คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1690/2509หลักกฎหมาย: ฟ้องของโจทก์บรรยายแต่เพียงว่าจำเลยหลอกลวงผู้เสียหาย 4 คน กับหลอกลวงคนอื่นอีก 7 คน ผู้ถูกหลอกลวงส่งเงินให้แก่จำเลย มิได้กล่าวให้เห็นว่าการหลอกลวงของจำเลยเป็นการหลอกลวงประชาชน เพียงแต่กล่าวว่าหลอกลวงบุคคล 11 คน เท่านั้น การหลอกลวงบุคคล 11 คน ไม่พอจะถือว่าเป็นการหลอกลวงประชาชนอันเป็นความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 343 เมื่อคำบรรยายฟ้องของโจทก์ไม่เป็นความผิดตามมาตรา 343 แล้ว ก็ไม่มีทางลงโทษจำเลยตามมาตรา 343 ได้โจทก์ฟ้องว่า จำเลยบังอาจเอาความเห็นมาหลอกลวงนายจรูญ นายเล่ง นายผล นายโหนก และราษฎรผู้มีชื่ออีก ๗ คน ว่าจำเลยเป็นนายตรวจรถยนต์ของบริษัทยานยนต์นครสวรรค์ ทางบริษัทใช้ให้จำเลยมาหารับสมัครคนเข้าทำงานเป็นนายตรวจ ผู้ใดจะสมัครต้องเสียเงินคนละ ๒๐ บาทและค่าเลี้ยงดูเจ้านายอีก ๕๐๐ บาท ให้จำเลย จำเลยจะนำเงินของผู้สมัครนี้ไปมอบให้บริษัทยานยนต์นครสวรรค์ ผู้ใดชำระแล้วก็จะได้เข้าทำงานบริษัทในตำแหน่งนายตรวจ ความจริงจำเลยมิได้เป็นนายตรวจ มิได้มีตำแหน่งหน้าที่ใด ๆ ในบริษัท จำเลยแกล้งปกปิดความจริงซึ่งควรบอกให้แจ้งนั้นเสีย เพราะการหลอกลวงเป็นเหตุให้บุคคลดังกล่าวหลงเชื่อว่าเป็นความจริง จึงสมัครงานกับจำเลย ต่อมาบุคคลดังกล่าวนำเงินคนละ ๕๒๐ บาทมามอบให้จำเลย จำเลยนำไปใช้เป็นประโยชน์ส่วนตัว ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๔๑,๓๔๓ และให้จำเลยคืนเงิน ๒,๒๘๐ บาท ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๓๔๑,๓๔๓ จำคุกจำเลย ๒ ปี ฯลฯ จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่า ฟ้องของโจทก์ไม่เป็นความผิดตามมาตรา ๓๔๓ คำรับชั้นสอบสวนของจำเลยมีประโยชน์ พิพากษาแก้ให้ยกฟ้องโจทก์ในความผิดตามมาตรา ๓๔๓ ลดโทษตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๗๘ หนึ่งในสี่ จำคุกจำเลย ๑ ปี ๖ เดือน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่าตามฟ้องของโจทก์เป็นการบรรยายว่าจำเลยหลอกลวงผู้เสียหายในคดีนี้ ๔ คน กับหลอกลวงคนอื่นอีก ๗ คน ผู้ถูกหลอกลวงส่งเงินให้แก่จำเลยไปมิได้กล่าวให้เห็นว่าการหลอกลวงของจำเลยเป็นการหลอกลวงประชาชน เพียงแต่กล่าวว่าหลอกลวงบุคคล ๑๑ คนเท่านั้น เพียงแต่ปรากฏว่าหลอกลวงบุคคล ๑๑ คน ไม่พอถือว่าเป็นการหลอกลวงประชาชนอันเป็นความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๔๓ เมื่อคำบรรยายฟ้องของโจทก์ไม่เป็นความผิดตามมาตรา ๓๔๓ แล้ว ก็ไม่มีทางลงโทษจำเลยตามมาตรา ๓๔๓ ได้ พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1690/2509อัยการจังหวัดชัยนาทโจทก์นายสมจิตต์ โกสุมาล. ป.อ. ม. 341, ม. 343 ป.วิ.อ. ม. 158ฟ้องของโจทก์บรรยายแต่เพียงว่าจำเลยหลอกลวงผู้เสียหาย 4 คน กับหลอกลวงคนอื่นอีก 7 คน ผู้ถูกหลอกลวงส่งเงินให้แก่จำเลย มิได้กล่าวให้เห็นว่าการหลอกลวงของจำเลยเป็นการหลอกลวงประชาชน เพียงแต่กล่าวว่าหลอกลวงบุคคล 11 คน เท่านั้น การหลอกลวงบุคคล 11 คน ไม่พอจะถือว่าเป็นการหลอกลวงประชาชนอันเป็นความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 343 เมื่อคำบรรยายฟ้องของโจทก์ไม่เป็นความผิดตามมาตรา 343 แล้ว ก็ไม่มีทางลงโทษจำเลยตามมาตรา 343 ได้โจทก์ฟ้องว่า จำเลยบังอาจเอาความเห็นมาหลอกลวงนายจรูญ นายเล่ง นายผล นายโหนก และราษฎรผู้มีชื่ออีก ๗ คน ว่าจำเลยเป็นนายตรวจรถยนต์ของบริษัทยานยนต์นครสวรรค์ ทางบริษัทใช้ให้จำเลยมาหารับสมัครคนเข้าทำงานเป็นนายตรวจ ผู้ใดจะสมัครต้องเสียเงินคนละ ๒๐ บาทและค่าเลี้ยงดูเจ้านายอีก ๕๐๐ บาท ให้จำเลย จำเลยจะนำเงินของผู้สมัครนี้ไปมอบให้บริษัทยานยนต์นครสวรรค์ ผู้ใดชำระแล้วก็จะได้เข้าทำงานบริษัทในตำแหน่งนายตรวจ ความจริงจำเลยมิได้เป็นนายตรวจ มิได้มีตำแหน่งหน้าที่ใด ๆ ในบริษัท จำเลยแกล้งปกปิดความจริงซึ่งควรบอกให้แจ้งนั้นเสีย เพราะการหลอกลวงเป็นเหตุให้บุคคลดังกล่าวหลงเชื่อว่าเป็นความจริง จึงสมัครงานกับจำเลย ต่อมาบุคคลดังกล่าวนำเงินคนละ ๕๒๐ บาทมามอบให้จำเลย จำเลยนำไปใช้เป็นประโยชน์ส่วนตัว ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๔๑,๓๔๓ และให้จำเลยคืนเงิน ๒,๒๘๐ บาท ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๓๔๑,๓๔๓ จำคุกจำเลย ๒ ปี ฯลฯ จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่า ฟ้องของโจทก์ไม่เป็นความผิดตามมาตรา ๓๔๓ คำรับชั้นสอบสวนของจำเลยมีประโยชน์ พิพากษาแก้ให้ยกฟ้องโจทก์ในความผิดตามมาตรา ๓๔๓ ลดโทษตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๗๘ หนึ่งในสี่ จำคุกจำเลย ๑ ปี ๖ เดือน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่าตามฟ้องของโจทก์เป็นการบรรยายว่าจำเลยหลอกลวงผู้เสียหายในคดีนี้ ๔ คน กับหลอกลวงคนอื่นอีก ๗ คน ผู้ถูกหลอกลวงส่งเงินให้แก่จำเลยไปมิได้กล่าวให้เห็นว่าการหลอกลวงของจำเลยเป็นการหลอกลวงประชาชน เพียงแต่กล่าวว่าหลอกลวงบุคคล ๑๑ คนเท่านั้น เพียงแต่ปรากฏว่าหลอกลวงบุคคล ๑๑ คน ไม่พอถือว่าเป็นการหลอกลวงประชาชนอันเป็นความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๔๓ เมื่อคำบรรยายฟ้องของโจทก์ไม่เป็นความผิดตามมาตรา ๓๔๓ แล้ว ก็ไม่มีทางลงโทษจำเลยตามมาตรา ๓๔๓ ได้ พิพากษายืน(สอาด นาวีเจริญ-สวิง ลัดพลี-วิเชียร เศวตรุนทร์)ศาลจังหวัดชัยนาท - นายอัมพร ณ ตะกั่วทุ่งศาลอุทธรณ์ - นายบัญญัติ สุขารมณ์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยบังอาจเอาความเห็นมาหลอกลวงนายจรูญ นายเล่ง นายผล นายโหนก และราษฎรผู้มีชื่ออีก ๗ คน ว่าจำเลยเป็นนายตรวจรถยนต์ของบริษัทยานยนต์นครสวรรค์ ทางบริษัทใช้ให้จำเลยมาหารับสมัครคนเข้าทำงานเป็นนายตรวจ ผู้ใดจะสมัครต้องเสียเงินคนละ ๒๐ บาทและค่าเลี้ยงดูเจ้านายอีก ๕๐๐ บาท ให้จำเลย จำเลยจะนำเงินของผู้สมัครนี้ไปมอบให้บริษัทยานยนต์นครสวรรค์ ผู้ใดชำระแล้วก็จะได้เข้าทำงานบริษัทในตำแหน่งนายตรวจ ความจริงจำเลยมิได้เป็นนายตรวจ มิได้มีตำแหน่งหน้าที่ใด ๆ ในบริษัท จำเลยแกล้งปกปิดความจริงซึ่งควรบอกให้แจ้งนั้นเสีย เพราะการหลอกลวงเป็นเหตุให้บุคคลดังกล่าวหลงเชื่อว่าเป็นความจริง จึงสมัครงานกับจำเลย ต่อมาบุคคลดังกล่าวนำเงินคนละ ๕๒๐ บาทมามอบให้จำเลย จำเลยนำไปใช้เป็นประโยชน์ส่วนตัว ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๔๑,๓๔๓ และให้จำเลยคืนเงิน ๒,๒๘๐ บาท ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๓๔๑,๓๔๓ จำคุกจำเลย ๒ ปี ฯลฯ จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่า ฟ้องของโจทก์ไม่เป็นความผิดตามมาตรา ๓๔๓ คำรับชั้นสอบสวนของจำเลยมีประโยชน์ พิพากษาแก้ให้ยกฟ้องโจทก์ในความผิดตามมาตรา ๓๔๓ ลดโทษตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๗๘ หนึ่งในสี่ จำคุกจำเลย ๑ ปี ๖ เดือน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่าตามฟ้องของโจทก์เป็นการบรรยายว่าจำเลยหลอกลวงผู้เสียหายในคดีนี้ ๔ คน กับหลอกลวงคนอื่นอีก ๗ คน ผู้ถูกหลอกลวงส่งเงินให้แก่จำเลยไปมิได้กล่าวให้เห็นว่าการหลอกลวงของจำเลยเป็นการหลอกลวงประชาชน เพียงแต่กล่าวว่าหลอกลวงบุคคล ๑๑ คนเท่านั้น เพียงแต่ปรากฏว่าหลอกลวงบุคคล ๑๑ คน ไม่พอถือว่าเป็นการหลอกลวงประชาชนอันเป็นความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๔๓ เมื่อคำบรรยายฟ้องของโจทก์ไม่เป็นความผิดตามมาตรา ๓๔๓ แล้ว ก็ไม่มีทางลงโทษจำเลยตามมาตรา ๓๔๓ ได้ พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1690/2509อัยการจังหวัดชัยนาทโจทก์นายสมจิตต์ โกสุมาล. ป.อ. ม. 341, ม. 343 ป.วิ.อ. ม. 158ฟ้องของโจทก์บรรยายแต่เพียงว่าจำเลยหลอกลวงผู้เสียหาย 4 คน กับหลอกลวงคนอื่นอีก 7 คน ผู้ถูกหลอกลวงส่งเงินให้แก่จำเลย มิได้กล่าวให้เห็นว่าการหลอกลวงของจำเลยเป็นการหลอกลวงประชาชน เพียงแต่กล่าวว่าหลอกลวงบุคคล 11 คน เท่านั้น การหลอกลวงบุคคล 11 คน ไม่พอจะถือว่าเป็นการหลอกลวงประชาชนอันเป็นความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 343 เมื่อคำบรรยายฟ้องของโจทก์ไม่เป็นความผิดตามมาตรา 343 แล้ว ก็ไม่มีทางลงโทษจำเลยตามมาตรา 343 ได้โจทก์ฟ้องว่า จำเลยบังอาจเอาความเห็นมาหลอกลวงนายจรูญ นายเล่ง นายผล นายโหนก และราษฎรผู้มีชื่ออีก ๗ คน ว่าจำเลยเป็นนายตรวจรถยนต์ของบริษัทยานยนต์นครสวรรค์ ทางบริษัทใช้ให้จำเลยมาหารับสมัครคนเข้าทำงานเป็นนายตรวจ ผู้ใดจะสมัครต้องเสียเงินคนละ ๒๐ บาทและค่าเลี้ยงดูเจ้านายอีก ๕๐๐ บาท ให้จำเลย จำเลยจะนำเงินของผู้สมัครนี้ไปมอบให้บริษัทยานยนต์นครสวรรค์ ผู้ใดชำระแล้วก็จะได้เข้าทำงานบริษัทในตำแหน่งนายตรวจ ความจริงจำเลยมิได้เป็นนายตรวจ มิได้มีตำแหน่งหน้าที่ใด ๆ ในบริษัท จำเลยแกล้งปกปิดความจริงซึ่งควรบอกให้แจ้งนั้นเสีย เพราะการหลอกลวงเป็นเหตุให้บุคคลดังกล่าวหลงเชื่อว่าเป็นความจริง จึงสมัครงานกับจำเลย ต่อมาบุคคลดังกล่าวนำเงินคนละ ๕๒๐ บาทมามอบให้จำเลย จำเลยนำไปใช้เป็นประโยชน์ส่วนตัว ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๔๑,๓๔๓ และให้จำเลยคืนเงิน ๒,๒๘๐ บาท ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๓๔๑,๓๔๓ จำคุกจำเลย ๒ ปี ฯลฯ จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่า ฟ้องของโจทก์ไม่เป็นความผิดตามมาตรา ๓๔๓ คำรับชั้นสอบสวนของจำเลยมีประโยชน์ พิพากษาแก้ให้ยกฟ้องโจทก์ในความผิดตามมาตรา ๓๔๓ ลดโทษตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๗๘ หนึ่งในสี่ จำคุกจำเลย ๑ ปี ๖ เดือน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่าตามฟ้องของโจทก์เป็นการบรรยายว่าจำเลยหลอกลวงผู้เสียหายในคดีนี้ ๔ คน กับหลอกลวงคนอื่นอีก ๗ คน ผู้ถูกหลอกลวงส่งเงินให้แก่จำเลยไปมิได้กล่าวให้เห็นว่าการหลอกลวงของจำเลยเป็นการหลอกลวงประชาชน เพียงแต่กล่าวว่าหลอกลวงบุคคล ๑๑ คนเท่านั้น เพียงแต่ปรากฏว่าหลอกลวงบุคคล ๑๑ คน ไม่พอถือว่าเป็นการหลอกลวงประชาชนอันเป็นความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๔๓ เมื่อคำบรรยายฟ้องของโจทก์ไม่เป็นความผิดตามมาตรา ๓๔๓ แล้ว ก็ไม่มีทางลงโทษจำเลยตามมาตรา ๓๔๓ ได้ พิพากษายืน(สอาด นาวีเจริญ-สวิง ลัดพลี-วิเชียร เศวตรุนทร์)ศาลจังหวัดชัยนาท - นายอัมพร ณ ตะกั่วทุ่งศาลอุทธรณ์ - นายบัญญัติ สุขารมณ์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ