คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2900/2535หลักกฎหมาย: ศาลล่างทั้งสองลดโทษให้จำเลยที่ 2 ตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 53 หนึ่งในสาม จากจำคุกตลอดชีวิตเหลือจำคุก 34 ปี 8 เดือนคลาดเคลื่อนไป ที่ถูกต้องเหลือจำคุก 33 ปี 4 เดือน การลดโทษคลาดเคลื่อนเป็นเหตุให้จำเลยที่ 2 ต้องรับโทษมากขึ้น เป็นข้อกฎหมายเกี่ยวด้วยความสงบเรียบร้อยของประชาชน แม้จำเลยที่ 2 มิได้อุทธรณ์ฎีกา ศาลฎีกาก็พิพากษาแก้ไขเสียให้ถูกต้องได้.โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษพ.ศ. 2522 มาตรา 4, 7, 15, 66, 102 ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา83, 91, 33 และริบเฮโรอีน ตู้เย็นไดเรคคูล โตชิบา หมายเลข300067 และรถยนต์กระบะมิตซูบิชิ สีแดง หมายเลขทะเบียน บ - 0494สุราษฎร์ธานีของกลางศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยทั้งสี่มีความผิดตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2522 มาตรา 7, 15, 66 วรรคสอง ลงโทษจำเลยทั้งสี่จำคุกตลอดชีวิต จำเลยที่ 2 ให้การรับสารภาพในชั้นสอบสวนเป็นประโยชน์แก่การพิจารณานับเป็นเหตุบรรเทาโทษลดโทษให้หนึ่งในสามตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 ประกอบด้วยมาตรา 53 คงจำคุกจำเลยที่ 2 ไว้ 34 ปี 8 เดือน ริบของกลาง จำเลยทั้งสี่อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ภาค 2 พิพากษายืน จำเลยที่ 1 ที่ 4 ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "แต่ที่ศาลล่างทั้งสองลดโทษให้จำเลยที่ 2ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 53 หนึ่งในสามจากจำคุกตลอดชีวิตเหลือจำคุก 34 ปี 8 เดือน นั้น คลาดเคลื่อนไป ที่ถูกต้องเหลือจำคุก 33 ปี 4 เดือน การลดโทษคลาดเคลื่อนเป็นเหตุให้จำเลยที่ 2ต้องรับโทษมากขึ้น เป็นข้อกฎหมายเกี่ยวด้วยความสงบเรียบร้อยของประชาชน แม้จำเลยที่ 2 มิได้อุทธรณ์ฎีกา ศาลฎีกาก็เห็นสมควรแก้ไขเสียให้ถูกต้อง"พิพากษาแก้เฉพาะโทษของจำเลยที่ 2 เป็นว่า เมื่อลดโทษให้จำเลยที่ 2 หนึ่งในสามแล้ว ให้จำคุก 33 ปี 4 เดือน นอกจากที่แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ภาค 2 ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2900/2535อัยการ ประจำศาล จังหวัด ฝางโจทก์นาย ทวี ชัย อัตวุฒิ กับพวกจำเลย ป.วิ.อ. ม. 195ศาลล่างทั้งสองลดโทษให้จำเลยที่ 2 ตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 53 หนึ่งในสาม จากจำคุกตลอดชีวิตเหลือจำคุก 34 ปี 8 เดือนคลาดเคลื่อนไป ที่ถูกต้องเหลือจำคุก 33 ปี 4 เดือน การลดโทษคลาดเคลื่อนเป็นเหตุให้จำเลยที่ 2 ต้องรับโทษมากขึ้น เป็นข้อกฎหมายเกี่ยวด้วยความสงบเรียบร้อยของประชาชน แม้จำเลยที่ 2 มิได้อุทธรณ์ฎีกา ศาลฎีกาก็พิพากษาแก้ไขเสียให้ถูกต้องได้.โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษพ.ศ. 2522 มาตรา 4, 7, 15, 66, 102 ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา83, 91, 33 และริบเฮโรอีน ตู้เย็นไดเรคคูล โตชิบา หมายเลข300067 และรถยนต์กระบะมิตซูบิชิ สีแดง หมายเลขทะเบียน บ - 0494สุราษฎร์ธานีของกลางศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยทั้งสี่มีความผิดตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2522 มาตรา 7, 15, 66 วรรคสอง ลงโทษจำเลยทั้งสี่จำคุกตลอดชีวิต จำเลยที่ 2 ให้การรับสารภาพในชั้นสอบสวนเป็นประโยชน์แก่การพิจารณานับเป็นเหตุบรรเทาโทษลดโทษให้หนึ่งในสามตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 ประกอบด้วยมาตรา 53 คงจำคุกจำเลยที่ 2 ไว้ 34 ปี 8 เดือน ริบของกลาง จำเลยทั้งสี่อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ภาค 2 พิพากษายืน จำเลยที่ 1 ที่ 4 ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "แต่ที่ศาลล่างทั้งสองลดโทษให้จำเลยที่ 2ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 53 หนึ่งในสามจากจำคุกตลอดชีวิตเหลือจำคุก 34 ปี 8 เดือน นั้น คลาดเคลื่อนไป ที่ถูกต้องเหลือจำคุก 33 ปี 4 เดือน การลดโทษคลาดเคลื่อนเป็นเหตุให้จำเลยที่ 2ต้องรับโทษมากขึ้น เป็นข้อกฎหมายเกี่ยวด้วยความสงบเรียบร้อยของประชาชน แม้จำเลยที่ 2 มิได้อุทธรณ์ฎีกา ศาลฎีกาก็เห็นสมควรแก้ไขเสียให้ถูกต้อง"พิพากษาแก้เฉพาะโทษของจำเลยที่ 2 เป็นว่า เมื่อลดโทษให้จำเลยที่ 2 หนึ่งในสามแล้ว ให้จำคุก 33 ปี 4 เดือน นอกจากที่แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ภาค 2(วีระชัย สูตรสุวรรณ-เริงธรรม ลัดพลี-ปรีชา เฉลิมวณิชย์)แหล่งที่มาเนติบัณฑิตยสภาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษากล่าวว่า การลดโทษคลาดเคลื่อนเป็นข้อกฎหมายที่เกี่ยวกับความสงบเรียบร้อยของประชาชนที่ว่าเป็นข้อกฎหมายนั้นเคยมีคำสั่งคำร้องศาลฎีกาที่ 1046/2518 และคำพิพากษาฎีกาที่104/2528 วินิจฉัยว่า โจทก์ฎีกาว่าศาลอุทธรณ์คำนวณการลดโทษจำเลยไม่ถูกต้อง เป็นฎีกาในปัญหาข้อกฎหมาย ปัญหาข้อกฎหมายเป็นเรื่องหารือตัวบท แต่การใช้ดุลพินิจของศาลตามที่กฎหมายให้อำนาจไว้ ถือว่าเป็นปัญหาข้อเท็จจริง (คำพิพากษาฎีกาที่ 705/2529) การคำนวณตัวเลขเป็นเรื่องของวิชาคณิตศาสตร์ไม่จำต้องหารือตัวบทกฎหมายอันใด จึงเป็นข้อเท็จจริง ซึ่งถ้าเป็นการคำนวณง่าย ๆไม่ซับซ้อน คนธรรมดาทั่วไปย่อมทำได้ ก็คงเป็นเรื่องที่ศาลรู้หรือคำนวณได้เอง โดยคู่ความไม่ต้องนำสืบ แต่ถ้าเป็นการคำนวณที่ยุ่งยากซับซ้อนต้องใช้ความรู้เป็นพิเศษ คู่ความก็ต้องนำสืบถึงวิธีการคำนวณและผลลัพธ์ที่ถูกต้องว่าได้มาอย่างไร การลดโทษที่จะลงแก่ผู้กระทำความผิดเพราะมีเหตุอันควรปรานีตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 นั้น ถ้าศาลเห็นสมควรจะลดโทษไม่เกินกึ่งหนึ่งของโทษที่จะลงแก่ผู้กระทำความผิดนั้นก็ได้อันเป็นการให้ดุลพินิจแก่ศาลในข้อที่ว่าเห็นสมควรจะลดโทษให้หรือไม่การใช้ดุลพินิจดังกล่าวมีข้อจำกัดว่าจะลดได้ไม่เกินกึ่งหนึ่งของโทษที่จะลง ถ้าศาลลดโทษไม่เกินกึ่งหนึ่งของโทษที่จะลง ย่อมชอบด้วยกฎหมาย แต่ถ้าลดโทษเกินกว่ากึ่งหนึ่งของโทษที่จะลงก็ไม่ชอบด้วยกฎหมาย จึงกลายเป็นปัญหาข้อกฎหมายไป การที่ศาลใช้ดุลพินิจลดโทษให้แก่จำเลยไม่เกินกึ่งหนึ่งแล้ว แต่ศาลกลับคำนวณการลดโทษคลาดเคลื่อนไปก็เท่ากับไม่ได้ปฏิบัติให้เป็นตามกฎหมายเช่นกันจึงเป็นปัญหาข้อกฎหมาย ทำนองเดียวกับที่ถือว่าดุลพินิจในการชั่งน้ำหนัก พยานหลักฐานของศาลเป็นปัญหาข้อเท็จจริง (คำพิพากษาฎีกาที่ 1164/2531) แต่ถ้าศาลฟังข้อเท็จจริงโดยไม่มีพยานหลักฐานในสำนวนสนับสนุน ย่อมเป็นการไม่ชอบด้วยกฎหมาย ก็ถือว่าเป็นปัญหาข้อกฎหมาย (คำพิพากษาฎีกาที่ 386/2529) ไพโรจน์ วายุภาพคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษพ.ศ. 2522 มาตรา 4, 7, 15, 66, 102 ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา83, 91, 33 และริบเฮโรอีน ตู้เย็นไดเรคคูล โตชิบา หมายเลข300067 และรถยนต์กระบะมิตซูบิชิ สีแดง หมายเลขทะเบียน บ - 0494สุราษฎร์ธานีของกลางศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยทั้งสี่มีความผิดตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2522 มาตรา 7, 15, 66 วรรคสอง ลงโทษจำเลยทั้งสี่จำคุกตลอดชีวิต จำเลยที่ 2 ให้การรับสารภาพในชั้นสอบสวนเป็นประโยชน์แก่การพิจารณานับเป็นเหตุบรรเทาโทษลดโทษให้หนึ่งในสามตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 ประกอบด้วยมาตรา 53 คงจำคุกจำเลยที่ 2 ไว้ 34 ปี 8 เดือน ริบของกลาง จำเลยทั้งสี่อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ภาค 2 พิพากษายืน จำเลยที่ 1 ที่ 4 ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "แต่ที่ศาลล่างทั้งสองลดโทษให้จำเลยที่ 2ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 53 หนึ่งในสามจากจำคุกตลอดชีวิตเหลือจำคุก 34 ปี 8 เดือน นั้น คลาดเคลื่อนไป ที่ถูกต้องเหลือจำคุก 33 ปี 4 เดือน การลดโทษคลาดเคลื่อนเป็นเหตุให้จำเลยที่ 2ต้องรับโทษมากขึ้น เป็นข้อกฎหมายเกี่ยวด้วยความสงบเรียบร้อยของประชาชน แม้จำเลยที่ 2 มิได้อุทธรณ์ฎีกา ศาลฎีกาก็เห็นสมควรแก้ไขเสียให้ถูกต้อง"พิพากษาแก้เฉพาะโทษของจำเลยที่ 2 เป็นว่า เมื่อลดโทษให้จำเลยที่ 2 หนึ่งในสามแล้ว ให้จำคุก 33 ปี 4 เดือน นอกจากที่แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ภาค 2 ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2900/2535อัยการ ประจำศาล จังหวัด ฝางโจทก์นาย ทวี ชัย อัตวุฒิ กับพวกจำเลย ป.วิ.อ. ม. 195ศาลล่างทั้งสองลดโทษให้จำเลยที่ 2 ตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 53 หนึ่งในสาม จากจำคุกตลอดชีวิตเหลือจำคุก 34 ปี 8 เดือนคลาดเคลื่อนไป ที่ถูกต้องเหลือจำคุก 33 ปี 4 เดือน การลดโทษคลาดเคลื่อนเป็นเหตุให้จำเลยที่ 2 ต้องรับโทษมากขึ้น เป็นข้อกฎหมายเกี่ยวด้วยความสงบเรียบร้อยของประชาชน แม้จำเลยที่ 2 มิได้อุทธรณ์ฎีกา ศาลฎีกาก็พิพากษาแก้ไขเสียให้ถูกต้องได้.โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษพ.ศ. 2522 มาตรา 4, 7, 15, 66, 102 ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา83, 91, 33 และริบเฮโรอีน ตู้เย็นไดเรคคูล โตชิบา หมายเลข300067 และรถยนต์กระบะมิตซูบิชิ สีแดง หมายเลขทะเบียน บ - 0494สุราษฎร์ธานีของกลางศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยทั้งสี่มีความผิดตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2522 มาตรา 7, 15, 66 วรรคสอง ลงโทษจำเลยทั้งสี่จำคุกตลอดชีวิต จำเลยที่ 2 ให้การรับสารภาพในชั้นสอบสวนเป็นประโยชน์แก่การพิจารณานับเป็นเหตุบรรเทาโทษลดโทษให้หนึ่งในสามตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 ประกอบด้วยมาตรา 53 คงจำคุกจำเลยที่ 2 ไว้ 34 ปี 8 เดือน ริบของกลาง จำเลยทั้งสี่อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ภาค 2 พิพากษายืน จำเลยที่ 1 ที่ 4 ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "แต่ที่ศาลล่างทั้งสองลดโทษให้จำเลยที่ 2ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 53 หนึ่งในสามจากจำคุกตลอดชีวิตเหลือจำคุก 34 ปี 8 เดือน นั้น คลาดเคลื่อนไป ที่ถูกต้องเหลือจำคุก 33 ปี 4 เดือน การลดโทษคลาดเคลื่อนเป็นเหตุให้จำเลยที่ 2ต้องรับโทษมากขึ้น เป็นข้อกฎหมายเกี่ยวด้วยความสงบเรียบร้อยของประชาชน แม้จำเลยที่ 2 มิได้อุทธรณ์ฎีกา ศาลฎีกาก็เห็นสมควรแก้ไขเสียให้ถูกต้อง"พิพากษาแก้เฉพาะโทษของจำเลยที่ 2 เป็นว่า เมื่อลดโทษให้จำเลยที่ 2 หนึ่งในสามแล้ว ให้จำคุก 33 ปี 4 เดือน นอกจากที่แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ภาค 2(วีระชัย สูตรสุวรรณ-เริงธรรม ลัดพลี-ปรีชา เฉลิมวณิชย์)แหล่งที่มาเนติบัณฑิตยสภาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษากล่าวว่า การลดโทษคลาดเคลื่อนเป็นข้อกฎหมายที่เกี่ยวกับความสงบเรียบร้อยของประชาชนที่ว่าเป็นข้อกฎหมายนั้นเคยมีคำสั่งคำร้องศาลฎีกาที่ 1046/2518 และคำพิพากษาฎีกาที่104/2528 วินิจฉัยว่า โจทก์ฎีกาว่าศาลอุทธรณ์คำนวณการลดโทษจำเลยไม่ถูกต้อง เป็นฎีกาในปัญหาข้อกฎหมาย ปัญหาข้อกฎหมายเป็นเรื่องหารือตัวบท แต่การใช้ดุลพินิจของศาลตามที่กฎหมายให้อำนาจไว้ ถือว่าเป็นปัญหาข้อเท็จจริง (คำพิพากษาฎีกาที่ 705/2529) การคำนวณตัวเลขเป็นเรื่องของวิชาคณิตศาสตร์ไม่จำต้องหารือตัวบทกฎหมายอันใด จึงเป็นข้อเท็จจริง ซึ่งถ้าเป็นการคำนวณง่าย ๆไม่ซับซ้อน คนธรรมดาทั่วไปย่อมทำได้ ก็คงเป็นเรื่องที่ศาลรู้หรือคำนวณได้เอง โดยคู่ความไม่ต้องนำสืบ แต่ถ้าเป็นการคำนวณที่ยุ่งยากซับซ้อนต้องใช้ความรู้เป็นพิเศษ คู่ความก็ต้องนำสืบถึงวิธีการคำนวณและผลลัพธ์ที่ถูกต้องว่าได้มาอย่างไร การลดโทษที่จะลงแก่ผู้กระทำความผิดเพราะมีเหตุอันควรปรานีตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 นั้น ถ้าศาลเห็นสมควรจะลดโทษไม่เกินกึ่งหนึ่งของโทษที่จะลงแก่ผู้กระทำความผิดนั้นก็ได้อันเป็นการให้ดุลพินิจแก่ศาลในข้อที่ว่าเห็นสมควรจะลดโทษให้หรือไม่การใช้ดุลพินิจดังกล่าวมีข้อจำกัดว่าจะลดได้ไม่เกินกึ่งหนึ่งของโทษที่จะลง ถ้าศาลลดโทษไม่เกินกึ่งหนึ่งของโทษที่จะลง ย่อมชอบด้วยกฎหมาย แต่ถ้าลดโทษเกินกว่ากึ่งหนึ่งของโทษที่จะลงก็ไม่ชอบด้วยกฎหมาย จึงกลายเป็นปัญหาข้อกฎหมายไป การที่ศาลใช้ดุลพินิจลดโทษให้แก่จำเลยไม่เกินกึ่งหนึ่งแล้ว แต่ศาลกลับคำนวณการลดโทษคลาดเคลื่อนไปก็เท่ากับไม่ได้ปฏิบัติให้เป็นตามกฎหมายเช่นกันจึงเป็นปัญหาข้อกฎหมาย ทำนองเดียวกับที่ถือว่าดุลพินิจในการชั่งน้ำหนัก พยานหลักฐานของศาลเป็นปัญหาข้อเท็จจริง (คำพิพากษาฎีกาที่ 1164/2531) แต่ถ้าศาลฟังข้อเท็จจริงโดยไม่มีพยานหลักฐานในสำนวนสนับสนุน ย่อมเป็นการไม่ชอบด้วยกฎหมาย ก็ถือว่าเป็นปัญหาข้อกฎหมาย (คำพิพากษาฎีกาที่ 386/2529) ไพโรจน์ วายุภาพ