คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 736/2505หลักกฎหมาย: จำเลยขณะเป็นภิกษุ ได้ร่วมประเวณีกับหญิงในกุฏิของจำเลยบนเขาวัง จังหวัดเพชรบุรีมีกูฏิพระใกล้เคียงหลายหลัง มีพระพุทธรูปพระฉาย บนเขาวัง เป็นสถานที่ที่ประชาชน เคารพนับถือ นั้น เห็นได้ว่า เป็นการไม่สมควรอย่างยิ่ง แต่จะถือว่า เป็นการเหยีดหยามศาสนาตามความในมาตรา 206 ยังไม่ถนัด (ประชุมครั้งใหญ่ ครั้งที่ 16/2505)โจทก์ฟ้องว่า จำเลยขณะเป็นพระภิกษุในพุทธศาสนา ได้ชำเราร่วมประเวณีกับนายม่วยบนกุฏิที่จำเลยอาศัย ซึ่งตั้งอยู่ในบริเวณสำนักวิปัสนากรรม ฐานของพระภิกษุสามเณร และเป็นที่ประดิษฐานพระพุทธรูปขนาดใหญ่ อันเป็นปูชนีย์วัตถุที่เคารพในศาสนาพุทธอันเป็นการเหยียดหยามศาสนาอย่างร้ายแรง ขอให้ลงโทษ ตาม ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๐๖ จำเลยปฏิเสธ ศาลชั้นต้นเชื่อว่าจำเลยได้ร่วมประเวณีกับนางม่วงจริง ดังฟ้อง แต่การร่วมประเวณีของจำเลยกระทำเพื่อปลดเปลื้งงความใคร่ ไม่มีเจตนาเหยียดหยามศาสนาพุทธ ไม่มีผิด พิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์เห็นว่า ในกุฏิของจำเลยมีพระพุทธรูปอยู่หลายองค์ตั้งอยู่บนโต๊ะบูชาบริเวณรอบ ๆ กุฏิมีพระพุทธรูปกับพระพุทธฉายซึ่งติดกับตัวเขาวัง กุฏินี้พระภิกษุสงฆ์ได้ใช้เป็นที่ปฏิบัติวิปัสนา กรรมฐาน มีการทอดกฐิน นมัสการพระพุทธรูปเป็นประจำทุกปี เป็นสถานที่เคารพ ในทางพุทธศาสนา การกระทำของจำเลยแม้อาจเป็นการเพื่อปลดเปลื้องความใคร่ แต่เมื่อกระทำ ณ สถานที่ เคารพดังกล่าว จึงเป็นการเหยียดหยาม เพราะจำเลยย่อมเห็นผลแห่งการกระทำได้ พิพากษากลับ แต่ให้รอการลงโทษไว้ โจทก์ฎีกาว่า ไม่ควรรอการลงโทษ จำเลยฎีกาขอให้ยกฟ้อง ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่าจำเลยขณะเป็นพระภิกษุ ได้ร่วมประเวณกับนางม่วยที่พื้นกุฏิข้างเตียงนอน กุฏิของจำเลยอยู่บนเขาวัง จังหวัดเพชรบุรี มีกุฏิพระใกล้เคียงหลายหลัง มีพระพุทธรูปพระฉายอยู่บนเขาวัง เป็นสถานที่ที่ประชาชนนับถือ จึงมีปัญหาว่า การกระทำของจำเลยจะเป็นผิดฐานเหยียดหยามศาสนาตาม ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา๑๐๖ หรือไม่ ที่ประชุมศาลฎีกาได้พิจารณาความข้อนี้แล้วเห็นว่า การที่จำเลยเป็นภิกษุในขณะนั้น ได้ร่วมประเวณีกับหญิงในกุฏิอันอยุ่ในบริเวณสถานที่อันพุทธศาสนิกชนเคารพ เช่นนี้ เป็นการไม่สมควรอย่างยิ่ง แต่จะถือว่าเป็นเหยียดหยามศาสนา ตามความในมาตรา ๒๐๖ ยังไม่ถนัด จึงพิพากษากลับ ให้ยกฟ้อง โจทก์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 736/2505อัยการจังหวัดเพชรบุรีโจทก์นายแจ่ม เงินเจือจำเลย ป.อ. ม. 206จำเลยขณะเป็นภิกษุ ได้ร่วมประเวณีกับหญิงในกุฏิของจำเลยบนเขาวัง จังหวัดเพชรบุรีมีกูฏิพระใกล้เคียงหลายหลัง มีพระพุทธรูปพระฉาย บนเขาวัง เป็นสถานที่ที่ประชาชน เคารพนับถือ นั้น เห็นได้ว่า เป็นการไม่สมควรอย่างยิ่ง แต่จะถือว่า เป็นการเหยีดหยามศาสนาตามความในมาตรา 206 ยังไม่ถนัด (ประชุมครั้งใหญ่ ครั้งที่ 16/2505)โจทก์ฟ้องว่า จำเลยขณะเป็นพระภิกษุในพุทธศาสนา ได้ชำเราร่วมประเวณีกับนายม่วยบนกุฏิที่จำเลยอาศัย ซึ่งตั้งอยู่ในบริเวณสำนักวิปัสนากรรม ฐานของพระภิกษุสามเณร และเป็นที่ประดิษฐานพระพุทธรูปขนาดใหญ่ อันเป็นปูชนีย์วัตถุที่เคารพในศาสนาพุทธอันเป็นการเหยียดหยามศาสนาอย่างร้ายแรง ขอให้ลงโทษ ตาม ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๐๖ จำเลยปฏิเสธ ศาลชั้นต้นเชื่อว่าจำเลยได้ร่วมประเวณีกับนางม่วงจริง ดังฟ้อง แต่การร่วมประเวณีของจำเลยกระทำเพื่อปลดเปลื้งงความใคร่ ไม่มีเจตนาเหยียดหยามศาสนาพุทธ ไม่มีผิด พิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์เห็นว่า ในกุฏิของจำเลยมีพระพุทธรูปอยู่หลายองค์ตั้งอยู่บนโต๊ะบูชาบริเวณรอบ ๆ กุฏิมีพระพุทธรูปกับพระพุทธฉายซึ่งติดกับตัวเขาวัง กุฏินี้พระภิกษุสงฆ์ได้ใช้เป็นที่ปฏิบัติวิปัสนา กรรมฐาน มีการทอดกฐิน นมัสการพระพุทธรูปเป็นประจำทุกปี เป็นสถานที่เคารพ ในทางพุทธศาสนา การกระทำของจำเลยแม้อาจเป็นการเพื่อปลดเปลื้องความใคร่ แต่เมื่อกระทำ ณ สถานที่ เคารพดังกล่าว จึงเป็นการเหยียดหยาม เพราะจำเลยย่อมเห็นผลแห่งการกระทำได้ พิพากษากลับ แต่ให้รอการลงโทษไว้ โจทก์ฎีกาว่า ไม่ควรรอการลงโทษ จำเลยฎีกาขอให้ยกฟ้อง ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่าจำเลยขณะเป็นพระภิกษุ ได้ร่วมประเวณกับนางม่วยที่พื้นกุฏิข้างเตียงนอน กุฏิของจำเลยอยู่บนเขาวัง จังหวัดเพชรบุรี มีกุฏิพระใกล้เคียงหลายหลัง มีพระพุทธรูปพระฉายอยู่บนเขาวัง เป็นสถานที่ที่ประชาชนนับถือ จึงมีปัญหาว่า การกระทำของจำเลยจะเป็นผิดฐานเหยียดหยามศาสนาตาม ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา๑๐๖ หรือไม่ ที่ประชุมศาลฎีกาได้พิจารณาความข้อนี้แล้วเห็นว่า การที่จำเลยเป็นภิกษุในขณะนั้น ได้ร่วมประเวณีกับหญิงในกุฏิอันอยุ่ในบริเวณสถานที่อันพุทธศาสนิกชนเคารพ เช่นนี้ เป็นการไม่สมควรอย่างยิ่ง แต่จะถือว่าเป็นเหยียดหยามศาสนา ตามความในมาตรา ๒๐๖ ยังไม่ถนัด จึงพิพากษากลับ ให้ยกฟ้อง โจทก์(สารกิจปรีชา-ไชยเจริญ สันติศิริ-พจน์ ปุษปาคม)ศาลจังหวัดเพชรบุรี - นายสมหมาย มณีรัตน์ศาลอุทธรณ์ - นายอรุณ ตินทุกะสิริแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยขณะเป็นพระภิกษุในพุทธศาสนา ได้ชำเราร่วมประเวณีกับนายม่วยบนกุฏิที่จำเลยอาศัย ซึ่งตั้งอยู่ในบริเวณสำนักวิปัสนากรรม ฐานของพระภิกษุสามเณร และเป็นที่ประดิษฐานพระพุทธรูปขนาดใหญ่ อันเป็นปูชนีย์วัตถุที่เคารพในศาสนาพุทธอันเป็นการเหยียดหยามศาสนาอย่างร้ายแรง ขอให้ลงโทษ ตาม ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๐๖ จำเลยปฏิเสธ ศาลชั้นต้นเชื่อว่าจำเลยได้ร่วมประเวณีกับนางม่วงจริง ดังฟ้อง แต่การร่วมประเวณีของจำเลยกระทำเพื่อปลดเปลื้งงความใคร่ ไม่มีเจตนาเหยียดหยามศาสนาพุทธ ไม่มีผิด พิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์เห็นว่า ในกุฏิของจำเลยมีพระพุทธรูปอยู่หลายองค์ตั้งอยู่บนโต๊ะบูชาบริเวณรอบ ๆ กุฏิมีพระพุทธรูปกับพระพุทธฉายซึ่งติดกับตัวเขาวัง กุฏินี้พระภิกษุสงฆ์ได้ใช้เป็นที่ปฏิบัติวิปัสนา กรรมฐาน มีการทอดกฐิน นมัสการพระพุทธรูปเป็นประจำทุกปี เป็นสถานที่เคารพ ในทางพุทธศาสนา การกระทำของจำเลยแม้อาจเป็นการเพื่อปลดเปลื้องความใคร่ แต่เมื่อกระทำ ณ สถานที่ เคารพดังกล่าว จึงเป็นการเหยียดหยาม เพราะจำเลยย่อมเห็นผลแห่งการกระทำได้ พิพากษากลับ แต่ให้รอการลงโทษไว้ โจทก์ฎีกาว่า ไม่ควรรอการลงโทษ จำเลยฎีกาขอให้ยกฟ้อง ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่าจำเลยขณะเป็นพระภิกษุ ได้ร่วมประเวณกับนางม่วยที่พื้นกุฏิข้างเตียงนอน กุฏิของจำเลยอยู่บนเขาวัง จังหวัดเพชรบุรี มีกุฏิพระใกล้เคียงหลายหลัง มีพระพุทธรูปพระฉายอยู่บนเขาวัง เป็นสถานที่ที่ประชาชนนับถือ จึงมีปัญหาว่า การกระทำของจำเลยจะเป็นผิดฐานเหยียดหยามศาสนาตาม ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา๑๐๖ หรือไม่ ที่ประชุมศาลฎีกาได้พิจารณาความข้อนี้แล้วเห็นว่า การที่จำเลยเป็นภิกษุในขณะนั้น ได้ร่วมประเวณีกับหญิงในกุฏิอันอยุ่ในบริเวณสถานที่อันพุทธศาสนิกชนเคารพ เช่นนี้ เป็นการไม่สมควรอย่างยิ่ง แต่จะถือว่าเป็นเหยียดหยามศาสนา ตามความในมาตรา ๒๐๖ ยังไม่ถนัด จึงพิพากษากลับ ให้ยกฟ้อง โจทก์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 736/2505อัยการจังหวัดเพชรบุรีโจทก์นายแจ่ม เงินเจือจำเลย ป.อ. ม. 206จำเลยขณะเป็นภิกษุ ได้ร่วมประเวณีกับหญิงในกุฏิของจำเลยบนเขาวัง จังหวัดเพชรบุรีมีกูฏิพระใกล้เคียงหลายหลัง มีพระพุทธรูปพระฉาย บนเขาวัง เป็นสถานที่ที่ประชาชน เคารพนับถือ นั้น เห็นได้ว่า เป็นการไม่สมควรอย่างยิ่ง แต่จะถือว่า เป็นการเหยีดหยามศาสนาตามความในมาตรา 206 ยังไม่ถนัด (ประชุมครั้งใหญ่ ครั้งที่ 16/2505)โจทก์ฟ้องว่า จำเลยขณะเป็นพระภิกษุในพุทธศาสนา ได้ชำเราร่วมประเวณีกับนายม่วยบนกุฏิที่จำเลยอาศัย ซึ่งตั้งอยู่ในบริเวณสำนักวิปัสนากรรม ฐานของพระภิกษุสามเณร และเป็นที่ประดิษฐานพระพุทธรูปขนาดใหญ่ อันเป็นปูชนีย์วัตถุที่เคารพในศาสนาพุทธอันเป็นการเหยียดหยามศาสนาอย่างร้ายแรง ขอให้ลงโทษ ตาม ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๐๖ จำเลยปฏิเสธ ศาลชั้นต้นเชื่อว่าจำเลยได้ร่วมประเวณีกับนางม่วงจริง ดังฟ้อง แต่การร่วมประเวณีของจำเลยกระทำเพื่อปลดเปลื้งงความใคร่ ไม่มีเจตนาเหยียดหยามศาสนาพุทธ ไม่มีผิด พิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์เห็นว่า ในกุฏิของจำเลยมีพระพุทธรูปอยู่หลายองค์ตั้งอยู่บนโต๊ะบูชาบริเวณรอบ ๆ กุฏิมีพระพุทธรูปกับพระพุทธฉายซึ่งติดกับตัวเขาวัง กุฏินี้พระภิกษุสงฆ์ได้ใช้เป็นที่ปฏิบัติวิปัสนา กรรมฐาน มีการทอดกฐิน นมัสการพระพุทธรูปเป็นประจำทุกปี เป็นสถานที่เคารพ ในทางพุทธศาสนา การกระทำของจำเลยแม้อาจเป็นการเพื่อปลดเปลื้องความใคร่ แต่เมื่อกระทำ ณ สถานที่ เคารพดังกล่าว จึงเป็นการเหยียดหยาม เพราะจำเลยย่อมเห็นผลแห่งการกระทำได้ พิพากษากลับ แต่ให้รอการลงโทษไว้ โจทก์ฎีกาว่า ไม่ควรรอการลงโทษ จำเลยฎีกาขอให้ยกฟ้อง ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่าจำเลยขณะเป็นพระภิกษุ ได้ร่วมประเวณกับนางม่วยที่พื้นกุฏิข้างเตียงนอน กุฏิของจำเลยอยู่บนเขาวัง จังหวัดเพชรบุรี มีกุฏิพระใกล้เคียงหลายหลัง มีพระพุทธรูปพระฉายอยู่บนเขาวัง เป็นสถานที่ที่ประชาชนนับถือ จึงมีปัญหาว่า การกระทำของจำเลยจะเป็นผิดฐานเหยียดหยามศาสนาตาม ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา๑๐๖ หรือไม่ ที่ประชุมศาลฎีกาได้พิจารณาความข้อนี้แล้วเห็นว่า การที่จำเลยเป็นภิกษุในขณะนั้น ได้ร่วมประเวณีกับหญิงในกุฏิอันอยุ่ในบริเวณสถานที่อันพุทธศาสนิกชนเคารพ เช่นนี้ เป็นการไม่สมควรอย่างยิ่ง แต่จะถือว่าเป็นเหยียดหยามศาสนา ตามความในมาตรา ๒๐๖ ยังไม่ถนัด จึงพิพากษากลับ ให้ยกฟ้อง โจทก์(สารกิจปรีชา-ไชยเจริญ สันติศิริ-พจน์ ปุษปาคม)ศาลจังหวัดเพชรบุรี - นายสมหมาย มณีรัตน์ศาลอุทธรณ์ - นายอรุณ ตินทุกะสิริแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ