คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 464/2497หลักกฎหมาย: สัญญาขายฝาก ซึ่งมิได้จดทะเบียนกับพนักงานเจ้าหน้าที่ย่อมเป็นโมฆะ ทำสัญญาขายฝากกันเองแล้วมอบที่นาให้ผู้ซื้อครอบครอง ผู้ซื้อจะอ้างอายุความการปกครองปรปักษ์ไม่ได้โจทย์ฟ้องว่า เมื่อ ๘ มีนาคม ๒๔๙๑ จำเลยได้ขายฝากที่นาไว้กับโจทก์ จำเลยได้รับเงินไปแล้ว และมอบที่นาให้โจทก์ครอบครอง จำเลยและบุตรเช่านานั้นจากโจทก์ทำเรื่อยมา วันที่ ๒๙ เมษายน ๒๔๙๕ จำเลยร้องต่อหอทะเบียนที่ดินขอรับโฉนด โจทก์จึงขอให้ศาลแสดงว่าที่นานั้นเป็นของโจทก์ โดยการครอบครอง จำเลยให้การว่าสัญญาขายฝากเป็นโมฆะ จำเลยไม่ได้สละสิทธิในที่นานั้น ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่าสัญญาขายฝากเป็นโมฆะ โจทก์ครอบครองโดยอาศัยอำนาจจำเลย พิพากษายกฟ้อง โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่าสัญญาขายฝากมิได้จดทะเบียนต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ เป็นโมฆะตาม ป.ม.แพ่งฯมาตรา ๔๕๖, โจทก์ครอบครองที่นายจำเลยโดยอาศัยอำนาจจำเลยผู้เป็นเจ้าของจำเลยทิได้สละเจตนาครอบครอง โจทก์จึงไม่ได้สิทธิครอบครอง พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 464/2497นายทองม้วน ไทยเรือง ที่1,โจทก์นายไม้ ไทยเรือง ที่2นางฉ่ำ เปียนวมจำเลยสัญญาขายฝาก ซึ่งมิได้จดทะเบียนกับพนักงานเจ้าหน้าที่ย่อมเป็นโมฆะ ทำสัญญาขายฝากกันเองแล้วมอบที่นาให้ผู้ซื้อครอบครอง ผู้ซื้อจะอ้างอายุความการปกครองปรปักษ์ไม่ได้โจทย์ฟ้องว่า เมื่อ ๘ มีนาคม ๒๔๙๑ จำเลยได้ขายฝากที่นาไว้กับโจทก์ จำเลยได้รับเงินไปแล้ว และมอบที่นาให้โจทก์ครอบครอง จำเลยและบุตรเช่านานั้นจากโจทก์ทำเรื่อยมา วันที่ ๒๙ เมษายน ๒๔๙๕ จำเลยร้องต่อหอทะเบียนที่ดินขอรับโฉนด โจทก์จึงขอให้ศาลแสดงว่าที่นานั้นเป็นของโจทก์ โดยการครอบครอง จำเลยให้การว่าสัญญาขายฝากเป็นโมฆะ จำเลยไม่ได้สละสิทธิในที่นานั้น ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่าสัญญาขายฝากเป็นโมฆะ โจทก์ครอบครองโดยอาศัยอำนาจจำเลย พิพากษายกฟ้อง โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่าสัญญาขายฝากมิได้จดทะเบียนต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ เป็นโมฆะตาม ป.ม.แพ่งฯมาตรา ๔๕๖, โจทก์ครอบครองที่นายจำเลยโดยอาศัยอำนาจจำเลยผู้เป็นเจ้าของจำเลยทิได้สละเจตนาครอบครอง โจทก์จึงไม่ได้สิทธิครอบครอง พิพากษายืน(พิบูลย์ไอศวรรย์-มนูภันย์วิมลสาร-ประศาสน์วินิจฉัย)ศาลจังหวัดฉะเชิงเทรา - นายอุดม เพ็ชรคุปต์ศาลอุทธรณ์ - หลวงประจักษ์ศุภอรรถแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทย์ฟ้องว่า เมื่อ ๘ มีนาคม ๒๔๙๑ จำเลยได้ขายฝากที่นาไว้กับโจทก์ จำเลยได้รับเงินไปแล้ว และมอบที่นาให้โจทก์ครอบครอง จำเลยและบุตรเช่านานั้นจากโจทก์ทำเรื่อยมา วันที่ ๒๙ เมษายน ๒๔๙๕ จำเลยร้องต่อหอทะเบียนที่ดินขอรับโฉนด โจทก์จึงขอให้ศาลแสดงว่าที่นานั้นเป็นของโจทก์ โดยการครอบครอง จำเลยให้การว่าสัญญาขายฝากเป็นโมฆะ จำเลยไม่ได้สละสิทธิในที่นานั้น ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่าสัญญาขายฝากเป็นโมฆะ โจทก์ครอบครองโดยอาศัยอำนาจจำเลย พิพากษายกฟ้อง โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่าสัญญาขายฝากมิได้จดทะเบียนต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ เป็นโมฆะตาม ป.ม.แพ่งฯมาตรา ๔๕๖, โจทก์ครอบครองที่นายจำเลยโดยอาศัยอำนาจจำเลยผู้เป็นเจ้าของจำเลยทิได้สละเจตนาครอบครอง โจทก์จึงไม่ได้สิทธิครอบครอง พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 464/2497นายทองม้วน ไทยเรือง ที่1,โจทก์นายไม้ ไทยเรือง ที่2นางฉ่ำ เปียนวมจำเลยสัญญาขายฝาก ซึ่งมิได้จดทะเบียนกับพนักงานเจ้าหน้าที่ย่อมเป็นโมฆะ ทำสัญญาขายฝากกันเองแล้วมอบที่นาให้ผู้ซื้อครอบครอง ผู้ซื้อจะอ้างอายุความการปกครองปรปักษ์ไม่ได้โจทย์ฟ้องว่า เมื่อ ๘ มีนาคม ๒๔๙๑ จำเลยได้ขายฝากที่นาไว้กับโจทก์ จำเลยได้รับเงินไปแล้ว และมอบที่นาให้โจทก์ครอบครอง จำเลยและบุตรเช่านานั้นจากโจทก์ทำเรื่อยมา วันที่ ๒๙ เมษายน ๒๔๙๕ จำเลยร้องต่อหอทะเบียนที่ดินขอรับโฉนด โจทก์จึงขอให้ศาลแสดงว่าที่นานั้นเป็นของโจทก์ โดยการครอบครอง จำเลยให้การว่าสัญญาขายฝากเป็นโมฆะ จำเลยไม่ได้สละสิทธิในที่นานั้น ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่าสัญญาขายฝากเป็นโมฆะ โจทก์ครอบครองโดยอาศัยอำนาจจำเลย พิพากษายกฟ้อง โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่าสัญญาขายฝากมิได้จดทะเบียนต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ เป็นโมฆะตาม ป.ม.แพ่งฯมาตรา ๔๕๖, โจทก์ครอบครองที่นายจำเลยโดยอาศัยอำนาจจำเลยผู้เป็นเจ้าของจำเลยทิได้สละเจตนาครอบครอง โจทก์จึงไม่ได้สิทธิครอบครอง พิพากษายืน(พิบูลย์ไอศวรรย์-มนูภันย์วิมลสาร-ประศาสน์วินิจฉัย)ศาลจังหวัดฉะเชิงเทรา - นายอุดม เพ็ชรคุปต์ศาลอุทธรณ์ - หลวงประจักษ์ศุภอรรถแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ