คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 819/2499หลักกฎหมาย: จำเลยทั้งสองฝ่ายวิวาทต่อสู้กันพวกของจำเลยฝ่ายหนึ่งใช้ปืนยิงอีกฝ่ายหนึ่ง ขณะนี้เองจำเลยอีกฝ่ายหนึ่งอ้างว่าได้และหนีออกมาจากการต่อสู้แล้ว เมื่อความปรากฏว่าการวิวาทได้ชุลมุนติดพันกันอยู่ตลอดมาชั่วเวลาเล็กน้อยจึงไม่อาจแยกว่าจำเลยนั้นได้ผละหนีจากการต่อสู้ขณะมีการยิงกันขึ้นแล้ว ดังนี้จำเลยอีกฝ่ายที่อ้างว่าผละหนีออกมาแล้วนั้นย่อมมีความผิดตาม มาตรา 253 ด้วยโจทก์ฟ้องว่านายเพ็ชรจำเลยฝ่ายหนึ่งกับนายทองจำเลย นายมีนายวิเชียรอีกฝ่ายหนึ่งได้บังอาจวิวาทต่อสู้กัน นายวิเชียรใช้ปืนยิงนายเพ็ชรจำเลย แต่ปีนไม่ลั่น นายมีใช้ปืนยิงนายเพ็ชรแต่กระสุนไปถูกนายเล็กตาย ทั้งนี้ นายวิเชียร นายมี เจตนาจะฆ่าให้ตายขอให้ลงโทษตาม มาตรา 249, 253, 254 และ มาตรา 249 ประกอบด้วย มาตรา 60จำเลยปฏิเสธศาลชั้นต้นฟังว่านายเพ็ชรฝ่ายหนึ่ง นายทองจำเลย นายมีนายวิเชียร ฝ่ายหนึ่งได้วิวาททำร้ายกันแต่ทางพิจารณาไม่ได้ความว่านายทองจำเลยได้สมคบกับนายมี นายวิเชียรใช้ปืนยิงนายเพ็ชรหรือนายเล็กจึงพิพากษาว่านายเพ็ชรจำเลยมีความผิดตามกฎหมายอาญามาตรา 253 นายทองจำเลยมีความผิดตาม มาตรา 253 และ 254 ให้จำคุกคนละ 1 ปี ลดโทษนายเพ็ชรตามมาตรา 59 ให้ 1 ใน 3 คงจำคุก 8 เดือน ของกลางริบโจทก์อุทธรณ์ว่านายทองจำเลยได้สมคบกับนายมี นายวิเชียรกระทำผิดฐานฆ่าคนตายโดยเจตนาศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงว่านายมีได้ใช้ปืนยิงไปทางนายเพ็ชรจำเลย แต่กระสุนปืนไปถูกนายเล็กซึ่งเป็นคนภายนอกไม่เกี่ยวกับการวิวาท ขณะนั้นนายเพ็ชรจำเลยผละหนีออกไปจากการต่อสู้แล้ว กรณีจึงไม่เป็นผิดตาม มาตรา 253 อันเป็นลักษณะคดี ศาลอุทธรณ์มีอำนาจยกขึ้นพิจารณาเป็นประโยชน์แก่นายเพ็ชรจำเลยด้วย จึงพิพากษาแก้คำพิพากษาศาลชั้นต้นว่านายทองจำเลยมีความผิดตาม มาตรา 254 เพียงบทเดียว แต่กำหนดโทษให้คงเป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น ให้ยกฟ้องสำหรับนายเพ็ชรจำเลยโจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษจำเลยตามกฎหมายอาญา มาตรา 253 ด้วยหรืออย่างน้อยนายเพ็ชรจำเลยก็ควรถูกลงโทษฐานทำร้ายร่างกาย ศาลฎีกาเห็นว่าข้อเท็จจริงฟังได้สนิทว่าได้มีการวิวาทต่อสู้กันระหว่างคนตั้งแต่สามคน คือนายเพ็ชรจำเลยฝ่ายหนึ่ง นายทองจำเลยนายมี นายวิเชียรอีกฝ่ายหนึ่ง กำลังที่จำเลยทั้งสองต่อสู้ติดพันกันอยู่ นายวิเชียรก็ใช้ปืนยิงพอนายเพ็ชรจำเลยเห็นเข้าคิดหนี้เห็นว่าการวิวาทได้ชุลมุลติดพันกันอยู่ตลอดมาชั่วเวลาเล็กน้อยจึงไม่อาจแยกว่านายเพ็ชรจำเลยได้ผละหนีจากการต่อสู้แล้วดังศาลอุทธรณ์วินิจฉัย ความผิดของจำเลยทั้งสองไม่พ้นกฎหมายอาญา มาตรา 253พิพากษาแก้คำพิพากษาศาลอุทธรณ์ให้บังคับคดีลงโทษจำเลยทั้งสองตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นทุกประการ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 819/2499อัยการจังหวัดพิจิตรโจทก์นายทอง ชูรอดภัย นายเพ็ชร วงวาดจำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 253, ม. 254จำเลยทั้งสองฝ่ายวิวาทต่อสู้กันพวกของจำเลยฝ่ายหนึ่งใช้ปืนยิงอีกฝ่ายหนึ่ง ขณะนี้เองจำเลยอีกฝ่ายหนึ่งอ้างว่าได้และหนีออกมาจากการต่อสู้แล้ว เมื่อความปรากฏว่าการวิวาทได้ชุลมุนติดพันกันอยู่ตลอดมาชั่วเวลาเล็กน้อยจึงไม่อาจแยกว่าจำเลยนั้นได้ผละหนีจากการต่อสู้ขณะมีการยิงกันขึ้นแล้ว ดังนี้จำเลยอีกฝ่ายที่อ้างว่าผละหนีออกมาแล้วนั้นย่อมมีความผิดตาม มาตรา 253 ด้วยโจทก์ฟ้องว่านายเพ็ชรจำเลยฝ่ายหนึ่งกับนายทองจำเลย นายมีนายวิเชียรอีกฝ่ายหนึ่งได้บังอาจวิวาทต่อสู้กัน นายวิเชียรใช้ปืนยิงนายเพ็ชรจำเลย แต่ปีนไม่ลั่น นายมีใช้ปืนยิงนายเพ็ชรแต่กระสุนไปถูกนายเล็กตาย ทั้งนี้ นายวิเชียร นายมี เจตนาจะฆ่าให้ตายขอให้ลงโทษตาม มาตรา 249, 253, 254 และ มาตรา 249 ประกอบด้วย มาตรา 60จำเลยปฏิเสธศาลชั้นต้นฟังว่านายเพ็ชรฝ่ายหนึ่ง นายทองจำเลย นายมีนายวิเชียร ฝ่ายหนึ่งได้วิวาททำร้ายกันแต่ทางพิจารณาไม่ได้ความว่านายทองจำเลยได้สมคบกับนายมี นายวิเชียรใช้ปืนยิงนายเพ็ชรหรือนายเล็กจึงพิพากษาว่านายเพ็ชรจำเลยมีความผิดตามกฎหมายอาญามาตรา 253 นายทองจำเลยมีความผิดตาม มาตรา 253 และ 254 ให้จำคุกคนละ 1 ปี ลดโทษนายเพ็ชรตามมาตรา 59 ให้ 1 ใน 3 คงจำคุก 8 เดือน ของกลางริบโจทก์อุทธรณ์ว่านายทองจำเลยได้สมคบกับนายมี นายวิเชียรกระทำผิดฐานฆ่าคนตายโดยเจตนาศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงว่านายมีได้ใช้ปืนยิงไปทางนายเพ็ชรจำเลย แต่กระสุนปืนไปถูกนายเล็กซึ่งเป็นคนภายนอกไม่เกี่ยวกับการวิวาท ขณะนั้นนายเพ็ชรจำเลยผละหนีออกไปจากการต่อสู้แล้ว กรณีจึงไม่เป็นผิดตาม มาตรา 253 อันเป็นลักษณะคดี ศาลอุทธรณ์มีอำนาจยกขึ้นพิจารณาเป็นประโยชน์แก่นายเพ็ชรจำเลยด้วย จึงพิพากษาแก้คำพิพากษาศาลชั้นต้นว่านายทองจำเลยมีความผิดตาม มาตรา 254 เพียงบทเดียว แต่กำหนดโทษให้คงเป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น ให้ยกฟ้องสำหรับนายเพ็ชรจำเลยโจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษจำเลยตามกฎหมายอาญา มาตรา 253 ด้วยหรืออย่างน้อยนายเพ็ชรจำเลยก็ควรถูกลงโทษฐานทำร้ายร่างกาย ศาลฎีกาเห็นว่าข้อเท็จจริงฟังได้สนิทว่าได้มีการวิวาทต่อสู้กันระหว่างคนตั้งแต่สามคน คือนายเพ็ชรจำเลยฝ่ายหนึ่ง นายทองจำเลยนายมี นายวิเชียรอีกฝ่ายหนึ่ง กำลังที่จำเลยทั้งสองต่อสู้ติดพันกันอยู่ นายวิเชียรก็ใช้ปืนยิงพอนายเพ็ชรจำเลยเห็นเข้าคิดหนี้เห็นว่าการวิวาทได้ชุลมุลติดพันกันอยู่ตลอดมาชั่วเวลาเล็กน้อยจึงไม่อาจแยกว่านายเพ็ชรจำเลยได้ผละหนีจากการต่อสู้แล้วดังศาลอุทธรณ์วินิจฉัย ความผิดของจำเลยทั้งสองไม่พ้นกฎหมายอาญา มาตรา 253พิพากษาแก้คำพิพากษาศาลอุทธรณ์ให้บังคับคดีลงโทษจำเลยทั้งสองตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นทุกประการ(ดุลยกรณ์พิทารณ์-ธรรมบัณฑิตสิทธิศฤงคาร-จักรปาณีศรีศีลวิสุทธิ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่านายเพ็ชรจำเลยฝ่ายหนึ่งกับนายทองจำเลย นายมีนายวิเชียรอีกฝ่ายหนึ่งได้บังอาจวิวาทต่อสู้กัน นายวิเชียรใช้ปืนยิงนายเพ็ชรจำเลย แต่ปีนไม่ลั่น นายมีใช้ปืนยิงนายเพ็ชรแต่กระสุนไปถูกนายเล็กตาย ทั้งนี้ นายวิเชียร นายมี เจตนาจะฆ่าให้ตายขอให้ลงโทษตาม มาตรา 249, 253, 254 และ มาตรา 249 ประกอบด้วย มาตรา 60จำเลยปฏิเสธศาลชั้นต้นฟังว่านายเพ็ชรฝ่ายหนึ่ง นายทองจำเลย นายมีนายวิเชียร ฝ่ายหนึ่งได้วิวาททำร้ายกันแต่ทางพิจารณาไม่ได้ความว่านายทองจำเลยได้สมคบกับนายมี นายวิเชียรใช้ปืนยิงนายเพ็ชรหรือนายเล็กจึงพิพากษาว่านายเพ็ชรจำเลยมีความผิดตามกฎหมายอาญามาตรา 253 นายทองจำเลยมีความผิดตาม มาตรา 253 และ 254 ให้จำคุกคนละ 1 ปี ลดโทษนายเพ็ชรตามมาตรา 59 ให้ 1 ใน 3 คงจำคุก 8 เดือน ของกลางริบโจทก์อุทธรณ์ว่านายทองจำเลยได้สมคบกับนายมี นายวิเชียรกระทำผิดฐานฆ่าคนตายโดยเจตนาศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงว่านายมีได้ใช้ปืนยิงไปทางนายเพ็ชรจำเลย แต่กระสุนปืนไปถูกนายเล็กซึ่งเป็นคนภายนอกไม่เกี่ยวกับการวิวาท ขณะนั้นนายเพ็ชรจำเลยผละหนีออกไปจากการต่อสู้แล้ว กรณีจึงไม่เป็นผิดตาม มาตรา 253 อันเป็นลักษณะคดี ศาลอุทธรณ์มีอำนาจยกขึ้นพิจารณาเป็นประโยชน์แก่นายเพ็ชรจำเลยด้วย จึงพิพากษาแก้คำพิพากษาศาลชั้นต้นว่านายทองจำเลยมีความผิดตาม มาตรา 254 เพียงบทเดียว แต่กำหนดโทษให้คงเป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น ให้ยกฟ้องสำหรับนายเพ็ชรจำเลยโจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษจำเลยตามกฎหมายอาญา มาตรา 253 ด้วยหรืออย่างน้อยนายเพ็ชรจำเลยก็ควรถูกลงโทษฐานทำร้ายร่างกาย ศาลฎีกาเห็นว่าข้อเท็จจริงฟังได้สนิทว่าได้มีการวิวาทต่อสู้กันระหว่างคนตั้งแต่สามคน คือนายเพ็ชรจำเลยฝ่ายหนึ่ง นายทองจำเลยนายมี นายวิเชียรอีกฝ่ายหนึ่ง กำลังที่จำเลยทั้งสองต่อสู้ติดพันกันอยู่ นายวิเชียรก็ใช้ปืนยิงพอนายเพ็ชรจำเลยเห็นเข้าคิดหนี้เห็นว่าการวิวาทได้ชุลมุลติดพันกันอยู่ตลอดมาชั่วเวลาเล็กน้อยจึงไม่อาจแยกว่านายเพ็ชรจำเลยได้ผละหนีจากการต่อสู้แล้วดังศาลอุทธรณ์วินิจฉัย ความผิดของจำเลยทั้งสองไม่พ้นกฎหมายอาญา มาตรา 253พิพากษาแก้คำพิพากษาศาลอุทธรณ์ให้บังคับคดีลงโทษจำเลยทั้งสองตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นทุกประการ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 819/2499อัยการจังหวัดพิจิตรโจทก์นายทอง ชูรอดภัย นายเพ็ชร วงวาดจำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 253, ม. 254จำเลยทั้งสองฝ่ายวิวาทต่อสู้กันพวกของจำเลยฝ่ายหนึ่งใช้ปืนยิงอีกฝ่ายหนึ่ง ขณะนี้เองจำเลยอีกฝ่ายหนึ่งอ้างว่าได้และหนีออกมาจากการต่อสู้แล้ว เมื่อความปรากฏว่าการวิวาทได้ชุลมุนติดพันกันอยู่ตลอดมาชั่วเวลาเล็กน้อยจึงไม่อาจแยกว่าจำเลยนั้นได้ผละหนีจากการต่อสู้ขณะมีการยิงกันขึ้นแล้ว ดังนี้จำเลยอีกฝ่ายที่อ้างว่าผละหนีออกมาแล้วนั้นย่อมมีความผิดตาม มาตรา 253 ด้วยโจทก์ฟ้องว่านายเพ็ชรจำเลยฝ่ายหนึ่งกับนายทองจำเลย นายมีนายวิเชียรอีกฝ่ายหนึ่งได้บังอาจวิวาทต่อสู้กัน นายวิเชียรใช้ปืนยิงนายเพ็ชรจำเลย แต่ปีนไม่ลั่น นายมีใช้ปืนยิงนายเพ็ชรแต่กระสุนไปถูกนายเล็กตาย ทั้งนี้ นายวิเชียร นายมี เจตนาจะฆ่าให้ตายขอให้ลงโทษตาม มาตรา 249, 253, 254 และ มาตรา 249 ประกอบด้วย มาตรา 60จำเลยปฏิเสธศาลชั้นต้นฟังว่านายเพ็ชรฝ่ายหนึ่ง นายทองจำเลย นายมีนายวิเชียร ฝ่ายหนึ่งได้วิวาททำร้ายกันแต่ทางพิจารณาไม่ได้ความว่านายทองจำเลยได้สมคบกับนายมี นายวิเชียรใช้ปืนยิงนายเพ็ชรหรือนายเล็กจึงพิพากษาว่านายเพ็ชรจำเลยมีความผิดตามกฎหมายอาญามาตรา 253 นายทองจำเลยมีความผิดตาม มาตรา 253 และ 254 ให้จำคุกคนละ 1 ปี ลดโทษนายเพ็ชรตามมาตรา 59 ให้ 1 ใน 3 คงจำคุก 8 เดือน ของกลางริบโจทก์อุทธรณ์ว่านายทองจำเลยได้สมคบกับนายมี นายวิเชียรกระทำผิดฐานฆ่าคนตายโดยเจตนาศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงว่านายมีได้ใช้ปืนยิงไปทางนายเพ็ชรจำเลย แต่กระสุนปืนไปถูกนายเล็กซึ่งเป็นคนภายนอกไม่เกี่ยวกับการวิวาท ขณะนั้นนายเพ็ชรจำเลยผละหนีออกไปจากการต่อสู้แล้ว กรณีจึงไม่เป็นผิดตาม มาตรา 253 อันเป็นลักษณะคดี ศาลอุทธรณ์มีอำนาจยกขึ้นพิจารณาเป็นประโยชน์แก่นายเพ็ชรจำเลยด้วย จึงพิพากษาแก้คำพิพากษาศาลชั้นต้นว่านายทองจำเลยมีความผิดตาม มาตรา 254 เพียงบทเดียว แต่กำหนดโทษให้คงเป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น ให้ยกฟ้องสำหรับนายเพ็ชรจำเลยโจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษจำเลยตามกฎหมายอาญา มาตรา 253 ด้วยหรืออย่างน้อยนายเพ็ชรจำเลยก็ควรถูกลงโทษฐานทำร้ายร่างกาย ศาลฎีกาเห็นว่าข้อเท็จจริงฟังได้สนิทว่าได้มีการวิวาทต่อสู้กันระหว่างคนตั้งแต่สามคน คือนายเพ็ชรจำเลยฝ่ายหนึ่ง นายทองจำเลยนายมี นายวิเชียรอีกฝ่ายหนึ่ง กำลังที่จำเลยทั้งสองต่อสู้ติดพันกันอยู่ นายวิเชียรก็ใช้ปืนยิงพอนายเพ็ชรจำเลยเห็นเข้าคิดหนี้เห็นว่าการวิวาทได้ชุลมุลติดพันกันอยู่ตลอดมาชั่วเวลาเล็กน้อยจึงไม่อาจแยกว่านายเพ็ชรจำเลยได้ผละหนีจากการต่อสู้แล้วดังศาลอุทธรณ์วินิจฉัย ความผิดของจำเลยทั้งสองไม่พ้นกฎหมายอาญา มาตรา 253พิพากษาแก้คำพิพากษาศาลอุทธรณ์ให้บังคับคดีลงโทษจำเลยทั้งสองตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นทุกประการ(ดุลยกรณ์พิทารณ์-ธรรมบัณฑิตสิทธิศฤงคาร-จักรปาณีศรีศีลวิสุทธิ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ