คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 807/2492หลักกฎหมาย: ผู้ตายถือพลั่วเหล็กไล่ทำร้ายจำเลย จำเลยวิ่งหนีผู้ตายไล่ทันเอาพลั่วตีศีรษะจำเลยแล้วยังแทงซ้ำอีก 2 ที จำเลยจึงฉวยมีดที่ข้างฝามาใช้ป้องกันตัว ผู้ตายเข้าแย่งมีดจากจำเลยอีก จำเลยจึงเอามีดนั้นแทงผู้ตาย 1ที ผู้ตายถึงแก่ความตายดังนี้ แม้ขณะที่แทงผู้ตายจะได้ทิ้งพลั่วแล้วก็ดี แต่เป็นเวลาที่จำเลยถูกตีและแทงแล้วยังถูกผู้ตายกอดปล้ำแย่งมีด ถ้าผู้ตายแย่งมีดได้ก็อาจแทงจำเลยตาย การกระทำของจำเลยย่อมเป็นการป้องกันตัวไม่เกินสมควรแก่เหตุ อันควรได้รับยกเว้นโทษตามมาตรา 50โจทก์ฟ้องหาว่า จำเลยใช้มีดเหน็บทำร้ายนายพินตายโดยเจตนาขอให้ลงโทษตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 249 จำเลยให้การว่านายพินใช้พลั่วตี และแทงและทำท่าว่าจะทำร้ายจำเลยอีก จำเลยหยิบมีดมาปัดป่ายไป 1 ที เพื่อป้องกันตัว ศาลชั้นต้นเห็นว่าจำเลยแทงนายพินโดยไม่มีเจตนา แต่จำเลยกระทำเกินสมควรแก่เหตุ พิพากษาจำคุกจำเลย 3 ปี ตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 251, 53, 59 ศาลอุทธรณ์เห็นว่าการกระทำของจำเลยเป็นการป้องกันไม่เกินสมควรแก่เหตุ พิพากษากลับ ให้ยกฟ้องโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า นายพินได้ถือพลั่วเหล็กไล่ทำร้ายจำเลย ๆ วิ่งหนี นายพินวิ่งไล่ทัน เอาพลั่วตีศีรษะจำเลยแล้วยังแทงซ้ำอีก 2 ที จำเลยจึงฉวยมีดที่ข้างฝามาใช้ป้องกันตัว นายพินได้เข้าแย่งมีดจากจำเลยอีก จำเลยจึงเอามีดนั้นแทงนายพิน 1 ที นายพินถึงแก่ความตาย ศาลฎีกาเห็นว่า แม้ขณะที่จำเลยแทงผู้ตายจะได้ทิ้งพลั่วแล้วก็ดี แต่เป็นเวลาที่จำเลยถูกตีศีรษะและแทงแล้วยังถูกผู้ตายกอดปล้ำแย่งมีด ถ้าผู้ตายแย่งมีดได้ ก็อาจแทงจำเลยตายการกระทำของจำเลยเช่นนี้ ย่อมเป็นการป้องกันตัวไม่เกินสมควรแก่เหตุพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 807/2492อัยการสมุทรปราการโจทก์นายแจ้ ดีจริงจำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 251, ม. 50ผู้ตายถือพลั่วเหล็กไล่ทำร้ายจำเลย จำเลยวิ่งหนีผู้ตายไล่ทันเอาพลั่วตีศีรษะจำเลยแล้วยังแทงซ้ำอีก 2 ที จำเลยจึงฉวยมีดที่ข้างฝามาใช้ป้องกันตัว ผู้ตายเข้าแย่งมีดจากจำเลยอีก จำเลยจึงเอามีดนั้นแทงผู้ตาย 1ที ผู้ตายถึงแก่ความตายดังนี้ แม้ขณะที่แทงผู้ตายจะได้ทิ้งพลั่วแล้วก็ดี แต่เป็นเวลาที่จำเลยถูกตีและแทงแล้วยังถูกผู้ตายกอดปล้ำแย่งมีด ถ้าผู้ตายแย่งมีดได้ก็อาจแทงจำเลยตาย การกระทำของจำเลยย่อมเป็นการป้องกันตัวไม่เกินสมควรแก่เหตุ อันควรได้รับยกเว้นโทษตามมาตรา 50โจทก์ฟ้องหาว่า จำเลยใช้มีดเหน็บทำร้ายนายพินตายโดยเจตนาขอให้ลงโทษตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 249 จำเลยให้การว่านายพินใช้พลั่วตี และแทงและทำท่าว่าจะทำร้ายจำเลยอีก จำเลยหยิบมีดมาปัดป่ายไป 1 ที เพื่อป้องกันตัว ศาลชั้นต้นเห็นว่าจำเลยแทงนายพินโดยไม่มีเจตนา แต่จำเลยกระทำเกินสมควรแก่เหตุ พิพากษาจำคุกจำเลย 3 ปี ตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 251, 53, 59 ศาลอุทธรณ์เห็นว่าการกระทำของจำเลยเป็นการป้องกันไม่เกินสมควรแก่เหตุ พิพากษากลับ ให้ยกฟ้องโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า นายพินได้ถือพลั่วเหล็กไล่ทำร้ายจำเลย ๆ วิ่งหนี นายพินวิ่งไล่ทัน เอาพลั่วตีศีรษะจำเลยแล้วยังแทงซ้ำอีก 2 ที จำเลยจึงฉวยมีดที่ข้างฝามาใช้ป้องกันตัว นายพินได้เข้าแย่งมีดจากจำเลยอีก จำเลยจึงเอามีดนั้นแทงนายพิน 1 ที นายพินถึงแก่ความตาย ศาลฎีกาเห็นว่า แม้ขณะที่จำเลยแทงผู้ตายจะได้ทิ้งพลั่วแล้วก็ดี แต่เป็นเวลาที่จำเลยถูกตีศีรษะและแทงแล้วยังถูกผู้ตายกอดปล้ำแย่งมีด ถ้าผู้ตายแย่งมีดได้ ก็อาจแทงจำเลยตายการกระทำของจำเลยเช่นนี้ ย่อมเป็นการป้องกันตัวไม่เกินสมควรแก่เหตุพิพากษายืน(มนูกิจวิมลอรรถ-เลขวณิชธรรมวิทักษ์-มนูภันย์วิมลสาร)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องหาว่า จำเลยใช้มีดเหน็บทำร้ายนายพินตายโดยเจตนาขอให้ลงโทษตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 249 จำเลยให้การว่านายพินใช้พลั่วตี และแทงและทำท่าว่าจะทำร้ายจำเลยอีก จำเลยหยิบมีดมาปัดป่ายไป 1 ที เพื่อป้องกันตัว ศาลชั้นต้นเห็นว่าจำเลยแทงนายพินโดยไม่มีเจตนา แต่จำเลยกระทำเกินสมควรแก่เหตุ พิพากษาจำคุกจำเลย 3 ปี ตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 251, 53, 59 ศาลอุทธรณ์เห็นว่าการกระทำของจำเลยเป็นการป้องกันไม่เกินสมควรแก่เหตุ พิพากษากลับ ให้ยกฟ้องโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า นายพินได้ถือพลั่วเหล็กไล่ทำร้ายจำเลย ๆ วิ่งหนี นายพินวิ่งไล่ทัน เอาพลั่วตีศีรษะจำเลยแล้วยังแทงซ้ำอีก 2 ที จำเลยจึงฉวยมีดที่ข้างฝามาใช้ป้องกันตัว นายพินได้เข้าแย่งมีดจากจำเลยอีก จำเลยจึงเอามีดนั้นแทงนายพิน 1 ที นายพินถึงแก่ความตาย ศาลฎีกาเห็นว่า แม้ขณะที่จำเลยแทงผู้ตายจะได้ทิ้งพลั่วแล้วก็ดี แต่เป็นเวลาที่จำเลยถูกตีศีรษะและแทงแล้วยังถูกผู้ตายกอดปล้ำแย่งมีด ถ้าผู้ตายแย่งมีดได้ ก็อาจแทงจำเลยตายการกระทำของจำเลยเช่นนี้ ย่อมเป็นการป้องกันตัวไม่เกินสมควรแก่เหตุพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 807/2492อัยการสมุทรปราการโจทก์นายแจ้ ดีจริงจำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 251, ม. 50ผู้ตายถือพลั่วเหล็กไล่ทำร้ายจำเลย จำเลยวิ่งหนีผู้ตายไล่ทันเอาพลั่วตีศีรษะจำเลยแล้วยังแทงซ้ำอีก 2 ที จำเลยจึงฉวยมีดที่ข้างฝามาใช้ป้องกันตัว ผู้ตายเข้าแย่งมีดจากจำเลยอีก จำเลยจึงเอามีดนั้นแทงผู้ตาย 1ที ผู้ตายถึงแก่ความตายดังนี้ แม้ขณะที่แทงผู้ตายจะได้ทิ้งพลั่วแล้วก็ดี แต่เป็นเวลาที่จำเลยถูกตีและแทงแล้วยังถูกผู้ตายกอดปล้ำแย่งมีด ถ้าผู้ตายแย่งมีดได้ก็อาจแทงจำเลยตาย การกระทำของจำเลยย่อมเป็นการป้องกันตัวไม่เกินสมควรแก่เหตุ อันควรได้รับยกเว้นโทษตามมาตรา 50โจทก์ฟ้องหาว่า จำเลยใช้มีดเหน็บทำร้ายนายพินตายโดยเจตนาขอให้ลงโทษตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 249 จำเลยให้การว่านายพินใช้พลั่วตี และแทงและทำท่าว่าจะทำร้ายจำเลยอีก จำเลยหยิบมีดมาปัดป่ายไป 1 ที เพื่อป้องกันตัว ศาลชั้นต้นเห็นว่าจำเลยแทงนายพินโดยไม่มีเจตนา แต่จำเลยกระทำเกินสมควรแก่เหตุ พิพากษาจำคุกจำเลย 3 ปี ตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 251, 53, 59 ศาลอุทธรณ์เห็นว่าการกระทำของจำเลยเป็นการป้องกันไม่เกินสมควรแก่เหตุ พิพากษากลับ ให้ยกฟ้องโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า นายพินได้ถือพลั่วเหล็กไล่ทำร้ายจำเลย ๆ วิ่งหนี นายพินวิ่งไล่ทัน เอาพลั่วตีศีรษะจำเลยแล้วยังแทงซ้ำอีก 2 ที จำเลยจึงฉวยมีดที่ข้างฝามาใช้ป้องกันตัว นายพินได้เข้าแย่งมีดจากจำเลยอีก จำเลยจึงเอามีดนั้นแทงนายพิน 1 ที นายพินถึงแก่ความตาย ศาลฎีกาเห็นว่า แม้ขณะที่จำเลยแทงผู้ตายจะได้ทิ้งพลั่วแล้วก็ดี แต่เป็นเวลาที่จำเลยถูกตีศีรษะและแทงแล้วยังถูกผู้ตายกอดปล้ำแย่งมีด ถ้าผู้ตายแย่งมีดได้ ก็อาจแทงจำเลยตายการกระทำของจำเลยเช่นนี้ ย่อมเป็นการป้องกันตัวไม่เกินสมควรแก่เหตุพิพากษายืน(มนูกิจวิมลอรรถ-เลขวณิชธรรมวิทักษ์-มนูภันย์วิมลสาร)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ