คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 161/2483หลักกฎหมาย: ในคดีฟ้องเรียกทรัพย์มฤดก ทายาทอื่นจะร้องสอดขอส่วนแบ่งมฤดกซึ่งในคดีนั้นจำเลยเป็นมารดาของผู้ร้องดังนี้ไม่เป็นการต้องห้ามตาม ปพพม 1534 คือไม่เป็นอุหลุมคดีนี้พนักงานอัยยการเป็นโจทก์เพื่อประโยชน์ของนางอาคารพานิชยกรรมฟ้องนางทองย้อย ศุภสมุทรซึ่งเป็นมารดานางอาคารเป็นจำเลย ขอให้ศาลสั่งจำเลยออกจากผู้จัดการมฤดกนางหลีและแย่งทรัพย์มฤดกให้แก่นางอาคารฯ โดยนายหลีเป็นบิดาของนางอาคารฯ และสามีจำเลย ในระหว่างพิจารณา หลวงสุวรรณฯ ยื่นคำร้องว่าผู้ร้องเป็นบุตร์ของนายหลีและจำเลยขอให้ศาลแบ่งมฤดกให้ผู้ร้องด้วย ศาลแพ่งสั่งว่า ผู้ร้องจะร้องสอดเข้ามาในคดีด้วยตนเองไม่ได้ ต้องห้ามตามประมวลแพ่งฯ มาตรา ๑๕๓๔ จึงให้ยกคำร้อง ผู้ร้องอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่า มาตรา ๑๕๓๔ เป็นบทห้ามการฟ้องคดี หาได้ห้ามถึงการร้องสอดเข้ารับมฤดกไม่ และเห็นต่อไปว่า มาตรานี้เป็นบทตัดสิทธิและเป็นข้อยกเว้นของสิทธิในการฟ้องคดี จึงควรแปลความโดยเคร่งครัด ผู้ร้องมีสิทธิร้องสอดเข้ามาได้ อัยยการโจทก์ ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่ามาตรา ๑๕๓๔ ว่าด้วยการฟ้องคดีโดยฉะเพาะ และเป็นบทบัญญัติที่ตัดสิทธิจำต้องแปลความโดยเคร่งครัด การที่หลวงสุวรรณ ฯ ร้องสอดเข้ามานี้เป็นการขอรับส่วนแบ่งมฤดก หาใช่เป็นการฟ้องมารดาไม่ คำร้อง สอดนี้จึงไม่ต้องห้ามตามประมวลแพ่ง ฯ มาตรา ๑๕๓๔ ให้ยกฎีกาโจทก์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 161/2483พนักงานอัยยการเพื่อประโยชน์ นางอาคารพานอชยกรรมโจทก์นางทองย้อย ศุภสมุทรล.หลวงสุวรรณศาสน์ศุภนิตย์ผู้ร้อง ป.พ.พ. ม. 1534ในคดีฟ้องเรียกทรัพย์มฤดก ทายาทอื่นจะร้องสอดขอส่วนแบ่งมฤดกซึ่งในคดีนั้นจำเลยเป็นมารดาของผู้ร้องดังนี้ไม่เป็นการต้องห้ามตาม ปพพม 1534 คือไม่เป็นอุหลุมคดีนี้พนักงานอัยยการเป็นโจทก์เพื่อประโยชน์ของนางอาคารพานิชยกรรมฟ้องนางทองย้อย ศุภสมุทรซึ่งเป็นมารดานางอาคารเป็นจำเลย ขอให้ศาลสั่งจำเลยออกจากผู้จัดการมฤดกนางหลีและแย่งทรัพย์มฤดกให้แก่นางอาคารฯ โดยนายหลีเป็นบิดาของนางอาคารฯ และสามีจำเลย ในระหว่างพิจารณา หลวงสุวรรณฯ ยื่นคำร้องว่าผู้ร้องเป็นบุตร์ของนายหลีและจำเลยขอให้ศาลแบ่งมฤดกให้ผู้ร้องด้วย ศาลแพ่งสั่งว่า ผู้ร้องจะร้องสอดเข้ามาในคดีด้วยตนเองไม่ได้ ต้องห้ามตามประมวลแพ่งฯ มาตรา ๑๕๓๔ จึงให้ยกคำร้อง ผู้ร้องอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่า มาตรา ๑๕๓๔ เป็นบทห้ามการฟ้องคดี หาได้ห้ามถึงการร้องสอดเข้ารับมฤดกไม่ และเห็นต่อไปว่า มาตรานี้เป็นบทตัดสิทธิและเป็นข้อยกเว้นของสิทธิในการฟ้องคดี จึงควรแปลความโดยเคร่งครัด ผู้ร้องมีสิทธิร้องสอดเข้ามาได้ อัยยการโจทก์ ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่ามาตรา ๑๕๓๔ ว่าด้วยการฟ้องคดีโดยฉะเพาะ และเป็นบทบัญญัติที่ตัดสิทธิจำต้องแปลความโดยเคร่งครัด การที่หลวงสุวรรณ ฯ ร้องสอดเข้ามานี้เป็นการขอรับส่วนแบ่งมฤดก หาใช่เป็นการฟ้องมารดาไม่ คำร้อง สอดนี้จึงไม่ต้องห้ามตามประมวลแพ่ง ฯ มาตรา ๑๕๓๔ ให้ยกฎีกาโจทก์(ดูปลาตร์-อิศร-อรรถกฤต ช.เพ็ญชาติ)ศาลชั้นต้น - ++ศาลอุทธรณ์ - ++แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: คดีนี้พนักงานอัยยการเป็นโจทก์เพื่อประโยชน์ของนางอาคารพานิชยกรรมฟ้องนางทองย้อย ศุภสมุทรซึ่งเป็นมารดานางอาคารเป็นจำเลย ขอให้ศาลสั่งจำเลยออกจากผู้จัดการมฤดกนางหลีและแย่งทรัพย์มฤดกให้แก่นางอาคารฯ โดยนายหลีเป็นบิดาของนางอาคารฯ และสามีจำเลย ในระหว่างพิจารณา หลวงสุวรรณฯ ยื่นคำร้องว่าผู้ร้องเป็นบุตร์ของนายหลีและจำเลยขอให้ศาลแบ่งมฤดกให้ผู้ร้องด้วย ศาลแพ่งสั่งว่า ผู้ร้องจะร้องสอดเข้ามาในคดีด้วยตนเองไม่ได้ ต้องห้ามตามประมวลแพ่งฯ มาตรา ๑๕๓๔ จึงให้ยกคำร้อง ผู้ร้องอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่า มาตรา ๑๕๓๔ เป็นบทห้ามการฟ้องคดี หาได้ห้ามถึงการร้องสอดเข้ารับมฤดกไม่ และเห็นต่อไปว่า มาตรานี้เป็นบทตัดสิทธิและเป็นข้อยกเว้นของสิทธิในการฟ้องคดี จึงควรแปลความโดยเคร่งครัด ผู้ร้องมีสิทธิร้องสอดเข้ามาได้ อัยยการโจทก์ ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่ามาตรา ๑๕๓๔ ว่าด้วยการฟ้องคดีโดยฉะเพาะ และเป็นบทบัญญัติที่ตัดสิทธิจำต้องแปลความโดยเคร่งครัด การที่หลวงสุวรรณ ฯ ร้องสอดเข้ามานี้เป็นการขอรับส่วนแบ่งมฤดก หาใช่เป็นการฟ้องมารดาไม่ คำร้อง สอดนี้จึงไม่ต้องห้ามตามประมวลแพ่ง ฯ มาตรา ๑๕๓๔ ให้ยกฎีกาโจทก์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 161/2483พนักงานอัยยการเพื่อประโยชน์ นางอาคารพานอชยกรรมโจทก์นางทองย้อย ศุภสมุทรล.หลวงสุวรรณศาสน์ศุภนิตย์ผู้ร้อง ป.พ.พ. ม. 1534ในคดีฟ้องเรียกทรัพย์มฤดก ทายาทอื่นจะร้องสอดขอส่วนแบ่งมฤดกซึ่งในคดีนั้นจำเลยเป็นมารดาของผู้ร้องดังนี้ไม่เป็นการต้องห้ามตาม ปพพม 1534 คือไม่เป็นอุหลุมคดีนี้พนักงานอัยยการเป็นโจทก์เพื่อประโยชน์ของนางอาคารพานิชยกรรมฟ้องนางทองย้อย ศุภสมุทรซึ่งเป็นมารดานางอาคารเป็นจำเลย ขอให้ศาลสั่งจำเลยออกจากผู้จัดการมฤดกนางหลีและแย่งทรัพย์มฤดกให้แก่นางอาคารฯ โดยนายหลีเป็นบิดาของนางอาคารฯ และสามีจำเลย ในระหว่างพิจารณา หลวงสุวรรณฯ ยื่นคำร้องว่าผู้ร้องเป็นบุตร์ของนายหลีและจำเลยขอให้ศาลแบ่งมฤดกให้ผู้ร้องด้วย ศาลแพ่งสั่งว่า ผู้ร้องจะร้องสอดเข้ามาในคดีด้วยตนเองไม่ได้ ต้องห้ามตามประมวลแพ่งฯ มาตรา ๑๕๓๔ จึงให้ยกคำร้อง ผู้ร้องอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่า มาตรา ๑๕๓๔ เป็นบทห้ามการฟ้องคดี หาได้ห้ามถึงการร้องสอดเข้ารับมฤดกไม่ และเห็นต่อไปว่า มาตรานี้เป็นบทตัดสิทธิและเป็นข้อยกเว้นของสิทธิในการฟ้องคดี จึงควรแปลความโดยเคร่งครัด ผู้ร้องมีสิทธิร้องสอดเข้ามาได้ อัยยการโจทก์ ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่ามาตรา ๑๕๓๔ ว่าด้วยการฟ้องคดีโดยฉะเพาะ และเป็นบทบัญญัติที่ตัดสิทธิจำต้องแปลความโดยเคร่งครัด การที่หลวงสุวรรณ ฯ ร้องสอดเข้ามานี้เป็นการขอรับส่วนแบ่งมฤดก หาใช่เป็นการฟ้องมารดาไม่ คำร้อง สอดนี้จึงไม่ต้องห้ามตามประมวลแพ่ง ฯ มาตรา ๑๕๓๔ ให้ยกฎีกาโจทก์(ดูปลาตร์-อิศร-อรรถกฤต ช.เพ็ญชาติ)ศาลชั้นต้น - ++ศาลอุทธรณ์ - ++แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุหมายเหตุ: 107074. คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 160/2483 พิมพ์คำพิพากษาฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 160/2483 ป.อ. ม. 250()แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ