คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 189/2493หลักกฎหมาย: เนื้อสุกรที่จำเลยผู้กระทำผิดขายเกินราคาควบคุมให้แก่ผู้ซื้อนั้นเป็นของผู้ซื้อไม่ใช่ของจำเลยผู้กระผิด จะริบมิได้ (อ้างฎีกาที่ 379/2490)โจทก์ฟ้องว่า จำเลยจำหน่ายเนื้อสุกรเกินราคาควบคุม ฝ่าฝืนประกาศฯ จำเลยให้ศาลปฏิเสธได้ความว่า เนื้อสุกรของกลางเป็นของจำเลยจำหน่ายให้ ฮ.และ ว. คนละหนึ่งกิโลกรัมด้วยราคากิโลกรัมละ ๗ บาท ๕๐ สตางค์ เกินราคาสูงสุดที่ควบคุมกิโลกรัมละ ๘๐ สตางค์ เมื่อ ฮ. และ ว. ซื้อแล้วก็มีเจ้าหน้าที่เอาไปจาก ฮ.และ ว. เพื่อยึดเป็นของกลาง ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงว่าจำเลยขายเนื้อสุกรเกินราคาควบคุมดังกล่าว พิพากษาว่าจำเลยผิด พ.ร.บ.ป้องกันการค้ากำไรเกินควร ๒๔๙๐ มาตรา ๘, ๑๗, ๑๘ และประกาศคณะกรรมการ ฯ พ.ร.บ.ให้บำเหน็จในการปราบปรามผู้กระทำผิด ๒๔๘๙ มาตรา ๖, ๗, ๘, ๙ ปรับ ๑๐๐๐ บาท ให้จ่ายสินบลร้อยละ ๓๐ ให้จ่ายรางวัลร้อยละ ๑๕ ของค่าปรับ ส่วนเนื้อสุกรของกลางศาลชั้นต้นให้ริบ แต่ศาลอุทธรณ์ไม่ริบ แต่มีความเห็นแย้งว่าต้องริบตาม พ.ร.บ.ป้องกันการค้ากำไรเกินควร ๒๔๙๐ มาตรา ๒๙ โจทก์ฎีกา ขอให้ริบเนื้อสุกรของกลาง ศาลฎีกาวินิจฉัยข้อเท็จจริงดังกล่า และเห็นว่าเนื้อสุกรเป็นของ ฮ. และ ว. เพราะ ฮ.และ ว. ซื้อจากจำเลย หิ้วออกมานอกร้านแล้วจำเลยผู้ขายก็มิได้โต้แย้งว่าไม่ใช่ของผู้ซื้อ ตาม พ.ร.บ. ป้องกันการค้ากำไรเกินควร ๒๔๙๐ มาตรา ๒๙ ไม่ได้กล่าวว่าให้ริบโดยไม่เลือกว่าเป็นของผู้กระทำผิดหรือมิใช่ เนื้อสุกรไม่ใช่ของจำเลยผู้กระทำผิดแต่เป็นของผู้ซื้อ ซึ่งมิใช่ผู้กระทำผิด จะริบมิได้ พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 189/2493อัยยการปราจีณบุรีโจทก์นายเจ็ง หรือ ขัดเงี๊ยบ แซ่เล้าล. พ.ร.บ.ป้องกันการค้ากำไรเกินควร พ.ศ.2490 ม. 29เนื้อสุกรที่จำเลยผู้กระทำผิดขายเกินราคาควบคุมให้แก่ผู้ซื้อนั้นเป็นของผู้ซื้อไม่ใช่ของจำเลยผู้กระผิด จะริบมิได้ (อ้างฎีกาที่ 379/2490)โจทก์ฟ้องว่า จำเลยจำหน่ายเนื้อสุกรเกินราคาควบคุม ฝ่าฝืนประกาศฯ จำเลยให้ศาลปฏิเสธได้ความว่า เนื้อสุกรของกลางเป็นของจำเลยจำหน่ายให้ ฮ.และ ว. คนละหนึ่งกิโลกรัมด้วยราคากิโลกรัมละ ๗ บาท ๕๐ สตางค์ เกินราคาสูงสุดที่ควบคุมกิโลกรัมละ ๘๐ สตางค์ เมื่อ ฮ. และ ว. ซื้อแล้วก็มีเจ้าหน้าที่เอาไปจาก ฮ.และ ว. เพื่อยึดเป็นของกลาง ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงว่าจำเลยขายเนื้อสุกรเกินราคาควบคุมดังกล่าว พิพากษาว่าจำเลยผิด พ.ร.บ.ป้องกันการค้ากำไรเกินควร ๒๔๙๐ มาตรา ๘, ๑๗, ๑๘ และประกาศคณะกรรมการ ฯ พ.ร.บ.ให้บำเหน็จในการปราบปรามผู้กระทำผิด ๒๔๘๙ มาตรา ๖, ๗, ๘, ๙ ปรับ ๑๐๐๐ บาท ให้จ่ายสินบลร้อยละ ๓๐ ให้จ่ายรางวัลร้อยละ ๑๕ ของค่าปรับ ส่วนเนื้อสุกรของกลางศาลชั้นต้นให้ริบ แต่ศาลอุทธรณ์ไม่ริบ แต่มีความเห็นแย้งว่าต้องริบตาม พ.ร.บ.ป้องกันการค้ากำไรเกินควร ๒๔๙๐ มาตรา ๒๙ โจทก์ฎีกา ขอให้ริบเนื้อสุกรของกลาง ศาลฎีกาวินิจฉัยข้อเท็จจริงดังกล่า และเห็นว่าเนื้อสุกรเป็นของ ฮ. และ ว. เพราะ ฮ.และ ว. ซื้อจากจำเลย หิ้วออกมานอกร้านแล้วจำเลยผู้ขายก็มิได้โต้แย้งว่าไม่ใช่ของผู้ซื้อ ตาม พ.ร.บ. ป้องกันการค้ากำไรเกินควร ๒๔๙๐ มาตรา ๒๙ ไม่ได้กล่าวว่าให้ริบโดยไม่เลือกว่าเป็นของผู้กระทำผิดหรือมิใช่ เนื้อสุกรไม่ใช่ของจำเลยผู้กระทำผิดแต่เป็นของผู้ซื้อ ซึ่งมิใช่ผู้กระทำผิด จะริบมิได้ พิพากษายืน(ศิลปสิทธิวินิจฉัย-ธรรมบัณฑิต-นาถปรีชา)ศาลจังหวัดปราจีณบุรี - นายสงวน สุจริตจัน+ศาลอุทธรณ์ - หลวงประธานคดีศาสตร์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยจำหน่ายเนื้อสุกรเกินราคาควบคุม ฝ่าฝืนประกาศฯ จำเลยให้ศาลปฏิเสธได้ความว่า เนื้อสุกรของกลางเป็นของจำเลยจำหน่ายให้ ฮ.และ ว. คนละหนึ่งกิโลกรัมด้วยราคากิโลกรัมละ ๗ บาท ๕๐ สตางค์ เกินราคาสูงสุดที่ควบคุมกิโลกรัมละ ๘๐ สตางค์ เมื่อ ฮ. และ ว. ซื้อแล้วก็มีเจ้าหน้าที่เอาไปจาก ฮ.และ ว. เพื่อยึดเป็นของกลาง ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงว่าจำเลยขายเนื้อสุกรเกินราคาควบคุมดังกล่าว พิพากษาว่าจำเลยผิด พ.ร.บ.ป้องกันการค้ากำไรเกินควร ๒๔๙๐ มาตรา ๘, ๑๗, ๑๘ และประกาศคณะกรรมการ ฯ พ.ร.บ.ให้บำเหน็จในการปราบปรามผู้กระทำผิด ๒๔๘๙ มาตรา ๖, ๗, ๘, ๙ ปรับ ๑๐๐๐ บาท ให้จ่ายสินบลร้อยละ ๓๐ ให้จ่ายรางวัลร้อยละ ๑๕ ของค่าปรับ ส่วนเนื้อสุกรของกลางศาลชั้นต้นให้ริบ แต่ศาลอุทธรณ์ไม่ริบ แต่มีความเห็นแย้งว่าต้องริบตาม พ.ร.บ.ป้องกันการค้ากำไรเกินควร ๒๔๙๐ มาตรา ๒๙ โจทก์ฎีกา ขอให้ริบเนื้อสุกรของกลาง ศาลฎีกาวินิจฉัยข้อเท็จจริงดังกล่า และเห็นว่าเนื้อสุกรเป็นของ ฮ. และ ว. เพราะ ฮ.และ ว. ซื้อจากจำเลย หิ้วออกมานอกร้านแล้วจำเลยผู้ขายก็มิได้โต้แย้งว่าไม่ใช่ของผู้ซื้อ ตาม พ.ร.บ. ป้องกันการค้ากำไรเกินควร ๒๔๙๐ มาตรา ๒๙ ไม่ได้กล่าวว่าให้ริบโดยไม่เลือกว่าเป็นของผู้กระทำผิดหรือมิใช่ เนื้อสุกรไม่ใช่ของจำเลยผู้กระทำผิดแต่เป็นของผู้ซื้อ ซึ่งมิใช่ผู้กระทำผิด จะริบมิได้ พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 189/2493อัยยการปราจีณบุรีโจทก์นายเจ็ง หรือ ขัดเงี๊ยบ แซ่เล้าล. พ.ร.บ.ป้องกันการค้ากำไรเกินควร พ.ศ.2490 ม. 29เนื้อสุกรที่จำเลยผู้กระทำผิดขายเกินราคาควบคุมให้แก่ผู้ซื้อนั้นเป็นของผู้ซื้อไม่ใช่ของจำเลยผู้กระผิด จะริบมิได้ (อ้างฎีกาที่ 379/2490)โจทก์ฟ้องว่า จำเลยจำหน่ายเนื้อสุกรเกินราคาควบคุม ฝ่าฝืนประกาศฯ จำเลยให้ศาลปฏิเสธได้ความว่า เนื้อสุกรของกลางเป็นของจำเลยจำหน่ายให้ ฮ.และ ว. คนละหนึ่งกิโลกรัมด้วยราคากิโลกรัมละ ๗ บาท ๕๐ สตางค์ เกินราคาสูงสุดที่ควบคุมกิโลกรัมละ ๘๐ สตางค์ เมื่อ ฮ. และ ว. ซื้อแล้วก็มีเจ้าหน้าที่เอาไปจาก ฮ.และ ว. เพื่อยึดเป็นของกลาง ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงว่าจำเลยขายเนื้อสุกรเกินราคาควบคุมดังกล่าว พิพากษาว่าจำเลยผิด พ.ร.บ.ป้องกันการค้ากำไรเกินควร ๒๔๙๐ มาตรา ๘, ๑๗, ๑๘ และประกาศคณะกรรมการ ฯ พ.ร.บ.ให้บำเหน็จในการปราบปรามผู้กระทำผิด ๒๔๘๙ มาตรา ๖, ๗, ๘, ๙ ปรับ ๑๐๐๐ บาท ให้จ่ายสินบลร้อยละ ๓๐ ให้จ่ายรางวัลร้อยละ ๑๕ ของค่าปรับ ส่วนเนื้อสุกรของกลางศาลชั้นต้นให้ริบ แต่ศาลอุทธรณ์ไม่ริบ แต่มีความเห็นแย้งว่าต้องริบตาม พ.ร.บ.ป้องกันการค้ากำไรเกินควร ๒๔๙๐ มาตรา ๒๙ โจทก์ฎีกา ขอให้ริบเนื้อสุกรของกลาง ศาลฎีกาวินิจฉัยข้อเท็จจริงดังกล่า และเห็นว่าเนื้อสุกรเป็นของ ฮ. และ ว. เพราะ ฮ.และ ว. ซื้อจากจำเลย หิ้วออกมานอกร้านแล้วจำเลยผู้ขายก็มิได้โต้แย้งว่าไม่ใช่ของผู้ซื้อ ตาม พ.ร.บ. ป้องกันการค้ากำไรเกินควร ๒๔๙๐ มาตรา ๒๙ ไม่ได้กล่าวว่าให้ริบโดยไม่เลือกว่าเป็นของผู้กระทำผิดหรือมิใช่ เนื้อสุกรไม่ใช่ของจำเลยผู้กระทำผิดแต่เป็นของผู้ซื้อ ซึ่งมิใช่ผู้กระทำผิด จะริบมิได้ พิพากษายืน(ศิลปสิทธิวินิจฉัย-ธรรมบัณฑิต-นาถปรีชา)ศาลจังหวัดปราจีณบุรี - นายสงวน สุจริตจัน+ศาลอุทธรณ์ - หลวงประธานคดีศาสตร์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ