คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2458/2525หลักกฎหมาย: โจทก์ฟ้องขับไล่จำเลยออกจากห้องแถวของโจทก์โดยอ้างว่าจำเลยอาศัยอยู่เมื่อศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่าโจทก์ได้ขายห้องแถวพิพาทให้แก่จำเลยและจำเลยเป็นผู้ใช้สิทธิครอบครองตลอดมาแล้ว โจทก์มิได้อุทธรณ์หรือแก้อุทธรณ์โต้แย้งในข้อนี้ ข้อเท็จจริงจึงฟังได้เป็นยุติตามคำวินิจฉัยของศาลชั้นต้น แม้ศาลชั้นต้นจะวินิจฉัยว่าการซื้อขายเป็นโมฆะแต่การเข้าอยู่ในห้องแถวพิพาทของจำเลยก็มิใช่เป็นการอาศัยโจทก์ดังที่โจทก์อ้างในฟ้อง ดังนี้ โจทก์หามีสิทธิฟ้องขับไล่จำเลยออกไปจากห้องแถวพิพาทนั้นไม่โจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นเจ้าของห้องแถวซึ่งปลูกอยู่บนที่ดินราชพัสดุ จำเลยเป็นผู้อาศัยโจทก์อยู่ในห้องแถวดังกล่าว ต่อมาโจทก์ไม่ประสงค์จะให้จำเลยอยู่ต่อไป จึงขอให้พิพากษาให้จำเลยและบริวารออกไปจากห้องแถวดังกล่าวจำเลยให้การว่า จำเลยซื้อห้องแถวพิพาทจากโจทก์และโจทก์ได้มอบให้จำเลยเข้าครอบครองเป็นเจ้าของตลอดมา ขอให้ยกฟ้องศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า จำเลยได้ซื้อห้องแถวพิพาทจากโจทก์ แต่การซื้อขายไม่ได้ทำเป็นหนังสือและจดทะเบียน จึงเป็นโมฆะ จำเลยไม่ได้กรรมสิทธิ์ โจทก์มีอำนาจฟ้องขับไล่ได้ พิพากษาให้ขับไล่จำเลยและบริวารออกไปจากห้องแถวพิพาทจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า คดีนี้โจทก์ฟ้องขับไล่จำเลยออกจากห้องแถวพิพาทโดยอ้างว่าโจทก์เป็นผู้ให้จำเลยอยู่อาศัย จำเลยให้การต่อสู้ว่า ความจริงโจทก์ได้ขายห้องแถวพิพาทให้แก่จำเลยและได้ส่งมอบให้จำเลยเข้าครอบครองตลอดมา จึงไม่มีสิทธิฟ้องขับไล่จำเลยประเด็นสำคัญแห่งคดีจึงมีว่า จำเลยเป็นผู้อาศัยห้องแถวพิพาทดังที่โจทก์ฟ้องหรือไม่ ซึ่งในประเด็นดังกล่าวนี้ เมื่อศาลชั้นต้นวินิจฉัยข้อเท็จจริงว่าโจทก์ได้ขายห้องแถวพิพาทให้แก่จำเลยและจำเลยเป็นผู้ใช้สิทธิครอบครองตลอดมาแล้ว โจทก์ก็มิได้อุทธรณ์หรือแก้อุทธรณ์โต้แย้งในข้อนี้ไว้แต่อย่างใด ข้อเท็จจริงจึงฟังได้เป็นยุติตามคำวินิจฉัยของศาลชั้นต้นดังกล่าว แม้ศาลชั้นต้นจะพิพากษาว่าการซื้อขายเป็นโมฆะก็ตาม แต่การเข้าอยู่ในห้องแถวพิพาทของจำเลยก็หาใช่เป็นการอาศัยโจทก์ไม่ เมื่อข้อเท็จจริงฟังได้ว่าความจริงโจทก์ไม่ได้ให้จำเลยอยู่อาศัยห้องแถวพิพาทดังโจทก์อ้างในฟ้อง ดังนี้ โจทก์จึงหามีสิทธิฟ้องขับไล่จำเลยออกไปจากห้องแถวพิพาทนั้นไม่พิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2458/2525นายสวาท รุ่งขจรศักดิ์โจทก์นายเจริญ คล่องขยันจำเลย ป.พ.พ. ม. 456, ม. 537 ป.วิ.พ. ม. 55, ม. 142โจทก์ฟ้องขับไล่จำเลยออกจากห้องแถวของโจทก์โดยอ้างว่าจำเลยอาศัยอยู่เมื่อศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่าโจทก์ได้ขายห้องแถวพิพาทให้แก่จำเลยและจำเลยเป็นผู้ใช้สิทธิครอบครองตลอดมาแล้ว โจทก์มิได้อุทธรณ์หรือแก้อุทธรณ์โต้แย้งในข้อนี้ ข้อเท็จจริงจึงฟังได้เป็นยุติตามคำวินิจฉัยของศาลชั้นต้น แม้ศาลชั้นต้นจะวินิจฉัยว่าการซื้อขายเป็นโมฆะแต่การเข้าอยู่ในห้องแถวพิพาทของจำเลยก็มิใช่เป็นการอาศัยโจทก์ดังที่โจทก์อ้างในฟ้อง ดังนี้ โจทก์หามีสิทธิฟ้องขับไล่จำเลยออกไปจากห้องแถวพิพาทนั้นไม่โจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นเจ้าของห้องแถวซึ่งปลูกอยู่บนที่ดินราชพัสดุ จำเลยเป็นผู้อาศัยโจทก์อยู่ในห้องแถวดังกล่าว ต่อมาโจทก์ไม่ประสงค์จะให้จำเลยอยู่ต่อไป จึงขอให้พิพากษาให้จำเลยและบริวารออกไปจากห้องแถวดังกล่าวจำเลยให้การว่า จำเลยซื้อห้องแถวพิพาทจากโจทก์และโจทก์ได้มอบให้จำเลยเข้าครอบครองเป็นเจ้าของตลอดมา ขอให้ยกฟ้องศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า จำเลยได้ซื้อห้องแถวพิพาทจากโจทก์ แต่การซื้อขายไม่ได้ทำเป็นหนังสือและจดทะเบียน จึงเป็นโมฆะ จำเลยไม่ได้กรรมสิทธิ์ โจทก์มีอำนาจฟ้องขับไล่ได้ พิพากษาให้ขับไล่จำเลยและบริวารออกไปจากห้องแถวพิพาทจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า คดีนี้โจทก์ฟ้องขับไล่จำเลยออกจากห้องแถวพิพาทโดยอ้างว่าโจทก์เป็นผู้ให้จำเลยอยู่อาศัย จำเลยให้การต่อสู้ว่า ความจริงโจทก์ได้ขายห้องแถวพิพาทให้แก่จำเลยและได้ส่งมอบให้จำเลยเข้าครอบครองตลอดมา จึงไม่มีสิทธิฟ้องขับไล่จำเลยประเด็นสำคัญแห่งคดีจึงมีว่า จำเลยเป็นผู้อาศัยห้องแถวพิพาทดังที่โจทก์ฟ้องหรือไม่ ซึ่งในประเด็นดังกล่าวนี้ เมื่อศาลชั้นต้นวินิจฉัยข้อเท็จจริงว่าโจทก์ได้ขายห้องแถวพิพาทให้แก่จำเลยและจำเลยเป็นผู้ใช้สิทธิครอบครองตลอดมาแล้ว โจทก์ก็มิได้อุทธรณ์หรือแก้อุทธรณ์โต้แย้งในข้อนี้ไว้แต่อย่างใด ข้อเท็จจริงจึงฟังได้เป็นยุติตามคำวินิจฉัยของศาลชั้นต้นดังกล่าว แม้ศาลชั้นต้นจะพิพากษาว่าการซื้อขายเป็นโมฆะก็ตาม แต่การเข้าอยู่ในห้องแถวพิพาทของจำเลยก็หาใช่เป็นการอาศัยโจทก์ไม่ เมื่อข้อเท็จจริงฟังได้ว่าความจริงโจทก์ไม่ได้ให้จำเลยอยู่อาศัยห้องแถวพิพาทดังโจทก์อ้างในฟ้อง ดังนี้ โจทก์จึงหามีสิทธิฟ้องขับไล่จำเลยออกไปจากห้องแถวพิพาทนั้นไม่พิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์(พิศิษฏ์ เทศะบำรุง-สุชาติ จิวะชาติ-วีระ ทรัพยไพศาล)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นเจ้าของห้องแถวซึ่งปลูกอยู่บนที่ดินราชพัสดุ จำเลยเป็นผู้อาศัยโจทก์อยู่ในห้องแถวดังกล่าว ต่อมาโจทก์ไม่ประสงค์จะให้จำเลยอยู่ต่อไป จึงขอให้พิพากษาให้จำเลยและบริวารออกไปจากห้องแถวดังกล่าวจำเลยให้การว่า จำเลยซื้อห้องแถวพิพาทจากโจทก์และโจทก์ได้มอบให้จำเลยเข้าครอบครองเป็นเจ้าของตลอดมา ขอให้ยกฟ้องศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า จำเลยได้ซื้อห้องแถวพิพาทจากโจทก์ แต่การซื้อขายไม่ได้ทำเป็นหนังสือและจดทะเบียน จึงเป็นโมฆะ จำเลยไม่ได้กรรมสิทธิ์ โจทก์มีอำนาจฟ้องขับไล่ได้ พิพากษาให้ขับไล่จำเลยและบริวารออกไปจากห้องแถวพิพาทจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า คดีนี้โจทก์ฟ้องขับไล่จำเลยออกจากห้องแถวพิพาทโดยอ้างว่าโจทก์เป็นผู้ให้จำเลยอยู่อาศัย จำเลยให้การต่อสู้ว่า ความจริงโจทก์ได้ขายห้องแถวพิพาทให้แก่จำเลยและได้ส่งมอบให้จำเลยเข้าครอบครองตลอดมา จึงไม่มีสิทธิฟ้องขับไล่จำเลยประเด็นสำคัญแห่งคดีจึงมีว่า จำเลยเป็นผู้อาศัยห้องแถวพิพาทดังที่โจทก์ฟ้องหรือไม่ ซึ่งในประเด็นดังกล่าวนี้ เมื่อศาลชั้นต้นวินิจฉัยข้อเท็จจริงว่าโจทก์ได้ขายห้องแถวพิพาทให้แก่จำเลยและจำเลยเป็นผู้ใช้สิทธิครอบครองตลอดมาแล้ว โจทก์ก็มิได้อุทธรณ์หรือแก้อุทธรณ์โต้แย้งในข้อนี้ไว้แต่อย่างใด ข้อเท็จจริงจึงฟังได้เป็นยุติตามคำวินิจฉัยของศาลชั้นต้นดังกล่าว แม้ศาลชั้นต้นจะพิพากษาว่าการซื้อขายเป็นโมฆะก็ตาม แต่การเข้าอยู่ในห้องแถวพิพาทของจำเลยก็หาใช่เป็นการอาศัยโจทก์ไม่ เมื่อข้อเท็จจริงฟังได้ว่าความจริงโจทก์ไม่ได้ให้จำเลยอยู่อาศัยห้องแถวพิพาทดังโจทก์อ้างในฟ้อง ดังนี้ โจทก์จึงหามีสิทธิฟ้องขับไล่จำเลยออกไปจากห้องแถวพิพาทนั้นไม่พิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2458/2525นายสวาท รุ่งขจรศักดิ์โจทก์นายเจริญ คล่องขยันจำเลย ป.พ.พ. ม. 456, ม. 537 ป.วิ.พ. ม. 55, ม. 142โจทก์ฟ้องขับไล่จำเลยออกจากห้องแถวของโจทก์โดยอ้างว่าจำเลยอาศัยอยู่เมื่อศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่าโจทก์ได้ขายห้องแถวพิพาทให้แก่จำเลยและจำเลยเป็นผู้ใช้สิทธิครอบครองตลอดมาแล้ว โจทก์มิได้อุทธรณ์หรือแก้อุทธรณ์โต้แย้งในข้อนี้ ข้อเท็จจริงจึงฟังได้เป็นยุติตามคำวินิจฉัยของศาลชั้นต้น แม้ศาลชั้นต้นจะวินิจฉัยว่าการซื้อขายเป็นโมฆะแต่การเข้าอยู่ในห้องแถวพิพาทของจำเลยก็มิใช่เป็นการอาศัยโจทก์ดังที่โจทก์อ้างในฟ้อง ดังนี้ โจทก์หามีสิทธิฟ้องขับไล่จำเลยออกไปจากห้องแถวพิพาทนั้นไม่โจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นเจ้าของห้องแถวซึ่งปลูกอยู่บนที่ดินราชพัสดุ จำเลยเป็นผู้อาศัยโจทก์อยู่ในห้องแถวดังกล่าว ต่อมาโจทก์ไม่ประสงค์จะให้จำเลยอยู่ต่อไป จึงขอให้พิพากษาให้จำเลยและบริวารออกไปจากห้องแถวดังกล่าวจำเลยให้การว่า จำเลยซื้อห้องแถวพิพาทจากโจทก์และโจทก์ได้มอบให้จำเลยเข้าครอบครองเป็นเจ้าของตลอดมา ขอให้ยกฟ้องศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า จำเลยได้ซื้อห้องแถวพิพาทจากโจทก์ แต่การซื้อขายไม่ได้ทำเป็นหนังสือและจดทะเบียน จึงเป็นโมฆะ จำเลยไม่ได้กรรมสิทธิ์ โจทก์มีอำนาจฟ้องขับไล่ได้ พิพากษาให้ขับไล่จำเลยและบริวารออกไปจากห้องแถวพิพาทจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า คดีนี้โจทก์ฟ้องขับไล่จำเลยออกจากห้องแถวพิพาทโดยอ้างว่าโจทก์เป็นผู้ให้จำเลยอยู่อาศัย จำเลยให้การต่อสู้ว่า ความจริงโจทก์ได้ขายห้องแถวพิพาทให้แก่จำเลยและได้ส่งมอบให้จำเลยเข้าครอบครองตลอดมา จึงไม่มีสิทธิฟ้องขับไล่จำเลยประเด็นสำคัญแห่งคดีจึงมีว่า จำเลยเป็นผู้อาศัยห้องแถวพิพาทดังที่โจทก์ฟ้องหรือไม่ ซึ่งในประเด็นดังกล่าวนี้ เมื่อศาลชั้นต้นวินิจฉัยข้อเท็จจริงว่าโจทก์ได้ขายห้องแถวพิพาทให้แก่จำเลยและจำเลยเป็นผู้ใช้สิทธิครอบครองตลอดมาแล้ว โจทก์ก็มิได้อุทธรณ์หรือแก้อุทธรณ์โต้แย้งในข้อนี้ไว้แต่อย่างใด ข้อเท็จจริงจึงฟังได้เป็นยุติตามคำวินิจฉัยของศาลชั้นต้นดังกล่าว แม้ศาลชั้นต้นจะพิพากษาว่าการซื้อขายเป็นโมฆะก็ตาม แต่การเข้าอยู่ในห้องแถวพิพาทของจำเลยก็หาใช่เป็นการอาศัยโจทก์ไม่ เมื่อข้อเท็จจริงฟังได้ว่าความจริงโจทก์ไม่ได้ให้จำเลยอยู่อาศัยห้องแถวพิพาทดังโจทก์อ้างในฟ้อง ดังนี้ โจทก์จึงหามีสิทธิฟ้องขับไล่จำเลยออกไปจากห้องแถวพิพาทนั้นไม่พิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์(พิศิษฏ์ เทศะบำรุง-สุชาติ จิวะชาติ-วีระ ทรัพยไพศาล)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ