คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 310/2517หลักกฎหมาย: ผู้ร้องซึ่งเป็นสามีของจำเลยร้องขอให้ปล่อยทรัพย์ที่โจทก์นำยึดไว้ โดยอ้างว่าจำเลยก่อหนี้เป็นส่วนตัว ไม่ผูกพันทรัพย์พิพาทซึ่งเป็นสินบริคณห์ หากข้อเท็จจริงเป็นดังที่ผู้ร้องกล่าวอ้าง โจทก์จะยึดทรัพย์พิพาทอันเป็นสินบริคณห์โดยไม่ได้ร้องขอต่อศาลให้แยกสินบริคณห์ออกเป็นส่วนของจำเลยเสียก่อนไม่ได้ เมื่อข้อเท็จจริงที่ผู้ร้องกล่าวอ้างยังไม่แน่ชัด ศาลจึงต้องรับคำร้องขัดทรัพย์ของผู้ร้องไว้พิจารณาต่อไปก่อนจะสั่งยกคำร้องเสียเลยหาได้ไม่คดีนี้จำเลยไม่ชำระหนี้ตามคำพิพากษา โจทก์จึงนำเข้าพนักงานบังคับคดียึดที่ดิน มีโฉนด ๑ แปลงพร้อมกับบ้านหนึ่งหลัง ผู้ร้องจึงมายื่นคำร้องว่า ทรัพย์ที่ถูกยึดเป็นสินบริคณห์ โดยเป็นสินสมรสระหว่างผู้ร้องกับจำเลย แต่ผู้ร้องยินยอมให้จำเลยใส่ชื่อในโฉนดแต่ผู้เดียว หนี้สินระหว่างโจทก์จำเลยไม่ผูกพันทรัพย์ที่ยึด เพราะจำเลยก่อหนี้ส่วนตัว ผู้ร้องมิได้ยินยอมอนุญาต และได้มีหนังสือบอกล้างไปแล้ว ทั้งไม่ใช่หนี้ร่วม จึงขอให้ศาลสั่งถอนการยึดทรัพย์ดังกล่าว ศาลชั้นต้นสั่งว่า เป็นกรณีที่โจทก์เป็นเจ้าหนี้ตามคำพิพากษา โจทก์ย่อมยึดสินบริคณห์ ซึ่งจำเลยมีส่วนร่วมอยู่ด้วยเพื่อขายทอดตลาดเอาเงินชำระหนี้โจทก์ได้ ผู้ร้องซึ่งเป็นสามีจำเลยจะร้องขัดทรัพย์ไม่ได้ ให้ยกคำร้อง ผู้ร้องอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน ผู้ร้องฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า คดีนี้ผู้ร้องขอให้ปล่อยทรัพย์พิพาทโดยอ้างว่าจำเลยก่อหนี้เป็นส่วนตัว จึงไม่ผูกพันทรัพย์พิพาทซึ่งเป็นสินบริคณห์ ศาลชั้นต้นเห็นว่าโจทก์มีสิทธิยึดสินบริคณห์เพื่อขายทอดตลาดเอาเงินชำระหนี้ได้ ผู้รองเป็นสามีจำเลย จะร้องขัดทรัพย์ไม่ได้ จึงสั่งยกคำร้องโดยมิได้พิจารณาว่าหนี้ตามคำพิพากษาเป็นหนี้ที่จำเลยก่อขึ้นเป็นส่วนตัวจริงหรือไม่ ศาลฎีกาเห็นว่าหากข้อเท็จเจริงเป็นดังที่ผู้ร้องกล่าวอ้างแล้ว ศาลจะสั่งยกคำร้องของผู้ร้องยังไม่ได้ เพราะหนี้ที่จำเลยก่อขึ้นเป็นส่วนตัว ย่อมไม่ผูกพันสินบริคณห์ โจทก์จะยึดทรัพย์พิพาทอันเป็นสินบริคณห์ โดยไม่ได้ร้องขอศาลให้แยกสินบริคณห์ออกเป็นส่วนของจำเลยเสียก่อนไม่ได้ ตามนัยแห่งคำพิพากษาฎีกาที่ ๖๑๙/๒๕๑๔ คดีระหว่างนายกาว แซ่ตัน โจทก์ นายมนูญ แซ่ตัน กับพวก จำเลย นายไพรัช บุณยอุดมศาสตร์ ผู้ร้องขัดทรัพย์ เมื่อข้อเท็จจริงยังไม่แน่ชัดว่าจะเป็นดังที่ผู้ร้องกล่าวอ้างหรือไม่ จึงต้องรับคำร้องไว้พิจารณาต่อไปก่อน จะสั่งยกคำร้องเสียเลยหาได้ไม่ พิพากษากลับคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ให้ศาลชั้นต้นรับคำร้องของผู้ร้องแล้วดำเนินการต่อไปตามกระบวนความ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 310/2517นายช้วน เพชรรัตร์มุณีโจทก์นางเอื้อน นฤภัยจำเลยนายสวัสดิ์ นฤภัยผู้ร้อง ป.วิ.พ. ม. 18, ม. 243, ม. 288ผู้ร้องซึ่งเป็นสามีของจำเลยร้องขอให้ปล่อยทรัพย์ที่โจทก์นำยึดไว้ โดยอ้างว่าจำเลยก่อหนี้เป็นส่วนตัว ไม่ผูกพันทรัพย์พิพาทซึ่งเป็นสินบริคณห์ หากข้อเท็จจริงเป็นดังที่ผู้ร้องกล่าวอ้าง โจทก์จะยึดทรัพย์พิพาทอันเป็นสินบริคณห์โดยไม่ได้ร้องขอต่อศาลให้แยกสินบริคณห์ออกเป็นส่วนของจำเลยเสียก่อนไม่ได้ เมื่อข้อเท็จจริงที่ผู้ร้องกล่าวอ้างยังไม่แน่ชัด ศาลจึงต้องรับคำร้องขัดทรัพย์ของผู้ร้องไว้พิจารณาต่อไปก่อนจะสั่งยกคำร้องเสียเลยหาได้ไม่คดีนี้จำเลยไม่ชำระหนี้ตามคำพิพากษา โจทก์จึงนำเข้าพนักงานบังคับคดียึดที่ดิน มีโฉนด ๑ แปลงพร้อมกับบ้านหนึ่งหลัง ผู้ร้องจึงมายื่นคำร้องว่า ทรัพย์ที่ถูกยึดเป็นสินบริคณห์ โดยเป็นสินสมรสระหว่างผู้ร้องกับจำเลย แต่ผู้ร้องยินยอมให้จำเลยใส่ชื่อในโฉนดแต่ผู้เดียว หนี้สินระหว่างโจทก์จำเลยไม่ผูกพันทรัพย์ที่ยึด เพราะจำเลยก่อหนี้ส่วนตัว ผู้ร้องมิได้ยินยอมอนุญาต และได้มีหนังสือบอกล้างไปแล้ว ทั้งไม่ใช่หนี้ร่วม จึงขอให้ศาลสั่งถอนการยึดทรัพย์ดังกล่าว ศาลชั้นต้นสั่งว่า เป็นกรณีที่โจทก์เป็นเจ้าหนี้ตามคำพิพากษา โจทก์ย่อมยึดสินบริคณห์ ซึ่งจำเลยมีส่วนร่วมอยู่ด้วยเพื่อขายทอดตลาดเอาเงินชำระหนี้โจทก์ได้ ผู้ร้องซึ่งเป็นสามีจำเลยจะร้องขัดทรัพย์ไม่ได้ ให้ยกคำร้อง ผู้ร้องอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน ผู้ร้องฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า คดีนี้ผู้ร้องขอให้ปล่อยทรัพย์พิพาทโดยอ้างว่าจำเลยก่อหนี้เป็นส่วนตัว จึงไม่ผูกพันทรัพย์พิพาทซึ่งเป็นสินบริคณห์ ศาลชั้นต้นเห็นว่าโจทก์มีสิทธิยึดสินบริคณห์เพื่อขายทอดตลาดเอาเงินชำระหนี้ได้ ผู้รองเป็นสามีจำเลย จะร้องขัดทรัพย์ไม่ได้ จึงสั่งยกคำร้องโดยมิได้พิจารณาว่าหนี้ตามคำพิพากษาเป็นหนี้ที่จำเลยก่อขึ้นเป็นส่วนตัวจริงหรือไม่ ศาลฎีกาเห็นว่าหากข้อเท็จเจริงเป็นดังที่ผู้ร้องกล่าวอ้างแล้ว ศาลจะสั่งยกคำร้องของผู้ร้องยังไม่ได้ เพราะหนี้ที่จำเลยก่อขึ้นเป็นส่วนตัว ย่อมไม่ผูกพันสินบริคณห์ โจทก์จะยึดทรัพย์พิพาทอันเป็นสินบริคณห์ โดยไม่ได้ร้องขอศาลให้แยกสินบริคณห์ออกเป็นส่วนของจำเลยเสียก่อนไม่ได้ ตามนัยแห่งคำพิพากษาฎีกาที่ ๖๑๙/๒๕๑๔ คดีระหว่างนายกาว แซ่ตัน โจทก์ นายมนูญ แซ่ตัน กับพวก จำเลย นายไพรัช บุณยอุดมศาสตร์ ผู้ร้องขัดทรัพย์ เมื่อข้อเท็จจริงยังไม่แน่ชัดว่าจะเป็นดังที่ผู้ร้องกล่าวอ้างหรือไม่ จึงต้องรับคำร้องไว้พิจารณาต่อไปก่อน จะสั่งยกคำร้องเสียเลยหาได้ไม่ พิพากษากลับคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ให้ศาลชั้นต้นรับคำร้องของผู้ร้องแล้วดำเนินการต่อไปตามกระบวนความ(อุดม ทันด่วน-พิชัย รชตะนันทน์-ศวิต สมหวัง)ศาลจังหวัดสงขลา - นายอนันต์ โรจนเนืองนิตย์ศาลอุทธรณ์ - นายถนัด ลีลากุล นายสุนทร วรรณแแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: คดีนี้จำเลยไม่ชำระหนี้ตามคำพิพากษา โจทก์จึงนำเข้าพนักงานบังคับคดียึดที่ดิน มีโฉนด ๑ แปลงพร้อมกับบ้านหนึ่งหลัง ผู้ร้องจึงมายื่นคำร้องว่า ทรัพย์ที่ถูกยึดเป็นสินบริคณห์ โดยเป็นสินสมรสระหว่างผู้ร้องกับจำเลย แต่ผู้ร้องยินยอมให้จำเลยใส่ชื่อในโฉนดแต่ผู้เดียว หนี้สินระหว่างโจทก์จำเลยไม่ผูกพันทรัพย์ที่ยึด เพราะจำเลยก่อหนี้ส่วนตัว ผู้ร้องมิได้ยินยอมอนุญาต และได้มีหนังสือบอกล้างไปแล้ว ทั้งไม่ใช่หนี้ร่วม จึงขอให้ศาลสั่งถอนการยึดทรัพย์ดังกล่าว ศาลชั้นต้นสั่งว่า เป็นกรณีที่โจทก์เป็นเจ้าหนี้ตามคำพิพากษา โจทก์ย่อมยึดสินบริคณห์ ซึ่งจำเลยมีส่วนร่วมอยู่ด้วยเพื่อขายทอดตลาดเอาเงินชำระหนี้โจทก์ได้ ผู้ร้องซึ่งเป็นสามีจำเลยจะร้องขัดทรัพย์ไม่ได้ ให้ยกคำร้อง ผู้ร้องอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน ผู้ร้องฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า คดีนี้ผู้ร้องขอให้ปล่อยทรัพย์พิพาทโดยอ้างว่าจำเลยก่อหนี้เป็นส่วนตัว จึงไม่ผูกพันทรัพย์พิพาทซึ่งเป็นสินบริคณห์ ศาลชั้นต้นเห็นว่าโจทก์มีสิทธิยึดสินบริคณห์เพื่อขายทอดตลาดเอาเงินชำระหนี้ได้ ผู้รองเป็นสามีจำเลย จะร้องขัดทรัพย์ไม่ได้ จึงสั่งยกคำร้องโดยมิได้พิจารณาว่าหนี้ตามคำพิพากษาเป็นหนี้ที่จำเลยก่อขึ้นเป็นส่วนตัวจริงหรือไม่ ศาลฎีกาเห็นว่าหากข้อเท็จเจริงเป็นดังที่ผู้ร้องกล่าวอ้างแล้ว ศาลจะสั่งยกคำร้องของผู้ร้องยังไม่ได้ เพราะหนี้ที่จำเลยก่อขึ้นเป็นส่วนตัว ย่อมไม่ผูกพันสินบริคณห์ โจทก์จะยึดทรัพย์พิพาทอันเป็นสินบริคณห์ โดยไม่ได้ร้องขอศาลให้แยกสินบริคณห์ออกเป็นส่วนของจำเลยเสียก่อนไม่ได้ ตามนัยแห่งคำพิพากษาฎีกาที่ ๖๑๙/๒๕๑๔ คดีระหว่างนายกาว แซ่ตัน โจทก์ นายมนูญ แซ่ตัน กับพวก จำเลย นายไพรัช บุณยอุดมศาสตร์ ผู้ร้องขัดทรัพย์ เมื่อข้อเท็จจริงยังไม่แน่ชัดว่าจะเป็นดังที่ผู้ร้องกล่าวอ้างหรือไม่ จึงต้องรับคำร้องไว้พิจารณาต่อไปก่อน จะสั่งยกคำร้องเสียเลยหาได้ไม่ พิพากษากลับคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ให้ศาลชั้นต้นรับคำร้องของผู้ร้องแล้วดำเนินการต่อไปตามกระบวนความ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 310/2517นายช้วน เพชรรัตร์มุณีโจทก์นางเอื้อน นฤภัยจำเลยนายสวัสดิ์ นฤภัยผู้ร้อง ป.วิ.พ. ม. 18, ม. 243, ม. 288ผู้ร้องซึ่งเป็นสามีของจำเลยร้องขอให้ปล่อยทรัพย์ที่โจทก์นำยึดไว้ โดยอ้างว่าจำเลยก่อหนี้เป็นส่วนตัว ไม่ผูกพันทรัพย์พิพาทซึ่งเป็นสินบริคณห์ หากข้อเท็จจริงเป็นดังที่ผู้ร้องกล่าวอ้าง โจทก์จะยึดทรัพย์พิพาทอันเป็นสินบริคณห์โดยไม่ได้ร้องขอต่อศาลให้แยกสินบริคณห์ออกเป็นส่วนของจำเลยเสียก่อนไม่ได้ เมื่อข้อเท็จจริงที่ผู้ร้องกล่าวอ้างยังไม่แน่ชัด ศาลจึงต้องรับคำร้องขัดทรัพย์ของผู้ร้องไว้พิจารณาต่อไปก่อนจะสั่งยกคำร้องเสียเลยหาได้ไม่คดีนี้จำเลยไม่ชำระหนี้ตามคำพิพากษา โจทก์จึงนำเข้าพนักงานบังคับคดียึดที่ดิน มีโฉนด ๑ แปลงพร้อมกับบ้านหนึ่งหลัง ผู้ร้องจึงมายื่นคำร้องว่า ทรัพย์ที่ถูกยึดเป็นสินบริคณห์ โดยเป็นสินสมรสระหว่างผู้ร้องกับจำเลย แต่ผู้ร้องยินยอมให้จำเลยใส่ชื่อในโฉนดแต่ผู้เดียว หนี้สินระหว่างโจทก์จำเลยไม่ผูกพันทรัพย์ที่ยึด เพราะจำเลยก่อหนี้ส่วนตัว ผู้ร้องมิได้ยินยอมอนุญาต และได้มีหนังสือบอกล้างไปแล้ว ทั้งไม่ใช่หนี้ร่วม จึงขอให้ศาลสั่งถอนการยึดทรัพย์ดังกล่าว ศาลชั้นต้นสั่งว่า เป็นกรณีที่โจทก์เป็นเจ้าหนี้ตามคำพิพากษา โจทก์ย่อมยึดสินบริคณห์ ซึ่งจำเลยมีส่วนร่วมอยู่ด้วยเพื่อขายทอดตลาดเอาเงินชำระหนี้โจทก์ได้ ผู้ร้องซึ่งเป็นสามีจำเลยจะร้องขัดทรัพย์ไม่ได้ ให้ยกคำร้อง ผู้ร้องอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน ผู้ร้องฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า คดีนี้ผู้ร้องขอให้ปล่อยทรัพย์พิพาทโดยอ้างว่าจำเลยก่อหนี้เป็นส่วนตัว จึงไม่ผูกพันทรัพย์พิพาทซึ่งเป็นสินบริคณห์ ศาลชั้นต้นเห็นว่าโจทก์มีสิทธิยึดสินบริคณห์เพื่อขายทอดตลาดเอาเงินชำระหนี้ได้ ผู้รองเป็นสามีจำเลย จะร้องขัดทรัพย์ไม่ได้ จึงสั่งยกคำร้องโดยมิได้พิจารณาว่าหนี้ตามคำพิพากษาเป็นหนี้ที่จำเลยก่อขึ้นเป็นส่วนตัวจริงหรือไม่ ศาลฎีกาเห็นว่าหากข้อเท็จเจริงเป็นดังที่ผู้ร้องกล่าวอ้างแล้ว ศาลจะสั่งยกคำร้องของผู้ร้องยังไม่ได้ เพราะหนี้ที่จำเลยก่อขึ้นเป็นส่วนตัว ย่อมไม่ผูกพันสินบริคณห์ โจทก์จะยึดทรัพย์พิพาทอันเป็นสินบริคณห์ โดยไม่ได้ร้องขอศาลให้แยกสินบริคณห์ออกเป็นส่วนของจำเลยเสียก่อนไม่ได้ ตามนัยแห่งคำพิพากษาฎีกาที่ ๖๑๙/๒๕๑๔ คดีระหว่างนายกาว แซ่ตัน โจทก์ นายมนูญ แซ่ตัน กับพวก จำเลย นายไพรัช บุณยอุดมศาสตร์ ผู้ร้องขัดทรัพย์ เมื่อข้อเท็จจริงยังไม่แน่ชัดว่าจะเป็นดังที่ผู้ร้องกล่าวอ้างหรือไม่ จึงต้องรับคำร้องไว้พิจารณาต่อไปก่อน จะสั่งยกคำร้องเสียเลยหาได้ไม่ พิพากษากลับคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ให้ศาลชั้นต้นรับคำร้องของผู้ร้องแล้วดำเนินการต่อไปตามกระบวนความ(อุดม ทันด่วน-พิชัย รชตะนันทน์-ศวิต สมหวัง)ศาลจังหวัดสงขลา - นายอนันต์ โรจนเนืองนิตย์ศาลอุทธรณ์ - นายถนัด ลีลากุล นายสุนทร วรรณแแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ