คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 946/2491หลักกฎหมาย: จำเลยเป็นผู้ใหญ่บ้านได้เข้าค้นบ้านโจทก์ โดยไม่ได้รับความยินยอมจากผู้เฝ้าบ้าน และการเข้าค้นโดยไม่มีหมายค้นนี้ กระทำไปโดยไม่มีเหตุแสดงให้เห็นว่า กว่าจะเอาหมายค้นมาได้ ของกลางจะถูกโยกย้ายไปเสีย จึงไม่เข้าข้อยกเว้นที่จะทำการค้นได้โดยไม่ต้องมีหมาย ตาม ป.ม.วิ.อาญา มาตรา 92(4) การกระทำของจำเลยจึงเป็นความผิดฐานบุกรุกตาม ก.ม.ลักษณะอาญา ม. 329คดีนี้ศาลชั้นต้นประทับฟ้องฉะเพาะฐานบุกรุก โดยโจทก์ฟ้องหาว่าจำเลยบุกรุกเข้าไปตรวจค้นบ้านเรือนของโจทก์โดยไม่มีอำนาจตามกฎหมาย ขอให้ลงโทษตาม มาตรา ๓๒๙ ก.ม.ลักษณะอาญา จำเลยที่ ๑ ให้การปฏิเสธว่า กำนันซึ่งเป็นผู้บังคับบัญชาของจำเลยสั่งให้จำเลยไปจับเสื้อผ้าของจำเลยที่ ๒ ,๓ ที่ถูกคนร้ายลักไป และตกอยู่ที่บ้านนางแกวด จำเลยที่ ๒, ๓ ปฏิเสธต่อสู้ว่า บ้านที่โจทก์หาบุกรุนนี้เป็นของนางแกวด วันที่โจทก์หา จำเลยเห็นผ้าของจำเลยบางอย่างไปอยู่ที่บ้านนั้น จึงขอร้องกำนันและจำเลยที่ ๑ ผู้ใหญ่บ้านไปเป็นพยาน ไปดูแล้วเห็นเสื้อผ้าของจำเลย ๆ จึงขอร้องให้กำนันและจำเลยที่ ๑ จับผ้าของกลาง ศาลชั้นต้นฟังว่า บ้านเป็นของโจทก์ แต่จำเลยมิได้กระทำโดยบังอาจ และกระทำไปโดยมีเหตุอันสมควร ไม่มีผิดฐาน บุกรุก พิพากษายกฟ้อง ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับให้ลงโทษจำเลยตามมาตรา ๓๒๙ จำคุกจำเลยคนละ ๖ วัน ปรับคนละ ๒๐ บาท ให้ยกโทษจำเลย จำเลยทั้ง ๓ ฎีกา ศาลฎีกาเชื่อว่า จำเลยได้เข้าค้นบ้านโจทก์ ไม่ได้รับความยินยอมจากผู้เฝ้าบ้าน และการเข้าค้นโดยไม่มีหมายค้นนี้ กระทำไปโดยไม่มีเหตุแสดงให้เห็นว่า กว่าจะเอาหมายค้นมาได้ ของกลางจะถูกโยกย้ายไปเสีย จึงไม่เข้าข้อยกเว้นที่จะทำการค้นได้โดไม่ต้องมีหมาย ตาม ป.ม.วิ.อาญา มาตรา ๙๒(๔) การกระทำของจำเลยจึงเป็นความผิดฐานบุกรุกตาม ก.ม.ลักษณะอาญา ม. ๓๒๙ พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 946/2491นายจรัญ เวชเจริญโจทก์นายศักดา ลิ่มดุลย์ที่ 1 , นายเอี่ยม มิตรวงศ์ ที่ 2, นางม้วน มิตรวงศ์ ที่ 3จำเลย ป.วิ.อ. ม. 92 (4) กฎหมายลักษณะอาญา ม. 329.จำเลยเป็นผู้ใหญ่บ้านได้เข้าค้นบ้านโจทก์ โดยไม่ได้รับความยินยอมจากผู้เฝ้าบ้าน และการเข้าค้นโดยไม่มีหมายค้นนี้ กระทำไปโดยไม่มีเหตุแสดงให้เห็นว่า กว่าจะเอาหมายค้นมาได้ ของกลางจะถูกโยกย้ายไปเสีย จึงไม่เข้าข้อยกเว้นที่จะทำการค้นได้โดยไม่ต้องมีหมาย ตาม ป.ม.วิ.อาญา มาตรา 92(4) การกระทำของจำเลยจึงเป็นความผิดฐานบุกรุกตาม ก.ม.ลักษณะอาญา ม. 329คดีนี้ศาลชั้นต้นประทับฟ้องฉะเพาะฐานบุกรุก โดยโจทก์ฟ้องหาว่าจำเลยบุกรุกเข้าไปตรวจค้นบ้านเรือนของโจทก์โดยไม่มีอำนาจตามกฎหมาย ขอให้ลงโทษตาม มาตรา ๓๒๙ ก.ม.ลักษณะอาญา จำเลยที่ ๑ ให้การปฏิเสธว่า กำนันซึ่งเป็นผู้บังคับบัญชาของจำเลยสั่งให้จำเลยไปจับเสื้อผ้าของจำเลยที่ ๒ ,๓ ที่ถูกคนร้ายลักไป และตกอยู่ที่บ้านนางแกวด จำเลยที่ ๒, ๓ ปฏิเสธต่อสู้ว่า บ้านที่โจทก์หาบุกรุนนี้เป็นของนางแกวด วันที่โจทก์หา จำเลยเห็นผ้าของจำเลยบางอย่างไปอยู่ที่บ้านนั้น จึงขอร้องกำนันและจำเลยที่ ๑ ผู้ใหญ่บ้านไปเป็นพยาน ไปดูแล้วเห็นเสื้อผ้าของจำเลย ๆ จึงขอร้องให้กำนันและจำเลยที่ ๑ จับผ้าของกลาง ศาลชั้นต้นฟังว่า บ้านเป็นของโจทก์ แต่จำเลยมิได้กระทำโดยบังอาจ และกระทำไปโดยมีเหตุอันสมควร ไม่มีผิดฐาน บุกรุก พิพากษายกฟ้อง ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับให้ลงโทษจำเลยตามมาตรา ๓๒๙ จำคุกจำเลยคนละ ๖ วัน ปรับคนละ ๒๐ บาท ให้ยกโทษจำเลย จำเลยทั้ง ๓ ฎีกา ศาลฎีกาเชื่อว่า จำเลยได้เข้าค้นบ้านโจทก์ ไม่ได้รับความยินยอมจากผู้เฝ้าบ้าน และการเข้าค้นโดยไม่มีหมายค้นนี้ กระทำไปโดยไม่มีเหตุแสดงให้เห็นว่า กว่าจะเอาหมายค้นมาได้ ของกลางจะถูกโยกย้ายไปเสีย จึงไม่เข้าข้อยกเว้นที่จะทำการค้นได้โดไม่ต้องมีหมาย ตาม ป.ม.วิ.อาญา มาตรา ๙๒(๔) การกระทำของจำเลยจึงเป็นความผิดฐานบุกรุกตาม ก.ม.ลักษณะอาญา ม. ๓๒๙ พิพากษายืน(ประวัติ ปัตตพงศ์-ศิลปสิทธิวินิจฉัย-ศิลปสิทธิวินิจฉัย)ศาลชั้นต้น - นายสนาน นิลกำแหงศาลอุทธรณ์ - พระดุลย์นัยประชาราษฎร์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: คดีนี้ศาลชั้นต้นประทับฟ้องฉะเพาะฐานบุกรุก โดยโจทก์ฟ้องหาว่าจำเลยบุกรุกเข้าไปตรวจค้นบ้านเรือนของโจทก์โดยไม่มีอำนาจตามกฎหมาย ขอให้ลงโทษตาม มาตรา ๓๒๙ ก.ม.ลักษณะอาญา จำเลยที่ ๑ ให้การปฏิเสธว่า กำนันซึ่งเป็นผู้บังคับบัญชาของจำเลยสั่งให้จำเลยไปจับเสื้อผ้าของจำเลยที่ ๒ ,๓ ที่ถูกคนร้ายลักไป และตกอยู่ที่บ้านนางแกวด จำเลยที่ ๒, ๓ ปฏิเสธต่อสู้ว่า บ้านที่โจทก์หาบุกรุนนี้เป็นของนางแกวด วันที่โจทก์หา จำเลยเห็นผ้าของจำเลยบางอย่างไปอยู่ที่บ้านนั้น จึงขอร้องกำนันและจำเลยที่ ๑ ผู้ใหญ่บ้านไปเป็นพยาน ไปดูแล้วเห็นเสื้อผ้าของจำเลย ๆ จึงขอร้องให้กำนันและจำเลยที่ ๑ จับผ้าของกลาง ศาลชั้นต้นฟังว่า บ้านเป็นของโจทก์ แต่จำเลยมิได้กระทำโดยบังอาจ และกระทำไปโดยมีเหตุอันสมควร ไม่มีผิดฐาน บุกรุก พิพากษายกฟ้อง ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับให้ลงโทษจำเลยตามมาตรา ๓๒๙ จำคุกจำเลยคนละ ๖ วัน ปรับคนละ ๒๐ บาท ให้ยกโทษจำเลย จำเลยทั้ง ๓ ฎีกา ศาลฎีกาเชื่อว่า จำเลยได้เข้าค้นบ้านโจทก์ ไม่ได้รับความยินยอมจากผู้เฝ้าบ้าน และการเข้าค้นโดยไม่มีหมายค้นนี้ กระทำไปโดยไม่มีเหตุแสดงให้เห็นว่า กว่าจะเอาหมายค้นมาได้ ของกลางจะถูกโยกย้ายไปเสีย จึงไม่เข้าข้อยกเว้นที่จะทำการค้นได้โดไม่ต้องมีหมาย ตาม ป.ม.วิ.อาญา มาตรา ๙๒(๔) การกระทำของจำเลยจึงเป็นความผิดฐานบุกรุกตาม ก.ม.ลักษณะอาญา ม. ๓๒๙ พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 946/2491นายจรัญ เวชเจริญโจทก์นายศักดา ลิ่มดุลย์ที่ 1 , นายเอี่ยม มิตรวงศ์ ที่ 2, นางม้วน มิตรวงศ์ ที่ 3จำเลย ป.วิ.อ. ม. 92 (4) กฎหมายลักษณะอาญา ม. 329.จำเลยเป็นผู้ใหญ่บ้านได้เข้าค้นบ้านโจทก์ โดยไม่ได้รับความยินยอมจากผู้เฝ้าบ้าน และการเข้าค้นโดยไม่มีหมายค้นนี้ กระทำไปโดยไม่มีเหตุแสดงให้เห็นว่า กว่าจะเอาหมายค้นมาได้ ของกลางจะถูกโยกย้ายไปเสีย จึงไม่เข้าข้อยกเว้นที่จะทำการค้นได้โดยไม่ต้องมีหมาย ตาม ป.ม.วิ.อาญา มาตรา 92(4) การกระทำของจำเลยจึงเป็นความผิดฐานบุกรุกตาม ก.ม.ลักษณะอาญา ม. 329คดีนี้ศาลชั้นต้นประทับฟ้องฉะเพาะฐานบุกรุก โดยโจทก์ฟ้องหาว่าจำเลยบุกรุกเข้าไปตรวจค้นบ้านเรือนของโจทก์โดยไม่มีอำนาจตามกฎหมาย ขอให้ลงโทษตาม มาตรา ๓๒๙ ก.ม.ลักษณะอาญา จำเลยที่ ๑ ให้การปฏิเสธว่า กำนันซึ่งเป็นผู้บังคับบัญชาของจำเลยสั่งให้จำเลยไปจับเสื้อผ้าของจำเลยที่ ๒ ,๓ ที่ถูกคนร้ายลักไป และตกอยู่ที่บ้านนางแกวด จำเลยที่ ๒, ๓ ปฏิเสธต่อสู้ว่า บ้านที่โจทก์หาบุกรุนนี้เป็นของนางแกวด วันที่โจทก์หา จำเลยเห็นผ้าของจำเลยบางอย่างไปอยู่ที่บ้านนั้น จึงขอร้องกำนันและจำเลยที่ ๑ ผู้ใหญ่บ้านไปเป็นพยาน ไปดูแล้วเห็นเสื้อผ้าของจำเลย ๆ จึงขอร้องให้กำนันและจำเลยที่ ๑ จับผ้าของกลาง ศาลชั้นต้นฟังว่า บ้านเป็นของโจทก์ แต่จำเลยมิได้กระทำโดยบังอาจ และกระทำไปโดยมีเหตุอันสมควร ไม่มีผิดฐาน บุกรุก พิพากษายกฟ้อง ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับให้ลงโทษจำเลยตามมาตรา ๓๒๙ จำคุกจำเลยคนละ ๖ วัน ปรับคนละ ๒๐ บาท ให้ยกโทษจำเลย จำเลยทั้ง ๓ ฎีกา ศาลฎีกาเชื่อว่า จำเลยได้เข้าค้นบ้านโจทก์ ไม่ได้รับความยินยอมจากผู้เฝ้าบ้าน และการเข้าค้นโดยไม่มีหมายค้นนี้ กระทำไปโดยไม่มีเหตุแสดงให้เห็นว่า กว่าจะเอาหมายค้นมาได้ ของกลางจะถูกโยกย้ายไปเสีย จึงไม่เข้าข้อยกเว้นที่จะทำการค้นได้โดไม่ต้องมีหมาย ตาม ป.ม.วิ.อาญา มาตรา ๙๒(๔) การกระทำของจำเลยจึงเป็นความผิดฐานบุกรุกตาม ก.ม.ลักษณะอาญา ม. ๓๒๙ พิพากษายืน(ประวัติ ปัตตพงศ์-ศิลปสิทธิวินิจฉัย-ศิลปสิทธิวินิจฉัย)ศาลชั้นต้น - นายสนาน นิลกำแหงศาลอุทธรณ์ - พระดุลย์นัยประชาราษฎร์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ