คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 544/2506หลักกฎหมาย: โจทก์ร้องคัดค้านในคดีก่อนซึ่งจำเลยทั้งสองเป็นคู่ความกันอยู่แล้วและคดีนั้นก็กำลังอยู่ในระหว่างการพิจารณาของศาล เช่นนี้ โจทก์จะนำมูลกรณีเรื่องเดียวกันนั้นมาฟ้องจำเลยเป็นคดีใหม่อีกไม่ได้โจทก์ฟ้องว่า เดิมจำเลยที่ 1 เป็นเจ้าของที่ดิน แต่ได้นำไปขายฝากไว้กับม.จ.อัจฉราฉวี เทวกุล ครบกำหนดแล้วไม่ไถ่คืนและจำเลยที่ 1 ฟ้องจำเลยที่ 2ให้รื้อถอนห้องแถวที่จำเลยที่ 2 เช่าจำเลยที่ 1 ปลูก โดยโจทก์ทั้ง 18 คนเป็นผู้เช่า หลังจากนั้นได้สมรู้กันทำสัญญาประนีประนอม และศาลได้พิพากษาตามยอมให้จำเลยที่ 2 และบริวารออกจากที่ดินพิพาท ทำให้โจทก์เสียหายจึงขอให้เพิกถอนสัญญาและคำพิพากษาตามยอมนั้น ศาลแพ่งตรวจฟ้องแล้วสั่งว่า ตามฟ้องโจทก์กล่าวว่า ที่ดินพิพาทไม่ใช่ของจำเลยที่ 1 แล้ว เป็นของม.จ.อัจฉราฉวี เทวกุล โดยหลุดจากการขายฝาก จึงชอบที่จะเชิญม.จ.อัจฉราฉวี เทวกุล มาเป็นโจทก์จึงจะถูก เพราะเป็นผู้เสียหายโดยตรงจึงมีคำสั่งไม่รับฟ้องของโจทก์โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า ข้ออ้างของโจทก์ที่ว่าจำเลยสมยอมกันทำสัญญาประนีประนอมยอมความและใช้คำพิพากษาตามยอมเป็นเครื่องบังคับขับไล่โจทก์ เป็นการกระทบกระเทือนสิทธิของโจทก์ที่จะได้อยู่อาศัยในห้องเช่า โจทก์ย่อมมีสิทธิฟ้องได้นั้น ปรากฏตามสำนวนคดีแพ่งหมายเลขแดงที่ 1387/2503 ของศาลแพ่งว่า โจทก์ได้คัดค้านไว้แล้วว่า โจทก์ไม่ใช่บริวารของจำเลยในคดีดังกล่าว ศาลจะบังคับคดีขับไล่โจทก์ก็ไม่ได้ และคดีนั้นก็กำลังอยู่ในระหว่างการพิจารณาของศาล เมื่อเช่นนี้ การที่จะบังคับขับไล่โจทก์โดยถือว่าโจทก์เป็นบริวารของจำเลยในคดีดังกล่าวได้หรือไม่ย่อมต้องอาศัยการวินิจฉัยชี้ขาดในคดีนั้น ข้ออ้างของโจทก์ที่ว่าคำพิพากษาตามยอมเป็นการกระทบกระเทือนสิทธิของโจทก์ที่จะได้อยู่อาศัยในห้องเช่านั้น จึงฟังไม่ขึ้นพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 544/2506นางเซี่ยมเง็ก แซ่อึ้ง (หม้าย) กับพวกรวม 18 คนโจทก์นางอำพัน เกษมพานิช ที่ 1 นางตระหนี่ วิเศษสุข ที่ 2จำเลย ป.วิ.พ. ม. 55, ม. 173โจทก์ร้องคัดค้านในคดีก่อนซึ่งจำเลยทั้งสองเป็นคู่ความกันอยู่แล้วและคดีนั้นก็กำลังอยู่ในระหว่างการพิจารณาของศาล เช่นนี้ โจทก์จะนำมูลกรณีเรื่องเดียวกันนั้นมาฟ้องจำเลยเป็นคดีใหม่อีกไม่ได้โจทก์ฟ้องว่า เดิมจำเลยที่ 1 เป็นเจ้าของที่ดิน แต่ได้นำไปขายฝากไว้กับม.จ.อัจฉราฉวี เทวกุล ครบกำหนดแล้วไม่ไถ่คืนและจำเลยที่ 1 ฟ้องจำเลยที่ 2ให้รื้อถอนห้องแถวที่จำเลยที่ 2 เช่าจำเลยที่ 1 ปลูก โดยโจทก์ทั้ง 18 คนเป็นผู้เช่า หลังจากนั้นได้สมรู้กันทำสัญญาประนีประนอม และศาลได้พิพากษาตามยอมให้จำเลยที่ 2 และบริวารออกจากที่ดินพิพาท ทำให้โจทก์เสียหายจึงขอให้เพิกถอนสัญญาและคำพิพากษาตามยอมนั้น ศาลแพ่งตรวจฟ้องแล้วสั่งว่า ตามฟ้องโจทก์กล่าวว่า ที่ดินพิพาทไม่ใช่ของจำเลยที่ 1 แล้ว เป็นของม.จ.อัจฉราฉวี เทวกุล โดยหลุดจากการขายฝาก จึงชอบที่จะเชิญม.จ.อัจฉราฉวี เทวกุล มาเป็นโจทก์จึงจะถูก เพราะเป็นผู้เสียหายโดยตรงจึงมีคำสั่งไม่รับฟ้องของโจทก์โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า ข้ออ้างของโจทก์ที่ว่าจำเลยสมยอมกันทำสัญญาประนีประนอมยอมความและใช้คำพิพากษาตามยอมเป็นเครื่องบังคับขับไล่โจทก์ เป็นการกระทบกระเทือนสิทธิของโจทก์ที่จะได้อยู่อาศัยในห้องเช่า โจทก์ย่อมมีสิทธิฟ้องได้นั้น ปรากฏตามสำนวนคดีแพ่งหมายเลขแดงที่ 1387/2503 ของศาลแพ่งว่า โจทก์ได้คัดค้านไว้แล้วว่า โจทก์ไม่ใช่บริวารของจำเลยในคดีดังกล่าว ศาลจะบังคับคดีขับไล่โจทก์ก็ไม่ได้ และคดีนั้นก็กำลังอยู่ในระหว่างการพิจารณาของศาล เมื่อเช่นนี้ การที่จะบังคับขับไล่โจทก์โดยถือว่าโจทก์เป็นบริวารของจำเลยในคดีดังกล่าวได้หรือไม่ย่อมต้องอาศัยการวินิจฉัยชี้ขาดในคดีนั้น ข้ออ้างของโจทก์ที่ว่าคำพิพากษาตามยอมเป็นการกระทบกระเทือนสิทธิของโจทก์ที่จะได้อยู่อาศัยในห้องเช่านั้น จึงฟังไม่ขึ้นพิพากษายืน(ชวน สิงหลกะ-คร้าม สิวายะวิโรจน์-สำราญ ศิริพันธ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า เดิมจำเลยที่ 1 เป็นเจ้าของที่ดิน แต่ได้นำไปขายฝากไว้กับม.จ.อัจฉราฉวี เทวกุล ครบกำหนดแล้วไม่ไถ่คืนและจำเลยที่ 1 ฟ้องจำเลยที่ 2ให้รื้อถอนห้องแถวที่จำเลยที่ 2 เช่าจำเลยที่ 1 ปลูก โดยโจทก์ทั้ง 18 คนเป็นผู้เช่า หลังจากนั้นได้สมรู้กันทำสัญญาประนีประนอม และศาลได้พิพากษาตามยอมให้จำเลยที่ 2 และบริวารออกจากที่ดินพิพาท ทำให้โจทก์เสียหายจึงขอให้เพิกถอนสัญญาและคำพิพากษาตามยอมนั้น ศาลแพ่งตรวจฟ้องแล้วสั่งว่า ตามฟ้องโจทก์กล่าวว่า ที่ดินพิพาทไม่ใช่ของจำเลยที่ 1 แล้ว เป็นของม.จ.อัจฉราฉวี เทวกุล โดยหลุดจากการขายฝาก จึงชอบที่จะเชิญม.จ.อัจฉราฉวี เทวกุล มาเป็นโจทก์จึงจะถูก เพราะเป็นผู้เสียหายโดยตรงจึงมีคำสั่งไม่รับฟ้องของโจทก์โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า ข้ออ้างของโจทก์ที่ว่าจำเลยสมยอมกันทำสัญญาประนีประนอมยอมความและใช้คำพิพากษาตามยอมเป็นเครื่องบังคับขับไล่โจทก์ เป็นการกระทบกระเทือนสิทธิของโจทก์ที่จะได้อยู่อาศัยในห้องเช่า โจทก์ย่อมมีสิทธิฟ้องได้นั้น ปรากฏตามสำนวนคดีแพ่งหมายเลขแดงที่ 1387/2503 ของศาลแพ่งว่า โจทก์ได้คัดค้านไว้แล้วว่า โจทก์ไม่ใช่บริวารของจำเลยในคดีดังกล่าว ศาลจะบังคับคดีขับไล่โจทก์ก็ไม่ได้ และคดีนั้นก็กำลังอยู่ในระหว่างการพิจารณาของศาล เมื่อเช่นนี้ การที่จะบังคับขับไล่โจทก์โดยถือว่าโจทก์เป็นบริวารของจำเลยในคดีดังกล่าวได้หรือไม่ย่อมต้องอาศัยการวินิจฉัยชี้ขาดในคดีนั้น ข้ออ้างของโจทก์ที่ว่าคำพิพากษาตามยอมเป็นการกระทบกระเทือนสิทธิของโจทก์ที่จะได้อยู่อาศัยในห้องเช่านั้น จึงฟังไม่ขึ้นพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 544/2506นางเซี่ยมเง็ก แซ่อึ้ง (หม้าย) กับพวกรวม 18 คนโจทก์นางอำพัน เกษมพานิช ที่ 1 นางตระหนี่ วิเศษสุข ที่ 2จำเลย ป.วิ.พ. ม. 55, ม. 173โจทก์ร้องคัดค้านในคดีก่อนซึ่งจำเลยทั้งสองเป็นคู่ความกันอยู่แล้วและคดีนั้นก็กำลังอยู่ในระหว่างการพิจารณาของศาล เช่นนี้ โจทก์จะนำมูลกรณีเรื่องเดียวกันนั้นมาฟ้องจำเลยเป็นคดีใหม่อีกไม่ได้โจทก์ฟ้องว่า เดิมจำเลยที่ 1 เป็นเจ้าของที่ดิน แต่ได้นำไปขายฝากไว้กับม.จ.อัจฉราฉวี เทวกุล ครบกำหนดแล้วไม่ไถ่คืนและจำเลยที่ 1 ฟ้องจำเลยที่ 2ให้รื้อถอนห้องแถวที่จำเลยที่ 2 เช่าจำเลยที่ 1 ปลูก โดยโจทก์ทั้ง 18 คนเป็นผู้เช่า หลังจากนั้นได้สมรู้กันทำสัญญาประนีประนอม และศาลได้พิพากษาตามยอมให้จำเลยที่ 2 และบริวารออกจากที่ดินพิพาท ทำให้โจทก์เสียหายจึงขอให้เพิกถอนสัญญาและคำพิพากษาตามยอมนั้น ศาลแพ่งตรวจฟ้องแล้วสั่งว่า ตามฟ้องโจทก์กล่าวว่า ที่ดินพิพาทไม่ใช่ของจำเลยที่ 1 แล้ว เป็นของม.จ.อัจฉราฉวี เทวกุล โดยหลุดจากการขายฝาก จึงชอบที่จะเชิญม.จ.อัจฉราฉวี เทวกุล มาเป็นโจทก์จึงจะถูก เพราะเป็นผู้เสียหายโดยตรงจึงมีคำสั่งไม่รับฟ้องของโจทก์โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า ข้ออ้างของโจทก์ที่ว่าจำเลยสมยอมกันทำสัญญาประนีประนอมยอมความและใช้คำพิพากษาตามยอมเป็นเครื่องบังคับขับไล่โจทก์ เป็นการกระทบกระเทือนสิทธิของโจทก์ที่จะได้อยู่อาศัยในห้องเช่า โจทก์ย่อมมีสิทธิฟ้องได้นั้น ปรากฏตามสำนวนคดีแพ่งหมายเลขแดงที่ 1387/2503 ของศาลแพ่งว่า โจทก์ได้คัดค้านไว้แล้วว่า โจทก์ไม่ใช่บริวารของจำเลยในคดีดังกล่าว ศาลจะบังคับคดีขับไล่โจทก์ก็ไม่ได้ และคดีนั้นก็กำลังอยู่ในระหว่างการพิจารณาของศาล เมื่อเช่นนี้ การที่จะบังคับขับไล่โจทก์โดยถือว่าโจทก์เป็นบริวารของจำเลยในคดีดังกล่าวได้หรือไม่ย่อมต้องอาศัยการวินิจฉัยชี้ขาดในคดีนั้น ข้ออ้างของโจทก์ที่ว่าคำพิพากษาตามยอมเป็นการกระทบกระเทือนสิทธิของโจทก์ที่จะได้อยู่อาศัยในห้องเช่านั้น จึงฟังไม่ขึ้นพิพากษายืน(ชวน สิงหลกะ-คร้าม สิวายะวิโรจน์-สำราญ ศิริพันธ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ