คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1095/2501หลักกฎหมาย: วัตถุพยานนั้นกฎหมายมิได้บังคับว่าจำเลยต้องตรวจดูจึงจะรับฟังได้ พยานได้ตรวจดูแล้วก็ใช้ได้โจทก์ฟ้องว่าจำเลยขับรถยนต์บรรทุกส่วนบุคคลด้วยความประมาทปราศจากความระมัดระวัง และฝ่าฝืนกฎหมายและข้อบังคับเจ้าพนักงานจราจรโดยขับเร็วเกินอัตราในระยะทางที่จะขึ้นสพาน ไม่ได้หยุดหรือชลอความเร็วในเวลารถสวนกัน และขับเลยเส้นกึ่งกลางถนนไปทางขวา เป็นเหตุให้รถชนนายทอง โพธิเอี่ยม ถึงแก่ความตายแล้วหลบหนีไป ขอให้ลงโทษและถอนใบอนุญาต จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นเห็นว่าพยานโจทก์ยังเป็นที่สงสัยพิพากษาให้ยกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลฟังว่าจำเลยกระทำความผิดจริง พิพากษากลับให้ลงโทษตามกฎหมายอาญา มาตรา ๒๕๒ ซึ่งเป็นบทและกระทงหนัก จำคุก ๓ ปี ลดตามมาตรา ๕๙ หนึ่งในสาม คงจำคุก ๒ ปี และให้ถอนใบอนุญาต จำเลยฎีกา ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า จำเลยได้ขับรถชนนายทองตายโดยความประมาทมีความผิดดังโจทก์ฟ้อง ส่วนฎีกาจำเลยที่ว่า วัตถุพยานที่พบมีคราบโลหิต ผมขน และเส้นด้ายที่ติดอยู่ที่รถ ผู้ชำนาญเอาไปตรวจโดยไม่ให้จำเลยดู ใช้ยันจำเลยไม่ได้ขัดต่อ ป.วิ.อาญา มาตรา ๒๔๒ นั้น ศาลฎีกาเห็นว่ารับฟังได้ เพราะได้มีการตรวจพิสูจน์ด้วยผู้ชำนาญ เมื่อตรวจแล้วก็ได้มาเบิกความรับรอง มาตรา ๒๔๒ มิได้บังคับว่าให้เฉพาะแต่จำเลยเท่านั้นตรวจดู พยานตรวจดูก็ใช้ได้ ศาลฎีกาพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1095/2501อัยการ กรมอัยการโจทก์นายฮั้ง แซ่แต้จำเลย ป.วิ.อ. ม. 242วัตถุพยานนั้นกฎหมายมิได้บังคับว่าจำเลยต้องตรวจดูจึงจะรับฟังได้ พยานได้ตรวจดูแล้วก็ใช้ได้โจทก์ฟ้องว่าจำเลยขับรถยนต์บรรทุกส่วนบุคคลด้วยความประมาทปราศจากความระมัดระวัง และฝ่าฝืนกฎหมายและข้อบังคับเจ้าพนักงานจราจรโดยขับเร็วเกินอัตราในระยะทางที่จะขึ้นสพาน ไม่ได้หยุดหรือชลอความเร็วในเวลารถสวนกัน และขับเลยเส้นกึ่งกลางถนนไปทางขวา เป็นเหตุให้รถชนนายทอง โพธิเอี่ยม ถึงแก่ความตายแล้วหลบหนีไป ขอให้ลงโทษและถอนใบอนุญาต จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นเห็นว่าพยานโจทก์ยังเป็นที่สงสัยพิพากษาให้ยกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลฟังว่าจำเลยกระทำความผิดจริง พิพากษากลับให้ลงโทษตามกฎหมายอาญา มาตรา ๒๕๒ ซึ่งเป็นบทและกระทงหนัก จำคุก ๓ ปี ลดตามมาตรา ๕๙ หนึ่งในสาม คงจำคุก ๒ ปี และให้ถอนใบอนุญาต จำเลยฎีกา ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า จำเลยได้ขับรถชนนายทองตายโดยความประมาทมีความผิดดังโจทก์ฟ้อง ส่วนฎีกาจำเลยที่ว่า วัตถุพยานที่พบมีคราบโลหิต ผมขน และเส้นด้ายที่ติดอยู่ที่รถ ผู้ชำนาญเอาไปตรวจโดยไม่ให้จำเลยดู ใช้ยันจำเลยไม่ได้ขัดต่อ ป.วิ.อาญา มาตรา ๒๔๒ นั้น ศาลฎีกาเห็นว่ารับฟังได้ เพราะได้มีการตรวจพิสูจน์ด้วยผู้ชำนาญ เมื่อตรวจแล้วก็ได้มาเบิกความรับรอง มาตรา ๒๔๒ มิได้บังคับว่าให้เฉพาะแต่จำเลยเท่านั้นตรวจดู พยานตรวจดูก็ใช้ได้ ศาลฎีกาพิพากษายืน(สารรักษ์ประนาท-ประวัติ ปัตตพงศ์-ปริพนธ์พจนพิสุทธิ์.)ศาลอาญา - นายอดุล รัตนบิณฑะศาลอุทธรณ์ - หลวงวิชัยนิตินาทแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่าจำเลยขับรถยนต์บรรทุกส่วนบุคคลด้วยความประมาทปราศจากความระมัดระวัง และฝ่าฝืนกฎหมายและข้อบังคับเจ้าพนักงานจราจรโดยขับเร็วเกินอัตราในระยะทางที่จะขึ้นสพาน ไม่ได้หยุดหรือชลอความเร็วในเวลารถสวนกัน และขับเลยเส้นกึ่งกลางถนนไปทางขวา เป็นเหตุให้รถชนนายทอง โพธิเอี่ยม ถึงแก่ความตายแล้วหลบหนีไป ขอให้ลงโทษและถอนใบอนุญาต จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นเห็นว่าพยานโจทก์ยังเป็นที่สงสัยพิพากษาให้ยกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลฟังว่าจำเลยกระทำความผิดจริง พิพากษากลับให้ลงโทษตามกฎหมายอาญา มาตรา ๒๕๒ ซึ่งเป็นบทและกระทงหนัก จำคุก ๓ ปี ลดตามมาตรา ๕๙ หนึ่งในสาม คงจำคุก ๒ ปี และให้ถอนใบอนุญาต จำเลยฎีกา ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า จำเลยได้ขับรถชนนายทองตายโดยความประมาทมีความผิดดังโจทก์ฟ้อง ส่วนฎีกาจำเลยที่ว่า วัตถุพยานที่พบมีคราบโลหิต ผมขน และเส้นด้ายที่ติดอยู่ที่รถ ผู้ชำนาญเอาไปตรวจโดยไม่ให้จำเลยดู ใช้ยันจำเลยไม่ได้ขัดต่อ ป.วิ.อาญา มาตรา ๒๔๒ นั้น ศาลฎีกาเห็นว่ารับฟังได้ เพราะได้มีการตรวจพิสูจน์ด้วยผู้ชำนาญ เมื่อตรวจแล้วก็ได้มาเบิกความรับรอง มาตรา ๒๔๒ มิได้บังคับว่าให้เฉพาะแต่จำเลยเท่านั้นตรวจดู พยานตรวจดูก็ใช้ได้ ศาลฎีกาพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1095/2501อัยการ กรมอัยการโจทก์นายฮั้ง แซ่แต้จำเลย ป.วิ.อ. ม. 242วัตถุพยานนั้นกฎหมายมิได้บังคับว่าจำเลยต้องตรวจดูจึงจะรับฟังได้ พยานได้ตรวจดูแล้วก็ใช้ได้โจทก์ฟ้องว่าจำเลยขับรถยนต์บรรทุกส่วนบุคคลด้วยความประมาทปราศจากความระมัดระวัง และฝ่าฝืนกฎหมายและข้อบังคับเจ้าพนักงานจราจรโดยขับเร็วเกินอัตราในระยะทางที่จะขึ้นสพาน ไม่ได้หยุดหรือชลอความเร็วในเวลารถสวนกัน และขับเลยเส้นกึ่งกลางถนนไปทางขวา เป็นเหตุให้รถชนนายทอง โพธิเอี่ยม ถึงแก่ความตายแล้วหลบหนีไป ขอให้ลงโทษและถอนใบอนุญาต จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นเห็นว่าพยานโจทก์ยังเป็นที่สงสัยพิพากษาให้ยกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลฟังว่าจำเลยกระทำความผิดจริง พิพากษากลับให้ลงโทษตามกฎหมายอาญา มาตรา ๒๕๒ ซึ่งเป็นบทและกระทงหนัก จำคุก ๓ ปี ลดตามมาตรา ๕๙ หนึ่งในสาม คงจำคุก ๒ ปี และให้ถอนใบอนุญาต จำเลยฎีกา ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า จำเลยได้ขับรถชนนายทองตายโดยความประมาทมีความผิดดังโจทก์ฟ้อง ส่วนฎีกาจำเลยที่ว่า วัตถุพยานที่พบมีคราบโลหิต ผมขน และเส้นด้ายที่ติดอยู่ที่รถ ผู้ชำนาญเอาไปตรวจโดยไม่ให้จำเลยดู ใช้ยันจำเลยไม่ได้ขัดต่อ ป.วิ.อาญา มาตรา ๒๔๒ นั้น ศาลฎีกาเห็นว่ารับฟังได้ เพราะได้มีการตรวจพิสูจน์ด้วยผู้ชำนาญ เมื่อตรวจแล้วก็ได้มาเบิกความรับรอง มาตรา ๒๔๒ มิได้บังคับว่าให้เฉพาะแต่จำเลยเท่านั้นตรวจดู พยานตรวจดูก็ใช้ได้ ศาลฎีกาพิพากษายืน(สารรักษ์ประนาท-ประวัติ ปัตตพงศ์-ปริพนธ์พจนพิสุทธิ์.)ศาลอาญา - นายอดุล รัตนบิณฑะศาลอุทธรณ์ - หลวงวิชัยนิตินาทแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ