คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 519/2519หลักกฎหมาย: ผู้จัดการมรดกของ ส. เป็นโจทก์ฟ้องขับไล่จำเลยผู้อาศัยออกจากห้องพิพาทซึ่งปลูกอยู่ในที่ดินที่ ส. เช่าจากผู้อื่นมา มิได้ขอให้ขับไล่จำเลยออกจากที่ดิน แม้จะมีผลให้จำเลยต้องออกไปจากที่ดินดังกล่าวด้วยก็ไม่ทำให้โจทก์ไม่มีอำนาจฟ้องจำเลย และสัญญาเช่าที่ดินที่ ส. ทำไว้กับผู้อื่นจะมีผลประการใด ก็เป็นเรื่องระหว่างผู้เช่ากับผู้ให้เช่าไม่เกี่ยวกับจำเลย จำเลยจะอ้างว่าเมื่อ ส. ถึงแก่กรรม.สัญญาเช่าที่ดินที่ ส. ทำไว้กับผู้อื่นย่อมระงับไปและโจทก์ไม่มีอำนาจฟ้องหาได้ไม่โจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นผู้จัดการมรดกของนายสงัด ชุมทอง นายสงัดได้เช่าที่ดินราชพัสดุสร้างห้องแถว จำเลยที่ 1 ที่ 2 เช่าห้องเลขที่ 306 ซึ่งนายสงัดได้ต่อเติมด้านทิศเหนือใช้เป็นที่เก็บรถยนต์ ก่อนนายสงัดตายได้ขายห้องเลขที่ 306 ให้นางเอื้อนศิริและจำเลยที่ 1 ที่ 2 ตกลงซื้อห้องเก็บรถยนต์ดังกล่าวโดยขอเข้าอยู่ก่อนชำระเงิน เมื่อนายสงัดตายโจทก์ทวงถามเงินค่าห้องจำเลยไม่ชำระ และจำเลยที่ 3 โต้แย้งสิทธิของโจทก์ ขอให้ศาลพิพากษาให้จำเลยออกจากห้องพิพาทดังกล่าวและใช้ค่าเสียหาย 1,400 บาท กับอีกเดือนละ 200 บาท นับแต่เดือนมกราคม 2517 จนกว่าจะออกจากห้องพิพาทจำเลยให้การว่า ไม่เคยตกลงซื้อห้องเก็บรถยนต์ ห้องดังกล่าวเป็นของจำเลยที่ 3 นายสงัดเช่าที่ดินปลูกห้องแถวและนายสงัดตายไปแล้ว สัญญาเช่าเป็นอันระงับ โจทก์ไม่มีอำนาจฟ้องศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า ห้องพิพาทเป็นของนายสงัด โจทก์ให้อยู่โดยไม่เรียกค่าเช่าจึงไม่ได้ค่าเสียหาย พิพากษาให้ขับไล่จำเลยออกจากห้องพิพาทโจทก์และจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ให้จำเลยที่ 3 ใช้ค่าเสียหายเดือนละ 100 บาทนับแต่วันฟ้องจนกว่าจะออกจากห้องพิพาท นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นจำเลยฎีกาข้อกฎหมายว่า สัญญาเช่าที่ดินซึ่งนายสงัดทำไว้ เมื่อนายสงัดถึงแก่กรรมย่อมระงับไป โจทก์จึงไม่มีอำนาจฟ้องศาลฎีกาวินิจฉัยว่า โจทก์ฟ้องและขอให้ขับไล่จำเลยทั้งสามออกไปจากห้องพิพาท มิได้ขอให้ขับไล่จำเลยออกไปจากที่ดินซึ่งนายสงัดเช่ามาโดยตรงแม้จะมีผลให้จำเลยต้องออกไปจากที่ดินดังกล่าวด้วย ก็ไม่ทำให้โจทก์ไม่มีอำนาจฟ้องจำเลย สัญญาเช่าที่ดินซึ่งนายสงัดทำไว้จะมีผลเป็นประการใดเป็นเรื่องระหว่างผู้เช่ากับผู้ให้เช่า ไม่เกี่ยวกับจำเลย ฎีกาจำเลยฟังไม่ขึ้นพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 519/2519นายแปลก ชุมทองโจทก์นายเจ๊า กอแสงเจริญ กับพวกจำเลย ป.พ.พ. ม. 537, ม. 1600 ป.วิ.พ. ม. 55ผู้จัดการมรดกของ ส. เป็นโจทก์ฟ้องขับไล่จำเลยผู้อาศัยออกจากห้องพิพาทซึ่งปลูกอยู่ในที่ดินที่ ส. เช่าจากผู้อื่นมา มิได้ขอให้ขับไล่จำเลยออกจากที่ดิน แม้จะมีผลให้จำเลยต้องออกไปจากที่ดินดังกล่าวด้วยก็ไม่ทำให้โจทก์ไม่มีอำนาจฟ้องจำเลย และสัญญาเช่าที่ดินที่ ส. ทำไว้กับผู้อื่นจะมีผลประการใด ก็เป็นเรื่องระหว่างผู้เช่ากับผู้ให้เช่าไม่เกี่ยวกับจำเลย จำเลยจะอ้างว่าเมื่อ ส. ถึงแก่กรรม.สัญญาเช่าที่ดินที่ ส. ทำไว้กับผู้อื่นย่อมระงับไปและโจทก์ไม่มีอำนาจฟ้องหาได้ไม่โจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นผู้จัดการมรดกของนายสงัด ชุมทอง นายสงัดได้เช่าที่ดินราชพัสดุสร้างห้องแถว จำเลยที่ 1 ที่ 2 เช่าห้องเลขที่ 306 ซึ่งนายสงัดได้ต่อเติมด้านทิศเหนือใช้เป็นที่เก็บรถยนต์ ก่อนนายสงัดตายได้ขายห้องเลขที่ 306 ให้นางเอื้อนศิริและจำเลยที่ 1 ที่ 2 ตกลงซื้อห้องเก็บรถยนต์ดังกล่าวโดยขอเข้าอยู่ก่อนชำระเงิน เมื่อนายสงัดตายโจทก์ทวงถามเงินค่าห้องจำเลยไม่ชำระ และจำเลยที่ 3 โต้แย้งสิทธิของโจทก์ ขอให้ศาลพิพากษาให้จำเลยออกจากห้องพิพาทดังกล่าวและใช้ค่าเสียหาย 1,400 บาท กับอีกเดือนละ 200 บาท นับแต่เดือนมกราคม 2517 จนกว่าจะออกจากห้องพิพาทจำเลยให้การว่า ไม่เคยตกลงซื้อห้องเก็บรถยนต์ ห้องดังกล่าวเป็นของจำเลยที่ 3 นายสงัดเช่าที่ดินปลูกห้องแถวและนายสงัดตายไปแล้ว สัญญาเช่าเป็นอันระงับ โจทก์ไม่มีอำนาจฟ้องศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า ห้องพิพาทเป็นของนายสงัด โจทก์ให้อยู่โดยไม่เรียกค่าเช่าจึงไม่ได้ค่าเสียหาย พิพากษาให้ขับไล่จำเลยออกจากห้องพิพาทโจทก์และจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ให้จำเลยที่ 3 ใช้ค่าเสียหายเดือนละ 100 บาทนับแต่วันฟ้องจนกว่าจะออกจากห้องพิพาท นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นจำเลยฎีกาข้อกฎหมายว่า สัญญาเช่าที่ดินซึ่งนายสงัดทำไว้ เมื่อนายสงัดถึงแก่กรรมย่อมระงับไป โจทก์จึงไม่มีอำนาจฟ้องศาลฎีกาวินิจฉัยว่า โจทก์ฟ้องและขอให้ขับไล่จำเลยทั้งสามออกไปจากห้องพิพาท มิได้ขอให้ขับไล่จำเลยออกไปจากที่ดินซึ่งนายสงัดเช่ามาโดยตรงแม้จะมีผลให้จำเลยต้องออกไปจากที่ดินดังกล่าวด้วย ก็ไม่ทำให้โจทก์ไม่มีอำนาจฟ้องจำเลย สัญญาเช่าที่ดินซึ่งนายสงัดทำไว้จะมีผลเป็นประการใดเป็นเรื่องระหว่างผู้เช่ากับผู้ให้เช่า ไม่เกี่ยวกับจำเลย ฎีกาจำเลยฟังไม่ขึ้นพิพากษายืน(รื่น วิไลชนม์-ไพโรจน์ ไวกาสี-ประเสริฐ วราภรณ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นผู้จัดการมรดกของนายสงัด ชุมทอง นายสงัดได้เช่าที่ดินราชพัสดุสร้างห้องแถว จำเลยที่ 1 ที่ 2 เช่าห้องเลขที่ 306 ซึ่งนายสงัดได้ต่อเติมด้านทิศเหนือใช้เป็นที่เก็บรถยนต์ ก่อนนายสงัดตายได้ขายห้องเลขที่ 306 ให้นางเอื้อนศิริและจำเลยที่ 1 ที่ 2 ตกลงซื้อห้องเก็บรถยนต์ดังกล่าวโดยขอเข้าอยู่ก่อนชำระเงิน เมื่อนายสงัดตายโจทก์ทวงถามเงินค่าห้องจำเลยไม่ชำระ และจำเลยที่ 3 โต้แย้งสิทธิของโจทก์ ขอให้ศาลพิพากษาให้จำเลยออกจากห้องพิพาทดังกล่าวและใช้ค่าเสียหาย 1,400 บาท กับอีกเดือนละ 200 บาท นับแต่เดือนมกราคม 2517 จนกว่าจะออกจากห้องพิพาทจำเลยให้การว่า ไม่เคยตกลงซื้อห้องเก็บรถยนต์ ห้องดังกล่าวเป็นของจำเลยที่ 3 นายสงัดเช่าที่ดินปลูกห้องแถวและนายสงัดตายไปแล้ว สัญญาเช่าเป็นอันระงับ โจทก์ไม่มีอำนาจฟ้องศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า ห้องพิพาทเป็นของนายสงัด โจทก์ให้อยู่โดยไม่เรียกค่าเช่าจึงไม่ได้ค่าเสียหาย พิพากษาให้ขับไล่จำเลยออกจากห้องพิพาทโจทก์และจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ให้จำเลยที่ 3 ใช้ค่าเสียหายเดือนละ 100 บาทนับแต่วันฟ้องจนกว่าจะออกจากห้องพิพาท นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นจำเลยฎีกาข้อกฎหมายว่า สัญญาเช่าที่ดินซึ่งนายสงัดทำไว้ เมื่อนายสงัดถึงแก่กรรมย่อมระงับไป โจทก์จึงไม่มีอำนาจฟ้องศาลฎีกาวินิจฉัยว่า โจทก์ฟ้องและขอให้ขับไล่จำเลยทั้งสามออกไปจากห้องพิพาท มิได้ขอให้ขับไล่จำเลยออกไปจากที่ดินซึ่งนายสงัดเช่ามาโดยตรงแม้จะมีผลให้จำเลยต้องออกไปจากที่ดินดังกล่าวด้วย ก็ไม่ทำให้โจทก์ไม่มีอำนาจฟ้องจำเลย สัญญาเช่าที่ดินซึ่งนายสงัดทำไว้จะมีผลเป็นประการใดเป็นเรื่องระหว่างผู้เช่ากับผู้ให้เช่า ไม่เกี่ยวกับจำเลย ฎีกาจำเลยฟังไม่ขึ้นพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 519/2519นายแปลก ชุมทองโจทก์นายเจ๊า กอแสงเจริญ กับพวกจำเลย ป.พ.พ. ม. 537, ม. 1600 ป.วิ.พ. ม. 55ผู้จัดการมรดกของ ส. เป็นโจทก์ฟ้องขับไล่จำเลยผู้อาศัยออกจากห้องพิพาทซึ่งปลูกอยู่ในที่ดินที่ ส. เช่าจากผู้อื่นมา มิได้ขอให้ขับไล่จำเลยออกจากที่ดิน แม้จะมีผลให้จำเลยต้องออกไปจากที่ดินดังกล่าวด้วยก็ไม่ทำให้โจทก์ไม่มีอำนาจฟ้องจำเลย และสัญญาเช่าที่ดินที่ ส. ทำไว้กับผู้อื่นจะมีผลประการใด ก็เป็นเรื่องระหว่างผู้เช่ากับผู้ให้เช่าไม่เกี่ยวกับจำเลย จำเลยจะอ้างว่าเมื่อ ส. ถึงแก่กรรม.สัญญาเช่าที่ดินที่ ส. ทำไว้กับผู้อื่นย่อมระงับไปและโจทก์ไม่มีอำนาจฟ้องหาได้ไม่โจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นผู้จัดการมรดกของนายสงัด ชุมทอง นายสงัดได้เช่าที่ดินราชพัสดุสร้างห้องแถว จำเลยที่ 1 ที่ 2 เช่าห้องเลขที่ 306 ซึ่งนายสงัดได้ต่อเติมด้านทิศเหนือใช้เป็นที่เก็บรถยนต์ ก่อนนายสงัดตายได้ขายห้องเลขที่ 306 ให้นางเอื้อนศิริและจำเลยที่ 1 ที่ 2 ตกลงซื้อห้องเก็บรถยนต์ดังกล่าวโดยขอเข้าอยู่ก่อนชำระเงิน เมื่อนายสงัดตายโจทก์ทวงถามเงินค่าห้องจำเลยไม่ชำระ และจำเลยที่ 3 โต้แย้งสิทธิของโจทก์ ขอให้ศาลพิพากษาให้จำเลยออกจากห้องพิพาทดังกล่าวและใช้ค่าเสียหาย 1,400 บาท กับอีกเดือนละ 200 บาท นับแต่เดือนมกราคม 2517 จนกว่าจะออกจากห้องพิพาทจำเลยให้การว่า ไม่เคยตกลงซื้อห้องเก็บรถยนต์ ห้องดังกล่าวเป็นของจำเลยที่ 3 นายสงัดเช่าที่ดินปลูกห้องแถวและนายสงัดตายไปแล้ว สัญญาเช่าเป็นอันระงับ โจทก์ไม่มีอำนาจฟ้องศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า ห้องพิพาทเป็นของนายสงัด โจทก์ให้อยู่โดยไม่เรียกค่าเช่าจึงไม่ได้ค่าเสียหาย พิพากษาให้ขับไล่จำเลยออกจากห้องพิพาทโจทก์และจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ให้จำเลยที่ 3 ใช้ค่าเสียหายเดือนละ 100 บาทนับแต่วันฟ้องจนกว่าจะออกจากห้องพิพาท นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นจำเลยฎีกาข้อกฎหมายว่า สัญญาเช่าที่ดินซึ่งนายสงัดทำไว้ เมื่อนายสงัดถึงแก่กรรมย่อมระงับไป โจทก์จึงไม่มีอำนาจฟ้องศาลฎีกาวินิจฉัยว่า โจทก์ฟ้องและขอให้ขับไล่จำเลยทั้งสามออกไปจากห้องพิพาท มิได้ขอให้ขับไล่จำเลยออกไปจากที่ดินซึ่งนายสงัดเช่ามาโดยตรงแม้จะมีผลให้จำเลยต้องออกไปจากที่ดินดังกล่าวด้วย ก็ไม่ทำให้โจทก์ไม่มีอำนาจฟ้องจำเลย สัญญาเช่าที่ดินซึ่งนายสงัดทำไว้จะมีผลเป็นประการใดเป็นเรื่องระหว่างผู้เช่ากับผู้ให้เช่า ไม่เกี่ยวกับจำเลย ฎีกาจำเลยฟังไม่ขึ้นพิพากษายืน(รื่น วิไลชนม์-ไพโรจน์ ไวกาสี-ประเสริฐ วราภรณ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ