ประกาศคณะกรรมการค่าจ้างประกาศคณะกรรมการค่าจ้างเรื่องอัตราค่าจ้างตามมาตรฐานฝีมือ (ฉบับที่ ๖) ด้วยคณะกรรมการค่าจ้างชุดที่๑๙ ได้มีการประชุมศึกษาและพิจารณาข้อเท็จจริงเกี่ยวกับอัตราค่าจ้างที่ลูกจ้างได้รับตามมาตรฐานฝีมือและมีมติเห็นชอบเมื่อวันที่ ๙ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๕๙ ให้กำหนดอัตราค่าจ้างตามมาตรฐานฝีมือรวม ๑๒ สาขาอาชีพโดยใช้มาตรฐานฝีมือแรงงานแห่งชาติตามกฎหมายว่าด้วยการส่งเสริมการพัฒนาฝีมือแรงงานเป็นเกณฑ์วัดค่าทักษะฝีมือความรู้ ความสามารถอาศัยอำนาจตามความในมาตรา๗๙ (๔) และมาตรา ๘๘ แห่งพระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงานพ.ศ. ๒๕๔๑ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงาน (ฉบับที่ ๓) พ.ศ.๒๕๕๑ คณะกรรมการค่าจ้างจึงออกประกาศไว้ ดังต่อไปนี้ข้อ๑[๑] ประกาศนี้ให้ใช้บังคับเมื่อพ้นกำหนดเก้าสิบวันนับแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปข้อ๒ ในประกาศนี้มาตรฐานฝีมือ หมายความว่ามาตรฐานฝีมือแรงงานแห่งชาติ ตามกฎหมายว่าด้วยการส่งเสริมการพัฒนาฝีมือแรงงานข้อ ๓ อัตราค่าจ้างตามมาตรฐานฝีมือในแต่ละสาขาอาชีพและในแต่ละระดับให้เป็นดังนี้(๑)สาขาอาชีพช่างเทคนิคเขียนแบบเครื่องกล ระดับ ๑เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละสี่ร้อยหกสิบบาทและระดับ ๒ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละห้าร้อยห้าสิบบาท(๒)สาขาอาชีพช่างเชื่อมทิกสำหรับอุตสาหกรรมจักรกลและโลหะการ ระดับ ๑เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละห้าร้อยบาท และระดับ ๒ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละหกร้อยบาท(๓)สาขาอาชีพช่างเทคนิคระบบส่งกำลัง ระดับ ๑ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละสี่ร้อยห้าสิบบาทและระดับ ๒ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละห้าร้อยสี่สิบบาท(๔)สาขาอาชีพช่างเทคนิคระบบไฮโดรลิก ระดับ ๑ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละสี่ร้อยหกสิบบาทและระดับ ๒ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละห้าร้อยห้าสิบบาท(๕)สาขาอาชีพช่างเชื่อมระบบท่อในอุตสาหกรรมเครื่องปรับอากาศและเครื่องทำความเย็น ระดับ๑ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละสี่ร้อยบาท และระดับ ๒เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละสี่ร้อยแปดสิบห้าบาท(๖)สาขาอาชีพช่างเทคนิคเครื่องปรับอากาศขนาดใหญ่ ระดับ ๑เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละสามร้อยแปดสิบห้าบาท และระดับ ๒ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละสี่ร้อยเจ็ดสิบบาท(๗) สาขาอาชีพช่างเทคนิคห้องเย็นขนาดเล็ก ระดับ ๑เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละสามร้อยแปดสิบห้าบาท และระดับ ๒เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละสี่ร้อยเจ็ดสิบบาท(๘) สาขาอาชีพพนักงานประกอบเครื่องปรับอากาศ ระดับ ๑เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละสามร้อยเจ็ดสิบบาท และระดับ ๒เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละสี่ร้อยห้าสิบห้าบาท(๙) สาขาอาชีพช่างเทคนิคเครื่องกัดอัตโนมัติ ระดับ ๑เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละสี่ร้อยห้าสิบบาท และระดับ ๒เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละห้าร้อยสี่สิบบาท(๑๐)สาขาอาชีพช่างเทคนิคเครื่องอีดีเอ็ม ระดับ ๑ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละสี่ร้อยสามสิบบาทและระดับ ๒ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละห้าร้อยสิบห้าบาท(๑๑)สาขาอาชีพช่างเทคนิคเครื่องไวร์คัทอีดีเอ็ม ระดับ ๑เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละสี่ร้อยสามสิบบาท และระดับ ๒เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละห้าร้อยสิบห้าบาท(๑๒)สาขาอาชีพช่างขัดเงาแม่พิมพ์ ระดับ ๑ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละสามร้อยแปดสิบบาท และระดับ๒ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละสี่ร้อยห้าสิบห้าบาทข้อ๔ เพื่อประโยชน์ตามข้อ ๓ (๑) ถึง(๑๒) คำว่า วัน หมายถึง เวลาทำงานปกติของลูกจ้างข้อ๕ นายจ้างที่ให้ลูกจ้างทำงานในตำแหน่งงานหรือลักษณะงานที่ต้องใช้ทักษะฝีมือ ความรู้ ความสามารถตามมาตรฐานฝีมือในสาขาอาชีพและระดับใดไม่ว่าจะครอบคลุมมาตรฐานฝีมือนั้นทั้งหมดหรือส่วนหนึ่งส่วนใดก็ตามให้นายจ้างจ่ายค่าจ้างให้แก่ลูกจ้างไม่น้อยกว่าอัตราค่าจ้างตามมาตรฐานฝีมือในสาขาอาชีพและระดับนั้นข้อ๖ ภายใต้บังคับข้อ ๕ลูกจ้างที่ผ่านการทดสอบมาตรฐานฝีมือในสาขาอาชีพและระดับใดไม่ว่าก่อนหรือหลังประกาศนี้มีผลใช้บังคับหากประสงค์จะใช้สิทธิให้ยื่นหนังสือรับรองว่าเป็นผู้ผ่านการทดสอบมาตรฐานฝีมือในสาขาอาชีพและระดับนั้นแก่นายจ้างโดยเร็วเมื่อนายจ้างได้รับหนังสือรับรองตามวรรคหนึ่งแล้วให้จ่ายค่าจ้างตามอัตราในประกาศนี้ให้แก่ลูกจ้างนับแต่วันที่ได้หนังสือรับรองเป็นต้นไปประกาศ ณ วันที่ ๑๗พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๕๙หม่อมหลวงปุณฑริก สมิติปลัดกระทรวงแรงงานประธานกรรมการค่าจ้างพรวิภา/ปริยานุช/จัดทำ๒๖ มกราคม ๒๕๖๐[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๓๔/ตอนพิเศษ ๒๖ ง/หน้า ๑๒/๒๔ มกราคม ๒๕๖๐