คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1020/2493หลักกฎหมาย: การที่จะวินิจฉัยว่าถ้อยคำที่เบิกความเท็จจะเป็นข้อสำคัญหรือไม่นั้น ย่อมต้องพิจารณาประเด็นในคดีที่ผู้นั้นเบิกความประกอบเมื่อศาลล่าง 2 ศาลฟังว่าข้อความที่ผู้นั้นเบิกความเท็จไม่ใช่ข้อสำคัญในคดีแล้ว การเป็นข้อสำคัญหรือไม่สำคัญย่อมเป็นข้อเท็จจริงโจทก์ฟ้องหาว่าจำเลยเบิกความเท็จ ขอให้ลงโทษจำเลยรับว่าได้ให้การดังฟ้อง ศาลล่างทั้งสองพิจารณาสำนวนคดีที่อ้างประกอบแล้ววินิจฉัยว่า ถ้อยคำที่จำเลยเบิกความไม่ใช่ข้อสำคัญในคดีพิพากษายกฟ้อง โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า การวินิจฉัยว่าถ้อยคำที่จำเลยเบิกความเท็จจะเป็นข้อสำคัญหรือไม่นั้น ย่อมต้องพิจารณาประเด็นในคดีที่จำเลยเบิกความประกอบ ก็เมื่อศาลล่างทั้งสองฟังว่า ข้อความที่จำเลยเบิกความเท็จไม่ใช่ข้อสำคัญในคดีนั้นแล้ว การเป็นข้อสำคัญหรือไม่ ก็ย่อมเป็นข้อเท็จจริง ซึ่งโจทก์ฎีกาไม่ได้ มา ป.ม.วิ อาญามาตรา ๒๑๙ จึงให้ยกฎีกา ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1020/2493อัยยการลพบุรีโจทก์นายโท เมี้ยนสกุลล. ป.วิ.อ. ม. 219 ป.อ. ม. 155, ม. 156การที่จะวินิจฉัยว่าถ้อยคำที่เบิกความเท็จจะเป็นข้อสำคัญหรือไม่นั้น ย่อมต้องพิจารณาประเด็นในคดีที่ผู้นั้นเบิกความประกอบเมื่อศาลล่าง 2 ศาลฟังว่าข้อความที่ผู้นั้นเบิกความเท็จไม่ใช่ข้อสำคัญในคดีแล้ว การเป็นข้อสำคัญหรือไม่สำคัญย่อมเป็นข้อเท็จจริงโจทก์ฟ้องหาว่าจำเลยเบิกความเท็จ ขอให้ลงโทษจำเลยรับว่าได้ให้การดังฟ้อง ศาลล่างทั้งสองพิจารณาสำนวนคดีที่อ้างประกอบแล้ววินิจฉัยว่า ถ้อยคำที่จำเลยเบิกความไม่ใช่ข้อสำคัญในคดีพิพากษายกฟ้อง โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า การวินิจฉัยว่าถ้อยคำที่จำเลยเบิกความเท็จจะเป็นข้อสำคัญหรือไม่นั้น ย่อมต้องพิจารณาประเด็นในคดีที่จำเลยเบิกความประกอบ ก็เมื่อศาลล่างทั้งสองฟังว่า ข้อความที่จำเลยเบิกความเท็จไม่ใช่ข้อสำคัญในคดีนั้นแล้ว การเป็นข้อสำคัญหรือไม่ ก็ย่อมเป็นข้อเท็จจริง ซึ่งโจทก์ฎีกาไม่ได้ มา ป.ม.วิ อาญามาตรา ๒๑๙ จึงให้ยกฎีกา(ธรรมบัณฑิต-นาถปรีชา-นนทประชา)ศาลสุพรรณบุรี - นายเสลา หัมพานนท์ศาลอุทธรณ์ - หลวงสารนาทประจิตร์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องหาว่าจำเลยเบิกความเท็จ ขอให้ลงโทษจำเลยรับว่าได้ให้การดังฟ้อง ศาลล่างทั้งสองพิจารณาสำนวนคดีที่อ้างประกอบแล้ววินิจฉัยว่า ถ้อยคำที่จำเลยเบิกความไม่ใช่ข้อสำคัญในคดีพิพากษายกฟ้อง โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า การวินิจฉัยว่าถ้อยคำที่จำเลยเบิกความเท็จจะเป็นข้อสำคัญหรือไม่นั้น ย่อมต้องพิจารณาประเด็นในคดีที่จำเลยเบิกความประกอบ ก็เมื่อศาลล่างทั้งสองฟังว่า ข้อความที่จำเลยเบิกความเท็จไม่ใช่ข้อสำคัญในคดีนั้นแล้ว การเป็นข้อสำคัญหรือไม่ ก็ย่อมเป็นข้อเท็จจริง ซึ่งโจทก์ฎีกาไม่ได้ มา ป.ม.วิ อาญามาตรา ๒๑๙ จึงให้ยกฎีกา ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1020/2493อัยยการลพบุรีโจทก์นายโท เมี้ยนสกุลล. ป.วิ.อ. ม. 219 ป.อ. ม. 155, ม. 156การที่จะวินิจฉัยว่าถ้อยคำที่เบิกความเท็จจะเป็นข้อสำคัญหรือไม่นั้น ย่อมต้องพิจารณาประเด็นในคดีที่ผู้นั้นเบิกความประกอบเมื่อศาลล่าง 2 ศาลฟังว่าข้อความที่ผู้นั้นเบิกความเท็จไม่ใช่ข้อสำคัญในคดีแล้ว การเป็นข้อสำคัญหรือไม่สำคัญย่อมเป็นข้อเท็จจริงโจทก์ฟ้องหาว่าจำเลยเบิกความเท็จ ขอให้ลงโทษจำเลยรับว่าได้ให้การดังฟ้อง ศาลล่างทั้งสองพิจารณาสำนวนคดีที่อ้างประกอบแล้ววินิจฉัยว่า ถ้อยคำที่จำเลยเบิกความไม่ใช่ข้อสำคัญในคดีพิพากษายกฟ้อง โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า การวินิจฉัยว่าถ้อยคำที่จำเลยเบิกความเท็จจะเป็นข้อสำคัญหรือไม่นั้น ย่อมต้องพิจารณาประเด็นในคดีที่จำเลยเบิกความประกอบ ก็เมื่อศาลล่างทั้งสองฟังว่า ข้อความที่จำเลยเบิกความเท็จไม่ใช่ข้อสำคัญในคดีนั้นแล้ว การเป็นข้อสำคัญหรือไม่ ก็ย่อมเป็นข้อเท็จจริง ซึ่งโจทก์ฎีกาไม่ได้ มา ป.ม.วิ อาญามาตรา ๒๑๙ จึงให้ยกฎีกา(ธรรมบัณฑิต-นาถปรีชา-นนทประชา)ศาลสุพรรณบุรี - นายเสลา หัมพานนท์ศาลอุทธรณ์ - หลวงสารนาทประจิตร์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ