คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2168/2523หลักกฎหมาย: จำเลยที1 ได้ขอออกหนังสือรับรองการทำประโยชน์ (น.ส.3) ทับที่ดินของโจทก์ แล้วโอนขายที่ดินดังกล่าวให้แก่จำเลยที่ 2 โดยจำเลยทั้งสองมิได้เข้ามาครอบครองที่ดินพิพาท ดังนี้ ข้ออ้างการแย่งสิทธิครอบครองของจำเลยทั้งสองย่อมจะยังไม่เกิดขึ้น จะนำเอามาตรา 1374, 1375 แห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาบังคับแต่คดีหาได้ไม่โจทก์ฟ้องว่า ที่พิพาทเป็นของโจทก์ครอบครองทำกินอย่างเป็นเจ้าของตลอดมาเกือบ ๒๐ ปีแล้ว ต่อมาจำเลยทั้งสองสมคบกันฉ้อโกงเอาที่ดินของโจทก์ โดยจำเลยที่ ๑ แอบไปขอออกหนังสือรับรองการทำประโยชน์ทับที่ดินของโจทก์ทั้งแปลงแล้วทำการโอนขายให้จำเลยที่ ๒ โดยกลฉ้อฉล จำเลยทั้งสองไม่เคยเข้าเกี่ยวข้องกับที่ดินแปลงนี้มาก่อนเลย พ.ศ. ๒๕๑๘ โจทก์เข้าทำนา จำเลยห้าม จึงขอให้ห้ามจำเลยและบริวารเข้าเกี่ยวข้องกับที่ดินของโจทก์ จำเลยที่ ๑ ขาดนัดยื่นคำให้การ จำเลยที่ ๒ ต่อสู้ว่าที่พิพาทเป็นของจำเลยที่ ๑ ได้ขายให้แก่จำเลยที่ ๒ ผู้ซึ่งรับซื้อไว้โดยสุจริต ฟ้องโจทก์ขาดอายุความ ขอให้ยกฟ้อง ศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า การขอออกหนังสือรับรองการทำประโยชน์ของจำเลยที่ ๑ กระทำโดยชอบ การซื้อขายกระทำโดยสุจริตและฟ้องโจทก์ขาดอายุความ พิพากษายกฟ้องโจทก์ โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า โจทก์ได้ครอบครองที่พิพาทตลอดมา คดีโจทก์ไม่ขาดอายุความ พิพากษากลับ ห้ามจำเลยทั้งสองและบริวารเข้าเกี่ยวข้องกันที่พิพาท จำเลยทั้งสองฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า โจทก์ครอบครองที่พิพาทตลอดมา จำเลยที่ ๑ ได้แต่ขอออกหนังสือรับรองการทำประโยชน์ และโอนสายให้จำเลยที่ ๒ เมื่อข้อเท็จจริงฟังไม่ได้ว่าจำเลยเป็นผู้ครอบครองที่พิพาท ข้ออ้างการแย่งสิทธิครอบครองของจำเลยย่อมจะยังไม่เกิดขึ้น จะนำเอามาตรา ๑๓๗๔, ๑๓๗๕ แห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาใช้บังคับแก่คดีหาได้ไม่ โจทก์ผู้มีสิทธิ์ครอบครองเหนือที่พิพาทย่อมมีอำนาจฟ้องห้ามจำเลยทั้งสองและบริวารได้ พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2168/2523นายเฉิลม สอนทรัพย์โจทก์นางแป๋ว นิ่มสุริวงศ์ กับพวกล. ป.พ.พ. ม. 1374, ม. 1375จำเลยที1 ได้ขอออกหนังสือรับรองการทำประโยชน์ (น.ส.3) ทับที่ดินของโจทก์ แล้วโอนขายที่ดินดังกล่าวให้แก่จำเลยที่ 2 โดยจำเลยทั้งสองมิได้เข้ามาครอบครองที่ดินพิพาท ดังนี้ ข้ออ้างการแย่งสิทธิครอบครองของจำเลยทั้งสองย่อมจะยังไม่เกิดขึ้น จะนำเอามาตรา 1374, 1375 แห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาบังคับแต่คดีหาได้ไม่โจทก์ฟ้องว่า ที่พิพาทเป็นของโจทก์ครอบครองทำกินอย่างเป็นเจ้าของตลอดมาเกือบ ๒๐ ปีแล้ว ต่อมาจำเลยทั้งสองสมคบกันฉ้อโกงเอาที่ดินของโจทก์ โดยจำเลยที่ ๑ แอบไปขอออกหนังสือรับรองการทำประโยชน์ทับที่ดินของโจทก์ทั้งแปลงแล้วทำการโอนขายให้จำเลยที่ ๒ โดยกลฉ้อฉล จำเลยทั้งสองไม่เคยเข้าเกี่ยวข้องกับที่ดินแปลงนี้มาก่อนเลย พ.ศ. ๒๕๑๘ โจทก์เข้าทำนา จำเลยห้าม จึงขอให้ห้ามจำเลยและบริวารเข้าเกี่ยวข้องกับที่ดินของโจทก์ จำเลยที่ ๑ ขาดนัดยื่นคำให้การ จำเลยที่ ๒ ต่อสู้ว่าที่พิพาทเป็นของจำเลยที่ ๑ ได้ขายให้แก่จำเลยที่ ๒ ผู้ซึ่งรับซื้อไว้โดยสุจริต ฟ้องโจทก์ขาดอายุความ ขอให้ยกฟ้อง ศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า การขอออกหนังสือรับรองการทำประโยชน์ของจำเลยที่ ๑ กระทำโดยชอบ การซื้อขายกระทำโดยสุจริตและฟ้องโจทก์ขาดอายุความ พิพากษายกฟ้องโจทก์ โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า โจทก์ได้ครอบครองที่พิพาทตลอดมา คดีโจทก์ไม่ขาดอายุความ พิพากษากลับ ห้ามจำเลยทั้งสองและบริวารเข้าเกี่ยวข้องกันที่พิพาท จำเลยทั้งสองฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า โจทก์ครอบครองที่พิพาทตลอดมา จำเลยที่ ๑ ได้แต่ขอออกหนังสือรับรองการทำประโยชน์ และโอนสายให้จำเลยที่ ๒ เมื่อข้อเท็จจริงฟังไม่ได้ว่าจำเลยเป็นผู้ครอบครองที่พิพาท ข้ออ้างการแย่งสิทธิครอบครองของจำเลยย่อมจะยังไม่เกิดขึ้น จะนำเอามาตรา ๑๓๗๔, ๑๓๗๕ แห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาใช้บังคับแก่คดีหาได้ไม่ โจทก์ผู้มีสิทธิ์ครอบครองเหนือที่พิพาทย่อมมีอำนาจฟ้องห้ามจำเลยทั้งสองและบริวารได้ พิพากษายืน(สนิท อังศุสิงห์-ชลูตม์ สวัสดิทัต-วัฒน์ ผดุงจิตร)ศาลจังหวัดชัยนาท - นายประเวศ อัศวรัตน์ศาลอุทธรณ์ - นายเสงี่ยม ทวีชัยการแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า ที่พิพาทเป็นของโจทก์ครอบครองทำกินอย่างเป็นเจ้าของตลอดมาเกือบ ๒๐ ปีแล้ว ต่อมาจำเลยทั้งสองสมคบกันฉ้อโกงเอาที่ดินของโจทก์ โดยจำเลยที่ ๑ แอบไปขอออกหนังสือรับรองการทำประโยชน์ทับที่ดินของโจทก์ทั้งแปลงแล้วทำการโอนขายให้จำเลยที่ ๒ โดยกลฉ้อฉล จำเลยทั้งสองไม่เคยเข้าเกี่ยวข้องกับที่ดินแปลงนี้มาก่อนเลย พ.ศ. ๒๕๑๘ โจทก์เข้าทำนา จำเลยห้าม จึงขอให้ห้ามจำเลยและบริวารเข้าเกี่ยวข้องกับที่ดินของโจทก์ จำเลยที่ ๑ ขาดนัดยื่นคำให้การ จำเลยที่ ๒ ต่อสู้ว่าที่พิพาทเป็นของจำเลยที่ ๑ ได้ขายให้แก่จำเลยที่ ๒ ผู้ซึ่งรับซื้อไว้โดยสุจริต ฟ้องโจทก์ขาดอายุความ ขอให้ยกฟ้อง ศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า การขอออกหนังสือรับรองการทำประโยชน์ของจำเลยที่ ๑ กระทำโดยชอบ การซื้อขายกระทำโดยสุจริตและฟ้องโจทก์ขาดอายุความ พิพากษายกฟ้องโจทก์ โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า โจทก์ได้ครอบครองที่พิพาทตลอดมา คดีโจทก์ไม่ขาดอายุความ พิพากษากลับ ห้ามจำเลยทั้งสองและบริวารเข้าเกี่ยวข้องกันที่พิพาท จำเลยทั้งสองฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า โจทก์ครอบครองที่พิพาทตลอดมา จำเลยที่ ๑ ได้แต่ขอออกหนังสือรับรองการทำประโยชน์ และโอนสายให้จำเลยที่ ๒ เมื่อข้อเท็จจริงฟังไม่ได้ว่าจำเลยเป็นผู้ครอบครองที่พิพาท ข้ออ้างการแย่งสิทธิครอบครองของจำเลยย่อมจะยังไม่เกิดขึ้น จะนำเอามาตรา ๑๓๗๔, ๑๓๗๕ แห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาใช้บังคับแก่คดีหาได้ไม่ โจทก์ผู้มีสิทธิ์ครอบครองเหนือที่พิพาทย่อมมีอำนาจฟ้องห้ามจำเลยทั้งสองและบริวารได้ พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2168/2523นายเฉิลม สอนทรัพย์โจทก์นางแป๋ว นิ่มสุริวงศ์ กับพวกล. ป.พ.พ. ม. 1374, ม. 1375จำเลยที1 ได้ขอออกหนังสือรับรองการทำประโยชน์ (น.ส.3) ทับที่ดินของโจทก์ แล้วโอนขายที่ดินดังกล่าวให้แก่จำเลยที่ 2 โดยจำเลยทั้งสองมิได้เข้ามาครอบครองที่ดินพิพาท ดังนี้ ข้ออ้างการแย่งสิทธิครอบครองของจำเลยทั้งสองย่อมจะยังไม่เกิดขึ้น จะนำเอามาตรา 1374, 1375 แห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาบังคับแต่คดีหาได้ไม่โจทก์ฟ้องว่า ที่พิพาทเป็นของโจทก์ครอบครองทำกินอย่างเป็นเจ้าของตลอดมาเกือบ ๒๐ ปีแล้ว ต่อมาจำเลยทั้งสองสมคบกันฉ้อโกงเอาที่ดินของโจทก์ โดยจำเลยที่ ๑ แอบไปขอออกหนังสือรับรองการทำประโยชน์ทับที่ดินของโจทก์ทั้งแปลงแล้วทำการโอนขายให้จำเลยที่ ๒ โดยกลฉ้อฉล จำเลยทั้งสองไม่เคยเข้าเกี่ยวข้องกับที่ดินแปลงนี้มาก่อนเลย พ.ศ. ๒๕๑๘ โจทก์เข้าทำนา จำเลยห้าม จึงขอให้ห้ามจำเลยและบริวารเข้าเกี่ยวข้องกับที่ดินของโจทก์ จำเลยที่ ๑ ขาดนัดยื่นคำให้การ จำเลยที่ ๒ ต่อสู้ว่าที่พิพาทเป็นของจำเลยที่ ๑ ได้ขายให้แก่จำเลยที่ ๒ ผู้ซึ่งรับซื้อไว้โดยสุจริต ฟ้องโจทก์ขาดอายุความ ขอให้ยกฟ้อง ศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า การขอออกหนังสือรับรองการทำประโยชน์ของจำเลยที่ ๑ กระทำโดยชอบ การซื้อขายกระทำโดยสุจริตและฟ้องโจทก์ขาดอายุความ พิพากษายกฟ้องโจทก์ โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า โจทก์ได้ครอบครองที่พิพาทตลอดมา คดีโจทก์ไม่ขาดอายุความ พิพากษากลับ ห้ามจำเลยทั้งสองและบริวารเข้าเกี่ยวข้องกันที่พิพาท จำเลยทั้งสองฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า โจทก์ครอบครองที่พิพาทตลอดมา จำเลยที่ ๑ ได้แต่ขอออกหนังสือรับรองการทำประโยชน์ และโอนสายให้จำเลยที่ ๒ เมื่อข้อเท็จจริงฟังไม่ได้ว่าจำเลยเป็นผู้ครอบครองที่พิพาท ข้ออ้างการแย่งสิทธิครอบครองของจำเลยย่อมจะยังไม่เกิดขึ้น จะนำเอามาตรา ๑๓๗๔, ๑๓๗๕ แห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาใช้บังคับแก่คดีหาได้ไม่ โจทก์ผู้มีสิทธิ์ครอบครองเหนือที่พิพาทย่อมมีอำนาจฟ้องห้ามจำเลยทั้งสองและบริวารได้ พิพากษายืน(สนิท อังศุสิงห์-ชลูตม์ สวัสดิทัต-วัฒน์ ผดุงจิตร)ศาลจังหวัดชัยนาท - นายประเวศ อัศวรัตน์ศาลอุทธรณ์ - นายเสงี่ยม ทวีชัยการแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ