คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 261/2497หลักกฎหมาย: ชายหญิงเป็นสามีภริยากันมากว่า 20 ปี มีแต่เหตุระหองระแหง ไม่ราบรื่นตลอดมา โดยหญิงทำร้าย ด่า ขับไล่ และใช้ปัสสาวะสาดชาย แม้เหตุหย่าบางข้อ จะขาดอายุความ 3 เดือนก็ดี ก็ยังสนับสนุนเหตุหย่าที่ยังไม่ขาดอายุความได้ ตาม ป.ม.แพ่งฯมาตรา 1509 วรรค 2 และเมื่อฟังได้ว่าหญิงทำการเป็นปฏิปักษ์ ต่อการเป็นสามีภริยากับชายอย่างร้ายแรง ชายก็มีสิทธิฟ้องหย่าขากจากการเป็นสามีภริยากับหญิงได้ ตาม ป.ม.แพ่งฯมาตรา 1500 ( 3 )คดีนี้ โจทก์ฟ้องขอหย่าขาดจากสามีภริยากับจำเลย และขอแบ่งสินสมรส จำเลยต่อสู้ว่า คดีขาดอายุความ และต่อสู้ในเรื่องสินสมรส สินเดิน ฯลฯ ศาลชั้นต้นพิพากษา ให้หย่าขาด และแบ่งสินสมรส ฯลฯ โจทก์ จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เฉพาะเรื่องแบ่งสินสมรส จำเลยฎีกา ศาลฎีกาพิจารณาแล้ว ได้ความว่า โจทก์จำเลยเป็นสามีภริยากันมากว่า ๒๐ ปี มีแต่เหตุระหองระแหงไม่ราบรื่นตลอดมา โดยจำเลยทำร้ายด่า ขับไล่ และใช้ปัสสาวะสาดโจทก์ แม้เหตุหย่าตามที่ศาลแพ่งฟังมา ๒ ข้อจะขาดอายุความ ๓ เดือน ก็ยังสนับสนุนเหตุหย่าข้อ ๓ ที่ศาลแพ่งฟังมา ซึ่งยังไม่ขาดอายุความได้ ตาม ป.ม.แพ่งฯมาตรา ๑๕๐๒ วรรค ๒ คดีนี้ตามพฤติการณ์ระหว่างโจทก์จำเลยเท่าที่เป็นมาแสดงให้เห็นว่าจำเลยได้กระทำการเป็นปฎิปักษ์ต่อการเป็นสามีภริยากับโจทก์อย่างร้ายแรง โจทก์จึงมีสิทธิฟ้องหย่าขาดจากการเป็นสามีภริยากับจำเลยได้ ตาม ป.ม.แพ่งฯมาตรา ๑๕๐๐ ( ๓ ) ฯลฯ จึงพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 261/2497เรือโท ขุนนิตยภักดีโจทก์นางสุขจิตร นิตยภักดีจำเลย ป.พ.พ. ม. 1500, ม. 1509ชายหญิงเป็นสามีภริยากันมากว่า 20 ปี มีแต่เหตุระหองระแหง ไม่ราบรื่นตลอดมา โดยหญิงทำร้าย ด่า ขับไล่ และใช้ปัสสาวะสาดชาย แม้เหตุหย่าบางข้อ จะขาดอายุความ 3 เดือนก็ดี ก็ยังสนับสนุนเหตุหย่าที่ยังไม่ขาดอายุความได้ ตาม ป.ม.แพ่งฯมาตรา 1509 วรรค 2 และเมื่อฟังได้ว่าหญิงทำการเป็นปฏิปักษ์ ต่อการเป็นสามีภริยากับชายอย่างร้ายแรง ชายก็มีสิทธิฟ้องหย่าขากจากการเป็นสามีภริยากับหญิงได้ ตาม ป.ม.แพ่งฯมาตรา 1500 ( 3 )คดีนี้ โจทก์ฟ้องขอหย่าขาดจากสามีภริยากับจำเลย และขอแบ่งสินสมรส จำเลยต่อสู้ว่า คดีขาดอายุความ และต่อสู้ในเรื่องสินสมรส สินเดิน ฯลฯ ศาลชั้นต้นพิพากษา ให้หย่าขาด และแบ่งสินสมรส ฯลฯ โจทก์ จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เฉพาะเรื่องแบ่งสินสมรส จำเลยฎีกา ศาลฎีกาพิจารณาแล้ว ได้ความว่า โจทก์จำเลยเป็นสามีภริยากันมากว่า ๒๐ ปี มีแต่เหตุระหองระแหงไม่ราบรื่นตลอดมา โดยจำเลยทำร้ายด่า ขับไล่ และใช้ปัสสาวะสาดโจทก์ แม้เหตุหย่าตามที่ศาลแพ่งฟังมา ๒ ข้อจะขาดอายุความ ๓ เดือน ก็ยังสนับสนุนเหตุหย่าข้อ ๓ ที่ศาลแพ่งฟังมา ซึ่งยังไม่ขาดอายุความได้ ตาม ป.ม.แพ่งฯมาตรา ๑๕๐๒ วรรค ๒ คดีนี้ตามพฤติการณ์ระหว่างโจทก์จำเลยเท่าที่เป็นมาแสดงให้เห็นว่าจำเลยได้กระทำการเป็นปฎิปักษ์ต่อการเป็นสามีภริยากับโจทก์อย่างร้ายแรง โจทก์จึงมีสิทธิฟ้องหย่าขาดจากการเป็นสามีภริยากับจำเลยได้ ตาม ป.ม.แพ่งฯมาตรา ๑๕๐๐ ( ๓ ) ฯลฯ จึงพิพากษายืน(ทรงนิติกรณ์-มนูภันย์วิมลสาร-มนูเวทย์วิมลนาท)ศาลชั้นต้น - หลวงอนุสสรนิติสาร.ศาลอุทธรณ์ - หลวงสุทธิวาทนฤพุฒิ.แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: คดีนี้ โจทก์ฟ้องขอหย่าขาดจากสามีภริยากับจำเลย และขอแบ่งสินสมรส จำเลยต่อสู้ว่า คดีขาดอายุความ และต่อสู้ในเรื่องสินสมรส สินเดิน ฯลฯ ศาลชั้นต้นพิพากษา ให้หย่าขาด และแบ่งสินสมรส ฯลฯ โจทก์ จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เฉพาะเรื่องแบ่งสินสมรส จำเลยฎีกา ศาลฎีกาพิจารณาแล้ว ได้ความว่า โจทก์จำเลยเป็นสามีภริยากันมากว่า ๒๐ ปี มีแต่เหตุระหองระแหงไม่ราบรื่นตลอดมา โดยจำเลยทำร้ายด่า ขับไล่ และใช้ปัสสาวะสาดโจทก์ แม้เหตุหย่าตามที่ศาลแพ่งฟังมา ๒ ข้อจะขาดอายุความ ๓ เดือน ก็ยังสนับสนุนเหตุหย่าข้อ ๓ ที่ศาลแพ่งฟังมา ซึ่งยังไม่ขาดอายุความได้ ตาม ป.ม.แพ่งฯมาตรา ๑๕๐๒ วรรค ๒ คดีนี้ตามพฤติการณ์ระหว่างโจทก์จำเลยเท่าที่เป็นมาแสดงให้เห็นว่าจำเลยได้กระทำการเป็นปฎิปักษ์ต่อการเป็นสามีภริยากับโจทก์อย่างร้ายแรง โจทก์จึงมีสิทธิฟ้องหย่าขาดจากการเป็นสามีภริยากับจำเลยได้ ตาม ป.ม.แพ่งฯมาตรา ๑๕๐๐ ( ๓ ) ฯลฯ จึงพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 261/2497เรือโท ขุนนิตยภักดีโจทก์นางสุขจิตร นิตยภักดีจำเลย ป.พ.พ. ม. 1500, ม. 1509ชายหญิงเป็นสามีภริยากันมากว่า 20 ปี มีแต่เหตุระหองระแหง ไม่ราบรื่นตลอดมา โดยหญิงทำร้าย ด่า ขับไล่ และใช้ปัสสาวะสาดชาย แม้เหตุหย่าบางข้อ จะขาดอายุความ 3 เดือนก็ดี ก็ยังสนับสนุนเหตุหย่าที่ยังไม่ขาดอายุความได้ ตาม ป.ม.แพ่งฯมาตรา 1509 วรรค 2 และเมื่อฟังได้ว่าหญิงทำการเป็นปฏิปักษ์ ต่อการเป็นสามีภริยากับชายอย่างร้ายแรง ชายก็มีสิทธิฟ้องหย่าขากจากการเป็นสามีภริยากับหญิงได้ ตาม ป.ม.แพ่งฯมาตรา 1500 ( 3 )คดีนี้ โจทก์ฟ้องขอหย่าขาดจากสามีภริยากับจำเลย และขอแบ่งสินสมรส จำเลยต่อสู้ว่า คดีขาดอายุความ และต่อสู้ในเรื่องสินสมรส สินเดิน ฯลฯ ศาลชั้นต้นพิพากษา ให้หย่าขาด และแบ่งสินสมรส ฯลฯ โจทก์ จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เฉพาะเรื่องแบ่งสินสมรส จำเลยฎีกา ศาลฎีกาพิจารณาแล้ว ได้ความว่า โจทก์จำเลยเป็นสามีภริยากันมากว่า ๒๐ ปี มีแต่เหตุระหองระแหงไม่ราบรื่นตลอดมา โดยจำเลยทำร้ายด่า ขับไล่ และใช้ปัสสาวะสาดโจทก์ แม้เหตุหย่าตามที่ศาลแพ่งฟังมา ๒ ข้อจะขาดอายุความ ๓ เดือน ก็ยังสนับสนุนเหตุหย่าข้อ ๓ ที่ศาลแพ่งฟังมา ซึ่งยังไม่ขาดอายุความได้ ตาม ป.ม.แพ่งฯมาตรา ๑๕๐๒ วรรค ๒ คดีนี้ตามพฤติการณ์ระหว่างโจทก์จำเลยเท่าที่เป็นมาแสดงให้เห็นว่าจำเลยได้กระทำการเป็นปฎิปักษ์ต่อการเป็นสามีภริยากับโจทก์อย่างร้ายแรง โจทก์จึงมีสิทธิฟ้องหย่าขาดจากการเป็นสามีภริยากับจำเลยได้ ตาม ป.ม.แพ่งฯมาตรา ๑๕๐๐ ( ๓ ) ฯลฯ จึงพิพากษายืน(ทรงนิติกรณ์-มนูภันย์วิมลสาร-มนูเวทย์วิมลนาท)ศาลชั้นต้น - หลวงอนุสสรนิติสาร.ศาลอุทธรณ์ - หลวงสุทธิวาทนฤพุฒิ.แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ