phoneee/thai-legal-corpus huggingface dataset:
ประกาศเรื่องการขยายระยะเวลาการประกาศสถานการณ์ฉุกเฉินในทุกเขตท้องที่ทั่วราชอาณาจักร(คราวที่ ๔)[๑] ตามที่ได้มีประกาศสถานการณ์ฉุกเฉินในทุกเขตท้องที่ทั่วราชอาณาจักรตั้งแต่วันที่ ๒๖ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๖๓และได้ขยายระยะเวลาการประกาศสถานการณ์ฉุกเฉินคราวที่ ๓ ออกไปจนถึงวันที่ ๓๑กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๖๓ นั้นโดยที่รัฐบาลได้ผ่อนคลายมาตรการเพื่อให้สถานที่กิจการและกิจกรรมต่าง ๆ สามารถเปิดดำเนินการได้มาเป็นลำดับโดยคงเฉพาะมาตรการที่จำเป็นเพื่อป้องกันและควบคุมการระบาดของโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 หรือโรคโควิด - 19 รวมทั้งส่งเสริมและรณรงค์ให้ประชาชนปรับรูปแบบการดำเนินชีวิตตามแนววิถี นิวนอร์มัล แต่ประชาชนจำนวนมากละเลยการปฏิบัติตามมาตรการป้องกันโรคมีการรวมกลุ่มกันโดยไม่รักษาระยะห่าง (social distancing) อันเป็นมาตรการอันเป็นที่ยอมรับทั่วโลกว่าได้ผลในการป้องกันโรคโดยเฉพาะอย่างยิ่ง ในสถานที่สาธารณะ สถานบริการและสถานบันเทิงซึ่งอาจมีความเสี่ยงที่จะเกิดการระบาดและติดเชื้อแบบกลุ่มก้อนที่สามารถพัฒนาเป็นการระบาดในวงกว้างต่อไป นอกจากนี้ผู้เดินทางเข้ามาในราชอาณาจักรทั้งที่เป็นคนไทยและคนต่างชาติยังคงเพิ่มจำนวนขึ้นอย่างต่อเนื่องซึ่งมีข้อมูลว่าในเดือนสิงหาคมนี้จะมีคนไทยแสดงความประสงค์จะเดินทางกลับประเทศไทยไว้ต่อทางราชการเป็นจำนวนนับหมื่นคนอีกทั้งคนต่างชาติจำนวนมากซึ่งแจ้งว่ามีความจำเป็นต้องเดินทางเข้ามาในราชอาณาจักรภายใต้การปฏิบัติตามพันธกรณีและความสัมพันธ์ระหว่างประเทศหรือมีความจำเป็นที่จะต้องเข้ามาเพื่อความต่อเนื่องในการประกอบธุรกิจ การค้าพาณิชย์ แรงงานหรือการศึกษา ดังนั้น เพื่อปกป้องความมั่นคงปลอดภัยทางด้านสาธารณสุขของประเทศและป้องกันมิให้เกิดการระบาดระลอกใหม่ที่อาจมีความรุนแรงและสร้างความเสียหายให้แก่ระบบเศรษฐกิจและสังคมของประเทศดังที่เกิดขึ้นในหลายประเทศทั่วโลก จึงมีความจำเป็นต้องขยายระยะเวลาการประกาศสถานการณ์ฉุกเฉินในทุกเขตท้องที่ทั่วราชอาณาจักรออกไปอีกคราวหนึ่ง โดยลดข้อจำกัดการดำเนินการต่างๆ ที่มีผลกระทบต่อเศรษฐกิจและวิถีชีวิตของประชาชนแต่เน้นการบูรณาการความรับผิดชอบและการปฏิบัติหน้าที่ของพนักงานเจ้าหน้าที่ทุกฝ่ายนอกเหนือไปจากเจ้าพนักงานควบคุมโรคติดต่อตามพระราชบัญญัติโรคติดต่อ พ.ศ. ๒๕๕๘ เพื่อให้การแก้ไขสถานการณ์ฉุกเฉินดังกล่าวเป็นไปโดยมีเอกภาพมีประสิทธิภาพ รวดเร็วทันต่อสถานการณ์ มุ่งรักษาไว้ซึ่งความปลอดภัยในด้านสุขภาพและชีวิตของประชาชนเป็นสำคัญอาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๕ แห่งพระราชกำหนดการบริหารราชการในสถานการณ์ฉุกเฉิน พ.ศ. ๒๕๔๘นายกรัฐมนตรีโดยความเห็นชอบของคณะรัฐมนตรีตามมติเมื่อวันที่ ๒๙กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๖๓ จึงให้ขยายระยะเวลาการใช้บังคับประกาศสถานการณ์ฉุกเฉินในทุกเขตท้องที่ทั่วราชอาณาจักรออกไปอีกคราวหนึ่ง สำหรับประกาศสถานการณ์ฉุกเฉินที่มีความร้ายแรงในเขตท้องที่จังหวัดชายแดนภาคใต้ให้ยังคงมีผลใช้บังคับต่อไปควบคู่กันทั้งนี้ตั้งแต่วันที่ ๑ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๖๓ จนถึงวันที่ ๓๑ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๖๓ประกาศณ วันที่ ๒๙ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๖๓พลเอกประยุทธ์ จันทร์โอชานายกรัฐมนตรีพิไลภรณ์/จัดทำ๓๑ กรกฎาคม ๒๕๖๓ภาณุรุจ/ตรวจ๓๑ กรกฎาคม ๒๕๖๓[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๓๗/ตอนพิเศษ ๑๗๓ ง/หน้า ๖๖/๓๐ กรกฎาคม ๒๕๖๓
กฎกระทรวงกฎกระทรวงฉบับที่18 (พ.ศ. 2530)ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมอาคารพ.ศ.2522--------------- อาศัยอำนาจตามความในมาตรา5 (3) และมาตรา 8 (11) แห่งพระราชบัญญัติควบคุมอาคาร พ.ศ. 2522 รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยโดยคำแนะนำของคณะกรรมการควบคุมอาคารออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้ ให้เพิ่มความต่อไปนี้เป็นข้อ21 ทวิ แห่งกฎกระทรวง ฉบับที่ 4 (พ.ศ. 2526) ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมอาคาร พ.ศ. 2522 "ข้อ21 ทวิ ในกรณีที่มีการติดตั้งลูกกรงเหล็กดัด หรือสิ่งอื่นที่มีลักษณะทำนองเดียวกันที่ประตูหน้าต่างหรือที่ด้านนอกหรือด้านในของอาคารตั้งแต่ชั้นที่สองขึ้นไป อันเป็นการกีดขวางการหนีออกจากอาคารหรือการช่วยเหลือผู้ที่อยู่ในอาคารเมื่อเกิดอัคคีภัยโดยไม่มีช่องทางอื่นที่จะออกสู่ภายนอกได้ ให้ผู้ได้รับใบอนุญาตหรือผู้ดำเนินการจัดให้มีช่องทางที่เปิดออกสู่ภายนอกได้ทันที ขนาดกว้างไม่น้อยกว่า 0.06 เมตร ยาวไม่น้อยกว่า0.80 เมตร อย่างน้อยหนึ่งช่องทางในแต่ละชั้นของอาคารหรือของคูหา" ให้ไว้ณ วันที่ 21 กรกฎาคม พ.ศ. 2530 พลเอก ประจวบสุนทรางกูร รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย+----------------------------------------------------------------------------------------------------------------+หมายเหตุ:-เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือโดยที่ปรากฏว่าผู้ที่อยู่ในอาคารที่มีการติดตั้งลูกกรง เหล็กดัด หรือสิ่งอื่นที่มีลักษณะทำนองเดียวกันที่ประตูหน้าต่าง หรือที่ด้านนอกหรือด้านในของอาคารอันเป็นการกีดขวางการหนีออกจากอาคารหรือการช่วยเหลือผู้ที่อยู่ในอาคารเมื่อเกิดอัคคีภัย ต้องเสียชีวิตอยู่เนือง ๆเนื่องจากไม่สามารถหนีออกสู่ภายนอกอาคารได้ทัน สมควรกำหนดหลักเกณฑ์ในการติดตั้งลูกกรง เหล็กดัดหรือสิ่งอื่นดังกล่าวที่ประตู หน้าต่าง หรือที่ด้านนอกหรือด้านในของอาคารเพื่อป้องกันมิให้เกิดอันตรายดังกล่าว จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้[รก.2530/148/1พ - 1/08/2530]
กฎกระทรวงกฎกระทรวงฉบับที่ ๒ (พ.ศ. ๒๕๒๖)ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมคุณภาพอาหารสัตว์พ.ศ. ๒๕๒๕[๑] อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๕ มาตรา๑๔ มาตรา ๒๑ และมาตรา ๒๗ แห่งพระราชบัญญัติควบคุมคุณภาพอาหารสัตว์ พ.ศ. ๒๕๒๕รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ผู้ใดประสงค์จะขอรับใบอนุญาตผลิตอาหารสัตว์ ให้ยื่นคำขอพร้อมด้วยหลักฐานตามที่ระบุไว้ในแบบค.ส. ๑ ท้ายกฎกระทรวงนี้ข้อ ๒เมื่อได้รับคำขอพร้อมด้วยหลักฐานถูกต้องและครบถ้วนตามข้อ ๑ ให้ผู้อนุญาตตรวจพิจารณาและออกใบอนุญาตหรือมีหนังสือแจ้งคำสั่งไม่อนุญาตพร้อมด้วยเหตุผลให้ผู้ขออนุญาตทราบภายในสี่สิบห้าวันนับแต่วันที่ได้รับคำขอในกรณีมีเหตุจำเป็นที่ผู้อนุญาตไม่อาจออกใบอนุญาตหรือยังไม่อาจมีคำสั่งไม่อนุญาตได้ภายในกำหนดเวลาตามวรรคหนึ่งให้ขยายเวลาได้อีกไม่เกินสองครั้ง ครั้งละไม่เกินสามสิบวัน แต่ต้องมีหนังสือแจ้งการขยายเวลาและเหตุจำเป็นแต่ละครั้งให้ผู้ขออนุญาตทราบก่อนสิ้นกำหนดเวลาตามวรรคหนึ่งหรือตามที่ได้ขยายเวลาไว้นั้น แล้วแต่กรณีข้อ ๓ ใบอนุญาตผลิตอาหารสัตว์ให้ใช้แบบ ค.ส. ๔ท้ายกฎกระทรวงนี้ข้อ ๔ผู้รับใบอนุญาตผลิตอาหารสัตว์ผู้ใดประสงค์จะขอต่ออายุใบอนุญาต ให้ยื่นคำขอก่อนใบอนุญาตสิ้นอายุพร้อมด้วยหลักฐานตามที่ระบุไว้ในแบบค.ส. ๗ ท้ายกฎกระทรวงนี้การอนุญาตให้ต่ออายุใบอนุญาตตามวรรคหนึ่งจะแสดงไว้ในรายการท้ายใบอนุญาตนั้น หรือจะออกใบอนุญาตให้ใหม่ก็ได้ข้อ ๕ผู้รับใบอนุญาตผลิตอาหารสัตว์ผู้ใดประสงค์จะขอใบแทนใบอนุญาต ให้ยื่นคำขอพร้อมด้วยหลักฐานตามที่ระบุไว้ในแบบค.ส. ๑๐ ท้ายกฎกระทรวงนี้ใบแทนใบอนุญาตผลิตอาหารสัตว์ให้ใช้แบบค.ส. ๔ โดยมีคำว่า ใบแทน กำกับไว้ที่มุมบนด้านขวาด้วย และให้มีวัน เดือนปีที่ออกใบแทน พร้อมทั้งลงชื่อผู้อนุญาตหรือผู้ที่ได้รับมอบหมายจากผู้อนุญาตข้อ ๖ การยื่นคำขอตามกฎกระทรวงนี้ในกรุงเทพมหานคร ให้ยื่น ณ กองควบคุมคุณภาพอาหารสัตว์ กรมปศุสัตว์ ในจังหวัดอื่นให้ยื่น ณ สำนักงานปศุสัตว์จังหวัดนั้น ๆ หรือ ณ กองควบคุมคุณภาพอาหารสัตว์กรมปศุสัตว์ให้ไว้ ณ วันที่ ๒๐ กันยายน พ.ศ. ๒๕๒๖ประยุทธ์ ศิริพานิชย์รัฐมนตรีช่วยว่าการ ฯ ปฏิบัติราชการแทนรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์[เอกสารแนบท้าย]๑.คำขออนุญาตผลิตอาหารสัตว์ (แบบ ค.ส. ๑)๒.ใบอนุญาตผลิตอาหารสัตว์ (แบบ ค.ส. ๔)๓.คำขอต่ออายุใบอนุญาตผลิตอาหารสัตว์ (แบบ ค.ส. ๗)๔. คำขอใบแทนใบอนุญาตผลิตอาหารสัตว์ (แบบ ค.ส. ๑๐)(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือเนื่องจากมาตรา ๑๔ มาตรา ๒๑ และมาตรา ๒๗ แห่งพระราชบัญญัติควบคุมคุณภาพอาหารสัตว์พ.ศ. ๒๕๒๕ บัญญัติว่า การขออนุญาตและการออกใบอนุญาตผลิตอาหารสัตว์ ให้เป็นไปตามหลักเกณฑ์วิธีการ เงื่อนไข และเวลาที่กำหนดในกฎกระทรวงและการขอต่ออายุใบอนุญาตและการขอใบแทนใบอนุญาตผลิตอาหารสัตว์ให้เป็นไปตามหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขที่กำหนดในกฎกระทรวง จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้สุนันทา/แก้ไข๘ ธันวาคม ๒๕๔๙[๑]ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๐๐/ตอนที่ ๑๕๒/ฉบับพิเศษ หน้า ๒๒/๒๓ กันยายน๒๕๒๖
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 562/2479หลักกฎหมาย: การชำระดอกเบี้ยเป็นผลทำให้อายุความสดุดหยุดลงและเริ่มนับตั้งต้นไปใหม่จำเลยกู้เงินโจทก์ไปเมื่อวันที่ ๙ กันยายน พ.ศ. ๒๔๖๔ จำเลยได้ชำระดอกเบี้ย เป็นครั้งสุดท้ายเมื่อวันที่ ๑๗ มีนาคม พ.ศ.๒๔๗๔ โจทก์ฟ้องจำเลย ๆ ต่อสู้ว่าคดีขาดอายุความ ศาลฎีกาตัดสินว่าตามข้อเท็จจริงข้างต้นเห็นว่าคดีโจทก์ไม่ขาดอายุความ จึงพิพากษายืนตามศาลล่างทั้งสองให้จำเลยชำระเงินให้โจทก์ตามฟ้อง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 562/2479นายฮะรานามชิงห์(บังคับอังกฤษ)โจทก์หลวงสโมสรราชกิจจำเลย ป.พ.พ. ม. 164-172การชำระดอกเบี้ยเป็นผลทำให้อายุความสดุดหยุดลงและเริ่มนับตั้งต้นไปใหม่จำเลยกู้เงินโจทก์ไปเมื่อวันที่ ๙ กันยายน พ.ศ. ๒๔๖๔ จำเลยได้ชำระดอกเบี้ย เป็นครั้งสุดท้ายเมื่อวันที่ ๑๗ มีนาคม พ.ศ.๒๔๗๔ โจทก์ฟ้องจำเลย ๆ ต่อสู้ว่าคดีขาดอายุความ ศาลฎีกาตัดสินว่าตามข้อเท็จจริงข้างต้นเห็นว่าคดีโจทก์ไม่ขาดอายุความ จึงพิพากษายืนตามศาลล่างทั้งสองให้จำเลยชำระเงินให้โจทก์ตามฟ้อง(นิติศาสตร์-อมาตย-เทฟโนต์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: จำเลยกู้เงินโจทก์ไปเมื่อวันที่ ๙ กันยายน พ.ศ. ๒๔๖๔ จำเลยได้ชำระดอกเบี้ย เป็นครั้งสุดท้ายเมื่อวันที่ ๑๗ มีนาคม พ.ศ.๒๔๗๔ โจทก์ฟ้องจำเลย ๆ ต่อสู้ว่าคดีขาดอายุความ ศาลฎีกาตัดสินว่าตามข้อเท็จจริงข้างต้นเห็นว่าคดีโจทก์ไม่ขาดอายุความ จึงพิพากษายืนตามศาลล่างทั้งสองให้จำเลยชำระเงินให้โจทก์ตามฟ้อง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 562/2479นายฮะรานามชิงห์(บังคับอังกฤษ)โจทก์หลวงสโมสรราชกิจจำเลย ป.พ.พ. ม. 164-172การชำระดอกเบี้ยเป็นผลทำให้อายุความสดุดหยุดลงและเริ่มนับตั้งต้นไปใหม่จำเลยกู้เงินโจทก์ไปเมื่อวันที่ ๙ กันยายน พ.ศ. ๒๔๖๔ จำเลยได้ชำระดอกเบี้ย เป็นครั้งสุดท้ายเมื่อวันที่ ๑๗ มีนาคม พ.ศ.๒๔๗๔ โจทก์ฟ้องจำเลย ๆ ต่อสู้ว่าคดีขาดอายุความ ศาลฎีกาตัดสินว่าตามข้อเท็จจริงข้างต้นเห็นว่าคดีโจทก์ไม่ขาดอายุความ จึงพิพากษายืนตามศาลล่างทั้งสองให้จำเลยชำระเงินให้โจทก์ตามฟ้อง(นิติศาสตร์-อมาตย-เทฟโนต์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุหมายเหตุ: 109887. คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 561/2479 พิมพ์คำพิพากษาฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 561/2479 ป.อ. ม. 249()แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
กฎกระทรวงกำหนดลักษณะของเหรียญกษาปณ์ที่ระลึกพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวเฉลิมพระชนมพรรษาครบ๗๕ พรรษา ๕ ธันวาคม ๒๕๔๕พ.ศ. ๒๕๔๕๑ อาศัยอำนาจตามความในมาตรา๕ แห่งพระราชบัญญัติเงินตรา พ.ศ. ๒๕๐๑ และมาตรา ๑๐ วรรคสามแห่งพระราชบัญญัติเงินตรา พ.ศ. ๒๕๐๑ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติเงินตรา(ฉบับที่ ๕) พ.ศ. ๒๕๓๖ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้ให้กำหนดชนิดราคา โลหะ อัตราเนื้อโลหะ น้ำหนัก ขนาด อัตราเผื่อเหลือเผื่อขาด ลวดลายและลักษณะอื่น ๆ ของเหรียญกษาปณ์ที่ระลึกเนื่องในโอกาสที่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวทรงเจริญพระชนมพรรษาครบ๗๕ พรรษา ในวันที่ ๕ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๔๕ ตามบัญชีท้ายกฎกระทรวงนี้ให้ไว้ณ วันที่ ๒ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๔๕สมคิด จาตุศรีพิทักษ์รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง[เอกสารแนบท้าย]๑.บัญชีท้ายกฎกระทรวงกำหนดลักษณะของเหรียญกษาปณ์ที่ระลึกพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวเฉลิมพระชนมพรรษาครบ ๗๕ พรรษา ๕ ธันวาคม ๒๕๔๕ พ.ศ. ๒๕๔๕(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)หมายเหตุ:- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือโดยที่เป็นการสมควรจัดทำเหรียญกษาปณ์ทองคำราคาเจ็ดพันห้าร้อยบาท สองชนิดเหรียญกษาปณ์เงิน ราคาหกร้อยบาท สองชนิด เหรียญกษาปณ์โลหะสีขาว (ทองแดงผสมนิกเกิล)ราคายี่สิบบาท สองชนิด และเหรียญกษาปณ์โลหะสองสี (สีขาวและสีทอง) ราคาสิบบาทหนึ่งชนิดออกใช้เพื่อเป็นที่ระลึกเนื่องในโอกาสที่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวทรงเจริญพระชนมพรรษาครบ๗๕ พรรษา ในวันที่ ๕ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๔๕ จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้ประชุมพร/พิมพ์๖ มิถุนายน ๒๕๔๙สุนันทา/ฐิติพงษ์/ตรวจ๒๑ มิถุนายน ๒๕๔๙ปิยะธิดา/ปรับปรุง๒๐ มิถุนายน๒๕๖๑๑ ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๑๙/ตอนที่ ๑๑๙ ก/หน้า ๒๗/๒ ธันวาคม ๒๕๔๕
พระราชบัญญัติห้ามเรียกดอกเบี้ยเกินอัตรา พุทธศักราช 2475 (ยกเลิก)พระราชบัญญัติห้ามเรียกดอกเบี้ยเกินอัตราพุทธศักราช ๒๔๗๕ (ยกเลิก)ประชาธิปก ป.ร.พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาประชาธิปก พระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า โดยที่สภาผู้แทนราษฎรถวายคำปรึกษาว่า การให้กู้ยืมเงินโดยอัตราดอกเบี้ยสูงเกินควรนั้น ย่อมเป็นทางเสื่อมประโยชน์ของบ้านเมือง สมควรจะป้องกันราษฎรมิให้ต้องเสียดอกเบี้ยเกินอัตราที่กฎหมายกำหนดไว้จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้ด้วยความแนะนำยินยอมของสภาผู้แทนราษฎรโดยบทมาตราต่อไปนี้มาตรา 1 มาตรา ๑ พระราชบัญญัตินี้ให้เรียกว่า "พระราชบัญญัติห้ามเรียกดอกเบี้ยเกินอัตรา พุทธศักราช ๒๔๗๕"มาตรา 2 มาตรา ๒ ให้ใช้พระราชบัญญัตินี้เมื่อครบสามเดือน นับแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา 3 มาตรา ๓ บุคคลใด (ก) ให้บุคคลอื่นยืมเงินโดยคิดดอกเบี้ยเกินกว่าอัตราที่กฎหมายกำหนดไว้ หรือ (ข) เพื่อปิดบังการเรียกดอกเบี้ยเกินอัตราท่านบัญญัติไว้ในกฎหมาย บังอาจกำหนดข้อความอันไม่จริงในเรื่องจำนวนเงินกู้หรืออื่น ๆ ไว้ในหนังสือสัญญา หรือตราสารที่เปลี่ยนมือได้ หรือ (ค) นอกจากดอกเบี้ย ยังบังอาจกำหนดจะเอามาตรา 3 หรือรับเอาซึ่งกำไรอื่นเป็นเงินหรือสิ่งของ หรือโดยวิธีเพิกถอนหนี้ หรืออื่น ๆ จนเห็นได้ชัดว่าประโยชน์ที่ได้รับนั้นมากเกินส่วนอันสมควรตามเงื่อนไขแห่งการกู้ยืม ท่านว่าบุคคลนั้นมีความผิดฐานเรียกดอกเบี้ยเกินอัตรา ต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินหนึ่งปี หรือปรับไม่เกินพันบาท หรือทั้งจำทั้งปรับมาตรา 4 มาตรา ๔ บุคคลใดโดยรู้อยู่แล้ว ได้มา แม้จะได้เปล่าซึ่งสิทธิที่จะเรียกร้องจากบุคคลอื่นอันผิดบัญญัติที่กล่าวไว้ในมาตราก่อน และใช้สิทธินั้นหรือพยายามถือเอาประโยชน์แห่งสิทธินั้น ท่านว่าบุคคลนั้นมีความผิดต้องระวางโทษดังที่บัญญัติไว้ในมาตราก่อนนั้นประกาศมา ณ วันที่ ๒๖ ตุลาคม พุทธศักราช ๒๔๗๕ เป็นปีที่ ๘ ในรัชกาลปัจจุบันผู้รับพระบรมราชโองการ พระยามโนปกรณ์นิติธาดา ประธานคณะกรรมการราษฎร กุมภาพันธ์ ๒๕๕๔
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 64269หลักกฎหมาย: ฎีกาที่ว่าหัวหน้าวงแชร์มีอำนาจชำระหนี้แทนโจทก์หรือไม่การชำระหนี้ใช้ยันโจทก์ได้เพียงใด และจะถือว่าจำเลยได้ชำระหนี้เงินกู้แล้วหรือไม่นั้น เป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 352/2501นายเกียโหมว แซ่ตันโจทก์นายอินหย่ง แซ่ตงจำเลย ป.วิ.พ. ม. 248ฎีกาที่ว่าหัวหน้าวงแชร์มีอำนาจชำระหนี้แทนโจทก์หรือไม่การชำระหนี้ใช้ยันโจทก์ได้เพียงใด และจะถือว่าจำเลยได้ชำระหนี้เงินกู้แล้วหรือไม่นั้น เป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง(ประศาสน์วินิจฉัย-มนูภันย์วิมลสาร-ดุลยทัณฑ์ชนาณัติ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 352/2501นายเกียโหมว แซ่ตันโจทก์นายอินหย่ง แซ่ตงจำเลย ป.วิ.พ. ม. 248ฎีกาที่ว่าหัวหน้าวงแชร์มีอำนาจชำระหนี้แทนโจทก์หรือไม่การชำระหนี้ใช้ยันโจทก์ได้เพียงใด และจะถือว่าจำเลยได้ชำระหนี้เงินกู้แล้วหรือไม่นั้น เป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง(ประศาสน์วินิจฉัย-มนูภันย์วิมลสาร-ดุลยทัณฑ์ชนาณัติ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 391/2533หลักกฎหมาย: การพิจารณาว่าผู้ขอประกันมีสิทธิฎีกาได้หรือไม่เพียงไรต้องพิจารณาตามบทกฎหมายและสิทธิในวันยื่นฎีกา เมื่อศาลชั้นต้นสั่งปรับผู้ขอประกัน และศาลอุทธรณ์พิพากษายืน สิทธิของผู้ขอประกันจึงเป็นที่สุด ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 119ที่แก้ไขและมีผลใช้บังคับก่อนวันที่ที่ผู้ขอประกันยื่นฎีกา. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 391/2533พนักงานอัยการ กรมอัยการโจทก์นายกิมฮ้อ แซ่เอาผู้ขอประกันนางอรุณี จันทรางกูรจำเลย ป.วิ.อ. ม. 119 พ.ร.บ.แก้ไขเพิ่มเติม ป.วิ.อ. (ฉบับที่ 17) พ.ศ.2532 การพิจารณาว่าผู้ขอประกันมีสิทธิฎีกาได้หรือไม่เพียงไรต้องพิจารณาตามบทกฎหมายและสิทธิในวันยื่นฎีกา เมื่อศาลชั้นต้นสั่งปรับผู้ขอประกัน และศาลอุทธรณ์พิพากษายืน สิทธิของผู้ขอประกันจึงเป็นที่สุด ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 119ที่แก้ไขและมีผลใช้บังคับก่อนวันที่ที่ผู้ขอประกันยื่นฎีกา.(อุดม เฟื่องฟุ้ง-พัลลภ พิสิษฐ์สังฆการ-อากาศ บำรุงชีพ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 391/2533พนักงานอัยการ กรมอัยการโจทก์นายกิมฮ้อ แซ่เอาผู้ขอประกันนางอรุณี จันทรางกูรจำเลย ป.วิ.อ. ม. 119 พ.ร.บ.แก้ไขเพิ่มเติม ป.วิ.อ. (ฉบับที่ 17) พ.ศ.2532 การพิจารณาว่าผู้ขอประกันมีสิทธิฎีกาได้หรือไม่เพียงไรต้องพิจารณาตามบทกฎหมายและสิทธิในวันยื่นฎีกา เมื่อศาลชั้นต้นสั่งปรับผู้ขอประกัน และศาลอุทธรณ์พิพากษายืน สิทธิของผู้ขอประกันจึงเป็นที่สุด ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 119ที่แก้ไขและมีผลใช้บังคับก่อนวันที่ที่ผู้ขอประกันยื่นฎีกา.(อุดม เฟื่องฟุ้ง-พัลลภ พิสิษฐ์สังฆการ-อากาศ บำรุงชีพ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
พระราชกฤษฎีกากำหนดให้ผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมเครื่องยนต์ดีเซลขนาดเล็กระบายความร้อนด้วยน้ำต้องเป็นไปตามมาตรฐานพ.ศ. ๒๕๔๗ ภูมิพลอดุลยเดชป.ร.ให้ไว้ ณ วันที่๒๒ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๔๗เป็นปีที่ ๕๙ในรัชกาลปัจจุบันพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชมีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่าโดยที่เป็นการสมควรกำหนดให้ผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมเครื่องยนต์ดีเซลขนาดเล็กระบายความร้อนด้วยน้ำต้องเป็นไปตามมาตรฐานและได้ดำเนินการตามความในมาตรา ๑๘ แห่งพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมพ.ศ. ๒๕๑๑ แล้วอาศัยอำนาจตามความในมาตรา๒๒๑ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย และมาตรา ๑๗แห่งพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม พ.ศ. ๒๕๑๑อันเป็นพระราชบัญญัติที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคลซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๓๕ มาตรา ๔๘ และมาตรา ๕๐ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยบัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้มาตรา๑ พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า พระราชกฤษฎีกากำหนดให้ผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมเครื่องยนต์ดีเซลขนาดเล็กระบายความร้อนด้วยน้ำต้องเป็นไปตามมาตรฐานพ.ศ. ๒๕๔๗มาตรา๒[๑]พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับเมื่อพ้นกำหนดเก้าสิบวันนับแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา๓ผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมเครื่องยนต์ดีเซลขนาดเล็กระบายความร้อนด้วยน้ำต้องเป็นไปตามมาตรฐานเลขที่มอก. ๗๘๗-๒๕๓๑ ตามประกาศกระทรวงอุตสาหกรรม ฉบับที่ ๑๓๙๖ (พ.ศ. ๒๕๓๑)ออกตามความในพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม พ.ศ. ๒๕๑๑ เรื่องกำหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมเครื่องยนต์ดีเซลขนาดเล็กระบายความร้อนด้วยน้ำลงวันที่ ๒๘ กันยายน พ.ศ. ๒๕๓๑มาตรา ๔ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้ผู้รับสนองพระบรมราชโองการพันตำรวจโททักษิณ ชินวัตรนายกรัฐมนตรีหมายเหตุ:- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือเนื่องจากในปัจจุบันมีการใช้ผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมเครื่องยนต์ดีเซลขนาดเล็กระบายความร้อนด้วยน้ำในภาคเกษตรกรรมและอุตสาหกรรมอย่างแพร่หลายจำเป็นต้องควบคุมคุณภาพผลิตภัณฑ์ดังกล่าวเพื่อป้องกันความเสียหายอันอาจจะเกิดแก่กิจการอุตสาหกรรมและเพื่อให้ประชาชนได้ใช้สินค้าที่มีคุณภาพ ในการนี้ ได้มีประกาศกระทรวงอุตสาหกรรมฉบับที่ ๑๓๙๖ (พ.ศ. ๒๕๓๑) ออกตามความในพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมพ.ศ. ๒๕๑๑ เรื่อง กำหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมเครื่องยนต์ดีเซลขนาดเล็กระบายความร้อนด้วยน้ำลงวันที่ ๒๘ กันยายน พ.ศ. ๒๕๓๑และได้มีการดำเนินการรับฟังความคิดเห็นจากประชาชนและผู้ที่เกี่ยวข้องครบถ้วนตามความในมาตรา๑๘ แห่งพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม พ.ศ. ๒๕๑๑ แล้วสมควรกำหนดให้ผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมเครื่องยนต์ดีเซลขนาดเล็กระบายความร้อนด้วยน้ำต้องเป็นไปตามมาตรฐานจึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้ศุภชัย/พิมพ์๓๐ สิงหาคม ๒๕๔๗สุนันทา/นวพร/ตรวจ๗ กันยายน ๒๕๔๗วิมล/ปรับปรุง๒๓ กรกฎาคม ๒๕๖๓ภิรมย์พร/ตรวจ๒๙ กรกฎาคม ๒๕๖๓[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๒๑/ตอนที่ ๕๐ ก/หน้า ๑๐/๙ สิงหาคม ๒๕๔๗
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 7124/2540หลักกฎหมาย: โจทก์จำเลยตกลงทำสัญญากันในเรื่องการเข้าเป็นหุ้นส่วนในการทำอุตสาหกรรมน้ำดื่มร่วมกัน โดยสัญญาระบุว่า หากฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งสมัครใจที่จะถอนหุ้นตามนิติกรรมสัญญาฉบับนี้ ยินดีที่จะให้คู่สัญญาอีกฝ่ายหนึ่งดำเนินกิจการต่อไปแต่ฝ่ายเดียวโดยคู่สัญญาฝ่ายที่จะดำเนินการต่อไปจะต้องจ่ายเงินในวงเงิน 250,000 บาท คืนแก่คู่สัญญาที่จะถอนหุ้นทันทีโดยไม่มีข้อแม้แต่ประการใด ดังนี้ เมื่อโจทก์เลิกการเป็นหุ้นส่วนแม้จำเลยได้ทำกิจการน้ำดื่มต่อมา เป็นเวลาเพียง 1 เดือน ก็ตาม จำเลยก็ต้องปฏิบัติตามสัญญาดังกล่าว โดยจ่ายเงิน 250,000 บาท แก่โจทก์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 7124/2540นางสมสกุล บุญลือกุลโจทก์นางเปลื้อง ขุนหาญจำเลย ป.พ.พ. ม. 149, ม. 369, ม. 391, ม. 1055โจทก์จำเลยตกลงทำสัญญากันในเรื่องการเข้าเป็นหุ้นส่วนในการทำอุตสาหกรรมน้ำดื่มร่วมกัน โดยสัญญาระบุว่า หากฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งสมัครใจที่จะถอนหุ้นตามนิติกรรมสัญญาฉบับนี้ ยินดีที่จะให้คู่สัญญาอีกฝ่ายหนึ่งดำเนินกิจการต่อไปแต่ฝ่ายเดียวโดยคู่สัญญาฝ่ายที่จะดำเนินการต่อไปจะต้องจ่ายเงินในวงเงิน 250,000 บาท คืนแก่คู่สัญญาที่จะถอนหุ้นทันทีโดยไม่มีข้อแม้แต่ประการใด ดังนี้ เมื่อโจทก์เลิกการเป็นหุ้นส่วนแม้จำเลยได้ทำกิจการน้ำดื่มต่อมา เป็นเวลาเพียง 1 เดือน ก็ตาม จำเลยก็ต้องปฏิบัติตามสัญญาดังกล่าว โดยจ่ายเงิน 250,000 บาท แก่โจทก์(วิเทพ ศิริพากย์-ไพโรจน์ คำอ่อน-ชวลิต ศรีสง่า)ศาลจังหวัดกบินทร์บุรี - นายพงษ์ศักดิ์ อนันธวัชศาลอุทธรณ์ภาค ๑ - นางเปรมใจ กิติคุณไพโรจน์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 7124/2540นางสมสกุล บุญลือกุลโจทก์นางเปลื้อง ขุนหาญจำเลย ป.พ.พ. ม. 149, ม. 369, ม. 391, ม. 1055โจทก์จำเลยตกลงทำสัญญากันในเรื่องการเข้าเป็นหุ้นส่วนในการทำอุตสาหกรรมน้ำดื่มร่วมกัน โดยสัญญาระบุว่า หากฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งสมัครใจที่จะถอนหุ้นตามนิติกรรมสัญญาฉบับนี้ ยินดีที่จะให้คู่สัญญาอีกฝ่ายหนึ่งดำเนินกิจการต่อไปแต่ฝ่ายเดียวโดยคู่สัญญาฝ่ายที่จะดำเนินการต่อไปจะต้องจ่ายเงินในวงเงิน 250,000 บาท คืนแก่คู่สัญญาที่จะถอนหุ้นทันทีโดยไม่มีข้อแม้แต่ประการใด ดังนี้ เมื่อโจทก์เลิกการเป็นหุ้นส่วนแม้จำเลยได้ทำกิจการน้ำดื่มต่อมา เป็นเวลาเพียง 1 เดือน ก็ตาม จำเลยก็ต้องปฏิบัติตามสัญญาดังกล่าว โดยจ่ายเงิน 250,000 บาท แก่โจทก์(วิเทพ ศิริพากย์-ไพโรจน์ คำอ่อน-ชวลิต ศรีสง่า)ศาลจังหวัดกบินทร์บุรี - นายพงษ์ศักดิ์ อนันธวัชศาลอุทธรณ์ภาค ๑ - นางเปรมใจ กิติคุณไพโรจน์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 542/2519หลักกฎหมาย: การที่จำเลยอ้างว่าจำเลยกู้เงินโจทก์ 1,000 บาท แต่ทำสัญญากู้ให้ไว้ 7,000 บาท เพื่อป้องกันมิให้ขาดส่งดอกเบี้ยนั้น เป็นเรื่องเต็มใจทำสัญญากู้ให้ไว้เช่นนั้น ไม่มีการใช้อุบายหลอกลวงแต่อย่างใด มาภายหลังจึงกล่าวอ้างขึ้นว่าความจริงกู้เงินกันเพียง 1,000 บาท คำกล่าวอ้างเช่นนี้หาอาจลบล้างหลักฐานเอกสารสัญญากู้ได้ไม่ ไม่ปรากฏชัดว่าเจ้าหนี้ลงจำนวนเงินสูงกว่าความจริง ฟังไม่ได้ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 542/2519นางจรวยศรี ชลวิศิษฎ์โจทก์นายยิ่ง โสระเนตร ที่ 1จำเลยนายบุญรัตน์ สูญพานิช ที่ 2จำเลย ป.พ.พ. ม. 653การที่จำเลยอ้างว่าจำเลยกู้เงินโจทก์ 1,000 บาท แต่ทำสัญญากู้ให้ไว้ 7,000 บาท เพื่อป้องกันมิให้ขาดส่งดอกเบี้ยนั้น เป็นเรื่องเต็มใจทำสัญญากู้ให้ไว้เช่นนั้น ไม่มีการใช้อุบายหลอกลวงแต่อย่างใด มาภายหลังจึงกล่าวอ้างขึ้นว่าความจริงกู้เงินกันเพียง 1,000 บาท คำกล่าวอ้างเช่นนี้หาอาจลบล้างหลักฐานเอกสารสัญญากู้ได้ไม่ ไม่ปรากฏชัดว่าเจ้าหนี้ลงจำนวนเงินสูงกว่าความจริง ฟังไม่ได้(อุดม ทันด่วน-ชลอ จามรมาน-สมคิด มงคลชาติ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 542/2519นางจรวยศรี ชลวิศิษฎ์โจทก์นายยิ่ง โสระเนตร ที่ 1จำเลยนายบุญรัตน์ สูญพานิช ที่ 2จำเลย ป.พ.พ. ม. 653การที่จำเลยอ้างว่าจำเลยกู้เงินโจทก์ 1,000 บาท แต่ทำสัญญากู้ให้ไว้ 7,000 บาท เพื่อป้องกันมิให้ขาดส่งดอกเบี้ยนั้น เป็นเรื่องเต็มใจทำสัญญากู้ให้ไว้เช่นนั้น ไม่มีการใช้อุบายหลอกลวงแต่อย่างใด มาภายหลังจึงกล่าวอ้างขึ้นว่าความจริงกู้เงินกันเพียง 1,000 บาท คำกล่าวอ้างเช่นนี้หาอาจลบล้างหลักฐานเอกสารสัญญากู้ได้ไม่ ไม่ปรากฏชัดว่าเจ้าหนี้ลงจำนวนเงินสูงกว่าความจริง ฟังไม่ได้(อุดม ทันด่วน-ชลอ จามรมาน-สมคิด มงคลชาติ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศสำนักงานปลัดกระทรวงเทคโนโลยีประกาศสำนักงานปลัดกระทรวงเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสารเรื่องสถานที่ติดต่อเพื่อขอรับข้อมูลข่าวสารหรือคำแนะนำในการติดต่อกับสำนักงานปลัดกระทรวงเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร[๑] อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๗ (๓)แห่งพระราชบัญญัติข้อมูลข่าวสารของราชการ พ.ศ. ๒๕๔๐สำนักงานปลัดกระทรวงเทคโนโลยีสารสนเทศฯจึงขอประกาศสถานที่ติดต่อเพื่อขอรับข้อมูลข่าวสารหรือคำแนะนำในการติดต่อกับสำนักงานปลัดกระทรวงเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสารคือ ฝ่ายประชาสัมพันธ์และเผยแพร่ สำนักบริหารกลางสำนักงานปลัดกระทรวงเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร เลขที่ ๘๙/๒ หมู่ ๓ บริษัท ทศทคอร์ปอเรชั่น จำกัด (มหาชน) อาคาร ๙ ชั้น ICT ๑ถนนแจ้งวัฒนะ เขตหลักสี่ กรุงเทพฯ ๑๐๒๑๐ โทรศัพท์ ๐๒ ๕๖๘๒๔๗๔ประกาศณ วันที่ ๙ กันยายน ๒๕๔๖ทิพาวดี เมฆสวรรค์ปลัดกระทรวงเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสารวัชศักดิ์/พิมพ์๒๐ตุลาคม ๒๕๕๑[๑]ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๐/ตอนพิเศษ ๑๒๘ ง/หน้า ๔๐/๗ พฤศจิกายน ๒๕๔๖
กฎกระทรวงกฎกระทรวงกำหนดอัตราค่าธรรมเนียมเกี่ยวกับสิ่งบ่งชี้ทางภูมิศาสตร์พ.ศ. ๒๕๔๗[๑] อาศัยอำนาจตามความในมาตรา๔ แห่งพระราชบัญญัติคุ้มครองสิ่งบ่งชี้ทางภูมิศาสตร์ พ.ศ. ๒๕๔๖อันเป็นพระราชบัญญัติที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคลซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๕๐ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยบัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมายรัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์ออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้ข้อ๑ ให้กำหนดอัตราค่าธรรมเนียมดังต่อไปนี้(๑)คำขอขึ้นทะเบียนสิ่งบ่งชี้ทางภูมิศาสตร์ ฉบับละ๕๐๐ บาท(๒)คำคัดค้านการขึ้นทะเบียนสิ่งบ่งชี้ทางภูมิศาสตร์ ฉบับละ๕๐๐ บาท(๓)คำอุทธรณ์คำสั่งหรือคำวินิจฉัยของนายทะเบียน ฉบับละ๕๐๐ บาท(๔)คำขอแก้ไขทะเบียนสิ่งบ่งชี้ทางภูมิศาสตร์ ฉบับละ๒๐๐ บาท(๕)คำขอเพิกถอนทะเบียนสิ่งบ่งชี้ทางภูมิศาสตร์ ฉบับละ๒๐๐ บาท(๖)คำขออื่น ๆ ฉบับละ๒๐๐ บาทข้อ๒กฎกระทรวงนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ ๒๘ เมษายน พ.ศ. ๒๕๔๗ เป็นต้นไปให้ไว้ ณ วันที่ ๒๘เมษายน พ.ศ. ๒๕๔๗วัฒนา เมืองสุขรัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์หมายเหตุ :-เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ โดยที่มาตรา ๔แห่งพระราชบัญญัติคุ้มครองสิ่งบ่งชี้ทางภูมิศาสตร์ พ.ศ. ๒๕๔๖บัญญัติให้รัฐมนตรีมีอำนาจออกกฎกระทรวงกำหนดค่าธรรมเนียมไม่เกินอัตราท้ายพระราชบัญญัติจึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้วิชชุตา/ผู้จัดทำ๑๓ มิถุนายน ๒๕๕๔[๑] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๑/ตอนที่ ๓๗ก/หน้า ๕/๑๖ มิถุนายน ๒๕๔๗