คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2450/2527หลักกฎหมาย: จำเลยเข้ามอบตัวต่อพนักงานสอบสวน พนักงานแจ้งข้อหาและทำการสอบสวนแล้วส่งตัวให้พนักงานอัยการฟ้อง พนักงานอัยการได้สั่งปล่อยจำเลยชั่วคราวโดยมีประกันตัวในวันเดียวกับที่ได้รับตัวจากพนักงานสอบสวนไปจนถึงวันฟ้อง พฤติการณ์ดังกล่าวแสดงว่าเป็นการจับกุมจำเลยแล้วในวันที่จำเลยเข้ามอบตัวต่อพนักงานสอบสวนโจทก์ฟ้องว่า เมื่อวันที่ ๑๖ มกราคม ๒๕๒๕ เวลากลางวัน จำเลยซึ่งเป็นเจ้าของและบรรณาธิการหนังสือเสียเพชรบูรณ์ ได้พิมพ์ข้อความโฆษณาลงในหนังสือพิมพ์ดังกล่าว ฉบับประจำวันที่ ๑๖ มกราคม ๒๕๒๕ ใส่ความนายสมชาย มีเที่ยง ผู้เสียหายต่อผู้อ่านว่า ผู้เสียหายได้เอา น.ส.๓ ไปค้ำประกันเงินกู้ไว้แก่นายสมาน สุขศรี ต่อมาผู้เสียหายไปหลอกเอา น.ส.๓ คืนมา ครั้งถึงกำหนดเวลาชำระเงินคืนนายสมานได้ไปทวง แต่ผู้เสียหายก็ไม่ชำระคืนให้ และปรากฏว่า น.ส.๓ ที่ผู้เสียหายนำไปประกันเงินกู้ เป็น น.ส.๓ ที่ผู้เสียหายทำปลอมขึ้น การโฆษณาข้อความในหนังสือพิมพ์ของจำเลยดังกล่าว เป็นการกระทำโดยประการที่น่าจะทำให้ผู้เสียหายเสียชื่อเสียง ถูกดูหมิ่น หรือถูกเกลียดชัง ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๒๖, ๓๒๘ คำสั่งของคณะปฏิรูปการปกครองแผ่นดิน (ฉบับที่ ๔๑) พ.ศ. ๒๕๑๙ ข้อ ๗, ๘ จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายกคำพิพากษาศาลชั้นต้น ให้ศาลชั้นต้นพิพากษาใหม่ตามรูปคดี จำเลยฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยข้อกฎหมายว่า การที่พนักงานอัยการฟ้องจำเลยหลังจากที่จำเลยเข้ามอบตัวเกินกำหนดเวลาเจ็ดสิบสองชั่วโมง โดยมิได้รับอนุญาตจากอธิบดีกรมอัยการ พนักงานอัยการจะมีอำนาจฟ้องหรือไม่ เห็นว่าพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแขวงและวิธีพิจารณาความอาญาในศาลแขวง พ.ศ. ๒๔๙๙ มาตรา ๗ แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแขวงและวิธีพิจารราความอาญาในศาลแขวง (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๐๓ และ (ฉบับที่ ๓) พ.ศ.๒๕๑๗ มาตรา ๔ บัญญัติว่า เมื่อมีการจับตัวผู้ต้องหาแล้ว ให้พนักงานสอบสวนผู้รับผิดชอบส่งตัวผู้ต้องหาพร้อมด้วยสำนวนการสอบสวนไปยังพนักงานอัยการ เพื่อให้ยื่นฟ้องต่อศาลให้ทันภายในกำหนดเวลาเจ็ดสิบสองชั่วโมง นับแต่เวลาที่ถูกจับ เมื่อข้อเท็จจริงฟังได้ว่าหลังจากที่จำเลยนี้เข้ามอบตัวต่อพนักงานสอบสวน พนักงานสอบสวนได้แจ้งข้อหาและทำการสอบสวนแล้วส่งตัวให้พนักงานอัยการดำเนินการฟ้องร้อง พนักงานอัยการได้สั่งปล่อยชั่วคราวโดยมีประกันตัวในวันเดียวกับที่ได้รับตัวจากพนักงานสอบสวน แสดงว่าพนักงานสอบสวนและพนักงานอัยการถือว่าจำเลยได้ตกเป็นผู้ต้องหาว่ากระทำผิดคดีนี้ในทันทีที่ได้รับมอบตัว โดยแจ้งข้อหาและดำเนินการสอบสวนแก่จำเลย ตลอดจนให้ปล่อยชั่วคราวโดยมีประกันตัวไปจนถึงวันฟ้อง พฤติการณ์ดังกล่าวแสดงว่าเป็นการจับกุมจำเลยในวันที่เข้ามอบตัวต่อพนักงานสอบสวนนั่นเอง เพราะมิฉะนั้นแล้วคงไม่แจ้งข้อหาก่อนมีการสอบสวนและให้ปล่อยชั่วคราวไปก่อนฟ้อง เมื่อโจทก์มาฟ้องจำเลยเมื่อพ้นระยะเวลาที่กฎหมายกำหนดดังกล่าวโดยมิได้รับอนุญาตจากอธิบดีกรมอัยการ โจทก์จึงไม่มีอำนาจฟ้อง พิพากษากลับ ให้ยกฟ้องโจทก์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2450/2527พนักงานอัยการจังหวัดเพชรบุรณ์โจทก์นายสุธิน ปานะดิษล. พ.ร.บ.จัดตั้งศาลแขวงและวิธีพิจารณาความอาญาในศาลแขวง พ.ศ.2499 ม. 7, ม. 9 ป.วิ.อ. ม. 83จำเลยเข้ามอบตัวต่อพนักงานสอบสวน พนักงานแจ้งข้อหาและทำการสอบสวนแล้วส่งตัวให้พนักงานอัยการฟ้อง พนักงานอัยการได้สั่งปล่อยจำเลยชั่วคราวโดยมีประกันตัวในวันเดียวกับที่ได้รับตัวจากพนักงานสอบสวนไปจนถึงวันฟ้อง พฤติการณ์ดังกล่าวแสดงว่าเป็นการจับกุมจำเลยแล้วในวันที่จำเลยเข้ามอบตัวต่อพนักงานสอบสวนโจทก์ฟ้องว่า เมื่อวันที่ ๑๖ มกราคม ๒๕๒๕ เวลากลางวัน จำเลยซึ่งเป็นเจ้าของและบรรณาธิการหนังสือเสียเพชรบูรณ์ ได้พิมพ์ข้อความโฆษณาลงในหนังสือพิมพ์ดังกล่าว ฉบับประจำวันที่ ๑๖ มกราคม ๒๕๒๕ ใส่ความนายสมชาย มีเที่ยง ผู้เสียหายต่อผู้อ่านว่า ผู้เสียหายได้เอา น.ส.๓ ไปค้ำประกันเงินกู้ไว้แก่นายสมาน สุขศรี ต่อมาผู้เสียหายไปหลอกเอา น.ส.๓ คืนมา ครั้งถึงกำหนดเวลาชำระเงินคืนนายสมานได้ไปทวง แต่ผู้เสียหายก็ไม่ชำระคืนให้ และปรากฏว่า น.ส.๓ ที่ผู้เสียหายนำไปประกันเงินกู้ เป็น น.ส.๓ ที่ผู้เสียหายทำปลอมขึ้น การโฆษณาข้อความในหนังสือพิมพ์ของจำเลยดังกล่าว เป็นการกระทำโดยประการที่น่าจะทำให้ผู้เสียหายเสียชื่อเสียง ถูกดูหมิ่น หรือถูกเกลียดชัง ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๒๖, ๓๒๘ คำสั่งของคณะปฏิรูปการปกครองแผ่นดิน (ฉบับที่ ๔๑) พ.ศ. ๒๕๑๙ ข้อ ๗, ๘ จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายกคำพิพากษาศาลชั้นต้น ให้ศาลชั้นต้นพิพากษาใหม่ตามรูปคดี จำเลยฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยข้อกฎหมายว่า การที่พนักงานอัยการฟ้องจำเลยหลังจากที่จำเลยเข้ามอบตัวเกินกำหนดเวลาเจ็ดสิบสองชั่วโมง โดยมิได้รับอนุญาตจากอธิบดีกรมอัยการ พนักงานอัยการจะมีอำนาจฟ้องหรือไม่ เห็นว่าพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแขวงและวิธีพิจารณาความอาญาในศาลแขวง พ.ศ. ๒๔๙๙ มาตรา ๗ แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแขวงและวิธีพิจารราความอาญาในศาลแขวง (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๐๓ และ (ฉบับที่ ๓) พ.ศ.๒๕๑๗ มาตรา ๔ บัญญัติว่า เมื่อมีการจับตัวผู้ต้องหาแล้ว ให้พนักงานสอบสวนผู้รับผิดชอบส่งตัวผู้ต้องหาพร้อมด้วยสำนวนการสอบสวนไปยังพนักงานอัยการ เพื่อให้ยื่นฟ้องต่อศาลให้ทันภายในกำหนดเวลาเจ็ดสิบสองชั่วโมง นับแต่เวลาที่ถูกจับ เมื่อข้อเท็จจริงฟังได้ว่าหลังจากที่จำเลยนี้เข้ามอบตัวต่อพนักงานสอบสวน พนักงานสอบสวนได้แจ้งข้อหาและทำการสอบสวนแล้วส่งตัวให้พนักงานอัยการดำเนินการฟ้องร้อง พนักงานอัยการได้สั่งปล่อยชั่วคราวโดยมีประกันตัวในวันเดียวกับที่ได้รับตัวจากพนักงานสอบสวน แสดงว่าพนักงานสอบสวนและพนักงานอัยการถือว่าจำเลยได้ตกเป็นผู้ต้องหาว่ากระทำผิดคดีนี้ในทันทีที่ได้รับมอบตัว โดยแจ้งข้อหาและดำเนินการสอบสวนแก่จำเลย ตลอดจนให้ปล่อยชั่วคราวโดยมีประกันตัวไปจนถึงวันฟ้อง พฤติการณ์ดังกล่าวแสดงว่าเป็นการจับกุมจำเลยในวันที่เข้ามอบตัวต่อพนักงานสอบสวนนั่นเอง เพราะมิฉะนั้นแล้วคงไม่แจ้งข้อหาก่อนมีการสอบสวนและให้ปล่อยชั่วคราวไปก่อนฟ้อง เมื่อโจทก์มาฟ้องจำเลยเมื่อพ้นระยะเวลาที่กฎหมายกำหนดดังกล่าวโดยมิได้รับอนุญาตจากอธิบดีกรมอัยการ โจทก์จึงไม่มีอำนาจฟ้อง พิพากษากลับ ให้ยกฟ้องโจทก์(สุพจน์ นาถะพินธุ-สมบูรณ์ บุญภินนท์-เพียร สุมิระ)ศาลจังหวัดเพชรบูรณ์ - นายบวร กุลทนันทน์ศาลอุทธรณ์ - นายวิรุฬห์ วิวัธวานนท์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า เมื่อวันที่ ๑๖ มกราคม ๒๕๒๕ เวลากลางวัน จำเลยซึ่งเป็นเจ้าของและบรรณาธิการหนังสือเสียเพชรบูรณ์ ได้พิมพ์ข้อความโฆษณาลงในหนังสือพิมพ์ดังกล่าว ฉบับประจำวันที่ ๑๖ มกราคม ๒๕๒๕ ใส่ความนายสมชาย มีเที่ยง ผู้เสียหายต่อผู้อ่านว่า ผู้เสียหายได้เอา น.ส.๓ ไปค้ำประกันเงินกู้ไว้แก่นายสมาน สุขศรี ต่อมาผู้เสียหายไปหลอกเอา น.ส.๓ คืนมา ครั้งถึงกำหนดเวลาชำระเงินคืนนายสมานได้ไปทวง แต่ผู้เสียหายก็ไม่ชำระคืนให้ และปรากฏว่า น.ส.๓ ที่ผู้เสียหายนำไปประกันเงินกู้ เป็น น.ส.๓ ที่ผู้เสียหายทำปลอมขึ้น การโฆษณาข้อความในหนังสือพิมพ์ของจำเลยดังกล่าว เป็นการกระทำโดยประการที่น่าจะทำให้ผู้เสียหายเสียชื่อเสียง ถูกดูหมิ่น หรือถูกเกลียดชัง ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๒๖, ๓๒๘ คำสั่งของคณะปฏิรูปการปกครองแผ่นดิน (ฉบับที่ ๔๑) พ.ศ. ๒๕๑๙ ข้อ ๗, ๘ จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายกคำพิพากษาศาลชั้นต้น ให้ศาลชั้นต้นพิพากษาใหม่ตามรูปคดี จำเลยฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยข้อกฎหมายว่า การที่พนักงานอัยการฟ้องจำเลยหลังจากที่จำเลยเข้ามอบตัวเกินกำหนดเวลาเจ็ดสิบสองชั่วโมง โดยมิได้รับอนุญาตจากอธิบดีกรมอัยการ พนักงานอัยการจะมีอำนาจฟ้องหรือไม่ เห็นว่าพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแขวงและวิธีพิจารณาความอาญาในศาลแขวง พ.ศ. ๒๔๙๙ มาตรา ๗ แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแขวงและวิธีพิจารราความอาญาในศาลแขวง (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๐๓ และ (ฉบับที่ ๓) พ.ศ.๒๕๑๗ มาตรา ๔ บัญญัติว่า เมื่อมีการจับตัวผู้ต้องหาแล้ว ให้พนักงานสอบสวนผู้รับผิดชอบส่งตัวผู้ต้องหาพร้อมด้วยสำนวนการสอบสวนไปยังพนักงานอัยการ เพื่อให้ยื่นฟ้องต่อศาลให้ทันภายในกำหนดเวลาเจ็ดสิบสองชั่วโมง นับแต่เวลาที่ถูกจับ เมื่อข้อเท็จจริงฟังได้ว่าหลังจากที่จำเลยนี้เข้ามอบตัวต่อพนักงานสอบสวน พนักงานสอบสวนได้แจ้งข้อหาและทำการสอบสวนแล้วส่งตัวให้พนักงานอัยการดำเนินการฟ้องร้อง พนักงานอัยการได้สั่งปล่อยชั่วคราวโดยมีประกันตัวในวันเดียวกับที่ได้รับตัวจากพนักงานสอบสวน แสดงว่าพนักงานสอบสวนและพนักงานอัยการถือว่าจำเลยได้ตกเป็นผู้ต้องหาว่ากระทำผิดคดีนี้ในทันทีที่ได้รับมอบตัว โดยแจ้งข้อหาและดำเนินการสอบสวนแก่จำเลย ตลอดจนให้ปล่อยชั่วคราวโดยมีประกันตัวไปจนถึงวันฟ้อง พฤติการณ์ดังกล่าวแสดงว่าเป็นการจับกุมจำเลยในวันที่เข้ามอบตัวต่อพนักงานสอบสวนนั่นเอง เพราะมิฉะนั้นแล้วคงไม่แจ้งข้อหาก่อนมีการสอบสวนและให้ปล่อยชั่วคราวไปก่อนฟ้อง เมื่อโจทก์มาฟ้องจำเลยเมื่อพ้นระยะเวลาที่กฎหมายกำหนดดังกล่าวโดยมิได้รับอนุญาตจากอธิบดีกรมอัยการ โจทก์จึงไม่มีอำนาจฟ้อง พิพากษากลับ ให้ยกฟ้องโจทก์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2450/2527พนักงานอัยการจังหวัดเพชรบุรณ์โจทก์นายสุธิน ปานะดิษล. พ.ร.บ.จัดตั้งศาลแขวงและวิธีพิจารณาความอาญาในศาลแขวง พ.ศ.2499 ม. 7, ม. 9 ป.วิ.อ. ม. 83จำเลยเข้ามอบตัวต่อพนักงานสอบสวน พนักงานแจ้งข้อหาและทำการสอบสวนแล้วส่งตัวให้พนักงานอัยการฟ้อง พนักงานอัยการได้สั่งปล่อยจำเลยชั่วคราวโดยมีประกันตัวในวันเดียวกับที่ได้รับตัวจากพนักงานสอบสวนไปจนถึงวันฟ้อง พฤติการณ์ดังกล่าวแสดงว่าเป็นการจับกุมจำเลยแล้วในวันที่จำเลยเข้ามอบตัวต่อพนักงานสอบสวนโจทก์ฟ้องว่า เมื่อวันที่ ๑๖ มกราคม ๒๕๒๕ เวลากลางวัน จำเลยซึ่งเป็นเจ้าของและบรรณาธิการหนังสือเสียเพชรบูรณ์ ได้พิมพ์ข้อความโฆษณาลงในหนังสือพิมพ์ดังกล่าว ฉบับประจำวันที่ ๑๖ มกราคม ๒๕๒๕ ใส่ความนายสมชาย มีเที่ยง ผู้เสียหายต่อผู้อ่านว่า ผู้เสียหายได้เอา น.ส.๓ ไปค้ำประกันเงินกู้ไว้แก่นายสมาน สุขศรี ต่อมาผู้เสียหายไปหลอกเอา น.ส.๓ คืนมา ครั้งถึงกำหนดเวลาชำระเงินคืนนายสมานได้ไปทวง แต่ผู้เสียหายก็ไม่ชำระคืนให้ และปรากฏว่า น.ส.๓ ที่ผู้เสียหายนำไปประกันเงินกู้ เป็น น.ส.๓ ที่ผู้เสียหายทำปลอมขึ้น การโฆษณาข้อความในหนังสือพิมพ์ของจำเลยดังกล่าว เป็นการกระทำโดยประการที่น่าจะทำให้ผู้เสียหายเสียชื่อเสียง ถูกดูหมิ่น หรือถูกเกลียดชัง ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๒๖, ๓๒๘ คำสั่งของคณะปฏิรูปการปกครองแผ่นดิน (ฉบับที่ ๔๑) พ.ศ. ๒๕๑๙ ข้อ ๗, ๘ จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายกคำพิพากษาศาลชั้นต้น ให้ศาลชั้นต้นพิพากษาใหม่ตามรูปคดี จำเลยฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยข้อกฎหมายว่า การที่พนักงานอัยการฟ้องจำเลยหลังจากที่จำเลยเข้ามอบตัวเกินกำหนดเวลาเจ็ดสิบสองชั่วโมง โดยมิได้รับอนุญาตจากอธิบดีกรมอัยการ พนักงานอัยการจะมีอำนาจฟ้องหรือไม่ เห็นว่าพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแขวงและวิธีพิจารณาความอาญาในศาลแขวง พ.ศ. ๒๔๙๙ มาตรา ๗ แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแขวงและวิธีพิจารราความอาญาในศาลแขวง (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๐๓ และ (ฉบับที่ ๓) พ.ศ.๒๕๑๗ มาตรา ๔ บัญญัติว่า เมื่อมีการจับตัวผู้ต้องหาแล้ว ให้พนักงานสอบสวนผู้รับผิดชอบส่งตัวผู้ต้องหาพร้อมด้วยสำนวนการสอบสวนไปยังพนักงานอัยการ เพื่อให้ยื่นฟ้องต่อศาลให้ทันภายในกำหนดเวลาเจ็ดสิบสองชั่วโมง นับแต่เวลาที่ถูกจับ เมื่อข้อเท็จจริงฟังได้ว่าหลังจากที่จำเลยนี้เข้ามอบตัวต่อพนักงานสอบสวน พนักงานสอบสวนได้แจ้งข้อหาและทำการสอบสวนแล้วส่งตัวให้พนักงานอัยการดำเนินการฟ้องร้อง พนักงานอัยการได้สั่งปล่อยชั่วคราวโดยมีประกันตัวในวันเดียวกับที่ได้รับตัวจากพนักงานสอบสวน แสดงว่าพนักงานสอบสวนและพนักงานอัยการถือว่าจำเลยได้ตกเป็นผู้ต้องหาว่ากระทำผิดคดีนี้ในทันทีที่ได้รับมอบตัว โดยแจ้งข้อหาและดำเนินการสอบสวนแก่จำเลย ตลอดจนให้ปล่อยชั่วคราวโดยมีประกันตัวไปจนถึงวันฟ้อง พฤติการณ์ดังกล่าวแสดงว่าเป็นการจับกุมจำเลยในวันที่เข้ามอบตัวต่อพนักงานสอบสวนนั่นเอง เพราะมิฉะนั้นแล้วคงไม่แจ้งข้อหาก่อนมีการสอบสวนและให้ปล่อยชั่วคราวไปก่อนฟ้อง เมื่อโจทก์มาฟ้องจำเลยเมื่อพ้นระยะเวลาที่กฎหมายกำหนดดังกล่าวโดยมิได้รับอนุญาตจากอธิบดีกรมอัยการ โจทก์จึงไม่มีอำนาจฟ้อง พิพากษากลับ ให้ยกฟ้องโจทก์(สุพจน์ นาถะพินธุ-สมบูรณ์ บุญภินนท์-เพียร สุมิระ)ศาลจังหวัดเพชรบูรณ์ - นายบวร กุลทนันทน์ศาลอุทธรณ์ - นายวิรุฬห์ วิวัธวานนท์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ