คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 60608หลักกฎหมาย: ความว่า จำเลยที่ 3 ฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งว่า ฎีกาของจำเลยข้อ 2 ก. ฟ้องโจทก์ถูกต้องตามกฎหมายหรือไม่ กับฎีกาข้อ 2 ข.ข้อความในการร้องทุกข์เป็นการร้องทุกข์ตามกฎหมายหรือไม่ ฎีกาทั้ง 2ข้อเป็นฎีกาในปัญหาข้อกฎหมายที่เกี่ยวกับความสงบเรียบร้อย จึงให้รับฎีกา 2 ข้อนี้ไว้พิจารณา ส่วนฎีกาข้อ 2 ค. เป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ต้องห้ามฎีกา ไม่รับฎีกาในส่วนนี้จำเลยที่ 3 เห็นว่าฎีกาข้อ 2 ค. เป็นประเด็นเกี่ยวกับมูลหนี้ระหว่างโจทก์กับจำเลยที่ 3 อันจะทำให้โจทก์เป็นผู้เสียหายและมีอำนาจฟ้องหรือไม่ ซึ่งประเด็นดังกล่าวจำเลยที่ 3 ได้ยกขึ้นต่อสู้ไว้ในศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์แล้วแต่ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ไม่ได้ยกขึ้นวินิจฉัย ทั้งที่เป็นประเด็นสำคัญและเป็นปัญหาข้อกฎหมายจึงเท่ากับว่าข้อเท็จจริงในสำนวนยังฟังมาไม่พอ ทำให้จำเลยที่ 3เสียเปรียบในการต่อสู้คดีจำเลยที่ 3 จึงฎีกาตามข้อ 2 ค. เพื่อให้ศาลฎีกาหยิบยกข้อเท็จจริงขึ้นพิจารณาและวินิจฉัยประกอบประเด็นที่ว่าโจทก์ไม่มีอำนาจฟ้องจำเลยที่ 3 โปรดมีคำสั่งรับฎีกาข้อ 2 ค.ของจำเลยที่ 3 ไว้พิจารณาและวินิจฉัยด้วยหมายเหตุ โจทก์ได้รับสำเนาคำร้องแล้ว (อันดับ 137 แผ่นที่ 3)โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยที่ 1 ถึงที่ 3 ตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. 2497 มาตรา 3 และประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 83ศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้องแล้ว คดีโจทก์มีมูล มีคำสั่งให้ประทับฟ้องไว้พิจารณาระหว่างพิจารณา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งให้จำหน่ายคดีเฉพาะจำเลยที่ 1 และที่ 2ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. 2497 มาตรา 3ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 91 เรียงกระทงลงโทษ จำคุกกระทงละ5 เดือน รวมจำคุก 10 เดือน ฯลฯศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยที่ 3 ฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งดังกล่าว (อันดับ 134)จำเลยที่ 3 จึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 138 แผ่นที่ 2)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว คดีนี้ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนลงโทษจำเลยแต่ละกระทงจำคุก 5 เดือน คดีต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218 จำเลยที่ 3 ฎีกาข้อ 2 ค. ว่า มูลหนี้เช็คพิพาทเอกสาร จ.1 และ จ.2 มิได้มีมูลหนี้มาจากการแลกเงินสด นั้น เป็นฎีกาโต้เถียงดุลพินิจในการรับฟังพยานหลักฐานของศาล จึงเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ต้องห้ามมิให้ฎีกาที่ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับฎีกาของจำเลยที่ 3 ชอบแล้ว ยกคำร้อง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 15/2530นายประพต บุญดวงประเสริฐโจทก์ห้างหุ้นส่วนจำกัดโคโมอินเตอร์เนชั่นแนล กับพวกจำเลยนายมงคล ไพเราะ จำเลยที่ 3ผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.อ. ม. 218ความว่า จำเลยที่ 3 ฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งว่า ฎีกาของจำเลยข้อ 2 ก. ฟ้องโจทก์ถูกต้องตามกฎหมายหรือไม่ กับฎีกาข้อ 2 ข.ข้อความในการร้องทุกข์เป็นการร้องทุกข์ตามกฎหมายหรือไม่ ฎีกาทั้ง 2ข้อเป็นฎีกาในปัญหาข้อกฎหมายที่เกี่ยวกับความสงบเรียบร้อย จึงให้รับฎีกา 2 ข้อนี้ไว้พิจารณา ส่วนฎีกาข้อ 2 ค. เป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ต้องห้ามฎีกา ไม่รับฎีกาในส่วนนี้จำเลยที่ 3 เห็นว่าฎีกาข้อ 2 ค. เป็นประเด็นเกี่ยวกับมูลหนี้ระหว่างโจทก์กับจำเลยที่ 3 อันจะทำให้โจทก์เป็นผู้เสียหายและมีอำนาจฟ้องหรือไม่ ซึ่งประเด็นดังกล่าวจำเลยที่ 3 ได้ยกขึ้นต่อสู้ไว้ในศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์แล้วแต่ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ไม่ได้ยกขึ้นวินิจฉัย ทั้งที่เป็นประเด็นสำคัญและเป็นปัญหาข้อกฎหมายจึงเท่ากับว่าข้อเท็จจริงในสำนวนยังฟังมาไม่พอ ทำให้จำเลยที่ 3เสียเปรียบในการต่อสู้คดีจำเลยที่ 3 จึงฎีกาตามข้อ 2 ค. เพื่อให้ศาลฎีกาหยิบยกข้อเท็จจริงขึ้นพิจารณาและวินิจฉัยประกอบประเด็นที่ว่าโจทก์ไม่มีอำนาจฟ้องจำเลยที่ 3 โปรดมีคำสั่งรับฎีกาข้อ 2 ค.ของจำเลยที่ 3 ไว้พิจารณาและวินิจฉัยด้วยหมายเหตุ โจทก์ได้รับสำเนาคำร้องแล้ว (อันดับ 137 แผ่นที่ 3)โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยที่ 1 ถึงที่ 3 ตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. 2497 มาตรา 3 และประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 83ศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้องแล้ว คดีโจทก์มีมูล มีคำสั่งให้ประทับฟ้องไว้พิจารณาระหว่างพิจารณา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งให้จำหน่ายคดีเฉพาะจำเลยที่ 1 และที่ 2ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. 2497 มาตรา 3ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 91 เรียงกระทงลงโทษ จำคุกกระทงละ5 เดือน รวมจำคุก 10 เดือน ฯลฯศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยที่ 3 ฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งดังกล่าว (อันดับ 134)จำเลยที่ 3 จึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 138 แผ่นที่ 2)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว คดีนี้ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนลงโทษจำเลยแต่ละกระทงจำคุก 5 เดือน คดีต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218 จำเลยที่ 3 ฎีกาข้อ 2 ค. ว่า มูลหนี้เช็คพิพาทเอกสาร จ.1 และ จ.2 มิได้มีมูลหนี้มาจากการแลกเงินสด นั้น เป็นฎีกาโต้เถียงดุลพินิจในการรับฟังพยานหลักฐานของศาล จึงเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ต้องห้ามมิให้ฎีกาที่ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับฎีกาของจำเลยที่ 3 ชอบแล้ว ยกคำร้อง(คำนึง อุไรรัตน์-ดุสิต วราโห-สวัสดิ์ รอดเจริญ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 15/2530นายประพต บุญดวงประเสริฐโจทก์ห้างหุ้นส่วนจำกัดโคโมอินเตอร์เนชั่นแนล กับพวกจำเลยนายมงคล ไพเราะ จำเลยที่ 3ผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.อ. ม. 218ความว่า จำเลยที่ 3 ฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งว่า ฎีกาของจำเลยข้อ 2 ก. ฟ้องโจทก์ถูกต้องตามกฎหมายหรือไม่ กับฎีกาข้อ 2 ข.ข้อความในการร้องทุกข์เป็นการร้องทุกข์ตามกฎหมายหรือไม่ ฎีกาทั้ง 2ข้อเป็นฎีกาในปัญหาข้อกฎหมายที่เกี่ยวกับความสงบเรียบร้อย จึงให้รับฎีกา 2 ข้อนี้ไว้พิจารณา ส่วนฎีกาข้อ 2 ค. เป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ต้องห้ามฎีกา ไม่รับฎีกาในส่วนนี้จำเลยที่ 3 เห็นว่าฎีกาข้อ 2 ค. เป็นประเด็นเกี่ยวกับมูลหนี้ระหว่างโจทก์กับจำเลยที่ 3 อันจะทำให้โจทก์เป็นผู้เสียหายและมีอำนาจฟ้องหรือไม่ ซึ่งประเด็นดังกล่าวจำเลยที่ 3 ได้ยกขึ้นต่อสู้ไว้ในศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์แล้วแต่ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ไม่ได้ยกขึ้นวินิจฉัย ทั้งที่เป็นประเด็นสำคัญและเป็นปัญหาข้อกฎหมายจึงเท่ากับว่าข้อเท็จจริงในสำนวนยังฟังมาไม่พอ ทำให้จำเลยที่ 3เสียเปรียบในการต่อสู้คดีจำเลยที่ 3 จึงฎีกาตามข้อ 2 ค. เพื่อให้ศาลฎีกาหยิบยกข้อเท็จจริงขึ้นพิจารณาและวินิจฉัยประกอบประเด็นที่ว่าโจทก์ไม่มีอำนาจฟ้องจำเลยที่ 3 โปรดมีคำสั่งรับฎีกาข้อ 2 ค.ของจำเลยที่ 3 ไว้พิจารณาและวินิจฉัยด้วยหมายเหตุ โจทก์ได้รับสำเนาคำร้องแล้ว (อันดับ 137 แผ่นที่ 3)โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยที่ 1 ถึงที่ 3 ตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. 2497 มาตรา 3 และประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 83ศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้องแล้ว คดีโจทก์มีมูล มีคำสั่งให้ประทับฟ้องไว้พิจารณาระหว่างพิจารณา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งให้จำหน่ายคดีเฉพาะจำเลยที่ 1 และที่ 2ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. 2497 มาตรา 3ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 91 เรียงกระทงลงโทษ จำคุกกระทงละ5 เดือน รวมจำคุก 10 เดือน ฯลฯศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยที่ 3 ฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งดังกล่าว (อันดับ 134)จำเลยที่ 3 จึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 138 แผ่นที่ 2)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว คดีนี้ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนลงโทษจำเลยแต่ละกระทงจำคุก 5 เดือน คดีต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218 จำเลยที่ 3 ฎีกาข้อ 2 ค. ว่า มูลหนี้เช็คพิพาทเอกสาร จ.1 และ จ.2 มิได้มีมูลหนี้มาจากการแลกเงินสด นั้น เป็นฎีกาโต้เถียงดุลพินิจในการรับฟังพยานหลักฐานของศาล จึงเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ต้องห้ามมิให้ฎีกาที่ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับฎีกาของจำเลยที่ 3 ชอบแล้ว ยกคำร้อง(คำนึง อุไรรัตน์-ดุสิต วราโห-สวัสดิ์ รอดเจริญ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ