คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2471/2518หลักกฎหมาย: ความผิดฐานไม่ออกใบรับให้แก่ผู้ซื้อตามประมวลรัษฎากร มาตรา 105 และความผิดฐานไม่ออกใบรับเมื่อผู้มีส่วนได้เสียเรียกร้องตามมาตรา 106 เป็นความผิดที่เจ้าหน้าที่ของรัฐบาลคือพนักงานอัยการเท่านั้นจะฟ้องได้ เอกชนมิใช่ผู้เสียหายตามกฎหมายที่จะมีอำนาจฟ้องจึงเป็นโจทก์ฟ้องในความผิดดังกล่าวไม่ได้โจทก์ฟ้องว่า จำเลยเป็นผู้ขายส่งสุรา โจทก์ซื้อสุราขาวชนิด ๓๐ ดีกรีจากจำเลยจำนวน ๓ เทเป็นเงิน ๑,๐๕๖ บาท โจทก์ชำระราคาแล้ว แต่จำเลยไม่ออกใบรับเงินให้แก่โจทก์และปฏิเสธหรือเพิกเฉยไม่ออกใบรับเงินให้ในเมื่อโจทก์เรียกร้อง ทำให้โจทก์เสียหายไม่มีใบรับเงินแสดงต่อเจ้าหน้าที่เมื่อถูกตรวจค้น ขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลรัษฎากร พ.ศ. ๒๔๘๑ มาตรา ๑๐๕,๑๐๖,๑๒๗ และที่แก้ไขเพิ่มเติม ศาลชั้นต้นฟังว่า โจทก์มิใช่เป็นผู้ได้รับความเสียหายโดยตรงจากการกระทำของจำเลย จึงไม่เป็นผู้เสียหายในคดีนี้ จึงไม่รับฟ้องไว้พิจารณา โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยความผิดฐานไม่ออกใบรับให้แก่ผู้ซื้อตามประมวลรัษฎากร มาตรา ๑๐๕ และความผิดฐานไม่ออกใบรับเมื่อผู้มีส่วนได้เสียเรียกร้องตามมาตรา ๑๐๖ เป็นความผิดที่เจ้าหน้าที่ของรัฐบาลคือพนักงานอัยการเท่านั้นจะฟ้องได้ โจทก์ซึ่งเป็นเอกชนมิใช่ผู้เสียหายตามกฎหมายที่จะมีอำนาจฟ้องจึงฟ้องมิได้ พิพากษายืน (บัญญัติ สุชีวะ สวัสดิ์ สุขศรีวงษ์ พิสัณห์ ลีตเวทย์) ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2471/2518นายบาง เล็กคนาโจทก์นายเจริญ อาทรธรรมกุลจำเลย ป.รัษฎากร ม. 105, ม. 106 ป.วิ.อ. ม. 2 (4)ความผิดฐานไม่ออกใบรับให้แก่ผู้ซื้อตามประมวลรัษฎากร มาตรา 105 และความผิดฐานไม่ออกใบรับเมื่อผู้มีส่วนได้เสียเรียกร้องตามมาตรา 106 เป็นความผิดที่เจ้าหน้าที่ของรัฐบาลคือพนักงานอัยการเท่านั้นจะฟ้องได้ เอกชนมิใช่ผู้เสียหายตามกฎหมายที่จะมีอำนาจฟ้องจึงเป็นโจทก์ฟ้องในความผิดดังกล่าวไม่ได้โจทก์ฟ้องว่า จำเลยเป็นผู้ขายส่งสุรา โจทก์ซื้อสุราขาวชนิด ๓๐ ดีกรีจากจำเลยจำนวน ๓ เทเป็นเงิน ๑,๐๕๖ บาท โจทก์ชำระราคาแล้ว แต่จำเลยไม่ออกใบรับเงินให้แก่โจทก์และปฏิเสธหรือเพิกเฉยไม่ออกใบรับเงินให้ในเมื่อโจทก์เรียกร้อง ทำให้โจทก์เสียหายไม่มีใบรับเงินแสดงต่อเจ้าหน้าที่เมื่อถูกตรวจค้น ขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลรัษฎากร พ.ศ. ๒๔๘๑ มาตรา ๑๐๕,๑๐๖,๑๒๗ และที่แก้ไขเพิ่มเติม ศาลชั้นต้นฟังว่า โจทก์มิใช่เป็นผู้ได้รับความเสียหายโดยตรงจากการกระทำของจำเลย จึงไม่เป็นผู้เสียหายในคดีนี้ จึงไม่รับฟ้องไว้พิจารณา โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยความผิดฐานไม่ออกใบรับให้แก่ผู้ซื้อตามประมวลรัษฎากร มาตรา ๑๐๕ และความผิดฐานไม่ออกใบรับเมื่อผู้มีส่วนได้เสียเรียกร้องตามมาตรา ๑๐๖ เป็นความผิดที่เจ้าหน้าที่ของรัฐบาลคือพนักงานอัยการเท่านั้นจะฟ้องได้ โจทก์ซึ่งเป็นเอกชนมิใช่ผู้เสียหายตามกฎหมายที่จะมีอำนาจฟ้องจึงฟ้องมิได้ พิพากษายืน (บัญญัติ สุชีวะ สวัสดิ์ สุขศรีวงษ์ พิสัณห์ ลีตเวทย์)()ศาลจังหวัดสุพรรณบุรี - นายโสพิทย์ คังคะเกตุศาลอุทธรณ์ - แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยเป็นผู้ขายส่งสุรา โจทก์ซื้อสุราขาวชนิด ๓๐ ดีกรีจากจำเลยจำนวน ๓ เทเป็นเงิน ๑,๐๕๖ บาท โจทก์ชำระราคาแล้ว แต่จำเลยไม่ออกใบรับเงินให้แก่โจทก์และปฏิเสธหรือเพิกเฉยไม่ออกใบรับเงินให้ในเมื่อโจทก์เรียกร้อง ทำให้โจทก์เสียหายไม่มีใบรับเงินแสดงต่อเจ้าหน้าที่เมื่อถูกตรวจค้น ขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลรัษฎากร พ.ศ. ๒๔๘๑ มาตรา ๑๐๕,๑๐๖,๑๒๗ และที่แก้ไขเพิ่มเติม ศาลชั้นต้นฟังว่า โจทก์มิใช่เป็นผู้ได้รับความเสียหายโดยตรงจากการกระทำของจำเลย จึงไม่เป็นผู้เสียหายในคดีนี้ จึงไม่รับฟ้องไว้พิจารณา โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยความผิดฐานไม่ออกใบรับให้แก่ผู้ซื้อตามประมวลรัษฎากร มาตรา ๑๐๕ และความผิดฐานไม่ออกใบรับเมื่อผู้มีส่วนได้เสียเรียกร้องตามมาตรา ๑๐๖ เป็นความผิดที่เจ้าหน้าที่ของรัฐบาลคือพนักงานอัยการเท่านั้นจะฟ้องได้ โจทก์ซึ่งเป็นเอกชนมิใช่ผู้เสียหายตามกฎหมายที่จะมีอำนาจฟ้องจึงฟ้องมิได้ พิพากษายืน (บัญญัติ สุชีวะ สวัสดิ์ สุขศรีวงษ์ พิสัณห์ ลีตเวทย์) ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2471/2518นายบาง เล็กคนาโจทก์นายเจริญ อาทรธรรมกุลจำเลย ป.รัษฎากร ม. 105, ม. 106 ป.วิ.อ. ม. 2 (4)ความผิดฐานไม่ออกใบรับให้แก่ผู้ซื้อตามประมวลรัษฎากร มาตรา 105 และความผิดฐานไม่ออกใบรับเมื่อผู้มีส่วนได้เสียเรียกร้องตามมาตรา 106 เป็นความผิดที่เจ้าหน้าที่ของรัฐบาลคือพนักงานอัยการเท่านั้นจะฟ้องได้ เอกชนมิใช่ผู้เสียหายตามกฎหมายที่จะมีอำนาจฟ้องจึงเป็นโจทก์ฟ้องในความผิดดังกล่าวไม่ได้โจทก์ฟ้องว่า จำเลยเป็นผู้ขายส่งสุรา โจทก์ซื้อสุราขาวชนิด ๓๐ ดีกรีจากจำเลยจำนวน ๓ เทเป็นเงิน ๑,๐๕๖ บาท โจทก์ชำระราคาแล้ว แต่จำเลยไม่ออกใบรับเงินให้แก่โจทก์และปฏิเสธหรือเพิกเฉยไม่ออกใบรับเงินให้ในเมื่อโจทก์เรียกร้อง ทำให้โจทก์เสียหายไม่มีใบรับเงินแสดงต่อเจ้าหน้าที่เมื่อถูกตรวจค้น ขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลรัษฎากร พ.ศ. ๒๔๘๑ มาตรา ๑๐๕,๑๐๖,๑๒๗ และที่แก้ไขเพิ่มเติม ศาลชั้นต้นฟังว่า โจทก์มิใช่เป็นผู้ได้รับความเสียหายโดยตรงจากการกระทำของจำเลย จึงไม่เป็นผู้เสียหายในคดีนี้ จึงไม่รับฟ้องไว้พิจารณา โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยความผิดฐานไม่ออกใบรับให้แก่ผู้ซื้อตามประมวลรัษฎากร มาตรา ๑๐๕ และความผิดฐานไม่ออกใบรับเมื่อผู้มีส่วนได้เสียเรียกร้องตามมาตรา ๑๐๖ เป็นความผิดที่เจ้าหน้าที่ของรัฐบาลคือพนักงานอัยการเท่านั้นจะฟ้องได้ โจทก์ซึ่งเป็นเอกชนมิใช่ผู้เสียหายตามกฎหมายที่จะมีอำนาจฟ้องจึงฟ้องมิได้ พิพากษายืน (บัญญัติ สุชีวะ สวัสดิ์ สุขศรีวงษ์ พิสัณห์ ลีตเวทย์)()ศาลจังหวัดสุพรรณบุรี - นายโสพิทย์ คังคะเกตุศาลอุทธรณ์ - แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ