คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 59871หลักกฎหมาย: ความว่า จำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งว่า ฎีกาของจำเลยเป็นฎีกาในข้อกฎหมายที่ไม่ได้ยกขึ้นว่ากันในศาลอุทธรณ์ จึงไม่อาจยกขึ้นฎีกาได้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 195 วรรคแรกประกอบมาตรา 225 จึงไม่รับจำเลยเห็นว่า ฎีกาในปัญหาข้อกฎหมายของจำเลยแม้ไม่ได้ยกขึ้นมาว่ากล่าวกันในชั้นอุทธรณ์ แต่เป็นข้อกฎหมายเกี่ยวด้วยความสงบเรียบร้อย จึงมีสิทธิฎีกาได้โปรดมีคำสั่งให้รับฎีกาของจำเลยไว้พิจารณาพิพากษาต่อไปหมายเหตุ โจทก์ได้รับสำเนาคำร้องแล้ว (อันดับ 72 แผ่นที่ 2)โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. 2497 มาตรา 3 และประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 91ศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้องแล้ว เห็นว่า คดีไม่มีมูล พิพากษายกฟ้องศาลอุทธรณ์พิพากษากลับให้ประทับฟ้องศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. 2497 มาตรา 3 และประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 91 ให้ลงโทษจำคุกจำเลยกระทงละ 1 เดือนรวมจำคุกจำเลยไว้ 4 เดือนจำเลยให้การรับสารภาพเป็นประโยชน์ต่อการพิจารณา ลดโทษกึ่งหนึ่ง คงจำคุก 2 เดือนศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งไม่รับฎีกาดังกล่าว (อันดับ 67)จำเลยจึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 70)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว คดีนี้ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น ลงโทษจำคุกจำเลยกระทงละ 1 เดือน รวมจำคุก 4 เดือนจำเลยรับสารภาพลดโทษกึ่งหนึ่ง คงจำคุก 2 เดือน ที่จำเลยฎีกาว่าการกระทำของจำเลยเป็นความผิดกรรมเดียวนั้น ไม่เป็นสาระแก่คดีอันควรได้รับการวินิจฉัย ที่ศาลชั้นต้นสั่งไม่รับฎีกาของจำเลยชอบแล้ว ยกคำร้อง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 2047/2532บริษัทแรนด์คอร์เปอเรชั่น จำกัดโจทก์นายเสน่ห์ โพธิ์หอมจำเลยนายเสน่ห์ โพธิ์หอม จำเลยผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.อ. ม. 195, ม. 225, ม. 252ความว่า จำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งว่า ฎีกาของจำเลยเป็นฎีกาในข้อกฎหมายที่ไม่ได้ยกขึ้นว่ากันในศาลอุทธรณ์ จึงไม่อาจยกขึ้นฎีกาได้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 195 วรรคแรกประกอบมาตรา 225 จึงไม่รับจำเลยเห็นว่า ฎีกาในปัญหาข้อกฎหมายของจำเลยแม้ไม่ได้ยกขึ้นมาว่ากล่าวกันในชั้นอุทธรณ์ แต่เป็นข้อกฎหมายเกี่ยวด้วยความสงบเรียบร้อย จึงมีสิทธิฎีกาได้โปรดมีคำสั่งให้รับฎีกาของจำเลยไว้พิจารณาพิพากษาต่อไปหมายเหตุ โจทก์ได้รับสำเนาคำร้องแล้ว (อันดับ 72 แผ่นที่ 2)โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. 2497 มาตรา 3 และประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 91ศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้องแล้ว เห็นว่า คดีไม่มีมูล พิพากษายกฟ้องศาลอุทธรณ์พิพากษากลับให้ประทับฟ้องศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. 2497 มาตรา 3 และประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 91 ให้ลงโทษจำคุกจำเลยกระทงละ 1 เดือนรวมจำคุกจำเลยไว้ 4 เดือนจำเลยให้การรับสารภาพเป็นประโยชน์ต่อการพิจารณา ลดโทษกึ่งหนึ่ง คงจำคุก 2 เดือนศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งไม่รับฎีกาดังกล่าว (อันดับ 67)จำเลยจึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 70)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว คดีนี้ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น ลงโทษจำคุกจำเลยกระทงละ 1 เดือน รวมจำคุก 4 เดือนจำเลยรับสารภาพลดโทษกึ่งหนึ่ง คงจำคุก 2 เดือน ที่จำเลยฎีกาว่าการกระทำของจำเลยเป็นความผิดกรรมเดียวนั้น ไม่เป็นสาระแก่คดีอันควรได้รับการวินิจฉัย ที่ศาลชั้นต้นสั่งไม่รับฎีกาของจำเลยชอบแล้ว ยกคำร้อง(ชูศักดิ์ บัณฑิตกุล-ประชา บุญวนิช-ครีภูมิ สุวรรณโรจน์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 2047/2532บริษัทแรนด์คอร์เปอเรชั่น จำกัดโจทก์นายเสน่ห์ โพธิ์หอมจำเลยนายเสน่ห์ โพธิ์หอม จำเลยผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.อ. ม. 195, ม. 225, ม. 252ความว่า จำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งว่า ฎีกาของจำเลยเป็นฎีกาในข้อกฎหมายที่ไม่ได้ยกขึ้นว่ากันในศาลอุทธรณ์ จึงไม่อาจยกขึ้นฎีกาได้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 195 วรรคแรกประกอบมาตรา 225 จึงไม่รับจำเลยเห็นว่า ฎีกาในปัญหาข้อกฎหมายของจำเลยแม้ไม่ได้ยกขึ้นมาว่ากล่าวกันในชั้นอุทธรณ์ แต่เป็นข้อกฎหมายเกี่ยวด้วยความสงบเรียบร้อย จึงมีสิทธิฎีกาได้โปรดมีคำสั่งให้รับฎีกาของจำเลยไว้พิจารณาพิพากษาต่อไปหมายเหตุ โจทก์ได้รับสำเนาคำร้องแล้ว (อันดับ 72 แผ่นที่ 2)โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. 2497 มาตรา 3 และประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 91ศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้องแล้ว เห็นว่า คดีไม่มีมูล พิพากษายกฟ้องศาลอุทธรณ์พิพากษากลับให้ประทับฟ้องศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. 2497 มาตรา 3 และประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 91 ให้ลงโทษจำคุกจำเลยกระทงละ 1 เดือนรวมจำคุกจำเลยไว้ 4 เดือนจำเลยให้การรับสารภาพเป็นประโยชน์ต่อการพิจารณา ลดโทษกึ่งหนึ่ง คงจำคุก 2 เดือนศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งไม่รับฎีกาดังกล่าว (อันดับ 67)จำเลยจึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 70)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว คดีนี้ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น ลงโทษจำคุกจำเลยกระทงละ 1 เดือน รวมจำคุก 4 เดือนจำเลยรับสารภาพลดโทษกึ่งหนึ่ง คงจำคุก 2 เดือน ที่จำเลยฎีกาว่าการกระทำของจำเลยเป็นความผิดกรรมเดียวนั้น ไม่เป็นสาระแก่คดีอันควรได้รับการวินิจฉัย ที่ศาลชั้นต้นสั่งไม่รับฎีกาของจำเลยชอบแล้ว ยกคำร้อง(ชูศักดิ์ บัณฑิตกุล-ประชา บุญวนิช-ครีภูมิ สุวรรณโรจน์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ