คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 856/2530หลักกฎหมาย: จำเลยรู้อยู่แล้วว่า จ. ไปลักเครื่องยนต์ของผู้เสียหายมาจำเลยช่วยพาเครื่องยนต์นั้นไปเพื่อหวังว่าจะได้ส่วนแบ่งจากการขายเครื่องยนต์ดังกล่าวจึงมีความผิดฐานรับของโจร.(ที่มา-เนติ)โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 289, 340,340 ตรี, 80, 83, 90 และริบของกลาง ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยฐานรับของโจรตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 357 ลดโทษให้หนึ่งในสาม จำคุก 2 ปี ของกลางริบ โจทก์จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่าไม่ลงโทษจำเลยฐานรับของโจร โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยข้อกฎหมายว่า 'ปัญหาวินิจฉัยตามฎีกาโจทก์ในชั้นนี้คงมีว่าจำเลยกระทำความผิดฐานรับของโจรหรือไม่โจทก์มีนายทม จงกระโทก ผู้เสียหาย นายน้อย กลั่นกระโทกผู้ช่วยผู้ใหญ่บ้าน มาเบิกความว่าเมื่อทราบว่าเครื่องยนต์หายไปจึงพาชาวบ้านออกติดตาม ไปพบรถยนต์จอดอยู่ที่ถนนทางเข้าหมู่บ้าน เมื่อฉายไฟดูก็เห็นคนร้ายกำลังยกเครื่องยนต์ของผู้เสียหายขึ้นรถ ผู้เสียหายร้องถามไป คนร้ายวางเครื่องยนต์ แล้วใช้อาวุธปืนยิงมาทางผู้เสียหายกับพวกผู้เสียหายจึงใช้อาวุธปืนยิงตอบไป ถูกคนร้ายถึงแก่ความตาย 1คน ต่อมาตำรวจจับจำเลยได้ พยานทั้งสองไปดูตัวแล้วนายทมเบิกความว่า จำคนร้ายไม่ได้ ส่วนนายน้อยว่าจำคนร้ายได้ตรงที่นุ่งกางเกงขาสั้น แม้พยานโจทก์ทั้งสองจะจำคนร้ายไม่ได้แน่ชัด แต่โจทก์ก็ยังมีร้อยตำรวจตรีพงษ์ศักดิ์ ชมจินดาพนักงานสอบสวนมาเบิกความว่าจำเลยได้ให้การว่า ผู้ตายกับพวกลักทรัพย์ไว้ก่อนแล้ว จำเลยเพียงแต่มาช่วยยกของขึ้นรถและได้บันทึกปากคำของจำเลยไว้ซึ่งปรากฏรายละเอียดในคำให้การของจำเลยว่า จำเลยมารับจ้างทำไร่อยู่กับนายจำลอง วงษ์เพชรคนร้ายที่ถูกผู้เสียหายกับพวกยิงถึงแก่ความตาย วันเกิดเหตุตอนเช้า นายจำลองกับพวกกลับบ้าน โดยใช้รถยนต์ปิดอัพเป็นพาหนะมาเล่าให้จำเลยฟังว่า ลักเครื่องยนต์คูโบต้าในหมู่บ้านเขตอำเภอโชคชัยมาแล้ว ขณะนี้ซุกซ่อนไว้ ชวนให้จำเลยไปเอาเครื่องยนต์ดังกล่าว เมื่อขายได้จะแบ่งเงินให้จำเลยบ้างจำเลยก็ไปกับนายจำลองและพวก ครั้นเวลาประมาณ 21 นาฬิกาจึงเข้าไปเอาเครื่องยนต์ ขณะกำลังยกเครื่องยนต์ ผู้เสียหายกับพวกก็ตามมาพบและเกิดยิงต่อสู้กัน นายจำลองถูกยิงถึงแก่ความตาย จำเลยถูกกระสุนปืนที่บริเวณแข้งซ้าย ตามบันทึกคำให้การของจำเลยเอกสารหมาย จ.6 และจำเลยได้พาพนักงานสอบสวนไปชี้ที่เกิดเหตุประกอบคำให้การ น่าเชื่อว่าจำเลยให้การต่อพนักงานสอบสวนด้วยความสมัครใจตามความเป็นจริงเพราะพนักงานสอบสวนคงไม่บันทึกคำให้การของจำเลยเอาเองได้ละเอียดเช่นนั้น เมื่อจำเลยรู้อยู่แล้วว่า นายจำลองไปลักเครื่องยนต์มาจำเลยยังช่วยพาเครื่องยนต์นั้นไปเพื่อหวังว่าจะได้ส่วนแบ่งจากการขายเครื่องยนต์ดังกล่าวจำเลยจึงมีความผิดฐานรับของโจร ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 357 ฎีกาของโจทก์ฟังขึ้น พิพากษาแก้เป็นว่า ให้บังคับคดีตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น'. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 856/2530อัยการ นครราชสีมาโจทก์นาย บุญ แสง ผล หรือ นาย ไส ศ รี ชนะจำเลย ป.อ. ม. 357จำเลยรู้อยู่แล้วว่า จ. ไปลักเครื่องยนต์ของผู้เสียหายมาจำเลยช่วยพาเครื่องยนต์นั้นไปเพื่อหวังว่าจะได้ส่วนแบ่งจากการขายเครื่องยนต์ดังกล่าวจึงมีความผิดฐานรับของโจร.(ที่มา-เนติ)โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 289, 340,340 ตรี, 80, 83, 90 และริบของกลาง ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยฐานรับของโจรตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 357 ลดโทษให้หนึ่งในสาม จำคุก 2 ปี ของกลางริบ โจทก์จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่าไม่ลงโทษจำเลยฐานรับของโจร โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยข้อกฎหมายว่า 'ปัญหาวินิจฉัยตามฎีกาโจทก์ในชั้นนี้คงมีว่าจำเลยกระทำความผิดฐานรับของโจรหรือไม่โจทก์มีนายทม จงกระโทก ผู้เสียหาย นายน้อย กลั่นกระโทกผู้ช่วยผู้ใหญ่บ้าน มาเบิกความว่าเมื่อทราบว่าเครื่องยนต์หายไปจึงพาชาวบ้านออกติดตาม ไปพบรถยนต์จอดอยู่ที่ถนนทางเข้าหมู่บ้าน เมื่อฉายไฟดูก็เห็นคนร้ายกำลังยกเครื่องยนต์ของผู้เสียหายขึ้นรถ ผู้เสียหายร้องถามไป คนร้ายวางเครื่องยนต์ แล้วใช้อาวุธปืนยิงมาทางผู้เสียหายกับพวกผู้เสียหายจึงใช้อาวุธปืนยิงตอบไป ถูกคนร้ายถึงแก่ความตาย 1คน ต่อมาตำรวจจับจำเลยได้ พยานทั้งสองไปดูตัวแล้วนายทมเบิกความว่า จำคนร้ายไม่ได้ ส่วนนายน้อยว่าจำคนร้ายได้ตรงที่นุ่งกางเกงขาสั้น แม้พยานโจทก์ทั้งสองจะจำคนร้ายไม่ได้แน่ชัด แต่โจทก์ก็ยังมีร้อยตำรวจตรีพงษ์ศักดิ์ ชมจินดาพนักงานสอบสวนมาเบิกความว่าจำเลยได้ให้การว่า ผู้ตายกับพวกลักทรัพย์ไว้ก่อนแล้ว จำเลยเพียงแต่มาช่วยยกของขึ้นรถและได้บันทึกปากคำของจำเลยไว้ซึ่งปรากฏรายละเอียดในคำให้การของจำเลยว่า จำเลยมารับจ้างทำไร่อยู่กับนายจำลอง วงษ์เพชรคนร้ายที่ถูกผู้เสียหายกับพวกยิงถึงแก่ความตาย วันเกิดเหตุตอนเช้า นายจำลองกับพวกกลับบ้าน โดยใช้รถยนต์ปิดอัพเป็นพาหนะมาเล่าให้จำเลยฟังว่า ลักเครื่องยนต์คูโบต้าในหมู่บ้านเขตอำเภอโชคชัยมาแล้ว ขณะนี้ซุกซ่อนไว้ ชวนให้จำเลยไปเอาเครื่องยนต์ดังกล่าว เมื่อขายได้จะแบ่งเงินให้จำเลยบ้างจำเลยก็ไปกับนายจำลองและพวก ครั้นเวลาประมาณ 21 นาฬิกาจึงเข้าไปเอาเครื่องยนต์ ขณะกำลังยกเครื่องยนต์ ผู้เสียหายกับพวกก็ตามมาพบและเกิดยิงต่อสู้กัน นายจำลองถูกยิงถึงแก่ความตาย จำเลยถูกกระสุนปืนที่บริเวณแข้งซ้าย ตามบันทึกคำให้การของจำเลยเอกสารหมาย จ.6 และจำเลยได้พาพนักงานสอบสวนไปชี้ที่เกิดเหตุประกอบคำให้การ น่าเชื่อว่าจำเลยให้การต่อพนักงานสอบสวนด้วยความสมัครใจตามความเป็นจริงเพราะพนักงานสอบสวนคงไม่บันทึกคำให้การของจำเลยเอาเองได้ละเอียดเช่นนั้น เมื่อจำเลยรู้อยู่แล้วว่า นายจำลองไปลักเครื่องยนต์มาจำเลยยังช่วยพาเครื่องยนต์นั้นไปเพื่อหวังว่าจะได้ส่วนแบ่งจากการขายเครื่องยนต์ดังกล่าวจำเลยจึงมีความผิดฐานรับของโจร ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 357 ฎีกาของโจทก์ฟังขึ้น พิพากษาแก้เป็นว่า ให้บังคับคดีตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น'.(สุนทร จันทรศักดิ์-สมศักดิ์ เกิดลาภผล-สาระ เสาวมล)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 289, 340,340 ตรี, 80, 83, 90 และริบของกลาง ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยฐานรับของโจรตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 357 ลดโทษให้หนึ่งในสาม จำคุก 2 ปี ของกลางริบ โจทก์จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่าไม่ลงโทษจำเลยฐานรับของโจร โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยข้อกฎหมายว่า 'ปัญหาวินิจฉัยตามฎีกาโจทก์ในชั้นนี้คงมีว่าจำเลยกระทำความผิดฐานรับของโจรหรือไม่โจทก์มีนายทม จงกระโทก ผู้เสียหาย นายน้อย กลั่นกระโทกผู้ช่วยผู้ใหญ่บ้าน มาเบิกความว่าเมื่อทราบว่าเครื่องยนต์หายไปจึงพาชาวบ้านออกติดตาม ไปพบรถยนต์จอดอยู่ที่ถนนทางเข้าหมู่บ้าน เมื่อฉายไฟดูก็เห็นคนร้ายกำลังยกเครื่องยนต์ของผู้เสียหายขึ้นรถ ผู้เสียหายร้องถามไป คนร้ายวางเครื่องยนต์ แล้วใช้อาวุธปืนยิงมาทางผู้เสียหายกับพวกผู้เสียหายจึงใช้อาวุธปืนยิงตอบไป ถูกคนร้ายถึงแก่ความตาย 1คน ต่อมาตำรวจจับจำเลยได้ พยานทั้งสองไปดูตัวแล้วนายทมเบิกความว่า จำคนร้ายไม่ได้ ส่วนนายน้อยว่าจำคนร้ายได้ตรงที่นุ่งกางเกงขาสั้น แม้พยานโจทก์ทั้งสองจะจำคนร้ายไม่ได้แน่ชัด แต่โจทก์ก็ยังมีร้อยตำรวจตรีพงษ์ศักดิ์ ชมจินดาพนักงานสอบสวนมาเบิกความว่าจำเลยได้ให้การว่า ผู้ตายกับพวกลักทรัพย์ไว้ก่อนแล้ว จำเลยเพียงแต่มาช่วยยกของขึ้นรถและได้บันทึกปากคำของจำเลยไว้ซึ่งปรากฏรายละเอียดในคำให้การของจำเลยว่า จำเลยมารับจ้างทำไร่อยู่กับนายจำลอง วงษ์เพชรคนร้ายที่ถูกผู้เสียหายกับพวกยิงถึงแก่ความตาย วันเกิดเหตุตอนเช้า นายจำลองกับพวกกลับบ้าน โดยใช้รถยนต์ปิดอัพเป็นพาหนะมาเล่าให้จำเลยฟังว่า ลักเครื่องยนต์คูโบต้าในหมู่บ้านเขตอำเภอโชคชัยมาแล้ว ขณะนี้ซุกซ่อนไว้ ชวนให้จำเลยไปเอาเครื่องยนต์ดังกล่าว เมื่อขายได้จะแบ่งเงินให้จำเลยบ้างจำเลยก็ไปกับนายจำลองและพวก ครั้นเวลาประมาณ 21 นาฬิกาจึงเข้าไปเอาเครื่องยนต์ ขณะกำลังยกเครื่องยนต์ ผู้เสียหายกับพวกก็ตามมาพบและเกิดยิงต่อสู้กัน นายจำลองถูกยิงถึงแก่ความตาย จำเลยถูกกระสุนปืนที่บริเวณแข้งซ้าย ตามบันทึกคำให้การของจำเลยเอกสารหมาย จ.6 และจำเลยได้พาพนักงานสอบสวนไปชี้ที่เกิดเหตุประกอบคำให้การ น่าเชื่อว่าจำเลยให้การต่อพนักงานสอบสวนด้วยความสมัครใจตามความเป็นจริงเพราะพนักงานสอบสวนคงไม่บันทึกคำให้การของจำเลยเอาเองได้ละเอียดเช่นนั้น เมื่อจำเลยรู้อยู่แล้วว่า นายจำลองไปลักเครื่องยนต์มาจำเลยยังช่วยพาเครื่องยนต์นั้นไปเพื่อหวังว่าจะได้ส่วนแบ่งจากการขายเครื่องยนต์ดังกล่าวจำเลยจึงมีความผิดฐานรับของโจร ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 357 ฎีกาของโจทก์ฟังขึ้น พิพากษาแก้เป็นว่า ให้บังคับคดีตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น'. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 856/2530อัยการ นครราชสีมาโจทก์นาย บุญ แสง ผล หรือ นาย ไส ศ รี ชนะจำเลย ป.อ. ม. 357จำเลยรู้อยู่แล้วว่า จ. ไปลักเครื่องยนต์ของผู้เสียหายมาจำเลยช่วยพาเครื่องยนต์นั้นไปเพื่อหวังว่าจะได้ส่วนแบ่งจากการขายเครื่องยนต์ดังกล่าวจึงมีความผิดฐานรับของโจร.(ที่มา-เนติ)โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 289, 340,340 ตรี, 80, 83, 90 และริบของกลาง ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยฐานรับของโจรตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 357 ลดโทษให้หนึ่งในสาม จำคุก 2 ปี ของกลางริบ โจทก์จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่าไม่ลงโทษจำเลยฐานรับของโจร โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยข้อกฎหมายว่า 'ปัญหาวินิจฉัยตามฎีกาโจทก์ในชั้นนี้คงมีว่าจำเลยกระทำความผิดฐานรับของโจรหรือไม่โจทก์มีนายทม จงกระโทก ผู้เสียหาย นายน้อย กลั่นกระโทกผู้ช่วยผู้ใหญ่บ้าน มาเบิกความว่าเมื่อทราบว่าเครื่องยนต์หายไปจึงพาชาวบ้านออกติดตาม ไปพบรถยนต์จอดอยู่ที่ถนนทางเข้าหมู่บ้าน เมื่อฉายไฟดูก็เห็นคนร้ายกำลังยกเครื่องยนต์ของผู้เสียหายขึ้นรถ ผู้เสียหายร้องถามไป คนร้ายวางเครื่องยนต์ แล้วใช้อาวุธปืนยิงมาทางผู้เสียหายกับพวกผู้เสียหายจึงใช้อาวุธปืนยิงตอบไป ถูกคนร้ายถึงแก่ความตาย 1คน ต่อมาตำรวจจับจำเลยได้ พยานทั้งสองไปดูตัวแล้วนายทมเบิกความว่า จำคนร้ายไม่ได้ ส่วนนายน้อยว่าจำคนร้ายได้ตรงที่นุ่งกางเกงขาสั้น แม้พยานโจทก์ทั้งสองจะจำคนร้ายไม่ได้แน่ชัด แต่โจทก์ก็ยังมีร้อยตำรวจตรีพงษ์ศักดิ์ ชมจินดาพนักงานสอบสวนมาเบิกความว่าจำเลยได้ให้การว่า ผู้ตายกับพวกลักทรัพย์ไว้ก่อนแล้ว จำเลยเพียงแต่มาช่วยยกของขึ้นรถและได้บันทึกปากคำของจำเลยไว้ซึ่งปรากฏรายละเอียดในคำให้การของจำเลยว่า จำเลยมารับจ้างทำไร่อยู่กับนายจำลอง วงษ์เพชรคนร้ายที่ถูกผู้เสียหายกับพวกยิงถึงแก่ความตาย วันเกิดเหตุตอนเช้า นายจำลองกับพวกกลับบ้าน โดยใช้รถยนต์ปิดอัพเป็นพาหนะมาเล่าให้จำเลยฟังว่า ลักเครื่องยนต์คูโบต้าในหมู่บ้านเขตอำเภอโชคชัยมาแล้ว ขณะนี้ซุกซ่อนไว้ ชวนให้จำเลยไปเอาเครื่องยนต์ดังกล่าว เมื่อขายได้จะแบ่งเงินให้จำเลยบ้างจำเลยก็ไปกับนายจำลองและพวก ครั้นเวลาประมาณ 21 นาฬิกาจึงเข้าไปเอาเครื่องยนต์ ขณะกำลังยกเครื่องยนต์ ผู้เสียหายกับพวกก็ตามมาพบและเกิดยิงต่อสู้กัน นายจำลองถูกยิงถึงแก่ความตาย จำเลยถูกกระสุนปืนที่บริเวณแข้งซ้าย ตามบันทึกคำให้การของจำเลยเอกสารหมาย จ.6 และจำเลยได้พาพนักงานสอบสวนไปชี้ที่เกิดเหตุประกอบคำให้การ น่าเชื่อว่าจำเลยให้การต่อพนักงานสอบสวนด้วยความสมัครใจตามความเป็นจริงเพราะพนักงานสอบสวนคงไม่บันทึกคำให้การของจำเลยเอาเองได้ละเอียดเช่นนั้น เมื่อจำเลยรู้อยู่แล้วว่า นายจำลองไปลักเครื่องยนต์มาจำเลยยังช่วยพาเครื่องยนต์นั้นไปเพื่อหวังว่าจะได้ส่วนแบ่งจากการขายเครื่องยนต์ดังกล่าวจำเลยจึงมีความผิดฐานรับของโจร ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 357 ฎีกาของโจทก์ฟังขึ้น พิพากษาแก้เป็นว่า ให้บังคับคดีตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น'.(สุนทร จันทรศักดิ์-สมศักดิ์ เกิดลาภผล-สาระ เสาวมล)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ