คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2641/2527หลักกฎหมาย: ผู้แทนของโจทก์ได้แก่ผู้อำนวยการองค์การอุตสาหกรรมป่าไม้การที่จะถือว่าโจทก์ทราบคำสั่งอุทธรณ์เงินทดแทน ก็คือผู้อำนวยการของโจทก์ทราบนั่นเอง แม้โจทก์จะมีหน่วยงานอื่นซึ่งได้แก่ส่วนทำไม้ตากและฝ่ายทำไม้ภาคเหนือ แต่ทั้งสองหน่วยงานดังกล่าวก็มิได้มีอำนาจพิจารณาเกี่ยวกับการจ่ายเงินทดแทน หรือได้รับมอบอำนาจจากโจทก์เกี่ยวกับเรื่องราวดังกล่าว หรือมิได้มีอำนาจที่จะนำคดีมาสู่ศาลได้ในกรณีที่ไม่เห็นด้วยกับคำสั่งอุทธรณ์เงินทดแทนทั้งไม่ปรากฏข้อเท็จจริงอันจะถือได้ว่าส่วนทำไม้ตากเป็นนายจ้างตามความหมายของประกาศกระทรวงมหาดไทยเรื่องการคุ้มครองแรงงานการที่แรงงานจังหวัดกำแพงเพชรแจ้งคำสั่งอุทธรณ์เงินทดแทนให้ส่วนทำไม้ตากรับทราบในวันที่ 21 ธันวาคม 2526 จึงถือไม่ได้ว่าโจทก์ซึ่งเป็นนายจ้างทราบคำสั่งในวันดังกล่าวถือว่าโจทก์เพิ่งทราบคำสั่งดังกล่าวจากบันทึกรายงานของฝ่ายทำไม้ภาคเหนือเมื่อวันที่ 19 มกราคม2527 การที่โจทก์ไม่เห็นด้วยกับคำสั่งดังกล่าวและนำคดีมาสู่ศาลในวันจันทร์ที่ 20 กุมภาพันธ์ 2527 จึงไม่เกิน 30 วันโจทก์จึงมีอำนาจฟ้องโจทก์ฟ้องว่า พนักงานเงินทดแทนได้มีคำสั่งให้องค์การอุตสาหกรรมป่าไม้ โจทก์ซึ่งเป็นนายจ้างจ่ายค่าทำศพให้แก่ผู้จัดการศพของนายปั๋นลูกจ้างซึ่งประสบอันตรายเนื่องจากการทำงานให้โจทก์ ต่อมาจำเลยที่ ๒ และนายสมคิดได้ยื่นอุทธรณ์คำสั่งของพนักงานเงินทดแทนไปยังอธิบดีกรมแรงงานจำเลยที่ ๑ มีคำสั่งอุทธรณ์เงินทดแทนให้โจทก์จ่ายค่าทดแทนแก่จำเลยที่ ๒ จำเลยที่ ๑ ได้มีคำสั่งอุทธรณ์เงินทดแทนที่ ๓๘/๒๕๒๖ ให้โจทก์จ่ายค่าทดแทนแก่จำเลยที่ ๒ เป็นรายเดือน คำสั่งดังกล่าวฝ่ายเลขานุการของโจทก์ได้ส่งเรื่องตามขั้นตอนตามระเบียบการปฏิบัติงานของทางราชการ และเสนอมายังผู้อำนวยการโจทก์ในฐานะผู้กระทำการแทนโจทก์ได้รับทราบเมื่อวันที่ ๒๕ มกราคม ๒๕๒๗ ขอให้สั่งเพิกถอนคำสั่งที่ ๓๘/๒๕๒๖ คงให้โจทก์จ่ายเฉพาะเงินค่าทำศพตามคำสั่งของพนักงานทดแทน จำเลยที่ ๑ ให้การว่า โจทก์ทราบคำสั่งอุทธรณ์เงินทดแทนที่ ๓๘/๒๕๒๖ตั้งแต่วันที่ ๒๑ ธันวาคม ๒๕๒๖ โดยสำนักงานแรงงานจังหวัดกำแพงเพชรได้ส่งคำสั่งดังกล่าวไปยังส่วนทำไม้ตากรับในวันดังกล่าวส่วนทำไม้ตากฝ่ายอุตสาหกรรมฝ่ายทำไม้ภาคเหนือ องค์การอุตสาหกรรมเป็นสาขาหนึ่งของโจทก์ มีอำนาจกระทำการแทนโจทก์และเป็นตัวแทนโจทก์ถือเสมือนเป็นนายจ้างโดยตรง ดังนี้ต้องถือได้ว่าได้แจ้งคำสั่งอุทธรณ์เงินทดแทนให้นายจ้างคือโจทก์ทราบแล้วตั้งแต่วันที่ ๒๑ ธันวาคม ๒๕๒๖ ไม่จำต้องแจ้งคำสั่งไปยังผู้อำนวยการของโจทก์โดยตรง โจทก์ฟ้องคดีเมื่อวันที่ ๒๐ กุมภาพันธ์ ๒๕๒๗ เกิน ๓๐ วัน นับแต่วันที่ทราบคำสั่งอุทธรณ์เงินทดแทน คำสั่งดังกล่าวจึงถึงที่สุด จำเลยที่ ๒ ให้การว่าคำสั่งอุทธรณ์เงินทดแทนชอบแล้ว ศาลแรงงานกลางพิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ต่อศาลฎีกา ศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยว่า โจทก์เป็นรัฐวิสาหกิจมีฐานะเป็นนิติบุคคลตามพระราชบัญญัติว่าด้วยการจัดตั้งองค์การรัฐบาล พ.ศ. ๒๔๙๖มาตรา ๔ ผู้แทนของโจทก์ได้แก่ผู้อำนวยการองค์การอุตสาหกรรมป่าไม้ การที่จะถือว่าโจทก์ทราบคำสั่งอุทธรณ์เงินทดแทน ก็คือผู้อำนวยการองค์การอุตสาหกรรมป่าไม้ทราบนั่นเอง แม้โจทก์จะมีหน่วยงานอื่นซึ่งได้แก่ส่วนทำไม้ตากและฝ่ายทำไม้ภาคเหนือ แต่ทั้งส่วนทำไม้ตากและฝ่ายทำไม้ภาคเหนือก็มิได้มีอำนาจเกี่ยวกับการพิจารณาจ่ายเงินทดแทน หรือได้รับมอบอำนาจเกี่ยวกับเรื่องดังกล่าวแต่อย่างใดเมื่อปรากฏว่าส่วนทำไม้ตากได้รับคำสั่งอุทธรณ์เงินทดแทนจากแรงงานจังหวัดกำแพงเพชรแล้วได้แจ้งต่อไปยังฝ่ายทำไม้ภาคเหนือ ฝ่ายทำไม้ภาคเหนือรับทราบแล้วได้ทำบันทึกเสนอผู้อำนวยการโจทก์ขอให้พิพากษาอนุมัติจ่ายเงินทดแทน แสดงว่าอำนาจในการจ่ายเงินทดแทนอยู่ที่โจทก์แต่ผู้เดียว ส่วนทำไม้ตากและฝ่ายทำไม้ภาคเหนือไม่มีอำนาจที่จะนำคดีมาสู่ศาลได้กรณีที่ไม่เห็นด้วยกับคำสั่งอุทธรณ์เงินทดแทน ทั้งไม่ปรากฏข้อเท็จจริง อันจะถือได้ว่าส่วนทำไม้ตากเป็นนายจ้างตามความหมายของประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน การที่แรงงานจังหวัดกำแพงเพชรแจ้งคำสั่งอุทธรณ์เงินทดแทนให้ส่วนทำไม้ตากรับทราบเมื่อวันที่ ๒๑ ธันวาคม ๒๕๒๖ จึงถือไม่ได้ว่าโจทก์ ซึ่งเป็นนายจ้างได้ทราบคำสั่งในวันดังกล่าว โจทก์เพิ่มทราบคำสั่งอุทธรณ์เงินทดแทนจากบันทึกรายงานของฝ่ายทำไม้ภาคเหนือเมื่อวันที่ ๑๙ มกราคม ๒๕๒๗ การที่โจทก์ไม่เห็นด้วยกับคำสั่งดังกล่าวและนำคดีมาสู่ศาลในวันที่ ๒๐ กุมภาพันธ์ ๒๕๒๗ จึงไม่เกิน ๓๐ วัน เพราะวันที่ ๑๙กุมภาพันธ์ ๒๕๒๗ เป็นวันอาทิตย์ โจทก์จึงฟ้องคดีในวันที่ ๒๐ กุมภาพันธ์ ๒๕๒๗ ได้ที่ศาลแรงงานกลางวินิจฉัยว่าโจทก์ฟ้องคดีเกิน ๓๐ วัน คำสั่งอุทธรณ์เงินทดแทนจึงถึงที่สุด โจทก์ไม่มีอำนาจฟ้องโดยไม่วินิจฉัยประเด็นอื่นต่อไปและพิพากษายกฟ้องนั้นไม่ชอบ พิพากษายกคำพิพากษาศาลแรงงานกลาง ให้ศาลแรงงานกลางพิจารณาและพิพากษาในประเด็นที่ว่าคำสั่งอุทธรณ์เงินทดแทนที่ ๓๘/๒๕๒๖ ชอบหรือไม่เพียงใดต่อไป ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2641/2527องค์การอุตสาหกรรมป่าไม้โจทก์กรมแรงงาน กับพวกจำเลย ป.พ.พ. ม. 75 ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ม. 52, ม. 60ผู้แทนของโจทก์ได้แก่ผู้อำนวยการองค์การอุตสาหกรรมป่าไม้การที่จะถือว่าโจทก์ทราบคำสั่งอุทธรณ์เงินทดแทน ก็คือผู้อำนวยการของโจทก์ทราบนั่นเอง แม้โจทก์จะมีหน่วยงานอื่นซึ่งได้แก่ส่วนทำไม้ตากและฝ่ายทำไม้ภาคเหนือ แต่ทั้งสองหน่วยงานดังกล่าวก็มิได้มีอำนาจพิจารณาเกี่ยวกับการจ่ายเงินทดแทน หรือได้รับมอบอำนาจจากโจทก์เกี่ยวกับเรื่องราวดังกล่าว หรือมิได้มีอำนาจที่จะนำคดีมาสู่ศาลได้ในกรณีที่ไม่เห็นด้วยกับคำสั่งอุทธรณ์เงินทดแทนทั้งไม่ปรากฏข้อเท็จจริงอันจะถือได้ว่าส่วนทำไม้ตากเป็นนายจ้างตามความหมายของประกาศกระทรวงมหาดไทยเรื่องการคุ้มครองแรงงานการที่แรงงานจังหวัดกำแพงเพชรแจ้งคำสั่งอุทธรณ์เงินทดแทนให้ส่วนทำไม้ตากรับทราบในวันที่ 21 ธันวาคม 2526 จึงถือไม่ได้ว่าโจทก์ซึ่งเป็นนายจ้างทราบคำสั่งในวันดังกล่าวถือว่าโจทก์เพิ่งทราบคำสั่งดังกล่าวจากบันทึกรายงานของฝ่ายทำไม้ภาคเหนือเมื่อวันที่ 19 มกราคม2527 การที่โจทก์ไม่เห็นด้วยกับคำสั่งดังกล่าวและนำคดีมาสู่ศาลในวันจันทร์ที่ 20 กุมภาพันธ์ 2527 จึงไม่เกิน 30 วันโจทก์จึงมีอำนาจฟ้องโจทก์ฟ้องว่า พนักงานเงินทดแทนได้มีคำสั่งให้องค์การอุตสาหกรรมป่าไม้ โจทก์ซึ่งเป็นนายจ้างจ่ายค่าทำศพให้แก่ผู้จัดการศพของนายปั๋นลูกจ้างซึ่งประสบอันตรายเนื่องจากการทำงานให้โจทก์ ต่อมาจำเลยที่ ๒ และนายสมคิดได้ยื่นอุทธรณ์คำสั่งของพนักงานเงินทดแทนไปยังอธิบดีกรมแรงงานจำเลยที่ ๑ มีคำสั่งอุทธรณ์เงินทดแทนให้โจทก์จ่ายค่าทดแทนแก่จำเลยที่ ๒ จำเลยที่ ๑ ได้มีคำสั่งอุทธรณ์เงินทดแทนที่ ๓๘/๒๕๒๖ ให้โจทก์จ่ายค่าทดแทนแก่จำเลยที่ ๒ เป็นรายเดือน คำสั่งดังกล่าวฝ่ายเลขานุการของโจทก์ได้ส่งเรื่องตามขั้นตอนตามระเบียบการปฏิบัติงานของทางราชการ และเสนอมายังผู้อำนวยการโจทก์ในฐานะผู้กระทำการแทนโจทก์ได้รับทราบเมื่อวันที่ ๒๕ มกราคม ๒๕๒๗ ขอให้สั่งเพิกถอนคำสั่งที่ ๓๘/๒๕๒๖ คงให้โจทก์จ่ายเฉพาะเงินค่าทำศพตามคำสั่งของพนักงานทดแทน จำเลยที่ ๑ ให้การว่า โจทก์ทราบคำสั่งอุทธรณ์เงินทดแทนที่ ๓๘/๒๕๒๖ตั้งแต่วันที่ ๒๑ ธันวาคม ๒๕๒๖ โดยสำนักงานแรงงานจังหวัดกำแพงเพชรได้ส่งคำสั่งดังกล่าวไปยังส่วนทำไม้ตากรับในวันดังกล่าวส่วนทำไม้ตากฝ่ายอุตสาหกรรมฝ่ายทำไม้ภาคเหนือ องค์การอุตสาหกรรมเป็นสาขาหนึ่งของโจทก์ มีอำนาจกระทำการแทนโจทก์และเป็นตัวแทนโจทก์ถือเสมือนเป็นนายจ้างโดยตรง ดังนี้ต้องถือได้ว่าได้แจ้งคำสั่งอุทธรณ์เงินทดแทนให้นายจ้างคือโจทก์ทราบแล้วตั้งแต่วันที่ ๒๑ ธันวาคม ๒๕๒๖ ไม่จำต้องแจ้งคำสั่งไปยังผู้อำนวยการของโจทก์โดยตรง โจทก์ฟ้องคดีเมื่อวันที่ ๒๐ กุมภาพันธ์ ๒๕๒๗ เกิน ๓๐ วัน นับแต่วันที่ทราบคำสั่งอุทธรณ์เงินทดแทน คำสั่งดังกล่าวจึงถึงที่สุด จำเลยที่ ๒ ให้การว่าคำสั่งอุทธรณ์เงินทดแทนชอบแล้ว ศาลแรงงานกลางพิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ต่อศาลฎีกา ศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยว่า โจทก์เป็นรัฐวิสาหกิจมีฐานะเป็นนิติบุคคลตามพระราชบัญญัติว่าด้วยการจัดตั้งองค์การรัฐบาล พ.ศ. ๒๔๙๖มาตรา ๔ ผู้แทนของโจทก์ได้แก่ผู้อำนวยการองค์การอุตสาหกรรมป่าไม้ การที่จะถือว่าโจทก์ทราบคำสั่งอุทธรณ์เงินทดแทน ก็คือผู้อำนวยการองค์การอุตสาหกรรมป่าไม้ทราบนั่นเอง แม้โจทก์จะมีหน่วยงานอื่นซึ่งได้แก่ส่วนทำไม้ตากและฝ่ายทำไม้ภาคเหนือ แต่ทั้งส่วนทำไม้ตากและฝ่ายทำไม้ภาคเหนือก็มิได้มีอำนาจเกี่ยวกับการพิจารณาจ่ายเงินทดแทน หรือได้รับมอบอำนาจเกี่ยวกับเรื่องดังกล่าวแต่อย่างใดเมื่อปรากฏว่าส่วนทำไม้ตากได้รับคำสั่งอุทธรณ์เงินทดแทนจากแรงงานจังหวัดกำแพงเพชรแล้วได้แจ้งต่อไปยังฝ่ายทำไม้ภาคเหนือ ฝ่ายทำไม้ภาคเหนือรับทราบแล้วได้ทำบันทึกเสนอผู้อำนวยการโจทก์ขอให้พิพากษาอนุมัติจ่ายเงินทดแทน แสดงว่าอำนาจในการจ่ายเงินทดแทนอยู่ที่โจทก์แต่ผู้เดียว ส่วนทำไม้ตากและฝ่ายทำไม้ภาคเหนือไม่มีอำนาจที่จะนำคดีมาสู่ศาลได้กรณีที่ไม่เห็นด้วยกับคำสั่งอุทธรณ์เงินทดแทน ทั้งไม่ปรากฏข้อเท็จจริง อันจะถือได้ว่าส่วนทำไม้ตากเป็นนายจ้างตามความหมายของประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน การที่แรงงานจังหวัดกำแพงเพชรแจ้งคำสั่งอุทธรณ์เงินทดแทนให้ส่วนทำไม้ตากรับทราบเมื่อวันที่ ๒๑ ธันวาคม ๒๕๒๖ จึงถือไม่ได้ว่าโจทก์ ซึ่งเป็นนายจ้างได้ทราบคำสั่งในวันดังกล่าว โจทก์เพิ่มทราบคำสั่งอุทธรณ์เงินทดแทนจากบันทึกรายงานของฝ่ายทำไม้ภาคเหนือเมื่อวันที่ ๑๙ มกราคม ๒๕๒๗ การที่โจทก์ไม่เห็นด้วยกับคำสั่งดังกล่าวและนำคดีมาสู่ศาลในวันที่ ๒๐ กุมภาพันธ์ ๒๕๒๗ จึงไม่เกิน ๓๐ วัน เพราะวันที่ ๑๙กุมภาพันธ์ ๒๕๒๗ เป็นวันอาทิตย์ โจทก์จึงฟ้องคดีในวันที่ ๒๐ กุมภาพันธ์ ๒๕๒๗ ได้ที่ศาลแรงงานกลางวินิจฉัยว่าโจทก์ฟ้องคดีเกิน ๓๐ วัน คำสั่งอุทธรณ์เงินทดแทนจึงถึงที่สุด โจทก์ไม่มีอำนาจฟ้องโดยไม่วินิจฉัยประเด็นอื่นต่อไปและพิพากษายกฟ้องนั้นไม่ชอบ พิพากษายกคำพิพากษาศาลแรงงานกลาง ให้ศาลแรงงานกลางพิจารณาและพิพากษาในประเด็นที่ว่าคำสั่งอุทธรณ์เงินทดแทนที่ ๓๘/๒๕๒๖ ชอบหรือไม่เพียงใดต่อไป(ไพศาล สว่างเนตร-ขจร หะวานนท์-วรา ไวยหงษ์)ศาลแรงงานกลาง - นายอร่าม หุตางกูรศาลอุทธรณ์ - แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า พนักงานเงินทดแทนได้มีคำสั่งให้องค์การอุตสาหกรรมป่าไม้ โจทก์ซึ่งเป็นนายจ้างจ่ายค่าทำศพให้แก่ผู้จัดการศพของนายปั๋นลูกจ้างซึ่งประสบอันตรายเนื่องจากการทำงานให้โจทก์ ต่อมาจำเลยที่ ๒ และนายสมคิดได้ยื่นอุทธรณ์คำสั่งของพนักงานเงินทดแทนไปยังอธิบดีกรมแรงงานจำเลยที่ ๑ มีคำสั่งอุทธรณ์เงินทดแทนให้โจทก์จ่ายค่าทดแทนแก่จำเลยที่ ๒ จำเลยที่ ๑ ได้มีคำสั่งอุทธรณ์เงินทดแทนที่ ๓๘/๒๕๒๖ ให้โจทก์จ่ายค่าทดแทนแก่จำเลยที่ ๒ เป็นรายเดือน คำสั่งดังกล่าวฝ่ายเลขานุการของโจทก์ได้ส่งเรื่องตามขั้นตอนตามระเบียบการปฏิบัติงานของทางราชการ และเสนอมายังผู้อำนวยการโจทก์ในฐานะผู้กระทำการแทนโจทก์ได้รับทราบเมื่อวันที่ ๒๕ มกราคม ๒๕๒๗ ขอให้สั่งเพิกถอนคำสั่งที่ ๓๘/๒๕๒๖ คงให้โจทก์จ่ายเฉพาะเงินค่าทำศพตามคำสั่งของพนักงานทดแทน จำเลยที่ ๑ ให้การว่า โจทก์ทราบคำสั่งอุทธรณ์เงินทดแทนที่ ๓๘/๒๕๒๖ตั้งแต่วันที่ ๒๑ ธันวาคม ๒๕๒๖ โดยสำนักงานแรงงานจังหวัดกำแพงเพชรได้ส่งคำสั่งดังกล่าวไปยังส่วนทำไม้ตากรับในวันดังกล่าวส่วนทำไม้ตากฝ่ายอุตสาหกรรมฝ่ายทำไม้ภาคเหนือ องค์การอุตสาหกรรมเป็นสาขาหนึ่งของโจทก์ มีอำนาจกระทำการแทนโจทก์และเป็นตัวแทนโจทก์ถือเสมือนเป็นนายจ้างโดยตรง ดังนี้ต้องถือได้ว่าได้แจ้งคำสั่งอุทธรณ์เงินทดแทนให้นายจ้างคือโจทก์ทราบแล้วตั้งแต่วันที่ ๒๑ ธันวาคม ๒๕๒๖ ไม่จำต้องแจ้งคำสั่งไปยังผู้อำนวยการของโจทก์โดยตรง โจทก์ฟ้องคดีเมื่อวันที่ ๒๐ กุมภาพันธ์ ๒๕๒๗ เกิน ๓๐ วัน นับแต่วันที่ทราบคำสั่งอุทธรณ์เงินทดแทน คำสั่งดังกล่าวจึงถึงที่สุด จำเลยที่ ๒ ให้การว่าคำสั่งอุทธรณ์เงินทดแทนชอบแล้ว ศาลแรงงานกลางพิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ต่อศาลฎีกา ศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยว่า โจทก์เป็นรัฐวิสาหกิจมีฐานะเป็นนิติบุคคลตามพระราชบัญญัติว่าด้วยการจัดตั้งองค์การรัฐบาล พ.ศ. ๒๔๙๖มาตรา ๔ ผู้แทนของโจทก์ได้แก่ผู้อำนวยการองค์การอุตสาหกรรมป่าไม้ การที่จะถือว่าโจทก์ทราบคำสั่งอุทธรณ์เงินทดแทน ก็คือผู้อำนวยการองค์การอุตสาหกรรมป่าไม้ทราบนั่นเอง แม้โจทก์จะมีหน่วยงานอื่นซึ่งได้แก่ส่วนทำไม้ตากและฝ่ายทำไม้ภาคเหนือ แต่ทั้งส่วนทำไม้ตากและฝ่ายทำไม้ภาคเหนือก็มิได้มีอำนาจเกี่ยวกับการพิจารณาจ่ายเงินทดแทน หรือได้รับมอบอำนาจเกี่ยวกับเรื่องดังกล่าวแต่อย่างใดเมื่อปรากฏว่าส่วนทำไม้ตากได้รับคำสั่งอุทธรณ์เงินทดแทนจากแรงงานจังหวัดกำแพงเพชรแล้วได้แจ้งต่อไปยังฝ่ายทำไม้ภาคเหนือ ฝ่ายทำไม้ภาคเหนือรับทราบแล้วได้ทำบันทึกเสนอผู้อำนวยการโจทก์ขอให้พิพากษาอนุมัติจ่ายเงินทดแทน แสดงว่าอำนาจในการจ่ายเงินทดแทนอยู่ที่โจทก์แต่ผู้เดียว ส่วนทำไม้ตากและฝ่ายทำไม้ภาคเหนือไม่มีอำนาจที่จะนำคดีมาสู่ศาลได้กรณีที่ไม่เห็นด้วยกับคำสั่งอุทธรณ์เงินทดแทน ทั้งไม่ปรากฏข้อเท็จจริง อันจะถือได้ว่าส่วนทำไม้ตากเป็นนายจ้างตามความหมายของประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน การที่แรงงานจังหวัดกำแพงเพชรแจ้งคำสั่งอุทธรณ์เงินทดแทนให้ส่วนทำไม้ตากรับทราบเมื่อวันที่ ๒๑ ธันวาคม ๒๕๒๖ จึงถือไม่ได้ว่าโจทก์ ซึ่งเป็นนายจ้างได้ทราบคำสั่งในวันดังกล่าว โจทก์เพิ่มทราบคำสั่งอุทธรณ์เงินทดแทนจากบันทึกรายงานของฝ่ายทำไม้ภาคเหนือเมื่อวันที่ ๑๙ มกราคม ๒๕๒๗ การที่โจทก์ไม่เห็นด้วยกับคำสั่งดังกล่าวและนำคดีมาสู่ศาลในวันที่ ๒๐ กุมภาพันธ์ ๒๕๒๗ จึงไม่เกิน ๓๐ วัน เพราะวันที่ ๑๙กุมภาพันธ์ ๒๕๒๗ เป็นวันอาทิตย์ โจทก์จึงฟ้องคดีในวันที่ ๒๐ กุมภาพันธ์ ๒๕๒๗ ได้ที่ศาลแรงงานกลางวินิจฉัยว่าโจทก์ฟ้องคดีเกิน ๓๐ วัน คำสั่งอุทธรณ์เงินทดแทนจึงถึงที่สุด โจทก์ไม่มีอำนาจฟ้องโดยไม่วินิจฉัยประเด็นอื่นต่อไปและพิพากษายกฟ้องนั้นไม่ชอบ พิพากษายกคำพิพากษาศาลแรงงานกลาง ให้ศาลแรงงานกลางพิจารณาและพิพากษาในประเด็นที่ว่าคำสั่งอุทธรณ์เงินทดแทนที่ ๓๘/๒๕๒๖ ชอบหรือไม่เพียงใดต่อไป ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2641/2527องค์การอุตสาหกรรมป่าไม้โจทก์กรมแรงงาน กับพวกจำเลย ป.พ.พ. ม. 75 ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ม. 52, ม. 60ผู้แทนของโจทก์ได้แก่ผู้อำนวยการองค์การอุตสาหกรรมป่าไม้การที่จะถือว่าโจทก์ทราบคำสั่งอุทธรณ์เงินทดแทน ก็คือผู้อำนวยการของโจทก์ทราบนั่นเอง แม้โจทก์จะมีหน่วยงานอื่นซึ่งได้แก่ส่วนทำไม้ตากและฝ่ายทำไม้ภาคเหนือ แต่ทั้งสองหน่วยงานดังกล่าวก็มิได้มีอำนาจพิจารณาเกี่ยวกับการจ่ายเงินทดแทน หรือได้รับมอบอำนาจจากโจทก์เกี่ยวกับเรื่องราวดังกล่าว หรือมิได้มีอำนาจที่จะนำคดีมาสู่ศาลได้ในกรณีที่ไม่เห็นด้วยกับคำสั่งอุทธรณ์เงินทดแทนทั้งไม่ปรากฏข้อเท็จจริงอันจะถือได้ว่าส่วนทำไม้ตากเป็นนายจ้างตามความหมายของประกาศกระทรวงมหาดไทยเรื่องการคุ้มครองแรงงานการที่แรงงานจังหวัดกำแพงเพชรแจ้งคำสั่งอุทธรณ์เงินทดแทนให้ส่วนทำไม้ตากรับทราบในวันที่ 21 ธันวาคม 2526 จึงถือไม่ได้ว่าโจทก์ซึ่งเป็นนายจ้างทราบคำสั่งในวันดังกล่าวถือว่าโจทก์เพิ่งทราบคำสั่งดังกล่าวจากบันทึกรายงานของฝ่ายทำไม้ภาคเหนือเมื่อวันที่ 19 มกราคม2527 การที่โจทก์ไม่เห็นด้วยกับคำสั่งดังกล่าวและนำคดีมาสู่ศาลในวันจันทร์ที่ 20 กุมภาพันธ์ 2527 จึงไม่เกิน 30 วันโจทก์จึงมีอำนาจฟ้องโจทก์ฟ้องว่า พนักงานเงินทดแทนได้มีคำสั่งให้องค์การอุตสาหกรรมป่าไม้ โจทก์ซึ่งเป็นนายจ้างจ่ายค่าทำศพให้แก่ผู้จัดการศพของนายปั๋นลูกจ้างซึ่งประสบอันตรายเนื่องจากการทำงานให้โจทก์ ต่อมาจำเลยที่ ๒ และนายสมคิดได้ยื่นอุทธรณ์คำสั่งของพนักงานเงินทดแทนไปยังอธิบดีกรมแรงงานจำเลยที่ ๑ มีคำสั่งอุทธรณ์เงินทดแทนให้โจทก์จ่ายค่าทดแทนแก่จำเลยที่ ๒ จำเลยที่ ๑ ได้มีคำสั่งอุทธรณ์เงินทดแทนที่ ๓๘/๒๕๒๖ ให้โจทก์จ่ายค่าทดแทนแก่จำเลยที่ ๒ เป็นรายเดือน คำสั่งดังกล่าวฝ่ายเลขานุการของโจทก์ได้ส่งเรื่องตามขั้นตอนตามระเบียบการปฏิบัติงานของทางราชการ และเสนอมายังผู้อำนวยการโจทก์ในฐานะผู้กระทำการแทนโจทก์ได้รับทราบเมื่อวันที่ ๒๕ มกราคม ๒๕๒๗ ขอให้สั่งเพิกถอนคำสั่งที่ ๓๘/๒๕๒๖ คงให้โจทก์จ่ายเฉพาะเงินค่าทำศพตามคำสั่งของพนักงานทดแทน จำเลยที่ ๑ ให้การว่า โจทก์ทราบคำสั่งอุทธรณ์เงินทดแทนที่ ๓๘/๒๕๒๖ตั้งแต่วันที่ ๒๑ ธันวาคม ๒๕๒๖ โดยสำนักงานแรงงานจังหวัดกำแพงเพชรได้ส่งคำสั่งดังกล่าวไปยังส่วนทำไม้ตากรับในวันดังกล่าวส่วนทำไม้ตากฝ่ายอุตสาหกรรมฝ่ายทำไม้ภาคเหนือ องค์การอุตสาหกรรมเป็นสาขาหนึ่งของโจทก์ มีอำนาจกระทำการแทนโจทก์และเป็นตัวแทนโจทก์ถือเสมือนเป็นนายจ้างโดยตรง ดังนี้ต้องถือได้ว่าได้แจ้งคำสั่งอุทธรณ์เงินทดแทนให้นายจ้างคือโจทก์ทราบแล้วตั้งแต่วันที่ ๒๑ ธันวาคม ๒๕๒๖ ไม่จำต้องแจ้งคำสั่งไปยังผู้อำนวยการของโจทก์โดยตรง โจทก์ฟ้องคดีเมื่อวันที่ ๒๐ กุมภาพันธ์ ๒๕๒๗ เกิน ๓๐ วัน นับแต่วันที่ทราบคำสั่งอุทธรณ์เงินทดแทน คำสั่งดังกล่าวจึงถึงที่สุด จำเลยที่ ๒ ให้การว่าคำสั่งอุทธรณ์เงินทดแทนชอบแล้ว ศาลแรงงานกลางพิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ต่อศาลฎีกา ศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยว่า โจทก์เป็นรัฐวิสาหกิจมีฐานะเป็นนิติบุคคลตามพระราชบัญญัติว่าด้วยการจัดตั้งองค์การรัฐบาล พ.ศ. ๒๔๙๖มาตรา ๔ ผู้แทนของโจทก์ได้แก่ผู้อำนวยการองค์การอุตสาหกรรมป่าไม้ การที่จะถือว่าโจทก์ทราบคำสั่งอุทธรณ์เงินทดแทน ก็คือผู้อำนวยการองค์การอุตสาหกรรมป่าไม้ทราบนั่นเอง แม้โจทก์จะมีหน่วยงานอื่นซึ่งได้แก่ส่วนทำไม้ตากและฝ่ายทำไม้ภาคเหนือ แต่ทั้งส่วนทำไม้ตากและฝ่ายทำไม้ภาคเหนือก็มิได้มีอำนาจเกี่ยวกับการพิจารณาจ่ายเงินทดแทน หรือได้รับมอบอำนาจเกี่ยวกับเรื่องดังกล่าวแต่อย่างใดเมื่อปรากฏว่าส่วนทำไม้ตากได้รับคำสั่งอุทธรณ์เงินทดแทนจากแรงงานจังหวัดกำแพงเพชรแล้วได้แจ้งต่อไปยังฝ่ายทำไม้ภาคเหนือ ฝ่ายทำไม้ภาคเหนือรับทราบแล้วได้ทำบันทึกเสนอผู้อำนวยการโจทก์ขอให้พิพากษาอนุมัติจ่ายเงินทดแทน แสดงว่าอำนาจในการจ่ายเงินทดแทนอยู่ที่โจทก์แต่ผู้เดียว ส่วนทำไม้ตากและฝ่ายทำไม้ภาคเหนือไม่มีอำนาจที่จะนำคดีมาสู่ศาลได้กรณีที่ไม่เห็นด้วยกับคำสั่งอุทธรณ์เงินทดแทน ทั้งไม่ปรากฏข้อเท็จจริง อันจะถือได้ว่าส่วนทำไม้ตากเป็นนายจ้างตามความหมายของประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน การที่แรงงานจังหวัดกำแพงเพชรแจ้งคำสั่งอุทธรณ์เงินทดแทนให้ส่วนทำไม้ตากรับทราบเมื่อวันที่ ๒๑ ธันวาคม ๒๕๒๖ จึงถือไม่ได้ว่าโจทก์ ซึ่งเป็นนายจ้างได้ทราบคำสั่งในวันดังกล่าว โจทก์เพิ่มทราบคำสั่งอุทธรณ์เงินทดแทนจากบันทึกรายงานของฝ่ายทำไม้ภาคเหนือเมื่อวันที่ ๑๙ มกราคม ๒๕๒๗ การที่โจทก์ไม่เห็นด้วยกับคำสั่งดังกล่าวและนำคดีมาสู่ศาลในวันที่ ๒๐ กุมภาพันธ์ ๒๕๒๗ จึงไม่เกิน ๓๐ วัน เพราะวันที่ ๑๙กุมภาพันธ์ ๒๕๒๗ เป็นวันอาทิตย์ โจทก์จึงฟ้องคดีในวันที่ ๒๐ กุมภาพันธ์ ๒๕๒๗ ได้ที่ศาลแรงงานกลางวินิจฉัยว่าโจทก์ฟ้องคดีเกิน ๓๐ วัน คำสั่งอุทธรณ์เงินทดแทนจึงถึงที่สุด โจทก์ไม่มีอำนาจฟ้องโดยไม่วินิจฉัยประเด็นอื่นต่อไปและพิพากษายกฟ้องนั้นไม่ชอบ พิพากษายกคำพิพากษาศาลแรงงานกลาง ให้ศาลแรงงานกลางพิจารณาและพิพากษาในประเด็นที่ว่าคำสั่งอุทธรณ์เงินทดแทนที่ ๓๘/๒๕๒๖ ชอบหรือไม่เพียงใดต่อไป(ไพศาล สว่างเนตร-ขจร หะวานนท์-วรา ไวยหงษ์)ศาลแรงงานกลาง - นายอร่าม หุตางกูรศาลอุทธรณ์ - แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ