phoneee/thai-legal-corpus huggingface dataset:
ประกาศกระทรวงมหาดไทยประกาศกระทรวงมหาดไทยเรื่องหวงห้ามที่ดินบ่อลูกรังบริเวณเนินหนองพระแลในท้องที่ตำบลทุ่งยั้งอำเภอลับแลจังหวัดอุตรดิตถ์[๑] อาศัยอำนาจตามความในมาตรา๓๗ แห่งพระราชบัญญัติทางหลวง พุทธศักราช ๒๔๘๒รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยเห็นสมควรกำหนดเขตหวงห้ามที่ดินเพื่อประโยชน์แก่การก่อสร้างและบำรุงทางหลวงสายอุตรดิตถ์-พระแท่น-ลับแล-อุตรดิตถ์เพราะฉะนั้นจึงขอประกาศให้ทราบทั่วกันว่า ที่ดินว่างเปล่าซึ่งต้องหวงห้ามตามประกาศนี้คือที่ดินบ่อลูกรังบริเวณเนินหนองพระแล ระหว่างหลักกิโลเมตรที่ ๗.๖๖๐ถึงหลักกิโลเมตรที่ ๘.๐๐๐ แห่งทางหลวงสายอุตรดิตถ์-พระแท่น-ลับแล-อุตรดิตถ์ในท้องที่ตำบลทุ่งยั้ง อำเภอลับแล จังหวัดอุตรดิตถ์ที่อยู่ภายในเขตหวงห้ามตามแผนที่ท้ายประกาศนี้ถ้าผู้ใดมีสิทธิเกี่ยวกับการปกครองที่ดินที่กล่าวแล้วและจะคัดค้านอย่างหนึ่งอย่างใด ให้ยื่นคำร้องคัดค้านต่อคณะกรมการอำเภอลับแลภายในกำหนด ๙๐ วัน นับแต่วันประกาศนี้เป็นต้นไปเมื่อพ้นกำหนด ๙๐ วันนับแต่วันที่ประกาศไปแล้วไม่มีผู้ใดแย้งสิทธิให้ถือว่าที่ดินนั้นตกอยู่ในความครอบครองของผู้อำนวยการทางหลวงห้ามมิให้ผู้ใดเข้าหักร้างจัดทำหรือปลูกสร้างด้วยประการใดๆ เว้นแต่จะได้รับอนุญาตเป็นหนังสือจากเจ้าหน้าที่ประกาศมา ณ วันที่ ๑๐มกราคม พุทธศักราช ๒๔๘๔สมาหารหิตะคดีผู้สั่งราชการแทนรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยมณฑาทิพย์/พิมพ์๒๙สิงหาคม ๒๕๔๖ศุภสรณ์/นวพร จัดทำ๒กันยายน ๒๕๔๖A+B+C[๑]รก.๒๔๘๔/-/๑๑๔/๒๑ มกราคม ๒๕๘๔
ประกาศกระทรวงอุตสาหกรรมฉบับที่ 4535 (พ.ศ. 2556)ออกตามความในพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมพ.ศ. 2511เรื่อง กําหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม วัสดุเชื่อมสิ้นเปลือง - วิธีทดสอบ - เล่ม 1 การทดสอบเนื้อโลหะเชื่อมของชิ้นทดสอบที่เป็นเหล็กกล้านิกเกิล และโลหะเจือนิกเกล------------------------------อื่นๆ - อาศัยอํานาจตามความในมาตรา 15 แห่งพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม พ.ศ. 2511รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมออกประกาศกําหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม วัสดุเชื่อมสิ้นเปลือง - วิธีทดสอบ - เล่ม 1 การทดสอบเนื้อโลหะเชื่อมของชิ้นทดสอบที่เป็นเหล็กกล้านิกเกล และโลหะเจือนิกเกล มาตรฐานเลขที่ มอก. 2579 เล่ม 1 - 2556 ไว้ ดังมีรายการละเอียดต่อท้ายประกาศนี้ ทั้งนี้ ให้มีผลตั้งแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษา เป็นต้นไป ผู้มีอํานาจลงนาม - ประกาศ ณ วันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2556 ประเสริฐ บุญชัยสุขรัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2357/2520หลักกฎหมาย: บริษัทจำกัดจดทะเบียนเป็นนิติบุคคลตามกฎหมายในต่างประเทศไม่ต้องจดทะเบียนเป็นนิติบุคคลตามกฎหมายไทย ประกอบกิจการพาณิชย์ได้ภายในขอบข่ายที่ได้จดทะเบียนพาณิชย์ต่อสำนักงานกลางทะเบียนพาณิชย์เช่นเดียวกับนิติบุคคลตามกฎหมายไทย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2357/2520บริษัทยู.เอส. สมิท (โอเวอร์ซีส์) จำกัดโจทก์ร.ต.ณรงค์ เชื้อสุวรรณจำเลย ป.พ.พ. ม. 68 พ.ร.บ.ว่าด้วยการหวงห้ามที่ดินรกร้างว่างเปล่าอันเป็นสาธารณสมบัติของแผ่นดิน พ.ศ.2478 บริษัทจำกัดจดทะเบียนเป็นนิติบุคคลตามกฎหมายในต่างประเทศไม่ต้องจดทะเบียนเป็นนิติบุคคลตามกฎหมายไทย ประกอบกิจการพาณิชย์ได้ภายในขอบข่ายที่ได้จดทะเบียนพาณิชย์ต่อสำนักงานกลางทะเบียนพาณิชย์เช่นเดียวกับนิติบุคคลตามกฎหมายไทย(ผสม จิตรชุ่ม-ยงยุทธ เลอลภ-พยนต์ ยาวะประภาษ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2357/2520บริษัทยู.เอส. สมิท (โอเวอร์ซีส์) จำกัดโจทก์ร.ต.ณรงค์ เชื้อสุวรรณจำเลย ป.พ.พ. ม. 68 พ.ร.บ.ว่าด้วยการหวงห้ามที่ดินรกร้างว่างเปล่าอันเป็นสาธารณสมบัติของแผ่นดิน พ.ศ.2478 บริษัทจำกัดจดทะเบียนเป็นนิติบุคคลตามกฎหมายในต่างประเทศไม่ต้องจดทะเบียนเป็นนิติบุคคลตามกฎหมายไทย ประกอบกิจการพาณิชย์ได้ภายในขอบข่ายที่ได้จดทะเบียนพาณิชย์ต่อสำนักงานกลางทะเบียนพาณิชย์เช่นเดียวกับนิติบุคคลตามกฎหมายไทย(ผสม จิตรชุ่ม-ยงยุทธ เลอลภ-พยนต์ ยาวะประภาษ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
พระราชบัญญัติเหรียญพิทักษ์รัฐธรรมนูญ พุทธศักราช 2476พระราชบัญญัติ เหรียญพิทักษ์รัฐธรรมนูญ พุทธศักราช ๒๔๗๖ประชาธิปก ป.ร.พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาประชาธิปก พระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว มีพระบรมราชโองการดำรัสเหนือเกล้าฯ สั่งว่า โดยที่สภาผู้แทนราษฎรถวายคำปรึกษาว่า ในการปราบกบฏซึ่งได้เกิดขึ้นในเดือนตุลาคม พ.ศ. ๒๔๗๖ นี้ ผู้ปฏิบัติราชการทั้งทางทหารและพลเรือนต่างต้องออกกำลังแรง และปัญญาอย่างอุกฤษฏ์พร้อมอยู่เสมอที่จะสละชีพเพื่อพิทักษ์รักษารัฐธรรมนูญ และบำรุงความรุ่งเรืองแห่งชาติบ้านเมือง สมควรจะมีเหรียญสำหรับบำเหน็จความชอบ จึ่งทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้โดยคำแนะนำและยินยอมของสภาผู้แทนราษฎร ดังต่อไปนี้มาตรา 1 มาตรา ๑ พระราชบัญญัตินี้ให้เรียกว่า "พระราชบัญญัติเหรียญพิทักษ์รัฐธรรมนูญ พุทธศักราช ๒๔๗๖"มาตรา 2 มาตรา ๒ ให้ใช้พระราชบัญญัตินี้ตั้งแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา 3 มาตรา ๓ เหรียญพิทักษ์รัฐธรรมนูญ มีลักษณะเป็นเหรียญทองแดงรมดำรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัส ด้าน ๒๓ มิลลิเมตร ย่อกลางทั้งสี่ด้าน พื้นหน้าเหรียญมีภาพสมุดรัฐธรรมนูญวางบนพานแว่นฟ้าสองชั้น อยู่ภายในวงพวงมาลัยชัยพฤกษ์ แผ่รัศมีกระจายทั่วมณฑล พื้นหลังมีรูปพระสยามเทวาธิราชทรงพระขรรค์ในท่าประหารปรปักษ์มาตรา 3 ยืนลอยอยู่เหนือตัวอักษรตามขอบล่างว่า "ปราบกบฏ พ.ศ. ๒๔๗๖" ตัวเหรียญห้อยทางมุมภายใต้ห่วงอันมีอักษรว่า "พิทักษ์รัฐธรรมนูญ" ร้อยด้วยแพรแถบลายไตรรงค์ธงชาติกว้าง ๒๘ มิลลิเมตร ข้างบนเป็นเข็มโลหะอย่างเดียวกันจารึกอักษรว่า "สละชีพเพื่อชาติ" ให้ใช้อักษรย่อว่า พ.ร.ธ.มาตรา 4 มาตรา ๔ ผู้ที่สมควรจะได้รับพระราชทานเหรียญนี้คือผู้ที่ช่วยเหลือราชการในการปราบกบฏ ซึ่งคณะรัฐมนตรีได้ลงมติเห็นสมควรได้รับพระราชทานมาตรา 5 มาตรา ๕ ให้กรมเลขาธิการคณะรัฐมนตรีมีหน้าที่จัดทำเหรียญนี้ และรักษาการให้ดำเนินไปตามพระราชบัญญัตินี้ ประกาศมา ณ วันที่ ๙ ธันวาคม พุทธศักราช ๒๔๗๖ เป็นปีที่ ๙ ในรัชกาลปัจจุบันผู้รับสนองพระบรมราชโองการนายพันเอก พระยาพหลพลพยุหเสนา นายกรัฐมนตรี
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1057/2467หลักกฎหมาย: คำว่าอวิญญาณกะทรัพย์จำเลยฎีกาว่า ๑ พินัยกรรมไม่ได้เปิดซองมา ๑๖-๑๗ ปีนับแต่วันผู้ทำพินัยกรรมตายใช้ไม่ได้ แล ๒ คำว่าอวิญญาณกทรัพย์ไม่ได้หมายความถึงที่ดิน อ้างฎีกาที่ ๓๘๑/๒๔๕๖ ฎีกาวินิจฉัยว่า ในข้อ ๑ ไม่เป็นเหตุทำให้พินัยกรรมเสีย ในข้อ ๒ฎีกาจำเลยอ้างไม่ตรงกับรูปคดี แลคำว่าอวิญญาณกทรัพย์ฎีกาที่ ๒๕๒/๒๔๖๗ ได้วินิจฉัยกินถึงที่ดินด้วย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1057/2467นายทองมาก ติงศภัตติยโจทก์นายดี ติงศภัตทิยล ป.พ.พ. คำว่าอวิญญาณกะทรัพย์จำเลยฎีกาว่า ๑ พินัยกรรมไม่ได้เปิดซองมา ๑๖-๑๗ ปีนับแต่วันผู้ทำพินัยกรรมตายใช้ไม่ได้ แล ๒ คำว่าอวิญญาณกทรัพย์ไม่ได้หมายความถึงที่ดิน อ้างฎีกาที่ ๓๘๑/๒๔๕๖ ฎีกาวินิจฉัยว่า ในข้อ ๑ ไม่เป็นเหตุทำให้พินัยกรรมเสีย ในข้อ ๒ฎีกาจำเลยอ้างไม่ตรงกับรูปคดี แลคำว่าอวิญญาณกทรัพย์ฎีกาที่ ๒๕๒/๒๔๖๗ ได้วินิจฉัยกินถึงที่ดินด้วย(พรหมทัต-ศรี-ศรี)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: จำเลยฎีกาว่า ๑ พินัยกรรมไม่ได้เปิดซองมา ๑๖-๑๗ ปีนับแต่วันผู้ทำพินัยกรรมตายใช้ไม่ได้ แล ๒ คำว่าอวิญญาณกทรัพย์ไม่ได้หมายความถึงที่ดิน อ้างฎีกาที่ ๓๘๑/๒๔๕๖ ฎีกาวินิจฉัยว่า ในข้อ ๑ ไม่เป็นเหตุทำให้พินัยกรรมเสีย ในข้อ ๒ฎีกาจำเลยอ้างไม่ตรงกับรูปคดี แลคำว่าอวิญญาณกทรัพย์ฎีกาที่ ๒๕๒/๒๔๖๗ ได้วินิจฉัยกินถึงที่ดินด้วย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1057/2467นายทองมาก ติงศภัตติยโจทก์นายดี ติงศภัตทิยล ป.พ.พ. คำว่าอวิญญาณกะทรัพย์จำเลยฎีกาว่า ๑ พินัยกรรมไม่ได้เปิดซองมา ๑๖-๑๗ ปีนับแต่วันผู้ทำพินัยกรรมตายใช้ไม่ได้ แล ๒ คำว่าอวิญญาณกทรัพย์ไม่ได้หมายความถึงที่ดิน อ้างฎีกาที่ ๓๘๑/๒๔๕๖ ฎีกาวินิจฉัยว่า ในข้อ ๑ ไม่เป็นเหตุทำให้พินัยกรรมเสีย ในข้อ ๒ฎีกาจำเลยอ้างไม่ตรงกับรูปคดี แลคำว่าอวิญญาณกทรัพย์ฎีกาที่ ๒๕๒/๒๔๖๗ ได้วินิจฉัยกินถึงที่ดินด้วย(พรหมทัต-ศรี-ศรี)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุหมายเหตุ: 116624. คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1056/2467 พิมพ์คำพิพากษาฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1056/2467 พ.ร.บ.อากรชั้นใน จ.ศ.1248 ()แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
พระราชกฤษฎีกาพระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืนในท้องที่ตำบลชัยบุรีอำเภอเมืองพัทลุง จังหวัดพัทลุงพ.ศ. ๒๕๕๖ ภูมิพลอดุลยเดชป.ร.ให้ไว้ ณวันที่ ๑๘ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๕๖เป็นปีที่ ๖๘ในรัชกาลปัจจุบันพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชมีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่าโดยที่เป็นการสมควรกำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืนในท้องที่ตำบลชัยบุรี อำเภอเมืองพัทลุง จังหวัดพัทลุง เพื่อสร้างสะพานข้ามทางรถไฟบริเวณทางหลวงชนบท พท. ๔๐๐๙อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๘๗ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย กับมาตรา๕ วรรคสาม และมาตรา ๖ แห่งพระราชบัญญัติว่าด้วยการเวนคืนอสังหาริมทรัพย์ พ.ศ. ๒๕๓๐อันเป็นกฎหมายที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคลซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๔๒ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยบัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย ประกอบกับมาตรา ๖๘/๑แห่งพระราชบัญญัติทางหลวง พ.ศ. ๒๕๓๕ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติทางหลวง(ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๔๙อันเป็นกฎหมายที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคลซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๓๒ มาตรา ๓๓ มาตรา ๓๔ มาตรา ๓๘ มาตรา ๔๑ มาตรา ๔๒และมาตรา ๔๓ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย บัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมายจึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้มาตรา ๑ พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า พระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืน ในท้องที่ตำบลชัยบุรีอำเภอเมืองพัทลุง จังหวัดพัทลุง พ.ศ. ๒๕๕๖มาตรา ๒[๑] พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา ๓ พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับได้มีกำหนดสี่ปีมาตรา ๔ ที่ดินที่จะเวนคืนตามพระราชกฤษฎีกานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อใช้ในการสร้างสะพานข้ามทางรถไฟบริเวณทางหลวงชนบท พท. ๔๐๐๙มาตรา ๕ ให้อธิบดีกรมทางหลวงชนบทเป็นเจ้าหน้าที่เวนคืนตามพระราชกฤษฎีกานี้มาตรา ๖ เขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืนตามพระราชกฤษฎีกานี้อยู่ในท้องที่ตำบลชัยบุรี อำเภอเมืองพัทลุง จังหวัดพัทลุง มีส่วนกว้างสองร้อยเมตร ทั้งนี้ภายในแนวเขตตามแผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกานี้มาตรา ๗ ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคมรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้ผู้รับสนองพระบรมราชโองการยิ่งลักษณ์ชินวัตรนายกรัฐมนตรี[เอกสารแนบท้าย]๑. แผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืน ในท้องที่ตำบลชัยบุรีอำเภอเมืองพัทลุง จังหวัดพัทลุง พ.ศ. ๒๕๕๖(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)หมายเหตุ:- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือเนื่องจากมีความจำเป็นต้องสร้างสะพานข้ามทางรถไฟ บริเวณทางหลวงชนบท พท. ๔๐๐๙ในท้องที่ตำบลชัยบุรี อำเภอเมืองพัทลุง จังหวัดพัทลุง เพื่ออำนวยความสะดวกและความรวดเร็วแก่การจราจรและการขนส่งอันเป็นกิจการสาธารณูปโภคสมควรกำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืนในท้องที่ดังกล่าวเพื่อให้เจ้าหน้าที่หรือผู้ซึ่งได้รับมอบหมายจากเจ้าหน้าที่มีสิทธิเข้าไปทำการสำรวจและเพื่อทราบข้อเท็จจริงเกี่ยวกับอสังหาริมทรัพย์ที่จะต้องเวนคืนที่แน่นอน จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้ปริยานุช/ผู้จัดทำ๒๖ พฤศจิกายน๒๕๕๖ณัฐพร/ผู้ตรวจ๒๖ พฤศจิกายน๒๕๕๖[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๓๐/ตอนที่ ๑๑๐ ก/หน้า ๔/๒๒ พฤศจิกายน ๒๕๕๖
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 65255หลักกฎหมาย: ฎีกาที่มิได้คัดค้านข้อชี้ขาดในคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ไม่ชอบด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 216 ศาลไม่รับไว้พิจารณา ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 722/2518นายประสาท บัวขจรโจทก์นายประพิศ หรือบุญหลาย โคตรภัณฑ์ทา กับพวกจำเลย ป.วิ.อ. ม. 216ฎีกาที่มิได้คัดค้านข้อชี้ขาดในคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ไม่ชอบด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 216 ศาลไม่รับไว้พิจารณา(ปรีชา สุมาวงศ์-สงวน สิทธิไชย-อุดม จาละ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 722/2518นายประสาท บัวขจรโจทก์นายประพิศ หรือบุญหลาย โคตรภัณฑ์ทา กับพวกจำเลย ป.วิ.อ. ม. 216ฎีกาที่มิได้คัดค้านข้อชี้ขาดในคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ไม่ชอบด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 216 ศาลไม่รับไว้พิจารณา(ปรีชา สุมาวงศ์-สงวน สิทธิไชย-อุดม จาละ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
พระราชกฤษฎีกาจัดตั้งเขตอุตสาหกรรมส่งออกทีเอส๒๑พ.ศ. ๒๕๔๓ ภูมิพลอดุลยเดชป.ร.ให้ไว้ ณวันที่ ๑๔ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๔๓เป็นปีที่๕๕ ในรัชกาลปัจจุบันพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชมีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่าโดยที่เป็นการสมควรจัดตั้งเขตอุตสาหกรรมส่งออกทีเอส ๒๑ในท้องที่ตำบลตาสิทธิ์ อำเภอปลวกแดง จังหวัดระยองอาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๒๒๑ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยและมาตรา ๓๖ วรรคสามแห่งพระราชบัญญัติการนิคมอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย พ.ศ. ๒๕๒๒จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้มาตรา ๑พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า พระราชกฤษฎีกาจัดตั้งเขตอุตสาหกรรมส่งออกทีเอส๒๑ พ.ศ. ๒๕๔๓มาตรา ๒[๑]พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา ๓ให้จัดตั้งเขตอุตสาหกรรมส่งออกทีเอส ๒๑ ในท้องที่ตำบลตาสิทธิ์ อำเภอปลวกแดงจังหวัดระยอง ภายในแนวเขตตามแผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกานี้มาตรา ๔ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้ผู้รับสนองพระบรมราชโองการชวน หลีกภัยนายกรัฐมนตรี[เอกสารแนบท้าย]๑.แผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกาจัดตั้งเขตอุตสาหกรรมส่งออกทีเอส ๒๑ พ.ศ. ๒๕๔๓(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือเนื่องจากรัฐบาลมีนโยบายส่งเสริมให้มีการลงทุนและใช้แรงงานภายในประเทศมากขึ้นและอำนวยความสะดวกในด้านสาธารณูปโภคแก่ผู้ลงทุนเพื่อการส่งออกได้ดียิ่งขึ้นสมควรจัดตั้งเขตอุตสาหกรรมส่งออกทีเอส ๒๑ในท้องที่ตำบลตาสิทธิ์ อำเภอปลวกแดงจังหวัดระยอง เพื่อรองรับนโยบายดังกล่าว และโดยที่มาตรา ๓๖ วรรคสามแห่งพระราชบัญญัติการนิคมอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย พ.ศ. ๒๕๒๒ บัญญัติว่าการจัดตั้งเขตอุตสาหกรรมส่งออกให้ตราเป็นพระราชกฤษฎีกา จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้ปิยะธิดา/ปรับปรุง๑๕ สิงหาคม๒๕๖๑[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๑๗/ตอนที่ ๑๒๐ ก/หน้า ๔/๒๖ ธันวาคม ๒๕๔๓
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 8619/2559หลักกฎหมาย: โจทก์ยังมิได้มีหนังสือบอกกล่าวใช้สิทธิบอกเลิกสัญญาตามข้อ 10.1 เนื่องจากจำเลยที่ 1 ผิดนัดชำระค่าเช่าซื้อ 3 งวด ติดต่อกัน ไปยังจำเลยที่ 1 สัญญาเช่าซื้อจึงมิได้สิ้นสุดด้วยเหตุตามสัญญาข้อ 10.1 การที่จำเลยที่ 1 ขอคืนรถยนต์ที่เช่าซื้อ และโจทก์ได้รับคืนไว้ไม่ประสงค์ให้จำเลยที่ 1 เป็นผู้เช่าซื้อต่อไป พฤติการณ์ของโจทก์และจำเลยที่ 1 ถือเป็นการตกลงเลิกสัญญากันโดยปริยายนับแต่วันที่โจทก์รับมอบรถยนต์คืน ดังนั้น โจทก์จะอาศัยสัญญาข้อ 13 เป็นข้ออ้างในการเรียกร้องค่าเช่าซื้อที่ยังขาดอันเป็นความรับผิดตามสัญญาหาได้ไม่ ต้องบังคับตาม ป.พ.พ. มาตรา 391 โดยคู่สัญญาแต่ละฝ่ายจำต้องให้อีกฝ่ายได้กลับคืนสู่ฐานะดังที่เป็นอยู่เดิม ส่วนการยอมให้ใช้ทรัพย์นั้น ย่อมทำได้ด้วยการใช้เงินตามควรค่าแห่งการนั้น ๆ ความรับผิดของจำเลยที่ 1 คงมีเฉพาะการชดใช้ค่าเสียหายเป็นค่าใช้ทรัพย์หรือค่าขาดประโยชน์ตลอดเวลาที่จำเลยที่ 1 ครอบครองใช้สอยรถยนต์โดยไม่ชำระค่าเช่าซื้อ ส่วนค่าเสียหายอื่นโจทก์ไม่อาจเรียกร้องได้ ที่ศาลล่างทั้งสองให้จำเลยทั้งสองรับผิดในค่าเสียหายที่โจทก์ขาดราคาเช่าซื้อ ค่าใช้จ่ายในการติดตามรถยนต์และค่าภาษีมูลค่าเพิ่มด้วยเป็นการไม่ชอบ ปัญหานี้เกี่ยวด้วยความสงบเรียบร้อยของประชาชน แม้ไม่มีคู่ความฝ่ายใดยกขึ้นว่ากล่าวในชั้นฎีกา ศาลฎีกามีอำนาจยกขึ้นวินิจฉัยได้ตาม ป.วิ.พ. มาตรา 142 (5) ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 8619/2559บริษัทไทยพาณิชย์ลีสซิ่ง จำกัด (มหาชน)โจทก์นายบุญหนา ศรีวันนา กับพวกจำเลย ป.พ.พ. ม. 391 ป.วิ.พ. ม. 142 (5)โจทก์ยังมิได้มีหนังสือบอกกล่าวใช้สิทธิบอกเลิกสัญญาตามข้อ 10.1 เนื่องจากจำเลยที่ 1 ผิดนัดชำระค่าเช่าซื้อ 3 งวด ติดต่อกัน ไปยังจำเลยที่ 1 สัญญาเช่าซื้อจึงมิได้สิ้นสุดด้วยเหตุตามสัญญาข้อ 10.1 การที่จำเลยที่ 1 ขอคืนรถยนต์ที่เช่าซื้อ และโจทก์ได้รับคืนไว้ไม่ประสงค์ให้จำเลยที่ 1 เป็นผู้เช่าซื้อต่อไป พฤติการณ์ของโจทก์และจำเลยที่ 1 ถือเป็นการตกลงเลิกสัญญากันโดยปริยายนับแต่วันที่โจทก์รับมอบรถยนต์คืน ดังนั้น โจทก์จะอาศัยสัญญาข้อ 13 เป็นข้ออ้างในการเรียกร้องค่าเช่าซื้อที่ยังขาดอันเป็นความรับผิดตามสัญญาหาได้ไม่ ต้องบังคับตาม ป.พ.พ. มาตรา 391 โดยคู่สัญญาแต่ละฝ่ายจำต้องให้อีกฝ่ายได้กลับคืนสู่ฐานะดังที่เป็นอยู่เดิม ส่วนการยอมให้ใช้ทรัพย์นั้น ย่อมทำได้ด้วยการใช้เงินตามควรค่าแห่งการนั้น ๆ ความรับผิดของจำเลยที่ 1 คงมีเฉพาะการชดใช้ค่าเสียหายเป็นค่าใช้ทรัพย์หรือค่าขาดประโยชน์ตลอดเวลาที่จำเลยที่ 1 ครอบครองใช้สอยรถยนต์โดยไม่ชำระค่าเช่าซื้อ ส่วนค่าเสียหายอื่นโจทก์ไม่อาจเรียกร้องได้ ที่ศาลล่างทั้งสองให้จำเลยทั้งสองรับผิดในค่าเสียหายที่โจทก์ขาดราคาเช่าซื้อ ค่าใช้จ่ายในการติดตามรถยนต์และค่าภาษีมูลค่าเพิ่มด้วยเป็นการไม่ชอบ ปัญหานี้เกี่ยวด้วยความสงบเรียบร้อยของประชาชน แม้ไม่มีคู่ความฝ่ายใดยกขึ้นว่ากล่าวในชั้นฎีกา ศาลฎีกามีอำนาจยกขึ้นวินิจฉัยได้ตาม ป.วิ.พ. มาตรา 142 (5)(อภิรัตน์ ลัดพลี-เกษม เกษมปัญญา-จรูญ ชีวิตโสภณ)ศาลแขวงนครสวรรค์ - นายมณฑล ชัยมงคลศาลอุทธรณ์ภาค 6 - นายศิริชัย ศิริกุลแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกพาณิชย์และเศรษฐกิจหมายเลขคดีดำศาลฎีกาพณ.302/2554หมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นพ3606/2550หมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นพ674/2551หมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 771/2475หลักกฎหมาย: ตั้งทุนทรัพย์ชั้นอุทธรณ์เพิ่มขึ้นให้สูงกว่าศาลเดิมได้ พ.ร.บ.ฎีกาอุทธรณ์ในชั้นอุทธรณ์เมื่อคู่ความตั้งทุนทรัพย์เกินสองพันบาทแล้ว คู่ความฎีกาในข้อเท็จจริงได้ คำแถลงการณ์ของทนายชั้นฎีกา ไม่ใช่ข้อฎีกา ศาลฎีกาไม่รับฟัง เทียบฎีกาที่ 738 - 739/75จำเลยปักเสารั้วรุกเข้าไปในที่โจทก์โจทก์จึงฟ้องขอให้ขับไล่ แลตีราคาที่ดินเป็นเงิน ๑๐๐ บาท ศาลเดิมตัดสินให้จำเลยรื้อรั้วออกไปให้พ้นที่โจทก์ จำเลยอุทธรณ์ตั้งทุนทรัพย์ราคาที่ดิน ๒๒๐๐ บาท ศาลอุทธรณ์ตัดสินยืน จำเลยฎีกา ศาลฎีกาตัดสินยืนตามศาลอุทธรณ์ แลว่าข้อที่ทนายแถลงคารมขอให้ทำแผนที่ให้ตรงต่อเนื้อที่ของที่ดินนั้นไม่ใช่ข้อฎีกาตามนัยแห่งฎีกาที่ ๗๓๘ - ๗๓๙/๒๔๗๕ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 771/2475นางสุนิธยารักษ์ ผู้ปกครองโจทก์นายมานพ นางสาวถนอม ขุนอนุสิตประชาราษฎร์จำเลย ป.วิ.พ. ตั้งทุนทรัพย์ชั้นอุทธรณ์เพิ่มขึ้นให้สูงกว่าศาลเดิมได้ พ.ร.บ.ฎีกาอุทธรณ์ในชั้นอุทธรณ์เมื่อคู่ความตั้งทุนทรัพย์เกินสองพันบาทแล้ว คู่ความฎีกาในข้อเท็จจริงได้ คำแถลงการณ์ของทนายชั้นฎีกา ไม่ใช่ข้อฎีกา ศาลฎีกาไม่รับฟัง เทียบฎีกาที่ 738 - 739/75จำเลยปักเสารั้วรุกเข้าไปในที่โจทก์โจทก์จึงฟ้องขอให้ขับไล่ แลตีราคาที่ดินเป็นเงิน ๑๐๐ บาท ศาลเดิมตัดสินให้จำเลยรื้อรั้วออกไปให้พ้นที่โจทก์ จำเลยอุทธรณ์ตั้งทุนทรัพย์ราคาที่ดิน ๒๒๐๐ บาท ศาลอุทธรณ์ตัดสินยืน จำเลยฎีกา ศาลฎีกาตัดสินยืนตามศาลอุทธรณ์ แลว่าข้อที่ทนายแถลงคารมขอให้ทำแผนที่ให้ตรงต่อเนื้อที่ของที่ดินนั้นไม่ใช่ข้อฎีกาตามนัยแห่งฎีกาที่ ๗๓๘ - ๗๓๙/๒๔๗๕(นล-ศรี-วิกรม)ศาลชั้นต้น - พระศรีปริญญาศาลอุทธรณ์ - พระยามนูสารแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: จำเลยปักเสารั้วรุกเข้าไปในที่โจทก์โจทก์จึงฟ้องขอให้ขับไล่ แลตีราคาที่ดินเป็นเงิน ๑๐๐ บาท ศาลเดิมตัดสินให้จำเลยรื้อรั้วออกไปให้พ้นที่โจทก์ จำเลยอุทธรณ์ตั้งทุนทรัพย์ราคาที่ดิน ๒๒๐๐ บาท ศาลอุทธรณ์ตัดสินยืน จำเลยฎีกา ศาลฎีกาตัดสินยืนตามศาลอุทธรณ์ แลว่าข้อที่ทนายแถลงคารมขอให้ทำแผนที่ให้ตรงต่อเนื้อที่ของที่ดินนั้นไม่ใช่ข้อฎีกาตามนัยแห่งฎีกาที่ ๗๓๘ - ๗๓๙/๒๔๗๕ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 771/2475นางสุนิธยารักษ์ ผู้ปกครองโจทก์นายมานพ นางสาวถนอม ขุนอนุสิตประชาราษฎร์จำเลย ป.วิ.พ. ตั้งทุนทรัพย์ชั้นอุทธรณ์เพิ่มขึ้นให้สูงกว่าศาลเดิมได้ พ.ร.บ.ฎีกาอุทธรณ์ในชั้นอุทธรณ์เมื่อคู่ความตั้งทุนทรัพย์เกินสองพันบาทแล้ว คู่ความฎีกาในข้อเท็จจริงได้ คำแถลงการณ์ของทนายชั้นฎีกา ไม่ใช่ข้อฎีกา ศาลฎีกาไม่รับฟัง เทียบฎีกาที่ 738 - 739/75จำเลยปักเสารั้วรุกเข้าไปในที่โจทก์โจทก์จึงฟ้องขอให้ขับไล่ แลตีราคาที่ดินเป็นเงิน ๑๐๐ บาท ศาลเดิมตัดสินให้จำเลยรื้อรั้วออกไปให้พ้นที่โจทก์ จำเลยอุทธรณ์ตั้งทุนทรัพย์ราคาที่ดิน ๒๒๐๐ บาท ศาลอุทธรณ์ตัดสินยืน จำเลยฎีกา ศาลฎีกาตัดสินยืนตามศาลอุทธรณ์ แลว่าข้อที่ทนายแถลงคารมขอให้ทำแผนที่ให้ตรงต่อเนื้อที่ของที่ดินนั้นไม่ใช่ข้อฎีกาตามนัยแห่งฎีกาที่ ๗๓๘ - ๗๓๙/๒๔๗๕(นล-ศรี-วิกรม)ศาลชั้นต้น - พระศรีปริญญาศาลอุทธรณ์ - พระยามนูสารแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 9215/2539หลักกฎหมาย: เมื่อวินิจฉัยว่าโจทก์ได้รับเช็คพิพาทจากจำเลยที่ 2 โดยมิได้คบคิดกันฉ้อฉลจำเลยที่ 1 แล้ว คดีก็ไม่จำต้องวินิจฉัยว่ามีหนี้ที่จำเลยที่ 1 จะต้องชำระแก่จำเลยที่ 2 ตามเช็คพิพาทหรือไม่ เพราะเป็นข้อต่อสู้ที่อาศัยความเกี่ยวพันกันระหว่างจำเลยที่ 1 ผู้สั่งจ่ายกับจำเลยที่ 2 ซึ่งเป็นผู้ทรงคนก่อน จำเลยที่ 1 หาอาจยกขึ้นเป็นข้อต่อสู้โจทก์ซึ่งเป็นผู้ทรงคนปัจจุบันได้ไม่ ตาม ป.พ.พ.มาตรา 916ประกอบด้วยมาตรา 989 จำเลยทั้งสองจึงต้องร่วมกันรับผิดต่อโจทก์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 9215/2539นายสมเกียรติ ตรีประเสริฐสุขโจทก์นายสมศักดิ์ บูรณะวิมลวรรณ กับพวกจำเลย ป.พ.พ. ม. 916, ม. 989เมื่อวินิจฉัยว่าโจทก์ได้รับเช็คพิพาทจากจำเลยที่ 2 โดยมิได้คบคิดกันฉ้อฉลจำเลยที่ 1 แล้ว คดีก็ไม่จำต้องวินิจฉัยว่ามีหนี้ที่จำเลยที่ 1 จะต้องชำระแก่จำเลยที่ 2 ตามเช็คพิพาทหรือไม่ เพราะเป็นข้อต่อสู้ที่อาศัยความเกี่ยวพันกันระหว่างจำเลยที่ 1 ผู้สั่งจ่ายกับจำเลยที่ 2 ซึ่งเป็นผู้ทรงคนก่อน จำเลยที่ 1 หาอาจยกขึ้นเป็นข้อต่อสู้โจทก์ซึ่งเป็นผู้ทรงคนปัจจุบันได้ไม่ ตาม ป.พ.พ.มาตรา 916ประกอบด้วยมาตรา 989 จำเลยทั้งสองจึงต้องร่วมกันรับผิดต่อโจทก์(สันติ ทักราล-ปรีชา เฉลิมวณิชย์-สวรรค์ ศักดารักษ์)ศาลจังหวัดนนทบุรี - นางสาวภาวนา สุคันธวณิชศาลอุทธรณ์ - นายวินัย ภักดีแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 9215/2539นายสมเกียรติ ตรีประเสริฐสุขโจทก์นายสมศักดิ์ บูรณะวิมลวรรณ กับพวกจำเลย ป.พ.พ. ม. 916, ม. 989เมื่อวินิจฉัยว่าโจทก์ได้รับเช็คพิพาทจากจำเลยที่ 2 โดยมิได้คบคิดกันฉ้อฉลจำเลยที่ 1 แล้ว คดีก็ไม่จำต้องวินิจฉัยว่ามีหนี้ที่จำเลยที่ 1 จะต้องชำระแก่จำเลยที่ 2 ตามเช็คพิพาทหรือไม่ เพราะเป็นข้อต่อสู้ที่อาศัยความเกี่ยวพันกันระหว่างจำเลยที่ 1 ผู้สั่งจ่ายกับจำเลยที่ 2 ซึ่งเป็นผู้ทรงคนก่อน จำเลยที่ 1 หาอาจยกขึ้นเป็นข้อต่อสู้โจทก์ซึ่งเป็นผู้ทรงคนปัจจุบันได้ไม่ ตาม ป.พ.พ.มาตรา 916ประกอบด้วยมาตรา 989 จำเลยทั้งสองจึงต้องร่วมกันรับผิดต่อโจทก์(สันติ ทักราล-ปรีชา เฉลิมวณิชย์-สวรรค์ ศักดารักษ์)ศาลจังหวัดนนทบุรี - นางสาวภาวนา สุคันธวณิชศาลอุทธรณ์ - นายวินัย ภักดีแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
กฎกระทรวงกฎกระทรวงให้ใช้บังคับผังเมืองรวมบริเวณอุตสาหกรรมหลักและชุมชนจังหวัดระยอง (ฉบับที่ ๓)พ.ศ.๒๕๔๙[๑] อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๕ แห่งพระราชบัญญัติการผังเมืองพ.ศ. ๒๕๑๘ และมาตรา ๒๖ วรรคหนึ่ง และวรรคสาม แห่งพระราชบัญญัติการผังเมือง พ.ศ. ๒๕๑๘ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติการผังเมือง (ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๓๕ อันเป็นกฎหมายที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคลซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๓๕ มาตรา ๓๖ มาตรา ๔๘ มาตรา ๔๙ และมาตรา ๕๐ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยบัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยออกกฎกระทรวงไว้ดังต่อไปนี้ให้ยกเลิกความใน (๘) ของวรรคสาม ของข้อ ๑๐ แห่งกฎกระทรวงให้ใช้บังคับผังเมืองรวมบริเวณอุตสาหกรรมหลักและชุมชนจังหวัดระยอง พ.ศ. ๒๕๔๖ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน(๘) การประกอบกิจการเกี่ยวกับการผลิตเคมีภัณฑ์ สารเคมีหรือวัตถุเคมี ซึ่งมิใช่ปุ๋ย ได้แก่ การประกอบกิจการอุตสาหกรรมคลอ - แอลคาไลน์ (Chlor- alkaline Industry) ที่ใช้โซเดียมคลอไรด์ (NaCL)เป็นวัตถุดิบในการผลิตโซเดียมคาร์บอเนต (Na2Co3)โซเดียมไฮดรอกไซด์ (NaOH) กรดไฮโดรคลอริก (HCL)คลอรีน (CL2) โซเดียมไฮโพคลอไรด์(NaOCL) และปูนคลอรีน (Bleaching Powder)ให้ไว้ณ วันที่ ๑๗ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๔๙พลอากาศเอกคงศักดิ์ วันทนารัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยหมายเหตุ:- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ โดยที่เป็นการสมควรแก้ไขเพิ่มเติมข้อกำหนดเกี่ยวกับการใช้ประโยชน์ที่ดินในเขตผังเมืองรวมบริเวณอุตสาหกรรมหลักและชุมชนจังหวัดระยอง ตามกฎกระทรวงให้ใช้บังคับผังเมืองรวมบริเวณอุตสาหกรรมหลักและชุมชน จังหวัดระยองพ.ศ. ๒๕๔๖ เพื่อกำหนดการใช้ประโยชน์ที่ดินในที่ดินประเภทอุตสาหกรรมและคลังสินค้า บริเวณหมายเลข๔.๕ ให้ประกอบกิจการบางประเภทได้เหมาะสมยิ่งขึ้น จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้นันทนา/ผู้จัดทำ๙ สิงหาคม ๒๕๔๙[๑]ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๓/ตอนที่ ๗๘ ก/หน้า ๑๕/๑ สิงหาคม ๒๕๔๙