คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 61995หลักกฎหมาย: ความว่า จำเลยอุทธรณ์ ศาลแรงงานกลางสั่งว่า อุทธรณ์ของจำเลยข้อ 2.1 อ้างเหตุว่าการเลิกจ้างโจทก์ของจำเลยเป็นการเลิกจ้างโดยมีเหตุอันสมควร และข้อ 2.2 อ้างเหตุว่าจำเลยจัดวันหยุดแล้วเป็นอุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริง ส่วนที่อ้างเหตุว่าสิทธิเรียกร้องของโจทก์ขาดอายุความ ไม่เป็นข้อที่ว่ากล่าวมาแล้วในศาลแรงงานกลางอุทธรณ์จำเลยต้องห้ามทุกข้อ จึงไม่รับ จำเลยเห็นว่า อุทธรณ์ข้อ 2.1 เป็นปัญหาข้อกฎหมายว่าการกระทำของจำเลยเป็นการกระทำอันไม่เป็นธรรมหรือไม่ และอุทธรณ์ข้อ 2.2ที่ว่าสิทธิเรียกร้องของโจทก์ขาดอายุความ แม้ไม่เป็นข้อที่ได้ว่ากล่าวมาแล้วในศาลแรงงานกลางก็ตาม แต่เพื่อประโยชน์แห่งความยุติธรรมและเกี่ยวด้วยความสงบเรียบร้อยของประชาชน โปรดมีคำสั่งให้รับอุทธรณ์ของจำเลยทุกข้อไว้พิจารณาพิพากษาต่อไป หมายเหตุ โจทก์แถลงคัดค้าน (อันดับ 69) ศาลแรงงานกลางพิพากษาให้จำเลยใช้เงินให้โจทก์ที่ 1 จำนวน22,630 บาท โจทก์ที่ 2 จำนวน 42,674 บาท โจทก์ที่ 3 จำนวน22,516.39 บาท โจทก์ที่ 4 จำนวน 42,024 บาท โจทก์ที่ 5 จำนวน48,430 บาท โจทก์ที่ 6 จำนวน 12,284 บาท โจทก์ที่ 7 จำนวน12,410 บาท และโจทก์ที่ 8 จำนวน 35,660.49 บาท พร้อมด้วยดอกเบี้ยอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีนับตั้งแต่วันเลิกจ้าง คือวันที่ 30 พฤษภาคม2531 จนกว่าจะชำระเสร็จให้โจทก์ จำเลยอุทธรณ์ ศาลแรงงานกลางสั่งไม่รับดังกล่าว (อันดับ 63) จำเลยจึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 64) คำสั่ง พิเคราะห์แล้ว ศาลแรงงานกลางฟังว่าเมื่อจำเลยรับโจทก์ทั้งแปดกลับเข้าทำงานแล้ว โจทก์ทั้งแปดมิได้กระทำการอันก่อให้เกิดความเสียหายให้แก่จำเลย จำเลยไม่มีเหตุอันสมควรที่จะเลิกจ้างโจทก์ทั้งแปด และจำเลยไม่ได้จัดให้โจทก์ทั้งแปดมีวันหยุดพักผ่อนประจำปี การที่จำเลยอุทธรณ์ว่าจำเลยมีเหตุอันสมควรในการเลิกจ้างโจทก์ทั้งแปด และการหยุดพักผ่อนประจำปีนั้นจำเลยได้จัดให้โจทก์หยุดตามกฎหมายแล้วนั้น เป็นอุทธรณ์โต้เถียงข้อเท็จจริงซึ่งศาลแรงงานกลางรับฟัง เป็นอุทธรณ์ในข้อเท็จจริง ส่วนอุทธรณ์ของจำเลยที่ว่าสิทธิเรียกร้องค่าจ้างของโจทก์ทั้งแปดขาดอายุความนั้นจำเลยมิได้ให้การต่อสู้ไว้ จึงเป็นเรื่องที่มิได้ยกขึ้นว่ากันมาแล้วในศาลแรงงานกลาง ศาลแรงงานกลางสั่งไม่รับอุทธรณ์ของจำเลยชอบแล้ว ให้ยกคำร้อง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 1769/2531นายเสรี จิตจำ กับพวกโจทก์บริษัทสหชัยเหล็กกล้า จำกัดจำเลยบริษัทสหชัยเหล็กกล้า จำกัด จำเลยผู้ยื่นคำร้อง พ.ร.บ.จัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ.2522 ม. 31, ม. 54 ป.วิ.พ. ม. 225ความว่า จำเลยอุทธรณ์ ศาลแรงงานกลางสั่งว่า อุทธรณ์ของจำเลยข้อ 2.1 อ้างเหตุว่าการเลิกจ้างโจทก์ของจำเลยเป็นการเลิกจ้างโดยมีเหตุอันสมควร และข้อ 2.2 อ้างเหตุว่าจำเลยจัดวันหยุดแล้วเป็นอุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริง ส่วนที่อ้างเหตุว่าสิทธิเรียกร้องของโจทก์ขาดอายุความ ไม่เป็นข้อที่ว่ากล่าวมาแล้วในศาลแรงงานกลางอุทธรณ์จำเลยต้องห้ามทุกข้อ จึงไม่รับ จำเลยเห็นว่า อุทธรณ์ข้อ 2.1 เป็นปัญหาข้อกฎหมายว่าการกระทำของจำเลยเป็นการกระทำอันไม่เป็นธรรมหรือไม่ และอุทธรณ์ข้อ 2.2ที่ว่าสิทธิเรียกร้องของโจทก์ขาดอายุความ แม้ไม่เป็นข้อที่ได้ว่ากล่าวมาแล้วในศาลแรงงานกลางก็ตาม แต่เพื่อประโยชน์แห่งความยุติธรรมและเกี่ยวด้วยความสงบเรียบร้อยของประชาชน โปรดมีคำสั่งให้รับอุทธรณ์ของจำเลยทุกข้อไว้พิจารณาพิพากษาต่อไป หมายเหตุ โจทก์แถลงคัดค้าน (อันดับ 69) ศาลแรงงานกลางพิพากษาให้จำเลยใช้เงินให้โจทก์ที่ 1 จำนวน22,630 บาท โจทก์ที่ 2 จำนวน 42,674 บาท โจทก์ที่ 3 จำนวน22,516.39 บาท โจทก์ที่ 4 จำนวน 42,024 บาท โจทก์ที่ 5 จำนวน48,430 บาท โจทก์ที่ 6 จำนวน 12,284 บาท โจทก์ที่ 7 จำนวน12,410 บาท และโจทก์ที่ 8 จำนวน 35,660.49 บาท พร้อมด้วยดอกเบี้ยอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีนับตั้งแต่วันเลิกจ้าง คือวันที่ 30 พฤษภาคม2531 จนกว่าจะชำระเสร็จให้โจทก์ จำเลยอุทธรณ์ ศาลแรงงานกลางสั่งไม่รับดังกล่าว (อันดับ 63) จำเลยจึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 64) คำสั่ง พิเคราะห์แล้ว ศาลแรงงานกลางฟังว่าเมื่อจำเลยรับโจทก์ทั้งแปดกลับเข้าทำงานแล้ว โจทก์ทั้งแปดมิได้กระทำการอันก่อให้เกิดความเสียหายให้แก่จำเลย จำเลยไม่มีเหตุอันสมควรที่จะเลิกจ้างโจทก์ทั้งแปด และจำเลยไม่ได้จัดให้โจทก์ทั้งแปดมีวันหยุดพักผ่อนประจำปี การที่จำเลยอุทธรณ์ว่าจำเลยมีเหตุอันสมควรในการเลิกจ้างโจทก์ทั้งแปด และการหยุดพักผ่อนประจำปีนั้นจำเลยได้จัดให้โจทก์หยุดตามกฎหมายแล้วนั้น เป็นอุทธรณ์โต้เถียงข้อเท็จจริงซึ่งศาลแรงงานกลางรับฟัง เป็นอุทธรณ์ในข้อเท็จจริง ส่วนอุทธรณ์ของจำเลยที่ว่าสิทธิเรียกร้องค่าจ้างของโจทก์ทั้งแปดขาดอายุความนั้นจำเลยมิได้ให้การต่อสู้ไว้ จึงเป็นเรื่องที่มิได้ยกขึ้นว่ากันมาแล้วในศาลแรงงานกลาง ศาลแรงงานกลางสั่งไม่รับอุทธรณ์ของจำเลยชอบแล้ว ให้ยกคำร้อง(สุพจน์ นาถะพินธุ-มาโนช เพียรสนอง-วิศิษฏ์ ลิมานนท์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 1769/2531นายเสรี จิตจำ กับพวกโจทก์บริษัทสหชัยเหล็กกล้า จำกัดจำเลยบริษัทสหชัยเหล็กกล้า จำกัด จำเลยผู้ยื่นคำร้อง พ.ร.บ.จัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ.2522 ม. 31, ม. 54 ป.วิ.พ. ม. 225ความว่า จำเลยอุทธรณ์ ศาลแรงงานกลางสั่งว่า อุทธรณ์ของจำเลยข้อ 2.1 อ้างเหตุว่าการเลิกจ้างโจทก์ของจำเลยเป็นการเลิกจ้างโดยมีเหตุอันสมควร และข้อ 2.2 อ้างเหตุว่าจำเลยจัดวันหยุดแล้วเป็นอุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริง ส่วนที่อ้างเหตุว่าสิทธิเรียกร้องของโจทก์ขาดอายุความ ไม่เป็นข้อที่ว่ากล่าวมาแล้วในศาลแรงงานกลางอุทธรณ์จำเลยต้องห้ามทุกข้อ จึงไม่รับ จำเลยเห็นว่า อุทธรณ์ข้อ 2.1 เป็นปัญหาข้อกฎหมายว่าการกระทำของจำเลยเป็นการกระทำอันไม่เป็นธรรมหรือไม่ และอุทธรณ์ข้อ 2.2ที่ว่าสิทธิเรียกร้องของโจทก์ขาดอายุความ แม้ไม่เป็นข้อที่ได้ว่ากล่าวมาแล้วในศาลแรงงานกลางก็ตาม แต่เพื่อประโยชน์แห่งความยุติธรรมและเกี่ยวด้วยความสงบเรียบร้อยของประชาชน โปรดมีคำสั่งให้รับอุทธรณ์ของจำเลยทุกข้อไว้พิจารณาพิพากษาต่อไป หมายเหตุ โจทก์แถลงคัดค้าน (อันดับ 69) ศาลแรงงานกลางพิพากษาให้จำเลยใช้เงินให้โจทก์ที่ 1 จำนวน22,630 บาท โจทก์ที่ 2 จำนวน 42,674 บาท โจทก์ที่ 3 จำนวน22,516.39 บาท โจทก์ที่ 4 จำนวน 42,024 บาท โจทก์ที่ 5 จำนวน48,430 บาท โจทก์ที่ 6 จำนวน 12,284 บาท โจทก์ที่ 7 จำนวน12,410 บาท และโจทก์ที่ 8 จำนวน 35,660.49 บาท พร้อมด้วยดอกเบี้ยอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีนับตั้งแต่วันเลิกจ้าง คือวันที่ 30 พฤษภาคม2531 จนกว่าจะชำระเสร็จให้โจทก์ จำเลยอุทธรณ์ ศาลแรงงานกลางสั่งไม่รับดังกล่าว (อันดับ 63) จำเลยจึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 64) คำสั่ง พิเคราะห์แล้ว ศาลแรงงานกลางฟังว่าเมื่อจำเลยรับโจทก์ทั้งแปดกลับเข้าทำงานแล้ว โจทก์ทั้งแปดมิได้กระทำการอันก่อให้เกิดความเสียหายให้แก่จำเลย จำเลยไม่มีเหตุอันสมควรที่จะเลิกจ้างโจทก์ทั้งแปด และจำเลยไม่ได้จัดให้โจทก์ทั้งแปดมีวันหยุดพักผ่อนประจำปี การที่จำเลยอุทธรณ์ว่าจำเลยมีเหตุอันสมควรในการเลิกจ้างโจทก์ทั้งแปด และการหยุดพักผ่อนประจำปีนั้นจำเลยได้จัดให้โจทก์หยุดตามกฎหมายแล้วนั้น เป็นอุทธรณ์โต้เถียงข้อเท็จจริงซึ่งศาลแรงงานกลางรับฟัง เป็นอุทธรณ์ในข้อเท็จจริง ส่วนอุทธรณ์ของจำเลยที่ว่าสิทธิเรียกร้องค่าจ้างของโจทก์ทั้งแปดขาดอายุความนั้นจำเลยมิได้ให้การต่อสู้ไว้ จึงเป็นเรื่องที่มิได้ยกขึ้นว่ากันมาแล้วในศาลแรงงานกลาง ศาลแรงงานกลางสั่งไม่รับอุทธรณ์ของจำเลยชอบแล้ว ให้ยกคำร้อง(สุพจน์ นาถะพินธุ-มาโนช เพียรสนอง-วิศิษฏ์ ลิมานนท์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ