คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1454/2492หลักกฎหมาย: จำเลยได้รับอนุญาตให้ขายสุราที่ผลิตขึ้นในจังหวัดฉะเชิงเทรา จำเลยได้ขนเหล้าที่ผลิตจากที่อื่นไม่ใช่ผลิตจากจังหวัดฉะเชิงเทรา ซึ่งอยู่ในลังวางอยู่บนบาทวิถีจะเอาเข้าร้านนั้น ไม่เป็นการขนสุราจากตำบลหนึ่งถึงอีกตำบลหนึ่งหรือจากจังหวัดหนึ่งถึงอีกจังหวัดหนึ่ง จำเลยจึงไม่มีผิดฐานขนสุราโดยไม่ได้รับอนุญาตโจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานมีสุราโดยแสดงไม่ได้ว่าซื้อมาจากผู้ที่ควรขายตามมาตรา 4 แห่งพ.ร.บ.ภาษีชั้นในแก้ไขเพิ่มเติมพ.ศ.2476 กับฐานขนสุราข้ามตำบลตามมาตรา 11,12 แห่งพ.ร.บ.ภาษีชั้นใน จ.ศ.1248ศาลชั้นต้นลงโทษฐานขนสุราข้ามเขตตามมาตรา 11,12 จำเลยฝ่ายเดียวอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายกฟ้อง ดังนี้ โจทก์จะฎีกาขอให้ลงโทษจำเลยฐานซื้อสุราจากผู้ที่ไม่ควรขายตามมาตรา 4 พ.ร.บ.ภาษีชั้นในแก้ไขเพิ่มเติม 2476 ไม่ได้เพราะโจทก์ไม่ได้อุทธรณ์ไว้โจทก์ฟ้องหาว่า จำเลยมีน้ำสุราไว้ในครอบครองเพื่อจำหน่ายเป็นจำนวน 36 ขวด มีน้ำสุรา 22 ลิตร 50 เซ็นติลิตร ซึ่งจำเลยได้ขนมาจากจังหวัดอื่นเข้ามายังจังหวัดฉะเชิงเทรา โดยจำเลยแสดงให้เข้าใจชัดไม่ได้ว่า ได้ซื้อมาจากผู้ที่ควรขาย และไม่มีหนังสือเป็นพยาน ขอให้ลงโทษ จำเลยปฏิเสธศาลชั้นต้นปรับจำเลย 200 บาท ตามพระราชบัญญัติภาษีชั้นใน จ.ศ. 1248 มาตรา 11, 12ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้ยกฟ้องโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า จำเลยได้รับอนุญาตให้ขายสุราที่ผลิตขึ้นในจังหวัดฉะเชิงเทรา วันเกิดเหตุจำเลยยกไม้ลัง ซึ่งวางอยู่บนบาทวิถีจะเอาเข้าร้านจำเลย แต่ปรากฏว่าเป็นเหล้าผลิตจากที่อื่นไม่ใช่ผลิตขึ้นที่จังหวัดฉะเชิงเทรา ศาลฎีกาเห็นว่าการที่จำเลยยกลังสุรา เพื่อจะเอาเข้าร้านนั้น ไม่ใช่เป็นการขนสุราจากตำบลหนึ่งถึงอีกตำบลหนึ่งหรือจากจังหวัดหนึ่งถึงอีกจังหวัดหนึ่งฉะนั้นจำเลยจึงไม่มีความผิดฐานขนสุราโดยไม่ได้รับอนุญาตพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1454/2492อัยการฉะเชิงเทราโจทก์นายกุ่ย แซ่เบ๊จำเลย พ.ร.บ.ภาษีชั้นใน จ.ศ.1248 ม. 11, ม. 12 ป.วิ.อ. ม. 15 ป.วิ.พ. ม. 147, ม. 249จำเลยได้รับอนุญาตให้ขายสุราที่ผลิตขึ้นในจังหวัดฉะเชิงเทรา จำเลยได้ขนเหล้าที่ผลิตจากที่อื่นไม่ใช่ผลิตจากจังหวัดฉะเชิงเทรา ซึ่งอยู่ในลังวางอยู่บนบาทวิถีจะเอาเข้าร้านนั้น ไม่เป็นการขนสุราจากตำบลหนึ่งถึงอีกตำบลหนึ่งหรือจากจังหวัดหนึ่งถึงอีกจังหวัดหนึ่ง จำเลยจึงไม่มีผิดฐานขนสุราโดยไม่ได้รับอนุญาตโจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานมีสุราโดยแสดงไม่ได้ว่าซื้อมาจากผู้ที่ควรขายตามมาตรา 4 แห่งพ.ร.บ.ภาษีชั้นในแก้ไขเพิ่มเติมพ.ศ.2476 กับฐานขนสุราข้ามตำบลตามมาตรา 11,12 แห่งพ.ร.บ.ภาษีชั้นใน จ.ศ.1248ศาลชั้นต้นลงโทษฐานขนสุราข้ามเขตตามมาตรา 11,12 จำเลยฝ่ายเดียวอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายกฟ้อง ดังนี้ โจทก์จะฎีกาขอให้ลงโทษจำเลยฐานซื้อสุราจากผู้ที่ไม่ควรขายตามมาตรา 4 พ.ร.บ.ภาษีชั้นในแก้ไขเพิ่มเติม 2476 ไม่ได้เพราะโจทก์ไม่ได้อุทธรณ์ไว้โจทก์ฟ้องหาว่า จำเลยมีน้ำสุราไว้ในครอบครองเพื่อจำหน่ายเป็นจำนวน 36 ขวด มีน้ำสุรา 22 ลิตร 50 เซ็นติลิตร ซึ่งจำเลยได้ขนมาจากจังหวัดอื่นเข้ามายังจังหวัดฉะเชิงเทรา โดยจำเลยแสดงให้เข้าใจชัดไม่ได้ว่า ได้ซื้อมาจากผู้ที่ควรขาย และไม่มีหนังสือเป็นพยาน ขอให้ลงโทษ จำเลยปฏิเสธศาลชั้นต้นปรับจำเลย 200 บาท ตามพระราชบัญญัติภาษีชั้นใน จ.ศ. 1248 มาตรา 11, 12ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้ยกฟ้องโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า จำเลยได้รับอนุญาตให้ขายสุราที่ผลิตขึ้นในจังหวัดฉะเชิงเทรา วันเกิดเหตุจำเลยยกไม้ลัง ซึ่งวางอยู่บนบาทวิถีจะเอาเข้าร้านจำเลย แต่ปรากฏว่าเป็นเหล้าผลิตจากที่อื่นไม่ใช่ผลิตขึ้นที่จังหวัดฉะเชิงเทรา ศาลฎีกาเห็นว่าการที่จำเลยยกลังสุรา เพื่อจะเอาเข้าร้านนั้น ไม่ใช่เป็นการขนสุราจากตำบลหนึ่งถึงอีกตำบลหนึ่งหรือจากจังหวัดหนึ่งถึงอีกจังหวัดหนึ่งฉะนั้นจำเลยจึงไม่มีความผิดฐานขนสุราโดยไม่ได้รับอนุญาตพิพากษายืน(ศิลปสิทธิวินิจฉัย-ประวัติ ปัตตพงศ์-ทรงนิติกรณ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องหาว่า จำเลยมีน้ำสุราไว้ในครอบครองเพื่อจำหน่ายเป็นจำนวน 36 ขวด มีน้ำสุรา 22 ลิตร 50 เซ็นติลิตร ซึ่งจำเลยได้ขนมาจากจังหวัดอื่นเข้ามายังจังหวัดฉะเชิงเทรา โดยจำเลยแสดงให้เข้าใจชัดไม่ได้ว่า ได้ซื้อมาจากผู้ที่ควรขาย และไม่มีหนังสือเป็นพยาน ขอให้ลงโทษ จำเลยปฏิเสธศาลชั้นต้นปรับจำเลย 200 บาท ตามพระราชบัญญัติภาษีชั้นใน จ.ศ. 1248 มาตรา 11, 12ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้ยกฟ้องโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า จำเลยได้รับอนุญาตให้ขายสุราที่ผลิตขึ้นในจังหวัดฉะเชิงเทรา วันเกิดเหตุจำเลยยกไม้ลัง ซึ่งวางอยู่บนบาทวิถีจะเอาเข้าร้านจำเลย แต่ปรากฏว่าเป็นเหล้าผลิตจากที่อื่นไม่ใช่ผลิตขึ้นที่จังหวัดฉะเชิงเทรา ศาลฎีกาเห็นว่าการที่จำเลยยกลังสุรา เพื่อจะเอาเข้าร้านนั้น ไม่ใช่เป็นการขนสุราจากตำบลหนึ่งถึงอีกตำบลหนึ่งหรือจากจังหวัดหนึ่งถึงอีกจังหวัดหนึ่งฉะนั้นจำเลยจึงไม่มีความผิดฐานขนสุราโดยไม่ได้รับอนุญาตพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1454/2492อัยการฉะเชิงเทราโจทก์นายกุ่ย แซ่เบ๊จำเลย พ.ร.บ.ภาษีชั้นใน จ.ศ.1248 ม. 11, ม. 12 ป.วิ.อ. ม. 15 ป.วิ.พ. ม. 147, ม. 249จำเลยได้รับอนุญาตให้ขายสุราที่ผลิตขึ้นในจังหวัดฉะเชิงเทรา จำเลยได้ขนเหล้าที่ผลิตจากที่อื่นไม่ใช่ผลิตจากจังหวัดฉะเชิงเทรา ซึ่งอยู่ในลังวางอยู่บนบาทวิถีจะเอาเข้าร้านนั้น ไม่เป็นการขนสุราจากตำบลหนึ่งถึงอีกตำบลหนึ่งหรือจากจังหวัดหนึ่งถึงอีกจังหวัดหนึ่ง จำเลยจึงไม่มีผิดฐานขนสุราโดยไม่ได้รับอนุญาตโจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานมีสุราโดยแสดงไม่ได้ว่าซื้อมาจากผู้ที่ควรขายตามมาตรา 4 แห่งพ.ร.บ.ภาษีชั้นในแก้ไขเพิ่มเติมพ.ศ.2476 กับฐานขนสุราข้ามตำบลตามมาตรา 11,12 แห่งพ.ร.บ.ภาษีชั้นใน จ.ศ.1248ศาลชั้นต้นลงโทษฐานขนสุราข้ามเขตตามมาตรา 11,12 จำเลยฝ่ายเดียวอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายกฟ้อง ดังนี้ โจทก์จะฎีกาขอให้ลงโทษจำเลยฐานซื้อสุราจากผู้ที่ไม่ควรขายตามมาตรา 4 พ.ร.บ.ภาษีชั้นในแก้ไขเพิ่มเติม 2476 ไม่ได้เพราะโจทก์ไม่ได้อุทธรณ์ไว้โจทก์ฟ้องหาว่า จำเลยมีน้ำสุราไว้ในครอบครองเพื่อจำหน่ายเป็นจำนวน 36 ขวด มีน้ำสุรา 22 ลิตร 50 เซ็นติลิตร ซึ่งจำเลยได้ขนมาจากจังหวัดอื่นเข้ามายังจังหวัดฉะเชิงเทรา โดยจำเลยแสดงให้เข้าใจชัดไม่ได้ว่า ได้ซื้อมาจากผู้ที่ควรขาย และไม่มีหนังสือเป็นพยาน ขอให้ลงโทษ จำเลยปฏิเสธศาลชั้นต้นปรับจำเลย 200 บาท ตามพระราชบัญญัติภาษีชั้นใน จ.ศ. 1248 มาตรา 11, 12ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้ยกฟ้องโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า จำเลยได้รับอนุญาตให้ขายสุราที่ผลิตขึ้นในจังหวัดฉะเชิงเทรา วันเกิดเหตุจำเลยยกไม้ลัง ซึ่งวางอยู่บนบาทวิถีจะเอาเข้าร้านจำเลย แต่ปรากฏว่าเป็นเหล้าผลิตจากที่อื่นไม่ใช่ผลิตขึ้นที่จังหวัดฉะเชิงเทรา ศาลฎีกาเห็นว่าการที่จำเลยยกลังสุรา เพื่อจะเอาเข้าร้านนั้น ไม่ใช่เป็นการขนสุราจากตำบลหนึ่งถึงอีกตำบลหนึ่งหรือจากจังหวัดหนึ่งถึงอีกจังหวัดหนึ่งฉะนั้นจำเลยจึงไม่มีความผิดฐานขนสุราโดยไม่ได้รับอนุญาตพิพากษายืน(ศิลปสิทธิวินิจฉัย-ประวัติ ปัตตพงศ์-ทรงนิติกรณ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ