คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 36/2506หลักกฎหมาย: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยประมาทขับรถยนต์ด้วยความเร็ซสูงตามทางโค้งซึ่งเป็นทางลาดชัน และไม่ให้สัญญาณแตรเมื่อจะแซงขึ้นหน้ารถจักรยานผู้ตาย ทั้งผู้ตายยังไม่ให้สัญญาณให้แซงได้ กับจำเลยไม่ขับรถยนต์หลบข้างทางซ้ายซึ่งยังมีทางเหลืออยู่ถึง 7 เมตร เป็นเหตุให้รถยนต์จำเลยชนรถจักรยานผุ้ตาย ดังนี้ ย่อมเป็นฟ้องที่บรรยายเหตุแห่งการประมาทของจำเลยไว้พอที่จำเลยจะเข้าใจข้อหาได้ดี และเป็นฟ้องที่สมบุรณ์ตามกฎหมายแล้ว การที่จำเลยขับรถยนต์โดยประมาทด้วยความเร็วสูงชนท้ายรถจักรยานผู้ตาย ๆ ตกจากรถกระเด็นไปไกล 4 เมตร รุ่งขึ้นมีอาการมึนซึมปวดศีรษะมาก และถึงแก่กรรมหลังจากนั้นเพียง 3 วัน เช่นนี้ ถือได้ว่าผู้ตายตายเพราะการกระทำโดยประมาทของจำเลยโดยตรงโจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นบิดานายอำนวย ผู้ตาย ซึ่งเป็นผู้เยาว์ จำเลยไม่มีใบอนุญาตขับขี่ บังอาจขัรบรถยนต์โดยสารด้วยความประมาทแล่นเข้าเบียดและเฉี่ยวด้านหลังจากรถจักรยานที่นายอำนวยกำลับถีบอยู่ เป็นหเตุให้นายอำนวยกระเด็นตกจากรถจักรยาน ศีรษะกระแทกพื้นดินอย่างแรก หลังจากนั้นนายอำนวยได้ล้มป่วยปวดศีรษะอย่างแรงและถึงแก่ความตาย ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๒๙๑ จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า ผู้ตายตกจากรถจักรยานเพราะถูกรถยนต์ของจำเลยชนด้านหลัง แต่หลักฐานพยานโจทก์ยังเป็นที่สงสัยไม่พอฟังว่าผู้ตายถึงแก่กรรมเพราะถูกจำเลยชน พิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับว่าจำเลยมีความผิดตามฟ้อง ให้ลงโทษจำคุกจำเลย ๔ ปี จำเลยฎีกา ศาลฎีกาตรวจสำนวน ปรากฎว่าโจทก์บรรยายฟ้องกล่าวหาว่าจำเลยประมาทขับรถยนต์ด้วยความเร็วสูงตามทางโค้งซึ่งเป็นทางลาดชัด และไม่ให้สัญญาณแตรเมื่อจะแซงขึ้นหน้ารถจักรยานผู้ตาย ทั้งผู้ตายยังไม่ให้สัญญาณให้แซงได้ กับจำเลยไม่ขับรถยนต์หลบทางข้างซ้ายซึ่งยังมีทางกว้างเหลืออยู่ถึง ๗ เมตร เป็นเหตุให้รถยนต์จำเลยชนรถจักรยานผู้ตาย เห็นว่าฟ้องของโจทก์ได้บรรยายเหตุแห่งการประมาทของจำเลยไว้พอที่จำเลยจะเข้าใจข้อหาได้ดี และเป็นฟ้องที่สมบูรณ์ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๑๕๘ แล้ว การที้ผู้ตายถูกรถยนต์ชนกระเด็นไปศีรษะกระทบพื้นดินดังโจทก์สืบ และเพราะรถยนต์จำเลยวิ่งมาด้วยความเร็วสูง ชนแล้วผู้ตายกระเด็นไปไกลถึง ๔ เมตร ฉะนั้น ศีรษะผู้ตายจะต้องกระทบพื้นดินอย่งแรงมาก ตามคำนายแก้วบิดาผู้ตายและร้อยตำรวจเอกประธานพนักงานสอบสวนว่า รุ่งขึ้นผู้ตายก็มีอาการมึนซึมและปวดศีรษะมาก และอาการได้เพิ่มมากขึ้นทุกวัน ถึงกับไม่กินไม่นอน และมีอาการไอและอาเจียรเป็นโลหิตแทรก ต่อมาภายหลังถูกรถยนต์จำเลยชนเพียง ๓ วันเศษ ผู้ตายก็ถึงแก่ความตาย ฉะนั้น จึงมีเหตุผลเชื่อได้ว่าผู้ตายตายเพราะการกระทำโดยประมาทของจำเลยโดยตรง พิพากษายืน ให้ยกฎีกาจำเลย. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 36/2506นายแก้ว รามศิริ บิดานายอำนวย รามศิริ ผู้ตายโจทก์นายไฮ้ แซ่ห่ำจล. ป.อ. ม. 291 ป.วิ.อ. ม. 158โจทก์ฟ้องว่า จำเลยประมาทขับรถยนต์ด้วยความเร็ซสูงตามทางโค้งซึ่งเป็นทางลาดชัน และไม่ให้สัญญาณแตรเมื่อจะแซงขึ้นหน้ารถจักรยานผู้ตาย ทั้งผู้ตายยังไม่ให้สัญญาณให้แซงได้ กับจำเลยไม่ขับรถยนต์หลบข้างทางซ้ายซึ่งยังมีทางเหลืออยู่ถึง 7 เมตร เป็นเหตุให้รถยนต์จำเลยชนรถจักรยานผุ้ตาย ดังนี้ ย่อมเป็นฟ้องที่บรรยายเหตุแห่งการประมาทของจำเลยไว้พอที่จำเลยจะเข้าใจข้อหาได้ดี และเป็นฟ้องที่สมบุรณ์ตามกฎหมายแล้ว การที่จำเลยขับรถยนต์โดยประมาทด้วยความเร็วสูงชนท้ายรถจักรยานผู้ตาย ๆ ตกจากรถกระเด็นไปไกล 4 เมตร รุ่งขึ้นมีอาการมึนซึมปวดศีรษะมาก และถึงแก่กรรมหลังจากนั้นเพียง 3 วัน เช่นนี้ ถือได้ว่าผู้ตายตายเพราะการกระทำโดยประมาทของจำเลยโดยตรงโจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นบิดานายอำนวย ผู้ตาย ซึ่งเป็นผู้เยาว์ จำเลยไม่มีใบอนุญาตขับขี่ บังอาจขัรบรถยนต์โดยสารด้วยความประมาทแล่นเข้าเบียดและเฉี่ยวด้านหลังจากรถจักรยานที่นายอำนวยกำลับถีบอยู่ เป็นหเตุให้นายอำนวยกระเด็นตกจากรถจักรยาน ศีรษะกระแทกพื้นดินอย่างแรก หลังจากนั้นนายอำนวยได้ล้มป่วยปวดศีรษะอย่างแรงและถึงแก่ความตาย ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๒๙๑ จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า ผู้ตายตกจากรถจักรยานเพราะถูกรถยนต์ของจำเลยชนด้านหลัง แต่หลักฐานพยานโจทก์ยังเป็นที่สงสัยไม่พอฟังว่าผู้ตายถึงแก่กรรมเพราะถูกจำเลยชน พิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับว่าจำเลยมีความผิดตามฟ้อง ให้ลงโทษจำคุกจำเลย ๔ ปี จำเลยฎีกา ศาลฎีกาตรวจสำนวน ปรากฎว่าโจทก์บรรยายฟ้องกล่าวหาว่าจำเลยประมาทขับรถยนต์ด้วยความเร็วสูงตามทางโค้งซึ่งเป็นทางลาดชัด และไม่ให้สัญญาณแตรเมื่อจะแซงขึ้นหน้ารถจักรยานผู้ตาย ทั้งผู้ตายยังไม่ให้สัญญาณให้แซงได้ กับจำเลยไม่ขับรถยนต์หลบทางข้างซ้ายซึ่งยังมีทางกว้างเหลืออยู่ถึง ๗ เมตร เป็นเหตุให้รถยนต์จำเลยชนรถจักรยานผู้ตาย เห็นว่าฟ้องของโจทก์ได้บรรยายเหตุแห่งการประมาทของจำเลยไว้พอที่จำเลยจะเข้าใจข้อหาได้ดี และเป็นฟ้องที่สมบูรณ์ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๑๕๘ แล้ว การที้ผู้ตายถูกรถยนต์ชนกระเด็นไปศีรษะกระทบพื้นดินดังโจทก์สืบ และเพราะรถยนต์จำเลยวิ่งมาด้วยความเร็วสูง ชนแล้วผู้ตายกระเด็นไปไกลถึง ๔ เมตร ฉะนั้น ศีรษะผู้ตายจะต้องกระทบพื้นดินอย่งแรงมาก ตามคำนายแก้วบิดาผู้ตายและร้อยตำรวจเอกประธานพนักงานสอบสวนว่า รุ่งขึ้นผู้ตายก็มีอาการมึนซึมและปวดศีรษะมาก และอาการได้เพิ่มมากขึ้นทุกวัน ถึงกับไม่กินไม่นอน และมีอาการไอและอาเจียรเป็นโลหิตแทรก ต่อมาภายหลังถูกรถยนต์จำเลยชนเพียง ๓ วันเศษ ผู้ตายก็ถึงแก่ความตาย ฉะนั้น จึงมีเหตุผลเชื่อได้ว่าผู้ตายตายเพราะการกระทำโดยประมาทของจำเลยโดยตรง พิพากษายืน ให้ยกฎีกาจำเลย.(ยง เหลืองรังษี-ประมูล สุวรรณศร-เสนอ บุณยเกียรติ)ศาลจังหวัดเลย - นายสวัสดิ์ รอดเจริญศาลอุทธรณ์ - นายชิต บุณยประภัศรแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นบิดานายอำนวย ผู้ตาย ซึ่งเป็นผู้เยาว์ จำเลยไม่มีใบอนุญาตขับขี่ บังอาจขัรบรถยนต์โดยสารด้วยความประมาทแล่นเข้าเบียดและเฉี่ยวด้านหลังจากรถจักรยานที่นายอำนวยกำลับถีบอยู่ เป็นหเตุให้นายอำนวยกระเด็นตกจากรถจักรยาน ศีรษะกระแทกพื้นดินอย่างแรก หลังจากนั้นนายอำนวยได้ล้มป่วยปวดศีรษะอย่างแรงและถึงแก่ความตาย ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๒๙๑ จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า ผู้ตายตกจากรถจักรยานเพราะถูกรถยนต์ของจำเลยชนด้านหลัง แต่หลักฐานพยานโจทก์ยังเป็นที่สงสัยไม่พอฟังว่าผู้ตายถึงแก่กรรมเพราะถูกจำเลยชน พิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับว่าจำเลยมีความผิดตามฟ้อง ให้ลงโทษจำคุกจำเลย ๔ ปี จำเลยฎีกา ศาลฎีกาตรวจสำนวน ปรากฎว่าโจทก์บรรยายฟ้องกล่าวหาว่าจำเลยประมาทขับรถยนต์ด้วยความเร็วสูงตามทางโค้งซึ่งเป็นทางลาดชัด และไม่ให้สัญญาณแตรเมื่อจะแซงขึ้นหน้ารถจักรยานผู้ตาย ทั้งผู้ตายยังไม่ให้สัญญาณให้แซงได้ กับจำเลยไม่ขับรถยนต์หลบทางข้างซ้ายซึ่งยังมีทางกว้างเหลืออยู่ถึง ๗ เมตร เป็นเหตุให้รถยนต์จำเลยชนรถจักรยานผู้ตาย เห็นว่าฟ้องของโจทก์ได้บรรยายเหตุแห่งการประมาทของจำเลยไว้พอที่จำเลยจะเข้าใจข้อหาได้ดี และเป็นฟ้องที่สมบูรณ์ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๑๕๘ แล้ว การที้ผู้ตายถูกรถยนต์ชนกระเด็นไปศีรษะกระทบพื้นดินดังโจทก์สืบ และเพราะรถยนต์จำเลยวิ่งมาด้วยความเร็วสูง ชนแล้วผู้ตายกระเด็นไปไกลถึง ๔ เมตร ฉะนั้น ศีรษะผู้ตายจะต้องกระทบพื้นดินอย่งแรงมาก ตามคำนายแก้วบิดาผู้ตายและร้อยตำรวจเอกประธานพนักงานสอบสวนว่า รุ่งขึ้นผู้ตายก็มีอาการมึนซึมและปวดศีรษะมาก และอาการได้เพิ่มมากขึ้นทุกวัน ถึงกับไม่กินไม่นอน และมีอาการไอและอาเจียรเป็นโลหิตแทรก ต่อมาภายหลังถูกรถยนต์จำเลยชนเพียง ๓ วันเศษ ผู้ตายก็ถึงแก่ความตาย ฉะนั้น จึงมีเหตุผลเชื่อได้ว่าผู้ตายตายเพราะการกระทำโดยประมาทของจำเลยโดยตรง พิพากษายืน ให้ยกฎีกาจำเลย. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 36/2506นายแก้ว รามศิริ บิดานายอำนวย รามศิริ ผู้ตายโจทก์นายไฮ้ แซ่ห่ำจล. ป.อ. ม. 291 ป.วิ.อ. ม. 158โจทก์ฟ้องว่า จำเลยประมาทขับรถยนต์ด้วยความเร็ซสูงตามทางโค้งซึ่งเป็นทางลาดชัน และไม่ให้สัญญาณแตรเมื่อจะแซงขึ้นหน้ารถจักรยานผู้ตาย ทั้งผู้ตายยังไม่ให้สัญญาณให้แซงได้ กับจำเลยไม่ขับรถยนต์หลบข้างทางซ้ายซึ่งยังมีทางเหลืออยู่ถึง 7 เมตร เป็นเหตุให้รถยนต์จำเลยชนรถจักรยานผุ้ตาย ดังนี้ ย่อมเป็นฟ้องที่บรรยายเหตุแห่งการประมาทของจำเลยไว้พอที่จำเลยจะเข้าใจข้อหาได้ดี และเป็นฟ้องที่สมบุรณ์ตามกฎหมายแล้ว การที่จำเลยขับรถยนต์โดยประมาทด้วยความเร็วสูงชนท้ายรถจักรยานผู้ตาย ๆ ตกจากรถกระเด็นไปไกล 4 เมตร รุ่งขึ้นมีอาการมึนซึมปวดศีรษะมาก และถึงแก่กรรมหลังจากนั้นเพียง 3 วัน เช่นนี้ ถือได้ว่าผู้ตายตายเพราะการกระทำโดยประมาทของจำเลยโดยตรงโจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นบิดานายอำนวย ผู้ตาย ซึ่งเป็นผู้เยาว์ จำเลยไม่มีใบอนุญาตขับขี่ บังอาจขัรบรถยนต์โดยสารด้วยความประมาทแล่นเข้าเบียดและเฉี่ยวด้านหลังจากรถจักรยานที่นายอำนวยกำลับถีบอยู่ เป็นหเตุให้นายอำนวยกระเด็นตกจากรถจักรยาน ศีรษะกระแทกพื้นดินอย่างแรก หลังจากนั้นนายอำนวยได้ล้มป่วยปวดศีรษะอย่างแรงและถึงแก่ความตาย ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๒๙๑ จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า ผู้ตายตกจากรถจักรยานเพราะถูกรถยนต์ของจำเลยชนด้านหลัง แต่หลักฐานพยานโจทก์ยังเป็นที่สงสัยไม่พอฟังว่าผู้ตายถึงแก่กรรมเพราะถูกจำเลยชน พิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับว่าจำเลยมีความผิดตามฟ้อง ให้ลงโทษจำคุกจำเลย ๔ ปี จำเลยฎีกา ศาลฎีกาตรวจสำนวน ปรากฎว่าโจทก์บรรยายฟ้องกล่าวหาว่าจำเลยประมาทขับรถยนต์ด้วยความเร็วสูงตามทางโค้งซึ่งเป็นทางลาดชัด และไม่ให้สัญญาณแตรเมื่อจะแซงขึ้นหน้ารถจักรยานผู้ตาย ทั้งผู้ตายยังไม่ให้สัญญาณให้แซงได้ กับจำเลยไม่ขับรถยนต์หลบทางข้างซ้ายซึ่งยังมีทางกว้างเหลืออยู่ถึง ๗ เมตร เป็นเหตุให้รถยนต์จำเลยชนรถจักรยานผู้ตาย เห็นว่าฟ้องของโจทก์ได้บรรยายเหตุแห่งการประมาทของจำเลยไว้พอที่จำเลยจะเข้าใจข้อหาได้ดี และเป็นฟ้องที่สมบูรณ์ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๑๕๘ แล้ว การที้ผู้ตายถูกรถยนต์ชนกระเด็นไปศีรษะกระทบพื้นดินดังโจทก์สืบ และเพราะรถยนต์จำเลยวิ่งมาด้วยความเร็วสูง ชนแล้วผู้ตายกระเด็นไปไกลถึง ๔ เมตร ฉะนั้น ศีรษะผู้ตายจะต้องกระทบพื้นดินอย่งแรงมาก ตามคำนายแก้วบิดาผู้ตายและร้อยตำรวจเอกประธานพนักงานสอบสวนว่า รุ่งขึ้นผู้ตายก็มีอาการมึนซึมและปวดศีรษะมาก และอาการได้เพิ่มมากขึ้นทุกวัน ถึงกับไม่กินไม่นอน และมีอาการไอและอาเจียรเป็นโลหิตแทรก ต่อมาภายหลังถูกรถยนต์จำเลยชนเพียง ๓ วันเศษ ผู้ตายก็ถึงแก่ความตาย ฉะนั้น จึงมีเหตุผลเชื่อได้ว่าผู้ตายตายเพราะการกระทำโดยประมาทของจำเลยโดยตรง พิพากษายืน ให้ยกฎีกาจำเลย.(ยง เหลืองรังษี-ประมูล สุวรรณศร-เสนอ บุณยเกียรติ)ศาลจังหวัดเลย - นายสวัสดิ์ รอดเจริญศาลอุทธรณ์ - นายชิต บุณยประภัศรแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ