phoneee/thai-legal-corpus huggingface dataset:
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 59223หลักกฎหมาย: ความว่า จำเลยฎีกา คดีมีทางชนะ โปรดอนุญาตให้ทุเลาการบังคับไว้ก่อนหมายเหตุ โจทก์แถลงคัดค้าน (อันดับ 59)ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้จำเลยชำระเงิน 35,000 บาทพร้อมด้วยดอกเบี้ยอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีนับแต่วันที่16 พฤษภาคม 2526 เป็นต้นไปจนกว่าจะชำระเสร็จให้แก่โจทก์จำเลยฎีกา พร้อมกับยื่นคำร้องดังกล่าว (อันดับ 54,53)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว ถ้าจำเลยหาประกันสำหรับจำนวนเงินที่จะต้องชำระตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ พร้อมด้วยดอกเบี้ยอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีในต้นเงินดังกล่าวนับแต่วันที่ 16 พฤษภาคม 2526 ถึงวันทราบคำสั่งนี้มาให้จนเป็นที่พอใจ และภายในเวลาที่ศาลชั้นต้นกำหนดก็อนุญาตให้ทุเลาการบังคับไว้ในระหว่างฎีกา มิฉะนั้นให้ยกคำร้อง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 1143/2532ธนาคารนครหลวงไทย จำกัดโจทก์นางสุพัตรา ทวีระเศรณีหรือแก้วนุรัชภาสรจำเลยนางสุพัตรา ทวีระเศรณีหรือแก้วนุรัชภาสรผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.พ. ม. 231ความว่า จำเลยฎีกา คดีมีทางชนะ โปรดอนุญาตให้ทุเลาการบังคับไว้ก่อนหมายเหตุ โจทก์แถลงคัดค้าน (อันดับ 59)ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้จำเลยชำระเงิน 35,000 บาทพร้อมด้วยดอกเบี้ยอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีนับแต่วันที่16 พฤษภาคม 2526 เป็นต้นไปจนกว่าจะชำระเสร็จให้แก่โจทก์จำเลยฎีกา พร้อมกับยื่นคำร้องดังกล่าว (อันดับ 54,53)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว ถ้าจำเลยหาประกันสำหรับจำนวนเงินที่จะต้องชำระตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ พร้อมด้วยดอกเบี้ยอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีในต้นเงินดังกล่าวนับแต่วันที่ 16 พฤษภาคม 2526 ถึงวันทราบคำสั่งนี้มาให้จนเป็นที่พอใจ และภายในเวลาที่ศาลชั้นต้นกำหนดก็อนุญาตให้ทุเลาการบังคับไว้ในระหว่างฎีกา มิฉะนั้นให้ยกคำร้อง(สุทิน นนทแก้ว-พนม พ่วงภิญโญ-นิเวศน์ คำผอง)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 1143/2532ธนาคารนครหลวงไทย จำกัดโจทก์นางสุพัตรา ทวีระเศรณีหรือแก้วนุรัชภาสรจำเลยนางสุพัตรา ทวีระเศรณีหรือแก้วนุรัชภาสรผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.พ. ม. 231ความว่า จำเลยฎีกา คดีมีทางชนะ โปรดอนุญาตให้ทุเลาการบังคับไว้ก่อนหมายเหตุ โจทก์แถลงคัดค้าน (อันดับ 59)ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้จำเลยชำระเงิน 35,000 บาทพร้อมด้วยดอกเบี้ยอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีนับแต่วันที่16 พฤษภาคม 2526 เป็นต้นไปจนกว่าจะชำระเสร็จให้แก่โจทก์จำเลยฎีกา พร้อมกับยื่นคำร้องดังกล่าว (อันดับ 54,53)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว ถ้าจำเลยหาประกันสำหรับจำนวนเงินที่จะต้องชำระตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ พร้อมด้วยดอกเบี้ยอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีในต้นเงินดังกล่าวนับแต่วันที่ 16 พฤษภาคม 2526 ถึงวันทราบคำสั่งนี้มาให้จนเป็นที่พอใจ และภายในเวลาที่ศาลชั้นต้นกำหนดก็อนุญาตให้ทุเลาการบังคับไว้ในระหว่างฎีกา มิฉะนั้นให้ยกคำร้อง(สุทิน นนทแก้ว-พนม พ่วงภิญโญ-นิเวศน์ คำผอง)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 694/2540หลักกฎหมาย: ตามบทบัญญัติแห่ง ป.วิ.พ.มาตรา 296 จัตวา (3) นั้นหากผู้ที่อ้างว่ามิใช่บริวารไม่ยื่นคำร้องแสดงอำนาจพิเศษต่อศาลภายในกำหนดเวลาแปดวันนับแต่วันปิดประกาศให้สันนิษฐานไว้ก่อนว่าเป็นบริวารของลูกหนี้ตามคำพิพากษาเท่านั้น หาได้มีผลเด็ดขาดเป็นการตัดสิทธิห้ามฟ้องร้องภายหลังไม่ และเมื่อโจทก์มิได้ร้องเข้ามาในคดี โจทก์ย่อมมิได้อยู่ในฐานะคู่ความในคดีดังกล่าว จึงไม่ผูกพันในผลแห่งคดีต้องห้ามมิให้ฟ้องร้องไม่ว่าจะด้วยบทบัญญัติแห่งกฎหมายในเรื่องฟ้องซ้ำหรือฟ้องซ้อนแต่ประการใด ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 694/2540นายสมาด หมาดทิ้งโจทก์นายกฤษณ แจ้งอักษรฯจำเลย ป.วิ.พ. ม. 148, ม. 173, ม. 296 จัตวาตามบทบัญญัติแห่ง ป.วิ.พ.มาตรา 296 จัตวา (3) นั้นหากผู้ที่อ้างว่ามิใช่บริวารไม่ยื่นคำร้องแสดงอำนาจพิเศษต่อศาลภายในกำหนดเวลาแปดวันนับแต่วันปิดประกาศให้สันนิษฐานไว้ก่อนว่าเป็นบริวารของลูกหนี้ตามคำพิพากษาเท่านั้น หาได้มีผลเด็ดขาดเป็นการตัดสิทธิห้ามฟ้องร้องภายหลังไม่ และเมื่อโจทก์มิได้ร้องเข้ามาในคดี โจทก์ย่อมมิได้อยู่ในฐานะคู่ความในคดีดังกล่าว จึงไม่ผูกพันในผลแห่งคดีต้องห้ามมิให้ฟ้องร้องไม่ว่าจะด้วยบทบัญญัติแห่งกฎหมายในเรื่องฟ้องซ้ำหรือฟ้องซ้อนแต่ประการใด(วินัย วิมลเศรษฐ-วิรัตน์ ลัทธิวงศกร-บุญศรี แก้วสาร)ศาลจังหวัดตรัง - นายอรุณ เรืองเพชรศาลอุทธรณ์ภาค ๓ - นายเฉลิมชัย จารุไพบูลย์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 694/2540นายสมาด หมาดทิ้งโจทก์นายกฤษณ แจ้งอักษรฯจำเลย ป.วิ.พ. ม. 148, ม. 173, ม. 296 จัตวาตามบทบัญญัติแห่ง ป.วิ.พ.มาตรา 296 จัตวา (3) นั้นหากผู้ที่อ้างว่ามิใช่บริวารไม่ยื่นคำร้องแสดงอำนาจพิเศษต่อศาลภายในกำหนดเวลาแปดวันนับแต่วันปิดประกาศให้สันนิษฐานไว้ก่อนว่าเป็นบริวารของลูกหนี้ตามคำพิพากษาเท่านั้น หาได้มีผลเด็ดขาดเป็นการตัดสิทธิห้ามฟ้องร้องภายหลังไม่ และเมื่อโจทก์มิได้ร้องเข้ามาในคดี โจทก์ย่อมมิได้อยู่ในฐานะคู่ความในคดีดังกล่าว จึงไม่ผูกพันในผลแห่งคดีต้องห้ามมิให้ฟ้องร้องไม่ว่าจะด้วยบทบัญญัติแห่งกฎหมายในเรื่องฟ้องซ้ำหรือฟ้องซ้อนแต่ประการใด(วินัย วิมลเศรษฐ-วิรัตน์ ลัทธิวงศกร-บุญศรี แก้วสาร)ศาลจังหวัดตรัง - นายอรุณ เรืองเพชรศาลอุทธรณ์ภาค ๓ - นายเฉลิมชัย จารุไพบูลย์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 221/2468หลักกฎหมาย: ศาลเดิมตัดสินจำคุกจำเลย ๓ ปี ตามมาตรา ๒๕๖ ข้อ ๘ แห่งกฎหมายลักษณอาญา ศาลอุทธรณ์ให้ลงโทษตามมาตรา ๒๕๔ จำคุก ๒ ปีโดยฟังข้อเท็จจริงว่าไม่เปนบาดแผลสาหัส จำเลยฎีกาเถียงข้อเท็จจริงว่าไม่ควรมีผิด ฎีกาวินิจฉัยว่าเป็นการแก้ไขเล็กน้อย จะฎีกาในข้อเท็จจริงไม่ได้ ต้องห้ามตามมาตรา ๓ แห่งพระราชบัญญัติลักษณฎีกาอุทธรณ์ ได้เคยมีตัวอย่าง คือ ฎีกาที่ ๑๐๔๔/๖๔,๘๕๒/๖๕, แล ๗๖๗/๖๖ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 221/2468อัยการสุพรรณบุรีโจทก์นายจ่างล. พ.ร.บ.ลักษณฎีกาอุทธรณ์ พ.ศ.2469 ม. 3 แก้ไขเล็ศาลเดิมตัดสินจำคุกจำเลย ๓ ปี ตามมาตรา ๒๕๖ ข้อ ๘ แห่งกฎหมายลักษณอาญา ศาลอุทธรณ์ให้ลงโทษตามมาตรา ๒๕๔ จำคุก ๒ ปีโดยฟังข้อเท็จจริงว่าไม่เปนบาดแผลสาหัส จำเลยฎีกาเถียงข้อเท็จจริงว่าไม่ควรมีผิด ฎีกาวินิจฉัยว่าเป็นการแก้ไขเล็กน้อย จะฎีกาในข้อเท็จจริงไม่ได้ ต้องห้ามตามมาตรา ๓ แห่งพระราชบัญญัติลักษณฎีกาอุทธรณ์ ได้เคยมีตัวอย่าง คือ ฎีกาที่ ๑๐๔๔/๖๔,๘๕๒/๖๕, แล ๗๖๗/๖๖(พิชัยญาติ-หริศ-มโน)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ศาลเดิมตัดสินจำคุกจำเลย ๓ ปี ตามมาตรา ๒๕๖ ข้อ ๘ แห่งกฎหมายลักษณอาญา ศาลอุทธรณ์ให้ลงโทษตามมาตรา ๒๕๔ จำคุก ๒ ปีโดยฟังข้อเท็จจริงว่าไม่เปนบาดแผลสาหัส จำเลยฎีกาเถียงข้อเท็จจริงว่าไม่ควรมีผิด ฎีกาวินิจฉัยว่าเป็นการแก้ไขเล็กน้อย จะฎีกาในข้อเท็จจริงไม่ได้ ต้องห้ามตามมาตรา ๓ แห่งพระราชบัญญัติลักษณฎีกาอุทธรณ์ ได้เคยมีตัวอย่าง คือ ฎีกาที่ ๑๐๔๔/๖๔,๘๕๒/๖๕, แล ๗๖๗/๖๖ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 221/2468อัยการสุพรรณบุรีโจทก์นายจ่างล. พ.ร.บ.ลักษณฎีกาอุทธรณ์ พ.ศ.2469 ม. 3 แก้ไขเล็ศาลเดิมตัดสินจำคุกจำเลย ๓ ปี ตามมาตรา ๒๕๖ ข้อ ๘ แห่งกฎหมายลักษณอาญา ศาลอุทธรณ์ให้ลงโทษตามมาตรา ๒๕๔ จำคุก ๒ ปีโดยฟังข้อเท็จจริงว่าไม่เปนบาดแผลสาหัส จำเลยฎีกาเถียงข้อเท็จจริงว่าไม่ควรมีผิด ฎีกาวินิจฉัยว่าเป็นการแก้ไขเล็กน้อย จะฎีกาในข้อเท็จจริงไม่ได้ ต้องห้ามตามมาตรา ๓ แห่งพระราชบัญญัติลักษณฎีกาอุทธรณ์ ได้เคยมีตัวอย่าง คือ ฎีกาที่ ๑๐๔๔/๖๔,๘๕๒/๖๕, แล ๗๖๗/๖๖(พิชัยญาติ-หริศ-มโน)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุหมายเหตุ: 116309. คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 220/2468 พิมพ์คำพิพากษาฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 220/2468 ป.อ. ม. 301 ตอน 3()แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1959/2538หลักกฎหมาย: โจทก์ขายฝากที่พิพาทแก่จำเลยแล้วไม่ไถ่คืนภายในกำหนด แต่จำเลยได้ตกลงขายที่พิพาทคืนโจทก์ในราคา 105,000 บาท โดยจำเลยขอค่าเช่าที่ค้างชำระจำนวน 22,500 บาท ด้วย แต่ยอมให้หักเงินจำนวน 30,000 บาทที่โจทก์ชำระให้ในการตกลงซื้อครั้งก่อน คงเหลือราคาที่จะต้องชำระ 97,500 บาทโจทก์ตกลง และนัดจดทะเบียนซื้อขายกันต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ในเดือนมีนาคม 2533ดังนี้ ข้อตกลงระหว่างโจทก์กับจำเลยเป็นสัญญาจะซื้อจะขายที่พิพาท เมื่อปรากฏว่าจำเลยยอมให้หักเงินจำนวน 30,000 บาท ที่โจทก์ชำระให้ในการตกลงซื้อครั้งก่อนออกจากราคาที่พิพาทที่ตกลงกันในครั้งหลังนี้ ถือได้ว่าเป็นการชำระหนี้บางส่วนตามสัญญาจะซื้อจะขายที่พิพาทแล้ว เมื่อจำเลยไม่ปฏิบัติตามสัญญา แต่กลับบิดพลิ้วเรียกราคาใหม่ โจทก์จึงมีสิทธิฟ้องจำเลยได้ตาม ป.พ.พ.มาตรา 456 วรรคสอง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1959/2538นายสมบูรณ์ ปิ่นวัฒนะ โดยนางริ้ว ปิ่นวัฒนะโจทก์ผู้เข้าเป็นคู่ความแทนกับพวกางสมใจ แจ้งสุวรรณหรือเยี่ยมวารีโดย้อยตรีสาธร แจ้งสุวรรณและนางสาวสมจิตรยี่ยมวารี ผู้เข้าเป็นคู่ความแทนจำเลย ป.พ.พ. ม. 456 วรรคสองโจทก์ขายฝากที่พิพาทแก่จำเลยแล้วไม่ไถ่คืนภายในกำหนด แต่จำเลยได้ตกลงขายที่พิพาทคืนโจทก์ในราคา 105,000 บาท โดยจำเลยขอค่าเช่าที่ค้างชำระจำนวน 22,500 บาท ด้วย แต่ยอมให้หักเงินจำนวน 30,000 บาทที่โจทก์ชำระให้ในการตกลงซื้อครั้งก่อน คงเหลือราคาที่จะต้องชำระ 97,500 บาทโจทก์ตกลง และนัดจดทะเบียนซื้อขายกันต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ในเดือนมีนาคม 2533ดังนี้ ข้อตกลงระหว่างโจทก์กับจำเลยเป็นสัญญาจะซื้อจะขายที่พิพาท เมื่อปรากฏว่าจำเลยยอมให้หักเงินจำนวน 30,000 บาท ที่โจทก์ชำระให้ในการตกลงซื้อครั้งก่อนออกจากราคาที่พิพาทที่ตกลงกันในครั้งหลังนี้ ถือได้ว่าเป็นการชำระหนี้บางส่วนตามสัญญาจะซื้อจะขายที่พิพาทแล้ว เมื่อจำเลยไม่ปฏิบัติตามสัญญา แต่กลับบิดพลิ้วเรียกราคาใหม่ โจทก์จึงมีสิทธิฟ้องจำเลยได้ตาม ป.พ.พ.มาตรา 456 วรรคสอง(เสริม บุญทรงสันติกุล-อุระ หวังอ้อมกลาง-ปราโมทย์ ชพานนท์)ศาลจังหวัดนครสวรรค์ - นายจักรกฤษณ์ อนันต์สุชาติกุลศาลอุทธรณ์ - นายประกาศ บูรพางกูรแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1959/2538นายสมบูรณ์ ปิ่นวัฒนะ โดยนางริ้ว ปิ่นวัฒนะโจทก์ผู้เข้าเป็นคู่ความแทนกับพวกางสมใจ แจ้งสุวรรณหรือเยี่ยมวารีโดย้อยตรีสาธร แจ้งสุวรรณและนางสาวสมจิตรยี่ยมวารี ผู้เข้าเป็นคู่ความแทนจำเลย ป.พ.พ. ม. 456 วรรคสองโจทก์ขายฝากที่พิพาทแก่จำเลยแล้วไม่ไถ่คืนภายในกำหนด แต่จำเลยได้ตกลงขายที่พิพาทคืนโจทก์ในราคา 105,000 บาท โดยจำเลยขอค่าเช่าที่ค้างชำระจำนวน 22,500 บาท ด้วย แต่ยอมให้หักเงินจำนวน 30,000 บาทที่โจทก์ชำระให้ในการตกลงซื้อครั้งก่อน คงเหลือราคาที่จะต้องชำระ 97,500 บาทโจทก์ตกลง และนัดจดทะเบียนซื้อขายกันต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ในเดือนมีนาคม 2533ดังนี้ ข้อตกลงระหว่างโจทก์กับจำเลยเป็นสัญญาจะซื้อจะขายที่พิพาท เมื่อปรากฏว่าจำเลยยอมให้หักเงินจำนวน 30,000 บาท ที่โจทก์ชำระให้ในการตกลงซื้อครั้งก่อนออกจากราคาที่พิพาทที่ตกลงกันในครั้งหลังนี้ ถือได้ว่าเป็นการชำระหนี้บางส่วนตามสัญญาจะซื้อจะขายที่พิพาทแล้ว เมื่อจำเลยไม่ปฏิบัติตามสัญญา แต่กลับบิดพลิ้วเรียกราคาใหม่ โจทก์จึงมีสิทธิฟ้องจำเลยได้ตาม ป.พ.พ.มาตรา 456 วรรคสอง(เสริม บุญทรงสันติกุล-อุระ หวังอ้อมกลาง-ปราโมทย์ ชพานนท์)ศาลจังหวัดนครสวรรค์ - นายจักรกฤษณ์ อนันต์สุชาติกุลศาลอุทธรณ์ - นายประกาศ บูรพางกูรแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
พระราชกฤษฎีกาเปลี่ยนแปลงเขตเทศบาลเมืองสงขลาจังหวัดสงขลาพ.ศ. ๒๕๓๕ ภูมิพลอดุลยเดชป.ร.ให้ไว้ ณวันที่ ๒๑ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๓๕เป็นปีที่๔๗ ในรัชกาลปัจจุบันพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชมีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่าโดยที่เป็นการสมควรเปลี่ยนแปลงเขตเทศบาลเมืองสงขลาจังหวัดสงขลา เพื่อประโยชน์ในการบริหารกิจการและการทำนุบำรุงท้องถิ่นอาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๗๕ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยและมาตรา ๑๒ แห่งพระราชบัญญัติเทศบาล พ.ศ. ๒๔๙๖ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติเทศบาล(ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๔๙๙ จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้มาตรา ๑พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า พระราชกฤษฎีกาเปลี่ยนแปลงเขตเทศบาลเมืองสงขลา จังหวัดสงขลาพ.ศ. ๒๕๓๕มาตรา ๒[๑] พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา ๓ให้เปลี่ยนแปลงเขตเทศบาลเมืองสงขลา จังหวัดสงขลา ซึ่งได้กำหนดไว้ในมาตรา ๔ แห่งพระราชกฤษฎีกาจัดตั้งเทศบาลเมืองสงขลาจังหวัดสงขลา พุทธศักราช ๒๔๗๘ เสียใหม่ โดยให้มีเขต ดังต่อไปนี้หลักเขตที่ ๑ ตั้งอยู่บนเขื่อนกันคลื่น ฟากเหนือตรงจุดที่อยู่เหนือสุดของแหลมป่าสนด้านเหนือ จากหลักเขตที่ ๑ เป็นเส้นเลียบสันเขื่อนกันคลื่น ฟากเหนือไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือถึงหลักเขตที่๒ ซึ่งตั้งอยู่ตรงจุดที่เขื่อนกันคลื่น ฟากเหนือบรรจบกับแนวเขตตำบลบ่อยาง ด้านตะวันออกด้านตะวันออก จากหลักเขตที่ ๒ เป็นเส้นเลียบแนวเขตตำบลบ่อยางด้านตะวันออกไปทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ ถึงหลักเขตที่ ๓ซึ่งตั้งอยู่ตรงปากคลองสำโรง ฝั่งเหนือด้านใต้ จากหลักเขตที่ ๓ เป็นเส้นเลียบริมคลองสำโรง ฝั่งเหนือไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้และทิศตะวันตกเฉียงเหนือถึงหลักเขตที่ ๔ ซึ่งตั้งอยู่ริมคลองสำโรง ฝั่งเหนือบนแนวเส้นตั้งฉากกับศูนย์กลางถนนราษฎร์อุทิศ๑ ตรงจุดที่อยู่ห่างจากจุดศูนย์กลางทางแยกถนนราษฎร์อุทิศ ๑ บรรจบกับถนนเตาหลวงไปทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ ระยะ ๑๐๐ เมตรจากหลักเขตที่ ๔ เป็นเส้นขนานแนวตะวันออก ตะวันตก ไปทางทิศตะวันตกระยะ๙๐๐ เมตร ถึงหลักเขตที่ ๕ด้านตะวันตก จากหลักเขตที่ ๕เป็นเส้นตรงไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ ถึงหลักเขตที่ ๖ซึ่งตั้งอยู่ตรงจุดที่แนวเส้นแบ่งเขต ตำบลบ่อยางกับตำบลเขารูปช้าง อำเภอเมืองสงขลาจังหวัดสงขลา บรรจบกับแนวเส้นแบ่งเขตอำเภอเมืองสงขลากับอำเภอสิงหนครจากหลักเขตที่ ๖ เป็นเส้นเลียบแนวเส้นแบ่งเขตระหว่างอำเภอเมืองสงขลากับอำเภอสิงหนครจังหวัดสงขลา ไปทางทิศเหนือ ถึงหลักเขตที่ ๗ ซึ่งตั้งอยู่ตรงจุดแนวเส้นแนวเขตอำเภอเมืองสงขลากับอำเภอสิงหนครจังหวัดสงขลา ตรงจุดที่อยู่ตามแนวเส้นตรงของเขื่อนกันคลื่นจากหลักเขตที่ ๗ เป็นเส้นตรงไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือบรรจบกับหลักเขตที่ ๑ดังปรากฏในแผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกานี้ตามเส้นแนวเขตที่กล่าวไว้ในมาตรานี้ ให้มีหลักย่อยปักไว้เพื่อแสดงแนวเขตตามสมควรมาตรา ๔ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้ผู้รับสนองพระบรมราชโองการชวน หลีกภัยนายกรัฐมนตรี[เอกสารแนบท้าย]๑.แผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกาเปลี่ยนแปลงเขตเทศบาลเมืองสงขลา จังหวัดสงขลา พ.ศ.๒๕๓๕(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือเนื่องจากเทศบาลเมืองสงขลา จังหวัดสงขลา ได้รับอนุมัติให้ดำเนินการก่อสร้างท่าเทียบเรือประมงตามโครงการพัฒนาเมืองหลักโดยถมดินออกไปในทะเลสาบสงขลา ซึ่งอยู่นอกเขตเทศบาลเมืองสงขลา จังหวัดสงขลา สมควรขยายเขตเทศบาลเมืองสงขลาจังหวัดสงขลา ให้ครอบคลุมถึงบริเวณดังกล่าว เพื่อประโยชน์ในการบริหารกิจการและการทำนุบำรุงท้องถิ่น จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้ปรียนันท์/พิมพ์๑๒ กันยายน ๒๕๔๔ปิติวรรณ/ปรับปรุง๒๕ มีนาคม ๒๕๖๓อรญา/ตรวจ๒๓ เมษายน ๒๕๖๓[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๐๙/ตอนที่ ๑๒๕/หน้า ๑๐/๒๙ ธันวาคม ๒๕๓๕
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2340/2519หลักกฎหมาย: ข้อความในพินัยกรรมมีว่า ขอมอบพินัยกรรมให้แก่ ม. และขอตั้งให้ ม. เป็นผู้จัดการมรดกตามพินัยกรรมฯ เป็นการชัดเจนอยู่ในตัวแล้วว่าตั้ง ม. เป็นผู้จัดการมรดก โดยไม่จำกัดว่าเป็นทรัพย์มรดกสิ่งใดบ้าง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2340/2519นางกัลยาณี กิจณรงค์ผู้ร้องนางสาวมาลิณีย์ กิจณรงค์ผู้คัดค้าน ป.พ.พ. ม. 1712ข้อความในพินัยกรรมมีว่า ขอมอบพินัยกรรมให้แก่ ม. และขอตั้งให้ ม. เป็นผู้จัดการมรดกตามพินัยกรรมฯ เป็นการชัดเจนอยู่ในตัวแล้วว่าตั้ง ม. เป็นผู้จัดการมรดก โดยไม่จำกัดว่าเป็นทรัพย์มรดกสิ่งใดบ้าง(อุดม ทันด่วน-ชลอ จามรมาน-โสพิทย์ คังคะเกตุ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2340/2519นางกัลยาณี กิจณรงค์ผู้ร้องนางสาวมาลิณีย์ กิจณรงค์ผู้คัดค้าน ป.พ.พ. ม. 1712ข้อความในพินัยกรรมมีว่า ขอมอบพินัยกรรมให้แก่ ม. และขอตั้งให้ ม. เป็นผู้จัดการมรดกตามพินัยกรรมฯ เป็นการชัดเจนอยู่ในตัวแล้วว่าตั้ง ม. เป็นผู้จัดการมรดก โดยไม่จำกัดว่าเป็นทรัพย์มรดกสิ่งใดบ้าง(อุดม ทันด่วน-ชลอ จามรมาน-โสพิทย์ คังคะเกตุ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศกรมสรรพสามิตประกาศกรมสรรพสามิตเรื่อง หลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขในการยกเว้นภาษีสำหรับเรือที่ใช้เพื่อเกมกีฬา-------------------------- เพื่ออนุวัตตามประกาศกระทรวงการคลังเรื่อง ลดอัตราและยกเว้นภาษีสรรพสามิต (ฉบับที่ ๒๗) ลงวันที่ ๓๐ ธันวาคม ๒๕๓๔ และเพื่อให้การปฏิบัติเกี่ยวกับการยกเว้นภาษีสำหรับเรือที่ใช้เพื่อเกมกีฬาเป็นไปโดยรัดกุมอธิบดีกรมสรรพสามิตกำหนดหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขไว้ ดังต่อไปนี้ ข้อ ๑เรือที่ใช้เพื่อเกมกีฬาที่จะได้รับการยกเว้นภาษีจะต้องมีหนังสือรับรองจากกรมพลศึกษาว่าเป็นเรือที่ใช้เพื่อเกมกีฬาโดยเฉพาะ ข้อ ๒ประกาศนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ ๑ มกราคม ๒๕๓๕ เป็นต้นไป ประกาศณ วันที่ ๑๐ มีนาคม ๒๕๓๕ โกวิทย์ โปษยานนท์ อธิบดีกรมสรรพสามิต[รก.๒๕๓๕/๔๖/๔๐๕๓/๗ เมษายน ๒๕๓๕] พุทธชาด/แก้ไข ๑๖/๐๙/๔๕ A+B( C)
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5273/2538หลักกฎหมาย: ที่ดินแปลงหนึ่งแม้มีทางออกสู่ถนนสาธารณะแล้ว ก็อาจก่อให้เกิดทางภาระจำยอมทางอื่นโดยอายุความอีกได้ การที่เจ้าของสามยทรัพย์ถมทางภาระจำยอมให้สูงเท่ากับทางสาธารณะเพื่อเป็นการรักษาและใช้ทางภาระจำยอม ตาม ป.พ.พ.มาตรา 1391ไม่เป็นการละเมิดต่อเจ้าของภารยทรัพย์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5273/2538นายชา ศรีประสารโจทก์นายจันดี เดชสองชั้นจำเลย ป.พ.พ. ม. 1387, ม. 1391, ม. 1401ที่ดินแปลงหนึ่งแม้มีทางออกสู่ถนนสาธารณะแล้ว ก็อาจก่อให้เกิดทางภาระจำยอมทางอื่นโดยอายุความอีกได้ การที่เจ้าของสามยทรัพย์ถมทางภาระจำยอมให้สูงเท่ากับทางสาธารณะเพื่อเป็นการรักษาและใช้ทางภาระจำยอม ตาม ป.พ.พ.มาตรา 1391ไม่เป็นการละเมิดต่อเจ้าของภารยทรัพย์(สถิตย์ สิทธิลักษณ์-ปรีชา เฉลิมวณิชย์-ธีระจิต ไชยาคำ)ศาลจังหวัดร้อยเอ็ด - นายวิชัย ตัญศิริศาลอุทธรณ์ภาค ๑ - นายชวลิต ศรีสง่าแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5273/2538นายชา ศรีประสารโจทก์นายจันดี เดชสองชั้นจำเลย ป.พ.พ. ม. 1387, ม. 1391, ม. 1401ที่ดินแปลงหนึ่งแม้มีทางออกสู่ถนนสาธารณะแล้ว ก็อาจก่อให้เกิดทางภาระจำยอมทางอื่นโดยอายุความอีกได้ การที่เจ้าของสามยทรัพย์ถมทางภาระจำยอมให้สูงเท่ากับทางสาธารณะเพื่อเป็นการรักษาและใช้ทางภาระจำยอม ตาม ป.พ.พ.มาตรา 1391ไม่เป็นการละเมิดต่อเจ้าของภารยทรัพย์(สถิตย์ สิทธิลักษณ์-ปรีชา เฉลิมวณิชย์-ธีระจิต ไชยาคำ)ศาลจังหวัดร้อยเอ็ด - นายวิชัย ตัญศิริศาลอุทธรณ์ภาค ๑ - นายชวลิต ศรีสง่าแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 620/2532หลักกฎหมาย: จำเลยกับผู้ตายอยู่บ้านหลังเดียวกัน วันเกิดเหตุจำเลยกับผู้ตายร่วมวงดื่ม สุรากัน ผู้ตายเมาสุรา จึงมีผู้แยกผู้ตายไป ต่อมาผู้ตายกลับมาอีกถือ มีดทำครัวเข้ามาในห้องจำเลยในลักษณะจะใช้ มีดนั้นทำร้ายร่างกายจำเลย ผู้ตายมีรูปร่างสูงใหญ่กว่าจำเลย จำเลยจึงใช้ อาวุธปืนยิงผู้ตายถึงแก่ความตาย ดังนี้ การกระทำของผู้ตายเป็นภยันตรายต่อ จำเลย ซึ่ง เกิดจากการประทุษร้ายอันละเมิดต่อ กฎหมายและเป็นภยันตรายที่ใกล้จะถึง จำเลยจึงมีสิทธิป้องกันตนเองได้ แต่ ผู้ตายมีเพียงมีดทำครัว การที่จำเลยใช้ อาวุธปืนซึ่งมีอานุภาพร้ายแรงยิงผู้ตายถึง 5 นัด จึงเป็นการกระทำเกินกว่ากรณีแห่งการที่จำต้องทำเพื่อป้องกัน ตาม ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 69. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 620/2532์ พนักงานอัยการ กรมอัยการโจทก์ย นาย บุญ เลิศ ประ กู หรือ ปะ กูจำเลย ป.อ. ม. 68, ม. 69, ม. 288จำเลยกับผู้ตายอยู่บ้านหลังเดียวกัน วันเกิดเหตุจำเลยกับผู้ตายร่วมวงดื่ม สุรากัน ผู้ตายเมาสุรา จึงมีผู้แยกผู้ตายไป ต่อมาผู้ตายกลับมาอีกถือ มีดทำครัวเข้ามาในห้องจำเลยในลักษณะจะใช้ มีดนั้นทำร้ายร่างกายจำเลย ผู้ตายมีรูปร่างสูงใหญ่กว่าจำเลย จำเลยจึงใช้ อาวุธปืนยิงผู้ตายถึงแก่ความตาย ดังนี้ การกระทำของผู้ตายเป็นภยันตรายต่อ จำเลย ซึ่ง เกิดจากการประทุษร้ายอันละเมิดต่อ กฎหมายและเป็นภยันตรายที่ใกล้จะถึง จำเลยจึงมีสิทธิป้องกันตนเองได้ แต่ ผู้ตายมีเพียงมีดทำครัว การที่จำเลยใช้ อาวุธปืนซึ่งมีอานุภาพร้ายแรงยิงผู้ตายถึง 5 นัด จึงเป็นการกระทำเกินกว่ากรณีแห่งการที่จำต้องทำเพื่อป้องกัน ตาม ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 69.(เคียง บุญเพิ่ม-วิฑูรย์ ตั้งตรงจิตต์-ประวิทย์ ขัมภรัตน์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 620/2532์ พนักงานอัยการ กรมอัยการโจทก์ย นาย บุญ เลิศ ประ กู หรือ ปะ กูจำเลย ป.อ. ม. 68, ม. 69, ม. 288จำเลยกับผู้ตายอยู่บ้านหลังเดียวกัน วันเกิดเหตุจำเลยกับผู้ตายร่วมวงดื่ม สุรากัน ผู้ตายเมาสุรา จึงมีผู้แยกผู้ตายไป ต่อมาผู้ตายกลับมาอีกถือ มีดทำครัวเข้ามาในห้องจำเลยในลักษณะจะใช้ มีดนั้นทำร้ายร่างกายจำเลย ผู้ตายมีรูปร่างสูงใหญ่กว่าจำเลย จำเลยจึงใช้ อาวุธปืนยิงผู้ตายถึงแก่ความตาย ดังนี้ การกระทำของผู้ตายเป็นภยันตรายต่อ จำเลย ซึ่ง เกิดจากการประทุษร้ายอันละเมิดต่อ กฎหมายและเป็นภยันตรายที่ใกล้จะถึง จำเลยจึงมีสิทธิป้องกันตนเองได้ แต่ ผู้ตายมีเพียงมีดทำครัว การที่จำเลยใช้ อาวุธปืนซึ่งมีอานุภาพร้ายแรงยิงผู้ตายถึง 5 นัด จึงเป็นการกระทำเกินกว่ากรณีแห่งการที่จำต้องทำเพื่อป้องกัน ตาม ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 69.(เคียง บุญเพิ่ม-วิฑูรย์ ตั้งตรงจิตต์-ประวิทย์ ขัมภรัตน์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำสั่งกระทรวงสาธารณสุขที่ ๖๑๐/๒๕๔๙เรื่อง เพิกถอนทะเบียนตำรับยา[๑] เนื่องด้วยปรากฏข้อมูลทางวิชาการว่าฟีนอล (Phenol)เป็นสารพิษที่สามารถซึมผ่านผิวหนังและเมื่อใช้ทาบริเวณกว้างอาจทำให้ผิวซีดขาว และมีฤทธิ์กัดกร่อนบางครั้งอาจทำให้ปวด มีพิษต่อตับ ไตและหัวใจ นอกจากนี้ ยังไม่มีข้อมูลศึกษาทางคลินิกที่แสดงประสิทธิผลในการรักษาแผลเรื้อรังคณะกรรมการยาในการประชุม ครั้งที่ ๔/๒๕๔๘ เมื่อวันที่ ๓๑ ตุลาคม ๒๕๔๘ จึงมีมติให้เพิกถอนทะเบียนตำรับยาฟีนอล(Phenol) ชนิดใช้ภายนอกที่เป็นยาเดี่ยว เนื่องจากเป็นยาที่ไม่มีสรรพคุณตามที่ขึ้นทะเบียนไว้และอาจไม่ปลอดภัยต่อผู้ใช้ฉะนั้นอาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๘๖ แห่งพระราชบัญญัติยา พ.ศ. ๒๕๑๐ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมในพระราชบัญญัติยา(ฉบับที่ ๕) พ.ศ. ๒๕๓๐ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุขโดยคำแนะนำของคณะกรรมการยา จึงสั่งเพิกถอนใบสำคัญการขึ้นทะเบียนตำรับยาฟีนอล(Phenol) ชนิดใช้ภายนอกที่เป็นยาเดี่ยว จำนวน ๑ ตำรับ คือ น้ำมันคาร์โบลิค ตราคนตีเสือทะเบียนตำรับยาเลขที่ 1A 1749/30ของห้างหุ้นส่วนจำกัดโรงงานผลิตยาอันอันโอสถอนึ่งผู้รับอนุญาตผู้ใดประสงค์จะฟ้องโต้แย้งคำสั่งนี้ ให้ทำคำฟ้องเป็นหนังสือยื่นต่อศาลปกครองหรือส่งทางไปรษณีย์ลงทะเบียนไปยังศาลปกครองกลาง ภายใน ๙๐ วัน นับแต่วันที่รับแจ้งคำสั่งทั้งนี้ตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไปสั่ง ณ วันที่๕ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๔๙อนุทิน ชาญวีรกูลรัฐมนตรีช่วยว่าการฯปฏิบัติราชการแทนรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุขนันทนา/จัดทำ๑สิงหาคม ๒๕๔๙ศิรวัชร์/ปรับปรุง๒๔ธันวาคม ๒๕๖๑[๑]ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๓/ตอนพิเศษ ๘๒ ง/หน้า ๒๓/๒๗ กรกฎาคม ๒๕๔๙
พระราชกฤษฎีกาพระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในท้องที่ตำบลหนองแดงอำเภอนาเชือกจังหวัดมหาสารคามให้เป็นเขตปฏิรูปที่ดินพ.ศ. ๒๕๔๕ ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร.ให้ไว้ ณ วันที่ ๒๕พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๔๕เป็นปีที่ ๕๗ในรัชกาลปัจจุบันพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯให้ประกาศว่าโดยที่เป็นการสมควรกำหนดเขตที่ดิน ในท้องที่ตำบลหนองแดงอำเภอนาเชือกจังหวัดมหาสารคาม ให้เป็นเขตปฏิรูปที่ดินอาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๒๒๑ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย และมาตรา ๒๕ วรรคหนึ่งแห่งพระราชบัญญัติการปฏิรูปที่ดินเพื่อเกษตรกรรม พ.ศ. ๒๕๑๘จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้มาตรา ๑ พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า พระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในท้องที่ตำบลหนองแดง อำเภอนาเชือก จังหวัดมหาสารคาม ให้เป็นเขตปฏิรูปที่ดิน พ.ศ.๒๕๔๕มาตรา ๒ [๑] พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา ๓ ให้ที่ดินในท้องที่ตำบลหนองแดงอำเภอนาเชือก จังหวัดมหาสารคาม ภายในแนวเขตตามแผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกานี้เป็นเขตปฏิรูปที่ดินมาตรา ๔ ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้ผู้รับสนองพระบรมราชโองการพันตำรวจโท ทักษิณ ชินวัตรนายกรัฐมนตรี[เอกสารแนบท้าย]๑. แผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในท้องที่ตำบลหนองแดง อำเภอนาเชือก จังหวัดมหาสารคาม ให้เป็นเขตปฏิรูปที่ดิน พ.ศ.๒๕๔๕(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือเนื่องจากในท้องที่ตำบลหนองแดง อำเภอนาเชือก จังหวัดมหาสารคามมีเกษตรกรผู้ไม่มีที่ดินประกอบเกษตรกรรมเป็นของตนเอง หรือมีที่ดินเล็กน้อยไม่เพียงพอแก่การครองชีพหรือต้องเช่าที่ดินของผู้อื่นประกอบเกษตรกรรมอยู่เป็นจำนวนมากสมควรกำหนดเขตที่ดินในท้องที่ดังกล่าวให้เป็นเขตปฏิรูปที่ดิน จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้วิภา/ปรับปรุง๑๘ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๘[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๑๙/ตอนที่ ๑๑๙ ก/หน้า ๑๐/๒ ธันวาคม ๒๕๔๕