phoneee/thai-legal-corpus huggingface dataset:
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 160/2464หลักกฎหมาย: ทรงเจ้า ประกาศห้ามทรงเจ้า ศก 109ผู้ใดทรงเจ้ามีความผิดตามประกาศห้ามทรงเจ้าศก ๑๐๙ ประกาศห้ามทรงเจ้าฉบับนี้เปนประกาศที่ใช้ได้ทั่วไปตลอดพระราชอาณาจักร์ไม่จำกัดเฉภาะแต่ในกรุงเทพฯ โทษทวนตามประกาศห้ามทรงเจ้าศก ๑๐๙ นั้นได้มีประกาศลงวันที่ ๑๓ มาราคม ศก ๑๑๔ ให้ศาลเปลี่ยนเปนโทษจำขังตามข้อความในข้อ ๒ แห่งประกาศเพิ่มเติมศาลโปริสภาลงวันที่ ๒๕ ธันวาคม ศก ๑๑๓ เพราะฉนั้นศาลลงโทษจำคุกได้ไม่รักษาพยาบาลเพียงพอ เพราะฉนั้นศาลฎีกาจึงเห็นว่า มีเหตุที่น่าสงสัยอยู่บ้างว่าตามบาดแผลนั้น จำเลยมีเจตนาที่จะกระทำร้ายผู้ตาย ฤาว่าจำเลยอาจจะแลเห็นผลของการกระทำผิดได้ฤาไม่ จึงควรยกประโยชน์แห่งการสงสัยนี้ให้แต่จำเลย ลงโทษจำเลยฐานฆ่าคนตายโดยไม่เจตนา ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 160/2464ทรงเจ้า ประกาศห้ามทรงเจ้า ศก 109ผู้ใดทรงเจ้ามีความผิดตามประกาศห้ามทรงเจ้าศก ๑๐๙ ประกาศห้ามทรงเจ้าฉบับนี้เปนประกาศที่ใช้ได้ทั่วไปตลอดพระราชอาณาจักร์ไม่จำกัดเฉภาะแต่ในกรุงเทพฯ โทษทวนตามประกาศห้ามทรงเจ้าศก ๑๐๙ นั้นได้มีประกาศลงวันที่ ๑๓ มาราคม ศก ๑๑๔ ให้ศาลเปลี่ยนเปนโทษจำขังตามข้อความในข้อ ๒ แห่งประกาศเพิ่มเติมศาลโปริสภาลงวันที่ ๒๕ ธันวาคม ศก ๑๑๓ เพราะฉนั้นศาลลงโทษจำคุกได้ไม่รักษาพยาบาลเพียงพอ เพราะฉนั้นศาลฎีกาจึงเห็นว่า มีเหตุที่น่าสงสัยอยู่บ้างว่าตามบาดแผลนั้น จำเลยมีเจตนาที่จะกระทำร้ายผู้ตาย ฤาว่าจำเลยอาจจะแลเห็นผลของการกระทำผิดได้ฤาไม่ จึงควรยกประโยชน์แห่งการสงสัยนี้ให้แต่จำเลย ลงโทษจำเลยฐานฆ่าคนตายโดยไม่เจตนา()แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ผู้ใดทรงเจ้ามีความผิดตามประกาศห้ามทรงเจ้าศก ๑๐๙ ประกาศห้ามทรงเจ้าฉบับนี้เปนประกาศที่ใช้ได้ทั่วไปตลอดพระราชอาณาจักร์ไม่จำกัดเฉภาะแต่ในกรุงเทพฯ โทษทวนตามประกาศห้ามทรงเจ้าศก ๑๐๙ นั้นได้มีประกาศลงวันที่ ๑๓ มาราคม ศก ๑๑๔ ให้ศาลเปลี่ยนเปนโทษจำขังตามข้อความในข้อ ๒ แห่งประกาศเพิ่มเติมศาลโปริสภาลงวันที่ ๒๕ ธันวาคม ศก ๑๑๓ เพราะฉนั้นศาลลงโทษจำคุกได้ไม่รักษาพยาบาลเพียงพอ เพราะฉนั้นศาลฎีกาจึงเห็นว่า มีเหตุที่น่าสงสัยอยู่บ้างว่าตามบาดแผลนั้น จำเลยมีเจตนาที่จะกระทำร้ายผู้ตาย ฤาว่าจำเลยอาจจะแลเห็นผลของการกระทำผิดได้ฤาไม่ จึงควรยกประโยชน์แห่งการสงสัยนี้ให้แต่จำเลย ลงโทษจำเลยฐานฆ่าคนตายโดยไม่เจตนา ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 160/2464ทรงเจ้า ประกาศห้ามทรงเจ้า ศก 109ผู้ใดทรงเจ้ามีความผิดตามประกาศห้ามทรงเจ้าศก ๑๐๙ ประกาศห้ามทรงเจ้าฉบับนี้เปนประกาศที่ใช้ได้ทั่วไปตลอดพระราชอาณาจักร์ไม่จำกัดเฉภาะแต่ในกรุงเทพฯ โทษทวนตามประกาศห้ามทรงเจ้าศก ๑๐๙ นั้นได้มีประกาศลงวันที่ ๑๓ มาราคม ศก ๑๑๔ ให้ศาลเปลี่ยนเปนโทษจำขังตามข้อความในข้อ ๒ แห่งประกาศเพิ่มเติมศาลโปริสภาลงวันที่ ๒๕ ธันวาคม ศก ๑๑๓ เพราะฉนั้นศาลลงโทษจำคุกได้ไม่รักษาพยาบาลเพียงพอ เพราะฉนั้นศาลฎีกาจึงเห็นว่า มีเหตุที่น่าสงสัยอยู่บ้างว่าตามบาดแผลนั้น จำเลยมีเจตนาที่จะกระทำร้ายผู้ตาย ฤาว่าจำเลยอาจจะแลเห็นผลของการกระทำผิดได้ฤาไม่ จึงควรยกประโยชน์แห่งการสงสัยนี้ให้แต่จำเลย ลงโทษจำเลยฐานฆ่าคนตายโดยไม่เจตนา()แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุหมายเหตุ: 119812. คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 159/2464 พิมพ์คำพิพากษาฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 159/2464 ป.อ. ม. 249, ม. 60()แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศคณะกรรมการกํากับตลาดทุนที่ ทจ. 42/2557 /2557เรื่อง การขออนุญาตและการอนุญาตให้เสนอขายหุ้นที่ออกใหม่ (ฉบับที่ 9)\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_อาศัยอํานาจตามความในมาตรา 16/6 แห่งพระราชบัญญัติหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ พ.ศ. 2535 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ (ฉบับที่ 4) พ.ศ. 2551 และมาตรา 35 แห่งพระราชบัญญัติหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ พ.ศ. 2535คณะกรรมการกํากับตลาดทุนออกข้อกําหนดไว้ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ ให้เพิ่มความต่อไปนี้เป็นข้อ 8/1 แห่งประกาศคณะกรรมการกํากับตลาดทุน ที่ ทจ. 28/2551 เรื่อง การขออนุญาตและการอนุญาตให้เสนอขายหุ้นที่ออกใหม่ ลงวันที่ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2551 โดยให้อยู่ในลําดับก่อนหมวด 1 การเสนอขายหุ้นที่ออกใหม่ต่อประชาชน"ข้อ 8/1 ในการจําหน่ายหุ้นที่ออกใหม่ต่อประชาชนตามหมวด 1 ผู้ได้รับอนุญาตมีหน้าที่ปฏิบัติให้เป็นไปตามประกาศคณะกรรมการกํากับตลาดทุนว่าด้วยการจําหน่ายหลักทรัพย์ที่ออกใหม่ประเภทหุ้นและใบสําคัญแสดงสิทธิที่จะซื้อหุ้นของบริษัทที่ออกตราสารทุนด้วย"ข้อ ๒ ให้เพิ่มความต่อไปนี้เป็น (5) ของข้อ 27 แห่งประกาศคณะกรรมการกํากับตลาดทุน ที่ ทจ. 28/2551 เรื่อง การขออนุญาตและการอนุญาตให้เสนอขายหุ้นที่ออกใหม่ ลงวันที่ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2551 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยประกาศคณะกรรมการกํากับตลาดทุน ที่ ทจ. 8/2554 เรื่อง การขออนุญาตและการอนุญาตให้เสนอขายหุ้นที่ออกใหม่ (ฉบับที่ 4) ลงวันที่ 25 มีนาคม พ.ศ. 2554 "(5) ห้ามมิให้ผู้ได้รับอนุญาตเสนอขายหุ้นให้แก่บริษัทย่อย"ข้อ ๓ ประกาศนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ 16 ธันวาคม พ.ศ. 2557 เป็นต้นไปผู้มีอํานาจลงนาม - ประกาศ ณ วันที่ 7 พฤศจิกายน พ.ศ. 2557 (นายวรพล โสคติยานุรักษ์) เลขาธิการ สํานักงานคณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ ประธานกรรมการ คณะกรรมการกํากับตลาดทุน
พระราชกฤษฎีกาพระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืนเพื่อขยายทางหลวงแผ่นดินหมายเลข๓๑๔๓สายแยกทางหลวงแผ่นดินหมายเลข๓๑๓๘ (บ้านค่าย) - หนองละลอกตอนอำเภอบ้านค่าย- บ้านชากไม้รวกพ.ศ.๒๕๕๐ ภูมิพลอดุลยเดชป.ร.ให้ไว้ณ วันที่ ๓๐ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๕๐เป็นปีที่๖๒ ในรัชกาลปัจจุบันพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชมีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่าโดยที่เป็นการสมควรกำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืนเพื่อขยายทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๓๑๔๓ สายแยกทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๓๑๓๘ (บ้านค่าย) หนองละลอก ตอนอำเภอบ้านค่าย - บ้านชากไม้รวกในท้องที่อำเภอบ้านค่าย จังหวัดระยองอาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๘๗ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย กับมาตรา ๕ วรรคสาม และมาตรา ๖แห่งพระราชบัญญัติว่าด้วยการเวนคืนอสังหาริมทรัพย์ พ.ศ. ๒๕๓๐อันเป็นกฎหมายที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคลซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๔๒ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยบัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย ประกอบกับมาตรา ๖๘/๑แห่งพระราชบัญญัติทางหลวง พ.ศ. ๒๕๓๕ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติทางหลวง(ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๔๙อันเป็นกฎหมายที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคลซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๓๒ มาตรา ๓๓ มาตรา ๓๔ มาตรา ๓๘ มาตรา ๔๑ มาตรา ๔๒และมาตรา ๔๓ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยบัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมายจึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้มาตรา ๑พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า พระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืนเพื่อขยายทางหลวงแผ่นดินหมายเลข๓๑๔๓ สายแยกทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๓๑๓๘ (บ้านค่าย) - หนองละลอก ตอนอำเภอบ้านค่าย -บ้านชากไม้รวก พ.ศ. ๒๕๕๐มาตรา ๒[๑]พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา ๓พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับได้มีกำหนดสี่ปีมาตรา ๔ให้อธิบดีกรมทางหลวงเป็นเจ้าหน้าที่เวนคืนตามพระราชกฤษฎีกานี้มาตรา ๕เขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืนตามพระราชกฤษฎีกานี้อยู่ในท้องที่อำเภอบ้านค่าย จังหวัดระยอง มีส่วนกว้างสองร้อยเมตร ทั้งนี้ภายในแนวเขตตามแผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกานี้มาตรา ๖ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคมรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้ผู้รับสนองพระบรมราชโองการพลเอกสุรยุทธ์ จุลานนท์นายกรัฐมนตรี[เอกสารแนบท้าย]๑.แผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืนเพื่อขยายทางหลวงแผ่นดินหมายเลข๓๑๔๓ สายแยกทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๓๑๓๘ (บ้านค่าย) - หนองละลอก ตอนอำเภอบ้านค่าย -บ้านชากไม้รวก พ.ศ. ๒๕๕๐(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)หมายเหตุ:- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือเนื่องจากมีความจำเป็นต้องขยายทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๓๑๔๓สายแยกทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๓๑๓๘ (บ้านค่าย) หนองละลอก ตอนอำเภอบ้านค่าย บ้านชากไม้รวกในท้องที่อำเภอบ้านค่าย จังหวัดระยองเพื่ออำนวยความสะดวกและความรวดเร็วแก่การจราจรและการขนส่งอันเป็นกิจการสาธารณูปโภคในการนี้ สมควรกำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืนในท้องที่ดังกล่าวเพื่อให้เจ้าหน้าที่หรือผู้ซึ่งได้รับมอบหมายจากเจ้าหน้าที่มีสิทธิเข้าไปทำการสำรวจและเพื่อทราบข้อเท็จจริงเกี่ยวกับอสังหาริมทรัพย์ที่จะต้องเวนคืนที่แน่นอนจึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้ปริยานุช/ผู้จัดทำ๓๑มกราคม ๒๕๕๑[๑]ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๕/ตอนที่ ๑๐ ก/หน้า ๕๕/๑๕ มกราคม ๒๕๕๑
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 615996หลักกฎหมาย: คดีที่โจทก์เป็นเอกชนยื่นฟ้องจำเลยที่ ๑ ซึ่งเป็นหน่วยงานทางปกครอง และจำเลยที่ ๒ ซึ่งเป็นเอกชนอ้างว่า โจทก์เป็นผู้ถือกรรมสิทธิ์ในที่ดินโฉนดเลขที่ ๒๖๕๙๕ ส่วนจำเลยที่ ๒ เป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์ในที่ดินโฉนดเลขที่ ๑๓๗๘๐ แต่เจ้าพนักงานที่ดินได้ออกโฉนดที่ดินให้แก่จำเลยที่ ๒ บางส่วนทับกับที่ดินของโจทก์ตามโฉนดที่ดินเลขที่ ๒๖๕๙๕ และต่อมาจำเลยที่ ๑ ได้มีคำสั่งอธิบดีกรมที่ดินให้เพิกถอนโฉนดที่ดินเลขที่ ๒๖๕๙๕ เนื่องจากเป็นโฉนดที่ดินที่ออกโดยไม่ชอบด้วยกฎหมาย ขอให้ศาลพิพากษาหรือมีคำสั่งให้โจทก์เป็นผู้มีกรรมสิทธิ์และสิทธิครอบครองในที่ดินโฉนดเลขที่ ๒๖๕๙๕ ให้จำเลยที่ ๑ เพิกถอนคำสั่งอธิบดีกรมที่ดินและมีคำสั่งเพิกถอนโฉนดที่ดินเลขที่ ๑๓๗๘๐ ในส่วนที่ทับกับโฉนดที่ดินของโจทก์ กับห้ามจำเลยทั้งสองกระทำการรบกวนการครอบครองที่ดินของโจทก์ เห็นว่า แม้เหตุแห่งการฟ้องคดีสืบเนื่องมาจากการออกโฉนดที่ดินเลขที่ ๑๓๗๘๐ ให้แก่จำเลยที่ ๒ บางส่วนทับที่ดินของโจทก์ และต่อมาจำเลยที่ ๑ มีคำสั่งให้เพิกถอนโฉนดที่ดินเลขที่ ๒๖๕๙๕ ของโจทก์ แต่การที่ศาลจะมีคำพิพากษาหรือคำสั่งตามคำขอของโจทก์ได้นั้นศาลจำต้องพิจารณาให้ได้ความเสียก่อนว่า ที่ดินพิพาทเป็นของโจทก์ตามที่กล่าวอ้างหรือเป็นของจำเลยที่ ๒ หรือไม่เป็นสำคัญ แล้วจึงจะพิจารณาประเด็นอื่นต่อไปได้ จึงเป็นคดีพิพาทเกี่ยวกับสิทธิในที่ดิน อันอยู่ในอำนาจพิจารณาพิพากษาของศาลยุติธรรม ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำวินิจฉัยที่ 146/2560ศาลจังหวัดหนองคายศาลผู้ส่งความเห็นศาลปกครองอุดรธานีศาลผู้รับความเห็นนายพรชัย สิงหศิริโจทก์กรมที่ดิน ที่ 1 กับพวกรวม 2 คนจำเลย พ.ร.บ.จัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง พ.ศ.2542 ป.พ.พ. ป.ที่ดิน คดีที่โจทก์เป็นเอกชนยื่นฟ้องจำเลยที่ ๑ ซึ่งเป็นหน่วยงานทางปกครอง และจำเลยที่ ๒ ซึ่งเป็นเอกชนอ้างว่า โจทก์เป็นผู้ถือกรรมสิทธิ์ในที่ดินโฉนดเลขที่ ๒๖๕๙๕ ส่วนจำเลยที่ ๒ เป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์ในที่ดินโฉนดเลขที่ ๑๓๗๘๐ แต่เจ้าพนักงานที่ดินได้ออกโฉนดที่ดินให้แก่จำเลยที่ ๒ บางส่วนทับกับที่ดินของโจทก์ตามโฉนดที่ดินเลขที่ ๒๖๕๙๕ และต่อมาจำเลยที่ ๑ ได้มีคำสั่งอธิบดีกรมที่ดินให้เพิกถอนโฉนดที่ดินเลขที่ ๒๖๕๙๕ เนื่องจากเป็นโฉนดที่ดินที่ออกโดยไม่ชอบด้วยกฎหมาย ขอให้ศาลพิพากษาหรือมีคำสั่งให้โจทก์เป็นผู้มีกรรมสิทธิ์และสิทธิครอบครองในที่ดินโฉนดเลขที่ ๒๖๕๙๕ ให้จำเลยที่ ๑ เพิกถอนคำสั่งอธิบดีกรมที่ดินและมีคำสั่งเพิกถอนโฉนดที่ดินเลขที่ ๑๓๗๘๐ ในส่วนที่ทับกับโฉนดที่ดินของโจทก์ กับห้ามจำเลยทั้งสองกระทำการรบกวนการครอบครองที่ดินของโจทก์ เห็นว่า แม้เหตุแห่งการฟ้องคดีสืบเนื่องมาจากการออกโฉนดที่ดินเลขที่ ๑๓๗๘๐ ให้แก่จำเลยที่ ๒ บางส่วนทับที่ดินของโจทก์ และต่อมาจำเลยที่ ๑ มีคำสั่งให้เพิกถอนโฉนดที่ดินเลขที่ ๒๖๕๙๕ ของโจทก์ แต่การที่ศาลจะมีคำพิพากษาหรือคำสั่งตามคำขอของโจทก์ได้นั้นศาลจำต้องพิจารณาให้ได้ความเสียก่อนว่า ที่ดินพิพาทเป็นของโจทก์ตามที่กล่าวอ้างหรือเป็นของจำเลยที่ ๒ หรือไม่เป็นสำคัญ แล้วจึงจะพิจารณาประเด็นอื่นต่อไปได้ จึงเป็นคดีพิพาทเกี่ยวกับสิทธิในที่ดิน อันอยู่ในอำนาจพิจารณาพิพากษาของศาลยุติธรรม()แหล่งที่มาส่วนเลขานุการคณะกรรมการวินิจฉัยฯแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุเขตอำนาจศาลเกี่ยวกับพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ. 2522
ประกาศกระทรวงอุตสาหกรรมฉบับที่ 4321 (พ.ศ. 2554)ออกตามความในพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมพ.ศ. 2511เรื่อง ยกเลิกและกําหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมส่วนสําเร็จรูปแรงดันเนื่องจากพลังแสงภาคพื้นดินแบบผลึกซิลิคอน - คุณลักษณะการออกแบบและการรับรองแบบและกําหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมแผงเซลล์แสงอาทิตย์ภาคพื้นดินชนิดผลึกซิลิคอน - คุณสมบัติการออกแบบและรับรองแบบ-----------------------------------------อื่นๆ - โดยที่เป็นการสมควรปรับปรุงมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม ส่วนสําเร็จรูปแรงดันเนื่องจากพลังแสงภาคพื้นดินแบบผลึกซิลิคอน - คุณลักษณะการออกแบบและการรับรองแบบ มาตรฐานเลขที่ มอก. 1843 - 2542 อาศัยอํานาจตามความในมาตรา 15 แห่งพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม พ.ศ. 2511 รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมออกประกาศยกเลิกประกาศกระทรวงอุตสาหกรรม ฉบับที่ 2723 (พ.ศ. 2543) ออกตามความในพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม พ.ศ. 2511 เรื่อง กําหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม ส่วนสําเร็จรูปแรงดันเนื่องจากพลังแสงภาคพื้นดินแบบผลึกซิลิคอน - คุณสมบัติการออกแบบและรับรองแบบ มาตรฐานเลขที่ มอก. 1843 - 2553 ขึ้นใหม่ ดังมีรายละเอียดต่อท้ายประกาศนี้ ทั้งนี้ ให้มีผลเมื่อพ้นกําหนด 270 วัน นับตั้งแต่วันที่ประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปผู้มีอํานาจลงนาม - ประกาศ ณ วันที่ 3 มีนาคม พ.ศ. 2554 ชัยวุฒิ บรรณวัฒน์รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม
ประกาศกระทรวงอุตสาหกรรมเรื่อง การเปลี่ยนแปลงเขต เขตอุตสาหกรรมทั่วไปนิคมอุตสาหกรรมบางปู (ฉบับที่ ๕)พ.ศ. ๒๕๔๕ ตามที่ได้มีประกาศกระทรวงอุตสาหกรรม เรื่องการจัดตั้งนิคมอุตสาหกรรมบางปูเป็นนิคมอุตสาหกรรมทั่วไป ลงวันที่ ๙ สิงหาคม ๒๕๒๐กำหนดให้พื้นที่ตำบลบางปูใหม่ และตำบลแพรกษา อำเภอเมืองสมุทรปราการจังหวัดสมุทรปราการ เป็นเขตอุตสาหกรรมทั่วไป ตามมาตรา ๓๖ (๑)แห่งพระราชบัญญัติการนิคมอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย พ.ศ. ๒๕๒๒ ซึ่งต่อมาได้มีการเปลี่ยนแปลงเขตอุตสาหกรรมทั่วไปนิคมอุตสาหกรรมบางปู ลงวันที่ ๑๙ ตุลาคม ๒๕๒๗ ประกาศกระทรวงอุตสาหกรรม เรื่องการเปลี่ยนแปลงเขต เขตอุตสาหกรรมทั่วไป นิคมอุตสาหกรรมบางปู ลงวันที่ ๑๙กุมภาพันธ์ ๒๕๓๑ ประกาศกระทรวงอุตสาหกรรม เรื่อง การเปลี่ยนแปลงเขต เขตอุตสาหกรรมทั่วไปนิคมอุตสาหกรรมบางปู ลงวันที่ ๔ มีนาคม ๒๕๓๕ และประกาศกระทรวงอุตสาหกรรม เรื่องการเปลี่ยนแปลงเขต เขตอุตสาหกรรมทั่วไป นิคมอุตสาหกรรมบางปู ลงวันที่๒๐ มีนาคม ๒๕๔๓ นั้นบัดนี้เพื่อความเหมาะสมในการดำเนินโครงการนิคมอุตสาหกรรมบางปู สมควรเปลี่ยนแปลงเขตอุตสาหกรรมทั่วไปดังกล่าวข้างต้น โดยกันพื้นที่บางส่วนของเขตอุตสาหกรรมทั่วไปออกและจัดตั้งพื้นที่บางส่วนเป็นเขตอุตสาหกรรมทั่วไปอาศัยอำนาจตามความในมาตรา๕ และมาตรา ๓๖ วรรคสอง แห่งพระราชบัญญัติการนิคมอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย พ.ศ. ๒๕๒๒รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมจึงประกาศเปลี่ยนแปลงเขต เขตอุตสาหกรรมทั่วไป นิคมอุตสาหกรรมบางปูโดยให้ยกเลิกแผนที่ท้ายประกาศกระทรวงอุตสาหกรรม เรื่อง การจัดตั้งนิคมอุตสาหกรรมบางปูเป็นนิคมอุตสาหกรรมทั่วไปลงวันที่ ๙ สิงหาคม ๒๕๒๐ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยประกาศกระทรวงอุตสาหกรรม เรื่องการเปลี่ยนแปลงเขต เขตอุตสาหกรรมทั่วไป นิคมอุตสาหกรรมบางปู ลงวันที่ ๒๐ มีนาคม๒๕๔๓ และให้ใช้แผนที่ท้ายประกาศนี้แทนทั้งนี้ตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป[๑]ประกาศ ณ วันที่ ๒๒ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๔๕สุริยะจึงรุ่งเรืองกิจรัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม[เอกสารแนบท้าย]๑. แผนที่ท้ายประกาศกระทรวงอุตสาหกรรม เรื่อง การเปลี่ยนแปลงเขตเขตอุตสาหกรรมทั่วไป นิคมอุตสาหกรรมบางปู (ฉบับที่ ๕) พ.ศ. ๒๕๔๕(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)พรพิมล/พิมพ์๑ กรกฎาคม๒๕๔๕ปิยะธิดา/ปรับปรุง๒๒ สิงหาคม ๒๕๖๑[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๑๙/ตอนพิเศษ ๓๔ ง/หน้า ๓๖/๑๒ เมษายน ๒๕๔๕
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1081/2464หลักกฎหมาย: สัญญา สินจ้างเกิดจากคนที่ 3ก.ข. ทำสัญญาแบ่งมรฎก แต่ไม่ตกลงกันในเรื่องที่นาแปลง ๑ ค. จึงยอมยกที่นาของ ค. ให้แก่ ข.เพื่อให้ ข. ยกที่นาทีแก่งแย่งกันนั้นให้แก่ ก. การจึงตกลง ก. ฟ้องเรียกที่ตามสัญญา ศาลฎีกาตัดสินว่า สัญญานี้ใช้ได้ตามฎีกาตัวอย่างที่ ๙๘๐/๒๔๕๖ - ๔๗๘/๒๔๖๔ แต่สินจ้างยังมีข้อแม้อยู่ คือ ก. มีน่าที่จะต้องจัดการโอนที่นาที่ ค. รับว่าจะให้ ข. นั้นให้แก่ ข. เมื่อ ก. ทำน่าที่ครบถ้วนแล้วจึงจะบังคับ ข. จำเลยให้โอนที่ให้แก่ ก. ตามสัญญา ได้จึงพิพากษาว่า เมื่อ ก. จัดการโอนที่รายนี้ให้ ข. ได้เมื่อใดแล้ว ก็ให้ ข. โอนที่ให้แก่ ก. ตามสัญญา ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1081/2464สัญญา สินจ้างเกิดจากคนที่ 3ก.ข. ทำสัญญาแบ่งมรฎก แต่ไม่ตกลงกันในเรื่องที่นาแปลง ๑ ค. จึงยอมยกที่นาของ ค. ให้แก่ ข.เพื่อให้ ข. ยกที่นาทีแก่งแย่งกันนั้นให้แก่ ก. การจึงตกลง ก. ฟ้องเรียกที่ตามสัญญา ศาลฎีกาตัดสินว่า สัญญานี้ใช้ได้ตามฎีกาตัวอย่างที่ ๙๘๐/๒๔๕๖ - ๔๗๘/๒๔๖๔ แต่สินจ้างยังมีข้อแม้อยู่ คือ ก. มีน่าที่จะต้องจัดการโอนที่นาที่ ค. รับว่าจะให้ ข. นั้นให้แก่ ข. เมื่อ ก. ทำน่าที่ครบถ้วนแล้วจึงจะบังคับ ข. จำเลยให้โอนที่ให้แก่ ก. ตามสัญญา ได้จึงพิพากษาว่า เมื่อ ก. จัดการโอนที่รายนี้ให้ ข. ได้เมื่อใดแล้ว ก็ให้ ข. โอนที่ให้แก่ ก. ตามสัญญา()แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ก.ข. ทำสัญญาแบ่งมรฎก แต่ไม่ตกลงกันในเรื่องที่นาแปลง ๑ ค. จึงยอมยกที่นาของ ค. ให้แก่ ข.เพื่อให้ ข. ยกที่นาทีแก่งแย่งกันนั้นให้แก่ ก. การจึงตกลง ก. ฟ้องเรียกที่ตามสัญญา ศาลฎีกาตัดสินว่า สัญญานี้ใช้ได้ตามฎีกาตัวอย่างที่ ๙๘๐/๒๔๕๖ - ๔๗๘/๒๔๖๔ แต่สินจ้างยังมีข้อแม้อยู่ คือ ก. มีน่าที่จะต้องจัดการโอนที่นาที่ ค. รับว่าจะให้ ข. นั้นให้แก่ ข. เมื่อ ก. ทำน่าที่ครบถ้วนแล้วจึงจะบังคับ ข. จำเลยให้โอนที่ให้แก่ ก. ตามสัญญา ได้จึงพิพากษาว่า เมื่อ ก. จัดการโอนที่รายนี้ให้ ข. ได้เมื่อใดแล้ว ก็ให้ ข. โอนที่ให้แก่ ก. ตามสัญญา ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1081/2464สัญญา สินจ้างเกิดจากคนที่ 3ก.ข. ทำสัญญาแบ่งมรฎก แต่ไม่ตกลงกันในเรื่องที่นาแปลง ๑ ค. จึงยอมยกที่นาของ ค. ให้แก่ ข.เพื่อให้ ข. ยกที่นาทีแก่งแย่งกันนั้นให้แก่ ก. การจึงตกลง ก. ฟ้องเรียกที่ตามสัญญา ศาลฎีกาตัดสินว่า สัญญานี้ใช้ได้ตามฎีกาตัวอย่างที่ ๙๘๐/๒๔๕๖ - ๔๗๘/๒๔๖๔ แต่สินจ้างยังมีข้อแม้อยู่ คือ ก. มีน่าที่จะต้องจัดการโอนที่นาที่ ค. รับว่าจะให้ ข. นั้นให้แก่ ข. เมื่อ ก. ทำน่าที่ครบถ้วนแล้วจึงจะบังคับ ข. จำเลยให้โอนที่ให้แก่ ก. ตามสัญญา ได้จึงพิพากษาว่า เมื่อ ก. จัดการโอนที่รายนี้ให้ ข. ได้เมื่อใดแล้ว ก็ให้ ข. โอนที่ให้แก่ ก. ตามสัญญา()แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
พระราชกฤษฎีกาให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมการก่อสร้างในเขตเพลิงไหม้พุทธศักราช ๒๔๗๖ ในบริเวณเขตเพลิงไหม้ที่ตำบลบ้านไผ่อำเภอบ้านไผ่ จังหวัดขอนแก่นพ.ศ. ๒๕๐๖ ภูมิพลอดุลยเดชป.ร.ให้ไว้ ณ วันที่๔ เมษายน พ.ศ. ๒๕๐๖เป็นปีที่ ๑๘ในรัชกาลปัจจุบันพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชมีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่าโดยที่เป็นการสมควรควบคุมการก่อสร้างในบริเวณเขตเพลิงไหม้ที่ตำบลบ้านไผ่ อำเภอบ้านไผ่ จังหวัดขอนแก่น ซึ่งเกิดเพลิงไหม้ เมื่อวันที่ ๑๐มกราคม พ.ศ. ๒๕๐๖อาศัยอำนาจตามความในมาตรา๓ แห่งพระราชบัญญัติควบคุมการก่อสร้างในเขตเพลิงไหม้ พุทธศักราช ๒๔๗๖จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้มาตรา ๑ พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า พระราชกฤษฎีกาให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมการก่อสร้างในเขตเพลิงไหม้พุทธศักราช ๒๔๗๖ ในบริเวณเขตเพลิงไหม้ ที่ตำบลบ้านไผ่ อำเภอบ้านไผ่ จังหวัดขอนแก่นพ.ศ. ๒๕๐๖มาตรา ๒[๑]พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา ๓ให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมการก่อสร้างในเขตเพลิงไหม้ พุทธศักราช ๒๔๗๖ในบริเวณเขตเพลิงไหม้ ที่ตำบลบ้านไผ่ อำเภอบ้านไผ่ จังหวัดขอนแก่นภายในแนวเขตตามแผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกานี้มาตรา ๔ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้ผู้รับสนองพระบรมราชโองการจอมพลส. ธนะรัชต์นายกรัฐมนตรี[เอกสารแนบท้าย]๑.แผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกาให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมการก่อสร้างในเขตเพลิงไหม้พุทธศักราช ๒๔๗๖ ในบริเวณเขตเพลิงไหม้ ที่ตำบลบ้านไผ่ อำเภอบ้านไผ่ จังหวัดขอนแก่นพ.ศ. ๒๕๐๖(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)หมายเหตุ:- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือ เนื่องจากได้เกิดเพลิงไหม้ตลาดบ้านไผ่ตำบลบ้านไผ่ อำเภอบ้านไผ่ จังหวัดขอนแก่นจึงเป็นการสมควรที่จะควบคุมการก่อสร้างภายในบริเวณเขตเพลิงไหม้เพื่อเป็นการป้องกันและระงับอัคคีภัย เพื่อความมั่นคงแข็งแรงเพื่อประโยชน์ในการอนามัยและเพื่อการผังเมืองโดยประกาศพระราชกฤษฎีกาตามความในมาตรา ๓ แห่งพระราชบัญญัติควบคุมการก่อสร้างในเขตเพลิงไหม้พุทธศักราช ๒๔๗๖อัมภิญา/พิมพ์๑๑ มิถุนายน๒๕๕๑ฐิติพงษ์/ตรวจ๑๓ มิถุนายน๒๕๕๑โชติกานต์/ปรับปรุง๓๐ มิถุนายน๒๕๖๓อรญา/ตรวจ๓ สิงหาคม ๒๕๖๓[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๘๐/ตอนที่ ๓๔/ฉบับพิเศษ หน้า ๘/๗ เมษายน ๒๕๐๖
ประกาศกระทรวงการคลังว่าด้วยภาษีเงินได้และภาษีมูลค่าเพิ่ม ( ฉบับที่ 212)เรื่อง กําหนดองค์การ สถานสาธารณกุศล สถานพยาบาล และสถานศึกษา ตามมาตรา 47(7)(ข) แห่งประมวลรัษฎากร และมาตรา 3(4)(ข) แห่งพระราชกฤษฎีกา ออกตามความในประมวลรัษฎากร ว่าด้วยการยกเว้นภาษีมูลค่าเพิ่ม (ฉบับที่ 239) พ.ศ. 2534 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชกฤษฎีกา ออกตามความในประมวลรัษฎากร ว่าด้วยการยกเว้นภาษีมูลค่าเพิ่ม (ฉบับที่ 254) พ.ศ. 2535 อาศัยอํานาจตามความในมาตรา 47(7)(ข) แห่งประมวลรัษฎากร ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลรัษฎากร (ฉบับที่ 19) พ.ศ. 2508 และมาตรา 3(4)(ข) แห่ง พระราชกฤษฎีกา ออกตามความในประมวลรัษฎากร ว่าด้วยการยกเว้นภาษีมูลค่าเพิ่ม (ฉบับที่ 239) พ.ศ. 2534 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชกฤษฎีกา ออกตามความในประมวลรัษฎากร ว่าด้วยการยกเว้นภาษีมูลค่าเพิ่ม (ฉบับที่ 254) พ.ศ. 2535 รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง จึงประกาศดังต่อไปนี้ ข้อ ๑ ให้เพิ่มความต่อไปนี้เป็น (510) ของข้อ 3 แห่งประกาศกระทรวงการคลังว่าด้วยภาษีเงินได้และภาษีมูลค่าเพิ่ม (ฉบับที่ 2) เรื่อง กําหนดองค์การ สถานสาธารณกุศล สถานพยาบาล และสถานศึกษา ตามมาตรา 47(7)(ข) แห่งประมวลรัษฎากร และมาตรา 3(4)(ข) แห่งพระราชกฤษฎีกา ออกตามความในประมวลรัษฎากร ว่าด้วยการยกเว้นภาษีมูลค่าเพิ่ม (ฉบับที่ 239) พ.ศ. 2534 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชกฤษฎีกา ออกตามความในประมวลรัษฎากร ว่าด้วยการยกเว้นภาษีมูลค่าเพิ่ม (ฉบับที่ 254) พ.ศ. 2535 ลงวันที่ 12 ตุลาคม พ.ศ. 2535"(510) มูลนิธิกลุ่มอีซูซุ"ข้อ ๒ ประกาศนี้ให้เริ่มใช้บังคับ(1) สําหรับเงินได้พึงประเมินประจําปี พ.ศ. 2546 ที่จะต้องยื่นรายการใน พ.ศ. 2547 เป็นต้นไป(2) สําหรับมูลค่าของฐานภาษีของผู้ประกอบการในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2546 เป็นต้นไปผู้มีอํานาจลงนาม ประกาศ ณ วันที่ 26 มีนาคม พ.ศ. 2546ร้อยเอก สุชาติ เชาว์วิศิษฐรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง
คำสั่งสำนักอนามัยคำสั่งสำนักอนามัยที่๙๑๐/๒๕๕๒เรื่องมอบหมายและมอบอำนาจให้ผู้อำนวยการกองและผู้อำนวยการศูนย์บริการสาธารณสุขปฏิบัติราชการแทนผู้อำนวยการสำนักอนามัย[๑] เพื่อให้การปฏิบัติราชการที่อยู่ในอำนาจหน้าที่ของสำนักอนามัยดำเนินไปด้วยความเรียบร้อยรวดเร็ว และมีประสิทธิภาพตลอดจนเป็นการแบ่งเบาภาระความรับผิดชอบของผู้อำนวยการสำนักอนามัยฉะนั้น อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๖๖ มาตรา ๖๗และมาตรา ๘๓ แห่งพระราชบัญญัติระเบียบบริหารราชการกรุงเทพมหานคร พ.ศ. ๒๕๒๘จึงให้ยกเลิกคำสั่งสำนักอนามัย ที่ ๘๘๔/๒๕๕๒ ลงวันที่ ๒๕ พฤษภาคม ๒๕๕๒ และมอบหมายและมอบอำนาจในการสั่งการอนุญาต การอนุมัติหรือการปฏิบัติราชการที่ผู้อำนวยการสำนักอนามัยจะพึงปฏิบัติให้ผู้อำนวยการกองและผู้อำนวยการศูนย์บริการสาธารณสุขเป็นผู้รับผิดชอบในการสั่งและปฏิบัติราชการแทนดังนี้๑.มอบอำนาจให้ผู้อำนวยการกองและผู้อำนวยการศูนย์บริการสาธารณสุขในการอนุมัติให้ข้าราชการ/ลูกจ้างปฏิบัติงานนอกเวลาราชการตามระเบียบกระทรวงการคลังว่าด้วยการเบิกจ่ายเงินตอบแทนการปฏิบัติงานนอกเวลาราชการพ.ศ. ๒๕๕๐ และระเบียบกรุงเทพมหานคร ว่าด้วยการกำหนดหลักเกณฑ์วิธีการและอัตราการจ่ายเงินค่าตอบแทนแก่บุคลากรทางด้านการแพทย์และสาธารณสุขในสังกัดกรุงเทพมหานครพ.ศ. ๒๕๕๐๒.กรณีการเสนอแผนงาน/โครงการที่ใช้เงินบำรุงของศูนย์บริการสาธารณสุขที่ไม่เกินโครงการละ ๑๐๐,๐๐๐ บาทมอบอำนาจให้ผู้อำนวยการศูนย์บริการสาธารณสุขลงนามปฏิบัติราชการแทนได้และให้แจ้งผู้อำนวยการสำนักอนามัยทราบทั้งนี้ ตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไปสั่งณ วันที่ ๒๗ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๕๒มนทิรา ทองสาริผู้อำนวยการสำนักอนามัยปริยานุช/พิมพ์๙เมษายน ๒๕๕๓นันท์นภัสร์/ตรวจ๙เมษายน ๒๕๕๓[๑]ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๗/ตอนพิเศษ ๓๙ ง/หน้า ๕๐/๒๖ มีนาคม ๒๕๕๓
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 62459หลักกฎหมาย: จำเลยฎีกาเพียงว่าตามพฤติการณ์แห่งคดีควรกำหนดโทษจำเลยให้เบาลงและควรรอการลงโทษจำเลย เมื่อศาลชั้นต้นสั่งไม่รับฎีกาโดยเหตุว่าเป็นการแก้ไขเล็กน้อยต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงจำเลยอุทธรณ์คำสั่งศาลชั้นต้นดังกล่าว โดยอ้างว่าศาลอุทธรณ์ไม่ได้วินิจฉัยปัญหาข้อกฎหมายที่จำเลยอุทธรณ์ว่าการพกพาอาวุธปืน และเครื่องกระสุนปืนของจำเลยเพราะมีเหตุจำเป็นและเร่งด่วนตามสมควรแก่พฤติการณ์จำเลยจึงไม่มีความผิด ซึ่งข้อที่จำเลยอ้างในอุทธรณ์คำสั่งไม่รับฎีกานี้เป็นข้อที่จำเลยมิได้ยกขึ้นฎีกาไว้แต่อย่างใดทั้งศาลชั้นต้นก็มิได้มีคำสั่งไม่ยอมรับฎีกาของจำเลยเกี่ยวกับปัญหาดังกล่าว อุทธรณ์ของจำเลยจึงไม่ใช่เป็นการอุทธรณ์คำสั่งของศาลชั้นต้นที่ไม่รับฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 224 ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 807/2526พนักงานอัยการประจำศาลจังหวัดทุ่งสงโจทก์นายสหัส หรือคด หรืออส.สหัส เผื่อชาติจำเลย ป.วิ.อ. ม. 224จำเลยฎีกาเพียงว่าตามพฤติการณ์แห่งคดีควรกำหนดโทษจำเลยให้เบาลงและควรรอการลงโทษจำเลย เมื่อศาลชั้นต้นสั่งไม่รับฎีกาโดยเหตุว่าเป็นการแก้ไขเล็กน้อยต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงจำเลยอุทธรณ์คำสั่งศาลชั้นต้นดังกล่าว โดยอ้างว่าศาลอุทธรณ์ไม่ได้วินิจฉัยปัญหาข้อกฎหมายที่จำเลยอุทธรณ์ว่าการพกพาอาวุธปืน และเครื่องกระสุนปืนของจำเลยเพราะมีเหตุจำเป็นและเร่งด่วนตามสมควรแก่พฤติการณ์จำเลยจึงไม่มีความผิด ซึ่งข้อที่จำเลยอ้างในอุทธรณ์คำสั่งไม่รับฎีกานี้เป็นข้อที่จำเลยมิได้ยกขึ้นฎีกาไว้แต่อย่างใดทั้งศาลชั้นต้นก็มิได้มีคำสั่งไม่ยอมรับฎีกาของจำเลยเกี่ยวกับปัญหาดังกล่าว อุทธรณ์ของจำเลยจึงไม่ใช่เป็นการอุทธรณ์คำสั่งของศาลชั้นต้นที่ไม่รับฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 224(อาจ ปัญญาดิลก-แถมชัย สิทธิไตรย์-ไพศาล สว่างเนตร)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 807/2526พนักงานอัยการประจำศาลจังหวัดทุ่งสงโจทก์นายสหัส หรือคด หรืออส.สหัส เผื่อชาติจำเลย ป.วิ.อ. ม. 224จำเลยฎีกาเพียงว่าตามพฤติการณ์แห่งคดีควรกำหนดโทษจำเลยให้เบาลงและควรรอการลงโทษจำเลย เมื่อศาลชั้นต้นสั่งไม่รับฎีกาโดยเหตุว่าเป็นการแก้ไขเล็กน้อยต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงจำเลยอุทธรณ์คำสั่งศาลชั้นต้นดังกล่าว โดยอ้างว่าศาลอุทธรณ์ไม่ได้วินิจฉัยปัญหาข้อกฎหมายที่จำเลยอุทธรณ์ว่าการพกพาอาวุธปืน และเครื่องกระสุนปืนของจำเลยเพราะมีเหตุจำเป็นและเร่งด่วนตามสมควรแก่พฤติการณ์จำเลยจึงไม่มีความผิด ซึ่งข้อที่จำเลยอ้างในอุทธรณ์คำสั่งไม่รับฎีกานี้เป็นข้อที่จำเลยมิได้ยกขึ้นฎีกาไว้แต่อย่างใดทั้งศาลชั้นต้นก็มิได้มีคำสั่งไม่ยอมรับฎีกาของจำเลยเกี่ยวกับปัญหาดังกล่าว อุทธรณ์ของจำเลยจึงไม่ใช่เป็นการอุทธรณ์คำสั่งของศาลชั้นต้นที่ไม่รับฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 224(อาจ ปัญญาดิลก-แถมชัย สิทธิไตรย์-ไพศาล สว่างเนตร)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ