ระเบียบสำนักงานตำรวจแห่งชาติระเบียบสำนักงานตำรวจแห่งชาติว่าด้วยกำหนดแนวปฏิบัติการคุ้มครองพยานในคดีอาญาพ.ศ. ๒๕๔๘ เนื่องจากได้มีการบังคับใช้พระราชบัญญัติคุ้มครองพยานในคดีอาญา พ.ศ. ๒๕๔๖เพื่อรองรับสิทธิของบุคคลซึ่งเป็นพยานในคดีอาญาให้ได้รับความคุ้มครองการปฏิบัติที่เหมาะสม โดยมาตรา ๖ ได้กำหนดให้ผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติกำหนดระเบียบในการแจ้งและวิธีการที่เจ้าพนักงานตำรวจจะให้ความคุ้มครองแก่พยานตามคำขอและการสิ้นสุดลงซึ่งการคุ้มครองพยานเพื่อให้การคุ้มครองพยานในคดีอาญาเป็นไปด้วยความเรียบร้อยฉะนั้นอาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๖ แห่งพระราชบัญญัติคุ้มครองพยานในคดีอาญา พ.ศ. ๒๕๔๖จึงวางระเบียบไว้ ดังต่อไปนี้ข้อ๑ ระเบียบนี้เรียกว่า ระเบียบสำนักงานตำรวจแห่งชาติว่าด้วยกำหนดแนวปฏิบัติการคุ้มครองพยานในคดีอาญา พ.ศ. ๒๕๔๘ข้อ๒[๑] ระเบียบนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปข้อ๓ การให้ความคุ้มครองพยานหมายความถึง การคุ้มครองรักษาความปลอดภัยแก่พยานมิให้เกิดอันตรายแก่ชีวิต ร่างกายอนามัย เสรีภาพ ชื่อเสียงทรัพย์สินหรือสิทธิอย่างหนึ่งอย่างใดของพยานรวมทั้งบุคคลตามมาตรา ๗ แห่งพระราชบัญญัติคุ้มครองพยานในคดีอาญาพ.ศ. ๒๕๔๖ข้อ๔การให้ความคุ้มครองความปลอดภัยให้ดำเนินการ ดังต่อไปนี้(๑) จัดเจ้าหน้าที่ตำรวจไปให้ความปลอดภัยแก่พยาน(๒) การจัดให้พยานอยู่ในสถานที่ที่ปลอดภัย(๓) การปกปิดมิให้มีการเปิดเผยถึงการคุ้มครองพยาน รวมทั้งชื่อตัว ชื่อสกุลที่อยู่ ภาพ หรือข้อมูลอย่างอื่นที่สามารถระบุตัวพยานได้ตามความเหมาะสมแก่สถานะและสภาพของพยานและลักษณะของคดีอาญาที่เกี่ยวข้องทั้งนี้การปฏิบัติของเจ้าหน้าที่ที่เกี่ยวข้องต้องได้รับความยินยอมจากพยานหรือบุคคลตามมาตรา๗ แห่งพระราชบัญญัติคุ้มครองพยานในคดีอาญา พ.ศ. ๒๕๔๖ เป็นหนังสือลงลายมือชื่อเป็นสำคัญข้อ๕พยานที่จะได้รับความคุ้มครองให้ได้รับความปลอดภัยตามระเบียบนี้หมายถึงพยานบุคคลซึ่งจะมาให้หรือได้ให้ข้อเท็จจริงต่อพนักงานผู้มีอำนาจสืบสวนคดีอาญาพนักงานผู้มีอำนาจสอบสวนคดีอาญา พนักงานผู้มีอำนาจฟ้องคดีอาญา หรือศาลในการดำเนินคดีอาญารวมทั้งผู้ชำนาญการพิเศษ และบุคคลตามมาตรา ๗แห่งพระราชบัญญัติคุ้มครองพยานในคดีอาญา พ.ศ. ๒๕๔๖แต่มิให้หมายความรวมถึงจำเลยที่อ้างตนเป็นพยานข้อ๖ในการร้องขอให้มีการให้ความคุ้มครองแก่พยานหรือบุคคลตามมาตรา ๗แห่งพระราชบัญญัติคุ้มครองพยานในคดีอาญา พ.ศ. ๒๕๔๖ ซึ่งเป็นผู้เยาว์จะต้องได้รับความยินยอมจากบุคคลดังต่อไปนี้(๑) บิดาและมารดา(๒) บิดา หรือมารดาในกรณีที่มารดาหรือบิดาตายหรือไม่อยู่ในสภาพหรือฐานะที่อาจให้ความยินยอมหรือโดยพฤติการณ์ไม่อาจขอความยินยอมจากบิดาหรือมารดาคนหนึ่งคนใดได้ข้อ๗ คำร้องขอรับการคุ้มครองพยานให้ทำเป็นหนังสือตามแบบที่ผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติกำหนดในกรณีที่พยานร้องขอรับการคุ้มครองด้วยวาจาให้เจ้าหน้าที่จัดทำคำร้องให้พยานลงลายมือชื่อไว้เป็นหลักฐานข้อ๘ การยกเลิกการให้ความคุ้มครองพยานการคุ้มครองพยานสิ้นสุดลงเมื่อมีเหตุอย่างหนึ่งอย่างใดดังต่อไปนี้(๑) เมื่อพยานถึงแก่ความตาย(๒) พยานร้องขอ หรือไม่ให้ความยินยอมหลังจากที่ได้รับความคุ้มครองแล้ว(๓) พยานไม่ให้ความร่วมมือในการคุ้มครองซึ่งอาจเป็นสาเหตุทำให้พยานไม่ได้รับความปลอดภัยได้(๔) พฤติการณ์เกี่ยวกับความปลอดภัยของพยานเปลี่ยนแปลงไป เช่น ผู้ถูกกล่าวหาผู้ต้องหา หรือจำเลยในคดีอาญาซึ่งพยานต้องไปให้ถ้อยคำถึงแก่ความตายหรือมีการนำสืบพยานในชั้นศาลเสร็จสิ้นแล้ว เป็นต้น(๕) พยานไม่ยอมให้การเป็นพยานโดยไม่มีเหตุอันควร(๖) เมื่อมีหลักฐานแน่ชัดว่าพยานได้ให้การอันเป็นเท็จข้อ๙ ให้ผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติรักษาการตามระเบียบนี้และให้มีอำนาจในการออกคำสั่ง หรือแนวทางปฏิบัติเพื่อการดำเนินการตามระเบียบนี้ประกาศ ณ วันที่ ๑๑เมษายน พ.ศ. ๒๕๔๘พลตำรวจเอกโกวิท วัฒนะผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติศุภกรณ/ผู้จัดทำ๓ ธันวาคม ๒๕๕๓[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๒๒/ตอนพิเศษ ๓๘ ง/หน้า ๑๙/๑๗ พฤษภาคม ๒๕๔๘