คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 431/2480หลักกฎหมาย: โจทก์ใช้รูป 12 นักสัตว์ปีและเดือนกับสมุดอย่างเดียวมาก่อน แต่ยังมิได้นำไปจดทะเบียนไว้สำหรับสินค้าทั้งจำพวกต่อมาจำเลยได้นำเครื่องหมายทั้งสองนั้นมาใช้กับดินสอและนำไปจดทะเบียนไว้สำหรับดินสอดังนี้ เมื่อจำเลยทำการโดยสุจริตแล้วโจทก์จะขอให้เพิกถอนการจดทะเบียนของจำเลยมิได้ สัญญาทางพระราชไมตรี คดีที่โจทก์เป็นคนบังคับอังกฤษคู่ความฎีกาได้ฉะเพาะแต่ปัญหาข้อกฎหมายได้ความว่าเดิมห้างดี.เอช.เอ. สยามวาลาได้ใช้เครื่องหมายการค้าเป็นรูป ๑๒ นักราษีปีและ ๑๒ ราษีเดือนมาก่อนแต่ใช้สำหรับสมุดเอ๊กเซอร์ไซเท่านั้น ไม่เคยใช้สำหรับดินสอหรือเครื่องเขียนอย่างอื่นเลยต่อมาจำเลยได้นำเอาเครื่องหมายการค้าทั้งสองนี้มาใช้แก่ดินสอตามคำขอเลขที่ ๖๗๑๔ กับ ๖๗๗๔ ในเดือนสิงหาคม พ.ศ.๒๔๗๘ โจทก์ได้ไปขอจดทะเบียนเครื่องหมายการค้ารูป ๑๒ ราษีเดือนและ ๑๒ ราษีปีนี้ใช้เป็นเครื่องหมายการค้าแก่สินค้าจำพวกที่ ๓๙ แต่นายทะเบียนได้แจ้งแก่โจทก์ว่า เครื่องหมายการค้านั้นเหมือนและคล้ายกับที่จำเลยได้จดทะเบียนไว้แล้วจะรับจดให้มิได้ โจทก์จึงฟ้องจำเลยขอให้ศาลพิพากษาว่าเครื่องหมายการค้าของโจทก์ตามคำขอจดทะเบียนเป็นเครื่องหมายอันแท้จริงสำหรับสินค้าจำพวก ๓๙ กับให้ถอนการจดทะเบียนของจำเลยเสียด้วย ศาลอุทธรณ์พิพากษาว่าเครื่องหมายรูป ๑๒ ราษีปีแลเดือนที่จำเลยได้จดทะเบียนไว้ปรากฎตามคำขอเลขที่ ๖๗๑๔ และ ๖๗๗๔ สำหรับใช้กับดินสอนั้น จำเลยมีสิทธิจดได้ส่วนเครื่องหมายที่โจทก์ขอจดสำหรับสินค้าจำพวก ๓๙ ทั้งจำพวกนั้นก็ได้จดได้ แต่ให้จำกัดว่าจดได้นอกจากดินสอ โจทก์ฎีกาต่อมา ศาลฎีกาตัดสินว่าสมุดกับดินสอนั้น อาจจัดว่าอยู่ในสินค้าประเภทเดียวกันได้ แต่เป็นคนละอย่าง โจทก์เคยใช้เครื่องหมายนี้ฉะเพาะสมุดสิทธิของโจทก์ที่จะหวงห้ามผู้อื่นยิ่งไปกว่าสินค้าฉะเพาะอย่างนี้ได้ก็ต้องอาศัยการจดทะเบียนเป็นเจ้าของเครื่องหมายการค้านั้นตาม พ.ร.บ.เครื่องหมายการค้า แต่โจทก์ก็ยังมิได้จดทะเบียนเครื่องหมายการค้าทั้งจำพวกจึงจะขยายสิทธิของตนโดยไม่มีอะไรสนับสนุนไม่ได้ จึงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 431/2480ห้าง ดิ.เอช.เอ.สยามวาลา(บังคับอังกฤษ)โดยนายทาเฮอสยามวาลาผู้รับมอบฉันทช่วงโจทก์นายเจ.แอส.สะเตดส์เอลร์ เจ้าของโรงทำดินสอมารส์โดยบริษัท ดิทแฮลม์จำกัดเป็นตัวแทน (บังคับเยอรมัน)จำเลย พ.ร.บ.เครื่องหมายการค้า พ.ศ.2474 ม. 8-16-17-18โจทก์ใช้รูป 12 นักสัตว์ปีและเดือนกับสมุดอย่างเดียวมาก่อน แต่ยังมิได้นำไปจดทะเบียนไว้สำหรับสินค้าทั้งจำพวกต่อมาจำเลยได้นำเครื่องหมายทั้งสองนั้นมาใช้กับดินสอและนำไปจดทะเบียนไว้สำหรับดินสอดังนี้ เมื่อจำเลยทำการโดยสุจริตแล้วโจทก์จะขอให้เพิกถอนการจดทะเบียนของจำเลยมิได้ สัญญาทางพระราชไมตรี คดีที่โจทก์เป็นคนบังคับอังกฤษคู่ความฎีกาได้ฉะเพาะแต่ปัญหาข้อกฎหมายได้ความว่าเดิมห้างดี.เอช.เอ. สยามวาลาได้ใช้เครื่องหมายการค้าเป็นรูป ๑๒ นักราษีปีและ ๑๒ ราษีเดือนมาก่อนแต่ใช้สำหรับสมุดเอ๊กเซอร์ไซเท่านั้น ไม่เคยใช้สำหรับดินสอหรือเครื่องเขียนอย่างอื่นเลยต่อมาจำเลยได้นำเอาเครื่องหมายการค้าทั้งสองนี้มาใช้แก่ดินสอตามคำขอเลขที่ ๖๗๑๔ กับ ๖๗๗๔ ในเดือนสิงหาคม พ.ศ.๒๔๗๘ โจทก์ได้ไปขอจดทะเบียนเครื่องหมายการค้ารูป ๑๒ ราษีเดือนและ ๑๒ ราษีปีนี้ใช้เป็นเครื่องหมายการค้าแก่สินค้าจำพวกที่ ๓๙ แต่นายทะเบียนได้แจ้งแก่โจทก์ว่า เครื่องหมายการค้านั้นเหมือนและคล้ายกับที่จำเลยได้จดทะเบียนไว้แล้วจะรับจดให้มิได้ โจทก์จึงฟ้องจำเลยขอให้ศาลพิพากษาว่าเครื่องหมายการค้าของโจทก์ตามคำขอจดทะเบียนเป็นเครื่องหมายอันแท้จริงสำหรับสินค้าจำพวก ๓๙ กับให้ถอนการจดทะเบียนของจำเลยเสียด้วย ศาลอุทธรณ์พิพากษาว่าเครื่องหมายรูป ๑๒ ราษีปีแลเดือนที่จำเลยได้จดทะเบียนไว้ปรากฎตามคำขอเลขที่ ๖๗๑๔ และ ๖๗๗๔ สำหรับใช้กับดินสอนั้น จำเลยมีสิทธิจดได้ส่วนเครื่องหมายที่โจทก์ขอจดสำหรับสินค้าจำพวก ๓๙ ทั้งจำพวกนั้นก็ได้จดได้ แต่ให้จำกัดว่าจดได้นอกจากดินสอ โจทก์ฎีกาต่อมา ศาลฎีกาตัดสินว่าสมุดกับดินสอนั้น อาจจัดว่าอยู่ในสินค้าประเภทเดียวกันได้ แต่เป็นคนละอย่าง โจทก์เคยใช้เครื่องหมายนี้ฉะเพาะสมุดสิทธิของโจทก์ที่จะหวงห้ามผู้อื่นยิ่งไปกว่าสินค้าฉะเพาะอย่างนี้ได้ก็ต้องอาศัยการจดทะเบียนเป็นเจ้าของเครื่องหมายการค้านั้นตาม พ.ร.บ.เครื่องหมายการค้า แต่โจทก์ก็ยังมิได้จดทะเบียนเครื่องหมายการค้าทั้งจำพวกจึงจะขยายสิทธิของตนโดยไม่มีอะไรสนับสนุนไม่ได้ จึงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์(อมาตย-นิติศาสตร์-เทฟโนต์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ได้ความว่าเดิมห้างดี.เอช.เอ. สยามวาลาได้ใช้เครื่องหมายการค้าเป็นรูป ๑๒ นักราษีปีและ ๑๒ ราษีเดือนมาก่อนแต่ใช้สำหรับสมุดเอ๊กเซอร์ไซเท่านั้น ไม่เคยใช้สำหรับดินสอหรือเครื่องเขียนอย่างอื่นเลยต่อมาจำเลยได้นำเอาเครื่องหมายการค้าทั้งสองนี้มาใช้แก่ดินสอตามคำขอเลขที่ ๖๗๑๔ กับ ๖๗๗๔ ในเดือนสิงหาคม พ.ศ.๒๔๗๘ โจทก์ได้ไปขอจดทะเบียนเครื่องหมายการค้ารูป ๑๒ ราษีเดือนและ ๑๒ ราษีปีนี้ใช้เป็นเครื่องหมายการค้าแก่สินค้าจำพวกที่ ๓๙ แต่นายทะเบียนได้แจ้งแก่โจทก์ว่า เครื่องหมายการค้านั้นเหมือนและคล้ายกับที่จำเลยได้จดทะเบียนไว้แล้วจะรับจดให้มิได้ โจทก์จึงฟ้องจำเลยขอให้ศาลพิพากษาว่าเครื่องหมายการค้าของโจทก์ตามคำขอจดทะเบียนเป็นเครื่องหมายอันแท้จริงสำหรับสินค้าจำพวก ๓๙ กับให้ถอนการจดทะเบียนของจำเลยเสียด้วย ศาลอุทธรณ์พิพากษาว่าเครื่องหมายรูป ๑๒ ราษีปีแลเดือนที่จำเลยได้จดทะเบียนไว้ปรากฎตามคำขอเลขที่ ๖๗๑๔ และ ๖๗๗๔ สำหรับใช้กับดินสอนั้น จำเลยมีสิทธิจดได้ส่วนเครื่องหมายที่โจทก์ขอจดสำหรับสินค้าจำพวก ๓๙ ทั้งจำพวกนั้นก็ได้จดได้ แต่ให้จำกัดว่าจดได้นอกจากดินสอ โจทก์ฎีกาต่อมา ศาลฎีกาตัดสินว่าสมุดกับดินสอนั้น อาจจัดว่าอยู่ในสินค้าประเภทเดียวกันได้ แต่เป็นคนละอย่าง โจทก์เคยใช้เครื่องหมายนี้ฉะเพาะสมุดสิทธิของโจทก์ที่จะหวงห้ามผู้อื่นยิ่งไปกว่าสินค้าฉะเพาะอย่างนี้ได้ก็ต้องอาศัยการจดทะเบียนเป็นเจ้าของเครื่องหมายการค้านั้นตาม พ.ร.บ.เครื่องหมายการค้า แต่โจทก์ก็ยังมิได้จดทะเบียนเครื่องหมายการค้าทั้งจำพวกจึงจะขยายสิทธิของตนโดยไม่มีอะไรสนับสนุนไม่ได้ จึงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 431/2480ห้าง ดิ.เอช.เอ.สยามวาลา(บังคับอังกฤษ)โดยนายทาเฮอสยามวาลาผู้รับมอบฉันทช่วงโจทก์นายเจ.แอส.สะเตดส์เอลร์ เจ้าของโรงทำดินสอมารส์โดยบริษัท ดิทแฮลม์จำกัดเป็นตัวแทน (บังคับเยอรมัน)จำเลย พ.ร.บ.เครื่องหมายการค้า พ.ศ.2474 ม. 8-16-17-18โจทก์ใช้รูป 12 นักสัตว์ปีและเดือนกับสมุดอย่างเดียวมาก่อน แต่ยังมิได้นำไปจดทะเบียนไว้สำหรับสินค้าทั้งจำพวกต่อมาจำเลยได้นำเครื่องหมายทั้งสองนั้นมาใช้กับดินสอและนำไปจดทะเบียนไว้สำหรับดินสอดังนี้ เมื่อจำเลยทำการโดยสุจริตแล้วโจทก์จะขอให้เพิกถอนการจดทะเบียนของจำเลยมิได้ สัญญาทางพระราชไมตรี คดีที่โจทก์เป็นคนบังคับอังกฤษคู่ความฎีกาได้ฉะเพาะแต่ปัญหาข้อกฎหมายได้ความว่าเดิมห้างดี.เอช.เอ. สยามวาลาได้ใช้เครื่องหมายการค้าเป็นรูป ๑๒ นักราษีปีและ ๑๒ ราษีเดือนมาก่อนแต่ใช้สำหรับสมุดเอ๊กเซอร์ไซเท่านั้น ไม่เคยใช้สำหรับดินสอหรือเครื่องเขียนอย่างอื่นเลยต่อมาจำเลยได้นำเอาเครื่องหมายการค้าทั้งสองนี้มาใช้แก่ดินสอตามคำขอเลขที่ ๖๗๑๔ กับ ๖๗๗๔ ในเดือนสิงหาคม พ.ศ.๒๔๗๘ โจทก์ได้ไปขอจดทะเบียนเครื่องหมายการค้ารูป ๑๒ ราษีเดือนและ ๑๒ ราษีปีนี้ใช้เป็นเครื่องหมายการค้าแก่สินค้าจำพวกที่ ๓๙ แต่นายทะเบียนได้แจ้งแก่โจทก์ว่า เครื่องหมายการค้านั้นเหมือนและคล้ายกับที่จำเลยได้จดทะเบียนไว้แล้วจะรับจดให้มิได้ โจทก์จึงฟ้องจำเลยขอให้ศาลพิพากษาว่าเครื่องหมายการค้าของโจทก์ตามคำขอจดทะเบียนเป็นเครื่องหมายอันแท้จริงสำหรับสินค้าจำพวก ๓๙ กับให้ถอนการจดทะเบียนของจำเลยเสียด้วย ศาลอุทธรณ์พิพากษาว่าเครื่องหมายรูป ๑๒ ราษีปีแลเดือนที่จำเลยได้จดทะเบียนไว้ปรากฎตามคำขอเลขที่ ๖๗๑๔ และ ๖๗๗๔ สำหรับใช้กับดินสอนั้น จำเลยมีสิทธิจดได้ส่วนเครื่องหมายที่โจทก์ขอจดสำหรับสินค้าจำพวก ๓๙ ทั้งจำพวกนั้นก็ได้จดได้ แต่ให้จำกัดว่าจดได้นอกจากดินสอ โจทก์ฎีกาต่อมา ศาลฎีกาตัดสินว่าสมุดกับดินสอนั้น อาจจัดว่าอยู่ในสินค้าประเภทเดียวกันได้ แต่เป็นคนละอย่าง โจทก์เคยใช้เครื่องหมายนี้ฉะเพาะสมุดสิทธิของโจทก์ที่จะหวงห้ามผู้อื่นยิ่งไปกว่าสินค้าฉะเพาะอย่างนี้ได้ก็ต้องอาศัยการจดทะเบียนเป็นเจ้าของเครื่องหมายการค้านั้นตาม พ.ร.บ.เครื่องหมายการค้า แต่โจทก์ก็ยังมิได้จดทะเบียนเครื่องหมายการค้าทั้งจำพวกจึงจะขยายสิทธิของตนโดยไม่มีอะไรสนับสนุนไม่ได้ จึงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์(อมาตย-นิติศาสตร์-เทฟโนต์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ