phoneee/thai-legal-corpus huggingface dataset:
ประกาศกรมสรรพสามิตประกาศกรมสรรพสามิตเรื่อง กำหนดมูลค่าน้ำมันเตาที่ผลิตในราชอาณาจักรเพื่อถือเป็นเกณฑ์ในการคำนวณภาษี(ฉบับที่๑๑/๒๕๔๖)[๑] อาศัยอำนาจตามความในมาตรา๘ (๑) วรรคสามแห่งพระราชบัญญัติภาษีสรรพสามิต พ.ศ. ๒๕๒๗ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติภาษีสรรพสามิต (ฉบับที่๒) พ.ศ. ๒๕๓๔และโดยอนุมัติรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังเป็นหลักการตามหนังสือสำนักงานเศรษฐกิจการคลังที่ กค ๐๓๐๒/๑๑๒๖ ลงวันที่ ๕ มีนาคม พ.ศ.๒๕๓๖ อธิบดีกรมสรรพสามิตออกประกาศไว้ ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ ให้ยกเลิกประกาศกรมสรรพสามิต เรื่องกำหนดมูลค่าน้ำมันเตาที่ผลิตในราชอาณาจักร เพื่อถือเป็นเกณฑ์ในการคำนวณภาษี (ฉบับที่๑๐/๒๕๔๖) ลงวันที่ ๒๘ กุมภาพันธ์ ๒๕๔๖ข้อ ๒ กำหนดมูลค่าน้ำมันเตาที่ผลิตในราชอาณาจักรเพื่อถือเป็นเกณฑ์ในการคำนวณภาษีไว้ ดังต่อไปนี้ (๑)น้ำมันเตาชนิดที่ ๑ ลิตรละ ๙.๗๕๕๑ บาท(๒)น้ำมันเตาชนิดที่ ๒ ลิตรละ ๙.๓๒๗๐ บาท(๓)น้ำมันเตาชนิดที่ ๓ ลิตรละ ๙.๐๕๔๕ บาท(๔)น้ำมันเตาชนิดที่ ๔ ลิตรละ ๘.๔๔๔๔ บาท(๕)น้ำมันเตาชนิดที่ ๕ ลิตรละ ๙.๒๗๒๐ บาททั้งนี้ ตั้งแต่วันที่๑๐ มีนาคม ๒๕๔๖ เป็นต้นไปประกาศ ณ วันที่ ๗มีนาคม พ.ศ. ๒๕๔๖คม ขาวสะอาดผู้อำนวยการสำนักบริหารการจัดเก็บภาษี๓ปฏิบัติราชการแทนอธิบดีกรมสรรพสามิตมณฑาทิพย์พิมพ์๑๗มิถุนายน ๒๕๔๖สุมลรัตน์/อรรถชัยแก้ไข๑๙มิถุนายน ๒๕๔๖[๑]รก.๒๕๔๖/๓๑ง/๑๐/๑๗ เมษายน ๒๕๔๖
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 57627หลักกฎหมาย: ความว่า จำเลยที่ 1 ฎีกา คดีมีทางชนะ โปรดอนุญาตให้ทุเลาการบังคับไว้ก่อนหมายเหตุ โจทก์แถลงคัดค้าน (อันดับ 68)ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยที่ 1 ชำระเงินจำนวน 160,000 บาทพร้อมดอกเบี้ยอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปี นับแต่วันที่ 14 กันยายน2527 อันเป็นวันฟ้องเป็นต้นไปจนกว่าจะชำระเสร็จให้แก่โจทก์ให้ยกฟ้องจำเลยที่ 2ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยที่ 1 ฎีกา พร้อมกับยื่นคำร้องดังกล่าว (อันดับ 66,65)ศาลอุทธรณ์อนุญาตให้ทุเลาการบังคับในระหว่างอุทธรณ์ แต่จำเลยที่ 1 ไม่นำหลักทรัพย์มาวางเป็นหลักประกันต่อศาลภายในเวลาที่ศาลชั้นต้นกำหนด (อันดับ 57,59)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว ถ้าจำเลยที่ 1 หาประกันสำหรับจำนวนเงินที่ต้องชำระตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์พร้อมด้วยดอกเบี้ยมีกำหนด 7 ปีมาให้เป็นที่พอใจและภายในเวลาที่ศาลชั้นต้นกำหนด ก็อนุญาตให้ทุเลาการบังคับไว้ระหว่างฎีกา มิฉะนั้นให้ยกคำร้อง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 1022/2533พนักงานสอบสวนสถานีตำรวจนครบาลพระราชวัง ฯโจทก์พันตำรวจโทยุทธ ปาลิวนิช กับพวกจำเลยพันตำรวจโทยุทธ ปาลิวนิช จำเลยที่ 1ผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.พ. ม. 231ความว่า จำเลยที่ 1 ฎีกา คดีมีทางชนะ โปรดอนุญาตให้ทุเลาการบังคับไว้ก่อนหมายเหตุ โจทก์แถลงคัดค้าน (อันดับ 68)ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยที่ 1 ชำระเงินจำนวน 160,000 บาทพร้อมดอกเบี้ยอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปี นับแต่วันที่ 14 กันยายน2527 อันเป็นวันฟ้องเป็นต้นไปจนกว่าจะชำระเสร็จให้แก่โจทก์ให้ยกฟ้องจำเลยที่ 2ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยที่ 1 ฎีกา พร้อมกับยื่นคำร้องดังกล่าว (อันดับ 66,65)ศาลอุทธรณ์อนุญาตให้ทุเลาการบังคับในระหว่างอุทธรณ์ แต่จำเลยที่ 1 ไม่นำหลักทรัพย์มาวางเป็นหลักประกันต่อศาลภายในเวลาที่ศาลชั้นต้นกำหนด (อันดับ 57,59)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว ถ้าจำเลยที่ 1 หาประกันสำหรับจำนวนเงินที่ต้องชำระตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์พร้อมด้วยดอกเบี้ยมีกำหนด 7 ปีมาให้เป็นที่พอใจและภายในเวลาที่ศาลชั้นต้นกำหนด ก็อนุญาตให้ทุเลาการบังคับไว้ระหว่างฎีกา มิฉะนั้นให้ยกคำร้อง(วิทวัส อยู่วัฒนา-บุญส่ง วรรณกลาง-สุวิทย์ ธีรพงษ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 1022/2533พนักงานสอบสวนสถานีตำรวจนครบาลพระราชวัง ฯโจทก์พันตำรวจโทยุทธ ปาลิวนิช กับพวกจำเลยพันตำรวจโทยุทธ ปาลิวนิช จำเลยที่ 1ผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.พ. ม. 231ความว่า จำเลยที่ 1 ฎีกา คดีมีทางชนะ โปรดอนุญาตให้ทุเลาการบังคับไว้ก่อนหมายเหตุ โจทก์แถลงคัดค้าน (อันดับ 68)ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยที่ 1 ชำระเงินจำนวน 160,000 บาทพร้อมดอกเบี้ยอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปี นับแต่วันที่ 14 กันยายน2527 อันเป็นวันฟ้องเป็นต้นไปจนกว่าจะชำระเสร็จให้แก่โจทก์ให้ยกฟ้องจำเลยที่ 2ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยที่ 1 ฎีกา พร้อมกับยื่นคำร้องดังกล่าว (อันดับ 66,65)ศาลอุทธรณ์อนุญาตให้ทุเลาการบังคับในระหว่างอุทธรณ์ แต่จำเลยที่ 1 ไม่นำหลักทรัพย์มาวางเป็นหลักประกันต่อศาลภายในเวลาที่ศาลชั้นต้นกำหนด (อันดับ 57,59)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว ถ้าจำเลยที่ 1 หาประกันสำหรับจำนวนเงินที่ต้องชำระตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์พร้อมด้วยดอกเบี้ยมีกำหนด 7 ปีมาให้เป็นที่พอใจและภายในเวลาที่ศาลชั้นต้นกำหนด ก็อนุญาตให้ทุเลาการบังคับไว้ระหว่างฎีกา มิฉะนั้นให้ยกคำร้อง(วิทวัส อยู่วัฒนา-บุญส่ง วรรณกลาง-สุวิทย์ ธีรพงษ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 162/2487หลักกฎหมาย: ไม้ของบริษัทไม้ไทยได้ลอยเข้าทุ่งเข้าป่าเมื่อคราวน้ำท่วมจำเลยเก็บได้แล้วเอาไปเลื่อยโดยเจตนาทุจริต ย่อมมีความผิดฐานลักทรัพย์เพราะไม้ของบริษัทที่ไหลลอยเช่นนี้ต้องถือว่าไม้นั้นยังอยู่ในความครอบครองของบริษัทโดยปริยาย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 162/2487อัยการจังหวัดตากโจทก์นายเงิน นายเกาะ นายยอด นายสือจำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 288, ม. 293 (11) ป.พ.พ. ม. 1367, ม. 1383ไม้ของบริษัทไม้ไทยได้ลอยเข้าทุ่งเข้าป่าเมื่อคราวน้ำท่วมจำเลยเก็บได้แล้วเอาไปเลื่อยโดยเจตนาทุจริต ย่อมมีความผิดฐานลักทรัพย์เพราะไม้ของบริษัทที่ไหลลอยเช่นนี้ต้องถือว่าไม้นั้นยังอยู่ในความครอบครองของบริษัทโดยปริยาย(ธรรมบัณฑิต บุนยะปานะ-ชม จามรมาน-ทิพปัญญา อ. บุปผเวส)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 162/2487อัยการจังหวัดตากโจทก์นายเงิน นายเกาะ นายยอด นายสือจำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 288, ม. 293 (11) ป.พ.พ. ม. 1367, ม. 1383ไม้ของบริษัทไม้ไทยได้ลอยเข้าทุ่งเข้าป่าเมื่อคราวน้ำท่วมจำเลยเก็บได้แล้วเอาไปเลื่อยโดยเจตนาทุจริต ย่อมมีความผิดฐานลักทรัพย์เพราะไม้ของบริษัทที่ไหลลอยเช่นนี้ต้องถือว่าไม้นั้นยังอยู่ในความครอบครองของบริษัทโดยปริยาย(ธรรมบัณฑิต บุนยะปานะ-ชม จามรมาน-ทิพปัญญา อ. บุปผเวส)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 62828หลักกฎหมาย: ข้ออุทธรณ์ว่าโจทก์เป็นเพียงลูกจ้างชั่วคราวไม่ใช่ลูกจ้างประจำและจำเลยยังมิได้เลิกจ้างโจทก์ โจทก์ไม่มีสิทธิได้รับค่าชดเชย และเป็นข้อที่มิได้ว่ากล่าวกันมาแล้วในศาลชั้นต้นส่วนข้ออุทธรณ์ว่า จำเลยไม่ต้องจ่ายดอกเบี้ยทำให้เสียเงินเพิ่มมากกว่าที่ควรที่จะเสียเพราะโจทก์ยังไม่ทวงถาม เป็นข้อกฎหมายที่ไม่เป็นสาระแก่คดีอันควรได้รับการวินิจฉัย ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา225 ประกอบพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงานพ.ศ.2522 มาตรา 31 ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 1038/2527นายซี สังข์ทองโจทก์นายธงชัย หรือทรงชัย โชคจินดาจำเลย ป.วิ.พ. ม. 225 พ.ร.บ.จัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ.2522 ม. 31ข้ออุทธรณ์ว่าโจทก์เป็นเพียงลูกจ้างชั่วคราวไม่ใช่ลูกจ้างประจำและจำเลยยังมิได้เลิกจ้างโจทก์ โจทก์ไม่มีสิทธิได้รับค่าชดเชย และเป็นข้อที่มิได้ว่ากล่าวกันมาแล้วในศาลชั้นต้นส่วนข้ออุทธรณ์ว่า จำเลยไม่ต้องจ่ายดอกเบี้ยทำให้เสียเงินเพิ่มมากกว่าที่ควรที่จะเสียเพราะโจทก์ยังไม่ทวงถาม เป็นข้อกฎหมายที่ไม่เป็นสาระแก่คดีอันควรได้รับการวินิจฉัย ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา225 ประกอบพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงานพ.ศ.2522 มาตรา 31(เพียร สุมิระ-ขจร หะวานนท์-สมบูรณ์ บุญภินนท์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 1038/2527นายซี สังข์ทองโจทก์นายธงชัย หรือทรงชัย โชคจินดาจำเลย ป.วิ.พ. ม. 225 พ.ร.บ.จัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ.2522 ม. 31ข้ออุทธรณ์ว่าโจทก์เป็นเพียงลูกจ้างชั่วคราวไม่ใช่ลูกจ้างประจำและจำเลยยังมิได้เลิกจ้างโจทก์ โจทก์ไม่มีสิทธิได้รับค่าชดเชย และเป็นข้อที่มิได้ว่ากล่าวกันมาแล้วในศาลชั้นต้นส่วนข้ออุทธรณ์ว่า จำเลยไม่ต้องจ่ายดอกเบี้ยทำให้เสียเงินเพิ่มมากกว่าที่ควรที่จะเสียเพราะโจทก์ยังไม่ทวงถาม เป็นข้อกฎหมายที่ไม่เป็นสาระแก่คดีอันควรได้รับการวินิจฉัย ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา225 ประกอบพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงานพ.ศ.2522 มาตรา 31(เพียร สุมิระ-ขจร หะวานนท์-สมบูรณ์ บุญภินนท์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 230/2504หลักกฎหมาย: มีผู้แจ้งความต่อเจ้าพนักงานว่าจำเลยขายสลากกินรวบ โดยไม่ได้รับอนุญาต เจ้าพนักงานจึงพากันไปซุ่มคอยจับโดยจัดให้ตำรวจคนหนึ่งปลอมตัวเป็นราษฎรเข้าไปขอซื้อสลากกินรวบจากจำเลย จำเลยก็ขายให้แล้วเจ้าพนักงานจึงเข้าจับจำเลยพร้อมด้วยของกลาง ดังนี้ จำเลยต้องมีความผิดฐานเล่นการพนันเป็นเจ้ามือขายสลากกินรวบเพราะการที่ตำรวจปลอมตัวไปซื้อสลากกินรวบจากจำเลยเป็นการกระทำเพื่อแสวงหาพยานหลักฐานแห่งการกระทำผิดของจำเลยตามที่มีผู้แจ้งความไว้ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 230/2504ผู้ว่าคดีศาลแขวงนครศรีธรรมราชโจทก์นางเอิบ วัจนะจำนงจำเลย พ.ร.บ.การพนัน พ.ศ.2478 มีผู้แจ้งความต่อเจ้าพนักงานว่าจำเลยขายสลากกินรวบ โดยไม่ได้รับอนุญาต เจ้าพนักงานจึงพากันไปซุ่มคอยจับโดยจัดให้ตำรวจคนหนึ่งปลอมตัวเป็นราษฎรเข้าไปขอซื้อสลากกินรวบจากจำเลย จำเลยก็ขายให้แล้วเจ้าพนักงานจึงเข้าจับจำเลยพร้อมด้วยของกลาง ดังนี้ จำเลยต้องมีความผิดฐานเล่นการพนันเป็นเจ้ามือขายสลากกินรวบเพราะการที่ตำรวจปลอมตัวไปซื้อสลากกินรวบจากจำเลยเป็นการกระทำเพื่อแสวงหาพยานหลักฐานแห่งการกระทำผิดของจำเลยตามที่มีผู้แจ้งความไว้(ไชยเจริญ สันติศิริ-พจน์ ปุษปาคม-สารกิจปรีชา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 230/2504ผู้ว่าคดีศาลแขวงนครศรีธรรมราชโจทก์นางเอิบ วัจนะจำนงจำเลย พ.ร.บ.การพนัน พ.ศ.2478 มีผู้แจ้งความต่อเจ้าพนักงานว่าจำเลยขายสลากกินรวบ โดยไม่ได้รับอนุญาต เจ้าพนักงานจึงพากันไปซุ่มคอยจับโดยจัดให้ตำรวจคนหนึ่งปลอมตัวเป็นราษฎรเข้าไปขอซื้อสลากกินรวบจากจำเลย จำเลยก็ขายให้แล้วเจ้าพนักงานจึงเข้าจับจำเลยพร้อมด้วยของกลาง ดังนี้ จำเลยต้องมีความผิดฐานเล่นการพนันเป็นเจ้ามือขายสลากกินรวบเพราะการที่ตำรวจปลอมตัวไปซื้อสลากกินรวบจากจำเลยเป็นการกระทำเพื่อแสวงหาพยานหลักฐานแห่งการกระทำผิดของจำเลยตามที่มีผู้แจ้งความไว้(ไชยเจริญ สันติศิริ-พจน์ ปุษปาคม-สารกิจปรีชา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศคณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ที่ กจ. 3/2553เรื่อง การกําหนดค่าธรรมเนียมเกี่ยวกับการขออนุญาตเสนอขายหลักทรัพย์ที่ออกใหม่ และการขออนุมัติโครงการแปลงสินทรัพย์เป็นหลักทรัพย์(ฉบับที่ 4) อาศัยอํานาจตามความในมาตรา 14(2) แห่งพระราชบัญญัติหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ พ.ศ. 2535 อันเป็นพระราชบัญญัติที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจํากัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคล ซึ่งมาตรา 29 ประกอบกับมาตรา 33 มาตรา 34 มาตรา 41 มาตรา 43 มาตรา 44 และมาตรา 64 ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย บัญญัติให้กระทําได้โดยอาศัยอํานาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย คณะกรรมการ ก.ล.ต. ออกข้อกําหนดไว้ดังต่อไปนี้ ข้อ 1 ให้ยกเลิกความในข้อ 3 แห่งประกาศคณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ ที่ กจ. 19/2551 เรื่อง การกําหนดค่าธรรมเนียมเกี่ยวกับการขออนุญาตเสนอขายหลักทรัพย์ที่ออกใหม่ และการขออนุมัติโครงการแปลงสินทรัพย์เป็นหลักทรัพย์ ลงวันที่ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2551 และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน "ข้อ 3 คําขออนุญาตเสนอขายหลักทรัพย์ที่ออกใหม่ต่อประชาชนตามประเภทหลักทรัพย์ดังต่อไปนี้ คําขอละ 50,000 บาท (1) หุ้น (2) ใบสําคัญแสดงสิทธิที่จะซื้อหุ้นที่ออกใหม่และหุ้นรองรับ (3) ใบแสดงสิทธิในผลประโยชน์ที่เกิดจากหลักทรัพย์อ้างอิงไทยที่อ้างอิงกับราคาหุ้นหรือใบสําคัญแสดงสิทธิที่จะซื้อหุ้น คําขออนุญาตเสนอขายหลักทรัพย์ในวงจํากัดสําหรับหลักทรัพย์ตามวรรคหนึ่ง (3) คําขอละ 10,000 บาท" ข้อ 2 ให้เพิ่มความต่อไปนี้เป็นข้อ 3/2 และข้อ 3/3 แห่งประกาศคณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ ที่ กจ. 19/2551 เรื่อง การกําหนดค่าธรรมเนียมเกี่ยวกับการขออนุญาตเสนอขายหลักทรัพย์ที่ออกใหม่ และการขออนุมัติโครงการแปลงสินทรัพย์เป็นหลักทรัพย์ ลงวันที่ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2551 "ข้อ 3/2 คําขออนุญาตเสนอขายหลักทรัพย์ที่ออกใหม่ตามประกาศคณะกรรมการกํากับตลาดทุนว่าด้วยข้อกําหนดที่เกี่ยวกับการเสนอขายหลักทรัพย์ที่ออกโดยบริษัทต่างประเทศเพื่อการเป็นบริษัทจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย คําขอละ 50,000 บาท ข้อ 3/3 คําขออนุญาตเสนอขายหลักทรัพย์ที่ออกใหม่ประเภทใบสําคัญแสดงสิทธิอนุพันธ์ ให้เป็นไปตามอัตราดังนี้ (1) ใบสําคัญแสดงสิทธิอนุพันธ์ที่มีทรัพย์สินเป็นประกันบางส่วนหรือไม่มีทรัพย์สินเป็นประกัน คําขอละ 30,000 บาท (2) ใบสําคัญแสดงสิทธิอนุพันธ์ที่มีทรัพย์สินเป็นประกันเต็มจํานวน คําขอละ 10,000 บาท" ข้อ 3 ประกาศนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2553 เป็นต้นไปประกาศ ณ วันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2553 (นายวิจิตร สุพินิจ) ประธานกรรมการ คณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_หมายเหตุ : เหตุผลในการออกประกาศฉบับนี้ คือ เพื่อปรับปรุงอัตราค่าธรรมเนียมคําขออนุญาตเสนอขายหลักทรัพย์ที่ออกใหม่โดยบริษัทต่างประเทศ และคําขออนุญาตเสนอขายหลักทรัพย์ที่ออกใหม่ประเภทใบสําคัญแสดงสิทธิอนุพันธ์ จึงจําเป็นต้องออกประกาศนี้
พระราชกฤษฎีกาพระราชกฤษฎีกาโอนกรรมสิทธิ์ที่วัดและที่ธรณีสงฆ์วัดเพลงแขวงบางพรม เขตตลิ่งชันกรุงเทพมหานครให้แก่กรุงเทพมหานครพ.ศ. ๒๕๕๘ ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร.ให้ไว้ ณ วันที่ ๒๐พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๕๘เป็นปีที่ ๗๐ในรัชกาลปัจจุบันพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชมีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่าโดยที่เป็นการสมควรโอนกรรมสิทธิ์ที่วัดและที่ธรณีสงฆ์วัดเพลง แขวงบางพรม เขตตลิ่งชัน กรุงเทพมหานคร ให้แก่กรุงเทพมหานครเพื่อสร้างทางหลวงท้องถิ่น สายเชื่อมระหว่างถนนจรัญสนิทวงศ์กับถนนพุทธมณฑลสาย ๔อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๒๒ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย (ฉบับชั่วคราว) พุทธศักราช๒๕๕๗ และมาตรา ๓๔ วรรคสอง แห่งพระราชบัญญัติคณะสงฆ์ พ.ศ. ๒๕๐๕ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติคณะสงฆ์ (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๓๕จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้มาตรา๑ พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า พระราชกฤษฎีกาโอนกรรมสิทธิ์ที่วัดและที่ธรณีสงฆ์วัดเพลง แขวงบางพรม เขตตลิ่งชัน กรุงเทพมหานคร ให้แก่กรุงเทพมหานคร พ.ศ. ๒๕๕๘มาตรา๒[๑] พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา๓ ให้โอนกรรมสิทธิ์ที่วัดและที่ธรณีสงฆ์วัดเพลง แขวงบางพรม เขตตลิ่งชัน กรุงเทพมหานคร ดังต่อไปนี้ ให้แก่กรุงเทพมหานคร(๑) แปลงที่ ๑ ที่วัด เนื้อที่ ๒ ไร่ ๒ งาน ๗๑ ตารางวา(๒) แปลงที่ ๒ ที่ธรณีสงฆ์ เนื้อที่ ๑ งาน ๔๔ ตารางวาทั้งนี้ภายในแนวเขตตามแผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกานี้มาตรา๔ ให้นายกรัฐมนตรีรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้ผู้รับสนองพระบรมราชโองการพลเอก ประยุทธ์ จันทร์โอชานายกรัฐมนตรี[เอกสารแนบท้าย]๑. แผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกาโอนกรรมสิทธิ์ที่วัดและที่ธรณีสงฆ์วัดเพลง แขวงบางพรม เขตตลิ่งชัน กรุงเทพมหานคร ให้แก่กรุงเทพมหานคร พ.ศ. ๒๕๕๘(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)หมายเหตุ :-เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือเนื่องจากกรุงเทพมหานครได้ทำการสำรวจที่ดินที่จะต้องเวนคืนเพื่อสร้างทางหลวงท้องถิ่นสายเชื่อมระหว่างถนนจรัญสนิทวงศ์กับถนนพุทธมณฑลสาย ๔ ตามที่ได้กำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืนไว้ตามพระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืนเพื่อสร้างทางหลวงท้องถิ่นสายเชื่อมระหว่างถนนจรัญสนิทวงศ์กับถนนพุทธมณฑลสาย ๔ พ.ศ. ๒๕๕๐แล้วปรากฏว่าแนวทางหลวงท้องถิ่นสายนี้ถูกที่วัดและที่ธรณีสงฆ์ วัดเพลง แขวงบางพรมเขตตลิ่งชัน กรุงเทพมหานคร จำนวน ๒ แปลง แปลงที่ ๑ ที่วัด เนื้อที่ ๒ ไร่ ๒ งาน ๗๑ตารางวา ตามโฉนดที่ดิน เลขที่ ๙๘๓๗๑ และแปลงที่ ๒ ที่ธรณีสงฆ์ เนื้อที่ ๑ งาน ๔๔ตารางวา ตามโฉนดที่ดิน เลขที่ ๔๑๓๓ รวมเนื้อที่ทั้งหมด ๓ ไร่ ๑๕ ตารางวาซึ่งกรุงเทพมหานครได้ติดต่อกับสำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติเพื่อขอโอนกรรมสิทธิ์ที่วัดและที่ธรณีสงฆ์ดังกล่าวให้แก่กรุงเทพมหานครและสำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติได้นำเสนอมหาเถรสมาคมพิจารณาแล้วไม่ขัดข้องและวัดเพลงได้รับค่าผาติกรรมจากกรุงเทพมหานครแล้วสมควรโอนกรรมสิทธิ์ที่วัดและที่ธรณีสงฆ์ดังกล่าวให้แก่กรุงเทพมหานคร จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้ปริยานุช, วริญา/จัดทำ๘ ธันวาคม ๒๕๕๘วิชพงษ์/ตรวจ๑๘ ธันวาคม๒๕๕๘[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๓๒/ตอนที่ ๑๑๓ ก/หน้า ๑๐/๒๖ พฤศจิกายน ๒๕๕๘
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 35696หลักกฎหมาย: ศาลชั้นต้นเห็นว่าจำเลยจงใจขาดนัดยื่นคำให้การ มีคำสั่ง ไม่อนุญาตให้จำเลยยื่นคำให้การ ย่อมมิใช่คำสั่งไม่รับหรือให้คืนคำคู่ความประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 18 แต่เป็น คำสั่งซึ่งห้ามมิให้อุทธรณ์คำสั่งนั้นในระหว่างพิจารณาตาม มาตรา 226 ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2936 - 2938/2525นายประดิษฐ์ หาญตระกูลโจทก์กรมประมง กับพวกจำเลย ป.วิ.พ. ม. 18, ม. 226, ม. 227ศาลชั้นต้นเห็นว่าจำเลยจงใจขาดนัดยื่นคำให้การ มีคำสั่ง ไม่อนุญาตให้จำเลยยื่นคำให้การ ย่อมมิใช่คำสั่งไม่รับหรือให้คืนคำคู่ความประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 18 แต่เป็น คำสั่งซึ่งห้ามมิให้อุทธรณ์คำสั่งนั้นในระหว่างพิจารณาตาม มาตรา 226(ศักดิ์ สนองชาติ-เฟื่องขจิต รัศมิภูติ-สมศักดิ์ ปาลวัฒน์วิไชย)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2936 - 2938/2525นายประดิษฐ์ หาญตระกูลโจทก์กรมประมง กับพวกจำเลย ป.วิ.พ. ม. 18, ม. 226, ม. 227ศาลชั้นต้นเห็นว่าจำเลยจงใจขาดนัดยื่นคำให้การ มีคำสั่ง ไม่อนุญาตให้จำเลยยื่นคำให้การ ย่อมมิใช่คำสั่งไม่รับหรือให้คืนคำคู่ความประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 18 แต่เป็น คำสั่งซึ่งห้ามมิให้อุทธรณ์คำสั่งนั้นในระหว่างพิจารณาตาม มาตรา 226(ศักดิ์ สนองชาติ-เฟื่องขจิต รัศมิภูติ-สมศักดิ์ ปาลวัฒน์วิไชย)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
พระราชกฤษฎีกาพระราชกฤษฎีกายุบสถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรีทบวงมหาวิทยาลัยพ.ศ. ๒๕๔๑ ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร.ให้ไว้ ณ วันที่ ๓มีนาคม พ.ศ. ๒๕๔๑เป็นปีที่ ๕๓ในรัชกาลปัจจุบันพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชมีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่าโดยที่เป็นการสมควรยุบสถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรีซึ่งเป็นส่วนราชการในทบวงมหาวิทยาลัยและมีฐานะเป็นกรมอาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๒๒๑ และมาตรา ๒๓๐ วรรคสองของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้น ไว้ดังต่อไปนี้มาตรา ๑ พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า พระราชกฤษฎีกายุบสถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรีทบวงมหาวิทยาลัย พ.ศ. ๒๕๔๑มาตรา ๒[๑]พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา ๓ให้ยุบสถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรีที่จัดตั้งขึ้นตามมาตรา ๔และมีฐานะเป็นกรมตามมาตรา ๗ วรรคสองแห่งพระราชบัญญัติสถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบังสถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี และสถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ พ.ศ.๒๕๒๘ และเป็นส่วนราชการในทบวงมหาวิทยาลัยตามมาตรา ๓๒ (๒๑) แห่งพระราชบัญญัติปรับปรุงกระทรวงทบวง กรม พ.ศ. ๒๕๓๔ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติปรับปรุงกระทรวง ทบวง กรม(ฉบับที่ ๑๔) พ.ศ. ๒๕๓๙มาตรา ๔ ความใน (๒๑) ของมาตรา ๓๒แห่งพระราชบัญญัติปรับปรุงกระทรวง ทบวง กรม พ.ศ. ๒๕๓๔ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติปรับปรุงกระทรวง ทบวงกรม (ฉบับที่ ๑๔) พ.ศ.๒๕๓๙ เป็นอันยกเลิกตามมาตรา ๒๓๐ วรรคห้า ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยผู้รับสนองพระบรมราชโองการชวน หลีกภัยนายกรัฐมนตรีหมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือโดยที่พระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี พ.ศ. ๒๕๔๑ได้จัดตั้งมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรีขึ้นเป็นมหาวิทยาลัยของรัฐที่ไม่เป็นส่วนราชการแต่ให้อยู่ในกำกับดูแลของรัฐบาลโดยให้สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรีเป็นมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรีตามพระราชบัญญัติดังกล่าวสมควรยุบสถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรีซึ่งเป็นส่วนราชการในทบวงมหาวิทยาลัยและมีฐานะเป็นกรมให้สอดคล้องกันและโดยที่มาตรา ๒๓๐ วรรคสอง ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยบัญญัติให้การยุบกรมต้องตราเป็นพระราชกฤษฎีกา จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้วิภา/ผู้จัดทำ๑๖ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๔[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๑๕/ตอนที่๑๑ ก/หน้า ๓๑/๖ มีนาคม ๒๕๔๑
ประกาศคณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ที่ กธ. 2/2547เรื่อง หลักเกณฑ์ เงื่อนไข และวิธีการในการจัดจําหน่ายหลักทรัพย์ (ฉบับที่ 3)อาศัยอํานาจตามความในมาตรา 14 และมาตรา 116 แห่งพระราชบัญญัติหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ พ.ศ. 2535 คณะกรรมการ ก.ล.ต. ออกข้อกําหนดไว้ดังต่อไปนี้ข้อ 1 ให้ยกเลิกความใน (3) ของข้อ 2 แห่งประกาศคณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ ที่ กธ. 14/2546 เรื่อง หลักเกณฑ์ เงื่อนไข และวิธีการในการจัดจําหน่ายหลักทรัพย์ ลงวันที่ 11 กรกฎาคม พ.ศ. 2546 และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน "(3) "หลักทรัพย์" หมายความว่า หุ้น หุ้นกู้ หุ้นกู้แปลงสภาพ หุ้นกู้อนุพันธ์ ใบสําคัญแสดงสิทธิที่จะซื้อหุ้น ใบสําคัญแสดงสิทธิที่จะซื้อหุ้นกู้ ใบสําคัญแสดงสิทธิอนุพันธ์ และใบแสดงสิทธิในผลประโยชน์ที่เกิดจากหลักทรัพย์อ้างอิงไทย" ข้อ 2 ให้ยกเลิกความในข้อ 4 แห่งประกาศคณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ ที่ กธ. 14/2546 เรื่อง หลักเกณฑ์ เงื่อนไข และวิธีการในการจัดจําหน่ายหลักทรัพย์ ลงวันที่ 11 กรกฎาคม พ.ศ. 2546 และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน "ข้อ 4 ห้ามมิให้ผู้จัดจําหน่ายหลักทรัพย์รับจัดจําหน่ายหลักทรัพย์ดังต่อไปนี้1. หุ้นที่ออกหรือเสนอขายโดยบริษัทใหญ่หรือบริษัทย่อยของผู้จัดจําหน่ายหลักทรัพย์2. ใบแสดงสิทธิในผลประโยชน์ที่เกิดจากหลักทรัพย์อ้างอิงไทยที่มีหุ้นเป็นหลักทรัพย์อ้างอิง ซึ่งออกหรือเสนอขายโดยบริษัทใหญ่หรือบริษัทย่อยของผู้จัดจําหน่ายหลักทรัพย์3. ใบแสดงสิทธิในผลประโยชน์ที่เกิดจากหลักทรัพย์อ้างอิงไทยที่มีหุ้นเป็นหลักทรัพย์อ้างอิง และหุ้นที่เป็นหลักทรัพย์อ้างอิงนั้นออกโดยบริษัทใหญ่หรือบริษัทย่อยของผู้จัดจําหน่ายหลักทรัพย์" ข้อ 3 ให้ยกเลิกความในข้อ 8 แห่งประกาศคณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ ที่ กธ. 14/2546 เรื่อง หลักเกณฑ์ เงื่อนไข และวิธีการในการจัดจําหน่ายหลักทรัพย์ ลงวันที่ 11 กรกฎาคม พ.ศ. 2546 และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน "ข้อ 8 ในกรณีที่เป็นการจัดจําหน่ายหลักทรัพย์ประเภทหุ้นหรือใบแสดงสิทธิในผลประโยชน์ที่เกิดจากหลักทรัพย์อ้างอิงไทยที่มีหุ้นเป็นหลักทรัพย์อ้างอิง ห้ามมิให้ผู้จัดจําหน่ายหลักทรัพย์จัดสรรหลักทรัพย์ดังกล่าวให้แก่บริษัทย่อยของบริษัทที่ออกหุ้นหรือหุ้นอ้างอิงนั้น" ข้อ 4 ให้ยกเลิกความใน (5) ของข้อ 13 แห่งประกาศคณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ ที่ กธ. 14/2546 เรื่อง หลักเกณฑ์ เงื่อนไข และวิธีการในการจัดจําหน่ายหลักทรัพย์ ลงวันที่ 11 กรกฎาคม พ.ศ. 2546 และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน "(5) ในกรณีที่เป็นการจัดจําหน่ายหลักทรัพย์ที่เสนอขายโดยผู้บริหาร ผู้ถือหุ้นรายใหญ่ ผู้มีอํานาจควบคุม บริษัทใหญ่ บริษัทย่อย ของผู้จัดจําหน่ายหลักทรัพย์รายใด หรือผู้ที่เกี่ยวข้อง และมิใช่การจัดจําหน่ายหลักทรัพย์ที่ต้องห้ามตามข้อ 4 ผู้จัดจําหน่ายหลักทรัพย์รายนั้นต้องเปิดเผยความสัมพันธ์ระหว่างตนเองและบุคคลดังกล่าวต่อผู้ลงทุนด้วย" ข้อ 5 ให้เพิ่มความต่อไปนี้เป็น (3) ในวรรคหนึ่งของข้อ 14 แห่งประกาศคณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ ที่ กธ. 14/2546 เรื่อง หลักเกณฑ์ เงื่อนไข และวิธีการในการจัดจําหน่ายหลักทรัพย์ ลงวันที่ 11 กรกฎาคม พ.ศ. 2546 "(3) หุ้นอ้างอิงของใบแสดงสิทธิในผลประโยชน์ที่เกิดจากหลักทรัพย์อ้างอิงไทยหรือใบแสดงสิทธิในผลประโยชน์ที่เกิดจากหลักทรัพย์อ้างอิงไทยดังกล่าว ในกรณีที่เป็นการจัดจําหน่ายใบแสดงสิทธิในผลประโยชน์ที่เกิดจากหลักทรัพย์อ้างอิงไทยที่มีหุ้นเป็นหลักทรัพย์อ้างอิง"ข้อ 6 ประกาศนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ 19 มกราคม พ.ศ. 2547 เป็นต้นไป ประกาศ ณ วันที่ 19 มกราคม พ.ศ. 2547 ร้อยเอก (สุชาติ เชาว์วิศิษฐ) รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง ประธานกรรมการ คณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์
ประกาศกระทรวงสาธารณสุขประกาศกระทรวงสาธารณสุขเรื่องอัตราค่าใช้จ่ายสูงสุดที่จะจัดเก็บจากผู้ยื่นคำขอในกระบวนการพิจารณาอนุญาตผลิตภัณฑ์เครื่องสำอางพ.ศ. ๒๕๖๐ เพื่อให้กระบวนการพิจารณาอนุญาตผลิตภัณฑ์เครื่องสำอางมีความรวดเร็วและมีประสิทธิภาพอันจะส่งผลให้ประชาชนสามารถเข้าถึงและมีทางเลือกผลิตภัณฑ์เครื่องสำอางที่มีคุณภาพได้มากขึ้นและยังเป็นการผลักดันให้เกิดการปฏิรูประบบการอนุญาตผลิตภัณฑ์เครื่องสำอางและระบบการคุ้มครองผู้บริโภคที่มีประสิทธิภาพและทันสมัยเพื่อรองรับการขับเคลื่อนเศรษฐกิจของประเทศและการเพิ่มศักยภาพในการแข่งขันทางธุรกิจทั้งในระดับภูมิภาคอาเซียนและระดับการค้าโลกโดยมุ่งเน้นการสร้างนวัตกรรมผ่านกระบวนการวิจัยและพัฒนาภายในประเทศอย่างยั่งยืนอันเป็นการปฏิรูประเบียบราชการเพื่อประโยชน์แก่ประชาชนอาศัยอำนาจตามความในข้อ๔ (๕) แห่งคำสั่งหัวหน้าคณะรักษาความสงบแห่งชาติ ที่ ๗๗/๒๕๕๙ ลงวันที่ ๒๗ ธันวาคม๒๕๕๙ เรื่องการเพิ่มประสิทธิภาพในกระบวนการพิจารณาอนุญาตผลิตภัณฑ์สุขภาพและความเห็นชอบของคณะรัฐมนตรีเมื่อวันที่ ๑๑ เมษายน ๒๕๖๐รัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุขโดยคำแนะนำของคณะกรรมการเครื่องสำอางตามพระราชบัญญัติเครื่องสำอาง พ.ศ. ๒๕๕๘ ในการประชุม ครั้งที่ ๒/๒๕๖๐ เมื่อวันที่๒๘ กุมภาพันธ์ ๒๕๖๐ จึงออกประกาศไว้ ดังต่อไปนี้ข้อ๑ กำหนดอัตราค่าใช้จ่ายสูงสุดที่จะจัดเก็บจากผู้ยื่นคำขอในกระบวนการพิจารณาอนุญาตผลิตภัณฑ์เครื่องสำอางเพื่อให้กระบวนการพิจารณาอนุญาตผลิตภัณฑ์เครื่องสำอาง เป็นไปด้วยความสะดวกรวดเร็วและมีประสิทธิภาพมากยิ่งขึ้นทั้งในกระบวนการพิจารณาอนุญาตของส่วนกลางและส่วนภูมิภาคตามบัญชีแนบท้ายประกาศนี้ข้อ๒ ในการนี้อาจให้มีการพิจารณาทบทวนอัตราค่าใช้จ่ายสูงสุดในบัญชีแนบท้ายประกาศนี้ทุก ๕ ปี หรือเมื่อมีเหตุจำเป็นอื่นข้อ ๓[๑] ประกาศนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปประกาศ ณ วันที่ ๙มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๖๐ปิยะสกล สกลสัตยาทรรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข[เอกสารแนบท้าย]๑. บัญชีแนบท้ายประกาศกระทรวงสาธารณสุขเรื่อง อัตราค่าใช้จ่ายสูงสุดที่จะจัดเก็บจากผู้ยื่นคำขอในกระบวนการพิจารณาอนุญาตผลิตภัณฑ์เครื่องสำอางพ.ศ. ๒๕๖๐ บัญชี ๑ การประเมินเอกสารทางวิชาการ และการตรวจสถานประกอบการ๒. บัญชีแนบท้ายประกาศกระทรวงสาธารณสุข เรื่องอัตราค่าใช้จ่ายสูงสุดที่จะจัดเก็บจากผู้ยื่นคำขอในกระบวนการพิจารณาอนุญาตผลิตภัณฑ์เครื่องสำอางพ.ศ. ๒๕๖๐ บัญชี ๒ การพิจารณาหรือการตรวจสอบใดๆ นอกจากบัญชี ๑(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)พรวิภา/ภวรรณตรี/จัดทำ๘ สิงหาคม ๒๕๖๐[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๓๔/ตอนพิเศษ ๑๙๙ ง/หน้า ๔/๔ สิงหาคม ๒๕๖๐