คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 208/2506หลักกฎหมาย: โจทก์ฟ้องว่าจำเลยปลอมใบสำคัญทหารกองเกินของคณะกรรมการอำเภอบางรักและใช้ใบสำคัญทหารกองเกิน แม้ทางพิจารณาได้ความว่าเอกสารที่ปลอมนั้นทำจากอำเภอยานนาวา ก็เป็นเพียงรายละเอียดหาใช่ข้อสาระสำคัญไม่ จำเลยก็นำสืบว่าไม่เคยขึ้นทะเบียนทหารไว้ที่ไหนเลย จึงมิได้หลงข้อต่อสู้ ศาลลงโทษจำเลยตามข้อเท็จจริงที่ได้ความหมายโจทก์ฟ้องว่า จำเลยปลอมใบสำคัญทหารกองเกินและใช้ใบสำคัญทหารกองเกินซึ่งจำเลยทำปลอมขึ้นขอให้ลงโทษ จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นฟังว่า จำเลยใช้เอกสารปลอมและใบกองเกินที่โจทก์ฟ้องว่าปลอมเป็นของคณะกรรมการอำเภอบางรัก แต่ทางพิจารณาได้ความว่าเอกสารที่ว่าปลอมนั้น ทำจากอำเภอยานนาวา เอกสารนี้เป็นข้อสาระสำคัญ จึงพิพากษาให้ยกฟ้องตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๑๙๒ โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า ความแตกต่างของใบสำคัญที่ว่าเป็นของอำเภอไหนไม่ใช่ข้อสำคัญ เพราะจำเลยรับว่าไม่เคยขึ้นทะเบียนทหารไว้ที่ไหนเลย ข้อสำคัญก็คือ จำเลยใช้ใบสำคัญทหารกองเกินที่จำเลยรู้ว่าปลอม และจำเลยมิได้หลงข้อต่อสู้ ศาลจึงลงโทษจำเลยตามข้อเท็จจริงที่ได้ความได้พิพากษากลับ ลงโทษจำคุกจำเลย จำเลยฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ประเด็นสำคัญของคำฟ้องมีว่า จำเลยปลอมใบสำคัญทหารกองเกินและใช้ใบสำคัญทหารกองเกินซึ่งจำเลยทำปลอมขึ้น ส่วนใบสำคัญทหารที่จำเลยทำปลอมขึ้นนั้น จะปลอมเป็นของอำเภอไหนก็เป็นเพียงรายละเอียด หาใช่ข้อสาระสำคัญไม่ จำเลยก็นำสืบว่าไม่เคยขึ้นทะเบียนทหารไว้ที่ไหนเลย เห็นได้ว่าจำเลยมิได้หลงข้อต่อสู้เลย ศาลจึงลงโทษจำเลยตามข้อเท็จจริงที่ได้ความได้ แต่ข้อเท็จจริงในประเด็นที่ว่า เะอกสารดังกล่าวปลอมหรือไม่ และจำเลยได้ใช้เอกสารปลอมโดยรู้หรือไม่ ศาลอุทธรณ์ยังมิได้วินิจฉัย จึงย้อนสำนวนไปให้ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยประเด็นดังกล่าวแล้วพิพากษาใหม่ตามรูปความ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 208/2506พนักงานอัยการ กรมอัยการโจทก์นายเซี๊ยะเจียง แซ่โค้วหรือฮุบตั๊กแบนล. ป.อ. ม. 264, ม. 265, ม. 268 ป.วิ.อ. ม. 192โจทก์ฟ้องว่าจำเลยปลอมใบสำคัญทหารกองเกินของคณะกรรมการอำเภอบางรักและใช้ใบสำคัญทหารกองเกิน แม้ทางพิจารณาได้ความว่าเอกสารที่ปลอมนั้นทำจากอำเภอยานนาวา ก็เป็นเพียงรายละเอียดหาใช่ข้อสาระสำคัญไม่ จำเลยก็นำสืบว่าไม่เคยขึ้นทะเบียนทหารไว้ที่ไหนเลย จึงมิได้หลงข้อต่อสู้ ศาลลงโทษจำเลยตามข้อเท็จจริงที่ได้ความหมายโจทก์ฟ้องว่า จำเลยปลอมใบสำคัญทหารกองเกินและใช้ใบสำคัญทหารกองเกินซึ่งจำเลยทำปลอมขึ้นขอให้ลงโทษ จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นฟังว่า จำเลยใช้เอกสารปลอมและใบกองเกินที่โจทก์ฟ้องว่าปลอมเป็นของคณะกรรมการอำเภอบางรัก แต่ทางพิจารณาได้ความว่าเอกสารที่ว่าปลอมนั้น ทำจากอำเภอยานนาวา เอกสารนี้เป็นข้อสาระสำคัญ จึงพิพากษาให้ยกฟ้องตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๑๙๒ โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า ความแตกต่างของใบสำคัญที่ว่าเป็นของอำเภอไหนไม่ใช่ข้อสำคัญ เพราะจำเลยรับว่าไม่เคยขึ้นทะเบียนทหารไว้ที่ไหนเลย ข้อสำคัญก็คือ จำเลยใช้ใบสำคัญทหารกองเกินที่จำเลยรู้ว่าปลอม และจำเลยมิได้หลงข้อต่อสู้ ศาลจึงลงโทษจำเลยตามข้อเท็จจริงที่ได้ความได้พิพากษากลับ ลงโทษจำคุกจำเลย จำเลยฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ประเด็นสำคัญของคำฟ้องมีว่า จำเลยปลอมใบสำคัญทหารกองเกินและใช้ใบสำคัญทหารกองเกินซึ่งจำเลยทำปลอมขึ้น ส่วนใบสำคัญทหารที่จำเลยทำปลอมขึ้นนั้น จะปลอมเป็นของอำเภอไหนก็เป็นเพียงรายละเอียด หาใช่ข้อสาระสำคัญไม่ จำเลยก็นำสืบว่าไม่เคยขึ้นทะเบียนทหารไว้ที่ไหนเลย เห็นได้ว่าจำเลยมิได้หลงข้อต่อสู้เลย ศาลจึงลงโทษจำเลยตามข้อเท็จจริงที่ได้ความได้ แต่ข้อเท็จจริงในประเด็นที่ว่า เะอกสารดังกล่าวปลอมหรือไม่ และจำเลยได้ใช้เอกสารปลอมโดยรู้หรือไม่ ศาลอุทธรณ์ยังมิได้วินิจฉัย จึงย้อนสำนวนไปให้ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยประเด็นดังกล่าวแล้วพิพากษาใหม่ตามรูปความ(คร้าม สิวายะวิโรจน์-ชวน สิงหลกะ-สำราญ ศิริพันธ์)ศาลอาญา - นายไพฑูรย์ พันธุ์ฟักศาลอุทธรณ์ - นายวงษ์ วีระพงศ์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยปลอมใบสำคัญทหารกองเกินและใช้ใบสำคัญทหารกองเกินซึ่งจำเลยทำปลอมขึ้นขอให้ลงโทษ จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นฟังว่า จำเลยใช้เอกสารปลอมและใบกองเกินที่โจทก์ฟ้องว่าปลอมเป็นของคณะกรรมการอำเภอบางรัก แต่ทางพิจารณาได้ความว่าเอกสารที่ว่าปลอมนั้น ทำจากอำเภอยานนาวา เอกสารนี้เป็นข้อสาระสำคัญ จึงพิพากษาให้ยกฟ้องตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๑๙๒ โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า ความแตกต่างของใบสำคัญที่ว่าเป็นของอำเภอไหนไม่ใช่ข้อสำคัญ เพราะจำเลยรับว่าไม่เคยขึ้นทะเบียนทหารไว้ที่ไหนเลย ข้อสำคัญก็คือ จำเลยใช้ใบสำคัญทหารกองเกินที่จำเลยรู้ว่าปลอม และจำเลยมิได้หลงข้อต่อสู้ ศาลจึงลงโทษจำเลยตามข้อเท็จจริงที่ได้ความได้พิพากษากลับ ลงโทษจำคุกจำเลย จำเลยฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ประเด็นสำคัญของคำฟ้องมีว่า จำเลยปลอมใบสำคัญทหารกองเกินและใช้ใบสำคัญทหารกองเกินซึ่งจำเลยทำปลอมขึ้น ส่วนใบสำคัญทหารที่จำเลยทำปลอมขึ้นนั้น จะปลอมเป็นของอำเภอไหนก็เป็นเพียงรายละเอียด หาใช่ข้อสาระสำคัญไม่ จำเลยก็นำสืบว่าไม่เคยขึ้นทะเบียนทหารไว้ที่ไหนเลย เห็นได้ว่าจำเลยมิได้หลงข้อต่อสู้เลย ศาลจึงลงโทษจำเลยตามข้อเท็จจริงที่ได้ความได้ แต่ข้อเท็จจริงในประเด็นที่ว่า เะอกสารดังกล่าวปลอมหรือไม่ และจำเลยได้ใช้เอกสารปลอมโดยรู้หรือไม่ ศาลอุทธรณ์ยังมิได้วินิจฉัย จึงย้อนสำนวนไปให้ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยประเด็นดังกล่าวแล้วพิพากษาใหม่ตามรูปความ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 208/2506พนักงานอัยการ กรมอัยการโจทก์นายเซี๊ยะเจียง แซ่โค้วหรือฮุบตั๊กแบนล. ป.อ. ม. 264, ม. 265, ม. 268 ป.วิ.อ. ม. 192โจทก์ฟ้องว่าจำเลยปลอมใบสำคัญทหารกองเกินของคณะกรรมการอำเภอบางรักและใช้ใบสำคัญทหารกองเกิน แม้ทางพิจารณาได้ความว่าเอกสารที่ปลอมนั้นทำจากอำเภอยานนาวา ก็เป็นเพียงรายละเอียดหาใช่ข้อสาระสำคัญไม่ จำเลยก็นำสืบว่าไม่เคยขึ้นทะเบียนทหารไว้ที่ไหนเลย จึงมิได้หลงข้อต่อสู้ ศาลลงโทษจำเลยตามข้อเท็จจริงที่ได้ความหมายโจทก์ฟ้องว่า จำเลยปลอมใบสำคัญทหารกองเกินและใช้ใบสำคัญทหารกองเกินซึ่งจำเลยทำปลอมขึ้นขอให้ลงโทษ จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นฟังว่า จำเลยใช้เอกสารปลอมและใบกองเกินที่โจทก์ฟ้องว่าปลอมเป็นของคณะกรรมการอำเภอบางรัก แต่ทางพิจารณาได้ความว่าเอกสารที่ว่าปลอมนั้น ทำจากอำเภอยานนาวา เอกสารนี้เป็นข้อสาระสำคัญ จึงพิพากษาให้ยกฟ้องตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๑๙๒ โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า ความแตกต่างของใบสำคัญที่ว่าเป็นของอำเภอไหนไม่ใช่ข้อสำคัญ เพราะจำเลยรับว่าไม่เคยขึ้นทะเบียนทหารไว้ที่ไหนเลย ข้อสำคัญก็คือ จำเลยใช้ใบสำคัญทหารกองเกินที่จำเลยรู้ว่าปลอม และจำเลยมิได้หลงข้อต่อสู้ ศาลจึงลงโทษจำเลยตามข้อเท็จจริงที่ได้ความได้พิพากษากลับ ลงโทษจำคุกจำเลย จำเลยฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ประเด็นสำคัญของคำฟ้องมีว่า จำเลยปลอมใบสำคัญทหารกองเกินและใช้ใบสำคัญทหารกองเกินซึ่งจำเลยทำปลอมขึ้น ส่วนใบสำคัญทหารที่จำเลยทำปลอมขึ้นนั้น จะปลอมเป็นของอำเภอไหนก็เป็นเพียงรายละเอียด หาใช่ข้อสาระสำคัญไม่ จำเลยก็นำสืบว่าไม่เคยขึ้นทะเบียนทหารไว้ที่ไหนเลย เห็นได้ว่าจำเลยมิได้หลงข้อต่อสู้เลย ศาลจึงลงโทษจำเลยตามข้อเท็จจริงที่ได้ความได้ แต่ข้อเท็จจริงในประเด็นที่ว่า เะอกสารดังกล่าวปลอมหรือไม่ และจำเลยได้ใช้เอกสารปลอมโดยรู้หรือไม่ ศาลอุทธรณ์ยังมิได้วินิจฉัย จึงย้อนสำนวนไปให้ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยประเด็นดังกล่าวแล้วพิพากษาใหม่ตามรูปความ(คร้าม สิวายะวิโรจน์-ชวน สิงหลกะ-สำราญ ศิริพันธ์)ศาลอาญา - นายไพฑูรย์ พันธุ์ฟักศาลอุทธรณ์ - นายวงษ์ วีระพงศ์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ