คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1074/2508หลักกฎหมาย: มาตรา 119 แห่งพระราชบัญญัติล้มละลาย พ.ศ.2483 เป็นบทบัญญัติให้อำนาจเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ใช้สิทธิเรียกร้องแก่บุคคลที่เป็นลูกหนี้ของผู้ล้มละลายโดยเฉพาะ ผู้ที่ได้รับหนังสือทวงหนี้จะโต้แย้งหรือคัดค้านประการใด ก็ต้องร้องต่อเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ภายในกำหนด 14 วัน และถ้าตนได้รับความเสียหายจากคำวินิจฉัยของเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ก็ชอบที่จะอุทธรณ์คำสั่งต่อศาลในกำหนด 14 วันได้ แต่เมื่อผู้ร้องไม่โต้แย้ง จนศาลได้ออกคำบังคับผู้ร้องให้ชำระหนี้แก่เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์แล้ว ผู้ร้องจึงมีหน้าที่ต้องชำระและจะมาขออนุญาตปฏิเสธหนี้ต่อศาลไม่ได้คดีนี้ ศาลได้พิพากษาให้จำเลยเป็นบุคคลล้มละลาย ผู้ร้องยื่นคำร้องว่าเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ของจำเลยได้ขอให้ศาลบังคับผู้ร้องชำระหนี้แก่ผู้ล้มละลายเป็นเงิน 10,000 บาท แต่ผู้ร้องป่วยกว่าจะหายก็เลยเวลาปฏิเสธหนี้ จึงขอให้ศาลสั่งงดการบังคับผู้ร้องและอนุญาตให้ผู้ร้องคัดค้านการขอให้ชำระหนี้ด้วยเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์คัดค้านว่าผู้ร้องไม่มีสิทธิคัดค้านศาลชั้นต้นไต่สวนแล้วเห็นว่า ตามพระราชบัญญัติล้มละลาย พ.ศ. 2483มาตรา 119 นั้น ไม่ต้องคำนึงถึงเหตุขัดข้องที่ทำให้ผู้ร้องคัดค้านไม่ได้ภายในกำหนด และไม่เชื่อว่าผู้ร้องได้ป่วยจริงสั่งยกคำร้องผู้ร้องอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนผู้ร้องฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า ผู้ร้องไม่ได้ปฏิเสธหนี้ต่อเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ของจำเลยผู้ล้มละลายภายในกำหนด 14 วัน นับแต่วันได้รับหนังสือทวงหนี้ ฉะนั้น ตามพระราชบัญญัติล้มละลาย พ.ศ. 2483 มาตรา 119 วรรคแรก ต้องถือว่าผู้ร้องเป็นหนี้กองทรัพย์สินของลูกหนี้ผู้ล้มละลายอยู่ตามจำนวนที่เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์แจ้งไปเด็ดขาด ซึ่งเป็นบทบัญญัติให้อำนาจเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ของจำเลยใช้สิทธิเรียกร้องแก่บุคคลที่เป็นลูกหนี้ของผู้ล้มละลายโดยเฉพาะ หากผู้ร้องจะโต้แย้งหรือคัดค้านประการใด ก็ต้องร้องต่อเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ ผู้ร้องได้รับความเสียหายจากคำวินิจฉัยของเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ก็ชอบที่จะยื่นอุทธรณ์คำสั่งต่อศาลเสียในกำหนด 14 วัน ตามมาตรา 146 เมื่อผู้ร้องไม่โต้แย้งจนศาลชั้นต้นได้ออกคำบังคับผู้ร้องให้ชำระหนี้แก่เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์แล้ว ผู้ร้องมีหน้าที่ต้องชำระหนี้รายนี้ผู้ร้องจะขออนุญาตปฏิเสธหนี้ต่อศาลไม่ได้ เพราะเป็นกระบวนพิจารณาชั้นเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์เด็ดขาดแล้ว ทั้งไม่ใช่มีเหตุที่จะขอให้ศาลงดการบังคับคดีไว้อีกด้วยพิพากษายืน ยกฎีกาผู้ร้อง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1074/2508นายจำเริญ ลิมปิชาติโจทก์บริษัทตรังสหสิน จำกัดจำเลยนายจือใช้ แซ่ตั้งผู้ร้อง พ.ร.บ.ล้มละลาย พ.ศ.2483 ม. 119, ม. 146 ป.พ.พ. ม. 203มาตรา 119 แห่งพระราชบัญญัติล้มละลาย พ.ศ.2483 เป็นบทบัญญัติให้อำนาจเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ใช้สิทธิเรียกร้องแก่บุคคลที่เป็นลูกหนี้ของผู้ล้มละลายโดยเฉพาะ ผู้ที่ได้รับหนังสือทวงหนี้จะโต้แย้งหรือคัดค้านประการใด ก็ต้องร้องต่อเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ภายในกำหนด 14 วัน และถ้าตนได้รับความเสียหายจากคำวินิจฉัยของเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ก็ชอบที่จะอุทธรณ์คำสั่งต่อศาลในกำหนด 14 วันได้ แต่เมื่อผู้ร้องไม่โต้แย้ง จนศาลได้ออกคำบังคับผู้ร้องให้ชำระหนี้แก่เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์แล้ว ผู้ร้องจึงมีหน้าที่ต้องชำระและจะมาขออนุญาตปฏิเสธหนี้ต่อศาลไม่ได้คดีนี้ ศาลได้พิพากษาให้จำเลยเป็นบุคคลล้มละลาย ผู้ร้องยื่นคำร้องว่าเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ของจำเลยได้ขอให้ศาลบังคับผู้ร้องชำระหนี้แก่ผู้ล้มละลายเป็นเงิน 10,000 บาท แต่ผู้ร้องป่วยกว่าจะหายก็เลยเวลาปฏิเสธหนี้ จึงขอให้ศาลสั่งงดการบังคับผู้ร้องและอนุญาตให้ผู้ร้องคัดค้านการขอให้ชำระหนี้ด้วยเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์คัดค้านว่าผู้ร้องไม่มีสิทธิคัดค้านศาลชั้นต้นไต่สวนแล้วเห็นว่า ตามพระราชบัญญัติล้มละลาย พ.ศ. 2483มาตรา 119 นั้น ไม่ต้องคำนึงถึงเหตุขัดข้องที่ทำให้ผู้ร้องคัดค้านไม่ได้ภายในกำหนด และไม่เชื่อว่าผู้ร้องได้ป่วยจริงสั่งยกคำร้องผู้ร้องอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนผู้ร้องฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า ผู้ร้องไม่ได้ปฏิเสธหนี้ต่อเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ของจำเลยผู้ล้มละลายภายในกำหนด 14 วัน นับแต่วันได้รับหนังสือทวงหนี้ ฉะนั้น ตามพระราชบัญญัติล้มละลาย พ.ศ. 2483 มาตรา 119 วรรคแรก ต้องถือว่าผู้ร้องเป็นหนี้กองทรัพย์สินของลูกหนี้ผู้ล้มละลายอยู่ตามจำนวนที่เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์แจ้งไปเด็ดขาด ซึ่งเป็นบทบัญญัติให้อำนาจเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ของจำเลยใช้สิทธิเรียกร้องแก่บุคคลที่เป็นลูกหนี้ของผู้ล้มละลายโดยเฉพาะ หากผู้ร้องจะโต้แย้งหรือคัดค้านประการใด ก็ต้องร้องต่อเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ ผู้ร้องได้รับความเสียหายจากคำวินิจฉัยของเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ก็ชอบที่จะยื่นอุทธรณ์คำสั่งต่อศาลเสียในกำหนด 14 วัน ตามมาตรา 146 เมื่อผู้ร้องไม่โต้แย้งจนศาลชั้นต้นได้ออกคำบังคับผู้ร้องให้ชำระหนี้แก่เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์แล้ว ผู้ร้องมีหน้าที่ต้องชำระหนี้รายนี้ผู้ร้องจะขออนุญาตปฏิเสธหนี้ต่อศาลไม่ได้ เพราะเป็นกระบวนพิจารณาชั้นเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์เด็ดขาดแล้ว ทั้งไม่ใช่มีเหตุที่จะขอให้ศาลงดการบังคับคดีไว้อีกด้วยพิพากษายืน ยกฎีกาผู้ร้อง(ชิต บุณยประภัศร-คร้าม สิวายะวิโรจน์-บุศย์ ขันธวิทย์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: คดีนี้ ศาลได้พิพากษาให้จำเลยเป็นบุคคลล้มละลาย ผู้ร้องยื่นคำร้องว่าเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ของจำเลยได้ขอให้ศาลบังคับผู้ร้องชำระหนี้แก่ผู้ล้มละลายเป็นเงิน 10,000 บาท แต่ผู้ร้องป่วยกว่าจะหายก็เลยเวลาปฏิเสธหนี้ จึงขอให้ศาลสั่งงดการบังคับผู้ร้องและอนุญาตให้ผู้ร้องคัดค้านการขอให้ชำระหนี้ด้วยเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์คัดค้านว่าผู้ร้องไม่มีสิทธิคัดค้านศาลชั้นต้นไต่สวนแล้วเห็นว่า ตามพระราชบัญญัติล้มละลาย พ.ศ. 2483มาตรา 119 นั้น ไม่ต้องคำนึงถึงเหตุขัดข้องที่ทำให้ผู้ร้องคัดค้านไม่ได้ภายในกำหนด และไม่เชื่อว่าผู้ร้องได้ป่วยจริงสั่งยกคำร้องผู้ร้องอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนผู้ร้องฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า ผู้ร้องไม่ได้ปฏิเสธหนี้ต่อเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ของจำเลยผู้ล้มละลายภายในกำหนด 14 วัน นับแต่วันได้รับหนังสือทวงหนี้ ฉะนั้น ตามพระราชบัญญัติล้มละลาย พ.ศ. 2483 มาตรา 119 วรรคแรก ต้องถือว่าผู้ร้องเป็นหนี้กองทรัพย์สินของลูกหนี้ผู้ล้มละลายอยู่ตามจำนวนที่เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์แจ้งไปเด็ดขาด ซึ่งเป็นบทบัญญัติให้อำนาจเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ของจำเลยใช้สิทธิเรียกร้องแก่บุคคลที่เป็นลูกหนี้ของผู้ล้มละลายโดยเฉพาะ หากผู้ร้องจะโต้แย้งหรือคัดค้านประการใด ก็ต้องร้องต่อเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ ผู้ร้องได้รับความเสียหายจากคำวินิจฉัยของเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ก็ชอบที่จะยื่นอุทธรณ์คำสั่งต่อศาลเสียในกำหนด 14 วัน ตามมาตรา 146 เมื่อผู้ร้องไม่โต้แย้งจนศาลชั้นต้นได้ออกคำบังคับผู้ร้องให้ชำระหนี้แก่เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์แล้ว ผู้ร้องมีหน้าที่ต้องชำระหนี้รายนี้ผู้ร้องจะขออนุญาตปฏิเสธหนี้ต่อศาลไม่ได้ เพราะเป็นกระบวนพิจารณาชั้นเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์เด็ดขาดแล้ว ทั้งไม่ใช่มีเหตุที่จะขอให้ศาลงดการบังคับคดีไว้อีกด้วยพิพากษายืน ยกฎีกาผู้ร้อง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1074/2508นายจำเริญ ลิมปิชาติโจทก์บริษัทตรังสหสิน จำกัดจำเลยนายจือใช้ แซ่ตั้งผู้ร้อง พ.ร.บ.ล้มละลาย พ.ศ.2483 ม. 119, ม. 146 ป.พ.พ. ม. 203มาตรา 119 แห่งพระราชบัญญัติล้มละลาย พ.ศ.2483 เป็นบทบัญญัติให้อำนาจเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ใช้สิทธิเรียกร้องแก่บุคคลที่เป็นลูกหนี้ของผู้ล้มละลายโดยเฉพาะ ผู้ที่ได้รับหนังสือทวงหนี้จะโต้แย้งหรือคัดค้านประการใด ก็ต้องร้องต่อเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ภายในกำหนด 14 วัน และถ้าตนได้รับความเสียหายจากคำวินิจฉัยของเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ก็ชอบที่จะอุทธรณ์คำสั่งต่อศาลในกำหนด 14 วันได้ แต่เมื่อผู้ร้องไม่โต้แย้ง จนศาลได้ออกคำบังคับผู้ร้องให้ชำระหนี้แก่เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์แล้ว ผู้ร้องจึงมีหน้าที่ต้องชำระและจะมาขออนุญาตปฏิเสธหนี้ต่อศาลไม่ได้คดีนี้ ศาลได้พิพากษาให้จำเลยเป็นบุคคลล้มละลาย ผู้ร้องยื่นคำร้องว่าเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ของจำเลยได้ขอให้ศาลบังคับผู้ร้องชำระหนี้แก่ผู้ล้มละลายเป็นเงิน 10,000 บาท แต่ผู้ร้องป่วยกว่าจะหายก็เลยเวลาปฏิเสธหนี้ จึงขอให้ศาลสั่งงดการบังคับผู้ร้องและอนุญาตให้ผู้ร้องคัดค้านการขอให้ชำระหนี้ด้วยเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์คัดค้านว่าผู้ร้องไม่มีสิทธิคัดค้านศาลชั้นต้นไต่สวนแล้วเห็นว่า ตามพระราชบัญญัติล้มละลาย พ.ศ. 2483มาตรา 119 นั้น ไม่ต้องคำนึงถึงเหตุขัดข้องที่ทำให้ผู้ร้องคัดค้านไม่ได้ภายในกำหนด และไม่เชื่อว่าผู้ร้องได้ป่วยจริงสั่งยกคำร้องผู้ร้องอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนผู้ร้องฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า ผู้ร้องไม่ได้ปฏิเสธหนี้ต่อเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ของจำเลยผู้ล้มละลายภายในกำหนด 14 วัน นับแต่วันได้รับหนังสือทวงหนี้ ฉะนั้น ตามพระราชบัญญัติล้มละลาย พ.ศ. 2483 มาตรา 119 วรรคแรก ต้องถือว่าผู้ร้องเป็นหนี้กองทรัพย์สินของลูกหนี้ผู้ล้มละลายอยู่ตามจำนวนที่เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์แจ้งไปเด็ดขาด ซึ่งเป็นบทบัญญัติให้อำนาจเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ของจำเลยใช้สิทธิเรียกร้องแก่บุคคลที่เป็นลูกหนี้ของผู้ล้มละลายโดยเฉพาะ หากผู้ร้องจะโต้แย้งหรือคัดค้านประการใด ก็ต้องร้องต่อเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ ผู้ร้องได้รับความเสียหายจากคำวินิจฉัยของเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ก็ชอบที่จะยื่นอุทธรณ์คำสั่งต่อศาลเสียในกำหนด 14 วัน ตามมาตรา 146 เมื่อผู้ร้องไม่โต้แย้งจนศาลชั้นต้นได้ออกคำบังคับผู้ร้องให้ชำระหนี้แก่เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์แล้ว ผู้ร้องมีหน้าที่ต้องชำระหนี้รายนี้ผู้ร้องจะขออนุญาตปฏิเสธหนี้ต่อศาลไม่ได้ เพราะเป็นกระบวนพิจารณาชั้นเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์เด็ดขาดแล้ว ทั้งไม่ใช่มีเหตุที่จะขอให้ศาลงดการบังคับคดีไว้อีกด้วยพิพากษายืน ยกฎีกาผู้ร้อง(ชิต บุณยประภัศร-คร้าม สิวายะวิโรจน์-บุศย์ ขันธวิทย์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ