คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3519/2524หลักกฎหมาย: การที่จำเลยออกเช็คของตนให้แก่โจทก์เพื่อแลกเปลี่ยนเอาเช็คของผู้อื่นซึ่งจำเลยสลักหลังไว้คืนมา เท่ากับเป็นการยอมตนเป็นลูกหนี้แทนลูกหนี้คนเดิมซึ่งยังผลให้จำเลยต้องผูกพันตามกฎหมายที่จะต้องชำระหนี้แก่โจทก์เมื่อเช็คของจำเลยถูกธนาคารปฏิเสธการจ่ายเงิน ก็ต้องถือว่าจำเลยออกเช็คโดยเจตนาที่จะไม่ให้มีการใช้เงินตามเช็คโจทก์ฟ้องว่า จำเลยออกเช็คสั่งจ่ายเงินให้แก่โจทก์เพื่อชำระหนี้ แต่ธนาคารปฏิเสธการจ่ายเงิน โดยจำเลยมีเจตนาที่จะไม่ให้มีการใช้เงินตามเช็ค ขอให้ลงโทษศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้องแล้วมีคำสั่งประทับฟ้องจำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วเห็นว่าเป็นเรื่องของการแลกเปลี่ยนเช็ค จำเลยไม่มีเจตนาที่จะไม่ให้มีการใช้เงินตามเช็ค พิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้ลงโทษจำคุกจำเลย 1 ปีจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า เดิมจำเลยเป็นผู้สลักหลังเช็คของผู้อื่นซึ่งออกให้ไว้แก่โจทก์ ต่อมาเช็คดังกล่าวขึ้นเงินไม่ได้ จำเลยจึงออกเช็คของจำเลยให้แก่โจทก์เพื่อแลกเปลี่ยนเอาเช็คของผู้นั้นคืนมา เท่ากับเป็นการยอมตนเป็นลูกหนี้แทนลูกหนี้คนเดิมด้วยการเปลี่ยนตัวลูกหนี้ในมูลหนี้เดิม ซึ่งยังผลให้จำเลยต้องผูกพันตามกฎหมายที่จะต้องชำระหนี้แก่โจทก์ ดังนั้นการที่ต่อมาจำเลยออกเช็คให้โจทก์สับเปลี่ยนกับเช็คของจำเลยเองฉบับก่อน ๆ ในมูลหนี้เดียวกันดังกล่าวจึงเป็นการออกเช็คเพื่อชำระหนี้ให้แก่โจทก์นั่นเอง เมื่อเช็คฉบับพิพาทที่จำเลยออกให้ไว้แก่โจทก์นำไปเรียกเก็บเงินไม่ได้การกระทำของจำเลยจึงเป็นความผิดตามฟ้องพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3519/2524นายบักฮง แซ่โง้วโจทก์นายยศ เกตุวิจิตรจำเลย ป.พ.พ. ม. 349, ม. 350 พ.ร.บ.ว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ.2497 ม. 3การที่จำเลยออกเช็คของตนให้แก่โจทก์เพื่อแลกเปลี่ยนเอาเช็คของผู้อื่นซึ่งจำเลยสลักหลังไว้คืนมา เท่ากับเป็นการยอมตนเป็นลูกหนี้แทนลูกหนี้คนเดิมซึ่งยังผลให้จำเลยต้องผูกพันตามกฎหมายที่จะต้องชำระหนี้แก่โจทก์เมื่อเช็คของจำเลยถูกธนาคารปฏิเสธการจ่ายเงิน ก็ต้องถือว่าจำเลยออกเช็คโดยเจตนาที่จะไม่ให้มีการใช้เงินตามเช็คโจทก์ฟ้องว่า จำเลยออกเช็คสั่งจ่ายเงินให้แก่โจทก์เพื่อชำระหนี้ แต่ธนาคารปฏิเสธการจ่ายเงิน โดยจำเลยมีเจตนาที่จะไม่ให้มีการใช้เงินตามเช็ค ขอให้ลงโทษศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้องแล้วมีคำสั่งประทับฟ้องจำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วเห็นว่าเป็นเรื่องของการแลกเปลี่ยนเช็ค จำเลยไม่มีเจตนาที่จะไม่ให้มีการใช้เงินตามเช็ค พิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้ลงโทษจำคุกจำเลย 1 ปีจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า เดิมจำเลยเป็นผู้สลักหลังเช็คของผู้อื่นซึ่งออกให้ไว้แก่โจทก์ ต่อมาเช็คดังกล่าวขึ้นเงินไม่ได้ จำเลยจึงออกเช็คของจำเลยให้แก่โจทก์เพื่อแลกเปลี่ยนเอาเช็คของผู้นั้นคืนมา เท่ากับเป็นการยอมตนเป็นลูกหนี้แทนลูกหนี้คนเดิมด้วยการเปลี่ยนตัวลูกหนี้ในมูลหนี้เดิม ซึ่งยังผลให้จำเลยต้องผูกพันตามกฎหมายที่จะต้องชำระหนี้แก่โจทก์ ดังนั้นการที่ต่อมาจำเลยออกเช็คให้โจทก์สับเปลี่ยนกับเช็คของจำเลยเองฉบับก่อน ๆ ในมูลหนี้เดียวกันดังกล่าวจึงเป็นการออกเช็คเพื่อชำระหนี้ให้แก่โจทก์นั่นเอง เมื่อเช็คฉบับพิพาทที่จำเลยออกให้ไว้แก่โจทก์นำไปเรียกเก็บเงินไม่ได้การกระทำของจำเลยจึงเป็นความผิดตามฟ้องพิพากษายืน(สนิท อังศุสิงห์-ปรีชา สุมาวงศ์-สำเนียง ด้วงมหาสอน)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยออกเช็คสั่งจ่ายเงินให้แก่โจทก์เพื่อชำระหนี้ แต่ธนาคารปฏิเสธการจ่ายเงิน โดยจำเลยมีเจตนาที่จะไม่ให้มีการใช้เงินตามเช็ค ขอให้ลงโทษศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้องแล้วมีคำสั่งประทับฟ้องจำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วเห็นว่าเป็นเรื่องของการแลกเปลี่ยนเช็ค จำเลยไม่มีเจตนาที่จะไม่ให้มีการใช้เงินตามเช็ค พิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้ลงโทษจำคุกจำเลย 1 ปีจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า เดิมจำเลยเป็นผู้สลักหลังเช็คของผู้อื่นซึ่งออกให้ไว้แก่โจทก์ ต่อมาเช็คดังกล่าวขึ้นเงินไม่ได้ จำเลยจึงออกเช็คของจำเลยให้แก่โจทก์เพื่อแลกเปลี่ยนเอาเช็คของผู้นั้นคืนมา เท่ากับเป็นการยอมตนเป็นลูกหนี้แทนลูกหนี้คนเดิมด้วยการเปลี่ยนตัวลูกหนี้ในมูลหนี้เดิม ซึ่งยังผลให้จำเลยต้องผูกพันตามกฎหมายที่จะต้องชำระหนี้แก่โจทก์ ดังนั้นการที่ต่อมาจำเลยออกเช็คให้โจทก์สับเปลี่ยนกับเช็คของจำเลยเองฉบับก่อน ๆ ในมูลหนี้เดียวกันดังกล่าวจึงเป็นการออกเช็คเพื่อชำระหนี้ให้แก่โจทก์นั่นเอง เมื่อเช็คฉบับพิพาทที่จำเลยออกให้ไว้แก่โจทก์นำไปเรียกเก็บเงินไม่ได้การกระทำของจำเลยจึงเป็นความผิดตามฟ้องพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3519/2524นายบักฮง แซ่โง้วโจทก์นายยศ เกตุวิจิตรจำเลย ป.พ.พ. ม. 349, ม. 350 พ.ร.บ.ว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ.2497 ม. 3การที่จำเลยออกเช็คของตนให้แก่โจทก์เพื่อแลกเปลี่ยนเอาเช็คของผู้อื่นซึ่งจำเลยสลักหลังไว้คืนมา เท่ากับเป็นการยอมตนเป็นลูกหนี้แทนลูกหนี้คนเดิมซึ่งยังผลให้จำเลยต้องผูกพันตามกฎหมายที่จะต้องชำระหนี้แก่โจทก์เมื่อเช็คของจำเลยถูกธนาคารปฏิเสธการจ่ายเงิน ก็ต้องถือว่าจำเลยออกเช็คโดยเจตนาที่จะไม่ให้มีการใช้เงินตามเช็คโจทก์ฟ้องว่า จำเลยออกเช็คสั่งจ่ายเงินให้แก่โจทก์เพื่อชำระหนี้ แต่ธนาคารปฏิเสธการจ่ายเงิน โดยจำเลยมีเจตนาที่จะไม่ให้มีการใช้เงินตามเช็ค ขอให้ลงโทษศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้องแล้วมีคำสั่งประทับฟ้องจำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วเห็นว่าเป็นเรื่องของการแลกเปลี่ยนเช็ค จำเลยไม่มีเจตนาที่จะไม่ให้มีการใช้เงินตามเช็ค พิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้ลงโทษจำคุกจำเลย 1 ปีจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า เดิมจำเลยเป็นผู้สลักหลังเช็คของผู้อื่นซึ่งออกให้ไว้แก่โจทก์ ต่อมาเช็คดังกล่าวขึ้นเงินไม่ได้ จำเลยจึงออกเช็คของจำเลยให้แก่โจทก์เพื่อแลกเปลี่ยนเอาเช็คของผู้นั้นคืนมา เท่ากับเป็นการยอมตนเป็นลูกหนี้แทนลูกหนี้คนเดิมด้วยการเปลี่ยนตัวลูกหนี้ในมูลหนี้เดิม ซึ่งยังผลให้จำเลยต้องผูกพันตามกฎหมายที่จะต้องชำระหนี้แก่โจทก์ ดังนั้นการที่ต่อมาจำเลยออกเช็คให้โจทก์สับเปลี่ยนกับเช็คของจำเลยเองฉบับก่อน ๆ ในมูลหนี้เดียวกันดังกล่าวจึงเป็นการออกเช็คเพื่อชำระหนี้ให้แก่โจทก์นั่นเอง เมื่อเช็คฉบับพิพาทที่จำเลยออกให้ไว้แก่โจทก์นำไปเรียกเก็บเงินไม่ได้การกระทำของจำเลยจึงเป็นความผิดตามฟ้องพิพากษายืน(สนิท อังศุสิงห์-ปรีชา สุมาวงศ์-สำเนียง ด้วงมหาสอน)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ