คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 562/2510หลักกฎหมาย: เครื่องหมายการค้าของโจทก์เป็นรูปหมีกำลังนั่งป้อนนมลูกด้วยขวดนม ส่วนของจำเลยเป็นรูปหมียืนเกาะถ้วย จึงไม่มีลักษณะในทางเหมือนหรือคล้ายคลึงเครื่องหมายการค้าของโจทก์ เมื่อขอจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าในสินค้าจำพวกใด ถือเป็น การขอจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าทั้งจำพวกของสินค้าในจำพวกนั้น ๆ ผู้ขออาจนำเครื่องหมายการค้านั้นไปใช้กับสินค้าชนิดอื่นในจำพวกนั้นก็ได้เว้นแต่จะได้ขอจดทะเบียนจำกัดรายการสินค้าไว้แน่นอนว่าจะใช้กับสินค้าของผู้ขอชนิดนั้นอย่างเดียว โจทก์เรียกขานเครื่องหมายการค้าของตนว่า 'ตราหมี' จำเลยเรียกของตนว่า 'ตราหมีทอง' ไม่แสดงว่าจำเลยใช้สิทธิในทางไม่สุจริต การที่จำเลยใช้รูปหมียืนเกาะถ้วยหาเป็นการละเมิดเครื่องหมายการค้าของโจทก์ที่เป็นรูปหมีนั่งป้อนนมลูกด้วยขวดนม ไม่ เพราะรูปหมีทั่ว ๆ ไปไม่มีลักษณะบ่งเฉพาะแต่อย่างใดโจทก์ไม่มีสิทธิจะสงวนรูปหมีทั่ว ๆ ไปไว้ใช้สำหรับเครื่องหมายการค้าของตนแต่ผู้เดียวโจทก์ฟ้องว่าจำเลยได้ยื่นคำขอจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าเป็นรูปหมีในสารสำคัญต่อกองเครื่องหมายการค้า กระทรวงเศรษฐการในสินค้าจำพวก 42 ซึ่งเป็นจำพวกเดียวกับที่โจทก์ได้ขอจดทะเบียนไว้แล้ว โจทก์ได้ยื่นคำคัดค้าน แต่นายทะเบียนเครื่องหมายการค้าได้ยกคำคัดค้านของโจทก์ การที่จำเลยเอารูปหมีซึ่งเป็นเครื่องหมายการค้าของโจทก์ไปประกอบกับส่วนอื่นแล้วนำไปขอจดทะเบียนนี้จึงเป็นการใช้สิทธิที่ไม่สุจริต มีแต่จะเกิดการเสียหายแก่โจทก์ และเป็นการละเมิดต่อโจทก์ และเครื่องหมายการค้าของจำเลยไม่มีลักษณะบ่งเฉพาะอันจะทำให้เห็นผิดไปจากของโจทก์ ทำให้สาธารณชนอาจเข้าใจสับสนและผิดไปว่าสินค้าของจำเลยนั้นเป็นของโจทก์ หรือโจทก์มีส่วนเกี่ยวข้องด้วย ขอให้ศาลเพิกถอนการขอจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าของจำเลยและให้จำเลยใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์จำเลยให้การว่า เครื่องหมายการค้าของโจทก์จำเลยมีลักษณะบ่งเฉพาะที่ได้นำมาใช้ให้เห็นว่าผิดต่างกัน สินค้าของโจทก์เป็น "นม" ของจำเลยเป็น "น้ำปลา" แม้จะอยู่ในจำพวก 42 ด้วยกันก็เป็นสินค้าคนละประเภท โจทก์ค้านมอย่างเดียวไม่มีสิทธิก้าวล่วงไปห้ามมิให้บุคคลอื่นใช้เครื่องหมายนั้นในสินค้าประเภทอื่นนอกจากนม การเรียกขานชื่อสินค้าก็ต่างกัน ย่อมไม่ทำให้ประชาชนทั่วไปสับสนหลงผิด โจทก์ไม่มีอำนาจฟ้อง คดีโจทก์ขาดอายุความศาลชั้นต้นเห็นว่าคดีพอวินิจฉัยได้แล้วจึงให้งดสืบพยานทั้งสองฝ่ายแล้วพิพากษาว่า เครื่องหมายการค้าของโจทก์จำเลยมีลักษณะแตกต่างกัน สินค้าของโจทก์เป็นนม ของจำเลยเป็นน้ำปลา เครื่องหมายของจำเลยมีลักษณะบ่งเฉพาะผิดกับสินค้าของโจทก์จนเห็นได้ชัด ไม่อาจทำให้บุคคลใดหลงสับสนไปได้ โจทก์ไม่ได้จดทะเบียนเครื่องหมายคำประดิษฐ์ว่า "ตราหมี" ไว้ จะถือสิทธิคำว่าตราหมีไม่ได้ จำเลยมีสิทธิที่จะจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าตามคำขอของจำเลยได้โดยชอบและเป็นการใช้สิทธิโดยสุจริต ไม่เป็นการละเมิดในเครื่องหมายการค้าของโจทก์โจทก์จะเรียกเอาค่าเสียหายจากจำเลยไม่ได้ ให้ยกฟ้องโจทก์โจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า เครื่องหมายการค้าของโจทก์เป็นรูปหมีกำลังนั่งป้อนนมลูกด้วยขวดนม ส่วนของจำเลยเป็นรูปหมียืนเกาะถ้วย จึงไม่มีลักษณะในทางเหมือนหรือคล้ายคลึงกับเครื่องหมายการค้าของโจทก์ เมื่อจำเลยขอจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าในสินค้าจำพวกใดถือเป็นการขอจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าทั้งจำพวกของสินค้าในจำพวกนั้น จำเลยอาจนำเครื่องหมายการค้านั้นไปใช้กับสินค้าชนิดอื่นในจำพวกนั้นก็ได้ เว้นแต่จะได้ขอจดทะเบียนจำกัดรายการสินค้าไว้แน่นอนว่าจะใช้กับสินค้าของจำเลยชนิดนั้นอย่างเดียว แต่เนื่องจากเครื่องหมายการค้าของจำเลยกับของโจทก์แตกต่างกันมากและไม่มีลักษณะคล้ายหรือเหมือนกันเลย ฎีกาของโจทก์ข้อนี้จึงไม่เป็นเหตุให้ชนะคดีได้ที่โจทก์ฎีกาว่าจำเลยขอจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าเป็นการใช้สิทธิโดยไม่สุจริตนั้น เห็นว่าโจทก์เรียกขานเครื่องหมายการค้าของตนว่า "ตราหมี" จำเลยเรียกของตนว่า "ตราหมีทอง" ไม่แสดงว่าจำเลยใช้สิทธิในทางไม่สุจริต แต่กลับส่อไปในทางสุจริต เพื่อไม่ให้ฟ้องกับคำว่าตราหมีของโจทก์ที่โจทก์ฎีกาว่าจำเลยกระทำละเมิดต่อโจทก์โดยนำเอารูปหมีไปขอจดทะเบียนเป็นเครื่องหมายการค้าของจำเลยนั้น เห็นว่า การที่จำเลยใช้รูปหมียืนเกาะถ้วยหาเป็นการละเมิดเครื่องหมายการค้าของโจทก์ที่เป็นรูปหมีนั่งป้อนนมลูกด้วยขวดนมไม่เพราะรูปหมีทั่ว ๆ ไปไม่มีลักษณะบ่งเฉพาะแต่อย่างใดโจทก์ไม่มีสิทธิจะสงวนรูปหมีทั่ว ๆ ไป ไว้สำหรับเครื่องหมายการค้าของตนแต่ผู้เดียวพิพากษายืน ยกฎีกาโจทก์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 562/2510บริษัท เบอร์เนอราฟเพน มิลชเกเซลส์ชาฟ์ท โดยนางสาวอีนา เยอร์เกนเซ่น ผู้รับมอบอำนาจโจทก์นายเก๊า แซ่ตั้งจำเลย ป.พ.พ. ม. 420 พ.ร.บ.เครื่องหมายการค้า พ.ศ.2474 เครื่องหมายการค้าของโจทก์เป็นรูปหมีกำลังนั่งป้อนนมลูกด้วยขวดนม ส่วนของจำเลยเป็นรูปหมียืนเกาะถ้วย จึงไม่มีลักษณะในทางเหมือนหรือคล้ายคลึงเครื่องหมายการค้าของโจทก์ เมื่อขอจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าในสินค้าจำพวกใด ถือเป็น การขอจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าทั้งจำพวกของสินค้าในจำพวกนั้น ๆ ผู้ขออาจนำเครื่องหมายการค้านั้นไปใช้กับสินค้าชนิดอื่นในจำพวกนั้นก็ได้เว้นแต่จะได้ขอจดทะเบียนจำกัดรายการสินค้าไว้แน่นอนว่าจะใช้กับสินค้าของผู้ขอชนิดนั้นอย่างเดียว โจทก์เรียกขานเครื่องหมายการค้าของตนว่า 'ตราหมี' จำเลยเรียกของตนว่า 'ตราหมีทอง' ไม่แสดงว่าจำเลยใช้สิทธิในทางไม่สุจริต การที่จำเลยใช้รูปหมียืนเกาะถ้วยหาเป็นการละเมิดเครื่องหมายการค้าของโจทก์ที่เป็นรูปหมีนั่งป้อนนมลูกด้วยขวดนม ไม่ เพราะรูปหมีทั่ว ๆ ไปไม่มีลักษณะบ่งเฉพาะแต่อย่างใดโจทก์ไม่มีสิทธิจะสงวนรูปหมีทั่ว ๆ ไปไว้ใช้สำหรับเครื่องหมายการค้าของตนแต่ผู้เดียวโจทก์ฟ้องว่าจำเลยได้ยื่นคำขอจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าเป็นรูปหมีในสารสำคัญต่อกองเครื่องหมายการค้า กระทรวงเศรษฐการในสินค้าจำพวก 42 ซึ่งเป็นจำพวกเดียวกับที่โจทก์ได้ขอจดทะเบียนไว้แล้ว โจทก์ได้ยื่นคำคัดค้าน แต่นายทะเบียนเครื่องหมายการค้าได้ยกคำคัดค้านของโจทก์ การที่จำเลยเอารูปหมีซึ่งเป็นเครื่องหมายการค้าของโจทก์ไปประกอบกับส่วนอื่นแล้วนำไปขอจดทะเบียนนี้จึงเป็นการใช้สิทธิที่ไม่สุจริต มีแต่จะเกิดการเสียหายแก่โจทก์ และเป็นการละเมิดต่อโจทก์ และเครื่องหมายการค้าของจำเลยไม่มีลักษณะบ่งเฉพาะอันจะทำให้เห็นผิดไปจากของโจทก์ ทำให้สาธารณชนอาจเข้าใจสับสนและผิดไปว่าสินค้าของจำเลยนั้นเป็นของโจทก์ หรือโจทก์มีส่วนเกี่ยวข้องด้วย ขอให้ศาลเพิกถอนการขอจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าของจำเลยและให้จำเลยใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์จำเลยให้การว่า เครื่องหมายการค้าของโจทก์จำเลยมีลักษณะบ่งเฉพาะที่ได้นำมาใช้ให้เห็นว่าผิดต่างกัน สินค้าของโจทก์เป็น "นม" ของจำเลยเป็น "น้ำปลา" แม้จะอยู่ในจำพวก 42 ด้วยกันก็เป็นสินค้าคนละประเภท โจทก์ค้านมอย่างเดียวไม่มีสิทธิก้าวล่วงไปห้ามมิให้บุคคลอื่นใช้เครื่องหมายนั้นในสินค้าประเภทอื่นนอกจากนม การเรียกขานชื่อสินค้าก็ต่างกัน ย่อมไม่ทำให้ประชาชนทั่วไปสับสนหลงผิด โจทก์ไม่มีอำนาจฟ้อง คดีโจทก์ขาดอายุความศาลชั้นต้นเห็นว่าคดีพอวินิจฉัยได้แล้วจึงให้งดสืบพยานทั้งสองฝ่ายแล้วพิพากษาว่า เครื่องหมายการค้าของโจทก์จำเลยมีลักษณะแตกต่างกัน สินค้าของโจทก์เป็นนม ของจำเลยเป็นน้ำปลา เครื่องหมายของจำเลยมีลักษณะบ่งเฉพาะผิดกับสินค้าของโจทก์จนเห็นได้ชัด ไม่อาจทำให้บุคคลใดหลงสับสนไปได้ โจทก์ไม่ได้จดทะเบียนเครื่องหมายคำประดิษฐ์ว่า "ตราหมี" ไว้ จะถือสิทธิคำว่าตราหมีไม่ได้ จำเลยมีสิทธิที่จะจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าตามคำขอของจำเลยได้โดยชอบและเป็นการใช้สิทธิโดยสุจริต ไม่เป็นการละเมิดในเครื่องหมายการค้าของโจทก์โจทก์จะเรียกเอาค่าเสียหายจากจำเลยไม่ได้ ให้ยกฟ้องโจทก์โจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า เครื่องหมายการค้าของโจทก์เป็นรูปหมีกำลังนั่งป้อนนมลูกด้วยขวดนม ส่วนของจำเลยเป็นรูปหมียืนเกาะถ้วย จึงไม่มีลักษณะในทางเหมือนหรือคล้ายคลึงกับเครื่องหมายการค้าของโจทก์ เมื่อจำเลยขอจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าในสินค้าจำพวกใดถือเป็นการขอจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าทั้งจำพวกของสินค้าในจำพวกนั้น จำเลยอาจนำเครื่องหมายการค้านั้นไปใช้กับสินค้าชนิดอื่นในจำพวกนั้นก็ได้ เว้นแต่จะได้ขอจดทะเบียนจำกัดรายการสินค้าไว้แน่นอนว่าจะใช้กับสินค้าของจำเลยชนิดนั้นอย่างเดียว แต่เนื่องจากเครื่องหมายการค้าของจำเลยกับของโจทก์แตกต่างกันมากและไม่มีลักษณะคล้ายหรือเหมือนกันเลย ฎีกาของโจทก์ข้อนี้จึงไม่เป็นเหตุให้ชนะคดีได้ที่โจทก์ฎีกาว่าจำเลยขอจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าเป็นการใช้สิทธิโดยไม่สุจริตนั้น เห็นว่าโจทก์เรียกขานเครื่องหมายการค้าของตนว่า "ตราหมี" จำเลยเรียกของตนว่า "ตราหมีทอง" ไม่แสดงว่าจำเลยใช้สิทธิในทางไม่สุจริต แต่กลับส่อไปในทางสุจริต เพื่อไม่ให้ฟ้องกับคำว่าตราหมีของโจทก์ที่โจทก์ฎีกาว่าจำเลยกระทำละเมิดต่อโจทก์โดยนำเอารูปหมีไปขอจดทะเบียนเป็นเครื่องหมายการค้าของจำเลยนั้น เห็นว่า การที่จำเลยใช้รูปหมียืนเกาะถ้วยหาเป็นการละเมิดเครื่องหมายการค้าของโจทก์ที่เป็นรูปหมีนั่งป้อนนมลูกด้วยขวดนมไม่เพราะรูปหมีทั่ว ๆ ไปไม่มีลักษณะบ่งเฉพาะแต่อย่างใดโจทก์ไม่มีสิทธิจะสงวนรูปหมีทั่ว ๆ ไป ไว้สำหรับเครื่องหมายการค้าของตนแต่ผู้เดียวพิพากษายืน ยกฎีกาโจทก์(ศริ มลิลา-ยง เหลืองรังษี-สุทิน เกษคุปต์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่าจำเลยได้ยื่นคำขอจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าเป็นรูปหมีในสารสำคัญต่อกองเครื่องหมายการค้า กระทรวงเศรษฐการในสินค้าจำพวก 42 ซึ่งเป็นจำพวกเดียวกับที่โจทก์ได้ขอจดทะเบียนไว้แล้ว โจทก์ได้ยื่นคำคัดค้าน แต่นายทะเบียนเครื่องหมายการค้าได้ยกคำคัดค้านของโจทก์ การที่จำเลยเอารูปหมีซึ่งเป็นเครื่องหมายการค้าของโจทก์ไปประกอบกับส่วนอื่นแล้วนำไปขอจดทะเบียนนี้จึงเป็นการใช้สิทธิที่ไม่สุจริต มีแต่จะเกิดการเสียหายแก่โจทก์ และเป็นการละเมิดต่อโจทก์ และเครื่องหมายการค้าของจำเลยไม่มีลักษณะบ่งเฉพาะอันจะทำให้เห็นผิดไปจากของโจทก์ ทำให้สาธารณชนอาจเข้าใจสับสนและผิดไปว่าสินค้าของจำเลยนั้นเป็นของโจทก์ หรือโจทก์มีส่วนเกี่ยวข้องด้วย ขอให้ศาลเพิกถอนการขอจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าของจำเลยและให้จำเลยใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์จำเลยให้การว่า เครื่องหมายการค้าของโจทก์จำเลยมีลักษณะบ่งเฉพาะที่ได้นำมาใช้ให้เห็นว่าผิดต่างกัน สินค้าของโจทก์เป็น "นม" ของจำเลยเป็น "น้ำปลา" แม้จะอยู่ในจำพวก 42 ด้วยกันก็เป็นสินค้าคนละประเภท โจทก์ค้านมอย่างเดียวไม่มีสิทธิก้าวล่วงไปห้ามมิให้บุคคลอื่นใช้เครื่องหมายนั้นในสินค้าประเภทอื่นนอกจากนม การเรียกขานชื่อสินค้าก็ต่างกัน ย่อมไม่ทำให้ประชาชนทั่วไปสับสนหลงผิด โจทก์ไม่มีอำนาจฟ้อง คดีโจทก์ขาดอายุความศาลชั้นต้นเห็นว่าคดีพอวินิจฉัยได้แล้วจึงให้งดสืบพยานทั้งสองฝ่ายแล้วพิพากษาว่า เครื่องหมายการค้าของโจทก์จำเลยมีลักษณะแตกต่างกัน สินค้าของโจทก์เป็นนม ของจำเลยเป็นน้ำปลา เครื่องหมายของจำเลยมีลักษณะบ่งเฉพาะผิดกับสินค้าของโจทก์จนเห็นได้ชัด ไม่อาจทำให้บุคคลใดหลงสับสนไปได้ โจทก์ไม่ได้จดทะเบียนเครื่องหมายคำประดิษฐ์ว่า "ตราหมี" ไว้ จะถือสิทธิคำว่าตราหมีไม่ได้ จำเลยมีสิทธิที่จะจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าตามคำขอของจำเลยได้โดยชอบและเป็นการใช้สิทธิโดยสุจริต ไม่เป็นการละเมิดในเครื่องหมายการค้าของโจทก์โจทก์จะเรียกเอาค่าเสียหายจากจำเลยไม่ได้ ให้ยกฟ้องโจทก์โจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า เครื่องหมายการค้าของโจทก์เป็นรูปหมีกำลังนั่งป้อนนมลูกด้วยขวดนม ส่วนของจำเลยเป็นรูปหมียืนเกาะถ้วย จึงไม่มีลักษณะในทางเหมือนหรือคล้ายคลึงกับเครื่องหมายการค้าของโจทก์ เมื่อจำเลยขอจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าในสินค้าจำพวกใดถือเป็นการขอจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าทั้งจำพวกของสินค้าในจำพวกนั้น จำเลยอาจนำเครื่องหมายการค้านั้นไปใช้กับสินค้าชนิดอื่นในจำพวกนั้นก็ได้ เว้นแต่จะได้ขอจดทะเบียนจำกัดรายการสินค้าไว้แน่นอนว่าจะใช้กับสินค้าของจำเลยชนิดนั้นอย่างเดียว แต่เนื่องจากเครื่องหมายการค้าของจำเลยกับของโจทก์แตกต่างกันมากและไม่มีลักษณะคล้ายหรือเหมือนกันเลย ฎีกาของโจทก์ข้อนี้จึงไม่เป็นเหตุให้ชนะคดีได้ที่โจทก์ฎีกาว่าจำเลยขอจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าเป็นการใช้สิทธิโดยไม่สุจริตนั้น เห็นว่าโจทก์เรียกขานเครื่องหมายการค้าของตนว่า "ตราหมี" จำเลยเรียกของตนว่า "ตราหมีทอง" ไม่แสดงว่าจำเลยใช้สิทธิในทางไม่สุจริต แต่กลับส่อไปในทางสุจริต เพื่อไม่ให้ฟ้องกับคำว่าตราหมีของโจทก์ที่โจทก์ฎีกาว่าจำเลยกระทำละเมิดต่อโจทก์โดยนำเอารูปหมีไปขอจดทะเบียนเป็นเครื่องหมายการค้าของจำเลยนั้น เห็นว่า การที่จำเลยใช้รูปหมียืนเกาะถ้วยหาเป็นการละเมิดเครื่องหมายการค้าของโจทก์ที่เป็นรูปหมีนั่งป้อนนมลูกด้วยขวดนมไม่เพราะรูปหมีทั่ว ๆ ไปไม่มีลักษณะบ่งเฉพาะแต่อย่างใดโจทก์ไม่มีสิทธิจะสงวนรูปหมีทั่ว ๆ ไป ไว้สำหรับเครื่องหมายการค้าของตนแต่ผู้เดียวพิพากษายืน ยกฎีกาโจทก์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 562/2510บริษัท เบอร์เนอราฟเพน มิลชเกเซลส์ชาฟ์ท โดยนางสาวอีนา เยอร์เกนเซ่น ผู้รับมอบอำนาจโจทก์นายเก๊า แซ่ตั้งจำเลย ป.พ.พ. ม. 420 พ.ร.บ.เครื่องหมายการค้า พ.ศ.2474 เครื่องหมายการค้าของโจทก์เป็นรูปหมีกำลังนั่งป้อนนมลูกด้วยขวดนม ส่วนของจำเลยเป็นรูปหมียืนเกาะถ้วย จึงไม่มีลักษณะในทางเหมือนหรือคล้ายคลึงเครื่องหมายการค้าของโจทก์ เมื่อขอจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าในสินค้าจำพวกใด ถือเป็น การขอจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าทั้งจำพวกของสินค้าในจำพวกนั้น ๆ ผู้ขออาจนำเครื่องหมายการค้านั้นไปใช้กับสินค้าชนิดอื่นในจำพวกนั้นก็ได้เว้นแต่จะได้ขอจดทะเบียนจำกัดรายการสินค้าไว้แน่นอนว่าจะใช้กับสินค้าของผู้ขอชนิดนั้นอย่างเดียว โจทก์เรียกขานเครื่องหมายการค้าของตนว่า 'ตราหมี' จำเลยเรียกของตนว่า 'ตราหมีทอง' ไม่แสดงว่าจำเลยใช้สิทธิในทางไม่สุจริต การที่จำเลยใช้รูปหมียืนเกาะถ้วยหาเป็นการละเมิดเครื่องหมายการค้าของโจทก์ที่เป็นรูปหมีนั่งป้อนนมลูกด้วยขวดนม ไม่ เพราะรูปหมีทั่ว ๆ ไปไม่มีลักษณะบ่งเฉพาะแต่อย่างใดโจทก์ไม่มีสิทธิจะสงวนรูปหมีทั่ว ๆ ไปไว้ใช้สำหรับเครื่องหมายการค้าของตนแต่ผู้เดียวโจทก์ฟ้องว่าจำเลยได้ยื่นคำขอจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าเป็นรูปหมีในสารสำคัญต่อกองเครื่องหมายการค้า กระทรวงเศรษฐการในสินค้าจำพวก 42 ซึ่งเป็นจำพวกเดียวกับที่โจทก์ได้ขอจดทะเบียนไว้แล้ว โจทก์ได้ยื่นคำคัดค้าน แต่นายทะเบียนเครื่องหมายการค้าได้ยกคำคัดค้านของโจทก์ การที่จำเลยเอารูปหมีซึ่งเป็นเครื่องหมายการค้าของโจทก์ไปประกอบกับส่วนอื่นแล้วนำไปขอจดทะเบียนนี้จึงเป็นการใช้สิทธิที่ไม่สุจริต มีแต่จะเกิดการเสียหายแก่โจทก์ และเป็นการละเมิดต่อโจทก์ และเครื่องหมายการค้าของจำเลยไม่มีลักษณะบ่งเฉพาะอันจะทำให้เห็นผิดไปจากของโจทก์ ทำให้สาธารณชนอาจเข้าใจสับสนและผิดไปว่าสินค้าของจำเลยนั้นเป็นของโจทก์ หรือโจทก์มีส่วนเกี่ยวข้องด้วย ขอให้ศาลเพิกถอนการขอจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าของจำเลยและให้จำเลยใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์จำเลยให้การว่า เครื่องหมายการค้าของโจทก์จำเลยมีลักษณะบ่งเฉพาะที่ได้นำมาใช้ให้เห็นว่าผิดต่างกัน สินค้าของโจทก์เป็น "นม" ของจำเลยเป็น "น้ำปลา" แม้จะอยู่ในจำพวก 42 ด้วยกันก็เป็นสินค้าคนละประเภท โจทก์ค้านมอย่างเดียวไม่มีสิทธิก้าวล่วงไปห้ามมิให้บุคคลอื่นใช้เครื่องหมายนั้นในสินค้าประเภทอื่นนอกจากนม การเรียกขานชื่อสินค้าก็ต่างกัน ย่อมไม่ทำให้ประชาชนทั่วไปสับสนหลงผิด โจทก์ไม่มีอำนาจฟ้อง คดีโจทก์ขาดอายุความศาลชั้นต้นเห็นว่าคดีพอวินิจฉัยได้แล้วจึงให้งดสืบพยานทั้งสองฝ่ายแล้วพิพากษาว่า เครื่องหมายการค้าของโจทก์จำเลยมีลักษณะแตกต่างกัน สินค้าของโจทก์เป็นนม ของจำเลยเป็นน้ำปลา เครื่องหมายของจำเลยมีลักษณะบ่งเฉพาะผิดกับสินค้าของโจทก์จนเห็นได้ชัด ไม่อาจทำให้บุคคลใดหลงสับสนไปได้ โจทก์ไม่ได้จดทะเบียนเครื่องหมายคำประดิษฐ์ว่า "ตราหมี" ไว้ จะถือสิทธิคำว่าตราหมีไม่ได้ จำเลยมีสิทธิที่จะจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าตามคำขอของจำเลยได้โดยชอบและเป็นการใช้สิทธิโดยสุจริต ไม่เป็นการละเมิดในเครื่องหมายการค้าของโจทก์โจทก์จะเรียกเอาค่าเสียหายจากจำเลยไม่ได้ ให้ยกฟ้องโจทก์โจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า เครื่องหมายการค้าของโจทก์เป็นรูปหมีกำลังนั่งป้อนนมลูกด้วยขวดนม ส่วนของจำเลยเป็นรูปหมียืนเกาะถ้วย จึงไม่มีลักษณะในทางเหมือนหรือคล้ายคลึงกับเครื่องหมายการค้าของโจทก์ เมื่อจำเลยขอจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าในสินค้าจำพวกใดถือเป็นการขอจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าทั้งจำพวกของสินค้าในจำพวกนั้น จำเลยอาจนำเครื่องหมายการค้านั้นไปใช้กับสินค้าชนิดอื่นในจำพวกนั้นก็ได้ เว้นแต่จะได้ขอจดทะเบียนจำกัดรายการสินค้าไว้แน่นอนว่าจะใช้กับสินค้าของจำเลยชนิดนั้นอย่างเดียว แต่เนื่องจากเครื่องหมายการค้าของจำเลยกับของโจทก์แตกต่างกันมากและไม่มีลักษณะคล้ายหรือเหมือนกันเลย ฎีกาของโจทก์ข้อนี้จึงไม่เป็นเหตุให้ชนะคดีได้ที่โจทก์ฎีกาว่าจำเลยขอจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าเป็นการใช้สิทธิโดยไม่สุจริตนั้น เห็นว่าโจทก์เรียกขานเครื่องหมายการค้าของตนว่า "ตราหมี" จำเลยเรียกของตนว่า "ตราหมีทอง" ไม่แสดงว่าจำเลยใช้สิทธิในทางไม่สุจริต แต่กลับส่อไปในทางสุจริต เพื่อไม่ให้ฟ้องกับคำว่าตราหมีของโจทก์ที่โจทก์ฎีกาว่าจำเลยกระทำละเมิดต่อโจทก์โดยนำเอารูปหมีไปขอจดทะเบียนเป็นเครื่องหมายการค้าของจำเลยนั้น เห็นว่า การที่จำเลยใช้รูปหมียืนเกาะถ้วยหาเป็นการละเมิดเครื่องหมายการค้าของโจทก์ที่เป็นรูปหมีนั่งป้อนนมลูกด้วยขวดนมไม่เพราะรูปหมีทั่ว ๆ ไปไม่มีลักษณะบ่งเฉพาะแต่อย่างใดโจทก์ไม่มีสิทธิจะสงวนรูปหมีทั่ว ๆ ไป ไว้สำหรับเครื่องหมายการค้าของตนแต่ผู้เดียวพิพากษายืน ยกฎีกาโจทก์(ศริ มลิลา-ยง เหลืองรังษี-สุทิน เกษคุปต์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ