คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1348/2496หลักกฎหมาย: มีคนเอาปืนยิงมารดาของเพื่อน จึงจะเข้าจับคนร้าย แต่คนร้ายกลับชักมีดทำร้ายผู้จับ ผู้จับจึงกอดปล้ำต่อสู้เมื่อแย่งมีดได้ก็แทงผู้ร้ายไป 1 ที ผู้ร้ายล้มลงก็เอาเชือกมัด ดังนี้ แม้ผู้ร้ายจะถึงตายก็ถือได้ว่ากระทำการจับกุมผู้ร้ายและป้องกันตนพอสมควรแก่เหตุ ได้รับการยกเว้นโทษตามกฎหมายลักษณะอาญามาตรา 50คดีนี้ โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลย ฐานฆ่าคนตายโดยเจตนาตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 249จำเลยภาคเสธ ว่าป้องกันตัวศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 249, 53 วางโทษจำคุก 3 ปี ลดตามมาตรา 59 อีก 1 ใน 3 คงจำคุก2 ปี ริบมีดของกลางศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้ยกฟ้องโจทก์ฎีกาศาลฎีกาตรวจสำนวนแล้ว ได้ความว่าตอนเที่ยงคืน นายบุญธรรมผู้ตายขึ้นไปบนเรือนนางฟอง พูดเอะอะขอสุรากิน นางฟองได้พูดให้ไปเสียเถอะ จะนอนแล้ว ผู้ตายกลับชักปืนสั้นออกมายิงนางฟอง 1 นัด ถูกเหนือตาตุ่ม จำเลยร้องว่า "ยิงแม่กูแล้ว หนีไม่ได้" ผู้ตายว่า "มึงมีสิทธิอะไรไม่ให้กูหนี" พูดแล้วทิ้งปืนลงใต้ถุนเรือน หยิบมีดมากำตรงเข้าจะทำร้ายจำเลย ๆ เข้ากอดปล้ำ สู้กันที่ชานเรือนนานสัก 5 ชั่วอึดใจ จำเลยแย่งมีดได้แล้วแทงไป 1 ที ถูกรักแร้ขวาผู้ตายล้มลง จำเลยนำเชือกมาผูกข้อมือและขาผู้ตายติดกันแล้วให้คนไปตามผู้ใหญ่บ้านมาจับ แต่นายบุญธรรมขาดใจตายเสียก่อนจำเลยเป็นเพื่อนกับนายอ่ำบุตรนางฟอง นับถือนางฟองอย่างมารดาศาลฎีกาเห็นว่า อาการที่จำเลยกระทำไปนั้น แสดงว่ามีเจตนาจะจับกุมผู้ตาย จะตำหนิจำเลยว่า แย่งมีดได้แล้วไม่ควรแทง หาได้ไม่เพราะขณะนั้นกำลังต่อสู้กัน ใครได้ทีก็ต้องทำเพื่อให้อีกฝ่ายหนึ่งแพ้ ถ้าจำเลยไม่แทง ผู้ตายอาจแย่งมีดกลับคืนไปก็ได้จึงเห็นว่า จำเลยกระทำการจับกุมผู้ร้าย และป้องกันตนพอสมควรแก่เหตุจึงพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1348/2496พนักงานอัยการประจำศาลจังหวัดกบินทร์บุรีโจทก์นายเหลือ หรือดำ บุญยิ่งจำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 50 ป.วิ.อ. ม. 79, ม. 80, ม. 83มีคนเอาปืนยิงมารดาของเพื่อน จึงจะเข้าจับคนร้าย แต่คนร้ายกลับชักมีดทำร้ายผู้จับ ผู้จับจึงกอดปล้ำต่อสู้เมื่อแย่งมีดได้ก็แทงผู้ร้ายไป 1 ที ผู้ร้ายล้มลงก็เอาเชือกมัด ดังนี้ แม้ผู้ร้ายจะถึงตายก็ถือได้ว่ากระทำการจับกุมผู้ร้ายและป้องกันตนพอสมควรแก่เหตุ ได้รับการยกเว้นโทษตามกฎหมายลักษณะอาญามาตรา 50คดีนี้ โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลย ฐานฆ่าคนตายโดยเจตนาตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 249จำเลยภาคเสธ ว่าป้องกันตัวศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 249, 53 วางโทษจำคุก 3 ปี ลดตามมาตรา 59 อีก 1 ใน 3 คงจำคุก2 ปี ริบมีดของกลางศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้ยกฟ้องโจทก์ฎีกาศาลฎีกาตรวจสำนวนแล้ว ได้ความว่าตอนเที่ยงคืน นายบุญธรรมผู้ตายขึ้นไปบนเรือนนางฟอง พูดเอะอะขอสุรากิน นางฟองได้พูดให้ไปเสียเถอะ จะนอนแล้ว ผู้ตายกลับชักปืนสั้นออกมายิงนางฟอง 1 นัด ถูกเหนือตาตุ่ม จำเลยร้องว่า "ยิงแม่กูแล้ว หนีไม่ได้" ผู้ตายว่า "มึงมีสิทธิอะไรไม่ให้กูหนี" พูดแล้วทิ้งปืนลงใต้ถุนเรือน หยิบมีดมากำตรงเข้าจะทำร้ายจำเลย ๆ เข้ากอดปล้ำ สู้กันที่ชานเรือนนานสัก 5 ชั่วอึดใจ จำเลยแย่งมีดได้แล้วแทงไป 1 ที ถูกรักแร้ขวาผู้ตายล้มลง จำเลยนำเชือกมาผูกข้อมือและขาผู้ตายติดกันแล้วให้คนไปตามผู้ใหญ่บ้านมาจับ แต่นายบุญธรรมขาดใจตายเสียก่อนจำเลยเป็นเพื่อนกับนายอ่ำบุตรนางฟอง นับถือนางฟองอย่างมารดาศาลฎีกาเห็นว่า อาการที่จำเลยกระทำไปนั้น แสดงว่ามีเจตนาจะจับกุมผู้ตาย จะตำหนิจำเลยว่า แย่งมีดได้แล้วไม่ควรแทง หาได้ไม่เพราะขณะนั้นกำลังต่อสู้กัน ใครได้ทีก็ต้องทำเพื่อให้อีกฝ่ายหนึ่งแพ้ ถ้าจำเลยไม่แทง ผู้ตายอาจแย่งมีดกลับคืนไปก็ได้จึงเห็นว่า จำเลยกระทำการจับกุมผู้ร้าย และป้องกันตนพอสมควรแก่เหตุจึงพิพากษายืน(เลขวณิชธรรมวิทักษ์-ประวัติ ปัตตพงศ์-ศิลปสิทธิวินิจฉัย)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: คดีนี้ โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลย ฐานฆ่าคนตายโดยเจตนาตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 249จำเลยภาคเสธ ว่าป้องกันตัวศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 249, 53 วางโทษจำคุก 3 ปี ลดตามมาตรา 59 อีก 1 ใน 3 คงจำคุก2 ปี ริบมีดของกลางศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้ยกฟ้องโจทก์ฎีกาศาลฎีกาตรวจสำนวนแล้ว ได้ความว่าตอนเที่ยงคืน นายบุญธรรมผู้ตายขึ้นไปบนเรือนนางฟอง พูดเอะอะขอสุรากิน นางฟองได้พูดให้ไปเสียเถอะ จะนอนแล้ว ผู้ตายกลับชักปืนสั้นออกมายิงนางฟอง 1 นัด ถูกเหนือตาตุ่ม จำเลยร้องว่า "ยิงแม่กูแล้ว หนีไม่ได้" ผู้ตายว่า "มึงมีสิทธิอะไรไม่ให้กูหนี" พูดแล้วทิ้งปืนลงใต้ถุนเรือน หยิบมีดมากำตรงเข้าจะทำร้ายจำเลย ๆ เข้ากอดปล้ำ สู้กันที่ชานเรือนนานสัก 5 ชั่วอึดใจ จำเลยแย่งมีดได้แล้วแทงไป 1 ที ถูกรักแร้ขวาผู้ตายล้มลง จำเลยนำเชือกมาผูกข้อมือและขาผู้ตายติดกันแล้วให้คนไปตามผู้ใหญ่บ้านมาจับ แต่นายบุญธรรมขาดใจตายเสียก่อนจำเลยเป็นเพื่อนกับนายอ่ำบุตรนางฟอง นับถือนางฟองอย่างมารดาศาลฎีกาเห็นว่า อาการที่จำเลยกระทำไปนั้น แสดงว่ามีเจตนาจะจับกุมผู้ตาย จะตำหนิจำเลยว่า แย่งมีดได้แล้วไม่ควรแทง หาได้ไม่เพราะขณะนั้นกำลังต่อสู้กัน ใครได้ทีก็ต้องทำเพื่อให้อีกฝ่ายหนึ่งแพ้ ถ้าจำเลยไม่แทง ผู้ตายอาจแย่งมีดกลับคืนไปก็ได้จึงเห็นว่า จำเลยกระทำการจับกุมผู้ร้าย และป้องกันตนพอสมควรแก่เหตุจึงพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1348/2496พนักงานอัยการประจำศาลจังหวัดกบินทร์บุรีโจทก์นายเหลือ หรือดำ บุญยิ่งจำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 50 ป.วิ.อ. ม. 79, ม. 80, ม. 83มีคนเอาปืนยิงมารดาของเพื่อน จึงจะเข้าจับคนร้าย แต่คนร้ายกลับชักมีดทำร้ายผู้จับ ผู้จับจึงกอดปล้ำต่อสู้เมื่อแย่งมีดได้ก็แทงผู้ร้ายไป 1 ที ผู้ร้ายล้มลงก็เอาเชือกมัด ดังนี้ แม้ผู้ร้ายจะถึงตายก็ถือได้ว่ากระทำการจับกุมผู้ร้ายและป้องกันตนพอสมควรแก่เหตุ ได้รับการยกเว้นโทษตามกฎหมายลักษณะอาญามาตรา 50คดีนี้ โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลย ฐานฆ่าคนตายโดยเจตนาตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 249จำเลยภาคเสธ ว่าป้องกันตัวศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 249, 53 วางโทษจำคุก 3 ปี ลดตามมาตรา 59 อีก 1 ใน 3 คงจำคุก2 ปี ริบมีดของกลางศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้ยกฟ้องโจทก์ฎีกาศาลฎีกาตรวจสำนวนแล้ว ได้ความว่าตอนเที่ยงคืน นายบุญธรรมผู้ตายขึ้นไปบนเรือนนางฟอง พูดเอะอะขอสุรากิน นางฟองได้พูดให้ไปเสียเถอะ จะนอนแล้ว ผู้ตายกลับชักปืนสั้นออกมายิงนางฟอง 1 นัด ถูกเหนือตาตุ่ม จำเลยร้องว่า "ยิงแม่กูแล้ว หนีไม่ได้" ผู้ตายว่า "มึงมีสิทธิอะไรไม่ให้กูหนี" พูดแล้วทิ้งปืนลงใต้ถุนเรือน หยิบมีดมากำตรงเข้าจะทำร้ายจำเลย ๆ เข้ากอดปล้ำ สู้กันที่ชานเรือนนานสัก 5 ชั่วอึดใจ จำเลยแย่งมีดได้แล้วแทงไป 1 ที ถูกรักแร้ขวาผู้ตายล้มลง จำเลยนำเชือกมาผูกข้อมือและขาผู้ตายติดกันแล้วให้คนไปตามผู้ใหญ่บ้านมาจับ แต่นายบุญธรรมขาดใจตายเสียก่อนจำเลยเป็นเพื่อนกับนายอ่ำบุตรนางฟอง นับถือนางฟองอย่างมารดาศาลฎีกาเห็นว่า อาการที่จำเลยกระทำไปนั้น แสดงว่ามีเจตนาจะจับกุมผู้ตาย จะตำหนิจำเลยว่า แย่งมีดได้แล้วไม่ควรแทง หาได้ไม่เพราะขณะนั้นกำลังต่อสู้กัน ใครได้ทีก็ต้องทำเพื่อให้อีกฝ่ายหนึ่งแพ้ ถ้าจำเลยไม่แทง ผู้ตายอาจแย่งมีดกลับคืนไปก็ได้จึงเห็นว่า จำเลยกระทำการจับกุมผู้ร้าย และป้องกันตนพอสมควรแก่เหตุจึงพิพากษายืน(เลขวณิชธรรมวิทักษ์-ประวัติ ปัตตพงศ์-ศิลปสิทธิวินิจฉัย)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ