phoneee/thai-legal-corpus huggingface dataset:
ประกาศคณะกรรมการกํากับตลาดทุน ที่ ทลธ. 27/2561เรื่อง หลักเกณฑ์เกี่ยวกับบุคลากรในธุรกิจตลาดทุน(ฉบับที่ 8) อาศัยอํานาจตามความในมาตรา 16/6 และมาตรา 113 แห่งพระราชบัญญัติหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ พ.ศ. 2535 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ (ฉบับที่ 4) พ.ศ. 2551 มาตรา 100 มาตรา 103(9) มาตรา 114 มาตรา 115 มาตรา 116 และมาตรา 117 แห่งพระราชบัญญัติหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ พ.ศ. 2535 มาตรา 133 วรรคสอง และมาตรา 134 แห่งพระราชบัญญัติหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ พ.ศ. 2535 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2542 และมาตรา 18 มาตรา 23(5) และมาตรา 24 วรรคหนึ่งแห่งพระราชบัญญัติสัญญาซื้อขายล่วงหน้า พ.ศ. 2546 คณะกรรมการกํากับตลาดทุนออกประกาศไว้ดังต่อไปนี้ ข้อ 1 ให้ยกเลิกตารางคุณสมบัติของบุคลากรในธุรกิจตลาดทุนที่แนบท้ายประกาศคณะกรรมการกํากับตลาดทุน ที่ ทลธ. 8/2557 เรื่อง หลักเกณฑ์เกี่ยวกับบุคลากรในธุรกิจตลาดทุน ลงวันที่ 3 มิถุนายน พ.ศ. 2557 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยประกาศคณะกรรมการกํากับตลาดทุน ที่ ทลธ. 5/2560 เรื่อง หลักเกณฑ์เกี่ยวกับบุคลากรในธุรกิจตลาดทุน (ฉบับที่ 6) ลงวันที่ 9 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2560 และให้ใช้ตารางคุณสมบัติของบุคลากรในธุรกิจตลาดทุนที่แนบท้ายประกาศนี้แทนข้อ 2 ประกาศนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ 16 มีนาคม พ.ศ. 2561 เป็นต้นไป ประกาศ ณ วันที่ 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2561(นายรพี สุจริตกุล)เลขาธิการสํานักงานคณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ประธานกรรมการคณะกรรมการกํากับตลาดทุน
ประกาศกรมการจัดหางานประกาศกรมการจัดหางานเรื่องกำหนดแบบรายงานประจำเดือนเกี่ยวกับการจัดหางาน[๑] อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๒๕แห่งพระราชบัญญัติจัดหางานและคุ้มครองคนหางาน พ.ศ. ๒๕๒๘ และมาตรา ๔๗แห่งพระราชบัญญัติจัดหางานและคุ้มครองคนหางาน พ.ศ. ๒๕๒๘ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติจัดหางานและคุ้มครองคนหางาน (ฉบับที่ ๒) พ.ศ.๒๕๓๗ อธิบดีกรมการจัดหางาน จึงออกประกาศไว้ ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ ให้ยกเลิกประกาศกรมการจัดหางาน เรื่องกำหนดแบบรายงานเกี่ยวกับการจัดหางานประจำเดือน (ฉบับที่ ๒) ลงวันที่ ๔ สิงหาคมพ.ศ. ๒๕๓๘ข้อ ๒ การจัดทำรายงานประจำเดือนเกี่ยวกับการจัดหางานให้คนหางานทำงานในประเทศให้ใช้แบบ จง. ๔๐ ท้ายประกาศนี้ข้อ ๓ การจัดทำรายงานประจำเดือนเกี่ยวกับการจัดหางานให้คนหางานเพื่อไปทำงานในต่างประเทศให้ใช้แบบ จง. ๔๑ ท้ายประกาศนี้ทั้งนี้ ตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไปประกาศณ วันที่ ๑๗ เมษายน พ.ศ. ๒๕๕๘สุเมธ มโหสถอธิบดีกรมการจัดหางาน[เอกสารแนบท้าย]๑. รายงานเกี่ยวกับการจัดหางานให้คนหางานทำงานในประเทศ ประจำเดือน..... (แบบ จง. ๔๐)๒. รายงานเกี่ยวกับการจัดหางานให้คนหางานเพื่อไปทำงานในต่างประเทศประจำเดือน ..... (แบบ จง. ๔๑)(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)ปริยานุช/ผู้จัดทำ๘ มิถุนายน๒๕๕๘วิศนี/ผู้ตรวจ๑๐ มิถุนายน๒๕๕๘[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๓๒/ตอนที่ ๕๓ ง/หน้า ๙/๔ มิถุนายน ๒๕๕๘
ระเบียบสำนักงานกลางชั่งตวงวัดระเบียบสำนักงานกลางชั่งตวงวัดว่าด้วยการกำหนดแบบมาตราและการจัดหาหรือสร้างห้องปฏิบัติการหรือสถานที่ของผู้ขออนุญาตเป็นผู้ตรวจสอบและให้คำรับรองเครื่องวัดความยาว(ฉบับที่ ๒)พ.ศ.๒๕๕๐ ตามที่อธิบดีกรมการค้าภายในได้ออกระเบียบสำนักงานกลางชั่งตวงวัดว่าด้วยการกำหนดแบบมาตราและการจัดหาหรือสร้างห้องปฏิบัติการหรือสถานที่ของผู้ขออนุญาตเป็นผู้ตรวจสอบและให้คำรับรองเครื่องวัดความยาวพ.ศ. ๒๕๔๙ ลงวันที่ ๓ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๔๙กำหนดให้ผู้ผลิตเครื่องวัดความยาวชนิดสายแถบโลหะม้วนกลับอัตโนมัติ ชนิดบรรทัดตรงชนิดสายแถบที่ทำด้วยใยแก้วสังเคราะห์ที่ประสงค์จะขออนุญาตเป็นผู้ตรวจสอบและให้คำรับรองเครื่องวัดความยาวที่ตนผลิตต้องปฏิบัติตามหลักเกณฑ์ที่กฎกระทรวงกำหนดไปแล้ว นั้นเพื่อให้ผู้ผลิตเครื่องวัดความยาวชนิดสายแถบโลหะที่ประสงค์จะขออนุญาตเป็นผู้ตรวจสอบและให้คำรับรองเครื่องวัดความยาวที่ตนผลิตต้องปฏิบัติตามหลักเกณฑ์ที่กฎกระทรวงกำหนดเช่นเดียวกับผู้ผลิตเครื่องวัดความยาวชนิดสายแถบโลหะม้วนกลับอัตโนมัติชนิดบรรทัดตรง ชนิดสายแถบที่ทำด้วยใยแก้วสังเคราะห์อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๖ (๕)แห่งพระราชบัญญัติมาตราชั่งตวงวัด พ.ศ. ๒๕๔๒ และความในข้อ ๕ (๑) และข้อ ๕ (๒)ของกฎกระทรวงกำหนดหลักเกณฑ์ปฏิบัติสำหรับผู้ประกอบธุรกิจเกี่ยวกับการชั่งตวงวัดพ.ศ. ๒๕๔๔ ออกตามความในพระราชบัญญัติมาตราชั่งตวงวัด พ.ศ. ๒๕๔๒อันเป็นพระราชบัญญัติที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคลซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๓๒ มาตรา ๓๓ มาตรา ๔๑ และมาตรา ๔๓ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยบัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย อธิบดีกรมการค้าภายในจึงออกระเบียบไว้ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ ระเบียบนี้เรียกว่า ระเบียบสำนักงานกลางชั่งตวงวัดว่าด้วยการกำหนดแบบมาตราและการจัดหาหรือสร้างห้องปฏิบัติการหรือสถานที่ของผู้ขออนุญาตเป็นผู้ตรวจสอบและให้คำรับรองเครื่องวัดความยาว(ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๕๐ข้อ ๒[๑]ระเบียบนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปข้อ ๓ ให้ยกเลิกความในข้อ ๓ แห่งระเบียบสำนักงานกลางชั่งตวงวัดว่าด้วยการกำหนดแบบมาตราและการจัดหาหรือสร้างห้องปฏิบัติการหรือสถานที่ของผู้ขออนุญาตเป็นผู้ตรวจสอบและให้คำรับรองเครื่องวัดความยาวพ.ศ. ๒๕๔๙ ลงวันที่ ๓ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๔๙ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทนข้อ ๓ ผู้ผลิตเครื่องวัดความยาวชนิดสายแถบโลหะม้วนกลับอัตโนมัติชนิดบรรทัดตรง ชนิดสายแถบที่ทำด้วยใยแก้วสังเคราะห์ ชนิดสายแถบโลหะต้องจัดให้มีเครื่องวัดความยาว ชนิดบรรทัดตรง พิกัดกำลังไม่น้อยกว่า ๒ เมตรที่มีชั้นความเที่ยง ๑ และต้องได้รับการสอบเทียบรับรองความถูกต้องจากสำนักชั่งตวงวัดอย่างน้อยทุกๆ๒ ปี เพื่อใช้เป็นแบบมาตราสำหรับใช้ตรวจสอบความเที่ยงของเครื่องวัดความยาวข้อ ๔ ให้อธิบดีกรมการค้าภายในเป็นผู้รักษาการตามระเบียบนี้ประกาศณ วันที่ ๒๕ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๕๐ยรรยงพวงราชอธิบดีกรมการค้าภายในปริยานุช/ผู้จัดทำ๑๓กุมภาพันธ์ ๒๕๕๑[๑]ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๕/ตอนพิเศษ ๒๖ ง/หน้า ๙/๖ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๑
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3764/2536หลักกฎหมาย: คดีที่โจทก์ฟ้องขอให้จำเลยเป็นบุคคลล้มละลายนั้น ประเด็นสำคัญแห่งคดีมีอยู่ว่า จำเลยซึ่งถูกฟ้องขอให้ล้มละลายเป็นผู้มีหนี้สินล้นพ้นตัวซึ่งมีกำหนดจำนวนหนี้สินแน่นอนเกินกว่าห้าหมื่นบาทหรือไม่ คดีนี้ศาลล่างทั้งสองพิพากษาต้องกันว่าจำเลยมีทรัพย์สินมากกว่าหนี้ที่โจทก์นำมาฟ้อง ยังไม่มีเหตุสมควรให้จำเลยล้มละลายและพิพากษายกฟ้อง ดังนี้เมื่อจำเลยนำสืบฟังได้ว่า จำเลยมีทรัพย์สินรวมกันมีมูลค่าสูงกว่าหนี้ที่โจทก์นำมาฟ้อง ปัญหาว่าจำเลยเป็นหนี้โจทก์ตามฟ้องจริงหรือไม่ จึงไม่ใช่ประเด็นที่จะต้องชี้ขาดในชั้นนี้ ดังนั้นการที่จะวินิจฉัยว่าจำเลยไม่ได้เป็นหนี้โจทก์ดังที่จำเลยฎีกามานั้น ก็หาทำให้ผลแห่งคำพิพากษาคดีนี้เปลี่ยนแปลงไปแต่ประการใดไม่ ฎีกาของจำเลยจึงไม่เป็นสาระแก่คดีอันควรได้รับการวินิจฉัย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3764/2536ธนาคารกรุงเทพ จำกัดโจทก์นายเมธีมณีนันท์หรือมณีนันทน์กับพวกจำเลย ป.วิ.พ. ม. 249 พ.ร.บ.ล้มละลาย พ.ศ.2483 ม. 9, ม. 153คดีที่โจทก์ฟ้องขอให้จำเลยเป็นบุคคลล้มละลายนั้น ประเด็นสำคัญแห่งคดีมีอยู่ว่า จำเลยซึ่งถูกฟ้องขอให้ล้มละลายเป็นผู้มีหนี้สินล้นพ้นตัวซึ่งมีกำหนดจำนวนหนี้สินแน่นอนเกินกว่าห้าหมื่นบาทหรือไม่ คดีนี้ศาลล่างทั้งสองพิพากษาต้องกันว่าจำเลยมีทรัพย์สินมากกว่าหนี้ที่โจทก์นำมาฟ้อง ยังไม่มีเหตุสมควรให้จำเลยล้มละลายและพิพากษายกฟ้อง ดังนี้เมื่อจำเลยนำสืบฟังได้ว่า จำเลยมีทรัพย์สินรวมกันมีมูลค่าสูงกว่าหนี้ที่โจทก์นำมาฟ้อง ปัญหาว่าจำเลยเป็นหนี้โจทก์ตามฟ้องจริงหรือไม่ จึงไม่ใช่ประเด็นที่จะต้องชี้ขาดในชั้นนี้ ดังนั้นการที่จะวินิจฉัยว่าจำเลยไม่ได้เป็นหนี้โจทก์ดังที่จำเลยฎีกามานั้น ก็หาทำให้ผลแห่งคำพิพากษาคดีนี้เปลี่ยนแปลงไปแต่ประการใดไม่ ฎีกาของจำเลยจึงไม่เป็นสาระแก่คดีอันควรได้รับการวินิจฉัย(วิทูรย์ สุทธิประภา-บุญส่ง วรรณกลาง-อัมพร เดชศิริ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3764/2536ธนาคารกรุงเทพ จำกัดโจทก์นายเมธีมณีนันท์หรือมณีนันทน์กับพวกจำเลย ป.วิ.พ. ม. 249 พ.ร.บ.ล้มละลาย พ.ศ.2483 ม. 9, ม. 153คดีที่โจทก์ฟ้องขอให้จำเลยเป็นบุคคลล้มละลายนั้น ประเด็นสำคัญแห่งคดีมีอยู่ว่า จำเลยซึ่งถูกฟ้องขอให้ล้มละลายเป็นผู้มีหนี้สินล้นพ้นตัวซึ่งมีกำหนดจำนวนหนี้สินแน่นอนเกินกว่าห้าหมื่นบาทหรือไม่ คดีนี้ศาลล่างทั้งสองพิพากษาต้องกันว่าจำเลยมีทรัพย์สินมากกว่าหนี้ที่โจทก์นำมาฟ้อง ยังไม่มีเหตุสมควรให้จำเลยล้มละลายและพิพากษายกฟ้อง ดังนี้เมื่อจำเลยนำสืบฟังได้ว่า จำเลยมีทรัพย์สินรวมกันมีมูลค่าสูงกว่าหนี้ที่โจทก์นำมาฟ้อง ปัญหาว่าจำเลยเป็นหนี้โจทก์ตามฟ้องจริงหรือไม่ จึงไม่ใช่ประเด็นที่จะต้องชี้ขาดในชั้นนี้ ดังนั้นการที่จะวินิจฉัยว่าจำเลยไม่ได้เป็นหนี้โจทก์ดังที่จำเลยฎีกามานั้น ก็หาทำให้ผลแห่งคำพิพากษาคดีนี้เปลี่ยนแปลงไปแต่ประการใดไม่ ฎีกาของจำเลยจึงไม่เป็นสาระแก่คดีอันควรได้รับการวินิจฉัย(วิทูรย์ สุทธิประภา-บุญส่ง วรรณกลาง-อัมพร เดชศิริ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1628/2530หลักกฎหมาย: จำเลยทั้งสองอาศัยอยู่กับผู้เสียหายในห้องเกิดเหตุ ผู้เสียหายกับจำเลยที่ 2 ไม่มีสาเหตุโกรธเคืองกัน คืนเกิดเหตุในระหว่างที่ผู้เสียหายกับจำเลยที่ 1 ทะเลาะกัน จำเลยที่ 2 ก็มิได้เป็นปากเสียงกับผู้เสียหายด้วย และขณะจำเลยที่ 1 ใช้มีดแทงผู้เสียหาย จำเลยที่ 2 เพียงแต่ยืนดูอยู่เฉย ๆ หาได้ร่วมกับจำเลยที่ 1 ทำร้ายผู้เสียหายด้วยไม่ การที่จำเลยที่ 1 ถามจำเลยที่ 2 ก่อนทำร้ายผู้เสียหายว่า ออกจากบ้านผู้เสียหายแล้วรู้จักทางไหม จำเลยที่ 2 ตอบว่ารู้จักก็ดีก่อนเกิดเหตุทำร้ายกันจำเลยทั้งสองเข้าและออกจากห้องน้ำพร้อมกันก็ดี เมื่อผู้เสียหายถูกจำเลยที่ 1 ทำร้ายแล้วผู้เสียหายขอร้องให้จำเลยที่ 2 ช่วยเหลือ จำเลยที่ 2 ตอบว่าช่วยไม่ได้ก็ดี ล้วนเป็นพฤติการณ์ที่ยังไม่เพียงพอให้ฟังว่า จำเลยที่ 2 ร่วมในการพยายามฆ่าผู้เสียหายด้วย. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1628/2530พนักงานอัยการ จังหวัด มหาสารคามโจทก์นาย ฉุกกรู ฉุกกรู หรืออับดุล กับพวกจำเลย ป.อ. ม. 80, ม. 83, ม. 288จำเลยทั้งสองอาศัยอยู่กับผู้เสียหายในห้องเกิดเหตุ ผู้เสียหายกับจำเลยที่ 2 ไม่มีสาเหตุโกรธเคืองกัน คืนเกิดเหตุในระหว่างที่ผู้เสียหายกับจำเลยที่ 1 ทะเลาะกัน จำเลยที่ 2 ก็มิได้เป็นปากเสียงกับผู้เสียหายด้วย และขณะจำเลยที่ 1 ใช้มีดแทงผู้เสียหาย จำเลยที่ 2 เพียงแต่ยืนดูอยู่เฉย ๆ หาได้ร่วมกับจำเลยที่ 1 ทำร้ายผู้เสียหายด้วยไม่ การที่จำเลยที่ 1 ถามจำเลยที่ 2 ก่อนทำร้ายผู้เสียหายว่า ออกจากบ้านผู้เสียหายแล้วรู้จักทางไหม จำเลยที่ 2 ตอบว่ารู้จักก็ดีก่อนเกิดเหตุทำร้ายกันจำเลยทั้งสองเข้าและออกจากห้องน้ำพร้อมกันก็ดี เมื่อผู้เสียหายถูกจำเลยที่ 1 ทำร้ายแล้วผู้เสียหายขอร้องให้จำเลยที่ 2 ช่วยเหลือ จำเลยที่ 2 ตอบว่าช่วยไม่ได้ก็ดี ล้วนเป็นพฤติการณ์ที่ยังไม่เพียงพอให้ฟังว่า จำเลยที่ 2 ร่วมในการพยายามฆ่าผู้เสียหายด้วย.(ไพรัช วงศ์วัฒนะ-ไพจิตร วิเศษโกสิน-สมบูรณ์ ฤกษ์สำราญ)แหล่งที่มาADMINแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1628/2530พนักงานอัยการ จังหวัด มหาสารคามโจทก์นาย ฉุกกรู ฉุกกรู หรืออับดุล กับพวกจำเลย ป.อ. ม. 80, ม. 83, ม. 288จำเลยทั้งสองอาศัยอยู่กับผู้เสียหายในห้องเกิดเหตุ ผู้เสียหายกับจำเลยที่ 2 ไม่มีสาเหตุโกรธเคืองกัน คืนเกิดเหตุในระหว่างที่ผู้เสียหายกับจำเลยที่ 1 ทะเลาะกัน จำเลยที่ 2 ก็มิได้เป็นปากเสียงกับผู้เสียหายด้วย และขณะจำเลยที่ 1 ใช้มีดแทงผู้เสียหาย จำเลยที่ 2 เพียงแต่ยืนดูอยู่เฉย ๆ หาได้ร่วมกับจำเลยที่ 1 ทำร้ายผู้เสียหายด้วยไม่ การที่จำเลยที่ 1 ถามจำเลยที่ 2 ก่อนทำร้ายผู้เสียหายว่า ออกจากบ้านผู้เสียหายแล้วรู้จักทางไหม จำเลยที่ 2 ตอบว่ารู้จักก็ดีก่อนเกิดเหตุทำร้ายกันจำเลยทั้งสองเข้าและออกจากห้องน้ำพร้อมกันก็ดี เมื่อผู้เสียหายถูกจำเลยที่ 1 ทำร้ายแล้วผู้เสียหายขอร้องให้จำเลยที่ 2 ช่วยเหลือ จำเลยที่ 2 ตอบว่าช่วยไม่ได้ก็ดี ล้วนเป็นพฤติการณ์ที่ยังไม่เพียงพอให้ฟังว่า จำเลยที่ 2 ร่วมในการพยายามฆ่าผู้เสียหายด้วย.(ไพรัช วงศ์วัฒนะ-ไพจิตร วิเศษโกสิน-สมบูรณ์ ฤกษ์สำราญ)แหล่งที่มาADMINแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 358/2472หลักกฎหมาย: ทรัพย์ที่เจ้าพนักงานจับเป็นของกลางแล้วเรียกว่าเป็นของที่ต้องอายัติตามกฎหมายปัญหากฎหมายได้ความว่า ผู้ใหญ่บ้านไปจับกล้องตะเกียงสูบฝิ่นได้ที่บ้านจำเลย แล้วให้ ป.นำไปส่งกำนัน จำเลยเข้าแย่งเอากล้องสูบฝิ่นไปเสียจาก ป.ดังนี้ มีปัญหาว่าจำเลยจะมีผิดตาม ม.๑๒๒ หรือ ม.๑๑๙ ศาลเดิมตัดสินว่าจำเลยมีผิดตาม ม.๑๒๒ และพ.ร.บ.ฝิ่น ม.๔๗ ให้จำคุก ๓ เดือน ปรับ ๕๐ บาท ศาลอุทธรณ์ตัดสินแก้ว่า จำเลยมีผิดตาม ม.๑๑๙ นอกนั้นยืนตามศาลเดิม ศาลฎีกาเห็นว่า กล้องสูบฝิ่นนั้นได้ถูกผู้ใหญ่บ้านจับเป็นของกลางแล้ว ต้องนับว่าเป็นของที่ต้องอายัติตามความหมายของมาตรา ๑๒๒ จึงตัดสินแก้ศาลอุทธรณ์ให้วางบทลงโทษจำเลยตามศาลเดิม ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 358/2472อัยยการสุโขทัยโจทก์นายเจ๊ก มาลัยหวลจำเลย ป.อ. ม. 122, ม. 119ทรัพย์ที่เจ้าพนักงานจับเป็นของกลางแล้วเรียกว่าเป็นของที่ต้องอายัติตามกฎหมายปัญหากฎหมายได้ความว่า ผู้ใหญ่บ้านไปจับกล้องตะเกียงสูบฝิ่นได้ที่บ้านจำเลย แล้วให้ ป.นำไปส่งกำนัน จำเลยเข้าแย่งเอากล้องสูบฝิ่นไปเสียจาก ป.ดังนี้ มีปัญหาว่าจำเลยจะมีผิดตาม ม.๑๒๒ หรือ ม.๑๑๙ ศาลเดิมตัดสินว่าจำเลยมีผิดตาม ม.๑๒๒ และพ.ร.บ.ฝิ่น ม.๔๗ ให้จำคุก ๓ เดือน ปรับ ๕๐ บาท ศาลอุทธรณ์ตัดสินแก้ว่า จำเลยมีผิดตาม ม.๑๑๙ นอกนั้นยืนตามศาลเดิม ศาลฎีกาเห็นว่า กล้องสูบฝิ่นนั้นได้ถูกผู้ใหญ่บ้านจับเป็นของกลางแล้ว ต้องนับว่าเป็นของที่ต้องอายัติตามความหมายของมาตรา ๑๒๒ จึงตัดสินแก้ศาลอุทธรณ์ให้วางบทลงโทษจำเลยตามศาลเดิม(วิชัย-พิพาก-พรหม)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ได้ความว่า ผู้ใหญ่บ้านไปจับกล้องตะเกียงสูบฝิ่นได้ที่บ้านจำเลย แล้วให้ ป.นำไปส่งกำนัน จำเลยเข้าแย่งเอากล้องสูบฝิ่นไปเสียจาก ป.ดังนี้ มีปัญหาว่าจำเลยจะมีผิดตาม ม.๑๒๒ หรือ ม.๑๑๙ ศาลเดิมตัดสินว่าจำเลยมีผิดตาม ม.๑๒๒ และพ.ร.บ.ฝิ่น ม.๔๗ ให้จำคุก ๓ เดือน ปรับ ๕๐ บาท ศาลอุทธรณ์ตัดสินแก้ว่า จำเลยมีผิดตาม ม.๑๑๙ นอกนั้นยืนตามศาลเดิม ศาลฎีกาเห็นว่า กล้องสูบฝิ่นนั้นได้ถูกผู้ใหญ่บ้านจับเป็นของกลางแล้ว ต้องนับว่าเป็นของที่ต้องอายัติตามความหมายของมาตรา ๑๒๒ จึงตัดสินแก้ศาลอุทธรณ์ให้วางบทลงโทษจำเลยตามศาลเดิม ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 358/2472อัยยการสุโขทัยโจทก์นายเจ๊ก มาลัยหวลจำเลย ป.อ. ม. 122, ม. 119ทรัพย์ที่เจ้าพนักงานจับเป็นของกลางแล้วเรียกว่าเป็นของที่ต้องอายัติตามกฎหมายปัญหากฎหมายได้ความว่า ผู้ใหญ่บ้านไปจับกล้องตะเกียงสูบฝิ่นได้ที่บ้านจำเลย แล้วให้ ป.นำไปส่งกำนัน จำเลยเข้าแย่งเอากล้องสูบฝิ่นไปเสียจาก ป.ดังนี้ มีปัญหาว่าจำเลยจะมีผิดตาม ม.๑๒๒ หรือ ม.๑๑๙ ศาลเดิมตัดสินว่าจำเลยมีผิดตาม ม.๑๒๒ และพ.ร.บ.ฝิ่น ม.๔๗ ให้จำคุก ๓ เดือน ปรับ ๕๐ บาท ศาลอุทธรณ์ตัดสินแก้ว่า จำเลยมีผิดตาม ม.๑๑๙ นอกนั้นยืนตามศาลเดิม ศาลฎีกาเห็นว่า กล้องสูบฝิ่นนั้นได้ถูกผู้ใหญ่บ้านจับเป็นของกลางแล้ว ต้องนับว่าเป็นของที่ต้องอายัติตามความหมายของมาตรา ๑๒๒ จึงตัดสินแก้ศาลอุทธรณ์ให้วางบทลงโทษจำเลยตามศาลเดิม(วิชัย-พิพาก-พรหม)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศกระทรวงมหาดไทยประกาศกระทรวงมหาดไทยเรื่องเปลี่ยนแปลงเขตเทศบาลตำบลแม่ตืน อำเภอลี้ จังหวัดลำพูน[๑] โดยที่กระทรวงมหาดไทยพิจารณาแล้วเห็นว่าสมควรเปลี่ยนแปลงเขตเทศบาลตำบลแม่ตืน อำเภอลี้ จังหวัดลำพูน โดยรับพื้นที่บางส่วนหมู่ที่ ๓ หมู่ที่ ๑๑ หมู่ที่ ๑๒ และหมู่ที่ ๑๖ ขององค์การบริหารส่วนตำบลเวียงแก้วอำเภอลี้ จังหวัดลำพูน เพื่อประโยชน์ในการจัดบริการสาธารณะประกอบกับได้มีการสำรวจเจตนารมณ์ของประชาชนในท้องถิ่นตามที่กฎหมายกำหนดแล้วอาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๒ แห่งพระราชบัญญัติเทศบาล พ.ศ. ๒๔๙๖ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติเทศบาล (ฉบับที่ ๑๒) พ.ศ. ๒๕๔๖รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย จึงประกาศให้เปลี่ยนแปลงเขตเทศบาลตำบลแม่ตืนโดยให้มีแนวเขตตามคำบรรยายแนวเขตและแผนที่ท้ายประกาศกระทรวงมหาดไทยฉบับนี้ทั้งนี้ ตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไปประกาศณ วันที่ ๓๐ เมษายน พ.ศ. ๒๕๕๖ประชา ประสพดีรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทยปฏิบัติราชการแทนรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย[เอกสารแนบท้าย]๑. คำบรรยายแนวเขตเทศบาลตำบลแม่ตืน อำเภอลี้ จังหวัดลำพูนท้ายประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง เปลี่ยนแปลงเขตเทศบาลตำบลแม่ตืน อำเภอลี้จังหวัดลำพูน ลงวันที่ ๓๐ เดือนเมษายน พ.ศ. ๒๕๕๖๒. แผนที่ท้ายประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่องเปลี่ยนแปลงเขตเทศบาลตำบลแม่ตืน อำเภอลี้ จังหวัดลำพูน ลงวันที่ ๓๐ เดือนเมษายนพ.ศ. ๒๕๕๖(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)ปริยานุช/ผู้จัดทำ๑๗ มิถุนายน๒๕๕๖โชติกานต์/ผู้ตรวจ๑ กรกฎาคม ๒๕๕๖[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๓๐/ตอนพิเศษ ๗๑ ง/หน้า ๘/๑๓ มิถุนายน ๒๕๕๖
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1201/2518หลักกฎหมาย: โจทก์ฟ้องว่าจำเลยบุกรุกเข้าไปล้อมรั้วและปลูกเรือนในที่ดินของโจทก์ ขอให้ศาลพิพากษาให้จำเลยใช้ค่าเสียหายกับให้จำเลยและบริวารรื้อถอนสิ่งปลูกสร้างออกไปให้พ้นที่ดินของโจทก์และห้ามเกี่ยวข้องอีก แต่มิได้ระบุวันที่อ้างว่าจำเลยบุกรุกมาในฟ้อง เช่นนี้จำเลยไม่อาจทราบได้ว่าโจทก์หาว่าจำเลยบุกรุกเข้าไปตั้งแต่เมื่อใด เป็นคำฟ้องที่ไม่แสดงโดยแจ้งชัด ตาม ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 172วรรคสอง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1201/2518พลตรีเชิดชัย ทองสิงห์โจทก์นายสุวิทย์ จารุสายัณห์จำเลยจำเลยร่วมจำเลยนายเสือ ทับร้องจำเลย ป.วิ.พ. ม. 172โจทก์ฟ้องว่าจำเลยบุกรุกเข้าไปล้อมรั้วและปลูกเรือนในที่ดินของโจทก์ ขอให้ศาลพิพากษาให้จำเลยใช้ค่าเสียหายกับให้จำเลยและบริวารรื้อถอนสิ่งปลูกสร้างออกไปให้พ้นที่ดินของโจทก์และห้ามเกี่ยวข้องอีก แต่มิได้ระบุวันที่อ้างว่าจำเลยบุกรุกมาในฟ้อง เช่นนี้จำเลยไม่อาจทราบได้ว่าโจทก์หาว่าจำเลยบุกรุกเข้าไปตั้งแต่เมื่อใด เป็นคำฟ้องที่ไม่แสดงโดยแจ้งชัด ตาม ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 172วรรคสอง(มงคล วัลยะเพ็ชร์-วิทูร เทพพิทักษ์-ล้วน นิลกำแหง)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1201/2518พลตรีเชิดชัย ทองสิงห์โจทก์นายสุวิทย์ จารุสายัณห์จำเลยจำเลยร่วมจำเลยนายเสือ ทับร้องจำเลย ป.วิ.พ. ม. 172โจทก์ฟ้องว่าจำเลยบุกรุกเข้าไปล้อมรั้วและปลูกเรือนในที่ดินของโจทก์ ขอให้ศาลพิพากษาให้จำเลยใช้ค่าเสียหายกับให้จำเลยและบริวารรื้อถอนสิ่งปลูกสร้างออกไปให้พ้นที่ดินของโจทก์และห้ามเกี่ยวข้องอีก แต่มิได้ระบุวันที่อ้างว่าจำเลยบุกรุกมาในฟ้อง เช่นนี้จำเลยไม่อาจทราบได้ว่าโจทก์หาว่าจำเลยบุกรุกเข้าไปตั้งแต่เมื่อใด เป็นคำฟ้องที่ไม่แสดงโดยแจ้งชัด ตาม ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 172วรรคสอง(มงคล วัลยะเพ็ชร์-วิทูร เทพพิทักษ์-ล้วน นิลกำแหง)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศประกาศเรื่องให้อำนาจหน้าที่ของกองอำนวยการรักษาความมั่นคงภายในราชอาณาจักรที่ได้รับมอบหมายให้รับผิดชอบดำเนินการในพื้นที่ปรากฏเหตุการณ์อันกระทบต่อความมั่นคงภายในราชอาณาจักร สิ้นสุด[๑] ตามที่นายกรัฐมนตรี โดยความเห็นชอบของคณะรัฐมนตรี เมื่อวันที่ ๖ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๕๒ได้ประกาศให้เขตพื้นที่ ตำบลชะอำ ตำบลดอนขุนห้วย ตำบลเขาใหญ่ ตำบลสามพระยา ตำบลไร่ใหม่พัฒนาอำเภอชะอำ จังหวัดเพชรบุรี และตำบลหัวหิน ตำบลหินเหล็กไฟ ตำบลทับใต้ ตำบลหนองแกอำเภอหัวหิน จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ และทะเลอาณาเขตชายฝั่ง ตำบลชะอำ อำเภอชะอำ จังหวัดเพชรบุรีและตำบลหัวหิน ตำบลหนองแก อำเภอหัวหิน จังหวัดประจวบคีรีขันธ์เว้นเขตพระราชฐานวังไกลกังวลเป็นพื้นที่ปรากฏเหตุการณ์อันกระทบต่อความมั่นคงภายในราชอาณาจักร ในห้วงวันที่ ๑๒ถึงวันที่ ๒๗ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๕๒ และให้กองอำนวยการรักษาความมั่นคงภายในราชอาณาจักรเป็นผู้รับผิดชอบในการดำเนินการนั้นโดยที่ปรากฏว่าในปัจจุบันเหตุการณ์อันกระทบต่อความมั่นคงภายในราชอาณาจักรอันเป็นเหตุให้มีการประกาศพื้นที่ดังกล่าวนั้นสามารถดำเนินการแก้ไขได้ตามอำนาจหน้าที่ของหน่วยงานของรัฐที่รับผิดชอบตามปกติดังนั้นอาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๕ วรรคสองแห่งพระราชบัญญัติการรักษาความมั่นคงภายในราชอาณาจักร พ.ศ. ๒๕๕๑อันเป็นกฎหมายที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคลซึ่งมาตรา ๒๙ และมาตรา ๓๑ ประกอบกับ มาตรา ๓๒ มาตรา ๓๓ มาตรา ๓๔ มาตรา ๓๖ มาตรา ๓๘มาตรา ๔๑ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย บัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมายนายกรัฐมนตรีจึงออกประกาศให้อำนาจหน้าที่ของกองอำนวยการรักษาความมั่นคงภายในราชอาณาจักรที่ได้รับมอบหมายให้รับผิดชอบดำเนินการในเขตพื้นที่ตำบลชะอำ ตำบลดอนขุนห้วย ตำบลเขาใหญ่ ตำบลสามพระยา ตำบลไร่ใหม่พัฒนา อำเภอชะอำจังหวัดเพชรบุรี และตำบลหัวหิน ตำบลหินเหล็กไฟ ตำบลทับใต้ ตำบลหนองแก อำเภอหัวหินจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ และทะเลอาณาเขตชายฝั่ง ตำบลชะอำ อำเภอชะอำ จังหวัดเพชรบุรีและตำบลหัวหิน ตำบลหนองแก อำเภอหัวหิน จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ เว้นเขตพระราชฐานวังไกลกังวลและบรรดาประกาศ ข้อกำหนดที่นายกรัฐมนตรีและผู้อำนวยการศูนย์อำนวยการร่วมรักษาความปลอดภัยประกาศและออกตามพระราชบัญญัติการรักษาความมั่นคงภายในราชอาณาจักร พ.ศ. ๒๕๕๑ให้เป็นอันสิ้นสุดลงทั้งนี้ตั้งแต่วันที่ ๒๘ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๕๒ประกาศ ณ วันที่ ๑๙พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๕๒อภิสิทธิ์ เวชชาชีวะนายกรัฐมนตรีปริยานุช/จัดทำ๗ มกราคม ๒๕๕๓นฤดล/ตรวจ๒๖ ตุลาคม ๒๕๕๓โชติกานต์/ปรับปรุง๑๔ ธันวาคม ๒๕๕๙[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๒๖/ตอนพิเศษ ๑๘๓ ง/หน้า ๒๖/๒๒ ธันวาคม ๒๕๕๒
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 932/2469หลักกฎหมาย: ที่ดิน ฝากเขาปกครอง กรรมสิทธิ์ไม่ขาด ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 932/2469ที่ดิน ฝากเขาปกครอง กรรมสิทธิ์ไม่ขาด()แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 932/2469ที่ดิน ฝากเขาปกครอง กรรมสิทธิ์ไม่ขาด()แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
กฎกระทรวงกฎกระทรวงฉบับที่๑๑ (พ.ศ. ๒๕๓๒)ออกตามความในพระราชบัญญัติจดทะเบียนเครื่องจักรพ.ศ.๒๕๑๔------------------ อาศัยอำนาจตามความในมาตรา๑๓ ตรี วรรคสาม แห่งพระราชบัญญัติจดทะเบียนเครื่องจักร พ.ศ. ๒๕๑๔ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติจดทะเบียนเครื่องจักร (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๓๐ และมาตรา ๑๗แห่งพระราชบัญญัติจดทะเบียนเครื่องจักร พ.ศ. ๒๕๑๔รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมออกกฎกระทรวงไว้ดังต่อไปนี้ ข้อ๑บัตรประจำตัวพนักงานเจ้าหน้าที่ให้เป็นไปตามแบบท้ายกฎกระทรวงนี้ ข้อ๒รูปถ่ายที่ติดบัตรประจำตัวให้เป็นรูปถ่ายครึ่งตัวแต่งเครื่องแบบปกติขาวหน้าตรง ไม่สวมหมวก ขนาด ๒.๕x๓ เซนติเมตร ให้ไว้ณ วันที่ ๒๐ มกราคม พ.ศ. ๒๕๓๒ บรรหาร ศิลปอาชา รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม[ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย]----------------------------------------------------------------------------------------------------------หมายเหตุ:-เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ เนื่องจากมาตรา ๑๓ ตรี วรรคสามแห่งพระราชบัญญัติจดทะเบียนเครื่องจักร พ.ศ. ๒๕๑๔ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติจดทะเบียนเครื่องจักร (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๓๐บัญญัติให้บัตรประจำตัวพนักงานเจ้าหน้าที่ต้องเป็นไปตามแบบที่กำหนดในกฎกระทรวงจึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้[รก.๒๕๓๒/๒๘/๑๔พ./๑๗ กุมภาพันธ์ ๒๕๓๒]
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 62305หลักกฎหมาย: ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโดยอาศัยข้อเท็จจริง ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่าโจทก์มิได้เป็นผู้เสียหาย ไม่มีอำนาจฟ้องจึงเป็นการพิพากษายกฟ้องในปัญหาข้อกฎหมาย คดีไม่ต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 220 ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 298/2526นายทรง เหล่าเทพาวัฒน์โจทก์นายวิโรจน์ สุจิตรจินดาจำเลย ป.วิ.อ. ม. 220ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโดยอาศัยข้อเท็จจริง ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่าโจทก์มิได้เป็นผู้เสียหาย ไม่มีอำนาจฟ้องจึงเป็นการพิพากษายกฟ้องในปัญหาข้อกฎหมาย คดีไม่ต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 220(บุญส่ง คล้ายแก้ว-ปรีชา พานิชวงศ์-ดำรง แจ่มสุธี)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 298/2526นายทรง เหล่าเทพาวัฒน์โจทก์นายวิโรจน์ สุจิตรจินดาจำเลย ป.วิ.อ. ม. 220ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโดยอาศัยข้อเท็จจริง ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่าโจทก์มิได้เป็นผู้เสียหาย ไม่มีอำนาจฟ้องจึงเป็นการพิพากษายกฟ้องในปัญหาข้อกฎหมาย คดีไม่ต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 220(บุญส่ง คล้ายแก้ว-ปรีชา พานิชวงศ์-ดำรง แจ่มสุธี)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
กฎกระทรวงกำหนดค่าธรรมเนียมการใช้ยานยนตร์บนทางหลวงพิเศษหมายเลข 9 สายวงแหวนรอบนอกกรุงเทพมหานคร (ถนนกาญจนาภิเษก) ตอนบางปะอิน - บางพลี (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2564กฎกระทรวง กำหนดค่าธรรมเนียมการใช้ยานยนตร์บนทางหลวงพิเศษหมายเลข ๙ สายวงแหวนรอบนอกกรุงเทพมหานคร (ถนนกาญจนาภิเษก) ตอนบางปะอิน - บางพลี (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๖๔อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๓ (๔) แห่งพระราชบัญญัติกำหนดค่าธรรมเนียมการใช้ยานยนตร์บนทางหลวงและสะพาน พ.ศ. ๒๔๙๗ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติกำหนดค่าธรรมเนียมการใช้ยานยนตร์บนทางหลวงและสะพาน (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๑๖ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคมออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้ให้ยกเลิกความในข้อ ๔ แห่งกฎกระทรวงกำหนดค่าธรรมเนียมการใช้ยานยนตร์บนทางหลวงพิเศษหมายเลข ๙ สายวงแหวนรอบนอกกรุงเทพมหานคร (ถนนกาญจนาภิเษก) ตอนบางปะอิน - บางพลี พ.ศ. ๒๕๕๘ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน "ข้อ ๔ การใช้ยานยนตร์บนทางหลวงตามข้อ ๒ ถ้ายานยนตร์นั้นจะต้องผ่านสถานที่ที่จัดเก็บค่าธรรมเนียมผู้ใช้ยานยนตร์จะต้องเสียค่าธรรมเนียมทุกครั้ง ด้วยวิธีการอย่างใดอย่างหนึ่ง ดังต่อไปนี้ (๑) ชำระค่าธรรมเนียมต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ โดยพนักงานเจ้าหน้าที่จะออกบัตรไว้เป็นหลักฐานแสดงว่าผู้ใช้ยานยนตร์นั้นได้เสียค่าธรรมเนียมแล้ว หรือชำระค่าธรรมเนียมผ่านบัตรอัตโนมัติตามที่อธิบดีกรมทางหลวงประกาศกำหนด ณสถานที่ที่จัดเก็บค่าธรรมเนียมนั้น (๒) ชำระค่าธรรมเนียมโดยวิธีการทางอิเล็กทรอนิกส์ตามที่อธิบดีกรมทางหลวงประกาศกำหนด"ให้ไว้ ณ วันที่ ๙ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๖๔ ศักดิ์สยาม ชิดชอบ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคมหมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ โดยที่เป็นการสมควรกำหนดให้ผู้ใช้ยานยนตร์บนทางหลวงพิเศษหมายเลข ๙ สายวงแหวนรอบนอกกรุงเทพมหานคร (ถนนกาญจนาภิเษก) ตอนบางปะอิน - บางพลี ชำระค่าธรรมเนียมการใช้ยานยนตร์โดยวิธีการทางอิเล็กทรอนิกส์ได้ด้วยเพื่ออำนวยความสะดวกให้แก่ผู้ใช้ยานยนตร์บนทางหลวงรวมทั้งเพื่อความคล่องตัวในการจราจร และลดมลพิษบริเวณสถานที่ที่จัดเก็บค่าธรรมเนียมและพื้นที่ชุมชนใกล้เคียง จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้