คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 56931หลักกฎหมาย: อุทธรณ์ของจำเลยที่ว่า การกระทำของโจทก์ที่ศาลแรงงานกลางฟังมานั้นเป็นการฝ่าฝืนข้อบังคับเกี่ยวกับการทำงานเป็นกรณีร้ายแรงและศาลแรงงานกลางพิพากษาเกินคำขอ เป็นการอุทธรณ์ในปัญหาข้อกฎหมาย ไม่ต้องห้ามอุทธรณ์ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยจ่ายค่าชดเชยจำนวน 32,400 บาทพร้อมดอกเบี้ยอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีนับแต่วันที่ 7 มกราคม 2535เป็นต้นไปจนกว่าจะชำระเสร็จแก่โจทก์ และจ่ายค่าจ้างค้างจ่าย จำนวน 1,063.80 บาท พร้อมดอกเบี้ยอัตราร้อยละ 15 ต่อปี นับแต่วันฟ้อง(วันที่ 15 มกราคม 2535) จนกว่าจะชำระเสร็จแก่โจทก์ ฯลฯจำเลยอุทธรณ์ ศาลแรงงานกลางสั่งว่า พิเคราะห์ฟ้องอุทธรณ์ของจำเลยแล้ว เห็นว่าเป็นการอุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริง ต้องห้ามจึงไม่รับอุทธรณ์ของจำเลยทุกข้อจำเลยอุทธรณ์ว่า อุทธรณ์ของจำเลยทุกข้อเป็นปัญหาข้อกฎหมายศาลฎีกามีคำสั่งว่า "พิเคราะห์แล้ว ที่จำเลยอุทธรณ์ว่า การกระทำของโจทก์ที่ศาลแรงงานกลางฟังมานั้น เป็นการฝ่าฝืนข้อบังคับเกี่ยวกับการทำงานเป็นกรณีร้ายแรงก็ดี และศาลแรงงานกลางพิพากษาเกินคำขอก็ดีนั้น เป็นการอุทธรณ์ในข้อกฎหมายไม่ต้องห้ามให้รับอุทธรณ์ของจำเลยสำหรับปัญหาสองประการตามที่กล่าวไว้ให้ศาลแรงงานกลางดำเนินการต่อไป ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 2093/2535นายสมพงษ์ แก้วนันทะโจทก์บริษัทสยามธานีเฟอร์นิเจอร์ จำกัดจำเลย ป.วิ.พ. ม. 248 พ.ร.บ.จัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ.2522 ม. 31อุทธรณ์ของจำเลยที่ว่า การกระทำของโจทก์ที่ศาลแรงงานกลางฟังมานั้นเป็นการฝ่าฝืนข้อบังคับเกี่ยวกับการทำงานเป็นกรณีร้ายแรงและศาลแรงงานกลางพิพากษาเกินคำขอ เป็นการอุทธรณ์ในปัญหาข้อกฎหมาย ไม่ต้องห้ามอุทธรณ์ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยจ่ายค่าชดเชยจำนวน 32,400 บาทพร้อมดอกเบี้ยอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีนับแต่วันที่ 7 มกราคม 2535เป็นต้นไปจนกว่าจะชำระเสร็จแก่โจทก์ และจ่ายค่าจ้างค้างจ่าย จำนวน 1,063.80 บาท พร้อมดอกเบี้ยอัตราร้อยละ 15 ต่อปี นับแต่วันฟ้อง(วันที่ 15 มกราคม 2535) จนกว่าจะชำระเสร็จแก่โจทก์ ฯลฯจำเลยอุทธรณ์ ศาลแรงงานกลางสั่งว่า พิเคราะห์ฟ้องอุทธรณ์ของจำเลยแล้ว เห็นว่าเป็นการอุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริง ต้องห้ามจึงไม่รับอุทธรณ์ของจำเลยทุกข้อจำเลยอุทธรณ์ว่า อุทธรณ์ของจำเลยทุกข้อเป็นปัญหาข้อกฎหมายศาลฎีกามีคำสั่งว่า "พิเคราะห์แล้ว ที่จำเลยอุทธรณ์ว่า การกระทำของโจทก์ที่ศาลแรงงานกลางฟังมานั้น เป็นการฝ่าฝืนข้อบังคับเกี่ยวกับการทำงานเป็นกรณีร้ายแรงก็ดี และศาลแรงงานกลางพิพากษาเกินคำขอก็ดีนั้น เป็นการอุทธรณ์ในข้อกฎหมายไม่ต้องห้ามให้รับอุทธรณ์ของจำเลยสำหรับปัญหาสองประการตามที่กล่าวไว้ให้ศาลแรงงานกลางดำเนินการต่อไป(อุดม เฟื่องฟุ้ง-ตัน เวทไว-สมมาตร พรหมานุกูล)แหล่งที่มาสำนักงานส่งเสริมงานตุลาการแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยจ่ายค่าชดเชยจำนวน 32,400 บาทพร้อมดอกเบี้ยอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีนับแต่วันที่ 7 มกราคม 2535เป็นต้นไปจนกว่าจะชำระเสร็จแก่โจทก์ และจ่ายค่าจ้างค้างจ่าย จำนวน 1,063.80 บาท พร้อมดอกเบี้ยอัตราร้อยละ 15 ต่อปี นับแต่วันฟ้อง(วันที่ 15 มกราคม 2535) จนกว่าจะชำระเสร็จแก่โจทก์ ฯลฯจำเลยอุทธรณ์ ศาลแรงงานกลางสั่งว่า พิเคราะห์ฟ้องอุทธรณ์ของจำเลยแล้ว เห็นว่าเป็นการอุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริง ต้องห้ามจึงไม่รับอุทธรณ์ของจำเลยทุกข้อจำเลยอุทธรณ์ว่า อุทธรณ์ของจำเลยทุกข้อเป็นปัญหาข้อกฎหมายศาลฎีกามีคำสั่งว่า "พิเคราะห์แล้ว ที่จำเลยอุทธรณ์ว่า การกระทำของโจทก์ที่ศาลแรงงานกลางฟังมานั้น เป็นการฝ่าฝืนข้อบังคับเกี่ยวกับการทำงานเป็นกรณีร้ายแรงก็ดี และศาลแรงงานกลางพิพากษาเกินคำขอก็ดีนั้น เป็นการอุทธรณ์ในข้อกฎหมายไม่ต้องห้ามให้รับอุทธรณ์ของจำเลยสำหรับปัญหาสองประการตามที่กล่าวไว้ให้ศาลแรงงานกลางดำเนินการต่อไป ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 2093/2535นายสมพงษ์ แก้วนันทะโจทก์บริษัทสยามธานีเฟอร์นิเจอร์ จำกัดจำเลย ป.วิ.พ. ม. 248 พ.ร.บ.จัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ.2522 ม. 31อุทธรณ์ของจำเลยที่ว่า การกระทำของโจทก์ที่ศาลแรงงานกลางฟังมานั้นเป็นการฝ่าฝืนข้อบังคับเกี่ยวกับการทำงานเป็นกรณีร้ายแรงและศาลแรงงานกลางพิพากษาเกินคำขอ เป็นการอุทธรณ์ในปัญหาข้อกฎหมาย ไม่ต้องห้ามอุทธรณ์ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยจ่ายค่าชดเชยจำนวน 32,400 บาทพร้อมดอกเบี้ยอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีนับแต่วันที่ 7 มกราคม 2535เป็นต้นไปจนกว่าจะชำระเสร็จแก่โจทก์ และจ่ายค่าจ้างค้างจ่าย จำนวน 1,063.80 บาท พร้อมดอกเบี้ยอัตราร้อยละ 15 ต่อปี นับแต่วันฟ้อง(วันที่ 15 มกราคม 2535) จนกว่าจะชำระเสร็จแก่โจทก์ ฯลฯจำเลยอุทธรณ์ ศาลแรงงานกลางสั่งว่า พิเคราะห์ฟ้องอุทธรณ์ของจำเลยแล้ว เห็นว่าเป็นการอุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริง ต้องห้ามจึงไม่รับอุทธรณ์ของจำเลยทุกข้อจำเลยอุทธรณ์ว่า อุทธรณ์ของจำเลยทุกข้อเป็นปัญหาข้อกฎหมายศาลฎีกามีคำสั่งว่า "พิเคราะห์แล้ว ที่จำเลยอุทธรณ์ว่า การกระทำของโจทก์ที่ศาลแรงงานกลางฟังมานั้น เป็นการฝ่าฝืนข้อบังคับเกี่ยวกับการทำงานเป็นกรณีร้ายแรงก็ดี และศาลแรงงานกลางพิพากษาเกินคำขอก็ดีนั้น เป็นการอุทธรณ์ในข้อกฎหมายไม่ต้องห้ามให้รับอุทธรณ์ของจำเลยสำหรับปัญหาสองประการตามที่กล่าวไว้ให้ศาลแรงงานกลางดำเนินการต่อไป(อุดม เฟื่องฟุ้ง-ตัน เวทไว-สมมาตร พรหมานุกูล)แหล่งที่มาสำนักงานส่งเสริมงานตุลาการแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ