คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 575/2494หลักกฎหมาย: คำสั่งศาลชั้นต้นที่สั่งไม่อนุญาตให้โจทก์แก้ไขเพิ่มเติมฟ้องนั้น เป็นคำสั่งระหว่างพิจารณาที่ไม่ทำให้คดีเสร็จสำนวนตาม ป.ม.วิ.อาญามาตรา 196 จะอุทธรณ์ทันทีไม่ได้และสำหรับกรณีที่นี้จะใช้ ป.ม.วิ.แพ่งมาตรา 24-227-228 มาบังคับก็ไม่ได้ คำสั่งศาลอุทธรณ์+คดีนี้ โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานฟ้องเท็จและเบิกความเท็จ ซึ่งจำเลยให้การปฏิเสธ โจทก์ยื่นคำร้องขอแก้ไขเพิ่มเติมฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานแจ้งความเท็จอีก ศาลชั้นต้นสั่งไม่อนุญาตและให้ยกคำร้องขอแก้ฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ แต่ศาลชั้นต้นสั่งไม่รับอุทธรณ์เพราะเป็นอุทธรณ์คำสั่งระหว่างพิจารณา โจทก์อุทธรณ์คำสั่งที่ไม่รับอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์มีคำสั่งว่า คำสั่งที่ศาลไม่อนุญาตให้โจทก์แก้ไขเพิ่มเติมฟ้อง เป็นคำสั่งระหว่างพิจารณา โจทก์จะอุทธรณ์ไม่ได้ จึงให้ยกคำร้องอุทธรณ์คำสั่งเสีย โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า การที่โจทก์ยื่นคำร้องต่อศาลขอแก้ไขเพิ่มเติมฟ้องและศาลจะเห็นสมควรสั่งอนุญาตหรือไม่เพียงไรนั้นตาม ป.ม.วิ.อาญามาตรา ๑๖๓-๑๖๔ ซึ่งบัญญัติเกี่ยวกับเรื่องนี้ เห็นได้ชัดว่าคำสั่งศาลในกรณีเช่นนี้เป็นคำสั่งระหว่างพิจารณาที่ไม่ทำให้คดีเสร็จสำนวน สำหรับกรณีนี้จะใช้ ป.ม.วิ.แพ่งมาตรา ๒๔,๒๒๗-๒๒๘ มาบังคับดังฎีกาโจทก์ไม่ได้ จึงพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 575/2494นายตันเซ่งเงี๊ยบแซ่ตันในฐานะส่วนตัวและรับมอบอำนาจจากนายเอี๋ยวซุยต้องแซ่เอี๋ยวโจทก์นายตันเฉ่งหลี แซ่ตันที่ 1, นายจ้ายเหล็ง งานทวีที่ 2, นายจ๋ายซิ่น งานทวีที่3 ป.วิ.อ. ม. 15, ม. 163, ม. 164, ม. 196 ป.วิ.พ. ม. 24, ม. 227, ม. 228คำสั่งศาลชั้นต้นที่สั่งไม่อนุญาตให้โจทก์แก้ไขเพิ่มเติมฟ้องนั้น เป็นคำสั่งระหว่างพิจารณาที่ไม่ทำให้คดีเสร็จสำนวนตาม ป.ม.วิ.อาญามาตรา 196 จะอุทธรณ์ทันทีไม่ได้และสำหรับกรณีที่นี้จะใช้ ป.ม.วิ.แพ่งมาตรา 24-227-228 มาบังคับก็ไม่ได้ คำสั่งศาลอุทธรณ์+คดีนี้ โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานฟ้องเท็จและเบิกความเท็จ ซึ่งจำเลยให้การปฏิเสธ โจทก์ยื่นคำร้องขอแก้ไขเพิ่มเติมฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานแจ้งความเท็จอีก ศาลชั้นต้นสั่งไม่อนุญาตและให้ยกคำร้องขอแก้ฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ แต่ศาลชั้นต้นสั่งไม่รับอุทธรณ์เพราะเป็นอุทธรณ์คำสั่งระหว่างพิจารณา โจทก์อุทธรณ์คำสั่งที่ไม่รับอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์มีคำสั่งว่า คำสั่งที่ศาลไม่อนุญาตให้โจทก์แก้ไขเพิ่มเติมฟ้อง เป็นคำสั่งระหว่างพิจารณา โจทก์จะอุทธรณ์ไม่ได้ จึงให้ยกคำร้องอุทธรณ์คำสั่งเสีย โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า การที่โจทก์ยื่นคำร้องต่อศาลขอแก้ไขเพิ่มเติมฟ้องและศาลจะเห็นสมควรสั่งอนุญาตหรือไม่เพียงไรนั้นตาม ป.ม.วิ.อาญามาตรา ๑๖๓-๑๖๔ ซึ่งบัญญัติเกี่ยวกับเรื่องนี้ เห็นได้ชัดว่าคำสั่งศาลในกรณีเช่นนี้เป็นคำสั่งระหว่างพิจารณาที่ไม่ทำให้คดีเสร็จสำนวน สำหรับกรณีนี้จะใช้ ป.ม.วิ.แพ่งมาตรา ๒๔,๒๒๗-๒๒๘ มาบังคับดังฎีกาโจทก์ไม่ได้ จึงพิพากษายืน(ดุลยทัณฑ์ชนาณัติ-นาถปรีชา-ดุลยการณ์โกวิท)ศาลจังหวัดภูเก็ต - นานเสนอ บุณยเกียรติ์ศาลอุทธรณ์ - หลวงสุทธิวาศนฤพุฒิแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: คดีนี้ โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานฟ้องเท็จและเบิกความเท็จ ซึ่งจำเลยให้การปฏิเสธ โจทก์ยื่นคำร้องขอแก้ไขเพิ่มเติมฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานแจ้งความเท็จอีก ศาลชั้นต้นสั่งไม่อนุญาตและให้ยกคำร้องขอแก้ฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ แต่ศาลชั้นต้นสั่งไม่รับอุทธรณ์เพราะเป็นอุทธรณ์คำสั่งระหว่างพิจารณา โจทก์อุทธรณ์คำสั่งที่ไม่รับอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์มีคำสั่งว่า คำสั่งที่ศาลไม่อนุญาตให้โจทก์แก้ไขเพิ่มเติมฟ้อง เป็นคำสั่งระหว่างพิจารณา โจทก์จะอุทธรณ์ไม่ได้ จึงให้ยกคำร้องอุทธรณ์คำสั่งเสีย โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า การที่โจทก์ยื่นคำร้องต่อศาลขอแก้ไขเพิ่มเติมฟ้องและศาลจะเห็นสมควรสั่งอนุญาตหรือไม่เพียงไรนั้นตาม ป.ม.วิ.อาญามาตรา ๑๖๓-๑๖๔ ซึ่งบัญญัติเกี่ยวกับเรื่องนี้ เห็นได้ชัดว่าคำสั่งศาลในกรณีเช่นนี้เป็นคำสั่งระหว่างพิจารณาที่ไม่ทำให้คดีเสร็จสำนวน สำหรับกรณีนี้จะใช้ ป.ม.วิ.แพ่งมาตรา ๒๔,๒๒๗-๒๒๘ มาบังคับดังฎีกาโจทก์ไม่ได้ จึงพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 575/2494นายตันเซ่งเงี๊ยบแซ่ตันในฐานะส่วนตัวและรับมอบอำนาจจากนายเอี๋ยวซุยต้องแซ่เอี๋ยวโจทก์นายตันเฉ่งหลี แซ่ตันที่ 1, นายจ้ายเหล็ง งานทวีที่ 2, นายจ๋ายซิ่น งานทวีที่3 ป.วิ.อ. ม. 15, ม. 163, ม. 164, ม. 196 ป.วิ.พ. ม. 24, ม. 227, ม. 228คำสั่งศาลชั้นต้นที่สั่งไม่อนุญาตให้โจทก์แก้ไขเพิ่มเติมฟ้องนั้น เป็นคำสั่งระหว่างพิจารณาที่ไม่ทำให้คดีเสร็จสำนวนตาม ป.ม.วิ.อาญามาตรา 196 จะอุทธรณ์ทันทีไม่ได้และสำหรับกรณีที่นี้จะใช้ ป.ม.วิ.แพ่งมาตรา 24-227-228 มาบังคับก็ไม่ได้ คำสั่งศาลอุทธรณ์+คดีนี้ โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานฟ้องเท็จและเบิกความเท็จ ซึ่งจำเลยให้การปฏิเสธ โจทก์ยื่นคำร้องขอแก้ไขเพิ่มเติมฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานแจ้งความเท็จอีก ศาลชั้นต้นสั่งไม่อนุญาตและให้ยกคำร้องขอแก้ฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ แต่ศาลชั้นต้นสั่งไม่รับอุทธรณ์เพราะเป็นอุทธรณ์คำสั่งระหว่างพิจารณา โจทก์อุทธรณ์คำสั่งที่ไม่รับอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์มีคำสั่งว่า คำสั่งที่ศาลไม่อนุญาตให้โจทก์แก้ไขเพิ่มเติมฟ้อง เป็นคำสั่งระหว่างพิจารณา โจทก์จะอุทธรณ์ไม่ได้ จึงให้ยกคำร้องอุทธรณ์คำสั่งเสีย โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า การที่โจทก์ยื่นคำร้องต่อศาลขอแก้ไขเพิ่มเติมฟ้องและศาลจะเห็นสมควรสั่งอนุญาตหรือไม่เพียงไรนั้นตาม ป.ม.วิ.อาญามาตรา ๑๖๓-๑๖๔ ซึ่งบัญญัติเกี่ยวกับเรื่องนี้ เห็นได้ชัดว่าคำสั่งศาลในกรณีเช่นนี้เป็นคำสั่งระหว่างพิจารณาที่ไม่ทำให้คดีเสร็จสำนวน สำหรับกรณีนี้จะใช้ ป.ม.วิ.แพ่งมาตรา ๒๔,๒๒๗-๒๒๘ มาบังคับดังฎีกาโจทก์ไม่ได้ จึงพิพากษายืน(ดุลยทัณฑ์ชนาณัติ-นาถปรีชา-ดุลยการณ์โกวิท)ศาลจังหวัดภูเก็ต - นานเสนอ บุณยเกียรติ์ศาลอุทธรณ์ - หลวงสุทธิวาศนฤพุฒิแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ