คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2971/2522หลักกฎหมาย: ในวันนัดพิจารณาสืบพยานโจทก์ จำเลยยื่นคำร้องขอเลื่อนศาลชั้นต้นไม่อนุญาตและให้สืบพยานโจทก์ไป แล้วนัดสืบพยานจำเลย ดังนี้ เป็นเรื่องจำเลยขอเลื่อนการพิจารณาแต่ศาลไม่อนุญาต ทั้งศาลก็มิได้สั่งให้จำเลยขาดนัดพิจารณาแล้วให้พิจารณาไปฝ่ายเดียวถือไม่ได้ว่าเป็นการพิจารณาโดยขาดนัด จำเลยจะขอให้พิจารณาใหม่ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 207 ไม่ได้โจทก์ฟ้องเรียกเงินตามเช็คจำนวน 18,300 บาท พร้อมทั้งดอกเบี้ยร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีนับแต่วันที่ธนาคารปฏิเสธการจ่ายเงินจนถึงวันชำระเสร็จสิ้นจำเลยให้การว่า จำเลยไม่เคยเป็นหนี้โจทก์ เช็คพิพาทจำเลยมอบให้ทหารรับใช้ไปเบิกเงิน แต่ได้ทำเช็คตกหาย จำเลยสั่งธนาคารไม่ให้ใช้เงินตามเช็ค โจทก์ได้เช็คมาโดยมิชอบ โจทก์เรียกดอกเบี้ยไม่ได้ เพราะจำเลยไม่ได้ออกเช็คชำระหนี้โจทก์ และจำเลยไม่ใช่ผู้ผิดนัด ขอให้ยกฟ้องในวันนัดพิจารณาสืบพยานโจทก์ ทนายจำเลยยื่นคำร้องขอเลื่อนอ้างว่าติดว่าความที่ศาลอาญา ศาลชั้นต้นไม่อนุญาตให้เลื่อนและให้สืบพยานโจทก์ไป แล้วนัดเลื่อนไปสืบพยานจำเลย เมื่อถึงวันนัดสืบพยานจำเลย จำเลยไม่ติดใจสืบพยานศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยใช้เงิน 18,300 บาทแก่โจทก์ พร้อมดอกเบี้ยร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีนับแต่วันที่ธนาคารปฏิเสธการการจ่ายเงินเป็นต้นไปจนกว่าจะชำระเสร็จจำเลยยื่นคำร้องขอพิจารณาคดีใหม่ โดยอ้างว่าจำเลยมิได้จงใจขาดนัดพิจารณา ศาลชั้นต้นให้ยกคำร้องจำเลยอุทธรณ์คำสั่งศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาข้อเท็จจริงฟังเป็นยุติได้ว่า ในวันนัดพิจารณาสืบพยานโจทก์ จำเลยยื่นคำร้องขอเลื่อน ศาลชั้นต้นไม่อนุญาตและให้สืบพยานโจทก์ไป แล้วนัดสืบพยานจำเลย ปัญหามีว่าการที่ศาลไม่อนุญาตให้จำเลยเลื่อนคดีและให้สืบพยานโจทก์ไปนั้น ถือว่าเป็นการขาดนัดพิจารณาหรือไม่ เห็นว่าคดีนี้เป็นเรื่องที่จำเลยขอเลื่อนการพิจารณาแต่ศาลไม่อนุญาต ทั้งไม่ปรากฏว่าศาลสั่งให้จำเลยขาดนัดพิจารณาแล้วให้พิจารณาคดีไปฝ่ายเดียว ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 202 จึงถือไม่ได้ว่าเป็นการพิจารณาโดยขาดนัด ดังนั้น จำเลยขอให้พิจารณาใหม่ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 207 ไม่ได้ พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2971/2522นางอุษา วิทยะสิรินันท์ โดย นายเสนีย์ วิชิตชีพโจทก์ผู้รับมอบอำนาจโจทก์พันตรีบุญเหลือ โพธิ์เตียนจำเลย ป.วิ.พ. ม. 197, ม. 202, ม. 207ในวันนัดพิจารณาสืบพยานโจทก์ จำเลยยื่นคำร้องขอเลื่อนศาลชั้นต้นไม่อนุญาตและให้สืบพยานโจทก์ไป แล้วนัดสืบพยานจำเลย ดังนี้ เป็นเรื่องจำเลยขอเลื่อนการพิจารณาแต่ศาลไม่อนุญาต ทั้งศาลก็มิได้สั่งให้จำเลยขาดนัดพิจารณาแล้วให้พิจารณาไปฝ่ายเดียวถือไม่ได้ว่าเป็นการพิจารณาโดยขาดนัด จำเลยจะขอให้พิจารณาใหม่ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 207 ไม่ได้โจทก์ฟ้องเรียกเงินตามเช็คจำนวน 18,300 บาท พร้อมทั้งดอกเบี้ยร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีนับแต่วันที่ธนาคารปฏิเสธการจ่ายเงินจนถึงวันชำระเสร็จสิ้นจำเลยให้การว่า จำเลยไม่เคยเป็นหนี้โจทก์ เช็คพิพาทจำเลยมอบให้ทหารรับใช้ไปเบิกเงิน แต่ได้ทำเช็คตกหาย จำเลยสั่งธนาคารไม่ให้ใช้เงินตามเช็ค โจทก์ได้เช็คมาโดยมิชอบ โจทก์เรียกดอกเบี้ยไม่ได้ เพราะจำเลยไม่ได้ออกเช็คชำระหนี้โจทก์ และจำเลยไม่ใช่ผู้ผิดนัด ขอให้ยกฟ้องในวันนัดพิจารณาสืบพยานโจทก์ ทนายจำเลยยื่นคำร้องขอเลื่อนอ้างว่าติดว่าความที่ศาลอาญา ศาลชั้นต้นไม่อนุญาตให้เลื่อนและให้สืบพยานโจทก์ไป แล้วนัดเลื่อนไปสืบพยานจำเลย เมื่อถึงวันนัดสืบพยานจำเลย จำเลยไม่ติดใจสืบพยานศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยใช้เงิน 18,300 บาทแก่โจทก์ พร้อมดอกเบี้ยร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีนับแต่วันที่ธนาคารปฏิเสธการการจ่ายเงินเป็นต้นไปจนกว่าจะชำระเสร็จจำเลยยื่นคำร้องขอพิจารณาคดีใหม่ โดยอ้างว่าจำเลยมิได้จงใจขาดนัดพิจารณา ศาลชั้นต้นให้ยกคำร้องจำเลยอุทธรณ์คำสั่งศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาข้อเท็จจริงฟังเป็นยุติได้ว่า ในวันนัดพิจารณาสืบพยานโจทก์ จำเลยยื่นคำร้องขอเลื่อน ศาลชั้นต้นไม่อนุญาตและให้สืบพยานโจทก์ไป แล้วนัดสืบพยานจำเลย ปัญหามีว่าการที่ศาลไม่อนุญาตให้จำเลยเลื่อนคดีและให้สืบพยานโจทก์ไปนั้น ถือว่าเป็นการขาดนัดพิจารณาหรือไม่ เห็นว่าคดีนี้เป็นเรื่องที่จำเลยขอเลื่อนการพิจารณาแต่ศาลไม่อนุญาต ทั้งไม่ปรากฏว่าศาลสั่งให้จำเลยขาดนัดพิจารณาแล้วให้พิจารณาคดีไปฝ่ายเดียว ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 202 จึงถือไม่ได้ว่าเป็นการพิจารณาโดยขาดนัด ดังนั้น จำเลยขอให้พิจารณาใหม่ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 207 ไม่ได้ พิพากษายืน(เฟื่องขจิต รัศมิภูติ-สมชัย ทรัพยวณิช-แต่ง ทองภักดี)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องเรียกเงินตามเช็คจำนวน 18,300 บาท พร้อมทั้งดอกเบี้ยร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีนับแต่วันที่ธนาคารปฏิเสธการจ่ายเงินจนถึงวันชำระเสร็จสิ้นจำเลยให้การว่า จำเลยไม่เคยเป็นหนี้โจทก์ เช็คพิพาทจำเลยมอบให้ทหารรับใช้ไปเบิกเงิน แต่ได้ทำเช็คตกหาย จำเลยสั่งธนาคารไม่ให้ใช้เงินตามเช็ค โจทก์ได้เช็คมาโดยมิชอบ โจทก์เรียกดอกเบี้ยไม่ได้ เพราะจำเลยไม่ได้ออกเช็คชำระหนี้โจทก์ และจำเลยไม่ใช่ผู้ผิดนัด ขอให้ยกฟ้องในวันนัดพิจารณาสืบพยานโจทก์ ทนายจำเลยยื่นคำร้องขอเลื่อนอ้างว่าติดว่าความที่ศาลอาญา ศาลชั้นต้นไม่อนุญาตให้เลื่อนและให้สืบพยานโจทก์ไป แล้วนัดเลื่อนไปสืบพยานจำเลย เมื่อถึงวันนัดสืบพยานจำเลย จำเลยไม่ติดใจสืบพยานศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยใช้เงิน 18,300 บาทแก่โจทก์ พร้อมดอกเบี้ยร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีนับแต่วันที่ธนาคารปฏิเสธการการจ่ายเงินเป็นต้นไปจนกว่าจะชำระเสร็จจำเลยยื่นคำร้องขอพิจารณาคดีใหม่ โดยอ้างว่าจำเลยมิได้จงใจขาดนัดพิจารณา ศาลชั้นต้นให้ยกคำร้องจำเลยอุทธรณ์คำสั่งศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาข้อเท็จจริงฟังเป็นยุติได้ว่า ในวันนัดพิจารณาสืบพยานโจทก์ จำเลยยื่นคำร้องขอเลื่อน ศาลชั้นต้นไม่อนุญาตและให้สืบพยานโจทก์ไป แล้วนัดสืบพยานจำเลย ปัญหามีว่าการที่ศาลไม่อนุญาตให้จำเลยเลื่อนคดีและให้สืบพยานโจทก์ไปนั้น ถือว่าเป็นการขาดนัดพิจารณาหรือไม่ เห็นว่าคดีนี้เป็นเรื่องที่จำเลยขอเลื่อนการพิจารณาแต่ศาลไม่อนุญาต ทั้งไม่ปรากฏว่าศาลสั่งให้จำเลยขาดนัดพิจารณาแล้วให้พิจารณาคดีไปฝ่ายเดียว ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 202 จึงถือไม่ได้ว่าเป็นการพิจารณาโดยขาดนัด ดังนั้น จำเลยขอให้พิจารณาใหม่ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 207 ไม่ได้ พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2971/2522นางอุษา วิทยะสิรินันท์ โดย นายเสนีย์ วิชิตชีพโจทก์ผู้รับมอบอำนาจโจทก์พันตรีบุญเหลือ โพธิ์เตียนจำเลย ป.วิ.พ. ม. 197, ม. 202, ม. 207ในวันนัดพิจารณาสืบพยานโจทก์ จำเลยยื่นคำร้องขอเลื่อนศาลชั้นต้นไม่อนุญาตและให้สืบพยานโจทก์ไป แล้วนัดสืบพยานจำเลย ดังนี้ เป็นเรื่องจำเลยขอเลื่อนการพิจารณาแต่ศาลไม่อนุญาต ทั้งศาลก็มิได้สั่งให้จำเลยขาดนัดพิจารณาแล้วให้พิจารณาไปฝ่ายเดียวถือไม่ได้ว่าเป็นการพิจารณาโดยขาดนัด จำเลยจะขอให้พิจารณาใหม่ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 207 ไม่ได้โจทก์ฟ้องเรียกเงินตามเช็คจำนวน 18,300 บาท พร้อมทั้งดอกเบี้ยร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีนับแต่วันที่ธนาคารปฏิเสธการจ่ายเงินจนถึงวันชำระเสร็จสิ้นจำเลยให้การว่า จำเลยไม่เคยเป็นหนี้โจทก์ เช็คพิพาทจำเลยมอบให้ทหารรับใช้ไปเบิกเงิน แต่ได้ทำเช็คตกหาย จำเลยสั่งธนาคารไม่ให้ใช้เงินตามเช็ค โจทก์ได้เช็คมาโดยมิชอบ โจทก์เรียกดอกเบี้ยไม่ได้ เพราะจำเลยไม่ได้ออกเช็คชำระหนี้โจทก์ และจำเลยไม่ใช่ผู้ผิดนัด ขอให้ยกฟ้องในวันนัดพิจารณาสืบพยานโจทก์ ทนายจำเลยยื่นคำร้องขอเลื่อนอ้างว่าติดว่าความที่ศาลอาญา ศาลชั้นต้นไม่อนุญาตให้เลื่อนและให้สืบพยานโจทก์ไป แล้วนัดเลื่อนไปสืบพยานจำเลย เมื่อถึงวันนัดสืบพยานจำเลย จำเลยไม่ติดใจสืบพยานศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยใช้เงิน 18,300 บาทแก่โจทก์ พร้อมดอกเบี้ยร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีนับแต่วันที่ธนาคารปฏิเสธการการจ่ายเงินเป็นต้นไปจนกว่าจะชำระเสร็จจำเลยยื่นคำร้องขอพิจารณาคดีใหม่ โดยอ้างว่าจำเลยมิได้จงใจขาดนัดพิจารณา ศาลชั้นต้นให้ยกคำร้องจำเลยอุทธรณ์คำสั่งศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาข้อเท็จจริงฟังเป็นยุติได้ว่า ในวันนัดพิจารณาสืบพยานโจทก์ จำเลยยื่นคำร้องขอเลื่อน ศาลชั้นต้นไม่อนุญาตและให้สืบพยานโจทก์ไป แล้วนัดสืบพยานจำเลย ปัญหามีว่าการที่ศาลไม่อนุญาตให้จำเลยเลื่อนคดีและให้สืบพยานโจทก์ไปนั้น ถือว่าเป็นการขาดนัดพิจารณาหรือไม่ เห็นว่าคดีนี้เป็นเรื่องที่จำเลยขอเลื่อนการพิจารณาแต่ศาลไม่อนุญาต ทั้งไม่ปรากฏว่าศาลสั่งให้จำเลยขาดนัดพิจารณาแล้วให้พิจารณาคดีไปฝ่ายเดียว ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 202 จึงถือไม่ได้ว่าเป็นการพิจารณาโดยขาดนัด ดังนั้น จำเลยขอให้พิจารณาใหม่ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 207 ไม่ได้ พิพากษายืน(เฟื่องขจิต รัศมิภูติ-สมชัย ทรัพยวณิช-แต่ง ทองภักดี)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ