ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านเรือนเรื่องการควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์พ.ศ.๒๕๖๐[๑] โดยที่เป็นการสมควรตราข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านเรือนว่าด้วยการควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านเรือนอาศัยอำนาจตามความในมาตรา๗๑ แห่งพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล พ.ศ. ๒๕๓๗ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล (ฉบับที่ ๕) พ.ศ.๒๕๔๖ ประกอบกับมาตรา ๒๙ และมาตรา ๓๐ แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านเรือนโดยความเห็นชอบของสภาองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านเรือนและนายอำเภอป่าซางจึงตราข้อบัญญัติไว้ ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ ข้อบัญญัตินี้เรียกว่าข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านเรือน เรื่อง การควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์พ.ศ. ๒๕๖๐ข้อ ๒ ข้อบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านเรือนตั้งแต่เมื่อได้ประกาศไว้โดยเปิดเผยณ ที่ทำการองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านเรือนแล้วสามสิบวันข้อ ๓ บรรดาข้อบัญญัติ ประกาศ ระเบียบและคำสั่งอื่นใดในส่วนที่ได้ตราไว้แล้วในข้อบัญญัติหรือซึ่งขัดแย้งกับข้อบัญญัตินี้ให้ใช้ข้อบัญญัตินี้แทนข้อ ๔ ในข้อบัญญัตินี้สัตว์หมายความว่า สัตว์ทุกชนิดไม่ว่าจะเป็นสัตว์เลี้ยงหรือสัตว์ป่า หรือสัตว์ชนิดอื่น ๆที่คนสามารถนำมาเลี้ยงได้การเลี้ยงสัตว์หมายความว่า การมีสัตว์ไว้ในครอบครองและดูแลเอาใจใส่บำรุงรักษาตลอดจนให้อาหารเป็นอาจิณเพื่อให้สัตว์นั้นเจริญเติบโตและมีชีวิตอยู่ได้การปล่อยสัตว์หมายความว่า การสละการครอบครองสัตว์ หรือปล่อยให้อยู่นอกสถานที่เลี้ยงสัตว์โดยปราศจากการควบคุมเจ้าของสัตว์หมายความรวมถึงผู้ครอบครองสัตว์สถานที่เลี้ยงสัตว์หมายความว่า คอกสัตว์ กรงสัตว์ ที่ขังสัตว์ หรือที่เลี้ยงสัตว์อื่นที่มีการควบคุมของเจ้าของสัตว์ที่หรือทางสาธารณะหมายความว่า สถานที่ หรือทางซึ่งมิใช่เป็นของเอกชนและประชาชนสามารถใช้ประโยชน์หรือใช้สัญจรได้เจ้าพนักงานท้องถิ่นหมายความว่า นายกองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านเรือนเจ้าพนักงานสาธารณสุขหมายความว่า เจ้าพนักงานซึ่งได้รับการแต่งตั้งจากรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุขให้ปฏิบัติการตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุขพ.ศ. ๒๕๓๕พนักงานเจ้าหน้าที่หมายความว่า ผู้ซึ่งได้รับแต่งตั้งจากเจ้าพนักงานท้องถิ่นให้มีอำนาจหน้าที่ปฏิบัติการตามข้อบัญญัตินี้สิ่งปฏิกูลหมายความว่า อุจจาระ หรือปัสสาวะ และหมายความรวมถึงสิ่งอื่นใดซึ่งเป็นสิ่งโสโครกหรือมีกลิ่นเหม็นข้อ ๕ ให้องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านเรือนเป็นเขตควบคุมการเลี้ยงสัตว์หรือปล่อยสัตว์ดังต่อไปนี้๕.๑สุนัข๕.๒แมว๕.๓ช้าง๕.๔ม้า๕.๕ โค๕.๖กระบือ๕.๗ไก่๕.๘ เป็ดไล่ทุ่ง๕.๙แพะ๕.๑๐แกะ๕.๑๑สุกร๕.๑๒กวาง๕.๑๓สัตว์อื่น ๆ ตามที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นกำหนดข้อ ๖ ห้ามเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ประเภท ช้าง ม้าโค กระบือ สุกร แพะ แกะ เป็ด ไก่ กวางในเขตพื้นที่ต่อไปนี้โดยเด็ดขาด๖.๑พื้นที่ผังเมืองประกาศเป็นเขตพาณิชยกรรมและประชากรหนาแน่น๖.๒ผังเมืองประกาศเป็นเขตอนุรักษ์เพื่อส่งเสริมเอกลักษณ์ศิลปวัฒนธรรมไทยการเลี้ยงสัตว์อื่นนอกจากประเภทที่ระบุไว้ในวรรคต้นให้กระทำได้ภายใต้ความเห็นชอบขององค์การบริหารส่วนตำบลบ้านเรือนแต่ห้ามมิให้ปล่อยสัตว์ออกนอกที่เลี้ยงสัตว์ข้อ ๗ การเลี้ยงสัตว์ประเภท ช้าง ม้า โค กระบือสุกร แพะ แกะ เป็ด ไก่ สุนัข แมว นก กวาง นอกเขตพื้นที่ที่ระบุไว้ในข้อ ๖นั้นสามารถกระทำได้แต่ห้ามมิให้ปล่อยสัตว์นั้นออกนอกที่เลี้ยงสัตว์และต้องปฏิบัติโดยเคร่งครัดดังนี้๗.๑จำนวนสัตว์ต้องไม่มากเกินสมควร๗.๒การเลี้ยงสัตว์ต้องไม่ก่อมลภาวะและก่อเหตุรำคาญ๗.๓ต้องไม่เป็นแหล่งเพาะพันธุ์และแพร่เชื้อโรคที่ติดต่อจากสัตว์มาสู่คนการเลี้ยงสัตว์ดังกล่าวจะต้องอยู่ภายใต้เงื่อนไขตามข้อบัญญัตินี้และตามคำแนะนำของเจ้าหน้าที่องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านเรือนโดยเคร่งครัดข้อ ๘ การเลี้ยงสัตว์ต้องปฏิบัติการภายใต้มาตรการต่อไปนี้๘.๑สถานที่ตั้ง๘.๑.๑ต้องตั้งอยู่ในสถานที่ที่ไม่ก่อเหตุรำคาญให้ผู้อยู่อาศัยใกล้เคียง๘.๑.๒ต้องมีบริเวณเลี้ยงสัตว์ ซึ่งกั้นเป็นสัดส่วนและให้อยู่ห่างเขตที่ดินสาธารณะทางน้ำสาธารณะ หรือที่ดินต่างเจ้าของและมีที่ว่างอันปราศจากหลังคาหรือสิ่งใดปกคลุมโดยรอบบริเวณเลี้ยงสัตว์นั้นไม่น้อยกว่า ๒๐ เมตร ทุกด้านเว้นแต่ด้านที่มีแนวเขตที่ดินติดต่อกับที่ดินของผู้เลี้ยงสัตว์ประเภทเดียวกัน๘.๒อาคารและส่วนประกอบ๘.๒.๑อาคารต้องเป็นอาคารเอกเทศและมั่นคงแข็งแรงมีลักษณะเหมาะแก่การเลี้ยงสัตว์ประเภทนั้นๆ ไม่มีการพักอาศัยหรือประกอบกิจการอื่นใด๘.๒.๒พื้นต้องเป็นพื้นแน่นไม่เฉอะแฉะ เว้นแต่การเลี้ยงสุกรพื้นจะต้องเป็นคอนกรีตและมีความลาดเอียงพอสมควรเพื่อให้น้ำและสิ่งปฏิกูลไหลลงทางระบายน้ำได้โดยสะดวก๘.๒.๓หลังคาต้องมีความสูงจากพื้นมากพอสมควรและมีช่องทางให้แสงสว่างหรือแสงแดดส่องภายในอาคารอย่างทั่วถึง๘.๒.๔คอกต้องมีการกั้นคอกเป็นสัดส่วนเหมาะสมกับจำนวนสัตว์ไม่ให้สัตว์อยู่กันอย่างแออัด๘.๒.๕การระบายอากาศต้องจัดให้มีการระบายอากาศถ่ายเทให้เพียงพอ๘.๓การสุขาภิบาลทั่วไป๘.๓.๑การระบายน้ำ๘.๓.๑.๑ต้องจัดให้มีรางระบายน้ำโดยรอบอาคารให้มีความลาดเอียงเพียงพอให้น้ำไหลได้สะดวก๘.๓.๑.๒น้ำ ทิ้งต้องมีการบำ บัดก่อนระบายลงสู่ทางระบายน้ำแหล่งน้ำสาธารณะหรือในที่เอกชน๘.๓.๒การกำจัดมูลสัตว์๘.๓.๒.๑ต้องเก็บกวาดมูลสัตว์เป็นประจำทุกวัน๘.๓.๒.๒ต้องจัดให้มีที่กักเก็บมูลสัตว์โดยเฉพาะไม่ให้ส่งกลิ่นเหม็นอันเป็นเหตุรำคาญและต้องไม่เป็นแหล่งเพาะพันธุ์แมลงหรือสัตว์นำโรค๘.๓.๓การป้องกันเหตุเดือดร้อนรำคาญ๘.๓.๓.๑ถ้ามีการสุมไฟไล่แมลงให้สัตว์ต้องไม่ให้เกิดเหตุเดือดร้อนรำคาญแก่ผู้อยู่อาศัยใกล้เคียง๘.๓.๓.๒ ต้องป้องกันเสียงร้องของสัตว์ไม่ให้เป็นเหตุรำคาญแก่ผู้อยู่อาศัยใกล้เคียง๘.๓.๓.๓สำหรับการเลี้ยงสัตว์ที่มีขน ตัวอาคารต้องสามารถป้องกันขนไม่ให้ปลิวฟุ้งกระจายออกไปนอกสถานที่๘.๓.๓.๔ต้องควบคุมดูแลไม่ให้สัตว์ออกไปทำความเสียหายแก่ทรัพย์สินหรือทำความเดือดร้อนรำคาญแก่ผู้อยู่ใกล้เคียง๘.๓.๔ การรักษาความสะอาด ต้องรักษาความสะอาดที่เลี้ยงสัตว์ให้สะอาดอยู่เสมอ๘.๓.๕การกำจัดซากสัตว์ ให้ใช้วิธีเผา หรือฝัง เพื่อป้องกันการเป็นแหล่งเพาะพันธุ์ของแมลงและสัตว์นำโรคและการก่อเหตุรำคาญจากกลิ่นเหม็นข้อ ๙ เมื่อปรากฏว่าผู้ใดปล่อยสัตว์เลี้ยงไปในที่หรือทางสาธารณะอันเป็นการฝ่าฝืนข้อบัญญัตินี้ให้พนักงานท้องถิ่นหรือผู้ซึ่งได้รับการแต่งตั้งจากเจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจจับและกักสัตว์นั้นไว้ได้โดยจะนำสัตว์ไปกักไว้ในที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นจัดไว้ข้อ ๑๐ในระหว่างการจับหรือกักสัตว์หากเกิดความเสียหายใด ๆ ต่อชีวิต ร่างกาย ทรัพย์สินของผู้อื่นหรือเกิดอุบัติเหตุอื่นใดต่อสัตว์นั้นก็ตามองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านเรือนไม่ต้องรับผิดชอบใดๆ ทั้งสิ้นตลอดจนค่าเสียหายหรือค่าใช้จ่ายใด ๆให้ตกเป็นภาระของเจ้าของหรือผู้ครอบครองสัตว์นั้นข้อ ๑๑ เมื่อได้จับสัตว์และนำสัตว์มากักขังไว้ตามข้อ๑๐ เจ้าพนักงานท้องถิ่นจะประกาศให้เจ้าของสัตว์ทราบและให้มารับสัตว์ภายในกำหนด๓๐ วันนับแต่ได้จับสัตว์มากักไว้โดยจะประกาศที่ทำการองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านเรือนหรือที่เปิดเผยเมื่อพ้นกำหนด ๓๐ วันแล้วไม่มีผู้ใดมาแสดงตัวเป็นเจ้าของสัตว์ให้สัตว์นั้นตกเป็นขององค์การบริหารส่วนตำบลบ้านเรือนทันทีและให้พนักงานท้องถิ่นมีอำนาจจัดการขายหรือขายทอดตลาดได้ทันทีข้อ ๑๒กรณีที่การกักสัตว์อาจเกิดอันตรายแก่สัตว์นั้นหรือสัตว์อื่น หรือต้องเสียค่าใช้จ่ายเกินสมควร เจ้าพนักงานท้องถิ่นจะจัดการขายหรือขายทอดตลาดก่อนกำหนด ๓๐ วันก็ได้เงินที่ได้จากการขายเมื่อหักค่าใช้จ่ายในการขายและเลี้ยงดูสัตว์แล้วให้เก็บรักษาเงินนั้นแทนสัตว์กรณีที่สัตว์นั้นตายหรือเจ็บป่วยหรือไม่ควรจำหน่ายต่อไปหรือเป็นโรคติดต่อที่อาจเป็นอันตรายต่อประชาชนเมื่อสัตวแพทย์ได้ตรวจสอบและได้ให้ความเห็นเป็นหนังสือแล้วเจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจทำลายหรือจัดการตามที่เห็นสมควรได้ข้อ ๑๓ในกรณีที่เจ้าของสัตว์มารับสัตว์คืนไปจากที่กักสัตว์องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านเรือนภายในกำหนดเวลาเจ้าของสัตว์ต้องเสียค่าปรับและค่าเลี้ยงดูสัตว์ ดังต่อไปนี้๑๓.๑ช้าง ค่าปรับเชือกละไม่เกิน ๓๐๐ บาท๑๓.๒ม้า โค กระบือ ค่าปรับตัวละไม่เกิน ๕๐ บาท๑๓.๓สุกร แพะ แกะ สุนัข กวาง ค่าปรับตัวละไม่เกิน ๓๐ บาท๑๓.๔สัตว์อื่น ๆ ค่าปรับตัวละไม่เกิน ๒๐ บาทเจ้าของสัตว์ต้องเสียค่าใช้จ่ายสำหรับการเลี้ยงสัตว์ให้แก่องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านเรือนตามจำนวนที่ได้จ่ายจริงข้อ ๑๔ ผู้ใดฝ่าฝืนข้อบัญญัตินี้ในข้อหนึ่งข้อใดต้องระวางโทษตามมาตรา๗๓ วรรคสองแห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ข้อ ๑๕ให้นายกองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านเรือนเป็นผู้รักษาการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตินี้และให้มีอำนาจสั่งการเพื่อให้เป็นไปตามข้อบัญญัติประกาศณ วันที่ ๑๕ กันยายน พ.ศ. ๒๕๖๐ลภัสธนันยาวิละนายกองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านเรือน[เอกสารแนบท้าย]๑. บัญชีอัตราค่าธรรมเนียมท้ายข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านเรือนเรื่อง การควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ พ.ศ. ๒๕๖๐(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)ปวันวิทย์/จัดทำ๒๐มีนาคม ๒๕๖๒[๑]ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๓๕/ตอนพิเศษ ๒๙๒ ง/หน้า ๘๕/๒๐ พฤศจิกายน ๒๕๖๑