คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 6927/2538หลักกฎหมาย: โจทก์บรรยายฟ้องว่าจำเลยมีและจำหน่ายเฮโรอีนไฮโดรคลอไรด์ซึ่งเป็นเกลือของเฮโรอีน แม้คำขอท้ายฟ้องกลับขอให้ริบเฮโรอีนซึ่งเป็นคนละชนิดกัน แต่เมื่อตาม ประกาศของกระทรวงสาธารณสุข ฉบับที่ 2(พ.ศ. 2522)เรื่องระบุชื่อและประเภทยาเสพติดให้โจทก์ ตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2522 เฮโรอีนหมายรวมถึงเกลือใด ๆของเฮโรอีนด้วย เฮโรอีนคลอไรด์ซึ่งเป็นเกลือของเฮโรอีนก็คือเฮโรอีนและเป็นยาเสพติดให้โทษชนิดเดียวกัน ฟ้องโจทก์จึงไม่เคลือบคลุม โจทก์ฟ้องว่าจำเลยมีและจำหน่ายเฮโรอีนไฮโดรคลอไรด์ซึ่งเป็นเกลือของเฮโรอีน แม้ทางพิจารณาโจทก์นำสืบว่าจำเลยมี และจำหน่ายเฮโรอีน แต่เมื่อเฮโรอีนหมายรวมถึงเฮโรอีนไฮโดรคลอไรด์ซึ่งเป็นเกลือของเฮโรอีนด้วยเฮโรอีนและเฮโรอีนไฮโดรคลอไรด์จึงเป็นยาเสพติดให้โทษชนิดเดียวกันมิได้แตกต่างกันในข้อสาระสำคัญทั้งจำเลยมิได้หลงต่อสู้ศาลลงโทษจำเลยตามฟ้องได้โจทก์ฟ้องว่า จำเลยมีเฮโรอีนจำนวน 1 หลอด น้ำหนัก 0.60 กรัม ไว้ในครอบครองเพื่อจำหน่ายและได้จำหน่ายเฮโรอีนดังกล่าว โดยขายให้แก่สิบตำรวจตรีปกรณ์ อุ่นเต็มใจ ผู้ล่อซื้อในราคา500 บาท โดยมิได้รับอนุญาตตามกฎหมาย ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2522 มาตรา 4, 7, 15, 66, 67, 102ประกาศกระทรวงสาธารณสุข ฉบับที่ 2 (พ.ศ. 2522) เรื่องระบุชื่อและประเภทยาเสพติดให้โทษตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษพ.ศ. 2522 ริบเฮโรอีนของกลางเหลือจากการตรวจวิเคราะห์จำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2522 มาตรา 15 วรรคหนึ่ง มาตรา 66 วรรคหนึ่ง ให้จำคุก 6 ปี คำให้การรับสารภาพในชั้นจับกุมและชั้นสอบสวนของจำเลยเป็นประโยชน์แก่การพิจารณา ลดโทษให้ตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 78 หนึ่งในสาม คงจำคุก 4 ปี ริบเฮโรอีนของกลางที่เหลือจากการตรวจวิเคราะห์จำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ภาค 3 พิพากษายืนจำเลยฎีกา โดยผู้พิพากษาซึ่งพิจารณาและลงชื่อในคำพิพากษาศาลชั้นต้น อนุญาตให้ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "ปัญหาประการแรกมีว่าฟ้องโจทก์เคลือบคลุมหรือไม่ ปัญหานี้แม้จะมิได้ยกขึ้นว่ากันมาแล้วโดยชอบในศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ภาค 3 แต่เป็นปัญหาข้อกฎหมายเกี่ยวกับความสงบเรียบร้อย จำเลยยกขึ้นอ้างในชั้นฎีกาได้ ในปัญหาดังกล่าวโจทก์บรรยายฟ้องว่า "เมื่อวันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2536 เวลากลางวันจำเลยได้บังอาจมีเฮโรอีนไฮโดรคลอไรด์ ซึ่งเป็นเกลือของเฮโรอีนจำนวน 1 หลอด คำนวณเป็นสารบริสุทธิ์หนัก 0.60 กรัม ไว้ในครอบครองเพื่อจำหน่ายโดยได้รับอนุญาต แล้วตามวันเวลาดังกล่าวข้างต้นจำเลยได้บังอาจจำหน่ายยาเสพติดให้โทษเฮโรอีน โดยขายให้แก่สิบตำรวจตรีปกรณ์ อุ่นเต็มใจ โดยจำเลยไม่ได้รับอนุญาตเหตุเกิดที่ตำบลสระแก้ว อำเภอเมืองสุพรรณบุรี จังหวัดสุพรรณบุรีขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2522มาตรา 4, 7, 15, 66, 102 และริบเฮโรอีนของกลาง" เห็นว่าโจทก์ได้บรรยายการกระทำทั้งหลายที่อ้างว่าจำเลยได้กระทำผิดรวมทั้งรายละเอียดที่เกี่ยวกับเวลาและสถานที่ซึ่งเกิดการกระทำนั้น ๆ อีกทั้งบุคคลและสิ่งของซึ่งเป็นเฮโรอีนที่เกี่ยวข้องด้วยพอสมควรเท่าที่จะให้จำเลยเข้าใจข้อหาได้ดีแล้วตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 158(5) ส่วนที่จำเลยฎีกาว่าเฮโรอีนไฮโดรคลอไรด์กับเฮโรอีนเป็นยาเสพติดให้โทษคนละชนิดกัน คำบรรยายฟ้องระบุว่าจำเลยมีและจำหน่ายเฮโรอีนไฮโดรคลอไรด์ซึ่งเป็นเกลือของเฮโรอีน แต่คำขอท้ายฟ้องกลับขอให้ริบเฮโรอีนซึ่งเป็นคนละชนิดกันจึงคลุมเครือไม่ชัดเจนจำเลยไม่เข้าใจข้อหานั้น ก็ได้ความตามประกาศของกระทรวงสาธารณสุขฉบับที่ 2 (พ.ศ. 2522) เรื่องระบุชื่อและประเภทยาเสพติดให้โทษตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2522 ว่าเฮโรอีน หมายรวมถึงเกลือใด ๆ ของเฮโรอีนด้วย ฉะนั้น เฮโรอีนไฮโดรคลอไรด์ซึ่งเป็นเกลือของเฮโรอีนก็คือเฮโรอีนนั่นเองและเป็นยาเสพติดให้โทษชนิดเดียวกัน ฟ้องโจทก์จึงไม่คลุมเครือและชัดเจนแล้วจึงไม่เคลือบคลุม ฎีกาของจำเลยข้อนี้ฟังไม่ขึ้นปัญหาประการที่สองมีว่า ข้อเท็จจริงตามที่ปรากฏในการพิจารณาแตกต่างกับข้อเท็จจริงที่กล่าวในฟ้องในข้อสาระสำคัญและจำเลยหลงต่อสู้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 192 วรรคสองหรือไม่ ปัญหานี้แม้จะมิได้ยกขึ้นว่ากันมาแล้วโดยชอบในศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ภาค 3 แต่เป็นปัญหาข้อกฎหมายที่เกี่ยวกับความสงบเรียบร้อยเช่นกัน จำเลยยกขึ้นอ้างในชั้นฎีกาได้ในปัญหาดังกล่าวจำเลยฎีกาว่า โจทก์นำสืบว่าจำเลยมีและจำหน่ายเฮโรอีน แต่ตามฟ้องโจทก์อ้างว่าจำเลยมีและจำหน่ายเฮโรอีนไฮโดรคลอไรด์ซึ่งเป็นเกลือและเฮโรอีนเป็นยาเสพติดให้โทษคนละชนิดกัน จึงแตกต่างกันในข้อสาระสำคัญ และจำเลยหลงต่อสู้นั้นเห็นว่า เฮโรอีนหมายรวมถึงเฮโรอีนไฮโดรคลอไรด์ซึ่งเป็นเกลือของเฮโรอีนด้วย จึงเป็นยาเสพติดให้โทษชนิดเดียวกันจึงมิได้แตกต่างกันในข้อสาระสำคัญทั้งจำเลยก็มิได้หลงต่อสู้แต่อย่างใด ฎีกาของจำเลยข้อนี้ฟังไม่เช่นกัน"พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 6927/2538อัยการ สุพรรณบุรีโจทก์นาง ใจ จง เจริญจำเลย ป.วิ.อ. ม. 158, ม. 192 พ.ร.บ.ยาเสพติดให้โทษ พ.ศ.2522 ม. 15, ม. 66โจทก์บรรยายฟ้องว่าจำเลยมีและจำหน่ายเฮโรอีนไฮโดรคลอไรด์ซึ่งเป็นเกลือของเฮโรอีน แม้คำขอท้ายฟ้องกลับขอให้ริบเฮโรอีนซึ่งเป็นคนละชนิดกัน แต่เมื่อตาม ประกาศของกระทรวงสาธารณสุข ฉบับที่ 2(พ.ศ. 2522)เรื่องระบุชื่อและประเภทยาเสพติดให้โจทก์ ตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2522 เฮโรอีนหมายรวมถึงเกลือใด ๆของเฮโรอีนด้วย เฮโรอีนคลอไรด์ซึ่งเป็นเกลือของเฮโรอีนก็คือเฮโรอีนและเป็นยาเสพติดให้โทษชนิดเดียวกัน ฟ้องโจทก์จึงไม่เคลือบคลุม โจทก์ฟ้องว่าจำเลยมีและจำหน่ายเฮโรอีนไฮโดรคลอไรด์ซึ่งเป็นเกลือของเฮโรอีน แม้ทางพิจารณาโจทก์นำสืบว่าจำเลยมี และจำหน่ายเฮโรอีน แต่เมื่อเฮโรอีนหมายรวมถึงเฮโรอีนไฮโดรคลอไรด์ซึ่งเป็นเกลือของเฮโรอีนด้วยเฮโรอีนและเฮโรอีนไฮโดรคลอไรด์จึงเป็นยาเสพติดให้โทษชนิดเดียวกันมิได้แตกต่างกันในข้อสาระสำคัญทั้งจำเลยมิได้หลงต่อสู้ศาลลงโทษจำเลยตามฟ้องได้โจทก์ฟ้องว่า จำเลยมีเฮโรอีนจำนวน 1 หลอด น้ำหนัก 0.60 กรัม ไว้ในครอบครองเพื่อจำหน่ายและได้จำหน่ายเฮโรอีนดังกล่าว โดยขายให้แก่สิบตำรวจตรีปกรณ์ อุ่นเต็มใจ ผู้ล่อซื้อในราคา500 บาท โดยมิได้รับอนุญาตตามกฎหมาย ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2522 มาตรา 4, 7, 15, 66, 67, 102ประกาศกระทรวงสาธารณสุข ฉบับที่ 2 (พ.ศ. 2522) เรื่องระบุชื่อและประเภทยาเสพติดให้โทษตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษพ.ศ. 2522 ริบเฮโรอีนของกลางเหลือจากการตรวจวิเคราะห์จำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2522 มาตรา 15 วรรคหนึ่ง มาตรา 66 วรรคหนึ่ง ให้จำคุก 6 ปี คำให้การรับสารภาพในชั้นจับกุมและชั้นสอบสวนของจำเลยเป็นประโยชน์แก่การพิจารณา ลดโทษให้ตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 78 หนึ่งในสาม คงจำคุก 4 ปี ริบเฮโรอีนของกลางที่เหลือจากการตรวจวิเคราะห์จำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ภาค 3 พิพากษายืนจำเลยฎีกา โดยผู้พิพากษาซึ่งพิจารณาและลงชื่อในคำพิพากษาศาลชั้นต้น อนุญาตให้ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "ปัญหาประการแรกมีว่าฟ้องโจทก์เคลือบคลุมหรือไม่ ปัญหานี้แม้จะมิได้ยกขึ้นว่ากันมาแล้วโดยชอบในศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ภาค 3 แต่เป็นปัญหาข้อกฎหมายเกี่ยวกับความสงบเรียบร้อย จำเลยยกขึ้นอ้างในชั้นฎีกาได้ ในปัญหาดังกล่าวโจทก์บรรยายฟ้องว่า "เมื่อวันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2536 เวลากลางวันจำเลยได้บังอาจมีเฮโรอีนไฮโดรคลอไรด์ ซึ่งเป็นเกลือของเฮโรอีนจำนวน 1 หลอด คำนวณเป็นสารบริสุทธิ์หนัก 0.60 กรัม ไว้ในครอบครองเพื่อจำหน่ายโดยได้รับอนุญาต แล้วตามวันเวลาดังกล่าวข้างต้นจำเลยได้บังอาจจำหน่ายยาเสพติดให้โทษเฮโรอีน โดยขายให้แก่สิบตำรวจตรีปกรณ์ อุ่นเต็มใจ โดยจำเลยไม่ได้รับอนุญาตเหตุเกิดที่ตำบลสระแก้ว อำเภอเมืองสุพรรณบุรี จังหวัดสุพรรณบุรีขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2522มาตรา 4, 7, 15, 66, 102 และริบเฮโรอีนของกลาง" เห็นว่าโจทก์ได้บรรยายการกระทำทั้งหลายที่อ้างว่าจำเลยได้กระทำผิดรวมทั้งรายละเอียดที่เกี่ยวกับเวลาและสถานที่ซึ่งเกิดการกระทำนั้น ๆ อีกทั้งบุคคลและสิ่งของซึ่งเป็นเฮโรอีนที่เกี่ยวข้องด้วยพอสมควรเท่าที่จะให้จำเลยเข้าใจข้อหาได้ดีแล้วตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 158(5) ส่วนที่จำเลยฎีกาว่าเฮโรอีนไฮโดรคลอไรด์กับเฮโรอีนเป็นยาเสพติดให้โทษคนละชนิดกัน คำบรรยายฟ้องระบุว่าจำเลยมีและจำหน่ายเฮโรอีนไฮโดรคลอไรด์ซึ่งเป็นเกลือของเฮโรอีน แต่คำขอท้ายฟ้องกลับขอให้ริบเฮโรอีนซึ่งเป็นคนละชนิดกันจึงคลุมเครือไม่ชัดเจนจำเลยไม่เข้าใจข้อหานั้น ก็ได้ความตามประกาศของกระทรวงสาธารณสุขฉบับที่ 2 (พ.ศ. 2522) เรื่องระบุชื่อและประเภทยาเสพติดให้โทษตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2522 ว่าเฮโรอีน หมายรวมถึงเกลือใด ๆ ของเฮโรอีนด้วย ฉะนั้น เฮโรอีนไฮโดรคลอไรด์ซึ่งเป็นเกลือของเฮโรอีนก็คือเฮโรอีนนั่นเองและเป็นยาเสพติดให้โทษชนิดเดียวกัน ฟ้องโจทก์จึงไม่คลุมเครือและชัดเจนแล้วจึงไม่เคลือบคลุม ฎีกาของจำเลยข้อนี้ฟังไม่ขึ้นปัญหาประการที่สองมีว่า ข้อเท็จจริงตามที่ปรากฏในการพิจารณาแตกต่างกับข้อเท็จจริงที่กล่าวในฟ้องในข้อสาระสำคัญและจำเลยหลงต่อสู้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 192 วรรคสองหรือไม่ ปัญหานี้แม้จะมิได้ยกขึ้นว่ากันมาแล้วโดยชอบในศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ภาค 3 แต่เป็นปัญหาข้อกฎหมายที่เกี่ยวกับความสงบเรียบร้อยเช่นกัน จำเลยยกขึ้นอ้างในชั้นฎีกาได้ในปัญหาดังกล่าวจำเลยฎีกาว่า โจทก์นำสืบว่าจำเลยมีและจำหน่ายเฮโรอีน แต่ตามฟ้องโจทก์อ้างว่าจำเลยมีและจำหน่ายเฮโรอีนไฮโดรคลอไรด์ซึ่งเป็นเกลือและเฮโรอีนเป็นยาเสพติดให้โทษคนละชนิดกัน จึงแตกต่างกันในข้อสาระสำคัญ และจำเลยหลงต่อสู้นั้นเห็นว่า เฮโรอีนหมายรวมถึงเฮโรอีนไฮโดรคลอไรด์ซึ่งเป็นเกลือของเฮโรอีนด้วย จึงเป็นยาเสพติดให้โทษชนิดเดียวกันจึงมิได้แตกต่างกันในข้อสาระสำคัญทั้งจำเลยก็มิได้หลงต่อสู้แต่อย่างใด ฎีกาของจำเลยข้อนี้ฟังไม่เช่นกัน"พิพากษายืน(ดุสิต เพชรปลูก-อากาศ บำรุงชีพ-ทวีชัย เจริญบัณฑิต)แหล่งที่มาเนติบัณฑิตยสภาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยมีเฮโรอีนจำนวน 1 หลอด น้ำหนัก 0.60 กรัม ไว้ในครอบครองเพื่อจำหน่ายและได้จำหน่ายเฮโรอีนดังกล่าว โดยขายให้แก่สิบตำรวจตรีปกรณ์ อุ่นเต็มใจ ผู้ล่อซื้อในราคา500 บาท โดยมิได้รับอนุญาตตามกฎหมาย ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2522 มาตรา 4, 7, 15, 66, 67, 102ประกาศกระทรวงสาธารณสุข ฉบับที่ 2 (พ.ศ. 2522) เรื่องระบุชื่อและประเภทยาเสพติดให้โทษตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษพ.ศ. 2522 ริบเฮโรอีนของกลางเหลือจากการตรวจวิเคราะห์จำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2522 มาตรา 15 วรรคหนึ่ง มาตรา 66 วรรคหนึ่ง ให้จำคุก 6 ปี คำให้การรับสารภาพในชั้นจับกุมและชั้นสอบสวนของจำเลยเป็นประโยชน์แก่การพิจารณา ลดโทษให้ตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 78 หนึ่งในสาม คงจำคุก 4 ปี ริบเฮโรอีนของกลางที่เหลือจากการตรวจวิเคราะห์จำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ภาค 3 พิพากษายืนจำเลยฎีกา โดยผู้พิพากษาซึ่งพิจารณาและลงชื่อในคำพิพากษาศาลชั้นต้น อนุญาตให้ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "ปัญหาประการแรกมีว่าฟ้องโจทก์เคลือบคลุมหรือไม่ ปัญหานี้แม้จะมิได้ยกขึ้นว่ากันมาแล้วโดยชอบในศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ภาค 3 แต่เป็นปัญหาข้อกฎหมายเกี่ยวกับความสงบเรียบร้อย จำเลยยกขึ้นอ้างในชั้นฎีกาได้ ในปัญหาดังกล่าวโจทก์บรรยายฟ้องว่า "เมื่อวันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2536 เวลากลางวันจำเลยได้บังอาจมีเฮโรอีนไฮโดรคลอไรด์ ซึ่งเป็นเกลือของเฮโรอีนจำนวน 1 หลอด คำนวณเป็นสารบริสุทธิ์หนัก 0.60 กรัม ไว้ในครอบครองเพื่อจำหน่ายโดยได้รับอนุญาต แล้วตามวันเวลาดังกล่าวข้างต้นจำเลยได้บังอาจจำหน่ายยาเสพติดให้โทษเฮโรอีน โดยขายให้แก่สิบตำรวจตรีปกรณ์ อุ่นเต็มใจ โดยจำเลยไม่ได้รับอนุญาตเหตุเกิดที่ตำบลสระแก้ว อำเภอเมืองสุพรรณบุรี จังหวัดสุพรรณบุรีขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2522มาตรา 4, 7, 15, 66, 102 และริบเฮโรอีนของกลาง" เห็นว่าโจทก์ได้บรรยายการกระทำทั้งหลายที่อ้างว่าจำเลยได้กระทำผิดรวมทั้งรายละเอียดที่เกี่ยวกับเวลาและสถานที่ซึ่งเกิดการกระทำนั้น ๆ อีกทั้งบุคคลและสิ่งของซึ่งเป็นเฮโรอีนที่เกี่ยวข้องด้วยพอสมควรเท่าที่จะให้จำเลยเข้าใจข้อหาได้ดีแล้วตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 158(5) ส่วนที่จำเลยฎีกาว่าเฮโรอีนไฮโดรคลอไรด์กับเฮโรอีนเป็นยาเสพติดให้โทษคนละชนิดกัน คำบรรยายฟ้องระบุว่าจำเลยมีและจำหน่ายเฮโรอีนไฮโดรคลอไรด์ซึ่งเป็นเกลือของเฮโรอีน แต่คำขอท้ายฟ้องกลับขอให้ริบเฮโรอีนซึ่งเป็นคนละชนิดกันจึงคลุมเครือไม่ชัดเจนจำเลยไม่เข้าใจข้อหานั้น ก็ได้ความตามประกาศของกระทรวงสาธารณสุขฉบับที่ 2 (พ.ศ. 2522) เรื่องระบุชื่อและประเภทยาเสพติดให้โทษตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2522 ว่าเฮโรอีน หมายรวมถึงเกลือใด ๆ ของเฮโรอีนด้วย ฉะนั้น เฮโรอีนไฮโดรคลอไรด์ซึ่งเป็นเกลือของเฮโรอีนก็คือเฮโรอีนนั่นเองและเป็นยาเสพติดให้โทษชนิดเดียวกัน ฟ้องโจทก์จึงไม่คลุมเครือและชัดเจนแล้วจึงไม่เคลือบคลุม ฎีกาของจำเลยข้อนี้ฟังไม่ขึ้นปัญหาประการที่สองมีว่า ข้อเท็จจริงตามที่ปรากฏในการพิจารณาแตกต่างกับข้อเท็จจริงที่กล่าวในฟ้องในข้อสาระสำคัญและจำเลยหลงต่อสู้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 192 วรรคสองหรือไม่ ปัญหานี้แม้จะมิได้ยกขึ้นว่ากันมาแล้วโดยชอบในศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ภาค 3 แต่เป็นปัญหาข้อกฎหมายที่เกี่ยวกับความสงบเรียบร้อยเช่นกัน จำเลยยกขึ้นอ้างในชั้นฎีกาได้ในปัญหาดังกล่าวจำเลยฎีกาว่า โจทก์นำสืบว่าจำเลยมีและจำหน่ายเฮโรอีน แต่ตามฟ้องโจทก์อ้างว่าจำเลยมีและจำหน่ายเฮโรอีนไฮโดรคลอไรด์ซึ่งเป็นเกลือและเฮโรอีนเป็นยาเสพติดให้โทษคนละชนิดกัน จึงแตกต่างกันในข้อสาระสำคัญ และจำเลยหลงต่อสู้นั้นเห็นว่า เฮโรอีนหมายรวมถึงเฮโรอีนไฮโดรคลอไรด์ซึ่งเป็นเกลือของเฮโรอีนด้วย จึงเป็นยาเสพติดให้โทษชนิดเดียวกันจึงมิได้แตกต่างกันในข้อสาระสำคัญทั้งจำเลยก็มิได้หลงต่อสู้แต่อย่างใด ฎีกาของจำเลยข้อนี้ฟังไม่เช่นกัน"พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 6927/2538อัยการ สุพรรณบุรีโจทก์นาง ใจ จง เจริญจำเลย ป.วิ.อ. ม. 158, ม. 192 พ.ร.บ.ยาเสพติดให้โทษ พ.ศ.2522 ม. 15, ม. 66โจทก์บรรยายฟ้องว่าจำเลยมีและจำหน่ายเฮโรอีนไฮโดรคลอไรด์ซึ่งเป็นเกลือของเฮโรอีน แม้คำขอท้ายฟ้องกลับขอให้ริบเฮโรอีนซึ่งเป็นคนละชนิดกัน แต่เมื่อตาม ประกาศของกระทรวงสาธารณสุข ฉบับที่ 2(พ.ศ. 2522)เรื่องระบุชื่อและประเภทยาเสพติดให้โจทก์ ตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2522 เฮโรอีนหมายรวมถึงเกลือใด ๆของเฮโรอีนด้วย เฮโรอีนคลอไรด์ซึ่งเป็นเกลือของเฮโรอีนก็คือเฮโรอีนและเป็นยาเสพติดให้โทษชนิดเดียวกัน ฟ้องโจทก์จึงไม่เคลือบคลุม โจทก์ฟ้องว่าจำเลยมีและจำหน่ายเฮโรอีนไฮโดรคลอไรด์ซึ่งเป็นเกลือของเฮโรอีน แม้ทางพิจารณาโจทก์นำสืบว่าจำเลยมี และจำหน่ายเฮโรอีน แต่เมื่อเฮโรอีนหมายรวมถึงเฮโรอีนไฮโดรคลอไรด์ซึ่งเป็นเกลือของเฮโรอีนด้วยเฮโรอีนและเฮโรอีนไฮโดรคลอไรด์จึงเป็นยาเสพติดให้โทษชนิดเดียวกันมิได้แตกต่างกันในข้อสาระสำคัญทั้งจำเลยมิได้หลงต่อสู้ศาลลงโทษจำเลยตามฟ้องได้โจทก์ฟ้องว่า จำเลยมีเฮโรอีนจำนวน 1 หลอด น้ำหนัก 0.60 กรัม ไว้ในครอบครองเพื่อจำหน่ายและได้จำหน่ายเฮโรอีนดังกล่าว โดยขายให้แก่สิบตำรวจตรีปกรณ์ อุ่นเต็มใจ ผู้ล่อซื้อในราคา500 บาท โดยมิได้รับอนุญาตตามกฎหมาย ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2522 มาตรา 4, 7, 15, 66, 67, 102ประกาศกระทรวงสาธารณสุข ฉบับที่ 2 (พ.ศ. 2522) เรื่องระบุชื่อและประเภทยาเสพติดให้โทษตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษพ.ศ. 2522 ริบเฮโรอีนของกลางเหลือจากการตรวจวิเคราะห์จำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2522 มาตรา 15 วรรคหนึ่ง มาตรา 66 วรรคหนึ่ง ให้จำคุก 6 ปี คำให้การรับสารภาพในชั้นจับกุมและชั้นสอบสวนของจำเลยเป็นประโยชน์แก่การพิจารณา ลดโทษให้ตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 78 หนึ่งในสาม คงจำคุก 4 ปี ริบเฮโรอีนของกลางที่เหลือจากการตรวจวิเคราะห์จำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ภาค 3 พิพากษายืนจำเลยฎีกา โดยผู้พิพากษาซึ่งพิจารณาและลงชื่อในคำพิพากษาศาลชั้นต้น อนุญาตให้ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "ปัญหาประการแรกมีว่าฟ้องโจทก์เคลือบคลุมหรือไม่ ปัญหานี้แม้จะมิได้ยกขึ้นว่ากันมาแล้วโดยชอบในศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ภาค 3 แต่เป็นปัญหาข้อกฎหมายเกี่ยวกับความสงบเรียบร้อย จำเลยยกขึ้นอ้างในชั้นฎีกาได้ ในปัญหาดังกล่าวโจทก์บรรยายฟ้องว่า "เมื่อวันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2536 เวลากลางวันจำเลยได้บังอาจมีเฮโรอีนไฮโดรคลอไรด์ ซึ่งเป็นเกลือของเฮโรอีนจำนวน 1 หลอด คำนวณเป็นสารบริสุทธิ์หนัก 0.60 กรัม ไว้ในครอบครองเพื่อจำหน่ายโดยได้รับอนุญาต แล้วตามวันเวลาดังกล่าวข้างต้นจำเลยได้บังอาจจำหน่ายยาเสพติดให้โทษเฮโรอีน โดยขายให้แก่สิบตำรวจตรีปกรณ์ อุ่นเต็มใจ โดยจำเลยไม่ได้รับอนุญาตเหตุเกิดที่ตำบลสระแก้ว อำเภอเมืองสุพรรณบุรี จังหวัดสุพรรณบุรีขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2522มาตรา 4, 7, 15, 66, 102 และริบเฮโรอีนของกลาง" เห็นว่าโจทก์ได้บรรยายการกระทำทั้งหลายที่อ้างว่าจำเลยได้กระทำผิดรวมทั้งรายละเอียดที่เกี่ยวกับเวลาและสถานที่ซึ่งเกิดการกระทำนั้น ๆ อีกทั้งบุคคลและสิ่งของซึ่งเป็นเฮโรอีนที่เกี่ยวข้องด้วยพอสมควรเท่าที่จะให้จำเลยเข้าใจข้อหาได้ดีแล้วตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 158(5) ส่วนที่จำเลยฎีกาว่าเฮโรอีนไฮโดรคลอไรด์กับเฮโรอีนเป็นยาเสพติดให้โทษคนละชนิดกัน คำบรรยายฟ้องระบุว่าจำเลยมีและจำหน่ายเฮโรอีนไฮโดรคลอไรด์ซึ่งเป็นเกลือของเฮโรอีน แต่คำขอท้ายฟ้องกลับขอให้ริบเฮโรอีนซึ่งเป็นคนละชนิดกันจึงคลุมเครือไม่ชัดเจนจำเลยไม่เข้าใจข้อหานั้น ก็ได้ความตามประกาศของกระทรวงสาธารณสุขฉบับที่ 2 (พ.ศ. 2522) เรื่องระบุชื่อและประเภทยาเสพติดให้โทษตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2522 ว่าเฮโรอีน หมายรวมถึงเกลือใด ๆ ของเฮโรอีนด้วย ฉะนั้น เฮโรอีนไฮโดรคลอไรด์ซึ่งเป็นเกลือของเฮโรอีนก็คือเฮโรอีนนั่นเองและเป็นยาเสพติดให้โทษชนิดเดียวกัน ฟ้องโจทก์จึงไม่คลุมเครือและชัดเจนแล้วจึงไม่เคลือบคลุม ฎีกาของจำเลยข้อนี้ฟังไม่ขึ้นปัญหาประการที่สองมีว่า ข้อเท็จจริงตามที่ปรากฏในการพิจารณาแตกต่างกับข้อเท็จจริงที่กล่าวในฟ้องในข้อสาระสำคัญและจำเลยหลงต่อสู้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 192 วรรคสองหรือไม่ ปัญหานี้แม้จะมิได้ยกขึ้นว่ากันมาแล้วโดยชอบในศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ภาค 3 แต่เป็นปัญหาข้อกฎหมายที่เกี่ยวกับความสงบเรียบร้อยเช่นกัน จำเลยยกขึ้นอ้างในชั้นฎีกาได้ในปัญหาดังกล่าวจำเลยฎีกาว่า โจทก์นำสืบว่าจำเลยมีและจำหน่ายเฮโรอีน แต่ตามฟ้องโจทก์อ้างว่าจำเลยมีและจำหน่ายเฮโรอีนไฮโดรคลอไรด์ซึ่งเป็นเกลือและเฮโรอีนเป็นยาเสพติดให้โทษคนละชนิดกัน จึงแตกต่างกันในข้อสาระสำคัญ และจำเลยหลงต่อสู้นั้นเห็นว่า เฮโรอีนหมายรวมถึงเฮโรอีนไฮโดรคลอไรด์ซึ่งเป็นเกลือของเฮโรอีนด้วย จึงเป็นยาเสพติดให้โทษชนิดเดียวกันจึงมิได้แตกต่างกันในข้อสาระสำคัญทั้งจำเลยก็มิได้หลงต่อสู้แต่อย่างใด ฎีกาของจำเลยข้อนี้ฟังไม่เช่นกัน"พิพากษายืน(ดุสิต เพชรปลูก-อากาศ บำรุงชีพ-ทวีชัย เจริญบัณฑิต)แหล่งที่มาเนติบัณฑิตยสภาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ