คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 61717หลักกฎหมาย: ความว่า จำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งว่า ฎีกาจำเลยโต้เถียงดุลพินิจในการรับฟังพยานเป็นปัญหาข้อเท็จจริงต้องห้ามมิให้ฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218 จึงไม่รับฎีกาจำเลยจำเลยเห็นว่า จำเลยได้ฎีกาเป็นปัญหาข้อกฎหมายว่า จำเลยมิได้กระทำความผิดข้อเท็จจริงที่ศาลล่างทั้งสองฟังมาจะปรับบทเป็นความผิดลงโทษจำเลยได้หรือไม่ และการที่ศาลล่างทั้งสองพิพากษาให้จำเลยใช้เงินแก่ผู้เสียหายนั้น เป็นการพิพากษานอกเหนือจากข้อเท็จจริงที่ปรากฏในสำนวน โปรดมีคำสั่งให้รับฎีกาของจำเลยไว้พิจารณาต่อไปหมายเหตุ โจทก์ได้รับสำเนาคำร้องแล้ว (อันดับ 67)ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยมีความผิดฐานฉ้อโกงประชาชนตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 343 และมีความผิดฐานจัดหางานโดยมิได้รับอนุญาตตามพระราชบัญญัติจัดหางานและคุ้มครองคนหางานพ.ศ. 2511 มาตรา 7,27 เป็นความผิดต่างกรรมกันให้ลงโทษทุกกรรมเป็นกระทงความผิดไป ความผิดฐานฉ้อโกงประชาชนให้จำคุก 2 ปี ความผิดต่อพระราชบัญญัติจัดหางาน ฯลฯ จำคุก1 เดือน รวมจำคุก 2 ปี 1 เดือน ให้จำเลยคืนหรือชดใช้เงินจำนวน 280,500 บาทแก่ผู้เสียหายจำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับฎีกาดังกล่าว(อันดับ 66)จำเลยจึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 67)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว จำเลยฎีกาว่าศาลอุทธรณ์รับฟังข้อเท็จจริงคลาดเคลื่อนโดยรับฟังพยานโจทก์บางปากมาลงโทษจำเลย และว่าข้อเท็จจริงตามที่ศาลล่างทั้งสองฟังมาจะลงโทษจำเลยได้หรือไม่นั้น เป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงส่วนที่ฎีกาว่าศาลล่างทั้งสองพิพากษาให้จำเลยใช้เงินแก่ผู้เสียหายเป็นการพิพากษา นอกเหนือจากข้อเท็จจริงที่ปรากฏในสำนวนนั้น ก็ไม่ได้นอกเหนือจากข้อเท็จจริงในสำนวนจึงเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงเช่นกันศาลชั้นต้นสั่งไม่รับฎีกา ชอบแล้ว ยกคำร้อง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 1030/2531พนักงานอัยการจังหวัดขอนแก่นโจทก์นายใบ คันตาลีจำเลยนายใบ คันตาลี จำเลยผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.อ. ม. 218ความว่า จำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งว่า ฎีกาจำเลยโต้เถียงดุลพินิจในการรับฟังพยานเป็นปัญหาข้อเท็จจริงต้องห้ามมิให้ฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218 จึงไม่รับฎีกาจำเลยจำเลยเห็นว่า จำเลยได้ฎีกาเป็นปัญหาข้อกฎหมายว่า จำเลยมิได้กระทำความผิดข้อเท็จจริงที่ศาลล่างทั้งสองฟังมาจะปรับบทเป็นความผิดลงโทษจำเลยได้หรือไม่ และการที่ศาลล่างทั้งสองพิพากษาให้จำเลยใช้เงินแก่ผู้เสียหายนั้น เป็นการพิพากษานอกเหนือจากข้อเท็จจริงที่ปรากฏในสำนวน โปรดมีคำสั่งให้รับฎีกาของจำเลยไว้พิจารณาต่อไปหมายเหตุ โจทก์ได้รับสำเนาคำร้องแล้ว (อันดับ 67)ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยมีความผิดฐานฉ้อโกงประชาชนตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 343 และมีความผิดฐานจัดหางานโดยมิได้รับอนุญาตตามพระราชบัญญัติจัดหางานและคุ้มครองคนหางานพ.ศ. 2511 มาตรา 7,27 เป็นความผิดต่างกรรมกันให้ลงโทษทุกกรรมเป็นกระทงความผิดไป ความผิดฐานฉ้อโกงประชาชนให้จำคุก 2 ปี ความผิดต่อพระราชบัญญัติจัดหางาน ฯลฯ จำคุก1 เดือน รวมจำคุก 2 ปี 1 เดือน ให้จำเลยคืนหรือชดใช้เงินจำนวน 280,500 บาทแก่ผู้เสียหายจำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับฎีกาดังกล่าว(อันดับ 66)จำเลยจึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 67)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว จำเลยฎีกาว่าศาลอุทธรณ์รับฟังข้อเท็จจริงคลาดเคลื่อนโดยรับฟังพยานโจทก์บางปากมาลงโทษจำเลย และว่าข้อเท็จจริงตามที่ศาลล่างทั้งสองฟังมาจะลงโทษจำเลยได้หรือไม่นั้น เป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงส่วนที่ฎีกาว่าศาลล่างทั้งสองพิพากษาให้จำเลยใช้เงินแก่ผู้เสียหายเป็นการพิพากษา นอกเหนือจากข้อเท็จจริงที่ปรากฏในสำนวนนั้น ก็ไม่ได้นอกเหนือจากข้อเท็จจริงในสำนวนจึงเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงเช่นกันศาลชั้นต้นสั่งไม่รับฎีกา ชอบแล้ว ยกคำร้อง(นิเวศน์ คำผอง-วิฑูรย์ ตั้งตรงจิตต์-ประวิทย์ ขัมภรัตน์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 1030/2531พนักงานอัยการจังหวัดขอนแก่นโจทก์นายใบ คันตาลีจำเลยนายใบ คันตาลี จำเลยผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.อ. ม. 218ความว่า จำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งว่า ฎีกาจำเลยโต้เถียงดุลพินิจในการรับฟังพยานเป็นปัญหาข้อเท็จจริงต้องห้ามมิให้ฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218 จึงไม่รับฎีกาจำเลยจำเลยเห็นว่า จำเลยได้ฎีกาเป็นปัญหาข้อกฎหมายว่า จำเลยมิได้กระทำความผิดข้อเท็จจริงที่ศาลล่างทั้งสองฟังมาจะปรับบทเป็นความผิดลงโทษจำเลยได้หรือไม่ และการที่ศาลล่างทั้งสองพิพากษาให้จำเลยใช้เงินแก่ผู้เสียหายนั้น เป็นการพิพากษานอกเหนือจากข้อเท็จจริงที่ปรากฏในสำนวน โปรดมีคำสั่งให้รับฎีกาของจำเลยไว้พิจารณาต่อไปหมายเหตุ โจทก์ได้รับสำเนาคำร้องแล้ว (อันดับ 67)ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยมีความผิดฐานฉ้อโกงประชาชนตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 343 และมีความผิดฐานจัดหางานโดยมิได้รับอนุญาตตามพระราชบัญญัติจัดหางานและคุ้มครองคนหางานพ.ศ. 2511 มาตรา 7,27 เป็นความผิดต่างกรรมกันให้ลงโทษทุกกรรมเป็นกระทงความผิดไป ความผิดฐานฉ้อโกงประชาชนให้จำคุก 2 ปี ความผิดต่อพระราชบัญญัติจัดหางาน ฯลฯ จำคุก1 เดือน รวมจำคุก 2 ปี 1 เดือน ให้จำเลยคืนหรือชดใช้เงินจำนวน 280,500 บาทแก่ผู้เสียหายจำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับฎีกาดังกล่าว(อันดับ 66)จำเลยจึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 67)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว จำเลยฎีกาว่าศาลอุทธรณ์รับฟังข้อเท็จจริงคลาดเคลื่อนโดยรับฟังพยานโจทก์บางปากมาลงโทษจำเลย และว่าข้อเท็จจริงตามที่ศาลล่างทั้งสองฟังมาจะลงโทษจำเลยได้หรือไม่นั้น เป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงส่วนที่ฎีกาว่าศาลล่างทั้งสองพิพากษาให้จำเลยใช้เงินแก่ผู้เสียหายเป็นการพิพากษา นอกเหนือจากข้อเท็จจริงที่ปรากฏในสำนวนนั้น ก็ไม่ได้นอกเหนือจากข้อเท็จจริงในสำนวนจึงเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงเช่นกันศาลชั้นต้นสั่งไม่รับฎีกา ชอบแล้ว ยกคำร้อง(นิเวศน์ คำผอง-วิฑูรย์ ตั้งตรงจิตต์-ประวิทย์ ขัมภรัตน์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ