คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 931/2494หลักกฎหมาย: ศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงยืนตามศาลชั้นต้นว่า จำเลยกระทำการป้องกันพอสมควรแก่เหตุ โจทก์ฎีกาคัดค้านว่าจำเลยกระทำเกินสมควรแก่เหตุ ย่อมเป็นการคัดค้านในข้อเท็จจริงหาใช่เป็นปัญหาในข้อกฎหมายไม่จึงต้องห้ามฎีกาตาม ป.ม.วิ.อาญามาตรา 219โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานฆ่าคนตายโดยไม่เจตนาตาม ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา ๒๕๑ ศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า จำเลยกระทำการป้องกันพอสมควรแก่เหตุ ต้องด้วยข้อยกเว้นตามมาตรา ๕๐ จึงพิพากษายกฟ้อง ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกาว่า กรณีที่เกิดขึ้นเช่นคดีนี้ จะถือว่าเป็นการจำเป็นเพื่อป้องกันอันสมควรแก่เหตุหรือไม่ แล้วคัดค้านว่าเป็นการเกินสมควรแก่เหตุ ศาลฎีกาเห็นว่า คดีนี้ศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงยืนตามศาลชั้นต้นว่า จำเลยกระทำการป้องกันพอสมควรแก่เหตุฝ่ายโจทก์ฎีกาคัดค้านว่า จำเลยกระทำเกินสมควรแก่เหตุ ย่อมเป็นการคัดค้านในข้อเท็จจริง หาใช่เป็นปัญหาในข้อกฎหมายไม่จึงต้องห้ามตาม ป.ม.วิ.อาญามาตรา ๒๑๙ จึงให้ยกฎีกาโจทก์เสีย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 931/2494อัยการเชียงใหม่โจทก์นายสม ดวงสร้อยจำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 49, ม. 50, ม. 251 ป.วิ.อ. ม. 219ศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงยืนตามศาลชั้นต้นว่า จำเลยกระทำการป้องกันพอสมควรแก่เหตุ โจทก์ฎีกาคัดค้านว่าจำเลยกระทำเกินสมควรแก่เหตุ ย่อมเป็นการคัดค้านในข้อเท็จจริงหาใช่เป็นปัญหาในข้อกฎหมายไม่จึงต้องห้ามฎีกาตาม ป.ม.วิ.อาญามาตรา 219โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานฆ่าคนตายโดยไม่เจตนาตาม ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา ๒๕๑ ศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า จำเลยกระทำการป้องกันพอสมควรแก่เหตุ ต้องด้วยข้อยกเว้นตามมาตรา ๕๐ จึงพิพากษายกฟ้อง ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกาว่า กรณีที่เกิดขึ้นเช่นคดีนี้ จะถือว่าเป็นการจำเป็นเพื่อป้องกันอันสมควรแก่เหตุหรือไม่ แล้วคัดค้านว่าเป็นการเกินสมควรแก่เหตุ ศาลฎีกาเห็นว่า คดีนี้ศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงยืนตามศาลชั้นต้นว่า จำเลยกระทำการป้องกันพอสมควรแก่เหตุฝ่ายโจทก์ฎีกาคัดค้านว่า จำเลยกระทำเกินสมควรแก่เหตุ ย่อมเป็นการคัดค้านในข้อเท็จจริง หาใช่เป็นปัญหาในข้อกฎหมายไม่จึงต้องห้ามตาม ป.ม.วิ.อาญามาตรา ๒๑๙ จึงให้ยกฎีกาโจทก์เสีย(เลขวณิชธรรมวิทักษ์-ศิลปสิทธิวินิจฉัย-นาถปริญญา)ศาลจังหวัดเชียงใหม่ - นายอินท์ อุดลศาลอุทธรณ์ - พระดุลยกรณ์พิทารณ์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานฆ่าคนตายโดยไม่เจตนาตาม ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา ๒๕๑ ศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า จำเลยกระทำการป้องกันพอสมควรแก่เหตุ ต้องด้วยข้อยกเว้นตามมาตรา ๕๐ จึงพิพากษายกฟ้อง ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกาว่า กรณีที่เกิดขึ้นเช่นคดีนี้ จะถือว่าเป็นการจำเป็นเพื่อป้องกันอันสมควรแก่เหตุหรือไม่ แล้วคัดค้านว่าเป็นการเกินสมควรแก่เหตุ ศาลฎีกาเห็นว่า คดีนี้ศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงยืนตามศาลชั้นต้นว่า จำเลยกระทำการป้องกันพอสมควรแก่เหตุฝ่ายโจทก์ฎีกาคัดค้านว่า จำเลยกระทำเกินสมควรแก่เหตุ ย่อมเป็นการคัดค้านในข้อเท็จจริง หาใช่เป็นปัญหาในข้อกฎหมายไม่จึงต้องห้ามตาม ป.ม.วิ.อาญามาตรา ๒๑๙ จึงให้ยกฎีกาโจทก์เสีย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 931/2494อัยการเชียงใหม่โจทก์นายสม ดวงสร้อยจำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 49, ม. 50, ม. 251 ป.วิ.อ. ม. 219ศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงยืนตามศาลชั้นต้นว่า จำเลยกระทำการป้องกันพอสมควรแก่เหตุ โจทก์ฎีกาคัดค้านว่าจำเลยกระทำเกินสมควรแก่เหตุ ย่อมเป็นการคัดค้านในข้อเท็จจริงหาใช่เป็นปัญหาในข้อกฎหมายไม่จึงต้องห้ามฎีกาตาม ป.ม.วิ.อาญามาตรา 219โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานฆ่าคนตายโดยไม่เจตนาตาม ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา ๒๕๑ ศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า จำเลยกระทำการป้องกันพอสมควรแก่เหตุ ต้องด้วยข้อยกเว้นตามมาตรา ๕๐ จึงพิพากษายกฟ้อง ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกาว่า กรณีที่เกิดขึ้นเช่นคดีนี้ จะถือว่าเป็นการจำเป็นเพื่อป้องกันอันสมควรแก่เหตุหรือไม่ แล้วคัดค้านว่าเป็นการเกินสมควรแก่เหตุ ศาลฎีกาเห็นว่า คดีนี้ศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงยืนตามศาลชั้นต้นว่า จำเลยกระทำการป้องกันพอสมควรแก่เหตุฝ่ายโจทก์ฎีกาคัดค้านว่า จำเลยกระทำเกินสมควรแก่เหตุ ย่อมเป็นการคัดค้านในข้อเท็จจริง หาใช่เป็นปัญหาในข้อกฎหมายไม่จึงต้องห้ามตาม ป.ม.วิ.อาญามาตรา ๒๑๙ จึงให้ยกฎีกาโจทก์เสีย(เลขวณิชธรรมวิทักษ์-ศิลปสิทธิวินิจฉัย-นาถปริญญา)ศาลจังหวัดเชียงใหม่ - นายอินท์ อุดลศาลอุทธรณ์ - พระดุลยกรณ์พิทารณ์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ