คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 713/2517หลักกฎหมาย: ขณะที่ผู้ตายถูกทำละเมิดถึงตาย ผู้ตายเป็นบุตรบุญธรรมของโจทก์ที่ 2 และผู้ตายยังเป็นผู้เยาว์อยู่ โจทก์ที่ 2 ผู้รับบุตรบุญธรรมเป็นผู้ใช้อำนาจปกครอง ย่อมมีอำนาจฟ้องผู้ทำละเมิดได้โจทก์ฟ้องว่า โจทก์ที่ 1 และนางปราณีภรรยา เป็นบิดามารดาของนายวิวัฒน์ ช่วยเชษฐ์ โจทก์ที่ 2 เป็นผู้รับนายวิวัฒน์ไว้เป็นบุตรบุญธรรม โดยจดทะเบียนถูกต้องตามกฎหมาย นายวิวัฒน์จึงใช้นามสกุลตามโจทก์ที่ 2 ว่า โภคสุพัฒน์ จำเลยที่ 1 เป็นลูกจ้างของจำเลยที่ 2 ได้ขับรถยนต์บรรทุกในทางการที่จ้างของจำเลยที่ 2 โดยประมาท เป็นเหตุให้ชนรถจักรยานยนต์ ส.บ. 01727 ซึ่งนายวิวัฒน์ โภคสุพัฒน์ เป็นผู้ขับขี่ นายวิวัฒน์ได้รับอันตรายแก่กายสาหัสและถึงแก่ความตาย จำเลยที่ 2 ผู้เป็นนายจ้างจึงต้องร่วมรับผิดในการละเมิดของจำเลยที่ 1 ลูกจ้าง จึงขอให้จำเลยทั้งสองร่วมกันใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์เป็นเงินทั้งสิ้น 224,900 บาท พร้อมด้วยดอกเบี้ยร้อยละ 7 ครึ่งต่อปี นับแต่วันฟ้องจนกว่าจะชำระเงินเสร็จจำเลยทั้งสองให้การว่า โจทก์ที่ 1 ไม่มีอำนาจฟ้องเพราะไม่ใช่ผู้ปกครอง โจทก์ที่ 2 ไม่มีสิทธิฟ้องเพราะไม่ใช่ผู้เสียหายตามกฎหมาย จำเลยที่ 1 เป็นลูกจ้างจำเลยที่ 2 จริง แต่มิได้กระทำการในทางการที่จ้างและนอกหน้าที่ จำเลยที่ 2 จึงไม่ต้องรับผิด และจำเลยที่ 1 มิได้ขับรถโดยประมาท โจทก์มิได้เสียหายมากมายดังฟ้องศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยทั้งสองร่วมกันใช้เงิน 70,900 บาทแก่โจทก์ โดยเสียดอกเบี้ยร้อยละ 7 ครึ่งต่อปีจำนวนเงิน 10,900 บาทนับแต่วันฟ้องจนกว่าจะชำระเสร็จ คำขอนอกจากนี้ให้ยกจำเลยที่ 2 อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เฉพาะค่าขาดไร้อุปการะเป็นว่า ให้จำเลยทั้งสองร่วมกันใช้ให้โจทก์ที่ 1 เพียงผู้เดียวเป็นเงิน 50,000 บาทให้จำเลยที่ 2 ใช้ค่าทนายความชั้นอุทธรณ์แทนโจทก์ 1,000 บาทนอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นจำเลยที่ 2 ฎีกาในปัญหาข้อกฎหมายที่จำเลยที่ 2 ฎีกาว่า โจทก์ที่ 2 ไม่ใช่ผู้เสียหาย จึงไม่มีอำนาจฟ้อง เพราะโจทก์ที่ 2 ไม่มีสิทธิจะรับมรดกหรือได้รับประโยชน์จากผู้ตายนั้น ศาลฎีกาเห็นว่า โจทก์ที่ 2 มิได้ฟ้องเรียกมรดกหรือประโยชน์อันใดของผู้ตาย ทั้งศาลอุทธรณ์ก็ได้พิพากษาแก้ให้จำเลยทั้งสองร่วมกันใช้ค่าขาดไร้อุปการะแก่โจทก์ที่ 1 แต่ผู้เดียวเท่านั้น และจำเลยก็ยอมรับในคดีแพ่งนี้แล้วว่า โจทก์ทั้งสองเสียหายแน่ อันเป็นการรับว่าโจทก์ที่ 2 เป็นผู้เสียหายด้วย นอกจากนั้นขณะที่ผู้ตายถูกทำละเมิดถึงตาย ผู้ตายยังเป็นผู้เยาว์อยู่ โจทก์ที่ 2 ผู้รับบุตรบุญธรรมเป็นผู้ใช้อำนาจปกครองโจทก์ที่ 2 จึงมีอำนาจฟ้องคดีนี้ ศาลฎีกาวินิจฉัยในปัญหาข้อเท็จจริงในข้ออื่น โดยเห็นพ้องกับศาลอุทธรณ์ แล้วพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 713/2517นายหยัด ช่วยเชษฐ์ ที่ 1 นายฉนวน โภคสุพัฒน์ ที่ 2โจทก์นายสมพงษ์ กองทอง ที่ 1 บริษัทพรหมวิวัฒน์ จำกัดจำเลยโดยนายสถิตย์ พรหมสุทธิ กรรมการ ที่ 2จำเลย ป.วิ.พ. ม. 55 ป.พ.พ. ม. 420, ม. 425, ม. 1541, ม. 1586ขณะที่ผู้ตายถูกทำละเมิดถึงตาย ผู้ตายเป็นบุตรบุญธรรมของโจทก์ที่ 2 และผู้ตายยังเป็นผู้เยาว์อยู่ โจทก์ที่ 2 ผู้รับบุตรบุญธรรมเป็นผู้ใช้อำนาจปกครอง ย่อมมีอำนาจฟ้องผู้ทำละเมิดได้โจทก์ฟ้องว่า โจทก์ที่ 1 และนางปราณีภรรยา เป็นบิดามารดาของนายวิวัฒน์ ช่วยเชษฐ์ โจทก์ที่ 2 เป็นผู้รับนายวิวัฒน์ไว้เป็นบุตรบุญธรรม โดยจดทะเบียนถูกต้องตามกฎหมาย นายวิวัฒน์จึงใช้นามสกุลตามโจทก์ที่ 2 ว่า โภคสุพัฒน์ จำเลยที่ 1 เป็นลูกจ้างของจำเลยที่ 2 ได้ขับรถยนต์บรรทุกในทางการที่จ้างของจำเลยที่ 2 โดยประมาท เป็นเหตุให้ชนรถจักรยานยนต์ ส.บ. 01727 ซึ่งนายวิวัฒน์ โภคสุพัฒน์ เป็นผู้ขับขี่ นายวิวัฒน์ได้รับอันตรายแก่กายสาหัสและถึงแก่ความตาย จำเลยที่ 2 ผู้เป็นนายจ้างจึงต้องร่วมรับผิดในการละเมิดของจำเลยที่ 1 ลูกจ้าง จึงขอให้จำเลยทั้งสองร่วมกันใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์เป็นเงินทั้งสิ้น 224,900 บาท พร้อมด้วยดอกเบี้ยร้อยละ 7 ครึ่งต่อปี นับแต่วันฟ้องจนกว่าจะชำระเงินเสร็จจำเลยทั้งสองให้การว่า โจทก์ที่ 1 ไม่มีอำนาจฟ้องเพราะไม่ใช่ผู้ปกครอง โจทก์ที่ 2 ไม่มีสิทธิฟ้องเพราะไม่ใช่ผู้เสียหายตามกฎหมาย จำเลยที่ 1 เป็นลูกจ้างจำเลยที่ 2 จริง แต่มิได้กระทำการในทางการที่จ้างและนอกหน้าที่ จำเลยที่ 2 จึงไม่ต้องรับผิด และจำเลยที่ 1 มิได้ขับรถโดยประมาท โจทก์มิได้เสียหายมากมายดังฟ้องศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยทั้งสองร่วมกันใช้เงิน 70,900 บาทแก่โจทก์ โดยเสียดอกเบี้ยร้อยละ 7 ครึ่งต่อปีจำนวนเงิน 10,900 บาทนับแต่วันฟ้องจนกว่าจะชำระเสร็จ คำขอนอกจากนี้ให้ยกจำเลยที่ 2 อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เฉพาะค่าขาดไร้อุปการะเป็นว่า ให้จำเลยทั้งสองร่วมกันใช้ให้โจทก์ที่ 1 เพียงผู้เดียวเป็นเงิน 50,000 บาทให้จำเลยที่ 2 ใช้ค่าทนายความชั้นอุทธรณ์แทนโจทก์ 1,000 บาทนอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นจำเลยที่ 2 ฎีกาในปัญหาข้อกฎหมายที่จำเลยที่ 2 ฎีกาว่า โจทก์ที่ 2 ไม่ใช่ผู้เสียหาย จึงไม่มีอำนาจฟ้อง เพราะโจทก์ที่ 2 ไม่มีสิทธิจะรับมรดกหรือได้รับประโยชน์จากผู้ตายนั้น ศาลฎีกาเห็นว่า โจทก์ที่ 2 มิได้ฟ้องเรียกมรดกหรือประโยชน์อันใดของผู้ตาย ทั้งศาลอุทธรณ์ก็ได้พิพากษาแก้ให้จำเลยทั้งสองร่วมกันใช้ค่าขาดไร้อุปการะแก่โจทก์ที่ 1 แต่ผู้เดียวเท่านั้น และจำเลยก็ยอมรับในคดีแพ่งนี้แล้วว่า โจทก์ทั้งสองเสียหายแน่ อันเป็นการรับว่าโจทก์ที่ 2 เป็นผู้เสียหายด้วย นอกจากนั้นขณะที่ผู้ตายถูกทำละเมิดถึงตาย ผู้ตายยังเป็นผู้เยาว์อยู่ โจทก์ที่ 2 ผู้รับบุตรบุญธรรมเป็นผู้ใช้อำนาจปกครองโจทก์ที่ 2 จึงมีอำนาจฟ้องคดีนี้ ศาลฎีกาวินิจฉัยในปัญหาข้อเท็จจริงในข้ออื่น โดยเห็นพ้องกับศาลอุทธรณ์ แล้วพิพากษายืน(สรรเสริญ ไกรจิตติ-เพรียบ หุตางกูร-รื่น วิไลชนม์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า โจทก์ที่ 1 และนางปราณีภรรยา เป็นบิดามารดาของนายวิวัฒน์ ช่วยเชษฐ์ โจทก์ที่ 2 เป็นผู้รับนายวิวัฒน์ไว้เป็นบุตรบุญธรรม โดยจดทะเบียนถูกต้องตามกฎหมาย นายวิวัฒน์จึงใช้นามสกุลตามโจทก์ที่ 2 ว่า โภคสุพัฒน์ จำเลยที่ 1 เป็นลูกจ้างของจำเลยที่ 2 ได้ขับรถยนต์บรรทุกในทางการที่จ้างของจำเลยที่ 2 โดยประมาท เป็นเหตุให้ชนรถจักรยานยนต์ ส.บ. 01727 ซึ่งนายวิวัฒน์ โภคสุพัฒน์ เป็นผู้ขับขี่ นายวิวัฒน์ได้รับอันตรายแก่กายสาหัสและถึงแก่ความตาย จำเลยที่ 2 ผู้เป็นนายจ้างจึงต้องร่วมรับผิดในการละเมิดของจำเลยที่ 1 ลูกจ้าง จึงขอให้จำเลยทั้งสองร่วมกันใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์เป็นเงินทั้งสิ้น 224,900 บาท พร้อมด้วยดอกเบี้ยร้อยละ 7 ครึ่งต่อปี นับแต่วันฟ้องจนกว่าจะชำระเงินเสร็จจำเลยทั้งสองให้การว่า โจทก์ที่ 1 ไม่มีอำนาจฟ้องเพราะไม่ใช่ผู้ปกครอง โจทก์ที่ 2 ไม่มีสิทธิฟ้องเพราะไม่ใช่ผู้เสียหายตามกฎหมาย จำเลยที่ 1 เป็นลูกจ้างจำเลยที่ 2 จริง แต่มิได้กระทำการในทางการที่จ้างและนอกหน้าที่ จำเลยที่ 2 จึงไม่ต้องรับผิด และจำเลยที่ 1 มิได้ขับรถโดยประมาท โจทก์มิได้เสียหายมากมายดังฟ้องศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยทั้งสองร่วมกันใช้เงิน 70,900 บาทแก่โจทก์ โดยเสียดอกเบี้ยร้อยละ 7 ครึ่งต่อปีจำนวนเงิน 10,900 บาทนับแต่วันฟ้องจนกว่าจะชำระเสร็จ คำขอนอกจากนี้ให้ยกจำเลยที่ 2 อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เฉพาะค่าขาดไร้อุปการะเป็นว่า ให้จำเลยทั้งสองร่วมกันใช้ให้โจทก์ที่ 1 เพียงผู้เดียวเป็นเงิน 50,000 บาทให้จำเลยที่ 2 ใช้ค่าทนายความชั้นอุทธรณ์แทนโจทก์ 1,000 บาทนอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นจำเลยที่ 2 ฎีกาในปัญหาข้อกฎหมายที่จำเลยที่ 2 ฎีกาว่า โจทก์ที่ 2 ไม่ใช่ผู้เสียหาย จึงไม่มีอำนาจฟ้อง เพราะโจทก์ที่ 2 ไม่มีสิทธิจะรับมรดกหรือได้รับประโยชน์จากผู้ตายนั้น ศาลฎีกาเห็นว่า โจทก์ที่ 2 มิได้ฟ้องเรียกมรดกหรือประโยชน์อันใดของผู้ตาย ทั้งศาลอุทธรณ์ก็ได้พิพากษาแก้ให้จำเลยทั้งสองร่วมกันใช้ค่าขาดไร้อุปการะแก่โจทก์ที่ 1 แต่ผู้เดียวเท่านั้น และจำเลยก็ยอมรับในคดีแพ่งนี้แล้วว่า โจทก์ทั้งสองเสียหายแน่ อันเป็นการรับว่าโจทก์ที่ 2 เป็นผู้เสียหายด้วย นอกจากนั้นขณะที่ผู้ตายถูกทำละเมิดถึงตาย ผู้ตายยังเป็นผู้เยาว์อยู่ โจทก์ที่ 2 ผู้รับบุตรบุญธรรมเป็นผู้ใช้อำนาจปกครองโจทก์ที่ 2 จึงมีอำนาจฟ้องคดีนี้ ศาลฎีกาวินิจฉัยในปัญหาข้อเท็จจริงในข้ออื่น โดยเห็นพ้องกับศาลอุทธรณ์ แล้วพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 713/2517นายหยัด ช่วยเชษฐ์ ที่ 1 นายฉนวน โภคสุพัฒน์ ที่ 2โจทก์นายสมพงษ์ กองทอง ที่ 1 บริษัทพรหมวิวัฒน์ จำกัดจำเลยโดยนายสถิตย์ พรหมสุทธิ กรรมการ ที่ 2จำเลย ป.วิ.พ. ม. 55 ป.พ.พ. ม. 420, ม. 425, ม. 1541, ม. 1586ขณะที่ผู้ตายถูกทำละเมิดถึงตาย ผู้ตายเป็นบุตรบุญธรรมของโจทก์ที่ 2 และผู้ตายยังเป็นผู้เยาว์อยู่ โจทก์ที่ 2 ผู้รับบุตรบุญธรรมเป็นผู้ใช้อำนาจปกครอง ย่อมมีอำนาจฟ้องผู้ทำละเมิดได้โจทก์ฟ้องว่า โจทก์ที่ 1 และนางปราณีภรรยา เป็นบิดามารดาของนายวิวัฒน์ ช่วยเชษฐ์ โจทก์ที่ 2 เป็นผู้รับนายวิวัฒน์ไว้เป็นบุตรบุญธรรม โดยจดทะเบียนถูกต้องตามกฎหมาย นายวิวัฒน์จึงใช้นามสกุลตามโจทก์ที่ 2 ว่า โภคสุพัฒน์ จำเลยที่ 1 เป็นลูกจ้างของจำเลยที่ 2 ได้ขับรถยนต์บรรทุกในทางการที่จ้างของจำเลยที่ 2 โดยประมาท เป็นเหตุให้ชนรถจักรยานยนต์ ส.บ. 01727 ซึ่งนายวิวัฒน์ โภคสุพัฒน์ เป็นผู้ขับขี่ นายวิวัฒน์ได้รับอันตรายแก่กายสาหัสและถึงแก่ความตาย จำเลยที่ 2 ผู้เป็นนายจ้างจึงต้องร่วมรับผิดในการละเมิดของจำเลยที่ 1 ลูกจ้าง จึงขอให้จำเลยทั้งสองร่วมกันใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์เป็นเงินทั้งสิ้น 224,900 บาท พร้อมด้วยดอกเบี้ยร้อยละ 7 ครึ่งต่อปี นับแต่วันฟ้องจนกว่าจะชำระเงินเสร็จจำเลยทั้งสองให้การว่า โจทก์ที่ 1 ไม่มีอำนาจฟ้องเพราะไม่ใช่ผู้ปกครอง โจทก์ที่ 2 ไม่มีสิทธิฟ้องเพราะไม่ใช่ผู้เสียหายตามกฎหมาย จำเลยที่ 1 เป็นลูกจ้างจำเลยที่ 2 จริง แต่มิได้กระทำการในทางการที่จ้างและนอกหน้าที่ จำเลยที่ 2 จึงไม่ต้องรับผิด และจำเลยที่ 1 มิได้ขับรถโดยประมาท โจทก์มิได้เสียหายมากมายดังฟ้องศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยทั้งสองร่วมกันใช้เงิน 70,900 บาทแก่โจทก์ โดยเสียดอกเบี้ยร้อยละ 7 ครึ่งต่อปีจำนวนเงิน 10,900 บาทนับแต่วันฟ้องจนกว่าจะชำระเสร็จ คำขอนอกจากนี้ให้ยกจำเลยที่ 2 อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เฉพาะค่าขาดไร้อุปการะเป็นว่า ให้จำเลยทั้งสองร่วมกันใช้ให้โจทก์ที่ 1 เพียงผู้เดียวเป็นเงิน 50,000 บาทให้จำเลยที่ 2 ใช้ค่าทนายความชั้นอุทธรณ์แทนโจทก์ 1,000 บาทนอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นจำเลยที่ 2 ฎีกาในปัญหาข้อกฎหมายที่จำเลยที่ 2 ฎีกาว่า โจทก์ที่ 2 ไม่ใช่ผู้เสียหาย จึงไม่มีอำนาจฟ้อง เพราะโจทก์ที่ 2 ไม่มีสิทธิจะรับมรดกหรือได้รับประโยชน์จากผู้ตายนั้น ศาลฎีกาเห็นว่า โจทก์ที่ 2 มิได้ฟ้องเรียกมรดกหรือประโยชน์อันใดของผู้ตาย ทั้งศาลอุทธรณ์ก็ได้พิพากษาแก้ให้จำเลยทั้งสองร่วมกันใช้ค่าขาดไร้อุปการะแก่โจทก์ที่ 1 แต่ผู้เดียวเท่านั้น และจำเลยก็ยอมรับในคดีแพ่งนี้แล้วว่า โจทก์ทั้งสองเสียหายแน่ อันเป็นการรับว่าโจทก์ที่ 2 เป็นผู้เสียหายด้วย นอกจากนั้นขณะที่ผู้ตายถูกทำละเมิดถึงตาย ผู้ตายยังเป็นผู้เยาว์อยู่ โจทก์ที่ 2 ผู้รับบุตรบุญธรรมเป็นผู้ใช้อำนาจปกครองโจทก์ที่ 2 จึงมีอำนาจฟ้องคดีนี้ ศาลฎีกาวินิจฉัยในปัญหาข้อเท็จจริงในข้ออื่น โดยเห็นพ้องกับศาลอุทธรณ์ แล้วพิพากษายืน(สรรเสริญ ไกรจิตติ-เพรียบ หุตางกูร-รื่น วิไลชนม์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ