คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 797/2484หลักกฎหมาย: ในคดีความผิดฐานยักยอก โจทก์กล่าวในฟ้องว่าโจทก์ได้ฝากเงินแก่จำเลย ทางพิจารณาได้ความว่าโจทก์ให้ลูกจ้างนำเงินไปฝากแก่จำเลยดังนี้ ไม่ถือว่าข้อเท็จจริงต่างกับฟ้อง ลงโทษจำเลยได้โจทก์ฟ้องว่าได้ฝากเงินแก่จำเลยเพื่อให้นายเซ่งเงี๊ยบ จำเลยยักยอกเอาเสียขอให้ลงโทษตามกฎหมายลักษณอาญามาตรา ๓๐๑ ทางพิจารณาได้ความว่า โจทก์ให้ลูกจ้างนำเงินไปฝากจำเลยเพื่อให้นายเซ่งเงี๊ยบที่จังหวัดพระนคร แล้วจำเลยยักยอกเงินนั้น ศาลอาญาพิพากษาลงโทษตาม มาตรา ๓๑๔ จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ไม่เชื่อข้อเท็จจริงว่าได้มีการฝากเงินต่อกันจึงพิพากษากลับให้ยกฟ้อง โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงดังกล่าวข้างต้น แล้ววินิจฉัยต่อไปว่าที่ทนายจำเลยแถลงว่า โจทก์กล่าวในฟ้องว่าโจทก์มอบฝากเงินแก่จำเลยเอง แต่นำสืบว่านายใต้เติ้ยง ลูกจ้างโจทก์เป็นผู้นำไปมอบแก่จำเลยเป็นเหตุให้หลงข้อต่อสู้นั้น เห็นว่าที่โจทก์กล่าวในฟ้องว่า "โจทก์ได้มอบฝากเงินแก่จำเลย" ไม่เป็นการผิดจากความจริง เพราะการฝากได้ฝากในนามของโจทก์ ต้องถือว่าโจทก์เป็นผู้ฝากจะหลงต่อสู้ได้อย่างไร ทั้งเรื่องนี้มีการไต่สวนมูลฟ้องทนายจำเลยก็ฟังอยู่ตลอดจึงพิพากษากลับศาลอุทธรณ์ลงโทษจำเลยตามศาลอาญา ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 797/2484นายซืออิ้ว แซ่ตันโจทก์นายฮั่งซอ แซ่ซื้อจำเลย ป.อ. ม. 314 ป.วิ.อ. ม. 158, ม. 192ในคดีความผิดฐานยักยอก โจทก์กล่าวในฟ้องว่าโจทก์ได้ฝากเงินแก่จำเลย ทางพิจารณาได้ความว่าโจทก์ให้ลูกจ้างนำเงินไปฝากแก่จำเลยดังนี้ ไม่ถือว่าข้อเท็จจริงต่างกับฟ้อง ลงโทษจำเลยได้โจทก์ฟ้องว่าได้ฝากเงินแก่จำเลยเพื่อให้นายเซ่งเงี๊ยบ จำเลยยักยอกเอาเสียขอให้ลงโทษตามกฎหมายลักษณอาญามาตรา ๓๐๑ ทางพิจารณาได้ความว่า โจทก์ให้ลูกจ้างนำเงินไปฝากจำเลยเพื่อให้นายเซ่งเงี๊ยบที่จังหวัดพระนคร แล้วจำเลยยักยอกเงินนั้น ศาลอาญาพิพากษาลงโทษตาม มาตรา ๓๑๔ จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ไม่เชื่อข้อเท็จจริงว่าได้มีการฝากเงินต่อกันจึงพิพากษากลับให้ยกฟ้อง โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงดังกล่าวข้างต้น แล้ววินิจฉัยต่อไปว่าที่ทนายจำเลยแถลงว่า โจทก์กล่าวในฟ้องว่าโจทก์มอบฝากเงินแก่จำเลยเอง แต่นำสืบว่านายใต้เติ้ยง ลูกจ้างโจทก์เป็นผู้นำไปมอบแก่จำเลยเป็นเหตุให้หลงข้อต่อสู้นั้น เห็นว่าที่โจทก์กล่าวในฟ้องว่า "โจทก์ได้มอบฝากเงินแก่จำเลย" ไม่เป็นการผิดจากความจริง เพราะการฝากได้ฝากในนามของโจทก์ ต้องถือว่าโจทก์เป็นผู้ฝากจะหลงต่อสู้ได้อย่างไร ทั้งเรื่องนี้มีการไต่สวนมูลฟ้องทนายจำเลยก็ฟังอยู่ตลอดจึงพิพากษากลับศาลอุทธรณ์ลงโทษจำเลยตามศาลอาญา(อรรถกฤต ช.เพ็ญชาติ-อิศรภักดีธรรมวิเทต-วิเศษ)ศาลชั้นต้น - หลวงกำจร+สารศาลอุทธรณ์ - พระดุลยกรแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่าได้ฝากเงินแก่จำเลยเพื่อให้นายเซ่งเงี๊ยบ จำเลยยักยอกเอาเสียขอให้ลงโทษตามกฎหมายลักษณอาญามาตรา ๓๐๑ ทางพิจารณาได้ความว่า โจทก์ให้ลูกจ้างนำเงินไปฝากจำเลยเพื่อให้นายเซ่งเงี๊ยบที่จังหวัดพระนคร แล้วจำเลยยักยอกเงินนั้น ศาลอาญาพิพากษาลงโทษตาม มาตรา ๓๑๔ จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ไม่เชื่อข้อเท็จจริงว่าได้มีการฝากเงินต่อกันจึงพิพากษากลับให้ยกฟ้อง โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงดังกล่าวข้างต้น แล้ววินิจฉัยต่อไปว่าที่ทนายจำเลยแถลงว่า โจทก์กล่าวในฟ้องว่าโจทก์มอบฝากเงินแก่จำเลยเอง แต่นำสืบว่านายใต้เติ้ยง ลูกจ้างโจทก์เป็นผู้นำไปมอบแก่จำเลยเป็นเหตุให้หลงข้อต่อสู้นั้น เห็นว่าที่โจทก์กล่าวในฟ้องว่า "โจทก์ได้มอบฝากเงินแก่จำเลย" ไม่เป็นการผิดจากความจริง เพราะการฝากได้ฝากในนามของโจทก์ ต้องถือว่าโจทก์เป็นผู้ฝากจะหลงต่อสู้ได้อย่างไร ทั้งเรื่องนี้มีการไต่สวนมูลฟ้องทนายจำเลยก็ฟังอยู่ตลอดจึงพิพากษากลับศาลอุทธรณ์ลงโทษจำเลยตามศาลอาญา ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 797/2484นายซืออิ้ว แซ่ตันโจทก์นายฮั่งซอ แซ่ซื้อจำเลย ป.อ. ม. 314 ป.วิ.อ. ม. 158, ม. 192ในคดีความผิดฐานยักยอก โจทก์กล่าวในฟ้องว่าโจทก์ได้ฝากเงินแก่จำเลย ทางพิจารณาได้ความว่าโจทก์ให้ลูกจ้างนำเงินไปฝากแก่จำเลยดังนี้ ไม่ถือว่าข้อเท็จจริงต่างกับฟ้อง ลงโทษจำเลยได้โจทก์ฟ้องว่าได้ฝากเงินแก่จำเลยเพื่อให้นายเซ่งเงี๊ยบ จำเลยยักยอกเอาเสียขอให้ลงโทษตามกฎหมายลักษณอาญามาตรา ๓๐๑ ทางพิจารณาได้ความว่า โจทก์ให้ลูกจ้างนำเงินไปฝากจำเลยเพื่อให้นายเซ่งเงี๊ยบที่จังหวัดพระนคร แล้วจำเลยยักยอกเงินนั้น ศาลอาญาพิพากษาลงโทษตาม มาตรา ๓๑๔ จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ไม่เชื่อข้อเท็จจริงว่าได้มีการฝากเงินต่อกันจึงพิพากษากลับให้ยกฟ้อง โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงดังกล่าวข้างต้น แล้ววินิจฉัยต่อไปว่าที่ทนายจำเลยแถลงว่า โจทก์กล่าวในฟ้องว่าโจทก์มอบฝากเงินแก่จำเลยเอง แต่นำสืบว่านายใต้เติ้ยง ลูกจ้างโจทก์เป็นผู้นำไปมอบแก่จำเลยเป็นเหตุให้หลงข้อต่อสู้นั้น เห็นว่าที่โจทก์กล่าวในฟ้องว่า "โจทก์ได้มอบฝากเงินแก่จำเลย" ไม่เป็นการผิดจากความจริง เพราะการฝากได้ฝากในนามของโจทก์ ต้องถือว่าโจทก์เป็นผู้ฝากจะหลงต่อสู้ได้อย่างไร ทั้งเรื่องนี้มีการไต่สวนมูลฟ้องทนายจำเลยก็ฟังอยู่ตลอดจึงพิพากษากลับศาลอุทธรณ์ลงโทษจำเลยตามศาลอาญา(อรรถกฤต ช.เพ็ญชาติ-อิศรภักดีธรรมวิเทต-วิเศษ)ศาลชั้นต้น - หลวงกำจร+สารศาลอุทธรณ์ - พระดุลยกรแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ