คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1724/2526หลักกฎหมาย: แม้ข้อหามีกล้องสูบฝิ่นจะต้องห้ามอุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 193ทวิแต่จำเลยอุทธรณ์รวมมากับข้อหาที่ไม่ต้องห้ามอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์มีอำนาจวินิจฉัยได้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 185 และเมื่อศาลอุทธรณ์พิพากษากลับให้ยกฟ้อง โจทก์ฎีกาได้โจทก์ฟ้องว่า จำเลยกับพวก (ซึ่งศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษไปแล้ว) ร่วมกันมีฝิ่นคลุกเยื่อไม้ 1 ก้อน หนัก 10 กรัม กล้องสูบฝิ่น 1 กล้อง ไว้ในความครอบครองโดยไม่ได้รับอนุญาต ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติฝิ่น พ.ศ. 2472มาตรา 8, 34, 53, 63 ฯลฯจำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติฝิ่น พ.ศ. 2472 ฯลฯ ลงโทษฐานมีฝิ่นจำคุก 6 เดือน ฐานมีกล้องสูบฝิ่นปรับ 200 บาทจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิจารณาแล้วเห็นว่าพยานหลักฐานโจทก์ฟังไม่ได้ว่าจำเลยร่วมกับพวกมีกล้องสูบฝิ่นไว้ในความครอบครอง และพยานโจทก์สำหรับข้อหามีฝิ่นยังเป็นที่น่าสงสัย ให้ยกประโยชน์แห่งความสงสัยให้แก่จำเลย ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 227 พิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษจำเลยตามฟ้องศาลฎีกาวินิจฉัยว่า สำหรับข้อหามีกล้องสูบฝิ่นนั้น ปรากฏว่า ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษปรับจำเลยเป็นเงิน 200 บาท ซึ่งต้องห้ามอุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 193 ทวิ แก้ไขเพิ่มเติมโดย มาตรา 3 แห่งพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา (ฉบับที่ 11) พ.ศ. 2523 แต่ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยให้และพิพากษายกฟ้องโจทก์ในข้อหานี้ ซึ่งศาลอุทธรณ์มีอำนาจวินิจฉัยได้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 185 จึงเห็นสมควรรับวินิจฉัยฎีกาของโจทก์ในข้อหานี้ ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงแล้วพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1724/2526พนักงานอัยการจังหวัดตากโจทก์นายเชิด วงษ์ฟูจำเลย พ.ร.บ.ฝิ่น พ.ศ.2472 ม. 8, ม. 34, ม. 53, ม. 63 ป.วิ.อ. ม. 185, ม. 193ทวิ, ม. 215, ม. 216, ม. 225แม้ข้อหามีกล้องสูบฝิ่นจะต้องห้ามอุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 193ทวิแต่จำเลยอุทธรณ์รวมมากับข้อหาที่ไม่ต้องห้ามอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์มีอำนาจวินิจฉัยได้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 185 และเมื่อศาลอุทธรณ์พิพากษากลับให้ยกฟ้อง โจทก์ฎีกาได้โจทก์ฟ้องว่า จำเลยกับพวก (ซึ่งศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษไปแล้ว) ร่วมกันมีฝิ่นคลุกเยื่อไม้ 1 ก้อน หนัก 10 กรัม กล้องสูบฝิ่น 1 กล้อง ไว้ในความครอบครองโดยไม่ได้รับอนุญาต ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติฝิ่น พ.ศ. 2472มาตรา 8, 34, 53, 63 ฯลฯจำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติฝิ่น พ.ศ. 2472 ฯลฯ ลงโทษฐานมีฝิ่นจำคุก 6 เดือน ฐานมีกล้องสูบฝิ่นปรับ 200 บาทจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิจารณาแล้วเห็นว่าพยานหลักฐานโจทก์ฟังไม่ได้ว่าจำเลยร่วมกับพวกมีกล้องสูบฝิ่นไว้ในความครอบครอง และพยานโจทก์สำหรับข้อหามีฝิ่นยังเป็นที่น่าสงสัย ให้ยกประโยชน์แห่งความสงสัยให้แก่จำเลย ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 227 พิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษจำเลยตามฟ้องศาลฎีกาวินิจฉัยว่า สำหรับข้อหามีกล้องสูบฝิ่นนั้น ปรากฏว่า ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษปรับจำเลยเป็นเงิน 200 บาท ซึ่งต้องห้ามอุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 193 ทวิ แก้ไขเพิ่มเติมโดย มาตรา 3 แห่งพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา (ฉบับที่ 11) พ.ศ. 2523 แต่ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยให้และพิพากษายกฟ้องโจทก์ในข้อหานี้ ซึ่งศาลอุทธรณ์มีอำนาจวินิจฉัยได้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 185 จึงเห็นสมควรรับวินิจฉัยฎีกาของโจทก์ในข้อหานี้ ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงแล้วพิพากษายืน(อำนวย อินทุภูติ-สุทิน เลิศวิรุฬห์-เริ่ม ธรรมดุษฎี)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยกับพวก (ซึ่งศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษไปแล้ว) ร่วมกันมีฝิ่นคลุกเยื่อไม้ 1 ก้อน หนัก 10 กรัม กล้องสูบฝิ่น 1 กล้อง ไว้ในความครอบครองโดยไม่ได้รับอนุญาต ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติฝิ่น พ.ศ. 2472มาตรา 8, 34, 53, 63 ฯลฯจำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติฝิ่น พ.ศ. 2472 ฯลฯ ลงโทษฐานมีฝิ่นจำคุก 6 เดือน ฐานมีกล้องสูบฝิ่นปรับ 200 บาทจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิจารณาแล้วเห็นว่าพยานหลักฐานโจทก์ฟังไม่ได้ว่าจำเลยร่วมกับพวกมีกล้องสูบฝิ่นไว้ในความครอบครอง และพยานโจทก์สำหรับข้อหามีฝิ่นยังเป็นที่น่าสงสัย ให้ยกประโยชน์แห่งความสงสัยให้แก่จำเลย ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 227 พิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษจำเลยตามฟ้องศาลฎีกาวินิจฉัยว่า สำหรับข้อหามีกล้องสูบฝิ่นนั้น ปรากฏว่า ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษปรับจำเลยเป็นเงิน 200 บาท ซึ่งต้องห้ามอุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 193 ทวิ แก้ไขเพิ่มเติมโดย มาตรา 3 แห่งพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา (ฉบับที่ 11) พ.ศ. 2523 แต่ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยให้และพิพากษายกฟ้องโจทก์ในข้อหานี้ ซึ่งศาลอุทธรณ์มีอำนาจวินิจฉัยได้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 185 จึงเห็นสมควรรับวินิจฉัยฎีกาของโจทก์ในข้อหานี้ ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงแล้วพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1724/2526พนักงานอัยการจังหวัดตากโจทก์นายเชิด วงษ์ฟูจำเลย พ.ร.บ.ฝิ่น พ.ศ.2472 ม. 8, ม. 34, ม. 53, ม. 63 ป.วิ.อ. ม. 185, ม. 193ทวิ, ม. 215, ม. 216, ม. 225แม้ข้อหามีกล้องสูบฝิ่นจะต้องห้ามอุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 193ทวิแต่จำเลยอุทธรณ์รวมมากับข้อหาที่ไม่ต้องห้ามอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์มีอำนาจวินิจฉัยได้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 185 และเมื่อศาลอุทธรณ์พิพากษากลับให้ยกฟ้อง โจทก์ฎีกาได้โจทก์ฟ้องว่า จำเลยกับพวก (ซึ่งศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษไปแล้ว) ร่วมกันมีฝิ่นคลุกเยื่อไม้ 1 ก้อน หนัก 10 กรัม กล้องสูบฝิ่น 1 กล้อง ไว้ในความครอบครองโดยไม่ได้รับอนุญาต ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติฝิ่น พ.ศ. 2472มาตรา 8, 34, 53, 63 ฯลฯจำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติฝิ่น พ.ศ. 2472 ฯลฯ ลงโทษฐานมีฝิ่นจำคุก 6 เดือน ฐานมีกล้องสูบฝิ่นปรับ 200 บาทจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิจารณาแล้วเห็นว่าพยานหลักฐานโจทก์ฟังไม่ได้ว่าจำเลยร่วมกับพวกมีกล้องสูบฝิ่นไว้ในความครอบครอง และพยานโจทก์สำหรับข้อหามีฝิ่นยังเป็นที่น่าสงสัย ให้ยกประโยชน์แห่งความสงสัยให้แก่จำเลย ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 227 พิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษจำเลยตามฟ้องศาลฎีกาวินิจฉัยว่า สำหรับข้อหามีกล้องสูบฝิ่นนั้น ปรากฏว่า ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษปรับจำเลยเป็นเงิน 200 บาท ซึ่งต้องห้ามอุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 193 ทวิ แก้ไขเพิ่มเติมโดย มาตรา 3 แห่งพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา (ฉบับที่ 11) พ.ศ. 2523 แต่ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยให้และพิพากษายกฟ้องโจทก์ในข้อหานี้ ซึ่งศาลอุทธรณ์มีอำนาจวินิจฉัยได้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 185 จึงเห็นสมควรรับวินิจฉัยฎีกาของโจทก์ในข้อหานี้ ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงแล้วพิพากษายืน(อำนวย อินทุภูติ-สุทิน เลิศวิรุฬห์-เริ่ม ธรรมดุษฎี)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ