คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 855/2511หลักกฎหมาย: รายละเอียดเกี่ยวกับเวลาที่จำเลยทำรั้วลวดหนามปิดกั้นทางเดินซึ่งเป็นภารจำยอมไม่ใช่ข้อสารสำคัญที่จะต้องกล่าวในคำฟ้องคดีแพ่งเป็นแต่เพียงข้อที่อาจนำสืบได้ในชั้นพิจารณาเท่านั้นโจทก์ฟ้องว่า จำเลยเป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์ที่ดินโฉนดที่ 5329อยู่ติดกับที่ดินของโจทก์ โฉนดที่ 5390 ทางตะวันออก จำเลยกั้นรั้วปิดทางเดินรายพิพาทซึ่งอยู่ในที่ของจำเลยอันเป็นภารยทรัพย์ขอให้ศาลพิพากษาว่าทางเดินรายพิพาทเป็นภารจำยอม ฯลฯจำเลยให้การว่า โจทก์ไม่กล่าวว่าจำเลยปิดกั้นเมื่อวันเดือนปีใด จึงเป็นฟ้องเคลือบคลุม ฯลฯศาลชั้นต้นเห็นว่า ทางพิพาทยังฟังไม่ได้ว่าเป็นทางภารจำยอมพิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์เห็นว่าเป็นทางภารจำยอม พิพากษากลับเป็นว่าทางพิพาทเป็นภารจำยอมจำเลยฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า รายละเอียดเกี่ยวกับเวลาที่จำเลยทำรั้วลวดหนามปิดทางเดินไม่ใช่ข้อสารสำคัญที่จะต้องกล่าวในคำฟ้องคดีแพ่งเป็นแต่เพียงข้อที่อาจนำสืบได้ในชั้นพิจารณาเท่านั้น คำบรรยายฟ้องของโจทก์ได้แสดงโดยแจ้งชัดซึ่งสภาพแห่งข้อหาและคำขอบังคับทั้งข้ออ้างที่อาศัยเป็นหลักแห่งข้อหา เพียงพอที่จำเลยจะเข้าใจข้อหาต่อสู้คดีได้พอสมควรแล้วศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า ทางรายพิพาทเป็นทางภารจำยอมพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 855/2511นายท้วม ซีโน๊ตโจทก์นางยิ้ม พงษ์เวชจำเลย ป.วิ.พ. ม. 172รายละเอียดเกี่ยวกับเวลาที่จำเลยทำรั้วลวดหนามปิดกั้นทางเดินซึ่งเป็นภารจำยอมไม่ใช่ข้อสารสำคัญที่จะต้องกล่าวในคำฟ้องคดีแพ่งเป็นแต่เพียงข้อที่อาจนำสืบได้ในชั้นพิจารณาเท่านั้นโจทก์ฟ้องว่า จำเลยเป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์ที่ดินโฉนดที่ 5329อยู่ติดกับที่ดินของโจทก์ โฉนดที่ 5390 ทางตะวันออก จำเลยกั้นรั้วปิดทางเดินรายพิพาทซึ่งอยู่ในที่ของจำเลยอันเป็นภารยทรัพย์ขอให้ศาลพิพากษาว่าทางเดินรายพิพาทเป็นภารจำยอม ฯลฯจำเลยให้การว่า โจทก์ไม่กล่าวว่าจำเลยปิดกั้นเมื่อวันเดือนปีใด จึงเป็นฟ้องเคลือบคลุม ฯลฯศาลชั้นต้นเห็นว่า ทางพิพาทยังฟังไม่ได้ว่าเป็นทางภารจำยอมพิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์เห็นว่าเป็นทางภารจำยอม พิพากษากลับเป็นว่าทางพิพาทเป็นภารจำยอมจำเลยฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า รายละเอียดเกี่ยวกับเวลาที่จำเลยทำรั้วลวดหนามปิดทางเดินไม่ใช่ข้อสารสำคัญที่จะต้องกล่าวในคำฟ้องคดีแพ่งเป็นแต่เพียงข้อที่อาจนำสืบได้ในชั้นพิจารณาเท่านั้น คำบรรยายฟ้องของโจทก์ได้แสดงโดยแจ้งชัดซึ่งสภาพแห่งข้อหาและคำขอบังคับทั้งข้ออ้างที่อาศัยเป็นหลักแห่งข้อหา เพียงพอที่จำเลยจะเข้าใจข้อหาต่อสู้คดีได้พอสมควรแล้วศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า ทางรายพิพาทเป็นทางภารจำยอมพิพากษายืน(ลออง จุลกะเศียน-สวิง ลัดพลี-ชลัม รุทระวณิช)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยเป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์ที่ดินโฉนดที่ 5329อยู่ติดกับที่ดินของโจทก์ โฉนดที่ 5390 ทางตะวันออก จำเลยกั้นรั้วปิดทางเดินรายพิพาทซึ่งอยู่ในที่ของจำเลยอันเป็นภารยทรัพย์ขอให้ศาลพิพากษาว่าทางเดินรายพิพาทเป็นภารจำยอม ฯลฯจำเลยให้การว่า โจทก์ไม่กล่าวว่าจำเลยปิดกั้นเมื่อวันเดือนปีใด จึงเป็นฟ้องเคลือบคลุม ฯลฯศาลชั้นต้นเห็นว่า ทางพิพาทยังฟังไม่ได้ว่าเป็นทางภารจำยอมพิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์เห็นว่าเป็นทางภารจำยอม พิพากษากลับเป็นว่าทางพิพาทเป็นภารจำยอมจำเลยฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า รายละเอียดเกี่ยวกับเวลาที่จำเลยทำรั้วลวดหนามปิดทางเดินไม่ใช่ข้อสารสำคัญที่จะต้องกล่าวในคำฟ้องคดีแพ่งเป็นแต่เพียงข้อที่อาจนำสืบได้ในชั้นพิจารณาเท่านั้น คำบรรยายฟ้องของโจทก์ได้แสดงโดยแจ้งชัดซึ่งสภาพแห่งข้อหาและคำขอบังคับทั้งข้ออ้างที่อาศัยเป็นหลักแห่งข้อหา เพียงพอที่จำเลยจะเข้าใจข้อหาต่อสู้คดีได้พอสมควรแล้วศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า ทางรายพิพาทเป็นทางภารจำยอมพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 855/2511นายท้วม ซีโน๊ตโจทก์นางยิ้ม พงษ์เวชจำเลย ป.วิ.พ. ม. 172รายละเอียดเกี่ยวกับเวลาที่จำเลยทำรั้วลวดหนามปิดกั้นทางเดินซึ่งเป็นภารจำยอมไม่ใช่ข้อสารสำคัญที่จะต้องกล่าวในคำฟ้องคดีแพ่งเป็นแต่เพียงข้อที่อาจนำสืบได้ในชั้นพิจารณาเท่านั้นโจทก์ฟ้องว่า จำเลยเป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์ที่ดินโฉนดที่ 5329อยู่ติดกับที่ดินของโจทก์ โฉนดที่ 5390 ทางตะวันออก จำเลยกั้นรั้วปิดทางเดินรายพิพาทซึ่งอยู่ในที่ของจำเลยอันเป็นภารยทรัพย์ขอให้ศาลพิพากษาว่าทางเดินรายพิพาทเป็นภารจำยอม ฯลฯจำเลยให้การว่า โจทก์ไม่กล่าวว่าจำเลยปิดกั้นเมื่อวันเดือนปีใด จึงเป็นฟ้องเคลือบคลุม ฯลฯศาลชั้นต้นเห็นว่า ทางพิพาทยังฟังไม่ได้ว่าเป็นทางภารจำยอมพิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์เห็นว่าเป็นทางภารจำยอม พิพากษากลับเป็นว่าทางพิพาทเป็นภารจำยอมจำเลยฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า รายละเอียดเกี่ยวกับเวลาที่จำเลยทำรั้วลวดหนามปิดทางเดินไม่ใช่ข้อสารสำคัญที่จะต้องกล่าวในคำฟ้องคดีแพ่งเป็นแต่เพียงข้อที่อาจนำสืบได้ในชั้นพิจารณาเท่านั้น คำบรรยายฟ้องของโจทก์ได้แสดงโดยแจ้งชัดซึ่งสภาพแห่งข้อหาและคำขอบังคับทั้งข้ออ้างที่อาศัยเป็นหลักแห่งข้อหา เพียงพอที่จำเลยจะเข้าใจข้อหาต่อสู้คดีได้พอสมควรแล้วศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า ทางรายพิพาทเป็นทางภารจำยอมพิพากษายืน(ลออง จุลกะเศียน-สวิง ลัดพลี-ชลัม รุทระวณิช)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ