คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 60993หลักกฎหมาย: ความว่า ผู้ร้องอุทธรณ์ ศาลแรงงานกลางสั่งว่า อุทธรณ์ทั้งข้อ2.1 และ 2.2 เป็นการอุทธรณ์ดุลพินิจที่ศาลฟังว่าเพชรที่เจียระไนไม่เสียและคำสั่งของผู้บังคับบัญชาเป็นการกลั่นแกล้งผู้คัดค้านจึงเป็นการอุทธรณ์ในข้อเท็จจริง ต้องห้ามตามพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ. 2522 มาตรา 54 จึงไม่รับอุทธรณ์ของผู้ร้องผู้ร้องเห็นว่า อุทธรณ์ของผู้ร้องข้อ 2.1 และข้อ 2.2 เป็นอุทธรณ์ในปัญหาข้อกฎหมายว่า การที่ศาลแรงงานกลางตีความเอกสารหมาย ร.3 คลาดเคลื่อนจากความหมายอันแท้จริงแล้วนำมาฟังเป็นข้อเท็จจริง ย่อมเป็นการไม่ชอบและการที่นายวีรชัยผาสุขล้ำผู้บังคับบัญชาสั่งให้ผู้คัดค้านไปดูเพชร แต่ผู้คัดค้านไม่ปฏิบัติตามคำสั่ง จึงเป็นการขัดคำสั่งโดยชอบด้วยกฎหมายของผู้บังคับบัญชาผู้ร้องมิได้โต้แย้งดุลพินิจที่ศาลฟังว่าคำสั่งของผู้บังคับบัญชาเป็นการกลั่นแกล้งผู้คัดค้าน ฉะนั้นที่ศาลแรงงานกลางสั่งไม่รับอุทธรณ์ของผู้ร้องจึงเป็นการไม่ชอบ โปรดมีคำสั่งให้รับอุทธรณ์ของผู้ร้องไว้พิจารณาต่อไปหมายเหตุ ผู้คัดค้านแถลงคัดค้าน (อันดับ 39)ผู้ร้องยื่นคำร้องว่า เนื่องจากเมื่อวันที่ 4 มีนาคม 2530นางสาวแปะ สีสันงาม ซึ่งเป็นลูกจ้างของผู้ร้อง ตำแหน่งพนักงานเจียระไนเพชรแผนกบ้อตตอม ได้ขัดขืนคำสั่งของผู้บังคับบัญชาโดยผู้บังคับบัญชาได้เรียกนางสาวแปะ สีสันงาม ไปพบเพื่อปรับปรุงงานให้ดีขึ้น เนื่องจากนางสาวแปะสีสันงามเจียระไนเพชรเสียหาย แต่นางสาวแปะ สีสันงาม ไม่ยอมไปพบและไม่ปรับปรุงการทำงานตามที่ได้รับมอบหมาย จึงเป็นการไม่ปฏิบัติตามคำสั่งผู้บังคับบัญชา ผู้ร้องจึงขออนุญาตลงโทษนางสาวแปะ สีสันงามด้วยการออกหนังสือเตือนและสั่งพักงานโดยไม่จ่ายค่าจ้างให้มีกำหนด 3 วันศาลแรงงานกลางมีคำสั่งให้ยกคำร้องผู้ร้องอุทธรณ์ ศาลแรงงานกลางมีคำสั่งไม่รับดังกล่าว(อันดับ 35)ผู้ร้องจึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 36)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว ศาลแรงงานกลางวินิจฉัยว่าการที่ผู้บังคับบัญชาสั่งให้ผู้คัดค้านไปดูเพชรที่เจียระไนและผู้คัดค้านปฏิเสธไม่ไปโดยอ้างว่าเป็นเพชรเสียความจริงเพชรที่ผู้คัดค้านเจียระไนมิได้เสีย แต่ผู้บังคับบัญชามีเจตนาเพียงจะกลั่นแกล้งผู้คัดค้านนั้น เป็นการวินิจฉัยข้อเท็จจริงถึงเหตุที่ผู้คัดค้านได้กระทำผิดตามข้อกล่าวหาของผู้ร้องหรือไม่ ฉะนั้นที่ผู้ร้องอุทธรณ์ว่าเพชรที่ผู้คัดค้านเจียระไนเป็นเพชรเสีย การที่ผู้คัดค้านไม่ไปดูจึงเป็นการขัดขืนไม่ปฏิบัติตามคำสั่ง ผู้ร้องมีสิทธิลงโทษผู้คัดค้านได้จึงเป็นการโต้เถียงข้อเท็จจริง ต้องห้ามตามพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ. 2522มาตรา 54 ที่ศาลแรงงานกลางสั่งไม่รับอุทธรณ์ของผู้ร้อง ชอบแล้วยกคำร้องของผู้ร้อง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 928/2530บริษัทโอเรียนเต็ล แล็ปปิดารี จำกัดฯโจทก์นางสาวแปะ สีสันงามจำเลยบริษัทโอเรียนเต็ลแล็ปปิดารี จำกัด ผู้ร้องผู้ยื่นคำร้อง พ.ร.บ.จัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ.2522 ม. 54ความว่า ผู้ร้องอุทธรณ์ ศาลแรงงานกลางสั่งว่า อุทธรณ์ทั้งข้อ2.1 และ 2.2 เป็นการอุทธรณ์ดุลพินิจที่ศาลฟังว่าเพชรที่เจียระไนไม่เสียและคำสั่งของผู้บังคับบัญชาเป็นการกลั่นแกล้งผู้คัดค้านจึงเป็นการอุทธรณ์ในข้อเท็จจริง ต้องห้ามตามพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ. 2522 มาตรา 54 จึงไม่รับอุทธรณ์ของผู้ร้องผู้ร้องเห็นว่า อุทธรณ์ของผู้ร้องข้อ 2.1 และข้อ 2.2 เป็นอุทธรณ์ในปัญหาข้อกฎหมายว่า การที่ศาลแรงงานกลางตีความเอกสารหมาย ร.3 คลาดเคลื่อนจากความหมายอันแท้จริงแล้วนำมาฟังเป็นข้อเท็จจริง ย่อมเป็นการไม่ชอบและการที่นายวีรชัยผาสุขล้ำผู้บังคับบัญชาสั่งให้ผู้คัดค้านไปดูเพชร แต่ผู้คัดค้านไม่ปฏิบัติตามคำสั่ง จึงเป็นการขัดคำสั่งโดยชอบด้วยกฎหมายของผู้บังคับบัญชาผู้ร้องมิได้โต้แย้งดุลพินิจที่ศาลฟังว่าคำสั่งของผู้บังคับบัญชาเป็นการกลั่นแกล้งผู้คัดค้าน ฉะนั้นที่ศาลแรงงานกลางสั่งไม่รับอุทธรณ์ของผู้ร้องจึงเป็นการไม่ชอบ โปรดมีคำสั่งให้รับอุทธรณ์ของผู้ร้องไว้พิจารณาต่อไปหมายเหตุ ผู้คัดค้านแถลงคัดค้าน (อันดับ 39)ผู้ร้องยื่นคำร้องว่า เนื่องจากเมื่อวันที่ 4 มีนาคม 2530นางสาวแปะ สีสันงาม ซึ่งเป็นลูกจ้างของผู้ร้อง ตำแหน่งพนักงานเจียระไนเพชรแผนกบ้อตตอม ได้ขัดขืนคำสั่งของผู้บังคับบัญชาโดยผู้บังคับบัญชาได้เรียกนางสาวแปะ สีสันงาม ไปพบเพื่อปรับปรุงงานให้ดีขึ้น เนื่องจากนางสาวแปะสีสันงามเจียระไนเพชรเสียหาย แต่นางสาวแปะ สีสันงาม ไม่ยอมไปพบและไม่ปรับปรุงการทำงานตามที่ได้รับมอบหมาย จึงเป็นการไม่ปฏิบัติตามคำสั่งผู้บังคับบัญชา ผู้ร้องจึงขออนุญาตลงโทษนางสาวแปะ สีสันงามด้วยการออกหนังสือเตือนและสั่งพักงานโดยไม่จ่ายค่าจ้างให้มีกำหนด 3 วันศาลแรงงานกลางมีคำสั่งให้ยกคำร้องผู้ร้องอุทธรณ์ ศาลแรงงานกลางมีคำสั่งไม่รับดังกล่าว(อันดับ 35)ผู้ร้องจึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 36)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว ศาลแรงงานกลางวินิจฉัยว่าการที่ผู้บังคับบัญชาสั่งให้ผู้คัดค้านไปดูเพชรที่เจียระไนและผู้คัดค้านปฏิเสธไม่ไปโดยอ้างว่าเป็นเพชรเสียความจริงเพชรที่ผู้คัดค้านเจียระไนมิได้เสีย แต่ผู้บังคับบัญชามีเจตนาเพียงจะกลั่นแกล้งผู้คัดค้านนั้น เป็นการวินิจฉัยข้อเท็จจริงถึงเหตุที่ผู้คัดค้านได้กระทำผิดตามข้อกล่าวหาของผู้ร้องหรือไม่ ฉะนั้นที่ผู้ร้องอุทธรณ์ว่าเพชรที่ผู้คัดค้านเจียระไนเป็นเพชรเสีย การที่ผู้คัดค้านไม่ไปดูจึงเป็นการขัดขืนไม่ปฏิบัติตามคำสั่ง ผู้ร้องมีสิทธิลงโทษผู้คัดค้านได้จึงเป็นการโต้เถียงข้อเท็จจริง ต้องห้ามตามพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ. 2522มาตรา 54 ที่ศาลแรงงานกลางสั่งไม่รับอุทธรณ์ของผู้ร้อง ชอบแล้วยกคำร้องของผู้ร้อง(สุพจน์ นาถะพินธุ-จุนท์ จันทรวงศ์-สีนวล คงลาภ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 928/2530บริษัทโอเรียนเต็ล แล็ปปิดารี จำกัดฯโจทก์นางสาวแปะ สีสันงามจำเลยบริษัทโอเรียนเต็ลแล็ปปิดารี จำกัด ผู้ร้องผู้ยื่นคำร้อง พ.ร.บ.จัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ.2522 ม. 54ความว่า ผู้ร้องอุทธรณ์ ศาลแรงงานกลางสั่งว่า อุทธรณ์ทั้งข้อ2.1 และ 2.2 เป็นการอุทธรณ์ดุลพินิจที่ศาลฟังว่าเพชรที่เจียระไนไม่เสียและคำสั่งของผู้บังคับบัญชาเป็นการกลั่นแกล้งผู้คัดค้านจึงเป็นการอุทธรณ์ในข้อเท็จจริง ต้องห้ามตามพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ. 2522 มาตรา 54 จึงไม่รับอุทธรณ์ของผู้ร้องผู้ร้องเห็นว่า อุทธรณ์ของผู้ร้องข้อ 2.1 และข้อ 2.2 เป็นอุทธรณ์ในปัญหาข้อกฎหมายว่า การที่ศาลแรงงานกลางตีความเอกสารหมาย ร.3 คลาดเคลื่อนจากความหมายอันแท้จริงแล้วนำมาฟังเป็นข้อเท็จจริง ย่อมเป็นการไม่ชอบและการที่นายวีรชัยผาสุขล้ำผู้บังคับบัญชาสั่งให้ผู้คัดค้านไปดูเพชร แต่ผู้คัดค้านไม่ปฏิบัติตามคำสั่ง จึงเป็นการขัดคำสั่งโดยชอบด้วยกฎหมายของผู้บังคับบัญชาผู้ร้องมิได้โต้แย้งดุลพินิจที่ศาลฟังว่าคำสั่งของผู้บังคับบัญชาเป็นการกลั่นแกล้งผู้คัดค้าน ฉะนั้นที่ศาลแรงงานกลางสั่งไม่รับอุทธรณ์ของผู้ร้องจึงเป็นการไม่ชอบ โปรดมีคำสั่งให้รับอุทธรณ์ของผู้ร้องไว้พิจารณาต่อไปหมายเหตุ ผู้คัดค้านแถลงคัดค้าน (อันดับ 39)ผู้ร้องยื่นคำร้องว่า เนื่องจากเมื่อวันที่ 4 มีนาคม 2530นางสาวแปะ สีสันงาม ซึ่งเป็นลูกจ้างของผู้ร้อง ตำแหน่งพนักงานเจียระไนเพชรแผนกบ้อตตอม ได้ขัดขืนคำสั่งของผู้บังคับบัญชาโดยผู้บังคับบัญชาได้เรียกนางสาวแปะ สีสันงาม ไปพบเพื่อปรับปรุงงานให้ดีขึ้น เนื่องจากนางสาวแปะสีสันงามเจียระไนเพชรเสียหาย แต่นางสาวแปะ สีสันงาม ไม่ยอมไปพบและไม่ปรับปรุงการทำงานตามที่ได้รับมอบหมาย จึงเป็นการไม่ปฏิบัติตามคำสั่งผู้บังคับบัญชา ผู้ร้องจึงขออนุญาตลงโทษนางสาวแปะ สีสันงามด้วยการออกหนังสือเตือนและสั่งพักงานโดยไม่จ่ายค่าจ้างให้มีกำหนด 3 วันศาลแรงงานกลางมีคำสั่งให้ยกคำร้องผู้ร้องอุทธรณ์ ศาลแรงงานกลางมีคำสั่งไม่รับดังกล่าว(อันดับ 35)ผู้ร้องจึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 36)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว ศาลแรงงานกลางวินิจฉัยว่าการที่ผู้บังคับบัญชาสั่งให้ผู้คัดค้านไปดูเพชรที่เจียระไนและผู้คัดค้านปฏิเสธไม่ไปโดยอ้างว่าเป็นเพชรเสียความจริงเพชรที่ผู้คัดค้านเจียระไนมิได้เสีย แต่ผู้บังคับบัญชามีเจตนาเพียงจะกลั่นแกล้งผู้คัดค้านนั้น เป็นการวินิจฉัยข้อเท็จจริงถึงเหตุที่ผู้คัดค้านได้กระทำผิดตามข้อกล่าวหาของผู้ร้องหรือไม่ ฉะนั้นที่ผู้ร้องอุทธรณ์ว่าเพชรที่ผู้คัดค้านเจียระไนเป็นเพชรเสีย การที่ผู้คัดค้านไม่ไปดูจึงเป็นการขัดขืนไม่ปฏิบัติตามคำสั่ง ผู้ร้องมีสิทธิลงโทษผู้คัดค้านได้จึงเป็นการโต้เถียงข้อเท็จจริง ต้องห้ามตามพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ. 2522มาตรา 54 ที่ศาลแรงงานกลางสั่งไม่รับอุทธรณ์ของผู้ร้อง ชอบแล้วยกคำร้องของผู้ร้อง(สุพจน์ นาถะพินธุ-จุนท์ จันทรวงศ์-สีนวล คงลาภ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ