คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3074/2535หลักกฎหมาย: ศาลชั้นต้นมีคำสั่งคุ้มครองชั่วคราวก่อนพิพากษาโดยสั่งอายัดเงินของจำเลยไปยังลูกหนี้เมื่อวันที่ 12 ธันวาคม 2529 ต่อมาเมื่อวันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2530 ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยชำระเงินตามฟ้อง วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2530 ลูกหนี้ส่งเงินต่อศาลตามคำสั่งอายัดคำสั่งอายัดเงินชั่วคราวก่อนคำพิพากษายังคงมีผลต่อไปตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 260(2) เมื่อโจทก์ได้ขอออกคำบังคับและขอหมายบังคับคดีถึงที่สุดแล้ว จึงมีผลเท่ากับเจ้าพนักงานบังคับคดีได้อายัดทรัพย์สินของจำเลยซึ่งเป็นลูกหนี้ตามคำพิพากษาไว้แทนโจทก์ตามมาตรา 290 ผู้ร้องยื่นคำร้องขอเฉลี่ยทรัพย์เมื่อวันที่ 5 เมษายน 2531 จึงเป็นการยื่นหลังจากสิ้นระยะเวลาสิบสี่วันนับแต่วันที่ลูกหนี้ส่งทรัพย์สินตามที่อายัดไว้ ต้องห้ามตามมาตรา 290 วรรคห้าผู้ร้องจึงไม่มีสิทธิขอเฉลี่ยทรัพย์ในคดีนี้คดีเนื่องมาจากระหว่างการพิจารณาคดีของศาลชั้นต้น ศาลได้ออกหมายอายัดเงินของจำเลยไปยังการไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทยเมื่อวันที่ 12 ธันวาคม 2529 และต่อมาเมื่อวันที่ 10 กุมภาพันธ์2530 ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยชำระเงินให้โจทก์ 60,000 บาทพร้อมด้วยดอกเบี้ยร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปี นับแต่วันที่ 26 พฤศจิกายน2529 จนกว่าจะชำระเสร็จ การไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทยได้ส่งเงินที่โจทก์ขออายัดต่อศาลเมื่อวันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2530ผู้ร้องซึ่งเป็นเจ้าหนี้ตามคำพิพากษาในคดีอื่นได้ยื่นคำร้องลงวันที่ 5 เมษายน 2531 ขอเฉลี่ยเงินที่การไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทยส่งมา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งว่าศาลมีหมายอายัดเงินชั่วคราวเมื่อวันที่ 12 ธันวาคม 2529 และต่อมามีคำพิพากษาเมื่อวันที่ 10กุมภาพันธ์ 2530 ผู้ร้องเคยยื่นคำร้องขอเฉลี่ยทรัพย์ไว้ แต่ไม่มานำหมายนัด กรณีถือว่าผู้ร้องทิ้งคำร้อง ผู้ร้องยื่นคำร้องนี้เกินกว่า6 เดือน นับแต่วันอายัดทรัพย์ซึ่งไม่เป็นไปตามเงื่อนไขตามมาตรา 290ประกอบมาตรา 317 ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง จึงให้ยกคำร้องผู้ร้องอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน ผู้ร้องฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "ปัญหามีว่าผู้ร้องมีสิทธิยื่นคำร้องขอเฉลี่ยทรัพย์หรือไม่ เห็นว่า คดีนี้ศาลชั้นต้นมีคำสั่งคุ้มครองชั่วคราวก่อนพิพากษาโดยสั่งอายัดเงินของจำเลยไปยังการไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทย เมื่อวันที่ 12 ธันวาคม 2529 ต่อมาเมื่อวันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2530 ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยชำระเงินตามฟ้อง วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2530 การไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทยส่งเงินต่อศาลตามคำสั่งอายัดคำสั่งอายัดเงินชั่วคราวก่อนคำพิพากษายังคงมีผลต่อไปตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 260(2)เมื่อโจทก์ได้ขอออกคำบังคับและขอหมายบังคับคดีถึงที่สุดแล้ว จึงมีผลเท่ากับเจ้าพนักงานบังคับคดีได้อายัดทรัพย์สินของจำเลยซึ่งเป็นลูกหนี้ตามคำพิพากษาไว้แทนโจทก์ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา 290 การที่ผู้ร้องยื่นคำร้องขอเฉลี่ยทรัพย์นี้เมื่อวันที่ 5เมษายน 2531 จึงเป็นการยื่นหลังจากสิ้นระยะเวลาสิบสี่วันนับแต่วันที่การไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทยส่งทรัพย์สินตามที่อายัดไว้ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 290 วรรคห้าผู้ร้องจึงไม่มีสิทธิขอเฉลี่ยทรัพย์ในคดีนี้"พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3074/2535นาย รัตน์ ช่างทุ่ง ใหญ่โจทก์นาง วัล ยา จันทร์ ตรีผู้ร้องนาย ณ รงค์ สถิตวิทยานันท์จำเลย ป.วิ.พ. ม. 260, ม. 290ศาลชั้นต้นมีคำสั่งคุ้มครองชั่วคราวก่อนพิพากษาโดยสั่งอายัดเงินของจำเลยไปยังลูกหนี้เมื่อวันที่ 12 ธันวาคม 2529 ต่อมาเมื่อวันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2530 ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยชำระเงินตามฟ้อง วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2530 ลูกหนี้ส่งเงินต่อศาลตามคำสั่งอายัดคำสั่งอายัดเงินชั่วคราวก่อนคำพิพากษายังคงมีผลต่อไปตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 260(2) เมื่อโจทก์ได้ขอออกคำบังคับและขอหมายบังคับคดีถึงที่สุดแล้ว จึงมีผลเท่ากับเจ้าพนักงานบังคับคดีได้อายัดทรัพย์สินของจำเลยซึ่งเป็นลูกหนี้ตามคำพิพากษาไว้แทนโจทก์ตามมาตรา 290 ผู้ร้องยื่นคำร้องขอเฉลี่ยทรัพย์เมื่อวันที่ 5 เมษายน 2531 จึงเป็นการยื่นหลังจากสิ้นระยะเวลาสิบสี่วันนับแต่วันที่ลูกหนี้ส่งทรัพย์สินตามที่อายัดไว้ ต้องห้ามตามมาตรา 290 วรรคห้าผู้ร้องจึงไม่มีสิทธิขอเฉลี่ยทรัพย์ในคดีนี้คดีเนื่องมาจากระหว่างการพิจารณาคดีของศาลชั้นต้น ศาลได้ออกหมายอายัดเงินของจำเลยไปยังการไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทยเมื่อวันที่ 12 ธันวาคม 2529 และต่อมาเมื่อวันที่ 10 กุมภาพันธ์2530 ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยชำระเงินให้โจทก์ 60,000 บาทพร้อมด้วยดอกเบี้ยร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปี นับแต่วันที่ 26 พฤศจิกายน2529 จนกว่าจะชำระเสร็จ การไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทยได้ส่งเงินที่โจทก์ขออายัดต่อศาลเมื่อวันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2530ผู้ร้องซึ่งเป็นเจ้าหนี้ตามคำพิพากษาในคดีอื่นได้ยื่นคำร้องลงวันที่ 5 เมษายน 2531 ขอเฉลี่ยเงินที่การไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทยส่งมา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งว่าศาลมีหมายอายัดเงินชั่วคราวเมื่อวันที่ 12 ธันวาคม 2529 และต่อมามีคำพิพากษาเมื่อวันที่ 10กุมภาพันธ์ 2530 ผู้ร้องเคยยื่นคำร้องขอเฉลี่ยทรัพย์ไว้ แต่ไม่มานำหมายนัด กรณีถือว่าผู้ร้องทิ้งคำร้อง ผู้ร้องยื่นคำร้องนี้เกินกว่า6 เดือน นับแต่วันอายัดทรัพย์ซึ่งไม่เป็นไปตามเงื่อนไขตามมาตรา 290ประกอบมาตรา 317 ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง จึงให้ยกคำร้องผู้ร้องอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน ผู้ร้องฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "ปัญหามีว่าผู้ร้องมีสิทธิยื่นคำร้องขอเฉลี่ยทรัพย์หรือไม่ เห็นว่า คดีนี้ศาลชั้นต้นมีคำสั่งคุ้มครองชั่วคราวก่อนพิพากษาโดยสั่งอายัดเงินของจำเลยไปยังการไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทย เมื่อวันที่ 12 ธันวาคม 2529 ต่อมาเมื่อวันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2530 ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยชำระเงินตามฟ้อง วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2530 การไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทยส่งเงินต่อศาลตามคำสั่งอายัดคำสั่งอายัดเงินชั่วคราวก่อนคำพิพากษายังคงมีผลต่อไปตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 260(2)เมื่อโจทก์ได้ขอออกคำบังคับและขอหมายบังคับคดีถึงที่สุดแล้ว จึงมีผลเท่ากับเจ้าพนักงานบังคับคดีได้อายัดทรัพย์สินของจำเลยซึ่งเป็นลูกหนี้ตามคำพิพากษาไว้แทนโจทก์ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา 290 การที่ผู้ร้องยื่นคำร้องขอเฉลี่ยทรัพย์นี้เมื่อวันที่ 5เมษายน 2531 จึงเป็นการยื่นหลังจากสิ้นระยะเวลาสิบสี่วันนับแต่วันที่การไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทยส่งทรัพย์สินตามที่อายัดไว้ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 290 วรรคห้าผู้ร้องจึงไม่มีสิทธิขอเฉลี่ยทรัพย์ในคดีนี้"พิพากษายืน(เพ็ง เพ็งนิติ-เสริมพงศ์ วรยิ่งยง-อุระ หวังอ้อมกลาง)แหล่งที่มาเนติบัณฑิตยสภาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: คดีเนื่องมาจากระหว่างการพิจารณาคดีของศาลชั้นต้น ศาลได้ออกหมายอายัดเงินของจำเลยไปยังการไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทยเมื่อวันที่ 12 ธันวาคม 2529 และต่อมาเมื่อวันที่ 10 กุมภาพันธ์2530 ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยชำระเงินให้โจทก์ 60,000 บาทพร้อมด้วยดอกเบี้ยร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปี นับแต่วันที่ 26 พฤศจิกายน2529 จนกว่าจะชำระเสร็จ การไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทยได้ส่งเงินที่โจทก์ขออายัดต่อศาลเมื่อวันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2530ผู้ร้องซึ่งเป็นเจ้าหนี้ตามคำพิพากษาในคดีอื่นได้ยื่นคำร้องลงวันที่ 5 เมษายน 2531 ขอเฉลี่ยเงินที่การไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทยส่งมา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งว่าศาลมีหมายอายัดเงินชั่วคราวเมื่อวันที่ 12 ธันวาคม 2529 และต่อมามีคำพิพากษาเมื่อวันที่ 10กุมภาพันธ์ 2530 ผู้ร้องเคยยื่นคำร้องขอเฉลี่ยทรัพย์ไว้ แต่ไม่มานำหมายนัด กรณีถือว่าผู้ร้องทิ้งคำร้อง ผู้ร้องยื่นคำร้องนี้เกินกว่า6 เดือน นับแต่วันอายัดทรัพย์ซึ่งไม่เป็นไปตามเงื่อนไขตามมาตรา 290ประกอบมาตรา 317 ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง จึงให้ยกคำร้องผู้ร้องอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน ผู้ร้องฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "ปัญหามีว่าผู้ร้องมีสิทธิยื่นคำร้องขอเฉลี่ยทรัพย์หรือไม่ เห็นว่า คดีนี้ศาลชั้นต้นมีคำสั่งคุ้มครองชั่วคราวก่อนพิพากษาโดยสั่งอายัดเงินของจำเลยไปยังการไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทย เมื่อวันที่ 12 ธันวาคม 2529 ต่อมาเมื่อวันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2530 ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยชำระเงินตามฟ้อง วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2530 การไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทยส่งเงินต่อศาลตามคำสั่งอายัดคำสั่งอายัดเงินชั่วคราวก่อนคำพิพากษายังคงมีผลต่อไปตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 260(2)เมื่อโจทก์ได้ขอออกคำบังคับและขอหมายบังคับคดีถึงที่สุดแล้ว จึงมีผลเท่ากับเจ้าพนักงานบังคับคดีได้อายัดทรัพย์สินของจำเลยซึ่งเป็นลูกหนี้ตามคำพิพากษาไว้แทนโจทก์ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา 290 การที่ผู้ร้องยื่นคำร้องขอเฉลี่ยทรัพย์นี้เมื่อวันที่ 5เมษายน 2531 จึงเป็นการยื่นหลังจากสิ้นระยะเวลาสิบสี่วันนับแต่วันที่การไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทยส่งทรัพย์สินตามที่อายัดไว้ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 290 วรรคห้าผู้ร้องจึงไม่มีสิทธิขอเฉลี่ยทรัพย์ในคดีนี้"พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3074/2535นาย รัตน์ ช่างทุ่ง ใหญ่โจทก์นาง วัล ยา จันทร์ ตรีผู้ร้องนาย ณ รงค์ สถิตวิทยานันท์จำเลย ป.วิ.พ. ม. 260, ม. 290ศาลชั้นต้นมีคำสั่งคุ้มครองชั่วคราวก่อนพิพากษาโดยสั่งอายัดเงินของจำเลยไปยังลูกหนี้เมื่อวันที่ 12 ธันวาคม 2529 ต่อมาเมื่อวันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2530 ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยชำระเงินตามฟ้อง วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2530 ลูกหนี้ส่งเงินต่อศาลตามคำสั่งอายัดคำสั่งอายัดเงินชั่วคราวก่อนคำพิพากษายังคงมีผลต่อไปตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 260(2) เมื่อโจทก์ได้ขอออกคำบังคับและขอหมายบังคับคดีถึงที่สุดแล้ว จึงมีผลเท่ากับเจ้าพนักงานบังคับคดีได้อายัดทรัพย์สินของจำเลยซึ่งเป็นลูกหนี้ตามคำพิพากษาไว้แทนโจทก์ตามมาตรา 290 ผู้ร้องยื่นคำร้องขอเฉลี่ยทรัพย์เมื่อวันที่ 5 เมษายน 2531 จึงเป็นการยื่นหลังจากสิ้นระยะเวลาสิบสี่วันนับแต่วันที่ลูกหนี้ส่งทรัพย์สินตามที่อายัดไว้ ต้องห้ามตามมาตรา 290 วรรคห้าผู้ร้องจึงไม่มีสิทธิขอเฉลี่ยทรัพย์ในคดีนี้คดีเนื่องมาจากระหว่างการพิจารณาคดีของศาลชั้นต้น ศาลได้ออกหมายอายัดเงินของจำเลยไปยังการไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทยเมื่อวันที่ 12 ธันวาคม 2529 และต่อมาเมื่อวันที่ 10 กุมภาพันธ์2530 ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยชำระเงินให้โจทก์ 60,000 บาทพร้อมด้วยดอกเบี้ยร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปี นับแต่วันที่ 26 พฤศจิกายน2529 จนกว่าจะชำระเสร็จ การไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทยได้ส่งเงินที่โจทก์ขออายัดต่อศาลเมื่อวันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2530ผู้ร้องซึ่งเป็นเจ้าหนี้ตามคำพิพากษาในคดีอื่นได้ยื่นคำร้องลงวันที่ 5 เมษายน 2531 ขอเฉลี่ยเงินที่การไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทยส่งมา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งว่าศาลมีหมายอายัดเงินชั่วคราวเมื่อวันที่ 12 ธันวาคม 2529 และต่อมามีคำพิพากษาเมื่อวันที่ 10กุมภาพันธ์ 2530 ผู้ร้องเคยยื่นคำร้องขอเฉลี่ยทรัพย์ไว้ แต่ไม่มานำหมายนัด กรณีถือว่าผู้ร้องทิ้งคำร้อง ผู้ร้องยื่นคำร้องนี้เกินกว่า6 เดือน นับแต่วันอายัดทรัพย์ซึ่งไม่เป็นไปตามเงื่อนไขตามมาตรา 290ประกอบมาตรา 317 ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง จึงให้ยกคำร้องผู้ร้องอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน ผู้ร้องฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "ปัญหามีว่าผู้ร้องมีสิทธิยื่นคำร้องขอเฉลี่ยทรัพย์หรือไม่ เห็นว่า คดีนี้ศาลชั้นต้นมีคำสั่งคุ้มครองชั่วคราวก่อนพิพากษาโดยสั่งอายัดเงินของจำเลยไปยังการไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทย เมื่อวันที่ 12 ธันวาคม 2529 ต่อมาเมื่อวันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2530 ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยชำระเงินตามฟ้อง วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2530 การไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทยส่งเงินต่อศาลตามคำสั่งอายัดคำสั่งอายัดเงินชั่วคราวก่อนคำพิพากษายังคงมีผลต่อไปตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 260(2)เมื่อโจทก์ได้ขอออกคำบังคับและขอหมายบังคับคดีถึงที่สุดแล้ว จึงมีผลเท่ากับเจ้าพนักงานบังคับคดีได้อายัดทรัพย์สินของจำเลยซึ่งเป็นลูกหนี้ตามคำพิพากษาไว้แทนโจทก์ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา 290 การที่ผู้ร้องยื่นคำร้องขอเฉลี่ยทรัพย์นี้เมื่อวันที่ 5เมษายน 2531 จึงเป็นการยื่นหลังจากสิ้นระยะเวลาสิบสี่วันนับแต่วันที่การไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทยส่งทรัพย์สินตามที่อายัดไว้ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 290 วรรคห้าผู้ร้องจึงไม่มีสิทธิขอเฉลี่ยทรัพย์ในคดีนี้"พิพากษายืน(เพ็ง เพ็งนิติ-เสริมพงศ์ วรยิ่งยง-อุระ หวังอ้อมกลาง)แหล่งที่มาเนติบัณฑิตยสภาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ