คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 389/2512หลักกฎหมาย: จำเลยได้รับใบอนุญาตให้ขายยาประเภทค. ซึ่งตามกฎหมายจะขายยาอันตรายมิได้ การที่จำเลยฝ่าฝืนเท่ากับจำเลยขายยาอันตรายโดยไม่ได้รับอนุญาต ยาของกลางจึงไม่ใช่ทรัพย์สินที่จำเลยใช้ในการกระทำผิดจะริบตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 33 ไม่ได้โจทก์ฟ้องว่า จำเลยขายยาอันตรายโดยไม่ได้รับอนุญาต ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติการขายยา พ.ศ. 2493 มาตรา 4, 6, 7, 8, 16, 32 พระราชบัญญัติการขายยา (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2498 มาตรา 3, 7 กฎกระทรวงสาธารณสุข ฉบับที่ 3 (พ.ศ. 2494) ออกตามความในพระราชบัญญัติการขายยา พ.ศ. 2493 ข้อ 4 กฎกระทรวงสาธารณสุขฉบับที่ 4 (พ.ศ. 2498) ออกตามความในพระราชบัญญัติการขายยา พ.ศ. 2493 ข้อ 4 ประกาศกระทรวงสาธารณสุข เรื่องระบุยาอันตราย ตามความในพระราชบัญญัติการขายยา พ.ศ. 2493 ฉบับลงวันที่ 30 เมษายน พ.ศ. 2498 และฉบับลงวันที่ 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2505 และให้ริบยาของกลางจำเลยให้การรับสารภาพศาลจังหวัดนราธิวาสพิพากษาว่าจำเลยผิดตามฟ้อง ปรับ 400 บาท รับสารภาพลดกึ่งหนึ่งคงปรับ 200 บาท ของกลางไม่ควรริบ ให้ยกคำขอของโจทก์โจทก์อุทธรณ์ขอให้ริบยาของกลางศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า จำเลยได้รับใบอนุญาตให้ขายยาประเภท ค. ซึ่งตามกฎหมายจะขายยาอันตรายมิได้การที่จำเลยฝ่าฝืนขายยาอันตรายไปเช่นนี้ เท่ากับจำเลยขายยาโดยไม่ได้รับอนุญาต ยาของกลางจึงไม่ใช่ทรัพย์สินที่จำเลยใช้ในการกระทำผิดจะริบไม่ได้ พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 389/2512พนักงานอัยการจังหวัดนราธิวาสโจทก์นายยง หลีตระกูลจำเลย ป.อ. ม. 33จำเลยได้รับใบอนุญาตให้ขายยาประเภทค. ซึ่งตามกฎหมายจะขายยาอันตรายมิได้ การที่จำเลยฝ่าฝืนเท่ากับจำเลยขายยาอันตรายโดยไม่ได้รับอนุญาต ยาของกลางจึงไม่ใช่ทรัพย์สินที่จำเลยใช้ในการกระทำผิดจะริบตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 33 ไม่ได้โจทก์ฟ้องว่า จำเลยขายยาอันตรายโดยไม่ได้รับอนุญาต ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติการขายยา พ.ศ. 2493 มาตรา 4, 6, 7, 8, 16, 32 พระราชบัญญัติการขายยา (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2498 มาตรา 3, 7 กฎกระทรวงสาธารณสุข ฉบับที่ 3 (พ.ศ. 2494) ออกตามความในพระราชบัญญัติการขายยา พ.ศ. 2493 ข้อ 4 กฎกระทรวงสาธารณสุขฉบับที่ 4 (พ.ศ. 2498) ออกตามความในพระราชบัญญัติการขายยา พ.ศ. 2493 ข้อ 4 ประกาศกระทรวงสาธารณสุข เรื่องระบุยาอันตราย ตามความในพระราชบัญญัติการขายยา พ.ศ. 2493 ฉบับลงวันที่ 30 เมษายน พ.ศ. 2498 และฉบับลงวันที่ 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2505 และให้ริบยาของกลางจำเลยให้การรับสารภาพศาลจังหวัดนราธิวาสพิพากษาว่าจำเลยผิดตามฟ้อง ปรับ 400 บาท รับสารภาพลดกึ่งหนึ่งคงปรับ 200 บาท ของกลางไม่ควรริบ ให้ยกคำขอของโจทก์โจทก์อุทธรณ์ขอให้ริบยาของกลางศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า จำเลยได้รับใบอนุญาตให้ขายยาประเภท ค. ซึ่งตามกฎหมายจะขายยาอันตรายมิได้การที่จำเลยฝ่าฝืนขายยาอันตรายไปเช่นนี้ เท่ากับจำเลยขายยาโดยไม่ได้รับอนุญาต ยาของกลางจึงไม่ใช่ทรัพย์สินที่จำเลยใช้ในการกระทำผิดจะริบไม่ได้ พิพากษายืน(ทองคำ จารุเหติ-ใหญ่ ศาลยาชีวิน-แสวง ลัดพลี)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยขายยาอันตรายโดยไม่ได้รับอนุญาต ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติการขายยา พ.ศ. 2493 มาตรา 4, 6, 7, 8, 16, 32 พระราชบัญญัติการขายยา (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2498 มาตรา 3, 7 กฎกระทรวงสาธารณสุข ฉบับที่ 3 (พ.ศ. 2494) ออกตามความในพระราชบัญญัติการขายยา พ.ศ. 2493 ข้อ 4 กฎกระทรวงสาธารณสุขฉบับที่ 4 (พ.ศ. 2498) ออกตามความในพระราชบัญญัติการขายยา พ.ศ. 2493 ข้อ 4 ประกาศกระทรวงสาธารณสุข เรื่องระบุยาอันตราย ตามความในพระราชบัญญัติการขายยา พ.ศ. 2493 ฉบับลงวันที่ 30 เมษายน พ.ศ. 2498 และฉบับลงวันที่ 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2505 และให้ริบยาของกลางจำเลยให้การรับสารภาพศาลจังหวัดนราธิวาสพิพากษาว่าจำเลยผิดตามฟ้อง ปรับ 400 บาท รับสารภาพลดกึ่งหนึ่งคงปรับ 200 บาท ของกลางไม่ควรริบ ให้ยกคำขอของโจทก์โจทก์อุทธรณ์ขอให้ริบยาของกลางศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า จำเลยได้รับใบอนุญาตให้ขายยาประเภท ค. ซึ่งตามกฎหมายจะขายยาอันตรายมิได้การที่จำเลยฝ่าฝืนขายยาอันตรายไปเช่นนี้ เท่ากับจำเลยขายยาโดยไม่ได้รับอนุญาต ยาของกลางจึงไม่ใช่ทรัพย์สินที่จำเลยใช้ในการกระทำผิดจะริบไม่ได้ พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 389/2512พนักงานอัยการจังหวัดนราธิวาสโจทก์นายยง หลีตระกูลจำเลย ป.อ. ม. 33จำเลยได้รับใบอนุญาตให้ขายยาประเภทค. ซึ่งตามกฎหมายจะขายยาอันตรายมิได้ การที่จำเลยฝ่าฝืนเท่ากับจำเลยขายยาอันตรายโดยไม่ได้รับอนุญาต ยาของกลางจึงไม่ใช่ทรัพย์สินที่จำเลยใช้ในการกระทำผิดจะริบตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 33 ไม่ได้โจทก์ฟ้องว่า จำเลยขายยาอันตรายโดยไม่ได้รับอนุญาต ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติการขายยา พ.ศ. 2493 มาตรา 4, 6, 7, 8, 16, 32 พระราชบัญญัติการขายยา (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2498 มาตรา 3, 7 กฎกระทรวงสาธารณสุข ฉบับที่ 3 (พ.ศ. 2494) ออกตามความในพระราชบัญญัติการขายยา พ.ศ. 2493 ข้อ 4 กฎกระทรวงสาธารณสุขฉบับที่ 4 (พ.ศ. 2498) ออกตามความในพระราชบัญญัติการขายยา พ.ศ. 2493 ข้อ 4 ประกาศกระทรวงสาธารณสุข เรื่องระบุยาอันตราย ตามความในพระราชบัญญัติการขายยา พ.ศ. 2493 ฉบับลงวันที่ 30 เมษายน พ.ศ. 2498 และฉบับลงวันที่ 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2505 และให้ริบยาของกลางจำเลยให้การรับสารภาพศาลจังหวัดนราธิวาสพิพากษาว่าจำเลยผิดตามฟ้อง ปรับ 400 บาท รับสารภาพลดกึ่งหนึ่งคงปรับ 200 บาท ของกลางไม่ควรริบ ให้ยกคำขอของโจทก์โจทก์อุทธรณ์ขอให้ริบยาของกลางศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า จำเลยได้รับใบอนุญาตให้ขายยาประเภท ค. ซึ่งตามกฎหมายจะขายยาอันตรายมิได้การที่จำเลยฝ่าฝืนขายยาอันตรายไปเช่นนี้ เท่ากับจำเลยขายยาโดยไม่ได้รับอนุญาต ยาของกลางจึงไม่ใช่ทรัพย์สินที่จำเลยใช้ในการกระทำผิดจะริบไม่ได้ พิพากษายืน(ทองคำ จารุเหติ-ใหญ่ ศาลยาชีวิน-แสวง ลัดพลี)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ