คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 58812หลักกฎหมาย: ความว่า จำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งว่า กรณีเป็นการฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ซึ่งต้องห้ามฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218 จึงไม่รับฎีกาของจำเลยจำเลยเห็นว่า ฎีกาที่ว่า การที่ศาลชั้นต้นสั่งตัดพยานของจำเลยแล้ววินิจฉัยว่าจำเลยไม่มีพยานหลักฐานแสดงว่าธนาคารกสิกรไทย จะพิจารณาอนุมัติสินเชื่อให้แก่จำเลยนั้นไม่ชอบด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา เป็นปัญหาข้อกฎหมาย โปรดมีคำสั่งรับฎีกาของจำเลยไว้พิจารณาต่อไปหมายเหตุ โจทก์ได้รับสำเนาคำร้องแล้ว (อันดับ 179 แผ่นที่ 2)ระหว่างพิจารณา นายสมพงษ์เธียรไทย ผู้เสียหายยื่นคำร้องขอเข้าร่วมเป็นโจทก์ ศาลชั้นต้นอนุญาตศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. 2534 มาตรา 4(2)ซึ่งเป็นกฎหมายที่ใช้ภายหลังการกระทำความผิด และเป็นคุณแก่ ผู้กระทำความผิดเนื่องจากมีโทษปรับน้อยกว่ากฎหมายที่ใช้ใน ขณะกระทำความผิด การกระทำของจำเลยเป็นความผิด 2 กรรม ลงโทษ ทุกกรรมตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 91 ลงโทษจำคุกจำเลยกระทง ละ 1 ปี รวมจำคุกจำเลย 2 ปี ยกคำขอนับโทษต่อเนื่องจากศาล ยังไม่ได้พิพากษาในคดีที่ขอนับโทษต่อศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับฎีกาดังกล่าว(อันดับ 178 แผ่นที่ 2)จำเลยจึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 179 แผ่นที่ 2)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว ที่จำเลยฎีกาว่าศาลชั้นต้นไม่ควรด่วนตัด พยานของจำเลยเป็นการไม่ชอบนั้น จำเลยหาได้อ้างว่าคำสั่ง งดสืบพยานของศาลชั้นต้นไม่ชอบด้วยกฎหมายบทใด อันจะทำให้ เป็นปัญหาข้อกฎหมาย ฎีกาของจำเลยจึงเป็นเรื่องดุลพินิจของ ศาลที่สั่งงดสืบพยานจำเลย เป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงที่ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับฎีกาของจำเลยนั้นชอบแล้ว ให้ยกคำร้อง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 2282/2537พนักงานอัยการ สำนักงานอัยการสูงสุดโจทก์โจทก์ร่วมโจทก์นายสมพงษ์ เธียรไทยโจทก์นางอรทิพย์ บุนนาคจำเลยนางอรทิพย์ บุนนาค จำเลยผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.อ. ม. 218ความว่า จำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งว่า กรณีเป็นการฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ซึ่งต้องห้ามฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218 จึงไม่รับฎีกาของจำเลยจำเลยเห็นว่า ฎีกาที่ว่า การที่ศาลชั้นต้นสั่งตัดพยานของจำเลยแล้ววินิจฉัยว่าจำเลยไม่มีพยานหลักฐานแสดงว่าธนาคารกสิกรไทย จะพิจารณาอนุมัติสินเชื่อให้แก่จำเลยนั้นไม่ชอบด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา เป็นปัญหาข้อกฎหมาย โปรดมีคำสั่งรับฎีกาของจำเลยไว้พิจารณาต่อไปหมายเหตุ โจทก์ได้รับสำเนาคำร้องแล้ว (อันดับ 179 แผ่นที่ 2)ระหว่างพิจารณา นายสมพงษ์เธียรไทย ผู้เสียหายยื่นคำร้องขอเข้าร่วมเป็นโจทก์ ศาลชั้นต้นอนุญาตศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. 2534 มาตรา 4(2)ซึ่งเป็นกฎหมายที่ใช้ภายหลังการกระทำความผิด และเป็นคุณแก่ ผู้กระทำความผิดเนื่องจากมีโทษปรับน้อยกว่ากฎหมายที่ใช้ใน ขณะกระทำความผิด การกระทำของจำเลยเป็นความผิด 2 กรรม ลงโทษ ทุกกรรมตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 91 ลงโทษจำคุกจำเลยกระทง ละ 1 ปี รวมจำคุกจำเลย 2 ปี ยกคำขอนับโทษต่อเนื่องจากศาล ยังไม่ได้พิพากษาในคดีที่ขอนับโทษต่อศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับฎีกาดังกล่าว(อันดับ 178 แผ่นที่ 2)จำเลยจึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 179 แผ่นที่ 2)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว ที่จำเลยฎีกาว่าศาลชั้นต้นไม่ควรด่วนตัด พยานของจำเลยเป็นการไม่ชอบนั้น จำเลยหาได้อ้างว่าคำสั่ง งดสืบพยานของศาลชั้นต้นไม่ชอบด้วยกฎหมายบทใด อันจะทำให้ เป็นปัญหาข้อกฎหมาย ฎีกาของจำเลยจึงเป็นเรื่องดุลพินิจของ ศาลที่สั่งงดสืบพยานจำเลย เป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงที่ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับฎีกาของจำเลยนั้นชอบแล้ว ให้ยกคำร้อง(ธวัชชัย พิทักษ์พล-มีพาศน์ โปตระนันทน์-ชลอ บุณยเนตร)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 2282/2537พนักงานอัยการ สำนักงานอัยการสูงสุดโจทก์โจทก์ร่วมโจทก์นายสมพงษ์ เธียรไทยโจทก์นางอรทิพย์ บุนนาคจำเลยนางอรทิพย์ บุนนาค จำเลยผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.อ. ม. 218ความว่า จำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งว่า กรณีเป็นการฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ซึ่งต้องห้ามฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218 จึงไม่รับฎีกาของจำเลยจำเลยเห็นว่า ฎีกาที่ว่า การที่ศาลชั้นต้นสั่งตัดพยานของจำเลยแล้ววินิจฉัยว่าจำเลยไม่มีพยานหลักฐานแสดงว่าธนาคารกสิกรไทย จะพิจารณาอนุมัติสินเชื่อให้แก่จำเลยนั้นไม่ชอบด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา เป็นปัญหาข้อกฎหมาย โปรดมีคำสั่งรับฎีกาของจำเลยไว้พิจารณาต่อไปหมายเหตุ โจทก์ได้รับสำเนาคำร้องแล้ว (อันดับ 179 แผ่นที่ 2)ระหว่างพิจารณา นายสมพงษ์เธียรไทย ผู้เสียหายยื่นคำร้องขอเข้าร่วมเป็นโจทก์ ศาลชั้นต้นอนุญาตศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. 2534 มาตรา 4(2)ซึ่งเป็นกฎหมายที่ใช้ภายหลังการกระทำความผิด และเป็นคุณแก่ ผู้กระทำความผิดเนื่องจากมีโทษปรับน้อยกว่ากฎหมายที่ใช้ใน ขณะกระทำความผิด การกระทำของจำเลยเป็นความผิด 2 กรรม ลงโทษ ทุกกรรมตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 91 ลงโทษจำคุกจำเลยกระทง ละ 1 ปี รวมจำคุกจำเลย 2 ปี ยกคำขอนับโทษต่อเนื่องจากศาล ยังไม่ได้พิพากษาในคดีที่ขอนับโทษต่อศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับฎีกาดังกล่าว(อันดับ 178 แผ่นที่ 2)จำเลยจึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 179 แผ่นที่ 2)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว ที่จำเลยฎีกาว่าศาลชั้นต้นไม่ควรด่วนตัด พยานของจำเลยเป็นการไม่ชอบนั้น จำเลยหาได้อ้างว่าคำสั่ง งดสืบพยานของศาลชั้นต้นไม่ชอบด้วยกฎหมายบทใด อันจะทำให้ เป็นปัญหาข้อกฎหมาย ฎีกาของจำเลยจึงเป็นเรื่องดุลพินิจของ ศาลที่สั่งงดสืบพยานจำเลย เป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงที่ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับฎีกาของจำเลยนั้นชอบแล้ว ให้ยกคำร้อง(ธวัชชัย พิทักษ์พล-มีพาศน์ โปตระนันทน์-ชลอ บุณยเนตร)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ