คําสั่งกรมบังคับคดีที่ 825/2555เรื่อง การกําหนดค่าเลี้ยงชีพของลูกหนี้ในคดีล้มละลาย-------------------------------- เพื่อให้การปฏิบัติงานคดีล้มละลายของกรมบังคับคดีดําเนินไปอย่างมีประสิทธิภาพ เป็นประโยชน์แก่ราชการ และดําเนินการไปในทิศทางเดียวกัน อาศัยอํานาจตามความในมาตรา 32 แห่ง พระราชบัญญัติระเบียบบริหารราชการแผ่นดิน พ.ศ. 2534 แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติระเบียบ บริหารราชการแผ่นดิน (ฉบับที่ 5) พ.ศ. 2545 จึงมีคําสั่งดังต่อไปนี้ข้อ ๑ ให้ยกเลิกข้อความในข้อ 8 ตามคําสั่งกรมบังคับคดีที่ 446/2549 ลงวันที่ 20 ตุลาคม 2549 เรื่อง การปฏิบัติงานบังคับคดีล้มละลายในสํานวนกิจการและทรัพย์สิน และให้ปฏิบัติตามคําสั่งนี้ข้อ ๒ เมื่อศาลล้มละลายกลางมีคําสั่งพิทักษ์ทรัพย์ของลูกหนี้ ให้เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์พิจารณา กําหนดค่าเลี้ยงชีพของลูกหนี้ ตามแนวทางในคําสั่งนี้ข้อ ๓ ในกรณีที่ลูกหนี้มีรายได้ประจํา ได้แก่ เงินเดือน ค่าจ้าง หรือรายได้อื่นที่มีลักษณะจ่ายเพื่อ ตอบแทนการทํางานเป็นรายเดือน ให้เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ตรวจสอบรายได้และรายจ่ายของลูกหนี้และ กําหนดค่าเลี้ยงชีพจากรายได้ดังกล่าวจนถึงวันปลดจากการล้มละลายโดยคํานึงถึงฐานานุรูป สภาวะเศรษฐกิจ ทั้งนี้ให้กําหนดค่าเลี้ยงชีพไม่น้อยกว่าอัตราเงินที่ไม่อยู่ในความรับผิดแห่งการบังคับคดี ในการกําหนดค่าเลี้ยงชีพ เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ไม่ควรกําหนดค่าเลี้ยงชีพสูงกว่าร้อยละ 70 ของรายได้ประจํา เว้นแต่กรณีที่เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์เห็นว่ามีเหตุจําเป็นที่จะกําหนดค่าเลี้ยงชีพ เกินกว่าจํานวนดังกล่าวก็ให้เสนอความเห็นเพื่อให้ผู้อํานวยการกอง อนุญาตตามแต่กรณี ในกรณีที่ลูกหนี้มีค่าใช้จ่ายเปลี่ยนแปลงไป และสามารถแสดงเอกสารหลักฐานได้ ให้เจ้าพนักงาน พิทักษ์ทรัพย์พิจารณาประเด็นนี้ประกอบด้วยข้อ ๔ ในการกําหนดค่าเลี้ยงชีพตามข้อ 3 นั้น ให้เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์มีอํานาจกําหนด ค่าเลี้ยงชีพให้แก่ลูกหนี้ตั้งแต่วันที่ศาลมีคําสั่งพิทักษ์ทรัพย์ โดยให้เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์จ่ายจากเงินที่ เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์อายัดมาแก่ลูกหนี้เป็นรายเดือนข้อ ๕ ในกรณีที่ลูกหนี้มายื่นขอค่าเลี้ยงชีพ หากเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ตรวจสอบพบว่าลูกหนี้ ได้รับเงินรายได้ประจําไปก่อนหน้าที่จะมายื่นคําขอ ให้เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์นําเงินที่ลูกหนี้ได้รับไป มาคํานวณและหักออกจากค่าเลี้ยงชีพที่ลูกหนี้จึงจะได้รับต่อไปด้วยข้อ ๖ ในกรณีที่ลูกหนี้ได้รับเงินที่มีลักษณะจ่ายคราวเดียว ได้แก่ เงินตอบแทนการออกจากงาน เงินบําเหน็จ หรือเงินได้อื่นใดที่มีลักษณะเดียวกับเงินประเภทดังกล่าว ให้เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์พิจารณา กําหนดค่าเลี้ยงชีพโดยถือตามหลักเกณฑ์ตามข้อ 3 มากําหนดเป็นเงินที่ลูกหนี้ต้องใช้ในการดํารงชีพในแต่ละเดือน และให้หักจ่ายเงินดังกล่าวแก่ลูกหนี้เป็นรายเดือน นับแต่วันที่ลูกหนี้มีสิทธิได้รับเงินนั้นจนถึงวันที่ลูกหนี้ได้รับการปลดจากล้มละลายข้อ ๗ กรณีที่ลูกหนี้ออกจากงานเป็นเหตุให้ไม่ได้รับเงินรายได้เป็นรายเดือนตามข้อ 3 อีก แต่ได้รับ เงินที่มีลักษณะจ่ายคราวเดียวตามข้อ 6 แทน ให้เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์พิจารณากําหนดค่าเลี้ยงชีพใหม่ ตามแนวทางในค่าสั่งนี้ข้อ ๘ เงินที่มีลักษณะจ่ายเป็นคราวๆ ได้แก่ เงินโบนัส เงินปันผล เงินเฉลี่ยคืนหรือเงินได้อื่นใด ที่มีลักษณะเดียวกับเงินประมาทดังกล่าว เป็นเงินตามมาตรา 109 แห่งพระราชบัญญัติล้มละลาย พุทธศักราช 2483 ให้เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์รวบรวมเข้ากองทรัพย์สินของลูกหนี้ โดยไม่ต้องพิจารณาในเรื่องค่าเลี้ยงชีพข้อ ๙ เมื่อเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ได้กําหนดค่าเลี้ยงชีพแก่ลูกหนี้และครอบครัวแล้วให้แจ้ง ผู้มีหน้าที่จ่ายเงินแก่ลูกหนี้ทราบ และให้ส่งเงินเฉพาะส่วนที่เหลือจากที่ได้กําหนดให้เป็นค่าเลี้ยงชีพแล้ว ให้แก่เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์เพื่อรวบรวมเข้ากองทรัพย์สินของลูกหนี้ต่อไปข้อ ๑๐ กรณีอายัดเงินเดือนหรือเงินรายได้อื่นใดของลูกหนี้ที่เป็นข้าราชการ เมื่อศาลพิพากษา ให้ลูกหนี้ล้มละลายแล้วให้เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ระงับการจ่ายเงินค่าเลี้ยงชีพให้แก่ลูกหนี้ และระงับการ แบ่งเงินที่ได้รับจากต้นสังกัดของลูกหนี้ภายหลังจากวันที่ศาลมีคําพิพากษาให้ลูกหนี้ล้มละลายไว้จนกว่าจะ ได้สอบถามและได้รับแจ้งจากต้นสังกัดของลูกหนี้ว่าไม่มีเหตุขัดข้องในการแบ่งเงินดังกล่าว ทั้งนี้ ให้ถือปฏิบัติตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไปผู้มีอํานาจลงนาม - สั่ง ณ วันที่ 18 ธันวาคม พ.ศ. 2555 (ลงชื่อ) วิศิษฏ์ วิศิษฏ์สรอรรถ (ศาสตราจารย์พิเศษวิศิษฏ์ วิศิษฏ์สรอรรถ) อธิบดีกรมบังคับคดี