คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1261/2513หลักกฎหมาย: จำเลยทั้งสองกับพวกอีก 3 คนมาพบผู้ตายกับพวกกำลังขนบุหรี่ ได้พากันไปพูดจาซื้อขายบุหรี่ แล้วพวกของจำเลยคนหนึ่งได้ใช้ปืนยิงผู้ตายถึงแก่ความตาย และได้ร่วมกันลักเอาบุหรี่ของผู้ตายไป แต่ทางพิจารณาฟังไม่ได้ว่าจำเลยทั้งสองได้รู้เห็นเป็นใจหรือร่วมด้วยในการที่พวกของจำเลยใช้ปืนยิงผู้ตาย จำเลยทั้งสองไม่มีความผิดฐานปล้นทรัพย์เป็นเหตุให้ผู้อื่นถึงแก่ความตาย คงมีความผิดเพียงฐานลักทรัพย์ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 335โจทก์ฟ้องว่า จำเลยทั้งสองกับพวกอีก ๓ คน ใช้ปืนยิงนายวงศ์ตายโดยเจตนาฆ่า และเพื่อความสะดวกในการที่จำเลยกับพวกจะลักทรัพย์ของนายวงศ์ แล้วได้ปล้นเอาบุหรี่ของนายวงศ์ไป ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘, ๒๘๙, ๓๔๐, ๘๓ จำเลยทั้งสองให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยทั้งสองมีความผิดฐานปล้นทรัพย์เป็นเหตุให้ผู้อื่นถึงแก่ความตายตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๔๐ วรรคท้าย จำเลยทั้งสองอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ว่าจำเลยทั้งสองมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๓๕ (๗) โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า จำเลยทั้งสองกับพวกอีก ๓ คน ได้มาพบนายวงศ์ผู้ตายกับพวกกำลังขนบุหรี่ออกจากที่ซ่อนในป่า จำเลยกับพวกและผู้ตายกับพวกได้พากันไปพูดจาซื้อขายบุหรี่ที่ในห้างไร่ แล้วพวกของจำเลยคนหนึ่งใช้ปืนยิงผู้ตายถึงแก่ความตาย เมื่อผู้ตายถูกยิงและพวกของผู้ตายหนีไปแล้ว จำเลยกับพวกก็ได้หายไปจากห้างไร่ที่เกิดเหตุพร้อมด้วยบุหรี่ของผู้ตาย ศาลฎีกาเห็นว่า ทางพิจารณาฟังไม่ได้ว่าจำเลยทั้งสองได้รู้เห็นเป็นใจหรือร่วมด้วยในการที่พวกของจำเลยใช้ปืนยิงผู้ตาย การยิงผู้ตายจึงเป็นการกระทำของพวกจำเลย ผู้ที่ยิงนั้นแต่เฉพาะตัว จำเลยทั้งสองไม่มีความผิดฐานปล้นทรัพย์เป็นหตุให้ผู้อื่นถึงแก่ความตาย แต่การที่จำเลยกับพวกได้หายไปพร้อมด้วยบุหรี่ของผู้ตาย ฟังได้ว่าจำเลยทั้งสองได้ร่วมกันลักเอาบุหรี่ของผู้ตายนั้นด้วย ที่ศาลอุทธรณ์พิพากษาว่าจำเลยทั้งสองมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๓๕ (๗) ศาลฎีกาเห็นพ้องด้วย พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1261/2513พนักงานอัยการจังหวัดเชียงรายโจทก์นายจาย ปานันท์ ที่ 1 กับพวกรวม 2 คนล. ป.อ. ม. 335 (7), ม. 340จำเลยทั้งสองกับพวกอีก 3 คนมาพบผู้ตายกับพวกกำลังขนบุหรี่ ได้พากันไปพูดจาซื้อขายบุหรี่ แล้วพวกของจำเลยคนหนึ่งได้ใช้ปืนยิงผู้ตายถึงแก่ความตาย และได้ร่วมกันลักเอาบุหรี่ของผู้ตายไป แต่ทางพิจารณาฟังไม่ได้ว่าจำเลยทั้งสองได้รู้เห็นเป็นใจหรือร่วมด้วยในการที่พวกของจำเลยใช้ปืนยิงผู้ตาย จำเลยทั้งสองไม่มีความผิดฐานปล้นทรัพย์เป็นเหตุให้ผู้อื่นถึงแก่ความตาย คงมีความผิดเพียงฐานลักทรัพย์ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 335โจทก์ฟ้องว่า จำเลยทั้งสองกับพวกอีก ๓ คน ใช้ปืนยิงนายวงศ์ตายโดยเจตนาฆ่า และเพื่อความสะดวกในการที่จำเลยกับพวกจะลักทรัพย์ของนายวงศ์ แล้วได้ปล้นเอาบุหรี่ของนายวงศ์ไป ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘, ๒๘๙, ๓๔๐, ๘๓ จำเลยทั้งสองให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยทั้งสองมีความผิดฐานปล้นทรัพย์เป็นเหตุให้ผู้อื่นถึงแก่ความตายตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๔๐ วรรคท้าย จำเลยทั้งสองอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ว่าจำเลยทั้งสองมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๓๕ (๗) โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า จำเลยทั้งสองกับพวกอีก ๓ คน ได้มาพบนายวงศ์ผู้ตายกับพวกกำลังขนบุหรี่ออกจากที่ซ่อนในป่า จำเลยกับพวกและผู้ตายกับพวกได้พากันไปพูดจาซื้อขายบุหรี่ที่ในห้างไร่ แล้วพวกของจำเลยคนหนึ่งใช้ปืนยิงผู้ตายถึงแก่ความตาย เมื่อผู้ตายถูกยิงและพวกของผู้ตายหนีไปแล้ว จำเลยกับพวกก็ได้หายไปจากห้างไร่ที่เกิดเหตุพร้อมด้วยบุหรี่ของผู้ตาย ศาลฎีกาเห็นว่า ทางพิจารณาฟังไม่ได้ว่าจำเลยทั้งสองได้รู้เห็นเป็นใจหรือร่วมด้วยในการที่พวกของจำเลยใช้ปืนยิงผู้ตาย การยิงผู้ตายจึงเป็นการกระทำของพวกจำเลย ผู้ที่ยิงนั้นแต่เฉพาะตัว จำเลยทั้งสองไม่มีความผิดฐานปล้นทรัพย์เป็นหตุให้ผู้อื่นถึงแก่ความตาย แต่การที่จำเลยกับพวกได้หายไปพร้อมด้วยบุหรี่ของผู้ตาย ฟังได้ว่าจำเลยทั้งสองได้ร่วมกันลักเอาบุหรี่ของผู้ตายนั้นด้วย ที่ศาลอุทธรณ์พิพากษาว่าจำเลยทั้งสองมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๓๕ (๗) ศาลฎีกาเห็นพ้องด้วย พิพากษายืน(ประสาท สุคนธมาน-บุณยเกียรติ อรชุนะกะ-บัญญัติ สุขารมณ์)ศาลจังหวัดเชียงราย - นายสุรัส มุ่งศิลป์ศาลอุทธรณ์ - นายสมคิด มงคลชาติแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยทั้งสองกับพวกอีก ๓ คน ใช้ปืนยิงนายวงศ์ตายโดยเจตนาฆ่า และเพื่อความสะดวกในการที่จำเลยกับพวกจะลักทรัพย์ของนายวงศ์ แล้วได้ปล้นเอาบุหรี่ของนายวงศ์ไป ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘, ๒๘๙, ๓๔๐, ๘๓ จำเลยทั้งสองให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยทั้งสองมีความผิดฐานปล้นทรัพย์เป็นเหตุให้ผู้อื่นถึงแก่ความตายตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๔๐ วรรคท้าย จำเลยทั้งสองอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ว่าจำเลยทั้งสองมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๓๕ (๗) โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า จำเลยทั้งสองกับพวกอีก ๓ คน ได้มาพบนายวงศ์ผู้ตายกับพวกกำลังขนบุหรี่ออกจากที่ซ่อนในป่า จำเลยกับพวกและผู้ตายกับพวกได้พากันไปพูดจาซื้อขายบุหรี่ที่ในห้างไร่ แล้วพวกของจำเลยคนหนึ่งใช้ปืนยิงผู้ตายถึงแก่ความตาย เมื่อผู้ตายถูกยิงและพวกของผู้ตายหนีไปแล้ว จำเลยกับพวกก็ได้หายไปจากห้างไร่ที่เกิดเหตุพร้อมด้วยบุหรี่ของผู้ตาย ศาลฎีกาเห็นว่า ทางพิจารณาฟังไม่ได้ว่าจำเลยทั้งสองได้รู้เห็นเป็นใจหรือร่วมด้วยในการที่พวกของจำเลยใช้ปืนยิงผู้ตาย การยิงผู้ตายจึงเป็นการกระทำของพวกจำเลย ผู้ที่ยิงนั้นแต่เฉพาะตัว จำเลยทั้งสองไม่มีความผิดฐานปล้นทรัพย์เป็นหตุให้ผู้อื่นถึงแก่ความตาย แต่การที่จำเลยกับพวกได้หายไปพร้อมด้วยบุหรี่ของผู้ตาย ฟังได้ว่าจำเลยทั้งสองได้ร่วมกันลักเอาบุหรี่ของผู้ตายนั้นด้วย ที่ศาลอุทธรณ์พิพากษาว่าจำเลยทั้งสองมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๓๕ (๗) ศาลฎีกาเห็นพ้องด้วย พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1261/2513พนักงานอัยการจังหวัดเชียงรายโจทก์นายจาย ปานันท์ ที่ 1 กับพวกรวม 2 คนล. ป.อ. ม. 335 (7), ม. 340จำเลยทั้งสองกับพวกอีก 3 คนมาพบผู้ตายกับพวกกำลังขนบุหรี่ ได้พากันไปพูดจาซื้อขายบุหรี่ แล้วพวกของจำเลยคนหนึ่งได้ใช้ปืนยิงผู้ตายถึงแก่ความตาย และได้ร่วมกันลักเอาบุหรี่ของผู้ตายไป แต่ทางพิจารณาฟังไม่ได้ว่าจำเลยทั้งสองได้รู้เห็นเป็นใจหรือร่วมด้วยในการที่พวกของจำเลยใช้ปืนยิงผู้ตาย จำเลยทั้งสองไม่มีความผิดฐานปล้นทรัพย์เป็นเหตุให้ผู้อื่นถึงแก่ความตาย คงมีความผิดเพียงฐานลักทรัพย์ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 335โจทก์ฟ้องว่า จำเลยทั้งสองกับพวกอีก ๓ คน ใช้ปืนยิงนายวงศ์ตายโดยเจตนาฆ่า และเพื่อความสะดวกในการที่จำเลยกับพวกจะลักทรัพย์ของนายวงศ์ แล้วได้ปล้นเอาบุหรี่ของนายวงศ์ไป ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘, ๒๘๙, ๓๔๐, ๘๓ จำเลยทั้งสองให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยทั้งสองมีความผิดฐานปล้นทรัพย์เป็นเหตุให้ผู้อื่นถึงแก่ความตายตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๔๐ วรรคท้าย จำเลยทั้งสองอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ว่าจำเลยทั้งสองมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๓๕ (๗) โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า จำเลยทั้งสองกับพวกอีก ๓ คน ได้มาพบนายวงศ์ผู้ตายกับพวกกำลังขนบุหรี่ออกจากที่ซ่อนในป่า จำเลยกับพวกและผู้ตายกับพวกได้พากันไปพูดจาซื้อขายบุหรี่ที่ในห้างไร่ แล้วพวกของจำเลยคนหนึ่งใช้ปืนยิงผู้ตายถึงแก่ความตาย เมื่อผู้ตายถูกยิงและพวกของผู้ตายหนีไปแล้ว จำเลยกับพวกก็ได้หายไปจากห้างไร่ที่เกิดเหตุพร้อมด้วยบุหรี่ของผู้ตาย ศาลฎีกาเห็นว่า ทางพิจารณาฟังไม่ได้ว่าจำเลยทั้งสองได้รู้เห็นเป็นใจหรือร่วมด้วยในการที่พวกของจำเลยใช้ปืนยิงผู้ตาย การยิงผู้ตายจึงเป็นการกระทำของพวกจำเลย ผู้ที่ยิงนั้นแต่เฉพาะตัว จำเลยทั้งสองไม่มีความผิดฐานปล้นทรัพย์เป็นหตุให้ผู้อื่นถึงแก่ความตาย แต่การที่จำเลยกับพวกได้หายไปพร้อมด้วยบุหรี่ของผู้ตาย ฟังได้ว่าจำเลยทั้งสองได้ร่วมกันลักเอาบุหรี่ของผู้ตายนั้นด้วย ที่ศาลอุทธรณ์พิพากษาว่าจำเลยทั้งสองมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๓๕ (๗) ศาลฎีกาเห็นพ้องด้วย พิพากษายืน(ประสาท สุคนธมาน-บุณยเกียรติ อรชุนะกะ-บัญญัติ สุขารมณ์)ศาลจังหวัดเชียงราย - นายสุรัส มุ่งศิลป์ศาลอุทธรณ์ - นายสมคิด มงคลชาติแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ