คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2344/2521หลักกฎหมาย: อายุความตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1710 ใช้บังคับในกรณีที่โจทก์ฟ้องขอให้เพิกถอนข้อกำหนดพินัยกรรมที่ผู้ทำพินัยกรรมได้กระทำโดยสำคัญผิดถูกกลฉ้อฉล หรือถูกข่มขู่ดังที่บัญญัติไว้ในมาตรา 1708 และ 1709 มิได้ใช้บังคับแก่กรณีที่โจทก์ฟ้องว่าพินัยกรรมปลอมและเป็นโมฆะโจทก์ฟ้องว่าในขณะทำพินัยกรรม ผู้ทำพินัยกรรมเจ็บป่วยจนไม่มีสติสัมปชัญญะเป็นพินัยกรรมที่จำเลยทำปลอมขึ้น ทั้งทำไม่ถูกต้องตามแบบเอกสารฝ่ายเมือง พินัยกรรมจึงเป็นโมฆะ โจทก์มิได้ฟ้องขอให้เพิกถอนข้อกำหนดพินัยกรรมเพราะผู้ทำพินัยกรรมมีเจตนาบกพร่องตามมาตรา 1708 และ 1709 จึงไม่อยู่ในบังคับของอายุความตามมาตรา 1710โจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นบุตรของนางเข่ง เมื่อนางเข่งถึงแก่กรรมจำเลยได้นำพินัยกรรมปลอมไปดำเนินการจดทะเบียนรับโอนมรดกเป็นของตนแต่เพียงผู้เดียวพินัยกรรมดังกล่าวไม่สมบูรณ์และไม่ถูกต้องตามกฎหมาย ขณะทำพินัยกรรมนางเข่งเจ็บป่วยจนไม่มีสติสัมปชัญญะ ทั้งทำไม่ถูกต้องตามแบบเอกสารฝ่ายเมืองพินัยกรรมจึงเป็นโมฆะ ขอให้ศาลพิพากษาว่าพินัยกรรมเป็นโมฆะ ให้เพิกถอนการจดทะเบียนรับมรดกจำเลยให้การว่า โจทก์มิได้ฟ้องขอเพิกถอนข้อกำหนดพินัยกรรมภายในกำหนดสามเดือนนับแต่รู้เหตุเพิกถอน คดีขาดอายุความตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1710 พินัยกรรมทำขึ้นโดยชอบด้วยกฎหมายศาลชั้นต้นสั่งงดสืบพยานโจทก์จำเลยแล้ววินิจฉัยว่าฟ้องโจทก์ขาดอายุความตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1710 พิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่าฟ้องโจทก์ไม่ขาดอายุความ พิพากษาให้ยกคำพิพากษาศาลชั้นต้น ให้ศาลชั้นต้นดำเนินกระบวนพิจารณาต่อไปแล้วพิพากษาใหม่ตามรูปคดีจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัย อายุความตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1710 ใช้บังคับในกรณีที่โจทก์ฟ้องขอให้เพิกถอนข้อกำหนดพินัยกรรมที่ผู้ทำพินัยกรรมได้กระทำโดยสำคัญผิด ถูกฉ้อฉลหรือถูกข่มขู่ดังที่บัญญัติไว้ในมาตรา 1708 และ 1709 หาได้มุ่งหมายใช้บังคับแก่กรณีที่โจทก์ฟ้องว่าพินัยกรรมปลอมและเป็นโมฆะไม่ คดีนี้โจทก์ฟ้องว่าในขณะที่นางเข่งทำพินัยกรรมนางเข่งเจ็บป่วยจนไม่มีสติสัมปชัญญะ เป็นพินัยกรรมที่จำเลยปลอมขึ้น ทั้งทำไม่ถูกต้องตามแบบเอกสารฝ่ายเมือง พินัยกรรมจึงเป็นโมฆะ โจทก์มิได้ฟ้องขอให้เพิกถอนข้อกำหนดพินัยกรรมเพราะผู้ทำพินัยกรรมมีเจตนาบกพร่อง ฟ้องโจทก์จึงไม่ขาดอายุความตามมาตรา 1710 พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2344/2521นางปรง พุ่มดียิ่ง กับพวกโจทก์นางสายทอง ชื่นชมน้อยจำเลย ป.พ.พ. ม. 1646, ม. 1658, ม. 1705, ม. 1708, ม. 1709, ม. 1710อายุความตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1710 ใช้บังคับในกรณีที่โจทก์ฟ้องขอให้เพิกถอนข้อกำหนดพินัยกรรมที่ผู้ทำพินัยกรรมได้กระทำโดยสำคัญผิดถูกกลฉ้อฉล หรือถูกข่มขู่ดังที่บัญญัติไว้ในมาตรา 1708 และ 1709 มิได้ใช้บังคับแก่กรณีที่โจทก์ฟ้องว่าพินัยกรรมปลอมและเป็นโมฆะโจทก์ฟ้องว่าในขณะทำพินัยกรรม ผู้ทำพินัยกรรมเจ็บป่วยจนไม่มีสติสัมปชัญญะเป็นพินัยกรรมที่จำเลยทำปลอมขึ้น ทั้งทำไม่ถูกต้องตามแบบเอกสารฝ่ายเมือง พินัยกรรมจึงเป็นโมฆะ โจทก์มิได้ฟ้องขอให้เพิกถอนข้อกำหนดพินัยกรรมเพราะผู้ทำพินัยกรรมมีเจตนาบกพร่องตามมาตรา 1708 และ 1709 จึงไม่อยู่ในบังคับของอายุความตามมาตรา 1710โจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นบุตรของนางเข่ง เมื่อนางเข่งถึงแก่กรรมจำเลยได้นำพินัยกรรมปลอมไปดำเนินการจดทะเบียนรับโอนมรดกเป็นของตนแต่เพียงผู้เดียวพินัยกรรมดังกล่าวไม่สมบูรณ์และไม่ถูกต้องตามกฎหมาย ขณะทำพินัยกรรมนางเข่งเจ็บป่วยจนไม่มีสติสัมปชัญญะ ทั้งทำไม่ถูกต้องตามแบบเอกสารฝ่ายเมืองพินัยกรรมจึงเป็นโมฆะ ขอให้ศาลพิพากษาว่าพินัยกรรมเป็นโมฆะ ให้เพิกถอนการจดทะเบียนรับมรดกจำเลยให้การว่า โจทก์มิได้ฟ้องขอเพิกถอนข้อกำหนดพินัยกรรมภายในกำหนดสามเดือนนับแต่รู้เหตุเพิกถอน คดีขาดอายุความตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1710 พินัยกรรมทำขึ้นโดยชอบด้วยกฎหมายศาลชั้นต้นสั่งงดสืบพยานโจทก์จำเลยแล้ววินิจฉัยว่าฟ้องโจทก์ขาดอายุความตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1710 พิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่าฟ้องโจทก์ไม่ขาดอายุความ พิพากษาให้ยกคำพิพากษาศาลชั้นต้น ให้ศาลชั้นต้นดำเนินกระบวนพิจารณาต่อไปแล้วพิพากษาใหม่ตามรูปคดีจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัย อายุความตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1710 ใช้บังคับในกรณีที่โจทก์ฟ้องขอให้เพิกถอนข้อกำหนดพินัยกรรมที่ผู้ทำพินัยกรรมได้กระทำโดยสำคัญผิด ถูกฉ้อฉลหรือถูกข่มขู่ดังที่บัญญัติไว้ในมาตรา 1708 และ 1709 หาได้มุ่งหมายใช้บังคับแก่กรณีที่โจทก์ฟ้องว่าพินัยกรรมปลอมและเป็นโมฆะไม่ คดีนี้โจทก์ฟ้องว่าในขณะที่นางเข่งทำพินัยกรรมนางเข่งเจ็บป่วยจนไม่มีสติสัมปชัญญะ เป็นพินัยกรรมที่จำเลยปลอมขึ้น ทั้งทำไม่ถูกต้องตามแบบเอกสารฝ่ายเมือง พินัยกรรมจึงเป็นโมฆะ โจทก์มิได้ฟ้องขอให้เพิกถอนข้อกำหนดพินัยกรรมเพราะผู้ทำพินัยกรรมมีเจตนาบกพร่อง ฟ้องโจทก์จึงไม่ขาดอายุความตามมาตรา 1710 พิพากษายืน(พิทยา มงคล-ชุ่ม สุนทรธัย-ไพโรจน์ ไวกาสี)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นบุตรของนางเข่ง เมื่อนางเข่งถึงแก่กรรมจำเลยได้นำพินัยกรรมปลอมไปดำเนินการจดทะเบียนรับโอนมรดกเป็นของตนแต่เพียงผู้เดียวพินัยกรรมดังกล่าวไม่สมบูรณ์และไม่ถูกต้องตามกฎหมาย ขณะทำพินัยกรรมนางเข่งเจ็บป่วยจนไม่มีสติสัมปชัญญะ ทั้งทำไม่ถูกต้องตามแบบเอกสารฝ่ายเมืองพินัยกรรมจึงเป็นโมฆะ ขอให้ศาลพิพากษาว่าพินัยกรรมเป็นโมฆะ ให้เพิกถอนการจดทะเบียนรับมรดกจำเลยให้การว่า โจทก์มิได้ฟ้องขอเพิกถอนข้อกำหนดพินัยกรรมภายในกำหนดสามเดือนนับแต่รู้เหตุเพิกถอน คดีขาดอายุความตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1710 พินัยกรรมทำขึ้นโดยชอบด้วยกฎหมายศาลชั้นต้นสั่งงดสืบพยานโจทก์จำเลยแล้ววินิจฉัยว่าฟ้องโจทก์ขาดอายุความตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1710 พิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่าฟ้องโจทก์ไม่ขาดอายุความ พิพากษาให้ยกคำพิพากษาศาลชั้นต้น ให้ศาลชั้นต้นดำเนินกระบวนพิจารณาต่อไปแล้วพิพากษาใหม่ตามรูปคดีจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัย อายุความตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1710 ใช้บังคับในกรณีที่โจทก์ฟ้องขอให้เพิกถอนข้อกำหนดพินัยกรรมที่ผู้ทำพินัยกรรมได้กระทำโดยสำคัญผิด ถูกฉ้อฉลหรือถูกข่มขู่ดังที่บัญญัติไว้ในมาตรา 1708 และ 1709 หาได้มุ่งหมายใช้บังคับแก่กรณีที่โจทก์ฟ้องว่าพินัยกรรมปลอมและเป็นโมฆะไม่ คดีนี้โจทก์ฟ้องว่าในขณะที่นางเข่งทำพินัยกรรมนางเข่งเจ็บป่วยจนไม่มีสติสัมปชัญญะ เป็นพินัยกรรมที่จำเลยปลอมขึ้น ทั้งทำไม่ถูกต้องตามแบบเอกสารฝ่ายเมือง พินัยกรรมจึงเป็นโมฆะ โจทก์มิได้ฟ้องขอให้เพิกถอนข้อกำหนดพินัยกรรมเพราะผู้ทำพินัยกรรมมีเจตนาบกพร่อง ฟ้องโจทก์จึงไม่ขาดอายุความตามมาตรา 1710 พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2344/2521นางปรง พุ่มดียิ่ง กับพวกโจทก์นางสายทอง ชื่นชมน้อยจำเลย ป.พ.พ. ม. 1646, ม. 1658, ม. 1705, ม. 1708, ม. 1709, ม. 1710อายุความตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1710 ใช้บังคับในกรณีที่โจทก์ฟ้องขอให้เพิกถอนข้อกำหนดพินัยกรรมที่ผู้ทำพินัยกรรมได้กระทำโดยสำคัญผิดถูกกลฉ้อฉล หรือถูกข่มขู่ดังที่บัญญัติไว้ในมาตรา 1708 และ 1709 มิได้ใช้บังคับแก่กรณีที่โจทก์ฟ้องว่าพินัยกรรมปลอมและเป็นโมฆะโจทก์ฟ้องว่าในขณะทำพินัยกรรม ผู้ทำพินัยกรรมเจ็บป่วยจนไม่มีสติสัมปชัญญะเป็นพินัยกรรมที่จำเลยทำปลอมขึ้น ทั้งทำไม่ถูกต้องตามแบบเอกสารฝ่ายเมือง พินัยกรรมจึงเป็นโมฆะ โจทก์มิได้ฟ้องขอให้เพิกถอนข้อกำหนดพินัยกรรมเพราะผู้ทำพินัยกรรมมีเจตนาบกพร่องตามมาตรา 1708 และ 1709 จึงไม่อยู่ในบังคับของอายุความตามมาตรา 1710โจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นบุตรของนางเข่ง เมื่อนางเข่งถึงแก่กรรมจำเลยได้นำพินัยกรรมปลอมไปดำเนินการจดทะเบียนรับโอนมรดกเป็นของตนแต่เพียงผู้เดียวพินัยกรรมดังกล่าวไม่สมบูรณ์และไม่ถูกต้องตามกฎหมาย ขณะทำพินัยกรรมนางเข่งเจ็บป่วยจนไม่มีสติสัมปชัญญะ ทั้งทำไม่ถูกต้องตามแบบเอกสารฝ่ายเมืองพินัยกรรมจึงเป็นโมฆะ ขอให้ศาลพิพากษาว่าพินัยกรรมเป็นโมฆะ ให้เพิกถอนการจดทะเบียนรับมรดกจำเลยให้การว่า โจทก์มิได้ฟ้องขอเพิกถอนข้อกำหนดพินัยกรรมภายในกำหนดสามเดือนนับแต่รู้เหตุเพิกถอน คดีขาดอายุความตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1710 พินัยกรรมทำขึ้นโดยชอบด้วยกฎหมายศาลชั้นต้นสั่งงดสืบพยานโจทก์จำเลยแล้ววินิจฉัยว่าฟ้องโจทก์ขาดอายุความตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1710 พิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่าฟ้องโจทก์ไม่ขาดอายุความ พิพากษาให้ยกคำพิพากษาศาลชั้นต้น ให้ศาลชั้นต้นดำเนินกระบวนพิจารณาต่อไปแล้วพิพากษาใหม่ตามรูปคดีจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัย อายุความตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1710 ใช้บังคับในกรณีที่โจทก์ฟ้องขอให้เพิกถอนข้อกำหนดพินัยกรรมที่ผู้ทำพินัยกรรมได้กระทำโดยสำคัญผิด ถูกฉ้อฉลหรือถูกข่มขู่ดังที่บัญญัติไว้ในมาตรา 1708 และ 1709 หาได้มุ่งหมายใช้บังคับแก่กรณีที่โจทก์ฟ้องว่าพินัยกรรมปลอมและเป็นโมฆะไม่ คดีนี้โจทก์ฟ้องว่าในขณะที่นางเข่งทำพินัยกรรมนางเข่งเจ็บป่วยจนไม่มีสติสัมปชัญญะ เป็นพินัยกรรมที่จำเลยปลอมขึ้น ทั้งทำไม่ถูกต้องตามแบบเอกสารฝ่ายเมือง พินัยกรรมจึงเป็นโมฆะ โจทก์มิได้ฟ้องขอให้เพิกถอนข้อกำหนดพินัยกรรมเพราะผู้ทำพินัยกรรมมีเจตนาบกพร่อง ฟ้องโจทก์จึงไม่ขาดอายุความตามมาตรา 1710 พิพากษายืน(พิทยา มงคล-ชุ่ม สุนทรธัย-ไพโรจน์ ไวกาสี)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ