กฎกระทรวงกฎกระทรวงฉบับที่๑๗๓ (พ.ศ. ๒๕๓๗)ออกตามความในพระราชบัญญัติการผังเมืองพ.ศ.๒๕๑๘[๑] อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๕แห่งพระราชบัญญัติการผังเมือง พ.ศ. ๒๕๑๘ และมาตรา ๒๖ วรรคหนึ่งแห่งพระราชบัญญัติการผังเมือง พ.ศ. ๒๕๑๘ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติการผังเมือง (ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๓๕รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้ข้อ ๑[๒] กฎกระทรวงนี้ให้ใช้บังคับได้มีกำหนดห้าปีข้อ ๒ ให้ใช้บังคับผังเมืองรวมในท้องที่จังหวัดสมุทรปราการ ภายในแนวเขตตามแผนที่ท้ายกฎกระทรวงนี้ข้อ ๓ การวางและจัดทำผังเมืองรวมตามกฎกระทรวงนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อใช้เป็นแนวทางในการพัฒนาการดำรงรักษาเมืองและบริเวณที่เกี่ยวข้องหรือชนบทในด้านการใช้ประโยชน์ในทรัพย์สินการคมนาคมและการขนส่ง การสาธารณูปโภค บริการสาธารณะและสภาพแวดล้อมในบริเวณแนวเขตตามข้อ ๒ ให้สอดคล้องกับการพัฒนาระบบเมืองในภาคต่างๆและในเขตปริมณฑลตามแผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติข้อ ๔ ผังเมืองรวมตามกฎกระทรวงนี้มีนโยบายและมาตรการเพื่อจัดระบบการใช้ประโยชน์ที่ดินให้มีประสิทธิภาพสามารถรองรับและสอดคล้องกับการขยายตัวของชุมชนในอนาคตส่งเสริมและพัฒนาเศรษฐกิจและโครงข่ายบริการสาธารณะ โดยมีสาระสำคัญดังต่อไปนี้(๑)ส่งเสริมให้ชุมชนเมืองเป็นศูนย์กลางทางการค้า การบริหารและการปกครองของจังหวัด(๒)พัฒนาการบริการทางสังคมการสาธารณูปโภคและสาธารณูปการให้เพียงพอและได้มาตรฐาน(๓)ส่งเสริมการพัฒนาด้านที่อยู่อาศัย พาณิชยกรรม และอุตสาหกรรมให้สัมพันธ์กับการขยายตัวของชุมชน(๔)ส่งเสริมให้มีการสร้างโครงข่ายคมนาคมให้สัมพันธ์และสอดคล้องกับการใช้ที่ดินในอนาคต(๕)อนุรักษ์ทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมที่มีคุณค่า(๖)ควบคุมสภาพแวดล้อมให้เหมาะสม(๗)เป็นแนวทางสำหรับการวางและจัดทำผังเมืองเฉพาะ โครงการพัฒนาต่างๆและมาตรการส่งเสริมการพัฒนาเมืองข้อ ๕ การใช้ประโยชน์ที่ดินภายในเขตผังเมืองรวมให้เป็นไปตามแผนผังกำหนดการใช้ประโยชน์ที่ดินตามที่ได้จำแนกประเภทแผนผังแสดงโครงการคมนาคมและขนส่งและรายการประกอบแผนผัง ท้ายกฎกระทรวงนี้ข้อ ๖ การใช้ประโยชน์ที่ดินตามแผนผังกำหนดการใช้ประโยชน์ที่ดินตามที่ได้จำแนกประเภทท้ายกฎกระทรวงให้เป็นไปดังต่อไปนี้(๑)ที่ดินในบริเวณหมายเลข ๑.๑ ถึงหมายเลข ๑.๔๐ ที่กำหนดไว้เป็นสีเหลืองให้เป็นที่ดินประเภทที่อยู่อาศัยหนาแน่นน้อย(๒)ที่ดินในบริเวณหมายเลข ๒.๑ ถึงหมายเลข ๒.๒๐ ที่กำหนดไว้เป็นสีส้มให้เป็นที่ดินประเภทที่อยู่อาศัยหนาแน่นปานกลาง(๓)ที่ดินในบริเวณหมายเลข ๓.๑ ถึงหมายเลข ๓.๖ ที่กำหนดไว้เป็นสีน้ำตาลให้เป็นที่ดินประเภทที่อยู่อาศัยหนาแน่นมาก(๔)ที่ดินในบริเวณหมายเลข ๔.๑ ถึงหมายเลข ๔.๑๖ ที่กำหนดไว้เป็นสีแดง ให้เป็นที่ดินประเภทพาณิชยกรรม(๕)ที่ดินในบริเวณหมายเลข ๕.๑ ถึงหมายเลข ๕.๒๕ ที่กำหนดไว้เป็นสีม่วงให้เป็นที่ดินประเภทอุตสาหกรรมและคลังสินค้า(๖)ที่ดินในบริเวณหมายเลข ๖.๑ ถึงหมายเลข ๖.๒๙ ที่กำหนดไว้เป็นสีเขียวให้เป็นที่ดินประเภทชนบทและเกษตรกรรม(๗)ที่ดินในบริเวณหมายเลข ๗.๑ ถึงหมายเลข ๗.๒ ที่กำหนดไว้เป็นสีเขียวอ่อนให้เป็นที่ดินประเภทที่โล่งเพื่อนันทนาการและการรักษาคุณภาพสิ่งแวดล้อม(๘)ที่ดินในบริเวณหมายเลข ๘.๑ ถึงหมายเลข ๘.๒ ที่กำหนดไว้เป็นสีเขียวมะกอกให้เป็นที่ดินประเภทสถาบันการศึกษา(๙)ที่ดินในบริเวณหมายเลข ๙.๑ ถึงหมายเลข ๙.๕ที่กำหนดไว้เป็นสีขาวมีกรอบและเส้นทแยงสีเขียวให้เป็นที่ดินประเภทอนุรักษ์ชนบทและเกษตรกรรม(๑๐)ที่ดินในบริเวณหมายเลข ๑๐.๑ ถึงหมายเลข ๑๐.๕ ที่กำหนดไว้เป็นสีเทาอ่อนให้เป็นที่ดินประเภทสถาบันศาสนา(๑๑)ที่ดินในบริเวณหมายเลข ๑๑.๑ ถึงหมายเลข ๑๑.๖ ที่กำหนดไว้เป็นสีน้ำเงินให้เป็นที่ดินประเภทสถาบันราชการ สาธารณูปโภคและสาธารณูปการข้อ ๗ ที่ดินประเภทที่อยู่อาศัยหนาแน่นน้อยให้ใช้ประโยชน์เพื่อการอยู่อาศัย สถาบันราชการการสาธารณูปโภคและสาธารณูปการเป็นส่วนใหญ่ สำหรับการใช้พื้นที่เพื่อกิจการอยู่อาศัยประเภทอาคารขนาดใหญ่หรือกิจการอื่นให้ใช้เพิ่มได้อีกไม่เกินร้อยละ ๑๐ ของที่ดินประเภทนี้ในแต่ละบริเวณที่ดินประเภทนี้ห้ามใช้ประโยชน์ในที่ดินเพื่อกิจการตามที่กำหนด ดังต่อไปนี้(๑)โรงงานทุกประเภท เว้นแต่โรงงานที่ประกอบกิจการเกี่ยวกับอุตสาหกรรมบริการโรงงานที่ประกอบกิจการเกี่ยวกับอุตสาหกรรมในครอบครัวโดยไม่ก่อเหตุรำคาญตามกฎหมายว่าด้วยการสาธารณสุขหรือไม่เป็นมลพิษต่อชุมชนหรือสิ่งแวดล้อม(๒)คลังสินค้า(๓)คลังเชื้อเพลิงเพื่อการขายส่ง(๔)สถานที่บรรจุก๊าซและสถานที่เก็บก๊าซตามกฎหมายว่าด้วยการบรรจุก๊าซปิโตรเลียมเหลวแต่ไม่หมายความรวมถึงสถานีบริการและร้ายจำหน่ายก๊าซ(๕)คลังวัตถุอันตราย(๖)เลี้ยงม้า โค กระบือ สุกร แพะ แกะ ห่าน เป็ด ไก่ งูหรือสัตว์ป่าตามกฎหมายว่าด้วยการสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่าเพื่อการค้าหรือโดยก่อเหตุรำคาญตามกฎหมายว่าด้วยการสาธารณสุขข้อ ๘ ที่ดินประเภทที่อยู่อาศัยหนาแน่นปานกลางให้ใช้ประโยชน์เพื่อการอยู่อาศัย สถาบันราชการการสาธารณูปโภคและสาธารณูปการเป็นส่วนใหญ่สำหรับการใช้พื้นที่เพื่อกิจการอยู่อาศัยประเภทอาคารขนาดใหญ่และหรือกิจการอื่นเพิ่มได้อีกไม่เกินร้อยละ ๑๐ ของที่ดินประเภทนี้ในแต่ละบริเวณที่ดินประเภทนี้ห้ามใช้ประโยชน์ในที่ดินเพื่อกิจการตามที่กำหนด ดังต่อไปนี้(๑)โรงงานทุกประเภท เว้นแต่โรงงานที่ประกอบกิจการเกี่ยวกับอุตสาหกรรมบริการโรงงานที่ประกอบกิจการเกี่ยวกับอุตสาหกรรมในครอบครัวโดยไม่ก่อเหตุรำคาญตามกฎหมายว่าด้วยการสาธารณสุขหรือไม่เป็นมลพิษต่อชุมชนหรือสิ่งแวดล้อม(๒)คลังสินค้า(๓)คลังเชื้อเพลิงเพื่อการขายส่ง(๔)สถานที่บรรจุก๊าซและสถานที่เก็บก๊าซตามกฎหมายว่าด้วยการบรรจุก๊าซปิโตรเลียมเหลวแต่ไม่หมายความรวมถึงสถานีบริการและร้านจำหน่ายก๊าซ(๕)คลังวัตถุอันตราย(๖)เลี้ยงม้า โค กระบือ สุกร แพะ แกะ ห่าน เป็ด ไก่ งูหรือสัตว์ป่าตามกฎหมายว่าด้วยการสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่าเพื่อการค้าหรือโดยก่อเหตุรำคาญตามกฎหมาย ว่าด้วยการสาธารณสุข(๗)ไซโลเก็บผลิตผลการเกษตร(๘)สุสานหรือฌาปนสถานตามกฎหมายว่าด้วยสุสานและฌาปนสถาน เว้นแต่การก่อสร้างแทนฌาปนสถานที่มีอยู่เดิม(๙)[๓] กำจัดมูลฝอยเว้นแต่เป็นกิจการที่อยู่ภายใต้การควบคุมดูแลของราชการส่วนท้องถิ่นหรือได้รับใบอนุญาตให้ดำเนินการจากเจ้าพนักงานท้องถิ่นตามกฎหมายว่าด้วยการสาธารณสุขเฉพาะในพื้นที่บางส่วนของที่ดินในบริเวณหมายเลข ๒.๑ ที่มีรายการดังต่อไปนี้ด้านเหนือ จดแนวเขตผังเมืองรวมด้านเหนือซึ่งเป็นเส้นแบ่งเขตการปกครองระหว่างจังหวัดสมุทรปราการกับกรุงเทพมหานครด้านตะวันออก จดคลองสาธารณะฝั่งตะวันตก และคลองบัวลอย ฝั่งตะวันตกด้านใต้ จดคลองบัวเกราะฝั่งเหนือด้านตะวันตก จดคลองบัวเกราะฝั่งตะวันออก(๑๐) สวนสนุก(๑๑)ซื้อขายเศษวัสดุข้อ ๙ ที่ดินประเภทที่อยู่อาศัยหนาแน่นมากให้ใช้ประโยชน์เพื่อการอยู่อาศัย สถาบันราชการการสาธารณูปโภคและสาธารณูปการเป็นส่วนใหญ่สำหรับการใช้พื้นที่เพื่อกิจการอื่นให้ใช้เพิ่มได้อีกไม่เกินร้อยละ ๑๐ของที่ดินประเภทนี้ในแต่ละบริเวณที่ดินประเภทนี้ห้ามใช้ประโยชน์ในที่ดินเพื่อกิจการตามที่กำหนด ดังต่อไปนี้(๑)โรงงานทุกประเภท เว้นแต่โรงงานที่ประกอบกิจการเกี่ยวกับอุตสาหกรรมบริการโรงงานที่ประกอบกิจการเกี่ยวกับอุตสาหกรรมในครอบครัวโดยไม่ก่อเหตุรำคาญตามกฎหมายว่าด้วยการสาธารณสุขหรือไม่เป็นมลพิษต่อชุมชนหรือสิ่งแวดล้อม(๒)คลังสินค้า(๓)คลังเชื้อเพลิงเพื่อการขายส่ง(๔)สถานที่บรรจุก๊าซและสถานที่เก็บก๊าซตามกฎหมายว่าด้วยการบรรจุก๊าซปิโตรเลียมเหลว(๕)คลังวัตถุอันตราย(๖)เลี้ยงม้า โค กระบือ สุกร แพะ แกะ ห่าน เป็ด ไก่ งู หรือสัตว์ป่าตามกฎหมายว่าด้วยการสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่าเพื่อการค้าหรือโดยก่อเหตุรำคาญตามกฎหมาย ว่าด้วยการสาธารณสุข(๗)ไซโลเก็บผลิตผลการเกษตร(๘)สุสานหรือฌาปนสถานตามกฎหมายว่าด้วยสุสานและฌาปนสถานเว้นแต่การก่อสร้างแทนฌาปนสถานที่มีอยู่เดิม(๙)กำจัดมูลฝอย(๑๐)สวนสนุก(๑๑)ซื้อขายเศษวัสดุข้อ ๑๐ ที่ดินประเภทพาณิชยกรรมให้ใช้ประโยชน์เพื่อพาณิชยกรรม สถาบันราชการการสาธารณูปโภคและสาธารณูปการเป็นส่วนใหญ่สำหรับการใช้พื้นที่เพื่อกิจการอื่นให้ใช้เพิ่มได้อีกไม่เกินร้อยละ ๑๐ของที่ดินประเภทนี้ในแต่ละบริเวณ ที่ดินประเภทนี้ห้ามใช้ประโยชน์ในที่ดินเพื่อกิจการตามที่กำหนดดังต่อไปนี้(๑)โรงงานทุกประเภท เว้นแต่โรงงานที่ประกอบกิจการเกี่ยวกับอุตสาหกรรมบริการโรงงานที่ประกอบกิจการเกี่ยวกับอุตสาหกรรมในครอบครัวโดยไม่ก่อเหตุรำคาญตามกฎหมายว่าด้วยการสาธารณสุข หรือไม่เป็นมลพิษต่อชุมชนหรือสิ่งแวดล้อม(๒)คลังเชื้อเพลิงเพื่อการขายส่ง(๓)สถานที่บรรจุก๊าซและสถานที่เก็บก๊าซตามกฎหมายว่าด้วยการบรรจุก๊าซปิโตรเลียมเหลวแต่ไม่หมายความรวมถึงร้านจำหน่ายก๊าซ(๔)คลังวัตถุอันตราย(๕)เลี้ยงม้า โค กระบือ สุกร แพะ แกะ ห่าน เป็ด ไก่ งู หรือสัตว์ป่าตามกฎหมายว่าด้วยการสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่าเพื่อการค้าและโดยก่อเหตุรำคาญตามกฎหมาย ว่าด้วยการสาธารณสุข(๖)สุสานหรือฌาปนสถานตามกฎหมายว่าด้วยสุสานและฌาปนสถานเว้นแต่การก่อสร้างแทนฌาปนสถานที่มีอยู่เดิม(๗)กำจัดมูลฝอยข้อ ๑๑ ที่ดินประเภทอุตสาหกรรมและคลังสินค้าให้ใช้ประโยชน์เพื่ออุตสาหกรรมและคลังสินค้า สถาบันราชการการสาธารณูปโภคและสาธารณูปการเป็นส่วนใหญ่สำหรับการใช้พื้นที่เพื่อกิจการอื่นให้ใช้เพิ่มได้อีกไม่เกินร้อยละ ๑๐ของที่ดินประเภทนี้ในแต่ละบริเวณ ที่ดินประเภทนี้ห้ามใช้ประโยชน์ในที่ดินเพื่อกิจการตามที่กำหนดดังต่อไปนี้(๑)สถานสงเคราะห์หรือรับเลี้ยงคนชรา(๒)เลี้ยงม้า โค กระบือ สุกร แพะ แกะ ห่าน เป็ด ไก่ งูหรือสัตว์ป่าตามกฎหมายว่าด้วยการสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่าเพื่อการค้าหรือโดยก่อเหตุรำคาญตามกฎหมาย ว่าด้วยการสาธารณสุข(๓)สุสานหรือฌาปนสถานตามกฎหมายว่าด้วยสุสานและฌาปนสถานเว้นแต่การก่อสร้างแทนฌาปนสถานที่มีอยู่เดิม(๔)จัดสรรที่ดินเพื่อการอยู่อาศัยข้อ ๑๒ ที่ดินประเภทชนบทและเกษตรกรรมให้ใช้ประโยชน์เพื่อเกษตรกรรม หรือเกี่ยวข้องกับเกษตรกรรม สถาบันราชการการสาธารณูปโภคและสาธารณูปการเป็นส่วนใหญ่สำหรับการใช้พื้นที่เพื่อกิจการอื่นให้ใช้เพิ่มได้อีกไม่เกินร้อยละ ๑๐ของที่ดินประเภทนี้ในแต่ละบริเวณที่ดินประเภทนี้ห้ามใช้ประโยชน์ในที่ดินเพื่อกิจการตามที่กำหนด ดังต่อไปนี้(๑)จัดสรรที่ดินเพื่อประกอบการพาณิชย์หรือประกอบอุตสาหกรรม(๒)การอยู่อาศัยหรือการประกอบพาณิชยกรรมประเภทห้องแถวหรือตึกแถว(๓)โรงงานทุกประเภท เว้นแต่โรงงานที่ประกอบกิจการเกี่ยวกับอุตสาหกรรมบริการโรงงานที่ประกอบกิจการเกี่ยวกับอุตสาหกรรมหัตถกรรมโรงงานที่ประกอบกิจการเกี่ยวกับอุตสาหกรรมการเกษตรและโรงงานที่ประกอบกิจการโดยไม่ก่อเหตุรำคาญตามกฎหมายว่าด้วยการสาธารณสุขหรือไม่เป็นมลพิษต่อชุมชนหรือสิ่งแวดล้อมข้อ ๑๓ที่ดินประเภทที่โล่งเพื่อนันทนาการและการรักษาคุณภาพสิ่งแวดล้อมให้ใช้ประโยชน์เพื่อนันทนาการ หรือเกี่ยวข้องกับนันทนาการการรักษาคุณภาพสิ่งแวดล้อม หรือสาธารณประโยชน์เท่านั้นข้อ ๑๔ ที่ดินประเภทสถาบันการศึกษาให้ใช้ประโยชน์เพื่อการศึกษาหรือเกี่ยวข้องกับการศึกษา สถาบันราชการหรือสาธารณประโยชน์เท่านั้นข้อ ๑๕ ที่ดินประเภทอนุรักษ์ชนบทและเกษตรกรรมให้ใช้ประโยชน์เพื่อเกษตรกรรมหรือเกี่ยวข้องกับเกษตรกรรม การสาธารณูปโภคและสาธารณูปการเป็นส่วนใหญ่สำหรับการใช้พื้นที่เพื่อกิจการอื่นให้ใช้เพิ่มได้อีกไม่เกินร้อยละ ๕ของที่ดินประเภทนี้ในแต่ละบริเวณที่ดินประเภทนี้ห้ามใช้ประโยชน์ในที่ดินเพื่อกิจการตามที่กำหนด ดังต่อไปนี้(๑)จัดสรรที่ดิน(๒)การอยู่อาศัยประเภทห้องแถวหรือตึกแถว(๓)การอยู่อาศัยประเภทห้องชุด อาคารชุดหรือหอพัก(๔)การอยู่อาศัยประเภทอาคารขนาดใหญ่(๕)อาคารพาณิชย์ทุกประเภท(๖)โรงงานทุกประเภทข้อ ๑๖ที่ดินประเภทสถาบันศาสนาให้ใช้ประโยชน์เพื่อการศาสนาหรือเกี่ยวข้องกับการศาสนา การศึกษา สถาบันราชการ หรือสาธารณประโยชน์เท่านั้นข้อ ๑๗ ที่ดินประเภทสถาบันราชการการสาธารณูปโภคและสาธารณูปการให้ใช้ประโยชน์เพื่อกิจการของรัฐกิจการเกี่ยวกับการสาธารณูปโภคและสาธารณูปการ หรือสาธารณประโยชน์เท่านั้นข้อ ๑๘โรงงานที่ได้รับอนุญาตให้ประกอบกิจการอยู่ก่อนผังเมืองรวมนี้มีผลใช้บังคับและยังประกอบกิจการอยู่ในปัจจุบันอนุญาตให้ขยายพื้นที่โรงงานเฉพาะที่ใช้ในการผลิตได้อีกไม่เกินหนึ่งเท่าของพื้นที่โรงงานที่ใช้ในการผลิตเดิมพื้นที่โรงงานที่ขยายต้องเป็นพื้นที่ในที่ดินแปลงเดียวกันหรือติดต่อเป็นแปลงเดียวกันกับแปลงที่ดินที่เป็นที่ตั้งของโรงงานเดิมและเจ้าของโรงงานเดิมเป็นผู้ถือกรรมสิทธิ์หรือมีสิทธิครอบครองอยู่ก่อนวันที่ผังเมืองรวมนี้มีผลใช้บังคับข้อ ๑๙ให้ผู้มีอำนาจหน้าที่เกี่ยวกับการควบคุมอาคารหรือประกอบกิจการในเขตผังเมืองรวมปฏิบัติการให้เป็นไปตามกฎกระทรวงนี้ให้ไว้ณ วันที่ ๒๕ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๓๖ชำนิ ศักดิเศรษฐ์รัฐมนตรีช่วยว่าการฯปฏิบัติราชการแทนรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย[เอกสารแนบท้าย]๑.แผนที่ท้ายกฎกระทรวง ฉบับที่ ๑๗๓ (พ.ศ. ๒๕๓๗)ออกตามความในพระราชบัญญัติการผังเมือง พ.ศ. ๒๕๑๘๒.แผนผังกำหนดการใช้ประโยชน์ที่ดินตามที่ได้จำแนกประเภทท้ายกฎกระทรวง ฉบับที่๑๗๓ (พ.ศ. ๒๕๓๗) ออกตามความในพระราชบัญญัติการผังเมือง พ.ศ. ๒๕๑๘๓.รายการประกอบแผนผังกำหนดการใช้ประโยชน์ที่ดินตามที่ได้จำแนกประเภทท้ายกฎกระทรวงฉบับที่ ๑๗๓ (พ.ศ. ๒๕๓๗) ออกตามความในพระราชบัญญัติการผังเมือง พ.ศ. ๒๕๑๘๔.แผนผังแสดงโครงการคมนาคมและขนส่งท้ายกฎกระทรวง ฉบับที่ ๑๗๓ (พ.ศ. ๒๕๓๗)ออกตามความในพระราชบัญญัติการผังเมือง พ.ศ. ๒๕๑๘๕.รายการประกอบแผนผังแสดงโครงการคมนาคมและขนส่งท้ายกฎกระทรวง ฉบับที่ ๑๗๓(พ.ศ. ๒๕๓๗) ออกตามความในพระราชบัญญัติการผังเมือง พ.ศ. ๒๕๑๘(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)หมายเหตุ:- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือโดยที่สมควรกำหนดให้ใช้บังคับผังเมืองรวม ในท้องที่จังหวัดสมุทรปราการเพื่อใช้เป็นแนวทางในการพัฒนาและการดำรงรักษาเมืองและบริเวณที่เกี่ยวข้องหรือชนบทในด้านการใช้ประโยชน์ในทรัพย์สินการคมนาคมและการขนส่ง การสาธารณูปโภค บริการสาธารณะ และสภาพแวดล้อม ทั้งนี้เพื่อให้บรรลุวัตถุประสงค์ของการผังเมืองและโดยที่มาตรา ๒๖วรรคหนึ่งแห่งพระราชบัญญัติการผังเมือง พ.ศ. ๒๕๑๘ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติการผังเมือง (ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๓๕ บัญญัติว่าการใช้บังคับผังเมืองรวมให้กระทำโดยกฎกระทรวง จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้กฎกระทรวงฉบับที่ ๔๐๗ (พ.ศ. ๒๕๔๒) ออกตามความในพระราชบัญญัติการผังเมือง พ.ศ. ๒๕๑๘[๔]หมายเหตุ: - เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือโดยที่ปรากฏว่าสภาพการณ์และสิ่งแวดล้อมในท้องที่จังหวัดสมุทรปราการ ซึ่งกฎกระทรวงฉบับที่ ๑๗๓ (พ.ศ. ๒๕๓๖) ออกตามความในพระราชบัญญัติการผังเมือง พ.ศ. ๒๕๑๘กำหนดให้ใช้ผังเมืองรวมบังคับในท้องที่ดังกล่าวได้เปลี่ยนแปลงไปและเป็นกรณีที่ไม่อาจดำเนินการแก้ไขผังเมืองรวมได้ทันภายในระยะเวลาที่กฎกระทรวงนั้นใช้บังคับสมควรขยายระยะเวลาการใช้บังคับกฎกระทรวงดังกล่าวต่อไปอีกหนึ่งปี และเนื่องจากมาตรา๒๖ วรรคหก แห่งพระราชบัญญัติการผังเมือง พ.ศ.๒๕๑๘ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติการผังเมือง (ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๓๕บัญญัติว่า การขยายระยะเวลาการใช้บังคับผังเมืองรวมให้กระทำโดยกฎกระทรวง จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้กฎกระทรวงฉบับที่ ๔๕๓ (พ.ศ. ๒๕๔๓) ออกตามความในพระราชบัญญัติการผังเมือง พ.ศ. ๒๕๑๘[๕]หมายเหตุ:- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือโดยที่ปรากฏว่าสภาพการณ์และสิ่งแวดล้อมในท้องที่ จังหวัดสมุทรปราการ ซึ่งกฎกระทรวงฉบับที่ ๑๗๓ (พ.ศ. ๒๕๓๗) ออกตามความในพระราชบัญญัติการผังเมือง พ.ศ. ๒๕๑๘กำหนดให้ใช้ผังเมืองรวมบังคับในท้องที่ดังกล่าวได้เปลี่ยนแปลงไปและได้เคยขยายระยะเวลาการใช้บังคับกฎกระทรวงดังกล่าวมาครั้งหนึ่งแล้วโดยกฎกระทรวงฉบับที่ ๔๐๗ (พ.ศ. ๒๕๔๒) ออกตามความในพระราชบัญญัติการผังเมือง พ.ศ. ๒๕๑๘แต่เป็นกรณีที่ไม่อาจดำเนินการแก้ไขผังเมืองรวมได้ทันภายในระยะเวลาที่กฎกระทรวงนั้นใช้บังคับสมควรขยายระยะเวลาการใช้บังคับกฎกระทรวง ฉบับที่ ๑๗๓ (พ.ศ. ๒๕๓๗) ฯเป็นครั้งที่สองอีกหนึ่งปีและเนื่องจากมาตรา ๒๖ วรรคหกแห่งพระราชบัญญัติการผังเมือง พ.ศ. ๒๕๑๘ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติการผังเมือง(ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๓๕ บัญญัติว่าการขยายระยะเวลาการใช้บังคับผังเมืองรวมให้กระทำโดยกฎกระทรวง จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้กฎกระทรวงฉบับที่ ๔๖๓ (พ.ศ. ๒๕๔๓) ออกตามความในพระราชบัญญัติการผังเมือง พ.ศ. ๒๕๑๘[๖]หมายเหตุ:- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือโดยที่เป็นการสมควรแก้ไขปรับปรุงข้อกำหนดเกี่ยวกับการใช้ประโยชน์ที่ดินประเภทที่อยู่อาศัยหนาแน่นปานกลางในท้องที่ตำบลราชาเทวะ อำเภอบางพลี จังหวัดสมุทรปราการ ตามที่กำหนดในกฎกระทรวงฉบับที่ ๑๗๓ (พ.ศ. ๒๕๓๗) ออกตามความในพระราชบัญญัติการผังเมือง พ.ศ. ๒๕๑๘ซึ่งได้รับการขยายระยะเวลาการใช้บังคับเป็นครั้งที่หนึ่งโดยกฎกระทรวง ฉบับที่ ๔๐๗(พ.ศ. ๒๕๔๒) ออกตามความในพระราชบัญญัติการผังเมือง พ.ศ. ๒๕๑๘และเป็นครั้งที่สองโดยกฎกระทรวง ฉบับที่ ๔๕๓ (พ.ศ. ๒๕๔๓)ออกตามความในพระราชบัญญัติการผังเมือง พ.ศ. ๒๕๑๘เพื่อให้มีการใช้ประโยชน์ที่ดินในพื้นที่บางส่วนของที่ดินประเภทดังกล่าวเพื่อประกอบกิจการกำจัดมูลฝอยได้แต่ต้องอยู่ภายใต้การควบคุมดูแลของราชการส่วนท้องถิ่นหรือได้รับใบอนุญาตให้ดำเนินการจากเจ้าพนักงานท้องถิ่นตามกฎหมายว่าด้วยการสาธารณสุขจึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้ศิริยา/พิมพ์๑๘เมษายน ๒๕๕๐สุนันทา/ตรวจ๒๐เมษายน ๒๕๕๐สุนันทา/ผู้จัดทำ๒๔เมษายน ๒๕๕๐[๑]ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๑๑ ตอนที่ ๒๗ ก/หน้า ๗/๒๔ มิถุนายน ๒๕๓๗[๒]ให้ขยายระยะเวลาต่อไปอีกมีกำหนดหนึ่งปี ตั้งแต่วันที่ ๒๔ มิถุนายนพ.ศ. ๒๕๔๒ ตามกฎกระทรวง ฉบับที่ ๔๐๗ (พ.ศ. ๒๕๔๒)ออกตามความในพระราชบัญญัติการผังเมือง พ.ศ. ๒๕๑๘และให้ขยายระยะเวลาต่อไปเป็นครั้งที่สองมีกำหนดหนึ่งปี ตั้งแต่วันที่ ๒๔ มิถุนายนพ.ศ. ๒๕๔๓ ตามกฎกระทรวง ฉบับที่ ๔๕๓ (พ.ศ. ๒๕๔๓)ออกตามความในพระราชบัญญัติการผังเมือง พ.ศ. ๒๕๑๘[๓]ข้อ ๘ (๙) แก้ไขเพิ่มเติมโดยกฎกระทรวง ฉบับที่ ๔๖๓ (พ.ศ. ๒๕๔๓)ออกตามความในพระราชบัญญัติการผังเมือง พ.ศ. ๒๕๑๘[๔]ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๑๖/ตอนที่ ๓๕ ก/หน้า ๑๓/๑๐ พฤษภาคม ๒๕๔๒[๕]ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๑๗/ตอนที่ ๖๐ ก/หน้า ๑๑/๒๒ มิถุนายน ๒๕๔๓[๖]ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๑๗/ตอนที่ ๘๓ ก/หน้า ๒๖/๕ กันยายน ๒๕๔๓