คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 436/2478หลักกฎหมาย: สามีภรรยาร้างกันหลายเดือนแล้ง ผัวถืออำนาจเข้าไปฉุด+โดยพละการ ภรรยานั้นหลุดวิ่งหนีไป ผัวยังขืนไล่ตามอีก ภรรยาจึงชักมีดออกกวัดแกว่งเพื่อป้องกันมิให้สามีฉุดสามียังขืนวิ่งเข้าไปอีกจึงถูกมีดที่กำลังกวัดแกว่งอยู่ถึงแก่ความตายดังนี้เป็นการป้องกันพอสมควร หมายเหตุ. ครอบครัว สามีภรรยา อำนาจสามีต่อภรรยามีภรรยาร้างกัน+มีเข้าฉุดคราภรรยาโดยประการย่อมเป็นการผิดเป้าหมายศาลอุทธรณ์ที่โจทก์ฎีกาขึ้นมาขอให้โทษ จำเลยฝ่ายเดียวต่อศาลฎีกาเห็นว่าจำเลยมีความผิด ก็มีอำนาจรักษาให้ปล่อยตัวจำเลยไปจำเลยเป็นภรรยา ก.ผู้ตาย แต่ได้ร้างกันมาหลายเดือนแล้ว วันเกิดเหตุจำเลยไปที่อำเภอตามหมายโดย ก.ไปร้องต่ออำเภอว่าจำเลยไม่อยู่กินด้วย อำเภอจึงเปรียบเทียบให้ แต่ในที่สุดไม่ปรองดองกันจำเลยจึงเดินลงจากที่ว่าการอำเภอ ก.ไล่ตาม จำเลยวิ่งหนี พอทันกัน ก.ฉุดคร่าจำเลย ๆ กัดแขน ก.จึงปล่อยแล้วจำเลยวิ่งหนีแลชักมีดซุยที่พอออกมาแกว่งเพื่อกันมิให้ก.เข้าไปฉุดหรือทำร้าย แต่ ก.ยังขืนวิ่งตามเข้าไปจะฉุดหรือทำร้ายอีก จึงถูกมีดที่จำเลยแกว่งใต้ราวนมซ้ายทะลุใน แลถึงแก่ความตายด้วยพิษบาดแผลนั้น ศาลเดิมพิพากษาให้ จำคุก ๑๐ ปี ตามมาตรา ๒๕๑ ศาลอุทธรณ์เห็นว่าเป็นการป้องกันเกินกว่าสมควรแก่เหตุพิพากษาให้จำคุก ๑ ปี ตามมาตรา ๒๕๑-๕๓ โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า ก.ได้ถืออำนาจให้ฉุดคร่าจำเลยโดยพละการอันเป็นการผิดกฎหมายจำเลยดิ้นรนพ้นจากการฉุดคร่าไปแล้วครั้งหนึ่งโดยมิได้ใช้อาวุธ เมื่อหลุดไปแล้วจำเลยเห็น ก.วิ่งตามไปจะฉุดอีก จึงเอามีดออกมากวัดแกว่งเพื่อป้องกันมิให้ ก.ฉุดจำเลย ก.เห็นแล้วยังขืนวิ่งเข้าไปจนถูกมีดที่จำเลยกวัดแกว่งถึงแก่ความตาย เห็นว่าจำเลยได้กระทำโดยป้องกันพอสมควรแก่เหตุตาม ม.๕๐ แม้โจทก์จะฎีกาขึ้นมาฝ่ายเดียวศาลก็มีอำนาจปล่อยจำเลยไปได้ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 436/2478อัยยการปราจีนบุรี -โจทก์นางไถ่หนู -ล ป.อ. ม. 251-53-50-สามีภรรยาร้างกันหลายเดือนแล้ง ผัวถืออำนาจเข้าไปฉุด+โดยพละการ ภรรยานั้นหลุดวิ่งหนีไป ผัวยังขืนไล่ตามอีก ภรรยาจึงชักมีดออกกวัดแกว่งเพื่อป้องกันมิให้สามีฉุดสามียังขืนวิ่งเข้าไปอีกจึงถูกมีดที่กำลังกวัดแกว่งอยู่ถึงแก่ความตายดังนี้เป็นการป้องกันพอสมควร หมายเหตุ. ครอบครัว สามีภรรยา อำนาจสามีต่อภรรยามีภรรยาร้างกัน+มีเข้าฉุดคราภรรยาโดยประการย่อมเป็นการผิดเป้าหมายศาลอุทธรณ์ที่โจทก์ฎีกาขึ้นมาขอให้โทษ จำเลยฝ่ายเดียวต่อศาลฎีกาเห็นว่าจำเลยมีความผิด ก็มีอำนาจรักษาให้ปล่อยตัวจำเลยไปจำเลยเป็นภรรยา ก.ผู้ตาย แต่ได้ร้างกันมาหลายเดือนแล้ว วันเกิดเหตุจำเลยไปที่อำเภอตามหมายโดย ก.ไปร้องต่ออำเภอว่าจำเลยไม่อยู่กินด้วย อำเภอจึงเปรียบเทียบให้ แต่ในที่สุดไม่ปรองดองกันจำเลยจึงเดินลงจากที่ว่าการอำเภอ ก.ไล่ตาม จำเลยวิ่งหนี พอทันกัน ก.ฉุดคร่าจำเลย ๆ กัดแขน ก.จึงปล่อยแล้วจำเลยวิ่งหนีแลชักมีดซุยที่พอออกมาแกว่งเพื่อกันมิให้ก.เข้าไปฉุดหรือทำร้าย แต่ ก.ยังขืนวิ่งตามเข้าไปจะฉุดหรือทำร้ายอีก จึงถูกมีดที่จำเลยแกว่งใต้ราวนมซ้ายทะลุใน แลถึงแก่ความตายด้วยพิษบาดแผลนั้น ศาลเดิมพิพากษาให้ จำคุก ๑๐ ปี ตามมาตรา ๒๕๑ ศาลอุทธรณ์เห็นว่าเป็นการป้องกันเกินกว่าสมควรแก่เหตุพิพากษาให้จำคุก ๑ ปี ตามมาตรา ๒๕๑-๕๓ โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า ก.ได้ถืออำนาจให้ฉุดคร่าจำเลยโดยพละการอันเป็นการผิดกฎหมายจำเลยดิ้นรนพ้นจากการฉุดคร่าไปแล้วครั้งหนึ่งโดยมิได้ใช้อาวุธ เมื่อหลุดไปแล้วจำเลยเห็น ก.วิ่งตามไปจะฉุดอีก จึงเอามีดออกมากวัดแกว่งเพื่อป้องกันมิให้ ก.ฉุดจำเลย ก.เห็นแล้วยังขืนวิ่งเข้าไปจนถูกมีดที่จำเลยกวัดแกว่งถึงแก่ความตาย เห็นว่าจำเลยได้กระทำโดยป้องกันพอสมควรแก่เหตุตาม ม.๕๐ แม้โจทก์จะฎีกาขึ้นมาฝ่ายเดียวศาลก็มีอำนาจปล่อยจำเลยไปได้(พลางกูร-มนธา-อมาตย)ศาลชั้นต้น - พระนาคปรีชาศาลอุทธรณ์ - แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: จำเลยเป็นภรรยา ก.ผู้ตาย แต่ได้ร้างกันมาหลายเดือนแล้ว วันเกิดเหตุจำเลยไปที่อำเภอตามหมายโดย ก.ไปร้องต่ออำเภอว่าจำเลยไม่อยู่กินด้วย อำเภอจึงเปรียบเทียบให้ แต่ในที่สุดไม่ปรองดองกันจำเลยจึงเดินลงจากที่ว่าการอำเภอ ก.ไล่ตาม จำเลยวิ่งหนี พอทันกัน ก.ฉุดคร่าจำเลย ๆ กัดแขน ก.จึงปล่อยแล้วจำเลยวิ่งหนีแลชักมีดซุยที่พอออกมาแกว่งเพื่อกันมิให้ก.เข้าไปฉุดหรือทำร้าย แต่ ก.ยังขืนวิ่งตามเข้าไปจะฉุดหรือทำร้ายอีก จึงถูกมีดที่จำเลยแกว่งใต้ราวนมซ้ายทะลุใน แลถึงแก่ความตายด้วยพิษบาดแผลนั้น ศาลเดิมพิพากษาให้ จำคุก ๑๐ ปี ตามมาตรา ๒๕๑ ศาลอุทธรณ์เห็นว่าเป็นการป้องกันเกินกว่าสมควรแก่เหตุพิพากษาให้จำคุก ๑ ปี ตามมาตรา ๒๕๑-๕๓ โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า ก.ได้ถืออำนาจให้ฉุดคร่าจำเลยโดยพละการอันเป็นการผิดกฎหมายจำเลยดิ้นรนพ้นจากการฉุดคร่าไปแล้วครั้งหนึ่งโดยมิได้ใช้อาวุธ เมื่อหลุดไปแล้วจำเลยเห็น ก.วิ่งตามไปจะฉุดอีก จึงเอามีดออกมากวัดแกว่งเพื่อป้องกันมิให้ ก.ฉุดจำเลย ก.เห็นแล้วยังขืนวิ่งเข้าไปจนถูกมีดที่จำเลยกวัดแกว่งถึงแก่ความตาย เห็นว่าจำเลยได้กระทำโดยป้องกันพอสมควรแก่เหตุตาม ม.๕๐ แม้โจทก์จะฎีกาขึ้นมาฝ่ายเดียวศาลก็มีอำนาจปล่อยจำเลยไปได้ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 436/2478อัยยการปราจีนบุรี -โจทก์นางไถ่หนู -ล ป.อ. ม. 251-53-50-สามีภรรยาร้างกันหลายเดือนแล้ง ผัวถืออำนาจเข้าไปฉุด+โดยพละการ ภรรยานั้นหลุดวิ่งหนีไป ผัวยังขืนไล่ตามอีก ภรรยาจึงชักมีดออกกวัดแกว่งเพื่อป้องกันมิให้สามีฉุดสามียังขืนวิ่งเข้าไปอีกจึงถูกมีดที่กำลังกวัดแกว่งอยู่ถึงแก่ความตายดังนี้เป็นการป้องกันพอสมควร หมายเหตุ. ครอบครัว สามีภรรยา อำนาจสามีต่อภรรยามีภรรยาร้างกัน+มีเข้าฉุดคราภรรยาโดยประการย่อมเป็นการผิดเป้าหมายศาลอุทธรณ์ที่โจทก์ฎีกาขึ้นมาขอให้โทษ จำเลยฝ่ายเดียวต่อศาลฎีกาเห็นว่าจำเลยมีความผิด ก็มีอำนาจรักษาให้ปล่อยตัวจำเลยไปจำเลยเป็นภรรยา ก.ผู้ตาย แต่ได้ร้างกันมาหลายเดือนแล้ว วันเกิดเหตุจำเลยไปที่อำเภอตามหมายโดย ก.ไปร้องต่ออำเภอว่าจำเลยไม่อยู่กินด้วย อำเภอจึงเปรียบเทียบให้ แต่ในที่สุดไม่ปรองดองกันจำเลยจึงเดินลงจากที่ว่าการอำเภอ ก.ไล่ตาม จำเลยวิ่งหนี พอทันกัน ก.ฉุดคร่าจำเลย ๆ กัดแขน ก.จึงปล่อยแล้วจำเลยวิ่งหนีแลชักมีดซุยที่พอออกมาแกว่งเพื่อกันมิให้ก.เข้าไปฉุดหรือทำร้าย แต่ ก.ยังขืนวิ่งตามเข้าไปจะฉุดหรือทำร้ายอีก จึงถูกมีดที่จำเลยแกว่งใต้ราวนมซ้ายทะลุใน แลถึงแก่ความตายด้วยพิษบาดแผลนั้น ศาลเดิมพิพากษาให้ จำคุก ๑๐ ปี ตามมาตรา ๒๕๑ ศาลอุทธรณ์เห็นว่าเป็นการป้องกันเกินกว่าสมควรแก่เหตุพิพากษาให้จำคุก ๑ ปี ตามมาตรา ๒๕๑-๕๓ โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า ก.ได้ถืออำนาจให้ฉุดคร่าจำเลยโดยพละการอันเป็นการผิดกฎหมายจำเลยดิ้นรนพ้นจากการฉุดคร่าไปแล้วครั้งหนึ่งโดยมิได้ใช้อาวุธ เมื่อหลุดไปแล้วจำเลยเห็น ก.วิ่งตามไปจะฉุดอีก จึงเอามีดออกมากวัดแกว่งเพื่อป้องกันมิให้ ก.ฉุดจำเลย ก.เห็นแล้วยังขืนวิ่งเข้าไปจนถูกมีดที่จำเลยกวัดแกว่งถึงแก่ความตาย เห็นว่าจำเลยได้กระทำโดยป้องกันพอสมควรแก่เหตุตาม ม.๕๐ แม้โจทก์จะฎีกาขึ้นมาฝ่ายเดียวศาลก็มีอำนาจปล่อยจำเลยไปได้(พลางกูร-มนธา-อมาตย)ศาลชั้นต้น - พระนาคปรีชาศาลอุทธรณ์ - แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ