คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 500/2477หลักกฎหมาย: อย่างไรเรียกว่ากระทำผิดต่างกรรมต่างวาระกันลักโคเขาไปตอนหนึ่งแล้วแล้วเอาไปฆ่าเสียเป็นการกระทำต่างกรรมต่างวาระกัน มีผิด 2 กะทงตาม ม.294 และ พ.ร.บ.ฆ่าโคกระบือ ฯ ฎีกาอุทธรณ์ ม.5 แก้มากได้ความว่าจำเลยสมคบกันลักโคของ ช.ไป ๑ ตัว แล้วไปฆ่าเอาเนื้อหนังเป็นประโยชน์โดยมิได้รับอนุญาตโจทก์จึงฟ้องขอให้ลงโทษ ศาลเดิมพิพากษาว่าจำเลยมีผิด ๒ กะทงให้จำคุกฐานลักทรัพย์กะทงหนึ่ง กับฐานปรับฆ่าโคโดยมิได้รับอนุญาตตามพ.ร.บ.ลักษณฆ่าโคกระบือ ร.ศ.๑๑+ อีกกะทงหนึ่ง ศาลอุทธรณ์เห็นว่าการกระทำของจำเลยอยู่ในวาระเดียวกัน ให้จำคุกฐานลักทรัพย์ซึ่งเป็นบทที่หนักแต่กะทงเดียว ศาลฎีกาเห็นว่าโจทก์นำสืบได้ว่าจำเลยสมคบกันลักโคไปตอนหนึ่ง แล้วภายหลังจึงเอาโคไปฆ่าเสียเป็นการขาดตอนกันแล้ว แลต่างกรรมต่างวาระกันอันเป็นผิดต่อกฎหมายหลายกะทง จึงพิพากษายืนตามศาลเดิม ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 500/2477อัยยการร้อยเอ็ดโจทก์นายเลี้ยง ศิริแสน นายฮัวะ พิภาจัน นายกั่น อุ่นเจริญจำเลย อาชญา ม. 70-71-294 พ.ร.บ.ลักษณะฆ่าโค กระบือและสุกรตามหัวเมือง ร.ศ.119 ม. 18อย่างไรเรียกว่ากระทำผิดต่างกรรมต่างวาระกันลักโคเขาไปตอนหนึ่งแล้วแล้วเอาไปฆ่าเสียเป็นการกระทำต่างกรรมต่างวาระกัน มีผิด 2 กะทงตาม ม.294 และ พ.ร.บ.ฆ่าโคกระบือ ฯ ฎีกาอุทธรณ์ ม.5 แก้มากได้ความว่าจำเลยสมคบกันลักโคของ ช.ไป ๑ ตัว แล้วไปฆ่าเอาเนื้อหนังเป็นประโยชน์โดยมิได้รับอนุญาตโจทก์จึงฟ้องขอให้ลงโทษ ศาลเดิมพิพากษาว่าจำเลยมีผิด ๒ กะทงให้จำคุกฐานลักทรัพย์กะทงหนึ่ง กับฐานปรับฆ่าโคโดยมิได้รับอนุญาตตามพ.ร.บ.ลักษณฆ่าโคกระบือ ร.ศ.๑๑+ อีกกะทงหนึ่ง ศาลอุทธรณ์เห็นว่าการกระทำของจำเลยอยู่ในวาระเดียวกัน ให้จำคุกฐานลักทรัพย์ซึ่งเป็นบทที่หนักแต่กะทงเดียว ศาลฎีกาเห็นว่าโจทก์นำสืบได้ว่าจำเลยสมคบกันลักโคไปตอนหนึ่ง แล้วภายหลังจึงเอาโคไปฆ่าเสียเป็นการขาดตอนกันแล้ว แลต่างกรรมต่างวาระกันอันเป็นผิดต่อกฎหมายหลายกะทง จึงพิพากษายืนตามศาลเดิม(พรหม-กฤต-อิศร)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ได้ความว่าจำเลยสมคบกันลักโคของ ช.ไป ๑ ตัว แล้วไปฆ่าเอาเนื้อหนังเป็นประโยชน์โดยมิได้รับอนุญาตโจทก์จึงฟ้องขอให้ลงโทษ ศาลเดิมพิพากษาว่าจำเลยมีผิด ๒ กะทงให้จำคุกฐานลักทรัพย์กะทงหนึ่ง กับฐานปรับฆ่าโคโดยมิได้รับอนุญาตตามพ.ร.บ.ลักษณฆ่าโคกระบือ ร.ศ.๑๑+ อีกกะทงหนึ่ง ศาลอุทธรณ์เห็นว่าการกระทำของจำเลยอยู่ในวาระเดียวกัน ให้จำคุกฐานลักทรัพย์ซึ่งเป็นบทที่หนักแต่กะทงเดียว ศาลฎีกาเห็นว่าโจทก์นำสืบได้ว่าจำเลยสมคบกันลักโคไปตอนหนึ่ง แล้วภายหลังจึงเอาโคไปฆ่าเสียเป็นการขาดตอนกันแล้ว แลต่างกรรมต่างวาระกันอันเป็นผิดต่อกฎหมายหลายกะทง จึงพิพากษายืนตามศาลเดิม ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 500/2477อัยยการร้อยเอ็ดโจทก์นายเลี้ยง ศิริแสน นายฮัวะ พิภาจัน นายกั่น อุ่นเจริญจำเลย อาชญา ม. 70-71-294 พ.ร.บ.ลักษณะฆ่าโค กระบือและสุกรตามหัวเมือง ร.ศ.119 ม. 18อย่างไรเรียกว่ากระทำผิดต่างกรรมต่างวาระกันลักโคเขาไปตอนหนึ่งแล้วแล้วเอาไปฆ่าเสียเป็นการกระทำต่างกรรมต่างวาระกัน มีผิด 2 กะทงตาม ม.294 และ พ.ร.บ.ฆ่าโคกระบือ ฯ ฎีกาอุทธรณ์ ม.5 แก้มากได้ความว่าจำเลยสมคบกันลักโคของ ช.ไป ๑ ตัว แล้วไปฆ่าเอาเนื้อหนังเป็นประโยชน์โดยมิได้รับอนุญาตโจทก์จึงฟ้องขอให้ลงโทษ ศาลเดิมพิพากษาว่าจำเลยมีผิด ๒ กะทงให้จำคุกฐานลักทรัพย์กะทงหนึ่ง กับฐานปรับฆ่าโคโดยมิได้รับอนุญาตตามพ.ร.บ.ลักษณฆ่าโคกระบือ ร.ศ.๑๑+ อีกกะทงหนึ่ง ศาลอุทธรณ์เห็นว่าการกระทำของจำเลยอยู่ในวาระเดียวกัน ให้จำคุกฐานลักทรัพย์ซึ่งเป็นบทที่หนักแต่กะทงเดียว ศาลฎีกาเห็นว่าโจทก์นำสืบได้ว่าจำเลยสมคบกันลักโคไปตอนหนึ่ง แล้วภายหลังจึงเอาโคไปฆ่าเสียเป็นการขาดตอนกันแล้ว แลต่างกรรมต่างวาระกันอันเป็นผิดต่อกฎหมายหลายกะทง จึงพิพากษายืนตามศาลเดิม(พรหม-กฤต-อิศร)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ