คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 429/2490หลักกฎหมาย: ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 144 จะนำมาใช้แก่เรื่องขอแก้ฟ้องไม่ได้ เพราะ มาตรา 144 ใช้เฉพาะการวินิจฉัยชี้ขาดคดีหรือประเด็นข้อหนึ่งข้อใดแห่งคดีการวินิจฉัยคำร้องขอแก้ฟ้องไม่ใช่วินิจฉัยประเด็นแห่งคดีโจทก์เคยยื่นคำร้องขอแก้ฟ้องต่อศาลครั้งหนึ่งแล้วศาลไม่อนุญาตโจทก์ยื่นคำร้องขอแก้ฟ้องแสดงเหตุผลขึ้นมาใหม่ได้เจ้าพนักงานสอบสวนเข้าใจข้อกฎหมายเรื่องสถานที่เกิดเหตุผิดไปไม่เป็นเหตุที่จะขอแก้ฟ้องได้พนักงานเชื่อคำพยานชั้นสอบสวนอย่างหนึ่งพยานเบิกความชั้นศาลอีกอย่างหนึ่งไม่เป็นเหตุที่จะขอแก้ฟ้องคดีนี้โจทก์ฟ้องหาว่าจำเลยลักทรัพย์ เมื่อสืบพยานโจทก์เสร็จไปแล้ว 2 ปาก จำเลยยื่นคำร้องว่า ข้อเท็จจริงเกี่ยวแก่สถานที่เกิดเหตุกลับได้ความว่า เหตุเกิดที่ตำบลบางขุนพรหมขอให้ศาลงดสืบพยานและพิพากษายกฟ้อง โจทก์สืบพยานต่ออีก 2 ปาก แล้วยื่นคำร้องขอแก้ฟ้องศาลสั่งว่า โจทก์ไม่แสดงเหตุผลอันควรตามมาตรา 163 ไม่อนุญาตต่อมาโจทก์ยื่นคำร้องใหม่ขอแก้ฟ้อง เช่นคำร้องฉบับแรกอ้างเหตุว่าที่ฟ้องคลาดเคลื่อนไปนั้น เพราะอาศัยวินิจฉัยจากการสอบสวนของพนักงาน ฯลฯ ศาลชั้นต้นสั่งว่า โจทก์เคยยื่นคำร้องอย่างนี้ครั้งหนึ่ง และศาลได้สั่งไปแล้ว จะมาร้องใหม่เช่นนี้ไม่ได้ต้องห้ามตามมาตรา 144 วิธีพิจารณาความแพ่ง แล้วดำเนินการสืบพยานจนเสร็จสำนวน และพิพากษาให้ยกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่า โจทก์ขอแก้ฟ้องได้ จึงพิพากษาให้ยกคำพิพากษาศาลชั้นต้น ให้ศาลชั้นต้นดำเนินการพิจารณาพิพากษาใหม่จำเลยฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า ตามมาตรา 144 แห่งวิธีพิจารณาความแพ่ง นั้น จะนำมาอนุโลมบังคับแก่กรณีเช่นคดีนี้ไม่ได้ เพราะมาตรานั้นใช้เฉพาะการวินิจฉัยชี้ขาดคดีหรือประเด็นข้อใดข้อหนึ่งแห่งคดีการวินิจฉัยสั่งคำร้องขอแก้ฟ้องไม่ใช่ประเด็นแห่งคดี ส่วนเหตุอันควรให้แก้ฟ้องหรือไม่นั้น โจทก์อ้างว่า เพราะพนักงานสอบสวนเข้าใจกฎหมายในเรื่องสถานที่เกิดเหตุผิดไป ศาลฎีกาเห็นว่าการเข้าใจผิดกฎหมายผิดไม่เป็นเหตุควรอ้างอิงได้ ส่วนการที่พนักงานสอบสวนเชื่อคำพยานในชั้นสอบสวนไปอีกอย่างหนึ่ง เมื่อคำพยานปรากฏในชั้นศาลอีกอย่างหนึ่งแล้วจะขอแก้ฟ้องให้เป็นไปตามคำพยานในชั้นศาลนั้นก็ไม่เป็นเหตุอันควรให้แก้ฟ้องได้เช่นเดียวกัน ศาลฎีกาเห็นว่าคำร้องโจทก์ยังไม่มีเหตุอันควรให้แก้ พิพากษากลับคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ให้ยกฟ้องโจทก์โดยบังคับคดีไปตามศาลแขวงเหนือ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 429/2490พนักงานอัยการกรมอัยการโจทก์นายเล็ก ผลเสียงโตจำเลย ป.วิ.อ. ม. 15, ม. 163 ป.วิ.พ. ม. 144ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 144 จะนำมาใช้แก่เรื่องขอแก้ฟ้องไม่ได้ เพราะ มาตรา 144 ใช้เฉพาะการวินิจฉัยชี้ขาดคดีหรือประเด็นข้อหนึ่งข้อใดแห่งคดีการวินิจฉัยคำร้องขอแก้ฟ้องไม่ใช่วินิจฉัยประเด็นแห่งคดีโจทก์เคยยื่นคำร้องขอแก้ฟ้องต่อศาลครั้งหนึ่งแล้วศาลไม่อนุญาตโจทก์ยื่นคำร้องขอแก้ฟ้องแสดงเหตุผลขึ้นมาใหม่ได้เจ้าพนักงานสอบสวนเข้าใจข้อกฎหมายเรื่องสถานที่เกิดเหตุผิดไปไม่เป็นเหตุที่จะขอแก้ฟ้องได้พนักงานเชื่อคำพยานชั้นสอบสวนอย่างหนึ่งพยานเบิกความชั้นศาลอีกอย่างหนึ่งไม่เป็นเหตุที่จะขอแก้ฟ้องคดีนี้โจทก์ฟ้องหาว่าจำเลยลักทรัพย์ เมื่อสืบพยานโจทก์เสร็จไปแล้ว 2 ปาก จำเลยยื่นคำร้องว่า ข้อเท็จจริงเกี่ยวแก่สถานที่เกิดเหตุกลับได้ความว่า เหตุเกิดที่ตำบลบางขุนพรหมขอให้ศาลงดสืบพยานและพิพากษายกฟ้อง โจทก์สืบพยานต่ออีก 2 ปาก แล้วยื่นคำร้องขอแก้ฟ้องศาลสั่งว่า โจทก์ไม่แสดงเหตุผลอันควรตามมาตรา 163 ไม่อนุญาตต่อมาโจทก์ยื่นคำร้องใหม่ขอแก้ฟ้อง เช่นคำร้องฉบับแรกอ้างเหตุว่าที่ฟ้องคลาดเคลื่อนไปนั้น เพราะอาศัยวินิจฉัยจากการสอบสวนของพนักงาน ฯลฯ ศาลชั้นต้นสั่งว่า โจทก์เคยยื่นคำร้องอย่างนี้ครั้งหนึ่ง และศาลได้สั่งไปแล้ว จะมาร้องใหม่เช่นนี้ไม่ได้ต้องห้ามตามมาตรา 144 วิธีพิจารณาความแพ่ง แล้วดำเนินการสืบพยานจนเสร็จสำนวน และพิพากษาให้ยกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่า โจทก์ขอแก้ฟ้องได้ จึงพิพากษาให้ยกคำพิพากษาศาลชั้นต้น ให้ศาลชั้นต้นดำเนินการพิจารณาพิพากษาใหม่จำเลยฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า ตามมาตรา 144 แห่งวิธีพิจารณาความแพ่ง นั้น จะนำมาอนุโลมบังคับแก่กรณีเช่นคดีนี้ไม่ได้ เพราะมาตรานั้นใช้เฉพาะการวินิจฉัยชี้ขาดคดีหรือประเด็นข้อใดข้อหนึ่งแห่งคดีการวินิจฉัยสั่งคำร้องขอแก้ฟ้องไม่ใช่ประเด็นแห่งคดี ส่วนเหตุอันควรให้แก้ฟ้องหรือไม่นั้น โจทก์อ้างว่า เพราะพนักงานสอบสวนเข้าใจกฎหมายในเรื่องสถานที่เกิดเหตุผิดไป ศาลฎีกาเห็นว่าการเข้าใจผิดกฎหมายผิดไม่เป็นเหตุควรอ้างอิงได้ ส่วนการที่พนักงานสอบสวนเชื่อคำพยานในชั้นสอบสวนไปอีกอย่างหนึ่ง เมื่อคำพยานปรากฏในชั้นศาลอีกอย่างหนึ่งแล้วจะขอแก้ฟ้องให้เป็นไปตามคำพยานในชั้นศาลนั้นก็ไม่เป็นเหตุอันควรให้แก้ฟ้องได้เช่นเดียวกัน ศาลฎีกาเห็นว่าคำร้องโจทก์ยังไม่มีเหตุอันควรให้แก้ พิพากษากลับคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ให้ยกฟ้องโจทก์โดยบังคับคดีไปตามศาลแขวงเหนือ(ประมูล สุวรรณศร-เลขวณิชธรรมวิทักษ์-นาถปรีชา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: คดีนี้โจทก์ฟ้องหาว่าจำเลยลักทรัพย์ เมื่อสืบพยานโจทก์เสร็จไปแล้ว 2 ปาก จำเลยยื่นคำร้องว่า ข้อเท็จจริงเกี่ยวแก่สถานที่เกิดเหตุกลับได้ความว่า เหตุเกิดที่ตำบลบางขุนพรหมขอให้ศาลงดสืบพยานและพิพากษายกฟ้อง โจทก์สืบพยานต่ออีก 2 ปาก แล้วยื่นคำร้องขอแก้ฟ้องศาลสั่งว่า โจทก์ไม่แสดงเหตุผลอันควรตามมาตรา 163 ไม่อนุญาตต่อมาโจทก์ยื่นคำร้องใหม่ขอแก้ฟ้อง เช่นคำร้องฉบับแรกอ้างเหตุว่าที่ฟ้องคลาดเคลื่อนไปนั้น เพราะอาศัยวินิจฉัยจากการสอบสวนของพนักงาน ฯลฯ ศาลชั้นต้นสั่งว่า โจทก์เคยยื่นคำร้องอย่างนี้ครั้งหนึ่ง และศาลได้สั่งไปแล้ว จะมาร้องใหม่เช่นนี้ไม่ได้ต้องห้ามตามมาตรา 144 วิธีพิจารณาความแพ่ง แล้วดำเนินการสืบพยานจนเสร็จสำนวน และพิพากษาให้ยกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่า โจทก์ขอแก้ฟ้องได้ จึงพิพากษาให้ยกคำพิพากษาศาลชั้นต้น ให้ศาลชั้นต้นดำเนินการพิจารณาพิพากษาใหม่จำเลยฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า ตามมาตรา 144 แห่งวิธีพิจารณาความแพ่ง นั้น จะนำมาอนุโลมบังคับแก่กรณีเช่นคดีนี้ไม่ได้ เพราะมาตรานั้นใช้เฉพาะการวินิจฉัยชี้ขาดคดีหรือประเด็นข้อใดข้อหนึ่งแห่งคดีการวินิจฉัยสั่งคำร้องขอแก้ฟ้องไม่ใช่ประเด็นแห่งคดี ส่วนเหตุอันควรให้แก้ฟ้องหรือไม่นั้น โจทก์อ้างว่า เพราะพนักงานสอบสวนเข้าใจกฎหมายในเรื่องสถานที่เกิดเหตุผิดไป ศาลฎีกาเห็นว่าการเข้าใจผิดกฎหมายผิดไม่เป็นเหตุควรอ้างอิงได้ ส่วนการที่พนักงานสอบสวนเชื่อคำพยานในชั้นสอบสวนไปอีกอย่างหนึ่ง เมื่อคำพยานปรากฏในชั้นศาลอีกอย่างหนึ่งแล้วจะขอแก้ฟ้องให้เป็นไปตามคำพยานในชั้นศาลนั้นก็ไม่เป็นเหตุอันควรให้แก้ฟ้องได้เช่นเดียวกัน ศาลฎีกาเห็นว่าคำร้องโจทก์ยังไม่มีเหตุอันควรให้แก้ พิพากษากลับคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ให้ยกฟ้องโจทก์โดยบังคับคดีไปตามศาลแขวงเหนือ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 429/2490พนักงานอัยการกรมอัยการโจทก์นายเล็ก ผลเสียงโตจำเลย ป.วิ.อ. ม. 15, ม. 163 ป.วิ.พ. ม. 144ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 144 จะนำมาใช้แก่เรื่องขอแก้ฟ้องไม่ได้ เพราะ มาตรา 144 ใช้เฉพาะการวินิจฉัยชี้ขาดคดีหรือประเด็นข้อหนึ่งข้อใดแห่งคดีการวินิจฉัยคำร้องขอแก้ฟ้องไม่ใช่วินิจฉัยประเด็นแห่งคดีโจทก์เคยยื่นคำร้องขอแก้ฟ้องต่อศาลครั้งหนึ่งแล้วศาลไม่อนุญาตโจทก์ยื่นคำร้องขอแก้ฟ้องแสดงเหตุผลขึ้นมาใหม่ได้เจ้าพนักงานสอบสวนเข้าใจข้อกฎหมายเรื่องสถานที่เกิดเหตุผิดไปไม่เป็นเหตุที่จะขอแก้ฟ้องได้พนักงานเชื่อคำพยานชั้นสอบสวนอย่างหนึ่งพยานเบิกความชั้นศาลอีกอย่างหนึ่งไม่เป็นเหตุที่จะขอแก้ฟ้องคดีนี้โจทก์ฟ้องหาว่าจำเลยลักทรัพย์ เมื่อสืบพยานโจทก์เสร็จไปแล้ว 2 ปาก จำเลยยื่นคำร้องว่า ข้อเท็จจริงเกี่ยวแก่สถานที่เกิดเหตุกลับได้ความว่า เหตุเกิดที่ตำบลบางขุนพรหมขอให้ศาลงดสืบพยานและพิพากษายกฟ้อง โจทก์สืบพยานต่ออีก 2 ปาก แล้วยื่นคำร้องขอแก้ฟ้องศาลสั่งว่า โจทก์ไม่แสดงเหตุผลอันควรตามมาตรา 163 ไม่อนุญาตต่อมาโจทก์ยื่นคำร้องใหม่ขอแก้ฟ้อง เช่นคำร้องฉบับแรกอ้างเหตุว่าที่ฟ้องคลาดเคลื่อนไปนั้น เพราะอาศัยวินิจฉัยจากการสอบสวนของพนักงาน ฯลฯ ศาลชั้นต้นสั่งว่า โจทก์เคยยื่นคำร้องอย่างนี้ครั้งหนึ่ง และศาลได้สั่งไปแล้ว จะมาร้องใหม่เช่นนี้ไม่ได้ต้องห้ามตามมาตรา 144 วิธีพิจารณาความแพ่ง แล้วดำเนินการสืบพยานจนเสร็จสำนวน และพิพากษาให้ยกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่า โจทก์ขอแก้ฟ้องได้ จึงพิพากษาให้ยกคำพิพากษาศาลชั้นต้น ให้ศาลชั้นต้นดำเนินการพิจารณาพิพากษาใหม่จำเลยฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า ตามมาตรา 144 แห่งวิธีพิจารณาความแพ่ง นั้น จะนำมาอนุโลมบังคับแก่กรณีเช่นคดีนี้ไม่ได้ เพราะมาตรานั้นใช้เฉพาะการวินิจฉัยชี้ขาดคดีหรือประเด็นข้อใดข้อหนึ่งแห่งคดีการวินิจฉัยสั่งคำร้องขอแก้ฟ้องไม่ใช่ประเด็นแห่งคดี ส่วนเหตุอันควรให้แก้ฟ้องหรือไม่นั้น โจทก์อ้างว่า เพราะพนักงานสอบสวนเข้าใจกฎหมายในเรื่องสถานที่เกิดเหตุผิดไป ศาลฎีกาเห็นว่าการเข้าใจผิดกฎหมายผิดไม่เป็นเหตุควรอ้างอิงได้ ส่วนการที่พนักงานสอบสวนเชื่อคำพยานในชั้นสอบสวนไปอีกอย่างหนึ่ง เมื่อคำพยานปรากฏในชั้นศาลอีกอย่างหนึ่งแล้วจะขอแก้ฟ้องให้เป็นไปตามคำพยานในชั้นศาลนั้นก็ไม่เป็นเหตุอันควรให้แก้ฟ้องได้เช่นเดียวกัน ศาลฎีกาเห็นว่าคำร้องโจทก์ยังไม่มีเหตุอันควรให้แก้ พิพากษากลับคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ให้ยกฟ้องโจทก์โดยบังคับคดีไปตามศาลแขวงเหนือ(ประมูล สุวรรณศร-เลขวณิชธรรมวิทักษ์-นาถปรีชา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ