คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3251/2536หลักกฎหมาย: ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๗๘ จำคุก ๖ เดือน ศาลอุทธรณ์ภาค ๒ พิพากษาแก้เป็นลงโทษ ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๙๑ จำคุก ๑ เดือน คำพิพากษา ศาลอุทธรณ์ภาค ๒ มิได้เพิ่มเติมโทษจำเลย จึงต้องห้ามมิให้จำเลย ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๒๑๙โจทก์ฟ้องว่า จำเลยกระทำอนาจาร นางสุธรรม แสนเมือง ผู้เสียหายโดยใช้กำลังประทุษร้ายจนผู้เสียหายอยู่ในภาวะ ที่ไม่สามารถขัดขืนได้ ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๗๘ จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๗๘ จำคุก ๖ เดือน จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ภาค ๒ พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยมีความผิดตาม ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๙๑ จำคุก ๑ เดือน จำเลยฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยในความผิด ฐานกระทำอนาจารแก่บุคคลอายุกว่าสิบห้าปีโดยใช้กำลังประทุษร้าย ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๗๘ จำคุก ๖ เดือน แต่ศาลอุทธรณ์ภาค ๒ ฟังว่า การกระทำของจำเลยเป็นเพียงใช้กำลังประทุษร้ายยังไม่ถึง ขั้นเป็นความผิดฐานกระทำอนาจาร จึงพิพากษาแก้เป็นลงโทษจำเลย ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๙๑ ซึ่งเป็นความผิดที่รวมอยู่ใน ฐานความผิดที่โจทก์ฟ้องและศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษ ลงโทษจำคุก ๑ เดือน คำพิพากษาศาลอุทธรณ์ภาค ๒ มิได้เพิ่มเติมโทษจำเลยตาม ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๒๑๙ เมื่อฎีกาของจำเลย อ้างว่า จำเลยมิได้กระทำความผิดโดยยกเหตุข้อโต้เถียงในปัญหา ข้อเท็จจริง จึงต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๒๑๙ ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัย พิพากษายกฎีกาจำเลย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3251/2536นายบุญศรี บุญมากศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๗๘ จำคุก ๖ เดือน ศาลอุทธรณ์ภาค ๒ พิพากษาแก้เป็นลงโทษ ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๙๑ จำคุก ๑ เดือน คำพิพากษา ศาลอุทธรณ์ภาค ๒ มิได้เพิ่มเติมโทษจำเลย จึงต้องห้ามมิให้จำเลย ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๒๑๙โจทก์ฟ้องว่า จำเลยกระทำอนาจาร นางสุธรรม แสนเมือง ผู้เสียหายโดยใช้กำลังประทุษร้ายจนผู้เสียหายอยู่ในภาวะ ที่ไม่สามารถขัดขืนได้ ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๗๘ จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๗๘ จำคุก ๖ เดือน จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ภาค ๒ พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยมีความผิดตาม ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๙๑ จำคุก ๑ เดือน จำเลยฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยในความผิด ฐานกระทำอนาจารแก่บุคคลอายุกว่าสิบห้าปีโดยใช้กำลังประทุษร้าย ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๗๘ จำคุก ๖ เดือน แต่ศาลอุทธรณ์ภาค ๒ ฟังว่า การกระทำของจำเลยเป็นเพียงใช้กำลังประทุษร้ายยังไม่ถึง ขั้นเป็นความผิดฐานกระทำอนาจาร จึงพิพากษาแก้เป็นลงโทษจำเลย ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๙๑ ซึ่งเป็นความผิดที่รวมอยู่ใน ฐานความผิดที่โจทก์ฟ้องและศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษ ลงโทษจำคุก ๑ เดือน คำพิพากษาศาลอุทธรณ์ภาค ๒ มิได้เพิ่มเติมโทษจำเลยตาม ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๒๑๙ เมื่อฎีกาของจำเลย อ้างว่า จำเลยมิได้กระทำความผิดโดยยกเหตุข้อโต้เถียงในปัญหา ข้อเท็จจริง จึงต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๒๑๙ ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัย พิพากษายกฎีกาจำเลย(วินัย วิมลเศรษฐ-พัลลภ พิสิษฐ์สังฆการ-ชวลิต พรายภู่)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยกระทำอนาจาร นางสุธรรม แสนเมือง ผู้เสียหายโดยใช้กำลังประทุษร้ายจนผู้เสียหายอยู่ในภาวะ ที่ไม่สามารถขัดขืนได้ ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๗๘ จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๗๘ จำคุก ๖ เดือน จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ภาค ๒ พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยมีความผิดตาม ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๙๑ จำคุก ๑ เดือน จำเลยฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยในความผิด ฐานกระทำอนาจารแก่บุคคลอายุกว่าสิบห้าปีโดยใช้กำลังประทุษร้าย ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๗๘ จำคุก ๖ เดือน แต่ศาลอุทธรณ์ภาค ๒ ฟังว่า การกระทำของจำเลยเป็นเพียงใช้กำลังประทุษร้ายยังไม่ถึง ขั้นเป็นความผิดฐานกระทำอนาจาร จึงพิพากษาแก้เป็นลงโทษจำเลย ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๙๑ ซึ่งเป็นความผิดที่รวมอยู่ใน ฐานความผิดที่โจทก์ฟ้องและศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษ ลงโทษจำคุก ๑ เดือน คำพิพากษาศาลอุทธรณ์ภาค ๒ มิได้เพิ่มเติมโทษจำเลยตาม ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๒๑๙ เมื่อฎีกาของจำเลย อ้างว่า จำเลยมิได้กระทำความผิดโดยยกเหตุข้อโต้เถียงในปัญหา ข้อเท็จจริง จึงต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๒๑๙ ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัย พิพากษายกฎีกาจำเลย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3251/2536นายบุญศรี บุญมากศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๗๘ จำคุก ๖ เดือน ศาลอุทธรณ์ภาค ๒ พิพากษาแก้เป็นลงโทษ ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๙๑ จำคุก ๑ เดือน คำพิพากษา ศาลอุทธรณ์ภาค ๒ มิได้เพิ่มเติมโทษจำเลย จึงต้องห้ามมิให้จำเลย ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๒๑๙โจทก์ฟ้องว่า จำเลยกระทำอนาจาร นางสุธรรม แสนเมือง ผู้เสียหายโดยใช้กำลังประทุษร้ายจนผู้เสียหายอยู่ในภาวะ ที่ไม่สามารถขัดขืนได้ ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๗๘ จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๗๘ จำคุก ๖ เดือน จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ภาค ๒ พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยมีความผิดตาม ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๙๑ จำคุก ๑ เดือน จำเลยฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยในความผิด ฐานกระทำอนาจารแก่บุคคลอายุกว่าสิบห้าปีโดยใช้กำลังประทุษร้าย ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๗๘ จำคุก ๖ เดือน แต่ศาลอุทธรณ์ภาค ๒ ฟังว่า การกระทำของจำเลยเป็นเพียงใช้กำลังประทุษร้ายยังไม่ถึง ขั้นเป็นความผิดฐานกระทำอนาจาร จึงพิพากษาแก้เป็นลงโทษจำเลย ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๙๑ ซึ่งเป็นความผิดที่รวมอยู่ใน ฐานความผิดที่โจทก์ฟ้องและศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษ ลงโทษจำคุก ๑ เดือน คำพิพากษาศาลอุทธรณ์ภาค ๒ มิได้เพิ่มเติมโทษจำเลยตาม ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๒๑๙ เมื่อฎีกาของจำเลย อ้างว่า จำเลยมิได้กระทำความผิดโดยยกเหตุข้อโต้เถียงในปัญหา ข้อเท็จจริง จึงต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๒๑๙ ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัย พิพากษายกฎีกาจำเลย(วินัย วิมลเศรษฐ-พัลลภ พิสิษฐ์สังฆการ-ชวลิต พรายภู่)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ