คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 822/2470หลักกฎหมาย: ใช้ให้ไปกู้เงินปัญหากฎหมายในคดีนี้คู่ความจะฎีกาได้ในเฉภาะแต่ปัญหาข้อกฎหมาย ศาลเดิมตัดสินให้จำเลยใช้เงินตามสัญญากู้ ๓๐๐ บาท ศาลอุทธรณ์กลับยกฟ้องโจทก์ โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า (๑) บริษัทจำเลยกู้เงินจากราษฎรมาใช้ (๒) โดยมากบริษัทจำเลยเคยให้ ก. เสมียนไปทำการติดต่อกับเจ้าของเงินแล้วรับเอาเงินมา (๓) โจทก์เคยให้บริษัทจำเลยกู้เงินหลายครั้ง (๔) สัญญากู้บางทีผู้จัดการเซนเองบางที ก. เสมียนเซนบ้างเมื่อผู้จัดการไม่อยู่ (๕) สำหรับคดีนี้ ก. เซนสัญญากู้เพราะผู้จัดการไม่อยู่ ได้ความดังนี้ ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ก. เปนตัวแทนของบริษัท จำเลยไปกู้เงินจากโจทก์จริง ที่ศาลอุทธรณ์ไม่เชื่อว่า ก.เปนผู้แทนบริษัทนั้นเปนการปฤกษาที่ไม่ต้องด้วยน้ำหนักคำพยานหลักฐาน ตามหลักตัวการตัวแทนบริษัทจำเลยต้องรับผิดชอบ ตัดสินยืนตามศาลเดิม ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 822/2470นางตี่โจทก์บริษัทหลุยตีเลียวโนเวนซ์ล.ใช้ให้ไปกู้เงินปัญหากฎหมายในคดีนี้คู่ความจะฎีกาได้ในเฉภาะแต่ปัญหาข้อกฎหมาย ศาลเดิมตัดสินให้จำเลยใช้เงินตามสัญญากู้ ๓๐๐ บาท ศาลอุทธรณ์กลับยกฟ้องโจทก์ โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า (๑) บริษัทจำเลยกู้เงินจากราษฎรมาใช้ (๒) โดยมากบริษัทจำเลยเคยให้ ก. เสมียนไปทำการติดต่อกับเจ้าของเงินแล้วรับเอาเงินมา (๓) โจทก์เคยให้บริษัทจำเลยกู้เงินหลายครั้ง (๔) สัญญากู้บางทีผู้จัดการเซนเองบางที ก. เสมียนเซนบ้างเมื่อผู้จัดการไม่อยู่ (๕) สำหรับคดีนี้ ก. เซนสัญญากู้เพราะผู้จัดการไม่อยู่ ได้ความดังนี้ ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ก. เปนตัวแทนของบริษัท จำเลยไปกู้เงินจากโจทก์จริง ที่ศาลอุทธรณ์ไม่เชื่อว่า ก.เปนผู้แทนบริษัทนั้นเปนการปฤกษาที่ไม่ต้องด้วยน้ำหนักคำพยานหลักฐาน ตามหลักตัวการตัวแทนบริษัทจำเลยต้องรับผิดชอบ ตัดสินยืนตามศาลเดิม(พรหม-นรเนติ-มนู)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ในคดีนี้คู่ความจะฎีกาได้ในเฉภาะแต่ปัญหาข้อกฎหมาย ศาลเดิมตัดสินให้จำเลยใช้เงินตามสัญญากู้ ๓๐๐ บาท ศาลอุทธรณ์กลับยกฟ้องโจทก์ โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า (๑) บริษัทจำเลยกู้เงินจากราษฎรมาใช้ (๒) โดยมากบริษัทจำเลยเคยให้ ก. เสมียนไปทำการติดต่อกับเจ้าของเงินแล้วรับเอาเงินมา (๓) โจทก์เคยให้บริษัทจำเลยกู้เงินหลายครั้ง (๔) สัญญากู้บางทีผู้จัดการเซนเองบางที ก. เสมียนเซนบ้างเมื่อผู้จัดการไม่อยู่ (๕) สำหรับคดีนี้ ก. เซนสัญญากู้เพราะผู้จัดการไม่อยู่ ได้ความดังนี้ ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ก. เปนตัวแทนของบริษัท จำเลยไปกู้เงินจากโจทก์จริง ที่ศาลอุทธรณ์ไม่เชื่อว่า ก.เปนผู้แทนบริษัทนั้นเปนการปฤกษาที่ไม่ต้องด้วยน้ำหนักคำพยานหลักฐาน ตามหลักตัวการตัวแทนบริษัทจำเลยต้องรับผิดชอบ ตัดสินยืนตามศาลเดิม ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 822/2470นางตี่โจทก์บริษัทหลุยตีเลียวโนเวนซ์ล.ใช้ให้ไปกู้เงินปัญหากฎหมายในคดีนี้คู่ความจะฎีกาได้ในเฉภาะแต่ปัญหาข้อกฎหมาย ศาลเดิมตัดสินให้จำเลยใช้เงินตามสัญญากู้ ๓๐๐ บาท ศาลอุทธรณ์กลับยกฟ้องโจทก์ โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า (๑) บริษัทจำเลยกู้เงินจากราษฎรมาใช้ (๒) โดยมากบริษัทจำเลยเคยให้ ก. เสมียนไปทำการติดต่อกับเจ้าของเงินแล้วรับเอาเงินมา (๓) โจทก์เคยให้บริษัทจำเลยกู้เงินหลายครั้ง (๔) สัญญากู้บางทีผู้จัดการเซนเองบางที ก. เสมียนเซนบ้างเมื่อผู้จัดการไม่อยู่ (๕) สำหรับคดีนี้ ก. เซนสัญญากู้เพราะผู้จัดการไม่อยู่ ได้ความดังนี้ ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ก. เปนตัวแทนของบริษัท จำเลยไปกู้เงินจากโจทก์จริง ที่ศาลอุทธรณ์ไม่เชื่อว่า ก.เปนผู้แทนบริษัทนั้นเปนการปฤกษาที่ไม่ต้องด้วยน้ำหนักคำพยานหลักฐาน ตามหลักตัวการตัวแทนบริษัทจำเลยต้องรับผิดชอบ ตัดสินยืนตามศาลเดิม(พรหม-นรเนติ-มนู)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ