คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2739/2525หลักกฎหมาย: จำเลยตกลงขายไม้ให้โจทก์ 6,000 ลูกบาศก์ฟุต โดยกำหนดส่งมอบไม้เป็น 2 งวด งวดละ 3,000 ลูกบาศก์ฟุตจำเลยส่งมอบไม้ให้โจทก์รับไปแล้ว 3,300 ลูกบาศก์ฟุตส่วนที่เหลือยังมิได้มีการส่งมอบ โจทก์จึงฟ้องบังคับให้จำเลยส่งมอบไม้ที่เหลือหรือใช้ค่าเสียหาย ดังนี้เป็นกรณีที่โจทก์ฟ้องขอให้บังคับจำเลยส่งมอบไม้ที่ยังขาดอยู่ให้โจทก์จนครบตามสัญญา มิใช่เป็นการฟ้องให้รับผิดเพื่อการที่ทรัพย์ขาดตกบกพร่องหรือล้ำจำนวนจะนำอายุความ 1 ปี ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาตรา 467 มาใช้บังคับไม่ได้จำเลยส่งมอบไม้ตามสัญญาซื้อขายให้โจทก์แล้วบางส่วน และต่อมาขอส่งมอบส่วนที่เหลือ โจทก์ขอลดราคา จำเลยไม่ยอม โจทก์จึงไม่รับมอบไม้ซึ่งจำเลยพร้อมที่จะส่งมอบให้โจทก์ตามสัญญา จนเวลาล่วงเลยไปเกือบ 7 เดือน ไม้ในท้องตลาดขึ้นราคาโจทก์จึงทวงถามจำเลยให้ส่งมอบไม้ที่เหลือ ดังนี้ถือได้ว่าการซื้อขายเป็นอันเลิกกันโดยปริยายแล้วโจทก์ไม่มีสิทธิฟ้องเรียกค่าเสียหายโจทก์ฟ้องว่า โจทก์ได้ทำสัญญาซื้อไม้จากจำเลย 6,000 ลูกบาศก์ฟุตกำหนดส่งมอบเป็น 2 งวด งวดละ 3,000 ลูกบาศก์ฟุต จำเลยได้ส่งมอบไม้ให้โจทก์เพียง 3,300 ลูกบาศก์ฟุตแล้วไม่ส่งให้อีก จึงขอให้บังคับจำเลยส่งมอบไม้ที่เหลือหรือใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์จำเลยให้การว่า จำเลยได้ขอส่งมอบไม้ที่เหลือให้โจทก์แล้ว แต่โจทก์ไม่ยอมรับเพราะขณะนั้นราคาไม้ตก โจทก์ขอให้จำเลยลดราคาให้ จำเลยไม่ตกลงจึงมิได้มีการส่งมอบ และได้เลิกสัญญาซื้อขายกันแล้ว ฟ้องโจทก์ขาดอายุความ ขอให้ยกฟ้องศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยใช้เงินให้โจทก์ 8,010 บาท พร้อมดอกเบี้ยโจทก์และจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่าคดีโจทก์ขาดอายุความ พิพากษากลับ ให้ยกฟ้องโจทก์โจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า คดีนี้โจทก์ฟ้องขอให้บังคับจำเลยส่งไม้ที่ยังขาดอยู่ให้โจทก์จนครบตามสัญญา มิใช่เป็นการฟ้องให้รับผิดเพื่อการที่ทรัพย์ขาดตกบกพร่องหรือล้ำจำนวน จะนำบทบัญญัติมาตรา 467 แห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาใช้บังคับแก่กรณีเรื่องนี้ไม่ได้ส่วนปัญหาที่ว่าได้มีการเลิกสัญญาซื้อขายกันแล้วหรือไม่นั้น ข้อเท็จจริงฟังได้ว่า จำเลยพร้อมที่จะส่งมอบไม้ที่เหลือแก่โจทก์ขอให้จำเลยลดราคาให้จำเลยไม่ยอม โจทก์จึงไม่รับมอบไม้ แล้วจากนั้นอีกเกือบ 7 เดือน โจทก์จึงกลับมาทวงถามให้จำเลยส่งไม้ ถือได้ว่าการซื้อขายเป็นอันเลิกกันโดยปริยายแล้ว โจทก์ไม่มีสิทธิฟ้องเรียกค่าเสียหาย ศาลฎีกาเห็นพ้องด้วยในผลที่ศาลอุทธรณ์พิพากษายกฟ้องโจทก์พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2739/2525บริษัทเซาท์อีสเอเซียก่อสร้าง จำกัดโจทก์บริษัทนครไทย จำกัดจำเลย ป.พ.พ. ม. 386, ม. 387, ม. 467จำเลยตกลงขายไม้ให้โจทก์ 6,000 ลูกบาศก์ฟุต โดยกำหนดส่งมอบไม้เป็น 2 งวด งวดละ 3,000 ลูกบาศก์ฟุตจำเลยส่งมอบไม้ให้โจทก์รับไปแล้ว 3,300 ลูกบาศก์ฟุตส่วนที่เหลือยังมิได้มีการส่งมอบ โจทก์จึงฟ้องบังคับให้จำเลยส่งมอบไม้ที่เหลือหรือใช้ค่าเสียหาย ดังนี้เป็นกรณีที่โจทก์ฟ้องขอให้บังคับจำเลยส่งมอบไม้ที่ยังขาดอยู่ให้โจทก์จนครบตามสัญญา มิใช่เป็นการฟ้องให้รับผิดเพื่อการที่ทรัพย์ขาดตกบกพร่องหรือล้ำจำนวนจะนำอายุความ 1 ปี ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาตรา 467 มาใช้บังคับไม่ได้จำเลยส่งมอบไม้ตามสัญญาซื้อขายให้โจทก์แล้วบางส่วน และต่อมาขอส่งมอบส่วนที่เหลือ โจทก์ขอลดราคา จำเลยไม่ยอม โจทก์จึงไม่รับมอบไม้ซึ่งจำเลยพร้อมที่จะส่งมอบให้โจทก์ตามสัญญา จนเวลาล่วงเลยไปเกือบ 7 เดือน ไม้ในท้องตลาดขึ้นราคาโจทก์จึงทวงถามจำเลยให้ส่งมอบไม้ที่เหลือ ดังนี้ถือได้ว่าการซื้อขายเป็นอันเลิกกันโดยปริยายแล้วโจทก์ไม่มีสิทธิฟ้องเรียกค่าเสียหายโจทก์ฟ้องว่า โจทก์ได้ทำสัญญาซื้อไม้จากจำเลย 6,000 ลูกบาศก์ฟุตกำหนดส่งมอบเป็น 2 งวด งวดละ 3,000 ลูกบาศก์ฟุต จำเลยได้ส่งมอบไม้ให้โจทก์เพียง 3,300 ลูกบาศก์ฟุตแล้วไม่ส่งให้อีก จึงขอให้บังคับจำเลยส่งมอบไม้ที่เหลือหรือใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์จำเลยให้การว่า จำเลยได้ขอส่งมอบไม้ที่เหลือให้โจทก์แล้ว แต่โจทก์ไม่ยอมรับเพราะขณะนั้นราคาไม้ตก โจทก์ขอให้จำเลยลดราคาให้ จำเลยไม่ตกลงจึงมิได้มีการส่งมอบ และได้เลิกสัญญาซื้อขายกันแล้ว ฟ้องโจทก์ขาดอายุความ ขอให้ยกฟ้องศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยใช้เงินให้โจทก์ 8,010 บาท พร้อมดอกเบี้ยโจทก์และจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่าคดีโจทก์ขาดอายุความ พิพากษากลับ ให้ยกฟ้องโจทก์โจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า คดีนี้โจทก์ฟ้องขอให้บังคับจำเลยส่งไม้ที่ยังขาดอยู่ให้โจทก์จนครบตามสัญญา มิใช่เป็นการฟ้องให้รับผิดเพื่อการที่ทรัพย์ขาดตกบกพร่องหรือล้ำจำนวน จะนำบทบัญญัติมาตรา 467 แห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาใช้บังคับแก่กรณีเรื่องนี้ไม่ได้ส่วนปัญหาที่ว่าได้มีการเลิกสัญญาซื้อขายกันแล้วหรือไม่นั้น ข้อเท็จจริงฟังได้ว่า จำเลยพร้อมที่จะส่งมอบไม้ที่เหลือแก่โจทก์ขอให้จำเลยลดราคาให้จำเลยไม่ยอม โจทก์จึงไม่รับมอบไม้ แล้วจากนั้นอีกเกือบ 7 เดือน โจทก์จึงกลับมาทวงถามให้จำเลยส่งไม้ ถือได้ว่าการซื้อขายเป็นอันเลิกกันโดยปริยายแล้ว โจทก์ไม่มีสิทธิฟ้องเรียกค่าเสียหาย ศาลฎีกาเห็นพ้องด้วยในผลที่ศาลอุทธรณ์พิพากษายกฟ้องโจทก์พิพากษายืน(ไพบูลย์ ไวกาสี-ประสาท บุณยรังษี-ชูเชิด รักตะบุตร์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า โจทก์ได้ทำสัญญาซื้อไม้จากจำเลย 6,000 ลูกบาศก์ฟุตกำหนดส่งมอบเป็น 2 งวด งวดละ 3,000 ลูกบาศก์ฟุต จำเลยได้ส่งมอบไม้ให้โจทก์เพียง 3,300 ลูกบาศก์ฟุตแล้วไม่ส่งให้อีก จึงขอให้บังคับจำเลยส่งมอบไม้ที่เหลือหรือใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์จำเลยให้การว่า จำเลยได้ขอส่งมอบไม้ที่เหลือให้โจทก์แล้ว แต่โจทก์ไม่ยอมรับเพราะขณะนั้นราคาไม้ตก โจทก์ขอให้จำเลยลดราคาให้ จำเลยไม่ตกลงจึงมิได้มีการส่งมอบ และได้เลิกสัญญาซื้อขายกันแล้ว ฟ้องโจทก์ขาดอายุความ ขอให้ยกฟ้องศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยใช้เงินให้โจทก์ 8,010 บาท พร้อมดอกเบี้ยโจทก์และจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่าคดีโจทก์ขาดอายุความ พิพากษากลับ ให้ยกฟ้องโจทก์โจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า คดีนี้โจทก์ฟ้องขอให้บังคับจำเลยส่งไม้ที่ยังขาดอยู่ให้โจทก์จนครบตามสัญญา มิใช่เป็นการฟ้องให้รับผิดเพื่อการที่ทรัพย์ขาดตกบกพร่องหรือล้ำจำนวน จะนำบทบัญญัติมาตรา 467 แห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาใช้บังคับแก่กรณีเรื่องนี้ไม่ได้ส่วนปัญหาที่ว่าได้มีการเลิกสัญญาซื้อขายกันแล้วหรือไม่นั้น ข้อเท็จจริงฟังได้ว่า จำเลยพร้อมที่จะส่งมอบไม้ที่เหลือแก่โจทก์ขอให้จำเลยลดราคาให้จำเลยไม่ยอม โจทก์จึงไม่รับมอบไม้ แล้วจากนั้นอีกเกือบ 7 เดือน โจทก์จึงกลับมาทวงถามให้จำเลยส่งไม้ ถือได้ว่าการซื้อขายเป็นอันเลิกกันโดยปริยายแล้ว โจทก์ไม่มีสิทธิฟ้องเรียกค่าเสียหาย ศาลฎีกาเห็นพ้องด้วยในผลที่ศาลอุทธรณ์พิพากษายกฟ้องโจทก์พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2739/2525บริษัทเซาท์อีสเอเซียก่อสร้าง จำกัดโจทก์บริษัทนครไทย จำกัดจำเลย ป.พ.พ. ม. 386, ม. 387, ม. 467จำเลยตกลงขายไม้ให้โจทก์ 6,000 ลูกบาศก์ฟุต โดยกำหนดส่งมอบไม้เป็น 2 งวด งวดละ 3,000 ลูกบาศก์ฟุตจำเลยส่งมอบไม้ให้โจทก์รับไปแล้ว 3,300 ลูกบาศก์ฟุตส่วนที่เหลือยังมิได้มีการส่งมอบ โจทก์จึงฟ้องบังคับให้จำเลยส่งมอบไม้ที่เหลือหรือใช้ค่าเสียหาย ดังนี้เป็นกรณีที่โจทก์ฟ้องขอให้บังคับจำเลยส่งมอบไม้ที่ยังขาดอยู่ให้โจทก์จนครบตามสัญญา มิใช่เป็นการฟ้องให้รับผิดเพื่อการที่ทรัพย์ขาดตกบกพร่องหรือล้ำจำนวนจะนำอายุความ 1 ปี ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาตรา 467 มาใช้บังคับไม่ได้จำเลยส่งมอบไม้ตามสัญญาซื้อขายให้โจทก์แล้วบางส่วน และต่อมาขอส่งมอบส่วนที่เหลือ โจทก์ขอลดราคา จำเลยไม่ยอม โจทก์จึงไม่รับมอบไม้ซึ่งจำเลยพร้อมที่จะส่งมอบให้โจทก์ตามสัญญา จนเวลาล่วงเลยไปเกือบ 7 เดือน ไม้ในท้องตลาดขึ้นราคาโจทก์จึงทวงถามจำเลยให้ส่งมอบไม้ที่เหลือ ดังนี้ถือได้ว่าการซื้อขายเป็นอันเลิกกันโดยปริยายแล้วโจทก์ไม่มีสิทธิฟ้องเรียกค่าเสียหายโจทก์ฟ้องว่า โจทก์ได้ทำสัญญาซื้อไม้จากจำเลย 6,000 ลูกบาศก์ฟุตกำหนดส่งมอบเป็น 2 งวด งวดละ 3,000 ลูกบาศก์ฟุต จำเลยได้ส่งมอบไม้ให้โจทก์เพียง 3,300 ลูกบาศก์ฟุตแล้วไม่ส่งให้อีก จึงขอให้บังคับจำเลยส่งมอบไม้ที่เหลือหรือใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์จำเลยให้การว่า จำเลยได้ขอส่งมอบไม้ที่เหลือให้โจทก์แล้ว แต่โจทก์ไม่ยอมรับเพราะขณะนั้นราคาไม้ตก โจทก์ขอให้จำเลยลดราคาให้ จำเลยไม่ตกลงจึงมิได้มีการส่งมอบ และได้เลิกสัญญาซื้อขายกันแล้ว ฟ้องโจทก์ขาดอายุความ ขอให้ยกฟ้องศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยใช้เงินให้โจทก์ 8,010 บาท พร้อมดอกเบี้ยโจทก์และจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่าคดีโจทก์ขาดอายุความ พิพากษากลับ ให้ยกฟ้องโจทก์โจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า คดีนี้โจทก์ฟ้องขอให้บังคับจำเลยส่งไม้ที่ยังขาดอยู่ให้โจทก์จนครบตามสัญญา มิใช่เป็นการฟ้องให้รับผิดเพื่อการที่ทรัพย์ขาดตกบกพร่องหรือล้ำจำนวน จะนำบทบัญญัติมาตรา 467 แห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาใช้บังคับแก่กรณีเรื่องนี้ไม่ได้ส่วนปัญหาที่ว่าได้มีการเลิกสัญญาซื้อขายกันแล้วหรือไม่นั้น ข้อเท็จจริงฟังได้ว่า จำเลยพร้อมที่จะส่งมอบไม้ที่เหลือแก่โจทก์ขอให้จำเลยลดราคาให้จำเลยไม่ยอม โจทก์จึงไม่รับมอบไม้ แล้วจากนั้นอีกเกือบ 7 เดือน โจทก์จึงกลับมาทวงถามให้จำเลยส่งไม้ ถือได้ว่าการซื้อขายเป็นอันเลิกกันโดยปริยายแล้ว โจทก์ไม่มีสิทธิฟ้องเรียกค่าเสียหาย ศาลฎีกาเห็นพ้องด้วยในผลที่ศาลอุทธรณ์พิพากษายกฟ้องโจทก์พิพากษายืน(ไพบูลย์ ไวกาสี-ประสาท บุณยรังษี-ชูเชิด รักตะบุตร์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ