คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 218/2532หลักกฎหมาย: เมื่อจำเลยกับพวกได้ทรัพย์ของผู้เสียหายแล้ว จำเลยวิ่งไปหลบซ่อนอยู่ในบ้านของ ร. ส่วนพวกของจำเลยวิ่งไปซ้อนท้ายรถจักรยานยนต์ที่คนร้ายอีกคนหนึ่งจอดรออยู่ โดยไม่ปรากฏว่าก่อนทำการปล้นทรัพย์จำเลยมายังที่เกิดเหตุด้วยรถจักรยานยนต์แต่ประการใด จำเลยจึงไม่มีความผิดตามมาตรา 340 ตรี คงมีความผิดตามมาตรา 340 วรรคสอง เท่านั้น.(ที่มา-ส่งเสริม)โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 340, 340 ตรีประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 11 ลงวันที่ 21 พฤศจิกายน 2514ข้อ 14, 15 ให้จำเลยคืนหรือใช้ราคาทรัพย์ 20,920 บาท แก่เจ้าทรัพย์ด้วยจำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 340, 340 ตรี ให้ลงโทษจำคุก 24 ปี คำรับสารภาพชั้นจับกุมและสอบสวนเป็นประโยชน์แก่การพิจารณาอยู่บ้าง ลดโทษหนึ่งในสามตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 ให้จำคุก 16 ปี ให้จำเลยคืนหรือใช้ราคาทรัพย์ 20,920 บาท แก่ผู้เสียหายด้วยจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 340 วรรคสอง จำคุก 18 ปี จำเลยให้การรับสารภาพในชั้นจับกุมและชั้นสอบสวนเป็นประโยชน์แก่การพิจารณามีเหตุบรรเทาโทษ ลดโทษให้หนึ่งในสามตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 78 คงจำคุก 12 ปี นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นโจทก์และจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "ข้อเท็จจริงในเบื้องต้นฟังได้ว่า มีคนร้าย3 คนร่วมกันปล้นทรัพย์นางปราณี วิชัยดิษฐ์ ผู้เสียหายตามวันเวลาและสถานที่เกิดเหตุดังฟ้อง และได้ทรัพย์สินไปตามฟ้อง ปัญหามีว่าจำเลยเป็นคนร้ายรายนี้ด้วยคนหนึ่งหรือไม่โจทก์มีนางปราณี วิชัยดิษฐ์ ผู้เสียหายเป็นประจักษ์พยานเบิกความยืนยันว่าจำเลยเป็นคนร้ายคนหนึ่งซึ่งขึ้นไปปล้นทรัพย์บนบ้านของผู้เสียหาย ร่วมกับคนร้ายอีกคนหนึ่งซึ่งมีอาวุธปืนและใช้อาวุธปืนจี้ขู่เข็ญผู้เสียหาย เหตุเกิดเวลากลางวัน ยากที่ผู้เสียหายจะจำคนร้ายผิดพลาด นอกจากนี้ยังปรากฏจากพยานหลักฐานที่โจทก์นำสืบอย่างแน่ชัดว่า หลังเกิดเหตุจำเลยหลบหนีเข้าไปอยู่ในบ้านของนางระเบียบ พัฒนะสดี และถูกเจ้าพนักงานตำรวจจับกุมที่บ้านนางระเบียบนั้นเอง ชั้นจับกุมและชั้นสอบสวนจำเลย ก็ให้การรับสารภาพในข้อหาร่วมกับพวกปล้นทรัพย์ของผู้เสียหายข้อเท็จจริงจึงฟังได้แน่ชัดว่าจำเลยกับพวกอีก 2 คน ร่วมกันปล้นทรัพย์ผู้เสียหาย พยานจำเลยไม่มีน้ำหนักหักล้างพยานโจทก์ได้ส่วนที่โจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษจำเลยฐานปล้นทรัพย์โดยใช้รถจักรยานยนต์เป็นยานพาหนะนั้น ข้อเท็จจริงปรากฏจากพยานหลักฐานที่โจทก์นำสืบว่า เมื่อจำเลยกับพวกอีกคนหนึ่งได้ทรัพย์ของผู้เสียหายแล้ว จำเลยวิ่งไปหลบซ่อนอยู่ในบ้านของนางระเบียบ ส่วนพวกของจำเลยดังกล่าววิ่งไปซ้อนท้ายรถจักรยานยนต์ที่คนร้ายอีกคนหนึ่งจอดรออยู่ แล้วพากันขับรถจักรยานยนต์หลบหนีไป ก่อนทำการปล้นทรัพย์ก็ไม่ได้ความว่าจำเลยมายังที่เกิดเหตุโดยรถจักรยานยนต์แต่ประการใดประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 340 ตรี เป็นบทลงโทษผู้กระทำผิดให้หนักขึ้น จึงต้องตีความโดยเคร่งครัด คือหมายความเฉพาะตัวผู้กระทำตามที่ระบุไว้ในมาตรา 340 ตรีเท่านั้น คดีนี้พวกของจำเลย 2 คนกระทำผิดโดยใช้รถจักรยานยนต์เป็นยานพาหนะ แต่จำเลยไม่ได้ใช้รถจักรยานยนต์เป็นยานพาหนะในการกระทำผิดแต่ประการใด จำเลยจึงไม่มีความผิดตามมาตรา 340 ตรี คงมีความผิดตามมาตรา 340 วรรคสองศาลอุทธรณ์พิพากษาชอบแล้ว ฎีกาโจทก์จำเลยฟังไม่ขึ้น"พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 218/2532พนักงานอัยการ จังหวัด ปัตตานีโจทก์นาย ศักดิ์ อนุสรณ์จำเลย ป.อ. ม. 340 ตรีเมื่อจำเลยกับพวกได้ทรัพย์ของผู้เสียหายแล้ว จำเลยวิ่งไปหลบซ่อนอยู่ในบ้านของ ร. ส่วนพวกของจำเลยวิ่งไปซ้อนท้ายรถจักรยานยนต์ที่คนร้ายอีกคนหนึ่งจอดรออยู่ โดยไม่ปรากฏว่าก่อนทำการปล้นทรัพย์จำเลยมายังที่เกิดเหตุด้วยรถจักรยานยนต์แต่ประการใด จำเลยจึงไม่มีความผิดตามมาตรา 340 ตรี คงมีความผิดตามมาตรา 340 วรรคสอง เท่านั้น.(ที่มา-ส่งเสริม)โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 340, 340 ตรีประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 11 ลงวันที่ 21 พฤศจิกายน 2514ข้อ 14, 15 ให้จำเลยคืนหรือใช้ราคาทรัพย์ 20,920 บาท แก่เจ้าทรัพย์ด้วยจำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 340, 340 ตรี ให้ลงโทษจำคุก 24 ปี คำรับสารภาพชั้นจับกุมและสอบสวนเป็นประโยชน์แก่การพิจารณาอยู่บ้าง ลดโทษหนึ่งในสามตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 ให้จำคุก 16 ปี ให้จำเลยคืนหรือใช้ราคาทรัพย์ 20,920 บาท แก่ผู้เสียหายด้วยจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 340 วรรคสอง จำคุก 18 ปี จำเลยให้การรับสารภาพในชั้นจับกุมและชั้นสอบสวนเป็นประโยชน์แก่การพิจารณามีเหตุบรรเทาโทษ ลดโทษให้หนึ่งในสามตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 78 คงจำคุก 12 ปี นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นโจทก์และจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "ข้อเท็จจริงในเบื้องต้นฟังได้ว่า มีคนร้าย3 คนร่วมกันปล้นทรัพย์นางปราณี วิชัยดิษฐ์ ผู้เสียหายตามวันเวลาและสถานที่เกิดเหตุดังฟ้อง และได้ทรัพย์สินไปตามฟ้อง ปัญหามีว่าจำเลยเป็นคนร้ายรายนี้ด้วยคนหนึ่งหรือไม่โจทก์มีนางปราณี วิชัยดิษฐ์ ผู้เสียหายเป็นประจักษ์พยานเบิกความยืนยันว่าจำเลยเป็นคนร้ายคนหนึ่งซึ่งขึ้นไปปล้นทรัพย์บนบ้านของผู้เสียหาย ร่วมกับคนร้ายอีกคนหนึ่งซึ่งมีอาวุธปืนและใช้อาวุธปืนจี้ขู่เข็ญผู้เสียหาย เหตุเกิดเวลากลางวัน ยากที่ผู้เสียหายจะจำคนร้ายผิดพลาด นอกจากนี้ยังปรากฏจากพยานหลักฐานที่โจทก์นำสืบอย่างแน่ชัดว่า หลังเกิดเหตุจำเลยหลบหนีเข้าไปอยู่ในบ้านของนางระเบียบ พัฒนะสดี และถูกเจ้าพนักงานตำรวจจับกุมที่บ้านนางระเบียบนั้นเอง ชั้นจับกุมและชั้นสอบสวนจำเลย ก็ให้การรับสารภาพในข้อหาร่วมกับพวกปล้นทรัพย์ของผู้เสียหายข้อเท็จจริงจึงฟังได้แน่ชัดว่าจำเลยกับพวกอีก 2 คน ร่วมกันปล้นทรัพย์ผู้เสียหาย พยานจำเลยไม่มีน้ำหนักหักล้างพยานโจทก์ได้ส่วนที่โจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษจำเลยฐานปล้นทรัพย์โดยใช้รถจักรยานยนต์เป็นยานพาหนะนั้น ข้อเท็จจริงปรากฏจากพยานหลักฐานที่โจทก์นำสืบว่า เมื่อจำเลยกับพวกอีกคนหนึ่งได้ทรัพย์ของผู้เสียหายแล้ว จำเลยวิ่งไปหลบซ่อนอยู่ในบ้านของนางระเบียบ ส่วนพวกของจำเลยดังกล่าววิ่งไปซ้อนท้ายรถจักรยานยนต์ที่คนร้ายอีกคนหนึ่งจอดรออยู่ แล้วพากันขับรถจักรยานยนต์หลบหนีไป ก่อนทำการปล้นทรัพย์ก็ไม่ได้ความว่าจำเลยมายังที่เกิดเหตุโดยรถจักรยานยนต์แต่ประการใดประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 340 ตรี เป็นบทลงโทษผู้กระทำผิดให้หนักขึ้น จึงต้องตีความโดยเคร่งครัด คือหมายความเฉพาะตัวผู้กระทำตามที่ระบุไว้ในมาตรา 340 ตรีเท่านั้น คดีนี้พวกของจำเลย 2 คนกระทำผิดโดยใช้รถจักรยานยนต์เป็นยานพาหนะ แต่จำเลยไม่ได้ใช้รถจักรยานยนต์เป็นยานพาหนะในการกระทำผิดแต่ประการใด จำเลยจึงไม่มีความผิดตามมาตรา 340 ตรี คงมีความผิดตามมาตรา 340 วรรคสองศาลอุทธรณ์พิพากษาชอบแล้ว ฎีกาโจทก์จำเลยฟังไม่ขึ้น"พิพากษายืน(ปิ่นทิพย์ สุจริตกุล-สง่า ศิลปประสิทธิ์-ศักดา โมกขมรรคกุล)แหล่งที่มาสำนักงานส่งเสริมงานตุลาการแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุการใช้ยานพาหนะในการกระทำความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 340 ตรี นั้น ต้องใช้ยานพาหนะเพื่อสะดวกแก่การกระทำ แต่ไม่ต้องถึงกับต้องกระทำผิดในยานพาหนะที่นั่งไป เพียงแต่บรรทุกผู้กระทำผิดไปส่ง ณ ที่ ๆ เตรียมจะกระทำก็อยู่ในความหมายของมาตรานี้ กล่าวคือ ผู้กระทำความผิดเป็นฝ่ายนำยานพาหนะมาใช้เป็นเครื่องมือประกอบอาชญากรรมนั่นเอง (คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 778/2519,1519/2521) การใช้ยานพาหนะกระทำผิดดังกล่าวนอกจากจะใช้ก่อนหรือขณะกระทำความผิดแล้ว มาตรา 340 ตรี ยังบัญญัติถึงการใช้ยานพาหนะกระทำความผิดภายหลังการกระทำความผิดด้วยคือ ใช้เพื่อพาทรัพย์ไปหรือใช้เพื่อให้พ้นจากการจับกุม โดยผู้กระทำความผิดได้ใช้ยานพาหนะที่นำมานั้นพาทรัพย์ที่ตนปล้นมาได้นั้นไปหรือได้ใช้ยานพาหนะนั้นพาตนให้พ้นการจับกุม หากจำเลยปล้นเอายานพาหนะ เช่น รถยนต์ รถจักรยานยนต์หรือทั้งยานพาหนะและทรัพย์ที่บรรทุกอยู่ในยานพาหนะ เช่น รถบรรทุกข้าวสาร หรือทรัพย์ของคนขับยานพาหนะนั้น ๆ เช่น คนขับสามล้อคนขับแท็กซี่และพายานพาหนะนั้นไปก็เป็นการพายานพาหนะนั้นไปตามสภาพแห่งทรัพย์ ไม่ใช่เป็นการปล้นทรัพย์โดยใช้ยานพาหนะตามความหมายดั่งที่บัญญัติไว้ในมาตรา 340 ตรี (คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 778/2519,316/2521) อย่างไรก็ตามเรื่องทำนองนี้เคยมีคำพิพากษาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "การที่จำเลยที่ 1 กับพวก นำเอารถยนต์บรรทุกข้าวสารไปจอดรอสมทบกับรถกะบะพวกของตน แล้วนำรถยนต์บรรทุกข้าวสารที่พวกของตนปล้นมาได้พาหลบหนีไปถือได้ว่า จำเลยที่ 1 กับพวกใช้ยานพาหนะเพื่อกระทำความผิด เพื่อพาทรัพย์นั้นไปและเพื่อให้พ้นจากการจับกุมต้องด้วยประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 340 ตรี"(คำพิพากษาศาลฎีกาที่837/2522) สำหรับฎีกาเรื่องนี้ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "ประมวลกฎหมายอาญามาตรา 340 ตรี เป็นบทลงโทษผู้กระทำความผิดให้หนักขึ้น จึงต้องตีความโดยเคร่งครัด คือหมายความเฉพาะตัวผู้กระทำความผิดที่ระบุไว้ในมาตรา 340 ตรีเท่านั้น" ซึ่งเดิมเคยมีคำพิพากษาศาลฎีกาที่2652/2520 วินิจฉัยทำนองเดียวกันแต่ให้เหตุผลว่า "เมื่อทางพิจารณาปรากฏว่าคนร้ายที่มีอาวุธติดตัวไปในการปล้นทรัพย์ มิใช่จำเลยทั้งสองและกรณีไม่เป็นเหตุในลักษณะคดีที่จะให้เพิ่มโทษแก่ผู้กระทำความผิดนั้นด้วยกันทุกคน ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 89 ดังที่โจทก์ฎีกาจึงจะเพิ่มโทษจำเลยทั้งสองตามมาตรา 340 ตรีไม่ได้" ดังนี้จะเห็นได้ว่า คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2652/2520 แตกต่างกับคำพิพากษาศาลฎีกาเรื่องนี้ตรงที่ว่า ยกเอาเหตุในลักษณะคดีและเหตุส่วนตัวมาเป็นข้อวินิจฉัยที่จะไม่เพิ่มโทษจำเลยตามมาตรา340 ตรีด้วย ไพฤทธิ์เศรษฐไกรกุลคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 340, 340 ตรีประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 11 ลงวันที่ 21 พฤศจิกายน 2514ข้อ 14, 15 ให้จำเลยคืนหรือใช้ราคาทรัพย์ 20,920 บาท แก่เจ้าทรัพย์ด้วยจำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 340, 340 ตรี ให้ลงโทษจำคุก 24 ปี คำรับสารภาพชั้นจับกุมและสอบสวนเป็นประโยชน์แก่การพิจารณาอยู่บ้าง ลดโทษหนึ่งในสามตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 ให้จำคุก 16 ปี ให้จำเลยคืนหรือใช้ราคาทรัพย์ 20,920 บาท แก่ผู้เสียหายด้วยจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 340 วรรคสอง จำคุก 18 ปี จำเลยให้การรับสารภาพในชั้นจับกุมและชั้นสอบสวนเป็นประโยชน์แก่การพิจารณามีเหตุบรรเทาโทษ ลดโทษให้หนึ่งในสามตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 78 คงจำคุก 12 ปี นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นโจทก์และจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "ข้อเท็จจริงในเบื้องต้นฟังได้ว่า มีคนร้าย3 คนร่วมกันปล้นทรัพย์นางปราณี วิชัยดิษฐ์ ผู้เสียหายตามวันเวลาและสถานที่เกิดเหตุดังฟ้อง และได้ทรัพย์สินไปตามฟ้อง ปัญหามีว่าจำเลยเป็นคนร้ายรายนี้ด้วยคนหนึ่งหรือไม่โจทก์มีนางปราณี วิชัยดิษฐ์ ผู้เสียหายเป็นประจักษ์พยานเบิกความยืนยันว่าจำเลยเป็นคนร้ายคนหนึ่งซึ่งขึ้นไปปล้นทรัพย์บนบ้านของผู้เสียหาย ร่วมกับคนร้ายอีกคนหนึ่งซึ่งมีอาวุธปืนและใช้อาวุธปืนจี้ขู่เข็ญผู้เสียหาย เหตุเกิดเวลากลางวัน ยากที่ผู้เสียหายจะจำคนร้ายผิดพลาด นอกจากนี้ยังปรากฏจากพยานหลักฐานที่โจทก์นำสืบอย่างแน่ชัดว่า หลังเกิดเหตุจำเลยหลบหนีเข้าไปอยู่ในบ้านของนางระเบียบ พัฒนะสดี และถูกเจ้าพนักงานตำรวจจับกุมที่บ้านนางระเบียบนั้นเอง ชั้นจับกุมและชั้นสอบสวนจำเลย ก็ให้การรับสารภาพในข้อหาร่วมกับพวกปล้นทรัพย์ของผู้เสียหายข้อเท็จจริงจึงฟังได้แน่ชัดว่าจำเลยกับพวกอีก 2 คน ร่วมกันปล้นทรัพย์ผู้เสียหาย พยานจำเลยไม่มีน้ำหนักหักล้างพยานโจทก์ได้ส่วนที่โจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษจำเลยฐานปล้นทรัพย์โดยใช้รถจักรยานยนต์เป็นยานพาหนะนั้น ข้อเท็จจริงปรากฏจากพยานหลักฐานที่โจทก์นำสืบว่า เมื่อจำเลยกับพวกอีกคนหนึ่งได้ทรัพย์ของผู้เสียหายแล้ว จำเลยวิ่งไปหลบซ่อนอยู่ในบ้านของนางระเบียบ ส่วนพวกของจำเลยดังกล่าววิ่งไปซ้อนท้ายรถจักรยานยนต์ที่คนร้ายอีกคนหนึ่งจอดรออยู่ แล้วพากันขับรถจักรยานยนต์หลบหนีไป ก่อนทำการปล้นทรัพย์ก็ไม่ได้ความว่าจำเลยมายังที่เกิดเหตุโดยรถจักรยานยนต์แต่ประการใดประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 340 ตรี เป็นบทลงโทษผู้กระทำผิดให้หนักขึ้น จึงต้องตีความโดยเคร่งครัด คือหมายความเฉพาะตัวผู้กระทำตามที่ระบุไว้ในมาตรา 340 ตรีเท่านั้น คดีนี้พวกของจำเลย 2 คนกระทำผิดโดยใช้รถจักรยานยนต์เป็นยานพาหนะ แต่จำเลยไม่ได้ใช้รถจักรยานยนต์เป็นยานพาหนะในการกระทำผิดแต่ประการใด จำเลยจึงไม่มีความผิดตามมาตรา 340 ตรี คงมีความผิดตามมาตรา 340 วรรคสองศาลอุทธรณ์พิพากษาชอบแล้ว ฎีกาโจทก์จำเลยฟังไม่ขึ้น"พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 218/2532พนักงานอัยการ จังหวัด ปัตตานีโจทก์นาย ศักดิ์ อนุสรณ์จำเลย ป.อ. ม. 340 ตรีเมื่อจำเลยกับพวกได้ทรัพย์ของผู้เสียหายแล้ว จำเลยวิ่งไปหลบซ่อนอยู่ในบ้านของ ร. ส่วนพวกของจำเลยวิ่งไปซ้อนท้ายรถจักรยานยนต์ที่คนร้ายอีกคนหนึ่งจอดรออยู่ โดยไม่ปรากฏว่าก่อนทำการปล้นทรัพย์จำเลยมายังที่เกิดเหตุด้วยรถจักรยานยนต์แต่ประการใด จำเลยจึงไม่มีความผิดตามมาตรา 340 ตรี คงมีความผิดตามมาตรา 340 วรรคสอง เท่านั้น.(ที่มา-ส่งเสริม)โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 340, 340 ตรีประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 11 ลงวันที่ 21 พฤศจิกายน 2514ข้อ 14, 15 ให้จำเลยคืนหรือใช้ราคาทรัพย์ 20,920 บาท แก่เจ้าทรัพย์ด้วยจำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 340, 340 ตรี ให้ลงโทษจำคุก 24 ปี คำรับสารภาพชั้นจับกุมและสอบสวนเป็นประโยชน์แก่การพิจารณาอยู่บ้าง ลดโทษหนึ่งในสามตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 ให้จำคุก 16 ปี ให้จำเลยคืนหรือใช้ราคาทรัพย์ 20,920 บาท แก่ผู้เสียหายด้วยจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 340 วรรคสอง จำคุก 18 ปี จำเลยให้การรับสารภาพในชั้นจับกุมและชั้นสอบสวนเป็นประโยชน์แก่การพิจารณามีเหตุบรรเทาโทษ ลดโทษให้หนึ่งในสามตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 78 คงจำคุก 12 ปี นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นโจทก์และจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "ข้อเท็จจริงในเบื้องต้นฟังได้ว่า มีคนร้าย3 คนร่วมกันปล้นทรัพย์นางปราณี วิชัยดิษฐ์ ผู้เสียหายตามวันเวลาและสถานที่เกิดเหตุดังฟ้อง และได้ทรัพย์สินไปตามฟ้อง ปัญหามีว่าจำเลยเป็นคนร้ายรายนี้ด้วยคนหนึ่งหรือไม่โจทก์มีนางปราณี วิชัยดิษฐ์ ผู้เสียหายเป็นประจักษ์พยานเบิกความยืนยันว่าจำเลยเป็นคนร้ายคนหนึ่งซึ่งขึ้นไปปล้นทรัพย์บนบ้านของผู้เสียหาย ร่วมกับคนร้ายอีกคนหนึ่งซึ่งมีอาวุธปืนและใช้อาวุธปืนจี้ขู่เข็ญผู้เสียหาย เหตุเกิดเวลากลางวัน ยากที่ผู้เสียหายจะจำคนร้ายผิดพลาด นอกจากนี้ยังปรากฏจากพยานหลักฐานที่โจทก์นำสืบอย่างแน่ชัดว่า หลังเกิดเหตุจำเลยหลบหนีเข้าไปอยู่ในบ้านของนางระเบียบ พัฒนะสดี และถูกเจ้าพนักงานตำรวจจับกุมที่บ้านนางระเบียบนั้นเอง ชั้นจับกุมและชั้นสอบสวนจำเลย ก็ให้การรับสารภาพในข้อหาร่วมกับพวกปล้นทรัพย์ของผู้เสียหายข้อเท็จจริงจึงฟังได้แน่ชัดว่าจำเลยกับพวกอีก 2 คน ร่วมกันปล้นทรัพย์ผู้เสียหาย พยานจำเลยไม่มีน้ำหนักหักล้างพยานโจทก์ได้ส่วนที่โจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษจำเลยฐานปล้นทรัพย์โดยใช้รถจักรยานยนต์เป็นยานพาหนะนั้น ข้อเท็จจริงปรากฏจากพยานหลักฐานที่โจทก์นำสืบว่า เมื่อจำเลยกับพวกอีกคนหนึ่งได้ทรัพย์ของผู้เสียหายแล้ว จำเลยวิ่งไปหลบซ่อนอยู่ในบ้านของนางระเบียบ ส่วนพวกของจำเลยดังกล่าววิ่งไปซ้อนท้ายรถจักรยานยนต์ที่คนร้ายอีกคนหนึ่งจอดรออยู่ แล้วพากันขับรถจักรยานยนต์หลบหนีไป ก่อนทำการปล้นทรัพย์ก็ไม่ได้ความว่าจำเลยมายังที่เกิดเหตุโดยรถจักรยานยนต์แต่ประการใดประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 340 ตรี เป็นบทลงโทษผู้กระทำผิดให้หนักขึ้น จึงต้องตีความโดยเคร่งครัด คือหมายความเฉพาะตัวผู้กระทำตามที่ระบุไว้ในมาตรา 340 ตรีเท่านั้น คดีนี้พวกของจำเลย 2 คนกระทำผิดโดยใช้รถจักรยานยนต์เป็นยานพาหนะ แต่จำเลยไม่ได้ใช้รถจักรยานยนต์เป็นยานพาหนะในการกระทำผิดแต่ประการใด จำเลยจึงไม่มีความผิดตามมาตรา 340 ตรี คงมีความผิดตามมาตรา 340 วรรคสองศาลอุทธรณ์พิพากษาชอบแล้ว ฎีกาโจทก์จำเลยฟังไม่ขึ้น"พิพากษายืน(ปิ่นทิพย์ สุจริตกุล-สง่า ศิลปประสิทธิ์-ศักดา โมกขมรรคกุล)แหล่งที่มาสำนักงานส่งเสริมงานตุลาการแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุการใช้ยานพาหนะในการกระทำความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 340 ตรี นั้น ต้องใช้ยานพาหนะเพื่อสะดวกแก่การกระทำ แต่ไม่ต้องถึงกับต้องกระทำผิดในยานพาหนะที่นั่งไป เพียงแต่บรรทุกผู้กระทำผิดไปส่ง ณ ที่ ๆ เตรียมจะกระทำก็อยู่ในความหมายของมาตรานี้ กล่าวคือ ผู้กระทำความผิดเป็นฝ่ายนำยานพาหนะมาใช้เป็นเครื่องมือประกอบอาชญากรรมนั่นเอง (คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 778/2519,1519/2521) การใช้ยานพาหนะกระทำผิดดังกล่าวนอกจากจะใช้ก่อนหรือขณะกระทำความผิดแล้ว มาตรา 340 ตรี ยังบัญญัติถึงการใช้ยานพาหนะกระทำความผิดภายหลังการกระทำความผิดด้วยคือ ใช้เพื่อพาทรัพย์ไปหรือใช้เพื่อให้พ้นจากการจับกุม โดยผู้กระทำความผิดได้ใช้ยานพาหนะที่นำมานั้นพาทรัพย์ที่ตนปล้นมาได้นั้นไปหรือได้ใช้ยานพาหนะนั้นพาตนให้พ้นการจับกุม หากจำเลยปล้นเอายานพาหนะ เช่น รถยนต์ รถจักรยานยนต์หรือทั้งยานพาหนะและทรัพย์ที่บรรทุกอยู่ในยานพาหนะ เช่น รถบรรทุกข้าวสาร หรือทรัพย์ของคนขับยานพาหนะนั้น ๆ เช่น คนขับสามล้อคนขับแท็กซี่และพายานพาหนะนั้นไปก็เป็นการพายานพาหนะนั้นไปตามสภาพแห่งทรัพย์ ไม่ใช่เป็นการปล้นทรัพย์โดยใช้ยานพาหนะตามความหมายดั่งที่บัญญัติไว้ในมาตรา 340 ตรี (คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 778/2519,316/2521) อย่างไรก็ตามเรื่องทำนองนี้เคยมีคำพิพากษาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "การที่จำเลยที่ 1 กับพวก นำเอารถยนต์บรรทุกข้าวสารไปจอดรอสมทบกับรถกะบะพวกของตน แล้วนำรถยนต์บรรทุกข้าวสารที่พวกของตนปล้นมาได้พาหลบหนีไปถือได้ว่า จำเลยที่ 1 กับพวกใช้ยานพาหนะเพื่อกระทำความผิด เพื่อพาทรัพย์นั้นไปและเพื่อให้พ้นจากการจับกุมต้องด้วยประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 340 ตรี"(คำพิพากษาศาลฎีกาที่837/2522) สำหรับฎีกาเรื่องนี้ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "ประมวลกฎหมายอาญามาตรา 340 ตรี เป็นบทลงโทษผู้กระทำความผิดให้หนักขึ้น จึงต้องตีความโดยเคร่งครัด คือหมายความเฉพาะตัวผู้กระทำความผิดที่ระบุไว้ในมาตรา 340 ตรีเท่านั้น" ซึ่งเดิมเคยมีคำพิพากษาศาลฎีกาที่2652/2520 วินิจฉัยทำนองเดียวกันแต่ให้เหตุผลว่า "เมื่อทางพิจารณาปรากฏว่าคนร้ายที่มีอาวุธติดตัวไปในการปล้นทรัพย์ มิใช่จำเลยทั้งสองและกรณีไม่เป็นเหตุในลักษณะคดีที่จะให้เพิ่มโทษแก่ผู้กระทำความผิดนั้นด้วยกันทุกคน ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 89 ดังที่โจทก์ฎีกาจึงจะเพิ่มโทษจำเลยทั้งสองตามมาตรา 340 ตรีไม่ได้" ดังนี้จะเห็นได้ว่า คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2652/2520 แตกต่างกับคำพิพากษาศาลฎีกาเรื่องนี้ตรงที่ว่า ยกเอาเหตุในลักษณะคดีและเหตุส่วนตัวมาเป็นข้อวินิจฉัยที่จะไม่เพิ่มโทษจำเลยตามมาตรา340 ตรีด้วย ไพฤทธิ์เศรษฐไกรกุล