คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 952/2474หลักกฎหมาย: ลงข่าวโฆษณาว่า ข้าราชการในข้อที่ไม่เป็นสาธารณประโยชน์ มีผิด บรรณาธิการต้องรับผิดในข้อความที่ลงในหนังสือพิมพ์ แม้ตนจะได้ไปนั่งทำการในระวางนั้นหรือไม่ก็ดีไม่มีกฏหมายให้สืบแก้ตัวอย่างผู้ประพันธ์โจทย์ฟ้องให้ลงโทษจำเลยฐานหมิ่นประมาท โดยจำเลยลงข่าวโฆษณาในหนังสือพิมพ์กรุงเทพฯ เดลิเมล์รวมความว่า โจทก์ไปตรวจราชการแล้วไปชอบผู้หญิง แต่ในขณะนั้นจำเลยที่ ๒ ห่อวยไม่ได้มาทำงานในหน้าที่บรรณาธิการจึงมีปัญหาว่า ข้อความที่จำเลยโฆษณา นั้นเป็นสาธารณประโยชน์หรือไม่ แลจำเลยที่ ๒ จะต้องมีผิดด้วยหรืออย่างใด ศาลฎีกาตัดสินว่า ข้อความนั้นเป็นเรื่องส่วนตัว ไม่เป็นสาธารณประโยชน์จำเลยต้องมีผิดตาม ม.๒๘๒ ส่วนจำเลยที่ ๒ ซึ่งเป็นบรรณาธิการก็ต้องมีผิดด้วยเพราะตาม พ.ร.บ.สมุดเอกสารหนังสือพิพม์ พ.ศ.๒๔๗๐ ม.๓๓ ไม่มีบทบัญญัติให้จำเลยสืบแก้ตัวได้ จึงให้ปรับจำเลยคนละ ๕๐ บาท ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 952/2474ร.อ.ท ประดิษฐ กนกะประดิษฐโจทก์บริษํทสยามฟรีเพรสที่ 1จำเลยหลวงสารานุประพันธ์ที่2 อาชญา ม. 66 - 282 พ.ร.บ.สมุดเอกสารและหนังสือพิมพ์ พ.ศ.2470 ลงข่าวโฆษณาว่า ข้าราชการในข้อที่ไม่เป็นสาธารณประโยชน์ มีผิด บรรณาธิการต้องรับผิดในข้อความที่ลงในหนังสือพิมพ์ แม้ตนจะได้ไปนั่งทำการในระวางนั้นหรือไม่ก็ดีไม่มีกฏหมายให้สืบแก้ตัวอย่างผู้ประพันธ์โจทย์ฟ้องให้ลงโทษจำเลยฐานหมิ่นประมาท โดยจำเลยลงข่าวโฆษณาในหนังสือพิมพ์กรุงเทพฯ เดลิเมล์รวมความว่า โจทก์ไปตรวจราชการแล้วไปชอบผู้หญิง แต่ในขณะนั้นจำเลยที่ ๒ ห่อวยไม่ได้มาทำงานในหน้าที่บรรณาธิการจึงมีปัญหาว่า ข้อความที่จำเลยโฆษณา นั้นเป็นสาธารณประโยชน์หรือไม่ แลจำเลยที่ ๒ จะต้องมีผิดด้วยหรืออย่างใด ศาลฎีกาตัดสินว่า ข้อความนั้นเป็นเรื่องส่วนตัว ไม่เป็นสาธารณประโยชน์จำเลยต้องมีผิดตาม ม.๒๘๒ ส่วนจำเลยที่ ๒ ซึ่งเป็นบรรณาธิการก็ต้องมีผิดด้วยเพราะตาม พ.ร.บ.สมุดเอกสารหนังสือพิพม์ พ.ศ.๒๔๗๐ ม.๓๓ ไม่มีบทบัญญัติให้จำเลยสืบแก้ตัวได้ จึงให้ปรับจำเลยคนละ ๕๐ บาท(พรหม-พิพาก-วิกรม)พระศรศาสตร์ ฯ - นาย+ตัน - แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทย์ฟ้องให้ลงโทษจำเลยฐานหมิ่นประมาท โดยจำเลยลงข่าวโฆษณาในหนังสือพิมพ์กรุงเทพฯ เดลิเมล์รวมความว่า โจทก์ไปตรวจราชการแล้วไปชอบผู้หญิง แต่ในขณะนั้นจำเลยที่ ๒ ห่อวยไม่ได้มาทำงานในหน้าที่บรรณาธิการจึงมีปัญหาว่า ข้อความที่จำเลยโฆษณา นั้นเป็นสาธารณประโยชน์หรือไม่ แลจำเลยที่ ๒ จะต้องมีผิดด้วยหรืออย่างใด ศาลฎีกาตัดสินว่า ข้อความนั้นเป็นเรื่องส่วนตัว ไม่เป็นสาธารณประโยชน์จำเลยต้องมีผิดตาม ม.๒๘๒ ส่วนจำเลยที่ ๒ ซึ่งเป็นบรรณาธิการก็ต้องมีผิดด้วยเพราะตาม พ.ร.บ.สมุดเอกสารหนังสือพิพม์ พ.ศ.๒๔๗๐ ม.๓๓ ไม่มีบทบัญญัติให้จำเลยสืบแก้ตัวได้ จึงให้ปรับจำเลยคนละ ๕๐ บาท ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 952/2474ร.อ.ท ประดิษฐ กนกะประดิษฐโจทก์บริษํทสยามฟรีเพรสที่ 1จำเลยหลวงสารานุประพันธ์ที่2 อาชญา ม. 66 - 282 พ.ร.บ.สมุดเอกสารและหนังสือพิมพ์ พ.ศ.2470 ลงข่าวโฆษณาว่า ข้าราชการในข้อที่ไม่เป็นสาธารณประโยชน์ มีผิด บรรณาธิการต้องรับผิดในข้อความที่ลงในหนังสือพิมพ์ แม้ตนจะได้ไปนั่งทำการในระวางนั้นหรือไม่ก็ดีไม่มีกฏหมายให้สืบแก้ตัวอย่างผู้ประพันธ์โจทย์ฟ้องให้ลงโทษจำเลยฐานหมิ่นประมาท โดยจำเลยลงข่าวโฆษณาในหนังสือพิมพ์กรุงเทพฯ เดลิเมล์รวมความว่า โจทก์ไปตรวจราชการแล้วไปชอบผู้หญิง แต่ในขณะนั้นจำเลยที่ ๒ ห่อวยไม่ได้มาทำงานในหน้าที่บรรณาธิการจึงมีปัญหาว่า ข้อความที่จำเลยโฆษณา นั้นเป็นสาธารณประโยชน์หรือไม่ แลจำเลยที่ ๒ จะต้องมีผิดด้วยหรืออย่างใด ศาลฎีกาตัดสินว่า ข้อความนั้นเป็นเรื่องส่วนตัว ไม่เป็นสาธารณประโยชน์จำเลยต้องมีผิดตาม ม.๒๘๒ ส่วนจำเลยที่ ๒ ซึ่งเป็นบรรณาธิการก็ต้องมีผิดด้วยเพราะตาม พ.ร.บ.สมุดเอกสารหนังสือพิพม์ พ.ศ.๒๔๗๐ ม.๓๓ ไม่มีบทบัญญัติให้จำเลยสืบแก้ตัวได้ จึงให้ปรับจำเลยคนละ ๕๐ บาท(พรหม-พิพาก-วิกรม)พระศรศาสตร์ ฯ - นาย+ตัน - แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ