คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2108/2532หลักกฎหมาย: จำเลยได้ติดต่อว่าจ้างห้างหุ้นส่วนจำกัด ส. ทำการขนถ่ายสินค้าจากเรือใหญ่ลงสู่เรือเล็ก โดยจำเลยเป็นผู้แจ้งให้ผู้ขนถ่ายทราบว่าเป็นเรือลำไหนและจอดที่ใดจำเลยเป็นผู้ชำระค่าจ้างให้ห้าง ส.และหากห้างส. พบความเสียหายของสินค้าที่ขนส่งจะแจ้งความเสียหายให้จำเลยทราบ จำเลยเป็นผู้เช่าเครื่องมือในการขนถ่ายสินค้าขึ้นลงจากเรือและชำระค่าเช่าให้แก่การท่าเรือ ฯจำเลยเป็นผู้ยื่นคำร้องขอนำเรือเข้าเทียบท่า แจ้งข่าวการมาถึงของเรือให้ผู้ซื้อและกรมศุลกากรทราบ เมื่อผู้ซื้อนำใบตราส่งมาที่บริษัทจำเลย จำเลยจะออกใบปล่อยสินค้าให้ ซึ่งจำเลยได้ดำเนินการดังกล่าวเฉพาะในประเทศไทยโดยได้รับมอบหมายจากบริษัท ด. ผู้ขนส่งทุกครั้งไป ดังนี้พฤติการณ์ของจำเลยเป็นผู้มีหน้าที่รับผิดชอบในการดำเนินการขนส่งทอดสุดท้ายขึ้นลงจากเรือไปส่งมอบให้แก่ผู้รับตราส่ง ซึ่งถือได้ว่าเป็นผู้ขนส่งตาม ป.พ.พ. มาตรา608 ส่วนการกล่าวอ้างเอกสารที่ระบุข้อความว่าจำเลยเป็นตัวแทน หรือจำเลยอ้างว่าเป็นตัวแทนก็เป็นเรื่องของจำเลยเองในการดำเนิน การค้าระหว่างผู้ขนส่งกับจำเลยโดยจำเลยได้รับบำเหน็จตอบแทนตามอัตราทาง การค้าปกติของตน หามีผลทำให้ฐานะของจำเลยที่เป็นผู้ขนส่งเปลี่ยนแปลงไปไม่.โจทก์ฟ้องว่า ห้างหุ้นส่วนจำกัด ฮ.เจริญกิจเทรดดิ้ง และบริษัทวสุศิริ จำกัด ได้สั่งซื้อสินค้ากระดาษหนังสือพิมพ์จากบริษัทผู้ขายในประเทศสวีเดน รวม 3 ครั้ง โดยว่าจ้างบริษัทดีเอสอาร์ไลน์สจำกัด เป็นผู้เป็นผู้ขนส่งสินค้ามายังประเทศไทยทางทะเลและเอาประกันภัยสินค้าดังกล่าวไว้กับโจทก์ เมื่อเรือเข้าเทียบท่าการท่าเรือแห่งประเทศไทย ปรากฏว่ากระดาษหนังสือพิมพ์ดังกล่าวเปียกน้ำและฉีกขาดเสียหาย บริษัทดีเอสอาร์ไลน์ส จำกัด ผู้ขนส่งทอดแรกไม่มีสำนักงานสาขาในประเทศไทยได้มอบหมายให้จำเลยเป็นผู้ร่วมขนส่งอีกทอดหนึ่งโดยจำเลยได้รับบำเหน็จตอบแทนตามอัตราในทางการค้าปกติของตน โจทก์ในฐานะผู้รับประกันภัยได้ใช้ค่าสินไหมทดแทนให้แก่ห้างหุ้นส่วนจำกัด ฮ.เจริญกิจเทรดดิ้ง และบริษัทวสุศิริจำกัด ไปรวมเป็นเงิน 269,393.88 บาทจึงรับช่วงสิทธิทวงถามให้จำเลยชดใช้ค่าเสียหาย แต่จำเลยไม่ชำระ จึงขอให้บังคับจำเลยชดใช้ค่าเสียหายจำนวนดังกล่าวให้แก่โจทก์พร้อมด้วยดอกเบี้ยจำเลยให้การว่า จำเลยไม่เคยประกอบกิจการรับขนส่งสินค้าทั้งในและนอกประเทศ บริษัทดีเอสอาร์ไลน์ส จำกัด ไม่เคยว่าจ้างจำเลยให้เข้าร่วมทำการขนส่งสินค้าทางทะเลเพื่อส่งมอบสินค้าให้แก่บริษัทผู้ซื้อสินค้า การขนส่งทางทะเลเริ่มจากท่าเรือของประเทศผู้ขายสินค้ามาสิ้นสุดลงที่ท่าเรือแห่งประเทศไทย ดังนั้น เมื่อเรือของบริษัทดีเอสอาร์ไลน์ส จำกัดได้ขนส่งสินค้าและนำเรือเข้าเทียบท่าเรือแห่งประเทศไทยแล้วถือว่าการขนส่งสินค้าทางทะเลได้สิ้นสุดลงแล้ว จำเลยเป็นเพียงตัวแทนของบริษัทดีเอสอาร์ไลน์ส จำกัดโดยทำหน้าที่ในลักษณะการให้บริการแก่เรือในลักษณะที่เป็นตัวแทนมิได้กระทำการรับขนส่งเอง ความเสียหายของสินค้าเกิดจากความผิดของผู้ขายสินค้าที่บรรจุหีบห่อไม่เรียบร้อยไม่ได้มาตรฐานของการขนส่งทางทะเล ขอให้ยกฟ้องศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยชดใช้ค่าเสียหายให้โจทก์ 269,393.88บาทพร้อมด้วยดอกเบี้ยร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีนับแต่วันฟ้องจนกว่าจะชำระเสร็จจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "...ในประเด็นที่ว่า จำเลยเป็นผู้ขนส่งทอดสุดท้ายหรือเป็นตัวแทนหรือไม่นั้น จำเลยฎีกาว่า จำเลยมิได้ร่วมเป็นผู้ขนส่งทางทะเลกับบริษัทดีเอสอาร์ไลน์ส จำกัด จึงไม่ต้องรับผิดต่อโจทก์ เห็นว่า ข้อเท็จจริงได้ความจากคำเบิกความของนายเนาวรัตน์ อรวรรณนุกูล พนักงานบริษัทจำเลยตอบทนายโจทก์ถามค้านว่าการขนถ่ายสินค้าลงจากเรือจำเลยได้ติดต่อว่าจ้างห้างหุ้นส่วนจำกัดสยามริเวอร์เชอร์วิส ซึ่งเป็นผู้รับจ้างขนถ่ายสินค้ามาทำการขนถ่ายสินค้าจากเรือใหญ่ลงสู่เรือเล็ก โดยจำเลยจะเป็นผู้แจ้งให้ผู้ขนถ่ายทราบว่าเป็นเรือใดลำไหนและจอดที่ใด จำเลยเป็นผู้ชำระค่าจ้างให้ห้างหุ้นส่วนจำกัดสยามริเวอร์เซอร์วิส และหากห้างหุ้นส่วนจำกัดสยามริเวอร์เซอร์วิส พบความเสียหาย จะแจ้งความเสียหายให้จำเลยทราบ สำหรับความเสียหายที่เกิดกรณีพิพาทนี้ห้างหุ้นส่วนจำกัดสยามริเวอร์เซอร์วิสแจ้งให้บริษัทจำเลยทราบแล้วโดยส่งหลักฐานเอกสารหมาย จ.12 และ จ.13 ไปให้ทราบ ทั้งจำเลยยังเป็นผู้เช่าเครื่องมือในการขนถ่ายสินค้าขึ้นลงจากเรือและชำระค่าเช่าให้แก่การท่าเรือแห่งประเทศไทยด้วยตามเอกสารหมาย จ.30 ถึงจ. 32 นอกจากนี้ข้อเท็จจริงยังรับฟังได้เป็นยุติว่า จำเลยเป็นผู้ยื่นคำร้องขอนำเรือของบริษัทดีเอสอาร์ไลน์ส จำกัด เข้าเทียบท่าการท่าเรือแห่งประเทศไทย แจ้งข่าวการมาถึงของเรือให้ผู้ซื้อและกรมศุลกากรทราบ เมื่อผู้ซื้อนำใบตราส่งมาที่บริษัทจำเลย จำเลยจะออกใบปล่อยสินค้าให้ ซึ่งบริษัทจำเลยได้ดำเนินการดังกล่าวเฉพาะในประเทศไทย โดยได้รับมอบหมายจากบริษัท ดีเอสอาร์ไลน์ส จำกัดทุกครั้งไป พฤติการณ์ของจำเลยดังกล่าวเห็นได้ว่า จำเลยเป็นผู้มีหน้าที่รับผิดชอบในการดำเนินการขนส่งทอดสุดท้ายขึ้นลงจากเรือไปส่งมอบให้แก่ผู้รับตราส่ง ซึ่งถือได้ว่าเป็นผู้ขนส่งตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 608 แล้วจึงต้องรับผิดต่อโจทก์ส่วนการกล่าวอ้างเอกสารที่ระบุข้อความว่าจำเลยเป็นตัวแทน หรือจำเลยอ้างว่าจำเลยเป็นตัวแทนก็เป็นเรื่องของจำเลยเองในการดำเนินการค้าระหว่างผู้ขนส่งกับจำเลยโดยจำเลยได้รับบำเหน็จตอบแทนตามอัตราทางการค้าปกติของตน หามีผลทำให้ฐานะของจำเลยที่เป็นผู้ขนส่งเปลี่ยนแปลงไปไม่..."พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2108/2532บริษัท อา คเนย์ ประกันภัย จำกัดโจทก์บริษัท แองโ กล - ไทย บริการ จำกัดจำเลย ป.พ.พ. ม. 4 วรรคสาม, ม. 608, ม. 609 วรรคสอง, ม. 618จำเลยได้ติดต่อว่าจ้างห้างหุ้นส่วนจำกัด ส. ทำการขนถ่ายสินค้าจากเรือใหญ่ลงสู่เรือเล็ก โดยจำเลยเป็นผู้แจ้งให้ผู้ขนถ่ายทราบว่าเป็นเรือลำไหนและจอดที่ใดจำเลยเป็นผู้ชำระค่าจ้างให้ห้าง ส.และหากห้างส. พบความเสียหายของสินค้าที่ขนส่งจะแจ้งความเสียหายให้จำเลยทราบ จำเลยเป็นผู้เช่าเครื่องมือในการขนถ่ายสินค้าขึ้นลงจากเรือและชำระค่าเช่าให้แก่การท่าเรือ ฯจำเลยเป็นผู้ยื่นคำร้องขอนำเรือเข้าเทียบท่า แจ้งข่าวการมาถึงของเรือให้ผู้ซื้อและกรมศุลกากรทราบ เมื่อผู้ซื้อนำใบตราส่งมาที่บริษัทจำเลย จำเลยจะออกใบปล่อยสินค้าให้ ซึ่งจำเลยได้ดำเนินการดังกล่าวเฉพาะในประเทศไทยโดยได้รับมอบหมายจากบริษัท ด. ผู้ขนส่งทุกครั้งไป ดังนี้พฤติการณ์ของจำเลยเป็นผู้มีหน้าที่รับผิดชอบในการดำเนินการขนส่งทอดสุดท้ายขึ้นลงจากเรือไปส่งมอบให้แก่ผู้รับตราส่ง ซึ่งถือได้ว่าเป็นผู้ขนส่งตาม ป.พ.พ. มาตรา608 ส่วนการกล่าวอ้างเอกสารที่ระบุข้อความว่าจำเลยเป็นตัวแทน หรือจำเลยอ้างว่าเป็นตัวแทนก็เป็นเรื่องของจำเลยเองในการดำเนิน การค้าระหว่างผู้ขนส่งกับจำเลยโดยจำเลยได้รับบำเหน็จตอบแทนตามอัตราทาง การค้าปกติของตน หามีผลทำให้ฐานะของจำเลยที่เป็นผู้ขนส่งเปลี่ยนแปลงไปไม่.โจทก์ฟ้องว่า ห้างหุ้นส่วนจำกัด ฮ.เจริญกิจเทรดดิ้ง และบริษัทวสุศิริ จำกัด ได้สั่งซื้อสินค้ากระดาษหนังสือพิมพ์จากบริษัทผู้ขายในประเทศสวีเดน รวม 3 ครั้ง โดยว่าจ้างบริษัทดีเอสอาร์ไลน์สจำกัด เป็นผู้เป็นผู้ขนส่งสินค้ามายังประเทศไทยทางทะเลและเอาประกันภัยสินค้าดังกล่าวไว้กับโจทก์ เมื่อเรือเข้าเทียบท่าการท่าเรือแห่งประเทศไทย ปรากฏว่ากระดาษหนังสือพิมพ์ดังกล่าวเปียกน้ำและฉีกขาดเสียหาย บริษัทดีเอสอาร์ไลน์ส จำกัด ผู้ขนส่งทอดแรกไม่มีสำนักงานสาขาในประเทศไทยได้มอบหมายให้จำเลยเป็นผู้ร่วมขนส่งอีกทอดหนึ่งโดยจำเลยได้รับบำเหน็จตอบแทนตามอัตราในทางการค้าปกติของตน โจทก์ในฐานะผู้รับประกันภัยได้ใช้ค่าสินไหมทดแทนให้แก่ห้างหุ้นส่วนจำกัด ฮ.เจริญกิจเทรดดิ้ง และบริษัทวสุศิริจำกัด ไปรวมเป็นเงิน 269,393.88 บาทจึงรับช่วงสิทธิทวงถามให้จำเลยชดใช้ค่าเสียหาย แต่จำเลยไม่ชำระ จึงขอให้บังคับจำเลยชดใช้ค่าเสียหายจำนวนดังกล่าวให้แก่โจทก์พร้อมด้วยดอกเบี้ยจำเลยให้การว่า จำเลยไม่เคยประกอบกิจการรับขนส่งสินค้าทั้งในและนอกประเทศ บริษัทดีเอสอาร์ไลน์ส จำกัด ไม่เคยว่าจ้างจำเลยให้เข้าร่วมทำการขนส่งสินค้าทางทะเลเพื่อส่งมอบสินค้าให้แก่บริษัทผู้ซื้อสินค้า การขนส่งทางทะเลเริ่มจากท่าเรือของประเทศผู้ขายสินค้ามาสิ้นสุดลงที่ท่าเรือแห่งประเทศไทย ดังนั้น เมื่อเรือของบริษัทดีเอสอาร์ไลน์ส จำกัดได้ขนส่งสินค้าและนำเรือเข้าเทียบท่าเรือแห่งประเทศไทยแล้วถือว่าการขนส่งสินค้าทางทะเลได้สิ้นสุดลงแล้ว จำเลยเป็นเพียงตัวแทนของบริษัทดีเอสอาร์ไลน์ส จำกัดโดยทำหน้าที่ในลักษณะการให้บริการแก่เรือในลักษณะที่เป็นตัวแทนมิได้กระทำการรับขนส่งเอง ความเสียหายของสินค้าเกิดจากความผิดของผู้ขายสินค้าที่บรรจุหีบห่อไม่เรียบร้อยไม่ได้มาตรฐานของการขนส่งทางทะเล ขอให้ยกฟ้องศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยชดใช้ค่าเสียหายให้โจทก์ 269,393.88บาทพร้อมด้วยดอกเบี้ยร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีนับแต่วันฟ้องจนกว่าจะชำระเสร็จจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "...ในประเด็นที่ว่า จำเลยเป็นผู้ขนส่งทอดสุดท้ายหรือเป็นตัวแทนหรือไม่นั้น จำเลยฎีกาว่า จำเลยมิได้ร่วมเป็นผู้ขนส่งทางทะเลกับบริษัทดีเอสอาร์ไลน์ส จำกัด จึงไม่ต้องรับผิดต่อโจทก์ เห็นว่า ข้อเท็จจริงได้ความจากคำเบิกความของนายเนาวรัตน์ อรวรรณนุกูล พนักงานบริษัทจำเลยตอบทนายโจทก์ถามค้านว่าการขนถ่ายสินค้าลงจากเรือจำเลยได้ติดต่อว่าจ้างห้างหุ้นส่วนจำกัดสยามริเวอร์เชอร์วิส ซึ่งเป็นผู้รับจ้างขนถ่ายสินค้ามาทำการขนถ่ายสินค้าจากเรือใหญ่ลงสู่เรือเล็ก โดยจำเลยจะเป็นผู้แจ้งให้ผู้ขนถ่ายทราบว่าเป็นเรือใดลำไหนและจอดที่ใด จำเลยเป็นผู้ชำระค่าจ้างให้ห้างหุ้นส่วนจำกัดสยามริเวอร์เซอร์วิส และหากห้างหุ้นส่วนจำกัดสยามริเวอร์เซอร์วิส พบความเสียหาย จะแจ้งความเสียหายให้จำเลยทราบ สำหรับความเสียหายที่เกิดกรณีพิพาทนี้ห้างหุ้นส่วนจำกัดสยามริเวอร์เซอร์วิสแจ้งให้บริษัทจำเลยทราบแล้วโดยส่งหลักฐานเอกสารหมาย จ.12 และ จ.13 ไปให้ทราบ ทั้งจำเลยยังเป็นผู้เช่าเครื่องมือในการขนถ่ายสินค้าขึ้นลงจากเรือและชำระค่าเช่าให้แก่การท่าเรือแห่งประเทศไทยด้วยตามเอกสารหมาย จ.30 ถึงจ. 32 นอกจากนี้ข้อเท็จจริงยังรับฟังได้เป็นยุติว่า จำเลยเป็นผู้ยื่นคำร้องขอนำเรือของบริษัทดีเอสอาร์ไลน์ส จำกัด เข้าเทียบท่าการท่าเรือแห่งประเทศไทย แจ้งข่าวการมาถึงของเรือให้ผู้ซื้อและกรมศุลกากรทราบ เมื่อผู้ซื้อนำใบตราส่งมาที่บริษัทจำเลย จำเลยจะออกใบปล่อยสินค้าให้ ซึ่งบริษัทจำเลยได้ดำเนินการดังกล่าวเฉพาะในประเทศไทย โดยได้รับมอบหมายจากบริษัท ดีเอสอาร์ไลน์ส จำกัดทุกครั้งไป พฤติการณ์ของจำเลยดังกล่าวเห็นได้ว่า จำเลยเป็นผู้มีหน้าที่รับผิดชอบในการดำเนินการขนส่งทอดสุดท้ายขึ้นลงจากเรือไปส่งมอบให้แก่ผู้รับตราส่ง ซึ่งถือได้ว่าเป็นผู้ขนส่งตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 608 แล้วจึงต้องรับผิดต่อโจทก์ส่วนการกล่าวอ้างเอกสารที่ระบุข้อความว่าจำเลยเป็นตัวแทน หรือจำเลยอ้างว่าจำเลยเป็นตัวแทนก็เป็นเรื่องของจำเลยเองในการดำเนินการค้าระหว่างผู้ขนส่งกับจำเลยโดยจำเลยได้รับบำเหน็จตอบแทนตามอัตราทางการค้าปกติของตน หามีผลทำให้ฐานะของจำเลยที่เป็นผู้ขนส่งเปลี่ยนแปลงไปไม่..."พิพากษายืน(ประชา บุญวนิช-บุญส่ง คล้ายแก้ว-นิเวศน์ คำผอง)แหล่งที่มาสำนักงานส่งเสริมงานตุลาการแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุก่อนหน้าที่จะมีคำพิพากษาศาลฎีกาฉบับนี้ ศาลฎีกาได้วินิจฉัยเกี่ยวกับผู้ขนส่งหลายคนหลายทอดไว้ในคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 647/2532ว่า การที่จำเลยได้ดำเนินการติดต่อกรมเจ้าท่าและการท่าเรือแห่งประเทศไทยเพื่อการนำร่องเรือ น. ซึ่งบรรทุกสินค้ารายพิพาทเข้าสู่ท่าและขอที่จอดเทียบเรือ กับติดต่อกรมศุลกากรเพื่อให้พนักงานศุลกากรไปตรวจสินค้าในเรือ รวมทั้งแจ้งเวลาเรือเข้าให้ผู้รับตราส่งทราบ กิจการเหล่านี้เป็นกิจการที่เจ้าของเรือ น. และบริษัท ฟ.ผู้ขนส่งจะต้องกระทำโดยตนเองซึ่งได้มอบอำนาจให้บริษัท ซ. เป็นผู้กระทำการแทน แต่บริษัท ซ. มีภูมิลำเนาอยู่ต่างประเทศ จึงได้มอบอำนาจช่วงให้จำเลยเป็นผู้ดำเนินกิจการเหล่านั้นแทน การที่จำเลยกระทำไปดังกล่าวยังไม่พอให้ถือได้ว่าจำเลยได้ทำหน้าที่เป็นผู้เข้าร่วมขนส่งกับเรือ น. และบริษัท ฟ. และเพียงแต่จำเลยได้ร่วมตรวจสอบสินค้ารายพิพาทกับพนักงานตรวจสอบสินค้าของการท่าเรือแห่งประเทศไทย รับมอบใบตราส่งคืนมา แล้วออกใบรับของให้แก่ผู้รับตราส่งกับแจ้งไปยังผู้อำนวยการกองตรวจสอบสินค้าขาเข้ากรมศุลกากรขอแก้บัญชีสินค้าเพื่อให้ผู้รับตราส่งไปดำเนินพิธีการศุลกากร ที่ยังถือไม่ได้ว่าจำเลยอยู่ในฐานะเป็นผู้ขนส่งหลายคนหลายทอด ข้อเท็จจริงตามคำพิพากษาศาลฎีกาฉบับนี้ที่เพิ่มเติมและแตกต่างไปจากคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 647/2512 ก็คือจำเลยในคดีนี้ได้ติดต่อว่าจ้างผู้อื่นทำการขนถ่ายสินค้าจากเรือใหญ่ลงสู่เรือเล็ก โดยจำเลยเป็นผู้แจ้งให้ผู้ขนถ่ายทราบว่าเป็นเรือลำไหนและจอดที่ใดและจำเลยเป็นผู้ชำระ ค่าจ้างให้ผู้ขนถ่าย จึงมีปัญหาว่าข้อเท็จจริงดังกล่าวถือเป็นสารสำคัญที่ศาลฎีกาใช้วินิจฉัยว่าการกระทำของจำเลยเป็นการดำเนินการขนส่งทอดสุดท้าย จึงถือว่าจำเลยเป็นผู้ขนส่งหรือไม่ การขนส่งสินค้าทางทะเลโดยปกติถือว่าเริ่มตั้งแต่ระยะเวลาขนสินค้าขึ้นบรรทุกบนเรือจนถึงเวลาขนถ่ายสินค้าลงจากเรือ ในกรณีที่เรือใหญ่เข้าเทียบท่าเรือปลายทางไม่ได้ต้องขนถ่ายสินค้าลงเรือเล็กหรือเรือลำเลียง ก็ถือว่าการขนส่งทางทะเลได้สิ้นสุดลงเมื่อได้ขนถ่ายสินค้าลงจากเรือใหญ่ไปยังเรือเล็กหรือเรือลำเลียงจนหมดสิ้นแล้ว การขนส่งโดยเรือเล็กหรือเรือลำเลียงไปยังท่าเรือไม่ถือว่าอยู่ในช่วงของการขนส่งทางทะเลต่อไป (RemingtonRand,Inc.V.AmericanExportLines,Inc.132F.Supp.129) หากเกิดความเสียหายกับสินค้าที่ขนส่ง โดยประเพณีการขนส่งทางทะเลระหว่างประเทศแล้ว ผู้รับขนทางทะเลตามใบตราส่งสินค้าที่เป็นคู่สัญญากับผู้ขนส่งเท่านั้นที่จะต้องรับผิดสำหรับความเสียหายดังกล่าวผู้ขนส่งคนอื่นที่รับขนส่งทอดหาต้องรับผิดต่อผู้ส่งหรือผู้รับตราส่งไม่ (Hanssonv.HamelandHerleyLtd.(1922)A.C.36) เมื่อการขนส่งโดยเรือเล็กหรือเรือลำเลียงไม่ถือว่าเป็นการขนส่งทางทะเลผู้ขนส่งตามใบตราส่งจึงไม่อาจนำประเพณีในการขนส่งทางทะเลที่ยอมให้ผู้ขนส่งจำกัดความรับผิดของตนมาใช้จำกัดความรับผิดในกรณีที่สินค้าเกิดความเสียหายบนเรือเล็กหรือเรือลำเลียงได้ ผู้ขนส่งจึงต้องรับผิดในความเสียหายที่เกิดขึ้นดังกล่าวทั้งหมด อย่างไรก็ดีกฎหมายว่าด้วยขนส่งทางทะเลของไทยยังไม่มีบัญญัติไว้ จึงต้องนำบทบัญญัติในลักษณะรัขนตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์รวมทั้งมาตรา 618 มาใช้บังคับในฐานะที่เป็นบทกฎหมายที่ใกล้เคียงอย่างยิ่งผลในเรื่องนี้ก็จะเป็นว่าผู้ขนส่งทอดโดยเรือเล็กหรือเรือลำเลียงต้องร่วมรับผิดในความเสียหายที่เกิดขึ้นกับสินค้าที่ขนส่งด้วยจำเลยตามคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2108/2532 แม้จะเป็นเพียงผู้ติดต่อว่าจ้างผู้อื่นทำการขนถ่ายสินค้าจากเรือใหญ่ลงสู่เรือเล็ก มิได้ลงมือทำการขนส่งโดยเรือเล็กเองดูประหนึ่งว่าทำการแทนผู้ขนส่งแต่การที่จำเลยเข้าไปดำเนินการเป็นผู้แจ้งให้ผู้ขนถ่ายทราบว่าเป็นเรือลำไหนและจอดที่ใดและเป็นผู้ชำระค่าจ้างให้ผู้ขนถ่ายย่อมทำให้เข้าใจได้ว่าจำเลยเป็นตัวการทำการขนถ่ายสินค้าและลำเลียงสินค้าโดยเรือเล็กเอง ทั้งข้อเท็จจริงก็ไม่ปรากฏว่าจำเลยได้แสดงว่าทำการดังกล่าวแทนผู้ขนส่งแต่อย่างใดข้อเท็จจริงดังกล่าวน่าจะถือเป็นข้อสาระสำคัญที่ทำให้ศาลฎีกาเห็นว่าจำเลยได้ลงมือทำการขนส่งสินค้าในช่วงใดช่วงหนึ่งของการขนส่งสินค้าที่พิพาทแล้ว จำเลยจึงเป็นผู้ขนส่งและต้องรับผิดในความเสียหายที่เกิดขึ้นกับสินค้าที่ขนส่ง ส่วนข้อเท็จจริงอื่น ๆ เช่นจำเลยเป็นผู้เช่าเครื่องมือในการขนถ่ายสินค้า เป็นผู้ชำระค่าเช่าให้แก่การท่าเรือฯ ยื่นคำร้องขอนำเรือเข้าเทียบท่าแจ้งข่าวการมาถึงของเรือ และออกใบปล่อยสินค้า ล้วนเป็นข้อเท็จจริงที่ศาลฎีกานำมาพิจารณาประกอบการวินิจฉัยเท่านั้น เพราะการกระทำดังกล่าวมีลักษณะเป็นการกระทำในฐานะเป็นตัวแทนผู้ขนส่งสินค้ามากกว่าที่จะเป็นการดำเนินการขนส่งเอง ปริญญาดีผดุงคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า ห้างหุ้นส่วนจำกัด ฮ.เจริญกิจเทรดดิ้ง และบริษัทวสุศิริ จำกัด ได้สั่งซื้อสินค้ากระดาษหนังสือพิมพ์จากบริษัทผู้ขายในประเทศสวีเดน รวม 3 ครั้ง โดยว่าจ้างบริษัทดีเอสอาร์ไลน์สจำกัด เป็นผู้เป็นผู้ขนส่งสินค้ามายังประเทศไทยทางทะเลและเอาประกันภัยสินค้าดังกล่าวไว้กับโจทก์ เมื่อเรือเข้าเทียบท่าการท่าเรือแห่งประเทศไทย ปรากฏว่ากระดาษหนังสือพิมพ์ดังกล่าวเปียกน้ำและฉีกขาดเสียหาย บริษัทดีเอสอาร์ไลน์ส จำกัด ผู้ขนส่งทอดแรกไม่มีสำนักงานสาขาในประเทศไทยได้มอบหมายให้จำเลยเป็นผู้ร่วมขนส่งอีกทอดหนึ่งโดยจำเลยได้รับบำเหน็จตอบแทนตามอัตราในทางการค้าปกติของตน โจทก์ในฐานะผู้รับประกันภัยได้ใช้ค่าสินไหมทดแทนให้แก่ห้างหุ้นส่วนจำกัด ฮ.เจริญกิจเทรดดิ้ง และบริษัทวสุศิริจำกัด ไปรวมเป็นเงิน 269,393.88 บาทจึงรับช่วงสิทธิทวงถามให้จำเลยชดใช้ค่าเสียหาย แต่จำเลยไม่ชำระ จึงขอให้บังคับจำเลยชดใช้ค่าเสียหายจำนวนดังกล่าวให้แก่โจทก์พร้อมด้วยดอกเบี้ยจำเลยให้การว่า จำเลยไม่เคยประกอบกิจการรับขนส่งสินค้าทั้งในและนอกประเทศ บริษัทดีเอสอาร์ไลน์ส จำกัด ไม่เคยว่าจ้างจำเลยให้เข้าร่วมทำการขนส่งสินค้าทางทะเลเพื่อส่งมอบสินค้าให้แก่บริษัทผู้ซื้อสินค้า การขนส่งทางทะเลเริ่มจากท่าเรือของประเทศผู้ขายสินค้ามาสิ้นสุดลงที่ท่าเรือแห่งประเทศไทย ดังนั้น เมื่อเรือของบริษัทดีเอสอาร์ไลน์ส จำกัดได้ขนส่งสินค้าและนำเรือเข้าเทียบท่าเรือแห่งประเทศไทยแล้วถือว่าการขนส่งสินค้าทางทะเลได้สิ้นสุดลงแล้ว จำเลยเป็นเพียงตัวแทนของบริษัทดีเอสอาร์ไลน์ส จำกัดโดยทำหน้าที่ในลักษณะการให้บริการแก่เรือในลักษณะที่เป็นตัวแทนมิได้กระทำการรับขนส่งเอง ความเสียหายของสินค้าเกิดจากความผิดของผู้ขายสินค้าที่บรรจุหีบห่อไม่เรียบร้อยไม่ได้มาตรฐานของการขนส่งทางทะเล ขอให้ยกฟ้องศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยชดใช้ค่าเสียหายให้โจทก์ 269,393.88บาทพร้อมด้วยดอกเบี้ยร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีนับแต่วันฟ้องจนกว่าจะชำระเสร็จจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "...ในประเด็นที่ว่า จำเลยเป็นผู้ขนส่งทอดสุดท้ายหรือเป็นตัวแทนหรือไม่นั้น จำเลยฎีกาว่า จำเลยมิได้ร่วมเป็นผู้ขนส่งทางทะเลกับบริษัทดีเอสอาร์ไลน์ส จำกัด จึงไม่ต้องรับผิดต่อโจทก์ เห็นว่า ข้อเท็จจริงได้ความจากคำเบิกความของนายเนาวรัตน์ อรวรรณนุกูล พนักงานบริษัทจำเลยตอบทนายโจทก์ถามค้านว่าการขนถ่ายสินค้าลงจากเรือจำเลยได้ติดต่อว่าจ้างห้างหุ้นส่วนจำกัดสยามริเวอร์เชอร์วิส ซึ่งเป็นผู้รับจ้างขนถ่ายสินค้ามาทำการขนถ่ายสินค้าจากเรือใหญ่ลงสู่เรือเล็ก โดยจำเลยจะเป็นผู้แจ้งให้ผู้ขนถ่ายทราบว่าเป็นเรือใดลำไหนและจอดที่ใด จำเลยเป็นผู้ชำระค่าจ้างให้ห้างหุ้นส่วนจำกัดสยามริเวอร์เซอร์วิส และหากห้างหุ้นส่วนจำกัดสยามริเวอร์เซอร์วิส พบความเสียหาย จะแจ้งความเสียหายให้จำเลยทราบ สำหรับความเสียหายที่เกิดกรณีพิพาทนี้ห้างหุ้นส่วนจำกัดสยามริเวอร์เซอร์วิสแจ้งให้บริษัทจำเลยทราบแล้วโดยส่งหลักฐานเอกสารหมาย จ.12 และ จ.13 ไปให้ทราบ ทั้งจำเลยยังเป็นผู้เช่าเครื่องมือในการขนถ่ายสินค้าขึ้นลงจากเรือและชำระค่าเช่าให้แก่การท่าเรือแห่งประเทศไทยด้วยตามเอกสารหมาย จ.30 ถึงจ. 32 นอกจากนี้ข้อเท็จจริงยังรับฟังได้เป็นยุติว่า จำเลยเป็นผู้ยื่นคำร้องขอนำเรือของบริษัทดีเอสอาร์ไลน์ส จำกัด เข้าเทียบท่าการท่าเรือแห่งประเทศไทย แจ้งข่าวการมาถึงของเรือให้ผู้ซื้อและกรมศุลกากรทราบ เมื่อผู้ซื้อนำใบตราส่งมาที่บริษัทจำเลย จำเลยจะออกใบปล่อยสินค้าให้ ซึ่งบริษัทจำเลยได้ดำเนินการดังกล่าวเฉพาะในประเทศไทย โดยได้รับมอบหมายจากบริษัท ดีเอสอาร์ไลน์ส จำกัดทุกครั้งไป พฤติการณ์ของจำเลยดังกล่าวเห็นได้ว่า จำเลยเป็นผู้มีหน้าที่รับผิดชอบในการดำเนินการขนส่งทอดสุดท้ายขึ้นลงจากเรือไปส่งมอบให้แก่ผู้รับตราส่ง ซึ่งถือได้ว่าเป็นผู้ขนส่งตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 608 แล้วจึงต้องรับผิดต่อโจทก์ส่วนการกล่าวอ้างเอกสารที่ระบุข้อความว่าจำเลยเป็นตัวแทน หรือจำเลยอ้างว่าจำเลยเป็นตัวแทนก็เป็นเรื่องของจำเลยเองในการดำเนินการค้าระหว่างผู้ขนส่งกับจำเลยโดยจำเลยได้รับบำเหน็จตอบแทนตามอัตราทางการค้าปกติของตน หามีผลทำให้ฐานะของจำเลยที่เป็นผู้ขนส่งเปลี่ยนแปลงไปไม่..."พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2108/2532บริษัท อา คเนย์ ประกันภัย จำกัดโจทก์บริษัท แองโ กล - ไทย บริการ จำกัดจำเลย ป.พ.พ. ม. 4 วรรคสาม, ม. 608, ม. 609 วรรคสอง, ม. 618จำเลยได้ติดต่อว่าจ้างห้างหุ้นส่วนจำกัด ส. ทำการขนถ่ายสินค้าจากเรือใหญ่ลงสู่เรือเล็ก โดยจำเลยเป็นผู้แจ้งให้ผู้ขนถ่ายทราบว่าเป็นเรือลำไหนและจอดที่ใดจำเลยเป็นผู้ชำระค่าจ้างให้ห้าง ส.และหากห้างส. พบความเสียหายของสินค้าที่ขนส่งจะแจ้งความเสียหายให้จำเลยทราบ จำเลยเป็นผู้เช่าเครื่องมือในการขนถ่ายสินค้าขึ้นลงจากเรือและชำระค่าเช่าให้แก่การท่าเรือ ฯจำเลยเป็นผู้ยื่นคำร้องขอนำเรือเข้าเทียบท่า แจ้งข่าวการมาถึงของเรือให้ผู้ซื้อและกรมศุลกากรทราบ เมื่อผู้ซื้อนำใบตราส่งมาที่บริษัทจำเลย จำเลยจะออกใบปล่อยสินค้าให้ ซึ่งจำเลยได้ดำเนินการดังกล่าวเฉพาะในประเทศไทยโดยได้รับมอบหมายจากบริษัท ด. ผู้ขนส่งทุกครั้งไป ดังนี้พฤติการณ์ของจำเลยเป็นผู้มีหน้าที่รับผิดชอบในการดำเนินการขนส่งทอดสุดท้ายขึ้นลงจากเรือไปส่งมอบให้แก่ผู้รับตราส่ง ซึ่งถือได้ว่าเป็นผู้ขนส่งตาม ป.พ.พ. มาตรา608 ส่วนการกล่าวอ้างเอกสารที่ระบุข้อความว่าจำเลยเป็นตัวแทน หรือจำเลยอ้างว่าเป็นตัวแทนก็เป็นเรื่องของจำเลยเองในการดำเนิน การค้าระหว่างผู้ขนส่งกับจำเลยโดยจำเลยได้รับบำเหน็จตอบแทนตามอัตราทาง การค้าปกติของตน หามีผลทำให้ฐานะของจำเลยที่เป็นผู้ขนส่งเปลี่ยนแปลงไปไม่.โจทก์ฟ้องว่า ห้างหุ้นส่วนจำกัด ฮ.เจริญกิจเทรดดิ้ง และบริษัทวสุศิริ จำกัด ได้สั่งซื้อสินค้ากระดาษหนังสือพิมพ์จากบริษัทผู้ขายในประเทศสวีเดน รวม 3 ครั้ง โดยว่าจ้างบริษัทดีเอสอาร์ไลน์สจำกัด เป็นผู้เป็นผู้ขนส่งสินค้ามายังประเทศไทยทางทะเลและเอาประกันภัยสินค้าดังกล่าวไว้กับโจทก์ เมื่อเรือเข้าเทียบท่าการท่าเรือแห่งประเทศไทย ปรากฏว่ากระดาษหนังสือพิมพ์ดังกล่าวเปียกน้ำและฉีกขาดเสียหาย บริษัทดีเอสอาร์ไลน์ส จำกัด ผู้ขนส่งทอดแรกไม่มีสำนักงานสาขาในประเทศไทยได้มอบหมายให้จำเลยเป็นผู้ร่วมขนส่งอีกทอดหนึ่งโดยจำเลยได้รับบำเหน็จตอบแทนตามอัตราในทางการค้าปกติของตน โจทก์ในฐานะผู้รับประกันภัยได้ใช้ค่าสินไหมทดแทนให้แก่ห้างหุ้นส่วนจำกัด ฮ.เจริญกิจเทรดดิ้ง และบริษัทวสุศิริจำกัด ไปรวมเป็นเงิน 269,393.88 บาทจึงรับช่วงสิทธิทวงถามให้จำเลยชดใช้ค่าเสียหาย แต่จำเลยไม่ชำระ จึงขอให้บังคับจำเลยชดใช้ค่าเสียหายจำนวนดังกล่าวให้แก่โจทก์พร้อมด้วยดอกเบี้ยจำเลยให้การว่า จำเลยไม่เคยประกอบกิจการรับขนส่งสินค้าทั้งในและนอกประเทศ บริษัทดีเอสอาร์ไลน์ส จำกัด ไม่เคยว่าจ้างจำเลยให้เข้าร่วมทำการขนส่งสินค้าทางทะเลเพื่อส่งมอบสินค้าให้แก่บริษัทผู้ซื้อสินค้า การขนส่งทางทะเลเริ่มจากท่าเรือของประเทศผู้ขายสินค้ามาสิ้นสุดลงที่ท่าเรือแห่งประเทศไทย ดังนั้น เมื่อเรือของบริษัทดีเอสอาร์ไลน์ส จำกัดได้ขนส่งสินค้าและนำเรือเข้าเทียบท่าเรือแห่งประเทศไทยแล้วถือว่าการขนส่งสินค้าทางทะเลได้สิ้นสุดลงแล้ว จำเลยเป็นเพียงตัวแทนของบริษัทดีเอสอาร์ไลน์ส จำกัดโดยทำหน้าที่ในลักษณะการให้บริการแก่เรือในลักษณะที่เป็นตัวแทนมิได้กระทำการรับขนส่งเอง ความเสียหายของสินค้าเกิดจากความผิดของผู้ขายสินค้าที่บรรจุหีบห่อไม่เรียบร้อยไม่ได้มาตรฐานของการขนส่งทางทะเล ขอให้ยกฟ้องศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยชดใช้ค่าเสียหายให้โจทก์ 269,393.88บาทพร้อมด้วยดอกเบี้ยร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีนับแต่วันฟ้องจนกว่าจะชำระเสร็จจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "...ในประเด็นที่ว่า จำเลยเป็นผู้ขนส่งทอดสุดท้ายหรือเป็นตัวแทนหรือไม่นั้น จำเลยฎีกาว่า จำเลยมิได้ร่วมเป็นผู้ขนส่งทางทะเลกับบริษัทดีเอสอาร์ไลน์ส จำกัด จึงไม่ต้องรับผิดต่อโจทก์ เห็นว่า ข้อเท็จจริงได้ความจากคำเบิกความของนายเนาวรัตน์ อรวรรณนุกูล พนักงานบริษัทจำเลยตอบทนายโจทก์ถามค้านว่าการขนถ่ายสินค้าลงจากเรือจำเลยได้ติดต่อว่าจ้างห้างหุ้นส่วนจำกัดสยามริเวอร์เชอร์วิส ซึ่งเป็นผู้รับจ้างขนถ่ายสินค้ามาทำการขนถ่ายสินค้าจากเรือใหญ่ลงสู่เรือเล็ก โดยจำเลยจะเป็นผู้แจ้งให้ผู้ขนถ่ายทราบว่าเป็นเรือใดลำไหนและจอดที่ใด จำเลยเป็นผู้ชำระค่าจ้างให้ห้างหุ้นส่วนจำกัดสยามริเวอร์เซอร์วิส และหากห้างหุ้นส่วนจำกัดสยามริเวอร์เซอร์วิส พบความเสียหาย จะแจ้งความเสียหายให้จำเลยทราบ สำหรับความเสียหายที่เกิดกรณีพิพาทนี้ห้างหุ้นส่วนจำกัดสยามริเวอร์เซอร์วิสแจ้งให้บริษัทจำเลยทราบแล้วโดยส่งหลักฐานเอกสารหมาย จ.12 และ จ.13 ไปให้ทราบ ทั้งจำเลยยังเป็นผู้เช่าเครื่องมือในการขนถ่ายสินค้าขึ้นลงจากเรือและชำระค่าเช่าให้แก่การท่าเรือแห่งประเทศไทยด้วยตามเอกสารหมาย จ.30 ถึงจ. 32 นอกจากนี้ข้อเท็จจริงยังรับฟังได้เป็นยุติว่า จำเลยเป็นผู้ยื่นคำร้องขอนำเรือของบริษัทดีเอสอาร์ไลน์ส จำกัด เข้าเทียบท่าการท่าเรือแห่งประเทศไทย แจ้งข่าวการมาถึงของเรือให้ผู้ซื้อและกรมศุลกากรทราบ เมื่อผู้ซื้อนำใบตราส่งมาที่บริษัทจำเลย จำเลยจะออกใบปล่อยสินค้าให้ ซึ่งบริษัทจำเลยได้ดำเนินการดังกล่าวเฉพาะในประเทศไทย โดยได้รับมอบหมายจากบริษัท ดีเอสอาร์ไลน์ส จำกัดทุกครั้งไป พฤติการณ์ของจำเลยดังกล่าวเห็นได้ว่า จำเลยเป็นผู้มีหน้าที่รับผิดชอบในการดำเนินการขนส่งทอดสุดท้ายขึ้นลงจากเรือไปส่งมอบให้แก่ผู้รับตราส่ง ซึ่งถือได้ว่าเป็นผู้ขนส่งตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 608 แล้วจึงต้องรับผิดต่อโจทก์ส่วนการกล่าวอ้างเอกสารที่ระบุข้อความว่าจำเลยเป็นตัวแทน หรือจำเลยอ้างว่าจำเลยเป็นตัวแทนก็เป็นเรื่องของจำเลยเองในการดำเนินการค้าระหว่างผู้ขนส่งกับจำเลยโดยจำเลยได้รับบำเหน็จตอบแทนตามอัตราทางการค้าปกติของตน หามีผลทำให้ฐานะของจำเลยที่เป็นผู้ขนส่งเปลี่ยนแปลงไปไม่..."พิพากษายืน(ประชา บุญวนิช-บุญส่ง คล้ายแก้ว-นิเวศน์ คำผอง)แหล่งที่มาสำนักงานส่งเสริมงานตุลาการแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุก่อนหน้าที่จะมีคำพิพากษาศาลฎีกาฉบับนี้ ศาลฎีกาได้วินิจฉัยเกี่ยวกับผู้ขนส่งหลายคนหลายทอดไว้ในคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 647/2532ว่า การที่จำเลยได้ดำเนินการติดต่อกรมเจ้าท่าและการท่าเรือแห่งประเทศไทยเพื่อการนำร่องเรือ น. ซึ่งบรรทุกสินค้ารายพิพาทเข้าสู่ท่าและขอที่จอดเทียบเรือ กับติดต่อกรมศุลกากรเพื่อให้พนักงานศุลกากรไปตรวจสินค้าในเรือ รวมทั้งแจ้งเวลาเรือเข้าให้ผู้รับตราส่งทราบ กิจการเหล่านี้เป็นกิจการที่เจ้าของเรือ น. และบริษัท ฟ.ผู้ขนส่งจะต้องกระทำโดยตนเองซึ่งได้มอบอำนาจให้บริษัท ซ. เป็นผู้กระทำการแทน แต่บริษัท ซ. มีภูมิลำเนาอยู่ต่างประเทศ จึงได้มอบอำนาจช่วงให้จำเลยเป็นผู้ดำเนินกิจการเหล่านั้นแทน การที่จำเลยกระทำไปดังกล่าวยังไม่พอให้ถือได้ว่าจำเลยได้ทำหน้าที่เป็นผู้เข้าร่วมขนส่งกับเรือ น. และบริษัท ฟ. และเพียงแต่จำเลยได้ร่วมตรวจสอบสินค้ารายพิพาทกับพนักงานตรวจสอบสินค้าของการท่าเรือแห่งประเทศไทย รับมอบใบตราส่งคืนมา แล้วออกใบรับของให้แก่ผู้รับตราส่งกับแจ้งไปยังผู้อำนวยการกองตรวจสอบสินค้าขาเข้ากรมศุลกากรขอแก้บัญชีสินค้าเพื่อให้ผู้รับตราส่งไปดำเนินพิธีการศุลกากร ที่ยังถือไม่ได้ว่าจำเลยอยู่ในฐานะเป็นผู้ขนส่งหลายคนหลายทอด ข้อเท็จจริงตามคำพิพากษาศาลฎีกาฉบับนี้ที่เพิ่มเติมและแตกต่างไปจากคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 647/2512 ก็คือจำเลยในคดีนี้ได้ติดต่อว่าจ้างผู้อื่นทำการขนถ่ายสินค้าจากเรือใหญ่ลงสู่เรือเล็ก โดยจำเลยเป็นผู้แจ้งให้ผู้ขนถ่ายทราบว่าเป็นเรือลำไหนและจอดที่ใดและจำเลยเป็นผู้ชำระ ค่าจ้างให้ผู้ขนถ่าย จึงมีปัญหาว่าข้อเท็จจริงดังกล่าวถือเป็นสารสำคัญที่ศาลฎีกาใช้วินิจฉัยว่าการกระทำของจำเลยเป็นการดำเนินการขนส่งทอดสุดท้าย จึงถือว่าจำเลยเป็นผู้ขนส่งหรือไม่ การขนส่งสินค้าทางทะเลโดยปกติถือว่าเริ่มตั้งแต่ระยะเวลาขนสินค้าขึ้นบรรทุกบนเรือจนถึงเวลาขนถ่ายสินค้าลงจากเรือ ในกรณีที่เรือใหญ่เข้าเทียบท่าเรือปลายทางไม่ได้ต้องขนถ่ายสินค้าลงเรือเล็กหรือเรือลำเลียง ก็ถือว่าการขนส่งทางทะเลได้สิ้นสุดลงเมื่อได้ขนถ่ายสินค้าลงจากเรือใหญ่ไปยังเรือเล็กหรือเรือลำเลียงจนหมดสิ้นแล้ว การขนส่งโดยเรือเล็กหรือเรือลำเลียงไปยังท่าเรือไม่ถือว่าอยู่ในช่วงของการขนส่งทางทะเลต่อไป (RemingtonRand,Inc.V.AmericanExportLines,Inc.132F.Supp.129) หากเกิดความเสียหายกับสินค้าที่ขนส่ง โดยประเพณีการขนส่งทางทะเลระหว่างประเทศแล้ว ผู้รับขนทางทะเลตามใบตราส่งสินค้าที่เป็นคู่สัญญากับผู้ขนส่งเท่านั้นที่จะต้องรับผิดสำหรับความเสียหายดังกล่าวผู้ขนส่งคนอื่นที่รับขนส่งทอดหาต้องรับผิดต่อผู้ส่งหรือผู้รับตราส่งไม่ (Hanssonv.HamelandHerleyLtd.(1922)A.C.36) เมื่อการขนส่งโดยเรือเล็กหรือเรือลำเลียงไม่ถือว่าเป็นการขนส่งทางทะเลผู้ขนส่งตามใบตราส่งจึงไม่อาจนำประเพณีในการขนส่งทางทะเลที่ยอมให้ผู้ขนส่งจำกัดความรับผิดของตนมาใช้จำกัดความรับผิดในกรณีที่สินค้าเกิดความเสียหายบนเรือเล็กหรือเรือลำเลียงได้ ผู้ขนส่งจึงต้องรับผิดในความเสียหายที่เกิดขึ้นดังกล่าวทั้งหมด อย่างไรก็ดีกฎหมายว่าด้วยขนส่งทางทะเลของไทยยังไม่มีบัญญัติไว้ จึงต้องนำบทบัญญัติในลักษณะรัขนตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์รวมทั้งมาตรา 618 มาใช้บังคับในฐานะที่เป็นบทกฎหมายที่ใกล้เคียงอย่างยิ่งผลในเรื่องนี้ก็จะเป็นว่าผู้ขนส่งทอดโดยเรือเล็กหรือเรือลำเลียงต้องร่วมรับผิดในความเสียหายที่เกิดขึ้นกับสินค้าที่ขนส่งด้วยจำเลยตามคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2108/2532 แม้จะเป็นเพียงผู้ติดต่อว่าจ้างผู้อื่นทำการขนถ่ายสินค้าจากเรือใหญ่ลงสู่เรือเล็ก มิได้ลงมือทำการขนส่งโดยเรือเล็กเองดูประหนึ่งว่าทำการแทนผู้ขนส่งแต่การที่จำเลยเข้าไปดำเนินการเป็นผู้แจ้งให้ผู้ขนถ่ายทราบว่าเป็นเรือลำไหนและจอดที่ใดและเป็นผู้ชำระค่าจ้างให้ผู้ขนถ่ายย่อมทำให้เข้าใจได้ว่าจำเลยเป็นตัวการทำการขนถ่ายสินค้าและลำเลียงสินค้าโดยเรือเล็กเอง ทั้งข้อเท็จจริงก็ไม่ปรากฏว่าจำเลยได้แสดงว่าทำการดังกล่าวแทนผู้ขนส่งแต่อย่างใดข้อเท็จจริงดังกล่าวน่าจะถือเป็นข้อสาระสำคัญที่ทำให้ศาลฎีกาเห็นว่าจำเลยได้ลงมือทำการขนส่งสินค้าในช่วงใดช่วงหนึ่งของการขนส่งสินค้าที่พิพาทแล้ว จำเลยจึงเป็นผู้ขนส่งและต้องรับผิดในความเสียหายที่เกิดขึ้นกับสินค้าที่ขนส่ง ส่วนข้อเท็จจริงอื่น ๆ เช่นจำเลยเป็นผู้เช่าเครื่องมือในการขนถ่ายสินค้า เป็นผู้ชำระค่าเช่าให้แก่การท่าเรือฯ ยื่นคำร้องขอนำเรือเข้าเทียบท่าแจ้งข่าวการมาถึงของเรือ และออกใบปล่อยสินค้า ล้วนเป็นข้อเท็จจริงที่ศาลฎีกานำมาพิจารณาประกอบการวินิจฉัยเท่านั้น เพราะการกระทำดังกล่าวมีลักษณะเป็นการกระทำในฐานะเป็นตัวแทนผู้ขนส่งสินค้ามากกว่าที่จะเป็นการดำเนินการขนส่งเอง ปริญญาดีผดุง