คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1046/2477หลักกฎหมาย: ตั๋วพิมพ์รูปพรรณโคเป็นหนังสือสำคัญในราชการ ผู้ใดปลอมมีผิดตามมาตรา 225 การปลอมหนังสือถ้าอาจจะเกิดเสียหายขึ้นได้ก็เป็นความผิดไม่ต้องถึงกับให้การเสียหายเกิดขึ้นแล้วฎีกาอ้างว่าเป็นข้อกฎหมายแต่ไม่ได้อธิบายข้อกฎหมายนั้นไม่เป็นฎีกาชี้แจงในข้อกฎหมาย ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัยให้คดีนี้โจทก์ฟ้องว่าจำเลยสมคบกันปลอมหนังสือสำคัญในราชการ คือ ช. จำเลยแจ้งต่อเจ้าพนักงานว่าตนชื่อ ส.เจ้าของโค แลได้ลงลายมือปลอมชื่อ ส.ลงในตั๋วพิมพ์รูปพรรณ์โดยของ ส. เพื่อโอนขายให้แก่ผู้มีชื่อ โดย ล.จำเลยเป็นผู้ใช้ให้ ช. กระทำซึ่งอาจเกิดเสียหายแก่รัฐบาลแล ส.ได้ขอให้ลงโทษตามมาตรา ๒๒๒-๒๒๕-๖๓-๖๔ จำเลยให้การรับสารภาพ ศาลเดิมและศาลอุทธรณ์พิพากษาว่าจำเลยมีผิดตามมาตรา ๒๒๕-๖๓ ให้จำคุกคนละ ๓ ปี ลดโทษฐานปราณีกึ่งหนึ่ง คงเหลือ ๑๘ เดือน จำเลยฎีกาว่า (๑) การที่จำเลยปลอมหนังสือไม่ทำให้ ส.เกิดเสียหาย (๒) หากจำเลยจะมีผิดก็ต้องด้วยมาตรา ๒๒๓ ดังศาลเดิมเคยตัดสินลงโทษจำเลยอื่น ศาลฎีกาเห็นว่าตามฎีกาข้อ ๑. ศาลล่างได้ชี้ขาดมาว่าการปลอมหนังสือที่จำเลยกระทำอาจจะเกิดเสียหายแก่รัฐบาลแล ส. ได้ซึ่งจำเลยมิได้คัดค้านความข้อนี้ การกระทำของจำเลยจึงต้องด้วยความผิดฐานปลอมหนังสือ แม้ ส.ไม่ได้รับความเสียหายดังจำเลยฎีกา ก็ไม่ทำให้จำเลยพ้นผิดไปได้ ส่วนฎีกาข้อ ๒ เห็นว่าจำเลยมิได้อธิบายข้อกฎหมายประการใด ไม่เรียกว่าฎีกาชี้แจงในข้อกฎหมายจะรับวินิจฉัยไม่ได้ จึงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1046/2477อัยยการสงขลาโจทก์นายเลี่ยม ,นายชูจำเลย อาชญา ม. 225 พ.ร.บ.ลักษณฎีกาอุทธรณ์ พ.ศ.2469 ม. 9ตั๋วพิมพ์รูปพรรณโคเป็นหนังสือสำคัญในราชการ ผู้ใดปลอมมีผิดตามมาตรา 225 การปลอมหนังสือถ้าอาจจะเกิดเสียหายขึ้นได้ก็เป็นความผิดไม่ต้องถึงกับให้การเสียหายเกิดขึ้นแล้วฎีกาอ้างว่าเป็นข้อกฎหมายแต่ไม่ได้อธิบายข้อกฎหมายนั้นไม่เป็นฎีกาชี้แจงในข้อกฎหมาย ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัยให้คดีนี้โจทก์ฟ้องว่าจำเลยสมคบกันปลอมหนังสือสำคัญในราชการ คือ ช. จำเลยแจ้งต่อเจ้าพนักงานว่าตนชื่อ ส.เจ้าของโค แลได้ลงลายมือปลอมชื่อ ส.ลงในตั๋วพิมพ์รูปพรรณ์โดยของ ส. เพื่อโอนขายให้แก่ผู้มีชื่อ โดย ล.จำเลยเป็นผู้ใช้ให้ ช. กระทำซึ่งอาจเกิดเสียหายแก่รัฐบาลแล ส.ได้ขอให้ลงโทษตามมาตรา ๒๒๒-๒๒๕-๖๓-๖๔ จำเลยให้การรับสารภาพ ศาลเดิมและศาลอุทธรณ์พิพากษาว่าจำเลยมีผิดตามมาตรา ๒๒๕-๖๓ ให้จำคุกคนละ ๓ ปี ลดโทษฐานปราณีกึ่งหนึ่ง คงเหลือ ๑๘ เดือน จำเลยฎีกาว่า (๑) การที่จำเลยปลอมหนังสือไม่ทำให้ ส.เกิดเสียหาย (๒) หากจำเลยจะมีผิดก็ต้องด้วยมาตรา ๒๒๓ ดังศาลเดิมเคยตัดสินลงโทษจำเลยอื่น ศาลฎีกาเห็นว่าตามฎีกาข้อ ๑. ศาลล่างได้ชี้ขาดมาว่าการปลอมหนังสือที่จำเลยกระทำอาจจะเกิดเสียหายแก่รัฐบาลแล ส. ได้ซึ่งจำเลยมิได้คัดค้านความข้อนี้ การกระทำของจำเลยจึงต้องด้วยความผิดฐานปลอมหนังสือ แม้ ส.ไม่ได้รับความเสียหายดังจำเลยฎีกา ก็ไม่ทำให้จำเลยพ้นผิดไปได้ ส่วนฎีกาข้อ ๒ เห็นว่าจำเลยมิได้อธิบายข้อกฎหมายประการใด ไม่เรียกว่าฎีกาชี้แจงในข้อกฎหมายจะรับวินิจฉัยไม่ได้ จึงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์(กฤต-พรหม-อมาตย)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: คดีนี้โจทก์ฟ้องว่าจำเลยสมคบกันปลอมหนังสือสำคัญในราชการ คือ ช. จำเลยแจ้งต่อเจ้าพนักงานว่าตนชื่อ ส.เจ้าของโค แลได้ลงลายมือปลอมชื่อ ส.ลงในตั๋วพิมพ์รูปพรรณ์โดยของ ส. เพื่อโอนขายให้แก่ผู้มีชื่อ โดย ล.จำเลยเป็นผู้ใช้ให้ ช. กระทำซึ่งอาจเกิดเสียหายแก่รัฐบาลแล ส.ได้ขอให้ลงโทษตามมาตรา ๒๒๒-๒๒๕-๖๓-๖๔ จำเลยให้การรับสารภาพ ศาลเดิมและศาลอุทธรณ์พิพากษาว่าจำเลยมีผิดตามมาตรา ๒๒๕-๖๓ ให้จำคุกคนละ ๓ ปี ลดโทษฐานปราณีกึ่งหนึ่ง คงเหลือ ๑๘ เดือน จำเลยฎีกาว่า (๑) การที่จำเลยปลอมหนังสือไม่ทำให้ ส.เกิดเสียหาย (๒) หากจำเลยจะมีผิดก็ต้องด้วยมาตรา ๒๒๓ ดังศาลเดิมเคยตัดสินลงโทษจำเลยอื่น ศาลฎีกาเห็นว่าตามฎีกาข้อ ๑. ศาลล่างได้ชี้ขาดมาว่าการปลอมหนังสือที่จำเลยกระทำอาจจะเกิดเสียหายแก่รัฐบาลแล ส. ได้ซึ่งจำเลยมิได้คัดค้านความข้อนี้ การกระทำของจำเลยจึงต้องด้วยความผิดฐานปลอมหนังสือ แม้ ส.ไม่ได้รับความเสียหายดังจำเลยฎีกา ก็ไม่ทำให้จำเลยพ้นผิดไปได้ ส่วนฎีกาข้อ ๒ เห็นว่าจำเลยมิได้อธิบายข้อกฎหมายประการใด ไม่เรียกว่าฎีกาชี้แจงในข้อกฎหมายจะรับวินิจฉัยไม่ได้ จึงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1046/2477อัยยการสงขลาโจทก์นายเลี่ยม ,นายชูจำเลย อาชญา ม. 225 พ.ร.บ.ลักษณฎีกาอุทธรณ์ พ.ศ.2469 ม. 9ตั๋วพิมพ์รูปพรรณโคเป็นหนังสือสำคัญในราชการ ผู้ใดปลอมมีผิดตามมาตรา 225 การปลอมหนังสือถ้าอาจจะเกิดเสียหายขึ้นได้ก็เป็นความผิดไม่ต้องถึงกับให้การเสียหายเกิดขึ้นแล้วฎีกาอ้างว่าเป็นข้อกฎหมายแต่ไม่ได้อธิบายข้อกฎหมายนั้นไม่เป็นฎีกาชี้แจงในข้อกฎหมาย ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัยให้คดีนี้โจทก์ฟ้องว่าจำเลยสมคบกันปลอมหนังสือสำคัญในราชการ คือ ช. จำเลยแจ้งต่อเจ้าพนักงานว่าตนชื่อ ส.เจ้าของโค แลได้ลงลายมือปลอมชื่อ ส.ลงในตั๋วพิมพ์รูปพรรณ์โดยของ ส. เพื่อโอนขายให้แก่ผู้มีชื่อ โดย ล.จำเลยเป็นผู้ใช้ให้ ช. กระทำซึ่งอาจเกิดเสียหายแก่รัฐบาลแล ส.ได้ขอให้ลงโทษตามมาตรา ๒๒๒-๒๒๕-๖๓-๖๔ จำเลยให้การรับสารภาพ ศาลเดิมและศาลอุทธรณ์พิพากษาว่าจำเลยมีผิดตามมาตรา ๒๒๕-๖๓ ให้จำคุกคนละ ๓ ปี ลดโทษฐานปราณีกึ่งหนึ่ง คงเหลือ ๑๘ เดือน จำเลยฎีกาว่า (๑) การที่จำเลยปลอมหนังสือไม่ทำให้ ส.เกิดเสียหาย (๒) หากจำเลยจะมีผิดก็ต้องด้วยมาตรา ๒๒๓ ดังศาลเดิมเคยตัดสินลงโทษจำเลยอื่น ศาลฎีกาเห็นว่าตามฎีกาข้อ ๑. ศาลล่างได้ชี้ขาดมาว่าการปลอมหนังสือที่จำเลยกระทำอาจจะเกิดเสียหายแก่รัฐบาลแล ส. ได้ซึ่งจำเลยมิได้คัดค้านความข้อนี้ การกระทำของจำเลยจึงต้องด้วยความผิดฐานปลอมหนังสือ แม้ ส.ไม่ได้รับความเสียหายดังจำเลยฎีกา ก็ไม่ทำให้จำเลยพ้นผิดไปได้ ส่วนฎีกาข้อ ๒ เห็นว่าจำเลยมิได้อธิบายข้อกฎหมายประการใด ไม่เรียกว่าฎีกาชี้แจงในข้อกฎหมายจะรับวินิจฉัยไม่ได้ จึงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์(กฤต-พรหม-อมาตย)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุหมายเหตุ: 111431. คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1045/2477 พิมพ์คำพิพากษาฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1045/2477 อาชญา ม. 299-276()แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ