phoneee/thai-legal-corpus huggingface dataset:
ประกาศกรมการขนส่งทางบกประกาศกรมการขนส่งทางบกเรื่องกำหนดสีและรูปภาพเสมือนของแท้จริง (Graphic)ของแผ่นป้ายทะเบียนรถยนต์นั่งส่วนบุคคลไม่เกิน๗ คน ที่ใช้หมายเลขทะเบียนที่กำหนดให้เป็นหมายเลขทะเบียนซึ่งเป็นที่ต้องการหรือเป็นที่นิยมที่จดทะเบียนในจังหวัดปทุมธานี(แผ่นป้ายทะเบียนรถที่ได้จากการประมูล) อาศัยอำนาจตามความใน (๓) และวรรคสอง ของข้อ ๒ (ข)แห่งกฎกระทรวงกำหนดลักษณะ ขนาด และสีของแผ่นป้ายทะเบียนรถ พ.ศ. ๒๕๔๗ ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนต์พ.ศ. ๒๕๒๒ อธิบดีกรมการขนส่งทางบกจึงออกประกาศกำหนดสีและรูปภาพเสมือนของแท้จริง (Graphic)ของแผ่นป้ายทะเบียนรถยนต์นั่งส่วนบุคคลไม่เกิน ๗ คน ที่ใช้หมายเลขทะเบียนที่กำหนดให้เป็นหมายเลขซึ่งเป็นที่ต้องการหรือเป็นที่นิยมที่จดทะเบียนในจังหวัดปทุมธานี(แผ่นป้ายทะเบียนรถที่ได้จากการประมูล) ไว้โดยมีรายละเอียดตามแบบที่แนบท้ายประกาศนี้ทั้งนี้ ตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไป[๑]ประกาศณ วันที่ ๑๔ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๔๙ปิยะพันธ์จัมปาสุตอธิบดีกรมการขนส่งทางบก[เอกสารแนบท้าย]๑.แบบแผ่นป้ายทะเบียนรถยนต์นั่งส่วนบุคคลไม่เกิน ๗ คน ที่ใช้หมายเลขทะเบียนที่กำหนดให้เป็นหมายเลขทะเบียนซึ่งเป็นที่ต้องการหรือเป็นที่นิยมที่จดทะเบียนในจังหวัดปทุมธานี(แผ่นป้ายทะเบียนรถที่ได้จากการประมูล)(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)พัชรินทร์/ผู้จัดทำ๒๕พฤษภาคม ๒๕๔๙[๑]ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๓/ตอนที่ ๕๐ ง/หน้า ๒๖/๑๘ พฤษภาคม ๒๕๔๙
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 6554/2537หลักกฎหมาย: โจทก์ฟ้องว่าจำเลยทำการติดตั้งบันใดเลื่อนจากชั้นใต้ดินไปชั้นที่ 1 และใช้บริเวณชั้นใต้ดินเพื่อการอื่นโดยมิได้รับอนุญาตอันเป็นการดัดแปลงต่อเติมอาคารผิดไปจากแบบแปลนโดยมิได้รับอนุญาต ซึ่งโจทก์มีคำสั่งให้จำเลยรื้อถอนอาคารแล้วแต่จำเลยเพิกเฉย โดยโจทก์มีคำขอให้บังคับจำเลยใช้บริเวณชั้นใต้ดินให้เป็นไปตามวัตถุประสงค์ที่ได้รับอนุญาต เมื่อข้อเท็จจริงฟังยุติว่าบริเวณชั้นใต้ดินของอาคารที่จำเลยได้รับอนุญาตให้ก่อสร้างนั้นต้องทำเป็นลานจอดรถแต่จำเลยได้ใช้ลานจอดรถดังกล่าวเพื่อการอื่น ดังนั้น การที่ศาลชั้นต้นให้จำเลยรื้อถอนสิ่งปลูกสร้างบริเวณชั้นใต้ดินดังกล่าวและศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจึงชอบแล้ว ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 6554/2537ผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานครโจทก์บริษัท ซี เอ็น ซี โฮลดิ้ง จำกัดจำเลย พ.ร.บ.ควบคุมอาคาร พ.ศ.2522 ม. 42โจทก์ฟ้องว่าจำเลยทำการติดตั้งบันใดเลื่อนจากชั้นใต้ดินไปชั้นที่ 1 และใช้บริเวณชั้นใต้ดินเพื่อการอื่นโดยมิได้รับอนุญาตอันเป็นการดัดแปลงต่อเติมอาคารผิดไปจากแบบแปลนโดยมิได้รับอนุญาต ซึ่งโจทก์มีคำสั่งให้จำเลยรื้อถอนอาคารแล้วแต่จำเลยเพิกเฉย โดยโจทก์มีคำขอให้บังคับจำเลยใช้บริเวณชั้นใต้ดินให้เป็นไปตามวัตถุประสงค์ที่ได้รับอนุญาต เมื่อข้อเท็จจริงฟังยุติว่าบริเวณชั้นใต้ดินของอาคารที่จำเลยได้รับอนุญาตให้ก่อสร้างนั้นต้องทำเป็นลานจอดรถแต่จำเลยได้ใช้ลานจอดรถดังกล่าวเพื่อการอื่น ดังนั้น การที่ศาลชั้นต้นให้จำเลยรื้อถอนสิ่งปลูกสร้างบริเวณชั้นใต้ดินดังกล่าวและศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจึงชอบแล้ว(สถิตย์ ไพเราะ-พรชัย สมรรถเวช-สมคิด ไตรโสรัส)ศาลแพ่ง - นายสุเมธ ตังคจิวางกูรศาลอุทธรณ์ - นายวิรัตน์ ลัทธิวงศกรแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 6554/2537ผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานครโจทก์บริษัท ซี เอ็น ซี โฮลดิ้ง จำกัดจำเลย พ.ร.บ.ควบคุมอาคาร พ.ศ.2522 ม. 42โจทก์ฟ้องว่าจำเลยทำการติดตั้งบันใดเลื่อนจากชั้นใต้ดินไปชั้นที่ 1 และใช้บริเวณชั้นใต้ดินเพื่อการอื่นโดยมิได้รับอนุญาตอันเป็นการดัดแปลงต่อเติมอาคารผิดไปจากแบบแปลนโดยมิได้รับอนุญาต ซึ่งโจทก์มีคำสั่งให้จำเลยรื้อถอนอาคารแล้วแต่จำเลยเพิกเฉย โดยโจทก์มีคำขอให้บังคับจำเลยใช้บริเวณชั้นใต้ดินให้เป็นไปตามวัตถุประสงค์ที่ได้รับอนุญาต เมื่อข้อเท็จจริงฟังยุติว่าบริเวณชั้นใต้ดินของอาคารที่จำเลยได้รับอนุญาตให้ก่อสร้างนั้นต้องทำเป็นลานจอดรถแต่จำเลยได้ใช้ลานจอดรถดังกล่าวเพื่อการอื่น ดังนั้น การที่ศาลชั้นต้นให้จำเลยรื้อถอนสิ่งปลูกสร้างบริเวณชั้นใต้ดินดังกล่าวและศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจึงชอบแล้ว(สถิตย์ ไพเราะ-พรชัย สมรรถเวช-สมคิด ไตรโสรัส)ศาลแพ่ง - นายสุเมธ ตังคจิวางกูรศาลอุทธรณ์ - นายวิรัตน์ ลัทธิวงศกรแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 57430หลักกฎหมาย: ความว่า จำเลยฎีกา คดีมีทางชนะ โปรดอนุญาตให้ทุเลาการบังคับไว้ก่อนหมายเหตุ โจทก์แถลงคัดค้าน (อันดับ 80)โจทก์ฟ้องและแก้ไขเพิ่มเติมฟ้องขอให้ศาลพิพากษาให้จำเลยและบริวารออกจากบ้านเลขที่ 161/2 หมู่ที่ 5 ตำบลโพนางดำออกอำเภอสรรพยา ให้จำเลยใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์ 500 บาท นับตั้งแต่เดือนตุลาคม 2527 ถึงวันจำเลยออกจากบ้าน จำเลยยื่นคำให้การและฟ้องแย้งศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยและบริวารออกจากบ้านพิพาทเลขที่161/2 หมู่ที่ 5 ตำบลโพนางดำออก อำเภอสรรพยา คำขออื่นของโจทก์นอกจากนี้ให้ยกเสีย ยกฟ้องแย้งของจำเลยศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาพร้อมกับยื่นคำร้องดังกล่าว (อันดับ 76,75)จำเลยได้รับอนุญาตให้ทุเลาการบังคับไว้ในระหว่างอุทธรณ์(อันดับ 68)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว คดีไม่มีเหตุสมควรอนุญาตให้ทุเลาการบังคับไว้ในระหว่างฎีกา ให้ยกคำร้อง ค่าคำร้องให้เป็นพับ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 722/2533นายเวียง ชาตะรูปะโจทก์นางมีหรือบุญมี ทับพาจำเลยนางมีหรือบุญมี ทับพา จำเลยผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.พ. ม. 231ความว่า จำเลยฎีกา คดีมีทางชนะ โปรดอนุญาตให้ทุเลาการบังคับไว้ก่อนหมายเหตุ โจทก์แถลงคัดค้าน (อันดับ 80)โจทก์ฟ้องและแก้ไขเพิ่มเติมฟ้องขอให้ศาลพิพากษาให้จำเลยและบริวารออกจากบ้านเลขที่ 161/2 หมู่ที่ 5 ตำบลโพนางดำออกอำเภอสรรพยา ให้จำเลยใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์ 500 บาท นับตั้งแต่เดือนตุลาคม 2527 ถึงวันจำเลยออกจากบ้าน จำเลยยื่นคำให้การและฟ้องแย้งศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยและบริวารออกจากบ้านพิพาทเลขที่161/2 หมู่ที่ 5 ตำบลโพนางดำออก อำเภอสรรพยา คำขออื่นของโจทก์นอกจากนี้ให้ยกเสีย ยกฟ้องแย้งของจำเลยศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาพร้อมกับยื่นคำร้องดังกล่าว (อันดับ 76,75)จำเลยได้รับอนุญาตให้ทุเลาการบังคับไว้ในระหว่างอุทธรณ์(อันดับ 68)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว คดีไม่มีเหตุสมควรอนุญาตให้ทุเลาการบังคับไว้ในระหว่างฎีกา ให้ยกคำร้อง ค่าคำร้องให้เป็นพับ(ไมตรี กลั่นนุรักษ์-สุวิทย์ ธีรพงษ์-อุไร คังคะเกตุ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 722/2533นายเวียง ชาตะรูปะโจทก์นางมีหรือบุญมี ทับพาจำเลยนางมีหรือบุญมี ทับพา จำเลยผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.พ. ม. 231ความว่า จำเลยฎีกา คดีมีทางชนะ โปรดอนุญาตให้ทุเลาการบังคับไว้ก่อนหมายเหตุ โจทก์แถลงคัดค้าน (อันดับ 80)โจทก์ฟ้องและแก้ไขเพิ่มเติมฟ้องขอให้ศาลพิพากษาให้จำเลยและบริวารออกจากบ้านเลขที่ 161/2 หมู่ที่ 5 ตำบลโพนางดำออกอำเภอสรรพยา ให้จำเลยใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์ 500 บาท นับตั้งแต่เดือนตุลาคม 2527 ถึงวันจำเลยออกจากบ้าน จำเลยยื่นคำให้การและฟ้องแย้งศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยและบริวารออกจากบ้านพิพาทเลขที่161/2 หมู่ที่ 5 ตำบลโพนางดำออก อำเภอสรรพยา คำขออื่นของโจทก์นอกจากนี้ให้ยกเสีย ยกฟ้องแย้งของจำเลยศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาพร้อมกับยื่นคำร้องดังกล่าว (อันดับ 76,75)จำเลยได้รับอนุญาตให้ทุเลาการบังคับไว้ในระหว่างอุทธรณ์(อันดับ 68)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว คดีไม่มีเหตุสมควรอนุญาตให้ทุเลาการบังคับไว้ในระหว่างฎีกา ให้ยกคำร้อง ค่าคำร้องให้เป็นพับ(ไมตรี กลั่นนุรักษ์-สุวิทย์ ธีรพงษ์-อุไร คังคะเกตุ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 189/2478หลักกฎหมาย: ตลอดชีวิตร์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 189/2478 ป.อ. ม. 301ตลอดชีวิตร์()แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 189/2478 ป.อ. ม. 301ตลอดชีวิตร์()แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 266/2474หลักกฎหมาย: หมายแจ้งโทษเป็นหนังสือราชการเท่านั้น หาใช่เป็นหนังสือสำคัญในราชการไม่คดีมีปัญหาว่าการที่จำเลยสมคบกันปลอมหมายแดงแจ้งโทษดังนี้ จำเลยจะมีผิดฐานปลอมหนังสือราชการตาม ม.๒๒๔ หรือฐานปลอมหนังสือสำคัญในราชการตาม ม.๒๒๕ ข้อ ๑ ศาลเดิมตัดสินว่าจำเลยมีผิดฐานปลอมหนังสือสำคัญในราชการตาม ม.๒๒๕ ข้อ ๑ ศาลฎีกาแลศาลอุทธรณ์ตัดสินแก้ศาลเดิมว่า หมายแจ้งโทษหามีลักษณดังที่บัญญัติไว้ใน ม.๖ ข้อ ๒๐ ไม่ จึงถือว่าเป็นหนังสือสำคัญไม่ได้ จำเลยมีผิดฐานปลอมหนังสือราชการตาม ม.๒๒๔ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 266/2474อัยยการนนทบุรีโจทก์อ้ายสำเนียง อ้ายเหล็ง หรือผ่องจำเลย อาชญา ม. 6หมายแจ้งโทษเป็นหนังสือราชการเท่านั้น หาใช่เป็นหนังสือสำคัญในราชการไม่คดีมีปัญหาว่าการที่จำเลยสมคบกันปลอมหมายแดงแจ้งโทษดังนี้ จำเลยจะมีผิดฐานปลอมหนังสือราชการตาม ม.๒๒๔ หรือฐานปลอมหนังสือสำคัญในราชการตาม ม.๒๒๕ ข้อ ๑ ศาลเดิมตัดสินว่าจำเลยมีผิดฐานปลอมหนังสือสำคัญในราชการตาม ม.๒๒๕ ข้อ ๑ ศาลฎีกาแลศาลอุทธรณ์ตัดสินแก้ศาลเดิมว่า หมายแจ้งโทษหามีลักษณดังที่บัญญัติไว้ใน ม.๖ ข้อ ๒๐ ไม่ จึงถือว่าเป็นหนังสือสำคัญไม่ได้ จำเลยมีผิดฐานปลอมหนังสือราชการตาม ม.๒๒๔(วิกรม-หริศ-นล)ศาลชั้นต้น - นายจิทร์ สุวแน+ศาลอุทธรณ์ - พระยามนต์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: คดีมีปัญหาว่าการที่จำเลยสมคบกันปลอมหมายแดงแจ้งโทษดังนี้ จำเลยจะมีผิดฐานปลอมหนังสือราชการตาม ม.๒๒๔ หรือฐานปลอมหนังสือสำคัญในราชการตาม ม.๒๒๕ ข้อ ๑ ศาลเดิมตัดสินว่าจำเลยมีผิดฐานปลอมหนังสือสำคัญในราชการตาม ม.๒๒๕ ข้อ ๑ ศาลฎีกาแลศาลอุทธรณ์ตัดสินแก้ศาลเดิมว่า หมายแจ้งโทษหามีลักษณดังที่บัญญัติไว้ใน ม.๖ ข้อ ๒๐ ไม่ จึงถือว่าเป็นหนังสือสำคัญไม่ได้ จำเลยมีผิดฐานปลอมหนังสือราชการตาม ม.๒๒๔ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 266/2474อัยยการนนทบุรีโจทก์อ้ายสำเนียง อ้ายเหล็ง หรือผ่องจำเลย อาชญา ม. 6หมายแจ้งโทษเป็นหนังสือราชการเท่านั้น หาใช่เป็นหนังสือสำคัญในราชการไม่คดีมีปัญหาว่าการที่จำเลยสมคบกันปลอมหมายแดงแจ้งโทษดังนี้ จำเลยจะมีผิดฐานปลอมหนังสือราชการตาม ม.๒๒๔ หรือฐานปลอมหนังสือสำคัญในราชการตาม ม.๒๒๕ ข้อ ๑ ศาลเดิมตัดสินว่าจำเลยมีผิดฐานปลอมหนังสือสำคัญในราชการตาม ม.๒๒๕ ข้อ ๑ ศาลฎีกาแลศาลอุทธรณ์ตัดสินแก้ศาลเดิมว่า หมายแจ้งโทษหามีลักษณดังที่บัญญัติไว้ใน ม.๖ ข้อ ๒๐ ไม่ จึงถือว่าเป็นหนังสือสำคัญไม่ได้ จำเลยมีผิดฐานปลอมหนังสือราชการตาม ม.๒๒๔(วิกรม-หริศ-นล)ศาลชั้นต้น - นายจิทร์ สุวแน+ศาลอุทธรณ์ - พระยามนต์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศอธิบดีศาลปกครองนครสวรรค์ประกาศอธิบดีศาลปกครองนครสวรรค์เรื่องกำหนดวันเปิดทำการแผนกคดีบริหารงานบุคคลในศาลปกครองนครสวรรค์[๑] ตามที่ประธานศาลปกครองสูงสุดได้ออกประกาศเรื่อง การจัดตั้งแผนกคดีบริหารงานบุคคลในศาลปกครองชั้นต้นลงวันที่ ๑๗ มกราคม ๒๕๕๗ ซึ่งมีผลใช้บังคับตั้งแต่วันที่ ๒๕ มกราคม ๒๕๕๗ เป็นต้นไปโดยกำหนดให้แผนกคดีบริหารงานบุคคลในศาลปกครองชั้นต้นจะเริ่มดำเนินการเมื่อใดให้เป็นไปตามประกาศของอธิบดีศาลปกครองชั้นต้นนั้นเพื่อให้การจัดตั้งแผนกคดีบริหารงานบุคคลในศาลปกครองนครสวรรค์เป็นไปตามประกาศประธานศาลปกครองสูงสุดเรื่อง การจัดตั้งแผนกคดีบริหารงานบุคคลในศาลปกครองชั้นต้น ลงวันที่ ๑๗ มกราคม๒๕๕๗อธิบดีศาลปกครองนครสวรรค์จึงออกประกาศให้เปิดทำการแผนกคดีบริหารงานบุคคลในศาลปกครองนครสวรรค์ตั้งแต่วันที่ ๑๗ พฤษภาคม ๒๕๕๙ เป็นต้นไปประกาศ ณ วันที่ ๑๗พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๕๙ศิริวรรณ จุลโพธิ์รองอธิบดีศาลปกครองเพชรบุรีช่วยทำงานชั่วคราวในตำแหน่งอธิบดีศาลปกครองนครสวรรค์กัญฑรัตน์/ปริยานุช/จัดทำ๒ มิถุนายน๒๕๕๙นุสรา/ตรวจ๑๓ มิถุนายน๒๕๕๙[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๓๓/ตอนที่ ๔๘ ก/หน้า ๔๒/๑ มิถุนายน ๒๕๕๙
ประกาศกระทรวงอุตสาหกรรมประกาศกระทรวงอุตสาหกรรมฉบับที่ ๔๙๖๖ (พ.ศ. ๒๕๖๐)ออกตามความในพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมพ.ศ. ๒๕๑๑เรื่องกำหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมสารสนเทศภูมิศาสตร์ กระบวนการลงทะเบียนรายการเล่ม ๑ หลักการพื้นฐาน อาศัยอำนาจตามความในมาตรา๑๕ แห่งพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม พ.ศ. ๒๕๑๑ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม (ฉบับที่ ๗) พ.ศ.๒๕๕๘ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมออกประกาศกำหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมสารสนเทศภูมิศาสตร์ - กระบวนการลงทะเบียนรายการ เล่ม ๑ หลักการพื้นฐานมาตรฐานเลขที่ มอก. 19135 เล่ม 1 - 2559 ไว้ ดังมีรายละเอียดต่อท้ายประกาศนี้ทั้งนี้ให้มีผลตั้งแต่วันที่ประกาศในราชกิจจานุเบกษา[๑]ประกาศ ณ วันที่ ๑๔กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๖๐อุตตม สาวนายนรัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม[เอกสารแนบท้าย]๑. มาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมสารสนเทศภูมิศาสตร์ - กระบวนการลงทะเบียนรายการ เล่ม๑ หลักการพื้นฐาน (มอก. 19135 เล่ม 1 - 2559)(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)ชวัลพร/ภวรรณตรี/จัดทำ๒๖ เมษายน ๒๕๖๐[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๓๔/ตอนพิเศษ ๑๐๖ ง/หน้า ๔/๑๘ เมษายน ๒๕๖๐
ประกาศสํานักงานคณะกรรมการอาหารและยาเรื่อง การแสดงฉลากของผลิตภัณฑ์กําจัดตัวเบียนภายนอกของสัตว์เลี้ยงชนิดสบู่หรือแชมพูอาบน้ําสัตว์เลี้ยง----------------------- อาศัยอํานาจตามความในข้อ 8 ของประกาศกระทรวงสาธารณสุข เรื่อง ฉลากและระดับความ เป็นพิษของวัตถุอันตรายที่สํานักงานคณะกรรมการอาหารและยามีอํานาจหน้าที่รับผิดชอบ พ.ศ. 2538 สํานักงานคณะกรรมการอาหารและยา ออกประกาศไว้ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ การแสดงฉลากของวัตถุอันตรายที่ผลิต ขาย หรือมีไว้ในครอบครองในประเทศของ ผลิตภัณฑ์ชนิดสบู่หรือแชมพูอาบน้ําสัตว์เลี้ยง ที่นํามาใช้ประโยชน์ในการกําจัดตัวเบียนภายนอกของสัตว์เลี้ยง เช่น เห็บ หมัด ไร ต้องปฏิบัติตามข้อ 3 ข้อ 4 และข้อ 7 ของประกาศกระทรวงสาธารณสุข เรื่อง ฉลากและ ระดับความเป็นพิษของวัตถุอันตรายที่สํานักงานคณะกรรมการอาหารและยามีอํานาจหน้าที่รับผิดชอบ พ.ศ. 2538 และแสดงสาระสําคัญดังต่อไปนี้ (1) ประโยชน์ ใช้กําจัดตัวเบียนภายนอกของสัตว์เลี้ยง เช่น เห็บ หมัด ไร (แจ้งตามวัตถุประสงค์ของผลิตภัณฑ์ รวมถึงกรณีห้ามใช้กับสัตว์ชนิดใดด้วย) (2) วิธีใช้ 1. ใช้วัตถุอันตราย ชื่อผลิตภัณฑ์ ฟอกบนตัวสัตว์เลี้ยงที่เปียกน้ําให้ทั่วตัว โดยเฉพาะบริเวณอุ้งเท้า งามเท้า ใช้วัตถุอันตราย/ชื่อผลิตภัณฑ์ต่อน้ําหนักตัวสัตว์กิโลกรัม (แจ้งตามจริง) ทั้งไว้ประมาณ.....นาที ล้างออกด้วยน้ําสะอาด ใช้ซ้ําอีกครั้งหนึ่งแล้วเช็ดขนให้แห้ง 2. ควรใช้วัตถุอันตราย/ชื่อผลิตภัณฑ์นี้ทุกข์............(วัน สัปดาห์ เดือน) หรือเมื่อพบร่องรอยของตัวเบียนบนตัวสัตว์ (3) วิธีเก็บรักษา ปิดฝาให้สนิท เก็บในที่มืดชืด ห่างจากเด็ก อาหาร และสัตว์เลี้ยง (4) ค่าเดือน 1. ห้ามรับประทาน 2. เวลาใช้ให้สวมถุงมือยางหรือถุงมือพลาสติกหุ้มถึงข้อศอก ระวัง อย่าให้วัตถุอันตรายเข้าตา จมูก หรือปากได้ 3. หลังจากการใช้ ให้ล้างมือและถุงมือให้สะอาด อาบน้ําชําระร่างกายและถอดเสื่อผ้าไปซักล้างให้สะอาด 4. ขณะใช้ระวังอย่าให้วัตถุอันตรายเข้าตา จมูก ปาก หรือหู ด้านในของสัตว์เลี้ยง 5. ไม่ควรใช้วัตถุอันตราย ชื่อผลิตภัณฑ์นี้กับสัตว์เลี้ยงที่ป่วย หรือ อ่อนแอและลูกสัตว์ สัตว์ที่กําลังตั้งท้องหรือให้นมลูก 6. ห้ามทิ้งภาชนะบรรจุหรือวัตถุอันตราย/ชื่อผลิตภัณฑ์ลงในแม่น้ํา คู คลอง แหล่งน้ําสาธารณะ (5) วิธีแก้พิษเบื้องต้น 1. หากถูกผิวหนัง ให้ล้างด้วยน้ําสะอาดจํานวนมากๆ ถ้าเปื้อนเสื้อผ้าให้รีบถอดออกแล้วเปลี่ยนใหม่ทันที 2. หากเข้าตา ให้รีบล้างตาด้วยน้ําสะอาดจนอาการระคายเคืองทุเลา หากไม่ทุเลาให้ไปพบแพทย์ 3. หากกลืนกินวัตถุอันตราย ชื่อผลิตภัณฑ์ รีบทําให้อาเจียนโดยให้ดื่มน้ําสะอาด 2 แก้ว แล้วทําการล้วงคอ แล้วรีบนําผู้ป่วยส่ง แพทย์ทันที พร้อมภาชนะบรรจุ ฉลาก หรือใบแทรกวัตถุอันตราย/ชื่อผลิตภัณฑ์ หรือ 3. หากกลืนกินวัตถุอันตราย ชื่อผลิตภัณฑ์ ห้ามทําให้อาเจียน รีบนําผู้ป่วยส่งแพทย์ทันที พร้อมภาชนะบรรจุ ฉลาก หรือใบแทรกของวัตถุอันตราย ชื่อผลิตภัณฑ์ข้อ ๒ การแสดงฉลากของวัตถุอันตรายตามข้อ 1 ที่นําเข้ามาในราชอาณาจักรหรือส่งออกนอก ราชอาณาจักร ให้ปฏิบัติตามข้อ 2 ของประกาศกระทรวงสาธารณสุข เรื่อง ฉลากและระดับความเป็นพิษของ วัตถุอันตรายที่สํานักงานคณะกรรมการอาหารและยามีอํานาจหน้าที่รับผิดชอบ พ.ศ. 2538ผู้มีอํานาจลงนาม - ประกาศ ณ วันที่ 18 กรกฎาคม พ.ศ. 2538 บรรเทา อื้อกุล(นายบรรเทา อื้อกุล)เลขาธิการคณะกรรมการอาหารและยา
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1275/2493หลักกฎหมาย: สิ่งของที่คนร้ายลักมาขายไว้ที่ร้านแห่งหนึ่ง แม้ร้านนั้นจะไม่ได้อยู่ในท้องตลาดก็ดี เมื่อผู้ซื้อได้ซื้อสิ่งของนั้นจากร้านนั้นโดยสุจริต แล้วขายต่อไป โดยสุจริต ดังนี้ ยังเรียกว่าผู้ซื้อทำละเมิดต่อเจ้าของสิ่งของนั้นมิได้การที่ผู้ซื้อรับซื้อสิ่งของนั้นจากร้าน ซึ่งไม่ได้อยู่ในท้องตลาด ถ้าทรัพย์นั้นยังอยู่ในความครอบครองของผู้ซื้อ กฎหมายก็ให้เจ้าของใช้สิทธิติดตามเรียกเอาคืนได้โดยไม่ต้องใช้ราคา แต่เมื่อผู้รับซื้อ ซื้อไว้โดยสุจริตแล้วขายต่อไปแล้วโดยสุจริต สิ่งของนั้นจึงไม่ได้อยู่ในความครอบครองของผู้รับซื้อแล้ว เจ้าของก็จะเรียกให้ผู้รับซื้อชดใช้ราคาสิ่งของนั้นให้ตนไม่ได้ (ประชุมใหญ่ ครั้งที่ 15/2493) ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1275/2493นายเกษม คำนูนวัฒน์โจทก์นางอาฮวด แซ่ซีจำเลย ป.พ.พ. ม. 420, ม. 438, ม. 1332, ม. 1336สิ่งของที่คนร้ายลักมาขายไว้ที่ร้านแห่งหนึ่ง แม้ร้านนั้นจะไม่ได้อยู่ในท้องตลาดก็ดี เมื่อผู้ซื้อได้ซื้อสิ่งของนั้นจากร้านนั้นโดยสุจริต แล้วขายต่อไป โดยสุจริต ดังนี้ ยังเรียกว่าผู้ซื้อทำละเมิดต่อเจ้าของสิ่งของนั้นมิได้การที่ผู้ซื้อรับซื้อสิ่งของนั้นจากร้าน ซึ่งไม่ได้อยู่ในท้องตลาด ถ้าทรัพย์นั้นยังอยู่ในความครอบครองของผู้ซื้อ กฎหมายก็ให้เจ้าของใช้สิทธิติดตามเรียกเอาคืนได้โดยไม่ต้องใช้ราคา แต่เมื่อผู้รับซื้อ ซื้อไว้โดยสุจริตแล้วขายต่อไปแล้วโดยสุจริต สิ่งของนั้นจึงไม่ได้อยู่ในความครอบครองของผู้รับซื้อแล้ว เจ้าของก็จะเรียกให้ผู้รับซื้อชดใช้ราคาสิ่งของนั้นให้ตนไม่ได้ (ประชุมใหญ่ ครั้งที่ 15/2493)(นาถปรีชา-นนทประชา-ศิลปสิทธิวินิจฉัย)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1275/2493นายเกษม คำนูนวัฒน์โจทก์นางอาฮวด แซ่ซีจำเลย ป.พ.พ. ม. 420, ม. 438, ม. 1332, ม. 1336สิ่งของที่คนร้ายลักมาขายไว้ที่ร้านแห่งหนึ่ง แม้ร้านนั้นจะไม่ได้อยู่ในท้องตลาดก็ดี เมื่อผู้ซื้อได้ซื้อสิ่งของนั้นจากร้านนั้นโดยสุจริต แล้วขายต่อไป โดยสุจริต ดังนี้ ยังเรียกว่าผู้ซื้อทำละเมิดต่อเจ้าของสิ่งของนั้นมิได้การที่ผู้ซื้อรับซื้อสิ่งของนั้นจากร้าน ซึ่งไม่ได้อยู่ในท้องตลาด ถ้าทรัพย์นั้นยังอยู่ในความครอบครองของผู้ซื้อ กฎหมายก็ให้เจ้าของใช้สิทธิติดตามเรียกเอาคืนได้โดยไม่ต้องใช้ราคา แต่เมื่อผู้รับซื้อ ซื้อไว้โดยสุจริตแล้วขายต่อไปแล้วโดยสุจริต สิ่งของนั้นจึงไม่ได้อยู่ในความครอบครองของผู้รับซื้อแล้ว เจ้าของก็จะเรียกให้ผู้รับซื้อชดใช้ราคาสิ่งของนั้นให้ตนไม่ได้ (ประชุมใหญ่ ครั้งที่ 15/2493)(นาถปรีชา-นนทประชา-ศิลปสิทธิวินิจฉัย)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศกระทรวงอุตสาหกรรมฉบับที่ 3900 (พ.ศ. 2551)ออกตามความในพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมพ.ศ. 2511เรื่อง กําหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมการประเมินทางชีวภาพของเครื่องมือแพทย์เล่ม 14 : การชี้บ่งและการหาปริมาณสารที่สลายได้จากเครื่องมือแพทย์ที่เป็นเซรามิก------------------------------อื่นๆ - อาศัยอํานาจตามความในมาตรา 15 แห่งพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม พ.ศ. 2511 รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมออกประกาศกําหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมการประเมินทางชีวภาพของเครื่องมือแพทย์ เล่ม 14 : การชี้บ่งและการหาปริมาณสารที่สลายได้จากเครื่องมือแพทย์ที่เป็นเซรามิก มาตรฐานเลขที่ มอก. 2395 เล่ม 14 - 2551 ไว้ ดังมีรายการละเอียดต่อท้ายประกาศนี้ผู้มีอํานาจลงนาม - ประกาศ ณ วันที่ 29 กรกฎาคม พ.ศ. 2551 สุวิทย์ คุณกิตติรัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 63706หลักกฎหมาย: ข้อเท็จจริงที่มิได้ยกขึ้นว่ากันมาในศาลล่าง จะยกขึ้นอ้างในชั้นฎีกาไม่ได้ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 613/2523พนักงานอัยการจังหวัดสุรินทร์โจทก์นายจำเริญ ใจหนึ่ง กับพวกจำเลย ป.วิ.อ. ม. 195, ม. 225ข้อเท็จจริงที่มิได้ยกขึ้นว่ากันมาในศาลล่าง จะยกขึ้นอ้างในชั้นฎีกาไม่ได้(ชลูตม์ สวัสดิทัต-สนิท อังศุสิงห์-วัฒน์ ผดุงจิตร)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 613/2523พนักงานอัยการจังหวัดสุรินทร์โจทก์นายจำเริญ ใจหนึ่ง กับพวกจำเลย ป.วิ.อ. ม. 195, ม. 225ข้อเท็จจริงที่มิได้ยกขึ้นว่ากันมาในศาลล่าง จะยกขึ้นอ้างในชั้นฎีกาไม่ได้(ชลูตม์ สวัสดิทัต-สนิท อังศุสิงห์-วัฒน์ ผดุงจิตร)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลคุริงข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลคุริงเรื่องกำหนดเกณฑ์การลดหย่อนที่ดินที่ไม่ต้องเสียภาษีบำรุงท้องที่พ.ศ.๒๕๕๑[๑] โดยที่เป็นการสมควรปรับปรุงข้อบังคับตำบล เรื่องกำหนดเกณฑ์การลดหย่อนที่ดินที่ไม่ต้องเสียภาษีบำรุงท้องที่เพื่อให้มีเนื้อหาถูกต้อง ครบถ้วน และสอดคล้องกันอาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๒๒ (๑)แห่งพระราชบัญญัติภาษีบำรุงท้องที่ พ.ศ. ๒๕๐๘ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติภาษีบำรุงท้องที่(ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๔๓ และมาตรา ๗๑ แห่งพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบลพ.ศ. ๒๕๓๗ แก้ไขเพิ่มเติมถึง ฉบับที่ ๕ พ.ศ. ๒๕๔๖ องค์การบริหารส่วนตำบลคุริงออกข้อบัญญัติไว้โดยความเห็นชอบของสภาองค์การบริหารส่วนตำบลคุริงและนายอำเภอท่าแซะ ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ ข้อบัญญัตินี้เรียกว่า ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลคุริงเรื่อง กำหนดเกณฑ์การลดหย่อนที่ดินที่ไม่ต้องเสียภาษีบำรุงท้องที่ พ.ศ. ๒๕๕๑ข้อ ๒ ให้ใช้ข้อบัญญัตินี้ในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลคุริงเมื่อได้ประกาศไว้โดยเปิดเผยที่ที่ทำการองค์การบริหารส่วนตำบลคุริง แล้วข้อ ๓ ให้ยกเลิกข้อบังคับตำบล เรื่องกำหนดเกณฑ์การลดหย่อนที่ดินที่ไม่ต้องเสียภาษีบำรุงท้องที่ พ.ศ. ๒๕๔๓ข้อ ๔ บุคคลธรรมดาซึ่งเป็นเจ้าของที่ดินแปลงเดียวหรือหลายแปลงที่อยู่ในจังหวัดเดียวกันและใช้ที่ดินนั้นเป็นที่อยู่อาศัยของตนเป็นที่เลี้ยงสัตว์ของตน หรือประกอบกสิกรรมของตน ให้ลดหย่อนไม่ต้องเสียภาษีบำรุงท้องที่ได้ห้าไร่ข้อ ๕ ให้นายกองค์การบริหารส่วนตำบลคุริงรักษาการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตินี้ประกาศณ วันที่ ๑๐ เมษายน พ.ศ. ๒๕๕๑ณรงค์เมฆหมอกนายกองค์การบริหารส่วนตำบลคุริงหมายเหตุ:- เหตุผลในการประกาศใช้ข้อบัญญัติฉบับนี้ คือ โดยที่เนื้อหาของข้อบังคับตำบลเรื่อง กำหนดเกณฑ์การลดหย่อนที่ดินที่ไม่ต้องเสียภาษีบำรุงท้องที่ พ.ศ. ๒๕๔๓ระบุชื่อเรื่องในข้อ ๑ ว่า ข้อบังคับตำบลว่าด้วยกำหนดเกณฑ์การลดหย่อนที่ดินที่ไม่ต้องเสียภาษีบำรุงท้องที่พ.ศ. ๒๕๓๔ ไม่สอดคล้องกับชื่อหัวเรื่องที่กำหนดว่า ข้อบังคับตำบลเรื่อง กำหนดเกณฑ์การลดหย่อนที่ดินที่ไม่ต้องเสียภาษีบำรุงท้องที่ พ.ศ. ๒๕๔๓และมิได้ระบุมาตรา ๒๒ (๑) แห่งพระราชบัญญัติภาษีบำรุงท้องที่ พ.ศ. ๒๕๐๘ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติภาษีบำรุงท้องที่ (ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๔๓อันเป็นข้อบัญญัติกฎหมายที่ให้องค์การบริหารส่วนตำบลออกข้อบัญญัติหรือให้มีอำนาจออกข้อบัญญัติในเรื่องนี้ไว้ในส่วนราชการอ้างบทอาศัยอำนาจดังนั้นเพื่อให้การกำหนดเกณฑ์การลดหย่อนที่ดินที่ไม่ต้องเสียภาษีบำรุงท้องที่ขององค์การบริหารส่วนตำบลคุริงมีเนื้อหาถูกต้อง ครบถ้วน และสอดคล้องกัน จึงจำเป็นต้องออกข้อบัญญัตินี้วัชศักดิ์/ผู้จัดทำ๕สิงหาคม ๒๕๕๑[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๒๕/ตอนพิเศษ ๑๒๕ ง/หน้า ๕๓/๓๐ กรกฎาคม ๒๕๕๑
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1037/2495หลักกฎหมาย: ภรรยาเอาเรือนไปขายฝากแก่จำเลยไว้ โดยสามีได้ให้ความยินยอม ครั้นครบกำหนดไถ่ถอนตามสัญญาแล้ว ภรรยากลับขอทำสัญญาต่อใหม่อีก จำเลยก็ยินยอม ทางอำเภอจึงทำสัญญาขายฝากขึ้นอีกฉบับหนึ่ง ดังนี้ ถือได้ว่า การทำสัญญาขายฝากครั้งที่ 2 นี้เป็นแต่เพียงพิธีการสำหรับยืดอายุสิทธิการไถ่ถอนออกไปอีก เท่านั้น ต้องถือว่าเป็นการขายฝากรายเดียวกันซึ่งสามีได้ยินยอมตกลงอนุญาตให้ทำนิติกรรมนั้นแล้ว และถ้าสามีจะอ้างว่าการทำขายฝากครั้งที่ 2 คือยืดอายุการไถ่ถอน ไม่ได้รับอนุญาตจากสามี ขอให้เพิกถอนเสีย กรรมสิทธิ์ในทรัพย์ที่ขายฝากก็ย่อมตกได้แก่จำเลยบริบูรณ์ตั้งแต่ครบกำหนดการไถ่ถอนตามสัญญาครั้งแรกแล้ว จำเลยจึงย่อมบังคับให้เปลี่ยนแก้ทะเบียนเรือนให้จำเลยเป็นผู้ถือกรรมสิทธิ์ได้ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1037/2495พันโทเชิญ สุตันตานนท์โจทก์นางเฉลียว วงษ์ไพบูลย์จำเลย ป.พ.พ. ม. 37, ม. 132, ม. 491, ม. 496, ม. 1476ภรรยาเอาเรือนไปขายฝากแก่จำเลยไว้ โดยสามีได้ให้ความยินยอม ครั้นครบกำหนดไถ่ถอนตามสัญญาแล้ว ภรรยากลับขอทำสัญญาต่อใหม่อีก จำเลยก็ยินยอม ทางอำเภอจึงทำสัญญาขายฝากขึ้นอีกฉบับหนึ่ง ดังนี้ ถือได้ว่า การทำสัญญาขายฝากครั้งที่ 2 นี้เป็นแต่เพียงพิธีการสำหรับยืดอายุสิทธิการไถ่ถอนออกไปอีก เท่านั้น ต้องถือว่าเป็นการขายฝากรายเดียวกันซึ่งสามีได้ยินยอมตกลงอนุญาตให้ทำนิติกรรมนั้นแล้ว และถ้าสามีจะอ้างว่าการทำขายฝากครั้งที่ 2 คือยืดอายุการไถ่ถอน ไม่ได้รับอนุญาตจากสามี ขอให้เพิกถอนเสีย กรรมสิทธิ์ในทรัพย์ที่ขายฝากก็ย่อมตกได้แก่จำเลยบริบูรณ์ตั้งแต่ครบกำหนดการไถ่ถอนตามสัญญาครั้งแรกแล้ว จำเลยจึงย่อมบังคับให้เปลี่ยนแก้ทะเบียนเรือนให้จำเลยเป็นผู้ถือกรรมสิทธิ์ได้(ประมูล สุวรรณศร-ดุลยการณ์โกวิท-ดุลยทัณฑ์ชนาณัติ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1037/2495พันโทเชิญ สุตันตานนท์โจทก์นางเฉลียว วงษ์ไพบูลย์จำเลย ป.พ.พ. ม. 37, ม. 132, ม. 491, ม. 496, ม. 1476ภรรยาเอาเรือนไปขายฝากแก่จำเลยไว้ โดยสามีได้ให้ความยินยอม ครั้นครบกำหนดไถ่ถอนตามสัญญาแล้ว ภรรยากลับขอทำสัญญาต่อใหม่อีก จำเลยก็ยินยอม ทางอำเภอจึงทำสัญญาขายฝากขึ้นอีกฉบับหนึ่ง ดังนี้ ถือได้ว่า การทำสัญญาขายฝากครั้งที่ 2 นี้เป็นแต่เพียงพิธีการสำหรับยืดอายุสิทธิการไถ่ถอนออกไปอีก เท่านั้น ต้องถือว่าเป็นการขายฝากรายเดียวกันซึ่งสามีได้ยินยอมตกลงอนุญาตให้ทำนิติกรรมนั้นแล้ว และถ้าสามีจะอ้างว่าการทำขายฝากครั้งที่ 2 คือยืดอายุการไถ่ถอน ไม่ได้รับอนุญาตจากสามี ขอให้เพิกถอนเสีย กรรมสิทธิ์ในทรัพย์ที่ขายฝากก็ย่อมตกได้แก่จำเลยบริบูรณ์ตั้งแต่ครบกำหนดการไถ่ถอนตามสัญญาครั้งแรกแล้ว จำเลยจึงย่อมบังคับให้เปลี่ยนแก้ทะเบียนเรือนให้จำเลยเป็นผู้ถือกรรมสิทธิ์ได้(ประมูล สุวรรณศร-ดุลยการณ์โกวิท-ดุลยทัณฑ์ชนาณัติ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ