คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1999/2543หลักกฎหมาย: สิทธิที่จะอุทธรณ์ต่อรัฐมนตรีว่าคณะกรรมการกำหนดราคาเบื้องต้นฯกำหนดเงินค่าทดแทนอสังหาริมทรัพย์ไม่ถูกต้อง และสิทธิที่จะฟ้องคดีต่อศาลว่าคำวินิจฉัยของรัฐมนตรีตามพระราชบัญญัติว่าด้วยการเวนคืนอสังหาริมทรัพย์ พ.ศ. 2530 มาตรา 25ไม่ถูกต้อง เป็นสิทธิของผู้มีสิทธิได้รับเงินค่าทดแทนตามมาตรา 18 เท่านั้นเมื่อการเวนคืนที่ดินของโจทก์คณะกรรมการกำหนดราคาเบื้องต้นฯไม่ได้มีมติว่าที่ดินของโจทก์ที่เหลือจากการเวนคืนมีราคาสูงขึ้นให้เอาราคาที่สูงขึ้นนั้นหักออกจากเงินค่าทดแทนที่ดินของโจทก์ที่ถูกเวนคืน จำเลยทั้งสองจึงไม่มีสิทธิฎีกาขอให้เอาราคาที่ดินของโจทก์ที่เหลือจากการเวนคืนซึ่งมีราคาสูงขึ้นมาหักออกจากเงินค่าทดแทนที่ดินของโจทก์ที่ถูกเวนคืนเพราะเป็นการฎีกาโต้แย้งคำวินิจฉัยของฝ่ายตนเองโจทก์ฟ้องขอให้บังคับจำเลยทั้งสองร่วมกันชำระเงิน 13,585,000บาท พร้อมด้วยดอกเบี้ยในอัตราร้อยละ 7.5 ต่อปี นับแต่วันถัดจากวันฟ้องเป็นต้นไปจนกว่าจะชำระเสร็จแก่โจทก์จำเลยทั้งสองให้การว่า โจทก์ไม่มีอำนาจฟ้องจำเลยที่ 1คณะกรรมการกำหนดราคาเบื้องต้นฯ กำหนดเงินค่าทดแทนที่ดินให้โจทก์ตามหลักเกณฑ์ที่บัญญัติไว้ในพระราชบัญญัติว่าด้วยการเวนคืนอสังหาริมทรัพย์ พ.ศ. 2530 และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยวินิจฉัยเพิ่มเงินค่าทดแทนที่ดินของโจทก์ส่วนที่ถูกเวนคืนเป็นตารางวาละ 35,000 บาท เท่ากันทั้งแปลง จึงเหมาะสมและเป็นธรรมแล้ว จำเลยไม่เคยผิดนัดชำระหนี้ จึงไม่ต้องชำระดอกเบี้ยแก่โจทก์ หากจะคิดดอกเบี้ยได้ก็เป็นกรณีที่ศาลได้กำหนดเงินค่าทดแทนที่แน่นอนให้แก่โจทก์แล้วและจำเลยผิดนัดชำระหนี้และดอกเบี้ยที่โจทก์จะเรียกร้องได้ต้องไม่เกินกว่าอัตราดอกเบี้ยเงินฝากประเภทฝากประจำของธนาคารออมสิน ซึ่งไม่เกินกว่าอัตราร้อยละ 6.5 ต่อปี ขอให้ยกฟ้องศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยทั้งสองร่วมกันชำระเงินจำนวน535,000 บาท พร้อมด้วยดอกเบี้ยในอัตราสูงสุดของดอกเบี้ยเงินฝากประเภทฝากประจำของธนาคารออมสิน แต่ไม่เกินอัตราร้อยละ 7.5 ต่อปีนับแต่วันฟ้องจนกว่าจะชำระเสร็จแก่โจทก์โจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า ให้จำเลยทั้งสองร่วมกันชำระเงินค่าทดแทนที่ดินเพิ่มอีกจำนวน 3,135,000 บาท พร้อมด้วยดอกเบี้ยนับแต่วันถัดจากวันฟ้องจนกว่าจะชำระเสร็จแก่โจทก์ นอกจากที่แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาของศาลชั้นต้นโจทก์และจำเลยทั้งสองฎีกาศาลฎีกาคณะคดีปกครองวินิจฉัยว่า ข้อเท็จจริงฟังเป็นยุติว่าโจทก์เป็นเจ้าของที่ดินโฉนดเลขที่ 13176 ตำบลตลาดพลู (บางสะแก)อำเภอธนบุรี (บางกอกใหญ่) กรุงเทพมหานคร เนื้อที่ 1 ไร่ 3 งาน29 ตารางวา ถูกเวนคืนบางส่วนเนื้อที่ 209 ตารางวา เพื่อสร้างถนนตามโครงการก่อสร้างสะพานข้ามแม่น้ำเจ้าพระยาที่ปลายถนนสาทรระยะที่ 2 คณะกรรมการกำหนดราคาเบื้องต้นฯ กำหนดเงินค่าทดแทนที่ดินส่วนแรก เนื้อที่ 99 ตารางวา ตารางวาละ 27,000 บาท และส่วนที่สองเนื้อที่ 110 ตารางวา ตารางวาละ 23,375 บาท รวมเป็นเงิน5,244,250 บาท โจทก์อุทธรณ์ขอเงินค่าทดแทนที่ดินเพิ่มต่อรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยวินิจฉัยเพิ่มเงินค่าทดแทนที่ดินเป็นตารางวาละ 35,000 บาท เท่ากันทั้งแปลง เป็นเงิน 7,315,000 บาท ซึ่งโจทก์ได้รับไปแล้วคดีมีปัญหาที่ต้องวินิจฉัยตามฎีกาของโจทก์เพียงประการเดียวว่าโจทก์ควรจะได้รับเงินค่าทดแทนที่ดินเท่าใด ศาลฎีกาเห็นว่า ที่ศาลล่างทั้งสองกำหนดเงินค่าทดแทนที่ดินที่ถูกเวนคืนให้แก่โจทก์ตารางวาละ50,000 บาท นั้น เหมาะสมและเป็นธรรมแก่โจทก์แล้วส่วนจำเลยทั้งสองฎีกาว่า ที่ดินของโจทก์ที่เหลือจากการเวนคืนจะอยู่ติดถนนที่สร้างใหม่ จึงทำให้โจทก์ได้รับประโยชน์จากที่ดินส่วนนี้มากขึ้น ที่ดินส่วนนี้ย่อมมีราคาสูงขึ้นแน่นอน ที่ศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่าที่ดินของโจทก์ส่วนที่เหลือจากการเวนคืนควรมีราคาสูงขึ้นตารางวาละ5,000 บาท รวมเป็นเงิน 2,600,000 บาท แล้วนำมาหักออกจากเงินค่าทดแทนที่ดินที่โจทก์ควรได้รับย่อมถูกต้องและเป็นธรรมแล้ว เห็นว่าตามพระราชบัญญัติว่าด้วยการเวนคืนอสังหาริมทรัพย์ พ.ศ. 2530มาตรา 25 วรรคหนึ่ง บัญญัติให้สิทธิแก่ผู้มีสิทธิได้รับเงินค่าทดแทนตามมาตรา 18 ที่ยังไม่พอใจในราคาของอสังหาริมทรัพย์หรือจำนวนเงินค่าทดแทนที่คณะกรรมการกำหนดตามมาตรา 9 มาตรา 10 ทวิมาตรา 23 หรือมาตรา 28 วรรคสาม มีสิทธิอุทธรณ์ต่อรัฐมนตรีฯและมาตรา 26 วรรคหนึ่ง บัญญัติให้สิทธิแก่ผู้มีสิทธิได้รับเงินค่าทดแทนที่ยังไม่พอใจและมาตรา 26 วรรคหนึ่ง บัญญัติให้สิทธิแก่ผู้มีสิทธิได้รับเงินค่าทดแทนที่ยังไม่พอใจในคำวินิจฉัยของรัฐมนตรีตามมาตรา 25 มีสิทธิฟ้องคดีต่อศาล ดังนั้น สิทธิที่จะอุทธรณ์ต่อรัฐมนตรีว่าคณะกรรมการกำหนดราคาเบื้องต้นฯ กำหนดเงินค่าทดแทนอสังหาริมทรัพย์ไม่ถูกต้อง และสิทธิที่จะฟ้องคดีต่อศาลว่าคำวินิจฉัยของรัฐมนตรีตามมาตรา 25 ไม่ถูกต้องนั้น จึงเป็นสิทธิของผู้มีสิทธิได้รับเงินค่าทดแทนตามมาตรา 18 เท่านั้น การเวนคืนที่ดินของโจทก์ในคดีนี้คณะกรรมการกำหนดราคาเบื้องต้นฯ ไม่ได้มีมติว่าที่ดินของโจทก์ที่เหลือจากการเวนคืนมีราคาสูงขึ้นให้เอาราคาที่สูงขึ้นนั้นหักออกจากเงินค่าทดแทนที่ดินของโจทก์ที่ถูกเวนคืน จำเลยทั้งสองจึงไม่มีสิทธิฎีกาขอให้เอาราคาที่ดินของโจทก์ที่เหลือจากการเวนคืนซึ่งมีราคาสูงขึ้นมาหักออกจากเงินค่าทดแทนที่ดินของโจทก์ที่ถูกเวนคืนเพราะเป็นการฎีกาโต้แย้งคำวินิจฉัยของฝ่ายตนเองเป็นการไม่ชอบศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัยพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1999/2543นาง ประภา สัตยานนท์โจทก์กรมโยธาธิการ กับพวกจำเลย ป.วิ.พ. ม. 247 พ.ร.บ.วิธีปฏิบัติราชการทางปกครอง พ.ศ.2539 ม. 18, ม. 21 วรรคสอง, ม. 25, ม. 26 วรรคหนึ่งสิทธิที่จะอุทธรณ์ต่อรัฐมนตรีว่าคณะกรรมการกำหนดราคาเบื้องต้นฯกำหนดเงินค่าทดแทนอสังหาริมทรัพย์ไม่ถูกต้อง และสิทธิที่จะฟ้องคดีต่อศาลว่าคำวินิจฉัยของรัฐมนตรีตามพระราชบัญญัติว่าด้วยการเวนคืนอสังหาริมทรัพย์ พ.ศ. 2530 มาตรา 25ไม่ถูกต้อง เป็นสิทธิของผู้มีสิทธิได้รับเงินค่าทดแทนตามมาตรา 18 เท่านั้นเมื่อการเวนคืนที่ดินของโจทก์คณะกรรมการกำหนดราคาเบื้องต้นฯไม่ได้มีมติว่าที่ดินของโจทก์ที่เหลือจากการเวนคืนมีราคาสูงขึ้นให้เอาราคาที่สูงขึ้นนั้นหักออกจากเงินค่าทดแทนที่ดินของโจทก์ที่ถูกเวนคืน จำเลยทั้งสองจึงไม่มีสิทธิฎีกาขอให้เอาราคาที่ดินของโจทก์ที่เหลือจากการเวนคืนซึ่งมีราคาสูงขึ้นมาหักออกจากเงินค่าทดแทนที่ดินของโจทก์ที่ถูกเวนคืนเพราะเป็นการฎีกาโต้แย้งคำวินิจฉัยของฝ่ายตนเองโจทก์ฟ้องขอให้บังคับจำเลยทั้งสองร่วมกันชำระเงิน 13,585,000บาท พร้อมด้วยดอกเบี้ยในอัตราร้อยละ 7.5 ต่อปี นับแต่วันถัดจากวันฟ้องเป็นต้นไปจนกว่าจะชำระเสร็จแก่โจทก์จำเลยทั้งสองให้การว่า โจทก์ไม่มีอำนาจฟ้องจำเลยที่ 1คณะกรรมการกำหนดราคาเบื้องต้นฯ กำหนดเงินค่าทดแทนที่ดินให้โจทก์ตามหลักเกณฑ์ที่บัญญัติไว้ในพระราชบัญญัติว่าด้วยการเวนคืนอสังหาริมทรัพย์ พ.ศ. 2530 และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยวินิจฉัยเพิ่มเงินค่าทดแทนที่ดินของโจทก์ส่วนที่ถูกเวนคืนเป็นตารางวาละ 35,000 บาท เท่ากันทั้งแปลง จึงเหมาะสมและเป็นธรรมแล้ว จำเลยไม่เคยผิดนัดชำระหนี้ จึงไม่ต้องชำระดอกเบี้ยแก่โจทก์ หากจะคิดดอกเบี้ยได้ก็เป็นกรณีที่ศาลได้กำหนดเงินค่าทดแทนที่แน่นอนให้แก่โจทก์แล้วและจำเลยผิดนัดชำระหนี้และดอกเบี้ยที่โจทก์จะเรียกร้องได้ต้องไม่เกินกว่าอัตราดอกเบี้ยเงินฝากประเภทฝากประจำของธนาคารออมสิน ซึ่งไม่เกินกว่าอัตราร้อยละ 6.5 ต่อปี ขอให้ยกฟ้องศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยทั้งสองร่วมกันชำระเงินจำนวน535,000 บาท พร้อมด้วยดอกเบี้ยในอัตราสูงสุดของดอกเบี้ยเงินฝากประเภทฝากประจำของธนาคารออมสิน แต่ไม่เกินอัตราร้อยละ 7.5 ต่อปีนับแต่วันฟ้องจนกว่าจะชำระเสร็จแก่โจทก์โจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า ให้จำเลยทั้งสองร่วมกันชำระเงินค่าทดแทนที่ดินเพิ่มอีกจำนวน 3,135,000 บาท พร้อมด้วยดอกเบี้ยนับแต่วันถัดจากวันฟ้องจนกว่าจะชำระเสร็จแก่โจทก์ นอกจากที่แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาของศาลชั้นต้นโจทก์และจำเลยทั้งสองฎีกาศาลฎีกาคณะคดีปกครองวินิจฉัยว่า ข้อเท็จจริงฟังเป็นยุติว่าโจทก์เป็นเจ้าของที่ดินโฉนดเลขที่ 13176 ตำบลตลาดพลู (บางสะแก)อำเภอธนบุรี (บางกอกใหญ่) กรุงเทพมหานคร เนื้อที่ 1 ไร่ 3 งาน29 ตารางวา ถูกเวนคืนบางส่วนเนื้อที่ 209 ตารางวา เพื่อสร้างถนนตามโครงการก่อสร้างสะพานข้ามแม่น้ำเจ้าพระยาที่ปลายถนนสาทรระยะที่ 2 คณะกรรมการกำหนดราคาเบื้องต้นฯ กำหนดเงินค่าทดแทนที่ดินส่วนแรก เนื้อที่ 99 ตารางวา ตารางวาละ 27,000 บาท และส่วนที่สองเนื้อที่ 110 ตารางวา ตารางวาละ 23,375 บาท รวมเป็นเงิน5,244,250 บาท โจทก์อุทธรณ์ขอเงินค่าทดแทนที่ดินเพิ่มต่อรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยวินิจฉัยเพิ่มเงินค่าทดแทนที่ดินเป็นตารางวาละ 35,000 บาท เท่ากันทั้งแปลง เป็นเงิน 7,315,000 บาท ซึ่งโจทก์ได้รับไปแล้วคดีมีปัญหาที่ต้องวินิจฉัยตามฎีกาของโจทก์เพียงประการเดียวว่าโจทก์ควรจะได้รับเงินค่าทดแทนที่ดินเท่าใด ศาลฎีกาเห็นว่า ที่ศาลล่างทั้งสองกำหนดเงินค่าทดแทนที่ดินที่ถูกเวนคืนให้แก่โจทก์ตารางวาละ50,000 บาท นั้น เหมาะสมและเป็นธรรมแก่โจทก์แล้วส่วนจำเลยทั้งสองฎีกาว่า ที่ดินของโจทก์ที่เหลือจากการเวนคืนจะอยู่ติดถนนที่สร้างใหม่ จึงทำให้โจทก์ได้รับประโยชน์จากที่ดินส่วนนี้มากขึ้น ที่ดินส่วนนี้ย่อมมีราคาสูงขึ้นแน่นอน ที่ศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่าที่ดินของโจทก์ส่วนที่เหลือจากการเวนคืนควรมีราคาสูงขึ้นตารางวาละ5,000 บาท รวมเป็นเงิน 2,600,000 บาท แล้วนำมาหักออกจากเงินค่าทดแทนที่ดินที่โจทก์ควรได้รับย่อมถูกต้องและเป็นธรรมแล้ว เห็นว่าตามพระราชบัญญัติว่าด้วยการเวนคืนอสังหาริมทรัพย์ พ.ศ. 2530มาตรา 25 วรรคหนึ่ง บัญญัติให้สิทธิแก่ผู้มีสิทธิได้รับเงินค่าทดแทนตามมาตรา 18 ที่ยังไม่พอใจในราคาของอสังหาริมทรัพย์หรือจำนวนเงินค่าทดแทนที่คณะกรรมการกำหนดตามมาตรา 9 มาตรา 10 ทวิมาตรา 23 หรือมาตรา 28 วรรคสาม มีสิทธิอุทธรณ์ต่อรัฐมนตรีฯและมาตรา 26 วรรคหนึ่ง บัญญัติให้สิทธิแก่ผู้มีสิทธิได้รับเงินค่าทดแทนที่ยังไม่พอใจและมาตรา 26 วรรคหนึ่ง บัญญัติให้สิทธิแก่ผู้มีสิทธิได้รับเงินค่าทดแทนที่ยังไม่พอใจในคำวินิจฉัยของรัฐมนตรีตามมาตรา 25 มีสิทธิฟ้องคดีต่อศาล ดังนั้น สิทธิที่จะอุทธรณ์ต่อรัฐมนตรีว่าคณะกรรมการกำหนดราคาเบื้องต้นฯ กำหนดเงินค่าทดแทนอสังหาริมทรัพย์ไม่ถูกต้อง และสิทธิที่จะฟ้องคดีต่อศาลว่าคำวินิจฉัยของรัฐมนตรีตามมาตรา 25 ไม่ถูกต้องนั้น จึงเป็นสิทธิของผู้มีสิทธิได้รับเงินค่าทดแทนตามมาตรา 18 เท่านั้น การเวนคืนที่ดินของโจทก์ในคดีนี้คณะกรรมการกำหนดราคาเบื้องต้นฯ ไม่ได้มีมติว่าที่ดินของโจทก์ที่เหลือจากการเวนคืนมีราคาสูงขึ้นให้เอาราคาที่สูงขึ้นนั้นหักออกจากเงินค่าทดแทนที่ดินของโจทก์ที่ถูกเวนคืน จำเลยทั้งสองจึงไม่มีสิทธิฎีกาขอให้เอาราคาที่ดินของโจทก์ที่เหลือจากการเวนคืนซึ่งมีราคาสูงขึ้นมาหักออกจากเงินค่าทดแทนที่ดินของโจทก์ที่ถูกเวนคืนเพราะเป็นการฎีกาโต้แย้งคำวินิจฉัยของฝ่ายตนเองเป็นการไม่ชอบศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัยพิพากษายืน(กนก พรรณรักษา-กำพล ภู่สุดแสวง-วิชัย วิวิตเสวี)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องขอให้บังคับจำเลยทั้งสองร่วมกันชำระเงิน 13,585,000บาท พร้อมด้วยดอกเบี้ยในอัตราร้อยละ 7.5 ต่อปี นับแต่วันถัดจากวันฟ้องเป็นต้นไปจนกว่าจะชำระเสร็จแก่โจทก์จำเลยทั้งสองให้การว่า โจทก์ไม่มีอำนาจฟ้องจำเลยที่ 1คณะกรรมการกำหนดราคาเบื้องต้นฯ กำหนดเงินค่าทดแทนที่ดินให้โจทก์ตามหลักเกณฑ์ที่บัญญัติไว้ในพระราชบัญญัติว่าด้วยการเวนคืนอสังหาริมทรัพย์ พ.ศ. 2530 และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยวินิจฉัยเพิ่มเงินค่าทดแทนที่ดินของโจทก์ส่วนที่ถูกเวนคืนเป็นตารางวาละ 35,000 บาท เท่ากันทั้งแปลง จึงเหมาะสมและเป็นธรรมแล้ว จำเลยไม่เคยผิดนัดชำระหนี้ จึงไม่ต้องชำระดอกเบี้ยแก่โจทก์ หากจะคิดดอกเบี้ยได้ก็เป็นกรณีที่ศาลได้กำหนดเงินค่าทดแทนที่แน่นอนให้แก่โจทก์แล้วและจำเลยผิดนัดชำระหนี้และดอกเบี้ยที่โจทก์จะเรียกร้องได้ต้องไม่เกินกว่าอัตราดอกเบี้ยเงินฝากประเภทฝากประจำของธนาคารออมสิน ซึ่งไม่เกินกว่าอัตราร้อยละ 6.5 ต่อปี ขอให้ยกฟ้องศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยทั้งสองร่วมกันชำระเงินจำนวน535,000 บาท พร้อมด้วยดอกเบี้ยในอัตราสูงสุดของดอกเบี้ยเงินฝากประเภทฝากประจำของธนาคารออมสิน แต่ไม่เกินอัตราร้อยละ 7.5 ต่อปีนับแต่วันฟ้องจนกว่าจะชำระเสร็จแก่โจทก์โจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า ให้จำเลยทั้งสองร่วมกันชำระเงินค่าทดแทนที่ดินเพิ่มอีกจำนวน 3,135,000 บาท พร้อมด้วยดอกเบี้ยนับแต่วันถัดจากวันฟ้องจนกว่าจะชำระเสร็จแก่โจทก์ นอกจากที่แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาของศาลชั้นต้นโจทก์และจำเลยทั้งสองฎีกาศาลฎีกาคณะคดีปกครองวินิจฉัยว่า ข้อเท็จจริงฟังเป็นยุติว่าโจทก์เป็นเจ้าของที่ดินโฉนดเลขที่ 13176 ตำบลตลาดพลู (บางสะแก)อำเภอธนบุรี (บางกอกใหญ่) กรุงเทพมหานคร เนื้อที่ 1 ไร่ 3 งาน29 ตารางวา ถูกเวนคืนบางส่วนเนื้อที่ 209 ตารางวา เพื่อสร้างถนนตามโครงการก่อสร้างสะพานข้ามแม่น้ำเจ้าพระยาที่ปลายถนนสาทรระยะที่ 2 คณะกรรมการกำหนดราคาเบื้องต้นฯ กำหนดเงินค่าทดแทนที่ดินส่วนแรก เนื้อที่ 99 ตารางวา ตารางวาละ 27,000 บาท และส่วนที่สองเนื้อที่ 110 ตารางวา ตารางวาละ 23,375 บาท รวมเป็นเงิน5,244,250 บาท โจทก์อุทธรณ์ขอเงินค่าทดแทนที่ดินเพิ่มต่อรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยวินิจฉัยเพิ่มเงินค่าทดแทนที่ดินเป็นตารางวาละ 35,000 บาท เท่ากันทั้งแปลง เป็นเงิน 7,315,000 บาท ซึ่งโจทก์ได้รับไปแล้วคดีมีปัญหาที่ต้องวินิจฉัยตามฎีกาของโจทก์เพียงประการเดียวว่าโจทก์ควรจะได้รับเงินค่าทดแทนที่ดินเท่าใด ศาลฎีกาเห็นว่า ที่ศาลล่างทั้งสองกำหนดเงินค่าทดแทนที่ดินที่ถูกเวนคืนให้แก่โจทก์ตารางวาละ50,000 บาท นั้น เหมาะสมและเป็นธรรมแก่โจทก์แล้วส่วนจำเลยทั้งสองฎีกาว่า ที่ดินของโจทก์ที่เหลือจากการเวนคืนจะอยู่ติดถนนที่สร้างใหม่ จึงทำให้โจทก์ได้รับประโยชน์จากที่ดินส่วนนี้มากขึ้น ที่ดินส่วนนี้ย่อมมีราคาสูงขึ้นแน่นอน ที่ศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่าที่ดินของโจทก์ส่วนที่เหลือจากการเวนคืนควรมีราคาสูงขึ้นตารางวาละ5,000 บาท รวมเป็นเงิน 2,600,000 บาท แล้วนำมาหักออกจากเงินค่าทดแทนที่ดินที่โจทก์ควรได้รับย่อมถูกต้องและเป็นธรรมแล้ว เห็นว่าตามพระราชบัญญัติว่าด้วยการเวนคืนอสังหาริมทรัพย์ พ.ศ. 2530มาตรา 25 วรรคหนึ่ง บัญญัติให้สิทธิแก่ผู้มีสิทธิได้รับเงินค่าทดแทนตามมาตรา 18 ที่ยังไม่พอใจในราคาของอสังหาริมทรัพย์หรือจำนวนเงินค่าทดแทนที่คณะกรรมการกำหนดตามมาตรา 9 มาตรา 10 ทวิมาตรา 23 หรือมาตรา 28 วรรคสาม มีสิทธิอุทธรณ์ต่อรัฐมนตรีฯและมาตรา 26 วรรคหนึ่ง บัญญัติให้สิทธิแก่ผู้มีสิทธิได้รับเงินค่าทดแทนที่ยังไม่พอใจและมาตรา 26 วรรคหนึ่ง บัญญัติให้สิทธิแก่ผู้มีสิทธิได้รับเงินค่าทดแทนที่ยังไม่พอใจในคำวินิจฉัยของรัฐมนตรีตามมาตรา 25 มีสิทธิฟ้องคดีต่อศาล ดังนั้น สิทธิที่จะอุทธรณ์ต่อรัฐมนตรีว่าคณะกรรมการกำหนดราคาเบื้องต้นฯ กำหนดเงินค่าทดแทนอสังหาริมทรัพย์ไม่ถูกต้อง และสิทธิที่จะฟ้องคดีต่อศาลว่าคำวินิจฉัยของรัฐมนตรีตามมาตรา 25 ไม่ถูกต้องนั้น จึงเป็นสิทธิของผู้มีสิทธิได้รับเงินค่าทดแทนตามมาตรา 18 เท่านั้น การเวนคืนที่ดินของโจทก์ในคดีนี้คณะกรรมการกำหนดราคาเบื้องต้นฯ ไม่ได้มีมติว่าที่ดินของโจทก์ที่เหลือจากการเวนคืนมีราคาสูงขึ้นให้เอาราคาที่สูงขึ้นนั้นหักออกจากเงินค่าทดแทนที่ดินของโจทก์ที่ถูกเวนคืน จำเลยทั้งสองจึงไม่มีสิทธิฎีกาขอให้เอาราคาที่ดินของโจทก์ที่เหลือจากการเวนคืนซึ่งมีราคาสูงขึ้นมาหักออกจากเงินค่าทดแทนที่ดินของโจทก์ที่ถูกเวนคืนเพราะเป็นการฎีกาโต้แย้งคำวินิจฉัยของฝ่ายตนเองเป็นการไม่ชอบศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัยพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1999/2543นาง ประภา สัตยานนท์โจทก์กรมโยธาธิการ กับพวกจำเลย ป.วิ.พ. ม. 247 พ.ร.บ.วิธีปฏิบัติราชการทางปกครอง พ.ศ.2539 ม. 18, ม. 21 วรรคสอง, ม. 25, ม. 26 วรรคหนึ่งสิทธิที่จะอุทธรณ์ต่อรัฐมนตรีว่าคณะกรรมการกำหนดราคาเบื้องต้นฯกำหนดเงินค่าทดแทนอสังหาริมทรัพย์ไม่ถูกต้อง และสิทธิที่จะฟ้องคดีต่อศาลว่าคำวินิจฉัยของรัฐมนตรีตามพระราชบัญญัติว่าด้วยการเวนคืนอสังหาริมทรัพย์ พ.ศ. 2530 มาตรา 25ไม่ถูกต้อง เป็นสิทธิของผู้มีสิทธิได้รับเงินค่าทดแทนตามมาตรา 18 เท่านั้นเมื่อการเวนคืนที่ดินของโจทก์คณะกรรมการกำหนดราคาเบื้องต้นฯไม่ได้มีมติว่าที่ดินของโจทก์ที่เหลือจากการเวนคืนมีราคาสูงขึ้นให้เอาราคาที่สูงขึ้นนั้นหักออกจากเงินค่าทดแทนที่ดินของโจทก์ที่ถูกเวนคืน จำเลยทั้งสองจึงไม่มีสิทธิฎีกาขอให้เอาราคาที่ดินของโจทก์ที่เหลือจากการเวนคืนซึ่งมีราคาสูงขึ้นมาหักออกจากเงินค่าทดแทนที่ดินของโจทก์ที่ถูกเวนคืนเพราะเป็นการฎีกาโต้แย้งคำวินิจฉัยของฝ่ายตนเองโจทก์ฟ้องขอให้บังคับจำเลยทั้งสองร่วมกันชำระเงิน 13,585,000บาท พร้อมด้วยดอกเบี้ยในอัตราร้อยละ 7.5 ต่อปี นับแต่วันถัดจากวันฟ้องเป็นต้นไปจนกว่าจะชำระเสร็จแก่โจทก์จำเลยทั้งสองให้การว่า โจทก์ไม่มีอำนาจฟ้องจำเลยที่ 1คณะกรรมการกำหนดราคาเบื้องต้นฯ กำหนดเงินค่าทดแทนที่ดินให้โจทก์ตามหลักเกณฑ์ที่บัญญัติไว้ในพระราชบัญญัติว่าด้วยการเวนคืนอสังหาริมทรัพย์ พ.ศ. 2530 และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยวินิจฉัยเพิ่มเงินค่าทดแทนที่ดินของโจทก์ส่วนที่ถูกเวนคืนเป็นตารางวาละ 35,000 บาท เท่ากันทั้งแปลง จึงเหมาะสมและเป็นธรรมแล้ว จำเลยไม่เคยผิดนัดชำระหนี้ จึงไม่ต้องชำระดอกเบี้ยแก่โจทก์ หากจะคิดดอกเบี้ยได้ก็เป็นกรณีที่ศาลได้กำหนดเงินค่าทดแทนที่แน่นอนให้แก่โจทก์แล้วและจำเลยผิดนัดชำระหนี้และดอกเบี้ยที่โจทก์จะเรียกร้องได้ต้องไม่เกินกว่าอัตราดอกเบี้ยเงินฝากประเภทฝากประจำของธนาคารออมสิน ซึ่งไม่เกินกว่าอัตราร้อยละ 6.5 ต่อปี ขอให้ยกฟ้องศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยทั้งสองร่วมกันชำระเงินจำนวน535,000 บาท พร้อมด้วยดอกเบี้ยในอัตราสูงสุดของดอกเบี้ยเงินฝากประเภทฝากประจำของธนาคารออมสิน แต่ไม่เกินอัตราร้อยละ 7.5 ต่อปีนับแต่วันฟ้องจนกว่าจะชำระเสร็จแก่โจทก์โจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า ให้จำเลยทั้งสองร่วมกันชำระเงินค่าทดแทนที่ดินเพิ่มอีกจำนวน 3,135,000 บาท พร้อมด้วยดอกเบี้ยนับแต่วันถัดจากวันฟ้องจนกว่าจะชำระเสร็จแก่โจทก์ นอกจากที่แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาของศาลชั้นต้นโจทก์และจำเลยทั้งสองฎีกาศาลฎีกาคณะคดีปกครองวินิจฉัยว่า ข้อเท็จจริงฟังเป็นยุติว่าโจทก์เป็นเจ้าของที่ดินโฉนดเลขที่ 13176 ตำบลตลาดพลู (บางสะแก)อำเภอธนบุรี (บางกอกใหญ่) กรุงเทพมหานคร เนื้อที่ 1 ไร่ 3 งาน29 ตารางวา ถูกเวนคืนบางส่วนเนื้อที่ 209 ตารางวา เพื่อสร้างถนนตามโครงการก่อสร้างสะพานข้ามแม่น้ำเจ้าพระยาที่ปลายถนนสาทรระยะที่ 2 คณะกรรมการกำหนดราคาเบื้องต้นฯ กำหนดเงินค่าทดแทนที่ดินส่วนแรก เนื้อที่ 99 ตารางวา ตารางวาละ 27,000 บาท และส่วนที่สองเนื้อที่ 110 ตารางวา ตารางวาละ 23,375 บาท รวมเป็นเงิน5,244,250 บาท โจทก์อุทธรณ์ขอเงินค่าทดแทนที่ดินเพิ่มต่อรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยวินิจฉัยเพิ่มเงินค่าทดแทนที่ดินเป็นตารางวาละ 35,000 บาท เท่ากันทั้งแปลง เป็นเงิน 7,315,000 บาท ซึ่งโจทก์ได้รับไปแล้วคดีมีปัญหาที่ต้องวินิจฉัยตามฎีกาของโจทก์เพียงประการเดียวว่าโจทก์ควรจะได้รับเงินค่าทดแทนที่ดินเท่าใด ศาลฎีกาเห็นว่า ที่ศาลล่างทั้งสองกำหนดเงินค่าทดแทนที่ดินที่ถูกเวนคืนให้แก่โจทก์ตารางวาละ50,000 บาท นั้น เหมาะสมและเป็นธรรมแก่โจทก์แล้วส่วนจำเลยทั้งสองฎีกาว่า ที่ดินของโจทก์ที่เหลือจากการเวนคืนจะอยู่ติดถนนที่สร้างใหม่ จึงทำให้โจทก์ได้รับประโยชน์จากที่ดินส่วนนี้มากขึ้น ที่ดินส่วนนี้ย่อมมีราคาสูงขึ้นแน่นอน ที่ศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่าที่ดินของโจทก์ส่วนที่เหลือจากการเวนคืนควรมีราคาสูงขึ้นตารางวาละ5,000 บาท รวมเป็นเงิน 2,600,000 บาท แล้วนำมาหักออกจากเงินค่าทดแทนที่ดินที่โจทก์ควรได้รับย่อมถูกต้องและเป็นธรรมแล้ว เห็นว่าตามพระราชบัญญัติว่าด้วยการเวนคืนอสังหาริมทรัพย์ พ.ศ. 2530มาตรา 25 วรรคหนึ่ง บัญญัติให้สิทธิแก่ผู้มีสิทธิได้รับเงินค่าทดแทนตามมาตรา 18 ที่ยังไม่พอใจในราคาของอสังหาริมทรัพย์หรือจำนวนเงินค่าทดแทนที่คณะกรรมการกำหนดตามมาตรา 9 มาตรา 10 ทวิมาตรา 23 หรือมาตรา 28 วรรคสาม มีสิทธิอุทธรณ์ต่อรัฐมนตรีฯและมาตรา 26 วรรคหนึ่ง บัญญัติให้สิทธิแก่ผู้มีสิทธิได้รับเงินค่าทดแทนที่ยังไม่พอใจและมาตรา 26 วรรคหนึ่ง บัญญัติให้สิทธิแก่ผู้มีสิทธิได้รับเงินค่าทดแทนที่ยังไม่พอใจในคำวินิจฉัยของรัฐมนตรีตามมาตรา 25 มีสิทธิฟ้องคดีต่อศาล ดังนั้น สิทธิที่จะอุทธรณ์ต่อรัฐมนตรีว่าคณะกรรมการกำหนดราคาเบื้องต้นฯ กำหนดเงินค่าทดแทนอสังหาริมทรัพย์ไม่ถูกต้อง และสิทธิที่จะฟ้องคดีต่อศาลว่าคำวินิจฉัยของรัฐมนตรีตามมาตรา 25 ไม่ถูกต้องนั้น จึงเป็นสิทธิของผู้มีสิทธิได้รับเงินค่าทดแทนตามมาตรา 18 เท่านั้น การเวนคืนที่ดินของโจทก์ในคดีนี้คณะกรรมการกำหนดราคาเบื้องต้นฯ ไม่ได้มีมติว่าที่ดินของโจทก์ที่เหลือจากการเวนคืนมีราคาสูงขึ้นให้เอาราคาที่สูงขึ้นนั้นหักออกจากเงินค่าทดแทนที่ดินของโจทก์ที่ถูกเวนคืน จำเลยทั้งสองจึงไม่มีสิทธิฎีกาขอให้เอาราคาที่ดินของโจทก์ที่เหลือจากการเวนคืนซึ่งมีราคาสูงขึ้นมาหักออกจากเงินค่าทดแทนที่ดินของโจทก์ที่ถูกเวนคืนเพราะเป็นการฎีกาโต้แย้งคำวินิจฉัยของฝ่ายตนเองเป็นการไม่ชอบศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัยพิพากษายืน(กนก พรรณรักษา-กำพล ภู่สุดแสวง-วิชัย วิวิตเสวี)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ