คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 130/2524หลักกฎหมาย: โจทก์บรรยายฟ้องว่าจำเลยเสพกัญชา อ้างพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2522 มาตรา 57 อันเป็นบทห้ามแต่มิได้อ้าง มาตรา 92 ซึ่งเป็นบทลงโทษไม่ใช่เรื่องโจทก์ ไม่ประสงค์ให้ลงโทษ ศาลลงโทษจำเลยตาม มาตรา 92 ได้ศาลชั้นต้นลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติฝิ่น และฐานมีกัญชาแต่ฐานเสพกัญชาโจทก์ไม่ได้อ้างบทมาตรา จึงลงโทษไม่ได้ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยข้อกฎหมายว่า "คดีคงมีปัญหาในชั้นฎีกาว่า โจทก์บรรยายฟ้องว่า จำเลยบังอาจร่วมกันเสพกัญชาโดยผิดกฎหมาย และอ้างบทห้ามกระทำผิดตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2522 มาตรา 57มาในคำขอท้ายฟ้อง แต่ไม่ได้อ้างมาตรา 92 อันเป็นบทลงโทษสำหรับความผิดดังกล่าวมาด้วย ศาลจะพิพากษาลงโทษจำเลยได้หรือไม่ เห็นว่าประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 158(6) บัญญัติว่า คำฟ้องจะต้องอ้างมาตราในกฎหมายซึ่งบัญญัติว่าการกระทำเช่นนั้นเป็นความผิดซึ่งคดีนี้โจทก์บรรยายฟ้องมาแจ้งชัดแล้วว่าจำเลยได้ร่วมกันเสพกัญชาอันเป็นยาเสพติดให้โทษประเภทที่ 5 โดยผิดกฎหมายและอ้างบทมาตรา 57 อันเป็นบทห้ามกระทำผิดมาด้วย ดังนี้แม้โจทก์จะมิได้อ้างบทลงโทษมาก็ย่อมลงโทษจำเลยตามมาตรา 92 ได้ ไม่ใช่เป็นเรื่องที่โจทก์ประสงค์ให้ลงโทษ ฎีกาโจทก์ฟังขึ้นพิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยที่ 1 ที่ 2 ที่ 3 และที่ 4 มีความผิดฐานร่วมกันเสพกัญชาตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2522 มาตรา 57อีกกระทงหนึ่ง ให้จำคุกคนละ 1 เดือน ตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษพ.ศ. 2522 มาตรา 92 เพิ่มโทษจำเลยที่ 1 อีก 1 ใน 3 ตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 92 คงเป็นโทษจำคุก 40 วัน จำเลยทั้งสี่ให้การรับสารภาพ ลดโทษให้คนละกึ่งหนึ่ง ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 คงให้จำคุกจำเลยที่ 1ไว้ 20 วัน จำคุกจำเลยที่ 2 ที่ 3 และที่ 4 คนละ 15 วัน นอกจากที่แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ทุกประการ" ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 130/2524อัยการหนองคายโจทก์นายนัด ดุลย์แสง กับพวกจำเลย ป.วิ.อ. ม. 192 พ.ร.บ.ยาเสพติดให้โทษ พ.ศ.2522 โจทก์บรรยายฟ้องว่าจำเลยเสพกัญชา อ้างพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2522 มาตรา 57 อันเป็นบทห้ามแต่มิได้อ้าง มาตรา 92 ซึ่งเป็นบทลงโทษไม่ใช่เรื่องโจทก์ ไม่ประสงค์ให้ลงโทษ ศาลลงโทษจำเลยตาม มาตรา 92 ได้ศาลชั้นต้นลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติฝิ่น และฐานมีกัญชาแต่ฐานเสพกัญชาโจทก์ไม่ได้อ้างบทมาตรา จึงลงโทษไม่ได้ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยข้อกฎหมายว่า "คดีคงมีปัญหาในชั้นฎีกาว่า โจทก์บรรยายฟ้องว่า จำเลยบังอาจร่วมกันเสพกัญชาโดยผิดกฎหมาย และอ้างบทห้ามกระทำผิดตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2522 มาตรา 57มาในคำขอท้ายฟ้อง แต่ไม่ได้อ้างมาตรา 92 อันเป็นบทลงโทษสำหรับความผิดดังกล่าวมาด้วย ศาลจะพิพากษาลงโทษจำเลยได้หรือไม่ เห็นว่าประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 158(6) บัญญัติว่า คำฟ้องจะต้องอ้างมาตราในกฎหมายซึ่งบัญญัติว่าการกระทำเช่นนั้นเป็นความผิดซึ่งคดีนี้โจทก์บรรยายฟ้องมาแจ้งชัดแล้วว่าจำเลยได้ร่วมกันเสพกัญชาอันเป็นยาเสพติดให้โทษประเภทที่ 5 โดยผิดกฎหมายและอ้างบทมาตรา 57 อันเป็นบทห้ามกระทำผิดมาด้วย ดังนี้แม้โจทก์จะมิได้อ้างบทลงโทษมาก็ย่อมลงโทษจำเลยตามมาตรา 92 ได้ ไม่ใช่เป็นเรื่องที่โจทก์ประสงค์ให้ลงโทษ ฎีกาโจทก์ฟังขึ้นพิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยที่ 1 ที่ 2 ที่ 3 และที่ 4 มีความผิดฐานร่วมกันเสพกัญชาตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2522 มาตรา 57อีกกระทงหนึ่ง ให้จำคุกคนละ 1 เดือน ตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษพ.ศ. 2522 มาตรา 92 เพิ่มโทษจำเลยที่ 1 อีก 1 ใน 3 ตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 92 คงเป็นโทษจำคุก 40 วัน จำเลยทั้งสี่ให้การรับสารภาพ ลดโทษให้คนละกึ่งหนึ่ง ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 คงให้จำคุกจำเลยที่ 1ไว้ 20 วัน จำคุกจำเลยที่ 2 ที่ 3 และที่ 4 คนละ 15 วัน นอกจากที่แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ทุกประการ"(พยนต์ ยาวะประภาษ-สุนทร วรรณแสง-สุทิน เลิศวิรุฬห์)แหล่งที่มาเนติบัณฑิตยสภาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ศาลชั้นต้นลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติฝิ่น และฐานมีกัญชาแต่ฐานเสพกัญชาโจทก์ไม่ได้อ้างบทมาตรา จึงลงโทษไม่ได้ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยข้อกฎหมายว่า "คดีคงมีปัญหาในชั้นฎีกาว่า โจทก์บรรยายฟ้องว่า จำเลยบังอาจร่วมกันเสพกัญชาโดยผิดกฎหมาย และอ้างบทห้ามกระทำผิดตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2522 มาตรา 57มาในคำขอท้ายฟ้อง แต่ไม่ได้อ้างมาตรา 92 อันเป็นบทลงโทษสำหรับความผิดดังกล่าวมาด้วย ศาลจะพิพากษาลงโทษจำเลยได้หรือไม่ เห็นว่าประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 158(6) บัญญัติว่า คำฟ้องจะต้องอ้างมาตราในกฎหมายซึ่งบัญญัติว่าการกระทำเช่นนั้นเป็นความผิดซึ่งคดีนี้โจทก์บรรยายฟ้องมาแจ้งชัดแล้วว่าจำเลยได้ร่วมกันเสพกัญชาอันเป็นยาเสพติดให้โทษประเภทที่ 5 โดยผิดกฎหมายและอ้างบทมาตรา 57 อันเป็นบทห้ามกระทำผิดมาด้วย ดังนี้แม้โจทก์จะมิได้อ้างบทลงโทษมาก็ย่อมลงโทษจำเลยตามมาตรา 92 ได้ ไม่ใช่เป็นเรื่องที่โจทก์ประสงค์ให้ลงโทษ ฎีกาโจทก์ฟังขึ้นพิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยที่ 1 ที่ 2 ที่ 3 และที่ 4 มีความผิดฐานร่วมกันเสพกัญชาตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2522 มาตรา 57อีกกระทงหนึ่ง ให้จำคุกคนละ 1 เดือน ตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษพ.ศ. 2522 มาตรา 92 เพิ่มโทษจำเลยที่ 1 อีก 1 ใน 3 ตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 92 คงเป็นโทษจำคุก 40 วัน จำเลยทั้งสี่ให้การรับสารภาพ ลดโทษให้คนละกึ่งหนึ่ง ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 คงให้จำคุกจำเลยที่ 1ไว้ 20 วัน จำคุกจำเลยที่ 2 ที่ 3 และที่ 4 คนละ 15 วัน นอกจากที่แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ทุกประการ" ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 130/2524อัยการหนองคายโจทก์นายนัด ดุลย์แสง กับพวกจำเลย ป.วิ.อ. ม. 192 พ.ร.บ.ยาเสพติดให้โทษ พ.ศ.2522 โจทก์บรรยายฟ้องว่าจำเลยเสพกัญชา อ้างพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2522 มาตรา 57 อันเป็นบทห้ามแต่มิได้อ้าง มาตรา 92 ซึ่งเป็นบทลงโทษไม่ใช่เรื่องโจทก์ ไม่ประสงค์ให้ลงโทษ ศาลลงโทษจำเลยตาม มาตรา 92 ได้ศาลชั้นต้นลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติฝิ่น และฐานมีกัญชาแต่ฐานเสพกัญชาโจทก์ไม่ได้อ้างบทมาตรา จึงลงโทษไม่ได้ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยข้อกฎหมายว่า "คดีคงมีปัญหาในชั้นฎีกาว่า โจทก์บรรยายฟ้องว่า จำเลยบังอาจร่วมกันเสพกัญชาโดยผิดกฎหมาย และอ้างบทห้ามกระทำผิดตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2522 มาตรา 57มาในคำขอท้ายฟ้อง แต่ไม่ได้อ้างมาตรา 92 อันเป็นบทลงโทษสำหรับความผิดดังกล่าวมาด้วย ศาลจะพิพากษาลงโทษจำเลยได้หรือไม่ เห็นว่าประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 158(6) บัญญัติว่า คำฟ้องจะต้องอ้างมาตราในกฎหมายซึ่งบัญญัติว่าการกระทำเช่นนั้นเป็นความผิดซึ่งคดีนี้โจทก์บรรยายฟ้องมาแจ้งชัดแล้วว่าจำเลยได้ร่วมกันเสพกัญชาอันเป็นยาเสพติดให้โทษประเภทที่ 5 โดยผิดกฎหมายและอ้างบทมาตรา 57 อันเป็นบทห้ามกระทำผิดมาด้วย ดังนี้แม้โจทก์จะมิได้อ้างบทลงโทษมาก็ย่อมลงโทษจำเลยตามมาตรา 92 ได้ ไม่ใช่เป็นเรื่องที่โจทก์ประสงค์ให้ลงโทษ ฎีกาโจทก์ฟังขึ้นพิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยที่ 1 ที่ 2 ที่ 3 และที่ 4 มีความผิดฐานร่วมกันเสพกัญชาตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2522 มาตรา 57อีกกระทงหนึ่ง ให้จำคุกคนละ 1 เดือน ตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษพ.ศ. 2522 มาตรา 92 เพิ่มโทษจำเลยที่ 1 อีก 1 ใน 3 ตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 92 คงเป็นโทษจำคุก 40 วัน จำเลยทั้งสี่ให้การรับสารภาพ ลดโทษให้คนละกึ่งหนึ่ง ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 คงให้จำคุกจำเลยที่ 1ไว้ 20 วัน จำคุกจำเลยที่ 2 ที่ 3 และที่ 4 คนละ 15 วัน นอกจากที่แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ทุกประการ"(พยนต์ ยาวะประภาษ-สุนทร วรรณแสง-สุทิน เลิศวิรุฬห์)แหล่งที่มาเนติบัณฑิตยสภาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ