คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 56494หลักกฎหมาย: ความว่า โจทก์ฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งว่า เป็นกรณี ต้องห้ามมิให้ฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 220 จึงไม่รับฎีกาของโจทก์โจทก์เห็นว่า ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 220 นั้น มิได้ห้ามมิให้ฎีกาในปัญหาข้อกฎหมาย เมื่อโจทก์ฎีกาในปัญหาข้อกฎหมายตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 187 และมาตรา 350 จึงไม่ต้องห้ามมิให้ฎีกา โปรดมีคำสั่งรับฎีกาของโจทก์ไว้พิจารณาต่อไปหมายเหตุ จำเลยทั้งสองได้รับสำเนาคำร้องแล้ว (อันดับ 86 แผ่นที่ 4, ที่ 1)โจทก์ฟ้องขอให้ศาลพิพากษาลงโทษจำเลยทั้งสองตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 187,350,83ศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้องแล้ว เห็นว่าคดีมีมูล ให้ประทับฟ้องศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งดังกล่าว (อันดับ 82)โจทก์จึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 83) คำสั่งคดีนี้ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นที่พิพากษายกฟ้อง ดังนั้น จึงต้องห้ามมิให้คู่ความฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงและข้อกฎหมาย ตาม พระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแขวง และวิธีพิจารณาความอาญาในศาลแขวง พ.ศ.2499 มาตรา 4 ประกอบด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 220 ที่แก้ไขแล้ว ที่ศาลชั้นต้นไม่รับฎีกาของโจทก์ชอบแล้วให้ยกคำร้อง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 2287/2536นางบุญศรี อัคคพงษ์กุลโจทก์นายไพโรจน์หรืออั่งตี๋ เดชเลิศประยูร กับพวกจำเลยนางบุญศรี อัคคพงษ์กุล โจทก์ผู้ยื่นคำร้อง พ.ร.บ.จัดตั้งศาลแขวงและวิธีพิจารณาความอาญาในศาลแขวง พ.ศ.2499 ม. 4 ป.วิ.อ. ม. 220ความว่า โจทก์ฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งว่า เป็นกรณี ต้องห้ามมิให้ฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 220 จึงไม่รับฎีกาของโจทก์โจทก์เห็นว่า ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 220 นั้น มิได้ห้ามมิให้ฎีกาในปัญหาข้อกฎหมาย เมื่อโจทก์ฎีกาในปัญหาข้อกฎหมายตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 187 และมาตรา 350 จึงไม่ต้องห้ามมิให้ฎีกา โปรดมีคำสั่งรับฎีกาของโจทก์ไว้พิจารณาต่อไปหมายเหตุ จำเลยทั้งสองได้รับสำเนาคำร้องแล้ว (อันดับ 86 แผ่นที่ 4, ที่ 1)โจทก์ฟ้องขอให้ศาลพิพากษาลงโทษจำเลยทั้งสองตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 187,350,83ศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้องแล้ว เห็นว่าคดีมีมูล ให้ประทับฟ้องศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งดังกล่าว (อันดับ 82)โจทก์จึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 83) คำสั่งคดีนี้ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นที่พิพากษายกฟ้อง ดังนั้น จึงต้องห้ามมิให้คู่ความฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงและข้อกฎหมาย ตาม พระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแขวง และวิธีพิจารณาความอาญาในศาลแขวง พ.ศ.2499 มาตรา 4 ประกอบด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 220 ที่แก้ไขแล้ว ที่ศาลชั้นต้นไม่รับฎีกาของโจทก์ชอบแล้วให้ยกคำร้อง(สมภพ โชติกวณิชย์-เจริญ นิลเอสงฆ์-ประยูร มูลศาสตร์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 2287/2536นางบุญศรี อัคคพงษ์กุลโจทก์นายไพโรจน์หรืออั่งตี๋ เดชเลิศประยูร กับพวกจำเลยนางบุญศรี อัคคพงษ์กุล โจทก์ผู้ยื่นคำร้อง พ.ร.บ.จัดตั้งศาลแขวงและวิธีพิจารณาความอาญาในศาลแขวง พ.ศ.2499 ม. 4 ป.วิ.อ. ม. 220ความว่า โจทก์ฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งว่า เป็นกรณี ต้องห้ามมิให้ฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 220 จึงไม่รับฎีกาของโจทก์โจทก์เห็นว่า ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 220 นั้น มิได้ห้ามมิให้ฎีกาในปัญหาข้อกฎหมาย เมื่อโจทก์ฎีกาในปัญหาข้อกฎหมายตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 187 และมาตรา 350 จึงไม่ต้องห้ามมิให้ฎีกา โปรดมีคำสั่งรับฎีกาของโจทก์ไว้พิจารณาต่อไปหมายเหตุ จำเลยทั้งสองได้รับสำเนาคำร้องแล้ว (อันดับ 86 แผ่นที่ 4, ที่ 1)โจทก์ฟ้องขอให้ศาลพิพากษาลงโทษจำเลยทั้งสองตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 187,350,83ศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้องแล้ว เห็นว่าคดีมีมูล ให้ประทับฟ้องศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งดังกล่าว (อันดับ 82)โจทก์จึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 83) คำสั่งคดีนี้ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นที่พิพากษายกฟ้อง ดังนั้น จึงต้องห้ามมิให้คู่ความฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงและข้อกฎหมาย ตาม พระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแขวง และวิธีพิจารณาความอาญาในศาลแขวง พ.ศ.2499 มาตรา 4 ประกอบด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 220 ที่แก้ไขแล้ว ที่ศาลชั้นต้นไม่รับฎีกาของโจทก์ชอบแล้วให้ยกคำร้อง(สมภพ โชติกวณิชย์-เจริญ นิลเอสงฆ์-ประยูร มูลศาสตร์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ