คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1278/2501หลักกฎหมาย: อำนาจฟ้องคดีที่ดินเนื่องจากโจทก์เป็นคนต่างด้าวนั้น เป็นเรื่องระหว่างพนักงานเจ้าหน้าที่กับคนต่างด้าว ซึ่งจะต้องปฏิบัติต่อกัน คนต่างด้าวจะมีกรรมสิทธิ์ในที่ดินได้เพียงใดหรือไม่ ย่อมอยู่ในบังคับแห่งประมวลกฎหมายที่ดิน (เทียบ ฎีกาที่ 1113/2495)ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ตัดสินยืนตามกันมาให้โจทก์ชนะคดีตามฟ้องของโจทก์ที่ขอให้ศาลพิพากษาแสดงว่าโจทก์เป็นเจ้าของที่ดินที่โจทก์ซื้อไว้และครอบครองมาเกิน 10 ปี ที่ดินนั้นจำเลยเป็นผู้ถือโฉนดไว้และได้ให้คนงานเทศบาลเข้าตัดฟันต้นไม้และทำถนนในที่พิพาท ขอให้บังคับจำเลยนำโฉนดไปแบ่งแยกที่ดินให้โจทก์ให้รื้อถอนสิ่งก่อสร้างและให้ใช้ค่าเสียหาย ศาลทั้งสองฟังข้อเท็จจริงว่า โจทก์ทั้งสองซึ่งเป็นคนจีนต่างด้าวซื้อที่ดินแปลงที่โจทก์ครอบครองอยู่นี้ไว้ตั้งแต่ พ.ศ. 2475 ฝ่ายจำเลยมิได้เกี่ยวข้องหรือใช้สิทธิครอบครองที่พิพาทอย่างใดเลย ที่ดินจึงเป็นสิทธิของโจทก์ และวินิจฉัยเรื่องอำนาจฟ้องของโจทก์ว่า โจทก์มีอำนาจฟ้องได้จำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยในเรื่องอำนาจฟ้องคดีที่ดินของโจทก์ซึ่งเป็นคนต่างด้าวนั้นว่า คนต่างด้าวจะมีกรรมสิทธิ์ในที่ดินได้เพียงใดหรือไม่ เป็นเรื่องระหว่างรัฐกับคนต่างด้าว ซึ่งโจทก์ได้กรรมสิทธิ์ที่พิพาทไว้ก่อนประมวลกฎหมายที่ดินที่จำเลยอ้างถึง โจทก์ย่อมมีสิทธิฟ้องจำเลยได้ ส่วนข้อเท็จจริงอื่น ๆ คงฟังเช่นเดียวกับศาลเดิม จึงพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1278/2501นายอิวเจี่ย แซ่ตัง ที่ 1 นายเซ่ แซ่เฮง ที่ 2โจทก์นายส่าง กองศิลป์จำเลย พ.ร.บ.ให้ใช้ประมวลกฎหมายที่ดิน พ.ศ.2497 ม. 86อำนาจฟ้องคดีที่ดินเนื่องจากโจทก์เป็นคนต่างด้าวนั้น เป็นเรื่องระหว่างพนักงานเจ้าหน้าที่กับคนต่างด้าว ซึ่งจะต้องปฏิบัติต่อกัน คนต่างด้าวจะมีกรรมสิทธิ์ในที่ดินได้เพียงใดหรือไม่ ย่อมอยู่ในบังคับแห่งประมวลกฎหมายที่ดิน (เทียบ ฎีกาที่ 1113/2495)ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ตัดสินยืนตามกันมาให้โจทก์ชนะคดีตามฟ้องของโจทก์ที่ขอให้ศาลพิพากษาแสดงว่าโจทก์เป็นเจ้าของที่ดินที่โจทก์ซื้อไว้และครอบครองมาเกิน 10 ปี ที่ดินนั้นจำเลยเป็นผู้ถือโฉนดไว้และได้ให้คนงานเทศบาลเข้าตัดฟันต้นไม้และทำถนนในที่พิพาท ขอให้บังคับจำเลยนำโฉนดไปแบ่งแยกที่ดินให้โจทก์ให้รื้อถอนสิ่งก่อสร้างและให้ใช้ค่าเสียหาย ศาลทั้งสองฟังข้อเท็จจริงว่า โจทก์ทั้งสองซึ่งเป็นคนจีนต่างด้าวซื้อที่ดินแปลงที่โจทก์ครอบครองอยู่นี้ไว้ตั้งแต่ พ.ศ. 2475 ฝ่ายจำเลยมิได้เกี่ยวข้องหรือใช้สิทธิครอบครองที่พิพาทอย่างใดเลย ที่ดินจึงเป็นสิทธิของโจทก์ และวินิจฉัยเรื่องอำนาจฟ้องของโจทก์ว่า โจทก์มีอำนาจฟ้องได้จำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยในเรื่องอำนาจฟ้องคดีที่ดินของโจทก์ซึ่งเป็นคนต่างด้าวนั้นว่า คนต่างด้าวจะมีกรรมสิทธิ์ในที่ดินได้เพียงใดหรือไม่ เป็นเรื่องระหว่างรัฐกับคนต่างด้าว ซึ่งโจทก์ได้กรรมสิทธิ์ที่พิพาทไว้ก่อนประมวลกฎหมายที่ดินที่จำเลยอ้างถึง โจทก์ย่อมมีสิทธิฟ้องจำเลยได้ ส่วนข้อเท็จจริงอื่น ๆ คงฟังเช่นเดียวกับศาลเดิม จึงพิพากษายืน(ดุลยกรณ์พิทารณ์-ศิลปสิทธิวินิจฉัย-ไชยเจริญ สันติศิริ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ตัดสินยืนตามกันมาให้โจทก์ชนะคดีตามฟ้องของโจทก์ที่ขอให้ศาลพิพากษาแสดงว่าโจทก์เป็นเจ้าของที่ดินที่โจทก์ซื้อไว้และครอบครองมาเกิน 10 ปี ที่ดินนั้นจำเลยเป็นผู้ถือโฉนดไว้และได้ให้คนงานเทศบาลเข้าตัดฟันต้นไม้และทำถนนในที่พิพาท ขอให้บังคับจำเลยนำโฉนดไปแบ่งแยกที่ดินให้โจทก์ให้รื้อถอนสิ่งก่อสร้างและให้ใช้ค่าเสียหาย ศาลทั้งสองฟังข้อเท็จจริงว่า โจทก์ทั้งสองซึ่งเป็นคนจีนต่างด้าวซื้อที่ดินแปลงที่โจทก์ครอบครองอยู่นี้ไว้ตั้งแต่ พ.ศ. 2475 ฝ่ายจำเลยมิได้เกี่ยวข้องหรือใช้สิทธิครอบครองที่พิพาทอย่างใดเลย ที่ดินจึงเป็นสิทธิของโจทก์ และวินิจฉัยเรื่องอำนาจฟ้องของโจทก์ว่า โจทก์มีอำนาจฟ้องได้จำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยในเรื่องอำนาจฟ้องคดีที่ดินของโจทก์ซึ่งเป็นคนต่างด้าวนั้นว่า คนต่างด้าวจะมีกรรมสิทธิ์ในที่ดินได้เพียงใดหรือไม่ เป็นเรื่องระหว่างรัฐกับคนต่างด้าว ซึ่งโจทก์ได้กรรมสิทธิ์ที่พิพาทไว้ก่อนประมวลกฎหมายที่ดินที่จำเลยอ้างถึง โจทก์ย่อมมีสิทธิฟ้องจำเลยได้ ส่วนข้อเท็จจริงอื่น ๆ คงฟังเช่นเดียวกับศาลเดิม จึงพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1278/2501นายอิวเจี่ย แซ่ตัง ที่ 1 นายเซ่ แซ่เฮง ที่ 2โจทก์นายส่าง กองศิลป์จำเลย พ.ร.บ.ให้ใช้ประมวลกฎหมายที่ดิน พ.ศ.2497 ม. 86อำนาจฟ้องคดีที่ดินเนื่องจากโจทก์เป็นคนต่างด้าวนั้น เป็นเรื่องระหว่างพนักงานเจ้าหน้าที่กับคนต่างด้าว ซึ่งจะต้องปฏิบัติต่อกัน คนต่างด้าวจะมีกรรมสิทธิ์ในที่ดินได้เพียงใดหรือไม่ ย่อมอยู่ในบังคับแห่งประมวลกฎหมายที่ดิน (เทียบ ฎีกาที่ 1113/2495)ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ตัดสินยืนตามกันมาให้โจทก์ชนะคดีตามฟ้องของโจทก์ที่ขอให้ศาลพิพากษาแสดงว่าโจทก์เป็นเจ้าของที่ดินที่โจทก์ซื้อไว้และครอบครองมาเกิน 10 ปี ที่ดินนั้นจำเลยเป็นผู้ถือโฉนดไว้และได้ให้คนงานเทศบาลเข้าตัดฟันต้นไม้และทำถนนในที่พิพาท ขอให้บังคับจำเลยนำโฉนดไปแบ่งแยกที่ดินให้โจทก์ให้รื้อถอนสิ่งก่อสร้างและให้ใช้ค่าเสียหาย ศาลทั้งสองฟังข้อเท็จจริงว่า โจทก์ทั้งสองซึ่งเป็นคนจีนต่างด้าวซื้อที่ดินแปลงที่โจทก์ครอบครองอยู่นี้ไว้ตั้งแต่ พ.ศ. 2475 ฝ่ายจำเลยมิได้เกี่ยวข้องหรือใช้สิทธิครอบครองที่พิพาทอย่างใดเลย ที่ดินจึงเป็นสิทธิของโจทก์ และวินิจฉัยเรื่องอำนาจฟ้องของโจทก์ว่า โจทก์มีอำนาจฟ้องได้จำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยในเรื่องอำนาจฟ้องคดีที่ดินของโจทก์ซึ่งเป็นคนต่างด้าวนั้นว่า คนต่างด้าวจะมีกรรมสิทธิ์ในที่ดินได้เพียงใดหรือไม่ เป็นเรื่องระหว่างรัฐกับคนต่างด้าว ซึ่งโจทก์ได้กรรมสิทธิ์ที่พิพาทไว้ก่อนประมวลกฎหมายที่ดินที่จำเลยอ้างถึง โจทก์ย่อมมีสิทธิฟ้องจำเลยได้ ส่วนข้อเท็จจริงอื่น ๆ คงฟังเช่นเดียวกับศาลเดิม จึงพิพากษายืน(ดุลยกรณ์พิทารณ์-ศิลปสิทธิวินิจฉัย-ไชยเจริญ สันติศิริ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ