คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 529/2518หลักกฎหมาย: ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามคำสั่งศาลชั้นต้นตั้งให้ผู้ร้องเป็นผู้จัดการมรดกผู้ร้องคัดค้านฎีกา ระหว่างการพิจารณาของศาลฎีกาผู้ร้องยื่นคำร้องว่าไม่มีความประสงค์จะเป็นผู้จัดการมรดกคดีนี้ต่อไป เพราะได้ตกลงกับผู้ร้องคัดค้านเรียบร้อยแล้ว ขอถอนตัวจากการเป็นผู้จัดการมรดก และขอถอนคำร้องขอเป็นผู้จัดการมรดก ผู้ร้องคัดค้านไม่คัดค้านคำร้องนี้ ศาลฎีกาสั่งคำร้องนี้ว่าไม่มีคำฟ้องชั้นฎีกาที่จะถอน เพราะผู้ร้องไม่ได้ฎีกาและจะขอถอนคำร้องขอจัดการมรดกนั้นก็ไม่ได้ เพราะศาลชั้นต้นพิจารณาพิพากษาไปแล้ว เมื่อคำร้องของผู้ร้องดังกล่าวนี้ผู้ร้องยังได้ร้องขอถอนตัวจากการเป็นผู้จัดการมรดกรายนี้อีกด้วย อันแสดงว่าผู้ร้องไม่ประสงค์จะทำหน้าที่ผู้จัดการมรดกต่อไปและขอถอนตนจากตำแหน่งผู้จัดการมรดก ศาลฎีกาย่อมมีอำนาจสั่งคำขอนี้ได้ด้วย เมื่อรับฟังได้ตามที่อ้างในคำร้องกรณีก็มีเหตุอันสมควรศาลฎีกาย่อมอนุญาตให้ผู้ร้องลาออกจากการเป็นผู้จัดการ มรดกได้ ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1727 วรรค 2 และเมื่อเป็นเช่นนี้ก็ไม่มีประโยชน์ที่จะพิจารณาฎีกาของผู้ร้องคัดค้านที่ฎีกามาว่าผู้ร้องไม่สมควรเป็นผู้จัดการมรดกนั้นอีก ศาลฎีกาย่อมมีคำสั่งให้จำหน่ายคดีเสียผู้ร้องยื่นคำร้องขอเป็นผู้จัดการมรดกหลวงชนาทรนิเทศผู้ตาย ผู้ร้องคัดค้านยื่นคำร้องคัดค้าน ขอให้ยกคำร้อง ศาลชั้นต้นมีคำสั่งตั้งให้ผู้ร้องเป็นผู้จัดการมรดกผู้ตาย ผู้ร้องคัดค้านอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน ผู้ร้องคัดค้านฎีกา ระหว่างการพิจารณาของศาลฎีกาผู้ร้องยื่นคำร้องว่าไม่มีความประสงค์จะเป็นผู้จัดการมรดกคดีนี้ต่อไป เพราะได้ตกลงกับผู้ร้องคัดค้านเรียบร้อยแล้ว ขอถอนตัวจากการเป็นผู้จัดการมรดก และขอถอนคำร้องขอเป็นผู้จัดการมรดก ศาลฎีกาสั่งคำร้องนี้ว่าผู้ร้องคัดค้านฎีกาฝ่ายเดียว ผู้ร้องไม่ได้ฎีกาด้วย จึงไม่มีคำฟ้องชั้นฎีกาที่จะถอนให้ยกคำร้อง และผู้ร้องจะขอถอนคำร้องขอจัดการมรดกที่ยื่นไว้ต่อศาลชั้นต้นก็ไม่ได้ เพราะศาลชั้นต้นพิจารณาพิพากษาคดีเสร็จไป แล้ว ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า เมื่อคำร้องของผู้ร้องดังกล่าวนี้ ผู้ร้องยังได้ร้องขอถอนตัวจากการเป็นผู้จัดการมรดกรายนี้อีกด้วย อันแสดงว่าผู้ร้องไม่ประสงค์จะทำหน้าที่ผู้จัดการมรดกต่อไป และขอถอนตนจากตำแหน่งผู้จัดการมรดก ศาลฎีกาย่อมมีอำนาจสั่งคำขอนี้ได้ด้วยและตามคำร้องที่อ้างว่าเหตุที่ขอลาออกจากหน้าที่ผู้จัดการมรดกเพราะตกลงกับ ผู้ร้องคัดค้านได้เป็นที่เรียบร้อยแล้วนั้น ปรากฏว่าผู้ร้องคัดค้านได้รับสำเนาคำร้องดังกล่าวแล้ว ไม่คัดค้าน จึงรับฟังได้ว่าเป็นจริงตามที่อ้างในคำร้อง กรณีก็มีเหตุอันสมควร ศาลฎีกาจึงอนุญาตให้ผู้ร้องลาออกจากการเป็นผู้จัดการมรดกได้ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๑๗๒๗ วรรค ๒ และเมื่อเป็นเช่นนี้ก็ไม่มีประโยชน์ที่จะพิจารณาฎีกาของผู้ร้องคัดค้านที่ฎีกามาว่า ผู้ร้องไม่สมควรเป็นผู้จัดการมรดกนั้นอีก จึงให้จำหน่ายคดีเสียจากสารบบความ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 529/2518นางสาวจันตรี ทองตันผู้ร้องนายเกียรติ ทองตัน ที่1, นายล่องจิ้น ทองตัน ที่2ผู้ร้องคัดค้าน ป.พ.พ. ม. 1727ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามคำสั่งศาลชั้นต้นตั้งให้ผู้ร้องเป็นผู้จัดการมรดกผู้ร้องคัดค้านฎีกา ระหว่างการพิจารณาของศาลฎีกาผู้ร้องยื่นคำร้องว่าไม่มีความประสงค์จะเป็นผู้จัดการมรดกคดีนี้ต่อไป เพราะได้ตกลงกับผู้ร้องคัดค้านเรียบร้อยแล้ว ขอถอนตัวจากการเป็นผู้จัดการมรดก และขอถอนคำร้องขอเป็นผู้จัดการมรดก ผู้ร้องคัดค้านไม่คัดค้านคำร้องนี้ ศาลฎีกาสั่งคำร้องนี้ว่าไม่มีคำฟ้องชั้นฎีกาที่จะถอน เพราะผู้ร้องไม่ได้ฎีกาและจะขอถอนคำร้องขอจัดการมรดกนั้นก็ไม่ได้ เพราะศาลชั้นต้นพิจารณาพิพากษาไปแล้ว เมื่อคำร้องของผู้ร้องดังกล่าวนี้ผู้ร้องยังได้ร้องขอถอนตัวจากการเป็นผู้จัดการมรดกรายนี้อีกด้วย อันแสดงว่าผู้ร้องไม่ประสงค์จะทำหน้าที่ผู้จัดการมรดกต่อไปและขอถอนตนจากตำแหน่งผู้จัดการมรดก ศาลฎีกาย่อมมีอำนาจสั่งคำขอนี้ได้ด้วย เมื่อรับฟังได้ตามที่อ้างในคำร้องกรณีก็มีเหตุอันสมควรศาลฎีกาย่อมอนุญาตให้ผู้ร้องลาออกจากการเป็นผู้จัดการ มรดกได้ ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1727 วรรค 2 และเมื่อเป็นเช่นนี้ก็ไม่มีประโยชน์ที่จะพิจารณาฎีกาของผู้ร้องคัดค้านที่ฎีกามาว่าผู้ร้องไม่สมควรเป็นผู้จัดการมรดกนั้นอีก ศาลฎีกาย่อมมีคำสั่งให้จำหน่ายคดีเสียผู้ร้องยื่นคำร้องขอเป็นผู้จัดการมรดกหลวงชนาทรนิเทศผู้ตาย ผู้ร้องคัดค้านยื่นคำร้องคัดค้าน ขอให้ยกคำร้อง ศาลชั้นต้นมีคำสั่งตั้งให้ผู้ร้องเป็นผู้จัดการมรดกผู้ตาย ผู้ร้องคัดค้านอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน ผู้ร้องคัดค้านฎีกา ระหว่างการพิจารณาของศาลฎีกาผู้ร้องยื่นคำร้องว่าไม่มีความประสงค์จะเป็นผู้จัดการมรดกคดีนี้ต่อไป เพราะได้ตกลงกับผู้ร้องคัดค้านเรียบร้อยแล้ว ขอถอนตัวจากการเป็นผู้จัดการมรดก และขอถอนคำร้องขอเป็นผู้จัดการมรดก ศาลฎีกาสั่งคำร้องนี้ว่าผู้ร้องคัดค้านฎีกาฝ่ายเดียว ผู้ร้องไม่ได้ฎีกาด้วย จึงไม่มีคำฟ้องชั้นฎีกาที่จะถอนให้ยกคำร้อง และผู้ร้องจะขอถอนคำร้องขอจัดการมรดกที่ยื่นไว้ต่อศาลชั้นต้นก็ไม่ได้ เพราะศาลชั้นต้นพิจารณาพิพากษาคดีเสร็จไป แล้ว ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า เมื่อคำร้องของผู้ร้องดังกล่าวนี้ ผู้ร้องยังได้ร้องขอถอนตัวจากการเป็นผู้จัดการมรดกรายนี้อีกด้วย อันแสดงว่าผู้ร้องไม่ประสงค์จะทำหน้าที่ผู้จัดการมรดกต่อไป และขอถอนตนจากตำแหน่งผู้จัดการมรดก ศาลฎีกาย่อมมีอำนาจสั่งคำขอนี้ได้ด้วยและตามคำร้องที่อ้างว่าเหตุที่ขอลาออกจากหน้าที่ผู้จัดการมรดกเพราะตกลงกับ ผู้ร้องคัดค้านได้เป็นที่เรียบร้อยแล้วนั้น ปรากฏว่าผู้ร้องคัดค้านได้รับสำเนาคำร้องดังกล่าวแล้ว ไม่คัดค้าน จึงรับฟังได้ว่าเป็นจริงตามที่อ้างในคำร้อง กรณีก็มีเหตุอันสมควร ศาลฎีกาจึงอนุญาตให้ผู้ร้องลาออกจากการเป็นผู้จัดการมรดกได้ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๑๗๒๗ วรรค ๒ และเมื่อเป็นเช่นนี้ก็ไม่มีประโยชน์ที่จะพิจารณาฎีกาของผู้ร้องคัดค้านที่ฎีกามาว่า ผู้ร้องไม่สมควรเป็นผู้จัดการมรดกนั้นอีก จึงให้จำหน่ายคดีเสียจากสารบบความ(ไพโรจน์ ไวกาสี-สมคิด มงคลชาติ-ประพจน์ ถิระวัฒน์)ศาลจังหวัดภูเก็ต - นายปิยะชาติ สุจริตกุลศาลอุทธรณ์ - นายแสวง พุทธสถิตย์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ผู้ร้องยื่นคำร้องขอเป็นผู้จัดการมรดกหลวงชนาทรนิเทศผู้ตาย ผู้ร้องคัดค้านยื่นคำร้องคัดค้าน ขอให้ยกคำร้อง ศาลชั้นต้นมีคำสั่งตั้งให้ผู้ร้องเป็นผู้จัดการมรดกผู้ตาย ผู้ร้องคัดค้านอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน ผู้ร้องคัดค้านฎีกา ระหว่างการพิจารณาของศาลฎีกาผู้ร้องยื่นคำร้องว่าไม่มีความประสงค์จะเป็นผู้จัดการมรดกคดีนี้ต่อไป เพราะได้ตกลงกับผู้ร้องคัดค้านเรียบร้อยแล้ว ขอถอนตัวจากการเป็นผู้จัดการมรดก และขอถอนคำร้องขอเป็นผู้จัดการมรดก ศาลฎีกาสั่งคำร้องนี้ว่าผู้ร้องคัดค้านฎีกาฝ่ายเดียว ผู้ร้องไม่ได้ฎีกาด้วย จึงไม่มีคำฟ้องชั้นฎีกาที่จะถอนให้ยกคำร้อง และผู้ร้องจะขอถอนคำร้องขอจัดการมรดกที่ยื่นไว้ต่อศาลชั้นต้นก็ไม่ได้ เพราะศาลชั้นต้นพิจารณาพิพากษาคดีเสร็จไป แล้ว ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า เมื่อคำร้องของผู้ร้องดังกล่าวนี้ ผู้ร้องยังได้ร้องขอถอนตัวจากการเป็นผู้จัดการมรดกรายนี้อีกด้วย อันแสดงว่าผู้ร้องไม่ประสงค์จะทำหน้าที่ผู้จัดการมรดกต่อไป และขอถอนตนจากตำแหน่งผู้จัดการมรดก ศาลฎีกาย่อมมีอำนาจสั่งคำขอนี้ได้ด้วยและตามคำร้องที่อ้างว่าเหตุที่ขอลาออกจากหน้าที่ผู้จัดการมรดกเพราะตกลงกับ ผู้ร้องคัดค้านได้เป็นที่เรียบร้อยแล้วนั้น ปรากฏว่าผู้ร้องคัดค้านได้รับสำเนาคำร้องดังกล่าวแล้ว ไม่คัดค้าน จึงรับฟังได้ว่าเป็นจริงตามที่อ้างในคำร้อง กรณีก็มีเหตุอันสมควร ศาลฎีกาจึงอนุญาตให้ผู้ร้องลาออกจากการเป็นผู้จัดการมรดกได้ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๑๗๒๗ วรรค ๒ และเมื่อเป็นเช่นนี้ก็ไม่มีประโยชน์ที่จะพิจารณาฎีกาของผู้ร้องคัดค้านที่ฎีกามาว่า ผู้ร้องไม่สมควรเป็นผู้จัดการมรดกนั้นอีก จึงให้จำหน่ายคดีเสียจากสารบบความ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 529/2518นางสาวจันตรี ทองตันผู้ร้องนายเกียรติ ทองตัน ที่1, นายล่องจิ้น ทองตัน ที่2ผู้ร้องคัดค้าน ป.พ.พ. ม. 1727ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามคำสั่งศาลชั้นต้นตั้งให้ผู้ร้องเป็นผู้จัดการมรดกผู้ร้องคัดค้านฎีกา ระหว่างการพิจารณาของศาลฎีกาผู้ร้องยื่นคำร้องว่าไม่มีความประสงค์จะเป็นผู้จัดการมรดกคดีนี้ต่อไป เพราะได้ตกลงกับผู้ร้องคัดค้านเรียบร้อยแล้ว ขอถอนตัวจากการเป็นผู้จัดการมรดก และขอถอนคำร้องขอเป็นผู้จัดการมรดก ผู้ร้องคัดค้านไม่คัดค้านคำร้องนี้ ศาลฎีกาสั่งคำร้องนี้ว่าไม่มีคำฟ้องชั้นฎีกาที่จะถอน เพราะผู้ร้องไม่ได้ฎีกาและจะขอถอนคำร้องขอจัดการมรดกนั้นก็ไม่ได้ เพราะศาลชั้นต้นพิจารณาพิพากษาไปแล้ว เมื่อคำร้องของผู้ร้องดังกล่าวนี้ผู้ร้องยังได้ร้องขอถอนตัวจากการเป็นผู้จัดการมรดกรายนี้อีกด้วย อันแสดงว่าผู้ร้องไม่ประสงค์จะทำหน้าที่ผู้จัดการมรดกต่อไปและขอถอนตนจากตำแหน่งผู้จัดการมรดก ศาลฎีกาย่อมมีอำนาจสั่งคำขอนี้ได้ด้วย เมื่อรับฟังได้ตามที่อ้างในคำร้องกรณีก็มีเหตุอันสมควรศาลฎีกาย่อมอนุญาตให้ผู้ร้องลาออกจากการเป็นผู้จัดการ มรดกได้ ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1727 วรรค 2 และเมื่อเป็นเช่นนี้ก็ไม่มีประโยชน์ที่จะพิจารณาฎีกาของผู้ร้องคัดค้านที่ฎีกามาว่าผู้ร้องไม่สมควรเป็นผู้จัดการมรดกนั้นอีก ศาลฎีกาย่อมมีคำสั่งให้จำหน่ายคดีเสียผู้ร้องยื่นคำร้องขอเป็นผู้จัดการมรดกหลวงชนาทรนิเทศผู้ตาย ผู้ร้องคัดค้านยื่นคำร้องคัดค้าน ขอให้ยกคำร้อง ศาลชั้นต้นมีคำสั่งตั้งให้ผู้ร้องเป็นผู้จัดการมรดกผู้ตาย ผู้ร้องคัดค้านอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน ผู้ร้องคัดค้านฎีกา ระหว่างการพิจารณาของศาลฎีกาผู้ร้องยื่นคำร้องว่าไม่มีความประสงค์จะเป็นผู้จัดการมรดกคดีนี้ต่อไป เพราะได้ตกลงกับผู้ร้องคัดค้านเรียบร้อยแล้ว ขอถอนตัวจากการเป็นผู้จัดการมรดก และขอถอนคำร้องขอเป็นผู้จัดการมรดก ศาลฎีกาสั่งคำร้องนี้ว่าผู้ร้องคัดค้านฎีกาฝ่ายเดียว ผู้ร้องไม่ได้ฎีกาด้วย จึงไม่มีคำฟ้องชั้นฎีกาที่จะถอนให้ยกคำร้อง และผู้ร้องจะขอถอนคำร้องขอจัดการมรดกที่ยื่นไว้ต่อศาลชั้นต้นก็ไม่ได้ เพราะศาลชั้นต้นพิจารณาพิพากษาคดีเสร็จไป แล้ว ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า เมื่อคำร้องของผู้ร้องดังกล่าวนี้ ผู้ร้องยังได้ร้องขอถอนตัวจากการเป็นผู้จัดการมรดกรายนี้อีกด้วย อันแสดงว่าผู้ร้องไม่ประสงค์จะทำหน้าที่ผู้จัดการมรดกต่อไป และขอถอนตนจากตำแหน่งผู้จัดการมรดก ศาลฎีกาย่อมมีอำนาจสั่งคำขอนี้ได้ด้วยและตามคำร้องที่อ้างว่าเหตุที่ขอลาออกจากหน้าที่ผู้จัดการมรดกเพราะตกลงกับ ผู้ร้องคัดค้านได้เป็นที่เรียบร้อยแล้วนั้น ปรากฏว่าผู้ร้องคัดค้านได้รับสำเนาคำร้องดังกล่าวแล้ว ไม่คัดค้าน จึงรับฟังได้ว่าเป็นจริงตามที่อ้างในคำร้อง กรณีก็มีเหตุอันสมควร ศาลฎีกาจึงอนุญาตให้ผู้ร้องลาออกจากการเป็นผู้จัดการมรดกได้ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๑๗๒๗ วรรค ๒ และเมื่อเป็นเช่นนี้ก็ไม่มีประโยชน์ที่จะพิจารณาฎีกาของผู้ร้องคัดค้านที่ฎีกามาว่า ผู้ร้องไม่สมควรเป็นผู้จัดการมรดกนั้นอีก จึงให้จำหน่ายคดีเสียจากสารบบความ(ไพโรจน์ ไวกาสี-สมคิด มงคลชาติ-ประพจน์ ถิระวัฒน์)ศาลจังหวัดภูเก็ต - นายปิยะชาติ สุจริตกุลศาลอุทธรณ์ - นายแสวง พุทธสถิตย์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ