คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 55652หลักกฎหมาย: ความว่า โจทก์ฎีกา เนื่องจากจำเลยที่ 2 ได้ย้าย ที่ทำการงานไปยังสำนักงานใหม่เลขที่ 170/7 อาคาร โอเชี่ยนทาวเวอร์1ชั้น3ถนนรัชดาภิเษกตัดใหม่แขวงคลองเตย เขตคลองเตย กรุงเทพมหานคร ตั้งแต่วันที่ 29 มกราคม 2536 และทนายจำเลยที่ 2 ได้ย้ายที่ทำการงานไปยัง สำนักงานใหม่เลขที่ 33/51 หมู่ 13 ถนนสุขาภิบาล 1 ลาดพร้าว แขวงลาดพร้าว เขตลาดพร้าว กรุงเทพมหานคร ตั้งแต่วันที่29 เมษายน 2536 แต่เจ้าหน้าที่เดินหมายได้นำหมายเรียกและ สำเนาฎีกาไปส่งให้แก่จำเลยที่ 2 ณ ภูมิลำเนาเดิมตามคำฟ้อง จำเลยที่ 2 จึงยังไม่ได้รับหมายเรียกและสำเนาฎีกาดังกล่าว ต่อมาจำเลยที่ 2 ได้ทราบเรื่องโจทก์ฎีกา เมื่อวันที่ 5 เมษายน 2538 จำเลยที่ 2 มีความประสงค์จะยื่นคำแก้ฎีกา โปรดมีคำสั่ง ให้โจทก์นำส่งหมายเรียกและสำเนาฎีกาให้จำเลยที่ 2 หรือ ทนายจำเลยที่ 2 ตามภูมิลำเนาใหม่ด้วย โปรดอนุญาต หมายเหตุ โจทก์ยังไม่ได้รับสำเนาคำร้อง คดีชั้นฎีกาคำสั่งจำหน่ายคดี คดีสืบเนื่องจากโจทก์ฟ้องขอให้จำเลยทั้งสองร่วมกันชดใช้ ค่าเสียหายจำนวน 1,597,912 บาท พร้อมดอกเบี้ยแก่โจทก์ จำเลยที่ 2 ยื่นคำให้การส่วนจำเลยที่ 1 ไม่ยื่นคำให้การโจทก์ยื่นคำร้องขอให้ศาลชั้นต้นมีคำสั่งว่าจำเลยที่ 1 ขาดนัดยื่นคำให้การ ศาลชั้นต้นสั่งว่าจำเลยที่ 1 ขาดนัด ยื่นคำให้การและนัดสืบพยานโจทก์หมายแจ้งวันนัดให้จำเลยที่ 1 และทนายจำเลยที่ 2 ทราบ ให้โจทก์นำส่งภายใน 7 วัน นับแต่วันนี้ มิฉะนั้นจะถือว่าทิ้งฟ้อง ต่อมาเจ้าหน้าที่กรมบังคับคดีมีรายงานเจ้าหน้าที่ว่าโจทก์ไม่ได้นำส่งหมายภายในเวลาที่ ศาลชั้นต้นกำหนด ศาลชั้นต้นมีคำสั่งว่าถือว่าโจทก์ทิ้งฟ้องจำหน่ายคดีเฉพาะจำเลยที่ 2 โจทก์ยื่นคำร้องขอให้ศาลชั้นต้นเพิกถอนคำสั่งเพราะโจทก์ไม่ได้จงใจไม่วางเงินค่านำส่งหมายนัด สืบพยานโจทก์ให้แก่ทนายจำเลยที่ 2 ศาลชั้นต้นมีคำสั่งว่า โจทก์ได้ลงชื่อไว้ท้ายคำร้องทราบคำสั่งของศาลในวันที่ ศาลชั้นต้นมีคำสั่งถือว่าโจทก์ได้ทราบคำสั่งในวันนั้นแล้ว ให้ยกคำร้อง ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งให้โจทก์นำส่งสำเนาฎีกาต่อมาพนักงานเดินหมายมีรายงานการเดินหมายว่า บริษัทจำเลยที่ 2 ย้ายออกไปอยู่ที่อื่นจึงปิดหมายไว้ตามคำสั่งศาล (อันดับ 79,80) จำเลยที่ 2 ยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 83)คำสั่ง พิเคราะห์แล้ว เมื่อจำเลยที่ 2 ย้ายสำนักทำการงานไปแล้ว การที่พนักงานเดินหมายยังคงปิดหมายตามคำสั่ง ของศาลชั้นต้น กรณีก็ไม่ต้องด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 74(2) มาตรา 79 วรรคหนึ่ง จึงให้ศาลชั้นต้นดำเนินการส่งสำเนาฎีกา คำสั่งและหมายนัดแก่จำเลยที่ 2 ณ สำนักงานปัจจุบัน หรือที่ ภูมิลำเนาของทนายจำเลยที่ 2 ตามที่ปรากฏท้ายคำร้องฉบับ ลงวันที่ 10 เมษายน 2538 ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 1004/2538บริษัทสามัคคีประกันภัย จำกัดโจทก์บริษัทอัลลิมิเต็ด เอ็กซ์เพลส จำกัด กับพวกจำเลยบริษัทบางกอกชิปปิ้ง เอเย่นซี จำกัด จำเลยที่ 2ผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.พ. ม. 74 (2), ม. 79 วรรคแรกความว่า โจทก์ฎีกา เนื่องจากจำเลยที่ 2 ได้ย้าย ที่ทำการงานไปยังสำนักงานใหม่เลขที่ 170/7 อาคาร โอเชี่ยนทาวเวอร์1ชั้น3ถนนรัชดาภิเษกตัดใหม่แขวงคลองเตย เขตคลองเตย กรุงเทพมหานคร ตั้งแต่วันที่ 29 มกราคม 2536 และทนายจำเลยที่ 2 ได้ย้ายที่ทำการงานไปยัง สำนักงานใหม่เลขที่ 33/51 หมู่ 13 ถนนสุขาภิบาล 1 ลาดพร้าว แขวงลาดพร้าว เขตลาดพร้าว กรุงเทพมหานคร ตั้งแต่วันที่29 เมษายน 2536 แต่เจ้าหน้าที่เดินหมายได้นำหมายเรียกและ สำเนาฎีกาไปส่งให้แก่จำเลยที่ 2 ณ ภูมิลำเนาเดิมตามคำฟ้อง จำเลยที่ 2 จึงยังไม่ได้รับหมายเรียกและสำเนาฎีกาดังกล่าว ต่อมาจำเลยที่ 2 ได้ทราบเรื่องโจทก์ฎีกา เมื่อวันที่ 5 เมษายน 2538 จำเลยที่ 2 มีความประสงค์จะยื่นคำแก้ฎีกา โปรดมีคำสั่ง ให้โจทก์นำส่งหมายเรียกและสำเนาฎีกาให้จำเลยที่ 2 หรือ ทนายจำเลยที่ 2 ตามภูมิลำเนาใหม่ด้วย โปรดอนุญาต หมายเหตุ โจทก์ยังไม่ได้รับสำเนาคำร้อง คดีชั้นฎีกาคำสั่งจำหน่ายคดี คดีสืบเนื่องจากโจทก์ฟ้องขอให้จำเลยทั้งสองร่วมกันชดใช้ ค่าเสียหายจำนวน 1,597,912 บาท พร้อมดอกเบี้ยแก่โจทก์ จำเลยที่ 2 ยื่นคำให้การส่วนจำเลยที่ 1 ไม่ยื่นคำให้การโจทก์ยื่นคำร้องขอให้ศาลชั้นต้นมีคำสั่งว่าจำเลยที่ 1 ขาดนัดยื่นคำให้การ ศาลชั้นต้นสั่งว่าจำเลยที่ 1 ขาดนัด ยื่นคำให้การและนัดสืบพยานโจทก์หมายแจ้งวันนัดให้จำเลยที่ 1 และทนายจำเลยที่ 2 ทราบ ให้โจทก์นำส่งภายใน 7 วัน นับแต่วันนี้ มิฉะนั้นจะถือว่าทิ้งฟ้อง ต่อมาเจ้าหน้าที่กรมบังคับคดีมีรายงานเจ้าหน้าที่ว่าโจทก์ไม่ได้นำส่งหมายภายในเวลาที่ ศาลชั้นต้นกำหนด ศาลชั้นต้นมีคำสั่งว่าถือว่าโจทก์ทิ้งฟ้องจำหน่ายคดีเฉพาะจำเลยที่ 2 โจทก์ยื่นคำร้องขอให้ศาลชั้นต้นเพิกถอนคำสั่งเพราะโจทก์ไม่ได้จงใจไม่วางเงินค่านำส่งหมายนัด สืบพยานโจทก์ให้แก่ทนายจำเลยที่ 2 ศาลชั้นต้นมีคำสั่งว่า โจทก์ได้ลงชื่อไว้ท้ายคำร้องทราบคำสั่งของศาลในวันที่ ศาลชั้นต้นมีคำสั่งถือว่าโจทก์ได้ทราบคำสั่งในวันนั้นแล้ว ให้ยกคำร้อง ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งให้โจทก์นำส่งสำเนาฎีกาต่อมาพนักงานเดินหมายมีรายงานการเดินหมายว่า บริษัทจำเลยที่ 2 ย้ายออกไปอยู่ที่อื่นจึงปิดหมายไว้ตามคำสั่งศาล (อันดับ 79,80) จำเลยที่ 2 ยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 83)คำสั่ง พิเคราะห์แล้ว เมื่อจำเลยที่ 2 ย้ายสำนักทำการงานไปแล้ว การที่พนักงานเดินหมายยังคงปิดหมายตามคำสั่ง ของศาลชั้นต้น กรณีก็ไม่ต้องด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 74(2) มาตรา 79 วรรคหนึ่ง จึงให้ศาลชั้นต้นดำเนินการส่งสำเนาฎีกา คำสั่งและหมายนัดแก่จำเลยที่ 2 ณ สำนักงานปัจจุบัน หรือที่ ภูมิลำเนาของทนายจำเลยที่ 2 ตามที่ปรากฏท้ายคำร้องฉบับ ลงวันที่ 10 เมษายน 2538(เสริม บุญทรงสันติกุล-อุระ หวังอ้อมกลาง-ปราโมทย์ ชพานนท์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 1004/2538บริษัทสามัคคีประกันภัย จำกัดโจทก์บริษัทอัลลิมิเต็ด เอ็กซ์เพลส จำกัด กับพวกจำเลยบริษัทบางกอกชิปปิ้ง เอเย่นซี จำกัด จำเลยที่ 2ผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.พ. ม. 74 (2), ม. 79 วรรคแรกความว่า โจทก์ฎีกา เนื่องจากจำเลยที่ 2 ได้ย้าย ที่ทำการงานไปยังสำนักงานใหม่เลขที่ 170/7 อาคาร โอเชี่ยนทาวเวอร์1ชั้น3ถนนรัชดาภิเษกตัดใหม่แขวงคลองเตย เขตคลองเตย กรุงเทพมหานคร ตั้งแต่วันที่ 29 มกราคม 2536 และทนายจำเลยที่ 2 ได้ย้ายที่ทำการงานไปยัง สำนักงานใหม่เลขที่ 33/51 หมู่ 13 ถนนสุขาภิบาล 1 ลาดพร้าว แขวงลาดพร้าว เขตลาดพร้าว กรุงเทพมหานคร ตั้งแต่วันที่29 เมษายน 2536 แต่เจ้าหน้าที่เดินหมายได้นำหมายเรียกและ สำเนาฎีกาไปส่งให้แก่จำเลยที่ 2 ณ ภูมิลำเนาเดิมตามคำฟ้อง จำเลยที่ 2 จึงยังไม่ได้รับหมายเรียกและสำเนาฎีกาดังกล่าว ต่อมาจำเลยที่ 2 ได้ทราบเรื่องโจทก์ฎีกา เมื่อวันที่ 5 เมษายน 2538 จำเลยที่ 2 มีความประสงค์จะยื่นคำแก้ฎีกา โปรดมีคำสั่ง ให้โจทก์นำส่งหมายเรียกและสำเนาฎีกาให้จำเลยที่ 2 หรือ ทนายจำเลยที่ 2 ตามภูมิลำเนาใหม่ด้วย โปรดอนุญาต หมายเหตุ โจทก์ยังไม่ได้รับสำเนาคำร้อง คดีชั้นฎีกาคำสั่งจำหน่ายคดี คดีสืบเนื่องจากโจทก์ฟ้องขอให้จำเลยทั้งสองร่วมกันชดใช้ ค่าเสียหายจำนวน 1,597,912 บาท พร้อมดอกเบี้ยแก่โจทก์ จำเลยที่ 2 ยื่นคำให้การส่วนจำเลยที่ 1 ไม่ยื่นคำให้การโจทก์ยื่นคำร้องขอให้ศาลชั้นต้นมีคำสั่งว่าจำเลยที่ 1 ขาดนัดยื่นคำให้การ ศาลชั้นต้นสั่งว่าจำเลยที่ 1 ขาดนัด ยื่นคำให้การและนัดสืบพยานโจทก์หมายแจ้งวันนัดให้จำเลยที่ 1 และทนายจำเลยที่ 2 ทราบ ให้โจทก์นำส่งภายใน 7 วัน นับแต่วันนี้ มิฉะนั้นจะถือว่าทิ้งฟ้อง ต่อมาเจ้าหน้าที่กรมบังคับคดีมีรายงานเจ้าหน้าที่ว่าโจทก์ไม่ได้นำส่งหมายภายในเวลาที่ ศาลชั้นต้นกำหนด ศาลชั้นต้นมีคำสั่งว่าถือว่าโจทก์ทิ้งฟ้องจำหน่ายคดีเฉพาะจำเลยที่ 2 โจทก์ยื่นคำร้องขอให้ศาลชั้นต้นเพิกถอนคำสั่งเพราะโจทก์ไม่ได้จงใจไม่วางเงินค่านำส่งหมายนัด สืบพยานโจทก์ให้แก่ทนายจำเลยที่ 2 ศาลชั้นต้นมีคำสั่งว่า โจทก์ได้ลงชื่อไว้ท้ายคำร้องทราบคำสั่งของศาลในวันที่ ศาลชั้นต้นมีคำสั่งถือว่าโจทก์ได้ทราบคำสั่งในวันนั้นแล้ว ให้ยกคำร้อง ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งให้โจทก์นำส่งสำเนาฎีกาต่อมาพนักงานเดินหมายมีรายงานการเดินหมายว่า บริษัทจำเลยที่ 2 ย้ายออกไปอยู่ที่อื่นจึงปิดหมายไว้ตามคำสั่งศาล (อันดับ 79,80) จำเลยที่ 2 ยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 83)คำสั่ง พิเคราะห์แล้ว เมื่อจำเลยที่ 2 ย้ายสำนักทำการงานไปแล้ว การที่พนักงานเดินหมายยังคงปิดหมายตามคำสั่ง ของศาลชั้นต้น กรณีก็ไม่ต้องด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 74(2) มาตรา 79 วรรคหนึ่ง จึงให้ศาลชั้นต้นดำเนินการส่งสำเนาฎีกา คำสั่งและหมายนัดแก่จำเลยที่ 2 ณ สำนักงานปัจจุบัน หรือที่ ภูมิลำเนาของทนายจำเลยที่ 2 ตามที่ปรากฏท้ายคำร้องฉบับ ลงวันที่ 10 เมษายน 2538(เสริม บุญทรงสันติกุล-อุระ หวังอ้อมกลาง-ปราโมทย์ ชพานนท์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ