phoneee/thai-legal-corpus huggingface dataset:
ประกาศกรมสรรพสามิตประกาศกรมสรรพสามิตเรื่องกำหนดมูลค่าน้ำมันเตาที่ผลิตในราชอาณาจักรเพื่อถือเป็นเกณฑ์ในการคำนวณภาษี(ฉบับที่๑๗/๒๕๔๙) อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๘ (๑) วรรคสาม แห่งพระราชบัญญัติภาษีสรรพสามิต พ.ศ. ๒๕๒๗ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติภาษีสรรพสามิต(ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๓๔ และโดยอนุมัติรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังเป็นหลักการตามหนังสือสำนักงานเศรษฐกิจการคลัง ที่ กค ๐๓๐๒/๑๑๒๖ ลงวันที่ ๕ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๓๖ อธิบดีกรมสรรพสามิตออกประกาศไว้ ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ ให้ยกเลิกประกาศกรมสรรพสามิต เรื่อง กำหนดมูลค่าน้ำมันเตาที่ผลิตในราชอาณาจักร เพื่อถือเป็นเกณฑ์ในการคำนวณภาษี (ฉบับที่ ๑๖/๒๕๔๙) ลงวันที่๒๐ เมษายน ๒๕๔๙ข้อ ๒ กำหนดมูลค่าน้ำมันเตาที่ผลิตในราชอาณาจักร เพื่อถือเป็นเกณฑ์ในการคำนวณภาษีไว้ ดังต่อไปนี้(๑) น้ำมันเตาชนิดที่ ๑ ลิตรละ ๑๔.๖๔๓๗ บาท(๒) น้ำมันเตาชนิดที่ ๒ ลิตรละ ๑๓.๖๙๗๔ บาท(๓) น้ำมันเตาชนิดที่ ๓ ลิตรละ ๑๓.๔๘๔๗ บาท(๔) น้ำมันเตาชนิดที่ ๔ ลิตรละ ๑๒.๙๙๓๘ บาท(๕) น้ำมันเตาชนิดที่ ๕ ลิตรละ ๑๓.๕๑๗๓ บาททั้งนี้ ตั้งแต่วันที่ ๑ พฤษภาคม ๒๕๔๙ เป็นต้นไป[๑]ประกาศณ วันที่ ๒๖ เมษายน พ.ศ. ๒๕๔๙ศิริพรเลียงสมบัติผู้อำนวยการสำนักบริหารการจัดเก็บภาษี๓ ทำหน้าที่เป็นผู้อำนวยการสำนักมาตรฐานภาษีปฏิบัติราชการแทนอธิบดีกรมสรรพสามิตนันทนา/ผู้จัดทำ๒ มิถุนายน ๒๕๔๙[๑]ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๓/ตอนที่ ๕๒ ง/หน้า ๓๐/๒๕ พฤษภาคม ๒๕๔๙
ประกาศกระทรวงอุตสาหกรรมฉบับที่ 3729 (พ.ศ. 2550)ออกตามความในพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมพ.ศ. 2511เรื่อง ยกเลิกมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมกรดไฮโดรคลอริกสําหรับใช้ในอุตสาหกรรม - การวิเคราะห์หาปริมาณเถ้าซัลเฟต -วิธีแกรวิเมทริก-----------------------------------อื่นๆ - โดยที่เป็นการสมควรยกเลิกมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมกรดไฮโดรคลอริกสําหรับใช้ในอุตสาหกรรม - การวิเคราะห์หาปริมาณเถ้าซัลเฟต - วิธีแกรวิเมทริก มาตรฐานเลขที่ มอก. 1961 - 2543 อาศัยอํานาจตามความในมาตรา 15 แห่งพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม พ.ศ. 2511 รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมออกประกาศยกเลิกประกาศกระทรวงอุตสาหกรรม ฉบับที่ 3204 (พ.ศ. 2547) ออกตามความในพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม พ.ศ. 2511 เรื่อง กําหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมกรดไฮโดรคลอริกสําหรับใช้ในอุตสาหกรรม - การวิเคราะห์หาปริมาณเถ้าซัลเฟต - วิธีแกรวิเมทริก ลงวันที่ 28 มกราคม พ.ศ. 2547 ทั้งนี้ ให้มีผลตั้งแต่วันที่ประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปผู้มีอํานาจลงนาม - ประกาศ ณ วันที่ 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2550 โฆสิต ปั้นเปี่ยมรัษฎ์รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม
ประกาศกระทรวงอุตสาหกรรมฉบับที่ 5776 (พ.ศ. 2563)ออกตามความในพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมพ.ศ. 2511เรื่อง กําหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมถุงยางอนามัยชายจากวัสดุสังเคราะห์ - คุณลักษณะที่ต้องการและวิธีทดสอบ----------------------------------อื่นๆ - อาศัยอํานาจตามความในมาตรา 15 แห่งพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม พ.ศ. 2511 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม (ฉบับที่ 7) พ.ศ. 2558 รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมออกประกาศกําหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม ถุงยางอนามัยชายจากวัสดุสังเคราะห์ - คุณลักษณะที่ต้องการและวิธีทดสอบ มาตรฐานเลขที่ มอก. 3040 - 2563 ไว้ ดังมีรายละเอียดต่อท้ายประกาศนี้ ทั้งนี้ ให้มีผลตั้งแต่วันที่ประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปผู้มีอํานาจลงนาม - ประกาศ ณ วันที่ 20 เมษายน พ.ศ. 2563 สุริยะ จึงรุ่งเรืองกิจรัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 863/2541หลักกฎหมาย: หนังสือรับรองการเป็นนิติบุคคลและผู้เป็นกรรมการโจทก์นายทะเบียนจะต้องแต่งย่อรายการซึ่งได้ลงทะเบียน ส่งไปลงพิมพ์โฆษณาในหนังสือราชกิจจานุเบกษา และถือว่าบรรดาเอกสารและข้อความซึ่งลงทะเบียนในย่อเอกสารนั้นเป็นอันรู้แก่บุคคลทั้งปวงตามที่ได้บัญญัติใน ป.พ.พ.มาตรา 1021 และ 1022ดังนั้น แม้โจทก์จะส่งแต่ภาพถ่ายเอกสารก็ไม่ทำให้พยานหลักฐานของโจทก์เสียไปหนังสือฉบับนี้เป็นภาพถ่ายหนังสือรับรองออกโดยสำนักงานทะเบียนหุ้นส่วนบริษัทกรุงเทพมหานคร กรมทะเบียนการค้า กระทรวงพาณิชย์ ต้นฉบับอยู่ในอารักขาของราชการ ซึ่งหนังสือรับรองที่ถ่ายภาพมามีนายทะเบียนสำนักงานทะเบียนลงลายมือชื่อและประทับตราไว้ ย่อมเพียงพอที่จะรับฟังภาพถ่ายฉบับนี้แทนต้นฉบับเอกสารได้ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 863/2541บริษัทสยามพาณิชย์ลีสซิ่ง จำกัดโจทก์นางโสภา ชมภูรัตน์ กับพวกจำเลย ป.พ.พ. ม. 1021, ม. 1022 ป.วิ.พ. ม. 93, ม. 127หนังสือรับรองการเป็นนิติบุคคลและผู้เป็นกรรมการโจทก์นายทะเบียนจะต้องแต่งย่อรายการซึ่งได้ลงทะเบียน ส่งไปลงพิมพ์โฆษณาในหนังสือราชกิจจานุเบกษา และถือว่าบรรดาเอกสารและข้อความซึ่งลงทะเบียนในย่อเอกสารนั้นเป็นอันรู้แก่บุคคลทั้งปวงตามที่ได้บัญญัติใน ป.พ.พ.มาตรา 1021 และ 1022ดังนั้น แม้โจทก์จะส่งแต่ภาพถ่ายเอกสารก็ไม่ทำให้พยานหลักฐานของโจทก์เสียไปหนังสือฉบับนี้เป็นภาพถ่ายหนังสือรับรองออกโดยสำนักงานทะเบียนหุ้นส่วนบริษัทกรุงเทพมหานคร กรมทะเบียนการค้า กระทรวงพาณิชย์ ต้นฉบับอยู่ในอารักขาของราชการ ซึ่งหนังสือรับรองที่ถ่ายภาพมามีนายทะเบียนสำนักงานทะเบียนลงลายมือชื่อและประทับตราไว้ ย่อมเพียงพอที่จะรับฟังภาพถ่ายฉบับนี้แทนต้นฉบับเอกสารได้(วุฒิ คราวุฒิ-ปรีชา เฉลิมวณิชย์-สถิตย์ ไพเราะ)ศาลจังหวัดเชียงใหม่ - นายปิยะรัตน์ ตัณฑศรีศาลอุทธรณ์ภาค ๒ - นายพันธาวุธ ปาณิกบุตรแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 863/2541บริษัทสยามพาณิชย์ลีสซิ่ง จำกัดโจทก์นางโสภา ชมภูรัตน์ กับพวกจำเลย ป.พ.พ. ม. 1021, ม. 1022 ป.วิ.พ. ม. 93, ม. 127หนังสือรับรองการเป็นนิติบุคคลและผู้เป็นกรรมการโจทก์นายทะเบียนจะต้องแต่งย่อรายการซึ่งได้ลงทะเบียน ส่งไปลงพิมพ์โฆษณาในหนังสือราชกิจจานุเบกษา และถือว่าบรรดาเอกสารและข้อความซึ่งลงทะเบียนในย่อเอกสารนั้นเป็นอันรู้แก่บุคคลทั้งปวงตามที่ได้บัญญัติใน ป.พ.พ.มาตรา 1021 และ 1022ดังนั้น แม้โจทก์จะส่งแต่ภาพถ่ายเอกสารก็ไม่ทำให้พยานหลักฐานของโจทก์เสียไปหนังสือฉบับนี้เป็นภาพถ่ายหนังสือรับรองออกโดยสำนักงานทะเบียนหุ้นส่วนบริษัทกรุงเทพมหานคร กรมทะเบียนการค้า กระทรวงพาณิชย์ ต้นฉบับอยู่ในอารักขาของราชการ ซึ่งหนังสือรับรองที่ถ่ายภาพมามีนายทะเบียนสำนักงานทะเบียนลงลายมือชื่อและประทับตราไว้ ย่อมเพียงพอที่จะรับฟังภาพถ่ายฉบับนี้แทนต้นฉบับเอกสารได้(วุฒิ คราวุฒิ-ปรีชา เฉลิมวณิชย์-สถิตย์ ไพเราะ)ศาลจังหวัดเชียงใหม่ - นายปิยะรัตน์ ตัณฑศรีศาลอุทธรณ์ภาค ๒ - นายพันธาวุธ ปาณิกบุตรแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
พระราชกฤษฎีกาพระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืนเพื่อขยายทางหลวงเทศบาลสายถนนฉลองกรุงพ.ศ.๒๕๔๗ ภูมิพลอดุลยเดชป.ร.ให้ไว้ณ วันที่ ๗ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๔๗เป็นปีที่๕๙ ในรัชกาลปัจจุบันพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชมีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่าโดยที่เป็นการสมควรกำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืนเพื่อขยายทางหลวงเทศบาลสายถนนฉลองกรุง ในท้องที่แขวงลำผักชี เขตหนองจอกและแขวงลำปลาทิว เขตลาดกระบัง กรุงเทพมหานครอาศัยอำนาจตามความในมาตรา๒๒๑ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย และมาตรา ๖๘ วรรคหนึ่งแห่งพระราชบัญญัติทางหลวง พ.ศ. ๒๕๓๕อันเป็นพระราชบัญญัติที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคลซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๓๑ มาตรา ๓๕ มาตรา ๓๖ มาตรา ๔๘ มาตรา ๔๙ มาตรา ๕๐และมาตรา ๕๑ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยบัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมายประกอบกับมาตรา ๕ วรรคสามและมาตรา ๖แห่งพระราชบัญญัติว่าด้วยการเวนคืนอสังหาริมทรัพย์ พ.ศ. ๒๕๓๐อันเป็นพระราชบัญญัติที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคลซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๓๕ มาตรา ๔๘ และมาตรา ๔๙ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยบัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ดังต่อไปนี้มาตรา ๑ พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า พระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืนเพื่อขยายทางหลวงเทศบาลสายถนนฉลองกรุง พ.ศ. ๒๕๔๗มาตรา ๒[๑]พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา ๓พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับได้มีกำหนดสามปีมาตรา ๔ให้ผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานครเป็นเจ้าหน้าที่เวนคืนตามพระราชกฤษฎีกานี้มาตรา ๕เขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืนตามพระราชกฤษฎีกานี้อยู่ในท้องที่แขวงลำผักชี เขตหนองจอก และแขวงลำปลาทิว เขตลาดกระบัง กรุงเทพมหานครมีส่วนกว้างหกสิบเมตร ทั้งนี้ ภายในแนวเขตตามแผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกานี้มาตรา ๖ ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้ผู้รับสนองพระบรมราชโองการพันตำรวจโททักษิณ ชินวัตรนายกรัฐมนตรีแผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืนเพื่อขยายทางหลวงเทศบาล สายถนนฉลองกรุงพ.ศ.๒๕๔๗ [ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย]หมายเหตุ : - เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้คือ เนื่องจากมีความจำเป็นจะต้องขยายทางหลวงเทศบาล สายถนนฉลองกรุงในท้องที่แขวงลำผักชี เขตหนองจอก และแขวงลำปลาทิว เขตลาดกระบัง กรุงเทพมหานครสำหรับจัดทำเป็นที่กลับรถใต้สะพานเพื่ออำนวยความสะดวกและความรวดเร็วแก่การจราจรและการขนส่งอันเป็นกิจการสาธารณูปโภคในการนี้ สมควรกำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืนในท้องที่ดังกล่าวเพื่อให้เจ้าหน้าที่หรือผู้ซึ่งได้รับมอบหมายจากเจ้าหน้าที่มีสิทธิเข้าไปทำการสำรวจเพื่อทราบข้อเท็จจริงเกี่ยวกับอสังหาริมทรัพย์ที่จะต้องเวนคืนที่แน่นอนจึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้บรรณพต/พิมพ์๓พฤษภาคม ๒๕๔๗จีระ/สุนันทา/ตรวจ๑๔พฤษภาคม ๒๕๔๗A+B[๑] รก.๒๕๔๗/๒๒ก/๑๘/๒๕มีนาคม ๒๕๔๗
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 80680หลักกฎหมาย: จำเลยพยายามก่อการกบฎเพื่อจะเปลี่ยนแปลงการปกครองตามระบอบรัฐธรรมนูญนั้นเป็นผิดตาม ม.102 แล พ.ร.บ.ป้องกันรักษารัฐธรรมนูญคดีนี้ได้ความว่าจำเลยกับพวกได้สมคบกัน พยายามก่อการกบฎเพื่อจะเปลี่ยนแปลงการปกครองกับจำเลยหาว่าคณะรัฐบาลบริหารการงานไม่ดีแลน้อมไปทางคอมมิวนิสม์ดูหมิ่นเหยียบย่ำเจ้านายแลเห็นแก่พวกพ้อง เพราะฉะนั้นจำเลยจะทำการปฏิวัตร์แลตั้งคณะรัฐบาลใหม่ดำเนินการปกครองระบอบรัฐธรรมนูญต่อไป ปัญหามีว่า นอกจากการกระทำของจำเลยเป็นผิดฐานพยายามก่อการกบฏตาม ม.๑๐๒ แล้ว จำเลยจะมีผิดตามพ.ร.บ.ป้องกันรักษารัฐธรรมนูญ ม.๓ หรือไม่ ศาลฎีกาตัดสินยืนตามศาลล่างทั้ง ๒ ว่าจำเลยต้องมีผิดตาม ม.๓ แห่งพ.ร.บ.จัดการป้องกันรักษารัฐธรรมนุญด้วย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 431 - 432/2479กรมอัยยการโจทก์นายไถง กับพวกจำเลย ป.อ. ม. 102จำเลยพยายามก่อการกบฎเพื่อจะเปลี่ยนแปลงการปกครองตามระบอบรัฐธรรมนูญนั้นเป็นผิดตาม ม.102 แล พ.ร.บ.ป้องกันรักษารัฐธรรมนูญคดีนี้ได้ความว่าจำเลยกับพวกได้สมคบกัน พยายามก่อการกบฎเพื่อจะเปลี่ยนแปลงการปกครองกับจำเลยหาว่าคณะรัฐบาลบริหารการงานไม่ดีแลน้อมไปทางคอมมิวนิสม์ดูหมิ่นเหยียบย่ำเจ้านายแลเห็นแก่พวกพ้อง เพราะฉะนั้นจำเลยจะทำการปฏิวัตร์แลตั้งคณะรัฐบาลใหม่ดำเนินการปกครองระบอบรัฐธรรมนูญต่อไป ปัญหามีว่า นอกจากการกระทำของจำเลยเป็นผิดฐานพยายามก่อการกบฏตาม ม.๑๐๒ แล้ว จำเลยจะมีผิดตามพ.ร.บ.ป้องกันรักษารัฐธรรมนูญ ม.๓ หรือไม่ ศาลฎีกาตัดสินยืนตามศาลล่างทั้ง ๒ ว่าจำเลยต้องมีผิดตาม ม.๓ แห่งพ.ร.บ.จัดการป้องกันรักษารัฐธรรมนุญด้วย(มนธา-วิกรม-พลางกูร)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: คดีนี้ได้ความว่าจำเลยกับพวกได้สมคบกัน พยายามก่อการกบฎเพื่อจะเปลี่ยนแปลงการปกครองกับจำเลยหาว่าคณะรัฐบาลบริหารการงานไม่ดีแลน้อมไปทางคอมมิวนิสม์ดูหมิ่นเหยียบย่ำเจ้านายแลเห็นแก่พวกพ้อง เพราะฉะนั้นจำเลยจะทำการปฏิวัตร์แลตั้งคณะรัฐบาลใหม่ดำเนินการปกครองระบอบรัฐธรรมนูญต่อไป ปัญหามีว่า นอกจากการกระทำของจำเลยเป็นผิดฐานพยายามก่อการกบฏตาม ม.๑๐๒ แล้ว จำเลยจะมีผิดตามพ.ร.บ.ป้องกันรักษารัฐธรรมนูญ ม.๓ หรือไม่ ศาลฎีกาตัดสินยืนตามศาลล่างทั้ง ๒ ว่าจำเลยต้องมีผิดตาม ม.๓ แห่งพ.ร.บ.จัดการป้องกันรักษารัฐธรรมนุญด้วย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 431 - 432/2479กรมอัยยการโจทก์นายไถง กับพวกจำเลย ป.อ. ม. 102จำเลยพยายามก่อการกบฎเพื่อจะเปลี่ยนแปลงการปกครองตามระบอบรัฐธรรมนูญนั้นเป็นผิดตาม ม.102 แล พ.ร.บ.ป้องกันรักษารัฐธรรมนูญคดีนี้ได้ความว่าจำเลยกับพวกได้สมคบกัน พยายามก่อการกบฎเพื่อจะเปลี่ยนแปลงการปกครองกับจำเลยหาว่าคณะรัฐบาลบริหารการงานไม่ดีแลน้อมไปทางคอมมิวนิสม์ดูหมิ่นเหยียบย่ำเจ้านายแลเห็นแก่พวกพ้อง เพราะฉะนั้นจำเลยจะทำการปฏิวัตร์แลตั้งคณะรัฐบาลใหม่ดำเนินการปกครองระบอบรัฐธรรมนูญต่อไป ปัญหามีว่า นอกจากการกระทำของจำเลยเป็นผิดฐานพยายามก่อการกบฏตาม ม.๑๐๒ แล้ว จำเลยจะมีผิดตามพ.ร.บ.ป้องกันรักษารัฐธรรมนูญ ม.๓ หรือไม่ ศาลฎีกาตัดสินยืนตามศาลล่างทั้ง ๒ ว่าจำเลยต้องมีผิดตาม ม.๓ แห่งพ.ร.บ.จัดการป้องกันรักษารัฐธรรมนุญด้วย(มนธา-วิกรม-พลางกูร)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 52103หลักกฎหมาย: แม้หนังสือสัญญาเช่าจะมีระบุไว้แล้วว่าผู้เช่าเช่าไปเพื่อประกอบการค้าเป็นส่วนใหญ่ก็ตาม ถ้าหากผู้เช่าใช้สถานที่เช่าเพื่อการอย่างอื่นโดยฝ่ายผู้ให้เช่ามิได้ทักท้วงว่ากล่าว ก็เป็นการยินยอมให้ใช้สถานที่เช่าเพื่อการอย่างอื่นได้ ฉะนั้นผู้เช่าย่อมนำสืบข้อเท็จจริงที่ได้ปฏิบัติมาต่อกันได้ ไม่เป็นการสืบแก้ไขเปลี่ยนแปลงเอกสาร อันต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 94ฟ้องว่าจำเลยเช่าห้องเพื่อประกอบการค้าเป็นส่วนใหญ่ จำเลยให้การว่าเช่าเป็นที่อยู่อาศัยเป็นส่วนใหญ่ ตามคำให้การดังกล่าวเป็นคำให้การที่เข้าอยู่ในข่ายพระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่าฯแล้ว การนำสืบและคำวินิจฉัยของศาลที่เป็นไปในทางที่ว่า การเช่าของจำเลยอยู่ในความควบคุมตามพระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่าฯหรือไม่ จึงไม่เป็นการนอกประเด็น ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1963 - 1965/2494พระเจ้าวรวงศ์เธอพระองค์เจ้าจุลจักรพงศ์ โดยนายสถิตย์โจทก์นิยมศิลป์ ผู้รับมอบอำนาจโจทก์นายโชติ พุกกะพันธ์ นางลั้ง แซ่ตั้งจำเลยนายยู่ฮะ หรือซุยหยู แซ่โค้วจำเลย พ.ร.บ.ควบคุมค่าเช่าในภาวะคับขัน พ.ศ.2489 ป.วิ.พ. ม. 84, ม. 94, ม. 177แม้หนังสือสัญญาเช่าจะมีระบุไว้แล้วว่าผู้เช่าเช่าไปเพื่อประกอบการค้าเป็นส่วนใหญ่ก็ตาม ถ้าหากผู้เช่าใช้สถานที่เช่าเพื่อการอย่างอื่นโดยฝ่ายผู้ให้เช่ามิได้ทักท้วงว่ากล่าว ก็เป็นการยินยอมให้ใช้สถานที่เช่าเพื่อการอย่างอื่นได้ ฉะนั้นผู้เช่าย่อมนำสืบข้อเท็จจริงที่ได้ปฏิบัติมาต่อกันได้ ไม่เป็นการสืบแก้ไขเปลี่ยนแปลงเอกสาร อันต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 94ฟ้องว่าจำเลยเช่าห้องเพื่อประกอบการค้าเป็นส่วนใหญ่ จำเลยให้การว่าเช่าเป็นที่อยู่อาศัยเป็นส่วนใหญ่ ตามคำให้การดังกล่าวเป็นคำให้การที่เข้าอยู่ในข่ายพระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่าฯแล้ว การนำสืบและคำวินิจฉัยของศาลที่เป็นไปในทางที่ว่า การเช่าของจำเลยอยู่ในความควบคุมตามพระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่าฯหรือไม่ จึงไม่เป็นการนอกประเด็น(ประวัติ ปัตตพงศ์-นาถปริญญา-ศิลปสิทธิวินิจฉัย)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1963 - 1965/2494พระเจ้าวรวงศ์เธอพระองค์เจ้าจุลจักรพงศ์ โดยนายสถิตย์โจทก์นิยมศิลป์ ผู้รับมอบอำนาจโจทก์นายโชติ พุกกะพันธ์ นางลั้ง แซ่ตั้งจำเลยนายยู่ฮะ หรือซุยหยู แซ่โค้วจำเลย พ.ร.บ.ควบคุมค่าเช่าในภาวะคับขัน พ.ศ.2489 ป.วิ.พ. ม. 84, ม. 94, ม. 177แม้หนังสือสัญญาเช่าจะมีระบุไว้แล้วว่าผู้เช่าเช่าไปเพื่อประกอบการค้าเป็นส่วนใหญ่ก็ตาม ถ้าหากผู้เช่าใช้สถานที่เช่าเพื่อการอย่างอื่นโดยฝ่ายผู้ให้เช่ามิได้ทักท้วงว่ากล่าว ก็เป็นการยินยอมให้ใช้สถานที่เช่าเพื่อการอย่างอื่นได้ ฉะนั้นผู้เช่าย่อมนำสืบข้อเท็จจริงที่ได้ปฏิบัติมาต่อกันได้ ไม่เป็นการสืบแก้ไขเปลี่ยนแปลงเอกสาร อันต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 94ฟ้องว่าจำเลยเช่าห้องเพื่อประกอบการค้าเป็นส่วนใหญ่ จำเลยให้การว่าเช่าเป็นที่อยู่อาศัยเป็นส่วนใหญ่ ตามคำให้การดังกล่าวเป็นคำให้การที่เข้าอยู่ในข่ายพระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่าฯแล้ว การนำสืบและคำวินิจฉัยของศาลที่เป็นไปในทางที่ว่า การเช่าของจำเลยอยู่ในความควบคุมตามพระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่าฯหรือไม่ จึงไม่เป็นการนอกประเด็น(ประวัติ ปัตตพงศ์-นาถปริญญา-ศิลปสิทธิวินิจฉัย)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 745/2475หลักกฎหมาย: สัญญากู้เป็นหนังสือสำคัญเซ็นชื่อคนที่ไม่มีตัวจริงในสัญญากู้ แล้วนำไปหลอกลวงเอาเงินจากเจ้าทรัพย์มีผิดฐานปลอมหนังสือด้วยคดีนี้มีปัญหาว่า การที่จำเลยเซ็นชื่อคนที่ไม่มีตัวจริงลงในสัญญากู้เงินแล้วนำไปหลอกลวงเอาเงินจากเจ้าทรัพย์มา ดังนี้ จำเลยจะมีผิดฐานปลอมหนังสือด้วยหรือไม่ ศาลฎีกาตัดสินว่า แม้จะไม่มีตัวผู้กู้ที่จำเลยลงลายมือชื่อไว้ ในสัญญากู้ก์ดี เมื่อจำเลยนำมาแสดงต่อเจ้าทรัพย์ ๆ หลงเชื่อว่าเป็นหนังสือกู้ ที่ผู้กู้ได้ลงชื่ออันแท้จริง แลได้จ่ายเงินให้จำเลยไปนั้น เกิดความเสียหายขึ้นแล้ว แลหนังสือสัญญากู้ เป็นหนังสือสำคัญแก่การตั้งหนี้สิน จำเลยต้องมีผิดตาม ม. ๒๒๔ ด้วย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 745/2475กรมอัยยการโจทก์นางจัน รัตนโกสุมจำเลย อาชญา ม. 6สัญญากู้เป็นหนังสือสำคัญเซ็นชื่อคนที่ไม่มีตัวจริงในสัญญากู้ แล้วนำไปหลอกลวงเอาเงินจากเจ้าทรัพย์มีผิดฐานปลอมหนังสือด้วยคดีนี้มีปัญหาว่า การที่จำเลยเซ็นชื่อคนที่ไม่มีตัวจริงลงในสัญญากู้เงินแล้วนำไปหลอกลวงเอาเงินจากเจ้าทรัพย์มา ดังนี้ จำเลยจะมีผิดฐานปลอมหนังสือด้วยหรือไม่ ศาลฎีกาตัดสินว่า แม้จะไม่มีตัวผู้กู้ที่จำเลยลงลายมือชื่อไว้ ในสัญญากู้ก์ดี เมื่อจำเลยนำมาแสดงต่อเจ้าทรัพย์ ๆ หลงเชื่อว่าเป็นหนังสือกู้ ที่ผู้กู้ได้ลงชื่ออันแท้จริง แลได้จ่ายเงินให้จำเลยไปนั้น เกิดความเสียหายขึ้นแล้ว แลหนังสือสัญญากู้ เป็นหนังสือสำคัญแก่การตั้งหนี้สิน จำเลยต้องมีผิดตาม ม. ๒๒๔ ด้วย(ศรี-วิกรม-นล)ศาลชั้นต้น - พระดุลย+ศาลอุทธรณ์ - พระนาถปรีชาแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: คดีนี้มีปัญหาว่า การที่จำเลยเซ็นชื่อคนที่ไม่มีตัวจริงลงในสัญญากู้เงินแล้วนำไปหลอกลวงเอาเงินจากเจ้าทรัพย์มา ดังนี้ จำเลยจะมีผิดฐานปลอมหนังสือด้วยหรือไม่ ศาลฎีกาตัดสินว่า แม้จะไม่มีตัวผู้กู้ที่จำเลยลงลายมือชื่อไว้ ในสัญญากู้ก์ดี เมื่อจำเลยนำมาแสดงต่อเจ้าทรัพย์ ๆ หลงเชื่อว่าเป็นหนังสือกู้ ที่ผู้กู้ได้ลงชื่ออันแท้จริง แลได้จ่ายเงินให้จำเลยไปนั้น เกิดความเสียหายขึ้นแล้ว แลหนังสือสัญญากู้ เป็นหนังสือสำคัญแก่การตั้งหนี้สิน จำเลยต้องมีผิดตาม ม. ๒๒๔ ด้วย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 745/2475กรมอัยยการโจทก์นางจัน รัตนโกสุมจำเลย อาชญา ม. 6สัญญากู้เป็นหนังสือสำคัญเซ็นชื่อคนที่ไม่มีตัวจริงในสัญญากู้ แล้วนำไปหลอกลวงเอาเงินจากเจ้าทรัพย์มีผิดฐานปลอมหนังสือด้วยคดีนี้มีปัญหาว่า การที่จำเลยเซ็นชื่อคนที่ไม่มีตัวจริงลงในสัญญากู้เงินแล้วนำไปหลอกลวงเอาเงินจากเจ้าทรัพย์มา ดังนี้ จำเลยจะมีผิดฐานปลอมหนังสือด้วยหรือไม่ ศาลฎีกาตัดสินว่า แม้จะไม่มีตัวผู้กู้ที่จำเลยลงลายมือชื่อไว้ ในสัญญากู้ก์ดี เมื่อจำเลยนำมาแสดงต่อเจ้าทรัพย์ ๆ หลงเชื่อว่าเป็นหนังสือกู้ ที่ผู้กู้ได้ลงชื่ออันแท้จริง แลได้จ่ายเงินให้จำเลยไปนั้น เกิดความเสียหายขึ้นแล้ว แลหนังสือสัญญากู้ เป็นหนังสือสำคัญแก่การตั้งหนี้สิน จำเลยต้องมีผิดตาม ม. ๒๒๔ ด้วย(ศรี-วิกรม-นล)ศาลชั้นต้น - พระดุลย+ศาลอุทธรณ์ - พระนาถปรีชาแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 62255หลักกฎหมาย: คดีความผิดต่อส่วนตัว โจทก์ขอถอนฟ้องระหว่างคดีอยู่ในระยะเวลาที่จะฎีกาได้ คดียังไม่ถึงที่สุด เมื่อจำเลยไม่คัดค้านศาลฎีกาอนุญาตให้โจทก์ถอนฟ้องได้ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 120/2526นางทองหยิบ พุทธิเภสัชโจทก์นางเทพินทร์ ชาติสุวรรณจำเลย ป.วิ.อ. ม. 35คดีความผิดต่อส่วนตัว โจทก์ขอถอนฟ้องระหว่างคดีอยู่ในระยะเวลาที่จะฎีกาได้ คดียังไม่ถึงที่สุด เมื่อจำเลยไม่คัดค้านศาลฎีกาอนุญาตให้โจทก์ถอนฟ้องได้(สมบูรณ์ บุญภินนท์-ประสาท บุณยรังษี-ชูเชิด รักตะบุตร์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 120/2526นางทองหยิบ พุทธิเภสัชโจทก์นางเทพินทร์ ชาติสุวรรณจำเลย ป.วิ.อ. ม. 35คดีความผิดต่อส่วนตัว โจทก์ขอถอนฟ้องระหว่างคดีอยู่ในระยะเวลาที่จะฎีกาได้ คดียังไม่ถึงที่สุด เมื่อจำเลยไม่คัดค้านศาลฎีกาอนุญาตให้โจทก์ถอนฟ้องได้(สมบูรณ์ บุญภินนท์-ประสาท บุณยรังษี-ชูเชิด รักตะบุตร์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
พระราชกฤษฎีกาพระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในท้องที่ตำบลคุระ และตำบลแม่นางขาวอำเภอคุระบุรีจังหวัดพังงาให้เป็นเขตปฏิรูปที่ดินพ.ศ. ๒๕๔๕ ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร.ให้ไว้ ณ วันที่ ๒๕พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๔๕เป็นปีที่ ๕๗ในรัชกาลปัจจุบันพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชมีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่าโดยที่เป็นการสมควรกำหนดเขตที่ดิน ในท้องที่ตำบลคุระและตำบลแม่นางขาว อำเภอคุระบุรี จังหวัดพังงา ให้เป็นเขตปฏิรูปที่ดินอาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๒๒๑ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย และมาตรา ๒๕ วรรคหนึ่ง แห่งพระราชบัญญัติการปฏิรูปที่ดินเพื่อเกษตรกรรมพ.ศ. ๒๕๑๘ จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้มาตรา ๑ พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า พระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในท้องที่ตำบลคุระและตำบลแม่นางขาว อำเภอคุระบุรี จังหวัดพังงาให้เป็นเขตปฏิรูปที่ดินพ.ศ. ๒๕๔๕มาตรา ๒[๑] พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา ๓ ให้ที่ดินในท้องที่ตำบลคุระและตำบลแม่นางขาว อำเภอคุระบุรีจังหวัดพังงาภายในแนวเขตตามแผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกานี้ เป็นเขตปฏิรูปที่ดินมาตรา ๔ ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้ผู้รับสนองพระบรมราชโองการพันตำรวจโท ทักษิณ ชินวัตรนายกรัฐมนตรี[เอกสารแนบท้าย]๑. แผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดิน ในท้องที่ตำบลคุระและตำบลแม่นางขาวอำเภอคุระบุรี จังหวัดพังงา ให้เป็นเขตปฏิรูปที่ดิน พ.ศ. ๒๕๔๕(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือเนื่องจากในท้องที่ตำบลคุระและตำบลแม่นางขาว อำเภอคุระบุรี จังหวัดพังงามีเกษตรกรผู้ไม่มีที่ดินประกอบเกษตรกรรมเป็นของตนเองหรือมีที่ดินเล็กน้อยไม่เพียงพอแก่การครองชีพหรือต้องเช่าที่ดินของผู้อื่นประกอบเกษตรกรรมอยู่เป็นจำนวนมากสมควรกำหนดเขตที่ดินในท้องที่ดังกล่าวให้เป็นเขตปฏิรูปที่ดิน จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้วิภา/ปรับปรุง๑๘ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๘[๑]ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๑๙/ตอนที่ ๑๑๙ ก/หน้า ๑๓/๒ ธันวาคม ๒๕๔๕
ประกาศกระทรวงอุตสาหกรรมฉบับที่ 3554 (พ.ศ. 2549)ออกตามความในพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมพ.ศ. 2511เรื่อง ยกเลิกและกําหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมแผ่นไม้อัด--------------------------อื่นๆ - โดยที่เป็นการสมควรปรับปรุงมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม แผ่นไม้อัด มาตรฐานเลขที่ มอก.178-2538 อาศัยอํานาจตามความในมาตรา 15 แห่งพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม พ.ศ. 2511 รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมออกประกาศยกเลิกประกาศกระทรวงอุตสาหกรรม ฉบับที่ 1366 (พ.ศ. 2531) ออกตามความในพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม พ.ศ. 2511 เรื่อง ยกเลิกและกําหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม แผ่นไม้อัด ลงวันที่ 20 กรกฎาคม พ.ศ. 2531 และประกาศกระทรวงอุตสาหกรรม ฉบับที่ 1767 (พ.ศ. 2534) ออกตามความในพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม พ.ศ. 2511 เรื่อง แก้ไขมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม แผ่นไม้อัด (แก้ไขครั้งที่ 1) ลงวันที่ 30 ตุลาคม พ.ศ. 2534 และประกาศกระทรวงอุตสาหกรรม ฉบับที่ 2089 (พ.ศ. 2538) ออกตามความในพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม พ.ศ. 2511 เรื่อง แก้ไขมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม แผ่นไม้อัด (แก้ไขครั้งที่ 2) ลงวันที่ 12 ตุลาคม พ.ศ. 2538 และออกประกาศกําหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม แผ่นไม้อัด มาตรฐานเลขที่ มอก.178-2549 ขึ้นใหม่ ดังมีรายการละเอียดต่อท้ายประกาศนี้ ทั้งนี้ ให้มีผลเมื่อพ้นกําหนด 90 วัน นับแต่วันที่ประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปผู้มีอํานาจลงนาม - ประกาศ ณ วันที่ 26 มิถุนายน พ.ศ. 2549 สุริยะ จึงรุ่งเรืองกิจรัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 64231หลักกฎหมาย: ฎีกาของจำเลยที่ว่าโจทก์ไม่มีพยานมาสืบให้เห็นว่าจำเลยกระทำผิดและลงโทษปราศจากพยานหลักฐานเป็นการบิดเบือนข้อเท็จจริงให้เป็นข้อกฎหมาย. จึงเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง เมื่อศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามศาลชั้นต้นให้ลงโทษจำคุกเป็นรายกระทงกระทงละไม่เกินห้าปี จึงต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218 ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 1255/2525พนักงานอัยการจังหวัดบุรีรัมย์โจทก์นางนภาพร สิริสุวลักษณ์ จำเลย ที่ 1จำเลยนายเสถียร ศรวิชชุมาลี จำเลย ที่ 2จำเลย ป.วิ.อ. ม. 218ฎีกาของจำเลยที่ว่าโจทก์ไม่มีพยานมาสืบให้เห็นว่าจำเลยกระทำผิดและลงโทษปราศจากพยานหลักฐานเป็นการบิดเบือนข้อเท็จจริงให้เป็นข้อกฎหมาย. จึงเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง เมื่อศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามศาลชั้นต้นให้ลงโทษจำคุกเป็นรายกระทงกระทงละไม่เกินห้าปี จึงต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218(พินิจ สังขนันท์-อุดม บรรลือสินธุ์-ปรานอม มหรรณพ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 1255/2525พนักงานอัยการจังหวัดบุรีรัมย์โจทก์นางนภาพร สิริสุวลักษณ์ จำเลย ที่ 1จำเลยนายเสถียร ศรวิชชุมาลี จำเลย ที่ 2จำเลย ป.วิ.อ. ม. 218ฎีกาของจำเลยที่ว่าโจทก์ไม่มีพยานมาสืบให้เห็นว่าจำเลยกระทำผิดและลงโทษปราศจากพยานหลักฐานเป็นการบิดเบือนข้อเท็จจริงให้เป็นข้อกฎหมาย. จึงเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง เมื่อศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามศาลชั้นต้นให้ลงโทษจำคุกเป็นรายกระทงกระทงละไม่เกินห้าปี จึงต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218(พินิจ สังขนันท์-อุดม บรรลือสินธุ์-ปรานอม มหรรณพ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ