คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 935/2499หลักกฎหมาย: เป็นสามีภรรยากันก่อนใช้ ป.พ.พ. การหย่าขาดจึงเป็นเพียงตกลงยินยอมทำหนังสือหย่ากันเองก็ใช้ได้ แม้ต่อมาภายหลังจะกลับมาได้เสียกันใหม่ก็จะถือว่ายังคงเป็นสามีภรรยากันตลอดมาหาได้ไม่เดิมโจทก์ชนะคดีและได้นำยึดทรัพย์หลายอย่าง นายล้อมร้องขัดทรัพย์ เฉพาะทรัพย์อันดับที่ ๑ และ ๒ ว่าเดิมเป็นสินสมรสระหว่างจำเลยกับผู้ร้อง แต่จำเลยกับผู้ร้องหย่าขาดกันและแบ่งทรัพย์กันเสร็จไปแล้ว ที่ดินมือเปล่าอันดับ ตกได้เป็นของผู้ร้องมาเกิน ๕ ปีแล้ว ส่วนบ้านอันดับ ๒ ผู้ร้องปลูกขึ้นด้วยเงินส่วนตัวของผู้ร้อง โจทก์คัดค้านว่าจำเลยกับผู้ร้องยังมิได้หย่าขาดกันแม้จะมีการหย่าแบ่งทรัพย์กันก็เป็นโดยเจตนาลวงและสมยอมเพื่อฉ้อเจ้าหนี้ ศาลชั้นต้นเชื่อว่า จำเลยและผู้ร้องหย่าแบ่งทรัพย์กันแล้วจริง แต่ที่ดินอันดับหนึ่งฟังไม่ได้ว่าตกเป็นของผู้ร้องเรือนอันดับ ๒ ซึ่งปลูกในที่ดินดังกล่าวแล้วจึงต้องฟังว่าไม่ใช่ของผู้ร้องด้วย ผู้ร้องอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ว่าเรือนเป็นของผู้ร้อง โจทก์ไม่มีสิทธิยึด ให้ปล่อยทรัพย์อันดับ ๒ ให้ผู้ร้องไป โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่าจำเลยและผู้ร้องเป็นสามีภรรยากันก่อนใช้ ป.พ.พ.คดีฟังได้ว่าจำเลยและผู้ร้องได้ตกลงทำหนังสือหย่าและแบ่งทรัพย์กันจริง การหย่าจึงชอบด้วย ป.พ.พ.ม.๑๔๙๘ แล้ว ไม่ได้มีการสมคบกันหย่าเพื่อฉ้อเจ้าหนี้ การที่ภายหลังจากหย่ากันและจำเลยกับผู้ร้องจะกลับมาได้เสียกันใหม่ จะถือว่าจำเลยกับผู้ร้องยังคงเป็นสามีภรรยากันหาได้ไม่เรือนที่พิพาทข้อเท็จจริงฟังได้ว่าเป็นของผู้ร้องไม่ใช่สินสมรส ศาลฎีกาพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 935/2499นางตระการ เล่าตระกูลโจทก์นางสม ปัญญาเหล็กจำเลยนางล้อม จางเลง หรือ ซางเลียงผู้ร้อง ป.พ.พ. ม. 1498, ม. 1449เป็นสามีภรรยากันก่อนใช้ ป.พ.พ. การหย่าขาดจึงเป็นเพียงตกลงยินยอมทำหนังสือหย่ากันเองก็ใช้ได้ แม้ต่อมาภายหลังจะกลับมาได้เสียกันใหม่ก็จะถือว่ายังคงเป็นสามีภรรยากันตลอดมาหาได้ไม่เดิมโจทก์ชนะคดีและได้นำยึดทรัพย์หลายอย่าง นายล้อมร้องขัดทรัพย์ เฉพาะทรัพย์อันดับที่ ๑ และ ๒ ว่าเดิมเป็นสินสมรสระหว่างจำเลยกับผู้ร้อง แต่จำเลยกับผู้ร้องหย่าขาดกันและแบ่งทรัพย์กันเสร็จไปแล้ว ที่ดินมือเปล่าอันดับ ตกได้เป็นของผู้ร้องมาเกิน ๕ ปีแล้ว ส่วนบ้านอันดับ ๒ ผู้ร้องปลูกขึ้นด้วยเงินส่วนตัวของผู้ร้อง โจทก์คัดค้านว่าจำเลยกับผู้ร้องยังมิได้หย่าขาดกันแม้จะมีการหย่าแบ่งทรัพย์กันก็เป็นโดยเจตนาลวงและสมยอมเพื่อฉ้อเจ้าหนี้ ศาลชั้นต้นเชื่อว่า จำเลยและผู้ร้องหย่าแบ่งทรัพย์กันแล้วจริง แต่ที่ดินอันดับหนึ่งฟังไม่ได้ว่าตกเป็นของผู้ร้องเรือนอันดับ ๒ ซึ่งปลูกในที่ดินดังกล่าวแล้วจึงต้องฟังว่าไม่ใช่ของผู้ร้องด้วย ผู้ร้องอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ว่าเรือนเป็นของผู้ร้อง โจทก์ไม่มีสิทธิยึด ให้ปล่อยทรัพย์อันดับ ๒ ให้ผู้ร้องไป โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่าจำเลยและผู้ร้องเป็นสามีภรรยากันก่อนใช้ ป.พ.พ.คดีฟังได้ว่าจำเลยและผู้ร้องได้ตกลงทำหนังสือหย่าและแบ่งทรัพย์กันจริง การหย่าจึงชอบด้วย ป.พ.พ.ม.๑๔๙๘ แล้ว ไม่ได้มีการสมคบกันหย่าเพื่อฉ้อเจ้าหนี้ การที่ภายหลังจากหย่ากันและจำเลยกับผู้ร้องจะกลับมาได้เสียกันใหม่ จะถือว่าจำเลยกับผู้ร้องยังคงเป็นสามีภรรยากันหาได้ไม่เรือนที่พิพาทข้อเท็จจริงฟังได้ว่าเป็นของผู้ร้องไม่ใช่สินสมรส ศาลฎีกาพิพากษายืน(ดุลยทรรศน์ปฏิภาณ-ประมูล สุวรรณศร-วิเทศจรรยารักษ์)ศาลจังหวัดเชียงใหม่ - นายวิถี ปานะบุตรศาลอุทธรณ์ - หลวงสารศิลปวุฒิแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: เดิมโจทก์ชนะคดีและได้นำยึดทรัพย์หลายอย่าง นายล้อมร้องขัดทรัพย์ เฉพาะทรัพย์อันดับที่ ๑ และ ๒ ว่าเดิมเป็นสินสมรสระหว่างจำเลยกับผู้ร้อง แต่จำเลยกับผู้ร้องหย่าขาดกันและแบ่งทรัพย์กันเสร็จไปแล้ว ที่ดินมือเปล่าอันดับ ตกได้เป็นของผู้ร้องมาเกิน ๕ ปีแล้ว ส่วนบ้านอันดับ ๒ ผู้ร้องปลูกขึ้นด้วยเงินส่วนตัวของผู้ร้อง โจทก์คัดค้านว่าจำเลยกับผู้ร้องยังมิได้หย่าขาดกันแม้จะมีการหย่าแบ่งทรัพย์กันก็เป็นโดยเจตนาลวงและสมยอมเพื่อฉ้อเจ้าหนี้ ศาลชั้นต้นเชื่อว่า จำเลยและผู้ร้องหย่าแบ่งทรัพย์กันแล้วจริง แต่ที่ดินอันดับหนึ่งฟังไม่ได้ว่าตกเป็นของผู้ร้องเรือนอันดับ ๒ ซึ่งปลูกในที่ดินดังกล่าวแล้วจึงต้องฟังว่าไม่ใช่ของผู้ร้องด้วย ผู้ร้องอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ว่าเรือนเป็นของผู้ร้อง โจทก์ไม่มีสิทธิยึด ให้ปล่อยทรัพย์อันดับ ๒ ให้ผู้ร้องไป โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่าจำเลยและผู้ร้องเป็นสามีภรรยากันก่อนใช้ ป.พ.พ.คดีฟังได้ว่าจำเลยและผู้ร้องได้ตกลงทำหนังสือหย่าและแบ่งทรัพย์กันจริง การหย่าจึงชอบด้วย ป.พ.พ.ม.๑๔๙๘ แล้ว ไม่ได้มีการสมคบกันหย่าเพื่อฉ้อเจ้าหนี้ การที่ภายหลังจากหย่ากันและจำเลยกับผู้ร้องจะกลับมาได้เสียกันใหม่ จะถือว่าจำเลยกับผู้ร้องยังคงเป็นสามีภรรยากันหาได้ไม่เรือนที่พิพาทข้อเท็จจริงฟังได้ว่าเป็นของผู้ร้องไม่ใช่สินสมรส ศาลฎีกาพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 935/2499นางตระการ เล่าตระกูลโจทก์นางสม ปัญญาเหล็กจำเลยนางล้อม จางเลง หรือ ซางเลียงผู้ร้อง ป.พ.พ. ม. 1498, ม. 1449เป็นสามีภรรยากันก่อนใช้ ป.พ.พ. การหย่าขาดจึงเป็นเพียงตกลงยินยอมทำหนังสือหย่ากันเองก็ใช้ได้ แม้ต่อมาภายหลังจะกลับมาได้เสียกันใหม่ก็จะถือว่ายังคงเป็นสามีภรรยากันตลอดมาหาได้ไม่เดิมโจทก์ชนะคดีและได้นำยึดทรัพย์หลายอย่าง นายล้อมร้องขัดทรัพย์ เฉพาะทรัพย์อันดับที่ ๑ และ ๒ ว่าเดิมเป็นสินสมรสระหว่างจำเลยกับผู้ร้อง แต่จำเลยกับผู้ร้องหย่าขาดกันและแบ่งทรัพย์กันเสร็จไปแล้ว ที่ดินมือเปล่าอันดับ ตกได้เป็นของผู้ร้องมาเกิน ๕ ปีแล้ว ส่วนบ้านอันดับ ๒ ผู้ร้องปลูกขึ้นด้วยเงินส่วนตัวของผู้ร้อง โจทก์คัดค้านว่าจำเลยกับผู้ร้องยังมิได้หย่าขาดกันแม้จะมีการหย่าแบ่งทรัพย์กันก็เป็นโดยเจตนาลวงและสมยอมเพื่อฉ้อเจ้าหนี้ ศาลชั้นต้นเชื่อว่า จำเลยและผู้ร้องหย่าแบ่งทรัพย์กันแล้วจริง แต่ที่ดินอันดับหนึ่งฟังไม่ได้ว่าตกเป็นของผู้ร้องเรือนอันดับ ๒ ซึ่งปลูกในที่ดินดังกล่าวแล้วจึงต้องฟังว่าไม่ใช่ของผู้ร้องด้วย ผู้ร้องอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ว่าเรือนเป็นของผู้ร้อง โจทก์ไม่มีสิทธิยึด ให้ปล่อยทรัพย์อันดับ ๒ ให้ผู้ร้องไป โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่าจำเลยและผู้ร้องเป็นสามีภรรยากันก่อนใช้ ป.พ.พ.คดีฟังได้ว่าจำเลยและผู้ร้องได้ตกลงทำหนังสือหย่าและแบ่งทรัพย์กันจริง การหย่าจึงชอบด้วย ป.พ.พ.ม.๑๔๙๘ แล้ว ไม่ได้มีการสมคบกันหย่าเพื่อฉ้อเจ้าหนี้ การที่ภายหลังจากหย่ากันและจำเลยกับผู้ร้องจะกลับมาได้เสียกันใหม่ จะถือว่าจำเลยกับผู้ร้องยังคงเป็นสามีภรรยากันหาได้ไม่เรือนที่พิพาทข้อเท็จจริงฟังได้ว่าเป็นของผู้ร้องไม่ใช่สินสมรส ศาลฎีกาพิพากษายืน(ดุลยทรรศน์ปฏิภาณ-ประมูล สุวรรณศร-วิเทศจรรยารักษ์)ศาลจังหวัดเชียงใหม่ - นายวิถี ปานะบุตรศาลอุทธรณ์ - หลวงสารศิลปวุฒิแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ