คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2102/2497หลักกฎหมาย: การห้ามยักย้ายตามประกาศของคณะกรรมการส่วนจังหวัดป้องกันการค้ากำไรเกินควร จังหวัดเชียงใหม่ซึ่งออกประกาศโดยอาศัยอำนาจตามความใน ม.8 แห่ง พ.ร.บ.ป้องกันการค้ากำไรเกินควร 2490 นั้นหมายถึงการห้ามยักย้ายภายในเขตอำเภอเดียวกันด้วย เพราะการนำเข้ามาในเขตห้องที่อำเภอก็ดี การนำออกจากเขตท้องที่อำเภอก็ดี ได้ประกาศห้ามอยู่แล้ว การยักย้ายในที่นี้มิได้หมายความแต่เพียงการพาเคลื่อนที่แต่หมายถึงการยักย้ายถ่ายเทเพื่อไม่ให้เจ้าพนักงานได้ตรวจตราควบคุมเกี่ยวกับการป้องกันการค้ากำไรเกินควร เช่นเจ้าพนักงานบังคับให้แจ้งปริมาณหรือสถานที่เก็บไว้แล้วหรือรู้อยู่ว่าจะถูกบังคับเช่นว่านั้นแล้วย้ายของนั้นไปเสียดังนี้เป็นต้น เมื่อไม่ได้ความว่าจำเลยมีเจตนาเช่นนั้นและเมื่อพาของเหล่านั้นไปยังตำบลที่อยู่ในประเทศ(ดอยมะอ่างขาง) แล้วเจ้าพนักงานก็ยังอาจตรวจตราควบคุมได้อยู่นั่นเองการกระทำของจำเลยจึงไม่เป็นผิดฐานฝ่าฝืนประกาศคณะกรรมการดังกล่าวโจทก์ฟ้องว่าจำเลยบังอาจสมคบกันฝ่าฝืนประกาศซึ่งออกตามความใน ม.๘ แห่ง พ.ร.บ.ป้องกันการค้ากำไรเกินควร ๒๔๙๐ โดยจำเลยยักย้านน้ำมันก๊าส ๘ ปีบ มีปริมาณ ๑๕๒ ลิตร ในเขตตำบลม่อนปิน ห้องที่อำเภอฝางก่อน ได้รับอนุญาต และสมคบกันพยายามส่งถั่วลิสง น้ำมันก๊าส น้ำมันไขรั่ว น้ำมันงา ซึ่งยังมิได้เสียภาษีและยังมิได้ผ่านด่านศุลกากรโดยถูกต้อง และโดยเฉพาะน้ำมันก๊าส ดังกล่าวเป็นสินค้าอันเป็นของต้องห้ามตามพระราชกฤษฎีกาควบคุมการส่งออกไปนอกราชอาณาจักรซึ่งสินค้าบางอย่าง (ฉบับที่ ๑๔) ออกไปนอกราชอาณาจักรไทย ทางตำบลม่อนบิน อำเภอฝาง จังหวัดเชียงใหม่ ซึ่งเป็นด้านที่ไม่มีด่านศุลกากร โดยจำเลยพยายามหลีกเลี่ยงการเสียภาษีศุลกากร ขอให้ลงโทษ จำเลยทั้ง ๓ ปฏิเสธ ต่อสู้ว่าจำเลยรับจ้างนำของตามฟ้องไปส่งที่ดอยมะอ่างชาง ที่อยู่ในเขตประเทศไทยเท่านั้น ศาลชั้นต้นว่าจำเลยถูกจับยังห่างจากเขตแดนไม่น้อยกว่า ๘ กิโลเมตร การกระทำของจำเลยยังไม่เข้าชั้นพยายามและฟังว่าจำเลยไม่บอกกับผู้จับว่าจะขนของไปเมืองหลวง เมื่อฟังว่าระยะทางก็ยังไกลเขตแดนและจำเลยก็ไม่มีเจตนาดังกล่าวประกอบทั้งพยานจำเลยก็มีน้ำหนักพอเชื่อได้ว่า จำเลยได้รับจ้างขนของไปยังดอยมะอ่างชางซึ่งอยู่ในประเทศไทยจริงแล้ว การกระทำของจำเลยก็หาเป็นผิดไม่ พิพากษายกฟ้องโจทก์ และศาลอุทธรณ์พิพาษายืน โจทก์ฎีกาว่า ตามความในประกาศของคณะกรรมการที่โจทก์ฟ้องนั้น แม้ยักย้านน้ำมันเบนซินหรือน้ำมันก๊าสในเขตอำเภอเดียวกันก็เป็นการกระทำผิดตามประกาศนั้นแล้ว ศาลฎีกาเห็นว่าในชั้นนี้คงมีข้อพิจารณาแต่ว่าจำเลยจะผิดฐานยักย้านน้ำมันก๊าส ( ๘ ปีบ ) อันเป็นการฝ่าฝืนประกาศของคณะกรรมการส่วนจังหวัดป้องกันการค้ากำไรเกินควรจังหวัดเชียงใหม่ดังฟ้องหรือไม่ พิเคราะห์ตามประกาศนั้นแล้วเห็นว่าหมายถึงการห้ามยักย้ายภายในเขตอำเภอเดียวกันด้วย เพราะการนำเข้ามาในเขตท้องที่อำเภอก็ดี การนำออกจากเขตท้องที่อำเภอก็ดีได้ประกาศห้ามอยู่แล้ว ข้อพิจารณาต่อไปจึงมีว่า การกระทำของจำเลยจะถือว่าเป็นการยักย้ายหรือไม่ คดีนี้ไม่ปรากฎว่าได้มีการสั่งอายัดหรือบังคับให้แจ้งปริมาณหรือให้แจ้งสถานที่เก็บซึ่งน้ำมันเบนซินหรือน้ำมันก๊าสนั้นแต่อย่างใด และข้อเท็จจริงคงได้ความแต่เพียงว่าเจ้าพนักงานตำรวจได้จับจำเลยพร้อมด้วยของกลางซึ่งมีน้ำมันก๊าส ๘ ปีบ นี้อยู่ด้วยในขณะที่เจ้าพนักงานตำรวจออกตรวจท้องที่ตำบลบ่อน อำเภอฝางระหว่างลำแม่น้ำนาวซึ่งเป็นเขตกั้นระหว่างตำบลม่อนปินกับเชียงหวาย โดยจำเลยกำลังพาของกลางนั้นจะไปดอยมะอ่างขางซึ่งอยู่ในอำเภอฝางเหมือนกันทั้งนั้น จำเลยอ้างว่ามีผู้มีชื่อจ้างจำเลยขนไปเพียงเท่านี้ยังไม่พอฟังว่าจำเลยยักย้ายของเหล่านั้น การยักย้านในที่นี้มิได้หมายความแต่เพียงพาเคลื่อนที่แต่หมายถึงการยักย้านถ่ายเทเพื่อไม่ให้เจ้าพนักงานตรวจตราควบคุมเกี่ยงกับการป้องกันการค้ากำไรเกินควร เช่นเจ้าพนักงานบังคังให้แจ้งปริมาณหรือสถานที่เก็บไว้แล้วหรือรู้อยู่ว่าจะถูกบังคับ เช่นว่านั้น แล้วย้ายของนั้นไปเสียดังนี้เป็นต้น แต่คดีนี้ไม่ได้ความว่าจำเลยมีเจตนาเช่นนั้นและเมื่อพอของเหล่านั้นไปยังดอยมะอ่างขางแล้ว เจ้าพนักงานก็ยังอาจตรวจตราควบคุมได้อยู่นั่นเอง การกระทำของจำเลยยังไม่พอฟังเป็นผิดฐานฝ่าฝืนประกาศของคณะกรรมการดังฟ้อง พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2102/2497พนักงานอัยการจังหวัดเชียงใหม่โจทก์นายเลาลิ่ง แซ่ลิ่งที่ 1, นายเลาเซิ่น แซ่เปิ่นที่ 2, นายเลาลี แซ่ลี ที่ 3จำเลย พ.ร.บ.ป้องกันการค้ากำไรเกินควร พ.ศ.2490 ม. 8 แห่ง พ.รการห้ามยักย้ายตามประกาศของคณะกรรมการส่วนจังหวัดป้องกันการค้ากำไรเกินควร จังหวัดเชียงใหม่ซึ่งออกประกาศโดยอาศัยอำนาจตามความใน ม.8 แห่ง พ.ร.บ.ป้องกันการค้ากำไรเกินควร 2490 นั้นหมายถึงการห้ามยักย้ายภายในเขตอำเภอเดียวกันด้วย เพราะการนำเข้ามาในเขตห้องที่อำเภอก็ดี การนำออกจากเขตท้องที่อำเภอก็ดี ได้ประกาศห้ามอยู่แล้ว การยักย้ายในที่นี้มิได้หมายความแต่เพียงการพาเคลื่อนที่แต่หมายถึงการยักย้ายถ่ายเทเพื่อไม่ให้เจ้าพนักงานได้ตรวจตราควบคุมเกี่ยวกับการป้องกันการค้ากำไรเกินควร เช่นเจ้าพนักงานบังคับให้แจ้งปริมาณหรือสถานที่เก็บไว้แล้วหรือรู้อยู่ว่าจะถูกบังคับเช่นว่านั้นแล้วย้ายของนั้นไปเสียดังนี้เป็นต้น เมื่อไม่ได้ความว่าจำเลยมีเจตนาเช่นนั้นและเมื่อพาของเหล่านั้นไปยังตำบลที่อยู่ในประเทศ(ดอยมะอ่างขาง) แล้วเจ้าพนักงานก็ยังอาจตรวจตราควบคุมได้อยู่นั่นเองการกระทำของจำเลยจึงไม่เป็นผิดฐานฝ่าฝืนประกาศคณะกรรมการดังกล่าวโจทก์ฟ้องว่าจำเลยบังอาจสมคบกันฝ่าฝืนประกาศซึ่งออกตามความใน ม.๘ แห่ง พ.ร.บ.ป้องกันการค้ากำไรเกินควร ๒๔๙๐ โดยจำเลยยักย้านน้ำมันก๊าส ๘ ปีบ มีปริมาณ ๑๕๒ ลิตร ในเขตตำบลม่อนปิน ห้องที่อำเภอฝางก่อน ได้รับอนุญาต และสมคบกันพยายามส่งถั่วลิสง น้ำมันก๊าส น้ำมันไขรั่ว น้ำมันงา ซึ่งยังมิได้เสียภาษีและยังมิได้ผ่านด่านศุลกากรโดยถูกต้อง และโดยเฉพาะน้ำมันก๊าส ดังกล่าวเป็นสินค้าอันเป็นของต้องห้ามตามพระราชกฤษฎีกาควบคุมการส่งออกไปนอกราชอาณาจักรซึ่งสินค้าบางอย่าง (ฉบับที่ ๑๔) ออกไปนอกราชอาณาจักรไทย ทางตำบลม่อนบิน อำเภอฝาง จังหวัดเชียงใหม่ ซึ่งเป็นด้านที่ไม่มีด่านศุลกากร โดยจำเลยพยายามหลีกเลี่ยงการเสียภาษีศุลกากร ขอให้ลงโทษ จำเลยทั้ง ๓ ปฏิเสธ ต่อสู้ว่าจำเลยรับจ้างนำของตามฟ้องไปส่งที่ดอยมะอ่างชาง ที่อยู่ในเขตประเทศไทยเท่านั้น ศาลชั้นต้นว่าจำเลยถูกจับยังห่างจากเขตแดนไม่น้อยกว่า ๘ กิโลเมตร การกระทำของจำเลยยังไม่เข้าชั้นพยายามและฟังว่าจำเลยไม่บอกกับผู้จับว่าจะขนของไปเมืองหลวง เมื่อฟังว่าระยะทางก็ยังไกลเขตแดนและจำเลยก็ไม่มีเจตนาดังกล่าวประกอบทั้งพยานจำเลยก็มีน้ำหนักพอเชื่อได้ว่า จำเลยได้รับจ้างขนของไปยังดอยมะอ่างชางซึ่งอยู่ในประเทศไทยจริงแล้ว การกระทำของจำเลยก็หาเป็นผิดไม่ พิพากษายกฟ้องโจทก์ และศาลอุทธรณ์พิพาษายืน โจทก์ฎีกาว่า ตามความในประกาศของคณะกรรมการที่โจทก์ฟ้องนั้น แม้ยักย้านน้ำมันเบนซินหรือน้ำมันก๊าสในเขตอำเภอเดียวกันก็เป็นการกระทำผิดตามประกาศนั้นแล้ว ศาลฎีกาเห็นว่าในชั้นนี้คงมีข้อพิจารณาแต่ว่าจำเลยจะผิดฐานยักย้านน้ำมันก๊าส ( ๘ ปีบ ) อันเป็นการฝ่าฝืนประกาศของคณะกรรมการส่วนจังหวัดป้องกันการค้ากำไรเกินควรจังหวัดเชียงใหม่ดังฟ้องหรือไม่ พิเคราะห์ตามประกาศนั้นแล้วเห็นว่าหมายถึงการห้ามยักย้ายภายในเขตอำเภอเดียวกันด้วย เพราะการนำเข้ามาในเขตท้องที่อำเภอก็ดี การนำออกจากเขตท้องที่อำเภอก็ดีได้ประกาศห้ามอยู่แล้ว ข้อพิจารณาต่อไปจึงมีว่า การกระทำของจำเลยจะถือว่าเป็นการยักย้ายหรือไม่ คดีนี้ไม่ปรากฎว่าได้มีการสั่งอายัดหรือบังคับให้แจ้งปริมาณหรือให้แจ้งสถานที่เก็บซึ่งน้ำมันเบนซินหรือน้ำมันก๊าสนั้นแต่อย่างใด และข้อเท็จจริงคงได้ความแต่เพียงว่าเจ้าพนักงานตำรวจได้จับจำเลยพร้อมด้วยของกลางซึ่งมีน้ำมันก๊าส ๘ ปีบ นี้อยู่ด้วยในขณะที่เจ้าพนักงานตำรวจออกตรวจท้องที่ตำบลบ่อน อำเภอฝางระหว่างลำแม่น้ำนาวซึ่งเป็นเขตกั้นระหว่างตำบลม่อนปินกับเชียงหวาย โดยจำเลยกำลังพาของกลางนั้นจะไปดอยมะอ่างขางซึ่งอยู่ในอำเภอฝางเหมือนกันทั้งนั้น จำเลยอ้างว่ามีผู้มีชื่อจ้างจำเลยขนไปเพียงเท่านี้ยังไม่พอฟังว่าจำเลยยักย้ายของเหล่านั้น การยักย้านในที่นี้มิได้หมายความแต่เพียงพาเคลื่อนที่แต่หมายถึงการยักย้านถ่ายเทเพื่อไม่ให้เจ้าพนักงานตรวจตราควบคุมเกี่ยงกับการป้องกันการค้ากำไรเกินควร เช่นเจ้าพนักงานบังคังให้แจ้งปริมาณหรือสถานที่เก็บไว้แล้วหรือรู้อยู่ว่าจะถูกบังคับ เช่นว่านั้น แล้วย้ายของนั้นไปเสียดังนี้เป็นต้น แต่คดีนี้ไม่ได้ความว่าจำเลยมีเจตนาเช่นนั้นและเมื่อพอของเหล่านั้นไปยังดอยมะอ่างขางแล้ว เจ้าพนักงานก็ยังอาจตรวจตราควบคุมได้อยู่นั่นเอง การกระทำของจำเลยยังไม่พอฟังเป็นผิดฐานฝ่าฝืนประกาศของคณะกรรมการดังฟ้อง พิพากษายืน(ดุลยทัณฑ์ชนาณัติ-ดุลยพากย์สุวมัณฑ์-มนูกิจวิมลอรรถ)ศาลจังหวัดเชียงใหม่ - นายประพันธ์ ปานชุ่มจิตร์ศาลอุทธรณ์ - หลวงสุทธิเทศนฤบาลแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่าจำเลยบังอาจสมคบกันฝ่าฝืนประกาศซึ่งออกตามความใน ม.๘ แห่ง พ.ร.บ.ป้องกันการค้ากำไรเกินควร ๒๔๙๐ โดยจำเลยยักย้านน้ำมันก๊าส ๘ ปีบ มีปริมาณ ๑๕๒ ลิตร ในเขตตำบลม่อนปิน ห้องที่อำเภอฝางก่อน ได้รับอนุญาต และสมคบกันพยายามส่งถั่วลิสง น้ำมันก๊าส น้ำมันไขรั่ว น้ำมันงา ซึ่งยังมิได้เสียภาษีและยังมิได้ผ่านด่านศุลกากรโดยถูกต้อง และโดยเฉพาะน้ำมันก๊าส ดังกล่าวเป็นสินค้าอันเป็นของต้องห้ามตามพระราชกฤษฎีกาควบคุมการส่งออกไปนอกราชอาณาจักรซึ่งสินค้าบางอย่าง (ฉบับที่ ๑๔) ออกไปนอกราชอาณาจักรไทย ทางตำบลม่อนบิน อำเภอฝาง จังหวัดเชียงใหม่ ซึ่งเป็นด้านที่ไม่มีด่านศุลกากร โดยจำเลยพยายามหลีกเลี่ยงการเสียภาษีศุลกากร ขอให้ลงโทษ จำเลยทั้ง ๓ ปฏิเสธ ต่อสู้ว่าจำเลยรับจ้างนำของตามฟ้องไปส่งที่ดอยมะอ่างชาง ที่อยู่ในเขตประเทศไทยเท่านั้น ศาลชั้นต้นว่าจำเลยถูกจับยังห่างจากเขตแดนไม่น้อยกว่า ๘ กิโลเมตร การกระทำของจำเลยยังไม่เข้าชั้นพยายามและฟังว่าจำเลยไม่บอกกับผู้จับว่าจะขนของไปเมืองหลวง เมื่อฟังว่าระยะทางก็ยังไกลเขตแดนและจำเลยก็ไม่มีเจตนาดังกล่าวประกอบทั้งพยานจำเลยก็มีน้ำหนักพอเชื่อได้ว่า จำเลยได้รับจ้างขนของไปยังดอยมะอ่างชางซึ่งอยู่ในประเทศไทยจริงแล้ว การกระทำของจำเลยก็หาเป็นผิดไม่ พิพากษายกฟ้องโจทก์ และศาลอุทธรณ์พิพาษายืน โจทก์ฎีกาว่า ตามความในประกาศของคณะกรรมการที่โจทก์ฟ้องนั้น แม้ยักย้านน้ำมันเบนซินหรือน้ำมันก๊าสในเขตอำเภอเดียวกันก็เป็นการกระทำผิดตามประกาศนั้นแล้ว ศาลฎีกาเห็นว่าในชั้นนี้คงมีข้อพิจารณาแต่ว่าจำเลยจะผิดฐานยักย้านน้ำมันก๊าส ( ๘ ปีบ ) อันเป็นการฝ่าฝืนประกาศของคณะกรรมการส่วนจังหวัดป้องกันการค้ากำไรเกินควรจังหวัดเชียงใหม่ดังฟ้องหรือไม่ พิเคราะห์ตามประกาศนั้นแล้วเห็นว่าหมายถึงการห้ามยักย้ายภายในเขตอำเภอเดียวกันด้วย เพราะการนำเข้ามาในเขตท้องที่อำเภอก็ดี การนำออกจากเขตท้องที่อำเภอก็ดีได้ประกาศห้ามอยู่แล้ว ข้อพิจารณาต่อไปจึงมีว่า การกระทำของจำเลยจะถือว่าเป็นการยักย้ายหรือไม่ คดีนี้ไม่ปรากฎว่าได้มีการสั่งอายัดหรือบังคับให้แจ้งปริมาณหรือให้แจ้งสถานที่เก็บซึ่งน้ำมันเบนซินหรือน้ำมันก๊าสนั้นแต่อย่างใด และข้อเท็จจริงคงได้ความแต่เพียงว่าเจ้าพนักงานตำรวจได้จับจำเลยพร้อมด้วยของกลางซึ่งมีน้ำมันก๊าส ๘ ปีบ นี้อยู่ด้วยในขณะที่เจ้าพนักงานตำรวจออกตรวจท้องที่ตำบลบ่อน อำเภอฝางระหว่างลำแม่น้ำนาวซึ่งเป็นเขตกั้นระหว่างตำบลม่อนปินกับเชียงหวาย โดยจำเลยกำลังพาของกลางนั้นจะไปดอยมะอ่างขางซึ่งอยู่ในอำเภอฝางเหมือนกันทั้งนั้น จำเลยอ้างว่ามีผู้มีชื่อจ้างจำเลยขนไปเพียงเท่านี้ยังไม่พอฟังว่าจำเลยยักย้ายของเหล่านั้น การยักย้านในที่นี้มิได้หมายความแต่เพียงพาเคลื่อนที่แต่หมายถึงการยักย้านถ่ายเทเพื่อไม่ให้เจ้าพนักงานตรวจตราควบคุมเกี่ยงกับการป้องกันการค้ากำไรเกินควร เช่นเจ้าพนักงานบังคังให้แจ้งปริมาณหรือสถานที่เก็บไว้แล้วหรือรู้อยู่ว่าจะถูกบังคับ เช่นว่านั้น แล้วย้ายของนั้นไปเสียดังนี้เป็นต้น แต่คดีนี้ไม่ได้ความว่าจำเลยมีเจตนาเช่นนั้นและเมื่อพอของเหล่านั้นไปยังดอยมะอ่างขางแล้ว เจ้าพนักงานก็ยังอาจตรวจตราควบคุมได้อยู่นั่นเอง การกระทำของจำเลยยังไม่พอฟังเป็นผิดฐานฝ่าฝืนประกาศของคณะกรรมการดังฟ้อง พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2102/2497พนักงานอัยการจังหวัดเชียงใหม่โจทก์นายเลาลิ่ง แซ่ลิ่งที่ 1, นายเลาเซิ่น แซ่เปิ่นที่ 2, นายเลาลี แซ่ลี ที่ 3จำเลย พ.ร.บ.ป้องกันการค้ากำไรเกินควร พ.ศ.2490 ม. 8 แห่ง พ.รการห้ามยักย้ายตามประกาศของคณะกรรมการส่วนจังหวัดป้องกันการค้ากำไรเกินควร จังหวัดเชียงใหม่ซึ่งออกประกาศโดยอาศัยอำนาจตามความใน ม.8 แห่ง พ.ร.บ.ป้องกันการค้ากำไรเกินควร 2490 นั้นหมายถึงการห้ามยักย้ายภายในเขตอำเภอเดียวกันด้วย เพราะการนำเข้ามาในเขตห้องที่อำเภอก็ดี การนำออกจากเขตท้องที่อำเภอก็ดี ได้ประกาศห้ามอยู่แล้ว การยักย้ายในที่นี้มิได้หมายความแต่เพียงการพาเคลื่อนที่แต่หมายถึงการยักย้ายถ่ายเทเพื่อไม่ให้เจ้าพนักงานได้ตรวจตราควบคุมเกี่ยวกับการป้องกันการค้ากำไรเกินควร เช่นเจ้าพนักงานบังคับให้แจ้งปริมาณหรือสถานที่เก็บไว้แล้วหรือรู้อยู่ว่าจะถูกบังคับเช่นว่านั้นแล้วย้ายของนั้นไปเสียดังนี้เป็นต้น เมื่อไม่ได้ความว่าจำเลยมีเจตนาเช่นนั้นและเมื่อพาของเหล่านั้นไปยังตำบลที่อยู่ในประเทศ(ดอยมะอ่างขาง) แล้วเจ้าพนักงานก็ยังอาจตรวจตราควบคุมได้อยู่นั่นเองการกระทำของจำเลยจึงไม่เป็นผิดฐานฝ่าฝืนประกาศคณะกรรมการดังกล่าวโจทก์ฟ้องว่าจำเลยบังอาจสมคบกันฝ่าฝืนประกาศซึ่งออกตามความใน ม.๘ แห่ง พ.ร.บ.ป้องกันการค้ากำไรเกินควร ๒๔๙๐ โดยจำเลยยักย้านน้ำมันก๊าส ๘ ปีบ มีปริมาณ ๑๕๒ ลิตร ในเขตตำบลม่อนปิน ห้องที่อำเภอฝางก่อน ได้รับอนุญาต และสมคบกันพยายามส่งถั่วลิสง น้ำมันก๊าส น้ำมันไขรั่ว น้ำมันงา ซึ่งยังมิได้เสียภาษีและยังมิได้ผ่านด่านศุลกากรโดยถูกต้อง และโดยเฉพาะน้ำมันก๊าส ดังกล่าวเป็นสินค้าอันเป็นของต้องห้ามตามพระราชกฤษฎีกาควบคุมการส่งออกไปนอกราชอาณาจักรซึ่งสินค้าบางอย่าง (ฉบับที่ ๑๔) ออกไปนอกราชอาณาจักรไทย ทางตำบลม่อนบิน อำเภอฝาง จังหวัดเชียงใหม่ ซึ่งเป็นด้านที่ไม่มีด่านศุลกากร โดยจำเลยพยายามหลีกเลี่ยงการเสียภาษีศุลกากร ขอให้ลงโทษ จำเลยทั้ง ๓ ปฏิเสธ ต่อสู้ว่าจำเลยรับจ้างนำของตามฟ้องไปส่งที่ดอยมะอ่างชาง ที่อยู่ในเขตประเทศไทยเท่านั้น ศาลชั้นต้นว่าจำเลยถูกจับยังห่างจากเขตแดนไม่น้อยกว่า ๘ กิโลเมตร การกระทำของจำเลยยังไม่เข้าชั้นพยายามและฟังว่าจำเลยไม่บอกกับผู้จับว่าจะขนของไปเมืองหลวง เมื่อฟังว่าระยะทางก็ยังไกลเขตแดนและจำเลยก็ไม่มีเจตนาดังกล่าวประกอบทั้งพยานจำเลยก็มีน้ำหนักพอเชื่อได้ว่า จำเลยได้รับจ้างขนของไปยังดอยมะอ่างชางซึ่งอยู่ในประเทศไทยจริงแล้ว การกระทำของจำเลยก็หาเป็นผิดไม่ พิพากษายกฟ้องโจทก์ และศาลอุทธรณ์พิพาษายืน โจทก์ฎีกาว่า ตามความในประกาศของคณะกรรมการที่โจทก์ฟ้องนั้น แม้ยักย้านน้ำมันเบนซินหรือน้ำมันก๊าสในเขตอำเภอเดียวกันก็เป็นการกระทำผิดตามประกาศนั้นแล้ว ศาลฎีกาเห็นว่าในชั้นนี้คงมีข้อพิจารณาแต่ว่าจำเลยจะผิดฐานยักย้านน้ำมันก๊าส ( ๘ ปีบ ) อันเป็นการฝ่าฝืนประกาศของคณะกรรมการส่วนจังหวัดป้องกันการค้ากำไรเกินควรจังหวัดเชียงใหม่ดังฟ้องหรือไม่ พิเคราะห์ตามประกาศนั้นแล้วเห็นว่าหมายถึงการห้ามยักย้ายภายในเขตอำเภอเดียวกันด้วย เพราะการนำเข้ามาในเขตท้องที่อำเภอก็ดี การนำออกจากเขตท้องที่อำเภอก็ดีได้ประกาศห้ามอยู่แล้ว ข้อพิจารณาต่อไปจึงมีว่า การกระทำของจำเลยจะถือว่าเป็นการยักย้ายหรือไม่ คดีนี้ไม่ปรากฎว่าได้มีการสั่งอายัดหรือบังคับให้แจ้งปริมาณหรือให้แจ้งสถานที่เก็บซึ่งน้ำมันเบนซินหรือน้ำมันก๊าสนั้นแต่อย่างใด และข้อเท็จจริงคงได้ความแต่เพียงว่าเจ้าพนักงานตำรวจได้จับจำเลยพร้อมด้วยของกลางซึ่งมีน้ำมันก๊าส ๘ ปีบ นี้อยู่ด้วยในขณะที่เจ้าพนักงานตำรวจออกตรวจท้องที่ตำบลบ่อน อำเภอฝางระหว่างลำแม่น้ำนาวซึ่งเป็นเขตกั้นระหว่างตำบลม่อนปินกับเชียงหวาย โดยจำเลยกำลังพาของกลางนั้นจะไปดอยมะอ่างขางซึ่งอยู่ในอำเภอฝางเหมือนกันทั้งนั้น จำเลยอ้างว่ามีผู้มีชื่อจ้างจำเลยขนไปเพียงเท่านี้ยังไม่พอฟังว่าจำเลยยักย้ายของเหล่านั้น การยักย้านในที่นี้มิได้หมายความแต่เพียงพาเคลื่อนที่แต่หมายถึงการยักย้านถ่ายเทเพื่อไม่ให้เจ้าพนักงานตรวจตราควบคุมเกี่ยงกับการป้องกันการค้ากำไรเกินควร เช่นเจ้าพนักงานบังคังให้แจ้งปริมาณหรือสถานที่เก็บไว้แล้วหรือรู้อยู่ว่าจะถูกบังคับ เช่นว่านั้น แล้วย้ายของนั้นไปเสียดังนี้เป็นต้น แต่คดีนี้ไม่ได้ความว่าจำเลยมีเจตนาเช่นนั้นและเมื่อพอของเหล่านั้นไปยังดอยมะอ่างขางแล้ว เจ้าพนักงานก็ยังอาจตรวจตราควบคุมได้อยู่นั่นเอง การกระทำของจำเลยยังไม่พอฟังเป็นผิดฐานฝ่าฝืนประกาศของคณะกรรมการดังฟ้อง พิพากษายืน(ดุลยทัณฑ์ชนาณัติ-ดุลยพากย์สุวมัณฑ์-มนูกิจวิมลอรรถ)ศาลจังหวัดเชียงใหม่ - นายประพันธ์ ปานชุ่มจิตร์ศาลอุทธรณ์ - หลวงสุทธิเทศนฤบาลแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ