คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 60568หลักกฎหมาย: ความว่า จำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งว่า ฎีกาของจำเลยทั้งสองข้อเป็นฎีกาข้อเท็จจริงต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 218 จึงไม่รับจำเลยเห็นว่า จำเลยฎีกาว่าโทษที่ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ลงแก่จำเลยมีกำหนดเพียง 1 ปี 7 เดือนเท่านั้น ไม่เกิน 2 ปีตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 56 กรณีเช่นนี้ศาลควรรอการลงโทษไว้เพื่อเปิดโอกาสให้กลับตัวเป็นคนดีต่อไป ซึ่งเป็นฎีกาในปัญหาข้อกฎหมายมิใช่ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง โปรดมีคำสั่งรับฎีกาของจำเลยไว้พิจารณาพิพากษาหมายเหตุ โจทก์แถลงคัดค้าน (อันดับ 87)โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. 2497 มาตรา 3 และประมวลกฎหมายอาญามาตรา 91ศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้องแล้ว เห็นว่าคดีโจทก์มีมูล มีคำสั่งให้ประทับฟ้องไว้พิจารณาศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. 2497 มาตรา 3 ประมวลกฎหมายอาญามาตรา 91 จำเลยได้ใช้ค่าเสียหายให้แก่โจทก์บางส่วน เห็นสมควรลงโทษจำเลยสถานเบา ลงโทษจำคุกกระทงละ 3 เดือน รวม 3 กระทงและจำคุก 10 เดือนอีกกระทงหนึ่งเรียงกระทงลงโทษ รวมจำคุก 1 ปี7 เดือน จำเลยให้การรับสารภาพ ลดโทษให้กึ่งหนึ่งคงจำคุก9 เดือน 15 วันศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับฎีกาดังกล่าว (อันดับ 80)จำเลยจึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 85)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว ตามที่จำเลยฎีกาว่า ศาลพิพากษาลงโทษจำเลยจำคุกไม่เกิน 2 ปี สมควรรอการลงโทษไว้สักครั้ง เป็นฎีกาดุลพินิจของศาล ซึ่งเป็นฎีกาข้อเท็จจริงต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218 ศาลชั้นต้นสั่งไม่รับฎีกาชอบแล้วให้ยกคำร้อง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 1734/2529บริษัทเซ็นทรัลไดนามิค จำกัดฯโจทก์นางสาวพจนา กาญจนกิจปกรณ์จำเลยนางสาวพจนา กาญจนกิจปกรณ์ จำเลยผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.อ. ม. 218ความว่า จำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งว่า ฎีกาของจำเลยทั้งสองข้อเป็นฎีกาข้อเท็จจริงต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 218 จึงไม่รับจำเลยเห็นว่า จำเลยฎีกาว่าโทษที่ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ลงแก่จำเลยมีกำหนดเพียง 1 ปี 7 เดือนเท่านั้น ไม่เกิน 2 ปีตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 56 กรณีเช่นนี้ศาลควรรอการลงโทษไว้เพื่อเปิดโอกาสให้กลับตัวเป็นคนดีต่อไป ซึ่งเป็นฎีกาในปัญหาข้อกฎหมายมิใช่ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง โปรดมีคำสั่งรับฎีกาของจำเลยไว้พิจารณาพิพากษาหมายเหตุ โจทก์แถลงคัดค้าน (อันดับ 87)โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. 2497 มาตรา 3 และประมวลกฎหมายอาญามาตรา 91ศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้องแล้ว เห็นว่าคดีโจทก์มีมูล มีคำสั่งให้ประทับฟ้องไว้พิจารณาศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. 2497 มาตรา 3 ประมวลกฎหมายอาญามาตรา 91 จำเลยได้ใช้ค่าเสียหายให้แก่โจทก์บางส่วน เห็นสมควรลงโทษจำเลยสถานเบา ลงโทษจำคุกกระทงละ 3 เดือน รวม 3 กระทงและจำคุก 10 เดือนอีกกระทงหนึ่งเรียงกระทงลงโทษ รวมจำคุก 1 ปี7 เดือน จำเลยให้การรับสารภาพ ลดโทษให้กึ่งหนึ่งคงจำคุก9 เดือน 15 วันศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับฎีกาดังกล่าว (อันดับ 80)จำเลยจึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 85)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว ตามที่จำเลยฎีกาว่า ศาลพิพากษาลงโทษจำเลยจำคุกไม่เกิน 2 ปี สมควรรอการลงโทษไว้สักครั้ง เป็นฎีกาดุลพินิจของศาล ซึ่งเป็นฎีกาข้อเท็จจริงต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218 ศาลชั้นต้นสั่งไม่รับฎีกาชอบแล้วให้ยกคำร้อง(ไมตรี กลั่นนุรักษ์-วิฑูรย์ ตั้งตรงจิตต์-เฉลิม การปลื้มจิตต์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 1734/2529บริษัทเซ็นทรัลไดนามิค จำกัดฯโจทก์นางสาวพจนา กาญจนกิจปกรณ์จำเลยนางสาวพจนา กาญจนกิจปกรณ์ จำเลยผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.อ. ม. 218ความว่า จำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งว่า ฎีกาของจำเลยทั้งสองข้อเป็นฎีกาข้อเท็จจริงต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 218 จึงไม่รับจำเลยเห็นว่า จำเลยฎีกาว่าโทษที่ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ลงแก่จำเลยมีกำหนดเพียง 1 ปี 7 เดือนเท่านั้น ไม่เกิน 2 ปีตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 56 กรณีเช่นนี้ศาลควรรอการลงโทษไว้เพื่อเปิดโอกาสให้กลับตัวเป็นคนดีต่อไป ซึ่งเป็นฎีกาในปัญหาข้อกฎหมายมิใช่ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง โปรดมีคำสั่งรับฎีกาของจำเลยไว้พิจารณาพิพากษาหมายเหตุ โจทก์แถลงคัดค้าน (อันดับ 87)โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. 2497 มาตรา 3 และประมวลกฎหมายอาญามาตรา 91ศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้องแล้ว เห็นว่าคดีโจทก์มีมูล มีคำสั่งให้ประทับฟ้องไว้พิจารณาศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. 2497 มาตรา 3 ประมวลกฎหมายอาญามาตรา 91 จำเลยได้ใช้ค่าเสียหายให้แก่โจทก์บางส่วน เห็นสมควรลงโทษจำเลยสถานเบา ลงโทษจำคุกกระทงละ 3 เดือน รวม 3 กระทงและจำคุก 10 เดือนอีกกระทงหนึ่งเรียงกระทงลงโทษ รวมจำคุก 1 ปี7 เดือน จำเลยให้การรับสารภาพ ลดโทษให้กึ่งหนึ่งคงจำคุก9 เดือน 15 วันศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับฎีกาดังกล่าว (อันดับ 80)จำเลยจึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 85)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว ตามที่จำเลยฎีกาว่า ศาลพิพากษาลงโทษจำเลยจำคุกไม่เกิน 2 ปี สมควรรอการลงโทษไว้สักครั้ง เป็นฎีกาดุลพินิจของศาล ซึ่งเป็นฎีกาข้อเท็จจริงต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218 ศาลชั้นต้นสั่งไม่รับฎีกาชอบแล้วให้ยกคำร้อง(ไมตรี กลั่นนุรักษ์-วิฑูรย์ ตั้งตรงจิตต์-เฉลิม การปลื้มจิตต์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ