คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 941/2497หลักกฎหมาย: เด็กถูกทำร้ายมีบาดเจ็บ 11 แห่ง เป็นเหตุให้กินข้าวไม่ได้ 7 วัน และนอนอยู่กับที่ 24 วัน เรียกได้ว่าต้องทนทุกข์เวทนากล้าเกินกว่า 20 จึงเป็นบาดเจ็บสาหัสตามกฎหมายโจทย์ฟ้องว่าเมื่อ ๒๑ พฤษภาคม ๒๔๙๖ จำเลยใช้ไม้และมีดทำร้าย ด.ช.จันทรแก้ว องค์จันตะโดยเจตนาจะฆ่าให้ตาย แต่มีเหตุสุดวิสัยมาขัดขวางจึงไม่ตาย ขอให้ลงโทษตามกฎหมายลักษณะอาญามาตรา ๒๔๙,๖๐, จำเลยปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยผิด ก.ม.อาญา ม.๒๕๔ จำคุก ๒ ปี โจทก์จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ว่า จำเลยผิด ก.ม.อาญา ม. ๒๕๖ จำคุก ๔ ปี จำเลยฎีกา ศาลฎีกาฟังว่าจำเลยได้กระทำผิดจริงและเห็นว่าบาดแผล ด.ช.จันทร็แก้ว มีถึง ๑๑ แห่งเป็นเหตุให้กินข้าวไม่ได้ ๗ วันและต้องนอนอยู่กับที่ ๒๔ วันเรียกได้ว่าต้องทนทุกขเวทนากล้าเกินกว่าา ๒๐ วัน จึงเป็นบาดเจ็บสาหัสตาม ก.ม. พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 941/2497อัยการลำพูนโจทก์นายฝั้น ในเทพจำเลย ป.อ. ม. 256เด็กถูกทำร้ายมีบาดเจ็บ 11 แห่ง เป็นเหตุให้กินข้าวไม่ได้ 7 วัน และนอนอยู่กับที่ 24 วัน เรียกได้ว่าต้องทนทุกข์เวทนากล้าเกินกว่า 20 จึงเป็นบาดเจ็บสาหัสตามกฎหมายโจทย์ฟ้องว่าเมื่อ ๒๑ พฤษภาคม ๒๔๙๖ จำเลยใช้ไม้และมีดทำร้าย ด.ช.จันทรแก้ว องค์จันตะโดยเจตนาจะฆ่าให้ตาย แต่มีเหตุสุดวิสัยมาขัดขวางจึงไม่ตาย ขอให้ลงโทษตามกฎหมายลักษณะอาญามาตรา ๒๔๙,๖๐, จำเลยปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยผิด ก.ม.อาญา ม.๒๕๔ จำคุก ๒ ปี โจทก์จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ว่า จำเลยผิด ก.ม.อาญา ม. ๒๕๖ จำคุก ๔ ปี จำเลยฎีกา ศาลฎีกาฟังว่าจำเลยได้กระทำผิดจริงและเห็นว่าบาดแผล ด.ช.จันทร็แก้ว มีถึง ๑๑ แห่งเป็นเหตุให้กินข้าวไม่ได้ ๗ วันและต้องนอนอยู่กับที่ ๒๔ วันเรียกได้ว่าต้องทนทุกขเวทนากล้าเกินกว่าา ๒๐ วัน จึงเป็นบาดเจ็บสาหัสตาม ก.ม. พิพากษายืน(ดุลยการณ์โกวิท-ธรรมบัณฑิต บุนยะปานะ-จักร)ศาลจังหวัดลำพูน - นายอินท์ อุดลศาลอุทธรณ์ - หลวงพิชัยบัณฑิตแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทย์ฟ้องว่าเมื่อ ๒๑ พฤษภาคม ๒๔๙๖ จำเลยใช้ไม้และมีดทำร้าย ด.ช.จันทรแก้ว องค์จันตะโดยเจตนาจะฆ่าให้ตาย แต่มีเหตุสุดวิสัยมาขัดขวางจึงไม่ตาย ขอให้ลงโทษตามกฎหมายลักษณะอาญามาตรา ๒๔๙,๖๐, จำเลยปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยผิด ก.ม.อาญา ม.๒๕๔ จำคุก ๒ ปี โจทก์จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ว่า จำเลยผิด ก.ม.อาญา ม. ๒๕๖ จำคุก ๔ ปี จำเลยฎีกา ศาลฎีกาฟังว่าจำเลยได้กระทำผิดจริงและเห็นว่าบาดแผล ด.ช.จันทร็แก้ว มีถึง ๑๑ แห่งเป็นเหตุให้กินข้าวไม่ได้ ๗ วันและต้องนอนอยู่กับที่ ๒๔ วันเรียกได้ว่าต้องทนทุกขเวทนากล้าเกินกว่าา ๒๐ วัน จึงเป็นบาดเจ็บสาหัสตาม ก.ม. พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 941/2497อัยการลำพูนโจทก์นายฝั้น ในเทพจำเลย ป.อ. ม. 256เด็กถูกทำร้ายมีบาดเจ็บ 11 แห่ง เป็นเหตุให้กินข้าวไม่ได้ 7 วัน และนอนอยู่กับที่ 24 วัน เรียกได้ว่าต้องทนทุกข์เวทนากล้าเกินกว่า 20 จึงเป็นบาดเจ็บสาหัสตามกฎหมายโจทย์ฟ้องว่าเมื่อ ๒๑ พฤษภาคม ๒๔๙๖ จำเลยใช้ไม้และมีดทำร้าย ด.ช.จันทรแก้ว องค์จันตะโดยเจตนาจะฆ่าให้ตาย แต่มีเหตุสุดวิสัยมาขัดขวางจึงไม่ตาย ขอให้ลงโทษตามกฎหมายลักษณะอาญามาตรา ๒๔๙,๖๐, จำเลยปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยผิด ก.ม.อาญา ม.๒๕๔ จำคุก ๒ ปี โจทก์จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ว่า จำเลยผิด ก.ม.อาญา ม. ๒๕๖ จำคุก ๔ ปี จำเลยฎีกา ศาลฎีกาฟังว่าจำเลยได้กระทำผิดจริงและเห็นว่าบาดแผล ด.ช.จันทร็แก้ว มีถึง ๑๑ แห่งเป็นเหตุให้กินข้าวไม่ได้ ๗ วันและต้องนอนอยู่กับที่ ๒๔ วันเรียกได้ว่าต้องทนทุกขเวทนากล้าเกินกว่าา ๒๐ วัน จึงเป็นบาดเจ็บสาหัสตาม ก.ม. พิพากษายืน(ดุลยการณ์โกวิท-ธรรมบัณฑิต บุนยะปานะ-จักร)ศาลจังหวัดลำพูน - นายอินท์ อุดลศาลอุทธรณ์ - หลวงพิชัยบัณฑิตแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ