พระราชกฤษฎีกาพระราชกฤษฎีกาว่าด้วยการตั้งข้าหลวงยุติธรรมพุทธศักราช ๒๔๘๔ ในพระปรมาภิไธยสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวอานันทมหิดลคณะผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์(ตามประกาศประธานสภาผู้แทนราษฎรลงวันที่ ๔ สิงหาคมพุทธศักราช ๒๔๘๐)อาทิตย์ทิพอาภาพล.อ. พิชเยนทรโยธินตราไว้ ณ วันที่ ๙ กันยายนพุทธศักราช ๒๔๘๔เป็นปีที่ ๘ในรัชกาลปัจจุบันโดยที่เห็นสมควรกำหนดจำนวนตำแหน่งประจำและเขตอำนาจของข้าหลวงยุติธรรมเสียใหม่คณะผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ในพระปรมาภิไธยสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวอาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๓ วรรค ๑ แห่งพระธรรมนูญศาลยุติธรรมซึ่งได้แก้ไขเพิ่มเติมโดยมาตรา ๙แห่งพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมพระธรรมนูญศาลยุติธรรม พุทธศักราช ๒๔๘๒จึงให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้มาตรา๑ พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า พระราชกฤษฎีกาว่าด้วยการตั้งข้าหลวงยุติธรรมพุทธศักราช ๒๔๘๔มาตรา๒[๑] ให้ใช้พระราชกฤษฎีกานี้ตั้งแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา๓ให้ยกเลิกพระราชกฤษฎีกาว่าด้วยการตั้งข้าหลวงยุติธรรม พุทธศักราช ๒๔๘๓มาตรา๔ ให้มีตำแหน่งข้าหลวงยุติธรรม ๕ตำแหน่ง ประจำอยู่ ณ จังหวัด ดังต่อไปนี้(๑)ข้าหลวงยุติธรรมภาค ๑ มีตำแหน่งประจำอยู่ ณ จังหวัดพระนคร(๒)[๒]ข้าหลวงยุติธรรมภาค ๒ มีตำแหน่งประจำอยู่ ณ จังหวัดพระนครศรีอยุธยา(๓)ข้าหลวงยุติธรรมภาค ๓ มีตำแหน่งประจำอยู่ ณ จังหวัดนครราชสีมา(๔)ข้าหลวงยุติธรรมภาค ๔ มีตำแหน่งประจำอยู่ ณ จังหวัดเชียงใหม่(๕)ข้าหลวงยุติธรรมภาค ๕ มีตำแหน่งประจำอยู่ ณ จังหวัดสงขลามาตรา๕[๓] ให้ข้าหลวงยุติธรรมภาค ๑มีเขตอำนาจในจังหวัดพระนครและจังหวัดธนบุรี (เฉพาะศาลแขวงและศาลจังหวัด)จังหวัดฉะเชิงเทรา จังหวัดชลบุรี จังหวัดระยอง จังหวัดจันทบุรี จังหวัดตราดจังหวัดพระตะบอง จังหวัดพิบูลสงคราม จังหวัดปราจีนบุรี จังหวัดปทุมธานีจังหวัดสมุทรสงคราม จังหวัดนครปฐม จังหวัดกาญจนบุรี จังหวัดราชบุรีจังหวัดเพชรบุรี และจังหวัดประจวบคีรีขันธ์มาตรา๖[๔] ให้ข้าหลวงยุติธรรมภาค ๒มีเขตอำนาจในจังหวัดพระนครศรีอยุธยา จังหวัดสระบุรี จังหวัดลพบุรีจังหวัดเพชรบูรณ์ จังหวัดพิจิตร จังหวัดกำแพงเพชร จังหวัดนครสวรรค์จังหวัดอุทัยธานี จังหวัดชัยนาท จังหวัดสิงห์บุรี จังหวัดอ่างทองและจังหวัดสุพรรณบุรีมาตรา๗ ให้ข้าหลวงยุติธรรมภาค ๓มีเขตอำนาจในจังหวัดนครราชสีมา จังหวัดชัยภูมิ จังหวัดบุรีรัมย์ จังหวัดร้อยเอ็ดจังหวัดมหาสารคาม จังหวัดอุบลราชธานี จังหวัดศรีสะเกษ จังหวัดสุรินทร์จังหวัดอุดรธานี จังหวัดขอนแก่น จังหวัดนครพนม จังหวัดเลย จังหวัดสกลนครจังหวัดหนองคาย และจังหวัดนครจัมปาศักดิ์มาตรา๘[๕] ให้ข้าหลวงยุติธรรมภาค ๔มีเขตอำนาจในจังหวัดเชียงใหม่ จังหวัดเชียงราย จังหวัดแม่ฮ่องสอน จังหวัดลำพูนจังหวัดลำปาง จังหวัดน่าน จังหวัดแพร่ จังหวัดพิษณุโลก จังหวัดสุโขทัยจังหวัดอุตรดิตถ์ จังหวัดตาก และจังหวัดลานช้างมาตรา๙ ให้ข้าหลวงยุติธรรมภาค ๕มีเขตอำนาจในจังหวัดสงขลา จังหวัดนครศรีธรรมราช จังหวัดพัทลุง จังหวัดสุราษฎร์ธานีจังหวัดชุมพร จังหวัดสตูล จังหวัดปัตตานี จังหวัดนราธิวาส จังหวัดยะลาจังหวัดภูเก็ต จังหวัดกระบี่ จังหวัดตรัง จังหวัดพังงา และจังหวัดระนองมาตรา๑๐ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรมรักษาการให้เป็นไปตามพระราชกฤษฎีกานี้ผู้รับสนองพระบรมราชโองการพิบูลสงครามนายกรัฐมนตรีพระราชกฤษฎีกาว่าด้วยการตั้งข้าหลวงยุติธรรม(ฉบับที่ ๒) พุทธศักราช ๒๔๘๖[๖]วิภา/ตรวจ๒ พฤศจิกายน ๒๕๕๓พัสสน/ผู้ตรวจ๑๔ มกราคม ๒๕๕๔[๑] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๕๘/-/หน้า ๑๑๕๕/๑๑ กันยายน ๒๔๘๔[๒] มาตรา ๔ (๒)แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชกฤษฎีกาว่าด้วยการตั้งข้าหลวงยุติธรรม (ฉบับที่๒)พุทธศักราช ๒๔๘๖[๓] มาตรา ๕แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชกฤษฎีกาว่าด้วยการตั้งข้าหลวงยุติธรรม (ฉบับที่ ๒) พุทธศักราช๒๔๘๖[๔] มาตรา ๖แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชกฤษฎีกาว่าด้วยการตั้งข้าหลวงยุติธรรม (ฉบับที่ ๒) พุทธศักราช๒๔๘๖[๕] มาตรา ๘ แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชกฤษฎีกาว่าด้วยการตั้งข้าหลวงยุติธรรม(ฉบับที่ ๒) พุทธศักราช ๒๔๘๖[๖] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๖๐/ตอนที่ ๑๕/หน้า ๕๖๐/๑๖ มีนาคม ๒๔๘๖