คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1266/2513หลักกฎหมาย: จำเลยรับเหมาก่อสร้างบ้านพักให้ ช. และขอเบิกเงินจำนวนหนึ่งจาก ช. เพื่อนำไปซื้อวัสดุก่อสร้าง ช. ก็ทดรองจ่ายเงินจำนวนนั้นให้จำเลยแต่จำเลยไม่นำเงินไปซื้อวัสดุก่อสร้างเช่นนี้ จำเลยไม่มีความผิดฐานยักยอกเพราะจำเลยมีหน้าที่จัดหาวัสดุก่อสร้างอยู่แล้ว มิใช่รับเงินไปซื้อวัสดุก่อสร้างตามคำสั่งของ ช.โจทก์ฟ้องว่า จำเลยรับเหมาก่อสร้างบ้านพักให้นายช่องแล้วเบิกเงินจากนายช่องไป โดยหลอกลวงว่าจะนำไปซื้อวัสดุก่อสร้างจำเลยรับเงินไปแล้วไม่นำเงินไปซื้อวัสดุก่อสร้างขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 341, 352 และให้จำเลยคืนหรือใช้เงิน 20,000 บาทให้นายช่องเจ้าทรัพย์จำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยไม่มีความผิดฐานฉ้อโกง แต่ผิดฐานยักยอกเงิน 20,000 บาทพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 352 ให้จำคุก 1 ปี ลดรับสารภาพชั้นสอบสวน 1 ใน 3 คงจำคุก 8 เดือนให้จำเลยคืนหรือใช้เงิน 20,000 บาท แก่เจ้าทรัพย์จำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ พิพากษากลับคำพิพากษาศาลชั้นต้นให้ยกฟ้องโจทก์โจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษจำเลยตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นศาลฎีกาวินิจฉัยว่า จำเลยขอเบิกเงินจากนายช่องโดยบอกว่าจะเอาไปซื้อประตูหน้าต่างและจ่ายค่าแรงงานลูกจ้าง นายช่องก็ทดรองจ่ายเงินให้จำเลยรับไป การกระทำของนายช่องมิใช่เป็นการมอบหมายเงินให้จำเลยไปซื้อวัสดุก่อสร้างตามคำสั่งของนายช่องเพราะวัสดุก่อสร้างเป็นของที่จำเลยจะต้องจัดหามาอยู่แล้ว ฉะนั้น การที่จำเลยรับเงินไปแล้วไม่ซื้อวัสดุก่อสร้างตามสัญญารับเหมา จึงไม่เป็นความผิดทางอาญาฐานยักยอกตามฟ้องพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1266/2513พนักงานอัยการจังหวัดสงขลาโจทก์นายจิ้น หรือหมิ้น โหรารัตน์จำเลย ป.อ. ม. 352จำเลยรับเหมาก่อสร้างบ้านพักให้ ช. และขอเบิกเงินจำนวนหนึ่งจาก ช. เพื่อนำไปซื้อวัสดุก่อสร้าง ช. ก็ทดรองจ่ายเงินจำนวนนั้นให้จำเลยแต่จำเลยไม่นำเงินไปซื้อวัสดุก่อสร้างเช่นนี้ จำเลยไม่มีความผิดฐานยักยอกเพราะจำเลยมีหน้าที่จัดหาวัสดุก่อสร้างอยู่แล้ว มิใช่รับเงินไปซื้อวัสดุก่อสร้างตามคำสั่งของ ช.โจทก์ฟ้องว่า จำเลยรับเหมาก่อสร้างบ้านพักให้นายช่องแล้วเบิกเงินจากนายช่องไป โดยหลอกลวงว่าจะนำไปซื้อวัสดุก่อสร้างจำเลยรับเงินไปแล้วไม่นำเงินไปซื้อวัสดุก่อสร้างขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 341, 352 และให้จำเลยคืนหรือใช้เงิน 20,000 บาทให้นายช่องเจ้าทรัพย์จำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยไม่มีความผิดฐานฉ้อโกง แต่ผิดฐานยักยอกเงิน 20,000 บาทพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 352 ให้จำคุก 1 ปี ลดรับสารภาพชั้นสอบสวน 1 ใน 3 คงจำคุก 8 เดือนให้จำเลยคืนหรือใช้เงิน 20,000 บาท แก่เจ้าทรัพย์จำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ พิพากษากลับคำพิพากษาศาลชั้นต้นให้ยกฟ้องโจทก์โจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษจำเลยตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นศาลฎีกาวินิจฉัยว่า จำเลยขอเบิกเงินจากนายช่องโดยบอกว่าจะเอาไปซื้อประตูหน้าต่างและจ่ายค่าแรงงานลูกจ้าง นายช่องก็ทดรองจ่ายเงินให้จำเลยรับไป การกระทำของนายช่องมิใช่เป็นการมอบหมายเงินให้จำเลยไปซื้อวัสดุก่อสร้างตามคำสั่งของนายช่องเพราะวัสดุก่อสร้างเป็นของที่จำเลยจะต้องจัดหามาอยู่แล้ว ฉะนั้น การที่จำเลยรับเงินไปแล้วไม่ซื้อวัสดุก่อสร้างตามสัญญารับเหมา จึงไม่เป็นความผิดทางอาญาฐานยักยอกตามฟ้องพิพากษายืน(วินัย ทองลงยา-โกวิท ถิระวัฒน์-อัศนี เกาไศยนันท์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยรับเหมาก่อสร้างบ้านพักให้นายช่องแล้วเบิกเงินจากนายช่องไป โดยหลอกลวงว่าจะนำไปซื้อวัสดุก่อสร้างจำเลยรับเงินไปแล้วไม่นำเงินไปซื้อวัสดุก่อสร้างขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 341, 352 และให้จำเลยคืนหรือใช้เงิน 20,000 บาทให้นายช่องเจ้าทรัพย์จำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยไม่มีความผิดฐานฉ้อโกง แต่ผิดฐานยักยอกเงิน 20,000 บาทพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 352 ให้จำคุก 1 ปี ลดรับสารภาพชั้นสอบสวน 1 ใน 3 คงจำคุก 8 เดือนให้จำเลยคืนหรือใช้เงิน 20,000 บาท แก่เจ้าทรัพย์จำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ พิพากษากลับคำพิพากษาศาลชั้นต้นให้ยกฟ้องโจทก์โจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษจำเลยตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นศาลฎีกาวินิจฉัยว่า จำเลยขอเบิกเงินจากนายช่องโดยบอกว่าจะเอาไปซื้อประตูหน้าต่างและจ่ายค่าแรงงานลูกจ้าง นายช่องก็ทดรองจ่ายเงินให้จำเลยรับไป การกระทำของนายช่องมิใช่เป็นการมอบหมายเงินให้จำเลยไปซื้อวัสดุก่อสร้างตามคำสั่งของนายช่องเพราะวัสดุก่อสร้างเป็นของที่จำเลยจะต้องจัดหามาอยู่แล้ว ฉะนั้น การที่จำเลยรับเงินไปแล้วไม่ซื้อวัสดุก่อสร้างตามสัญญารับเหมา จึงไม่เป็นความผิดทางอาญาฐานยักยอกตามฟ้องพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1266/2513พนักงานอัยการจังหวัดสงขลาโจทก์นายจิ้น หรือหมิ้น โหรารัตน์จำเลย ป.อ. ม. 352จำเลยรับเหมาก่อสร้างบ้านพักให้ ช. และขอเบิกเงินจำนวนหนึ่งจาก ช. เพื่อนำไปซื้อวัสดุก่อสร้าง ช. ก็ทดรองจ่ายเงินจำนวนนั้นให้จำเลยแต่จำเลยไม่นำเงินไปซื้อวัสดุก่อสร้างเช่นนี้ จำเลยไม่มีความผิดฐานยักยอกเพราะจำเลยมีหน้าที่จัดหาวัสดุก่อสร้างอยู่แล้ว มิใช่รับเงินไปซื้อวัสดุก่อสร้างตามคำสั่งของ ช.โจทก์ฟ้องว่า จำเลยรับเหมาก่อสร้างบ้านพักให้นายช่องแล้วเบิกเงินจากนายช่องไป โดยหลอกลวงว่าจะนำไปซื้อวัสดุก่อสร้างจำเลยรับเงินไปแล้วไม่นำเงินไปซื้อวัสดุก่อสร้างขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 341, 352 และให้จำเลยคืนหรือใช้เงิน 20,000 บาทให้นายช่องเจ้าทรัพย์จำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยไม่มีความผิดฐานฉ้อโกง แต่ผิดฐานยักยอกเงิน 20,000 บาทพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 352 ให้จำคุก 1 ปี ลดรับสารภาพชั้นสอบสวน 1 ใน 3 คงจำคุก 8 เดือนให้จำเลยคืนหรือใช้เงิน 20,000 บาท แก่เจ้าทรัพย์จำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ พิพากษากลับคำพิพากษาศาลชั้นต้นให้ยกฟ้องโจทก์โจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษจำเลยตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นศาลฎีกาวินิจฉัยว่า จำเลยขอเบิกเงินจากนายช่องโดยบอกว่าจะเอาไปซื้อประตูหน้าต่างและจ่ายค่าแรงงานลูกจ้าง นายช่องก็ทดรองจ่ายเงินให้จำเลยรับไป การกระทำของนายช่องมิใช่เป็นการมอบหมายเงินให้จำเลยไปซื้อวัสดุก่อสร้างตามคำสั่งของนายช่องเพราะวัสดุก่อสร้างเป็นของที่จำเลยจะต้องจัดหามาอยู่แล้ว ฉะนั้น การที่จำเลยรับเงินไปแล้วไม่ซื้อวัสดุก่อสร้างตามสัญญารับเหมา จึงไม่เป็นความผิดทางอาญาฐานยักยอกตามฟ้องพิพากษายืน(วินัย ทองลงยา-โกวิท ถิระวัฒน์-อัศนี เกาไศยนันท์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ