คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2750/2517หลักกฎหมาย: คำพยานในชั้นไต่สวนมูลฟ้องเป็นพยานเอกสารที่ใช้อ้างเป็นพยานหลักฐานในชั้นพิจารณาได้โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 264, 265, 268, 177, 83 และ 91 ศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้องแล้วสั่งประทับฟ้อง จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า พยานหลักฐานโจทก์ไม่เพียงพอว่าจำเลยได้กระทำผิดดังฟ้อง จะนำคำเบิกความของโจทก์ในชั้นไต่สวนมูลฟ้องมาพิจารณาเพื่อลงโทษหาได้ไม่พิพากษายืน โจทก์ฎีกาว่าคำเบิกความของโจทก์ในชั้นไต่สวนมูลฟ้อง นำมาใช้ในชั้นพิจารณาได้ คดีจึงฟังได้ว่าจำเลยได้กระทำผิดดังฟ้อง ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า คำพยานในชั้นไต่สวนมูลฟ้องเป็นพยานเอกสารที่ใช้อ้างเป็นพยานหลักฐานในชั้นพิจารณาได้ สำหรับคดีนี้ถึงจะนำคำเบิกความของโจทก์ในชั้นไต่สวนมูลฟ้องมาพิจารณาด้วยก็ไม่ทำให้พยานหลักฐานโจทก์ดีขึ้นพอที่จะฟังลงโทษจำเลย พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2750/2517นางสาวไสว แซ่อึ้งโจทก์นางลั้ง ดิษฐ์ประยูร ที่ 1 นางรัตนา จารุพงษ์ทวิช ที่ 2จำเลย ป.วิ.อ. ม. 226, ม. 238คำพยานในชั้นไต่สวนมูลฟ้องเป็นพยานเอกสารที่ใช้อ้างเป็นพยานหลักฐานในชั้นพิจารณาได้โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 264, 265, 268, 177, 83 และ 91 ศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้องแล้วสั่งประทับฟ้อง จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า พยานหลักฐานโจทก์ไม่เพียงพอว่าจำเลยได้กระทำผิดดังฟ้อง จะนำคำเบิกความของโจทก์ในชั้นไต่สวนมูลฟ้องมาพิจารณาเพื่อลงโทษหาได้ไม่พิพากษายืน โจทก์ฎีกาว่าคำเบิกความของโจทก์ในชั้นไต่สวนมูลฟ้อง นำมาใช้ในชั้นพิจารณาได้ คดีจึงฟังได้ว่าจำเลยได้กระทำผิดดังฟ้อง ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า คำพยานในชั้นไต่สวนมูลฟ้องเป็นพยานเอกสารที่ใช้อ้างเป็นพยานหลักฐานในชั้นพิจารณาได้ สำหรับคดีนี้ถึงจะนำคำเบิกความของโจทก์ในชั้นไต่สวนมูลฟ้องมาพิจารณาด้วยก็ไม่ทำให้พยานหลักฐานโจทก์ดีขึ้นพอที่จะฟังลงโทษจำเลย พิพากษายืน(อุดม ทันด่วน-พิชัย รชตะนันทน์-ชุ่ม สุนทรธัย)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 264, 265, 268, 177, 83 และ 91 ศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้องแล้วสั่งประทับฟ้อง จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า พยานหลักฐานโจทก์ไม่เพียงพอว่าจำเลยได้กระทำผิดดังฟ้อง จะนำคำเบิกความของโจทก์ในชั้นไต่สวนมูลฟ้องมาพิจารณาเพื่อลงโทษหาได้ไม่พิพากษายืน โจทก์ฎีกาว่าคำเบิกความของโจทก์ในชั้นไต่สวนมูลฟ้อง นำมาใช้ในชั้นพิจารณาได้ คดีจึงฟังได้ว่าจำเลยได้กระทำผิดดังฟ้อง ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า คำพยานในชั้นไต่สวนมูลฟ้องเป็นพยานเอกสารที่ใช้อ้างเป็นพยานหลักฐานในชั้นพิจารณาได้ สำหรับคดีนี้ถึงจะนำคำเบิกความของโจทก์ในชั้นไต่สวนมูลฟ้องมาพิจารณาด้วยก็ไม่ทำให้พยานหลักฐานโจทก์ดีขึ้นพอที่จะฟังลงโทษจำเลย พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2750/2517นางสาวไสว แซ่อึ้งโจทก์นางลั้ง ดิษฐ์ประยูร ที่ 1 นางรัตนา จารุพงษ์ทวิช ที่ 2จำเลย ป.วิ.อ. ม. 226, ม. 238คำพยานในชั้นไต่สวนมูลฟ้องเป็นพยานเอกสารที่ใช้อ้างเป็นพยานหลักฐานในชั้นพิจารณาได้โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 264, 265, 268, 177, 83 และ 91 ศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้องแล้วสั่งประทับฟ้อง จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า พยานหลักฐานโจทก์ไม่เพียงพอว่าจำเลยได้กระทำผิดดังฟ้อง จะนำคำเบิกความของโจทก์ในชั้นไต่สวนมูลฟ้องมาพิจารณาเพื่อลงโทษหาได้ไม่พิพากษายืน โจทก์ฎีกาว่าคำเบิกความของโจทก์ในชั้นไต่สวนมูลฟ้อง นำมาใช้ในชั้นพิจารณาได้ คดีจึงฟังได้ว่าจำเลยได้กระทำผิดดังฟ้อง ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า คำพยานในชั้นไต่สวนมูลฟ้องเป็นพยานเอกสารที่ใช้อ้างเป็นพยานหลักฐานในชั้นพิจารณาได้ สำหรับคดีนี้ถึงจะนำคำเบิกความของโจทก์ในชั้นไต่สวนมูลฟ้องมาพิจารณาด้วยก็ไม่ทำให้พยานหลักฐานโจทก์ดีขึ้นพอที่จะฟังลงโทษจำเลย พิพากษายืน(อุดม ทันด่วน-พิชัย รชตะนันทน์-ชุ่ม สุนทรธัย)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ