คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1123/2507หลักกฎหมาย: การกระทำผิดฐานยักยอกตามมาตรา 154 จะต้องได้ความว่าผู้กระทำผิดได้กระทำในฐานเป็นผู้มีอาชีพหรือธุรกิจอันย่อมเป็นที่ไว้ว่างใจของประชาชนด้วย มิใช่เป็นเรื่องระหว่างกันเองโดยเฉพาะ การที่โจทก์บรรยายฟ้องเพียงวา จำเลยมีอาชีพรับแก้เครื่องยนต์ แม้จะบรรยายต่อไปว่า "เป็นอาชีพหรือธุรกิจอันย่อมเป็นที่ไว้วางใจของประชาชน" ด้วยก็ตาม ก็เป็นเพียงประโยคประกอบซึ่งโจทก์ขยายความออกไปตามความเห็นของโจทก์เองเท่านั้น เมื่อไม่มีข้อเท็จจริงและรายละเอียดว่าจำเลยกระทำในฐานเป็นผู้มีอาชีพหรือธุรกิจอันย่อมเป็นที่ไว้วางใจของประชาชนอย่างไร หรือเพราะเหตุใดพอสมควรเท่าที่จะให้จำเลยเข้าใจข้อหาได้ดี จำเลยย่อมไม่มีความผิดฐานยักยอกตามมาตรา 354โจทก์ฟ้องว่า จำเลยที่ ๑ มีอาชีพรับจ้างแก้เครื่องยนต์ซึ่งเป็นอาชีพหรือธุรกิจอันย่อมเป็นที่ไว้วางใจของประชาชน จำเลยที่ ๒ เป็นคนขับเรือยนต์รับจ้าง จำเลยที่ ๑ ได้รับมอบเครื่องยนต์เรือเพลายาวจากนายทองคำไว้เพื่อซ่อมแก้ตามหน้าที่ จำเลยทั้งสองได้ร่วมกันเบียดบังยักยอกเอาเครื่องเรือเพลายาวนั้นไปเป็นประโยชน์ของจำเลย โดยร่วมกันให้บุคคลอื่นเอาไปจำนำเสีย ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๓๕๒,๓๕๓,และ ๓๕๔ จำเลยทั้งสองให้การรับสารภาพ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยทั้งสองมีความผิดตามมาตรา ๓๕๒ ให้ยกคำขอที่ขอให้ลงโทษตามมาตรา ๓๕๓,๓๕๔ โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เฉพาะจำเลยที่ ๑ ให้จำคุกตามมาตรา ๓๕๔ ซึ่งเป็นบทหนัก ผู้พิพากษาศาลอุทธรณ์นายหนึ่งมีความเห็นแย้งว่า ควรพิพากษายืนตามศาลชั้นต้น จำเลยที่ ๑ ฎีกาว่า จำเลยไม่มีความผิดตามมาตรา ๓๕๔ ศาลฎีกาเห็นว่า การกระทำที่จะเป็นผิดตามมาตรา ๓๕๔ ่จะต้องได้ความว่า ผู้กระทำผิดได้กระทำลงในฐานเป็นผู้มีอาชีพหรือธุรกิจอันย่อมเป็นที่ไว้วางใจของประชาชนด้วยมิใช่เป็นเรื่องระหว่างกันเองโดยเฉพาะ คดีนี้ ฟ้องโจทก์หาว่าจำเลยยักยอกโดยบรรยายฟ้องว่า "จำเลยที่ ๑ เป็นผู้มีอาชีพรับจ้างแก้เครื่องยนต์ ซึ่งเป็นอาชีพหรือธุรกิจอันย่อมเป็นที่ไว้วางใจของประชาชน ฯลฯ" จำเลยรับสารภาพ โจทก์มิได้บรรยายข้อเท็จจริงและรายละเอียดว่าจำเลยที่ ๑ กระทำผิดในฐานเป็นผู้มีอาชีพหรือธุรกิจอันย่อมเป็นที่ไว้วางใจของประชาชนตามตามความหมายแห่งมาตรา ๓๕๔ อย่างไรหรือเพราะเหตุใดพอสมควรเท่าที่จะให้จำเลยเข้าใจข้อหาได้ดี ข้อเท็จจริงฟังได้เพียงว่า จำเลยที่ เป็นผู้มีอาชีพรับจ้างแก้เครื่องยนต์เท่านั้น จริงอยู่ แม้ฟ้องโจทก์จะได้บรรยายความต่อไปว่าอาชีพรับจ้างแก้เครื่องยนต์ของจำเลยที่ ๑ เป็นอาชีพหรือธุรกิจอันย่อมเป็นที่ไว้วางใจของประชาชน ฯลฯ ด้วยก็ตาม ข้อความตอนนี้ก็เป็นเพียงประโยคประกอบซึ่งโจทก์ขยายความออกไปตามความเห็นของโจทก์เองเท่านั้นยังฟังไม่ได้ว่าจำเลยที่ ๑ ได้กระทำเหมือนเป็นผู้มีอาชีพหรือธุรกิจอันย่อมเป็นที่ไว้วางใจของประชาชนด้วยอย่างไร จำเลยที่ ๑ จึงไม่มีความผิดตามมาตรา ๓๕๔ พิพากษาแก้ บังคับคดีแก่จำเลยที่ ๑ ตามศาลชั้นต้น ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1123/2507อัยการจังหวัดสมุทรปราการโจทก์นายกิมเซีย แซ่โจว ที่ 1 นายแสวง หุ่นภู่ ที่ 2ล. ป.อ. ม. 352, ม. 353, ม. 354 ป.วิ.อ. ม. 158 (8)การกระทำผิดฐานยักยอกตามมาตรา 154 จะต้องได้ความว่าผู้กระทำผิดได้กระทำในฐานเป็นผู้มีอาชีพหรือธุรกิจอันย่อมเป็นที่ไว้ว่างใจของประชาชนด้วย มิใช่เป็นเรื่องระหว่างกันเองโดยเฉพาะ การที่โจทก์บรรยายฟ้องเพียงวา จำเลยมีอาชีพรับแก้เครื่องยนต์ แม้จะบรรยายต่อไปว่า "เป็นอาชีพหรือธุรกิจอันย่อมเป็นที่ไว้วางใจของประชาชน" ด้วยก็ตาม ก็เป็นเพียงประโยคประกอบซึ่งโจทก์ขยายความออกไปตามความเห็นของโจทก์เองเท่านั้น เมื่อไม่มีข้อเท็จจริงและรายละเอียดว่าจำเลยกระทำในฐานเป็นผู้มีอาชีพหรือธุรกิจอันย่อมเป็นที่ไว้วางใจของประชาชนอย่างไร หรือเพราะเหตุใดพอสมควรเท่าที่จะให้จำเลยเข้าใจข้อหาได้ดี จำเลยย่อมไม่มีความผิดฐานยักยอกตามมาตรา 354โจทก์ฟ้องว่า จำเลยที่ ๑ มีอาชีพรับจ้างแก้เครื่องยนต์ซึ่งเป็นอาชีพหรือธุรกิจอันย่อมเป็นที่ไว้วางใจของประชาชน จำเลยที่ ๒ เป็นคนขับเรือยนต์รับจ้าง จำเลยที่ ๑ ได้รับมอบเครื่องยนต์เรือเพลายาวจากนายทองคำไว้เพื่อซ่อมแก้ตามหน้าที่ จำเลยทั้งสองได้ร่วมกันเบียดบังยักยอกเอาเครื่องเรือเพลายาวนั้นไปเป็นประโยชน์ของจำเลย โดยร่วมกันให้บุคคลอื่นเอาไปจำนำเสีย ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๓๕๒,๓๕๓,และ ๓๕๔ จำเลยทั้งสองให้การรับสารภาพ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยทั้งสองมีความผิดตามมาตรา ๓๕๒ ให้ยกคำขอที่ขอให้ลงโทษตามมาตรา ๓๕๓,๓๕๔ โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เฉพาะจำเลยที่ ๑ ให้จำคุกตามมาตรา ๓๕๔ ซึ่งเป็นบทหนัก ผู้พิพากษาศาลอุทธรณ์นายหนึ่งมีความเห็นแย้งว่า ควรพิพากษายืนตามศาลชั้นต้น จำเลยที่ ๑ ฎีกาว่า จำเลยไม่มีความผิดตามมาตรา ๓๕๔ ศาลฎีกาเห็นว่า การกระทำที่จะเป็นผิดตามมาตรา ๓๕๔ ่จะต้องได้ความว่า ผู้กระทำผิดได้กระทำลงในฐานเป็นผู้มีอาชีพหรือธุรกิจอันย่อมเป็นที่ไว้วางใจของประชาชนด้วยมิใช่เป็นเรื่องระหว่างกันเองโดยเฉพาะ คดีนี้ ฟ้องโจทก์หาว่าจำเลยยักยอกโดยบรรยายฟ้องว่า "จำเลยที่ ๑ เป็นผู้มีอาชีพรับจ้างแก้เครื่องยนต์ ซึ่งเป็นอาชีพหรือธุรกิจอันย่อมเป็นที่ไว้วางใจของประชาชน ฯลฯ" จำเลยรับสารภาพ โจทก์มิได้บรรยายข้อเท็จจริงและรายละเอียดว่าจำเลยที่ ๑ กระทำผิดในฐานเป็นผู้มีอาชีพหรือธุรกิจอันย่อมเป็นที่ไว้วางใจของประชาชนตามตามความหมายแห่งมาตรา ๓๕๔ อย่างไรหรือเพราะเหตุใดพอสมควรเท่าที่จะให้จำเลยเข้าใจข้อหาได้ดี ข้อเท็จจริงฟังได้เพียงว่า จำเลยที่ เป็นผู้มีอาชีพรับจ้างแก้เครื่องยนต์เท่านั้น จริงอยู่ แม้ฟ้องโจทก์จะได้บรรยายความต่อไปว่าอาชีพรับจ้างแก้เครื่องยนต์ของจำเลยที่ ๑ เป็นอาชีพหรือธุรกิจอันย่อมเป็นที่ไว้วางใจของประชาชน ฯลฯ ด้วยก็ตาม ข้อความตอนนี้ก็เป็นเพียงประโยคประกอบซึ่งโจทก์ขยายความออกไปตามความเห็นของโจทก์เองเท่านั้นยังฟังไม่ได้ว่าจำเลยที่ ๑ ได้กระทำเหมือนเป็นผู้มีอาชีพหรือธุรกิจอันย่อมเป็นที่ไว้วางใจของประชาชนด้วยอย่างไร จำเลยที่ ๑ จึงไม่มีความผิดตามมาตรา ๓๕๔ พิพากษาแก้ บังคับคดีแก่จำเลยที่ ๑ ตามศาลชั้นต้น(ยง เหลืองรังษี-เชื้อ คงคากุล-เสนอ บุณยเกียรติ)ศาลจังหวัดสมุทรปราการ - นายประมุข สวัสดิมงคลศาลอุทธรณ์ - นายประสม เภกะสุตแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยที่ ๑ มีอาชีพรับจ้างแก้เครื่องยนต์ซึ่งเป็นอาชีพหรือธุรกิจอันย่อมเป็นที่ไว้วางใจของประชาชน จำเลยที่ ๒ เป็นคนขับเรือยนต์รับจ้าง จำเลยที่ ๑ ได้รับมอบเครื่องยนต์เรือเพลายาวจากนายทองคำไว้เพื่อซ่อมแก้ตามหน้าที่ จำเลยทั้งสองได้ร่วมกันเบียดบังยักยอกเอาเครื่องเรือเพลายาวนั้นไปเป็นประโยชน์ของจำเลย โดยร่วมกันให้บุคคลอื่นเอาไปจำนำเสีย ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๓๕๒,๓๕๓,และ ๓๕๔ จำเลยทั้งสองให้การรับสารภาพ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยทั้งสองมีความผิดตามมาตรา ๓๕๒ ให้ยกคำขอที่ขอให้ลงโทษตามมาตรา ๓๕๓,๓๕๔ โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เฉพาะจำเลยที่ ๑ ให้จำคุกตามมาตรา ๓๕๔ ซึ่งเป็นบทหนัก ผู้พิพากษาศาลอุทธรณ์นายหนึ่งมีความเห็นแย้งว่า ควรพิพากษายืนตามศาลชั้นต้น จำเลยที่ ๑ ฎีกาว่า จำเลยไม่มีความผิดตามมาตรา ๓๕๔ ศาลฎีกาเห็นว่า การกระทำที่จะเป็นผิดตามมาตรา ๓๕๔ ่จะต้องได้ความว่า ผู้กระทำผิดได้กระทำลงในฐานเป็นผู้มีอาชีพหรือธุรกิจอันย่อมเป็นที่ไว้วางใจของประชาชนด้วยมิใช่เป็นเรื่องระหว่างกันเองโดยเฉพาะ คดีนี้ ฟ้องโจทก์หาว่าจำเลยยักยอกโดยบรรยายฟ้องว่า "จำเลยที่ ๑ เป็นผู้มีอาชีพรับจ้างแก้เครื่องยนต์ ซึ่งเป็นอาชีพหรือธุรกิจอันย่อมเป็นที่ไว้วางใจของประชาชน ฯลฯ" จำเลยรับสารภาพ โจทก์มิได้บรรยายข้อเท็จจริงและรายละเอียดว่าจำเลยที่ ๑ กระทำผิดในฐานเป็นผู้มีอาชีพหรือธุรกิจอันย่อมเป็นที่ไว้วางใจของประชาชนตามตามความหมายแห่งมาตรา ๓๕๔ อย่างไรหรือเพราะเหตุใดพอสมควรเท่าที่จะให้จำเลยเข้าใจข้อหาได้ดี ข้อเท็จจริงฟังได้เพียงว่า จำเลยที่ เป็นผู้มีอาชีพรับจ้างแก้เครื่องยนต์เท่านั้น จริงอยู่ แม้ฟ้องโจทก์จะได้บรรยายความต่อไปว่าอาชีพรับจ้างแก้เครื่องยนต์ของจำเลยที่ ๑ เป็นอาชีพหรือธุรกิจอันย่อมเป็นที่ไว้วางใจของประชาชน ฯลฯ ด้วยก็ตาม ข้อความตอนนี้ก็เป็นเพียงประโยคประกอบซึ่งโจทก์ขยายความออกไปตามความเห็นของโจทก์เองเท่านั้นยังฟังไม่ได้ว่าจำเลยที่ ๑ ได้กระทำเหมือนเป็นผู้มีอาชีพหรือธุรกิจอันย่อมเป็นที่ไว้วางใจของประชาชนด้วยอย่างไร จำเลยที่ ๑ จึงไม่มีความผิดตามมาตรา ๓๕๔ พิพากษาแก้ บังคับคดีแก่จำเลยที่ ๑ ตามศาลชั้นต้น ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1123/2507อัยการจังหวัดสมุทรปราการโจทก์นายกิมเซีย แซ่โจว ที่ 1 นายแสวง หุ่นภู่ ที่ 2ล. ป.อ. ม. 352, ม. 353, ม. 354 ป.วิ.อ. ม. 158 (8)การกระทำผิดฐานยักยอกตามมาตรา 154 จะต้องได้ความว่าผู้กระทำผิดได้กระทำในฐานเป็นผู้มีอาชีพหรือธุรกิจอันย่อมเป็นที่ไว้ว่างใจของประชาชนด้วย มิใช่เป็นเรื่องระหว่างกันเองโดยเฉพาะ การที่โจทก์บรรยายฟ้องเพียงวา จำเลยมีอาชีพรับแก้เครื่องยนต์ แม้จะบรรยายต่อไปว่า "เป็นอาชีพหรือธุรกิจอันย่อมเป็นที่ไว้วางใจของประชาชน" ด้วยก็ตาม ก็เป็นเพียงประโยคประกอบซึ่งโจทก์ขยายความออกไปตามความเห็นของโจทก์เองเท่านั้น เมื่อไม่มีข้อเท็จจริงและรายละเอียดว่าจำเลยกระทำในฐานเป็นผู้มีอาชีพหรือธุรกิจอันย่อมเป็นที่ไว้วางใจของประชาชนอย่างไร หรือเพราะเหตุใดพอสมควรเท่าที่จะให้จำเลยเข้าใจข้อหาได้ดี จำเลยย่อมไม่มีความผิดฐานยักยอกตามมาตรา 354โจทก์ฟ้องว่า จำเลยที่ ๑ มีอาชีพรับจ้างแก้เครื่องยนต์ซึ่งเป็นอาชีพหรือธุรกิจอันย่อมเป็นที่ไว้วางใจของประชาชน จำเลยที่ ๒ เป็นคนขับเรือยนต์รับจ้าง จำเลยที่ ๑ ได้รับมอบเครื่องยนต์เรือเพลายาวจากนายทองคำไว้เพื่อซ่อมแก้ตามหน้าที่ จำเลยทั้งสองได้ร่วมกันเบียดบังยักยอกเอาเครื่องเรือเพลายาวนั้นไปเป็นประโยชน์ของจำเลย โดยร่วมกันให้บุคคลอื่นเอาไปจำนำเสีย ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๓๕๒,๓๕๓,และ ๓๕๔ จำเลยทั้งสองให้การรับสารภาพ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยทั้งสองมีความผิดตามมาตรา ๓๕๒ ให้ยกคำขอที่ขอให้ลงโทษตามมาตรา ๓๕๓,๓๕๔ โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เฉพาะจำเลยที่ ๑ ให้จำคุกตามมาตรา ๓๕๔ ซึ่งเป็นบทหนัก ผู้พิพากษาศาลอุทธรณ์นายหนึ่งมีความเห็นแย้งว่า ควรพิพากษายืนตามศาลชั้นต้น จำเลยที่ ๑ ฎีกาว่า จำเลยไม่มีความผิดตามมาตรา ๓๕๔ ศาลฎีกาเห็นว่า การกระทำที่จะเป็นผิดตามมาตรา ๓๕๔ ่จะต้องได้ความว่า ผู้กระทำผิดได้กระทำลงในฐานเป็นผู้มีอาชีพหรือธุรกิจอันย่อมเป็นที่ไว้วางใจของประชาชนด้วยมิใช่เป็นเรื่องระหว่างกันเองโดยเฉพาะ คดีนี้ ฟ้องโจทก์หาว่าจำเลยยักยอกโดยบรรยายฟ้องว่า "จำเลยที่ ๑ เป็นผู้มีอาชีพรับจ้างแก้เครื่องยนต์ ซึ่งเป็นอาชีพหรือธุรกิจอันย่อมเป็นที่ไว้วางใจของประชาชน ฯลฯ" จำเลยรับสารภาพ โจทก์มิได้บรรยายข้อเท็จจริงและรายละเอียดว่าจำเลยที่ ๑ กระทำผิดในฐานเป็นผู้มีอาชีพหรือธุรกิจอันย่อมเป็นที่ไว้วางใจของประชาชนตามตามความหมายแห่งมาตรา ๓๕๔ อย่างไรหรือเพราะเหตุใดพอสมควรเท่าที่จะให้จำเลยเข้าใจข้อหาได้ดี ข้อเท็จจริงฟังได้เพียงว่า จำเลยที่ เป็นผู้มีอาชีพรับจ้างแก้เครื่องยนต์เท่านั้น จริงอยู่ แม้ฟ้องโจทก์จะได้บรรยายความต่อไปว่าอาชีพรับจ้างแก้เครื่องยนต์ของจำเลยที่ ๑ เป็นอาชีพหรือธุรกิจอันย่อมเป็นที่ไว้วางใจของประชาชน ฯลฯ ด้วยก็ตาม ข้อความตอนนี้ก็เป็นเพียงประโยคประกอบซึ่งโจทก์ขยายความออกไปตามความเห็นของโจทก์เองเท่านั้นยังฟังไม่ได้ว่าจำเลยที่ ๑ ได้กระทำเหมือนเป็นผู้มีอาชีพหรือธุรกิจอันย่อมเป็นที่ไว้วางใจของประชาชนด้วยอย่างไร จำเลยที่ ๑ จึงไม่มีความผิดตามมาตรา ๓๕๔ พิพากษาแก้ บังคับคดีแก่จำเลยที่ ๑ ตามศาลชั้นต้น(ยง เหลืองรังษี-เชื้อ คงคากุล-เสนอ บุณยเกียรติ)ศาลจังหวัดสมุทรปราการ - นายประมุข สวัสดิมงคลศาลอุทธรณ์ - นายประสม เภกะสุตแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ