คําสั่งกรมสรรพากรที่ ป. 81/2542เรื่อง การคํานวณเบี้ยปรับหรือเงินเพิ่มภาษีมูลค่าเพิ่มตามมาตรา 89 และมาตรา 89/1 แห่งประมวลรัษฎากร------------------------------------เพื่อให้เจ้าพนักงานสรรพากรถือเป็นแนวทางปฏิบัติในการคํานวณเบี้ยปรับหรือเงินเพิ่มภาษีมูลค่าเพิ่มตามมาตรา 89 และมาตรา 89/1 แห่งประมวลรัษฎากรในบางกรณี กรมสรรพากรจึงมีคําสั่งดังต่อไปนี้ข้อ ๑ ให้ยกเลิก(1) คําสั่งกรมสรรพากรที่ ป.30/2535 เรื่อง การคํานวณเบี้ยปรับหรือเงินเพิ่มภาษีมูลค่าเพิ่มตามมาตรา 89 และมาตรา 89/1 แห่งประมวลรัษฎากร ลงวันที่ 18 ธันวาคม พ.ศ.2535(2) คําสั่งกรมสรรพากร ที่ ป.38/2536 เรื่อง การคํานวณเบี้ยปรับภาษีมูลค่าเพิ่มตามมาตรา 89(10) แห่งประมวลรัษฎากร ลงวันที่ 23 พฤศจิกายน พ.ศ.2536ข้อ ๒ กรณีผู้มีหน้าที่เสียภาษีไม่ได้ยื่นแบบแสดงรายการภาษี (ภ.พ.30) หรือยื่นแบบแสดงรายการภาษีเมื่อพ้นกําหนดเวลา ให้คํานวณเบี้ยปรับสองเท่าของจํานวนภาษีที่ต้องเสียในเดือนภาษีตามมาตรา 89(2) แห่งประมวลรัษฎากรจํานวนภาษีที่ต้องเสียในเดือนภาษีตามวรรคหนึ่ง หมายความถึง จํานวนภาษีที่ต้องเสียตามมาตรา 82/3 วรรคสอง แห่งประมวลรัษฎากรข้อ ๓ กรณีผู้มีหน้าที่เสียภาษียื่นแบบแสดงรายการภาษี (ภ.พ.30) ไว้ไม่ถูกต้องหรือมีข้อผิดพลาด อันเป็นเหตุให้จํานวนภาษีขายหรือจํานวนภาษีซื้อที่แสดงไว้คลาดเคลื่อนไปตามมาตรา 89(4) แห่งประมวลรัษฎากร ทั้งนี้ ไม่ว่าจะได้ยื่นแบบแสดงรายการภาษีภายในกําหนดเวลาหรือยื่นแบบแสดงรายการภาษีเมื่อพ้นกําหนดเวลา ให้คํานวณเบี้ยปรับดังนี้(1) กรณีแสดงจํานวนภาษีขายไว้ขาดไป และแสดงจํานวนภาษีซื้อไว้ถูกต้อง ให้คํานวณเบี้ยปรับหนึ่งเท่าของจํานวนภาษีขายที่แสดงไว้ขาดไป(2) กรณีแสดงจํานวนภาษีขายไว้ขาดไป และแสดงจํานวนภาษีซื้อไว้ขาดไป ให้คํานวณเบี้ยปรับหนึ่งเท่าของจํานวนภาษีขายที่แสดงไว้ขาดไป(3) กรณีแสดงจํานวนภาษีขายไว้ขาดไป และแสดงจํานวนภาษีซื้อไว้เกินไป ให้คํานวณเบี้ยปรับหนึ่งเท่าของจํานวนภาษีขายที่แสดงไว้ขาดไป และคํานวณเบี้ยปรับอีกหนึ่งเท่าของจํานวนภาษีซื้อที่แสดงไว้เกินไป(4) กรณีแสดงจํานวนภาษีขายไว้เกินไป และแสดงจํานวนภาษีซื้อไว้ถูกต้อง ไม่ต้องคํานวณเบี้ยปรับแต่อย่างใด(5) กรณีแสดงจํานวนภาษีขายไว้เกินไป และแสดงจํานวนภาษีซื้อไว้ขาดไป ไม่ต้องคํานวณเบี้ยปรับแต่อย่างใด(6) กรณีแสดงจํานวนภาษีขายไว้เกินไป และแสดงจํานวนภาษีซื้อไว้เกินไป ให้คํานวณเบี้ยปรับหนึ่งเท่าของจํานวนภาษีซื้อที่แสดงไว้เกินไป(7) กรณีแสดงจํานวนภาษีขายไว้ถูกต้อง และแสดงจํานวนภาษีซื้อไว้ขาดไป ไม่ต้องคํานวณเบี้ยปรับแต่อย่างใด(8) กรณีแสดงจํานวนภาษีขายไว้ถูกต้อง และแสดงจํานวนภาษีซื้อไว้เกินไป ให้คํานวณเบี้ยปรับหนึ่งเท่าของจํานวนภาษีซื้อที่แสดงไว้เกินไปข้อ ๔ กรณีผู้มีหน้าที่เสียภาษียื่นแบบแสดงรายการภาษี (ภ.พ.30) ภายในกําหนดเวลาไว้ไม่ถูกต้องหรือมีข้อผิดพลาดอันเป็นเหตุให้จํานวนภาษีที่ต้องเสียในเดือนภาษีคลาดเคลื่อนไป ให้คํานวณเบี้ยปรับหนึ่งเท่าของจํานวนภาษีที่เสียคลาดเคลื่อนตามมาตรา 89(3) แห่งประมวลรัษฎากรจํานวนภาษีที่ต้องเสียในเดือนภาษีตามวรรคหนึ่ง หมายความถึง จํานวนภาษีที่ต้องเสียตามมาตรา 82/3 วรรคสอง แห่งประมวลรัษฎากรจํานวนภาษีที่เสียคลาดเคลื่อนตามวรรคหนึ่ง หมายความถึงผลต่างระหว่างจํานวนภาษีขายหักด้วยภาษีซื้อตามแบบแสดงรายการภาษีกับจํานวนภาษีขายหักด้วยภาษีซื้อที่พึงต้องเสียในเดือนภาษีนั้นจํานวนภาษีที่เสียคลาดเคลื่อนตามวรรคสาม ได้แก่(1) กรณีผู้มีหน้าที่เสียภาษียื่นแบบแสดงรายการภาษี (ภ.พ.30) แสดงจํานวนภาษีที่ต้องชําระไว้น้อยกว่าจํานวนภาษีที่พึงต้องชําระในเดือนภาษีนั้น ให้คํานวณเบี้ยปรับตามวรรคหนึ่ง(2) กรณีผู้มีหน้าที่เสียภาษียื่นแบบแสดงรายการภาษี (ภ.พ.30) แสดงจํานวนภาษีที่ขอคืนไว้มากกว่าจํานวนภาษีที่พึงได้คืนในเดือนภาษีนั้น ไม่ต้องคํานวณเบี้ยปรับตามวรรคหนึ่ง(3) กรณีผู้มีหน้าที่เสียภาษียื่นแบบแสดงรายการภาษี (ภ.พ.30) แสดงจํานวนภาษีที่ขอคืน แต่ในเดือนภาษีนั้นนอกจากไม่มีจํานวนภาษีที่พึงได้คืนแล้ว ยังมีจํานวนภาษีที่พึงต้องชําระอีกด้วย ให้คํานวณเบี้ยปรับตามวรรคหนึ่งเฉพาะจํานวนภาษีที่พึงต้องชําระข้อ ๕ กรณีผู้มีหน้าที่เสียภาษียื่นแบบแสดงรายการภาษี (ภ.พ.30) ภายในกําหนดเวลาไว้ไม่ถูกต้องหรือมีข้อผิดพลาด อันเป็นเหตุให้จํานวนภาษีขายหรือจํานวนภาษีซื้อที่แสดงไว้คลาดเคลื่อนไปตามข้อ 3 และยังเป็นเหตุให้จํานวนภาษีที่ต้องเสียในเดือนภาษีตามข้อ 4 คลาดเคลื่อนไปด้วย ให้คํานวณเบี้ยปรับตามข้อ 3 และยังต้องคํานวณเบี้ยปรับตามข้อ 4 ด้วย แต่ให้เรียกเก็บเบี้ยปรับเพียงกรณีเดียวซึ่งเป็นกรณีที่จะทําให้เรียกเก็บเบี้ยปรับได้เงินเป็นจํานวนมากกว่าข้อ ๖ กรณีผู้มีหน้าที่เสียภาษียื่นแบบแสดงรายการภาษี (ภ.พ.30) ภายในกําหนดเวลาไว้ไม่ถูกต้องหรือมีข้อผิดพลาด และต่อมาได้มีการยื่นแบบแสดงรายการภาษีเพิ่มเติมสําหรับเดือนภาษีนั้นตามมาตรา 83/4 แห่งประมวลรัษฎากร ให้คํานวณเบี้ยปรับตามข้อ 3 ข้อ 4 และข้อ 5การยื่นแบบแสดงรายการภาษี (ภ.พ.30) เพิ่มเติมภายในกําหนดเวลาไม่ต้องคํานวณเบี้ยปรับตามวรรคหนึ่งข้อ ๗ กรณีผู้มีหน้าที่เสียภาษีได้ยื่นแบบแสดงรายการภาษี (ภ.พ.30) เมื่อพ้นกําหนดเวลา โดยได้ยื่นแบบแสดงรายการภาษีไว้ไม่ถูกต้องหรือมีข้อผิดพลาด และต่อมาได้มีการยื่นแบบแสดงรายการภาษีเพิ่มเติมสําหรับเดือนภาษีนั้นตามมาตรา 83/4 แห่งประมวลรัษฎากร ให้คํานวณเบี้ยปรับตามข้อ 2 ของจํานวนภาษีที่ต้องเสียเพิ่มเติมนั้นถ้าการยื่นแบบแสดงรายการภาษีเพิ่มเติมตามวรรคหนึ่งได้ปรับปรุงจํานวนภาษีขายและหรือจํานวนภาษีซื้อที่ได้แสดงไว้คลาดเคลื่อนไปตามข้อ 3 ให้คํานวณเบี้ยปรับตามข้อ 3 ด้วย แต่ให้เรียกเก็บเบี้ยปรับตามข้อ 3 หรือเบี้ยปรับตามวรรคหนึ่งเพียงกรณีเดียว ซึ่งเป็นกรณีที่จะทําให้เรียกเก็บเบี้ยปรับได้เงินเป็นจํานวนมากกว่าข้อ ๘ ให้นําหลักเกณฑ์การคํานวณเบี้ยปรับตามข้อ 2 ข้อ 3 ข้อ 4 ข้อ 5 ข้อ 6 และข้อ 7 มาใช้บังคับโดยอนุโลมเพียงเท่าที่ไม่ขัดกัน สําหรับกรณีดังต่อไปนี้(1) การยื่นแบบแสดงรายการภาษี (ภ.พ.31) ของผู้มีหน้าที่เสียภาษีซึ่งได้คํานวณภาษีมูลค่าเพิ่มตามมาตรา 82/16 แห่งประมวลรัษฎากร(2) การยื่นแบบแสดงรายการภาษี (ภ.พ.36) ของผู้มีหน้าที่เสียภาษีตามมาตรา 82/1(2) โดยวิธีนําส่งภาษีตามมาตรา 83/7 แห่งประมวลรัษฎากร(3) การยื่นใบขนสินค้าตามแบบที่อธิบดีกรมศุลกากรกําหนด (ใบขนสินค้าขาเข้า) ของผู้นําเข้าที่มีหน้าที่เสียภาษีมูลค่าเพิ่มตามมาตรา 83/8 แห่งประมวลรัษฎากรข้อ ๙ กรณีที่เจ้าพนักงานประเมินได้ตรวจพบว่าผู้ประกอบการจดทะเบียนไม่ได้จัดทําใบกํากับภาษีและส่งมอบให้แก่ผู้ซื้อสินค้าหรือผู้รับบริการ ให้คํานวณเบี้ยปรับสองเท่าของจํานวนภาษีตามใบกํากับภาษีตามมาตรา 89(5) แห่งประมวลรัษฎากรไม่ให้นําหลักเกณฑ์การคํานวณเบี้ยปรับตามวรรคหนึ่งมาใช้บังคับในกรณีที่ผู้ประกอบการจดทะเบียนได้นําภาษีมูลค่าเพิ่มตามใบกํากับภาษีที่ไม่ได้จัดทําตามวรรคหนึ่งไปยื่นแบบแสดงรายการภาษีแล้ว โดยไม่ได้รับคําเตือนหรือคําเรียกตรวจสอบไต่สวนโดยตรงเป็นหนังสือคําเตือนหรือคําเรียกตรวจสอบไต่สวนโดยตรงเป็นหนังสือตามวรรคสองหมายความถึง กรณีที่เจ้าพนักงานประเมินได้ตรวจพบความผิดและได้มีการบันทึกความผิดไว้ในแบบ ต.ป.05 หรือแบบ ต.6 แล้วข้อ ๑๐ กรณีที่ผู้ประกอบการจดทะเบียนกระทําผิดดังต่อไปนี้(1) ไม่ได้จัดทํารายงานภาษีขายตามมาตรา 87(1) แห่งประมวลรัษฎากร(2) ไม่ได้จัดทํารายงานมูลค่าของฐานภาษีตามมาตรา 87 วรรคสอง แห่งประมวลรัษฎากร(3) ไม่ได้จัดทํารายงานอื่นตามที่อธิบดีกรมสรรพากรกําหนดตามมาตรา 87/1 แห่งประมวลรัษฎากร(4) ลงรายการในรายงานภาษีขาย รายงานมูลค่าของฐานภาษี หรือรายงานอื่นตามที่อธิบดีกรมสรรพากรกําหนด ไม่ถูกต้องครบถ้วนทั้งนี้ ให้คํานวณเบี้ยปรับสองเท่าของเงินภาษีซึ่งคํานวณจากฐานภาษีที่ไม่ได้จัดทํารายงาน หรือไม่ได้ลงรายการในรายงานให้ถูกต้องครบถ้วนตามมาตรา 89(10) แห่งประมวลรัษฎากร แล้วแต่กรณีการลงรายการในรายงานภาษีขาย รายงานมูลค่าของฐานภาษี หรือรายงานอื่นตาม\*ี่อธิบดีกรมสรรพากรกําหนดไม่ถูกต้องครบถ้วนตามวรรคหนึ่ง ไม่ให้นําไปใช้กับกรณีที่เจ้าพนักงานประเมินได้คํานวณมูลค่าของฐานภาษีเพิ่มขึ้นตามราคาตลาดของสินค้าหรือบริการ ตามมาตรา 79/3(1) แห่งประมวลรัษฎากรฐานภาษีที่ไม่ได้จัดทํารายงานตามวรรคหนึ่ง หมายความถึง ฐานภาษีตามส่วน 3 ในหมวด 4 แห่งประมวลรัษฎากร จากการที่ประกอบการจดทะเบียนได้ขายสินค้าหรือได้ให้บริการไปแล้ว และมีหน้าที่ต้องลงรายการในรายงานตามมาตรา 87 แห่งประมวลรัษฎากร แต่ไม่รวมถึงฐานภาษีของสินค้าที่ยังไม่ได้ขายซึ่งตรวจนับได้ฐานภาษีที่ไม่ได้ลงรายการในรายงานให้ถูกต้องครบถ้วนตามวรรคหนึ่งหมายความถึง ฐานภาษีตามส่วน 3 ในหมวด 4 แห่งประมวลรัษฎากร จากการที่ผู้ประกอบการจดทะเบียนได้ขายสินค้าหรือได้ให้บริการไปแล้ว และมีหน้าที่ต้องลงรายการในรายงานตามมาตรา 87 แห่งประมวลรัษฎากร แต่ลงรายการในรายงานไม่ถูกต้องครบถ้วน โดยไม่รวมถึงฐานภาษีของสินค้าที่ยังไม่ได้ขายซึ่งตรวจนับได้ข้อ ๑๑ กรณีผู้ประกอบการจดทะเบียนไม่ได้เก็บและรักษารายงานภาษีขาย รายงานมูลค่าของฐานภาษี หรือรายงานอื่นตามที่อธิบดีกรมสรรพากรกําหนด ไว้ ณ สถานประกอบการที่ทํางานตามมาตรา 87/3 แห่งประมวลรัษฎากร ให้ถือว่าผู้ประกอบการจดทะเบียนไม่ได้จัดทํารายงานตามข้อ 10(1)(2) หรือ (3) แล้วแต่กรณีกรณีที่ผู้ประกอบการจดทะเบียนไม่ได้เก็บและรักษารายงานภาษีขาย รายงานมูลค่าของฐานภาษี หรือรายงานอื่นตามที่อธิบดีกรมสรรพากรกําหนด ไว้ ณ สถานประกอบการตามวรรคหนึ่ง ถ้าเจ้าพนักงานประเมินพิจารณาเห็นว่ามีเหตุอันสมควรให้ผู้ประกอบการจดทะเบียนนํารายงานภาษีขาย รายงานมูลค่าของฐานภาษี หรือรายงานอื่นตามที่อธิบดีกรมสรรพากรกําหนด มาให้เจ้าพนักงานประเมินทําการตรวจสอบภายในระยะเวลาที่กําหนด และผู้ประกอบการจดทะเบียนสามารถนํารายงานดังกล่าวมาให้เจ้าพนักงานประเมินทําการตรวจสอบได้ ให้ถือว่าผู้ประกอบการจดทะเบียนได้จัดทํารายงานภาษีขายตามมาตรา 87(1) แห่งประมวลรัษฎากร หรือรายงานมูลค่าของฐานภาษีตามมาตรา 87 วรรคสอง แห่งประมวลรัษฎากร หรือรายงานอื่นตามที่อธิบดีกรมสรรพากรกําหนดตามมาตรา 87/1 แห่งประมวลรัษฎากร แล้วแต่กรณีกําหนดเวลาตามวรรคสองต้องไม่เกิน 7 วัน นับแต่วันที่เจ้าพนักงานประเมินตรวจพบการกระทําความผิด ทั้งนี้ เว้นแต่อธิบดีกรมสรรพากรจะสั่งเป็นอย่างอื่นข้อ ๑๒ กรณีผู้ประกอบการจดทะเบียนไม่ได้จัดทํารายงานภาษีซื้อ ตามมาตรา 87(2) แห่งประมวลรัษฎากร หรือลงรายการในรายงานภาษีซื้อไม่ถูกต้องครบถ้วน หรือลงรายการในรายงานภาษีซื้อไม่เป็นไปตามหลักเกณฑ์ตามมาตรา 87 และมาตรา 87/3 วรรคสอง แห่งประมวลรัษฎากร หรือไม่ได้เก็บและรักษารายงานภาษีซื้อไว้ ณ สถานประกอบการทํารายงานตามมาตรา 87/3 แห่งประมวลรัษฎากร ไม่ต้องคํานวณเบี้ยปรับตามมาตรา 89(10) แห่งประมวลรัษฎากรข้อ ๑๓ ให้นําหลักเกณฑ์การคํานวณเบี้ยปรับตามข้อ 10 และข้อ 11 มาใช้บังคับในกรณีผู้ประกอบการจดทะเบียนไม่ได้จัดทํารายงานสินค้าและวัตถุดิบ ตามมาตรา 87(3) และมาตรา 87 วรรคสอง แห่งประมวลรัษฎากรหรือลงรายการในรายงานสินค้าและวัตถุดิบไม่ถูกต้องครบถ้วน หรือไม่ได้เก็บและรักษารายงานสินค้าและวัตถุดิบไว้ ณ สถานประกอบการที่ทํางานตามมาตรา 87/3 แห่งประมวลรัษฎากรข้อ ๑๔ ในการตรวจปฏิบัติการ หรือการตรวจสอบทั่วไปกรณีผู้ประกอบการจดทะเบียนไม่ได้จัดทํารายงานหรือไม่ได้ลงรายการในรายงานให้ถูกต้องครบถ้วนตามข้อ 10 ข้อ 11 และข้อ 13 ถ้าเจ้าพนักงานประเมินไม่มีหลักฐานข้อหนึ่งข้อใดดังต่อไปนี้ เจ้าพนักงานประเมินไม่มีอํานาจประเมินเบี้ยปรับตามมาตรา 89(10) แห่งประมวลรัษฎากร(1) ปรากฏแก่เจ้าพนักงานประเมินว่า ผู้ประกอบการจดทะเบียนไม่ได้ยื่นแบบแสดงรายการภาษีภายในเวลาที่กฎหมายกําหนด(2) ในกรณีเจ้าพนักงานประเมินมีหลักฐานแสดงว่า ผู้ประกอบการจดทะเบียนยื่นแบบแสดงรายการภาษีโดยแสดงจํานวนภาษีที่ต้องเสียต่ํากว่าความเป็นจริง(3) ผู้ประกอบการจด\*ะเบียนไม่ปฏิบัติตามหมายเรียกของเจ้าพนักงานประเมินหรือไม่ยอมตอบคําถามของเจ้าพนักงานประเมินโดยไม่มีเหตุผลอันสมควร(4) ผู้ประกอบการจดทะเบียนไม่สามารถแสดงใบกํากับภาษีในกรณีภาษีซื้อหรือสําเนาใบกํากับภาษีในกรณีภาษีขาย พร้อมหลักฐานอื่นเพื่อการคํานวณภาษีหรือการเครดิตภาษี(5) ผู้ประกอบการจดทะเบียนไม่เก็บสําเนาใบกํากับภาษีในกรณีภาษีขายและหลักฐานต่าง ๆ ประกอบการลงรายงานตามที่กฎหมายกําหนดไว้ หรือ(6) ปรากฏแก่เจ้าพนักงานประเมินว่าผู้ประกอบการซึ่งต้องยื่นคําขอจดทเบียนภาษีมูลค่าเพิ่มตามมาตรา 85/1 มิได้จดทะเบียนภาษีมูลค่าเพิ่มกรณีที่เจ้าพนักงานประเมินมีหลักฐานข้อหนึ่งข้อใดตามวรรคหนึ่ง ให้คํานวณเบี้ยปรับตามหลักเกณฑ์ตามข้อ 10 ข้อ 11 และข้อ 13ไม่ให้นําหลักเกณฑ์การคํานวณเบี้ยปรับตามวรรคสองมาใช้บังคับในกรณีที่ผู้ประกอบการจดทะเบียนได้นําภาษีมูลค่าเพิ่มที่คํานวณจากฐานภาษีที่ไม่ได้จัดทํารายงาน หรือไม่ได้ลงรายการในรายงานให้ถูกต้องครบถ้วนตามข้อ 10 ข้อ 11 และข้อ 13 ไปยื่นแบบแสดงรายการภาษีแล้ว โดยไม่ได้รับคําเตือนหรือคําเรียกตรวจสอบไต่สวนโดยตรงเป็นหนังสือคําเตือนหรือคําเรียกตรวจสอบไต่สวนโดยตรงเป็นหนังสือตามวรรคสามหมายความถึง กรณีที่เจ้าพนักงานประเมินได้ตรวจพบความผิดและได้มีการบันทึกความผิดไว้ในแบบ ต.ป.05 หรือแบบ ต.6 แล้วข้อ ๑๕ กรณีมีสินค้าขาดจากรายงานสินค้าและวัตถุดิบตามมาตรา 87(3) หรือมาตรา 87 วรรคสอง แห่งประมวลรัษฎากร หมายความถึง กรณีที่ผู้ประกอบการจดทะเบียนได้จัดทํารายงานสินค้าและวัตถุดิบตามมาตรา 87(3) หรือมาตรา 87 วรรคสอง แห่งประมวลรัษฎากร แต่เมื่อมีการตรวจนับสินค้าไม่ว่าโดยผู้ประกอบการจดทะเบียนเองหรือเจ้าพนักงานประเมินปรากฏว่ามีสินค้าขาดจากรายงานสินค้าและวัตถุดิบ ซึ่งถือเป็นการขายสินค้าตามมาตรา77/1(8)(จ) แห่งประมวลรัษฎากร ให้คํานวณเบี้ยปรับสองเท่าของเงินภาษีซึ่งคํานวณจากมูลค่าของฐานภาษีตามราคาตลาดของสินค้าในวันที่ตรวจพบตามมาตรา 79/3(3) และมาตรา 89(10) แห่งประมวลรัษฎากรข้อ ๑๖ กรณีผู้ประกอบการจดทะเบียนมีความรับผิดต้องเสียเบี้ยปรับตามข้อ 10 ข้อ 11 ข้อ 13 หรือข้อ 15 ให้คํานวณเบี้ยปรับทุกกรณี แต่ให้เรียกเก็บเบี้ยปรับเพียงกรณีเดียวซึ่งเป็นกรณีที่จะทําให้เรียกเก็บเบี้ยปรับได้เงินเป็นจํานวนมากกว่าข้อ ๑๗ ให้นําหลักเกณฑ์การคํานวณเบี้ยปรับตามข้อ 10 ข้อ 11 และข้อ 13 มาใช้บังคับสําหรับการทํารายงานแสดงรายรับก่อนหักรายจ่ายที่ต้องเสียภาษีและรายรับที่ไม่ต้องรวมคํานวณเพื่อเสียภาษี ตามมาตรา 91/14 แห่งประมวลรัษฎากร โดยอนุโลมเพียงเท่าที่ไม่ขัดกันข้อ ๑๘ กรณีผู้มีหน้าที่นําส่งภาษีดังต่อไปนี้ ไม่ได้ยื่นแบบนําส่งภาษี (ภ.พ.36) หรือยื่นแบบนําส่งภาษี (ภ.พ.36) เมื่อพ้นกําหนดเวลา หรือยื่นแบบนําส่งภาษี (ภ.พ.36) ไว้ไม่ถูกต้อง ไม่ต้องคํานวณเบี้ยปรับตามมาตรา 89 แห่งประมวลรัษฎากร(1) ผู้ทอดตลาดซึ่งขายทอดตลาดทรัพย์สินของผู้ประกอบการจดทะเบียนตามมาตรา 83/5 แห่งประมวลรัษฎากร(2) ผู้จ่ายเงินค่าซื้อสินค้าหรือค่าบริการให้แก่ผู้ประกอบการที่อยู่นอกราชอาณาจักรซึ่งได้เข้ามาประกอบกิจการขายสินค้าหรือให้บริการในราชอาณาจักรเป็นการชั่วคราวและไม่ได้จดทะเบียนภาษีมูลค่าเพิ่มเป็นการชั่วคราวตามมาตรา 85/3 แห่งประมวลรัษฎากร ทั้งนี้ ตามมาตรา 83/6(1) แห่งประมวลรัษฎากร(3) ผู้จ่ายเงินค่าบริการให้แก่ผู้ประกอบการที่ให้บริการในต่างประเทศและได้มีการใช้บริการนั้นในราชอาณาจักร ตามมาตรา 83/6(2) แห่งประมวลรัษฎากรข้อ ๑๙ กรณีผู้มีหน้าที่เสียภาษีตามมาตรา 82/1 โดยวิธีนําส่งภาษีตามมาตรา 83/7 แห่งประมวลรัษฎากรดังต่อไปนี้ ไม่ได้ยื่นแบบนําส่งภาษี (ภ.พ.36) หรือยื่นแบบนําส่งภาษี (ภ.พ.36) เมื่อพ้นกําหนดเวลา ให้คํานวณเบี้ยปรับสองเท่าของเงินภาษีที่ต้องนําส่งในเดือนภาษีตามมาตรา 89(2) แห่งประมวลรัษฎากร(1) ผู้รับโอนสินค้าหรือผู้รับโอนสิทธิในบริการตามมาตรา 82/1(2) แห่งประมวลรัษฎากร ซึ่งสินค้าหรือบริการดังกล่าวได้เสียภาษีมูลค่าเพิ่มในอัตราร้อยละ 0 ตามมาตรา 80/1(5) แห่งประมวลรัษฎากร(2) ผู้รับโอนสินค้าตามมาตรา 82/1(3)(ข) แห่งประมวลรัษฎากร ซึ่งสินค้าดังกล่าวได้รับยกเว้นภาษีมูลค่าเพิ่ม ตามมาตรา 81(2)(ค) แห่งประมวลรัษฎากรกรณีผู้มีหน้าที่เสียภาษีตามมาตรา 82/1 โดยวิธีนําส่งภาษีตามมาตรา83/7 แห่งประมวลรัษฎากรตามวรรคหนึ่งยื่นแบบนําส่งภาษี (ภ.พ.36) ภายในกําหนดเวลาไว้ไม่ถูกต้องหรือมีข้อผิดพลาดอันเป็นเหตุให้จํานวนภาษีที่นําส่งไว้ไม่ถูกต้องหรือมีข้อผิดพลาด ให้คํานวณเบี้ยปรับหนึ่งเท่าของเงินภาษีที่นําส่งคลาดเคลื่อนตามมาตรา 89(3) แห่งประมวลรัษฎากรข้อ ๒๐ กรณีที่ผู้มีหน้าทีเสียภาษี หรือผู้มีหน้าที่นําส่งภาษี กระทําผิดดังต่อไปนี้(1) ไม่ได้ยื่นแบบแสดงรายการภาษี (ภ.พ.30 หรือ ภ.พ.31 หรือใบขนสินค้าขาเข้า) หรือแบบนําส่งภาษี (ภ.พ.36)(2) ยื่นแบบแสดงรายการภาษี (ภ.พ.30 หรือ ภ.พ.31 หรือใบขนสินค้าขาเข้า) หรือแบบนําส่งภาษี (ภ.พ.36) เมื่อพ้นกําหนดเวลา(3) ยื่นแบบแสดงรายการภาษี (ภ.พ.30 หรือ ภ.พ.31 หรือใบขนสินค้าขาเข้า) หรือแบบนําส่งภาษี (ภ.พ.36) ภายในกําหนดเวลาโดยยื่นแบบแสดงรายการภาษีหรือแบบนําส่งภาษีไว้ไม่ถูกต้องหรือมีข้อผิดพลาด อันเป็นเหตุให้ชําระภาษีหรือนําส่งภาษีในเดือนภาษีไม่ถูกต้องครบถ้วน(4) มีการยื่นแบบแสดงรายการภาษีและชําระภาษีเพิ่มเติมตามมาตรา 83/4 แห่งประมวลรัษฎากร อันเนื่องจากชําระภาษีในเดือนภาษีไม่ถูกต้องครบถ้วนทั้งนี้ ให้คํานวณเงินเพิ่มอีกร้อยละ 1.5 ต่อเดือนหรือเศษของเดือนของเงินภาษีที่ต้องชําระหรือนําส่งโดยไม่รวมเบี้ยปรับตามมาตรา 89/1 แห่งประมวลรัษฎากรข้อ ๒๑ เงินเพิ่มตามมาตรา 89/1 แห่งประมวลรัษฎากร ให้คํานวณจากเงินภาษีที่ต้องชําระในเดือนภาษีหลังจากนําเครดิตภาษีที่เหลืออยู่ในแต่ละเดือนภาษีจากการคํานวณภาษีตามมาตรา 82/3 แห่งประมวลรัษฎากร ไปชําระภาษีมูลค่าเพิ่มหรือเครดิตภาษีตามส่วน 8 ของหมวด 4 ในลักษณะ 2 แห่งประมวลรัษฎากร มาหักออกเครดิตภาษีที่เหลืออยู่ในแต่ละเดือนภาษีตามวรรคหนึ่ง หมายความถึงภาษีซื้อที่คงเหลืออยู่จริงจากการคํานวณภาษีตามมาตรา 82/3 วรรคสาม แห่งประมวลรัษฎากรซึ่งสะสมมาจากเดือนภาษีก่อนและได้แสดงในแบบแสดงรายการในเดือนภาษีที่ผ่านมาในกรณีผู้ประกอบการจดทะเบียนนําเครดิตภาษีมาชําระภาษีมูลค่าเพิ่มตามส่วน 8 ของหมวด 4 ในลักษณะ 2 แห่งประมวลรัษฎากร เกินกว่าจํานวนเครดิตภาษีที่เหลืออยู่จริงในแบบแสดงรายการภาษีของเดือนที่ผ่านมา อันเป็นเหตุให้การชําระภาษีตามแบบแสดงรายการภาษีไม่ถูกต้องครบถ้วน ให้คํานวณเงินเพิ่มร้อยละ 1.5 ต่อเดือนหรือเศษของเดือนของเงินภาษีที่ต้องชําระ โดยไม่ต้องคํานวณเบี้ยปรับตามมาตรา 89(3) แห่งประมวลรัษฎากรข้อ ๒๒ ให้นําหลักเกณฑ์การคํานวณเบี้ยปรับหรือเงินเพิ่มตามข้อ 2 ถึงข้อ 21มาใช้บังคับในกรณีผู้มีหน้าที่เสียภาษียื่นแบบแสดงรายการภาษีเอง หรือผู้มีหน้าที่นําส่งภาษียื่นแบบนําส่งภาษีเอง หรือในกรณีเจ้าพนักงานประเมินตรวจพบการกระทําความผิดในการเสียภาษีมูลค่าเพิ่มของผู้มีหน้าที่เสียภาษีหรือผู้มีหน้าที่นําส่งภาษีในทุกกรณีข้อ ๒๓ กรณีผู้มีหน้าที่เสียภาษีมีความรับผิดต้องเสียเบี้ยปรับตามข้อ 2 ถึงข้อ 21 และในกรณีอื่นตามมาตรา 89 แห่งประมวลรัษฎากร ให้คํานวณเบี้ยปรับทุกกรณี แต่การงดหรือลดเบี้ยปรับและการเรียกเก็บเบี้ยปรับให้เป็นไปตามระเบียบหรือคําสั่งที่เกี่ยวข้องข้อ ๒๔ ระเบียบ คําสั่ง หนังสือตอบข้อหารือ หรือทางปฏิบัติใดที่ขัดหรือแย้งกับคําสั่งนี้ ให้เป็นอันยกเลิกผู้มีอํานาจลงนาม - สั่ง ณ วันที่ 24 มกราคม พ.ศ. 2542 ร้อยเอก สุชาติ เชาว์วิศิษฐอธิบดีกรมสรรพากร