phoneee/thai-legal-corpus huggingface dataset:
กฎกระทรวงฉบับที่ ๔(พ.ศ. ๒๕๒๙)ออกตามความในพระราชบัญญัติเครื่องแบบทหารพุทธศักราช๒๔๗๗ว่าด้วยการคาดกระบี่การใช้ถุงมือ และการใช้ผ้าพันแขนทุกข์[๑] อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๕แห่งพระราชบัญญัติเครื่องแบบทหาร พุทธศักราช ๒๔๗๗ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติเครื่องแบบทหาร(ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๑๔ และมาตรา ๗ แห่งพระราชบัญญัติเครื่องแบบทหาร พุทธศักราช๒๔๗๗ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้ให้ยกเลิกความใน ฉ. ของข้อ ๒ แห่งกฎกระทรวง (พ.ศ. ๒๕๐๐)ออกตามความในพระราชบัญญัติเครื่องแบบทหาร พุทธศักราช ๒๔๗๗ ว่าด้วยการคาดกระบี่การใช้ถุงมือ และการใช้ผ้าพันแขนทุกข์ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยกฎกระทรวง ฉบับที่ ๒(พ.ศ. ๒๕๐๖) ออกตามความในพระราชบัญญัติเครื่องแบบทหาร พุทธศักราช ๒๔๗๗ว่าด้วยการคาดกระบี่ การใช้ถุงมือ และการใช้ผ้าพันแขนทุกข์ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทนฉ. ไปในงานพระราชทานเพลิงศพหรือฌาปนกิจศพทหารหรือตำรวจหรืองานฝังศพทหารหรือตำรวจตามประเพณี ลัทธิ หรือศาสนาที่ไม่เผาศพเมื่อแต่งเครื่องแบบปกติขาว เครื่องแบบครึ่งยศ หรือเครื่องแบบเต็มยศให้ไว้ ณ วันที่ ๒ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๒๙พลเอก ป. ติณสูลานนท์รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมหมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือโดยที่เป็นการสมควรกำหนดให้นายทหารชั้นสัญญาบัตร นายดาบ จ่านายสิบ พันจ่าและพันจ่าอากาศ คาดกระบี่ไปในงานพระราชทานเพลิงศพทหารหรือตำรวจหรือฌาปนกิจศพทหารหรือตำรวจ หรืองานฝังศพทหารหรือตำรวจตามประเพณี ลัทธิ หรือศาสนาที่ไม่เผาศพเฉพาะเมื่อแต่งเครื่องแบบปกติขาว เครื่องแบบครึ่งยศ หรือเครื่องแบบเต็มยศ ทั้งนี้เพื่อให้เหมาะสมกับสภาพการณ์ปัจจุบัน จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้พรรณพร/ปรับปรุง๒๕ เมษายน๒๕๖๒[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๐๓/ตอนที่ ๑๐๐/ฉบับพิเศษ หน้า ๑/๑๑ มิถุนายน ๒๕๒๙
ระเบียบระเบียบว่าด้วยการรายงานการลงโทษหรือสั่งให้ออกจากราชการสำหรับข้าราชการพลเรือน[๑] อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๑ (๘) และมาตรา ๙๖แห่งพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการพลเรือน พ.ศ. ๒๔๙๗ ก.พ.วางระเบียบการรายงานการลงโทษหรือสั่งให้ออกจากราชการ สำหรับข้าราชการพลเรือนดังต่อไปนี้ข้อ ๑ระเบียบนี้ให้ใช้บังคับแก่กระทรวงทบวงกรมฝ่ายพลเรือนข้อ ๒การรายงานการลงโทษหรือสั่งให้ข้าราชการพลเรือนออกจากราชการ ไปยัง ก.พ.ตามมาตรา ๙๖ แห่งพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการพลเรือน พ.ศ. ๒๔๙๗ให้ปฏิบัติตามระเบียบ ดังต่อไปนี้(๑) เมื่อผู้บังคับบัญชาได้สั่งลงโทษหรือสั่งให้ข้าราชการพลเรือนผู้ใดออกจากราชการไปแล้วให้รีบรายงานไปยังผู้บังคับบัญชาของผู้ถูกลงโทษหรือถูกสั่งให้ออกซึ่งมีตำแหน่งเหนือผู้สั่งลงโทษหรือผู้สั่งให้ออกภายใน ๓วันนับแต่วันสั่งลงโทษหรือสั่งให้ออก ถ้าผู้บังคับบัญชาของผู้ถูกลงโทษหรือถูกสั่งให้ออกซึ่งมีตำแหน่งเหนือผู้สั่งลงโทษหรือผู้สั่งให้ออกเห็นชอบด้วยกับคำสั่งนั้น และผู้ถูกลงโทษมิได้อุทธรณ์ภายในกำหนดก็ให้รายงานต่อไปยังผู้บังคับบัญชาของผู้ถูกลงโทษ ซึ่งมีตำแหน่งเหนือขึ้นไปภายใน ๗วันนับแต่วันครบกำหนดที่ผู้ถูกลงโทษจะอุทธรณ์ได้ตามมาตรา ๙๘แห่งพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการพลเรือน พ.ศ. ๒๔๙๗และให้ผู้บังคับบัญชาแต่ละชั้นที่ได้รับรายงานต่อไปตามลำดับภายใน ๗วันนับแต่วันได้รับรายงานจนถึงเจ้ากระทรวงที่ผู้ถูกลงโทษหรือถูกสั่งให้ออกสังกัด(๒) ในกรณีที่ผู้ถูกลงโทษอุทธรณ์การถูกลงโทษหรือผู้บังคับบัญชาของผู้ถูกลงโทษซึ่งมีตำแหน่งเหนือผู้สั่งลงโทษเห็นควรเปลี่ยนแปลงการลงโทษก็ให้รีบพิจารณาให้เสร็จโดยเร็วสำหรับกรณีที่มีการอุทธรณ์การลงโทษให้รีบพิจารณาสั่งการให้เสร็จภายในเวลาที่กำหนดไว้ตามมาตรา๑๐๐ แห่งพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการพลเรือน พ.ศ. ๒๔๙๗สำหรับกรณีที่มิได้การอุทธรณ์การลงโทษแต่ผู้บังคับบัญชาเห็นควรเปลี่ยนแปลงการลงโทษ ให้รีบพิจารณาสั่งการให้เสร็จภายใน๑๕ วันนับแต่วันได้รับรายงานการลงโทษแล้วให้รายงานการลงโทษนั้นไปยังผู้บังคับบัญชาเหนือขึ้นไปตามที่ระบุไว้ใน (๑)ภายใน ๑๕ วันนับแต่วันสั่งใหม่(๓)ให้กระทรวงทบวงกรมที่ผู้ถูกลงโทษหรือถูกสั่งให้ออกสังกัดรีบรายงานการลงโทษหรือสั่งให้ออกไปยังก.พ. โดยเร็ว โดยปกติให้รายงานภายใน ๑เดือนนับแต่วันได้รับรายงานการลงโทษหรือสั่งให้ออกตาม (๑) หรือ (๒) แล้ว(๔) ในการรายงานการลงโทษหรือสั่งให้ออกไปยัง ก.พ. ให้กระทรวงทบวงกรมแสดงข้อเท็จจริงเกี่ยวกับกรณีความผิดหรือกรณีที่สั่งให้ออกไปด้วยว่าทำผิดอะไรเมื่อใด เสียหายแก่ราชการเพียงใดหรือไม่ หรือสั่งให้ออกเพราะมีกรณีอย่างใดและผู้นั้นเคยถูกลงโทษมาก่อนแล้วกี่ครั้ง อย่างไร เมื่อใดในกรณีความผิดอย่างใดบ้าง(๕) ถ้าเป็นกรณีไล่ออก ปลดออก หรือให้ออกซึ่งจะต้องสอบสวนและเสนออ.ก.พ. พิจารณาตามกฎหมาย ให้แจ้งไปด้วยว่าได้ทำการสอบสวนและเสนอ อ.ก.พ. นั้น ๆพิจารณาตามกฎหมายแล้ว พร้อมกับส่งสำเนาคำสั่งลงโทษหรือสั่งให้ออก ๒ ชุดและคำสั่งตั้งกรรมการสอบสวน (ถ้ามี) ไปด้วย(๖) ให้กระทรวงทบวงกรมที่รายงานการลงโทษหรือสั่งให้ออกรับรองไปด้วยว่าการสอบสวนพิจารณาและสั่งให้ลงโทษหรือสั่งให้ออกนั้นได้ปฏิบัติถูกต้องตามกฎหมายแล้วให้ไว้ณ วันที่ ๓๑ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๔๙๘จอมพลผ. ชุณหะวัณรองนายกรับมนตรีรักษาราชการแทนนายกรัฐมนตรีประธาน ก.พ.[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๗๒/ตอนที่ ๔๔/หน้า ๘๘๗/๑๔ มิถุนายน ๒๔๙๘
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 344/2471หลักกฎหมาย: ไถ่ถอนโดยมีเงื่อนไขดอกเบี้ยเมื่อปี พ.ศ. ๒๔๖๒ จำเลยทำสัญญาขายฝากที่นา ๓๐๐ บาทให้โจทก์ ต่อมา ค. ภรรยาจำเลยขอให้ จ. ไล่ที่นา+ ค. ได้มอบเกวียนและโคไว้แต่ จ. เปนประกัน แต่นี้ข้อตกลงกันระวางโจทก์ ค. และ จ. ว่าถ้า จำเลยไม่พอใจการไถ่ถอนก็ไม่เปน+เสร็จเด็ดขาด ครั้น จำเลยกลับมาจำเลยไม่เห็นฟ้องด้วยในการที่ ค. ทำไปดังนี้ ปัญหามีว่าการไถ่ถอนนั้นเสร็จเด็ดขาดหรือไม่ ศาลฎีกาเห็นพ้องกับศาลล่างทั้ง ๒ ว่า การ++ โดยมีเงื่อนไขยังไม่เด็ดขาดโจทก์ฟ้องขอให้จำเลยไถ่ถอนได้ จึงบังคับให้จำเลยไถ่ ส่วนดอกเบี้ย ที่ศาลอุทธรณ์บังคับให้ใช้นั้นยังไม่ชอบ เพราะปรากฏว่าจำเลยได้เช่าที่นาจากโจทก์ ก็ชอบที่โจทก์จะฟ้องเสียค่าเช่า ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 344/2471ขุนอนุพลนครโจทก์นายเลาแซลล. ป.ที่ดิน ไถ่ถอนโดยมีเงื่อนไขดอกเบี้ยเมื่อปี พ.ศ. ๒๔๖๒ จำเลยทำสัญญาขายฝากที่นา ๓๐๐ บาทให้โจทก์ ต่อมา ค. ภรรยาจำเลยขอให้ จ. ไล่ที่นา+ ค. ได้มอบเกวียนและโคไว้แต่ จ. เปนประกัน แต่นี้ข้อตกลงกันระวางโจทก์ ค. และ จ. ว่าถ้า จำเลยไม่พอใจการไถ่ถอนก็ไม่เปน+เสร็จเด็ดขาด ครั้น จำเลยกลับมาจำเลยไม่เห็นฟ้องด้วยในการที่ ค. ทำไปดังนี้ ปัญหามีว่าการไถ่ถอนนั้นเสร็จเด็ดขาดหรือไม่ ศาลฎีกาเห็นพ้องกับศาลล่างทั้ง ๒ ว่า การ++ โดยมีเงื่อนไขยังไม่เด็ดขาดโจทก์ฟ้องขอให้จำเลยไถ่ถอนได้ จึงบังคับให้จำเลยไถ่ ส่วนดอกเบี้ย ที่ศาลอุทธรณ์บังคับให้ใช้นั้นยังไม่ชอบ เพราะปรากฏว่าจำเลยได้เช่าที่นาจากโจทก์ ก็ชอบที่โจทก์จะฟ้องเสียค่าเช่า(วิชัย-นรเนติ-หริศ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: เมื่อปี พ.ศ. ๒๔๖๒ จำเลยทำสัญญาขายฝากที่นา ๓๐๐ บาทให้โจทก์ ต่อมา ค. ภรรยาจำเลยขอให้ จ. ไล่ที่นา+ ค. ได้มอบเกวียนและโคไว้แต่ จ. เปนประกัน แต่นี้ข้อตกลงกันระวางโจทก์ ค. และ จ. ว่าถ้า จำเลยไม่พอใจการไถ่ถอนก็ไม่เปน+เสร็จเด็ดขาด ครั้น จำเลยกลับมาจำเลยไม่เห็นฟ้องด้วยในการที่ ค. ทำไปดังนี้ ปัญหามีว่าการไถ่ถอนนั้นเสร็จเด็ดขาดหรือไม่ ศาลฎีกาเห็นพ้องกับศาลล่างทั้ง ๒ ว่า การ++ โดยมีเงื่อนไขยังไม่เด็ดขาดโจทก์ฟ้องขอให้จำเลยไถ่ถอนได้ จึงบังคับให้จำเลยไถ่ ส่วนดอกเบี้ย ที่ศาลอุทธรณ์บังคับให้ใช้นั้นยังไม่ชอบ เพราะปรากฏว่าจำเลยได้เช่าที่นาจากโจทก์ ก็ชอบที่โจทก์จะฟ้องเสียค่าเช่า ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 344/2471ขุนอนุพลนครโจทก์นายเลาแซลล. ป.ที่ดิน ไถ่ถอนโดยมีเงื่อนไขดอกเบี้ยเมื่อปี พ.ศ. ๒๔๖๒ จำเลยทำสัญญาขายฝากที่นา ๓๐๐ บาทให้โจทก์ ต่อมา ค. ภรรยาจำเลยขอให้ จ. ไล่ที่นา+ ค. ได้มอบเกวียนและโคไว้แต่ จ. เปนประกัน แต่นี้ข้อตกลงกันระวางโจทก์ ค. และ จ. ว่าถ้า จำเลยไม่พอใจการไถ่ถอนก็ไม่เปน+เสร็จเด็ดขาด ครั้น จำเลยกลับมาจำเลยไม่เห็นฟ้องด้วยในการที่ ค. ทำไปดังนี้ ปัญหามีว่าการไถ่ถอนนั้นเสร็จเด็ดขาดหรือไม่ ศาลฎีกาเห็นพ้องกับศาลล่างทั้ง ๒ ว่า การ++ โดยมีเงื่อนไขยังไม่เด็ดขาดโจทก์ฟ้องขอให้จำเลยไถ่ถอนได้ จึงบังคับให้จำเลยไถ่ ส่วนดอกเบี้ย ที่ศาลอุทธรณ์บังคับให้ใช้นั้นยังไม่ชอบ เพราะปรากฏว่าจำเลยได้เช่าที่นาจากโจทก์ ก็ชอบที่โจทก์จะฟ้องเสียค่าเช่า(วิชัย-นรเนติ-หริศ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศคณะกรรมการกํากับตลาดทุนที่ ทจ. 55/2562เรื่อง การยื่นแบบแสดงรายการข้อมูลการเสนอขายหลักทรัพย์ (ฉบับที่ 19) อาศัยอํานาจตามความในมาตรา 16/6 แห่งพระราชบัญญัติหลักทรัพย์และ ตลาดหลักทรัพย์ พ.ศ. 2535 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ (ฉบับที่ 4) พ.ศ. 2551 และมาตรา 69 และมาตรา 71(5) แห่งพระราชบัญญัติหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ พ.ศ. 2535 คณะกรรมการกํากับตลาดทุนออกประกาศไว้ดังต่อไปนี้ ข้อ ๑ ให้ยกเลิกแบบ 69-1 ท้ายประกาศคณะกรรมการกํากับตลาดทุน ที่ ทจ. 30/2551 เรื่อง การยื่นแบบแสดงรายการข้อมูลการเสนอขายหลักทรัพย์ ลงวันที่ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2551 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยประกาศคณะกรรมการกํากับตลาดทุน ที่ ทจ. 25/2562 เรื่อง การยื่นแบบแสดงรายการข้อมูลการเสนอขายหลักทรัพย์ (ฉบับที่ 18) ลงวันที่ 12 เมษายน พ.ศ. 2562 และให้ใช้แบบ 69-1 ท้ายประกาศนี้แทนข้อ ๒ ประกาศนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ 9 ธันวาคม พ.ศ. 2562 เป็นต้นไปผู้มีอํานาจลงนาม - ประกาศ ณ วันที่ 3 ธันวาคม พ.ศ. 2562 (นางสาวรื่นวดี สุวรรณมงคล) เลขาธิการ สํานักงานคณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ ประธานกรรมการ คณะกรรมการกํากับตลาดทุน
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 279/2465หลักกฎหมาย: สัญญา สัญญาไขต่อเนื่องสัญญาเดิม ,สินจ้างจำเลยทำสัญญาจะขายไม้ให้โจทย์ ๑๔๐๐ ต้น เงินมัดจำจำเลยได้รับไปแล้ว ถึงกำหนดจำเลยไม่สามารถจะส่งไม้ให้ตามสัญญาได้ จำเลยจึงตกลงกับโจทย์ทำสัญญาขึ้นใหม่อีก ๑ ฉบับ เพิ่มเติมว่า จำเลยจะส่งไม้ขนาดน่า ๑๐ นิ้ว ฯ เป็นไม้ ๗๐๐ ต้นให้โจทย์ ถึงกำหนดจำเลยไม่ส่งแลปฏิเสธสัญญาว่า สัญญาที่ทำขึ้นครั้งหลังนี้เป็นสัญญาที่มีสินจ้างฝ่ายเดียว โจทย์ฟ้องจำเลยไม่ได้ ฎีกาตัดสินว่า สัญญาเพิ่มเติมฉบับที่ ๒ เป็นสัญญาไขต่อเนื่องกับสัญญาเดิม ซึ่งเป็นสัญญาที่มีสินจ้างแลกเปลี่ยนถูกต้องตามกฎหมาย เพราะฉนั้นเมื่อจำเลยประพฤติผิดสัญญาก็ต้องรับผิดชอบ ข้อคัดค้านของจำเลยฟังไม่ขึ้น ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 279/2465สัญญา สัญญาไขต่อเนื่องสัญญาเดิม ,สินจ้างจำเลยทำสัญญาจะขายไม้ให้โจทย์ ๑๔๐๐ ต้น เงินมัดจำจำเลยได้รับไปแล้ว ถึงกำหนดจำเลยไม่สามารถจะส่งไม้ให้ตามสัญญาได้ จำเลยจึงตกลงกับโจทย์ทำสัญญาขึ้นใหม่อีก ๑ ฉบับ เพิ่มเติมว่า จำเลยจะส่งไม้ขนาดน่า ๑๐ นิ้ว ฯ เป็นไม้ ๗๐๐ ต้นให้โจทย์ ถึงกำหนดจำเลยไม่ส่งแลปฏิเสธสัญญาว่า สัญญาที่ทำขึ้นครั้งหลังนี้เป็นสัญญาที่มีสินจ้างฝ่ายเดียว โจทย์ฟ้องจำเลยไม่ได้ ฎีกาตัดสินว่า สัญญาเพิ่มเติมฉบับที่ ๒ เป็นสัญญาไขต่อเนื่องกับสัญญาเดิม ซึ่งเป็นสัญญาที่มีสินจ้างแลกเปลี่ยนถูกต้องตามกฎหมาย เพราะฉนั้นเมื่อจำเลยประพฤติผิดสัญญาก็ต้องรับผิดชอบ ข้อคัดค้านของจำเลยฟังไม่ขึ้น(กฤติ-หริศ-ซีเนียล)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: จำเลยทำสัญญาจะขายไม้ให้โจทย์ ๑๔๐๐ ต้น เงินมัดจำจำเลยได้รับไปแล้ว ถึงกำหนดจำเลยไม่สามารถจะส่งไม้ให้ตามสัญญาได้ จำเลยจึงตกลงกับโจทย์ทำสัญญาขึ้นใหม่อีก ๑ ฉบับ เพิ่มเติมว่า จำเลยจะส่งไม้ขนาดน่า ๑๐ นิ้ว ฯ เป็นไม้ ๗๐๐ ต้นให้โจทย์ ถึงกำหนดจำเลยไม่ส่งแลปฏิเสธสัญญาว่า สัญญาที่ทำขึ้นครั้งหลังนี้เป็นสัญญาที่มีสินจ้างฝ่ายเดียว โจทย์ฟ้องจำเลยไม่ได้ ฎีกาตัดสินว่า สัญญาเพิ่มเติมฉบับที่ ๒ เป็นสัญญาไขต่อเนื่องกับสัญญาเดิม ซึ่งเป็นสัญญาที่มีสินจ้างแลกเปลี่ยนถูกต้องตามกฎหมาย เพราะฉนั้นเมื่อจำเลยประพฤติผิดสัญญาก็ต้องรับผิดชอบ ข้อคัดค้านของจำเลยฟังไม่ขึ้น ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 279/2465สัญญา สัญญาไขต่อเนื่องสัญญาเดิม ,สินจ้างจำเลยทำสัญญาจะขายไม้ให้โจทย์ ๑๔๐๐ ต้น เงินมัดจำจำเลยได้รับไปแล้ว ถึงกำหนดจำเลยไม่สามารถจะส่งไม้ให้ตามสัญญาได้ จำเลยจึงตกลงกับโจทย์ทำสัญญาขึ้นใหม่อีก ๑ ฉบับ เพิ่มเติมว่า จำเลยจะส่งไม้ขนาดน่า ๑๐ นิ้ว ฯ เป็นไม้ ๗๐๐ ต้นให้โจทย์ ถึงกำหนดจำเลยไม่ส่งแลปฏิเสธสัญญาว่า สัญญาที่ทำขึ้นครั้งหลังนี้เป็นสัญญาที่มีสินจ้างฝ่ายเดียว โจทย์ฟ้องจำเลยไม่ได้ ฎีกาตัดสินว่า สัญญาเพิ่มเติมฉบับที่ ๒ เป็นสัญญาไขต่อเนื่องกับสัญญาเดิม ซึ่งเป็นสัญญาที่มีสินจ้างแลกเปลี่ยนถูกต้องตามกฎหมาย เพราะฉนั้นเมื่อจำเลยประพฤติผิดสัญญาก็ต้องรับผิดชอบ ข้อคัดค้านของจำเลยฟังไม่ขึ้น(กฤติ-หริศ-ซีเนียล)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศให้หม่อมเจ้าใช้นามสกุล ประกาศให้หม่อมเจ้าใช้นามสกุล[๑] มีพระบรมราชโองการ ในพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาประชาธิปกพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว ดำรัสเหนือเกล้าฯ ว่าประเพณีออกนามหม่อมเจ้าที่ใช้มาแต่ก่อน ย่อมใช้นามพระบิดาต่อให้ปรากฏว่าเป็นหม่อมเจ้าในกรมใดหรือพระองค์ใดทรงพระราชดำริว่า บัดนี้ได้พระราชทานนามสกุลสำหรับต่างกรมและพระองค์เจ้าแล้วให้ใช้นามสกุลต่อนามหม่อมเจ้าแทนใช้นามกรมอย่างแต่ก่อน แต่หม่อมเจ้าซึ่งทรงสถาปนาให้มีพระเกียรติยศเป็นพระองค์เจ้านั้นไม่ต้องใช้นามสกุลต่อท้ายพระนามอนึ่งสร้อย ณ อยุธยา นั้น ถ้าเป็นหม่อมเจ้า หม่อมราชวงศ์ หม่อมหลวงไม่ต้องใช้ เพราะมีคำแสดงศักดิ์ในราชตระกูลปรากฏอยู่แล้วประกาศมา ณ วันที่ ๕ มิถุนายน พุทธศักราช ๒๔๗๒ เป็นปีที่ ๕ในรัชชกาลปัจจุบันสุกัญญา/ผู้จัดทำ๒๐ ตุลาคม ๒๕๕๒นฤดล/ตรวจ๒๒ ธันวาคม ๒๕๕๓[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๔๖/-/หน้า ๑๙/๙ มิถุนายน ๒๔๗๒
ประกาศกระทรวงอุตสาหกรรมประกาศกระทรวงอุตสาหกรรมฉบับที่๙ (พ.ศ. ๒๕๕๐)ออกตามความในพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมพ.ศ.๒๕๑๑เรื่องกำหนดอัตราค่าใช้จ่ายในการตรวจสอบผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม[๑] อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๖ แห่งพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมพ.ศ. ๒๕๑๑ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม (ฉบับที่๖) พ.ศ. ๒๕๔๘ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมออกประกาศกำหนดอัตราค่าใช้จ่ายในการตรวจสอบผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมตามมาตรา ๑๖ มาตรา ๒๐ มาตรา ๒๐ ทวิ มาตรา ๒๑ มาตรา ๒๑ ทวิ และมาตรา ๔๔ (๑) เฉพาะผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมที่ใช้เครื่องหมายมาตรฐานตามมาตรา๑๖ หรือที่ได้รับใบอนุญาตหรือได้รับอนุญาต ตามมาตรา ๒๐ มาตรา ๒๐ ทวิ มาตรา ๒๑ หรือมาตรา๒๑ ทวิ ไว้ ดังต่อไปนี้มาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมเลขที่มาตรฐานรายละเอียดการตรวจสอบอัตราค่าใช้จ่ายต่อตัวอย่าง๑ ชุด (บาท)หมายเหตุ๑. กาวหลอมร้อนเอทิลีนไวนิลแอซีเทตมอก.1121-2535ลักษณะทั่วไป๑๐๐คุณลักษณะทางฟิสิกส์และทางเคมีความหนืด๖๕๐จุดอ่อนตัว๓๐๐เสถียรภาพเมื่อร้อน๖๕๐การพับงอ๕๐๐อุณหภูมิที่ความต้านแรงเฉือนเสื่อม๑,๐๐๐ความต้านแรงลอก๘๐๐ความต้านแรงดึง๘๐๐การบรรจุ๑๐๐เครื่องหมายและฉลาก๑๐๐๒. 2-บิวทาโนนสำหรับใช้ในอุตสาหกรรมมอก.1359-2539ลักษณะทั่วไป๑๐๐คุณลักษณะทางฟิสิกส์และทางเคมี2-บิวทาโนน๑,๕๐๐ความเป็นกรด(คำนวณเป็นกรดแอซิติก)๔๐๐สี๖๐๐การกลั่นที่ความดัน ๑๐๑.๓ กิโลพาสคัล๗๐๐สารที่ไม่ระเหย๓๐๐ความหนาแน่นสัมพัทธ์๖๐๐น้ำ๑,๒๐๐๓. สายสวนปัสสาวะชนิดมีบอลลูนมอก.2229-2548การบรรจุ๑๐๐เครื่องหมายและฉลาก๑๐๐ขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางภายนอก๖๐๐ความยาวทั้งหมดความยาวประสิทธิผลความยาวของกรวยต่ำสุดสูงสุดลักษณะทั่วไป๑๐๐คุณลักษณะทางฟิสิกส์รูเปิดด้านข้าง๕๐๐อัตราการไหล๕๐๐ความทนแรงดึง๑,๕๐๐ความแน่นของกรวย๕๐๐ความสมมาตรของบอลลูน๓๐๐สมรรถนะของบอลลูน๓๐๐ปริมาณน้ำที่วัดได้จากบอลลูน๔๐๐คุณลักษณะด้านความปลอดภัยของเนื้อยางตะกั่ว๖๐๐แคดเมียม๖๐๐ไนโทรซามีนรวม๒,๐๐๐ปริมาณสารที่ละลายออกมาพลวง๖๐๐สารหนู๘๐๐แบเรียม๖๐๐โครเมียม๖๐๐ปรอท๑,๐๐๐ซีลีเนียม๑,๐๐๐คุณลักษณะทางชีวภาพความปราศจากเชื้อ๓,๐๐๐ความเป็นพิษ๕,๐๐๐การบรรจุ๑๐๐เครื่องหมายและฉลาก๑๐๐๔. ผลิตภัณฑ์ฟอกผ้าประเภทไฮโปคลอไรต์มอก.2232-2548ลักษณะทั่วไป๑๐๐อะเวละเบิลคลอรีน๖๐๐สารลดความกระด้างของน้ำ๖๐๐ด่างอิสระ (คำนวณเป็น NaOH)๖๐๐ฟอสเฟตทั้งหมด๘๐๐อายุการเก็บ๓,๐๐๐การบรรจุ : ปริมาณสุทธิ๓๐๐๕. สีเคลือบเงาอะคริลิกเรซินมอก.2241-2548ระยะเวลาแห้งแข็ง๓๐๐กำลังซ่อนแสงเฉพาะสีขาวและสีอ่อน๗๕๐ความเงาที่มุม ๖๐ องศา๕๐๐สารที่ไม่ระเหยสีขาวและสีอ่อน๓๐๐สีอื่น๓๐๐ภาวะในภาชนะบรรจุ๑๐๐สมบัติในการใช้งานทาด้วยแปรงหรือลูกกลิ้ง๖๐๐การพ่น๖๐๐การคายสียกเว้นสีขาว๖๐๐ลักษณะของฟิล์มสี๖๐๐ความทนแรงกระแทก๖๐๐ความทนน้ำ๔๐๐ความทนด่าง๔๐๐ความทนทานต่อสภาพลมฟ้าอากาศโดยวิธีเร่งภาวะ๑,๒๕๐ประกาศณ วันที่ ๓๐ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๕๐โฆสิตปั้นเปี่ยมรัษฎ์รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมวัชศักดิ์/ผู้จัดทำ๒๘มิถุนายน ๒๕๕๐[๑]ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๔/ตอนที่ ๕๐ ง/หน้า ๓๐/๑๔ มิถุนายน ๒๕๕๐
ประกาศกระทรวงอุตสาหกรรมฉบับที่ 3874 (พ.ศ. 2551)ออกตามความในพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมพ.ศ. 2511เรื่อง ยกเลิกมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมไดอะแฟรมยางคุมกําเนิดชนิดนํากลับมาใช้ใหม่ได้เล่ม 2 การวัดขนาด---------------------------------อื่นๆ - โดยที่เป็นการสมควรยกเลิกมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมไดอะแฟรมยางคุมกําเนิดชนิดนํากลับมาใช้ใหม่ได้ เล่ม 2 การวัดขนาด มาตรฐานเลขที่ มอก. 1832 เล่ม 2 - 2542 อาศัยอํานาจตามความในมาตรา 15 แห่งพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม พ.ศ. 2511 รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมออกประกาศยกเลิกประกาศกระทรวงอุตสาหกรรม ฉบับที่ 2727 (พ.ศ. 2543) ออกตามความในพระราชบัญญัติมาตรฐานยลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม พ.ศ. 2511 เรื่อง กําหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมไดจะแฟรมยางคุมกําเนิดชนิดนํากลับมาใช้ใหม่ได้ เล่ม 2 การวัดขนาด ลงวันที่ 8 สิงหาคม พ.ศ. 2543 ทั้งนี้ ให้มีผลตั้งแต่วันที่ประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปผู้มีอํานาจลงนาม - ประกาศ ณ วันที่ 2 มิถุนายน พ.ศ. 2551 สุวิทย์ คุณกิตติรัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 249/2531หลักกฎหมาย: การที่โจทก์ทั้งสองร่วมกันรับซื้อฝากที่ดิน แล้วแบ่งแยกที่ดินดังกล่าวระหว่างที่ยังอยู่ในระยะเวลาขายฝาก และเมื่อที่ดินหลุดเป็นกรรมสิทธิ์ของโจทก์ทั้งสองเพียง 5 เดือน โจทก์ทั้งสองก็ขายที่ดินต่อให้บุคคลอื่นไป แสดงว่าโจทก์ทั้งสองร่วมกันรับซื้อฝากที่ดินดังกล่าวไว้โดยมุ่งในทางการค้าหากำไรเงินได้จากการขายที่ดินต้องนำมารวมคำนวณเพื่อเสียภาษีเงินได้บุคคลธรรมดาและถือได้ว่าโจทก์ทั้งสองเป็นผู้ประกอบการค้าอสังหาริมทรัพย์ตามที่กำหนดไว้ในบัญชีอัตราภาษีการค้าประเภทการค้าที่ 11. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 249/2531น.ส. ลา วัลย์ สุเมธานุรักขกุล กับพวกโจทก์กรมสรรพากร กับพวกจำเลย ป.รัษฎากร ม. 42 (9), ม. 77 บัญชีอัตราภาษีการค้าท้ายประมวลรัษฎากร ประเภทการค้า 11 การที่โจทก์ทั้งสองร่วมกันรับซื้อฝากที่ดิน แล้วแบ่งแยกที่ดินดังกล่าวระหว่างที่ยังอยู่ในระยะเวลาขายฝาก และเมื่อที่ดินหลุดเป็นกรรมสิทธิ์ของโจทก์ทั้งสองเพียง 5 เดือน โจทก์ทั้งสองก็ขายที่ดินต่อให้บุคคลอื่นไป แสดงว่าโจทก์ทั้งสองร่วมกันรับซื้อฝากที่ดินดังกล่าวไว้โดยมุ่งในทางการค้าหากำไรเงินได้จากการขายที่ดินต้องนำมารวมคำนวณเพื่อเสียภาษีเงินได้บุคคลธรรมดาและถือได้ว่าโจทก์ทั้งสองเป็นผู้ประกอบการค้าอสังหาริมทรัพย์ตามที่กำหนดไว้ในบัญชีอัตราภาษีการค้าประเภทการค้าที่ 11.(เดชา สุวรรณโณ-วิฑูรย์ ตั้งตรงจิตต์-อรรถวิทย์ วรรธนวินิจ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 249/2531น.ส. ลา วัลย์ สุเมธานุรักขกุล กับพวกโจทก์กรมสรรพากร กับพวกจำเลย ป.รัษฎากร ม. 42 (9), ม. 77 บัญชีอัตราภาษีการค้าท้ายประมวลรัษฎากร ประเภทการค้า 11 การที่โจทก์ทั้งสองร่วมกันรับซื้อฝากที่ดิน แล้วแบ่งแยกที่ดินดังกล่าวระหว่างที่ยังอยู่ในระยะเวลาขายฝาก และเมื่อที่ดินหลุดเป็นกรรมสิทธิ์ของโจทก์ทั้งสองเพียง 5 เดือน โจทก์ทั้งสองก็ขายที่ดินต่อให้บุคคลอื่นไป แสดงว่าโจทก์ทั้งสองร่วมกันรับซื้อฝากที่ดินดังกล่าวไว้โดยมุ่งในทางการค้าหากำไรเงินได้จากการขายที่ดินต้องนำมารวมคำนวณเพื่อเสียภาษีเงินได้บุคคลธรรมดาและถือได้ว่าโจทก์ทั้งสองเป็นผู้ประกอบการค้าอสังหาริมทรัพย์ตามที่กำหนดไว้ในบัญชีอัตราภาษีการค้าประเภทการค้าที่ 11.(เดชา สุวรรณโณ-วิฑูรย์ ตั้งตรงจิตต์-อรรถวิทย์ วรรธนวินิจ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 769/2494หลักกฎหมาย: ในสัญญาเช่าข้อหนึ่งมีข้อความว่าถ้าผู้เช่าทำผิดสัญญาหรือเมื่อเลิกสัญญาแล้วผู้เช่าให้ความยินยอมไว้ตามพระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่าฯให้ผู้ให้เช่าฟ้องขับไล่ได้ นั้น ถือว่าเป็นความตกลงที่ทำกันไว้ล่วงหน้าพร้อมกับสัญญาเช่าหาใช่เป็นความยินยอมของผู้เช่าตามความหมายของ พระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่าฯ ไม่ (อ้างฎีกาที่ 848/2491) ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 769/2494พระยาวิฑูรธรรมพิเนตโจทก์นายฮุก แซ่ตั้ง ที่ 1 นายบู่ซอง ที่ 2 นายเฮงเชียง ที่ 3 นายฮงเซ้ง ที่ 4 นายเลี่ยงดี ที่ 5จำเลย พ.ร.บ.ควบคุมค่าเช่าในภาวะคับขัน พ.ศ.2489 ในสัญญาเช่าข้อหนึ่งมีข้อความว่าถ้าผู้เช่าทำผิดสัญญาหรือเมื่อเลิกสัญญาแล้วผู้เช่าให้ความยินยอมไว้ตามพระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่าฯให้ผู้ให้เช่าฟ้องขับไล่ได้ นั้น ถือว่าเป็นความตกลงที่ทำกันไว้ล่วงหน้าพร้อมกับสัญญาเช่าหาใช่เป็นความยินยอมของผู้เช่าตามความหมายของ พระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่าฯ ไม่ (อ้างฎีกาที่ 848/2491)(นาถปรีชา-มนูกิจวิมลอรรถ-ดุลยทัณฑ์ชนาณัติ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 769/2494พระยาวิฑูรธรรมพิเนตโจทก์นายฮุก แซ่ตั้ง ที่ 1 นายบู่ซอง ที่ 2 นายเฮงเชียง ที่ 3 นายฮงเซ้ง ที่ 4 นายเลี่ยงดี ที่ 5จำเลย พ.ร.บ.ควบคุมค่าเช่าในภาวะคับขัน พ.ศ.2489 ในสัญญาเช่าข้อหนึ่งมีข้อความว่าถ้าผู้เช่าทำผิดสัญญาหรือเมื่อเลิกสัญญาแล้วผู้เช่าให้ความยินยอมไว้ตามพระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่าฯให้ผู้ให้เช่าฟ้องขับไล่ได้ นั้น ถือว่าเป็นความตกลงที่ทำกันไว้ล่วงหน้าพร้อมกับสัญญาเช่าหาใช่เป็นความยินยอมของผู้เช่าตามความหมายของ พระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่าฯ ไม่ (อ้างฎีกาที่ 848/2491)(นาถปรีชา-มนูกิจวิมลอรรถ-ดุลยทัณฑ์ชนาณัติ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
พระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในท้องที่ตำบลจักรสีห์อำเภอเมืองสิงห์บุรีจังหวัดสิงห์บุรีให้เป็นเขตโครงการจัดรูปที่ดินพ.ศ.๒๕๒๗ ภูมิพลอดุลยเดชป.ร.ให้ไว้ณ วันที่ ๒๓ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๒๗เป็นปีที่๓๙ ในรัชกาลปัจจุบันพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชมีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่าโดยที่เป็นการสมควรกำหนดเขตที่ดินในท้องที่ตำบลจักรสีห์อำเภอเมืองสิงห์บุรี จังหวัดสิงห์บุรี ให้เป็นเขตโครงการจัดรูปที่ดินอาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๕๙ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย และมาตรา ๒๔ แห่งพระราชบัญญัติจัดรูปที่ดินเพื่อเกษตรกรรมพ.ศ. ๒๕๑๗ จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้มาตรา ๑ พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า พระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในท้องที่ตำบลจักรสีห์อำเภอเมืองสิงห์บุรี จังหวัดสิงห์บุรี ให้เป็นเขตโครงการจัดรูปที่ดิน พ.ศ. ๒๕๒๗มาตรา ๒[๑]พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา ๓ ให้ที่ดินในเขตท้องที่ตำบลจักรสีห์อำเภอเมืองสิงห์บุรี จังหวัดสิงห์บุรี ภายในแนวเขตตามแผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกานี้ซึ่งปรากฏรายชื่อเจ้าของหรือผู้ครอบครองที่ดินโดยชอบด้วยกฎหมายตามบัญชีท้ายพระราชกฤษฎีกานี้เป็นเขตโครงการจัดรูปที่ดินมาตรา ๔ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้ผู้รับสนองพระบรมราชโองการพลเอกป. ติณสูลานนท์นายกรัฐมนตรี[เอกสารแนบท้าย]๑. แผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในท้องที่ตำบลจักรสีห์อำเภอเมืองสิงห์บุรี จังหวัดสิงห์บุรี ให้เป็นเขตโครงการจัดรูปที่ดิน พ.ศ. ๒๕๒๗๒.บัญชีรายชื่อเจ้าของหรือผู้ครอบครองที่ดินโดยชอบด้วยกฎหมายท้ายพระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในท้องที่ตำบลจักรสีห์อำเภอเมืองสิงห์บุรี จังหวัดสิงห์บุรี ให้เป็นเขตโครงการจัดรูปที่ดิน พ.ศ. ๒๕๒๗(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)หมายเหตุ:- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือ เนื่องจากทางราชการได้ดำเนินการสำรวจที่ดินเพื่อจัดรูปที่ดินเพื่อเกษตรกรรมในท้องที่ตำบลจักรสีห์อำเภอเมืองสิงห์บุรี จังหวัดสิงห์บุรี และได้สอบถามความสมัครใจจากเจ้าของที่ดินแล้วเจ้าของที่ดินดังกล่าวจำนวนเกินกึ่งหนึ่งของบรรดาเจ้าของที่ดินทั้งหมดได้ยินยอมให้ทางราชการดำเนินการจัดรูปที่ดินได้สมควรกำหนดเขตที่ดินในท้องที่ดังกล่าวให้เป็นเขตโครงการจัดรูปที่ดิน จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้ศิรวัชร์/จัดทำ๑๓มิถุนายน ๒๕๖๐ [๑]ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๐๑/ตอนที่ ๑๙๗/ฉบับพิเศษ หน้า ๑๐/๒๙ ธันวาคม ๒๕๒๗
กฎกระทรวงกำหนดให้ทางน้ำชลประทานอ่างเก็บน้ำห้วยน้ำลาด เป็นทางน้ำชลประทานที่จะเรียกเก็บค่าชลประทาน พ.ศ. 2551กฎกระทรวง กำหนดให้ทางน้ำชลประทานอ่างเก็บน้ำห้วยน้ำลาด เป็นทางน้ำชลประทานที่จะเรียกเก็บค่าชลประทาน พ.ศ. ๒๕๕๑อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๘ (๑) แห่งพระราชบัญญัติการชลประทานหลวง พุทธศักราช ๒๔๘๕ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติการชลประทานหลวง (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๑๘ และมาตรา ๔๒ แห่งพระราชบัญญัติการชลประทานหลวง พุทธศักราช ๒๔๘๕ อันเป็นกฎหมายที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคล ซึ่งมาตรา๒๙ ประกอบกับมาตรา ๓๒ มาตรา ๓๓ มาตรา ๓๔ มาตรา ๔๑ มาตรา ๔๒ และมาตรา ๔๓ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย บัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้ให้ทางน้ำชลประทานอ่างเก็บน้ำห้วยน้ำลาด ในท้องที่ตำบลไพศาลี อำเภอไพศาลี จังหวัดนครสวรรค์ ภายในแนวเขตตามแผนที่ท้ายกฎกระทรวงนี้ เป็นทางน้ำชลประทานที่จะเรียกเก็บค่าชลประทานให้ไว้ ณ วันที่ ๒๕ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๕๑ สมศักดิ์ ปริศนานันทกุล รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ โดยที่เป็นการสมควรกำหนดให้ทางน้ำชลประทานอ่างเก็บน้ำห้วยน้ำลาด ในท้องที่ตำบลไพศาลี อำเภอไพศาลี จังหวัดนครสวรรค์ เป็นทางน้ำชลประทานที่จะเรียกเก็บค่าชลประทาน เพื่อให้เกิดประโยชน์จากการใช้น้ำอย่างเต็มที่ และเนื่องจากมาตรา ๘ (๑)แห่งพระราชบัญญัติการชลประทานหลวง พุทธศักราช ๒๔๘๕ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติการชลประทานหลวง (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๑๘ บัญญัติให้ทางน้ำชลประทานที่จะเรียกเก็บค่าชลประทานต้องกำหนดโดยกฎกระทรวง จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้