คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 58569หลักกฎหมาย: ความว่า จำเลยอุทธรณ์ ศาลแรงงานกลางมีคำสั่งว่าอุทธรณ์ของจำเลยเป็นอุทธรณ์ในข้อเท็จจริง ต้องห้ามมิให้อุทธรณ์ตามพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ. 2522 จึงไม่รับอุทธรณ์จำเลยเห็นว่า อุทธรณ์ที่ว่า ศาลแรงงานกลางวินิจฉัยเรื่องจำเลยได้ตกลงให้โจทก์ทดลองงานเป็นเวลาเพียง 3 เดือนโดยไม่ได้วินิจฉัยข้อเท็จจริงจากพยานหลักฐานในสำนวน จึงขัดต่อพยานหลักฐานในคดีไม่ชอบด้วยกฎหมายนั้น เป็นปัญหาข้อกฎหมายโปรดมีคำสั่งให้รับฎีกาของจำเลยไว้พิจารณาต่อไปหมายเหตุ โจทก์ได้รับสำเนาคำร้องแล้ว (อันดับ 57)ศาลแรงงานกลางพิพากษาให้จำเลยจ่ายสินจ้างแทนการบอกกล่าว ล่วงหน้าจำนวน 18,000 บาท (หนึ่งหมื่นแปดพันบาท) ค่าชดเชย 18,000 บาท (หนึ่งหมื่นแปดพันบาท) ให้แก่โจทก์ คำขออื่นนอกจาก นี้ให้ยกเสียจำเลยอุทธรณ์ ศาลแรงงานกลางมีคำสั่งไม่รับฎีกาดังกล่าว(อันดับ 52)จำเลยจึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 57)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว ศาลแรงงานกลางฟังข้อเท็จจริงจากพยานหลักฐานที่โจทก์นำสืบมาแล้ววินิจฉัยว่า กำหนดทดลองงานของโจทก์มีระยะเวลาเพียง 3 เดือนและจำเลยเลิกจ้างโจทก์หลังจากพ้นกำหนดทดลองงานแล้ว จึงมิใช่เป็นการวินิจฉัยขัดต่อพยานหลักฐานในสำนวน ที่จำเลยอุทธรณ์โต้เถียงจะให้ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า กำหนด ทดลองงานของโจทก์มีระยะ 6 เดือน และจำเลยเลิกจ้างโจทก์ ยังไม่พ้นกำหนดทดลองงาน จึงเป็นการอุทธรณ์โต้แย้งดุลพินิจ ในการรับฟังพยานหลักฐานของศาลแรงงานกลางอันเป็นปัญหาข้อเท็จจริง ต้องห้ามตามพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ. 2522 มาตรา 54ศาลแรงงานกลางมีคำสั่งไม่รับอุทธรณ์ของจำเลยชอบแล้ว ยกคำร้อง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 439/2537นางสาวยุพิน วงศ์กล่อมจิตโจทก์ห้างหุ้นส่วนจำกัดสำนักพิมพ์สรรพศาสตร์จำเลยห้างหุ้นส่วนจำกัดสำนักพิมพ์สรรพศาสตร์ จำเลยผู้ยื่นคำร้อง พ.ร.บ.จัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ.2522 ม. 54ความว่า จำเลยอุทธรณ์ ศาลแรงงานกลางมีคำสั่งว่าอุทธรณ์ของจำเลยเป็นอุทธรณ์ในข้อเท็จจริง ต้องห้ามมิให้อุทธรณ์ตามพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ. 2522 จึงไม่รับอุทธรณ์จำเลยเห็นว่า อุทธรณ์ที่ว่า ศาลแรงงานกลางวินิจฉัยเรื่องจำเลยได้ตกลงให้โจทก์ทดลองงานเป็นเวลาเพียง 3 เดือนโดยไม่ได้วินิจฉัยข้อเท็จจริงจากพยานหลักฐานในสำนวน จึงขัดต่อพยานหลักฐานในคดีไม่ชอบด้วยกฎหมายนั้น เป็นปัญหาข้อกฎหมายโปรดมีคำสั่งให้รับฎีกาของจำเลยไว้พิจารณาต่อไปหมายเหตุ โจทก์ได้รับสำเนาคำร้องแล้ว (อันดับ 57)ศาลแรงงานกลางพิพากษาให้จำเลยจ่ายสินจ้างแทนการบอกกล่าว ล่วงหน้าจำนวน 18,000 บาท (หนึ่งหมื่นแปดพันบาท) ค่าชดเชย 18,000 บาท (หนึ่งหมื่นแปดพันบาท) ให้แก่โจทก์ คำขออื่นนอกจาก นี้ให้ยกเสียจำเลยอุทธรณ์ ศาลแรงงานกลางมีคำสั่งไม่รับฎีกาดังกล่าว(อันดับ 52)จำเลยจึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 57)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว ศาลแรงงานกลางฟังข้อเท็จจริงจากพยานหลักฐานที่โจทก์นำสืบมาแล้ววินิจฉัยว่า กำหนดทดลองงานของโจทก์มีระยะเวลาเพียง 3 เดือนและจำเลยเลิกจ้างโจทก์หลังจากพ้นกำหนดทดลองงานแล้ว จึงมิใช่เป็นการวินิจฉัยขัดต่อพยานหลักฐานในสำนวน ที่จำเลยอุทธรณ์โต้เถียงจะให้ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า กำหนด ทดลองงานของโจทก์มีระยะ 6 เดือน และจำเลยเลิกจ้างโจทก์ ยังไม่พ้นกำหนดทดลองงาน จึงเป็นการอุทธรณ์โต้แย้งดุลพินิจ ในการรับฟังพยานหลักฐานของศาลแรงงานกลางอันเป็นปัญหาข้อเท็จจริง ต้องห้ามตามพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ. 2522 มาตรา 54ศาลแรงงานกลางมีคำสั่งไม่รับอุทธรณ์ของจำเลยชอบแล้ว ยกคำร้อง(สมพงษ์ สนธิเณร-ชลิต ประไพศาล-ชลอ บุณยเนตร)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 439/2537นางสาวยุพิน วงศ์กล่อมจิตโจทก์ห้างหุ้นส่วนจำกัดสำนักพิมพ์สรรพศาสตร์จำเลยห้างหุ้นส่วนจำกัดสำนักพิมพ์สรรพศาสตร์ จำเลยผู้ยื่นคำร้อง พ.ร.บ.จัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ.2522 ม. 54ความว่า จำเลยอุทธรณ์ ศาลแรงงานกลางมีคำสั่งว่าอุทธรณ์ของจำเลยเป็นอุทธรณ์ในข้อเท็จจริง ต้องห้ามมิให้อุทธรณ์ตามพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ. 2522 จึงไม่รับอุทธรณ์จำเลยเห็นว่า อุทธรณ์ที่ว่า ศาลแรงงานกลางวินิจฉัยเรื่องจำเลยได้ตกลงให้โจทก์ทดลองงานเป็นเวลาเพียง 3 เดือนโดยไม่ได้วินิจฉัยข้อเท็จจริงจากพยานหลักฐานในสำนวน จึงขัดต่อพยานหลักฐานในคดีไม่ชอบด้วยกฎหมายนั้น เป็นปัญหาข้อกฎหมายโปรดมีคำสั่งให้รับฎีกาของจำเลยไว้พิจารณาต่อไปหมายเหตุ โจทก์ได้รับสำเนาคำร้องแล้ว (อันดับ 57)ศาลแรงงานกลางพิพากษาให้จำเลยจ่ายสินจ้างแทนการบอกกล่าว ล่วงหน้าจำนวน 18,000 บาท (หนึ่งหมื่นแปดพันบาท) ค่าชดเชย 18,000 บาท (หนึ่งหมื่นแปดพันบาท) ให้แก่โจทก์ คำขออื่นนอกจาก นี้ให้ยกเสียจำเลยอุทธรณ์ ศาลแรงงานกลางมีคำสั่งไม่รับฎีกาดังกล่าว(อันดับ 52)จำเลยจึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 57)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว ศาลแรงงานกลางฟังข้อเท็จจริงจากพยานหลักฐานที่โจทก์นำสืบมาแล้ววินิจฉัยว่า กำหนดทดลองงานของโจทก์มีระยะเวลาเพียง 3 เดือนและจำเลยเลิกจ้างโจทก์หลังจากพ้นกำหนดทดลองงานแล้ว จึงมิใช่เป็นการวินิจฉัยขัดต่อพยานหลักฐานในสำนวน ที่จำเลยอุทธรณ์โต้เถียงจะให้ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า กำหนด ทดลองงานของโจทก์มีระยะ 6 เดือน และจำเลยเลิกจ้างโจทก์ ยังไม่พ้นกำหนดทดลองงาน จึงเป็นการอุทธรณ์โต้แย้งดุลพินิจ ในการรับฟังพยานหลักฐานของศาลแรงงานกลางอันเป็นปัญหาข้อเท็จจริง ต้องห้ามตามพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ. 2522 มาตรา 54ศาลแรงงานกลางมีคำสั่งไม่รับอุทธรณ์ของจำเลยชอบแล้ว ยกคำร้อง(สมพงษ์ สนธิเณร-ชลิต ประไพศาล-ชลอ บุณยเนตร)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ