คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1525/2494หลักกฎหมาย: แม้ในคำขอจดทะเบียนเป็นบริษัทจำกัด ได้ระบุไว้ว่ากรรมการหนึ่งนายมีอำนาจลงนามแทนบริษัทได้ แต่ต้องประทับตราของบริษัทก็ดี เมื่อปรากฎว่ากรรมการ ซึ่งเป็นผู้จัดการของบริษัทยืมปูนซิเมนต์ของผู้อื่นมาใช้ในกิจการของบริษัทแล้ว บริษัทจะไม่ยอมรับผิดโดยโต้เถียงว่าใบส่งของที่ยืมปูนซิเมนต์มามีแต่กรรมการผู้จัดการลงนามไม่มีตราของบริษัทประทับด้วยนั้นไม่ได้โจทก์ฟ้องว่า จำเลยที่ ๑ ซึ่งเป็นกรรมการผู้จัดการบริษัทจำเลยที่ ๒ ได้ยืมปูนซิเมนต์ของโจทก์ไปใช้ในกิจการของจำเลยที่ ๒ แล้วไม่ค่อยยอมชำระหนี้ จึงขอให้ศาลบังคับ จำเลยที่ ๑ ต่อสู้ว่า ไม่ต้องรับผิด จำเลยที่ ๒ ว่าใบสั่งของไม่มีตราของบริษัทจำเลยประทับ จำเลยจึงไม่ต้องรับผิด ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยที่ ๒ ผู้เดียวรับผิดต่อโจทก์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยที่ ๒ ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า ทางพิจารณาได้ความว่า จำเลยที่ ๑ ซึ่งเป็นกรรมการและผู้จัดการของบริษัทจำเลยที่ ๒ ได้ทำใบยืมปูนซิเมนต์จากโจทก์มาใช้ในกิจการของบริษัท ข้อที่บริษัทแก้ว่าปูนรายนี้มิได้ปรากฎว่าได้ลงบัญชีของบริษัทนั้น เป็นการภายในระหว่างจำเลยที่ ๑ กับบริษัท ข้อเท็จจริงไม่ปรากฎว่าจำเลยที่ ๑ ได้นำปูนรายนี้ไปใช้เป็นประโยชน์ส่วนตัว กลับได้ความว่า ได้ใข้ไปในกิจการของบริษัท ๆ จึงต้องรับผิดดังที่ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยไว้ ฉะนั้นการที่ใบยืมปูนซิเมนต์มิได้ประทับตราของบริษัทให้ถูกต้องตามข้อบังคับดังที่จำเลยโต้เถียงมา ไม่ทำให้การวินิจฉัยเปลี่ยนแปลง จึงพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1525/2494บริษัทย่งฮง จำกัดโจทก์นายก้าน รัตนสาขา ที่ 1,บริษัทวิศวกรรมไทย จำกัด ที่ 2จำเลย ป.พ.พ. ม. 114, ม. 1167, ม. 820แม้ในคำขอจดทะเบียนเป็นบริษัทจำกัด ได้ระบุไว้ว่ากรรมการหนึ่งนายมีอำนาจลงนามแทนบริษัทได้ แต่ต้องประทับตราของบริษัทก็ดี เมื่อปรากฎว่ากรรมการ ซึ่งเป็นผู้จัดการของบริษัทยืมปูนซิเมนต์ของผู้อื่นมาใช้ในกิจการของบริษัทแล้ว บริษัทจะไม่ยอมรับผิดโดยโต้เถียงว่าใบส่งของที่ยืมปูนซิเมนต์มามีแต่กรรมการผู้จัดการลงนามไม่มีตราของบริษัทประทับด้วยนั้นไม่ได้โจทก์ฟ้องว่า จำเลยที่ ๑ ซึ่งเป็นกรรมการผู้จัดการบริษัทจำเลยที่ ๒ ได้ยืมปูนซิเมนต์ของโจทก์ไปใช้ในกิจการของจำเลยที่ ๒ แล้วไม่ค่อยยอมชำระหนี้ จึงขอให้ศาลบังคับ จำเลยที่ ๑ ต่อสู้ว่า ไม่ต้องรับผิด จำเลยที่ ๒ ว่าใบสั่งของไม่มีตราของบริษัทจำเลยประทับ จำเลยจึงไม่ต้องรับผิด ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยที่ ๒ ผู้เดียวรับผิดต่อโจทก์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยที่ ๒ ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า ทางพิจารณาได้ความว่า จำเลยที่ ๑ ซึ่งเป็นกรรมการและผู้จัดการของบริษัทจำเลยที่ ๒ ได้ทำใบยืมปูนซิเมนต์จากโจทก์มาใช้ในกิจการของบริษัท ข้อที่บริษัทแก้ว่าปูนรายนี้มิได้ปรากฎว่าได้ลงบัญชีของบริษัทนั้น เป็นการภายในระหว่างจำเลยที่ ๑ กับบริษัท ข้อเท็จจริงไม่ปรากฎว่าจำเลยที่ ๑ ได้นำปูนรายนี้ไปใช้เป็นประโยชน์ส่วนตัว กลับได้ความว่า ได้ใข้ไปในกิจการของบริษัท ๆ จึงต้องรับผิดดังที่ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยไว้ ฉะนั้นการที่ใบยืมปูนซิเมนต์มิได้ประทับตราของบริษัทให้ถูกต้องตามข้อบังคับดังที่จำเลยโต้เถียงมา ไม่ทำให้การวินิจฉัยเปลี่ยนแปลง จึงพิพากษายืน(ธรรมบัณฑิต-นนทปัญญา-นิติธรรมประกรณ์)ศาลแพ่ง - นายเชื้อ คงคากุลศาลอุทธรณ์ - นายกริด สารสาสแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยที่ ๑ ซึ่งเป็นกรรมการผู้จัดการบริษัทจำเลยที่ ๒ ได้ยืมปูนซิเมนต์ของโจทก์ไปใช้ในกิจการของจำเลยที่ ๒ แล้วไม่ค่อยยอมชำระหนี้ จึงขอให้ศาลบังคับ จำเลยที่ ๑ ต่อสู้ว่า ไม่ต้องรับผิด จำเลยที่ ๒ ว่าใบสั่งของไม่มีตราของบริษัทจำเลยประทับ จำเลยจึงไม่ต้องรับผิด ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยที่ ๒ ผู้เดียวรับผิดต่อโจทก์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยที่ ๒ ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า ทางพิจารณาได้ความว่า จำเลยที่ ๑ ซึ่งเป็นกรรมการและผู้จัดการของบริษัทจำเลยที่ ๒ ได้ทำใบยืมปูนซิเมนต์จากโจทก์มาใช้ในกิจการของบริษัท ข้อที่บริษัทแก้ว่าปูนรายนี้มิได้ปรากฎว่าได้ลงบัญชีของบริษัทนั้น เป็นการภายในระหว่างจำเลยที่ ๑ กับบริษัท ข้อเท็จจริงไม่ปรากฎว่าจำเลยที่ ๑ ได้นำปูนรายนี้ไปใช้เป็นประโยชน์ส่วนตัว กลับได้ความว่า ได้ใข้ไปในกิจการของบริษัท ๆ จึงต้องรับผิดดังที่ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยไว้ ฉะนั้นการที่ใบยืมปูนซิเมนต์มิได้ประทับตราของบริษัทให้ถูกต้องตามข้อบังคับดังที่จำเลยโต้เถียงมา ไม่ทำให้การวินิจฉัยเปลี่ยนแปลง จึงพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1525/2494บริษัทย่งฮง จำกัดโจทก์นายก้าน รัตนสาขา ที่ 1,บริษัทวิศวกรรมไทย จำกัด ที่ 2จำเลย ป.พ.พ. ม. 114, ม. 1167, ม. 820แม้ในคำขอจดทะเบียนเป็นบริษัทจำกัด ได้ระบุไว้ว่ากรรมการหนึ่งนายมีอำนาจลงนามแทนบริษัทได้ แต่ต้องประทับตราของบริษัทก็ดี เมื่อปรากฎว่ากรรมการ ซึ่งเป็นผู้จัดการของบริษัทยืมปูนซิเมนต์ของผู้อื่นมาใช้ในกิจการของบริษัทแล้ว บริษัทจะไม่ยอมรับผิดโดยโต้เถียงว่าใบส่งของที่ยืมปูนซิเมนต์มามีแต่กรรมการผู้จัดการลงนามไม่มีตราของบริษัทประทับด้วยนั้นไม่ได้โจทก์ฟ้องว่า จำเลยที่ ๑ ซึ่งเป็นกรรมการผู้จัดการบริษัทจำเลยที่ ๒ ได้ยืมปูนซิเมนต์ของโจทก์ไปใช้ในกิจการของจำเลยที่ ๒ แล้วไม่ค่อยยอมชำระหนี้ จึงขอให้ศาลบังคับ จำเลยที่ ๑ ต่อสู้ว่า ไม่ต้องรับผิด จำเลยที่ ๒ ว่าใบสั่งของไม่มีตราของบริษัทจำเลยประทับ จำเลยจึงไม่ต้องรับผิด ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยที่ ๒ ผู้เดียวรับผิดต่อโจทก์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยที่ ๒ ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า ทางพิจารณาได้ความว่า จำเลยที่ ๑ ซึ่งเป็นกรรมการและผู้จัดการของบริษัทจำเลยที่ ๒ ได้ทำใบยืมปูนซิเมนต์จากโจทก์มาใช้ในกิจการของบริษัท ข้อที่บริษัทแก้ว่าปูนรายนี้มิได้ปรากฎว่าได้ลงบัญชีของบริษัทนั้น เป็นการภายในระหว่างจำเลยที่ ๑ กับบริษัท ข้อเท็จจริงไม่ปรากฎว่าจำเลยที่ ๑ ได้นำปูนรายนี้ไปใช้เป็นประโยชน์ส่วนตัว กลับได้ความว่า ได้ใข้ไปในกิจการของบริษัท ๆ จึงต้องรับผิดดังที่ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยไว้ ฉะนั้นการที่ใบยืมปูนซิเมนต์มิได้ประทับตราของบริษัทให้ถูกต้องตามข้อบังคับดังที่จำเลยโต้เถียงมา ไม่ทำให้การวินิจฉัยเปลี่ยนแปลง จึงพิพากษายืน(ธรรมบัณฑิต-นนทปัญญา-นิติธรรมประกรณ์)ศาลแพ่ง - นายเชื้อ คงคากุลศาลอุทธรณ์ - นายกริด สารสาสแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ