คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3997/2524หลักกฎหมาย: เอกสารของจำเลยที่ตอบรับโจทก์เข้าทำงานไม่ปรากฏว่าโจทก์และจำเลยตกลงจ้างกันเป็นกำหนดระยะเวลาเท่าใด ข้อความเกี่ยวกับเงินโบนัสก็เป็นเพียงเงื่อนไขว่ากรณีที่โจทก์ปฏิบัติงานจนถึงสิ้นเดือนธันวาคมก็จะได้รับเงินโบนัสเท่ากับเงินเดือน 2 เดือนเท่านั้น ข้อความดังกล่าวมิได้แสดงว่าจำเลยตกลงจ้างโจทก์จนถึงเดือนธันวาคม ทั้งข้อตกลงที่ว่าในวันสุดท้ายของการสิ้นสุดตามสัญญาจะจ่ายเงินชดเชยให้ตามกฎหมายแรงงาน ก็เป็นเพียงข้อตกลงที่จำเลยทั้งสองยอมจ่ายค่าชดเชยให้แก่โจทก์เมื่อสิ้นสุดตามสัญญาซึ่งเกิดขึ้นได้ในกรณีบอกกล่าวเลิกสัญญาตามที่ตกลงกันไว้เท่านั้น ข้อความในเอกสารดังกล่าวจึงยังถือไม่ได้ว่าจำเลยจ้างโจทก์ไว้โดยมีกำหนดระยะเวลาการจ้างแน่นอนศาลแรงงานกลางพิพากษาให้จำเลยจ่ายสินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้าแก่โจทก์ จำเลยอุทธรณ์ต่อศาลฎีกาศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยข้อกฎหมายว่า "ปัญหาที่โจทก์อุทธรณ์ว่าการจ้างระหว่างโจทก์กับจำเลยทั้งสองเป็นการจ้างที่มีกำหนดระยะเวลาการจ้างไว้แน่นอนนั้น ปรากฏตามเอกสารของฝ่ายจำเลยซึ่งตอบรับโจทก์เข้าทำงาน เอกสารหมาย จ.1 และ ล.1 มีข้อความว่า "สืบเนื่องมาจากการให้สัมภาษณ์ของท่านในวันนี้ ข้าพเจ้ามีความยินดีที่จะแจ้งให้ทราบเกี่ยวกับตำแหน่งที่ได้เสนอให้ท่านปฏิบัติงานในสำนักงานวิศวกร ในฐานะผู้ตรวจสอบงานเครื่องกล ภายใต้รายละเอียดและเงื่อนไขต่อไปนี้เงินเดือน 8,000 บาทเงินโบนัส เมื่อปฏิบัติงานถึงสิ้นเดือนธันวาคม 2523 ในอัตราเท่ากับเงินเดือน 1 เดือน ต่อระยะเวลาการปฏิบัติงานเงินโบนัส เมื่อปฏิบัติงานถึงสิ้นเดือนธันวาคม 2524 ในอัตราเท่ากับเงินเดือน 2 เดือน ต่อระยะเวลาการปฏิบัติงานการหยุดงานของท่านสามารถกระทำได้ถึง 13 วันนอกจากหยุดงานในวันหยุดราชการ การปฏิบัติงานตามปกติ 6 วันต่อสัปดาห์ ตั้งแต่ 8.00 นาฬิกาถึง 17.00 นาฬิกา ในวันจันทร์ถึงวันศุกร์และ 8.00 นาฬิกาถึง 13.00 นาฬิกาในวันเสาร์ แต่ท่านจะต้องปฏิบัติงานล่วงเวลาตามสมควรกับความจำเป็นเกี่ยวกับงาน โดยไม่ได้รับค่าตอบแทนใดนอกเหนือจากเงินเดือนดังกล่าวข้างต้นพาหนะระหว่างกรุงเทพถึงสถานที่ปฏิบัติงานจะได้รับการบริการจัดทำให้ภายในระยะเวลา 3 เดือนแรกของการปฏิบัติงาน การยกเลิกการจ้างสามารถกระทำได้โดยแต่ละฝ่ายด้วยการแจ้งให้อีกฝ่ายหนึ่งทราบล่วงหน้า1 สัปดาห์ ภายหลังจากการปฏิบัติงานพ้น 3 เดือนแล้ว การยกเลิกการจ้างจะต้องแจ้งให้อีกฝ่ายหนึ่งทราบล่วงหน้า 1 เดือนในการยกเลิกการจ้าง ค่าตอบแทนต่าง ๆ จะถูกจ่ายภายใต้กฎหมายแรงงานของไทย" ซึ่งข้อความตามเอกสารดังกล่าวไม่ปรากฏว่าโจทก์และจำเลยทั้งสองตกลงจ้างกันเป็นกำหนดระยะเวลาเท่าใด สำหรับข้อความเกี่ยวกับเงินโบนัสนั้น เพียงแต่เป็นเงื่อนไขว่ากรณีที่โจทก์ปฏิบัติงานจนถึงสิ้นเดือนธันวาคม2524 ก็จะได้รับเงินโบนัสเท่ากับเงินเดือน 2 เดือนเท่านั้น ข้อความดังกล่าวมิได้แสดงว่าจำเลยทั้งสองตกลงจ้างโจทก์จนสิ้นเดือนธันวาคม 2524 และถ้าหากข้อตกลงระหว่างโจทก์กับจำเลยทั้งสองในตอนท้ายเป็นดังคำแปลท้ายเอกสารหมาย จ.1 ที่โจทก์อ้างที่ว่า "ในวันสุดท้ายของการสิ้นสุดตามสัญญาจะจ่ายเงินชดเชยให้ตามกฎหมายแรงงานไทย" ก็เป็นเพียงข้อตกลงที่จำเลยทั้งสองยอมจ่ายค่าชดเชยให้แก่ โจทก์เมื่อสิ้นสุดตามสัญญาเท่านั้นและการที่จะสิ้นสุดตามสัญญาจ้างนั้นย่อมเกิดขึ้นได้ในกรณีบอกกล่าวเลิกสัญญาตามที่ตกลงกันไว้ สรุปแล้วข้อความตามเอกสารหมาย จ.1 และล.1 ดังกล่าวยังถือไม่ได้ว่าจำเลยทั้งสองจ้างโจทก์ไว้โดยมีกำหนดระยะเวลาการจ้างแน่นอน"พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3997/2524นายตัวมอน พึ่งชรารักษ์โจทก์นายอี.เอช. ฟิลลิปส์ กับพวกจำเลย ป.พ.พ. ม. 582 ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน เอกสารของจำเลยที่ตอบรับโจทก์เข้าทำงานไม่ปรากฏว่าโจทก์และจำเลยตกลงจ้างกันเป็นกำหนดระยะเวลาเท่าใด ข้อความเกี่ยวกับเงินโบนัสก็เป็นเพียงเงื่อนไขว่ากรณีที่โจทก์ปฏิบัติงานจนถึงสิ้นเดือนธันวาคมก็จะได้รับเงินโบนัสเท่ากับเงินเดือน 2 เดือนเท่านั้น ข้อความดังกล่าวมิได้แสดงว่าจำเลยตกลงจ้างโจทก์จนถึงเดือนธันวาคม ทั้งข้อตกลงที่ว่าในวันสุดท้ายของการสิ้นสุดตามสัญญาจะจ่ายเงินชดเชยให้ตามกฎหมายแรงงาน ก็เป็นเพียงข้อตกลงที่จำเลยทั้งสองยอมจ่ายค่าชดเชยให้แก่โจทก์เมื่อสิ้นสุดตามสัญญาซึ่งเกิดขึ้นได้ในกรณีบอกกล่าวเลิกสัญญาตามที่ตกลงกันไว้เท่านั้น ข้อความในเอกสารดังกล่าวจึงยังถือไม่ได้ว่าจำเลยจ้างโจทก์ไว้โดยมีกำหนดระยะเวลาการจ้างแน่นอนศาลแรงงานกลางพิพากษาให้จำเลยจ่ายสินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้าแก่โจทก์ จำเลยอุทธรณ์ต่อศาลฎีกาศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยข้อกฎหมายว่า "ปัญหาที่โจทก์อุทธรณ์ว่าการจ้างระหว่างโจทก์กับจำเลยทั้งสองเป็นการจ้างที่มีกำหนดระยะเวลาการจ้างไว้แน่นอนนั้น ปรากฏตามเอกสารของฝ่ายจำเลยซึ่งตอบรับโจทก์เข้าทำงาน เอกสารหมาย จ.1 และ ล.1 มีข้อความว่า "สืบเนื่องมาจากการให้สัมภาษณ์ของท่านในวันนี้ ข้าพเจ้ามีความยินดีที่จะแจ้งให้ทราบเกี่ยวกับตำแหน่งที่ได้เสนอให้ท่านปฏิบัติงานในสำนักงานวิศวกร ในฐานะผู้ตรวจสอบงานเครื่องกล ภายใต้รายละเอียดและเงื่อนไขต่อไปนี้เงินเดือน 8,000 บาทเงินโบนัส เมื่อปฏิบัติงานถึงสิ้นเดือนธันวาคม 2523 ในอัตราเท่ากับเงินเดือน 1 เดือน ต่อระยะเวลาการปฏิบัติงานเงินโบนัส เมื่อปฏิบัติงานถึงสิ้นเดือนธันวาคม 2524 ในอัตราเท่ากับเงินเดือน 2 เดือน ต่อระยะเวลาการปฏิบัติงานการหยุดงานของท่านสามารถกระทำได้ถึง 13 วันนอกจากหยุดงานในวันหยุดราชการ การปฏิบัติงานตามปกติ 6 วันต่อสัปดาห์ ตั้งแต่ 8.00 นาฬิกาถึง 17.00 นาฬิกา ในวันจันทร์ถึงวันศุกร์และ 8.00 นาฬิกาถึง 13.00 นาฬิกาในวันเสาร์ แต่ท่านจะต้องปฏิบัติงานล่วงเวลาตามสมควรกับความจำเป็นเกี่ยวกับงาน โดยไม่ได้รับค่าตอบแทนใดนอกเหนือจากเงินเดือนดังกล่าวข้างต้นพาหนะระหว่างกรุงเทพถึงสถานที่ปฏิบัติงานจะได้รับการบริการจัดทำให้ภายในระยะเวลา 3 เดือนแรกของการปฏิบัติงาน การยกเลิกการจ้างสามารถกระทำได้โดยแต่ละฝ่ายด้วยการแจ้งให้อีกฝ่ายหนึ่งทราบล่วงหน้า1 สัปดาห์ ภายหลังจากการปฏิบัติงานพ้น 3 เดือนแล้ว การยกเลิกการจ้างจะต้องแจ้งให้อีกฝ่ายหนึ่งทราบล่วงหน้า 1 เดือนในการยกเลิกการจ้าง ค่าตอบแทนต่าง ๆ จะถูกจ่ายภายใต้กฎหมายแรงงานของไทย" ซึ่งข้อความตามเอกสารดังกล่าวไม่ปรากฏว่าโจทก์และจำเลยทั้งสองตกลงจ้างกันเป็นกำหนดระยะเวลาเท่าใด สำหรับข้อความเกี่ยวกับเงินโบนัสนั้น เพียงแต่เป็นเงื่อนไขว่ากรณีที่โจทก์ปฏิบัติงานจนถึงสิ้นเดือนธันวาคม2524 ก็จะได้รับเงินโบนัสเท่ากับเงินเดือน 2 เดือนเท่านั้น ข้อความดังกล่าวมิได้แสดงว่าจำเลยทั้งสองตกลงจ้างโจทก์จนสิ้นเดือนธันวาคม 2524 และถ้าหากข้อตกลงระหว่างโจทก์กับจำเลยทั้งสองในตอนท้ายเป็นดังคำแปลท้ายเอกสารหมาย จ.1 ที่โจทก์อ้างที่ว่า "ในวันสุดท้ายของการสิ้นสุดตามสัญญาจะจ่ายเงินชดเชยให้ตามกฎหมายแรงงานไทย" ก็เป็นเพียงข้อตกลงที่จำเลยทั้งสองยอมจ่ายค่าชดเชยให้แก่ โจทก์เมื่อสิ้นสุดตามสัญญาเท่านั้นและการที่จะสิ้นสุดตามสัญญาจ้างนั้นย่อมเกิดขึ้นได้ในกรณีบอกกล่าวเลิกสัญญาตามที่ตกลงกันไว้ สรุปแล้วข้อความตามเอกสารหมาย จ.1 และล.1 ดังกล่าวยังถือไม่ได้ว่าจำเลยทั้งสองจ้างโจทก์ไว้โดยมีกำหนดระยะเวลาการจ้างแน่นอน"พิพากษายืน(ไพศาล สว่างเนตร-ขจร หะวานนท์-สมบูรณ์ บุญภินนท์)แหล่งที่มาเนติบัณฑิตยสภาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ศาลแรงงานกลางพิพากษาให้จำเลยจ่ายสินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้าแก่โจทก์ จำเลยอุทธรณ์ต่อศาลฎีกาศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยข้อกฎหมายว่า "ปัญหาที่โจทก์อุทธรณ์ว่าการจ้างระหว่างโจทก์กับจำเลยทั้งสองเป็นการจ้างที่มีกำหนดระยะเวลาการจ้างไว้แน่นอนนั้น ปรากฏตามเอกสารของฝ่ายจำเลยซึ่งตอบรับโจทก์เข้าทำงาน เอกสารหมาย จ.1 และ ล.1 มีข้อความว่า "สืบเนื่องมาจากการให้สัมภาษณ์ของท่านในวันนี้ ข้าพเจ้ามีความยินดีที่จะแจ้งให้ทราบเกี่ยวกับตำแหน่งที่ได้เสนอให้ท่านปฏิบัติงานในสำนักงานวิศวกร ในฐานะผู้ตรวจสอบงานเครื่องกล ภายใต้รายละเอียดและเงื่อนไขต่อไปนี้เงินเดือน 8,000 บาทเงินโบนัส เมื่อปฏิบัติงานถึงสิ้นเดือนธันวาคม 2523 ในอัตราเท่ากับเงินเดือน 1 เดือน ต่อระยะเวลาการปฏิบัติงานเงินโบนัส เมื่อปฏิบัติงานถึงสิ้นเดือนธันวาคม 2524 ในอัตราเท่ากับเงินเดือน 2 เดือน ต่อระยะเวลาการปฏิบัติงานการหยุดงานของท่านสามารถกระทำได้ถึง 13 วันนอกจากหยุดงานในวันหยุดราชการ การปฏิบัติงานตามปกติ 6 วันต่อสัปดาห์ ตั้งแต่ 8.00 นาฬิกาถึง 17.00 นาฬิกา ในวันจันทร์ถึงวันศุกร์และ 8.00 นาฬิกาถึง 13.00 นาฬิกาในวันเสาร์ แต่ท่านจะต้องปฏิบัติงานล่วงเวลาตามสมควรกับความจำเป็นเกี่ยวกับงาน โดยไม่ได้รับค่าตอบแทนใดนอกเหนือจากเงินเดือนดังกล่าวข้างต้นพาหนะระหว่างกรุงเทพถึงสถานที่ปฏิบัติงานจะได้รับการบริการจัดทำให้ภายในระยะเวลา 3 เดือนแรกของการปฏิบัติงาน การยกเลิกการจ้างสามารถกระทำได้โดยแต่ละฝ่ายด้วยการแจ้งให้อีกฝ่ายหนึ่งทราบล่วงหน้า1 สัปดาห์ ภายหลังจากการปฏิบัติงานพ้น 3 เดือนแล้ว การยกเลิกการจ้างจะต้องแจ้งให้อีกฝ่ายหนึ่งทราบล่วงหน้า 1 เดือนในการยกเลิกการจ้าง ค่าตอบแทนต่าง ๆ จะถูกจ่ายภายใต้กฎหมายแรงงานของไทย" ซึ่งข้อความตามเอกสารดังกล่าวไม่ปรากฏว่าโจทก์และจำเลยทั้งสองตกลงจ้างกันเป็นกำหนดระยะเวลาเท่าใด สำหรับข้อความเกี่ยวกับเงินโบนัสนั้น เพียงแต่เป็นเงื่อนไขว่ากรณีที่โจทก์ปฏิบัติงานจนถึงสิ้นเดือนธันวาคม2524 ก็จะได้รับเงินโบนัสเท่ากับเงินเดือน 2 เดือนเท่านั้น ข้อความดังกล่าวมิได้แสดงว่าจำเลยทั้งสองตกลงจ้างโจทก์จนสิ้นเดือนธันวาคม 2524 และถ้าหากข้อตกลงระหว่างโจทก์กับจำเลยทั้งสองในตอนท้ายเป็นดังคำแปลท้ายเอกสารหมาย จ.1 ที่โจทก์อ้างที่ว่า "ในวันสุดท้ายของการสิ้นสุดตามสัญญาจะจ่ายเงินชดเชยให้ตามกฎหมายแรงงานไทย" ก็เป็นเพียงข้อตกลงที่จำเลยทั้งสองยอมจ่ายค่าชดเชยให้แก่ โจทก์เมื่อสิ้นสุดตามสัญญาเท่านั้นและการที่จะสิ้นสุดตามสัญญาจ้างนั้นย่อมเกิดขึ้นได้ในกรณีบอกกล่าวเลิกสัญญาตามที่ตกลงกันไว้ สรุปแล้วข้อความตามเอกสารหมาย จ.1 และล.1 ดังกล่าวยังถือไม่ได้ว่าจำเลยทั้งสองจ้างโจทก์ไว้โดยมีกำหนดระยะเวลาการจ้างแน่นอน"พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3997/2524นายตัวมอน พึ่งชรารักษ์โจทก์นายอี.เอช. ฟิลลิปส์ กับพวกจำเลย ป.พ.พ. ม. 582 ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน เอกสารของจำเลยที่ตอบรับโจทก์เข้าทำงานไม่ปรากฏว่าโจทก์และจำเลยตกลงจ้างกันเป็นกำหนดระยะเวลาเท่าใด ข้อความเกี่ยวกับเงินโบนัสก็เป็นเพียงเงื่อนไขว่ากรณีที่โจทก์ปฏิบัติงานจนถึงสิ้นเดือนธันวาคมก็จะได้รับเงินโบนัสเท่ากับเงินเดือน 2 เดือนเท่านั้น ข้อความดังกล่าวมิได้แสดงว่าจำเลยตกลงจ้างโจทก์จนถึงเดือนธันวาคม ทั้งข้อตกลงที่ว่าในวันสุดท้ายของการสิ้นสุดตามสัญญาจะจ่ายเงินชดเชยให้ตามกฎหมายแรงงาน ก็เป็นเพียงข้อตกลงที่จำเลยทั้งสองยอมจ่ายค่าชดเชยให้แก่โจทก์เมื่อสิ้นสุดตามสัญญาซึ่งเกิดขึ้นได้ในกรณีบอกกล่าวเลิกสัญญาตามที่ตกลงกันไว้เท่านั้น ข้อความในเอกสารดังกล่าวจึงยังถือไม่ได้ว่าจำเลยจ้างโจทก์ไว้โดยมีกำหนดระยะเวลาการจ้างแน่นอนศาลแรงงานกลางพิพากษาให้จำเลยจ่ายสินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้าแก่โจทก์ จำเลยอุทธรณ์ต่อศาลฎีกาศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยข้อกฎหมายว่า "ปัญหาที่โจทก์อุทธรณ์ว่าการจ้างระหว่างโจทก์กับจำเลยทั้งสองเป็นการจ้างที่มีกำหนดระยะเวลาการจ้างไว้แน่นอนนั้น ปรากฏตามเอกสารของฝ่ายจำเลยซึ่งตอบรับโจทก์เข้าทำงาน เอกสารหมาย จ.1 และ ล.1 มีข้อความว่า "สืบเนื่องมาจากการให้สัมภาษณ์ของท่านในวันนี้ ข้าพเจ้ามีความยินดีที่จะแจ้งให้ทราบเกี่ยวกับตำแหน่งที่ได้เสนอให้ท่านปฏิบัติงานในสำนักงานวิศวกร ในฐานะผู้ตรวจสอบงานเครื่องกล ภายใต้รายละเอียดและเงื่อนไขต่อไปนี้เงินเดือน 8,000 บาทเงินโบนัส เมื่อปฏิบัติงานถึงสิ้นเดือนธันวาคม 2523 ในอัตราเท่ากับเงินเดือน 1 เดือน ต่อระยะเวลาการปฏิบัติงานเงินโบนัส เมื่อปฏิบัติงานถึงสิ้นเดือนธันวาคม 2524 ในอัตราเท่ากับเงินเดือน 2 เดือน ต่อระยะเวลาการปฏิบัติงานการหยุดงานของท่านสามารถกระทำได้ถึง 13 วันนอกจากหยุดงานในวันหยุดราชการ การปฏิบัติงานตามปกติ 6 วันต่อสัปดาห์ ตั้งแต่ 8.00 นาฬิกาถึง 17.00 นาฬิกา ในวันจันทร์ถึงวันศุกร์และ 8.00 นาฬิกาถึง 13.00 นาฬิกาในวันเสาร์ แต่ท่านจะต้องปฏิบัติงานล่วงเวลาตามสมควรกับความจำเป็นเกี่ยวกับงาน โดยไม่ได้รับค่าตอบแทนใดนอกเหนือจากเงินเดือนดังกล่าวข้างต้นพาหนะระหว่างกรุงเทพถึงสถานที่ปฏิบัติงานจะได้รับการบริการจัดทำให้ภายในระยะเวลา 3 เดือนแรกของการปฏิบัติงาน การยกเลิกการจ้างสามารถกระทำได้โดยแต่ละฝ่ายด้วยการแจ้งให้อีกฝ่ายหนึ่งทราบล่วงหน้า1 สัปดาห์ ภายหลังจากการปฏิบัติงานพ้น 3 เดือนแล้ว การยกเลิกการจ้างจะต้องแจ้งให้อีกฝ่ายหนึ่งทราบล่วงหน้า 1 เดือนในการยกเลิกการจ้าง ค่าตอบแทนต่าง ๆ จะถูกจ่ายภายใต้กฎหมายแรงงานของไทย" ซึ่งข้อความตามเอกสารดังกล่าวไม่ปรากฏว่าโจทก์และจำเลยทั้งสองตกลงจ้างกันเป็นกำหนดระยะเวลาเท่าใด สำหรับข้อความเกี่ยวกับเงินโบนัสนั้น เพียงแต่เป็นเงื่อนไขว่ากรณีที่โจทก์ปฏิบัติงานจนถึงสิ้นเดือนธันวาคม2524 ก็จะได้รับเงินโบนัสเท่ากับเงินเดือน 2 เดือนเท่านั้น ข้อความดังกล่าวมิได้แสดงว่าจำเลยทั้งสองตกลงจ้างโจทก์จนสิ้นเดือนธันวาคม 2524 และถ้าหากข้อตกลงระหว่างโจทก์กับจำเลยทั้งสองในตอนท้ายเป็นดังคำแปลท้ายเอกสารหมาย จ.1 ที่โจทก์อ้างที่ว่า "ในวันสุดท้ายของการสิ้นสุดตามสัญญาจะจ่ายเงินชดเชยให้ตามกฎหมายแรงงานไทย" ก็เป็นเพียงข้อตกลงที่จำเลยทั้งสองยอมจ่ายค่าชดเชยให้แก่ โจทก์เมื่อสิ้นสุดตามสัญญาเท่านั้นและการที่จะสิ้นสุดตามสัญญาจ้างนั้นย่อมเกิดขึ้นได้ในกรณีบอกกล่าวเลิกสัญญาตามที่ตกลงกันไว้ สรุปแล้วข้อความตามเอกสารหมาย จ.1 และล.1 ดังกล่าวยังถือไม่ได้ว่าจำเลยทั้งสองจ้างโจทก์ไว้โดยมีกำหนดระยะเวลาการจ้างแน่นอน"พิพากษายืน(ไพศาล สว่างเนตร-ขจร หะวานนท์-สมบูรณ์ บุญภินนท์)แหล่งที่มาเนติบัณฑิตยสภาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ