คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1476/2525หลักกฎหมาย: ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 176 ที่แก้ไขใหม่ที่ว่า เมื่อจำเลยรับสารภาพตามฟ้อง ให้ศาลพิพากษาได้นั้น มิได้หมายความว่า เมื่อจำเลยรับสารภาพแล้วจะต้องพิพากษาลงโทษจำเลยเสมอไป เมื่อศาลเห็นว่าจำเลยมิได้กระทำผิดศาลย่อมพิพากษายกฟ้องได้ โดยอาศัยอำนาจตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 185โจทก์ฟ้องว่า จำเลยพรากผู้เสียหายอายุ ๑๔ ปีไปเสียจากบิดามารดาและผู้ปกครองเพื่อการอนาจาร โดยผู้เสียหายไม่เต็มใจไปด้วยขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๑๘ จำเลยให้การรับสารภาพ มารดาผู้เสียหายและผู้เสียหายแถลงต่อศาลชั้นต้นว่า ผู้เสียหายขอไปกรุงเทพฯ กับบุตรสาวจำเลยเอง โดยบุตรสาวจำเลยและจำเลยไม่ได้ชวนไปที่ไปด้วยก็เพื่อไปหางานทำไปถึงกรุงเทพ จำเลยก็หางานให้ผู้เสียหายทำจำเลยเป็นพี่ชายมารดาผู้เสียหาย ที่ไปแจ้งความคดีนี้ เพราะทะเลาะกันกลัวว่าจำเลยจะทำร้าย ขณะนี้ไม่ติดใจให้จำเลยต้องรับโทษ ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๓๑๘ ให้จำคุกหนึ่งปี ปรับ ๒,๐๐๐ บาท จำเลยรับสารภาพลดโทษให้กึ่งหนึ่งตามมาตรา ๗๘ คงจำคุก ๖ เดือน และปรับ ๑,๐๐๐ บาท โทษจำคุกให้รอไว้ ๒ ปี ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๕๖ โทษปรับจำเลยต้องขังพอแก่โทษแล้วให้ปล่อยตัวไป โจทก์อุทธรณ์ขอให้ลงโทษจำเลยหนักขึ้นและไม่รอการลงโทษ ศาลอุทธรณ์พิจารณาแล้วเห็นว่า ตามคำแถลงของมารดาผู้เสียหายและตัวผู้เสียหายนั้น โจทก์มิได้คัดค้านและขอสืบพยานอย่างใด ข้อเท็จจริงฟังได้ตามที่ผู้เสียหายแถลงว่า ผู้เสียหายไม่ได้ถูกจำเลยพรากไปดังฟ้องจำเลยไม่ได้กระทำผิด ลงโทษจำเลยไม่ได้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา ๑๘๕ พิพากษากลับให้ยกฟ้อง โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา ๑๗๖ ที่แก้ไขใหม่ที่ว่า เมื่อจำเลยรับสารภาพตามฟ้อง ให้ศาลพิพากษาได้นั้น มิได้หมายความว่า เมื่อจำเลยรับสารภาพแล้วจะต้องพิพากษาลงโทษจำเลยเสมอไป เมื่อศาลเห็นว่าจำเลยมิได้กระทำผิด ศาลย่อมพิพากษายกฟ้องได้โดยอาศัยอำนาจตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๑๘๕คดีนี้ได้ความชัดจากมารดาผู้เสียหายและผู้เสียหายว่าผู้เสียหายขอไปกรุงเทพกับบุตรสาวจำเลยโดยบุตรสาวจำเลยมิได้ชวนไป ที่ไปด้วยก็เพื่อไปหางานทำโจทก์มิได้คัดค้านและขอสืบพยานอย่างใด ข้อเท็จจริงจึงปรากฏแก่ศาลฟังได้ว่าผู้เสียหายได้ตามบุตรสาวจำเลยไปกรุงเทพ โดยได้รับอนุญาตแล้ว เมื่อถึงกรุงเทพจำเลยรับตัวผู้เสียหายไปเป็นลูกจ้างร้านขายก๋วยเตี๋ยว การกระทำของจำเลยไม่เป็นการพรากผู้เสียหายตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๑๘ ประกาศคณะปฏิวัติ ฉบับที่ ๑๑ ลงวันที่ ๒๑ พฤศจิกายน ๒๕๑๔ ข้อ ๑๒ แม้จำเลยรับสารภาพก็ลงโทษจำเลยไม่ได้ พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1476/2525พนักงานอัยการประจำศาลจังหวัดสวรรคโลกโจทก์นายหมวก กันทะวงศ์จำเลย ป.วิ.อ. ม. 176, ม. 185ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 176 ที่แก้ไขใหม่ที่ว่า เมื่อจำเลยรับสารภาพตามฟ้อง ให้ศาลพิพากษาได้นั้น มิได้หมายความว่า เมื่อจำเลยรับสารภาพแล้วจะต้องพิพากษาลงโทษจำเลยเสมอไป เมื่อศาลเห็นว่าจำเลยมิได้กระทำผิดศาลย่อมพิพากษายกฟ้องได้ โดยอาศัยอำนาจตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 185โจทก์ฟ้องว่า จำเลยพรากผู้เสียหายอายุ ๑๔ ปีไปเสียจากบิดามารดาและผู้ปกครองเพื่อการอนาจาร โดยผู้เสียหายไม่เต็มใจไปด้วยขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๑๘ จำเลยให้การรับสารภาพ มารดาผู้เสียหายและผู้เสียหายแถลงต่อศาลชั้นต้นว่า ผู้เสียหายขอไปกรุงเทพฯ กับบุตรสาวจำเลยเอง โดยบุตรสาวจำเลยและจำเลยไม่ได้ชวนไปที่ไปด้วยก็เพื่อไปหางานทำไปถึงกรุงเทพ จำเลยก็หางานให้ผู้เสียหายทำจำเลยเป็นพี่ชายมารดาผู้เสียหาย ที่ไปแจ้งความคดีนี้ เพราะทะเลาะกันกลัวว่าจำเลยจะทำร้าย ขณะนี้ไม่ติดใจให้จำเลยต้องรับโทษ ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๓๑๘ ให้จำคุกหนึ่งปี ปรับ ๒,๐๐๐ บาท จำเลยรับสารภาพลดโทษให้กึ่งหนึ่งตามมาตรา ๗๘ คงจำคุก ๖ เดือน และปรับ ๑,๐๐๐ บาท โทษจำคุกให้รอไว้ ๒ ปี ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๕๖ โทษปรับจำเลยต้องขังพอแก่โทษแล้วให้ปล่อยตัวไป โจทก์อุทธรณ์ขอให้ลงโทษจำเลยหนักขึ้นและไม่รอการลงโทษ ศาลอุทธรณ์พิจารณาแล้วเห็นว่า ตามคำแถลงของมารดาผู้เสียหายและตัวผู้เสียหายนั้น โจทก์มิได้คัดค้านและขอสืบพยานอย่างใด ข้อเท็จจริงฟังได้ตามที่ผู้เสียหายแถลงว่า ผู้เสียหายไม่ได้ถูกจำเลยพรากไปดังฟ้องจำเลยไม่ได้กระทำผิด ลงโทษจำเลยไม่ได้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา ๑๘๕ พิพากษากลับให้ยกฟ้อง โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา ๑๗๖ ที่แก้ไขใหม่ที่ว่า เมื่อจำเลยรับสารภาพตามฟ้อง ให้ศาลพิพากษาได้นั้น มิได้หมายความว่า เมื่อจำเลยรับสารภาพแล้วจะต้องพิพากษาลงโทษจำเลยเสมอไป เมื่อศาลเห็นว่าจำเลยมิได้กระทำผิด ศาลย่อมพิพากษายกฟ้องได้โดยอาศัยอำนาจตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๑๘๕คดีนี้ได้ความชัดจากมารดาผู้เสียหายและผู้เสียหายว่าผู้เสียหายขอไปกรุงเทพกับบุตรสาวจำเลยโดยบุตรสาวจำเลยมิได้ชวนไป ที่ไปด้วยก็เพื่อไปหางานทำโจทก์มิได้คัดค้านและขอสืบพยานอย่างใด ข้อเท็จจริงจึงปรากฏแก่ศาลฟังได้ว่าผู้เสียหายได้ตามบุตรสาวจำเลยไปกรุงเทพ โดยได้รับอนุญาตแล้ว เมื่อถึงกรุงเทพจำเลยรับตัวผู้เสียหายไปเป็นลูกจ้างร้านขายก๋วยเตี๋ยว การกระทำของจำเลยไม่เป็นการพรากผู้เสียหายตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๑๘ ประกาศคณะปฏิวัติ ฉบับที่ ๑๑ ลงวันที่ ๒๑ พฤศจิกายน ๒๕๑๔ ข้อ ๑๒ แม้จำเลยรับสารภาพก็ลงโทษจำเลยไม่ได้ พิพากษายืน(สุนทร วรรณแสง-ประมุข สวัสดิ์มงคล-เสมา รัตนมาลัย)ศาลชั้นต้น - นายดุสิต สิทธิฤทธิ์ศาลอุทธรณ์ - นายชลอ กลับดีแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยพรากผู้เสียหายอายุ ๑๔ ปีไปเสียจากบิดามารดาและผู้ปกครองเพื่อการอนาจาร โดยผู้เสียหายไม่เต็มใจไปด้วยขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๑๘ จำเลยให้การรับสารภาพ มารดาผู้เสียหายและผู้เสียหายแถลงต่อศาลชั้นต้นว่า ผู้เสียหายขอไปกรุงเทพฯ กับบุตรสาวจำเลยเอง โดยบุตรสาวจำเลยและจำเลยไม่ได้ชวนไปที่ไปด้วยก็เพื่อไปหางานทำไปถึงกรุงเทพ จำเลยก็หางานให้ผู้เสียหายทำจำเลยเป็นพี่ชายมารดาผู้เสียหาย ที่ไปแจ้งความคดีนี้ เพราะทะเลาะกันกลัวว่าจำเลยจะทำร้าย ขณะนี้ไม่ติดใจให้จำเลยต้องรับโทษ ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๓๑๘ ให้จำคุกหนึ่งปี ปรับ ๒,๐๐๐ บาท จำเลยรับสารภาพลดโทษให้กึ่งหนึ่งตามมาตรา ๗๘ คงจำคุก ๖ เดือน และปรับ ๑,๐๐๐ บาท โทษจำคุกให้รอไว้ ๒ ปี ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๕๖ โทษปรับจำเลยต้องขังพอแก่โทษแล้วให้ปล่อยตัวไป โจทก์อุทธรณ์ขอให้ลงโทษจำเลยหนักขึ้นและไม่รอการลงโทษ ศาลอุทธรณ์พิจารณาแล้วเห็นว่า ตามคำแถลงของมารดาผู้เสียหายและตัวผู้เสียหายนั้น โจทก์มิได้คัดค้านและขอสืบพยานอย่างใด ข้อเท็จจริงฟังได้ตามที่ผู้เสียหายแถลงว่า ผู้เสียหายไม่ได้ถูกจำเลยพรากไปดังฟ้องจำเลยไม่ได้กระทำผิด ลงโทษจำเลยไม่ได้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา ๑๘๕ พิพากษากลับให้ยกฟ้อง โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา ๑๗๖ ที่แก้ไขใหม่ที่ว่า เมื่อจำเลยรับสารภาพตามฟ้อง ให้ศาลพิพากษาได้นั้น มิได้หมายความว่า เมื่อจำเลยรับสารภาพแล้วจะต้องพิพากษาลงโทษจำเลยเสมอไป เมื่อศาลเห็นว่าจำเลยมิได้กระทำผิด ศาลย่อมพิพากษายกฟ้องได้โดยอาศัยอำนาจตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๑๘๕คดีนี้ได้ความชัดจากมารดาผู้เสียหายและผู้เสียหายว่าผู้เสียหายขอไปกรุงเทพกับบุตรสาวจำเลยโดยบุตรสาวจำเลยมิได้ชวนไป ที่ไปด้วยก็เพื่อไปหางานทำโจทก์มิได้คัดค้านและขอสืบพยานอย่างใด ข้อเท็จจริงจึงปรากฏแก่ศาลฟังได้ว่าผู้เสียหายได้ตามบุตรสาวจำเลยไปกรุงเทพ โดยได้รับอนุญาตแล้ว เมื่อถึงกรุงเทพจำเลยรับตัวผู้เสียหายไปเป็นลูกจ้างร้านขายก๋วยเตี๋ยว การกระทำของจำเลยไม่เป็นการพรากผู้เสียหายตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๑๘ ประกาศคณะปฏิวัติ ฉบับที่ ๑๑ ลงวันที่ ๒๑ พฤศจิกายน ๒๕๑๔ ข้อ ๑๒ แม้จำเลยรับสารภาพก็ลงโทษจำเลยไม่ได้ พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1476/2525พนักงานอัยการประจำศาลจังหวัดสวรรคโลกโจทก์นายหมวก กันทะวงศ์จำเลย ป.วิ.อ. ม. 176, ม. 185ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 176 ที่แก้ไขใหม่ที่ว่า เมื่อจำเลยรับสารภาพตามฟ้อง ให้ศาลพิพากษาได้นั้น มิได้หมายความว่า เมื่อจำเลยรับสารภาพแล้วจะต้องพิพากษาลงโทษจำเลยเสมอไป เมื่อศาลเห็นว่าจำเลยมิได้กระทำผิดศาลย่อมพิพากษายกฟ้องได้ โดยอาศัยอำนาจตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 185โจทก์ฟ้องว่า จำเลยพรากผู้เสียหายอายุ ๑๔ ปีไปเสียจากบิดามารดาและผู้ปกครองเพื่อการอนาจาร โดยผู้เสียหายไม่เต็มใจไปด้วยขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๑๘ จำเลยให้การรับสารภาพ มารดาผู้เสียหายและผู้เสียหายแถลงต่อศาลชั้นต้นว่า ผู้เสียหายขอไปกรุงเทพฯ กับบุตรสาวจำเลยเอง โดยบุตรสาวจำเลยและจำเลยไม่ได้ชวนไปที่ไปด้วยก็เพื่อไปหางานทำไปถึงกรุงเทพ จำเลยก็หางานให้ผู้เสียหายทำจำเลยเป็นพี่ชายมารดาผู้เสียหาย ที่ไปแจ้งความคดีนี้ เพราะทะเลาะกันกลัวว่าจำเลยจะทำร้าย ขณะนี้ไม่ติดใจให้จำเลยต้องรับโทษ ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๓๑๘ ให้จำคุกหนึ่งปี ปรับ ๒,๐๐๐ บาท จำเลยรับสารภาพลดโทษให้กึ่งหนึ่งตามมาตรา ๗๘ คงจำคุก ๖ เดือน และปรับ ๑,๐๐๐ บาท โทษจำคุกให้รอไว้ ๒ ปี ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๕๖ โทษปรับจำเลยต้องขังพอแก่โทษแล้วให้ปล่อยตัวไป โจทก์อุทธรณ์ขอให้ลงโทษจำเลยหนักขึ้นและไม่รอการลงโทษ ศาลอุทธรณ์พิจารณาแล้วเห็นว่า ตามคำแถลงของมารดาผู้เสียหายและตัวผู้เสียหายนั้น โจทก์มิได้คัดค้านและขอสืบพยานอย่างใด ข้อเท็จจริงฟังได้ตามที่ผู้เสียหายแถลงว่า ผู้เสียหายไม่ได้ถูกจำเลยพรากไปดังฟ้องจำเลยไม่ได้กระทำผิด ลงโทษจำเลยไม่ได้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา ๑๘๕ พิพากษากลับให้ยกฟ้อง โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา ๑๗๖ ที่แก้ไขใหม่ที่ว่า เมื่อจำเลยรับสารภาพตามฟ้อง ให้ศาลพิพากษาได้นั้น มิได้หมายความว่า เมื่อจำเลยรับสารภาพแล้วจะต้องพิพากษาลงโทษจำเลยเสมอไป เมื่อศาลเห็นว่าจำเลยมิได้กระทำผิด ศาลย่อมพิพากษายกฟ้องได้โดยอาศัยอำนาจตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๑๘๕คดีนี้ได้ความชัดจากมารดาผู้เสียหายและผู้เสียหายว่าผู้เสียหายขอไปกรุงเทพกับบุตรสาวจำเลยโดยบุตรสาวจำเลยมิได้ชวนไป ที่ไปด้วยก็เพื่อไปหางานทำโจทก์มิได้คัดค้านและขอสืบพยานอย่างใด ข้อเท็จจริงจึงปรากฏแก่ศาลฟังได้ว่าผู้เสียหายได้ตามบุตรสาวจำเลยไปกรุงเทพ โดยได้รับอนุญาตแล้ว เมื่อถึงกรุงเทพจำเลยรับตัวผู้เสียหายไปเป็นลูกจ้างร้านขายก๋วยเตี๋ยว การกระทำของจำเลยไม่เป็นการพรากผู้เสียหายตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๑๘ ประกาศคณะปฏิวัติ ฉบับที่ ๑๑ ลงวันที่ ๒๑ พฤศจิกายน ๒๕๑๔ ข้อ ๑๒ แม้จำเลยรับสารภาพก็ลงโทษจำเลยไม่ได้ พิพากษายืน(สุนทร วรรณแสง-ประมุข สวัสดิ์มงคล-เสมา รัตนมาลัย)ศาลชั้นต้น - นายดุสิต สิทธิฤทธิ์ศาลอุทธรณ์ - นายชลอ กลับดีแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ