ประกาศคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตในภาครัฐประกาศคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตในภาครัฐเรื่องหลักเกณฑ์ วิธีการและเงื่อนไขในการกันบุคคลหรือผู้ถูกกล่าวหาไว้เป็นพยาน โดยที่เป็นการสมควรกำหนดหลักเกณฑ์วิธีการและเงื่อนไขในการกันบุคคลหรือผู้ถูกกล่าวหาซึ่งมีส่วนเกี่ยวข้องในการกระทำผิดกับเจ้าหน้าที่ของรัฐที่เป็นผู้ถูกกล่าวหารายอื่นไว้เป็นพยานเพื่อให้เป็นไปตามกฎหมายว่าด้วยมาตรการของฝ่ายบริหารในการป้องกันและปราบปรามการทุจริตอาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๔ วรรคสอง และมาตรา ๕๘แห่งพระราชบัญญัติมาตรการของฝ่ายบริหารในการป้องกันและปราบปรามการทุจริต พ.ศ. ๒๕๕๑อันเป็นพระราชบัญญัติที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคลซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๓๑ มาตรา ๓๒ มาตรา ๓๕ มาตรา ๔๐ มาตรา ๔๑ มาตรา ๔๓มาตรา ๕๖ และมาตรา ๖๒ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยบัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมายคณะกรรมการ ป.ป.ท.จึงออกประกาศไว้ ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ เรื่องกล่าวหาเจ้าหน้าที่ของรัฐซึ่งกระทำการทุจริตในภาครัฐที่มีลักษณะอย่างหนึ่งอย่างใดดังต่อไปนี้หากคณะกรรมการ ป.ป.ท.เห็นสมควรที่จะกันบุคคลหรือผู้ถูกกล่าวหารายใดซึ่งมีส่วนเกี่ยวข้องในการกระทำผิดกับเจ้าหน้าที่ของรัฐซึ่งเป็นผู้ถูกกล่าวหารายอื่นไว้เป็นพยานได้(๑) เรื่องที่เกิดในที่ลี้ลับ มีเหตุพิเศษ ยุ่งยากซับซ้อนหรือร้ายแรง(๒) เรื่องที่มีการไต่สวนข้อเท็จจริงหรือแสวงหาข้อมูลและรวบรวมพยานหลักฐานอย่างเต็มความสามารถแล้วแต่ไม่อาจหาพยานหลักฐานเกี่ยวกับเรื่องนั้นได้ข้อ ๒ ในระหว่างการไต่สวนข้อเท็จจริงหรือแสวงหาข้อมูลและรวบรวมพยานหลักฐานบุคคลหรือผู้ถูกกล่าวหาอาจถูกกันไว้เป็นพยานได้โดยต้องมีลักษณะดังนี้(๑) เป็นผู้ที่รู้เห็นเหตุการณ์ หรือมีส่วนเกี่ยวข้องหรือมีส่วนร่วมในการกระทำการทุจริตในภาครัฐ(๒) บุคคลหรือผู้ถูกกล่าวหานั้นไม่ใช่ตัวการสำคัญ(๓)ได้ให้การหรือให้ถ้อยคำหรือแจ้งเบาะแสหรือข้อมูลอันเป็นสาระสำคัญในการที่จะใช้เป็นพยานหลักฐานในการวินิจฉัยชี้มูลการกระทำผิดของเจ้าหน้าที่ของรัฐรายอื่นที่เป็นตัวการสำคัญนั้น(๔) เต็มใจหรือสมัครใจในการไปเบิกความเป็นพยานในชั้นศาลข้อ ๓ ในกรณีที่คณะอนุกรรมการที่ดำเนินการไต่สวนข้อเท็จจริงหรือพนักงาน ป.ป.ท. หรือเจ้าหน้าที่ ป.ป.ท.ที่ดำเนินการแสวงหาข้อมูลและรวบรวมพยานหลักฐานพิจารณาเห็นว่าเรื่องกล่าวหาที่ดำเนินการตามอำนาจหน้าที่นั้นเข้าลักษณะตามข้อ๑ และสามารถกันบุคคลหรือผู้ถูกกล่าวหารายใดไว้เป็นพยานตามข้อ ๒ ให้คณะอนุกรรมการพนักงาน ป.ป.ท. หรือเจ้าหน้าที่ ป.ป.ท. แล้วแต่กรณี เสนอเรื่องต่อคณะกรรมการป.ป.ท.เพื่อพิจารณากันบุคคลหรือผู้ถูกกล่าวหาที่กระทำความผิดหรือมีส่วนร่วมในการกระทำความผิดน้อยที่สุดนั้นไว้เป็นพยานโดยไม่ดำเนินคดีก็ได้ข้อ ๔ เมื่อคณะกรรมการป.ป.ท. เห็นชอบให้กันบุคคลหรือผู้ถูกกล่าวหาเป็นพยานตามข้อ ๓ แล้วให้คณะอนุกรรมการพนักงาน ป.ป.ท. หรือเจ้าหน้าที่ ป.ป.ท. แล้วแต่กรณีแจ้งให้ผู้ที่ได้กันไว้เป็นพยานดังกล่าวทราบ และให้แจ้งด้วยว่าบุคคลหรือผู้ถูกกล่าวหานั้นจะต้องเบิกความตามที่ได้ให้การไว้นั้นหากพยานตามวรรคหนึ่ง ไม่ไปเบิกความหรือไปเบิกความแต่ไม่เป็นไปตามที่ให้การหรือให้ถ้อยคำไว้หรือไปเบิกความเป็นพยานแต่ไม่เป็นประโยชน์ในการพิจารณา หรือเป็นปฏิปักษ์ย่อมไม่ได้รับการกันไว้เป็นพยานและให้การกันบุคคลหรือผู้ถูกกล่าวหาเป็นพยานสิ้นสุดลงข้อ ๕ กรณีผู้ที่ได้กันไว้เป็นพยานเป็นผู้ที่ยังไม่ได้ถูกแจ้งข้อกล่าวหาให้คณะอนุกรรมการพนักงาน ป.ป.ท. หรือเจ้าหน้าที่ ป.ป.ท. แล้วแต่กรณีสอบปากคำบุคคลดังกล่าวนั้นไว้ในฐานะพยานแล้วทำการแสวงหาข้อมูลและรวบรวมพยานหลักฐานต่อไปข้อ ๖ กรณีผู้ที่ได้กันไว้เป็นพยานเป็นผู้ที่ถูกแจ้งข้อกล่าวหาและคณะอนุกรรมการพนักงาน ป.ป.ท. หรือเจ้าหน้าที่ ป.ป.ท. แล้วแต่กรณีสอบปากคำบุคคลดังกล่าวไว้ในฐานะผู้ถูกกล่าวหาแล้ว เมื่อคณะกรรมการ ป.ป.ท.เห็นชอบให้กันบุคคลดังกล่าวไว้เป็นพยาน ให้สอบปากคำบุคคลนั้นไว้ในฐานะพยานโดยให้พยานยืนยันบันทึกถ้อยคำของตนเองที่ให้ไว้ในฐานะผู้ถูกกล่าวหาเป็นถ้อยคำของตนในฐานะพยานและอาจจะสอบปากคำในรายละเอียดเพิ่มเติมในฐานะพยานได้ข้อ ๗ ในการสอบปากคำบุคคลหรือผู้ถูกกล่าวหาที่ได้กันไว้เป็นพยานให้ปฏิบัติดังนี้(๑) พึงอาศัยถ้อยคำหรือข้อมูลจากผู้ที่ได้กันไว้เป็นพยานประกอบการแสวงหารวบรวมและดำเนินการอื่นใดเพื่อให้ได้มาซึ่งข้อเท็จจริงและพยานหลักฐานในการที่จะทราบรายละเอียดและพิสูจน์เกี่ยวกับการทุจริตในภาครัฐของเจ้าหน้าที่ของรัฐที่เป็นตัวการใหญ่หรือรายสำคัญ(๒) พึงอาศัยถ้อยคำจากผู้ที่ได้กันไว้เป็นพยานเพื่อแสวงหาให้ได้มาซึ่งพยานหลักฐานอื่น ๆ ที่เป็นหลักแก่คดีได้รวมทั้งสามารถแสวงหาพยานหลักฐานอื่นมาประกอบได้โดยพยานหลักฐานประกอบนั้นต้องเป็นพยานหลักฐานที่เป็นอิสระแยกต่างหากจากถ้อยคำหรือข้อมูลจากผู้ที่ได้กันไว้เป็นพยานดังกล่าวและสามารถสนับสนุนพยานหลักฐานได้ในทางใดทางหนึ่งโดยพยานหลักฐานประกอบที่ได้มานั้นต้องมีลักษณะที่แสดงให้เห็นถึงความเชื่อมโยงสอดคล้องโดยชอบและสมเหตุผลกับถ้อยคำของผู้ที่ได้กันไว้เป็นพยาน(๓)บันทึกให้ปรากฏว่าผู้ที่ได้กันไว้เป็นพยานเคยมีสาเหตุโกรธเคืองกับผู้ถูกกล่าวหาอื่นๆ มาก่อนหรือไม่ข้อ ๘ ในการพิจารณากันบุคคลหรือผู้ถูกกล่าวหาเป็นพยานและการสอบปากคำผู้ที่ได้กันไว้เป็นพยานตามประกาศนี้ห้ามกระทำการใด ๆ อันเป็นการล่อลวงหรือขู่เข็ญหรือให้สัญญาแก่ผู้ที่ได้กันไว้เป็นพยานเพื่อจูงใจให้บุคคลดังกล่าวให้ถ้อยคำหรือข้อมูลในเรื่องที่กล่าวหานั้นข้อ ๙ ในการจัดทำสำนวนการไต่สวนข้อเท็จจริงให้สรุปรายละเอียดการกระทำความผิดของบุคคลหรือผู้ถูกกล่าวหาที่กันไว้เป็นพยานตามคำให้การที่ได้ให้การไว้ในการกระทำความผิดของผู้ถูกกล่าวหาดังกล่าวโดยให้เหตุผลของการมีมติไม่ชี้มูลความผิดทางวินัยหรือความผิดทางอาญาเนื่องจากมีความเห็นในการกันบุคคลหรือผู้ถูกกล่าวหาดังกล่าวไว้เป็นพยานตามหลักเกณฑ์ในประกาศนี้ข้อ ๑๐ ในกรณีมีเหตุอันควรคณะอนุกรรมการ พนักงาน ป.ป.ท. หรือเจ้าหน้าที่ ป.ป.ท. แล้วแต่กรณีอาจจัดให้มีมาตรการคุ้มครองตามกฎหมายว่าด้วยมาตรการของฝ่ายบริหารในการป้องกันและปราบปรามการทุจริตสำหรับผู้ที่ได้กันไว้เป็นพยานก็ได้ทั้งนี้ ให้ปฏิบัติตามระเบียบว่าด้วยการนั้นข้อ ๑๑ ให้คณะกรรมการป.ป.ท. รักษาการตามประกาศนี้และให้มีอำนาจตีความหรือวินิจฉัยปัญหาเกี่ยวกับการปฏิบัติตามประกาศนี้ทั้งนี้ ให้มีผลตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป[๑]ประกาศณ วันที่ ๑๓ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๕๔โสภณ จันเทรมะประธานกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตในภาครัฐปริยานุช/ผู้จัดทำ๙ มกราคม ๒๕๕๕ณัฐพร/ผู้ตรวจ๙ มกราคม ๒๕๕๕[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๒๘/ตอนที่ ๙๖ ก/หน้า ๕๘/๓๐ ธันวาคม ๒๕๕๔