คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 621/2513หลักกฎหมาย: โจทก์ฟ้องจำเลยในข้อหาพยายามฆ่าเจ้าพนักงานซึ่งกระทำการตามหน้าที่ ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษตามฟ้อง เมื่อจำเลยอุทธรณ์และศาลอุทธรณ์ฟังว่าจำเลยกระทำโดยสำคัญผิดว่าเป็นพวกคนร้ายมาปล้นเรือน แต่เป็นการป้องกันเกินสมควรแก่เหตุ ดังนี้ แม้โจทก์จะฎีกาขอให้ลงโทษจำเลยตามศาลชั้นต้น ส่วนจำเลยไม่ฎีกาคัดค้านคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ เพียงแต่แก้ฎีกาโจทก์ขอให้ศาลฎีกาพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ก็ตาม เมื่อศาลฎีกาฟังว่าเป็นการป้องกันพอควรแก่เหตุย่อมเป็นปัญหาข้อกฎหมายเกี่ยวด้วยความสงบเรียบร้อย ซึ่งศาลฎีกามีอำนาจยกขึ้นวินิจฉัยได้โจทก์ฟ้องว่า ตามวันเวลาเกิดเหตุขณะที่พันตำรวจตรีพิบูลย์ เกษร์อังกูรและเจ้าหน้าที่ตำรวจประจำสถานีตำรวจภูธร อำเภอแถลง จังหวัดระยองกำลังปฏิบัติหน้าที่โดยการล้อมที่พักเพื่อจับกุมจำเลยในข้อหามีอาวุธปืนในครอบครองโดยไม่รับอนุญาต และใช้อาวุธปืนยิงขู่ชาวบ้านอยู่นั้น จำเลยได้ใช้อาวุธปืนยิงพันตำรวจตรีพิบูลย์และพลตำรวจมนัสรวมสองนัดกระสุนปืนถูกเจ้าหน้าที่ตำรวจทั้งสองที่บริเวณทรวงอก เป็นเหตุให้ได้รับบาดเจ็บสาหัสถึงทุพพลภาพและป่วยเจ็บด้วยอาการทุกขเวทนาจนประกอบกรณียกิจตามปกติไม่ได้เกินกว่า ๒๐ วัน ทั้งนี้ โดยจำเลยมีเจตนาฆ่าแต่การกระทำไม่บรรลุผลสมเจตนา ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๒๘๘, ๒๘๙(๒), ๘๐ ริบของกลาง และนับโทษต่อจากคดีอาญาดำที่ ๔๑๔/๒๕๐๙ จำเลยให้การปฏิเสธ พันตำรวจตรีพิบูลย์ เกษร์อังกูรผู้เสียหายเข้าเป็นโจทก์ร่วมกับพนักงานอัยการ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๒๘๘, ๒๘๙(๒), ๘๐ ให้ลงโทษตาม มาตรา ๒๘๙(๒), ๘๐ อันเป็นกระทงหนักจำคุกจำเลย ๒๐ ปี คำให้การชั้นสอบสวนและศาล เป็นประโยชน์แก่การพิจารณาคดี ลดโทษให้ ๑ ใน ๓ คงจำคุกไว้ ๑๓ ปี ๔ เดือน นับโทษต่อจากคดีแดงที่ ๔๑๕/๒๕๐๙ อธิบดีผู้พิพากษาภาคทำความเห็นแย้งว่า จำเลยกระทำโดยสำคัญผิดว่าเป็นคนร้ายจะปล้นบ้าน แต่เป็นการกระทำเกินสมควรแก่เหตุ สมควรจำคุกไว้ ๒ ปี จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่า จำเลยยิงกลุ่มเจ้าพนักงานตำรวจโดยสำคัญผิดว่าเป็นพวกคนร้ายจะปล้นบ้าน แต่เป็นการป้องกันเกินสมควรแก่เหตุพิพากษาแก้ว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘, ๘๐ประกอบด้วย มาตรา ๖๙, ๖๒ วรรคต้น ให้จำคุกจำเลย ๓ ปี ลดโทษให้ ๑ ใน ๓ตามมาตรา ๗๘ คงให้จำคุกไว้ ๒ ปี นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามศาลชั้นต้น โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า จำเลยสำคัญผิดว่าเจ้าหน้าที่ตำรวจซึ่งมาล้อมที่พักจำเลยในเวลาดึกสงัดเป็นพวกมาปล้น เมื่อคำนึงถึงสถานที่และเวลาเกิดเหตุตลอดจนระยะที่พวกเจ้าหน้าที่ตำรวจอยู่ห่างไปจากเรือนเพียง๗ วา การที่จำเลยยิงสุ่มไปยังหมู่คนที่ออกันอยู่เพื่อขับไล่หรือให้รู้ว่าเจ้าบ้านมีอาวุธต่อสู้เป็นการกระทำพอสมควรแก่เหตุ แม้จำเลยจะมิได้ฎีกาคัดค้านขึ้นมา แต่กรณีเป็นปัญหาข้อกฎหมายเกี่ยวด้วยความสงบเรียบร้อย ศาลฎีกาย่อมยกขึ้นวินิจฉัยได้ พิพากษาแก้คำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ให้ยกฟ้องโจทก์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 621/2513อัยการจังหวัดระยองโจทก์พันตำรวจตรีพิบูลย์ เกษร์อังกูรโจทก์ร่วมนายจ๋า ศรีธงชาติจำเลย ป.วิ.อ. ม. 195โจทก์ฟ้องจำเลยในข้อหาพยายามฆ่าเจ้าพนักงานซึ่งกระทำการตามหน้าที่ ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษตามฟ้อง เมื่อจำเลยอุทธรณ์และศาลอุทธรณ์ฟังว่าจำเลยกระทำโดยสำคัญผิดว่าเป็นพวกคนร้ายมาปล้นเรือน แต่เป็นการป้องกันเกินสมควรแก่เหตุ ดังนี้ แม้โจทก์จะฎีกาขอให้ลงโทษจำเลยตามศาลชั้นต้น ส่วนจำเลยไม่ฎีกาคัดค้านคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ เพียงแต่แก้ฎีกาโจทก์ขอให้ศาลฎีกาพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ก็ตาม เมื่อศาลฎีกาฟังว่าเป็นการป้องกันพอควรแก่เหตุย่อมเป็นปัญหาข้อกฎหมายเกี่ยวด้วยความสงบเรียบร้อย ซึ่งศาลฎีกามีอำนาจยกขึ้นวินิจฉัยได้โจทก์ฟ้องว่า ตามวันเวลาเกิดเหตุขณะที่พันตำรวจตรีพิบูลย์ เกษร์อังกูรและเจ้าหน้าที่ตำรวจประจำสถานีตำรวจภูธร อำเภอแถลง จังหวัดระยองกำลังปฏิบัติหน้าที่โดยการล้อมที่พักเพื่อจับกุมจำเลยในข้อหามีอาวุธปืนในครอบครองโดยไม่รับอนุญาต และใช้อาวุธปืนยิงขู่ชาวบ้านอยู่นั้น จำเลยได้ใช้อาวุธปืนยิงพันตำรวจตรีพิบูลย์และพลตำรวจมนัสรวมสองนัดกระสุนปืนถูกเจ้าหน้าที่ตำรวจทั้งสองที่บริเวณทรวงอก เป็นเหตุให้ได้รับบาดเจ็บสาหัสถึงทุพพลภาพและป่วยเจ็บด้วยอาการทุกขเวทนาจนประกอบกรณียกิจตามปกติไม่ได้เกินกว่า ๒๐ วัน ทั้งนี้ โดยจำเลยมีเจตนาฆ่าแต่การกระทำไม่บรรลุผลสมเจตนา ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๒๘๘, ๒๘๙(๒), ๘๐ ริบของกลาง และนับโทษต่อจากคดีอาญาดำที่ ๔๑๔/๒๕๐๙ จำเลยให้การปฏิเสธ พันตำรวจตรีพิบูลย์ เกษร์อังกูรผู้เสียหายเข้าเป็นโจทก์ร่วมกับพนักงานอัยการ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๒๘๘, ๒๘๙(๒), ๘๐ ให้ลงโทษตาม มาตรา ๒๘๙(๒), ๘๐ อันเป็นกระทงหนักจำคุกจำเลย ๒๐ ปี คำให้การชั้นสอบสวนและศาล เป็นประโยชน์แก่การพิจารณาคดี ลดโทษให้ ๑ ใน ๓ คงจำคุกไว้ ๑๓ ปี ๔ เดือน นับโทษต่อจากคดีแดงที่ ๔๑๕/๒๕๐๙ อธิบดีผู้พิพากษาภาคทำความเห็นแย้งว่า จำเลยกระทำโดยสำคัญผิดว่าเป็นคนร้ายจะปล้นบ้าน แต่เป็นการกระทำเกินสมควรแก่เหตุ สมควรจำคุกไว้ ๒ ปี จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่า จำเลยยิงกลุ่มเจ้าพนักงานตำรวจโดยสำคัญผิดว่าเป็นพวกคนร้ายจะปล้นบ้าน แต่เป็นการป้องกันเกินสมควรแก่เหตุพิพากษาแก้ว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘, ๘๐ประกอบด้วย มาตรา ๖๙, ๖๒ วรรคต้น ให้จำคุกจำเลย ๓ ปี ลดโทษให้ ๑ ใน ๓ตามมาตรา ๗๘ คงให้จำคุกไว้ ๒ ปี นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามศาลชั้นต้น โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า จำเลยสำคัญผิดว่าเจ้าหน้าที่ตำรวจซึ่งมาล้อมที่พักจำเลยในเวลาดึกสงัดเป็นพวกมาปล้น เมื่อคำนึงถึงสถานที่และเวลาเกิดเหตุตลอดจนระยะที่พวกเจ้าหน้าที่ตำรวจอยู่ห่างไปจากเรือนเพียง๗ วา การที่จำเลยยิงสุ่มไปยังหมู่คนที่ออกันอยู่เพื่อขับไล่หรือให้รู้ว่าเจ้าบ้านมีอาวุธต่อสู้เป็นการกระทำพอสมควรแก่เหตุ แม้จำเลยจะมิได้ฎีกาคัดค้านขึ้นมา แต่กรณีเป็นปัญหาข้อกฎหมายเกี่ยวด้วยความสงบเรียบร้อย ศาลฎีกาย่อมยกขึ้นวินิจฉัยได้ พิพากษาแก้คำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ให้ยกฟ้องโจทก์(เฉลิม ทัตภิรมย์-จินตา บุณยอาคม-ชลอ บุปผเวส)ศาลจังหวัดระยอง - นายจังหวัด แสงแขศาลอุทธรณ์ - นายสุธี ชอบธรรมแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า ตามวันเวลาเกิดเหตุขณะที่พันตำรวจตรีพิบูลย์ เกษร์อังกูรและเจ้าหน้าที่ตำรวจประจำสถานีตำรวจภูธร อำเภอแถลง จังหวัดระยองกำลังปฏิบัติหน้าที่โดยการล้อมที่พักเพื่อจับกุมจำเลยในข้อหามีอาวุธปืนในครอบครองโดยไม่รับอนุญาต และใช้อาวุธปืนยิงขู่ชาวบ้านอยู่นั้น จำเลยได้ใช้อาวุธปืนยิงพันตำรวจตรีพิบูลย์และพลตำรวจมนัสรวมสองนัดกระสุนปืนถูกเจ้าหน้าที่ตำรวจทั้งสองที่บริเวณทรวงอก เป็นเหตุให้ได้รับบาดเจ็บสาหัสถึงทุพพลภาพและป่วยเจ็บด้วยอาการทุกขเวทนาจนประกอบกรณียกิจตามปกติไม่ได้เกินกว่า ๒๐ วัน ทั้งนี้ โดยจำเลยมีเจตนาฆ่าแต่การกระทำไม่บรรลุผลสมเจตนา ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๒๘๘, ๒๘๙(๒), ๘๐ ริบของกลาง และนับโทษต่อจากคดีอาญาดำที่ ๔๑๔/๒๕๐๙ จำเลยให้การปฏิเสธ พันตำรวจตรีพิบูลย์ เกษร์อังกูรผู้เสียหายเข้าเป็นโจทก์ร่วมกับพนักงานอัยการ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๒๘๘, ๒๘๙(๒), ๘๐ ให้ลงโทษตาม มาตรา ๒๘๙(๒), ๘๐ อันเป็นกระทงหนักจำคุกจำเลย ๒๐ ปี คำให้การชั้นสอบสวนและศาล เป็นประโยชน์แก่การพิจารณาคดี ลดโทษให้ ๑ ใน ๓ คงจำคุกไว้ ๑๓ ปี ๔ เดือน นับโทษต่อจากคดีแดงที่ ๔๑๕/๒๕๐๙ อธิบดีผู้พิพากษาภาคทำความเห็นแย้งว่า จำเลยกระทำโดยสำคัญผิดว่าเป็นคนร้ายจะปล้นบ้าน แต่เป็นการกระทำเกินสมควรแก่เหตุ สมควรจำคุกไว้ ๒ ปี จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่า จำเลยยิงกลุ่มเจ้าพนักงานตำรวจโดยสำคัญผิดว่าเป็นพวกคนร้ายจะปล้นบ้าน แต่เป็นการป้องกันเกินสมควรแก่เหตุพิพากษาแก้ว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘, ๘๐ประกอบด้วย มาตรา ๖๙, ๖๒ วรรคต้น ให้จำคุกจำเลย ๓ ปี ลดโทษให้ ๑ ใน ๓ตามมาตรา ๗๘ คงให้จำคุกไว้ ๒ ปี นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามศาลชั้นต้น โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า จำเลยสำคัญผิดว่าเจ้าหน้าที่ตำรวจซึ่งมาล้อมที่พักจำเลยในเวลาดึกสงัดเป็นพวกมาปล้น เมื่อคำนึงถึงสถานที่และเวลาเกิดเหตุตลอดจนระยะที่พวกเจ้าหน้าที่ตำรวจอยู่ห่างไปจากเรือนเพียง๗ วา การที่จำเลยยิงสุ่มไปยังหมู่คนที่ออกันอยู่เพื่อขับไล่หรือให้รู้ว่าเจ้าบ้านมีอาวุธต่อสู้เป็นการกระทำพอสมควรแก่เหตุ แม้จำเลยจะมิได้ฎีกาคัดค้านขึ้นมา แต่กรณีเป็นปัญหาข้อกฎหมายเกี่ยวด้วยความสงบเรียบร้อย ศาลฎีกาย่อมยกขึ้นวินิจฉัยได้ พิพากษาแก้คำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ให้ยกฟ้องโจทก์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 621/2513อัยการจังหวัดระยองโจทก์พันตำรวจตรีพิบูลย์ เกษร์อังกูรโจทก์ร่วมนายจ๋า ศรีธงชาติจำเลย ป.วิ.อ. ม. 195โจทก์ฟ้องจำเลยในข้อหาพยายามฆ่าเจ้าพนักงานซึ่งกระทำการตามหน้าที่ ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษตามฟ้อง เมื่อจำเลยอุทธรณ์และศาลอุทธรณ์ฟังว่าจำเลยกระทำโดยสำคัญผิดว่าเป็นพวกคนร้ายมาปล้นเรือน แต่เป็นการป้องกันเกินสมควรแก่เหตุ ดังนี้ แม้โจทก์จะฎีกาขอให้ลงโทษจำเลยตามศาลชั้นต้น ส่วนจำเลยไม่ฎีกาคัดค้านคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ เพียงแต่แก้ฎีกาโจทก์ขอให้ศาลฎีกาพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ก็ตาม เมื่อศาลฎีกาฟังว่าเป็นการป้องกันพอควรแก่เหตุย่อมเป็นปัญหาข้อกฎหมายเกี่ยวด้วยความสงบเรียบร้อย ซึ่งศาลฎีกามีอำนาจยกขึ้นวินิจฉัยได้โจทก์ฟ้องว่า ตามวันเวลาเกิดเหตุขณะที่พันตำรวจตรีพิบูลย์ เกษร์อังกูรและเจ้าหน้าที่ตำรวจประจำสถานีตำรวจภูธร อำเภอแถลง จังหวัดระยองกำลังปฏิบัติหน้าที่โดยการล้อมที่พักเพื่อจับกุมจำเลยในข้อหามีอาวุธปืนในครอบครองโดยไม่รับอนุญาต และใช้อาวุธปืนยิงขู่ชาวบ้านอยู่นั้น จำเลยได้ใช้อาวุธปืนยิงพันตำรวจตรีพิบูลย์และพลตำรวจมนัสรวมสองนัดกระสุนปืนถูกเจ้าหน้าที่ตำรวจทั้งสองที่บริเวณทรวงอก เป็นเหตุให้ได้รับบาดเจ็บสาหัสถึงทุพพลภาพและป่วยเจ็บด้วยอาการทุกขเวทนาจนประกอบกรณียกิจตามปกติไม่ได้เกินกว่า ๒๐ วัน ทั้งนี้ โดยจำเลยมีเจตนาฆ่าแต่การกระทำไม่บรรลุผลสมเจตนา ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๒๘๘, ๒๘๙(๒), ๘๐ ริบของกลาง และนับโทษต่อจากคดีอาญาดำที่ ๔๑๔/๒๕๐๙ จำเลยให้การปฏิเสธ พันตำรวจตรีพิบูลย์ เกษร์อังกูรผู้เสียหายเข้าเป็นโจทก์ร่วมกับพนักงานอัยการ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๒๘๘, ๒๘๙(๒), ๘๐ ให้ลงโทษตาม มาตรา ๒๘๙(๒), ๘๐ อันเป็นกระทงหนักจำคุกจำเลย ๒๐ ปี คำให้การชั้นสอบสวนและศาล เป็นประโยชน์แก่การพิจารณาคดี ลดโทษให้ ๑ ใน ๓ คงจำคุกไว้ ๑๓ ปี ๔ เดือน นับโทษต่อจากคดีแดงที่ ๔๑๕/๒๕๐๙ อธิบดีผู้พิพากษาภาคทำความเห็นแย้งว่า จำเลยกระทำโดยสำคัญผิดว่าเป็นคนร้ายจะปล้นบ้าน แต่เป็นการกระทำเกินสมควรแก่เหตุ สมควรจำคุกไว้ ๒ ปี จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่า จำเลยยิงกลุ่มเจ้าพนักงานตำรวจโดยสำคัญผิดว่าเป็นพวกคนร้ายจะปล้นบ้าน แต่เป็นการป้องกันเกินสมควรแก่เหตุพิพากษาแก้ว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘, ๘๐ประกอบด้วย มาตรา ๖๙, ๖๒ วรรคต้น ให้จำคุกจำเลย ๓ ปี ลดโทษให้ ๑ ใน ๓ตามมาตรา ๗๘ คงให้จำคุกไว้ ๒ ปี นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามศาลชั้นต้น โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า จำเลยสำคัญผิดว่าเจ้าหน้าที่ตำรวจซึ่งมาล้อมที่พักจำเลยในเวลาดึกสงัดเป็นพวกมาปล้น เมื่อคำนึงถึงสถานที่และเวลาเกิดเหตุตลอดจนระยะที่พวกเจ้าหน้าที่ตำรวจอยู่ห่างไปจากเรือนเพียง๗ วา การที่จำเลยยิงสุ่มไปยังหมู่คนที่ออกันอยู่เพื่อขับไล่หรือให้รู้ว่าเจ้าบ้านมีอาวุธต่อสู้เป็นการกระทำพอสมควรแก่เหตุ แม้จำเลยจะมิได้ฎีกาคัดค้านขึ้นมา แต่กรณีเป็นปัญหาข้อกฎหมายเกี่ยวด้วยความสงบเรียบร้อย ศาลฎีกาย่อมยกขึ้นวินิจฉัยได้ พิพากษาแก้คำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ให้ยกฟ้องโจทก์(เฉลิม ทัตภิรมย์-จินตา บุณยอาคม-ชลอ บุปผเวส)ศาลจังหวัดระยอง - นายจังหวัด แสงแขศาลอุทธรณ์ - นายสุธี ชอบธรรมแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ