คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 225/2497หลักกฎหมาย: โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานวิวาททำให้ตายในที่วิวาทโดยไม่ระบุว่าใครทำใคร ตาม กฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 253แต่เมื่อทางพิจารณาปรากฏว่าไม่ใช่เรื่องวิวาทกัน แต่เป็นเรื่องที่ผู้ตายออกมาห้ามแต่โดยดี กลับถูกจำเลยผู้มีชื่อคนหนึ่ง แทงเอาถึงตายดังนี้ เป็นเรื่องข้อเท็จจริงตามทางพิจารณาต่างกับข้อเท็จจริงที่กล่าวในฟ้องจะลงโทษจำเลยไม่ได้ ต้องพิพากษายกฟ้องคดีนี้ โจทก์ฟ้องหาว่า จำเลยวิวาททำร้ายร่างกายกัน จนนายชูได้รับบาดเจ็บสาหัส และถึงแก่ความตาย จำเลยที่ 1, จำเลยที่ 5, จำเลยที่ 6 บาดเจ็บ ขอให้ลงโทษตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 253จำเลยทุกคนปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ พิพากษาแก้ว่านายโล้น นายเจี๊ยบ นางตวงนายประจวบจำเลยผิดตามมาตรา 253 ฯลฯนายโล้น นายเจี๊ยบ นายประจวบ จำเลยฎีกาศาลฎีกาตรวจสำนวนตลอดแล้ว ข้อเท็จจริงฟังได้ว่า นายโล้นจำเลยมาร้องท้าทายนายประจวบจำเลย นายชูออกมาห้ามแต่โดยดีนายโล้นกลับแทงนายชูถูกที่สีข้างล้มลง นายชูได้ถึงแก่ความตายเพราะแผลที่ถูกแทงนั้น ครั้นนายประจวบจำเลยวิ่งเข้าไปประคองนายชู นายโล้นจำเลยก็ตรงเข้ามาฟันนายประจวบอีก 2 ที นายประจวบ จำเลยจึงต่อสู้ป้องกันโดยมิได้สมัครใจวิวาทกับพวกนายโล้นจำเลยศาลฎีกาเห็นว่าคดีนี้โจทก์บรรยายฟ้องว่าเป็นกรณีวิวาทเป็นเหตุให้นายชูถูกทำร้ายถึงตาย โดยมิได้ระบุว่าจำเลยคนใดเป็นคนทำร้ายแต่ทางพิจารณาได้ความว่า ไม่ใช่เป็นเรื่องวิวาทกัน แต่เป็นเรื่องนายชูถูกนายโล้นทำร้ายเอาถึงแก่ความตาย ข้อเท็จจริงที่ปรากฏตามทางพิจารณาจึงต่างกับข้อเท็จจริงที่กล่าวในฟ้อง จะลงโทษจำเลยไม่ได้จึงพิพากษากลับ ให้ยกฟ้อง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 225/2497อัยการประจำศาลจังหวัดหลังสวนโจทก์นายโล้น แซ่หลี ที่ 1 นายเจี๊ยบ เกล้านพรัตน์ ที่ 2 นางตวง แซ่หลี ที่ 3 นายล่อง เกล้านพรัตน์ ที่ 4 นายประจวบ ศรีอินทร์ ที่ 5 นายผิว ปิ่นเกตุ ที่ 6จำเลยนายชิต เนตรสว่าง ที่ 7จำเลย ป.วิ.อ. ม. 192 กฎหมายลักษณะอาญา ม. 253โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานวิวาททำให้ตายในที่วิวาทโดยไม่ระบุว่าใครทำใคร ตาม กฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 253แต่เมื่อทางพิจารณาปรากฏว่าไม่ใช่เรื่องวิวาทกัน แต่เป็นเรื่องที่ผู้ตายออกมาห้ามแต่โดยดี กลับถูกจำเลยผู้มีชื่อคนหนึ่ง แทงเอาถึงตายดังนี้ เป็นเรื่องข้อเท็จจริงตามทางพิจารณาต่างกับข้อเท็จจริงที่กล่าวในฟ้องจะลงโทษจำเลยไม่ได้ ต้องพิพากษายกฟ้องคดีนี้ โจทก์ฟ้องหาว่า จำเลยวิวาททำร้ายร่างกายกัน จนนายชูได้รับบาดเจ็บสาหัส และถึงแก่ความตาย จำเลยที่ 1, จำเลยที่ 5, จำเลยที่ 6 บาดเจ็บ ขอให้ลงโทษตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 253จำเลยทุกคนปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ พิพากษาแก้ว่านายโล้น นายเจี๊ยบ นางตวงนายประจวบจำเลยผิดตามมาตรา 253 ฯลฯนายโล้น นายเจี๊ยบ นายประจวบ จำเลยฎีกาศาลฎีกาตรวจสำนวนตลอดแล้ว ข้อเท็จจริงฟังได้ว่า นายโล้นจำเลยมาร้องท้าทายนายประจวบจำเลย นายชูออกมาห้ามแต่โดยดีนายโล้นกลับแทงนายชูถูกที่สีข้างล้มลง นายชูได้ถึงแก่ความตายเพราะแผลที่ถูกแทงนั้น ครั้นนายประจวบจำเลยวิ่งเข้าไปประคองนายชู นายโล้นจำเลยก็ตรงเข้ามาฟันนายประจวบอีก 2 ที นายประจวบ จำเลยจึงต่อสู้ป้องกันโดยมิได้สมัครใจวิวาทกับพวกนายโล้นจำเลยศาลฎีกาเห็นว่าคดีนี้โจทก์บรรยายฟ้องว่าเป็นกรณีวิวาทเป็นเหตุให้นายชูถูกทำร้ายถึงตาย โดยมิได้ระบุว่าจำเลยคนใดเป็นคนทำร้ายแต่ทางพิจารณาได้ความว่า ไม่ใช่เป็นเรื่องวิวาทกัน แต่เป็นเรื่องนายชูถูกนายโล้นทำร้ายเอาถึงแก่ความตาย ข้อเท็จจริงที่ปรากฏตามทางพิจารณาจึงต่างกับข้อเท็จจริงที่กล่าวในฟ้อง จะลงโทษจำเลยไม่ได้จึงพิพากษากลับ ให้ยกฟ้อง(พิบูลย์ไอศวรรย์-มนูภันย์วิมลสาร-ประศาสน์วินิจฉัย)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: คดีนี้ โจทก์ฟ้องหาว่า จำเลยวิวาททำร้ายร่างกายกัน จนนายชูได้รับบาดเจ็บสาหัส และถึงแก่ความตาย จำเลยที่ 1, จำเลยที่ 5, จำเลยที่ 6 บาดเจ็บ ขอให้ลงโทษตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 253จำเลยทุกคนปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ พิพากษาแก้ว่านายโล้น นายเจี๊ยบ นางตวงนายประจวบจำเลยผิดตามมาตรา 253 ฯลฯนายโล้น นายเจี๊ยบ นายประจวบ จำเลยฎีกาศาลฎีกาตรวจสำนวนตลอดแล้ว ข้อเท็จจริงฟังได้ว่า นายโล้นจำเลยมาร้องท้าทายนายประจวบจำเลย นายชูออกมาห้ามแต่โดยดีนายโล้นกลับแทงนายชูถูกที่สีข้างล้มลง นายชูได้ถึงแก่ความตายเพราะแผลที่ถูกแทงนั้น ครั้นนายประจวบจำเลยวิ่งเข้าไปประคองนายชู นายโล้นจำเลยก็ตรงเข้ามาฟันนายประจวบอีก 2 ที นายประจวบ จำเลยจึงต่อสู้ป้องกันโดยมิได้สมัครใจวิวาทกับพวกนายโล้นจำเลยศาลฎีกาเห็นว่าคดีนี้โจทก์บรรยายฟ้องว่าเป็นกรณีวิวาทเป็นเหตุให้นายชูถูกทำร้ายถึงตาย โดยมิได้ระบุว่าจำเลยคนใดเป็นคนทำร้ายแต่ทางพิจารณาได้ความว่า ไม่ใช่เป็นเรื่องวิวาทกัน แต่เป็นเรื่องนายชูถูกนายโล้นทำร้ายเอาถึงแก่ความตาย ข้อเท็จจริงที่ปรากฏตามทางพิจารณาจึงต่างกับข้อเท็จจริงที่กล่าวในฟ้อง จะลงโทษจำเลยไม่ได้จึงพิพากษากลับ ให้ยกฟ้อง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 225/2497อัยการประจำศาลจังหวัดหลังสวนโจทก์นายโล้น แซ่หลี ที่ 1 นายเจี๊ยบ เกล้านพรัตน์ ที่ 2 นางตวง แซ่หลี ที่ 3 นายล่อง เกล้านพรัตน์ ที่ 4 นายประจวบ ศรีอินทร์ ที่ 5 นายผิว ปิ่นเกตุ ที่ 6จำเลยนายชิต เนตรสว่าง ที่ 7จำเลย ป.วิ.อ. ม. 192 กฎหมายลักษณะอาญา ม. 253โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานวิวาททำให้ตายในที่วิวาทโดยไม่ระบุว่าใครทำใคร ตาม กฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 253แต่เมื่อทางพิจารณาปรากฏว่าไม่ใช่เรื่องวิวาทกัน แต่เป็นเรื่องที่ผู้ตายออกมาห้ามแต่โดยดี กลับถูกจำเลยผู้มีชื่อคนหนึ่ง แทงเอาถึงตายดังนี้ เป็นเรื่องข้อเท็จจริงตามทางพิจารณาต่างกับข้อเท็จจริงที่กล่าวในฟ้องจะลงโทษจำเลยไม่ได้ ต้องพิพากษายกฟ้องคดีนี้ โจทก์ฟ้องหาว่า จำเลยวิวาททำร้ายร่างกายกัน จนนายชูได้รับบาดเจ็บสาหัส และถึงแก่ความตาย จำเลยที่ 1, จำเลยที่ 5, จำเลยที่ 6 บาดเจ็บ ขอให้ลงโทษตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 253จำเลยทุกคนปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ พิพากษาแก้ว่านายโล้น นายเจี๊ยบ นางตวงนายประจวบจำเลยผิดตามมาตรา 253 ฯลฯนายโล้น นายเจี๊ยบ นายประจวบ จำเลยฎีกาศาลฎีกาตรวจสำนวนตลอดแล้ว ข้อเท็จจริงฟังได้ว่า นายโล้นจำเลยมาร้องท้าทายนายประจวบจำเลย นายชูออกมาห้ามแต่โดยดีนายโล้นกลับแทงนายชูถูกที่สีข้างล้มลง นายชูได้ถึงแก่ความตายเพราะแผลที่ถูกแทงนั้น ครั้นนายประจวบจำเลยวิ่งเข้าไปประคองนายชู นายโล้นจำเลยก็ตรงเข้ามาฟันนายประจวบอีก 2 ที นายประจวบ จำเลยจึงต่อสู้ป้องกันโดยมิได้สมัครใจวิวาทกับพวกนายโล้นจำเลยศาลฎีกาเห็นว่าคดีนี้โจทก์บรรยายฟ้องว่าเป็นกรณีวิวาทเป็นเหตุให้นายชูถูกทำร้ายถึงตาย โดยมิได้ระบุว่าจำเลยคนใดเป็นคนทำร้ายแต่ทางพิจารณาได้ความว่า ไม่ใช่เป็นเรื่องวิวาทกัน แต่เป็นเรื่องนายชูถูกนายโล้นทำร้ายเอาถึงแก่ความตาย ข้อเท็จจริงที่ปรากฏตามทางพิจารณาจึงต่างกับข้อเท็จจริงที่กล่าวในฟ้อง จะลงโทษจำเลยไม่ได้จึงพิพากษากลับ ให้ยกฟ้อง(พิบูลย์ไอศวรรย์-มนูภันย์วิมลสาร-ประศาสน์วินิจฉัย)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ