คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 892/2502หลักกฎหมาย: ฟ้องโจทก์บรรยายว่า จำเลยลักโคซึ่งเป็นสัตว์พาหนะและเป็นเครื่องมือประกอบกสิกรรมของเจ้าทรัพย์ไป เพียงเท่านั้นยังไม่เป็นความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 335(12)เพราะขาดองค์ความผิดว่าเป็นโคของผู้มีอาชีพกสิกรรมโจทก์ฟ้องว่า ได้มีคนร้ายลักโค ซึ่งเป็นสัตว์พาหนะ และเป็นเครื่องมือประกอบกสิกรรมของนายสงกา ไป 1 ตัว โดยจำเลยกับพวกได้สมคบกันฆ่าโดยไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงาน ทั้งนี้ โดยจำเลยกับพวกได้สมคบกันลักโครายนี้ไปหรือสมคบกันรับโคของเจ้าทรัพย์โดยรู้อยู่แล้วว่าเป็นของได้มาโดยการกระทำผิดฐานลักทรัพย์ ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 335 วรรค 2, 357 และพระราชบัญญัติอากรการฆ่าสัตว์ และให้ใช้ราคาโคจำเลยปฏิเสธและอ้างฐานที่อยู่ศาลชั้นต้นไม่เชื่อพยานโจทก์ พิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับว่า จำเลยที่ 1 มีผิดตาม มาตรา 334ให้จำคุก 1 ปี และปรับจำเลยทั้ง 3 คนละ 300 บาท ตาม พระราชบัญญัติอากรการฆ่าสัตว์ และให้จำเลยที่ 1 ใช้ราคาโคโจทก์ จำเลยที่ 1-2 ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า โจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษจำเลยที่ 1 ตาม มาตรา 335(12) นั้น คำบรรยายฟ้องของโจทก์ยังไม่สมบูรณ์ เพราะขาดองค์ความผิดที่ว่า เป็นโคของผู้มีอาชีพกสิกรรม เพียงเขียนว่ามีไว้ประกอบกสิกรรม ยังไม่เพียงพอที่ศาลอุทธรณ์ลงโทษจำเลยที่ 1ตาม มาตรา 334 ชอบแล้วพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 892/2502อัยการจังหวัดขอนแก่นโจทก์นายเมฆ ภูชาดา ที่ 1 นายขุน เทือกเพีย ที่ 2จำเลยนายจวง บุญเทพ ที่ 3จำเลย ป.วิ.อ. ม. 158 ป.อ. ม. 335 (12), ม. 334ฟ้องโจทก์บรรยายว่า จำเลยลักโคซึ่งเป็นสัตว์พาหนะและเป็นเครื่องมือประกอบกสิกรรมของเจ้าทรัพย์ไป เพียงเท่านั้นยังไม่เป็นความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 335(12)เพราะขาดองค์ความผิดว่าเป็นโคของผู้มีอาชีพกสิกรรมโจทก์ฟ้องว่า ได้มีคนร้ายลักโค ซึ่งเป็นสัตว์พาหนะ และเป็นเครื่องมือประกอบกสิกรรมของนายสงกา ไป 1 ตัว โดยจำเลยกับพวกได้สมคบกันฆ่าโดยไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงาน ทั้งนี้ โดยจำเลยกับพวกได้สมคบกันลักโครายนี้ไปหรือสมคบกันรับโคของเจ้าทรัพย์โดยรู้อยู่แล้วว่าเป็นของได้มาโดยการกระทำผิดฐานลักทรัพย์ ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 335 วรรค 2, 357 และพระราชบัญญัติอากรการฆ่าสัตว์ และให้ใช้ราคาโคจำเลยปฏิเสธและอ้างฐานที่อยู่ศาลชั้นต้นไม่เชื่อพยานโจทก์ พิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับว่า จำเลยที่ 1 มีผิดตาม มาตรา 334ให้จำคุก 1 ปี และปรับจำเลยทั้ง 3 คนละ 300 บาท ตาม พระราชบัญญัติอากรการฆ่าสัตว์ และให้จำเลยที่ 1 ใช้ราคาโคโจทก์ จำเลยที่ 1-2 ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า โจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษจำเลยที่ 1 ตาม มาตรา 335(12) นั้น คำบรรยายฟ้องของโจทก์ยังไม่สมบูรณ์ เพราะขาดองค์ความผิดที่ว่า เป็นโคของผู้มีอาชีพกสิกรรม เพียงเขียนว่ามีไว้ประกอบกสิกรรม ยังไม่เพียงพอที่ศาลอุทธรณ์ลงโทษจำเลยที่ 1ตาม มาตรา 334 ชอบแล้วพิพากษายืน(สุทธิวาทนฤพุฒิ-สัญญา ธรรมศักดิ์-พิบูลย์ไอศวรรย์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า ได้มีคนร้ายลักโค ซึ่งเป็นสัตว์พาหนะ และเป็นเครื่องมือประกอบกสิกรรมของนายสงกา ไป 1 ตัว โดยจำเลยกับพวกได้สมคบกันฆ่าโดยไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงาน ทั้งนี้ โดยจำเลยกับพวกได้สมคบกันลักโครายนี้ไปหรือสมคบกันรับโคของเจ้าทรัพย์โดยรู้อยู่แล้วว่าเป็นของได้มาโดยการกระทำผิดฐานลักทรัพย์ ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 335 วรรค 2, 357 และพระราชบัญญัติอากรการฆ่าสัตว์ และให้ใช้ราคาโคจำเลยปฏิเสธและอ้างฐานที่อยู่ศาลชั้นต้นไม่เชื่อพยานโจทก์ พิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับว่า จำเลยที่ 1 มีผิดตาม มาตรา 334ให้จำคุก 1 ปี และปรับจำเลยทั้ง 3 คนละ 300 บาท ตาม พระราชบัญญัติอากรการฆ่าสัตว์ และให้จำเลยที่ 1 ใช้ราคาโคโจทก์ จำเลยที่ 1-2 ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า โจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษจำเลยที่ 1 ตาม มาตรา 335(12) นั้น คำบรรยายฟ้องของโจทก์ยังไม่สมบูรณ์ เพราะขาดองค์ความผิดที่ว่า เป็นโคของผู้มีอาชีพกสิกรรม เพียงเขียนว่ามีไว้ประกอบกสิกรรม ยังไม่เพียงพอที่ศาลอุทธรณ์ลงโทษจำเลยที่ 1ตาม มาตรา 334 ชอบแล้วพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 892/2502อัยการจังหวัดขอนแก่นโจทก์นายเมฆ ภูชาดา ที่ 1 นายขุน เทือกเพีย ที่ 2จำเลยนายจวง บุญเทพ ที่ 3จำเลย ป.วิ.อ. ม. 158 ป.อ. ม. 335 (12), ม. 334ฟ้องโจทก์บรรยายว่า จำเลยลักโคซึ่งเป็นสัตว์พาหนะและเป็นเครื่องมือประกอบกสิกรรมของเจ้าทรัพย์ไป เพียงเท่านั้นยังไม่เป็นความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 335(12)เพราะขาดองค์ความผิดว่าเป็นโคของผู้มีอาชีพกสิกรรมโจทก์ฟ้องว่า ได้มีคนร้ายลักโค ซึ่งเป็นสัตว์พาหนะ และเป็นเครื่องมือประกอบกสิกรรมของนายสงกา ไป 1 ตัว โดยจำเลยกับพวกได้สมคบกันฆ่าโดยไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงาน ทั้งนี้ โดยจำเลยกับพวกได้สมคบกันลักโครายนี้ไปหรือสมคบกันรับโคของเจ้าทรัพย์โดยรู้อยู่แล้วว่าเป็นของได้มาโดยการกระทำผิดฐานลักทรัพย์ ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 335 วรรค 2, 357 และพระราชบัญญัติอากรการฆ่าสัตว์ และให้ใช้ราคาโคจำเลยปฏิเสธและอ้างฐานที่อยู่ศาลชั้นต้นไม่เชื่อพยานโจทก์ พิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับว่า จำเลยที่ 1 มีผิดตาม มาตรา 334ให้จำคุก 1 ปี และปรับจำเลยทั้ง 3 คนละ 300 บาท ตาม พระราชบัญญัติอากรการฆ่าสัตว์ และให้จำเลยที่ 1 ใช้ราคาโคโจทก์ จำเลยที่ 1-2 ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า โจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษจำเลยที่ 1 ตาม มาตรา 335(12) นั้น คำบรรยายฟ้องของโจทก์ยังไม่สมบูรณ์ เพราะขาดองค์ความผิดที่ว่า เป็นโคของผู้มีอาชีพกสิกรรม เพียงเขียนว่ามีไว้ประกอบกสิกรรม ยังไม่เพียงพอที่ศาลอุทธรณ์ลงโทษจำเลยที่ 1ตาม มาตรา 334 ชอบแล้วพิพากษายืน(สุทธิวาทนฤพุฒิ-สัญญา ธรรมศักดิ์-พิบูลย์ไอศวรรย์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ