คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3185/2531หลักกฎหมาย: การที่โจทก์ฟ้องให้จำเลยชำระค่าใช้จ่ายที่โจทก์เสียไปในการซ่อมแซมหม้อแปลงไฟฟ้าที่จำเลยขายให้โจทก์ ซึ่งเกิดชำรุดขึ้นภายในระยะเวลาที่จำเลยจะต้องรับผิดชอบ เป็นการฟ้องจำเลยให้รับผิดเพื่อชำรุดบกพร่อง มิใช่เป็นการฟ้องให้จำเลยปฏิบัติตามสัญญาซื้อขาย หรือเลิกสัญญากับจำเลยโจทก์จึงต้องฟ้องจำเลยภายใน 1 ปี นับแต่เวลาที่ได้พบเห็นความชำรุดบกพร่อง ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 474.โจทก์ฟ้องว่า โจทก์ซื้อหม้อแปลงไฟฟ้าจากจำเลย ปรากฏว่าหม้อแปลงไฟฟ้าชำรุด โจทก์ซ่อมเสียเงินไป 26,360 บาท ขอให้จำเลยชำระ จำเลยให้การว่า ฟ้องโจทก์ขาดอายุความ ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ที่โจทก์ฎีกาว่าฟ้องโจทก์เป็นเรื่องผิดสัญญาซื้อขาย สิทธิเรียกร้องของโจทก์มิได้มีกำหนดไว้ในประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 165 จึงมีอายุความ 10 ปี ฟ้องโจทก์จึงไม่ขาดอายุความนั้น ศาลฎีกาพิเคราะห์แล้วเห็นว่าตามข้อสัญญาเพิ่มเติมข้อ 3 ได้ระบุมีใจความเพียงว่าผู้ขายรับรองคุณภาพของหม้อแปลงไฟฟ้าที่ซื้อขายกันตามสัญญา หากมีสิ่งบกพร่องในคุณภาพภายใน 3 ปี หลังจากส่งมอบ ผู้ขายจะรับแก้ไขให้เสร็จเรียบร้อยภายใน 30 วัน นับแต่วันที่ได้รับแจ้งจากผู้ซื้อ จะเห็นได้ว่าสัญญาเพิ่มเติมข้อ 3 นี้เป็นเรื่องความรับผิดเกี่ยวกับความชำรุดบกพร่องของหม้อแปลงไฟฟ้า แต่ตามสัญญาก็มิได้ระบุไว้ว่า ถ้าจำเลยไม่ปฏิบัติตามสัญญาข้อนี้แล้ว ให้โจทก์จัดการซ่อมแซมเองได้โดยเรียกค่าใช้จ่ายจากจำเลย หรือจะให้มีผลบังคับกันอย่างไร ทั้งตามสัญญาข้อ 5 ซึ่งเป็นกรณีที่ผู้ขายผิดสัญญาอันมีผลทำให้ผู้ซื้อมีสิทธิบอกเลิกสัญญา หรือมีสิทธิเรียกเบี้ยปรับต่อกันก็มิได้กล่าวให้มีผลบังคับถึงสัญญาข้อ 3 ไว้ ดังนั้น การที่โจทก์ฟ้องให้จำเลยชำระค่าใช้จ่ายที่โจทก์เสียไปในการซ่อมหม้อแปลงไฟฟ้าที่จำเลยขายให้โจทก์ ซึ่งเกิดชำรุดขึ้นภายในระยะเวลาที่จำเลยจะต้องรับผิดชอบ จึงเป็นการฟ้องให้จำเลยรับผิดเพื่อชำรุดบกพร่อง มิใช่เป็นการฟ้องให้จำเลยปฏิบัติตามสัญญาซื้อขาย หรือเลิกสัญญากับจำเลย โจทก์จึงต้องฟ้องจำเลยภายใน 1 ปี นับแต่เวลาที่ได้พบเห็นความชำรุดบกพร่อง ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 474 ข้อเท็จจริงได้ความว่า นายวีระ ปิตรชาติ ผู้ว่าการไฟฟ้าส่วนภูมิภาคโจทก์ได้พบเห็นความชำรุดบกพร่องของหม้อแปลงไฟฟ้าที่จำเลยขายให้แก่โจทก์ดังกล่าว เมื่อวันที่ (อ่านไม่ออก) มีนาคม 2521, 2มิถุนายน 2523 และ 10 ตุลาคม 2521 ปรากฏตามเอกสารหมาย จ.7, จ.8และ จ.9 ตามลำดับ แต่โจทก์เพิ่งนำคดีมาฟ้องศาลเมื่อวันที่ 15 มิถุนายน 2527 ซึ่งพ้นเวลา 1 ปี นับแต่เวลาที่โจทก์ได้พบเห็นความชำรุดบกพร่องของหม้อแปลงไฟฟ้าแล้ว คดีของโจทก์จึงขาดอายุความ พิพากษายืน. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3185/2531การไฟฟ้าส่วนภูมิภาคโจทก์บริษัท พี. แอนด์. ที. อิมปอร์ต - เอกซปอร์ต จำกัดจำเลย ป.พ.พ. ม. 164, ม. 474การที่โจทก์ฟ้องให้จำเลยชำระค่าใช้จ่ายที่โจทก์เสียไปในการซ่อมแซมหม้อแปลงไฟฟ้าที่จำเลยขายให้โจทก์ ซึ่งเกิดชำรุดขึ้นภายในระยะเวลาที่จำเลยจะต้องรับผิดชอบ เป็นการฟ้องจำเลยให้รับผิดเพื่อชำรุดบกพร่อง มิใช่เป็นการฟ้องให้จำเลยปฏิบัติตามสัญญาซื้อขาย หรือเลิกสัญญากับจำเลยโจทก์จึงต้องฟ้องจำเลยภายใน 1 ปี นับแต่เวลาที่ได้พบเห็นความชำรุดบกพร่อง ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 474.โจทก์ฟ้องว่า โจทก์ซื้อหม้อแปลงไฟฟ้าจากจำเลย ปรากฏว่าหม้อแปลงไฟฟ้าชำรุด โจทก์ซ่อมเสียเงินไป 26,360 บาท ขอให้จำเลยชำระ จำเลยให้การว่า ฟ้องโจทก์ขาดอายุความ ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ที่โจทก์ฎีกาว่าฟ้องโจทก์เป็นเรื่องผิดสัญญาซื้อขาย สิทธิเรียกร้องของโจทก์มิได้มีกำหนดไว้ในประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 165 จึงมีอายุความ 10 ปี ฟ้องโจทก์จึงไม่ขาดอายุความนั้น ศาลฎีกาพิเคราะห์แล้วเห็นว่าตามข้อสัญญาเพิ่มเติมข้อ 3 ได้ระบุมีใจความเพียงว่าผู้ขายรับรองคุณภาพของหม้อแปลงไฟฟ้าที่ซื้อขายกันตามสัญญา หากมีสิ่งบกพร่องในคุณภาพภายใน 3 ปี หลังจากส่งมอบ ผู้ขายจะรับแก้ไขให้เสร็จเรียบร้อยภายใน 30 วัน นับแต่วันที่ได้รับแจ้งจากผู้ซื้อ จะเห็นได้ว่าสัญญาเพิ่มเติมข้อ 3 นี้เป็นเรื่องความรับผิดเกี่ยวกับความชำรุดบกพร่องของหม้อแปลงไฟฟ้า แต่ตามสัญญาก็มิได้ระบุไว้ว่า ถ้าจำเลยไม่ปฏิบัติตามสัญญาข้อนี้แล้ว ให้โจทก์จัดการซ่อมแซมเองได้โดยเรียกค่าใช้จ่ายจากจำเลย หรือจะให้มีผลบังคับกันอย่างไร ทั้งตามสัญญาข้อ 5 ซึ่งเป็นกรณีที่ผู้ขายผิดสัญญาอันมีผลทำให้ผู้ซื้อมีสิทธิบอกเลิกสัญญา หรือมีสิทธิเรียกเบี้ยปรับต่อกันก็มิได้กล่าวให้มีผลบังคับถึงสัญญาข้อ 3 ไว้ ดังนั้น การที่โจทก์ฟ้องให้จำเลยชำระค่าใช้จ่ายที่โจทก์เสียไปในการซ่อมหม้อแปลงไฟฟ้าที่จำเลยขายให้โจทก์ ซึ่งเกิดชำรุดขึ้นภายในระยะเวลาที่จำเลยจะต้องรับผิดชอบ จึงเป็นการฟ้องให้จำเลยรับผิดเพื่อชำรุดบกพร่อง มิใช่เป็นการฟ้องให้จำเลยปฏิบัติตามสัญญาซื้อขาย หรือเลิกสัญญากับจำเลย โจทก์จึงต้องฟ้องจำเลยภายใน 1 ปี นับแต่เวลาที่ได้พบเห็นความชำรุดบกพร่อง ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 474 ข้อเท็จจริงได้ความว่า นายวีระ ปิตรชาติ ผู้ว่าการไฟฟ้าส่วนภูมิภาคโจทก์ได้พบเห็นความชำรุดบกพร่องของหม้อแปลงไฟฟ้าที่จำเลยขายให้แก่โจทก์ดังกล่าว เมื่อวันที่ (อ่านไม่ออก) มีนาคม 2521, 2มิถุนายน 2523 และ 10 ตุลาคม 2521 ปรากฏตามเอกสารหมาย จ.7, จ.8และ จ.9 ตามลำดับ แต่โจทก์เพิ่งนำคดีมาฟ้องศาลเมื่อวันที่ 15 มิถุนายน 2527 ซึ่งพ้นเวลา 1 ปี นับแต่เวลาที่โจทก์ได้พบเห็นความชำรุดบกพร่องของหม้อแปลงไฟฟ้าแล้ว คดีของโจทก์จึงขาดอายุความ พิพากษายืน.(สมศักดิ์ จูสวัสดิ์-สุชาติ จิวะชาติ-เสงี่ยม ทวีชัยการ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า โจทก์ซื้อหม้อแปลงไฟฟ้าจากจำเลย ปรากฏว่าหม้อแปลงไฟฟ้าชำรุด โจทก์ซ่อมเสียเงินไป 26,360 บาท ขอให้จำเลยชำระ จำเลยให้การว่า ฟ้องโจทก์ขาดอายุความ ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ที่โจทก์ฎีกาว่าฟ้องโจทก์เป็นเรื่องผิดสัญญาซื้อขาย สิทธิเรียกร้องของโจทก์มิได้มีกำหนดไว้ในประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 165 จึงมีอายุความ 10 ปี ฟ้องโจทก์จึงไม่ขาดอายุความนั้น ศาลฎีกาพิเคราะห์แล้วเห็นว่าตามข้อสัญญาเพิ่มเติมข้อ 3 ได้ระบุมีใจความเพียงว่าผู้ขายรับรองคุณภาพของหม้อแปลงไฟฟ้าที่ซื้อขายกันตามสัญญา หากมีสิ่งบกพร่องในคุณภาพภายใน 3 ปี หลังจากส่งมอบ ผู้ขายจะรับแก้ไขให้เสร็จเรียบร้อยภายใน 30 วัน นับแต่วันที่ได้รับแจ้งจากผู้ซื้อ จะเห็นได้ว่าสัญญาเพิ่มเติมข้อ 3 นี้เป็นเรื่องความรับผิดเกี่ยวกับความชำรุดบกพร่องของหม้อแปลงไฟฟ้า แต่ตามสัญญาก็มิได้ระบุไว้ว่า ถ้าจำเลยไม่ปฏิบัติตามสัญญาข้อนี้แล้ว ให้โจทก์จัดการซ่อมแซมเองได้โดยเรียกค่าใช้จ่ายจากจำเลย หรือจะให้มีผลบังคับกันอย่างไร ทั้งตามสัญญาข้อ 5 ซึ่งเป็นกรณีที่ผู้ขายผิดสัญญาอันมีผลทำให้ผู้ซื้อมีสิทธิบอกเลิกสัญญา หรือมีสิทธิเรียกเบี้ยปรับต่อกันก็มิได้กล่าวให้มีผลบังคับถึงสัญญาข้อ 3 ไว้ ดังนั้น การที่โจทก์ฟ้องให้จำเลยชำระค่าใช้จ่ายที่โจทก์เสียไปในการซ่อมหม้อแปลงไฟฟ้าที่จำเลยขายให้โจทก์ ซึ่งเกิดชำรุดขึ้นภายในระยะเวลาที่จำเลยจะต้องรับผิดชอบ จึงเป็นการฟ้องให้จำเลยรับผิดเพื่อชำรุดบกพร่อง มิใช่เป็นการฟ้องให้จำเลยปฏิบัติตามสัญญาซื้อขาย หรือเลิกสัญญากับจำเลย โจทก์จึงต้องฟ้องจำเลยภายใน 1 ปี นับแต่เวลาที่ได้พบเห็นความชำรุดบกพร่อง ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 474 ข้อเท็จจริงได้ความว่า นายวีระ ปิตรชาติ ผู้ว่าการไฟฟ้าส่วนภูมิภาคโจทก์ได้พบเห็นความชำรุดบกพร่องของหม้อแปลงไฟฟ้าที่จำเลยขายให้แก่โจทก์ดังกล่าว เมื่อวันที่ (อ่านไม่ออก) มีนาคม 2521, 2มิถุนายน 2523 และ 10 ตุลาคม 2521 ปรากฏตามเอกสารหมาย จ.7, จ.8และ จ.9 ตามลำดับ แต่โจทก์เพิ่งนำคดีมาฟ้องศาลเมื่อวันที่ 15 มิถุนายน 2527 ซึ่งพ้นเวลา 1 ปี นับแต่เวลาที่โจทก์ได้พบเห็นความชำรุดบกพร่องของหม้อแปลงไฟฟ้าแล้ว คดีของโจทก์จึงขาดอายุความ พิพากษายืน. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3185/2531การไฟฟ้าส่วนภูมิภาคโจทก์บริษัท พี. แอนด์. ที. อิมปอร์ต - เอกซปอร์ต จำกัดจำเลย ป.พ.พ. ม. 164, ม. 474การที่โจทก์ฟ้องให้จำเลยชำระค่าใช้จ่ายที่โจทก์เสียไปในการซ่อมแซมหม้อแปลงไฟฟ้าที่จำเลยขายให้โจทก์ ซึ่งเกิดชำรุดขึ้นภายในระยะเวลาที่จำเลยจะต้องรับผิดชอบ เป็นการฟ้องจำเลยให้รับผิดเพื่อชำรุดบกพร่อง มิใช่เป็นการฟ้องให้จำเลยปฏิบัติตามสัญญาซื้อขาย หรือเลิกสัญญากับจำเลยโจทก์จึงต้องฟ้องจำเลยภายใน 1 ปี นับแต่เวลาที่ได้พบเห็นความชำรุดบกพร่อง ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 474.โจทก์ฟ้องว่า โจทก์ซื้อหม้อแปลงไฟฟ้าจากจำเลย ปรากฏว่าหม้อแปลงไฟฟ้าชำรุด โจทก์ซ่อมเสียเงินไป 26,360 บาท ขอให้จำเลยชำระ จำเลยให้การว่า ฟ้องโจทก์ขาดอายุความ ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ที่โจทก์ฎีกาว่าฟ้องโจทก์เป็นเรื่องผิดสัญญาซื้อขาย สิทธิเรียกร้องของโจทก์มิได้มีกำหนดไว้ในประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 165 จึงมีอายุความ 10 ปี ฟ้องโจทก์จึงไม่ขาดอายุความนั้น ศาลฎีกาพิเคราะห์แล้วเห็นว่าตามข้อสัญญาเพิ่มเติมข้อ 3 ได้ระบุมีใจความเพียงว่าผู้ขายรับรองคุณภาพของหม้อแปลงไฟฟ้าที่ซื้อขายกันตามสัญญา หากมีสิ่งบกพร่องในคุณภาพภายใน 3 ปี หลังจากส่งมอบ ผู้ขายจะรับแก้ไขให้เสร็จเรียบร้อยภายใน 30 วัน นับแต่วันที่ได้รับแจ้งจากผู้ซื้อ จะเห็นได้ว่าสัญญาเพิ่มเติมข้อ 3 นี้เป็นเรื่องความรับผิดเกี่ยวกับความชำรุดบกพร่องของหม้อแปลงไฟฟ้า แต่ตามสัญญาก็มิได้ระบุไว้ว่า ถ้าจำเลยไม่ปฏิบัติตามสัญญาข้อนี้แล้ว ให้โจทก์จัดการซ่อมแซมเองได้โดยเรียกค่าใช้จ่ายจากจำเลย หรือจะให้มีผลบังคับกันอย่างไร ทั้งตามสัญญาข้อ 5 ซึ่งเป็นกรณีที่ผู้ขายผิดสัญญาอันมีผลทำให้ผู้ซื้อมีสิทธิบอกเลิกสัญญา หรือมีสิทธิเรียกเบี้ยปรับต่อกันก็มิได้กล่าวให้มีผลบังคับถึงสัญญาข้อ 3 ไว้ ดังนั้น การที่โจทก์ฟ้องให้จำเลยชำระค่าใช้จ่ายที่โจทก์เสียไปในการซ่อมหม้อแปลงไฟฟ้าที่จำเลยขายให้โจทก์ ซึ่งเกิดชำรุดขึ้นภายในระยะเวลาที่จำเลยจะต้องรับผิดชอบ จึงเป็นการฟ้องให้จำเลยรับผิดเพื่อชำรุดบกพร่อง มิใช่เป็นการฟ้องให้จำเลยปฏิบัติตามสัญญาซื้อขาย หรือเลิกสัญญากับจำเลย โจทก์จึงต้องฟ้องจำเลยภายใน 1 ปี นับแต่เวลาที่ได้พบเห็นความชำรุดบกพร่อง ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 474 ข้อเท็จจริงได้ความว่า นายวีระ ปิตรชาติ ผู้ว่าการไฟฟ้าส่วนภูมิภาคโจทก์ได้พบเห็นความชำรุดบกพร่องของหม้อแปลงไฟฟ้าที่จำเลยขายให้แก่โจทก์ดังกล่าว เมื่อวันที่ (อ่านไม่ออก) มีนาคม 2521, 2มิถุนายน 2523 และ 10 ตุลาคม 2521 ปรากฏตามเอกสารหมาย จ.7, จ.8และ จ.9 ตามลำดับ แต่โจทก์เพิ่งนำคดีมาฟ้องศาลเมื่อวันที่ 15 มิถุนายน 2527 ซึ่งพ้นเวลา 1 ปี นับแต่เวลาที่โจทก์ได้พบเห็นความชำรุดบกพร่องของหม้อแปลงไฟฟ้าแล้ว คดีของโจทก์จึงขาดอายุความ พิพากษายืน.(สมศักดิ์ จูสวัสดิ์-สุชาติ จิวะชาติ-เสงี่ยม ทวีชัยการ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ