คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1561/2516หลักกฎหมาย: จำเลยมีไม้หวงห้ามทำเป็นซี่ล้อ ดุมล้อ คันชัก และฝักขามสำหรับประกอบเป็นล้อเกวียนและเกวียนเพื่อจำหน่าย เมื่อยังมิได้ประกอบเป็นล้อเกวียนหรือเกวียน จึงไม่อยู่ในสภาพเป็นเครื่องใช้คงถือว่าเป็นไม้แปรรูปตามพระราชบัญญัติป่าไม้ (ฉบับที่ 4) พ.ศ.2503มาตรา 4โจทก์ฟ้องว่า จำเลยร่วมกันมีไม้สักแปรรูปอันเป็นไม้หวงห้ามประเภท ก.และมีไม้ประดู่กับไม้เหียงอันเป็นไม้หวงห้ามตามพระราชกฤษฎีกากำหนดไม้หวงห้าม พ.ศ. ๒๕๐๕ ไว้ในความครอบครองโดยมิได้รับอนุญาต ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติป่าไม้ พ.ศ. ๒๔๘๔ มาตรา ๔๘, ๗๓, ๗๔ พระราชบัญญัติป่าไม้ (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๐๓ มาตรา ๑๗ พระราชกฤษฎีกากำหนดไม้หวงห้ามพ.ศ. ๒๕๐๕ มาตรา ๔ ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๘๓ และริบของกลาง จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามฟ้อง ให้จำคุกจำเลยคนละ ๘ เดือน และปรับคนละ ๓,๐๐๐ บาท โทษจำคุกให้รอไว้ ๒ ปี ของกลางริบ จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับคำพิพากษาของศาลชั้นต้น ให้ยกฟ้องโจทก์คืนของกลางให้จำเลย โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาฟังว่า เจ้าพนักงานตำรวจจับจำเลยทั้งสี่พร้อมด้วยไม้ของกลางมีวงล้อประกอบเสร็จแล้ว ๒ วง แต่ละวงมีไม้สักปริมาตร ๐.๐๖ ลูกบาศก์เมตรไม้ประดู่ปริมาตร ๐.๐๔ ลูกบาศก์เมตร รวมทั้งไม้ที่โจทก์กล่าวหาว่าจำเลยมีไว้ในความครอบครองซึ่งมีไม้สัก (ฝักขาม) ๑๗๖ เหลี่ยปริมาตร๐.๕๒๘ ลูกบาศก์เมตร ไม้สัก (ซี่ล้อ) ๓๗๘ ซี่ ปริมาตร ๐.๐๒๖ ลูกบาศก์เมตรไม้ประดู่ (ดุมล้อ) ๓๐ ดุม ปริมาตร ๐.๖๓๔ ลูกบาศก์เมตร ไม้เหียง (คันชัก)๕ กีบ รวมไม้สักมีปริมาตร ๐.๕๕๔ ลูกบาศก์เมตร ไม้ประดู่และไม้เหียงมีปริมาตร ๐.๗๑๐ ลูกบาศก์เมตร ไม้ดังกล่าวนี้เป็นไม้หวงห้ามและเป็นไม้ใหม่ทั้งสิ้น เห็นได้ว่าเป็นการประกอบล้อเกวียนและเกวียนไว้เพื่อจำหน่าย แต่ยังมิได้ประกอบเป็นล้อเกวียนหรือเกวียน วินิจฉัยว่ายังไม่มีสภาพเป็นเครื่องใช้ คงเป็นไม้แปรรูปตามกฎหมาย จำเลยจึงมีความผิดตามฟ้องที่ศาลอุทธรณ์พิพากษายกฟ้องโจทก์โดยเห็นว่าของกลางเป็นของใช้สำหรับทำเกวียนเป็นเครื่องใช้นั้น ศาลฎีกาไม่เห็นพ้องด้วย พิพากษากลับ ให้บังคับคดีตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1561/2516พนักงานอัยการจังหวัดลำพูนโจทก์นายใจมา กันยะ กับพวกจำเลย พ.ร.บ.ป่าไม้ พ.ศ.2484 ม. 4จำเลยมีไม้หวงห้ามทำเป็นซี่ล้อ ดุมล้อ คันชัก และฝักขามสำหรับประกอบเป็นล้อเกวียนและเกวียนเพื่อจำหน่าย เมื่อยังมิได้ประกอบเป็นล้อเกวียนหรือเกวียน จึงไม่อยู่ในสภาพเป็นเครื่องใช้คงถือว่าเป็นไม้แปรรูปตามพระราชบัญญัติป่าไม้ (ฉบับที่ 4) พ.ศ.2503มาตรา 4โจทก์ฟ้องว่า จำเลยร่วมกันมีไม้สักแปรรูปอันเป็นไม้หวงห้ามประเภท ก.และมีไม้ประดู่กับไม้เหียงอันเป็นไม้หวงห้ามตามพระราชกฤษฎีกากำหนดไม้หวงห้าม พ.ศ. ๒๕๐๕ ไว้ในความครอบครองโดยมิได้รับอนุญาต ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติป่าไม้ พ.ศ. ๒๔๘๔ มาตรา ๔๘, ๗๓, ๗๔ พระราชบัญญัติป่าไม้ (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๐๓ มาตรา ๑๗ พระราชกฤษฎีกากำหนดไม้หวงห้ามพ.ศ. ๒๕๐๕ มาตรา ๔ ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๘๓ และริบของกลาง จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามฟ้อง ให้จำคุกจำเลยคนละ ๘ เดือน และปรับคนละ ๓,๐๐๐ บาท โทษจำคุกให้รอไว้ ๒ ปี ของกลางริบ จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับคำพิพากษาของศาลชั้นต้น ให้ยกฟ้องโจทก์คืนของกลางให้จำเลย โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาฟังว่า เจ้าพนักงานตำรวจจับจำเลยทั้งสี่พร้อมด้วยไม้ของกลางมีวงล้อประกอบเสร็จแล้ว ๒ วง แต่ละวงมีไม้สักปริมาตร ๐.๐๖ ลูกบาศก์เมตรไม้ประดู่ปริมาตร ๐.๐๔ ลูกบาศก์เมตร รวมทั้งไม้ที่โจทก์กล่าวหาว่าจำเลยมีไว้ในความครอบครองซึ่งมีไม้สัก (ฝักขาม) ๑๗๖ เหลี่ยปริมาตร๐.๕๒๘ ลูกบาศก์เมตร ไม้สัก (ซี่ล้อ) ๓๗๘ ซี่ ปริมาตร ๐.๐๒๖ ลูกบาศก์เมตรไม้ประดู่ (ดุมล้อ) ๓๐ ดุม ปริมาตร ๐.๖๓๔ ลูกบาศก์เมตร ไม้เหียง (คันชัก)๕ กีบ รวมไม้สักมีปริมาตร ๐.๕๕๔ ลูกบาศก์เมตร ไม้ประดู่และไม้เหียงมีปริมาตร ๐.๗๑๐ ลูกบาศก์เมตร ไม้ดังกล่าวนี้เป็นไม้หวงห้ามและเป็นไม้ใหม่ทั้งสิ้น เห็นได้ว่าเป็นการประกอบล้อเกวียนและเกวียนไว้เพื่อจำหน่าย แต่ยังมิได้ประกอบเป็นล้อเกวียนหรือเกวียน วินิจฉัยว่ายังไม่มีสภาพเป็นเครื่องใช้ คงเป็นไม้แปรรูปตามกฎหมาย จำเลยจึงมีความผิดตามฟ้องที่ศาลอุทธรณ์พิพากษายกฟ้องโจทก์โดยเห็นว่าของกลางเป็นของใช้สำหรับทำเกวียนเป็นเครื่องใช้นั้น ศาลฎีกาไม่เห็นพ้องด้วย พิพากษากลับ ให้บังคับคดีตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น(สมบัติ วังตาล-สุธรรม วรรณแสง-พิชัย รชตะนันทน์)ศาลจังหวัดลำพูน - นายรังสฤษดิ์ ไชยเลิศศาลอุทธรณ์ - นายล้วน นิลกำแหงแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยร่วมกันมีไม้สักแปรรูปอันเป็นไม้หวงห้ามประเภท ก.และมีไม้ประดู่กับไม้เหียงอันเป็นไม้หวงห้ามตามพระราชกฤษฎีกากำหนดไม้หวงห้าม พ.ศ. ๒๕๐๕ ไว้ในความครอบครองโดยมิได้รับอนุญาต ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติป่าไม้ พ.ศ. ๒๔๘๔ มาตรา ๔๘, ๗๓, ๗๔ พระราชบัญญัติป่าไม้ (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๐๓ มาตรา ๑๗ พระราชกฤษฎีกากำหนดไม้หวงห้ามพ.ศ. ๒๕๐๕ มาตรา ๔ ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๘๓ และริบของกลาง จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามฟ้อง ให้จำคุกจำเลยคนละ ๘ เดือน และปรับคนละ ๓,๐๐๐ บาท โทษจำคุกให้รอไว้ ๒ ปี ของกลางริบ จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับคำพิพากษาของศาลชั้นต้น ให้ยกฟ้องโจทก์คืนของกลางให้จำเลย โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาฟังว่า เจ้าพนักงานตำรวจจับจำเลยทั้งสี่พร้อมด้วยไม้ของกลางมีวงล้อประกอบเสร็จแล้ว ๒ วง แต่ละวงมีไม้สักปริมาตร ๐.๐๖ ลูกบาศก์เมตรไม้ประดู่ปริมาตร ๐.๐๔ ลูกบาศก์เมตร รวมทั้งไม้ที่โจทก์กล่าวหาว่าจำเลยมีไว้ในความครอบครองซึ่งมีไม้สัก (ฝักขาม) ๑๗๖ เหลี่ยปริมาตร๐.๕๒๘ ลูกบาศก์เมตร ไม้สัก (ซี่ล้อ) ๓๗๘ ซี่ ปริมาตร ๐.๐๒๖ ลูกบาศก์เมตรไม้ประดู่ (ดุมล้อ) ๓๐ ดุม ปริมาตร ๐.๖๓๔ ลูกบาศก์เมตร ไม้เหียง (คันชัก)๕ กีบ รวมไม้สักมีปริมาตร ๐.๕๕๔ ลูกบาศก์เมตร ไม้ประดู่และไม้เหียงมีปริมาตร ๐.๗๑๐ ลูกบาศก์เมตร ไม้ดังกล่าวนี้เป็นไม้หวงห้ามและเป็นไม้ใหม่ทั้งสิ้น เห็นได้ว่าเป็นการประกอบล้อเกวียนและเกวียนไว้เพื่อจำหน่าย แต่ยังมิได้ประกอบเป็นล้อเกวียนหรือเกวียน วินิจฉัยว่ายังไม่มีสภาพเป็นเครื่องใช้ คงเป็นไม้แปรรูปตามกฎหมาย จำเลยจึงมีความผิดตามฟ้องที่ศาลอุทธรณ์พิพากษายกฟ้องโจทก์โดยเห็นว่าของกลางเป็นของใช้สำหรับทำเกวียนเป็นเครื่องใช้นั้น ศาลฎีกาไม่เห็นพ้องด้วย พิพากษากลับ ให้บังคับคดีตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1561/2516พนักงานอัยการจังหวัดลำพูนโจทก์นายใจมา กันยะ กับพวกจำเลย พ.ร.บ.ป่าไม้ พ.ศ.2484 ม. 4จำเลยมีไม้หวงห้ามทำเป็นซี่ล้อ ดุมล้อ คันชัก และฝักขามสำหรับประกอบเป็นล้อเกวียนและเกวียนเพื่อจำหน่าย เมื่อยังมิได้ประกอบเป็นล้อเกวียนหรือเกวียน จึงไม่อยู่ในสภาพเป็นเครื่องใช้คงถือว่าเป็นไม้แปรรูปตามพระราชบัญญัติป่าไม้ (ฉบับที่ 4) พ.ศ.2503มาตรา 4โจทก์ฟ้องว่า จำเลยร่วมกันมีไม้สักแปรรูปอันเป็นไม้หวงห้ามประเภท ก.และมีไม้ประดู่กับไม้เหียงอันเป็นไม้หวงห้ามตามพระราชกฤษฎีกากำหนดไม้หวงห้าม พ.ศ. ๒๕๐๕ ไว้ในความครอบครองโดยมิได้รับอนุญาต ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติป่าไม้ พ.ศ. ๒๔๘๔ มาตรา ๔๘, ๗๓, ๗๔ พระราชบัญญัติป่าไม้ (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๐๓ มาตรา ๑๗ พระราชกฤษฎีกากำหนดไม้หวงห้ามพ.ศ. ๒๕๐๕ มาตรา ๔ ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๘๓ และริบของกลาง จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามฟ้อง ให้จำคุกจำเลยคนละ ๘ เดือน และปรับคนละ ๓,๐๐๐ บาท โทษจำคุกให้รอไว้ ๒ ปี ของกลางริบ จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับคำพิพากษาของศาลชั้นต้น ให้ยกฟ้องโจทก์คืนของกลางให้จำเลย โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาฟังว่า เจ้าพนักงานตำรวจจับจำเลยทั้งสี่พร้อมด้วยไม้ของกลางมีวงล้อประกอบเสร็จแล้ว ๒ วง แต่ละวงมีไม้สักปริมาตร ๐.๐๖ ลูกบาศก์เมตรไม้ประดู่ปริมาตร ๐.๐๔ ลูกบาศก์เมตร รวมทั้งไม้ที่โจทก์กล่าวหาว่าจำเลยมีไว้ในความครอบครองซึ่งมีไม้สัก (ฝักขาม) ๑๗๖ เหลี่ยปริมาตร๐.๕๒๘ ลูกบาศก์เมตร ไม้สัก (ซี่ล้อ) ๓๗๘ ซี่ ปริมาตร ๐.๐๒๖ ลูกบาศก์เมตรไม้ประดู่ (ดุมล้อ) ๓๐ ดุม ปริมาตร ๐.๖๓๔ ลูกบาศก์เมตร ไม้เหียง (คันชัก)๕ กีบ รวมไม้สักมีปริมาตร ๐.๕๕๔ ลูกบาศก์เมตร ไม้ประดู่และไม้เหียงมีปริมาตร ๐.๗๑๐ ลูกบาศก์เมตร ไม้ดังกล่าวนี้เป็นไม้หวงห้ามและเป็นไม้ใหม่ทั้งสิ้น เห็นได้ว่าเป็นการประกอบล้อเกวียนและเกวียนไว้เพื่อจำหน่าย แต่ยังมิได้ประกอบเป็นล้อเกวียนหรือเกวียน วินิจฉัยว่ายังไม่มีสภาพเป็นเครื่องใช้ คงเป็นไม้แปรรูปตามกฎหมาย จำเลยจึงมีความผิดตามฟ้องที่ศาลอุทธรณ์พิพากษายกฟ้องโจทก์โดยเห็นว่าของกลางเป็นของใช้สำหรับทำเกวียนเป็นเครื่องใช้นั้น ศาลฎีกาไม่เห็นพ้องด้วย พิพากษากลับ ให้บังคับคดีตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น(สมบัติ วังตาล-สุธรรม วรรณแสง-พิชัย รชตะนันทน์)ศาลจังหวัดลำพูน - นายรังสฤษดิ์ ไชยเลิศศาลอุทธรณ์ - นายล้วน นิลกำแหงแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ