ประกาศกระทรวงมหาดไทยประกาศกระทรวงมหาดไทยเรื่องการอนุญาตให้คนต่างด้าวบางจำพวกอยู่ในราชอาณาจักรเป็นกรณีพิเศษสำหรับผู้เสียหายจากการกระทำผิดฐานค้ามนุษย์[๑] อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๗ แห่งพระราชบัญญัติคนเข้าเมือง พ.ศ. ๒๕๒๒รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยโดยอนุมัติของคณะรัฐมนตรี เมื่อวันที่ ๔ พฤษภาคม พ.ศ.๒๕๕๓ ออกประกาศไว้ ดังต่อไปนี้ข้อ ๑คนต่างด้าวที่ได้รับอนุญาตให้อยู่ในราชอาณาจักรเป็นกรณีพิเศษ ตามประกาศนี้ หมายถึงคนต่างด้าวที่พนักงานสอบสวนพิจารณาแล้วเห็นว่าเป็นผู้เสียหายจากการค้ามนุษย์ตามพระราชบัญญัติป้องกันและปราบปรามการค้ามนุษย์พ.ศ. ๒๕๕๑และผู้เสียหายนั้นสมัครใจยินยอมเข้ารับการช่วยเหลือและคุ้มครองสวัสดิภาพในหน่วยงานของกระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ เพื่อดำเนินการอย่างใดอย่างหนึ่ง ดังต่อไปนี้(๑)เพื่อประโยชน์ในการดำเนินคดีกับผู้กระทำความผิดตามพระราชบัญญัติป้องกันและปราบปรามการค้ามนุษย์พ.ศ. ๒๕๕๑(๒) เพื่อการรักษาพยาบาล การบำบัดฟื้นฟูทางร่างกายและจิตใจหรือการเรียกร้องสิทธิของผู้เสียหายจากการค้ามนุษย์[คำว่า กระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์แก้ไขเพิ่มเติมโดยข้อ ๒ แห่งประกาศกระทรวงมหาดไทยเรื่อง การอนุญาตให้คนต่างด้าวบางจำพวกอยู่ในราชอาณาจักรเป็นกรณีพิเศษ สำหรับผู้เสียหายจากการกระทำผิดฐานค้ามนุษย์(ฉบับที่ ๒)]ข้อ ๒ ให้กระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ส่งหลักฐานของคนต่างด้าวตามข้อ ๑พร้อมทั้งเสนอระยะเวลาให้อยู่ในราชอาณาจักรได้ไม่เกินหนึ่งปีและหากมีความจำเป็นตามข้อเท็จจริงแห่งคดี ให้สามารถขอขยายระยะเวลาได้ครั้งละไม่เกินหนึ่งปีให้ปลัดกระทรวงมหาดไทยพิจารณาอนุญาต และกำหนดระยะเวลาให้คนต่างด้าวผู้นั้นอยู่ในราชอาณาจักรเพื่อใช้รายงานตัวต่อนายทะเบียนอำเภอ หรือนายทะเบียนท้องถิ่น ในการจัดทำทะเบียนประวัติและบัตรประจำตัวตามกฎหมายว่าด้วยการทะเบียนราษฎรตามเงื่อนไขและวิธีการที่ผู้อำนวยการทะเบียนกลางกำหนด[๒]หากคนต่างด้าวที่ประสงค์จะทำงาน และกระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์พิจารณาความเหมาะสมแล้วให้ไปรายงานตัวต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ตามกฎหมายว่าด้วยการทำงานของคนต่างด้าวเพื่อขอรับใบอนุญาตทำงานตามเงื่อนไขที่อธิบดีกรมการจัดหางานกำหนดและไม่เกินระยะเวลาที่กระทรวงมหาดไทยกำหนด[คำว่า กระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์แก้ไขเพิ่มเติมโดยข้อ ๒ แห่งประกาศกระทรวงมหาดไทยเรื่อง การอนุญาตให้คนต่างด้าวบางจำพวกอยู่ในราชอาณาจักรเป็นกรณีพิเศษ สำหรับผู้เสียหายจากการกระทำผิดฐานค้ามนุษย์(ฉบับที่ ๒)]ข้อ ๓การเคลื่อนย้ายคนต่างด้าวออกนอกเขตท้องที่จังหวัดที่ได้จัดทำทะเบียนประวัติเพื่อการทำงานให้สามารถกระทำได้เมื่อกระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ได้รับอนุญาตจากปลัดกระทรวงมหาดไทยหรือผู้ซึ่งได้รับมอบหมายในเขตท้องที่กรุงเทพมหานคร หรือผู้ว่าราชการจังหวัดหรือผู้ซึ่งได้รับมอบหมายในเขตท้องที่จังหวัดอื่นโดยให้เคลื่อนย้ายคนต่างด้าวเพื่อการทำงานได้เฉพาะในจังหวัดที่มีเขตติดต่อกับจังหวัดที่ได้จัดทำทะเบียนประวัติไว้ภายใต้การกำกับดูแลของเจ้าหน้าที่กระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์สำหรับการเคลื่อนย้ายคนต่างด้าวเพื่อดำเนินการตามข้อ ๑ (๑) และ (๒)หรือเพื่อเหตุผลด้านมนุษยธรรม หรือกิจกรรมสาธารณะอื่นให้กระทำได้เมื่ออยู่ภายใต้การกำกับดูแลของเจ้าหน้าที่กระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์[คำว่า กระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์แก้ไขเพิ่มเติมโดยข้อ ๒ แห่งประกาศกระทรวงมหาดไทยเรื่อง การอนุญาตให้คนต่างด้าวบางจำพวกอยู่ในราชอาณาจักรเป็นกรณีพิเศษ สำหรับผู้เสียหายจากการกระทำผิดฐานค้ามนุษย์(ฉบับที่ ๒)]ข้อ ๔ มิให้นำมาตรา ๕๔แห่งพระราชบัญญัติคนเข้าเมือง พ.ศ. ๒๕๒๒ มาใช้บังคับแก่คนต่างด้าวตามข้อ ๑ที่ได้จัดทำทะเบียนประวัติและบัตรประจำตัวแล้ว และได้รับอนุญาตให้อยู่ในราชอาณาจักรเป็นการชั่วคราวเพื่อรอการส่งกลับไปนอกราชอาณาจักรยังประเทศที่คนต่างด้าวนั้นมีถิ่นที่อยู่หรือมีภูมิลำเนาจนกว่าการช่วยเหลือหรือการคุ้มครองสวัสดิภาพสิ้นสุดข้อ ๕ให้ปลัดกระทรวงมหาดไทยหรือผู้ซึ่งได้รับมอบหมายมีอำนาจเพิกถอนการอนุญาตให้อยู่ในราชอาณาจักรได้เป็นการชั่วคราวของคนต่างด้าวตามประกาศนี้ในกรณีที่คนต่างด้าวดังกล่าวมีพฤติการณ์ที่ขัดต่อความสงบเรียบร้อยหรือศีลธรรมอันดีของประชาชนหรือมีพฤติการณ์น่าเชื่อว่าเป็นภัยต่อสังคมหรือจะก่อเหตุร้ายให้เกิดอันตรายต่อความสงบสุขหรือความปลอดภัยของประชาชน หรือความมั่นคงแห่งราชอาณาจักรข้อ ๖การอนุญาตให้คนต่างด้าวอยู่ในราชอาณาจักรได้เป็นการชั่วคราวตามประกาศนี้เป็นอันสิ้นผลเมื่อคนต่างด้าวที่ได้รับอนุญาตมีกรณีอย่างใดอย่างหนึ่ง ดังต่อไปนี้(๑) พ้นจากสภาพการให้ความช่วยเหลือของกระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ ตามมาตรา ๓๓แห่งพระราชบัญญัติป้องกันและปราบปรามการค้ามนุษย์ พ.ศ. ๒๕๕๑(๒) ต้องโทษจำคุกตามคำพิพากษาถึงที่สุดของศาลเว้นแต่ความผิดซึ่งได้กระทำโดยประมาทหรือความผิดลหุโทษ(๓) ออกนอกเขตท้องที่จังหวัดโดยไม่ได้รับอนุญาตตามข้อ ๓ เว้นแต่(ก) ได้รับอนุญาตทำงานรับใช้ในบ้านให้เคลื่อนย้ายคนต่างด้าวออกนอกเขตท้องที่จังหวัดที่ได้รับอนุญาต เพื่อติดตามนายจ้างสามีหรือภรรยาของนายจ้างไปทำหน้าที่การงานที่รับผิดชอบโดยนายจ้างสามีหรือภรรยาของนายจ้างและลูกจ้างจะต้องเดินทางไปด้วยกันและต้องแสดงบัตรประจำตัวต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ทุกครั้งที่มีการขอตรวจ(ข) เพื่อปฏิบัติตามกฎหมาย ระเบียบ ข้อบังคับ เป็นพยานศาล ได้รับหมายเรียกจากพนักงานสอบสวนหรือเพื่อการรักษาพยาบาลหรือการบำบัดฟื้นฟูทางร่างกายและจิตใจของผู้เสียหายจากการค้ามนุษย์โดยให้หน่วยงานของกระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์จัดเจ้าหน้าที่กำกับดูแลในการเดินทางเพื่อไปดำเนินการดังกล่าว(๔) ถูกเพิกถอนการอนุญาตให้อยู่ในราชอาณาจักรตามข้อ ๕[คำว่า กระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์แก้ไขเพิ่มเติมโดยข้อ ๒ แห่งประกาศกระทรวงมหาดไทยเรื่อง การอนุญาตให้คนต่างด้าวบางจำพวกอยู่ในราชอาณาจักรเป็นกรณีพิเศษ สำหรับผู้เสียหายจากการกระทำผิดฐานค้ามนุษย์(ฉบับที่ ๒)]ข้อ ๗เมื่อสิ้นสุดระยะเวลาการอนุญาตให้คนต่างด้าวอยู่ในราชอาณาจักรตามข้อ ๖หรือสิ้นสุดการดำเนินการช่วยเหลือหรือคุ้มครองสวัสดิภาพ ให้กระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์แจ้งสำนักทะเบียนกลาง กรมการปกครองจำหน่ายคนต่างด้าวดังกล่าวออกจากฐานข้อมูลทะเบียนประวัติและเรียกบัตรประจำตัวคืน[คำว่า กระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์แก้ไขเพิ่มเติมโดยข้อ ๒ แห่งประกาศกระทรวงมหาดไทยเรื่อง การอนุญาตให้คนต่างด้าวบางจำพวกอยู่ในราชอาณาจักรเป็นกรณีพิเศษ สำหรับผู้เสียหายจากการกระทำผิดฐานค้ามนุษย์(ฉบับที่ ๒)]ทั้งนี้ ตั้งแต่วันประกาศเป็นต้นไปประกาศณ วันที่ ๒๔ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๕๔ชวรัตน์ ชาญวีรกูลรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยประกาศกระทรวงมหาดไทยเรื่อง การอนุญาตให้คนต่างด้าวบางจำพวกอยู่ในราชอาณาจักรเป็นกรณีพิเศษ สำหรับผู้เสียหายจากการกระทำผิดฐานค้ามนุษย์(ฉบับที่ ๒)[๓]ปริยานุช/จัดทำ๒๐ เมษายน ๒๕๕๔ณัฐวดี/ตรวจ๒๐ เมษายน ๒๕๕๔ฐิติพร/ปรับปรุง๑๐ พฤศจิกายน ๒๕๕๘ชวัลพร/เพิ่มเติม๓ พฤษภาคม ๒๕๕๙[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๒๘/ตอนพิเศษ ๓๘ ง/หน้า ๑๗/๓๑ มีนาคม ๒๕๕๔[๒] ข้อ ๒วรรคหนึ่ง แก้ไขเพิ่มเติมโดยประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่องการอนุญาตให้คนต่างด้าวบางจำพวกอยู่ในราชอาณาจักรเป็นกรณีพิเศษ สำหรับผู้เสียหายจากการกระทำผิดฐานค้ามนุษย์(ฉบับที่ ๒)[๓] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๓๓/ตอนพิเศษ ๗๗ ง/หน้า ๔/๓๑ มีนาคม ๒๕๕๙