คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1016/2497หลักกฎหมาย: ค่าสินไหมทดแทนเพื่อละเมิดนั้น ศาลอาจกำหนดให้ตามควรแก่พฤติการณ์และรูปคดี ศาลอาจคำนวณให้ตามผลประโยชน์ที่จำเลยได้รับจากการละเมิด โดยไม่หักค่าใช้จ่ายก็ได้โจทก์ฟ้องว่า เมื่อวันที่ 24-25 พฤษภาคม 2492 จำเลยได้จงใจละเมิดสิทธิโจทก์ โดยจัดละครของจำเลยออกแสดงต่อประชาชนเรื่อง"ดรรชนีนาง" ซึ่งเป็นบทละครที่โจทก์ประพันธ์ขึ้น โดยใช้นามปากกาว่า"อิงอร" เป็นเหตุให้โจทก์เสียหายคือ1. จำนวนค่าดูที่จำเลยเก็บได้ 10,000 บาท2. โจทก์เสียหายในนามปากกาเป็นเงิน 50,000 บาท ขอให้จำเลยใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์จำเลยให้การต่อสู้ว่า โจทก์ไม่มีสิทธิเรียกร้องค่าเสียหายในนามปากกา เพราะได้เรียกค่าเสียหายฐานละเมิดสิทธิแล้ว และว่าค่าเสียหายที่เรียกสูงไปศาลชั้นต้นฟังข้อเท็จจริงว่าจำเลยได้ละเมิดจริง จำเลยเก็บค่าดูได้ 7,000 บาทเศษ เงินนี้ควรที่โจทก์จะได้รับชดใช้ ส่วนค่าเสียหายในนามปากกาโจทก์ยังไม่ควรได้รับ พิพากษาให้จำเลยใช้ค่าเสียหาย 7,000 บาทจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์เห็นว่าเงิน 7,000 บาทนี้ ต้องเสียค่าอากรแสตมป์ 30% แล้วยังต้องแบ่งให้เจ้าของโรงมหรสพอีกครึ่งหนึ่ง พิพากษาแก้ให้จำเลยใช้ค่าเสียหายให้โจทก์ 2,450 บาทโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า เงินค่าอากรแสตมป์ 2,100 บาทเป็นเงินที่ผู้ดูจ่ายเป็นค่าภาษีให้แก่รัฐบาล จำเลยเป็นผู้เรียกเก็บแทนรัฐบาลเท่านั้น ศาลอุทธรณ์หักเงินจำนวนนี้ออกชอบแล้ว ส่วนที่ศาลอุทธรณ์หักค่าเช่าโรงออกด้วยนั้น เห็นว่าหากเป็นเช่นนั้นแล้ว ถ้าการเล่นละครของจำเลยขาดทุนจำเลยมิไม่ต้องใช้ค่าเสียหายหรือ จึงเห็นว่าสำหรับคดีนี้สมควรให้จำเลยใช้ค่าเสียหายให้โจทก์เท่าที่จำเลยเก็บค่าดูจากการแสดงละครได้ พิพากษาแก้ให้จำเลยใช้ค่าสินไหมทดแทนแก่โจทก์ 4,900 บาท ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1016/2497นายศักดิ์เกษม หุตาคมโจทก์นางบุญศรี ศรีรับสุขจำเลย ป.พ.พ. ม. 438ค่าสินไหมทดแทนเพื่อละเมิดนั้น ศาลอาจกำหนดให้ตามควรแก่พฤติการณ์และรูปคดี ศาลอาจคำนวณให้ตามผลประโยชน์ที่จำเลยได้รับจากการละเมิด โดยไม่หักค่าใช้จ่ายก็ได้โจทก์ฟ้องว่า เมื่อวันที่ 24-25 พฤษภาคม 2492 จำเลยได้จงใจละเมิดสิทธิโจทก์ โดยจัดละครของจำเลยออกแสดงต่อประชาชนเรื่อง"ดรรชนีนาง" ซึ่งเป็นบทละครที่โจทก์ประพันธ์ขึ้น โดยใช้นามปากกาว่า"อิงอร" เป็นเหตุให้โจทก์เสียหายคือ1. จำนวนค่าดูที่จำเลยเก็บได้ 10,000 บาท2. โจทก์เสียหายในนามปากกาเป็นเงิน 50,000 บาท ขอให้จำเลยใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์จำเลยให้การต่อสู้ว่า โจทก์ไม่มีสิทธิเรียกร้องค่าเสียหายในนามปากกา เพราะได้เรียกค่าเสียหายฐานละเมิดสิทธิแล้ว และว่าค่าเสียหายที่เรียกสูงไปศาลชั้นต้นฟังข้อเท็จจริงว่าจำเลยได้ละเมิดจริง จำเลยเก็บค่าดูได้ 7,000 บาทเศษ เงินนี้ควรที่โจทก์จะได้รับชดใช้ ส่วนค่าเสียหายในนามปากกาโจทก์ยังไม่ควรได้รับ พิพากษาให้จำเลยใช้ค่าเสียหาย 7,000 บาทจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์เห็นว่าเงิน 7,000 บาทนี้ ต้องเสียค่าอากรแสตมป์ 30% แล้วยังต้องแบ่งให้เจ้าของโรงมหรสพอีกครึ่งหนึ่ง พิพากษาแก้ให้จำเลยใช้ค่าเสียหายให้โจทก์ 2,450 บาทโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า เงินค่าอากรแสตมป์ 2,100 บาทเป็นเงินที่ผู้ดูจ่ายเป็นค่าภาษีให้แก่รัฐบาล จำเลยเป็นผู้เรียกเก็บแทนรัฐบาลเท่านั้น ศาลอุทธรณ์หักเงินจำนวนนี้ออกชอบแล้ว ส่วนที่ศาลอุทธรณ์หักค่าเช่าโรงออกด้วยนั้น เห็นว่าหากเป็นเช่นนั้นแล้ว ถ้าการเล่นละครของจำเลยขาดทุนจำเลยมิไม่ต้องใช้ค่าเสียหายหรือ จึงเห็นว่าสำหรับคดีนี้สมควรให้จำเลยใช้ค่าเสียหายให้โจทก์เท่าที่จำเลยเก็บค่าดูจากการแสดงละครได้ พิพากษาแก้ให้จำเลยใช้ค่าสินไหมทดแทนแก่โจทก์ 4,900 บาท(ประวัติ ปัตตพงศ์-ศิลปสิทธิวินิจฉัย-นาถปริญญา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า เมื่อวันที่ 24-25 พฤษภาคม 2492 จำเลยได้จงใจละเมิดสิทธิโจทก์ โดยจัดละครของจำเลยออกแสดงต่อประชาชนเรื่อง"ดรรชนีนาง" ซึ่งเป็นบทละครที่โจทก์ประพันธ์ขึ้น โดยใช้นามปากกาว่า"อิงอร" เป็นเหตุให้โจทก์เสียหายคือ1. จำนวนค่าดูที่จำเลยเก็บได้ 10,000 บาท2. โจทก์เสียหายในนามปากกาเป็นเงิน 50,000 บาท ขอให้จำเลยใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์จำเลยให้การต่อสู้ว่า โจทก์ไม่มีสิทธิเรียกร้องค่าเสียหายในนามปากกา เพราะได้เรียกค่าเสียหายฐานละเมิดสิทธิแล้ว และว่าค่าเสียหายที่เรียกสูงไปศาลชั้นต้นฟังข้อเท็จจริงว่าจำเลยได้ละเมิดจริง จำเลยเก็บค่าดูได้ 7,000 บาทเศษ เงินนี้ควรที่โจทก์จะได้รับชดใช้ ส่วนค่าเสียหายในนามปากกาโจทก์ยังไม่ควรได้รับ พิพากษาให้จำเลยใช้ค่าเสียหาย 7,000 บาทจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์เห็นว่าเงิน 7,000 บาทนี้ ต้องเสียค่าอากรแสตมป์ 30% แล้วยังต้องแบ่งให้เจ้าของโรงมหรสพอีกครึ่งหนึ่ง พิพากษาแก้ให้จำเลยใช้ค่าเสียหายให้โจทก์ 2,450 บาทโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า เงินค่าอากรแสตมป์ 2,100 บาทเป็นเงินที่ผู้ดูจ่ายเป็นค่าภาษีให้แก่รัฐบาล จำเลยเป็นผู้เรียกเก็บแทนรัฐบาลเท่านั้น ศาลอุทธรณ์หักเงินจำนวนนี้ออกชอบแล้ว ส่วนที่ศาลอุทธรณ์หักค่าเช่าโรงออกด้วยนั้น เห็นว่าหากเป็นเช่นนั้นแล้ว ถ้าการเล่นละครของจำเลยขาดทุนจำเลยมิไม่ต้องใช้ค่าเสียหายหรือ จึงเห็นว่าสำหรับคดีนี้สมควรให้จำเลยใช้ค่าเสียหายให้โจทก์เท่าที่จำเลยเก็บค่าดูจากการแสดงละครได้ พิพากษาแก้ให้จำเลยใช้ค่าสินไหมทดแทนแก่โจทก์ 4,900 บาท ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1016/2497นายศักดิ์เกษม หุตาคมโจทก์นางบุญศรี ศรีรับสุขจำเลย ป.พ.พ. ม. 438ค่าสินไหมทดแทนเพื่อละเมิดนั้น ศาลอาจกำหนดให้ตามควรแก่พฤติการณ์และรูปคดี ศาลอาจคำนวณให้ตามผลประโยชน์ที่จำเลยได้รับจากการละเมิด โดยไม่หักค่าใช้จ่ายก็ได้โจทก์ฟ้องว่า เมื่อวันที่ 24-25 พฤษภาคม 2492 จำเลยได้จงใจละเมิดสิทธิโจทก์ โดยจัดละครของจำเลยออกแสดงต่อประชาชนเรื่อง"ดรรชนีนาง" ซึ่งเป็นบทละครที่โจทก์ประพันธ์ขึ้น โดยใช้นามปากกาว่า"อิงอร" เป็นเหตุให้โจทก์เสียหายคือ1. จำนวนค่าดูที่จำเลยเก็บได้ 10,000 บาท2. โจทก์เสียหายในนามปากกาเป็นเงิน 50,000 บาท ขอให้จำเลยใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์จำเลยให้การต่อสู้ว่า โจทก์ไม่มีสิทธิเรียกร้องค่าเสียหายในนามปากกา เพราะได้เรียกค่าเสียหายฐานละเมิดสิทธิแล้ว และว่าค่าเสียหายที่เรียกสูงไปศาลชั้นต้นฟังข้อเท็จจริงว่าจำเลยได้ละเมิดจริง จำเลยเก็บค่าดูได้ 7,000 บาทเศษ เงินนี้ควรที่โจทก์จะได้รับชดใช้ ส่วนค่าเสียหายในนามปากกาโจทก์ยังไม่ควรได้รับ พิพากษาให้จำเลยใช้ค่าเสียหาย 7,000 บาทจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์เห็นว่าเงิน 7,000 บาทนี้ ต้องเสียค่าอากรแสตมป์ 30% แล้วยังต้องแบ่งให้เจ้าของโรงมหรสพอีกครึ่งหนึ่ง พิพากษาแก้ให้จำเลยใช้ค่าเสียหายให้โจทก์ 2,450 บาทโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า เงินค่าอากรแสตมป์ 2,100 บาทเป็นเงินที่ผู้ดูจ่ายเป็นค่าภาษีให้แก่รัฐบาล จำเลยเป็นผู้เรียกเก็บแทนรัฐบาลเท่านั้น ศาลอุทธรณ์หักเงินจำนวนนี้ออกชอบแล้ว ส่วนที่ศาลอุทธรณ์หักค่าเช่าโรงออกด้วยนั้น เห็นว่าหากเป็นเช่นนั้นแล้ว ถ้าการเล่นละครของจำเลยขาดทุนจำเลยมิไม่ต้องใช้ค่าเสียหายหรือ จึงเห็นว่าสำหรับคดีนี้สมควรให้จำเลยใช้ค่าเสียหายให้โจทก์เท่าที่จำเลยเก็บค่าดูจากการแสดงละครได้ พิพากษาแก้ให้จำเลยใช้ค่าสินไหมทดแทนแก่โจทก์ 4,900 บาท(ประวัติ ปัตตพงศ์-ศิลปสิทธิวินิจฉัย-นาถปริญญา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ