คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 927/2493หลักกฎหมาย: ผู้เสียหายลวนลามหลานสาวของจำเลย จำเลยจึงถือมีดพร้าเข้ามาในห้องเกิดเหตุ ผู้เสียหายได้ใช้มีดบางแทงจำเลยก่อน จำเลยจึงใช้มีดพร้าฟันผู้เสียหายเป็นการป้องกันตัว แต่ปรากฏว่ามีดของจำเลยใหญ่ยาวกว่ามีดของผู้เสียหายมากประกอบกับขณะนั้นผู้เสียหายน่าจะคิดหนีไปให้พ้น ที่ใช้มีดทำร้ายจำเลยก็เพราะจำเลยถือมีดพร้ายืนขวางประตูอยู่หนีไปทางอื่นไม่ได้ และไม่ปรากฏว่าก่อนจำเลยจะฟันผู้เสียหายนั้น ผู้เสียหายจะแทงซ้ำอีกแต่อย่างใด เมื่อพิจารณาถึงอาวุธที่ใช้ทำร้ายประกอบกับบาดแผลและพฤติการณ์ต่างๆ ดังกล่าวมา การกระทำของจำเลยจึงเป็นการกระทำป้องกันตัวเกินสมควรแก่เหตุโจทก์ฟ้องหาว่า จำเลยทำร้ายร่างกายนายมี ชื่นวิเศษถึงบาดเจ็บสาหัส ขอให้ลงโทษตามกฎหมายลักษณะอาญาจำเลยต่อสู้ว่า ได้ทำร้ายไปโดยป้องกันตัวศาลชั้นต้นเชื่อพยานโจทก์ลงโทษ จำคุกจำเลย 5 ปี ตามมาตรา 256ศาลอุทธรณ์เชื่อพยานจำเลย และเห็นว่าการกระทำของจำเลยเป็นการป้องกันตัวพอสมควรแก่เหตุ พิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์ฎีกาศาลฎีกา พิจารณาแล้วเชื่อพยานหลักฐานฝ่ายจำเลย ว่านายมีได้ทำการลวนลามนางสาวสุภาหลานจำเลย จนเป็นเหตุให้จำเลยถือมีดพร้าเข้ามาในห้องเกิดเหตุ นายมีได้ใช้มีดบางแทงจำเลยก่อนจำเลยจึงใช้มีดพร้าฟันนายมีเป็นการป้องกันตัว แต่ปรากฎว่ามีดของจำเลยใหญ่ยาวกว่ามีดของนายมีมากประกอบกับขณะนั้นนายมีน่าจะคิดหนีไปให้พ้น ที่ใช้มีดทำร้ายจำเลย ก็เพราะจำเลยถือมีดพร้ายืนขวางประตูอยู่จะหนีไปทางอื่นไม่ได้ และไม่ปรากฎว่าก่อนจำเลยจะฟันนั้น นายมีจะแทงซ้ำอีกแต่อย่างใด เมื่อพิจารณาถึงอาวุธที่ใช้ทำร้ายประกอบกับบาดแผล และพฤติการณ์ต่าง ๆ ดังกล่าวมา เห็นว่าเป็นการกระทำป้องกันตัวเกินสมควรแก่เหตุ จึงพิพากษาแก้ว่าจำเลยมีความผิดตามกฎหมายอาญามาตรา 256, 50, 53 ให้จำคุก 1 ปี ริบมีดของกลาง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 927/2493พนักงานอัยการประจำศาลจังหวัดไชยาโจทก์นายเนื่อม เสือนิลจำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 256, ม. 53ผู้เสียหายลวนลามหลานสาวของจำเลย จำเลยจึงถือมีดพร้าเข้ามาในห้องเกิดเหตุ ผู้เสียหายได้ใช้มีดบางแทงจำเลยก่อน จำเลยจึงใช้มีดพร้าฟันผู้เสียหายเป็นการป้องกันตัว แต่ปรากฏว่ามีดของจำเลยใหญ่ยาวกว่ามีดของผู้เสียหายมากประกอบกับขณะนั้นผู้เสียหายน่าจะคิดหนีไปให้พ้น ที่ใช้มีดทำร้ายจำเลยก็เพราะจำเลยถือมีดพร้ายืนขวางประตูอยู่หนีไปทางอื่นไม่ได้ และไม่ปรากฏว่าก่อนจำเลยจะฟันผู้เสียหายนั้น ผู้เสียหายจะแทงซ้ำอีกแต่อย่างใด เมื่อพิจารณาถึงอาวุธที่ใช้ทำร้ายประกอบกับบาดแผลและพฤติการณ์ต่างๆ ดังกล่าวมา การกระทำของจำเลยจึงเป็นการกระทำป้องกันตัวเกินสมควรแก่เหตุโจทก์ฟ้องหาว่า จำเลยทำร้ายร่างกายนายมี ชื่นวิเศษถึงบาดเจ็บสาหัส ขอให้ลงโทษตามกฎหมายลักษณะอาญาจำเลยต่อสู้ว่า ได้ทำร้ายไปโดยป้องกันตัวศาลชั้นต้นเชื่อพยานโจทก์ลงโทษ จำคุกจำเลย 5 ปี ตามมาตรา 256ศาลอุทธรณ์เชื่อพยานจำเลย และเห็นว่าการกระทำของจำเลยเป็นการป้องกันตัวพอสมควรแก่เหตุ พิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์ฎีกาศาลฎีกา พิจารณาแล้วเชื่อพยานหลักฐานฝ่ายจำเลย ว่านายมีได้ทำการลวนลามนางสาวสุภาหลานจำเลย จนเป็นเหตุให้จำเลยถือมีดพร้าเข้ามาในห้องเกิดเหตุ นายมีได้ใช้มีดบางแทงจำเลยก่อนจำเลยจึงใช้มีดพร้าฟันนายมีเป็นการป้องกันตัว แต่ปรากฎว่ามีดของจำเลยใหญ่ยาวกว่ามีดของนายมีมากประกอบกับขณะนั้นนายมีน่าจะคิดหนีไปให้พ้น ที่ใช้มีดทำร้ายจำเลย ก็เพราะจำเลยถือมีดพร้ายืนขวางประตูอยู่จะหนีไปทางอื่นไม่ได้ และไม่ปรากฎว่าก่อนจำเลยจะฟันนั้น นายมีจะแทงซ้ำอีกแต่อย่างใด เมื่อพิจารณาถึงอาวุธที่ใช้ทำร้ายประกอบกับบาดแผล และพฤติการณ์ต่าง ๆ ดังกล่าวมา เห็นว่าเป็นการกระทำป้องกันตัวเกินสมควรแก่เหตุ จึงพิพากษาแก้ว่าจำเลยมีความผิดตามกฎหมายอาญามาตรา 256, 50, 53 ให้จำคุก 1 ปี ริบมีดของกลาง(ดุลยทัณฑ์ชนาณัติ-จำรูญเนติศาสตร์-ประวัติ ปัตตพงศ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องหาว่า จำเลยทำร้ายร่างกายนายมี ชื่นวิเศษถึงบาดเจ็บสาหัส ขอให้ลงโทษตามกฎหมายลักษณะอาญาจำเลยต่อสู้ว่า ได้ทำร้ายไปโดยป้องกันตัวศาลชั้นต้นเชื่อพยานโจทก์ลงโทษ จำคุกจำเลย 5 ปี ตามมาตรา 256ศาลอุทธรณ์เชื่อพยานจำเลย และเห็นว่าการกระทำของจำเลยเป็นการป้องกันตัวพอสมควรแก่เหตุ พิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์ฎีกาศาลฎีกา พิจารณาแล้วเชื่อพยานหลักฐานฝ่ายจำเลย ว่านายมีได้ทำการลวนลามนางสาวสุภาหลานจำเลย จนเป็นเหตุให้จำเลยถือมีดพร้าเข้ามาในห้องเกิดเหตุ นายมีได้ใช้มีดบางแทงจำเลยก่อนจำเลยจึงใช้มีดพร้าฟันนายมีเป็นการป้องกันตัว แต่ปรากฎว่ามีดของจำเลยใหญ่ยาวกว่ามีดของนายมีมากประกอบกับขณะนั้นนายมีน่าจะคิดหนีไปให้พ้น ที่ใช้มีดทำร้ายจำเลย ก็เพราะจำเลยถือมีดพร้ายืนขวางประตูอยู่จะหนีไปทางอื่นไม่ได้ และไม่ปรากฎว่าก่อนจำเลยจะฟันนั้น นายมีจะแทงซ้ำอีกแต่อย่างใด เมื่อพิจารณาถึงอาวุธที่ใช้ทำร้ายประกอบกับบาดแผล และพฤติการณ์ต่าง ๆ ดังกล่าวมา เห็นว่าเป็นการกระทำป้องกันตัวเกินสมควรแก่เหตุ จึงพิพากษาแก้ว่าจำเลยมีความผิดตามกฎหมายอาญามาตรา 256, 50, 53 ให้จำคุก 1 ปี ริบมีดของกลาง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 927/2493พนักงานอัยการประจำศาลจังหวัดไชยาโจทก์นายเนื่อม เสือนิลจำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 256, ม. 53ผู้เสียหายลวนลามหลานสาวของจำเลย จำเลยจึงถือมีดพร้าเข้ามาในห้องเกิดเหตุ ผู้เสียหายได้ใช้มีดบางแทงจำเลยก่อน จำเลยจึงใช้มีดพร้าฟันผู้เสียหายเป็นการป้องกันตัว แต่ปรากฏว่ามีดของจำเลยใหญ่ยาวกว่ามีดของผู้เสียหายมากประกอบกับขณะนั้นผู้เสียหายน่าจะคิดหนีไปให้พ้น ที่ใช้มีดทำร้ายจำเลยก็เพราะจำเลยถือมีดพร้ายืนขวางประตูอยู่หนีไปทางอื่นไม่ได้ และไม่ปรากฏว่าก่อนจำเลยจะฟันผู้เสียหายนั้น ผู้เสียหายจะแทงซ้ำอีกแต่อย่างใด เมื่อพิจารณาถึงอาวุธที่ใช้ทำร้ายประกอบกับบาดแผลและพฤติการณ์ต่างๆ ดังกล่าวมา การกระทำของจำเลยจึงเป็นการกระทำป้องกันตัวเกินสมควรแก่เหตุโจทก์ฟ้องหาว่า จำเลยทำร้ายร่างกายนายมี ชื่นวิเศษถึงบาดเจ็บสาหัส ขอให้ลงโทษตามกฎหมายลักษณะอาญาจำเลยต่อสู้ว่า ได้ทำร้ายไปโดยป้องกันตัวศาลชั้นต้นเชื่อพยานโจทก์ลงโทษ จำคุกจำเลย 5 ปี ตามมาตรา 256ศาลอุทธรณ์เชื่อพยานจำเลย และเห็นว่าการกระทำของจำเลยเป็นการป้องกันตัวพอสมควรแก่เหตุ พิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์ฎีกาศาลฎีกา พิจารณาแล้วเชื่อพยานหลักฐานฝ่ายจำเลย ว่านายมีได้ทำการลวนลามนางสาวสุภาหลานจำเลย จนเป็นเหตุให้จำเลยถือมีดพร้าเข้ามาในห้องเกิดเหตุ นายมีได้ใช้มีดบางแทงจำเลยก่อนจำเลยจึงใช้มีดพร้าฟันนายมีเป็นการป้องกันตัว แต่ปรากฎว่ามีดของจำเลยใหญ่ยาวกว่ามีดของนายมีมากประกอบกับขณะนั้นนายมีน่าจะคิดหนีไปให้พ้น ที่ใช้มีดทำร้ายจำเลย ก็เพราะจำเลยถือมีดพร้ายืนขวางประตูอยู่จะหนีไปทางอื่นไม่ได้ และไม่ปรากฎว่าก่อนจำเลยจะฟันนั้น นายมีจะแทงซ้ำอีกแต่อย่างใด เมื่อพิจารณาถึงอาวุธที่ใช้ทำร้ายประกอบกับบาดแผล และพฤติการณ์ต่าง ๆ ดังกล่าวมา เห็นว่าเป็นการกระทำป้องกันตัวเกินสมควรแก่เหตุ จึงพิพากษาแก้ว่าจำเลยมีความผิดตามกฎหมายอาญามาตรา 256, 50, 53 ให้จำคุก 1 ปี ริบมีดของกลาง(ดุลยทัณฑ์ชนาณัติ-จำรูญเนติศาสตร์-ประวัติ ปัตตพงศ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ