ระเบียบกระทรวงมหาดไทยระเบียบกระทรวงมหาดไทยว่าด้วยการคุ้มครองพยานในคดีอาญาพ.ศ. ๒๕๕๑ โดยที่มาตรา๖ วรรคสอง แห่งพระราชบัญญัติคุ้มครองพยาน พ.ศ. ๒๕๔๖กำหนดให้การแจ้งและวิธีการให้ความคุ้มครองความปลอดภัยแก่พยานตามคำขอและการสิ้นสุดลงซึ่งการคุ้มครองพยานให้เป็นไปตามระเบียบที่กำหนดโดยหัวหน้าหน่วยงานของรัฐของเจ้าหน้าที่ที่เกี่ยวข้องอาศัยอำนาจตามความในมาตรา๕ และมาตรา ๖ วรรคสอง แห่งพระราชบัญญัติคุ้มครองพยานในคดีอาญา พ.ศ. ๒๕๔๖อันเป็นกฎหมายที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคลซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๓๒ มาตรา ๓๔ และมาตรา ๓๖ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยบัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมายรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยออกระเบียบไว้ ดังต่อไปนี้ข้อ๑ ระเบียบนี้เรียกว่า ระเบียบกระทรวงมหาดไทยว่าด้วยการคุ้มครองพยานในคดีอาญาพ.ศ. ๒๕๕๑ข้อ๒[๑]ระเบียบนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปข้อ๓ ในระเบียบนี้การคุ้มครองพยาน หมายความถึงการคุ้มครองรักษาความปลอดภัยแก่พยานมิให้เกิดอันตรายแก่ชีวิต ร่างกาย อนามัยเสรีภาพ ชื่อเสียง ทรัพย์สิน หรือสิทธิอย่างหนึ่งอย่างใดของพยานรวมทั้งบุคคลตามมาตรา๗ แห่งพระราชบัญญัติคุ้มครองพยานในคดีอาญา พ.ศ. ๒๕๔๖พนักงานเจ้าหน้าที่ หมายความว่าพนักงานเจ้าหน้าที่ที่รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยแต่งตั้งให้ปฏิบัติหน้าที่ในการคุ้มครองพยานตามระเบียบนี้หน่วยงานคุ้มครองพยาน หมายความถึง กรมการปกครองหรือจังหวัดหัวหน้าหน่วยงานคุ้มครองพยาน หมายความถึงอธิบดีกรมการปกครองหรือผู้ว่าราชการจังหวัดข้อ๔ให้ปลัดกระทรวงมหาดไทยรักษาการตามระเบียบนี้และให้มีอำนาจวินิจฉัยชี้ขาดกรณีมีปัญหาการปฏิบัติตามระเบียบนี้หมวด ๑การแจ้งขอให้คุ้มครองความปลอดภัย ข้อ๕ ในกรณีที่พยาน สามี ภริยาผู้บุพการี ผู้สืบสันดานของพยาน หรือบุคคลอื่นที่มีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับพยานไม่ได้รับความปลอดภัยหรือถูกข่มขู่คุกคามอันเป็นผลจากการที่จะมาหรือได้มาเป็นพยานต่อพนักงานผู้มีอำนาจสืบสวนคดีอาญาพนักงานผู้มีอำนาจสอบสวนคดีอาญา พนักงานผู้มีอำนาจฟ้องคดีอาญา หรือศาล แล้วแต่กรณีมีความจำเป็นที่จะให้หน่วยงานคุ้มครองพยานของกระทรวงมหาดไทยคุ้มครองความปลอดภัยให้พยานมีสิทธิร้องขอคุ้มครองความปลอดภัยได้โดยยื่นต่อหน่วยงานคุ้มครองพยานดังต่อไปนี้(๑)ในกรุงเทพมหานคร ให้ยื่นคำร้องขอที่สำนักการสอบสวนและนิติการ กรมการปกครองเพื่อเสนออธิบดีกรมการปกครองพิจารณาสั่งการกรณีมีคำสั่งให้คุ้มครองพยานตามที่ร้องขอให้แจ้งผู้ร้องขอทราบและจัดให้พนักงานเจ้าหน้าที่ดำเนินการคุ้มครองพยานกรณีมีคำสั่งไม่เห็นชอบให้คุ้มครองพยานให้แจ้งผู้ร้องขอทราบ(๒)ในจังหวัดอื่นให้ยื่นคำร้องขอที่ที่ทำการปกครองจังหวัดหรือที่ทำการปกครองอำเภอหรือที่ทำการปกครองกิ่งอำเภอแล้วแต่กรณี เพื่อเสนอผู้ว่าราชการจังหวัดพิจารณาสั่งการกรณีมีคำสั่งให้คุ้มครองพยานตามที่ร้องขอให้แจ้งให้ผู้ร้องทราบและจัดพนักงานเจ้าหน้าที่ดำเนินการคุ้มครองพยานกรณีมีคำสั่งไม่เห็นชอบให้คุ้มครองพยานให้แจ้งให้ผู้ร้องขอทราบในกรณีมีการร้องขอด้วยวาจาให้หัวหน้าหน่วยงานคุ้มครองพยานจัดให้มีการทำเป็นหนังสือตามวรรคหนึ่งในกรณีที่หัวหน้าหน่วยงานคุ้มครองพยานสั่งไม่รับคำร้องหรือไม่เห็นชอบให้คุ้มครองพยานให้ผู้ยื่นคำร้องขอมีสิทธิอุทธรณ์ตามมาตรา ๒๐แห่งพระราชบัญญัติคุ้มครองพยานในคดีอาญา พ.ศ. ๒๕๔๖ข้อ๖ การร้องขอให้ทำเป็นหนังสือโดยให้ยื่นคำขอตามข้อ ๕ (๑) หรือ (๒) แล้วแต่กรณี ตามแบบที่กำหนดไว้ท้ายระเบียบนี้หมวด ๒วิธีการให้ความคุ้มครองความปลอดภัย ข้อ๗ ผู้มีสิทธิร้องขอให้คุ้มครองพยานตามระเบียบนี้ได้แก่(๑)พยานหรือผู้ที่ได้รับมอบอำนาจจากพยาน(๒)บุคคลอื่นซึ่งมีประโยชน์เกี่ยวข้องกับพยาน(๓)พนักงานผู้มีอำนาจสืบสวนคดีอาญาพนักงานผู้มีอำนาจสอบสวนคดีอาญาหรือพนักงานผู้มีอำนาจฟ้องคดีอาญา(๔)ศาล(๕)สำนักงานคุ้มครองพยาน กระทรวงยุติธรรมข้อ๘ กรณีผู้มีสิทธิร้องขอตามข้อ ๗ยื่นคำขอให้หน่วยงานคุ้มครองพยานของกระทรวงมหาดไทยตามข้อ ๕ให้หัวหน้าหน่วยงานคุ้มครองพยานจัดให้มีการคุ้มครองความปลอดภัยให้เหมาะสมแก่สถานะพยานสภาพของพยาน และลักษณะของคดีอาญาที่เกี่ยวข้อง รวมทั้งมีอำนาจเปลี่ยนแปลงการคุ้มครองความปลอดภัยโดยการคุ้มครองความปลอดภัยให้ดำเนินการ ดังนี้(๑)จัดพนักงานฝ่ายปกครองหรือตำรวจเป็นชุดคุ้มครองความปลอดภัยให้กับพยานหรือบุคคลอื่นที่มีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับพยานให้ได้รับความปลอดภัยอันเป็นผลมาจากการที่จะมาหรือได้มาเป็นพยานโดยให้กำหนดระยะเวลาให้ความคุ้มครองความปลอดภัยครั้งละไม่เกินเก้าสิบวัน(๒)จัดให้พยานอยู่ในสถานที่เหมาะสมอันเป็นที่อยู่อาศัยประจำของพยานหรือของบุคคลอื่นที่พยานไว้วางใจหรือที่หัวหน้าหน่วยงานคุ้มครองพยานกำหนด โดยให้พยานได้รับความปลอดภัยมากที่สุด(๓)ต้องปกปิด และรักษาความลับที่เกี่ยวกับชื่อตัว ชื่อสกุล ที่อยู่ ภาพหรือข้อมูลอย่างอื่นที่สามารถระบุตัวพยานในการคุ้มครองความปลอดภัยพยานข้อ๙ ในกรณีที่ปรากฏแน่ชัดหรือเหตุอันควรสงสัยว่าพยานหรือบุคคลอื่นซึ่งมีประโยชน์เกี่ยวข้องในคดีอย่างหนึ่งอย่างใดตามมาตรา๘ แห่งพระราชบัญญัติคุ้มครองพยานในคดีอาญา พ.ศ. ๒๕๔๖ จะไม่ได้รับความปลอดภัยให้หัวหน้าหน่วยงานคุ้มครองพยานดำเนินการยื่นคำร้องต่อรัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรมเพื่อขอใช้มาตรการพิเศษในการคุ้มครองพยาน ตามหมวด ๒แห่งพระราชบัญญัติคุ้มครองพยานในคดีอาญา พ.ศ. ๒๕๔๖ ทั้งนี้ต้องได้รับความยินยอมของพยานให้ใช้มาตรการพิเศษในการคุ้มครองพยานด้วยหมวด ๓การสิ้นสุดลงซึ่งการคุ้มครองพยาน ข้อ๑๐การคุ้มครองพยานสิ้นสุดลงโดยความเห็นชอบของหัวหน้าหน่วยงานคุ้มครองพยานดังนี้(๑)พยานถึงแก่ความตาย(๒)บุคคลที่มีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับพยานโดยความยินยอมของพยานร้องขอ(๓)พฤติการณ์เกี่ยวกับความปลอดภัยของพยานเปลี่ยนแปลงไปและไม่มีความจำเป็นที่จะต้องให้การคุ้มครองพยานอีกต่อไป(๔)พยานไม่ให้การเป็นพยานโดยไม่มีเหตุสมควร(๕)พนักงานอัยการมีคำสั่งเด็ดขาดไม่ฟ้อง(๖)พยานไม่ให้ความร่วมมือหรือฝ่าฝืนคำสั่งพนักงานเจ้าหน้าที่ชุดคุ้มครองพยาน(๗)สิทธิการฟ้องคดีอาญาที่พยานจะให้ข้อเท็จจริงระงับ(๘)ศาลมีคำพิพากษาถึงที่สุดให้ลงโทษพยานในความผิดอาญาตามที่กำหนดไว้ในมาตรา ๑๒ (๕)แห่งพระราชบัญญัติคุ้มครองพยานในคดีอาญา พ.ศ. ๒๕๔๖(๙)มีเหตุอื่นใดที่หัวหน้าหน่วยงานคุ้มครองพยานเห็นสมควรหมวด ๔ค่าใช้จ่ายในการคุ้มครองพยาน ข้อ๑๑เมื่อหัวหน้าหน่วยงานคุ้มครองพยานจัดให้มีการคุ้มครองพยานพนักงานเจ้าหน้าที่ชุดคุ้มครองพยาน พยาน สามี ภริยา ผู้บุพการีผู้สืบสันดานของพยานหรือบุคคลอื่นที่มีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับพยานบุคคลดังกล่าวมีสิทธิได้รับค่าใช้จ่ายตามอัตราที่ระเบียบกระทรวงยุติธรรมว่าด้วยค่าตอบแทนและค่าใช้จ่ายแก่พยาน สามี ภริยา ผู้บุพการี ผู้สืบสันดานของพยานหรือบุคคลอื่นที่มีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับพยานในคดีอาญากำหนดไว้ข้อ๑๒การตั้งงบประมาณค่าใช้จ่ายการคุ้มครองพยานของกระทรวงมหาดไทยให้กรมการปกครองเป็นหน่วยงานตั้งงบประมาณเมื่อผู้ว่าราชการจังหวัดจัดให้มีการคุ้มครองพยานให้อธิบดีกรมการปกครองโอนจัดสรรงบประมาณไปตั้งจ่ายยังคลังจังหวัดนั้นประกาศ ณ วันที่ ๑๓มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๕๑ร้อยตำรวจเอกเฉลิม อยู่บำรุงรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย[เอกสารแนบท้าย]๑.คำร้องขอรับการคุ้มครอง(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)ศุภกรณ/ผู้จัดทำ๓ ธันวาคม ๒๕๕๓[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๒๕/ตอนพิเศษ ๑๑๗ ง/หน้า ๑/๑๔ กรกฎาคม ๒๕๕๑