คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 907/2486หลักกฎหมาย: เจ้าหนี้ยึดสินบริคนห์ระหว่างจำเลยกับสามีสามีร้องขัดทรัพย์อ้างว่านิติกัมที่ภรรยาทำเปนโมคียะ ไม่ผูกพันสินบริคนห์สาลสั่งถอนการยึดไปตามคำร้องขัดทรัพย์ เจ้าหนี้มาฟ้องขอแยกสินบริคนห์ระหว่างสามีภรรยานั้นไหม่ได้ ไม่เปนฟ้องซ้ำ เจ้าหนี้ซึ่งขอแยกสินบริคนห์ของลูกหนี้ตาม ม. 1483 นั้นไม่จำต้องขอขนะยึดทรัพย์ของลูกหนี้ แม้สาลไห้ถอนการยึดแล้วก็ขอได้ ไนกรนีที่ขอแยกสินบริคนห์ระหว่างสามีภรรยาเพื่อไช้หนี้ ถ้าจำเลยต่อสู้ว่าขายไห้คนพายนอกไปแล้ว ก็ต้องพิจารนาว่าจิงหรือไม่ เพราะถ้าจิงก็ไม่ไช่สินบริคนห์จะขอแยกไม่ได้.คดีแรกสาลชั้นต้นพิพากสาไห้จำเลยที่ ๑ และ ๒ ซึ่งเปนภรรยาจำเลยที่ ๓ และ ๔ ไช้หนี้เงินกู้แก่โจท ๆ จึงยึดที่นาจำเลยที่ ๓ สามีจำเลยที่ ๑ และจำเลยที่ ๔ สามีจำเลยที่ ๒ ร้องขัดทรัพย์ว่านารายนี้เปนสินบริคนห์ระหว่างจำเลยที่ ๑ กับที่ ๓ และจำเลยที่ ๒ กับที่ ๔ จำเลยที่ ๑,๒ ทำสัญญากู้โดยไม่ได้รับความยินยอมจากจำเลยผู้เปนสามี ขอบอกล้างนิติกัมสาลชั้นต้นเห็นว่าเปนจิงดังคำร้องขัดทรัพย์จึงไห้ถอน โจทจึงมาฟ้องคดีขอไห้แยกสินบริคนห์เพื่อเอาไปไช้หนี้ สาลชั้นต้นพิจารนาตามคำที่คู่ความแถลงรับและสั่งงดสืบพยานทั้งสองฝ่ายแล้วพิพากสาไห้แบ่งนาสินบริคนห์รายนี้ จำเลยอุธรน์สาลอุธรน์พิพากสายืนแต่มีความเห็นแย้งว่า ควนยกฟ้อง จำเลยดีกา สาลดีกาวินิฉัยว่า ๑ ที่จำเลยว่าโจทฟ้องซ้ำตาม ป.ว.พ.ม. ๑๔๘ สาลดีกาเห็นว่าไนคดีเรื่องก่อนประเด็นที่พิพาทกันมีสัญญากู้เงินที่โจทฟ้องผูกพันสินบริคนห์ระหว่างจำเลยหรือไม่ประเด็นไนคดีนี้มีว่า สัญญานั้นผูกพันจำเลยซึ่งเปนภรรยาไม่มีสินส่วนตัว โจทจะขอแยกสินบริคนห์เพื่อเอกส่วนของภรรยาชำระหนี้ได้หรือไม่ ประเด็นไนคดีก่อนกับไนคดีนี้ไม่เหมือนกัน จึงเปนฟ้องซ้ำ ๒. จำเลยว่าโจทยึดสินบริคนหืรายพิพาทเพื่อเอกขายทอดตลาดชำระหนี้ หากโจทประสงค์จะขอแยกสินบริคนห์ ก็ต้องขอแยกไนขนะที่ยึดนั้น บัดนี้สาลตัดสินไห้ถอนการยึดไปแล้ว โจทจะมาขอแยกสินบริคนห์อีก สินบริคนห์อีกเปนสองครั้งสองหนไม่ได้ สาลดีกาเห็นว่ากดหมายที่ไห้สิทธิเจ้าหนี้ขอแยกสินบริคนห์ไม่ได้กำหนดข้อจำกัดดังจำเลยว่า ๓. ที่จำเลยว่า นาสินบริคนห์โฉนดที่ ๕๖๘๐ จำเลยได้โอนขานแก่บุคคลพายนอกไปแล้ว จะบังคับแก่นาแปลงนี้ไม่ได้นั้นสาลดีกาเห็นว่า หากฟังข้อเท็ดจิงดังจำเลยดีกานารายนี้ก็ไม่เปนสินบริคนห์ต่อไป แต่สาลชั้นต้นยังไม่ได้สืบพยานไนประเด็นข้อนี้ สาลดีกาก็ชี้ขาดข้อเท็ดจิงไม่ได้จึงพิพากสาไห้ยกคำพิพากสาสาลล่างทั้งสองสาลไห้สาลชั้นต้นดำเนินการพิจารนาประเด็นพข้อพิพาทแล้วพิพากสาไหม่ตามรุปความ. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 907/2486นายเดื่อ จันหอมโจทนางนวมกับพวกจำเลย ป.พ.พ. ม. 37, ม. 38, ม. 138, ม. 1483, ม. 1479, ม. 1480, ม. 1481, ม. 1482 ป.วิ.พ. ม. 148, ม. 225, ม. 243, ม. 247, ม. 147.เจ้าหนี้ยึดสินบริคนห์ระหว่างจำเลยกับสามีสามีร้องขัดทรัพย์อ้างว่านิติกัมที่ภรรยาทำเปนโมคียะ ไม่ผูกพันสินบริคนห์สาลสั่งถอนการยึดไปตามคำร้องขัดทรัพย์ เจ้าหนี้มาฟ้องขอแยกสินบริคนห์ระหว่างสามีภรรยานั้นไหม่ได้ ไม่เปนฟ้องซ้ำ เจ้าหนี้ซึ่งขอแยกสินบริคนห์ของลูกหนี้ตาม ม. 1483 นั้นไม่จำต้องขอขนะยึดทรัพย์ของลูกหนี้ แม้สาลไห้ถอนการยึดแล้วก็ขอได้ ไนกรนีที่ขอแยกสินบริคนห์ระหว่างสามีภรรยาเพื่อไช้หนี้ ถ้าจำเลยต่อสู้ว่าขายไห้คนพายนอกไปแล้ว ก็ต้องพิจารนาว่าจิงหรือไม่ เพราะถ้าจิงก็ไม่ไช่สินบริคนห์จะขอแยกไม่ได้.คดีแรกสาลชั้นต้นพิพากสาไห้จำเลยที่ ๑ และ ๒ ซึ่งเปนภรรยาจำเลยที่ ๓ และ ๔ ไช้หนี้เงินกู้แก่โจท ๆ จึงยึดที่นาจำเลยที่ ๓ สามีจำเลยที่ ๑ และจำเลยที่ ๔ สามีจำเลยที่ ๒ ร้องขัดทรัพย์ว่านารายนี้เปนสินบริคนห์ระหว่างจำเลยที่ ๑ กับที่ ๓ และจำเลยที่ ๒ กับที่ ๔ จำเลยที่ ๑,๒ ทำสัญญากู้โดยไม่ได้รับความยินยอมจากจำเลยผู้เปนสามี ขอบอกล้างนิติกัมสาลชั้นต้นเห็นว่าเปนจิงดังคำร้องขัดทรัพย์จึงไห้ถอน โจทจึงมาฟ้องคดีขอไห้แยกสินบริคนห์เพื่อเอาไปไช้หนี้ สาลชั้นต้นพิจารนาตามคำที่คู่ความแถลงรับและสั่งงดสืบพยานทั้งสองฝ่ายแล้วพิพากสาไห้แบ่งนาสินบริคนห์รายนี้ จำเลยอุธรน์สาลอุธรน์พิพากสายืนแต่มีความเห็นแย้งว่า ควนยกฟ้อง จำเลยดีกา สาลดีกาวินิฉัยว่า ๑ ที่จำเลยว่าโจทฟ้องซ้ำตาม ป.ว.พ.ม. ๑๔๘ สาลดีกาเห็นว่าไนคดีเรื่องก่อนประเด็นที่พิพาทกันมีสัญญากู้เงินที่โจทฟ้องผูกพันสินบริคนห์ระหว่างจำเลยหรือไม่ประเด็นไนคดีนี้มีว่า สัญญานั้นผูกพันจำเลยซึ่งเปนภรรยาไม่มีสินส่วนตัว โจทจะขอแยกสินบริคนห์เพื่อเอกส่วนของภรรยาชำระหนี้ได้หรือไม่ ประเด็นไนคดีก่อนกับไนคดีนี้ไม่เหมือนกัน จึงเปนฟ้องซ้ำ ๒. จำเลยว่าโจทยึดสินบริคนหืรายพิพาทเพื่อเอกขายทอดตลาดชำระหนี้ หากโจทประสงค์จะขอแยกสินบริคนห์ ก็ต้องขอแยกไนขนะที่ยึดนั้น บัดนี้สาลตัดสินไห้ถอนการยึดไปแล้ว โจทจะมาขอแยกสินบริคนห์อีก สินบริคนห์อีกเปนสองครั้งสองหนไม่ได้ สาลดีกาเห็นว่ากดหมายที่ไห้สิทธิเจ้าหนี้ขอแยกสินบริคนห์ไม่ได้กำหนดข้อจำกัดดังจำเลยว่า ๓. ที่จำเลยว่า นาสินบริคนห์โฉนดที่ ๕๖๘๐ จำเลยได้โอนขานแก่บุคคลพายนอกไปแล้ว จะบังคับแก่นาแปลงนี้ไม่ได้นั้นสาลดีกาเห็นว่า หากฟังข้อเท็ดจิงดังจำเลยดีกานารายนี้ก็ไม่เปนสินบริคนห์ต่อไป แต่สาลชั้นต้นยังไม่ได้สืบพยานไนประเด็นข้อนี้ สาลดีกาก็ชี้ขาดข้อเท็ดจิงไม่ได้จึงพิพากสาไห้ยกคำพิพากสาสาลล่างทั้งสองสาลไห้สาลชั้นต้นดำเนินการพิจารนาประเด็นพข้อพิพาทแล้วพิพากสาไหม่ตามรุปความ.(ชม จามรมาน-ทิพปัญญา อ. บุปผเวส-ธรรมบัณฑิต บุนยะปานะ)ศาลชั้นต้น - นายชวน ชินสุล+ศาลอุทธรณ์ - นางโกย โปสยนนท์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: คดีแรกสาลชั้นต้นพิพากสาไห้จำเลยที่ ๑ และ ๒ ซึ่งเปนภรรยาจำเลยที่ ๓ และ ๔ ไช้หนี้เงินกู้แก่โจท ๆ จึงยึดที่นาจำเลยที่ ๓ สามีจำเลยที่ ๑ และจำเลยที่ ๔ สามีจำเลยที่ ๒ ร้องขัดทรัพย์ว่านารายนี้เปนสินบริคนห์ระหว่างจำเลยที่ ๑ กับที่ ๓ และจำเลยที่ ๒ กับที่ ๔ จำเลยที่ ๑,๒ ทำสัญญากู้โดยไม่ได้รับความยินยอมจากจำเลยผู้เปนสามี ขอบอกล้างนิติกัมสาลชั้นต้นเห็นว่าเปนจิงดังคำร้องขัดทรัพย์จึงไห้ถอน โจทจึงมาฟ้องคดีขอไห้แยกสินบริคนห์เพื่อเอาไปไช้หนี้ สาลชั้นต้นพิจารนาตามคำที่คู่ความแถลงรับและสั่งงดสืบพยานทั้งสองฝ่ายแล้วพิพากสาไห้แบ่งนาสินบริคนห์รายนี้ จำเลยอุธรน์สาลอุธรน์พิพากสายืนแต่มีความเห็นแย้งว่า ควนยกฟ้อง จำเลยดีกา สาลดีกาวินิฉัยว่า ๑ ที่จำเลยว่าโจทฟ้องซ้ำตาม ป.ว.พ.ม. ๑๔๘ สาลดีกาเห็นว่าไนคดีเรื่องก่อนประเด็นที่พิพาทกันมีสัญญากู้เงินที่โจทฟ้องผูกพันสินบริคนห์ระหว่างจำเลยหรือไม่ประเด็นไนคดีนี้มีว่า สัญญานั้นผูกพันจำเลยซึ่งเปนภรรยาไม่มีสินส่วนตัว โจทจะขอแยกสินบริคนห์เพื่อเอกส่วนของภรรยาชำระหนี้ได้หรือไม่ ประเด็นไนคดีก่อนกับไนคดีนี้ไม่เหมือนกัน จึงเปนฟ้องซ้ำ ๒. จำเลยว่าโจทยึดสินบริคนหืรายพิพาทเพื่อเอกขายทอดตลาดชำระหนี้ หากโจทประสงค์จะขอแยกสินบริคนห์ ก็ต้องขอแยกไนขนะที่ยึดนั้น บัดนี้สาลตัดสินไห้ถอนการยึดไปแล้ว โจทจะมาขอแยกสินบริคนห์อีก สินบริคนห์อีกเปนสองครั้งสองหนไม่ได้ สาลดีกาเห็นว่ากดหมายที่ไห้สิทธิเจ้าหนี้ขอแยกสินบริคนห์ไม่ได้กำหนดข้อจำกัดดังจำเลยว่า ๓. ที่จำเลยว่า นาสินบริคนห์โฉนดที่ ๕๖๘๐ จำเลยได้โอนขานแก่บุคคลพายนอกไปแล้ว จะบังคับแก่นาแปลงนี้ไม่ได้นั้นสาลดีกาเห็นว่า หากฟังข้อเท็ดจิงดังจำเลยดีกานารายนี้ก็ไม่เปนสินบริคนห์ต่อไป แต่สาลชั้นต้นยังไม่ได้สืบพยานไนประเด็นข้อนี้ สาลดีกาก็ชี้ขาดข้อเท็ดจิงไม่ได้จึงพิพากสาไห้ยกคำพิพากสาสาลล่างทั้งสองสาลไห้สาลชั้นต้นดำเนินการพิจารนาประเด็นพข้อพิพาทแล้วพิพากสาไหม่ตามรุปความ. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 907/2486นายเดื่อ จันหอมโจทนางนวมกับพวกจำเลย ป.พ.พ. ม. 37, ม. 38, ม. 138, ม. 1483, ม. 1479, ม. 1480, ม. 1481, ม. 1482 ป.วิ.พ. ม. 148, ม. 225, ม. 243, ม. 247, ม. 147.เจ้าหนี้ยึดสินบริคนห์ระหว่างจำเลยกับสามีสามีร้องขัดทรัพย์อ้างว่านิติกัมที่ภรรยาทำเปนโมคียะ ไม่ผูกพันสินบริคนห์สาลสั่งถอนการยึดไปตามคำร้องขัดทรัพย์ เจ้าหนี้มาฟ้องขอแยกสินบริคนห์ระหว่างสามีภรรยานั้นไหม่ได้ ไม่เปนฟ้องซ้ำ เจ้าหนี้ซึ่งขอแยกสินบริคนห์ของลูกหนี้ตาม ม. 1483 นั้นไม่จำต้องขอขนะยึดทรัพย์ของลูกหนี้ แม้สาลไห้ถอนการยึดแล้วก็ขอได้ ไนกรนีที่ขอแยกสินบริคนห์ระหว่างสามีภรรยาเพื่อไช้หนี้ ถ้าจำเลยต่อสู้ว่าขายไห้คนพายนอกไปแล้ว ก็ต้องพิจารนาว่าจิงหรือไม่ เพราะถ้าจิงก็ไม่ไช่สินบริคนห์จะขอแยกไม่ได้.คดีแรกสาลชั้นต้นพิพากสาไห้จำเลยที่ ๑ และ ๒ ซึ่งเปนภรรยาจำเลยที่ ๓ และ ๔ ไช้หนี้เงินกู้แก่โจท ๆ จึงยึดที่นาจำเลยที่ ๓ สามีจำเลยที่ ๑ และจำเลยที่ ๔ สามีจำเลยที่ ๒ ร้องขัดทรัพย์ว่านารายนี้เปนสินบริคนห์ระหว่างจำเลยที่ ๑ กับที่ ๓ และจำเลยที่ ๒ กับที่ ๔ จำเลยที่ ๑,๒ ทำสัญญากู้โดยไม่ได้รับความยินยอมจากจำเลยผู้เปนสามี ขอบอกล้างนิติกัมสาลชั้นต้นเห็นว่าเปนจิงดังคำร้องขัดทรัพย์จึงไห้ถอน โจทจึงมาฟ้องคดีขอไห้แยกสินบริคนห์เพื่อเอาไปไช้หนี้ สาลชั้นต้นพิจารนาตามคำที่คู่ความแถลงรับและสั่งงดสืบพยานทั้งสองฝ่ายแล้วพิพากสาไห้แบ่งนาสินบริคนห์รายนี้ จำเลยอุธรน์สาลอุธรน์พิพากสายืนแต่มีความเห็นแย้งว่า ควนยกฟ้อง จำเลยดีกา สาลดีกาวินิฉัยว่า ๑ ที่จำเลยว่าโจทฟ้องซ้ำตาม ป.ว.พ.ม. ๑๔๘ สาลดีกาเห็นว่าไนคดีเรื่องก่อนประเด็นที่พิพาทกันมีสัญญากู้เงินที่โจทฟ้องผูกพันสินบริคนห์ระหว่างจำเลยหรือไม่ประเด็นไนคดีนี้มีว่า สัญญานั้นผูกพันจำเลยซึ่งเปนภรรยาไม่มีสินส่วนตัว โจทจะขอแยกสินบริคนห์เพื่อเอกส่วนของภรรยาชำระหนี้ได้หรือไม่ ประเด็นไนคดีก่อนกับไนคดีนี้ไม่เหมือนกัน จึงเปนฟ้องซ้ำ ๒. จำเลยว่าโจทยึดสินบริคนหืรายพิพาทเพื่อเอกขายทอดตลาดชำระหนี้ หากโจทประสงค์จะขอแยกสินบริคนห์ ก็ต้องขอแยกไนขนะที่ยึดนั้น บัดนี้สาลตัดสินไห้ถอนการยึดไปแล้ว โจทจะมาขอแยกสินบริคนห์อีก สินบริคนห์อีกเปนสองครั้งสองหนไม่ได้ สาลดีกาเห็นว่ากดหมายที่ไห้สิทธิเจ้าหนี้ขอแยกสินบริคนห์ไม่ได้กำหนดข้อจำกัดดังจำเลยว่า ๓. ที่จำเลยว่า นาสินบริคนห์โฉนดที่ ๕๖๘๐ จำเลยได้โอนขานแก่บุคคลพายนอกไปแล้ว จะบังคับแก่นาแปลงนี้ไม่ได้นั้นสาลดีกาเห็นว่า หากฟังข้อเท็ดจิงดังจำเลยดีกานารายนี้ก็ไม่เปนสินบริคนห์ต่อไป แต่สาลชั้นต้นยังไม่ได้สืบพยานไนประเด็นข้อนี้ สาลดีกาก็ชี้ขาดข้อเท็ดจิงไม่ได้จึงพิพากสาไห้ยกคำพิพากสาสาลล่างทั้งสองสาลไห้สาลชั้นต้นดำเนินการพิจารนาประเด็นพข้อพิพาทแล้วพิพากสาไหม่ตามรุปความ.(ชม จามรมาน-ทิพปัญญา อ. บุปผเวส-ธรรมบัณฑิต บุนยะปานะ)ศาลชั้นต้น - นายชวน ชินสุล+ศาลอุทธรณ์ - นางโกย โปสยนนท์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ