คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1335/2497หลักกฎหมาย: เมื่อเหตุที่มีการโต้แย้งในอันที่จะขอให้ศาลบังคับได้หมดไปแล้ว ก็ไม่มีความจำเป็นที่จะต้องวินิจฉัยคดีต่อไป ศาลฎีกาย่อมยกฎีกาเสียโจทก์ฟ้องว่า จำเลยทำการเลื่อยไม้อันเป็นการขัดต่อเทศบัญญัติควบคุมการค้าซึ่งเป็นสิ่งที่รังเกียจหรืออาจเป็นอันตรายแก่สุขภาพแก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ 3) 2494 โจทก์ได้ห้ามแล้วจำเลยเพิกเฉยเสียจึงขอให้ห้ามจำเลยให้การต่อสู้และฟ้องแย้งขอให้บังคับให้โจทก์สั่งอนุญาตให้จำเลยประกอบกิจโรงเลื่อยไม้ศาลชั้นต้นพิพากษาห้ามมิให้จำเลยประกอบการเลื่อยไม้ต่อไปจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษาให้ยกฟ้อง และฟ้องแย้งของโจทก์จำเลยเสียโจทก์ฎีกาในระหว่างฎีกา จำเลยได้รื้อและเลิกโรงเลื่อยแล้วหมดความเป็นที่จะต้องวินิจฉัยคดีต่อไป จึงให้ยกฎีกาโจทก์เสีย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1335/2497เทศบาลนครกรุงเทพฯ ในฐานะเจ้าหน้าที่ท้องถิ่น โดยโจทก์ขุนเลิศดำหริการ นายกเทศมนตรีโจทก์ห้างหุ้นส่วนสามัญ โรงเลื่อยจักรย่งง่วนเส็งฮงกี่ โดยจำเลยนายจินตุ่น หรือหยิมตุ่น แซ่ห่าน หุ้นส่วนผู้จัดการจำเลย ป.วิ.พ. ม. 55เมื่อเหตุที่มีการโต้แย้งในอันที่จะขอให้ศาลบังคับได้หมดไปแล้ว ก็ไม่มีความจำเป็นที่จะต้องวินิจฉัยคดีต่อไป ศาลฎีกาย่อมยกฎีกาเสียโจทก์ฟ้องว่า จำเลยทำการเลื่อยไม้อันเป็นการขัดต่อเทศบัญญัติควบคุมการค้าซึ่งเป็นสิ่งที่รังเกียจหรืออาจเป็นอันตรายแก่สุขภาพแก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ 3) 2494 โจทก์ได้ห้ามแล้วจำเลยเพิกเฉยเสียจึงขอให้ห้ามจำเลยให้การต่อสู้และฟ้องแย้งขอให้บังคับให้โจทก์สั่งอนุญาตให้จำเลยประกอบกิจโรงเลื่อยไม้ศาลชั้นต้นพิพากษาห้ามมิให้จำเลยประกอบการเลื่อยไม้ต่อไปจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษาให้ยกฟ้อง และฟ้องแย้งของโจทก์จำเลยเสียโจทก์ฎีกาในระหว่างฎีกา จำเลยได้รื้อและเลิกโรงเลื่อยแล้วหมดความเป็นที่จะต้องวินิจฉัยคดีต่อไป จึงให้ยกฎีกาโจทก์เสีย(ดุลยการณ์โกวิท-นนทประชา-ดุลยพากย์สุวมัณฑ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยทำการเลื่อยไม้อันเป็นการขัดต่อเทศบัญญัติควบคุมการค้าซึ่งเป็นสิ่งที่รังเกียจหรืออาจเป็นอันตรายแก่สุขภาพแก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ 3) 2494 โจทก์ได้ห้ามแล้วจำเลยเพิกเฉยเสียจึงขอให้ห้ามจำเลยให้การต่อสู้และฟ้องแย้งขอให้บังคับให้โจทก์สั่งอนุญาตให้จำเลยประกอบกิจโรงเลื่อยไม้ศาลชั้นต้นพิพากษาห้ามมิให้จำเลยประกอบการเลื่อยไม้ต่อไปจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษาให้ยกฟ้อง และฟ้องแย้งของโจทก์จำเลยเสียโจทก์ฎีกาในระหว่างฎีกา จำเลยได้รื้อและเลิกโรงเลื่อยแล้วหมดความเป็นที่จะต้องวินิจฉัยคดีต่อไป จึงให้ยกฎีกาโจทก์เสีย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1335/2497เทศบาลนครกรุงเทพฯ ในฐานะเจ้าหน้าที่ท้องถิ่น โดยโจทก์ขุนเลิศดำหริการ นายกเทศมนตรีโจทก์ห้างหุ้นส่วนสามัญ โรงเลื่อยจักรย่งง่วนเส็งฮงกี่ โดยจำเลยนายจินตุ่น หรือหยิมตุ่น แซ่ห่าน หุ้นส่วนผู้จัดการจำเลย ป.วิ.พ. ม. 55เมื่อเหตุที่มีการโต้แย้งในอันที่จะขอให้ศาลบังคับได้หมดไปแล้ว ก็ไม่มีความจำเป็นที่จะต้องวินิจฉัยคดีต่อไป ศาลฎีกาย่อมยกฎีกาเสียโจทก์ฟ้องว่า จำเลยทำการเลื่อยไม้อันเป็นการขัดต่อเทศบัญญัติควบคุมการค้าซึ่งเป็นสิ่งที่รังเกียจหรืออาจเป็นอันตรายแก่สุขภาพแก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ 3) 2494 โจทก์ได้ห้ามแล้วจำเลยเพิกเฉยเสียจึงขอให้ห้ามจำเลยให้การต่อสู้และฟ้องแย้งขอให้บังคับให้โจทก์สั่งอนุญาตให้จำเลยประกอบกิจโรงเลื่อยไม้ศาลชั้นต้นพิพากษาห้ามมิให้จำเลยประกอบการเลื่อยไม้ต่อไปจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษาให้ยกฟ้อง และฟ้องแย้งของโจทก์จำเลยเสียโจทก์ฎีกาในระหว่างฎีกา จำเลยได้รื้อและเลิกโรงเลื่อยแล้วหมดความเป็นที่จะต้องวินิจฉัยคดีต่อไป จึงให้ยกฎีกาโจทก์เสีย(ดุลยการณ์โกวิท-นนทประชา-ดุลยพากย์สุวมัณฑ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ