phoneee/thai-legal-corpus huggingface dataset:
ประกาศเจ้าพนักงานจราจรจังหวัดนครพนมเรื่อง กำหนดอัตราความเร็วของรถในทาง ในเขตเทศบาลเมืองนครพนมอำเภอเมืองนครพนม จังหวัดนครพนม ด้วยคณะอนุกรรมการจัดระบบการจราจรทางบกจังหวัดนครพนมได้มีมติคัดเลือกถนนที่มีความเสี่ยงต่อการเกิดอุบัติเหตุในเขตชุมชนเมือง เพื่อกำหนดความเร็วที่เหมาะสมกับพื้นที่ชุมชนและให้ติดตั้งป้ายจำกัดความเร็วที่ได้ผ่านความเห็นชอบจากคณะอนุกรรมการจัดระบบการจราจรทางบกจังหวัดนครพนมจึงได้กำหนดเส้นทางถนนสุนทรวิจิตรจุดเริ่มต้นที่บริเวณสามแยกโรงแรมโขงภูหมอก โฮมเทล สิ้นสุดที่บริเวณสามแยกถนนสุนทรวิจิตรตัดกับถนนพินิจรังสรรค์ตำบลในเมือง อำเภอเมืองนครพนมเป็นเขตควบคุมความเร็วในพื้นที่ชุมชนฉะนั้น เพื่อความปลอดภัยของผู้ใช้รถใช้ถนนและลดความเสี่ยงต่อการเกิดอุบัติเหตุอาศัยอำนาจตามความในมาตรา๖๗ และมาตรา ๑๓๙ (๖) แห่งพระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. ๒๕๒๒ และคำสั่งกระทรวงมหาดไทย ที่ ๕๒๙/๒๕๕๕ ลงวันที่ ๗ กันยายน พ.ศ. ๒๕๕๕เรื่อง แต่งตั้งเจ้าพนักงานจราจรตามพระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. ๒๕๒๒ จึงได้ออกประกาศเจ้าพนักงานจราจรจังหวัดนครพนมดังต่อไปนี้ข้อ ๑ รถทุกประเภทให้ใช้ความเร็วไม่เกิน ๔๐ กิโลเมตรต่อชั่วโมงในเส้นทางถนนสุนทรวิจิตร จุดเริ่มต้นที่บริเวณสามแยกโรงแรมโขงภูหมอก โฮมเทล สิ้นสุดที่บริเวณสามแยกถนนสุนทรวิจิตรตัดกับถนนพินิจรังสรรค์ตำบลในเมือง อำเภอเมืองนครพนม จังหวัดนครพนม ระยะทาง ๔.๑๖๘กิโลเมตรข้อ ๒[๑] ประกาศนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปข้อ ๓ ข้อบังคับ/ประกาศใด ขัดแย้งกับประกาศนี้ให้ยกเลิกการบังคับใช้ ให้ถือตามประกาศนี้แทนจึงประกาศให้ทราบโดยทั่วกันประกาศ ณ วันที่ ๔ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๖๐พลตำรวจตรี สุวิชาญ ญาณกิตติกุลผู้บังคับการตำรวจภูธรจังหวัดนครพนมเจ้าพนักงานจราจรจังหวัดนครพนมปุณิกา/จัดทำ[๑]ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๓๕/ตอนพิเศษ ๓๙ ง/หน้า ๔๑/๒๑ กุมภาพันธ์ ๒๕๖๑
พระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลรัษฎากร (ฉบับที่ 36) พ.ศ. 2548พระราชบัญญัติ แก้ไขเพิ่มเติมประมวลรัษฎากร (ฉบับที่ ๓๖) พ.ศ. ๒๕๔๘ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร. ให้ไว้ ณ วันที่ ๔ มกราคม พ.ศ. ๒๕๔๘ เป็นปีที่ ๖๐ ในรัชกาลปัจจุบันพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า โดยเป็นการสมควรแก้ไขเพิ่มเติมประมวลรัษฎากร พระราชบัญญัตินี้มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคล ซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๓๕ และมาตรา ๔๘ ของรัฐธรรมนูญูแห่งราชอาณาจักรไทยบัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้โดยคำแนะนำและยินยอมของรัฐสภา ดังต่อไปนี้มาตรา 1 มาตรา ๑ พระราชบัญญัตินี้เรียกว่า "พระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลรัษฎากร (ฉบับที่ ๓๖) พ.ศ. ๒๕๔๘"มาตรา 2 มาตรา ๒ พระราชบัญญัติให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา 3 มาตรา ๓ ให้เพิ่มความต่อไปนี้เป็น (ญ) ของ (๑) ในมาตรา ๔๗ แห่งประมวลรัษฎากร ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชกำหนดแก้ไขเพิ่มเติมประมวลรัษฎากร (ฉบับที่ ๑๖) พ.ศ. ๒๕๓๔ "(ญ) ค่าอุปการะเลี้ยงดูบิดามารดาของผู้มีเงินได้มาตรา 3 รวมทั้งบิดามารดาของสามีหรือภริยาของผู้มีเงินได้คนละสามหมื่นบาทโดยบุคคลดังกล่าวต้องมีอายุหกสิบปีขึ้นไป มีรายได้ไม่เพียงพอแก่การยังชีพ และอยู่ในความอุปการะเลี้ยงดูของผู้มีเงินได้ ทั้งนี้ ตามหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขที่อธิบดีประกาศกำหนด ค่าอุปการะเลี้ยงดูตามวรรคหนึ่งมาตรา 3 ให้หักลดหย่อนสำหรับเงินได้พึงประเมินประจำปี พ.ศ. ๒๕๔๗ ที่จะต้องยื่นรายการในปี พ.ศ. ๒๕๔๘ เป็นต้นไป"ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ พันตำรวจโท ทักษิณ ชินวัตร นายกรัฐมนตรีหมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชบัญญัตินี้ คือ โดยที่มาตรา ๑๗ แห่งพระราชบัญญัติผู้สูงอายุ พ.ศ. ๒๕๔๖ กำหนดให้ผู้อุปการะเลี้ยงดูบุพการีซึ่งเป็นผู้สูงอายุที่ไม่มีรายได้เพียงพอแก่การยังชีพ มีสิทธิได้รับการหักลดหย่อนภาษีตามหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขที่กำหนดในประมวลรัษฎากร ดังนั้นเพื่อเป็นการส่งเสริมและสนับสนุนการอุปการะเลี้ยงดูบิดามารดาผู้ให้กำเนิดบุตร สมควรกำหนดให้ผู้มีเงินได้ซึ่งอุปการะเลี้ยงดูบิดามารดาของตนหรือบิดามารดาของสามีหรือภริยาของตนสามารถนำค่าอุปการะเลี้ยงดูดังกล่าวมาหักลดหย่อนในการคำนวณภาษีเงินได้บุคคลธรรมดา จึงจำเป็นต้องตราพระราชบัญญัตินี้
พระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืนในท้องที่ตำบลปรุใหญ่ตำบลหนองกระทุ่มตำบลในเมืองตำบลหมื่นไวย และตำบลบ้านเกาะอำเภอเมืองนครราชสีมาจังหวัดนครราชสีมาพ.ศ.๒๕๖๐ สมเด็จพระเจ้าอยู่หัวมหาวชิราลงกรณบดินทรเทพยวรางกูรให้ไว้ณ วันที่ ๒๔ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๖๐เป็นปีที่๒ ในรัชกาลปัจจุบันสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวมหาวชิราลงกรณบดินทรเทพยวรางกูร มีพระราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่าโดยที่เป็นการสมควรกำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืนในท้องที่ตำบลปรุใหญ่ ตำบลหนองกระทุ่ม ตำบลในเมือง ตำบลหมื่นไวย และตำบลบ้านเกาะ อำเภอเมืองนครราชสีมาจังหวัดนครราชสีมา เพื่อสร้างและขยายทางหลวงชนบท นม. ๑๑๒๐อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๗๕ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย กับมาตรา๕ วรรคสาม และมาตรา ๖ แห่งพระราชบัญญัติว่าด้วยการเวนคืนอสังหาริมทรัพย์ พ.ศ. ๒๕๓๐ ประกอบกับมาตรา ๖๘/๑ แห่งพระราชบัญญัติทางหลวง พ.ศ. ๒๕๓๕ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติทางหลวง (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๔๙จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้มาตรา ๑ พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า พระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืน ในท้องที่ตำบลปรุใหญ่ตำบลหนองกระทุ่ม ตำบลในเมือง ตำบลหมื่นไวย และตำบลบ้านเกาะ อำเภอเมืองนครราชสีมาจังหวัดนครราชสีมา พ.ศ. ๒๕๖๐มาตรา ๒[๑] พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา ๓ พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับได้มีกำหนดสี่ปีมาตรา ๔ ที่ดินที่จะเวนคืนตามพระราชกฤษฎีกานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อใช้ในการสร้างและขยายทางหลวงชนบทนม. ๑๑๒๐มาตรา ๕ ให้อธิบดีกรมทางหลวงชนบทเป็นเจ้าหน้าที่เวนคืนตามพระราชกฤษฎีกานี้มาตรา ๖ เขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืนตามพระราชกฤษฎีกานี้อยู่ในท้องที่ตำบลปรุใหญ่ ตำบลหนองกระทุ่ม ตำบลในเมือง ตำบลหมื่นไวยและตำบลบ้านเกาะ อำเภอเมืองนครราชสีมาจังหวัดนครราชสีมา มีส่วนกว้างสองร้อยเมตร ทั้งนี้ภายในแนวเขตตามแผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกานี้มาตรา ๗ ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคมรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้ผู้รับสนองพระราชโองการพลเอก ประยุทธ์ จันทร์โอชานายกรัฐมนตรี[เอกสารแนบท้าย]๑. แผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืน ในท้องที่ตำบลปรุใหญ่ตำบลหนองกระทุ่ม ตำบลในเมือง ตำบลหมื่นไวย และตำบลบ้านเกาะ อำเภอเมืองนครราชสีมาจังหวัดนครราชสีมา พ.ศ. ๒๕๖๐(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือเนื่องจากมีความจำเป็นต้องสร้างและขยายทางหลวงชนบท นม. ๑๑๒๐ ในท้องที่ตำบลปรุใหญ่ตำบลหนองกระทุ่ม ตำบลในเมือง ตำบลหมื่นไวย และตำบลบ้านเกาะ อำเภอเมืองนครราชสีมาจังหวัดนครราชสีมาเพื่ออำนวยความสะดวกและความรวดเร็วแก่การจราจรและการขนส่งอันเป็นกิจการสาธารณูปโภคสมควรกำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืนในท้องที่ดังกล่าวเพื่อให้เจ้าหน้าที่หรือผู้ซึ่งได้รับมอบหมายจากเจ้าหน้าที่มีสิทธิเข้าไปทำการสำรวจและเพื่อทราบข้อเท็จจริงเกี่ยวกับอสังหาริมทรัพย์ที่จะต้องเวนคืนที่แน่นอนจึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้ปวันวิทย์/อัญชลี/จัดทำ๓มกราคม ๒๕๖๑ปริญสินีย์/ตรวจ๑๐มกราคม ๒๕๖๑อุไลพร/สลิลลา/ปรับปรุง๒๑ มิถุนายน๒๕๖๒อนุกูล/ตรวจ๖ ธันวาคม ๒๕๖๒[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๓๔/ตอนที่ ๑๓๑ ก/หน้า ๕๐/๒๗ ธันวาคม ๒๕๖๐
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 505/2472หลักกฎหมาย: เหตุพยาบาท ฆ่าเขาเพราะกลัวเขาจะทำอันตรายมีผิดตาม ม.249คดีนี้ได้ความว่าจำเลยฆ่า ม.โดยเกรงกลัวว่า ม.จะทำอันตรายแก่ตนดังนี้ ศาลล่างทั้ง ๒ ว่าจำเลยมีผิดตาม ม.๒๕๐ ข้อ ๓ ให้ประหารชีวิต แต่จำเลยให้การชั้นศาลเป็นประโยชน์แก่คดี จึงลดลงตาม ม.๕๙ ให้จำคุกตลอดชีวิต ศาลฎีกาแก้ว่าจำเลยมีผิดตาม ม.๒๔๙ ตามนัยฎีกาที่ ๘๓๐/๗๐ และให้ยก ม.๕๙ เสียด้วย แต่ให้จำคุกจำเลยไว้ตลอดชีวิต ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 505/2472อัยยการลำปางโจทก์นายติ๊บ นายไหลจำเลย ป.อ. ม. 250-249เหตุพยาบาท ฆ่าเขาเพราะกลัวเขาจะทำอันตรายมีผิดตาม ม.249คดีนี้ได้ความว่าจำเลยฆ่า ม.โดยเกรงกลัวว่า ม.จะทำอันตรายแก่ตนดังนี้ ศาลล่างทั้ง ๒ ว่าจำเลยมีผิดตาม ม.๒๕๐ ข้อ ๓ ให้ประหารชีวิต แต่จำเลยให้การชั้นศาลเป็นประโยชน์แก่คดี จึงลดลงตาม ม.๕๙ ให้จำคุกตลอดชีวิต ศาลฎีกาแก้ว่าจำเลยมีผิดตาม ม.๒๔๙ ตามนัยฎีกาที่ ๘๓๐/๗๐ และให้ยก ม.๕๙ เสียด้วย แต่ให้จำคุกจำเลยไว้ตลอดชีวิต(วิชัย-พิพาก-พรหม.)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: คดีนี้ได้ความว่าจำเลยฆ่า ม.โดยเกรงกลัวว่า ม.จะทำอันตรายแก่ตนดังนี้ ศาลล่างทั้ง ๒ ว่าจำเลยมีผิดตาม ม.๒๕๐ ข้อ ๓ ให้ประหารชีวิต แต่จำเลยให้การชั้นศาลเป็นประโยชน์แก่คดี จึงลดลงตาม ม.๕๙ ให้จำคุกตลอดชีวิต ศาลฎีกาแก้ว่าจำเลยมีผิดตาม ม.๒๔๙ ตามนัยฎีกาที่ ๘๓๐/๗๐ และให้ยก ม.๕๙ เสียด้วย แต่ให้จำคุกจำเลยไว้ตลอดชีวิต ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 505/2472อัยยการลำปางโจทก์นายติ๊บ นายไหลจำเลย ป.อ. ม. 250-249เหตุพยาบาท ฆ่าเขาเพราะกลัวเขาจะทำอันตรายมีผิดตาม ม.249คดีนี้ได้ความว่าจำเลยฆ่า ม.โดยเกรงกลัวว่า ม.จะทำอันตรายแก่ตนดังนี้ ศาลล่างทั้ง ๒ ว่าจำเลยมีผิดตาม ม.๒๕๐ ข้อ ๓ ให้ประหารชีวิต แต่จำเลยให้การชั้นศาลเป็นประโยชน์แก่คดี จึงลดลงตาม ม.๕๙ ให้จำคุกตลอดชีวิต ศาลฎีกาแก้ว่าจำเลยมีผิดตาม ม.๒๔๙ ตามนัยฎีกาที่ ๘๓๐/๗๐ และให้ยก ม.๕๙ เสียด้วย แต่ให้จำคุกจำเลยไว้ตลอดชีวิต(วิชัย-พิพาก-พรหม.)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศกระทรวงอุตสาหกรรมฉบับที่ 5638 (พ.ศ. 2562)ออกตามความในพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมพ.ศ. 2511เรื่อง ยกเลิกมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมลําไยในภาชนะบรรจุและกําหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมลําไยในภาชนะบรรจุปิดสนิท----------------------------------อื่นๆ - โดยที่เป็นการสมควรปรับปรุงมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม ลําไยในภาชนะบรรจุ มาตรฐานเลขที่ มอก. 68 - 2531 อาศัยอํานาจตามความในมาตรา 15 แห่งพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม พ.ศ. 2511 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม (ฉบับที่ 7) พ.ศ. 2558 รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมออกประกาศยกเลิกประกาศกระทรวงอุตสาหกรรม ฉบับที่ 1432 (พ.ศ. 2531) ออกตามความในพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม พ.ศ. 2511 เรื่อง ยกเลิกมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม ลําไยกระป๋อง และกําหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม ลําไยในภาชนะบรรจุ ลงวันที่ 2 พฤศจิกายน 2531 และออกประกาศกําหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม ลําไยในภาชนะบรรจุปิดสนิท มาตรฐานเลขที่ มอก. 68 - 2562 ขึ้นใหม่ ดังมีรายละเอียดต่อท้ายประกาศนี้ ทั้งนี้ ให้มีผลเมื่อพ้นกําหนด 120 วัน นับตั้งแต่วันที่ประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นตันไปผู้มีอํานาจลงนาม - ประกาศ ณ วันที่ 10 ตุลาคม พ.ศ. 2562 สุริยะ จึงรุ่งเรืองกิจรัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 475/2473หลักกฎหมาย: สัญญาค้ำประกันไม่จำเปนต้องมีข้อความอะไรก็ได้ เมื่อผู้ค้ำประกันลงลายมือชื่อในฐานะเปนผู้ค้ำประกันในสัญญาที่ลูกหนี้ทำให้เจ้ายึดไว้เท่านั้นก็ใช้ได้ได้ความว่าจำเลยที่ ๑ ทำสัญญาให้โจทก์มีความว่า " ยี่ห้อฮั่วฮะเซ่ง (จำเลยที่ ๑) เปนหนี้ยี่ห้องี่เซ่งหลี (โจทก์) ค่าซื้อไม้แดง ๖๐๐๐ บาทถ้วน ตั้งแต่วันทำสัญญาเปนต้นไปอีก ๗ วันจะผ่อนใช้ให้ ๒๐๐๐ บาท คงเหลืออีก ๔๐๐๐บาท จะชำระให้เสร็จภายใน ๒ เดือน ลงชื่อแต้ง่วนเช้งผู้ทำสัญญาลงชื่อจางวางวงษ์ผู้รับประกัน " เพียงเท่านี้ ปัญหามีฉะเพาะจำเลยที่ ๒ ว่าเปนผู้ค้ำประกันจำเลยที่ ๑ หรือไม่ ศาลฎีกาตัดสินยืนตามศาลล่าง ให้จำเลยที่ ๒ รับผิดชอบในฐานะเปนผู้ค้ำประกัน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 475/2473นายเจียวจั่ง เจ้าของยี่ห้องเซ่งหลีโจทก์นายแต้ง่วนเช้งที่ 1 จางวางวงษ์ที่ 2จำเลย ป.พ.พ. ม. 680สัญญาค้ำประกันไม่จำเปนต้องมีข้อความอะไรก็ได้ เมื่อผู้ค้ำประกันลงลายมือชื่อในฐานะเปนผู้ค้ำประกันในสัญญาที่ลูกหนี้ทำให้เจ้ายึดไว้เท่านั้นก็ใช้ได้ได้ความว่าจำเลยที่ ๑ ทำสัญญาให้โจทก์มีความว่า " ยี่ห้อฮั่วฮะเซ่ง (จำเลยที่ ๑) เปนหนี้ยี่ห้องี่เซ่งหลี (โจทก์) ค่าซื้อไม้แดง ๖๐๐๐ บาทถ้วน ตั้งแต่วันทำสัญญาเปนต้นไปอีก ๗ วันจะผ่อนใช้ให้ ๒๐๐๐ บาท คงเหลืออีก ๔๐๐๐บาท จะชำระให้เสร็จภายใน ๒ เดือน ลงชื่อแต้ง่วนเช้งผู้ทำสัญญาลงชื่อจางวางวงษ์ผู้รับประกัน " เพียงเท่านี้ ปัญหามีฉะเพาะจำเลยที่ ๒ ว่าเปนผู้ค้ำประกันจำเลยที่ ๑ หรือไม่ ศาลฎีกาตัดสินยืนตามศาลล่าง ให้จำเลยที่ ๒ รับผิดชอบในฐานะเปนผู้ค้ำประกัน(วิชัย-พิพาก-พรหม)ศาลชั้นต้น - นาย+ศาลอุทธรณ์ - พระสุธรรมแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ได้ความว่าจำเลยที่ ๑ ทำสัญญาให้โจทก์มีความว่า " ยี่ห้อฮั่วฮะเซ่ง (จำเลยที่ ๑) เปนหนี้ยี่ห้องี่เซ่งหลี (โจทก์) ค่าซื้อไม้แดง ๖๐๐๐ บาทถ้วน ตั้งแต่วันทำสัญญาเปนต้นไปอีก ๗ วันจะผ่อนใช้ให้ ๒๐๐๐ บาท คงเหลืออีก ๔๐๐๐บาท จะชำระให้เสร็จภายใน ๒ เดือน ลงชื่อแต้ง่วนเช้งผู้ทำสัญญาลงชื่อจางวางวงษ์ผู้รับประกัน " เพียงเท่านี้ ปัญหามีฉะเพาะจำเลยที่ ๒ ว่าเปนผู้ค้ำประกันจำเลยที่ ๑ หรือไม่ ศาลฎีกาตัดสินยืนตามศาลล่าง ให้จำเลยที่ ๒ รับผิดชอบในฐานะเปนผู้ค้ำประกัน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 475/2473นายเจียวจั่ง เจ้าของยี่ห้องเซ่งหลีโจทก์นายแต้ง่วนเช้งที่ 1 จางวางวงษ์ที่ 2จำเลย ป.พ.พ. ม. 680สัญญาค้ำประกันไม่จำเปนต้องมีข้อความอะไรก็ได้ เมื่อผู้ค้ำประกันลงลายมือชื่อในฐานะเปนผู้ค้ำประกันในสัญญาที่ลูกหนี้ทำให้เจ้ายึดไว้เท่านั้นก็ใช้ได้ได้ความว่าจำเลยที่ ๑ ทำสัญญาให้โจทก์มีความว่า " ยี่ห้อฮั่วฮะเซ่ง (จำเลยที่ ๑) เปนหนี้ยี่ห้องี่เซ่งหลี (โจทก์) ค่าซื้อไม้แดง ๖๐๐๐ บาทถ้วน ตั้งแต่วันทำสัญญาเปนต้นไปอีก ๗ วันจะผ่อนใช้ให้ ๒๐๐๐ บาท คงเหลืออีก ๔๐๐๐บาท จะชำระให้เสร็จภายใน ๒ เดือน ลงชื่อแต้ง่วนเช้งผู้ทำสัญญาลงชื่อจางวางวงษ์ผู้รับประกัน " เพียงเท่านี้ ปัญหามีฉะเพาะจำเลยที่ ๒ ว่าเปนผู้ค้ำประกันจำเลยที่ ๑ หรือไม่ ศาลฎีกาตัดสินยืนตามศาลล่าง ให้จำเลยที่ ๒ รับผิดชอบในฐานะเปนผู้ค้ำประกัน(วิชัย-พิพาก-พรหม)ศาลชั้นต้น - นาย+ศาลอุทธรณ์ - พระสุธรรมแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 59821หลักกฎหมาย: ความว่า จำเลยขอให้ศาลมีคำสั่งปล่อยชั่วคราวในระหว่างฎีกาโดยผู้ขอประกันได้เสนอบัญชีทรัพย์มาพร้อมคำร้องแล้วหมายเหตุ ระหว่างพิจารณา นางสาวปราณี ทองทับ ผู้เสียหายขอเข้าเป็นโจทก์ร่วม ศาลชั้นต้นอนุญาตศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. 2497 มาตรา 3การกระทำของจำเลยเป็นความผิดหลายกรรม ให้ลงโทษรวม 4 กระทงกระทงละ 2 เดือน รวมจำคุก 8 เดือนศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า ลดโทษให้จำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 หนึ่งในสาม คงจำคุกจำเลยไว้5 เดือน 10 วันนอกจากที่แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นจำเลยยื่นคำร้องดังกล่าวคำสั่งพิเคราะห์แล้ว คดีนี้ต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง สมควรจะได้พิจารณาฎีกาของจำเลยประกอบเสียก่อน แต่ไม่ปรากฏว่าจำเลยได้ยื่นฎีกาแล้วหรือไม่จึงไม่อนุญาตให้ปล่อยชั่วคราวในชั้นนี้ยกคำร้อง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 1970/2532พนักงานอัยการจังหวัดนครสวรรค์โจทก์โจทก์ร่วมโจทก์นางสาวปราณี ทองทับโจทก์นายจำนงค์ สายสุวรรณจำเลยนายจำนงค์ สายสุวรรณ จำเลยผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.อ. ม. 106, ม. 107, ม. 108, ม. 218ความว่า จำเลยขอให้ศาลมีคำสั่งปล่อยชั่วคราวในระหว่างฎีกาโดยผู้ขอประกันได้เสนอบัญชีทรัพย์มาพร้อมคำร้องแล้วหมายเหตุ ระหว่างพิจารณา นางสาวปราณี ทองทับ ผู้เสียหายขอเข้าเป็นโจทก์ร่วม ศาลชั้นต้นอนุญาตศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. 2497 มาตรา 3การกระทำของจำเลยเป็นความผิดหลายกรรม ให้ลงโทษรวม 4 กระทงกระทงละ 2 เดือน รวมจำคุก 8 เดือนศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า ลดโทษให้จำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 หนึ่งในสาม คงจำคุกจำเลยไว้5 เดือน 10 วันนอกจากที่แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นจำเลยยื่นคำร้องดังกล่าวคำสั่งพิเคราะห์แล้ว คดีนี้ต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง สมควรจะได้พิจารณาฎีกาของจำเลยประกอบเสียก่อน แต่ไม่ปรากฏว่าจำเลยได้ยื่นฎีกาแล้วหรือไม่จึงไม่อนุญาตให้ปล่อยชั่วคราวในชั้นนี้ยกคำร้อง(ประวิทย์ ขัมภรัตน์-มาโนช เพียรสนอง-เคียง บุญเพิ่ม)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 1970/2532พนักงานอัยการจังหวัดนครสวรรค์โจทก์โจทก์ร่วมโจทก์นางสาวปราณี ทองทับโจทก์นายจำนงค์ สายสุวรรณจำเลยนายจำนงค์ สายสุวรรณ จำเลยผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.อ. ม. 106, ม. 107, ม. 108, ม. 218ความว่า จำเลยขอให้ศาลมีคำสั่งปล่อยชั่วคราวในระหว่างฎีกาโดยผู้ขอประกันได้เสนอบัญชีทรัพย์มาพร้อมคำร้องแล้วหมายเหตุ ระหว่างพิจารณา นางสาวปราณี ทองทับ ผู้เสียหายขอเข้าเป็นโจทก์ร่วม ศาลชั้นต้นอนุญาตศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. 2497 มาตรา 3การกระทำของจำเลยเป็นความผิดหลายกรรม ให้ลงโทษรวม 4 กระทงกระทงละ 2 เดือน รวมจำคุก 8 เดือนศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า ลดโทษให้จำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 หนึ่งในสาม คงจำคุกจำเลยไว้5 เดือน 10 วันนอกจากที่แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นจำเลยยื่นคำร้องดังกล่าวคำสั่งพิเคราะห์แล้ว คดีนี้ต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง สมควรจะได้พิจารณาฎีกาของจำเลยประกอบเสียก่อน แต่ไม่ปรากฏว่าจำเลยได้ยื่นฎีกาแล้วหรือไม่จึงไม่อนุญาตให้ปล่อยชั่วคราวในชั้นนี้ยกคำร้อง(ประวิทย์ ขัมภรัตน์-มาโนช เพียรสนอง-เคียง บุญเพิ่ม)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 393/2478หลักกฎหมาย: ยกฟ้อง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 393/2478 ป.อ. ม. 295ยกฟ้อง()แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 393/2478 ป.อ. ม. 295ยกฟ้อง()แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศคณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ที่ กข. 20/2548เรื่อง หลักเกณฑ์ เงื่อนไข และวิธีการในการเป็นที่ปรึกษาการลงทุนและการตั้งตัวแทนที่ปรึกษาการลงทุน(ฉบับที่ 4)\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_ อาศัยอํานาจตามความในมาตรา 14 มาตรา 100 วรรคสอง และมาตรา 115 แห่งพระราชบัญญัติหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ พ.ศ. 2535 คณะกรรมการ ก.ล.ต. ออกข้อกําหนดไว้ดังต่อไปนี้ ข้อ 1 ให้ยกเลิกบทนิยามคําว่า "ผู้ให้คําแนะนํา" ในข้อ 1 แห่งประกาศคณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ ที่ กน. 23/2544 เรื่อง หลักเกณฑ์ เงื่อนไข และวิธีการในการเป็นที่ปรึกษาการลงทุนและการตั้งตัวแทนที่ปรึกษาการลงทุน ลงวันที่ 14 กันยายน พ.ศ. 2544 และให้ใช้บทนิยามต่อไปนี้แทน ""ผู้ติดต่อกับผู้ลงทุน" หมายความว่า ผู้ทําหน้าที่ติดต่อ ชักชวน ให้คําแนะนํา หรือวางแผนการลงทุน ให้กับผู้ลงทุนหรือลูกค้าของบริษัทหลักทรัพย์ในธุรกิจหลักทรัพย์ ซึ่งมี 2 ประเภท ได้แก่ ผู้ติดต่อกับผู้ลงทุนประเภท ก ซึ่งสามารถทําการวิเคราะห์การลงทุนในหลักทรัพย์ได้ด้วย และผู้ติดต่อกับผู้ลงทุนประเภท ข ซึ่งไม่สามารถทําการวิเคราะห์การลงทุนในหลักทรัพย์" ข้อ 2 ให้ยกเลิกความในข้อ 6 แห่งประกาศคณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ ที่ กน. 23/2544 เรื่อง หลักเกณฑ์ เงื่อนไข และวิธีการในการเป็นที่ปรึกษาการลงทุนและการตั้งตัวแทนที่ปรึกษาการลงทุน ลงวันที่ 14 กันยายน พ.ศ. 2544 และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน "ข้อ 6 ในการให้คําแนะนํา บริษัทที่ปรึกษาการลงทุนต้องปฏิบัติตามหลักเกณฑ์ที่สํานักงานประกาศกําหนด และจัดให้ผู้ติดต่อกับผู้ลงทุนประเภท ก ซึ่งได้รับความเห็นชอบจากสํานักงานตามหลักเกณฑ์ที่สํานักงานประกาศกําหนดเป็นผู้ดําเนินการ และต้องดูแลให้ผู้ติดต่อกับผู้ลงทุนประเภท ก ปฏิบัติตามหลักเกณฑ์ที่สํานักงานประกาศกําหนด ในกรณีที่บริษัทที่ปรึกษาการลงทุนประสงค์จะตั้งตัวแทนที่ปรึกษาการลงทุนให้บริษัทที่ปรึกษาการลงทุนทําสัญญาตั้งตัวแทนที่ปรึกษาการลงทุนเป็นหนังสือ โดยกําหนดสิทธิและหน้าที่ของบริษัทที่ปรึกษาการลงทุนและตัวแทนที่ปรึกษาการลงทุนที่ไม่ขัดหรือแย้งกับประกาศนี้และประกาศที่เกี่ยวข้อง และต้องดูแลให้ตัวแทนที่ปรึกษาการลงทุนปฏิบัติตามสัญญา ประกาศนี้ และประกาศที่เกี่ยวข้อง" ข้อ 3 ให้ยกเลิกข้อ 8 ข้อ 9 ข้อ 10 ข้อ 12 และข้อ 17 แห่งประกาศคณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ ที่ กน. 23/2544 เรื่อง หลักเกณฑ์ เงื่อนไข และวิธีการในการเป็นที่ปรึกษาการลงทุนและการตั้งตัวแทนที่ปรึกษาการลงทุน ลงวันที่ 14 กันยายน พ.ศ. 2544 ข้อ 4 ประกาศนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2548 เป็นต้นไป ประกาศ ณ วันที่ 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2548 (นายสมคิด จาตุศรีพิทักษ์) รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง ประธานกรรมการ คณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์
ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลขุนพิทักษ์ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลขุนพิทักษ์เรื่องกำหนดลดหย่อนภาษีบำรุงท้องที่พ.ศ. ๒๕๕๘ โดยที่เป็นการสมควรปรับปรุงข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลขุนพิทักษ์ว่าด้วยการกำหนดลดหย่อนภาษีบำรุงท้องที่อาศัยอำนาจความตามในมาตรา๗๑ แห่งพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล พ.ศ. ๒๕๓๗ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล (ฉบับที่ ๕)พ.ศ. ๒๕๔๖ ประกอบกับมาตรา ๒๒ (๑) แห่งพระราชบัญญัติภาษีบำรุงท้องที่ พ.ศ. ๒๕๐๘ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติภาษีบำรุงท้องที่ (ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๔๓องค์การบริหารส่วนตำบลขุนพิทักษ์โดยความเห็นชอบของสภาองค์การบริหารส่วนตำบลขุนพิทักษ์และนายอำเภอดำเนินสะดวกจึงตราข้อบัญญัติไว้ ดังต่อไปนี้ข้อ๑ ข้อบัญญัตินี้เรียกว่า ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลขุนพิทักษ์เรื่อง กำหนดลดหย่อนภาษีบำรุงท้องที่ พ.ศ. ๒๕๕๘ข้อ๒[๑] ข้อบัญญัตินี้ให้บังคับในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลขุนพิทักษ์ตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปข้อ๓ บรรดาข้อบัญญัติ กฎ ระเบียบข้อบังคับ หรือคำสั่งอื่นใดในส่วนที่ได้ตราไว้แล้วในบัญญัตินี้หรือซึ่งขัดหรือแย้งกับข้อบัญญัตินี้ให้ใช้ข้อบัญญัตินี้แทนข้อ๔ ให้บุคคลธรรมดาซึ่งเป็นเจ้าของที่ดินแปลงเดียวหรือหลายแปลงที่อยู่ในจังหวัดราชบุรีและใช้ที่ดินนั้นเป็นที่อยู่อาศัยของตนเป็นที่เลี้ยงสัตว์ของตนหรือประกอบกสิกรรมของตนในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลขุนพิทักษ์ ให้ลดหย่อยภาษีบำรุงท้องที่ได้ไม่เกิน๕ ไร่ข้อ๕ ให้นายกองค์การบริหารส่วนตำบลขุนพิทักษ์เป็นผู้รักษาการตามข้อบัญญัตินี้และให้มีอำนาจออกระเบียบ ประกาศหรือคำสั่งเพื่อปฏิบัติการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตินี้ประกาศ ณ วันที่ ๒๘ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๕๘ธำรงค์ พูลทองดีวัฒนานายกองค์การบริหารส่วนตำบลขุนพิทักษ์วิศนี/ปริยานุช/จัดทำ๔ ตุลาคม ๒๕๕๙[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๓๓/ตอนพิเศษ ๒๐๑ ง/หน้า ๑/๙ กันยายน ๒๕๕๙
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 362/2478หลักกฎหมาย: ประมวลแพ่ง ฯ ครอบครัวในเรื่องลักเล่นการพะนันศาลลงโทษสามีฐานเป็นเจ้าสำนักแล้ว จะลงโทษภริยาฐานเป็นเจ้าสำนักด้วยไม่ได้ในเมื่อไม่ปรากฏว่าภรรยาได้เกี่ยวข้องจัดให้มีการเล่นจำเลยกับพวกสมคบกันเล่นโปกำพะนันเอาทรัพย์กัน ศาลเดิมฟังว่า ส.เป็นเจ้ามือ ต.แล ล.เป็นเจ้าสำนัก จึงพิพากษาให้จำคุกจำเลยคนละ ๒ เดือน ปรับคนละ ๔๐๐ บาท ศาลอุทธรณ์เห็นว่า ต.เป็นสามี ล.มีอำนาจเหนือครอบครัวก็ต้องรับโทษเป็นเจ้าสำนักอยู่แล้ว จะปรับ ล.ในฐานเป็นเจ้าสำนักอีกไม่ควร จึงพิพากษาให้ปล่อย ล.ไป ศาลฎีกาเห็นว่า ศาลก็ได้ลงโทษ ต.สามีผู้เป็นหัวหน้าครอบครัวฐานเป็นเจ้าสำนักไปคนหนึ่งแล้ว ส่วน ล.ผู้เป็นภรรยานั้นไม่ปรากฏว่าได้เกี่ยวข้องจัดให้มีการเล่นพะนันรายนี้จะลงโทษ ล.ฐานเป็นเจ้าสำนักอีกนั้นไม่ชอบ จึงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 362/2478อัยยการสมุทรปราการ -โจทก์นางเต่ง นางเล็ก กับพวก -ล พ.ร.บ.การพนัน พ.ศ.2473 ม. 9ประมวลแพ่ง ฯ ครอบครัวในเรื่องลักเล่นการพะนันศาลลงโทษสามีฐานเป็นเจ้าสำนักแล้ว จะลงโทษภริยาฐานเป็นเจ้าสำนักด้วยไม่ได้ในเมื่อไม่ปรากฏว่าภรรยาได้เกี่ยวข้องจัดให้มีการเล่นจำเลยกับพวกสมคบกันเล่นโปกำพะนันเอาทรัพย์กัน ศาลเดิมฟังว่า ส.เป็นเจ้ามือ ต.แล ล.เป็นเจ้าสำนัก จึงพิพากษาให้จำคุกจำเลยคนละ ๒ เดือน ปรับคนละ ๔๐๐ บาท ศาลอุทธรณ์เห็นว่า ต.เป็นสามี ล.มีอำนาจเหนือครอบครัวก็ต้องรับโทษเป็นเจ้าสำนักอยู่แล้ว จะปรับ ล.ในฐานเป็นเจ้าสำนักอีกไม่ควร จึงพิพากษาให้ปล่อย ล.ไป ศาลฎีกาเห็นว่า ศาลก็ได้ลงโทษ ต.สามีผู้เป็นหัวหน้าครอบครัวฐานเป็นเจ้าสำนักไปคนหนึ่งแล้ว ส่วน ล.ผู้เป็นภรรยานั้นไม่ปรากฏว่าได้เกี่ยวข้องจัดให้มีการเล่นพะนันรายนี้จะลงโทษ ล.ฐานเป็นเจ้าสำนักอีกนั้นไม่ชอบ จึงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์(นล-กฤต-อิศร)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: จำเลยกับพวกสมคบกันเล่นโปกำพะนันเอาทรัพย์กัน ศาลเดิมฟังว่า ส.เป็นเจ้ามือ ต.แล ล.เป็นเจ้าสำนัก จึงพิพากษาให้จำคุกจำเลยคนละ ๒ เดือน ปรับคนละ ๔๐๐ บาท ศาลอุทธรณ์เห็นว่า ต.เป็นสามี ล.มีอำนาจเหนือครอบครัวก็ต้องรับโทษเป็นเจ้าสำนักอยู่แล้ว จะปรับ ล.ในฐานเป็นเจ้าสำนักอีกไม่ควร จึงพิพากษาให้ปล่อย ล.ไป ศาลฎีกาเห็นว่า ศาลก็ได้ลงโทษ ต.สามีผู้เป็นหัวหน้าครอบครัวฐานเป็นเจ้าสำนักไปคนหนึ่งแล้ว ส่วน ล.ผู้เป็นภรรยานั้นไม่ปรากฏว่าได้เกี่ยวข้องจัดให้มีการเล่นพะนันรายนี้จะลงโทษ ล.ฐานเป็นเจ้าสำนักอีกนั้นไม่ชอบ จึงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 362/2478อัยยการสมุทรปราการ -โจทก์นางเต่ง นางเล็ก กับพวก -ล พ.ร.บ.การพนัน พ.ศ.2473 ม. 9ประมวลแพ่ง ฯ ครอบครัวในเรื่องลักเล่นการพะนันศาลลงโทษสามีฐานเป็นเจ้าสำนักแล้ว จะลงโทษภริยาฐานเป็นเจ้าสำนักด้วยไม่ได้ในเมื่อไม่ปรากฏว่าภรรยาได้เกี่ยวข้องจัดให้มีการเล่นจำเลยกับพวกสมคบกันเล่นโปกำพะนันเอาทรัพย์กัน ศาลเดิมฟังว่า ส.เป็นเจ้ามือ ต.แล ล.เป็นเจ้าสำนัก จึงพิพากษาให้จำคุกจำเลยคนละ ๒ เดือน ปรับคนละ ๔๐๐ บาท ศาลอุทธรณ์เห็นว่า ต.เป็นสามี ล.มีอำนาจเหนือครอบครัวก็ต้องรับโทษเป็นเจ้าสำนักอยู่แล้ว จะปรับ ล.ในฐานเป็นเจ้าสำนักอีกไม่ควร จึงพิพากษาให้ปล่อย ล.ไป ศาลฎีกาเห็นว่า ศาลก็ได้ลงโทษ ต.สามีผู้เป็นหัวหน้าครอบครัวฐานเป็นเจ้าสำนักไปคนหนึ่งแล้ว ส่วน ล.ผู้เป็นภรรยานั้นไม่ปรากฏว่าได้เกี่ยวข้องจัดให้มีการเล่นพะนันรายนี้จะลงโทษ ล.ฐานเป็นเจ้าสำนักอีกนั้นไม่ชอบ จึงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์(นล-กฤต-อิศร)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ