คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 895/2509หลักกฎหมาย: จำเลยเอาก้อนอิฐขว้างปาผู้เสียหาย ผู้เสียหายหลบ ก้อนอิฐไม่ถูกตัวผู้เสียหายแต่ผู้เสียหายเซไป มือจึงฟาดถูกข้างเรือ ทำให้ปลายมือบวมยาว 4 เซนติเมตร กว้าง 2 เซนติเมตร และเจ็บที่บริเวณศีรษะ แต่ไม่มีบาดแผล ถือได้ว่าอันตรายแก่กายนี้เนื่องจากการกระทำของจำเลย จำเลยจึงมีผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 295.โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๒๙๕ ศาลชั้นต้นฟังข้อเท็จจริงว่าจำเลยเอาก้อนอิฐปาผู้เสียหายซึ่งอยู่ในเรือหลายครั้ง ผู้เสียหายหลบ ก้อนอิฐไม่ถูกตัวผู้เสียหาย แต่ผู้เสียหายเซไป มือจึงฟาดถูกข้างเรือ ทำให้ปลายมือบวมยาว ๔ เซนติเมตร กว้าง ๒ เซนติเมตร และเจ็บที่บริเวณศีรษะไม่มีบาดแผล และพิพากษาลงโทษจำเลยตามฟ้อง จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงเช่นเดียวกับศาลชั้นต้น แต่เห็นว่าเมื่อก้อนอิฐไม่ถูกตัวผู้เสียหาย จำเลยจึงมีผิดเพียงฐานพยายาม จึงพิพากษาแก้ ให้ลงโทษจำเลยฐานพยายามทำร้ายร่างกาย โจทก์ฎีกาว่า ตามข้อเท็จจริงข้างต้นต้องถือว่าจำเลยทำผิดสำเร็จ จำเลยฎีกาว่าการกระทำของจำเลยเป็นการป้องกัน ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงตามศาลล่างทั้งสอง และวินิจฉัยฎีกาของโจทก์ว่า อันตรายที่เกิดแก่ผู้เสียหายนั้น ถือได้ว่าสืบเนื่องจากการกระทำของจำเลย จำเลยจึงมีผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๒๙๕ ไม่ใช่มีผิดเพียงฐานพยายามทำร้ายร่างกาย พิพากษาแก้คำพิพากษาศาลอุทธรณ์. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 895/2509ผู้ว่าคดีศาลแขวงธนบุรีโจทก์นายเกษม แสงวนิชย์จำเลย ป.อ. ม. 295, ม. 80จำเลยเอาก้อนอิฐขว้างปาผู้เสียหาย ผู้เสียหายหลบ ก้อนอิฐไม่ถูกตัวผู้เสียหายแต่ผู้เสียหายเซไป มือจึงฟาดถูกข้างเรือ ทำให้ปลายมือบวมยาว 4 เซนติเมตร กว้าง 2 เซนติเมตร และเจ็บที่บริเวณศีรษะ แต่ไม่มีบาดแผล ถือได้ว่าอันตรายแก่กายนี้เนื่องจากการกระทำของจำเลย จำเลยจึงมีผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 295.โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๒๙๕ ศาลชั้นต้นฟังข้อเท็จจริงว่าจำเลยเอาก้อนอิฐปาผู้เสียหายซึ่งอยู่ในเรือหลายครั้ง ผู้เสียหายหลบ ก้อนอิฐไม่ถูกตัวผู้เสียหาย แต่ผู้เสียหายเซไป มือจึงฟาดถูกข้างเรือ ทำให้ปลายมือบวมยาว ๔ เซนติเมตร กว้าง ๒ เซนติเมตร และเจ็บที่บริเวณศีรษะไม่มีบาดแผล และพิพากษาลงโทษจำเลยตามฟ้อง จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงเช่นเดียวกับศาลชั้นต้น แต่เห็นว่าเมื่อก้อนอิฐไม่ถูกตัวผู้เสียหาย จำเลยจึงมีผิดเพียงฐานพยายาม จึงพิพากษาแก้ ให้ลงโทษจำเลยฐานพยายามทำร้ายร่างกาย โจทก์ฎีกาว่า ตามข้อเท็จจริงข้างต้นต้องถือว่าจำเลยทำผิดสำเร็จ จำเลยฎีกาว่าการกระทำของจำเลยเป็นการป้องกัน ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงตามศาลล่างทั้งสอง และวินิจฉัยฎีกาของโจทก์ว่า อันตรายที่เกิดแก่ผู้เสียหายนั้น ถือได้ว่าสืบเนื่องจากการกระทำของจำเลย จำเลยจึงมีผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๒๙๕ ไม่ใช่มีผิดเพียงฐานพยายามทำร้ายร่างกาย พิพากษาแก้คำพิพากษาศาลอุทธรณ์.(เพรียง โรจนรัส-จิตติ ติงศภัทิย์-ไฉน บุญยก)ศาลแขวงธนบุรี - นายวิจิต วิจารณ์ศาลอุทธรณ์ - นายแสวง ลัดพลีแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๒๙๕ ศาลชั้นต้นฟังข้อเท็จจริงว่าจำเลยเอาก้อนอิฐปาผู้เสียหายซึ่งอยู่ในเรือหลายครั้ง ผู้เสียหายหลบ ก้อนอิฐไม่ถูกตัวผู้เสียหาย แต่ผู้เสียหายเซไป มือจึงฟาดถูกข้างเรือ ทำให้ปลายมือบวมยาว ๔ เซนติเมตร กว้าง ๒ เซนติเมตร และเจ็บที่บริเวณศีรษะไม่มีบาดแผล และพิพากษาลงโทษจำเลยตามฟ้อง จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงเช่นเดียวกับศาลชั้นต้น แต่เห็นว่าเมื่อก้อนอิฐไม่ถูกตัวผู้เสียหาย จำเลยจึงมีผิดเพียงฐานพยายาม จึงพิพากษาแก้ ให้ลงโทษจำเลยฐานพยายามทำร้ายร่างกาย โจทก์ฎีกาว่า ตามข้อเท็จจริงข้างต้นต้องถือว่าจำเลยทำผิดสำเร็จ จำเลยฎีกาว่าการกระทำของจำเลยเป็นการป้องกัน ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงตามศาลล่างทั้งสอง และวินิจฉัยฎีกาของโจทก์ว่า อันตรายที่เกิดแก่ผู้เสียหายนั้น ถือได้ว่าสืบเนื่องจากการกระทำของจำเลย จำเลยจึงมีผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๒๙๕ ไม่ใช่มีผิดเพียงฐานพยายามทำร้ายร่างกาย พิพากษาแก้คำพิพากษาศาลอุทธรณ์. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 895/2509ผู้ว่าคดีศาลแขวงธนบุรีโจทก์นายเกษม แสงวนิชย์จำเลย ป.อ. ม. 295, ม. 80จำเลยเอาก้อนอิฐขว้างปาผู้เสียหาย ผู้เสียหายหลบ ก้อนอิฐไม่ถูกตัวผู้เสียหายแต่ผู้เสียหายเซไป มือจึงฟาดถูกข้างเรือ ทำให้ปลายมือบวมยาว 4 เซนติเมตร กว้าง 2 เซนติเมตร และเจ็บที่บริเวณศีรษะ แต่ไม่มีบาดแผล ถือได้ว่าอันตรายแก่กายนี้เนื่องจากการกระทำของจำเลย จำเลยจึงมีผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 295.โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๒๙๕ ศาลชั้นต้นฟังข้อเท็จจริงว่าจำเลยเอาก้อนอิฐปาผู้เสียหายซึ่งอยู่ในเรือหลายครั้ง ผู้เสียหายหลบ ก้อนอิฐไม่ถูกตัวผู้เสียหาย แต่ผู้เสียหายเซไป มือจึงฟาดถูกข้างเรือ ทำให้ปลายมือบวมยาว ๔ เซนติเมตร กว้าง ๒ เซนติเมตร และเจ็บที่บริเวณศีรษะไม่มีบาดแผล และพิพากษาลงโทษจำเลยตามฟ้อง จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงเช่นเดียวกับศาลชั้นต้น แต่เห็นว่าเมื่อก้อนอิฐไม่ถูกตัวผู้เสียหาย จำเลยจึงมีผิดเพียงฐานพยายาม จึงพิพากษาแก้ ให้ลงโทษจำเลยฐานพยายามทำร้ายร่างกาย โจทก์ฎีกาว่า ตามข้อเท็จจริงข้างต้นต้องถือว่าจำเลยทำผิดสำเร็จ จำเลยฎีกาว่าการกระทำของจำเลยเป็นการป้องกัน ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงตามศาลล่างทั้งสอง และวินิจฉัยฎีกาของโจทก์ว่า อันตรายที่เกิดแก่ผู้เสียหายนั้น ถือได้ว่าสืบเนื่องจากการกระทำของจำเลย จำเลยจึงมีผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๒๙๕ ไม่ใช่มีผิดเพียงฐานพยายามทำร้ายร่างกาย พิพากษาแก้คำพิพากษาศาลอุทธรณ์.(เพรียง โรจนรัส-จิตติ ติงศภัทิย์-ไฉน บุญยก)ศาลแขวงธนบุรี - นายวิจิต วิจารณ์ศาลอุทธรณ์ - นายแสวง ลัดพลีแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ