คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 991/2472หลักกฎหมาย: นายอำเภอมีอำนาจกักขังผู้ต้องหาในคดีอาญาไว้ไต่สวนได้ตามสมควรจำเลยเปนนายอำเภอได้รับคำสั่งผู้ว่าราชการจังหวัดให้ไต่สวนเจ้าของที่ดินซึ่งอยู่ใกล้เคียงกับที่ว่าการอำเภอเพื่อสงวนไว้ใช้ราชการจำเลยเรียกโจทก์มาไต่สวน ต่อมาโจทก์มาขอถอนคำให้การของตนซึ่งลงลายมือไว้ หรือมิฉะนั้นขอคัดสำเนา จำเลยไม่ยอมให้คัด และให้ชี้แจงเหตุผลที่จะขอถอนคำให้การ โจทก์กลับแสดงกิริยาไม่พอใจและไม่ยอมชี้แจง ขณะนี้มีผู้มาแจ้งว่าโจทก์กล่าวคำหมิ่นประมาทจำเลยว่า จำเลยจะโกงเอาที่ดินประโยชน์ส่วนตัวจำเลยจึงสั่งขังโจทก์ไว้ไต่สวนที่สถานีตำรวจ ๑ ชั่วโมง แล้วก็ให้มีประกันไปดังนี้ โจทก์จึงขอให้ลงโทษจำเลยตามมาตรา ๒๖๘,๒๗๐,๗๑ ศาลเดิมตัดสิน จำเลยมีผิดตามมาตรา ๒๗๑ ให้ปรับ ๓๐ บาท ศาลอุทธรณ์เห็นว่า จำเลยมีอำนาจขังโจทก์ไว้ไต่สวนได้ตามพระราชบัญญัติปกครองท้องที่มาตรา ๑๐๑ ให้ปล่อยตัวไป ศาลฎีกาเห็นว่า การขอถอนคำให้การเปนธุระของโจทก์ จำเลยไม่มีอำนาจจะบังคับเมื่อโจทก์ไม่ยอมชี้แจงเหตุผล เรื่องก็ระงับไป จะถือว่าโจทก์ขัดคำสั่งไม่ได้ แต่ส่วนที่โจทก์กล่าวหมิ่นประมาทว่าจำเลยจะโกงเอาที่ดินนั้น แม้โจทก์จะกล่าวก่อนมาขอถอนคำให้การก็ดี ก็มีมูลเปนผิดทางอาญา จำเลยย่อมมีอำนาจเอาตัวโจทก์ไว้ไต่สวนได้ตามพระราชบัญญัติปกครองท้องที่ พ.ศ.๒๔๕๗ จึงให้ปล่อยตัวจำเลยไปตามศาลอุทธรณ์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 991/2472นายอู๊ แซ่ตังโจทก์ร.อ.ท.ประดิษฐกนคะประดิษฐจำเลย ป.อ. ม. 271, ม. 270, ม. 268 พ.ร.บ.ลักษณะปกครองท้องที่ พ.ศ.2457 ม. 101นายอำเภอมีอำนาจกักขังผู้ต้องหาในคดีอาญาไว้ไต่สวนได้ตามสมควรจำเลยเปนนายอำเภอได้รับคำสั่งผู้ว่าราชการจังหวัดให้ไต่สวนเจ้าของที่ดินซึ่งอยู่ใกล้เคียงกับที่ว่าการอำเภอเพื่อสงวนไว้ใช้ราชการจำเลยเรียกโจทก์มาไต่สวน ต่อมาโจทก์มาขอถอนคำให้การของตนซึ่งลงลายมือไว้ หรือมิฉะนั้นขอคัดสำเนา จำเลยไม่ยอมให้คัด และให้ชี้แจงเหตุผลที่จะขอถอนคำให้การ โจทก์กลับแสดงกิริยาไม่พอใจและไม่ยอมชี้แจง ขณะนี้มีผู้มาแจ้งว่าโจทก์กล่าวคำหมิ่นประมาทจำเลยว่า จำเลยจะโกงเอาที่ดินประโยชน์ส่วนตัวจำเลยจึงสั่งขังโจทก์ไว้ไต่สวนที่สถานีตำรวจ ๑ ชั่วโมง แล้วก็ให้มีประกันไปดังนี้ โจทก์จึงขอให้ลงโทษจำเลยตามมาตรา ๒๖๘,๒๗๐,๗๑ ศาลเดิมตัดสิน จำเลยมีผิดตามมาตรา ๒๗๑ ให้ปรับ ๓๐ บาท ศาลอุทธรณ์เห็นว่า จำเลยมีอำนาจขังโจทก์ไว้ไต่สวนได้ตามพระราชบัญญัติปกครองท้องที่มาตรา ๑๐๑ ให้ปล่อยตัวไป ศาลฎีกาเห็นว่า การขอถอนคำให้การเปนธุระของโจทก์ จำเลยไม่มีอำนาจจะบังคับเมื่อโจทก์ไม่ยอมชี้แจงเหตุผล เรื่องก็ระงับไป จะถือว่าโจทก์ขัดคำสั่งไม่ได้ แต่ส่วนที่โจทก์กล่าวหมิ่นประมาทว่าจำเลยจะโกงเอาที่ดินนั้น แม้โจทก์จะกล่าวก่อนมาขอถอนคำให้การก็ดี ก็มีมูลเปนผิดทางอาญา จำเลยย่อมมีอำนาจเอาตัวโจทก์ไว้ไต่สวนได้ตามพระราชบัญญัติปกครองท้องที่ พ.ศ.๒๔๕๗ จึงให้ปล่อยตัวจำเลยไปตามศาลอุทธรณ์(นล-เทพ-หริศ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: จำเลยเปนนายอำเภอได้รับคำสั่งผู้ว่าราชการจังหวัดให้ไต่สวนเจ้าของที่ดินซึ่งอยู่ใกล้เคียงกับที่ว่าการอำเภอเพื่อสงวนไว้ใช้ราชการจำเลยเรียกโจทก์มาไต่สวน ต่อมาโจทก์มาขอถอนคำให้การของตนซึ่งลงลายมือไว้ หรือมิฉะนั้นขอคัดสำเนา จำเลยไม่ยอมให้คัด และให้ชี้แจงเหตุผลที่จะขอถอนคำให้การ โจทก์กลับแสดงกิริยาไม่พอใจและไม่ยอมชี้แจง ขณะนี้มีผู้มาแจ้งว่าโจทก์กล่าวคำหมิ่นประมาทจำเลยว่า จำเลยจะโกงเอาที่ดินประโยชน์ส่วนตัวจำเลยจึงสั่งขังโจทก์ไว้ไต่สวนที่สถานีตำรวจ ๑ ชั่วโมง แล้วก็ให้มีประกันไปดังนี้ โจทก์จึงขอให้ลงโทษจำเลยตามมาตรา ๒๖๘,๒๗๐,๗๑ ศาลเดิมตัดสิน จำเลยมีผิดตามมาตรา ๒๗๑ ให้ปรับ ๓๐ บาท ศาลอุทธรณ์เห็นว่า จำเลยมีอำนาจขังโจทก์ไว้ไต่สวนได้ตามพระราชบัญญัติปกครองท้องที่มาตรา ๑๐๑ ให้ปล่อยตัวไป ศาลฎีกาเห็นว่า การขอถอนคำให้การเปนธุระของโจทก์ จำเลยไม่มีอำนาจจะบังคับเมื่อโจทก์ไม่ยอมชี้แจงเหตุผล เรื่องก็ระงับไป จะถือว่าโจทก์ขัดคำสั่งไม่ได้ แต่ส่วนที่โจทก์กล่าวหมิ่นประมาทว่าจำเลยจะโกงเอาที่ดินนั้น แม้โจทก์จะกล่าวก่อนมาขอถอนคำให้การก็ดี ก็มีมูลเปนผิดทางอาญา จำเลยย่อมมีอำนาจเอาตัวโจทก์ไว้ไต่สวนได้ตามพระราชบัญญัติปกครองท้องที่ พ.ศ.๒๔๕๗ จึงให้ปล่อยตัวจำเลยไปตามศาลอุทธรณ์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 991/2472นายอู๊ แซ่ตังโจทก์ร.อ.ท.ประดิษฐกนคะประดิษฐจำเลย ป.อ. ม. 271, ม. 270, ม. 268 พ.ร.บ.ลักษณะปกครองท้องที่ พ.ศ.2457 ม. 101นายอำเภอมีอำนาจกักขังผู้ต้องหาในคดีอาญาไว้ไต่สวนได้ตามสมควรจำเลยเปนนายอำเภอได้รับคำสั่งผู้ว่าราชการจังหวัดให้ไต่สวนเจ้าของที่ดินซึ่งอยู่ใกล้เคียงกับที่ว่าการอำเภอเพื่อสงวนไว้ใช้ราชการจำเลยเรียกโจทก์มาไต่สวน ต่อมาโจทก์มาขอถอนคำให้การของตนซึ่งลงลายมือไว้ หรือมิฉะนั้นขอคัดสำเนา จำเลยไม่ยอมให้คัด และให้ชี้แจงเหตุผลที่จะขอถอนคำให้การ โจทก์กลับแสดงกิริยาไม่พอใจและไม่ยอมชี้แจง ขณะนี้มีผู้มาแจ้งว่าโจทก์กล่าวคำหมิ่นประมาทจำเลยว่า จำเลยจะโกงเอาที่ดินประโยชน์ส่วนตัวจำเลยจึงสั่งขังโจทก์ไว้ไต่สวนที่สถานีตำรวจ ๑ ชั่วโมง แล้วก็ให้มีประกันไปดังนี้ โจทก์จึงขอให้ลงโทษจำเลยตามมาตรา ๒๖๘,๒๗๐,๗๑ ศาลเดิมตัดสิน จำเลยมีผิดตามมาตรา ๒๗๑ ให้ปรับ ๓๐ บาท ศาลอุทธรณ์เห็นว่า จำเลยมีอำนาจขังโจทก์ไว้ไต่สวนได้ตามพระราชบัญญัติปกครองท้องที่มาตรา ๑๐๑ ให้ปล่อยตัวไป ศาลฎีกาเห็นว่า การขอถอนคำให้การเปนธุระของโจทก์ จำเลยไม่มีอำนาจจะบังคับเมื่อโจทก์ไม่ยอมชี้แจงเหตุผล เรื่องก็ระงับไป จะถือว่าโจทก์ขัดคำสั่งไม่ได้ แต่ส่วนที่โจทก์กล่าวหมิ่นประมาทว่าจำเลยจะโกงเอาที่ดินนั้น แม้โจทก์จะกล่าวก่อนมาขอถอนคำให้การก็ดี ก็มีมูลเปนผิดทางอาญา จำเลยย่อมมีอำนาจเอาตัวโจทก์ไว้ไต่สวนได้ตามพระราชบัญญัติปกครองท้องที่ พ.ศ.๒๔๕๗ จึงให้ปล่อยตัวจำเลยไปตามศาลอุทธรณ์(นล-เทพ-หริศ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ