phoneee/thai-legal-corpus huggingface dataset:
พระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในท้องที่ตำบลขมิ้นอำเภอสกลนครจังหวัดสกลนครให้เป็นเขตโครงการจัดรูปที่ดินพ.ศ.๒๕๒๖ ภูมิพลอดุลยเดชป.ร.ให้ไว้ณ วันที่ ๑๘ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๒๖เป็นปีที่๓๘ ในรัชกาลปัจจุบันพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชมีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่าโดยที่เป็นการสมควรกำหนดเขตที่ดินในท้องที่ตำบลขมิ้นอำเภอเมืองสกลนคร จังหวัดสกลนคร ให้เป็นเขตโครงการจัดรูปที่ดินอาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๕๙ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย และมาตรา ๒๔แห่งพระราชบัญญัติจัดรูปที่ดินเพื่อเกษตรกรรม พ.ศ. ๒๕๑๗ จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้มาตรา ๑ พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า พระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในท้องที่ตำบลขมิ้นอำเภอเมืองสกลนคร จังหวัดสกลนคร ให้เป็นเขตโครงการจัดรูปที่ดิน พ.ศ. ๒๕๒๖มาตรา ๒[๑] พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา ๓ ให้ที่ดินในเขตท้องที่ตำบลขมิ้นอำเภอเมืองสกลนคร จังหวัดสกลนคร ภายในแนวเขตตามแผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกานี้ซึ่งปรากฏรายชื่อเจ้าของหรือผู้ครอบครองที่ดินโดยชอบด้วยกฎหมายตามบัญชีท้ายพระราชกฤษฎีกานี้เป็นเขตโครงการจัดรูปที่ดินมาตรา ๔ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้ผู้รับสนองพระบรมราชโองการพลเอกป. ติณสูลานนท์นายกรัฐมนตรี[เอกสารแนบท้าย]๑. แผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในท้องที่ตำบลขมิ้นอำเภอเมืองสกลนคร จังหวัดสกลนคร ให้เป็นเขตโครงการจัดรูปที่ดิน พ.ศ. ๒๕๒๖๒.บัญชีรายชื่อเจ้าของหรือผู้ครอบครองที่ดินโดยชอบด้วยกฎหมายท้ายพระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในท้องที่ตำบลขมิ้นอำเภอเมืองสกลนคร จังหวัดสกลนคร ให้เป็นเขตโครงการจัดรูปที่ดิน พ.ศ. ๒๕๒๖(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)หมายเหตุ:- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือ เนื่องจากทางราชการได้ดำเนินการสำรวจที่ดินเพื่อจัดรูปที่ดินเพื่อเกษตรกรรมในท้องที่ตำบลขมิ้นอำเภอเมืองสกลนคร จังหวัดสกลนคร และได้สอบถามความสมัครใจจากเจ้าของที่ดินแล้วเจ้าของที่ดินดังกล่าวมีจำนวนเกินกึ่งหนึ่งของบรรดาเจ้าของที่ดินทั้งหมดได้ยินยอมให้ทางราชการดำเนินการจัดรูปที่ดินได้สมควรกำหนดบริเวณท้องที่ดังกล่าวเป็นเขตโครงการจัดรูปที่ดิน จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้ศิรวัชร์/จัดทำ๑๒มิถุนายน ๒๕๖๐[๑]ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๐๐/ตอนที่ ๑๗๕/ฉบับพิเศษ หน้า๑/๓ พฤศจิกายน ๒๕๒๖
กฎกระทรวงกฎกระทรวงฉบับที่๕๒ (พ.ศ. ๒๕๔๑)ออกตามความในพระราชบัญญัติการขนส่งทางบกพ.ศ.๒๕๒๒---------------- อาศัยอำนาจตามความในมาตรา๗ มาตรา ๙๗ วรรคหนึ่ง มาตรา ๙๘ และมาตรา ๙๙ แห่งพระราชบัญญัติการขนส่งทางบก พ.ศ. ๒๕๒๒รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคมออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้ ข้อ๑ ให้ยกเลิกกฎกระทรวง ฉบับที่ ๔๕(พ.ศ. ๒๕๓๗) ออกตามความในพระราชบัญญัติการขนส่งทางบก พ.ศ. ๒๕๒๒ ข้อ๒ ผู้ขอรับใบอนุญาตเป็นผู้ขับรถผู้เก็บค่าโดยสาร นายตรวจ และผู้บริการ ต้องมีอายุไม่ต่ำกว่าที่กำหนดไว้ ดังนี้ (๑)ผู้ขอรับใบอนุญาตเป็นผู้ขับรถ (ก)ผู้ขอรับใบอนุญาตเป็นผู้ขับรถชนิดที่หนึ่ง ในประเภทการขนส่งส่วนบุคคล ต้องมีอายุไม่ต่ำกว่าสิบแปดปี (ข)ผู้ขอรับใบอนุญาตเป็นผู้ขับรถชนิดที่สอง และชนิดที่สาม ในประเภทการขนส่งส่วนบุคคลต้องมีอายุไม่ต่ำกว่ายี่สิบปี (ค) ผู้ขอรับใบอนุญาตเป็นผู้ขับรถชนิดที่หนึ่งชนิดที่สอง และชนิดที่สามในประเภทการขนส่งประจำทาง การขนส่งไม่ประจำทางหรือการขนส่งโดยรถขนาดเล็ก ต้องมีอายุไม่ต่ำกว่ายี่สิบสองปี (ง)ผู้ขอรับใบอนุญาตเป็นผู้ขับรถชนิดที่สี่ ในประเภทการขนส่งส่วนบุคคล การขนส่งประจำทาง การขนส่งไม่ประจำทางหรือการขนส่งโดยรถขนาดเล็ก ต้องมีอายุไม่ต่ำกว่ายี่สิบห้าปี (๒)ผู้ขอรับใบอนุญาตเป็นผู้เก็บค่าโดยสาร ต้องมีอายุไม่ต่ำกว่าสิบห้าปี (๓)ผู้ขอรับใบอนุญาตเป็นนายตรวจ ต้องมีอายุไม่ต่ำกว่ายี่สิบปี (๔)ผู้ขอรับใบอนุญาตเป็นผู้บริการ ต้องมีอายุไม่ต่ำกว่าสิบห้าปี ให้ไว้ณ วันที่ ๓ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๔๑ สนธยา คุณปลื้ม รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม ปฏิบัติราชการแทนรัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม----------------------------------------------------------------หมายเหตุ -เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ เนื่องจากปัจจุบันประเทศไทยมีการเจริญเติบโตทางด้านเศรษฐกิจและสังคมรวมทั้งการขยายตัวในภาคอุตสาหกรรม ทำให้เกิดภาวะการขาดแคลนผู้ขับรถโดยเฉพาะในประเภทการขนส่งประจำทางและการขนส่งไม่ประจำทางซึ่งเป็นที่ต้องการของตลาดแรงงานเป็นจำนวนมาก ดังนั้นเพื่อเป็นการแก้ไขปัญหาดังกล่าวและส่งเสริมการประกอบอาชีพสุจริตรวมทั้งพัฒนาระบบการขนส่งภายในประเทศให้ทันสมัยเหมาะสมกับสภาวะการณ์ในปัจจุบันและให้เป็นสากลมากยิ่งขึ้นเช่นเดียวกับนานาประเทศสมควรลดอายุของผู้ขอรับใบอนุญาตเป็นผู้ขับรถชนิดที่หนึ่งชนิดที่สองและชนิดที่สาม ในประเภทการขนส่งประจำทาง การขนส่งไม่ประจำทางหรือการขนส่งโดยรถขนาดเล็กที่กำหนดไว้ในกฎกระทรวงฉบับที่ ๔๕ (พ.ศ. ๒๕๓๗) ออกตามความในพระราชบัญญัติการขนส่งทางบกพ.ศ. ๒๕๒๒ เสียใหม่ให้เหมาะสมยิ่งขึ้น จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้[รก.๒๕๔๑/๘๕ก/๑/๑๓ พฤศจิกายน ๒๕๔๑]
คำสั่งสำนักงานคณะกรรมการอาหารและยาคำสั่งสำนักงานคณะกรรมการอาหารและยาที่๕๐๔/๒๕๔๙เรื่องห้ามการโฆษณาเครื่องดื่มที่มีส่วนผสมของแอลกอฮอล์ โดยที่เป็นการสมควรควบคุมการโฆษณาเครื่องดื่มที่มีส่วนผสมของแอลกอฮอล์ให้เหมาะสมและมีประสิทธิภาพยิ่งขึ้นเพื่อเป็นการคุ้มครองผู้บริโภคโดยเฉพาะอย่างยิ่งเด็กและเยาวชนอาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๒๔แห่งพระราชบัญญัติคุ้มครองผู้บริโภค พ.ศ. ๒๕๒๒ เลขาธิการคณะกรรมการอาหารและยาโดยความเห็นชอบของคณะกรรมการอาหารในฐานะผู้รับมอบอำนาจจากคณะกรรมการคุ้มครองผู้บริโภคตามประกาศคณะกรรมการคุ้มครองผู้บริโภค เรื่อง การมอบอำนาจในการคุ้มครองผู้บริโภคให้เจ้าหน้าที่ตามพระราชบัญญัติอาหารพ.ศ. ๒๕๒๒ ลงวันที่ ๒๙ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๔๙ ออกคำสั่งไว้ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ ห้ามมิให้ผู้ใดโฆษณาเครื่องดื่มที่มีส่วนผสมของแอลกอฮอล์ตามความหมายในประกาศสำนักงานคณะกรรมการอาหารและยา เรื่อง ให้เครื่องดื่มที่มีส่วนผสมของแอลกอฮอล์เป็นสินค้าที่ควบคุมฉลากลงวันที่ ๑๗ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๔๙ ด้วยสื่อโฆษณาทุกชนิดหรือวิธีการอื่นใดยกเว้นกรณี๑.๑การโฆษณาในสิ่งพิมพ์ซึ่งจัดพิมพ์นอกราชอาณาจักรโดยมิได้มีวัตถุประสงค์ให้นำเข้ามาจำหน่าย จ่าย แจก ในราชอาณาจักรโดยเฉพาะ๑.๒ การถ่ายทอดสดเหตุการณ์สดจากต่างประเทศทางวิทยุโทรทัศน์ซึ่งมิได้มีวัตถุประสงค์ที่จะออกอากาศในราชอาณาจักรไทยโดยเฉพาะทั้งนี้ไม่รวมการโฆษณาที่แทรกหรือคั่นระหว่างการถ่ายทอดข้อ ๒[๑]ให้มีผลบังคับใช้เมื่อพ้นกำหนด ๔๕วัน นับแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปสั่งณ วันที่ ๑๘ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๔๙มานิตย์อรุณากูรรองเลขาธิการรักษาราชการแทนเลขาธิการคณะกรรมการอาหารและยาโสรศ/ผู้จัดทำ๒๗ตุลาคม ๒๕๔๙[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๒๓/ตอนพิเศษ ๑๑๑ ง/หน้า ๒๔/๑๘ ตุลาคม ๒๕๔๙
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1154/2487หลักกฎหมาย: ในกรณีย์เรื่องแย่งสิทธิในที่ดินศาลพิพากษาว่าที่ดินเป็นของจำเลยแล้ว ผู้ที่อ้างว่าได้รับโอนที่ดินจากโจทก์ ภายหลังคดีนั้นถึงที่สุดแล้ว ย่อมไม่มีอำนาจจะมาฟ้องขับไล่จำเลยได้โจทก์ฟ้องขับไล่จำเลย ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า ที่พิพาทเป็นที่รายเดียวกับที่ซึ่งนายทองเอี่ยมเป็นความกับจำเลย ศาลพิพากษาในคดีนั้นว่าเป็นที่ของจำเลย โจทก์ซึ่งอ้างว่าซื้อจากนายทองเอี่ยม ภายหลังที่ศาลอ่านคำพิพากษาฎีกาในคดีนั้น จึงไม่มีสิทธิในที่รายนี้ จึงพิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาฟังว่าที่พิพาทเป็นส่วน ๑ ของที่ซึ่งนายทองเอี่ยมเป็นความกับจำเลย โจทก์ผู้รับโอนภายหลังก็ไม่มีสิทธิฟ้องขับไล่ จำเลยฎีกาได้จึงพิพากษายืนตามศาลล่าง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1154/2487นางลิ้นจี้ ชยากรโจทก์นาย+ แก้วบางพลี กับพวก 6 คนจำเลย ป.วิ.พ. ม. 148 ป.ที่ดิน ในกรณีย์เรื่องแย่งสิทธิในที่ดินศาลพิพากษาว่าที่ดินเป็นของจำเลยแล้ว ผู้ที่อ้างว่าได้รับโอนที่ดินจากโจทก์ ภายหลังคดีนั้นถึงที่สุดแล้ว ย่อมไม่มีอำนาจจะมาฟ้องขับไล่จำเลยได้โจทก์ฟ้องขับไล่จำเลย ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า ที่พิพาทเป็นที่รายเดียวกับที่ซึ่งนายทองเอี่ยมเป็นความกับจำเลย ศาลพิพากษาในคดีนั้นว่าเป็นที่ของจำเลย โจทก์ซึ่งอ้างว่าซื้อจากนายทองเอี่ยม ภายหลังที่ศาลอ่านคำพิพากษาฎีกาในคดีนั้น จึงไม่มีสิทธิในที่รายนี้ จึงพิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาฟังว่าที่พิพาทเป็นส่วน ๑ ของที่ซึ่งนายทองเอี่ยมเป็นความกับจำเลย โจทก์ผู้รับโอนภายหลังก็ไม่มีสิทธิฟ้องขับไล่ จำเลยฎีกาได้จึงพิพากษายืนตามศาลล่าง(ธรรมบัณฑิตฯ-มนูภาณฯ-นาถปรีชา)ศาลชั้นต้น - นายเจริญ ไชยคุปต์ศาลอุทธรณ์ - นายพักตร์ เทพปัญญาแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องขับไล่จำเลย ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า ที่พิพาทเป็นที่รายเดียวกับที่ซึ่งนายทองเอี่ยมเป็นความกับจำเลย ศาลพิพากษาในคดีนั้นว่าเป็นที่ของจำเลย โจทก์ซึ่งอ้างว่าซื้อจากนายทองเอี่ยม ภายหลังที่ศาลอ่านคำพิพากษาฎีกาในคดีนั้น จึงไม่มีสิทธิในที่รายนี้ จึงพิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาฟังว่าที่พิพาทเป็นส่วน ๑ ของที่ซึ่งนายทองเอี่ยมเป็นความกับจำเลย โจทก์ผู้รับโอนภายหลังก็ไม่มีสิทธิฟ้องขับไล่ จำเลยฎีกาได้จึงพิพากษายืนตามศาลล่าง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1154/2487นางลิ้นจี้ ชยากรโจทก์นาย+ แก้วบางพลี กับพวก 6 คนจำเลย ป.วิ.พ. ม. 148 ป.ที่ดิน ในกรณีย์เรื่องแย่งสิทธิในที่ดินศาลพิพากษาว่าที่ดินเป็นของจำเลยแล้ว ผู้ที่อ้างว่าได้รับโอนที่ดินจากโจทก์ ภายหลังคดีนั้นถึงที่สุดแล้ว ย่อมไม่มีอำนาจจะมาฟ้องขับไล่จำเลยได้โจทก์ฟ้องขับไล่จำเลย ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า ที่พิพาทเป็นที่รายเดียวกับที่ซึ่งนายทองเอี่ยมเป็นความกับจำเลย ศาลพิพากษาในคดีนั้นว่าเป็นที่ของจำเลย โจทก์ซึ่งอ้างว่าซื้อจากนายทองเอี่ยม ภายหลังที่ศาลอ่านคำพิพากษาฎีกาในคดีนั้น จึงไม่มีสิทธิในที่รายนี้ จึงพิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาฟังว่าที่พิพาทเป็นส่วน ๑ ของที่ซึ่งนายทองเอี่ยมเป็นความกับจำเลย โจทก์ผู้รับโอนภายหลังก็ไม่มีสิทธิฟ้องขับไล่ จำเลยฎีกาได้จึงพิพากษายืนตามศาลล่าง(ธรรมบัณฑิตฯ-มนูภาณฯ-นาถปรีชา)ศาลชั้นต้น - นายเจริญ ไชยคุปต์ศาลอุทธรณ์ - นายพักตร์ เทพปัญญาแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4770/2539หลักกฎหมาย: ทางพิพาทไม่ใช่ทางสาธารณะ แต่เป็นสาธารณสมบัติของแผ่นดินประเภททรัพย์สินใช้เพื่อประโยชน์ของแผ่นดินโดยเฉพาะ ตาม ป.พ.พ.มาตรา 1304(3) และอยู่ในโฉนดที่ดินของจำเลยที่ 1 การที่จำเลยที่ 4 ซึ่งเป็นผู้ครอบครองดูแลที่ดินแทนจำเลยที่ 3 ปิดกั้นทางพิพาทบริเวณที่เชื่อมกับถนนสายบางกอกน้อยตลิ่งชันและทำรั้วลวดหนามล้อมที่ดินด้านที่มีแนวเขตติดต่อกับที่ดินของโจทก์ที่ 1 ที่ 2 และที่ 3เพื่อรักษาความสงบเรียบร้อยในสถานที่ราชการ จึงเป็นการกระทำโดยชอบ แม้จะเป็นเหตุให้โจทก์ทั้งสามไม่สามารถใช้ทางพิพาทได้ก็ถือไม่ได้ว่าเป็นการใช้สิทธิซึ่งมีแต่จะเกิดความเสียหายแก่บุคคลอื่น อันจะฟังว่าเป็นการกระทำละเมิดต่อโจทก์ทั้งสาม ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4770/2539นางบุปผา เอมะศิริ กับพวกโจทก์กระทรวงการคลัง กับพวกจำเลย ป.พ.พ. ม. 420, ม. 421, ม. 1304 (3)ทางพิพาทไม่ใช่ทางสาธารณะ แต่เป็นสาธารณสมบัติของแผ่นดินประเภททรัพย์สินใช้เพื่อประโยชน์ของแผ่นดินโดยเฉพาะ ตาม ป.พ.พ.มาตรา 1304(3) และอยู่ในโฉนดที่ดินของจำเลยที่ 1 การที่จำเลยที่ 4 ซึ่งเป็นผู้ครอบครองดูแลที่ดินแทนจำเลยที่ 3 ปิดกั้นทางพิพาทบริเวณที่เชื่อมกับถนนสายบางกอกน้อยตลิ่งชันและทำรั้วลวดหนามล้อมที่ดินด้านที่มีแนวเขตติดต่อกับที่ดินของโจทก์ที่ 1 ที่ 2 และที่ 3เพื่อรักษาความสงบเรียบร้อยในสถานที่ราชการ จึงเป็นการกระทำโดยชอบ แม้จะเป็นเหตุให้โจทก์ทั้งสามไม่สามารถใช้ทางพิพาทได้ก็ถือไม่ได้ว่าเป็นการใช้สิทธิซึ่งมีแต่จะเกิดความเสียหายแก่บุคคลอื่น อันจะฟังว่าเป็นการกระทำละเมิดต่อโจทก์ทั้งสาม(ชูชาติ ศรีแสง-จิระ บุญพจนสุนทร-วินัย วิมลเศรษฐ)ศาลแพ่ง - นายเกษม เวชศิลป์ศาลอุทธรณ์ - นายบุญเจือ รัตนสมบัติแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4770/2539นางบุปผา เอมะศิริ กับพวกโจทก์กระทรวงการคลัง กับพวกจำเลย ป.พ.พ. ม. 420, ม. 421, ม. 1304 (3)ทางพิพาทไม่ใช่ทางสาธารณะ แต่เป็นสาธารณสมบัติของแผ่นดินประเภททรัพย์สินใช้เพื่อประโยชน์ของแผ่นดินโดยเฉพาะ ตาม ป.พ.พ.มาตรา 1304(3) และอยู่ในโฉนดที่ดินของจำเลยที่ 1 การที่จำเลยที่ 4 ซึ่งเป็นผู้ครอบครองดูแลที่ดินแทนจำเลยที่ 3 ปิดกั้นทางพิพาทบริเวณที่เชื่อมกับถนนสายบางกอกน้อยตลิ่งชันและทำรั้วลวดหนามล้อมที่ดินด้านที่มีแนวเขตติดต่อกับที่ดินของโจทก์ที่ 1 ที่ 2 และที่ 3เพื่อรักษาความสงบเรียบร้อยในสถานที่ราชการ จึงเป็นการกระทำโดยชอบ แม้จะเป็นเหตุให้โจทก์ทั้งสามไม่สามารถใช้ทางพิพาทได้ก็ถือไม่ได้ว่าเป็นการใช้สิทธิซึ่งมีแต่จะเกิดความเสียหายแก่บุคคลอื่น อันจะฟังว่าเป็นการกระทำละเมิดต่อโจทก์ทั้งสาม(ชูชาติ ศรีแสง-จิระ บุญพจนสุนทร-วินัย วิมลเศรษฐ)ศาลแพ่ง - นายเกษม เวชศิลป์ศาลอุทธรณ์ - นายบุญเจือ รัตนสมบัติแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศกรมทรัพยากรธรณีประกาศกรมทรัพยากรธรณีเรื่องให้ซากดึกดำบรรพ์เป็นซากดึกดำบรรพ์ที่ขึ้นทะเบียน ๒๕๕๕๑๐๐๐๓๓อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๒๖ วรรคหนึ่งแห่งพระราชบัญญัติคุ้มครองซากดึกดำบรรพ์ พ.ศ. ๒๕๕๑ และข้อ ๔ (๒)แห่งประกาศคณะกรรมการคุ้มครองซากดึกดำบรรพ์ เรื่อง หลักเกณฑ์การประกาศเป็นแหล่งซากดึกดำบรรพ์ที่ขึ้นทะเบียนและเป็นซากดึกดำบรรพ์ที่ขึ้นทะเบียนพ.ศ. ๒๕๕๒ อธิบดีกรมทรัพยากรธรณีโดยความเห็นชอบของคณะกรรมการคุ้มครองซากดึกดำบรรพ์ กำหนดให้ซากดึกดำบรรพ์รหัสประจำซากดึกดำบรรพ์ THF ชื่อซากดึกดำบรรพ์ อีสานโนซอรัส อรรถวิภัชน์ชิ (Isanosaurus attavipachi) สกุล/ประเภท สัตว์มีกระดูกสันหลัง หน่วยหิน กลุ่มหินโคราชหมวดหินน้ำพอง อายุ ไทรแอสซิกตอนปลาย ประมาณ ๒๑๐ล้านปี ลักษณะ รูปพรรณ สัณฐาน กระดูกแผ่นรองอกด้านขวา (right sternal plate) ขนาด กว้าง ๑๘.๒ ซ.ม. ยาว ๒๑.๕ ซ.ม. หนา ๓.๕ซ.ม. น้ำหนัก ๑,๖๒๐ กรัม สถานที่ที่พบ บ้านโนนถาวร ตำบล ถ้ำวัวแดง อำเภอ หนองบัวแดง จังหวัด ชัยภูมิ ชื่อผู้ค้นพบ นายวราวุธ สุธีธรและคณะ วันเดือนปีที่พบ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๔๑ เจ้าของ/หรือผู้ครอบครอง กรมทรัพยากรธรณีเก็บรักษาไว้ที่พิพิธภัณฑ์สิรินธร จังหวัดกาฬสินธุ์ ตามรูปถ่ายแนบท้ายประกาศนี้เป็นซากดึกดำบรรพ์ที่ขึ้นทะเบียนทั้งนี้ ตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป[๑]ประกาศณ วันที่ ๒๗ กันยายน พ.ศ. ๒๕๕๕นิทัศน์ภู่วัฒนกุลอธิบดีกรมทรัพยากรธรณี[เอกสารแนบท้าย]๑. รูปถ่ายซากดึกดำบรรพ์รหัสประจำซากดึกดำบรรพ์ THF ๒๕๕๕ ๑ ๐๐๐๓๓(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)ปริยานุช/ผู้จัดทำ๑๑ มกราคม ๒๕๕๖ณัฐพร/ผู้ตรวจ๑๑ มกราคม ๒๕๕๖[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๒๙/ตอนพิเศษ ๑๙๒ ง/หน้า ๑๘/๒๑ ธันวาคม ๒๕๕๕
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1289/2541หลักกฎหมาย: จำเลยจำหน่ายเมทแอมเฟตามีนจำนวน 20 เม็ด ให้แก่สายลับผู้ล่อซื้อ กับจำเลยมีเมทแอมเฟตามีนที่เหลือจากการขายอีกจำนวน 150 เม็ด ไว้ในครอบครองเพื่อจำหน่าย น้ำหนักรวมกันทั้งหมด 15.25 กรัม เจ้าพนักงานตำรวจจับจำเลย และยึดได้ธนบัตรจำนวน 44,000 บาท ซึ่งเป็นธนบัตรที่จำเลยได้มาจากการจำหน่ายเมทแอมเฟตามีนให้แก่ผู้ซื้อรายอื่นไป เมื่อ ป.อ.มาตรา 33 (2) บัญญัติให้ในการริบทรัพย์สิน นอกจากศาลจะมีอำนาจริบตามกฎหมายที่บัญญัติไว้โดยเฉพาะแล้ว ให้ศาลมีอำนาจสั่งให้ริบทรัพย์สินซึ่งบุคคลได้มาโดยได้กระทำความผิดด้วย ดังนี้ เมื่อธนบัตรจำนวน 44,000 บาท เป็นเงินที่จำเลยได้มาจากการจำหน่ายเมทแอมเฟตามีนจำนวนอื่นไปก่อนหน้าที่จำเลยถูกจับในคดีนี้ กรณีจึงเป็นทรัพย์สินซึ่งจำเลยได้มาโดยได้กระทำความผิด ซึ่งศาลมีอำนาจริบเงินของกลางจำนวนดังกล่าวนี้ได้ตาม ป.อ.มาตรา 33 (2) ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1289/2541พนักงานอัยการ สำนักงานอัยการสูงสุดโจทก์นางสาวกุหลาบ ศิริพยาบาลจำเลย ป.อ. ม. 33 (2) พ.ร.บ.ยาเสพติดให้โทษ พ.ศ.2532 ม. 102จำเลยจำหน่ายเมทแอมเฟตามีนจำนวน 20 เม็ด ให้แก่สายลับผู้ล่อซื้อ กับจำเลยมีเมทแอมเฟตามีนที่เหลือจากการขายอีกจำนวน 150 เม็ด ไว้ในครอบครองเพื่อจำหน่าย น้ำหนักรวมกันทั้งหมด 15.25 กรัม เจ้าพนักงานตำรวจจับจำเลย และยึดได้ธนบัตรจำนวน 44,000 บาท ซึ่งเป็นธนบัตรที่จำเลยได้มาจากการจำหน่ายเมทแอมเฟตามีนให้แก่ผู้ซื้อรายอื่นไป เมื่อ ป.อ.มาตรา 33 (2) บัญญัติให้ในการริบทรัพย์สิน นอกจากศาลจะมีอำนาจริบตามกฎหมายที่บัญญัติไว้โดยเฉพาะแล้ว ให้ศาลมีอำนาจสั่งให้ริบทรัพย์สินซึ่งบุคคลได้มาโดยได้กระทำความผิดด้วย ดังนี้ เมื่อธนบัตรจำนวน 44,000 บาท เป็นเงินที่จำเลยได้มาจากการจำหน่ายเมทแอมเฟตามีนจำนวนอื่นไปก่อนหน้าที่จำเลยถูกจับในคดีนี้ กรณีจึงเป็นทรัพย์สินซึ่งจำเลยได้มาโดยได้กระทำความผิด ซึ่งศาลมีอำนาจริบเงินของกลางจำนวนดังกล่าวนี้ได้ตาม ป.อ.มาตรา 33 (2)(ประกาศ บูรพางกูร-บุญธรรม อยู่พุก-ธีระจิต ไชยาคำ)ศาลอาญา - นางสาววรพรรณ ชังพิชิตศาลอุทธรณ์ - นายธนรรคฆ์ สินธาราแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1289/2541พนักงานอัยการ สำนักงานอัยการสูงสุดโจทก์นางสาวกุหลาบ ศิริพยาบาลจำเลย ป.อ. ม. 33 (2) พ.ร.บ.ยาเสพติดให้โทษ พ.ศ.2532 ม. 102จำเลยจำหน่ายเมทแอมเฟตามีนจำนวน 20 เม็ด ให้แก่สายลับผู้ล่อซื้อ กับจำเลยมีเมทแอมเฟตามีนที่เหลือจากการขายอีกจำนวน 150 เม็ด ไว้ในครอบครองเพื่อจำหน่าย น้ำหนักรวมกันทั้งหมด 15.25 กรัม เจ้าพนักงานตำรวจจับจำเลย และยึดได้ธนบัตรจำนวน 44,000 บาท ซึ่งเป็นธนบัตรที่จำเลยได้มาจากการจำหน่ายเมทแอมเฟตามีนให้แก่ผู้ซื้อรายอื่นไป เมื่อ ป.อ.มาตรา 33 (2) บัญญัติให้ในการริบทรัพย์สิน นอกจากศาลจะมีอำนาจริบตามกฎหมายที่บัญญัติไว้โดยเฉพาะแล้ว ให้ศาลมีอำนาจสั่งให้ริบทรัพย์สินซึ่งบุคคลได้มาโดยได้กระทำความผิดด้วย ดังนี้ เมื่อธนบัตรจำนวน 44,000 บาท เป็นเงินที่จำเลยได้มาจากการจำหน่ายเมทแอมเฟตามีนจำนวนอื่นไปก่อนหน้าที่จำเลยถูกจับในคดีนี้ กรณีจึงเป็นทรัพย์สินซึ่งจำเลยได้มาโดยได้กระทำความผิด ซึ่งศาลมีอำนาจริบเงินของกลางจำนวนดังกล่าวนี้ได้ตาม ป.อ.มาตรา 33 (2)(ประกาศ บูรพางกูร-บุญธรรม อยู่พุก-ธีระจิต ไชยาคำ)ศาลอาญา - นางสาววรพรรณ ชังพิชิตศาลอุทธรณ์ - นายธนรรคฆ์ สินธาราแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 64938หลักกฎหมาย: ผู้ฎีกาต้องนำเงินค่าธรรมเนียมซึ่งจะต้องใช้แก่คู่ความอีกฝ่ายหนึ่งตามคำพิพากษามาวางศาลพร้อมฎีกาจะหาประกันมาแทนการวางเงินไม่ได้ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 6/2515นายบ่าว ใจสมุทร์โจทก์นางแซะดะ เสียมไหมจำเลย ป.วิ.พ. ม. 247, ม. 229ผู้ฎีกาต้องนำเงินค่าธรรมเนียมซึ่งจะต้องใช้แก่คู่ความอีกฝ่ายหนึ่งตามคำพิพากษามาวางศาลพร้อมฎีกาจะหาประกันมาแทนการวางเงินไม่ได้(จินตา บุณยอาคม-จรัญ อิศระ-แปลก ศิงฆมานันท์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 6/2515นายบ่าว ใจสมุทร์โจทก์นางแซะดะ เสียมไหมจำเลย ป.วิ.พ. ม. 247, ม. 229ผู้ฎีกาต้องนำเงินค่าธรรมเนียมซึ่งจะต้องใช้แก่คู่ความอีกฝ่ายหนึ่งตามคำพิพากษามาวางศาลพร้อมฎีกาจะหาประกันมาแทนการวางเงินไม่ได้(จินตา บุณยอาคม-จรัญ อิศระ-แปลก ศิงฆมานันท์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 880/2538หลักกฎหมาย: ข้อเท็จจริงที่ว่าตามธรรมเนียมประเพณีของการซื้อขายที่ดินในปัจจุบันโจทก์ควรได้ค่านายหน้าไม่เกินร้อยละ 3 ของราคาซื้อขายที่ดินนั้น จำเลยไม่ได้ให้การต่อสู้ไว้ จึงเป็นข้อที่ไม่ได้ยกขึ้นว่ากันมาแล้วโดยชอบในศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ แม้ผู้พิพากษาที่นั่งพิจารณาคดีในศาลอุทธรณ์จะรับรองให้ฎีกาในข้อเท็จจริงดังกล่าวก็ตาม แต่ข้อเท็จจริงที่จะรับรองให้ฎีกาได้นั้นจะต้องเป็นข้อที่ว่ากันมาแล้วโดยชอบในศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ด้วย กรณีจึงต้องห้ามมิให้ฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 249 วรรคหนึ่ง ทั้งปัญหาดังกล่าวมิได้เป็นปัญหาอันเกี่ยวด้วยความสงบเรียบร้อยของประชาชน ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 880/2538นายชัยวัฒน์ วรรณสีทองโจทก์นางสาวอรพินท์ จารวิจิตรจำเลย ป.พ.พ. ม. 845 ป.วิ.พ. ม. 249 วรรคหนึ่งข้อเท็จจริงที่ว่าตามธรรมเนียมประเพณีของการซื้อขายที่ดินในปัจจุบันโจทก์ควรได้ค่านายหน้าไม่เกินร้อยละ 3 ของราคาซื้อขายที่ดินนั้น จำเลยไม่ได้ให้การต่อสู้ไว้ จึงเป็นข้อที่ไม่ได้ยกขึ้นว่ากันมาแล้วโดยชอบในศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ แม้ผู้พิพากษาที่นั่งพิจารณาคดีในศาลอุทธรณ์จะรับรองให้ฎีกาในข้อเท็จจริงดังกล่าวก็ตาม แต่ข้อเท็จจริงที่จะรับรองให้ฎีกาได้นั้นจะต้องเป็นข้อที่ว่ากันมาแล้วโดยชอบในศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ด้วย กรณีจึงต้องห้ามมิให้ฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 249 วรรคหนึ่ง ทั้งปัญหาดังกล่าวมิได้เป็นปัญหาอันเกี่ยวด้วยความสงบเรียบร้อยของประชาชน ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัย(ปราโมทย์ ชพานนท์-อุระ หวังอ้อมกลาง-เสริม บุญทรงสันติกุล)ศาลจังหวัดชลบุรี - นายชัยยุทธ ศรีจำนงค์ศาลอุทธรณ์ - นายสุดใจ ชูนาคแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 880/2538นายชัยวัฒน์ วรรณสีทองโจทก์นางสาวอรพินท์ จารวิจิตรจำเลย ป.พ.พ. ม. 845 ป.วิ.พ. ม. 249 วรรคหนึ่งข้อเท็จจริงที่ว่าตามธรรมเนียมประเพณีของการซื้อขายที่ดินในปัจจุบันโจทก์ควรได้ค่านายหน้าไม่เกินร้อยละ 3 ของราคาซื้อขายที่ดินนั้น จำเลยไม่ได้ให้การต่อสู้ไว้ จึงเป็นข้อที่ไม่ได้ยกขึ้นว่ากันมาแล้วโดยชอบในศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ แม้ผู้พิพากษาที่นั่งพิจารณาคดีในศาลอุทธรณ์จะรับรองให้ฎีกาในข้อเท็จจริงดังกล่าวก็ตาม แต่ข้อเท็จจริงที่จะรับรองให้ฎีกาได้นั้นจะต้องเป็นข้อที่ว่ากันมาแล้วโดยชอบในศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ด้วย กรณีจึงต้องห้ามมิให้ฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 249 วรรคหนึ่ง ทั้งปัญหาดังกล่าวมิได้เป็นปัญหาอันเกี่ยวด้วยความสงบเรียบร้อยของประชาชน ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัย(ปราโมทย์ ชพานนท์-อุระ หวังอ้อมกลาง-เสริม บุญทรงสันติกุล)ศาลจังหวัดชลบุรี - นายชัยยุทธ ศรีจำนงค์ศาลอุทธรณ์ - นายสุดใจ ชูนาคแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศกรมสรรพสามิตประกาศกรมสรรพสามิตเรื่องวิธีการปิดและขีดฆ่าแสตมป์ยาสูบฉบับที่ ๓ (พ.ศ. ๒๕๔๑)[๑] อาศัยอำนาจตามความในมาตรา๔๒ แห่งพระราชบัญญัติยาสูบ พ.ศ. ๒๕๐๙ อธิบดีกรมสรรพสามิต ออกประกาศไว้ ดังต่อไปนี้ให้ยกเลิกความในวรรคแรกของข้อ๓ แห่งประกาศกรมสรรพสามิต เรื่อง วิธีการปิด และขีดฆ่าแสตมป์ยาสูบ ลงวันที่ ๒๕กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๓๔ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยประกาศกรมสรรพสามิต เรื่องวิธีการปิดและขีดฆ่าแสตมป์ยาสูบ ฉบับที่ ๒ (พ.ศ. ๒๕๓๔) ลงวันที่ ๑๖ กรกฎาคม พ.ศ.๒๕๓๔ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทนข้อ ๓การปิดแสตมป์ยาสูบบนซองยาสูบชนิดบุหรี่ซิกาแรต ให้ปิดภายใต้กระดาษแก้วที่หุ้มซองยาสูบชนิดบุหรี่ซิกาแรต (ถ้ามี)และต้องไม่ปิดทับชื่อและที่ตั้งสถานประกอบกิจการของผู้นำเข้าบนซองยาสูบชนิดบุหรี่ซิกาแรตประกาศ ณ วันที่ ๑๒กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๔๑สมชัย ฤชุพันธุ์อธิบดีกรมสรรพสามิตกัญฑรัตน์/ปริยานุช/จัดทำ๑๘ มกราคม ๒๕๕๙นุสรา/ตรวจ๑๗ กุมภาพันธ์๒๕๕๙[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๓๓/ตอนที่ ๔ ง/หน้า ๓๑/๑๔ มกราคม ๒๕๕๙
ประกาศคณะกรรมการการนิคมอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทยประกาศคณะกรรมการการนิคมอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทยเรื่องการยุบเขตอุตสาหกรรมทั่วไป นิคมอุตสาหกรรมขนาดย่อมจังหวัดขอนแก่น ตามที่ได้มีประกาศกระทรวงอุตสาหกรรมเรื่อง การจัดตั้งเขตอุตสาหกรรมทั่วไป นิคมอุตสาหกรรมขนาดย่อม จังหวัดขอนแก่นลงวันที่ ๑๑ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๔๒ กำหนดให้พื้นที่ตำบลสำราญ อำเภอเมืองขอนแก่นจังหวัดขอนแก่น เป็นเขตอุตสาหกรรมทั่วไป ตามมาตรา ๓๖ วรรคสอง แห่งพระราชบัญญัติการนิคมอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทยพ.ศ. ๒๕๒๒ นั้นเนื่องจากโครงการนิคมอุตสาหกรรมขนาดย่อมจังหวัดขอนแก่น ที่จัดตั้งตามประกาศกระทรวงอุตสาหกรรมดังกล่าวข้างต้นมีผลตอบแทนจากการดำเนินโครงการอยู่ในเกณฑ์ต่ำกว่าเกณฑ์ปกติ การดำเนินโครงการต่อไปจะยิ่งสร้างภาระเพิ่มมากขึ้นจึงสมควรยุติการดำเนินโครงการดังกล่าว กระทรวงอุตสาหกรรมโดยการนิคมอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย จึงได้เสนอคณะรัฐมนตรีพิจารณา คณะรัฐมนตรีได้ประชุมปรึกษาเมื่อวันที่ ๑๓ พฤษภาคม ๒๕๕๒ ลงมติเห็นชอบให้ยกเลิกโครงการนิคมอุตสาหกรรมขนาดย่อมจังหวัดขอนแก่น ตามที่กระทรวงอุตสาหกรรมเสนออาศัยอำนาจตามความในมาตรา๓๖ วรรคสอง แห่งพระราชบัญญัติการนิคมอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย พ.ศ. ๒๕๒๒ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติการนิคมอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย (ฉบับที่ ๔)พ.ศ. ๒๕๕๐อันเป็นกฎหมายที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคลซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๓๒ มาตรา ๓๓ มาตรา ๓๔ มาตรา ๔๑ มาตรา ๔๒ และมาตรา ๔๓ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย บัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมายและข้อ ๔ วรรคสอง ของกฎกระทรวงกำหนดหลักเกณฑ์วิธีการและเงื่อนไขในการจัดตั้งนิคมอุตสาหกรรม พ.ศ. ๒๕๔๘คณะกรรมการการนิคมอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทยจึงประกาศยุบเขตอุตสาหกรรมทั่วไปนิคมอุตสาหกรรมขนาดย่อม จังหวัดขอนแก่น โดยให้ยกเลิกประกาศกระทรวงอุตสาหกรรมเรื่อง การจัดตั้งเขตอุตสาหกรรมทั่วไป นิคมอุตสาหกรรมขนาดย่อม จังหวัดขอนแก่นลงวันที่ ๑๑ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๔๒ทั้งนี้ตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป[๑]ประกาศ ณ วันที่ ๓๐ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๕๒ประสาน ตันประเสริฐประธานกรรมการการนิคมอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทยปริยานุช/ผู้จัดทำ๒๓ ธันวาคม ๒๕๕๒นันท์นภัสร์/ตรวจ๒๓ ธันวาคม ๒๕๕๒[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๒๖/ตอนพิเศษ ๑๘๐ ง/หน้า ๒๘/๑๖ ธันวาคม ๒๕๕๒
ประกาศกระทรวงอุตสาหกรรมฉบับที่ 3610 (พ.ศ.2549)ออกตามความในพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมพ.ศ. 2511เรื่อง ยกเลิกมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมอุตสาหกรรมเบนโซล - ศัพท์-------------------------อื่นๆ - โดยที่เป็นการสมควรยกเลิกมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมอุตสาหกรรมเบนโซล - ศัพท์ มาตรฐานเลขที่ มอก. 1820 - 2542 อาศัยอํานาจตามความในมาตรา 15 แห่งพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม พ.ศ. 2511 รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมออกประกาศยกเลิกประกาศกระทรวงอุตสาหกรรม ฉบับที่ 2778 (พ.ศ. 2543) ออกตามความในพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม พ.ศ. 2511 เรื่อง กําหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมอุตสาหกรรมเบนโซล - ศัพท์ ลงวันที่ 8 ธันวาคม พ.ศ. 2543 ทั้งนี้ ให้มีผลตั้งแต่วันที่ประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปผู้มีอํานาจลงนาม - ประกาศ ฌ วันที่ 12 ธันวาคม พ.ศ. 2549 โฆสิต ปั้นเปี่ยมรัษฎ์รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม
ประกาศคณะกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกประกาศคณะกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกประจำจังหวัดตากฉบับที่๕๖ (พ.ศ. ๒๕๕๓)เรื่องยกเลิกเส้นทางสำหรับการขนส่งด้วยรถขนาดเล็ก[๑] ตามที่ได้มีประกาศคณะกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกประจำจังหวัดตากฉบับที่ ๖ (พ.ศ. ๒๕๒๘) ลงวันที่ ๒๒ สิงหาคม ๒๕๒๘ กำหนดเส้นทางสำหรับการขนส่งโดยรถขนาดเล็กจังหวัดตากสายที่ ๖๒๐๑๖ ตาก-สะพานวุฒิกุล นั้นคณะกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกประจำจังหวัดตากได้พิจารณาเห็นว่าเส้นทางดังกล่าวข้างต้นหมดความจำเป็นสำหรับการขนส่งโดยรถขนาดเล็กเนื่องจากได้มีการกำหนดเส้นทางสำหรับการขนส่งประจำทางด้วยรถโดยสาร หมวด ๔จังหวัดตาก สายที่ ๒๕๖๘ ตาก-สะพานวุฒิกุล ขึ้นทดแทนฉะนั้น อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๒๐ (๓)แห่งพระราชบัญญัติการขนส่งทางบก พ.ศ. ๒๕๒๒ประกอบกับมติคณะกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกประจำ จังหวัดตาก ในการประชุมครั้งที่๑/๒๕๕๐ เมื่อวันที่ ๒๕ มิถุนายน ๒๕๕๐ จึงให้ยกเลิกเส้นทางสายดังกล่าว ตั้งแต่วันที่๒๗ มกราคม ๒๕๕๓ เป็นต้นไปประกาศณ วันที่ ๒๖ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๕๓สามารถลอยฟ้าผู้ว่าราชการจังหวัดตากประธานกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกประจำจังหวัดตากปริยานุช/ผู้จัดทำ๑มิถุนายน ๒๕๕๓นันท์นภัสร์/ตรวจ๑มิถุนายน ๒๕๕๓[๑]ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๗/ตอนที่ ๗๐ ง/หน้า ๑๒๗/๖ พฤษภาคม ๒๕๕๓