คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1690/2505หลักกฎหมาย: ใบไต่สวน ตามประมวลกฎหมายที่ดินนั้น หาใช่เอกสารสำคัญที่จะแสดงว่าผู้มีชื่อในใบไต่สวนเป็นผู้มีกรรมสิทธิ์ในที่ดินตามความหมายของคำว่าเอกสารสำคัญในประมวลกฎหมายแพ่งแลพาณิชยืไม่ ที่ดินไม่มีหนังสือสำคัญอันเป็นสินบริคณห์ระหว่างสามีภริยานั้น สามีในฐานะเป็นผู้จัดการสินบริคณห์ย่อมมีอำนาจที่จะจำหน่ายทรัย์สินนั้นได้โดยลำพังตนเองโจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นภรรยานายกุลซึ่งได้ถึงแก่กรรมไปแล้ว ก่อนตายนายกุลได้เอาที่ดินและสิ่งปลูกสร้างซึ่งโจทก์เป็นเจ้าของร่วมอยู่ด้วยไปขายให้แก่จำเลยโดยไม่สุจริต ขอให้ศาลสั่งเพิกถอนหนังสือสัญญาซื้อขายและบังคับให้จำเลยส่งที่ดินและสิ่งปลูกสร้างแก่โจทก์ จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นเห็นว่าที่ดินแปลงพิพาทที่นายกุลสามีโจทก์ขายให้จำเลยพร้อมด้วยสิ่งปลูกสร้างนั้น การซื้อขายสมบูรณ์ตามกฎหมาย พิพากษาให้ยกฟ้องโจทก์ โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาพิจารณาฎีกาโจทก์ที่ว่าโจทก์มีชื่อในใบไต่สวนสำหรับที่รายพิพาทร่วมกับนายกุลสามีอยู่แล้ว จึงถือว่าโจทก์เป็นเจ้าของที่ดินโรงเรือนรายพิพาทรวมกับนายกุล ๆ เอาไปจำหน่ายเสียแต่ลำพัง จึงไม่ชอบนั้น ข้อนี้โจทก์เองเบิกความรับว่า โจทก์กับนายกุลสามีไม่ได้ทำหนังสือสัญญากันระหว่างกันว่าให้โจทก์เป็นผู้จัดการสินบริคณห์ด้วย ศาลฎีกาเห็นว่าตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาตรา ๑๔๖๗ และมาตรา ๑๔๗๔ เมื่ออ่านรวมกันแล้วก็เป็นที่เข้าใจได้ว่าสินบริคณห์ที่มีเอกสารเป็นสำคัญ การจำหน่ายสินบริคณห์จึงจะต้องเข้าชื่อด้วยทั้งสองคน ปัญหามีว่า ใบไต่สวนที่โจทก์มีชื่อร่วมด้วยนั้นเป็นเอกสารสำคัญหรือไม่ ประมวลกฎหมายที่ดินมาตรา ๑ ให้บทนิยามใบไต่สวนไว้ว่า หมายความว่าหนังสือแสดงการสอบสวนเพื่อออกโฉนดที่ดินและให้หมายความรวมถึงใบนำด้วย จึงเห็นได้ว่าใบไต่สวนหาใช่เอกสารสำคัญที่จะแสดงว่าผู้มีชื่อในใบไต่สวนเป็นผู้มีกรรมสิทธิ์ตามความหมายของคำว่าเอกสารสำคัญในประมวบกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาตรา ๑๔๖๗ และ ๑๔๗๔ ไม่ นายกุลสามีโจทก์จึงมีอำนาจจำหน่ายสินบริคณห์ได้ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๑๔๗๓ ฎีกาข้อนี้ของจำเลยจึงฟังไมี่ขึ้น พิพากษายืน ให้ยกฎีกาโจทก์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1690/2505นาผัด ดาวเรือง (ม่าย)โจทก์นายสิบตำรวจเอกสุธี หาญยงยุทธ์จำเลย ป.พ.พ. ม. 1467, ม. 1473, ม. 1474ใบไต่สวน ตามประมวลกฎหมายที่ดินนั้น หาใช่เอกสารสำคัญที่จะแสดงว่าผู้มีชื่อในใบไต่สวนเป็นผู้มีกรรมสิทธิ์ในที่ดินตามความหมายของคำว่าเอกสารสำคัญในประมวลกฎหมายแพ่งแลพาณิชยืไม่ ที่ดินไม่มีหนังสือสำคัญอันเป็นสินบริคณห์ระหว่างสามีภริยานั้น สามีในฐานะเป็นผู้จัดการสินบริคณห์ย่อมมีอำนาจที่จะจำหน่ายทรัย์สินนั้นได้โดยลำพังตนเองโจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นภรรยานายกุลซึ่งได้ถึงแก่กรรมไปแล้ว ก่อนตายนายกุลได้เอาที่ดินและสิ่งปลูกสร้างซึ่งโจทก์เป็นเจ้าของร่วมอยู่ด้วยไปขายให้แก่จำเลยโดยไม่สุจริต ขอให้ศาลสั่งเพิกถอนหนังสือสัญญาซื้อขายและบังคับให้จำเลยส่งที่ดินและสิ่งปลูกสร้างแก่โจทก์ จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นเห็นว่าที่ดินแปลงพิพาทที่นายกุลสามีโจทก์ขายให้จำเลยพร้อมด้วยสิ่งปลูกสร้างนั้น การซื้อขายสมบูรณ์ตามกฎหมาย พิพากษาให้ยกฟ้องโจทก์ โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาพิจารณาฎีกาโจทก์ที่ว่าโจทก์มีชื่อในใบไต่สวนสำหรับที่รายพิพาทร่วมกับนายกุลสามีอยู่แล้ว จึงถือว่าโจทก์เป็นเจ้าของที่ดินโรงเรือนรายพิพาทรวมกับนายกุล ๆ เอาไปจำหน่ายเสียแต่ลำพัง จึงไม่ชอบนั้น ข้อนี้โจทก์เองเบิกความรับว่า โจทก์กับนายกุลสามีไม่ได้ทำหนังสือสัญญากันระหว่างกันว่าให้โจทก์เป็นผู้จัดการสินบริคณห์ด้วย ศาลฎีกาเห็นว่าตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาตรา ๑๔๖๗ และมาตรา ๑๔๗๔ เมื่ออ่านรวมกันแล้วก็เป็นที่เข้าใจได้ว่าสินบริคณห์ที่มีเอกสารเป็นสำคัญ การจำหน่ายสินบริคณห์จึงจะต้องเข้าชื่อด้วยทั้งสองคน ปัญหามีว่า ใบไต่สวนที่โจทก์มีชื่อร่วมด้วยนั้นเป็นเอกสารสำคัญหรือไม่ ประมวลกฎหมายที่ดินมาตรา ๑ ให้บทนิยามใบไต่สวนไว้ว่า หมายความว่าหนังสือแสดงการสอบสวนเพื่อออกโฉนดที่ดินและให้หมายความรวมถึงใบนำด้วย จึงเห็นได้ว่าใบไต่สวนหาใช่เอกสารสำคัญที่จะแสดงว่าผู้มีชื่อในใบไต่สวนเป็นผู้มีกรรมสิทธิ์ตามความหมายของคำว่าเอกสารสำคัญในประมวบกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาตรา ๑๔๖๗ และ ๑๔๗๔ ไม่ นายกุลสามีโจทก์จึงมีอำนาจจำหน่ายสินบริคณห์ได้ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๑๔๗๓ ฎีกาข้อนี้ของจำเลยจึงฟังไมี่ขึ้น พิพากษายืน ให้ยกฎีกาโจทก์(ห้วน ประชาบาล-การุณย์นราทร)ศาลจังหวัดชัยภูมิ - นายวรชาติ คูสุวรรณศาลอุทธรณ์ - นายจวน เจียรณัยแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นภรรยานายกุลซึ่งได้ถึงแก่กรรมไปแล้ว ก่อนตายนายกุลได้เอาที่ดินและสิ่งปลูกสร้างซึ่งโจทก์เป็นเจ้าของร่วมอยู่ด้วยไปขายให้แก่จำเลยโดยไม่สุจริต ขอให้ศาลสั่งเพิกถอนหนังสือสัญญาซื้อขายและบังคับให้จำเลยส่งที่ดินและสิ่งปลูกสร้างแก่โจทก์ จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นเห็นว่าที่ดินแปลงพิพาทที่นายกุลสามีโจทก์ขายให้จำเลยพร้อมด้วยสิ่งปลูกสร้างนั้น การซื้อขายสมบูรณ์ตามกฎหมาย พิพากษาให้ยกฟ้องโจทก์ โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาพิจารณาฎีกาโจทก์ที่ว่าโจทก์มีชื่อในใบไต่สวนสำหรับที่รายพิพาทร่วมกับนายกุลสามีอยู่แล้ว จึงถือว่าโจทก์เป็นเจ้าของที่ดินโรงเรือนรายพิพาทรวมกับนายกุล ๆ เอาไปจำหน่ายเสียแต่ลำพัง จึงไม่ชอบนั้น ข้อนี้โจทก์เองเบิกความรับว่า โจทก์กับนายกุลสามีไม่ได้ทำหนังสือสัญญากันระหว่างกันว่าให้โจทก์เป็นผู้จัดการสินบริคณห์ด้วย ศาลฎีกาเห็นว่าตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาตรา ๑๔๖๗ และมาตรา ๑๔๗๔ เมื่ออ่านรวมกันแล้วก็เป็นที่เข้าใจได้ว่าสินบริคณห์ที่มีเอกสารเป็นสำคัญ การจำหน่ายสินบริคณห์จึงจะต้องเข้าชื่อด้วยทั้งสองคน ปัญหามีว่า ใบไต่สวนที่โจทก์มีชื่อร่วมด้วยนั้นเป็นเอกสารสำคัญหรือไม่ ประมวลกฎหมายที่ดินมาตรา ๑ ให้บทนิยามใบไต่สวนไว้ว่า หมายความว่าหนังสือแสดงการสอบสวนเพื่อออกโฉนดที่ดินและให้หมายความรวมถึงใบนำด้วย จึงเห็นได้ว่าใบไต่สวนหาใช่เอกสารสำคัญที่จะแสดงว่าผู้มีชื่อในใบไต่สวนเป็นผู้มีกรรมสิทธิ์ตามความหมายของคำว่าเอกสารสำคัญในประมวบกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาตรา ๑๔๖๗ และ ๑๔๗๔ ไม่ นายกุลสามีโจทก์จึงมีอำนาจจำหน่ายสินบริคณห์ได้ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๑๔๗๓ ฎีกาข้อนี้ของจำเลยจึงฟังไมี่ขึ้น พิพากษายืน ให้ยกฎีกาโจทก์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1690/2505นาผัด ดาวเรือง (ม่าย)โจทก์นายสิบตำรวจเอกสุธี หาญยงยุทธ์จำเลย ป.พ.พ. ม. 1467, ม. 1473, ม. 1474ใบไต่สวน ตามประมวลกฎหมายที่ดินนั้น หาใช่เอกสารสำคัญที่จะแสดงว่าผู้มีชื่อในใบไต่สวนเป็นผู้มีกรรมสิทธิ์ในที่ดินตามความหมายของคำว่าเอกสารสำคัญในประมวลกฎหมายแพ่งแลพาณิชยืไม่ ที่ดินไม่มีหนังสือสำคัญอันเป็นสินบริคณห์ระหว่างสามีภริยานั้น สามีในฐานะเป็นผู้จัดการสินบริคณห์ย่อมมีอำนาจที่จะจำหน่ายทรัย์สินนั้นได้โดยลำพังตนเองโจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นภรรยานายกุลซึ่งได้ถึงแก่กรรมไปแล้ว ก่อนตายนายกุลได้เอาที่ดินและสิ่งปลูกสร้างซึ่งโจทก์เป็นเจ้าของร่วมอยู่ด้วยไปขายให้แก่จำเลยโดยไม่สุจริต ขอให้ศาลสั่งเพิกถอนหนังสือสัญญาซื้อขายและบังคับให้จำเลยส่งที่ดินและสิ่งปลูกสร้างแก่โจทก์ จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นเห็นว่าที่ดินแปลงพิพาทที่นายกุลสามีโจทก์ขายให้จำเลยพร้อมด้วยสิ่งปลูกสร้างนั้น การซื้อขายสมบูรณ์ตามกฎหมาย พิพากษาให้ยกฟ้องโจทก์ โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาพิจารณาฎีกาโจทก์ที่ว่าโจทก์มีชื่อในใบไต่สวนสำหรับที่รายพิพาทร่วมกับนายกุลสามีอยู่แล้ว จึงถือว่าโจทก์เป็นเจ้าของที่ดินโรงเรือนรายพิพาทรวมกับนายกุล ๆ เอาไปจำหน่ายเสียแต่ลำพัง จึงไม่ชอบนั้น ข้อนี้โจทก์เองเบิกความรับว่า โจทก์กับนายกุลสามีไม่ได้ทำหนังสือสัญญากันระหว่างกันว่าให้โจทก์เป็นผู้จัดการสินบริคณห์ด้วย ศาลฎีกาเห็นว่าตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาตรา ๑๔๖๗ และมาตรา ๑๔๗๔ เมื่ออ่านรวมกันแล้วก็เป็นที่เข้าใจได้ว่าสินบริคณห์ที่มีเอกสารเป็นสำคัญ การจำหน่ายสินบริคณห์จึงจะต้องเข้าชื่อด้วยทั้งสองคน ปัญหามีว่า ใบไต่สวนที่โจทก์มีชื่อร่วมด้วยนั้นเป็นเอกสารสำคัญหรือไม่ ประมวลกฎหมายที่ดินมาตรา ๑ ให้บทนิยามใบไต่สวนไว้ว่า หมายความว่าหนังสือแสดงการสอบสวนเพื่อออกโฉนดที่ดินและให้หมายความรวมถึงใบนำด้วย จึงเห็นได้ว่าใบไต่สวนหาใช่เอกสารสำคัญที่จะแสดงว่าผู้มีชื่อในใบไต่สวนเป็นผู้มีกรรมสิทธิ์ตามความหมายของคำว่าเอกสารสำคัญในประมวบกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาตรา ๑๔๖๗ และ ๑๔๗๔ ไม่ นายกุลสามีโจทก์จึงมีอำนาจจำหน่ายสินบริคณห์ได้ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๑๔๗๓ ฎีกาข้อนี้ของจำเลยจึงฟังไมี่ขึ้น พิพากษายืน ให้ยกฎีกาโจทก์(ห้วน ประชาบาล-การุณย์นราทร)ศาลจังหวัดชัยภูมิ - นายวรชาติ คูสุวรรณศาลอุทธรณ์ - นายจวน เจียรณัยแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ