คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 59888หลักกฎหมาย: ความว่า โจทก์ฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งว่า ฎีกาของโจทก์เป็นฎีกาข้อเท็จจริง ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 220 จึงไม่รับโจทก์เห็นว่า ฎีกาของโจทก์เป็นฎีกาในปัญหาข้อกฎหมายว่าการที่จำเลยนำเอาข้อความอันเป็นเท็จมาฟ้องโจทก์ทั้งที่รู้อยู่แล้วว่าโจทก์มิได้กระทำความผิด จึงครบองค์ประกอบอันจะเป็นความผิดตามที่โจทก์ฟ้องและต้องรับโทษ โปรดมีคำสั่งให้รับฎีกาของโจทก์ไว้พิจารณาพิพากษาต่อไปหมายเหตุ จำเลยยังไม่ได้รับสำเนาคำร้องโจทก์ฟ้องขอให้ศาลพิพากษาลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 175ศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้องแล้ว เห็นว่าคดีของโจทก์ไม่มีมูลพิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งไม่รับฎีกาดังกล่าว (อันดับ 29)โจทก์จึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 30)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว เห็นว่า ที่ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง โดยวินิจฉัยว่า จำเลยบรรยายฟ้องไปตามข้อเท็จจริงที่จำเลยเข้าใจและที่ศาลอุทธรณ์พิพากษายกฟ้อง โดยวินิจฉัยว่า พยานหลักฐานของโจทก์ยังฟังไม่ได้ว่าจำเลยมีเจตนาฟ้องเท็จ ดังนี้ ต่างเป็นคำพิพากษายกฟ้องโจทก์โดยอาศัยข้อเท็จจริง ต้องห้ามมิให้ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 220ศาลชั้นต้นสั่งไม่รับฎีกาของโจทก์ชอบแล้ว ให้ยกคำร้อง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 2067/2532นายชลิต คำสิทธิ์โจทก์นายชูศักดิ์ กิจถาวรกุลจำเลยนายนพดล ศรีชยันดร ทนายโจทก์ผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.อ. ม. 220ความว่า โจทก์ฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งว่า ฎีกาของโจทก์เป็นฎีกาข้อเท็จจริง ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 220 จึงไม่รับโจทก์เห็นว่า ฎีกาของโจทก์เป็นฎีกาในปัญหาข้อกฎหมายว่าการที่จำเลยนำเอาข้อความอันเป็นเท็จมาฟ้องโจทก์ทั้งที่รู้อยู่แล้วว่าโจทก์มิได้กระทำความผิด จึงครบองค์ประกอบอันจะเป็นความผิดตามที่โจทก์ฟ้องและต้องรับโทษ โปรดมีคำสั่งให้รับฎีกาของโจทก์ไว้พิจารณาพิพากษาต่อไปหมายเหตุ จำเลยยังไม่ได้รับสำเนาคำร้องโจทก์ฟ้องขอให้ศาลพิพากษาลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 175ศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้องแล้ว เห็นว่าคดีของโจทก์ไม่มีมูลพิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งไม่รับฎีกาดังกล่าว (อันดับ 29)โจทก์จึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 30)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว เห็นว่า ที่ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง โดยวินิจฉัยว่า จำเลยบรรยายฟ้องไปตามข้อเท็จจริงที่จำเลยเข้าใจและที่ศาลอุทธรณ์พิพากษายกฟ้อง โดยวินิจฉัยว่า พยานหลักฐานของโจทก์ยังฟังไม่ได้ว่าจำเลยมีเจตนาฟ้องเท็จ ดังนี้ ต่างเป็นคำพิพากษายกฟ้องโจทก์โดยอาศัยข้อเท็จจริง ต้องห้ามมิให้ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 220ศาลชั้นต้นสั่งไม่รับฎีกาของโจทก์ชอบแล้ว ให้ยกคำร้อง(นาม ยิ้มแย้ม-บุญส่ง วรรณกลาง-นิเวศน์ คำผอง)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 2067/2532นายชลิต คำสิทธิ์โจทก์นายชูศักดิ์ กิจถาวรกุลจำเลยนายนพดล ศรีชยันดร ทนายโจทก์ผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.อ. ม. 220ความว่า โจทก์ฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งว่า ฎีกาของโจทก์เป็นฎีกาข้อเท็จจริง ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 220 จึงไม่รับโจทก์เห็นว่า ฎีกาของโจทก์เป็นฎีกาในปัญหาข้อกฎหมายว่าการที่จำเลยนำเอาข้อความอันเป็นเท็จมาฟ้องโจทก์ทั้งที่รู้อยู่แล้วว่าโจทก์มิได้กระทำความผิด จึงครบองค์ประกอบอันจะเป็นความผิดตามที่โจทก์ฟ้องและต้องรับโทษ โปรดมีคำสั่งให้รับฎีกาของโจทก์ไว้พิจารณาพิพากษาต่อไปหมายเหตุ จำเลยยังไม่ได้รับสำเนาคำร้องโจทก์ฟ้องขอให้ศาลพิพากษาลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 175ศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้องแล้ว เห็นว่าคดีของโจทก์ไม่มีมูลพิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งไม่รับฎีกาดังกล่าว (อันดับ 29)โจทก์จึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 30)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว เห็นว่า ที่ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง โดยวินิจฉัยว่า จำเลยบรรยายฟ้องไปตามข้อเท็จจริงที่จำเลยเข้าใจและที่ศาลอุทธรณ์พิพากษายกฟ้อง โดยวินิจฉัยว่า พยานหลักฐานของโจทก์ยังฟังไม่ได้ว่าจำเลยมีเจตนาฟ้องเท็จ ดังนี้ ต่างเป็นคำพิพากษายกฟ้องโจทก์โดยอาศัยข้อเท็จจริง ต้องห้ามมิให้ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 220ศาลชั้นต้นสั่งไม่รับฎีกาของโจทก์ชอบแล้ว ให้ยกคำร้อง(นาม ยิ้มแย้ม-บุญส่ง วรรณกลาง-นิเวศน์ คำผอง)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ