คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3178/2533หลักกฎหมาย: เจ้าพนักงานเดินหมายปิดหมายเรียกและสำเนาคำฟ้องกับปิดหมายนัดสืบพยานโจทก์ไว้ที่สำนักงานบริษัทจำเลย ซึ่ง กรรมการผู้จัดการและพนักงานของจำเลยอยู่อาศัยในสถานที่ดังกล่าว จึงเป็นการส่งหมายโดย ชอบ ตาม ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา 74 และมาตรา 79 เมื่อจำเลยไม่ได้ยื่นคำให้การภายในกำหนดและไม่ได้มาศาลในวันนัดสืบพยานโจทก์ ถือได้ ว่าจำเลยจงใจขาดนัดยื่นคำให้การและขาดนัดพิจารณา ไม่มีเหตุที่จะขอให้พิจารณาใหม่ได้ .คดีสืบเนื่องมาจากศาลภาษีอากรกลางพิพากษาให้กรณีที่จำเลยขาดนัดยื่นคำให้การและขาดนัดพิจารณา ให้จำเลยชำระเงินภาษีอากรเพิ่มและเงินเพิ่มต่าง ๆ แก่โจทก์จำเลยยื่นคำร้องลงวันที่ 17 ตุลาคม 2531 มีความว่าจำเลยมิได้จงใจขาดนัดและคัดค้านคำตัดสินชี้ขาดของศาลภาษีอากรกลาวว่าจำเลยมีทางชนะคดีขอให้พิจารณาคดีใหม่ โจทก์ยื่นคำร้องคัดค้าน ศาลภาษีอากรกลางไต่สวนแล้วมีคำสั่งให้ยกคำร้องจำเลยอุทธรณ์ต่อศาลฎีกาศาลฎีกาแผนกคดีภาษีอากรวินิจฉัยว่า พิเคราะห์พยานหลักฐานที่ทั้งสองฝ่ายนำสืบมาแล้ว ตามคำเบิกความของนายสรวุฒิ นิลโสภาพนักงานเดิมหมายของศาลภาษีอากรกลางได้ความว่า ได้ไปส่งหมายเรียกและสำเนาคำฟ้องให้จำเลยครั้งแรกเมื่อวันที่ 9 มีนาคม 2530 ที่บ้านเลขที่ 21/2 ถนนเพชรเกษม แขวงบางแคเหนือ เขตภาษีเจริญกรุงเทพมหานคร โดยสอบถามที่อยู่ตามบ้านเลขที่ดังกล่าวจากเจ้าหน้าที่ไปรษณีย์ นายสราวุฒิได้กดกริ่งประตูเรียกและใช้เสียงเรียกไม่มีใตรมาเปิดประตุ จึงกลับมารายงานต่อศาลตามรายงานเจ้าหน้าที่อันดับที่ 6 ในสำนวน ต่อมาเมื่อวันที่ 23 มีนาคม 2531ได้นำหมายเรียกและสำเนาคำฟ้องไปส่งที่บ้านเลขที่ดังกล่าวอีก แต่เมื่อกดกริ่งเรียกและใช้เสียงเรียกให้คนมารับไม่มีคนมารับหมายจึงได้ปิดหมายและสำเนาคำฟ้องตามคำสั่งศาลไว้ที่ประตูด้านซ้ายมือโดยเจาะรูของหมายเรียกและสำเนาคำฟ้องแล้วใช้เชือกผูกติดไว้กับช่องเหล็กด้านบนของประตู แล้วทำหลักฐานใบรับหนังสือหรือหมายไว้โดยทำแผนที่แสดงที่ตั้งของสำนักงานบริษัทจำเลยไว้ด้านหลังตามเอกสารในสำนวนอันดับที่ 8 แผ่นที่สอง นายสรวุฒิเป็นพนักงานของศาลไม่มีส่วนได้เสียกับฝ่ายหนึ่งฝ่ายใด และเชื่อได้ว่าปฏิบัติหน้าที่ไปตามที่ได้รับมอบหมายในการส่งหมายเรียกและสำเนาคำฟ้องสำหรับการนี้นอกจากนั้นจ่าเอกบุญยิ่ง ยั่งยืน พยานจำเลยก็เบิกความรับว่าแผนที่ด้านหลังใบรับหนังสือมายนั้นเป็นแผนที่สังเขปของการเดินทางไปยังบริษัทจำเลยตรงที่เป็นเครื่องหมายกากบาทนั้นเป็นที่ตั้งของบริษัทจำเลย เอกสารดังกล่าวนั้นได้มีขึ้นและเป็นอยู่ก่อนที่จะมีกรณีเป็นข้อพิพาทในขั้นขอให้พิจารณาใหม่ ฟังได้ว่าเป็นเอกสารที่ถูกต้องแท้จริง และเมื่อมีการส่งหมายแจ้งวันนัดสืบพยานโจทก์ การส่งหมายก็ได้ไปปิดไว้ตามคำสั่งศาลที่บ้านเลขที่เดิม การส่งหมายเรียกและสำเนาคำฟ้องรวมทั้งการส่งหมายนัดสืบพยานโจทก์จึงเป็นการส่งที่ชอบด้วยกำหนดไว้ในประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 74และมาตรา 79 ข้อที่จำเลยนำสืบว่าน่าจะไม่มีการส่งหมายหรือปิดหมายไว้ที่ภูมิลำเนาของจำเลยนั้นรับฟังไม่ได้ ในเมื่อการส่งหมายเรียกและสำเนาคำฟ้องรวมทั้งหมายนัดสืบพยานโจทก์เป็นการส่งโดยชอบแล้ว และจำเลยนำสืบว่ากรรมการผู้จัดการของพนักงานของจำเลยก็อยู่อาศัยในสถานที่ที่ได้มีการปิดหมายไว้ มิใช่การณีที่จำเลยมิได้อยู่ที่ภูมิลำเนาที่ปิดหมายอันอาจจะไม่ทราบได้ ดังนั้น ในกรณีนี้ต้องถือว่าจำเลยได้รับหมายเรียกและสำเนาคำฟ้องและหมายแจ้งวันนัดสืบพยานโจทก์แล้ว เมื่อจำเลยไม่ยื่นคำให้การในกำหนดและไม่มาศาลในวันนัดสืบพยานโจทก์ โดยไม่มีเหตุสมควรประการอื่นเป็นข้ออ้างจึงต้องถือว่าจำเลบจงใจขาดนัดยื่นคำให้การและขาดนัดพิจารณษศาลภาษีอากรกลางมีคำสั่งให้ยกคำร้องของจำเลย ศาลฎีกาเห็นพ้องด้วยอุทธรณ์ของจำเลยฟังไม่ขึ้นพิพากษายืน. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3178/2533กรมศุลกากร กับพวกโจทก์บริษัท เท็คนอติค จำกัดจำเลย ป.วิ.พ. ม. 74 (2), ม. 79, ม. 197, ม. 202, ม. 208, ม. 209เจ้าพนักงานเดินหมายปิดหมายเรียกและสำเนาคำฟ้องกับปิดหมายนัดสืบพยานโจทก์ไว้ที่สำนักงานบริษัทจำเลย ซึ่ง กรรมการผู้จัดการและพนักงานของจำเลยอยู่อาศัยในสถานที่ดังกล่าว จึงเป็นการส่งหมายโดย ชอบ ตาม ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา 74 และมาตรา 79 เมื่อจำเลยไม่ได้ยื่นคำให้การภายในกำหนดและไม่ได้มาศาลในวันนัดสืบพยานโจทก์ ถือได้ ว่าจำเลยจงใจขาดนัดยื่นคำให้การและขาดนัดพิจารณา ไม่มีเหตุที่จะขอให้พิจารณาใหม่ได้ .คดีสืบเนื่องมาจากศาลภาษีอากรกลางพิพากษาให้กรณีที่จำเลยขาดนัดยื่นคำให้การและขาดนัดพิจารณา ให้จำเลยชำระเงินภาษีอากรเพิ่มและเงินเพิ่มต่าง ๆ แก่โจทก์จำเลยยื่นคำร้องลงวันที่ 17 ตุลาคม 2531 มีความว่าจำเลยมิได้จงใจขาดนัดและคัดค้านคำตัดสินชี้ขาดของศาลภาษีอากรกลาวว่าจำเลยมีทางชนะคดีขอให้พิจารณาคดีใหม่ โจทก์ยื่นคำร้องคัดค้าน ศาลภาษีอากรกลางไต่สวนแล้วมีคำสั่งให้ยกคำร้องจำเลยอุทธรณ์ต่อศาลฎีกาศาลฎีกาแผนกคดีภาษีอากรวินิจฉัยว่า พิเคราะห์พยานหลักฐานที่ทั้งสองฝ่ายนำสืบมาแล้ว ตามคำเบิกความของนายสรวุฒิ นิลโสภาพนักงานเดิมหมายของศาลภาษีอากรกลางได้ความว่า ได้ไปส่งหมายเรียกและสำเนาคำฟ้องให้จำเลยครั้งแรกเมื่อวันที่ 9 มีนาคม 2530 ที่บ้านเลขที่ 21/2 ถนนเพชรเกษม แขวงบางแคเหนือ เขตภาษีเจริญกรุงเทพมหานคร โดยสอบถามที่อยู่ตามบ้านเลขที่ดังกล่าวจากเจ้าหน้าที่ไปรษณีย์ นายสราวุฒิได้กดกริ่งประตูเรียกและใช้เสียงเรียกไม่มีใตรมาเปิดประตุ จึงกลับมารายงานต่อศาลตามรายงานเจ้าหน้าที่อันดับที่ 6 ในสำนวน ต่อมาเมื่อวันที่ 23 มีนาคม 2531ได้นำหมายเรียกและสำเนาคำฟ้องไปส่งที่บ้านเลขที่ดังกล่าวอีก แต่เมื่อกดกริ่งเรียกและใช้เสียงเรียกให้คนมารับไม่มีคนมารับหมายจึงได้ปิดหมายและสำเนาคำฟ้องตามคำสั่งศาลไว้ที่ประตูด้านซ้ายมือโดยเจาะรูของหมายเรียกและสำเนาคำฟ้องแล้วใช้เชือกผูกติดไว้กับช่องเหล็กด้านบนของประตู แล้วทำหลักฐานใบรับหนังสือหรือหมายไว้โดยทำแผนที่แสดงที่ตั้งของสำนักงานบริษัทจำเลยไว้ด้านหลังตามเอกสารในสำนวนอันดับที่ 8 แผ่นที่สอง นายสรวุฒิเป็นพนักงานของศาลไม่มีส่วนได้เสียกับฝ่ายหนึ่งฝ่ายใด และเชื่อได้ว่าปฏิบัติหน้าที่ไปตามที่ได้รับมอบหมายในการส่งหมายเรียกและสำเนาคำฟ้องสำหรับการนี้นอกจากนั้นจ่าเอกบุญยิ่ง ยั่งยืน พยานจำเลยก็เบิกความรับว่าแผนที่ด้านหลังใบรับหนังสือมายนั้นเป็นแผนที่สังเขปของการเดินทางไปยังบริษัทจำเลยตรงที่เป็นเครื่องหมายกากบาทนั้นเป็นที่ตั้งของบริษัทจำเลย เอกสารดังกล่าวนั้นได้มีขึ้นและเป็นอยู่ก่อนที่จะมีกรณีเป็นข้อพิพาทในขั้นขอให้พิจารณาใหม่ ฟังได้ว่าเป็นเอกสารที่ถูกต้องแท้จริง และเมื่อมีการส่งหมายแจ้งวันนัดสืบพยานโจทก์ การส่งหมายก็ได้ไปปิดไว้ตามคำสั่งศาลที่บ้านเลขที่เดิม การส่งหมายเรียกและสำเนาคำฟ้องรวมทั้งการส่งหมายนัดสืบพยานโจทก์จึงเป็นการส่งที่ชอบด้วยกำหนดไว้ในประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 74และมาตรา 79 ข้อที่จำเลยนำสืบว่าน่าจะไม่มีการส่งหมายหรือปิดหมายไว้ที่ภูมิลำเนาของจำเลยนั้นรับฟังไม่ได้ ในเมื่อการส่งหมายเรียกและสำเนาคำฟ้องรวมทั้งหมายนัดสืบพยานโจทก์เป็นการส่งโดยชอบแล้ว และจำเลยนำสืบว่ากรรมการผู้จัดการของพนักงานของจำเลยก็อยู่อาศัยในสถานที่ที่ได้มีการปิดหมายไว้ มิใช่การณีที่จำเลยมิได้อยู่ที่ภูมิลำเนาที่ปิดหมายอันอาจจะไม่ทราบได้ ดังนั้น ในกรณีนี้ต้องถือว่าจำเลยได้รับหมายเรียกและสำเนาคำฟ้องและหมายแจ้งวันนัดสืบพยานโจทก์แล้ว เมื่อจำเลยไม่ยื่นคำให้การในกำหนดและไม่มาศาลในวันนัดสืบพยานโจทก์ โดยไม่มีเหตุสมควรประการอื่นเป็นข้ออ้างจึงต้องถือว่าจำเลบจงใจขาดนัดยื่นคำให้การและขาดนัดพิจารณษศาลภาษีอากรกลางมีคำสั่งให้ยกคำร้องของจำเลย ศาลฎีกาเห็นพ้องด้วยอุทธรณ์ของจำเลยฟังไม่ขึ้นพิพากษายืน.(อุดม เฟื่องฟุ้ง-เดชา สุวรรณโณ-สวิน อักขรายุธ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: คดีสืบเนื่องมาจากศาลภาษีอากรกลางพิพากษาให้กรณีที่จำเลยขาดนัดยื่นคำให้การและขาดนัดพิจารณา ให้จำเลยชำระเงินภาษีอากรเพิ่มและเงินเพิ่มต่าง ๆ แก่โจทก์จำเลยยื่นคำร้องลงวันที่ 17 ตุลาคม 2531 มีความว่าจำเลยมิได้จงใจขาดนัดและคัดค้านคำตัดสินชี้ขาดของศาลภาษีอากรกลาวว่าจำเลยมีทางชนะคดีขอให้พิจารณาคดีใหม่ โจทก์ยื่นคำร้องคัดค้าน ศาลภาษีอากรกลางไต่สวนแล้วมีคำสั่งให้ยกคำร้องจำเลยอุทธรณ์ต่อศาลฎีกาศาลฎีกาแผนกคดีภาษีอากรวินิจฉัยว่า พิเคราะห์พยานหลักฐานที่ทั้งสองฝ่ายนำสืบมาแล้ว ตามคำเบิกความของนายสรวุฒิ นิลโสภาพนักงานเดิมหมายของศาลภาษีอากรกลางได้ความว่า ได้ไปส่งหมายเรียกและสำเนาคำฟ้องให้จำเลยครั้งแรกเมื่อวันที่ 9 มีนาคม 2530 ที่บ้านเลขที่ 21/2 ถนนเพชรเกษม แขวงบางแคเหนือ เขตภาษีเจริญกรุงเทพมหานคร โดยสอบถามที่อยู่ตามบ้านเลขที่ดังกล่าวจากเจ้าหน้าที่ไปรษณีย์ นายสราวุฒิได้กดกริ่งประตูเรียกและใช้เสียงเรียกไม่มีใตรมาเปิดประตุ จึงกลับมารายงานต่อศาลตามรายงานเจ้าหน้าที่อันดับที่ 6 ในสำนวน ต่อมาเมื่อวันที่ 23 มีนาคม 2531ได้นำหมายเรียกและสำเนาคำฟ้องไปส่งที่บ้านเลขที่ดังกล่าวอีก แต่เมื่อกดกริ่งเรียกและใช้เสียงเรียกให้คนมารับไม่มีคนมารับหมายจึงได้ปิดหมายและสำเนาคำฟ้องตามคำสั่งศาลไว้ที่ประตูด้านซ้ายมือโดยเจาะรูของหมายเรียกและสำเนาคำฟ้องแล้วใช้เชือกผูกติดไว้กับช่องเหล็กด้านบนของประตู แล้วทำหลักฐานใบรับหนังสือหรือหมายไว้โดยทำแผนที่แสดงที่ตั้งของสำนักงานบริษัทจำเลยไว้ด้านหลังตามเอกสารในสำนวนอันดับที่ 8 แผ่นที่สอง นายสรวุฒิเป็นพนักงานของศาลไม่มีส่วนได้เสียกับฝ่ายหนึ่งฝ่ายใด และเชื่อได้ว่าปฏิบัติหน้าที่ไปตามที่ได้รับมอบหมายในการส่งหมายเรียกและสำเนาคำฟ้องสำหรับการนี้นอกจากนั้นจ่าเอกบุญยิ่ง ยั่งยืน พยานจำเลยก็เบิกความรับว่าแผนที่ด้านหลังใบรับหนังสือมายนั้นเป็นแผนที่สังเขปของการเดินทางไปยังบริษัทจำเลยตรงที่เป็นเครื่องหมายกากบาทนั้นเป็นที่ตั้งของบริษัทจำเลย เอกสารดังกล่าวนั้นได้มีขึ้นและเป็นอยู่ก่อนที่จะมีกรณีเป็นข้อพิพาทในขั้นขอให้พิจารณาใหม่ ฟังได้ว่าเป็นเอกสารที่ถูกต้องแท้จริง และเมื่อมีการส่งหมายแจ้งวันนัดสืบพยานโจทก์ การส่งหมายก็ได้ไปปิดไว้ตามคำสั่งศาลที่บ้านเลขที่เดิม การส่งหมายเรียกและสำเนาคำฟ้องรวมทั้งการส่งหมายนัดสืบพยานโจทก์จึงเป็นการส่งที่ชอบด้วยกำหนดไว้ในประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 74และมาตรา 79 ข้อที่จำเลยนำสืบว่าน่าจะไม่มีการส่งหมายหรือปิดหมายไว้ที่ภูมิลำเนาของจำเลยนั้นรับฟังไม่ได้ ในเมื่อการส่งหมายเรียกและสำเนาคำฟ้องรวมทั้งหมายนัดสืบพยานโจทก์เป็นการส่งโดยชอบแล้ว และจำเลยนำสืบว่ากรรมการผู้จัดการของพนักงานของจำเลยก็อยู่อาศัยในสถานที่ที่ได้มีการปิดหมายไว้ มิใช่การณีที่จำเลยมิได้อยู่ที่ภูมิลำเนาที่ปิดหมายอันอาจจะไม่ทราบได้ ดังนั้น ในกรณีนี้ต้องถือว่าจำเลยได้รับหมายเรียกและสำเนาคำฟ้องและหมายแจ้งวันนัดสืบพยานโจทก์แล้ว เมื่อจำเลยไม่ยื่นคำให้การในกำหนดและไม่มาศาลในวันนัดสืบพยานโจทก์ โดยไม่มีเหตุสมควรประการอื่นเป็นข้ออ้างจึงต้องถือว่าจำเลบจงใจขาดนัดยื่นคำให้การและขาดนัดพิจารณษศาลภาษีอากรกลางมีคำสั่งให้ยกคำร้องของจำเลย ศาลฎีกาเห็นพ้องด้วยอุทธรณ์ของจำเลยฟังไม่ขึ้นพิพากษายืน. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3178/2533กรมศุลกากร กับพวกโจทก์บริษัท เท็คนอติค จำกัดจำเลย ป.วิ.พ. ม. 74 (2), ม. 79, ม. 197, ม. 202, ม. 208, ม. 209เจ้าพนักงานเดินหมายปิดหมายเรียกและสำเนาคำฟ้องกับปิดหมายนัดสืบพยานโจทก์ไว้ที่สำนักงานบริษัทจำเลย ซึ่ง กรรมการผู้จัดการและพนักงานของจำเลยอยู่อาศัยในสถานที่ดังกล่าว จึงเป็นการส่งหมายโดย ชอบ ตาม ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา 74 และมาตรา 79 เมื่อจำเลยไม่ได้ยื่นคำให้การภายในกำหนดและไม่ได้มาศาลในวันนัดสืบพยานโจทก์ ถือได้ ว่าจำเลยจงใจขาดนัดยื่นคำให้การและขาดนัดพิจารณา ไม่มีเหตุที่จะขอให้พิจารณาใหม่ได้ .คดีสืบเนื่องมาจากศาลภาษีอากรกลางพิพากษาให้กรณีที่จำเลยขาดนัดยื่นคำให้การและขาดนัดพิจารณา ให้จำเลยชำระเงินภาษีอากรเพิ่มและเงินเพิ่มต่าง ๆ แก่โจทก์จำเลยยื่นคำร้องลงวันที่ 17 ตุลาคม 2531 มีความว่าจำเลยมิได้จงใจขาดนัดและคัดค้านคำตัดสินชี้ขาดของศาลภาษีอากรกลาวว่าจำเลยมีทางชนะคดีขอให้พิจารณาคดีใหม่ โจทก์ยื่นคำร้องคัดค้าน ศาลภาษีอากรกลางไต่สวนแล้วมีคำสั่งให้ยกคำร้องจำเลยอุทธรณ์ต่อศาลฎีกาศาลฎีกาแผนกคดีภาษีอากรวินิจฉัยว่า พิเคราะห์พยานหลักฐานที่ทั้งสองฝ่ายนำสืบมาแล้ว ตามคำเบิกความของนายสรวุฒิ นิลโสภาพนักงานเดิมหมายของศาลภาษีอากรกลางได้ความว่า ได้ไปส่งหมายเรียกและสำเนาคำฟ้องให้จำเลยครั้งแรกเมื่อวันที่ 9 มีนาคม 2530 ที่บ้านเลขที่ 21/2 ถนนเพชรเกษม แขวงบางแคเหนือ เขตภาษีเจริญกรุงเทพมหานคร โดยสอบถามที่อยู่ตามบ้านเลขที่ดังกล่าวจากเจ้าหน้าที่ไปรษณีย์ นายสราวุฒิได้กดกริ่งประตูเรียกและใช้เสียงเรียกไม่มีใตรมาเปิดประตุ จึงกลับมารายงานต่อศาลตามรายงานเจ้าหน้าที่อันดับที่ 6 ในสำนวน ต่อมาเมื่อวันที่ 23 มีนาคม 2531ได้นำหมายเรียกและสำเนาคำฟ้องไปส่งที่บ้านเลขที่ดังกล่าวอีก แต่เมื่อกดกริ่งเรียกและใช้เสียงเรียกให้คนมารับไม่มีคนมารับหมายจึงได้ปิดหมายและสำเนาคำฟ้องตามคำสั่งศาลไว้ที่ประตูด้านซ้ายมือโดยเจาะรูของหมายเรียกและสำเนาคำฟ้องแล้วใช้เชือกผูกติดไว้กับช่องเหล็กด้านบนของประตู แล้วทำหลักฐานใบรับหนังสือหรือหมายไว้โดยทำแผนที่แสดงที่ตั้งของสำนักงานบริษัทจำเลยไว้ด้านหลังตามเอกสารในสำนวนอันดับที่ 8 แผ่นที่สอง นายสรวุฒิเป็นพนักงานของศาลไม่มีส่วนได้เสียกับฝ่ายหนึ่งฝ่ายใด และเชื่อได้ว่าปฏิบัติหน้าที่ไปตามที่ได้รับมอบหมายในการส่งหมายเรียกและสำเนาคำฟ้องสำหรับการนี้นอกจากนั้นจ่าเอกบุญยิ่ง ยั่งยืน พยานจำเลยก็เบิกความรับว่าแผนที่ด้านหลังใบรับหนังสือมายนั้นเป็นแผนที่สังเขปของการเดินทางไปยังบริษัทจำเลยตรงที่เป็นเครื่องหมายกากบาทนั้นเป็นที่ตั้งของบริษัทจำเลย เอกสารดังกล่าวนั้นได้มีขึ้นและเป็นอยู่ก่อนที่จะมีกรณีเป็นข้อพิพาทในขั้นขอให้พิจารณาใหม่ ฟังได้ว่าเป็นเอกสารที่ถูกต้องแท้จริง และเมื่อมีการส่งหมายแจ้งวันนัดสืบพยานโจทก์ การส่งหมายก็ได้ไปปิดไว้ตามคำสั่งศาลที่บ้านเลขที่เดิม การส่งหมายเรียกและสำเนาคำฟ้องรวมทั้งการส่งหมายนัดสืบพยานโจทก์จึงเป็นการส่งที่ชอบด้วยกำหนดไว้ในประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 74และมาตรา 79 ข้อที่จำเลยนำสืบว่าน่าจะไม่มีการส่งหมายหรือปิดหมายไว้ที่ภูมิลำเนาของจำเลยนั้นรับฟังไม่ได้ ในเมื่อการส่งหมายเรียกและสำเนาคำฟ้องรวมทั้งหมายนัดสืบพยานโจทก์เป็นการส่งโดยชอบแล้ว และจำเลยนำสืบว่ากรรมการผู้จัดการของพนักงานของจำเลยก็อยู่อาศัยในสถานที่ที่ได้มีการปิดหมายไว้ มิใช่การณีที่จำเลยมิได้อยู่ที่ภูมิลำเนาที่ปิดหมายอันอาจจะไม่ทราบได้ ดังนั้น ในกรณีนี้ต้องถือว่าจำเลยได้รับหมายเรียกและสำเนาคำฟ้องและหมายแจ้งวันนัดสืบพยานโจทก์แล้ว เมื่อจำเลยไม่ยื่นคำให้การในกำหนดและไม่มาศาลในวันนัดสืบพยานโจทก์ โดยไม่มีเหตุสมควรประการอื่นเป็นข้ออ้างจึงต้องถือว่าจำเลบจงใจขาดนัดยื่นคำให้การและขาดนัดพิจารณษศาลภาษีอากรกลางมีคำสั่งให้ยกคำร้องของจำเลย ศาลฎีกาเห็นพ้องด้วยอุทธรณ์ของจำเลยฟังไม่ขึ้นพิพากษายืน.(อุดม เฟื่องฟุ้ง-เดชา สุวรรณโณ-สวิน อักขรายุธ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ