คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1319/2501หลักกฎหมาย: หนี้ที่สามีต้องใช้เป็นส่วนตัวนั้น เมื่อยังมิได้แยกสินบริคณห์ออกจากกัน ต้องถือว่าสามีมีส่วนเป็นเจ้าของด้วย ฉะนั้นเจ้าหนี้จึงยึดเพื่อเอาส่วนของสามีชำระหนี้ได้กรณีเนื่องจากนายมา จำเลย สามีผู้ร้องเป็นลูกหนี้ตามคำพิพากษาในคดีอาญา นายลี่เจ้าหนี้ตามคำพิพากษาขอบังคับคดีและนำยึดทรัพย์นาพิพาท ๒ แปลง กับเรือน ๑ หลัง ผู้ร้องจึงยื่นคำร้องขอให้ถอนการยึดทรัพย์ดังกล่าวอ้างว่าไม่ใช่ของจำเลย แต่เป็นสินเดิมของผู้ร้อง ๆ ไม่มีส่วนรู้เห็น ทั้งมิได้มีส่วนได้รับหรือนำมาอุปการะเลี้ยงดูครอบครัว ผู้ร้องจึงไม่ต้องรับผิด ขอให้ถอนการยึด นายลี่ให้การว่า ทรัพย์พิพาทเป็นสินส่วนตัวจำเลยได้มาทางมรดก ต้องรับผิด ศาลชั้นต้นฟังว่าเป็นสินบริคณห์ หนี้ตามคำพิพากษาเกิดจากการค้าขายเลี้ยงครอบครัว จึงเป็นหนี้ที่ผูกพันสินบริคณห์ โจทก์ชอบจะยึดได้ สั่งยกคำร้อง ผู้ร้องอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ยืน ผู้ร้องฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ที่นาพิพาทผู้ร้องกับสามีได้รับมรดกของนายเฮือนบิดาผู้ร้อง ส่วนเรือนพิพาทก็เพิ่งปลูก ทรัพยพิพาทจึงเป็นสินสมรส ซึ่งจำเลยมีส่วนเป็นเจ้าของด้วย เมื่อปรากฎว่ายังมิได้แยกสินบริคณห์ออกจากกัน เจ้าหนี้จำเลยก็ชอบที่จะยึดเพื่อเอาส่วนของลูกหนี้ชำระหนี้ได้ พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1319/2501พนักงานอัยการจังหวัดลำพูน นายลี่ แต้ประจิตรโจทก์นางปา สุวรรณมาผู้ร้องขัดทรัพย์นายมา สุวรรณมาจำเลย ป.วิ.พ. ม. 282 (4) ป.พ.พ. ม. 1479, ม. 1483หนี้ที่สามีต้องใช้เป็นส่วนตัวนั้น เมื่อยังมิได้แยกสินบริคณห์ออกจากกัน ต้องถือว่าสามีมีส่วนเป็นเจ้าของด้วย ฉะนั้นเจ้าหนี้จึงยึดเพื่อเอาส่วนของสามีชำระหนี้ได้กรณีเนื่องจากนายมา จำเลย สามีผู้ร้องเป็นลูกหนี้ตามคำพิพากษาในคดีอาญา นายลี่เจ้าหนี้ตามคำพิพากษาขอบังคับคดีและนำยึดทรัพย์นาพิพาท ๒ แปลง กับเรือน ๑ หลัง ผู้ร้องจึงยื่นคำร้องขอให้ถอนการยึดทรัพย์ดังกล่าวอ้างว่าไม่ใช่ของจำเลย แต่เป็นสินเดิมของผู้ร้อง ๆ ไม่มีส่วนรู้เห็น ทั้งมิได้มีส่วนได้รับหรือนำมาอุปการะเลี้ยงดูครอบครัว ผู้ร้องจึงไม่ต้องรับผิด ขอให้ถอนการยึด นายลี่ให้การว่า ทรัพย์พิพาทเป็นสินส่วนตัวจำเลยได้มาทางมรดก ต้องรับผิด ศาลชั้นต้นฟังว่าเป็นสินบริคณห์ หนี้ตามคำพิพากษาเกิดจากการค้าขายเลี้ยงครอบครัว จึงเป็นหนี้ที่ผูกพันสินบริคณห์ โจทก์ชอบจะยึดได้ สั่งยกคำร้อง ผู้ร้องอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ยืน ผู้ร้องฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ที่นาพิพาทผู้ร้องกับสามีได้รับมรดกของนายเฮือนบิดาผู้ร้อง ส่วนเรือนพิพาทก็เพิ่งปลูก ทรัพยพิพาทจึงเป็นสินสมรส ซึ่งจำเลยมีส่วนเป็นเจ้าของด้วย เมื่อปรากฎว่ายังมิได้แยกสินบริคณห์ออกจากกัน เจ้าหนี้จำเลยก็ชอบที่จะยึดเพื่อเอาส่วนของลูกหนี้ชำระหนี้ได้ พิพากษายืน(นิติธรรมประกรณ์-ดุลยทัณฑ์ชนาณัติ-สารนัยประสาสน์)ศาลจังหวัดลำพูน - นายเกื้อ สิริตามศาลอุทธรณ์ - นายวิเชียร ดชธีระแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: กรณีเนื่องจากนายมา จำเลย สามีผู้ร้องเป็นลูกหนี้ตามคำพิพากษาในคดีอาญา นายลี่เจ้าหนี้ตามคำพิพากษาขอบังคับคดีและนำยึดทรัพย์นาพิพาท ๒ แปลง กับเรือน ๑ หลัง ผู้ร้องจึงยื่นคำร้องขอให้ถอนการยึดทรัพย์ดังกล่าวอ้างว่าไม่ใช่ของจำเลย แต่เป็นสินเดิมของผู้ร้อง ๆ ไม่มีส่วนรู้เห็น ทั้งมิได้มีส่วนได้รับหรือนำมาอุปการะเลี้ยงดูครอบครัว ผู้ร้องจึงไม่ต้องรับผิด ขอให้ถอนการยึด นายลี่ให้การว่า ทรัพย์พิพาทเป็นสินส่วนตัวจำเลยได้มาทางมรดก ต้องรับผิด ศาลชั้นต้นฟังว่าเป็นสินบริคณห์ หนี้ตามคำพิพากษาเกิดจากการค้าขายเลี้ยงครอบครัว จึงเป็นหนี้ที่ผูกพันสินบริคณห์ โจทก์ชอบจะยึดได้ สั่งยกคำร้อง ผู้ร้องอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ยืน ผู้ร้องฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ที่นาพิพาทผู้ร้องกับสามีได้รับมรดกของนายเฮือนบิดาผู้ร้อง ส่วนเรือนพิพาทก็เพิ่งปลูก ทรัพยพิพาทจึงเป็นสินสมรส ซึ่งจำเลยมีส่วนเป็นเจ้าของด้วย เมื่อปรากฎว่ายังมิได้แยกสินบริคณห์ออกจากกัน เจ้าหนี้จำเลยก็ชอบที่จะยึดเพื่อเอาส่วนของลูกหนี้ชำระหนี้ได้ พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1319/2501พนักงานอัยการจังหวัดลำพูน นายลี่ แต้ประจิตรโจทก์นางปา สุวรรณมาผู้ร้องขัดทรัพย์นายมา สุวรรณมาจำเลย ป.วิ.พ. ม. 282 (4) ป.พ.พ. ม. 1479, ม. 1483หนี้ที่สามีต้องใช้เป็นส่วนตัวนั้น เมื่อยังมิได้แยกสินบริคณห์ออกจากกัน ต้องถือว่าสามีมีส่วนเป็นเจ้าของด้วย ฉะนั้นเจ้าหนี้จึงยึดเพื่อเอาส่วนของสามีชำระหนี้ได้กรณีเนื่องจากนายมา จำเลย สามีผู้ร้องเป็นลูกหนี้ตามคำพิพากษาในคดีอาญา นายลี่เจ้าหนี้ตามคำพิพากษาขอบังคับคดีและนำยึดทรัพย์นาพิพาท ๒ แปลง กับเรือน ๑ หลัง ผู้ร้องจึงยื่นคำร้องขอให้ถอนการยึดทรัพย์ดังกล่าวอ้างว่าไม่ใช่ของจำเลย แต่เป็นสินเดิมของผู้ร้อง ๆ ไม่มีส่วนรู้เห็น ทั้งมิได้มีส่วนได้รับหรือนำมาอุปการะเลี้ยงดูครอบครัว ผู้ร้องจึงไม่ต้องรับผิด ขอให้ถอนการยึด นายลี่ให้การว่า ทรัพย์พิพาทเป็นสินส่วนตัวจำเลยได้มาทางมรดก ต้องรับผิด ศาลชั้นต้นฟังว่าเป็นสินบริคณห์ หนี้ตามคำพิพากษาเกิดจากการค้าขายเลี้ยงครอบครัว จึงเป็นหนี้ที่ผูกพันสินบริคณห์ โจทก์ชอบจะยึดได้ สั่งยกคำร้อง ผู้ร้องอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ยืน ผู้ร้องฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ที่นาพิพาทผู้ร้องกับสามีได้รับมรดกของนายเฮือนบิดาผู้ร้อง ส่วนเรือนพิพาทก็เพิ่งปลูก ทรัพยพิพาทจึงเป็นสินสมรส ซึ่งจำเลยมีส่วนเป็นเจ้าของด้วย เมื่อปรากฎว่ายังมิได้แยกสินบริคณห์ออกจากกัน เจ้าหนี้จำเลยก็ชอบที่จะยึดเพื่อเอาส่วนของลูกหนี้ชำระหนี้ได้ พิพากษายืน(นิติธรรมประกรณ์-ดุลยทัณฑ์ชนาณัติ-สารนัยประสาสน์)ศาลจังหวัดลำพูน - นายเกื้อ สิริตามศาลอุทธรณ์ - นายวิเชียร ดชธีระแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ