คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 843/2508หลักกฎหมาย: จำเลยครอบครองที่พิพาทอย่างเป็นเจ้าของโดยสงบและเปิดเผยมากว่า 10 ปีจำเลยจึงเป็นผู้ได้กรรมสิทธิ์ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1382 โจทก์รับโอนที่พิพาทมาโดยมิได้เสียค่าตอบแทนและการโอนรับมรดกของโจทก์มีพฤติการณ์ส่อให้เห็นว่าโจทก์ได้กระทำไปโดยไม่สุจริตถึงแม้โจทก์จะได้รับ โอนมาทางทะเบียนโจทก์ก็ไม่ได้กรรมสิทธิ์ในที่พิพาท ข้อที่จำเลยขอให้โจทก์ใช้ค่าฤชาธรรมเนียมแทนโจทก์นั้นเป็นเรื่องพิมพ์ผิดพลาดเมื่ออ่านคำให้การของจำเลยโดยตลอดแล้วถือได้ว่าจำเลยขอให้โจทก์ใช้ค่าฤชาธรรมเนียมแทนจำเลยโจทก์ฟ้องว่า นายมาก นางฟัก บิดามารดาสามีโจทก์ยกที่พิพาทให้โจทก์ โจทก์ได้ครอบครองโดยสงบและเปิดเผยตลอดมา นายมากนางฟักถึงแก่กรรม แล้วโจทก์ไปขอรับมรดกโอนใส่ชื่อโจทก์เป็นผู้ถือกรรมสิทธิ์ในโฉนดตราจอง เมื่อ 20 ปีมานี้ได้ให้จำเลยซึ่งเป็นบุตรอาศัยทำ ต่อมาเดือน 6 พ.ศ. 2504 โจทก์ต้องการคิดค่าเช่านาจากจำเลย จำเลยไม่ตกลงเช่า โจทก์จึงได้เอานาพิพาทให้นายแผนเช่าจำเลยกลับแย่งไถนาพิพาท ขอให้ห้ามจำเลยและให้จำเลยใช้ค่าเสียหายจำเลยให้การว่า เดิมนาพิพาทเป็นของนายมาก นางฟัก แต่เป็นมรดกตกทอดแก่นายแถมบุตรคนเล็ก เมื่อประมาณ 30 ปีมานี้ นายแถมได้ขายให้จำเลย จำเลยและภริยาครอบครองมาโดยสงบและเปิดเผย เป็นเวลาติดต่อกันประมาณ 32 ปีแล้ว จำเลยย่อมได้กรรมสิทธิ์ตามกฎหมายตอนที่จำเลยซื้อนาพิพาทจากนายแถม จำเลยไม่ทราบว่าเป็นที่ดินมีโฉนดตราจอง การที่โจทก์ไปขอรับมรดกใส่ชื่อโจทก์ โจทก์ใช้สิทธิโดยไม่สุจริตศาลชั้นต้นฟังว่านายแถมได้ขายให้จำเลย จำเลยครอบครองนาพิพาทโดยสงบและเปิดเผยด้วยเจตนาเป็นเจ้าของเป็นเวลาติดต่อกันกว่า 10 ปีแล้ว จำเลยย่อมได้กรรมสิทธิ์ แม้โจทก์จะไปขอรับมรดกโอนใส่ชื่อโจทก์ในภายหลังก็ไม่ทำให้โจทก์มีสิทธิดีกว่าจำเลย เพราะโจทก์ได้สิทธิมาโดยไม่สุจริต และมิได้เสียค่าตอบแทนตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1299 วรรค 2 พิพากษายกฟ้องโจทก์โจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า จำเลยเป็นฝ่ายครอบครองที่พิพาทอย่างเป็นเจ้าของโดยสงบและเปิดเผย ติดต่อกันมาเป็นเวลากว่า 10 ปี จำเลยจึงเป็นผู้ได้กรรมสิทธิ์ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1382ข้อที่ว่า โจทก์เป็นผู้ไปขอใบแทนตราจองและต่อมาโจทก์ได้โอนรับมรดกเป็นของโจทก์ เห็นว่า โจทก์ได้รับโอนมาโดยมิได้เสียค่าตอบแทนและการโอนรับมรดกของโจทก์มีพฤติการณ์ส่อให้เห็นว่าโจทก์ได้กระทำไปโดยไม่สุจริตถึงแม้โจทก์จะได้รับโอนที่พิพาทมาทางทะเบียน โจทก์ก็ไม่ได้กรรมสิทธิ์ในที่พิพาทข้อที่จำเลยขอให้โจทก์ใช้ค่าฤชาธรรมเนียมแทนโจทก์นั้นเป็นเรื่องพิมพ์ผิดพลาด เมื่ออ่านคำให้การของจำเลยโดยตลอดแล้วถือได้ว่าจำเลยได้ขอให้โจทก์ใช้ค่าฤชาธรรมเนียมและค่าทนายความแทนจำเลยนั่นเองพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 843/2508นางแป้ง มากเหลือโจทก์นายช้วน มากเหลือจำเลย ป.พ.พ. ม. 5, ม. 1299, ม. 1382, ม. 1300 ป.วิ.พ. ม. 77 จำเลยครอบครองที่พิพาทอย่างเป็นเจ้าของโดยสงบและเปิดเผยมากว่า 10 ปีจำเลยจึงเป็นผู้ได้กรรมสิทธิ์ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1382 โจทก์รับโอนที่พิพาทมาโดยมิได้เสียค่าตอบแทนและการโอนรับมรดกของโจทก์มีพฤติการณ์ส่อให้เห็นว่าโจทก์ได้กระทำไปโดยไม่สุจริตถึงแม้โจทก์จะได้รับ โอนมาทางทะเบียนโจทก์ก็ไม่ได้กรรมสิทธิ์ในที่พิพาท ข้อที่จำเลยขอให้โจทก์ใช้ค่าฤชาธรรมเนียมแทนโจทก์นั้นเป็นเรื่องพิมพ์ผิดพลาดเมื่ออ่านคำให้การของจำเลยโดยตลอดแล้วถือได้ว่าจำเลยขอให้โจทก์ใช้ค่าฤชาธรรมเนียมแทนจำเลยโจทก์ฟ้องว่า นายมาก นางฟัก บิดามารดาสามีโจทก์ยกที่พิพาทให้โจทก์ โจทก์ได้ครอบครองโดยสงบและเปิดเผยตลอดมา นายมากนางฟักถึงแก่กรรม แล้วโจทก์ไปขอรับมรดกโอนใส่ชื่อโจทก์เป็นผู้ถือกรรมสิทธิ์ในโฉนดตราจอง เมื่อ 20 ปีมานี้ได้ให้จำเลยซึ่งเป็นบุตรอาศัยทำ ต่อมาเดือน 6 พ.ศ. 2504 โจทก์ต้องการคิดค่าเช่านาจากจำเลย จำเลยไม่ตกลงเช่า โจทก์จึงได้เอานาพิพาทให้นายแผนเช่าจำเลยกลับแย่งไถนาพิพาท ขอให้ห้ามจำเลยและให้จำเลยใช้ค่าเสียหายจำเลยให้การว่า เดิมนาพิพาทเป็นของนายมาก นางฟัก แต่เป็นมรดกตกทอดแก่นายแถมบุตรคนเล็ก เมื่อประมาณ 30 ปีมานี้ นายแถมได้ขายให้จำเลย จำเลยและภริยาครอบครองมาโดยสงบและเปิดเผย เป็นเวลาติดต่อกันประมาณ 32 ปีแล้ว จำเลยย่อมได้กรรมสิทธิ์ตามกฎหมายตอนที่จำเลยซื้อนาพิพาทจากนายแถม จำเลยไม่ทราบว่าเป็นที่ดินมีโฉนดตราจอง การที่โจทก์ไปขอรับมรดกใส่ชื่อโจทก์ โจทก์ใช้สิทธิโดยไม่สุจริตศาลชั้นต้นฟังว่านายแถมได้ขายให้จำเลย จำเลยครอบครองนาพิพาทโดยสงบและเปิดเผยด้วยเจตนาเป็นเจ้าของเป็นเวลาติดต่อกันกว่า 10 ปีแล้ว จำเลยย่อมได้กรรมสิทธิ์ แม้โจทก์จะไปขอรับมรดกโอนใส่ชื่อโจทก์ในภายหลังก็ไม่ทำให้โจทก์มีสิทธิดีกว่าจำเลย เพราะโจทก์ได้สิทธิมาโดยไม่สุจริต และมิได้เสียค่าตอบแทนตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1299 วรรค 2 พิพากษายกฟ้องโจทก์โจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า จำเลยเป็นฝ่ายครอบครองที่พิพาทอย่างเป็นเจ้าของโดยสงบและเปิดเผย ติดต่อกันมาเป็นเวลากว่า 10 ปี จำเลยจึงเป็นผู้ได้กรรมสิทธิ์ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1382ข้อที่ว่า โจทก์เป็นผู้ไปขอใบแทนตราจองและต่อมาโจทก์ได้โอนรับมรดกเป็นของโจทก์ เห็นว่า โจทก์ได้รับโอนมาโดยมิได้เสียค่าตอบแทนและการโอนรับมรดกของโจทก์มีพฤติการณ์ส่อให้เห็นว่าโจทก์ได้กระทำไปโดยไม่สุจริตถึงแม้โจทก์จะได้รับโอนที่พิพาทมาทางทะเบียน โจทก์ก็ไม่ได้กรรมสิทธิ์ในที่พิพาทข้อที่จำเลยขอให้โจทก์ใช้ค่าฤชาธรรมเนียมแทนโจทก์นั้นเป็นเรื่องพิมพ์ผิดพลาด เมื่ออ่านคำให้การของจำเลยโดยตลอดแล้วถือได้ว่าจำเลยได้ขอให้โจทก์ใช้ค่าฤชาธรรมเนียมและค่าทนายความแทนจำเลยนั่นเองพิพากษายืน(มณี ชุติวงศ์-ประกอบ หุตะสิงห์-กิตติ สีหนนทน์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า นายมาก นางฟัก บิดามารดาสามีโจทก์ยกที่พิพาทให้โจทก์ โจทก์ได้ครอบครองโดยสงบและเปิดเผยตลอดมา นายมากนางฟักถึงแก่กรรม แล้วโจทก์ไปขอรับมรดกโอนใส่ชื่อโจทก์เป็นผู้ถือกรรมสิทธิ์ในโฉนดตราจอง เมื่อ 20 ปีมานี้ได้ให้จำเลยซึ่งเป็นบุตรอาศัยทำ ต่อมาเดือน 6 พ.ศ. 2504 โจทก์ต้องการคิดค่าเช่านาจากจำเลย จำเลยไม่ตกลงเช่า โจทก์จึงได้เอานาพิพาทให้นายแผนเช่าจำเลยกลับแย่งไถนาพิพาท ขอให้ห้ามจำเลยและให้จำเลยใช้ค่าเสียหายจำเลยให้การว่า เดิมนาพิพาทเป็นของนายมาก นางฟัก แต่เป็นมรดกตกทอดแก่นายแถมบุตรคนเล็ก เมื่อประมาณ 30 ปีมานี้ นายแถมได้ขายให้จำเลย จำเลยและภริยาครอบครองมาโดยสงบและเปิดเผย เป็นเวลาติดต่อกันประมาณ 32 ปีแล้ว จำเลยย่อมได้กรรมสิทธิ์ตามกฎหมายตอนที่จำเลยซื้อนาพิพาทจากนายแถม จำเลยไม่ทราบว่าเป็นที่ดินมีโฉนดตราจอง การที่โจทก์ไปขอรับมรดกใส่ชื่อโจทก์ โจทก์ใช้สิทธิโดยไม่สุจริตศาลชั้นต้นฟังว่านายแถมได้ขายให้จำเลย จำเลยครอบครองนาพิพาทโดยสงบและเปิดเผยด้วยเจตนาเป็นเจ้าของเป็นเวลาติดต่อกันกว่า 10 ปีแล้ว จำเลยย่อมได้กรรมสิทธิ์ แม้โจทก์จะไปขอรับมรดกโอนใส่ชื่อโจทก์ในภายหลังก็ไม่ทำให้โจทก์มีสิทธิดีกว่าจำเลย เพราะโจทก์ได้สิทธิมาโดยไม่สุจริต และมิได้เสียค่าตอบแทนตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1299 วรรค 2 พิพากษายกฟ้องโจทก์โจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า จำเลยเป็นฝ่ายครอบครองที่พิพาทอย่างเป็นเจ้าของโดยสงบและเปิดเผย ติดต่อกันมาเป็นเวลากว่า 10 ปี จำเลยจึงเป็นผู้ได้กรรมสิทธิ์ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1382ข้อที่ว่า โจทก์เป็นผู้ไปขอใบแทนตราจองและต่อมาโจทก์ได้โอนรับมรดกเป็นของโจทก์ เห็นว่า โจทก์ได้รับโอนมาโดยมิได้เสียค่าตอบแทนและการโอนรับมรดกของโจทก์มีพฤติการณ์ส่อให้เห็นว่าโจทก์ได้กระทำไปโดยไม่สุจริตถึงแม้โจทก์จะได้รับโอนที่พิพาทมาทางทะเบียน โจทก์ก็ไม่ได้กรรมสิทธิ์ในที่พิพาทข้อที่จำเลยขอให้โจทก์ใช้ค่าฤชาธรรมเนียมแทนโจทก์นั้นเป็นเรื่องพิมพ์ผิดพลาด เมื่ออ่านคำให้การของจำเลยโดยตลอดแล้วถือได้ว่าจำเลยได้ขอให้โจทก์ใช้ค่าฤชาธรรมเนียมและค่าทนายความแทนจำเลยนั่นเองพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 843/2508นางแป้ง มากเหลือโจทก์นายช้วน มากเหลือจำเลย ป.พ.พ. ม. 5, ม. 1299, ม. 1382, ม. 1300 ป.วิ.พ. ม. 77 จำเลยครอบครองที่พิพาทอย่างเป็นเจ้าของโดยสงบและเปิดเผยมากว่า 10 ปีจำเลยจึงเป็นผู้ได้กรรมสิทธิ์ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1382 โจทก์รับโอนที่พิพาทมาโดยมิได้เสียค่าตอบแทนและการโอนรับมรดกของโจทก์มีพฤติการณ์ส่อให้เห็นว่าโจทก์ได้กระทำไปโดยไม่สุจริตถึงแม้โจทก์จะได้รับ โอนมาทางทะเบียนโจทก์ก็ไม่ได้กรรมสิทธิ์ในที่พิพาท ข้อที่จำเลยขอให้โจทก์ใช้ค่าฤชาธรรมเนียมแทนโจทก์นั้นเป็นเรื่องพิมพ์ผิดพลาดเมื่ออ่านคำให้การของจำเลยโดยตลอดแล้วถือได้ว่าจำเลยขอให้โจทก์ใช้ค่าฤชาธรรมเนียมแทนจำเลยโจทก์ฟ้องว่า นายมาก นางฟัก บิดามารดาสามีโจทก์ยกที่พิพาทให้โจทก์ โจทก์ได้ครอบครองโดยสงบและเปิดเผยตลอดมา นายมากนางฟักถึงแก่กรรม แล้วโจทก์ไปขอรับมรดกโอนใส่ชื่อโจทก์เป็นผู้ถือกรรมสิทธิ์ในโฉนดตราจอง เมื่อ 20 ปีมานี้ได้ให้จำเลยซึ่งเป็นบุตรอาศัยทำ ต่อมาเดือน 6 พ.ศ. 2504 โจทก์ต้องการคิดค่าเช่านาจากจำเลย จำเลยไม่ตกลงเช่า โจทก์จึงได้เอานาพิพาทให้นายแผนเช่าจำเลยกลับแย่งไถนาพิพาท ขอให้ห้ามจำเลยและให้จำเลยใช้ค่าเสียหายจำเลยให้การว่า เดิมนาพิพาทเป็นของนายมาก นางฟัก แต่เป็นมรดกตกทอดแก่นายแถมบุตรคนเล็ก เมื่อประมาณ 30 ปีมานี้ นายแถมได้ขายให้จำเลย จำเลยและภริยาครอบครองมาโดยสงบและเปิดเผย เป็นเวลาติดต่อกันประมาณ 32 ปีแล้ว จำเลยย่อมได้กรรมสิทธิ์ตามกฎหมายตอนที่จำเลยซื้อนาพิพาทจากนายแถม จำเลยไม่ทราบว่าเป็นที่ดินมีโฉนดตราจอง การที่โจทก์ไปขอรับมรดกใส่ชื่อโจทก์ โจทก์ใช้สิทธิโดยไม่สุจริตศาลชั้นต้นฟังว่านายแถมได้ขายให้จำเลย จำเลยครอบครองนาพิพาทโดยสงบและเปิดเผยด้วยเจตนาเป็นเจ้าของเป็นเวลาติดต่อกันกว่า 10 ปีแล้ว จำเลยย่อมได้กรรมสิทธิ์ แม้โจทก์จะไปขอรับมรดกโอนใส่ชื่อโจทก์ในภายหลังก็ไม่ทำให้โจทก์มีสิทธิดีกว่าจำเลย เพราะโจทก์ได้สิทธิมาโดยไม่สุจริต และมิได้เสียค่าตอบแทนตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1299 วรรค 2 พิพากษายกฟ้องโจทก์โจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า จำเลยเป็นฝ่ายครอบครองที่พิพาทอย่างเป็นเจ้าของโดยสงบและเปิดเผย ติดต่อกันมาเป็นเวลากว่า 10 ปี จำเลยจึงเป็นผู้ได้กรรมสิทธิ์ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1382ข้อที่ว่า โจทก์เป็นผู้ไปขอใบแทนตราจองและต่อมาโจทก์ได้โอนรับมรดกเป็นของโจทก์ เห็นว่า โจทก์ได้รับโอนมาโดยมิได้เสียค่าตอบแทนและการโอนรับมรดกของโจทก์มีพฤติการณ์ส่อให้เห็นว่าโจทก์ได้กระทำไปโดยไม่สุจริตถึงแม้โจทก์จะได้รับโอนที่พิพาทมาทางทะเบียน โจทก์ก็ไม่ได้กรรมสิทธิ์ในที่พิพาทข้อที่จำเลยขอให้โจทก์ใช้ค่าฤชาธรรมเนียมแทนโจทก์นั้นเป็นเรื่องพิมพ์ผิดพลาด เมื่ออ่านคำให้การของจำเลยโดยตลอดแล้วถือได้ว่าจำเลยได้ขอให้โจทก์ใช้ค่าฤชาธรรมเนียมและค่าทนายความแทนจำเลยนั่นเองพิพากษายืน(มณี ชุติวงศ์-ประกอบ หุตะสิงห์-กิตติ สีหนนทน์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ