คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 246/2536หลักกฎหมาย: แม้ความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 371 ศาลชั้นต้นลงโทษปรับ 100 บาท จะต้องห้ามมิให้อุทธรณ์ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 193 ทวิ และศาลชั้นต้นสั่งไม่รับอุทธรณ์ของจำเลยในข้อหาความผิดนี้มาแล้วก็ตาม เมื่อศาลอุทธรณ์ใช้อำนาจตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 185พิพากษากลับให้ยกฟ้อง โจทก์ย่อมมีสิทธิฎีกาให้ศาลฎีกาพิพากษาลงโทษจำเลยในข้อหาความผิดดังกล่าวนี้ได้โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา339 วรรคสอง ประกอบมาตรา 335(1)(7), 340 ตรี, 310, 371, 91คืนรถยนต์ตู้ของกลางให้เจ้าของ คืนบัตรประจำตัวประชาชน และใบอนุญาตขับรถจักรยานยนต์ชั่วคราวให้จำเลย และริบของกลางอื่นนอกจากนี้ จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 310 วรรคแรก, 371 เรียงกระทงลงโทษฐานทำให้เสื่อมเสียเสรีภาพจำคุก 3 ปี ฐานพาอาวุธมีดฯ ปรับ 100 บาท รวมจำคุก 3 ปี ปรับ100 บาท ไม่ชำระค่าปรับจัดการตามมาตรา 29, 30 คืนรถยนต์ตู้ของกลางแก่เจ้าของ คืนบัตรประจำตัวประชาชนและใบอนุญาตขับรถจักรยานยนต์ชั่วคราวแก่จำเลย ของกลางอื่นให้ริบ ข้อหาอื่นให้ยก โจทก์อุทธรณ์ขอให้ลงโทษฐานชิงทรัพย์ จำเลยอุทธรณ์ขอให้ยกฟ้องทั้งความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 310 วรรคแรก และมาตรา 371ศาลชั้นต้นสั่งรับอุทธรณ์ของจำเลยเฉพาะความผิดตามมาตรา 310 ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับเป็นว่า ให้ยกฟ้อง ส่วนรถยนต์ตู้ของกลางคืนเจ้าของ คืนบัตรประจำตัวประชาชนและใบอนุญาตขับรถจักรยานยนต์ชั่วคราวแก่จำเลย ของกลางอย่างอื่นให้ริบ โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า คดีมีปัญหาที่ต้องวินิจฉัยตามฎีกาของโจทก์ว่า จำเลยกระทำความผิดฐานทำให้ผู้อื่นปราศจากเสรีภาพในร่างกายและพาอาวุธไปในเมืองโดยไม่มีเหตุอันสมควรหรือไม่ สำหรับความผิดฐานพาอาวุธไปในเมืองตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 371 นั้น แม้ว่าศาลชั้นต้นลงโทษปรับ 100 บาท ซึ่งต้องห้ามอุทธรณ์ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 193 ทวิ และศาลชั้นต้นจะสั่งไม่รับอุทธรณ์ของจำเลยในข้อหาความผิดนี้มาแล้วก็ตาม เมื่อศาลอุทธรณ์ใช้อำนาจตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 185พิพากษากลับให้ยกฟ้อง โจทก์ย่อมมีสิทธิฎีกาขอให้ลงโทษจำเลยในข้อหาความผิดนี้ได้ และศาลฎีกาวินิจฉัยปัญหาข้อเท็จจริงฟังได้ว่า จำเลยกระทำความผิดฐานทำให้ผู้เสียหายปราศจากเสรีภาพในร่างกาย และพาอาวุธไปในเมืองโดยไม่มีเหตุอันสมควรจริงตามที่โจทก์ฟ้อง พิพากษากลับ ให้บังคับคดีไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 246/2536พนักงานอัยการ กรมอัยการโจทก์นาย ฉลวย สวย กลางจำเลย ป.อ. ม. 371 ป.วิ.อ. ม. 185, ม. 193 ทวิ, ม. 218, ม. 219แม้ความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 371 ศาลชั้นต้นลงโทษปรับ 100 บาท จะต้องห้ามมิให้อุทธรณ์ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 193 ทวิ และศาลชั้นต้นสั่งไม่รับอุทธรณ์ของจำเลยในข้อหาความผิดนี้มาแล้วก็ตาม เมื่อศาลอุทธรณ์ใช้อำนาจตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 185พิพากษากลับให้ยกฟ้อง โจทก์ย่อมมีสิทธิฎีกาให้ศาลฎีกาพิพากษาลงโทษจำเลยในข้อหาความผิดดังกล่าวนี้ได้โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา339 วรรคสอง ประกอบมาตรา 335(1)(7), 340 ตรี, 310, 371, 91คืนรถยนต์ตู้ของกลางให้เจ้าของ คืนบัตรประจำตัวประชาชน และใบอนุญาตขับรถจักรยานยนต์ชั่วคราวให้จำเลย และริบของกลางอื่นนอกจากนี้ จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 310 วรรคแรก, 371 เรียงกระทงลงโทษฐานทำให้เสื่อมเสียเสรีภาพจำคุก 3 ปี ฐานพาอาวุธมีดฯ ปรับ 100 บาท รวมจำคุก 3 ปี ปรับ100 บาท ไม่ชำระค่าปรับจัดการตามมาตรา 29, 30 คืนรถยนต์ตู้ของกลางแก่เจ้าของ คืนบัตรประจำตัวประชาชนและใบอนุญาตขับรถจักรยานยนต์ชั่วคราวแก่จำเลย ของกลางอื่นให้ริบ ข้อหาอื่นให้ยก โจทก์อุทธรณ์ขอให้ลงโทษฐานชิงทรัพย์ จำเลยอุทธรณ์ขอให้ยกฟ้องทั้งความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 310 วรรคแรก และมาตรา 371ศาลชั้นต้นสั่งรับอุทธรณ์ของจำเลยเฉพาะความผิดตามมาตรา 310 ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับเป็นว่า ให้ยกฟ้อง ส่วนรถยนต์ตู้ของกลางคืนเจ้าของ คืนบัตรประจำตัวประชาชนและใบอนุญาตขับรถจักรยานยนต์ชั่วคราวแก่จำเลย ของกลางอย่างอื่นให้ริบ โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า คดีมีปัญหาที่ต้องวินิจฉัยตามฎีกาของโจทก์ว่า จำเลยกระทำความผิดฐานทำให้ผู้อื่นปราศจากเสรีภาพในร่างกายและพาอาวุธไปในเมืองโดยไม่มีเหตุอันสมควรหรือไม่ สำหรับความผิดฐานพาอาวุธไปในเมืองตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 371 นั้น แม้ว่าศาลชั้นต้นลงโทษปรับ 100 บาท ซึ่งต้องห้ามอุทธรณ์ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 193 ทวิ และศาลชั้นต้นจะสั่งไม่รับอุทธรณ์ของจำเลยในข้อหาความผิดนี้มาแล้วก็ตาม เมื่อศาลอุทธรณ์ใช้อำนาจตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 185พิพากษากลับให้ยกฟ้อง โจทก์ย่อมมีสิทธิฎีกาขอให้ลงโทษจำเลยในข้อหาความผิดนี้ได้ และศาลฎีกาวินิจฉัยปัญหาข้อเท็จจริงฟังได้ว่า จำเลยกระทำความผิดฐานทำให้ผู้เสียหายปราศจากเสรีภาพในร่างกาย และพาอาวุธไปในเมืองโดยไม่มีเหตุอันสมควรจริงตามที่โจทก์ฟ้อง พิพากษากลับ ให้บังคับคดีไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น(บุญศรี กอบบุญ-สุทธิ นิชโรจน์-เพี้ยน พุทธสุอัตตา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา339 วรรคสอง ประกอบมาตรา 335(1)(7), 340 ตรี, 310, 371, 91คืนรถยนต์ตู้ของกลางให้เจ้าของ คืนบัตรประจำตัวประชาชน และใบอนุญาตขับรถจักรยานยนต์ชั่วคราวให้จำเลย และริบของกลางอื่นนอกจากนี้ จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 310 วรรคแรก, 371 เรียงกระทงลงโทษฐานทำให้เสื่อมเสียเสรีภาพจำคุก 3 ปี ฐานพาอาวุธมีดฯ ปรับ 100 บาท รวมจำคุก 3 ปี ปรับ100 บาท ไม่ชำระค่าปรับจัดการตามมาตรา 29, 30 คืนรถยนต์ตู้ของกลางแก่เจ้าของ คืนบัตรประจำตัวประชาชนและใบอนุญาตขับรถจักรยานยนต์ชั่วคราวแก่จำเลย ของกลางอื่นให้ริบ ข้อหาอื่นให้ยก โจทก์อุทธรณ์ขอให้ลงโทษฐานชิงทรัพย์ จำเลยอุทธรณ์ขอให้ยกฟ้องทั้งความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 310 วรรคแรก และมาตรา 371ศาลชั้นต้นสั่งรับอุทธรณ์ของจำเลยเฉพาะความผิดตามมาตรา 310 ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับเป็นว่า ให้ยกฟ้อง ส่วนรถยนต์ตู้ของกลางคืนเจ้าของ คืนบัตรประจำตัวประชาชนและใบอนุญาตขับรถจักรยานยนต์ชั่วคราวแก่จำเลย ของกลางอย่างอื่นให้ริบ โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า คดีมีปัญหาที่ต้องวินิจฉัยตามฎีกาของโจทก์ว่า จำเลยกระทำความผิดฐานทำให้ผู้อื่นปราศจากเสรีภาพในร่างกายและพาอาวุธไปในเมืองโดยไม่มีเหตุอันสมควรหรือไม่ สำหรับความผิดฐานพาอาวุธไปในเมืองตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 371 นั้น แม้ว่าศาลชั้นต้นลงโทษปรับ 100 บาท ซึ่งต้องห้ามอุทธรณ์ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 193 ทวิ และศาลชั้นต้นจะสั่งไม่รับอุทธรณ์ของจำเลยในข้อหาความผิดนี้มาแล้วก็ตาม เมื่อศาลอุทธรณ์ใช้อำนาจตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 185พิพากษากลับให้ยกฟ้อง โจทก์ย่อมมีสิทธิฎีกาขอให้ลงโทษจำเลยในข้อหาความผิดนี้ได้ และศาลฎีกาวินิจฉัยปัญหาข้อเท็จจริงฟังได้ว่า จำเลยกระทำความผิดฐานทำให้ผู้เสียหายปราศจากเสรีภาพในร่างกาย และพาอาวุธไปในเมืองโดยไม่มีเหตุอันสมควรจริงตามที่โจทก์ฟ้อง พิพากษากลับ ให้บังคับคดีไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 246/2536พนักงานอัยการ กรมอัยการโจทก์นาย ฉลวย สวย กลางจำเลย ป.อ. ม. 371 ป.วิ.อ. ม. 185, ม. 193 ทวิ, ม. 218, ม. 219แม้ความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 371 ศาลชั้นต้นลงโทษปรับ 100 บาท จะต้องห้ามมิให้อุทธรณ์ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 193 ทวิ และศาลชั้นต้นสั่งไม่รับอุทธรณ์ของจำเลยในข้อหาความผิดนี้มาแล้วก็ตาม เมื่อศาลอุทธรณ์ใช้อำนาจตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 185พิพากษากลับให้ยกฟ้อง โจทก์ย่อมมีสิทธิฎีกาให้ศาลฎีกาพิพากษาลงโทษจำเลยในข้อหาความผิดดังกล่าวนี้ได้โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา339 วรรคสอง ประกอบมาตรา 335(1)(7), 340 ตรี, 310, 371, 91คืนรถยนต์ตู้ของกลางให้เจ้าของ คืนบัตรประจำตัวประชาชน และใบอนุญาตขับรถจักรยานยนต์ชั่วคราวให้จำเลย และริบของกลางอื่นนอกจากนี้ จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 310 วรรคแรก, 371 เรียงกระทงลงโทษฐานทำให้เสื่อมเสียเสรีภาพจำคุก 3 ปี ฐานพาอาวุธมีดฯ ปรับ 100 บาท รวมจำคุก 3 ปี ปรับ100 บาท ไม่ชำระค่าปรับจัดการตามมาตรา 29, 30 คืนรถยนต์ตู้ของกลางแก่เจ้าของ คืนบัตรประจำตัวประชาชนและใบอนุญาตขับรถจักรยานยนต์ชั่วคราวแก่จำเลย ของกลางอื่นให้ริบ ข้อหาอื่นให้ยก โจทก์อุทธรณ์ขอให้ลงโทษฐานชิงทรัพย์ จำเลยอุทธรณ์ขอให้ยกฟ้องทั้งความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 310 วรรคแรก และมาตรา 371ศาลชั้นต้นสั่งรับอุทธรณ์ของจำเลยเฉพาะความผิดตามมาตรา 310 ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับเป็นว่า ให้ยกฟ้อง ส่วนรถยนต์ตู้ของกลางคืนเจ้าของ คืนบัตรประจำตัวประชาชนและใบอนุญาตขับรถจักรยานยนต์ชั่วคราวแก่จำเลย ของกลางอย่างอื่นให้ริบ โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า คดีมีปัญหาที่ต้องวินิจฉัยตามฎีกาของโจทก์ว่า จำเลยกระทำความผิดฐานทำให้ผู้อื่นปราศจากเสรีภาพในร่างกายและพาอาวุธไปในเมืองโดยไม่มีเหตุอันสมควรหรือไม่ สำหรับความผิดฐานพาอาวุธไปในเมืองตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 371 นั้น แม้ว่าศาลชั้นต้นลงโทษปรับ 100 บาท ซึ่งต้องห้ามอุทธรณ์ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 193 ทวิ และศาลชั้นต้นจะสั่งไม่รับอุทธรณ์ของจำเลยในข้อหาความผิดนี้มาแล้วก็ตาม เมื่อศาลอุทธรณ์ใช้อำนาจตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 185พิพากษากลับให้ยกฟ้อง โจทก์ย่อมมีสิทธิฎีกาขอให้ลงโทษจำเลยในข้อหาความผิดนี้ได้ และศาลฎีกาวินิจฉัยปัญหาข้อเท็จจริงฟังได้ว่า จำเลยกระทำความผิดฐานทำให้ผู้เสียหายปราศจากเสรีภาพในร่างกาย และพาอาวุธไปในเมืองโดยไม่มีเหตุอันสมควรจริงตามที่โจทก์ฟ้อง พิพากษากลับ ให้บังคับคดีไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น(บุญศรี กอบบุญ-สุทธิ นิชโรจน์-เพี้ยน พุทธสุอัตตา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ