คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1426/2514หลักกฎหมาย: เจ้าของที่ดินซึ่งมีทางภารจำยอมโดยอายุความอยู่ก่อนแล้วโอนขายที่ดินบางส่วนให้แก่ผู้ซื้อโดยเติมชื่อผู้ซื้อลงในโฉนดร่วมกับตนดังนี้ ไม่เป็นเหตุทำให้ภารจำยอมซึ่งมีอยู่แต่เดิมสิ้นไปโจทก์ฟ้องว่า ที่ดินของจำเลยตกเป็นภารจำยอมแก่ที่ดินของโจทก์เป็นทางเดินออกสู่ถนนสาธารณะ จำเลยปิดกั้นทางนั้นเสีย ขอให้บังคับจำเลยรื้อถอนรั้วและสิ่งกีดขวางให้โจทก์มีสิทธิใช้ทางได้ตลอดไปจำเลยต่อสู้ว่า ไม่ได้ปิดทาง ที่ดินที่โจทก์อ้างจำเลยได้ขายให้นายสมพร้อมไปแล้ว และมิได้ตกเป็นภารจำยอมศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยรื้อถอนรั้วและสิ่งกีดขวางที่จำเลยทำไว้บนทางเดินพิพาท อันเป็นภารจำยอมออกไปเสีย ให้โจทก์มีสิทธิใช้ทางภารจำยอมพิพาทได้ตลอดไปจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาต่อมาศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า โจทก์ได้ภารจำยอมในทางพิพาทโดยอายุความและจำเลยเป็นผู้ปิดกั้นทางพิพาทมีปัญหาว่า การที่จำเลยอ้างว่าได้ขายที่ดินและทางเดินพิพาทให้แก่นายสมพร้อมไปแล้ว หากสมมติว่าฟังได้ จะทำให้ทางเดินพิพาทซึ่งตกอยู่ในภารจำยอมอยู่ก่อนสิ้นไปหรือไม่ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า การซื้อที่ดินของนายสมพร้อมนี้ เป็นเพียงเติมชื่อของตนและของนางหนิงผู้ซื้อที่ดินอีกคนหนึ่งถือกรรมสิทธิ์ตามส่วนลงไปในโฉนดที่ดินร่วมกับจำเลยเท่านั้น กรณีเช่นนี้มิต้องด้วยบทบัญญัติแห่งกฎหมายให้ภารจำยอมซึ่งมีอยู่แต่เดิมสิ้นไปพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1426/2514นายผิน พัฒน์ทอง หรือจู่แจ่มยาน โดยจ่าสิบตำรวจสมนึก จู่แจ่มยาน ผู้รับมอบอำนาจโจทก์นายผิว พัฒน์ทอง ที่ 1 กับพวกรวม 2 คนจำเลย ป.พ.พ. ม. 1299, ม. 1387, ม. 1394, ม. 1397, ม. 1398, ม. 1399เจ้าของที่ดินซึ่งมีทางภารจำยอมโดยอายุความอยู่ก่อนแล้วโอนขายที่ดินบางส่วนให้แก่ผู้ซื้อโดยเติมชื่อผู้ซื้อลงในโฉนดร่วมกับตนดังนี้ ไม่เป็นเหตุทำให้ภารจำยอมซึ่งมีอยู่แต่เดิมสิ้นไปโจทก์ฟ้องว่า ที่ดินของจำเลยตกเป็นภารจำยอมแก่ที่ดินของโจทก์เป็นทางเดินออกสู่ถนนสาธารณะ จำเลยปิดกั้นทางนั้นเสีย ขอให้บังคับจำเลยรื้อถอนรั้วและสิ่งกีดขวางให้โจทก์มีสิทธิใช้ทางได้ตลอดไปจำเลยต่อสู้ว่า ไม่ได้ปิดทาง ที่ดินที่โจทก์อ้างจำเลยได้ขายให้นายสมพร้อมไปแล้ว และมิได้ตกเป็นภารจำยอมศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยรื้อถอนรั้วและสิ่งกีดขวางที่จำเลยทำไว้บนทางเดินพิพาท อันเป็นภารจำยอมออกไปเสีย ให้โจทก์มีสิทธิใช้ทางภารจำยอมพิพาทได้ตลอดไปจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาต่อมาศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า โจทก์ได้ภารจำยอมในทางพิพาทโดยอายุความและจำเลยเป็นผู้ปิดกั้นทางพิพาทมีปัญหาว่า การที่จำเลยอ้างว่าได้ขายที่ดินและทางเดินพิพาทให้แก่นายสมพร้อมไปแล้ว หากสมมติว่าฟังได้ จะทำให้ทางเดินพิพาทซึ่งตกอยู่ในภารจำยอมอยู่ก่อนสิ้นไปหรือไม่ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า การซื้อที่ดินของนายสมพร้อมนี้ เป็นเพียงเติมชื่อของตนและของนางหนิงผู้ซื้อที่ดินอีกคนหนึ่งถือกรรมสิทธิ์ตามส่วนลงไปในโฉนดที่ดินร่วมกับจำเลยเท่านั้น กรณีเช่นนี้มิต้องด้วยบทบัญญัติแห่งกฎหมายให้ภารจำยอมซึ่งมีอยู่แต่เดิมสิ้นไปพิพากษายืน(เฉลิม กรพุกกะณะ-ชลอ บุปผเวส-สนับ คัมภีรยส)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า ที่ดินของจำเลยตกเป็นภารจำยอมแก่ที่ดินของโจทก์เป็นทางเดินออกสู่ถนนสาธารณะ จำเลยปิดกั้นทางนั้นเสีย ขอให้บังคับจำเลยรื้อถอนรั้วและสิ่งกีดขวางให้โจทก์มีสิทธิใช้ทางได้ตลอดไปจำเลยต่อสู้ว่า ไม่ได้ปิดทาง ที่ดินที่โจทก์อ้างจำเลยได้ขายให้นายสมพร้อมไปแล้ว และมิได้ตกเป็นภารจำยอมศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยรื้อถอนรั้วและสิ่งกีดขวางที่จำเลยทำไว้บนทางเดินพิพาท อันเป็นภารจำยอมออกไปเสีย ให้โจทก์มีสิทธิใช้ทางภารจำยอมพิพาทได้ตลอดไปจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาต่อมาศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า โจทก์ได้ภารจำยอมในทางพิพาทโดยอายุความและจำเลยเป็นผู้ปิดกั้นทางพิพาทมีปัญหาว่า การที่จำเลยอ้างว่าได้ขายที่ดินและทางเดินพิพาทให้แก่นายสมพร้อมไปแล้ว หากสมมติว่าฟังได้ จะทำให้ทางเดินพิพาทซึ่งตกอยู่ในภารจำยอมอยู่ก่อนสิ้นไปหรือไม่ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า การซื้อที่ดินของนายสมพร้อมนี้ เป็นเพียงเติมชื่อของตนและของนางหนิงผู้ซื้อที่ดินอีกคนหนึ่งถือกรรมสิทธิ์ตามส่วนลงไปในโฉนดที่ดินร่วมกับจำเลยเท่านั้น กรณีเช่นนี้มิต้องด้วยบทบัญญัติแห่งกฎหมายให้ภารจำยอมซึ่งมีอยู่แต่เดิมสิ้นไปพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1426/2514นายผิน พัฒน์ทอง หรือจู่แจ่มยาน โดยจ่าสิบตำรวจสมนึก จู่แจ่มยาน ผู้รับมอบอำนาจโจทก์นายผิว พัฒน์ทอง ที่ 1 กับพวกรวม 2 คนจำเลย ป.พ.พ. ม. 1299, ม. 1387, ม. 1394, ม. 1397, ม. 1398, ม. 1399เจ้าของที่ดินซึ่งมีทางภารจำยอมโดยอายุความอยู่ก่อนแล้วโอนขายที่ดินบางส่วนให้แก่ผู้ซื้อโดยเติมชื่อผู้ซื้อลงในโฉนดร่วมกับตนดังนี้ ไม่เป็นเหตุทำให้ภารจำยอมซึ่งมีอยู่แต่เดิมสิ้นไปโจทก์ฟ้องว่า ที่ดินของจำเลยตกเป็นภารจำยอมแก่ที่ดินของโจทก์เป็นทางเดินออกสู่ถนนสาธารณะ จำเลยปิดกั้นทางนั้นเสีย ขอให้บังคับจำเลยรื้อถอนรั้วและสิ่งกีดขวางให้โจทก์มีสิทธิใช้ทางได้ตลอดไปจำเลยต่อสู้ว่า ไม่ได้ปิดทาง ที่ดินที่โจทก์อ้างจำเลยได้ขายให้นายสมพร้อมไปแล้ว และมิได้ตกเป็นภารจำยอมศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยรื้อถอนรั้วและสิ่งกีดขวางที่จำเลยทำไว้บนทางเดินพิพาท อันเป็นภารจำยอมออกไปเสีย ให้โจทก์มีสิทธิใช้ทางภารจำยอมพิพาทได้ตลอดไปจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาต่อมาศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า โจทก์ได้ภารจำยอมในทางพิพาทโดยอายุความและจำเลยเป็นผู้ปิดกั้นทางพิพาทมีปัญหาว่า การที่จำเลยอ้างว่าได้ขายที่ดินและทางเดินพิพาทให้แก่นายสมพร้อมไปแล้ว หากสมมติว่าฟังได้ จะทำให้ทางเดินพิพาทซึ่งตกอยู่ในภารจำยอมอยู่ก่อนสิ้นไปหรือไม่ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า การซื้อที่ดินของนายสมพร้อมนี้ เป็นเพียงเติมชื่อของตนและของนางหนิงผู้ซื้อที่ดินอีกคนหนึ่งถือกรรมสิทธิ์ตามส่วนลงไปในโฉนดที่ดินร่วมกับจำเลยเท่านั้น กรณีเช่นนี้มิต้องด้วยบทบัญญัติแห่งกฎหมายให้ภารจำยอมซึ่งมีอยู่แต่เดิมสิ้นไปพิพากษายืน(เฉลิม กรพุกกะณะ-ชลอ บุปผเวส-สนับ คัมภีรยส)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ