phoneee/thai-legal-corpus huggingface dataset:
พระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมพระธรรมนูญศาลยุติธรรม (ฉบับที่ 9) พ.ศ. 2525พระราชบัญญัติ แก้ไขเพิ่มเติมพระธรรมนูญศาลยุติธรรม (ฉบับที่ ๙) พ.ศ. ๒๕๒๕ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร. ให้ไว้ ณ วันที่ ๑๙ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๒๕ เป็นปีที่ ๓๗ ในรัชกาลปัจจุบันพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า โดยที่เป็นการสมควรแก้ไขเพิ่มเติมพระธรรมนูญศาลยุติธรรม จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้โดยคำแนะนำและยินยอมของรัฐสภา ดังต่อไปนี้มาตรา 1 มาตรา ๑ พระราชบัญญัตินี้เรียกว่า "พระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมพระธรรมนูญศาลยุติธรรม (ฉบับที่ ๙) พ.ศ. ๒๕๒๕"มาตรา 2 มาตรา ๒ พระราชบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา 3 มาตรา ๓ ให้ยกเลิกความในวรรคสองของมาตรา ๕ แห่งพระธรรมนูญศาลยุติธรรม และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน "ถ้าท้องที่อำเภอใดยังไม่มีศาลแขวง เมื่อเห็นเป็นการสมควร รัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรมมีอำนาจสั่งให้ผู้พิพากษานายหนึ่งหรือหลายนายของศาลจังหวัดไปนั่งเป็นศาล ณ สถานที่ใดสถานที่หนึ่งในท้องที่อำเภอนั้นมาตรา 3 เพื่อพิจารณาพิพากษาคดีที่เกิดขึ้นในท้องที่อำเภอดังกล่าวและอำเภอใกล้เคียงที่ยังไม่มีศาลแขวงเป็นการชั่วคราว ซึ่งมิฉะนั้นคดีย่อมตกอยู่ในอำนาจของศาลแขวงหรือศาลจังหวัด"ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ พลเอก ป. ติณสูลานนท์ นายกรัฐมนตรีหมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชบัญญัติฉบับนี้ คือ โดยที่บทบัญญัติแห่งพระธรรมนูญศาลยุติธรรมที่ใช้อยู่ในปัจจุบันได้ให้อำนาจรัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรมไว้จำกัดแต่เฉพาะที่จะสั่งให้ผู้พิพากษาของศาลจังหวัดไปนั่งเป็นศาล ณ ที่ว่าการอำเภอแห่งท้องที่เพื่อพิจารณาพิพากษาคดีที่เกิดขึ้นในท้องที่อำเภอนั้นชั่วคราว ทำให้เกิดความขัดข้องในด้านอาคารสถานที่และไม่สามารถอำนวยความสะดวกแก่ประชาชนได้อย่างเต็มที่สมตามความมุ่งหมายสมควรแก้ไขให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรมมีอำนาจสั่งให้ผู้พิพากษาของศาลจังหวัดไปนั่งเป็นศาล ณสถานที่ใดสถานที่หนึ่งนอกจากที่ว่าการอำเภอแห่งท้องที่เพื่อพิจารณาพิพากษาคดีเป็นการชั่วคราวได้ด้วย และให้มีอำนาจกำหนดให้ศาลดังกล่าวมีเขตอำนาจในท้องที่อำเภออื่นที่อยู่ใกล้เคียงด้วยอันจะเป็นการอำนวยความสะดวกแก่ประชาชนในการติดต่อกับศาล จึงจำเป็นต้องตราพระราชบัญญัตินี้
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 613123หลักกฎหมาย: คดีที่เอกชนยื่นฟ้อง มหาวิทยาลัยราชภัฏ ซึ่งเป็นหน่วยงานทางปกครองอ้างว่าเป็นผู้ครอบครองทำประโยชน์ที่ดินพิพาท โดยมีหลักฐานการชำระภาษีบำรุงท้องที่ (ภ.บ.ท. ๕) ผู้ถูกฟ้องคดีใช้ประโยชน์ที่ดินพิพาทเป็นที่ตั้งวิทยาเขต จึงให้ราษฎรออกจากพื้นที่พิพาทและจัดสรรที่ดินแปลงใหม่ให้ราษฎรทดแทนที่ดินแปลงเดิมแต่ลดจำนวนพื้นที่ทำกินลง ผู้ถูกฟ้องคดีได้เข้ามาไถปรับที่ดินทำลายแปลงคันนาของผู้ฟ้องคดีจนได้รับความเสียหาย ขอให้ศาลมีคำพิพากษาหรือคำสั่งคืนที่ดินพิพาท พร้อมปรับสภาพที่ดินให้เหมือนเดิมคืนแก่ผู้ฟ้องคดี หากที่ดินพิพาทขึ้นทะเบียนเป็นที่ราชพัสดุแล้วและไม่สามารถเพิกถอนการขึ้นทะเบียนได้ ขอให้ผู้ฟ้องคดีได้สิทธิในการเช่าที่ดินพิพาทต่อไป และขอให้ผู้ถูกฟ้องคดีใช้พื้นที่เฉพาะบริเวณที่ไม่ก่อให้เกิดความเดือดร้อนแก่ประชาชน ผู้ถูกฟ้องคดีให้การว่า ผู้ฟ้องคดีมีเพียงแบบแสดงรายการชำระภาษีบำรุงท้องที่ (ภ.บ.ท. ๕) หรือใบเสร็จรับเงินภาษีบำรุงท้องที่ (ภ.บ.ท. ๑๑) เอกสารดังกล่าวไม่ใช่หลักฐานแสดงกรรมสิทธิ์ในที่ดิน การที่ผู้ฟ้องคดีเข้าไปครอบครองทำประโยชน์ในที่ดินราชพัสดุ เป็นการกระทำไม่ชอบด้วยกฎหมาย เห็นว่า การที่ศาลจะมีคำพิพากษาหรือคำสั่งตามที่ผู้ฟ้องคดีมีคำขอได้นั้น ศาลจำต้องพิจารณาให้ได้ความเสียก่อนว่า ที่ดินพิพาทเป็นที่ดินที่ผู้ฟ้องคดีมีสิทธิยึดถือครอบครองทำประโยชน์ ตามที่ผู้ฟ้องคดีกล่าวอ้างหรือเป็นที่ราชพัสดุเป็นสำคัญ แล้วจึงจะพิจารณาประเด็นอื่นต่อไป จึงเป็นคดีพิพาทเกี่ยวกับสิทธิในที่ดิน อันอยู่ในอำนาจพิจารณาพิพากษาของศาลยุติธรรม ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำวินิจฉัยที่ 95/2560ศาลปกครองนครราชสีมาศาลผู้ส่งความเห็นศาลจังหวัดนางรองศาลผู้รับความเห็นนายเผิ่ง เคนมาตร ผู้ฟ้องคดีมหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์ผู้ถูกฟ้องคดี พ.ร.บ.จัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง พ.ศ.2542 ป.พ.พ. ป.ที่ดิน พ.ร.บ.ที่ราชพัสดุ พ.ศ.2518 พ.ร.บ.มหาวิทยาลัยราชภัฏ พ.ศ.2547 คดีที่เอกชนยื่นฟ้อง มหาวิทยาลัยราชภัฏ ซึ่งเป็นหน่วยงานทางปกครองอ้างว่าเป็นผู้ครอบครองทำประโยชน์ที่ดินพิพาท โดยมีหลักฐานการชำระภาษีบำรุงท้องที่ (ภ.บ.ท. ๕) ผู้ถูกฟ้องคดีใช้ประโยชน์ที่ดินพิพาทเป็นที่ตั้งวิทยาเขต จึงให้ราษฎรออกจากพื้นที่พิพาทและจัดสรรที่ดินแปลงใหม่ให้ราษฎรทดแทนที่ดินแปลงเดิมแต่ลดจำนวนพื้นที่ทำกินลง ผู้ถูกฟ้องคดีได้เข้ามาไถปรับที่ดินทำลายแปลงคันนาของผู้ฟ้องคดีจนได้รับความเสียหาย ขอให้ศาลมีคำพิพากษาหรือคำสั่งคืนที่ดินพิพาท พร้อมปรับสภาพที่ดินให้เหมือนเดิมคืนแก่ผู้ฟ้องคดี หากที่ดินพิพาทขึ้นทะเบียนเป็นที่ราชพัสดุแล้วและไม่สามารถเพิกถอนการขึ้นทะเบียนได้ ขอให้ผู้ฟ้องคดีได้สิทธิในการเช่าที่ดินพิพาทต่อไป และขอให้ผู้ถูกฟ้องคดีใช้พื้นที่เฉพาะบริเวณที่ไม่ก่อให้เกิดความเดือดร้อนแก่ประชาชน ผู้ถูกฟ้องคดีให้การว่า ผู้ฟ้องคดีมีเพียงแบบแสดงรายการชำระภาษีบำรุงท้องที่ (ภ.บ.ท. ๕) หรือใบเสร็จรับเงินภาษีบำรุงท้องที่ (ภ.บ.ท. ๑๑) เอกสารดังกล่าวไม่ใช่หลักฐานแสดงกรรมสิทธิ์ในที่ดิน การที่ผู้ฟ้องคดีเข้าไปครอบครองทำประโยชน์ในที่ดินราชพัสดุ เป็นการกระทำไม่ชอบด้วยกฎหมาย เห็นว่า การที่ศาลจะมีคำพิพากษาหรือคำสั่งตามที่ผู้ฟ้องคดีมีคำขอได้นั้น ศาลจำต้องพิจารณาให้ได้ความเสียก่อนว่า ที่ดินพิพาทเป็นที่ดินที่ผู้ฟ้องคดีมีสิทธิยึดถือครอบครองทำประโยชน์ ตามที่ผู้ฟ้องคดีกล่าวอ้างหรือเป็นที่ราชพัสดุเป็นสำคัญ แล้วจึงจะพิจารณาประเด็นอื่นต่อไป จึงเป็นคดีพิพาทเกี่ยวกับสิทธิในที่ดิน อันอยู่ในอำนาจพิจารณาพิพากษาของศาลยุติธรรม()แหล่งที่มาส่วนเลขานุการคณะกรรมการวินิจฉัยฯแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคดีเกี่ยวกับสิทธิในที่ดิน
ประกาศคณะกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกประกาศคณะกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกประจำจังหวัดตรังฉบับที่๓๔ (พ.ศ. ๒๕๕๑)เรื่องยกเลิกเส้นทางสำหรับการขนส่งโดยรถขนาดเล็ก[๑] ตามที่ได้มีประกาศคณะกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกประจำจังหวัดตรังฉบับที่ ๑๒ (พ.ศ. ๒๕๓๐) ลงวันที่ ๙ ตุลาคม ๒๕๓๐ กำหนดเส้นทางสำหรับการขนส่งโดยรถขนาดเล็กจังหวัดตรัง สายที่ ๙๑๐๐๒ ตรัง-น้ำผุด ขึ้น นั้นคณะกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกประจำจังหวัดตรังได้พิจารณาแล้วเห็นว่าเส้นทางสายดังกล่าวข้างต้นหมดความจำเป็นสำหรับการขนส่งโดยรถขนาดเล็กฉะนั้น อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๒๐ (๓)แห่งพระราชบัญญัติการขนส่งทางบก พ.ศ. ๒๕๒๒ประกอบกับมติคณะกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกประจำจังหวัดตรัง ในการประชุมครั้งที่๑/๒๕๕๐ เมื่อวันที่ ๑๐ สิงหาคม ๒๕๕๐ จึงให้ยกเลิกเส้นทางดังกล่าว ตั้งแต่วันที่ ๒๔พฤศจิกายน ๒๕๕๑ เป็นต้นไปประกาศณ วันที่ ๒๔ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๕๑สมพงษ์อนุยุทธพงศ์ผู้ว่าราชการจังหวัดน่านรักษาราชการแทนผู้ว่าราชการจังหวัดตรังประธานกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกประจำจังหวัดตรังปริยานุช/ผู้จัดทำ๑๑มีนาคม ๒๕๕๒[๑]ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๖/ตอนที่ ๒๓ ง/หน้า ๒๒๗/๕ มีนาคม ๒๕๕๒
ประกาศกระทรวงอุตสาหกรรมประกาศกระทรวงอุตสาหกรรมฉบับที่ ๔๙๗๙ (พ.ศ. ๒๕๖๐)ออกตามความในพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมพ.ศ. ๒๕๑๑เรื่องกำหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมสวิตช์ไฟฟ้าใช้ในที่อยู่อาศัยและสิ่งติดตั้งทางไฟฟ้ายึดกับที่ที่คล้ายกันเล่ม ๒ (๓)คุณลักษณะที่ต้องการเฉพาะ สวิตซ์ไฟฟ้าหน่วงเวลา (TDS) อาศัยอำนาจตามความในมาตรา๑๕ แห่งพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม พ.ศ. ๒๕๑๑ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม (ฉบับที่ ๗) พ.ศ.๒๕๕๘ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมออกประกาศกำหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมสวิตช์ไฟฟ้าใช้ในที่อยู่อาศัยและสิ่งติดตั้งทางไฟฟ้ายึดกับที่ที่คล้ายกันเล่ม ๒ (๓) คุณลักษณะที่ต้องการเฉพาะ สวิตซ์ไฟฟ้าหน่วงเวลา (TDS) มาตรฐานเลขที่ มอก. 824 เล่ม 2 (3) 2559 ไว้ ดังมีรายละเอียดต่อท้ายประกาศนี้ทั้งนี้ให้มีผลตั้งแต่วันที่ประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป[๑]ประกาศ ณ วันที่ ๒๓กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๖๐อุตตม สาวนายนรัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม[เอกสารแนบท้าย]๑. มาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมสวิตช์ไฟฟ้าใช้ในที่อยู่อาศัยและสิ่งติดตั้งทางไฟฟ้ายึดกับที่ที่คล้ายกันเล่ม ๒ (๓) คุณลักษณะที่ต้องการเฉพาะ สวิตซ์ไฟฟ้าหน่วงเวลา (TDS) (มอก. 824 เล่ม 2 (3) 2559)(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)ภวรรณตรี/จัดทำ๓ พฤษภาคม ๒๕๖๐วริญา/ตรวจ๓ พฤษภาคม ๒๕๖๐[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๓๔/ตอนพิเศษ ๑๑๖ ง/หน้า ๗/๒๗ เมษายน ๒๕๖๐
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1083/2475หลักกฎหมาย: จำเลยเถียงว่าสุรามีแอลกอฮอล์เพราะเอาไปกลั่นจำเลยต้องสืบว่าเปลี่ยนสภาพโจทก์ฟ้องว่าจำเลยทำน้ำสุราแช่มีแอลกอฮอล์กินได้อย่างสุรา จำเลยทั้ง ๒ รับสารภาพแต่นายยับสู้ว่าของกลางมีแอลกอฮอล์เพราะเอาไปกลั่นซึ่งเป็นการเปลี่ยนสภาพ ศาลเดิมตัดสินลงโทษ นายยับอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่าสุราแช่มีแอลกอฮอล์หรือไม่ เป็นข้อเท็จจริงอุทธรณ์ไม่ได้ให้ยกอุทธรณ์ นายยับฎีกาข้อกฎหมาย ศาลฎีกาเห็นว่าจำเลยให้ การรับเช่นนี้จำเลยต้องมีผิด ข้อที่จำเลยเถียงว่าเป็นข้อเท็จจริงจำเลยอุทธรณ์ไม่ได้ ทั้งจำเลยก็ไม่ได้สืบว่าเปลี่ยนสภาพ ให้ยกฎีกา ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1083/2475อัยยการราชบุรีโจทก์นายหง นายยับจำเลย พ.ร.บ.ภาษีชั้นใน จ.ศ.1248 ม. 38 วิธีพิจารณาอาชญา จำเลยเถียงว่าสุรามีแอลกอฮอล์เพราะเอาไปกลั่นจำเลยต้องสืบว่าเปลี่ยนสภาพโจทก์ฟ้องว่าจำเลยทำน้ำสุราแช่มีแอลกอฮอล์กินได้อย่างสุรา จำเลยทั้ง ๒ รับสารภาพแต่นายยับสู้ว่าของกลางมีแอลกอฮอล์เพราะเอาไปกลั่นซึ่งเป็นการเปลี่ยนสภาพ ศาลเดิมตัดสินลงโทษ นายยับอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่าสุราแช่มีแอลกอฮอล์หรือไม่ เป็นข้อเท็จจริงอุทธรณ์ไม่ได้ให้ยกอุทธรณ์ นายยับฎีกาข้อกฎหมาย ศาลฎีกาเห็นว่าจำเลยให้ การรับเช่นนี้จำเลยต้องมีผิด ข้อที่จำเลยเถียงว่าเป็นข้อเท็จจริงจำเลยอุทธรณ์ไม่ได้ ทั้งจำเลยก็ไม่ได้สืบว่าเปลี่ยนสภาพ ให้ยกฎีกา(หริศ-พรหม-มนธา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่าจำเลยทำน้ำสุราแช่มีแอลกอฮอล์กินได้อย่างสุรา จำเลยทั้ง ๒ รับสารภาพแต่นายยับสู้ว่าของกลางมีแอลกอฮอล์เพราะเอาไปกลั่นซึ่งเป็นการเปลี่ยนสภาพ ศาลเดิมตัดสินลงโทษ นายยับอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่าสุราแช่มีแอลกอฮอล์หรือไม่ เป็นข้อเท็จจริงอุทธรณ์ไม่ได้ให้ยกอุทธรณ์ นายยับฎีกาข้อกฎหมาย ศาลฎีกาเห็นว่าจำเลยให้ การรับเช่นนี้จำเลยต้องมีผิด ข้อที่จำเลยเถียงว่าเป็นข้อเท็จจริงจำเลยอุทธรณ์ไม่ได้ ทั้งจำเลยก็ไม่ได้สืบว่าเปลี่ยนสภาพ ให้ยกฎีกา ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1083/2475อัยยการราชบุรีโจทก์นายหง นายยับจำเลย พ.ร.บ.ภาษีชั้นใน จ.ศ.1248 ม. 38 วิธีพิจารณาอาชญา จำเลยเถียงว่าสุรามีแอลกอฮอล์เพราะเอาไปกลั่นจำเลยต้องสืบว่าเปลี่ยนสภาพโจทก์ฟ้องว่าจำเลยทำน้ำสุราแช่มีแอลกอฮอล์กินได้อย่างสุรา จำเลยทั้ง ๒ รับสารภาพแต่นายยับสู้ว่าของกลางมีแอลกอฮอล์เพราะเอาไปกลั่นซึ่งเป็นการเปลี่ยนสภาพ ศาลเดิมตัดสินลงโทษ นายยับอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่าสุราแช่มีแอลกอฮอล์หรือไม่ เป็นข้อเท็จจริงอุทธรณ์ไม่ได้ให้ยกอุทธรณ์ นายยับฎีกาข้อกฎหมาย ศาลฎีกาเห็นว่าจำเลยให้ การรับเช่นนี้จำเลยต้องมีผิด ข้อที่จำเลยเถียงว่าเป็นข้อเท็จจริงจำเลยอุทธรณ์ไม่ได้ ทั้งจำเลยก็ไม่ได้สืบว่าเปลี่ยนสภาพ ให้ยกฎีกา(หริศ-พรหม-มนธา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1014/2494หลักกฎหมาย: มีคนมาขุดหลุมปักหลักล้อมรั้วที่นา จำเลยเข้าใจว่าตรงนั้นเป็นที่ของจำเลย จึงห้ามปรามโดยใช้วาจาขู่เข็ญและเงื้อจอบจะทำร้ายไม่ให้ผู้นั้นล้อมรั้วต่อไป ผู้นั้นมีความกลัวจึงไม่ล้อมรั้วต่อไป ดังนี้ จะว่าจำเลยไม่มีอำนาจตามกฎหมายในการที่จะห้ามปรามชายนั้นมิให้ล้อมรั้วยังไม่ได้ จะว่าจำเลยมีเจตนากระทำผิดฐานกระทำให้เสื่อมเสียอิสระภาพก็ไม่ได้ด้วย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1014/2494อัยการประจำศาลยโสธรโจทก์นายบัวลา พลไชยจำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 268, ม. 43มีคนมาขุดหลุมปักหลักล้อมรั้วที่นา จำเลยเข้าใจว่าตรงนั้นเป็นที่ของจำเลย จึงห้ามปรามโดยใช้วาจาขู่เข็ญและเงื้อจอบจะทำร้ายไม่ให้ผู้นั้นล้อมรั้วต่อไป ผู้นั้นมีความกลัวจึงไม่ล้อมรั้วต่อไป ดังนี้ จะว่าจำเลยไม่มีอำนาจตามกฎหมายในการที่จะห้ามปรามชายนั้นมิให้ล้อมรั้วยังไม่ได้ จะว่าจำเลยมีเจตนากระทำผิดฐานกระทำให้เสื่อมเสียอิสระภาพก็ไม่ได้ด้วย(มนูภันย์วิมลสาร-นนทประชา-วิเทศจรรยารักษ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1014/2494อัยการประจำศาลยโสธรโจทก์นายบัวลา พลไชยจำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 268, ม. 43มีคนมาขุดหลุมปักหลักล้อมรั้วที่นา จำเลยเข้าใจว่าตรงนั้นเป็นที่ของจำเลย จึงห้ามปรามโดยใช้วาจาขู่เข็ญและเงื้อจอบจะทำร้ายไม่ให้ผู้นั้นล้อมรั้วต่อไป ผู้นั้นมีความกลัวจึงไม่ล้อมรั้วต่อไป ดังนี้ จะว่าจำเลยไม่มีอำนาจตามกฎหมายในการที่จะห้ามปรามชายนั้นมิให้ล้อมรั้วยังไม่ได้ จะว่าจำเลยมีเจตนากระทำผิดฐานกระทำให้เสื่อมเสียอิสระภาพก็ไม่ได้ด้วย(มนูภันย์วิมลสาร-นนทประชา-วิเทศจรรยารักษ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 57211หลักกฎหมาย: ความว่า จำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งว่า พิเคราะห์ แล้วศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น โดยไม่รอการลงโทษ จำเลยฎีกาขอให้รอการลงโทษ เป็นการ โต้เถียงดุลพินิจของศาล เป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ต้องห้ามฎีกา จึงไม่รับฎีกาจำเลยจำเลยเห็นว่า ฎีกาของจำเลยเป็นข้อกฎหมายที่เป็นสาระสำคัญ โปรดมีคำสั่งให้รับฎีกาของจำเลยไว้พิจารณาพิพากษาต่อไปด้วยหมายเหตุ โจทก์ได้รับสำเนาคำร้องแล้วศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 357 วรรคแรก จำคุก 3 ปี ลดโทษให้กึ่งหนึ่ง คงจำคุก 1 ปี 6 เดือนศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับฎีกา (อันดับ 42)จำเลยยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 43)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว จำเลยฎีกาขอให้รอการลงโทษ เป็นการโต้เถียงดุลพินิจในการกำหนดโทษของศาล จึงเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง มิใช่ปัญหาข้อกฎหมาย ที่ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับฎีกาจำเลยนั้นชอบแล้ว ให้ยกคำร้อง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 3757/2535พนักงานอัยการ สำนักงานอัยการสูงสุดโจทก์นางวันทนีย์ เอนอิงจำเลยนางวันทนีย์ เอนอิง จำเลยผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.อ. ม. 218ความว่า จำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งว่า พิเคราะห์ แล้วศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น โดยไม่รอการลงโทษ จำเลยฎีกาขอให้รอการลงโทษ เป็นการ โต้เถียงดุลพินิจของศาล เป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ต้องห้ามฎีกา จึงไม่รับฎีกาจำเลยจำเลยเห็นว่า ฎีกาของจำเลยเป็นข้อกฎหมายที่เป็นสาระสำคัญ โปรดมีคำสั่งให้รับฎีกาของจำเลยไว้พิจารณาพิพากษาต่อไปด้วยหมายเหตุ โจทก์ได้รับสำเนาคำร้องแล้วศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 357 วรรคแรก จำคุก 3 ปี ลดโทษให้กึ่งหนึ่ง คงจำคุก 1 ปี 6 เดือนศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับฎีกา (อันดับ 42)จำเลยยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 43)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว จำเลยฎีกาขอให้รอการลงโทษ เป็นการโต้เถียงดุลพินิจในการกำหนดโทษของศาล จึงเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง มิใช่ปัญหาข้อกฎหมาย ที่ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับฎีกาจำเลยนั้นชอบแล้ว ให้ยกคำร้อง(สังเวียน รัตนมุง-มานิตย์ จิตต์จันทร์กลับ-จองทรัพย์ เที่ยงธรรม)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 3757/2535พนักงานอัยการ สำนักงานอัยการสูงสุดโจทก์นางวันทนีย์ เอนอิงจำเลยนางวันทนีย์ เอนอิง จำเลยผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.อ. ม. 218ความว่า จำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งว่า พิเคราะห์ แล้วศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น โดยไม่รอการลงโทษ จำเลยฎีกาขอให้รอการลงโทษ เป็นการ โต้เถียงดุลพินิจของศาล เป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ต้องห้ามฎีกา จึงไม่รับฎีกาจำเลยจำเลยเห็นว่า ฎีกาของจำเลยเป็นข้อกฎหมายที่เป็นสาระสำคัญ โปรดมีคำสั่งให้รับฎีกาของจำเลยไว้พิจารณาพิพากษาต่อไปด้วยหมายเหตุ โจทก์ได้รับสำเนาคำร้องแล้วศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 357 วรรคแรก จำคุก 3 ปี ลดโทษให้กึ่งหนึ่ง คงจำคุก 1 ปี 6 เดือนศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับฎีกา (อันดับ 42)จำเลยยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 43)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว จำเลยฎีกาขอให้รอการลงโทษ เป็นการโต้เถียงดุลพินิจในการกำหนดโทษของศาล จึงเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง มิใช่ปัญหาข้อกฎหมาย ที่ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับฎีกาจำเลยนั้นชอบแล้ว ให้ยกคำร้อง(สังเวียน รัตนมุง-มานิตย์ จิตต์จันทร์กลับ-จองทรัพย์ เที่ยงธรรม)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 84/2471หลักกฎหมาย: ใช้ให้ไปลักทรัพย์ผู้รับใช้ไปกระทำการชิงทรัพย์ ผู้ใช้มีผิดฐานชิงทรัพย์ได้ความว่า จำเลยเปนนายตรวจสุราใช้ให้ ผ. แล ท. ซึ่งศาลได้ลงโทษไปแล้วตามมาตรา ๓๐๐ ไปกระทำการตรวจค้น จ. มุ่งหมายจะเอาทรัพย์ จ. ไม่ยอมให้ค้น ผ. แล ท. จึงต่อย จ. แลเอาธนบัตร์ไปได้ ๒๐๐ บาท แล้วส่งให้จำเลย ศาลเดิมตัดสินว่าจำเลยมีผิดฐานลักทรัพย์ ศาลฎีกาตัดสินยืนตามศาลอุทธรณ์ว่าจำเลยเปนผู้ใช้ให้ผู้อื่นกระทำผิด เมื่อผู้กระทำผิดมีผิดฐานเปนผู้ใช้ให้ผู้อื่นกระทำผิด เมื่อผู้กระทำผิดมีผิดฐานชิงทรัพย์ตามมาตรา ๓๐๐ ดังนี้ ผู้ใช้ก็ย่อมเปนตัวการมีผิดดุจกัน จึงให้จำคุกจำเลย ๕ ปี ตามมาตรา ๓๐๐ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 84/2471อัยยการประจวบคีรีขันธ์โจทก์นายพรล. ป.อ. ม. 64, ม. 300ใช้ให้ไปลักทรัพย์ผู้รับใช้ไปกระทำการชิงทรัพย์ ผู้ใช้มีผิดฐานชิงทรัพย์ได้ความว่า จำเลยเปนนายตรวจสุราใช้ให้ ผ. แล ท. ซึ่งศาลได้ลงโทษไปแล้วตามมาตรา ๓๐๐ ไปกระทำการตรวจค้น จ. มุ่งหมายจะเอาทรัพย์ จ. ไม่ยอมให้ค้น ผ. แล ท. จึงต่อย จ. แลเอาธนบัตร์ไปได้ ๒๐๐ บาท แล้วส่งให้จำเลย ศาลเดิมตัดสินว่าจำเลยมีผิดฐานลักทรัพย์ ศาลฎีกาตัดสินยืนตามศาลอุทธรณ์ว่าจำเลยเปนผู้ใช้ให้ผู้อื่นกระทำผิด เมื่อผู้กระทำผิดมีผิดฐานเปนผู้ใช้ให้ผู้อื่นกระทำผิด เมื่อผู้กระทำผิดมีผิดฐานชิงทรัพย์ตามมาตรา ๓๐๐ ดังนี้ ผู้ใช้ก็ย่อมเปนตัวการมีผิดดุจกัน จึงให้จำคุกจำเลย ๕ ปี ตามมาตรา ๓๐๐(ศรี-พิพาก-พรหม)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ได้ความว่า จำเลยเปนนายตรวจสุราใช้ให้ ผ. แล ท. ซึ่งศาลได้ลงโทษไปแล้วตามมาตรา ๓๐๐ ไปกระทำการตรวจค้น จ. มุ่งหมายจะเอาทรัพย์ จ. ไม่ยอมให้ค้น ผ. แล ท. จึงต่อย จ. แลเอาธนบัตร์ไปได้ ๒๐๐ บาท แล้วส่งให้จำเลย ศาลเดิมตัดสินว่าจำเลยมีผิดฐานลักทรัพย์ ศาลฎีกาตัดสินยืนตามศาลอุทธรณ์ว่าจำเลยเปนผู้ใช้ให้ผู้อื่นกระทำผิด เมื่อผู้กระทำผิดมีผิดฐานเปนผู้ใช้ให้ผู้อื่นกระทำผิด เมื่อผู้กระทำผิดมีผิดฐานชิงทรัพย์ตามมาตรา ๓๐๐ ดังนี้ ผู้ใช้ก็ย่อมเปนตัวการมีผิดดุจกัน จึงให้จำคุกจำเลย ๕ ปี ตามมาตรา ๓๐๐ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 84/2471อัยยการประจวบคีรีขันธ์โจทก์นายพรล. ป.อ. ม. 64, ม. 300ใช้ให้ไปลักทรัพย์ผู้รับใช้ไปกระทำการชิงทรัพย์ ผู้ใช้มีผิดฐานชิงทรัพย์ได้ความว่า จำเลยเปนนายตรวจสุราใช้ให้ ผ. แล ท. ซึ่งศาลได้ลงโทษไปแล้วตามมาตรา ๓๐๐ ไปกระทำการตรวจค้น จ. มุ่งหมายจะเอาทรัพย์ จ. ไม่ยอมให้ค้น ผ. แล ท. จึงต่อย จ. แลเอาธนบัตร์ไปได้ ๒๐๐ บาท แล้วส่งให้จำเลย ศาลเดิมตัดสินว่าจำเลยมีผิดฐานลักทรัพย์ ศาลฎีกาตัดสินยืนตามศาลอุทธรณ์ว่าจำเลยเปนผู้ใช้ให้ผู้อื่นกระทำผิด เมื่อผู้กระทำผิดมีผิดฐานเปนผู้ใช้ให้ผู้อื่นกระทำผิด เมื่อผู้กระทำผิดมีผิดฐานชิงทรัพย์ตามมาตรา ๓๐๐ ดังนี้ ผู้ใช้ก็ย่อมเปนตัวการมีผิดดุจกัน จึงให้จำคุกจำเลย ๕ ปี ตามมาตรา ๓๐๐(ศรี-พิพาก-พรหม)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 58321หลักกฎหมาย: ความว่า จำเลยที่ 1 ขอให้ศาลปล่อยชั่วคราวในระหว่างฎีกา โดยผู้ขอประกันได้เสนอบัญชีทรัพย์มาพร้อมคำร้องแล้วหมายเหตุ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยที่ 1 ที่ 3 ที่ 4 ที่ 5และที่ 6 มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 295 ประกอบมาตรา 83 จำคุกคนละ 6 เดือน ฯลฯศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยที่ 1 มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 297,83 จำคุก 3 ปี นอกจากที่แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาของศาลชั้นต้นจำเลยที่ 1 ยื่นคำร้องดังกล่าว (อันดับ 152)ศาลชั้นต้นอนุญาตให้ปล่อยจำเลยที่ 1 ชั่วคราวทั้งในระหว่างการพิจารณาของศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ โดยในชั้นอุทธรณ์ตีราคาประกัน100,000 บาท (อันดับ 13,104 แผ่นที่ 2)คำสั่งจำเลยที่ 1 ยังมิได้ยื่นฎีกาในชั้นนี้ จึงยังไม่มีเหตุที่จะพิจารณาให้ปล่อยชั่วคราว ให้ยกคำร้อง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 2736/2533พนักงานอัยการ กรมอัยการโจทก์นายมนตรี น้อมกรานต์ กับพวกจำเลยนายมนตรี น้อมกรานต์ จำเลยที่ 1ผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.อ. ม. 106, ม. 107, ม. 108ความว่า จำเลยที่ 1 ขอให้ศาลปล่อยชั่วคราวในระหว่างฎีกา โดยผู้ขอประกันได้เสนอบัญชีทรัพย์มาพร้อมคำร้องแล้วหมายเหตุ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยที่ 1 ที่ 3 ที่ 4 ที่ 5และที่ 6 มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 295 ประกอบมาตรา 83 จำคุกคนละ 6 เดือน ฯลฯศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยที่ 1 มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 297,83 จำคุก 3 ปี นอกจากที่แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาของศาลชั้นต้นจำเลยที่ 1 ยื่นคำร้องดังกล่าว (อันดับ 152)ศาลชั้นต้นอนุญาตให้ปล่อยจำเลยที่ 1 ชั่วคราวทั้งในระหว่างการพิจารณาของศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ โดยในชั้นอุทธรณ์ตีราคาประกัน100,000 บาท (อันดับ 13,104 แผ่นที่ 2)คำสั่งจำเลยที่ 1 ยังมิได้ยื่นฎีกาในชั้นนี้ จึงยังไม่มีเหตุที่จะพิจารณาให้ปล่อยชั่วคราว ให้ยกคำร้อง(สุเทพ กิจสวัสดิ์-ถาวร ตันตราภรณ์-ประศาสน์ ธำรงกาญจน์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 2736/2533พนักงานอัยการ กรมอัยการโจทก์นายมนตรี น้อมกรานต์ กับพวกจำเลยนายมนตรี น้อมกรานต์ จำเลยที่ 1ผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.อ. ม. 106, ม. 107, ม. 108ความว่า จำเลยที่ 1 ขอให้ศาลปล่อยชั่วคราวในระหว่างฎีกา โดยผู้ขอประกันได้เสนอบัญชีทรัพย์มาพร้อมคำร้องแล้วหมายเหตุ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยที่ 1 ที่ 3 ที่ 4 ที่ 5และที่ 6 มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 295 ประกอบมาตรา 83 จำคุกคนละ 6 เดือน ฯลฯศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยที่ 1 มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 297,83 จำคุก 3 ปี นอกจากที่แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาของศาลชั้นต้นจำเลยที่ 1 ยื่นคำร้องดังกล่าว (อันดับ 152)ศาลชั้นต้นอนุญาตให้ปล่อยจำเลยที่ 1 ชั่วคราวทั้งในระหว่างการพิจารณาของศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ โดยในชั้นอุทธรณ์ตีราคาประกัน100,000 บาท (อันดับ 13,104 แผ่นที่ 2)คำสั่งจำเลยที่ 1 ยังมิได้ยื่นฎีกาในชั้นนี้ จึงยังไม่มีเหตุที่จะพิจารณาให้ปล่อยชั่วคราว ให้ยกคำร้อง(สุเทพ กิจสวัสดิ์-ถาวร ตันตราภรณ์-ประศาสน์ ธำรงกาญจน์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ระเบียบธนาคารแห่งประเทศไทยที่ สรข. 2 /2556ว่าด้วยการรับซื้อตราสารหนี้โดยมีสัญญาว่าผู้ขายจะซื้อคืนเพื่อเป็นเงินสภาพคล่องระหว่างวัน(แก้ไขเพิ่มเติมครั้งที่ 1)------------------------------------อื่นๆ - 1. เหตุผลในการออกระเบียบ เพื่อรองรับการปรับเปลี่ยนวิธีการส่ง "หนังสือยืนยันธุรกรรมเงินสภาพคล่องระหว่างวัน" ให้มีประสิทธิภาพยิ่งขึ้น โดยธนาคารแห่งประเทศไทย (ธปท.) ได้ปรับวิธีการให้สถาบันการเงินต้องตรวจสอบยืนยันความถูกต้องของหนังสือดังกล่าวแล้วส่งให้ ธปท. ทางอิเล็กทรอนิกส์ แทนวิธีการเดิมที่สถาบันการเงินต้องพิมพ์หนังสือดังกล่าวจากบริการ EFS (Electronic Financial Services) เพื่อตรวจสอบยืนยันและลงลายมือชื่อรับรองโดยผู้มีอํานาจลงนามแล้วส่งให้ ธปท.อื่นๆ - 2. อํานาจตามกฎหมาย อาศัยอํานาจตามมาตรา 44 และมาตรา 45 แห่งพระราชบัญญัติธนาคารแห่งประเทศไทย พุทธศักราช 2485 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติธนาคารแห่งประเทศไทย (ฉบับที่ 4) พ.ศ. 2551อื่นๆ - 3. แก้ไข ระเบียบธนาคารแห่งประเทศไทย ที่ สรข. 2/2552 ว่าด้วยการรับซื้อตราสารหนี้โดยมีสัญญาว่าผู้ขายจะซื้อคืนเพื่อเป็นเงินสภาพคล่องระหว่างวัน ลงวันที่ 16 พฤศจิกายน 2552อื่นๆ - 4. ขอบเขตการบังคับใช้ สถาบันการเงินตามระเบียบธนาคารแห่งประเทศไทย ที่ สรข. 2/2552 ว่าด้วยการรับซื้อตราสารหนี้โดยมีสัญญาว่าผู้ขายจะซื้อคืนเพื่อเป็นเงินสภาพคล่องระหว่างวัน ลงวันที่ 16 พฤศจิกายน 2552อื่นๆ - 5. เนื้อหา ข้อ 1 ให้ยกเลิกแบบหนังสือมอบอํานาจตาม (2) ของข้อ 2 แห่งระเบียบธนาคารแห่งประเทศไทย ที่ สรข. 2/2552 ว่าด้วยการรับซื้อตราสารหนี้โดยมีสัญญาว่าผู้ขายจะซื้อคืนเพื่อเป็นเงินสภาพคล่องระหว่างวัน ลงวันที่ 16 พฤศจิกายน 2552 และให้ใช้แบบหนังสือมอบอํานาจที่แนบท้ายระเบียบฉบับนี้แทน ข้อ 2 ให้ยกเลิกความในวรรคสองของข้อ 9 แห่งระเบียบธนาคารแห่งประเทศไทย ที่ สรข. 2/2552 ว่าด้วยการรับซื้อตราสารหนี้โดยมีสัญญาว่าผู้ขายจะซื้อคืนเพื่อเป็นเงินสภาพคล่องระหว่างวัน ลงวันที่ 16 พฤศจิกายน 2552 และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน "สถาบันการเงินมีหน้าที่ต้องตรวจสอบยืนยันความถูกต้องของรายการธุรกรรมเงินสภาพคล่องระหว่างวัน และส่งหนังสือยืนยันธุรกรรมเงินสภาพคล่องระหว่างวัน (ILF) ทางอิเล็กทรอนิกส์ ผ่านบริการ EFS ให้ ธปท. ภายในเวลา 10.00 น. ของวันทําการถัดจากวันที่มีธุรกรรมเงินสภาพคล่อง ระหว่างวัน เว้นแต่ ธปท. จะกําหนดเป็นอย่างอื่น"อื่นๆ - 6. วันเริ่มต้นบังคับใช้ ตั้งแต่วันที่ 7 พฤษภาคม 2556 เป็นต้นไปผู้มีอํานาจลงนาม - ประกาศ ณ วันที่ 29 มีนาคม 2556 (นายประสาร ไตรรัตน์วรกุล)ผู้ว่าการธนาคารแห่งประเทศไทย
ประกาศกระทรวงอุตสาหกรรมฉบับที่ 5450 (พ.ศ. 2562)ออกตามความในพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมพ.ศ. 2511เรื่อง กําหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมระบบอัตโนมัติในอุตสาหกรรมกระบวนการ - การทดสอบเพื่อการยอมรับที่โรงงาน (FAT)การทดสอบเพื่อการยอมรับที่หน้างาน (SAT) และการทดสอบบูรณาการที่หน้างาน (SIT)----------------------------------อื่นๆ - อาศัยอํานาจตามความในมาตรา 15 แห่งพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม พ.ศ. 2511 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม (ฉบับที่ 7) พ.ศ. 2558 รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมออกประกาศกําหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมระบบอัตโนมัติในอุตสาหกรรมกระบวนการ - การทดสอบเพื่อการยอมรับที่โรงงาน (FAT) การทดสอบเพื่อการยอมรับที่หน้างาน (SAT) และการทดสอบบูรณาการที่หน้างาน (SIT) มาตรฐานเลขที่ มอก. 62381 - 2562 ไว้ ดังมีรายละเอียดต่อท้ายประกาศนี้ ทั้งนี้ ให้มีผลตั้งแต่วันที่ประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปผู้มีอํานาจลงนาม - ประกาศ ณ วันที่ 16 กันยายน พ.ศ. 2562 สุริยะ จึงรุ่งเรืองกิจรัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม