คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 59343หลักกฎหมาย: ความว่า จำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งว่า ฎีกาของจำเลยเป็นเรื่องโต้แย้งการใช้ดุลยพินิจในการรับฟังพยานหลักฐานของศาลอุทธรณ์ทั้งสิ้น ซึ่งเป็นการฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 218จึงไม่รับฎีกาจำเลยเห็นว่า ฎีกาของจำเลยเป็นฎีกาในปัญหาข้อกฎหมายว่าการที่พยานโจทก์เบิกความขัดแย้งกันในเรื่องที่เกี่ยวกับการแสดงหมายค้นก็ดี เกี่ยวกับชั้นวางของและเวลาทำการตรวจค้นก็ดีไม่เป็นข้อแตกต่างกันในพลความ แต่เป็นข้อแตกต่างกันในข้อสำคัญฎีกาของจำเลยไม่มีส่วนใดหรือข้อใดที่โต้แย้งดุลยพินิจในการรับฟังพยานหลักฐานของศาลอุทธรณ์เลย จึงไม่ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 218 โปรดมีคำสั่งให้รับฎีกาของจำเลยไว้พิจารณาพิพากษาต่อไปหมายเหตุ โจทก์ได้รับสำเนาคำร้องแล้ว (อันดับ 44)ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนว่า จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2522 มาตรา 67 ประกอบมาตรา 4,7,8 และ 15 ฯลฯ ลงโทษจำคุก 2 ปี ของกลางริบจำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับฎีกาดังกล่าว (อันดับ 43)จำเลยจึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 44)คำสั่งปัญหาที่ว่าพยานให้การแตกต่างกันในพลความหรือแตกต่างกันในสาระสำคัญจะต้องพิจารณาจากข้อเท็จจริงเป็นเรื่อง ๆ ไปจึงเป็นปัญหาข้อเท็จจริงศาลชั้นต้นไม่รับฎีกาชอบแล้ว ให้ยกคำร้อง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 1282/2532พนักงานอัยการ กรมอัยการโจทก์นายปัญญาหรือปุ่น แซ่โค้วจำเลยนายปัญญาหรือปุ่น แซ่โค้ว จำเลยผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.อ. ม. 218ความว่า จำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งว่า ฎีกาของจำเลยเป็นเรื่องโต้แย้งการใช้ดุลยพินิจในการรับฟังพยานหลักฐานของศาลอุทธรณ์ทั้งสิ้น ซึ่งเป็นการฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 218จึงไม่รับฎีกาจำเลยเห็นว่า ฎีกาของจำเลยเป็นฎีกาในปัญหาข้อกฎหมายว่าการที่พยานโจทก์เบิกความขัดแย้งกันในเรื่องที่เกี่ยวกับการแสดงหมายค้นก็ดี เกี่ยวกับชั้นวางของและเวลาทำการตรวจค้นก็ดีไม่เป็นข้อแตกต่างกันในพลความ แต่เป็นข้อแตกต่างกันในข้อสำคัญฎีกาของจำเลยไม่มีส่วนใดหรือข้อใดที่โต้แย้งดุลยพินิจในการรับฟังพยานหลักฐานของศาลอุทธรณ์เลย จึงไม่ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 218 โปรดมีคำสั่งให้รับฎีกาของจำเลยไว้พิจารณาพิพากษาต่อไปหมายเหตุ โจทก์ได้รับสำเนาคำร้องแล้ว (อันดับ 44)ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนว่า จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2522 มาตรา 67 ประกอบมาตรา 4,7,8 และ 15 ฯลฯ ลงโทษจำคุก 2 ปี ของกลางริบจำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับฎีกาดังกล่าว (อันดับ 43)จำเลยจึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 44)คำสั่งปัญหาที่ว่าพยานให้การแตกต่างกันในพลความหรือแตกต่างกันในสาระสำคัญจะต้องพิจารณาจากข้อเท็จจริงเป็นเรื่อง ๆ ไปจึงเป็นปัญหาข้อเท็จจริงศาลชั้นต้นไม่รับฎีกาชอบแล้ว ให้ยกคำร้อง(ชูเชิด รักตะบุตร์-เธียร ยูงทอง-สัมฤทธิ์ ไชยศิริ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 1282/2532พนักงานอัยการ กรมอัยการโจทก์นายปัญญาหรือปุ่น แซ่โค้วจำเลยนายปัญญาหรือปุ่น แซ่โค้ว จำเลยผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.อ. ม. 218ความว่า จำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งว่า ฎีกาของจำเลยเป็นเรื่องโต้แย้งการใช้ดุลยพินิจในการรับฟังพยานหลักฐานของศาลอุทธรณ์ทั้งสิ้น ซึ่งเป็นการฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 218จึงไม่รับฎีกาจำเลยเห็นว่า ฎีกาของจำเลยเป็นฎีกาในปัญหาข้อกฎหมายว่าการที่พยานโจทก์เบิกความขัดแย้งกันในเรื่องที่เกี่ยวกับการแสดงหมายค้นก็ดี เกี่ยวกับชั้นวางของและเวลาทำการตรวจค้นก็ดีไม่เป็นข้อแตกต่างกันในพลความ แต่เป็นข้อแตกต่างกันในข้อสำคัญฎีกาของจำเลยไม่มีส่วนใดหรือข้อใดที่โต้แย้งดุลยพินิจในการรับฟังพยานหลักฐานของศาลอุทธรณ์เลย จึงไม่ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 218 โปรดมีคำสั่งให้รับฎีกาของจำเลยไว้พิจารณาพิพากษาต่อไปหมายเหตุ โจทก์ได้รับสำเนาคำร้องแล้ว (อันดับ 44)ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนว่า จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2522 มาตรา 67 ประกอบมาตรา 4,7,8 และ 15 ฯลฯ ลงโทษจำคุก 2 ปี ของกลางริบจำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับฎีกาดังกล่าว (อันดับ 43)จำเลยจึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 44)คำสั่งปัญหาที่ว่าพยานให้การแตกต่างกันในพลความหรือแตกต่างกันในสาระสำคัญจะต้องพิจารณาจากข้อเท็จจริงเป็นเรื่อง ๆ ไปจึงเป็นปัญหาข้อเท็จจริงศาลชั้นต้นไม่รับฎีกาชอบแล้ว ให้ยกคำร้อง(ชูเชิด รักตะบุตร์-เธียร ยูงทอง-สัมฤทธิ์ ไชยศิริ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ