คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 59019หลักกฎหมาย: ความว่า จำเลยอุทธรณ์ ศาลแรงงานกลางสั่งว่า อุทธรณ์ของจำเลยเป็นอุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริง ต้องห้ามตามกฎหมายจึงไม่รับอุทธรณ์จำเลยเห็นว่า จำเลยได้อุทธรณ์ในปัญหาข้อกฎหมายว่า โจทก์มิใช่ลูกจ้างของจำเลยเนื่องจากโจทก์ได้ทำสัญญาจ้างแรงงานไว้กับนิติบุคคลอื่น ไม่ใช่ทำสัญญากับจำเลย ดังนั้นที่ศาลแรงงานกลางวินิจฉัยว่า โจทก์เป็นลูกจ้างจำเลยและมีอำนาจฟ้องจำเลย จึงเป็นการขัดกับพยานหลักฐานในสำนวนและขัดต่อกฎหมาย โปรดมีคำสั่งให้รับอุทธรณ์ของจำเลยด้วยหมายเหตุ โจทก์แถลงคัดค้าน (อันดับ 61)ศาลแรงงานกลางพิพากษาให้จำเลยชำระเงินค่าชดเชย300,000 บาท ค่าจ้างค้าง 350,000 บาท รวม 650,000 บาทพร้อมด้วยดอกเบี้ยอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีของต้นเงินดังกล่าวนับแต่วันฟ้อง (7 กันยายน 2531) จนกว่าจะชำระเสร็จแก่โจทก์จำเลยอุทธรณ์ ศาลแรงงานกลางมีคำสั่งไม่รับอุทธรณ์ดังกล่าว(อันดับ 49)จำเลยจึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 59)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว อุทธรณ์ของจำเลยข้อ 3 ตอนท้าย กับข้อ 4ข้อ 5 และข้อ 6 ได้กล่าวอ้างถึงพยานเอกสารต่าง ๆ แล้วขอให้ศาลฎีการับฟังว่าโจทก์ไม่ได้เป็นลูกจ้างของจำเลย แต่เป็นลูกจ้างของบุคคลอื่น เป็นเรื่องโต้แย้งดุลพินิจในการรับฟังพยานหลักฐานของศาลแรงงานกลางที่พิจารณาพยานเอกสารดังกล่าวแล้วฟังว่าโจทก์เป็นลูกจ้างของจำเลยอันเป็นข้อเท็จจริง ส่วนอุทธรณ์ของจำเลยที่ว่าเมื่อฟังว่าโจทก์ไม่ได้เป็นลูกจ้างของจำเลย โจทก์จึงไม่มีอำนาจฟ้องและจำเลยไม่ต้องชำระเงินต่าง ๆ กับดอกเบี้ยให้แก่โจทก์เป็นข้ออุทธรณ์ที่เกี่ยวเนื่องกับอุทธรณ์ข้อ 3 ข้อ 4 ข้อ 5 และข้อ 6ข้างต้น ที่ศาลแรงงานกลางมีคำสั่งไม่รับอุทธรณ์ของโจทก์ชอบแล้วให้ยกคำร้อง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 220/2532นายชอน เจ วู๊ดพินฯโจทก์บริษัทซีซีเอส (ประเทศไทย) จำกัดจำเลยบริษัทซีซีเอส (ประเทศไทย) จำกัด จำเลยผู้ยื่นคำร้อง พ.ร.บ.จัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ.2522 ม. 54ความว่า จำเลยอุทธรณ์ ศาลแรงงานกลางสั่งว่า อุทธรณ์ของจำเลยเป็นอุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริง ต้องห้ามตามกฎหมายจึงไม่รับอุทธรณ์จำเลยเห็นว่า จำเลยได้อุทธรณ์ในปัญหาข้อกฎหมายว่า โจทก์มิใช่ลูกจ้างของจำเลยเนื่องจากโจทก์ได้ทำสัญญาจ้างแรงงานไว้กับนิติบุคคลอื่น ไม่ใช่ทำสัญญากับจำเลย ดังนั้นที่ศาลแรงงานกลางวินิจฉัยว่า โจทก์เป็นลูกจ้างจำเลยและมีอำนาจฟ้องจำเลย จึงเป็นการขัดกับพยานหลักฐานในสำนวนและขัดต่อกฎหมาย โปรดมีคำสั่งให้รับอุทธรณ์ของจำเลยด้วยหมายเหตุ โจทก์แถลงคัดค้าน (อันดับ 61)ศาลแรงงานกลางพิพากษาให้จำเลยชำระเงินค่าชดเชย300,000 บาท ค่าจ้างค้าง 350,000 บาท รวม 650,000 บาทพร้อมด้วยดอกเบี้ยอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีของต้นเงินดังกล่าวนับแต่วันฟ้อง (7 กันยายน 2531) จนกว่าจะชำระเสร็จแก่โจทก์จำเลยอุทธรณ์ ศาลแรงงานกลางมีคำสั่งไม่รับอุทธรณ์ดังกล่าว(อันดับ 49)จำเลยจึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 59)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว อุทธรณ์ของจำเลยข้อ 3 ตอนท้าย กับข้อ 4ข้อ 5 และข้อ 6 ได้กล่าวอ้างถึงพยานเอกสารต่าง ๆ แล้วขอให้ศาลฎีการับฟังว่าโจทก์ไม่ได้เป็นลูกจ้างของจำเลย แต่เป็นลูกจ้างของบุคคลอื่น เป็นเรื่องโต้แย้งดุลพินิจในการรับฟังพยานหลักฐานของศาลแรงงานกลางที่พิจารณาพยานเอกสารดังกล่าวแล้วฟังว่าโจทก์เป็นลูกจ้างของจำเลยอันเป็นข้อเท็จจริง ส่วนอุทธรณ์ของจำเลยที่ว่าเมื่อฟังว่าโจทก์ไม่ได้เป็นลูกจ้างของจำเลย โจทก์จึงไม่มีอำนาจฟ้องและจำเลยไม่ต้องชำระเงินต่าง ๆ กับดอกเบี้ยให้แก่โจทก์เป็นข้ออุทธรณ์ที่เกี่ยวเนื่องกับอุทธรณ์ข้อ 3 ข้อ 4 ข้อ 5 และข้อ 6ข้างต้น ที่ศาลแรงงานกลางมีคำสั่งไม่รับอุทธรณ์ของโจทก์ชอบแล้วให้ยกคำร้อง(มาโนช เพียรสนอง-ศักดา โมกขมรรคกุล-นำชัย สุนทรพินิจกิจ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 220/2532นายชอน เจ วู๊ดพินฯโจทก์บริษัทซีซีเอส (ประเทศไทย) จำกัดจำเลยบริษัทซีซีเอส (ประเทศไทย) จำกัด จำเลยผู้ยื่นคำร้อง พ.ร.บ.จัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ.2522 ม. 54ความว่า จำเลยอุทธรณ์ ศาลแรงงานกลางสั่งว่า อุทธรณ์ของจำเลยเป็นอุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริง ต้องห้ามตามกฎหมายจึงไม่รับอุทธรณ์จำเลยเห็นว่า จำเลยได้อุทธรณ์ในปัญหาข้อกฎหมายว่า โจทก์มิใช่ลูกจ้างของจำเลยเนื่องจากโจทก์ได้ทำสัญญาจ้างแรงงานไว้กับนิติบุคคลอื่น ไม่ใช่ทำสัญญากับจำเลย ดังนั้นที่ศาลแรงงานกลางวินิจฉัยว่า โจทก์เป็นลูกจ้างจำเลยและมีอำนาจฟ้องจำเลย จึงเป็นการขัดกับพยานหลักฐานในสำนวนและขัดต่อกฎหมาย โปรดมีคำสั่งให้รับอุทธรณ์ของจำเลยด้วยหมายเหตุ โจทก์แถลงคัดค้าน (อันดับ 61)ศาลแรงงานกลางพิพากษาให้จำเลยชำระเงินค่าชดเชย300,000 บาท ค่าจ้างค้าง 350,000 บาท รวม 650,000 บาทพร้อมด้วยดอกเบี้ยอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีของต้นเงินดังกล่าวนับแต่วันฟ้อง (7 กันยายน 2531) จนกว่าจะชำระเสร็จแก่โจทก์จำเลยอุทธรณ์ ศาลแรงงานกลางมีคำสั่งไม่รับอุทธรณ์ดังกล่าว(อันดับ 49)จำเลยจึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 59)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว อุทธรณ์ของจำเลยข้อ 3 ตอนท้าย กับข้อ 4ข้อ 5 และข้อ 6 ได้กล่าวอ้างถึงพยานเอกสารต่าง ๆ แล้วขอให้ศาลฎีการับฟังว่าโจทก์ไม่ได้เป็นลูกจ้างของจำเลย แต่เป็นลูกจ้างของบุคคลอื่น เป็นเรื่องโต้แย้งดุลพินิจในการรับฟังพยานหลักฐานของศาลแรงงานกลางที่พิจารณาพยานเอกสารดังกล่าวแล้วฟังว่าโจทก์เป็นลูกจ้างของจำเลยอันเป็นข้อเท็จจริง ส่วนอุทธรณ์ของจำเลยที่ว่าเมื่อฟังว่าโจทก์ไม่ได้เป็นลูกจ้างของจำเลย โจทก์จึงไม่มีอำนาจฟ้องและจำเลยไม่ต้องชำระเงินต่าง ๆ กับดอกเบี้ยให้แก่โจทก์เป็นข้ออุทธรณ์ที่เกี่ยวเนื่องกับอุทธรณ์ข้อ 3 ข้อ 4 ข้อ 5 และข้อ 6ข้างต้น ที่ศาลแรงงานกลางมีคำสั่งไม่รับอุทธรณ์ของโจทก์ชอบแล้วให้ยกคำร้อง(มาโนช เพียรสนอง-ศักดา โมกขมรรคกุล-นำชัย สุนทรพินิจกิจ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ