คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 28/2494หลักกฎหมาย: การที่ศาลจะสั่งให้หักจำนวนวันที่จำเลยถูกคุมขังก่อนศาลพิพากษาออกจากโทษจำคุกตามคำพิพากษาหรือไม่นั้น เป็นดุลพินิจ ของศาล ตามป.อ. มาตรา 22 วรรคแรก ทั้งมิใช่กรณีที่หากโจทก์ไม่มีคำขอขึ้นมาศาลก็วินิจฉัยให้ไม่ได้.โจทก์ฟ้องจำเลยห้าสำนวน ขอให้ลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. 2497 มาตรา 3 และนับโทษต่อจากโทษจำเลยในคดีอาญาหมายเลขแดงที่ 7273/2527 ของศาลอาญาด้วยจำเลยให้การรับสารภาพ และรับว่าเป็นบุคคลคนเดียวกับจำเลยในคดีอาญาหมายเลขแดงที่ 7273/2527 ของศาลอาญาศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. 2497 มาตรา 3 ลงโทษจำคุกจำเลยแต่ละสำนวน ๆ ละ 1 ปี รวมเป็นลงโทษจำคุก 5 ปี จำเลยให้การรับสารภาพเป็นเหตุบรรเทาโทษ ลดโทษให้ตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 78 กึ่งหนึ่ง คงลงโทษจำคุกจำเลย 2 ปี 6 เดือน ให้นับโทษต่อกับโทษของจำเลยในคดีอาญาหมายเลขแดงที่ 7273/2527 ของศาลอาญาในระหว่างพิจารณา จำเลยต้องขังอยู่ในคดีของศาลอาญาดังกล่าวจึงไม่หักวันต้องขังในคดีนี้แต่ละคดีให้จำเลยอุทธรณ์ขอให้หักวันที่ถูกคุมขังก่อนพิพากษาให้จำเลยศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "ที่จำเลยฎีกาว่า ตามที่ศาลมีคำสั่งไม่ให้หักวันต้องขังในคดีทั้ง 5 สำนวนให้จำเลย เป็นการพิพากษาเกินคำขอเพราะโจทก์มิได้มีคำขอไม่ให้หักวันต้องขังแต่อย่างใดนั้น เห็นว่าการที่ศาลจะสั่งให้หักจำนวนวันที่จำเลยถูกคุมขังก่อนศาลพิพากษาออกจากโทษจำคุกตามคำพิพากษาหรือไม่นั้น เป็นดุลพินิจของศาล ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 22 วรรคแรก ทั้งมิใช่กรณีที่หากโจทก์ไม่มีคำขอขึ้นมาศาลก็วินิจฉัยให้ไม่ได้ ดังนั้น ที่ศาลชั้นต้นพิพากษาไม่หักวันคุมขังในคดีนี้ให้จำเลยจึงชอบแล้ว ฎีกาจำเลยฟังไม่ขึ้น"พิพากษายืน. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3518 - 3522/2530พนักงานอัยการ กรมอัยการโจทก์นายจรรยา ยุทธศิลป์จำเลย ป.อ. ม. 22 ป.วิ.อ. ม. 192การที่ศาลจะสั่งให้หักจำนวนวันที่จำเลยถูกคุมขังก่อนศาลพิพากษาออกจากโทษจำคุกตามคำพิพากษาหรือไม่นั้น เป็นดุลพินิจ ของศาล ตามป.อ. มาตรา 22 วรรคแรก ทั้งมิใช่กรณีที่หากโจทก์ไม่มีคำขอขึ้นมาศาลก็วินิจฉัยให้ไม่ได้.โจทก์ฟ้องจำเลยห้าสำนวน ขอให้ลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. 2497 มาตรา 3 และนับโทษต่อจากโทษจำเลยในคดีอาญาหมายเลขแดงที่ 7273/2527 ของศาลอาญาด้วยจำเลยให้การรับสารภาพ และรับว่าเป็นบุคคลคนเดียวกับจำเลยในคดีอาญาหมายเลขแดงที่ 7273/2527 ของศาลอาญาศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. 2497 มาตรา 3 ลงโทษจำคุกจำเลยแต่ละสำนวน ๆ ละ 1 ปี รวมเป็นลงโทษจำคุก 5 ปี จำเลยให้การรับสารภาพเป็นเหตุบรรเทาโทษ ลดโทษให้ตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 78 กึ่งหนึ่ง คงลงโทษจำคุกจำเลย 2 ปี 6 เดือน ให้นับโทษต่อกับโทษของจำเลยในคดีอาญาหมายเลขแดงที่ 7273/2527 ของศาลอาญาในระหว่างพิจารณา จำเลยต้องขังอยู่ในคดีของศาลอาญาดังกล่าวจึงไม่หักวันต้องขังในคดีนี้แต่ละคดีให้จำเลยอุทธรณ์ขอให้หักวันที่ถูกคุมขังก่อนพิพากษาให้จำเลยศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "ที่จำเลยฎีกาว่า ตามที่ศาลมีคำสั่งไม่ให้หักวันต้องขังในคดีทั้ง 5 สำนวนให้จำเลย เป็นการพิพากษาเกินคำขอเพราะโจทก์มิได้มีคำขอไม่ให้หักวันต้องขังแต่อย่างใดนั้น เห็นว่าการที่ศาลจะสั่งให้หักจำนวนวันที่จำเลยถูกคุมขังก่อนศาลพิพากษาออกจากโทษจำคุกตามคำพิพากษาหรือไม่นั้น เป็นดุลพินิจของศาล ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 22 วรรคแรก ทั้งมิใช่กรณีที่หากโจทก์ไม่มีคำขอขึ้นมาศาลก็วินิจฉัยให้ไม่ได้ ดังนั้น ที่ศาลชั้นต้นพิพากษาไม่หักวันคุมขังในคดีนี้ให้จำเลยจึงชอบแล้ว ฎีกาจำเลยฟังไม่ขึ้น"พิพากษายืน.(ดุสิต วราโห-สวัสดิ์ รอดเจริญ-คำนึง อุไรรัตน์)แหล่งที่มาสำนักงานส่งเสริมงานตุลาการแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุเมื่อประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 22 วรรคแรก ซึ่งเป็นกฎหมายสารบัญญัติบัญญัติว่า "โทษจำคุก ให้เริ่มแต่วันมีคำพิพากษา แต่ถ้าผู้ต้องคำพิพากษาถูกคุมขังก่อนศาลพิพากษา ให้หักจำนวนวันที่ถูกคุมขังออกจากระยะเวลาจำคุกตามคำพิพากษาเว้นแต่คำพิพากษานั้นจะกล่าวไว้เป็นอย่างอื่น" ศาลก็ย่อมสามารถใช้ดุลพินิจว่าจะหักวันที่จำเลยถูกคุมขังมาก่อนวันที่ศาลพิพากษาให้จำเลยหรือไม่ก็ได้โดยไม่ต้องคำนึงว่าจะเป็นการพิพากษาหรือสั่งเกินคำขอหรือที่มิได้กล่าวในฟ้องตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 192 วรรคแรกหรือไม่เพราะเป็นเรื่องที่ศาลพิพากษาไปตามกฎหมายสารบัญญัติ ก่อนนี้ก็เคยมีคำพิพากษาศาลฎีกาหลายเรื่อง เช่น คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 28/2494,1142/2598,51/2503281/2505 วินิจฉัยว่าการที่ศาลจะพิพากษายกเว้นไม่ให้นับโทษจากวันมีคำพิพากษาหรือไม่ให้หักวันต้องคุมขังมาก่อนหรือไม่นั้นเป็นดุลพินิจของศาล มีข้อพึงสังเกตว่าในกรณีที่ศาลจะหักวันที่จำเลยถูกคุมขังมาก่อนคำพิพากษาออกจากคำพิพากษาให้จำเลยนั้น วันที่ถูกคุมขังมาก่อนจะต้องเป็นการควบคุมหรือขังโดยพนักงานฝ่ายปกครองหรือตำรวจในระหว่างสืบสวนและสอบสวนหรือโดยศาลตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 2(21),(22) ดังนั้นถ้าผู้ใหญ่บ้านจับผู้กระทำความผิดและมีการควบคุมตัวไว้ ก็ถือเป็นการคุมขังที่หักวันต้องควบคุมออกได้ (คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 915/2490) ถ้าผู้ต้องโทษจำคุกหลบหนีที่คุมขังไปแล้วถูกจับส่งตัวคืนมา จะหักวันที่ผู้นั้นถูกขังในชั้นที่ถูกจับตัวในการหนีที่คุมขังเพื่อรอส่งตัวข้ามแดนออกมาจากกำหนดโทษเดิมไม่ได้ (คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 239/2484) การที่จำเลยถูกควบคุมในข้อหาประพฤติตนเป็นบุคคลอันธพาลตามประกาศของคณะปฏิวัติฉบับที่ 11 แต่ไม่ใช่ถูกควบคุมในคดีที่ศาลพิจารณานั้น จะเอามาหักวันที่ถูกควบคุมไม่ได้เพราะกรณีไม่เข้าประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 22 เป็นเรื่องระหว่างเจ้าพนักงานกับจำเลย (คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 966/2504) แต่ถ้าได้ความชัดว่าที่จำเลยถูกควบคุม 30 วัน ฐานเป็นบุคคลอันธพาลนั้น ก็เนื่องจากถูกกล่าวหาว่ากระทำผิดกฎหมาย เช่น ลักทรัพย์ หรือรับของโจร เป็นต้น ก็ชอบที่จะหักวันที่ถูกคุมขังฐานเป็นบุคคลอันธพาลนั้นออกจากกำหนดโทษตามคำพิพากษาให้จำเลย ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 22(คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 213/2508(ประชุมใหญ่))คำสั่งคณะปฏิรูปการปกครองแผ่นดิน ฉบับที่ 22 ลงวันที่ 13 ตุลาคม 2519 ให้อำนาจพนักงานฝ่ายปกครองและตำรวจควบคุมผู้เป็นภัยต่อสังคม เพื่ออบรมและสอบสวนคดีที่ถูกตั้งข้อหาด้วย จึงต้องถือเป็นวันที่ถูกคุมขัง และหักให้ตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 22(คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 757/2521) ในกรณีทีศาลใช้ดุลพินิจหักวันที่ถูกคุมขังก่อนศาลพิพากษา ปกติศาลจะหักให้ตามความเป็นจริง เช่น กรณีตามคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2271/2516 จำเลยถูกขังตามหมายของศาลในคดีนี้มาตลอด จนกระทั่งศาลชั้นต้นพิพากษา แม้ระหว่างนั้นจำเลยต้องคำพิพากษาให้จำคุกในอีกคดีหนึ่ง ศาลก็ต้องหักวันคุมขังในคดีนี้ให้จำเลยจนถึงวันที่ศาลชั้นต้นพิพากษาคดีนี้ ไม่ใช่หักให้แต่วันที่จำเลยต้องโทษจำคุกในคดีหนึ่ง ถ้าศาลอุทธรณ์คิดหักวันต้องคุมขังน้อยกว่าที่เป็นจริง แม้จำเลยจะมิได้ฎีกา ศาลฎีกาคิดหักให้ถูกต้องได้เพราะเป็นปัญหาเกี่ยวกับความสงบเรียบร้อยของประชาชน คำพิพากษาศาลฎีกาที่4057-4062/2523 โจทก์ฟ้องจำเลยเป็นคดีอาญารวมเจ็ดสำนวน ศาลชั้นต้นสั่งรวมพิจารณาและพิพากษาลงโทษจำคุกจำเลยทุกสำนวนและให้นับโทษต่อกันตามลำดับสำนวนทุกสำนวน เช่นนี้ จำเลยจะขอให้ศาลหักวันต้องขังให้จำเลยในแต่ละสำนวนทั้งเจ็ดสำนวนไม่ได้ เป็นการขัดกับความจริงและทำให้จำเลยได้รับโทษจำคุกไม่เป็นไปตามคำพิพากษา เพราะจำเลยถูกคุมขังก่อนศาลพิพากษาตามหมายของศาลฉบับเดียวเท่านั้น และศาลชั้นต้นก็ได้ออกหมายจำคุกนับตั้งแต่วันที่จำเลยถูกคุมขังเป็นต้นไปซึ่งเท่ากับหักวันที่จำเลยถูกคุมขังออกจากระยะเวลาจำคุกตามคำพิพากษาตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 22 แล้ว อนึ่ง การใช้ดุลพินิจของศาลเกี่ยวกับการหักวันที่จำเลยถูกคุมขังมาก่อนศาลพิพากษานั้นจะต้องอยู่ภายใต้ข้อกำหนดของประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 22 วรรคสอง ซึ่งบัญญัติว่า "ในกรณีที่คำพิพากษากล่าวไว้เป็นอย่างอื่นโทษจำคุกตามคำพิพากษาเมื่อรวมจำนวนวันที่ถูกคุมขังก่อนศาลพิพากษาในคดีเรื่องนั้นเข้าด้วยแล้วต้องไม่เกินอัตราโทษขั้นสูงของกฎหมายที่กำหนดไว้สำหรับความผิดที่ได้กระทำลงนั้น..." ดังนั้น ถ้าคดีที่ศาลพิพากษาลงโทษจำคุกจำเลยโทษอย่างสูงในกฎหมายจำคุก 3 ปีแต่ศาลพิพากษาจำคุก 2 ปี 6 เดือน แต่จำเลยต้องขังมาก่อนศาลพิพากษา 8 เดือนศาลจะไม่ให้หักวันต้องคุมขังมาก่อนศาลพิพากษาให้ก็ได้ แต่เมื่อโทษจำคุกตามคำพิพากษากำหนดไว้ 2 ปี 6 เดือน แล้วจะไม่หักให้ทั้ง 8 เดือนไม่ได้ คงต้องหักให้ 2 เดือนไม่หัก 6 เดือน ซึ่งรวมกับโทษตามคำพิพากษาแล้วก็เท่ากับ 3 ปี ตามขั้นสูงที่บัญญัติไว้ในกฎหมาย (คำอธิบายประมวลกฎหมายอาญา (ภาคที่ 1 ตอนที่ 2) โดยนายจิตติติงศภัทิย์ จัดพิมพ์โดยสำนักอบรมศึกษากฎหมายแห่งเนติบัณฑิตยสภา หน้า 692,693) วิศิษฎ์ลิมานนท์.คำพิพากษา: โจทก์ฟ้องจำเลยห้าสำนวน ขอให้ลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. 2497 มาตรา 3 และนับโทษต่อจากโทษจำเลยในคดีอาญาหมายเลขแดงที่ 7273/2527 ของศาลอาญาด้วยจำเลยให้การรับสารภาพ และรับว่าเป็นบุคคลคนเดียวกับจำเลยในคดีอาญาหมายเลขแดงที่ 7273/2527 ของศาลอาญาศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. 2497 มาตรา 3 ลงโทษจำคุกจำเลยแต่ละสำนวน ๆ ละ 1 ปี รวมเป็นลงโทษจำคุก 5 ปี จำเลยให้การรับสารภาพเป็นเหตุบรรเทาโทษ ลดโทษให้ตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 78 กึ่งหนึ่ง คงลงโทษจำคุกจำเลย 2 ปี 6 เดือน ให้นับโทษต่อกับโทษของจำเลยในคดีอาญาหมายเลขแดงที่ 7273/2527 ของศาลอาญาในระหว่างพิจารณา จำเลยต้องขังอยู่ในคดีของศาลอาญาดังกล่าวจึงไม่หักวันต้องขังในคดีนี้แต่ละคดีให้จำเลยอุทธรณ์ขอให้หักวันที่ถูกคุมขังก่อนพิพากษาให้จำเลยศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "ที่จำเลยฎีกาว่า ตามที่ศาลมีคำสั่งไม่ให้หักวันต้องขังในคดีทั้ง 5 สำนวนให้จำเลย เป็นการพิพากษาเกินคำขอเพราะโจทก์มิได้มีคำขอไม่ให้หักวันต้องขังแต่อย่างใดนั้น เห็นว่าการที่ศาลจะสั่งให้หักจำนวนวันที่จำเลยถูกคุมขังก่อนศาลพิพากษาออกจากโทษจำคุกตามคำพิพากษาหรือไม่นั้น เป็นดุลพินิจของศาล ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 22 วรรคแรก ทั้งมิใช่กรณีที่หากโจทก์ไม่มีคำขอขึ้นมาศาลก็วินิจฉัยให้ไม่ได้ ดังนั้น ที่ศาลชั้นต้นพิพากษาไม่หักวันคุมขังในคดีนี้ให้จำเลยจึงชอบแล้ว ฎีกาจำเลยฟังไม่ขึ้น"พิพากษายืน. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3518 - 3522/2530พนักงานอัยการ กรมอัยการโจทก์นายจรรยา ยุทธศิลป์จำเลย ป.อ. ม. 22 ป.วิ.อ. ม. 192การที่ศาลจะสั่งให้หักจำนวนวันที่จำเลยถูกคุมขังก่อนศาลพิพากษาออกจากโทษจำคุกตามคำพิพากษาหรือไม่นั้น เป็นดุลพินิจ ของศาล ตามป.อ. มาตรา 22 วรรคแรก ทั้งมิใช่กรณีที่หากโจทก์ไม่มีคำขอขึ้นมาศาลก็วินิจฉัยให้ไม่ได้.โจทก์ฟ้องจำเลยห้าสำนวน ขอให้ลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. 2497 มาตรา 3 และนับโทษต่อจากโทษจำเลยในคดีอาญาหมายเลขแดงที่ 7273/2527 ของศาลอาญาด้วยจำเลยให้การรับสารภาพ และรับว่าเป็นบุคคลคนเดียวกับจำเลยในคดีอาญาหมายเลขแดงที่ 7273/2527 ของศาลอาญาศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. 2497 มาตรา 3 ลงโทษจำคุกจำเลยแต่ละสำนวน ๆ ละ 1 ปี รวมเป็นลงโทษจำคุก 5 ปี จำเลยให้การรับสารภาพเป็นเหตุบรรเทาโทษ ลดโทษให้ตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 78 กึ่งหนึ่ง คงลงโทษจำคุกจำเลย 2 ปี 6 เดือน ให้นับโทษต่อกับโทษของจำเลยในคดีอาญาหมายเลขแดงที่ 7273/2527 ของศาลอาญาในระหว่างพิจารณา จำเลยต้องขังอยู่ในคดีของศาลอาญาดังกล่าวจึงไม่หักวันต้องขังในคดีนี้แต่ละคดีให้จำเลยอุทธรณ์ขอให้หักวันที่ถูกคุมขังก่อนพิพากษาให้จำเลยศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "ที่จำเลยฎีกาว่า ตามที่ศาลมีคำสั่งไม่ให้หักวันต้องขังในคดีทั้ง 5 สำนวนให้จำเลย เป็นการพิพากษาเกินคำขอเพราะโจทก์มิได้มีคำขอไม่ให้หักวันต้องขังแต่อย่างใดนั้น เห็นว่าการที่ศาลจะสั่งให้หักจำนวนวันที่จำเลยถูกคุมขังก่อนศาลพิพากษาออกจากโทษจำคุกตามคำพิพากษาหรือไม่นั้น เป็นดุลพินิจของศาล ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 22 วรรคแรก ทั้งมิใช่กรณีที่หากโจทก์ไม่มีคำขอขึ้นมาศาลก็วินิจฉัยให้ไม่ได้ ดังนั้น ที่ศาลชั้นต้นพิพากษาไม่หักวันคุมขังในคดีนี้ให้จำเลยจึงชอบแล้ว ฎีกาจำเลยฟังไม่ขึ้น"พิพากษายืน.(ดุสิต วราโห-สวัสดิ์ รอดเจริญ-คำนึง อุไรรัตน์)แหล่งที่มาสำนักงานส่งเสริมงานตุลาการแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุเมื่อประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 22 วรรคแรก ซึ่งเป็นกฎหมายสารบัญญัติบัญญัติว่า "โทษจำคุก ให้เริ่มแต่วันมีคำพิพากษา แต่ถ้าผู้ต้องคำพิพากษาถูกคุมขังก่อนศาลพิพากษา ให้หักจำนวนวันที่ถูกคุมขังออกจากระยะเวลาจำคุกตามคำพิพากษาเว้นแต่คำพิพากษานั้นจะกล่าวไว้เป็นอย่างอื่น" ศาลก็ย่อมสามารถใช้ดุลพินิจว่าจะหักวันที่จำเลยถูกคุมขังมาก่อนวันที่ศาลพิพากษาให้จำเลยหรือไม่ก็ได้โดยไม่ต้องคำนึงว่าจะเป็นการพิพากษาหรือสั่งเกินคำขอหรือที่มิได้กล่าวในฟ้องตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 192 วรรคแรกหรือไม่เพราะเป็นเรื่องที่ศาลพิพากษาไปตามกฎหมายสารบัญญัติ ก่อนนี้ก็เคยมีคำพิพากษาศาลฎีกาหลายเรื่อง เช่น คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 28/2494,1142/2598,51/2503281/2505 วินิจฉัยว่าการที่ศาลจะพิพากษายกเว้นไม่ให้นับโทษจากวันมีคำพิพากษาหรือไม่ให้หักวันต้องคุมขังมาก่อนหรือไม่นั้นเป็นดุลพินิจของศาล มีข้อพึงสังเกตว่าในกรณีที่ศาลจะหักวันที่จำเลยถูกคุมขังมาก่อนคำพิพากษาออกจากคำพิพากษาให้จำเลยนั้น วันที่ถูกคุมขังมาก่อนจะต้องเป็นการควบคุมหรือขังโดยพนักงานฝ่ายปกครองหรือตำรวจในระหว่างสืบสวนและสอบสวนหรือโดยศาลตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 2(21),(22) ดังนั้นถ้าผู้ใหญ่บ้านจับผู้กระทำความผิดและมีการควบคุมตัวไว้ ก็ถือเป็นการคุมขังที่หักวันต้องควบคุมออกได้ (คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 915/2490) ถ้าผู้ต้องโทษจำคุกหลบหนีที่คุมขังไปแล้วถูกจับส่งตัวคืนมา จะหักวันที่ผู้นั้นถูกขังในชั้นที่ถูกจับตัวในการหนีที่คุมขังเพื่อรอส่งตัวข้ามแดนออกมาจากกำหนดโทษเดิมไม่ได้ (คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 239/2484) การที่จำเลยถูกควบคุมในข้อหาประพฤติตนเป็นบุคคลอันธพาลตามประกาศของคณะปฏิวัติฉบับที่ 11 แต่ไม่ใช่ถูกควบคุมในคดีที่ศาลพิจารณานั้น จะเอามาหักวันที่ถูกควบคุมไม่ได้เพราะกรณีไม่เข้าประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 22 เป็นเรื่องระหว่างเจ้าพนักงานกับจำเลย (คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 966/2504) แต่ถ้าได้ความชัดว่าที่จำเลยถูกควบคุม 30 วัน ฐานเป็นบุคคลอันธพาลนั้น ก็เนื่องจากถูกกล่าวหาว่ากระทำผิดกฎหมาย เช่น ลักทรัพย์ หรือรับของโจร เป็นต้น ก็ชอบที่จะหักวันที่ถูกคุมขังฐานเป็นบุคคลอันธพาลนั้นออกจากกำหนดโทษตามคำพิพากษาให้จำเลย ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 22(คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 213/2508(ประชุมใหญ่))คำสั่งคณะปฏิรูปการปกครองแผ่นดิน ฉบับที่ 22 ลงวันที่ 13 ตุลาคม 2519 ให้อำนาจพนักงานฝ่ายปกครองและตำรวจควบคุมผู้เป็นภัยต่อสังคม เพื่ออบรมและสอบสวนคดีที่ถูกตั้งข้อหาด้วย จึงต้องถือเป็นวันที่ถูกคุมขัง และหักให้ตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 22(คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 757/2521) ในกรณีทีศาลใช้ดุลพินิจหักวันที่ถูกคุมขังก่อนศาลพิพากษา ปกติศาลจะหักให้ตามความเป็นจริง เช่น กรณีตามคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2271/2516 จำเลยถูกขังตามหมายของศาลในคดีนี้มาตลอด จนกระทั่งศาลชั้นต้นพิพากษา แม้ระหว่างนั้นจำเลยต้องคำพิพากษาให้จำคุกในอีกคดีหนึ่ง ศาลก็ต้องหักวันคุมขังในคดีนี้ให้จำเลยจนถึงวันที่ศาลชั้นต้นพิพากษาคดีนี้ ไม่ใช่หักให้แต่วันที่จำเลยต้องโทษจำคุกในคดีหนึ่ง ถ้าศาลอุทธรณ์คิดหักวันต้องคุมขังน้อยกว่าที่เป็นจริง แม้จำเลยจะมิได้ฎีกา ศาลฎีกาคิดหักให้ถูกต้องได้เพราะเป็นปัญหาเกี่ยวกับความสงบเรียบร้อยของประชาชน คำพิพากษาศาลฎีกาที่4057-4062/2523 โจทก์ฟ้องจำเลยเป็นคดีอาญารวมเจ็ดสำนวน ศาลชั้นต้นสั่งรวมพิจารณาและพิพากษาลงโทษจำคุกจำเลยทุกสำนวนและให้นับโทษต่อกันตามลำดับสำนวนทุกสำนวน เช่นนี้ จำเลยจะขอให้ศาลหักวันต้องขังให้จำเลยในแต่ละสำนวนทั้งเจ็ดสำนวนไม่ได้ เป็นการขัดกับความจริงและทำให้จำเลยได้รับโทษจำคุกไม่เป็นไปตามคำพิพากษา เพราะจำเลยถูกคุมขังก่อนศาลพิพากษาตามหมายของศาลฉบับเดียวเท่านั้น และศาลชั้นต้นก็ได้ออกหมายจำคุกนับตั้งแต่วันที่จำเลยถูกคุมขังเป็นต้นไปซึ่งเท่ากับหักวันที่จำเลยถูกคุมขังออกจากระยะเวลาจำคุกตามคำพิพากษาตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 22 แล้ว อนึ่ง การใช้ดุลพินิจของศาลเกี่ยวกับการหักวันที่จำเลยถูกคุมขังมาก่อนศาลพิพากษานั้นจะต้องอยู่ภายใต้ข้อกำหนดของประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 22 วรรคสอง ซึ่งบัญญัติว่า "ในกรณีที่คำพิพากษากล่าวไว้เป็นอย่างอื่นโทษจำคุกตามคำพิพากษาเมื่อรวมจำนวนวันที่ถูกคุมขังก่อนศาลพิพากษาในคดีเรื่องนั้นเข้าด้วยแล้วต้องไม่เกินอัตราโทษขั้นสูงของกฎหมายที่กำหนดไว้สำหรับความผิดที่ได้กระทำลงนั้น..." ดังนั้น ถ้าคดีที่ศาลพิพากษาลงโทษจำคุกจำเลยโทษอย่างสูงในกฎหมายจำคุก 3 ปีแต่ศาลพิพากษาจำคุก 2 ปี 6 เดือน แต่จำเลยต้องขังมาก่อนศาลพิพากษา 8 เดือนศาลจะไม่ให้หักวันต้องคุมขังมาก่อนศาลพิพากษาให้ก็ได้ แต่เมื่อโทษจำคุกตามคำพิพากษากำหนดไว้ 2 ปี 6 เดือน แล้วจะไม่หักให้ทั้ง 8 เดือนไม่ได้ คงต้องหักให้ 2 เดือนไม่หัก 6 เดือน ซึ่งรวมกับโทษตามคำพิพากษาแล้วก็เท่ากับ 3 ปี ตามขั้นสูงที่บัญญัติไว้ในกฎหมาย (คำอธิบายประมวลกฎหมายอาญา (ภาคที่ 1 ตอนที่ 2) โดยนายจิตติติงศภัทิย์ จัดพิมพ์โดยสำนักอบรมศึกษากฎหมายแห่งเนติบัณฑิตยสภา หน้า 692,693) วิศิษฎ์ลิมานนท์.