คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1377/2520หลักกฎหมาย: การปลูกข้าวลงในทางสาธารณะโดยไม่ได้รับอนุญาตอันชอบด้วยกฎหมายเป็นการปลูกปักในทางสาธารณะ จึงเป็นความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 386บทบัญญัติในประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 386 แตกต่างกับบทบัญญัติในกฎหมายลักษณะอาญา ร.ศ.127 มาตรา 336 เพราะใช้คำว่าปลูกปักในทางสาธารณะ จึงย่อมมีความหมายถึงการปลูกข้าวลงในทางสาธารณะด้วยโจทก์ฟ้องว่า จำเลยได้ปิดกั้นทางสาธารณะซึ่งเป็นเส้นทางที่ราษฎรหลายหมู่บ้านใช้เป็นทางสัญจรไปมา โดยจำเลยปักดำนาปลูกข้าวลงในทางดังกล่าว เป็นเหตุให้ราษฎรไม่สามารถใช้สัญจรไปมาตามปกติได้โดยสะดวกขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 385, 386จำเลยทั้งสองให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่าที่เกิดเหตุเป็นทางสาธารณะ และจำเลยปลูกข้าวลงในทางสาธารณะ แต่คำบรรยายฟ้องของโจทก์ไม่ครบองค์ประกอบความผิดตามมาตรา 385 และการปลูกข้าวลงในทางสาธารณะไม่เป็นความผิดตามมาตรา 386 พิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่าจำเลยมีความผิดตามมาตรา 386จำเลยทั้งสองฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า คดีมีปัญหาเฉพาะข้อกฎหมายว่าการปลูกข้าวลงในทางสาธารณะจะเป็นการปลูกปักหรือวางสิ่งของเกะกะไว้ในทางสาธารณะตามความหมายในประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 386 หรือไม่ เห็นว่าบทบัญญัติในประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 386 ใช้คำว่าปลูกปักหรือวางสิ่งของเกะกะไว้ในทางสาธารณะฯ ซึ่งย่อมมีความหมายถึงการตกกล้าหรือปลูกข้าวด้วย การกระทำของจำเลยจึงเป็นความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 386บทบัญญัติในประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 386 แตกต่างกับบทบัญญัติในกฎหมายลักษณะอาญา ร.ศ. 127 มาตรา 336 เพราะใช้คำว่าปลูกปักหรือวางสิ่งของเกะกะในทางสาธารณะ จึงย่อมมีความหมายถึงการปลูกข้าวในทางสาธารณะด้วยพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1377/2520พนักงานอัยการจังหวัดศรีสะเกษโจทก์นายคำ บุญเกตุ ที่ 1 กับพวกจำเลย ป.อ. ม. 386 กฎหมายลักษณะอาญา ม. 336การปลูกข้าวลงในทางสาธารณะโดยไม่ได้รับอนุญาตอันชอบด้วยกฎหมายเป็นการปลูกปักในทางสาธารณะ จึงเป็นความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 386บทบัญญัติในประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 386 แตกต่างกับบทบัญญัติในกฎหมายลักษณะอาญา ร.ศ.127 มาตรา 336 เพราะใช้คำว่าปลูกปักในทางสาธารณะ จึงย่อมมีความหมายถึงการปลูกข้าวลงในทางสาธารณะด้วยโจทก์ฟ้องว่า จำเลยได้ปิดกั้นทางสาธารณะซึ่งเป็นเส้นทางที่ราษฎรหลายหมู่บ้านใช้เป็นทางสัญจรไปมา โดยจำเลยปักดำนาปลูกข้าวลงในทางดังกล่าว เป็นเหตุให้ราษฎรไม่สามารถใช้สัญจรไปมาตามปกติได้โดยสะดวกขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 385, 386จำเลยทั้งสองให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่าที่เกิดเหตุเป็นทางสาธารณะ และจำเลยปลูกข้าวลงในทางสาธารณะ แต่คำบรรยายฟ้องของโจทก์ไม่ครบองค์ประกอบความผิดตามมาตรา 385 และการปลูกข้าวลงในทางสาธารณะไม่เป็นความผิดตามมาตรา 386 พิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่าจำเลยมีความผิดตามมาตรา 386จำเลยทั้งสองฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า คดีมีปัญหาเฉพาะข้อกฎหมายว่าการปลูกข้าวลงในทางสาธารณะจะเป็นการปลูกปักหรือวางสิ่งของเกะกะไว้ในทางสาธารณะตามความหมายในประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 386 หรือไม่ เห็นว่าบทบัญญัติในประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 386 ใช้คำว่าปลูกปักหรือวางสิ่งของเกะกะไว้ในทางสาธารณะฯ ซึ่งย่อมมีความหมายถึงการตกกล้าหรือปลูกข้าวด้วย การกระทำของจำเลยจึงเป็นความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 386บทบัญญัติในประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 386 แตกต่างกับบทบัญญัติในกฎหมายลักษณะอาญา ร.ศ. 127 มาตรา 336 เพราะใช้คำว่าปลูกปักหรือวางสิ่งของเกะกะในทางสาธารณะ จึงย่อมมีความหมายถึงการปลูกข้าวในทางสาธารณะด้วยพิพากษายืน(ประภาศน์ อวยชัย-ชลูตม์ สวัสดิทัต-พัลลภ สังโขบล)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยได้ปิดกั้นทางสาธารณะซึ่งเป็นเส้นทางที่ราษฎรหลายหมู่บ้านใช้เป็นทางสัญจรไปมา โดยจำเลยปักดำนาปลูกข้าวลงในทางดังกล่าว เป็นเหตุให้ราษฎรไม่สามารถใช้สัญจรไปมาตามปกติได้โดยสะดวกขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 385, 386จำเลยทั้งสองให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่าที่เกิดเหตุเป็นทางสาธารณะ และจำเลยปลูกข้าวลงในทางสาธารณะ แต่คำบรรยายฟ้องของโจทก์ไม่ครบองค์ประกอบความผิดตามมาตรา 385 และการปลูกข้าวลงในทางสาธารณะไม่เป็นความผิดตามมาตรา 386 พิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่าจำเลยมีความผิดตามมาตรา 386จำเลยทั้งสองฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า คดีมีปัญหาเฉพาะข้อกฎหมายว่าการปลูกข้าวลงในทางสาธารณะจะเป็นการปลูกปักหรือวางสิ่งของเกะกะไว้ในทางสาธารณะตามความหมายในประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 386 หรือไม่ เห็นว่าบทบัญญัติในประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 386 ใช้คำว่าปลูกปักหรือวางสิ่งของเกะกะไว้ในทางสาธารณะฯ ซึ่งย่อมมีความหมายถึงการตกกล้าหรือปลูกข้าวด้วย การกระทำของจำเลยจึงเป็นความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 386บทบัญญัติในประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 386 แตกต่างกับบทบัญญัติในกฎหมายลักษณะอาญา ร.ศ. 127 มาตรา 336 เพราะใช้คำว่าปลูกปักหรือวางสิ่งของเกะกะในทางสาธารณะ จึงย่อมมีความหมายถึงการปลูกข้าวในทางสาธารณะด้วยพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1377/2520พนักงานอัยการจังหวัดศรีสะเกษโจทก์นายคำ บุญเกตุ ที่ 1 กับพวกจำเลย ป.อ. ม. 386 กฎหมายลักษณะอาญา ม. 336การปลูกข้าวลงในทางสาธารณะโดยไม่ได้รับอนุญาตอันชอบด้วยกฎหมายเป็นการปลูกปักในทางสาธารณะ จึงเป็นความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 386บทบัญญัติในประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 386 แตกต่างกับบทบัญญัติในกฎหมายลักษณะอาญา ร.ศ.127 มาตรา 336 เพราะใช้คำว่าปลูกปักในทางสาธารณะ จึงย่อมมีความหมายถึงการปลูกข้าวลงในทางสาธารณะด้วยโจทก์ฟ้องว่า จำเลยได้ปิดกั้นทางสาธารณะซึ่งเป็นเส้นทางที่ราษฎรหลายหมู่บ้านใช้เป็นทางสัญจรไปมา โดยจำเลยปักดำนาปลูกข้าวลงในทางดังกล่าว เป็นเหตุให้ราษฎรไม่สามารถใช้สัญจรไปมาตามปกติได้โดยสะดวกขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 385, 386จำเลยทั้งสองให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่าที่เกิดเหตุเป็นทางสาธารณะ และจำเลยปลูกข้าวลงในทางสาธารณะ แต่คำบรรยายฟ้องของโจทก์ไม่ครบองค์ประกอบความผิดตามมาตรา 385 และการปลูกข้าวลงในทางสาธารณะไม่เป็นความผิดตามมาตรา 386 พิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่าจำเลยมีความผิดตามมาตรา 386จำเลยทั้งสองฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า คดีมีปัญหาเฉพาะข้อกฎหมายว่าการปลูกข้าวลงในทางสาธารณะจะเป็นการปลูกปักหรือวางสิ่งของเกะกะไว้ในทางสาธารณะตามความหมายในประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 386 หรือไม่ เห็นว่าบทบัญญัติในประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 386 ใช้คำว่าปลูกปักหรือวางสิ่งของเกะกะไว้ในทางสาธารณะฯ ซึ่งย่อมมีความหมายถึงการตกกล้าหรือปลูกข้าวด้วย การกระทำของจำเลยจึงเป็นความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 386บทบัญญัติในประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 386 แตกต่างกับบทบัญญัติในกฎหมายลักษณะอาญา ร.ศ. 127 มาตรา 336 เพราะใช้คำว่าปลูกปักหรือวางสิ่งของเกะกะในทางสาธารณะ จึงย่อมมีความหมายถึงการปลูกข้าวในทางสาธารณะด้วยพิพากษายืน(ประภาศน์ อวยชัย-ชลูตม์ สวัสดิทัต-พัลลภ สังโขบล)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ