คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1241/2502หลักกฎหมาย: จำเลยที่ 2 เป็นนายท้ายและผู้ควบคุมเรือยนต์ทำงานในฐานเป็นลูกจ้างของจำเลยที่ 1 และรับจ้างลากจูงเรือของโจทก์ การที่จำเลยที่ 2 ทำให้เรือบรรทุกข้าวของโจทก์ล่มเป็นไปในทางการที่จ้าง จำเลยที่ 1 ซึ่งเป็นนายจ้างต้องรับผิดร่วมกับจำเลยที่ 2 ด้วยโจทก์ฟ้องว่า นายซ้งลูกจ้างโจทก์ได้ว่าจ้างเรือยนต์ของจำเลยที่ ๑ ลากจูงเรือบรรทุกข้าว ๒๘ เกวียน ๗๐ ถัง ของโจทก์จากจังหวัด อ่างทองไปส่งจังหวัดอยุธยา โดยตกลงว่าจ้างกับจำเลยที่ ๑ เป็นเงิน ๖๐ บาท ในการรับจ้างนี้จำเลยที่ ๒ ซึ่งเป็นลูกจ้างของจำเลยที่ ๑ เป็นนายท้ายและเป็นผู้ควบคุมเรือยนต์ที่ลากจูง จำเลยที่ ๒ ได้จากจูงเรือของโจทก์ไปชนรอไม่ริมตลิ่งโดยประมาทของจำเลยที่ ๒ อย่างร้ายแรง เป็นเหตุให้เรือของโจทก์ทะลุจมลง ข้าวเปลือกและทรัพย์สินสูญหาย ขอให้ศาลบังคับจำเลยทั้งสองร่วมกันรับผิดใช้ค่าเสียหาย ๓๘,๒๖๖.๐๐ บาท พร้อมทั้งดอกเบี้ยร้อยละ ๗ ครึ่ง ต่อปี นับแต่วันฟ้องจนชำระเสร็จ จำเลยที่ ๑ ให้การว่า ตนเป็นเจ้าของเรือยนต์ลำนี้จริง แต่ได้ให้จำเลยผู้ที่ ๒ เช่าไปก่อนเกิดเหตุ จำเลยที่ ๑ ไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรด้วยเลยในเหตุที่เกิด เสียหายขึ้นนี้ จำเลยที่ ๒ ขาดนัดยื่นคำให้การและขาดนัดพิจารณา ศาลชั้นต้นฟังว่า จำเลยที่ ๒ ต้องรับผิดชดใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์ ๓๘,๒๖๖ บาท ส่วนจำเลยที่ ๑ นั้น พยานหลักฐานโจทก์ไม่พอฟังว่าขณะเกิดเหตุจำเลยที่ ๒ ส่วนลูกจ้างจำเลยที่ ๑ จำเลยที่ ๑ จึงไม่ต้องร่วมรับผิดกับจำเลยที่ ๒ พิพากษาให้จำเลยที่ ๒ ใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์ ๓๘,๒๖๖ บาท และดอกเบี้ยร้อยละ ๗ ครึ่งต่อปี กับให้จำเลยที่ ๒ ใช้ค่าธรรมเนียม ค่าทนาย ๖๐๐ บาท แก่โจทก์ ให้ยกฟ้องโจทก์สำหรับจำเลยที่ ๒ ใช้ค่าธรรมเนียม ค่าทนาย ๖๐๐ บาท แก่โจทก์ ให้ยกฟ้องโจทก์สำหรับจำเลยที่ ๑ และให้โจทก์เสียค่าฤชาธรรมเนียมค่าทนาย ๖๐๐ บาท แทนจำเลยที่ ๑ โจทก์อุทธรณ์ขอให้จำเลยที่ ๑ รับผิดร่วมกับจำเลยที่ ๒ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกาขอให้จำเลยที่ ๑ ร่วมรับผิดกับจำเลยที่ ๒ ศาลฎีกาพิจารณาแล้วเห็นว่า ตามพฤติการณ์ส่อว่า การเช่าเป็นเรืองคิดทำขึ้นภายหลังเพื่อปัดความรับผิด ไม่เชื่อว่าได้มีการเช่ากันจริงจัง ฟังว่าจำเลยที่ ๒ ทำงานในฐานเป็นลูกจ้างของจำเลยที่ ๑ และการที่จำเลยที่ ๒ ทำให้เรือของโจทก์เป็นไปในทางการที่จ้าง จำเลยที่ ๑ ซึ่งเป็นนายจ้างต้องรับผิดชอบร่วมกับจำเลยที่ ๒ ตาม ป.พ.พ. มาตรา ๔๒๕ สำหรับจำนวนค่าเสียหายที่ศาลชั้นต้นคิดคำนวณไว้ให้จำเลย รับผิดนั้น ศาลฎีกาเห็นชอบที่จะให้จำเลยที่ ๑ ร่วมรับผิดด้วย พิพากษาแก้ ให้จำเลยที่ ๑ รับผิดใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์ร่วมกับจำเลยที่ ๒ และเสียดอกเบี้ยตามจำนวนที่ศาลชั้นต้นกำหนดไว้ และให้จำเลยที่ ๑ ร่วมรับใช้ค่าฤชาธรรมเนียมค่าทนายในศาลชั้นต้นร่วมกับจำเลยที่ ๒ กับให้จำเลยที่ ๑ ผู้เดียวใช้ค่าธรรมเนียมชั้นอุทธรณ์ฎีกากับค่าทนายอีก ๑,๒๐๐ บาท แทนโจทก์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1241/2502นายคุนทง แซ่โค้วโจทก์นายเพี้ยน จิระประสิทธิ์ที่1นางเฮง ผลทับทิม ที่ 2จำเลย ป.พ.พ. ม. 425จำเลยที่ 2 เป็นนายท้ายและผู้ควบคุมเรือยนต์ทำงานในฐานเป็นลูกจ้างของจำเลยที่ 1 และรับจ้างลากจูงเรือของโจทก์ การที่จำเลยที่ 2 ทำให้เรือบรรทุกข้าวของโจทก์ล่มเป็นไปในทางการที่จ้าง จำเลยที่ 1 ซึ่งเป็นนายจ้างต้องรับผิดร่วมกับจำเลยที่ 2 ด้วยโจทก์ฟ้องว่า นายซ้งลูกจ้างโจทก์ได้ว่าจ้างเรือยนต์ของจำเลยที่ ๑ ลากจูงเรือบรรทุกข้าว ๒๘ เกวียน ๗๐ ถัง ของโจทก์จากจังหวัด อ่างทองไปส่งจังหวัดอยุธยา โดยตกลงว่าจ้างกับจำเลยที่ ๑ เป็นเงิน ๖๐ บาท ในการรับจ้างนี้จำเลยที่ ๒ ซึ่งเป็นลูกจ้างของจำเลยที่ ๑ เป็นนายท้ายและเป็นผู้ควบคุมเรือยนต์ที่ลากจูง จำเลยที่ ๒ ได้จากจูงเรือของโจทก์ไปชนรอไม่ริมตลิ่งโดยประมาทของจำเลยที่ ๒ อย่างร้ายแรง เป็นเหตุให้เรือของโจทก์ทะลุจมลง ข้าวเปลือกและทรัพย์สินสูญหาย ขอให้ศาลบังคับจำเลยทั้งสองร่วมกันรับผิดใช้ค่าเสียหาย ๓๘,๒๖๖.๐๐ บาท พร้อมทั้งดอกเบี้ยร้อยละ ๗ ครึ่ง ต่อปี นับแต่วันฟ้องจนชำระเสร็จ จำเลยที่ ๑ ให้การว่า ตนเป็นเจ้าของเรือยนต์ลำนี้จริง แต่ได้ให้จำเลยผู้ที่ ๒ เช่าไปก่อนเกิดเหตุ จำเลยที่ ๑ ไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรด้วยเลยในเหตุที่เกิด เสียหายขึ้นนี้ จำเลยที่ ๒ ขาดนัดยื่นคำให้การและขาดนัดพิจารณา ศาลชั้นต้นฟังว่า จำเลยที่ ๒ ต้องรับผิดชดใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์ ๓๘,๒๖๖ บาท ส่วนจำเลยที่ ๑ นั้น พยานหลักฐานโจทก์ไม่พอฟังว่าขณะเกิดเหตุจำเลยที่ ๒ ส่วนลูกจ้างจำเลยที่ ๑ จำเลยที่ ๑ จึงไม่ต้องร่วมรับผิดกับจำเลยที่ ๒ พิพากษาให้จำเลยที่ ๒ ใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์ ๓๘,๒๖๖ บาท และดอกเบี้ยร้อยละ ๗ ครึ่งต่อปี กับให้จำเลยที่ ๒ ใช้ค่าธรรมเนียม ค่าทนาย ๖๐๐ บาท แก่โจทก์ ให้ยกฟ้องโจทก์สำหรับจำเลยที่ ๒ ใช้ค่าธรรมเนียม ค่าทนาย ๖๐๐ บาท แก่โจทก์ ให้ยกฟ้องโจทก์สำหรับจำเลยที่ ๑ และให้โจทก์เสียค่าฤชาธรรมเนียมค่าทนาย ๖๐๐ บาท แทนจำเลยที่ ๑ โจทก์อุทธรณ์ขอให้จำเลยที่ ๑ รับผิดร่วมกับจำเลยที่ ๒ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกาขอให้จำเลยที่ ๑ ร่วมรับผิดกับจำเลยที่ ๒ ศาลฎีกาพิจารณาแล้วเห็นว่า ตามพฤติการณ์ส่อว่า การเช่าเป็นเรืองคิดทำขึ้นภายหลังเพื่อปัดความรับผิด ไม่เชื่อว่าได้มีการเช่ากันจริงจัง ฟังว่าจำเลยที่ ๒ ทำงานในฐานเป็นลูกจ้างของจำเลยที่ ๑ และการที่จำเลยที่ ๒ ทำให้เรือของโจทก์เป็นไปในทางการที่จ้าง จำเลยที่ ๑ ซึ่งเป็นนายจ้างต้องรับผิดชอบร่วมกับจำเลยที่ ๒ ตาม ป.พ.พ. มาตรา ๔๒๕ สำหรับจำนวนค่าเสียหายที่ศาลชั้นต้นคิดคำนวณไว้ให้จำเลย รับผิดนั้น ศาลฎีกาเห็นชอบที่จะให้จำเลยที่ ๑ ร่วมรับผิดด้วย พิพากษาแก้ ให้จำเลยที่ ๑ รับผิดใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์ร่วมกับจำเลยที่ ๒ และเสียดอกเบี้ยตามจำนวนที่ศาลชั้นต้นกำหนดไว้ และให้จำเลยที่ ๑ ร่วมรับใช้ค่าฤชาธรรมเนียมค่าทนายในศาลชั้นต้นร่วมกับจำเลยที่ ๒ กับให้จำเลยที่ ๑ ผู้เดียวใช้ค่าธรรมเนียมชั้นอุทธรณ์ฎีกากับค่าทนายอีก ๑,๒๐๐ บาท แทนโจทก์(สอาด นาวีเจริญ-ดุลยทรรศน์ปฏิภาณ-สารนัยประสาสน์)ศาลจังหวัดอ่างทอง - นางเสมา รัตนมาลัยศาลอุทธรณ์ - หลวงพิสัยสารคุณแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า นายซ้งลูกจ้างโจทก์ได้ว่าจ้างเรือยนต์ของจำเลยที่ ๑ ลากจูงเรือบรรทุกข้าว ๒๘ เกวียน ๗๐ ถัง ของโจทก์จากจังหวัด อ่างทองไปส่งจังหวัดอยุธยา โดยตกลงว่าจ้างกับจำเลยที่ ๑ เป็นเงิน ๖๐ บาท ในการรับจ้างนี้จำเลยที่ ๒ ซึ่งเป็นลูกจ้างของจำเลยที่ ๑ เป็นนายท้ายและเป็นผู้ควบคุมเรือยนต์ที่ลากจูง จำเลยที่ ๒ ได้จากจูงเรือของโจทก์ไปชนรอไม่ริมตลิ่งโดยประมาทของจำเลยที่ ๒ อย่างร้ายแรง เป็นเหตุให้เรือของโจทก์ทะลุจมลง ข้าวเปลือกและทรัพย์สินสูญหาย ขอให้ศาลบังคับจำเลยทั้งสองร่วมกันรับผิดใช้ค่าเสียหาย ๓๘,๒๖๖.๐๐ บาท พร้อมทั้งดอกเบี้ยร้อยละ ๗ ครึ่ง ต่อปี นับแต่วันฟ้องจนชำระเสร็จ จำเลยที่ ๑ ให้การว่า ตนเป็นเจ้าของเรือยนต์ลำนี้จริง แต่ได้ให้จำเลยผู้ที่ ๒ เช่าไปก่อนเกิดเหตุ จำเลยที่ ๑ ไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรด้วยเลยในเหตุที่เกิด เสียหายขึ้นนี้ จำเลยที่ ๒ ขาดนัดยื่นคำให้การและขาดนัดพิจารณา ศาลชั้นต้นฟังว่า จำเลยที่ ๒ ต้องรับผิดชดใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์ ๓๘,๒๖๖ บาท ส่วนจำเลยที่ ๑ นั้น พยานหลักฐานโจทก์ไม่พอฟังว่าขณะเกิดเหตุจำเลยที่ ๒ ส่วนลูกจ้างจำเลยที่ ๑ จำเลยที่ ๑ จึงไม่ต้องร่วมรับผิดกับจำเลยที่ ๒ พิพากษาให้จำเลยที่ ๒ ใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์ ๓๘,๒๖๖ บาท และดอกเบี้ยร้อยละ ๗ ครึ่งต่อปี กับให้จำเลยที่ ๒ ใช้ค่าธรรมเนียม ค่าทนาย ๖๐๐ บาท แก่โจทก์ ให้ยกฟ้องโจทก์สำหรับจำเลยที่ ๒ ใช้ค่าธรรมเนียม ค่าทนาย ๖๐๐ บาท แก่โจทก์ ให้ยกฟ้องโจทก์สำหรับจำเลยที่ ๑ และให้โจทก์เสียค่าฤชาธรรมเนียมค่าทนาย ๖๐๐ บาท แทนจำเลยที่ ๑ โจทก์อุทธรณ์ขอให้จำเลยที่ ๑ รับผิดร่วมกับจำเลยที่ ๒ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกาขอให้จำเลยที่ ๑ ร่วมรับผิดกับจำเลยที่ ๒ ศาลฎีกาพิจารณาแล้วเห็นว่า ตามพฤติการณ์ส่อว่า การเช่าเป็นเรืองคิดทำขึ้นภายหลังเพื่อปัดความรับผิด ไม่เชื่อว่าได้มีการเช่ากันจริงจัง ฟังว่าจำเลยที่ ๒ ทำงานในฐานเป็นลูกจ้างของจำเลยที่ ๑ และการที่จำเลยที่ ๒ ทำให้เรือของโจทก์เป็นไปในทางการที่จ้าง จำเลยที่ ๑ ซึ่งเป็นนายจ้างต้องรับผิดชอบร่วมกับจำเลยที่ ๒ ตาม ป.พ.พ. มาตรา ๔๒๕ สำหรับจำนวนค่าเสียหายที่ศาลชั้นต้นคิดคำนวณไว้ให้จำเลย รับผิดนั้น ศาลฎีกาเห็นชอบที่จะให้จำเลยที่ ๑ ร่วมรับผิดด้วย พิพากษาแก้ ให้จำเลยที่ ๑ รับผิดใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์ร่วมกับจำเลยที่ ๒ และเสียดอกเบี้ยตามจำนวนที่ศาลชั้นต้นกำหนดไว้ และให้จำเลยที่ ๑ ร่วมรับใช้ค่าฤชาธรรมเนียมค่าทนายในศาลชั้นต้นร่วมกับจำเลยที่ ๒ กับให้จำเลยที่ ๑ ผู้เดียวใช้ค่าธรรมเนียมชั้นอุทธรณ์ฎีกากับค่าทนายอีก ๑,๒๐๐ บาท แทนโจทก์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1241/2502นายคุนทง แซ่โค้วโจทก์นายเพี้ยน จิระประสิทธิ์ที่1นางเฮง ผลทับทิม ที่ 2จำเลย ป.พ.พ. ม. 425จำเลยที่ 2 เป็นนายท้ายและผู้ควบคุมเรือยนต์ทำงานในฐานเป็นลูกจ้างของจำเลยที่ 1 และรับจ้างลากจูงเรือของโจทก์ การที่จำเลยที่ 2 ทำให้เรือบรรทุกข้าวของโจทก์ล่มเป็นไปในทางการที่จ้าง จำเลยที่ 1 ซึ่งเป็นนายจ้างต้องรับผิดร่วมกับจำเลยที่ 2 ด้วยโจทก์ฟ้องว่า นายซ้งลูกจ้างโจทก์ได้ว่าจ้างเรือยนต์ของจำเลยที่ ๑ ลากจูงเรือบรรทุกข้าว ๒๘ เกวียน ๗๐ ถัง ของโจทก์จากจังหวัด อ่างทองไปส่งจังหวัดอยุธยา โดยตกลงว่าจ้างกับจำเลยที่ ๑ เป็นเงิน ๖๐ บาท ในการรับจ้างนี้จำเลยที่ ๒ ซึ่งเป็นลูกจ้างของจำเลยที่ ๑ เป็นนายท้ายและเป็นผู้ควบคุมเรือยนต์ที่ลากจูง จำเลยที่ ๒ ได้จากจูงเรือของโจทก์ไปชนรอไม่ริมตลิ่งโดยประมาทของจำเลยที่ ๒ อย่างร้ายแรง เป็นเหตุให้เรือของโจทก์ทะลุจมลง ข้าวเปลือกและทรัพย์สินสูญหาย ขอให้ศาลบังคับจำเลยทั้งสองร่วมกันรับผิดใช้ค่าเสียหาย ๓๘,๒๖๖.๐๐ บาท พร้อมทั้งดอกเบี้ยร้อยละ ๗ ครึ่ง ต่อปี นับแต่วันฟ้องจนชำระเสร็จ จำเลยที่ ๑ ให้การว่า ตนเป็นเจ้าของเรือยนต์ลำนี้จริง แต่ได้ให้จำเลยผู้ที่ ๒ เช่าไปก่อนเกิดเหตุ จำเลยที่ ๑ ไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรด้วยเลยในเหตุที่เกิด เสียหายขึ้นนี้ จำเลยที่ ๒ ขาดนัดยื่นคำให้การและขาดนัดพิจารณา ศาลชั้นต้นฟังว่า จำเลยที่ ๒ ต้องรับผิดชดใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์ ๓๘,๒๖๖ บาท ส่วนจำเลยที่ ๑ นั้น พยานหลักฐานโจทก์ไม่พอฟังว่าขณะเกิดเหตุจำเลยที่ ๒ ส่วนลูกจ้างจำเลยที่ ๑ จำเลยที่ ๑ จึงไม่ต้องร่วมรับผิดกับจำเลยที่ ๒ พิพากษาให้จำเลยที่ ๒ ใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์ ๓๘,๒๖๖ บาท และดอกเบี้ยร้อยละ ๗ ครึ่งต่อปี กับให้จำเลยที่ ๒ ใช้ค่าธรรมเนียม ค่าทนาย ๖๐๐ บาท แก่โจทก์ ให้ยกฟ้องโจทก์สำหรับจำเลยที่ ๒ ใช้ค่าธรรมเนียม ค่าทนาย ๖๐๐ บาท แก่โจทก์ ให้ยกฟ้องโจทก์สำหรับจำเลยที่ ๑ และให้โจทก์เสียค่าฤชาธรรมเนียมค่าทนาย ๖๐๐ บาท แทนจำเลยที่ ๑ โจทก์อุทธรณ์ขอให้จำเลยที่ ๑ รับผิดร่วมกับจำเลยที่ ๒ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกาขอให้จำเลยที่ ๑ ร่วมรับผิดกับจำเลยที่ ๒ ศาลฎีกาพิจารณาแล้วเห็นว่า ตามพฤติการณ์ส่อว่า การเช่าเป็นเรืองคิดทำขึ้นภายหลังเพื่อปัดความรับผิด ไม่เชื่อว่าได้มีการเช่ากันจริงจัง ฟังว่าจำเลยที่ ๒ ทำงานในฐานเป็นลูกจ้างของจำเลยที่ ๑ และการที่จำเลยที่ ๒ ทำให้เรือของโจทก์เป็นไปในทางการที่จ้าง จำเลยที่ ๑ ซึ่งเป็นนายจ้างต้องรับผิดชอบร่วมกับจำเลยที่ ๒ ตาม ป.พ.พ. มาตรา ๔๒๕ สำหรับจำนวนค่าเสียหายที่ศาลชั้นต้นคิดคำนวณไว้ให้จำเลย รับผิดนั้น ศาลฎีกาเห็นชอบที่จะให้จำเลยที่ ๑ ร่วมรับผิดด้วย พิพากษาแก้ ให้จำเลยที่ ๑ รับผิดใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์ร่วมกับจำเลยที่ ๒ และเสียดอกเบี้ยตามจำนวนที่ศาลชั้นต้นกำหนดไว้ และให้จำเลยที่ ๑ ร่วมรับใช้ค่าฤชาธรรมเนียมค่าทนายในศาลชั้นต้นร่วมกับจำเลยที่ ๒ กับให้จำเลยที่ ๑ ผู้เดียวใช้ค่าธรรมเนียมชั้นอุทธรณ์ฎีกากับค่าทนายอีก ๑,๒๐๐ บาท แทนโจทก์(สอาด นาวีเจริญ-ดุลยทรรศน์ปฏิภาณ-สารนัยประสาสน์)ศาลจังหวัดอ่างทอง - นางเสมา รัตนมาลัยศาลอุทธรณ์ - หลวงพิสัยสารคุณแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ