คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 43/2509หลักกฎหมาย: ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 268,265 ให้จำคุก 2 ปี ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ให้ลดโทษ 1 ใน 3 ตามมาตรา 78 เหลือโทษจำคุก 1 ปี 4 เดือน และให้รอการลงโทษตามมาตรา 56 มีกำหนด 3 ปี ดังนี้ เป็นการแก้ไขมาก คู่ความฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงได้.โจทก์ฟ้องว่าจำเลยใช้ใบสุทธิโรงเรียนศิลปาจารย์อันเป็นเอกสารราชการของกรมสามัญศึกษากระทรวงศึกษาธิการ ที่มีผู้ทำปลอมขึ้น โดยยื่นแสดงต่อเจ้าพนักงานกรมยุทธการทหารบก กระทรวงกลาโหม เพื่อให้หลงเชื่อว่าเป็นเอกสารแท้จริง โดยจำเลยรู้อยู่ว่าเป็นเอกสารราชการปลอม และจำเลยได้แจ้งความเท็จต่อเจ้าพนักงานผู้นั้นว่าสำเร็จชั้นมัธยม ๔ ซึ่งความจริงจำเลยสำเร็จเพียงชั้นมัธยมปีที่ ๒ ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๖๘,๒๖๔,๒๖๕,๑๓๗ และ ๙๑ จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า จำเลยกระทำผิดตามฟ้อง ให้ลงโทษตามมาตรา ๒๖๘,๒๖๕ ซึ่งเป็นกระทงหนัก โดยจำคุก ๒ ปี จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่า จำเลยให้การรับสารภาพชั้นสอบสวนมีประโยชน์ต่อการพิจารณาจึงลดโทษให้หนึ่งในสามตามมาตรา ๗๘ เหลือโทษจำคุก ๑ ปี ๔ เดือน และรอการลงโทษไว้ตามมาตรา ๕๖ มีกำหนด ๓ ปี โจทก์ฎีกาว่าไม่ควรลดโทษและไม่ควรรอการลงโทษให้จำเลย ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ไขมาก โจทก์จึงฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงได้ไม่ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๒๑๘ และเห็นพ้องกับคำพิพากษาศาลอุทธรณ์พิพากษายืน. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 43/2509พนักงานอัยการ กรมอัยการโจทก์นายอำนวยหรือสิบตรีอำนวย ลอยอ่ำจำเลย ป.วิ.อ. ม. 218ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 268,265 ให้จำคุก 2 ปี ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ให้ลดโทษ 1 ใน 3 ตามมาตรา 78 เหลือโทษจำคุก 1 ปี 4 เดือน และให้รอการลงโทษตามมาตรา 56 มีกำหนด 3 ปี ดังนี้ เป็นการแก้ไขมาก คู่ความฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงได้.โจทก์ฟ้องว่าจำเลยใช้ใบสุทธิโรงเรียนศิลปาจารย์อันเป็นเอกสารราชการของกรมสามัญศึกษากระทรวงศึกษาธิการ ที่มีผู้ทำปลอมขึ้น โดยยื่นแสดงต่อเจ้าพนักงานกรมยุทธการทหารบก กระทรวงกลาโหม เพื่อให้หลงเชื่อว่าเป็นเอกสารแท้จริง โดยจำเลยรู้อยู่ว่าเป็นเอกสารราชการปลอม และจำเลยได้แจ้งความเท็จต่อเจ้าพนักงานผู้นั้นว่าสำเร็จชั้นมัธยม ๔ ซึ่งความจริงจำเลยสำเร็จเพียงชั้นมัธยมปีที่ ๒ ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๖๘,๒๖๔,๒๖๕,๑๓๗ และ ๙๑ จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า จำเลยกระทำผิดตามฟ้อง ให้ลงโทษตามมาตรา ๒๖๘,๒๖๕ ซึ่งเป็นกระทงหนัก โดยจำคุก ๒ ปี จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่า จำเลยให้การรับสารภาพชั้นสอบสวนมีประโยชน์ต่อการพิจารณาจึงลดโทษให้หนึ่งในสามตามมาตรา ๗๘ เหลือโทษจำคุก ๑ ปี ๔ เดือน และรอการลงโทษไว้ตามมาตรา ๕๖ มีกำหนด ๓ ปี โจทก์ฎีกาว่าไม่ควรลดโทษและไม่ควรรอการลงโทษให้จำเลย ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ไขมาก โจทก์จึงฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงได้ไม่ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๒๑๘ และเห็นพ้องกับคำพิพากษาศาลอุทธรณ์พิพากษายืน.(บุศย์ ขันธวิทย์-พจน์ ปุษปาคม-เกษม ทิพยจันทร์)ศาลชั้นต้น - นายธวัช สิทธิชัยศาลอุทธรณ์ - หลวงอรรถวุฒิวรวาจก์.แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่าจำเลยใช้ใบสุทธิโรงเรียนศิลปาจารย์อันเป็นเอกสารราชการของกรมสามัญศึกษากระทรวงศึกษาธิการ ที่มีผู้ทำปลอมขึ้น โดยยื่นแสดงต่อเจ้าพนักงานกรมยุทธการทหารบก กระทรวงกลาโหม เพื่อให้หลงเชื่อว่าเป็นเอกสารแท้จริง โดยจำเลยรู้อยู่ว่าเป็นเอกสารราชการปลอม และจำเลยได้แจ้งความเท็จต่อเจ้าพนักงานผู้นั้นว่าสำเร็จชั้นมัธยม ๔ ซึ่งความจริงจำเลยสำเร็จเพียงชั้นมัธยมปีที่ ๒ ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๖๘,๒๖๔,๒๖๕,๑๓๗ และ ๙๑ จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า จำเลยกระทำผิดตามฟ้อง ให้ลงโทษตามมาตรา ๒๖๘,๒๖๕ ซึ่งเป็นกระทงหนัก โดยจำคุก ๒ ปี จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่า จำเลยให้การรับสารภาพชั้นสอบสวนมีประโยชน์ต่อการพิจารณาจึงลดโทษให้หนึ่งในสามตามมาตรา ๗๘ เหลือโทษจำคุก ๑ ปี ๔ เดือน และรอการลงโทษไว้ตามมาตรา ๕๖ มีกำหนด ๓ ปี โจทก์ฎีกาว่าไม่ควรลดโทษและไม่ควรรอการลงโทษให้จำเลย ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ไขมาก โจทก์จึงฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงได้ไม่ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๒๑๘ และเห็นพ้องกับคำพิพากษาศาลอุทธรณ์พิพากษายืน. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 43/2509พนักงานอัยการ กรมอัยการโจทก์นายอำนวยหรือสิบตรีอำนวย ลอยอ่ำจำเลย ป.วิ.อ. ม. 218ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 268,265 ให้จำคุก 2 ปี ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ให้ลดโทษ 1 ใน 3 ตามมาตรา 78 เหลือโทษจำคุก 1 ปี 4 เดือน และให้รอการลงโทษตามมาตรา 56 มีกำหนด 3 ปี ดังนี้ เป็นการแก้ไขมาก คู่ความฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงได้.โจทก์ฟ้องว่าจำเลยใช้ใบสุทธิโรงเรียนศิลปาจารย์อันเป็นเอกสารราชการของกรมสามัญศึกษากระทรวงศึกษาธิการ ที่มีผู้ทำปลอมขึ้น โดยยื่นแสดงต่อเจ้าพนักงานกรมยุทธการทหารบก กระทรวงกลาโหม เพื่อให้หลงเชื่อว่าเป็นเอกสารแท้จริง โดยจำเลยรู้อยู่ว่าเป็นเอกสารราชการปลอม และจำเลยได้แจ้งความเท็จต่อเจ้าพนักงานผู้นั้นว่าสำเร็จชั้นมัธยม ๔ ซึ่งความจริงจำเลยสำเร็จเพียงชั้นมัธยมปีที่ ๒ ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๖๘,๒๖๔,๒๖๕,๑๓๗ และ ๙๑ จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า จำเลยกระทำผิดตามฟ้อง ให้ลงโทษตามมาตรา ๒๖๘,๒๖๕ ซึ่งเป็นกระทงหนัก โดยจำคุก ๒ ปี จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่า จำเลยให้การรับสารภาพชั้นสอบสวนมีประโยชน์ต่อการพิจารณาจึงลดโทษให้หนึ่งในสามตามมาตรา ๗๘ เหลือโทษจำคุก ๑ ปี ๔ เดือน และรอการลงโทษไว้ตามมาตรา ๕๖ มีกำหนด ๓ ปี โจทก์ฎีกาว่าไม่ควรลดโทษและไม่ควรรอการลงโทษให้จำเลย ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ไขมาก โจทก์จึงฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงได้ไม่ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๒๑๘ และเห็นพ้องกับคำพิพากษาศาลอุทธรณ์พิพากษายืน.(บุศย์ ขันธวิทย์-พจน์ ปุษปาคม-เกษม ทิพยจันทร์)ศาลชั้นต้น - นายธวัช สิทธิชัยศาลอุทธรณ์ - หลวงอรรถวุฒิวรวาจก์.แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ