คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 17/2491หลักกฎหมาย: ซื้อเรือนเพื่อรื้อไป ไม่จำต้องทำสัญญาจดทะเบียนต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ก็สมบูรณ์ เจ้าของร่วมคนหนึ่งทำสัญญาขายทรัพย์ให้แก่เขา เขาซื้อไว้โดยสุจริตเมื่อปรากฏว่าเจ้าของร่วมคนอื่นๆ ได้รู้เห็นยินยอมในการซื้อขายนั้นด้วยการซื้อขายย่อมสมบูรณ์และผู้ซื้อได้ทรัพย์นั้นเป็นกรรมสิทธิ์ได้ความว่า โจทก์และนางสาวสมบูรณ์ ร่วมกันมีกรรมสิทธิ์เป็นเจ้าของเรือนฝากระดานหลังหนึ่ง นางสาวสมบูรณ์ได้ทำสัญญาขายเรือนนี้แก่จำเลย ๆ ชำระเงินแล้ว ก็รื้อเรือนไป โจทก์จึงมาฟ้องจำเลยหาว่าบังอาจรื้อเรือน ซึ่งโจทก์มีกรรมสิทธิ์ร่วมไป ขอให้จำเลยใช้ค่าเสียหาย ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง ศาลอุทธรณ์เห็นว่า การซื้อเรือนไม่ได้จดทะเบียนจึงเป็นโมฆะ จำเลยไม่ได้กรรมสิทธิ์ จึงพิพากษาให้จำเลยใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์ จำเลยฎีกา ศาลฎีกา เห็นว่าการซื้อเรือนเพื่อรื้อไปเช่นนี้ไม่จำต้องทำสัญญาจดทะเบียนต่อเจ้าหน้าที่ ตามนัยแห่งคำพิพากษาฎีกาที่ 923/2485 และข้อเท็จจริงยังได้ความว่าจำเลยซื้อเรือนด้วยความสุจริต โจทก์รู้เห็นยินยอมด้วยการซื้อขายจึงสมบูรณ์ จึงพิพากษากลับให้ยกฟ้อง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 17/2491นางลมูล นางแฉล้ม นายสิริโจทก์นายพร้อม โพนิพรจำเลย ป.พ.พ. ม. 453, ม. 454, ม. 455, ม. 456, ม. 1356ซื้อเรือนเพื่อรื้อไป ไม่จำต้องทำสัญญาจดทะเบียนต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ก็สมบูรณ์ เจ้าของร่วมคนหนึ่งทำสัญญาขายทรัพย์ให้แก่เขา เขาซื้อไว้โดยสุจริตเมื่อปรากฏว่าเจ้าของร่วมคนอื่นๆ ได้รู้เห็นยินยอมในการซื้อขายนั้นด้วยการซื้อขายย่อมสมบูรณ์และผู้ซื้อได้ทรัพย์นั้นเป็นกรรมสิทธิ์ได้ความว่า โจทก์และนางสาวสมบูรณ์ ร่วมกันมีกรรมสิทธิ์เป็นเจ้าของเรือนฝากระดานหลังหนึ่ง นางสาวสมบูรณ์ได้ทำสัญญาขายเรือนนี้แก่จำเลย ๆ ชำระเงินแล้ว ก็รื้อเรือนไป โจทก์จึงมาฟ้องจำเลยหาว่าบังอาจรื้อเรือน ซึ่งโจทก์มีกรรมสิทธิ์ร่วมไป ขอให้จำเลยใช้ค่าเสียหาย ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง ศาลอุทธรณ์เห็นว่า การซื้อเรือนไม่ได้จดทะเบียนจึงเป็นโมฆะ จำเลยไม่ได้กรรมสิทธิ์ จึงพิพากษาให้จำเลยใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์ จำเลยฎีกา ศาลฎีกา เห็นว่าการซื้อเรือนเพื่อรื้อไปเช่นนี้ไม่จำต้องทำสัญญาจดทะเบียนต่อเจ้าหน้าที่ ตามนัยแห่งคำพิพากษาฎีกาที่ 923/2485 และข้อเท็จจริงยังได้ความว่าจำเลยซื้อเรือนด้วยความสุจริต โจทก์รู้เห็นยินยอมด้วยการซื้อขายจึงสมบูรณ์ จึงพิพากษากลับให้ยกฟ้อง(ธรรมบัณฑิต-จำรูญเนติศาสตร์-นนทปัญญา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ได้ความว่า โจทก์และนางสาวสมบูรณ์ ร่วมกันมีกรรมสิทธิ์เป็นเจ้าของเรือนฝากระดานหลังหนึ่ง นางสาวสมบูรณ์ได้ทำสัญญาขายเรือนนี้แก่จำเลย ๆ ชำระเงินแล้ว ก็รื้อเรือนไป โจทก์จึงมาฟ้องจำเลยหาว่าบังอาจรื้อเรือน ซึ่งโจทก์มีกรรมสิทธิ์ร่วมไป ขอให้จำเลยใช้ค่าเสียหาย ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง ศาลอุทธรณ์เห็นว่า การซื้อเรือนไม่ได้จดทะเบียนจึงเป็นโมฆะ จำเลยไม่ได้กรรมสิทธิ์ จึงพิพากษาให้จำเลยใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์ จำเลยฎีกา ศาลฎีกา เห็นว่าการซื้อเรือนเพื่อรื้อไปเช่นนี้ไม่จำต้องทำสัญญาจดทะเบียนต่อเจ้าหน้าที่ ตามนัยแห่งคำพิพากษาฎีกาที่ 923/2485 และข้อเท็จจริงยังได้ความว่าจำเลยซื้อเรือนด้วยความสุจริต โจทก์รู้เห็นยินยอมด้วยการซื้อขายจึงสมบูรณ์ จึงพิพากษากลับให้ยกฟ้อง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 17/2491นางลมูล นางแฉล้ม นายสิริโจทก์นายพร้อม โพนิพรจำเลย ป.พ.พ. ม. 453, ม. 454, ม. 455, ม. 456, ม. 1356ซื้อเรือนเพื่อรื้อไป ไม่จำต้องทำสัญญาจดทะเบียนต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ก็สมบูรณ์ เจ้าของร่วมคนหนึ่งทำสัญญาขายทรัพย์ให้แก่เขา เขาซื้อไว้โดยสุจริตเมื่อปรากฏว่าเจ้าของร่วมคนอื่นๆ ได้รู้เห็นยินยอมในการซื้อขายนั้นด้วยการซื้อขายย่อมสมบูรณ์และผู้ซื้อได้ทรัพย์นั้นเป็นกรรมสิทธิ์ได้ความว่า โจทก์และนางสาวสมบูรณ์ ร่วมกันมีกรรมสิทธิ์เป็นเจ้าของเรือนฝากระดานหลังหนึ่ง นางสาวสมบูรณ์ได้ทำสัญญาขายเรือนนี้แก่จำเลย ๆ ชำระเงินแล้ว ก็รื้อเรือนไป โจทก์จึงมาฟ้องจำเลยหาว่าบังอาจรื้อเรือน ซึ่งโจทก์มีกรรมสิทธิ์ร่วมไป ขอให้จำเลยใช้ค่าเสียหาย ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง ศาลอุทธรณ์เห็นว่า การซื้อเรือนไม่ได้จดทะเบียนจึงเป็นโมฆะ จำเลยไม่ได้กรรมสิทธิ์ จึงพิพากษาให้จำเลยใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์ จำเลยฎีกา ศาลฎีกา เห็นว่าการซื้อเรือนเพื่อรื้อไปเช่นนี้ไม่จำต้องทำสัญญาจดทะเบียนต่อเจ้าหน้าที่ ตามนัยแห่งคำพิพากษาฎีกาที่ 923/2485 และข้อเท็จจริงยังได้ความว่าจำเลยซื้อเรือนด้วยความสุจริต โจทก์รู้เห็นยินยอมด้วยการซื้อขายจึงสมบูรณ์ จึงพิพากษากลับให้ยกฟ้อง(ธรรมบัณฑิต-จำรูญเนติศาสตร์-นนทปัญญา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ