คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 113/2493หลักกฎหมาย: ผู้ครอบครองที่ดินไม่รู้ว่าผู้อื่นเอาที่ที่ตนครอบครองไปจดทะเบียนโอนขายให้ผู้อื่นโดยไม่สุจริต แต่ได้ฟ้องภายใน 1 ปี นับแต่วันรู้และจากถูกแย่งการครอบครอง ดังนี้แม้การโอนนั้นจะเกิน 1 ปีก็ไม่เกินกำหนดตาม มาตรา1375ความว่า ที่พิพาทอยู่ในที่แปลงใหญ่ของโจทก์ ซึ่งได้รับใบเหยียบย่ำครอบครองมานายน่วมจำเลยทำนิติกรรมขายที่พิพาทให้นายพลัน แล้วต่อมาปีเศษ โจทก์จึงฟ้องคดีนี้ ขอให้ห้ามและแสดงกรรมสิทธิ์จำเลยต่อสู้ว่าคดีขาดอายุความและอื่น ๆศาลชั้นต้นเห็นว่า โจทก์เพิ่งรู้ยังไม่เกิน 1 ปี ไม่ขาดอายุความ แต่ทว่านายพลัน จำเลยที่ 1 ซื้อที่นั้นโดยสุจริตให้ยกฟ้องตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาตรา 1299 วรรค 2ศาลอุทธรณ์เห็นว่า นายพลันซื้อโดยสุจริตและคดียังไม่ขาดอายุความ พิพากษาว่าที่เป็นของโจทก์ไม่ให้จำเลยเกี่ยวข้องนายพลันนายน่วม จำเลยฎีกาศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า นายน่วมเอาที่ของโจทก์ไปจดทะเบียนโอนขายให้นายพลันโดยโจทก์ไม่รู้ นายพลันซื้อไว้โดยไม่สุจริตและเห็นว่าวันที่นายน่วมเอาที่ของโจทก์ไปขายโดยโจทก์ไม่รู้ จึงไม่เริ่มนับกำหนดเวลา 1 ปี ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาตรา 1375 เพราะวันนั้นโจทก์ยังไม่ถูกแย่งการครอบครอง ต่อมานายปั้นเข้าไปปลูกบ้าน โจทก์นำคดีฟ้องในเดือนเดียวกัน จึงไม่มีทางที่จะว่าฟ้องเกินกำหนด 1 ปี ตาม มาตรา 1375พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 113/2493นายแดง บุญรักโจทก์นายพลับ สมบัติบุญ ที่ 1 นายน่วม มิตรกระจ่าง ที่ 2จำเลย ป.พ.พ. ม. 1375, ม. 1299ผู้ครอบครองที่ดินไม่รู้ว่าผู้อื่นเอาที่ที่ตนครอบครองไปจดทะเบียนโอนขายให้ผู้อื่นโดยไม่สุจริต แต่ได้ฟ้องภายใน 1 ปี นับแต่วันรู้และจากถูกแย่งการครอบครอง ดังนี้แม้การโอนนั้นจะเกิน 1 ปีก็ไม่เกินกำหนดตาม มาตรา1375ความว่า ที่พิพาทอยู่ในที่แปลงใหญ่ของโจทก์ ซึ่งได้รับใบเหยียบย่ำครอบครองมานายน่วมจำเลยทำนิติกรรมขายที่พิพาทให้นายพลัน แล้วต่อมาปีเศษ โจทก์จึงฟ้องคดีนี้ ขอให้ห้ามและแสดงกรรมสิทธิ์จำเลยต่อสู้ว่าคดีขาดอายุความและอื่น ๆศาลชั้นต้นเห็นว่า โจทก์เพิ่งรู้ยังไม่เกิน 1 ปี ไม่ขาดอายุความ แต่ทว่านายพลัน จำเลยที่ 1 ซื้อที่นั้นโดยสุจริตให้ยกฟ้องตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาตรา 1299 วรรค 2ศาลอุทธรณ์เห็นว่า นายพลันซื้อโดยสุจริตและคดียังไม่ขาดอายุความ พิพากษาว่าที่เป็นของโจทก์ไม่ให้จำเลยเกี่ยวข้องนายพลันนายน่วม จำเลยฎีกาศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า นายน่วมเอาที่ของโจทก์ไปจดทะเบียนโอนขายให้นายพลันโดยโจทก์ไม่รู้ นายพลันซื้อไว้โดยไม่สุจริตและเห็นว่าวันที่นายน่วมเอาที่ของโจทก์ไปขายโดยโจทก์ไม่รู้ จึงไม่เริ่มนับกำหนดเวลา 1 ปี ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาตรา 1375 เพราะวันนั้นโจทก์ยังไม่ถูกแย่งการครอบครอง ต่อมานายปั้นเข้าไปปลูกบ้าน โจทก์นำคดีฟ้องในเดือนเดียวกัน จึงไม่มีทางที่จะว่าฟ้องเกินกำหนด 1 ปี ตาม มาตรา 1375พิพากษายืน(ศิลปสิทธิวินิจฉัย-ธรรมบัณฑิตสิทธิศฤงคาร-นนทประชา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ความว่า ที่พิพาทอยู่ในที่แปลงใหญ่ของโจทก์ ซึ่งได้รับใบเหยียบย่ำครอบครองมานายน่วมจำเลยทำนิติกรรมขายที่พิพาทให้นายพลัน แล้วต่อมาปีเศษ โจทก์จึงฟ้องคดีนี้ ขอให้ห้ามและแสดงกรรมสิทธิ์จำเลยต่อสู้ว่าคดีขาดอายุความและอื่น ๆศาลชั้นต้นเห็นว่า โจทก์เพิ่งรู้ยังไม่เกิน 1 ปี ไม่ขาดอายุความ แต่ทว่านายพลัน จำเลยที่ 1 ซื้อที่นั้นโดยสุจริตให้ยกฟ้องตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาตรา 1299 วรรค 2ศาลอุทธรณ์เห็นว่า นายพลันซื้อโดยสุจริตและคดียังไม่ขาดอายุความ พิพากษาว่าที่เป็นของโจทก์ไม่ให้จำเลยเกี่ยวข้องนายพลันนายน่วม จำเลยฎีกาศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า นายน่วมเอาที่ของโจทก์ไปจดทะเบียนโอนขายให้นายพลันโดยโจทก์ไม่รู้ นายพลันซื้อไว้โดยไม่สุจริตและเห็นว่าวันที่นายน่วมเอาที่ของโจทก์ไปขายโดยโจทก์ไม่รู้ จึงไม่เริ่มนับกำหนดเวลา 1 ปี ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาตรา 1375 เพราะวันนั้นโจทก์ยังไม่ถูกแย่งการครอบครอง ต่อมานายปั้นเข้าไปปลูกบ้าน โจทก์นำคดีฟ้องในเดือนเดียวกัน จึงไม่มีทางที่จะว่าฟ้องเกินกำหนด 1 ปี ตาม มาตรา 1375พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 113/2493นายแดง บุญรักโจทก์นายพลับ สมบัติบุญ ที่ 1 นายน่วม มิตรกระจ่าง ที่ 2จำเลย ป.พ.พ. ม. 1375, ม. 1299ผู้ครอบครองที่ดินไม่รู้ว่าผู้อื่นเอาที่ที่ตนครอบครองไปจดทะเบียนโอนขายให้ผู้อื่นโดยไม่สุจริต แต่ได้ฟ้องภายใน 1 ปี นับแต่วันรู้และจากถูกแย่งการครอบครอง ดังนี้แม้การโอนนั้นจะเกิน 1 ปีก็ไม่เกินกำหนดตาม มาตรา1375ความว่า ที่พิพาทอยู่ในที่แปลงใหญ่ของโจทก์ ซึ่งได้รับใบเหยียบย่ำครอบครองมานายน่วมจำเลยทำนิติกรรมขายที่พิพาทให้นายพลัน แล้วต่อมาปีเศษ โจทก์จึงฟ้องคดีนี้ ขอให้ห้ามและแสดงกรรมสิทธิ์จำเลยต่อสู้ว่าคดีขาดอายุความและอื่น ๆศาลชั้นต้นเห็นว่า โจทก์เพิ่งรู้ยังไม่เกิน 1 ปี ไม่ขาดอายุความ แต่ทว่านายพลัน จำเลยที่ 1 ซื้อที่นั้นโดยสุจริตให้ยกฟ้องตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาตรา 1299 วรรค 2ศาลอุทธรณ์เห็นว่า นายพลันซื้อโดยสุจริตและคดียังไม่ขาดอายุความ พิพากษาว่าที่เป็นของโจทก์ไม่ให้จำเลยเกี่ยวข้องนายพลันนายน่วม จำเลยฎีกาศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า นายน่วมเอาที่ของโจทก์ไปจดทะเบียนโอนขายให้นายพลันโดยโจทก์ไม่รู้ นายพลันซื้อไว้โดยไม่สุจริตและเห็นว่าวันที่นายน่วมเอาที่ของโจทก์ไปขายโดยโจทก์ไม่รู้ จึงไม่เริ่มนับกำหนดเวลา 1 ปี ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาตรา 1375 เพราะวันนั้นโจทก์ยังไม่ถูกแย่งการครอบครอง ต่อมานายปั้นเข้าไปปลูกบ้าน โจทก์นำคดีฟ้องในเดือนเดียวกัน จึงไม่มีทางที่จะว่าฟ้องเกินกำหนด 1 ปี ตาม มาตรา 1375พิพากษายืน(ศิลปสิทธิวินิจฉัย-ธรรมบัณฑิตสิทธิศฤงคาร-นนทประชา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ