คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 246/2512หลักกฎหมาย: จำเลยแทงผู้เสียหายในขณะผู้เสียหายใช้มือทั้งสองเค้นคอจำเลยอยู่. จำเลยว่าหายใจไม่ออก จำเลยไม่มีทางจะหลีกเลี่ยง ถ้าหากจำเลยไม่ใช้มีดแทงผู้เสียหาย. จำเลยอาจถึงแก่ความตายได้. เพราะผู้เสียหายรูปร่างใหญ่โตแข็งแรงกว่าจำเลย. ฉะนั้น การที่จำเลยใช้มีดแทงผู้เสียหาย จึงเป็นการป้องกันตัวพอสมควรแก่เหตุ.โจทก์ฟ้องว่าจำเลยบังอาจใช้มีดปลายแหลมแทงทำร้ายร่างกายผู้เสียหายหลายทีโดยเจตนาฆ่าให้ตาย แต่การกระทำของจำเลยไม่บรรลุผลเนื่องจากแผลที่จำเลยแทงทำร้ายไม่ถูกที่สำคัญ ผู้เสียหายจึงไม่ตายแต่เป็นเหตุให้ผู้เสียหายได้รับอันตรายแก่กายถึงป่วยเจ็บด้วยอาการทุกขเวทนาและประกอบกรณียกิจตามปกติไม่ได้เกินกว่า 20 วันขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288, 80 และริบมีดของกลาง จำเลยให้การว่า ได้กระทำไปเป็นการป้องกันตัวพอสมควรแก่เหตุ ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วพิพากษาว่าจำเลยกระทำผิดจริงตามฟ้องให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288 ประกอบด้วยมาตรา 80ให้วางโทษจำคุก 12 ปี จำเลยอายุ 18 ปี ลดมาตราส่วนโทษให้หนึ่งในสามตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 76 คงจำคุก 8 ปี ของกลางริบ จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่า การกระทำของจำเลยเป็นการที่จำเป็นต้องทำเพื่อป้องกันชีวิตของจำเลย โดยจำเลยไม่สามารถหลีกเลี่ยงให้พ้นด้วยวิธีอื่นได้ ทั้งการกระทำของจำเลยไม่เป็นการเกินสมควรแก่เหตุจำเลยจึงไม่มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 68 พิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์ปล่อยจำเลย คืนมีดของกลาง โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า จำเลยแทงผู้เสียหาย ในขณะผู้เสียหายใช้มือทั้งสองเค้นคอจำเลยอยู่ จำเลยว่าหายใจไม่ออก จำเลยไม่มีทางจะหลีกเลี่ยง ถ้าหากจำเลยไม่ใช้มีดแทงผู้เสียหาย จำเลยอาจถึงแก่ความตายได้ เพราะผู้เสียหายรูปร่างใหญ่โตแข็งแรงกว่าจำเลย ฉะนั้นการที่จำเลยใช้มีดแทงผู้เสียหาย จึงเป็นการป้องกันตัวพอสมควรแก่เหตุ พิพากษายืน ยกฎีกาโจทก์. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 246/2512์ พนักงานอัยการ จังหวัด ตากโจทก์ย นาย อรุณ วงษ์ แสน ใจจำเลย ป.อ. ม. 68จำเลยแทงผู้เสียหายในขณะผู้เสียหายใช้มือทั้งสองเค้นคอจำเลยอยู่. จำเลยว่าหายใจไม่ออก จำเลยไม่มีทางจะหลีกเลี่ยง ถ้าหากจำเลยไม่ใช้มีดแทงผู้เสียหาย. จำเลยอาจถึงแก่ความตายได้. เพราะผู้เสียหายรูปร่างใหญ่โตแข็งแรงกว่าจำเลย. ฉะนั้น การที่จำเลยใช้มีดแทงผู้เสียหาย จึงเป็นการป้องกันตัวพอสมควรแก่เหตุ.โจทก์ฟ้องว่าจำเลยบังอาจใช้มีดปลายแหลมแทงทำร้ายร่างกายผู้เสียหายหลายทีโดยเจตนาฆ่าให้ตาย แต่การกระทำของจำเลยไม่บรรลุผลเนื่องจากแผลที่จำเลยแทงทำร้ายไม่ถูกที่สำคัญ ผู้เสียหายจึงไม่ตายแต่เป็นเหตุให้ผู้เสียหายได้รับอันตรายแก่กายถึงป่วยเจ็บด้วยอาการทุกขเวทนาและประกอบกรณียกิจตามปกติไม่ได้เกินกว่า 20 วันขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288, 80 และริบมีดของกลาง จำเลยให้การว่า ได้กระทำไปเป็นการป้องกันตัวพอสมควรแก่เหตุ ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วพิพากษาว่าจำเลยกระทำผิดจริงตามฟ้องให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288 ประกอบด้วยมาตรา 80ให้วางโทษจำคุก 12 ปี จำเลยอายุ 18 ปี ลดมาตราส่วนโทษให้หนึ่งในสามตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 76 คงจำคุก 8 ปี ของกลางริบ จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่า การกระทำของจำเลยเป็นการที่จำเป็นต้องทำเพื่อป้องกันชีวิตของจำเลย โดยจำเลยไม่สามารถหลีกเลี่ยงให้พ้นด้วยวิธีอื่นได้ ทั้งการกระทำของจำเลยไม่เป็นการเกินสมควรแก่เหตุจำเลยจึงไม่มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 68 พิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์ปล่อยจำเลย คืนมีดของกลาง โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า จำเลยแทงผู้เสียหาย ในขณะผู้เสียหายใช้มือทั้งสองเค้นคอจำเลยอยู่ จำเลยว่าหายใจไม่ออก จำเลยไม่มีทางจะหลีกเลี่ยง ถ้าหากจำเลยไม่ใช้มีดแทงผู้เสียหาย จำเลยอาจถึงแก่ความตายได้ เพราะผู้เสียหายรูปร่างใหญ่โตแข็งแรงกว่าจำเลย ฉะนั้นการที่จำเลยใช้มีดแทงผู้เสียหาย จึงเป็นการป้องกันตัวพอสมควรแก่เหตุ พิพากษายืน ยกฎีกาโจทก์.(ยง เหลืองรังษี-ปันโน สุขทรรศนีย์-สว่างภูวะปัจฉิม)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่าจำเลยบังอาจใช้มีดปลายแหลมแทงทำร้ายร่างกายผู้เสียหายหลายทีโดยเจตนาฆ่าให้ตาย แต่การกระทำของจำเลยไม่บรรลุผลเนื่องจากแผลที่จำเลยแทงทำร้ายไม่ถูกที่สำคัญ ผู้เสียหายจึงไม่ตายแต่เป็นเหตุให้ผู้เสียหายได้รับอันตรายแก่กายถึงป่วยเจ็บด้วยอาการทุกขเวทนาและประกอบกรณียกิจตามปกติไม่ได้เกินกว่า 20 วันขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288, 80 และริบมีดของกลาง จำเลยให้การว่า ได้กระทำไปเป็นการป้องกันตัวพอสมควรแก่เหตุ ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วพิพากษาว่าจำเลยกระทำผิดจริงตามฟ้องให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288 ประกอบด้วยมาตรา 80ให้วางโทษจำคุก 12 ปี จำเลยอายุ 18 ปี ลดมาตราส่วนโทษให้หนึ่งในสามตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 76 คงจำคุก 8 ปี ของกลางริบ จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่า การกระทำของจำเลยเป็นการที่จำเป็นต้องทำเพื่อป้องกันชีวิตของจำเลย โดยจำเลยไม่สามารถหลีกเลี่ยงให้พ้นด้วยวิธีอื่นได้ ทั้งการกระทำของจำเลยไม่เป็นการเกินสมควรแก่เหตุจำเลยจึงไม่มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 68 พิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์ปล่อยจำเลย คืนมีดของกลาง โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า จำเลยแทงผู้เสียหาย ในขณะผู้เสียหายใช้มือทั้งสองเค้นคอจำเลยอยู่ จำเลยว่าหายใจไม่ออก จำเลยไม่มีทางจะหลีกเลี่ยง ถ้าหากจำเลยไม่ใช้มีดแทงผู้เสียหาย จำเลยอาจถึงแก่ความตายได้ เพราะผู้เสียหายรูปร่างใหญ่โตแข็งแรงกว่าจำเลย ฉะนั้นการที่จำเลยใช้มีดแทงผู้เสียหาย จึงเป็นการป้องกันตัวพอสมควรแก่เหตุ พิพากษายืน ยกฎีกาโจทก์. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 246/2512์ พนักงานอัยการ จังหวัด ตากโจทก์ย นาย อรุณ วงษ์ แสน ใจจำเลย ป.อ. ม. 68จำเลยแทงผู้เสียหายในขณะผู้เสียหายใช้มือทั้งสองเค้นคอจำเลยอยู่. จำเลยว่าหายใจไม่ออก จำเลยไม่มีทางจะหลีกเลี่ยง ถ้าหากจำเลยไม่ใช้มีดแทงผู้เสียหาย. จำเลยอาจถึงแก่ความตายได้. เพราะผู้เสียหายรูปร่างใหญ่โตแข็งแรงกว่าจำเลย. ฉะนั้น การที่จำเลยใช้มีดแทงผู้เสียหาย จึงเป็นการป้องกันตัวพอสมควรแก่เหตุ.โจทก์ฟ้องว่าจำเลยบังอาจใช้มีดปลายแหลมแทงทำร้ายร่างกายผู้เสียหายหลายทีโดยเจตนาฆ่าให้ตาย แต่การกระทำของจำเลยไม่บรรลุผลเนื่องจากแผลที่จำเลยแทงทำร้ายไม่ถูกที่สำคัญ ผู้เสียหายจึงไม่ตายแต่เป็นเหตุให้ผู้เสียหายได้รับอันตรายแก่กายถึงป่วยเจ็บด้วยอาการทุกขเวทนาและประกอบกรณียกิจตามปกติไม่ได้เกินกว่า 20 วันขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288, 80 และริบมีดของกลาง จำเลยให้การว่า ได้กระทำไปเป็นการป้องกันตัวพอสมควรแก่เหตุ ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วพิพากษาว่าจำเลยกระทำผิดจริงตามฟ้องให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288 ประกอบด้วยมาตรา 80ให้วางโทษจำคุก 12 ปี จำเลยอายุ 18 ปี ลดมาตราส่วนโทษให้หนึ่งในสามตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 76 คงจำคุก 8 ปี ของกลางริบ จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่า การกระทำของจำเลยเป็นการที่จำเป็นต้องทำเพื่อป้องกันชีวิตของจำเลย โดยจำเลยไม่สามารถหลีกเลี่ยงให้พ้นด้วยวิธีอื่นได้ ทั้งการกระทำของจำเลยไม่เป็นการเกินสมควรแก่เหตุจำเลยจึงไม่มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 68 พิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์ปล่อยจำเลย คืนมีดของกลาง โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า จำเลยแทงผู้เสียหาย ในขณะผู้เสียหายใช้มือทั้งสองเค้นคอจำเลยอยู่ จำเลยว่าหายใจไม่ออก จำเลยไม่มีทางจะหลีกเลี่ยง ถ้าหากจำเลยไม่ใช้มีดแทงผู้เสียหาย จำเลยอาจถึงแก่ความตายได้ เพราะผู้เสียหายรูปร่างใหญ่โตแข็งแรงกว่าจำเลย ฉะนั้นการที่จำเลยใช้มีดแทงผู้เสียหาย จึงเป็นการป้องกันตัวพอสมควรแก่เหตุ พิพากษายืน ยกฎีกาโจทก์.(ยง เหลืองรังษี-ปันโน สุขทรรศนีย์-สว่างภูวะปัจฉิม)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ