คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 903/2513หลักกฎหมาย: จำเลยไม่มีสาเหตุโกรธเคืองกับผู้เสียหายได้ชักปืนลูกซองสั้นขึ้นยิงผู้เสียหายในระดับเอวของจำเลย ในระยะห่างเพียง 1 วาเศษ กระสุนถูกใต้ขาพับของผู้เสียหายเป็นเหตุให้ได้รับบาดเจ็บเช่นนี้ แสดงว่าจำเลยไม่มีเจตนาฆ่า แต่มีเจตนาเพียงทำร้ายผู้เสียหายเท่านั้น เพราะหากมีเจตนาฆ่าแล้ว ย่อมมีโอกาสยิงถูกร่างกายผู้เสียหายในที่สำคัญได้โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานพยายามฆ่าผู้เสียหาย และมีกระสุนปืนไว้ในครอบครองโดยไม่รับอนุญาต และขอให้ริบของกลางจำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 288, 80 พระราชบัญญัติอาวุธปืน เครื่องกระสุนปืน วัตถุระเบิดดอกไม้เพลิง และสิ่งเทียมอาวุธปืน พ.ศ. 2490 มาตรา 7, 72 (ฉบับที่ 4) พ.ศ. 2510 มาตรา 3 ให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288, 80 อันเป็นกระทงหนักตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 91 จำคุกจำเลย 10 ปี ของกลางริบจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์เห็นว่า ข้อเท็จจริงฟังไม่ได้แน่ชัดว่าจำเลยยิงผู้เสียหายโดยเจตนาหรือโดยประมาท ซึ่งหากจำเลยกระทำโดยประมาทแล้วก็ลงโทษจำเลยไม่ได้ จึงพิพากษากลับคำพิพากษาศาลชั้นต้นให้ยกฟ้องโจทก์ฎีกาศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า จำเลยกับผู้เสียหายไม่มีสาเหตุอะไรกันมาก่อน ก่อนเกิดเหตุจำเลยกับผู้เสียหายก็นั่งคุยกันอยู่ดี ๆ ที่บ้านผู้เสียหายนานถึงครึ่งชั่วโมงเมื่อจำเลยลากลับผู้เสียหายและภรรยาได้ตามมาส่ง จำเลยมีอาการมึนเมา ไม่มีสาเหตุเพียงพอถึงขนาดจะคิดฆ่าผู้เสียหาย จำเลยได้ใช้อาวุธปืนลูกซองสั้นยิงผู้เสียหายในระดับเอวของจำเลยในระยะห่างผู้เสียหายเพียง 1 วาเศษ กระสุนปืนถูกที่ใต้ขาพับผู้เสียหายเป็นบาดแผลรักษา 15 วันหายจึงวินิจฉัยว่าจำเลยไม่มีเจตนาฆ่าผู้เสียหาย เพราะถ้าจำเลยมีเจตนาฆ่าผู้เสียหายแล้ว ก็คงจะยิงถูกร่างกายผู้เสียหายในที่สำคัญได้ จำเลยคงมีความผิดฐานทำร้ายร่างกายผู้เสียหายเท่านั้นพิพากษากลับคำพิพากษาศาลอุทธรณ์เป็นว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 295 กระทงหนึ่ง ให้จำคุก 2 ปี และผิดตามพระราชบัญญัติอาวุธปืน เครื่องกระสุนปืน วัตถุระเบิด ดอกไม้เพลิงและสิ่งเทียมอาวุธปืน พ.ศ. 2490 มาตรา 7, 72 (ฉบับที่ 4) พ.ศ. 2510 มาตรา 3 อีกกระทงหนึ่ง ให้จำคุก 6 เดือน เฉพาะกระทงหลังนี้คำแถลงรับของจำเลยเป็นประโยชน์แก่การพิจารณา ลดโทษให้ 1 ใน 3 ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 คงจำคุกจำเลย 4 เดือน รวมโทษ 2 กระทง เป็นจำคุกจำเลย 2 ปี 4 เดือนกระสุนปืนของกลางริบ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 903/2513อัยการจังหวัดชลบุรีโจทก์นายกล้าย ชูศรีจำเลย ป.อ. ม. 80, ม. 288, ม. 295จำเลยไม่มีสาเหตุโกรธเคืองกับผู้เสียหายได้ชักปืนลูกซองสั้นขึ้นยิงผู้เสียหายในระดับเอวของจำเลย ในระยะห่างเพียง 1 วาเศษ กระสุนถูกใต้ขาพับของผู้เสียหายเป็นเหตุให้ได้รับบาดเจ็บเช่นนี้ แสดงว่าจำเลยไม่มีเจตนาฆ่า แต่มีเจตนาเพียงทำร้ายผู้เสียหายเท่านั้น เพราะหากมีเจตนาฆ่าแล้ว ย่อมมีโอกาสยิงถูกร่างกายผู้เสียหายในที่สำคัญได้โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานพยายามฆ่าผู้เสียหาย และมีกระสุนปืนไว้ในครอบครองโดยไม่รับอนุญาต และขอให้ริบของกลางจำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 288, 80 พระราชบัญญัติอาวุธปืน เครื่องกระสุนปืน วัตถุระเบิดดอกไม้เพลิง และสิ่งเทียมอาวุธปืน พ.ศ. 2490 มาตรา 7, 72 (ฉบับที่ 4) พ.ศ. 2510 มาตรา 3 ให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288, 80 อันเป็นกระทงหนักตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 91 จำคุกจำเลย 10 ปี ของกลางริบจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์เห็นว่า ข้อเท็จจริงฟังไม่ได้แน่ชัดว่าจำเลยยิงผู้เสียหายโดยเจตนาหรือโดยประมาท ซึ่งหากจำเลยกระทำโดยประมาทแล้วก็ลงโทษจำเลยไม่ได้ จึงพิพากษากลับคำพิพากษาศาลชั้นต้นให้ยกฟ้องโจทก์ฎีกาศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า จำเลยกับผู้เสียหายไม่มีสาเหตุอะไรกันมาก่อน ก่อนเกิดเหตุจำเลยกับผู้เสียหายก็นั่งคุยกันอยู่ดี ๆ ที่บ้านผู้เสียหายนานถึงครึ่งชั่วโมงเมื่อจำเลยลากลับผู้เสียหายและภรรยาได้ตามมาส่ง จำเลยมีอาการมึนเมา ไม่มีสาเหตุเพียงพอถึงขนาดจะคิดฆ่าผู้เสียหาย จำเลยได้ใช้อาวุธปืนลูกซองสั้นยิงผู้เสียหายในระดับเอวของจำเลยในระยะห่างผู้เสียหายเพียง 1 วาเศษ กระสุนปืนถูกที่ใต้ขาพับผู้เสียหายเป็นบาดแผลรักษา 15 วันหายจึงวินิจฉัยว่าจำเลยไม่มีเจตนาฆ่าผู้เสียหาย เพราะถ้าจำเลยมีเจตนาฆ่าผู้เสียหายแล้ว ก็คงจะยิงถูกร่างกายผู้เสียหายในที่สำคัญได้ จำเลยคงมีความผิดฐานทำร้ายร่างกายผู้เสียหายเท่านั้นพิพากษากลับคำพิพากษาศาลอุทธรณ์เป็นว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 295 กระทงหนึ่ง ให้จำคุก 2 ปี และผิดตามพระราชบัญญัติอาวุธปืน เครื่องกระสุนปืน วัตถุระเบิด ดอกไม้เพลิงและสิ่งเทียมอาวุธปืน พ.ศ. 2490 มาตรา 7, 72 (ฉบับที่ 4) พ.ศ. 2510 มาตรา 3 อีกกระทงหนึ่ง ให้จำคุก 6 เดือน เฉพาะกระทงหลังนี้คำแถลงรับของจำเลยเป็นประโยชน์แก่การพิจารณา ลดโทษให้ 1 ใน 3 ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 คงจำคุกจำเลย 4 เดือน รวมโทษ 2 กระทง เป็นจำคุกจำเลย 2 ปี 4 เดือนกระสุนปืนของกลางริบ(บุณยเกียรติ อรชุนะกะ-ประสาท สุคนธมาน-บัญญัติ สุขารมณ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานพยายามฆ่าผู้เสียหาย และมีกระสุนปืนไว้ในครอบครองโดยไม่รับอนุญาต และขอให้ริบของกลางจำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 288, 80 พระราชบัญญัติอาวุธปืน เครื่องกระสุนปืน วัตถุระเบิดดอกไม้เพลิง และสิ่งเทียมอาวุธปืน พ.ศ. 2490 มาตรา 7, 72 (ฉบับที่ 4) พ.ศ. 2510 มาตรา 3 ให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288, 80 อันเป็นกระทงหนักตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 91 จำคุกจำเลย 10 ปี ของกลางริบจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์เห็นว่า ข้อเท็จจริงฟังไม่ได้แน่ชัดว่าจำเลยยิงผู้เสียหายโดยเจตนาหรือโดยประมาท ซึ่งหากจำเลยกระทำโดยประมาทแล้วก็ลงโทษจำเลยไม่ได้ จึงพิพากษากลับคำพิพากษาศาลชั้นต้นให้ยกฟ้องโจทก์ฎีกาศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า จำเลยกับผู้เสียหายไม่มีสาเหตุอะไรกันมาก่อน ก่อนเกิดเหตุจำเลยกับผู้เสียหายก็นั่งคุยกันอยู่ดี ๆ ที่บ้านผู้เสียหายนานถึงครึ่งชั่วโมงเมื่อจำเลยลากลับผู้เสียหายและภรรยาได้ตามมาส่ง จำเลยมีอาการมึนเมา ไม่มีสาเหตุเพียงพอถึงขนาดจะคิดฆ่าผู้เสียหาย จำเลยได้ใช้อาวุธปืนลูกซองสั้นยิงผู้เสียหายในระดับเอวของจำเลยในระยะห่างผู้เสียหายเพียง 1 วาเศษ กระสุนปืนถูกที่ใต้ขาพับผู้เสียหายเป็นบาดแผลรักษา 15 วันหายจึงวินิจฉัยว่าจำเลยไม่มีเจตนาฆ่าผู้เสียหาย เพราะถ้าจำเลยมีเจตนาฆ่าผู้เสียหายแล้ว ก็คงจะยิงถูกร่างกายผู้เสียหายในที่สำคัญได้ จำเลยคงมีความผิดฐานทำร้ายร่างกายผู้เสียหายเท่านั้นพิพากษากลับคำพิพากษาศาลอุทธรณ์เป็นว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 295 กระทงหนึ่ง ให้จำคุก 2 ปี และผิดตามพระราชบัญญัติอาวุธปืน เครื่องกระสุนปืน วัตถุระเบิด ดอกไม้เพลิงและสิ่งเทียมอาวุธปืน พ.ศ. 2490 มาตรา 7, 72 (ฉบับที่ 4) พ.ศ. 2510 มาตรา 3 อีกกระทงหนึ่ง ให้จำคุก 6 เดือน เฉพาะกระทงหลังนี้คำแถลงรับของจำเลยเป็นประโยชน์แก่การพิจารณา ลดโทษให้ 1 ใน 3 ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 คงจำคุกจำเลย 4 เดือน รวมโทษ 2 กระทง เป็นจำคุกจำเลย 2 ปี 4 เดือนกระสุนปืนของกลางริบ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 903/2513อัยการจังหวัดชลบุรีโจทก์นายกล้าย ชูศรีจำเลย ป.อ. ม. 80, ม. 288, ม. 295จำเลยไม่มีสาเหตุโกรธเคืองกับผู้เสียหายได้ชักปืนลูกซองสั้นขึ้นยิงผู้เสียหายในระดับเอวของจำเลย ในระยะห่างเพียง 1 วาเศษ กระสุนถูกใต้ขาพับของผู้เสียหายเป็นเหตุให้ได้รับบาดเจ็บเช่นนี้ แสดงว่าจำเลยไม่มีเจตนาฆ่า แต่มีเจตนาเพียงทำร้ายผู้เสียหายเท่านั้น เพราะหากมีเจตนาฆ่าแล้ว ย่อมมีโอกาสยิงถูกร่างกายผู้เสียหายในที่สำคัญได้โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานพยายามฆ่าผู้เสียหาย และมีกระสุนปืนไว้ในครอบครองโดยไม่รับอนุญาต และขอให้ริบของกลางจำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 288, 80 พระราชบัญญัติอาวุธปืน เครื่องกระสุนปืน วัตถุระเบิดดอกไม้เพลิง และสิ่งเทียมอาวุธปืน พ.ศ. 2490 มาตรา 7, 72 (ฉบับที่ 4) พ.ศ. 2510 มาตรา 3 ให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288, 80 อันเป็นกระทงหนักตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 91 จำคุกจำเลย 10 ปี ของกลางริบจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์เห็นว่า ข้อเท็จจริงฟังไม่ได้แน่ชัดว่าจำเลยยิงผู้เสียหายโดยเจตนาหรือโดยประมาท ซึ่งหากจำเลยกระทำโดยประมาทแล้วก็ลงโทษจำเลยไม่ได้ จึงพิพากษากลับคำพิพากษาศาลชั้นต้นให้ยกฟ้องโจทก์ฎีกาศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า จำเลยกับผู้เสียหายไม่มีสาเหตุอะไรกันมาก่อน ก่อนเกิดเหตุจำเลยกับผู้เสียหายก็นั่งคุยกันอยู่ดี ๆ ที่บ้านผู้เสียหายนานถึงครึ่งชั่วโมงเมื่อจำเลยลากลับผู้เสียหายและภรรยาได้ตามมาส่ง จำเลยมีอาการมึนเมา ไม่มีสาเหตุเพียงพอถึงขนาดจะคิดฆ่าผู้เสียหาย จำเลยได้ใช้อาวุธปืนลูกซองสั้นยิงผู้เสียหายในระดับเอวของจำเลยในระยะห่างผู้เสียหายเพียง 1 วาเศษ กระสุนปืนถูกที่ใต้ขาพับผู้เสียหายเป็นบาดแผลรักษา 15 วันหายจึงวินิจฉัยว่าจำเลยไม่มีเจตนาฆ่าผู้เสียหาย เพราะถ้าจำเลยมีเจตนาฆ่าผู้เสียหายแล้ว ก็คงจะยิงถูกร่างกายผู้เสียหายในที่สำคัญได้ จำเลยคงมีความผิดฐานทำร้ายร่างกายผู้เสียหายเท่านั้นพิพากษากลับคำพิพากษาศาลอุทธรณ์เป็นว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 295 กระทงหนึ่ง ให้จำคุก 2 ปี และผิดตามพระราชบัญญัติอาวุธปืน เครื่องกระสุนปืน วัตถุระเบิด ดอกไม้เพลิงและสิ่งเทียมอาวุธปืน พ.ศ. 2490 มาตรา 7, 72 (ฉบับที่ 4) พ.ศ. 2510 มาตรา 3 อีกกระทงหนึ่ง ให้จำคุก 6 เดือน เฉพาะกระทงหลังนี้คำแถลงรับของจำเลยเป็นประโยชน์แก่การพิจารณา ลดโทษให้ 1 ใน 3 ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 คงจำคุกจำเลย 4 เดือน รวมโทษ 2 กระทง เป็นจำคุกจำเลย 2 ปี 4 เดือนกระสุนปืนของกลางริบ(บุณยเกียรติ อรชุนะกะ-ประสาท สุคนธมาน-บัญญัติ สุขารมณ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ