คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 713/2517หลักกฎหมาย: ขณะที่ผู้ตายถูกทำละเมิดถึงตาย ผู้ตายเป็นบุตรบุญธรรมของโจทก์ที่ 2 และผู้ตายยังเป็นผู้เยาว์อยู่ โจทก์ที่ 2 ผู้รับบุตรบุญธรรมเป็นผู้ใช้อำนาจปกครอง ย่อมมีอำนาจฟ้อง ผู้ทำละเมิดได้โจทก์ฟ้องว่า โจทก์ที่ ๑ และนางปราณีภรรยา เป็นบิดามารดาของนายวิวัฒน์ ช่วยเชษฐ์ โจทก์ที่ ๒ เป็นผู้รับนายวิวัฒน์ไว้เป็นบุตรบุญธรรมโดยจดทะเบียนถูกต้องตามกฎหมาย นายวิวัฒน์จึงใช้นามสกุลตามโจทก์ที่ ๒ว่า โภคสุพัฒน์ จำเลยที่ ๑ เป็นลูกจ้างของจำเลยที่ ๒ ได้ขับรถยนต์บรรทุกในทางการที่จ้างของจำเลยที่ ๒ โดยประมาท เป็นเหตุให้ชนรถจักรยานยนต์ส.บ. ๐๑๗๒๗ ซึ่งนายวิวัฒน์ โภคสุพัฒน์ เป็นผู้ขับขี่ นายวิวัฒน์ได้รับอันตรายแก่กายสาหัสและถึงแก่ความตาย จำเลยที่ ๒ ผู้เป็นนายจ้างจึงต้องร่วมรับผิดในการละเมิดของจำเลยที่ ๑ ลูกจ้าง จึงขอให้จำเลยทั้งสองร่วมกันใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์เป็นเงินทั้งสิ้น ๒๒๔,๙๐๐ บาท พร้อมด้วยดอกเบี้ยร้อยละ๗ ครึ่งต่อปี นับแต่วันฟ้องจนกว่าจะชำระเงินเสร็จ จำเลยทั้งสองให้การว่า โจทก์ที่ ๑ ไม่มีอำนาจฟ้องเพราะไม่ใช่ผู้ปกครองโจทก์ที่ ๒ ไม่มีสิทธิฟ้องเพราะไม่ใช่ผู้เสียหายตามกฎหมาย จำเลยที่ ๑ เป็นลูกจ้างจำเลยที่ ๒ จริง แต่มิได้กระทำการในทางการที่จ้างและนอกหน้าที่จำเลยที่ ๒ จึงไม่ต้องรับผิด และจำเลยที่ ๑ มิได้ขับรถโดยประมาท โจทก์มิได้เสียหายมากมายดังฟ้อง ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยทั้งสองร่วมกันใช้เงิน ๗๐,๙๐๐ บาทแก่โจทก์ โดยเสียดอกเบี้ยร้อยละ ๗ ครึ่งต่อปีจำนวนเงิน ๑๐,๙๐๐ บาทนับแต่วันฟ้องจนกว่าจะชำระเสร็จ คำขอนอกจากนี้ให้ยก จำเลยที่ ๒ อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เฉพาะค่าขาดไร้อุปการะเป็นว่า ให้จำเลยทั้งสองร่วมกันใช้ให้โจทก์ที่ ๑ เพียงผู้เดียวเป็นเงิน ๕๐,๐๐๐ บาทให้จำเลยที่ ๒ ใช้ค่าทนายความชั้นอุทธรณ์แทนโจทก์ ๑,๐๐๐ บาทนอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น จำเลยที่ ๒ ฎีกา ในปัญหาข้อกฎหมายที่จำเลยที่ ๒ ฎีกาว่า โจทก์ที่ ๒ ไม่ใช่ผู้เสียหายจึงไม่มีอำนาจฟ้อง เพราะโจทก์ที่ ๒ ไม่มีสิทธิจะรับมรดกหรือได้รับประโยชน์จากผู้ตายนั้น ศาลฎีกาเห็นว่า โจทก์ที่ ๒ มิได้ฟ้องเรียกมรดกหรือประโยชน์อันใดของผู้ตาย ทั้งศาลอุทธรณ์ก็ได้พิพากษาแก้ให้จำเลยทั้งสองร่วมกันใช้ค่าขาดไร้อุปการะแก่โจทก์ที่ ๑ แต่ผู้เดียวเท่านั้น และจำเลยก็ยอมรับในคดีแพ่งนี้แล้วว่าโจทก์ทั้งสองเสียหายแน่ อันเป็นการรับว่าโจทก์ที่ ๒เป็นผู้เสียหายด้วย นอกจากนั้นขณะที่ผู้ตายถูกทำละเมิดถึงตาย ผู้ตายยังเป็นผู้เยาว์อยู่ โจทก์ที่ ๒ ผู้รับบุตรบุญธรรมเป็นผู้ใช้อำนาจปกครองโจทก์ที่ ๒ จึงมีอำนาจฟ้องคดีนี้ ศาลฎีกาวินิจฉัยในปัญหาข้อเท็จจริงในข้ออื่น โดยเห็นพ้องกับศาลอุทธรณ์ แล้วพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 713/2517นายหยัด ช่วยเชษฐ์ ที่ 1 นายฉนวน โภคสุพัฒน์ ที่ 2โจทก์นายสมพงษ์ กองทอง ที่ 1 บริษัทพรหมวิวัฒน์จำกัดโดยนายสถิตย์ พรหมสุทธิ กรรมการ ที่ 2จำเลย ป.วิ.พ. ม. 55 ป.พ.พ. ม. 420, ม. 425, ม. 1541, ม. 1586ขณะที่ผู้ตายถูกทำละเมิดถึงตาย ผู้ตายเป็นบุตรบุญธรรมของโจทก์ที่ 2 และผู้ตายยังเป็นผู้เยาว์อยู่ โจทก์ที่ 2 ผู้รับบุตรบุญธรรมเป็นผู้ใช้อำนาจปกครอง ย่อมมีอำนาจฟ้อง ผู้ทำละเมิดได้โจทก์ฟ้องว่า โจทก์ที่ ๑ และนางปราณีภรรยา เป็นบิดามารดาของนายวิวัฒน์ ช่วยเชษฐ์ โจทก์ที่ ๒ เป็นผู้รับนายวิวัฒน์ไว้เป็นบุตรบุญธรรมโดยจดทะเบียนถูกต้องตามกฎหมาย นายวิวัฒน์จึงใช้นามสกุลตามโจทก์ที่ ๒ว่า โภคสุพัฒน์ จำเลยที่ ๑ เป็นลูกจ้างของจำเลยที่ ๒ ได้ขับรถยนต์บรรทุกในทางการที่จ้างของจำเลยที่ ๒ โดยประมาท เป็นเหตุให้ชนรถจักรยานยนต์ส.บ. ๐๑๗๒๗ ซึ่งนายวิวัฒน์ โภคสุพัฒน์ เป็นผู้ขับขี่ นายวิวัฒน์ได้รับอันตรายแก่กายสาหัสและถึงแก่ความตาย จำเลยที่ ๒ ผู้เป็นนายจ้างจึงต้องร่วมรับผิดในการละเมิดของจำเลยที่ ๑ ลูกจ้าง จึงขอให้จำเลยทั้งสองร่วมกันใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์เป็นเงินทั้งสิ้น ๒๒๔,๙๐๐ บาท พร้อมด้วยดอกเบี้ยร้อยละ๗ ครึ่งต่อปี นับแต่วันฟ้องจนกว่าจะชำระเงินเสร็จ จำเลยทั้งสองให้การว่า โจทก์ที่ ๑ ไม่มีอำนาจฟ้องเพราะไม่ใช่ผู้ปกครองโจทก์ที่ ๒ ไม่มีสิทธิฟ้องเพราะไม่ใช่ผู้เสียหายตามกฎหมาย จำเลยที่ ๑ เป็นลูกจ้างจำเลยที่ ๒ จริง แต่มิได้กระทำการในทางการที่จ้างและนอกหน้าที่จำเลยที่ ๒ จึงไม่ต้องรับผิด และจำเลยที่ ๑ มิได้ขับรถโดยประมาท โจทก์มิได้เสียหายมากมายดังฟ้อง ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยทั้งสองร่วมกันใช้เงิน ๗๐,๙๐๐ บาทแก่โจทก์ โดยเสียดอกเบี้ยร้อยละ ๗ ครึ่งต่อปีจำนวนเงิน ๑๐,๙๐๐ บาทนับแต่วันฟ้องจนกว่าจะชำระเสร็จ คำขอนอกจากนี้ให้ยก จำเลยที่ ๒ อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เฉพาะค่าขาดไร้อุปการะเป็นว่า ให้จำเลยทั้งสองร่วมกันใช้ให้โจทก์ที่ ๑ เพียงผู้เดียวเป็นเงิน ๕๐,๐๐๐ บาทให้จำเลยที่ ๒ ใช้ค่าทนายความชั้นอุทธรณ์แทนโจทก์ ๑,๐๐๐ บาทนอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น จำเลยที่ ๒ ฎีกา ในปัญหาข้อกฎหมายที่จำเลยที่ ๒ ฎีกาว่า โจทก์ที่ ๒ ไม่ใช่ผู้เสียหายจึงไม่มีอำนาจฟ้อง เพราะโจทก์ที่ ๒ ไม่มีสิทธิจะรับมรดกหรือได้รับประโยชน์จากผู้ตายนั้น ศาลฎีกาเห็นว่า โจทก์ที่ ๒ มิได้ฟ้องเรียกมรดกหรือประโยชน์อันใดของผู้ตาย ทั้งศาลอุทธรณ์ก็ได้พิพากษาแก้ให้จำเลยทั้งสองร่วมกันใช้ค่าขาดไร้อุปการะแก่โจทก์ที่ ๑ แต่ผู้เดียวเท่านั้น และจำเลยก็ยอมรับในคดีแพ่งนี้แล้วว่าโจทก์ทั้งสองเสียหายแน่ อันเป็นการรับว่าโจทก์ที่ ๒เป็นผู้เสียหายด้วย นอกจากนั้นขณะที่ผู้ตายถูกทำละเมิดถึงตาย ผู้ตายยังเป็นผู้เยาว์อยู่ โจทก์ที่ ๒ ผู้รับบุตรบุญธรรมเป็นผู้ใช้อำนาจปกครองโจทก์ที่ ๒ จึงมีอำนาจฟ้องคดีนี้ ศาลฎีกาวินิจฉัยในปัญหาข้อเท็จจริงในข้ออื่น โดยเห็นพ้องกับศาลอุทธรณ์ แล้วพิพากษายืน(สรรเสริญ ไกรจิตติ-เพรียบ หุตางกูร-รื่น วิไลชนม์)ศาลจังหวัดสระบุรี - นายบุญสิน ตุลากันศาลอุทธรณ์ - นายสุวัฒน์ รัตรสารแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า โจทก์ที่ ๑ และนางปราณีภรรยา เป็นบิดามารดาของนายวิวัฒน์ ช่วยเชษฐ์ โจทก์ที่ ๒ เป็นผู้รับนายวิวัฒน์ไว้เป็นบุตรบุญธรรมโดยจดทะเบียนถูกต้องตามกฎหมาย นายวิวัฒน์จึงใช้นามสกุลตามโจทก์ที่ ๒ว่า โภคสุพัฒน์ จำเลยที่ ๑ เป็นลูกจ้างของจำเลยที่ ๒ ได้ขับรถยนต์บรรทุกในทางการที่จ้างของจำเลยที่ ๒ โดยประมาท เป็นเหตุให้ชนรถจักรยานยนต์ส.บ. ๐๑๗๒๗ ซึ่งนายวิวัฒน์ โภคสุพัฒน์ เป็นผู้ขับขี่ นายวิวัฒน์ได้รับอันตรายแก่กายสาหัสและถึงแก่ความตาย จำเลยที่ ๒ ผู้เป็นนายจ้างจึงต้องร่วมรับผิดในการละเมิดของจำเลยที่ ๑ ลูกจ้าง จึงขอให้จำเลยทั้งสองร่วมกันใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์เป็นเงินทั้งสิ้น ๒๒๔,๙๐๐ บาท พร้อมด้วยดอกเบี้ยร้อยละ๗ ครึ่งต่อปี นับแต่วันฟ้องจนกว่าจะชำระเงินเสร็จ จำเลยทั้งสองให้การว่า โจทก์ที่ ๑ ไม่มีอำนาจฟ้องเพราะไม่ใช่ผู้ปกครองโจทก์ที่ ๒ ไม่มีสิทธิฟ้องเพราะไม่ใช่ผู้เสียหายตามกฎหมาย จำเลยที่ ๑ เป็นลูกจ้างจำเลยที่ ๒ จริง แต่มิได้กระทำการในทางการที่จ้างและนอกหน้าที่จำเลยที่ ๒ จึงไม่ต้องรับผิด และจำเลยที่ ๑ มิได้ขับรถโดยประมาท โจทก์มิได้เสียหายมากมายดังฟ้อง ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยทั้งสองร่วมกันใช้เงิน ๗๐,๙๐๐ บาทแก่โจทก์ โดยเสียดอกเบี้ยร้อยละ ๗ ครึ่งต่อปีจำนวนเงิน ๑๐,๙๐๐ บาทนับแต่วันฟ้องจนกว่าจะชำระเสร็จ คำขอนอกจากนี้ให้ยก จำเลยที่ ๒ อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เฉพาะค่าขาดไร้อุปการะเป็นว่า ให้จำเลยทั้งสองร่วมกันใช้ให้โจทก์ที่ ๑ เพียงผู้เดียวเป็นเงิน ๕๐,๐๐๐ บาทให้จำเลยที่ ๒ ใช้ค่าทนายความชั้นอุทธรณ์แทนโจทก์ ๑,๐๐๐ บาทนอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น จำเลยที่ ๒ ฎีกา ในปัญหาข้อกฎหมายที่จำเลยที่ ๒ ฎีกาว่า โจทก์ที่ ๒ ไม่ใช่ผู้เสียหายจึงไม่มีอำนาจฟ้อง เพราะโจทก์ที่ ๒ ไม่มีสิทธิจะรับมรดกหรือได้รับประโยชน์จากผู้ตายนั้น ศาลฎีกาเห็นว่า โจทก์ที่ ๒ มิได้ฟ้องเรียกมรดกหรือประโยชน์อันใดของผู้ตาย ทั้งศาลอุทธรณ์ก็ได้พิพากษาแก้ให้จำเลยทั้งสองร่วมกันใช้ค่าขาดไร้อุปการะแก่โจทก์ที่ ๑ แต่ผู้เดียวเท่านั้น และจำเลยก็ยอมรับในคดีแพ่งนี้แล้วว่าโจทก์ทั้งสองเสียหายแน่ อันเป็นการรับว่าโจทก์ที่ ๒เป็นผู้เสียหายด้วย นอกจากนั้นขณะที่ผู้ตายถูกทำละเมิดถึงตาย ผู้ตายยังเป็นผู้เยาว์อยู่ โจทก์ที่ ๒ ผู้รับบุตรบุญธรรมเป็นผู้ใช้อำนาจปกครองโจทก์ที่ ๒ จึงมีอำนาจฟ้องคดีนี้ ศาลฎีกาวินิจฉัยในปัญหาข้อเท็จจริงในข้ออื่น โดยเห็นพ้องกับศาลอุทธรณ์ แล้วพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 713/2517นายหยัด ช่วยเชษฐ์ ที่ 1 นายฉนวน โภคสุพัฒน์ ที่ 2โจทก์นายสมพงษ์ กองทอง ที่ 1 บริษัทพรหมวิวัฒน์จำกัดโดยนายสถิตย์ พรหมสุทธิ กรรมการ ที่ 2จำเลย ป.วิ.พ. ม. 55 ป.พ.พ. ม. 420, ม. 425, ม. 1541, ม. 1586ขณะที่ผู้ตายถูกทำละเมิดถึงตาย ผู้ตายเป็นบุตรบุญธรรมของโจทก์ที่ 2 และผู้ตายยังเป็นผู้เยาว์อยู่ โจทก์ที่ 2 ผู้รับบุตรบุญธรรมเป็นผู้ใช้อำนาจปกครอง ย่อมมีอำนาจฟ้อง ผู้ทำละเมิดได้โจทก์ฟ้องว่า โจทก์ที่ ๑ และนางปราณีภรรยา เป็นบิดามารดาของนายวิวัฒน์ ช่วยเชษฐ์ โจทก์ที่ ๒ เป็นผู้รับนายวิวัฒน์ไว้เป็นบุตรบุญธรรมโดยจดทะเบียนถูกต้องตามกฎหมาย นายวิวัฒน์จึงใช้นามสกุลตามโจทก์ที่ ๒ว่า โภคสุพัฒน์ จำเลยที่ ๑ เป็นลูกจ้างของจำเลยที่ ๒ ได้ขับรถยนต์บรรทุกในทางการที่จ้างของจำเลยที่ ๒ โดยประมาท เป็นเหตุให้ชนรถจักรยานยนต์ส.บ. ๐๑๗๒๗ ซึ่งนายวิวัฒน์ โภคสุพัฒน์ เป็นผู้ขับขี่ นายวิวัฒน์ได้รับอันตรายแก่กายสาหัสและถึงแก่ความตาย จำเลยที่ ๒ ผู้เป็นนายจ้างจึงต้องร่วมรับผิดในการละเมิดของจำเลยที่ ๑ ลูกจ้าง จึงขอให้จำเลยทั้งสองร่วมกันใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์เป็นเงินทั้งสิ้น ๒๒๔,๙๐๐ บาท พร้อมด้วยดอกเบี้ยร้อยละ๗ ครึ่งต่อปี นับแต่วันฟ้องจนกว่าจะชำระเงินเสร็จ จำเลยทั้งสองให้การว่า โจทก์ที่ ๑ ไม่มีอำนาจฟ้องเพราะไม่ใช่ผู้ปกครองโจทก์ที่ ๒ ไม่มีสิทธิฟ้องเพราะไม่ใช่ผู้เสียหายตามกฎหมาย จำเลยที่ ๑ เป็นลูกจ้างจำเลยที่ ๒ จริง แต่มิได้กระทำการในทางการที่จ้างและนอกหน้าที่จำเลยที่ ๒ จึงไม่ต้องรับผิด และจำเลยที่ ๑ มิได้ขับรถโดยประมาท โจทก์มิได้เสียหายมากมายดังฟ้อง ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยทั้งสองร่วมกันใช้เงิน ๗๐,๙๐๐ บาทแก่โจทก์ โดยเสียดอกเบี้ยร้อยละ ๗ ครึ่งต่อปีจำนวนเงิน ๑๐,๙๐๐ บาทนับแต่วันฟ้องจนกว่าจะชำระเสร็จ คำขอนอกจากนี้ให้ยก จำเลยที่ ๒ อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เฉพาะค่าขาดไร้อุปการะเป็นว่า ให้จำเลยทั้งสองร่วมกันใช้ให้โจทก์ที่ ๑ เพียงผู้เดียวเป็นเงิน ๕๐,๐๐๐ บาทให้จำเลยที่ ๒ ใช้ค่าทนายความชั้นอุทธรณ์แทนโจทก์ ๑,๐๐๐ บาทนอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น จำเลยที่ ๒ ฎีกา ในปัญหาข้อกฎหมายที่จำเลยที่ ๒ ฎีกาว่า โจทก์ที่ ๒ ไม่ใช่ผู้เสียหายจึงไม่มีอำนาจฟ้อง เพราะโจทก์ที่ ๒ ไม่มีสิทธิจะรับมรดกหรือได้รับประโยชน์จากผู้ตายนั้น ศาลฎีกาเห็นว่า โจทก์ที่ ๒ มิได้ฟ้องเรียกมรดกหรือประโยชน์อันใดของผู้ตาย ทั้งศาลอุทธรณ์ก็ได้พิพากษาแก้ให้จำเลยทั้งสองร่วมกันใช้ค่าขาดไร้อุปการะแก่โจทก์ที่ ๑ แต่ผู้เดียวเท่านั้น และจำเลยก็ยอมรับในคดีแพ่งนี้แล้วว่าโจทก์ทั้งสองเสียหายแน่ อันเป็นการรับว่าโจทก์ที่ ๒เป็นผู้เสียหายด้วย นอกจากนั้นขณะที่ผู้ตายถูกทำละเมิดถึงตาย ผู้ตายยังเป็นผู้เยาว์อยู่ โจทก์ที่ ๒ ผู้รับบุตรบุญธรรมเป็นผู้ใช้อำนาจปกครองโจทก์ที่ ๒ จึงมีอำนาจฟ้องคดีนี้ ศาลฎีกาวินิจฉัยในปัญหาข้อเท็จจริงในข้ออื่น โดยเห็นพ้องกับศาลอุทธรณ์ แล้วพิพากษายืน(สรรเสริญ ไกรจิตติ-เพรียบ หุตางกูร-รื่น วิไลชนม์)ศาลจังหวัดสระบุรี - นายบุญสิน ตุลากันศาลอุทธรณ์ - นายสุวัฒน์ รัตรสารแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ