คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1695/2492หลักกฎหมาย: จำเลยถูกผู้ตายเอามือค้ำคอโดยจำเลยไม่ทราบว่าเป็นใคร เพราะอยู่ในที่มืดเมื่อจำเลยใช้ขวานฟันผู้ตายครั้งที่หนึ่งแล้ว ไม่ปรากฎว่าผู้ตายได้กระทำอะไรแก่จำเลยอีกเลย การที่จำเลยฟันครั้งที่สองอีกจนผู้ตายถึงตาย การกระทำของจำเลยจึงเป็นการเกินสมควรแก่เหตุ ต้องมีผิดตามมาตรา 251,53 ก.ม.ลักษณะอาญา.โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานฆ่านายเขียนตายโดยเจตนา จำเลยต่อสู้ว่าทำโดยป้องกันตัว ศาลชั้นต้นฟังว่า นายเขียนผู้ตายเมาสุราถือมีดและเอามือค้ำคอจำเลยโดยไม่ทราบว่าเป็นใคร จำเลยจึงได้ฟันนายเขียนเป็นการป้องแัน พอสมควรแก่เหตุ พิพากษายกฟ้อง ศาลอุทธรณ์ฟังว่าจำเลยมีความผิดฐานฆ่าคนตายโดยไม่เจตนา ให้จำคุก ๕ ปี โจทก์จำเลยฎีกา ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า จำเลยถูกนายเขียนเอามือค้ำคอโดยจำเลยไม่ทราบว่าเป็นใคร เมื่อจำเลยใช้ขวานฟันนายเขียนครั้งที่หนึ่งแล้วไม่ปรากฎว่านายเขียนได้ทำอะไรแก่จำเลยอีกเลย การที่จำเลยฟันนายเขียนครั้งที่ ๒ อีกจนนายเขียนถึงตาย การกระทำของจำเลย จึงเป็นการเกินสมควรแก่เหตุ พิพากษาแก้ว่า จำเลยมีผิดฐานฆ่าคนตายโดยไม่เจตนา ตามมาตรา ๒๕๑ ประกอบด้วย มาตรา ๕๓ จำคุก ๑ ปีแต่ให้รอการลงอาญาไว้ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1695/2492อัยยการสมุทรสงคราม นางเพี้ยน ประดับแก้วโจทก์นายป่วน เรไรร้องล. กฎหมายลักษณะอาญา ม. 249, ม. 251, ม. 53.จำเลยถูกผู้ตายเอามือค้ำคอโดยจำเลยไม่ทราบว่าเป็นใคร เพราะอยู่ในที่มืดเมื่อจำเลยใช้ขวานฟันผู้ตายครั้งที่หนึ่งแล้ว ไม่ปรากฎว่าผู้ตายได้กระทำอะไรแก่จำเลยอีกเลย การที่จำเลยฟันครั้งที่สองอีกจนผู้ตายถึงตาย การกระทำของจำเลยจึงเป็นการเกินสมควรแก่เหตุ ต้องมีผิดตามมาตรา 251,53 ก.ม.ลักษณะอาญา.โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานฆ่านายเขียนตายโดยเจตนา จำเลยต่อสู้ว่าทำโดยป้องกันตัว ศาลชั้นต้นฟังว่า นายเขียนผู้ตายเมาสุราถือมีดและเอามือค้ำคอจำเลยโดยไม่ทราบว่าเป็นใคร จำเลยจึงได้ฟันนายเขียนเป็นการป้องแัน พอสมควรแก่เหตุ พิพากษายกฟ้อง ศาลอุทธรณ์ฟังว่าจำเลยมีความผิดฐานฆ่าคนตายโดยไม่เจตนา ให้จำคุก ๕ ปี โจทก์จำเลยฎีกา ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า จำเลยถูกนายเขียนเอามือค้ำคอโดยจำเลยไม่ทราบว่าเป็นใคร เมื่อจำเลยใช้ขวานฟันนายเขียนครั้งที่หนึ่งแล้วไม่ปรากฎว่านายเขียนได้ทำอะไรแก่จำเลยอีกเลย การที่จำเลยฟันนายเขียนครั้งที่ ๒ อีกจนนายเขียนถึงตาย การกระทำของจำเลย จึงเป็นการเกินสมควรแก่เหตุ พิพากษาแก้ว่า จำเลยมีผิดฐานฆ่าคนตายโดยไม่เจตนา ตามมาตรา ๒๕๑ ประกอบด้วย มาตรา ๕๓ จำคุก ๑ ปีแต่ให้รอการลงอาญาไว้(มนูภันย์วิมลสาร-เลขวณิชธรรมวิทักษ์-มนูกิจวิมลอรรถ)ศาลจังหวัดสมุทรสงคราม - นายจิตต์ นิวาศะบุตร์ศาลอุทธรณ์ - หลวงวิเทศจรรยารักษ์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานฆ่านายเขียนตายโดยเจตนา จำเลยต่อสู้ว่าทำโดยป้องกันตัว ศาลชั้นต้นฟังว่า นายเขียนผู้ตายเมาสุราถือมีดและเอามือค้ำคอจำเลยโดยไม่ทราบว่าเป็นใคร จำเลยจึงได้ฟันนายเขียนเป็นการป้องแัน พอสมควรแก่เหตุ พิพากษายกฟ้อง ศาลอุทธรณ์ฟังว่าจำเลยมีความผิดฐานฆ่าคนตายโดยไม่เจตนา ให้จำคุก ๕ ปี โจทก์จำเลยฎีกา ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า จำเลยถูกนายเขียนเอามือค้ำคอโดยจำเลยไม่ทราบว่าเป็นใคร เมื่อจำเลยใช้ขวานฟันนายเขียนครั้งที่หนึ่งแล้วไม่ปรากฎว่านายเขียนได้ทำอะไรแก่จำเลยอีกเลย การที่จำเลยฟันนายเขียนครั้งที่ ๒ อีกจนนายเขียนถึงตาย การกระทำของจำเลย จึงเป็นการเกินสมควรแก่เหตุ พิพากษาแก้ว่า จำเลยมีผิดฐานฆ่าคนตายโดยไม่เจตนา ตามมาตรา ๒๕๑ ประกอบด้วย มาตรา ๕๓ จำคุก ๑ ปีแต่ให้รอการลงอาญาไว้ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1695/2492อัยยการสมุทรสงคราม นางเพี้ยน ประดับแก้วโจทก์นายป่วน เรไรร้องล. กฎหมายลักษณะอาญา ม. 249, ม. 251, ม. 53.จำเลยถูกผู้ตายเอามือค้ำคอโดยจำเลยไม่ทราบว่าเป็นใคร เพราะอยู่ในที่มืดเมื่อจำเลยใช้ขวานฟันผู้ตายครั้งที่หนึ่งแล้ว ไม่ปรากฎว่าผู้ตายได้กระทำอะไรแก่จำเลยอีกเลย การที่จำเลยฟันครั้งที่สองอีกจนผู้ตายถึงตาย การกระทำของจำเลยจึงเป็นการเกินสมควรแก่เหตุ ต้องมีผิดตามมาตรา 251,53 ก.ม.ลักษณะอาญา.โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานฆ่านายเขียนตายโดยเจตนา จำเลยต่อสู้ว่าทำโดยป้องกันตัว ศาลชั้นต้นฟังว่า นายเขียนผู้ตายเมาสุราถือมีดและเอามือค้ำคอจำเลยโดยไม่ทราบว่าเป็นใคร จำเลยจึงได้ฟันนายเขียนเป็นการป้องแัน พอสมควรแก่เหตุ พิพากษายกฟ้อง ศาลอุทธรณ์ฟังว่าจำเลยมีความผิดฐานฆ่าคนตายโดยไม่เจตนา ให้จำคุก ๕ ปี โจทก์จำเลยฎีกา ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า จำเลยถูกนายเขียนเอามือค้ำคอโดยจำเลยไม่ทราบว่าเป็นใคร เมื่อจำเลยใช้ขวานฟันนายเขียนครั้งที่หนึ่งแล้วไม่ปรากฎว่านายเขียนได้ทำอะไรแก่จำเลยอีกเลย การที่จำเลยฟันนายเขียนครั้งที่ ๒ อีกจนนายเขียนถึงตาย การกระทำของจำเลย จึงเป็นการเกินสมควรแก่เหตุ พิพากษาแก้ว่า จำเลยมีผิดฐานฆ่าคนตายโดยไม่เจตนา ตามมาตรา ๒๕๑ ประกอบด้วย มาตรา ๕๓ จำคุก ๑ ปีแต่ให้รอการลงอาญาไว้(มนูภันย์วิมลสาร-เลขวณิชธรรมวิทักษ์-มนูกิจวิมลอรรถ)ศาลจังหวัดสมุทรสงคราม - นายจิตต์ นิวาศะบุตร์ศาลอุทธรณ์ - หลวงวิเทศจรรยารักษ์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ