คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3973/2528หลักกฎหมาย: การที่จำเลยพกมีดออกจากบ้านและไปนั่งรอผู้ตายในลักษณะ ที่ แสดงว่าจำเลยพร้อมที่จะเผชิญหน้ากับผู้ตายแม้ผู้ตายจะเป็น ฝ่ายลงมือทำร้ายจำเลยก่อน ตามพฤติการณ์แห่งคดีถือได้ว่าจำเลย สมัครใจวิวาทต่อสู้กับผู้ตายการที่จำเลยทำร้ายผู้ตายจึงไม่เป็นการป้องกัน และจากบาดแผลซึ่งผู้ตายถูกแทงโดยแรงที่อวัยวะสำคัญ ถือได้ว่า จำเลยมีเจตนาฆ่าผู้ตายโจทก์ฟ้องว่า จำเลยใช้มีดปลายแหลมยาวประมาณ 1 คืนเศษ แทงทำร้ายร่างกายนายสมชายอย่างแรงหลายทีที่บริเวณหน้าอก ช่องท้อง โดยเจตนาฆ่า นายสมชายถึงแก่ความตาย ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288 จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288 จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ เป็นว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 288 ประกอบด้วยมาตรา 69 โจทก์และจำเลยฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า โจทก์ไม่มีประจักษ์พยานรู้เห็นเลยว่า เหตุที่เกิดทำร้ายกันจำเลยหรือผู้ตายเป็นฝ่ายก่อเหตุ และพฤติการณ์ในขณะทำร้ายกันเป็นอย่างไรคงมีแต่คำให้การชั้นสอบสวนของจำเลยที่ให้การว่า วันเกิดเหตุผู้ตายต่อยจำเลยก่อนจำเลยจึงชกต่อยโต้กลับ แล้วเกิดกอดรัดฟัดเหวี่ยงจนทั้งคู่ตกลงไปในน้ำครำระหว่างนั้นจำเลยใช้มีดที่พกไปแทงผู้ตาย กับภาพถ่ายที่จำเลยแสดงท่าทางให้ถ่ายภาพประกอบคำให้การชั้นสอบสวนของจำเลย โดยจำเลยไม่ได้อ้างเลยว่าวันเกิดเหตุผู้ตายมีไม้เป็นอาวุธ และรับว่าจำเลยไปนั่งรอผู้ตายที่ร้านนางเนี้ยวซึ่งเป็นปากทางเข้าบ้านผู้ตาย เมื่อพบกันผู้ตายต่อว่าจำเลยเกี่ยวกับเรื่องที่โต้เถียงกันในคืนก่อนเกิดเหตุ แล้วผู้ตายตรงเข้าต่อยจำเลยก่อน ข้อเท็จจริงจึงฟังได้ตามคำให้การชั้นสอบสวนของจำเลย การที่จำเลยพกมีดออกจากบ้านและไปนั่งรอผู้ตายในลักษณะดังกล่าวแสดงว่า จำเลยพร้อมที่จะเผชิญหน้ากับผู้ตาย แม้ผู้ตายจะเป็นฝ่ายลงมือทำร้ายจำเลยก่อน ตามพฤติการณ์แห่งคดีก็ถือได้ว่าจำเลยสมัครใจวิวาทต่อสู้กับผู้ตาย การที่จำเลยทำร้ายผู้ตายจึงไม่เป็นการป้องกัน รายงานการตรวจศพระบุว่าผู้ตายมีบาดแผล 3 แห่ง คือถูกแทงที่หน้าอกด้านซ้ายทะลุเข้าโพรงหัวใจ หัวใจฉีกขาด ถูกแทงที่ช่องท้องใต้ชายโครงด้านซ้าย ลำไส้ใหญ่ทะลุฉีกขาดและมีบาดแผลที่เหนือข้อศอกซ้ายขนาด 0.5 x 1 เซนติเมตร บาดแผลแรกและบาดแผลที่สองเป็นการถูกแทงโดยแรงที่อวัยวะสำคัญ เป็นเหตุให้ผู้ตายถึงแก่ความตาย ถือได้ว่าจำเลยมีเจตนาฆ่าผู้ตาย พิพากษาแก้ ให้บังคับคดีลงโทษจำเลยตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3973/2528พนักงานอัยการ กรมอัยการโจทก์นาย ณรงค์ หรือตั๋น อร่ามสมบัติจำเลย ป.อ. ม. 68, ม. 69, ม. 288การที่จำเลยพกมีดออกจากบ้านและไปนั่งรอผู้ตายในลักษณะ ที่ แสดงว่าจำเลยพร้อมที่จะเผชิญหน้ากับผู้ตายแม้ผู้ตายจะเป็น ฝ่ายลงมือทำร้ายจำเลยก่อน ตามพฤติการณ์แห่งคดีถือได้ว่าจำเลย สมัครใจวิวาทต่อสู้กับผู้ตายการที่จำเลยทำร้ายผู้ตายจึงไม่เป็นการป้องกัน และจากบาดแผลซึ่งผู้ตายถูกแทงโดยแรงที่อวัยวะสำคัญ ถือได้ว่า จำเลยมีเจตนาฆ่าผู้ตายโจทก์ฟ้องว่า จำเลยใช้มีดปลายแหลมยาวประมาณ 1 คืนเศษ แทงทำร้ายร่างกายนายสมชายอย่างแรงหลายทีที่บริเวณหน้าอก ช่องท้อง โดยเจตนาฆ่า นายสมชายถึงแก่ความตาย ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288 จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288 จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ เป็นว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 288 ประกอบด้วยมาตรา 69 โจทก์และจำเลยฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า โจทก์ไม่มีประจักษ์พยานรู้เห็นเลยว่า เหตุที่เกิดทำร้ายกันจำเลยหรือผู้ตายเป็นฝ่ายก่อเหตุ และพฤติการณ์ในขณะทำร้ายกันเป็นอย่างไรคงมีแต่คำให้การชั้นสอบสวนของจำเลยที่ให้การว่า วันเกิดเหตุผู้ตายต่อยจำเลยก่อนจำเลยจึงชกต่อยโต้กลับ แล้วเกิดกอดรัดฟัดเหวี่ยงจนทั้งคู่ตกลงไปในน้ำครำระหว่างนั้นจำเลยใช้มีดที่พกไปแทงผู้ตาย กับภาพถ่ายที่จำเลยแสดงท่าทางให้ถ่ายภาพประกอบคำให้การชั้นสอบสวนของจำเลย โดยจำเลยไม่ได้อ้างเลยว่าวันเกิดเหตุผู้ตายมีไม้เป็นอาวุธ และรับว่าจำเลยไปนั่งรอผู้ตายที่ร้านนางเนี้ยวซึ่งเป็นปากทางเข้าบ้านผู้ตาย เมื่อพบกันผู้ตายต่อว่าจำเลยเกี่ยวกับเรื่องที่โต้เถียงกันในคืนก่อนเกิดเหตุ แล้วผู้ตายตรงเข้าต่อยจำเลยก่อน ข้อเท็จจริงจึงฟังได้ตามคำให้การชั้นสอบสวนของจำเลย การที่จำเลยพกมีดออกจากบ้านและไปนั่งรอผู้ตายในลักษณะดังกล่าวแสดงว่า จำเลยพร้อมที่จะเผชิญหน้ากับผู้ตาย แม้ผู้ตายจะเป็นฝ่ายลงมือทำร้ายจำเลยก่อน ตามพฤติการณ์แห่งคดีก็ถือได้ว่าจำเลยสมัครใจวิวาทต่อสู้กับผู้ตาย การที่จำเลยทำร้ายผู้ตายจึงไม่เป็นการป้องกัน รายงานการตรวจศพระบุว่าผู้ตายมีบาดแผล 3 แห่ง คือถูกแทงที่หน้าอกด้านซ้ายทะลุเข้าโพรงหัวใจ หัวใจฉีกขาด ถูกแทงที่ช่องท้องใต้ชายโครงด้านซ้าย ลำไส้ใหญ่ทะลุฉีกขาดและมีบาดแผลที่เหนือข้อศอกซ้ายขนาด 0.5 x 1 เซนติเมตร บาดแผลแรกและบาดแผลที่สองเป็นการถูกแทงโดยแรงที่อวัยวะสำคัญ เป็นเหตุให้ผู้ตายถึงแก่ความตาย ถือได้ว่าจำเลยมีเจตนาฆ่าผู้ตาย พิพากษาแก้ ให้บังคับคดีลงโทษจำเลยตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น(อาจ ปัญญาดิลก-มาโนช เพียรสนอง-ดำรง สายเชื้อ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยใช้มีดปลายแหลมยาวประมาณ 1 คืนเศษ แทงทำร้ายร่างกายนายสมชายอย่างแรงหลายทีที่บริเวณหน้าอก ช่องท้อง โดยเจตนาฆ่า นายสมชายถึงแก่ความตาย ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288 จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288 จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ เป็นว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 288 ประกอบด้วยมาตรา 69 โจทก์และจำเลยฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า โจทก์ไม่มีประจักษ์พยานรู้เห็นเลยว่า เหตุที่เกิดทำร้ายกันจำเลยหรือผู้ตายเป็นฝ่ายก่อเหตุ และพฤติการณ์ในขณะทำร้ายกันเป็นอย่างไรคงมีแต่คำให้การชั้นสอบสวนของจำเลยที่ให้การว่า วันเกิดเหตุผู้ตายต่อยจำเลยก่อนจำเลยจึงชกต่อยโต้กลับ แล้วเกิดกอดรัดฟัดเหวี่ยงจนทั้งคู่ตกลงไปในน้ำครำระหว่างนั้นจำเลยใช้มีดที่พกไปแทงผู้ตาย กับภาพถ่ายที่จำเลยแสดงท่าทางให้ถ่ายภาพประกอบคำให้การชั้นสอบสวนของจำเลย โดยจำเลยไม่ได้อ้างเลยว่าวันเกิดเหตุผู้ตายมีไม้เป็นอาวุธ และรับว่าจำเลยไปนั่งรอผู้ตายที่ร้านนางเนี้ยวซึ่งเป็นปากทางเข้าบ้านผู้ตาย เมื่อพบกันผู้ตายต่อว่าจำเลยเกี่ยวกับเรื่องที่โต้เถียงกันในคืนก่อนเกิดเหตุ แล้วผู้ตายตรงเข้าต่อยจำเลยก่อน ข้อเท็จจริงจึงฟังได้ตามคำให้การชั้นสอบสวนของจำเลย การที่จำเลยพกมีดออกจากบ้านและไปนั่งรอผู้ตายในลักษณะดังกล่าวแสดงว่า จำเลยพร้อมที่จะเผชิญหน้ากับผู้ตาย แม้ผู้ตายจะเป็นฝ่ายลงมือทำร้ายจำเลยก่อน ตามพฤติการณ์แห่งคดีก็ถือได้ว่าจำเลยสมัครใจวิวาทต่อสู้กับผู้ตาย การที่จำเลยทำร้ายผู้ตายจึงไม่เป็นการป้องกัน รายงานการตรวจศพระบุว่าผู้ตายมีบาดแผล 3 แห่ง คือถูกแทงที่หน้าอกด้านซ้ายทะลุเข้าโพรงหัวใจ หัวใจฉีกขาด ถูกแทงที่ช่องท้องใต้ชายโครงด้านซ้าย ลำไส้ใหญ่ทะลุฉีกขาดและมีบาดแผลที่เหนือข้อศอกซ้ายขนาด 0.5 x 1 เซนติเมตร บาดแผลแรกและบาดแผลที่สองเป็นการถูกแทงโดยแรงที่อวัยวะสำคัญ เป็นเหตุให้ผู้ตายถึงแก่ความตาย ถือได้ว่าจำเลยมีเจตนาฆ่าผู้ตาย พิพากษาแก้ ให้บังคับคดีลงโทษจำเลยตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3973/2528พนักงานอัยการ กรมอัยการโจทก์นาย ณรงค์ หรือตั๋น อร่ามสมบัติจำเลย ป.อ. ม. 68, ม. 69, ม. 288การที่จำเลยพกมีดออกจากบ้านและไปนั่งรอผู้ตายในลักษณะ ที่ แสดงว่าจำเลยพร้อมที่จะเผชิญหน้ากับผู้ตายแม้ผู้ตายจะเป็น ฝ่ายลงมือทำร้ายจำเลยก่อน ตามพฤติการณ์แห่งคดีถือได้ว่าจำเลย สมัครใจวิวาทต่อสู้กับผู้ตายการที่จำเลยทำร้ายผู้ตายจึงไม่เป็นการป้องกัน และจากบาดแผลซึ่งผู้ตายถูกแทงโดยแรงที่อวัยวะสำคัญ ถือได้ว่า จำเลยมีเจตนาฆ่าผู้ตายโจทก์ฟ้องว่า จำเลยใช้มีดปลายแหลมยาวประมาณ 1 คืนเศษ แทงทำร้ายร่างกายนายสมชายอย่างแรงหลายทีที่บริเวณหน้าอก ช่องท้อง โดยเจตนาฆ่า นายสมชายถึงแก่ความตาย ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288 จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288 จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ เป็นว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 288 ประกอบด้วยมาตรา 69 โจทก์และจำเลยฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า โจทก์ไม่มีประจักษ์พยานรู้เห็นเลยว่า เหตุที่เกิดทำร้ายกันจำเลยหรือผู้ตายเป็นฝ่ายก่อเหตุ และพฤติการณ์ในขณะทำร้ายกันเป็นอย่างไรคงมีแต่คำให้การชั้นสอบสวนของจำเลยที่ให้การว่า วันเกิดเหตุผู้ตายต่อยจำเลยก่อนจำเลยจึงชกต่อยโต้กลับ แล้วเกิดกอดรัดฟัดเหวี่ยงจนทั้งคู่ตกลงไปในน้ำครำระหว่างนั้นจำเลยใช้มีดที่พกไปแทงผู้ตาย กับภาพถ่ายที่จำเลยแสดงท่าทางให้ถ่ายภาพประกอบคำให้การชั้นสอบสวนของจำเลย โดยจำเลยไม่ได้อ้างเลยว่าวันเกิดเหตุผู้ตายมีไม้เป็นอาวุธ และรับว่าจำเลยไปนั่งรอผู้ตายที่ร้านนางเนี้ยวซึ่งเป็นปากทางเข้าบ้านผู้ตาย เมื่อพบกันผู้ตายต่อว่าจำเลยเกี่ยวกับเรื่องที่โต้เถียงกันในคืนก่อนเกิดเหตุ แล้วผู้ตายตรงเข้าต่อยจำเลยก่อน ข้อเท็จจริงจึงฟังได้ตามคำให้การชั้นสอบสวนของจำเลย การที่จำเลยพกมีดออกจากบ้านและไปนั่งรอผู้ตายในลักษณะดังกล่าวแสดงว่า จำเลยพร้อมที่จะเผชิญหน้ากับผู้ตาย แม้ผู้ตายจะเป็นฝ่ายลงมือทำร้ายจำเลยก่อน ตามพฤติการณ์แห่งคดีก็ถือได้ว่าจำเลยสมัครใจวิวาทต่อสู้กับผู้ตาย การที่จำเลยทำร้ายผู้ตายจึงไม่เป็นการป้องกัน รายงานการตรวจศพระบุว่าผู้ตายมีบาดแผล 3 แห่ง คือถูกแทงที่หน้าอกด้านซ้ายทะลุเข้าโพรงหัวใจ หัวใจฉีกขาด ถูกแทงที่ช่องท้องใต้ชายโครงด้านซ้าย ลำไส้ใหญ่ทะลุฉีกขาดและมีบาดแผลที่เหนือข้อศอกซ้ายขนาด 0.5 x 1 เซนติเมตร บาดแผลแรกและบาดแผลที่สองเป็นการถูกแทงโดยแรงที่อวัยวะสำคัญ เป็นเหตุให้ผู้ตายถึงแก่ความตาย ถือได้ว่าจำเลยมีเจตนาฆ่าผู้ตาย พิพากษาแก้ ให้บังคับคดีลงโทษจำเลยตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น(อาจ ปัญญาดิลก-มาโนช เพียรสนอง-ดำรง สายเชื้อ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ