คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1133/2510หลักกฎหมาย: เอกสารของคู่ความที่แนบท้ายคำแถลงการณ์ซึ่งยื่นในชั้นศาลอุทธรณ์มิใช่พยานหลักฐานที่ได้อ้างและยื่นต่อศาลโดยถูกต้องตามกระบวนพิจารณาศาลฎีกาย่อมไม่รับวินิจฉัยลูกหนี้ทำหนังสือรับรองต่อเจ้าหนี้ว่าจะชำระหนี้ให้ภายในกำหนด 1 เดือน ดังนี้ เป็นหนังสือที่ลูกหนี้ทำขึ้นฝ่ายเดียวให้แก่เจ้าหนี้เพื่อเป็นหลักฐานการรับสภาพหนี้ของลูกหนี้ ไม่ใช่ลูกหนี้และเจ้าหนี้ตกลงกันใหม่ที่จะให้ผู้ค้ำประกันพ้นจากฐานะผู้ค้ำประกันโจทก์ฟ้องว่า จำเลยที่ 1 กู้เงินโจทก์เป็นเงิน 6,500 บาท โดยจำเลยที่ 2 เป็นผู้ค้ำประกัน ครบกำหนดไม่ชำระ ขอให้จำเลยชำระต้นเงินและดอกเบี้ยร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีนับแต่วันฟ้องจนกว่าชำระเสร็จจำเลยให้การว่า จำเลยที่ 1 ซื้อเชื่อเครื่องชั่งจากโจทก์ โจทก์เอาสัญญากู้ฉบับที่ฟ้องให้จำเลยที่ 1 ลงชื่อไม่ได้กรอกข้อความและให้จำเลยที่ 2 เป็นผู้ค้ำประกัน ตกลงว่าถ้าไม่ได้ชำระให้โจทก์กรอกเงินตามราคาเครื่องชั่งในสัญญานั้น จำเลยชำระเงินแล้วคงขาด 100 บาท โจทก์โกรธได้พิมพ์ข้อความในสัญญากู้เป็น 6,500 บาทศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยทั้งสองใช้เงินต้น 6,500 บาท และดอกเบี้ยอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีนับแต่วันกู้จนกว่าชำระเสร็จจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า จำเลยที่ 1 กู้เงินโจทก์โดยจำเลยที่ 2 เป็นผู้ค้ำประกันจริงที่จำเลยขอให้ศาลฎีการับเอกสารซึ่งแนบท้ายคำแถลงการณ์ที่ยื่นต่อศาลอุทธรณ์เข้าสู่การพิจารณาของศาลฎีกานั้น เอกสารดังกล่าวมิใช่พยานหลักฐานที่จำเลยได้อ้างและยื่นต่อศาลโดยถูกต้องตามกระบวนพิจารณา ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัยหนังสือที่จำเลยที่ 1 ได้ทำรับรองว่าจะชำระเงินให้โจทก์ภายในกำหนด 1 เดือนนั้น เป็นเอกสารที่จำเลยที่ 1 ทำขึ้นฝ่ายเดียวให้แก่โจทก์เป็นหลักฐานการรับสภาพหนี้เงินที่จำเลยที่ 1 กู้ไปจากโจทก์ไม่มีข้อความว่าโจทก์จำเลยตกลงกันใหม่ให้จำเลยที่ 2 พ้นจากการผูกพันในฐานะผู้ค้ำประกันเงินกู้ จำเลยที่ 2 จึงยังผูกพันตามสัญญาค้ำประกันพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1133/2510นายธนาการ แซ่เตียโจทก์นายบุญธรรม อารีรมย์ ที่ 1 นายประสพ กองกาญจน์ ที่ 2จำเลย ป.พ.พ. ม. 172, ม. 698, ม. 700 ป.วิ.พ. ม. 87, ม. 88เอกสารของคู่ความที่แนบท้ายคำแถลงการณ์ซึ่งยื่นในชั้นศาลอุทธรณ์มิใช่พยานหลักฐานที่ได้อ้างและยื่นต่อศาลโดยถูกต้องตามกระบวนพิจารณาศาลฎีกาย่อมไม่รับวินิจฉัยลูกหนี้ทำหนังสือรับรองต่อเจ้าหนี้ว่าจะชำระหนี้ให้ภายในกำหนด 1 เดือน ดังนี้ เป็นหนังสือที่ลูกหนี้ทำขึ้นฝ่ายเดียวให้แก่เจ้าหนี้เพื่อเป็นหลักฐานการรับสภาพหนี้ของลูกหนี้ ไม่ใช่ลูกหนี้และเจ้าหนี้ตกลงกันใหม่ที่จะให้ผู้ค้ำประกันพ้นจากฐานะผู้ค้ำประกันโจทก์ฟ้องว่า จำเลยที่ 1 กู้เงินโจทก์เป็นเงิน 6,500 บาท โดยจำเลยที่ 2 เป็นผู้ค้ำประกัน ครบกำหนดไม่ชำระ ขอให้จำเลยชำระต้นเงินและดอกเบี้ยร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีนับแต่วันฟ้องจนกว่าชำระเสร็จจำเลยให้การว่า จำเลยที่ 1 ซื้อเชื่อเครื่องชั่งจากโจทก์ โจทก์เอาสัญญากู้ฉบับที่ฟ้องให้จำเลยที่ 1 ลงชื่อไม่ได้กรอกข้อความและให้จำเลยที่ 2 เป็นผู้ค้ำประกัน ตกลงว่าถ้าไม่ได้ชำระให้โจทก์กรอกเงินตามราคาเครื่องชั่งในสัญญานั้น จำเลยชำระเงินแล้วคงขาด 100 บาท โจทก์โกรธได้พิมพ์ข้อความในสัญญากู้เป็น 6,500 บาทศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยทั้งสองใช้เงินต้น 6,500 บาท และดอกเบี้ยอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีนับแต่วันกู้จนกว่าชำระเสร็จจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า จำเลยที่ 1 กู้เงินโจทก์โดยจำเลยที่ 2 เป็นผู้ค้ำประกันจริงที่จำเลยขอให้ศาลฎีการับเอกสารซึ่งแนบท้ายคำแถลงการณ์ที่ยื่นต่อศาลอุทธรณ์เข้าสู่การพิจารณาของศาลฎีกานั้น เอกสารดังกล่าวมิใช่พยานหลักฐานที่จำเลยได้อ้างและยื่นต่อศาลโดยถูกต้องตามกระบวนพิจารณา ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัยหนังสือที่จำเลยที่ 1 ได้ทำรับรองว่าจะชำระเงินให้โจทก์ภายในกำหนด 1 เดือนนั้น เป็นเอกสารที่จำเลยที่ 1 ทำขึ้นฝ่ายเดียวให้แก่โจทก์เป็นหลักฐานการรับสภาพหนี้เงินที่จำเลยที่ 1 กู้ไปจากโจทก์ไม่มีข้อความว่าโจทก์จำเลยตกลงกันใหม่ให้จำเลยที่ 2 พ้นจากการผูกพันในฐานะผู้ค้ำประกันเงินกู้ จำเลยที่ 2 จึงยังผูกพันตามสัญญาค้ำประกันพิพากษายืน(จินตา บุณยอาคม-สวิง ลัดพลี-สว่าง ภูวะปัจฉิม)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยที่ 1 กู้เงินโจทก์เป็นเงิน 6,500 บาท โดยจำเลยที่ 2 เป็นผู้ค้ำประกัน ครบกำหนดไม่ชำระ ขอให้จำเลยชำระต้นเงินและดอกเบี้ยร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีนับแต่วันฟ้องจนกว่าชำระเสร็จจำเลยให้การว่า จำเลยที่ 1 ซื้อเชื่อเครื่องชั่งจากโจทก์ โจทก์เอาสัญญากู้ฉบับที่ฟ้องให้จำเลยที่ 1 ลงชื่อไม่ได้กรอกข้อความและให้จำเลยที่ 2 เป็นผู้ค้ำประกัน ตกลงว่าถ้าไม่ได้ชำระให้โจทก์กรอกเงินตามราคาเครื่องชั่งในสัญญานั้น จำเลยชำระเงินแล้วคงขาด 100 บาท โจทก์โกรธได้พิมพ์ข้อความในสัญญากู้เป็น 6,500 บาทศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยทั้งสองใช้เงินต้น 6,500 บาท และดอกเบี้ยอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีนับแต่วันกู้จนกว่าชำระเสร็จจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า จำเลยที่ 1 กู้เงินโจทก์โดยจำเลยที่ 2 เป็นผู้ค้ำประกันจริงที่จำเลยขอให้ศาลฎีการับเอกสารซึ่งแนบท้ายคำแถลงการณ์ที่ยื่นต่อศาลอุทธรณ์เข้าสู่การพิจารณาของศาลฎีกานั้น เอกสารดังกล่าวมิใช่พยานหลักฐานที่จำเลยได้อ้างและยื่นต่อศาลโดยถูกต้องตามกระบวนพิจารณา ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัยหนังสือที่จำเลยที่ 1 ได้ทำรับรองว่าจะชำระเงินให้โจทก์ภายในกำหนด 1 เดือนนั้น เป็นเอกสารที่จำเลยที่ 1 ทำขึ้นฝ่ายเดียวให้แก่โจทก์เป็นหลักฐานการรับสภาพหนี้เงินที่จำเลยที่ 1 กู้ไปจากโจทก์ไม่มีข้อความว่าโจทก์จำเลยตกลงกันใหม่ให้จำเลยที่ 2 พ้นจากการผูกพันในฐานะผู้ค้ำประกันเงินกู้ จำเลยที่ 2 จึงยังผูกพันตามสัญญาค้ำประกันพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1133/2510นายธนาการ แซ่เตียโจทก์นายบุญธรรม อารีรมย์ ที่ 1 นายประสพ กองกาญจน์ ที่ 2จำเลย ป.พ.พ. ม. 172, ม. 698, ม. 700 ป.วิ.พ. ม. 87, ม. 88เอกสารของคู่ความที่แนบท้ายคำแถลงการณ์ซึ่งยื่นในชั้นศาลอุทธรณ์มิใช่พยานหลักฐานที่ได้อ้างและยื่นต่อศาลโดยถูกต้องตามกระบวนพิจารณาศาลฎีกาย่อมไม่รับวินิจฉัยลูกหนี้ทำหนังสือรับรองต่อเจ้าหนี้ว่าจะชำระหนี้ให้ภายในกำหนด 1 เดือน ดังนี้ เป็นหนังสือที่ลูกหนี้ทำขึ้นฝ่ายเดียวให้แก่เจ้าหนี้เพื่อเป็นหลักฐานการรับสภาพหนี้ของลูกหนี้ ไม่ใช่ลูกหนี้และเจ้าหนี้ตกลงกันใหม่ที่จะให้ผู้ค้ำประกันพ้นจากฐานะผู้ค้ำประกันโจทก์ฟ้องว่า จำเลยที่ 1 กู้เงินโจทก์เป็นเงิน 6,500 บาท โดยจำเลยที่ 2 เป็นผู้ค้ำประกัน ครบกำหนดไม่ชำระ ขอให้จำเลยชำระต้นเงินและดอกเบี้ยร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีนับแต่วันฟ้องจนกว่าชำระเสร็จจำเลยให้การว่า จำเลยที่ 1 ซื้อเชื่อเครื่องชั่งจากโจทก์ โจทก์เอาสัญญากู้ฉบับที่ฟ้องให้จำเลยที่ 1 ลงชื่อไม่ได้กรอกข้อความและให้จำเลยที่ 2 เป็นผู้ค้ำประกัน ตกลงว่าถ้าไม่ได้ชำระให้โจทก์กรอกเงินตามราคาเครื่องชั่งในสัญญานั้น จำเลยชำระเงินแล้วคงขาด 100 บาท โจทก์โกรธได้พิมพ์ข้อความในสัญญากู้เป็น 6,500 บาทศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยทั้งสองใช้เงินต้น 6,500 บาท และดอกเบี้ยอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีนับแต่วันกู้จนกว่าชำระเสร็จจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า จำเลยที่ 1 กู้เงินโจทก์โดยจำเลยที่ 2 เป็นผู้ค้ำประกันจริงที่จำเลยขอให้ศาลฎีการับเอกสารซึ่งแนบท้ายคำแถลงการณ์ที่ยื่นต่อศาลอุทธรณ์เข้าสู่การพิจารณาของศาลฎีกานั้น เอกสารดังกล่าวมิใช่พยานหลักฐานที่จำเลยได้อ้างและยื่นต่อศาลโดยถูกต้องตามกระบวนพิจารณา ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัยหนังสือที่จำเลยที่ 1 ได้ทำรับรองว่าจะชำระเงินให้โจทก์ภายในกำหนด 1 เดือนนั้น เป็นเอกสารที่จำเลยที่ 1 ทำขึ้นฝ่ายเดียวให้แก่โจทก์เป็นหลักฐานการรับสภาพหนี้เงินที่จำเลยที่ 1 กู้ไปจากโจทก์ไม่มีข้อความว่าโจทก์จำเลยตกลงกันใหม่ให้จำเลยที่ 2 พ้นจากการผูกพันในฐานะผู้ค้ำประกันเงินกู้ จำเลยที่ 2 จึงยังผูกพันตามสัญญาค้ำประกันพิพากษายืน(จินตา บุณยอาคม-สวิง ลัดพลี-สว่าง ภูวะปัจฉิม)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ