คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2473/2522หลักกฎหมาย: เจ้าหน้าที่ของโจทก์ได้ส่งหนังสือบอกเลิกสัญญาเช่าให้นางสาว จ. ซึ่งอยู่ในห้องเช่าอันเป็นภูมิลำเนาของจำเลย รับไว้แทนจำเลยแล้วถือได้ว่าการแสดงเจตนาบอกเลิกสัญญาของโจทก์ไปถึงจำเลยซึ่งเป็นคู่กรณีอีก ฝ่ายหนึ่งและมีผลนับแต่เวลาที่ไปถึงตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 130 วรรคแรก โจทก์บอกเลิกสัญญาโดยชอบแล้วโจทก์ฟ้องว่า จำเลยทำสัญญาเช่าอาคารจากโจทก์ แล้วให้นางสาว จ.เข้ามาอยู่อาศัยในห้องเช่าดังกล่าวแทนจำเลย อันเป็นการผิดสัญญาเช่า สัญญาเช่าสิ้นสุดลงทันทีตามข้อตกลงในสัญญาเช่า และโจทก์ยังได้มีหนังสือแจ้งบอกเลิกการเช่าส่งไปยังจำเลยอีก จำเลยได้ทราบการบอกเลิกสัญญาเช่าแล้วไม่ปฏิบัติตาม จึงขอให้บังคับจำเลยและบริวารออกไปจากห้องเช่า จำเลยให้การว่า จำเลยไม่ได้รับหนังสือบอกเลิกการเช่าของโจทก์เพราะโจทก์เอาไปส่งให้แก่นางสาว จ. ซึ่งเป็นปรปักษ์กับจำเลย ขอให้ยกฟ้องศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยและบริวารออกจากห้องเช่า จำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิจารณาแล้วเห็นว่า สัญญาการเช่าสิ้นสุดลงทันทีโดยโจทก์มิต้องบอกกล่าวหรือบอกเลิกการเช่าอีก พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า การที่ศาลอุทธรณ์ยกประเด็นที่ว่าสัญญาเช่าตามข้อตกลงในสัญญาเช่าระงับโดยมิต้องบอกกล่าวเลิกสัญญาขึ้นวินิจฉัย ไม่ชอบด้วยวิธีพิจารณา เพราะศาลชั้นต้นทำการชี้สองสถานโดยมิได้กำหนดประเด็นดังกล่าวไว้ ส่วนปัญหาข้อกฎหมายที่ว่านางสาว จ. ผู้รับหนังสือบอกกล่าวเลิกสัญญา เป็นปรปักษ์กับจำเลย ไม่ได้บอกหรือส่งหนังสือบอกกล่าวเลิกสัญญาให้กับจำเลย การแสดงเจตนาบอกเลิกสัญญาของโจทก์ไม่ชอบด้วยกฎหมายไม่มีผลนั้น เห็นว่าข้อเท็จจริงยุติตามที่ศาลชั้นต้นรับฟังมาว่า เจ้าหน้าที่ของโจทก์ได้ส่งหนังสือบอกเลิกสัญญาเช่าคดีนี้ นางสาว จ. ซึ่งอยู่ในห้องเช่าอันเป็นภูมิลำเนาของจำเลยรับไว้แทนจำเลยแล้วดังนี้ ถือได้ว่าการแสดงเจตนาบอกเลิกสัญญาของโจทก์ไปถึงจำเลยซึ่งเป็นคู่กรณีอีกฝ่ายหนึ่งและมีผลนับแต่วันที่ไปถึง ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 130 วรรคแรก ข้ออ้างของจำเลยหาทำให้การแสดงเจตนาของโจทก์ไม่มีผลไม่ โจทก์บอกเลิกสัญญาโดยชอบแล้วพิพากษายกคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ให้บังคับคดีตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2473/2522การเคหะแห่งชาติโจทก์นางไพรวัลย์ จันทนวรางกูรจำเลย ป.พ.พ. ม. 130 วรรคหนึ่ง, ม. 386 วรรคหนึ่งเจ้าหน้าที่ของโจทก์ได้ส่งหนังสือบอกเลิกสัญญาเช่าให้นางสาว จ. ซึ่งอยู่ในห้องเช่าอันเป็นภูมิลำเนาของจำเลย รับไว้แทนจำเลยแล้วถือได้ว่าการแสดงเจตนาบอกเลิกสัญญาของโจทก์ไปถึงจำเลยซึ่งเป็นคู่กรณีอีก ฝ่ายหนึ่งและมีผลนับแต่เวลาที่ไปถึงตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 130 วรรคแรก โจทก์บอกเลิกสัญญาโดยชอบแล้วโจทก์ฟ้องว่า จำเลยทำสัญญาเช่าอาคารจากโจทก์ แล้วให้นางสาว จ.เข้ามาอยู่อาศัยในห้องเช่าดังกล่าวแทนจำเลย อันเป็นการผิดสัญญาเช่า สัญญาเช่าสิ้นสุดลงทันทีตามข้อตกลงในสัญญาเช่า และโจทก์ยังได้มีหนังสือแจ้งบอกเลิกการเช่าส่งไปยังจำเลยอีก จำเลยได้ทราบการบอกเลิกสัญญาเช่าแล้วไม่ปฏิบัติตาม จึงขอให้บังคับจำเลยและบริวารออกไปจากห้องเช่า จำเลยให้การว่า จำเลยไม่ได้รับหนังสือบอกเลิกการเช่าของโจทก์เพราะโจทก์เอาไปส่งให้แก่นางสาว จ. ซึ่งเป็นปรปักษ์กับจำเลย ขอให้ยกฟ้องศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยและบริวารออกจากห้องเช่า จำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิจารณาแล้วเห็นว่า สัญญาการเช่าสิ้นสุดลงทันทีโดยโจทก์มิต้องบอกกล่าวหรือบอกเลิกการเช่าอีก พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า การที่ศาลอุทธรณ์ยกประเด็นที่ว่าสัญญาเช่าตามข้อตกลงในสัญญาเช่าระงับโดยมิต้องบอกกล่าวเลิกสัญญาขึ้นวินิจฉัย ไม่ชอบด้วยวิธีพิจารณา เพราะศาลชั้นต้นทำการชี้สองสถานโดยมิได้กำหนดประเด็นดังกล่าวไว้ ส่วนปัญหาข้อกฎหมายที่ว่านางสาว จ. ผู้รับหนังสือบอกกล่าวเลิกสัญญา เป็นปรปักษ์กับจำเลย ไม่ได้บอกหรือส่งหนังสือบอกกล่าวเลิกสัญญาให้กับจำเลย การแสดงเจตนาบอกเลิกสัญญาของโจทก์ไม่ชอบด้วยกฎหมายไม่มีผลนั้น เห็นว่าข้อเท็จจริงยุติตามที่ศาลชั้นต้นรับฟังมาว่า เจ้าหน้าที่ของโจทก์ได้ส่งหนังสือบอกเลิกสัญญาเช่าคดีนี้ นางสาว จ. ซึ่งอยู่ในห้องเช่าอันเป็นภูมิลำเนาของจำเลยรับไว้แทนจำเลยแล้วดังนี้ ถือได้ว่าการแสดงเจตนาบอกเลิกสัญญาของโจทก์ไปถึงจำเลยซึ่งเป็นคู่กรณีอีกฝ่ายหนึ่งและมีผลนับแต่วันที่ไปถึง ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 130 วรรคแรก ข้ออ้างของจำเลยหาทำให้การแสดงเจตนาของโจทก์ไม่มีผลไม่ โจทก์บอกเลิกสัญญาโดยชอบแล้วพิพากษายกคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ให้บังคับคดีตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น(อำนัคฆ์ คล้ายสังข์-วิถี ปานะบุตร-ไพบูลย์ เพียรรู้จบ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยทำสัญญาเช่าอาคารจากโจทก์ แล้วให้นางสาว จ.เข้ามาอยู่อาศัยในห้องเช่าดังกล่าวแทนจำเลย อันเป็นการผิดสัญญาเช่า สัญญาเช่าสิ้นสุดลงทันทีตามข้อตกลงในสัญญาเช่า และโจทก์ยังได้มีหนังสือแจ้งบอกเลิกการเช่าส่งไปยังจำเลยอีก จำเลยได้ทราบการบอกเลิกสัญญาเช่าแล้วไม่ปฏิบัติตาม จึงขอให้บังคับจำเลยและบริวารออกไปจากห้องเช่า จำเลยให้การว่า จำเลยไม่ได้รับหนังสือบอกเลิกการเช่าของโจทก์เพราะโจทก์เอาไปส่งให้แก่นางสาว จ. ซึ่งเป็นปรปักษ์กับจำเลย ขอให้ยกฟ้องศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยและบริวารออกจากห้องเช่า จำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิจารณาแล้วเห็นว่า สัญญาการเช่าสิ้นสุดลงทันทีโดยโจทก์มิต้องบอกกล่าวหรือบอกเลิกการเช่าอีก พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า การที่ศาลอุทธรณ์ยกประเด็นที่ว่าสัญญาเช่าตามข้อตกลงในสัญญาเช่าระงับโดยมิต้องบอกกล่าวเลิกสัญญาขึ้นวินิจฉัย ไม่ชอบด้วยวิธีพิจารณา เพราะศาลชั้นต้นทำการชี้สองสถานโดยมิได้กำหนดประเด็นดังกล่าวไว้ ส่วนปัญหาข้อกฎหมายที่ว่านางสาว จ. ผู้รับหนังสือบอกกล่าวเลิกสัญญา เป็นปรปักษ์กับจำเลย ไม่ได้บอกหรือส่งหนังสือบอกกล่าวเลิกสัญญาให้กับจำเลย การแสดงเจตนาบอกเลิกสัญญาของโจทก์ไม่ชอบด้วยกฎหมายไม่มีผลนั้น เห็นว่าข้อเท็จจริงยุติตามที่ศาลชั้นต้นรับฟังมาว่า เจ้าหน้าที่ของโจทก์ได้ส่งหนังสือบอกเลิกสัญญาเช่าคดีนี้ นางสาว จ. ซึ่งอยู่ในห้องเช่าอันเป็นภูมิลำเนาของจำเลยรับไว้แทนจำเลยแล้วดังนี้ ถือได้ว่าการแสดงเจตนาบอกเลิกสัญญาของโจทก์ไปถึงจำเลยซึ่งเป็นคู่กรณีอีกฝ่ายหนึ่งและมีผลนับแต่วันที่ไปถึง ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 130 วรรคแรก ข้ออ้างของจำเลยหาทำให้การแสดงเจตนาของโจทก์ไม่มีผลไม่ โจทก์บอกเลิกสัญญาโดยชอบแล้วพิพากษายกคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ให้บังคับคดีตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2473/2522การเคหะแห่งชาติโจทก์นางไพรวัลย์ จันทนวรางกูรจำเลย ป.พ.พ. ม. 130 วรรคหนึ่ง, ม. 386 วรรคหนึ่งเจ้าหน้าที่ของโจทก์ได้ส่งหนังสือบอกเลิกสัญญาเช่าให้นางสาว จ. ซึ่งอยู่ในห้องเช่าอันเป็นภูมิลำเนาของจำเลย รับไว้แทนจำเลยแล้วถือได้ว่าการแสดงเจตนาบอกเลิกสัญญาของโจทก์ไปถึงจำเลยซึ่งเป็นคู่กรณีอีก ฝ่ายหนึ่งและมีผลนับแต่เวลาที่ไปถึงตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 130 วรรคแรก โจทก์บอกเลิกสัญญาโดยชอบแล้วโจทก์ฟ้องว่า จำเลยทำสัญญาเช่าอาคารจากโจทก์ แล้วให้นางสาว จ.เข้ามาอยู่อาศัยในห้องเช่าดังกล่าวแทนจำเลย อันเป็นการผิดสัญญาเช่า สัญญาเช่าสิ้นสุดลงทันทีตามข้อตกลงในสัญญาเช่า และโจทก์ยังได้มีหนังสือแจ้งบอกเลิกการเช่าส่งไปยังจำเลยอีก จำเลยได้ทราบการบอกเลิกสัญญาเช่าแล้วไม่ปฏิบัติตาม จึงขอให้บังคับจำเลยและบริวารออกไปจากห้องเช่า จำเลยให้การว่า จำเลยไม่ได้รับหนังสือบอกเลิกการเช่าของโจทก์เพราะโจทก์เอาไปส่งให้แก่นางสาว จ. ซึ่งเป็นปรปักษ์กับจำเลย ขอให้ยกฟ้องศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยและบริวารออกจากห้องเช่า จำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิจารณาแล้วเห็นว่า สัญญาการเช่าสิ้นสุดลงทันทีโดยโจทก์มิต้องบอกกล่าวหรือบอกเลิกการเช่าอีก พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า การที่ศาลอุทธรณ์ยกประเด็นที่ว่าสัญญาเช่าตามข้อตกลงในสัญญาเช่าระงับโดยมิต้องบอกกล่าวเลิกสัญญาขึ้นวินิจฉัย ไม่ชอบด้วยวิธีพิจารณา เพราะศาลชั้นต้นทำการชี้สองสถานโดยมิได้กำหนดประเด็นดังกล่าวไว้ ส่วนปัญหาข้อกฎหมายที่ว่านางสาว จ. ผู้รับหนังสือบอกกล่าวเลิกสัญญา เป็นปรปักษ์กับจำเลย ไม่ได้บอกหรือส่งหนังสือบอกกล่าวเลิกสัญญาให้กับจำเลย การแสดงเจตนาบอกเลิกสัญญาของโจทก์ไม่ชอบด้วยกฎหมายไม่มีผลนั้น เห็นว่าข้อเท็จจริงยุติตามที่ศาลชั้นต้นรับฟังมาว่า เจ้าหน้าที่ของโจทก์ได้ส่งหนังสือบอกเลิกสัญญาเช่าคดีนี้ นางสาว จ. ซึ่งอยู่ในห้องเช่าอันเป็นภูมิลำเนาของจำเลยรับไว้แทนจำเลยแล้วดังนี้ ถือได้ว่าการแสดงเจตนาบอกเลิกสัญญาของโจทก์ไปถึงจำเลยซึ่งเป็นคู่กรณีอีกฝ่ายหนึ่งและมีผลนับแต่วันที่ไปถึง ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 130 วรรคแรก ข้ออ้างของจำเลยหาทำให้การแสดงเจตนาของโจทก์ไม่มีผลไม่ โจทก์บอกเลิกสัญญาโดยชอบแล้วพิพากษายกคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ให้บังคับคดีตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น(อำนัคฆ์ คล้ายสังข์-วิถี ปานะบุตร-ไพบูลย์ เพียรรู้จบ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ