คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 420/2493หลักกฎหมาย: ปืนของกลางในคดีที่หาว่าจำเลยหยิบปืนของผู้อื่นซึ่งมีไว้โดยถูกต้องตามกฎหมายไปโดบยไม่ได้รับอนุญาตนั้น เมื่อศาลล่างลงโทษปรับเพียง 100 บาท และศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามศาลล่างในข้อไม่ริบปืน โดยเห็นว่ายังไม่ควรริบ ดังนี้ ถือว่าเป็นปัญหาข้อเท็จจริง โจทก์ฎีกาไม่ได้ โดยต้องห้ามโจทก์ฟ้องจำเลยให้การรับสารภาพว่า จำลเยได้ยืมปืนลูกโม่ขนาด ๗.๖๕ มม. ของ ช.พาติดตัวไปโดยไม่ได้รับอนุญาต ศาลชั้นต้นลงโทษปรับจำลเย ๑๐๐ บาทตาม พ.ร.บ.อาวุธปืนฯ ๒๔๙๐ มาตรา ๗๒ และให้คืนปืนของกลาง โจทก์อุทธรณ์ขอให้ริบปืน ศาลอุทธรณ์เห็นว่า ปืนของกลางยังไม่ควรริบเพราะเป็นปืนของ ช.มีไว้โดยถูกต้องตามกำหมาย ไม่ใช่ปืนของจำเลย และช.ให้จำเลยยืมไปก็เพื่อป้องกันตัวในการเดินทาง พิพากาายืนในข้อไม่ริบปืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า เรื่องนี้ศาลล่างลงโทษจำเลยเพียงปรับ ๑๐๐ บาท โจทก์อุทธรณ์ในข้อขอให้ริบปืนศาลอุทธรณ์ก็ได้พิพากษายืน ฎีกาของโจทก์ต้องห้าม พิพากษายืน ให้ยกฎีกาโจทก์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 420/2493อัยการจังหวัดแพร่โจทก์นายวรรณา นวลจันทร์จำเลย ป.วิ.อ. ม. 218 พ.ร.บ.อาวุธปืน เครื่องกระสุนปืน วัตถุระเบิด ดอกไม้เพลิง และสิ่งเทียมอาวุธปืน พ.ศ.2490 ปืนของกลางในคดีที่หาว่าจำเลยหยิบปืนของผู้อื่นซึ่งมีไว้โดยถูกต้องตามกฎหมายไปโดบยไม่ได้รับอนุญาตนั้น เมื่อศาลล่างลงโทษปรับเพียง 100 บาท และศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามศาลล่างในข้อไม่ริบปืน โดยเห็นว่ายังไม่ควรริบ ดังนี้ ถือว่าเป็นปัญหาข้อเท็จจริง โจทก์ฎีกาไม่ได้ โดยต้องห้ามโจทก์ฟ้องจำเลยให้การรับสารภาพว่า จำลเยได้ยืมปืนลูกโม่ขนาด ๗.๖๕ มม. ของ ช.พาติดตัวไปโดยไม่ได้รับอนุญาต ศาลชั้นต้นลงโทษปรับจำลเย ๑๐๐ บาทตาม พ.ร.บ.อาวุธปืนฯ ๒๔๙๐ มาตรา ๗๒ และให้คืนปืนของกลาง โจทก์อุทธรณ์ขอให้ริบปืน ศาลอุทธรณ์เห็นว่า ปืนของกลางยังไม่ควรริบเพราะเป็นปืนของ ช.มีไว้โดยถูกต้องตามกำหมาย ไม่ใช่ปืนของจำเลย และช.ให้จำเลยยืมไปก็เพื่อป้องกันตัวในการเดินทาง พิพากาายืนในข้อไม่ริบปืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า เรื่องนี้ศาลล่างลงโทษจำเลยเพียงปรับ ๑๐๐ บาท โจทก์อุทธรณ์ในข้อขอให้ริบปืนศาลอุทธรณ์ก็ได้พิพากษายืน ฎีกาของโจทก์ต้องห้าม พิพากษายืน ให้ยกฎีกาโจทก์(ลัดพลีธรรมประคัลภ์-ธรรมบัณฑิต-นาถปรีชา)ศาลจังหวัดแพร่ - นายผล พิทักษ์พลศาลอุทธรณ์ - หลวงสารรักษ์ประนาทแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องจำเลยให้การรับสารภาพว่า จำลเยได้ยืมปืนลูกโม่ขนาด ๗.๖๕ มม. ของ ช.พาติดตัวไปโดยไม่ได้รับอนุญาต ศาลชั้นต้นลงโทษปรับจำลเย ๑๐๐ บาทตาม พ.ร.บ.อาวุธปืนฯ ๒๔๙๐ มาตรา ๗๒ และให้คืนปืนของกลาง โจทก์อุทธรณ์ขอให้ริบปืน ศาลอุทธรณ์เห็นว่า ปืนของกลางยังไม่ควรริบเพราะเป็นปืนของ ช.มีไว้โดยถูกต้องตามกำหมาย ไม่ใช่ปืนของจำเลย และช.ให้จำเลยยืมไปก็เพื่อป้องกันตัวในการเดินทาง พิพากาายืนในข้อไม่ริบปืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า เรื่องนี้ศาลล่างลงโทษจำเลยเพียงปรับ ๑๐๐ บาท โจทก์อุทธรณ์ในข้อขอให้ริบปืนศาลอุทธรณ์ก็ได้พิพากษายืน ฎีกาของโจทก์ต้องห้าม พิพากษายืน ให้ยกฎีกาโจทก์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 420/2493อัยการจังหวัดแพร่โจทก์นายวรรณา นวลจันทร์จำเลย ป.วิ.อ. ม. 218 พ.ร.บ.อาวุธปืน เครื่องกระสุนปืน วัตถุระเบิด ดอกไม้เพลิง และสิ่งเทียมอาวุธปืน พ.ศ.2490 ปืนของกลางในคดีที่หาว่าจำเลยหยิบปืนของผู้อื่นซึ่งมีไว้โดยถูกต้องตามกฎหมายไปโดบยไม่ได้รับอนุญาตนั้น เมื่อศาลล่างลงโทษปรับเพียง 100 บาท และศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามศาลล่างในข้อไม่ริบปืน โดยเห็นว่ายังไม่ควรริบ ดังนี้ ถือว่าเป็นปัญหาข้อเท็จจริง โจทก์ฎีกาไม่ได้ โดยต้องห้ามโจทก์ฟ้องจำเลยให้การรับสารภาพว่า จำลเยได้ยืมปืนลูกโม่ขนาด ๗.๖๕ มม. ของ ช.พาติดตัวไปโดยไม่ได้รับอนุญาต ศาลชั้นต้นลงโทษปรับจำลเย ๑๐๐ บาทตาม พ.ร.บ.อาวุธปืนฯ ๒๔๙๐ มาตรา ๗๒ และให้คืนปืนของกลาง โจทก์อุทธรณ์ขอให้ริบปืน ศาลอุทธรณ์เห็นว่า ปืนของกลางยังไม่ควรริบเพราะเป็นปืนของ ช.มีไว้โดยถูกต้องตามกำหมาย ไม่ใช่ปืนของจำเลย และช.ให้จำเลยยืมไปก็เพื่อป้องกันตัวในการเดินทาง พิพากาายืนในข้อไม่ริบปืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า เรื่องนี้ศาลล่างลงโทษจำเลยเพียงปรับ ๑๐๐ บาท โจทก์อุทธรณ์ในข้อขอให้ริบปืนศาลอุทธรณ์ก็ได้พิพากษายืน ฎีกาของโจทก์ต้องห้าม พิพากษายืน ให้ยกฎีกาโจทก์(ลัดพลีธรรมประคัลภ์-ธรรมบัณฑิต-นาถปรีชา)ศาลจังหวัดแพร่ - นายผล พิทักษ์พลศาลอุทธรณ์ - หลวงสารรักษ์ประนาทแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ