คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5713/2531หลักกฎหมาย: "นายจ้าง" ตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงานข้อ 2 แยกออกได้เป็น 2 จำพวก คือนายจ้างที่เป็นบุคคลธรรมดาและนายจ้างที่เป็นนิติบุคคล สำหรับนายจ้างที่เป็นบุคคลธรรมดา นอกจากจะเป็นผู้ซึ่งตกลงรับลูกจ้างเข้าทำงานโดยจ่ายค่าจ้างให้แล้วยังหมายความรวมไปถึงผู้ซึ่งได้รับมอบหมายให้ทำงานแทนนายจ้างด้วยและลูกจ้างที่ผู้ซึ่งได้รับมอบหมายให้ทำงานแทนนายจ้างรับเข้าทำงาน ตามอำนาจที่นายจ้างมอบหมาย ย่อมเป็นลูกจ้างของนายจ้างผู้มอบหมายด้วยโจทก์ฟ้องขอให้เพิกถอนคำสั่งอธิบดีกรมแรงงาน ที่สั่งให้จ่ายค่าทดแทนแก่นายสมร ผู้ซึ่งมิใช่ลูกจ้างของโจทก์ จำเลยให้การว่า นายสมรเป็นลูกจ้างของโจทก์ ศาลแรงงานกลางพิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ต่อศาลฎีกาศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยว่า "อุทธรณ์โจทก์ที่ว่า จากวิเคราะห์ศัพท์คำว่านายจ้างตามพระราชบัญญัติแรงงานสัมพันธ์ พ.ศ.2518 มาตรา 5 ผู้ที่ทำการแทนนายจ้างมีได้เฉพาะนายจ้างที่เป็นนิติบุคคลเท่านั้น ไม่รวมถึงนายจ้างที่เป็นบุคคลธรรมดาเช่นโจทก์นายนึกจึงไม่ใช่ผู้ทำการแทนโจทก์ บุคคลที่นายนึกรับเข้าทำงานจึงไม่ใช่ลูกจ้างของโจทก์นั้น พิเคราะห์แล้วเห็นว่า คำสั่งอธิบดีกรมแรงงาน ที่ 15/2531 ที่โจทก์ฟ้องขอให้เพิกถอนนั้นเป็นคำสั่งโดยอาศัยอำนาจตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน หาใช่ตามพระราชบัญญัติแรงงานสัมพันธ์ พ.ศ. 2518ไม่ ซึ่งข้อ 2 แห่งประกาศฉบับดังกล่าวให้คำนิยามคำว่า "นายจ้าง"หมายความว่า ผู้ซึ่งตกลงรับลูกจ้างเข้าทำงานโดยจ่ายค่าจ้างให้และหมายความรวมถึงผู้ซึ่งได้รับมอบหมายให้ทำงานแทนนายจ้าง ในกรณีที่นายจ้างเป็นนิติบุคคล หมายความว่า ผู้มีอำนาจกระทำการแทนนิติบุคคลนั้น และหมายความรวมถึงผู้ซึ่งได้รับมอบหมายให้ทำงานแทนผู้มีอำนาจกระทำการแทนนิติบุคคล ดังนั้น นายจ้างตามข้อ 2 นี้จึงแยกออกเป็น 2 จำพวกด้วยกัน คือ นายจ้างที่เป็นบุคคลธรรมดาและนายจ้างที่เป็นนิติบุคคล สำหรับนายจ้างที่เป็นบุคคลธรรมดานอกจากจะเป็นผู้ซึ่งตกลงรับลูกจ้างเข้าทำงานโดยจ่ายค่าจ้างให้แล้ว ตามข้อ 2 นี้ยังให้หมายความรวมไปถึงผู้ซึ่งได้รับมอบหมายให้ทำงานแทนนายจ้างด้วย หาใช่ว่าผู้ที่ทำการแทนนายจ้างมีได้เฉพาะนายจ้างที่เป็นนิติบุคคลเท่านั้นดังอุทธรณ์โจทก์ไม่ นายนึกจึงเป็นผู้ทำการแทนโจทก์ได้ และผู้ที่นายนึกรับเข้าทำงานตามอำนาจที่นายจ้างมอบหมายให้ ย่อมเป็นลูกจ้างของโจทก์ด้วย ที่ศาลแรงงานกลางพิพากษามานั้นชอบแล้ว"พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5713/2531นาย ศุภ สิทธิ์ เสรี เอื้อเฟื้อโจทก์กรมแรงงาน กับพวกจำเลย ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ข้อ 2"นายจ้าง" ตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงานข้อ 2 แยกออกได้เป็น 2 จำพวก คือนายจ้างที่เป็นบุคคลธรรมดาและนายจ้างที่เป็นนิติบุคคล สำหรับนายจ้างที่เป็นบุคคลธรรมดา นอกจากจะเป็นผู้ซึ่งตกลงรับลูกจ้างเข้าทำงานโดยจ่ายค่าจ้างให้แล้วยังหมายความรวมไปถึงผู้ซึ่งได้รับมอบหมายให้ทำงานแทนนายจ้างด้วยและลูกจ้างที่ผู้ซึ่งได้รับมอบหมายให้ทำงานแทนนายจ้างรับเข้าทำงาน ตามอำนาจที่นายจ้างมอบหมาย ย่อมเป็นลูกจ้างของนายจ้างผู้มอบหมายด้วยโจทก์ฟ้องขอให้เพิกถอนคำสั่งอธิบดีกรมแรงงาน ที่สั่งให้จ่ายค่าทดแทนแก่นายสมร ผู้ซึ่งมิใช่ลูกจ้างของโจทก์ จำเลยให้การว่า นายสมรเป็นลูกจ้างของโจทก์ ศาลแรงงานกลางพิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ต่อศาลฎีกาศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยว่า "อุทธรณ์โจทก์ที่ว่า จากวิเคราะห์ศัพท์คำว่านายจ้างตามพระราชบัญญัติแรงงานสัมพันธ์ พ.ศ.2518 มาตรา 5 ผู้ที่ทำการแทนนายจ้างมีได้เฉพาะนายจ้างที่เป็นนิติบุคคลเท่านั้น ไม่รวมถึงนายจ้างที่เป็นบุคคลธรรมดาเช่นโจทก์นายนึกจึงไม่ใช่ผู้ทำการแทนโจทก์ บุคคลที่นายนึกรับเข้าทำงานจึงไม่ใช่ลูกจ้างของโจทก์นั้น พิเคราะห์แล้วเห็นว่า คำสั่งอธิบดีกรมแรงงาน ที่ 15/2531 ที่โจทก์ฟ้องขอให้เพิกถอนนั้นเป็นคำสั่งโดยอาศัยอำนาจตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน หาใช่ตามพระราชบัญญัติแรงงานสัมพันธ์ พ.ศ. 2518ไม่ ซึ่งข้อ 2 แห่งประกาศฉบับดังกล่าวให้คำนิยามคำว่า "นายจ้าง"หมายความว่า ผู้ซึ่งตกลงรับลูกจ้างเข้าทำงานโดยจ่ายค่าจ้างให้และหมายความรวมถึงผู้ซึ่งได้รับมอบหมายให้ทำงานแทนนายจ้าง ในกรณีที่นายจ้างเป็นนิติบุคคล หมายความว่า ผู้มีอำนาจกระทำการแทนนิติบุคคลนั้น และหมายความรวมถึงผู้ซึ่งได้รับมอบหมายให้ทำงานแทนผู้มีอำนาจกระทำการแทนนิติบุคคล ดังนั้น นายจ้างตามข้อ 2 นี้จึงแยกออกเป็น 2 จำพวกด้วยกัน คือ นายจ้างที่เป็นบุคคลธรรมดาและนายจ้างที่เป็นนิติบุคคล สำหรับนายจ้างที่เป็นบุคคลธรรมดานอกจากจะเป็นผู้ซึ่งตกลงรับลูกจ้างเข้าทำงานโดยจ่ายค่าจ้างให้แล้ว ตามข้อ 2 นี้ยังให้หมายความรวมไปถึงผู้ซึ่งได้รับมอบหมายให้ทำงานแทนนายจ้างด้วย หาใช่ว่าผู้ที่ทำการแทนนายจ้างมีได้เฉพาะนายจ้างที่เป็นนิติบุคคลเท่านั้นดังอุทธรณ์โจทก์ไม่ นายนึกจึงเป็นผู้ทำการแทนโจทก์ได้ และผู้ที่นายนึกรับเข้าทำงานตามอำนาจที่นายจ้างมอบหมายให้ ย่อมเป็นลูกจ้างของโจทก์ด้วย ที่ศาลแรงงานกลางพิพากษามานั้นชอบแล้ว"พิพากษายืน(ศิลปชัย มัทธุรศ-มาโนช เพียรสนอง-วิศิษฏ์ ลิมานนท์)แหล่งที่มาเนติบัณฑิตยสภาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องขอให้เพิกถอนคำสั่งอธิบดีกรมแรงงาน ที่สั่งให้จ่ายค่าทดแทนแก่นายสมร ผู้ซึ่งมิใช่ลูกจ้างของโจทก์ จำเลยให้การว่า นายสมรเป็นลูกจ้างของโจทก์ ศาลแรงงานกลางพิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ต่อศาลฎีกาศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยว่า "อุทธรณ์โจทก์ที่ว่า จากวิเคราะห์ศัพท์คำว่านายจ้างตามพระราชบัญญัติแรงงานสัมพันธ์ พ.ศ.2518 มาตรา 5 ผู้ที่ทำการแทนนายจ้างมีได้เฉพาะนายจ้างที่เป็นนิติบุคคลเท่านั้น ไม่รวมถึงนายจ้างที่เป็นบุคคลธรรมดาเช่นโจทก์นายนึกจึงไม่ใช่ผู้ทำการแทนโจทก์ บุคคลที่นายนึกรับเข้าทำงานจึงไม่ใช่ลูกจ้างของโจทก์นั้น พิเคราะห์แล้วเห็นว่า คำสั่งอธิบดีกรมแรงงาน ที่ 15/2531 ที่โจทก์ฟ้องขอให้เพิกถอนนั้นเป็นคำสั่งโดยอาศัยอำนาจตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน หาใช่ตามพระราชบัญญัติแรงงานสัมพันธ์ พ.ศ. 2518ไม่ ซึ่งข้อ 2 แห่งประกาศฉบับดังกล่าวให้คำนิยามคำว่า "นายจ้าง"หมายความว่า ผู้ซึ่งตกลงรับลูกจ้างเข้าทำงานโดยจ่ายค่าจ้างให้และหมายความรวมถึงผู้ซึ่งได้รับมอบหมายให้ทำงานแทนนายจ้าง ในกรณีที่นายจ้างเป็นนิติบุคคล หมายความว่า ผู้มีอำนาจกระทำการแทนนิติบุคคลนั้น และหมายความรวมถึงผู้ซึ่งได้รับมอบหมายให้ทำงานแทนผู้มีอำนาจกระทำการแทนนิติบุคคล ดังนั้น นายจ้างตามข้อ 2 นี้จึงแยกออกเป็น 2 จำพวกด้วยกัน คือ นายจ้างที่เป็นบุคคลธรรมดาและนายจ้างที่เป็นนิติบุคคล สำหรับนายจ้างที่เป็นบุคคลธรรมดานอกจากจะเป็นผู้ซึ่งตกลงรับลูกจ้างเข้าทำงานโดยจ่ายค่าจ้างให้แล้ว ตามข้อ 2 นี้ยังให้หมายความรวมไปถึงผู้ซึ่งได้รับมอบหมายให้ทำงานแทนนายจ้างด้วย หาใช่ว่าผู้ที่ทำการแทนนายจ้างมีได้เฉพาะนายจ้างที่เป็นนิติบุคคลเท่านั้นดังอุทธรณ์โจทก์ไม่ นายนึกจึงเป็นผู้ทำการแทนโจทก์ได้ และผู้ที่นายนึกรับเข้าทำงานตามอำนาจที่นายจ้างมอบหมายให้ ย่อมเป็นลูกจ้างของโจทก์ด้วย ที่ศาลแรงงานกลางพิพากษามานั้นชอบแล้ว"พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5713/2531นาย ศุภ สิทธิ์ เสรี เอื้อเฟื้อโจทก์กรมแรงงาน กับพวกจำเลย ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ข้อ 2"นายจ้าง" ตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงานข้อ 2 แยกออกได้เป็น 2 จำพวก คือนายจ้างที่เป็นบุคคลธรรมดาและนายจ้างที่เป็นนิติบุคคล สำหรับนายจ้างที่เป็นบุคคลธรรมดา นอกจากจะเป็นผู้ซึ่งตกลงรับลูกจ้างเข้าทำงานโดยจ่ายค่าจ้างให้แล้วยังหมายความรวมไปถึงผู้ซึ่งได้รับมอบหมายให้ทำงานแทนนายจ้างด้วยและลูกจ้างที่ผู้ซึ่งได้รับมอบหมายให้ทำงานแทนนายจ้างรับเข้าทำงาน ตามอำนาจที่นายจ้างมอบหมาย ย่อมเป็นลูกจ้างของนายจ้างผู้มอบหมายด้วยโจทก์ฟ้องขอให้เพิกถอนคำสั่งอธิบดีกรมแรงงาน ที่สั่งให้จ่ายค่าทดแทนแก่นายสมร ผู้ซึ่งมิใช่ลูกจ้างของโจทก์ จำเลยให้การว่า นายสมรเป็นลูกจ้างของโจทก์ ศาลแรงงานกลางพิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ต่อศาลฎีกาศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยว่า "อุทธรณ์โจทก์ที่ว่า จากวิเคราะห์ศัพท์คำว่านายจ้างตามพระราชบัญญัติแรงงานสัมพันธ์ พ.ศ.2518 มาตรา 5 ผู้ที่ทำการแทนนายจ้างมีได้เฉพาะนายจ้างที่เป็นนิติบุคคลเท่านั้น ไม่รวมถึงนายจ้างที่เป็นบุคคลธรรมดาเช่นโจทก์นายนึกจึงไม่ใช่ผู้ทำการแทนโจทก์ บุคคลที่นายนึกรับเข้าทำงานจึงไม่ใช่ลูกจ้างของโจทก์นั้น พิเคราะห์แล้วเห็นว่า คำสั่งอธิบดีกรมแรงงาน ที่ 15/2531 ที่โจทก์ฟ้องขอให้เพิกถอนนั้นเป็นคำสั่งโดยอาศัยอำนาจตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน หาใช่ตามพระราชบัญญัติแรงงานสัมพันธ์ พ.ศ. 2518ไม่ ซึ่งข้อ 2 แห่งประกาศฉบับดังกล่าวให้คำนิยามคำว่า "นายจ้าง"หมายความว่า ผู้ซึ่งตกลงรับลูกจ้างเข้าทำงานโดยจ่ายค่าจ้างให้และหมายความรวมถึงผู้ซึ่งได้รับมอบหมายให้ทำงานแทนนายจ้าง ในกรณีที่นายจ้างเป็นนิติบุคคล หมายความว่า ผู้มีอำนาจกระทำการแทนนิติบุคคลนั้น และหมายความรวมถึงผู้ซึ่งได้รับมอบหมายให้ทำงานแทนผู้มีอำนาจกระทำการแทนนิติบุคคล ดังนั้น นายจ้างตามข้อ 2 นี้จึงแยกออกเป็น 2 จำพวกด้วยกัน คือ นายจ้างที่เป็นบุคคลธรรมดาและนายจ้างที่เป็นนิติบุคคล สำหรับนายจ้างที่เป็นบุคคลธรรมดานอกจากจะเป็นผู้ซึ่งตกลงรับลูกจ้างเข้าทำงานโดยจ่ายค่าจ้างให้แล้ว ตามข้อ 2 นี้ยังให้หมายความรวมไปถึงผู้ซึ่งได้รับมอบหมายให้ทำงานแทนนายจ้างด้วย หาใช่ว่าผู้ที่ทำการแทนนายจ้างมีได้เฉพาะนายจ้างที่เป็นนิติบุคคลเท่านั้นดังอุทธรณ์โจทก์ไม่ นายนึกจึงเป็นผู้ทำการแทนโจทก์ได้ และผู้ที่นายนึกรับเข้าทำงานตามอำนาจที่นายจ้างมอบหมายให้ ย่อมเป็นลูกจ้างของโจทก์ด้วย ที่ศาลแรงงานกลางพิพากษามานั้นชอบแล้ว"พิพากษายืน(ศิลปชัย มัทธุรศ-มาโนช เพียรสนอง-วิศิษฏ์ ลิมานนท์)แหล่งที่มาเนติบัณฑิตยสภาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ