คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1630/2500หลักกฎหมาย: ประมวลกฎหมายอาญาซึ่งเป็นกฎหมายที่บัญญัติในภายหลังมิได้บัญญัติว่าการฆ่าคนตายโดยเจตนาไม่เป็นความผิด ฉะนั้นการที่จำเลยฆ่าคนเมื่อยังใช้กฎหมายลักษณะอาญาอยู่ จึงเป็นความผิดตลอดมา และศาลลงโทษจำเลยตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 249 ได้เพราะมาตรานี้กับมาตรา 288 แห่งประมวลกฎหมายอาญาซึ่งใช้บังคับอยู่ในขณะนี้มีกำหนดโทษเหมือนกันโจทก์ฟ้องว่าจำเลยฆ่าคนตายโดยเจตนา ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ฟังว่าจำเลยกระทำผิด ลงโทษจำเลยตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 249โจทก์ร่วมและจำเลยฎีกา ในข้อกฎหมายจำเลยฎีกาว่าศาลอุทธรณ์พิพากษาให้ลงโทษจำเลยตามกฎหมายลักษณะอาญาเก่าที่ถูกยกเลิกไปแล้วทั้งโจทก์มิได้ยื่นคำร้องขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญาคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ที่ให้ลงโทษจำเลยจึงมิชอบศาลฎีกาเห็นว่า การฆ่าคนตายโดยเจตนาตามกฎหมายลักษณะอาญาร.ศ. 127 มาตรา 249 ซึ่งเป็นกฎหมายที่ใช้อยู่ในเวลาจำเลยกระทำผิดบัญญัติว่าเป็นความผิด และประมวลกฎหมายอาญาใหม่ มาตรา 288 ก็บัญญัติว่าเป็นผิดเช่นเดียวกัน ไม่ได้บัญญัติว่า การกระทำของจำเลยไม่เป็นผิด (ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 2 วรรค 2) ดังนั้น การกระทำของจำเลยจึงเป็นผิดตลอดมาตั้งแต่ต้น เพราะกฎหมายใหม่ไม่ได้ยกเลิกความผิดที่ได้กระทำลงตามกฎหมายเก่า อนึ่ง โทษของจำเลยตามกฎหมายเก่าและกฎหมายใหม่มีกำหนดเหมือนกัน ที่ศาลอุทธรณ์ลงโทษจำเลยตามกฎหมายลักษณะอาญาจึงชอบแล้ว พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1630/2500อัยการจังหวัดตรัง และนางแดง ยอดเรืองโจทก์นายคล้อย ลั่นสินจำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 249 ป.อ. ม. 288, ม. 2, ม. 3ประมวลกฎหมายอาญาซึ่งเป็นกฎหมายที่บัญญัติในภายหลังมิได้บัญญัติว่าการฆ่าคนตายโดยเจตนาไม่เป็นความผิด ฉะนั้นการที่จำเลยฆ่าคนเมื่อยังใช้กฎหมายลักษณะอาญาอยู่ จึงเป็นความผิดตลอดมา และศาลลงโทษจำเลยตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 249 ได้เพราะมาตรานี้กับมาตรา 288 แห่งประมวลกฎหมายอาญาซึ่งใช้บังคับอยู่ในขณะนี้มีกำหนดโทษเหมือนกันโจทก์ฟ้องว่าจำเลยฆ่าคนตายโดยเจตนา ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ฟังว่าจำเลยกระทำผิด ลงโทษจำเลยตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 249โจทก์ร่วมและจำเลยฎีกา ในข้อกฎหมายจำเลยฎีกาว่าศาลอุทธรณ์พิพากษาให้ลงโทษจำเลยตามกฎหมายลักษณะอาญาเก่าที่ถูกยกเลิกไปแล้วทั้งโจทก์มิได้ยื่นคำร้องขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญาคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ที่ให้ลงโทษจำเลยจึงมิชอบศาลฎีกาเห็นว่า การฆ่าคนตายโดยเจตนาตามกฎหมายลักษณะอาญาร.ศ. 127 มาตรา 249 ซึ่งเป็นกฎหมายที่ใช้อยู่ในเวลาจำเลยกระทำผิดบัญญัติว่าเป็นความผิด และประมวลกฎหมายอาญาใหม่ มาตรา 288 ก็บัญญัติว่าเป็นผิดเช่นเดียวกัน ไม่ได้บัญญัติว่า การกระทำของจำเลยไม่เป็นผิด (ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 2 วรรค 2) ดังนั้น การกระทำของจำเลยจึงเป็นผิดตลอดมาตั้งแต่ต้น เพราะกฎหมายใหม่ไม่ได้ยกเลิกความผิดที่ได้กระทำลงตามกฎหมายเก่า อนึ่ง โทษของจำเลยตามกฎหมายเก่าและกฎหมายใหม่มีกำหนดเหมือนกัน ที่ศาลอุทธรณ์ลงโทษจำเลยตามกฎหมายลักษณะอาญาจึงชอบแล้ว พิพากษายืน(ปริพนธ์พจนพิสุทธิ์-ประวัติ ปัตตพงศ์-ศิลปสิทธิวินิจฉัย)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่าจำเลยฆ่าคนตายโดยเจตนา ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ฟังว่าจำเลยกระทำผิด ลงโทษจำเลยตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 249โจทก์ร่วมและจำเลยฎีกา ในข้อกฎหมายจำเลยฎีกาว่าศาลอุทธรณ์พิพากษาให้ลงโทษจำเลยตามกฎหมายลักษณะอาญาเก่าที่ถูกยกเลิกไปแล้วทั้งโจทก์มิได้ยื่นคำร้องขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญาคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ที่ให้ลงโทษจำเลยจึงมิชอบศาลฎีกาเห็นว่า การฆ่าคนตายโดยเจตนาตามกฎหมายลักษณะอาญาร.ศ. 127 มาตรา 249 ซึ่งเป็นกฎหมายที่ใช้อยู่ในเวลาจำเลยกระทำผิดบัญญัติว่าเป็นความผิด และประมวลกฎหมายอาญาใหม่ มาตรา 288 ก็บัญญัติว่าเป็นผิดเช่นเดียวกัน ไม่ได้บัญญัติว่า การกระทำของจำเลยไม่เป็นผิด (ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 2 วรรค 2) ดังนั้น การกระทำของจำเลยจึงเป็นผิดตลอดมาตั้งแต่ต้น เพราะกฎหมายใหม่ไม่ได้ยกเลิกความผิดที่ได้กระทำลงตามกฎหมายเก่า อนึ่ง โทษของจำเลยตามกฎหมายเก่าและกฎหมายใหม่มีกำหนดเหมือนกัน ที่ศาลอุทธรณ์ลงโทษจำเลยตามกฎหมายลักษณะอาญาจึงชอบแล้ว พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1630/2500อัยการจังหวัดตรัง และนางแดง ยอดเรืองโจทก์นายคล้อย ลั่นสินจำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 249 ป.อ. ม. 288, ม. 2, ม. 3ประมวลกฎหมายอาญาซึ่งเป็นกฎหมายที่บัญญัติในภายหลังมิได้บัญญัติว่าการฆ่าคนตายโดยเจตนาไม่เป็นความผิด ฉะนั้นการที่จำเลยฆ่าคนเมื่อยังใช้กฎหมายลักษณะอาญาอยู่ จึงเป็นความผิดตลอดมา และศาลลงโทษจำเลยตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 249 ได้เพราะมาตรานี้กับมาตรา 288 แห่งประมวลกฎหมายอาญาซึ่งใช้บังคับอยู่ในขณะนี้มีกำหนดโทษเหมือนกันโจทก์ฟ้องว่าจำเลยฆ่าคนตายโดยเจตนา ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ฟังว่าจำเลยกระทำผิด ลงโทษจำเลยตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 249โจทก์ร่วมและจำเลยฎีกา ในข้อกฎหมายจำเลยฎีกาว่าศาลอุทธรณ์พิพากษาให้ลงโทษจำเลยตามกฎหมายลักษณะอาญาเก่าที่ถูกยกเลิกไปแล้วทั้งโจทก์มิได้ยื่นคำร้องขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญาคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ที่ให้ลงโทษจำเลยจึงมิชอบศาลฎีกาเห็นว่า การฆ่าคนตายโดยเจตนาตามกฎหมายลักษณะอาญาร.ศ. 127 มาตรา 249 ซึ่งเป็นกฎหมายที่ใช้อยู่ในเวลาจำเลยกระทำผิดบัญญัติว่าเป็นความผิด และประมวลกฎหมายอาญาใหม่ มาตรา 288 ก็บัญญัติว่าเป็นผิดเช่นเดียวกัน ไม่ได้บัญญัติว่า การกระทำของจำเลยไม่เป็นผิด (ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 2 วรรค 2) ดังนั้น การกระทำของจำเลยจึงเป็นผิดตลอดมาตั้งแต่ต้น เพราะกฎหมายใหม่ไม่ได้ยกเลิกความผิดที่ได้กระทำลงตามกฎหมายเก่า อนึ่ง โทษของจำเลยตามกฎหมายเก่าและกฎหมายใหม่มีกำหนดเหมือนกัน ที่ศาลอุทธรณ์ลงโทษจำเลยตามกฎหมายลักษณะอาญาจึงชอบแล้ว พิพากษายืน(ปริพนธ์พจนพิสุทธิ์-ประวัติ ปัตตพงศ์-ศิลปสิทธิวินิจฉัย)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ