คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1643/2479หลักกฎหมาย: พฤตติการณ์ที่ฟังว่าในการป้องกันตัวพอสมควรแก่เหตุได้ความว่าจำเลยกับนายอินตาทะเลาะกันได้ชกต่อยกัน ได้มีผู้ห้ามปรามและพาแยกไป ต่อมาจำเลยกับนายอินตาพบกันอีก นายอินตาร้องด่าให้ของลับ จำเลยจึงด่าตอบไปบ้าง และท้าให้มาสู้กัน นายอินตากระโดดเข้าต่อยถูกหน้าจำเลย ๆ ล้มตกคันนา ทันใดนั้นผู้ตายซึ่งเป็นพี่ชายนายอินตาได้วิ่งเข้ามาคร่อมจำเลยและชกจำเลย ๒-๓ ทีในที่นั้นมึด จำเลยจึงเอามีดแทงผู้ตายไป ๑ ที ผู้ตายถึงแก่ความตาย ศาลฎีกาตัดสินว่าจำเลยแทงผู้ตายขณะที่ผู้ตายกำลังทำร้ายจำเลยในที่นั้นก็มึด จำเลยย่อมไม่หวังให้ถูกตรงไหน แต่เผอิญถูกที่สำคัญไส้อ่อนแตก ที่จริงจำเลยมิใช่คู่วิวาทกับผู้ตาย เมื่อจำเลยถูกนายอินตาทำร้ายแล้ว ผู้ตายยังคร่อมทำร้ายอีก จำเลยตกอยู่ในอันตรายซึ่งไม่สามารถทราบว่าร้ายแรงเพียงใดจำเลยมีมีดติดตัวจึงใช้มีดนั้นแทงผู้ตายทีเดียว การกระทำของจำเลยเข้าเกณฑ์ป้องกันพอสมควรแก่เหตุ ตามมาตรา ๕๐ พิพากษาให้ยกฟ้องโจทก์ ปล่อยตัวไป ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1643/2479อัยยการเชียงใหม่โจทก์นายมูล บัวเสนจำเลย ป.อ. ม. 251-50พฤตติการณ์ที่ฟังว่าในการป้องกันตัวพอสมควรแก่เหตุได้ความว่าจำเลยกับนายอินตาทะเลาะกันได้ชกต่อยกัน ได้มีผู้ห้ามปรามและพาแยกไป ต่อมาจำเลยกับนายอินตาพบกันอีก นายอินตาร้องด่าให้ของลับ จำเลยจึงด่าตอบไปบ้าง และท้าให้มาสู้กัน นายอินตากระโดดเข้าต่อยถูกหน้าจำเลย ๆ ล้มตกคันนา ทันใดนั้นผู้ตายซึ่งเป็นพี่ชายนายอินตาได้วิ่งเข้ามาคร่อมจำเลยและชกจำเลย ๒-๓ ทีในที่นั้นมึด จำเลยจึงเอามีดแทงผู้ตายไป ๑ ที ผู้ตายถึงแก่ความตาย ศาลฎีกาตัดสินว่าจำเลยแทงผู้ตายขณะที่ผู้ตายกำลังทำร้ายจำเลยในที่นั้นก็มึด จำเลยย่อมไม่หวังให้ถูกตรงไหน แต่เผอิญถูกที่สำคัญไส้อ่อนแตก ที่จริงจำเลยมิใช่คู่วิวาทกับผู้ตาย เมื่อจำเลยถูกนายอินตาทำร้ายแล้ว ผู้ตายยังคร่อมทำร้ายอีก จำเลยตกอยู่ในอันตรายซึ่งไม่สามารถทราบว่าร้ายแรงเพียงใดจำเลยมีมีดติดตัวจึงใช้มีดนั้นแทงผู้ตายทีเดียว การกระทำของจำเลยเข้าเกณฑ์ป้องกันพอสมควรแก่เหตุ ตามมาตรา ๕๐ พิพากษาให้ยกฟ้องโจทก์ ปล่อยตัวไป(นล-อิศร-ดูปลาตร์)ศาลชั้นต้น - นายวิจิตราภรณ์ศาลอุทธรณ์ - พระยา+แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ได้ความว่าจำเลยกับนายอินตาทะเลาะกันได้ชกต่อยกัน ได้มีผู้ห้ามปรามและพาแยกไป ต่อมาจำเลยกับนายอินตาพบกันอีก นายอินตาร้องด่าให้ของลับ จำเลยจึงด่าตอบไปบ้าง และท้าให้มาสู้กัน นายอินตากระโดดเข้าต่อยถูกหน้าจำเลย ๆ ล้มตกคันนา ทันใดนั้นผู้ตายซึ่งเป็นพี่ชายนายอินตาได้วิ่งเข้ามาคร่อมจำเลยและชกจำเลย ๒-๓ ทีในที่นั้นมึด จำเลยจึงเอามีดแทงผู้ตายไป ๑ ที ผู้ตายถึงแก่ความตาย ศาลฎีกาตัดสินว่าจำเลยแทงผู้ตายขณะที่ผู้ตายกำลังทำร้ายจำเลยในที่นั้นก็มึด จำเลยย่อมไม่หวังให้ถูกตรงไหน แต่เผอิญถูกที่สำคัญไส้อ่อนแตก ที่จริงจำเลยมิใช่คู่วิวาทกับผู้ตาย เมื่อจำเลยถูกนายอินตาทำร้ายแล้ว ผู้ตายยังคร่อมทำร้ายอีก จำเลยตกอยู่ในอันตรายซึ่งไม่สามารถทราบว่าร้ายแรงเพียงใดจำเลยมีมีดติดตัวจึงใช้มีดนั้นแทงผู้ตายทีเดียว การกระทำของจำเลยเข้าเกณฑ์ป้องกันพอสมควรแก่เหตุ ตามมาตรา ๕๐ พิพากษาให้ยกฟ้องโจทก์ ปล่อยตัวไป ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1643/2479อัยยการเชียงใหม่โจทก์นายมูล บัวเสนจำเลย ป.อ. ม. 251-50พฤตติการณ์ที่ฟังว่าในการป้องกันตัวพอสมควรแก่เหตุได้ความว่าจำเลยกับนายอินตาทะเลาะกันได้ชกต่อยกัน ได้มีผู้ห้ามปรามและพาแยกไป ต่อมาจำเลยกับนายอินตาพบกันอีก นายอินตาร้องด่าให้ของลับ จำเลยจึงด่าตอบไปบ้าง และท้าให้มาสู้กัน นายอินตากระโดดเข้าต่อยถูกหน้าจำเลย ๆ ล้มตกคันนา ทันใดนั้นผู้ตายซึ่งเป็นพี่ชายนายอินตาได้วิ่งเข้ามาคร่อมจำเลยและชกจำเลย ๒-๓ ทีในที่นั้นมึด จำเลยจึงเอามีดแทงผู้ตายไป ๑ ที ผู้ตายถึงแก่ความตาย ศาลฎีกาตัดสินว่าจำเลยแทงผู้ตายขณะที่ผู้ตายกำลังทำร้ายจำเลยในที่นั้นก็มึด จำเลยย่อมไม่หวังให้ถูกตรงไหน แต่เผอิญถูกที่สำคัญไส้อ่อนแตก ที่จริงจำเลยมิใช่คู่วิวาทกับผู้ตาย เมื่อจำเลยถูกนายอินตาทำร้ายแล้ว ผู้ตายยังคร่อมทำร้ายอีก จำเลยตกอยู่ในอันตรายซึ่งไม่สามารถทราบว่าร้ายแรงเพียงใดจำเลยมีมีดติดตัวจึงใช้มีดนั้นแทงผู้ตายทีเดียว การกระทำของจำเลยเข้าเกณฑ์ป้องกันพอสมควรแก่เหตุ ตามมาตรา ๕๐ พิพากษาให้ยกฟ้องโจทก์ ปล่อยตัวไป(นล-อิศร-ดูปลาตร์)ศาลชั้นต้น - นายวิจิตราภรณ์ศาลอุทธรณ์ - พระยา+แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ