คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 417/2480หลักกฎหมาย: โจทก์ฟ้องว่าจำเลยบุกรุกเข้าไปในเคหะสถานขอให้ลงโทษตาม ม.327-328 ทางพิจารณาได้ความว่า จำเลยกระทำผิดตาม ม.329 ตอน 2 ดังนี้ศาลลงโทษจำเลยมาตรานี้ได้ได้ความว่าจำเลยกับพวกเป็นเจ้าพนักงานตำรวจ จำเลยเคยมีสาเหตุอยู่กับโจทก์ได้บุกรุกเข้าไปในบ้านโจทก์หาว่าโจทก์ลักลอบเล่นการพะนัน โจทก์จึงฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตาม ม.๓๒๗-๓๒๘-๓๒๔-๓-๒๖๘-๒๗๐ ศาลอุทธรณ์เห็นว่าจำเลยมีความผิดฐานบุกรุกในเคหะสถานตาม ม.๓๒๙ ตอน ๒ แม้โจทก์จะมิได้อ้างมาตรานี้ขอให้ลงโทษจำเลย ศาลก็มีอำนาจลงโทษได้ตาม ม.๑๙๒ วรรค ๔ จำเลยฎีกาว่า ม.๑๙๒ วรรค ๔ แห่งประมวลวิธีพิจารณาความอาญา หาคุ้มครองถึงกฎหมายอาญาซึ่งบัญญัติไว้ฉะเพาะสำหรับความผิดส่วนตัวไม่ ศาลฎีกาเห็นว่า มาตรานั้นใช้บังคับคดีอาญาทั่วไป ศาลอุทธรณ์หยิบยกมาตรานั้นมาบังคับคดีนี้ชอบแล้ว จึงพิพากษายืนตาม ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 417/2480นายหยุย สุทธรัตน์โจทก์นายสิบตำรวจตรีขาว กับพวกจำเลย ป.อ. ม. 327-2-328- ป.วิ.อ. ม. 192โจทก์ฟ้องว่าจำเลยบุกรุกเข้าไปในเคหะสถานขอให้ลงโทษตาม ม.327-328 ทางพิจารณาได้ความว่า จำเลยกระทำผิดตาม ม.329 ตอน 2 ดังนี้ศาลลงโทษจำเลยมาตรานี้ได้ได้ความว่าจำเลยกับพวกเป็นเจ้าพนักงานตำรวจ จำเลยเคยมีสาเหตุอยู่กับโจทก์ได้บุกรุกเข้าไปในบ้านโจทก์หาว่าโจทก์ลักลอบเล่นการพะนัน โจทก์จึงฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตาม ม.๓๒๗-๓๒๘-๓๒๔-๓-๒๖๘-๒๗๐ ศาลอุทธรณ์เห็นว่าจำเลยมีความผิดฐานบุกรุกในเคหะสถานตาม ม.๓๒๙ ตอน ๒ แม้โจทก์จะมิได้อ้างมาตรานี้ขอให้ลงโทษจำเลย ศาลก็มีอำนาจลงโทษได้ตาม ม.๑๙๒ วรรค ๔ จำเลยฎีกาว่า ม.๑๙๒ วรรค ๔ แห่งประมวลวิธีพิจารณาความอาญา หาคุ้มครองถึงกฎหมายอาญาซึ่งบัญญัติไว้ฉะเพาะสำหรับความผิดส่วนตัวไม่ ศาลฎีกาเห็นว่า มาตรานั้นใช้บังคับคดีอาญาทั่วไป ศาลอุทธรณ์หยิบยกมาตรานั้นมาบังคับคดีนี้ชอบแล้ว จึงพิพากษายืนตาม(เทฟโนต์-นิติศาสตร์-พลางกูร)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ได้ความว่าจำเลยกับพวกเป็นเจ้าพนักงานตำรวจ จำเลยเคยมีสาเหตุอยู่กับโจทก์ได้บุกรุกเข้าไปในบ้านโจทก์หาว่าโจทก์ลักลอบเล่นการพะนัน โจทก์จึงฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตาม ม.๓๒๗-๓๒๘-๓๒๔-๓-๒๖๘-๒๗๐ ศาลอุทธรณ์เห็นว่าจำเลยมีความผิดฐานบุกรุกในเคหะสถานตาม ม.๓๒๙ ตอน ๒ แม้โจทก์จะมิได้อ้างมาตรานี้ขอให้ลงโทษจำเลย ศาลก็มีอำนาจลงโทษได้ตาม ม.๑๙๒ วรรค ๔ จำเลยฎีกาว่า ม.๑๙๒ วรรค ๔ แห่งประมวลวิธีพิจารณาความอาญา หาคุ้มครองถึงกฎหมายอาญาซึ่งบัญญัติไว้ฉะเพาะสำหรับความผิดส่วนตัวไม่ ศาลฎีกาเห็นว่า มาตรานั้นใช้บังคับคดีอาญาทั่วไป ศาลอุทธรณ์หยิบยกมาตรานั้นมาบังคับคดีนี้ชอบแล้ว จึงพิพากษายืนตาม ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 417/2480นายหยุย สุทธรัตน์โจทก์นายสิบตำรวจตรีขาว กับพวกจำเลย ป.อ. ม. 327-2-328- ป.วิ.อ. ม. 192โจทก์ฟ้องว่าจำเลยบุกรุกเข้าไปในเคหะสถานขอให้ลงโทษตาม ม.327-328 ทางพิจารณาได้ความว่า จำเลยกระทำผิดตาม ม.329 ตอน 2 ดังนี้ศาลลงโทษจำเลยมาตรานี้ได้ได้ความว่าจำเลยกับพวกเป็นเจ้าพนักงานตำรวจ จำเลยเคยมีสาเหตุอยู่กับโจทก์ได้บุกรุกเข้าไปในบ้านโจทก์หาว่าโจทก์ลักลอบเล่นการพะนัน โจทก์จึงฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตาม ม.๓๒๗-๓๒๘-๓๒๔-๓-๒๖๘-๒๗๐ ศาลอุทธรณ์เห็นว่าจำเลยมีความผิดฐานบุกรุกในเคหะสถานตาม ม.๓๒๙ ตอน ๒ แม้โจทก์จะมิได้อ้างมาตรานี้ขอให้ลงโทษจำเลย ศาลก็มีอำนาจลงโทษได้ตาม ม.๑๙๒ วรรค ๔ จำเลยฎีกาว่า ม.๑๙๒ วรรค ๔ แห่งประมวลวิธีพิจารณาความอาญา หาคุ้มครองถึงกฎหมายอาญาซึ่งบัญญัติไว้ฉะเพาะสำหรับความผิดส่วนตัวไม่ ศาลฎีกาเห็นว่า มาตรานั้นใช้บังคับคดีอาญาทั่วไป ศาลอุทธรณ์หยิบยกมาตรานั้นมาบังคับคดีนี้ชอบแล้ว จึงพิพากษายืนตาม(เทฟโนต์-นิติศาสตร์-พลางกูร)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ