คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 999/2532หลักกฎหมาย: จำเลยที่ 1 ซึ่งเป็นลูกจ้างจงใจละเว้นปฏิบัติหน้าที่ โดยขายสินค้าเงินเชื่อให้แก่ลูกค้าของโจทก์ผู้เป็นนายจ้างเกินวงเงินที่โจทก์อนุญาต และเกินวงเงินที่ธนาคารมีหนังสือค้ำประกัน เป็นเหตุให้โจทก์ได้รับความเสียหาย แม้ต่อมาจะมีการแปลงหนี้จากหนี้ที่ลูกค้าซื้อสินค้าเชื่อมาเป็นหนี้เงินกู้ตามจำนวนเดิมแทน ทำให้หนี้ค่าซื้อสินค้าระงับไปก็ตาม ก็หาทำให้มูลหนี้ที่จำเลยที่ 1จงใจละเว้นปฏิบัติหน้าที่ที่ต้องปฏิบัติตามสัญญาจ้างทำให้โจทก์ได้รับความเสียหายหมดสิ้นไปไม่ เพราะเป็นคนละเรื่องกัน โจทก์มีสิทธิเรียกให้จำเลยที่ 1 รับผิดในมูลหนี้ตามสัญญาจ้างได้โจทก์ฟ้องว่า จำเลยที่ 1 และที่ 2 ซึ่งเป็นลูกจ้างโจทก์และมีหน้าที่ขายสินค้า จงใจละเว้นปฏิบัติหน้าที่โดยขายสินค้าเชื่อให้นายประวิทย์ ตัณฑ์ทวี เกินวงเงินที่โจทก์อนุญาต และเกินวงเงินที่ธนาคารค้ำประกันเป็นเหตุให้โจทก์เสียหาย ขอให้จำเลยที่ 1 และที่ 2 ชำระค่าเสียหายโดยให้จำเลยที่ 3 และที่ 4ผู้ค้ำประกันการทำงานของจำเลยที่ 1 และที่ 2 ร่วมรับผิดแก่โจทก์เป็นเงิน 75,071.40 บาท พร้อมดอกเบี้ย จำเลยที่ 1 ให้การว่า จำเลยที่ 1 นำตัวนายประวิทย์ ตัณฑ์ทวี มาทำหนังสือรับสภาพหนี้โดยแปลงหนี้ใหม่เป็นหนี้เงินกู้ ถือว่าค่าซื้อสินค้าระงับหมดไปโจทก์จึงไม่ได้รับความเสียหาย ขอให้ยกฟ้อง จำเลยที่ 2 และที่ 4ขาดนัด และศาลแรงงานกลางจำหน่ายคดีเฉพาะจำเลยที่ 3 และที่ 4ศาลแรงงานกลางพิพากษาให้จำเลยที่ 1 และที่ 2 ร่วมกันชำระค่าเสียหาย32,000 บาท แก่โจทก์พร้อมดอกเบี้ย คำขอนอกจากนี้ให้ยก จำเลยที่ 1อุทธรณ์ต่อศาลฎีกาศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยว่า "การทำสัญญาเอกสารหมาย ล.4เป็นการแปลงหนี้ใหม่จากที่นายประวิทย์ เป็นหนี้เงินค่าข้าวสาร66,985 บาท มาเป็นหนี้เงินกู้ในจำนวนเดิมแทน ทำให้หนี้เดิมคือหนี้เงินค่าข้าวสารระงับไป แล้วมาบังคับกันตามหนี้ใหม่คือหนี้เงินกู้แทน ลูกหนี้ในมูลหนี้เดิมและหนี้ใหม่ก็คือนายประวิทย์แต่มูลหนี้ที่ต้องรับผิดตามสัญญาจ้างของจำเลยที่ 1 ไม่ระงับไปเพราะการแปลงหนี้ใหม่ดังกล่าว และไม่ทำให้สิทธิของโจทก์ในการเรียกให้จำเลยที่ 1 รับผิดในมูลหนี้ตามสัญญาจ้างหมดไปดังข้ออุทธรณ์ของจำเลยที่ 1 เพราะสิทธิของโจทก์ในส่วนที่เกี่ยวกับจำเลยที่ 1นั้น มีมูลกรณีมาจากการที่จำเลยจงใจละเว้นปฏิบัติหน้าที่ที่ต้องปฏิบัติตามสัญญาจ้าง ทำให้โจทก์ได้รับความเสียหาย เป็นคนละเรื่องกันกับสิทธิที่โจทก์มีอยู่ต่อนายประวิทย์ตามสัญญาเอกสารหมาย ล.4เมื่อนายประวิทย์ทำสัญญากับโจทก์ตามเอกสารหมาย ล.4 แล้วผิดสัญญายังไม่ชำระหนี้ ย่อมทำให้โจทก์ได้รับความเสียหาย จำเลยที่ 1ยังคงต้องรับผิดในความเสียหายที่จำเลยได้ก่อให้เกิดขึ้นแก่โจทก์ที่ศาลแรงงานกลางพิพากษามานั้น ชอบแล้ว อุทธรณ์จำเลยที่ 1 ฟังไม่ขึ้น"พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 999/2532สหกรณ์การเกษตร สันป่าตอง จำกัดโจทก์นาย สายันต์ ทิพย์เดโช กับพวกจำเลย ป.พ.พ. ม. 349 พ.ร.บ.จัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ.2522 ม. 8จำเลยที่ 1 ซึ่งเป็นลูกจ้างจงใจละเว้นปฏิบัติหน้าที่ โดยขายสินค้าเงินเชื่อให้แก่ลูกค้าของโจทก์ผู้เป็นนายจ้างเกินวงเงินที่โจทก์อนุญาต และเกินวงเงินที่ธนาคารมีหนังสือค้ำประกัน เป็นเหตุให้โจทก์ได้รับความเสียหาย แม้ต่อมาจะมีการแปลงหนี้จากหนี้ที่ลูกค้าซื้อสินค้าเชื่อมาเป็นหนี้เงินกู้ตามจำนวนเดิมแทน ทำให้หนี้ค่าซื้อสินค้าระงับไปก็ตาม ก็หาทำให้มูลหนี้ที่จำเลยที่ 1จงใจละเว้นปฏิบัติหน้าที่ที่ต้องปฏิบัติตามสัญญาจ้างทำให้โจทก์ได้รับความเสียหายหมดสิ้นไปไม่ เพราะเป็นคนละเรื่องกัน โจทก์มีสิทธิเรียกให้จำเลยที่ 1 รับผิดในมูลหนี้ตามสัญญาจ้างได้โจทก์ฟ้องว่า จำเลยที่ 1 และที่ 2 ซึ่งเป็นลูกจ้างโจทก์และมีหน้าที่ขายสินค้า จงใจละเว้นปฏิบัติหน้าที่โดยขายสินค้าเชื่อให้นายประวิทย์ ตัณฑ์ทวี เกินวงเงินที่โจทก์อนุญาต และเกินวงเงินที่ธนาคารค้ำประกันเป็นเหตุให้โจทก์เสียหาย ขอให้จำเลยที่ 1 และที่ 2 ชำระค่าเสียหายโดยให้จำเลยที่ 3 และที่ 4ผู้ค้ำประกันการทำงานของจำเลยที่ 1 และที่ 2 ร่วมรับผิดแก่โจทก์เป็นเงิน 75,071.40 บาท พร้อมดอกเบี้ย จำเลยที่ 1 ให้การว่า จำเลยที่ 1 นำตัวนายประวิทย์ ตัณฑ์ทวี มาทำหนังสือรับสภาพหนี้โดยแปลงหนี้ใหม่เป็นหนี้เงินกู้ ถือว่าค่าซื้อสินค้าระงับหมดไปโจทก์จึงไม่ได้รับความเสียหาย ขอให้ยกฟ้อง จำเลยที่ 2 และที่ 4ขาดนัด และศาลแรงงานกลางจำหน่ายคดีเฉพาะจำเลยที่ 3 และที่ 4ศาลแรงงานกลางพิพากษาให้จำเลยที่ 1 และที่ 2 ร่วมกันชำระค่าเสียหาย32,000 บาท แก่โจทก์พร้อมดอกเบี้ย คำขอนอกจากนี้ให้ยก จำเลยที่ 1อุทธรณ์ต่อศาลฎีกาศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยว่า "การทำสัญญาเอกสารหมาย ล.4เป็นการแปลงหนี้ใหม่จากที่นายประวิทย์ เป็นหนี้เงินค่าข้าวสาร66,985 บาท มาเป็นหนี้เงินกู้ในจำนวนเดิมแทน ทำให้หนี้เดิมคือหนี้เงินค่าข้าวสารระงับไป แล้วมาบังคับกันตามหนี้ใหม่คือหนี้เงินกู้แทน ลูกหนี้ในมูลหนี้เดิมและหนี้ใหม่ก็คือนายประวิทย์แต่มูลหนี้ที่ต้องรับผิดตามสัญญาจ้างของจำเลยที่ 1 ไม่ระงับไปเพราะการแปลงหนี้ใหม่ดังกล่าว และไม่ทำให้สิทธิของโจทก์ในการเรียกให้จำเลยที่ 1 รับผิดในมูลหนี้ตามสัญญาจ้างหมดไปดังข้ออุทธรณ์ของจำเลยที่ 1 เพราะสิทธิของโจทก์ในส่วนที่เกี่ยวกับจำเลยที่ 1นั้น มีมูลกรณีมาจากการที่จำเลยจงใจละเว้นปฏิบัติหน้าที่ที่ต้องปฏิบัติตามสัญญาจ้าง ทำให้โจทก์ได้รับความเสียหาย เป็นคนละเรื่องกันกับสิทธิที่โจทก์มีอยู่ต่อนายประวิทย์ตามสัญญาเอกสารหมาย ล.4เมื่อนายประวิทย์ทำสัญญากับโจทก์ตามเอกสารหมาย ล.4 แล้วผิดสัญญายังไม่ชำระหนี้ ย่อมทำให้โจทก์ได้รับความเสียหาย จำเลยที่ 1ยังคงต้องรับผิดในความเสียหายที่จำเลยได้ก่อให้เกิดขึ้นแก่โจทก์ที่ศาลแรงงานกลางพิพากษามานั้น ชอบแล้ว อุทธรณ์จำเลยที่ 1 ฟังไม่ขึ้น"พิพากษายืน(ศิลปชัย มัทธุรศ-มาโนช เพียรสนอง-วิศิษฏ์ ลิมานนท์)แหล่งที่มาเนติบัณฑิตยสภาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยที่ 1 และที่ 2 ซึ่งเป็นลูกจ้างโจทก์และมีหน้าที่ขายสินค้า จงใจละเว้นปฏิบัติหน้าที่โดยขายสินค้าเชื่อให้นายประวิทย์ ตัณฑ์ทวี เกินวงเงินที่โจทก์อนุญาต และเกินวงเงินที่ธนาคารค้ำประกันเป็นเหตุให้โจทก์เสียหาย ขอให้จำเลยที่ 1 และที่ 2 ชำระค่าเสียหายโดยให้จำเลยที่ 3 และที่ 4ผู้ค้ำประกันการทำงานของจำเลยที่ 1 และที่ 2 ร่วมรับผิดแก่โจทก์เป็นเงิน 75,071.40 บาท พร้อมดอกเบี้ย จำเลยที่ 1 ให้การว่า จำเลยที่ 1 นำตัวนายประวิทย์ ตัณฑ์ทวี มาทำหนังสือรับสภาพหนี้โดยแปลงหนี้ใหม่เป็นหนี้เงินกู้ ถือว่าค่าซื้อสินค้าระงับหมดไปโจทก์จึงไม่ได้รับความเสียหาย ขอให้ยกฟ้อง จำเลยที่ 2 และที่ 4ขาดนัด และศาลแรงงานกลางจำหน่ายคดีเฉพาะจำเลยที่ 3 และที่ 4ศาลแรงงานกลางพิพากษาให้จำเลยที่ 1 และที่ 2 ร่วมกันชำระค่าเสียหาย32,000 บาท แก่โจทก์พร้อมดอกเบี้ย คำขอนอกจากนี้ให้ยก จำเลยที่ 1อุทธรณ์ต่อศาลฎีกาศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยว่า "การทำสัญญาเอกสารหมาย ล.4เป็นการแปลงหนี้ใหม่จากที่นายประวิทย์ เป็นหนี้เงินค่าข้าวสาร66,985 บาท มาเป็นหนี้เงินกู้ในจำนวนเดิมแทน ทำให้หนี้เดิมคือหนี้เงินค่าข้าวสารระงับไป แล้วมาบังคับกันตามหนี้ใหม่คือหนี้เงินกู้แทน ลูกหนี้ในมูลหนี้เดิมและหนี้ใหม่ก็คือนายประวิทย์แต่มูลหนี้ที่ต้องรับผิดตามสัญญาจ้างของจำเลยที่ 1 ไม่ระงับไปเพราะการแปลงหนี้ใหม่ดังกล่าว และไม่ทำให้สิทธิของโจทก์ในการเรียกให้จำเลยที่ 1 รับผิดในมูลหนี้ตามสัญญาจ้างหมดไปดังข้ออุทธรณ์ของจำเลยที่ 1 เพราะสิทธิของโจทก์ในส่วนที่เกี่ยวกับจำเลยที่ 1นั้น มีมูลกรณีมาจากการที่จำเลยจงใจละเว้นปฏิบัติหน้าที่ที่ต้องปฏิบัติตามสัญญาจ้าง ทำให้โจทก์ได้รับความเสียหาย เป็นคนละเรื่องกันกับสิทธิที่โจทก์มีอยู่ต่อนายประวิทย์ตามสัญญาเอกสารหมาย ล.4เมื่อนายประวิทย์ทำสัญญากับโจทก์ตามเอกสารหมาย ล.4 แล้วผิดสัญญายังไม่ชำระหนี้ ย่อมทำให้โจทก์ได้รับความเสียหาย จำเลยที่ 1ยังคงต้องรับผิดในความเสียหายที่จำเลยได้ก่อให้เกิดขึ้นแก่โจทก์ที่ศาลแรงงานกลางพิพากษามานั้น ชอบแล้ว อุทธรณ์จำเลยที่ 1 ฟังไม่ขึ้น"พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 999/2532สหกรณ์การเกษตร สันป่าตอง จำกัดโจทก์นาย สายันต์ ทิพย์เดโช กับพวกจำเลย ป.พ.พ. ม. 349 พ.ร.บ.จัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ.2522 ม. 8จำเลยที่ 1 ซึ่งเป็นลูกจ้างจงใจละเว้นปฏิบัติหน้าที่ โดยขายสินค้าเงินเชื่อให้แก่ลูกค้าของโจทก์ผู้เป็นนายจ้างเกินวงเงินที่โจทก์อนุญาต และเกินวงเงินที่ธนาคารมีหนังสือค้ำประกัน เป็นเหตุให้โจทก์ได้รับความเสียหาย แม้ต่อมาจะมีการแปลงหนี้จากหนี้ที่ลูกค้าซื้อสินค้าเชื่อมาเป็นหนี้เงินกู้ตามจำนวนเดิมแทน ทำให้หนี้ค่าซื้อสินค้าระงับไปก็ตาม ก็หาทำให้มูลหนี้ที่จำเลยที่ 1จงใจละเว้นปฏิบัติหน้าที่ที่ต้องปฏิบัติตามสัญญาจ้างทำให้โจทก์ได้รับความเสียหายหมดสิ้นไปไม่ เพราะเป็นคนละเรื่องกัน โจทก์มีสิทธิเรียกให้จำเลยที่ 1 รับผิดในมูลหนี้ตามสัญญาจ้างได้โจทก์ฟ้องว่า จำเลยที่ 1 และที่ 2 ซึ่งเป็นลูกจ้างโจทก์และมีหน้าที่ขายสินค้า จงใจละเว้นปฏิบัติหน้าที่โดยขายสินค้าเชื่อให้นายประวิทย์ ตัณฑ์ทวี เกินวงเงินที่โจทก์อนุญาต และเกินวงเงินที่ธนาคารค้ำประกันเป็นเหตุให้โจทก์เสียหาย ขอให้จำเลยที่ 1 และที่ 2 ชำระค่าเสียหายโดยให้จำเลยที่ 3 และที่ 4ผู้ค้ำประกันการทำงานของจำเลยที่ 1 และที่ 2 ร่วมรับผิดแก่โจทก์เป็นเงิน 75,071.40 บาท พร้อมดอกเบี้ย จำเลยที่ 1 ให้การว่า จำเลยที่ 1 นำตัวนายประวิทย์ ตัณฑ์ทวี มาทำหนังสือรับสภาพหนี้โดยแปลงหนี้ใหม่เป็นหนี้เงินกู้ ถือว่าค่าซื้อสินค้าระงับหมดไปโจทก์จึงไม่ได้รับความเสียหาย ขอให้ยกฟ้อง จำเลยที่ 2 และที่ 4ขาดนัด และศาลแรงงานกลางจำหน่ายคดีเฉพาะจำเลยที่ 3 และที่ 4ศาลแรงงานกลางพิพากษาให้จำเลยที่ 1 และที่ 2 ร่วมกันชำระค่าเสียหาย32,000 บาท แก่โจทก์พร้อมดอกเบี้ย คำขอนอกจากนี้ให้ยก จำเลยที่ 1อุทธรณ์ต่อศาลฎีกาศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยว่า "การทำสัญญาเอกสารหมาย ล.4เป็นการแปลงหนี้ใหม่จากที่นายประวิทย์ เป็นหนี้เงินค่าข้าวสาร66,985 บาท มาเป็นหนี้เงินกู้ในจำนวนเดิมแทน ทำให้หนี้เดิมคือหนี้เงินค่าข้าวสารระงับไป แล้วมาบังคับกันตามหนี้ใหม่คือหนี้เงินกู้แทน ลูกหนี้ในมูลหนี้เดิมและหนี้ใหม่ก็คือนายประวิทย์แต่มูลหนี้ที่ต้องรับผิดตามสัญญาจ้างของจำเลยที่ 1 ไม่ระงับไปเพราะการแปลงหนี้ใหม่ดังกล่าว และไม่ทำให้สิทธิของโจทก์ในการเรียกให้จำเลยที่ 1 รับผิดในมูลหนี้ตามสัญญาจ้างหมดไปดังข้ออุทธรณ์ของจำเลยที่ 1 เพราะสิทธิของโจทก์ในส่วนที่เกี่ยวกับจำเลยที่ 1นั้น มีมูลกรณีมาจากการที่จำเลยจงใจละเว้นปฏิบัติหน้าที่ที่ต้องปฏิบัติตามสัญญาจ้าง ทำให้โจทก์ได้รับความเสียหาย เป็นคนละเรื่องกันกับสิทธิที่โจทก์มีอยู่ต่อนายประวิทย์ตามสัญญาเอกสารหมาย ล.4เมื่อนายประวิทย์ทำสัญญากับโจทก์ตามเอกสารหมาย ล.4 แล้วผิดสัญญายังไม่ชำระหนี้ ย่อมทำให้โจทก์ได้รับความเสียหาย จำเลยที่ 1ยังคงต้องรับผิดในความเสียหายที่จำเลยได้ก่อให้เกิดขึ้นแก่โจทก์ที่ศาลแรงงานกลางพิพากษามานั้น ชอบแล้ว อุทธรณ์จำเลยที่ 1 ฟังไม่ขึ้น"พิพากษายืน(ศิลปชัย มัทธุรศ-มาโนช เพียรสนอง-วิศิษฏ์ ลิมานนท์)แหล่งที่มาเนติบัณฑิตยสภาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ