คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 169/2481หลักกฎหมาย: มีผู้ทะเลาะวิวาทกันจนถึงตาย โดยจำเลยซึ่เงป็นผู้ใหญ่บ้านอยู่ในที่นั้นด้วยแต่ยืนดูเฉยเสียไม่ห้ามปรามหรือจับกุมร้องเรียน จำเลยยังไม่มีผิดตามกฎหมายอาญาม.142, 154จำเลยเป็นผู้ใหญ่บ้านได้ไปไถนาร่วมด้วยกับผู้อื่นประมาณ ๑๑-๑๒ คน ครั้นผู้ที่ไปไถนาทะเลาะกันและทำร้ายร่างกายกันถึงตาย จำเลยยืนดูเฉยเสียไม่จับกุมแลร้องเรียนตามหน้าที่ โจทก์จึงฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามกฎหมายอาญาม.๑๔๒,๑๕๔ ศาลฎีกาเห็นว่าจำเลยนี้เป็นแต่ผู้ที่กฎหมายกำหนดอำนาจหน้าที่ให้ไว้ในอันที่จะปฏิบัติการในฐานะเป็นผู้ใหญ่บ้านยังไม่พอที่จะเป็นเจ้าพนักงานตามความหมายในม.๑๔๒ และเมื่อไม่ได้ความว่าจำเลยมีเจตนาจะช่วยพวกเหล่านี้มิให้ต้องอาญาด้วยแล้ว ก็ไม่มีมูลจะลงโทษจำเลยตามม.๑๔๒ ได้ จึงพิพากษายืนตามศาลล่างทั้งสองให้ยกฟ้องโจทก์. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 169/2481อัยยการนครราชสีมาโจทก์นายเทิ่ง ดีหมื่นไวยจำเลย ป.อ. ม. 142, ม. 154มีผู้ทะเลาะวิวาทกันจนถึงตาย โดยจำเลยซึ่เงป็นผู้ใหญ่บ้านอยู่ในที่นั้นด้วยแต่ยืนดูเฉยเสียไม่ห้ามปรามหรือจับกุมร้องเรียน จำเลยยังไม่มีผิดตามกฎหมายอาญาม.142, 154จำเลยเป็นผู้ใหญ่บ้านได้ไปไถนาร่วมด้วยกับผู้อื่นประมาณ ๑๑-๑๒ คน ครั้นผู้ที่ไปไถนาทะเลาะกันและทำร้ายร่างกายกันถึงตาย จำเลยยืนดูเฉยเสียไม่จับกุมแลร้องเรียนตามหน้าที่ โจทก์จึงฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามกฎหมายอาญาม.๑๔๒,๑๕๔ ศาลฎีกาเห็นว่าจำเลยนี้เป็นแต่ผู้ที่กฎหมายกำหนดอำนาจหน้าที่ให้ไว้ในอันที่จะปฏิบัติการในฐานะเป็นผู้ใหญ่บ้านยังไม่พอที่จะเป็นเจ้าพนักงานตามความหมายในม.๑๔๒ และเมื่อไม่ได้ความว่าจำเลยมีเจตนาจะช่วยพวกเหล่านี้มิให้ต้องอาญาด้วยแล้ว ก็ไม่มีมูลจะลงโทษจำเลยตามม.๑๔๒ ได้ จึงพิพากษายืนตามศาลล่างทั้งสองให้ยกฟ้องโจทก์.(มนธา-พลางกูร-วิเศษ)ศาลชั้นต้น - หลวง+++ศาลอุทธรณ์ - พระเทพปัญญาแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: จำเลยเป็นผู้ใหญ่บ้านได้ไปไถนาร่วมด้วยกับผู้อื่นประมาณ ๑๑-๑๒ คน ครั้นผู้ที่ไปไถนาทะเลาะกันและทำร้ายร่างกายกันถึงตาย จำเลยยืนดูเฉยเสียไม่จับกุมแลร้องเรียนตามหน้าที่ โจทก์จึงฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามกฎหมายอาญาม.๑๔๒,๑๕๔ ศาลฎีกาเห็นว่าจำเลยนี้เป็นแต่ผู้ที่กฎหมายกำหนดอำนาจหน้าที่ให้ไว้ในอันที่จะปฏิบัติการในฐานะเป็นผู้ใหญ่บ้านยังไม่พอที่จะเป็นเจ้าพนักงานตามความหมายในม.๑๔๒ และเมื่อไม่ได้ความว่าจำเลยมีเจตนาจะช่วยพวกเหล่านี้มิให้ต้องอาญาด้วยแล้ว ก็ไม่มีมูลจะลงโทษจำเลยตามม.๑๔๒ ได้ จึงพิพากษายืนตามศาลล่างทั้งสองให้ยกฟ้องโจทก์. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 169/2481อัยยการนครราชสีมาโจทก์นายเทิ่ง ดีหมื่นไวยจำเลย ป.อ. ม. 142, ม. 154มีผู้ทะเลาะวิวาทกันจนถึงตาย โดยจำเลยซึ่เงป็นผู้ใหญ่บ้านอยู่ในที่นั้นด้วยแต่ยืนดูเฉยเสียไม่ห้ามปรามหรือจับกุมร้องเรียน จำเลยยังไม่มีผิดตามกฎหมายอาญาม.142, 154จำเลยเป็นผู้ใหญ่บ้านได้ไปไถนาร่วมด้วยกับผู้อื่นประมาณ ๑๑-๑๒ คน ครั้นผู้ที่ไปไถนาทะเลาะกันและทำร้ายร่างกายกันถึงตาย จำเลยยืนดูเฉยเสียไม่จับกุมแลร้องเรียนตามหน้าที่ โจทก์จึงฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามกฎหมายอาญาม.๑๔๒,๑๕๔ ศาลฎีกาเห็นว่าจำเลยนี้เป็นแต่ผู้ที่กฎหมายกำหนดอำนาจหน้าที่ให้ไว้ในอันที่จะปฏิบัติการในฐานะเป็นผู้ใหญ่บ้านยังไม่พอที่จะเป็นเจ้าพนักงานตามความหมายในม.๑๔๒ และเมื่อไม่ได้ความว่าจำเลยมีเจตนาจะช่วยพวกเหล่านี้มิให้ต้องอาญาด้วยแล้ว ก็ไม่มีมูลจะลงโทษจำเลยตามม.๑๔๒ ได้ จึงพิพากษายืนตามศาลล่างทั้งสองให้ยกฟ้องโจทก์.(มนธา-พลางกูร-วิเศษ)ศาลชั้นต้น - หลวง+++ศาลอุทธรณ์ - พระเทพปัญญาแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ