พระราชบัญญัติพระราชบัญญัติบรรษัทเงินทุนอุตสาหกรรมขนาดย่อมพ.ศ.๒๕๓๔ ภูมิพลอดุลยเดชป.ร.ให้ไว้ณ วันที่ ๒๙ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๓๔เป็นปีที่๔๖ ในรัชกาลปัจจุบันพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชมีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่าโดยที่เป็นการสมควรให้มีกฎหมายว่าด้วยบรรษัทเงินทุนอุตสาหกรรมขนาดย่อมจึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้โดยคำแนะนำและยินยอมของสภานิติบัญญัติแห่งชาติดังต่อไปนี้มาตรา ๑ พระราชบัญญัตินี้เรียกว่า พระราชบัญญัติบรรษัทเงินทุนอุตสาหกรรมขนาดย่อมพ.ศ. ๒๕๓๔มาตรา ๒[๑] พระราชบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา ๓ ในพระราชบัญญัตินี้บรรษัท หมายความว่าบรรษัทเงินทุนอุตสาหกรรมขนาดย่อมคณะกรรมการหมายความว่า คณะกรรมการบรรษัทเงินทุนอุตสาหกรรมขนาดย่อมภารธุระอุตสาหกรรมขนาดย่อม หมายความว่าการประกอบอุตสาหกรรม การทำหัตถกรรม หรือการประกอบกิจการอื่นตามที่คณะกรรมการกำหนดทั้งนี้ โดยมีลักษณะเป็นกิจการขนาดย่อมที่บุคคลภาคเอกชนเท่านั้นเป็นเจ้าของและมีทรัพย์สินถาวรตามจำนวนที่กำหนดโดยกฎกระทรวงหลักทรัพย์หมายความว่า(๑) ตั๋วเงินคลัง(๒) พันธบัตร(๓) ตั๋วเงิน(๔) หุ้นหรือใบสำคัญแสดงสิทธิที่จะซื้อหุ้น(๕) หุ้นกู้หรือหุ้นกู้แปลงสภาพ(๖)ตราสารหรือหลักฐานแสดงสิทธิในทรัพย์สินของโครงการลงทุนหรือใบสำคัญแสดงสิทธิในการซื้อตราสารหรือหลักฐานแสดงสิทธิในทรัพย์สินของโครงการลงทุน(๗) ตราสารหรือใบสำคัญหรือหลักฐานแสดงสิทธิอื่นใดที่รัฐมนตรีประกาศกำหนดในราชกิจจานุเบกษาเงินกองทุนหมายความว่า ทุนที่ชำระแล้ว ซึ่งรวมทั้งส่วนล้ำมูลค่าหุ้น ทุนสำรองเงินสำรองที่ได้จัดสรรจากกำไรสุทธิและกำไรสุทธิคงเหลือจากการจัดสรรแล้วผู้ถือหุ้นหมายความว่า ผู้ถือหุ้นของบรรษัทเงินทุนอุตสาหกรรมขนาดย่อมประกันซื้อหมายความว่า ซื้อหรือตกลงจะซื้อหลักทรัพย์ที่ออกใหม่ทั้งหมดหรือแต่บางส่วนจากผู้ออก เพื่อการจำหน่ายต่อไปรัฐมนตรี หมายความว่ารัฐมนตรีผู้รักษาการตามพระราชบัญญัตินี้มาตรา ๔ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังรักษาการตามพระราชบัญญัตินี้และให้มีอำนาจออกกฎกระทรวงและประกาศเพื่อปฏิบัติการตามพระราชบัญญัตินี้กฎกระทรวงและประกาศอื่นเมื่อได้ประกาศในราชกิจจานุเบกษาแล้วให้ใช้บังคับได้หมวด๑การจัดตั้ง มาตรา ๕ ให้จัดตั้งบรรษัทขึ้นตามบทแห่งพระราชบัญญัตินี้เรียกว่า บรรษัทเงินทุนอุตสาหกรรมขนาดย่อมและให้บรรษัทเป็นนิติบุคคลให้บรรษัทตั้งสำนักงานใหญ่ในกรุงเทพมหานครและจะตั้งสาขาขึ้น ณ ที่ใดในราชอาณาจักรก็ได้แต่การตั้งสำนักงานสาขาต้องได้รับอนุมัติจากรัฐมนตรีก่อนมาตรา ๖ ความรับผิดชอบของผู้ถือหุ้นแต่ละคนให้จำกัดเพียงเท่าจำนวนเงินที่ยังส่งใช้ไม่ครบมูลค่าของหุ้นที่ตนถือมาตรา ๗ให้กำหนดทุนเรือนหุ้นของบรรษัทเป็นจำนวนหุ้นสามัญสามล้านหุ้นมีมูลค่าหุ้นละหนึ่งร้อยบาทรวมเป็นทุนสามร้อยล้านบาททุนของบรรษัทอาจเพิ่มขึ้นได้ด้วยการออกหุ้นสามัญใหม่โดยมติพิเศษของที่ประชุมผู้ถือหุ้น แต่การลดทุนจะกระทำมิได้ในระยะเริ่มแรกให้กระทรวงการคลังถือหุ้นตามวรรคหนึ่งไม่น้อยกว่าร้อยละยี่สิบห้าแต่เมื่อพ้นสามปีนับแต่วันที่พระราชบัญญัตินี้ใช้บังคับแล้วให้นับหุ้นที่รัฐวิสาหกิจตามกฎหมายว่าด้วยวิธีการงบประมาณหรือนิติบุคคลที่มีกฎหมายเฉพาะจัดตั้งขึ้นรวมเข้าเป็นจำนวนหุ้นที่กระทรวงการคลังจะต้องถือไม่น้อยกว่าร้อยละยี่สิบห้าดังกล่าวนั้นด้วยมาตรา ๘ ให้บรรษัทเสนอต่อประชาชนและหรือบุคคลใดๆตามที่บรรษัทจะกำหนด ให้เข้าชื่อซื้อหุ้นที่ระบุในมาตรา ๗ ตามเวลา วิธีการและจำนวนที่บรรษัทกำหนด และให้บรรษัทจัดออกหุ้นเหล่านั้นได้มาตรา ๙ เมื่อมีผู้เข้าชื่อซื้อหุ้นที่ระบุในมาตรา๗ เป็นจำนวนไม่ต่ำกว่าหนึ่งล้านห้าแสนหุ้นและได้ชำระเงินเต็มมูลค่าแล้วให้คณะกรรมการซึ่งรัฐมนตรีแต่งตั้งตามมาตรา ๑๕ นัดประชุมผู้ถือหุ้นโดยไม่ชักช้าเพื่อปรึกษากิจการที่กำหนดตามพระราชบัญญัตินี้ และกิจการอื่นตามที่จำเป็นมาตรา ๑๐ ภายหลังที่บรรษัทได้มีผู้ถือหุ้นและได้มีการประชุมผู้ถือหุ้นเลือกตั้งกรรมการตามความในพระราชบัญญัตินี้แล้วให้นำบทบัญญัติที่ว่าด้วยบริษัทจำกัดในประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาใช้บังคับแก่บรรษัทโดยอนุโลมเท่าที่ไม่ขัดหรือแย้งต่อพระราชบัญญัตินี้ให้นายทะเบียนหุ้นส่วนบริษัทปฏิบัติแก่บรรษัทเช่นเดียวกับบริษัทจำกัดหมวด๒วัตถุประสงค์ มาตรา ๑๑ วัตถุประสงค์ของบรรษัทมีดังต่อไปนี้(๑) ช่วยเหลือในการจัดตั้ง การขยายและการปรับปรุงภารธุระอุตสาหกรรมขนาดย่อม(๒)สนับสนุนและดำเนินการให้มีทุนส่วนเอกชนทั้งในและนอกราชอาณาจักรเข้าร่วมในภารธุระอุตสาหกรรมขนาดย่อมมาตรา ๑๒ เมื่อได้มีการประชุมผู้ถือหุ้นตามมาตรา ๙แล้ว ให้บรรษัทมีอำนาจกระทำกิจการต่างๆ ภายในขอบแห่งวัตถุประสงค์ตามมาตรา ๑๑และอำนาจเช่นว่านี้ให้รวมถึง(๑) ให้ภารธุระอุตสาหกรรมขนาดย่อมกู้ยืมเงินหรือร่วมกับสถาบันการเงินอื่นให้ภารธุระอุตสาหกรรมขนาดย่อมกู้ยืมเงินในวงเงินกู้รายละไม่เกินสิบล้านบาทหรือไม่เกินจำนวนที่รัฐมนตรีประกาศกำหนดโดยได้รับความเห็นชอบจากคณะรัฐมนตรีทั้งนี้ โดยมีหรือไม่มีหลักประกันก็ได้(๒) ให้อุปการะในการเงินด้วยวิธีซื้อหลักทรัพย์หรือด้วยวิธีจัดให้ได้มาซึ่งส่วนได้เสียอื่นใด(๓) ประกันซื้อ(๔)จัดให้มีเงินกลับมาลงทุนใหม่ด้วยวิธีขายทรัพย์สินที่บรรษัทได้มาจากการลงทุน(๕)กู้ยืมเงินในหรือนอกราชอาณาจักรเพื่อธุรกิจของบรรษัท และให้หลักประกันเงินที่กู้ยืม(๖)ใช้เงินคงเหลืออยู่เปล่าของบรรษัทซื้อหลักทรัพย์ที่มั่นคง(๗) จัดให้ได้มา ถือกรรมสิทธิ์ เช่าหรือให้เช่าจำนองหรือรับจำนอง จำนำหรือรับจำนำและขายหรือจำหน่ายด้วยวิธีอื่นใดซึ่งอสังหาริมทรัพย์ สังหาริมทรัพย์หรือหลักทรัพย์(๘) เปิดบัญชีเงินฝากไว้กับธนาคาร(๙) จัดให้ได้มาซึ่งสัมปทาน สิทธิหรือเอกสิทธิ์ใดๆ บรรดาที่บรรษัทเห็นว่าจะช่วยให้วัตถุประสงค์ของบรรษัทสำเร็จผล(๑๐) ให้คำแนะนำเกี่ยวกับการบริหาร การจัดการและทางเทคนิค แก่ภารธุระอุตสาหกรรมขนาดย่อมและช่วยให้ภารธุระอุตสาหกรรมขนาดย่อมนั้นได้รับบริการเกี่ยวกับการบริหารการจัดการและทางเทคนิค(๑๑) รับชำระเงินใดๆเกี่ยวกับเงินที่บรรษัทให้กู้ยืมแม้ก่อนวันถึงกำหนดชำระ(๑๒) สั่งจ่าย รับรองหรือสลักหลังตั๋วเงินหรือใช้เงินตามตั๋วเงินเพื่อประโยชน์แห่งธุรกิจของบรรษัท(๑๓) จัดให้มีการสงเคราะห์ตามสมควรแก่ลูกจ้างหรือผู้ที่พ้นจากการเป็นลูกจ้างของบรรษัทและครอบครัวของบุคคลเหล่านั้น(๑๔)กระทำการอย่างอื่นบรรดาที่เกี่ยวกับหรือเนื่องในการจัดให้สำเร็จตามวัตถุประสงค์ของบรรษัทมาตรา ๑๓บรรษัทต้องไม่ลงทุนในกิจการใดที่กรรมการของบรรษัทเป็นหุ้นส่วนหรือเป็นกรรมการหรือเป็นผู้ถือหุ้น หรือมีส่วนได้เสียอย่างหนึ่งอย่างใดอยู่ด้วยไม่ว่าโดยทางตรงหรือทางอ้อมมาตรา ๑๔ห้ามมิให้บรรษัทซื้อหรือมีไว้เป็นประจำซึ่งอสังหาริมทรัพย์ เว้นแต่(๑) เพื่อใช้เป็นสถานที่สำหรับดำเนินธุรกิจหรือสำหรับลูกจ้างของบรรษัท(๒) เป็นการได้มาจากการชำระหนี้ การประกันหนี้หรือจากการซื้ออสังหาริมทรัพย์ที่จำนองไว้กับบรรษัทจากการขายทอดตลาดโดยคำสั่งศาลหรือเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์บรรดาอสังหาริมทรัพย์ที่ตกเป็นของบรรษัทตาม (๒)ให้บรรษัทจำหน่ายภายในห้าปีนับแต่วันที่อสังหาริมทรัพย์นั้นตกเป็นของบรรษัทเว้นแต่รัฐมนตรีจะขยายระยะเวลาให้หรือให้ความเห็นชอบเพื่อใช้เป็นสถานที่ตาม (๑)หมวด๓การจัดการ มาตรา ๑๕ ในวาระเริ่มแรกก่อนมีผู้ถือหุ้นให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังร่วมกันแต่งตั้งคณะกรรมการขึ้นคณะหนึ่งประกอบด้วยผู้ซึ่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมแต่งตั้งสองคนและผู้ซึ่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังแต่งตั้งสองคน เป็นกรรมการมีหน้าที่กำหนดข้อบังคับของบรรษัทว่าด้วยกิจการต่างๆที่มิได้บัญญัติไว้ในพระราชบัญญัตินี้ และออกหนังสือชี้ชวนเพื่อเสนอขายหุ้นและกระทำหน้าที่และกิจการอื่นซึ่งเป็นหน้าที่ของผู้เริ่มจัดตั้งบริษัทมิให้นำบทบัญญัติมาตรา ๑๘ (๔) และมาตรา ๑๙ (๑)มาใช้บังคับแก่การดำรงตำแหน่งของกรรมการที่ได้รับแต่งตั้งตามวรรคหนึ่งข้อบังคับของบรรษัทตามวรรคหนึ่งต้องได้รับอนุมัติจากที่ประชุมผู้ถือหุ้นและบรรษัทจะแก้ไขเพิ่มเติมข้อบังคับได้ต่อเมื่อที่ประชุมผู้ถือหุ้นลงมติด้วยคะแนนเสียงไม่น้อยกว่าสามในสี่ของจำนวนหุ้นที่จำหน่ายได้ทั้งหมดมาตรา ๑๖ ในการประชุมผู้ถือหุ้นตามมาตรา ๙ให้เลือกตั้งกรรมการเพิ่มขึ้นจากจำนวนกรรมการตามมาตรา ๑๕ อีกสองคนรวมเป็นหกคนและเมื่อที่ประชุมผู้ถือหุ้นเห็นสมควรจะเลือกตั้งกรรมการเพิ่มขึ้นอีกไม่เกินสองคนก็ได้มาตรา ๑๗ เมื่อสิ้นรอบปีบัญชีของบรรษัทแต่ละปีให้กรรมการตามมาตรา ๑๕ และกรรมการตามมาตรา ๑๖ออกจากตำแหน่งฝ่ายละหนึ่งคนโดยวิธีจับสลากและให้ที่ประชุมผู้ถือหุ้นเลือกตั้งกรรมการเพื่อเข้าดำรงตำแหน่งแทนเมื่อสิ้นรอบปีบัญชีที่สี่ของบรรษัทและทุกสิ้นปีบัญชีถัดไป ให้กรรมการทั้งคณะพ้นจากตำแหน่งและให้ที่ประชุมผู้ถือหุ้นเลือกตั้งคณะกรรมการขึ้นใหม่ ทั้งนี้โดยให้คณะกรรมการซึ่งพ้นจากตำแหน่งยังคงอยู่ในตำแหน่งเพื่อดำเนินกิจการของบรรษัทต่อไปเพียงเท่าที่จำเป็นจนกว่าคณะกรรมการซึ่งได้รับเลือกตั้งขึ้นใหม่เข้ารับหน้าที่การเลือกตั้งกรรมการตามวรรคหนึ่งหรือวรรคสองให้เป็นไปตามวิธีการที่กำหนดในข้อบังคับของบรรษัทและกรรมการที่ที่ประชุมผู้ถือหุ้นเลือกตั้งต้องมีคุณสมบัติและไม่มีลักษณะต้องห้ามตามมาตรา๑๙กรรมการที่พ้นจากตำแหน่งอาจได้รับเลือกตั้งใหม่อีกได้มาตรา ๑๘ นอกจากการพ้นจากตำแหน่งตามมาตรา ๑๗กรรมการพ้นจากตำแหน่ง เมื่อ(๑) ตาย(๒) ลาออก(๓)เป็นผู้ขาดคุณสมบัติหรือมีลักษณะต้องห้ามตามมาตรา ๑๙(๔) ที่ประชุมผู้ถือหุ้นของบรรษัทให้ออกในกรณีที่กรรมการพ้นจากตำแหน่งตามวรรคหนึ่งให้เลือกตั้งบุคคลผู้มีคุณสมบัติและไม่มีลักษณะต้องห้ามตามมาตรา ๑๙เข้าดำรงตำแหน่งแทนมาตรา ๑๙ กรรมการต้องมีคุณสมบัติตาม (๑)และไม่มีลักษณะต้องห้ามตาม (๒) (๓) และ (๔) ดังต่อไปนี้(๑)เป็นผู้ถือหุ้นของบรรษัทไม่ต่ำกว่าหนึ่งร้อยหุ้นหรือเป็นผู้แทนของบริษัทจำกัดหรือห้างหุ้นส่วนนิติบุคคลที่ถือหุ้นของบรรษัทไม่ต่ำกว่าหนึ่งร้อยหุ้น(๒) เป็นหรือเคยเป็นบุคคลล้มละลาย(๓)เป็นคนไร้ความสามารถหรือคนเสมือนไร้ความสามารถ(๔)เคยได้รับโทษจำคุกโดยคำพิพากษาถึงที่สุดให้จำคุกในความผิดเกี่ยวกับทรัพย์ที่กระทำโดยทุจริตมาตรา ๒๐ ตราบใดที่เงินซึ่งรัฐบาลให้บรรษัทกู้ยืมยังมีค้างอยู่หรือการค้ำประกันที่รัฐบาลให้ไว้ตามมาตรา ๒๖ ยังไม่สิ้นอายุการบังคับให้รัฐมนตรีแต่งตั้งผู้แทนกระทรวงการคลังและผู้แทนกระทรวงอุตสาหกรรมแห่งละหนึ่งคนเป็นกรรมการเพิ่มขึ้นจากจำนวนกรรมการที่บัญญัติไว้ในมาตรา ๑๕ และมาตรา ๑๖ และให้รัฐมนตรีมีอำนาจถอดถอนและแต่งตั้งบุคคลอื่นเข้าดำรงตำแหน่งแทนได้กรรมการที่รัฐมนตรีแต่งตั้งตามวรรคหนึ่งให้อยู่ในตำแหน่งคราวละสองปีกรรมการที่พ้นจากตำแหน่งตามวรรคสองอาจได้รับแต่งตั้งใหม่อีกได้แต่ต้องไม่เกินสองคราวติดต่อกันให้นำมาตรา ๑๕ วรรคสอง มาใช้บังคับโดยอนุโลมมาตรา ๒๑ให้คณะกรรมการมีอำนาจและหน้าที่กำกับและควบคุมโดยทั่วไปซึ่งการดำเนินงานการบริหารกิจการ และธุรกิจของบรรษัท และให้มีอำนาจกระทำการต่างๆที่บรรษัทจะพึงกระทำได้ อำนาจเช่นว่านี้ให้รวมถึง(๑) จ่ายเงินของบรรษัทเพื่อเป็นค่าใช้จ่ายใดๆที่เกิดขึ้นในการจัดกิจการและการประกอบธุรกิจตามวัตถุประสงค์ของบรรษัทการให้สินจ้างแก่กรรมการและลูกจ้างของบรรษัท(๒)ควบคุมให้มีการตรวจคำร้องทุกฉบับที่ภารธุระอุตสาหกรรมขนาดย่อมยื่นขึ้นมาเพื่อขอรับอุปการะในทางการเงินของบรรษัทและให้รับไว้พิจารณาเฉพาะแต่ที่เห็นควรในทางเทคนิค การเงิน การเศรษฐกิจและนโยบายการส่งเสริมอุตสาหกรรมขนาดย่อมของรัฐบาลโดยมิต้องคำนึงถึงการอื่นใดทั้งสิ้นตราบใดที่เงินรัฐบาลให้บรรษัทกู้ยืมยังมีค้างอยู่หรือการค้ำประกันที่รัฐบาลให้ไว้ตามมาตรา๒๖ ยังไม่สิ้นอายุการบังคับ การกำหนดนโยบายในการบริหารกิจการของบรรษัทจะต้องได้รับความเห็นชอบจากรัฐมนตรีมาตรา ๒๒ให้คณะกรรมการมีอำนาจแต่งตั้งคณะกรรมการบริหารคณะหนึ่งประกอบด้วยผู้ซึ่งอยู่ในตำแหน่งคณะกรรมการไม่น้อยกว่าสามคนและไม่เกินห้าคนเป็นกรรมการ และให้มีอำนาจและหน้าที่ตามที่คณะกรรมการมอบหมายอำนาจและหน้าที่ที่จะมอบหมายให้นั้นต้องไม่เป็นการเสื่อมเสียต่ออำนาจและหน้าที่ของผู้จัดการทั่วไปตามมาตรา๒๓มาตรา ๒๓ให้คณะกรรมการแต่งตั้งผู้ซึ่งมีสัญชาติไทยและไม่มีลักษณะต้องห้ามตามมาตรา๑๙ (๒) (๓) และ (๔) เป็นผู้จัดการทั่วไปของบรรษัทให้ผู้จัดการทั่วไปเป็นผู้บริหารกิจการของบรรษัทให้เป็นไปตามนโยบายที่คณะกรรมการกำหนดและมีอำนาจบังคับบัญชาลูกจ้างของบรรษัททุกตำแหน่งให้ผู้จัดการทั่วไปเป็นกรรมการของบรรษัทโดยตำแหน่งมาตรา ๒๔ตราบใดที่เงินซึ่งรัฐบาลให้บรรษัทกู้ยืมยังมีค้างอยู่หรือการค้ำประกันที่รัฐบาลให้ไว้ตามมาตรา ๒๖ ยังไม่สิ้นอายุการบังคับ การแต่งตั้งผู้จัดการทั่วไปของบรรษัทจะต้องได้รับความเห็นชอบจากรัฐมนตรีมาตรา ๒๕ ในกิจการที่เกี่ยวกับบุคคลภายนอกให้ผู้จัดการทั่วไปเป็นผู้แทนของบริษัทแต่ผู้จัดการทั่วไปจะมอบอำนาจให้บุคคลอื่นกระทำแทนตนเฉพาะในกิจการใดก็ได้หมวด๔การค้ำประกันเงินกู้ มาตรา ๒๖ในกรณีที่บรรษัทขอให้รัฐบาลค้ำประกันเงินกู้ที่บรรษัทกู้ยืมเงินจากแหล่งให้กู้ยืมในต่างประเทศหรือภายในประเทศให้รัฐบาลมีอำนาจค้ำประกันเงินกู้นั้นได้แต่จำนวนเงินกู้ที่จะค้ำประกันเมื่อรวมกับต้นเงินกู้ที่การค้ำประกันของรัฐบาลยังค้างอยู่ต้องไม่เกินสิบสองเท่าของเงินกองทุนของบรรษัทเมื่อคำนวณเป็นเงินตราไทยทั้งนี้ ไม่ว่าจะเป็นการค้ำประกันตามอำนาจที่มีอยู่ในกฎหมายใดการคำนวณเงินตราต่างประเทศเป็นเงินตราไทยเพื่อทราบยอดรวมของเงินกู้ตามวรรคหนึ่งให้ใช้อัตราแลกเปลี่ยนเงินตราตามอัตราถัวเฉลี่ยประจำวันที่ทุนรักษาระดับอัตราแลกเปลี่ยนเงินตราได้กำหนดไว้ในวันทำสัญญาบทเฉพาะกาล มาตรา ๒๗ ให้โอนบรรดากิจการ ทรัพย์สิน สิทธิ หนี้และความรับผิดชอบของสำนักงานธนกิจอุตสาหกรรมขนาดย่อม กรมส่งเสริมอุตสาหกรรมกระทรวงอุตสาหกรรม ไปเป็นของบรรษัท ทั้งนี้ ภายในระยะเวลาไม่เกินหนึ่งร้อยแปดสิบวันนับแต่วันที่พระราชบัญญัตินี้ใช้บังคับส่วนของทรัพย์สินเมื่อหักด้วยหนี้ที่โอนตามวรรคหนึ่งแล้วให้นำไปซื้อหุ้นของบรรษัทในนามของกระทรวงการคลังมาตรา ๒๘ให้โอนบรรดาพนักงานและลูกจ้างของสำนักงานธนกิจอุตสาหกรรมขนาดย่อมกรมส่งเสริมอุตสาหกรรม กระทรวงอุตสาหกรรม ไปเป็นของบรรษัท แต่ทั้งนี้ต้องไม่เกินหนึ่งร้อยแปดสิบวันนับแต่วันที่พระราชบัญญัตินี้ใช้บังคับให้พนักงานและลูกจ้างซึ่งโอนไปตามวรรคหนึ่งมีฐานะเป็นพนักงานหรือลูกจ้างของบรรษัทแล้วแต่กรณี โดยให้ได้รับเงินเดือนหรือค่าจ้าง รวมทั้งสิทธิและประโยชน์ต่างๆ เท่าที่เคยได้รับอยู่เดิมจนกว่าจะได้มีการบรรจุและแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งมาตรา ๒๙ การโอนพนักงานหรือลูกจ้างตามมาตรา ๒๘ให้ถือว่าเป็นการให้ออกจากงานเพราะทางราชการยุบตำแหน่งหรือเลิกจ้างโดยไม่มีความผิดและให้ได้รับบำเหน็จตามระเบียบกระทรวงการคลังว่าด้วยบำเหน็จลูกจ้างผู้รับสนองพระบรมราชโองการพลตำรวจเอกเภา สารสินรองนายกรัฐมนตรีหมายเหตุ:- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชบัญญัติฉบับนี้ คือโดยที่เป็นการสมควรจัดตั้งบรรษัทซึ่งมีฐานะเป็นนิติบุคคลเพื่อเร่งรัดการพัฒนาอุตสาหกรรมขนาดย่อมให้มีบทบาทต่อการพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมของประเทศยิ่งขึ้นอันจะมีผลส่งเสริมอุตสาหกรรมขนาดย่อมให้ขยายตัวไปสู่ชนบทเพื่อบรรเทาปัญหาการว่างงานและการชะลอการอพยพของประชาชนเข้ากรุงเทพมหานครจึงจำเป็นต้องตราพระราชบัญญัตินี้ประภาศรี/พิมพ์๒๗มกราคม ๒๕๕๒[๑] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม๑๐๘/ตอนที่ ๒๔๐/ฉบับพิเศษ หน้า ๔๓/๒๙ ธันวาคม ๒๕๓๔