คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 59095หลักกฎหมาย: ความว่า จำเลยที่ 1 ยื่นฎีกาเพิ่มเติม ศาลชั้นต้นสั่งว่าปรากฏว่าศาลจังหวัดนนทบุรี อ่านคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ให้จำเลยที่ 1ฟังเมื่อวันที่ 1 พฤศจิกายน 2531 จำเลยที่ 1 ยื่นฎีกาเพิ่มเติมต่อพัสดีเรือนจำกลางบางขวางเมื่อพ้นกำหนดอายุฎีกา และจำเลยที่ 1ไม่ได้ขอขยายระยะเวลาฎีกา ฎีกาเพิ่มเติมฉบับนี้ยื่นเมื่อพ้นอายุฎีกาจึงไม่รับเป็นฎีกาเพิ่มเติมคงรับไว้เป็นคำแถลงการณ์ของจำเลยที่ 1เท่านั้นจำเลยที่ 1 เห็นว่า จำเลยที่ 1 ได้ยื่นฎีกาเพิ่มเติมภายในอายุฎีกาตามที่กฎหมายบัญญัติไว้โดยชอบแล้ว โปรดมีคำสั่งให้รับฎีกาเพิ่มเติมของจำเลยที่ 1 ไว้พิจารณาด้วยหมายเหตุ โจทก์ยังไม่ได้รับสำเนาคำร้องศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยทั้งสามมีความผิดตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2522 มาตรา 4,7,8,15,65 วรรคแรก,66 วรรคแรก ที่แก้ไขใหม่ ประกอบด้วยประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 83,91,92 ที่แก้ไขใหม่ ให้เรียงกระทงลงโทษดังนี้ ฐานร่วมกันผลิตเฮโรอีนไว้เพื่อจำหน่ายอันเป็นบทหนัก จำคุกตลอดชีวิตและฐานร่วมกันจำหน่ายเฮโรอีนให้ลงโทษจำคุก 5 ปี อีกกระทงหนึ่ง ที่โจทก์ขอให้เพิ่มโทษจำเลยที่ 3 ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 42 มาด้วยเมื่อศาลพิพากษาให้จำคุกจำเลยที่ 3 ไว้ตลอดชีวิต และมาตรา 54ให้ศาลเพิ่มโทษก่อนแล้วจึงลดจากผลที่เพิ่มนั้นแล้ว เมื่อศาลเพิ่มโทษจำเลยที่ 3 มิได้เพราะเป็นโทษจำคุกตลอดชีวิตตามมาตรา 51 ที่แก้ไขใหม่ จึงคงลดโทษให้จำเลยที่ 3 สถานเดียว จำเลยที่ 1 ที่ 2ให้การรับสารภาพชั้นสอบสวนว่าร่วมกันมีเฮโรอีนไว้ในความครอบครองเพื่อจำหน่ายและจำหน่าย และคำเบิกความของจำเลยที่ 1 ที่ 2 รับว่าเสพเฮโรอีน ส่วนจำเลยที่ 3ให้การรับสารภาพตลอดข้อกล่าวหาในชั้นสอบสวนและในชั้นพิจารณา จำเลยที่ 3 ให้การรับว่ามีเฮโรอีนไว้ในความครอบครองเพื่อจำหน่ายและจำหน่ายทั้งเบิกความรับว่าได้แบ่งเฮโรอีนใส่ฝาขายให้จำเลยที่ 1ที่ 2 คำให้การของจำเลยทั้งสามดังกล่าวจึงเป็นประโยชน์แก่การพิจารณาลดโทษให้จำเลยที่ 1 ที่ 2 หนึ่งในสาม จำเลยที่ 3 กึ่งหนึ่งตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 และเปลี่ยนโทษจำคุกตลอดชีวิตกระทงแรกเป็นโทษจำคุก 50 ปี ตามมาตรา 53 แล้วคงจำคุกจำเลยที่ 1 ที่ 2 กระทงแรก 33 ปี 4 เดือน และกระทงหลัง 3 ปี 4 เดือน รวมจำคุกจำเลยที่ 1 ที่ 2 มีกำหนด 36 ปี 8 เดือน ส่วนจำเลยที่ 3 จำคุกกระทงแรก 25 ปี กระทงหลัง 2 ปี 6 เดือน รวมจำคุกจำเลยที่ 3มีกำหนด 27 ปี 6 เดือน ฯลฯศาลชั้นต้นอ่านคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ให้จำเลยที่ 1 ฟังเมื่อวันที่ 1 พฤศจิกายน 2531จำเลยที่ 1 ฎีกา (อันดับ 77 แผ่นที่ 2)จำเลยที่ 1 ฎีกาเพิ่มเติมต่อพัศดีเรือนจำเมื่อวันที่ 30ธันวาคม 2531 ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับฎีกาเพิ่มเติมดังกล่าว(อันดับ 84 แผ่นที่ 2)จำเลยที่ 1 จึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 89 แผ่นที่ 2)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว ปรากฏว่าศาลจังหวัดนนทบุรีได้อ่านคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ให้จำเลยที่ 1 ฟังเมื่อวันที่ 1 พฤศจิกายน 2531 จำเลยที่ 1 ยื่นฎีกาเพิ่มเติมต่อพัศดีเรือนจำกลางบางขวางเมื่อวันที่ 30ธันวาคม 2531 ซึ่งพ้นกำหนดระยะเวลาฎีกาและไม่ปรากฏว่าจำเลยที่ 1ได้ขอขยายระยะเวลาฎีกาดังกล่าว ที่ศาลชั้นต้นสั่งไม่รับฎีกาเพิ่มเติมของจำเลยที่ 1 ชอบแล้ว ให้ยกคำร้อง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 446/2532พนักงานอัยการ กรมอัยการโจทก์นายราชันต์หรือราชันย์ ดาวจรัส กับพวกจำเลยนายราชันต์หรือราชันย์ ดาวจรัส จำเลยที่ 1ผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.อ. ม. 119, ม. 215, ม. 216ความว่า จำเลยที่ 1 ยื่นฎีกาเพิ่มเติม ศาลชั้นต้นสั่งว่าปรากฏว่าศาลจังหวัดนนทบุรี อ่านคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ให้จำเลยที่ 1ฟังเมื่อวันที่ 1 พฤศจิกายน 2531 จำเลยที่ 1 ยื่นฎีกาเพิ่มเติมต่อพัสดีเรือนจำกลางบางขวางเมื่อพ้นกำหนดอายุฎีกา และจำเลยที่ 1ไม่ได้ขอขยายระยะเวลาฎีกา ฎีกาเพิ่มเติมฉบับนี้ยื่นเมื่อพ้นอายุฎีกาจึงไม่รับเป็นฎีกาเพิ่มเติมคงรับไว้เป็นคำแถลงการณ์ของจำเลยที่ 1เท่านั้นจำเลยที่ 1 เห็นว่า จำเลยที่ 1 ได้ยื่นฎีกาเพิ่มเติมภายในอายุฎีกาตามที่กฎหมายบัญญัติไว้โดยชอบแล้ว โปรดมีคำสั่งให้รับฎีกาเพิ่มเติมของจำเลยที่ 1 ไว้พิจารณาด้วยหมายเหตุ โจทก์ยังไม่ได้รับสำเนาคำร้องศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยทั้งสามมีความผิดตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2522 มาตรา 4,7,8,15,65 วรรคแรก,66 วรรคแรก ที่แก้ไขใหม่ ประกอบด้วยประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 83,91,92 ที่แก้ไขใหม่ ให้เรียงกระทงลงโทษดังนี้ ฐานร่วมกันผลิตเฮโรอีนไว้เพื่อจำหน่ายอันเป็นบทหนัก จำคุกตลอดชีวิตและฐานร่วมกันจำหน่ายเฮโรอีนให้ลงโทษจำคุก 5 ปี อีกกระทงหนึ่ง ที่โจทก์ขอให้เพิ่มโทษจำเลยที่ 3 ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 42 มาด้วยเมื่อศาลพิพากษาให้จำคุกจำเลยที่ 3 ไว้ตลอดชีวิต และมาตรา 54ให้ศาลเพิ่มโทษก่อนแล้วจึงลดจากผลที่เพิ่มนั้นแล้ว เมื่อศาลเพิ่มโทษจำเลยที่ 3 มิได้เพราะเป็นโทษจำคุกตลอดชีวิตตามมาตรา 51 ที่แก้ไขใหม่ จึงคงลดโทษให้จำเลยที่ 3 สถานเดียว จำเลยที่ 1 ที่ 2ให้การรับสารภาพชั้นสอบสวนว่าร่วมกันมีเฮโรอีนไว้ในความครอบครองเพื่อจำหน่ายและจำหน่าย และคำเบิกความของจำเลยที่ 1 ที่ 2 รับว่าเสพเฮโรอีน ส่วนจำเลยที่ 3ให้การรับสารภาพตลอดข้อกล่าวหาในชั้นสอบสวนและในชั้นพิจารณา จำเลยที่ 3 ให้การรับว่ามีเฮโรอีนไว้ในความครอบครองเพื่อจำหน่ายและจำหน่ายทั้งเบิกความรับว่าได้แบ่งเฮโรอีนใส่ฝาขายให้จำเลยที่ 1ที่ 2 คำให้การของจำเลยทั้งสามดังกล่าวจึงเป็นประโยชน์แก่การพิจารณาลดโทษให้จำเลยที่ 1 ที่ 2 หนึ่งในสาม จำเลยที่ 3 กึ่งหนึ่งตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 และเปลี่ยนโทษจำคุกตลอดชีวิตกระทงแรกเป็นโทษจำคุก 50 ปี ตามมาตรา 53 แล้วคงจำคุกจำเลยที่ 1 ที่ 2 กระทงแรก 33 ปี 4 เดือน และกระทงหลัง 3 ปี 4 เดือน รวมจำคุกจำเลยที่ 1 ที่ 2 มีกำหนด 36 ปี 8 เดือน ส่วนจำเลยที่ 3 จำคุกกระทงแรก 25 ปี กระทงหลัง 2 ปี 6 เดือน รวมจำคุกจำเลยที่ 3มีกำหนด 27 ปี 6 เดือน ฯลฯศาลชั้นต้นอ่านคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ให้จำเลยที่ 1 ฟังเมื่อวันที่ 1 พฤศจิกายน 2531จำเลยที่ 1 ฎีกา (อันดับ 77 แผ่นที่ 2)จำเลยที่ 1 ฎีกาเพิ่มเติมต่อพัศดีเรือนจำเมื่อวันที่ 30ธันวาคม 2531 ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับฎีกาเพิ่มเติมดังกล่าว(อันดับ 84 แผ่นที่ 2)จำเลยที่ 1 จึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 89 แผ่นที่ 2)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว ปรากฏว่าศาลจังหวัดนนทบุรีได้อ่านคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ให้จำเลยที่ 1 ฟังเมื่อวันที่ 1 พฤศจิกายน 2531 จำเลยที่ 1 ยื่นฎีกาเพิ่มเติมต่อพัศดีเรือนจำกลางบางขวางเมื่อวันที่ 30ธันวาคม 2531 ซึ่งพ้นกำหนดระยะเวลาฎีกาและไม่ปรากฏว่าจำเลยที่ 1ได้ขอขยายระยะเวลาฎีกาดังกล่าว ที่ศาลชั้นต้นสั่งไม่รับฎีกาเพิ่มเติมของจำเลยที่ 1 ชอบแล้ว ให้ยกคำร้อง(ประชา บุญวนิช-บุญส่ง วรรณกลาง-เธียร ยูงทอง)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 446/2532พนักงานอัยการ กรมอัยการโจทก์นายราชันต์หรือราชันย์ ดาวจรัส กับพวกจำเลยนายราชันต์หรือราชันย์ ดาวจรัส จำเลยที่ 1ผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.อ. ม. 119, ม. 215, ม. 216ความว่า จำเลยที่ 1 ยื่นฎีกาเพิ่มเติม ศาลชั้นต้นสั่งว่าปรากฏว่าศาลจังหวัดนนทบุรี อ่านคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ให้จำเลยที่ 1ฟังเมื่อวันที่ 1 พฤศจิกายน 2531 จำเลยที่ 1 ยื่นฎีกาเพิ่มเติมต่อพัสดีเรือนจำกลางบางขวางเมื่อพ้นกำหนดอายุฎีกา และจำเลยที่ 1ไม่ได้ขอขยายระยะเวลาฎีกา ฎีกาเพิ่มเติมฉบับนี้ยื่นเมื่อพ้นอายุฎีกาจึงไม่รับเป็นฎีกาเพิ่มเติมคงรับไว้เป็นคำแถลงการณ์ของจำเลยที่ 1เท่านั้นจำเลยที่ 1 เห็นว่า จำเลยที่ 1 ได้ยื่นฎีกาเพิ่มเติมภายในอายุฎีกาตามที่กฎหมายบัญญัติไว้โดยชอบแล้ว โปรดมีคำสั่งให้รับฎีกาเพิ่มเติมของจำเลยที่ 1 ไว้พิจารณาด้วยหมายเหตุ โจทก์ยังไม่ได้รับสำเนาคำร้องศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยทั้งสามมีความผิดตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2522 มาตรา 4,7,8,15,65 วรรคแรก,66 วรรคแรก ที่แก้ไขใหม่ ประกอบด้วยประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 83,91,92 ที่แก้ไขใหม่ ให้เรียงกระทงลงโทษดังนี้ ฐานร่วมกันผลิตเฮโรอีนไว้เพื่อจำหน่ายอันเป็นบทหนัก จำคุกตลอดชีวิตและฐานร่วมกันจำหน่ายเฮโรอีนให้ลงโทษจำคุก 5 ปี อีกกระทงหนึ่ง ที่โจทก์ขอให้เพิ่มโทษจำเลยที่ 3 ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 42 มาด้วยเมื่อศาลพิพากษาให้จำคุกจำเลยที่ 3 ไว้ตลอดชีวิต และมาตรา 54ให้ศาลเพิ่มโทษก่อนแล้วจึงลดจากผลที่เพิ่มนั้นแล้ว เมื่อศาลเพิ่มโทษจำเลยที่ 3 มิได้เพราะเป็นโทษจำคุกตลอดชีวิตตามมาตรา 51 ที่แก้ไขใหม่ จึงคงลดโทษให้จำเลยที่ 3 สถานเดียว จำเลยที่ 1 ที่ 2ให้การรับสารภาพชั้นสอบสวนว่าร่วมกันมีเฮโรอีนไว้ในความครอบครองเพื่อจำหน่ายและจำหน่าย และคำเบิกความของจำเลยที่ 1 ที่ 2 รับว่าเสพเฮโรอีน ส่วนจำเลยที่ 3ให้การรับสารภาพตลอดข้อกล่าวหาในชั้นสอบสวนและในชั้นพิจารณา จำเลยที่ 3 ให้การรับว่ามีเฮโรอีนไว้ในความครอบครองเพื่อจำหน่ายและจำหน่ายทั้งเบิกความรับว่าได้แบ่งเฮโรอีนใส่ฝาขายให้จำเลยที่ 1ที่ 2 คำให้การของจำเลยทั้งสามดังกล่าวจึงเป็นประโยชน์แก่การพิจารณาลดโทษให้จำเลยที่ 1 ที่ 2 หนึ่งในสาม จำเลยที่ 3 กึ่งหนึ่งตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 และเปลี่ยนโทษจำคุกตลอดชีวิตกระทงแรกเป็นโทษจำคุก 50 ปี ตามมาตรา 53 แล้วคงจำคุกจำเลยที่ 1 ที่ 2 กระทงแรก 33 ปี 4 เดือน และกระทงหลัง 3 ปี 4 เดือน รวมจำคุกจำเลยที่ 1 ที่ 2 มีกำหนด 36 ปี 8 เดือน ส่วนจำเลยที่ 3 จำคุกกระทงแรก 25 ปี กระทงหลัง 2 ปี 6 เดือน รวมจำคุกจำเลยที่ 3มีกำหนด 27 ปี 6 เดือน ฯลฯศาลชั้นต้นอ่านคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ให้จำเลยที่ 1 ฟังเมื่อวันที่ 1 พฤศจิกายน 2531จำเลยที่ 1 ฎีกา (อันดับ 77 แผ่นที่ 2)จำเลยที่ 1 ฎีกาเพิ่มเติมต่อพัศดีเรือนจำเมื่อวันที่ 30ธันวาคม 2531 ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับฎีกาเพิ่มเติมดังกล่าว(อันดับ 84 แผ่นที่ 2)จำเลยที่ 1 จึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 89 แผ่นที่ 2)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว ปรากฏว่าศาลจังหวัดนนทบุรีได้อ่านคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ให้จำเลยที่ 1 ฟังเมื่อวันที่ 1 พฤศจิกายน 2531 จำเลยที่ 1 ยื่นฎีกาเพิ่มเติมต่อพัศดีเรือนจำกลางบางขวางเมื่อวันที่ 30ธันวาคม 2531 ซึ่งพ้นกำหนดระยะเวลาฎีกาและไม่ปรากฏว่าจำเลยที่ 1ได้ขอขยายระยะเวลาฎีกาดังกล่าว ที่ศาลชั้นต้นสั่งไม่รับฎีกาเพิ่มเติมของจำเลยที่ 1 ชอบแล้ว ให้ยกคำร้อง(ประชา บุญวนิช-บุญส่ง วรรณกลาง-เธียร ยูงทอง)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ