คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1606/2521หลักกฎหมาย: พ่อตาด่าบุตรเขยถึงตระกูล บุตรเขยห้ามก็ไม่ฟัง ด่าแล้วด่าอีกบุตรเขยฟันพ่อตาตายในขณะนั้น เป็นบันดาลโทสะศาลชั้นต้นพิพากษาจำคุกจำเลย 7 ปี 6 เดือน ตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 288, 78 ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นจำคุก 3 ปี ตามมาตรา 288, 72,78 โจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยข้อกฎหมายว่า "ตามข้อเท็จจริงที่โจทก์นำสืบถึงการกระทำของจำเลยมานั้นจะเป็นการกระทำโดยบันดาลโทสะ ซึ่งอาจลดโทษลงได้ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 72 หรือไม่ ศาลฎีกาเห็นว่าจำเลยเป็นบุตรเขยผู้ตายด้วยกัน วันเกิดเหตุจำเลยกลับจากขึ้นตาลเอาน้ำตาลมาเคี่ยวแล้วจะไปขึ้นตาลอีก ผู้ตายก่อเหตุก่อนเนื่องจากไม่พอใจบุตรจำเลยในระหว่างที่จำเลยไปขึ้นตาล แต่มิได้กระทำในทางที่ควร ครั้นจำเลย ซึ่งเป็นบิดากลับมาบ้าน ผู้ตายได้ด่าดูหมิ่นจำเลยซึ่งหน้าถึงตระกูลจำเลย เมื่อจำเลยพูดห้ามไม่ให้ด่า ผู้ตายยังด่าจำเลยถึงตระกูลเช่นเดิมอีก และด่าด้วยถ้อยคำหยาบอีกหลายคำ จำเลยห้ามผู้ตายหลายครั้ง ผู้ตายไม่ยอมหยุดด่าแล้วด่าอีกต่อเนื่องกันจนจำเลยอดโทสะไม่ได้ ถือได้ว่าเป็นการข่มเหงอย่างร้ายแรงด้วยเหตุอันไม่เป็นธรรม จำเลยจึงฟันผู้ตายในขณะนั้นเพราะบันดาลโทสะ ศาลลดโทษลงได้ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 72"พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1606/2521อัยการสุราษฎร์ธานีโจทก์นายพิรุณ รัตนเพ็ชร์จำเลย ป.อ. ม. 72พ่อตาด่าบุตรเขยถึงตระกูล บุตรเขยห้ามก็ไม่ฟัง ด่าแล้วด่าอีกบุตรเขยฟันพ่อตาตายในขณะนั้น เป็นบันดาลโทสะศาลชั้นต้นพิพากษาจำคุกจำเลย 7 ปี 6 เดือน ตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 288, 78 ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นจำคุก 3 ปี ตามมาตรา 288, 72,78 โจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยข้อกฎหมายว่า "ตามข้อเท็จจริงที่โจทก์นำสืบถึงการกระทำของจำเลยมานั้นจะเป็นการกระทำโดยบันดาลโทสะ ซึ่งอาจลดโทษลงได้ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 72 หรือไม่ ศาลฎีกาเห็นว่าจำเลยเป็นบุตรเขยผู้ตายด้วยกัน วันเกิดเหตุจำเลยกลับจากขึ้นตาลเอาน้ำตาลมาเคี่ยวแล้วจะไปขึ้นตาลอีก ผู้ตายก่อเหตุก่อนเนื่องจากไม่พอใจบุตรจำเลยในระหว่างที่จำเลยไปขึ้นตาล แต่มิได้กระทำในทางที่ควร ครั้นจำเลย ซึ่งเป็นบิดากลับมาบ้าน ผู้ตายได้ด่าดูหมิ่นจำเลยซึ่งหน้าถึงตระกูลจำเลย เมื่อจำเลยพูดห้ามไม่ให้ด่า ผู้ตายยังด่าจำเลยถึงตระกูลเช่นเดิมอีก และด่าด้วยถ้อยคำหยาบอีกหลายคำ จำเลยห้ามผู้ตายหลายครั้ง ผู้ตายไม่ยอมหยุดด่าแล้วด่าอีกต่อเนื่องกันจนจำเลยอดโทสะไม่ได้ ถือได้ว่าเป็นการข่มเหงอย่างร้ายแรงด้วยเหตุอันไม่เป็นธรรม จำเลยจึงฟันผู้ตายในขณะนั้นเพราะบันดาลโทสะ ศาลลดโทษลงได้ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 72"พิพากษายืน(สุวรรณพ กองวารี-ปรีชา สุมาวงศ์-กุศล บุญยืน)แหล่งที่มาเนติบัณฑิตยสภาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ศาลชั้นต้นพิพากษาจำคุกจำเลย 7 ปี 6 เดือน ตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 288, 78 ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นจำคุก 3 ปี ตามมาตรา 288, 72,78 โจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยข้อกฎหมายว่า "ตามข้อเท็จจริงที่โจทก์นำสืบถึงการกระทำของจำเลยมานั้นจะเป็นการกระทำโดยบันดาลโทสะ ซึ่งอาจลดโทษลงได้ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 72 หรือไม่ ศาลฎีกาเห็นว่าจำเลยเป็นบุตรเขยผู้ตายด้วยกัน วันเกิดเหตุจำเลยกลับจากขึ้นตาลเอาน้ำตาลมาเคี่ยวแล้วจะไปขึ้นตาลอีก ผู้ตายก่อเหตุก่อนเนื่องจากไม่พอใจบุตรจำเลยในระหว่างที่จำเลยไปขึ้นตาล แต่มิได้กระทำในทางที่ควร ครั้นจำเลย ซึ่งเป็นบิดากลับมาบ้าน ผู้ตายได้ด่าดูหมิ่นจำเลยซึ่งหน้าถึงตระกูลจำเลย เมื่อจำเลยพูดห้ามไม่ให้ด่า ผู้ตายยังด่าจำเลยถึงตระกูลเช่นเดิมอีก และด่าด้วยถ้อยคำหยาบอีกหลายคำ จำเลยห้ามผู้ตายหลายครั้ง ผู้ตายไม่ยอมหยุดด่าแล้วด่าอีกต่อเนื่องกันจนจำเลยอดโทสะไม่ได้ ถือได้ว่าเป็นการข่มเหงอย่างร้ายแรงด้วยเหตุอันไม่เป็นธรรม จำเลยจึงฟันผู้ตายในขณะนั้นเพราะบันดาลโทสะ ศาลลดโทษลงได้ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 72"พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1606/2521อัยการสุราษฎร์ธานีโจทก์นายพิรุณ รัตนเพ็ชร์จำเลย ป.อ. ม. 72พ่อตาด่าบุตรเขยถึงตระกูล บุตรเขยห้ามก็ไม่ฟัง ด่าแล้วด่าอีกบุตรเขยฟันพ่อตาตายในขณะนั้น เป็นบันดาลโทสะศาลชั้นต้นพิพากษาจำคุกจำเลย 7 ปี 6 เดือน ตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 288, 78 ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นจำคุก 3 ปี ตามมาตรา 288, 72,78 โจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยข้อกฎหมายว่า "ตามข้อเท็จจริงที่โจทก์นำสืบถึงการกระทำของจำเลยมานั้นจะเป็นการกระทำโดยบันดาลโทสะ ซึ่งอาจลดโทษลงได้ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 72 หรือไม่ ศาลฎีกาเห็นว่าจำเลยเป็นบุตรเขยผู้ตายด้วยกัน วันเกิดเหตุจำเลยกลับจากขึ้นตาลเอาน้ำตาลมาเคี่ยวแล้วจะไปขึ้นตาลอีก ผู้ตายก่อเหตุก่อนเนื่องจากไม่พอใจบุตรจำเลยในระหว่างที่จำเลยไปขึ้นตาล แต่มิได้กระทำในทางที่ควร ครั้นจำเลย ซึ่งเป็นบิดากลับมาบ้าน ผู้ตายได้ด่าดูหมิ่นจำเลยซึ่งหน้าถึงตระกูลจำเลย เมื่อจำเลยพูดห้ามไม่ให้ด่า ผู้ตายยังด่าจำเลยถึงตระกูลเช่นเดิมอีก และด่าด้วยถ้อยคำหยาบอีกหลายคำ จำเลยห้ามผู้ตายหลายครั้ง ผู้ตายไม่ยอมหยุดด่าแล้วด่าอีกต่อเนื่องกันจนจำเลยอดโทสะไม่ได้ ถือได้ว่าเป็นการข่มเหงอย่างร้ายแรงด้วยเหตุอันไม่เป็นธรรม จำเลยจึงฟันผู้ตายในขณะนั้นเพราะบันดาลโทสะ ศาลลดโทษลงได้ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 72"พิพากษายืน(สุวรรณพ กองวารี-ปรีชา สุมาวงศ์-กุศล บุญยืน)แหล่งที่มาเนติบัณฑิตยสภาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ