คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 148/2532หลักกฎหมาย: ศาลชั้นต้นสั่งคำฟ้องของโจทก์ในวันเดียวกับที่โจทก์ยื่นคำฟ้องว่าให้โจทก์นำส่งหมายเรียกและสำเนาฟ้อง ถ้าส่งไม่ได้ให้แถลงภายใน7 วันนับแต่วันส่งไม่ได้ มิฉะนั้นให้ถือว่าทิ้งฟ้อง ทั้งคำขอท้ายฟ้องมีข้อความด้วยว่า โจทก์รอฟังคำสั่งอยู่ ถ้าไม่รอถือว่าทราบแล้ว ดังนี้ ถือว่าโจทก์ทราบคำสั่งศาลดังกล่าวในวันยื่นคำฟ้องแล้วไม่จำเป็นที่ศาลต้องส่งคำสั่งศาลให้โจทก์ทราบอีก และไม่จำเป็นที่ศาลจะต้องแจ้งผลการส่งหมายให้โจทก์ทราบด้วย เมื่อโจทก์ไม่แถลงให้ศาลทราบว่าจะดำเนินการอย่างไรต่อไปภายใน 7 วัน นับแต่วันส่งหมายไม่ได้ จึงถือว่าโจทก์ทิ้งฟ้องมูลคดีสืบเนื่องจากโจทก์ฟ้องเรียกค่าเสียหายจากจำเลยศาลชั้นต้นมีคำสั่งให้รับฟ้องโจทก์ และกำหนดวิธีการส่งหมายเรียกและสำเนาคำฟ้องให้จำเลยในวันเดียวกันว่า หากส่งไม่ได้ให้โจทก์แถลงภายใน 7 วันนับแต่วันส่งไม่ได้ มิฉะนั้นถือว่าโจทก์ทิ้งฟ้อง ต่อมาพนักงานส่งหมายรายงานว่าส่งหมายเรียกและสำเนาคำฟ้องให้จำเลยไม่ได้ เมื่อพ้นกำหนด 7 วันแล้ว ศาลชั้นต้นจึงมีคำสั่งว่า โจทก์ทิ้งฟ้อง จำหน่ายคดีจากสารบบความ โจทก์อุทธรณ์คำสั่งศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา 174(2) บัญญัติเหตุแห่งการทิ้งฟ้องและศาลมีอำนาจจำหน่ายคดีไว้ว่า "โจทก์เพิกเฉยไม่ดำเนินคดีภายในเวลาตามที่ศาลเห็นสมควรกำหนดไว้เพื่อการนั้น โดยได้ส่งคำสั่งให้แก่โจทก์โดยชอบแล้ว"ฉะนั้น เมื่อศาลชั้นต้นสั่งคำฟ้องของโจทก์ไว้แล้วว่า ให้โจทก์นำส่งหมายเรียกและสำเนาฟ้อง ถ้าส่งไม่ได้ให้แถลงภายใน 7 วัน นับแต่วันส่งไม่ได้ มิฉะนั้นให้ถือว่าทิ้งฟ้องโดยสั่งในวันเดียวกับที่โจทก์ยื่นคำฟ้อง และในคำขอท้ายคำฟ้องแพ่งมีข้อความด้วยว่าโจทก์รอฟังคำสั่งอยู่ ถ้าไม่รอถือว่าทราบแล้ว ดังนี้ต้องถือว่าโจทก์ได้ทราบคำสั่งดังกล่าวของศาลในวันยื่นคำฟ้องแล้ว จึงไม่จำเป็นที่ศาลจะต้องส่งคำสั่งให้โจทก์ทราบอีก การที่ศาลชั้นต้นมีคำสั่งให้โจทก์นำส่งหมายเรียกและสำเนาคำฟ้องให้จำเลยเอง แต่โจทก์กระทำเพียงเสียค่าธรรมเนียมในการส่งหมายให้จำเลยเท่านั้น มิได้นำส่งเอง จึงเป็นความผิดของโจทก์ที่ไม่ปฏิบัติตามคำสั่งศาล และเมื่อโจทก์มิได้เป็นผู้นำส่งหมายเรียกและสำเนาฟ้องด้วยตนเอง โจทก์จึงมีหน้าที่ต้องติดตามขวนขวายให้ได้ทราบผลการส่งหมายเอง ไม่จำเป็นที่ศาลจะต้องแจ้งผลการส่งหมายให้โจทก์ทราบอีก เมื่อโจทก์ไม่แถลงให้ศาลทราบว่าจะดำเนินการอย่างไรต่อไปภายในกำหนด 7 วัน นับแต่วันส่งหมายไม่ได้ตามที่ศาลได้มีคำสั่งไว้ จึงถือว่าโจทก์ทิ้งฟ้อง ศาลล่างทั้งสองสั่งจำหน่ายคดีของโจทก์ชอบแล้ว ฎีกาของโจทก์ฟังไม่ขึ้น"พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 148/2532นาง วัลลีย์ นนทวานิชโจทก์นาย ประจวบ โรจนพรจำเลย ป.วิ.พ. ม. 174, ม. 132ศาลชั้นต้นสั่งคำฟ้องของโจทก์ในวันเดียวกับที่โจทก์ยื่นคำฟ้องว่าให้โจทก์นำส่งหมายเรียกและสำเนาฟ้อง ถ้าส่งไม่ได้ให้แถลงภายใน7 วันนับแต่วันส่งไม่ได้ มิฉะนั้นให้ถือว่าทิ้งฟ้อง ทั้งคำขอท้ายฟ้องมีข้อความด้วยว่า โจทก์รอฟังคำสั่งอยู่ ถ้าไม่รอถือว่าทราบแล้ว ดังนี้ ถือว่าโจทก์ทราบคำสั่งศาลดังกล่าวในวันยื่นคำฟ้องแล้วไม่จำเป็นที่ศาลต้องส่งคำสั่งศาลให้โจทก์ทราบอีก และไม่จำเป็นที่ศาลจะต้องแจ้งผลการส่งหมายให้โจทก์ทราบด้วย เมื่อโจทก์ไม่แถลงให้ศาลทราบว่าจะดำเนินการอย่างไรต่อไปภายใน 7 วัน นับแต่วันส่งหมายไม่ได้ จึงถือว่าโจทก์ทิ้งฟ้องมูลคดีสืบเนื่องจากโจทก์ฟ้องเรียกค่าเสียหายจากจำเลยศาลชั้นต้นมีคำสั่งให้รับฟ้องโจทก์ และกำหนดวิธีการส่งหมายเรียกและสำเนาคำฟ้องให้จำเลยในวันเดียวกันว่า หากส่งไม่ได้ให้โจทก์แถลงภายใน 7 วันนับแต่วันส่งไม่ได้ มิฉะนั้นถือว่าโจทก์ทิ้งฟ้อง ต่อมาพนักงานส่งหมายรายงานว่าส่งหมายเรียกและสำเนาคำฟ้องให้จำเลยไม่ได้ เมื่อพ้นกำหนด 7 วันแล้ว ศาลชั้นต้นจึงมีคำสั่งว่า โจทก์ทิ้งฟ้อง จำหน่ายคดีจากสารบบความ โจทก์อุทธรณ์คำสั่งศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา 174(2) บัญญัติเหตุแห่งการทิ้งฟ้องและศาลมีอำนาจจำหน่ายคดีไว้ว่า "โจทก์เพิกเฉยไม่ดำเนินคดีภายในเวลาตามที่ศาลเห็นสมควรกำหนดไว้เพื่อการนั้น โดยได้ส่งคำสั่งให้แก่โจทก์โดยชอบแล้ว"ฉะนั้น เมื่อศาลชั้นต้นสั่งคำฟ้องของโจทก์ไว้แล้วว่า ให้โจทก์นำส่งหมายเรียกและสำเนาฟ้อง ถ้าส่งไม่ได้ให้แถลงภายใน 7 วัน นับแต่วันส่งไม่ได้ มิฉะนั้นให้ถือว่าทิ้งฟ้องโดยสั่งในวันเดียวกับที่โจทก์ยื่นคำฟ้อง และในคำขอท้ายคำฟ้องแพ่งมีข้อความด้วยว่าโจทก์รอฟังคำสั่งอยู่ ถ้าไม่รอถือว่าทราบแล้ว ดังนี้ต้องถือว่าโจทก์ได้ทราบคำสั่งดังกล่าวของศาลในวันยื่นคำฟ้องแล้ว จึงไม่จำเป็นที่ศาลจะต้องส่งคำสั่งให้โจทก์ทราบอีก การที่ศาลชั้นต้นมีคำสั่งให้โจทก์นำส่งหมายเรียกและสำเนาคำฟ้องให้จำเลยเอง แต่โจทก์กระทำเพียงเสียค่าธรรมเนียมในการส่งหมายให้จำเลยเท่านั้น มิได้นำส่งเอง จึงเป็นความผิดของโจทก์ที่ไม่ปฏิบัติตามคำสั่งศาล และเมื่อโจทก์มิได้เป็นผู้นำส่งหมายเรียกและสำเนาฟ้องด้วยตนเอง โจทก์จึงมีหน้าที่ต้องติดตามขวนขวายให้ได้ทราบผลการส่งหมายเอง ไม่จำเป็นที่ศาลจะต้องแจ้งผลการส่งหมายให้โจทก์ทราบอีก เมื่อโจทก์ไม่แถลงให้ศาลทราบว่าจะดำเนินการอย่างไรต่อไปภายในกำหนด 7 วัน นับแต่วันส่งหมายไม่ได้ตามที่ศาลได้มีคำสั่งไว้ จึงถือว่าโจทก์ทิ้งฟ้อง ศาลล่างทั้งสองสั่งจำหน่ายคดีของโจทก์ชอบแล้ว ฎีกาของโจทก์ฟังไม่ขึ้น"พิพากษายืน(สุนทร จันทรศักดิ์-ชูศักดิ์ บัณฑิตกุล-ครีภูมิ สุวรรณโรจน์)แหล่งที่มาเนติบัณฑิตยสภาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: มูลคดีสืบเนื่องจากโจทก์ฟ้องเรียกค่าเสียหายจากจำเลยศาลชั้นต้นมีคำสั่งให้รับฟ้องโจทก์ และกำหนดวิธีการส่งหมายเรียกและสำเนาคำฟ้องให้จำเลยในวันเดียวกันว่า หากส่งไม่ได้ให้โจทก์แถลงภายใน 7 วันนับแต่วันส่งไม่ได้ มิฉะนั้นถือว่าโจทก์ทิ้งฟ้อง ต่อมาพนักงานส่งหมายรายงานว่าส่งหมายเรียกและสำเนาคำฟ้องให้จำเลยไม่ได้ เมื่อพ้นกำหนด 7 วันแล้ว ศาลชั้นต้นจึงมีคำสั่งว่า โจทก์ทิ้งฟ้อง จำหน่ายคดีจากสารบบความ โจทก์อุทธรณ์คำสั่งศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา 174(2) บัญญัติเหตุแห่งการทิ้งฟ้องและศาลมีอำนาจจำหน่ายคดีไว้ว่า "โจทก์เพิกเฉยไม่ดำเนินคดีภายในเวลาตามที่ศาลเห็นสมควรกำหนดไว้เพื่อการนั้น โดยได้ส่งคำสั่งให้แก่โจทก์โดยชอบแล้ว"ฉะนั้น เมื่อศาลชั้นต้นสั่งคำฟ้องของโจทก์ไว้แล้วว่า ให้โจทก์นำส่งหมายเรียกและสำเนาฟ้อง ถ้าส่งไม่ได้ให้แถลงภายใน 7 วัน นับแต่วันส่งไม่ได้ มิฉะนั้นให้ถือว่าทิ้งฟ้องโดยสั่งในวันเดียวกับที่โจทก์ยื่นคำฟ้อง และในคำขอท้ายคำฟ้องแพ่งมีข้อความด้วยว่าโจทก์รอฟังคำสั่งอยู่ ถ้าไม่รอถือว่าทราบแล้ว ดังนี้ต้องถือว่าโจทก์ได้ทราบคำสั่งดังกล่าวของศาลในวันยื่นคำฟ้องแล้ว จึงไม่จำเป็นที่ศาลจะต้องส่งคำสั่งให้โจทก์ทราบอีก การที่ศาลชั้นต้นมีคำสั่งให้โจทก์นำส่งหมายเรียกและสำเนาคำฟ้องให้จำเลยเอง แต่โจทก์กระทำเพียงเสียค่าธรรมเนียมในการส่งหมายให้จำเลยเท่านั้น มิได้นำส่งเอง จึงเป็นความผิดของโจทก์ที่ไม่ปฏิบัติตามคำสั่งศาล และเมื่อโจทก์มิได้เป็นผู้นำส่งหมายเรียกและสำเนาฟ้องด้วยตนเอง โจทก์จึงมีหน้าที่ต้องติดตามขวนขวายให้ได้ทราบผลการส่งหมายเอง ไม่จำเป็นที่ศาลจะต้องแจ้งผลการส่งหมายให้โจทก์ทราบอีก เมื่อโจทก์ไม่แถลงให้ศาลทราบว่าจะดำเนินการอย่างไรต่อไปภายในกำหนด 7 วัน นับแต่วันส่งหมายไม่ได้ตามที่ศาลได้มีคำสั่งไว้ จึงถือว่าโจทก์ทิ้งฟ้อง ศาลล่างทั้งสองสั่งจำหน่ายคดีของโจทก์ชอบแล้ว ฎีกาของโจทก์ฟังไม่ขึ้น"พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 148/2532นาง วัลลีย์ นนทวานิชโจทก์นาย ประจวบ โรจนพรจำเลย ป.วิ.พ. ม. 174, ม. 132ศาลชั้นต้นสั่งคำฟ้องของโจทก์ในวันเดียวกับที่โจทก์ยื่นคำฟ้องว่าให้โจทก์นำส่งหมายเรียกและสำเนาฟ้อง ถ้าส่งไม่ได้ให้แถลงภายใน7 วันนับแต่วันส่งไม่ได้ มิฉะนั้นให้ถือว่าทิ้งฟ้อง ทั้งคำขอท้ายฟ้องมีข้อความด้วยว่า โจทก์รอฟังคำสั่งอยู่ ถ้าไม่รอถือว่าทราบแล้ว ดังนี้ ถือว่าโจทก์ทราบคำสั่งศาลดังกล่าวในวันยื่นคำฟ้องแล้วไม่จำเป็นที่ศาลต้องส่งคำสั่งศาลให้โจทก์ทราบอีก และไม่จำเป็นที่ศาลจะต้องแจ้งผลการส่งหมายให้โจทก์ทราบด้วย เมื่อโจทก์ไม่แถลงให้ศาลทราบว่าจะดำเนินการอย่างไรต่อไปภายใน 7 วัน นับแต่วันส่งหมายไม่ได้ จึงถือว่าโจทก์ทิ้งฟ้องมูลคดีสืบเนื่องจากโจทก์ฟ้องเรียกค่าเสียหายจากจำเลยศาลชั้นต้นมีคำสั่งให้รับฟ้องโจทก์ และกำหนดวิธีการส่งหมายเรียกและสำเนาคำฟ้องให้จำเลยในวันเดียวกันว่า หากส่งไม่ได้ให้โจทก์แถลงภายใน 7 วันนับแต่วันส่งไม่ได้ มิฉะนั้นถือว่าโจทก์ทิ้งฟ้อง ต่อมาพนักงานส่งหมายรายงานว่าส่งหมายเรียกและสำเนาคำฟ้องให้จำเลยไม่ได้ เมื่อพ้นกำหนด 7 วันแล้ว ศาลชั้นต้นจึงมีคำสั่งว่า โจทก์ทิ้งฟ้อง จำหน่ายคดีจากสารบบความ โจทก์อุทธรณ์คำสั่งศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา 174(2) บัญญัติเหตุแห่งการทิ้งฟ้องและศาลมีอำนาจจำหน่ายคดีไว้ว่า "โจทก์เพิกเฉยไม่ดำเนินคดีภายในเวลาตามที่ศาลเห็นสมควรกำหนดไว้เพื่อการนั้น โดยได้ส่งคำสั่งให้แก่โจทก์โดยชอบแล้ว"ฉะนั้น เมื่อศาลชั้นต้นสั่งคำฟ้องของโจทก์ไว้แล้วว่า ให้โจทก์นำส่งหมายเรียกและสำเนาฟ้อง ถ้าส่งไม่ได้ให้แถลงภายใน 7 วัน นับแต่วันส่งไม่ได้ มิฉะนั้นให้ถือว่าทิ้งฟ้องโดยสั่งในวันเดียวกับที่โจทก์ยื่นคำฟ้อง และในคำขอท้ายคำฟ้องแพ่งมีข้อความด้วยว่าโจทก์รอฟังคำสั่งอยู่ ถ้าไม่รอถือว่าทราบแล้ว ดังนี้ต้องถือว่าโจทก์ได้ทราบคำสั่งดังกล่าวของศาลในวันยื่นคำฟ้องแล้ว จึงไม่จำเป็นที่ศาลจะต้องส่งคำสั่งให้โจทก์ทราบอีก การที่ศาลชั้นต้นมีคำสั่งให้โจทก์นำส่งหมายเรียกและสำเนาคำฟ้องให้จำเลยเอง แต่โจทก์กระทำเพียงเสียค่าธรรมเนียมในการส่งหมายให้จำเลยเท่านั้น มิได้นำส่งเอง จึงเป็นความผิดของโจทก์ที่ไม่ปฏิบัติตามคำสั่งศาล และเมื่อโจทก์มิได้เป็นผู้นำส่งหมายเรียกและสำเนาฟ้องด้วยตนเอง โจทก์จึงมีหน้าที่ต้องติดตามขวนขวายให้ได้ทราบผลการส่งหมายเอง ไม่จำเป็นที่ศาลจะต้องแจ้งผลการส่งหมายให้โจทก์ทราบอีก เมื่อโจทก์ไม่แถลงให้ศาลทราบว่าจะดำเนินการอย่างไรต่อไปภายในกำหนด 7 วัน นับแต่วันส่งหมายไม่ได้ตามที่ศาลได้มีคำสั่งไว้ จึงถือว่าโจทก์ทิ้งฟ้อง ศาลล่างทั้งสองสั่งจำหน่ายคดีของโจทก์ชอบแล้ว ฎีกาของโจทก์ฟังไม่ขึ้น"พิพากษายืน(สุนทร จันทรศักดิ์-ชูศักดิ์ บัณฑิตกุล-ครีภูมิ สุวรรณโรจน์)แหล่งที่มาเนติบัณฑิตยสภาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ