phoneee/thai-legal-corpus huggingface dataset:
ประกาศมหาวิทยาลัยพะเยาประกาศมหาวิทยาลัยพะเยาเรื่องจัดตั้งวิทยาลัยการจัดการ มหาวิทยาลัยพะเยา[๑] โดยที่เป็นการสมควร ออกประกาศมหาวิทยาลัยพะเยา เรื่องจัดตั้งวิทยาลัยการจัดการมหาวิทยาลัยพะเยา จึงอาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๗ (๓)มาตรา ๘ และมาตรา ๒๑ แห่งพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยพะเยา พ.ศ. ๒๕๕๓สภามหาวิทยาลัยพะเยา ในคราวประชุม ครั้งที่ ๑/๒๕๕๔ เมื่อวันที่ ๑๕ มกราคม พ.ศ.๒๕๕๔ จึงออกประกาศไว้ดังนี้ข้อ ๑ ประกาศนี้เรียกว่าประกาศมหาวิทยาลัยพะเยา เรื่อง จัดตั้งวิทยาลัยการจัดการ มหาวิทยาลัยพะเยาข้อ ๒ ประกาศนี้ให้มีผลใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศเป็นต้นไปข้อ ๓ ให้จัดตั้งส่วนงานวิชาการ ตามมาตรา ๗ (๓)แห่งพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยพะเยา พ.ศ. ๒๕๕๓ ดังนี้(๑) วิทยาลัยการจัดการ มหาวิทยาลัยพะเยาข้อ ๔ ให้อธิการบดีรักษาการให้เป็นไปตามประกาศนี้ประกาศณ วันที่ ๑๕ มกราคม พ.ศ. ๒๕๕๔ศาสตราจารย์เกียรติคุณคุณหญิงไขศรี ศรีอรุณนายกสภามหาวิทยาลัยพะเยาปริยานุช/ผู้จัดทำ๑๘ พฤษภาคม๒๕๕๕ปณตภร/ผู้ตรวจ๒๒ พฤษภาคม๒๕๕๕[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๒๙/ตอนพิเศษ ๘๑ ง/หน้า ๔๒/๑๖ พฤษภาคม ๒๕๕๕
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 65054หลักกฎหมาย: การที่ศาลชั้นต้นปฏิเสธไม่ยอมรับอุทธรณ์ของจำเลยซึ่ง อุทธรณ์คำสั่งของศาลชั้นต้นที่ให้ยกคำร้องขอให้เรียกบุคคลภายนอกเข้ามาเป็นจำเลยร่วมของจำเลย เนื่องจากเป็นคำสั่งระหว่างพิจารณา ไม่ว่าคำร้องเดิมของจำเลยจะเป็นคำคู่ความหรือไม่ก็ตาม เมื่อศาลอุทธรณ์มีคำสั่งยืนตามคำปฏิเสธของศาลชั้นต้นแล้ว คำสั่งของศาลอุทธรณ์นี้ย่อมถึงที่สุดตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 236 ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 461/2516บริษัททรง จำกัดฯโจทก์โจทก์ร่วมโจทก์สำนักงานทรัพย์สินส่วนพระมหากษัตริย์โจทก์นายมงคล มหกิจไพศาลจำเลย ป.วิ.พ. ม. 236การที่ศาลชั้นต้นปฏิเสธไม่ยอมรับอุทธรณ์ของจำเลยซึ่ง อุทธรณ์คำสั่งของศาลชั้นต้นที่ให้ยกคำร้องขอให้เรียกบุคคลภายนอกเข้ามาเป็นจำเลยร่วมของจำเลย เนื่องจากเป็นคำสั่งระหว่างพิจารณา ไม่ว่าคำร้องเดิมของจำเลยจะเป็นคำคู่ความหรือไม่ก็ตาม เมื่อศาลอุทธรณ์มีคำสั่งยืนตามคำปฏิเสธของศาลชั้นต้นแล้ว คำสั่งของศาลอุทธรณ์นี้ย่อมถึงที่สุดตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 236(ศิริ อติโพธิ-เสถียร ลิมปิษเฐียร-ถนอม ครูไพศาล)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 461/2516บริษัททรง จำกัดฯโจทก์โจทก์ร่วมโจทก์สำนักงานทรัพย์สินส่วนพระมหากษัตริย์โจทก์นายมงคล มหกิจไพศาลจำเลย ป.วิ.พ. ม. 236การที่ศาลชั้นต้นปฏิเสธไม่ยอมรับอุทธรณ์ของจำเลยซึ่ง อุทธรณ์คำสั่งของศาลชั้นต้นที่ให้ยกคำร้องขอให้เรียกบุคคลภายนอกเข้ามาเป็นจำเลยร่วมของจำเลย เนื่องจากเป็นคำสั่งระหว่างพิจารณา ไม่ว่าคำร้องเดิมของจำเลยจะเป็นคำคู่ความหรือไม่ก็ตาม เมื่อศาลอุทธรณ์มีคำสั่งยืนตามคำปฏิเสธของศาลชั้นต้นแล้ว คำสั่งของศาลอุทธรณ์นี้ย่อมถึงที่สุดตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 236(ศิริ อติโพธิ-เสถียร ลิมปิษเฐียร-ถนอม ครูไพศาล)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ข้อกำหนดข้อกำหนดฉบับที่ ๗ (พ.ศ. ๒๔๙๘)ออกตามความในพระราชบัญญัติจัดระเบียบกิจการแพปลาพ.ศ. ๒๔๙๖ว่าด้วยอัตราค่านายหน้าสำหรับผู้ประกอบกิจการแพปลาประเภทสินค้าสัตว์น้ำสด(สัตว์น้ำน้ำจืด) อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๓๑ (๒)แห่งพระราชบัญญัติจัดระเบียบกิจการแพปลา พ.ศ. ๒๔๙๖และโดยอนุมัติรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตร อธิบดีกรมประมงออกข้อกำหนดไว้ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ผู้ประกอบกิจการแพปลา ประเภทสินค้าสัตว์น้ำสด (สัตว์น้ำน้ำจืด)ในสะพานปลากรุงเทพจะเรียกเก็บค่านายหน้าในการขายทอดตลาดสินค้าสัตว์น้ำจากเจ้าของสินค้าสัตว์น้ำได้ไม่เกินร้อยละหกของราคาสินค้าสัตว์น้ำข้อ ๒[๑] ให้ใช้ข้อกำหนดนี้นับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปให้ไว้ ณ วันที่ ๑๔ธันวาคม พ.ศ. ๒๔๙๘บุญ อินทรัมพรรย์อธิบดีกรมประมงหมายเหตุ :- เหตุผลในการออกข้อกำหนดฉบับนี้ ก็เนื่องจากทางการได้ยกเลิกข้อกำหนดฉบับที่ ๔ ซึ่งได้ระบุรวมอัตราเรียกเก็บค่านายหน้าในการขายทอดตลาดสินค้าสัตว์น้ำสด(สัตว์น้ำน้ำจืด) ไว้ด้วยจึงต้องออกข้อกำหนดฉบับนี้ขึ้นแทนและเพื่อมุ่งหมายให้แยกข้อกำหนดว่าด้วยอัตราค่านายหน้าสำหรับผู้ประกอบกิจการแพปลาแต่ละประเภทเป็นเอกเทศอันจะทำให้บังเกิดความสะดวกในเมื่อจะมีการเปลี่ยนแปลงแก้ไขหรือยกเลิกข้อกำหนดเกี่ยวกับการนี้โดยเฉพาะฉบับหนึ่งฉบับใดในกาลต่อไปจุฑามาศ/ปรับปรุง๘ มีนาคม ๒๕๕๖วิชพงษ์/ตรวจ๑๒ มีนาคม ๒๕๕๖[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๗๒/ตอนที่ ๙๘/หน้า ๑๖๓๕/๒๗ ธันวาคม ๒๔๙๘
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2417/2533หลักกฎหมาย: จำเลยที่ 1 ขับขี่รถจักรยานยนต์พาจำเลยที่ 2 นั่งซ้อนท้ายไปที่เกิดเหตุในเวลากลางคืน แล้วยืนคุมเชิงอยู่ใกล้เคียงกับจำเลยที่ 2 พร้อมที่จะให้ความช่วยเหลือในขณะที่จำเลยที่ 2 ไขกุญแจคอรถจักรยานยนต์ของผู้เสียหาย ถือได้ว่าเป็นการแบ่งหน้าที่กันทำจำเลยที่ 1 เป็นตัวการร่วมกระทำความผิดกับจำเลยที่ 2 การที่จำเลยที่ 2 ไขกุญแจคอรถจักรยานยนต์ของผู้เสียหายเป็นการลงมือกระทำความผิดฐานลักทรัพย์แล้ว เมื่อกระทำไปไม่ตลอดเพราะเจ้าพนักงานตำรวจพบเห็นเสียก่อน จำเลยทั้งสองมีความผิดฐานพยายามลักทรัพย์. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2417/2533พนักงานอัยการ กรมอัยการโจทก์นายอุดม ชิดเชื้อวงศ์ กับพวกจำเลย ป.อ. , ม. 83, ม. 335 (1), สาม (7)จำเลยที่ 1 ขับขี่รถจักรยานยนต์พาจำเลยที่ 2 นั่งซ้อนท้ายไปที่เกิดเหตุในเวลากลางคืน แล้วยืนคุมเชิงอยู่ใกล้เคียงกับจำเลยที่ 2 พร้อมที่จะให้ความช่วยเหลือในขณะที่จำเลยที่ 2 ไขกุญแจคอรถจักรยานยนต์ของผู้เสียหาย ถือได้ว่าเป็นการแบ่งหน้าที่กันทำจำเลยที่ 1 เป็นตัวการร่วมกระทำความผิดกับจำเลยที่ 2 การที่จำเลยที่ 2 ไขกุญแจคอรถจักรยานยนต์ของผู้เสียหายเป็นการลงมือกระทำความผิดฐานลักทรัพย์แล้ว เมื่อกระทำไปไม่ตลอดเพราะเจ้าพนักงานตำรวจพบเห็นเสียก่อน จำเลยทั้งสองมีความผิดฐานพยายามลักทรัพย์.(ไพฑูรย์ เนติโพธิ์-นาม ยิ้มแย้ม-โสภณ จันเทรมะ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2417/2533พนักงานอัยการ กรมอัยการโจทก์นายอุดม ชิดเชื้อวงศ์ กับพวกจำเลย ป.อ. , ม. 83, ม. 335 (1), สาม (7)จำเลยที่ 1 ขับขี่รถจักรยานยนต์พาจำเลยที่ 2 นั่งซ้อนท้ายไปที่เกิดเหตุในเวลากลางคืน แล้วยืนคุมเชิงอยู่ใกล้เคียงกับจำเลยที่ 2 พร้อมที่จะให้ความช่วยเหลือในขณะที่จำเลยที่ 2 ไขกุญแจคอรถจักรยานยนต์ของผู้เสียหาย ถือได้ว่าเป็นการแบ่งหน้าที่กันทำจำเลยที่ 1 เป็นตัวการร่วมกระทำความผิดกับจำเลยที่ 2 การที่จำเลยที่ 2 ไขกุญแจคอรถจักรยานยนต์ของผู้เสียหายเป็นการลงมือกระทำความผิดฐานลักทรัพย์แล้ว เมื่อกระทำไปไม่ตลอดเพราะเจ้าพนักงานตำรวจพบเห็นเสียก่อน จำเลยทั้งสองมีความผิดฐานพยายามลักทรัพย์.(ไพฑูรย์ เนติโพธิ์-นาม ยิ้มแย้ม-โสภณ จันเทรมะ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศกระทรวงอุตสาหกรรมฉบับที่ 4767 (พ.ศ. 2559)ออกตามความในพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมพ.ศ. 2511เรื่อง กําหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมท่อยางและท่อยางพร้อมอุปกรณ์ประกอบ - ท่อยางไฮดรอลิกเสริมแรงด้วยลวดถักใช้กับของไหลที่มีน้ํามันหรือน้ําเป็นองค์ประกอบหลัก - ข้อกําหนด-----------------------------------อื่นๆ - อาศัยอํานาจตามความในมาตรา 15 แห่งพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม พ.ศ. 2511 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม (ฉบับที่ 7) พ.ศ. 2558 รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมออกประกาศกําหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม ท่อยางและท่อยางพร้อมอุปกรณ์ประกอบ - ท่อยางไฮดรอลิกเสริมแรงด้วยลวดถักใช้กับของไหลที่มีน้ํามันหรือน้ําเป็นองค์ประกอบหลัก - ข้อกําหนด มาตรฐานเลขที่ มอก. 2694 - 2558 ไว้ ดังมีรายละเอียดต่อท้ายประกาศนี้ ทั้งนี้ ให้มีผลตั้งแต่วันที่ประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปผู้มีอํานาจลงนาม - ประกาศ ณ วันที่ 14 มกราคม พ.ศ. 2559 อรรชกา สีบุญเรืองรัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 6884/2543หลักกฎหมาย: การอ้างเหตุป้องกันตัวตามบทบัญญัติของ ป.อ. มาตรา 68 ผู้ยกขึ้นอ้างต้องเป็นผู้ถูกกระทำโดยผู้กระทำกระทำโดยละเมิดต่อกฎหมาย จำเลยยอมรับว่าได้ใช้อาวุธปืนยิงในหมู่บ้านโดยใช่เหตุ เป็นการกระทำที่ผิดกฎหมาย การที่ ผู้เสียหายซึ่งเป็นเจ้าพนักงานตำรวจจะเข้าจับกุมจำเลย จึงเป็นการกระทำโดยชอบด้วยกฎหมาย แต่จำเลยวิ่งหนี เมื่อผู้เสียหายกับพวกไล่ตามไปเพื่อจับกุม จำเลยก็ใช้อาวุธปืนยิงผู้เสียหาย และแม้จะฟังอย่างที่จำเลยอ้างว่าเจ้าพนักงานตำรวจ ใช้อาวุธปืนยิง ก็คงเป็นการยิงขู่เพื่อให้จำเลยยอมให้จับกุมมากกว่ามีเจตนาฆ่าจำเลย เพราะหากเป็นเช่นนั้นจำเลยคงต้องถูกกระสุนปืนบ้างไม่มากก็น้อย ข้อเท็จจริงเป็นเรื่องที่จำเลยเป็นผู้กระทำผิดกฎหมาย โดยผู้เสียหายเป็นเจ้าพนักงาน ที่ปฏิบัติหน้าที่โดยชอบด้วยกฎหมาย จำเลยจึงไม่อาจยกเหตุป้องกันตัวขึ้นมาอ้างได้ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 6884/2543พนักงานอัยการ สำนักงานอัยการสูงสุดโจทก์นายศิริ กสิพาณิชย์ กับพวกจำเลย ป.อ. ม. 68การอ้างเหตุป้องกันตัวตามบทบัญญัติของ ป.อ. มาตรา 68 ผู้ยกขึ้นอ้างต้องเป็นผู้ถูกกระทำโดยผู้กระทำกระทำโดยละเมิดต่อกฎหมาย จำเลยยอมรับว่าได้ใช้อาวุธปืนยิงในหมู่บ้านโดยใช่เหตุ เป็นการกระทำที่ผิดกฎหมาย การที่ ผู้เสียหายซึ่งเป็นเจ้าพนักงานตำรวจจะเข้าจับกุมจำเลย จึงเป็นการกระทำโดยชอบด้วยกฎหมาย แต่จำเลยวิ่งหนี เมื่อผู้เสียหายกับพวกไล่ตามไปเพื่อจับกุม จำเลยก็ใช้อาวุธปืนยิงผู้เสียหาย และแม้จะฟังอย่างที่จำเลยอ้างว่าเจ้าพนักงานตำรวจ ใช้อาวุธปืนยิง ก็คงเป็นการยิงขู่เพื่อให้จำเลยยอมให้จับกุมมากกว่ามีเจตนาฆ่าจำเลย เพราะหากเป็นเช่นนั้นจำเลยคงต้องถูกกระสุนปืนบ้างไม่มากก็น้อย ข้อเท็จจริงเป็นเรื่องที่จำเลยเป็นผู้กระทำผิดกฎหมาย โดยผู้เสียหายเป็นเจ้าพนักงาน ที่ปฏิบัติหน้าที่โดยชอบด้วยกฎหมาย จำเลยจึงไม่อาจยกเหตุป้องกันตัวขึ้นมาอ้างได้(ชูชาติ ศรีแสง-ธีระวัฒน์ ภัทรานวัช-สบโชค สุขารมณ์)ศาลอาญาธนบุรี - นายชัชวาล บุนนาคศาลอุทธรณ์ - นายทรงธรรม สุดสวาสดิ์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 6884/2543พนักงานอัยการ สำนักงานอัยการสูงสุดโจทก์นายศิริ กสิพาณิชย์ กับพวกจำเลย ป.อ. ม. 68การอ้างเหตุป้องกันตัวตามบทบัญญัติของ ป.อ. มาตรา 68 ผู้ยกขึ้นอ้างต้องเป็นผู้ถูกกระทำโดยผู้กระทำกระทำโดยละเมิดต่อกฎหมาย จำเลยยอมรับว่าได้ใช้อาวุธปืนยิงในหมู่บ้านโดยใช่เหตุ เป็นการกระทำที่ผิดกฎหมาย การที่ ผู้เสียหายซึ่งเป็นเจ้าพนักงานตำรวจจะเข้าจับกุมจำเลย จึงเป็นการกระทำโดยชอบด้วยกฎหมาย แต่จำเลยวิ่งหนี เมื่อผู้เสียหายกับพวกไล่ตามไปเพื่อจับกุม จำเลยก็ใช้อาวุธปืนยิงผู้เสียหาย และแม้จะฟังอย่างที่จำเลยอ้างว่าเจ้าพนักงานตำรวจ ใช้อาวุธปืนยิง ก็คงเป็นการยิงขู่เพื่อให้จำเลยยอมให้จับกุมมากกว่ามีเจตนาฆ่าจำเลย เพราะหากเป็นเช่นนั้นจำเลยคงต้องถูกกระสุนปืนบ้างไม่มากก็น้อย ข้อเท็จจริงเป็นเรื่องที่จำเลยเป็นผู้กระทำผิดกฎหมาย โดยผู้เสียหายเป็นเจ้าพนักงาน ที่ปฏิบัติหน้าที่โดยชอบด้วยกฎหมาย จำเลยจึงไม่อาจยกเหตุป้องกันตัวขึ้นมาอ้างได้(ชูชาติ ศรีแสง-ธีระวัฒน์ ภัทรานวัช-สบโชค สุขารมณ์)ศาลอาญาธนบุรี - นายชัชวาล บุนนาคศาลอุทธรณ์ - นายทรงธรรม สุดสวาสดิ์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศคณะกรรมการมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมเรื่อง หลักเกณฑ์และเงื่อนไขในการทําผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมที่แตกต่างไปจากมาตรฐานที่กําหนด เพื่อใช้ในราชอาณาจักรเป็นครั้งคราวพ.ศ. 2562---------------------------------- อาศัยอํานาจตามความในมาตรา 20 ทวิ แห่งพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม พ.ศ. 2511 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม (ฉบับที่ 8) พ.ศ. 2562 คณะกรรมการมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมจึงออกประกาศไว้ ดังต่อไปนี้ข้อ - ให้ยกเลิกบรรดามติคณะกรรมการมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมที่เกี่ยวกับการกําหนดหลักเกณฑ์และเงื่อนไขในการทําผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมที่แตกต่างไปจากมาตรฐานที่กําหนดเพื่อใช้ในราชอาณาจักรเป็นครั้งคราว ข้อ ๒ ผู้รับใบอนุญาตตามมาตรา 20 แห่งพระราชบัญญัติมาตรฐาน 2511 มีความประสงค์จะทําผลิตภัณฑ์ อุตสาหกรรมที่แตกต่างไปจากมาตรฐานที่กําหนด เพื่อใช้ในราชอาณาจักรเป็นครั้งคราว มาตรฐานของต่างประเทศหรือมาตรฐานระหว่างประเทศที่อ้างอิงจะต้องได้รับความเห็นชอบจากคณะกรรมการมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม เว้นแต่มาตรฐานดังกล่าวเคยได้รับความเห็นชอบจากคณะกรรมการมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมแล้วข้อ ๓ ผู้รับอนุญาตต้องปฏิบัติตามหลักเกณฑ์และเงื่อนไขที่คณะกรรมการมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมกําหนดไว้ ดังนี้ (1) ต้องทําผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมที่ได้รับอนุญาตตามมาตรฐานของต่างประเทศหรือมาตรฐานระหว่างประเทศที่ใช้อ้างอิงในการทําซึ่งได้รับความเห็นชอบจากคณะกรรมการมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม และต้องนําไปใช้ตามวัตถุประสงค์ ภายในระยะเวลา และมีจํานวนไม่เกินกว่าที่ได้รับอนุญาตจากเลขาธิการสํานักงานมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมเท่านั้น (2) ต้องแจ้งแผนการผลิต และสถานที่เก็บผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมดังกล่าวให้สํานักงานมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมทราบเป็นหนังสือหรือข้อมูลอิเล็กทรอนิกส์ล่วงหน้าไม่น้อยกว่าสามวันก่อนทําทุกครั้ง (3) ต้องแสดงเอกสารหรือหลักฐานที่เชื่อถือได้ว่าผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมที่ได้รับอนุญาตดังกล่าว เป็นไปตามมาตรฐานต่างประเทศ หรือมาตรฐานระหว่างประเทศที่ใช้อ้างอิงในการทํา (4) ต้องส่งเอกสารหรือหลักฐานแสดงจํานวนการผลิต รายละเอียดการใช้ผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมตามวัตถุประสงค์ที่ได้รับอนุญาต ให้สํานักงานมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมทราบเป็นหนังสือหรือข้อมูลอิเล็กทรอนิกส์ทุกสามสิบวันตลอดระยะเวลาการอนุญาต (5) ต้องแยกสถานที่หรือพื้นที่เก็บผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมที่ได้รับอนุญาตดังกล่าว มิให้ปะปนกับผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมที่ได้รับใบอนุญาตหรือการอนุญาตอื่นที่ออกโดยสํานักงานมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม (6) ต้องทําป้าย หรือเครื่องหมายแสดงข้อความว่าผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมนั้น เป็นผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมตามมาตรฐานของต่างประเทศหรือมาตรฐานระหว่างประเทศที่ใช้อ้างอิงในการทําบนผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมที่ได้รับอนุญาต และระบุชื่อผู้ทําไว้ที่ผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมทุกหน่วยให้ชัดเจนไม่ฉีกขาดและไม่หลุดง่าย ในกรณีที่ไม่อาจแสดงไว้ที่ผลิตภัณฑ์ อุตสาหกรรม ให้แสดงไว้ที่สิ่งบรรจุหีบห่อ สิ่งหุ้มห่อ หรือสิ่งผูกมัด ทั้งนี้ ประกาศนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศเป็นต้นไปผู้มีอํานาจลงนาม - ประกาศ ณ วันที่ 19 กันยายน พ.ศ. 2562 นิสากร จึงเจริญธรรมรองปลัดกระทรวงอุตสาหกรรมหัวหน้ากลุ่มภารกิจด้านส่งเสริมอุตสาหกรรมและผู้ประกอบการประธานกรรมการมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 195/2494หลักกฎหมาย: คู่ความตกลงท้ากันว่า มีประเด็นข้อเดียวคือ ข้อที่ว่าที่พิพาทนี้ฝ่ายใดอาศัยอยู่จากอีกฝ่ายกันแน่ถ้าศาลชี้ขาดว่าโจทก์อาศัยจำเลย โจทก์ก็แพ้ ถ้าจำเลยอาศัยโจทก์ จำเลยก็แพ้ ประเด็นนอกนั้นต่างไม่สืบแต่ทางพิจารณาจะฟังว่าฝ่ายใดอาศัยฝ่ายหนึ่งดังที่ต่างอ้างและต่างท้ากันหาได้ไม่ คงฟังได้ว่าที่พิพาทเป็นมรดกตกได้แก่โจทก์และจำเลยด้วยกัน และต่างก็ครอบครองที่รายนี้มาด้วยกัน ดังนี้ โจทก์จะบังคับขับไล่จำเลยโดยถือว่าเป็นของโจทก์ทั้งหมดหาได้ไม่ ทั้งคดีของโจทก์ก็มิได้ตั้งประเด็นในเรื่องขอแบ่งแต่อย่างใดจึงยังไม่สมควรแบ่งให้ ต้องยกฟ้องแต่ไม่ตัดสิทธิคู่ความในอันจะฟ้องร้องขอแบ่งกันต่อไป ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 195/2494นางอ่อน ไมฤทธิ์โจทก์นายยก สุดใจ ที่ 1 นางชุม สุดใจ ที่ 2จำเลย ป.วิ.พ. ม. 84, ม. 138, ม. 142, ม. 183คู่ความตกลงท้ากันว่า มีประเด็นข้อเดียวคือ ข้อที่ว่าที่พิพาทนี้ฝ่ายใดอาศัยอยู่จากอีกฝ่ายกันแน่ถ้าศาลชี้ขาดว่าโจทก์อาศัยจำเลย โจทก์ก็แพ้ ถ้าจำเลยอาศัยโจทก์ จำเลยก็แพ้ ประเด็นนอกนั้นต่างไม่สืบแต่ทางพิจารณาจะฟังว่าฝ่ายใดอาศัยฝ่ายหนึ่งดังที่ต่างอ้างและต่างท้ากันหาได้ไม่ คงฟังได้ว่าที่พิพาทเป็นมรดกตกได้แก่โจทก์และจำเลยด้วยกัน และต่างก็ครอบครองที่รายนี้มาด้วยกัน ดังนี้ โจทก์จะบังคับขับไล่จำเลยโดยถือว่าเป็นของโจทก์ทั้งหมดหาได้ไม่ ทั้งคดีของโจทก์ก็มิได้ตั้งประเด็นในเรื่องขอแบ่งแต่อย่างใดจึงยังไม่สมควรแบ่งให้ ต้องยกฟ้องแต่ไม่ตัดสิทธิคู่ความในอันจะฟ้องร้องขอแบ่งกันต่อไป(ดุลยทัณฑ์ชนาณัติ-เลขวณิชธรรมวิทักษ์-นาถปริญญา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 195/2494นางอ่อน ไมฤทธิ์โจทก์นายยก สุดใจ ที่ 1 นางชุม สุดใจ ที่ 2จำเลย ป.วิ.พ. ม. 84, ม. 138, ม. 142, ม. 183คู่ความตกลงท้ากันว่า มีประเด็นข้อเดียวคือ ข้อที่ว่าที่พิพาทนี้ฝ่ายใดอาศัยอยู่จากอีกฝ่ายกันแน่ถ้าศาลชี้ขาดว่าโจทก์อาศัยจำเลย โจทก์ก็แพ้ ถ้าจำเลยอาศัยโจทก์ จำเลยก็แพ้ ประเด็นนอกนั้นต่างไม่สืบแต่ทางพิจารณาจะฟังว่าฝ่ายใดอาศัยฝ่ายหนึ่งดังที่ต่างอ้างและต่างท้ากันหาได้ไม่ คงฟังได้ว่าที่พิพาทเป็นมรดกตกได้แก่โจทก์และจำเลยด้วยกัน และต่างก็ครอบครองที่รายนี้มาด้วยกัน ดังนี้ โจทก์จะบังคับขับไล่จำเลยโดยถือว่าเป็นของโจทก์ทั้งหมดหาได้ไม่ ทั้งคดีของโจทก์ก็มิได้ตั้งประเด็นในเรื่องขอแบ่งแต่อย่างใดจึงยังไม่สมควรแบ่งให้ ต้องยกฟ้องแต่ไม่ตัดสิทธิคู่ความในอันจะฟ้องร้องขอแบ่งกันต่อไป(ดุลยทัณฑ์ชนาณัติ-เลขวณิชธรรมวิทักษ์-นาถปริญญา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศคณะกรรมการกํากับและส่งเสริมการประกอบธุรกิจประกันภัยเรื่อง หลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขในการเก็บเบี้ยประกันภัยสําหรับการประกันภัยรถยนต์ (ฉบับที่ 2)พ.ศ. 2555------------------------------------ อาศัยอํานาจตามความในมาตรา 37 (1) แห่งพระราชบัญญัติประกันวินาศภัย พ.ศ. 2535 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติประกันวินาศภัย (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2551 ประกอบกับมติที่ประชุมคณะกรรมการกํากับและส่งเสริมการประกอบธุรกิจประกันภัย ครั้งที่ 12/2554 เมื่อวันที่ 9 ธันวาคม พ.ศ. 2554 คณะกรรมการกํากับและส่งเสริมการประกอบธุรกิจประกันภัย ออกประกาศไว้ ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ ประกาศนี้เรียกว่า "ประกาศคณะกรรมการกํากับและส่งเสริมการประกอบธุรกิจประกันภัย เรื่อง หลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขในการเก็บเบี้ยประกันภัยสําหรับการประกันภัยรถยนต์ (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2555"ข้อ ๒ ประกาศนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ 30 ธันวาคม พ.ศ. 2554 เป็นต้นไปข้อ ๓ ในประกาศนี้ "บริษัท" หมายความว่า บริษัทที่ได้รับใบอนุญาตประกอบธุรกิจประกันวินาศภัยตามกฎหมายว่าด้วยการประกันวินาศภัยและหมายความรวมถึงสาขาของบริษัทประกันวินาศภัยต่างประเทศที่ได้รับใบอนุญาตประกอบธุรกิจประกันวินาศภัยในราชอาณาจักรข้อ ๔ ในระหว่างวันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2554 ถึงวันที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2554 ให้บริษัทเรียกเก็บเบี้ยประกันภัยรถยนต์ภายในหกสิบวันนับแต่วันทําสัญญาประกันภัย หรือวันที่สัญญาประกันภัยเริ่มต้นให้ความคุ้มครอง โดยได้รับยกเว้นไม่ต้องนําความในข้อ 9 วรรคสอง แห่งประกาศคณะกรรมการกํากับและส่งเสริมการประกอบธุรกิจประกันภัย เรื่อง หลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขในการเก็บเบี้ยประกันภัยสําหรับการประกันภัยรถยนต์ พ.ศ. 2551 ลงวันที่ 30 ธันวาคม พ.ศ. 2551 มาใช้บังคับผู้มีอํานาจลงนาม - ประกาศ ณ วันที่ 13 มีนาคม พ.ศ. 2555 อารีพงศ์ ภู่ชอุ่มปลัดกระทรวงการคลังประธานคณะกรรมการกํากับและส่งเสริมการประกอบธุรกิจประกันภัย
ประกาศกระทรวงอุตสาหกรรมฉบับที่ 4676 (พ.ศ. 2558)ออกตามความในพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมพ.ศ. 2511เรื่อง ยกเลิกและกําหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมแชมพู-------------------------------------อื่นๆ - โดยที่เป็นการสมควรปรับปรุงมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม แชมพู มาตรฐานเลขที่ มอก. 162 - 2541 อาศัยอํานาจตามความในมาตรา 15 แห่งพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม พ.ศ. 2511 รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมออกประกาศยกเลิกประกาศกระทรวงอุตสาหกรรมฉบับที่ 2395 (พ.ศ. 2551) ออกตามความในพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม พ.ศ. 2511 เรื่อง ยกเลิกมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม เครื่องสําอาง : แชมพู และกําหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม แชมพู ลงวันที่ 14 สิงหาคม พ.ศ. 2541 และออกประกาศกําหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม แชมพู มาตรฐานเลขที่ มอก. 162 - 2558 ขึ้นใหม่ ดังมีรายการละเอียดต่อท้ายประกาศนี้ ทั้งนี้ ให้มีผลตั้งแต่วันที่ประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปผู้มีอํานาจลงนาม - ประกาศ ณ วันที่ 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2558 จักรมณฑ์ ผาสุกวนิชรัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 9/2467หลักกฎหมาย: สินเดิมคืนให้แก่ญาติภรรยาที่ไม่มีสินเดิมมาอยู่กับผัวแลไม่มีบุตร์ ถ้าผัวตาย แลมีญาติที่จะรับมรฎกต่อไป ท่านให้คืนสินเดิมให้แก่ญาติตามลักษณมรฎกบทที่ ๒๑ แลภรรยาผู้นั้นไม่มีสิทธิที่จะได้รับมรฎกซึ่งเปนสินเดิมของผัวตามฎีกาที่ ๓๓๕ พ.ศ. ๒๔๖๓ ฯ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 9/2467นางนวล รักษ์จรรยาโจทก์นางอยู่ รักษ์จรรยาล. กฎหมายลักษณมรฎก สินเดิมคืนให้แก่ญาติภรรยาที่ไม่มีสินเดิมมาอยู่กับผัวแลไม่มีบุตร์ ถ้าผัวตาย แลมีญาติที่จะรับมรฎกต่อไป ท่านให้คืนสินเดิมให้แก่ญาติตามลักษณมรฎกบทที่ ๒๑ แลภรรยาผู้นั้นไม่มีสิทธิที่จะได้รับมรฎกซึ่งเปนสินเดิมของผัวตามฎีกาที่ ๓๓๕ พ.ศ. ๒๔๖๓ ฯ(พิจารณา-กฤติ-หริศ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ภรรยาที่ไม่มีสินเดิมมาอยู่กับผัวแลไม่มีบุตร์ ถ้าผัวตาย แลมีญาติที่จะรับมรฎกต่อไป ท่านให้คืนสินเดิมให้แก่ญาติตามลักษณมรฎกบทที่ ๒๑ แลภรรยาผู้นั้นไม่มีสิทธิที่จะได้รับมรฎกซึ่งเปนสินเดิมของผัวตามฎีกาที่ ๓๓๕ พ.ศ. ๒๔๖๓ ฯ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 9/2467นางนวล รักษ์จรรยาโจทก์นางอยู่ รักษ์จรรยาล. กฎหมายลักษณมรฎก สินเดิมคืนให้แก่ญาติภรรยาที่ไม่มีสินเดิมมาอยู่กับผัวแลไม่มีบุตร์ ถ้าผัวตาย แลมีญาติที่จะรับมรฎกต่อไป ท่านให้คืนสินเดิมให้แก่ญาติตามลักษณมรฎกบทที่ ๒๑ แลภรรยาผู้นั้นไม่มีสิทธิที่จะได้รับมรฎกซึ่งเปนสินเดิมของผัวตามฎีกาที่ ๓๓๕ พ.ศ. ๒๔๖๓ ฯ(พิจารณา-กฤติ-หริศ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุหมายเหตุ: 117602. คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 8/2467 พิมพ์คำพิพากษาฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 8/2467()แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศกระทรวงการคลังประกาศกระทรวงการคลังเรื่อง ลักษณะสี และขนาดธนบัตรที่ระลึกชนิดราคา ๒๐บาท ๕๐ บาท ๑๐๐ บาท ๕๐๐ บาท และ ๑๐๐๐ บาท ที่จะนำออกใช้[๑] ด้วยพระมหากรุณาธิคุณที่พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชพระราชทานต่อประเทศชาติและพสกนิกรทั้งปวงเสมอมา ธนาคารแห่งประเทศไทยจึงเห็นเป็นการสมควรนำธนบัตรที่ระลึกด้วยสำนึกในพระมหากรุณาธิคุณอันหาที่สุดมิได้แห่งพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช ชนิดราคา ๒๐ บาท ๕๐ บาท ๑๐๐ บาท ๕๐๐บาท และ ๑๐๐๐ บาท ออกใช้ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังอาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๔ วรรคสอง แห่งพระราชบัญญัติเงินตราพ.ศ. ๒๕๐๑ จึงประกาศลักษณะ สี และขนาดของธนบัตรที่ระลึกทั้ง ๕ ชนิดราคาดังปรากฏรายละเอียดและตัวอย่างภาพธนบัตรดังกล่าวตามเอกสารแนบท้ายประกาศนี้ประกาศณ วันที่ ๑๙ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๖๐อภิศักดิ์ตันติวรวงศ์รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังปวันวิทย์/อัญชลี/จัดทำ๑๑ สิงหาคม๒๕๖๐[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๓๔/ตอนพิเศษ ๒๐๒ ง/หน้า ๔/๙ สิงหาคม ๒๕๖๐
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 65247หลักกฎหมาย: ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นให้ยกฟ้องโจทก์โดยฟังข้อเท็จจริงว่า จำเลยไม่มีเจตนากระทำความผิด โจทก์ฎีกาว่า การกระทำของจำเลยเป็นการปฏิบัติผิดกฎหมายว่าด้วยการค้นในที่รโหฐานควรมีความผิด จึงเป็นฎีกาโต้เถียงข้อเท็จจริง ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 220 ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 664/2518นางชุลี รักยุทธ์โจทก์ร้อยตำรวจโทภิรมย์ บุญรอดพาณิชย์ กับพวกจำเลย ป.วิ.อ. ม. 220ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นให้ยกฟ้องโจทก์โดยฟังข้อเท็จจริงว่า จำเลยไม่มีเจตนากระทำความผิด โจทก์ฎีกาว่า การกระทำของจำเลยเป็นการปฏิบัติผิดกฎหมายว่าด้วยการค้นในที่รโหฐานควรมีความผิด จึงเป็นฎีกาโต้เถียงข้อเท็จจริง ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 220(สมคิด มงคลชาติ-ประพจน์ ถิระวัฒน์-ไพโรจน์ ไวกาสี)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 664/2518นางชุลี รักยุทธ์โจทก์ร้อยตำรวจโทภิรมย์ บุญรอดพาณิชย์ กับพวกจำเลย ป.วิ.อ. ม. 220ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นให้ยกฟ้องโจทก์โดยฟังข้อเท็จจริงว่า จำเลยไม่มีเจตนากระทำความผิด โจทก์ฎีกาว่า การกระทำของจำเลยเป็นการปฏิบัติผิดกฎหมายว่าด้วยการค้นในที่รโหฐานควรมีความผิด จึงเป็นฎีกาโต้เถียงข้อเท็จจริง ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 220(สมคิด มงคลชาติ-ประพจน์ ถิระวัฒน์-ไพโรจน์ ไวกาสี)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ระเบียบกรมสรรพสามิตระเบียบกรมสรรพสามิตว่าด้วยขั้นตอนและระยะเวลาการปฏิบัติงานอนุมัติให้ชำระภาษีรวมกันที่กรมสรรพสามิตหรือสถานที่ชำระภาษีแห่งใดแห่งหนึ่งพ.ศ.๒๕๔๑------------------ อาศัยอำนาจตามความในข้อ ๙ แห่งระเบียบสำนักนายกรัฐมนตรี ว่าด้วยการปฏิบัติราชการเพื่อประชาชนของหน่วยงานของรัฐ พ.ศ. ๒๕๓๒และเพื่ออนุวัตตามมาตรา ๕๓ วรรคสาม แห่งพระราชบัญญัติภาษีสรรพสามิต พ.ศ. ๒๕๒๗กรมสรรพาสามิตจึงออกระเบียบกำหนดขั้นตอนและระยะเวลาการปฏิบัติงานอนุมัติให้ชำระภาษีรวมกันที่กรมสรรพสามิตหรือสถานที่ชำระภาษีแห่งใดแห่งหนึ่งไว้ดังต่อไปนี้ ข้อ ๑ระเบียบนี้เรียกว่า "ระเบียบกรมสรรพสามิต ว่าด้วยขั้นตอนและระยะเวลาการปฏิบัติงานอนุมัติให้ชำระภาษีรวมกันที่กรมสรรพสามิตหรือสถานที่ชำระภาษีแห่งใดแห่งหนึ่งพ.ศ. ๒๕๔๑" ข้อ ๒ระเบียบนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันออกประกาศเป็นต้นไป ข้อ ๓ให้ผู้ประกอบอุตสาหกรรมที่ประสงค์จะขอชำระภาษีรวมกัน ยื่นแบบ ภษ.๐๑-๑๗ คำขอยื่นแบบรายการภาษีและชำระภาษีรวมกันที่ส่วนวิเคราะห์รายการภาษี สำนักบริหารการจัดเก็บภาษี ๒ กรมสรรพสามิตหรือสำนักงานสรรพสามิตจังหวัดที่โรงอุตสาหกรรมนั้นตั้งอยู่ แล้วแต่กรณี ข้อ ๔ในการอนุมัติให้ชำระภาษีรวมกันที่กรมสรรพสามิต หรือสถานที่ชำระภาษีแห่งใดแห่งหนึ่ง ให้ปฏิบัติงานตามขั้นตอน ดังนี้ ๔.๑ เจ้าหน้าที่ ลงทะเบียนรับแบบ ภษ. ๐๑-๑๗จากผู้ประกอบอุตสาหกรรม แล้วเสนอเจ้าพนักงานสรรพสามิตผู้มีหน้าที่ตรวจสอบคำขอ ๔.๒ เจ้าพนักงานสรรพสามิตตรวจสอบความถูกต้องของแบบ ภษ. ๐๑-๑๗ พร้อมเอกสารประกอบเมื่อเห็นว่าถูกต้องเสนอความเห็นต่อผู้อำนวยการส่วนวิเคราะห์รายการภาษี สำนักบริหารการจัดเก็บภาษี ๒ ในกรณีสำนักงานสรรพสามิตจังหวัดเป็นผู้รับแบบภษ. ๐๑-๑๗ ให้ตรวจสอบแบบคำขอและเอกสารประกอบ แล้วจึงส่งเรื่องดังกล่าวให้สำนักงานสรรพสามิตภาค เฉพาะกรณีโรงอุตสาหกรรมตั้งอยู่ในเขตพื้นที่รับผิดชอบของสำนักงานสรรพสามิตภาคเดียวกันหรือกรมสรรพสามิตดำเนินการพิจารณา ๔.๓ ผู้อำนวยการส่วนวิเคราะห์รายการภาษีสำนักบริหารการจัดเก็บภาษี ๒ หรือผู้อำนวยการส่วนกฎหมาย สำนักงานสรรพสามิตภาคตรวจทานความถูกต้อง แล้วเสนอความเห็นต่อผู้อำนวยการสำนักบริหารการจัดเก็บภาษี ๒หรือสรรพสามิตภาคแล้วแต่กรณี ๔.๔ ผู้อำนวยการสำนักบริหารการจัดเก็บภาษี ๒หรือสรรพสามิตภาคพิจารณาอนุมัติ และลงนามหนังสือแจ้งผลการอนุมัติให้แก่ผู้ประกอบอุตสาหกรรม ในกรณีสำนักงานสรรพสามิตจังหวัดเป็นผู้รับแบบภษ. ๐๑-๑๗ สำนักบริหารการจัดเก็บภาษี ๒หรือสำนักงานสรรพสามิตภาคจะแจ้งผลการพิจารณาอนุมัติให้สำนักงานสรรพสามิตจังหวัดและให้สำนักงานสรรพสามิตจังหวัดดำเนินการแจ้งให้ผู้ประกอบอุตสาหกรรมทราบต่อไป ข้อ ๕การปฏิบัติงานตามข้อ ๔ ให้ดำเนินการให้แล้วเสร็จภายใน ๒ วัน ทำการ ข้อ ๖ให้ผู้อำนวยการบริหารการจัดเก็บภาษี ๒ รักษาการตามระเบียบนี้ ประกาศณ วันที่ ๒๔ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๔๑ เรณู รื่นกลิ่น รองอธิบดีรักษาราชการแทน อธิบดีกรมสรรพสามิต[รก.๒๕๔๒/พ๑๐๔ง/๑๒/๑๗ ธันวาคม ๒๕๔๒] อาภรณ์/พิมพ์ ๓/๑/๔๕