phoneee/thai-legal-corpus huggingface dataset:
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2690/2535หลักกฎหมาย: โจทก์บรรยายฟ้องว่าจำเลยเจตนาเพื่อมิให้โจทก์ซึ่งเป็นเจ้าหนี้ตามคำพิพากษาคดีแพ่งซึ่งได้ใช้สิทธิทางศาลโดยชอบแล้วได้รับชำระหนี้ทั้งหมดหรือแต่บางส่วน ได้โอนสิทธิการเช่าโทรศัพท์ของจำเลยให้แก่ผู้มีชื่อ ทำให้โจทก์ได้รับความเสียหายไม่ได้รับชำระหนี้ตามคำพิพากษา เป็นคำฟ้องที่สมบูรณ์มีความหมายชัดแจ้งแล้วว่า จำเลยได้รู้อยู่แล้วว่าโจทก์ได้ใช้สิทธิทางศาลแล้ว ซึ่งครบองค์ประกอบแห่งความผิด ตาม ป.อ. มาตรา 350 เป็นฟ้องที่ชอบด้วย ป.วิ.อ. มาตรา 158(5) โจทก์อุทธรณ์ปัญหาข้อกฎหมายซึ่งศาลชั้นต้นยังไม่ได้วินิจฉัยปัญหาข้อเท็จจริงอันเป็นสาระสำคัญในประเด็น ศาลอุทธรณ์มีอำนาจสั่งให้ศาลชั้นต้นพิจารณาปัญหาข้อเท็จจริงแล้วพิพากษาไปตามรูปคดีตาม ป.วิ.พ. มาตรา 240(3) ประกอบด้วย ป.วิ.อ. มาตรา 15. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2690/2535นางสาว กฤษณา กุล ธรรม โยธินโจทก์นางสาว ณิศาพร หรือ ชื่นสุข หรือ ตุ๊ ระดิ่ง หินจำเลย ป.วิ.พ. ม. 240 (3) ป.วิ.อ. ม. 15, ม. 158โจทก์บรรยายฟ้องว่าจำเลยเจตนาเพื่อมิให้โจทก์ซึ่งเป็นเจ้าหนี้ตามคำพิพากษาคดีแพ่งซึ่งได้ใช้สิทธิทางศาลโดยชอบแล้วได้รับชำระหนี้ทั้งหมดหรือแต่บางส่วน ได้โอนสิทธิการเช่าโทรศัพท์ของจำเลยให้แก่ผู้มีชื่อ ทำให้โจทก์ได้รับความเสียหายไม่ได้รับชำระหนี้ตามคำพิพากษา เป็นคำฟ้องที่สมบูรณ์มีความหมายชัดแจ้งแล้วว่า จำเลยได้รู้อยู่แล้วว่าโจทก์ได้ใช้สิทธิทางศาลแล้ว ซึ่งครบองค์ประกอบแห่งความผิด ตาม ป.อ. มาตรา 350 เป็นฟ้องที่ชอบด้วย ป.วิ.อ. มาตรา 158(5) โจทก์อุทธรณ์ปัญหาข้อกฎหมายซึ่งศาลชั้นต้นยังไม่ได้วินิจฉัยปัญหาข้อเท็จจริงอันเป็นสาระสำคัญในประเด็น ศาลอุทธรณ์มีอำนาจสั่งให้ศาลชั้นต้นพิจารณาปัญหาข้อเท็จจริงแล้วพิพากษาไปตามรูปคดีตาม ป.วิ.พ. มาตรา 240(3) ประกอบด้วย ป.วิ.อ. มาตรา 15.(ชลิต ประไพศาล-อากาศ บำรุงชีพ-ดำรุพงศ์ อิศรางกูร ณ อยุธยา)แหล่งที่มาสำนักงานส่งเสริมงานตุลาการแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2690/2535นางสาว กฤษณา กุล ธรรม โยธินโจทก์นางสาว ณิศาพร หรือ ชื่นสุข หรือ ตุ๊ ระดิ่ง หินจำเลย ป.วิ.พ. ม. 240 (3) ป.วิ.อ. ม. 15, ม. 158โจทก์บรรยายฟ้องว่าจำเลยเจตนาเพื่อมิให้โจทก์ซึ่งเป็นเจ้าหนี้ตามคำพิพากษาคดีแพ่งซึ่งได้ใช้สิทธิทางศาลโดยชอบแล้วได้รับชำระหนี้ทั้งหมดหรือแต่บางส่วน ได้โอนสิทธิการเช่าโทรศัพท์ของจำเลยให้แก่ผู้มีชื่อ ทำให้โจทก์ได้รับความเสียหายไม่ได้รับชำระหนี้ตามคำพิพากษา เป็นคำฟ้องที่สมบูรณ์มีความหมายชัดแจ้งแล้วว่า จำเลยได้รู้อยู่แล้วว่าโจทก์ได้ใช้สิทธิทางศาลแล้ว ซึ่งครบองค์ประกอบแห่งความผิด ตาม ป.อ. มาตรา 350 เป็นฟ้องที่ชอบด้วย ป.วิ.อ. มาตรา 158(5) โจทก์อุทธรณ์ปัญหาข้อกฎหมายซึ่งศาลชั้นต้นยังไม่ได้วินิจฉัยปัญหาข้อเท็จจริงอันเป็นสาระสำคัญในประเด็น ศาลอุทธรณ์มีอำนาจสั่งให้ศาลชั้นต้นพิจารณาปัญหาข้อเท็จจริงแล้วพิพากษาไปตามรูปคดีตาม ป.วิ.พ. มาตรา 240(3) ประกอบด้วย ป.วิ.อ. มาตรา 15.(ชลิต ประไพศาล-อากาศ บำรุงชีพ-ดำรุพงศ์ อิศรางกูร ณ อยุธยา)แหล่งที่มาสำนักงานส่งเสริมงานตุลาการแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คําสั่งกรมบังคับคดีที่ 102/2540เรื่อง การเสนอรายงานการยึดทรัพย์----------------- เพื่อให้การปฏิบัติหน้าที่ของเจ้าพนักงานบังคับคดีทั้งในส่วนกลางและส่วนภูมิภาค เป็นไปด้วยความเรียบร้อย รวดเร็ว และมีประสิทธิภาพยิ่งขึ้น จึงให้ยกเลิกคําสั่งกรมบังคับคดี ที่ 497/2539 เรื่อง การเสนอรายงานการยึดทรัพย์ ลงวันที่ 4 ตุลาคม 2539 และให้ใช้ความใหม่ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ เมื่อเจ้าพนักงานบังคับคดีออกไปทําการยึดทรัพย์มาแล้ว ให้เจ้าพนักงานบังคับคดีรีบเสนอ รายงานการยึดทรัพย์และบัญชียึดทรัพย์ต่อหัวหน้ากลุ่ม ผู้อํานวยการกอง ผู้อํานวยการสํานักงานบังคับคดีและ วางทรัพย์ภูมิภาค หรือหัวหน้าสํานักงานบังคับคดีจังหวัด ในวันที่ออกไปยึดทรัพย์นั้นหรืออย่างช้าในวันรุ่งขึ้น หากมีเหตุขัดข้องจําเป็นไม่อาจเสนอได้ภายในกําหนดเวลาดังกล่าวให้รายงานเหตุขัดข้องไปพร้อมด้วย หลังจาก ผู้บังคับบัญชาดังกล่าวมีคําสั่งในรายงานการยึดทรัพย์แล้ว ให้เจ้าพนักงานบังคับคดีรีบดําเนินการแจ้งการยึดเพื่อให้ การยึดมีผลตามกฎหมายในวันที่ผู้บังคับบัญชาดังกล่าวมีคําสั่งหรืออย่างช้าในวันรุ่งขึ้นข้อ ๒ ให้เจ้าพนักงานบังคับคดีติดตามผลการดาเนินงานแจ้งการ ตามข้อ 1 และดําเนินการ ต่าง ๆ เช่น จัดการให้ได้มาซึ่งเอกสารสิทธิ์ หรือสําเนาเอกสารสิทธิดังกล่าว หรือการอื่นใดเพื่อให้การยึดมีผล ตามกฎหมายทุก ๆ ระยะเวลา 7 วัน เมื่อการยึดมีผลตามกฎหมายแล้วให้เจ้าพนักงานบังคับคดีรีบดําเนินการ รายงานการยึดทรัพย์และบัญชียึดทรัพย์ดังกล่าว พร้อมกับขอให้ศาลมีคําสั่งอนุญาตให้ขายทอดตลาดทรัพย์ที่ยึดนั้น ภายใน 5 วัน เว้นแต่มีความจําเป็นไม่อาจดําเนินการได้ภายในกําหนดระยะเวลาดังกล่าวให้รายงานความจําเป็น นั้นตามลําดับชั้นไปยังอธิบดีหรือรองอธิบดีผู้ที่ได้รับมอบหมายจากอธิบดีภายใน 3 วัน นับจากวันที่มีความจําเป็น ดังกล่าวข้อ ๓ ให้หัวหน้ากลุ่ม ผู้อํานวยการกอง ผู้อํานวยการสํานักงานบังคับคดีและวางทรัพย์ภูมิภาค หรือหัวหน้าสํานักงานบังคับคดีจังหวัด ควบคุมดูแลให้เจ้าพนักงานบังคับคดีปฏิบัติตามข้อ 1 และข้อ 2โดยเคร่งครัดและให้จัดทําสมุดบัญชีควบคุมการจ่ายสํานวนบังคับคดีแพ่งที่ได้รับมอบหมายให้แก่เจ้าพนักงานบังคับคดีภายใต้บังคับบัญชาของตน เพื่อใช้ในการตรวจสอบและควบคุมการปฏิบัติหน้าที่ของเจ้าพนักงานบังคับคดีดังกล่าว ทั้งนี้ ตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไปผู้มีอํานาจลงนาม - สั่ง ณ วันที่ 4 มีนาคม พ.ศ. 2540 (นายวัฒนชัย โชติชูตระกูล) อธิบดีกรมบังคับคดี
ประกาศกระทรวงอุตสาหกรรมฉบับที่ 4573 (พ.ศ. 2556)ออกตามความในพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมพ.ศ. 2511เรื่อง กําหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมวัสดุเชื่อมสิ้นเปลือง เล่ม 4 เงื่อนไขเทคนิคการส่งมอบสําหรับวัสดุเติมและฟลักซ์ - ประเภทวัสดุเชื่อมมิติ เกณฑ์ความคลาดเคลื่อน และการแสดงเครื่องหมาย-----------------------------อื่นๆ - อาศัยอํานาจตามความในมาตรา 15 แห่งพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม พ.ศ. 2511รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมออกประกาศกําหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม วัสดุเชื่อมสิ้นเปลือง เล่ม 4 เงื่อนไขเทคนิคการส่งมอบสําหรับวัสดุเติมและฟลักซ์ - ประเภทวัสดุเชื่อมมิติ เกณฑ์ความคลาดเคลื่อน และการแสดงเครื่องหมาย มาตรฐานเลขที่ มอก.2579 เล่ม 4 - 2556 ไว้ ดังมีรายการละเอียดต่อท้ายประกาศนี้ ทั้งนี้ ให้มีผลตั้งแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษา เป็นต้นไปผู้มีอํานาจลงนาม - ประกาศ ณ วันที่ 16 ตุลาคม พ.ศ. 2556 ประเสริฐ บุญชัยสุขรัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 6622/2537หลักกฎหมาย: จำเลยใช้อุบายว่าจะให้เงินแก่ผู้ตายอายุ 16 ปีลวงให้ผู้ตายตามไปและปล่อยให้ผู้ตายอยู่กับชาย 2 คน ซึ่งเป็นพวกของจำเลยโดยเห็นแก่เงินซึ่งชายทั้งสองจะมอบให้แก่จำเลยเป็นการตอบแทน จำเลยจึงมีความผิดฐานพรากผู้เยาว์อายุกว่าสิบห้าปีแต่ไม่เกินสิบแปดปี โดยผู้เยาว์ไม่เต็มใจไปด้วยเพื่อค้ากำไร ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 6622/2537พนักงานอัยการจังหวัดนครราชสีมาโจทก์นายเขียว สวนไธสงจำเลย ป.อ. ม. 318 วรรคสามจำเลยใช้อุบายว่าจะให้เงินแก่ผู้ตายอายุ 16 ปีลวงให้ผู้ตายตามไปและปล่อยให้ผู้ตายอยู่กับชาย 2 คน ซึ่งเป็นพวกของจำเลยโดยเห็นแก่เงินซึ่งชายทั้งสองจะมอบให้แก่จำเลยเป็นการตอบแทน จำเลยจึงมีความผิดฐานพรากผู้เยาว์อายุกว่าสิบห้าปีแต่ไม่เกินสิบแปดปี โดยผู้เยาว์ไม่เต็มใจไปด้วยเพื่อค้ากำไร(สมมาตร พรหมานุกูล-จองทรัพย์ เที่ยงธรรม-ทองเลื่อน พูลพิพัฒน์)ศาลจังหวัดนครราชสีมา - นายสุเมธ กำพลรัตน์ศาลอุทธรณ์ภาค ๑ - นายองอาจ โรจนสุพจน์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 6622/2537พนักงานอัยการจังหวัดนครราชสีมาโจทก์นายเขียว สวนไธสงจำเลย ป.อ. ม. 318 วรรคสามจำเลยใช้อุบายว่าจะให้เงินแก่ผู้ตายอายุ 16 ปีลวงให้ผู้ตายตามไปและปล่อยให้ผู้ตายอยู่กับชาย 2 คน ซึ่งเป็นพวกของจำเลยโดยเห็นแก่เงินซึ่งชายทั้งสองจะมอบให้แก่จำเลยเป็นการตอบแทน จำเลยจึงมีความผิดฐานพรากผู้เยาว์อายุกว่าสิบห้าปีแต่ไม่เกินสิบแปดปี โดยผู้เยาว์ไม่เต็มใจไปด้วยเพื่อค้ากำไร(สมมาตร พรหมานุกูล-จองทรัพย์ เที่ยงธรรม-ทองเลื่อน พูลพิพัฒน์)ศาลจังหวัดนครราชสีมา - นายสุเมธ กำพลรัตน์ศาลอุทธรณ์ภาค ๑ - นายองอาจ โรจนสุพจน์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4620/2536หลักกฎหมาย: (สมศักดิ์ วิธุรัติ - สมพงษ์ สนธิเณร - อัครวิทย์ สุมาวงศ์)ศาลจังหวัดนครราชสีมา นายปกิต สุวรรณพรหมาศาลอุทธรณ์ภาค 1 นายโยธิน ฉวาง นายวีระชาติ เอี่ยมประไพ - ย่อ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4620/2536๕ นายเลื่อน กองโพธิ์ กับพวกโจทก์๖ นายอำเภอพิมาย กับพวกจำเลย(สมศักดิ์ วิธุรัติ - สมพงษ์ สนธิเณร - อัครวิทย์ สุมาวงศ์)ศาลจังหวัดนครราชสีมา นายปกิต สุวรรณพรหมาศาลอุทธรณ์ภาค 1 นายโยธิน ฉวาง นายวีระชาติ เอี่ยมประไพ - ย่อ()แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4620/2536๕ นายเลื่อน กองโพธิ์ กับพวกโจทก์๖ นายอำเภอพิมาย กับพวกจำเลย(สมศักดิ์ วิธุรัติ - สมพงษ์ สนธิเณร - อัครวิทย์ สุมาวงศ์)ศาลจังหวัดนครราชสีมา นายปกิต สุวรรณพรหมาศาลอุทธรณ์ภาค 1 นายโยธิน ฉวาง นายวีระชาติ เอี่ยมประไพ - ย่อ()แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 862/2467หลักกฎหมาย: ตั๋วเงิน,ความรับผิดชอบผู้สั่งจ่ายใช้หนี้ด้วยเช็คธนาคารไม่จ่ายเงินจำเลยทำบิลออฟเอกซเชนสั่งให้ ซ.จ่ายเงินให้โจทย์ยึดไว้โดยมีสินจ้าง ซ.ได้รับของบิลออฟเอกซเชนนี้ แลเมื่อกำหนดวันจ่ายเงินโจทย์ได้รับเช็กจาก ซ.แล้ว แต่ผู้รับสั่งให้จ่ายเงินตามเช็กนั้นไม่จ่ายเงินให้โจทย์ ๆ จึงฟ้องเรียกเงินจากจำเลย ตัดสินว่าในเรื่องที่เอาเช็กใช้หนี้แทนเงินนั้นกฎหมายสันนิษฐานว่าคู่สัญญาตั้งใจแต่เพียงจะให้เปนการปลดเปลี้องหนี้สินต่อกันโดยมีข้อไขเท่านั้นข้อเท็จจริงในคดีนี้ไม่มีข้อความที่จะลบล้างข้อสันนิษฐานนี้ ทั้งไม่มีหลักฐานที่จะแสดงว่าโจทย์เลินเล่อในการนำเช็กไปรับเงินที่ธนาคารให้จำเลยใช้เงินให้โจทย์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 862/2467นายฮงหงี ฯโจทก์ญี่ห้อง่วนฮงไถ่ล.ตั๋วเงิน,ความรับผิดชอบผู้สั่งจ่ายใช้หนี้ด้วยเช็คธนาคารไม่จ่ายเงินจำเลยทำบิลออฟเอกซเชนสั่งให้ ซ.จ่ายเงินให้โจทย์ยึดไว้โดยมีสินจ้าง ซ.ได้รับของบิลออฟเอกซเชนนี้ แลเมื่อกำหนดวันจ่ายเงินโจทย์ได้รับเช็กจาก ซ.แล้ว แต่ผู้รับสั่งให้จ่ายเงินตามเช็กนั้นไม่จ่ายเงินให้โจทย์ ๆ จึงฟ้องเรียกเงินจากจำเลย ตัดสินว่าในเรื่องที่เอาเช็กใช้หนี้แทนเงินนั้นกฎหมายสันนิษฐานว่าคู่สัญญาตั้งใจแต่เพียงจะให้เปนการปลดเปลี้องหนี้สินต่อกันโดยมีข้อไขเท่านั้นข้อเท็จจริงในคดีนี้ไม่มีข้อความที่จะลบล้างข้อสันนิษฐานนี้ ทั้งไม่มีหลักฐานที่จะแสดงว่าโจทย์เลินเล่อในการนำเช็กไปรับเงินที่ธนาคารให้จำเลยใช้เงินให้โจทย์(เนียล-มโน-บัส)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: จำเลยทำบิลออฟเอกซเชนสั่งให้ ซ.จ่ายเงินให้โจทย์ยึดไว้โดยมีสินจ้าง ซ.ได้รับของบิลออฟเอกซเชนนี้ แลเมื่อกำหนดวันจ่ายเงินโจทย์ได้รับเช็กจาก ซ.แล้ว แต่ผู้รับสั่งให้จ่ายเงินตามเช็กนั้นไม่จ่ายเงินให้โจทย์ ๆ จึงฟ้องเรียกเงินจากจำเลย ตัดสินว่าในเรื่องที่เอาเช็กใช้หนี้แทนเงินนั้นกฎหมายสันนิษฐานว่าคู่สัญญาตั้งใจแต่เพียงจะให้เปนการปลดเปลี้องหนี้สินต่อกันโดยมีข้อไขเท่านั้นข้อเท็จจริงในคดีนี้ไม่มีข้อความที่จะลบล้างข้อสันนิษฐานนี้ ทั้งไม่มีหลักฐานที่จะแสดงว่าโจทย์เลินเล่อในการนำเช็กไปรับเงินที่ธนาคารให้จำเลยใช้เงินให้โจทย์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 862/2467นายฮงหงี ฯโจทก์ญี่ห้อง่วนฮงไถ่ล.ตั๋วเงิน,ความรับผิดชอบผู้สั่งจ่ายใช้หนี้ด้วยเช็คธนาคารไม่จ่ายเงินจำเลยทำบิลออฟเอกซเชนสั่งให้ ซ.จ่ายเงินให้โจทย์ยึดไว้โดยมีสินจ้าง ซ.ได้รับของบิลออฟเอกซเชนนี้ แลเมื่อกำหนดวันจ่ายเงินโจทย์ได้รับเช็กจาก ซ.แล้ว แต่ผู้รับสั่งให้จ่ายเงินตามเช็กนั้นไม่จ่ายเงินให้โจทย์ ๆ จึงฟ้องเรียกเงินจากจำเลย ตัดสินว่าในเรื่องที่เอาเช็กใช้หนี้แทนเงินนั้นกฎหมายสันนิษฐานว่าคู่สัญญาตั้งใจแต่เพียงจะให้เปนการปลดเปลี้องหนี้สินต่อกันโดยมีข้อไขเท่านั้นข้อเท็จจริงในคดีนี้ไม่มีข้อความที่จะลบล้างข้อสันนิษฐานนี้ ทั้งไม่มีหลักฐานที่จะแสดงว่าโจทย์เลินเล่อในการนำเช็กไปรับเงินที่ธนาคารให้จำเลยใช้เงินให้โจทย์(เนียล-มโน-บัส)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุหมายเหตุ: 116809. คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 861/2467 พิมพ์คำพิพากษาฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 861/2467 ป.อ. ม. 203()แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1647/2493หลักกฎหมาย: ผู้ค้าสุราเอาน้ำสุราของรัฐบาลชะนิดต่าง ๆ เจือปนกันโดยมิได้ใช้น้ำหรือวัตถุอย่างอื่นเจือปน หามีความผิดตาม พ.ร.บ.ภาษีชั้นในแก้ไขเพิ่มเติม พ.ศ. 2476 มาตรา 9 ไม่ (อ้างฎีกาที่ 336/2484)จำเลยเป็นผู้ค้าสุราประเภทขายปลีก ได้มีน้ำสุราซึ่งได้เปลี่ยนแปลงไปโดยมิได้รับอนุญาตจำนวน ๘ ลิตรโดยเอาน้ำสุราผสมชนิดต่าง ๆ ของรัฐบาลเจือปนกัน ทำให้น้ำสุราเปลี่นแปลงไป โจทก์จึงฟ้องขอให้ลงโทษ ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาต้องกัน ให้ยกฟ้อง โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า การที่จำเลยเอาน้ำสุรารัฐบาลเจือปนกันเช่นนี้ ศาลฎีกาได้เคยวินิจฉัยไว้แล้วในคำพิพากษาฎีกาที่ ๓๓๖/๒๔๘๔ ว่าไม่ผิดตาม พ.ร.บ.ภาษีชั้นใน ฯลฯ ที่โจทก์ฟ้อง จึงพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1647/2493อัยการอุบลราชธานีโจทก์นายบาง บริบูรณ์ล. พ.ร.บ.ภาษีชั้นใน ผู้ค้าสุราเอาน้ำสุราของรัฐบาลชะนิดต่าง ๆ เจือปนกันโดยมิได้ใช้น้ำหรือวัตถุอย่างอื่นเจือปน หามีความผิดตาม พ.ร.บ.ภาษีชั้นในแก้ไขเพิ่มเติม พ.ศ. 2476 มาตรา 9 ไม่ (อ้างฎีกาที่ 336/2484)จำเลยเป็นผู้ค้าสุราประเภทขายปลีก ได้มีน้ำสุราซึ่งได้เปลี่ยนแปลงไปโดยมิได้รับอนุญาตจำนวน ๘ ลิตรโดยเอาน้ำสุราผสมชนิดต่าง ๆ ของรัฐบาลเจือปนกัน ทำให้น้ำสุราเปลี่นแปลงไป โจทก์จึงฟ้องขอให้ลงโทษ ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาต้องกัน ให้ยกฟ้อง โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า การที่จำเลยเอาน้ำสุรารัฐบาลเจือปนกันเช่นนี้ ศาลฎีกาได้เคยวินิจฉัยไว้แล้วในคำพิพากษาฎีกาที่ ๓๓๖/๒๔๘๔ ว่าไม่ผิดตาม พ.ร.บ.ภาษีชั้นใน ฯลฯ ที่โจทก์ฟ้อง จึงพิพากษายืน(ธรรมบัณฑิต-นนทปัญญา-ดุลยทรรศน์ปฏิภาณ)ศาลจังหวัดอุบลราชธานี - นายเสนีย์ วาทินศาลอุทธรณ์ - หลวงชำนาญเนติศาสตร์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: จำเลยเป็นผู้ค้าสุราประเภทขายปลีก ได้มีน้ำสุราซึ่งได้เปลี่ยนแปลงไปโดยมิได้รับอนุญาตจำนวน ๘ ลิตรโดยเอาน้ำสุราผสมชนิดต่าง ๆ ของรัฐบาลเจือปนกัน ทำให้น้ำสุราเปลี่นแปลงไป โจทก์จึงฟ้องขอให้ลงโทษ ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาต้องกัน ให้ยกฟ้อง โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า การที่จำเลยเอาน้ำสุรารัฐบาลเจือปนกันเช่นนี้ ศาลฎีกาได้เคยวินิจฉัยไว้แล้วในคำพิพากษาฎีกาที่ ๓๓๖/๒๔๘๔ ว่าไม่ผิดตาม พ.ร.บ.ภาษีชั้นใน ฯลฯ ที่โจทก์ฟ้อง จึงพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1647/2493อัยการอุบลราชธานีโจทก์นายบาง บริบูรณ์ล. พ.ร.บ.ภาษีชั้นใน ผู้ค้าสุราเอาน้ำสุราของรัฐบาลชะนิดต่าง ๆ เจือปนกันโดยมิได้ใช้น้ำหรือวัตถุอย่างอื่นเจือปน หามีความผิดตาม พ.ร.บ.ภาษีชั้นในแก้ไขเพิ่มเติม พ.ศ. 2476 มาตรา 9 ไม่ (อ้างฎีกาที่ 336/2484)จำเลยเป็นผู้ค้าสุราประเภทขายปลีก ได้มีน้ำสุราซึ่งได้เปลี่ยนแปลงไปโดยมิได้รับอนุญาตจำนวน ๘ ลิตรโดยเอาน้ำสุราผสมชนิดต่าง ๆ ของรัฐบาลเจือปนกัน ทำให้น้ำสุราเปลี่นแปลงไป โจทก์จึงฟ้องขอให้ลงโทษ ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาต้องกัน ให้ยกฟ้อง โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า การที่จำเลยเอาน้ำสุรารัฐบาลเจือปนกันเช่นนี้ ศาลฎีกาได้เคยวินิจฉัยไว้แล้วในคำพิพากษาฎีกาที่ ๓๓๖/๒๔๘๔ ว่าไม่ผิดตาม พ.ร.บ.ภาษีชั้นใน ฯลฯ ที่โจทก์ฟ้อง จึงพิพากษายืน(ธรรมบัณฑิต-นนทปัญญา-ดุลยทรรศน์ปฏิภาณ)ศาลจังหวัดอุบลราชธานี - นายเสนีย์ วาทินศาลอุทธรณ์ - หลวงชำนาญเนติศาสตร์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 417/2466หลักกฎหมาย: เบลเมนต์ จ้างเฝ้าเรือรับจ้างเขาเฝ้าเรือ แล้วเรือเขาหายไปในระหว่างที่อยู่ในความรักษาของจำเลย ๆ ต้องใช้ค่าเรือให้เขา ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 417/2466นางแดง พุ่มพวงโจทก์นางชุ่ม พรมจีนล.เบลเมนต์ จ้างเฝ้าเรือรับจ้างเขาเฝ้าเรือ แล้วเรือเขาหายไปในระหว่างที่อยู่ในความรักษาของจำเลย ๆ ต้องใช้ค่าเรือให้เขา(จินดา-พิพาก-หริศ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: รับจ้างเขาเฝ้าเรือ แล้วเรือเขาหายไปในระหว่างที่อยู่ในความรักษาของจำเลย ๆ ต้องใช้ค่าเรือให้เขา ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 417/2466นางแดง พุ่มพวงโจทก์นางชุ่ม พรมจีนล.เบลเมนต์ จ้างเฝ้าเรือรับจ้างเขาเฝ้าเรือ แล้วเรือเขาหายไปในระหว่างที่อยู่ในความรักษาของจำเลย ๆ ต้องใช้ค่าเรือให้เขา(จินดา-พิพาก-หริศ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
พระราชบัญญัติการขนส่งทางบก (ฉบับที่ 6) พ.ศ. 2537พระราชบัญญัติ การขนส่งทางบก (ฉบับที่ ๖) พ.ศ. ๒๕๓๗ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร. ให้ไว้ ณ วันที่ ๑๕ มิถุนายน พ.ศ.๒๕๓๗ เป็นปีที่ ๔๙ ในรัชกาลปัจจุบันพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า โดยที่เป็นการสมควรแก้ไขเพิ่มเติมกฎหมายว่าด้วยการขนส่งทางบก จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้โดยคำแนะนำและยินยอมของรัฐสภา ดังต่อไปนี้มาตรา 1 มาตรา ๑ พระราชบัญญัตินี้เรียกว่า "พระราชบัญญัติการขนส่งทางบก (ฉบับที่ ๖) พ.ศ. ๒๕๓๗"มาตรา 2 มาตรา ๒ พระราชบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา 3 มาตรา ๓ ให้ยกเลิกความในมาตรา ๕ แห่งพระราชบัญญัติการขนส่งทางบก พ.ศ. ๒๕๒๒ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติการขนส่งทางบก (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๒๓ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน "มาตรา ๕ พระราชบัญญัตินี้มิให้ใช้บังคับแก่ (๑) การขนส่งโดยรถยนต์ทหารตามกฎหมายว่าด้วยรถยนต์ทหาร (๒) การขนส่งโดย (ก)มาตรา 3 รถยนต์รับจ้างที่บรรทุกผู้โดยสารไม่เกินเจ็ดคน รถยนต์รับจ้างระหว่างจังหวัดที่บรรทุกผู้โดยสารไม่เกินเจ็ดคน รถยนต์บริการที่บรรทุกผู้โดยสารไม่เกินเจ็ดคน และรถยนต์นั่งส่วนบุคคลไม่เกินเจ็ดคนตามกฎหมายว่าด้วยรถยนต์ (ข) รถยนต์นั่งส่วนบุคคลเกินเจ็ดคนแต่ไม่เกินสิบสองคนมาตรา 3 และรถยนต์ส่วนบุคคลที่มีน้ำหนักรถไม่เกินหนึ่งพันหกร้อยกิโลกรัมตามกฎหมายว่าด้วยรถยนต์ ซึ่งมิได้ใช้ประกอบการขนส่งเพื่อสินจ้าง (ค) รถยนต์สามล้อ รถจักรยานยนต์ และรถแทร็กเตอร์ ตามกฎหมายว่าด้วยรถยนต์ (๓) การขนส่งตามที่กำหนดในกฎกระทรวง"ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ ชวน หลีกภัย นายกรัฐมนตรีหมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชบัญญัติฉบับนี้ คือ โดยที่ปัจจุบันมีผู้นำรถยนต์นั่งส่วนบุคคลเกินเจ็ดคนแต่ไม่เกินสิบสองคน หรือรถยนต์ส่วนบุคคลที่มีน้ำหนักรถไม่เกินหนึ่งพันหกร้อยกิโลกรัม ซึ่งจดทะเบียนตามกฎหมายว่าด้วยรถยนต์ไปใช้ประกอบการขนส่งเพื่อสินจ้างในลักษณะที่เป็นการแก่งแย่งแข่งขันกับผู้ได้รับอนุญาตประกอบการขนส่งประจำทาง โดยมิได้รับอนุญาตให้ประกอบการขนส่งจากนายทะเบียนตามกฎหมายว่าด้วยการขนส่งทางบก และโดยที่บทบัญญัติของกฎหมายว่าด้วยการขนส่งทางบกได้บัญญัติยกเว้นไว้มิให้ใช้บังคับแก่การขนส่งโดยรถยนต์ดังกล่าวเป็นเหตุให้ทางราชการไม่สามารถเข้าควบคุมและจัดระเบียบการขนส่งได้ จึงเป็นอุปสรรคต่อการปฏิบัติการให้เป็นไปตามกฎหมาย สมควรปรับปรุงบทบัญญัติดังกล่าวให้เหมาะสม จึงจำเป็นต้องตราพระราชบัญญัตินี้
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1001/2532หลักกฎหมาย: โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 137,267,91 ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยตามมาตรา 137 ให้ยกฟ้องข้อหาตามมาตรา 267 โจทก์อุทธรณ์ ส่วนโจทก์ร่วมมิได้อุทธรณ์สิทธิอุทธรณ์ของโจทก์ร่วมในข้อหาตามมาตรา 267 จึงยุติ เมื่อศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่าอุทธรณ์ของโจทก์ในข้อหาตามมาตรา 267 เป็นปัญหาข้อเท็จจริงต้องห้ามอุทธรณ์ โจทก์ร่วมจึงไม่มีสิทธิที่จะฎีกาว่าอุทธรณ์ของโจทก์เป็นอุทธรณ์ในปัญหาข้อกฎหมายต่อไปอีกได้. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1001/2532พนักงานอัยการ จังหวัด มหาสารคามโจทก์โจทก์ร่วมโจทก์นาย พรสมัย วานิชชังโจทก์นาง ทอง สี จันทรังจำเลย ป.วิ.อ. ม. 30, ม. 216โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 137,267,91 ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยตามมาตรา 137 ให้ยกฟ้องข้อหาตามมาตรา 267 โจทก์อุทธรณ์ ส่วนโจทก์ร่วมมิได้อุทธรณ์สิทธิอุทธรณ์ของโจทก์ร่วมในข้อหาตามมาตรา 267 จึงยุติ เมื่อศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่าอุทธรณ์ของโจทก์ในข้อหาตามมาตรา 267 เป็นปัญหาข้อเท็จจริงต้องห้ามอุทธรณ์ โจทก์ร่วมจึงไม่มีสิทธิที่จะฎีกาว่าอุทธรณ์ของโจทก์เป็นอุทธรณ์ในปัญหาข้อกฎหมายต่อไปอีกได้.(มาโนช เพียรสนอง-ประมาณ ชันซื่อ-เจริญ นิลเอสงฆ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1001/2532พนักงานอัยการ จังหวัด มหาสารคามโจทก์โจทก์ร่วมโจทก์นาย พรสมัย วานิชชังโจทก์นาง ทอง สี จันทรังจำเลย ป.วิ.อ. ม. 30, ม. 216โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 137,267,91 ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยตามมาตรา 137 ให้ยกฟ้องข้อหาตามมาตรา 267 โจทก์อุทธรณ์ ส่วนโจทก์ร่วมมิได้อุทธรณ์สิทธิอุทธรณ์ของโจทก์ร่วมในข้อหาตามมาตรา 267 จึงยุติ เมื่อศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่าอุทธรณ์ของโจทก์ในข้อหาตามมาตรา 267 เป็นปัญหาข้อเท็จจริงต้องห้ามอุทธรณ์ โจทก์ร่วมจึงไม่มีสิทธิที่จะฎีกาว่าอุทธรณ์ของโจทก์เป็นอุทธรณ์ในปัญหาข้อกฎหมายต่อไปอีกได้.(มาโนช เพียรสนอง-ประมาณ ชันซื่อ-เจริญ นิลเอสงฆ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
เทศบัญญัติเทศบาลเมืองกระทุ่มล้มเรื่อง กำหนดบริเวณห้ามก่อสร้าง ดัดแปลง หรือเปลี่ยนการใช้อาคารชนิดหรือประเภทอาคารสำหรับประกอบกิจการรับขนส่งและอาคารสถานีขนส่งในท้องที่เทศบาลเมืองกระทุ่มล้ม อำเภอสามพรานจังหวัดนครปฐม พ.ศ. ๒๕๖๑ อาศัยอำนาจตามความในมาตรา๙ วรรคสอง แห่งพระราชบัญญัติควบคุมอาคาร พ.ศ. ๒๕๒๒ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติควบคุมอาคาร (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๓๕ และมาตรา ๖๐ แห่งพระราชบัญญัติเทศบาลพ.ศ. ๒๔๙๖ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติเทศบาล(ฉบับที่ ๕) พ.ศ. ๒๕๑๐ เทศบาลเมืองกระทุ่มล้ม โดยความเห็นชอบของสภาเทศบาลเมืองกระทุ่มล้ม และผู้ว่าราชการจังหวัดนครปฐมจึงตราเทศบัญญัติไว้ ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ เทศบัญญัตินี้เรียกว่า เทศบัญญัติเทศบาลเมืองกระทุ่มล้มเรื่อง กำหนดบริเวณห้ามก่อสร้าง ดัดแปลง หรือเปลี่ยนการใช้อาคารชนิดหรือประเภทอาคารสำหรับประกอบกิจการรับขนส่งและอาคารสถานีขนส่งในท้องที่เทศบาลเมืองกระทุ่มล้มอำเภอสามพราน จังหวัดนครปฐม พ.ศ. ๒๕๖๑ข้อ ๒[๑] เทศบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปข้อ ๓ บรรดาประกาศ ระเบียบหรือคำสั่งอื่นใดในส่วนที่ได้ตราไว้แล้วก่อนเทศบัญญัตินี้ซึ่งขัดหรือแย้งกับเทศบัญญัตินี้ให้ใช้เทศบัญญัตินี้แทนข้อ ๔ ในเทศบัญญัตินี้การรับขนส่ง หมายความว่า การขนส่งเพื่อสินจ้างตามกฎหมายว่าด้วยการขนส่งอาคารสำหรับประกอบกิจการรับขนส่ง หมายความว่า อาคาร หรือส่วนหนึ่งส่วนใดของอาคารที่ใช้เป็นสถานที่สำหรับเก็บพัก หรือขนถ่ายสินค้า หรือสิ่งของ เพื่อประโยชน์แห่งกิจการที่เกี่ยวกับการรับขนส่งข้อ ๕ ให้กำหนดพื้นที่ในเขตเทศบาลเมืองกระทุ่มล้มอำเภอสามพราน จังหวัดนครปฐม ภายในบริเวณแนวเขตตามแผนที่ท้ายเทศบัญญัตินี้ เป็นบริเวณห้ามก่อสร้างอาคารชนิดและประเภทดังต่อไปนี้(๑) อาคารสำหรับประกอบกิจการรับขนส่ง(๒) อาคารสถานีขนส่งตามกฎหมายว่าด้วยการขนส่งทางบกข้อ ๖ ภายในพื้นที่ที่กำหนดตามข้อ ๕ ห้ามมิให้บุคคลใดดัดแปลงหรือเปลี่ยนการใช้อาคารใด ๆ ให้เป็นอาคารชนิดหรือประเภทที่มีลักษณะต้องห้ามตามที่กำหนดในข้อ๕ข้อ ๗ อาคารที่มีอยู่แล้วภายในบริเวณพื้นที่ที่กำหนดตามข้อ๕ ก่อนหรือในวันที่เทศบัญญัตินี้ใช้บังคับ ให้ได้รับยกเว้นไม่ต้องปฏิบัติตามเทศบัญญัตินี้แต่ห้ามดัดแปลงหรือเปลี่ยนการใช้อาคารดังกล่าวให้เป็นอาคารชนิดหรือประเภทที่มีลักษณะต้องห้ามตามที่กำหนดในข้อ๕ข้อ ๘ อาคารที่ได้รับใบอนุญาตหรือใบรับแจ้งการก่อสร้างดัดแปลง หรือเปลี่ยนการใช้ตามกฎหมายว่าด้วยการควบคุมอาคาร หรือที่ได้รับอนุญาตตามกฎหมายเฉพาะว่าด้วยกิจกรรมนั้นก่อนวันที่เทศบัญญัตินี้ใช้บังคับและยังก่อสร้าง ดัดแปลง หรือเปลี่ยนการใช้ไม่แล้วเสร็จ ให้ได้รับการยกเว้นไม่ต้องปฏิบัติตามเทศบัญญัตินี้แต่จะขอเปลี่ยนแปลงการอนุญาตหรือการแจ้งให้เป็นการขัดต่อเทศบัญญัตินี้ไม่ได้ข้อ ๙ ให้นายกเทศมนตรีเมืองกระทุ่มล้มเป็นผู้รักษาการตามเทศบัญญัตินี้ประกาศ ณ วันที่ ๒๐ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๖๑วสันต์ อยู่ประจำนายกเทศมนตรีเมืองกระทุ่มล้ม[เอกสารแนบท้าย]๑.แผนที่แนบท้ายเทศบัญญัติเทศบาลเมืองกระทุ่มล้ม เรื่อง กำหนดบริเวณห้ามก่อสร้างดัดแปลง หรือเปลี่ยนการใช้อาคารชนิดหรือประเภทอาคารสำหรับประกอบกิจการรับขนส่งและอาคารสถานีขนส่งในท้องที่เทศบาลเมืองกระทุ่มล้ม อำเภอสามพราน จังหวัดนครปฐม พ.ศ. ๒๕๖๑(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)ปุณิกา/ธนบดี/จัดทำ๑๙ พฤศจิกายน ๒๕๖๑[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๓๕/ตอนพิเศษ ๒๗๓ ง/หน้า ๔๓/๓๑ ตุลาคม ๒๕๖๑