เทศบัญญัติของเทศบาลเมืองอุดรธานีเทศบัญญัติของเทศบาลเมืองอุดรธานีเรื่องควบคุมการก่อสร้างอาคารพุทธศักราช๒๔๙๑ โดยอนุมัติของรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยซึ่งอาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๕ แห่งพระราชบัญญัติควบคุมการก่อสร้างอาคารพุทธศักราช ๒๔๗๙ เทศบาลเมืองอุดรธานี ตราเทศบัญญัติไว้โดยคำแนะนำและยินยอมของสภาเมืองอุดรธานีและโดยอนุมัติของข้าหลวงประจำจังหวัดอุดรธานี ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ เทศบัญญัตินี้ให้เรียกว่า เทศบัญญัติเรื่อง ควบคุมการก่อสร้างอาคาร พุทธศักราช ๒๔๙๑ข้อ ๒เทศบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับในเขตควบคุมการก่อสร้างอาคารตามพระราชกฤษฎีกาให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมการก่อสร้างอาคารพุทธศักราช ๒๔๗๙ ภายในเขตเทศบาลเมืองอุดรธานี ลงวันที่ ๒๗ มกราคม พุทธศักราช ๒๔๙๑ข้อ ๓[๑]ให้ใช้เทศบัญญัตินี้ตั้งแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปหมวด ๑วิเคราะห์ศัพท์ ข้อ ๔ ในเทศบัญญัตินี้(๑) อาคารที่พักอาศัยหมายความว่า ตึก บ้าน เรือน โรง แพ ซึ่งโดยปกติบุคคลอาศัยอยู่ทั้งกลางวันและกลางคืน(๒) อาคารพาณิชย์หมายความว่า ห้างร้าน คลังสินค้า หรือโรงงานที่ไม่ใช้เครื่องจักรขนาดใหญ่ (๓) ห้องแถวหมายความว่า อาคารที่พักอาศัย หรืออาคารพาณิชย์ ซึ่งปลูกสร้างติดต่อกันเป็นแถวเกินกว่าสองห้องและประกอบด้วยวัตถุอันมิใช่วัตถุทนไฟเป็นส่วนใหญ่(๔) ตึกแถวหมายความว่า อาคารที่พักอาศัย หรืออาคารพาณิชย์ซึ่งปลูกสร้างติดต่อกันเป็นแถวเกินกว่าสองห้องและประกอบด้วยวัตถุถาวรและทนไฟเป็นส่วนใหญ่(๕) โรงงานอุตสาหกรรมหมายความว่า โรงงานสำหรับประกอบการอุตสาหกรรมโดยใช้เครื่องจักรขนาดใหญ่เป็นปัจจัย(๖) อาคารสาธารณะหมายความว่า โรงมหรสพ หอประชุม โรงเรียนหรือสถานที่ซึ่งกำหนดให้เป็นที่ชุมนุมชนได้ทั่วไป เช่น โรงแรม ภัตตาคารหรือโรงพยาบาล เป็นต้น(๗) อาคารเลี้ยงสัตว์หมายความว่า สิ่งปลูกสร้างเพื่อให้สัตว์พาหนะ เช่น ช้าง ม้า โค กระบือ พักอาศัย(๘) อาคารชั่วคราวหมายความว่า สิ่งปลูกสร้างซึ่งเจ้าหน้าที่ท้องถิ่นพิจารณาเห็นว่าเพื่อใช้ประโยชน์เป็นการชั่วคราว และมีกำหนดเวลาที่จะรื้อถอน(๙) อาคารพิเศษหมายความถึง อาคารดังต่อไปนี้ก. โรงมหรสพ อัฒจันทร์ หรือหอประชุมข. อู่เรือ คานเรือ หรือท่าเรือสำหรับเรือขนาดใหญ่เกินกว่า ๑๐๐ ตัน และโป๊ะ (ท่าเรือ)ค. อาคารสูงกว่า ๑๕ เมตรหรือสะพานในที่ซึ่งติดต่อกับทางสาธารณะหรืออาคารที่มีคานหรือโครงหลังคาช่วงหนึ่งยาวเกิน ๑๐ เมตร(๑๐) ผู้ออกแบบ หมายความว่าผู้รับผิดชอบในการคำนวณเขียนแบบและกำหนดรายการเพื่อใช้ในการก่อสร้าง(๑๑) นายงานหมายความว่า ผู้มีหน้าที่ควบคุมการปลูกสร้างให้ผู้ได้รับอนุญาต(๑๒) นายช่างหมายความว่า นายช่างตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการก่อสร้างอาคาร พุทธศักราช ๒๔๗๙(๑๓) แผนผัง หมายความว่าแผนที่แสดงลักษณะที่ดินบริเวณปลูกสร้างอาคาร(๑๔) แบบก่อสร้างหมายความว่า แบบเพื่อใช้ประโยชน์ในการปลูกสร้างตัวอาคาร(๑๕) รายการหมายความว่า ข้อความชี้แจงรายละเอียดเกี่ยวแก่การปลูกสร้างตามแนวของแบบก่อสร้างนั้น(๑๖) รายคำนวณหมายความว่า รายละเอียดแสดงวิธีการคิดกำลังต้านทานของส่วนอาคารตามที่ปรากฏในแบบก่อสร้าง(๑๗) แบบสังเขปหมายความว่า แบบชนิดซึ่งเขียนไว้พอเป็นประมาณ(๑๘) แผนอาคารหมายความว่า แบบแสดงลักษณะส่วนราบของอาคาร(๑๙) รูปด้านหมายความว่า แบบแสดงลักษณะส่วนตั้งภายนอกของอาคาร(๒๐) รูปตัดหมายความว่า แบบแสดงลักษณะส่วนตั้งภายในของอาคาร(๒๑) พื้นอาคารหมายความว่า เนื้อที่ส่วนราบของอาคารซึ่งอยู่ภายในของเขตของคานหรือรอดที่รับพื้นนั้นหรือภายในขอบเขตของเสาอาคาร(๒๒) ฝาหมายความว่า ส่วนก่อสร้างในด้านตั้ง ซึ่งกั้นแบ่งพื้นอาคารให้เป็นห้องๆ(๒๓) ผนังหมายความว่าส่วนก่อสร้างในด้านตั้งซึ่งกั้นด้านนอกของอาคารให้เป็นหลังหรือหน่วยจากกัน(๒๔) ผนังกันไฟหมายความว่า ผนังซึ่งทำด้วยวัตถุทนไฟ และไม่มีช่องที่จะให้ไฟผ่านได้(๒๕) รากฐานหมายความว่า ส่วนรับน้ำหนักของอาคารนับจากใต้พื้นชั้นล่างลงไปจนถึงที่ฝังอยู่ในดิน(๒๖) เสาเข็มหมายความว่า เสาที่ตอกฝังลงในดินเพื่อช่วยรับน้ำหนักบรรทุกของอาคาร(๒๗) ช่วงบันไดหมายความว่า ระยะตั้งบันไดซึ่งมีขั้นต่อกันโดยตลอด(๒๘) ลูกตั้งหมายความว่า ระยะตั้งของขั้นบันได(๒๙) ลูกนอนหมายความว่า ระยะราบของขั้นบันได(๓๐) บ่อตรวจระบายหมายความว่า ส่วนที่เปิดได้ของท่อระบายซึ่งกำหนดไว้ใช้ในการชำระล้างท่อ(๓๑) บ่อพักขยะหมายความว่า ส่วนของทางระบายน้ำที่กำหนดกั้นขยะให้หยุดระบายไปด้วยกับน้ำ(๓๒) อุปกรณ์อนามัยหมายความว่า เครื่องประกอบอันใช้ประโยชน์ในการสุขาภิบาลของอาคาร(๓๓) บ่ออาจมหมายความว่า บ่อพักอุจจาระหรือสิ่งโสโครกอันไม่มีวิธีการระบายออกไปตามสภาพปกติ(๓๔) ลิฟต์หมายความว่า เครื่องสำหรับใช้บรรทุกบุคคลหรือของขึ้นลงระหว่างพื้นต่างๆ ของอาคาร(๓๕) ท่อเอกประปาหมายความว่า ท่อน้ำประปาในทางสาธารณะซึ่งเป็นสมบัติของการประปา(๓๖) วัตถุทนไฟหมายความว่า วัตถุก่อสร้างซึ่งไม่เป็นเชื้อเพลิง(๓๗) วัตถุถาวรหมายความว่า วัตถุทนไฟซึ่งตามปกติไม่แปลงสภาพได้ง่ายโดย น้ำ ไฟ หรือดินฟ้าอากาศ(๓๘) อิฐธรรมดาหมายความว่า ดินชนิดที่ปั้นขึ้นเป็นแท่งโดยไม่ใช้เครื่องอัดและเผาไฟสุกแล้ว(๓๙) อิฐอัดหมายความว่า อิฐชนิดซึ่งได้ประดิษฐ์ขึ้นโดยใช้เครื่องอัดให้เนื้อแน่นก่อนเผา(๔๐) คอนกรีตหมายความว่า วัตถุซึ่งประกอบขึ้นด้วยส่วนผสมของซีเมนต์ ทราย หิน และน้ำ(๔๑) คอนกรีตเสริมเหล็กหมายความว่า คอนกรีตซึ่งมีเหล็กฝังภายในให้ทำหน้าที่รับแรงได้มากขึ้นกว่าปกติ(๔๒) เหล็กหล่อหมายความว่า เหล็กซึ่งถลุงมาจากแร่เหล็กอันจะใช้เชื่อมหรือชุบไม่ได้ผล(๔๓) เหล็กล้วนหมายความว่า เหล็กที่มีธาตุอื่นเจือปนน้อยที่สุดและจะใช้ชุบไม่ได้ผล(๔๔) เหล็กถ่านหมายความว่า เหล็กซึ่งมีธาตุถ่านผสมทำให้เหนียวกว่าปกติอันจะใช้ชุบได้ผล(๔๕) เหล็กเสริมหมายความว่า เหล็กถ่านที่ใช้สำหรับฝังในเนื้อคอนกรีตเพื่อเพิ่มกำลังขึ้น(๔๖) ไม้อ่อนหมายความว่า ไม้เนื้ออ่อนซึ่งไม่คงทนต่อดินฟ้าอากาศและตัวสัตว์ เช่นไม้ยางหรือไม้ตะแบก(๔๗) ไม้แก่นหมายความว่า ไม้เนื้อแข็งซึ่งทนต่อดินฟ้าอากาศและตัวสัตว์ได้ดีตามสภาพอันสมควรเช่น ไม้เต็งรัง ตะเคียน เคี่ยม(๔๘) ปูนขาวหมายความว่า วัตถุประสานซึ่งประดิษฐ์ขึ้นจากหินธาตุปูนหรือเปลือกหอย(๔๙) ซีเมนต์หมายความว่าวัตถุประสานซึ่งประดิษฐ์ขึ้นจากแร่ธาตุปูนและธาตุดินผสมกันเป็นส่วนใหญ่(๕๐) ทรายหมายความว่า ก้อนหินเมล็ดเล็กละเอียดเกิดตามธรรมชาติซึ่งมีขนาดโตไม่เกิน ๓มิลลิเมตร(๕๑) กรวดหมายความว่า ก้อนหินเกิดตามธรรมชาติขนาดโตเกินกว่า ๓ มิลลิเมตร(๕๒) ดินดานหมายความว่า หินชนิดที่มีเนื้อเปื่อยไม่แน่นเป็นก้อนแกร่ง(๕๓) หินปูนหมายความว่า หินธาตุปูนซึ่งมีเนื้อแน่นแกร่งเป็นก้อนปึก(๕๔) หินทรายหมายความว่า หินประกอบด้วยเมล็ดทรายและประสานด้วยวัตถุอื่นเป็นก้อนปึก(๕๕) หินอัคนีหมายความว่า หินที่มีเนื้อแข็งแกร่งเป็นก้อนปึก โดยไม่ต้องอาศัยวัตถุอื่นประสาน(๕๖) แรงประลัยหมายความว่า แรงขนาดที่จะทำให้วัตถุแตกแยกออกจากกันเป็นส่วน(๕๗) แรงดึงหมายความว่า แรงที่จะทำให้วัตถุแยกออกห่างจากกัน(๕๘) แรงดันหมายความว่า แรงที่จะทำให้วัตถุทลายเข้าหากัน(๕๙) แรงเฉือนหมายความว่า แรงที่จะทำให้วัตถุขาดออกจากกันดุจกรรไกรตัด(๖๐) ส่วนปลอดภัยหมายความว่า อัตราส่วนที่ใช้ทอนแรงประลัยลงให้ถึงขนาดที่จะใช้ได้ปลอดภัย(๖๑) น้ำหนักบรรทุกหมายความว่า น้ำหนักที่กำหนดว่าจะมาเพิ่มขึ้นบนอาคารนอกจากน้ำหนักของตัวอาคารนั้นเอง(๖๒) ส่วนลาดหมายความว่า ส่วนระยะตั้งเทียบกับส่วนระยะยาวของฐาน(๖๓) ทางระบายน้ำสาธารณะ หมายความว่าช่องน้ำไหลตามทางสาธารณะ ซึ่งกำหนดไว้ให้ระบายน้ำออกจากอาคารได้(๖๔) ทางสาธารณะหมายความว่า ที่ดินที่ประชาชนมีสิทธิใช้เป็นทางคมนาคมได้(๖๕) ระดับถนนหมายความว่า ความสูงของยอดถนนจากที่ดินที่ใกล้ชิดเทียบกับระดับน้ำทะเล(๖๖) แนวถนนหมายความว่า แนวเขตที่กำหนดไว้ให้เป็นทางสาธารณะทางบกหมวด ๒การอนุญาตปลูกสร้าง ข้อ ๕ การขออนุญาตปลูกสร้างอาคาร ตามความในมาตรา๗ แห่งพระราชบัญญัติให้ยื่นคำขอต่อคณะเทศมนตรีตามแบบ อ. ๑ท้ายเทศบัญญัตินี้ พร้อมด้วยแผนผังแบบก่อสร้างและรายการอย่างละ ๓ ชุดผู้ขออนุญาตปลูกสร้างอาคารจะต้องเป็นเจ้าของอาคารที่จะปลูกสร้างขึ้นหรือเป็นตัวแทนของผู้นั้นซึ่งได้รับมอบอำนาจโดยชอบด้วยกฎหมายข้อ ๖ การขอใบอนุญาตชั่วคราวตามความในมาตรา ๙วรรค ๒ แห่งพระราชบัญญัตินั้น นอกจากจะแสดงความประสงค์ในคำขออนุญาตแล้วให้ผู้ขออนุญาตกำหนดขั้นของงานและระยะเวลาสำเร็จในแผนผังแบบก่อสร้างและรายการไว้ให้ชัดเจนข้อ ๗ ใบอนุญาตให้ปลูกสร้างอาคารตามความในมาตรา๙ แห่งพระราชบัญญัติ ให้ทำตามแบบ อ. ๒ท้ายเทศบัญญัตินี้ข้อ ๘คำสั่งของคณะเทศมนตรีให้แก้ไขเปลี่ยนแปลงแผนผังแบบก่อสร้างหรือรายการตามความในมาตรา ๑๐ แห่งพระราชบัญญัตินี้ให้ทำตามแบบ อ. ๓ท้ายเทศบัญญัตินี้ และให้จัดส่งให้ผู้ขออนุญาตโดยให้ลงชื่อรับเป็นหลักฐานไว้แต่ถ้าส่งให้ไม่ได้ก็ให้ประกาศไว้ให้ทราบที่ป้ายโฆษณาของสำนักงานเทศบาลข้อ ๙ สำหรับอาคารตามความในมาตรา ๑๔แห่งพระราชบัญญัติ ให้เจ้าหน้าที่บังคับบัญชาการก่อสร้างแจ้งให้คณะเทศมนตรีทราบเป็นหนังสือก่อนกำหนดก่อสร้างอย่างน้อยเป็นเวลา๓๐ วัน พร้อมด้วยแผนผังและแบบก่อสร้าง ๑ ชุดข้อ ๑๐ถ้าคณะเทศมนตรีมีข้อแก้ไขสำหรับอาคารตามความในมาตรา ๑๔แห่งพระราชบัญญัติก็ไห้มีหนังสือแจ้งเหตุผลให้เจ้าหน้าที่บังคับบัญชาการก่อสร้างทราบภายในกำหนด๑๕ วัน นับจากเวลาที่ได้รับแจ้งความนั้นหมวด ๓แผนผังแบบก่อสร้าง และรายการ ส่วนที่ ๑แผนผัง ข้อ ๑๑ แผนผังให้ใช้มาตราส่วนไม่เล็กกว่า ๑ ใน๑,๐๐๐แสดงขอบเขตที่ดินและบริเวณติดต่อและแสดงขอบนอกของอาคารที่มีอยู่แล้วกับอาคารที่ขออนุญาตปลูกสร้างใหม่ด้วยลักษณะและเครื่องหมายต่างกันให้ชัดเจนพร้อมด้วยเครื่องหมายทิศข้อ ๑๒ในแผนผังให้แสดงทางสาธารณะที่ติดต่อกับที่ดินปลูกสร้างโดยบริบูรณ์กับทางระบายน้ำออกจากอาคารที่ปลูกสร้างนั้น จนถึงทางระบายน้ำสาธารณะและตามแนวทางระบายน้ำนั้น ให้แสดงเครื่องหมายชี้ทางน้ำไหลพร้อมด้วยส่วนลาดข้อ ๑๓ในแผนผังให้แสดงระดับของพื้นชั้นล่างของอาคารและให้แสดงการสัมพันธ์กับระดับถนนสาธารณะหรือระดับพื้นดินตรงที่ปลูกสร้างส่วนที่ ๒แบบก่อสร้าง ข้อ ๑๔ แบบก่อสร้างให้ใช้มาตราส่วนไม่เล็กกว่า ๑ใน ๑๐๐ แสดงแผนอาคารของรากฐานและพื้นชั้นต่างๆของอาคารรูปด้านและรูปตัดเนื่องกันไม่ต่ำกว่า ๒ ด้าน รูปรายละเอียดส่วนสำคัญ ขนาดและเครื่องหมายวัตถุประกอบแผนอาคารชัดเจนพอที่จะคิดรายการและสอบรายคำนวณได้ข้อ ๑๕ แบบก่อสร้างอาคารสาธารณะและอาคารที่บุคคลอาจเข้าอยู่หรือใช้สอยได้ตั้งแต่สามชั้นขึ้นไปให้แสดงรายคำนวณกำลังของส่วนสำคัญต่างๆของอาคารไว้โดยบริบูรณ์ข้อ ๑๖ อาคารพิเศษนั้นนอกจากต้องปฏิบัติตามกฎหมายต่างๆที่มีกำหนดควบคุมอยู่โดยเฉพาะแล้วให้เสนอรายคำนวณอย่างละเอียดด้วยข้อ ๑๗แบบก่อสร้างสำหรับการปลูกสร้างอาคารโดยต่อเติมหรือเปลี่ยนแปลงอาคารที่มีอยู่แล้วตามความในมาตรา๗ (๒)ให้แสดงแบบของส่วนเก่าและส่วนที่จะต่อเติมหรือเปลี่ยนแปลงให้เห็นชัดเจนต่างกันข้อ ๑๘ อาคารชั่วคราวเพื่อประโยชน์ในการปลูกสร้างอาคารถาวรหรือเพื่อประโยชน์อย่างอื่นก็ดีจะเสนอแบบก่อสร้างเป็นแบบสังเขปก็ได้ส่วนที่ ๓รายการ ข้อ ๑๙รายการให้แสดงลักษณะของวัตถุก่อสร้างอันเป็นส่วนประกอบสำคัญของตัวอาคารโดยละเอียดชัดเจนพร้อมด้วยวิธีก่อสร้างส่วนที่ ๔ทั่วไป ข้อ ๒๐ มาตราส่วน ขนาด ระยะ น้ำหนักและหน่วยการคำนวณต่างๆ ของแผนผังและแบบก่อสร้างรายการหรือรายคำนวณนั้นให้ใช้วิธีเมตริกข้อ ๒๑ ในแผนผังแบบก่อสร้าง และรายการนั้นให้แจ้งชื่อและสำนักงานหรือที่อยู่ของผู้ออกแบบและผู้ทำรายการไว้ด้วยให้แจ้งนามและสำนักงานของผู้กำหนดแผนผังออกแบบก่อสร้างทำรายการและคิดรายคำนวณไว้เสมอไปพร้อมด้วยเครื่องหมายวิทยฐานะ (ถ้ามี) ว่าเป็นผู้สามารถสมควรทำการเหล่านั้นได้หมวด ๔ลักษณะอาคารต่างๆ ข้อ ๒๒อาคารที่พักอาศัยซึ่งมิได้ทำด้วยวัตถุถาวรหรือทนไฟเป็นส่วนใหญ่นั้นจะปลูกสร้างเกินกว่าสองชั้นและมีครัวไฟอยู่ในอาคารนั้นไม่ได้ข้อ ๒๓อาคารที่พักอาศัยเกินกว่าสองชั้นต้องทำด้วยวัตถุถาวรและทนไฟเป็นส่วนใหญ่และต้องมีทางลงหนีไฟไว้ด้วยเว้นแต่มีบันไดขึ้นลงมากพอที่จะใช้เป็นทางลงหนีไฟได้ดีพอสมควรแล้วข้อ ๒๔ ห้องแถว ตึกแถว ให้ทำกว้างไม่น้อยกว่า ๓๕๐เซนติเมตร ระหว่างผนัง และต้องมีทางคนเข้าออกได้ทั้งข้างหน้ากับข้างหลังถ้าปลูกสร้างติดต่อกันให้มีผนังกันไฟทุกระยะห้าห้องเป็นอย่างน้อยข้อ ๒๕ อาคารบ้านเรือนโรงจะปลูกสร้างบนที่ดินซึ่งถมด้วยขยะมูลฝอยมิได้เว้นแต่ขยะมูลฝอยนั้นจะได้กลายสภาพเป็นดินแล้วหรือได้ทับด้วยดินกระทุ้งแน่นไม่ต่ำกว่า ๓๐ เซนติเมตรและมีลักษณะไม่เป็นอันตรายแก่อนามัยและมั่นคงพอควรแก่การปลูกสร้างแล้วข้อ ๒๖ รั้วหรือกำแพงกั้นเขต ให้ทำได้สูงไม่เกิน๓๐๐ เซนติเมตร เหนือระดับถนนประตูรั้วหรือกำแพงทางรถเข้าเมื่อมีคานบนให้วางคานสูงตั้งแต่ ๓๐๐เซนติเมตรขึ้นไปจากระดับถนนข้อ ๒๗ป้ายโฆษณาที่เป็นอาคารต้องติดตั้งโดยไม่บังช่องลม หน้าต่าง หรือประตูและต้องติดตั้งด้วยวัตถุติดต่ออันถาวร เพื่อป้องกันการหลุดออกข้อ ๒๘สะพานสำหรับรถข้ามได้ต้องมีช่องกว้างเป็นทางจราจรไม่น้อยกว่า ๓๐๐ เซนติเมตรและลาดขึ้นลงไม่ชันกว่า ๑ ใน ๑๐ ถ้ามีหลังคาคลุมต้องวางคานบนสูงไม่ต่ำกว่า ๓๐๐เซนติเมตร จากระดับพื้นสะพานข้อ ๒๙ การปลูกสร้างโดยต่อเติมหรือดัดแปลงอาคารซึ่งจำต้องได้รับอนุญาตนั้น มีกำหนดดังต่อไปนี้ก. ขยายพื้นชั้นหนึ่งชั้นใดตั้งแต่ห้าตารางเมตรขึ้นไปข.เปลี่ยนหลังคาหรือขยายหลังคาให้ปกคลุมเนื้อที่มากขึ้นกว่าเดิมค. เพิ่ม ลดจำนวน หรือ เปลี่ยนเสา คาน บันได และผนังหมวด ๕ส่วนต่างๆของอาคาร ข้อ ๓๐ห้องนอนหรือห้องใช้เป็นที่พักอาศัยในอาคารให้มีส่วนกว้างหรือยาวไม่ต่ำกว่า๒๕๐ เซนติเมตร กับรวมเนื้อที่พื้นทั้งหมดไม่น้อยกว่า ๙ ตารางเมตรและให้มีช่องประตูและหน้าต่างเป็นเนื้อที่รวมกันไม่น้อยกว่า ๑ ใน ๑๐ ของพื้นที่ของห้องนั้นโดยไม่รวมนับส่วนประตูหรือหน้าต่างอันติดต่อกับห้องอื่นข้อ ๓๑ ห้องของอาคารซึ่งบุคคลเข้าไปได้จะต้องมีช่องระบายลมให้เพียงพอในเมื่อได้ปิดประตูทั้งหมด วิธีระบายลมนั้นให้ทำตามแบบซึ่งเหมาะสมกับสภาพของอาคารนั้นข้อ ๓๒ ช่องทางเดินภายในอาคาร ให้ทำกว้างไม่น้อยกว่า๑๐๐ เซนติเมตร กับมิให้มีเสากีดกั้นให้ส่วนหนึ่งส่วนใดแคบกว่ากำหนดนั้นทั้งให้มีแสงสว่างธรรมชาติแลเห็นได้เวลากลางวันด้วยข้อ ๓๓หน้าต่างและประตูของห้องนอนหรือห้องพักอาศัยให้ทำสูงจากพื้นถึงยอดไม่น้อยกว่า ๒๐๐ เซนติเมตร และให้บุคคลสามารถเปิดออกจากห้องนั้นได้โดยสะดวกข้อ ๓๔ระยะดิ่งระหว่างพื้นถึงเพดานตรงยอดฝาหรือยอดผนังสำหรับห้องในอาคารที่พักอาศัยต้องไม่ต่ำกว่า ๓๐๐ เซนติเมตรสำหรับห้องทั้งหลายอันเป็นประธานในอาคารสาธารณะ โรงงานอุตสาหกรรม อาคารพาณิชย์ห้องแถว ตึกแถว โรงรถ หรือคอกสัตว์ที่มีห้องคนพักอาศัยอยู่ชั้นบนระยะนั้นต้องไม่ต่ำกว่า ๓๕๐ เซนติเมตรข้อ ๓๕พื้นชั้นล่างของอาคารที่พักอาศัยนั้นต้องมีระดับอยู่เหนือพื้นดินปลูกสร้างอาคารไม่ต่ำกว่า๙๐ เซนติเมตร แต่ถ้าเป็นพื้นซีเมนต์ อิฐ หินหรือวัตถุแข็งอย่างอื่นที่สร้างตันติดพื้นดิน ต้องมีระดับสูงกว่าพื้นดินปลูกสร้างอาคารอย่างน้อย๑๐ เซนติเมตร และถ้าเป็นอาคารตั้งอยู่ริมแนวถนนในที่ราบจะเป็นอาคารที่พักอาศัยหรือไม่ก็ตาม ต้องสูงกว่าระดับถนนนั้นไม่ต่ำกว่า ๓๐เซนติเมตรข้อ ๓๖ ถ้าครัวไฟอยู่ติดกับห้องนอนหรือห้องส้วมห้ามมิให้มีประตู หน้าต่าง หรือช่องลมในด้านที่ติดต่อกันนั้นข้อ ๓๗ เตาไฟสำหรับการอุตสาหกรรม หรือการพาณิชย์ชนิดเป็นเตาก่อหรือเตาเหล็กให้ตั้งได้เฉพาะในอาคารซึ่งประกอบด้วยวัตถุทนไฟเป็นส่วนใหญ่ เตาไฟและปล่องระบายควันไฟจะต้องทำมิให้ฝาหรือผนัง หรือหลังคารับความร้อนจัดได้ข้อ ๓๘ บันไดสำหรับอาคารที่พักอาศัยต้องทำขนาดกว้างไม่น้อยกว่า๙๐ เซนติเมตร ช่วงหนึ่งไม่สูงเกิน ๓๐๐ เซนติเมตร และลูกตั้งไม่สูงกว่า ๒๐เซนติเมตร ลูกนอนไม่แคบกว่า ๒๒ เซนติเมตร ถ้าตอนใดที่ต้องทำเลี้ยวมีบันไดเวียนส่วนแคบที่สุดของลูกนอนต้องไม่แคบกว่า ๑๐ เซนติเมตรข้อ ๓๙ บันไดอันเป็นประธานสำหรับอาคารสาธารณะโรงงานอุตสาหกรรม และอาคารพาณิชย์ต้องทำขนาดกว้างไม่น้อยกว่า ๑๕๐ เซนติเมตรช่วงหนึ่งไม่สูงเกิน ๔๐๐ เซนติเมตร และลูกตั้งไม่สูงกว่า ๑๙ เซนติเมตรและลูกนอนไม่แคบกว่า ๒๔ เซนติเมตรและถ้าไม่มีบันไดขึ้นลงให้มากพอที่จะใช้เป็นทางลงหนีไฟได้ดีพอสมควรแล้วจะต้องมีทางลงหนีไฟอีกถ้าตอนใดที่ต้องทำเลี้ยวมีบันไดเวียนส่วนแคบที่สุดของลูกนอนต้องไม่แคบกว่า ๑๐เซนติเมตรข้อ ๔๐ บันไดซึ่งมีช่วงระยะสูงกว่าที่กำหนดไว้(ในข้อ ๓๘ หรือ ๓๙) ให้ทำที่พักมีขนาดกว้างยาวไม่น้อยกว่าส่วนกว้างของบันไดนั้นข้อ ๔๑ วัตถุมุงหลังคาให้ทำด้วยวัตถุทนไฟเว้นแต่อาคารซึ่งตั้งอยู่ห่างจากอาคารอื่นซึ่งมุงด้วยวัตถุทนไฟหรือจากเขตที่ดินหรือทางสาธารณะเกิน ๒๐ เมตร จึงจะใช้มุงด้วยวัตถุอื่นได้ข้อ ๔๒ ลิฟต์สำหรับบุคคลใช้สอยให้ทำได้แต่ในอาคารซึ่งประกอบด้วยวัตถุทนไฟเป็นส่วนใหญ่ และโดยเฉพาะส่วนต่อเนื่องกับลิฟต์นั้นต้องเป็นวัตถุทนไฟทั้งสิ้นและลิฟต์นั้นจะต้องมีส่วนปลอดภัยไม่น้อยกว่าสี่เท่าของน้ำหนักที่กำหนดใช้ข้อ ๔๓ อาคารซึ่งอยู่ต่อเนื่องกับทางสาธารณะนั้นถ้าคณะเทศมนตรีเห็นสมควรจะอนุญาตให้ส่วนรากฐานซึ่งอยู่ใต้ดินของอาคารนั้นเหลื่อมล้ำเข้าไปในทางสาธารณะก็ได้แต่ต้องไม่เกิน ๑๐๐ เซนติเมตรและต้องไม่กีดขวางสิ่งปลูกสร้างซึ่งได้มีอยู่ในทางสาธารณะนั้นแล้วและระดับของส่วนรากฐานที่ยื่นออกมาในทางสาธารณะจะต้องไม่สูงกว่าระดับที่คณะเทศมนตรีกำหนดให้(ความลึกของรากฐานนั้นจะให้อยู่ในระดับใด ให้คณะเทศมนตรีกำหนด)ข้อ ๔๔รากฐานของอาคารจะต้องทำเป็นลักษณะถาวรมั่นคงพอที่จะรับน้ำหนักของตัวอาคารและน้ำหนักบรรทุกได้โดยปลอดภัย ในกรณีสงสัยให้คณะเทศมนตรีเรียกรายคำนวณหรือผลของการทดลองหรือทั้งสองอย่าง เพื่อประกอบการพิจารณาได้หมวด ๖กำลังวัตถุและน้ำหนักบรรทุก ข้อ ๔๕ ในการคำนวณกำลังต้านทานแรงดันส่วนอาคารประกอบด้วยอิฐประสานด้วยปูนผสมส่วนต่างๆให้กำหนดใช้ไม่เกินอัตราต่อไปนี้ชนิดอิฐส่วนปูนขาวตามปริมาตรส่วนซีเมนต์ตราช้างตามปริมาตรส่วนทรายตามปริมาตรกำลังอัดต่อ ๑ ตารางเซนติเมตรธรรมดา๑-๓๒ กิโลกรัม๑๑๖๓ -๑๔๔ -๑๓๕ อัด๑-๓๔ ๑๑๖๖ -๑๔๘ -๑๓๑๐ ข้อ ๔๖ ให้ใช้ส่วนปลอดภัยโดยใช้กำลังไม่เกิน ๑ ใน๔ ของแรงประลัยแห่งเหล็ก กำลังต้านทานแรงประเภทต่างๆของส่วนอาคารประกอบด้วยเหล็กชนิดต่างๆ ที่มีส่วนปลอดภัย โดยใช้กำลังไม่เกิน ๑ ใน ๔ของแรงประลัยแห่งเหล็กนั้นถ้าไม่มีเอกสารของผู้ชำนาญแสดงผลทดลองให้เชื่อถือได้เป็นอย่างอื่นให้คำนวณโดยอัตราแรงไม่เกินอัตราต่อไปนี้ชนิดเหล็กแรงดึงต่อ ๑ ตารางเซนติเมตรแรงอัดต่อ ๑ ตารางเซนติเมตรแรงเฉือนต่อ ๑ ตารางเซนติเมตรเหล็กหล่อ๒๐๐ กิโลกรัม๑,๒๐๐ กิโลกรัม๒๐๐ กิโลกรัมเหล็กล้วน ๗๐๐ ๗๐๐ ๖๐๐ เหล็กถ่านอ่อน ๑,๐๐๐ ๑,๐๐๐ ๘๐๐ เหล็กเสริม ๑,๒๐๐ ๑,๒๐๐ ๘๕๐ ข้อ ๔๗ ให้ใช้ส่วนปลอดภัยโดยใช้กำลังไม่เกิน ๑ ใน๖ ของแรงประลัยแห่งไม้ แต่ไม่ให้ความแอ่นของไม้เกิน ๑/๒๐๐ ของช่วงคานกำลังต้านทานแรงประเภทต่างๆ ของไม้ชนิดต่างๆที่มีส่วนปลอดภัยโดยใช้กำลังไม่เกิน ๑ ใน ๖ ของแรงประลัยแห่งไม้นั้นถ้าไม่มีเอกสารของผู้ชำนาญแสดงผลทดลองให้เชื่อถือได้เป็นอย่างอื่นให้คำนวณโดยอัตราแรงไม่เกินอัตราต่อไปนี้ชนิดไม้แรงดึงตามเสี้ยนต่อ ๑ ตารางเซนติเมตรแรงอัดตามเสี้ยนต่อ ๑ ตารางเซนติเมตรแรงเฉือนตามเสี้ยนต่อ ๑ ตารางเซนติเมตรไม้อ่อน๘๐ กิโลกรัม๘๐ กิโลกรัม๖ กิโลกรัมไม้สัก ๙๐ ๙๐ ๑๐ ไม้แก่น ๑๐๐ ๑๐๐ ๑๒ ข้อ ๔๘ ให้ใช้ส่วนปลอดภัยโดยใช้กำลังไม่เกิน ๑ ใน๔ของแรงประลัยแห่งคอนกรีต เมื่ออายุครบ ๒๘วันแล้วกำลังต้านทานแรงดันของคอนกรีตธรรมดาที่มีส่วนปลอดภัยโดยใช้กำลังไม่เกิน ๑ ใน ๔ของแรงประลัยแห่งคอนกรีต เมื่ออายุครบ ๒๘วันแล้วนั้น ถ้าไม่มีเอกสารของผู้ชำนาญแสดงผลทดลองให้เชื่อถือได้เป็นอย่างอื่นให้คำนวณโดยอัตราแรงต่อไปนี้ส่วนซีเมนต์ตามปริมาตรส่วนทรายตามปริมาตรส่วนหินตามปริมาตรแรงดัน ๑ ตารางเซนติเมตรคานเสา๑๑๓๕๐ กิโลกรัม๓๕๑๒๔๔๕ ๓๐๑๒ ๕๔๐ ๒๘๑๓๖๓๕ ๒๓๑๓ ๗๓๐ ๒๐๑๔๘๑๕ ๑๐ถ้าความยาวของเสามากกว่า ๑๒ เท่าของด้านที่แคบหรือของเส้นผ่าศูนย์กลาง (Diameter)ให้ใช้ค่าในตารางข้างบน + หมายเหตุ ส.= ยาวของเสา บ. =ด้านที่แคบของเสากฎนี้ให้ใช้ได้ทั้งเสาคอนกรีตและเสาไม้ข้อ ๔๙ ในการคำนวณกำลังแรงของส่วนอาคารประกอบด้วยคอนกรีตเสริมเหล็กให้ผู้คำนวณแสดงรายคำนวณจนเป็นที่พอใจคณะเทศมนตรีว่าอยู่ในลักษณะปลอดภัยถ้าไม่มีเอกสารของผู้ชำนาญแสดงผลทดลองให้เชื่อถือเป็นอย่างอื่นให้ถือหลักการคำนวณดังต่อไปนี้ก. พิกัดยึดของคอนกรีต = ๑,๐๐๐เท่า ของแรงประลัยแห่งคอนกรีต เมื่อครบอายุ ๒๘ วันแล้วข. พิกัดยึดของเหล็กเสริม = ๒๒ + ๑๐๖เมตริกตันต่อ ๑ ตารางเมตรค. ส่วนผสมของคอนกรีต ซีเมนต์ ๑ ทราย ๒ และหิน ๔ตามปริมาตรง. แรงดันของคอนกรีตไม่เกิน ๔๕ กิโลกรัมต่อ ๑ตารางเซนติเมตรจ. แรงดึงของเหล็กเสริมไม่เกิน ๑,๒๐๐ กิโลกรัมต่อ ๑ตารางเซนติเมตรฉ. แรงเฉือนของเหล็กเสริมไม่เกิน ๘๕๐ กิโลกรัมต่อ ๑ตารางเซนติเมตรช. สำหรับคานคอนกรีตเสริมเหล็กให้มีคอนกรีตหุ้มเหล็กหนาไม่น้อยกว่า ๒เซนติเมตรและไม่ต่ำกว่าขนาดของเหล็กเสริมเส้นใหญ่ที่สุดซ. ให้มีช่องว่างระหว่างเหล็กที่ขนานกันไม่น้อยกว่า ๒๑/๒ เซนติเมตร และไม่ต่ำกว่าขนาดของเหล็กเสริมญ. สำหรับพื้นคอนกรีตเสริมเหล็กให้มีคอนกรีตหุ้มเหล็กหนาไม่น้อยกว่า ๑ เซนติเมตรและไม่ต่ำกว่าขนาดของเหล็กเสริมเส้นใหญ่ที่สุดด. สำหรับคานคอนกรีตเสริมเหล็กต้องมีส่วนยาวไม่เกิน๒๐ เท่าของส่วนหนา และไม่ใช้เหล็กเสริมแนวนอนเล็กกว่า ๖ มิลลิเมตรต. สำหรับเสาคอนกรีตเสริมเหล็กรับน้ำหนักต้องมีเหล็กเสริมตามลำไม่น้อยกว่า ๔ เส้นและส่วนเหล็กไม่น้อยกว่า ๐.๕ ใน ๑๐๐ ของคอนกรีต และขนาดของเหล็กต้องไม่น้อยกว่า๑๒.๗ มิลลิเมตรข้อ ๕๐ น้ำหนักบรรทุกของอาคารประเภทต่างๆให้คำนวณเป็นประมาณเฉลี่ยไม่ต่ำกว่าอัตราดังต่อไปนี้ก. โรงเก็บรถยนต์ นอกจากโรงเก็บรถยนต์ส่วนบุคคลโรงเก็บเครื่องจักร โรงงานอุตสาหกรรม ตั้งแต่ ๕๐๐ กิโลกรัมต่อ ๑ ตารางเมตรขึ้นไปข. คลังสินค้า ห้องสมุด พิพิธภัณฑ์ โรงกีฬา ๕๐๐กิโลกรัมต่อ ๑ ตารางเมตร ค. โรงเรียน โรงงาน โรงพิมพ์ ร้านขายของ โรงมหรสพหอประชุม ภัตตาคาร ๔๐๐ กิโลกรัมต่อ ๑ ตารางเมตร ง. โรงพยาบาล โรงแรม อาคารสำนักงาน ๓๐๐ กิโลกรัมต่อ ๑ตารางเมตรจ. อาคารที่พักอาศัย ๑๕๐ กิโลกรัมต่อ ๑ ตารางเมตรแต่ถ้าเนื้อที่ส่วนใดแห่งอาคารนั้น จะรับบรรทุกสิ่งที่มีหนักมากกว่าอัตราที่กล่าวแล้วเช่น เครื่องจักร ก็ให้คำนวณน้ำหนักบรรทุกเพิ่มขึ้นให้พอที่จะรับน้ำหนักนั้นได้ข้อ ๕๑แรงลมอย่างสูงขนานกับพื้นดินสำหรับส่วนอาคารเหนือชั้นสองขึ้นไปให้ถือกำลังแรงท่ากับ ๑๕๐ กิโลกรัมต่อ ๑ ตารางเมตร ส่วนตั้งแต่สองชั้นลงมาให้ลดอัตราแรงลมเป็น ๑๐๐ กิโลกรัม ต่อ ๑ ตารางเมตรข้อ ๕๒น้ำหนักบรรทุกบนดินที่รากฐานของอาคารนั้นต้องคำนวณให้เหมาะสมเพื่อความมั่นคงและปลอดภัยซึ่งถ้าไม่มีเอกสารของผู้ชำนาญแสดงผลทดลองให้เชื่อถือได้เป็นอย่างอื่นจะต้องไม่เกินอัตรากำหนดสำหรับดินประเภทต่างๆ ดังต่อไปนี้ก. ดินอ่อนหรือดินถม ๒เมตริกตันต่อ ๑ ตารางเมตรข.ดินปานกลางหรือทรายร่วน ๑๐ ๑ ค.ดินแน่นหรือทรายหยาบ ๒๐ ๑ ง.กรวดหรือดินดาน ๔๐ ๑ จ.หินปูนหรือหินทราย ๘๐ ๑ ฉ.หินอัคนี ๑๕๐ ๑ ทั้งนี้ เว้นไว้แต่จะได้แสดงให้เป็นที่เชื่อถือได้ว่าจะจัดการเพิ่มอัตรารับน้ำหนักบรรทุกแห่งรากฐานของอาคารได้เป็นอย่างอื่นข้อ ๕๓ ในการคำนวณกำลังต้านทานของรากฐานและเสาของอาคารสูงตั้งแต่สามชั้นขึ้นไปให้คำนวณน้ำหนักของอาคารรวมทั้งน้ำหนักบรรทุกเต็มอัตราส่วนน้ำหนักบรรทุกของอาคารซึ่งมิใช่เป็นอาคารพิเศษ คลังสินค้า ห้องสมุดหรือโรงงานอุตสาหกรรมนั้น ให้ลดส่วนลงได้ตามชั้นของอาคาร ดังนี้ก. พื้นชั้นสอง ลดอัตราลง ๒๐ใน ๑๐๐ข. พื้นชั้นสาม ๓๐ใน ๑๐๐ค. พื้นชั้นต่อไป ๔๐ใน ๑๐๐ข้อ ๕๔ในการคำนวณกำลังต้านทานของรากฐานให้คำนวณน้ำหนักของอาคารเต็มอัตราและ(เข็มรากฐานบนดินอ่อน) ให้เข็มรับน้ำหนักทั้งหมดโดยไม่คิดเอาแรงฝืดของดินรอบๆเข็มมาช่วยรับน้ำหนัก ถ้าปลายเข็มจดดินแข็ง ดินดาน หรือวัตถุพื้นแข็งให้คำนวณเข็มนั้นเช่นลักษณะเสาแต่ถ้าเข็มอยู่ในดินอ่อนอาศัยแรงฝืดพยุงให้ใช้เข็มไม่สั้นกว่า ๓.๐๐ เมตร และให้ใช้แรงฝืดดินตามสูตรต่อไปนี้ ฝ.= ๔๐๐ + ๓๕ ย. ฝ.= แรงฝืดดินเป็นกิโลกรัมต่อตารางเมตรของเนื้อที่ผิวเข็ม ย.= ความยาวของเสาเข็มเป็นเมตรถ้าความยาวของเสาเข็มเกิน ๑๒.๐๐ เมตรต้องมีการทดลองกำลังน้ำหนักบรรทุกของเสาเข็มเนื้อที่ของรากฐานทั้งหมดจะต้องไม่น้อยกว่า ๑/๑๐ของเนื้อที่ผิวของเสาเข็มทั้งหมดซึ่งอยู่ภายใต้รากฐานนั้นสำหรับเครื่องตอกเข็มด้วยแรงคนถ้าตอกด้วยเครื่องจักรซึ่งตอกได้ไม่น้อยกว่า๔๐ ครั้ง ต่อ ๑ นาทีให้ บ. =น้ำหนักบรรทุกได้โดยปลอดภัยเป็นกิโลกรัม น.= น้ำหนักลูกตุ้มเป็นกิโลกรัม ส =ระยะลูกตุ้มตกเป็นเซนติเมตร จ.= ระยะที่เข็มจมครั้งสุดท้ายเป็นเซนติเมตรหมวด ๗แนวอาคารและระยะต่างๆ ข้อ ๕๕ห้ามมิให้บุคคลใดปลูกสร้างอาคารหรือส่วนของอาคารยื่นออกมาในหรือเหนือทางที่ดินสาธารณะเว้นแต่จะได้รับอนุญาตจากคณะเทศมนตรีเป็นหนังสือซึ่งจะต้องไม่เกินกำหนดต่อไปนี้ สำหรับกันสาดของพื้นชั้นแรกเหนือระดับถนนระยะยื่นของกันสาดไม่เกิน ๒๐๐ เซนติเมตรจากผนังระดับปลายกันสาดไม่ต่ำกว่า ๓๐๐ เซนติเมตรเหนือทางเท้าระยะยื่นของกันสาดจะต้องไม่เกินกำหนดของสูตรนี้ด้วยย. = สำหรับส่วนประณีตสถาปัตยกรรมของพื้นชั้นอื่นๆระยะยื่นของชายคาไม่เกิน ๑๕๐ เซนติเมตรจากผนังระยะยื่นของส่วนประณีตสถาปัตยกรรมไม่เกิน ๑๒๐เซนติเมตรจากผนังระยะยื่นที่กล่าวนั้นจะต้องไม่เกินกำหนดของสูตรนี้ด้วยย. = ให้ ย. = ระยะยื่นออกมาจากผนังเป็นเซนติเมตร ก. =ความกว้างของถนนเป็นเซนติเมตร ร. =ระยะผนังอาคารจากแนวถนนเป็นเซนติเมตรข้อ ๕๖ห้ามมิให้ปลูกสร้างอาคารมีระยะดิ่งระหว่างพื้นดินถึงเพดานตรงยอดฝาหรือยอดผนังสูงเกินกว่าระยะราบจากผนังด้านหน้าของอาคารจดถึงแนวถนนฟากตรงข้ามเว้นแต่ในกรณีอาคารตามข้อ ๕๗ หรือได้รับอนุญาตจากเจ้าหน้าที่ท้องถิ่นเป็นพิเศษข้อ ๕๗ สำหรับอาคารหลังเดียวกันซึ่งมีถนนสองสายขนาบอยู่ และถนนสองสายนั้นขนาดไม่เท่ากันเมื่อส่วนกว้างของอาคารนั้นไม่เกิน ๑๕ เมตรอนุญาตให้ปลูกสร้างถึงระดับสูงเท่าตอนแนวถนนที่กว้างกว่าได้ทั้งหลังสำหรับอาคารหลังเดียวกันซึ่งอยู่ที่มุมถนนสองสายขนาดไม่เท่ากัน อนุญาตให้ปลูกสร้างด้านถนนแคบถึงระดับสูง ๑๑/๒ ของความกว้างแห่งถนนแคบและให้ปลูกสร้างอาคารสูงดังว่านี้ได้เป็นระยะยาวจากมุมถนนเพียงสองเท่าของความกว้างแห่งถนนแคบนั้นอาคารซึ่งอยู่ริมถนนที่มีความกว้างไม่ถึง ๘๐๐เซนติเมตร แต่ไม่น้อยกว่า ๔๐๐ เซนติเมตร อนุญาตให้ปลูกสร้างสูงได้ไม่เกิน ๘๐๐เซนติเมตรข้อ ๕๘ห้ามมิให้ปลูกสร้างอาคารริมแนวทางสาธารณะโดยมีระยะดิ่งระหว่างพื้นดินถึงเพดานตรงยอดฝาหรือยอดผนังสูงเกินระดับ๔๐ เมตร ถึงแม้ว่าตรงนั้นจะเป็นถนนขนาดกว้างเท่าใดก็ตามข้อ ๕๙ อาคารที่ปลูกชิดกับที่ดินของผู้อื่นหรือชิดกับอาคารอีกหลังหนึ่งนั้น ถ้ามีระยะห่างน้อยกว่า ๒๐๐ เซนติเมตรสำหรับอาคารสองชั้นลงมาหรือน้อยกว่า ๓๐๐ เซนติเมตร สำหรับอาคารเกินสองชั้นขึ้นไปห้ามมิให้มีหน้าต่างประตูหรือช่องระบายลมในด้านที่ชิดกับเขตที่ดินหรืออาคารอื่นนั้นอย่างไรก็ตามอาคารที่ปลูกชิดกับที่ดินของผู้อื่นนั้นจะมีระยะห่างจากเขตที่ดินนั้นต่ำกว่า ๕๐เซนติเมตรไม่ได้ เว้นแต่จะปลูกสร้างโดยวิธีตกลงทำผนังร่วมกันแต่ทั้งนี้ต้องไม่เสียประโยชน์ในทางสถาปัตยกรรมข้อ ๖๐ อาคารประเภทต่างๆจะต้องมีที่ว่างอันปราศจากสิ่งปกคลุมไม่น้อยกว่าส่วนที่กำหนดไว้ต่อไปนี้ก. อาคารที่พักอาศัย ห้องแถวหรือตึกแถวแต่ละหลังหรือห้อง ให้มีที่ว่างอยู่ ๓๐ ใน ๑๐๐ ส่วนของพื้นที่ข. อาคารพาณิชย์ โรงงานอุตสาหกรรม และอาคารสาธารณะให้มีที่ว่างอยู่ ๑๐ ใน ๑๐๐ ส่วนของพื้นที่เว้นแต่ในกรณีพิเศษที่การระบายลมและให้แสงสว่างเหมาะสมเพียงพอแล้วคณะเทศมนตรีจะอนุมัติให้ปลูกสร้าง โดยมีที่ว่างเปล่าน้อยกว่าส่วนที่กำหนดก็ได้ข้อ ๖๑ให้คณะเทศมนตรีมีอำนาจที่จะประกาศกำหนดชนิดของอาคารที่ปลูกสร้างริมถนนที่ระบุไว้ในประกาศให้จำต้องปลูกสร้างเป็นตึกแถวหรือห้องแถวแต่ชนิดเดียวได้ประกาศดังกล่าวนี้ต้องกำหนดเขตที่บังคับให้จำต้องปลูกสร้างอาคารได้แต่บางชนิดไว้หมวด ๘การสุขาภิบาล ข้อ ๖๒อาคารที่จะปลูกสร้างต้องมีทางระบายน้ำที่ใช้แล้วออกจากอาคารไปได้สะดวกข้อ ๖๓ การทำทางระบายน้ำจากอาคารไปสู่ทางน้ำสาธารณะจะต้องให้มีส่วนลาดไม่ต่ำกว่า๑ ใน ๒๐๐ ตามแนวตรงที่สุดที่จะจัดทำได้ถ้าจะใช้ท่อกลมเป็นทางระบายต้องมีบ่อตรวจทุกระยะ ๓๐ เมตร และทุกมุมเลี้ยวด้วยข้อ ๖๔ถ้าการระบายน้ำโสโครกออกจากอาคารไปสู่ทางน้ำสาธารณะซึ่งมิได้จัดเตรียมไว้โดยเฉพาะแล้วคณะเทศมนตรีอาจไม่ยอมอนุญาตให้จนกว่าเจ้าของอาคารจะได้จัดการให้น้ำโสโครกนั้นมีลักษณะดีขึ้นตามที่เห็นสมควรก็ได้ข้อ ๖๕ อาคารตามความหมายแห่งข้อ ๔ (๑) ถึง (๗)ถ้ามีท่อเอกประปาในทางสาธารณะต่อเขตที่สร้างอาคารก็ให้ต่อท่อประปาเข้าสู่อาคารด้วยเว้นแต่อาคารที่พักอาศัยซึ่งเจ้าของอยู่เองข้อ ๖๖ การทำการระบายน้ำและติดต่อท่อระบายน้ำนั้นท่อประปา ท่อระบายน้ำในอาคาร และอุปกรณ์ต่างๆสำหรับการต่อท่อและการสุขาภิบาลจะต้องมีลักษณะถูกต้องเพื่อประโยชน์ในทางอนามัยตามแบบนิยมในทางวิชาการข้อ ๖๗ อาคารที่บุคคลอาจพักอาศัยใช้สอยได้ให้มีส้วมไว้ตามจำนวนอันสมควรแต่ต้องไม่น้อยกว่าอัตราตามกำหนดไว้นี้ก. อาคารที่พักอาศัยให้มี ๑ แท่นทุกหลังข. ห้องแถวหรือตึกแถวให้มี ๒ แท่นทุกๆ ๕ ห้องค. โรงแรมให้มี ๑ แท่นต่อกำหนด ๑๐ คนที่อาคารนั้นจะให้คนพักแรมได้ง. โรงแรมและโรงงานให้มี ๑ แท่นต่อ ๑๐๐ คนที่กำหนดให้ใช้สอยอาคารนั้นจ. หอประชุมและโรงมหรสพให้มี ๑ แท่นต่อ ๓๐๐คนที่กำหนดให้ใช้สอยอาคารนั้นข้อ ๖๘ ห้องส้วมต้องมีขนาดเนื้อที่ไม่ต่ำกว่า๑.๕๐ ตารางเมตรต่อ ๑ แท่น มีลักษณะที่จะรักษาความสะอาดได้ง่ายเรียบร้อยและมีพื้นที่ไม่ซึม กับมีช่องระบายลมตามสมควรถ้าเป็นส้วมระบายน้ำซึ่งไม่ใช้บ่อเก็บอาจมให้ทำในตัวอาคารที่พักอาศัยได้แต่ถ้าเป็นส้วมวิธีอื่นต้องทำเป็นส่วนหนึ่งต่างหากนอกออกไปจากตัวอาคารที่พักอาศัยนั้นหมวด ๙การตรวจควบคุมการก่อสร้าง ข้อ ๖๙ผู้ได้รับอนุญาตปลูกสร้างอาคารต้องเก็บรักษาใบอนุญาต แผนผังแบบก่อสร้างและรายการไว้ในบริเวณการปลูกสร้างชุดหนึ่งเพื่อให้นายช่างตรวจดูได้เสมอตามเวลาที่สมควรและต้องทำการปลูกสร้างภายในเวลาที่กำหนดไว้ในใบอนุญาตเว้นไว้แต่จะได้ขอต่ออายุใบอนุญาตใหม่ข้อ ๗๐ ในการปลูกสร้างอาคารให้ผู้รับอนุญาตหรือผู้แทนควบคุมให้เป็นไปตามเงื่อนไขแห่งการอนุญาตและต้องมีนายงานที่มีความสามารถตามสมควรอยู่ประจำตลอดเวลาที่ทำการปลูกสร้างถ้านายงานไม่อยู่ต้องตั้งตัวแทนกำกับการไว้คำสั่งของนายช่างซึ่งมอบให้กับนายงานหรือตัวแทนนั้นให้ถือว่าได้ให้ไว้กับผู้รับอนุญาตข้อ ๗๑ ถ้านายช่างตรวจพบการปลูกสร้างอาคารผิดจากแผนผังแบบก่อสร้าง รายการหรือเงื่อนไขตามที่ระบุไว้ในหนังสืออนุญาตให้ตักเตือนเจ้าของอาคารหรือนายงานควบคุมแล้วรายงานให้คณะเทศมนตรีทราบคณะเทศมนตรีจะแจ้งกำหนดเวลาอันสมควรให้เจ้าของอาคารจัดการแก้ไขการปลูกสร้างเสียให้ถูกต้องซึ่งเมื่อพ้นกำหนดเวลาไปแล้ว การแก้ไขยังไม่สำเร็จเรียบร้อยก็ให้ดำเนินการต่อไปตามมาตรา ๑๑ แห่งพระราชบัญญัติข้อ ๗๒วัตถุประกอบการปลูกสร้างอาคารต้องมีคุณสมบัติตามกำหนดของรายการ และรายคำนวณถ้ามีเหตุสงสัยในคุณภาพของวัตถุให้นายช่างมีอำนาจเรียกตรวจดูเอกสารของผู้ชำนาญแสดงผลการทดลองกำลังหรือเรียกตัวอย่างวัตถุตามปริมาณสมควรจากผู้รับอนุญาตเพื่อตรวจสอบโดยการทดลองตามหลักวิชาการซึ่งผู้รับอนุญาตจะต้องจัดการส่งให้ตามต้องการโดยไม่คิดมูลค่าข้อ ๗๓ถ้าปรากฏแก่นายช่างว่ารายคำนวณรากฐานที่ได้อนุญาตไว้เกิดความไม่แน่นอนขึ้นเพราะเหตุพื้นดินที่จะปลูกสร้างรากฐานนั้นมิได้เป็นไปตามที่ได้คาดหมายไว้ให้นายช่างมีอำนาจสั่งเปลี่ยนแปลงรายคำนวณของรากฐานนั้นเสียใหม่ได้การปลูกสร้างรากฐานของอาคารให้ทำได้เฉพาะเวลากลางวันเว้นไว้แต่จะได้รับอนุญาตจากคณะเทศมนตรีให้ทำในเวลากลางคืนได้ข้อ ๗๔ การปลูกสร้างอาคารที่ติดต่อกับทางสาธารณะผู้รับอนุญาตจะต้องแสดงวิธีการและขั้นของงานให้เป็นที่พอใจนายช่างก่อนว่าเป็นที่ปลอดภัยแก่ผู้ใช้ทางสาธารณะนั้นแล้ว จึงจะลงมือทำการปลูกสร้างได้ข้อ ๗๕เมื่อนายช่างประสงค์จะเข้าตรวจอาคารที่ปลูกสร้างไว้เสร็จแล้วว่าอยู่ในภาวะอันสมควรหรือไม่ก็ให้แจ้งกำหนดเวลาตรวจให้เจ้าของอาคารทราบเป็นหนังสือก่อนตรวจอย่างน้อย ๔๘ชั่วโมง เจ้าของอาคารหรือตัวแทนจะต้องให้ความสะดวกต่อนายช่างในการตรวจตามสมควรข้อ ๗๖เมื่อนายช่างตรวจพบอาคารซึ่งไม่อยู่ในภาวะสมควร น่าจะเป็นอันตรายต่อร่างกายชีวิต หรือทรัพย์สิน ให้รายงานคณะเทศมนตรีทราบคณะเทศมนตรีจะสั่งเจ้าของอาคารให้เปลี่ยนแปลงแก้ไขหรือรื้อถอนตามแบบ อ. ๔ท้ายเทศบัญญัตินี้ ถ้าคำสั่งเป็นการให้เปลี่ยนแปลงแก้ไขให้ถือการอนุญาตปลูกสร้างนั้นเป็นการเร่งร้อนโดยออกหนังสืออนุญาตแบบชั่วคราวให้เวลาขออนุญาตหมวด ๑๐ค่าธรรมเนียม ข้อ ๗๗ ค่าธรรมเนียมการตรวจแบบก่อสร้างรวมทั้งการออกใบอนุญาตให้เรียกเก็บดังนี้๑. อาคารที่พักอาศัยซึ่งทำด้วยวัตถุถาวรคำนวณตามเนื้อที่ของพื้นอาคารทุกชั้น ตารางเมตรละ ๑๐ สตางค์๒. อาคารที่พักอาศัยซึ่งทำด้วยวัตถุอันมิใช่วัตถุถาวรคำนวณตามเนื้อที่ของพื้นอาคารทุกชั้น ตารางเมตรละ ๕ สตางค์๓. ท่อ รางระบายน้ำ รั้วหรือกำแพง กับทั้งประตูรั้วหรือประตูกำแพงนั้นคำนวณตามระยะยาว เมตรละ ๕ สตางค์๔. เขื่อน ท่าน้ำ หรือสะพานท่าน้ำคำนวณตามระยะยาวเมตรละ ๒๐ สตางค์๕. สะพาน อู่เรือ คานเรือหรือป้ายโฆษณา คำนวณตามเนื้อที่ตารางเมตรละ๔๐ สตางค์อาคารอย่างอื่นคำนวณตามเนื้อที่ของพื้นอาคารทุกชั้นตารางเมตรละ๔๐ สตางค์ แต่ถ้าเป็นอาคารชนิดที่ไม่ใช้เนื้อที่ภายใน คำนวณตามระยะยาวเมตรละ ๒๐สตางค์ เศษของเมตรหรือตารางเมตร ถ้าต่ำกว่ากึ่งให้ปัดทิ้งตั้งแต่กึ่งขึ้นไปให้คิดเป็นหนึ่งข้อ ๗๘ ค่าธรรมเนียมการออกใบอนุญาตต่ออายุหรือใบแทน ฉบับละ ๑ บาทข้อ ๗๙ การตรวจแบบก่อสร้าง รวมทั้งการออกใบอนุญาตสำหรับอาคารชั่วคราวไม่ให้เรียกเก็บค่าธรรมเนียมข้อ ๘๐เมื่อมีความจำเป็นหรือมีเหตุอันสมควรบางกรณีคณะเทศมนตรีจะผ่อนผันหรือยกเว้นการปฏิบัติตามบทบัญญัติแห่งเทศบัญญัตินี้โดยประการใดและด้วยเงื่อนไขอย่างใดก็ได้หมวด ๑๑การรักษาเทศบัญญัติ ข้อ ๘๑ ให้นายกเทศมนตรีเมืองอุดรธานีมีหน้าที่รักษาการให้เป็นไปตามเทศบัญญัตินี้และให้มีอำนาจออกข้อบังคับเพื่อปฏิบัติการให้เป็นไปตามเทศบัญญัตินี้ประกาศ ณ วันที่ ๑ พฤษภาคมพุทธศักราช ๒๔๙๑พระยาอุดรธานีนายกเทศมนตรีเมืองอุดรธานีประภาศรี/พิมพ์๒๕พฤษภาคม ๒๕๕๐ฐิติพงษ์/ตรวจ๑๕พฤศจิกายน ๒๕๕๐[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๖๕/ตอนที่ ๓๔/หน้า ๓๙๓/๑๕ มิถุนายน ๒๔๙๑