คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 105/2498หลักกฎหมาย: คู่ความขอแถลงการณ์เป็นหนังสือ แต่ไม่ยื่นเสียภายในเวลาอันสมควร ปล่อยไว้จนเนิ่นช้าเป็นอันมาก ศาลอุทธรณ์ย่อมไม่จำเป็นรอคำแถลงการณ์ที่ร้องขอโดยไม่มีกำหนดนั้นได้โจทก็ฟ้องว่าจำเลยข่มขืนกระทำชำเราเด็กหญิงน้อยพิบูลย์เวชหรือน้อยบุญ อายุต่ำกว่า ๑๓ ปี จนสำเร็จความใคร่ ขอให้ลงโทษ จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำคุกจำเลยตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา ๒๔๔ ที่แก้ไขเพิ่มเติมแล้ว ๔ ปี จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งรับฎีกาฉะเพาะข้อว่า จำเลยกล่าวในอุทธรณ์ว่าจะยื่นคำแถลงการณ์ตามมา แต่ศาลอุทธรณ์พิพากษาเสียก่อน ศาลฎีกาเห็นว่า นับตั้งแต่วันที่ ๑๔ มกราคม ๒๔๔๗ ซึ่งเป็นวันอุทธรณ์ถึงวันที่ ๑๗ สิงหาคม ๒๔๔๗ ซึ่งเป็นวันที่ศาลอุทธรณ์พิพากษา จำเลยหาได้ยื่นคำแถลงการณ์ไม่นับว่าเป็นการเนิ่นช้าเกินกว่าสมควรเป็นอันมาก ศาลอุทธรณ์ไม่จำเป็นรอฟังคำแถลงกาณ์ที่ร้องขอโดยไม่มีกำหนด ฎีกาจำเลยฟังไม่ขึ้น พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 105/2498พนักงานอัยการ กรมอัยการโจทก์นายสง่า แซ่เตียจำเลย ป.วิ.อ. ม. 205คู่ความขอแถลงการณ์เป็นหนังสือ แต่ไม่ยื่นเสียภายในเวลาอันสมควร ปล่อยไว้จนเนิ่นช้าเป็นอันมาก ศาลอุทธรณ์ย่อมไม่จำเป็นรอคำแถลงการณ์ที่ร้องขอโดยไม่มีกำหนดนั้นได้โจทก็ฟ้องว่าจำเลยข่มขืนกระทำชำเราเด็กหญิงน้อยพิบูลย์เวชหรือน้อยบุญ อายุต่ำกว่า ๑๓ ปี จนสำเร็จความใคร่ ขอให้ลงโทษ จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำคุกจำเลยตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา ๒๔๔ ที่แก้ไขเพิ่มเติมแล้ว ๔ ปี จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งรับฎีกาฉะเพาะข้อว่า จำเลยกล่าวในอุทธรณ์ว่าจะยื่นคำแถลงการณ์ตามมา แต่ศาลอุทธรณ์พิพากษาเสียก่อน ศาลฎีกาเห็นว่า นับตั้งแต่วันที่ ๑๔ มกราคม ๒๔๔๗ ซึ่งเป็นวันอุทธรณ์ถึงวันที่ ๑๗ สิงหาคม ๒๔๔๗ ซึ่งเป็นวันที่ศาลอุทธรณ์พิพากษา จำเลยหาได้ยื่นคำแถลงการณ์ไม่นับว่าเป็นการเนิ่นช้าเกินกว่าสมควรเป็นอันมาก ศาลอุทธรณ์ไม่จำเป็นรอฟังคำแถลงกาณ์ที่ร้องขอโดยไม่มีกำหนด ฎีกาจำเลยฟังไม่ขึ้น พิพากษายืน(เลขวณิชธรรมวิทักษ์-ทรงนิติกรณ์-ชวน สิงหลกะ)ศาลอาญา - นายเจน เวชศิลป์ศาลอุทธรณ์ - นายพจน์ บุษปาคมแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก็ฟ้องว่าจำเลยข่มขืนกระทำชำเราเด็กหญิงน้อยพิบูลย์เวชหรือน้อยบุญ อายุต่ำกว่า ๑๓ ปี จนสำเร็จความใคร่ ขอให้ลงโทษ จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำคุกจำเลยตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา ๒๔๔ ที่แก้ไขเพิ่มเติมแล้ว ๔ ปี จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งรับฎีกาฉะเพาะข้อว่า จำเลยกล่าวในอุทธรณ์ว่าจะยื่นคำแถลงการณ์ตามมา แต่ศาลอุทธรณ์พิพากษาเสียก่อน ศาลฎีกาเห็นว่า นับตั้งแต่วันที่ ๑๔ มกราคม ๒๔๔๗ ซึ่งเป็นวันอุทธรณ์ถึงวันที่ ๑๗ สิงหาคม ๒๔๔๗ ซึ่งเป็นวันที่ศาลอุทธรณ์พิพากษา จำเลยหาได้ยื่นคำแถลงการณ์ไม่นับว่าเป็นการเนิ่นช้าเกินกว่าสมควรเป็นอันมาก ศาลอุทธรณ์ไม่จำเป็นรอฟังคำแถลงกาณ์ที่ร้องขอโดยไม่มีกำหนด ฎีกาจำเลยฟังไม่ขึ้น พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 105/2498พนักงานอัยการ กรมอัยการโจทก์นายสง่า แซ่เตียจำเลย ป.วิ.อ. ม. 205คู่ความขอแถลงการณ์เป็นหนังสือ แต่ไม่ยื่นเสียภายในเวลาอันสมควร ปล่อยไว้จนเนิ่นช้าเป็นอันมาก ศาลอุทธรณ์ย่อมไม่จำเป็นรอคำแถลงการณ์ที่ร้องขอโดยไม่มีกำหนดนั้นได้โจทก็ฟ้องว่าจำเลยข่มขืนกระทำชำเราเด็กหญิงน้อยพิบูลย์เวชหรือน้อยบุญ อายุต่ำกว่า ๑๓ ปี จนสำเร็จความใคร่ ขอให้ลงโทษ จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำคุกจำเลยตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา ๒๔๔ ที่แก้ไขเพิ่มเติมแล้ว ๔ ปี จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งรับฎีกาฉะเพาะข้อว่า จำเลยกล่าวในอุทธรณ์ว่าจะยื่นคำแถลงการณ์ตามมา แต่ศาลอุทธรณ์พิพากษาเสียก่อน ศาลฎีกาเห็นว่า นับตั้งแต่วันที่ ๑๔ มกราคม ๒๔๔๗ ซึ่งเป็นวันอุทธรณ์ถึงวันที่ ๑๗ สิงหาคม ๒๔๔๗ ซึ่งเป็นวันที่ศาลอุทธรณ์พิพากษา จำเลยหาได้ยื่นคำแถลงการณ์ไม่นับว่าเป็นการเนิ่นช้าเกินกว่าสมควรเป็นอันมาก ศาลอุทธรณ์ไม่จำเป็นรอฟังคำแถลงกาณ์ที่ร้องขอโดยไม่มีกำหนด ฎีกาจำเลยฟังไม่ขึ้น พิพากษายืน(เลขวณิชธรรมวิทักษ์-ทรงนิติกรณ์-ชวน สิงหลกะ)ศาลอาญา - นายเจน เวชศิลป์ศาลอุทธรณ์ - นายพจน์ บุษปาคมแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ