พระราชกฤษฎีกาพระราชกฤษฎีกาเบี้ยประชุมของกรรมการกฤษฎีกาพ.ศ. ๒๕๒๒ ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร.ให้ไว้ ณ วันที่ ๘ ธันวาคมพ.ศ. ๒๕๒๒เป็นปีที่ ๓๔ในรัชกาลปัจจุบันพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชมีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่าโดยที่เป็นการสมควรกำหนดเบี้ยประชุมของกรรมการกฤษฎีกาขึ้นโดยเฉพาะอาศัยอำนาจตามความในมาตรา๑๕๙ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย มาตรา ๙ แห่งพระราชบัญญัติคณะกรรมการกฤษฎีกาพ.ศ. ๒๕๒๒ และมาตรา ๓แห่งพระราชบัญญัติการกำหนดหลักเกณฑ์เกี่ยวกับการจ่ายเงินบางประเภทตามงบประมาณรายจ่ายพ.ศ. ๒๕๑๘ จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ดังต่อไปนี้มาตรา ๑พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า พระราชกฤษฎีกาเบี้ยประชุมของกรรมการกฤษฎีกาพ.ศ. ๒๕๒๒มาตรา ๒[๑]พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา ๓ให้ยกเลิกกรรมการและอนุกรรมการ ลักษณะ ๑ ในพระราชกฤษฎีกาเบี้ยประชุมกรรมการพ.ศ. ๒๕๑๙มาตรา ๔[๒]กรรมการกฤษฎีกาให้ได้รับค่าตอบแทนเป็นเบี้ยประชุมรายครั้งเฉพาะครั้งที่มาประชุม ดังต่อไปนี้(๑) กรรมการร่างกฎหมาย ครั้งละ ๕๐๐ บาท(๒) กรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ ครั้งละ๕๐๐ บาทมาตรา ๕[๓]กรรมการร่างกฎหมายหรือกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ซึ่งมิได้เป็นข้าราชการลูกจ้างของทางราชการ หรือพนักงานหรือลูกจ้างของรัฐวิสาหกิจให้ได้รับเบี้ยประชุมเพิ่มขึ้นจากที่กำหนดไว้ในมาตรา ๔ อีกหนึ่งเท่ามาตรา ๖ประธานกรรมการร่างกฎหมายและหัวหน้าคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ให้ได้รับเบี้ยประชุมเพิ่มขึ้นตามเงื่อนไขเดียวกันกับการเพิ่มเบี้ยประชุมของประธานกรรมการตามที่กำหนดในพระราชกฤษฎีกาว่าด้วยเบี้ยประชุมกรรมการมาตรา ๗[๔]เลขานุการและผู้ช่วยเลขานุการประจำคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์แต่ละองค์คณะและเลขานุการและผู้ช่วยเลขานุการของที่ประชุมใหญ่ กรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ ให้ได้รับเบี้ยประชุมเป็นรายครั้งเฉพาะครั้งที่มาประชุมโดยมีอัตราเท่ากับกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์มาตรา ๘[๕] (ยกเลิก)มาตรา ๙การเบิกเบี้ยประชุม ให้เบิกจ่ายจากสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกามาตรา ๑๐เงื่อนไขเกี่ยวกับสิทธิได้รับเบี้ยประชุม และวิธีการจ่ายเบี้ยประชุมนอกจากที่บัญญัติไว้ในพระราชกฤษฎีกานี้ให้นำพระราชกฤษฎีกาว่าด้วยเบี้ยประชุมกรรมการมาใช้บังคับโดยอนุโลมมาตรา ๑๑ให้นายกรัฐมนตรีและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้ผู้รับสนองพระบรมราชโองการส. โหตระกิตย์รองนายกรัฐมนตรีหมายเหตุ :-เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือ เนื่องจากในปัจจุบันนี้เบี้ยประชุมของกรรมการเลขานุการและผู้ช่วยเลขานุการของทางราชการเป็นไปตามพระราชกฤษฎีกาเบี้ยประชุมกรรมการพ.ศ. ๒๕๑๙ ซึ่งอาศัยอำนาจตามกฎหมายว่าด้วยการกำหนดหลักเกณฑ์เกี่ยวกับการจ่ายเงินบางประเภทตามงบประมาณรายจ่ายแต่โดยที่ขณะนี้พระราชบัญญัติคณะกรรมการกฤษฎีกา พ.ศ. ๒๕๒๒ได้บัญญัติให้คณะกรรมการกฤษฎีกาซึ่งประกอบด้วยกรรมการร่างกฎหมายและกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์มีหน้าที่กว้างขวางยิ่งขึ้นโดยได้กำหนดโดยเฉพาะให้กรรมการกฤษฎีกาได้รับค่าตอบแทนตามที่กำหนดไว้ในพระราชกฤษฎีกาและโดยที่คณะกรรมการกฤษฎีกาได้ปฏิบัติหน้าที่โดยมีการประชุมและมีวิธีพิจารณาที่แน่นอนตามระเบียบที่กำหนดขึ้นตามบทบัญญัติแห่งกฎหมายดังกล่าวดังนั้นจึงสมควรกำหนดค่าตอบแทนของคณะกรรมการกฤษฎีกาให้เป็นเบี้ยประชุมโดยพระราชกฤษฎีกาฉบับหนึ่งเป็นเอกเทศเพื่อให้เหมาะสมกับงานในหน้าที่ของคณะกรรมการกฤษฎีกาจึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้ขึ้นพระราชกฤษฎีกาเบี้ยประชุมของกรรมการกฤษฎีกา(ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๒๓[๖]หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้คือ เนื่องจากการจ่ายเบี้ยประชุมกรรมการในลักษณะเหมาจ่ายเป็นรายเดือน ตามพระราชกฤษฎีกาว่าด้วยเบี้ยประชุมของกรรมการกฤษฎีกานั้นยังไม่เหมาะสม สมควรกำหนดให้มีการจ่ายเบี้ยประชุมเป็นรายครั้งเท่านั้น เพื่อให้เหมาะสมกับภาวะเศรษฐกิจในปัจจุบันจึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้พระราชกฤษฎีกาเบี้ยประชุมของกรรมการกฤษฎีกา(ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๓๓[๗]หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้คือ โดยที่เบี้ยประชุมกรรมการกฤษฎีกาตามที่กำหนดไว้ในพระราชกฤษฎีกาเบี้ยประชุมของกรรมการกฤษฎีกาพ.ศ. ๒๕๒๒ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชกฤษฎีกาเบี้ยประชุมของกรรมการกฤษฎีกา (ฉบับที่๒) พ.ศ. ๒๕๒๓ ได้ใช้มาเป็นเวลานานแล้ว สมควรปรับปรุงอัตราเบี้ยประชุมดังกล่าวเสียใหม่ให้เหมาะสมกับสภาวะเศรษฐกิจในปัจจุบันจึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้เอกฤทธิ์/ผู้จัดทำ๑๖ ตุลาคม ๒๕๕๑โชติกานต์/ปรับปรุง๒๐ มิถุนายน ๒๕๕๙[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๙๖/ตอนที่ ๒๑๑/ฉบับพิเศษ หน้า ๖/๑๙ ธันวาคม ๒๕๒๒[๒] มาตรา ๔แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชกฤษฎีกาเบี้ยประชุมของกรรมการกฤษฎีกา (ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๓๓[๓] มาตรา ๕แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชกฤษฎีกาเบี้ยประชุมของกรรมการกฤษฎีกา (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๒๓[๔] มาตรา ๗แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชกฤษฎีกาเบี้ยประชุมของกรรมการกฤษฎีกา (ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๓๓[๕] มาตรา ๘ยกเลิกโดยพระราชกฤษฎีกาเบี้ยประชุมของกรรมการกฤษฎีกา (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๒๓[๖] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๙๗/ตอนที่ ๙๘/ฉบับพิเศษ หน้า ๑๓/๒๗ มิถุนายน ๒๕๒๓[๗] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม๑๐๗/ตอนที่ ๑๒๖/ฉบับพิเศษ หน้า ๑๑/๒๓ กรกฎาคม ๒๕๓๓