กฎกระทรวงกฎกระทรวงฉบับที่ ๒๗ (พ.ศ. ๒๕๓๐)ออกตามความในพระราชบัญญัติการผังเมืองพ.ศ. ๒๕๑๘[๑] อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๕ และมาตรา ๒๖แห่งพระราชบัญญัติการผังเมือง พ.ศ.๒๕๑๘ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ กฎกระทรวงนี้ให้มีอายุห้าปีข้อ ๒ ให้ใช้ผังเมืองรวมบังคับในท้องที่ตำบลแก่งเลี้ยน ตำบลท่ามะขาม ตำบลปากแพรก ตำบลบ้านเหนือ ตำบลบ้านใต้อำเภอเมือง จังหวัดกาญจนบุรี ภายในแนวเขตตามแผนที่ท้ายกฎกระทรวงนี้ข้อ ๓การวางและการจัดทำผังเมืองรวมตามกฎกระทรวงนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อใช้เป็นแนวทางในการพัฒนาการดำรงรักษาเมืองและบริเวณที่เกี่ยวข้องหรือชนบท การใช้ประโยชน์ในทรัพย์สินการคมนาคมและการขนส่ง การสาธารณูปโภค บริการสาธารณะและสภาพแวดล้อมในบริเวณแนวเขตตามข้อ ๒ให้สอดคล้องกับการพัฒนาระบบเศรษฐกิจและสังคมของประเทศตามแผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติข้อ ๔ผังเมืองรวมตามกฎกระทรวงนี้มีนโยบายและมาตรการเพื่อจัดระบบการใช้ประโยชน์ที่ดินให้มีประสิทธิภาพสามารถรองรับและสอดคล้องกับการขยายตัวของชุมชนในอนาคตโดยมีสาระสำคัญดังต่อไปนี้(๑) ส่งเสริมอุตสาหกรรมการท่องเที่ยวในจังหวัดกาญจนบุรี(๒) ให้ชุมชนเมืองเป็นศูนย์กลางการบริหารราชการและการปกครองของจังหวัดกาญจนบุรี(๓)ส่งเสริมการพัฒนาด้านที่อยู่อาศัยและพาณิชยกรรมให้สัมพันธ์กับการขยายตัวของชุมชนและระบบเศรษฐกิจของภาคตะวันตก(๔) พัฒนาการบริการทางสังคม การสาธารณูปโภคและสาธารณูปการให้เพียงพอและได้มาตรฐาน(๕) ควบคุมสภาพแวดล้อมของชุมชนเมืองให้เหมาะสมกับการอยู่อาศัยข้อ ๕ การใช้ประโยชน์ที่ดินภายในเขตผังเมืองรวมให้เป็นไปตามแผนผังกำหนดการใช้ประโยชน์ที่ดินตามที่ได้จำแนกประเภทแผนผังแสดงโครงการคมนาคมและขนส่งและรายการประกอบแผนผัง ท้ายกฎกระทรวงนี้ข้อ ๖ การใช้ประโยชน์ที่ดินตามแผนผังกำหนดการใช้ประโยชน์ที่ดินตามที่ได้จำแนกประเภทท้ายกฎกระทรวงให้เป็นไปดังต่อไปนี้(๑) ที่ดินในบริเวณหมายเลข ๑.๑ ถึงหมายเลข ๑.๒๑ที่กำหนดไว้เป็นสีเหลือง ให้เป็นที่ดินประเภทที่อยู่อาศัยหนาแน่นน้อย(๒) ที่ดินในบริเวณหมายเลข ๒.๑ ถึงหมายเลข ๒.๑๙ ที่กำหนดไว้เป็นสีส้มให้เป็นที่ดินประเภทที่อยู่อาศัยหนาแน่นปานกลาง(๓) ที่ดินในบริเวณหมายเลข ๓.๑ ถึงหมายเลข ๓.๑๒ที่กำหนดไว้เป็นสีแดง ให้เป็นที่ดินประเภทพาณิชยกรรมและที่อยู่อาศัยหนาแน่นมาก(๔) ที่ดินในบริเวณหมายเลข ๔.๑ ถึงหมายเลข ๔.๒ที่กำหนดไว้เป็นสีม่วง ให้เป็นที่ดินประเภทอุตสาหกรรมและคลังสินค้า(๕) ที่ดินในบริเวณหมายเลข ๕ ที่กำหนดไว้เป็นสีม่วงอ่อนให้เป็นที่ดินประเภทอุตสาหกรรมเฉพาะกิจ(๖) ที่ดินในบริเวณหมายเลข ๖.๑ ถึงหมายเลข ๖.๕ที่กำหนดไว้เป็นสีเขียว ให้เป็นที่ดินประเภทชนบทและเกษตรกรรม(๗) ที่ดินในบริเวณหมายเลข ๗.๑ ถึงหมายเลข ๗.๘ที่กำหนดไว้เป็นสีเขียวอ่อนให้เป็นที่ดินประเภทที่โล่งเพื่อนันทนาการและการรักษาคุณภาพสิ่งแวดล้อม(๘) ที่ดินในบริเวณหมายเลข ๘.๑ ถึงหมายเลข ๘.๑๔ที่กำหนดไว้เป็นสีเขียวมะกอก ให้เป็นที่ดินประเภทสถาบันการศึกษา(๙) ที่ดินในบริเวณหมายเลข ๙.๑ ถึงหมายเลข ๙.๙ที่กำหนดไว้เป็นสีเท่าอ่อน ให้เป็นที่ดินประเภทสถาบันศาสนา(๑๐) ที่ดินในบริเวณหมายเลข ๑๐.๑ ถึงหมายเลข ๑๐.๑๘ที่กำหนดไว้เป็นสีน้ำเงิน ให้เป็นที่ดินประเภทสถาบันราชการการสาธารณูปโภคและสาธารณูปการข้อ ๗ ที่ดินประเภทที่อยู่อาศัยหนาแน่นน้อยให้ประโยชน์เพื่อการอยู่อาศัยเป็นส่วนใหญ่ โดยให้ใช้พื้นที่เพื่อการอยู่อาศัยการสาธารณูปโภคและสาธารณูปการไม่น้อยกว่าร้อยละ ๘๕ของที่ดินประเภทนี้ในแต่ละบริเวณและห้ามใช้ประโยชน์ในที่ดินเพื่อกิจการตามที่กำหนดดังต่อไปนี้(๑) โรงงานทุกประเภท เว้นแต่โรงงานที่ประกอบกิจการโดยไม่ก่อเหตุรำคาญตามกฎหมายว่าด้วยการสาธารณสุขหรือไม่เป็นมลพิษต่อชุมชนหรือสิ่งแวดล้อม(๒) คลังเชื้อเพลิงเพื่อการขายส่ง(๓) คลังวัตถุระเบิด(๔) กำจัดมูลฝอยหรือสิ่งปฏิกูลข้อ ๘ ที่ดินประเภทที่อยู่อาศัยหนาแน่นปานกลางให้ใช้ประโยชน์เพื่อการอยู่อาศัยเป็นส่วนใหญ่ โดยให้ใช้พื้นที่เพื่อการอยู่อาศัยการสาธารณูปโภคและสาธารณูปการไม่น้อยกว่าร้อยละ ๗๐ของที่ดินประเภทนี้ในแต่ละบริเวณและห้ามใช้ประโยชน์ในที่ดินเพื่อกิจการตามที่กำหนด ดังต่อไปนี้(๑) โรงงานทุกประเภทเว้นแต่โรงงานที่ประกอบกิจการโดยไม่ก่อเหตุรำคาญตามกฎหมายว่าด้วยการสาธารณสุขหรือไม่เป็นมลพิษต่อชุมชนหรือสิ่งแวดล้อม(๒) คลังเชื้อเพลิงเพื่อการขายส่ง(๓) คลังวัตถุระเบิด(๔) เลี้ยงม้า โค กระบือ สุกร แพะ แกะ ห่าน เป็ด หรือไก่เพื่อการค้า หรือโดยก่อเหตุรำคาญตามกฎหมายว่าด้วยการสาธารณสุข(๕) สุสานหรือฌาปนสถาน(๖) กำจัดมูลฝอยหรือสิ่งปฏิกูลข้อ ๙ที่ดินประเภทพาณิชยกรรมและที่อยู่อาศัยหนาแน่นมากให้ใช้ประโยชน์เพื่อพาณิชยกรรมและการอยู่อาศัยเป็นส่วนใหญ่โดยให้ใช้พื้นที่เพื่อพาณิชยกรรมและการอยู่อาศัยการสาธารณูปโภคและสาธารณูปการไม่น้อยกว่าร้อยละ ๘๐ ของที่ดินประเภทนี้ในแต่ละบริเวณและห้ามใช้ประโยชน์ในที่ดินเพื่อกิจการตามที่กำหนดดังต่อไปนี้(๑) โรงงานทุกประเภทเว้นแต่โรงงานที่ประกอบกิจการโดยไม่ก่อเหตุรำคาญตามกฎหมายว่าด้วยการสาธารณสุขหรือไม่เป็นมลพิษต่อชุมชนหรือสิ่งแวดล้อม(๒) คลังเชื้อเพลิงเพื่อการขายส่ง(๓) คลังวัตถุระเบิด(๔) เลี้ยงม้า โค กระบือ สุกร แพะ แกะ ห่าน เป็ด หรือไก่เพื่อการค้า หรือโดยก่อเหตุรำคาญตามกฎหมายว่าด้วยการสาธารณสุข(๕) ไซโลเก็บผลิตผลการเกษตร(๖) สุสานหรือฌาปนสถาน(๗) กำจัดมูลฝอยหรือสิ่งปฏิกูลข้อ ๑๐ ที่ดินประเภทอุตสาหกรรมและคลังสินค้าให้ใช้ประโยชน์เพื่ออุตสาหกรรมและคลังสินค้าเป็นส่วนใหญ่โดยให้ใช้พื้นที่เพื่ออุตสาหกรรมและคลังสินค้าการสาธารณูปโภคและสาธารณูปการไม่น้อยกว่าร้อยละ ๖๐ของที่ดินประเภทนี้ในแต่ละบริเวณและห้ามใช้ประโยชน์ในที่ดินเพื่อกิจการตามที่กำหนด ดังต่อไปนี้(๑) สถานสงเคราะห์หรือรับเลี้ยงคนชรา(๒) สถานสงเคราะห์หรือรับเลี้ยงเด็ก(๓) สุสานหรือฌาปนสถานข้อ ๑๑ ที่ดินประเภทอุตสาหกรรมเฉพาะกิจให้ใช้ประโยชน์เพื่ออุตสาหกรรมบริการและคลังสินค้าเป็นส่วนใหญ่โดยให้ใช้พื้นที่เพื่ออุตสาหกรรมบริการและคลังสินค้าอุตสาหกรรมที่ประกอบกิจการโดยไม่เป็นมลพิษต่อชุมชนหรือสิ่งแวดล้อมการสาธารณูปโภคและสาธารณูปการไม่น้อยกว่าร้อยละ ๖๐ของที่ดินประเภทนี้ในแต่ละบริเวณและห้ามใช้ประโยชน์ในที่ดินเพื่อกิจการตามที่กำหนด ดังต่อไปนี้(๑) โรงงานทุกประเภทเว้นแต่โรงงานที่ประกอบการเกี่ยวกับอุตสาหกรรมบริการ หรือไม่เป็นมลพิษต่อชุมชนหรือสิ่งแวดล้อม(๒) สถานสงเคราะห์หรือรับเลี้ยงคนชรา(๓) สถานสงเคราะห์หรือรับเลี้ยงเด็ก(๔) สุสานหรือฌาปนสถานข้อ ๑๒ ที่ดินประเภทชนบทและเกษตรกรรมให้ใช้ประโยชน์เพื่อเกษตรกรรมเป็นส่วนใหญ่โดยให้ใช้พื้นที่เพื่อเกษตรกรรมหรือเกี่ยวข้องกับเกษตรกรรม การสาธารณูปโภคและสาธารณูปการไม้น้อยกว่าร้อยละ๙๐ ของที่ดินประเภทนี้ในแต่ละบริเวณและห้ามใช้ประโยชน์ในที่ดินเพื่อกิจการตามที่กำหนด ดังต่อไปนี้(๑) จัดสรรที่ดินเพื่อการอยู่อาศัยประกอบการพาณิชย์หรือประกอบอุตสาหกรรม(๒) โรงงานทุกประเภท เว้นแต่โรงงานที่ประกอบกิจการโดยไม่ก่อเหตุรำคาญตามกฎหมายว่าด้วยการสาธารณสุขหรือไม่เป็นมลพิษต่อชุมชนหรือสิ่งแวดล้อมข้อ ๑๓ที่ดินประเภทที่โล่งเพื่อนันทนาการและการรักษาคุณภาพสิ่งแวดล้อมให้ใช้ประโยชน์เพื่อนันทนาการหรือเกี่ยวข้องกับนันทนาการการรักษาคุณภาพสิ่งแวดล้อมหรือสาธารณประโยชน์เท่านั้นข้อ ๑๔ ที่ดินประเภทสถาบันการศึกษาให้ใช้ประโยชน์เพื่อการศึกษา หรือเกี่ยวข้องกับการศึกษาหรือสาธารณประโยชน์เท่านั้นข้อ ๑๕ ที่ดินประเภทสถาบันศาสนาให้ใช้ประโยชน์เพื่อการศาสนา หรือเกี่ยวข้องกับการศาสนาการศึกษาหรือสาธารณประโยชน์เท่านั้นข้อ ๑๖ ที่ดินประเภทสถาบันราชการการสาธารณูปโภคและสาธารณูปการ ให้ใช้ประโยชน์เพื่อกิจการของรัฐกิจการเกี่ยวกับการสาธารณูปโภคและสาธารณูปการ หรือสาธารณประโยชน์เท่านั้นข้อ ๑๗ให้ผู้มีอำนาจหน้าที่ในการอนุญาตก่อสร้างอาคารหรือประกอบกิจการในเขตผังเมืองรวมปฏิบัติการให้เป็นไปตามกฎกระทรวงนี้ให้ไว้ ณ วันที่ ๔ กุมภาพันธ์ พ.ศ.๒๕๓๐พลเอก ประจวบ สุนทรางกูรรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย[เอกสารแนบท้าย]๑.รายการประกอบแผนผังกำหนดการใช้ประโยชน์ที่ดินตามที่ได้จำแนกประเภทและแสดงโครงการคมนาคมและขนส่งท้ายกฎกระทรวงฉบับที่ ๒๗ (พ.ศ. ๒๕๓๐) ออกตามความในพระราชบัญญัติการผังเมือง พ.ศ. ๒๕๑๘๒.รายการประกอบแผนผังแสดงโครงการคมนาคมและขนส่งท้ายกฎกระทรวง ฉบับที่ ๒๗ (พ.ศ. ๒๕๓๐)ออกตามความในพระราชบัญญัติการผังเมือง พ.ศ. ๒๕๑๘(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือโดยที่สมควรกำหนดให้ใช้บังคับผังเมืองรวมในท้องที่ตำบลแก่งเลี้ยน ตำบลท่ามะขามตำบลปากแพรก ตำบลบ้านเหนือ ตำบลบ้านใต้ อำเภอเมืองกาญจนบุรี และตำบลท่าล้ออำเภอท่าม่วง จังหวัดกาญจนบุรีเพื่อใช้เป็นแนวทางในการพัฒนาและการดำรงรักษาเมืองและบริเวณที่เกี่ยวข้องหรือชนบทในด้านการใช้ประโยชน์ในทรัพย์สินการคมนาคมและการขนส่ง การสาธารณูปโภค บริการสาธารณะ และสภาพแวดล้อม ทั้งนี้เพื่อให้บรรลุวัตถุประสงค์ของการผังเมือง ซึ่งตามมาตรา ๒๖แห่งพระราชบัญญัติการผังเมือง พ.ศ.๒๕๑๘ บัญญัติว่าการใช้บังคับผังเมืองรวมให้กระทำโดยกฎกระทรวงจึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้รสุกัญญา/แก้ไข๑ กันยายน ๒๕๕๑วิภา/ปรับปรุง๒๔ สิงหาคม ๒๕๕๘[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๐๔/ตอนที่ ๖๔/ฉบับพิเศษหน้า ๑/๓ เมษายน ๒๕๓๐