คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2220/2535หลักกฎหมาย: ทรัพย์ที่เจ้าพนักงานบังคับคดียึดทั้ง 7 รายการ เป็นของจำเลยจำเลยเพียงแต่มอบทรัพย์ดังกล่าวให้ผู้ร้องเพื่อเป็นประกันเงินกู้ที่จำเลยกู้ยืมเงินไปจากผู้ร้องเท่านั้น โจทก์จึงมีสิทธิยึดทรัพย์ดังกล่าวของจำเลยออกขายทอดตลาดเพื่อนำเงินมาชำระหนี้ได้ผู้ร้องไม่มีสิทธิร้องขอให้ปล่อยทรัพย์ที่โจทก์นำยึด.คดีนี้สืบเนื่องมาจากโจทก์ฟ้องให้จำเลยชำระหนี้ ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยชำระหนี้แก่โจทก์พร้อมด้วยดอกเบี้ยและค่าฤชาธรรมเนียม จำเลยไม่ยอมชำระหนี้ตามคำพิพากษา โจทก์ขอให้บังคับคดีโดยนำเจ้าพนักงานบังคับคดียึดทรัพย์ของจำเลยได้หม้อแปลงไฟฟ้า 3 รายการ รถบรรทุก 2 รายการ รถตักสินแร่ 1 รายการ และรถยกสินแร่ 1 รายการ รวม 7 รายการ เพื่อขายทอดตลาดชำระหนี้โจทก์ผู้ร้องยื่นคำร้องขอว่า ทรัพย์ที่เจ้าพนักงานบังคับคดียึดทั้ง7 รายการ เป็นของจำเลย จำเลยนำมามอบให้แก่ผู้ร้องเพื่อเป็นประกันหนี้เงินกู้ที่จำเลยกู้ยืมเงินผู้ร้องไป ขอให้ปล่อยทรัพย์ที่ยึดศาลชั้นต้นมีคำสั่งให้ยกคำร้องของผู้ร้องผู้ร้องอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนผู้ร้องฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "คดีมีประเด็นที่จะวินิจฉัยว่าผู้ร้องมีสิทธิร้องขอให้ปล่อยทรัพย์ที่โจทก์นำยึดหรือไม่ พิเคราะห์แล้วประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 288 วรรคแรก บัญญัติว่า"ภายใต้บังคับบทบัญญัติแห่งมาตรา 55 ถ้าบุคคลใดกล่าวอ้างว่าจำเลยหรือลูกหนี้ตามคำพิพากษาไม่ใช่เจ้าของทรัพย์สินที่เจ้าพนักงานบังคับคดีได้ยึดไว้ ก่อนที่จะเอาทรัพย์สินเช่นว่านี้ออกขายทอดตลาดหรือจำหน่ายโดยวิธีอื่น บุคคลนั้นอาจยื่นคำร้องขอต่อศาลที่ออกหมายบังคับคดีให้ปล่อยทรัพย์สินเช่นว่านั้น ฯลฯ" และมาตรา 55 บัญญัติว่า "เมื่อมีข้อโต้แย้งเกิดขึ้นเกี่ยวกับสิทธิหรือหน้าที่ของบุคคลใดตามกฎหมายแพ่ง หรือบุคคลใดจะต้องใช้สิทธิทางศาล บุคคลนั้นชอบที่จะเสนอคดีของตนต่อศาลส่วนแพ่งที่มีเขตอำนาจได้ตามบทบัญญัติแห่งกฎหมายแพ่งและประมวลกฎหมายนี้" เห็นว่า เมื่อข้อเท็จจริงตามคำร้องปรากฏว่าทรัพย์ที่เจ้าพนักงานบังคับคดียึดทั้ง 7 รายการเป็นของจำเลย จำเลยเพียงแต่นำมาเป็นประกันเงินกู้ที่จำเลยกู้ยืมเงินไปจากผู้ร้องเท่านั้น โจทก์จึงมีสิทธิยึดทรัพย์ดังกล่าวของจำเลยออกขายทอดตลาดเพื่อนำเงินมาชำระหนี้โจทก์ได้ ผู้ร้องไม่มีสิทธิร้องขอให้ปล่อยทรัพย์ที่โจทก์นำยึดศาลอุทธรณ์พิพากษาชอบแล้ว ฎีกาของผู้ร้องฟังไม่ขึ้น"พิพากษายืน. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2220/2535การไฟฟ้าส่วนภูมิภาคโจทก์นายก ระเษม กัณฑมณีผู้ร้องบริษัท ซำฮง อุตสาหกรรม จำกัดจำเลย ป.พ.พ. ม. 758 ป.วิ.พ. ม. 288ทรัพย์ที่เจ้าพนักงานบังคับคดียึดทั้ง 7 รายการ เป็นของจำเลยจำเลยเพียงแต่มอบทรัพย์ดังกล่าวให้ผู้ร้องเพื่อเป็นประกันเงินกู้ที่จำเลยกู้ยืมเงินไปจากผู้ร้องเท่านั้น โจทก์จึงมีสิทธิยึดทรัพย์ดังกล่าวของจำเลยออกขายทอดตลาดเพื่อนำเงินมาชำระหนี้ได้ผู้ร้องไม่มีสิทธิร้องขอให้ปล่อยทรัพย์ที่โจทก์นำยึด.คดีนี้สืบเนื่องมาจากโจทก์ฟ้องให้จำเลยชำระหนี้ ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยชำระหนี้แก่โจทก์พร้อมด้วยดอกเบี้ยและค่าฤชาธรรมเนียม จำเลยไม่ยอมชำระหนี้ตามคำพิพากษา โจทก์ขอให้บังคับคดีโดยนำเจ้าพนักงานบังคับคดียึดทรัพย์ของจำเลยได้หม้อแปลงไฟฟ้า 3 รายการ รถบรรทุก 2 รายการ รถตักสินแร่ 1 รายการ และรถยกสินแร่ 1 รายการ รวม 7 รายการ เพื่อขายทอดตลาดชำระหนี้โจทก์ผู้ร้องยื่นคำร้องขอว่า ทรัพย์ที่เจ้าพนักงานบังคับคดียึดทั้ง7 รายการ เป็นของจำเลย จำเลยนำมามอบให้แก่ผู้ร้องเพื่อเป็นประกันหนี้เงินกู้ที่จำเลยกู้ยืมเงินผู้ร้องไป ขอให้ปล่อยทรัพย์ที่ยึดศาลชั้นต้นมีคำสั่งให้ยกคำร้องของผู้ร้องผู้ร้องอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนผู้ร้องฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "คดีมีประเด็นที่จะวินิจฉัยว่าผู้ร้องมีสิทธิร้องขอให้ปล่อยทรัพย์ที่โจทก์นำยึดหรือไม่ พิเคราะห์แล้วประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 288 วรรคแรก บัญญัติว่า"ภายใต้บังคับบทบัญญัติแห่งมาตรา 55 ถ้าบุคคลใดกล่าวอ้างว่าจำเลยหรือลูกหนี้ตามคำพิพากษาไม่ใช่เจ้าของทรัพย์สินที่เจ้าพนักงานบังคับคดีได้ยึดไว้ ก่อนที่จะเอาทรัพย์สินเช่นว่านี้ออกขายทอดตลาดหรือจำหน่ายโดยวิธีอื่น บุคคลนั้นอาจยื่นคำร้องขอต่อศาลที่ออกหมายบังคับคดีให้ปล่อยทรัพย์สินเช่นว่านั้น ฯลฯ" และมาตรา 55 บัญญัติว่า "เมื่อมีข้อโต้แย้งเกิดขึ้นเกี่ยวกับสิทธิหรือหน้าที่ของบุคคลใดตามกฎหมายแพ่ง หรือบุคคลใดจะต้องใช้สิทธิทางศาล บุคคลนั้นชอบที่จะเสนอคดีของตนต่อศาลส่วนแพ่งที่มีเขตอำนาจได้ตามบทบัญญัติแห่งกฎหมายแพ่งและประมวลกฎหมายนี้" เห็นว่า เมื่อข้อเท็จจริงตามคำร้องปรากฏว่าทรัพย์ที่เจ้าพนักงานบังคับคดียึดทั้ง 7 รายการเป็นของจำเลย จำเลยเพียงแต่นำมาเป็นประกันเงินกู้ที่จำเลยกู้ยืมเงินไปจากผู้ร้องเท่านั้น โจทก์จึงมีสิทธิยึดทรัพย์ดังกล่าวของจำเลยออกขายทอดตลาดเพื่อนำเงินมาชำระหนี้โจทก์ได้ ผู้ร้องไม่มีสิทธิร้องขอให้ปล่อยทรัพย์ที่โจทก์นำยึดศาลอุทธรณ์พิพากษาชอบแล้ว ฎีกาของผู้ร้องฟังไม่ขึ้น"พิพากษายืน.(ประพัฒน์ อุชุภาพ-บุญส่ง วรรณกลาง-สะสม สิริเจริญสุข)แหล่งที่มาสำนักงานส่งเสริมงานตุลาการแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุในเบื้องต้นบุคคลที่มีสิทธิจะร้องขอให้ศาลปล่อยทรัพย์ที่เจ้าพนักงานบังคับคดียึด (ร้องขัดทรัพย์) ตาม ป.วิ.พ. มาตรา 288 จะต้องได้ความว่า จำเลยหรือลูกหนี้ตามคำพิพากษาไม่ใช่เจ้าของทรัพย์สินที่เจ้าพนักงานบังคับคดีได้ยึดไว้แต่ผู้ร้องในคดีนี้ได้ระบุไว้ชัดเจนในคำร้องว่า "...ทรัพย์ที่เจ้าพนักงานบังคับคดียึดทั้ง 7 รายการ เป็นของจำเลย..." จึงไม่มีเหตุผลใดที่จะร้องขอให้ปล่อยทรัพย์ที่ยึดหากสิทธิของผู้ร้องในฐานะรับทรัพย์ไว้เป็นประกันเงินกู้หรือรับจำนำมีอยู่จริง ก็เป็นเรื่องที่ผู้ร้องต้องยื่นคำร้องขอรับชำระหนี้จากการขายทอดตลาดทรัพย์นั้นก่อนเจ้าหนี้อื่น ตามป.วิ.พ. มาตรา 287(คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 944/2490). ปราโมทย์ธรรมพนิชวัฒน์.คำพิพากษา: คดีนี้สืบเนื่องมาจากโจทก์ฟ้องให้จำเลยชำระหนี้ ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยชำระหนี้แก่โจทก์พร้อมด้วยดอกเบี้ยและค่าฤชาธรรมเนียม จำเลยไม่ยอมชำระหนี้ตามคำพิพากษา โจทก์ขอให้บังคับคดีโดยนำเจ้าพนักงานบังคับคดียึดทรัพย์ของจำเลยได้หม้อแปลงไฟฟ้า 3 รายการ รถบรรทุก 2 รายการ รถตักสินแร่ 1 รายการ และรถยกสินแร่ 1 รายการ รวม 7 รายการ เพื่อขายทอดตลาดชำระหนี้โจทก์ผู้ร้องยื่นคำร้องขอว่า ทรัพย์ที่เจ้าพนักงานบังคับคดียึดทั้ง7 รายการ เป็นของจำเลย จำเลยนำมามอบให้แก่ผู้ร้องเพื่อเป็นประกันหนี้เงินกู้ที่จำเลยกู้ยืมเงินผู้ร้องไป ขอให้ปล่อยทรัพย์ที่ยึดศาลชั้นต้นมีคำสั่งให้ยกคำร้องของผู้ร้องผู้ร้องอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนผู้ร้องฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "คดีมีประเด็นที่จะวินิจฉัยว่าผู้ร้องมีสิทธิร้องขอให้ปล่อยทรัพย์ที่โจทก์นำยึดหรือไม่ พิเคราะห์แล้วประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 288 วรรคแรก บัญญัติว่า"ภายใต้บังคับบทบัญญัติแห่งมาตรา 55 ถ้าบุคคลใดกล่าวอ้างว่าจำเลยหรือลูกหนี้ตามคำพิพากษาไม่ใช่เจ้าของทรัพย์สินที่เจ้าพนักงานบังคับคดีได้ยึดไว้ ก่อนที่จะเอาทรัพย์สินเช่นว่านี้ออกขายทอดตลาดหรือจำหน่ายโดยวิธีอื่น บุคคลนั้นอาจยื่นคำร้องขอต่อศาลที่ออกหมายบังคับคดีให้ปล่อยทรัพย์สินเช่นว่านั้น ฯลฯ" และมาตรา 55 บัญญัติว่า "เมื่อมีข้อโต้แย้งเกิดขึ้นเกี่ยวกับสิทธิหรือหน้าที่ของบุคคลใดตามกฎหมายแพ่ง หรือบุคคลใดจะต้องใช้สิทธิทางศาล บุคคลนั้นชอบที่จะเสนอคดีของตนต่อศาลส่วนแพ่งที่มีเขตอำนาจได้ตามบทบัญญัติแห่งกฎหมายแพ่งและประมวลกฎหมายนี้" เห็นว่า เมื่อข้อเท็จจริงตามคำร้องปรากฏว่าทรัพย์ที่เจ้าพนักงานบังคับคดียึดทั้ง 7 รายการเป็นของจำเลย จำเลยเพียงแต่นำมาเป็นประกันเงินกู้ที่จำเลยกู้ยืมเงินไปจากผู้ร้องเท่านั้น โจทก์จึงมีสิทธิยึดทรัพย์ดังกล่าวของจำเลยออกขายทอดตลาดเพื่อนำเงินมาชำระหนี้โจทก์ได้ ผู้ร้องไม่มีสิทธิร้องขอให้ปล่อยทรัพย์ที่โจทก์นำยึดศาลอุทธรณ์พิพากษาชอบแล้ว ฎีกาของผู้ร้องฟังไม่ขึ้น"พิพากษายืน. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2220/2535การไฟฟ้าส่วนภูมิภาคโจทก์นายก ระเษม กัณฑมณีผู้ร้องบริษัท ซำฮง อุตสาหกรรม จำกัดจำเลย ป.พ.พ. ม. 758 ป.วิ.พ. ม. 288ทรัพย์ที่เจ้าพนักงานบังคับคดียึดทั้ง 7 รายการ เป็นของจำเลยจำเลยเพียงแต่มอบทรัพย์ดังกล่าวให้ผู้ร้องเพื่อเป็นประกันเงินกู้ที่จำเลยกู้ยืมเงินไปจากผู้ร้องเท่านั้น โจทก์จึงมีสิทธิยึดทรัพย์ดังกล่าวของจำเลยออกขายทอดตลาดเพื่อนำเงินมาชำระหนี้ได้ผู้ร้องไม่มีสิทธิร้องขอให้ปล่อยทรัพย์ที่โจทก์นำยึด.คดีนี้สืบเนื่องมาจากโจทก์ฟ้องให้จำเลยชำระหนี้ ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยชำระหนี้แก่โจทก์พร้อมด้วยดอกเบี้ยและค่าฤชาธรรมเนียม จำเลยไม่ยอมชำระหนี้ตามคำพิพากษา โจทก์ขอให้บังคับคดีโดยนำเจ้าพนักงานบังคับคดียึดทรัพย์ของจำเลยได้หม้อแปลงไฟฟ้า 3 รายการ รถบรรทุก 2 รายการ รถตักสินแร่ 1 รายการ และรถยกสินแร่ 1 รายการ รวม 7 รายการ เพื่อขายทอดตลาดชำระหนี้โจทก์ผู้ร้องยื่นคำร้องขอว่า ทรัพย์ที่เจ้าพนักงานบังคับคดียึดทั้ง7 รายการ เป็นของจำเลย จำเลยนำมามอบให้แก่ผู้ร้องเพื่อเป็นประกันหนี้เงินกู้ที่จำเลยกู้ยืมเงินผู้ร้องไป ขอให้ปล่อยทรัพย์ที่ยึดศาลชั้นต้นมีคำสั่งให้ยกคำร้องของผู้ร้องผู้ร้องอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนผู้ร้องฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "คดีมีประเด็นที่จะวินิจฉัยว่าผู้ร้องมีสิทธิร้องขอให้ปล่อยทรัพย์ที่โจทก์นำยึดหรือไม่ พิเคราะห์แล้วประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 288 วรรคแรก บัญญัติว่า"ภายใต้บังคับบทบัญญัติแห่งมาตรา 55 ถ้าบุคคลใดกล่าวอ้างว่าจำเลยหรือลูกหนี้ตามคำพิพากษาไม่ใช่เจ้าของทรัพย์สินที่เจ้าพนักงานบังคับคดีได้ยึดไว้ ก่อนที่จะเอาทรัพย์สินเช่นว่านี้ออกขายทอดตลาดหรือจำหน่ายโดยวิธีอื่น บุคคลนั้นอาจยื่นคำร้องขอต่อศาลที่ออกหมายบังคับคดีให้ปล่อยทรัพย์สินเช่นว่านั้น ฯลฯ" และมาตรา 55 บัญญัติว่า "เมื่อมีข้อโต้แย้งเกิดขึ้นเกี่ยวกับสิทธิหรือหน้าที่ของบุคคลใดตามกฎหมายแพ่ง หรือบุคคลใดจะต้องใช้สิทธิทางศาล บุคคลนั้นชอบที่จะเสนอคดีของตนต่อศาลส่วนแพ่งที่มีเขตอำนาจได้ตามบทบัญญัติแห่งกฎหมายแพ่งและประมวลกฎหมายนี้" เห็นว่า เมื่อข้อเท็จจริงตามคำร้องปรากฏว่าทรัพย์ที่เจ้าพนักงานบังคับคดียึดทั้ง 7 รายการเป็นของจำเลย จำเลยเพียงแต่นำมาเป็นประกันเงินกู้ที่จำเลยกู้ยืมเงินไปจากผู้ร้องเท่านั้น โจทก์จึงมีสิทธิยึดทรัพย์ดังกล่าวของจำเลยออกขายทอดตลาดเพื่อนำเงินมาชำระหนี้โจทก์ได้ ผู้ร้องไม่มีสิทธิร้องขอให้ปล่อยทรัพย์ที่โจทก์นำยึดศาลอุทธรณ์พิพากษาชอบแล้ว ฎีกาของผู้ร้องฟังไม่ขึ้น"พิพากษายืน.(ประพัฒน์ อุชุภาพ-บุญส่ง วรรณกลาง-สะสม สิริเจริญสุข)แหล่งที่มาสำนักงานส่งเสริมงานตุลาการแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุในเบื้องต้นบุคคลที่มีสิทธิจะร้องขอให้ศาลปล่อยทรัพย์ที่เจ้าพนักงานบังคับคดียึด (ร้องขัดทรัพย์) ตาม ป.วิ.พ. มาตรา 288 จะต้องได้ความว่า จำเลยหรือลูกหนี้ตามคำพิพากษาไม่ใช่เจ้าของทรัพย์สินที่เจ้าพนักงานบังคับคดีได้ยึดไว้แต่ผู้ร้องในคดีนี้ได้ระบุไว้ชัดเจนในคำร้องว่า "...ทรัพย์ที่เจ้าพนักงานบังคับคดียึดทั้ง 7 รายการ เป็นของจำเลย..." จึงไม่มีเหตุผลใดที่จะร้องขอให้ปล่อยทรัพย์ที่ยึดหากสิทธิของผู้ร้องในฐานะรับทรัพย์ไว้เป็นประกันเงินกู้หรือรับจำนำมีอยู่จริง ก็เป็นเรื่องที่ผู้ร้องต้องยื่นคำร้องขอรับชำระหนี้จากการขายทอดตลาดทรัพย์นั้นก่อนเจ้าหนี้อื่น ตามป.วิ.พ. มาตรา 287(คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 944/2490). ปราโมทย์ธรรมพนิชวัฒน์.