คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 218/2472หลักกฎหมาย: น่าที่ผู้จ่ายเงินไม่ต้องเลินเล่อ ประมวลแพ่ง ม.609 ไม่บังคับถึงการขนของทางทะเลคดีนี้โจทก์ได้ฝากเงิน ๑๕๐๐ บาทต่อกับตันเรือของบริษัทจำเลยเพื่อส่งให้ ง.ที่จันทบุรี กับตันได้ทำใบตราส่งให้โจทก์ ๒ ฉะบับ ๆ หนึ่งเพื่อส่งให้ ง.นำมารับเงินจาก อ.จำเลยที่ ๓ ผู้แทนของบริษัทจำเลย ในใบตราส่งจำกัดข้อรับผิดชอบไว้ว่า บริษัทจำเลยจะจ่ายเงินให้แก่ ง.หรือผู้ถือแล้วบริษัทจำเลยหมดความรับผิดชอบ จำเลยที่ ๓ ได้จ่ายเงินให้แก่ผู้ถือใบตราส่ง (แต่ไม่ใช่ ง.) โดยมิได้เลินเล่อเช่นนี้ จำเลยจะต้องรับผิดชอบอีกหรือไม่ ศาลฎีกาตัดสินยืนตามศาลล่างทั้ง ๒ ว่า จำเลยหมดความรับผิดชอบ เพราะสัญญาระวางโจทก์จำเลยมีข้อมัดอยู่แน่นนอนสำหรับความรับผิดชอบของจำเลย ส่วนประมวลแพ่งว่าด้วยใบตราส่งที่โจทก์อ้างนั้นจะมาใช้บังคับในคดีนี้หาได้ไม่เพราะ ม.๖๐๙ บัญญัติไว้ชัดเจนแล้ว ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 218/2472นายเหม็งโจทก์บริษัทเรือไฟไทยที่ 1 นายเซี้ยงที่ 2 นายอาจที่ 3จำเลย ป.พ.พ. ม. 609น่าที่ผู้จ่ายเงินไม่ต้องเลินเล่อ ประมวลแพ่ง ม.609 ไม่บังคับถึงการขนของทางทะเลคดีนี้โจทก์ได้ฝากเงิน ๑๕๐๐ บาทต่อกับตันเรือของบริษัทจำเลยเพื่อส่งให้ ง.ที่จันทบุรี กับตันได้ทำใบตราส่งให้โจทก์ ๒ ฉะบับ ๆ หนึ่งเพื่อส่งให้ ง.นำมารับเงินจาก อ.จำเลยที่ ๓ ผู้แทนของบริษัทจำเลย ในใบตราส่งจำกัดข้อรับผิดชอบไว้ว่า บริษัทจำเลยจะจ่ายเงินให้แก่ ง.หรือผู้ถือแล้วบริษัทจำเลยหมดความรับผิดชอบ จำเลยที่ ๓ ได้จ่ายเงินให้แก่ผู้ถือใบตราส่ง (แต่ไม่ใช่ ง.) โดยมิได้เลินเล่อเช่นนี้ จำเลยจะต้องรับผิดชอบอีกหรือไม่ ศาลฎีกาตัดสินยืนตามศาลล่างทั้ง ๒ ว่า จำเลยหมดความรับผิดชอบ เพราะสัญญาระวางโจทก์จำเลยมีข้อมัดอยู่แน่นนอนสำหรับความรับผิดชอบของจำเลย ส่วนประมวลแพ่งว่าด้วยใบตราส่งที่โจทก์อ้างนั้นจะมาใช้บังคับในคดีนี้หาได้ไม่เพราะ ม.๖๐๙ บัญญัติไว้ชัดเจนแล้ว(หริศ-ศรี-วิชัย)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: คดีนี้โจทก์ได้ฝากเงิน ๑๕๐๐ บาทต่อกับตันเรือของบริษัทจำเลยเพื่อส่งให้ ง.ที่จันทบุรี กับตันได้ทำใบตราส่งให้โจทก์ ๒ ฉะบับ ๆ หนึ่งเพื่อส่งให้ ง.นำมารับเงินจาก อ.จำเลยที่ ๓ ผู้แทนของบริษัทจำเลย ในใบตราส่งจำกัดข้อรับผิดชอบไว้ว่า บริษัทจำเลยจะจ่ายเงินให้แก่ ง.หรือผู้ถือแล้วบริษัทจำเลยหมดความรับผิดชอบ จำเลยที่ ๓ ได้จ่ายเงินให้แก่ผู้ถือใบตราส่ง (แต่ไม่ใช่ ง.) โดยมิได้เลินเล่อเช่นนี้ จำเลยจะต้องรับผิดชอบอีกหรือไม่ ศาลฎีกาตัดสินยืนตามศาลล่างทั้ง ๒ ว่า จำเลยหมดความรับผิดชอบ เพราะสัญญาระวางโจทก์จำเลยมีข้อมัดอยู่แน่นนอนสำหรับความรับผิดชอบของจำเลย ส่วนประมวลแพ่งว่าด้วยใบตราส่งที่โจทก์อ้างนั้นจะมาใช้บังคับในคดีนี้หาได้ไม่เพราะ ม.๖๐๙ บัญญัติไว้ชัดเจนแล้ว ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 218/2472นายเหม็งโจทก์บริษัทเรือไฟไทยที่ 1 นายเซี้ยงที่ 2 นายอาจที่ 3จำเลย ป.พ.พ. ม. 609น่าที่ผู้จ่ายเงินไม่ต้องเลินเล่อ ประมวลแพ่ง ม.609 ไม่บังคับถึงการขนของทางทะเลคดีนี้โจทก์ได้ฝากเงิน ๑๕๐๐ บาทต่อกับตันเรือของบริษัทจำเลยเพื่อส่งให้ ง.ที่จันทบุรี กับตันได้ทำใบตราส่งให้โจทก์ ๒ ฉะบับ ๆ หนึ่งเพื่อส่งให้ ง.นำมารับเงินจาก อ.จำเลยที่ ๓ ผู้แทนของบริษัทจำเลย ในใบตราส่งจำกัดข้อรับผิดชอบไว้ว่า บริษัทจำเลยจะจ่ายเงินให้แก่ ง.หรือผู้ถือแล้วบริษัทจำเลยหมดความรับผิดชอบ จำเลยที่ ๓ ได้จ่ายเงินให้แก่ผู้ถือใบตราส่ง (แต่ไม่ใช่ ง.) โดยมิได้เลินเล่อเช่นนี้ จำเลยจะต้องรับผิดชอบอีกหรือไม่ ศาลฎีกาตัดสินยืนตามศาลล่างทั้ง ๒ ว่า จำเลยหมดความรับผิดชอบ เพราะสัญญาระวางโจทก์จำเลยมีข้อมัดอยู่แน่นนอนสำหรับความรับผิดชอบของจำเลย ส่วนประมวลแพ่งว่าด้วยใบตราส่งที่โจทก์อ้างนั้นจะมาใช้บังคับในคดีนี้หาได้ไม่เพราะ ม.๖๐๙ บัญญัติไว้ชัดเจนแล้ว(หริศ-ศรี-วิชัย)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ