คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 641/2486หลักกฎหมาย: การเข้าครอบครองที่ดินรกร้างว่างเปล่าซึ่งมีกดหมายกำหนดเขตหวงห้ามไว้ พายหลังวันไช้กดหมายนั้นได้ชื่อว่าเข้าครอบครองที่ดินอันเปนสาธารนะสมบัติของแผ่นดินโดยมิได้รับอนุญาต การที่มีกดหมายถานการหวงห้ามที่ดินซึ่งได้เคยมีกดหมายหวงห้ามไว้แล้วเพื่อประโยชน์หย่างหนึ่งแต่ไนวันเดียวกันนั้นเอง ได้มีกดหมายหวงห้ามที่ดินนั้น+เพื่อประโยชน์อีกหย่างหนึ่ง เช่นนี้ถือได้ว่าที่ดินนั้นเปนที่ดินหวงห้ามตลอดมาแต่ต้น ไม่มีการยกเลิกการหวงห้ามประการได พ.ร.บ.จัดที่ดินเพื่อการครอบชีพ พ.ส. 2485 ซึ่งยกเลิก พ.ร.บ.จัดตั้งสหกรน์นิคม พ.ส. 2463 มิได้ยกเลิกสิทธิฟ้องร้องคดีของอธิบดีกรมสหกรน์ซึ่งเปนเจ้าหน้าที่ผู้มีอำนาดตามพรราชกริสดีกากำหนดเขตหวงห้ามที่ดินไนท้องที่จังหวัดเชียงไหม่ พ.ส. 2480 แต่อย่างไดสาลชั้นต้นฟังข้อเท็ดจิงว่า จำเลยเข้าจับจองถางป่าพิพาทก่อนวันที่ ๔ เมษายน ๒๔๘๑ ซึ่งเปนวันไช้พระราชกริสดีกากำหนดเขตหวงห้ามที่ดินไนฟ้องที่จังหวัดเชียงไหม่ พ.ส. ๒๔๘๐ โจทจะอาสัยอำนาดตาม พ.ร.บ. กำหนดเขตหวงห้ามและจัดซื้อที่ดินเพื่อจัดส้างการชลประทานไนจังหวัดเชีบงไหม่ พ.ส. ๒๔๗๖ มาฟ้องคดีไม่ได้ เพราะ พ.ร.บ.ฉบับนั้นถูกยกเลิกโดยพระราชกริสดีกาถอนการหวงห้ามที่ดินบางส่วนอันเปนสาธารนะสมบัติของแผ่นดินไนเขตหวงห้ามเพื่อจัดส้างการชลประทานไนท้องที่จังหวัดเชียงไหม่ พ.ส. ๒๔๘๐ การหวงห้ามที่ดินครั้งหลังตามพระราชกริสดีกากำหนดเขตหวงห้ามที่ดินไนท้องที่จังหวัดเชียงไหม่ พ.ส. ๒๔๘๐ ไม่ต่อเนื่องกับการหวงห้ามครั้งแรกตาม พ.ร.บ. ปี ๒๔๗๖ ที่พิพาทที่จำเลยได้เข้าครอบครองจึงไม่ไช่ที่หวงห้ามตามฟ้องโจท พิพากสายกฟ้อง โจทอุธรน์ สาลอุธรน์ฟังว่าจำเลยเพิ่งเข้าไป+ล้างที่พิพาทพายหลังวันไช้พระราชกริสดีกาหวงห้าม พ.ส. ๒๔๘๐ ทั้งข้อตัดฟ้องเรื่องอายุความครอบครองปรปักส์นั้นก็จะยกขึ้นต่อสู้แผ่นดินไม่ได้ จึงพิพากสากลับไห้ขับไสจำเลย จำเลยดีกา สาลดีกาฟังว่าจำเลย เข้าครอบครองีทีพิพาทหลังพ.ร.บ. หวงห้า ฯลฯ ปี ๒๔๗๖ ได้ชื่อว่าเข้าครอบครองที่หวงห้ามโดยมิได้รับอนุญาต แม้จะมีพระราชกิรสดีกาถอนการหวงห้ามที่ดินนั้นประกาสไช้+ตามแต่ก็มีพระราชกริสดีกาหวงห้ามที่ดินรายเดียวกันนั้นเองประกาสไช้ไนวันเดียวกัน ที่ดินนั้นจึงเปนที่หวงห้ามตลอดมาไม่ขาดตอน อนึ่ง พ.ร.บ. จัดที่ดินเพื่อการครองชีพ พ.ส. ๒๔๘๕ ซึ่งยกเลิก พ.ร.บ.จัดตั้งสหกรน์นิคม พ.ส. ๒๔๘๓ มิได้ยกเลิกสิทธิของอธิบดีกรมสหกรน์ตามพระราชกริสดีกาหวงห้ามฯลฯ ๒๔๘๐ แต่หย่างได จึงพิพากสายืนตามสาลอุธรน์. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 641/2486กรมสหกรน์และอธิบดีกรมสหกรน์โจทนายมูล ชัยชนะจำเลย ป.พ.พ. ม. 1306, ม. 1307. พ.ร.บ.กำหนดเขตหวงห้ามและจัดซื้อที่ดินเพื่อจัดสร้างการชลประทานจังหวัดเชียงใหม่ พ.ศ.2476 พ.ร.ฎ.ถอนการหวงห้ามที่ดินบางส่วนอันเป็นสาธารณสมบัติของแผ่นดินในเขตหวงห้ามเพื่อจัดสร้างการชลประทานในท้องที่จังหวัดเชียงใหม่ พ.ศ 2480 พ.ร.ฎ.กำหนดเขตหวงห้ามที่ดินไนท้องที่จังหวัดเชียงใหม่ พ.ศ.2480 พ.ร.บ.จัดที่ดินเพื่อการครองชีพ พ.ศ.2485 การเข้าครอบครองที่ดินรกร้างว่างเปล่าซึ่งมีกดหมายกำหนดเขตหวงห้ามไว้ พายหลังวันไช้กดหมายนั้นได้ชื่อว่าเข้าครอบครองที่ดินอันเปนสาธารนะสมบัติของแผ่นดินโดยมิได้รับอนุญาต การที่มีกดหมายถานการหวงห้ามที่ดินซึ่งได้เคยมีกดหมายหวงห้ามไว้แล้วเพื่อประโยชน์หย่างหนึ่งแต่ไนวันเดียวกันนั้นเอง ได้มีกดหมายหวงห้ามที่ดินนั้น+เพื่อประโยชน์อีกหย่างหนึ่ง เช่นนี้ถือได้ว่าที่ดินนั้นเปนที่ดินหวงห้ามตลอดมาแต่ต้น ไม่มีการยกเลิกการหวงห้ามประการได พ.ร.บ.จัดที่ดินเพื่อการครอบชีพ พ.ส. 2485 ซึ่งยกเลิก พ.ร.บ.จัดตั้งสหกรน์นิคม พ.ส. 2463 มิได้ยกเลิกสิทธิฟ้องร้องคดีของอธิบดีกรมสหกรน์ซึ่งเปนเจ้าหน้าที่ผู้มีอำนาดตามพรราชกริสดีกากำหนดเขตหวงห้ามที่ดินไนท้องที่จังหวัดเชียงไหม่ พ.ส. 2480 แต่อย่างไดสาลชั้นต้นฟังข้อเท็ดจิงว่า จำเลยเข้าจับจองถางป่าพิพาทก่อนวันที่ ๔ เมษายน ๒๔๘๑ ซึ่งเปนวันไช้พระราชกริสดีกากำหนดเขตหวงห้ามที่ดินไนฟ้องที่จังหวัดเชียงไหม่ พ.ส. ๒๔๘๐ โจทจะอาสัยอำนาดตาม พ.ร.บ. กำหนดเขตหวงห้ามและจัดซื้อที่ดินเพื่อจัดส้างการชลประทานไนจังหวัดเชีบงไหม่ พ.ส. ๒๔๗๖ มาฟ้องคดีไม่ได้ เพราะ พ.ร.บ.ฉบับนั้นถูกยกเลิกโดยพระราชกริสดีกาถอนการหวงห้ามที่ดินบางส่วนอันเปนสาธารนะสมบัติของแผ่นดินไนเขตหวงห้ามเพื่อจัดส้างการชลประทานไนท้องที่จังหวัดเชียงไหม่ พ.ส. ๒๔๘๐ การหวงห้ามที่ดินครั้งหลังตามพระราชกริสดีกากำหนดเขตหวงห้ามที่ดินไนท้องที่จังหวัดเชียงไหม่ พ.ส. ๒๔๘๐ ไม่ต่อเนื่องกับการหวงห้ามครั้งแรกตาม พ.ร.บ. ปี ๒๔๗๖ ที่พิพาทที่จำเลยได้เข้าครอบครองจึงไม่ไช่ที่หวงห้ามตามฟ้องโจท พิพากสายกฟ้อง โจทอุธรน์ สาลอุธรน์ฟังว่าจำเลยเพิ่งเข้าไป+ล้างที่พิพาทพายหลังวันไช้พระราชกริสดีกาหวงห้าม พ.ส. ๒๔๘๐ ทั้งข้อตัดฟ้องเรื่องอายุความครอบครองปรปักส์นั้นก็จะยกขึ้นต่อสู้แผ่นดินไม่ได้ จึงพิพากสากลับไห้ขับไสจำเลย จำเลยดีกา สาลดีกาฟังว่าจำเลย เข้าครอบครองีทีพิพาทหลังพ.ร.บ. หวงห้า ฯลฯ ปี ๒๔๗๖ ได้ชื่อว่าเข้าครอบครองที่หวงห้ามโดยมิได้รับอนุญาต แม้จะมีพระราชกิรสดีกาถอนการหวงห้ามที่ดินนั้นประกาสไช้+ตามแต่ก็มีพระราชกริสดีกาหวงห้ามที่ดินรายเดียวกันนั้นเองประกาสไช้ไนวันเดียวกัน ที่ดินนั้นจึงเปนที่หวงห้ามตลอดมาไม่ขาดตอน อนึ่ง พ.ร.บ. จัดที่ดินเพื่อการครองชีพ พ.ส. ๒๔๘๕ ซึ่งยกเลิก พ.ร.บ.จัดตั้งสหกรน์นิคม พ.ส. ๒๔๘๓ มิได้ยกเลิกสิทธิของอธิบดีกรมสหกรน์ตามพระราชกริสดีกาหวงห้ามฯลฯ ๒๔๘๐ แต่หย่างได จึงพิพากสายืนตามสาลอุธรน์.(ทิพปัญญา อ. บุปผเวส-ชม จามรมาน-ธรรมบัณฑิต บุนยะปานะ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: สาลชั้นต้นฟังข้อเท็ดจิงว่า จำเลยเข้าจับจองถางป่าพิพาทก่อนวันที่ ๔ เมษายน ๒๔๘๑ ซึ่งเปนวันไช้พระราชกริสดีกากำหนดเขตหวงห้ามที่ดินไนฟ้องที่จังหวัดเชียงไหม่ พ.ส. ๒๔๘๐ โจทจะอาสัยอำนาดตาม พ.ร.บ. กำหนดเขตหวงห้ามและจัดซื้อที่ดินเพื่อจัดส้างการชลประทานไนจังหวัดเชีบงไหม่ พ.ส. ๒๔๗๖ มาฟ้องคดีไม่ได้ เพราะ พ.ร.บ.ฉบับนั้นถูกยกเลิกโดยพระราชกริสดีกาถอนการหวงห้ามที่ดินบางส่วนอันเปนสาธารนะสมบัติของแผ่นดินไนเขตหวงห้ามเพื่อจัดส้างการชลประทานไนท้องที่จังหวัดเชียงไหม่ พ.ส. ๒๔๘๐ การหวงห้ามที่ดินครั้งหลังตามพระราชกริสดีกากำหนดเขตหวงห้ามที่ดินไนท้องที่จังหวัดเชียงไหม่ พ.ส. ๒๔๘๐ ไม่ต่อเนื่องกับการหวงห้ามครั้งแรกตาม พ.ร.บ. ปี ๒๔๗๖ ที่พิพาทที่จำเลยได้เข้าครอบครองจึงไม่ไช่ที่หวงห้ามตามฟ้องโจท พิพากสายกฟ้อง โจทอุธรน์ สาลอุธรน์ฟังว่าจำเลยเพิ่งเข้าไป+ล้างที่พิพาทพายหลังวันไช้พระราชกริสดีกาหวงห้าม พ.ส. ๒๔๘๐ ทั้งข้อตัดฟ้องเรื่องอายุความครอบครองปรปักส์นั้นก็จะยกขึ้นต่อสู้แผ่นดินไม่ได้ จึงพิพากสากลับไห้ขับไสจำเลย จำเลยดีกา สาลดีกาฟังว่าจำเลย เข้าครอบครองีทีพิพาทหลังพ.ร.บ. หวงห้า ฯลฯ ปี ๒๔๗๖ ได้ชื่อว่าเข้าครอบครองที่หวงห้ามโดยมิได้รับอนุญาต แม้จะมีพระราชกิรสดีกาถอนการหวงห้ามที่ดินนั้นประกาสไช้+ตามแต่ก็มีพระราชกริสดีกาหวงห้ามที่ดินรายเดียวกันนั้นเองประกาสไช้ไนวันเดียวกัน ที่ดินนั้นจึงเปนที่หวงห้ามตลอดมาไม่ขาดตอน อนึ่ง พ.ร.บ. จัดที่ดินเพื่อการครองชีพ พ.ส. ๒๔๘๕ ซึ่งยกเลิก พ.ร.บ.จัดตั้งสหกรน์นิคม พ.ส. ๒๔๘๓ มิได้ยกเลิกสิทธิของอธิบดีกรมสหกรน์ตามพระราชกริสดีกาหวงห้ามฯลฯ ๒๔๘๐ แต่หย่างได จึงพิพากสายืนตามสาลอุธรน์. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 641/2486กรมสหกรน์และอธิบดีกรมสหกรน์โจทนายมูล ชัยชนะจำเลย ป.พ.พ. ม. 1306, ม. 1307. พ.ร.บ.กำหนดเขตหวงห้ามและจัดซื้อที่ดินเพื่อจัดสร้างการชลประทานจังหวัดเชียงใหม่ พ.ศ.2476 พ.ร.ฎ.ถอนการหวงห้ามที่ดินบางส่วนอันเป็นสาธารณสมบัติของแผ่นดินในเขตหวงห้ามเพื่อจัดสร้างการชลประทานในท้องที่จังหวัดเชียงใหม่ พ.ศ 2480 พ.ร.ฎ.กำหนดเขตหวงห้ามที่ดินไนท้องที่จังหวัดเชียงใหม่ พ.ศ.2480 พ.ร.บ.จัดที่ดินเพื่อการครองชีพ พ.ศ.2485 การเข้าครอบครองที่ดินรกร้างว่างเปล่าซึ่งมีกดหมายกำหนดเขตหวงห้ามไว้ พายหลังวันไช้กดหมายนั้นได้ชื่อว่าเข้าครอบครองที่ดินอันเปนสาธารนะสมบัติของแผ่นดินโดยมิได้รับอนุญาต การที่มีกดหมายถานการหวงห้ามที่ดินซึ่งได้เคยมีกดหมายหวงห้ามไว้แล้วเพื่อประโยชน์หย่างหนึ่งแต่ไนวันเดียวกันนั้นเอง ได้มีกดหมายหวงห้ามที่ดินนั้น+เพื่อประโยชน์อีกหย่างหนึ่ง เช่นนี้ถือได้ว่าที่ดินนั้นเปนที่ดินหวงห้ามตลอดมาแต่ต้น ไม่มีการยกเลิกการหวงห้ามประการได พ.ร.บ.จัดที่ดินเพื่อการครอบชีพ พ.ส. 2485 ซึ่งยกเลิก พ.ร.บ.จัดตั้งสหกรน์นิคม พ.ส. 2463 มิได้ยกเลิกสิทธิฟ้องร้องคดีของอธิบดีกรมสหกรน์ซึ่งเปนเจ้าหน้าที่ผู้มีอำนาดตามพรราชกริสดีกากำหนดเขตหวงห้ามที่ดินไนท้องที่จังหวัดเชียงไหม่ พ.ส. 2480 แต่อย่างไดสาลชั้นต้นฟังข้อเท็ดจิงว่า จำเลยเข้าจับจองถางป่าพิพาทก่อนวันที่ ๔ เมษายน ๒๔๘๑ ซึ่งเปนวันไช้พระราชกริสดีกากำหนดเขตหวงห้ามที่ดินไนฟ้องที่จังหวัดเชียงไหม่ พ.ส. ๒๔๘๐ โจทจะอาสัยอำนาดตาม พ.ร.บ. กำหนดเขตหวงห้ามและจัดซื้อที่ดินเพื่อจัดส้างการชลประทานไนจังหวัดเชีบงไหม่ พ.ส. ๒๔๗๖ มาฟ้องคดีไม่ได้ เพราะ พ.ร.บ.ฉบับนั้นถูกยกเลิกโดยพระราชกริสดีกาถอนการหวงห้ามที่ดินบางส่วนอันเปนสาธารนะสมบัติของแผ่นดินไนเขตหวงห้ามเพื่อจัดส้างการชลประทานไนท้องที่จังหวัดเชียงไหม่ พ.ส. ๒๔๘๐ การหวงห้ามที่ดินครั้งหลังตามพระราชกริสดีกากำหนดเขตหวงห้ามที่ดินไนท้องที่จังหวัดเชียงไหม่ พ.ส. ๒๔๘๐ ไม่ต่อเนื่องกับการหวงห้ามครั้งแรกตาม พ.ร.บ. ปี ๒๔๗๖ ที่พิพาทที่จำเลยได้เข้าครอบครองจึงไม่ไช่ที่หวงห้ามตามฟ้องโจท พิพากสายกฟ้อง โจทอุธรน์ สาลอุธรน์ฟังว่าจำเลยเพิ่งเข้าไป+ล้างที่พิพาทพายหลังวันไช้พระราชกริสดีกาหวงห้าม พ.ส. ๒๔๘๐ ทั้งข้อตัดฟ้องเรื่องอายุความครอบครองปรปักส์นั้นก็จะยกขึ้นต่อสู้แผ่นดินไม่ได้ จึงพิพากสากลับไห้ขับไสจำเลย จำเลยดีกา สาลดีกาฟังว่าจำเลย เข้าครอบครองีทีพิพาทหลังพ.ร.บ. หวงห้า ฯลฯ ปี ๒๔๗๖ ได้ชื่อว่าเข้าครอบครองที่หวงห้ามโดยมิได้รับอนุญาต แม้จะมีพระราชกิรสดีกาถอนการหวงห้ามที่ดินนั้นประกาสไช้+ตามแต่ก็มีพระราชกริสดีกาหวงห้ามที่ดินรายเดียวกันนั้นเองประกาสไช้ไนวันเดียวกัน ที่ดินนั้นจึงเปนที่หวงห้ามตลอดมาไม่ขาดตอน อนึ่ง พ.ร.บ. จัดที่ดินเพื่อการครองชีพ พ.ส. ๒๔๘๕ ซึ่งยกเลิก พ.ร.บ.จัดตั้งสหกรน์นิคม พ.ส. ๒๔๘๓ มิได้ยกเลิกสิทธิของอธิบดีกรมสหกรน์ตามพระราชกริสดีกาหวงห้ามฯลฯ ๒๔๘๐ แต่หย่างได จึงพิพากสายืนตามสาลอุธรน์.(ทิพปัญญา อ. บุปผเวส-ชม จามรมาน-ธรรมบัณฑิต บุนยะปานะ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ