คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5651/2541หลักกฎหมาย: โจทก์ร่วมได้มอบทรัพย์แก่จำเลยเพื่อให้จำเลยนำไปขาย โดยจำเลยจะกำหนดราคาขายมากหรือน้อยหรือจะจัดการแก่ทรัพย์ นั้นอย่างไรก็ได้ จำเลยเพียงแต่มีหน้าที่ต้องนำเงินตามราคา ที่โจทก์ร่วมกำหนดไว้หรือนำทรัพย์สินมาคืนแก่โจทก์ร่วมเท่านั้น การที่จำเลยไม่ยอมนำทรัพย์ตามฟ้องมาคืนหรือมอบเงินแก่ โจทก์ร่วมถือได้ว่าจำเลยเป็นฝ่ายผิดสัญญาทางแพ่งต่อโจทก์ร่วม เท่านั้น ไม่เป็นความผิดฐานยักยอกโจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 352 ให้จำเลยคืนหรือใช้ราคาทรัพย์ จำนวน 1,077,700 บาทจำเลยให้การปฏิเสธระหว่างพิจารณา นายสุขสันต์ นุตะปราณี ผู้เสียหายยื่นคำร้องขอเข้าร่วมเป็นโจทก์ ศาลชั้นต้นอนุญาตศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 352 จำคุก 2 ปี ให้จำเลยคืนหรือใช้ราคาทรัพย์ 1,077,700บาท แก่โจทก์ร่วมจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้ยกฟ้องโจทก์และโจทก์ร่วมฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "ปัญหาวินิจฉัยตามฎีกาของโจทก์และโจทก์ร่วมมีว่าจำเลยกระทำผิดตามฟ้องหรือไม่ พยานหลักฐานที่โจทก์และโจทก์ร่วมนำสืบปรากฏตามคำเบิกความของโจทก์ร่วมว่า ก่อนเกิดเหตุโจทก์ร่วมเคยมอบสิ่งของประเภทเครื่องประดับแหวนเพชร สร้อยคอทองคำให้จำเลยไปขายประมาณ 3-4 ครั้ง ครั้งที่เกิดเหตุคดีนี้จำเลยได้มาหาโจทก์ร่วมเพื่อขอสินค้าไปให้ลูกค้าดูเป็นตัวอย่าง โจทก์ร่วมหยิบมาให้ดูแล้วจำเลยได้เอาสินค้าตามฟ้องไป 3 ชิ้น โจทก์ร่วมได้ตกลงให้จำเลยยืมไปสินค้า 3 ชิ้นที่จำเลยนำไปนั้นหากจะขายไม่ต้องขออนุญาตโจทก์ร่วมราคาสินค้า 3 ชิ้นที่โจทก์ร่วมบอกราคาแก่จำเลยนั้นจำเลยสามารถขายให้สูงหรือต่ำกว่าราคาดังกล่าวได้ สินค้าที่จำเลยเคยยืมจากโจทก์ร่วม โจทก์ร่วมเคยทำหลักฐานไว้เช่นเดียวกับคดีนี้ หลังจากพ้นกำหนด 1 สัปดาห์แล้วจำเลยไม่นำสินค้ามาคืน โจทก์ร่วมจึงนำเจ้าพนักงานตำรวจไปจับกุมจำเลยในข้อหายักยอก ตามคำเบิกความของโจทก์ร่วมดังกล่าวเมื่อพิจารณาประกอบกับเอกสารหมาย จ.1 ซึ่งระบุว่าจำเลยได้ยืมทรัพย์ตามฟ้องไปจากโจทก์ร่วมแล้ว ข้อเท็จจริงรับฟังได้ว่าโจทก์ร่วมได้มอบทรัพย์ตามฟ้องแก่จำเลยเพื่อให้จำเลยนำไปขายโดยจำเลยจะกำหนดราคาขายมากหรือน้อยหรือจะจัดการแก่ทรัพย์นั้นอย่างไรก็ได้ จำเลยเพียงแต่มีหน้าที่ต้องนำเงินตามราคาที่โจทก์ร่วมกำหนดไว้หรือนำทรัพย์สินตามฟ้องมาคืนแก่โจทก์ร่วมเท่านั้น การที่จำเลยไม่ยอมนำทรัพย์ตามฟ้องมาคืนหรือมอบเงินแก่โจทก์ร่วมถือได้ว่าจำเลยเป็นฝ่ายผิดสัญญาทางแพ่งต่อโจทก์ร่วมเท่านั้น การกระทำของจำเลยไม่เป็นความผิดฐานยักยอกตามฟ้องโจทก์ จึงไม่จำต้องวินิจฉัยพยานจำเลย ที่โจทก์และโจทก์ร่วมฎีกาว่าจำเลยและโจทก์ร่วมมิได้กำหนดราคาทรัพย์ตามฟ้องกันไว้ก่อนว่าราคาเท่าใดนั้นปรากฏตามเอกสารหมาย จ.1 ว่าได้มีการกำหนดราคากันไว้ชัดเจนแล้ว ส่วนที่โจทก์ฎีกาว่าจำเลยเป็นตัวแทนในการครอบครองทรัพย์ของโจทก์ร่วมแล้วเบียดบังเอาทรัพย์ของโจทก์ร่วมเป็นของตนโดยทุจริตนั้นได้วินิจฉัยไว้แล้วว่าข้อเท็จจริงในคดีนี้เป็นเรื่องผิดสัญญาในทางแพ่ง ส่วนที่โจทก์ร่วมฎีกาว่าตามเอกสารหมาย จ.1 ระบุชัดว่าเป็นเรื่องยืมใช้คงรูปจำเลยจึงมีหน้าที่ต้องนำทรัพย์ที่ยืมมาคืน ก็ปรากฏจากคำเบิกความของโจทก์ร่วมซึ่งเบิกความไว้เองว่าสินค้า 3 ชิ้น ที่จำเลยนำไปนั้นหากจะขายไม่ต้องขออนุญาตโจทก์ร่วมและจะขายสูงหรือต่ำกว่าราคาในเอกสารหมาย จ.1 ก็ได้ จึงเห็นได้ว่าเป็นเรื่องที่โจทก์ร่วมมอบทรัพย์ตามฟ้องให้จำเลยนำไปขาย มิใช่เป็นเรื่องยืมใช้คงรูปดังที่โจทก์ร่วมฎีกา ศาลอุทธรณ์พิพากษาชอบแล้วฎีกาของโจทก์และโจทก์ร่วมฟังไม่ขึ้น"พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5651/2541พนักงานอัยการ สำนักงาน อัยการ สูงสุดโจทก์โจทก์ร่วมโจทก์นาย สุข สันต์ นุตะปราณีโจทก์นาง รุ่งเรือง กัลยาพิเชฎฐ์จำเลย ป.อ. ม. 352โจทก์ร่วมได้มอบทรัพย์แก่จำเลยเพื่อให้จำเลยนำไปขาย โดยจำเลยจะกำหนดราคาขายมากหรือน้อยหรือจะจัดการแก่ทรัพย์ นั้นอย่างไรก็ได้ จำเลยเพียงแต่มีหน้าที่ต้องนำเงินตามราคา ที่โจทก์ร่วมกำหนดไว้หรือนำทรัพย์สินมาคืนแก่โจทก์ร่วมเท่านั้น การที่จำเลยไม่ยอมนำทรัพย์ตามฟ้องมาคืนหรือมอบเงินแก่ โจทก์ร่วมถือได้ว่าจำเลยเป็นฝ่ายผิดสัญญาทางแพ่งต่อโจทก์ร่วม เท่านั้น ไม่เป็นความผิดฐานยักยอกโจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 352 ให้จำเลยคืนหรือใช้ราคาทรัพย์ จำนวน 1,077,700 บาทจำเลยให้การปฏิเสธระหว่างพิจารณา นายสุขสันต์ นุตะปราณี ผู้เสียหายยื่นคำร้องขอเข้าร่วมเป็นโจทก์ ศาลชั้นต้นอนุญาตศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 352 จำคุก 2 ปี ให้จำเลยคืนหรือใช้ราคาทรัพย์ 1,077,700บาท แก่โจทก์ร่วมจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้ยกฟ้องโจทก์และโจทก์ร่วมฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "ปัญหาวินิจฉัยตามฎีกาของโจทก์และโจทก์ร่วมมีว่าจำเลยกระทำผิดตามฟ้องหรือไม่ พยานหลักฐานที่โจทก์และโจทก์ร่วมนำสืบปรากฏตามคำเบิกความของโจทก์ร่วมว่า ก่อนเกิดเหตุโจทก์ร่วมเคยมอบสิ่งของประเภทเครื่องประดับแหวนเพชร สร้อยคอทองคำให้จำเลยไปขายประมาณ 3-4 ครั้ง ครั้งที่เกิดเหตุคดีนี้จำเลยได้มาหาโจทก์ร่วมเพื่อขอสินค้าไปให้ลูกค้าดูเป็นตัวอย่าง โจทก์ร่วมหยิบมาให้ดูแล้วจำเลยได้เอาสินค้าตามฟ้องไป 3 ชิ้น โจทก์ร่วมได้ตกลงให้จำเลยยืมไปสินค้า 3 ชิ้นที่จำเลยนำไปนั้นหากจะขายไม่ต้องขออนุญาตโจทก์ร่วมราคาสินค้า 3 ชิ้นที่โจทก์ร่วมบอกราคาแก่จำเลยนั้นจำเลยสามารถขายให้สูงหรือต่ำกว่าราคาดังกล่าวได้ สินค้าที่จำเลยเคยยืมจากโจทก์ร่วม โจทก์ร่วมเคยทำหลักฐานไว้เช่นเดียวกับคดีนี้ หลังจากพ้นกำหนด 1 สัปดาห์แล้วจำเลยไม่นำสินค้ามาคืน โจทก์ร่วมจึงนำเจ้าพนักงานตำรวจไปจับกุมจำเลยในข้อหายักยอก ตามคำเบิกความของโจทก์ร่วมดังกล่าวเมื่อพิจารณาประกอบกับเอกสารหมาย จ.1 ซึ่งระบุว่าจำเลยได้ยืมทรัพย์ตามฟ้องไปจากโจทก์ร่วมแล้ว ข้อเท็จจริงรับฟังได้ว่าโจทก์ร่วมได้มอบทรัพย์ตามฟ้องแก่จำเลยเพื่อให้จำเลยนำไปขายโดยจำเลยจะกำหนดราคาขายมากหรือน้อยหรือจะจัดการแก่ทรัพย์นั้นอย่างไรก็ได้ จำเลยเพียงแต่มีหน้าที่ต้องนำเงินตามราคาที่โจทก์ร่วมกำหนดไว้หรือนำทรัพย์สินตามฟ้องมาคืนแก่โจทก์ร่วมเท่านั้น การที่จำเลยไม่ยอมนำทรัพย์ตามฟ้องมาคืนหรือมอบเงินแก่โจทก์ร่วมถือได้ว่าจำเลยเป็นฝ่ายผิดสัญญาทางแพ่งต่อโจทก์ร่วมเท่านั้น การกระทำของจำเลยไม่เป็นความผิดฐานยักยอกตามฟ้องโจทก์ จึงไม่จำต้องวินิจฉัยพยานจำเลย ที่โจทก์และโจทก์ร่วมฎีกาว่าจำเลยและโจทก์ร่วมมิได้กำหนดราคาทรัพย์ตามฟ้องกันไว้ก่อนว่าราคาเท่าใดนั้นปรากฏตามเอกสารหมาย จ.1 ว่าได้มีการกำหนดราคากันไว้ชัดเจนแล้ว ส่วนที่โจทก์ฎีกาว่าจำเลยเป็นตัวแทนในการครอบครองทรัพย์ของโจทก์ร่วมแล้วเบียดบังเอาทรัพย์ของโจทก์ร่วมเป็นของตนโดยทุจริตนั้นได้วินิจฉัยไว้แล้วว่าข้อเท็จจริงในคดีนี้เป็นเรื่องผิดสัญญาในทางแพ่ง ส่วนที่โจทก์ร่วมฎีกาว่าตามเอกสารหมาย จ.1 ระบุชัดว่าเป็นเรื่องยืมใช้คงรูปจำเลยจึงมีหน้าที่ต้องนำทรัพย์ที่ยืมมาคืน ก็ปรากฏจากคำเบิกความของโจทก์ร่วมซึ่งเบิกความไว้เองว่าสินค้า 3 ชิ้น ที่จำเลยนำไปนั้นหากจะขายไม่ต้องขออนุญาตโจทก์ร่วมและจะขายสูงหรือต่ำกว่าราคาในเอกสารหมาย จ.1 ก็ได้ จึงเห็นได้ว่าเป็นเรื่องที่โจทก์ร่วมมอบทรัพย์ตามฟ้องให้จำเลยนำไปขาย มิใช่เป็นเรื่องยืมใช้คงรูปดังที่โจทก์ร่วมฎีกา ศาลอุทธรณ์พิพากษาชอบแล้วฎีกาของโจทก์และโจทก์ร่วมฟังไม่ขึ้น"พิพากษายืน(วิชา มั่นสกุล-กนก พรรณรักษา-อภิศักดิ์ พรวชิราภา)แหล่งที่มาสำนักงานส่งเสริมงานตุลาการแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุการที่เจ้าของทรัพย์มอบทรัพย์ของตนให้ผู้อื่นไปขายเมื่อขายได้แล้วไม่คืนเงินที่ขายได้ก็ดี หรือขายไม่ได้แต่ไม่ยอมเอาทรัพย์มาคืนก็ดี อาจมีทั้งเป็นผิดสัญญาทางแพ่งและผิดฐานยักยอก 1. กรณีมีความผิดฐานยักยอก เป็นกรณีที่เจ้าของทรัพย์มอบหมายให้ผู้รับมอบเป็นเพียงตัวแทนในการจำหน่ายหรือขายหากผู้รับมอบขายได้แล้วยักยอกเงินไปก็มีความผิดฐานยักยอกเงินหากขายไม่ได้แล้วไม่ยอมคืนทรัพย์ผู้รับมอบก็มีความผิดฐานยักยอกทรัพย์พฤติการณ์ที่ส่อแสดงให้เห็นว่าเป็นตัวแทนได้แก่ 1.1 กำหนดราคาขายไว้ตายตัวจะขายนอกเหนือจากนี้ไม่ได้ คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1652/2492 ได้รับมอบอำนาจเพื่อให้ไปจัดการขายโดยเจ้าของกำหนดราคาให้ขาย แล้วผู้รับมอบเอาไปขายต่ำกว่าราคาที่กำหนดโดยเจตนาทุจริต ย่อมมีความผิดฐานยักยอกเงิน 1.2 ผู้มอบให้ผู้รับนำทรัพย์ไปขายให้บุคคลที่ 3 คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 912-913/2457 ข. บอก ย. ว่ามีคนต้องการซื้อที่ดิน ย. จึงมอบโฉนดให้ไปจัดการขาย ข.ทำใบมอบฉันทะปลอมขายที่ดินไปแล้วเอาเงินที่ขายได้เสียมีความผิดฐานยักยอกเงิน แต่ถ้าหากการส่งมอบมิได้เข้าลักษณะเป็นตัวแทน แม้จะทำสัญญาเป็นตัวแทนต่อกันไว้ก็ไม่มีความผิด คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1078/2535 จำเลยซื้อทองจากโจทก์โดยวิธีผ่อนส่งโดยโจทก์จะทำหลักฐานการผ่อนชำระเงินเป็น 2 ฉบับโจทก์จำเลยเก็บไว้คนละฉบับ และจำเลยลงชื่อในสัญญารับเป็นตัวแทนไว้โดยจำเลยมิได้เป็นตัวแทนโจทก์ การปฏิบัติระหว่างโจทก์จำเลยดังนี้มิใช่เรื่องตัวแทนแม้จำเลยยังไม่ได้ชำระเงินค่าทองให้โจทก์ก็เป็นเรื่องผิดสัญญาทางแพ่งเท่านั้น 2. กรณีผิดสัญญาทางแพ่ง ตามแนวคำพิพากษาศาลฎีกาวินิจฉัยเป็นบรรทัดฐานวางแนวไว้ว่าเป็นกรณีที่ผู้มอบอำนาจเด็ดขาดให้ผู้รับมอบมีอิสระในการขายไม่ว่าจะขายในราคาเท่าใด จะสูงหรือต่ำกว่าที่กำหนดไว้ก็ไม่เป็นไร เพียงแต่ว่าผู้รับมอบจะต้องชำระราคาให้ผู้มอบตามที่ตกลงกันไว้ เช่นนี้ถือเป็นข้อตกลงทางแพ่ง คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2739/2523 โจทก์ร่วมกับจำเลยตกลงกันให้จำเลยเอาแหวนเพชรของโจทก์ร่วมจำนวน 6 วง ราคารวม 216,000บาท ไปขายมีเงื่อนไขว่าจำเลยจะนำไปขายในราคาเท่าใดเป็นเรื่องของจำเลย จำเลยมีหน้าที่ต่อโจทก์ร่วมเพียงแต่เมื่อขายได้แล้วจะต้องส่งค่าแหวนคืนโจทก์ร่วมตามราคาที่กำหนดไว้ ถ้าขายไม่ได้เหลืออยู่เท่าใดให้จำเลยนำแหวนที่เหลือมาคืน เห็นได้ว่าเมื่อได้รับมอบแหวนเพชรแล้วจำเลยมีสิทธิขายแหวนเหล่านั้นในราคาเท่าใดก็ได้แต่จำเลยจะต้องนำเงินมาชำระให้โจทก์ตามจำนวนที่โจทก์ตกลงไว้กับจำเลยเท่านั้น หากจำเลยขายแหวนได้แล้วแต่มิได้นำเงินมาชำระให้โจทก์ตามที่ตกลงก็เป็นเพียงการผิดสัญญาที่ตกลงไว้เท่านั้น คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 6035/2531 โจทก์ร่วมได้มอบสร้อยคอทองคำหนัก 2 สลึง หนึ่งเส้นให้จำเลยไปขายโดยไม่มีข้อจำกัดว่าจำเลยจะต้องขายในราคาเท่าใด จำเลยจะนำไปขายได้ราคาสูงต่ำอย่างไรก็เป็นเรื่องของจำเลยโดยเฉพาะ เงินที่ขายสร้อยคอทองคำดังกล่าวได้ก็ตกเป็นของจำเลยเพียงแต่จำเลยมีความผูกพันว่าจะต้องนำเงินจำนวน 3,500 บาท มาคืนแก่โจทก์ร่วมตามที่ได้ตกลงกันไว้เท่านั้นกรณีจึงมิใช่จำเลยได้รับมอบหมายสร้อยคอทองคำไว้แทนโจทก์ร่วม แต่เป็นกรณีที่โจทก์ร่วมได้ขายเชื่อสร้อยคอทองคำให้จำเลย เมื่อจำเลยไม่คืนหรือชำระราคาสร้อยคอทองคำให้โจทก์ก็เป็นเพียงการผิดสัญญาที่ตกลงกันไว้ ข้อเท็จจริงในคดีที่หมายเหตุนี้โจทก์ร่วมเคยมอบสิ่งของเครื่องประดับแหวนเพชร สร้อยคอทองคำให้จำเลยไปขายประมาณ3-4 ครั้ง ครั้งเกิดเหตุจำเลยเอาสินค้าไป 3 ชิ้น โจทก์ร่วมได้ตกลงให้จำเลยยืมไป หากจะขายไม่ต้องขออนุญาตโจทก์ร่วมโดยโจทก์ร่วมกำหนดราคาสินค้าแก่จำเลยแล้ว จำเลยสามารถขายให้สูงหรือต่ำกว่าราคาดังกล่าวได้เหมือนที่เคยยืมจากโจทก์ร่วมโจทก์ร่วมเคยทำหลักฐานไว้เช่นเดียวกับคดีนี้ หลังจากพ้นกำหนด1 สัปดาห์แล้วจำเลยไม่นำสินค้ามาคืน เห็นได้ว่าการที่จำเลยสามารถนำของไปขายในราคาสูงหรือต่ำกว่าเท่าใดก็ได้ เพียงมีหน้าที่ต้องชำระเงินตามที่ตกลงกันไว้นั้นจึงมิใช่การมอบในฐานะตัวแทนหากแต่เป็นการตกลงสัญญาในทางแพ่งเมื่อจำเลยผิดสัญญาจึงไม่มีโทษทางอาญา ดังที่ศาลฎีกาได้วินิจฉัยไว้เป็นบรรทัดฐานแล้ว ศิริชัย วัฒนโยธินคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 352 ให้จำเลยคืนหรือใช้ราคาทรัพย์ จำนวน 1,077,700 บาทจำเลยให้การปฏิเสธระหว่างพิจารณา นายสุขสันต์ นุตะปราณี ผู้เสียหายยื่นคำร้องขอเข้าร่วมเป็นโจทก์ ศาลชั้นต้นอนุญาตศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 352 จำคุก 2 ปี ให้จำเลยคืนหรือใช้ราคาทรัพย์ 1,077,700บาท แก่โจทก์ร่วมจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้ยกฟ้องโจทก์และโจทก์ร่วมฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "ปัญหาวินิจฉัยตามฎีกาของโจทก์และโจทก์ร่วมมีว่าจำเลยกระทำผิดตามฟ้องหรือไม่ พยานหลักฐานที่โจทก์และโจทก์ร่วมนำสืบปรากฏตามคำเบิกความของโจทก์ร่วมว่า ก่อนเกิดเหตุโจทก์ร่วมเคยมอบสิ่งของประเภทเครื่องประดับแหวนเพชร สร้อยคอทองคำให้จำเลยไปขายประมาณ 3-4 ครั้ง ครั้งที่เกิดเหตุคดีนี้จำเลยได้มาหาโจทก์ร่วมเพื่อขอสินค้าไปให้ลูกค้าดูเป็นตัวอย่าง โจทก์ร่วมหยิบมาให้ดูแล้วจำเลยได้เอาสินค้าตามฟ้องไป 3 ชิ้น โจทก์ร่วมได้ตกลงให้จำเลยยืมไปสินค้า 3 ชิ้นที่จำเลยนำไปนั้นหากจะขายไม่ต้องขออนุญาตโจทก์ร่วมราคาสินค้า 3 ชิ้นที่โจทก์ร่วมบอกราคาแก่จำเลยนั้นจำเลยสามารถขายให้สูงหรือต่ำกว่าราคาดังกล่าวได้ สินค้าที่จำเลยเคยยืมจากโจทก์ร่วม โจทก์ร่วมเคยทำหลักฐานไว้เช่นเดียวกับคดีนี้ หลังจากพ้นกำหนด 1 สัปดาห์แล้วจำเลยไม่นำสินค้ามาคืน โจทก์ร่วมจึงนำเจ้าพนักงานตำรวจไปจับกุมจำเลยในข้อหายักยอก ตามคำเบิกความของโจทก์ร่วมดังกล่าวเมื่อพิจารณาประกอบกับเอกสารหมาย จ.1 ซึ่งระบุว่าจำเลยได้ยืมทรัพย์ตามฟ้องไปจากโจทก์ร่วมแล้ว ข้อเท็จจริงรับฟังได้ว่าโจทก์ร่วมได้มอบทรัพย์ตามฟ้องแก่จำเลยเพื่อให้จำเลยนำไปขายโดยจำเลยจะกำหนดราคาขายมากหรือน้อยหรือจะจัดการแก่ทรัพย์นั้นอย่างไรก็ได้ จำเลยเพียงแต่มีหน้าที่ต้องนำเงินตามราคาที่โจทก์ร่วมกำหนดไว้หรือนำทรัพย์สินตามฟ้องมาคืนแก่โจทก์ร่วมเท่านั้น การที่จำเลยไม่ยอมนำทรัพย์ตามฟ้องมาคืนหรือมอบเงินแก่โจทก์ร่วมถือได้ว่าจำเลยเป็นฝ่ายผิดสัญญาทางแพ่งต่อโจทก์ร่วมเท่านั้น การกระทำของจำเลยไม่เป็นความผิดฐานยักยอกตามฟ้องโจทก์ จึงไม่จำต้องวินิจฉัยพยานจำเลย ที่โจทก์และโจทก์ร่วมฎีกาว่าจำเลยและโจทก์ร่วมมิได้กำหนดราคาทรัพย์ตามฟ้องกันไว้ก่อนว่าราคาเท่าใดนั้นปรากฏตามเอกสารหมาย จ.1 ว่าได้มีการกำหนดราคากันไว้ชัดเจนแล้ว ส่วนที่โจทก์ฎีกาว่าจำเลยเป็นตัวแทนในการครอบครองทรัพย์ของโจทก์ร่วมแล้วเบียดบังเอาทรัพย์ของโจทก์ร่วมเป็นของตนโดยทุจริตนั้นได้วินิจฉัยไว้แล้วว่าข้อเท็จจริงในคดีนี้เป็นเรื่องผิดสัญญาในทางแพ่ง ส่วนที่โจทก์ร่วมฎีกาว่าตามเอกสารหมาย จ.1 ระบุชัดว่าเป็นเรื่องยืมใช้คงรูปจำเลยจึงมีหน้าที่ต้องนำทรัพย์ที่ยืมมาคืน ก็ปรากฏจากคำเบิกความของโจทก์ร่วมซึ่งเบิกความไว้เองว่าสินค้า 3 ชิ้น ที่จำเลยนำไปนั้นหากจะขายไม่ต้องขออนุญาตโจทก์ร่วมและจะขายสูงหรือต่ำกว่าราคาในเอกสารหมาย จ.1 ก็ได้ จึงเห็นได้ว่าเป็นเรื่องที่โจทก์ร่วมมอบทรัพย์ตามฟ้องให้จำเลยนำไปขาย มิใช่เป็นเรื่องยืมใช้คงรูปดังที่โจทก์ร่วมฎีกา ศาลอุทธรณ์พิพากษาชอบแล้วฎีกาของโจทก์และโจทก์ร่วมฟังไม่ขึ้น"พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5651/2541พนักงานอัยการ สำนักงาน อัยการ สูงสุดโจทก์โจทก์ร่วมโจทก์นาย สุข สันต์ นุตะปราณีโจทก์นาง รุ่งเรือง กัลยาพิเชฎฐ์จำเลย ป.อ. ม. 352โจทก์ร่วมได้มอบทรัพย์แก่จำเลยเพื่อให้จำเลยนำไปขาย โดยจำเลยจะกำหนดราคาขายมากหรือน้อยหรือจะจัดการแก่ทรัพย์ นั้นอย่างไรก็ได้ จำเลยเพียงแต่มีหน้าที่ต้องนำเงินตามราคา ที่โจทก์ร่วมกำหนดไว้หรือนำทรัพย์สินมาคืนแก่โจทก์ร่วมเท่านั้น การที่จำเลยไม่ยอมนำทรัพย์ตามฟ้องมาคืนหรือมอบเงินแก่ โจทก์ร่วมถือได้ว่าจำเลยเป็นฝ่ายผิดสัญญาทางแพ่งต่อโจทก์ร่วม เท่านั้น ไม่เป็นความผิดฐานยักยอกโจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 352 ให้จำเลยคืนหรือใช้ราคาทรัพย์ จำนวน 1,077,700 บาทจำเลยให้การปฏิเสธระหว่างพิจารณา นายสุขสันต์ นุตะปราณี ผู้เสียหายยื่นคำร้องขอเข้าร่วมเป็นโจทก์ ศาลชั้นต้นอนุญาตศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 352 จำคุก 2 ปี ให้จำเลยคืนหรือใช้ราคาทรัพย์ 1,077,700บาท แก่โจทก์ร่วมจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้ยกฟ้องโจทก์และโจทก์ร่วมฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "ปัญหาวินิจฉัยตามฎีกาของโจทก์และโจทก์ร่วมมีว่าจำเลยกระทำผิดตามฟ้องหรือไม่ พยานหลักฐานที่โจทก์และโจทก์ร่วมนำสืบปรากฏตามคำเบิกความของโจทก์ร่วมว่า ก่อนเกิดเหตุโจทก์ร่วมเคยมอบสิ่งของประเภทเครื่องประดับแหวนเพชร สร้อยคอทองคำให้จำเลยไปขายประมาณ 3-4 ครั้ง ครั้งที่เกิดเหตุคดีนี้จำเลยได้มาหาโจทก์ร่วมเพื่อขอสินค้าไปให้ลูกค้าดูเป็นตัวอย่าง โจทก์ร่วมหยิบมาให้ดูแล้วจำเลยได้เอาสินค้าตามฟ้องไป 3 ชิ้น โจทก์ร่วมได้ตกลงให้จำเลยยืมไปสินค้า 3 ชิ้นที่จำเลยนำไปนั้นหากจะขายไม่ต้องขออนุญาตโจทก์ร่วมราคาสินค้า 3 ชิ้นที่โจทก์ร่วมบอกราคาแก่จำเลยนั้นจำเลยสามารถขายให้สูงหรือต่ำกว่าราคาดังกล่าวได้ สินค้าที่จำเลยเคยยืมจากโจทก์ร่วม โจทก์ร่วมเคยทำหลักฐานไว้เช่นเดียวกับคดีนี้ หลังจากพ้นกำหนด 1 สัปดาห์แล้วจำเลยไม่นำสินค้ามาคืน โจทก์ร่วมจึงนำเจ้าพนักงานตำรวจไปจับกุมจำเลยในข้อหายักยอก ตามคำเบิกความของโจทก์ร่วมดังกล่าวเมื่อพิจารณาประกอบกับเอกสารหมาย จ.1 ซึ่งระบุว่าจำเลยได้ยืมทรัพย์ตามฟ้องไปจากโจทก์ร่วมแล้ว ข้อเท็จจริงรับฟังได้ว่าโจทก์ร่วมได้มอบทรัพย์ตามฟ้องแก่จำเลยเพื่อให้จำเลยนำไปขายโดยจำเลยจะกำหนดราคาขายมากหรือน้อยหรือจะจัดการแก่ทรัพย์นั้นอย่างไรก็ได้ จำเลยเพียงแต่มีหน้าที่ต้องนำเงินตามราคาที่โจทก์ร่วมกำหนดไว้หรือนำทรัพย์สินตามฟ้องมาคืนแก่โจทก์ร่วมเท่านั้น การที่จำเลยไม่ยอมนำทรัพย์ตามฟ้องมาคืนหรือมอบเงินแก่โจทก์ร่วมถือได้ว่าจำเลยเป็นฝ่ายผิดสัญญาทางแพ่งต่อโจทก์ร่วมเท่านั้น การกระทำของจำเลยไม่เป็นความผิดฐานยักยอกตามฟ้องโจทก์ จึงไม่จำต้องวินิจฉัยพยานจำเลย ที่โจทก์และโจทก์ร่วมฎีกาว่าจำเลยและโจทก์ร่วมมิได้กำหนดราคาทรัพย์ตามฟ้องกันไว้ก่อนว่าราคาเท่าใดนั้นปรากฏตามเอกสารหมาย จ.1 ว่าได้มีการกำหนดราคากันไว้ชัดเจนแล้ว ส่วนที่โจทก์ฎีกาว่าจำเลยเป็นตัวแทนในการครอบครองทรัพย์ของโจทก์ร่วมแล้วเบียดบังเอาทรัพย์ของโจทก์ร่วมเป็นของตนโดยทุจริตนั้นได้วินิจฉัยไว้แล้วว่าข้อเท็จจริงในคดีนี้เป็นเรื่องผิดสัญญาในทางแพ่ง ส่วนที่โจทก์ร่วมฎีกาว่าตามเอกสารหมาย จ.1 ระบุชัดว่าเป็นเรื่องยืมใช้คงรูปจำเลยจึงมีหน้าที่ต้องนำทรัพย์ที่ยืมมาคืน ก็ปรากฏจากคำเบิกความของโจทก์ร่วมซึ่งเบิกความไว้เองว่าสินค้า 3 ชิ้น ที่จำเลยนำไปนั้นหากจะขายไม่ต้องขออนุญาตโจทก์ร่วมและจะขายสูงหรือต่ำกว่าราคาในเอกสารหมาย จ.1 ก็ได้ จึงเห็นได้ว่าเป็นเรื่องที่โจทก์ร่วมมอบทรัพย์ตามฟ้องให้จำเลยนำไปขาย มิใช่เป็นเรื่องยืมใช้คงรูปดังที่โจทก์ร่วมฎีกา ศาลอุทธรณ์พิพากษาชอบแล้วฎีกาของโจทก์และโจทก์ร่วมฟังไม่ขึ้น"พิพากษายืน(วิชา มั่นสกุล-กนก พรรณรักษา-อภิศักดิ์ พรวชิราภา)แหล่งที่มาสำนักงานส่งเสริมงานตุลาการแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุการที่เจ้าของทรัพย์มอบทรัพย์ของตนให้ผู้อื่นไปขายเมื่อขายได้แล้วไม่คืนเงินที่ขายได้ก็ดี หรือขายไม่ได้แต่ไม่ยอมเอาทรัพย์มาคืนก็ดี อาจมีทั้งเป็นผิดสัญญาทางแพ่งและผิดฐานยักยอก 1. กรณีมีความผิดฐานยักยอก เป็นกรณีที่เจ้าของทรัพย์มอบหมายให้ผู้รับมอบเป็นเพียงตัวแทนในการจำหน่ายหรือขายหากผู้รับมอบขายได้แล้วยักยอกเงินไปก็มีความผิดฐานยักยอกเงินหากขายไม่ได้แล้วไม่ยอมคืนทรัพย์ผู้รับมอบก็มีความผิดฐานยักยอกทรัพย์พฤติการณ์ที่ส่อแสดงให้เห็นว่าเป็นตัวแทนได้แก่ 1.1 กำหนดราคาขายไว้ตายตัวจะขายนอกเหนือจากนี้ไม่ได้ คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1652/2492 ได้รับมอบอำนาจเพื่อให้ไปจัดการขายโดยเจ้าของกำหนดราคาให้ขาย แล้วผู้รับมอบเอาไปขายต่ำกว่าราคาที่กำหนดโดยเจตนาทุจริต ย่อมมีความผิดฐานยักยอกเงิน 1.2 ผู้มอบให้ผู้รับนำทรัพย์ไปขายให้บุคคลที่ 3 คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 912-913/2457 ข. บอก ย. ว่ามีคนต้องการซื้อที่ดิน ย. จึงมอบโฉนดให้ไปจัดการขาย ข.ทำใบมอบฉันทะปลอมขายที่ดินไปแล้วเอาเงินที่ขายได้เสียมีความผิดฐานยักยอกเงิน แต่ถ้าหากการส่งมอบมิได้เข้าลักษณะเป็นตัวแทน แม้จะทำสัญญาเป็นตัวแทนต่อกันไว้ก็ไม่มีความผิด คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1078/2535 จำเลยซื้อทองจากโจทก์โดยวิธีผ่อนส่งโดยโจทก์จะทำหลักฐานการผ่อนชำระเงินเป็น 2 ฉบับโจทก์จำเลยเก็บไว้คนละฉบับ และจำเลยลงชื่อในสัญญารับเป็นตัวแทนไว้โดยจำเลยมิได้เป็นตัวแทนโจทก์ การปฏิบัติระหว่างโจทก์จำเลยดังนี้มิใช่เรื่องตัวแทนแม้จำเลยยังไม่ได้ชำระเงินค่าทองให้โจทก์ก็เป็นเรื่องผิดสัญญาทางแพ่งเท่านั้น 2. กรณีผิดสัญญาทางแพ่ง ตามแนวคำพิพากษาศาลฎีกาวินิจฉัยเป็นบรรทัดฐานวางแนวไว้ว่าเป็นกรณีที่ผู้มอบอำนาจเด็ดขาดให้ผู้รับมอบมีอิสระในการขายไม่ว่าจะขายในราคาเท่าใด จะสูงหรือต่ำกว่าที่กำหนดไว้ก็ไม่เป็นไร เพียงแต่ว่าผู้รับมอบจะต้องชำระราคาให้ผู้มอบตามที่ตกลงกันไว้ เช่นนี้ถือเป็นข้อตกลงทางแพ่ง คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2739/2523 โจทก์ร่วมกับจำเลยตกลงกันให้จำเลยเอาแหวนเพชรของโจทก์ร่วมจำนวน 6 วง ราคารวม 216,000บาท ไปขายมีเงื่อนไขว่าจำเลยจะนำไปขายในราคาเท่าใดเป็นเรื่องของจำเลย จำเลยมีหน้าที่ต่อโจทก์ร่วมเพียงแต่เมื่อขายได้แล้วจะต้องส่งค่าแหวนคืนโจทก์ร่วมตามราคาที่กำหนดไว้ ถ้าขายไม่ได้เหลืออยู่เท่าใดให้จำเลยนำแหวนที่เหลือมาคืน เห็นได้ว่าเมื่อได้รับมอบแหวนเพชรแล้วจำเลยมีสิทธิขายแหวนเหล่านั้นในราคาเท่าใดก็ได้แต่จำเลยจะต้องนำเงินมาชำระให้โจทก์ตามจำนวนที่โจทก์ตกลงไว้กับจำเลยเท่านั้น หากจำเลยขายแหวนได้แล้วแต่มิได้นำเงินมาชำระให้โจทก์ตามที่ตกลงก็เป็นเพียงการผิดสัญญาที่ตกลงไว้เท่านั้น คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 6035/2531 โจทก์ร่วมได้มอบสร้อยคอทองคำหนัก 2 สลึง หนึ่งเส้นให้จำเลยไปขายโดยไม่มีข้อจำกัดว่าจำเลยจะต้องขายในราคาเท่าใด จำเลยจะนำไปขายได้ราคาสูงต่ำอย่างไรก็เป็นเรื่องของจำเลยโดยเฉพาะ เงินที่ขายสร้อยคอทองคำดังกล่าวได้ก็ตกเป็นของจำเลยเพียงแต่จำเลยมีความผูกพันว่าจะต้องนำเงินจำนวน 3,500 บาท มาคืนแก่โจทก์ร่วมตามที่ได้ตกลงกันไว้เท่านั้นกรณีจึงมิใช่จำเลยได้รับมอบหมายสร้อยคอทองคำไว้แทนโจทก์ร่วม แต่เป็นกรณีที่โจทก์ร่วมได้ขายเชื่อสร้อยคอทองคำให้จำเลย เมื่อจำเลยไม่คืนหรือชำระราคาสร้อยคอทองคำให้โจทก์ก็เป็นเพียงการผิดสัญญาที่ตกลงกันไว้ ข้อเท็จจริงในคดีที่หมายเหตุนี้โจทก์ร่วมเคยมอบสิ่งของเครื่องประดับแหวนเพชร สร้อยคอทองคำให้จำเลยไปขายประมาณ3-4 ครั้ง ครั้งเกิดเหตุจำเลยเอาสินค้าไป 3 ชิ้น โจทก์ร่วมได้ตกลงให้จำเลยยืมไป หากจะขายไม่ต้องขออนุญาตโจทก์ร่วมโดยโจทก์ร่วมกำหนดราคาสินค้าแก่จำเลยแล้ว จำเลยสามารถขายให้สูงหรือต่ำกว่าราคาดังกล่าวได้เหมือนที่เคยยืมจากโจทก์ร่วมโจทก์ร่วมเคยทำหลักฐานไว้เช่นเดียวกับคดีนี้ หลังจากพ้นกำหนด1 สัปดาห์แล้วจำเลยไม่นำสินค้ามาคืน เห็นได้ว่าการที่จำเลยสามารถนำของไปขายในราคาสูงหรือต่ำกว่าเท่าใดก็ได้ เพียงมีหน้าที่ต้องชำระเงินตามที่ตกลงกันไว้นั้นจึงมิใช่การมอบในฐานะตัวแทนหากแต่เป็นการตกลงสัญญาในทางแพ่งเมื่อจำเลยผิดสัญญาจึงไม่มีโทษทางอาญา ดังที่ศาลฎีกาได้วินิจฉัยไว้เป็นบรรทัดฐานแล้ว ศิริชัย วัฒนโยธิน