คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 207/2490หลักกฎหมาย: การริบทรัพย์ในส่วนลหุโทษนั้น กฎหมายให้ริบตามนัยแห่งมาตรา 27 พกอาวุธปืนมีทะเบียนซึ่งบรรจุกระสุนไปในท้องถนนหลวงและที่สาธารณะสถานเพื่อป้องกันตัวและทรัพย์โดยสุจริตนั้น ไม่ควรริบปืนและกระสุนศาลชั้นต้นปรับจำเลย ๕ บาท ฐานพกอาวุธปืนซึ่งบรรจุกระสุนไปในท้องถนนหลวงและที่สาธารณะสถาน ตาม ก.ม.ลักษณะอาญา มาตรา ๓๓๕ (๒) และให้ริบปืน จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ เป็นไม่ให้ริบปืน โจทก์ฎีกา, ศาลฎีกาเห็นว่า กฎหมายบัญญัติไว้ในความผิดลหุโทษให้มีการริบด้วยนั้น เป็นการให้ศาลวินิจฉัยการริบตามนัยแห่งมาตรา ๒๗ ซึ่งเป็นบทบัญญัติว่าด้วยการริบทั่ว ๆ ไป เพราะการริบนี้เป็นโทษอาญาอีกส่วนหนึ่งนอกไปจากที่บัญญัติไว้สำหรับความผิดฐานลหุโทษตาม มาตรา ๓๒๒ จึงเป็นเรื่องอยู่ในดุลยพินิจของศาล ศาลฎีกาเห็นว่า คดีนี้ไม่ควรริบปืนเพราะเป็นปืนมีทะเบียนแล้ว และจำเลยพกไปเพื่อใช้ป้องกันตัวและทรัพย์โดยสุจริต จึงพิพากษายืนตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 207/2490อัยยการจังหวัดแพร่โจทก์นายสุวรรณ สมใจจำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 27, ม. 332, ม. 335การริบทรัพย์ในส่วนลหุโทษนั้น กฎหมายให้ริบตามนัยแห่งมาตรา 27 พกอาวุธปืนมีทะเบียนซึ่งบรรจุกระสุนไปในท้องถนนหลวงและที่สาธารณะสถานเพื่อป้องกันตัวและทรัพย์โดยสุจริตนั้น ไม่ควรริบปืนและกระสุนศาลชั้นต้นปรับจำเลย ๕ บาท ฐานพกอาวุธปืนซึ่งบรรจุกระสุนไปในท้องถนนหลวงและที่สาธารณะสถาน ตาม ก.ม.ลักษณะอาญา มาตรา ๓๓๕ (๒) และให้ริบปืน จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ เป็นไม่ให้ริบปืน โจทก์ฎีกา, ศาลฎีกาเห็นว่า กฎหมายบัญญัติไว้ในความผิดลหุโทษให้มีการริบด้วยนั้น เป็นการให้ศาลวินิจฉัยการริบตามนัยแห่งมาตรา ๒๗ ซึ่งเป็นบทบัญญัติว่าด้วยการริบทั่ว ๆ ไป เพราะการริบนี้เป็นโทษอาญาอีกส่วนหนึ่งนอกไปจากที่บัญญัติไว้สำหรับความผิดฐานลหุโทษตาม มาตรา ๓๒๒ จึงเป็นเรื่องอยู่ในดุลยพินิจของศาล ศาลฎีกาเห็นว่า คดีนี้ไม่ควรริบปืนเพราะเป็นปืนมีทะเบียนแล้ว และจำเลยพกไปเพื่อใช้ป้องกันตัวและทรัพย์โดยสุจริต จึงพิพากษายืนตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์(ปรีชาวินิจฉัย-ธรรมบัณฑิต-ชัยประชา)ศาลชั้นต้น - นายจรัส สาระนาคศาลอุทธรณ์ - พระดุลยทรรศน์ปฎิภาณแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ศาลชั้นต้นปรับจำเลย ๕ บาท ฐานพกอาวุธปืนซึ่งบรรจุกระสุนไปในท้องถนนหลวงและที่สาธารณะสถาน ตาม ก.ม.ลักษณะอาญา มาตรา ๓๓๕ (๒) และให้ริบปืน จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ เป็นไม่ให้ริบปืน โจทก์ฎีกา, ศาลฎีกาเห็นว่า กฎหมายบัญญัติไว้ในความผิดลหุโทษให้มีการริบด้วยนั้น เป็นการให้ศาลวินิจฉัยการริบตามนัยแห่งมาตรา ๒๗ ซึ่งเป็นบทบัญญัติว่าด้วยการริบทั่ว ๆ ไป เพราะการริบนี้เป็นโทษอาญาอีกส่วนหนึ่งนอกไปจากที่บัญญัติไว้สำหรับความผิดฐานลหุโทษตาม มาตรา ๓๒๒ จึงเป็นเรื่องอยู่ในดุลยพินิจของศาล ศาลฎีกาเห็นว่า คดีนี้ไม่ควรริบปืนเพราะเป็นปืนมีทะเบียนแล้ว และจำเลยพกไปเพื่อใช้ป้องกันตัวและทรัพย์โดยสุจริต จึงพิพากษายืนตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 207/2490อัยยการจังหวัดแพร่โจทก์นายสุวรรณ สมใจจำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 27, ม. 332, ม. 335การริบทรัพย์ในส่วนลหุโทษนั้น กฎหมายให้ริบตามนัยแห่งมาตรา 27 พกอาวุธปืนมีทะเบียนซึ่งบรรจุกระสุนไปในท้องถนนหลวงและที่สาธารณะสถานเพื่อป้องกันตัวและทรัพย์โดยสุจริตนั้น ไม่ควรริบปืนและกระสุนศาลชั้นต้นปรับจำเลย ๕ บาท ฐานพกอาวุธปืนซึ่งบรรจุกระสุนไปในท้องถนนหลวงและที่สาธารณะสถาน ตาม ก.ม.ลักษณะอาญา มาตรา ๓๓๕ (๒) และให้ริบปืน จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ เป็นไม่ให้ริบปืน โจทก์ฎีกา, ศาลฎีกาเห็นว่า กฎหมายบัญญัติไว้ในความผิดลหุโทษให้มีการริบด้วยนั้น เป็นการให้ศาลวินิจฉัยการริบตามนัยแห่งมาตรา ๒๗ ซึ่งเป็นบทบัญญัติว่าด้วยการริบทั่ว ๆ ไป เพราะการริบนี้เป็นโทษอาญาอีกส่วนหนึ่งนอกไปจากที่บัญญัติไว้สำหรับความผิดฐานลหุโทษตาม มาตรา ๓๒๒ จึงเป็นเรื่องอยู่ในดุลยพินิจของศาล ศาลฎีกาเห็นว่า คดีนี้ไม่ควรริบปืนเพราะเป็นปืนมีทะเบียนแล้ว และจำเลยพกไปเพื่อใช้ป้องกันตัวและทรัพย์โดยสุจริต จึงพิพากษายืนตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์(ปรีชาวินิจฉัย-ธรรมบัณฑิต-ชัยประชา)ศาลชั้นต้น - นายจรัส สาระนาคศาลอุทธรณ์ - พระดุลยทรรศน์ปฎิภาณแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ