คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 358/2481หลักกฎหมาย: กรณีที่ถือว่าฟ้องระบุเป็นความผิดฐานกรรโชก และฐานทำให้เสื่อมสเียอิศรภาพศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาต้องกันให้ส่งตัวจำเลยไปกักกันมีกำหนด 7 ปี จำเลยฎีกาในข้อเท็จจริงได้โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยที่ ๒ ฐานหลบหนี้จากที่คุมขัง และหลับหนีจากเขตต์ที่กำหนด และใช้วาจาขู่เข็ญ ด.และสามีให้สัญญาว่าจะให้เงินแก่จำเลย ถ้าไม่ให้จะมีอันตรายจน ด.รับสัญญาว่าจะให้ ขอให้ลงโทษและเพิ่มโทษจำเลยตามกฎหมายอาญา ม.๑๖๓,๑๗๐,๑๗๑,๒๖๘,๓๐๓,๗๑,๗๒ ศาลชั้นต้นเห็นว่าจำเลยไม่มีผิดตามกฎหมายอาญา ม.๓๐๓ เพราะเจ้าทุกข์ไม่เคยรับสัญญาว่าจะให้ทรัพย์แก่จำเลย และจะลงโทษจำเลยตาม ม.๒๖๘ ก็ไม่ได้ ต้องห้ามตามประมวลวิธีพิจารณาอาญา ม.๑๙๒ ตอน ๒ คงลงโทษจำเลยที่ ๒ ฐานหลบหนีที่คุมขังตาม ม.๑๖๓,๑๗๐,๑๗๑ รวม ๒ กะทง จำคุกกะทงละ ๖ เดือน เพิ่มโทษตาม ม.๗๒ อีก ๑ ใน ๓ ลดโทษตาม ม.๕๙ กึ่งหนึ่งคงจำคุกจำเลยที่ ๒ ๘ เดือน ศาลอุทธรณ์เห็นว่าความผิดฐานทำให้เสื่อมเสียอิสสรภาพนั้นรวมอยู่ในความผิดฐานกรรโชกตามประมวลวิธีพิจารณาอาญา ม.๑๙๒ วรรคท้าย ศาลลงโทษจำเลยตามที่พิจารณาได้ความก็ได้ ฉะนั้นจึงลงโทษจำเลยฐานทำให้เสื่อมเสียอิสสรภาพได้จึงให้ลงโทษจำเลยฐานทำให้เสื่อมเสียอิสสรภาพได้ จึงให้ลงโทษจำเลยที่ ๒ ตาม ม.๒๖๘ อีก ๖ เดือนเพิ่มโทษตาม ม.๗๒ อีก ๑ ใน ๓ จำเลยที่ ๒ ฎีกา ศาลฎีกาตัดสินว่าที่ศาลอุทธรณ์พิพากษาว่าศาลลงโทษจำเลยฐานทำให้เสื่อมเสียอิสสรภาพตาม ม.๑๙๒ ตอนท้ายแห่งประมวลวิธีพิจารณาความอาญา นั้นชอบแล้ว และที่ศาลพิพากษาให้ส่งตัวไปกันกัน ๗ ปีก็สมควรแล้ว จึงพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 358/2481พนักงานอัยยการโจทก์นายจั๊กเอี่ยม แซ่กี้ ที่ 1 ม.ร.ว.ถวัลย์ศักดิ์ สหะวุธที่ 2จำเลย ป.อ. ม. 39, ม. 59, ม. 72, ม. 163, ม. 170, ม. 171, ม. 268, ม. 303 ป.วิ.อ. ม. 216, ม. 218, ม. 192 ตอน 2 และ 5กรณีที่ถือว่าฟ้องระบุเป็นความผิดฐานกรรโชก และฐานทำให้เสื่อมสเียอิศรภาพศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาต้องกันให้ส่งตัวจำเลยไปกักกันมีกำหนด 7 ปี จำเลยฎีกาในข้อเท็จจริงได้โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยที่ ๒ ฐานหลบหนี้จากที่คุมขัง และหลับหนีจากเขตต์ที่กำหนด และใช้วาจาขู่เข็ญ ด.และสามีให้สัญญาว่าจะให้เงินแก่จำเลย ถ้าไม่ให้จะมีอันตรายจน ด.รับสัญญาว่าจะให้ ขอให้ลงโทษและเพิ่มโทษจำเลยตามกฎหมายอาญา ม.๑๖๓,๑๗๐,๑๗๑,๒๖๘,๓๐๓,๗๑,๗๒ ศาลชั้นต้นเห็นว่าจำเลยไม่มีผิดตามกฎหมายอาญา ม.๓๐๓ เพราะเจ้าทุกข์ไม่เคยรับสัญญาว่าจะให้ทรัพย์แก่จำเลย และจะลงโทษจำเลยตาม ม.๒๖๘ ก็ไม่ได้ ต้องห้ามตามประมวลวิธีพิจารณาอาญา ม.๑๙๒ ตอน ๒ คงลงโทษจำเลยที่ ๒ ฐานหลบหนีที่คุมขังตาม ม.๑๖๓,๑๗๐,๑๗๑ รวม ๒ กะทง จำคุกกะทงละ ๖ เดือน เพิ่มโทษตาม ม.๗๒ อีก ๑ ใน ๓ ลดโทษตาม ม.๕๙ กึ่งหนึ่งคงจำคุกจำเลยที่ ๒ ๘ เดือน ศาลอุทธรณ์เห็นว่าความผิดฐานทำให้เสื่อมเสียอิสสรภาพนั้นรวมอยู่ในความผิดฐานกรรโชกตามประมวลวิธีพิจารณาอาญา ม.๑๙๒ วรรคท้าย ศาลลงโทษจำเลยตามที่พิจารณาได้ความก็ได้ ฉะนั้นจึงลงโทษจำเลยฐานทำให้เสื่อมเสียอิสสรภาพได้จึงให้ลงโทษจำเลยฐานทำให้เสื่อมเสียอิสสรภาพได้ จึงให้ลงโทษจำเลยที่ ๒ ตาม ม.๒๖๘ อีก ๖ เดือนเพิ่มโทษตาม ม.๗๒ อีก ๑ ใน ๓ จำเลยที่ ๒ ฎีกา ศาลฎีกาตัดสินว่าที่ศาลอุทธรณ์พิพากษาว่าศาลลงโทษจำเลยฐานทำให้เสื่อมเสียอิสสรภาพตาม ม.๑๙๒ ตอนท้ายแห่งประมวลวิธีพิจารณาความอาญา นั้นชอบแล้ว และที่ศาลพิพากษาให้ส่งตัวไปกันกัน ๗ ปีก็สมควรแล้ว จึงพิพากษายืน(พลางกูร-มนธา-วิเศษ)ศาลชั้นต้น - พระยาศิริวิกรฯศาลอุทธรณ์ - พระ+ปรีชาฯแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยที่ ๒ ฐานหลบหนี้จากที่คุมขัง และหลับหนีจากเขตต์ที่กำหนด และใช้วาจาขู่เข็ญ ด.และสามีให้สัญญาว่าจะให้เงินแก่จำเลย ถ้าไม่ให้จะมีอันตรายจน ด.รับสัญญาว่าจะให้ ขอให้ลงโทษและเพิ่มโทษจำเลยตามกฎหมายอาญา ม.๑๖๓,๑๗๐,๑๗๑,๒๖๘,๓๐๓,๗๑,๗๒ ศาลชั้นต้นเห็นว่าจำเลยไม่มีผิดตามกฎหมายอาญา ม.๓๐๓ เพราะเจ้าทุกข์ไม่เคยรับสัญญาว่าจะให้ทรัพย์แก่จำเลย และจะลงโทษจำเลยตาม ม.๒๖๘ ก็ไม่ได้ ต้องห้ามตามประมวลวิธีพิจารณาอาญา ม.๑๙๒ ตอน ๒ คงลงโทษจำเลยที่ ๒ ฐานหลบหนีที่คุมขังตาม ม.๑๖๓,๑๗๐,๑๗๑ รวม ๒ กะทง จำคุกกะทงละ ๖ เดือน เพิ่มโทษตาม ม.๗๒ อีก ๑ ใน ๓ ลดโทษตาม ม.๕๙ กึ่งหนึ่งคงจำคุกจำเลยที่ ๒ ๘ เดือน ศาลอุทธรณ์เห็นว่าความผิดฐานทำให้เสื่อมเสียอิสสรภาพนั้นรวมอยู่ในความผิดฐานกรรโชกตามประมวลวิธีพิจารณาอาญา ม.๑๙๒ วรรคท้าย ศาลลงโทษจำเลยตามที่พิจารณาได้ความก็ได้ ฉะนั้นจึงลงโทษจำเลยฐานทำให้เสื่อมเสียอิสสรภาพได้จึงให้ลงโทษจำเลยฐานทำให้เสื่อมเสียอิสสรภาพได้ จึงให้ลงโทษจำเลยที่ ๒ ตาม ม.๒๖๘ อีก ๖ เดือนเพิ่มโทษตาม ม.๗๒ อีก ๑ ใน ๓ จำเลยที่ ๒ ฎีกา ศาลฎีกาตัดสินว่าที่ศาลอุทธรณ์พิพากษาว่าศาลลงโทษจำเลยฐานทำให้เสื่อมเสียอิสสรภาพตาม ม.๑๙๒ ตอนท้ายแห่งประมวลวิธีพิจารณาความอาญา นั้นชอบแล้ว และที่ศาลพิพากษาให้ส่งตัวไปกันกัน ๗ ปีก็สมควรแล้ว จึงพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 358/2481พนักงานอัยยการโจทก์นายจั๊กเอี่ยม แซ่กี้ ที่ 1 ม.ร.ว.ถวัลย์ศักดิ์ สหะวุธที่ 2จำเลย ป.อ. ม. 39, ม. 59, ม. 72, ม. 163, ม. 170, ม. 171, ม. 268, ม. 303 ป.วิ.อ. ม. 216, ม. 218, ม. 192 ตอน 2 และ 5กรณีที่ถือว่าฟ้องระบุเป็นความผิดฐานกรรโชก และฐานทำให้เสื่อมสเียอิศรภาพศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาต้องกันให้ส่งตัวจำเลยไปกักกันมีกำหนด 7 ปี จำเลยฎีกาในข้อเท็จจริงได้โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยที่ ๒ ฐานหลบหนี้จากที่คุมขัง และหลับหนีจากเขตต์ที่กำหนด และใช้วาจาขู่เข็ญ ด.และสามีให้สัญญาว่าจะให้เงินแก่จำเลย ถ้าไม่ให้จะมีอันตรายจน ด.รับสัญญาว่าจะให้ ขอให้ลงโทษและเพิ่มโทษจำเลยตามกฎหมายอาญา ม.๑๖๓,๑๗๐,๑๗๑,๒๖๘,๓๐๓,๗๑,๗๒ ศาลชั้นต้นเห็นว่าจำเลยไม่มีผิดตามกฎหมายอาญา ม.๓๐๓ เพราะเจ้าทุกข์ไม่เคยรับสัญญาว่าจะให้ทรัพย์แก่จำเลย และจะลงโทษจำเลยตาม ม.๒๖๘ ก็ไม่ได้ ต้องห้ามตามประมวลวิธีพิจารณาอาญา ม.๑๙๒ ตอน ๒ คงลงโทษจำเลยที่ ๒ ฐานหลบหนีที่คุมขังตาม ม.๑๖๓,๑๗๐,๑๗๑ รวม ๒ กะทง จำคุกกะทงละ ๖ เดือน เพิ่มโทษตาม ม.๗๒ อีก ๑ ใน ๓ ลดโทษตาม ม.๕๙ กึ่งหนึ่งคงจำคุกจำเลยที่ ๒ ๘ เดือน ศาลอุทธรณ์เห็นว่าความผิดฐานทำให้เสื่อมเสียอิสสรภาพนั้นรวมอยู่ในความผิดฐานกรรโชกตามประมวลวิธีพิจารณาอาญา ม.๑๙๒ วรรคท้าย ศาลลงโทษจำเลยตามที่พิจารณาได้ความก็ได้ ฉะนั้นจึงลงโทษจำเลยฐานทำให้เสื่อมเสียอิสสรภาพได้จึงให้ลงโทษจำเลยฐานทำให้เสื่อมเสียอิสสรภาพได้ จึงให้ลงโทษจำเลยที่ ๒ ตาม ม.๒๖๘ อีก ๖ เดือนเพิ่มโทษตาม ม.๗๒ อีก ๑ ใน ๓ จำเลยที่ ๒ ฎีกา ศาลฎีกาตัดสินว่าที่ศาลอุทธรณ์พิพากษาว่าศาลลงโทษจำเลยฐานทำให้เสื่อมเสียอิสสรภาพตาม ม.๑๙๒ ตอนท้ายแห่งประมวลวิธีพิจารณาความอาญา นั้นชอบแล้ว และที่ศาลพิพากษาให้ส่งตัวไปกันกัน ๗ ปีก็สมควรแล้ว จึงพิพากษายืน(พลางกูร-มนธา-วิเศษ)ศาลชั้นต้น - พระยาศิริวิกรฯศาลอุทธรณ์ - พระ+ปรีชาฯแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ