คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1657/2493หลักกฎหมาย: เก็บสร้อยคอ ซึ่งจำเลยก็น่าจะรู้ว่าเป็นของที่เจ้าของเพิ่งทำตกที่ถนน และเจ้าของก็ยังอยู่ในบริเวณนั้น ถ้าไม่หยิบเอาไปเสียเจ้าของก็คงหาพบ เช่นนี้ ถือว่าความยึดถือของเจ้าของทรัพย์ยังไม่ขาดพ้นไป ผู้เก็บเอาไปต้องผิดฐานลักทรัพย์โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานลักทรัพย์ หรือรับของโจรศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องศาลอุทธรณ์เห็นว่า จำเลยมีความผิดฐานลักทรัพย์ พิพากษากลับให้ลงโทษจำเลยตามมาตรา 288จำเลยฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า จำเลยเก็บสร้อยสายนี้จากถนน มิใช่เอาไปจากตัวเด็ก แต่ตามรูปเรื่องเห็นได้ว่า จำเลยน่าจะรู้ว่า สร้อยนี้เป็นของเด็กหญิงน้อยเพิ่งทำตก เพราะเมื่อจำเลยหยิบ เด็กหญิงน้อยก็ยังยืนอยู่ใกล้ ๆ ที่นั่นเอง ถ้าจำเลยไม่หยิบเอาไปเสีย นางรั้งผู้ไปกับเด็กหญิงน้อยก็คงหาพบ รูปคดีดังนี้ต้องฟังว่า ความยึดถือของเจ้าทรัพย์ยังไม่ขาดพ้นไป จำเลยจึงต้องมีความผิดตามที่ศาลอุทธรณ์พิพากษามา ฎีกาจำเลยฟังไม่ขึ้นจึงพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1657/2493อัยการสุโขทัยโจทก์นางบุญเรือน มิ่งประเสริฐจำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 288, ม. 318, ม. 321 ป.พ.พ. ม. 1367เก็บสร้อยคอ ซึ่งจำเลยก็น่าจะรู้ว่าเป็นของที่เจ้าของเพิ่งทำตกที่ถนน และเจ้าของก็ยังอยู่ในบริเวณนั้น ถ้าไม่หยิบเอาไปเสียเจ้าของก็คงหาพบ เช่นนี้ ถือว่าความยึดถือของเจ้าของทรัพย์ยังไม่ขาดพ้นไป ผู้เก็บเอาไปต้องผิดฐานลักทรัพย์โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานลักทรัพย์ หรือรับของโจรศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องศาลอุทธรณ์เห็นว่า จำเลยมีความผิดฐานลักทรัพย์ พิพากษากลับให้ลงโทษจำเลยตามมาตรา 288จำเลยฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า จำเลยเก็บสร้อยสายนี้จากถนน มิใช่เอาไปจากตัวเด็ก แต่ตามรูปเรื่องเห็นได้ว่า จำเลยน่าจะรู้ว่า สร้อยนี้เป็นของเด็กหญิงน้อยเพิ่งทำตก เพราะเมื่อจำเลยหยิบ เด็กหญิงน้อยก็ยังยืนอยู่ใกล้ ๆ ที่นั่นเอง ถ้าจำเลยไม่หยิบเอาไปเสีย นางรั้งผู้ไปกับเด็กหญิงน้อยก็คงหาพบ รูปคดีดังนี้ต้องฟังว่า ความยึดถือของเจ้าทรัพย์ยังไม่ขาดพ้นไป จำเลยจึงต้องมีความผิดตามที่ศาลอุทธรณ์พิพากษามา ฎีกาจำเลยฟังไม่ขึ้นจึงพิพากษายืน(นาถปรีชา-ประมูล สุวรรณศร-มนูกิจวิมลอรรถ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานลักทรัพย์ หรือรับของโจรศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องศาลอุทธรณ์เห็นว่า จำเลยมีความผิดฐานลักทรัพย์ พิพากษากลับให้ลงโทษจำเลยตามมาตรา 288จำเลยฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า จำเลยเก็บสร้อยสายนี้จากถนน มิใช่เอาไปจากตัวเด็ก แต่ตามรูปเรื่องเห็นได้ว่า จำเลยน่าจะรู้ว่า สร้อยนี้เป็นของเด็กหญิงน้อยเพิ่งทำตก เพราะเมื่อจำเลยหยิบ เด็กหญิงน้อยก็ยังยืนอยู่ใกล้ ๆ ที่นั่นเอง ถ้าจำเลยไม่หยิบเอาไปเสีย นางรั้งผู้ไปกับเด็กหญิงน้อยก็คงหาพบ รูปคดีดังนี้ต้องฟังว่า ความยึดถือของเจ้าทรัพย์ยังไม่ขาดพ้นไป จำเลยจึงต้องมีความผิดตามที่ศาลอุทธรณ์พิพากษามา ฎีกาจำเลยฟังไม่ขึ้นจึงพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1657/2493อัยการสุโขทัยโจทก์นางบุญเรือน มิ่งประเสริฐจำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 288, ม. 318, ม. 321 ป.พ.พ. ม. 1367เก็บสร้อยคอ ซึ่งจำเลยก็น่าจะรู้ว่าเป็นของที่เจ้าของเพิ่งทำตกที่ถนน และเจ้าของก็ยังอยู่ในบริเวณนั้น ถ้าไม่หยิบเอาไปเสียเจ้าของก็คงหาพบ เช่นนี้ ถือว่าความยึดถือของเจ้าของทรัพย์ยังไม่ขาดพ้นไป ผู้เก็บเอาไปต้องผิดฐานลักทรัพย์โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานลักทรัพย์ หรือรับของโจรศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องศาลอุทธรณ์เห็นว่า จำเลยมีความผิดฐานลักทรัพย์ พิพากษากลับให้ลงโทษจำเลยตามมาตรา 288จำเลยฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า จำเลยเก็บสร้อยสายนี้จากถนน มิใช่เอาไปจากตัวเด็ก แต่ตามรูปเรื่องเห็นได้ว่า จำเลยน่าจะรู้ว่า สร้อยนี้เป็นของเด็กหญิงน้อยเพิ่งทำตก เพราะเมื่อจำเลยหยิบ เด็กหญิงน้อยก็ยังยืนอยู่ใกล้ ๆ ที่นั่นเอง ถ้าจำเลยไม่หยิบเอาไปเสีย นางรั้งผู้ไปกับเด็กหญิงน้อยก็คงหาพบ รูปคดีดังนี้ต้องฟังว่า ความยึดถือของเจ้าทรัพย์ยังไม่ขาดพ้นไป จำเลยจึงต้องมีความผิดตามที่ศาลอุทธรณ์พิพากษามา ฎีกาจำเลยฟังไม่ขึ้นจึงพิพากษายืน(นาถปรีชา-ประมูล สุวรรณศร-มนูกิจวิมลอรรถ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ