คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 527/2518หลักกฎหมาย: จำเลยร่วมกันจับแขนผู้เสียหายบังคับพาไปทำาการข่มขืนกระทำชำเราเพียงประการเดียวมิได้มีการกระทำอนาจาร ประการอื่นใดอีก ย่อมไม่มีความผิดในข้อหากระทำอนาจารผู้เสียตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 278 ด้วยโจทก์ฟ้องว่าจำเลยร่วมกันกระทำอนาจารและข่มขืนกระทำชำเราหญิงผู้เสียหายอายุกว่า ๑๓ ปี ซึ่งมิใช่ภริยาจำเลยโดยใช้กำลังประทุษร้ายและใช้อาวุธปืนขู่เข็ญจับข้อมือผู้เสียหายกระชากพาจากถนนสาธารณะลงไปในทุ่งนา แล้วกระทำอนาจารกอดปล้ำและผลัดกันขมขืนกระทำชำเราผู้เสียหายคนละครั้งอันมีลักษณะ เป็นการโทรมหญิงขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๗๖, ๒๗๘, ๘๓ ประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ ๑๑ ข้อ ๗,๙ จำเลยทั้งสองให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๒๗๖, ๒๗๘, ๘๓ ประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ ๑๑ ข้อ ๗,๙ จำคุกคนละ ๑๐ ปี จำเลยทั้งสองอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยทั้งสองฎีกา ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า จำเลยได้ร่วมกันข่มขืนกระทำชำเราผู้เสียจริงแล้ววินิจฉัยว่า แต่ที่พิพาทลงโทษจำเลยในข้อหากระทำอนาจารมาด้วยนั้น เห็นว่าข้อเท็จจริงได้ความเพียงว่าจำเลยร่วมกันจับแขนผู้เสียหายบังคับพาไปทำการข่มขืนกระทำชำเราเพียงประการเดียว มิได้มีการกระทำอนาจารประการอื่นใดอีกจำเลยจึงไม่มีความผิดในข้อหากระทำอนาจารผู้เสียหายตามประมวลกฎหมาย อาญา มาตรา ๒๗๘ ด้วย พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยทั้งสองมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๒๗๖ ประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ ๑๑ ข้อ ๗ ข้อหาอื่นให้ยกเสีย นอกจากที่แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 527/2518พนังกานอัยการจังหวัดราชบุรีโจทก์นายออดหรือพวง เขียวสุข ที่1 กับพวกรวม 2 คนล. ป.อ. ม. 90, ม. 91, ม. 276, ม. 278จำเลยร่วมกันจับแขนผู้เสียหายบังคับพาไปทำาการข่มขืนกระทำชำเราเพียงประการเดียวมิได้มีการกระทำอนาจาร ประการอื่นใดอีก ย่อมไม่มีความผิดในข้อหากระทำอนาจารผู้เสียตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 278 ด้วยโจทก์ฟ้องว่าจำเลยร่วมกันกระทำอนาจารและข่มขืนกระทำชำเราหญิงผู้เสียหายอายุกว่า ๑๓ ปี ซึ่งมิใช่ภริยาจำเลยโดยใช้กำลังประทุษร้ายและใช้อาวุธปืนขู่เข็ญจับข้อมือผู้เสียหายกระชากพาจากถนนสาธารณะลงไปในทุ่งนา แล้วกระทำอนาจารกอดปล้ำและผลัดกันขมขืนกระทำชำเราผู้เสียหายคนละครั้งอันมีลักษณะ เป็นการโทรมหญิงขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๗๖, ๒๗๘, ๘๓ ประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ ๑๑ ข้อ ๗,๙ จำเลยทั้งสองให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๒๗๖, ๒๗๘, ๘๓ ประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ ๑๑ ข้อ ๗,๙ จำคุกคนละ ๑๐ ปี จำเลยทั้งสองอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยทั้งสองฎีกา ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า จำเลยได้ร่วมกันข่มขืนกระทำชำเราผู้เสียจริงแล้ววินิจฉัยว่า แต่ที่พิพาทลงโทษจำเลยในข้อหากระทำอนาจารมาด้วยนั้น เห็นว่าข้อเท็จจริงได้ความเพียงว่าจำเลยร่วมกันจับแขนผู้เสียหายบังคับพาไปทำการข่มขืนกระทำชำเราเพียงประการเดียว มิได้มีการกระทำอนาจารประการอื่นใดอีกจำเลยจึงไม่มีความผิดในข้อหากระทำอนาจารผู้เสียหายตามประมวลกฎหมาย อาญา มาตรา ๒๗๘ ด้วย พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยทั้งสองมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๒๗๖ ประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ ๑๑ ข้อ ๗ ข้อหาอื่นให้ยกเสีย นอกจากที่แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์(อุดม จาละ-กฤษณ์ โสภิตกุล-ยงยุทธ เลอลภ)ศาลจังหวัดราชบุรี - นายประพันธ์ ผลฉายศาลอุทธรณ์ - นายถนัด ลีลากุลแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่าจำเลยร่วมกันกระทำอนาจารและข่มขืนกระทำชำเราหญิงผู้เสียหายอายุกว่า ๑๓ ปี ซึ่งมิใช่ภริยาจำเลยโดยใช้กำลังประทุษร้ายและใช้อาวุธปืนขู่เข็ญจับข้อมือผู้เสียหายกระชากพาจากถนนสาธารณะลงไปในทุ่งนา แล้วกระทำอนาจารกอดปล้ำและผลัดกันขมขืนกระทำชำเราผู้เสียหายคนละครั้งอันมีลักษณะ เป็นการโทรมหญิงขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๗๖, ๒๗๘, ๘๓ ประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ ๑๑ ข้อ ๗,๙ จำเลยทั้งสองให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๒๗๖, ๒๗๘, ๘๓ ประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ ๑๑ ข้อ ๗,๙ จำคุกคนละ ๑๐ ปี จำเลยทั้งสองอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยทั้งสองฎีกา ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า จำเลยได้ร่วมกันข่มขืนกระทำชำเราผู้เสียจริงแล้ววินิจฉัยว่า แต่ที่พิพาทลงโทษจำเลยในข้อหากระทำอนาจารมาด้วยนั้น เห็นว่าข้อเท็จจริงได้ความเพียงว่าจำเลยร่วมกันจับแขนผู้เสียหายบังคับพาไปทำการข่มขืนกระทำชำเราเพียงประการเดียว มิได้มีการกระทำอนาจารประการอื่นใดอีกจำเลยจึงไม่มีความผิดในข้อหากระทำอนาจารผู้เสียหายตามประมวลกฎหมาย อาญา มาตรา ๒๗๘ ด้วย พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยทั้งสองมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๒๗๖ ประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ ๑๑ ข้อ ๗ ข้อหาอื่นให้ยกเสีย นอกจากที่แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 527/2518พนังกานอัยการจังหวัดราชบุรีโจทก์นายออดหรือพวง เขียวสุข ที่1 กับพวกรวม 2 คนล. ป.อ. ม. 90, ม. 91, ม. 276, ม. 278จำเลยร่วมกันจับแขนผู้เสียหายบังคับพาไปทำาการข่มขืนกระทำชำเราเพียงประการเดียวมิได้มีการกระทำอนาจาร ประการอื่นใดอีก ย่อมไม่มีความผิดในข้อหากระทำอนาจารผู้เสียตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 278 ด้วยโจทก์ฟ้องว่าจำเลยร่วมกันกระทำอนาจารและข่มขืนกระทำชำเราหญิงผู้เสียหายอายุกว่า ๑๓ ปี ซึ่งมิใช่ภริยาจำเลยโดยใช้กำลังประทุษร้ายและใช้อาวุธปืนขู่เข็ญจับข้อมือผู้เสียหายกระชากพาจากถนนสาธารณะลงไปในทุ่งนา แล้วกระทำอนาจารกอดปล้ำและผลัดกันขมขืนกระทำชำเราผู้เสียหายคนละครั้งอันมีลักษณะ เป็นการโทรมหญิงขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๗๖, ๒๗๘, ๘๓ ประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ ๑๑ ข้อ ๗,๙ จำเลยทั้งสองให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๒๗๖, ๒๗๘, ๘๓ ประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ ๑๑ ข้อ ๗,๙ จำคุกคนละ ๑๐ ปี จำเลยทั้งสองอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยทั้งสองฎีกา ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า จำเลยได้ร่วมกันข่มขืนกระทำชำเราผู้เสียจริงแล้ววินิจฉัยว่า แต่ที่พิพาทลงโทษจำเลยในข้อหากระทำอนาจารมาด้วยนั้น เห็นว่าข้อเท็จจริงได้ความเพียงว่าจำเลยร่วมกันจับแขนผู้เสียหายบังคับพาไปทำการข่มขืนกระทำชำเราเพียงประการเดียว มิได้มีการกระทำอนาจารประการอื่นใดอีกจำเลยจึงไม่มีความผิดในข้อหากระทำอนาจารผู้เสียหายตามประมวลกฎหมาย อาญา มาตรา ๒๗๘ ด้วย พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยทั้งสองมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๒๗๖ ประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ ๑๑ ข้อ ๗ ข้อหาอื่นให้ยกเสีย นอกจากที่แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์(อุดม จาละ-กฤษณ์ โสภิตกุล-ยงยุทธ เลอลภ)ศาลจังหวัดราชบุรี - นายประพันธ์ ผลฉายศาลอุทธรณ์ - นายถนัด ลีลากุลแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ