คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1909/2492หลักกฎหมาย: ข้าวและเรือที่ใช้บรรทุกข้าวของกลางในคดีที่หาว่า ทำผิด พ.ร.บ.สำรวจและห้ามกักกันข้าว จะริบได้ต่อเมื่อปรากฎว่ามีผู้หนึ่งผู้ใดฝ่าฝืนมาตรา 10 หากยังไม่ปรากฎว่า ผู้ใดฝ่าฝืนมาตรา 10 แล้วจะริบมิได้.คดีมีปัญหาฉะเพาะการริบของกลาง โจทก์ฟ้องว่าจำเลยสมคบกันขนย้ายข้าวสาร ๗๐ กิโลกรัมทางทะเลฝ่าฝืนประกาศฯ จำเลยที่ ๒ เป็นนายเรือ ซึ่งไม่มีใบอนุญาตและไม่ได้นำเรือไปให้เจ้าหน้าที่ตำรวจ เมื่อจะออกเรือ เรือนั้นบรรทุกน้ำตาล จำเลยทุกคนให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นไม่ฟังว่าจำเลยทำผิด ให้ยกฟ้อง ริบข้าวและเรือ ศาลอุทธรณ์เห็นฟ้องด้วยศาลชั้นต้นที่ไม่ฟังว่าจำเลยทำผิด แต่เห็นว่าข้าวและเรือโดยปกติไม่ใช่ของที่มีสภาพเป็นความผิดในตัวเอง ต่อเมื่อผู้ใดผู้หนึ่งเกี่ยวข้องกระทำผิดขึ้น จึงเป็นของต้องริบ คดีนี้ไม่ปรากฎว่าจำเลยคนใดกระทำผิด ข้าวและเรือจะเกิดมีความผิดขึ้นเองหาได้ไม่ พิพากษาแก้ ไม่ให้ริบข้าวและเรือ โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า พ.ร.บ.สำรวจและห้ามกักกันข้าว ๒๔๘๙ มาตรา ๑๐ ห้ามการขนย้ายข้าว แต่ข้อเท็จจริงในคดีนี้ไม่ได้ความว่า มีการขนย้ายข้าว ๆ ที่ติดเรือไปมีจำนวนเล็กน้อยสำหรับบริโภค ไม่ฝ่าฝืนมาตรา ๑๐ จะมีการริบข้าวและเรือไม่ได้ พิพากษายืน. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1909/2492อัยยการจังหวัดเพ็ชรบุรีโจทก์นายบุตร อุดมทรัพย์ ที่ 1, นายช้อย ธูปเทียนรัตน์ ที่ 2, นายเต๋าไก๋ แซ่เฮง ที่3,นายบุญธรรม อ้นแดง ที่ 4, นายกิตติ พรมประการ ที่ 5, นายพักตร์นนทปรีชาที่ 6, นายนพ นุชสุวรรณ ที่ 7ล. พ.ร.บ.สำรวจและห้ามกักกันข้าว (ฉบับที่ 2) พ.ศ.2489 ม. 6, ม. 10.ข้าวและเรือที่ใช้บรรทุกข้าวของกลางในคดีที่หาว่า ทำผิด พ.ร.บ.สำรวจและห้ามกักกันข้าว จะริบได้ต่อเมื่อปรากฎว่ามีผู้หนึ่งผู้ใดฝ่าฝืนมาตรา 10 หากยังไม่ปรากฎว่า ผู้ใดฝ่าฝืนมาตรา 10 แล้วจะริบมิได้.คดีมีปัญหาฉะเพาะการริบของกลาง โจทก์ฟ้องว่าจำเลยสมคบกันขนย้ายข้าวสาร ๗๐ กิโลกรัมทางทะเลฝ่าฝืนประกาศฯ จำเลยที่ ๒ เป็นนายเรือ ซึ่งไม่มีใบอนุญาตและไม่ได้นำเรือไปให้เจ้าหน้าที่ตำรวจ เมื่อจะออกเรือ เรือนั้นบรรทุกน้ำตาล จำเลยทุกคนให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นไม่ฟังว่าจำเลยทำผิด ให้ยกฟ้อง ริบข้าวและเรือ ศาลอุทธรณ์เห็นฟ้องด้วยศาลชั้นต้นที่ไม่ฟังว่าจำเลยทำผิด แต่เห็นว่าข้าวและเรือโดยปกติไม่ใช่ของที่มีสภาพเป็นความผิดในตัวเอง ต่อเมื่อผู้ใดผู้หนึ่งเกี่ยวข้องกระทำผิดขึ้น จึงเป็นของต้องริบ คดีนี้ไม่ปรากฎว่าจำเลยคนใดกระทำผิด ข้าวและเรือจะเกิดมีความผิดขึ้นเองหาได้ไม่ พิพากษาแก้ ไม่ให้ริบข้าวและเรือ โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า พ.ร.บ.สำรวจและห้ามกักกันข้าว ๒๔๘๙ มาตรา ๑๐ ห้ามการขนย้ายข้าว แต่ข้อเท็จจริงในคดีนี้ไม่ได้ความว่า มีการขนย้ายข้าว ๆ ที่ติดเรือไปมีจำนวนเล็กน้อยสำหรับบริโภค ไม่ฝ่าฝืนมาตรา ๑๐ จะมีการริบข้าวและเรือไม่ได้ พิพากษายืน.(ศิลปสิทธิวินิจฉัย-นนทประชา-ปรีชาวินิจฉัย)ศาลจังหวัดเพ็ชรบุรี - หลวงศิริศาสตร์ประสิทธิศาลอุทธรณ์ - หลวงสุทธิภาศนฤพนธ์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: คดีมีปัญหาฉะเพาะการริบของกลาง โจทก์ฟ้องว่าจำเลยสมคบกันขนย้ายข้าวสาร ๗๐ กิโลกรัมทางทะเลฝ่าฝืนประกาศฯ จำเลยที่ ๒ เป็นนายเรือ ซึ่งไม่มีใบอนุญาตและไม่ได้นำเรือไปให้เจ้าหน้าที่ตำรวจ เมื่อจะออกเรือ เรือนั้นบรรทุกน้ำตาล จำเลยทุกคนให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นไม่ฟังว่าจำเลยทำผิด ให้ยกฟ้อง ริบข้าวและเรือ ศาลอุทธรณ์เห็นฟ้องด้วยศาลชั้นต้นที่ไม่ฟังว่าจำเลยทำผิด แต่เห็นว่าข้าวและเรือโดยปกติไม่ใช่ของที่มีสภาพเป็นความผิดในตัวเอง ต่อเมื่อผู้ใดผู้หนึ่งเกี่ยวข้องกระทำผิดขึ้น จึงเป็นของต้องริบ คดีนี้ไม่ปรากฎว่าจำเลยคนใดกระทำผิด ข้าวและเรือจะเกิดมีความผิดขึ้นเองหาได้ไม่ พิพากษาแก้ ไม่ให้ริบข้าวและเรือ โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า พ.ร.บ.สำรวจและห้ามกักกันข้าว ๒๔๘๙ มาตรา ๑๐ ห้ามการขนย้ายข้าว แต่ข้อเท็จจริงในคดีนี้ไม่ได้ความว่า มีการขนย้ายข้าว ๆ ที่ติดเรือไปมีจำนวนเล็กน้อยสำหรับบริโภค ไม่ฝ่าฝืนมาตรา ๑๐ จะมีการริบข้าวและเรือไม่ได้ พิพากษายืน. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1909/2492อัยยการจังหวัดเพ็ชรบุรีโจทก์นายบุตร อุดมทรัพย์ ที่ 1, นายช้อย ธูปเทียนรัตน์ ที่ 2, นายเต๋าไก๋ แซ่เฮง ที่3,นายบุญธรรม อ้นแดง ที่ 4, นายกิตติ พรมประการ ที่ 5, นายพักตร์นนทปรีชาที่ 6, นายนพ นุชสุวรรณ ที่ 7ล. พ.ร.บ.สำรวจและห้ามกักกันข้าว (ฉบับที่ 2) พ.ศ.2489 ม. 6, ม. 10.ข้าวและเรือที่ใช้บรรทุกข้าวของกลางในคดีที่หาว่า ทำผิด พ.ร.บ.สำรวจและห้ามกักกันข้าว จะริบได้ต่อเมื่อปรากฎว่ามีผู้หนึ่งผู้ใดฝ่าฝืนมาตรา 10 หากยังไม่ปรากฎว่า ผู้ใดฝ่าฝืนมาตรา 10 แล้วจะริบมิได้.คดีมีปัญหาฉะเพาะการริบของกลาง โจทก์ฟ้องว่าจำเลยสมคบกันขนย้ายข้าวสาร ๗๐ กิโลกรัมทางทะเลฝ่าฝืนประกาศฯ จำเลยที่ ๒ เป็นนายเรือ ซึ่งไม่มีใบอนุญาตและไม่ได้นำเรือไปให้เจ้าหน้าที่ตำรวจ เมื่อจะออกเรือ เรือนั้นบรรทุกน้ำตาล จำเลยทุกคนให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นไม่ฟังว่าจำเลยทำผิด ให้ยกฟ้อง ริบข้าวและเรือ ศาลอุทธรณ์เห็นฟ้องด้วยศาลชั้นต้นที่ไม่ฟังว่าจำเลยทำผิด แต่เห็นว่าข้าวและเรือโดยปกติไม่ใช่ของที่มีสภาพเป็นความผิดในตัวเอง ต่อเมื่อผู้ใดผู้หนึ่งเกี่ยวข้องกระทำผิดขึ้น จึงเป็นของต้องริบ คดีนี้ไม่ปรากฎว่าจำเลยคนใดกระทำผิด ข้าวและเรือจะเกิดมีความผิดขึ้นเองหาได้ไม่ พิพากษาแก้ ไม่ให้ริบข้าวและเรือ โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า พ.ร.บ.สำรวจและห้ามกักกันข้าว ๒๔๘๙ มาตรา ๑๐ ห้ามการขนย้ายข้าว แต่ข้อเท็จจริงในคดีนี้ไม่ได้ความว่า มีการขนย้ายข้าว ๆ ที่ติดเรือไปมีจำนวนเล็กน้อยสำหรับบริโภค ไม่ฝ่าฝืนมาตรา ๑๐ จะมีการริบข้าวและเรือไม่ได้ พิพากษายืน.(ศิลปสิทธิวินิจฉัย-นนทประชา-ปรีชาวินิจฉัย)ศาลจังหวัดเพ็ชรบุรี - หลวงศิริศาสตร์ประสิทธิศาลอุทธรณ์ - หลวงสุทธิภาศนฤพนธ์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ