คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 805/2534หลักกฎหมาย: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยที่ 1 โดยจำเลยที่ 2 ร่วมกันแทนกันว่าจ้างโจทก์ทำเต็นท์จอดรถยนต์ มิได้ฟ้องว่าจำเลยที่ 2 เป็นตัวแทนของตัวการไม่เปิดเผยชื่อว่าจ้างโจทก์ ศาลชั้นต้นกำหนดประเด็นว่าจำเลยทั้งสองว่าจ้างโจทก์ทำเต็นท์จอดรถตามฟ้องหรือไม่ การที่ศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่าจำเลยที่ 2 เป็นตัวแทนของตัวการไม่เปิดเผยชื่อว่าจ้างโจทก์ จึงเป็นการวินิจฉัยนอกประเด็น เมื่อศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่าจำเลยที่ 2 มิได้ว่าจ้างโจทก์ โจทก์มิได้ฎีกาว่าจำเลยที่ 2 ได้ว่าจ้างโจทก์ตามฟ้อง แต่โจทก์ฎีกาว่า จำเลยที่ 2 เป็นตัวแทนของตัวการไม่เปิดเผยชื่อว่าจ้างโจทก์ ดังนี้เป็นการฎีกานอกฟ้องนอกประเด็นต้องห้ามตาม ป.วิ.พ. มาตรา 249.โจทก์ฟ้องว่า จำเลยที่ 1 เป็นนิติบุคคลประเภทบริษัทจำกัดมีจำเลยที่ 2 เป็นกรรมการผู้มีอำนาจกระทำการใด ๆ ผูกพันจำเลยที่ 1ได้ เมื่อเดือนตุลาคม 2528 จำเลยที่ 1 โดยจำเลยที่ 2 ร่วมกันแทนกันได้ว่าจ้างโจทก์ทำเต็นท์จอดรถขนาดกว้าง 5 เมตร ยาว 16 เมตร โดยให้โจทก์จัดหาวัสดุอุปกรณ์ในราคาไม่เกิน 21,000 บาท ซึ่งจำเลยที่ 1โดยจำเลยที่ 2 สัญญาว่าจะจ่ายค่าจ้างและค่าวัสดุอุปกรณ์แก่โจทก์โจทก์ได้ทำเต็นท์จอดรถและติดตั้งให้จำเลยที่ 1 เสร็จเรียบร้อยตั้งแต่วันที่ 2 พฤศจิกายน 2528 โจทก์เสียค่าอุปกรณ์และค่าแรงรวมเป็นเงิน 20,562 บาท โจทก์ได้ทวงถามให้จำเลยทั้งสองชำระเงินให้แก่โจทก์ จำเลยผัดผ่อนและไม่ชำระทำให้โจทก์เสียหาย ขอให้บังคับจำเลยชำระเงินจำนวนดังกล่าว พร้อมด้วยดอกเบี้ยแก่โจทก์จำเลยทั้งสองให้การว่า จำเลยทั้งสองไม่ได้ว่าจ้างโจทก์ทำเต็นท์จอดรถศาลชั้นต้นพิพากษาว่า ให้จำเลยที่ 2 ชำระเงิน 20,562 บาทพร้อมด้วยดอกเบี้ยแก่โจทก์ ให้ยกฟ้องจำเลยที่ 1จำเลยที่ 2 อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า ให้ยกฟ้องโจทก์สำหรับจำเลยที่ 2เสียด้วย นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นโจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "ที่โจทก์ฎีกาว่า จำเลยที่ 2 เป็นตัวแทนของตัวการไม่เปิดเผยชื่อว่าจ้างโจทก์ให้ทำเต็นท์พิพาทนั้น เห็นว่าคดีนี้โจทก์ฟ้องว่าจำเลยที่ 1 โดยจำเลยที่ 2 ร่วมกันแทนกันว่าจ้างโจทก์ทำเต็นท์จอดรถยนต์ มิได้ฟ้องว่าจำเลยที่ 2 เป็นตัวแทนของตัวการไม่เปิดเผยชื่อว่าจ้างโจทก์แต่อย่างใด และศาลชั้นต้นก็ได้กำหนดประเด็นว่า จำเลยทั้งสองว่าจ้างโจทก์ทำเต็นท์จอดรถตามฟ้องหรือไม่การที่ศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่าจำเลยที่ 2 เป็นตัวแทนของตัวการไม่เปิดเผยชื่อว่าจ้างโจทก์ จึงเป็นการวินิจฉัยนอกประเด็น ถือเป็นข้อที่มิได้ยกขึ้นว่ากันมาแล้วในศาลชั้นต้น เมื่อศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า จำเลยที่ 2 มิได้ว่าจ้างโจทก์ โจทก์มิได้ฎีกาว่าจำเลยที่ 2 ได้ว่าจ้างโจทก์ตามฟ้อง แต่โจทก์ฎีกาว่าจำเลยที่ 2 เป็นตัวแทนของตัวการไม่เปิดเผยชื่อว่าจ้างโจทก์ อันเป็นการฎีกานอกฟ้องนอกประเด็นดังวินิจฉัยข้างต้น จึงต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 249 ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัย"พิพากษายกฎีกาโจทก์. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 805/2534นาย จิต ร์ สงวนพงษ์โจทก์บริษัท เชียงใหม่ วิ สิทธิ์ กลการ จำกัด กับพวกจำเลย ป.พ.พ. ม. 806 ป.วิ.พ. ม. 172, ม. 183, ม. 249โจทก์ฟ้องว่า จำเลยที่ 1 โดยจำเลยที่ 2 ร่วมกันแทนกันว่าจ้างโจทก์ทำเต็นท์จอดรถยนต์ มิได้ฟ้องว่าจำเลยที่ 2 เป็นตัวแทนของตัวการไม่เปิดเผยชื่อว่าจ้างโจทก์ ศาลชั้นต้นกำหนดประเด็นว่าจำเลยทั้งสองว่าจ้างโจทก์ทำเต็นท์จอดรถตามฟ้องหรือไม่ การที่ศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่าจำเลยที่ 2 เป็นตัวแทนของตัวการไม่เปิดเผยชื่อว่าจ้างโจทก์ จึงเป็นการวินิจฉัยนอกประเด็น เมื่อศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่าจำเลยที่ 2 มิได้ว่าจ้างโจทก์ โจทก์มิได้ฎีกาว่าจำเลยที่ 2 ได้ว่าจ้างโจทก์ตามฟ้อง แต่โจทก์ฎีกาว่า จำเลยที่ 2 เป็นตัวแทนของตัวการไม่เปิดเผยชื่อว่าจ้างโจทก์ ดังนี้เป็นการฎีกานอกฟ้องนอกประเด็นต้องห้ามตาม ป.วิ.พ. มาตรา 249.โจทก์ฟ้องว่า จำเลยที่ 1 เป็นนิติบุคคลประเภทบริษัทจำกัดมีจำเลยที่ 2 เป็นกรรมการผู้มีอำนาจกระทำการใด ๆ ผูกพันจำเลยที่ 1ได้ เมื่อเดือนตุลาคม 2528 จำเลยที่ 1 โดยจำเลยที่ 2 ร่วมกันแทนกันได้ว่าจ้างโจทก์ทำเต็นท์จอดรถขนาดกว้าง 5 เมตร ยาว 16 เมตร โดยให้โจทก์จัดหาวัสดุอุปกรณ์ในราคาไม่เกิน 21,000 บาท ซึ่งจำเลยที่ 1โดยจำเลยที่ 2 สัญญาว่าจะจ่ายค่าจ้างและค่าวัสดุอุปกรณ์แก่โจทก์โจทก์ได้ทำเต็นท์จอดรถและติดตั้งให้จำเลยที่ 1 เสร็จเรียบร้อยตั้งแต่วันที่ 2 พฤศจิกายน 2528 โจทก์เสียค่าอุปกรณ์และค่าแรงรวมเป็นเงิน 20,562 บาท โจทก์ได้ทวงถามให้จำเลยทั้งสองชำระเงินให้แก่โจทก์ จำเลยผัดผ่อนและไม่ชำระทำให้โจทก์เสียหาย ขอให้บังคับจำเลยชำระเงินจำนวนดังกล่าว พร้อมด้วยดอกเบี้ยแก่โจทก์จำเลยทั้งสองให้การว่า จำเลยทั้งสองไม่ได้ว่าจ้างโจทก์ทำเต็นท์จอดรถศาลชั้นต้นพิพากษาว่า ให้จำเลยที่ 2 ชำระเงิน 20,562 บาทพร้อมด้วยดอกเบี้ยแก่โจทก์ ให้ยกฟ้องจำเลยที่ 1จำเลยที่ 2 อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า ให้ยกฟ้องโจทก์สำหรับจำเลยที่ 2เสียด้วย นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นโจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "ที่โจทก์ฎีกาว่า จำเลยที่ 2 เป็นตัวแทนของตัวการไม่เปิดเผยชื่อว่าจ้างโจทก์ให้ทำเต็นท์พิพาทนั้น เห็นว่าคดีนี้โจทก์ฟ้องว่าจำเลยที่ 1 โดยจำเลยที่ 2 ร่วมกันแทนกันว่าจ้างโจทก์ทำเต็นท์จอดรถยนต์ มิได้ฟ้องว่าจำเลยที่ 2 เป็นตัวแทนของตัวการไม่เปิดเผยชื่อว่าจ้างโจทก์แต่อย่างใด และศาลชั้นต้นก็ได้กำหนดประเด็นว่า จำเลยทั้งสองว่าจ้างโจทก์ทำเต็นท์จอดรถตามฟ้องหรือไม่การที่ศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่าจำเลยที่ 2 เป็นตัวแทนของตัวการไม่เปิดเผยชื่อว่าจ้างโจทก์ จึงเป็นการวินิจฉัยนอกประเด็น ถือเป็นข้อที่มิได้ยกขึ้นว่ากันมาแล้วในศาลชั้นต้น เมื่อศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า จำเลยที่ 2 มิได้ว่าจ้างโจทก์ โจทก์มิได้ฎีกาว่าจำเลยที่ 2 ได้ว่าจ้างโจทก์ตามฟ้อง แต่โจทก์ฎีกาว่าจำเลยที่ 2 เป็นตัวแทนของตัวการไม่เปิดเผยชื่อว่าจ้างโจทก์ อันเป็นการฎีกานอกฟ้องนอกประเด็นดังวินิจฉัยข้างต้น จึงต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 249 ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัย"พิพากษายกฎีกาโจทก์.(บุญส่ง วรรณกลาง-วิทวัส อยู่วัฒนา-ตัน เวทไว)แหล่งที่มาสำนักงานส่งเสริมงานตุลาการแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยที่ 1 เป็นนิติบุคคลประเภทบริษัทจำกัดมีจำเลยที่ 2 เป็นกรรมการผู้มีอำนาจกระทำการใด ๆ ผูกพันจำเลยที่ 1ได้ เมื่อเดือนตุลาคม 2528 จำเลยที่ 1 โดยจำเลยที่ 2 ร่วมกันแทนกันได้ว่าจ้างโจทก์ทำเต็นท์จอดรถขนาดกว้าง 5 เมตร ยาว 16 เมตร โดยให้โจทก์จัดหาวัสดุอุปกรณ์ในราคาไม่เกิน 21,000 บาท ซึ่งจำเลยที่ 1โดยจำเลยที่ 2 สัญญาว่าจะจ่ายค่าจ้างและค่าวัสดุอุปกรณ์แก่โจทก์โจทก์ได้ทำเต็นท์จอดรถและติดตั้งให้จำเลยที่ 1 เสร็จเรียบร้อยตั้งแต่วันที่ 2 พฤศจิกายน 2528 โจทก์เสียค่าอุปกรณ์และค่าแรงรวมเป็นเงิน 20,562 บาท โจทก์ได้ทวงถามให้จำเลยทั้งสองชำระเงินให้แก่โจทก์ จำเลยผัดผ่อนและไม่ชำระทำให้โจทก์เสียหาย ขอให้บังคับจำเลยชำระเงินจำนวนดังกล่าว พร้อมด้วยดอกเบี้ยแก่โจทก์จำเลยทั้งสองให้การว่า จำเลยทั้งสองไม่ได้ว่าจ้างโจทก์ทำเต็นท์จอดรถศาลชั้นต้นพิพากษาว่า ให้จำเลยที่ 2 ชำระเงิน 20,562 บาทพร้อมด้วยดอกเบี้ยแก่โจทก์ ให้ยกฟ้องจำเลยที่ 1จำเลยที่ 2 อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า ให้ยกฟ้องโจทก์สำหรับจำเลยที่ 2เสียด้วย นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นโจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "ที่โจทก์ฎีกาว่า จำเลยที่ 2 เป็นตัวแทนของตัวการไม่เปิดเผยชื่อว่าจ้างโจทก์ให้ทำเต็นท์พิพาทนั้น เห็นว่าคดีนี้โจทก์ฟ้องว่าจำเลยที่ 1 โดยจำเลยที่ 2 ร่วมกันแทนกันว่าจ้างโจทก์ทำเต็นท์จอดรถยนต์ มิได้ฟ้องว่าจำเลยที่ 2 เป็นตัวแทนของตัวการไม่เปิดเผยชื่อว่าจ้างโจทก์แต่อย่างใด และศาลชั้นต้นก็ได้กำหนดประเด็นว่า จำเลยทั้งสองว่าจ้างโจทก์ทำเต็นท์จอดรถตามฟ้องหรือไม่การที่ศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่าจำเลยที่ 2 เป็นตัวแทนของตัวการไม่เปิดเผยชื่อว่าจ้างโจทก์ จึงเป็นการวินิจฉัยนอกประเด็น ถือเป็นข้อที่มิได้ยกขึ้นว่ากันมาแล้วในศาลชั้นต้น เมื่อศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า จำเลยที่ 2 มิได้ว่าจ้างโจทก์ โจทก์มิได้ฎีกาว่าจำเลยที่ 2 ได้ว่าจ้างโจทก์ตามฟ้อง แต่โจทก์ฎีกาว่าจำเลยที่ 2 เป็นตัวแทนของตัวการไม่เปิดเผยชื่อว่าจ้างโจทก์ อันเป็นการฎีกานอกฟ้องนอกประเด็นดังวินิจฉัยข้างต้น จึงต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 249 ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัย"พิพากษายกฎีกาโจทก์. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 805/2534นาย จิต ร์ สงวนพงษ์โจทก์บริษัท เชียงใหม่ วิ สิทธิ์ กลการ จำกัด กับพวกจำเลย ป.พ.พ. ม. 806 ป.วิ.พ. ม. 172, ม. 183, ม. 249โจทก์ฟ้องว่า จำเลยที่ 1 โดยจำเลยที่ 2 ร่วมกันแทนกันว่าจ้างโจทก์ทำเต็นท์จอดรถยนต์ มิได้ฟ้องว่าจำเลยที่ 2 เป็นตัวแทนของตัวการไม่เปิดเผยชื่อว่าจ้างโจทก์ ศาลชั้นต้นกำหนดประเด็นว่าจำเลยทั้งสองว่าจ้างโจทก์ทำเต็นท์จอดรถตามฟ้องหรือไม่ การที่ศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่าจำเลยที่ 2 เป็นตัวแทนของตัวการไม่เปิดเผยชื่อว่าจ้างโจทก์ จึงเป็นการวินิจฉัยนอกประเด็น เมื่อศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่าจำเลยที่ 2 มิได้ว่าจ้างโจทก์ โจทก์มิได้ฎีกาว่าจำเลยที่ 2 ได้ว่าจ้างโจทก์ตามฟ้อง แต่โจทก์ฎีกาว่า จำเลยที่ 2 เป็นตัวแทนของตัวการไม่เปิดเผยชื่อว่าจ้างโจทก์ ดังนี้เป็นการฎีกานอกฟ้องนอกประเด็นต้องห้ามตาม ป.วิ.พ. มาตรา 249.โจทก์ฟ้องว่า จำเลยที่ 1 เป็นนิติบุคคลประเภทบริษัทจำกัดมีจำเลยที่ 2 เป็นกรรมการผู้มีอำนาจกระทำการใด ๆ ผูกพันจำเลยที่ 1ได้ เมื่อเดือนตุลาคม 2528 จำเลยที่ 1 โดยจำเลยที่ 2 ร่วมกันแทนกันได้ว่าจ้างโจทก์ทำเต็นท์จอดรถขนาดกว้าง 5 เมตร ยาว 16 เมตร โดยให้โจทก์จัดหาวัสดุอุปกรณ์ในราคาไม่เกิน 21,000 บาท ซึ่งจำเลยที่ 1โดยจำเลยที่ 2 สัญญาว่าจะจ่ายค่าจ้างและค่าวัสดุอุปกรณ์แก่โจทก์โจทก์ได้ทำเต็นท์จอดรถและติดตั้งให้จำเลยที่ 1 เสร็จเรียบร้อยตั้งแต่วันที่ 2 พฤศจิกายน 2528 โจทก์เสียค่าอุปกรณ์และค่าแรงรวมเป็นเงิน 20,562 บาท โจทก์ได้ทวงถามให้จำเลยทั้งสองชำระเงินให้แก่โจทก์ จำเลยผัดผ่อนและไม่ชำระทำให้โจทก์เสียหาย ขอให้บังคับจำเลยชำระเงินจำนวนดังกล่าว พร้อมด้วยดอกเบี้ยแก่โจทก์จำเลยทั้งสองให้การว่า จำเลยทั้งสองไม่ได้ว่าจ้างโจทก์ทำเต็นท์จอดรถศาลชั้นต้นพิพากษาว่า ให้จำเลยที่ 2 ชำระเงิน 20,562 บาทพร้อมด้วยดอกเบี้ยแก่โจทก์ ให้ยกฟ้องจำเลยที่ 1จำเลยที่ 2 อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า ให้ยกฟ้องโจทก์สำหรับจำเลยที่ 2เสียด้วย นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นโจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "ที่โจทก์ฎีกาว่า จำเลยที่ 2 เป็นตัวแทนของตัวการไม่เปิดเผยชื่อว่าจ้างโจทก์ให้ทำเต็นท์พิพาทนั้น เห็นว่าคดีนี้โจทก์ฟ้องว่าจำเลยที่ 1 โดยจำเลยที่ 2 ร่วมกันแทนกันว่าจ้างโจทก์ทำเต็นท์จอดรถยนต์ มิได้ฟ้องว่าจำเลยที่ 2 เป็นตัวแทนของตัวการไม่เปิดเผยชื่อว่าจ้างโจทก์แต่อย่างใด และศาลชั้นต้นก็ได้กำหนดประเด็นว่า จำเลยทั้งสองว่าจ้างโจทก์ทำเต็นท์จอดรถตามฟ้องหรือไม่การที่ศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่าจำเลยที่ 2 เป็นตัวแทนของตัวการไม่เปิดเผยชื่อว่าจ้างโจทก์ จึงเป็นการวินิจฉัยนอกประเด็น ถือเป็นข้อที่มิได้ยกขึ้นว่ากันมาแล้วในศาลชั้นต้น เมื่อศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า จำเลยที่ 2 มิได้ว่าจ้างโจทก์ โจทก์มิได้ฎีกาว่าจำเลยที่ 2 ได้ว่าจ้างโจทก์ตามฟ้อง แต่โจทก์ฎีกาว่าจำเลยที่ 2 เป็นตัวแทนของตัวการไม่เปิดเผยชื่อว่าจ้างโจทก์ อันเป็นการฎีกานอกฟ้องนอกประเด็นดังวินิจฉัยข้างต้น จึงต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 249 ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัย"พิพากษายกฎีกาโจทก์.(บุญส่ง วรรณกลาง-วิทวัส อยู่วัฒนา-ตัน เวทไว)แหล่งที่มาสำนักงานส่งเสริมงานตุลาการแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ