คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4098/2532หลักกฎหมาย: โจทก์ทำสัญญาเช่าบ้านจากจำเลยที่ 1 และได้วางเงินประกันความเสียหายอันเกิดจากการเช่าไว้แก่จำเลยที่ 1 โดยมีข้อตกลงในสัญญาเช่าว่า จำเลยที่ 1 จะคืนเงินดังกล่าวให้เมื่อสัญญาเช่าสิ้นสุดลงและโจทก์ได้ขนย้ายทรัพย์สินออกไปจากบ้านเช่าแล้วก่อนสัญญาเช่าสิ้นสุดจำเลยที่ 1 ได้โอนขายบ้านให้แก่จำเลยที่ 2โดยไม่ได้มอบเงินประกันความเสียหายให้แก่จำเลยที่ 2 และไม่มีข้อตกลงเกี่ยวกับเงินนี้ขึ้นใหม่ระหว่างจำเลยที่ 2 กับโจทก์ ดังนี้ เมื่อสัญญาเช่าสิ้นสุดลงและโจทก์ได้ขนย้ายทรัพย์สินออกไปแล้ว โจทก์จะฟ้องเรียกเงินประกันความเสียหายคืนจากจำเลยที่ 2 ไม่ได้ เพราะจำเลยที่ 2 ผู้รับโอนกรรมสิทธิ์บ้านไม่จำต้องรับเอาความรับผิดที่จำเลยที่ 1 จะต้องคืนเงินดังกล่าวให้แก่โจทก์ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 569 วรรคสอง แต่อย่างใดเนื่องจากการคืนเงินนี้เป็นเพียงสิทธิและหน้าที่อื่นตามสัญญาเช่าไม่ใช่สาระสำคัญเกี่ยวกับสัญญาเช่าจึงหาใช่หน้าที่ตามสัญญาเช่าที่ผู้รับโอนจะต้องรับผิดและปฏิบัติตามไม่.โจทก์ฟ้องว่าโจทก์ทำสัญญาเช่าบ้านจากจำเลยที่ 1 มีกำหนด 3 ปีและโจทก์ได้วางเงินประกันความเสียหายอันเกิดจากการเช่าเป็นเงิน90,000 บาท โดยจำเลยที่ 1 จะคืนเงินดังกล่าวให้โจทก์เมื่อสัญญาเช่าสิ้นสุดลงและโจทก์ได้ออกจากบ้านเช่าแล้ว ต่อมาจำเลยที่ 1 ได้โอนกรรมสิทธิ์บ้านเช่าดังกล่าวให้แก่จำเลยที่ 2 เมื่อครบกำหนดอายุการเช่า โจทก์ขนย้ายทรัพย์สินออกจากบ้านเช่า และขอรับเงินประกันคืนจากจำเลยทั้งสอง จำเลยทั้งสองไม่คืนให้ ขอให้บังคับจำเลยทั้งสองคืนเงินดังกล่าวพร้อมดอกเบี้ยแก่โจทก์จำเลยที่ 1 ขาดนัดยื่นคำให้การและขาดนัดพิจารณาจำเลยที่ 2 ให้การว่า จำเลยที่ 2 ไม่ได้เป็นคู่สัญญากับโจทก์และไม่ได้รับเงินประกันความเสียหายจากโจทก์ โจทก์ชอบที่จะฟ้องเรียกเงินดังกล่าวจากจำเลยที่ 1 จำเลยที่ 2 รับโอนมาเพียงสิทธิและหน้าที่เฉพาะเรื่องการเช่า ส่วนเงินประกันความเสียหายเป็นเรื่องนอกเหนือจากการเช่า ขอให้ยกฟ้องศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยที่ 2 คืนเงิน 90,000 บาท แก่โจทก์พร้อมด้วยดอกเบี้ยในอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีนับแต่วันที่ 6กันยายน 2527 จนกว่าจะชำระเสร็จ ให้ยกฟ้องโจทก์สำหรับจำเลยที่ 1จำเลยที่ 2 อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า ให้ยกฟ้องจำเลยที่ 2 นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นโจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ในปัญหาที่ว่า จำเลยที่ 2 ต้องคืนเงินประกันความเสียหายตามสัญญาเช่าเอกสารหมาย จ.1 ให้แก่โจทก์หรือไม่ ข้อเท็จจริงฟังได้ในเบื้องต้นว่า โจทก์เช่าบ้านจำเลยที่ 1และได้วางเงินประกันความเสียหายไว้แก่จำเลยที่ 1 จำนวน 90,000 บาทโดยมีข้อตกลงกันในสัญญาเช่าเอกสารหมาย จ.1 ว่า จำเลยที่ 1จะคืนเงินดังกล่าวให้เมื่อสัญญาเช่าสิ้นสุดลงและโจทก์กับบริวารได้ขนย้ายทรัพย์สินออกไปจากบ้านเช่าแล้ว ในระหว่างอายุสัญญาเช่ายังไม่สิ้นสุดลง จำเลยที่ 1 โอนขายบ้านดังกล่าวให้แก่จำเลยที่ 2เมื่อวันที่ 25 มิถุนายน 2525 โดยไม่ได้มอบเงินประกันความเสียหายให้แก่จำเลยที่ 2 เมื่อสัญญาเช่าสิ้นสุดลง โจทก์และบริวารได้ขนย้ายทรัพย์สินออกไปจากบ้านเช่าดังกล่าวแล้ว พิเคราะห์แล้วเห็นว่าจำเลยที่ 2 ซื้อบ้านที่โจทก์เช่าก่อนสัญญาสิ้นสุดลงเป็นเวลาประมาณ2 ปี เมื่อไม่ปรากฏหลักฐานโดยแจ้งชัดว่า ได้มีข้อตกลงเกี่ยวกับเงินประกันความเสียหายที่โจทก์วางไว้กับจำเลยที่ 1 ดังกล่าวขึ้นใหม่ระหว่างจำเลยที่ 2 กับโจทก์ จำเลยที่ 2 ผู้รับโอนกรรมสิทธิบ้านที่ให้โจทก์เช่าหาจำต้องรับเอาความรับผิดที่จำเลยที่ 1 จะต้องคืนเงินประกันความเสียหายให้แก่โจทก์ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาตรา 569 วรรคสอง แต่อย่างใดไม่ เพราะความรับผิดในการคืนเงินประกัความเสียหายเป็นเพียงสิทธิและหน้าที่อื่นตามสัญญาเช่า ซึ่งเกิดขึ้นระหว่างโจทก์กับจำเลยที่ 1 ไม่ใช่สาระสำคัญเกี่ยวกับสัญญาเช่าจึงหาใช่หน้าที่ตามสัญญาเช่าที่ผู้รับโอนจะต้องรับผิดและปฏิบัติตามไม่พิพากษายืน. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4098/2532นาง ชัชรีย์ กิจ เจริญโจทก์นาย พจน์ ตุลยาพิศิษฐ์ชัย กับพวกจำเลย ป.พ.พ. ม. 537, ม. 569 วรรคสองโจทก์ทำสัญญาเช่าบ้านจากจำเลยที่ 1 และได้วางเงินประกันความเสียหายอันเกิดจากการเช่าไว้แก่จำเลยที่ 1 โดยมีข้อตกลงในสัญญาเช่าว่า จำเลยที่ 1 จะคืนเงินดังกล่าวให้เมื่อสัญญาเช่าสิ้นสุดลงและโจทก์ได้ขนย้ายทรัพย์สินออกไปจากบ้านเช่าแล้วก่อนสัญญาเช่าสิ้นสุดจำเลยที่ 1 ได้โอนขายบ้านให้แก่จำเลยที่ 2โดยไม่ได้มอบเงินประกันความเสียหายให้แก่จำเลยที่ 2 และไม่มีข้อตกลงเกี่ยวกับเงินนี้ขึ้นใหม่ระหว่างจำเลยที่ 2 กับโจทก์ ดังนี้ เมื่อสัญญาเช่าสิ้นสุดลงและโจทก์ได้ขนย้ายทรัพย์สินออกไปแล้ว โจทก์จะฟ้องเรียกเงินประกันความเสียหายคืนจากจำเลยที่ 2 ไม่ได้ เพราะจำเลยที่ 2 ผู้รับโอนกรรมสิทธิ์บ้านไม่จำต้องรับเอาความรับผิดที่จำเลยที่ 1 จะต้องคืนเงินดังกล่าวให้แก่โจทก์ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 569 วรรคสอง แต่อย่างใดเนื่องจากการคืนเงินนี้เป็นเพียงสิทธิและหน้าที่อื่นตามสัญญาเช่าไม่ใช่สาระสำคัญเกี่ยวกับสัญญาเช่าจึงหาใช่หน้าที่ตามสัญญาเช่าที่ผู้รับโอนจะต้องรับผิดและปฏิบัติตามไม่.โจทก์ฟ้องว่าโจทก์ทำสัญญาเช่าบ้านจากจำเลยที่ 1 มีกำหนด 3 ปีและโจทก์ได้วางเงินประกันความเสียหายอันเกิดจากการเช่าเป็นเงิน90,000 บาท โดยจำเลยที่ 1 จะคืนเงินดังกล่าวให้โจทก์เมื่อสัญญาเช่าสิ้นสุดลงและโจทก์ได้ออกจากบ้านเช่าแล้ว ต่อมาจำเลยที่ 1 ได้โอนกรรมสิทธิ์บ้านเช่าดังกล่าวให้แก่จำเลยที่ 2 เมื่อครบกำหนดอายุการเช่า โจทก์ขนย้ายทรัพย์สินออกจากบ้านเช่า และขอรับเงินประกันคืนจากจำเลยทั้งสอง จำเลยทั้งสองไม่คืนให้ ขอให้บังคับจำเลยทั้งสองคืนเงินดังกล่าวพร้อมดอกเบี้ยแก่โจทก์จำเลยที่ 1 ขาดนัดยื่นคำให้การและขาดนัดพิจารณาจำเลยที่ 2 ให้การว่า จำเลยที่ 2 ไม่ได้เป็นคู่สัญญากับโจทก์และไม่ได้รับเงินประกันความเสียหายจากโจทก์ โจทก์ชอบที่จะฟ้องเรียกเงินดังกล่าวจากจำเลยที่ 1 จำเลยที่ 2 รับโอนมาเพียงสิทธิและหน้าที่เฉพาะเรื่องการเช่า ส่วนเงินประกันความเสียหายเป็นเรื่องนอกเหนือจากการเช่า ขอให้ยกฟ้องศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยที่ 2 คืนเงิน 90,000 บาท แก่โจทก์พร้อมด้วยดอกเบี้ยในอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีนับแต่วันที่ 6กันยายน 2527 จนกว่าจะชำระเสร็จ ให้ยกฟ้องโจทก์สำหรับจำเลยที่ 1จำเลยที่ 2 อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า ให้ยกฟ้องจำเลยที่ 2 นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นโจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ในปัญหาที่ว่า จำเลยที่ 2 ต้องคืนเงินประกันความเสียหายตามสัญญาเช่าเอกสารหมาย จ.1 ให้แก่โจทก์หรือไม่ ข้อเท็จจริงฟังได้ในเบื้องต้นว่า โจทก์เช่าบ้านจำเลยที่ 1และได้วางเงินประกันความเสียหายไว้แก่จำเลยที่ 1 จำนวน 90,000 บาทโดยมีข้อตกลงกันในสัญญาเช่าเอกสารหมาย จ.1 ว่า จำเลยที่ 1จะคืนเงินดังกล่าวให้เมื่อสัญญาเช่าสิ้นสุดลงและโจทก์กับบริวารได้ขนย้ายทรัพย์สินออกไปจากบ้านเช่าแล้ว ในระหว่างอายุสัญญาเช่ายังไม่สิ้นสุดลง จำเลยที่ 1 โอนขายบ้านดังกล่าวให้แก่จำเลยที่ 2เมื่อวันที่ 25 มิถุนายน 2525 โดยไม่ได้มอบเงินประกันความเสียหายให้แก่จำเลยที่ 2 เมื่อสัญญาเช่าสิ้นสุดลง โจทก์และบริวารได้ขนย้ายทรัพย์สินออกไปจากบ้านเช่าดังกล่าวแล้ว พิเคราะห์แล้วเห็นว่าจำเลยที่ 2 ซื้อบ้านที่โจทก์เช่าก่อนสัญญาสิ้นสุดลงเป็นเวลาประมาณ2 ปี เมื่อไม่ปรากฏหลักฐานโดยแจ้งชัดว่า ได้มีข้อตกลงเกี่ยวกับเงินประกันความเสียหายที่โจทก์วางไว้กับจำเลยที่ 1 ดังกล่าวขึ้นใหม่ระหว่างจำเลยที่ 2 กับโจทก์ จำเลยที่ 2 ผู้รับโอนกรรมสิทธิบ้านที่ให้โจทก์เช่าหาจำต้องรับเอาความรับผิดที่จำเลยที่ 1 จะต้องคืนเงินประกันความเสียหายให้แก่โจทก์ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาตรา 569 วรรคสอง แต่อย่างใดไม่ เพราะความรับผิดในการคืนเงินประกัความเสียหายเป็นเพียงสิทธิและหน้าที่อื่นตามสัญญาเช่า ซึ่งเกิดขึ้นระหว่างโจทก์กับจำเลยที่ 1 ไม่ใช่สาระสำคัญเกี่ยวกับสัญญาเช่าจึงหาใช่หน้าที่ตามสัญญาเช่าที่ผู้รับโอนจะต้องรับผิดและปฏิบัติตามไม่พิพากษายืน.(บุญส่ง วรรณกลาง-ประชา บุญวนิช-นิเวศน์ คำผอง)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่าโจทก์ทำสัญญาเช่าบ้านจากจำเลยที่ 1 มีกำหนด 3 ปีและโจทก์ได้วางเงินประกันความเสียหายอันเกิดจากการเช่าเป็นเงิน90,000 บาท โดยจำเลยที่ 1 จะคืนเงินดังกล่าวให้โจทก์เมื่อสัญญาเช่าสิ้นสุดลงและโจทก์ได้ออกจากบ้านเช่าแล้ว ต่อมาจำเลยที่ 1 ได้โอนกรรมสิทธิ์บ้านเช่าดังกล่าวให้แก่จำเลยที่ 2 เมื่อครบกำหนดอายุการเช่า โจทก์ขนย้ายทรัพย์สินออกจากบ้านเช่า และขอรับเงินประกันคืนจากจำเลยทั้งสอง จำเลยทั้งสองไม่คืนให้ ขอให้บังคับจำเลยทั้งสองคืนเงินดังกล่าวพร้อมดอกเบี้ยแก่โจทก์จำเลยที่ 1 ขาดนัดยื่นคำให้การและขาดนัดพิจารณาจำเลยที่ 2 ให้การว่า จำเลยที่ 2 ไม่ได้เป็นคู่สัญญากับโจทก์และไม่ได้รับเงินประกันความเสียหายจากโจทก์ โจทก์ชอบที่จะฟ้องเรียกเงินดังกล่าวจากจำเลยที่ 1 จำเลยที่ 2 รับโอนมาเพียงสิทธิและหน้าที่เฉพาะเรื่องการเช่า ส่วนเงินประกันความเสียหายเป็นเรื่องนอกเหนือจากการเช่า ขอให้ยกฟ้องศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยที่ 2 คืนเงิน 90,000 บาท แก่โจทก์พร้อมด้วยดอกเบี้ยในอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีนับแต่วันที่ 6กันยายน 2527 จนกว่าจะชำระเสร็จ ให้ยกฟ้องโจทก์สำหรับจำเลยที่ 1จำเลยที่ 2 อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า ให้ยกฟ้องจำเลยที่ 2 นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นโจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ในปัญหาที่ว่า จำเลยที่ 2 ต้องคืนเงินประกันความเสียหายตามสัญญาเช่าเอกสารหมาย จ.1 ให้แก่โจทก์หรือไม่ ข้อเท็จจริงฟังได้ในเบื้องต้นว่า โจทก์เช่าบ้านจำเลยที่ 1และได้วางเงินประกันความเสียหายไว้แก่จำเลยที่ 1 จำนวน 90,000 บาทโดยมีข้อตกลงกันในสัญญาเช่าเอกสารหมาย จ.1 ว่า จำเลยที่ 1จะคืนเงินดังกล่าวให้เมื่อสัญญาเช่าสิ้นสุดลงและโจทก์กับบริวารได้ขนย้ายทรัพย์สินออกไปจากบ้านเช่าแล้ว ในระหว่างอายุสัญญาเช่ายังไม่สิ้นสุดลง จำเลยที่ 1 โอนขายบ้านดังกล่าวให้แก่จำเลยที่ 2เมื่อวันที่ 25 มิถุนายน 2525 โดยไม่ได้มอบเงินประกันความเสียหายให้แก่จำเลยที่ 2 เมื่อสัญญาเช่าสิ้นสุดลง โจทก์และบริวารได้ขนย้ายทรัพย์สินออกไปจากบ้านเช่าดังกล่าวแล้ว พิเคราะห์แล้วเห็นว่าจำเลยที่ 2 ซื้อบ้านที่โจทก์เช่าก่อนสัญญาสิ้นสุดลงเป็นเวลาประมาณ2 ปี เมื่อไม่ปรากฏหลักฐานโดยแจ้งชัดว่า ได้มีข้อตกลงเกี่ยวกับเงินประกันความเสียหายที่โจทก์วางไว้กับจำเลยที่ 1 ดังกล่าวขึ้นใหม่ระหว่างจำเลยที่ 2 กับโจทก์ จำเลยที่ 2 ผู้รับโอนกรรมสิทธิบ้านที่ให้โจทก์เช่าหาจำต้องรับเอาความรับผิดที่จำเลยที่ 1 จะต้องคืนเงินประกันความเสียหายให้แก่โจทก์ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาตรา 569 วรรคสอง แต่อย่างใดไม่ เพราะความรับผิดในการคืนเงินประกัความเสียหายเป็นเพียงสิทธิและหน้าที่อื่นตามสัญญาเช่า ซึ่งเกิดขึ้นระหว่างโจทก์กับจำเลยที่ 1 ไม่ใช่สาระสำคัญเกี่ยวกับสัญญาเช่าจึงหาใช่หน้าที่ตามสัญญาเช่าที่ผู้รับโอนจะต้องรับผิดและปฏิบัติตามไม่พิพากษายืน. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4098/2532นาง ชัชรีย์ กิจ เจริญโจทก์นาย พจน์ ตุลยาพิศิษฐ์ชัย กับพวกจำเลย ป.พ.พ. ม. 537, ม. 569 วรรคสองโจทก์ทำสัญญาเช่าบ้านจากจำเลยที่ 1 และได้วางเงินประกันความเสียหายอันเกิดจากการเช่าไว้แก่จำเลยที่ 1 โดยมีข้อตกลงในสัญญาเช่าว่า จำเลยที่ 1 จะคืนเงินดังกล่าวให้เมื่อสัญญาเช่าสิ้นสุดลงและโจทก์ได้ขนย้ายทรัพย์สินออกไปจากบ้านเช่าแล้วก่อนสัญญาเช่าสิ้นสุดจำเลยที่ 1 ได้โอนขายบ้านให้แก่จำเลยที่ 2โดยไม่ได้มอบเงินประกันความเสียหายให้แก่จำเลยที่ 2 และไม่มีข้อตกลงเกี่ยวกับเงินนี้ขึ้นใหม่ระหว่างจำเลยที่ 2 กับโจทก์ ดังนี้ เมื่อสัญญาเช่าสิ้นสุดลงและโจทก์ได้ขนย้ายทรัพย์สินออกไปแล้ว โจทก์จะฟ้องเรียกเงินประกันความเสียหายคืนจากจำเลยที่ 2 ไม่ได้ เพราะจำเลยที่ 2 ผู้รับโอนกรรมสิทธิ์บ้านไม่จำต้องรับเอาความรับผิดที่จำเลยที่ 1 จะต้องคืนเงินดังกล่าวให้แก่โจทก์ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 569 วรรคสอง แต่อย่างใดเนื่องจากการคืนเงินนี้เป็นเพียงสิทธิและหน้าที่อื่นตามสัญญาเช่าไม่ใช่สาระสำคัญเกี่ยวกับสัญญาเช่าจึงหาใช่หน้าที่ตามสัญญาเช่าที่ผู้รับโอนจะต้องรับผิดและปฏิบัติตามไม่.โจทก์ฟ้องว่าโจทก์ทำสัญญาเช่าบ้านจากจำเลยที่ 1 มีกำหนด 3 ปีและโจทก์ได้วางเงินประกันความเสียหายอันเกิดจากการเช่าเป็นเงิน90,000 บาท โดยจำเลยที่ 1 จะคืนเงินดังกล่าวให้โจทก์เมื่อสัญญาเช่าสิ้นสุดลงและโจทก์ได้ออกจากบ้านเช่าแล้ว ต่อมาจำเลยที่ 1 ได้โอนกรรมสิทธิ์บ้านเช่าดังกล่าวให้แก่จำเลยที่ 2 เมื่อครบกำหนดอายุการเช่า โจทก์ขนย้ายทรัพย์สินออกจากบ้านเช่า และขอรับเงินประกันคืนจากจำเลยทั้งสอง จำเลยทั้งสองไม่คืนให้ ขอให้บังคับจำเลยทั้งสองคืนเงินดังกล่าวพร้อมดอกเบี้ยแก่โจทก์จำเลยที่ 1 ขาดนัดยื่นคำให้การและขาดนัดพิจารณาจำเลยที่ 2 ให้การว่า จำเลยที่ 2 ไม่ได้เป็นคู่สัญญากับโจทก์และไม่ได้รับเงินประกันความเสียหายจากโจทก์ โจทก์ชอบที่จะฟ้องเรียกเงินดังกล่าวจากจำเลยที่ 1 จำเลยที่ 2 รับโอนมาเพียงสิทธิและหน้าที่เฉพาะเรื่องการเช่า ส่วนเงินประกันความเสียหายเป็นเรื่องนอกเหนือจากการเช่า ขอให้ยกฟ้องศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยที่ 2 คืนเงิน 90,000 บาท แก่โจทก์พร้อมด้วยดอกเบี้ยในอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีนับแต่วันที่ 6กันยายน 2527 จนกว่าจะชำระเสร็จ ให้ยกฟ้องโจทก์สำหรับจำเลยที่ 1จำเลยที่ 2 อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า ให้ยกฟ้องจำเลยที่ 2 นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นโจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ในปัญหาที่ว่า จำเลยที่ 2 ต้องคืนเงินประกันความเสียหายตามสัญญาเช่าเอกสารหมาย จ.1 ให้แก่โจทก์หรือไม่ ข้อเท็จจริงฟังได้ในเบื้องต้นว่า โจทก์เช่าบ้านจำเลยที่ 1และได้วางเงินประกันความเสียหายไว้แก่จำเลยที่ 1 จำนวน 90,000 บาทโดยมีข้อตกลงกันในสัญญาเช่าเอกสารหมาย จ.1 ว่า จำเลยที่ 1จะคืนเงินดังกล่าวให้เมื่อสัญญาเช่าสิ้นสุดลงและโจทก์กับบริวารได้ขนย้ายทรัพย์สินออกไปจากบ้านเช่าแล้ว ในระหว่างอายุสัญญาเช่ายังไม่สิ้นสุดลง จำเลยที่ 1 โอนขายบ้านดังกล่าวให้แก่จำเลยที่ 2เมื่อวันที่ 25 มิถุนายน 2525 โดยไม่ได้มอบเงินประกันความเสียหายให้แก่จำเลยที่ 2 เมื่อสัญญาเช่าสิ้นสุดลง โจทก์และบริวารได้ขนย้ายทรัพย์สินออกไปจากบ้านเช่าดังกล่าวแล้ว พิเคราะห์แล้วเห็นว่าจำเลยที่ 2 ซื้อบ้านที่โจทก์เช่าก่อนสัญญาสิ้นสุดลงเป็นเวลาประมาณ2 ปี เมื่อไม่ปรากฏหลักฐานโดยแจ้งชัดว่า ได้มีข้อตกลงเกี่ยวกับเงินประกันความเสียหายที่โจทก์วางไว้กับจำเลยที่ 1 ดังกล่าวขึ้นใหม่ระหว่างจำเลยที่ 2 กับโจทก์ จำเลยที่ 2 ผู้รับโอนกรรมสิทธิบ้านที่ให้โจทก์เช่าหาจำต้องรับเอาความรับผิดที่จำเลยที่ 1 จะต้องคืนเงินประกันความเสียหายให้แก่โจทก์ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาตรา 569 วรรคสอง แต่อย่างใดไม่ เพราะความรับผิดในการคืนเงินประกัความเสียหายเป็นเพียงสิทธิและหน้าที่อื่นตามสัญญาเช่า ซึ่งเกิดขึ้นระหว่างโจทก์กับจำเลยที่ 1 ไม่ใช่สาระสำคัญเกี่ยวกับสัญญาเช่าจึงหาใช่หน้าที่ตามสัญญาเช่าที่ผู้รับโอนจะต้องรับผิดและปฏิบัติตามไม่พิพากษายืน.(บุญส่ง วรรณกลาง-ประชา บุญวนิช-นิเวศน์ คำผอง)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ