คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2704/2539หลักกฎหมาย: จำเลยซุกซ่อนฝิ่นไว้ในยางครอบเบรกของรถจักรยานยนต์ของกลางจึงถือได้ว่ารถจักรยานยนต์ของกลางเป็นยานพาหนะที่จำเลยได้ใช้ในการกระทำความผิดซึ่งต้องริบตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษพ.ศ.2522มาตรา102โจทก์ฟ้องว่า จำเลยมีฝิ่นไว้ในครอบครองโดยไม่ได้รับอนุญาตขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2522 มาตรา 4, 7,17, 69, 102, 103 ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 33 และริบของกลางจำเลยให้การรับสารภาพศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2522 มาตรา 17 วรรคแรก, 69 วรรคแรกจำคุก 6 เดือน ปรับ 3,600 บาท จำเลยให้การรับสารภาพ ลดโทษให้กึ่งหนึ่งตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 จำคุก 3 เดือน ปรับ1,800 บาท โทษจำคุกให้รอการลงโทษจำคุกไว้มีกำหนด 2 ปี ไม่ชำระค่าปรับให้จัดการตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 29, 30 ให้ริบฝิ่นและรถจักรยานยนต์ของกลางจำเลย อุทธรณ์ ขอให้ คืน รถจักรยานยนต์ ของกลางศาลอุทธรณ์ ภาค 1 พิพากษายืนจำเลย ฎีกา ขอให้ คืน รถจักรยานยนต์ ของกลางศาลฎีกาวินิจฉัยว่า เมื่อข้อเท็จจริงได้ความว่าจำเลยซุกซ่อนฝิ่นที่จำเลยมีไว้ในครอบครองโดยไม่ได้รับอนุญาตไว้ในยางครอบเบรกของรถจักรยานยนต์ของกลาง จึงถือได้ว่ารถจักรยานยนต์ของกลางเป็นยานพาหนะที่จำเลยได้ใช้ในการกระทำความผิดเกี่ยวกับยาเสพติดให้โทษ ซึ่งต้องริบตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2522มาตรา 102พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2704/2539พนักงานอัยการจังหวัดเลยโจทก์นาย สุคนธ์ รบชนะจำเลย ป.อ. ม. 33 พ.ร.บ.ยาเสพติดให้โทษ พ.ศ.2522 ม. 102จำเลยซุกซ่อนฝิ่นไว้ในยางครอบเบรกของรถจักรยานยนต์ของกลางจึงถือได้ว่ารถจักรยานยนต์ของกลางเป็นยานพาหนะที่จำเลยได้ใช้ในการกระทำความผิดซึ่งต้องริบตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษพ.ศ.2522มาตรา102โจทก์ฟ้องว่า จำเลยมีฝิ่นไว้ในครอบครองโดยไม่ได้รับอนุญาตขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2522 มาตรา 4, 7,17, 69, 102, 103 ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 33 และริบของกลางจำเลยให้การรับสารภาพศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2522 มาตรา 17 วรรคแรก, 69 วรรคแรกจำคุก 6 เดือน ปรับ 3,600 บาท จำเลยให้การรับสารภาพ ลดโทษให้กึ่งหนึ่งตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 จำคุก 3 เดือน ปรับ1,800 บาท โทษจำคุกให้รอการลงโทษจำคุกไว้มีกำหนด 2 ปี ไม่ชำระค่าปรับให้จัดการตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 29, 30 ให้ริบฝิ่นและรถจักรยานยนต์ของกลางจำเลย อุทธรณ์ ขอให้ คืน รถจักรยานยนต์ ของกลางศาลอุทธรณ์ ภาค 1 พิพากษายืนจำเลย ฎีกา ขอให้ คืน รถจักรยานยนต์ ของกลางศาลฎีกาวินิจฉัยว่า เมื่อข้อเท็จจริงได้ความว่าจำเลยซุกซ่อนฝิ่นที่จำเลยมีไว้ในครอบครองโดยไม่ได้รับอนุญาตไว้ในยางครอบเบรกของรถจักรยานยนต์ของกลาง จึงถือได้ว่ารถจักรยานยนต์ของกลางเป็นยานพาหนะที่จำเลยได้ใช้ในการกระทำความผิดเกี่ยวกับยาเสพติดให้โทษ ซึ่งต้องริบตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2522มาตรา 102พิพากษายืน(อัครวิทย์ สุมาวงศ์-ก้าน อันนานนท์-อำนวย หมวดเมือง)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยมีฝิ่นไว้ในครอบครองโดยไม่ได้รับอนุญาตขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2522 มาตรา 4, 7,17, 69, 102, 103 ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 33 และริบของกลางจำเลยให้การรับสารภาพศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2522 มาตรา 17 วรรคแรก, 69 วรรคแรกจำคุก 6 เดือน ปรับ 3,600 บาท จำเลยให้การรับสารภาพ ลดโทษให้กึ่งหนึ่งตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 จำคุก 3 เดือน ปรับ1,800 บาท โทษจำคุกให้รอการลงโทษจำคุกไว้มีกำหนด 2 ปี ไม่ชำระค่าปรับให้จัดการตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 29, 30 ให้ริบฝิ่นและรถจักรยานยนต์ของกลางจำเลย อุทธรณ์ ขอให้ คืน รถจักรยานยนต์ ของกลางศาลอุทธรณ์ ภาค 1 พิพากษายืนจำเลย ฎีกา ขอให้ คืน รถจักรยานยนต์ ของกลางศาลฎีกาวินิจฉัยว่า เมื่อข้อเท็จจริงได้ความว่าจำเลยซุกซ่อนฝิ่นที่จำเลยมีไว้ในครอบครองโดยไม่ได้รับอนุญาตไว้ในยางครอบเบรกของรถจักรยานยนต์ของกลาง จึงถือได้ว่ารถจักรยานยนต์ของกลางเป็นยานพาหนะที่จำเลยได้ใช้ในการกระทำความผิดเกี่ยวกับยาเสพติดให้โทษ ซึ่งต้องริบตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2522มาตรา 102พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2704/2539พนักงานอัยการจังหวัดเลยโจทก์นาย สุคนธ์ รบชนะจำเลย ป.อ. ม. 33 พ.ร.บ.ยาเสพติดให้โทษ พ.ศ.2522 ม. 102จำเลยซุกซ่อนฝิ่นไว้ในยางครอบเบรกของรถจักรยานยนต์ของกลางจึงถือได้ว่ารถจักรยานยนต์ของกลางเป็นยานพาหนะที่จำเลยได้ใช้ในการกระทำความผิดซึ่งต้องริบตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษพ.ศ.2522มาตรา102โจทก์ฟ้องว่า จำเลยมีฝิ่นไว้ในครอบครองโดยไม่ได้รับอนุญาตขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2522 มาตรา 4, 7,17, 69, 102, 103 ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 33 และริบของกลางจำเลยให้การรับสารภาพศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2522 มาตรา 17 วรรคแรก, 69 วรรคแรกจำคุก 6 เดือน ปรับ 3,600 บาท จำเลยให้การรับสารภาพ ลดโทษให้กึ่งหนึ่งตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 จำคุก 3 เดือน ปรับ1,800 บาท โทษจำคุกให้รอการลงโทษจำคุกไว้มีกำหนด 2 ปี ไม่ชำระค่าปรับให้จัดการตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 29, 30 ให้ริบฝิ่นและรถจักรยานยนต์ของกลางจำเลย อุทธรณ์ ขอให้ คืน รถจักรยานยนต์ ของกลางศาลอุทธรณ์ ภาค 1 พิพากษายืนจำเลย ฎีกา ขอให้ คืน รถจักรยานยนต์ ของกลางศาลฎีกาวินิจฉัยว่า เมื่อข้อเท็จจริงได้ความว่าจำเลยซุกซ่อนฝิ่นที่จำเลยมีไว้ในครอบครองโดยไม่ได้รับอนุญาตไว้ในยางครอบเบรกของรถจักรยานยนต์ของกลาง จึงถือได้ว่ารถจักรยานยนต์ของกลางเป็นยานพาหนะที่จำเลยได้ใช้ในการกระทำความผิดเกี่ยวกับยาเสพติดให้โทษ ซึ่งต้องริบตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2522มาตรา 102พิพากษายืน(อัครวิทย์ สุมาวงศ์-ก้าน อันนานนท์-อำนวย หมวดเมือง)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ