พระราชกฤษฎีกาพระราชกฤษฎีกาเปลี่ยนแปลงเขตอำนาจศาลแขวงขอนแก่นศาลแขวงเชียงใหม่ศาลแขวงนครราชสีมาศาลแขวงพระนครศรีอยุธยาศาลแขวงพิษณุโลกศาลแขวงสุพรรณบุรีศาลแขวงสุราษฎร์ธานีศาลแขวงสุรินทร์และศาลแขวงอุดรธานีพ.ศ. ๒๕๓๐ ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร.ให้ไว้ ณ วันที่ ๒๕พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๓๐เป็นปีที่ ๔๒ในรัชกาลปัจจุบันพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชมีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่าโดยที่เป็นการสมควรเปลี่ยนแปลงเขตอำนาจศาลแขวงขอนแก่นศาลแขวงเชียงใหม่ ศาลแขวงนครราชสีมา ศาลแขวงพระนครศรีอยุธยา ศาลแขวงพิษณุโลกศาลแขวงสุพรรณบุรี ศาลแขวงสุราษฎร์ธานี ศาลแขวงสุรินทร์ และศาลแขวงอุดรธานีอาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๕๙ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยและมาตรา ๓แห่งพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแขวงและวิธีพิจารณาความอาญาในศาลแขวง พ.ศ. ๒๔๙๙จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้มาตรา ๑พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า พระราชกฤษฎีกาเปลี่ยนแปลงเขตอำนาจศาลแขวงขอนแก่นศาลแขวงเชียงใหม่ ศาลแขวงนครราชสีมา ศาลแขวงพระนครศรีอยุธยา ศาลแขวงพิษณุโลกศาลแขวงสุพรรณบุรี ศาลแขวงสุราษฎร์ธานี ศาลแขวงสุรินทร์ และศาลแขวงอุดรธานี พ.ศ.๒๕๓๐มาตรา ๒[๑]พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับเมื่อพ้นกำหนดสามสิบวันนับแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา ๓ให้ศาลแขวงขอนแก่นในจังหวัดขอนแก่น ซึ่งมีเขตอำนาจในอำเภอเมืองขอนแก่นอำเภอเขาสวนกวาง อำเภอชนบท อำเภอน้ำพอง อำเภอบ้านฝาง อำเภอบ้านไผ่และอำเภอหนองเรือมีเขตอำนาจในอำเภอกระนวน และกิ่งอำเภอภูผาม่าน อำเภอชุมแพด้วยมาตรา ๔ให้ศาลแขวงเชียงใหม่ในจังหวัดเชียงใหม่ซึ่งมีเขตอำนาจในอำเภอเมืองเชียงใหม่ อำเภอจอมทอง อำเภอเชียงดาว อำเภอดอยสะเก็ดอำเภอแม่แตง อำเภอแม่ริมอำเภอสันกำแพง อำเภอสันทราย อำเภอสันป่าตอง อำเภอสารภีอำเภอหางดง และอำเภอฮอด มีเขตอำนาจในอำเภอพร้าว และอำเภอสะเมิงด้วยมาตรา ๕ให้ศาลแขวงนครราชสีมาในจังหวัดนครราชสีมาซึ่งมีเขตอำนาจในอำเภอเมืองนครราชสีมา อำเภอขามทะเลสอ อำเภอครบุรี อำเภอโชคชัยอำเภอโนนไทย อำเภอโนนสูง อำเภอปักธงชัย อำเภอพิมาย อำเภอเสิงสางมีเขตอำนาจในอำเภอจักราช และอำเภอประทายด้วยมาตรา ๖ให้ศาลแขวงพระนครศรีอยุธยาในจังหวัดพระนครศรีอยุธยาซึ่งมีเขตอำนาจในอำเภอพระนครศรีอยุธยา อำเภอนครหลวง อำเภอบางบาล อำเภอบางปะหันอำเภอบางปะอิน อำเภอวังน้อย และอำเภออุทัย มีเขตอำนาจในอำเภอภาชีและอำเภอเสนาด้วยมาตรา ๗ให้ศาลแขวงพิษณุโลกในจังหวัดพิษณุโลก ซึ่งมีเขตอำนาจในอำเภอเมืองพิษณุโลกอำเภอชาติตระการ อำเภอนครไทย อำเภอเนินมะปราง อำเภอบางกระทุ่ม อำเภอบางระกำอำเภอพรหมพิราม และอำเภอวังทอง มีเขตอำนาจในอำเภอวัดโบสถ์ด้วยมาตรา ๘ให้ศาลแขวงสุพรรณบุรีในจังหวัดสุพรรณบุรีซึ่งมีเขตอำนาจในอำเภอเมืองสุพรรณบุรี อำเภอดอนเจดีย์ อำเภอบางปลาม้าอำเภอศรีประจันต์ อำเภอสามชุก และอำเภออู่ทอง มีเขตอำนาจในอำเภอด่านช้างอำเภอเดิมบางนางบวช และอำเภอสองพี่น้องด้วยมาตรา ๙ในศาลแขวงสุราษฎร์ธานีในจังหวัดสุราษฎร์ธานี ซึ่งมีเขตอำนาจในอำเภอเมืองสุราษฎร์ธานีอำเภอกาญจนดิษฐ์ อำเภอคีรีรัฐนิคม อำเภอดอนสัก อำเภอบ้านตาขุน อำเภอบ้านนาสารอำเภอพุนพิน และอำเภอเวียงสระ มีเขตอำนาจในอำเภอเคียนซา อำเภอพนมและอำเภอพระแสงด้วยมาตรา ๑๐ให้ศาลแขวงสุรินทร์ในจังหวัดสุรินทร์ ซึ่งมีเขตอำนาจในอำเภอเมืองสุรินทร์อำเภอกาบเชิง อำเภอจอมพระ อำเภอท่าตูม อำเภอปราสาท อำเภอศีขรภูมิ และอำเภอสำโรงทาบมีเขตอำนาจในอำเภอรัตนบุรี และอำเภอสังขะด้วยมาตรา ๑๑ให้ศาลแขวงอุดรธานีในจังหวัดอุดรธานี ซึ่งมีเขตอำนาจในอำเภอเมืองอุดรธานีอำเภอกุดจับ อำเภอกุมภวาปี อำเภอนากลาง อำเภอโนนสะอาด อำเภอบ้านดุงอำเภอบ้านผืออำเภอเพ็ญ อำเภอหนองบัวลำภู อำเภอหนองวัวซอ และอำเภอหนองหานมีเขตอำนาจในอำเภอโนนสัง อำเภอศรีธาตุ และอำเภอศรีบุญเรืองด้วยมาตรา ๑๒ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรมรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้ผู้รับสนองพระบรมราชโองการพลเอก ป. ติณสูลานนท์นายกรัฐมนตรีหมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือโดยที่การคมนาคมติดต่อระหว่างอำเภอบางอำเภอในจังหวัดขอนแก่น จังหวัดเชียงใหม่จังหวัดนครราชสีมา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา จังหวัดพิษณุโลก จังหวัดสุพรรณบุรีจังหวัดสุราษฎร์ธานี จังหวัดสุรินทร์ และจังหวัดอุดรธานีกับอำเภอซึ่งเป็นที่ตั้งของศาลแขวงสะดวกและรวดเร็วขึ้นมากสมควรที่จะขยายเขตอำนาจศาลแขวงในจังหวัดดังกล่าวออกไปให้คลุมถึงท้องที่อำเภอเหล่านั้นเพื่อให้การพิจารณาพิพากษาคดีเป็นไปโดยเสมอภาคและรวดเร็วยิ่งขึ้น จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้ศุภกรณ/ผู้จัดทำ๒๖ ตุลาคม ๒๕๕๓เอกฤทธิ์/ผู้ตรวจ๔ พฤศจิกายน ๒๕๕๓[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๐๔/ตอนที่ ๑๐๓/ฉบับพิเศษ หน้า ๒๖/๑ มิถุนายน ๒๕๓๐