คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1811/2530หลักกฎหมาย: โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 362,364, 365 (2) (3), 288, 289 (4), 80, 81, 90, 91 ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288, 81 และมาตรา 365 และความผิดดังกล่าวเป็นกรรมเดียวผิดต่อกฎหมายหลายบทจึงลงโทษตามมาตรา 288, 81 อันเป็นบทหนักให้จำคุก 1 ปี และรอการลงโทษไว้ 3 ปี ยกคำขออื่น ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า ให้ยกฟ้องโจทก์ในข้อหาความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288, 81 ด้วย คงลงโทษในความผิดกรรมนี้ตามมาตรา 365 ให้จำคุก 6 เดือน และรอการลงโทษไว้ 3 ปี ดังนี้ มีผลเท่ากับศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ยกฟ้องโจทก์ในข้อหาความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 288, 289 (4) ประกอบด้วยมาตรา 80 โจทก์จึงฎีกาปัญหาข้อเท็จจริงในข้อหาความผิดดังกล่าวไม่ได้ เพราะต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 220โจทก์ฟ้องและเพิ่มเติมฟ้องว่า จำเลยบังอาจมีอาวุธปืนติดตัวบุกรุกเข้าไปในบ้านของโจทก์ แล้วยกอาวุธปืนขึ้นจ้องเล็งไปที่ตัวโจทก์หมายจะฆ่าโดยไตร่ตรองไว้ก่อน แต่ยังไม่ทันลั่นไกก็มีบุคคลเข้ามาขัดขวางแย่งอาวุธปืนจากจำเลยไปได้ ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๖๒, ๓๖๔, ๓๖๕ (๒) (๓), ๒๘๘, ๒๘๙ (๔), ๘๐, ๘๑, ๙๐, ๙๑ ศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้องแล้วให้ประทับฟ้อง จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดฐานพยายามฆ่าและบุกรุกตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘, ๘๑ และมาตรา ๓๖๕ แต่ความผิดสองฐานนี้เป็นกรรมเดียวผิดต่อกฎหมายหลายบท ให้ลงโทษตามมาตรา ๒๘๘,๘๑ อันเป็นบทหนักจำคุก ๑ ปี รอการลงโทษจำคุกไว้ ๓ ปี โจทก์และจำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า ให้ยกฟ้องข้อหาพยายามฆ่าตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘,๘๑ คงลงโทษฐานบุกรุกตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๖๕ ให้จำคุก ๖ เดือนและรอการลงโทษไว้ ๓ ปีนอกจากที่แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น โจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘,๒๘๙ (๔) ประกอบด้วยมาตรา ๘๐ ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ที่โจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘, ๒๘๙ (๔) ประกอบด้วยมาตรา ๘๐ นั้นปรากฏว่าคดีนี้โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๖๒, ๓๖๔, ๓๖๕ (๒) (๓), ๒๘๘, ๒๘๙ (๔), ๘๐, ๘๑, ๙๐, ๙๑ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘, ๘๑ และมาตรา ๓๖๕ แต่ความผิดดังกล่าวเป็นกรรมเดียวผิดต่อกฎหมายหลายบทให้ลงโทษตามมาตรา ๒๘๘, ๘๑ อันเป็นบทหนักจำคุก ๑ ปี และให้รอการลงโทษจำคุกไว้ ๓ ปี ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่าให้ยกฟ้องโจทก์ในข้อหาความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘, ๘๑ ด้วย คงให้ลงโทษในความผิดกรรมนี้ตามมาตรา ๓๖๕ จำคุก ๖ เดือน และให้รอการลงโทษจำคุกไว้ ๓ ปี ดังนี้ มีผลเท่ากับศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ยกฟ้องโจทก์ในข้อหาความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘, ๒๘๙ (๔) ประกอบด้วยมาตรา ๘๐ โจทก์จึงจะฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงในข้อหาความผิดดังกล่าวไม่ได้ เพราะต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๒๒๐ ฎีกาของโจทก์ที่ว่าพยานหลักฐานฟังได้ว่าจำเลยกระทำความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘, ๒๘๙ (๔) ประกอบด้วยมาตรา ๘๐ นั้น เป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงซึ่งต้องห้ามตามบทกฎหมายดังกล่าว ศาลฎีกาจึงไม่รับวินิจฉัย พิพากษายกฎีกาโจทก์. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1811/2530นางวรรณา กริชยานนท์โจทก์นางจิตรา ลีระเติมพงษ์จำเลย ป.อ. ม. 80, ม. 81, ม. 288, ม. 289 (4), ม. 365 ป.วิ.อ. ม. 220โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 362,364, 365 (2) (3), 288, 289 (4), 80, 81, 90, 91 ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288, 81 และมาตรา 365 และความผิดดังกล่าวเป็นกรรมเดียวผิดต่อกฎหมายหลายบทจึงลงโทษตามมาตรา 288, 81 อันเป็นบทหนักให้จำคุก 1 ปี และรอการลงโทษไว้ 3 ปี ยกคำขออื่น ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า ให้ยกฟ้องโจทก์ในข้อหาความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288, 81 ด้วย คงลงโทษในความผิดกรรมนี้ตามมาตรา 365 ให้จำคุก 6 เดือน และรอการลงโทษไว้ 3 ปี ดังนี้ มีผลเท่ากับศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ยกฟ้องโจทก์ในข้อหาความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 288, 289 (4) ประกอบด้วยมาตรา 80 โจทก์จึงฎีกาปัญหาข้อเท็จจริงในข้อหาความผิดดังกล่าวไม่ได้ เพราะต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 220โจทก์ฟ้องและเพิ่มเติมฟ้องว่า จำเลยบังอาจมีอาวุธปืนติดตัวบุกรุกเข้าไปในบ้านของโจทก์ แล้วยกอาวุธปืนขึ้นจ้องเล็งไปที่ตัวโจทก์หมายจะฆ่าโดยไตร่ตรองไว้ก่อน แต่ยังไม่ทันลั่นไกก็มีบุคคลเข้ามาขัดขวางแย่งอาวุธปืนจากจำเลยไปได้ ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๖๒, ๓๖๔, ๓๖๕ (๒) (๓), ๒๘๘, ๒๘๙ (๔), ๘๐, ๘๑, ๙๐, ๙๑ ศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้องแล้วให้ประทับฟ้อง จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดฐานพยายามฆ่าและบุกรุกตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘, ๘๑ และมาตรา ๓๖๕ แต่ความผิดสองฐานนี้เป็นกรรมเดียวผิดต่อกฎหมายหลายบท ให้ลงโทษตามมาตรา ๒๘๘,๘๑ อันเป็นบทหนักจำคุก ๑ ปี รอการลงโทษจำคุกไว้ ๓ ปี โจทก์และจำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า ให้ยกฟ้องข้อหาพยายามฆ่าตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘,๘๑ คงลงโทษฐานบุกรุกตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๖๕ ให้จำคุก ๖ เดือนและรอการลงโทษไว้ ๓ ปีนอกจากที่แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น โจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘,๒๘๙ (๔) ประกอบด้วยมาตรา ๘๐ ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ที่โจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘, ๒๘๙ (๔) ประกอบด้วยมาตรา ๘๐ นั้นปรากฏว่าคดีนี้โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๖๒, ๓๖๔, ๓๖๕ (๒) (๓), ๒๘๘, ๒๘๙ (๔), ๘๐, ๘๑, ๙๐, ๙๑ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘, ๘๑ และมาตรา ๓๖๕ แต่ความผิดดังกล่าวเป็นกรรมเดียวผิดต่อกฎหมายหลายบทให้ลงโทษตามมาตรา ๒๘๘, ๘๑ อันเป็นบทหนักจำคุก ๑ ปี และให้รอการลงโทษจำคุกไว้ ๓ ปี ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่าให้ยกฟ้องโจทก์ในข้อหาความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘, ๘๑ ด้วย คงให้ลงโทษในความผิดกรรมนี้ตามมาตรา ๓๖๕ จำคุก ๖ เดือน และให้รอการลงโทษจำคุกไว้ ๓ ปี ดังนี้ มีผลเท่ากับศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ยกฟ้องโจทก์ในข้อหาความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘, ๒๘๙ (๔) ประกอบด้วยมาตรา ๘๐ โจทก์จึงจะฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงในข้อหาความผิดดังกล่าวไม่ได้ เพราะต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๒๒๐ ฎีกาของโจทก์ที่ว่าพยานหลักฐานฟังได้ว่าจำเลยกระทำความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘, ๒๘๙ (๔) ประกอบด้วยมาตรา ๘๐ นั้น เป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงซึ่งต้องห้ามตามบทกฎหมายดังกล่าว ศาลฎีกาจึงไม่รับวินิจฉัย พิพากษายกฎีกาโจทก์.(สมศักดิ์ เกิดลาภผล-สาระ เสาวมล-สุนทร จันทรศักดิ์)ศาลชั้นต้น - นายกีรติ กาญจนรินทร์ศาลอุทธรณ์ - นายลิขิต ไชยฤทธิ์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องและเพิ่มเติมฟ้องว่า จำเลยบังอาจมีอาวุธปืนติดตัวบุกรุกเข้าไปในบ้านของโจทก์ แล้วยกอาวุธปืนขึ้นจ้องเล็งไปที่ตัวโจทก์หมายจะฆ่าโดยไตร่ตรองไว้ก่อน แต่ยังไม่ทันลั่นไกก็มีบุคคลเข้ามาขัดขวางแย่งอาวุธปืนจากจำเลยไปได้ ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๖๒, ๓๖๔, ๓๖๕ (๒) (๓), ๒๘๘, ๒๘๙ (๔), ๘๐, ๘๑, ๙๐, ๙๑ ศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้องแล้วให้ประทับฟ้อง จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดฐานพยายามฆ่าและบุกรุกตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘, ๘๑ และมาตรา ๓๖๕ แต่ความผิดสองฐานนี้เป็นกรรมเดียวผิดต่อกฎหมายหลายบท ให้ลงโทษตามมาตรา ๒๘๘,๘๑ อันเป็นบทหนักจำคุก ๑ ปี รอการลงโทษจำคุกไว้ ๓ ปี โจทก์และจำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า ให้ยกฟ้องข้อหาพยายามฆ่าตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘,๘๑ คงลงโทษฐานบุกรุกตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๖๕ ให้จำคุก ๖ เดือนและรอการลงโทษไว้ ๓ ปีนอกจากที่แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น โจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘,๒๘๙ (๔) ประกอบด้วยมาตรา ๘๐ ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ที่โจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘, ๒๘๙ (๔) ประกอบด้วยมาตรา ๘๐ นั้นปรากฏว่าคดีนี้โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๖๒, ๓๖๔, ๓๖๕ (๒) (๓), ๒๘๘, ๒๘๙ (๔), ๘๐, ๘๑, ๙๐, ๙๑ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘, ๘๑ และมาตรา ๓๖๕ แต่ความผิดดังกล่าวเป็นกรรมเดียวผิดต่อกฎหมายหลายบทให้ลงโทษตามมาตรา ๒๘๘, ๘๑ อันเป็นบทหนักจำคุก ๑ ปี และให้รอการลงโทษจำคุกไว้ ๓ ปี ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่าให้ยกฟ้องโจทก์ในข้อหาความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘, ๘๑ ด้วย คงให้ลงโทษในความผิดกรรมนี้ตามมาตรา ๓๖๕ จำคุก ๖ เดือน และให้รอการลงโทษจำคุกไว้ ๓ ปี ดังนี้ มีผลเท่ากับศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ยกฟ้องโจทก์ในข้อหาความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘, ๒๘๙ (๔) ประกอบด้วยมาตรา ๘๐ โจทก์จึงจะฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงในข้อหาความผิดดังกล่าวไม่ได้ เพราะต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๒๒๐ ฎีกาของโจทก์ที่ว่าพยานหลักฐานฟังได้ว่าจำเลยกระทำความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘, ๒๘๙ (๔) ประกอบด้วยมาตรา ๘๐ นั้น เป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงซึ่งต้องห้ามตามบทกฎหมายดังกล่าว ศาลฎีกาจึงไม่รับวินิจฉัย พิพากษายกฎีกาโจทก์. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1811/2530นางวรรณา กริชยานนท์โจทก์นางจิตรา ลีระเติมพงษ์จำเลย ป.อ. ม. 80, ม. 81, ม. 288, ม. 289 (4), ม. 365 ป.วิ.อ. ม. 220โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 362,364, 365 (2) (3), 288, 289 (4), 80, 81, 90, 91 ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288, 81 และมาตรา 365 และความผิดดังกล่าวเป็นกรรมเดียวผิดต่อกฎหมายหลายบทจึงลงโทษตามมาตรา 288, 81 อันเป็นบทหนักให้จำคุก 1 ปี และรอการลงโทษไว้ 3 ปี ยกคำขออื่น ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า ให้ยกฟ้องโจทก์ในข้อหาความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288, 81 ด้วย คงลงโทษในความผิดกรรมนี้ตามมาตรา 365 ให้จำคุก 6 เดือน และรอการลงโทษไว้ 3 ปี ดังนี้ มีผลเท่ากับศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ยกฟ้องโจทก์ในข้อหาความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 288, 289 (4) ประกอบด้วยมาตรา 80 โจทก์จึงฎีกาปัญหาข้อเท็จจริงในข้อหาความผิดดังกล่าวไม่ได้ เพราะต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 220โจทก์ฟ้องและเพิ่มเติมฟ้องว่า จำเลยบังอาจมีอาวุธปืนติดตัวบุกรุกเข้าไปในบ้านของโจทก์ แล้วยกอาวุธปืนขึ้นจ้องเล็งไปที่ตัวโจทก์หมายจะฆ่าโดยไตร่ตรองไว้ก่อน แต่ยังไม่ทันลั่นไกก็มีบุคคลเข้ามาขัดขวางแย่งอาวุธปืนจากจำเลยไปได้ ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๖๒, ๓๖๔, ๓๖๕ (๒) (๓), ๒๘๘, ๒๘๙ (๔), ๘๐, ๘๑, ๙๐, ๙๑ ศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้องแล้วให้ประทับฟ้อง จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดฐานพยายามฆ่าและบุกรุกตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘, ๘๑ และมาตรา ๓๖๕ แต่ความผิดสองฐานนี้เป็นกรรมเดียวผิดต่อกฎหมายหลายบท ให้ลงโทษตามมาตรา ๒๘๘,๘๑ อันเป็นบทหนักจำคุก ๑ ปี รอการลงโทษจำคุกไว้ ๓ ปี โจทก์และจำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า ให้ยกฟ้องข้อหาพยายามฆ่าตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘,๘๑ คงลงโทษฐานบุกรุกตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๖๕ ให้จำคุก ๖ เดือนและรอการลงโทษไว้ ๓ ปีนอกจากที่แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น โจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘,๒๘๙ (๔) ประกอบด้วยมาตรา ๘๐ ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ที่โจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘, ๒๘๙ (๔) ประกอบด้วยมาตรา ๘๐ นั้นปรากฏว่าคดีนี้โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๖๒, ๓๖๔, ๓๖๕ (๒) (๓), ๒๘๘, ๒๘๙ (๔), ๘๐, ๘๑, ๙๐, ๙๑ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘, ๘๑ และมาตรา ๓๖๕ แต่ความผิดดังกล่าวเป็นกรรมเดียวผิดต่อกฎหมายหลายบทให้ลงโทษตามมาตรา ๒๘๘, ๘๑ อันเป็นบทหนักจำคุก ๑ ปี และให้รอการลงโทษจำคุกไว้ ๓ ปี ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่าให้ยกฟ้องโจทก์ในข้อหาความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘, ๘๑ ด้วย คงให้ลงโทษในความผิดกรรมนี้ตามมาตรา ๓๖๕ จำคุก ๖ เดือน และให้รอการลงโทษจำคุกไว้ ๓ ปี ดังนี้ มีผลเท่ากับศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ยกฟ้องโจทก์ในข้อหาความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘, ๒๘๙ (๔) ประกอบด้วยมาตรา ๘๐ โจทก์จึงจะฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงในข้อหาความผิดดังกล่าวไม่ได้ เพราะต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๒๒๐ ฎีกาของโจทก์ที่ว่าพยานหลักฐานฟังได้ว่าจำเลยกระทำความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘, ๒๘๙ (๔) ประกอบด้วยมาตรา ๘๐ นั้น เป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงซึ่งต้องห้ามตามบทกฎหมายดังกล่าว ศาลฎีกาจึงไม่รับวินิจฉัย พิพากษายกฎีกาโจทก์.(สมศักดิ์ เกิดลาภผล-สาระ เสาวมล-สุนทร จันทรศักดิ์)ศาลชั้นต้น - นายกีรติ กาญจนรินทร์ศาลอุทธรณ์ - นายลิขิต ไชยฤทธิ์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ