คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 56856หลักกฎหมาย: ความว่า จำเลยทั้งสี่ฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งว่า คดีนี้เป็นคดีฟ้องขับไล่บุคคลออกจากอสังหาริมทรัพย์อันมีค่าเช่าในขณะยื่นฟ้องไม่เกินเดือนละหนึ่งหมื่นบาทและทุนทรัพย์ที่พิพาทกันในชั้นฎีกาไม่เกินสองแสนบาท ฎีกาของจำเลยทั้งสี่เป็นการโต้แย้งดุลพินิจของศาลในการรับฟังพยานหลักฐาน เป็นฎีกา ในปัญหาข้อเท็จจริงซึ่งต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณา ความแพ่ง มาตรา 248 ที่แก้ไขใหม่ ไม่รับฎีกาของจำเลยทั้งสี่จำเลยทั้งสี่เห็นว่า คดีนี้ไม่ใช่คดีฟ้องขับไล่เพราะจำเลยทั้งสี่เบิกความเป็นพยานตนเองโต้แย้งด้วยสิทธิครอบครอง จึงเป็นคดีพิพาทด้วยสิทธิครอบครอง และฎีกาของจำเลยทั้งสี่ก็เป็น ฎีกาในปัญหาข้อกฎหมายทั้งสิ้นโดยเฉพาะข้อ 2.1.1 ที่ว่า การที่ศาลอุทธรณ์นำเอาประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาวินิจฉัย ในคดีแพ่งเป็นการวินิจฉัยคดีที่ไม่ชอบด้วยกฎหมาย โปรดรับฎีกา ของจำเลยทั้งสี่ไว้พิจารณาด้วยหมายเหตุ โจทก์ลงชื่อรับสำเนาคำร้องไว้ที่ตัวคำร้อง(อันดับ 157)คดีทั้งสี่สำนวนนี้ ศาลชั้นต้นพิจารณาและพิพากษารวมกัน โดยเรียกนางเช้า โตสารเดชจำเลยสำนวนแรกนายวงษ์ พรหมหนูจำเลยสำนวนที่สอง นางแจ่ม ประคองจัด จำเลยสำนวนที่สามและนายประเสริฐ โพธิภาษี จำเลยสำนวนที่สี่ว่า จำเลยที่ 1,ที่ 2, ที่ 3, ที่ 4 ตามลำดับศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องศาลอุทธรณ์พิพากษากลับให้ขับไล่จำเลยที่ 1 และบริวาร,จำเลยที่ 2, จำเลยที่ 3 และจำเลยที่ 4 ออกไปจากที่ดินพิพาทตามฟ้อง ให้จำเลยที่ 1 ชำระค่าเสียหายเป็นเงิน 48,900 บาทและชำระค่าเสียหายเป็นรายปี ปีละ 24,450 บาท ให้จำเลยที่ 2ชำระค่าเสียหายเป็นเงิน 22,100 บาท และชำระค่าเสียหายเป็นรายปี ปีละ 11,050 บาท ให้จำเลยที่ 3 ชำระค่าเสียหายเป็นเงิน 23,800 บาท และชำระค่าเสียหายเป็นรายปี ปีละ 11,900 บาท ให้จำเลยที่ 4 ชำระค่าเสียหายเป็นเงิน 23,400 บาท และชำระค่าเสียหายเป็นรายปี ปีละ 11,700 บาท ทั้งนี้ค่าเสียหายเป็นรายปีให้นับตั้งแต่ปี 2525 เป็นต้นไปจนกว่าจำเลยแต่ละคนและบริวารจะออกไปจากที่พิพาท ที่ตนครอบครองอยู่แก่โจทก์จำเลยทั้งสี่ฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งดังกล่าว (อันดับ 155)จำเลยทั้งสี่ยื่นคำร้องนี้ แต่มิได้นำเงินมาชำระตามคำพิพากษาหรือหาประกันให้ไว้ต่อศาล (อันดับ 157)คำสั่งจำเลยทั้งสี่ไม่นำเงินมาชำระตามคำพิพากษาหรือหาประกัน มาวางศาลตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 234 ก่อน จึงให้ยกคำร้องอุทธรณ์คำสั่งไม่รับฎีกา ของจำเลยทั้งสี่ ค่าคำร้องให้เป็นพับ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 1902 - 1905/2535นางสมพร ชอบคุยโจทก์นางเช้า โตสารเดช กับพวกจำเลยนางเช้า โตสารเดช ที่ 1ผู้ยื่นคำร้องนายวงษ์ พรหมหนู ที่ 2ผู้ยื่นคำร้องนางแจ่ม ประคองจัด ที่ 3ผู้ยื่นคำร้องนายประเสริฐ โพธิภาษี ที่ 4 จำเลยผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.พ. ม. 234ความว่า จำเลยทั้งสี่ฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งว่า คดีนี้เป็นคดีฟ้องขับไล่บุคคลออกจากอสังหาริมทรัพย์อันมีค่าเช่าในขณะยื่นฟ้องไม่เกินเดือนละหนึ่งหมื่นบาทและทุนทรัพย์ที่พิพาทกันในชั้นฎีกาไม่เกินสองแสนบาท ฎีกาของจำเลยทั้งสี่เป็นการโต้แย้งดุลพินิจของศาลในการรับฟังพยานหลักฐาน เป็นฎีกา ในปัญหาข้อเท็จจริงซึ่งต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณา ความแพ่ง มาตรา 248 ที่แก้ไขใหม่ ไม่รับฎีกาของจำเลยทั้งสี่จำเลยทั้งสี่เห็นว่า คดีนี้ไม่ใช่คดีฟ้องขับไล่เพราะจำเลยทั้งสี่เบิกความเป็นพยานตนเองโต้แย้งด้วยสิทธิครอบครอง จึงเป็นคดีพิพาทด้วยสิทธิครอบครอง และฎีกาของจำเลยทั้งสี่ก็เป็น ฎีกาในปัญหาข้อกฎหมายทั้งสิ้นโดยเฉพาะข้อ 2.1.1 ที่ว่า การที่ศาลอุทธรณ์นำเอาประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาวินิจฉัย ในคดีแพ่งเป็นการวินิจฉัยคดีที่ไม่ชอบด้วยกฎหมาย โปรดรับฎีกา ของจำเลยทั้งสี่ไว้พิจารณาด้วยหมายเหตุ โจทก์ลงชื่อรับสำเนาคำร้องไว้ที่ตัวคำร้อง(อันดับ 157)คดีทั้งสี่สำนวนนี้ ศาลชั้นต้นพิจารณาและพิพากษารวมกัน โดยเรียกนางเช้า โตสารเดชจำเลยสำนวนแรกนายวงษ์ พรหมหนูจำเลยสำนวนที่สอง นางแจ่ม ประคองจัด จำเลยสำนวนที่สามและนายประเสริฐ โพธิภาษี จำเลยสำนวนที่สี่ว่า จำเลยที่ 1,ที่ 2, ที่ 3, ที่ 4 ตามลำดับศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องศาลอุทธรณ์พิพากษากลับให้ขับไล่จำเลยที่ 1 และบริวาร,จำเลยที่ 2, จำเลยที่ 3 และจำเลยที่ 4 ออกไปจากที่ดินพิพาทตามฟ้อง ให้จำเลยที่ 1 ชำระค่าเสียหายเป็นเงิน 48,900 บาทและชำระค่าเสียหายเป็นรายปี ปีละ 24,450 บาท ให้จำเลยที่ 2ชำระค่าเสียหายเป็นเงิน 22,100 บาท และชำระค่าเสียหายเป็นรายปี ปีละ 11,050 บาท ให้จำเลยที่ 3 ชำระค่าเสียหายเป็นเงิน 23,800 บาท และชำระค่าเสียหายเป็นรายปี ปีละ 11,900 บาท ให้จำเลยที่ 4 ชำระค่าเสียหายเป็นเงิน 23,400 บาท และชำระค่าเสียหายเป็นรายปี ปีละ 11,700 บาท ทั้งนี้ค่าเสียหายเป็นรายปีให้นับตั้งแต่ปี 2525 เป็นต้นไปจนกว่าจำเลยแต่ละคนและบริวารจะออกไปจากที่พิพาท ที่ตนครอบครองอยู่แก่โจทก์จำเลยทั้งสี่ฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งดังกล่าว (อันดับ 155)จำเลยทั้งสี่ยื่นคำร้องนี้ แต่มิได้นำเงินมาชำระตามคำพิพากษาหรือหาประกันให้ไว้ต่อศาล (อันดับ 157)คำสั่งจำเลยทั้งสี่ไม่นำเงินมาชำระตามคำพิพากษาหรือหาประกัน มาวางศาลตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 234 ก่อน จึงให้ยกคำร้องอุทธรณ์คำสั่งไม่รับฎีกา ของจำเลยทั้งสี่ ค่าคำร้องให้เป็นพับ(สมาน เวทวินิจ-ปรีชา ธนานันท์-ประจักษ์ พุทธิสมบัติ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 1902 - 1905/2535นางสมพร ชอบคุยโจทก์นางเช้า โตสารเดช กับพวกจำเลยนางเช้า โตสารเดช ที่ 1ผู้ยื่นคำร้องนายวงษ์ พรหมหนู ที่ 2ผู้ยื่นคำร้องนางแจ่ม ประคองจัด ที่ 3ผู้ยื่นคำร้องนายประเสริฐ โพธิภาษี ที่ 4 จำเลยผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.พ. ม. 234ความว่า จำเลยทั้งสี่ฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งว่า คดีนี้เป็นคดีฟ้องขับไล่บุคคลออกจากอสังหาริมทรัพย์อันมีค่าเช่าในขณะยื่นฟ้องไม่เกินเดือนละหนึ่งหมื่นบาทและทุนทรัพย์ที่พิพาทกันในชั้นฎีกาไม่เกินสองแสนบาท ฎีกาของจำเลยทั้งสี่เป็นการโต้แย้งดุลพินิจของศาลในการรับฟังพยานหลักฐาน เป็นฎีกา ในปัญหาข้อเท็จจริงซึ่งต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณา ความแพ่ง มาตรา 248 ที่แก้ไขใหม่ ไม่รับฎีกาของจำเลยทั้งสี่จำเลยทั้งสี่เห็นว่า คดีนี้ไม่ใช่คดีฟ้องขับไล่เพราะจำเลยทั้งสี่เบิกความเป็นพยานตนเองโต้แย้งด้วยสิทธิครอบครอง จึงเป็นคดีพิพาทด้วยสิทธิครอบครอง และฎีกาของจำเลยทั้งสี่ก็เป็น ฎีกาในปัญหาข้อกฎหมายทั้งสิ้นโดยเฉพาะข้อ 2.1.1 ที่ว่า การที่ศาลอุทธรณ์นำเอาประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาวินิจฉัย ในคดีแพ่งเป็นการวินิจฉัยคดีที่ไม่ชอบด้วยกฎหมาย โปรดรับฎีกา ของจำเลยทั้งสี่ไว้พิจารณาด้วยหมายเหตุ โจทก์ลงชื่อรับสำเนาคำร้องไว้ที่ตัวคำร้อง(อันดับ 157)คดีทั้งสี่สำนวนนี้ ศาลชั้นต้นพิจารณาและพิพากษารวมกัน โดยเรียกนางเช้า โตสารเดชจำเลยสำนวนแรกนายวงษ์ พรหมหนูจำเลยสำนวนที่สอง นางแจ่ม ประคองจัด จำเลยสำนวนที่สามและนายประเสริฐ โพธิภาษี จำเลยสำนวนที่สี่ว่า จำเลยที่ 1,ที่ 2, ที่ 3, ที่ 4 ตามลำดับศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องศาลอุทธรณ์พิพากษากลับให้ขับไล่จำเลยที่ 1 และบริวาร,จำเลยที่ 2, จำเลยที่ 3 และจำเลยที่ 4 ออกไปจากที่ดินพิพาทตามฟ้อง ให้จำเลยที่ 1 ชำระค่าเสียหายเป็นเงิน 48,900 บาทและชำระค่าเสียหายเป็นรายปี ปีละ 24,450 บาท ให้จำเลยที่ 2ชำระค่าเสียหายเป็นเงิน 22,100 บาท และชำระค่าเสียหายเป็นรายปี ปีละ 11,050 บาท ให้จำเลยที่ 3 ชำระค่าเสียหายเป็นเงิน 23,800 บาท และชำระค่าเสียหายเป็นรายปี ปีละ 11,900 บาท ให้จำเลยที่ 4 ชำระค่าเสียหายเป็นเงิน 23,400 บาท และชำระค่าเสียหายเป็นรายปี ปีละ 11,700 บาท ทั้งนี้ค่าเสียหายเป็นรายปีให้นับตั้งแต่ปี 2525 เป็นต้นไปจนกว่าจำเลยแต่ละคนและบริวารจะออกไปจากที่พิพาท ที่ตนครอบครองอยู่แก่โจทก์จำเลยทั้งสี่ฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งดังกล่าว (อันดับ 155)จำเลยทั้งสี่ยื่นคำร้องนี้ แต่มิได้นำเงินมาชำระตามคำพิพากษาหรือหาประกันให้ไว้ต่อศาล (อันดับ 157)คำสั่งจำเลยทั้งสี่ไม่นำเงินมาชำระตามคำพิพากษาหรือหาประกัน มาวางศาลตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 234 ก่อน จึงให้ยกคำร้องอุทธรณ์คำสั่งไม่รับฎีกา ของจำเลยทั้งสี่ ค่าคำร้องให้เป็นพับ(สมาน เวทวินิจ-ปรีชา ธนานันท์-ประจักษ์ พุทธิสมบัติ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ