กฎกระทรวงกฎกระทรวงกำหนดอาคารประเภทควบคุมการใช้พ.ศ.๒๕๕๒[๑] อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๕ (๓)แห่งพระราชบัญญัติควบคุมอาคาร พ.ศ. ๒๕๒๒ และมาตรา ๓๒ (๒)แห่งพระราชบัญญัติควบคุมอาคาร พ.ศ. ๒๕๒๒ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติควบคุมอาคาร (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๓๕ อันเป็นกฎหมายที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคลซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๓๒ มาตรา ๓๓ มาตรา ๔๑ มาตรา ๔๒ และมาตรา ๔๓ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยบัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมายรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ให้ยกเลิกกฎกระทรวง ฉบับที่ ๕ (พ.ศ.๒๕๒๗) ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมอาคาร พ.ศ. ๒๕๒๒ข้อ ๒ให้อาคารดังต่อไปนี้เป็นอาคารประเภทควบคุมการใช้ตามมาตรา๓๒ (๒)(๑) อาคารสำหรับใช้เพื่อกิจการพาณิชยกรรม(๒) อาคารสำหรับใช้เพื่อกิจการพาณิชยกรรมประเภทค้าปลีกค้าส่ง(๓) อาคารสำหรับใช้เป็นหอประชุม(๔) อาคารสำหรับใช้เป็นสำนักงานหรือที่ทำการ(๕) อาคารสำหรับใช้เพื่อกิจการอุตสาหกรรม(๖) อาคารสำหรับใช้เพื่อกิจการการศึกษา(๗) อาคารสำหรับใช้เป็นหอพัก(๘) อาคารสำหรับใช้เป็นอาคารอยู่อาศัยรวม(๙) อาคารสำหรับใช้เก็บวัตถุอันตรายข้อ ๓อาคารสำหรับใช้เพื่อกิจการพาณิชยกรรมได้แก่ อาคารที่ใช้เพื่อประโยชน์ในการประกอบกิจการค้าหรือธุรกิจที่มีพื้นที่สำหรับประกอบกิจการตั้งแต่สามร้อยตารางเมตรขึ้นไปข้อ ๔อาคารสำหรับใช้เพื่อกิจการพาณิชยกรรมประเภทค้าปลีกค้าส่งได้แก่ อาคารที่ใช้เพื่อประโยชน์ในการขายปลีก หรือขายส่ง หรือทั้งขายปลีกและขายส่งซึ่งสินค้าอุปโภคและบริโภคหลายประเภทที่ใช้ในชีวิตประจำวันที่มีพื้นที่สำหรับประกอบกิจการตั้งแต่สามร้อยตารางเมตรขึ้นไปข้อ ๕อาคารสำหรับใช้เป็นหอประชุม ได้แก่อาคารที่ใช้เป็นที่ชุมนุมหรือประชุมที่มีพื้นที่ตั้งแต่สามร้อยตารางเมตรขึ้นไปข้อ ๖อาคารสำหรับใช้เป็นสำนักงานหรือที่ทำการได้แก่ อาคารที่ใช้เป็นสำนักงานหรือที่ทำการที่มีพื้นที่ตั้งแต่สามร้อยตารางเมตรขึ้นไปข้อ ๗อาคารสำหรับใช้เพื่อกิจการอุตสาหกรรมได้แก่ อาคารที่ใช้เป็นโรงงานตามกฎหมายว่าด้วยโรงงานข้อ ๘อาคารสำหรับใช้เพื่อกิจการการศึกษาได้แก่ อาคารที่ใช้เป็นสถานศึกษาตามกฎหมายว่าด้วยการศึกษาแห่งชาติข้อ ๙อาคารสำหรับใช้เป็นหอพัก ได้แก่อาคารสำหรับใช้เป็นหอพักตามกฎหมายว่าด้วยหอพักที่มีลักษณะเป็นอาคารขนาดใหญ่ตามที่กำหนดไว้ในกฎกระทรวงฉบับที่ ๕๕ (พ.ศ. ๒๕๔๓) ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมอาคาร พ.ศ. ๒๕๒๒ข้อ ๑๐อาคารสำหรับใช้เป็นอาคารอยู่อาศัยรวมได้แก่อาคารสำหรับใช้เป็นอาคารอยู่อาศัยรวมที่มีลักษณะเป็นอาคารขนาดใหญ่ตามที่กำหนดไว้ในกฎกระทรวงฉบับที่ ๕๕ (พ.ศ. ๒๕๔๓) ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมอาคาร พ.ศ. ๒๕๒๒ข้อ ๑๑อาคารสำหรับใช้เก็บวัตถุอันตรายได้แก่ อาคารที่ใช้เก็บวัตถุอันตรายตามกฎหมายว่าด้วยวัตถุอันตรายข้อ ๑๒ในการคิดคำนวณพื้นที่ให้นำพื้นที่ทางเดิน ห้องน้ำ ห้องส้วม หรือพื้นที่ที่เกี่ยวเนื่องกับกิจการและอยู่ภายในอาคารนั้นมารวมคำนวณด้วยในกรณีที่พื้นที่ตามวรรคหนึ่งอยู่ในตึกแถวหรือห้องแถวให้นำพื้นที่ที่เกี่ยวเนื่องกับกิจการในแต่ละห้องหรือแต่ละคูหามาคำนวณรวมกันให้ไว้ณ วันที่ ๑๙ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๕๒ชวรัตน์ชาญวีรกูลรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยหมายเหตุ:- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือโดยที่เป็นการสมควรปรับปรุงกฎกระทรวงกำหนดประเภทและขนาดพื้นที่อาคารประเภทควบคุมการใช้ที่ออกตามมาตรา๓๒ (๒) แห่งพระราชบัญญัติควบคุมอาคาร พ.ศ. ๒๕๒๒ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติควบคุมอาคาร (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๓๕ ซึ่งได้บังคับใช้มาเป็นระยะเวลานานประกอบกับปัจจุบันมีการก่อสร้างอาคารเพื่อประกอบกิจการขึ้นหลายประเภทสมควรกำหนดประเภทและขนาดพื้นที่อาคารประเภทควบคุมการใช้ให้สอดคล้องกับสถานการณ์ในปัจจุบัน จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้ปริยานุช/ผู้จัดทำ๒พฤศจิกายน ๒๕๕๒นันท์นภัสร์/ตรวจ๒พฤศจิกายน ๒๕๕๒[๑]ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๖/ตอนที่ ๘๑ ก/หน้า ๔/๒๙ ตุลาคม ๒๕๕๒