คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3151/2525หลักกฎหมาย: โจทก์อยู่ต่างประเทศ อ้างสิทธิคำว่า HILTON เป็นนามทางการค้าของโจทก์กล่าวหาว่าจำเลยใช้นามเดียวกันโดยมิชอบตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 18 กรณีเช่นนี้หาได้มีกฎหมายจำกัดสิทธิมิให้โจทก์ฟ้องคดีต่อศาลในประเทศไทยไม่ โจทก์จึงมีอำนาจฟ้องคดีนี้ จำเลยให้การว่าไม่รับรองและขอปฏิเสธข้ออ้างของโจทก์ เกี่ยวกับการใช้นามทางการค้าตามฟ้อง และต่อสู้ด้วยว่า นามที่จำเลยใช้ไม่ใช่นามเดียวกับโจทก์ จำเลยไม่รับรองและปฏิเสธการเป็นนิติบุคคลและวัตถุประสงค์ของโจทก์ รวมทั้งเรื่องการมอบอำนาจให้ฟ้องคดีด้วย จึงไม่อาจรับฟังเป็นยุติตามคำฟ้องได้ โจทก์จึงยังมีหน้าที่นำสืบอยู่ ศาลจะวินิจฉัยชี้ขาดให้โจทก์ชนะคดีโดยไม่มีการสืบพยานหาได้ไม่โจทก์ฟ้องว่าโจทก์เป็นนิติบุคคลตามกฎหมายของประเทศสหรัฐอเมริกา โจทก์ได้ประกอบกิจการโรงแรมโดยใช้ชื่อ HILTON เรียกขานตามหลังชื่อเมืองต่าง ๆ จนเป็นที่รู้กันทั่วไปว่าเป็นชื่อทางการค้าของโจทก์ จำเลยได้แสดงออกต่อสาธารณชนว่าจะใช้ชื่อฮิลตันเรียกขานโรงแรมของจำเลยโดยปราศจากสิทธิ โจทก์จึงมอบอำนาจให้นายเอนกฟ้องคดีนี้ ขอให้พิพากษาห้ามจำเลยใช้คำว่าHILTON ในการประกอบกิจการค้าประเภทโรงแรมสืบไป จำเลยให้การว่าโจทก์จะเป็นนิติบุคคลหรือไม่ จะประกอบกิจการโรงแรมโดยใช้ชื่อ HILTON หรือไม่ จำเลยไม่ทราบ ไม่รับรอง และขอปฏิเสธ นามโจทก์กับจำเลยที่ ๑ ไม่ใช่นามเดียวกันตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๑๘ ทั้งกฎหมายมาตรานี้คุ้มครองผู้เสียหายในเขตอำนาจศาลไทยเท่านั้น ขอให้ยกฟ้อง ศาลชั้นต้นเห็นว่าคดีพอวินิจฉัยได้แล้ว สั่งงดสืบพยานโจทก์จำเลยแล้วพิพากษายกฟ้องโจทก์ โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ห้ามจำเลยทั้งสี่ใช้คำว่า HILTON เป็นชื่อของจำเลยที่ ๑ หรือใช้ในการประกอบกิจการโรงแรมต่อไป จำเลยทั้งสี่ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยปัญหาข้อกฎหมายว่า ปัญหาตามฎีกาของจำเลยที่ว่าประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๑๘ มุ่งคุ้มครองผู้เสียหายที่อยู่ในประเทศไทยโจทก์อยู่ในประเทศสหรัฐอเมริกาจึงไม่มีอำนาจฟ้องคดีนี้นั้นศาลฎีกาเห็นว่า โจทก์อ้างสิทธิคำว่า HILTON เป็นนามทางการค้าของโจทก์กล่าวหาว่าจำเลยใช้นามเดียวกันโดยมิชอบตามมาตรา ๑๘ กรณีเช่นนี้หาได้มีกฎหมายจำกัดสิทธิมิให้โจทก์ฟ้องคดีต่อศาลในประเทศไทยไม่ โจทก์จึงมีอำนาจฟ้องคดีนี้ มีปัญหาตามฎีกาจำเลยต่อไปว่า การที่ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยชี้ขาดให้โจทก์ชนะคดีโดยไม่มีการสืบพยานชอบหรือไม่ พิเคราะห์แล้วเห็นว่า ข้ออ้างของโจทก์เกี่ยวกับการใช้คำว่า HILTON เป็นนามทางการค้ามานั้น จำเลยให้การไม่รับรองและขอปฏิเสธทั้งให้การต่อสู้ด้วยว่านามที่จำเลยใช้มิใช่นามเดียวกับโจทก์ นอกจากนี้จำเลยให้การไม่รับรองและปฏิเสธการเป็นนิติบุคคลและวัตถุประสงค์ของโจทก์ในเรื่องเหล่านี้ จึงไม่อาจรับฟังเป็นยุติตามคำฟ้องของโจทก์ได้ โจทก์ยังมีหน้าที่นำสืบอยู่ จะวินิจฉัยชี้ขาดให้โจทก์ชนะคดีโดยไม่มีการสืบพยานหาได้ไม่ พิพากษายกคำพิพากษาศาลล่างทั้งสอง ให้ศาลชั้นต้นพิจารณาพิพากษาใหม่ตามรูปคดี ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3151/2525บริษัทฮิสตันอินเตอร์แนชั่นแนล จำกัด ฯโจทก์บริษัทบางกอกฮิสตันโฮเต็ล จำกัด กับพวกจำเลย ป.พ.พ. ม. 18 ป.วิ.พ. ม. 55, ม. 84, ม. 86, ม. 177โจทก์อยู่ต่างประเทศ อ้างสิทธิคำว่า HILTON เป็นนามทางการค้าของโจทก์กล่าวหาว่าจำเลยใช้นามเดียวกันโดยมิชอบตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 18 กรณีเช่นนี้หาได้มีกฎหมายจำกัดสิทธิมิให้โจทก์ฟ้องคดีต่อศาลในประเทศไทยไม่ โจทก์จึงมีอำนาจฟ้องคดีนี้ จำเลยให้การว่าไม่รับรองและขอปฏิเสธข้ออ้างของโจทก์ เกี่ยวกับการใช้นามทางการค้าตามฟ้อง และต่อสู้ด้วยว่า นามที่จำเลยใช้ไม่ใช่นามเดียวกับโจทก์ จำเลยไม่รับรองและปฏิเสธการเป็นนิติบุคคลและวัตถุประสงค์ของโจทก์ รวมทั้งเรื่องการมอบอำนาจให้ฟ้องคดีด้วย จึงไม่อาจรับฟังเป็นยุติตามคำฟ้องได้ โจทก์จึงยังมีหน้าที่นำสืบอยู่ ศาลจะวินิจฉัยชี้ขาดให้โจทก์ชนะคดีโดยไม่มีการสืบพยานหาได้ไม่โจทก์ฟ้องว่าโจทก์เป็นนิติบุคคลตามกฎหมายของประเทศสหรัฐอเมริกา โจทก์ได้ประกอบกิจการโรงแรมโดยใช้ชื่อ HILTON เรียกขานตามหลังชื่อเมืองต่าง ๆ จนเป็นที่รู้กันทั่วไปว่าเป็นชื่อทางการค้าของโจทก์ จำเลยได้แสดงออกต่อสาธารณชนว่าจะใช้ชื่อฮิลตันเรียกขานโรงแรมของจำเลยโดยปราศจากสิทธิ โจทก์จึงมอบอำนาจให้นายเอนกฟ้องคดีนี้ ขอให้พิพากษาห้ามจำเลยใช้คำว่าHILTON ในการประกอบกิจการค้าประเภทโรงแรมสืบไป จำเลยให้การว่าโจทก์จะเป็นนิติบุคคลหรือไม่ จะประกอบกิจการโรงแรมโดยใช้ชื่อ HILTON หรือไม่ จำเลยไม่ทราบ ไม่รับรอง และขอปฏิเสธ นามโจทก์กับจำเลยที่ ๑ ไม่ใช่นามเดียวกันตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๑๘ ทั้งกฎหมายมาตรานี้คุ้มครองผู้เสียหายในเขตอำนาจศาลไทยเท่านั้น ขอให้ยกฟ้อง ศาลชั้นต้นเห็นว่าคดีพอวินิจฉัยได้แล้ว สั่งงดสืบพยานโจทก์จำเลยแล้วพิพากษายกฟ้องโจทก์ โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ห้ามจำเลยทั้งสี่ใช้คำว่า HILTON เป็นชื่อของจำเลยที่ ๑ หรือใช้ในการประกอบกิจการโรงแรมต่อไป จำเลยทั้งสี่ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยปัญหาข้อกฎหมายว่า ปัญหาตามฎีกาของจำเลยที่ว่าประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๑๘ มุ่งคุ้มครองผู้เสียหายที่อยู่ในประเทศไทยโจทก์อยู่ในประเทศสหรัฐอเมริกาจึงไม่มีอำนาจฟ้องคดีนี้นั้นศาลฎีกาเห็นว่า โจทก์อ้างสิทธิคำว่า HILTON เป็นนามทางการค้าของโจทก์กล่าวหาว่าจำเลยใช้นามเดียวกันโดยมิชอบตามมาตรา ๑๘ กรณีเช่นนี้หาได้มีกฎหมายจำกัดสิทธิมิให้โจทก์ฟ้องคดีต่อศาลในประเทศไทยไม่ โจทก์จึงมีอำนาจฟ้องคดีนี้ มีปัญหาตามฎีกาจำเลยต่อไปว่า การที่ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยชี้ขาดให้โจทก์ชนะคดีโดยไม่มีการสืบพยานชอบหรือไม่ พิเคราะห์แล้วเห็นว่า ข้ออ้างของโจทก์เกี่ยวกับการใช้คำว่า HILTON เป็นนามทางการค้ามานั้น จำเลยให้การไม่รับรองและขอปฏิเสธทั้งให้การต่อสู้ด้วยว่านามที่จำเลยใช้มิใช่นามเดียวกับโจทก์ นอกจากนี้จำเลยให้การไม่รับรองและปฏิเสธการเป็นนิติบุคคลและวัตถุประสงค์ของโจทก์ในเรื่องเหล่านี้ จึงไม่อาจรับฟังเป็นยุติตามคำฟ้องของโจทก์ได้ โจทก์ยังมีหน้าที่นำสืบอยู่ จะวินิจฉัยชี้ขาดให้โจทก์ชนะคดีโดยไม่มีการสืบพยานหาได้ไม่ พิพากษายกคำพิพากษาศาลล่างทั้งสอง ให้ศาลชั้นต้นพิจารณาพิพากษาใหม่ตามรูปคดี(ประสม ศรีเจริญ-อุดม บรรลือสินธุ์-กิติ บูรพรรณ์)ศาลแพ่ง - นายนิธิ ไขแสงศาลอุทธรณ์ - นายศิลปชัย มัทธุรศแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่าโจทก์เป็นนิติบุคคลตามกฎหมายของประเทศสหรัฐอเมริกา โจทก์ได้ประกอบกิจการโรงแรมโดยใช้ชื่อ HILTON เรียกขานตามหลังชื่อเมืองต่าง ๆ จนเป็นที่รู้กันทั่วไปว่าเป็นชื่อทางการค้าของโจทก์ จำเลยได้แสดงออกต่อสาธารณชนว่าจะใช้ชื่อฮิลตันเรียกขานโรงแรมของจำเลยโดยปราศจากสิทธิ โจทก์จึงมอบอำนาจให้นายเอนกฟ้องคดีนี้ ขอให้พิพากษาห้ามจำเลยใช้คำว่าHILTON ในการประกอบกิจการค้าประเภทโรงแรมสืบไป จำเลยให้การว่าโจทก์จะเป็นนิติบุคคลหรือไม่ จะประกอบกิจการโรงแรมโดยใช้ชื่อ HILTON หรือไม่ จำเลยไม่ทราบ ไม่รับรอง และขอปฏิเสธ นามโจทก์กับจำเลยที่ ๑ ไม่ใช่นามเดียวกันตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๑๘ ทั้งกฎหมายมาตรานี้คุ้มครองผู้เสียหายในเขตอำนาจศาลไทยเท่านั้น ขอให้ยกฟ้อง ศาลชั้นต้นเห็นว่าคดีพอวินิจฉัยได้แล้ว สั่งงดสืบพยานโจทก์จำเลยแล้วพิพากษายกฟ้องโจทก์ โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ห้ามจำเลยทั้งสี่ใช้คำว่า HILTON เป็นชื่อของจำเลยที่ ๑ หรือใช้ในการประกอบกิจการโรงแรมต่อไป จำเลยทั้งสี่ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยปัญหาข้อกฎหมายว่า ปัญหาตามฎีกาของจำเลยที่ว่าประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๑๘ มุ่งคุ้มครองผู้เสียหายที่อยู่ในประเทศไทยโจทก์อยู่ในประเทศสหรัฐอเมริกาจึงไม่มีอำนาจฟ้องคดีนี้นั้นศาลฎีกาเห็นว่า โจทก์อ้างสิทธิคำว่า HILTON เป็นนามทางการค้าของโจทก์กล่าวหาว่าจำเลยใช้นามเดียวกันโดยมิชอบตามมาตรา ๑๘ กรณีเช่นนี้หาได้มีกฎหมายจำกัดสิทธิมิให้โจทก์ฟ้องคดีต่อศาลในประเทศไทยไม่ โจทก์จึงมีอำนาจฟ้องคดีนี้ มีปัญหาตามฎีกาจำเลยต่อไปว่า การที่ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยชี้ขาดให้โจทก์ชนะคดีโดยไม่มีการสืบพยานชอบหรือไม่ พิเคราะห์แล้วเห็นว่า ข้ออ้างของโจทก์เกี่ยวกับการใช้คำว่า HILTON เป็นนามทางการค้ามานั้น จำเลยให้การไม่รับรองและขอปฏิเสธทั้งให้การต่อสู้ด้วยว่านามที่จำเลยใช้มิใช่นามเดียวกับโจทก์ นอกจากนี้จำเลยให้การไม่รับรองและปฏิเสธการเป็นนิติบุคคลและวัตถุประสงค์ของโจทก์ในเรื่องเหล่านี้ จึงไม่อาจรับฟังเป็นยุติตามคำฟ้องของโจทก์ได้ โจทก์ยังมีหน้าที่นำสืบอยู่ จะวินิจฉัยชี้ขาดให้โจทก์ชนะคดีโดยไม่มีการสืบพยานหาได้ไม่ พิพากษายกคำพิพากษาศาลล่างทั้งสอง ให้ศาลชั้นต้นพิจารณาพิพากษาใหม่ตามรูปคดี ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3151/2525บริษัทฮิสตันอินเตอร์แนชั่นแนล จำกัด ฯโจทก์บริษัทบางกอกฮิสตันโฮเต็ล จำกัด กับพวกจำเลย ป.พ.พ. ม. 18 ป.วิ.พ. ม. 55, ม. 84, ม. 86, ม. 177โจทก์อยู่ต่างประเทศ อ้างสิทธิคำว่า HILTON เป็นนามทางการค้าของโจทก์กล่าวหาว่าจำเลยใช้นามเดียวกันโดยมิชอบตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 18 กรณีเช่นนี้หาได้มีกฎหมายจำกัดสิทธิมิให้โจทก์ฟ้องคดีต่อศาลในประเทศไทยไม่ โจทก์จึงมีอำนาจฟ้องคดีนี้ จำเลยให้การว่าไม่รับรองและขอปฏิเสธข้ออ้างของโจทก์ เกี่ยวกับการใช้นามทางการค้าตามฟ้อง และต่อสู้ด้วยว่า นามที่จำเลยใช้ไม่ใช่นามเดียวกับโจทก์ จำเลยไม่รับรองและปฏิเสธการเป็นนิติบุคคลและวัตถุประสงค์ของโจทก์ รวมทั้งเรื่องการมอบอำนาจให้ฟ้องคดีด้วย จึงไม่อาจรับฟังเป็นยุติตามคำฟ้องได้ โจทก์จึงยังมีหน้าที่นำสืบอยู่ ศาลจะวินิจฉัยชี้ขาดให้โจทก์ชนะคดีโดยไม่มีการสืบพยานหาได้ไม่โจทก์ฟ้องว่าโจทก์เป็นนิติบุคคลตามกฎหมายของประเทศสหรัฐอเมริกา โจทก์ได้ประกอบกิจการโรงแรมโดยใช้ชื่อ HILTON เรียกขานตามหลังชื่อเมืองต่าง ๆ จนเป็นที่รู้กันทั่วไปว่าเป็นชื่อทางการค้าของโจทก์ จำเลยได้แสดงออกต่อสาธารณชนว่าจะใช้ชื่อฮิลตันเรียกขานโรงแรมของจำเลยโดยปราศจากสิทธิ โจทก์จึงมอบอำนาจให้นายเอนกฟ้องคดีนี้ ขอให้พิพากษาห้ามจำเลยใช้คำว่าHILTON ในการประกอบกิจการค้าประเภทโรงแรมสืบไป จำเลยให้การว่าโจทก์จะเป็นนิติบุคคลหรือไม่ จะประกอบกิจการโรงแรมโดยใช้ชื่อ HILTON หรือไม่ จำเลยไม่ทราบ ไม่รับรอง และขอปฏิเสธ นามโจทก์กับจำเลยที่ ๑ ไม่ใช่นามเดียวกันตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๑๘ ทั้งกฎหมายมาตรานี้คุ้มครองผู้เสียหายในเขตอำนาจศาลไทยเท่านั้น ขอให้ยกฟ้อง ศาลชั้นต้นเห็นว่าคดีพอวินิจฉัยได้แล้ว สั่งงดสืบพยานโจทก์จำเลยแล้วพิพากษายกฟ้องโจทก์ โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ห้ามจำเลยทั้งสี่ใช้คำว่า HILTON เป็นชื่อของจำเลยที่ ๑ หรือใช้ในการประกอบกิจการโรงแรมต่อไป จำเลยทั้งสี่ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยปัญหาข้อกฎหมายว่า ปัญหาตามฎีกาของจำเลยที่ว่าประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๑๘ มุ่งคุ้มครองผู้เสียหายที่อยู่ในประเทศไทยโจทก์อยู่ในประเทศสหรัฐอเมริกาจึงไม่มีอำนาจฟ้องคดีนี้นั้นศาลฎีกาเห็นว่า โจทก์อ้างสิทธิคำว่า HILTON เป็นนามทางการค้าของโจทก์กล่าวหาว่าจำเลยใช้นามเดียวกันโดยมิชอบตามมาตรา ๑๘ กรณีเช่นนี้หาได้มีกฎหมายจำกัดสิทธิมิให้โจทก์ฟ้องคดีต่อศาลในประเทศไทยไม่ โจทก์จึงมีอำนาจฟ้องคดีนี้ มีปัญหาตามฎีกาจำเลยต่อไปว่า การที่ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยชี้ขาดให้โจทก์ชนะคดีโดยไม่มีการสืบพยานชอบหรือไม่ พิเคราะห์แล้วเห็นว่า ข้ออ้างของโจทก์เกี่ยวกับการใช้คำว่า HILTON เป็นนามทางการค้ามานั้น จำเลยให้การไม่รับรองและขอปฏิเสธทั้งให้การต่อสู้ด้วยว่านามที่จำเลยใช้มิใช่นามเดียวกับโจทก์ นอกจากนี้จำเลยให้การไม่รับรองและปฏิเสธการเป็นนิติบุคคลและวัตถุประสงค์ของโจทก์ในเรื่องเหล่านี้ จึงไม่อาจรับฟังเป็นยุติตามคำฟ้องของโจทก์ได้ โจทก์ยังมีหน้าที่นำสืบอยู่ จะวินิจฉัยชี้ขาดให้โจทก์ชนะคดีโดยไม่มีการสืบพยานหาได้ไม่ พิพากษายกคำพิพากษาศาลล่างทั้งสอง ให้ศาลชั้นต้นพิจารณาพิพากษาใหม่ตามรูปคดี(ประสม ศรีเจริญ-อุดม บรรลือสินธุ์-กิติ บูรพรรณ์)ศาลแพ่ง - นายนิธิ ไขแสงศาลอุทธรณ์ - นายศิลปชัย มัทธุรศแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ