คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 79/2511หลักกฎหมาย: จำเลยที่ 4 เป็นลูกจ้างของจำเลยที่ 3 จำเลยที่ 3 เป็นเจ้าของรถยนต์ และนำเข้าเดินร่วมทางกับบริษัทจำเลยที่ 2 บริษัทจำเลยที่ 2 นำรถเข้าร่วมเดินกับบริษัทจำเลยที่ 1 ซึ่งเป็นเจ้าของสัมปทานทาง โดยจำเลยที่ 1, 2 และ 3 แบ่งผลประโยชน์กัน จำเลยที่ 2 จึงเป็นผู้ร่วมกิจการกับจำเลยที่ 3 และถือได้ว่าเป็นกิจการของจำเลยที่ 2 ด้วย จำเลยที่ 2 จึงต้องร่วมรับผิดในการละเมิดของจำเลยที่ 4 ด้วยโจทก์ฟ้องว่า จำเลยที่ ๓ เป็นเจ้าของรถยนต์ นำเข้าเดินร่วมกับบริษัทจำเลยที่ ๒ แล้วบริษัทจำเลยที่ ๒ นำเข้าร่วมเดินกับบริษัทจำเลยที่ ๑ เจ้าของสัมปทานทาง โดยทั้ง ๓ คนแบ่งผลประโยชน์กัน จำเลยที่ ๔ เป็นลูกจ้างของจำเลยที่ ๑, ๒ และ ๓ ขับรถประมาทชนโจทก์บาดเจ็บ จำเลยที่ ๑, ๒ และ ๓ ปฏิเสธความรับผิด จำเลยที่ ๔ ขาดนัดยื่นคำให้การ ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยที่ ๑ - ๔ ร่วมกันใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์ จำเลยที่ ๑, ๒ และ ๓ อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้คำพิพากษาศาลชั้นต้นเฉพาะจำนวนค่าเสียหาย จำเลยที่ ๒, ๓ ฎีกา จำเลยที่ ๒ ฎีกาข้อหนึ่งว่า จำเลยเป็นเพียงตัวแทนของจำเลยที่ ๓ ในการทำสัญญากับจำเลยที่ ๑ เท่านั้น จำเลยที่ ๒ ไม่ต้องรับผิด ศาลฎีกาเห็นว่า จำเลยที่ ๒ ไม่ใช่ตัวแทนของจำเลยที่ ๓ แต่เป็นผู้ร่วมกิจการกับจำเลยที่ ๓ นายจ้างของจำเลยที่ ๔ จึงถือได้ว่าเป็นกิจการของจำเลยที่ ๒ ด้วย จำเลยที่ ๒ ก็ต้องรับผิดในการละเมิดร่วมกับจำเลยที่ ๔ ด้วย พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 79/2511นางอนงค์ ศรศรีวิชัยโจทก์บริษัทขนส่ง จำกัด ที่ 1 บริษัท ร.ส.พ. เดินรถ จำกัด ที่ 2 นายชวาลคุณประยูร ที่ 3 นายฮิ้ม ธงเพ็ง ที่ 4ล. ป.พ.พ. ม. 76, ม. 425, ม. 427จำเลยที่ 4 เป็นลูกจ้างของจำเลยที่ 3 จำเลยที่ 3 เป็นเจ้าของรถยนต์ และนำเข้าเดินร่วมทางกับบริษัทจำเลยที่ 2 บริษัทจำเลยที่ 2 นำรถเข้าร่วมเดินกับบริษัทจำเลยที่ 1 ซึ่งเป็นเจ้าของสัมปทานทาง โดยจำเลยที่ 1, 2 และ 3 แบ่งผลประโยชน์กัน จำเลยที่ 2 จึงเป็นผู้ร่วมกิจการกับจำเลยที่ 3 และถือได้ว่าเป็นกิจการของจำเลยที่ 2 ด้วย จำเลยที่ 2 จึงต้องร่วมรับผิดในการละเมิดของจำเลยที่ 4 ด้วยโจทก์ฟ้องว่า จำเลยที่ ๓ เป็นเจ้าของรถยนต์ นำเข้าเดินร่วมกับบริษัทจำเลยที่ ๒ แล้วบริษัทจำเลยที่ ๒ นำเข้าร่วมเดินกับบริษัทจำเลยที่ ๑ เจ้าของสัมปทานทาง โดยทั้ง ๓ คนแบ่งผลประโยชน์กัน จำเลยที่ ๔ เป็นลูกจ้างของจำเลยที่ ๑, ๒ และ ๓ ขับรถประมาทชนโจทก์บาดเจ็บ จำเลยที่ ๑, ๒ และ ๓ ปฏิเสธความรับผิด จำเลยที่ ๔ ขาดนัดยื่นคำให้การ ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยที่ ๑ - ๔ ร่วมกันใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์ จำเลยที่ ๑, ๒ และ ๓ อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้คำพิพากษาศาลชั้นต้นเฉพาะจำนวนค่าเสียหาย จำเลยที่ ๒, ๓ ฎีกา จำเลยที่ ๒ ฎีกาข้อหนึ่งว่า จำเลยเป็นเพียงตัวแทนของจำเลยที่ ๓ ในการทำสัญญากับจำเลยที่ ๑ เท่านั้น จำเลยที่ ๒ ไม่ต้องรับผิด ศาลฎีกาเห็นว่า จำเลยที่ ๒ ไม่ใช่ตัวแทนของจำเลยที่ ๓ แต่เป็นผู้ร่วมกิจการกับจำเลยที่ ๓ นายจ้างของจำเลยที่ ๔ จึงถือได้ว่าเป็นกิจการของจำเลยที่ ๒ ด้วย จำเลยที่ ๒ ก็ต้องรับผิดในการละเมิดร่วมกับจำเลยที่ ๔ ด้วย พิพากษายืน(ลออง จุลกะเศียน-ชิต บุณยประภัศร-แถม สิริสาลี)ศาลแพ่ง - นายจรัส พ่วงภักดีศาลอุทธรณ์ - นายประสาท สุคนธมานแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยที่ ๓ เป็นเจ้าของรถยนต์ นำเข้าเดินร่วมกับบริษัทจำเลยที่ ๒ แล้วบริษัทจำเลยที่ ๒ นำเข้าร่วมเดินกับบริษัทจำเลยที่ ๑ เจ้าของสัมปทานทาง โดยทั้ง ๓ คนแบ่งผลประโยชน์กัน จำเลยที่ ๔ เป็นลูกจ้างของจำเลยที่ ๑, ๒ และ ๓ ขับรถประมาทชนโจทก์บาดเจ็บ จำเลยที่ ๑, ๒ และ ๓ ปฏิเสธความรับผิด จำเลยที่ ๔ ขาดนัดยื่นคำให้การ ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยที่ ๑ - ๔ ร่วมกันใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์ จำเลยที่ ๑, ๒ และ ๓ อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้คำพิพากษาศาลชั้นต้นเฉพาะจำนวนค่าเสียหาย จำเลยที่ ๒, ๓ ฎีกา จำเลยที่ ๒ ฎีกาข้อหนึ่งว่า จำเลยเป็นเพียงตัวแทนของจำเลยที่ ๓ ในการทำสัญญากับจำเลยที่ ๑ เท่านั้น จำเลยที่ ๒ ไม่ต้องรับผิด ศาลฎีกาเห็นว่า จำเลยที่ ๒ ไม่ใช่ตัวแทนของจำเลยที่ ๓ แต่เป็นผู้ร่วมกิจการกับจำเลยที่ ๓ นายจ้างของจำเลยที่ ๔ จึงถือได้ว่าเป็นกิจการของจำเลยที่ ๒ ด้วย จำเลยที่ ๒ ก็ต้องรับผิดในการละเมิดร่วมกับจำเลยที่ ๔ ด้วย พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 79/2511นางอนงค์ ศรศรีวิชัยโจทก์บริษัทขนส่ง จำกัด ที่ 1 บริษัท ร.ส.พ. เดินรถ จำกัด ที่ 2 นายชวาลคุณประยูร ที่ 3 นายฮิ้ม ธงเพ็ง ที่ 4ล. ป.พ.พ. ม. 76, ม. 425, ม. 427จำเลยที่ 4 เป็นลูกจ้างของจำเลยที่ 3 จำเลยที่ 3 เป็นเจ้าของรถยนต์ และนำเข้าเดินร่วมทางกับบริษัทจำเลยที่ 2 บริษัทจำเลยที่ 2 นำรถเข้าร่วมเดินกับบริษัทจำเลยที่ 1 ซึ่งเป็นเจ้าของสัมปทานทาง โดยจำเลยที่ 1, 2 และ 3 แบ่งผลประโยชน์กัน จำเลยที่ 2 จึงเป็นผู้ร่วมกิจการกับจำเลยที่ 3 และถือได้ว่าเป็นกิจการของจำเลยที่ 2 ด้วย จำเลยที่ 2 จึงต้องร่วมรับผิดในการละเมิดของจำเลยที่ 4 ด้วยโจทก์ฟ้องว่า จำเลยที่ ๓ เป็นเจ้าของรถยนต์ นำเข้าเดินร่วมกับบริษัทจำเลยที่ ๒ แล้วบริษัทจำเลยที่ ๒ นำเข้าร่วมเดินกับบริษัทจำเลยที่ ๑ เจ้าของสัมปทานทาง โดยทั้ง ๓ คนแบ่งผลประโยชน์กัน จำเลยที่ ๔ เป็นลูกจ้างของจำเลยที่ ๑, ๒ และ ๓ ขับรถประมาทชนโจทก์บาดเจ็บ จำเลยที่ ๑, ๒ และ ๓ ปฏิเสธความรับผิด จำเลยที่ ๔ ขาดนัดยื่นคำให้การ ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยที่ ๑ - ๔ ร่วมกันใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์ จำเลยที่ ๑, ๒ และ ๓ อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้คำพิพากษาศาลชั้นต้นเฉพาะจำนวนค่าเสียหาย จำเลยที่ ๒, ๓ ฎีกา จำเลยที่ ๒ ฎีกาข้อหนึ่งว่า จำเลยเป็นเพียงตัวแทนของจำเลยที่ ๓ ในการทำสัญญากับจำเลยที่ ๑ เท่านั้น จำเลยที่ ๒ ไม่ต้องรับผิด ศาลฎีกาเห็นว่า จำเลยที่ ๒ ไม่ใช่ตัวแทนของจำเลยที่ ๓ แต่เป็นผู้ร่วมกิจการกับจำเลยที่ ๓ นายจ้างของจำเลยที่ ๔ จึงถือได้ว่าเป็นกิจการของจำเลยที่ ๒ ด้วย จำเลยที่ ๒ ก็ต้องรับผิดในการละเมิดร่วมกับจำเลยที่ ๔ ด้วย พิพากษายืน(ลออง จุลกะเศียน-ชิต บุณยประภัศร-แถม สิริสาลี)ศาลแพ่ง - นายจรัส พ่วงภักดีศาลอุทธรณ์ - นายประสาท สุคนธมานแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ