ประกาศนายทะเบียนเรื่อง การเก็บเบี้ยประกันภัย--------------------------------------------------- อาศัยอํานาจตามความในมาตรา 37 (1) แห่งพระราชบัญญัติประกันวินาศภัย พ.ศ. 2535 นายทะเบียนประกาศกําหนดให้บริษัทปฏิบัติการเกี่ยวกับการเก็บเบี้ยประกันภัยของบริษัทไว้ ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ ให้บริษัทออกเอกสารแสดงการรับเงินของบริษัทให้แก่ผู้เอาประกันภัยทันทีเมื่อได้รับชําระเบี้ยประกันภัยข้อ ๒ ในกรณีที่บริษัทได้ตกลงทําสัญญาประกันภัย นอกจากสัญญาคุ้มครองชั่วคราว (Cover Note) กับผู้เอาประกันภัยแล้ว แต่ยังไม่ได้รับชําระเบี้ยประกันภัยตามสัญญาประกันภัยให้บริษัทเรียกเก็บเบี้ยประกันภัยจากผู้เอาประกันภัยนั้นโดยมิชักช้า แต่ทั้งนี้ต้องไม่เกินระยะเวลาดังกล่าวต่อไปนี้เว้นแต่จะได้รับอนุญาตเป็นหนังสือจากนายทะเบียน 2.1 สัญญาประกันภัยที่มีการชําระเบี้ยประกันภัยเป็นรายปี สัญญาประกันภัยระยะสั้นที่มีการชําระเบี้ยประกันภัยครั้งเดียว หรือสัญญาประกันภัยที่ต้องมีการปรับปรุงเบี้ยประกันภัยเมื่อสิ้นสุดระยะเวลาประกันภัย บริษัทต้องเรียกเก็บเบี้ยประกันภัยภายในหกสิบวันตั้งแต่วันที่สัญญาประกันภัยนั้นเริ่มต้นให้ความคุ้มครอง 2.2 สัญญาประกันภัยที่มีการชําระเบี้ยประกันภัยเป็นรายงวด บริษัทต้องเรียกเก็บเบี้ยประกันภัยงวดแรกภายในหกสิบวันตั้งแต่วันที่สัญญาประกันภัยนั้นเริ่มต้นให้ความคุ้มครองและงวดต่อๆ ไปไม่เกินหกสิบวันตั้งแต่วันสุดท้ายของวันที่ถึงกําหนดชําระเบี้ยประกันภัยตามสัญญาประกันภัยของงวดนั้นๆข้อ ๓ เมื่อบริษัทได้เรียกเก็บเบี้ยประกันภัยตามสัญญาประกันภัยภายในกําหนดระยะเวลาดังกล่าวในข้อ 2 แล้ว แต่บริษัทยังไม่ได้รับชําระเบี้ยประกันภัยจากผู้เอาประกันภัย และสัญญาประกันภัยนั้นยังไม่สิ้นสุดลง ให้บริษัทมีหนังสือบอกเลิกสัญญาประกันภัยนั้นไปยังผู้เอาประกันภัยตามแบบที่แนบท้ายประกาศนี้โดยทางไปรษณีย์ลงทะเบียนภายในสามวันทํางานของบริษัทนับแต่วันสุดท้ายของระยะเวลาที่บริษัทต้องเรียกเก็บเบี้ยประกันภัยในข้อ 2 ตามแต่กรณีข้อ ๔ บริษัทจะรับชําระเบี้ยประกันภัยที่เป็นตั๋วเงินได้ต่อเมื่อตั๋วเงินนั้นเป็นตั๋วเงินซึ่งพึงชําระเงินเมื่อทวงถามหรือเมื่อได้เห็น และบริษัทต้องเรียกเก็บเงินตามตั๋วเงินภายในสามวันตั้งแต่วันที่ได้รับตั๋วเงินนั้นข้อ ๕ ในกรณีที่บริษัทตั้งหรือมอบหมายหรือมอบอํานาจให้ตัวแทนประกันวินาศภัย นายหน้าประกันวินาศภัย นิติบุคคลที่เป็นนายหน้าประกันวินาศภัย หรือพนักงานของบริษัทซึ่งมีหน้าที่เกี่ยวกับการรับเงินเป็นผู้รับชําระเบี้ยประกันภัย ให้บริษัทปฏิบัติการดังนี้ 5.1 จัดทําสมุดทะเบียนควบคุมการเก็บเบี้ยประกันภัยของบริษัทตามแบบและรายการที่แนบท้ายประกาศนี้ และเมื่อมีเหตุจะต้องลงในสมุดทะเบียนดังกล่าว ให้บริษัทลงรายการที่เกี่ยวกับเหตุนั้นในสมุดทะเบียนไม่ช้ากว่าเจ็ดวันนับแต่วันที่มีเหตุอันจะต้องลงรายการนั้น 5.2 ออกระเบียบหรือข้อบังคับให้ตัวแทนประกันวินาศภัย นายหน้าประกันวินาศภัย นิติบุคคลที่เป็นนายหน้าประกันวินาศภัย หรือพนักงานของบริษัทซึ่งมีหน้าที่เกี่ยวกับการรับเงินดังกล่าวส่งเบี้ยประกันภัยที่ได้รับให้แก่บริษัทภายในกําหนดเวลา ดังนี้ (ก) การรับชําระเบี้ยประกันภัยที่จังหวัดที่มีสํานักงานแห่งใหญ่ของบริษัท หรือสํานักงานสาขาของบริษัทตั้งอยู่ ให้ส่งเบี้ยประกันภัยต่อสํานักงานแห่งใหญ่ของบริษัทหรือสํานักงานสาขาของบริษัทในจังหวัดนั้น ภายในสามวันตั้งแต่วันที่ได้รับชําระเบี้ยประกันภัย (ข) การรับชําระเบี้ยประกันภัยที่จังหวัดที่ไม่มีสํานักงานแห่งใหญ่ของบริษัท หรือสํานักงานสาขาของบริษัทตั้งอยู่ ให้ส่งเบี้ยประกันภัยต่อสํานักงานแห่งใหญ่ของบริษัทหรือสํานักงานสาขาของบริษัท ณ แห่งใดก็ได้ภายในเจ็ดวันตั้งแต่วันที่ได้รับชําระเบี้ยประกันภัยข้อ ๖ ในกรณีที่ตัวแทนประกันวินาศภัย นายหน้าประกันวินาศภัย นิติบุคคลที่เป็นนายหน้าประกันวินาศภัย หรือพนักงานของบริษัทซึ่งมีหน้าที่เกี่ยวกับการรับเงินที่ได้รับการตั้งหรือมอบหมายหรือมอบอํานาจจากบริษัทให้เป็นผู้รับชําระเบี้ยประกันภัยไม่ปฏิบัติตามระเบียบหรือข้อบังคับที่บริษัทกําหนดให้ส่งเบี้ยประกันภัยที่ได้รับไว้ตามระยะเวลาที่กําหนดในข้อ 5.2 ให้บริษัทมีหนังสือบอกเลิกการตั้งหรือมอบหมายหรือการมอบอํานาจให้บุคคลหรือนิติบุคคลดังกล่าวเป็นผู้รับชําระเบี้ยประกันภัยนั้นเสียข้อ ๗ สมุดทะเบียนควบคุมการเก็บเบี้ยประกันภัยของบริษัท ตามข้อ 5.1 ให้เริ่มใช้สําหรับสัญญาประกันภัยที่เริ่มต้นให้ความคุ้มครองตั้งแต่ 1 มกราคม 2545 ทั้งนี้ ตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไปผู้มีอํานาจลงนาม - ประกาศ ณ วันที่ 7 พฤศจิกายน พ.ศ. 2544 พจนีย์ ธนวรานิชอธิบดีกรมการประกันภัยนายทะเบียน