คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 905/2500หลักกฎหมาย: โจทก์ระบุตำบลเกิดเหตุในฟ้องว่าเกิดที่ตำบลท่ายางแต่ปรากฏเหตุเกิดอีกตำบลหนึ่ง ซึ่งอยู่อีกฝั่งของคลองซึ่งมีฝั่งอีกฝั่งอยู่ในตำบลท่ายางเพราะความสำคัญผิดหรือพลั้งเผลอเพียงเท่านี้จะให้ถือว่าแตกต่างกับฟ้องยังไม่ได้โจทก์ฟ้องว่าระหว่างวันที่ 22 ตุลาคม 2498 เวลากลางวันถึงวันที่ 23 ตุลาคม 2498 เวลากลางคืน จำเลยได้บังอาจลักเรือมาด1 ลำ ราคา 800 บาทของนางสร้อยไป หรือรับเรือมาดนี้ไว้โดยรู้ว่าเป็นของที่ได้มาโดยผิดกฎหมาย เหตุเกิดที่ตำบลท่ายาง ตำบลปากน้ำ อำเภอเมือง จังหวัดชุมพร โจทก์ขอให้ลงโทษจำเลยตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 288, 293, 321และขอให้สั่งจำเลยทั้งสองคืนหรือใช้ราคาทรัพย์ 800 บาทแก่เจ้าทรัพย์ด้วยจำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษาว่าได้ความจากพยานโจทก์ว่าเรือที่หาจอดอยู่ตำบลทุ่งคา ซึ่งเป็นคนละตำบลกับที่โจทก์ฟ้องว่าจำเลยลักหรือรับของโจร จึงเป็นเรื่องข้อเท็จจริงต่างกับฟ้อง จึงพิพากษาให้ยกฟ้อง ตามประมวลวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 192โจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษาให้ลงโทษจำเลยตามกฎหมายลักษณะอาญามาตรา 293 ให้จำคุก 1 ปี 6 เดือน และให้จำเลยคืนหรือใช้ราคาทรัพย์ด้วยนายอ้นจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่าเรือที่หายจอดอยู่ที่คลองบางกะตีนซึ่งฝั่งตะวันออกของคลองบางกะตีนเป็นตำบลท่ายาง ฝั่งตะวันตกเป็นตำบลทุ่งคา ในฟ้องมิได้กล่าวว่าเรือจอดอยู่ฝั่งไหนของคลองบางกะตีน แต่กล่าวว่าเหตุเกิดในตำบลท่ายาง อาจเป็นด้วยความเข้าใจผิดหรือพลั้งเผลอ แต่เพียงเท่านี้ยังถือไม่ได้ว่าเป็นเรื่องข้อเท็จจริงต่างกับฟ้อง จึงพิพากษาให้ลงโทษจำเลยยืนตามศาลอุทธรณ์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 905/2500พนักงานอัยการจังหวัดชุมพรโจทก์นายอ้น แจ่มสุริยา ที่ 1 นายวิกูล หรือฮ้ง สุวรรณภพ ที่ 2จำเลย ป.วิ.อ. ม. 192โจทก์ระบุตำบลเกิดเหตุในฟ้องว่าเกิดที่ตำบลท่ายางแต่ปรากฏเหตุเกิดอีกตำบลหนึ่ง ซึ่งอยู่อีกฝั่งของคลองซึ่งมีฝั่งอีกฝั่งอยู่ในตำบลท่ายางเพราะความสำคัญผิดหรือพลั้งเผลอเพียงเท่านี้จะให้ถือว่าแตกต่างกับฟ้องยังไม่ได้โจทก์ฟ้องว่าระหว่างวันที่ 22 ตุลาคม 2498 เวลากลางวันถึงวันที่ 23 ตุลาคม 2498 เวลากลางคืน จำเลยได้บังอาจลักเรือมาด1 ลำ ราคา 800 บาทของนางสร้อยไป หรือรับเรือมาดนี้ไว้โดยรู้ว่าเป็นของที่ได้มาโดยผิดกฎหมาย เหตุเกิดที่ตำบลท่ายาง ตำบลปากน้ำ อำเภอเมือง จังหวัดชุมพร โจทก์ขอให้ลงโทษจำเลยตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 288, 293, 321และขอให้สั่งจำเลยทั้งสองคืนหรือใช้ราคาทรัพย์ 800 บาทแก่เจ้าทรัพย์ด้วยจำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษาว่าได้ความจากพยานโจทก์ว่าเรือที่หาจอดอยู่ตำบลทุ่งคา ซึ่งเป็นคนละตำบลกับที่โจทก์ฟ้องว่าจำเลยลักหรือรับของโจร จึงเป็นเรื่องข้อเท็จจริงต่างกับฟ้อง จึงพิพากษาให้ยกฟ้อง ตามประมวลวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 192โจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษาให้ลงโทษจำเลยตามกฎหมายลักษณะอาญามาตรา 293 ให้จำคุก 1 ปี 6 เดือน และให้จำเลยคืนหรือใช้ราคาทรัพย์ด้วยนายอ้นจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่าเรือที่หายจอดอยู่ที่คลองบางกะตีนซึ่งฝั่งตะวันออกของคลองบางกะตีนเป็นตำบลท่ายาง ฝั่งตะวันตกเป็นตำบลทุ่งคา ในฟ้องมิได้กล่าวว่าเรือจอดอยู่ฝั่งไหนของคลองบางกะตีน แต่กล่าวว่าเหตุเกิดในตำบลท่ายาง อาจเป็นด้วยความเข้าใจผิดหรือพลั้งเผลอ แต่เพียงเท่านี้ยังถือไม่ได้ว่าเป็นเรื่องข้อเท็จจริงต่างกับฟ้อง จึงพิพากษาให้ลงโทษจำเลยยืนตามศาลอุทธรณ์(ธรรมบัณฑิตสิทธิศฤงคาร-จักรปาณีศรีศีลวิสุทธิ์-ดุลยกรณ์พิทารณ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่าระหว่างวันที่ 22 ตุลาคม 2498 เวลากลางวันถึงวันที่ 23 ตุลาคม 2498 เวลากลางคืน จำเลยได้บังอาจลักเรือมาด1 ลำ ราคา 800 บาทของนางสร้อยไป หรือรับเรือมาดนี้ไว้โดยรู้ว่าเป็นของที่ได้มาโดยผิดกฎหมาย เหตุเกิดที่ตำบลท่ายาง ตำบลปากน้ำ อำเภอเมือง จังหวัดชุมพร โจทก์ขอให้ลงโทษจำเลยตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 288, 293, 321และขอให้สั่งจำเลยทั้งสองคืนหรือใช้ราคาทรัพย์ 800 บาทแก่เจ้าทรัพย์ด้วยจำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษาว่าได้ความจากพยานโจทก์ว่าเรือที่หาจอดอยู่ตำบลทุ่งคา ซึ่งเป็นคนละตำบลกับที่โจทก์ฟ้องว่าจำเลยลักหรือรับของโจร จึงเป็นเรื่องข้อเท็จจริงต่างกับฟ้อง จึงพิพากษาให้ยกฟ้อง ตามประมวลวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 192โจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษาให้ลงโทษจำเลยตามกฎหมายลักษณะอาญามาตรา 293 ให้จำคุก 1 ปี 6 เดือน และให้จำเลยคืนหรือใช้ราคาทรัพย์ด้วยนายอ้นจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่าเรือที่หายจอดอยู่ที่คลองบางกะตีนซึ่งฝั่งตะวันออกของคลองบางกะตีนเป็นตำบลท่ายาง ฝั่งตะวันตกเป็นตำบลทุ่งคา ในฟ้องมิได้กล่าวว่าเรือจอดอยู่ฝั่งไหนของคลองบางกะตีน แต่กล่าวว่าเหตุเกิดในตำบลท่ายาง อาจเป็นด้วยความเข้าใจผิดหรือพลั้งเผลอ แต่เพียงเท่านี้ยังถือไม่ได้ว่าเป็นเรื่องข้อเท็จจริงต่างกับฟ้อง จึงพิพากษาให้ลงโทษจำเลยยืนตามศาลอุทธรณ์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 905/2500พนักงานอัยการจังหวัดชุมพรโจทก์นายอ้น แจ่มสุริยา ที่ 1 นายวิกูล หรือฮ้ง สุวรรณภพ ที่ 2จำเลย ป.วิ.อ. ม. 192โจทก์ระบุตำบลเกิดเหตุในฟ้องว่าเกิดที่ตำบลท่ายางแต่ปรากฏเหตุเกิดอีกตำบลหนึ่ง ซึ่งอยู่อีกฝั่งของคลองซึ่งมีฝั่งอีกฝั่งอยู่ในตำบลท่ายางเพราะความสำคัญผิดหรือพลั้งเผลอเพียงเท่านี้จะให้ถือว่าแตกต่างกับฟ้องยังไม่ได้โจทก์ฟ้องว่าระหว่างวันที่ 22 ตุลาคม 2498 เวลากลางวันถึงวันที่ 23 ตุลาคม 2498 เวลากลางคืน จำเลยได้บังอาจลักเรือมาด1 ลำ ราคา 800 บาทของนางสร้อยไป หรือรับเรือมาดนี้ไว้โดยรู้ว่าเป็นของที่ได้มาโดยผิดกฎหมาย เหตุเกิดที่ตำบลท่ายาง ตำบลปากน้ำ อำเภอเมือง จังหวัดชุมพร โจทก์ขอให้ลงโทษจำเลยตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 288, 293, 321และขอให้สั่งจำเลยทั้งสองคืนหรือใช้ราคาทรัพย์ 800 บาทแก่เจ้าทรัพย์ด้วยจำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษาว่าได้ความจากพยานโจทก์ว่าเรือที่หาจอดอยู่ตำบลทุ่งคา ซึ่งเป็นคนละตำบลกับที่โจทก์ฟ้องว่าจำเลยลักหรือรับของโจร จึงเป็นเรื่องข้อเท็จจริงต่างกับฟ้อง จึงพิพากษาให้ยกฟ้อง ตามประมวลวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 192โจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษาให้ลงโทษจำเลยตามกฎหมายลักษณะอาญามาตรา 293 ให้จำคุก 1 ปี 6 เดือน และให้จำเลยคืนหรือใช้ราคาทรัพย์ด้วยนายอ้นจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่าเรือที่หายจอดอยู่ที่คลองบางกะตีนซึ่งฝั่งตะวันออกของคลองบางกะตีนเป็นตำบลท่ายาง ฝั่งตะวันตกเป็นตำบลทุ่งคา ในฟ้องมิได้กล่าวว่าเรือจอดอยู่ฝั่งไหนของคลองบางกะตีน แต่กล่าวว่าเหตุเกิดในตำบลท่ายาง อาจเป็นด้วยความเข้าใจผิดหรือพลั้งเผลอ แต่เพียงเท่านี้ยังถือไม่ได้ว่าเป็นเรื่องข้อเท็จจริงต่างกับฟ้อง จึงพิพากษาให้ลงโทษจำเลยยืนตามศาลอุทธรณ์(ธรรมบัณฑิตสิทธิศฤงคาร-จักรปาณีศรีศีลวิสุทธิ์-ดุลยกรณ์พิทารณ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ