phoneee/thai-legal-corpus huggingface dataset:
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 64688หลักกฎหมาย: คดีที่ศาลอุทธรณ์พิพากษาเห็นพ้องด้วยกับคำพิพากษาศาลชั้นต้นที่พิพากษายกฟ้องโจทก์ในข้อหาฐานฆ่าคนตายโดยเจตนาและพยายามฆ่าคนตามฟ้อง โดยอาศัยข้อเท็จจริงว่าไม่มีประจักษ์พยาน ยืนยันว่าจำเลยเป็นคนร้าย แต่พิพากษาแก้ให้ลงโทษจำเลยฐานทำร้ายร่างกายตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 295เนื่องจากเห็นว่าจำเลยให้การรับสารภาพต่อศาลว่าจำเลยกับพวกได้กลุ้มรุมทำร้ายร่างกายผู้เสียหายนั้น ถือได้ว่าเป็นคดี ที่ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษายกฟ้องโจทก์โดยอาศัย ข้อเท็จจริง จึงต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 219 ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 275/2510พนักงานอัยการจังหวัดลพบุรีโจทก์นายเบี้ยว หรือชัย ปั้นเอี่ยมจำเลย ป.วิ.อ. ม. 219คดีที่ศาลอุทธรณ์พิพากษาเห็นพ้องด้วยกับคำพิพากษาศาลชั้นต้นที่พิพากษายกฟ้องโจทก์ในข้อหาฐานฆ่าคนตายโดยเจตนาและพยายามฆ่าคนตามฟ้อง โดยอาศัยข้อเท็จจริงว่าไม่มีประจักษ์พยาน ยืนยันว่าจำเลยเป็นคนร้าย แต่พิพากษาแก้ให้ลงโทษจำเลยฐานทำร้ายร่างกายตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 295เนื่องจากเห็นว่าจำเลยให้การรับสารภาพต่อศาลว่าจำเลยกับพวกได้กลุ้มรุมทำร้ายร่างกายผู้เสียหายนั้น ถือได้ว่าเป็นคดี ที่ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษายกฟ้องโจทก์โดยอาศัย ข้อเท็จจริง จึงต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 219(ลออง จุลกะเศียน-ชิต บุณยประภัศร-แถม สิริสาลี)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 275/2510พนักงานอัยการจังหวัดลพบุรีโจทก์นายเบี้ยว หรือชัย ปั้นเอี่ยมจำเลย ป.วิ.อ. ม. 219คดีที่ศาลอุทธรณ์พิพากษาเห็นพ้องด้วยกับคำพิพากษาศาลชั้นต้นที่พิพากษายกฟ้องโจทก์ในข้อหาฐานฆ่าคนตายโดยเจตนาและพยายามฆ่าคนตามฟ้อง โดยอาศัยข้อเท็จจริงว่าไม่มีประจักษ์พยาน ยืนยันว่าจำเลยเป็นคนร้าย แต่พิพากษาแก้ให้ลงโทษจำเลยฐานทำร้ายร่างกายตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 295เนื่องจากเห็นว่าจำเลยให้การรับสารภาพต่อศาลว่าจำเลยกับพวกได้กลุ้มรุมทำร้ายร่างกายผู้เสียหายนั้น ถือได้ว่าเป็นคดี ที่ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษายกฟ้องโจทก์โดยอาศัย ข้อเท็จจริง จึงต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 219(ลออง จุลกะเศียน-ชิต บุณยประภัศร-แถม สิริสาลี)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
พระราชกฤษฎีกาพระราชกฤษฎีกาให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมการก่อสร้างอาคารพุทธศักราช๒๔๗๙ในเขตเทศบาลเมืองพิจิตรจังหวัดพิจิตรพ.ศ.๒๔๙๘ ภูมิพลอดุลยเดชป.ร.ให้ไว้ณ วันที่ ๗ มิถุนายน พ.ศ. ๒๔๙๘เป็นปีที่๑๐ ในรัชกาลปัจจุบันพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯให้ประกาศว่าโดยที่เป็นการสมควรให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมการก่อสร้างอาคารพุทธศักราช ๒๔๗๙ ในเขตเทศบาลเมืองพิจิตร จังหวัดพิจิตรอาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๙๕ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช ๒๔๗๕ แก้ไขเพิ่มเติม พุทธศักราช ๒๔๙๕และมาตรา ๒ แห่งพระราชบัญญัติควบคุมการก่อสร้างอาคาร พุทธศักราช ๒๔๗๙จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้มาตรา ๑ พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า พระราชกฤษฎีกาให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมการก่อสร้างอาคารพุทธศักราช ๒๔๗๙ ในเขตเทศบาลเมืองพิจิตร จังหวัดพิจิตร พ.ศ. ๒๔๙๘มาตรา ๒[๑]พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา ๓ให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมการก่อสร้างอาคาร พุทธศักราช ๒๔๗๙ในเขตเทศบาลเมืองพิจิตร จังหวัดพิจิตรมาตรา ๔ ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้ผู้รับสนองพระบรมราชโองการพลอากาศโทม.ม. เวชยันตรังสฤษฏ์รองนายกรัฐมนตรีหมายเหตุ:- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือเนื่องจากสภาพจังหวัดพิจิตรกำลังขยายตัวทั้งในทางการก่อสร้างอาคารและการผังเมืองสมควรควบคุมการก่อสร้างอาคารต่าง ๆ ในเขตเทศบาลเมืองพิจิตร จังหวัดพิจิตรเพื่อประโยชน์ในความมั่นคงแข็งแรง การอนามัย การสุขาภิบาล การป้องกันอัคคีภัยและการผังเมืองให้เป็นระเบียบเรียบร้อยเสียแต่บัดนี้โดยประกาศพระราชกฤษฎีกาให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมการก่อสร้างอาคาร พุทธศักราช ๒๔๗๙ในเขตเทศบาลเมืองพิจิตร จังหวัดพิจิตร ตามความในมาตรา ๒แห่งพระราชบัญญัติควบคุมการก่อสร้างอาคาร พุทธศักราช ๒๔๗๙ฐิติพงษ์/พิมพ์๒พฤษภาคม ๒๕๕๑รัศม์วรรณวลัย/ตรวจ๖พฤษภาคม ๒๕๕๑[๑]ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๗๒/ตอนที่ ๔๕/หน้า ๙๑๐/๒๑ มิถุนายน ๒๔๙๘
คำสั่งคณะรักษาความสงบแห่งชาติคำสั่งคณะรักษาความสงบแห่งชาติที่ ๓๕/๒๕๕๗เรื่องให้บุคคลมารายงานตัวเพิ่มเติม[๑] เพื่อให้การรักษาความสงบและการแก้ไขปัญหาบ้านเมืองเป็นไปด้วยความเรียบร้อย จึงให้บุคคลเข้ามารายงานตัว ณ ห้องจามจุรี สโมสรทหารบกเทเวศร์ ในวันที่ ๓๐ พฤษภาคม พุทธศักราช ๒๕๕๗ เวลา ๑๓๐๐ - ๑๕๐๐ ดังนี้๑. นาย วิรัช รัตนเศรษฐ๒. นาง ทัศนียา รัตนเศรษฐ๓. พันตำรวจโท สมชาย เพศประเสริฐ๔. นาย โกศล ปัทมะ๕. นาย สัมภาษณ์ อัตถาวงศ์สั่ง ณวันที่ ๒๙ พฤษภาคม พุทธศักราช ๒๕๕๗พลเอกประยุทธ์ จันทร์โอชาหัวหน้าคณะรักษาความสงบแห่งชาติปริยานุช/ผู้จัดทำ๓ มิถุนายน๒๕๕๗นุสรา/ผู้ตรวจ๕ มิถุนายน๒๕๕๗[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๓๑/ตอนพิเศษ ๙๖ ง/หน้า ๗/๒ มิถุนายน ๒๕๕๗
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 64641หลักกฎหมาย: แม้ทรัพย์ของจำเลยจะถูกยึดชั่วคราวไว้ก่อนพิพากษา ก็ถือว่าจำเลยยังมีทรัพย์สินพอจะเสียค่าธรรมเนียมศาลได้ หาใช่เป็นคนยากจนที่จะขอฟ้องฎีกาอย่างคนอนาถาได้ไม่ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 224/2509นายปรีชา แก้วกำพลโจทก์นายเทิ้ม เจริญทิมจำเลย ป.วิ.พ. ม. 155, ม. 156แม้ทรัพย์ของจำเลยจะถูกยึดชั่วคราวไว้ก่อนพิพากษา ก็ถือว่าจำเลยยังมีทรัพย์สินพอจะเสียค่าธรรมเนียมศาลได้ หาใช่เป็นคนยากจนที่จะขอฟ้องฎีกาอย่างคนอนาถาได้ไม่(สุทิน เกษคุปต์-ยง เหลืองรังษี-ศริ มลิลา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 224/2509นายปรีชา แก้วกำพลโจทก์นายเทิ้ม เจริญทิมจำเลย ป.วิ.พ. ม. 155, ม. 156แม้ทรัพย์ของจำเลยจะถูกยึดชั่วคราวไว้ก่อนพิพากษา ก็ถือว่าจำเลยยังมีทรัพย์สินพอจะเสียค่าธรรมเนียมศาลได้ หาใช่เป็นคนยากจนที่จะขอฟ้องฎีกาอย่างคนอนาถาได้ไม่(สุทิน เกษคุปต์-ยง เหลืองรังษี-ศริ มลิลา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศกระทรวงอุตสาหกรรมฉบับที่ 4036 (พ.ศ. 2552)ออกตามความในพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมพ.ศ. 2511เรื่อง ยกเลิกและกําหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมบัลลาสต์อิเล็กทรอนิกส์ใช้กับไฟฟ้ากระแสสลับสําหรับหลอดฟลูออเรสเซนซ์ เฉพาะด้านความปลอดภัย------------------------------------------อื่นๆ - โดยที่เป็นการสมควรปรับปรุงมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม บัลลาสต์อิเล็กทรอนิกส์ใช้กับไฟฟ้ากระแสสลับสําหรับหลอดฟลูออเรสเซนซ์ เฉพาะด้านความปลอดภัยมาตรฐานเลขที่ มอก. 885 - 2532 อาศัยอํานาจตามความในมาตรา 15 แห่งพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม พ.ศ. 2511 รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมออกประกาศยกเลิกประกาศกระทรวงอุตสาหกรรมฉบับที่ 1529 (พ.ศ. 2532) ออกตามความในพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม พ.ศ. 2511 เรื่อง กําหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม บัลลาสต์อิเล็กทรอนิกส์ใช้กับไฟฟ้ากระแสสลับ สําหรับหลอดฟลูออเรสเซนซ์ เฉพาะด้านความปลอดภัย ลงวันที่ 1 กันยายน 2532 และออกประกาศกําหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม บัลลาสต์อิเล็กทรอนิกส์ใช้กับไฟฟ้า กระแสสลับสําหรับหลอดฟลูออเรสเซนซ์ เฉพาะด้านความปลอดภัย มาตรฐานเลขที่ มอก. 885 - 2551 ขึ้นใหม่ ดังมีรายละเอียดต่อท้ายประกาศนี้ ทั้งนี้ ให้มีผลตั้งแต่วันที่ประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปผู้มีอํานาจลงนาม - ประกาศ ณ วันที่ 17 มิถุนายน พ.ศ. 2552 ชาญชัย ชัยรุ่งเรืองรัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 63369หลักกฎหมาย: ฎีกาเรื่องฟ้องเคลือบคลุมโดยมิได้ยกขึ้นว่ากันมาในศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์จึงต้องห้ามฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา 249ส่วนฎีกาว่าการกระทำของโจทก์ที่นำเอาเอกสารสัญญาเงินกู้ที่จำเลยเพียงแต่เซ้นชื่อไว้มากรอกข้อความเอาเองแล้วนำมาฟ้องจำเลยโดยจำเลยมิได้รู้เห็นยินยอม เป็นการปลอมเอกสารหรือไม่นั้น เป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 248 ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 951/2521นางชั้น เปลื้องทุกข์โจทก์นายพล กระบิล กับพวกจำเลย ป.วิ.พ. ม. 248, ม. 249ฎีกาเรื่องฟ้องเคลือบคลุมโดยมิได้ยกขึ้นว่ากันมาในศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์จึงต้องห้ามฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา 249ส่วนฎีกาว่าการกระทำของโจทก์ที่นำเอาเอกสารสัญญาเงินกู้ที่จำเลยเพียงแต่เซ้นชื่อไว้มากรอกข้อความเอาเองแล้วนำมาฟ้องจำเลยโดยจำเลยมิได้รู้เห็นยินยอม เป็นการปลอมเอกสารหรือไม่นั้น เป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 248(ไพบูลย์ ไวกาสี-วิทูร เทพพิทักษ์-เพียร ศรีอรุณ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 951/2521นางชั้น เปลื้องทุกข์โจทก์นายพล กระบิล กับพวกจำเลย ป.วิ.พ. ม. 248, ม. 249ฎีกาเรื่องฟ้องเคลือบคลุมโดยมิได้ยกขึ้นว่ากันมาในศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์จึงต้องห้ามฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา 249ส่วนฎีกาว่าการกระทำของโจทก์ที่นำเอาเอกสารสัญญาเงินกู้ที่จำเลยเพียงแต่เซ้นชื่อไว้มากรอกข้อความเอาเองแล้วนำมาฟ้องจำเลยโดยจำเลยมิได้รู้เห็นยินยอม เป็นการปลอมเอกสารหรือไม่นั้น เป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 248(ไพบูลย์ ไวกาสี-วิทูร เทพพิทักษ์-เพียร ศรีอรุณ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศทบวงมหาวิทยาลัยประกาศทบวงมหาวิทยาลัยเรื่องการแบ่งส่วนราชการในมหาวิทยาลัยแม่โจ้พ.ศ. ๒๕๔๐[๑] อาศัยอำนาจตามความในมาตรา๕ และมาตรา ๘ วรรคสอง แห่งพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยแม่โจ้ พ.ศ. ๒๕๓๙รัฐมนตรีว่าการทบวงมหาวิทยาลัยออกประกาศไว้ ดังต่อไปนี้ข้อ๑ ให้แบ่งส่วนราชการในสำนักงานอธิการบดีดังนี้(๑)กองกลาง(๒)กองกิจการนักศึกษา(๓)กองบริการการศึกษา(๔)กองแผนงาน(๕)กองห้องสมุดข้อ๒ให้แบ่งส่วนราชการในคณะธุรกิจการเกษตร ดังนี้(๑)สำนักงานเลขานุการ(๒)ภาควิชาบริหารธุรกิจและการตลาดการเกษตร(๓)ภาควิชาศึกษาทั่วไป(๔)ภาควิชาเศรษฐศาสตร์และสหกรณ์การเกษตร(๕)ภาควิชาส่งเสริมการเกษตรข้อ ๓[๒] ให้แบ่งส่วนราชการในคณะผลิตกรรมการเกษตรดังนี้(๑) สำนักงานเลขานุการ(๒) ภาควิชาทรัพยากรดินและสิ่งแวดล้อม(๓) ภาควิชาเทคโนโลยีการประมง(๔) ภาควิชาเทคโนโลยีทางสัตว์(๕) ภาควิชาพืชไร่(๖) ภาควิชาพืชสวน(๗) ภาควิชาภูมิทัศน์และอนุรักษ์สิ่งแวดล้อม(๘) ภาควิชาอารักขาพืชข้อ๔ให้มีสำนักงานเลขานุการในคณะวิทยาศาสตร์ข้อ๕ให้มีสำนักงานเลขานุการในคณะวิศวกรรมและอุตสาหกรรมเกษตรข้อ๖ให้มีสำนักงานเลขานุการในสำนักวิจัยและส่งเสริมวิชาการการเกษตรประกาศ ณ วันที่ ๓๐มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๔๐มนตรี ด่านไพบูลย์รัฐมนตรีว่าการทบวงมหาวิทยาลัยประกาศทบวงมหาวิทยาลัย เรื่องการแบ่งส่วนราชการในมหาวิทยาลัยแม่โจ้ (ฉบับที่ ๒) พ.ศ.๒๕๔๔[๓]ดลธี/พิมพ์๑๙ พฤศจิกายน ๒๕๕๓มณฑิตา/ผู้จัดทำ๒๒ พฤศจิกายน ๒๕๕๓วิภา/ผู้ตรวจ๒๕ พฤษภาคม ๒๕๕๔[๑] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๑๔/ตอนที่ ๕๘ ง/หน้า ๔๔/๒๒ กรกฎาคม ๒๕๔๐[๒] ข้อ ๓ แก้ไขเพิ่มเติมโดยประกาศทบวงมหาวิทยาลัย เรื่องการแบ่งส่วนราชการในมหาวิทยาลัยแม่โจ้ (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๔๔[๓] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๑๙/ตอนที่ ๔ ง/หน้า ๖/๑๐ มกราคม ๒๕๔๕
ประกาศธนาคารแห่งประเทศไทยประกาศธนาคารแห่งประเทศไทยเรื่องการดำรงสินทรัพย์สภาพคล่องของบริษัทเงินทุน------------ อาศัยอำนาจตามความในมาตรา๒๘ แห่งพระราชบัญญัติการประกอบธุรกิจเงินทุน ธุรกิจหลักทรัพย์ และธุรกิจเครดิตฟองซิเอร์ พ.ศ. ๒๕๒๒ธนาคารแห่งประเทศไทยออกข้อกำหนดด้วยความเห็นชอบของรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังดังต่อไปนี้ ข้อ๑ ให้ยกเลิก (๑)ประกาศธนาคารแห่งประเทศไทย เรื่อง การดำรงสินทรัพย์สภาพคล่องของบริษัทเงินทุน ลงวันที่ ๑๕ มีนาคม ๒๕๓๙ (๒)ประกาศธนาคารแห่งประเทศไทย เรื่อง การดำรงสินทรัพย์สภาพคล่องของบริษัทเงินทุน (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๓๙ ลงวันที่ ๒๕ เมษายน๒๕๓๙ (๓)ประกาศธนาคารแห่งประเทศไทย เรื่อง การดำรงสินทรัพย์สภาพคล่องของบริษัทเงินทุน (ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๓๙ ลงวันที่ ๒๐ พฤศจิกายน๒๕๓๙ ข้อ๒ให้บริษัทเงินทุนดำรงสินทรัพย์สภาพคล่องเป็นอัตราส่วนกับยอดรวมเงินที่ได้จาการกู้ยืมหรือได้รับจากประชาชนอันบริษัทเงินทุนมีหน้าที่จะต้องชำระคืน ตามหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขดังนี้ (๑)ดำรงสินทรัพย์สภาพคล่องเป็นเงินฝากที่ธนาคารแห่งประเทศไทยไม่ต่ำกว่าร้อยละ ๗ของยอดเงินที่ได้จากการกู้ยืมหรือได้รับจากต่างประเทศ เฉพาะที่มีกำหนดชำระคืนเมื่อทวงถามหรือเมื่อสิ้นระยะเวลาที่มีสิทธิเรียกคืนหรือชำระคืนได้ก่อนครบกำหนด๑ ปี นับแต่วันที่กู้ยืมหรือได้รับเงิน เว้นแต่จะได้รับผ่อนผันจากธนาคารแห่งประเทศไทย อนึ่งยอดเงินข้างต้นไม่รวมถึงเงินกู้ยืมหรือที่ได้รับจากต่างประเทศ ในสกุลเงินตราต่างประเทศที่เกิดขึ้นก่อนวันที่ ๒๘ มิถุนายน ๒๕๓๙และเงินกู้ยืมจากสถาบันการเงินหรือนิติบุคคลในต่างประเทศเพื่อการดำเนินงานตามปกติ (commercialborrowing) ในสกุลเงินบาทที่เกิดขึ้นก่อนวันที่ ๒๘ มิถุนายน ๒๕๓๙และยังไม่ถึงกำหนดชำระคืน (๒)ดำรงสินทรัพย์สภาพคล่องไม่ต่ำกว่าร้อยละ ๗ ของยอดรวมเงินที่ได้จากการกู้ยืมหรือได้รับจากประชาชนทุกประเภทนอกจากที่กล่าวใน (๑)โดยสินทรัพย์สภาพคล่องดังกล่าวได้แก่ (๒.๑)เงินฝากที่ธนาคารแห่งประเทศไทยไม่ต่ำกว่าร้อยละ ๐.๕ ของยอดเงินที่ได้จากการกู้ยืมหรือได้รับจากประชาชนดังกล่าว (๒.๒)หลักทรัพย์ซึ่งปราศจากภาระผูกพันดังต่อไปนี้ รวมกันไม่ต่ำกว่าร้อยละ ๕.๕ของยอดเงินที่ได้จากการกู้ยืมหรือได้รับจากประชาชนดังกล่าว ก.หลักทรัพย์รัฐบาลไทย ข.หุ้นกู้ พันธบัตร หรือตราสารแสดงสิทธิในหนี้ที่กระทรวงการคลังค้ำประกันต้นเงินและดอกเบี้ย ค.พันธบัตร หรือตราสารแสดงสิทธิในหนี้ที่ออกโดยกองทุนเพื่อการฟื้นฟูและพัฒนาระบบสถาบันการเงิน ง.หุ้นกู้ พันธบัตร หรือตราสารแสดงสิทธิในหนี้ที่กองทุนเพื่อการฟื้นฟูและพัฒนาระบบสถาบันการเงินค้ำประกันต้นเงินและดอกเบี้ย จ.หุ้นกู้ หรือพันธบัตรองค์การของรัฐหรือรัฐวิสาหกิจที่มีกฎหมายเฉพาะจัดตั้งขึ้นหรือพันธบัตรที่ออกโดยบรรษัทเงินทุนอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย (๒.๓)เงินฝากที่ธนาคารที่ตั้งอยู่ในประเทศไทย ซึ่งปราศจากภาระผูกพัน (๒.๔)เงินให้กู้ยืมเผือเรียกแก่ธนาคารที่ตั้งอยู่ในประเทศไทยและกองทุนเพื่อการฟื้นฟูและพัฒนาระบบสถาบันการเงิน ซึ่งปราศจากภาระผูกพัน (๒.๕)บัตรเงินฝากที่ออกโดยธนาคารพาณิชย์ ซึ่งปราศจากภาระผูกพัน ข้อ๓ อัตราส่วนที่ต้องดำรงตามข้อ ๒ (๑)หรือ (๒) ข้างต้น ให้ถือเอาส่วนเฉลี่ยรายสัปดาห์ของสินทรัพย์สภาพคล่องทุกสิ้นวันและส่วนเฉลี่ยรายสัปดาห์ของยอดรวมเงินที่ได้จากการกู้ยืมหรือได้รับจากประชาชนทุนสิ้นวันโดยให้ถือเอาวันศุกร์เป็นวันเริ่มต้นของสัปดาห์ และวันพฤหัสบดีเป็นวันสุดท้ายของสัปดาห์ ข้อ๔ ประกาศนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป ประกาศณ วันที่ ๓๐ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๔๐ เริงชัย มะระกานนท์ ผู้ว่าการ ธนาคารแห่งประเทศไทย[รก.๒๕๔๐/๕๐ง/๑๔/๒๔ มิถุนายน ๒๕๔๐]
พระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดิน ในท้องที่ตำบลกาบังตำบลบาละ อำเภอกาบังและตำบลบาโร๊ะตำบลปะแต อำเภอยะหา จังหวัดยะลาให้เป็นเขตปฏิรูปที่ดินพ.ศ. ๒๕๔๗ ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร.ให้ไว้ ณ วันที่๑๑ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๔๗เป็นปีที่ ๕๙ ในรัชกาลปัจจุบันพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่าโดยที่เป็นการสมควรกำหนดเขตที่ดินในท้องที่ตำบลกาบัง ตำบลบาละ อำเภอกาบัง และตำบลบาโร๊ะ ตำบลปะแต อำเภอยะหา จังหวัดยะลาให้เป็นเขตปฏิรูปที่ดินอาศัยอำนาจตามความในมาตรา๒๒๑ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย และมาตรา ๒๕ วรรคหนึ่ง แห่งพระราชบัญญัติการปฏิรูปที่ดินเพื่อเกษตรกรรมพ.ศ. ๒๕๑๘ อันเป็นพระราชบัญญัติที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคลซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๔๘ มาตรา ๔๙ และมาตรา ๕๐ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยบัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ดังต่อไปนี้มาตรา๑ พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า พระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในท้องที่ตำบลกาบัง ตำบลบาละ อำเภอกาบัง และตำบลบาโร๊ะ ตำบลปะแต อำเภอยะหา จังหวัดยะลาให้เป็นเขตปฏิรูปที่ดิน พ.ศ. ๒๕๔๗มาตรา๒[๑] พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา๓ ให้ที่ดินในท้องที่ตำบลกาบัง ตำบลบาละอำเภอกาบัง และตำบลบาโร๊ะ ตำบลปะแต อำเภอยะหา จังหวัดยะลา ภายในแนวเขตตามแผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกานี้เป็นเขตปฏิรูปที่ดินมาตรา๔ ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้ผู้รับสนองพระบรมราชโองการพันตำรวจโททักษิณ ชินวัตรนายกรัฐมนตรี[เอกสารแนบท้าย]๑.แผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดิน ในท้องที่ตำบลกาบัง ตำบลบาละ อำเภอกาบัง และตำบลบาโร๊ะตำบลปะแต อำเภอยะหา จังหวัดยะลา ให้เป็นเขตปฏิรูปที่ดิน พ.ศ. ๒๕๔๗(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)หมายเหตุ:- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือ เนื่องจากในท้องที่ตำบลกาบังตำบลบาละ อำเภอกาบัง และตำบลบาโร๊ะ ตำบลปะแต อำเภอยะหา จังหวัดยะลา มีเกษตรกรผู้ไม่มีที่ดินประกอบเกษตรกรรมเป็นของตนเองหรือมีที่ดินเล็กน้อยไม่เพียงพอแก่การครองชีพ หรือต้องเช่าที่ดินของผู้อื่นประกอบเกษตรกรรมอยู่เป็นจำนวนมากสมควรกำหนดเขตที่ดินในท้องที่ดังกล่าวให้เป็นเขตปฏิรูปที่ดิน จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้ศิรวัชร์/จัดทำ๑๕ มกราคม ๒๕๖๔อรญา/ตรวจ๑ กุมภาพันธ์๒๕๖๔[๑]ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๑/ตอนพิเศษ ๘๕ ก/หน้า ๑๕/๓๐ ธันวาคม ๒๕๔๗
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 793/2477หลักกฎหมาย: ศาลเดิมสั่งรับอุทธรณ์ว่าเห็นควรรับอุทธรณ์ ก็นับว่าเป็นการรับรองอุทธรณ์ในข้อเท็จจริงได้คดีนี้ศาลเดิมยกฟ้องโจทก์โดยอาศัยข้อเท็จจริง ศาลอุทธรณ์ตัดสินลงโทษจำเลยตาม ม.๒๕๔-๖๐ โดยอาศัยข้อเท็จจริง ศาลฎีกาเห็นว่าพ.ร.บ.ลักษณอุทธรณ์ พ.ศ.๒๔๗๓ มาตรา ๓ โจทก์อุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริงไม่ได้ แต่เรื่องนี้ได้ความว่าศาลเดิมสั่งรับอุทธรณ์ว่า "เห็นควรรับอุทธรณ์ส่งสำเนาให้อีกฝ่ายหนึ่ง" เป็นอันฟังได้ว่าศาลเดิมรับอุทธรณ์ของโจทก์ในปัญหาข้อเท็จจริงด้วย โดยไม่จำเป็นต้องแสดงเหตุที่รับอุทธรณ์ไว้ ศาลอุทธรณ์จึงวินิจฉัยข้อเท็จจริงได้โดยชอบ ส่วนข้อเท็จจริงนั้ ศาลฎีกาเห็นพ้องด้วยศาลอุทธรณ์ จึงตัดสินยืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 793/2477นายเว่งฮวด แซ่โง้วโจทก์นายปั๊กคุน แซ่โง้ว,นายกิมจ้าย แซ่ปึง,นายฮกแชง,นายเยกเจียแซ่คู,นายเจือเอี๊ยง แซ่อึ้งจำเลย อาชญา ม. 254-60 พ.ร.บ.ลักษณะอุทธรณ์ พ.ศ.2473 ม. 3ศาลเดิมสั่งรับอุทธรณ์ว่าเห็นควรรับอุทธรณ์ ก็นับว่าเป็นการรับรองอุทธรณ์ในข้อเท็จจริงได้คดีนี้ศาลเดิมยกฟ้องโจทก์โดยอาศัยข้อเท็จจริง ศาลอุทธรณ์ตัดสินลงโทษจำเลยตาม ม.๒๕๔-๖๐ โดยอาศัยข้อเท็จจริง ศาลฎีกาเห็นว่าพ.ร.บ.ลักษณอุทธรณ์ พ.ศ.๒๔๗๓ มาตรา ๓ โจทก์อุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริงไม่ได้ แต่เรื่องนี้ได้ความว่าศาลเดิมสั่งรับอุทธรณ์ว่า "เห็นควรรับอุทธรณ์ส่งสำเนาให้อีกฝ่ายหนึ่ง" เป็นอันฟังได้ว่าศาลเดิมรับอุทธรณ์ของโจทก์ในปัญหาข้อเท็จจริงด้วย โดยไม่จำเป็นต้องแสดงเหตุที่รับอุทธรณ์ไว้ ศาลอุทธรณ์จึงวินิจฉัยข้อเท็จจริงได้โดยชอบ ส่วนข้อเท็จจริงนั้ ศาลฎีกาเห็นพ้องด้วยศาลอุทธรณ์ จึงตัดสินยืน(กฤต-พรหม-นล)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: คดีนี้ศาลเดิมยกฟ้องโจทก์โดยอาศัยข้อเท็จจริง ศาลอุทธรณ์ตัดสินลงโทษจำเลยตาม ม.๒๕๔-๖๐ โดยอาศัยข้อเท็จจริง ศาลฎีกาเห็นว่าพ.ร.บ.ลักษณอุทธรณ์ พ.ศ.๒๔๗๓ มาตรา ๓ โจทก์อุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริงไม่ได้ แต่เรื่องนี้ได้ความว่าศาลเดิมสั่งรับอุทธรณ์ว่า "เห็นควรรับอุทธรณ์ส่งสำเนาให้อีกฝ่ายหนึ่ง" เป็นอันฟังได้ว่าศาลเดิมรับอุทธรณ์ของโจทก์ในปัญหาข้อเท็จจริงด้วย โดยไม่จำเป็นต้องแสดงเหตุที่รับอุทธรณ์ไว้ ศาลอุทธรณ์จึงวินิจฉัยข้อเท็จจริงได้โดยชอบ ส่วนข้อเท็จจริงนั้ ศาลฎีกาเห็นพ้องด้วยศาลอุทธรณ์ จึงตัดสินยืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 793/2477นายเว่งฮวด แซ่โง้วโจทก์นายปั๊กคุน แซ่โง้ว,นายกิมจ้าย แซ่ปึง,นายฮกแชง,นายเยกเจียแซ่คู,นายเจือเอี๊ยง แซ่อึ้งจำเลย อาชญา ม. 254-60 พ.ร.บ.ลักษณะอุทธรณ์ พ.ศ.2473 ม. 3ศาลเดิมสั่งรับอุทธรณ์ว่าเห็นควรรับอุทธรณ์ ก็นับว่าเป็นการรับรองอุทธรณ์ในข้อเท็จจริงได้คดีนี้ศาลเดิมยกฟ้องโจทก์โดยอาศัยข้อเท็จจริง ศาลอุทธรณ์ตัดสินลงโทษจำเลยตาม ม.๒๕๔-๖๐ โดยอาศัยข้อเท็จจริง ศาลฎีกาเห็นว่าพ.ร.บ.ลักษณอุทธรณ์ พ.ศ.๒๔๗๓ มาตรา ๓ โจทก์อุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริงไม่ได้ แต่เรื่องนี้ได้ความว่าศาลเดิมสั่งรับอุทธรณ์ว่า "เห็นควรรับอุทธรณ์ส่งสำเนาให้อีกฝ่ายหนึ่ง" เป็นอันฟังได้ว่าศาลเดิมรับอุทธรณ์ของโจทก์ในปัญหาข้อเท็จจริงด้วย โดยไม่จำเป็นต้องแสดงเหตุที่รับอุทธรณ์ไว้ ศาลอุทธรณ์จึงวินิจฉัยข้อเท็จจริงได้โดยชอบ ส่วนข้อเท็จจริงนั้ ศาลฎีกาเห็นพ้องด้วยศาลอุทธรณ์ จึงตัดสินยืน(กฤต-พรหม-นล)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 78082หลักกฎหมาย: ยกฟ้อง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 498 - 499/2477 อาชญา ม. 301ยกฟ้อง()แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 498 - 499/2477 อาชญา ม. 301ยกฟ้อง()แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
กฎกระทรวงกฎกระทรวงฉบับที่ ๒๒๙ (พ.ศ.๒๕๓๘)ออกตามความในพระราชบัญญัติการผังเมืองพ.ศ. ๒๕๑๘[๑] อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๕ แห่งพระราชบัญญัติการผังเมืองพ.ศ. ๒๕๑๘ และมาตรา ๒๖ วรรคหก แห่งพระราชบัญญัติการผังเมือง พ.ศ. ๒๕๑๘ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติการผังเมือง (ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๓๕รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้ให้ขยายระยะเวลาการใช้บังคับกฎกระทรวง ฉบับที่ ๙๑ (พ.ศ.๒๕๓๓) ออกตามความในพระราชบัญญัติการผังเมือง พ.ศ. ๒๕๑๘ ต่อไปอีกมีกำหนดหนึ่งปี ทั้งนี้ ตั้งแต่วันที่ ๑ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๓๘เป็นต้นไปให้ไว้ ณ วันที่ ๑๘ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๓๘สุดารัตน์ เกยุราพันธุ์รัฐมนตรีช่วยว่าการฯ ปฏิบัติราชการแทนรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยหมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือโดยที่ปรากฏว่าสภาพการณ์และสิ่งแวดล้อมในท้องที่ ตำบลอ้อมน้อย ตำบลสวนหลวงตำบลท่าไม้ ตำบลบางยาง ตำบลกระทุ่มแบน ตำบลคลองมะเดื่อ ตำบลดอนไก่ดี และตำบลท่าเสาอำเภอกระทุ่มแบน จังหวัดสมุทรสาคร ซึ่งกฎกระทรวง ฉบับที่ ๙๑ (พ.ศ. ๒๕๓๓)ออกตามความในพระราชบัญญัติการผังเมือง พ.ศ. ๒๕๑๘กำหนดให้ใช้ผังเมืองรวมบังคับในท้องที่ดังกล่าวได้เปลี่ยนแปลงไปและเป็นกรณีที่ไม่อาจดำเนินการแก้ไขผังเมืองรวมได้ทันภายในระยะเวลาที่กฎกระทรวงนั้นใช้บังคับสมควรขยายระยะเวลาการใช้บังคับกฎกระทรวงดังกล่าวต่อไปอีกหนึ่งปี และโดยที่มาตรา ๒๖วรรคหก แห่งพระราชบัญญัติการผังเมือง พ.ศ. ๒๕๑๘ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติการผังเมือง(ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๓๕ บัญญัติว่าการขยายระยะเวลาการใช้บังคับผังเมืองรวมให้กระทำโดยกฎกระทรวง จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้วิภา/ปรับปรุง๒๘ กันยายน ๒๕๕๘[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๑๒/ตอนที่ ๓๕ ก/หน้า ๑๕/๑๘ สิงหาคม ๒๕๓๘
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 59388หลักกฎหมาย: ความว่า จำเลยขอให้ศาลปล่อยชั่วคราวในระหว่างฎีกา โดยผู้ขอประกันได้เสนอบัญชีทรัพย์มาพร้อมคำร้องแล้วหมายเหตุ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติป่าสงวนแห่งชาติ พ.ศ. 2507 มาตรา 4,6,9,14,31 ฯลฯ จำคุก 2 ปี ฯลฯศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติป่าสงวนแห่งชาติ พ.ศ. 2507 มาตรา 31 วรรคสอง ที่แก้ไขแล้ว ฯลฯนอกจากที่แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นจำเลยยื่นคำร้องดังกล่าว โดยแถลงในคำร้องประกอบว่า ประสงค์จะยื่นฎีกาต่อไป (อันดับ 59,58)ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์อนุญาตให้ปล่อยจำเลยชั่วคราวโดยศาลอุทธรณ์ตีราคาประกัน 100,000 บาท (อันดับ 3,44)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว คดีนี้จำเลยฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงไม่ได้เพราะต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218 จึงไม่มีเหตุที่จะอนุญาตให้ปล่อยชั่วคราวในชั้นนี้ ให้ยกคำร้อง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 1356/2532พนักงานอัยการจังหวัดสุรินทร์โจทก์นายพรหม วานุนามจำเลยนายพรหม วานุนาม จำเลยผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.อ. ม. 218ความว่า จำเลยขอให้ศาลปล่อยชั่วคราวในระหว่างฎีกา โดยผู้ขอประกันได้เสนอบัญชีทรัพย์มาพร้อมคำร้องแล้วหมายเหตุ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติป่าสงวนแห่งชาติ พ.ศ. 2507 มาตรา 4,6,9,14,31 ฯลฯ จำคุก 2 ปี ฯลฯศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติป่าสงวนแห่งชาติ พ.ศ. 2507 มาตรา 31 วรรคสอง ที่แก้ไขแล้ว ฯลฯนอกจากที่แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นจำเลยยื่นคำร้องดังกล่าว โดยแถลงในคำร้องประกอบว่า ประสงค์จะยื่นฎีกาต่อไป (อันดับ 59,58)ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์อนุญาตให้ปล่อยจำเลยชั่วคราวโดยศาลอุทธรณ์ตีราคาประกัน 100,000 บาท (อันดับ 3,44)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว คดีนี้จำเลยฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงไม่ได้เพราะต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218 จึงไม่มีเหตุที่จะอนุญาตให้ปล่อยชั่วคราวในชั้นนี้ ให้ยกคำร้อง(ปิ่นทิพย์ สุจริตกุล-สง่า ศิลปประสิทธิ์-วีระชัย สูตรสุวรรณ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 1356/2532พนักงานอัยการจังหวัดสุรินทร์โจทก์นายพรหม วานุนามจำเลยนายพรหม วานุนาม จำเลยผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.อ. ม. 218ความว่า จำเลยขอให้ศาลปล่อยชั่วคราวในระหว่างฎีกา โดยผู้ขอประกันได้เสนอบัญชีทรัพย์มาพร้อมคำร้องแล้วหมายเหตุ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติป่าสงวนแห่งชาติ พ.ศ. 2507 มาตรา 4,6,9,14,31 ฯลฯ จำคุก 2 ปี ฯลฯศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติป่าสงวนแห่งชาติ พ.ศ. 2507 มาตรา 31 วรรคสอง ที่แก้ไขแล้ว ฯลฯนอกจากที่แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นจำเลยยื่นคำร้องดังกล่าว โดยแถลงในคำร้องประกอบว่า ประสงค์จะยื่นฎีกาต่อไป (อันดับ 59,58)ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์อนุญาตให้ปล่อยจำเลยชั่วคราวโดยศาลอุทธรณ์ตีราคาประกัน 100,000 บาท (อันดับ 3,44)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว คดีนี้จำเลยฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงไม่ได้เพราะต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218 จึงไม่มีเหตุที่จะอนุญาตให้ปล่อยชั่วคราวในชั้นนี้ ให้ยกคำร้อง(ปิ่นทิพย์ สุจริตกุล-สง่า ศิลปประสิทธิ์-วีระชัย สูตรสุวรรณ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ