คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1408/2492หลักกฎหมาย: ศาลได้พิพากษาตามที่โจทก์จำเลยยอมความกันให้ขับไล่จำเลยออกจากที่เช่าของโจทก์ผู้ร้องเป็นบริวารของจำเลยจึงถูกขับไล่ตามคำพิพากษานั้นด้วยผู้ร้องฎีกาคำสั่งที่ให้ขับไล่ และขอทุเลาการบังคับ ศาลฎีกาไม่อนุญาตให้ทุเลาบัดนี้ผู้ร้องอ้างว่าได้ฟ้องโจทก์จำเลยต่อศาลขอให้ทำลายสัญญายอมนั้นแล้ว จึงขอให้ทุเลาการบังคับคดีไว้ก่อน ศาลฎีกาวินิจฉัยว่าเหตุผลที่ผู้ร้องอ้างไม่เป็นเหตุให้ทุเลาการบังคับคดีตามคำพิพากษานั้นได้ความว่า เดิมโจทก์ฟ้องจำเลยให้ออกจากที่เช่าจำเลยยอมความกับโจทก์ โดยจำเลยยอมรื้อถอนสิ่งปลูกสร้างออกจากที่ดินของโจทก์ศาลพิพากษาตามยอม ผู้ร้องยื่นคำร้องว่า ผู้ร้องได้รับความคุ้มครองตามพระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่าฯ ศาลแขวงพระนครเหนือสั่งว่าผู้ร้องเป็นบริวารของจำเลย จึงให้ผู้ร้องออกจากที่โจทก์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน ผู้ร้องฎีกา และยื่นคำร้องขอทุเลาการบังคับคดี ศาลฎีกาสั่งยกคำร้องขอทุเลาการบังคับคดี แต่ผู้ร้องยังคงอยู่ในเคหะที่พิพาท และได้ฟ้องโจทก์จำเลยที่ศาลแพ่งขอให้ทำลายสัญญายอมและคำพิพากษาท้ายยอมนั้นเสีย และเอาเหตุที่ฟ้องของโจทก์ไปแถลงต่อศาลแขวงพระนครเหนือขอทุเลาการบังคับคดีไว้ก่อนจนกว่าคดีที่ผู้ร้องฟ้องโจทก์ จำเลยจะถึงที่สุดศาลแขวงพระนครเหนือ และศาลอุทธรณ์พิพากษายกคำร้อง ผู้ร้องฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า ตราบใดที่คำพิพากษาตามยอมในเรื่องนี้ยังมิได้ถูกทำลาย ก็ไม่มีเหตุผลอย่างใดจะไปงดการบังคับคดีตามคำพิพากษานั้นเสียได้ เหตุผลที่ผู้ร้องอ้างว่าได้ไปฟ้องขอให้ทำลายคำพิพากษาดังกล่าว ไม่เป็นเหตุให้ทุเลาการบังคับคดีตามคำพิพากษานั้นได้พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1408/2492นายณรงค์ ผลวัฒนะโจทก์นายประทีป สยะนานนท์จำเลยนายธีระศักดิ์ นาคอร่ามผู้ร้อง ป.วิ.พ. ม. 144, ม. 148, ม. 231ศาลได้พิพากษาตามที่โจทก์จำเลยยอมความกันให้ขับไล่จำเลยออกจากที่เช่าของโจทก์ผู้ร้องเป็นบริวารของจำเลยจึงถูกขับไล่ตามคำพิพากษานั้นด้วยผู้ร้องฎีกาคำสั่งที่ให้ขับไล่ และขอทุเลาการบังคับ ศาลฎีกาไม่อนุญาตให้ทุเลาบัดนี้ผู้ร้องอ้างว่าได้ฟ้องโจทก์จำเลยต่อศาลขอให้ทำลายสัญญายอมนั้นแล้ว จึงขอให้ทุเลาการบังคับคดีไว้ก่อน ศาลฎีกาวินิจฉัยว่าเหตุผลที่ผู้ร้องอ้างไม่เป็นเหตุให้ทุเลาการบังคับคดีตามคำพิพากษานั้นได้ความว่า เดิมโจทก์ฟ้องจำเลยให้ออกจากที่เช่าจำเลยยอมความกับโจทก์ โดยจำเลยยอมรื้อถอนสิ่งปลูกสร้างออกจากที่ดินของโจทก์ศาลพิพากษาตามยอม ผู้ร้องยื่นคำร้องว่า ผู้ร้องได้รับความคุ้มครองตามพระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่าฯ ศาลแขวงพระนครเหนือสั่งว่าผู้ร้องเป็นบริวารของจำเลย จึงให้ผู้ร้องออกจากที่โจทก์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน ผู้ร้องฎีกา และยื่นคำร้องขอทุเลาการบังคับคดี ศาลฎีกาสั่งยกคำร้องขอทุเลาการบังคับคดี แต่ผู้ร้องยังคงอยู่ในเคหะที่พิพาท และได้ฟ้องโจทก์จำเลยที่ศาลแพ่งขอให้ทำลายสัญญายอมและคำพิพากษาท้ายยอมนั้นเสีย และเอาเหตุที่ฟ้องของโจทก์ไปแถลงต่อศาลแขวงพระนครเหนือขอทุเลาการบังคับคดีไว้ก่อนจนกว่าคดีที่ผู้ร้องฟ้องโจทก์ จำเลยจะถึงที่สุดศาลแขวงพระนครเหนือ และศาลอุทธรณ์พิพากษายกคำร้อง ผู้ร้องฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า ตราบใดที่คำพิพากษาตามยอมในเรื่องนี้ยังมิได้ถูกทำลาย ก็ไม่มีเหตุผลอย่างใดจะไปงดการบังคับคดีตามคำพิพากษานั้นเสียได้ เหตุผลที่ผู้ร้องอ้างว่าได้ไปฟ้องขอให้ทำลายคำพิพากษาดังกล่าว ไม่เป็นเหตุให้ทุเลาการบังคับคดีตามคำพิพากษานั้นได้พิพากษายืน(ประวัติ ปัตตพงศ์-ศิลปสิทธิวินิจฉัย-ทรงนิติกรณ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ความว่า เดิมโจทก์ฟ้องจำเลยให้ออกจากที่เช่าจำเลยยอมความกับโจทก์ โดยจำเลยยอมรื้อถอนสิ่งปลูกสร้างออกจากที่ดินของโจทก์ศาลพิพากษาตามยอม ผู้ร้องยื่นคำร้องว่า ผู้ร้องได้รับความคุ้มครองตามพระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่าฯ ศาลแขวงพระนครเหนือสั่งว่าผู้ร้องเป็นบริวารของจำเลย จึงให้ผู้ร้องออกจากที่โจทก์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน ผู้ร้องฎีกา และยื่นคำร้องขอทุเลาการบังคับคดี ศาลฎีกาสั่งยกคำร้องขอทุเลาการบังคับคดี แต่ผู้ร้องยังคงอยู่ในเคหะที่พิพาท และได้ฟ้องโจทก์จำเลยที่ศาลแพ่งขอให้ทำลายสัญญายอมและคำพิพากษาท้ายยอมนั้นเสีย และเอาเหตุที่ฟ้องของโจทก์ไปแถลงต่อศาลแขวงพระนครเหนือขอทุเลาการบังคับคดีไว้ก่อนจนกว่าคดีที่ผู้ร้องฟ้องโจทก์ จำเลยจะถึงที่สุดศาลแขวงพระนครเหนือ และศาลอุทธรณ์พิพากษายกคำร้อง ผู้ร้องฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า ตราบใดที่คำพิพากษาตามยอมในเรื่องนี้ยังมิได้ถูกทำลาย ก็ไม่มีเหตุผลอย่างใดจะไปงดการบังคับคดีตามคำพิพากษานั้นเสียได้ เหตุผลที่ผู้ร้องอ้างว่าได้ไปฟ้องขอให้ทำลายคำพิพากษาดังกล่าว ไม่เป็นเหตุให้ทุเลาการบังคับคดีตามคำพิพากษานั้นได้พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1408/2492นายณรงค์ ผลวัฒนะโจทก์นายประทีป สยะนานนท์จำเลยนายธีระศักดิ์ นาคอร่ามผู้ร้อง ป.วิ.พ. ม. 144, ม. 148, ม. 231ศาลได้พิพากษาตามที่โจทก์จำเลยยอมความกันให้ขับไล่จำเลยออกจากที่เช่าของโจทก์ผู้ร้องเป็นบริวารของจำเลยจึงถูกขับไล่ตามคำพิพากษานั้นด้วยผู้ร้องฎีกาคำสั่งที่ให้ขับไล่ และขอทุเลาการบังคับ ศาลฎีกาไม่อนุญาตให้ทุเลาบัดนี้ผู้ร้องอ้างว่าได้ฟ้องโจทก์จำเลยต่อศาลขอให้ทำลายสัญญายอมนั้นแล้ว จึงขอให้ทุเลาการบังคับคดีไว้ก่อน ศาลฎีกาวินิจฉัยว่าเหตุผลที่ผู้ร้องอ้างไม่เป็นเหตุให้ทุเลาการบังคับคดีตามคำพิพากษานั้นได้ความว่า เดิมโจทก์ฟ้องจำเลยให้ออกจากที่เช่าจำเลยยอมความกับโจทก์ โดยจำเลยยอมรื้อถอนสิ่งปลูกสร้างออกจากที่ดินของโจทก์ศาลพิพากษาตามยอม ผู้ร้องยื่นคำร้องว่า ผู้ร้องได้รับความคุ้มครองตามพระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่าฯ ศาลแขวงพระนครเหนือสั่งว่าผู้ร้องเป็นบริวารของจำเลย จึงให้ผู้ร้องออกจากที่โจทก์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน ผู้ร้องฎีกา และยื่นคำร้องขอทุเลาการบังคับคดี ศาลฎีกาสั่งยกคำร้องขอทุเลาการบังคับคดี แต่ผู้ร้องยังคงอยู่ในเคหะที่พิพาท และได้ฟ้องโจทก์จำเลยที่ศาลแพ่งขอให้ทำลายสัญญายอมและคำพิพากษาท้ายยอมนั้นเสีย และเอาเหตุที่ฟ้องของโจทก์ไปแถลงต่อศาลแขวงพระนครเหนือขอทุเลาการบังคับคดีไว้ก่อนจนกว่าคดีที่ผู้ร้องฟ้องโจทก์ จำเลยจะถึงที่สุดศาลแขวงพระนครเหนือ และศาลอุทธรณ์พิพากษายกคำร้อง ผู้ร้องฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า ตราบใดที่คำพิพากษาตามยอมในเรื่องนี้ยังมิได้ถูกทำลาย ก็ไม่มีเหตุผลอย่างใดจะไปงดการบังคับคดีตามคำพิพากษานั้นเสียได้ เหตุผลที่ผู้ร้องอ้างว่าได้ไปฟ้องขอให้ทำลายคำพิพากษาดังกล่าว ไม่เป็นเหตุให้ทุเลาการบังคับคดีตามคำพิพากษานั้นได้พิพากษายืน(ประวัติ ปัตตพงศ์-ศิลปสิทธิวินิจฉัย-ทรงนิติกรณ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ