คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 578/2499หลักกฎหมาย: โจทก์ฟ้องว่าจำเลยลักจักรยานสามล้อหรือรับไว้โดยรู้ว่าเป็นของร้ายและนำความเท็จไปแจ้งแก่เจ้าพนักงานยานพาหนะว่าจำเลยซื้อมาจากร้านชนนิยมจำเลยต่อสู้ว่าซื้อมาโดยสุจริต เมื่อข้อเท็จจริงฟังว่าจำเลยได้ซื้อมาโดยไม่รู้ว่าเป็นของร้ายจำเลยก็ไม่มีความผิดฐานรับของโจรแต่เมื่อจำเลยนำรถไปจดทะเบียนต่อเจ้าพนักงานจำเลยนำความเท็จไปแจ้งต่อเจ้าพนักงานทะเบียนว่าซื้อมาจากร้านชนนิยมซึ่งความจริงจำเลยหาได้ซื้อมาจากที่ร้านนี้ไม่เพียงเท่านี้จำเลยก็มีความผิดตาม มาตรา 226 แล้วเพราะการกระทำของจำเลยอาจเกิดความเสียหายแก่เจ้าทรัพย์และเจ้าพนักงานได้โจทก์ฟ้องว่าระหว่างวันที่ 23, 24 พฤษภาคม 2497 เวลากลางคืนมีคนร้ายลักจักรยานสามล้อของนายปานซึ่งอยู่ในความดูแลของนายฟุ้งไปต่อมาจำเลยได้นำรถคันนี้ไปขอรับใบอนุญาตต่อนายทะเบียนยานพาหนะทั้งนี้โดยจำเลยรับหรือรับรถคันนี้ไว้จากโจทก์โดยรู้ว่าเป็นรถที่ได้มาจากการกระทำผิดและจำเลยบังอาจนำความเท็จไปแจ้งให้เจ้าพนักงานยานพาหนะว่าจำเลยได้ซื้อรถคันนี้จากนายชวลิตเจ้าของร้านชนนิยมตามใบรับซึ่งนายชวลิตออกให้ซึ่งความจริงจำเลยหาได้ซื้อรถมาจากนายชวลิตไม่ การกระทำของจำเลยอาจเกิดความเสียหายแก่เจ้าทรัพย์หรือนายทะเบียนยานพาหนะได้ขอให้ลงโทษจำเลยตามมาตรา 293, 321, 41, 42, 71 และลงโทษที่รอด้วยจำเลยปฏิเสธว่ามิได้กระทำผิดและแถลงว่าจำเลยได้ซื้อรถจักรยานคันนี้มาจากผู้อื่นโดยสุจริต ไม่ทราบว่า เป็นของที่ได้มาโดยมิชอบและได้นำรถไปขอจดทะเบียนต่อเจ้าพนักงานโดยสุจริต ส่วนข้อเคยต้องโทษจำเลยรับว่าเป็นจริงตามฟ้องศาลชั้นต้นฟังว่าจำเลยได้ซื้อรถคันนี้มาโดยสุจริต ไม่รู้ว่าเป็นของร้ายที่ได้มาจากการกระทำผิดกฎหมายจึงไม่จำเป็นที่จะต้องวินิจฉัยในข้อหาฐานบอกให้เจ้าพนักงานจดข้อความเท็จต่อไป พิพากษายกฟ้องโจทก์โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับคำพิพากษาศาลชั้นต้นว่าจำเลยมีความผิดตามมาตรา 321, 226 ให้รวมกระทงลงโทษจำคุกจำเลย1 ปีฯจำเลยฎีกาศาลฎีกาเห็นว่าจำเลยได้ซื้อรถคันนี้มาโดยไม่รู้ว่าเป็นของร้ายที่ได้มาโดยการกระทำผิดดังความเห็นศาลชั้นต้น แต่เมื่อจำเลยนำรถไปจดทะเบียนต่อเจ้าพนักงานจำเลยได้ให้เจ้าพนักงานจด ข้อความซึ่งจำเลยรู้อยู่แล้วเป็นเท็จลงในทะเบียนยานพาหนะซึ่งเป็นหนังสือราชการว่าเป็นรถที่จำเลยซื้อมาจากนายชวลิตเจ้าของร้านค้า"ชนนิยม" ซึ่งความจริงจำเลยหาได้ซื้อรถมาจากนายชวลิตไม่ การกระทำของจำเลยอาจเกิดความเสียหายแก่เจ้าทรัพย์และเจ้าพนักงานได้จำเลยจึงมีผิดฐานบอกให้เจ้าพนักงานจดข้อความเท็จตามกฎหมายอาญา มาตรา 226พิพากษาแก้คำพิพากษาศาลอุทธรณ์ว่า จำเลยมีผิดตามกฎหมายอาญามาตรา 226 ให้จำคุกจำเลย 3 เดือน ฯลฯ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 578/2499อัยการจังหวัดอุบลราชธานีโจทก์นายสวาสดิ์ ถิระพัฒน์จำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 226, ม. 321โจทก์ฟ้องว่าจำเลยลักจักรยานสามล้อหรือรับไว้โดยรู้ว่าเป็นของร้ายและนำความเท็จไปแจ้งแก่เจ้าพนักงานยานพาหนะว่าจำเลยซื้อมาจากร้านชนนิยมจำเลยต่อสู้ว่าซื้อมาโดยสุจริต เมื่อข้อเท็จจริงฟังว่าจำเลยได้ซื้อมาโดยไม่รู้ว่าเป็นของร้ายจำเลยก็ไม่มีความผิดฐานรับของโจรแต่เมื่อจำเลยนำรถไปจดทะเบียนต่อเจ้าพนักงานจำเลยนำความเท็จไปแจ้งต่อเจ้าพนักงานทะเบียนว่าซื้อมาจากร้านชนนิยมซึ่งความจริงจำเลยหาได้ซื้อมาจากที่ร้านนี้ไม่เพียงเท่านี้จำเลยก็มีความผิดตาม มาตรา 226 แล้วเพราะการกระทำของจำเลยอาจเกิดความเสียหายแก่เจ้าทรัพย์และเจ้าพนักงานได้โจทก์ฟ้องว่าระหว่างวันที่ 23, 24 พฤษภาคม 2497 เวลากลางคืนมีคนร้ายลักจักรยานสามล้อของนายปานซึ่งอยู่ในความดูแลของนายฟุ้งไปต่อมาจำเลยได้นำรถคันนี้ไปขอรับใบอนุญาตต่อนายทะเบียนยานพาหนะทั้งนี้โดยจำเลยรับหรือรับรถคันนี้ไว้จากโจทก์โดยรู้ว่าเป็นรถที่ได้มาจากการกระทำผิดและจำเลยบังอาจนำความเท็จไปแจ้งให้เจ้าพนักงานยานพาหนะว่าจำเลยได้ซื้อรถคันนี้จากนายชวลิตเจ้าของร้านชนนิยมตามใบรับซึ่งนายชวลิตออกให้ซึ่งความจริงจำเลยหาได้ซื้อรถมาจากนายชวลิตไม่ การกระทำของจำเลยอาจเกิดความเสียหายแก่เจ้าทรัพย์หรือนายทะเบียนยานพาหนะได้ขอให้ลงโทษจำเลยตามมาตรา 293, 321, 41, 42, 71 และลงโทษที่รอด้วยจำเลยปฏิเสธว่ามิได้กระทำผิดและแถลงว่าจำเลยได้ซื้อรถจักรยานคันนี้มาจากผู้อื่นโดยสุจริต ไม่ทราบว่า เป็นของที่ได้มาโดยมิชอบและได้นำรถไปขอจดทะเบียนต่อเจ้าพนักงานโดยสุจริต ส่วนข้อเคยต้องโทษจำเลยรับว่าเป็นจริงตามฟ้องศาลชั้นต้นฟังว่าจำเลยได้ซื้อรถคันนี้มาโดยสุจริต ไม่รู้ว่าเป็นของร้ายที่ได้มาจากการกระทำผิดกฎหมายจึงไม่จำเป็นที่จะต้องวินิจฉัยในข้อหาฐานบอกให้เจ้าพนักงานจดข้อความเท็จต่อไป พิพากษายกฟ้องโจทก์โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับคำพิพากษาศาลชั้นต้นว่าจำเลยมีความผิดตามมาตรา 321, 226 ให้รวมกระทงลงโทษจำคุกจำเลย1 ปีฯจำเลยฎีกาศาลฎีกาเห็นว่าจำเลยได้ซื้อรถคันนี้มาโดยไม่รู้ว่าเป็นของร้ายที่ได้มาโดยการกระทำผิดดังความเห็นศาลชั้นต้น แต่เมื่อจำเลยนำรถไปจดทะเบียนต่อเจ้าพนักงานจำเลยได้ให้เจ้าพนักงานจด ข้อความซึ่งจำเลยรู้อยู่แล้วเป็นเท็จลงในทะเบียนยานพาหนะซึ่งเป็นหนังสือราชการว่าเป็นรถที่จำเลยซื้อมาจากนายชวลิตเจ้าของร้านค้า"ชนนิยม" ซึ่งความจริงจำเลยหาได้ซื้อรถมาจากนายชวลิตไม่ การกระทำของจำเลยอาจเกิดความเสียหายแก่เจ้าทรัพย์และเจ้าพนักงานได้จำเลยจึงมีผิดฐานบอกให้เจ้าพนักงานจดข้อความเท็จตามกฎหมายอาญา มาตรา 226พิพากษาแก้คำพิพากษาศาลอุทธรณ์ว่า จำเลยมีผิดตามกฎหมายอาญามาตรา 226 ให้จำคุกจำเลย 3 เดือน ฯลฯ(ทรงนิติกรณ์-เลขวณิชธรรมวิทักษ์-ชวน สิงหลกะ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่าระหว่างวันที่ 23, 24 พฤษภาคม 2497 เวลากลางคืนมีคนร้ายลักจักรยานสามล้อของนายปานซึ่งอยู่ในความดูแลของนายฟุ้งไปต่อมาจำเลยได้นำรถคันนี้ไปขอรับใบอนุญาตต่อนายทะเบียนยานพาหนะทั้งนี้โดยจำเลยรับหรือรับรถคันนี้ไว้จากโจทก์โดยรู้ว่าเป็นรถที่ได้มาจากการกระทำผิดและจำเลยบังอาจนำความเท็จไปแจ้งให้เจ้าพนักงานยานพาหนะว่าจำเลยได้ซื้อรถคันนี้จากนายชวลิตเจ้าของร้านชนนิยมตามใบรับซึ่งนายชวลิตออกให้ซึ่งความจริงจำเลยหาได้ซื้อรถมาจากนายชวลิตไม่ การกระทำของจำเลยอาจเกิดความเสียหายแก่เจ้าทรัพย์หรือนายทะเบียนยานพาหนะได้ขอให้ลงโทษจำเลยตามมาตรา 293, 321, 41, 42, 71 และลงโทษที่รอด้วยจำเลยปฏิเสธว่ามิได้กระทำผิดและแถลงว่าจำเลยได้ซื้อรถจักรยานคันนี้มาจากผู้อื่นโดยสุจริต ไม่ทราบว่า เป็นของที่ได้มาโดยมิชอบและได้นำรถไปขอจดทะเบียนต่อเจ้าพนักงานโดยสุจริต ส่วนข้อเคยต้องโทษจำเลยรับว่าเป็นจริงตามฟ้องศาลชั้นต้นฟังว่าจำเลยได้ซื้อรถคันนี้มาโดยสุจริต ไม่รู้ว่าเป็นของร้ายที่ได้มาจากการกระทำผิดกฎหมายจึงไม่จำเป็นที่จะต้องวินิจฉัยในข้อหาฐานบอกให้เจ้าพนักงานจดข้อความเท็จต่อไป พิพากษายกฟ้องโจทก์โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับคำพิพากษาศาลชั้นต้นว่าจำเลยมีความผิดตามมาตรา 321, 226 ให้รวมกระทงลงโทษจำคุกจำเลย1 ปีฯจำเลยฎีกาศาลฎีกาเห็นว่าจำเลยได้ซื้อรถคันนี้มาโดยไม่รู้ว่าเป็นของร้ายที่ได้มาโดยการกระทำผิดดังความเห็นศาลชั้นต้น แต่เมื่อจำเลยนำรถไปจดทะเบียนต่อเจ้าพนักงานจำเลยได้ให้เจ้าพนักงานจด ข้อความซึ่งจำเลยรู้อยู่แล้วเป็นเท็จลงในทะเบียนยานพาหนะซึ่งเป็นหนังสือราชการว่าเป็นรถที่จำเลยซื้อมาจากนายชวลิตเจ้าของร้านค้า"ชนนิยม" ซึ่งความจริงจำเลยหาได้ซื้อรถมาจากนายชวลิตไม่ การกระทำของจำเลยอาจเกิดความเสียหายแก่เจ้าทรัพย์และเจ้าพนักงานได้จำเลยจึงมีผิดฐานบอกให้เจ้าพนักงานจดข้อความเท็จตามกฎหมายอาญา มาตรา 226พิพากษาแก้คำพิพากษาศาลอุทธรณ์ว่า จำเลยมีผิดตามกฎหมายอาญามาตรา 226 ให้จำคุกจำเลย 3 เดือน ฯลฯ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 578/2499อัยการจังหวัดอุบลราชธานีโจทก์นายสวาสดิ์ ถิระพัฒน์จำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 226, ม. 321โจทก์ฟ้องว่าจำเลยลักจักรยานสามล้อหรือรับไว้โดยรู้ว่าเป็นของร้ายและนำความเท็จไปแจ้งแก่เจ้าพนักงานยานพาหนะว่าจำเลยซื้อมาจากร้านชนนิยมจำเลยต่อสู้ว่าซื้อมาโดยสุจริต เมื่อข้อเท็จจริงฟังว่าจำเลยได้ซื้อมาโดยไม่รู้ว่าเป็นของร้ายจำเลยก็ไม่มีความผิดฐานรับของโจรแต่เมื่อจำเลยนำรถไปจดทะเบียนต่อเจ้าพนักงานจำเลยนำความเท็จไปแจ้งต่อเจ้าพนักงานทะเบียนว่าซื้อมาจากร้านชนนิยมซึ่งความจริงจำเลยหาได้ซื้อมาจากที่ร้านนี้ไม่เพียงเท่านี้จำเลยก็มีความผิดตาม มาตรา 226 แล้วเพราะการกระทำของจำเลยอาจเกิดความเสียหายแก่เจ้าทรัพย์และเจ้าพนักงานได้โจทก์ฟ้องว่าระหว่างวันที่ 23, 24 พฤษภาคม 2497 เวลากลางคืนมีคนร้ายลักจักรยานสามล้อของนายปานซึ่งอยู่ในความดูแลของนายฟุ้งไปต่อมาจำเลยได้นำรถคันนี้ไปขอรับใบอนุญาตต่อนายทะเบียนยานพาหนะทั้งนี้โดยจำเลยรับหรือรับรถคันนี้ไว้จากโจทก์โดยรู้ว่าเป็นรถที่ได้มาจากการกระทำผิดและจำเลยบังอาจนำความเท็จไปแจ้งให้เจ้าพนักงานยานพาหนะว่าจำเลยได้ซื้อรถคันนี้จากนายชวลิตเจ้าของร้านชนนิยมตามใบรับซึ่งนายชวลิตออกให้ซึ่งความจริงจำเลยหาได้ซื้อรถมาจากนายชวลิตไม่ การกระทำของจำเลยอาจเกิดความเสียหายแก่เจ้าทรัพย์หรือนายทะเบียนยานพาหนะได้ขอให้ลงโทษจำเลยตามมาตรา 293, 321, 41, 42, 71 และลงโทษที่รอด้วยจำเลยปฏิเสธว่ามิได้กระทำผิดและแถลงว่าจำเลยได้ซื้อรถจักรยานคันนี้มาจากผู้อื่นโดยสุจริต ไม่ทราบว่า เป็นของที่ได้มาโดยมิชอบและได้นำรถไปขอจดทะเบียนต่อเจ้าพนักงานโดยสุจริต ส่วนข้อเคยต้องโทษจำเลยรับว่าเป็นจริงตามฟ้องศาลชั้นต้นฟังว่าจำเลยได้ซื้อรถคันนี้มาโดยสุจริต ไม่รู้ว่าเป็นของร้ายที่ได้มาจากการกระทำผิดกฎหมายจึงไม่จำเป็นที่จะต้องวินิจฉัยในข้อหาฐานบอกให้เจ้าพนักงานจดข้อความเท็จต่อไป พิพากษายกฟ้องโจทก์โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับคำพิพากษาศาลชั้นต้นว่าจำเลยมีความผิดตามมาตรา 321, 226 ให้รวมกระทงลงโทษจำคุกจำเลย1 ปีฯจำเลยฎีกาศาลฎีกาเห็นว่าจำเลยได้ซื้อรถคันนี้มาโดยไม่รู้ว่าเป็นของร้ายที่ได้มาโดยการกระทำผิดดังความเห็นศาลชั้นต้น แต่เมื่อจำเลยนำรถไปจดทะเบียนต่อเจ้าพนักงานจำเลยได้ให้เจ้าพนักงานจด ข้อความซึ่งจำเลยรู้อยู่แล้วเป็นเท็จลงในทะเบียนยานพาหนะซึ่งเป็นหนังสือราชการว่าเป็นรถที่จำเลยซื้อมาจากนายชวลิตเจ้าของร้านค้า"ชนนิยม" ซึ่งความจริงจำเลยหาได้ซื้อรถมาจากนายชวลิตไม่ การกระทำของจำเลยอาจเกิดความเสียหายแก่เจ้าทรัพย์และเจ้าพนักงานได้จำเลยจึงมีผิดฐานบอกให้เจ้าพนักงานจดข้อความเท็จตามกฎหมายอาญา มาตรา 226พิพากษาแก้คำพิพากษาศาลอุทธรณ์ว่า จำเลยมีผิดตามกฎหมายอาญามาตรา 226 ให้จำคุกจำเลย 3 เดือน ฯลฯ(ทรงนิติกรณ์-เลขวณิชธรรมวิทักษ์-ชวน สิงหลกะ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ