phoneee/thai-legal-corpus huggingface dataset:
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 63120หลักกฎหมาย: จำเลยฎีกาในปัญหาเรื่องอำนาจฟ้องว่า โจทก์ไม่มีอำนาจฟ้องจำเลย และฎีกาว่าเป็นเหตุสุดวิสัยจำเลยไม่ต้องรับผิด เป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 248 ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 762/2519นายทอง รุ่งเรือง กับพวกโจทก์นางผะอบ สง่าวงศ์ กับพวกจำเลย ป.วิ.พ. ม. 248จำเลยฎีกาในปัญหาเรื่องอำนาจฟ้องว่า โจทก์ไม่มีอำนาจฟ้องจำเลย และฎีกาว่าเป็นเหตุสุดวิสัยจำเลยไม่ต้องรับผิด เป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 248(ไพโรจน์ ไวกาสี-รื่น วิไลชนม์-ประเสริฐ วราภรณ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 762/2519นายทอง รุ่งเรือง กับพวกโจทก์นางผะอบ สง่าวงศ์ กับพวกจำเลย ป.วิ.พ. ม. 248จำเลยฎีกาในปัญหาเรื่องอำนาจฟ้องว่า โจทก์ไม่มีอำนาจฟ้องจำเลย และฎีกาว่าเป็นเหตุสุดวิสัยจำเลยไม่ต้องรับผิด เป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 248(ไพโรจน์ ไวกาสี-รื่น วิไลชนม์-ประเสริฐ วราภรณ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศกระทรวงการคลังว่าด้วยภาษีเงินได้และภาษีมูลค่าเพิ่ม ( ฉบับที่ 211)เรื่อง กําหนดองค์การ สถานสาธารณกุศล สถานพยาบาล และสถานศึกษา ตามมาตรา 47(7)(ข) แห่งประมวลรัษฎากร และมาตรา 3(4)(ข) แห่งพระราชกฤษฎีกา ออกตามความในประมวลรัษฎากร ว่าด้วยการยกเว้นภาษีมูลค่าเพิ่ม (ฉบับที่ 239) พ.ศ. 2534 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชกฤษฎีกา ออกตามความในประมวลรัษฎากร ว่าด้วยการยกเว้นภาษีมูลค่าเพิ่ม (ฉบับที่ 254) พ.ศ. 2535 อาศัยอํานาจตามความในมาตรา 47(7)(ข) แห่งประมวลรัษฎากร ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลรัษฎากร (ฉบับที่ 19) พ.ศ. 2508 และมาตรา 3(4)(ข) แห่งพระราชกฤษฎีกา ออกตามความในประมวลรัษฎากร ว่าด้วยการยกเว้นภาษีมูลค่าเพิ่ม (ฉบับที่ 239) พ.ศ. 2534 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชกฤษฎีกา ออกตามความในประมวลรัษฎากร ว่าด้วยการยกเว้นภาษีมูลค่าเพิ่ม (ฉบับที่ 254) พ.ศ. 2535 รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง จึงประกาศ ดังต่อไปนี้ ข้อ ๑ ให้เพิ่มความต่อไปนี้เป็น (509) ของข้อ 3 แห่งประกาศกระทรวงการคลังว่าด้วยภาษีเงินได้และภาษีมูลค่าเพิ่ม (ฉบับที่ 2) เรื่อง กําหนดองค์การ สถานสาธารณกุศล สถานพยาบาล และสถานศึกษา ตามมาตรา 47(7)(ข) แห่งประมวลรัษฎากร และมาตรา 3(4)(ข) แห่งพระราชกฤษฎีกา ออกตามความในประมวลรัษฎากร ว่าด้วยการยกเว้นภาษีมูลค่าเพิ่ม (ฉบับที่ 239) พ.ศ. 2534 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชกฤษฎีกา ออกตามความในประมวลรัษฎากร ว่าด้วยการยกเว้นภาษีมูลค่าเพิ่ม (ฉบับที่ 254) พ.ศ. 2535 ลงวันที่ 12 ตุลาคม พ.ศ. 2535"(509) มูลนิธิจอห์น ดี. เวสเตอร์"ข้อ ๒ ประกาศนี้ให้เริ่มใช้บังคับ(1) สําหรับเงินได้พึงประเมินประจําปี พ.ศ. 2546 ที่จะต้องยื่นรายการใน พ.ศ. 2547 เป็นต้นไป(2) สําหรับมูลค่าของฐานภาษีของผู้ประกอบการ ในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2546 เป็นต้นไปผู้มีอํานาจลงนาม ประกาศ ณ วันที่ 14 มีนาคม พ.ศ. 2546ร้อยเอก สุชาติ เชาว์วิศิษฐรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 59637หลักกฎหมาย: ความว่า จำเลยที่ 3 ฎีกา มีทางชนะคดี โปรดอนุญาตให้ทุเลาการบังคับไว้ก่อนหมายเหตุ โจทก์ทั้งสองได้รับสำเนาคำร้องแล้ว (อันดับ 157แผ่นที่ 3)ศาลชั้นต้นมีคำสั่งพิทักษ์ทรัพย์ของจำเลยที่ 1 และที่ 2เด็ดขาดให้ยกฟ้องจำเลยที่ 3ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า ให้พิทักษ์ทรัพย์ของจำเลยที่ 3 เด็ดขาดตามพระราชบัญญัติล้มละลาย พ.ศ. 2483 มาตรา 14จำเลยที่ 3 ฎีกาพร้อมกับยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 152,151)คำสั่งในคดีล้มละลายเมื่อศาลมีคำสั่งพิทักษ์ทรัพย์จำเลยเด็ดขาดแล้วจำเลยจะร้องขอทุเลาการบังคับตามคำสั่งพิทักษ์ทรัพย์เด็ดขาดไม่ได้ จึงให้ยกคำร้อง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 1738/2532นายเชื้อชาย รัศมิทัต กับพวกโจทก์นายทวี เรืองเที่ยง กับพวกจำเลยนายอมร สิงหลำเภาเลิศ จำเลยที่ 3ผู้ยื่นคำร้อง พ.ร.บ.ล้มละลาย พ.ศ.2483 ม. 15, ม. 153 ป.วิ.พ. ม. 231ความว่า จำเลยที่ 3 ฎีกา มีทางชนะคดี โปรดอนุญาตให้ทุเลาการบังคับไว้ก่อนหมายเหตุ โจทก์ทั้งสองได้รับสำเนาคำร้องแล้ว (อันดับ 157แผ่นที่ 3)ศาลชั้นต้นมีคำสั่งพิทักษ์ทรัพย์ของจำเลยที่ 1 และที่ 2เด็ดขาดให้ยกฟ้องจำเลยที่ 3ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า ให้พิทักษ์ทรัพย์ของจำเลยที่ 3 เด็ดขาดตามพระราชบัญญัติล้มละลาย พ.ศ. 2483 มาตรา 14จำเลยที่ 3 ฎีกาพร้อมกับยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 152,151)คำสั่งในคดีล้มละลายเมื่อศาลมีคำสั่งพิทักษ์ทรัพย์จำเลยเด็ดขาดแล้วจำเลยจะร้องขอทุเลาการบังคับตามคำสั่งพิทักษ์ทรัพย์เด็ดขาดไม่ได้ จึงให้ยกคำร้อง(ดุสิต วราโห-เสริมพงศ์ วรยิ่งยง-เกียรติ จาตนิลพันธุ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 1738/2532นายเชื้อชาย รัศมิทัต กับพวกโจทก์นายทวี เรืองเที่ยง กับพวกจำเลยนายอมร สิงหลำเภาเลิศ จำเลยที่ 3ผู้ยื่นคำร้อง พ.ร.บ.ล้มละลาย พ.ศ.2483 ม. 15, ม. 153 ป.วิ.พ. ม. 231ความว่า จำเลยที่ 3 ฎีกา มีทางชนะคดี โปรดอนุญาตให้ทุเลาการบังคับไว้ก่อนหมายเหตุ โจทก์ทั้งสองได้รับสำเนาคำร้องแล้ว (อันดับ 157แผ่นที่ 3)ศาลชั้นต้นมีคำสั่งพิทักษ์ทรัพย์ของจำเลยที่ 1 และที่ 2เด็ดขาดให้ยกฟ้องจำเลยที่ 3ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า ให้พิทักษ์ทรัพย์ของจำเลยที่ 3 เด็ดขาดตามพระราชบัญญัติล้มละลาย พ.ศ. 2483 มาตรา 14จำเลยที่ 3 ฎีกาพร้อมกับยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 152,151)คำสั่งในคดีล้มละลายเมื่อศาลมีคำสั่งพิทักษ์ทรัพย์จำเลยเด็ดขาดแล้วจำเลยจะร้องขอทุเลาการบังคับตามคำสั่งพิทักษ์ทรัพย์เด็ดขาดไม่ได้ จึงให้ยกคำร้อง(ดุสิต วราโห-เสริมพงศ์ วรยิ่งยง-เกียรติ จาตนิลพันธุ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
พระราชกฤษฎีกาพระราชกฤษฎีกาให้ใช้พระราชบัญญัติคันและคูน้ำพ.ศ. ๒๕๐๕บังคับในท้องที่อำเภอร้องกวางและอำเภอเมืองแพร่ จังหวัดแพร่พ.ศ.๒๕๕๐ ภูมิพลอดุลยเดชป.ร.ให้ไว้ณ วันที่ ๒๙ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๕๐เป็นปีที่๖๒ ในรัชกาลปัจจุบันพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯให้ประกาศว่าโดยที่เป็นการสมควรให้ใช้พระราชบัญญัติคันและคูน้ำพ.ศ. ๒๕๐๕ บังคับในท้องที่อำเภอร้องกวาง และอำเภอเมืองแพร่ จังหวัดแพร่อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๘๗ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย และมาตรา ๒ แห่งพระราชบัญญัติคันและคูน้ำ พ.ศ.๒๕๐๕อันเป็นกฎหมายที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคลซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๓๓ และมาตรา ๔๑ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยบัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้มาตรา ๑ พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า พระราชกฤษฎีกาให้ใช้พระราชบัญญัติคันและคูน้ำพ.ศ. ๒๕๐๕ บังคับในท้องที่อำเภอร้องกวาง และอำเภอเมืองแพร่ จังหวัดแพร่ พ.ศ. ๒๕๕๐มาตรา ๒[๑]พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา ๓ ให้ใช้พระราชบัญญัติคันและคูน้ำ พ.ศ. ๒๕๐๕บังคับในท้องที่อำเภอร้องกวาง และอำเภอเมืองแพร่ จังหวัดแพร่ภายในแนวเขตตามแผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกานี้มาตรา ๔ ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์รักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้ผู้รับสนองพระบรมราชโองการพลเอกสุรยุทธ์ จุลานนท์นายกรัฐมนตรี[เอกสารแนบท้าย]๑.แผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกาให้ใช้พระราชบัญญัติคันและคูน้ำ พ.ศ. ๒๕๐๕บังคับในท้องที่อำเภอร้องกวาง และอำเภอเมืองแพร่ จังหวัดแพร่ พ.ศ. ๒๕๕๐ (ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)หมายเหตุ:- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือเนื่องจากกรมชลประทานได้ดำเนินการขุดคลองส่งน้ำสายใหญ่ คลองซอย สร้างประตูระบายน้ำและท่อส่งน้ำในเขตโครงการอ่างเก็บน้ำแม่ถาง ในท้องที่อำเภอร้องกวางและอำเภอเมืองแพร่จังหวัดแพร่ เสร็จแล้ว แต่ยังขาดคันและคูน้ำสำหรับส่งน้ำจากทางน้ำชลประทานไปใช้ในการเพาะปลูกสมควรให้ใช้พระราชบัญญัติคันและคูน้ำ พ.ศ. ๒๕๐๕ บังคับในท้องที่ดังกล่าวเพื่อให้มีการจัดทำคันและคูน้ำอันจะเป็นประโยชน์ในการเกษตรและทำให้การใช้น้ำเป็นไปโดยประหยัดจึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้ปริยานุช/ผู้จัดทำ๓๑มกราคม ๒๕๕๑[๑]ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๕/ตอนที่ ๑๑ ก/หน้า ๔/๑๕ มกราคม ๒๕๕๑
กฎกระทรวงกำหนดให้ผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมหลอดแอลอีดีมีบัลลาสต์ในตัวสำหรับการให้แสงสว่างทั่วไปด้วยแรงดันไฟฟ้ามากกว่า 50 โวลต์ : คุณลักษณะที่ต้องการด้านความปลอดภัย ต้องเป็นไปตามมาตรฐาน พ.ศ. 2564กฎกระทรวง กำหนดให้ผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมหลอดแอลอีดีมีบัลลาสต์ในตัว สำหรับการให้แสงสว่างทั่วไปด้วยแรงดันไฟฟ้ามากกว่า ๕๐ โวลต์ : คุณลักษณะที่ต้องการด้านความปลอดภัย ต้องเป็นไปตามมาตรฐาน พ.ศ. ๒๕๖๔อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๗ วรรคหนึ่ง แห่งพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม พ.ศ. ๒๕๑๑ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม (ฉบับที่ ๘) พ.ศ. ๒๕๖๒ และมาตรา ๕๘ วรรคหนึ่ง แห่งพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม พ.ศ. ๒๕๑๑ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม (ฉบับที่ ๗) พ.ศ. ๒๕๕๘ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้มาตรา 1 ข้อ ๑ กฎกระทรวงนี้ให้ใช้บังคับเมื่อพ้นกำหนดสองร้อยสิบวันนับแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา 2 ข้อ ๒ ผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมหลอดแอลอีดีมีบัลลาสต์ในตัวสำหรับการให้แสงสว่างทั่วไปด้วยแรงดันไฟฟ้ามากกว่า ๕๐ โวลต์ : คุณลักษณะที่ต้องการด้านความปลอดภัย ต้องเป็นไปตามมาตรฐานเลขที่ มอก. ๒๗๘๐ - ๒๕๖๒ ตามประกาศกระทรวงอุตสาหกรรม ฉบับที่ ๕๘๖๖ (พ.ศ. ๒๕๖๓) ออกตามความในพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม พ.ศ.มาตรา 2 ๒๕๑๑ เรื่อง กำหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมหลอดแอลอีดีมีบัลลาสต์ในตัวสำหรับการให้แสงสว่างทั่วไปด้วยแรงดันไฟฟ้ามากกว่า 50 V - คุณลักษณะที่ต้องการด้านความปลอดภัย ลงวันที่ ๑๐ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๖๓ให้ไว้ ณ วันที่ ๑๐ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๖๔ สุริยะ จึงรุ่งเรืองกิจ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมหมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ โดยที่มีความจำเป็นต้องควบคุมผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมหลอดแอลอีดีมีบัลลาสต์ในตัวสำหรับการให้แสงสว่างทั่วไปด้วยแรงดันไฟฟ้ามากกว่า ๕๐ โวลต์ : คุณลักษณะที่ต้องการด้านความปลอดภัย ให้มีคุณภาพ ความปลอดภัย และรองรับการใช้งานที่หลากหลายยิ่งขึ้นเพื่อป้องกันความเสียหายอันอาจจะเกิดแก่ประชาชน กิจการอุตสาหกรรม และเศรษฐกิจของประเทศ ในการนี้ ได้มีประกาศกระทรวงอุตสาหกรรม ฉบับที่ ๕๘๖๖ (พ.ศ. ๒๕๖๓) ออกตามความในพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม พ.ศ. ๒๕๑๑ เรื่องกำหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมหลอดแอลอีดีมีบัลลาสต์ในตัวสำหรับการให้แสงสว่างทั่วไปด้วยแรงดันไฟฟ้ามากกว่า 50 V - คุณลักษณะที่ต้องการด้านความปลอดภัย ลงวันที่ ๑๐ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๖๓และได้มีการดำเนินการจัดให้มีการรับฟังความคิดเห็นของตัวแทนของกลุ่มผู้มีส่วนได้เสียหรือผู้มีประโยชน์เกี่ยวข้องครบถ้วนตามความในมาตรา ๑๘ แห่งพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม พ.ศ. ๒๕๑๑ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม (ฉบับที่ ๘) พ.ศ. ๒๕๖๒ แล้วสมควรกำหนดให้ผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมหลอดแอลอีดีมีบัลลาสต์ในตัวสำหรับการให้แสงสว่างทั่วไปด้วยแรงดันไฟฟ้ามากกว่า ๕๐ โวลต์ : คุณลักษณะที่ต้องการด้านความปลอดภัย ต้องเป็นไปตามมาตรฐาน จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้
ประกาศทบวงมหาวิทยาลัยประกาศทบวงมหาวิทยาลัยเรื่องการแบ่งส่วนราชการในคณะแพทยศาสตร์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยพ.ศ. ๒๕๔๐[๑] อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๙ วรรคสองแห่งพระราชบัญญัติจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย พ.ศ. ๒๕๒๒รัฐมนตรีว่าการทบวงมหาวิทยาลัยออกประกาศไว้ ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ให้ยกเลิกประกาศทบวงมหาวิทยาลัย เรื่อง การแบ่งส่วนราชการในคณะแพทยศาสตร์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย พ.ศ. ๒๕๓๔ข้อ ๒ให้แบ่งส่วนราชการของคณะแพทยศาสตร์ ดังนี้(๑) สำนักงานเลขานุการ(๒) ภาควิชากายวิภาคศาสตร์(๓) ภาควิชากุมารเวชศาสตร์(๔) ภาควิชาจักษุวิทยา(๕) ภาควิชาจิตเวชศาสตร์(๖) ภาควิชาจุลชีววิทยา(๗) ภาควิชาชีวเคมี(๘) ภาควิชานิติเวชศาสตร์(๙) ภาควิชาปรสิตวิทยา(๑๐) ภาควิชาพยาธิวิทยา(๑๑) ภาควิชาเภสัชวิทยา(๑๒) ภาควิชารังสีวิทยา(๑๓) ภาควิชาวิสัญญีวิทยา(๑๔) ภาควิชาเวชศาสตร์ชันสูตร(๑๕) ภาควิชาเวชศาสตร์ป้องกันและสังคม(๑๖) ภาควิชาเวชศาสตร์ฟื้นฟู(๑๗) ภาควิชาศัลยศาสตร์(๑๘) ภาควิชาสรีรวิทยา(๑๙) ภาควิชาสูติศาสตร์ - นรีเวชวิทยา(๒๐) ภาควิชาโสตนาสิกลาริงซ์วิทยา(๒๑) ภาควิชาออร์โทปิดิกส์(๒๒) ภาควิชาอายุรศาสตร์ประกาศ ณ วันที่ ๒๘ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๔๐มนตรี ด่านไพบูลย์รัฐมนตรีว่าการทบวงมหาวิทยาลัยคุณากร/ผู้จัดทำ๓ พฤษภาคม ๒๕๕๔วิชชุตา/ผู้ตรวจ๑ มิถุนายน ๒๕๕๔[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๑๔/ตอนที่ ๒๘ ง/หน้า ๔๒/๘ เมษายน ๒๕๔๐
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 63247หลักกฎหมาย: ฎีกาคัดค้านการใช้ดุลพินิจของศาลในการรับฟัง พยานหลักฐานเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ต้องห้ามมิให้ฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 219 ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 793/2520พนักงานอัยการจังหวัดอุดรธานีโจทก์นายวิชัย ศรีภักดีจำเลย ป.วิ.อ. ม. 219ฎีกาคัดค้านการใช้ดุลพินิจของศาลในการรับฟัง พยานหลักฐานเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ต้องห้ามมิให้ฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 219(ไพโรจน์ ไวกาสี-ยิ่งศักดิ์ กฤษณจินดา-กุศล บุญยืน)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 793/2520พนักงานอัยการจังหวัดอุดรธานีโจทก์นายวิชัย ศรีภักดีจำเลย ป.วิ.อ. ม. 219ฎีกาคัดค้านการใช้ดุลพินิจของศาลในการรับฟัง พยานหลักฐานเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ต้องห้ามมิให้ฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 219(ไพโรจน์ ไวกาสี-ยิ่งศักดิ์ กฤษณจินดา-กุศล บุญยืน)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 638/2475หลักกฎหมาย: ผู้ใหญ่บ้านตำบลหนึ่งแกล้งให้จับคนในตำบลอื่นไม่เรียกว่าเป็นเจ้าพนักงาน ผู้ใดเอาความอย่างใดที่รู้เป็นเท็จแลอาจทำให้ผู้อื่นหรือสาธารณเสียหายมาแจ้งต่อเจ้าพนักงานมีผิด ตาม ม. 118คดีนี้ จำเลยเป็นผู้ใหญ่บ้านอยู่ในตำบลหนึ่ง ได้แกล้งกล่าวหาว่านายเยื้อนกับพวกซึ่งเป็นลูกบ้านคนละตำบลกับจำเลยต่ออำเภอว่าลักเล่นโปพะนันกัน อันความจริงจำเลยทราบแล้วว่านายเยื้อนกับพวกมิได้กระทำผิดรับอาชญาอย่างใด จนอัยยการได้ฟ้องนายเยื้อนกับพวกเป็นคดีขึ้น ศาลฎีกาตัดสินว่า ความผิดของ จำเลยเข้าในข้อบัญญัติแห่งมาตรา ๑๑๘ หาใช่มาตรา ๑๔๒ เพราะจำเลยทำการนอกหน้าที่ตาม พ.ร.บ. ปกครองท้องที่ พ.ศ. ๒๔๕๗ ม. ๒๗-๒๘ จำเลยยังไม่เป็นเจ้าพนักงาน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 638/2475อัยยการพัทลุงโจทก์นางแดง ทิพลังจำเลย อาชญา ม. 118 - 142 พ.ร.บ.ลักษณะปกครองท้องที่ พ.ศ.2457 ม. 27-28ผู้ใหญ่บ้านตำบลหนึ่งแกล้งให้จับคนในตำบลอื่นไม่เรียกว่าเป็นเจ้าพนักงาน ผู้ใดเอาความอย่างใดที่รู้เป็นเท็จแลอาจทำให้ผู้อื่นหรือสาธารณเสียหายมาแจ้งต่อเจ้าพนักงานมีผิด ตาม ม. 118คดีนี้ จำเลยเป็นผู้ใหญ่บ้านอยู่ในตำบลหนึ่ง ได้แกล้งกล่าวหาว่านายเยื้อนกับพวกซึ่งเป็นลูกบ้านคนละตำบลกับจำเลยต่ออำเภอว่าลักเล่นโปพะนันกัน อันความจริงจำเลยทราบแล้วว่านายเยื้อนกับพวกมิได้กระทำผิดรับอาชญาอย่างใด จนอัยยการได้ฟ้องนายเยื้อนกับพวกเป็นคดีขึ้น ศาลฎีกาตัดสินว่า ความผิดของ จำเลยเข้าในข้อบัญญัติแห่งมาตรา ๑๑๘ หาใช่มาตรา ๑๔๒ เพราะจำเลยทำการนอกหน้าที่ตาม พ.ร.บ. ปกครองท้องที่ พ.ศ. ๒๔๕๗ ม. ๒๗-๒๘ จำเลยยังไม่เป็นเจ้าพนักงาน(นล-ศรี-วิกรม)ศาลชั้นต้น - หลวง+ศาลอุทธรณ์ - พระยากนิษกะแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: คดีนี้ จำเลยเป็นผู้ใหญ่บ้านอยู่ในตำบลหนึ่ง ได้แกล้งกล่าวหาว่านายเยื้อนกับพวกซึ่งเป็นลูกบ้านคนละตำบลกับจำเลยต่ออำเภอว่าลักเล่นโปพะนันกัน อันความจริงจำเลยทราบแล้วว่านายเยื้อนกับพวกมิได้กระทำผิดรับอาชญาอย่างใด จนอัยยการได้ฟ้องนายเยื้อนกับพวกเป็นคดีขึ้น ศาลฎีกาตัดสินว่า ความผิดของ จำเลยเข้าในข้อบัญญัติแห่งมาตรา ๑๑๘ หาใช่มาตรา ๑๔๒ เพราะจำเลยทำการนอกหน้าที่ตาม พ.ร.บ. ปกครองท้องที่ พ.ศ. ๒๔๕๗ ม. ๒๗-๒๘ จำเลยยังไม่เป็นเจ้าพนักงาน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 638/2475อัยยการพัทลุงโจทก์นางแดง ทิพลังจำเลย อาชญา ม. 118 - 142 พ.ร.บ.ลักษณะปกครองท้องที่ พ.ศ.2457 ม. 27-28ผู้ใหญ่บ้านตำบลหนึ่งแกล้งให้จับคนในตำบลอื่นไม่เรียกว่าเป็นเจ้าพนักงาน ผู้ใดเอาความอย่างใดที่รู้เป็นเท็จแลอาจทำให้ผู้อื่นหรือสาธารณเสียหายมาแจ้งต่อเจ้าพนักงานมีผิด ตาม ม. 118คดีนี้ จำเลยเป็นผู้ใหญ่บ้านอยู่ในตำบลหนึ่ง ได้แกล้งกล่าวหาว่านายเยื้อนกับพวกซึ่งเป็นลูกบ้านคนละตำบลกับจำเลยต่ออำเภอว่าลักเล่นโปพะนันกัน อันความจริงจำเลยทราบแล้วว่านายเยื้อนกับพวกมิได้กระทำผิดรับอาชญาอย่างใด จนอัยยการได้ฟ้องนายเยื้อนกับพวกเป็นคดีขึ้น ศาลฎีกาตัดสินว่า ความผิดของ จำเลยเข้าในข้อบัญญัติแห่งมาตรา ๑๑๘ หาใช่มาตรา ๑๔๒ เพราะจำเลยทำการนอกหน้าที่ตาม พ.ร.บ. ปกครองท้องที่ พ.ศ. ๒๔๕๗ ม. ๒๗-๒๘ จำเลยยังไม่เป็นเจ้าพนักงาน(นล-ศรี-วิกรม)ศาลชั้นต้น - หลวง+ศาลอุทธรณ์ - พระยากนิษกะแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 65409หลักกฎหมาย: โจทก์ฎีกาปัญหาข้อเท็จจริงว่าจำเลยมีเจตนาทุจริต และศาลอุทธรณ์วินิจฉัยข้อเท็จจริงคลาดเคลื่อนต่อข้อกฎหมายในคดีที่ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ยกฟ้อง ต้องห้ามฎีกา ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 36/2490น.ส.เปียก แซ่เฮง นางงก แซ่เฮงโจทก์ ป.วิ.อ. โจทก์ฎีกาปัญหาข้อเท็จจริงว่าจำเลยมีเจตนาทุจริต และศาลอุทธรณ์วินิจฉัยข้อเท็จจริงคลาดเคลื่อนต่อข้อกฎหมายในคดีที่ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ยกฟ้อง ต้องห้ามฎีกา(ประมูล สุวรรณศร-มนูภันย์วิมลสาร-นาถปรีชา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 36/2490น.ส.เปียก แซ่เฮง นางงก แซ่เฮงโจทก์ ป.วิ.อ. โจทก์ฎีกาปัญหาข้อเท็จจริงว่าจำเลยมีเจตนาทุจริต และศาลอุทธรณ์วินิจฉัยข้อเท็จจริงคลาดเคลื่อนต่อข้อกฎหมายในคดีที่ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ยกฟ้อง ต้องห้ามฎีกา(ประมูล สุวรรณศร-มนูภันย์วิมลสาร-นาถปรีชา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศคณะกรรมการว่าด้วยฉลากประกาศคณะกรรมการว่าด้วยฉลากฉบับที่ ๗๔ (พ.ศ. ๒๕๔๐)เรื่องกำหนดตู้เย็นเป็นสินค้าที่ควบคุมฉลาก (ฉบับที่ ๒) อาศัยอำนาจตามความในมาตรา๓๐ และมาตรา ๓๑ แห่งพระราชบัญญัติคุ้มครองผู้บริโภค พ.ศ. ๒๕๒๒คณะกรรมการว่าด้วยฉลากออกประกาศไว้ ดังต่อไปนี้ข้อ๑ ให้เพิ่มความต่อไปนี้เป็น (๗) ทวิของข้อ ๕ แห่งประกาศคณะกรรมการว่าด้วยฉลาก ฉบับที่ ๓๒ (พ.ศ. ๒๕๒๙) เรื่องกำหนดตู้เย็นเป็นสินค้าที่ควบคุมฉลาก(๗) ทวิเครื่องหมายแสดงระดับประสิทธิภาพตู้เย็นที่การไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทยประกาศกำหนด (ถ้ามี)ข้อ๒ ให้ยกเลิกความในข้อ ๖แห่งประกาศคณะกรรมการว่าด้วยฉลาก ฉบับที่ ๓๒ (พ.ศ. ๒๕๒๙) เรื่องกำหนดตู้เย็นเป็นสินค้าที่ควบคุมฉลาก และให้ใช้ความต่อไปนี้แทนข้อ ๖ ฉลากตามข้อ ๕ (๑) ถึง(๗) จะปิดหรือติดไว้ที่ด้านในหรือด้านนอกของตู้เย็นก็ได้ สำหรับฉลากตามข้อ ๕ (๗)ทวิ ให้ปิดหรือติดไว้ที่ด้านนอกของตู้เย็น และฉลากตามข้อ ๕ (๘)ว่าด้วยคำเตือนให้ปิดหรือติดไว้ที่ด้านในของตู้เย็นข้อ๓[๑]ประกาศฉบับนี้ให้ใช้บังคับเมื่อพ้นกำหนดหนึ่งร้อยแปดสิบวันนับแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปประกาศ ณ วันที่ ๑๓มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๔๐มาลดี วสีนนท์ประธานกรรมการว่าด้วยฉลากวิภา/ผู้จัดทำ๒๑ ธันวาคม ๒๕๕๓พัสสน/ผู้ตรวจ๒๔ มกราคม ๒๕๕๔[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๑๔/ตอนพิเศษ ๗๑ ง/หน้า ๘๔/๑๓ สิงหาคม ๒๕๔๐
พระราชบัญญัติโอนที่ดินซึ่งเป็นสาธารณสมบัติของแผ่นดิน ในท้องที่ตำบลเนินพระ อำเภอเมืองระยอง จังหวัดระยอง ให้แก่วัดโขดใต้ พ.ศ. 2546พระราชบัญญัติ โอนที่ดินซึ่งเป็นสาธารณสมบัติของแผ่นดิน ในท้องที่ตำบลเนินพระ อำเภอเมืองระยอง จังหวัดระยอง ให้แก่วัดโขดใต้ พ.ศ. ๒๕๔๖ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร. ให้ไว้ ณ วันที่ ๒๙ กันยายน พ.ศ. ๒๕๔๖ เป็นปีที่ ๕๘ ในรัชกาลปัจจุบันพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า โดยที่เป็นการสมควรโอนที่ดินซึ่งเป็นสาธารณสมบัติของแผ่นดิน ในท้องที่ตำบลเนินพระ อำเภอเมืองระยอง จังหวัดระยอง ให้แก่วัดโขดใต้ จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้โดยคำแนะนำและยินยอมของรัฐสภา ดังต่อไปนี้มาตรา 1 มาตรา ๑ พระราชบัญญัตินี้เรียกว่า "พระราชบัญญัติโอนที่ดินซึ่งเป็นสาธารณสมบัติของแผ่นดิน ในท้องที่ตำบลเนินพระ อำเภอเมืองระยอง จังหวัดระยอง ให้แก่วัดโขดใต้ พ.ศ. ๒๕๔๖"มาตรา 2 มาตรา ๒ พระราชบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา 3 มาตรา ๓ ให้โอนที่ดินซึ่งเป็นสาธารณสมบัติของแผ่นดิน ในท้องที่ตำบลเนินพระ อำเภอเมืองระยอง จังหวัดระยอง เนื้อที่ประมาณ ๒๒ ไร่ ๔๗.๒ ตารางวา ภายในแนวเขตตามแผนที่ท้ายพระราชบัญญัตินี้ ให้แก่วัดโขดใต้มาตรา 4 มาตรา ๔ ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยรักษาการตามพระราชบัญญัตินี้ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ พันตำรวจโท ทักษิณ ชินวัตร นายกรัฐมนตรีหมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชบัญญัติฉบับนี้ คือ เนื่องจากที่ดินสาธารณประโยชน์ ในท้องที่ตำบลเนินพระ อำเภอเมืองระยอง จังหวัดระยอง ตามหนังสือสำคัญสำหรับที่หลวงเลขที่ ๒๙๕๑/๒๕๑๒ ลงวันที่ ๖ ตุลาคม ๒๕๑๒ จำนวนเนื้อที่ ๒๒ ไร่ ๔๗.๒ ตารางวา ปัจจุบันใช้เป็นที่ตั้งวัดโขดใต้สมควรโอนที่ดินดังกล่าวให้แก่วัดโขดใต้เพื่อใช้เป็นที่ตั้งวัด จึงจำเป็นต้องตราพระราชบัญญัตินี้
ประกาศอธิบดีกรมสรรพากรเรื่อง รายชื่อหน่วยงานรับรองการเป็นวิสาหกิจเพื่อสังคม (ฉบับที่ 2)--------------------------------------------------อาศัยอํานาจตามความในมาตรา 8 (2) แห่งพระราชกฤษฎีกาออกตามความในประมวลรัษฎากร ว่าด้วยการยกเว้นรัษฎากร (ฉบับที่ 621) พ.ศ. 2559 อธิบดีกรมสรรพากรประกาศ ดังต่อไปนี้ข้อ 1 ให้เพิ่มความต่อไปนี้เป็น (3) ของข้อ 1 ของประกาศอธิบดีกรมสรรพากร เรื่อง รายชื่อหน่วยงานรับรองการเป็นวิสาหกิจเพื่อสังคม (ฉบับที่ 1) ลงวันที่ 3 มีนาคม พ.ศ. 2560"(3) สํานักงานส่งเสริมวิสาหกิจเพื่อสังคม"ข้อ 2 ประกาศนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ 23 พฤษภาคม พ.ศ. 2562 เป็นต้นไปประกาศ ณ วันที่ 26 มีนาคม พ.ศ. 2563เอกนิติ นิติทัณฑ์ประภาศ(นายเอกนิติ นิติทัณฑ์ประภาศ)อธิบดีกรมสรรพากร
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 46/2506หลักกฎหมาย: มีไม้หวงห้ามแปรรูปโดยไม่รับอนุญาต และใช้รถยนต์บรรทุกไม้นั้นมาจนถูกจับ รถยนต์ที่ใช้บรรทุกไม้นั้นย่อมเป็นยานพาหนะที่ได้ใช้ในการกระทำความผิด คือ การมีไม้แปรรูปไว้ ต้องริบตาม พระราชบัญญัติป่าไม้ฯ มาตรา 74ทวิ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 46/2506พนักงานอัยการจังหวัดชลบุรีโจทก์นายประกอบ มิตรประพันธ์จำเลย พ.ร.บ.ป่าไม้ พ.ศ.2484 มีไม้หวงห้ามแปรรูปโดยไม่รับอนุญาต และใช้รถยนต์บรรทุกไม้นั้นมาจนถูกจับ รถยนต์ที่ใช้บรรทุกไม้นั้นย่อมเป็นยานพาหนะที่ได้ใช้ในการกระทำความผิด คือ การมีไม้แปรรูปไว้ ต้องริบตาม พระราชบัญญัติป่าไม้ฯ มาตรา 74ทวิ(จิตติ ติงศภัทิย์-บริรักษ์จรรยาวัตร-พจน์ ปุษปาคม)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 46/2506พนักงานอัยการจังหวัดชลบุรีโจทก์นายประกอบ มิตรประพันธ์จำเลย พ.ร.บ.ป่าไม้ พ.ศ.2484 มีไม้หวงห้ามแปรรูปโดยไม่รับอนุญาต และใช้รถยนต์บรรทุกไม้นั้นมาจนถูกจับ รถยนต์ที่ใช้บรรทุกไม้นั้นย่อมเป็นยานพาหนะที่ได้ใช้ในการกระทำความผิด คือ การมีไม้แปรรูปไว้ ต้องริบตาม พระราชบัญญัติป่าไม้ฯ มาตรา 74ทวิ(จิตติ ติงศภัทิย์-บริรักษ์จรรยาวัตร-พจน์ ปุษปาคม)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 6299/2538หลักกฎหมาย: เดิมที่ดินพิพาท ท.เป็นผู้มีสิทธิครอบครอง ต่อมา ท.ถึงแก่กรรมที่ดินพิพาทเป็นมรดกตกได้ ล. ภายหลังศาลชั้นต้นได้ยึดที่ดินพิพาทออกขายทอดตลาดโจทก์ได้ยื่นคำร้องขัดทรัพย์อ้างว่าที่ดินพิพาทเป็นของโจทก์ ศาลชั้นต้นพิพากษายกคำร้อง การที่ศาลชั้นต้นพิพากษายกคำร้องขัดทรัพย์ของโจทก์ในคดีก่อน เป็นการแสดงให้เห็นว่าโจทก์ไม่มีสิทธิครอบครองในที่ดินพิพาท จำเลยซื้อที่ดินพิพาทหลังจากศาลได้มีคำพิพากษาดังกล่าวแสดงให้เห็นว่า จำเลยซื้อที่ดินพิพาทโดยสุจริตในการขาดทอดตลาดตามคำสั่งศาล สิทธิของจำเลยไม่เสียไป ป.พ.พ.มาตรา 1330จำเลยจึงเป็นผู้มีสิทธิครอบครองที่ดินพิพาท ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 6299/2538นางละม้าย บุญนิธิโจทก์นายวิรุณ เมืองด้วงจำเลย ป.พ.พ. ม. 1330เดิมที่ดินพิพาท ท.เป็นผู้มีสิทธิครอบครอง ต่อมา ท.ถึงแก่กรรมที่ดินพิพาทเป็นมรดกตกได้ ล. ภายหลังศาลชั้นต้นได้ยึดที่ดินพิพาทออกขายทอดตลาดโจทก์ได้ยื่นคำร้องขัดทรัพย์อ้างว่าที่ดินพิพาทเป็นของโจทก์ ศาลชั้นต้นพิพากษายกคำร้อง การที่ศาลชั้นต้นพิพากษายกคำร้องขัดทรัพย์ของโจทก์ในคดีก่อน เป็นการแสดงให้เห็นว่าโจทก์ไม่มีสิทธิครอบครองในที่ดินพิพาท จำเลยซื้อที่ดินพิพาทหลังจากศาลได้มีคำพิพากษาดังกล่าวแสดงให้เห็นว่า จำเลยซื้อที่ดินพิพาทโดยสุจริตในการขาดทอดตลาดตามคำสั่งศาล สิทธิของจำเลยไม่เสียไป ป.พ.พ.มาตรา 1330จำเลยจึงเป็นผู้มีสิทธิครอบครองที่ดินพิพาท(สมปอง เสนเนียม-พิมล สมานิตย์-ผล อนุวัตรนิติการ)ศาลจังหวัดนครศรีธรรมราช - นางสาวปชาบดี คำปานศาลอุทธรณ์ภาค ๓ - นายสมชัย จึงประเสริฐแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 6299/2538นางละม้าย บุญนิธิโจทก์นายวิรุณ เมืองด้วงจำเลย ป.พ.พ. ม. 1330เดิมที่ดินพิพาท ท.เป็นผู้มีสิทธิครอบครอง ต่อมา ท.ถึงแก่กรรมที่ดินพิพาทเป็นมรดกตกได้ ล. ภายหลังศาลชั้นต้นได้ยึดที่ดินพิพาทออกขายทอดตลาดโจทก์ได้ยื่นคำร้องขัดทรัพย์อ้างว่าที่ดินพิพาทเป็นของโจทก์ ศาลชั้นต้นพิพากษายกคำร้อง การที่ศาลชั้นต้นพิพากษายกคำร้องขัดทรัพย์ของโจทก์ในคดีก่อน เป็นการแสดงให้เห็นว่าโจทก์ไม่มีสิทธิครอบครองในที่ดินพิพาท จำเลยซื้อที่ดินพิพาทหลังจากศาลได้มีคำพิพากษาดังกล่าวแสดงให้เห็นว่า จำเลยซื้อที่ดินพิพาทโดยสุจริตในการขาดทอดตลาดตามคำสั่งศาล สิทธิของจำเลยไม่เสียไป ป.พ.พ.มาตรา 1330จำเลยจึงเป็นผู้มีสิทธิครอบครองที่ดินพิพาท(สมปอง เสนเนียม-พิมล สมานิตย์-ผล อนุวัตรนิติการ)ศาลจังหวัดนครศรีธรรมราช - นางสาวปชาบดี คำปานศาลอุทธรณ์ภาค ๓ - นายสมชัย จึงประเสริฐแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ