คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 398/2502หลักกฎหมาย: การเช่าที่ไม่มีกำหนดเวลา ผู้ให้เช่าบอกเลิกสัญญาเช่าตั้งแต่วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2500 อันเป็นระยะเมื่อสุดระยะเวลาอันเป็นกำหนดชำระค่าเช่าของเดือนที่ล่วงแล้ว และยังฟ้องต่อศาลเมื่อวันที่ 11 มีนาคม 2500 ถือว่า ได้บอกเลิกสัญญาครบถ้วนตาม ป.พ.พ. มาตรา 566โจทก์ฟ้องขอให้ขับไล่จำเลยและบริวารออกจากห้องพิพาท จำเลยต่อสู้ว่า เช่าเพื่ออยู่อาศัยโจทก์ไม่มีสิทธิฟ้อง ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาให้ขับไล่จำเลยและบริวารและให้ใช้ค่าเสียหาย เดือนละ ๑๒ บาท จำเลยฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า สัญญาเช่าสิ้นอายุจำเลยยังคงอยู่ต่อไปและเสียค่าเช่า ถือได้ว่าเป็นการเช่าโดยไม่มีกำหนดเวลาโจทก์ได้บอกเลิกการเช่ากับจำเลยตั้งแต่วันที่ ๑ กุมภาพันธ์ ๒๕๐๐ อันเป็นขณะเมื่อสุดระยะเวลาอันเป็นกำหนดชำระค่าเช่าของเดือนที่ล่วงแล้ว โจทก์ฟ้องคดีนี้เมื่อวันที่ ๑๑ มีนาคา ๒๕๐๐ ถือว่า ได้บอกเลิกสัญญาเช่าถูกต้องครบถ้วนตามมาตรา ๕๖๖ แล้ว พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 398/2502วัดบวรนิเวศวิหาร โดยหม่อมเจ้าชัชวลิต เกษมสันต์ ไวยาวัจจกรผู้รับมอบนายสุข พูลสุขจำเลย ป.พ.พ. ม. 537, ม. 566การเช่าที่ไม่มีกำหนดเวลา ผู้ให้เช่าบอกเลิกสัญญาเช่าตั้งแต่วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2500 อันเป็นระยะเมื่อสุดระยะเวลาอันเป็นกำหนดชำระค่าเช่าของเดือนที่ล่วงแล้ว และยังฟ้องต่อศาลเมื่อวันที่ 11 มีนาคม 2500 ถือว่า ได้บอกเลิกสัญญาครบถ้วนตาม ป.พ.พ. มาตรา 566โจทก์ฟ้องขอให้ขับไล่จำเลยและบริวารออกจากห้องพิพาท จำเลยต่อสู้ว่า เช่าเพื่ออยู่อาศัยโจทก์ไม่มีสิทธิฟ้อง ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาให้ขับไล่จำเลยและบริวารและให้ใช้ค่าเสียหาย เดือนละ ๑๒ บาท จำเลยฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า สัญญาเช่าสิ้นอายุจำเลยยังคงอยู่ต่อไปและเสียค่าเช่า ถือได้ว่าเป็นการเช่าโดยไม่มีกำหนดเวลาโจทก์ได้บอกเลิกการเช่ากับจำเลยตั้งแต่วันที่ ๑ กุมภาพันธ์ ๒๕๐๐ อันเป็นขณะเมื่อสุดระยะเวลาอันเป็นกำหนดชำระค่าเช่าของเดือนที่ล่วงแล้ว โจทก์ฟ้องคดีนี้เมื่อวันที่ ๑๑ มีนาคา ๒๕๐๐ ถือว่า ได้บอกเลิกสัญญาเช่าถูกต้องครบถ้วนตามมาตรา ๕๖๖ แล้ว พิพากษายืน(ดุลยทัณฑ์ชนาณัติ-มนูภันย์วิมลสาร-ประศาสน์วินิจฉัย)ศาลชั้นต้น - นายชิต บุณยะประภัศรศาลอุทธรณ์ - หลวงชนาณัติกรรมแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องขอให้ขับไล่จำเลยและบริวารออกจากห้องพิพาท จำเลยต่อสู้ว่า เช่าเพื่ออยู่อาศัยโจทก์ไม่มีสิทธิฟ้อง ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาให้ขับไล่จำเลยและบริวารและให้ใช้ค่าเสียหาย เดือนละ ๑๒ บาท จำเลยฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า สัญญาเช่าสิ้นอายุจำเลยยังคงอยู่ต่อไปและเสียค่าเช่า ถือได้ว่าเป็นการเช่าโดยไม่มีกำหนดเวลาโจทก์ได้บอกเลิกการเช่ากับจำเลยตั้งแต่วันที่ ๑ กุมภาพันธ์ ๒๕๐๐ อันเป็นขณะเมื่อสุดระยะเวลาอันเป็นกำหนดชำระค่าเช่าของเดือนที่ล่วงแล้ว โจทก์ฟ้องคดีนี้เมื่อวันที่ ๑๑ มีนาคา ๒๕๐๐ ถือว่า ได้บอกเลิกสัญญาเช่าถูกต้องครบถ้วนตามมาตรา ๕๖๖ แล้ว พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 398/2502วัดบวรนิเวศวิหาร โดยหม่อมเจ้าชัชวลิต เกษมสันต์ ไวยาวัจจกรผู้รับมอบนายสุข พูลสุขจำเลย ป.พ.พ. ม. 537, ม. 566การเช่าที่ไม่มีกำหนดเวลา ผู้ให้เช่าบอกเลิกสัญญาเช่าตั้งแต่วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2500 อันเป็นระยะเมื่อสุดระยะเวลาอันเป็นกำหนดชำระค่าเช่าของเดือนที่ล่วงแล้ว และยังฟ้องต่อศาลเมื่อวันที่ 11 มีนาคม 2500 ถือว่า ได้บอกเลิกสัญญาครบถ้วนตาม ป.พ.พ. มาตรา 566โจทก์ฟ้องขอให้ขับไล่จำเลยและบริวารออกจากห้องพิพาท จำเลยต่อสู้ว่า เช่าเพื่ออยู่อาศัยโจทก์ไม่มีสิทธิฟ้อง ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาให้ขับไล่จำเลยและบริวารและให้ใช้ค่าเสียหาย เดือนละ ๑๒ บาท จำเลยฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า สัญญาเช่าสิ้นอายุจำเลยยังคงอยู่ต่อไปและเสียค่าเช่า ถือได้ว่าเป็นการเช่าโดยไม่มีกำหนดเวลาโจทก์ได้บอกเลิกการเช่ากับจำเลยตั้งแต่วันที่ ๑ กุมภาพันธ์ ๒๕๐๐ อันเป็นขณะเมื่อสุดระยะเวลาอันเป็นกำหนดชำระค่าเช่าของเดือนที่ล่วงแล้ว โจทก์ฟ้องคดีนี้เมื่อวันที่ ๑๑ มีนาคา ๒๕๐๐ ถือว่า ได้บอกเลิกสัญญาเช่าถูกต้องครบถ้วนตามมาตรา ๕๖๖ แล้ว พิพากษายืน(ดุลยทัณฑ์ชนาณัติ-มนูภันย์วิมลสาร-ประศาสน์วินิจฉัย)ศาลชั้นต้น - นายชิต บุณยะประภัศรศาลอุทธรณ์ - หลวงชนาณัติกรรมแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ