เทศบัญญัติของเทศบาลเทศบัญญัติของเทศบาลเมืองนราธิวาสเรื่องควบคุมการก่อสร้างอาคารพุทธศักราช๒๔๙๔ โดยอนุมัติของรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยซึ่งอาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๕ แห่งพระราชบัญญัติควบคุมการก่อสร้างอาคารพุทธศักราช ๒๔๗๙ เทศบาลเมืองนราธิวาส ออกเทศบัญญัติไว้โดยคำแนะนำและยินยอมของสภาเมืองนราธิวาสและโดยอนุมัติข้าหลวงประจำจังหวัด ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ เทศบัญญัตินี้ให้เรียกว่า เทศบัญญัติควบคุมการก่อสร้างอาคารพุทธศักราช ๒๔๙๔ข้อ ๒เทศบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับในเขตควบคุมการก่อสร้างอาคาร ตามพระราชกฤษฎีกาให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมการก่อสร้างอาคารพุทธศักราช ๒๔๗๙ ในเขตเทศบาลบางแห่ง พ.ศ. ๒๔๙๓ข้อ ๓[๑] ให้ใช้เทศบัญญัตินี้ ตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปหมวด ๑วิเคราะห์ศัพท์ ข้อ ๔ ในเทศบัญญัตินี้(๑) อาคารที่พักอาศัยหมายความว่าตึก บ้าน โรง เรือน แพ ซึ่งโดยปกติบุคคลอาศัยอยู่ทั้งกลางวันและกลางคืน(๒) อาคารพาณิชย์หมายความว่าอาคารที่ใช้เพื่อประโยชน์แห่งการค้าหรือโรงงานที่ใช้เครื่องจักรซึ่งเทียบได้ไม่เกิน๕ แรงม้าหรืออาคารที่ก่อสร้างห่างแนวทางสาธารณะหรือทางซึ่งมีสภาพเป็นสาธารณะไม่เกิน ๑๔.๐๐เมตร(๓) ห้องแถวหมายความว่าอาคารที่พักอาศัย หรืออาคารพาณิชย์ซึ่งปลูกสร้างติดต่อกันเป็นแถวเกินกว่า๒ ห้อง และประกอบด้วยวัตถุอันมิใช่วัตถุทนไฟเป็นส่วนใหญ่(๔) ตึกแถวหมายความว่า อาคารที่พักอาศัย หรือ อาคารพาณิชย์ ซึ่งปลูกสร้างติดต่อกันเป็นแถวเกินกว่า๒ ห้อง แต่ประกอบด้วยวัตถุถาวรและทนไฟเป็นส่วนใหญ่(๕) โรงงานอุตสาหกรรมหมายความว่า โรงงานสำหรับประกอบการอุตสาหกรรมโดยใช้เครื่องจักรซึ่งเทียบได้เกินกว่า๕ แรงม้า เป็นปัจจัย(๖) อาคารสาธารณะหมายความว่าโรงมหรสพ หอประชุม หรือสถานที่ซึ่งกำหนดให้เป็นที่ชุมนุมชนได้ทั่วไปเช่นโรงแรม โรงเรียน ภัตตาคาร หรือโรงพยาบาลเป็นต้น(๗) อาคารแผงลอยหมายความว่า โต๊ะ แท่น แคร่ มีหลังคาตั้งอยู่บนพื้นดิน สามารถเคลื่อนที่ได้ขนาดไม่เกิน ๔ ตารางเมตร ไม่มีฝาหรือผนัง ซึ่งใช้ประโยชน์แห่งการค้าย่อยโดยมีกำหนดเวลาเข้าใช้สอยและเลิกเป็นประจำวัน และไม่ได้ใช้เป็นที่พักอาศัย(๘) อาคารเลี้ยงสัตว์หมายความว่าสิ่งปลูกสร้างเพื่อให้สัตว์พาหนะ เช่น ช้าง ม้า โค กระบือ พักอาศัย(๙) อาคารชั่วคราวหมายความว่าสิ่งปลูกสร้างซึ่งคณะเทศมนตรีพิจารณาเห็นว่าเพื่อใช้ประโยชน์เป็นการชั่วคราวและมีกำหนดเวลาที่จะรื้อถอน(๑๐) อาคารพิเศษหมายความถึงอาคารดังต่อไปนี้ก. โรงมหรสพ อัฒจันทร์ หรือหอประชุมข. อู่เรือ คานเรือ หรือท่าเรือสำหรับเรือขนาดใหญ่เกินกว่า๑๐๐ ตัน และโป๊ะ (ท่าเรือ)ค. อาคารสูงกว่า ๑๕.๐๐ เมตรหรือสะพานในที่ซึ่งติดต่อกับทางสาธารณะ หรืออาคารที่มี คานหรือโครงหลังคาช่วงหนึ่งยาวเกิน๑๐.๐๐ เมตร(๑๑) ผู้ออกแบบหมายความว่า ผู้รับผิดชอบในการคำนวณเขียนแบบ และกำหนดรายการเพื่อใช้ในการก่อสร้าง(๑๒) นายงานหมายความว่า ผู้มีหน้าที่ควบคุมการปลูกสร้างให้ผู้ได้รับอนุญาต(๑๓) นายช่างหมายความว่านายช่างตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการก่อสร้างอาคาร พุทธศักราช ๒๔๗๙(๑๔) แผนผังหมายความว่า แผนที่แสดงลักษณะที่ดินบริเวณปลูกสร้างอาคาร และที่ดินติดต่อ(๑๕) แบบก่อสร้างหมายความว่า แบบเพื่อใช้ประโยชน์ในการปลูกสร้างตัวอาคาร(๑๖) รายการหมายความว่า ข้อความชี้แจงรายละเอียดเกี่ยวแก่การปลูกสร้าง ตามแนวของแบบก่อสร้างนั้น(๑๗) รายคำนวณหมายความว่ารายละเอียดแสดงวิธีการคิดกำลังต้านทานของส่วนอาคารตามที่ปรากฏในแบบก่อสร้าง(๑๘) แบบสังเขปหมายความว่า แบบชนิดซึ่งเขียนไว้พอเป็นประมาณ(๑๙) แผนอาคารหมายความว่า แบบแสดงลักษณะส่วนราบของอาคาร(๒๐) รูปด้านหมายความว่า แบบแสดงลักษณะส่วนตั้งภายนอกของอาคาร(๒๑) รูปตัดหมายความว่า แบบแสดงลักษณะส่วนตั้งภายในของอาคาร(๒๒) พื้นอาคารหมายความว่า เนื้อที่ส่วนราบของอาคารซึ่งอยู่ภายในขอบเขตของคาน หรือรอดที่รับพื้นนั้นหรือภายในขอบเขตของเสาอาคาร(๒๓) ฝาหมายความว่า ส่วนก่อสร้างในด้านตั้ง ซึ่งกั้นแบ่งพื้นอาคารให้เป็นห้องๆ(๒๔) ผนังหมายความว่า ส่วนก่อสร้างในด้านตั้งซึ่งกั้นด้านนอกของอาคารให้เป็นหลังหรือหน่วยจากกัน(๒๕) ผนังกันไฟหมายความว่า ผนังซึ่งทำด้วยวัตถุทนไฟ และไม่มีช่องที่จะให้ไฟผ่านได้(๒๖) หลังคาหมายความว่า หมายความว่า สิ่งปกคลุมส่วนบนของอาคารสำหรับบังแดดและฝนรวมทั้งสิ่งใดซึ่งประกอบขึ้นเพื่อยึดเหนี่ยวสิ่งปกคลุมนี้ให้มั่นคงแข็งแรง(๒๗) รากฐานหมายความว่า ส่วนรับน้ำหนักของอาคารนับจากใต้พื้นชั้นล่างลงไปจนถึงที่ฝังอยู่ในดิน(๒๘) เสาเข็มหมายความว่า เสาที่ตอกลงไปในดินเพื่อช่วยรับน้ำหนักบรรทุกของอาคาร(๒๙) ช่วงบันไดหมายความว่า ระยะตั้งบันไดซึ่งมีขั้นต่อกันโดยตลอด(๓๐) ลูกตั้งหมายความว่า ระยะตั้งของขั้นบันได(๓๑) ลูกนอนหมายความว่า ระยะราบของขั้นบันได(๓๒) บ่อตรวจระบาย หมายความว่าส่วนที่เปิดได้ของท่อระบาย ซึ่งกำหนดไว้ใช้ในการชำระล้างท่อ(๓๓) บ่อพักขยะหมายความว่า ส่วนของทางระบายน้ำที่กำหนดกั้นขยะให้หยุดระบายไปด้วยกับน้ำ(๓๔) อุปกรณ์อนามัยหมายความว่า เครื่องประกอบอันใช้ประโยชน์ในการสุขาภิบาลของอาคาร(๓๕) บ่ออาจม หมายความว่าบ่อพักอุจจาระหรือสิ่งโสโครก อันไม่มีวิธีการระบายออกไป ตามสภาพปกติ(๓๖) ลิฟต์หมายความว่า เครื่องสำหรับใช้บรรทุกบุคคล หรือของ ขึ้นลงระหว่างพื้นต่างๆ ของอาคาร(๓๗) ท่อเอกประปาหมายความว่า ท่อน้ำประปาในทางสาธารณะ ซึ่งเป็นสมบัติของกองการประปา(๓๘) วัตถุทนไฟหมายความว่า วัตถุก่อสร้างซึ่งไม่เป็นเชื้อเพลิง(๓๙) วัตถุถาวรหมายความว่า วัตถุทนไฟซึ่งตามปกติไม่แปลงสภาพได้ง่าย โดยน้ำ ลม ไฟ ดินฟ้าอากาศ(๔๐) อิฐธรรมดาหมายความว่า ดินชนิดที่ปั้นขึ้นเป็นแท่ง โดยไม่ใช้เครื่องอัด และเผาไฟสุกแล้ว(๔๑) อิฐอัดหมายความว่า อิฐชนิดซึ่งได้ประดิษฐ์ขึ้นโดยใช้เครื่องอัดให้แน่นก่อนเผา(๔๒) คอนกรีตหมายความว่า วัตถุซึ่งประกอบขึ้นด้วยส่วนผสมของซีเมนต์ ทราย น้ำ และหินหรือกรวด(๔๓) คอนกรีตเสริมเหล็กหมายความว่า คอนกรีตซึ่งมีเหล็กฝังภายในให้ทำหน้าที่รับแรงได้มากขึ้นกว่าปกติ(๔๔) เหล็กหล่อหมายความว่า เหล็กซึ่งถลุงมาจากแร่เหล็กอันจะใช้เชื่อมหรือชุบไม่ได้ผล(๔๕) เหล็กล้วนหมายความว่า เหล็กที่มีธาตุอื่นเจือปนน้อยที่สุด และจะชุบไม่ได้ผล(๔๖) เหล็กถ่านหมายความว่า เหล็กซึ่งมีธาตุถ่านผสมทำให้เหนียวกว่าปกติ อันจะใช้ชุบได้ผล(๔๗) เหล็กเสริมหมายความว่า เหล็กถ่านที่ใช้สำหรับฝังในเนื้อคอนกรีต เพื่อเพิ่มกำลังขึ้น(๔๘) ไม้อ่อนหมายความว่า ไม้เนื้ออ่อนซึ่งไม่คงทนต่อดินฟ้าอากาศและตัวสัตว์ เช่นไม้ยางไม้ตะแบก ไม้กระท้อน(๔๙) ไม้แก่นหมายความว่า ไม้เนื้อแข็งซึ่งคงทนต่อดินฟ้าอากาศและตัวสัตว์ได้ดีตามสภาพอันสมควรเช่น ไม้ตะเคียน ไม้เต็งรัง ไม้เคี่ยม(๕๐) ปูนขาวหมายความว่า วัตถุประสานซึ่งประดิษฐ์ขึ้นจากหินธาตุปูนหรือเปลือกหอย(๕๑) ซีเมนต์หมายความว่าวัตถุประสานซึ่งประดิษฐ์ขึ้นจากแร่ธาตุปูนและธาตุดินผสมกันเป็นส่วนใหญ่(๕๒) ทรายหมายความว่า ก้อนหินเมล็ดเล็กละเอียดเกิดตามธรรมชาติ ซึ่งมีขนาดโตไม่เกิน ๓มิลลิเมตร(๕๓) กรวดหมายความว่า ก้อนหินเกิดตามธรรมชาติขนาดก้อนโตเกินกว่า ๓ มิลลิเมตร(๕๔) ดินดานหมายความว่า หินชนิดที่มีเนื้อเปื่อยไม่แน่นเป็นก้อนแกร่ง(๕๕) หินปูน หมายความว่าหินธาตุปูนซึ่งมีเนื้อแน่นแกร่งเป็นก้อนปึก(๕๖) หินทรายหมายความว่า หินประกอบด้วยเมล็ดทรายและประสานด้วยวัตถุอื่นเป็นก้อนปึก(๕๗) หินอัคนีหมายความว่า หินที่มีเนื้อแข็งแกร่งเป็นก้อนปึก โดยไม่ต้องอาศัยวัตถุอื่นประสาน(๕๘) แรงประลัยหมายความว่า แรงขนาดที่ทำให้วัตถุนั้นแตกแยกออกจากกันเป็นส่วน(๕๙) แรงดึงหมายความว่า แรงที่จะทำให้วัตถุแยกออกห่างจากกัน(๖๐) แรงอัดหมายความว่า แรงที่จะทำให้วัตถุทลายเข้าหากัน(๖๑) แรงเฉือนหมายความว่า แรงที่จะทำให้วัตถุขาดออกจากกันดุจกรรไกรตัด(๖๒) ส่วนปลอดภัยหมายความว่า อัตราส่วนที่ใช้ทอนแรงประลัยลงให้ถึงขนาดที่จะใช้ได้ปลอดภัย(๖๓) น้ำหนักบรรทุกหมายความว่าน้ำหนักที่กำหนดว่าจะมาเพิ่มขึ้นบนอาคารนอกจากน้ำหนักของตัวอาคารนั้นเอง(๖๔) ส่วนลาดหมายความว่า ส่วนระยะตั้งเทียบกับส่วนระยะยาวของฐาน(๖๕) ทางสาธารณะหมายความว่า ที่ดินที่ประชาชนมีสิทธิใช้เป็นทางคมนาคมได้(๖๖) ทางซึ่งมีสภาพเป็นสาธารณะหมายความว่า ที่ดินที่ไม่อยู่ในความดูแลของเจ้าหน้าที่ท้องถิ่นซึ่งประชาชนใช้เป็นทางคมนาคม ผ่านที่ดินต่างเจ้าของ เกินกว่า ๑๐ ปีหรือที่ดินที่มอบให้เจ้าหน้าที่ท้องถิ่นรักษาแนวเขตเพื่อให้ประชาชนใช้เป็นทางคมนาคม(๖๗) ทางน้ำสาธารณะหมายความว่า ทางน้ำที่ประชาชนมีสิทธิใช้เป็นทางคมนาคมได้(๖๘) ทางระบายน้ำสาธารณะหมายความว่า ช่องน้ำไหลตามทางสาธารณะ ซึ่งกำหนดไว้ให้ระบายน้ำออกจากอาคารได้(๖๙) ถนนสาธารณะหมายความว่า ทางสาธารณะที่รถเดินผ่านได้(๗๐) แนวทางสาธารณะหมายความว่า อาณาเขตที่กำหนดให้เป็นทางสาธารณะทั้งทางบกและทางน้ำ(๗๑) แนวทางซึ่งมีสภาพเป็นสาธารณะหมายความว่า แนวเขตที่ประชาชนได้ใช้เป็นทางคมนาคมผ่านที่ดินต่างเจ้าของเกินกว่า ๑๐ปี หรือแนวเขตที่กำหนดไว้ให้ประชาชนคมนาคม โดยเจ้าหน้าที่ท้องถิ่นเป็นผู้รักษาแนวเขตนั้นทั้งทางบกและทางน้ำ(๗๒) ระดับถนนสาธารณะหมายความว่า ความสูงของยอดถนนสาธารณะใกล้ชิดกับที่ดินปลูกสร้างเทียบกับระดับน้ำทะเล(๗๓) แนวถนนหมายความว่า เขตถนนและทางเดินที่กำหนดไว้ให้เป็นทางสาธารณะหมวด ๒การอนุญาตก่อสร้าง ข้อ ๕การขออนุญาตปลูกสร้างอาคารตามความหมายในมาตรา ๗ แห่งพระราชบัญญัติให้ยื่นคำขอต่อคณะเทศมนตรี ตามแบบ อ.๑ท้ายเทศบัญญัตินี้พร้อมด้วยแผนผัง แบบก่อสร้าง และรายการอย่างละ ๓ ชุดผู้ขออนุญาตปลูกสร้างอาคารจะต้องเป็นเจ้าของอาคารที่จะปลูกสร้างขึ้นหรือเป็นตัวแทนของผู้นั้นซึ่งได้รับมอบอำนาจโดยชอบด้วยกฎหมายข้อ ๖ การขอใบอนุญาตชั่วคราวตามความในมาตรา ๙วรรค ๒ แห่งพระราชบัญญัติ นอกจากจะแสดงความประสงค์ในคำขออนุญาตแล้วให้ผู้ขออนุญาตกำหนดขั้นของงานและระยะเวลาสำเร็จในแผนผังแบบก่อสร้างและรายการไว้ให้ชัดเจนข้อ ๗ ใบอนุญาตให้ปลูกสร้างอาคาร ตามความในมาตรา๙ แห่งพระราชบัญญัติ ให้ทำตามแบบ อ.๒ท้ายเทศบัญญัตินี้ข้อ ๘คำสั่งของคณะเทศมนตรีให้แก้ไขเปลี่ยนแปลงแผนผัง แบบก่อสร้างหรือรายการตามความในมาตรา ๑๐ แห่งพระราชบัญญัติให้ทำตามแบบ อ.๓ท้ายเทศบัญญัตินี้ และให้จัดส่งให้ผู้ขออนุญาตโดยให้ลงนามรับเป็นหลักฐานไว้แต่ถ้าส่งให้ไม่ได้ก็ให้ประกาศไว้ให้ทราบที่ป้ายโฆษณาของสำนักงานเทศบาลข้อ ๙ สำหรับอาคารตามความในมาตรา ๑๔แห่งพระราชบัญญัติให้เจ้าหน้าที่บังคับบัญชาการก่อสร้างแจ้งให้คณะเทศมนตรีทราบเป็นหนังสือก่อนกำหนดก่อสร้างอย่างน้อยเป็นเวลา๓๐ วัน พร้อมด้วยแผนผังและแบบก่อสร้างหนึ่งชุดข้อ ๑๐ถ้าคณะเทศมนตรีมีข้อแก้ไขสำหรับอาคารตามความในมาตรา ๑๔ แห่งพระราชบัญญัติให้มีหนังสือแจ้งเหตุผลให้เจ้าหน้าที่บังคับบัญชาการก่อสร้างทราบภายในกำหนด ๑๕ วันนับจากเวลาที่ได้รับแจ้งความนั้นหมวด ๓แผนผังแบบก่อสร้าง และรายการ ส่วนที่ ๑แผนผัง ข้อ ๑๑ แผนผังให้ใช้มาตราส่วนไม่เล็กกว่า ๑ ใน๑,๐๐๐ แสดงขอบเขตที่ดินและบริเวณติดต่อและแสดงขอบนอกของอาคารที่มีอยู่แล้วกับอาคารที่ขออนุญาตปลูกสร้างใหม่ด้วยลักษณะและเครื่องหมายต่างกันให้ชัดเจนพร้อมด้วยเครื่องหมายทิศข้อ ๑๒ในแผนผังให้แสดงทางสาธารณะที่ติดต่อกับที่ดินปลูกสร้างโดยบริบูรณ์กับทางระบายน้ำออกจากอาคารที่ปลูกสร้างนั้น จนถึงทางระบายน้ำสาธารณะและตามแนวทางระบายน้ำนั้น ให้แสดงเครื่องหมายชี้ทางน้ำไหลพร้อมด้วยส่วนลาดข้อ ๑๓ ในแผนผังให้แสดงระดับของพื้นชั้นล่างของอาคารและให้แสดงการสัมพันธ์กับระดับถนนสาธารณะหรือระดับพื้นดินตรงที่ปลูกสร้างส่วนที่ ๒แบบก่อสร้าง ข้อ ๑๔ แบบก่อสร้างให้ใช้มาตราส่วนไม่เล็กกว่า ๑ใน ๑๐๐ แสดงแผนอาคารของรากฐานและพื้นชั้นต่างๆ ของอาคาร รูปด้านและรูปตัดเนื่องกันไม่ต่ำกว่า๒ ด้าน รูปรายละเอียดส่วนสำคัญ ขนาดและเครื่องหมายวัตถุประกอบแผนอาคารชัดเจนพอที่จะคิดรายการและสอบรายคำนวณได้ข้อ ๑๕แบบก่อสร้างอาคารสาธารณะและอาคารที่บุคคลอาจเข้าอยู่หรือใช้สอยได้ตั้งแต่สามชั้นขึ้นไปให้แสดงรายคำนวณกำลังของส่วนสำคัญต่างๆ ของอาคารไว้โดยบริบูรณ์ข้อ ๑๖ อาคารพิเศษนั้นนอกจากต้องปฏิบัติตามกฎหมายต่างๆ ที่มีกำหนดควบคุมอยู่โดยเฉพาะแล้วให้เสนอรายคำนวณอย่างละเอียดด้วยข้อ ๑๗แบบก่อสร้างสำหรับการปลูกสร้างโดยต่อเติมหรือดัดแปลงอาคารที่มีอยู่แล้วตามความในมาตรา ๗ แห่งพระราชบัญญัติให้แสดงแบบของส่วนเก่าและส่วนที่จะต่อเติมหรือดัดแปลงให้เห็นชัดเจนต่างกันข้อ ๑๘อาคารชั่วคราวเพื่อประโยชน์ในการปลูกสร้างอาคารถาวรหรือเพื่อประโยชน์อย่างอื่น จะต้องเสนอแบบก่อสร้าง เป็นแบบสังเขปก็ได้ ส่วนที่ ๓รายการ ข้อ ๑๙ รายการให้แสดงลักษณะของวัตถุก่อสร้างอันเป็นส่วนประกอบสำคัญของอาคารโดยละเอียดชัดเจนพร้อมด้วยวิธีก่อสร้างส่วนที่ ๔ทั่วไป ข้อ ๒๐ มาตราส่วน ขนาด ระยะ น้ำหนักและหน่วยการคำนวณต่างๆ ของแผนผัง และแบบก่อสร้างรายการ หรือรายคำนวณนั้นให้ใช้วิธีเมตริกข้อ ๒๑ ในแผนผัง แบบก่อสร้าง และรายการนั้นให้ลงนามและแจ้งชื่อสำนักงานหรือที่อยู่ของผู้กำหนดแผนผัง ออกแบบก่อสร้าง ทำรายการและคิดรายคำนวณไว้ด้วยเสมอไป พร้อมด้วยเครื่องหมายวิทยฐานะ (ถ้ามี)ว่าเป็นผู้สามารถสมควรทำการเหล่านั้นได้หมวด ๔ลักษณะอาคารต่างๆ ข้อ ๒๒ อาคารที่พักอาศัยซึ่งมิได้ทำด้วยวัตถุถาวรหรือทนไฟเป็นส่วนใหญ่นั้นจะปลูกสร้างเกินกว่าสองชั้นและมีครัวไฟอยู่ในอาคารนั้นไม่ได้ ข้อ ๒๓อาคารที่พักอาศัยเกินกว่าสองชั้นต้องทำด้วยวัตถุถาวรและทนไฟเป็นส่วนใหญ่และต้องมีทางลงหนีไฟไว้ด้วย เว้นแต่มีบันไดขึ้นลงมากพอที่จะใช้เป็นทางลงหนีไฟได้ดีพอสมควรแล้วข้อ ๒๔ ห้องแถว ตึกแถว ให้ทำกว้างไม่น้อยกว่า๓.๕๐ เมตร ระหว่างผนัง และต้องมีทางคนเข้าออกได้ทั้งข้างหน้ากับข้างหลังถ้าปลูกสร้างติดต่อกัน ต้องมีผนังกันไฟทุกระยะ ๕ ห้อง เป็นอย่างน้อยข้อ ๒๕ ห้องแถว ตึกแถว อาคารพาณิชย์โรงงานอุตสาหกรรม และอาคารสาธารณะ ต้องมีที่ว่างเป็นทางเดินด้านหลังอาคารเพื่อใช้เป็นทางคมนาคมได้ถึงกันกว้างไม่น้อยกว่า ๒.๐๐ เมตรทั้งนี้ให้กันเขตบริเวณทางเดินดังกล่าวนี้ให้ปรากฏถ้าที่ดินที่ก่อสร้างนั้นตั้งอยู่ติดที่สาธารณะหรือทางซึ่งมีสภาพเป็นสาธารณะให้ทำทางเดินหลังอาคารนั้นออกติดต่อกับทางนั้นด้วยแต่ในกรณีที่มีการตกลงกันระหว่างเจ้าของที่ดินจะใช้ทางเดินติดต่อทางนี้ร่วมกันก็ได้ห้ามทำการก่อสร้างสิ่งใดปกคลุมหรือก่อสร้างอาคารลงบนทางเดินหลังอาคารนี้ให้เป็นการกีดขวางหรือการทำอย่างหนึ่งอย่างใดลงบนทางเดินหลังอาคารนี้ ต้องหมดไปหรือน้อยลงกว่าเดิมในเมื่ออาคารนั้นยังคงสภาพอยู่ข้อ ๒๖ อาคาร บ้าน เรือนโรงจะปลูกสร้างบนที่ดินซึ่งถมด้วยขยะมูลฝอยมิได้เว้นแต่ขยะมูลฝอยนั้นจะได้กลายสภาพเป็นดินแล้วหรือได้ทับด้วยดินกระทุ้งแน่นไม่ต่ำกว่า ๐.๓๐ เมตรและมีลักษณะไม่เป็นอันตรายแก่อนามัย และมั่นคงพอควรแก่การปลูกสร้างแล้วข้อ ๒๗ รั้วหรือกำแพงกั้นเขต ให้ทำได้สูงไม่เกิน๓.๐๐ เมตร เหนือระดับถนน ประตูรั้ว หรือกำแพงทางรถเข้าเมื่อมีคานบนให้วางคานนั้นสูงตั้งแต่ ๓.๐๐ เมตร ขึ้นไปจากระดับถนนข้อ ๒๘สะพานสำหรับรถข้ามได้ต้องมีช่องกว้างเป็นทางจราจรไม่น้อยกว่า ๓.๐๐ เมตรและลาดขึ้นสูงไม่ชันกว่า ๑ ใน ๑๐ ถ้ามีหลังคาคลุม ต้องวางคานบนสูงไม่ต่ำกว่า ๓.๐๐เมตร จากระดับพื้นสะพานข้อ ๒๙ป้ายโฆษณาที่เป็นอาคารต้องติดตั้งโดยไม่บังหน้าต่าง หรือประตูและต้องติดตั้งด้วยวัตถุติดต่ออันถาวรเพื่อป้องกันการหลุดออกข้อ ๓๐ การปลูกสร้างโดยต่อเติมหรือดัดแปลงอาคารซึ่งจำต้องได้รับอนุญาตนั้นมีกำหนดดังนี้ก. ขยายพื้นชั้นหนึ่งชั้นใดตั้งแต่ห้าตารางเมตรขึ้นไปข. เปลี่ยนหลังคาหรือขยายหลังคาให้ปกคลุมเนื้อที่มากขึ้นกว่าเดิมค. เพิ่ม ลดจำนวน หรือเปลี่ยนเสา คาน บันได และผนังหมวด ๕ส่วนต่างๆของอาคาร ข้อ ๓๑ห้องนอนหรือห้องใช้เป็นที่พักอาศัยในอาคารให้มีส่วนกว้างหรือส่วนยาวไม่ต่ำกว่า๒.๕๐ เมตร กับรวมเนื้อที่พื้นทั้งหมดไม่น้อยกว่า ๙ ตารางเมตรและให้มีช่องประตูและหน้าต่างเป็นเนื้อที่รวมกันไม่น้อยกว่าส่วน ๑ ใน ๑๐ ของพื้นที่ของห้องนั้นโดยไม่รวมนับส่วนประตูหรือหน้าต่างอันติดต่อกับห้องอื่นๆข้อ ๓๒ ห้องของอาคารซึ่งบุคคลเข้าไปได้จะต้องมีช่องระบายลมให้เพียงพอ ในเมื่อปิดประตูทั้งหมด วิธีระบายลมนั้นให้ทำตามแบบซึ่งเหมาะสมกับสภาพของอาคารนั้นข้อ ๓๓ ช่องทางเดินภายในอาคารให้ทำกว้างไม่น้อยกว่า ๑.๐๐ เมตร กับมิให้มีเสากีดกั้นให้ส่วนใดแคบกว่ากำหนดนั้นทั้งให้มีแสงสว่างธรรมชาติแลเห็นได้เวลากลางวันด้วยข้อ ๓๔หน้าต่างและประตูของห้องนอนหรือห้องพักอาศัยให้ทำสูงจากพื้นถึงยอดไม่น้อยกว่า ๒.๐๐ เมตรและให้บุคคลสามารถเปิดออกจากห้องนั้นได้โดยสะดวกข้อ ๓๕ ระยะดิ่งระหว่างพื้นถึงเพดาน ยอดฝาหรือยอดผนัง สำหรับห้องในอาคารที่พักอาศัยต้องไม่ต่ำกว่า ๓.๐๐ เมตรสำหรับห้องทั้งหลายอันเป็นประธานในอาคารสาธารณะ โรงงานอุตสาหกรรม อาคารพาณิชย์ห้องแถว ตึกแถว โรงรถ หรือคอกสัตว์ที่มีห้องคนพักอาศัยอยู่ชั้นบนระยะนั้นต้องไม่ต่ำกว่า ๓.๕๐ เมตรข้อ ๓๖ พื้นชั้นล่างของอาคารที่พักอาศัยนั้นต้องมีระดับสูงกว่าพื้นดินปลูกสร้างอาคารอย่างน้อย ๙๐ เซนติเมตรแต่ถ้าเป็นพื้นซีเมนต์ อิฐ หิน หรือวัตถุแข็งอย่างอื่นที่สร้างตันติดพื้นดินต้องมีระดับสูงกว่าพื้นดินปลูกสร้างอาคารอย่างน้อย ๑๐ เซนติเมตร และถ้าเป็นอาคารตั้งอยู่ริมแนวถนนในที่ราบจะเป็นอาคารที่พักอาศัยหรือไม่ก็ตาม ต้องสูงกว่าระดับถนนนั้นไม่ต่ำกว่า ๓๐เซนติเมตรข้อ ๓๗ ถ้าครัวไฟอยู่ติดกับห้องนอนหรือห้องส้วมห้ามมิให้มีประตู หน้าต่าง หรือช่องลมในด้านที่ติดต่อกันนั้นข้อ ๓๘ เตาไฟสำหรับการอุตสาหกรรมหรือการพาณิชย์ชนิดเป็นเตาก่อหรือเตาเหล็กให้ตั้งได้เฉพาะในอาคารซึ่งประกอบด้วยวัตถุทนไฟเป็นส่วนใหญ่เตาไฟและปล่องระบายควันไฟจะต้องทำมิให้ฝา หรือผนัง หรือหลังคารับความร้อนจัดได้ข้อ ๓๙ ประตูสำหรับอาคารสาธารณะ โรงงานอุตสาหกรรมและอาคารพาณิชย์ ต้องมีธรณีประตูเสมอเรียบกับพื้น หรือไม่มีเลยข้อ ๔๐บันไดสำหรับอาคารที่พักอาศัยต้องทำขนาดกว้างไม่น้อยกว่า ๙๐ เซนติเมตรช่วงหนึ่งสูงไม่เกิน ๓.๐๐ เมตร และลูกตั้งไม่สูงกว่า ๒๐ เซนติเมตรลูกนอนไม่แคบกว่า ๒๒ เซนติเมตร ถ้าตอนใดที่ทำเลี้ยว มีบันไดเวียน ส่วนแคบที่สุดของลูกนอนต้องไม่แคบกว่า๑๐ เซนติเมตรข้อ ๔๑ บันไดอันเป็นประธานสำหรับอาคารสาธารณะโรงงานอุตสาหกรรม และอาคารพาณิชย์ต้องทำขนาดกว้างไม่น้อยกว่า ๑.๕๐ เมตรช่วงหนึ่งสูงไม่เกิน ๔.๐๐ เมตร และลูกตั้งไม่สูงกว่า ๑๙ เซนติเมตรลูกนอนไม่แคบกว่า ๒๔ เซนติเมตร และถ้าไม่มีบันไดขึ้นลงให้มากพอที่จะใช้เป็นทางลงหนีไฟได้ดีพอสมควรแล้วจะต้องมีทางลงหนีไฟอีก ถ้าตอนใดที่ทำเลี้ยวมีบันไดเวียนส่วนแคบที่สุดของลูกนอนต้องไม่แคบกว่า ๑๐ เซนติเมตรข้อ ๔๒บันไดซึ่งมีช่วงระยะสูงกว่าที่กำหนดไว้ในข้อ ๔๐ หรือข้อ ๔๑ให้ทำที่พักมีขนาดกว้างยาวไม่น้อยกว่าส่วนกว้างของบันไดนั้นข้อ ๔๓ ลิฟต์สำหรับบุคคลใช้สอยให้ทำได้แต่ในอาคารซึ่งประกอบด้วยวัตถุทนไฟเป็นส่วนใหญ่และโดยเฉพาะส่วนต่อเนื่องกับลิฟต์นั้น ต้องเป็นวัตถุทนไฟทั้งสิ้นและลิฟต์นั้นจะต้องมีส่วนปลอดภัยไม่น้อยกว่าสี่เท่าของน้ำหนักที่กำหนดไว้ข้อ ๔๔ วัตถุมุงหลังคา ให้ทำด้วยวัตถุทนไฟแต่ทั้งนี้คณะเทศมนตรีอาจพิจารณาผ่อนผันให้ใช้วัตถุอื่นมุงได้ เมื่อมีเหตุอันสมควรสำหรับอาคารซึ่งตั้งอยู่ห่างอาคาร ต่างครัวเรือนและเขตที่ดิน หรือทางสาธารณะเกิน ๔๐.๐๐ เมตร จะใช้มุงด้วยวัตถุอื่นก็ได้ข้อ ๔๕ อาคารซึ่งอยู่ต่อเนื่องกับทางสาธารณะนั้นถ้าคณะเทศมนตรีเห็นสมควรจะอนุญาตให้ส่วนรากฐานซึ่งอยู่ใต้ดินของอาคารนั้นเหลื่อมล้ำเข้าไปในทางสาธารณะก็ได้แต่ต้องไม่เกิน๑.๐๐ เมตร และต้องไม่กีดขวางสิ่งก่อสร้างซึ่งได้มีอยู่ในทางสาธารณะนั้นแล้วและระดับของส่วนรากฐานที่ยื่นออกมาในทางสาธารณะจะต้องไม่สูงกว่าระดับที่คณะเทศมนตรีกำหนดให้ ความลึกของรากฐานนั้นจะให้อยู่ในระดับใดให้คณะเทศมนตรีกำหนดข้อ ๔๖รากฐานของอาคารจะต้องทำเป็นลักษณะถาวรมั่นคงพอที่จะรับน้ำหนักของตัวอาคารและน้ำหนักบรรทุกได้โดยปลอดภัยในกรณีสงสัยให้คณะเทศมนตรีเรียกรายคำนวณ หรือผลของการทดลอง หรือทั้งสองอย่างเพื่อประกอบการพิจารณาได้หมวด ๖น้ำหนักวัตถุและน้ำหนักบรรทุก ข้อ ๔๗ในการคำนวณกำลังต้านทานแรงอัดส่วนอาคารประกอบด้วยอิฐประสานด้วยปูนผสมส่วนต่างๆให้กำหนดใช้ไม่เกินอัตราดังต่อไปนี้ชนิดอิฐส่วนปูนขาวตามปริมาตรส่วนปูนซีเมนต์ตราช้างตามปริมาตรส่วนทรายตามปริมาตรกำลังอัดต่อ ๑ ตารางเซนติเมตรธรรมดา๑-๓๒ กิโลกรัม๑๑๖๓ กิโลกรัม-๑๔๔ กิโลกรัม-๑๓๕ กิโลกรัมอัด๑-๓๔ กิโลกรัม๑๑๖๖ กิโลกรัม-๑๔๘ กิโลกรัม-๑๓๑๐ กิโลกรัมข้อ ๔๘ ให้ใช้ส่วนปลอดภัยโดยใช้กำลังไม่เกิน ๑ ใน๔ ของแรงประลัยแห่งเหล็ก กำลังต้านทานแรงประเภทต่างๆของส่วนอาคารประกอบด้วยเหล็กชนิดต่างๆ ที่มีส่วนปลอดภัย โดยใช้กำลังไม่เกิน ๑ ใน ๔ของแรงประลัยแห่งเหล็กนั้น ถ้าไม่มีเอกสารของผู้ชำนาญแสดงผลทดลองให้เชื่อถือได้เป็นอย่างอื่นให้คำนวณโดยอัตราแรงไม่เกินอัตราต่อไปนี้ชนิดเหล็กแรงดึงต่อ ๑ ตารางเซนติเมตรแรงอัดต่อ ๑ ตารางเซนติเมตรแรงเฉือนต่อ ๑ ตารางเซนติเมตรเหล็กหล่อ ๒๐๐ กิโลกรัม ๑,๒๐๐ กิโลกรัม ๒๐๐ กิโลกรัมเหล็กล้วน ๗๐๐ กิโลกรัม ๗๐๐ กิโลกรัม ๖๐๐ กิโลกรัมเหล็กถ่านอ่อน ๑,๐๐๐ กิโลกรัม ๑,๐๐๐ กิโลกรัม ๘๐๐ กิโลกรัมเหล็กเสริม ๑,๒๐๐ กิโลกรัม ๑,๒๐๐ กิโลกรัม ๘๕๐ กิโลกรัมข้อ ๔๙ ให้ใช้ส่วนปลอดภัยโดยใช้กำลังไม่เกิน ๑ ใน๔ ของแรงประลัยแห่งไม้ แต่ไม่ให้ความแอ่นของไม้เกิน ๑ ใน๒๐๐ ของช่วงคาน กำลังต้านทานแรงประเภทต่างๆ ของไม้ชนิดต่างๆที่มีส่วนปลอดภัยโดยใช้กำลังไม่เกิน ๑ ใน ๔ ของแรงประลัยแห่งไม้นั้นและถ้าไม่มีเอกสารของผู้ชำนาญแสดงผลทดลองให้เชื่อถือได้เป็นอย่างอื่นก็ให้คำนวณโดยอัตราแรงไม่เกินดังต่อไปนี้ชนิดไม้แรงดึงตามเสี้ยนต่อ ๑ ตารางเซนติเมตรแรงอัดตามเสี้ยนต่อ ๑ ตารางเซนติเมตรแรงเฉือนตามเสี้ยนต่อ ๑ ตารางเซนติเมตรไม้อ่อน๑๐๐ กิโลกรัม๘๐ กิโลกรัม๖ กิโลกรัมไม้ปานกลาง๑๑๐ กิโลกรัม๙๐ กิโลกรัม๑๐ กิโลกรัมไม้แข็ง๑๒๕ กิโลกรัม๑๐๐ กิโลกรัม๑๕ กิโลกรัมข้อ ๕๐ ให้ใช้ส่วนปลอดภัยโดยใช้กำลังไม่เกิน ๑ ใน๔ ของแรงประลัยแห่งคอนกรีต เมื่อครบอายุ ๒๘ วันแล้ว กำลังต้านทานแรงอัดของคอนกรีตธรรมดาที่มีส่วนปลอดภัยโดยใช้กำลังไม่เกิน ๑ ใน ๔ ของแรงประลัยแห่งคอนกรีต เมื่อครบอายุ๒๘ วันแล้วนั้น ถ้าไม่มีเอกสารของผู้ชำนาญแสดงผลทดลองให้เชื่อถือได้เป็นอย่างอื่นให้คำนวณโดยอัตราแรงต่อไปนี้ส่วนซีเมนต์ตามปริมาตรส่วนทรายตามปริมาตรส่วนหินตามปริมาตรแรงต่างๆ กิโลกรัมต่อ ๑ ตารางเซนติเมตรแรงอัดสำหรับคานแรงอัดสำหรับเสาแรงเฉือนแรงยึด๑๑๓๕๐๔๐ ๕๗๑๒๔๔๕๓๖ ๔.๕๖๑ ๒ ๕๔๐๓๒ ๔๖๑๓๖๓๕๒๘ ๓.๕๕๑ ๓ ๗๓๐๒๔ ๓๔๑๔๘๑๕๑๒ ๑.๕๓ถ้าความยาวของเสามากกว่า ๑๒เท่าของด้านแคบหรือของเส้นผ่าศูนย์กลาง (Diameter)ให้ใช้ค่าในตารางข้างบนคูณด้วย (๑.๓๓ - )หมายเหตุให้ ส =ยาวของเสา บ= ด้านที่แคบของเสากฎนี้ให้ใช้ได้ทั้งเสาคอนกรีตและเสาไม้ข้อ ๕๑ในการคำนวณกำลังแรงของส่วนอาคารประกอบด้วยคอนกรีตเสริมเหล็กให้ผู้คำนวณแสดงรายคำนวณจนพอใจคณะเทศมนตรีว่าอยู่ในลักษณะปลอดภัยถ้าไม่มีเอกสารของผู้ชำนาญแสดงผลทดลองให้เชื่อถือเป็นอย่างอื่นได้ ให้ถือหลักการคำนวณดังต่อไปนี้ก. พิกัดยึดของคอนกรีต = ๑.๔ x ๑๐๖ เมตริกตันต่อ ๑ ตารางเมตรข. พิกัดยึดของเหล็กเสริม = ๒๑ x ๑๐๖ เมตริกตันต่อ ๑ ตารางเมตรค. ส่วนผสมของคอนกรีต ซีเมนต์ ๑ ทราย ๒ และหิน ๔ตามปริมาตรง. แรงอัดของคอนกรีตไม่เกิน ๔๕ กิโลกรัมต่อ ๑ตารางเซนติเมตรจ. แรงดึงของเหล็กเสริมไม่เกิน ๑,๒๐๐ กิโลกรัมต่อ ๑ตารางเซนติเมตรฉ. แรงเฉือนของเหล็กเสริมไม่เกิน ๘๕๐ กิโลกรัมต่อ ๑ตารางเซนติเมตรช. สำหรับคานคอนกรีตเสริมเหล็กให้มีคอนกรีตหุ้มเหล็กหนาไม่น้อยกว่า ๒.๕ เซนติเมตรและไม่น้อยกว่าขนาดของเหล็กเสริมเส้นใหญ่ที่สุดซ.สำหรับพื้นคอนกรีตเสริมเหล็กให้มีคอนกรีตหุ้มเหล็กหนาไม่น้อยกว่า ๑.๕ เซนติเมตรและไม่น้อยกว่าขนาดของเหล็กเสริมเส้นใหญ่ที่สุดฌ. ให้มีช่องว่างระหว่างเหล็กที่ขนานกันไม่น้อยกว่า๒.๕ เซนติเมตร และไม่ต่ำกว่าขนาดของเหล็กเสริมอย่างไรก็ดีต้องโตกว่าขนาดของหินที่โตที่สุดที่ใช้อยู่ ๐.๕ เซนติเมตรญ. คานคอนกรีตเสริมเหล็กต้องมีส่วนยาวไม่เกิน ๒๔เท่าของส่วนหนา เว้นแต่จะมีเหตุผลเป็นพิเศษและไม่ใช้เหล็กเสริมแนวนอนเล็กกว่า ๖มิลลิเมตรด. เสาคอนกรีตเสริมเหล็กรับน้ำหนักต้องมีเหล็กเสริมตามลำไม่น้อยกว่า ๑ เส้นทุกมุม ถ้าเป็นเสากลมต้องไม่น้อยกว่า ๖เส้นและส่วนเหล็กไม่น้อยกว่า ๐.๘ ใน ๑๐๐ ของคอนกรีตและขนาดของเหล็กเสริมต้องไม่น้อยกว่า ๑๒.๗ มิลลิเมตรปริมาตรของเหล็กปลอกต้องไม่น้อยกว่า ๐.๔ ใน ๑๐๐ ของปริมาตรของคอนกรีตและระยะห่างของเหล็กปลอกต้องไม่เกิน ๑๖ เท่า ของขนาดเหล็กแกนหรือ ๔๘ เท่าของขนาดเหล็กปลอกหรือไม่เกินด้านแคบที่สุดของเสาข้อ ๕๒น้ำหนักบรรทุกบนพื้นที่จะใช้ในการคำนวณออกแบบอาคารประเภทต่างๆนอกจากที่เครื่องจักรกลและอุปกรณ์อย่างอื่นซึ่งทราบน้ำหนักแน่นอนอยู่แล้วต้องไม่ต่ำกว่าอัตราที่กำหนดไว้ ดังต่อไปนี้ก. อาคารที่พักอาศัย ๑๕๐ กิโลกรัมต่อ ๑ ตารางเมตรข. โรงเรียนชั้นประถม และมัธยม ๒๐๐ กิโลกรัมต่อ ๑ตารางเมตรค. โรงเรียนชั้นเตรียมอุดมขึ้นไป โรงพยาบาล โรงแรมอาคารสำนักงาน ๓๐๐ กิโลกรัม ต่อ ๑ ตารางเมตร ง. โรงงาน โรงพิมพ์ ร้านขายของ โรงมหรสพ หอประชุมภัตตาคาร ๔๐๐ กิโลกรัม ต่อ ๑ ตารางเมตรจ. คลังสินค้า ห้องสมุด พิพิธภัณฑ์ โรงกีฬา ๕๐๐กิโลกรัม ต่อ ๑ ตารางเมตร ฉ. โรงเก็บรถยนต์ นอกจากโรงเก็บรถยนต์ส่วนบุคคลโรงเก็บเครื่องจักร โรงงานอุตสาหกรรม ตั้งแต่ ๕๐๐ กิโลกรัม ต่อ ๑ ตารางเมตรขึ้นไปแต่ถ้าเนื้อที่ส่วนใดแห่งอาคารนั้นจะรับบรรทุกสิ่งที่มีน้ำหนักมากกว่าอัตราที่กล่าวแล้วเช่นเครื่องจักร ก็ให้คำนวณน้ำหนักบรรทุกเพิ่มขึ้นให้พอที่จะรับน้ำหนักนั้นได้ข้อ ๕๓แรงลมอย่างสูงขนานกับพื้นดินสำหรับอาคารที่สูงกว่า ๑๕.๐๐ เมตรขึ้นไปให้ถือกำหนดแรงเท่ากับ ๑๐๐ กิโลกรัมต่อ ๑ ตารางเมตร ส่วนที่ต่ำกว่านี้ลงมาให้ลดอัตราแรงลมเป็น๕๐ กิโลกรัมต่อ ๑ ตารางเมตรข้อ ๕๔น้ำหนักบรรทุกบนดินที่รากฐานของอาคารนั้นต้องคำนวณให้เหมาะสมเพื่อความมั่นคงและปลอดภัยซึ่งถ้าไม่มีเอกสารของผู้ชำนาญแสดงผลทดลองให้เชื่อถือได้เป็นอย่างอื่นจะต้องไม่เกินอัตรากำหนดสำหรับดินประเภทต่างๆ ดังต่อไปนี้ก. ดินอ่อนหรือดินถมไว้แน่นตัวเต็มที่ ๒ เมตริกตันต่อ๑ ตารางเมตรข. ดินปานกลางหรือทรายร่วน ๑๐ เมตริกตันต่อ ๑ตารางเมตรค. ดินแน่นหรือทรายหยาบ ๒๐ เมตริกตันต่อ ๑ ตารางเมตรง. กรวดหรือดินดาน ๔๐ เมตริกตันต่อ ๑ ตารางเมตรจ. หินปูนหรือหินทราย ๘๐ เมตริกตันต่อ ๑ ตารางเมตรฉ. หินอัคนี ๑๕๐ เมตริกตันต่อ ๑ ตารางเมตรทั้งนี้เว้นไว้แต่จะได้แสดงให้เป็นที่เชื่อถือได้ว่าจะจัดการเพิ่มอัตรารับน้ำหนักบรรทุกแห่งรากฐานของอาคารให้เป็นอย่างอื่นข้อ ๕๕ในการคำนวณน้ำหนักที่ลงบนรากฐานและเสาของอาคารสูงเกินสองชั้นขึ้นไป ให้คำนวณน้ำหนักของอาคารรวมทั้งน้ำหนักบรรทุกเต็มอัตราส่วนน้ำหนักบรรทุกของอาคารซึ่งมิใช่อาคารพิเศษ คลังสินค้า ห้องสมุดหรือโรงงานอุตสาหกรรมนั้น ให้ลดส่วนลงได้ตามชั้นของอาคารดังนี้ก. ชั้นถัดจากชั้นยอด ลดอัตราลง ๑๐ ใน ๑๐๐ข. ชั้นถัดลงมา ๒๐ใน ๑๐๐ค. ชั้นถัดลงมา ๒๐ใน ๑๐๐ง. ชั้นถัดลงมา ๒๐ใน ๑๐๐ทุกชั้นที่ถัดลงมาจากนี้ลดอัตราลง๕๐ ใน ๑๐๐ข้อ ๕๖ ในการคำนวณกำลังต้านทานของรากฐานให้คำนวณน้ำหนักของอาคารเต็มอัตรา และ (เข็มรากฐานบนดินอ่อน)ให้เข็มรับน้ำหนักทั้งหมด โดยไม่คิดเอาแรงฝืดของดินรอบๆ เข็มมาช่วยรับน้ำหนักสำหรับปลายเข็มจดดินแข็ง ดินดาน หรือวัตถุพื้นแข็ง ให้คำนวณเข็มนั้นเช่นลักษณะเสาแต่ถ้าเข็มอยู่ในวัตถุอ่อนอาศัยแรงฝืดพยุง ให้เข็มไม่สั้นกว่า ๓.๐๐ เมตรและให้ใช้แรงฝืดดินตามสูตรต่อไปนี้ ฝ= ๔๐๐ + ๓๕ ยให้ ฝ =แรงฝืดดินเป็นกิโลกรัมต่อตารางเมตรของเนื้อที่ผิวเข็ม ย= ความยาวของเสาเข็มเป็นเมตรถ้าความยาวของเข็มเกิน ๑๒.๐๐ เมตรต้องมีการทดลองกำลังน้ำหนักบรรทุกของเสาเข็มเนื้อที่ของรากฐานทั้งหมดจะต้องไม่น้อยกว่า ๑ใน ๑๐ ของเนื้อที่ผิวของเสาเข็มทั้งหมดซึ่งอยู่ภายใต้รากฐานนั้นในกรณีที่ไม่สามารถตอกเข็มได้ เพราะพื้นดินแข็งเป็นดินปานกลางหรือทรายร่วนในการคำนวณความต้านทานของดินใต้แผ่นฐานรากจะต้องไม่เกิน ๑๐ ตันต่อตารางเมตรถ้าจะใช้มากกว่านี้จะต้องแสดงหลักฐานให้เป็นที่เชื่อถือได้สำหรับเครื่องตอกเข็มด้วยแรงคนถ้าตอกด้วยเครื่องจักร ซึ่งตอกได้ไม่น้อยกว่า ๔๐ครั้งต่อ ๑ นาทีให้ บ =น้ำหนักบรรทุกได้โดยปลอดภัยเป็นกิโลกรัม น= น้ำหนักลูกตุ้มเป็นกิโลกรัม ส= ระยะลูกตุ้มตกเป็นเซนติเมตร จ= ระยะที่เข็มจมครั้งสุดท้ายเป็นเซนติเมตรหมวด ๗แนวอาคารและระยะต่างๆ ข้อ ๕๗ ห้ามมิให้บุคคลใดปลูกสร้างอาคารหรือส่วนของอาคารยื่นออกมาในหรือเหนือทางที่ดินสาธารณะเว้นแต่จะได้รับอนุญาตจากคณะเทศมนตรีเป็นหนังสือ ซึ่งจะต้องไม่เกินกำหนดต่อไปนี้สำหรับกันสาดของพื้นชั้นแรกเหนือระดับถนนระยะยื่นของกันสาดไม่เกิน ๒.๐๐ เมตร จากผนังระยะปลายกันสาดไม่ต่ำกว่า ๓.๐๐ เมตร เหนือทางเท้าระยะยื่นของกันสาดจะต้องไม่เกินกำหนดของสูตรนี้ด้วยย = สำหรับส่วนประณีตสถาปัตยกรรมของพื้นชั้นอื่นๆระยะยื่นของชายคาไม่เกิน ๑.๕๐ เมตร จากผนังระยะยื่นของส่วนปราณีตสถาปัตยกรรมไม่เกิน ๑.๒๐ เมตรจากผนังระยะยื่นที่กล่าวนั้นจะต้องไม่เกินกำหนดของสูตรต่อไปนี้ด้วยย = ให้ ย = ระยะยื่นออกจากฝาหรือผนังเป็นเมตร ก =ความกว้างของถนนเป็นเมตร ร =ระยะผนังอาคารจากแนวถนนเป็นเมตรข้อ ๕๘ห้ามมิให้ปลูกสร้างอาคารมีระยะดิ่งระหว่างพื้นดินถึงเพดานตรงยอดฝาหรือยอดผนังสูงเกินกว่าระยะราบจากผนังด้านหน้าของอาคารแต่ละชั้นจดถึงแนวถนนฟากตรงข้ามเว้นแต่ในกรณีอาคารตามข้อ ๕๙ หรือได้รับอนุญาตจากคณะเทศมนตรีเป็นพิเศษข้อ ๕๙สำหรับอาคารหลังเดียวกันซึ่งมีถนนสองสายขนาบอยู่และถนนสองสายขนาดไม่เท่ากันเมื่อส่วนกว้างของอาคารนั้นไม่เกิน ๑๕.๐๐ เมตรอนุญาตให้ปลูกสร้างถึงระดับสูงเท่าตอนแนวถนนที่กว้างกว่าได้ทั้งหลังสำหรับอาคารหลังเดียวกันซึ่งอยู่ที่มุมถนนสองสายขนาดไม่เท่ากันอนุญาตให้ปลูกสร้างด้านถนนแคบถึงระดับสูง ๑ของความกว้างแห่งถนนแคบ และให้ปลูกสร้างอาคารสูงดังว่านี้ได้เป็นระยะยาวจากมุมถนนเพียงสองเท่าของความกว้างแห่งถนนแคบนั้นอาคารซึ่งอยู่ริมถนนที่มีความกว้างไม่ถึง ๘.๐๐ เมตรแต่ไม่น้อยกว่า ๔.๐๐ เมตร อนุญาตให้ปลูกสร้างได้สูงไม่เกิน ๘.๐๐ เมตรข้อ ๖๐อาคารที่ปลูกชิดกับที่ดินของผู้อื่นหรือชิดกับอาคารอีกหลังหนึ่งนั้นถ้ามีระยะห่างน้อยกว่า ๒.๐๐ เมตร สำหรับอาคารสองชั้นลงมา หรือน้อยกว่า ๓.๐๐ เมตรสำหรับอาคารเกินสองชั้นขึ้นไป ห้ามมิให้มีหน้าต่างประตูหรือช่องระบายลมในด้านที่ชิดกับเขตที่ดิน หรืออาคารอื่นนั้นอย่างไรก็ตามอาคารที่ปลูกชิดกับที่ดินของผู้อื่นนั้นจะมีระยะห่างจากเขตที่ดินนั้นต่ำกว่า๕๐ เซนติเมตรไม่ได้ เว้นแต่จะปลูกสร้างโดยวิธีตกลงทำผนังร่วมกันแต่ทั้งนี้ต้องไม่เสียประโยชน์ในทางสถาปัตยกรรมข้อ ๖๑ห้ามมิให้ปลูกสร้างอาคารริมแนวทางสาธารณะโดยมีระยะดิ่งระหว่างพื้นดินถึงเพดานตรงยอดฝาหรือยอดผนังสูงเกิน๔๐.๐๐ เมตร ถึงแม้ว่าตรงนั้นจะเป็นถนนขนาดกว้างเท่าใดก็ตามข้อ ๖๒อาคารที่ก่อสร้างในที่ดินแปลงเดียวกันเป็นหลังๆต้องมีระยะห่างจากกันแต่ละหลังไม่น้อยกว่า ๔.๐๐ เมตร ยกเว้นห้องครัวไฟ ห้องส้วมซึ่งใช้กับอาคารนั้นๆ ซึ่งสูงจากพื้นดินถึงยอดหลังคาไม่เกิน ๔.๐๐ เมตรสำหรับอาคารแผงลอยอนุญาตให้ห่างกันได้ไม่น้อยกว่า๒.๐๐ เมตร ข้อ ๖๓อาคารที่ก่อสร้างเพื่อกระทำการหรือใช้ประโยชน์เพื่อการดังกล่าวในข้อนี้ต้องอยู่ห่างเขตที่ดินต่างผู้ครอบครอง และมีที่ว่างอันปราศจากหลังคาหรือสิ่งใดปกคลุมโดยรอบอาคารนั้นไม่น้อยกว่า ๒๐.๐๐ เมตรทุกด้านและในกรณีที่ก่อสร้างอยู่ริมทางสาธารณะหรือทางซึ่งมีสภาพเป็นสาธารณะหรือทางน้ำสาธารณะอนุญาตให้อยู่ห่างแนวทางสาธารณะหรือแนวทางซึ่งมีสภาพเป็นสาธารณะฟากตรงกันข้ามได้ไม่น้อยกว่า๒๐.๐๐ เมตร คือ๑. การทำสบู่๒. การเคี่ยวหนังสัตว์ เอ็นสัตว์ ไขสัตว์๓. การเคี่ยวและการอัดเอาน้ำมันทุกชนิด๔. การเลื่อยไม้๕. การทำน้ำแข็ง๖. การปั่นฝ้ายหรือนุ่น๗. การทำดินเผาข้อ ๖๔อาคารที่ก่อสร้างเพื่อกระทำการหรือใช้ประโยชน์เพื่อการดังกล่าวในข้อนี้ต้องอยู่ห่างเขตที่ดินต่างผู้ครอบครองและมีที่ว่างอันปราศจากหลังคาหรือสิ่งใดปกคลุมโดยรอบอาคารนั้นไม่น้อยกว่า ๑๐.๐๐ เมตรทุกด้านและในกรณีที่ก่อสร้างอยู่ริมทางสาธารณะหรือทางซึ่งมีสภาพเป็นสาธารณะหรือทางน้ำสาธารณะอนุญาตให้อยู่ห่างแนวทางสาธารณะหรือแนวทางซึ่งมีสภาพเป็นสาธารณะฟากตรงกันข้ามได้ไม่น้อยกว่า๑๐.๐๐ เมตร คือ๑. การสะสมเขาสัตว์ กระดูกสัตว์ ขนสัตว์ หนังสัตว์๒. การย้อมที่ทำให้เกิดกลิ่นเหม็น หรือสี๓. การทำกะปิ น้ำปลา น้ำเคย ไตปลา เต้าเจี้ยว ซีอิ๊วหอยแดง๔. การทำ การหมัก การสะสม ปลาร้า ปลาเจ่า กุ้งเจ่าน้ำบูดู๕. การทำและตากปลาเค็ม เนื้อเค็ม เป็ดเค็ม หนังหมูกุ้งแห้ง๖. การนึ่งปลา การต้มปลา ซึ่งใช้แทนการนึ่งเว้นการนึ่งหรือต้มภายในโรงแรม หรือร้านข้าวแกง เพื่อปรุงอาคารในนั้นและการนึ่งหรือต้มเพื่อปรุงอาหารเร่ขายด้วยตนเอง๗. การทำกุนเชียง หมูตั้ง๘. การทำเส้นหมี่ ขนมจีน ก๋วยเตี๋ยว เกี้ยมอี้๙. การทำแบะแซ๑๐. การเผาเปลือกหอย๑๑. การล้าง การรม การสะสมยาง การรีดยาง๑๒. การตีหรือกลึงโลหะทุกชนิด๑๓. การซอยไม้๑๔. การอุตสาหกรรม และการพาณิชย์ซึ่งต้องใช้เตาไฟเพื่อกิจการนั้น เว้นแต่มีไว้เพื่อประกอบอาหารภายในภัตตาคารโรงแรม และร้านข้าวแกง๑๕. การค้าอื่นใดซึ่งเป็นที่รังเกียจหรืออาจเป็นอันตรายแก่สุขภาพซึ่งคณะเทศมนตรีจะได้ประกาศระบุเพิ่มเติมต่อไปด้วยข้อ ๖๕ อาคารประเภทต่างๆจะต้องมีที่ว่างอันปราศจากหลังคาหรือสิ่งใดปกคลุมไม่น้อยกว่าส่วนที่กำหนดไว้ต่อไปนี้ก. อาคารที่พักอาศัยแต่ละหลังให้มีที่ว่างอยู่ ๔๐ ใน๑๐๐ ส่วนของพื้นที่ข. ห้องแถวหรือตึกแถว แต่ละห้องให้มีที่ว่างในอาคารอยู่ไม่น้อยกว่า๓๐ ใน ๑๐๐ ส่วน ของพื้นที่ภายในของเขตที่ก่อสร้างเฉพาะห้องแถว ตึกแถวที่ได้กันที่ดินไว้เป็นทางเดินหลังอาคารตามข้อ ๒๕อนุญาตให้คิดรวมเนื้อที่หลังอาคารนี้เป็นที่ว่างได้อีกครึ่งหนึ่งของทางเดินหลังอาคารแต่ละห้องนั้นค. ห้องแถว ตึกแถว อาคารพาณิชย์และอาคารสาธารณะซึ่งก่อสร้างอยู่มุมทางสาธารณะ หรือทางซึ่งมีสภาพเป็นสาธารณะกว้างไม่น้อยกว่าสายละ ๑๐.๐๐ เมตร และลึกไปตามทางทั้งสองด้านไม่เกินด้านละ ๑๕.๐๐เมตร หรือก่อสร้างอยู่ริมทางสาธารณะ หรือทางซึ่งมีสภาพเป็นสาธารณะสองสายขนานอยู่กว้างไม่น้อยกว่าสายละ๑๐.๐๐ เมตร กว้างระหว่างทั้งสองสายไม่เกินกว่า ๑๕.๐๐ เมตร จะไม่มีที่ว่างเลยก็ได้ง. อาคารพาณิชย์ โรงงานอุตสาหกรรม และอาคารสาธารณะนอกจากที่กล่าวไว้แล้วในข้อ ค. ให้มีที่ว่างอยู่ ๑๐ ใน ๑๐๐ ส่วนของพื้นที่เว้นแต่ในกรณีพิเศษที่การระบายลมและให้แสงสว่างเหมาะสมเพียงพอแล้วคณะเทศมนตรีจะอนุมัติให้ก่อสร้างโดยมีที่ว่างน้อยกว่าที่กำหนดก็ได้แต่ถ้าใช้เป็นที่พักอาศัยด้วย ให้มีที่ว่างอยู่ ๓๐ ใน ๑๐๐ ส่วนของพื้นที่เฉพาะอาคารพาณิชย์ โรงงานอุตสาหกรรมและอาคารสาธารณะที่ได้กันที่ดินไว้เป็นทางเดินหลังอาคารตามข้อ ๒๕อนุญาตให้คิดรวมเนื้อที่หลังอาคารที่เป็นที่ว่างได้อีกครึ่งของทางเดินหลังอาคารนั้นข้อ ๖๖ห้ามทำการปลูกสร้างสิ่งใดปกคลุมหรือปลูกสร้างอาคารลงบนที่ดินซึ่งได้เว้นระยะห่างเขตและเป็นที่ว่างดังกล่าวแล้วในข้อ๖๐, ๖๒, ๖๓, ๖๔ และ ๖๕ ให้เป็นการกีดขวาง หรือกระทำการอย่างหนึ่งอย่างใดให้ที่ว่างนี้ต้องหมดไปหรือน้อยกว่าเดิมในเมื่ออาคารนั้นยังคงสภาพอยู่ข้อ ๖๗ อาคารซึ่งสร้างมาก่อน และขัดกับข้อ ๖๓, ๖๔แห่งเทศบัญญัตินี้ ห้ามทำการต่อเติม หรือขยาย หรือดัดแปลงเว้นแต่การดัดแปลงหน้าร้านซึ่งทำเพื่อความเป็นระเบียบเรียบร้อยและสวยงามหมวด ๘การสุขาภิบาล ข้อ ๖๘อาคารที่ปลูกสร้างต้องมีทางระบายน้ำออกจากอาคารไปได้สะดวก และอุปกรณ์ต่างๆสำหรับการต่อท่อระบายน้ำจะต้องมีลักษณะถูกต้องเพื่อประโยชน์ในทางอนามัยตามแบบนิยมในทางวิชาการถ้าไม่มีทางระบายน้ำสาธารณะหรือทางน้ำสาธารณะผ่านเขตที่ดินที่ปลูกสร้างอาคารให้ระบายน้ำลงบ่อซึมซึ่งจักทำขึ้นโดยเฉพาะ และให้มีฝาปิดบ่อซึมนั้นโดยมิดชิดข้อ ๖๙การทำทางระบายน้ำจากอาคารไปสู่ทางน้ำสาธารณะหรือทางระบายน้ำสาธารณะจะต้องให้มีลาดไม่ต่ำกว่า ๑ ใน ๒๐๐ ตามแนวตรงที่สุดที่จะทำได้ถ้าจะใช้ท่อกลมเป็นทางระบาย ต้องมีบ่อตรวจทุกระยะ ๓๐.๐๐ เมตร และทุกมุมเลี้ยวด้วยข้อ ๗๐ถ้าจะระบายโสโครกออกจากอาคารไปสู่ทางน้ำสาธารณะหรือทางระบายน้ำสาธารณะซึ่งมิได้จัดเตรียมไว้โดยเฉพาะแล้ว คณะเทศมนตรีอาจไม่ยอมอนุญาตให้จนกว่าเจ้าของอาคารจะได้จัดการให้น้ำโสโครกนั้นมีลักษณะดีขึ้นตามที่เห็นสมควรก็ได้ข้อ ๗๑อาคารที่บุคคลอาจพักอาศัยใช้สอยได้ให้มีส้วมไว้ตามจำนวนอันสมควรแต่ต้องไม่น้อยกว่าอัตราตามที่กำหนดไว้ดังนี้ก. อาคารที่พักอาศัย ให้มี ๑ แท่นทุกหลังข. ห้องแถวหรือตึกแถว ให้มี ๑ แท่นทุกห้องค. โรงแรม ให้มี ๑ แท่นต่อกำหนด ๑๐ คน ที่อาคารนั้นจะให้คนพักแรมได้ง. โรงเรียนซึ่งมีนักเรียนอยู่พักอาศัยให้มีส้วม ๑แท่นต่อ ๒๐ คน ที่กำหนดให้ใช้สอยอาคารนั้นจ. โรงเรียนซึ่งไม่มีนักเรียนอยู่พักอาศัยโรงงานอุตสาหกรรม อาคารพาณิชย์ และภัตตาคาร ให้มีส้วม ๑ แท่นต่อ ๕๐ คนที่กำหนดให้ใช้สอยอาคารนั้นฉ. หอประชุม โรงมหรสพและอาคารสาธารณะนอกจากที่กล่าวมาแล้ว ให้มีส้วม ๑ แท่นต่อ ๓๐๐ คนที่กำหนดให้ใช้สอยอาคารนั้น และต้องมีที่ถ่ายปัสสาวะเท่าจำนวนส้วมที่กำหนดให้ด้วยโดยแบ่งสำหรับหญิงและชายจำนวนเท่าๆ กันข้อ ๗๒ ห้องส้วมต้องมีขนาดเนื้อที่ไม่ต่ำกว่า๑.๕๐ ตารางเมตรต่อ ๑ แท่น มีลักษณะที่จะรักษาความสะอาดได้ง่ายเรียบร้อยและมีพื้นที่ไม่ซึมกับมีช่องระบายลมตามสมควรถ้าเป็นส้วมระบายน้ำให้ทำในตัวอาคารได้ แต่ถ้าเป็นส้วมวิธีอื่นต้องทำเป็นส่วนหนึ่งต่างหากนอกออกไปจากตัวอาคารนั้นข้อ ๗๓ ห้องปัสสาวะต้องมีเนื้อที่ไม่น้อยกว่า ๑ตารางเมตรต่อ ๑ ที่ มีลักษณะที่จะรักษาความสะอาดได้ง่ายเรียบร้อยและพื้นที่ไม่ซึมกับมีช่องระบายลมตามสมควร และจะต้องมีทางระบายน้ำปัสสาวะตรงลงบ่อซึมหรือบ่อเกรอะหมวด ๙การตรวจควบคุมการก่อสร้าง ข้อ ๗๔ผู้ได้รับอนุญาตก่อสร้างอาคารต้องเก็บรักษาหนังสืออนุญาต แผนผังแบบก่อสร้างและรายการไว้ ณ บริเวณก่อสร้าง ๑ ชุดเพื่อให้นายช่างที่ตรวจการก่อสร้างขอตรวจดูได้เสมอตามเวลาที่สมควรข้อ ๗๕ การควบคุมการก่อสร้างให้มีนายงานรับผิดชอบควบคุม เพื่อให้เป็นไปตามกำหนดอนุญาตและให้เป็นการปลอดภัยต่อคนงานหรือผู้ที่เกี่ยวข้องกับอาคารนั้นนายงานต้องมีความสามารถสมควรทำการก่อสร้างตามหน้าที่ได้ถ้านายงานไม่อยู่ประจำตลอดเวลาก่อสร้าง จะต้องมีตัวแทนทำกำกับการไว้เสมอคำสั่งของนายช่างที่ตรวจการก่อสร้างซึ่งมอบให้กับนายงานหรือตัวแทนนั้นให้ถือว่าได้ให้ไว้กับเจ้าของอาคารเองข้อ ๗๖ ถ้านายช่างตรวจพบการก่อสร้างอาคารผิดจากแผนผังแบบก่อสร้าง รายการ หรือเงื่อนไขตามที่ระบุไว้ในหนังสืออนุญาตให้ตักเตือนเจ้าของอาคารหรือนายงานผู้ควบคุม และรายงานให้คณะเทศมนตรีทราบคณะเทศมนตรีจะแจ้งกำหนดเวลาอันสมควรให้เจ้าของอาคารจัดการแก้ไขการก่อสร้างเสียให้ถูกต้องซึ่งเมื่อพ้นกำหนดเวลาไปแล้วการแก้ไขยังไม่เสร็จเรียบร้อยก็ให้ดำเนินการต่อไปตามมาตรา ๑๑ แห่งพระราชบัญญัติข้อ ๗๗ วัตถุก่อสร้างอาคารต้องมีคุณภาพตามกำหนดของรายการและรายคำนวณถ้านายช่างเห็นว่ามีเหตุสงสัยในคุณภาพของวัตถุอย่างไรก็ให้ตรวจดูหนังสือสำคัญแสดงผลทดลองกำลังจากเจ้าของอาคารหรือเรียกตัวอย่างวัตถุตามปริมาณสมควรเพื่อตรวจสอบโดยการทดลองตามวิธีการซึ่งเจ้าของอาคารจะต้องจัดการส่งให้ตามต้องการโดยไม่คิดมูลค่าของนั้นและค่าธรรมเนียมการทดลอง เจ้าของอาคารต้องเป็นผู้จ่ายทั้งสิ้นข้อ ๗๘ การปลูกสร้างรากฐานของอาคารโดยปกติให้ทำได้เฉพาะเวลากลางวันเว้นแต่จะได้รับอนุญาตจากนายช่างให้ทำเวลากลางคืนได้ถ้ารายคำนวณของรากฐานไม่แน่นอนในหลักการนายช่างอาจขอให้เจ้าของอาคารทำการทดลองบรรทุกน้ำหนักบนส่วนรากฐานตามสมควรและเจ้าของอาคารจะก่อสร้างต่อไปมิได้จนปรากฏว่าผลการทดลองนั้นเป็นการมั่นคงปลอดภัยตามหลักวิชาการข้อ ๗๙ อาคารปลูกสร้างติดต่อกับทางสาธารณะจะลงมือปลูกสร้างได้ต่อเมื่อได้นัดหมายให้นายช่างทราบและตกลงกำหนดเวลากันแล้วเพื่อมิให้มีภัยต่อผู้ใช้ทางสาธารณะหรือทางซึ่งมีสภาพเป็นสาธารณะนั้นเจ้าของอาคารจะต้องแสดงวิธีการและชั้นของงานจนเป็นที่พอใจนายช่าง ก่อนดำเนินงานนั้นข้อ ๘๐เมื่อนายช่างประสงค์เข้าตรวจอาคารที่ปลูกสร้างไว้เสร็จแล้วว่าอยู่ในภาวะอันสมควรหรือไม่ก็ให้แจ้งกำหนดเวลาตรวจให้เจ้าของอาคารทราบเป็นหนังสือก่อนตรวจอย่างน้อย ๔๘ชั่วโมง เจ้าของอาคารหรือตัวแทนจะต้องให้ความสะดวกต่อนายช่างในการตรวจเป็นอย่างดีข้อ ๘๑เมื่อนายช่างตรวจพบอาคารซึ่งไม่อยู่ในภาวะสมควร น่าจะเป็นอันตรายต่อร่างกายชีวิต หรือทรัพย์สิน ให้รายงานคณะเทศมนตรีทราบคณะเทศมนตรีจะสั่งเจ้าของอาคารเปลี่ยนแปลงแก้ไข หรือรื้อถอน ตามแบบ อ.๔ท้ายเทศบัญญัตินี้ ถ้าคำสั่งเป็นการเปลี่ยนแปลงแก้ไขให้ถือการอนุญาตก่อสร้างนั้นเป็นการเร่งร้อนโดยออกหนังสืออนุญาตตามแบบชั่วคราวให้เวลาขออนุญาตคำสั่งของคณะเทศมนตรีซึ่งออกตามความในข้อนี้ถ้าส่งให้เจ้าของไม่ได้ก็ให้ประกาศไว้ให้ทราบที่ป้ายโฆษณาของสำนักงานเทศบาลและที่อาคารนั้นหมวด ๑๐ค่าธรรมเนียมการตรวจแบบก่อสร้าง ข้อ ๘๒ค่าธรรมเนียมการตรวจแบบก่อสร้างรวมทั้งการออกใบอนุญาตให้เรียกเก็บดังนี้๑. อาคารที่พักอาศัยซึ่งทำด้วยวัตถุถาวรคำนวณตามเนื้อที่ของพื้นอาคารทุกชั้น ตารางเมตรละ ๑๐ สตางค์๒. อาคารที่พักอาศัยซึ่งทำด้วยวัตถุอันมิใช่วัตถุถาวรคำนวณตามเนื้อที่ของพื้นที่อาคารทุกชั้น ตารางเมตรละ ๕ สตางค์๓. ท่อ รางระบายน้ำ รั้วหรือกำแพงกับทั้งประตูรั้วหรือประตูกำแพงนั้น คำนวณตามระยะยาว เมตรละ ๕ สตางค์๔. เขื่อน ท่าน้ำ หรือสะพานท่าน้ำ คำนวณตามระยะยาวเมตรละ ๒๐ สตางค์๕. สะพาน อู่เรือ คานเรือ หรือป้ายโฆษณาคำนวณตามเนื้อที่ ตารางเมตรละ ๔๐ สตางค์๖. อาคารอย่างอื่นคำนวณตามเนื้อที่ของพื้นอาคารทุกชั้น ตารางเมตรละ ๔๐ สตางค์แต่ถ้าเป็นอาคารชนิดที่ไม่ใช้เนื้อที่ภายในคำนวณตามระยะยาว เมตรละ ๒๐ สตางค์๗. ในการคิดค่าธรรมเนียม เศษของเมตรหรือตารางเมตรถ้าต่ำกว่ากึ่งให้ปัดทิ้ง ตั้งแต่กึ่งขึ้นไปให้ปัดเป็นหนึ่งข้อ ๘๓ การตรวจแบบก่อสร้างรวมทั้งการออกใบอนุญาตสำหรับอาคารชั่วคราวไม่ให้เรียกเก็บค่าธรรมเนียมข้อ ๘๔ ค่าธรรมเนียมการออกใบอนุญาตต่ออายุหรือใบแทน ฉบับละ ๑.๐๐ บาทหมวด ๑๑การรักษาเทศบัญญัติ ข้อ ๘๕ ให้นายกเทศมนตรีเทศบาลเมืองนราธิวาสมีหน้าที่รักษาการให้เป็นไปตามเทศบัญญัตินี้และให้มีอำนาจออกข้อบังคับเพื่อปฏิบัติการให้เป็นไปตามเทศบัญญัตินี้ประกาศไว้ ณ วันที่ ๑๕ พฤศจิกายน พุทธศักราช๒๔๙๓จรูญ เจริญพงศ์นายกเทศมนตรีอนุมัติประสงค์ ปัทมทินปลัดจังหวัดลงนามแทนข้าหลวงประจำจังหวัดนราธิวาส[เอกสารแนบท้าย]๑.คำขออนุญาตปลูกสร้างอาคาร (อ. ๑)๒.ใบอนุญาตให้ปลูกสร้างอาคาร (อ. ๒)๓.คำสั่งเปลี่ยนแปลงแบบอาคาร (อ. ๓)๔.คำสั่งให้แก้ไขอาคาร (อ. ๔)(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)สุกัญญา/พิมพ์๑๕พฤษภาคม ๒๕๕๐ฐิติพงษ์/ตรวจ๒๙พฤศจิกายน ๒๕๕๐[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๖๘/ตอนที่ ๑๘/หน้า ๓๔๖/๒๐ มีนาคม ๒๔๙๔