คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1826/2529หลักกฎหมาย: การที่ท.และส.ยืมเงินจากโจทก์ไปชำระให้แก่บุตรจำเลยเป็นค่าสมัครไปทำงานต่างประเทศเมื่อท.และส.ไม่ได้ไปทำงานบุตรจำเลยจึงเป็นลูกหนี้ที่ต้องชำระเงินให้แก่ท.และส.โจทก์เป็นเพียงเจ้าหนี้ของท.และส.เมื่อท.และส.มิได้โอนสิทธิเรียกร้องให้โจทก์บุตรจำเลยจึงไม่เป็นลูกหนี้โจทก์และไม่มีหนี้ที่จำเลยจะต้องรับผิดใช้แทนแต่อย่างใดการแปลงหนี้ใหม่ด้วยการเปลี่ยนตัวลูกหนี้จากบุตรจำเลยเป็นจำเลยจึงเกิดขึ้นไม่ได้ดังนั้นการที่จำเลยทำสัญญากู้ให้โจทก์เพื่อชำระหนี้แทนบุตรจึงไม่มีมูลหนี้ที่จำเลยต้องรับผิดโจทก์จะฟ้องบังคับให้จำเลยชำระหนี้รายนี้มิได้.โจทก์ ฟ้อง ว่า บุตร จำเลย กู้ เงิน โจทก์ ไป แล้ว ไม่ มี เงิน ชำระจำเลย ได้ ตกลง ใช้ แทน โดย ทำ สัญญา กู้ ให้ ไว้ หนี้ ครบ กำหนด แล้วจำเลย ผิดนัด ขอ ให้ บังคับ จำเลย ชำระ หนี้ ที่ ค้าง พร้อม ดอกเบี้ย จำเลย ให้การ ว่า บุตร จำเลย จะ กู้ เงิน โจทก์ หรือไม่ ไม่ ทราบจำเลย มิได้ ทำ สัญญา กู้ หนี้ ตาม สัญญา ไม่ สมบูรณ์ ศาลชั้นต้น พิพากษา ให้ จำเลย ชำระ เงิน ตาม ฟ้อง ให้ โจทก์ จำเลย อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ วินิจฉัย ว่า โจทก์ มิได้ เป็น เจ้าหนี้ บุตร จำเลย และโจทก์ มิได้ รับ โอน สิทธิ เรียกร้อง หรือ รับช่วง สิทธิ มา แต่ อย่างใด การ ที่ โจทก์ ให้ บุตร จำเลย และ จำเลย ทำ สัญญา กู้ จึง ไม่ มีมูลหนี้ ต่อ กัน หนี้ ตาม สัญญากู้ ไม่ สมบูรณ์ จำเลย ไม่ ต้อง รับผิด พิพากษา กลับ ให้ ยกฟ้อง โจทก์ ฎีกา ศาลฎีกา วินิจฉัย ว่า เหตุ ที่ จำเลย ทำ สัญญา กู้ ให้ โจทก์ เนื่องจากนาย สุรพงษ์ บุตร จำเลย รับ เงิน ค่า สมัคร ไป ทำงาน ที่ ประเทศสิงคโปร์ จาก นาย ทรัพย์ และ นาย สงวน เงิน จำนวน นี้ คน ทั้ง สอง ยืมจาก โจทก์ เมื่อ ไม่ ได้ ไป ทำงาน โจทก์ ทวง คืน จาก นาย สุรพงษ์จำเลย ตกลง ชำระ หนี้ แทน ดังนี้ เมื่อ นาย สุรพงษ์ ผิด สัญญา ไม่สามารถ หา งาน ให้ นาย ทรัพย์ และ นาย สงวน ได้ นาย สุรพงษ์ จึง เป็นลูกหนี้ ต้อง ชำระ ค่า สมัคร คืน ให้ แก่ นาย ทรัพย์ และ นาย สงวน มิใช่โจทก์ โจทก์ เป็น เพียง เจ้าหนี้ นาย ทรัพย์ และ นาย สงวน ทั้ง นายทรัพย์ และ นาย สงวน มิได้ โอน สิทธิ เรียกร้อง ให้ โจทก์ นาย สุรพงษ์จึง ไม่ เป็น ลูกหนี้ โจทก์ และ ไม่ มี หนี้ ที่ จำเลย จะ เข้า ไปรับผิด ใช้ แทน แต่ ประการ ใด การ แปลง หนี้ ใหม่ ด้วย การ เปลี่ยน ตัวลูกหนี้ เป็น จำเลย จึง เกิดขึ้น ไม่ ได้ การ ที่ จำเลย ทำ สัญญา กู้ให้ โจทก์ จึง ไม่ มี มูลหนี้ ที่ จำเลย ต้อง รับผิด ศาลอุทธรณ์พิพากษา ชอบ แล้ว ฎีกา โจทก์ ฟัง ไม่ ขึ้น พิพากษา ยืน. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1826/2529นาย คำตัน มีเพียรโจทก์นาง บุญ บุตตะโยธีจำเลย ป.พ.พ. ม. 194, ม. 303, ม. 349, ม. 350การที่ท.และส.ยืมเงินจากโจทก์ไปชำระให้แก่บุตรจำเลยเป็นค่าสมัครไปทำงานต่างประเทศเมื่อท.และส.ไม่ได้ไปทำงานบุตรจำเลยจึงเป็นลูกหนี้ที่ต้องชำระเงินให้แก่ท.และส.โจทก์เป็นเพียงเจ้าหนี้ของท.และส.เมื่อท.และส.มิได้โอนสิทธิเรียกร้องให้โจทก์บุตรจำเลยจึงไม่เป็นลูกหนี้โจทก์และไม่มีหนี้ที่จำเลยจะต้องรับผิดใช้แทนแต่อย่างใดการแปลงหนี้ใหม่ด้วยการเปลี่ยนตัวลูกหนี้จากบุตรจำเลยเป็นจำเลยจึงเกิดขึ้นไม่ได้ดังนั้นการที่จำเลยทำสัญญากู้ให้โจทก์เพื่อชำระหนี้แทนบุตรจึงไม่มีมูลหนี้ที่จำเลยต้องรับผิดโจทก์จะฟ้องบังคับให้จำเลยชำระหนี้รายนี้มิได้.โจทก์ ฟ้อง ว่า บุตร จำเลย กู้ เงิน โจทก์ ไป แล้ว ไม่ มี เงิน ชำระจำเลย ได้ ตกลง ใช้ แทน โดย ทำ สัญญา กู้ ให้ ไว้ หนี้ ครบ กำหนด แล้วจำเลย ผิดนัด ขอ ให้ บังคับ จำเลย ชำระ หนี้ ที่ ค้าง พร้อม ดอกเบี้ย จำเลย ให้การ ว่า บุตร จำเลย จะ กู้ เงิน โจทก์ หรือไม่ ไม่ ทราบจำเลย มิได้ ทำ สัญญา กู้ หนี้ ตาม สัญญา ไม่ สมบูรณ์ ศาลชั้นต้น พิพากษา ให้ จำเลย ชำระ เงิน ตาม ฟ้อง ให้ โจทก์ จำเลย อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ วินิจฉัย ว่า โจทก์ มิได้ เป็น เจ้าหนี้ บุตร จำเลย และโจทก์ มิได้ รับ โอน สิทธิ เรียกร้อง หรือ รับช่วง สิทธิ มา แต่ อย่างใด การ ที่ โจทก์ ให้ บุตร จำเลย และ จำเลย ทำ สัญญา กู้ จึง ไม่ มีมูลหนี้ ต่อ กัน หนี้ ตาม สัญญากู้ ไม่ สมบูรณ์ จำเลย ไม่ ต้อง รับผิด พิพากษา กลับ ให้ ยกฟ้อง โจทก์ ฎีกา ศาลฎีกา วินิจฉัย ว่า เหตุ ที่ จำเลย ทำ สัญญา กู้ ให้ โจทก์ เนื่องจากนาย สุรพงษ์ บุตร จำเลย รับ เงิน ค่า สมัคร ไป ทำงาน ที่ ประเทศสิงคโปร์ จาก นาย ทรัพย์ และ นาย สงวน เงิน จำนวน นี้ คน ทั้ง สอง ยืมจาก โจทก์ เมื่อ ไม่ ได้ ไป ทำงาน โจทก์ ทวง คืน จาก นาย สุรพงษ์จำเลย ตกลง ชำระ หนี้ แทน ดังนี้ เมื่อ นาย สุรพงษ์ ผิด สัญญา ไม่สามารถ หา งาน ให้ นาย ทรัพย์ และ นาย สงวน ได้ นาย สุรพงษ์ จึง เป็นลูกหนี้ ต้อง ชำระ ค่า สมัคร คืน ให้ แก่ นาย ทรัพย์ และ นาย สงวน มิใช่โจทก์ โจทก์ เป็น เพียง เจ้าหนี้ นาย ทรัพย์ และ นาย สงวน ทั้ง นายทรัพย์ และ นาย สงวน มิได้ โอน สิทธิ เรียกร้อง ให้ โจทก์ นาย สุรพงษ์จึง ไม่ เป็น ลูกหนี้ โจทก์ และ ไม่ มี หนี้ ที่ จำเลย จะ เข้า ไปรับผิด ใช้ แทน แต่ ประการ ใด การ แปลง หนี้ ใหม่ ด้วย การ เปลี่ยน ตัวลูกหนี้ เป็น จำเลย จึง เกิดขึ้น ไม่ ได้ การ ที่ จำเลย ทำ สัญญา กู้ให้ โจทก์ จึง ไม่ มี มูลหนี้ ที่ จำเลย ต้อง รับผิด ศาลอุทธรณ์พิพากษา ชอบ แล้ว ฎีกา โจทก์ ฟัง ไม่ ขึ้น พิพากษา ยืน.(อภินย์ ปุษปาคม-อำนวย อินทุภูติ-พิชัย วุฒิจำนงค์)แหล่งที่มาADMINแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ ฟ้อง ว่า บุตร จำเลย กู้ เงิน โจทก์ ไป แล้ว ไม่ มี เงิน ชำระจำเลย ได้ ตกลง ใช้ แทน โดย ทำ สัญญา กู้ ให้ ไว้ หนี้ ครบ กำหนด แล้วจำเลย ผิดนัด ขอ ให้ บังคับ จำเลย ชำระ หนี้ ที่ ค้าง พร้อม ดอกเบี้ย จำเลย ให้การ ว่า บุตร จำเลย จะ กู้ เงิน โจทก์ หรือไม่ ไม่ ทราบจำเลย มิได้ ทำ สัญญา กู้ หนี้ ตาม สัญญา ไม่ สมบูรณ์ ศาลชั้นต้น พิพากษา ให้ จำเลย ชำระ เงิน ตาม ฟ้อง ให้ โจทก์ จำเลย อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ วินิจฉัย ว่า โจทก์ มิได้ เป็น เจ้าหนี้ บุตร จำเลย และโจทก์ มิได้ รับ โอน สิทธิ เรียกร้อง หรือ รับช่วง สิทธิ มา แต่ อย่างใด การ ที่ โจทก์ ให้ บุตร จำเลย และ จำเลย ทำ สัญญา กู้ จึง ไม่ มีมูลหนี้ ต่อ กัน หนี้ ตาม สัญญากู้ ไม่ สมบูรณ์ จำเลย ไม่ ต้อง รับผิด พิพากษา กลับ ให้ ยกฟ้อง โจทก์ ฎีกา ศาลฎีกา วินิจฉัย ว่า เหตุ ที่ จำเลย ทำ สัญญา กู้ ให้ โจทก์ เนื่องจากนาย สุรพงษ์ บุตร จำเลย รับ เงิน ค่า สมัคร ไป ทำงาน ที่ ประเทศสิงคโปร์ จาก นาย ทรัพย์ และ นาย สงวน เงิน จำนวน นี้ คน ทั้ง สอง ยืมจาก โจทก์ เมื่อ ไม่ ได้ ไป ทำงาน โจทก์ ทวง คืน จาก นาย สุรพงษ์จำเลย ตกลง ชำระ หนี้ แทน ดังนี้ เมื่อ นาย สุรพงษ์ ผิด สัญญา ไม่สามารถ หา งาน ให้ นาย ทรัพย์ และ นาย สงวน ได้ นาย สุรพงษ์ จึง เป็นลูกหนี้ ต้อง ชำระ ค่า สมัคร คืน ให้ แก่ นาย ทรัพย์ และ นาย สงวน มิใช่โจทก์ โจทก์ เป็น เพียง เจ้าหนี้ นาย ทรัพย์ และ นาย สงวน ทั้ง นายทรัพย์ และ นาย สงวน มิได้ โอน สิทธิ เรียกร้อง ให้ โจทก์ นาย สุรพงษ์จึง ไม่ เป็น ลูกหนี้ โจทก์ และ ไม่ มี หนี้ ที่ จำเลย จะ เข้า ไปรับผิด ใช้ แทน แต่ ประการ ใด การ แปลง หนี้ ใหม่ ด้วย การ เปลี่ยน ตัวลูกหนี้ เป็น จำเลย จึง เกิดขึ้น ไม่ ได้ การ ที่ จำเลย ทำ สัญญา กู้ให้ โจทก์ จึง ไม่ มี มูลหนี้ ที่ จำเลย ต้อง รับผิด ศาลอุทธรณ์พิพากษา ชอบ แล้ว ฎีกา โจทก์ ฟัง ไม่ ขึ้น พิพากษา ยืน. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1826/2529นาย คำตัน มีเพียรโจทก์นาง บุญ บุตตะโยธีจำเลย ป.พ.พ. ม. 194, ม. 303, ม. 349, ม. 350การที่ท.และส.ยืมเงินจากโจทก์ไปชำระให้แก่บุตรจำเลยเป็นค่าสมัครไปทำงานต่างประเทศเมื่อท.และส.ไม่ได้ไปทำงานบุตรจำเลยจึงเป็นลูกหนี้ที่ต้องชำระเงินให้แก่ท.และส.โจทก์เป็นเพียงเจ้าหนี้ของท.และส.เมื่อท.และส.มิได้โอนสิทธิเรียกร้องให้โจทก์บุตรจำเลยจึงไม่เป็นลูกหนี้โจทก์และไม่มีหนี้ที่จำเลยจะต้องรับผิดใช้แทนแต่อย่างใดการแปลงหนี้ใหม่ด้วยการเปลี่ยนตัวลูกหนี้จากบุตรจำเลยเป็นจำเลยจึงเกิดขึ้นไม่ได้ดังนั้นการที่จำเลยทำสัญญากู้ให้โจทก์เพื่อชำระหนี้แทนบุตรจึงไม่มีมูลหนี้ที่จำเลยต้องรับผิดโจทก์จะฟ้องบังคับให้จำเลยชำระหนี้รายนี้มิได้.โจทก์ ฟ้อง ว่า บุตร จำเลย กู้ เงิน โจทก์ ไป แล้ว ไม่ มี เงิน ชำระจำเลย ได้ ตกลง ใช้ แทน โดย ทำ สัญญา กู้ ให้ ไว้ หนี้ ครบ กำหนด แล้วจำเลย ผิดนัด ขอ ให้ บังคับ จำเลย ชำระ หนี้ ที่ ค้าง พร้อม ดอกเบี้ย จำเลย ให้การ ว่า บุตร จำเลย จะ กู้ เงิน โจทก์ หรือไม่ ไม่ ทราบจำเลย มิได้ ทำ สัญญา กู้ หนี้ ตาม สัญญา ไม่ สมบูรณ์ ศาลชั้นต้น พิพากษา ให้ จำเลย ชำระ เงิน ตาม ฟ้อง ให้ โจทก์ จำเลย อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ วินิจฉัย ว่า โจทก์ มิได้ เป็น เจ้าหนี้ บุตร จำเลย และโจทก์ มิได้ รับ โอน สิทธิ เรียกร้อง หรือ รับช่วง สิทธิ มา แต่ อย่างใด การ ที่ โจทก์ ให้ บุตร จำเลย และ จำเลย ทำ สัญญา กู้ จึง ไม่ มีมูลหนี้ ต่อ กัน หนี้ ตาม สัญญากู้ ไม่ สมบูรณ์ จำเลย ไม่ ต้อง รับผิด พิพากษา กลับ ให้ ยกฟ้อง โจทก์ ฎีกา ศาลฎีกา วินิจฉัย ว่า เหตุ ที่ จำเลย ทำ สัญญา กู้ ให้ โจทก์ เนื่องจากนาย สุรพงษ์ บุตร จำเลย รับ เงิน ค่า สมัคร ไป ทำงาน ที่ ประเทศสิงคโปร์ จาก นาย ทรัพย์ และ นาย สงวน เงิน จำนวน นี้ คน ทั้ง สอง ยืมจาก โจทก์ เมื่อ ไม่ ได้ ไป ทำงาน โจทก์ ทวง คืน จาก นาย สุรพงษ์จำเลย ตกลง ชำระ หนี้ แทน ดังนี้ เมื่อ นาย สุรพงษ์ ผิด สัญญา ไม่สามารถ หา งาน ให้ นาย ทรัพย์ และ นาย สงวน ได้ นาย สุรพงษ์ จึง เป็นลูกหนี้ ต้อง ชำระ ค่า สมัคร คืน ให้ แก่ นาย ทรัพย์ และ นาย สงวน มิใช่โจทก์ โจทก์ เป็น เพียง เจ้าหนี้ นาย ทรัพย์ และ นาย สงวน ทั้ง นายทรัพย์ และ นาย สงวน มิได้ โอน สิทธิ เรียกร้อง ให้ โจทก์ นาย สุรพงษ์จึง ไม่ เป็น ลูกหนี้ โจทก์ และ ไม่ มี หนี้ ที่ จำเลย จะ เข้า ไปรับผิด ใช้ แทน แต่ ประการ ใด การ แปลง หนี้ ใหม่ ด้วย การ เปลี่ยน ตัวลูกหนี้ เป็น จำเลย จึง เกิดขึ้น ไม่ ได้ การ ที่ จำเลย ทำ สัญญา กู้ให้ โจทก์ จึง ไม่ มี มูลหนี้ ที่ จำเลย ต้อง รับผิด ศาลอุทธรณ์พิพากษา ชอบ แล้ว ฎีกา โจทก์ ฟัง ไม่ ขึ้น พิพากษา ยืน.(อภินย์ ปุษปาคม-อำนวย อินทุภูติ-พิชัย วุฒิจำนงค์)แหล่งที่มาADMINแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ