คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 629/2533หลักกฎหมาย: เครื่องหมายการค้าของโจทก์แบบหนึ่งเป็นตัวอักษรโรมันอ่านว่าสแตนเล่ย์ อีกแบบหนึ่งเป็นตัวอักษรโรมันอยู่ด้านบนตัวอักษรไทยอยู่ด้านล่างทั้งตัวอักษรโรมันและตัวอักษรไทยอ่านว่า สแตนเล่ย์ ทั้งสองแบบอยู่ในกรอบสี่เหลี่ยมผืนผ้ารูปคล้ายใบมีดโกน ตัวอักษรสีโปร่ง แต่กรอบสีทึบ ส่วนเครื่องหมายการค้าของจำเลยเป็นอักษรโรมันอ่านว่า แสตนอัพ อยู่ในกรอบสี่เหลี่ยม รูปร่างคล้ายไม้นวดแป้ง ตัวอักษรสีทึบ ส่วนกรอบสี่เหลี่ยมสีโปร่งเครื่องหมายการค้าของโจทก์ตัวอักษรอยู่ติดกันทั้งหมด ส่วนเครื่องหมายการค้าของจำเลยตัวอักษรแยกกันเป็นสองส่วน คือคำว่าแสตนกับคำว่า อัพ อยู่ห่างกัน เห็นได้ว่าเครื่องหมายการค้าของโจทก์และจำเลยมีลักษณะแตกต่างกันทั้งตัวอักษร สี และกรอบ คำว่า สแตนเล่ย์เป็นชื่อเฉพาะไม่มีความหมาย ส่วนคำว่าแสตนอัพ นั้น เป็นภาษาอังกฤษแปลว่ายืนขึ้น เครื่องหมายการค้าของจำเลยจึงไม่เหมือนหรือคล้ายเครื่องหมายการค้าของโจทก์ จนถึงนับได้ว่าเป็นการลวงสาธารณชนให้หลงผิดได้ว่า เครื่องหมายการค้าของจำเลยคือเครื่องหมายการค้าของโจทก์โจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นนิติบุคคลตามกฎหมายของประเทศสหรัฐอเมริกา ประกอบธุรกิจผลิตและจำหน่ายสินค้าประเภทเครื่องมือ เครื่องใช้ จดทะเบียนและใช้เครื่องหมายการค้าอักษรโรมันคำว่า "STANLEY" อ่านว่า "สแตนเล่ย์" และเครื่องหมายการค้าอักษรโรมัน คำว่า "STANLEY" และอักษรไทยคำว่า "สแตนเล่ย์"อยู่ภายในกรอบรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้าประดิษฐ์ กับสินค้าจำพวก ๑๓ ทั้งจำพวกของโจทก์ต่อกองสิทธิบัตรและเครื่องหมายการค้า จำเลยที่ ๑เป็นนิติบุคคลมีจำเลยที่ ๒ เป็นหุ้นส่วนผู้จัดการ จำเลยทั้งสองได้ร่วมกันและแทนกันยื่นคำขอจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าอักษรโรมันคำว่า "STAND UP" อ่านว่า "แสตนอัพ" อยู่ในกรอบรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้าประดิษฐ์ใช้กับสินค้าจำพวก ๑๓ ทั้งจำพวกตามคำขอจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าเลขที่ ๑๕๑๕๘๐ ซึ่งมีลักษณะเหมือนคล้ายกับเครื่องหมายการค้าของโจทก์ ทำให้สาธารณชนหลงผิดจนนับได้ว่าเป็นการลวงสาธารณชน โจทก์ได้คัดค้านคำขอจดทะเบียนของจำเลยแล้วแต่นายทะเบียนเครื่องหมายการค้ายกคำคัดค้านของโจทก์ ขอให้พิพากษาว่า เครื่องหมายการค้าที่จำเลยยื่นคำขอจดทะเบียนเหมือนคล้ายกับเครื่องหมายการค้าของโจทก์ จำเลยไม่มีสิทธิใช้เป็นเครื่องหมายการค้าสำหรับสินค้าจำพวก ๑๓ ทั้งหมด ให้จำเลยถอนคำขอจดทะเบียนนั้นถ้าไม่ถอนให้ถือเอาคำพิพากษาแทนการแสดงเจตนาของจำเลย ห้ามจำเลยใช้เครื่องหมายการค้าดังกล่าวกับสินค้าจำพวก ๑๓ ทั้งจำพวก จำเลยทั้งสองให้การว่า โจทก์ไม่มีอำนาจฟ้อง เครื่องหมายการค้าของจำเลยไม่เหมือนและไม่คล้ายกับเครื่องหมายการค้าของโจทก์ไม่ทำให้สาธารณชนหลงผิด จนนับได้ว่าเป็นการลวงสาธารณชนขอให้ยกฟ้อง หลังจากชี้สองสถาน จำเลยแถลงรับว่าโจทก์มีอำนาจฟ้องศาลชั้นต้นเห็นว่าคดีพอวินิจฉัยได้ จึงให้งดสืบพยานโจทก์จำเลย ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า เครื่องหมายการค้าของโจทก์ตามเอกสารท้ายฟ้องหมายเลข ๒ และ ๓ นั้น แบบหนึ่งเป็นตัวอักษรโรมันอ่านว่า สแตนเล่ย์ อีกแบบหนึ่งเป็นตัวอักษรโรมันอยู่ด้านบนตัวอักษรไทยอยู่ด้านล่างทั้งตัวอักษรโรมันและตัวอักษรไทยอ่านว่าสแตนเล่ย์ ทั้งสองแบบอยู่ในกรอบสี่เหลี่ยมผืนผ้ารูปคล้ายใบมีดโกนตัวอักษรสีโปร่ง แต่กรอบสีทึบ ส่วนเครื่องหมายการค้าของจำเลยตามเอกสารท้ายฟ้องหมายเลข ๕ นั้นเป็นอักษรโรมันอ่านว่า แสตนอัพอยู่ในกรอบสี่เหลี่ยมรูปร่างคล้ายไม้นวดแป้ง ตัวอักษรสีทึบส่วนกรอบสี่เหลี่ยมสีโปร่งเครื่องหมายการค้าของโจทก์นั้นตัวอักษรอยู่ติดกันทั้งหมด ส่วนตัวอักษรเครื่องหมายการค้าของจำเลยแยกกันเป็นสองส่วน คือคำว่าแสตนกับคำว่าอัพอยู่ห่างกัน เห็นได้ว่าเครื่องหมายการค้าของโจทก์และจำเลยมีลักษณะแตกต่างกันทั้งตัวอักษรสี และกรอบ นอกจากนี้คำว่าสแตนเล่ย์นั้นเป็นชื่อเฉพาะไม่มีความหมายส่วนคำว่าแสตนอัพนั้นเป็นภาษาอังกฤษแปลว่ายืนขึ้น ศาลฎีกาเห็นว่าเครื่องหมายการค้าของจำเลยไม่เหมือนหรือคล้ายเครื่องหมายการค้าของโจทก์ จนถึงนับได้ว่าเป็นการลวงสาธารณชนให้หลงผิดได้ว่าเครื่องหมายการค้าของจำเลยคือเครื่องหมายการค้าของโจทก์ พิพากษายืน. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 629/2533เดอะสแตนเล่ย์ เวิร์คส์โจทก์ห้างหุ้นส่วนจำกัดจิระบุญ ที่ 1 นายสุรชัย จิระบุญมา ที่ 2จำเลย พ.ร.บ.เครื่องหมายการค้า พ.ศ.2474 ม. 16 ป.พ.พ. ม. 420เครื่องหมายการค้าของโจทก์แบบหนึ่งเป็นตัวอักษรโรมันอ่านว่าสแตนเล่ย์ อีกแบบหนึ่งเป็นตัวอักษรโรมันอยู่ด้านบนตัวอักษรไทยอยู่ด้านล่างทั้งตัวอักษรโรมันและตัวอักษรไทยอ่านว่า สแตนเล่ย์ ทั้งสองแบบอยู่ในกรอบสี่เหลี่ยมผืนผ้ารูปคล้ายใบมีดโกน ตัวอักษรสีโปร่ง แต่กรอบสีทึบ ส่วนเครื่องหมายการค้าของจำเลยเป็นอักษรโรมันอ่านว่า แสตนอัพ อยู่ในกรอบสี่เหลี่ยม รูปร่างคล้ายไม้นวดแป้ง ตัวอักษรสีทึบ ส่วนกรอบสี่เหลี่ยมสีโปร่งเครื่องหมายการค้าของโจทก์ตัวอักษรอยู่ติดกันทั้งหมด ส่วนเครื่องหมายการค้าของจำเลยตัวอักษรแยกกันเป็นสองส่วน คือคำว่าแสตนกับคำว่า อัพ อยู่ห่างกัน เห็นได้ว่าเครื่องหมายการค้าของโจทก์และจำเลยมีลักษณะแตกต่างกันทั้งตัวอักษร สี และกรอบ คำว่า สแตนเล่ย์เป็นชื่อเฉพาะไม่มีความหมาย ส่วนคำว่าแสตนอัพ นั้น เป็นภาษาอังกฤษแปลว่ายืนขึ้น เครื่องหมายการค้าของจำเลยจึงไม่เหมือนหรือคล้ายเครื่องหมายการค้าของโจทก์ จนถึงนับได้ว่าเป็นการลวงสาธารณชนให้หลงผิดได้ว่า เครื่องหมายการค้าของจำเลยคือเครื่องหมายการค้าของโจทก์โจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นนิติบุคคลตามกฎหมายของประเทศสหรัฐอเมริกา ประกอบธุรกิจผลิตและจำหน่ายสินค้าประเภทเครื่องมือ เครื่องใช้ จดทะเบียนและใช้เครื่องหมายการค้าอักษรโรมันคำว่า "STANLEY" อ่านว่า "สแตนเล่ย์" และเครื่องหมายการค้าอักษรโรมัน คำว่า "STANLEY" และอักษรไทยคำว่า "สแตนเล่ย์"อยู่ภายในกรอบรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้าประดิษฐ์ กับสินค้าจำพวก ๑๓ ทั้งจำพวกของโจทก์ต่อกองสิทธิบัตรและเครื่องหมายการค้า จำเลยที่ ๑เป็นนิติบุคคลมีจำเลยที่ ๒ เป็นหุ้นส่วนผู้จัดการ จำเลยทั้งสองได้ร่วมกันและแทนกันยื่นคำขอจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าอักษรโรมันคำว่า "STAND UP" อ่านว่า "แสตนอัพ" อยู่ในกรอบรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้าประดิษฐ์ใช้กับสินค้าจำพวก ๑๓ ทั้งจำพวกตามคำขอจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าเลขที่ ๑๕๑๕๘๐ ซึ่งมีลักษณะเหมือนคล้ายกับเครื่องหมายการค้าของโจทก์ ทำให้สาธารณชนหลงผิดจนนับได้ว่าเป็นการลวงสาธารณชน โจทก์ได้คัดค้านคำขอจดทะเบียนของจำเลยแล้วแต่นายทะเบียนเครื่องหมายการค้ายกคำคัดค้านของโจทก์ ขอให้พิพากษาว่า เครื่องหมายการค้าที่จำเลยยื่นคำขอจดทะเบียนเหมือนคล้ายกับเครื่องหมายการค้าของโจทก์ จำเลยไม่มีสิทธิใช้เป็นเครื่องหมายการค้าสำหรับสินค้าจำพวก ๑๓ ทั้งหมด ให้จำเลยถอนคำขอจดทะเบียนนั้นถ้าไม่ถอนให้ถือเอาคำพิพากษาแทนการแสดงเจตนาของจำเลย ห้ามจำเลยใช้เครื่องหมายการค้าดังกล่าวกับสินค้าจำพวก ๑๓ ทั้งจำพวก จำเลยทั้งสองให้การว่า โจทก์ไม่มีอำนาจฟ้อง เครื่องหมายการค้าของจำเลยไม่เหมือนและไม่คล้ายกับเครื่องหมายการค้าของโจทก์ไม่ทำให้สาธารณชนหลงผิด จนนับได้ว่าเป็นการลวงสาธารณชนขอให้ยกฟ้อง หลังจากชี้สองสถาน จำเลยแถลงรับว่าโจทก์มีอำนาจฟ้องศาลชั้นต้นเห็นว่าคดีพอวินิจฉัยได้ จึงให้งดสืบพยานโจทก์จำเลย ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า เครื่องหมายการค้าของโจทก์ตามเอกสารท้ายฟ้องหมายเลข ๒ และ ๓ นั้น แบบหนึ่งเป็นตัวอักษรโรมันอ่านว่า สแตนเล่ย์ อีกแบบหนึ่งเป็นตัวอักษรโรมันอยู่ด้านบนตัวอักษรไทยอยู่ด้านล่างทั้งตัวอักษรโรมันและตัวอักษรไทยอ่านว่าสแตนเล่ย์ ทั้งสองแบบอยู่ในกรอบสี่เหลี่ยมผืนผ้ารูปคล้ายใบมีดโกนตัวอักษรสีโปร่ง แต่กรอบสีทึบ ส่วนเครื่องหมายการค้าของจำเลยตามเอกสารท้ายฟ้องหมายเลข ๕ นั้นเป็นอักษรโรมันอ่านว่า แสตนอัพอยู่ในกรอบสี่เหลี่ยมรูปร่างคล้ายไม้นวดแป้ง ตัวอักษรสีทึบส่วนกรอบสี่เหลี่ยมสีโปร่งเครื่องหมายการค้าของโจทก์นั้นตัวอักษรอยู่ติดกันทั้งหมด ส่วนตัวอักษรเครื่องหมายการค้าของจำเลยแยกกันเป็นสองส่วน คือคำว่าแสตนกับคำว่าอัพอยู่ห่างกัน เห็นได้ว่าเครื่องหมายการค้าของโจทก์และจำเลยมีลักษณะแตกต่างกันทั้งตัวอักษรสี และกรอบ นอกจากนี้คำว่าสแตนเล่ย์นั้นเป็นชื่อเฉพาะไม่มีความหมายส่วนคำว่าแสตนอัพนั้นเป็นภาษาอังกฤษแปลว่ายืนขึ้น ศาลฎีกาเห็นว่าเครื่องหมายการค้าของจำเลยไม่เหมือนหรือคล้ายเครื่องหมายการค้าของโจทก์ จนถึงนับได้ว่าเป็นการลวงสาธารณชนให้หลงผิดได้ว่าเครื่องหมายการค้าของจำเลยคือเครื่องหมายการค้าของโจทก์ พิพากษายืน.(ปิ่นทิพย์ สุจริตกุล-อัมพร ณ ตะกั่วทุ่ง-ชุม สุกแสงเปล่ง)ศาลแพ่ง - นายสุพล พันธุมโนศาลอุทธรณ์ - นายตัน เวทไวแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นนิติบุคคลตามกฎหมายของประเทศสหรัฐอเมริกา ประกอบธุรกิจผลิตและจำหน่ายสินค้าประเภทเครื่องมือ เครื่องใช้ จดทะเบียนและใช้เครื่องหมายการค้าอักษรโรมันคำว่า "STANLEY" อ่านว่า "สแตนเล่ย์" และเครื่องหมายการค้าอักษรโรมัน คำว่า "STANLEY" และอักษรไทยคำว่า "สแตนเล่ย์"อยู่ภายในกรอบรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้าประดิษฐ์ กับสินค้าจำพวก ๑๓ ทั้งจำพวกของโจทก์ต่อกองสิทธิบัตรและเครื่องหมายการค้า จำเลยที่ ๑เป็นนิติบุคคลมีจำเลยที่ ๒ เป็นหุ้นส่วนผู้จัดการ จำเลยทั้งสองได้ร่วมกันและแทนกันยื่นคำขอจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าอักษรโรมันคำว่า "STAND UP" อ่านว่า "แสตนอัพ" อยู่ในกรอบรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้าประดิษฐ์ใช้กับสินค้าจำพวก ๑๓ ทั้งจำพวกตามคำขอจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าเลขที่ ๑๕๑๕๘๐ ซึ่งมีลักษณะเหมือนคล้ายกับเครื่องหมายการค้าของโจทก์ ทำให้สาธารณชนหลงผิดจนนับได้ว่าเป็นการลวงสาธารณชน โจทก์ได้คัดค้านคำขอจดทะเบียนของจำเลยแล้วแต่นายทะเบียนเครื่องหมายการค้ายกคำคัดค้านของโจทก์ ขอให้พิพากษาว่า เครื่องหมายการค้าที่จำเลยยื่นคำขอจดทะเบียนเหมือนคล้ายกับเครื่องหมายการค้าของโจทก์ จำเลยไม่มีสิทธิใช้เป็นเครื่องหมายการค้าสำหรับสินค้าจำพวก ๑๓ ทั้งหมด ให้จำเลยถอนคำขอจดทะเบียนนั้นถ้าไม่ถอนให้ถือเอาคำพิพากษาแทนการแสดงเจตนาของจำเลย ห้ามจำเลยใช้เครื่องหมายการค้าดังกล่าวกับสินค้าจำพวก ๑๓ ทั้งจำพวก จำเลยทั้งสองให้การว่า โจทก์ไม่มีอำนาจฟ้อง เครื่องหมายการค้าของจำเลยไม่เหมือนและไม่คล้ายกับเครื่องหมายการค้าของโจทก์ไม่ทำให้สาธารณชนหลงผิด จนนับได้ว่าเป็นการลวงสาธารณชนขอให้ยกฟ้อง หลังจากชี้สองสถาน จำเลยแถลงรับว่าโจทก์มีอำนาจฟ้องศาลชั้นต้นเห็นว่าคดีพอวินิจฉัยได้ จึงให้งดสืบพยานโจทก์จำเลย ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า เครื่องหมายการค้าของโจทก์ตามเอกสารท้ายฟ้องหมายเลข ๒ และ ๓ นั้น แบบหนึ่งเป็นตัวอักษรโรมันอ่านว่า สแตนเล่ย์ อีกแบบหนึ่งเป็นตัวอักษรโรมันอยู่ด้านบนตัวอักษรไทยอยู่ด้านล่างทั้งตัวอักษรโรมันและตัวอักษรไทยอ่านว่าสแตนเล่ย์ ทั้งสองแบบอยู่ในกรอบสี่เหลี่ยมผืนผ้ารูปคล้ายใบมีดโกนตัวอักษรสีโปร่ง แต่กรอบสีทึบ ส่วนเครื่องหมายการค้าของจำเลยตามเอกสารท้ายฟ้องหมายเลข ๕ นั้นเป็นอักษรโรมันอ่านว่า แสตนอัพอยู่ในกรอบสี่เหลี่ยมรูปร่างคล้ายไม้นวดแป้ง ตัวอักษรสีทึบส่วนกรอบสี่เหลี่ยมสีโปร่งเครื่องหมายการค้าของโจทก์นั้นตัวอักษรอยู่ติดกันทั้งหมด ส่วนตัวอักษรเครื่องหมายการค้าของจำเลยแยกกันเป็นสองส่วน คือคำว่าแสตนกับคำว่าอัพอยู่ห่างกัน เห็นได้ว่าเครื่องหมายการค้าของโจทก์และจำเลยมีลักษณะแตกต่างกันทั้งตัวอักษรสี และกรอบ นอกจากนี้คำว่าสแตนเล่ย์นั้นเป็นชื่อเฉพาะไม่มีความหมายส่วนคำว่าแสตนอัพนั้นเป็นภาษาอังกฤษแปลว่ายืนขึ้น ศาลฎีกาเห็นว่าเครื่องหมายการค้าของจำเลยไม่เหมือนหรือคล้ายเครื่องหมายการค้าของโจทก์ จนถึงนับได้ว่าเป็นการลวงสาธารณชนให้หลงผิดได้ว่าเครื่องหมายการค้าของจำเลยคือเครื่องหมายการค้าของโจทก์ พิพากษายืน. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 629/2533เดอะสแตนเล่ย์ เวิร์คส์โจทก์ห้างหุ้นส่วนจำกัดจิระบุญ ที่ 1 นายสุรชัย จิระบุญมา ที่ 2จำเลย พ.ร.บ.เครื่องหมายการค้า พ.ศ.2474 ม. 16 ป.พ.พ. ม. 420เครื่องหมายการค้าของโจทก์แบบหนึ่งเป็นตัวอักษรโรมันอ่านว่าสแตนเล่ย์ อีกแบบหนึ่งเป็นตัวอักษรโรมันอยู่ด้านบนตัวอักษรไทยอยู่ด้านล่างทั้งตัวอักษรโรมันและตัวอักษรไทยอ่านว่า สแตนเล่ย์ ทั้งสองแบบอยู่ในกรอบสี่เหลี่ยมผืนผ้ารูปคล้ายใบมีดโกน ตัวอักษรสีโปร่ง แต่กรอบสีทึบ ส่วนเครื่องหมายการค้าของจำเลยเป็นอักษรโรมันอ่านว่า แสตนอัพ อยู่ในกรอบสี่เหลี่ยม รูปร่างคล้ายไม้นวดแป้ง ตัวอักษรสีทึบ ส่วนกรอบสี่เหลี่ยมสีโปร่งเครื่องหมายการค้าของโจทก์ตัวอักษรอยู่ติดกันทั้งหมด ส่วนเครื่องหมายการค้าของจำเลยตัวอักษรแยกกันเป็นสองส่วน คือคำว่าแสตนกับคำว่า อัพ อยู่ห่างกัน เห็นได้ว่าเครื่องหมายการค้าของโจทก์และจำเลยมีลักษณะแตกต่างกันทั้งตัวอักษร สี และกรอบ คำว่า สแตนเล่ย์เป็นชื่อเฉพาะไม่มีความหมาย ส่วนคำว่าแสตนอัพ นั้น เป็นภาษาอังกฤษแปลว่ายืนขึ้น เครื่องหมายการค้าของจำเลยจึงไม่เหมือนหรือคล้ายเครื่องหมายการค้าของโจทก์ จนถึงนับได้ว่าเป็นการลวงสาธารณชนให้หลงผิดได้ว่า เครื่องหมายการค้าของจำเลยคือเครื่องหมายการค้าของโจทก์โจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นนิติบุคคลตามกฎหมายของประเทศสหรัฐอเมริกา ประกอบธุรกิจผลิตและจำหน่ายสินค้าประเภทเครื่องมือ เครื่องใช้ จดทะเบียนและใช้เครื่องหมายการค้าอักษรโรมันคำว่า "STANLEY" อ่านว่า "สแตนเล่ย์" และเครื่องหมายการค้าอักษรโรมัน คำว่า "STANLEY" และอักษรไทยคำว่า "สแตนเล่ย์"อยู่ภายในกรอบรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้าประดิษฐ์ กับสินค้าจำพวก ๑๓ ทั้งจำพวกของโจทก์ต่อกองสิทธิบัตรและเครื่องหมายการค้า จำเลยที่ ๑เป็นนิติบุคคลมีจำเลยที่ ๒ เป็นหุ้นส่วนผู้จัดการ จำเลยทั้งสองได้ร่วมกันและแทนกันยื่นคำขอจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าอักษรโรมันคำว่า "STAND UP" อ่านว่า "แสตนอัพ" อยู่ในกรอบรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้าประดิษฐ์ใช้กับสินค้าจำพวก ๑๓ ทั้งจำพวกตามคำขอจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าเลขที่ ๑๕๑๕๘๐ ซึ่งมีลักษณะเหมือนคล้ายกับเครื่องหมายการค้าของโจทก์ ทำให้สาธารณชนหลงผิดจนนับได้ว่าเป็นการลวงสาธารณชน โจทก์ได้คัดค้านคำขอจดทะเบียนของจำเลยแล้วแต่นายทะเบียนเครื่องหมายการค้ายกคำคัดค้านของโจทก์ ขอให้พิพากษาว่า เครื่องหมายการค้าที่จำเลยยื่นคำขอจดทะเบียนเหมือนคล้ายกับเครื่องหมายการค้าของโจทก์ จำเลยไม่มีสิทธิใช้เป็นเครื่องหมายการค้าสำหรับสินค้าจำพวก ๑๓ ทั้งหมด ให้จำเลยถอนคำขอจดทะเบียนนั้นถ้าไม่ถอนให้ถือเอาคำพิพากษาแทนการแสดงเจตนาของจำเลย ห้ามจำเลยใช้เครื่องหมายการค้าดังกล่าวกับสินค้าจำพวก ๑๓ ทั้งจำพวก จำเลยทั้งสองให้การว่า โจทก์ไม่มีอำนาจฟ้อง เครื่องหมายการค้าของจำเลยไม่เหมือนและไม่คล้ายกับเครื่องหมายการค้าของโจทก์ไม่ทำให้สาธารณชนหลงผิด จนนับได้ว่าเป็นการลวงสาธารณชนขอให้ยกฟ้อง หลังจากชี้สองสถาน จำเลยแถลงรับว่าโจทก์มีอำนาจฟ้องศาลชั้นต้นเห็นว่าคดีพอวินิจฉัยได้ จึงให้งดสืบพยานโจทก์จำเลย ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า เครื่องหมายการค้าของโจทก์ตามเอกสารท้ายฟ้องหมายเลข ๒ และ ๓ นั้น แบบหนึ่งเป็นตัวอักษรโรมันอ่านว่า สแตนเล่ย์ อีกแบบหนึ่งเป็นตัวอักษรโรมันอยู่ด้านบนตัวอักษรไทยอยู่ด้านล่างทั้งตัวอักษรโรมันและตัวอักษรไทยอ่านว่าสแตนเล่ย์ ทั้งสองแบบอยู่ในกรอบสี่เหลี่ยมผืนผ้ารูปคล้ายใบมีดโกนตัวอักษรสีโปร่ง แต่กรอบสีทึบ ส่วนเครื่องหมายการค้าของจำเลยตามเอกสารท้ายฟ้องหมายเลข ๕ นั้นเป็นอักษรโรมันอ่านว่า แสตนอัพอยู่ในกรอบสี่เหลี่ยมรูปร่างคล้ายไม้นวดแป้ง ตัวอักษรสีทึบส่วนกรอบสี่เหลี่ยมสีโปร่งเครื่องหมายการค้าของโจทก์นั้นตัวอักษรอยู่ติดกันทั้งหมด ส่วนตัวอักษรเครื่องหมายการค้าของจำเลยแยกกันเป็นสองส่วน คือคำว่าแสตนกับคำว่าอัพอยู่ห่างกัน เห็นได้ว่าเครื่องหมายการค้าของโจทก์และจำเลยมีลักษณะแตกต่างกันทั้งตัวอักษรสี และกรอบ นอกจากนี้คำว่าสแตนเล่ย์นั้นเป็นชื่อเฉพาะไม่มีความหมายส่วนคำว่าแสตนอัพนั้นเป็นภาษาอังกฤษแปลว่ายืนขึ้น ศาลฎีกาเห็นว่าเครื่องหมายการค้าของจำเลยไม่เหมือนหรือคล้ายเครื่องหมายการค้าของโจทก์ จนถึงนับได้ว่าเป็นการลวงสาธารณชนให้หลงผิดได้ว่าเครื่องหมายการค้าของจำเลยคือเครื่องหมายการค้าของโจทก์ พิพากษายืน.(ปิ่นทิพย์ สุจริตกุล-อัมพร ณ ตะกั่วทุ่ง-ชุม สุกแสงเปล่ง)ศาลแพ่ง - นายสุพล พันธุมโนศาลอุทธรณ์ - นายตัน เวทไวแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ