คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3082/2538หลักกฎหมาย: แม้จำเลยได้ยกประเด็นขึ้นต่อสู้ไว้ในคำให้การในคดีก่อนซึ่งโจทก์ฟ้องจำเลยข้อหาเช่นเดียวกับคดีนี้ว่าจำเลยมิใช่เป็นผู้มีสิทธิครอบครองที่ดินตามฟ้องและจำเลยไม่ได้ก่อสร้างอาคารพิพาทหรือทำละเมิดต่อโจทก์และได้ระบุในคำให้การคดีนี้ว่าขอให้ถือเอาสำเนาคำให้การในคดีก่อนเป็นส่วนหนึ่งของคำให้การแก้คดีนี้ด้วยแต่จำเลยก็ไม่ได้ยกประเด็นดังกล่าวเป็นข้อต่อสู้คดีนี้ถือว่าคำให้การของจำเลยไม่ได้แสดงโดยชัดแจ้งในประเด็นที่ยกขึ้นต่อสู้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา177วรรคสองจึงไม่มีประเด็นโจทก์ ฟ้อง ว่า โจทก์ เป็น เจ้าของ และ ครอบครอง ที่ดิน มี หนังสือรับรอง การ ทำประโยชน์ (น.ส.3 ก. ) เลขที่ 2780 เดิม โจทก์ ถือกรรมสิทธิ์ร่วม กับ นาง ฉงน เจริญสุข ปัจจุบัน นาง ฉงน ขาย ที่ดิน ใน ส่วน ของ ตน ให้ แก่ โจทก์ หมดสิ้น แล้ว จำเลย เป็น เจ้าของ ที่ดินซึ่ง ติดกับ โจทก์ ทาง ด้าน ตะวันออก เฉียง เหนือ แต่ เดิม มี รั้ว สังกะสีกั้น ไว้ ต่อมา รั้ว สังกะสี ถูก เพลิงไหม้ เสียหาย เมื่อ เดือน เมษายน 2533จน ถึง ปัจจุบัน จำเลย ปลูกสร้าง ห้องน้ำ แถว ชั้น เดียว 2 แถวหัน หน้า เข้า หา กัน แถว ละ 5 ห้อง บางส่วน ของ ห้องแถว รุกล้ำ เข้า มาใน ที่ดิน ของ โจทก์ กล่าวอ้าง ว่า เป็น ของ จำเลย การกระทำ ของ จำเลยทำให้ น้ำ จาก ห้องน้ำ ภายใน ห้องแถว ของ จำเลย ส่วน ที่ รุกล้ำ ไหล เข้า มาใน ที่ดิน ของ โจทก์ ใน ฤดูฝน ปริมาณ น้ำฝน ที่ ไหล จาก หลังคา ห้องแถวของ จำเลย จะ ไหล ปะปน กับ น้ำเสีย ดังกล่าว แล้ว เข้า ไป ยัง ที่ดินและ บ้าน ของ โจทก์ เป็นเหตุ ให้ โจทก์ และ บริวาร ได้รับ กลิ่น และ ภาพอัน ไม่ บังควร ตลอด เวลา และ สุขภาพ จิต ของ โจทก์ และ ของ บริวาร เสื่อม ลงขอให้ บังคับ จำเลย รื้อถอน สิ่งปลูกสร้าง ที่ รุกล้ำ ที่ดิน ของ โจทก์ถ้า จำเลย ไม่ยอม รื้อถอน ให้ โจทก์ หา บุคคลอื่น รื้อถอน โดย จำเลย เสียค่าใช้จ่าย และ ให้ จำเลย ชดใช้ ค่าเสียหาย แก่ โจทก์ จำนวน 30,000 บาทพร้อม ด้วย ดอกเบี้ย ร้อยละ เจ็ด ครึ่ง ต่อ ปีจำเลย ให้การ ว่า โจทก์ ได้ ยื่นฟ้อง จำเลย ใน ข้อหา เช่นเดียว กับคดี นี้ ปรากฏ ตาม สำเนา คำฟ้อง และ หมายเรียก คดี หมายเลขดำ ที่ 144/2534ซึ่ง จำเลย ได้ ยื่นคำให้การ แก้ คดี ไว้ แล้ว ตาม สำเนา คำให้การ จำเลยหมายเลข 2 ท้าย คำให้การ และ จำเลย ขอให้ ถือเอา สำเนา คำให้การ ดังกล่าวเป็น ส่วน หนึ่ง ของ คำให้การ แก้ คดี นี้ ด้วย คดี ดังกล่าว อยู่ ใน ระหว่างการ พิจารณา ของ ศาลชั้นต้น แต่ โจทก์ นำ ข้อหา เดียว กัน มา ฟ้องคดี นี้ อีกคำฟ้อง ของ โจทก์ จึง ไม่ชอบ ด้วย มาตรา 172 วรรคสอง (1) (ที่ ถูกมาตรา 173 วรรคสอง (1)) แห่ง ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งเป็น ฟ้องซ้อน ขอให้ ยกฟ้องศาลชั้นต้น พิพากษา ให้ จำเลย ชำระ เงิน แก่ โจทก์ จำนวน 15,000 บาทพร้อม ด้วย ดอกเบี้ย ร้อยละ เจ็ด ครึ่ง ต่อ ปี นับแต่ วันฟ้อง เป็นต้น ไปจนกว่า ชำระ เสร็จ และ ให้ จำเลย รื้อถอน สิ่งปลูกสร้าง ที่ รุกล้ำเข้า ไป ใน ที่ดิน ของ โจทก์ ถ้า จำเลย ไม่ รื้อถอน ก็ ให้ โจทก์ รื้อถอนโดย จำเลย เป็น ผู้ เสีย ค่าใช้จ่ายจำเลย อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ พิพากษาแก้ เป็น ว่า ให้ยก คำขอ ใน ส่วน ที่ ให้ โจทก์รื้อถอน สิ่งปลูกสร้าง ที่ รุกล้ำ ได้เอง โดย ให้ จำเลย เป็น ผู้ ออกค่าใช้จ่าย นั้น เสีย นอกจาก ที่ แก้ ให้ เป็น ไป ตาม คำพิพากษา ศาลชั้นต้นจำเลย ฎีกาศาลฎีกา วินิจฉัย ว่า "คง มี ปัญหา วินิจฉัย เฉพาะ ข้อกฎหมายซึ่ง จำเลย ฎีกา ว่า ศาลล่าง ทั้ง สอง มิได้ วินิจฉัย ประเด็น ที่ จำเลยต่อสู้ ว่า จำเลย มิใช่ เป็น ผู้มีสิทธิ ครอบครอง ที่ดิน ตาม ฟ้อง และจำเลย ไม่ได้ ก่อสร้าง อาคาร พิพาท หรือ ทำละเมิด ต่อ โจทก์ ชอบ หรือไม่เห็นว่า จำเลย ไม่ได้ ยก ประเด็น ดังกล่าว ขึ้น ต่อสู้ ไว้ ใน คำให้การจำเลย แม้ ข้อเท็จจริง จะ ฟังได้ ว่า จำเลย ได้ ให้การ ต่อสู้ คดีใน ประเด็น ดังกล่าว ไว้ แล้ว ใน คดี หมายเลขดำ ที่ 144/2534 ของ ศาลชั้นต้นซึ่ง โจทก์ ฟ้อง จำเลย ข้อหา เช่นเดียว กับ คดี นี้ ตาม สำเนา คำให้การหมายเลข 2 ท้าย คำให้การ จำเลย และ จำเลย ได้ ระบุ ใน คำให้การ คดี นี้ว่า ขอให้ ถือเอา สำเนา คำให้การ หมายเลข 2 ดังกล่าว เป็น ส่วน หนึ่งของ คำให้การ แก้ คดี นี้ ด้วย ก็ ตาม แต่ สำเนา คำให้การ หมายเลข 2ดังกล่าว เป็น คำให้การ ต่อสู้ ใน คดี อื่น ไม่ใช่ ข้อต่อสู้ คดี นี้ถือได้ว่า คำให้การ ของ จำเลย คดี นี้ ไม่ได้ แสดง โดยชัดแจ้ง ใน ประเด็นที่ ยกขึ้น ต่อสู้ ตาม ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 177วรรคสอง จึง ไม่มี ประเด็น ที่ ศาล จะ ต้อง วินิจฉัย ให้ ดัง ที่ จำเลยฎีกา ที่ ศาลล่าง ทั้ง สอง ไม่ได้ วินิจฉัย ใน ประเด็น ตาม ที่ จำเลย ฎีกาศาลฎีกา เห็นพ้อง ด้วย ฎีกา จำเลย ฟังไม่ขึ้น "พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3082/2538นาง นิตยา ปิ่นแก้วโจทก์นาย สุขหรือทองสุข จันทร์โสจำเลย ป.วิ.พ. ม. 177 วรรคสองแม้จำเลยได้ยกประเด็นขึ้นต่อสู้ไว้ในคำให้การในคดีก่อนซึ่งโจทก์ฟ้องจำเลยข้อหาเช่นเดียวกับคดีนี้ว่าจำเลยมิใช่เป็นผู้มีสิทธิครอบครองที่ดินตามฟ้องและจำเลยไม่ได้ก่อสร้างอาคารพิพาทหรือทำละเมิดต่อโจทก์และได้ระบุในคำให้การคดีนี้ว่าขอให้ถือเอาสำเนาคำให้การในคดีก่อนเป็นส่วนหนึ่งของคำให้การแก้คดีนี้ด้วยแต่จำเลยก็ไม่ได้ยกประเด็นดังกล่าวเป็นข้อต่อสู้คดีนี้ถือว่าคำให้การของจำเลยไม่ได้แสดงโดยชัดแจ้งในประเด็นที่ยกขึ้นต่อสู้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา177วรรคสองจึงไม่มีประเด็นโจทก์ ฟ้อง ว่า โจทก์ เป็น เจ้าของ และ ครอบครอง ที่ดิน มี หนังสือรับรอง การ ทำประโยชน์ (น.ส.3 ก. ) เลขที่ 2780 เดิม โจทก์ ถือกรรมสิทธิ์ร่วม กับ นาง ฉงน เจริญสุข ปัจจุบัน นาง ฉงน ขาย ที่ดิน ใน ส่วน ของ ตน ให้ แก่ โจทก์ หมดสิ้น แล้ว จำเลย เป็น เจ้าของ ที่ดินซึ่ง ติดกับ โจทก์ ทาง ด้าน ตะวันออก เฉียง เหนือ แต่ เดิม มี รั้ว สังกะสีกั้น ไว้ ต่อมา รั้ว สังกะสี ถูก เพลิงไหม้ เสียหาย เมื่อ เดือน เมษายน 2533จน ถึง ปัจจุบัน จำเลย ปลูกสร้าง ห้องน้ำ แถว ชั้น เดียว 2 แถวหัน หน้า เข้า หา กัน แถว ละ 5 ห้อง บางส่วน ของ ห้องแถว รุกล้ำ เข้า มาใน ที่ดิน ของ โจทก์ กล่าวอ้าง ว่า เป็น ของ จำเลย การกระทำ ของ จำเลยทำให้ น้ำ จาก ห้องน้ำ ภายใน ห้องแถว ของ จำเลย ส่วน ที่ รุกล้ำ ไหล เข้า มาใน ที่ดิน ของ โจทก์ ใน ฤดูฝน ปริมาณ น้ำฝน ที่ ไหล จาก หลังคา ห้องแถวของ จำเลย จะ ไหล ปะปน กับ น้ำเสีย ดังกล่าว แล้ว เข้า ไป ยัง ที่ดินและ บ้าน ของ โจทก์ เป็นเหตุ ให้ โจทก์ และ บริวาร ได้รับ กลิ่น และ ภาพอัน ไม่ บังควร ตลอด เวลา และ สุขภาพ จิต ของ โจทก์ และ ของ บริวาร เสื่อม ลงขอให้ บังคับ จำเลย รื้อถอน สิ่งปลูกสร้าง ที่ รุกล้ำ ที่ดิน ของ โจทก์ถ้า จำเลย ไม่ยอม รื้อถอน ให้ โจทก์ หา บุคคลอื่น รื้อถอน โดย จำเลย เสียค่าใช้จ่าย และ ให้ จำเลย ชดใช้ ค่าเสียหาย แก่ โจทก์ จำนวน 30,000 บาทพร้อม ด้วย ดอกเบี้ย ร้อยละ เจ็ด ครึ่ง ต่อ ปีจำเลย ให้การ ว่า โจทก์ ได้ ยื่นฟ้อง จำเลย ใน ข้อหา เช่นเดียว กับคดี นี้ ปรากฏ ตาม สำเนา คำฟ้อง และ หมายเรียก คดี หมายเลขดำ ที่ 144/2534ซึ่ง จำเลย ได้ ยื่นคำให้การ แก้ คดี ไว้ แล้ว ตาม สำเนา คำให้การ จำเลยหมายเลข 2 ท้าย คำให้การ และ จำเลย ขอให้ ถือเอา สำเนา คำให้การ ดังกล่าวเป็น ส่วน หนึ่ง ของ คำให้การ แก้ คดี นี้ ด้วย คดี ดังกล่าว อยู่ ใน ระหว่างการ พิจารณา ของ ศาลชั้นต้น แต่ โจทก์ นำ ข้อหา เดียว กัน มา ฟ้องคดี นี้ อีกคำฟ้อง ของ โจทก์ จึง ไม่ชอบ ด้วย มาตรา 172 วรรคสอง (1) (ที่ ถูกมาตรา 173 วรรคสอง (1)) แห่ง ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งเป็น ฟ้องซ้อน ขอให้ ยกฟ้องศาลชั้นต้น พิพากษา ให้ จำเลย ชำระ เงิน แก่ โจทก์ จำนวน 15,000 บาทพร้อม ด้วย ดอกเบี้ย ร้อยละ เจ็ด ครึ่ง ต่อ ปี นับแต่ วันฟ้อง เป็นต้น ไปจนกว่า ชำระ เสร็จ และ ให้ จำเลย รื้อถอน สิ่งปลูกสร้าง ที่ รุกล้ำเข้า ไป ใน ที่ดิน ของ โจทก์ ถ้า จำเลย ไม่ รื้อถอน ก็ ให้ โจทก์ รื้อถอนโดย จำเลย เป็น ผู้ เสีย ค่าใช้จ่ายจำเลย อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ พิพากษาแก้ เป็น ว่า ให้ยก คำขอ ใน ส่วน ที่ ให้ โจทก์รื้อถอน สิ่งปลูกสร้าง ที่ รุกล้ำ ได้เอง โดย ให้ จำเลย เป็น ผู้ ออกค่าใช้จ่าย นั้น เสีย นอกจาก ที่ แก้ ให้ เป็น ไป ตาม คำพิพากษา ศาลชั้นต้นจำเลย ฎีกาศาลฎีกา วินิจฉัย ว่า "คง มี ปัญหา วินิจฉัย เฉพาะ ข้อกฎหมายซึ่ง จำเลย ฎีกา ว่า ศาลล่าง ทั้ง สอง มิได้ วินิจฉัย ประเด็น ที่ จำเลยต่อสู้ ว่า จำเลย มิใช่ เป็น ผู้มีสิทธิ ครอบครอง ที่ดิน ตาม ฟ้อง และจำเลย ไม่ได้ ก่อสร้าง อาคาร พิพาท หรือ ทำละเมิด ต่อ โจทก์ ชอบ หรือไม่เห็นว่า จำเลย ไม่ได้ ยก ประเด็น ดังกล่าว ขึ้น ต่อสู้ ไว้ ใน คำให้การจำเลย แม้ ข้อเท็จจริง จะ ฟังได้ ว่า จำเลย ได้ ให้การ ต่อสู้ คดีใน ประเด็น ดังกล่าว ไว้ แล้ว ใน คดี หมายเลขดำ ที่ 144/2534 ของ ศาลชั้นต้นซึ่ง โจทก์ ฟ้อง จำเลย ข้อหา เช่นเดียว กับ คดี นี้ ตาม สำเนา คำให้การหมายเลข 2 ท้าย คำให้การ จำเลย และ จำเลย ได้ ระบุ ใน คำให้การ คดี นี้ว่า ขอให้ ถือเอา สำเนา คำให้การ หมายเลข 2 ดังกล่าว เป็น ส่วน หนึ่งของ คำให้การ แก้ คดี นี้ ด้วย ก็ ตาม แต่ สำเนา คำให้การ หมายเลข 2ดังกล่าว เป็น คำให้การ ต่อสู้ ใน คดี อื่น ไม่ใช่ ข้อต่อสู้ คดี นี้ถือได้ว่า คำให้การ ของ จำเลย คดี นี้ ไม่ได้ แสดง โดยชัดแจ้ง ใน ประเด็นที่ ยกขึ้น ต่อสู้ ตาม ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 177วรรคสอง จึง ไม่มี ประเด็น ที่ ศาล จะ ต้อง วินิจฉัย ให้ ดัง ที่ จำเลยฎีกา ที่ ศาลล่าง ทั้ง สอง ไม่ได้ วินิจฉัย ใน ประเด็น ตาม ที่ จำเลย ฎีกาศาลฎีกา เห็นพ้อง ด้วย ฎีกา จำเลย ฟังไม่ขึ้น "พิพากษายืน(จเร อำนวยวัฒนา-อรุณ น้าประเสริฐ-อรรถนิติ ดิษฐอำนาจ)แหล่งที่มาสำนักงานส่งเสริมงานตุลาการแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำวินิจฉัยของศาลฎีกาในคดีที่หมายเหตุนี้เป็นอุทธรณ์ที่ดีสำหรับนักกฎหมายไม่ว่าจะเป็นทนายความหรือศาลกล่าวคือหากเป็นทนายความการทำคำให้การจะต้องแสดงโดยแจ้งชัดว่ายอมรับหรือปฏิเสธข้ออ้างของโจทก์ทั้งสิ้นหรือบางส่วนรวมทั้งเหตุแห่งการนั้นตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา177วรรค2หากคำให้การไม่แจ้งชัดถือว่ารับข้อเท็จจริงตามที่โจทก์ฟ้องไม่มีประเด็นที่จะนำสืบเมื่อมองในแง่ฝ่ายทนายแล้วจะเห็นว่าคำให้การดังกล่าวไม่เป็นประโยชน์แก่จำเลยเป็นการทำคำให้การที่สูญเปล่าผู้ทำคำให้การจึงต้องตระหนักถึงบทบัญญัติของกฎหมายทุกครั้งที่จะทำคำให้การอย่ายึดแต่เพียงมีเอกสารท้ายคำให้การประกอบแล้วจะใช้ได้ส่วนศาลเมื่อตรวจพบคำให้การไม่ชัดแจ้งก็ไม่จำเป็นต้องกำหนดเป็นประเด็นข้อพิพาทเพราะไม่มีประเด็นข้อพิพาทและไม่จำเป็นต้องสืบพยานโจทก์สามารถตัดสินคดีไปได้ทันที มีข้อน่าพิจารณาว่าได้มีคำพิพากษาศาลฎีกาได้ตัดสินไว้ว่าเอกสารท้ายคำให้การเป็นส่วนหนึ่งของคำให้การด้วยนั่นคือคำพิพากษาศาลฎีกาที่2082/2519ดังนั้นคำพิพากษาศาลฎีกาที่หมายเหตุนี้ได้วินิจฉัยไว้ว่าแม้ข้อเท็จจริงจะฟังได้ว่าจำเลยได้ให้การต่อสู้คดีในประเด็นดังกล่าวไว้แล้วในคดีหมายเลขดำที่144/2534ของศาลชั้นต้นซึ่งโจทก์ฟ้องจำเลยข้อหาเช่นเดียวกับคดีนี้และจำเลยได้ระบุในคำให้การในคดีนี้ว่าขอให้ถือเอาสำเนาคำให้การดังกล่าวเป็นส่วนหนึ่งของคำให้การแก้คดีนี้ด้วยก็ตามแต่สำเนาคำให้การดังกล่าวเป็นคำให้การต่อสู้ในคดีอื่นไม่ใช่ข้อต่อสู้คดีนี้ถือได้ว่าคำให้การของจำเลยคดีนี้ไม่ได้แสดงโดยชัดแจ้งในประเด็นที่ยกขึ้นต่อสู้คำวินิจฉัยส่วนนี้จะเป็นการขัดกับคำพิพากษาศาลฎีกาที่2802/2519หรือไม่ผู้บันทึกเห็นว่าคำพิพากษาศาลฎีกาทั้งสองฉบับนี้ไม่ขัดแย้งกันในการที่จะพิจารณาเอกสารท้ายคำให้การนั้นข้อเท็จจริงจะต้องปรากฏว่าคำให้การนั้นชอบด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา177วรรค2แล้วจึงจะพิจารณาเอกสารท้ายคำให้การเป็นส่วนประกอบหากคำให้การนั้นไม่ชอบเสียแล้วแม้จะมีเอกสารท้ายคำให้การมากมายเพียงใดก็ไม่สามารถทำให้คำให้การที่ไม่ชอบกลายคำให้การที่ชอบขึ้นมาได้หากจะพิจารณาเฉพาะเอกสารท้ายคำให้การว่าครบถ้วนและเป็นคำให้การที่ชอบด้วยกฎหมายโดยไม่พิเคราะห์ถึงเนื้อแท้ของคำให้การก็จะเกิดปัญหาตามมาเช่นจำเลยให้การว่า"จำเลยขอให้การปฏิเสธฟ้องโจทก์ทุกข้อหาและขอถือเอกสารท้ายคำให้การเป็นคำให้การของจำเลย"เช่นนี้ก็จะไม่เป็นธรรมแก่โจทก์เพราะโจทก์ก็ไม่รู้ว่าจำเลยให้การอย่างไรโจทก์จะต้องนำสืบพยานหลักฐานต่อสู้คดีกับจำเลยอย่างไรส่วนศาลเองก็ไม่สามารถจะกำหนดประเด็นข้อพิพาทได้ถูกต้องดังนั้นคำพิพากษาศาลฎีกาที่หมายเหตุนี้จึงชอบด้วยหลักกฎหมายและความเป็นธรรมแล้ว ศิริชัย วัฒนโยธินคำพิพากษา: โจทก์ ฟ้อง ว่า โจทก์ เป็น เจ้าของ และ ครอบครอง ที่ดิน มี หนังสือรับรอง การ ทำประโยชน์ (น.ส.3 ก. ) เลขที่ 2780 เดิม โจทก์ ถือกรรมสิทธิ์ร่วม กับ นาง ฉงน เจริญสุข ปัจจุบัน นาง ฉงน ขาย ที่ดิน ใน ส่วน ของ ตน ให้ แก่ โจทก์ หมดสิ้น แล้ว จำเลย เป็น เจ้าของ ที่ดินซึ่ง ติดกับ โจทก์ ทาง ด้าน ตะวันออก เฉียง เหนือ แต่ เดิม มี รั้ว สังกะสีกั้น ไว้ ต่อมา รั้ว สังกะสี ถูก เพลิงไหม้ เสียหาย เมื่อ เดือน เมษายน 2533จน ถึง ปัจจุบัน จำเลย ปลูกสร้าง ห้องน้ำ แถว ชั้น เดียว 2 แถวหัน หน้า เข้า หา กัน แถว ละ 5 ห้อง บางส่วน ของ ห้องแถว รุกล้ำ เข้า มาใน ที่ดิน ของ โจทก์ กล่าวอ้าง ว่า เป็น ของ จำเลย การกระทำ ของ จำเลยทำให้ น้ำ จาก ห้องน้ำ ภายใน ห้องแถว ของ จำเลย ส่วน ที่ รุกล้ำ ไหล เข้า มาใน ที่ดิน ของ โจทก์ ใน ฤดูฝน ปริมาณ น้ำฝน ที่ ไหล จาก หลังคา ห้องแถวของ จำเลย จะ ไหล ปะปน กับ น้ำเสีย ดังกล่าว แล้ว เข้า ไป ยัง ที่ดินและ บ้าน ของ โจทก์ เป็นเหตุ ให้ โจทก์ และ บริวาร ได้รับ กลิ่น และ ภาพอัน ไม่ บังควร ตลอด เวลา และ สุขภาพ จิต ของ โจทก์ และ ของ บริวาร เสื่อม ลงขอให้ บังคับ จำเลย รื้อถอน สิ่งปลูกสร้าง ที่ รุกล้ำ ที่ดิน ของ โจทก์ถ้า จำเลย ไม่ยอม รื้อถอน ให้ โจทก์ หา บุคคลอื่น รื้อถอน โดย จำเลย เสียค่าใช้จ่าย และ ให้ จำเลย ชดใช้ ค่าเสียหาย แก่ โจทก์ จำนวน 30,000 บาทพร้อม ด้วย ดอกเบี้ย ร้อยละ เจ็ด ครึ่ง ต่อ ปีจำเลย ให้การ ว่า โจทก์ ได้ ยื่นฟ้อง จำเลย ใน ข้อหา เช่นเดียว กับคดี นี้ ปรากฏ ตาม สำเนา คำฟ้อง และ หมายเรียก คดี หมายเลขดำ ที่ 144/2534ซึ่ง จำเลย ได้ ยื่นคำให้การ แก้ คดี ไว้ แล้ว ตาม สำเนา คำให้การ จำเลยหมายเลข 2 ท้าย คำให้การ และ จำเลย ขอให้ ถือเอา สำเนา คำให้การ ดังกล่าวเป็น ส่วน หนึ่ง ของ คำให้การ แก้ คดี นี้ ด้วย คดี ดังกล่าว อยู่ ใน ระหว่างการ พิจารณา ของ ศาลชั้นต้น แต่ โจทก์ นำ ข้อหา เดียว กัน มา ฟ้องคดี นี้ อีกคำฟ้อง ของ โจทก์ จึง ไม่ชอบ ด้วย มาตรา 172 วรรคสอง (1) (ที่ ถูกมาตรา 173 วรรคสอง (1)) แห่ง ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งเป็น ฟ้องซ้อน ขอให้ ยกฟ้องศาลชั้นต้น พิพากษา ให้ จำเลย ชำระ เงิน แก่ โจทก์ จำนวน 15,000 บาทพร้อม ด้วย ดอกเบี้ย ร้อยละ เจ็ด ครึ่ง ต่อ ปี นับแต่ วันฟ้อง เป็นต้น ไปจนกว่า ชำระ เสร็จ และ ให้ จำเลย รื้อถอน สิ่งปลูกสร้าง ที่ รุกล้ำเข้า ไป ใน ที่ดิน ของ โจทก์ ถ้า จำเลย ไม่ รื้อถอน ก็ ให้ โจทก์ รื้อถอนโดย จำเลย เป็น ผู้ เสีย ค่าใช้จ่ายจำเลย อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ พิพากษาแก้ เป็น ว่า ให้ยก คำขอ ใน ส่วน ที่ ให้ โจทก์รื้อถอน สิ่งปลูกสร้าง ที่ รุกล้ำ ได้เอง โดย ให้ จำเลย เป็น ผู้ ออกค่าใช้จ่าย นั้น เสีย นอกจาก ที่ แก้ ให้ เป็น ไป ตาม คำพิพากษา ศาลชั้นต้นจำเลย ฎีกาศาลฎีกา วินิจฉัย ว่า "คง มี ปัญหา วินิจฉัย เฉพาะ ข้อกฎหมายซึ่ง จำเลย ฎีกา ว่า ศาลล่าง ทั้ง สอง มิได้ วินิจฉัย ประเด็น ที่ จำเลยต่อสู้ ว่า จำเลย มิใช่ เป็น ผู้มีสิทธิ ครอบครอง ที่ดิน ตาม ฟ้อง และจำเลย ไม่ได้ ก่อสร้าง อาคาร พิพาท หรือ ทำละเมิด ต่อ โจทก์ ชอบ หรือไม่เห็นว่า จำเลย ไม่ได้ ยก ประเด็น ดังกล่าว ขึ้น ต่อสู้ ไว้ ใน คำให้การจำเลย แม้ ข้อเท็จจริง จะ ฟังได้ ว่า จำเลย ได้ ให้การ ต่อสู้ คดีใน ประเด็น ดังกล่าว ไว้ แล้ว ใน คดี หมายเลขดำ ที่ 144/2534 ของ ศาลชั้นต้นซึ่ง โจทก์ ฟ้อง จำเลย ข้อหา เช่นเดียว กับ คดี นี้ ตาม สำเนา คำให้การหมายเลข 2 ท้าย คำให้การ จำเลย และ จำเลย ได้ ระบุ ใน คำให้การ คดี นี้ว่า ขอให้ ถือเอา สำเนา คำให้การ หมายเลข 2 ดังกล่าว เป็น ส่วน หนึ่งของ คำให้การ แก้ คดี นี้ ด้วย ก็ ตาม แต่ สำเนา คำให้การ หมายเลข 2ดังกล่าว เป็น คำให้การ ต่อสู้ ใน คดี อื่น ไม่ใช่ ข้อต่อสู้ คดี นี้ถือได้ว่า คำให้การ ของ จำเลย คดี นี้ ไม่ได้ แสดง โดยชัดแจ้ง ใน ประเด็นที่ ยกขึ้น ต่อสู้ ตาม ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 177วรรคสอง จึง ไม่มี ประเด็น ที่ ศาล จะ ต้อง วินิจฉัย ให้ ดัง ที่ จำเลยฎีกา ที่ ศาลล่าง ทั้ง สอง ไม่ได้ วินิจฉัย ใน ประเด็น ตาม ที่ จำเลย ฎีกาศาลฎีกา เห็นพ้อง ด้วย ฎีกา จำเลย ฟังไม่ขึ้น "พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3082/2538นาง นิตยา ปิ่นแก้วโจทก์นาย สุขหรือทองสุข จันทร์โสจำเลย ป.วิ.พ. ม. 177 วรรคสองแม้จำเลยได้ยกประเด็นขึ้นต่อสู้ไว้ในคำให้การในคดีก่อนซึ่งโจทก์ฟ้องจำเลยข้อหาเช่นเดียวกับคดีนี้ว่าจำเลยมิใช่เป็นผู้มีสิทธิครอบครองที่ดินตามฟ้องและจำเลยไม่ได้ก่อสร้างอาคารพิพาทหรือทำละเมิดต่อโจทก์และได้ระบุในคำให้การคดีนี้ว่าขอให้ถือเอาสำเนาคำให้การในคดีก่อนเป็นส่วนหนึ่งของคำให้การแก้คดีนี้ด้วยแต่จำเลยก็ไม่ได้ยกประเด็นดังกล่าวเป็นข้อต่อสู้คดีนี้ถือว่าคำให้การของจำเลยไม่ได้แสดงโดยชัดแจ้งในประเด็นที่ยกขึ้นต่อสู้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา177วรรคสองจึงไม่มีประเด็นโจทก์ ฟ้อง ว่า โจทก์ เป็น เจ้าของ และ ครอบครอง ที่ดิน มี หนังสือรับรอง การ ทำประโยชน์ (น.ส.3 ก. ) เลขที่ 2780 เดิม โจทก์ ถือกรรมสิทธิ์ร่วม กับ นาง ฉงน เจริญสุข ปัจจุบัน นาง ฉงน ขาย ที่ดิน ใน ส่วน ของ ตน ให้ แก่ โจทก์ หมดสิ้น แล้ว จำเลย เป็น เจ้าของ ที่ดินซึ่ง ติดกับ โจทก์ ทาง ด้าน ตะวันออก เฉียง เหนือ แต่ เดิม มี รั้ว สังกะสีกั้น ไว้ ต่อมา รั้ว สังกะสี ถูก เพลิงไหม้ เสียหาย เมื่อ เดือน เมษายน 2533จน ถึง ปัจจุบัน จำเลย ปลูกสร้าง ห้องน้ำ แถว ชั้น เดียว 2 แถวหัน หน้า เข้า หา กัน แถว ละ 5 ห้อง บางส่วน ของ ห้องแถว รุกล้ำ เข้า มาใน ที่ดิน ของ โจทก์ กล่าวอ้าง ว่า เป็น ของ จำเลย การกระทำ ของ จำเลยทำให้ น้ำ จาก ห้องน้ำ ภายใน ห้องแถว ของ จำเลย ส่วน ที่ รุกล้ำ ไหล เข้า มาใน ที่ดิน ของ โจทก์ ใน ฤดูฝน ปริมาณ น้ำฝน ที่ ไหล จาก หลังคา ห้องแถวของ จำเลย จะ ไหล ปะปน กับ น้ำเสีย ดังกล่าว แล้ว เข้า ไป ยัง ที่ดินและ บ้าน ของ โจทก์ เป็นเหตุ ให้ โจทก์ และ บริวาร ได้รับ กลิ่น และ ภาพอัน ไม่ บังควร ตลอด เวลา และ สุขภาพ จิต ของ โจทก์ และ ของ บริวาร เสื่อม ลงขอให้ บังคับ จำเลย รื้อถอน สิ่งปลูกสร้าง ที่ รุกล้ำ ที่ดิน ของ โจทก์ถ้า จำเลย ไม่ยอม รื้อถอน ให้ โจทก์ หา บุคคลอื่น รื้อถอน โดย จำเลย เสียค่าใช้จ่าย และ ให้ จำเลย ชดใช้ ค่าเสียหาย แก่ โจทก์ จำนวน 30,000 บาทพร้อม ด้วย ดอกเบี้ย ร้อยละ เจ็ด ครึ่ง ต่อ ปีจำเลย ให้การ ว่า โจทก์ ได้ ยื่นฟ้อง จำเลย ใน ข้อหา เช่นเดียว กับคดี นี้ ปรากฏ ตาม สำเนา คำฟ้อง และ หมายเรียก คดี หมายเลขดำ ที่ 144/2534ซึ่ง จำเลย ได้ ยื่นคำให้การ แก้ คดี ไว้ แล้ว ตาม สำเนา คำให้การ จำเลยหมายเลข 2 ท้าย คำให้การ และ จำเลย ขอให้ ถือเอา สำเนา คำให้การ ดังกล่าวเป็น ส่วน หนึ่ง ของ คำให้การ แก้ คดี นี้ ด้วย คดี ดังกล่าว อยู่ ใน ระหว่างการ พิจารณา ของ ศาลชั้นต้น แต่ โจทก์ นำ ข้อหา เดียว กัน มา ฟ้องคดี นี้ อีกคำฟ้อง ของ โจทก์ จึง ไม่ชอบ ด้วย มาตรา 172 วรรคสอง (1) (ที่ ถูกมาตรา 173 วรรคสอง (1)) แห่ง ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งเป็น ฟ้องซ้อน ขอให้ ยกฟ้องศาลชั้นต้น พิพากษา ให้ จำเลย ชำระ เงิน แก่ โจทก์ จำนวน 15,000 บาทพร้อม ด้วย ดอกเบี้ย ร้อยละ เจ็ด ครึ่ง ต่อ ปี นับแต่ วันฟ้อง เป็นต้น ไปจนกว่า ชำระ เสร็จ และ ให้ จำเลย รื้อถอน สิ่งปลูกสร้าง ที่ รุกล้ำเข้า ไป ใน ที่ดิน ของ โจทก์ ถ้า จำเลย ไม่ รื้อถอน ก็ ให้ โจทก์ รื้อถอนโดย จำเลย เป็น ผู้ เสีย ค่าใช้จ่ายจำเลย อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ พิพากษาแก้ เป็น ว่า ให้ยก คำขอ ใน ส่วน ที่ ให้ โจทก์รื้อถอน สิ่งปลูกสร้าง ที่ รุกล้ำ ได้เอง โดย ให้ จำเลย เป็น ผู้ ออกค่าใช้จ่าย นั้น เสีย นอกจาก ที่ แก้ ให้ เป็น ไป ตาม คำพิพากษา ศาลชั้นต้นจำเลย ฎีกาศาลฎีกา วินิจฉัย ว่า "คง มี ปัญหา วินิจฉัย เฉพาะ ข้อกฎหมายซึ่ง จำเลย ฎีกา ว่า ศาลล่าง ทั้ง สอง มิได้ วินิจฉัย ประเด็น ที่ จำเลยต่อสู้ ว่า จำเลย มิใช่ เป็น ผู้มีสิทธิ ครอบครอง ที่ดิน ตาม ฟ้อง และจำเลย ไม่ได้ ก่อสร้าง อาคาร พิพาท หรือ ทำละเมิด ต่อ โจทก์ ชอบ หรือไม่เห็นว่า จำเลย ไม่ได้ ยก ประเด็น ดังกล่าว ขึ้น ต่อสู้ ไว้ ใน คำให้การจำเลย แม้ ข้อเท็จจริง จะ ฟังได้ ว่า จำเลย ได้ ให้การ ต่อสู้ คดีใน ประเด็น ดังกล่าว ไว้ แล้ว ใน คดี หมายเลขดำ ที่ 144/2534 ของ ศาลชั้นต้นซึ่ง โจทก์ ฟ้อง จำเลย ข้อหา เช่นเดียว กับ คดี นี้ ตาม สำเนา คำให้การหมายเลข 2 ท้าย คำให้การ จำเลย และ จำเลย ได้ ระบุ ใน คำให้การ คดี นี้ว่า ขอให้ ถือเอา สำเนา คำให้การ หมายเลข 2 ดังกล่าว เป็น ส่วน หนึ่งของ คำให้การ แก้ คดี นี้ ด้วย ก็ ตาม แต่ สำเนา คำให้การ หมายเลข 2ดังกล่าว เป็น คำให้การ ต่อสู้ ใน คดี อื่น ไม่ใช่ ข้อต่อสู้ คดี นี้ถือได้ว่า คำให้การ ของ จำเลย คดี นี้ ไม่ได้ แสดง โดยชัดแจ้ง ใน ประเด็นที่ ยกขึ้น ต่อสู้ ตาม ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 177วรรคสอง จึง ไม่มี ประเด็น ที่ ศาล จะ ต้อง วินิจฉัย ให้ ดัง ที่ จำเลยฎีกา ที่ ศาลล่าง ทั้ง สอง ไม่ได้ วินิจฉัย ใน ประเด็น ตาม ที่ จำเลย ฎีกาศาลฎีกา เห็นพ้อง ด้วย ฎีกา จำเลย ฟังไม่ขึ้น "พิพากษายืน(จเร อำนวยวัฒนา-อรุณ น้าประเสริฐ-อรรถนิติ ดิษฐอำนาจ)แหล่งที่มาสำนักงานส่งเสริมงานตุลาการแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำวินิจฉัยของศาลฎีกาในคดีที่หมายเหตุนี้เป็นอุทธรณ์ที่ดีสำหรับนักกฎหมายไม่ว่าจะเป็นทนายความหรือศาลกล่าวคือหากเป็นทนายความการทำคำให้การจะต้องแสดงโดยแจ้งชัดว่ายอมรับหรือปฏิเสธข้ออ้างของโจทก์ทั้งสิ้นหรือบางส่วนรวมทั้งเหตุแห่งการนั้นตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา177วรรค2หากคำให้การไม่แจ้งชัดถือว่ารับข้อเท็จจริงตามที่โจทก์ฟ้องไม่มีประเด็นที่จะนำสืบเมื่อมองในแง่ฝ่ายทนายแล้วจะเห็นว่าคำให้การดังกล่าวไม่เป็นประโยชน์แก่จำเลยเป็นการทำคำให้การที่สูญเปล่าผู้ทำคำให้การจึงต้องตระหนักถึงบทบัญญัติของกฎหมายทุกครั้งที่จะทำคำให้การอย่ายึดแต่เพียงมีเอกสารท้ายคำให้การประกอบแล้วจะใช้ได้ส่วนศาลเมื่อตรวจพบคำให้การไม่ชัดแจ้งก็ไม่จำเป็นต้องกำหนดเป็นประเด็นข้อพิพาทเพราะไม่มีประเด็นข้อพิพาทและไม่จำเป็นต้องสืบพยานโจทก์สามารถตัดสินคดีไปได้ทันที มีข้อน่าพิจารณาว่าได้มีคำพิพากษาศาลฎีกาได้ตัดสินไว้ว่าเอกสารท้ายคำให้การเป็นส่วนหนึ่งของคำให้การด้วยนั่นคือคำพิพากษาศาลฎีกาที่2082/2519ดังนั้นคำพิพากษาศาลฎีกาที่หมายเหตุนี้ได้วินิจฉัยไว้ว่าแม้ข้อเท็จจริงจะฟังได้ว่าจำเลยได้ให้การต่อสู้คดีในประเด็นดังกล่าวไว้แล้วในคดีหมายเลขดำที่144/2534ของศาลชั้นต้นซึ่งโจทก์ฟ้องจำเลยข้อหาเช่นเดียวกับคดีนี้และจำเลยได้ระบุในคำให้การในคดีนี้ว่าขอให้ถือเอาสำเนาคำให้การดังกล่าวเป็นส่วนหนึ่งของคำให้การแก้คดีนี้ด้วยก็ตามแต่สำเนาคำให้การดังกล่าวเป็นคำให้การต่อสู้ในคดีอื่นไม่ใช่ข้อต่อสู้คดีนี้ถือได้ว่าคำให้การของจำเลยคดีนี้ไม่ได้แสดงโดยชัดแจ้งในประเด็นที่ยกขึ้นต่อสู้คำวินิจฉัยส่วนนี้จะเป็นการขัดกับคำพิพากษาศาลฎีกาที่2802/2519หรือไม่ผู้บันทึกเห็นว่าคำพิพากษาศาลฎีกาทั้งสองฉบับนี้ไม่ขัดแย้งกันในการที่จะพิจารณาเอกสารท้ายคำให้การนั้นข้อเท็จจริงจะต้องปรากฏว่าคำให้การนั้นชอบด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา177วรรค2แล้วจึงจะพิจารณาเอกสารท้ายคำให้การเป็นส่วนประกอบหากคำให้การนั้นไม่ชอบเสียแล้วแม้จะมีเอกสารท้ายคำให้การมากมายเพียงใดก็ไม่สามารถทำให้คำให้การที่ไม่ชอบกลายคำให้การที่ชอบขึ้นมาได้หากจะพิจารณาเฉพาะเอกสารท้ายคำให้การว่าครบถ้วนและเป็นคำให้การที่ชอบด้วยกฎหมายโดยไม่พิเคราะห์ถึงเนื้อแท้ของคำให้การก็จะเกิดปัญหาตามมาเช่นจำเลยให้การว่า"จำเลยขอให้การปฏิเสธฟ้องโจทก์ทุกข้อหาและขอถือเอกสารท้ายคำให้การเป็นคำให้การของจำเลย"เช่นนี้ก็จะไม่เป็นธรรมแก่โจทก์เพราะโจทก์ก็ไม่รู้ว่าจำเลยให้การอย่างไรโจทก์จะต้องนำสืบพยานหลักฐานต่อสู้คดีกับจำเลยอย่างไรส่วนศาลเองก็ไม่สามารถจะกำหนดประเด็นข้อพิพาทได้ถูกต้องดังนั้นคำพิพากษาศาลฎีกาที่หมายเหตุนี้จึงชอบด้วยหลักกฎหมายและความเป็นธรรมแล้ว ศิริชัย วัฒนโยธิน