คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 544/2506หลักกฎหมาย: โจทก์ร้องคัดค้านในคดีก่อนซึ่งจำเลยทั้งสองเป็นคู่ความกันอยู่แล้ว และคดีนั้นก็กำลังอยู่ในระหว่างการพิจารณาของศาล เช่นนี้ โจทก์จะนำมูลกรณีเรื่องเดียวกันนั้นมาฟ้องจำเลยในคดีใหม่อีกไม่ได้โจทก์ฟ้องว่า เดิมจำเลยที่ ๑ เป็นเจ้าของที่ดิน แต่ได้นำไปขายฝากไว้กับ ม.จ. อัจฉราฉวี เทวกุล ครบกำหนดแล้วไม่ไถ่คืน และจำเลยที่ ๑ ฟ้องจำเลยที่ ๒ ให้รื้อถอนห้องแถวที่จำเลยที่ ๒ เช่าจำเลยที่ ๑ ปลูก โดยโจทก์ทั้ง ๑๘ คน เป็นผู้เช่า หลังจากนั้นได้สมรู้กันทำสัญญาประนีประนอม และศาลได้พิพากษาตามยอมให้จำเลยที่ ๒ และบริวารออกจากที่ดินพิพาท ทำให้โจทก์เสียหาย จึงขอให้เพิกถอนสัญญาและคำพิพากษาตามยอมนั้น ศาลแพ่งตรวจฟ้องแล้วสั่งว่า ตามฟ้องโจทก์กล่าวว่า ที่ดินพิพาทไม่ใช่ของจำเลยที่ ๑ แล้ว เป็นของ ม.จ. อัจฉราฉวี เทวกุล โดยหลุดจากการขายฝาก จึงขอบที่จะเชิญ ม.จ.อัจฉราฉวี เทวกุล มาเป็นโจทก์ถึงจะถูก เพราะเป็นผู้เสียหายโดยตรง จึงมีคำสั่งไม่รับฟ้องของโจทก์ โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า ข้ออ้างของโจทก์ที่ว่าจเลยสมยอมกันทำสัญญาประนีประนอมยอมความและใช้คำพิพกาษาตามยอมเป็นเครื่องบังคับขับไล่โจทก์ เป็นการกระทบกระเทือนสิทธิของโจทก์ที่จะได้อยู่อาศัยในห้องเช่า โจทก์ย่อมมีสิทธิฟ้องได้นั้น ปรากฏตามสำนวนคดีแพ่งหมายเลขแดงที่ ๑๓๘๗/๒๕๐๓ ของศาลแพ่งว่า โจทก์ได้คัดค้านไว้แล้วว่า โจทก์ไม่ใช่บริวารของจำเลยในคดีดังกล่าว ศาลจะบังคับขับไล่โจทก์ก็ไม่ได้ และคดีนั้นก็กำลังอยู่ในระหว่างการพิจารณาของศาล เมื่อเช่นนี้ การที่จะบังคับขับไล่โจทก์โดยถือว่าโจทก์เป็นบริวารของจำเลยในคดีดังกล่าวได้หรือไม่ ย่อมต้องอาศัยการวินิจฉัยชี้ขาดในคดีนั้น ข้ออ้างของโจทก์ที่ว่าคำพิพากษาตามยอมเป็นการกระทบกระเทือนสิทธิของโจทก์ที่จะได้อยู่อาศัยในห้องเช่านั้นจึงฟังไม่ขึ้น พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 544/2506นางเซี่ยมเง็ก แซ่อึ๊ง (หม้าย) กับพวกรวม 18 คนโจทก์นางอำพัน เกษมพานิช ที่ 1 นางตระหนี่ วิเศษสุข ที่ 2ล. ป.วิ.พ. ม. 55, ม. 173โจทก์ร้องคัดค้านในคดีก่อนซึ่งจำเลยทั้งสองเป็นคู่ความกันอยู่แล้ว และคดีนั้นก็กำลังอยู่ในระหว่างการพิจารณาของศาล เช่นนี้ โจทก์จะนำมูลกรณีเรื่องเดียวกันนั้นมาฟ้องจำเลยในคดีใหม่อีกไม่ได้โจทก์ฟ้องว่า เดิมจำเลยที่ ๑ เป็นเจ้าของที่ดิน แต่ได้นำไปขายฝากไว้กับ ม.จ. อัจฉราฉวี เทวกุล ครบกำหนดแล้วไม่ไถ่คืน และจำเลยที่ ๑ ฟ้องจำเลยที่ ๒ ให้รื้อถอนห้องแถวที่จำเลยที่ ๒ เช่าจำเลยที่ ๑ ปลูก โดยโจทก์ทั้ง ๑๘ คน เป็นผู้เช่า หลังจากนั้นได้สมรู้กันทำสัญญาประนีประนอม และศาลได้พิพากษาตามยอมให้จำเลยที่ ๒ และบริวารออกจากที่ดินพิพาท ทำให้โจทก์เสียหาย จึงขอให้เพิกถอนสัญญาและคำพิพากษาตามยอมนั้น ศาลแพ่งตรวจฟ้องแล้วสั่งว่า ตามฟ้องโจทก์กล่าวว่า ที่ดินพิพาทไม่ใช่ของจำเลยที่ ๑ แล้ว เป็นของ ม.จ. อัจฉราฉวี เทวกุล โดยหลุดจากการขายฝาก จึงขอบที่จะเชิญ ม.จ.อัจฉราฉวี เทวกุล มาเป็นโจทก์ถึงจะถูก เพราะเป็นผู้เสียหายโดยตรง จึงมีคำสั่งไม่รับฟ้องของโจทก์ โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า ข้ออ้างของโจทก์ที่ว่าจเลยสมยอมกันทำสัญญาประนีประนอมยอมความและใช้คำพิพกาษาตามยอมเป็นเครื่องบังคับขับไล่โจทก์ เป็นการกระทบกระเทือนสิทธิของโจทก์ที่จะได้อยู่อาศัยในห้องเช่า โจทก์ย่อมมีสิทธิฟ้องได้นั้น ปรากฏตามสำนวนคดีแพ่งหมายเลขแดงที่ ๑๓๘๗/๒๕๐๓ ของศาลแพ่งว่า โจทก์ได้คัดค้านไว้แล้วว่า โจทก์ไม่ใช่บริวารของจำเลยในคดีดังกล่าว ศาลจะบังคับขับไล่โจทก์ก็ไม่ได้ และคดีนั้นก็กำลังอยู่ในระหว่างการพิจารณาของศาล เมื่อเช่นนี้ การที่จะบังคับขับไล่โจทก์โดยถือว่าโจทก์เป็นบริวารของจำเลยในคดีดังกล่าวได้หรือไม่ ย่อมต้องอาศัยการวินิจฉัยชี้ขาดในคดีนั้น ข้ออ้างของโจทก์ที่ว่าคำพิพากษาตามยอมเป็นการกระทบกระเทือนสิทธิของโจทก์ที่จะได้อยู่อาศัยในห้องเช่านั้นจึงฟังไม่ขึ้น พิพากษายืน(ชวน สิงหลกะ-คร้าม สิวายะวิโรจน์-สำราญ ศิริพันธ์)ศาลแพ่ง - นายวรุณ นุมานิตศาลอุทธรณ์ - นายเนิ่น กฤษณะเสรณีแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า เดิมจำเลยที่ ๑ เป็นเจ้าของที่ดิน แต่ได้นำไปขายฝากไว้กับ ม.จ. อัจฉราฉวี เทวกุล ครบกำหนดแล้วไม่ไถ่คืน และจำเลยที่ ๑ ฟ้องจำเลยที่ ๒ ให้รื้อถอนห้องแถวที่จำเลยที่ ๒ เช่าจำเลยที่ ๑ ปลูก โดยโจทก์ทั้ง ๑๘ คน เป็นผู้เช่า หลังจากนั้นได้สมรู้กันทำสัญญาประนีประนอม และศาลได้พิพากษาตามยอมให้จำเลยที่ ๒ และบริวารออกจากที่ดินพิพาท ทำให้โจทก์เสียหาย จึงขอให้เพิกถอนสัญญาและคำพิพากษาตามยอมนั้น ศาลแพ่งตรวจฟ้องแล้วสั่งว่า ตามฟ้องโจทก์กล่าวว่า ที่ดินพิพาทไม่ใช่ของจำเลยที่ ๑ แล้ว เป็นของ ม.จ. อัจฉราฉวี เทวกุล โดยหลุดจากการขายฝาก จึงขอบที่จะเชิญ ม.จ.อัจฉราฉวี เทวกุล มาเป็นโจทก์ถึงจะถูก เพราะเป็นผู้เสียหายโดยตรง จึงมีคำสั่งไม่รับฟ้องของโจทก์ โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า ข้ออ้างของโจทก์ที่ว่าจเลยสมยอมกันทำสัญญาประนีประนอมยอมความและใช้คำพิพกาษาตามยอมเป็นเครื่องบังคับขับไล่โจทก์ เป็นการกระทบกระเทือนสิทธิของโจทก์ที่จะได้อยู่อาศัยในห้องเช่า โจทก์ย่อมมีสิทธิฟ้องได้นั้น ปรากฏตามสำนวนคดีแพ่งหมายเลขแดงที่ ๑๓๘๗/๒๕๐๓ ของศาลแพ่งว่า โจทก์ได้คัดค้านไว้แล้วว่า โจทก์ไม่ใช่บริวารของจำเลยในคดีดังกล่าว ศาลจะบังคับขับไล่โจทก์ก็ไม่ได้ และคดีนั้นก็กำลังอยู่ในระหว่างการพิจารณาของศาล เมื่อเช่นนี้ การที่จะบังคับขับไล่โจทก์โดยถือว่าโจทก์เป็นบริวารของจำเลยในคดีดังกล่าวได้หรือไม่ ย่อมต้องอาศัยการวินิจฉัยชี้ขาดในคดีนั้น ข้ออ้างของโจทก์ที่ว่าคำพิพากษาตามยอมเป็นการกระทบกระเทือนสิทธิของโจทก์ที่จะได้อยู่อาศัยในห้องเช่านั้นจึงฟังไม่ขึ้น พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 544/2506นางเซี่ยมเง็ก แซ่อึ๊ง (หม้าย) กับพวกรวม 18 คนโจทก์นางอำพัน เกษมพานิช ที่ 1 นางตระหนี่ วิเศษสุข ที่ 2ล. ป.วิ.พ. ม. 55, ม. 173โจทก์ร้องคัดค้านในคดีก่อนซึ่งจำเลยทั้งสองเป็นคู่ความกันอยู่แล้ว และคดีนั้นก็กำลังอยู่ในระหว่างการพิจารณาของศาล เช่นนี้ โจทก์จะนำมูลกรณีเรื่องเดียวกันนั้นมาฟ้องจำเลยในคดีใหม่อีกไม่ได้โจทก์ฟ้องว่า เดิมจำเลยที่ ๑ เป็นเจ้าของที่ดิน แต่ได้นำไปขายฝากไว้กับ ม.จ. อัจฉราฉวี เทวกุล ครบกำหนดแล้วไม่ไถ่คืน และจำเลยที่ ๑ ฟ้องจำเลยที่ ๒ ให้รื้อถอนห้องแถวที่จำเลยที่ ๒ เช่าจำเลยที่ ๑ ปลูก โดยโจทก์ทั้ง ๑๘ คน เป็นผู้เช่า หลังจากนั้นได้สมรู้กันทำสัญญาประนีประนอม และศาลได้พิพากษาตามยอมให้จำเลยที่ ๒ และบริวารออกจากที่ดินพิพาท ทำให้โจทก์เสียหาย จึงขอให้เพิกถอนสัญญาและคำพิพากษาตามยอมนั้น ศาลแพ่งตรวจฟ้องแล้วสั่งว่า ตามฟ้องโจทก์กล่าวว่า ที่ดินพิพาทไม่ใช่ของจำเลยที่ ๑ แล้ว เป็นของ ม.จ. อัจฉราฉวี เทวกุล โดยหลุดจากการขายฝาก จึงขอบที่จะเชิญ ม.จ.อัจฉราฉวี เทวกุล มาเป็นโจทก์ถึงจะถูก เพราะเป็นผู้เสียหายโดยตรง จึงมีคำสั่งไม่รับฟ้องของโจทก์ โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า ข้ออ้างของโจทก์ที่ว่าจเลยสมยอมกันทำสัญญาประนีประนอมยอมความและใช้คำพิพกาษาตามยอมเป็นเครื่องบังคับขับไล่โจทก์ เป็นการกระทบกระเทือนสิทธิของโจทก์ที่จะได้อยู่อาศัยในห้องเช่า โจทก์ย่อมมีสิทธิฟ้องได้นั้น ปรากฏตามสำนวนคดีแพ่งหมายเลขแดงที่ ๑๓๘๗/๒๕๐๓ ของศาลแพ่งว่า โจทก์ได้คัดค้านไว้แล้วว่า โจทก์ไม่ใช่บริวารของจำเลยในคดีดังกล่าว ศาลจะบังคับขับไล่โจทก์ก็ไม่ได้ และคดีนั้นก็กำลังอยู่ในระหว่างการพิจารณาของศาล เมื่อเช่นนี้ การที่จะบังคับขับไล่โจทก์โดยถือว่าโจทก์เป็นบริวารของจำเลยในคดีดังกล่าวได้หรือไม่ ย่อมต้องอาศัยการวินิจฉัยชี้ขาดในคดีนั้น ข้ออ้างของโจทก์ที่ว่าคำพิพากษาตามยอมเป็นการกระทบกระเทือนสิทธิของโจทก์ที่จะได้อยู่อาศัยในห้องเช่านั้นจึงฟังไม่ขึ้น พิพากษายืน(ชวน สิงหลกะ-คร้าม สิวายะวิโรจน์-สำราญ ศิริพันธ์)ศาลแพ่ง - นายวรุณ นุมานิตศาลอุทธรณ์ - นายเนิ่น กฤษณะเสรณีแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ