คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1141/2514หลักกฎหมาย: พี่ชายจำเลยโต้เถียงกับเจ้าของที่นาข้างเคียงเรื่องเขตที่นาผู้ตายซึ่งเป็นกำนันพูดไกล่เกลี่ย พี่ชายจำเลยไม่เชื่อฟัง จึงถูกผู้ตายว่ากล่าว ต่อมาพี่ชายจำเลยเดินเข้าหาผู้ตายจำเลยเดินตามไปด้วยพร้อมกับพูดให้พี่ชายยิงผู้ตายให้ตาย พี่ชายจำเลยจึงใช้ปืนสั้นยิงผู้ตาย 2 นัด แล้วจำเลยกับพี่ชายวิ่งหนีไป ผู้ตายถึงแก่ความตาย ดังนี้ จำเลยเป็นตัวการร่วมกับพี่ชายฆ่าผู้ตายโจทก์ฟ้องและเพิ่มเติมฟ้องว่า จำเลยกับพวก ๑ คนได้ร่วมกันใช้ปืนพกสั้นยิง นายคำ สาธุลี กำนัน ซึ่งเป็นเจ้าพนักงานตามกฎหมายขณะกระทำการตามหน้าที่ รวม ๒ นัด โดยเจตนาฆ่า เป็นเหตุให้นายคำ ลาธุลี ถึงแก่ความตายในวันเกิดเหตุ ขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘, ๒๘๙, ๘๓ จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๒๘๘, ๘๓ ให้จำคุกจำเลยตลอดชีวิต ข้อหาอื่นนอกจากนี้ให้ยก จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกา ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า นายคำกับนายพรพี่ชายจำเลยโต้เถียงไม่ตกลงกันเรื่องเขตที่นาซึ่งอยู่ติดต่อกัน จำเลยอยู่ที่นั่นด้วยผู้ตายซึ่งเป็นกำนันพูดไกล่เกลี่ย นายพรก็ไม่ยอม จนผู้ตายว่ากล่าวนายพรในทำนองว่านายพรดื้อดึงไม่เชื่อฟังผู้ตาย เมื่อผู้ตายพูดไกล่เกลี่ยไม่เป็นผลเช่นนั้นผู้ตายจึงไปเก็บลูกหวายเสียพักหนึ่งแล้วจึงกลับมา นายพรเดินเข้าหาผู้ตายซึ่งนั่งอยู่ จำเลยได้ตามนายพรเข้าไปพร้อมกับพูดว่าให้นายพรยิงผู้ตายให้ตาย นายพรจึงชักปืนสั้นออกจากเอวยิงผู้ตาย ๒ นัด ผู้ตายล้มลงแล้วนายพรกับจำเลยวิ่งหนีไป ผู้ตายถึงแก่ความตายในวันนั้น จึงวินิจฉัยว่าจำเลยได้ร่วมกระทำผิดดังกล่าวกับนายพรด้วย พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1141/2514พนักงานอัยการจังหวัดอุบลราชธานีโจทก์นายทองใบ หรือใบ ปกป้องจำเลย ป.อ. ม. 83, ม. 288พี่ชายจำเลยโต้เถียงกับเจ้าของที่นาข้างเคียงเรื่องเขตที่นาผู้ตายซึ่งเป็นกำนันพูดไกล่เกลี่ย พี่ชายจำเลยไม่เชื่อฟัง จึงถูกผู้ตายว่ากล่าว ต่อมาพี่ชายจำเลยเดินเข้าหาผู้ตายจำเลยเดินตามไปด้วยพร้อมกับพูดให้พี่ชายยิงผู้ตายให้ตาย พี่ชายจำเลยจึงใช้ปืนสั้นยิงผู้ตาย 2 นัด แล้วจำเลยกับพี่ชายวิ่งหนีไป ผู้ตายถึงแก่ความตาย ดังนี้ จำเลยเป็นตัวการร่วมกับพี่ชายฆ่าผู้ตายโจทก์ฟ้องและเพิ่มเติมฟ้องว่า จำเลยกับพวก ๑ คนได้ร่วมกันใช้ปืนพกสั้นยิง นายคำ สาธุลี กำนัน ซึ่งเป็นเจ้าพนักงานตามกฎหมายขณะกระทำการตามหน้าที่ รวม ๒ นัด โดยเจตนาฆ่า เป็นเหตุให้นายคำ ลาธุลี ถึงแก่ความตายในวันเกิดเหตุ ขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘, ๒๘๙, ๘๓ จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๒๘๘, ๘๓ ให้จำคุกจำเลยตลอดชีวิต ข้อหาอื่นนอกจากนี้ให้ยก จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกา ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า นายคำกับนายพรพี่ชายจำเลยโต้เถียงไม่ตกลงกันเรื่องเขตที่นาซึ่งอยู่ติดต่อกัน จำเลยอยู่ที่นั่นด้วยผู้ตายซึ่งเป็นกำนันพูดไกล่เกลี่ย นายพรก็ไม่ยอม จนผู้ตายว่ากล่าวนายพรในทำนองว่านายพรดื้อดึงไม่เชื่อฟังผู้ตาย เมื่อผู้ตายพูดไกล่เกลี่ยไม่เป็นผลเช่นนั้นผู้ตายจึงไปเก็บลูกหวายเสียพักหนึ่งแล้วจึงกลับมา นายพรเดินเข้าหาผู้ตายซึ่งนั่งอยู่ จำเลยได้ตามนายพรเข้าไปพร้อมกับพูดว่าให้นายพรยิงผู้ตายให้ตาย นายพรจึงชักปืนสั้นออกจากเอวยิงผู้ตาย ๒ นัด ผู้ตายล้มลงแล้วนายพรกับจำเลยวิ่งหนีไป ผู้ตายถึงแก่ความตายในวันนั้น จึงวินิจฉัยว่าจำเลยได้ร่วมกระทำผิดดังกล่าวกับนายพรด้วย พิพากษายืน(วิกรม เมาลานนท์-ศริ มลิลา-แปลก ศิงฆมานันท์)ศาลจังหวัดอุบลราชธานี - นายไพศาล รางชางกูรศาลอุทธรณ์ - นายมงคล วัลยะเพ็ชร์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องและเพิ่มเติมฟ้องว่า จำเลยกับพวก ๑ คนได้ร่วมกันใช้ปืนพกสั้นยิง นายคำ สาธุลี กำนัน ซึ่งเป็นเจ้าพนักงานตามกฎหมายขณะกระทำการตามหน้าที่ รวม ๒ นัด โดยเจตนาฆ่า เป็นเหตุให้นายคำ ลาธุลี ถึงแก่ความตายในวันเกิดเหตุ ขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘, ๒๘๙, ๘๓ จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๒๘๘, ๘๓ ให้จำคุกจำเลยตลอดชีวิต ข้อหาอื่นนอกจากนี้ให้ยก จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกา ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า นายคำกับนายพรพี่ชายจำเลยโต้เถียงไม่ตกลงกันเรื่องเขตที่นาซึ่งอยู่ติดต่อกัน จำเลยอยู่ที่นั่นด้วยผู้ตายซึ่งเป็นกำนันพูดไกล่เกลี่ย นายพรก็ไม่ยอม จนผู้ตายว่ากล่าวนายพรในทำนองว่านายพรดื้อดึงไม่เชื่อฟังผู้ตาย เมื่อผู้ตายพูดไกล่เกลี่ยไม่เป็นผลเช่นนั้นผู้ตายจึงไปเก็บลูกหวายเสียพักหนึ่งแล้วจึงกลับมา นายพรเดินเข้าหาผู้ตายซึ่งนั่งอยู่ จำเลยได้ตามนายพรเข้าไปพร้อมกับพูดว่าให้นายพรยิงผู้ตายให้ตาย นายพรจึงชักปืนสั้นออกจากเอวยิงผู้ตาย ๒ นัด ผู้ตายล้มลงแล้วนายพรกับจำเลยวิ่งหนีไป ผู้ตายถึงแก่ความตายในวันนั้น จึงวินิจฉัยว่าจำเลยได้ร่วมกระทำผิดดังกล่าวกับนายพรด้วย พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1141/2514พนักงานอัยการจังหวัดอุบลราชธานีโจทก์นายทองใบ หรือใบ ปกป้องจำเลย ป.อ. ม. 83, ม. 288พี่ชายจำเลยโต้เถียงกับเจ้าของที่นาข้างเคียงเรื่องเขตที่นาผู้ตายซึ่งเป็นกำนันพูดไกล่เกลี่ย พี่ชายจำเลยไม่เชื่อฟัง จึงถูกผู้ตายว่ากล่าว ต่อมาพี่ชายจำเลยเดินเข้าหาผู้ตายจำเลยเดินตามไปด้วยพร้อมกับพูดให้พี่ชายยิงผู้ตายให้ตาย พี่ชายจำเลยจึงใช้ปืนสั้นยิงผู้ตาย 2 นัด แล้วจำเลยกับพี่ชายวิ่งหนีไป ผู้ตายถึงแก่ความตาย ดังนี้ จำเลยเป็นตัวการร่วมกับพี่ชายฆ่าผู้ตายโจทก์ฟ้องและเพิ่มเติมฟ้องว่า จำเลยกับพวก ๑ คนได้ร่วมกันใช้ปืนพกสั้นยิง นายคำ สาธุลี กำนัน ซึ่งเป็นเจ้าพนักงานตามกฎหมายขณะกระทำการตามหน้าที่ รวม ๒ นัด โดยเจตนาฆ่า เป็นเหตุให้นายคำ ลาธุลี ถึงแก่ความตายในวันเกิดเหตุ ขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘, ๒๘๙, ๘๓ จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๒๘๘, ๘๓ ให้จำคุกจำเลยตลอดชีวิต ข้อหาอื่นนอกจากนี้ให้ยก จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกา ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า นายคำกับนายพรพี่ชายจำเลยโต้เถียงไม่ตกลงกันเรื่องเขตที่นาซึ่งอยู่ติดต่อกัน จำเลยอยู่ที่นั่นด้วยผู้ตายซึ่งเป็นกำนันพูดไกล่เกลี่ย นายพรก็ไม่ยอม จนผู้ตายว่ากล่าวนายพรในทำนองว่านายพรดื้อดึงไม่เชื่อฟังผู้ตาย เมื่อผู้ตายพูดไกล่เกลี่ยไม่เป็นผลเช่นนั้นผู้ตายจึงไปเก็บลูกหวายเสียพักหนึ่งแล้วจึงกลับมา นายพรเดินเข้าหาผู้ตายซึ่งนั่งอยู่ จำเลยได้ตามนายพรเข้าไปพร้อมกับพูดว่าให้นายพรยิงผู้ตายให้ตาย นายพรจึงชักปืนสั้นออกจากเอวยิงผู้ตาย ๒ นัด ผู้ตายล้มลงแล้วนายพรกับจำเลยวิ่งหนีไป ผู้ตายถึงแก่ความตายในวันนั้น จึงวินิจฉัยว่าจำเลยได้ร่วมกระทำผิดดังกล่าวกับนายพรด้วย พิพากษายืน(วิกรม เมาลานนท์-ศริ มลิลา-แปลก ศิงฆมานันท์)ศาลจังหวัดอุบลราชธานี - นายไพศาล รางชางกูรศาลอุทธรณ์ - นายมงคล วัลยะเพ็ชร์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ