คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1818/2514หลักกฎหมาย: จำเลยเมาสุราแล้วยิงปืนเข้าไปในฝูงชนโดยมิได้คำนึงว่ากระสุนปืนจะไปถูกใครเข้า จำเลยย่อมเล็งเห็นผลที่จะเกิดขึ้นจากการกระทำของตน จำเลยจะอ้างความมึนเมาเป็นเหตุยกเว้นโทษไม่ได้เพราะจำเลยเสพสุราโดยมิได้ถูกขืนใจให้เสพหรือเสพโดยไม่รู้ว่าเป็นของมึนเมาโจทก์ฟ้องว่า เมื่อวันที่ 6 มีนาคม 2511 เวลากลางคืน จำเลยบังอาจใช้ปืนยิงนายชลอ นาคกูล โดยมีเจตนาฆ่า นายชลอ นาคกูล ถูกยิงถึงแก่ความตายในคืนเกิดเหตุนั้นเอง เหตุเกิดตำบลสะเดา อำเภอนางรอง จังหวัดบุรีรัมย์ ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288จำเลยให้การว่า จำเลยมึนเมาสุราและถือปืนโดยประมาท ทำให้ปืนลั่นขึ้น 1 นัด ถูกผู้ตายถึงแก่ความตาย จำเลยไม่มีเจตนาฆ่าผู้ตายศาลชั้นต้นฟังว่าจำเลยใช้อาวุธปืนยิงนายชลอถึงแก่ความตายโดยมีเจตนาฆ่าพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288 ให้จำคุกไว้ 18 ปีจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ฟังว่า จำเลยมึนเมาสุราจนแทบครองสติไม่ได้ จำเลยพกพาอาวุธปืนเข้าไปปะทะกับผู้คนที่เบียดเสียดแล้วเอาปืนออกมาถือปืนเกิดลั่นขึ้นไปถูกผู้ตายเป็นความประมาทของจำเลย เมื่อโจทก์ฟ้องว่าจำเลยกระทำโดยเจตนา แต่ได้ความว่าเป็นเรื่องประมาท จึงลงโทษจำเลยไม่ได้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 192 พิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์โจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่าจำเลยยิงปืนขึ้นด้วยฤทธิ์สุรา จำเลยยิงปืนเข้าไปในฝูงชนโดยมิได้คำนึงว่ากระสุนปืนจะไปถูกใครเข้า จำเลยย่อมเล็งเห็นผลที่จะเกิดขึ้นจากการกระทำของตน จำเลยจะอ้างความมึนเมามาเป็นเหตุยกเว้นโทษหรือให้ได้รับโทษน้อยลงตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 66หาได้ไม่ เพราะจำเลยเสพสุราโดยไม่ได้ถูกขืนใจให้เสพหรือเสพโดยไม่รู้ว่าเป็นของมึนเมา แต่ที่ศาลชั้นต้นลงโทษจำคุกจำเลยถึง 18 ปีนั้นค่อนข้างจะแรงไปสักหน่อยจึงพิพากษากลับคำพิพากษาศาลอุทธรณ์เป็นว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288 วางโทษจำคุก 15 ปี คำให้การของจำเลยเป็นประโยชน์แก่การพิจารณา เป็นเหตุบรรเทาโทษตามมาตรา 78ลดโทษให้จำเลย 1 ใน 3 คงจำคุกจำเลยมีกำหนด 10 ปี ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1818/2514อัยการจังหวัดบุรีรัมย์โจทก์พลตำรวจเจริญ ดอนนอกจำเลย ป.อ. ม. 59, ม. 66, ม. 288จำเลยเมาสุราแล้วยิงปืนเข้าไปในฝูงชนโดยมิได้คำนึงว่ากระสุนปืนจะไปถูกใครเข้า จำเลยย่อมเล็งเห็นผลที่จะเกิดขึ้นจากการกระทำของตน จำเลยจะอ้างความมึนเมาเป็นเหตุยกเว้นโทษไม่ได้เพราะจำเลยเสพสุราโดยมิได้ถูกขืนใจให้เสพหรือเสพโดยไม่รู้ว่าเป็นของมึนเมาโจทก์ฟ้องว่า เมื่อวันที่ 6 มีนาคม 2511 เวลากลางคืน จำเลยบังอาจใช้ปืนยิงนายชลอ นาคกูล โดยมีเจตนาฆ่า นายชลอ นาคกูล ถูกยิงถึงแก่ความตายในคืนเกิดเหตุนั้นเอง เหตุเกิดตำบลสะเดา อำเภอนางรอง จังหวัดบุรีรัมย์ ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288จำเลยให้การว่า จำเลยมึนเมาสุราและถือปืนโดยประมาท ทำให้ปืนลั่นขึ้น 1 นัด ถูกผู้ตายถึงแก่ความตาย จำเลยไม่มีเจตนาฆ่าผู้ตายศาลชั้นต้นฟังว่าจำเลยใช้อาวุธปืนยิงนายชลอถึงแก่ความตายโดยมีเจตนาฆ่าพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288 ให้จำคุกไว้ 18 ปีจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ฟังว่า จำเลยมึนเมาสุราจนแทบครองสติไม่ได้ จำเลยพกพาอาวุธปืนเข้าไปปะทะกับผู้คนที่เบียดเสียดแล้วเอาปืนออกมาถือปืนเกิดลั่นขึ้นไปถูกผู้ตายเป็นความประมาทของจำเลย เมื่อโจทก์ฟ้องว่าจำเลยกระทำโดยเจตนา แต่ได้ความว่าเป็นเรื่องประมาท จึงลงโทษจำเลยไม่ได้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 192 พิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์โจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่าจำเลยยิงปืนขึ้นด้วยฤทธิ์สุรา จำเลยยิงปืนเข้าไปในฝูงชนโดยมิได้คำนึงว่ากระสุนปืนจะไปถูกใครเข้า จำเลยย่อมเล็งเห็นผลที่จะเกิดขึ้นจากการกระทำของตน จำเลยจะอ้างความมึนเมามาเป็นเหตุยกเว้นโทษหรือให้ได้รับโทษน้อยลงตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 66หาได้ไม่ เพราะจำเลยเสพสุราโดยไม่ได้ถูกขืนใจให้เสพหรือเสพโดยไม่รู้ว่าเป็นของมึนเมา แต่ที่ศาลชั้นต้นลงโทษจำคุกจำเลยถึง 18 ปีนั้นค่อนข้างจะแรงไปสักหน่อยจึงพิพากษากลับคำพิพากษาศาลอุทธรณ์เป็นว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288 วางโทษจำคุก 15 ปี คำให้การของจำเลยเป็นประโยชน์แก่การพิจารณา เป็นเหตุบรรเทาโทษตามมาตรา 78ลดโทษให้จำเลย 1 ใน 3 คงจำคุกจำเลยมีกำหนด 10 ปี(ทองคำ จารุเหติ-ชวน พูนคำ-ประพนธ์ ศาตะมาน)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า เมื่อวันที่ 6 มีนาคม 2511 เวลากลางคืน จำเลยบังอาจใช้ปืนยิงนายชลอ นาคกูล โดยมีเจตนาฆ่า นายชลอ นาคกูล ถูกยิงถึงแก่ความตายในคืนเกิดเหตุนั้นเอง เหตุเกิดตำบลสะเดา อำเภอนางรอง จังหวัดบุรีรัมย์ ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288จำเลยให้การว่า จำเลยมึนเมาสุราและถือปืนโดยประมาท ทำให้ปืนลั่นขึ้น 1 นัด ถูกผู้ตายถึงแก่ความตาย จำเลยไม่มีเจตนาฆ่าผู้ตายศาลชั้นต้นฟังว่าจำเลยใช้อาวุธปืนยิงนายชลอถึงแก่ความตายโดยมีเจตนาฆ่าพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288 ให้จำคุกไว้ 18 ปีจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ฟังว่า จำเลยมึนเมาสุราจนแทบครองสติไม่ได้ จำเลยพกพาอาวุธปืนเข้าไปปะทะกับผู้คนที่เบียดเสียดแล้วเอาปืนออกมาถือปืนเกิดลั่นขึ้นไปถูกผู้ตายเป็นความประมาทของจำเลย เมื่อโจทก์ฟ้องว่าจำเลยกระทำโดยเจตนา แต่ได้ความว่าเป็นเรื่องประมาท จึงลงโทษจำเลยไม่ได้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 192 พิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์โจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่าจำเลยยิงปืนขึ้นด้วยฤทธิ์สุรา จำเลยยิงปืนเข้าไปในฝูงชนโดยมิได้คำนึงว่ากระสุนปืนจะไปถูกใครเข้า จำเลยย่อมเล็งเห็นผลที่จะเกิดขึ้นจากการกระทำของตน จำเลยจะอ้างความมึนเมามาเป็นเหตุยกเว้นโทษหรือให้ได้รับโทษน้อยลงตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 66หาได้ไม่ เพราะจำเลยเสพสุราโดยไม่ได้ถูกขืนใจให้เสพหรือเสพโดยไม่รู้ว่าเป็นของมึนเมา แต่ที่ศาลชั้นต้นลงโทษจำคุกจำเลยถึง 18 ปีนั้นค่อนข้างจะแรงไปสักหน่อยจึงพิพากษากลับคำพิพากษาศาลอุทธรณ์เป็นว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288 วางโทษจำคุก 15 ปี คำให้การของจำเลยเป็นประโยชน์แก่การพิจารณา เป็นเหตุบรรเทาโทษตามมาตรา 78ลดโทษให้จำเลย 1 ใน 3 คงจำคุกจำเลยมีกำหนด 10 ปี ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1818/2514อัยการจังหวัดบุรีรัมย์โจทก์พลตำรวจเจริญ ดอนนอกจำเลย ป.อ. ม. 59, ม. 66, ม. 288จำเลยเมาสุราแล้วยิงปืนเข้าไปในฝูงชนโดยมิได้คำนึงว่ากระสุนปืนจะไปถูกใครเข้า จำเลยย่อมเล็งเห็นผลที่จะเกิดขึ้นจากการกระทำของตน จำเลยจะอ้างความมึนเมาเป็นเหตุยกเว้นโทษไม่ได้เพราะจำเลยเสพสุราโดยมิได้ถูกขืนใจให้เสพหรือเสพโดยไม่รู้ว่าเป็นของมึนเมาโจทก์ฟ้องว่า เมื่อวันที่ 6 มีนาคม 2511 เวลากลางคืน จำเลยบังอาจใช้ปืนยิงนายชลอ นาคกูล โดยมีเจตนาฆ่า นายชลอ นาคกูล ถูกยิงถึงแก่ความตายในคืนเกิดเหตุนั้นเอง เหตุเกิดตำบลสะเดา อำเภอนางรอง จังหวัดบุรีรัมย์ ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288จำเลยให้การว่า จำเลยมึนเมาสุราและถือปืนโดยประมาท ทำให้ปืนลั่นขึ้น 1 นัด ถูกผู้ตายถึงแก่ความตาย จำเลยไม่มีเจตนาฆ่าผู้ตายศาลชั้นต้นฟังว่าจำเลยใช้อาวุธปืนยิงนายชลอถึงแก่ความตายโดยมีเจตนาฆ่าพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288 ให้จำคุกไว้ 18 ปีจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ฟังว่า จำเลยมึนเมาสุราจนแทบครองสติไม่ได้ จำเลยพกพาอาวุธปืนเข้าไปปะทะกับผู้คนที่เบียดเสียดแล้วเอาปืนออกมาถือปืนเกิดลั่นขึ้นไปถูกผู้ตายเป็นความประมาทของจำเลย เมื่อโจทก์ฟ้องว่าจำเลยกระทำโดยเจตนา แต่ได้ความว่าเป็นเรื่องประมาท จึงลงโทษจำเลยไม่ได้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 192 พิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์โจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่าจำเลยยิงปืนขึ้นด้วยฤทธิ์สุรา จำเลยยิงปืนเข้าไปในฝูงชนโดยมิได้คำนึงว่ากระสุนปืนจะไปถูกใครเข้า จำเลยย่อมเล็งเห็นผลที่จะเกิดขึ้นจากการกระทำของตน จำเลยจะอ้างความมึนเมามาเป็นเหตุยกเว้นโทษหรือให้ได้รับโทษน้อยลงตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 66หาได้ไม่ เพราะจำเลยเสพสุราโดยไม่ได้ถูกขืนใจให้เสพหรือเสพโดยไม่รู้ว่าเป็นของมึนเมา แต่ที่ศาลชั้นต้นลงโทษจำคุกจำเลยถึง 18 ปีนั้นค่อนข้างจะแรงไปสักหน่อยจึงพิพากษากลับคำพิพากษาศาลอุทธรณ์เป็นว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288 วางโทษจำคุก 15 ปี คำให้การของจำเลยเป็นประโยชน์แก่การพิจารณา เป็นเหตุบรรเทาโทษตามมาตรา 78ลดโทษให้จำเลย 1 ใน 3 คงจำคุกจำเลยมีกำหนด 10 ปี(ทองคำ จารุเหติ-ชวน พูนคำ-ประพนธ์ ศาตะมาน)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ