คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1490/2498หลักกฎหมาย: ในฟ้องโจทก์อ้างสิทธิเรียกร้องเงินกู้เพราะจำเลยไม่มีสิทธิที่จะได้รับประโยชน์แห่งเงื่อนเวลาจำเลยไม่ได้ต่อสู้อย่างใด คงปฏิเสธไม่ได้กู้ไปตามฟ้อง ทั้งปัญหาข้อนี้ไม่เกี่ยวด้วยความสงบเรียบร้อยของประชาชน ดังนี้เกี่ยวกับเรื่องเงื่อนเวลาจึงไม่เป็นประเด็นที่ศาลจะยกขึ้นวินิจฉัยโจทก์ฟ้องว่าจำเลยทำหนังสือกู้เงินโจทก์ไป ๖,๐๐๐ บาท ระบุเอานาแปลงตำบลละอาย จังหวัดนครศรีธรรมราชเป็นประกันและยอมให้โจทก์ทำนาต่างดอกเบี้ย ต่อมาจำเลยกู้เงินนายเปรมอีกทำให้ประกันลดน้อยลงไม่พอชำระหนี้เป็นการผิดสัญญา ขอให้บังคับจำเลยคืนเงิน ๖,๐๐๐ บาท และยอมให้โจทก์ทำนาต่างดอกเบี้ยต่อไปจนกว่าจะชำระเสร็จ จำเลยปฏิเสธว่าไม่เคยกู้ ไม่เคยทำสัญญากู้ สัญญากู้ปลอม ไม่ใช่ลายเซ็นของจำเลย ศาลชั้นต้นฟังว่าจำเลยกู้เงินโจทก์ไปจริง แต่เมื่อยื่นคำฟ้องยังไม่ถึงเวลาชำระหนี้จำเลยยังไม่ผิดสัญญา โจกท์ฟ้องไม่ได้ พิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์เห็นด้วยว่าจำเลยกู้ไปจริง แต่ปัญหาว่าโจทก์มีสิทธิฟ้องจำเลยหรือไม่นั้นต้องวินิจฉัยตาม ป.พ.พ.ม. ๑๕๕(๒) ซึ่งมีว่าห้ามมิให้ฝ่ายลูกหนี้ถือเอาประโยชน์แห่งเงื่อนเวลาเริ่มต้นหรือเวลาสุดสิ้น ในเมื่อลูกหนี้ได้ทำลายทำให้ลดน้อยถอยลงซึ่งประกันอันได้ให้ไว้ คำว่าประกันหนี้ต้องเป็นประกันที่ได้ทำโดยถูกต้องตาม ก.ม.การระบุว่าเอานาเป็นประกันเช่นนี้หาเกิดผลตาม ก.ม.ให้มีสิทธิพิเศษเหนือทรัพย์ประการใดไม่ กรณีไม่เข้าลักษณะ ม. ๑๕๕(๒) เมื่อไม่ปรากฎว่าจำเลยผิดสัญญาข้อใด โจทก์ยังไม่มีสิทธิฟ้องให้บังคับจำเลยชำระหนี้ก่อนกำหนดได้ พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาคงฟังว่าจำเลยกู้เงินโจทก์ไปจริง ส่วนเรื่องเงื่อนเวลานั้น โจทก์อ้างว่ามีสิทธิเรียกร้องเพราะจำเลยไม่มีสิทธิที่จะได้รับประโยชน์แห่งเงื่อนเวลา ข้อนี้จำเลยหาได้ยกขึ้นเป็นข้อต่อสู้อย่างใดไม่ ต่อสู้แต่เพียงว่าไม่ได้กู้เงินไปตามฟ้อง และไม่เป็นปัญหาเกี่ยวด้วยความสงบเรียบร้อยของประชาชนจึงไม่เป็นประเด็นที่ศาลจะยกขึ้นวินิจฉัย ส่วนการขอให้โจทก์ทำนาต่างดอกเบี้ยนั้นก็เป็นเรื่องที่โจทก์แสดงว่าได้รับมอบการครอบครองทำนาอยู่ก่อนแล้ว ไม่มีเหตุต้องสั่งประการใด พิพากษากลับให้จำเลยใช้ต้นเงิน ๖,๐๐๐ บาท ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1490/2498นายเคียว บุญใยโจทก์นางเต้า บุญใยจำเลย ป.พ.พ. ม. 155 (2) ป.วิ.พ. ม. 177, ม. 142ในฟ้องโจทก์อ้างสิทธิเรียกร้องเงินกู้เพราะจำเลยไม่มีสิทธิที่จะได้รับประโยชน์แห่งเงื่อนเวลาจำเลยไม่ได้ต่อสู้อย่างใด คงปฏิเสธไม่ได้กู้ไปตามฟ้อง ทั้งปัญหาข้อนี้ไม่เกี่ยวด้วยความสงบเรียบร้อยของประชาชน ดังนี้เกี่ยวกับเรื่องเงื่อนเวลาจึงไม่เป็นประเด็นที่ศาลจะยกขึ้นวินิจฉัยโจทก์ฟ้องว่าจำเลยทำหนังสือกู้เงินโจทก์ไป ๖,๐๐๐ บาท ระบุเอานาแปลงตำบลละอาย จังหวัดนครศรีธรรมราชเป็นประกันและยอมให้โจทก์ทำนาต่างดอกเบี้ย ต่อมาจำเลยกู้เงินนายเปรมอีกทำให้ประกันลดน้อยลงไม่พอชำระหนี้เป็นการผิดสัญญา ขอให้บังคับจำเลยคืนเงิน ๖,๐๐๐ บาท และยอมให้โจทก์ทำนาต่างดอกเบี้ยต่อไปจนกว่าจะชำระเสร็จ จำเลยปฏิเสธว่าไม่เคยกู้ ไม่เคยทำสัญญากู้ สัญญากู้ปลอม ไม่ใช่ลายเซ็นของจำเลย ศาลชั้นต้นฟังว่าจำเลยกู้เงินโจทก์ไปจริง แต่เมื่อยื่นคำฟ้องยังไม่ถึงเวลาชำระหนี้จำเลยยังไม่ผิดสัญญา โจกท์ฟ้องไม่ได้ พิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์เห็นด้วยว่าจำเลยกู้ไปจริง แต่ปัญหาว่าโจทก์มีสิทธิฟ้องจำเลยหรือไม่นั้นต้องวินิจฉัยตาม ป.พ.พ.ม. ๑๕๕(๒) ซึ่งมีว่าห้ามมิให้ฝ่ายลูกหนี้ถือเอาประโยชน์แห่งเงื่อนเวลาเริ่มต้นหรือเวลาสุดสิ้น ในเมื่อลูกหนี้ได้ทำลายทำให้ลดน้อยถอยลงซึ่งประกันอันได้ให้ไว้ คำว่าประกันหนี้ต้องเป็นประกันที่ได้ทำโดยถูกต้องตาม ก.ม.การระบุว่าเอานาเป็นประกันเช่นนี้หาเกิดผลตาม ก.ม.ให้มีสิทธิพิเศษเหนือทรัพย์ประการใดไม่ กรณีไม่เข้าลักษณะ ม. ๑๕๕(๒) เมื่อไม่ปรากฎว่าจำเลยผิดสัญญาข้อใด โจทก์ยังไม่มีสิทธิฟ้องให้บังคับจำเลยชำระหนี้ก่อนกำหนดได้ พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาคงฟังว่าจำเลยกู้เงินโจทก์ไปจริง ส่วนเรื่องเงื่อนเวลานั้น โจทก์อ้างว่ามีสิทธิเรียกร้องเพราะจำเลยไม่มีสิทธิที่จะได้รับประโยชน์แห่งเงื่อนเวลา ข้อนี้จำเลยหาได้ยกขึ้นเป็นข้อต่อสู้อย่างใดไม่ ต่อสู้แต่เพียงว่าไม่ได้กู้เงินไปตามฟ้อง และไม่เป็นปัญหาเกี่ยวด้วยความสงบเรียบร้อยของประชาชนจึงไม่เป็นประเด็นที่ศาลจะยกขึ้นวินิจฉัย ส่วนการขอให้โจทก์ทำนาต่างดอกเบี้ยนั้นก็เป็นเรื่องที่โจทก์แสดงว่าได้รับมอบการครอบครองทำนาอยู่ก่อนแล้ว ไม่มีเหตุต้องสั่งประการใด พิพากษากลับให้จำเลยใช้ต้นเงิน ๖,๐๐๐ บาท(ดุลยพากย์สุวมัณฑ์-ดุลยทัณฑ์ชนาณัติ-มนูกิจวิมลอรรถ)ศาลจังหวัดนครศรีธรรมราช - นายกิตติ สีหนนท์ศาลอุทธรณ์ - หลวงพิชิตปฏิภาณแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่าจำเลยทำหนังสือกู้เงินโจทก์ไป ๖,๐๐๐ บาท ระบุเอานาแปลงตำบลละอาย จังหวัดนครศรีธรรมราชเป็นประกันและยอมให้โจทก์ทำนาต่างดอกเบี้ย ต่อมาจำเลยกู้เงินนายเปรมอีกทำให้ประกันลดน้อยลงไม่พอชำระหนี้เป็นการผิดสัญญา ขอให้บังคับจำเลยคืนเงิน ๖,๐๐๐ บาท และยอมให้โจทก์ทำนาต่างดอกเบี้ยต่อไปจนกว่าจะชำระเสร็จ จำเลยปฏิเสธว่าไม่เคยกู้ ไม่เคยทำสัญญากู้ สัญญากู้ปลอม ไม่ใช่ลายเซ็นของจำเลย ศาลชั้นต้นฟังว่าจำเลยกู้เงินโจทก์ไปจริง แต่เมื่อยื่นคำฟ้องยังไม่ถึงเวลาชำระหนี้จำเลยยังไม่ผิดสัญญา โจกท์ฟ้องไม่ได้ พิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์เห็นด้วยว่าจำเลยกู้ไปจริง แต่ปัญหาว่าโจทก์มีสิทธิฟ้องจำเลยหรือไม่นั้นต้องวินิจฉัยตาม ป.พ.พ.ม. ๑๕๕(๒) ซึ่งมีว่าห้ามมิให้ฝ่ายลูกหนี้ถือเอาประโยชน์แห่งเงื่อนเวลาเริ่มต้นหรือเวลาสุดสิ้น ในเมื่อลูกหนี้ได้ทำลายทำให้ลดน้อยถอยลงซึ่งประกันอันได้ให้ไว้ คำว่าประกันหนี้ต้องเป็นประกันที่ได้ทำโดยถูกต้องตาม ก.ม.การระบุว่าเอานาเป็นประกันเช่นนี้หาเกิดผลตาม ก.ม.ให้มีสิทธิพิเศษเหนือทรัพย์ประการใดไม่ กรณีไม่เข้าลักษณะ ม. ๑๕๕(๒) เมื่อไม่ปรากฎว่าจำเลยผิดสัญญาข้อใด โจทก์ยังไม่มีสิทธิฟ้องให้บังคับจำเลยชำระหนี้ก่อนกำหนดได้ พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาคงฟังว่าจำเลยกู้เงินโจทก์ไปจริง ส่วนเรื่องเงื่อนเวลานั้น โจทก์อ้างว่ามีสิทธิเรียกร้องเพราะจำเลยไม่มีสิทธิที่จะได้รับประโยชน์แห่งเงื่อนเวลา ข้อนี้จำเลยหาได้ยกขึ้นเป็นข้อต่อสู้อย่างใดไม่ ต่อสู้แต่เพียงว่าไม่ได้กู้เงินไปตามฟ้อง และไม่เป็นปัญหาเกี่ยวด้วยความสงบเรียบร้อยของประชาชนจึงไม่เป็นประเด็นที่ศาลจะยกขึ้นวินิจฉัย ส่วนการขอให้โจทก์ทำนาต่างดอกเบี้ยนั้นก็เป็นเรื่องที่โจทก์แสดงว่าได้รับมอบการครอบครองทำนาอยู่ก่อนแล้ว ไม่มีเหตุต้องสั่งประการใด พิพากษากลับให้จำเลยใช้ต้นเงิน ๖,๐๐๐ บาท ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1490/2498นายเคียว บุญใยโจทก์นางเต้า บุญใยจำเลย ป.พ.พ. ม. 155 (2) ป.วิ.พ. ม. 177, ม. 142ในฟ้องโจทก์อ้างสิทธิเรียกร้องเงินกู้เพราะจำเลยไม่มีสิทธิที่จะได้รับประโยชน์แห่งเงื่อนเวลาจำเลยไม่ได้ต่อสู้อย่างใด คงปฏิเสธไม่ได้กู้ไปตามฟ้อง ทั้งปัญหาข้อนี้ไม่เกี่ยวด้วยความสงบเรียบร้อยของประชาชน ดังนี้เกี่ยวกับเรื่องเงื่อนเวลาจึงไม่เป็นประเด็นที่ศาลจะยกขึ้นวินิจฉัยโจทก์ฟ้องว่าจำเลยทำหนังสือกู้เงินโจทก์ไป ๖,๐๐๐ บาท ระบุเอานาแปลงตำบลละอาย จังหวัดนครศรีธรรมราชเป็นประกันและยอมให้โจทก์ทำนาต่างดอกเบี้ย ต่อมาจำเลยกู้เงินนายเปรมอีกทำให้ประกันลดน้อยลงไม่พอชำระหนี้เป็นการผิดสัญญา ขอให้บังคับจำเลยคืนเงิน ๖,๐๐๐ บาท และยอมให้โจทก์ทำนาต่างดอกเบี้ยต่อไปจนกว่าจะชำระเสร็จ จำเลยปฏิเสธว่าไม่เคยกู้ ไม่เคยทำสัญญากู้ สัญญากู้ปลอม ไม่ใช่ลายเซ็นของจำเลย ศาลชั้นต้นฟังว่าจำเลยกู้เงินโจทก์ไปจริง แต่เมื่อยื่นคำฟ้องยังไม่ถึงเวลาชำระหนี้จำเลยยังไม่ผิดสัญญา โจกท์ฟ้องไม่ได้ พิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์เห็นด้วยว่าจำเลยกู้ไปจริง แต่ปัญหาว่าโจทก์มีสิทธิฟ้องจำเลยหรือไม่นั้นต้องวินิจฉัยตาม ป.พ.พ.ม. ๑๕๕(๒) ซึ่งมีว่าห้ามมิให้ฝ่ายลูกหนี้ถือเอาประโยชน์แห่งเงื่อนเวลาเริ่มต้นหรือเวลาสุดสิ้น ในเมื่อลูกหนี้ได้ทำลายทำให้ลดน้อยถอยลงซึ่งประกันอันได้ให้ไว้ คำว่าประกันหนี้ต้องเป็นประกันที่ได้ทำโดยถูกต้องตาม ก.ม.การระบุว่าเอานาเป็นประกันเช่นนี้หาเกิดผลตาม ก.ม.ให้มีสิทธิพิเศษเหนือทรัพย์ประการใดไม่ กรณีไม่เข้าลักษณะ ม. ๑๕๕(๒) เมื่อไม่ปรากฎว่าจำเลยผิดสัญญาข้อใด โจทก์ยังไม่มีสิทธิฟ้องให้บังคับจำเลยชำระหนี้ก่อนกำหนดได้ พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาคงฟังว่าจำเลยกู้เงินโจทก์ไปจริง ส่วนเรื่องเงื่อนเวลานั้น โจทก์อ้างว่ามีสิทธิเรียกร้องเพราะจำเลยไม่มีสิทธิที่จะได้รับประโยชน์แห่งเงื่อนเวลา ข้อนี้จำเลยหาได้ยกขึ้นเป็นข้อต่อสู้อย่างใดไม่ ต่อสู้แต่เพียงว่าไม่ได้กู้เงินไปตามฟ้อง และไม่เป็นปัญหาเกี่ยวด้วยความสงบเรียบร้อยของประชาชนจึงไม่เป็นประเด็นที่ศาลจะยกขึ้นวินิจฉัย ส่วนการขอให้โจทก์ทำนาต่างดอกเบี้ยนั้นก็เป็นเรื่องที่โจทก์แสดงว่าได้รับมอบการครอบครองทำนาอยู่ก่อนแล้ว ไม่มีเหตุต้องสั่งประการใด พิพากษากลับให้จำเลยใช้ต้นเงิน ๖,๐๐๐ บาท(ดุลยพากย์สุวมัณฑ์-ดุลยทัณฑ์ชนาณัติ-มนูกิจวิมลอรรถ)ศาลจังหวัดนครศรีธรรมราช - นายกิตติ สีหนนท์ศาลอุทธรณ์ - หลวงพิชิตปฏิภาณแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ