คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 491/2492หลักกฎหมาย: โจทก์ได้เซ็นชื่อลงในใบมอบฉันทะโดยไม่ได้กรอกข้อความอะไรเลย มอบให้จำเลยที่ 2 ไว้ เพื่อว่าเมื่อจำเลยที่ 2 ชำระหนี้เงินให้โจทก์แล้ว จำเลยที่ 2 จะได้โอนที่ดินเป็นของจำเลยที่ 2 ตามที่ตกลงกันไว้ แล้วจำเลยที่ 1,2 และ 4 คบคิดกันกรอกข้อความลงในใบมอบฉันทะนั้นว่า โจทก์มอบให้จำเลยที่ 1 ไปขายที่ดินนี้แก่จำเลยที่ 5,6 ซึ่งผิดจากที่ได้รับมอบหมายไว้เป็นเรื่องยักยอกตาม กฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 315 ถ้าจำเลยที่ 5,6 ได้รับซื้อโดยสุจริต รูปคดีเข้าลักษณะความรับผิดของตัวการต่อบุคคลภายนอกตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 822 โจทก์ซึ่งเป็นตัวการต้องรับผิดต่อจำเลยที่ 5,6 ซึ่งเป็นบุคคลภายนอก ฟ้องโจทก์มิได้กล่าวเลยว่าจำเลยผู้รับซื้อที่พิพาทได้สมคบกับจำเลยซึ่งเป็นผู้กรอกลงในใบมอบฉันทะของโจทก์ ซึ่งมีแต่ลายมือชื่อหรือกระทำการโดยไม่สุจริตประการใด ทั้งมิได้นำสืบถึงความไม่สุจริตของจำเลยผู้ซื้อนี้อย่างใดเลย จึงไม่มีทางเพิกถอนสัญญาซื้อขายนั้นได้โจทก์ฟ้องขอให้ศาลทำลายนิติกรรมการซื้อขายที่ดิน ซึ่งจำเลยที่ 1 โอนขายให้จำเลยที่ 5 ที่ 6 โดยนำใบมอบฉันทะซึ่งโจทก์เซ็นแต่ชื่อมิได้กรอกข้อความ มอบไว้แก่จำเลยที่ 2 ไปใช้โดยจำเลยที่ 1 ที่ 2 ที่ 3 ที่ 4 สมคบกันกรอกข้อความเท็จลงไปในใบมอบฉันทะนั้นแล้วไปโอนขายให้จำเลยที่ 5 ที่ 6 โดยโจทก์มิได้รู้เห็นยินยอมด้วยเลยจำเลยทุกคนให้การต่อสู้ว่า ในใบมอบฉันทะถูกต้องตรงกับความจริงและจำเลยที่ 5 ที่ 6 ซื้อไว้โดยสุจริตและเสียค่าตอบแทน ต่อมาโจทก์ถอนฟ้องจำเลยที่ 3 ศาลอนุญาต ศาลชั้นต้นพิพากษาให้โจทก์ชนะคดีศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า แม้ข้อเท็จจริงจะฟังตามโจทก์นำสืบว่าโจทก์ได้เซ็นแต่ชื่อลงในใบมอบฉันทะโดยไม่ได้กรอกข้อความอะไรเลยมอบให้จำเลยที่ 2 ไว้เพื่อว่าเมื่อจำเลยที่ 2 ชำระหนี้ให้แก่โจทก์แล้ว จำเลยที่ 2 จะได้โอนที่ดินเป็นของจำเลยที่ 2 ตามที่ตกลงไว้ แล้วจำเลยที่ 1, 2 และ 4 คบคิดกันกรอกข้อความลงในใบมอบฉันทะว่า โจทก์มอบให้จำเลยที่ 1 ไปขายที่ดินนี้แก่จำเลยที่ 5, 6 ซึ่งผิดจากที่มอบหมายไว้ก็ดี เป็นเรื่องยักยอกตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 315 ถ้าจำเลยที่ 5, 6 รับซื้อไว้โดยสุจริต รูปคดีเข้าลักษณะความรับผิดของตัวการต่อบุคคลภายนอกตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 822 โจทก์ซึ่งเป็นตัวการต้องรับผิดต่อจำเลยที่ 5, 6 ซึ่งเป็นบุคคลภายนอกปัญหาว่า จำเลยที่ 5, 6 ได้ทำสัญญาซื้อโดยสุจริตหรือไม่นั้นตามฟ้องโจทก์ไม่กล่าวเลยว่า จำเลยที่ 5, 6 ได้สมคบกับจำเลยที่ 1 หรือว่ากระทำการโดยไม่สุจริตประการใด ทั้งไม่นำสืบถึงความไม่สุจริตของจำเลยทั้งสองผู้ซื้อนี้แต่อย่างใดเลย จึงไม่มีทางเพิกถอนสัญญาซื้อขายตามที่โจทก์ขอได้พิพากษากลับให้ยกฟ้อง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 491/2492นายเส็ง กลิ่นจันทร์โจทก์นายสุดใจ ที่ 1 นางเชื้อ ที่ 2 นายเมี้ยน ที่ 3 นายเสงี่ยม ที่ 4 นายโฉม ที่ 5 นายเพิ่ม ที่ 6จำเลย ป.พ.พ. ม. 822, ม. 1299, ม. 1300 กฎหมายลักษณะอาญา ม. 315โจทก์ได้เซ็นชื่อลงในใบมอบฉันทะโดยไม่ได้กรอกข้อความอะไรเลย มอบให้จำเลยที่ 2 ไว้ เพื่อว่าเมื่อจำเลยที่ 2 ชำระหนี้เงินให้โจทก์แล้ว จำเลยที่ 2 จะได้โอนที่ดินเป็นของจำเลยที่ 2 ตามที่ตกลงกันไว้ แล้วจำเลยที่ 1,2 และ 4 คบคิดกันกรอกข้อความลงในใบมอบฉันทะนั้นว่า โจทก์มอบให้จำเลยที่ 1 ไปขายที่ดินนี้แก่จำเลยที่ 5,6 ซึ่งผิดจากที่ได้รับมอบหมายไว้เป็นเรื่องยักยอกตาม กฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 315 ถ้าจำเลยที่ 5,6 ได้รับซื้อโดยสุจริต รูปคดีเข้าลักษณะความรับผิดของตัวการต่อบุคคลภายนอกตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 822 โจทก์ซึ่งเป็นตัวการต้องรับผิดต่อจำเลยที่ 5,6 ซึ่งเป็นบุคคลภายนอก ฟ้องโจทก์มิได้กล่าวเลยว่าจำเลยผู้รับซื้อที่พิพาทได้สมคบกับจำเลยซึ่งเป็นผู้กรอกลงในใบมอบฉันทะของโจทก์ ซึ่งมีแต่ลายมือชื่อหรือกระทำการโดยไม่สุจริตประการใด ทั้งมิได้นำสืบถึงความไม่สุจริตของจำเลยผู้ซื้อนี้อย่างใดเลย จึงไม่มีทางเพิกถอนสัญญาซื้อขายนั้นได้โจทก์ฟ้องขอให้ศาลทำลายนิติกรรมการซื้อขายที่ดิน ซึ่งจำเลยที่ 1 โอนขายให้จำเลยที่ 5 ที่ 6 โดยนำใบมอบฉันทะซึ่งโจทก์เซ็นแต่ชื่อมิได้กรอกข้อความ มอบไว้แก่จำเลยที่ 2 ไปใช้โดยจำเลยที่ 1 ที่ 2 ที่ 3 ที่ 4 สมคบกันกรอกข้อความเท็จลงไปในใบมอบฉันทะนั้นแล้วไปโอนขายให้จำเลยที่ 5 ที่ 6 โดยโจทก์มิได้รู้เห็นยินยอมด้วยเลยจำเลยทุกคนให้การต่อสู้ว่า ในใบมอบฉันทะถูกต้องตรงกับความจริงและจำเลยที่ 5 ที่ 6 ซื้อไว้โดยสุจริตและเสียค่าตอบแทน ต่อมาโจทก์ถอนฟ้องจำเลยที่ 3 ศาลอนุญาต ศาลชั้นต้นพิพากษาให้โจทก์ชนะคดีศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า แม้ข้อเท็จจริงจะฟังตามโจทก์นำสืบว่าโจทก์ได้เซ็นแต่ชื่อลงในใบมอบฉันทะโดยไม่ได้กรอกข้อความอะไรเลยมอบให้จำเลยที่ 2 ไว้เพื่อว่าเมื่อจำเลยที่ 2 ชำระหนี้ให้แก่โจทก์แล้ว จำเลยที่ 2 จะได้โอนที่ดินเป็นของจำเลยที่ 2 ตามที่ตกลงไว้ แล้วจำเลยที่ 1, 2 และ 4 คบคิดกันกรอกข้อความลงในใบมอบฉันทะว่า โจทก์มอบให้จำเลยที่ 1 ไปขายที่ดินนี้แก่จำเลยที่ 5, 6 ซึ่งผิดจากที่มอบหมายไว้ก็ดี เป็นเรื่องยักยอกตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 315 ถ้าจำเลยที่ 5, 6 รับซื้อไว้โดยสุจริต รูปคดีเข้าลักษณะความรับผิดของตัวการต่อบุคคลภายนอกตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 822 โจทก์ซึ่งเป็นตัวการต้องรับผิดต่อจำเลยที่ 5, 6 ซึ่งเป็นบุคคลภายนอกปัญหาว่า จำเลยที่ 5, 6 ได้ทำสัญญาซื้อโดยสุจริตหรือไม่นั้นตามฟ้องโจทก์ไม่กล่าวเลยว่า จำเลยที่ 5, 6 ได้สมคบกับจำเลยที่ 1 หรือว่ากระทำการโดยไม่สุจริตประการใด ทั้งไม่นำสืบถึงความไม่สุจริตของจำเลยทั้งสองผู้ซื้อนี้แต่อย่างใดเลย จึงไม่มีทางเพิกถอนสัญญาซื้อขายตามที่โจทก์ขอได้พิพากษากลับให้ยกฟ้อง(นาถปรีชา-ธรรมบัณฑิตสิทธิศฤงคาร-นาถปริญญา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องขอให้ศาลทำลายนิติกรรมการซื้อขายที่ดิน ซึ่งจำเลยที่ 1 โอนขายให้จำเลยที่ 5 ที่ 6 โดยนำใบมอบฉันทะซึ่งโจทก์เซ็นแต่ชื่อมิได้กรอกข้อความ มอบไว้แก่จำเลยที่ 2 ไปใช้โดยจำเลยที่ 1 ที่ 2 ที่ 3 ที่ 4 สมคบกันกรอกข้อความเท็จลงไปในใบมอบฉันทะนั้นแล้วไปโอนขายให้จำเลยที่ 5 ที่ 6 โดยโจทก์มิได้รู้เห็นยินยอมด้วยเลยจำเลยทุกคนให้การต่อสู้ว่า ในใบมอบฉันทะถูกต้องตรงกับความจริงและจำเลยที่ 5 ที่ 6 ซื้อไว้โดยสุจริตและเสียค่าตอบแทน ต่อมาโจทก์ถอนฟ้องจำเลยที่ 3 ศาลอนุญาต ศาลชั้นต้นพิพากษาให้โจทก์ชนะคดีศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า แม้ข้อเท็จจริงจะฟังตามโจทก์นำสืบว่าโจทก์ได้เซ็นแต่ชื่อลงในใบมอบฉันทะโดยไม่ได้กรอกข้อความอะไรเลยมอบให้จำเลยที่ 2 ไว้เพื่อว่าเมื่อจำเลยที่ 2 ชำระหนี้ให้แก่โจทก์แล้ว จำเลยที่ 2 จะได้โอนที่ดินเป็นของจำเลยที่ 2 ตามที่ตกลงไว้ แล้วจำเลยที่ 1, 2 และ 4 คบคิดกันกรอกข้อความลงในใบมอบฉันทะว่า โจทก์มอบให้จำเลยที่ 1 ไปขายที่ดินนี้แก่จำเลยที่ 5, 6 ซึ่งผิดจากที่มอบหมายไว้ก็ดี เป็นเรื่องยักยอกตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 315 ถ้าจำเลยที่ 5, 6 รับซื้อไว้โดยสุจริต รูปคดีเข้าลักษณะความรับผิดของตัวการต่อบุคคลภายนอกตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 822 โจทก์ซึ่งเป็นตัวการต้องรับผิดต่อจำเลยที่ 5, 6 ซึ่งเป็นบุคคลภายนอกปัญหาว่า จำเลยที่ 5, 6 ได้ทำสัญญาซื้อโดยสุจริตหรือไม่นั้นตามฟ้องโจทก์ไม่กล่าวเลยว่า จำเลยที่ 5, 6 ได้สมคบกับจำเลยที่ 1 หรือว่ากระทำการโดยไม่สุจริตประการใด ทั้งไม่นำสืบถึงความไม่สุจริตของจำเลยทั้งสองผู้ซื้อนี้แต่อย่างใดเลย จึงไม่มีทางเพิกถอนสัญญาซื้อขายตามที่โจทก์ขอได้พิพากษากลับให้ยกฟ้อง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 491/2492นายเส็ง กลิ่นจันทร์โจทก์นายสุดใจ ที่ 1 นางเชื้อ ที่ 2 นายเมี้ยน ที่ 3 นายเสงี่ยม ที่ 4 นายโฉม ที่ 5 นายเพิ่ม ที่ 6จำเลย ป.พ.พ. ม. 822, ม. 1299, ม. 1300 กฎหมายลักษณะอาญา ม. 315โจทก์ได้เซ็นชื่อลงในใบมอบฉันทะโดยไม่ได้กรอกข้อความอะไรเลย มอบให้จำเลยที่ 2 ไว้ เพื่อว่าเมื่อจำเลยที่ 2 ชำระหนี้เงินให้โจทก์แล้ว จำเลยที่ 2 จะได้โอนที่ดินเป็นของจำเลยที่ 2 ตามที่ตกลงกันไว้ แล้วจำเลยที่ 1,2 และ 4 คบคิดกันกรอกข้อความลงในใบมอบฉันทะนั้นว่า โจทก์มอบให้จำเลยที่ 1 ไปขายที่ดินนี้แก่จำเลยที่ 5,6 ซึ่งผิดจากที่ได้รับมอบหมายไว้เป็นเรื่องยักยอกตาม กฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 315 ถ้าจำเลยที่ 5,6 ได้รับซื้อโดยสุจริต รูปคดีเข้าลักษณะความรับผิดของตัวการต่อบุคคลภายนอกตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 822 โจทก์ซึ่งเป็นตัวการต้องรับผิดต่อจำเลยที่ 5,6 ซึ่งเป็นบุคคลภายนอก ฟ้องโจทก์มิได้กล่าวเลยว่าจำเลยผู้รับซื้อที่พิพาทได้สมคบกับจำเลยซึ่งเป็นผู้กรอกลงในใบมอบฉันทะของโจทก์ ซึ่งมีแต่ลายมือชื่อหรือกระทำการโดยไม่สุจริตประการใด ทั้งมิได้นำสืบถึงความไม่สุจริตของจำเลยผู้ซื้อนี้อย่างใดเลย จึงไม่มีทางเพิกถอนสัญญาซื้อขายนั้นได้โจทก์ฟ้องขอให้ศาลทำลายนิติกรรมการซื้อขายที่ดิน ซึ่งจำเลยที่ 1 โอนขายให้จำเลยที่ 5 ที่ 6 โดยนำใบมอบฉันทะซึ่งโจทก์เซ็นแต่ชื่อมิได้กรอกข้อความ มอบไว้แก่จำเลยที่ 2 ไปใช้โดยจำเลยที่ 1 ที่ 2 ที่ 3 ที่ 4 สมคบกันกรอกข้อความเท็จลงไปในใบมอบฉันทะนั้นแล้วไปโอนขายให้จำเลยที่ 5 ที่ 6 โดยโจทก์มิได้รู้เห็นยินยอมด้วยเลยจำเลยทุกคนให้การต่อสู้ว่า ในใบมอบฉันทะถูกต้องตรงกับความจริงและจำเลยที่ 5 ที่ 6 ซื้อไว้โดยสุจริตและเสียค่าตอบแทน ต่อมาโจทก์ถอนฟ้องจำเลยที่ 3 ศาลอนุญาต ศาลชั้นต้นพิพากษาให้โจทก์ชนะคดีศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า แม้ข้อเท็จจริงจะฟังตามโจทก์นำสืบว่าโจทก์ได้เซ็นแต่ชื่อลงในใบมอบฉันทะโดยไม่ได้กรอกข้อความอะไรเลยมอบให้จำเลยที่ 2 ไว้เพื่อว่าเมื่อจำเลยที่ 2 ชำระหนี้ให้แก่โจทก์แล้ว จำเลยที่ 2 จะได้โอนที่ดินเป็นของจำเลยที่ 2 ตามที่ตกลงไว้ แล้วจำเลยที่ 1, 2 และ 4 คบคิดกันกรอกข้อความลงในใบมอบฉันทะว่า โจทก์มอบให้จำเลยที่ 1 ไปขายที่ดินนี้แก่จำเลยที่ 5, 6 ซึ่งผิดจากที่มอบหมายไว้ก็ดี เป็นเรื่องยักยอกตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 315 ถ้าจำเลยที่ 5, 6 รับซื้อไว้โดยสุจริต รูปคดีเข้าลักษณะความรับผิดของตัวการต่อบุคคลภายนอกตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 822 โจทก์ซึ่งเป็นตัวการต้องรับผิดต่อจำเลยที่ 5, 6 ซึ่งเป็นบุคคลภายนอกปัญหาว่า จำเลยที่ 5, 6 ได้ทำสัญญาซื้อโดยสุจริตหรือไม่นั้นตามฟ้องโจทก์ไม่กล่าวเลยว่า จำเลยที่ 5, 6 ได้สมคบกับจำเลยที่ 1 หรือว่ากระทำการโดยไม่สุจริตประการใด ทั้งไม่นำสืบถึงความไม่สุจริตของจำเลยทั้งสองผู้ซื้อนี้แต่อย่างใดเลย จึงไม่มีทางเพิกถอนสัญญาซื้อขายตามที่โจทก์ขอได้พิพากษากลับให้ยกฟ้อง(นาถปรีชา-ธรรมบัณฑิตสิทธิศฤงคาร-นาถปริญญา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ