คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 59331หลักกฎหมาย: ความว่า จำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งว่า คดีถึงที่สุดแล้วตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 156 วรรคท้าย จึงไม่รับฎีกาจำเลยเห็นว่า การที่ศาลชั้นต้นมีคำสั่งยกคำร้องขออุทธรณ์อย่างคนอนาถาของจำเลย โดยเห็นว่าคดีไม่มีมูลจะอุทธรณ์อย่างคนอนาถาไม่จำเป็นต้องไต่สวนประเด็นว่าจำเลยยากจนจริงหรือไม่ เป็นการไม่ชอบ โปรดมีคำสั่งให้ยกคำสั่งของศาลชั้นต้นและให้ศาลชั้นต้นทำการไต่สวนคำร้องขออุทธรณ์อย่างคนอนาถาของจำเลยด้วย หมายเหตุ โจทก์ยังไม่ได้รับสำเนาคำร้อง ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยชำระเงินจำนวน 800,000 บาท พร้อมดอกเบี้ยร้อยละสิบห้าต่อปีนับแต่วันที่ 9 กรกฎาคม 2529 จนกว่าชำระเสร็จสิ้นแก่โจทก์ (นับถึงวันฟ้องต้องไม่เกิน 166,619.18 บาท)อันเป็นการไถ่ถอนที่ดินตามโฉนดเลขที่ 15976,15977(รายละเอียดตามฟ้อง) มิฉะนั้นให้บังคับทรัพย์สินอื่นของจำเลยชำระจนครบ จำเลยอุทธรณ์ พร้อมกับยื่นคำร้องขอดำเนินคดีอย่างคนอนาถาในชั้นอุทธรณ์ลงวันที่ 7 กรกฎาคม 2531 ศาลชั้นต้นมีคำสั่งในวันเดียวกันนั้นว่า พิเคราะห์อุทธรณ์ของจำเลยคดีไม่มีมูลจะอุทธรณ์อย่างคนอนาถา ไม่จำต้องไต่สวนในประเด็นว่าจำเลยผู้อุทธรณ์ยากจนหรือไม่ ยกคำร้อง กำหนดให้จำเลยวางเงินต่าง ๆ ชั้นศาลอุทธรณ์ภายในวันที่ 17 กรกฎาคม 2531 มิฉะนั้นถือว่าทิ้งอุทธรณ์ จำเลยยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่ง ศาลอุทธรณ์สั่งว่า พิเคราะห์แล้ว ศาลชั้นต้นมีคำสั่งยกคำร้องอุทธรณ์อย่างคนอนาถาของจำเลยเมื่อวันที่ 7 กรกฎาคม 2531 จำเลยยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่งศาลชั้นต้นเมื่อวันที่ 18 กรกฎาคม 2531 ซึ่งเป็นเวลาที่พ้นกำหนดระยะเวลาอุทธรณ์คำสั่งตามที่บัญญัติไว้ในประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 156 วรรคท้าย ศาลอุทธรณ์ไม่รับวินิจฉัย ให้ยกคำร้องอุทธรณ์คำสั่งของจำเลย จำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งดังกล่าวลงวันที่ 3 พฤษภาคม 2532(อันดับ 63) จำเลยจึงยื่นคำร้องนี้ ศาลชั้นต้นมีคำสั่งว่า จำเลยทราบคำสั่งไม่รับฎีกาเมื่อวันที่ 3 พฤษภาคม 2532 จำเลยยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่งที่ไม่รับฎีกาเกินกำหนดระยะเวลาตามกฎหมาย รวมสำนวนส่งศาลฎีกาเพื่อสั่ง (อันดับ 66) คำสั่ง พิเคราะห์แล้ว อุทธรณ์คำสั่งที่ศาลไม่รับฎีกาจะต้องยื่นต่อศาลภายใน 10 วันนับตั้งแต่วันที่ศาลมีคำสั่ง ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 234 ประกอบกับมาตรา 247 กรณีนี้ศาลมีคำสั่งไม่รับฎีกาเมื่อวันที่ 3 พฤษภาคม 2532 จำเลยยื่นคำร้องนี้เมื่อวันที่ 18 พฤษภาคม 2532 จึงเลยกำหนดแล้ว ยกคำร้อง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 1270/2532บริษัทเครดิตฟองซิเอร์ธรากร จำกัดโจทก์นางกาญจนาพร มินสาครจำเลยนางกาญจนาพร มินสาคร จำเลยผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.พ. ม. 234, ม. 247ความว่า จำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งว่า คดีถึงที่สุดแล้วตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 156 วรรคท้าย จึงไม่รับฎีกาจำเลยเห็นว่า การที่ศาลชั้นต้นมีคำสั่งยกคำร้องขออุทธรณ์อย่างคนอนาถาของจำเลย โดยเห็นว่าคดีไม่มีมูลจะอุทธรณ์อย่างคนอนาถาไม่จำเป็นต้องไต่สวนประเด็นว่าจำเลยยากจนจริงหรือไม่ เป็นการไม่ชอบ โปรดมีคำสั่งให้ยกคำสั่งของศาลชั้นต้นและให้ศาลชั้นต้นทำการไต่สวนคำร้องขออุทธรณ์อย่างคนอนาถาของจำเลยด้วย หมายเหตุ โจทก์ยังไม่ได้รับสำเนาคำร้อง ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยชำระเงินจำนวน 800,000 บาท พร้อมดอกเบี้ยร้อยละสิบห้าต่อปีนับแต่วันที่ 9 กรกฎาคม 2529 จนกว่าชำระเสร็จสิ้นแก่โจทก์ (นับถึงวันฟ้องต้องไม่เกิน 166,619.18 บาท)อันเป็นการไถ่ถอนที่ดินตามโฉนดเลขที่ 15976,15977(รายละเอียดตามฟ้อง) มิฉะนั้นให้บังคับทรัพย์สินอื่นของจำเลยชำระจนครบ จำเลยอุทธรณ์ พร้อมกับยื่นคำร้องขอดำเนินคดีอย่างคนอนาถาในชั้นอุทธรณ์ลงวันที่ 7 กรกฎาคม 2531 ศาลชั้นต้นมีคำสั่งในวันเดียวกันนั้นว่า พิเคราะห์อุทธรณ์ของจำเลยคดีไม่มีมูลจะอุทธรณ์อย่างคนอนาถา ไม่จำต้องไต่สวนในประเด็นว่าจำเลยผู้อุทธรณ์ยากจนหรือไม่ ยกคำร้อง กำหนดให้จำเลยวางเงินต่าง ๆ ชั้นศาลอุทธรณ์ภายในวันที่ 17 กรกฎาคม 2531 มิฉะนั้นถือว่าทิ้งอุทธรณ์ จำเลยยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่ง ศาลอุทธรณ์สั่งว่า พิเคราะห์แล้ว ศาลชั้นต้นมีคำสั่งยกคำร้องอุทธรณ์อย่างคนอนาถาของจำเลยเมื่อวันที่ 7 กรกฎาคม 2531 จำเลยยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่งศาลชั้นต้นเมื่อวันที่ 18 กรกฎาคม 2531 ซึ่งเป็นเวลาที่พ้นกำหนดระยะเวลาอุทธรณ์คำสั่งตามที่บัญญัติไว้ในประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 156 วรรคท้าย ศาลอุทธรณ์ไม่รับวินิจฉัย ให้ยกคำร้องอุทธรณ์คำสั่งของจำเลย จำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งดังกล่าวลงวันที่ 3 พฤษภาคม 2532(อันดับ 63) จำเลยจึงยื่นคำร้องนี้ ศาลชั้นต้นมีคำสั่งว่า จำเลยทราบคำสั่งไม่รับฎีกาเมื่อวันที่ 3 พฤษภาคม 2532 จำเลยยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่งที่ไม่รับฎีกาเกินกำหนดระยะเวลาตามกฎหมาย รวมสำนวนส่งศาลฎีกาเพื่อสั่ง (อันดับ 66) คำสั่ง พิเคราะห์แล้ว อุทธรณ์คำสั่งที่ศาลไม่รับฎีกาจะต้องยื่นต่อศาลภายใน 10 วันนับตั้งแต่วันที่ศาลมีคำสั่ง ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 234 ประกอบกับมาตรา 247 กรณีนี้ศาลมีคำสั่งไม่รับฎีกาเมื่อวันที่ 3 พฤษภาคม 2532 จำเลยยื่นคำร้องนี้เมื่อวันที่ 18 พฤษภาคม 2532 จึงเลยกำหนดแล้ว ยกคำร้อง(นิเวศน์ คำผอง-ประชา บุญวนิช-บุญส่ง วรรณกลาง)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 1270/2532บริษัทเครดิตฟองซิเอร์ธรากร จำกัดโจทก์นางกาญจนาพร มินสาครจำเลยนางกาญจนาพร มินสาคร จำเลยผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.พ. ม. 234, ม. 247ความว่า จำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งว่า คดีถึงที่สุดแล้วตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 156 วรรคท้าย จึงไม่รับฎีกาจำเลยเห็นว่า การที่ศาลชั้นต้นมีคำสั่งยกคำร้องขออุทธรณ์อย่างคนอนาถาของจำเลย โดยเห็นว่าคดีไม่มีมูลจะอุทธรณ์อย่างคนอนาถาไม่จำเป็นต้องไต่สวนประเด็นว่าจำเลยยากจนจริงหรือไม่ เป็นการไม่ชอบ โปรดมีคำสั่งให้ยกคำสั่งของศาลชั้นต้นและให้ศาลชั้นต้นทำการไต่สวนคำร้องขออุทธรณ์อย่างคนอนาถาของจำเลยด้วย หมายเหตุ โจทก์ยังไม่ได้รับสำเนาคำร้อง ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยชำระเงินจำนวน 800,000 บาท พร้อมดอกเบี้ยร้อยละสิบห้าต่อปีนับแต่วันที่ 9 กรกฎาคม 2529 จนกว่าชำระเสร็จสิ้นแก่โจทก์ (นับถึงวันฟ้องต้องไม่เกิน 166,619.18 บาท)อันเป็นการไถ่ถอนที่ดินตามโฉนดเลขที่ 15976,15977(รายละเอียดตามฟ้อง) มิฉะนั้นให้บังคับทรัพย์สินอื่นของจำเลยชำระจนครบ จำเลยอุทธรณ์ พร้อมกับยื่นคำร้องขอดำเนินคดีอย่างคนอนาถาในชั้นอุทธรณ์ลงวันที่ 7 กรกฎาคม 2531 ศาลชั้นต้นมีคำสั่งในวันเดียวกันนั้นว่า พิเคราะห์อุทธรณ์ของจำเลยคดีไม่มีมูลจะอุทธรณ์อย่างคนอนาถา ไม่จำต้องไต่สวนในประเด็นว่าจำเลยผู้อุทธรณ์ยากจนหรือไม่ ยกคำร้อง กำหนดให้จำเลยวางเงินต่าง ๆ ชั้นศาลอุทธรณ์ภายในวันที่ 17 กรกฎาคม 2531 มิฉะนั้นถือว่าทิ้งอุทธรณ์ จำเลยยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่ง ศาลอุทธรณ์สั่งว่า พิเคราะห์แล้ว ศาลชั้นต้นมีคำสั่งยกคำร้องอุทธรณ์อย่างคนอนาถาของจำเลยเมื่อวันที่ 7 กรกฎาคม 2531 จำเลยยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่งศาลชั้นต้นเมื่อวันที่ 18 กรกฎาคม 2531 ซึ่งเป็นเวลาที่พ้นกำหนดระยะเวลาอุทธรณ์คำสั่งตามที่บัญญัติไว้ในประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 156 วรรคท้าย ศาลอุทธรณ์ไม่รับวินิจฉัย ให้ยกคำร้องอุทธรณ์คำสั่งของจำเลย จำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งดังกล่าวลงวันที่ 3 พฤษภาคม 2532(อันดับ 63) จำเลยจึงยื่นคำร้องนี้ ศาลชั้นต้นมีคำสั่งว่า จำเลยทราบคำสั่งไม่รับฎีกาเมื่อวันที่ 3 พฤษภาคม 2532 จำเลยยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่งที่ไม่รับฎีกาเกินกำหนดระยะเวลาตามกฎหมาย รวมสำนวนส่งศาลฎีกาเพื่อสั่ง (อันดับ 66) คำสั่ง พิเคราะห์แล้ว อุทธรณ์คำสั่งที่ศาลไม่รับฎีกาจะต้องยื่นต่อศาลภายใน 10 วันนับตั้งแต่วันที่ศาลมีคำสั่ง ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 234 ประกอบกับมาตรา 247 กรณีนี้ศาลมีคำสั่งไม่รับฎีกาเมื่อวันที่ 3 พฤษภาคม 2532 จำเลยยื่นคำร้องนี้เมื่อวันที่ 18 พฤษภาคม 2532 จึงเลยกำหนดแล้ว ยกคำร้อง(นิเวศน์ คำผอง-ประชา บุญวนิช-บุญส่ง วรรณกลาง)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ