คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 362/2501หลักกฎหมาย: เมื่อปรากฏว่ายาที่จำเลยนำเข้า ได้มีบริษัทหนึ่งขึ้นทะเบียนตำรับยาไว้แล้วจำเลยก็ไม่จำต้องขึ้นทะเบียนตำรับยานั้นซ้ำอีกไม่ว่าจะนำเข้าเป็นครั้งแรกหรือครั้งหลังก็ตาม พระราชบัญญัติการขายยา พ.ศ.2493 มาตรา 14 ประสงค์จะให้ขึ้นทะเบียนตำรับยาครั้งเดียวเป็นหลักฐานไว้โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานขายยาอันตรายโดยไม่มีสิทธิและนำยาเข้าในราชอาณาจักรเพื่อขายไม่ขึ้นทะเบียนตำรายาศาลฎีกาพิพากษายืนตามศาลล่างทั้งสอง ให้ยกฟ้องโจทก์ ยาของกลางคืนจำเลยประเด็นที่ขึ้นมาสู่ศาลฎีกามีว่า แม้ยารายนี้มีผู้ขึ้นทะเบียนตำรับไว้ต่อกระทรวงสาธารณสุขแล้ว หากจำเลยนำยาเข้ามาครั้งแรกและจำเลยไม่ขึ้นทะเบียนตำรับต่อกระทรวงสาธารณสุข จำเลยจะมีความผิดตามฟ้องหรือไม่ศาลฎีกาพิเคราะห์คำว่า "ผู้ใด" ในมาตรา 14 พระราชบัญญัติการขายยา พ.ศ. 2493 แล้ว เห็นว่า น่าจะหมายถึงเฉพาะผู้ผลิตหรือนำเข้าเป็นครั้งแรกซึ่งยาที่ยังมิได้ขึ้นทะเบียนตำหรับไว้ก่อนเท่านั้น เมื่อปรากฏว่ายาที่จำเลยนำเข้าได้มีบริษัท พ. ไพบูลย์จำกัดขึ้นทะเบียนตำรับยาไว้แล้ว จำเลยหาจำต้องขึ้นทะเบียนตำรับยาซ้ำอีกไม่ ไม่ว่าจะนำเข้าเป็นครั้งแรกหรือครั้งหลังก็ตามอนึ่ง เมื่อพิเคราะห์ข้อความในมาตรา 14 พระราชบัญญัติการขายยาพ.ศ.2493 นี้แล้ว จะเห็นได้ว่า กฎหมายประสงค์จะให้ขึ้นทะเบียนตำรับยาครั้งเดียวเป็นหลักฐานไว้ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 362/2501อัยการกรมอัยการโจทก์นายยกเต็ก แซ่ตันจำเลย พ.ร.บ.การขายยา พ.ศ.2493 ม. 14 กฎกระทรวงสาธารณสุข ฉบับที่ 3 (พ.ศ.2494) ข้อ 11เมื่อปรากฏว่ายาที่จำเลยนำเข้า ได้มีบริษัทหนึ่งขึ้นทะเบียนตำรับยาไว้แล้วจำเลยก็ไม่จำต้องขึ้นทะเบียนตำรับยานั้นซ้ำอีกไม่ว่าจะนำเข้าเป็นครั้งแรกหรือครั้งหลังก็ตาม พระราชบัญญัติการขายยา พ.ศ.2493 มาตรา 14 ประสงค์จะให้ขึ้นทะเบียนตำรับยาครั้งเดียวเป็นหลักฐานไว้โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานขายยาอันตรายโดยไม่มีสิทธิและนำยาเข้าในราชอาณาจักรเพื่อขายไม่ขึ้นทะเบียนตำรายาศาลฎีกาพิพากษายืนตามศาลล่างทั้งสอง ให้ยกฟ้องโจทก์ ยาของกลางคืนจำเลยประเด็นที่ขึ้นมาสู่ศาลฎีกามีว่า แม้ยารายนี้มีผู้ขึ้นทะเบียนตำรับไว้ต่อกระทรวงสาธารณสุขแล้ว หากจำเลยนำยาเข้ามาครั้งแรกและจำเลยไม่ขึ้นทะเบียนตำรับต่อกระทรวงสาธารณสุข จำเลยจะมีความผิดตามฟ้องหรือไม่ศาลฎีกาพิเคราะห์คำว่า "ผู้ใด" ในมาตรา 14 พระราชบัญญัติการขายยา พ.ศ. 2493 แล้ว เห็นว่า น่าจะหมายถึงเฉพาะผู้ผลิตหรือนำเข้าเป็นครั้งแรกซึ่งยาที่ยังมิได้ขึ้นทะเบียนตำหรับไว้ก่อนเท่านั้น เมื่อปรากฏว่ายาที่จำเลยนำเข้าได้มีบริษัท พ. ไพบูลย์จำกัดขึ้นทะเบียนตำรับยาไว้แล้ว จำเลยหาจำต้องขึ้นทะเบียนตำรับยาซ้ำอีกไม่ ไม่ว่าจะนำเข้าเป็นครั้งแรกหรือครั้งหลังก็ตามอนึ่ง เมื่อพิเคราะห์ข้อความในมาตรา 14 พระราชบัญญัติการขายยาพ.ศ.2493 นี้แล้ว จะเห็นได้ว่า กฎหมายประสงค์จะให้ขึ้นทะเบียนตำรับยาครั้งเดียวเป็นหลักฐานไว้(มนูเวทย์วิมลนาท-พิบูลย์ไอศวรรย์-ประศาสน์วินิจฉัย)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานขายยาอันตรายโดยไม่มีสิทธิและนำยาเข้าในราชอาณาจักรเพื่อขายไม่ขึ้นทะเบียนตำรายาศาลฎีกาพิพากษายืนตามศาลล่างทั้งสอง ให้ยกฟ้องโจทก์ ยาของกลางคืนจำเลยประเด็นที่ขึ้นมาสู่ศาลฎีกามีว่า แม้ยารายนี้มีผู้ขึ้นทะเบียนตำรับไว้ต่อกระทรวงสาธารณสุขแล้ว หากจำเลยนำยาเข้ามาครั้งแรกและจำเลยไม่ขึ้นทะเบียนตำรับต่อกระทรวงสาธารณสุข จำเลยจะมีความผิดตามฟ้องหรือไม่ศาลฎีกาพิเคราะห์คำว่า "ผู้ใด" ในมาตรา 14 พระราชบัญญัติการขายยา พ.ศ. 2493 แล้ว เห็นว่า น่าจะหมายถึงเฉพาะผู้ผลิตหรือนำเข้าเป็นครั้งแรกซึ่งยาที่ยังมิได้ขึ้นทะเบียนตำหรับไว้ก่อนเท่านั้น เมื่อปรากฏว่ายาที่จำเลยนำเข้าได้มีบริษัท พ. ไพบูลย์จำกัดขึ้นทะเบียนตำรับยาไว้แล้ว จำเลยหาจำต้องขึ้นทะเบียนตำรับยาซ้ำอีกไม่ ไม่ว่าจะนำเข้าเป็นครั้งแรกหรือครั้งหลังก็ตามอนึ่ง เมื่อพิเคราะห์ข้อความในมาตรา 14 พระราชบัญญัติการขายยาพ.ศ.2493 นี้แล้ว จะเห็นได้ว่า กฎหมายประสงค์จะให้ขึ้นทะเบียนตำรับยาครั้งเดียวเป็นหลักฐานไว้ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 362/2501อัยการกรมอัยการโจทก์นายยกเต็ก แซ่ตันจำเลย พ.ร.บ.การขายยา พ.ศ.2493 ม. 14 กฎกระทรวงสาธารณสุข ฉบับที่ 3 (พ.ศ.2494) ข้อ 11เมื่อปรากฏว่ายาที่จำเลยนำเข้า ได้มีบริษัทหนึ่งขึ้นทะเบียนตำรับยาไว้แล้วจำเลยก็ไม่จำต้องขึ้นทะเบียนตำรับยานั้นซ้ำอีกไม่ว่าจะนำเข้าเป็นครั้งแรกหรือครั้งหลังก็ตาม พระราชบัญญัติการขายยา พ.ศ.2493 มาตรา 14 ประสงค์จะให้ขึ้นทะเบียนตำรับยาครั้งเดียวเป็นหลักฐานไว้โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานขายยาอันตรายโดยไม่มีสิทธิและนำยาเข้าในราชอาณาจักรเพื่อขายไม่ขึ้นทะเบียนตำรายาศาลฎีกาพิพากษายืนตามศาลล่างทั้งสอง ให้ยกฟ้องโจทก์ ยาของกลางคืนจำเลยประเด็นที่ขึ้นมาสู่ศาลฎีกามีว่า แม้ยารายนี้มีผู้ขึ้นทะเบียนตำรับไว้ต่อกระทรวงสาธารณสุขแล้ว หากจำเลยนำยาเข้ามาครั้งแรกและจำเลยไม่ขึ้นทะเบียนตำรับต่อกระทรวงสาธารณสุข จำเลยจะมีความผิดตามฟ้องหรือไม่ศาลฎีกาพิเคราะห์คำว่า "ผู้ใด" ในมาตรา 14 พระราชบัญญัติการขายยา พ.ศ. 2493 แล้ว เห็นว่า น่าจะหมายถึงเฉพาะผู้ผลิตหรือนำเข้าเป็นครั้งแรกซึ่งยาที่ยังมิได้ขึ้นทะเบียนตำหรับไว้ก่อนเท่านั้น เมื่อปรากฏว่ายาที่จำเลยนำเข้าได้มีบริษัท พ. ไพบูลย์จำกัดขึ้นทะเบียนตำรับยาไว้แล้ว จำเลยหาจำต้องขึ้นทะเบียนตำรับยาซ้ำอีกไม่ ไม่ว่าจะนำเข้าเป็นครั้งแรกหรือครั้งหลังก็ตามอนึ่ง เมื่อพิเคราะห์ข้อความในมาตรา 14 พระราชบัญญัติการขายยาพ.ศ.2493 นี้แล้ว จะเห็นได้ว่า กฎหมายประสงค์จะให้ขึ้นทะเบียนตำรับยาครั้งเดียวเป็นหลักฐานไว้(มนูเวทย์วิมลนาท-พิบูลย์ไอศวรรย์-ประศาสน์วินิจฉัย)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ