phoneee/thai-legal-corpus huggingface dataset:
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 6/2481หลักกฎหมาย: นำสุกรไปฆ่าโดยได้เสียค่าอาชญาบัตร์และได้รับใบแทนอาชญาบัตร์จากกำนันแลัวยังไม่มีผิดฐานฆ่าสุกรโดยไม่ได้รับอนุญาต อ้างฎีกา ที่ 993/2480ได้ความว่าจำเลยนำสุกรไปฆ่ายังโรงฆ่าสัตว์ โดยได้เสียค่าอาชญาบัตร์ ่ และได้รับใบแทนอาชญาบัตร์จากกำนันแล้ว ในท้องที่นี้กรมการอำเภอได้มอบให้กำนันเป็นผู้รับเงินและออกใบแทนอาชญาบัตร์ล่วงหน้าได้ และในวันที่จำเลยถูกจับนั้นเองนายอำเภอก็ได้ออกใบอาชญาบัตร์ให้ ศาลฎีกาตัดสินว่า ตามนัยแห่งฎีกาที่ ๙๙๓/๒๔๘๐ ต้องฟังว่าจำเลยได้รับอนุญาตให้ฆ่าสุกรรายนี้ได้ตามความหมายแห่ง พ.ร.บ. ฆ่าโคกระบือและสุกร ร.ศ. ๑๑๙ ม.๑๘ แล้วจึงพิพากษากลับศาลล่างทั้งสอง ให้ยกฟ้องโจทก์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 6/2481อัยการระยองโจทก์นายเคี้ยง นายเชี้ยน นายซิมจำเลย พ.ร.บ.ลักษณะฆ่าโค กระบือและสุกรตามหัวเมือง ร.ศ.119 ม. 18นำสุกรไปฆ่าโดยได้เสียค่าอาชญาบัตร์และได้รับใบแทนอาชญาบัตร์จากกำนันแลัวยังไม่มีผิดฐานฆ่าสุกรโดยไม่ได้รับอนุญาต อ้างฎีกา ที่ 993/2480ได้ความว่าจำเลยนำสุกรไปฆ่ายังโรงฆ่าสัตว์ โดยได้เสียค่าอาชญาบัตร์ ่ และได้รับใบแทนอาชญาบัตร์จากกำนันแล้ว ในท้องที่นี้กรมการอำเภอได้มอบให้กำนันเป็นผู้รับเงินและออกใบแทนอาชญาบัตร์ล่วงหน้าได้ และในวันที่จำเลยถูกจับนั้นเองนายอำเภอก็ได้ออกใบอาชญาบัตร์ให้ ศาลฎีกาตัดสินว่า ตามนัยแห่งฎีกาที่ ๙๙๓/๒๔๘๐ ต้องฟังว่าจำเลยได้รับอนุญาตให้ฆ่าสุกรรายนี้ได้ตามความหมายแห่ง พ.ร.บ. ฆ่าโคกระบือและสุกร ร.ศ. ๑๑๙ ม.๑๘ แล้วจึงพิพากษากลับศาลล่างทั้งสอง ให้ยกฟ้องโจทก์(พลางกูร-นิติศาสตร์-เทฟโนต์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ได้ความว่าจำเลยนำสุกรไปฆ่ายังโรงฆ่าสัตว์ โดยได้เสียค่าอาชญาบัตร์ ่ และได้รับใบแทนอาชญาบัตร์จากกำนันแล้ว ในท้องที่นี้กรมการอำเภอได้มอบให้กำนันเป็นผู้รับเงินและออกใบแทนอาชญาบัตร์ล่วงหน้าได้ และในวันที่จำเลยถูกจับนั้นเองนายอำเภอก็ได้ออกใบอาชญาบัตร์ให้ ศาลฎีกาตัดสินว่า ตามนัยแห่งฎีกาที่ ๙๙๓/๒๔๘๐ ต้องฟังว่าจำเลยได้รับอนุญาตให้ฆ่าสุกรรายนี้ได้ตามความหมายแห่ง พ.ร.บ. ฆ่าโคกระบือและสุกร ร.ศ. ๑๑๙ ม.๑๘ แล้วจึงพิพากษากลับศาลล่างทั้งสอง ให้ยกฟ้องโจทก์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 6/2481อัยการระยองโจทก์นายเคี้ยง นายเชี้ยน นายซิมจำเลย พ.ร.บ.ลักษณะฆ่าโค กระบือและสุกรตามหัวเมือง ร.ศ.119 ม. 18นำสุกรไปฆ่าโดยได้เสียค่าอาชญาบัตร์และได้รับใบแทนอาชญาบัตร์จากกำนันแลัวยังไม่มีผิดฐานฆ่าสุกรโดยไม่ได้รับอนุญาต อ้างฎีกา ที่ 993/2480ได้ความว่าจำเลยนำสุกรไปฆ่ายังโรงฆ่าสัตว์ โดยได้เสียค่าอาชญาบัตร์ ่ และได้รับใบแทนอาชญาบัตร์จากกำนันแล้ว ในท้องที่นี้กรมการอำเภอได้มอบให้กำนันเป็นผู้รับเงินและออกใบแทนอาชญาบัตร์ล่วงหน้าได้ และในวันที่จำเลยถูกจับนั้นเองนายอำเภอก็ได้ออกใบอาชญาบัตร์ให้ ศาลฎีกาตัดสินว่า ตามนัยแห่งฎีกาที่ ๙๙๓/๒๔๘๐ ต้องฟังว่าจำเลยได้รับอนุญาตให้ฆ่าสุกรรายนี้ได้ตามความหมายแห่ง พ.ร.บ. ฆ่าโคกระบือและสุกร ร.ศ. ๑๑๙ ม.๑๘ แล้วจึงพิพากษากลับศาลล่างทั้งสอง ให้ยกฟ้องโจทก์(พลางกูร-นิติศาสตร์-เทฟโนต์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 64382หลักกฎหมาย: การที่ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงต้องกันโดยไม่เชื่อว่าจำเลยกู้เงินโจทก์ตามสัญญาที่โจทก์ฟ้อง เมื่อโจทก์ฎีกาเถียงว่าจำเลยกู้เงินตามสัญญา จึงเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงส่วนฎีกาข้อที่ว่า ศาลให้จำเลยนำสืบหนี้รายอื่นมาเป็นการชำระหนี้รายพิพาทนั้นเป็นเรื่องที่ศาลล่างฟังว่าจำเลยกู้เงินโจทก์ครั้งเดียวเท่านั้น และจำเลยชำระไปแล้ว จึงเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงเช่นเดียวกัน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 609/2503นายระกุนาท สุกุลโจทก์นางไพยงค์ ตรีสอาดจำเลย ป.วิ.พ. ม. 248การที่ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงต้องกันโดยไม่เชื่อว่าจำเลยกู้เงินโจทก์ตามสัญญาที่โจทก์ฟ้อง เมื่อโจทก์ฎีกาเถียงว่าจำเลยกู้เงินตามสัญญา จึงเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงส่วนฎีกาข้อที่ว่า ศาลให้จำเลยนำสืบหนี้รายอื่นมาเป็นการชำระหนี้รายพิพาทนั้นเป็นเรื่องที่ศาลล่างฟังว่าจำเลยกู้เงินโจทก์ครั้งเดียวเท่านั้น และจำเลยชำระไปแล้ว จึงเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงเช่นเดียวกัน(อรรถไพศาลศรุดี-ชวน สิงหลกะ-จิตติ ติงศภัทิย์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 609/2503นายระกุนาท สุกุลโจทก์นางไพยงค์ ตรีสอาดจำเลย ป.วิ.พ. ม. 248การที่ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงต้องกันโดยไม่เชื่อว่าจำเลยกู้เงินโจทก์ตามสัญญาที่โจทก์ฟ้อง เมื่อโจทก์ฎีกาเถียงว่าจำเลยกู้เงินตามสัญญา จึงเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงส่วนฎีกาข้อที่ว่า ศาลให้จำเลยนำสืบหนี้รายอื่นมาเป็นการชำระหนี้รายพิพาทนั้นเป็นเรื่องที่ศาลล่างฟังว่าจำเลยกู้เงินโจทก์ครั้งเดียวเท่านั้น และจำเลยชำระไปแล้ว จึงเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงเช่นเดียวกัน(อรรถไพศาลศรุดี-ชวน สิงหลกะ-จิตติ ติงศภัทิย์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำสั่งกรุงเทพมหานครคำสั่งกรุงเทพมหานครที่ ๒๑๕๕/๒๕๖๐เรื่องมอบอำนาจในการดำเนินการตามพระราชบัญญัติพลังงานนิวเคลียร์เพื่อสันติ พ.ศ. ๒๕๕๙ให้ข้าราชการกรุงเทพมหานครปฏิบัติราชการแทนผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร[๑] โดยที่เป็นการสมควรมอบอำนาจในการดำเนินการตามพระราชบัญญัติพลังงานนิวเคลียร์เพื่อสันติพ.ศ. ๒๕๕๙ ให้ข้าราชการกรุงเทพมหานครปฏิบัติราชการแทนผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานครเพื่อให้การดำเนินงานของกรุงเทพมหานครเป็นไปด้วยความเรียบร้อยรวดเร็ว และมีประสิทธิภาพยิ่งขึ้นอาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๘๑ แห่งพระราชบัญญัติระเบียบบริหารราชการกรุงเทพมหานคร พ.ศ. ๒๕๒๘ผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานครจึงมอบอำนาจให้ผู้อำนวยการสำนักอนามัย มีอำนาจในการดำเนินการตามพระราชบัญญัติพลังงานนิวเคลียร์เพื่อสันติพ.ศ. ๒๕๕๙ โดยให้มีอำนาจยื่นแบบคำขออนุญาตรับใบอนุญาต ลงลายมือชื่อในเอกสารที่เกี่ยวข้องในการขอรับใบอนุญาตตลอดจนดำเนินการอื่นใดอันเกี่ยวข้องในการรับใบอนุญาตสำหรับเครื่องกำเนิดรังสีทั้งนี้ ตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไปสั่ง ณวันที่ ๓ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๖๐พลตำรวจเอกอัศวิน ขวัญเมืองผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานครพิมพ์มาดา/อัญชลี/จัดทำ๒๑ กันยายน๒๕๖๐นุสรา/ตรวจ๒๓ กันยายน ๒๕๖๐[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๓๔/ตอนพิเศษ ๒๒๙ ง/หน้า ๔๘/๑๙ กันยายน ๒๕๖๐
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1006/2518หลักกฎหมาย: กรมธรรม์ประกันภัยรถยนต์มีข้อความยกเว้นความรับผิดของผู้รับประกันภัยในกรณีที่ผู้ขับขี่รถยนต์ไม่มีใบอนุญาตขับขี่ถูกต้องตามกฎหมายอันสามารถใช้ขับขี่ยานยนต์เอาประกันภัยผู้ขับรถมีแต่ใบอนุญาตขับขี่รถยนต์ตาม พระราชบัญญัติรถยนต์ แต่ไม่มีใบอนุญาตตาม พระราชบัญญัติการขนส่งทางบก ผู้รับประกันภัยไม่ต้องรับผิด ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1006/2518นายสนิท สุคนธ์ศิริพรโจทก์นายหว่องสร้าง แซ่หว่อง กับพวกจำเลยจำเลยร่วมจำเลยบริษัท สหเวชชภัณฑ์ประกันภัย จำกัดจำเลย ป.พ.พ. ม. 861 กรมธรรม์ประกันภัยรถยนต์มีข้อความยกเว้นความรับผิดของผู้รับประกันภัยในกรณีที่ผู้ขับขี่รถยนต์ไม่มีใบอนุญาตขับขี่ถูกต้องตามกฎหมายอันสามารถใช้ขับขี่ยานยนต์เอาประกันภัยผู้ขับรถมีแต่ใบอนุญาตขับขี่รถยนต์ตาม พระราชบัญญัติรถยนต์ แต่ไม่มีใบอนุญาตตาม พระราชบัญญัติการขนส่งทางบก ผู้รับประกันภัยไม่ต้องรับผิด(แผ้ว ศิวะบวร-สัญชัย สัจจวานิช-สนิท บริรักษ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1006/2518นายสนิท สุคนธ์ศิริพรโจทก์นายหว่องสร้าง แซ่หว่อง กับพวกจำเลยจำเลยร่วมจำเลยบริษัท สหเวชชภัณฑ์ประกันภัย จำกัดจำเลย ป.พ.พ. ม. 861 กรมธรรม์ประกันภัยรถยนต์มีข้อความยกเว้นความรับผิดของผู้รับประกันภัยในกรณีที่ผู้ขับขี่รถยนต์ไม่มีใบอนุญาตขับขี่ถูกต้องตามกฎหมายอันสามารถใช้ขับขี่ยานยนต์เอาประกันภัยผู้ขับรถมีแต่ใบอนุญาตขับขี่รถยนต์ตาม พระราชบัญญัติรถยนต์ แต่ไม่มีใบอนุญาตตาม พระราชบัญญัติการขนส่งทางบก ผู้รับประกันภัยไม่ต้องรับผิด(แผ้ว ศิวะบวร-สัญชัย สัจจวานิช-สนิท บริรักษ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
พระราชกฤษฎีกาพระราชกฤษฎีกาให้ใช้พระราชบัญญัติคันและคูน้ำพ.ศ. ๒๕๐๕บังคับในท้องที่อำเภอเวียงหนองล่องจังหวัดลำพูนพ.ศ. ๒๕๕๕ ภูมิพลอดุลยเดชป.ร.ให้ไว้ ณวันที่ ๒๓ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๕๕เป็นปีที่ ๖๗ในรัชกาลปัจจุบันพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯให้ประกาศว่าโดยที่เป็นการสมควรให้ใช้พระราชบัญญัติคันและคูน้ำ พ.ศ. ๒๕๐๕บังคับในท้องที่อำเภอเวียงหนองล่อง จังหวัดลำพูนอาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๘๗ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยและมาตรา ๒ แห่งพระราชบัญญัติคันและคูน้ำ พ.ศ. ๒๕๐๕ อันเป็นกฎหมายที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคลซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๔๑ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย บัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมายจึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้มาตรา ๑ พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า พระราชกฤษฎีกาให้ใช้พระราชบัญญัติคันและคูน้ำ พ.ศ. ๒๕๐๕บังคับในท้องที่อำเภอเวียงหนองล่อง จังหวัดลำพูน พ.ศ. ๒๕๕๕มาตรา ๒[๑] พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา ๓ ให้ใช้พระราชบัญญัติคันและคูน้ำพ.ศ. ๒๕๐๕ บังคับในท้องที่อำเภอเวียงหนองล่อง จังหวัดลำพูนภายในแนวเขตตามแผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกานี้มาตรา ๔ ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์รักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้ผู้รับสนองพระบรมราชโองการยิ่งลักษณ์ชินวัตรนายกรัฐมนตรี[เอกสารแนบท้าย]๑. แผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกาให้ใช้พระราชบัญญัติคันและคูน้ำพ.ศ. ๒๕๐๕ บังคับในท้องที่อำเภอเวียงหนองล่อง จังหวัดลำพูน พ.ศ. ๒๕๕๕(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)หมายเหตุ:- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือเนื่องจากกรมชลประทานได้ดำเนินการขุดคลองส่งน้ำสายใหญ่ คลองซอย สร้างประตูระบายน้ำและท่อส่งน้ำในเขตโครงการฝายวังปาน ในท้องที่อำเภอเวียงหนองล่อง จังหวัดลำพูนเสร็จแล้ว แต่ยังขาดคันและคูน้ำสำหรับส่งน้ำจากทางน้ำชลประทานไปใช้ในการเพาะปลูกสมควรให้ใช้พระราชบัญญัติคันและคูน้ำ พ.ศ. ๒๕๐๕ บังคับในท้องที่ดังกล่าวเพื่อให้มีการจัดทำคันและคูน้ำอันจะเป็นประโยชน์ในการเกษตรและทำให้การใช้น้ำเป็นไปโดยประหยัดจึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้ปริยานุช/ผู้จัดทำ๖ สิงหาคม ๒๕๕๕ชาญ/ผู้ตรวจ๗ สิงหาคม ๒๕๕๕[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๒๙/ตอนที่ ๗๑ ก/หน้า ๑๐/๒๙ กรกฎาคม ๒๕๕๕
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2163/2537หลักกฎหมาย: ศาลชั้นต้นสั่งให้ผู้คัคค้านที่ 2 นำส่งสำเนาฎีกาให้ผู้ร้องภายใน 7 วันโดยมีคำสั่งในวันเดียวกับวันที่ผู้คัดค้านที่ 2 ยื่นฎีกา จึงถือว่าผู้คัดค้านที่ 2 ได้ทราบคำสั่งศาลชั้นต้นแล้ว เมื่อผู้คัดค้านที่ 2ไม่นำส่งสำเนาฎีกาตามคำสั่งของศาลชั้นต้น ถือว่าผู้คัดค้านที่ 2 ทิ้งฎีกา สำหรับผู้ร้อง ผู้คัดค้านที่ 2 ได้รับแต่งตั้งจากศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ให้เป็นผู้จัดการมรดกของผู้ตายร่วมกับผู้ร้องและผู้คัดค้านที่ 1 ต่อมาผู้คัดค้านที่ 1 ขอให้เพิกถอนคำสั่งตั้งผู้ร้องและผู้คัดค้านที่ 2 เป็นผู้จัดการมรดกร่วมกับผู้คัดค้านที่ 1 เมื่อผู้คัดค้านที่ 2 ถึงแก่กรรมในระหว่างการพิจารณาของศาลฎีกา คำสั่งของศาลที่แต่งตั้งให้ผู้คัดค้านที่ 2 เป็นผู้จัดการมรดกจึงไม่มีผลต่อไปและการเป็นผู้จัดการมรดกเป็นการเฉพาะตัวของผู้คัดค้านที่ 2 จะรับมรดกความกันไม่ได้ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2163/2537นางผิว จิตรพันธ์ผู้ร้องนางสาวนฤมล อารยะพันธ์ กับพวกผู้คัดค้าน ป.พ.พ. ม. 1713 ป.วิ.พ. ม. 174 (2), ม. 246, ม. 247ศาลชั้นต้นสั่งให้ผู้คัคค้านที่ 2 นำส่งสำเนาฎีกาให้ผู้ร้องภายใน 7 วันโดยมีคำสั่งในวันเดียวกับวันที่ผู้คัดค้านที่ 2 ยื่นฎีกา จึงถือว่าผู้คัดค้านที่ 2 ได้ทราบคำสั่งศาลชั้นต้นแล้ว เมื่อผู้คัดค้านที่ 2ไม่นำส่งสำเนาฎีกาตามคำสั่งของศาลชั้นต้น ถือว่าผู้คัดค้านที่ 2 ทิ้งฎีกา สำหรับผู้ร้อง ผู้คัดค้านที่ 2 ได้รับแต่งตั้งจากศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ให้เป็นผู้จัดการมรดกของผู้ตายร่วมกับผู้ร้องและผู้คัดค้านที่ 1 ต่อมาผู้คัดค้านที่ 1 ขอให้เพิกถอนคำสั่งตั้งผู้ร้องและผู้คัดค้านที่ 2 เป็นผู้จัดการมรดกร่วมกับผู้คัดค้านที่ 1 เมื่อผู้คัดค้านที่ 2 ถึงแก่กรรมในระหว่างการพิจารณาของศาลฎีกา คำสั่งของศาลที่แต่งตั้งให้ผู้คัดค้านที่ 2 เป็นผู้จัดการมรดกจึงไม่มีผลต่อไปและการเป็นผู้จัดการมรดกเป็นการเฉพาะตัวของผู้คัดค้านที่ 2 จะรับมรดกความกันไม่ได้(สมคิด ไตรโสรัส-พรชัย สมรรถเวช-สถิตย์ ไพเราะ)ศาลแพ่งธนบุรี - นายจิระ ขจีจิตต์ศาลอุทธรณ์ - นายประชิต ศรศักดาแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2163/2537นางผิว จิตรพันธ์ผู้ร้องนางสาวนฤมล อารยะพันธ์ กับพวกผู้คัดค้าน ป.พ.พ. ม. 1713 ป.วิ.พ. ม. 174 (2), ม. 246, ม. 247ศาลชั้นต้นสั่งให้ผู้คัคค้านที่ 2 นำส่งสำเนาฎีกาให้ผู้ร้องภายใน 7 วันโดยมีคำสั่งในวันเดียวกับวันที่ผู้คัดค้านที่ 2 ยื่นฎีกา จึงถือว่าผู้คัดค้านที่ 2 ได้ทราบคำสั่งศาลชั้นต้นแล้ว เมื่อผู้คัดค้านที่ 2ไม่นำส่งสำเนาฎีกาตามคำสั่งของศาลชั้นต้น ถือว่าผู้คัดค้านที่ 2 ทิ้งฎีกา สำหรับผู้ร้อง ผู้คัดค้านที่ 2 ได้รับแต่งตั้งจากศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ให้เป็นผู้จัดการมรดกของผู้ตายร่วมกับผู้ร้องและผู้คัดค้านที่ 1 ต่อมาผู้คัดค้านที่ 1 ขอให้เพิกถอนคำสั่งตั้งผู้ร้องและผู้คัดค้านที่ 2 เป็นผู้จัดการมรดกร่วมกับผู้คัดค้านที่ 1 เมื่อผู้คัดค้านที่ 2 ถึงแก่กรรมในระหว่างการพิจารณาของศาลฎีกา คำสั่งของศาลที่แต่งตั้งให้ผู้คัดค้านที่ 2 เป็นผู้จัดการมรดกจึงไม่มีผลต่อไปและการเป็นผู้จัดการมรดกเป็นการเฉพาะตัวของผู้คัดค้านที่ 2 จะรับมรดกความกันไม่ได้(สมคิด ไตรโสรัส-พรชัย สมรรถเวช-สถิตย์ ไพเราะ)ศาลแพ่งธนบุรี - นายจิระ ขจีจิตต์ศาลอุทธรณ์ - นายประชิต ศรศักดาแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3937/2535หลักกฎหมาย: การที่ศาลชั้นต้นตรวจคำฟ้องของโจทก์แล้วสั่งไม่รับคำฟ้องย่อมถือได้ว่าเป็นคำสั่งไม่ประทับฟ้องตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 161 เมื่อศาลอุทธรณ์ภาค 1 พิพากษายืน ผลเท่ากับศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ภาค 1 พิพากษายกฟ้องโจทก์ จึงต้องห้ามมิให้ฎีกาตามประมวลกฎหมาย-วิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 220 ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3937/2535พนักงานอัยการประจำศาลจังหวัด-โจทก์นครราชสีมา(อำเภอบัวใหญ่)นายสำรวยหรือไหล ขอทับกลางจำเลย ป.วิ.อ. ม. 161, ม. 220การที่ศาลชั้นต้นตรวจคำฟ้องของโจทก์แล้วสั่งไม่รับคำฟ้องย่อมถือได้ว่าเป็นคำสั่งไม่ประทับฟ้องตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 161 เมื่อศาลอุทธรณ์ภาค 1 พิพากษายืน ผลเท่ากับศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ภาค 1 พิพากษายกฟ้องโจทก์ จึงต้องห้ามมิให้ฎีกาตามประมวลกฎหมาย-วิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 220(บุญธรรม อยู่พุก-เจริญ นิลเอสงฆ์-สะสม สิริเจริญสุข)ศาลจังหวัดนครราชสีมา - อ่านไม่ออกศาลอุทธรณ์ภาค ๑ - นายโยธิน ฉวางแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3937/2535พนักงานอัยการประจำศาลจังหวัด-โจทก์นครราชสีมา(อำเภอบัวใหญ่)นายสำรวยหรือไหล ขอทับกลางจำเลย ป.วิ.อ. ม. 161, ม. 220การที่ศาลชั้นต้นตรวจคำฟ้องของโจทก์แล้วสั่งไม่รับคำฟ้องย่อมถือได้ว่าเป็นคำสั่งไม่ประทับฟ้องตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 161 เมื่อศาลอุทธรณ์ภาค 1 พิพากษายืน ผลเท่ากับศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ภาค 1 พิพากษายกฟ้องโจทก์ จึงต้องห้ามมิให้ฎีกาตามประมวลกฎหมาย-วิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 220(บุญธรรม อยู่พุก-เจริญ นิลเอสงฆ์-สะสม สิริเจริญสุข)ศาลจังหวัดนครราชสีมา - อ่านไม่ออกศาลอุทธรณ์ภาค ๑ - นายโยธิน ฉวางแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1170/2537หลักกฎหมาย: ข้อความตามพินัยกรรม เอกสารหมาย จ.2 ระบุว่า ตั้งนางจรรยา ส.ตันสกุล ซึ่งเป็นมารดาของจำเลยเป็นผู้จัดการมรดก และระบุให้อำนาจผู้จัดการมรดกจัดแบ่งทรัพย์มรดก ส่วนที่เหลืออีก 1 ส่วน แก่ผู้อยู่ในสกุลส.ตันสกุล ตามแต่ผู้จัดการมรดกจะเห็นสมควร โจทก์จึงมิได้เป็นผู้มีสิทธิได้รับมรดกตามพินัยกรรม และจำเลยไม่ได้เป็นผู้จัดการมรดกของเจ้ามรดก โจทก์จึงไม่ใช่ผู้เสียหายที่จะมีอำนาจฟ้องจำเลยในความผิดเกี่ยวกับการยักยอกทรัพย์มรดกได้ ตาม ป.วิ.อ. มาตรา 2 (4) ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1170/2537นางอดิสรา เจิมศิริวัฒน์โจทก์นายบุญเกิดหรือบุญกิตต์ ส.ตันสกุลจำเลย ป.พ.พ. ม. 1603, ม. 1620, ม. 1711 ป.วิ.อ. ม. 2 (4)ข้อความตามพินัยกรรม เอกสารหมาย จ.2 ระบุว่า ตั้งนางจรรยา ส.ตันสกุล ซึ่งเป็นมารดาของจำเลยเป็นผู้จัดการมรดก และระบุให้อำนาจผู้จัดการมรดกจัดแบ่งทรัพย์มรดก ส่วนที่เหลืออีก 1 ส่วน แก่ผู้อยู่ในสกุลส.ตันสกุล ตามแต่ผู้จัดการมรดกจะเห็นสมควร โจทก์จึงมิได้เป็นผู้มีสิทธิได้รับมรดกตามพินัยกรรม และจำเลยไม่ได้เป็นผู้จัดการมรดกของเจ้ามรดก โจทก์จึงไม่ใช่ผู้เสียหายที่จะมีอำนาจฟ้องจำเลยในความผิดเกี่ยวกับการยักยอกทรัพย์มรดกได้ ตาม ป.วิ.อ. มาตรา 2 (4)(สถิตย์ ไพเราะ-พรชัย สมรรถเวช-สมคิด ไตรโสรัส)ศาลอาญา - นายประดิษฐ์ ทรงฤกษ์ศาลอุทธรณ์ - นายนิวัตน์ แก้วเกิดเคนแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1170/2537นางอดิสรา เจิมศิริวัฒน์โจทก์นายบุญเกิดหรือบุญกิตต์ ส.ตันสกุลจำเลย ป.พ.พ. ม. 1603, ม. 1620, ม. 1711 ป.วิ.อ. ม. 2 (4)ข้อความตามพินัยกรรม เอกสารหมาย จ.2 ระบุว่า ตั้งนางจรรยา ส.ตันสกุล ซึ่งเป็นมารดาของจำเลยเป็นผู้จัดการมรดก และระบุให้อำนาจผู้จัดการมรดกจัดแบ่งทรัพย์มรดก ส่วนที่เหลืออีก 1 ส่วน แก่ผู้อยู่ในสกุลส.ตันสกุล ตามแต่ผู้จัดการมรดกจะเห็นสมควร โจทก์จึงมิได้เป็นผู้มีสิทธิได้รับมรดกตามพินัยกรรม และจำเลยไม่ได้เป็นผู้จัดการมรดกของเจ้ามรดก โจทก์จึงไม่ใช่ผู้เสียหายที่จะมีอำนาจฟ้องจำเลยในความผิดเกี่ยวกับการยักยอกทรัพย์มรดกได้ ตาม ป.วิ.อ. มาตรา 2 (4)(สถิตย์ ไพเราะ-พรชัย สมรรถเวช-สมคิด ไตรโสรัส)ศาลอาญา - นายประดิษฐ์ ทรงฤกษ์ศาลอุทธรณ์ - นายนิวัตน์ แก้วเกิดเคนแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 65404หลักกฎหมาย: โจทก์ร้องขอโอนคดีโดยอ้างเหตุผลว่าจำเลยเป็นเจ้าพนักงานประจำท้องถิ่นได้กระทำความผิดองอาจและใช้อำนาจหน้าที่ก่อให้เกิดอิทธิพลเป็นที่เกรงกลัวแก่ผู้รู้เห็นซึ่งจะถูกอ้างมาเบิกความเป็นพยานนั้น ไม่เป็นเหตุที่อาจมีการขัดขวางต่อการพิจารณาหรือน่ากลัวจะเกิดความ ไม่สงบหรือเหตุร้าย ไม่มีเหตุผลอันเพียงพอที่จะโอนคดี ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 14/2490นายติง ควงชิวงศ์โจทก์ ป.วิ.อ. ม. 26โจทก์ร้องขอโอนคดีโดยอ้างเหตุผลว่าจำเลยเป็นเจ้าพนักงานประจำท้องถิ่นได้กระทำความผิดองอาจและใช้อำนาจหน้าที่ก่อให้เกิดอิทธิพลเป็นที่เกรงกลัวแก่ผู้รู้เห็นซึ่งจะถูกอ้างมาเบิกความเป็นพยานนั้น ไม่เป็นเหตุที่อาจมีการขัดขวางต่อการพิจารณาหรือน่ากลัวจะเกิดความ ไม่สงบหรือเหตุร้าย ไม่มีเหตุผลอันเพียงพอที่จะโอนคดี(ลัดพลีธรรมประคัลภ์-)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 14/2490นายติง ควงชิวงศ์โจทก์ ป.วิ.อ. ม. 26โจทก์ร้องขอโอนคดีโดยอ้างเหตุผลว่าจำเลยเป็นเจ้าพนักงานประจำท้องถิ่นได้กระทำความผิดองอาจและใช้อำนาจหน้าที่ก่อให้เกิดอิทธิพลเป็นที่เกรงกลัวแก่ผู้รู้เห็นซึ่งจะถูกอ้างมาเบิกความเป็นพยานนั้น ไม่เป็นเหตุที่อาจมีการขัดขวางต่อการพิจารณาหรือน่ากลัวจะเกิดความ ไม่สงบหรือเหตุร้าย ไม่มีเหตุผลอันเพียงพอที่จะโอนคดี(ลัดพลีธรรมประคัลภ์-)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ที่ นร 1004/ว 22 สํานักงาน ก.พ.ถนนพิษณุโลก กทม. 1030023 สิงหาคม 2554 เรื่อง การสรรหาและเลือกสรรคนพิการเข้ารับราชการเรียน (กระทรวง กรม และจังหวัด)อ้างถึง 1. หนังสือสํานักงาน ก.พ. ที่ นร 1004.1/ว 15 ลงวันที่ 11 ธันวาคม 2551 2. หนังสือสํานักงาน ก.พ. ที่ นร 1004.1/ว 16 ลงวันที่ 11 ธันวาคม 2551สิ่งที่ส่งมาด้วย 1. กฎกระทรวง กําหนดจํานวนคนพิการที่นายจ้างหรือเจ้าของสถานประกอบการและหน่วยงานของรัฐจะต้องรับเข้าทํางาน และจํานวนเงินที่นายจ้างหรือเจ้าของสถานประกอบการจะต้องนําส่งเข้ากองทุนส่งเสริมและพัฒนาคุณภาพชีวิตคนพิการ พ.ศ. 2554 2. ประกาศกระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ เรื่องประเภทและหลักเกณฑ์ความพิการ ลงวันที่ 30 เมษายน 2552อื่นๆ - ตามที่ ก.พ. ได้กําหนดหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขการสอบแข่งขันเพื่อบรรจุบุคคลเข้ารับราชการ และการคัดเลือกเพื่อบรรจุบุคคลเข้ารับราชการมาเพื่อถือปฏิบัติ ตามที่อ้างถึง 1 และ 2 ความแจ้งแล้ว นั้น โดยที่กฎกระทรวงกําหนดจํานวนคนพิการที่นายจ้างหรือเจ้าของสถานประกอบการและหน่วยงานของรัฐจะต้องรับเข้าทํางาน และจํานวนเงินที่นายจ้างหรือเจ้าของสถานประกอบการจะต้องนําส่งเข้ากองทุนส่งเสริมและพัฒนาคุณภาพชีวิตคนพิการ พ.ศ. 2554 ได้กําหนดกําหนดให้หน่วยงานของรัฐซึ่งมีผู้ปฏิบัติงานตั้งแต่หนึ่งร้อยคนขึ้นไปรับคนพิการที่สามารถทํางานได้ไม่ว่าจะอยู่ในตําแหน่งใดในอัตราส่วนผู้ปฏิบัติงานที่มิใช่คนพิการทุกหนึ่งร้อยคนต่อคนพิการหนึ่งคน เศษของหนึ่งร้อยคนถ้าเกินห้าสิบคนต้องรับคนพิการเพิ่มอีกหนึ่งคน ดังมีรายละเอียดตามสิ่งที่ส่งมาด้วย 1 ก.พ. จึงกําหนดแนวทางปฏิบัติในการสรรหาและเลือกสรรคนพิการเข้ารับราชการ ดังนี้ 1. ส่วนราชการสามารถดําเนินการสอบแข่งขันเพื่อบรรจุบุคคลเข้ารับราชการตามหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขของหนังสือสํานักงาน ก.พ. ที่ นร 1004.1/ว 15 ลงวันที่ 11 ธันวาคม 2551 ที่อ้างถึง 1 โดยรับสมัครเฉพาะคนพิการที่มีบัตรประจําตัวคนพิการ มีประเภทความพิการเหมาะสมกับลักษณะงาน มีคุณสมบัติเฉพาะสําหรับตําแหน่งตรงตามมาตรฐานกําหนดตําแหน่ง และสอบผ่านภาคความรู้ความสามารถทั่วไป (ภาค ก.) ของ ก.พ. 2. ส่วนราชการสามารถดําเนินการคัดเลือกเพื่อบรรจุบุคคลเข้ารับราชการตามหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขของหนังสือสํานักงาน ก.พ. ที่ นร 1004.1/ว 16 ลงวันที่ 11 ธันวาคม 2551 ที่อ้างถึง 2 กรณีข้อ 1 (3) โดยรับสมัครเฉพาะคนพิการที่มีบัตรประจําตัวคนพิการ มีประเภทความพิการเหมาะสมกับลักษณะงาน และมีคุณสมบัติเฉพาะสําหรับตําแหน่งตรงตามมาตรฐานกําหนดตําแหน่ง ทั้งนี้ ได้แนบประกาศกระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ เรื่อง ประเภทและหลักเกณฑ์ความพิการ รายละเอียดในสิ่งที่ส่งมาด้วย 2 เพื่อประกอบการดําเนินการด้วยแล้ว จึงเรียนมาเพื่อโปรดทราบและถือปฏิบัติต่อไป ทั้งนี้ ได้แจ้งให้กรมและจังหวัดทราบด้วยแล้วผู้มีอํานาจลงนาม - ขอแสดงความนับถือ (นายนนทิกร กาญจนะจิตรา)เลขาธิการ ก.พ.อื่นๆ - ศูนย์สรรหาและเลือกสรรโทร. 0 2547 1941 - 1948โทรสาร 0 2547 1954
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 59516หลักกฎหมาย: ความว่า จำเลยฎีกา คดีมีทางชนะ โปรดอนุญาตให้ทุเลาการบังคับไว้ก่อนหมายเหตุ โจทก์แถลงคัดค้าน (อันดับ 59)ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์ ให้โจทก์ดำเนินการเสียใหม่ให้ถูกต้องศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้จำเลยชำระเงินจำนวน 214,181.07 บาทแก่โจทก์จำเลยฎีกาพร้อมกับยื่นคำร้องดังกล่าว (อันดับ 55,54)คำสั่งถ้าจำเลยหาประกันสำหรับจำนวนเงินที่ต้องชำระตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์มาให้เป็นที่พอใจและภายในเวลาที่ศาลชั้นต้นกำหนด ก็อนุญาตให้ทุเลาการบังคับไว้ระหว่างฎีกา มิฉะนั้นให้ยกคำร้อง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 1511/2532กรมศุลกากรโจทก์บริษัทบันดลอุตสาหกรรม จำกัดจำเลยบริษัทบันดลอุตสาหกรรม จำกัด จำเลยผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.พ. ม. 106, ม. 107, ม. 108ความว่า จำเลยฎีกา คดีมีทางชนะ โปรดอนุญาตให้ทุเลาการบังคับไว้ก่อนหมายเหตุ โจทก์แถลงคัดค้าน (อันดับ 59)ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์ ให้โจทก์ดำเนินการเสียใหม่ให้ถูกต้องศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้จำเลยชำระเงินจำนวน 214,181.07 บาทแก่โจทก์จำเลยฎีกาพร้อมกับยื่นคำร้องดังกล่าว (อันดับ 55,54)คำสั่งถ้าจำเลยหาประกันสำหรับจำนวนเงินที่ต้องชำระตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์มาให้เป็นที่พอใจและภายในเวลาที่ศาลชั้นต้นกำหนด ก็อนุญาตให้ทุเลาการบังคับไว้ระหว่างฎีกา มิฉะนั้นให้ยกคำร้อง(อรรถวิทย์ วรรธนวินิจ-วิฑูรย์ ตั้งตรงจิตต์-ประวิทย์ ขัมภรัตน์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 1511/2532กรมศุลกากรโจทก์บริษัทบันดลอุตสาหกรรม จำกัดจำเลยบริษัทบันดลอุตสาหกรรม จำกัด จำเลยผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.พ. ม. 106, ม. 107, ม. 108ความว่า จำเลยฎีกา คดีมีทางชนะ โปรดอนุญาตให้ทุเลาการบังคับไว้ก่อนหมายเหตุ โจทก์แถลงคัดค้าน (อันดับ 59)ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์ ให้โจทก์ดำเนินการเสียใหม่ให้ถูกต้องศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้จำเลยชำระเงินจำนวน 214,181.07 บาทแก่โจทก์จำเลยฎีกาพร้อมกับยื่นคำร้องดังกล่าว (อันดับ 55,54)คำสั่งถ้าจำเลยหาประกันสำหรับจำนวนเงินที่ต้องชำระตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์มาให้เป็นที่พอใจและภายในเวลาที่ศาลชั้นต้นกำหนด ก็อนุญาตให้ทุเลาการบังคับไว้ระหว่างฎีกา มิฉะนั้นให้ยกคำร้อง(อรรถวิทย์ วรรธนวินิจ-วิฑูรย์ ตั้งตรงจิตต์-ประวิทย์ ขัมภรัตน์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ