คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 60/2524หลักกฎหมาย: รถยนต์ไม่ใช่ทรัพย์ที่อยู่ในบังคับตามมาตรา 456 แห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ กรรมสิทธิ์ในรถยนต์ยอมโอนไปยังผู้ซื้อแต่ขณะทำสัญญาซื้อขายกันโดยมิต้องไปโอนทะเบียนส่วนการโอนทะเบียนรถยนต์ตามกฎหมาย เกี่ยวกับทะเบียนรถยนต์นั้น เป็นเรื่องเกี่ยวกับเจ้าหน้าที่จะควบคุมยานพาหนะและภาษีรถยนต์ มิใช่แบบของนิติกรรมแต่อย่างใดคดีนี้สืบเนื่องมาจากศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยทั้งสองฐานร่วมกันมีไม้หวงห้ามแปรรูปไว้ในความครอบครองโดยไม่รับอนุญาตและริบรถยนต์ของกลางที่ใช้กระทำความผิดนายจบหรือประจบผู้ร้องยื่นคำร้องว่ารถยนต์ของกลางเป็นของผู้ร้อง ผู้ร้องมิได้มีส่วนรู้เห็นเป็นใจในการที่จำเลยกระทำผิด ขอให้สั่งคืน โจทก์ยื่นคำร้องคัดค้านว่า รถยนต์ของกลางจำเลยที่ ๑ ขายให้ผู้ร้องไปแล้วขอให้ยกคำร้อง ศาลชั้นต้นไต่สวนแล้วมีคำสั่งยกคำร้องของผู้ร้อง ผู้ร้องอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน ผู้ร้องฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า สัญญาซื้อรถยนต์ของกลางระหว่างผู้ร้องกับจำเลยที่ ๑ เสร็จเด็ดขาดและกรรมสิทธิ์ในรถยนต์ของกลางยอมโอนไปยังจำเลยที่ ๑ ขณะทำสัญญากันแล้วตั้งแต่ พ.ศ.๒๕๑๙ ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๔๕๓, ๔๕๘ โดยมิต้องโอนทะเบียนกัน เพราะรถยนต์ไม่ใช่ทรัพย์ที่อยู่ในบังคับตามมาตรา ๔๕๖ แห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ส่วนการโอนทะเบียนรถยนต์นั้นเป็นเรื่องเกี่ยวกับเจ้าหน้าที่จะควบคุมยานพาหนะและภาษีรถยนต์ ไม่ใช่แบบของนิติกรรมแต่อย่างใด พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 60/2524พนักงานอัยการจังหวัดอุทัยธานีโจทก์นายประจวบ รวยพงษ์ กับพวกล.นายจบ หรือประจบ รวยพงษ์ผู้ร้อง ป.พ.พ. ม. 453, ม. 456, ม. 458รถยนต์ไม่ใช่ทรัพย์ที่อยู่ในบังคับตามมาตรา 456 แห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ กรรมสิทธิ์ในรถยนต์ยอมโอนไปยังผู้ซื้อแต่ขณะทำสัญญาซื้อขายกันโดยมิต้องไปโอนทะเบียนส่วนการโอนทะเบียนรถยนต์ตามกฎหมาย เกี่ยวกับทะเบียนรถยนต์นั้น เป็นเรื่องเกี่ยวกับเจ้าหน้าที่จะควบคุมยานพาหนะและภาษีรถยนต์ มิใช่แบบของนิติกรรมแต่อย่างใดคดีนี้สืบเนื่องมาจากศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยทั้งสองฐานร่วมกันมีไม้หวงห้ามแปรรูปไว้ในความครอบครองโดยไม่รับอนุญาตและริบรถยนต์ของกลางที่ใช้กระทำความผิดนายจบหรือประจบผู้ร้องยื่นคำร้องว่ารถยนต์ของกลางเป็นของผู้ร้อง ผู้ร้องมิได้มีส่วนรู้เห็นเป็นใจในการที่จำเลยกระทำผิด ขอให้สั่งคืน โจทก์ยื่นคำร้องคัดค้านว่า รถยนต์ของกลางจำเลยที่ ๑ ขายให้ผู้ร้องไปแล้วขอให้ยกคำร้อง ศาลชั้นต้นไต่สวนแล้วมีคำสั่งยกคำร้องของผู้ร้อง ผู้ร้องอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน ผู้ร้องฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า สัญญาซื้อรถยนต์ของกลางระหว่างผู้ร้องกับจำเลยที่ ๑ เสร็จเด็ดขาดและกรรมสิทธิ์ในรถยนต์ของกลางยอมโอนไปยังจำเลยที่ ๑ ขณะทำสัญญากันแล้วตั้งแต่ พ.ศ.๒๕๑๙ ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๔๕๓, ๔๕๘ โดยมิต้องโอนทะเบียนกัน เพราะรถยนต์ไม่ใช่ทรัพย์ที่อยู่ในบังคับตามมาตรา ๔๕๖ แห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ส่วนการโอนทะเบียนรถยนต์นั้นเป็นเรื่องเกี่ยวกับเจ้าหน้าที่จะควบคุมยานพาหนะและภาษีรถยนต์ ไม่ใช่แบบของนิติกรรมแต่อย่างใด พิพากษายืน(บรรเทอง ภู่กฤษณา-ชลูตม์ สวัสดิทัต-วัฒน์ ผดุงจิตร)ศาลจังหวัดอุทัยธานี - นายเจริญ จันทนพศาลอุทธรณ์ - นายประมาณ ชันซื่อแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: คดีนี้สืบเนื่องมาจากศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยทั้งสองฐานร่วมกันมีไม้หวงห้ามแปรรูปไว้ในความครอบครองโดยไม่รับอนุญาตและริบรถยนต์ของกลางที่ใช้กระทำความผิดนายจบหรือประจบผู้ร้องยื่นคำร้องว่ารถยนต์ของกลางเป็นของผู้ร้อง ผู้ร้องมิได้มีส่วนรู้เห็นเป็นใจในการที่จำเลยกระทำผิด ขอให้สั่งคืน โจทก์ยื่นคำร้องคัดค้านว่า รถยนต์ของกลางจำเลยที่ ๑ ขายให้ผู้ร้องไปแล้วขอให้ยกคำร้อง ศาลชั้นต้นไต่สวนแล้วมีคำสั่งยกคำร้องของผู้ร้อง ผู้ร้องอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน ผู้ร้องฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า สัญญาซื้อรถยนต์ของกลางระหว่างผู้ร้องกับจำเลยที่ ๑ เสร็จเด็ดขาดและกรรมสิทธิ์ในรถยนต์ของกลางยอมโอนไปยังจำเลยที่ ๑ ขณะทำสัญญากันแล้วตั้งแต่ พ.ศ.๒๕๑๙ ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๔๕๓, ๔๕๘ โดยมิต้องโอนทะเบียนกัน เพราะรถยนต์ไม่ใช่ทรัพย์ที่อยู่ในบังคับตามมาตรา ๔๕๖ แห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ส่วนการโอนทะเบียนรถยนต์นั้นเป็นเรื่องเกี่ยวกับเจ้าหน้าที่จะควบคุมยานพาหนะและภาษีรถยนต์ ไม่ใช่แบบของนิติกรรมแต่อย่างใด พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 60/2524พนักงานอัยการจังหวัดอุทัยธานีโจทก์นายประจวบ รวยพงษ์ กับพวกล.นายจบ หรือประจบ รวยพงษ์ผู้ร้อง ป.พ.พ. ม. 453, ม. 456, ม. 458รถยนต์ไม่ใช่ทรัพย์ที่อยู่ในบังคับตามมาตรา 456 แห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ กรรมสิทธิ์ในรถยนต์ยอมโอนไปยังผู้ซื้อแต่ขณะทำสัญญาซื้อขายกันโดยมิต้องไปโอนทะเบียนส่วนการโอนทะเบียนรถยนต์ตามกฎหมาย เกี่ยวกับทะเบียนรถยนต์นั้น เป็นเรื่องเกี่ยวกับเจ้าหน้าที่จะควบคุมยานพาหนะและภาษีรถยนต์ มิใช่แบบของนิติกรรมแต่อย่างใดคดีนี้สืบเนื่องมาจากศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยทั้งสองฐานร่วมกันมีไม้หวงห้ามแปรรูปไว้ในความครอบครองโดยไม่รับอนุญาตและริบรถยนต์ของกลางที่ใช้กระทำความผิดนายจบหรือประจบผู้ร้องยื่นคำร้องว่ารถยนต์ของกลางเป็นของผู้ร้อง ผู้ร้องมิได้มีส่วนรู้เห็นเป็นใจในการที่จำเลยกระทำผิด ขอให้สั่งคืน โจทก์ยื่นคำร้องคัดค้านว่า รถยนต์ของกลางจำเลยที่ ๑ ขายให้ผู้ร้องไปแล้วขอให้ยกคำร้อง ศาลชั้นต้นไต่สวนแล้วมีคำสั่งยกคำร้องของผู้ร้อง ผู้ร้องอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน ผู้ร้องฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า สัญญาซื้อรถยนต์ของกลางระหว่างผู้ร้องกับจำเลยที่ ๑ เสร็จเด็ดขาดและกรรมสิทธิ์ในรถยนต์ของกลางยอมโอนไปยังจำเลยที่ ๑ ขณะทำสัญญากันแล้วตั้งแต่ พ.ศ.๒๕๑๙ ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๔๕๓, ๔๕๘ โดยมิต้องโอนทะเบียนกัน เพราะรถยนต์ไม่ใช่ทรัพย์ที่อยู่ในบังคับตามมาตรา ๔๕๖ แห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ส่วนการโอนทะเบียนรถยนต์นั้นเป็นเรื่องเกี่ยวกับเจ้าหน้าที่จะควบคุมยานพาหนะและภาษีรถยนต์ ไม่ใช่แบบของนิติกรรมแต่อย่างใด พิพากษายืน(บรรเทอง ภู่กฤษณา-ชลูตม์ สวัสดิทัต-วัฒน์ ผดุงจิตร)ศาลจังหวัดอุทัยธานี - นายเจริญ จันทนพศาลอุทธรณ์ - นายประมาณ ชันซื่อแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ