คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1385/2482หลักกฎหมาย: โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตาม ม.256,258 ว่าจำเลยทำร้ายผู้เสียหายบาดเจ็บสาหัส ทางพิจารณาได้ความว่าจำเลยกับผู้เสียหายวิวาททำร้ายร่างกายซึ่งกันและกัน จำเลยทำร้ายผู้เสียหายบาดเจ็บสาหัสศาลลงโทษจำเลยตามมาตรา 256 ได้.โจทก์ฟ้องว่า จำเลยบังอาจใช้ขวานฟันนายลือ มีบาดเจ็บสาหัส ขอให้ลงโทษตามกฎหมายอาญา ม.๒๕๔,๒๕๖ ข้อเท็จจริงได้ความว่าจำเลยกับนายลือต่างสมัครใจวิวาททำร้ายร่างกายซึ่งกันและกัน นายลือมีบาดเจ็บสาหัส ส่วนจำเลยมีบาดแผลไม่ถึงบาดเจ็บ ศาลชั้นต้นเห็นว่า ข้อเท็จจริงตรงข้ามกับฟ้อง จะลงโทษจำเลยไม่ได้ตามประมวลวิธีพิจารณาอาญา ม.๑๙๒ จึงพิพากษายกฟ้องโจทก์ โจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์เห็นว่าคดีไม่เข้าบทบัญญัติแห่งประมวลวิธีพิจารณาอาญา ม.๑๙๒ เพราะทางพิจารราได้ความชัดว่าจำเลยได้ใช้ขวานฟันนายลือจริง ไม่ใช่เป็นกรณีวิวาทชุลมุนจนไม่รู้ว่าใครทำร้ายใคร ตามกฎหมายอาญา ม.๒๕๘ จึงพิพากษากลับคำพิพากษาศาลชั้นต้นให้ลงโทษจำเลย จำเลยฎีกา ศาลฎีกาพิพากษายืนตาม ศาลอุทธรณ์. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1385/2482อัยยการเชียงรายโจทก์นายเมย ยี่นางจำเลย ป.อ. ม. 256, ม. 258 ป.วิ.อ. ม. 192โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตาม ม.256,258 ว่าจำเลยทำร้ายผู้เสียหายบาดเจ็บสาหัส ทางพิจารณาได้ความว่าจำเลยกับผู้เสียหายวิวาททำร้ายร่างกายซึ่งกันและกัน จำเลยทำร้ายผู้เสียหายบาดเจ็บสาหัสศาลลงโทษจำเลยตามมาตรา 256 ได้.โจทก์ฟ้องว่า จำเลยบังอาจใช้ขวานฟันนายลือ มีบาดเจ็บสาหัส ขอให้ลงโทษตามกฎหมายอาญา ม.๒๕๔,๒๕๖ ข้อเท็จจริงได้ความว่าจำเลยกับนายลือต่างสมัครใจวิวาททำร้ายร่างกายซึ่งกันและกัน นายลือมีบาดเจ็บสาหัส ส่วนจำเลยมีบาดแผลไม่ถึงบาดเจ็บ ศาลชั้นต้นเห็นว่า ข้อเท็จจริงตรงข้ามกับฟ้อง จะลงโทษจำเลยไม่ได้ตามประมวลวิธีพิจารณาอาญา ม.๑๙๒ จึงพิพากษายกฟ้องโจทก์ โจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์เห็นว่าคดีไม่เข้าบทบัญญัติแห่งประมวลวิธีพิจารณาอาญา ม.๑๙๒ เพราะทางพิจารราได้ความชัดว่าจำเลยได้ใช้ขวานฟันนายลือจริง ไม่ใช่เป็นกรณีวิวาทชุลมุนจนไม่รู้ว่าใครทำร้ายใคร ตามกฎหมายอาญา ม.๒๕๘ จึงพิพากษากลับคำพิพากษาศาลชั้นต้นให้ลงโทษจำเลย จำเลยฎีกา ศาลฎีกาพิพากษายืนตาม ศาลอุทธรณ์.(พลางกูร-นิติศาสตร์-เทฟโนต์)ศาลชั้นต้น - หลวงนฤอรรถสัณทธรรมศาลอุทธรณ์ - พระวรวุฒิวินิจฉัยแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยบังอาจใช้ขวานฟันนายลือ มีบาดเจ็บสาหัส ขอให้ลงโทษตามกฎหมายอาญา ม.๒๕๔,๒๕๖ ข้อเท็จจริงได้ความว่าจำเลยกับนายลือต่างสมัครใจวิวาททำร้ายร่างกายซึ่งกันและกัน นายลือมีบาดเจ็บสาหัส ส่วนจำเลยมีบาดแผลไม่ถึงบาดเจ็บ ศาลชั้นต้นเห็นว่า ข้อเท็จจริงตรงข้ามกับฟ้อง จะลงโทษจำเลยไม่ได้ตามประมวลวิธีพิจารณาอาญา ม.๑๙๒ จึงพิพากษายกฟ้องโจทก์ โจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์เห็นว่าคดีไม่เข้าบทบัญญัติแห่งประมวลวิธีพิจารณาอาญา ม.๑๙๒ เพราะทางพิจารราได้ความชัดว่าจำเลยได้ใช้ขวานฟันนายลือจริง ไม่ใช่เป็นกรณีวิวาทชุลมุนจนไม่รู้ว่าใครทำร้ายใคร ตามกฎหมายอาญา ม.๒๕๘ จึงพิพากษากลับคำพิพากษาศาลชั้นต้นให้ลงโทษจำเลย จำเลยฎีกา ศาลฎีกาพิพากษายืนตาม ศาลอุทธรณ์. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1385/2482อัยยการเชียงรายโจทก์นายเมย ยี่นางจำเลย ป.อ. ม. 256, ม. 258 ป.วิ.อ. ม. 192โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตาม ม.256,258 ว่าจำเลยทำร้ายผู้เสียหายบาดเจ็บสาหัส ทางพิจารณาได้ความว่าจำเลยกับผู้เสียหายวิวาททำร้ายร่างกายซึ่งกันและกัน จำเลยทำร้ายผู้เสียหายบาดเจ็บสาหัสศาลลงโทษจำเลยตามมาตรา 256 ได้.โจทก์ฟ้องว่า จำเลยบังอาจใช้ขวานฟันนายลือ มีบาดเจ็บสาหัส ขอให้ลงโทษตามกฎหมายอาญา ม.๒๕๔,๒๕๖ ข้อเท็จจริงได้ความว่าจำเลยกับนายลือต่างสมัครใจวิวาททำร้ายร่างกายซึ่งกันและกัน นายลือมีบาดเจ็บสาหัส ส่วนจำเลยมีบาดแผลไม่ถึงบาดเจ็บ ศาลชั้นต้นเห็นว่า ข้อเท็จจริงตรงข้ามกับฟ้อง จะลงโทษจำเลยไม่ได้ตามประมวลวิธีพิจารณาอาญา ม.๑๙๒ จึงพิพากษายกฟ้องโจทก์ โจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์เห็นว่าคดีไม่เข้าบทบัญญัติแห่งประมวลวิธีพิจารณาอาญา ม.๑๙๒ เพราะทางพิจารราได้ความชัดว่าจำเลยได้ใช้ขวานฟันนายลือจริง ไม่ใช่เป็นกรณีวิวาทชุลมุนจนไม่รู้ว่าใครทำร้ายใคร ตามกฎหมายอาญา ม.๒๕๘ จึงพิพากษากลับคำพิพากษาศาลชั้นต้นให้ลงโทษจำเลย จำเลยฎีกา ศาลฎีกาพิพากษายืนตาม ศาลอุทธรณ์.(พลางกูร-นิติศาสตร์-เทฟโนต์)ศาลชั้นต้น - หลวงนฤอรรถสัณทธรรมศาลอุทธรณ์ - พระวรวุฒิวินิจฉัยแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ