พระราชกฤษฎีกากำหนดเขตพื้นที่เพื่อการอนุญาตให้ตั้งสถานบริการในท้องที่จังหวัดชัยภูมิ (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2564พระราชกฤษฎีกา กำหนดเขตพื้นที่เพื่อการอนุญาตให้ตั้งสถานบริการ ในท้องที่จังหวัดชัยภูมิ (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๖๔พระบาทสมเด็จพระปรเมนทรรามาธิบดีศรีสินทรมหาวชิราลงกรณ พระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว ให้ไว้ ณ วันที่ ๒๕ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๖๔ เป็นปีที่ ๖ ในรัชกาลปัจจุบันพระบาทสมเด็จพระปรเมนทรรามาธิบดีศรีสินทรมหาวชิราลงกรณ พระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า โดยที่เป็นการสมควรกำหนดเขตพื้นที่เพื่อการอนุญาตให้ตั้งสถานบริการในท้องที่จังหวัดชัยภูมิเพิ่มเติม เพื่อรักษาความสงบเรียบร้อยของประชาชนอาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๗๕ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย และมาตรา ๕ แห่งพระราชบัญญัติสถานบริการ พ.ศ. ๒๕๐๙ จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้มาตรา 1 มาตรา ๑ พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า "พระราชกฤษฎีกากำหนดเขตพื้นที่เพื่อการอนุญาตให้ตั้งสถานบริการในท้องที่จังหวัดชัยภูมิ (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๖๔"มาตรา 2 มาตรา ๒ พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา 3 มาตรา ๓ ในท้องที่จังหวัดชัยภูมิ ให้เฉพาะเขตอันมีปริมณฑลดังต่อไปนี้ เป็นพื้นที่เพื่อการอนุญาตให้ตั้งสถานบริการเพิ่มเติม จุดที่ ๑ คือ จุดที่ตั้งอยู่ตรงเส้นตั้งฉากกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๒๑๕๙ (ตอนชัยภูมิ - ห้วยยางคำ) ฟากตะวันตกมาตรา 3 ตรงจุดที่อยู่ห่างจากจุดที่ถนนสาธารณะไม่ปรากฏชื่อบรรจบกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๒๑๕๙ (ตอนชัยภูมิ - ห้วยยางคำ) ไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ ตามแนวทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๒๑๕๙ (ตอนชัยภูมิ - ห้วยยางคำ) ระยะ ๑,๐๖๐ เมตร ไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ ตามแนวเส้นตั้งฉากกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๒๑๕๙ (ตอนชัยภูมิ -มาตรา 3 ห้วยยางคำ) ฟากตะวันตก ตรงจุดบรรจบกับเส้นขนานระยะ ๕๐ เมตร กับศูนย์กลางทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๒๑๕๙ (ตอนชัยภูมิ - ห้วยยางคำ) ด้านเหนือ จากจุดที่ ๑ เป็นเส้นตรงไปทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ ผ่านทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๒๑๕๙ (ตอนชัยภูมิ - ห้วยยางคำ) ถึงจุดที่ ๒ ซึ่งตั้งอยู่ตรงเส้นตั้งฉากกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลขมาตรา 3 ๒๑๕๙ (ตอนชัยภูมิ - ห้วยยางคำ) ฟากตะวันออก ตรงจุดที่อยู่ห่างจากจุดที่ถนนสาธารณะไม่ปรากฏชื่อบรรจบกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๒๑๕๙ (ตอนชัยภูมิ - ห้วยยางคำ) ไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ ตามแนวทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๒๑๕๙ (ตอนชัยภูมิ - ห้วยยางคำ) ระยะ ๑,๐๖๐ เมตร ไปทางทิศตะวันออกเฉียงใต้มาตรา 3 ตามแนวเส้นตั้งฉากกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๒๑๕๙ (ตอนชัยภูมิ - ห้วยยางคำ) ฟากตะวันออก ตรงจุดบรรจบกับเส้นขนานระยะ ๕๐ เมตร กับศูนย์กลางทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๒๑๕๙ (ตอนชัยภูมิ - ห้วยยางคำ) ด้านตะวันออก จากจุดที่ ๒ เป็นเส้นขนานระยะ ๕๐ เมตร กับศูนย์กลางทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๒๑๕๙ (ตอนชัยภูมิ - ห้วยยางคำ)มาตรา 3 ไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ ระยะ ๑,๐๖๐ เมตร ถึงจุดที่ ๓ ซึ่งตั้งอยู่ขอบทางถนนสาธารณะไม่ปรากฏชื่อ ฟากตะวันตก ตรงจุดที่อยู่ห่างจากจุดที่ถนนสาธารณะไม่ปรากฏชื่อบรรจบกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๒๑๕๙ (ตอนชัยภูมิ - ห้วยยางคำ) ไปทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ ระยะ ๕๐ เมตร ด้านใต้ จากจุดที่ ๓ ไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือมาตรา 3 ผ่านทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๒๑๕๙ (ตอนชัยภูมิ - ห้วยยางคำ) ตามแนวเส้นตั้งฉากกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๒๑๕๙ (ตอนชัยภูมิ - ห้วยยางคำ) ถึงจุดที่ ๔ ซึ่งตั้งอยู่ตรงจุดที่อยู่ห่างจากศูนย์กลางทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๒๑๕๙ (ตอนชัยภูมิ - ห้วยยางคำ) ไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือมาตรา 3 ตามแนวเส้นตั้งฉากกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๒๑๕๙ (ตอนชัยภูมิ - ห้วยยางคำ) ระยะ ๕๐ เมตร ด้านตะวันตก จากจุดที่ ๔ เป็นเส้นขนานระยะ ๕๐ เมตร กับศูนย์กลางทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๒๑๕๙ (ตอนชัยภูมิ - ห้วยยางคำ) ไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ บรรจบกับจุดที่ ๑ ทั้งนี้ ภายในแนวเขตตามแผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกานี้มาตรา 4 มาตรา ๔ พระราชกฤษฎีกานี้ไม่ใช้บังคับแก่สถานบริการที่ได้รับอนุญาตให้ตั้งก่อนวันที่พระราชกฤษฎีกานี้ใช้บังคับ และสถานบริการที่อยู่ในสถานที่ตั้งโรงแรมตามกฎหมายว่าด้วยโรงแรมมาตรา 5 มาตรา ๕ ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ พลเอก ประยุทธ์ จันทร์โอชา นายกรัฐมนตรีหมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือ โดยที่เป็นการสมควรกำหนดเขตพื้นที่เพื่อการอนุญาตให้ตั้งสถานบริการในท้องที่จังหวัดชัยภูมิเพิ่มเติม ให้มีความเหมาะสมกับสภาพพื้นที่และสถานการณ์บ้านเมืองในปัจจุบันและเพื่อให้การรักษาความสงบเรียบร้อยแก่ประชาชนในท้องที่จังหวัดชัยภูมิเป็นไปอย่างเรียบร้อยและมีประสิทธิภาพมากยิ่งขึ้น จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้