พระราชกฤษฎีกาเปลี่ยนแปลงเขตเทศบาลเมืองพิษณุโลกจังหวัดพิษณุโลก(ฉบับที่ ๒)พ.ศ. ๒๕๑๒ ภูมิพลอดุลยเดชป.ร.ให้ไว้ ณวันที่ ๒๖ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๑๒เป็นปีที่๒๔ ในรัชกาลปัจจุบันพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชมีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่าโดยที่เป็นการสมควรเปลี่ยนแปลงเขตเทศบาลเมืองพิษณุโลกจังหวัดพิษณุโลก เพื่อความเหมาะสมแก่การบริหารกิจการและการทะนุบำรุงท้องถิ่นอาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๕๓ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยและมาตรา ๑๒ แห่งพระราชบัญญัติเทศบาล พ.ศ. ๒๔๙๖ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติเทศบาล(ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๔๙๙ จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ดังต่อไปนี้มาตรา ๑ พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า พระราชกฤษฎีกาเปลี่ยนแปลงเขตเทศบาลเมืองพิษณุโลกจังหวัดพิษณุโลก (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๑๒มาตรา ๒[๑]พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา ๓ ให้เปลี่ยนแปลงเขตเทศบาลเมืองพิษณุโลกจังหวัดพิษณุโลก ซึ่งได้กำหนดไว้ตามมาตรา ๔แห่งพระราชกฤษฎีกาจัดตั้งเทศบาลเมืองพิษณุโลก จังหวัดพิษณุโลก พุทธศักราช ๒๔๗๘ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชกฤษฎีกาเปลี่ยนแปลงเขตเทศบาลเมืองพิษณุโลกจังหวัดพิษณุโลก พุทธศักราช ๒๔๘๒ เสียใหม่ โดยให้มีเขต ดังต่อไปนี้ด้านเหนือ ตั้งแต่หลักเขตที่ ๑ซึ่งตั้งอยู่ห่างจากศูนย์กลางทางหลวงแผ่นดิน หมายเลข ๑๒ ตอนสุโขทัย - พิษณุโลก ตรงกม. ๓ ตามแนวเส้นตั้งฉากกับทางหลวงแผ่นดิน ระยะ ๓๕๐ เมตร เป็นเส้นขนาน ระยะ ๓๕๐เมตร กับทางหลวงแผ่นดิน หมายเลข ๑๒ ตอนสุโขทัย - พิษณุโลก ไปทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ถึงเส้นแนวเขตทหาร แล้วเลียบตามเส้นแนวเขตทหาร ไปทางทิศตะวันออก ถึงหลักเขตที่ ๒ซึ่งตั้งอยู่ริมแม่น้ำน่านฝั่งตะวันตกจากหลักเขตที่ ๒ เป็นเส้นตรงไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือถึงหลักเขตที่ ๓ ซึ่งตั้งอยู่ริมแม่น้ำน่านฝั่งตะวันออกห่างจากปากคลองมหาดไทยฝั่งใต้ ตามแนวแม่น้ำ ระยะ ๑๗๐ เมตรจากหลักเขตที่ ๓เลียบตามริมแม่น้ำน่านฝั่งตะวันออกไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ ถึงหลักเขตที่ ๔ซึ่งตั้งอยู่ตรงมุมตะวันออกของเขตวัดโพธิญาณด้านใต้ตรงเขตสงวนกองทัพบกจากหลักเขตที่ ๔เลียบตามแนวเขตสงวนกองทัพบกไปทางทิศตะวันออก ถึงเขตปลอดภัยทหาร แล้วเป็นเส้นตรงไปทางทิศตะวันออก ผ่านทางรถไฟ ตรง กม. ๓๙๑.๘๘๒ถึงหลักเขตที่ ๕ ซึ่งตั้งอยู่ห่างจากทางรถไฟ ระยะ ๕๐๐ เมตรด้านตะวันออก จากหลักเขตที่ ๕ เป็นเส้นตรงไปทางทิศใต้ถึงหลักเขตที่ ๖ ซึ่งตั้งอยู่ห่างจากทางรถไฟ ตรง กม. ๓๙๑ตามแนวเขตเส้นตั้งฉากกับทางรถไฟ ระยะ ๕๐๐ เมตรจากหลักเขตที่ ๖เป็นแนวเส้นตั้งฉากกับเส้นระหว่างหลักเขตที่ ๕ และหลักเขตที่ ๖ ไปทางทิศตะวันออกถึงหลักเขตที่ ๗ ซึ่งตั้งอยู่ห่างจากหลักเขตที่ ๖ ระยะ ๑,๒๕๐ เมตรจากหลักเขตที่ ๗ เป็นเส้นตั้งฉากกับเส้นระหว่างหลักเขตที่ ๖และหลักเขตที่ ๗ ไปทางทิศใต้ ถึงหลักเขตที่ ๘ซึ่งตั้งอยู่ห่างจากศูนย์กลางทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๑๒ ตอนพิษณุโลก - หล่มสักตามแนวเส้นตั้งฉากกับทางหลวงแผ่นดิน ระยะ ๔๐๐ เมตรจากหลักเขตที่ ๘ เป็นเส้นขนาน ระยะ๔๐๐ เมตร กับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๑๒ ตอนพิษณุโลก - หล่มสัก ไปทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ถึงหลักเขตที่ ๙ ซึ่งตั้งอยู่ห่างจากศูนย์กลางทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๑๒ตอนพิษณุโลก - หล่มสัก ตรง กม. ๒.๖๕๐ ตามแนวเส้นตั้งฉากกับทางหลวงแผ่นดิน ระยะ ๔๐๐เมตรจากหลักเขตที่ ๙เป็นเส้นตรงไปทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ผ่านทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๑๒ ตอนพิษณุโลก - หล่มสักตรง กม. ๒.๖๕๐ ถึงหลักเขตที่ ๑๐ ซึ่งตั้งอยู่ห่างจากศูนย์กลางทางหลวงแผ่นดินหมายเลข๑๒ ตอนพิษณุโลก - หล่มสัก ระยะ ๒๐๐ เมตรจากหลักเขตที่ ๑๐ เป็นเส้นขนาน ระยะ๒๐๐ เมตร กับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๑๒ ตอนพิษณุโลก หล่มสักและทางหลวงจังหวัดหมายเลข ๑๐๖๑ ตอนพิษณุโลก - วังทอง ไปทางทิศตะวันตกถึงหลักเขตที่ ๑๑ ซึ่งตั้งอยู่ตรงเขตโทรคมนาคมด้านตะวันออกจากหลักเขตที่ ๑๑ เลียบตามแนวเขตโทรคมนาคมด้านตะวันออกและแนวเขตวิทยาลัยครูพิบูลสงครามด้านตะวันออก ไปทางทิศใต้จนสุดแนวเขตด้านตะวันออกแล้วต่อเป็นเส้นตรงไปทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ ถึงหลักเขตที่๑๒ ซึ่งตั้งอยู่ตรงมุมตะวันออกของเขตสนามบินด้านเหนือด้านใต้ จากหลักเขตที่ ๑๒เลียบตามแนวเขตสนามบินด้านเหนือไปทางทิศตะวันตก ถึงหลักเขตที่ ๑๓ซึ่งตั้งอยู่ติดเขตสนามบินด้านตะวันตก ตรงแนวเส้นตั้งฉากกับทางรถไฟ ตรง กม. ๓๘๗.๒๔๒จากหลักเขตที่ ๑๓ เป็นเส้นตรงไปทางทิศตะวันตก ผ่านทางรถไฟตรง กม. ๓๘๗.๒๔๒ ถึงหลักเขตที่ ๑๔ ซึ่งตั้งอยู่ห่างจากศูนย์กลางทางหลวงจังหวัดหมายเลข๑๐๖๓ ตอนพิษณุโลก - วัดจุฬามณี ตามแนวเส้นตั้งฉากกับทางหลวงจังหวัด ระยะ ๒๐๐ เมตรจากหลักเขตที่ ๑๔ เป็นเส้นขนาน ระยะ๒๐๐ เมตร กับทางหลวงจังหวัดหมายเลข ๑๐๖๓ ตอนพิษณุโลก วัดจุฬามณี ไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ ถึงหลักเขตที่ ๑๕ ซึ่งตั้งอยู่ห่างจากศูนย์กลางทางหลวงจังหวัดหมายเลข๑๐๖๓ ตอนพิษณุโลก - วัดจุฬามณี ตรง กม. ๓.๘๐๐จากหลักเขตที่ ๑๕ เป็นเส้นตรงไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือผ่านทางหลวงจังหวัดหมายเลข ๑๐๖๓ ตอนพิษณุโลก -วัดจุฬามณี ตรง กม. ๓.๘๐๐ แล้วต่อเป็นเส้นขนาน ระยะ ๒๐๐ เมตร กับทางไปสะพานข้ามแม่น้ำน่านไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ ถึงหลักเขตที่ ๑๖ ซึ่งตั้งอยู่ริมแม่น้ำน่านฝั่งตะวันออกด้านตะวันตก จากหลักเขตที่ ๑๖เลียบตามริมแม่น้ำน่านฝั่งตะวันออกไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ ถึงหลักเขตที่ ๑๗ซึ่งตั้งอยู่ตรงเขตวัดจันทร์ตะวันออก ด้านตะวันตกจากหลักเขตที่ ๑๗ เป็นเส้นตรงข้ามแม่น้ำน่านไปทางทิศเหนือถึงหลักเขตที่ ๑๘ ซึ่งตั้งอยู่ริมแม่น้ำน่านฝั่งตะวันตกตรงเขตวัดจันทร์ตะวันตก ด้านตะวันตกจากหลักเขตที่ ๑๘เลียบตามเขตวัดจันทร์ตะวันตกไปจนสุดเขตด้านตะวันตก แล้วต่อเป็นเส้นตรงไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ ถึงหลักเขตที่ ๑๙ซึ่งตั้งอยู่ริมทางหลวงจังหวัดหมายเลข ๑๐๖๕ ตอนพิษณุโลก - บางระกำฟากตะวันออก ตรง กม. ๒จากหลักเขตที่ ๑๙เป็นเส้นตรงตั้งฉากกับทางหลวงจังหวัดหมายเลข ๑๐๖๕ ตอนพิษณุโลก - บางระกำ ไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ ถึงหลักเขตที่ ๒๐ซึ่งตั้งอยู่ห่างจากศูนย์กลางทางหลวงจังหวัดหมายเลข ๑๐๖๕ ตอนพิษณุโลก บางระกำระยะ ๓๐๐ เมตรจากหลักเขตที่ ๒๐ เป็นเส้นขนาน ระยะ๓๐๐ เมตร กับทางหลวงจังหวัดหมายเลข ๑๐๖๕ ตอนพิษณุโลก บางระกำ ไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ ถึงหลักเขตที่ ๒๑ ซึ่งตั้งอยู่ริมทางหลวงแผ่นดินหมายเลข๑๒ ตอนสุโขทัย - พิษณุโลก ฟากใต้จากหลักเขตที่ ๒๑ เป็นเส้นตรงไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือบรรจบหลักเขตที่ ๑ดังปรากฏในแผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกานี้ตามเส้นแนวเขตที่กล่าวไว้ในมาตรานี้ ให้มีหลักย่อยปักไว้ เพื่อแสดงแนวเขตตามสมควรมาตรา ๔ ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้ผู้รับสนองพระบรมราชโองการจอมพล ถนอม กิตติขจรนายกรัฐมนตรี[เอกสารแนบท้าย]๑. แผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกาเปลี่ยนแปลงเขตเทศบาลเมืองพิษณุโลกจังหวัดพิษณุโลก (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๑๒(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือเนื่องจากท้องถิ่นทั้งในเขตและนอกเขตเทศบาลเมืองพิษณุโลก จังหวัดพิษณุโลกได้เจริญขึ้น และมีชุมนุมชนอยู่หนาแน่น จึงสมควรขยายเขตเทศบาลเมืองพิษณุโลกจังหวัดพิษณุโลก เพื่อประโยชน์ในการบริหารกิจการและการทะนุบำรุงท้องถิ่นต่อไปปิติวรรณ/ปรับปรุง๑๐ มีนาคม ๒๕๖๓อรญา/ตรวจ๓๐ มีนาคม ๒๕๖๓[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๘๖/ตอนที่ ๑๑๗/หน้า ๑๐๗๔/๓๐ ธันวาคม ๒๕๑๒