phoneee/thai-legal-corpus huggingface dataset:
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 58263หลักกฎหมาย: ความว่า จำเลยขอให้ศาลปล่อยชั่วคราวในระหว่างฎีกา โดยผู้ขอประกันได้เสนอบัญชีทรัพย์มาพร้อมคำร้องแล้วหมายเหตุ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 335 จำคุก 2 ปี จำเลยให้การรับในชั้นจับกุม ชั้นสอบสวนและชั้นศาลว่า โยนอลูมิเนียมแท่งของกลางของผู้เสียหายไปจริงมีประโยชน์แก่การพิจารณา ลดโทษให้หนึ่งในสามคงจำคุก 1 ปี 4 เดือน คืนของกลางแก่เจ้าของศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 335 วรรคสาม นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นจำเลยยื่นคำร้องดังกล่าว โดยมีคำร้องประกอบว่าประสงค์จะยื่นฎีกาต่อไป (อันดับ 56,55)ศาลชั้นต้นอนุญาตให้ปล่อยจำเลยชั่วคราวทั้งในระหว่างการพิจารณาของศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ โดยในชั้นอุทธรณ์ตีราคาประกัน100,000 บาท (อันดับ 4,31)คำสั่งอนุญาตให้ปล่อยชั่วคราวระหว่างฎีกา ตีราคาหนึ่งแสนบาทให้ศาลชั้นต้นพิจารณาหลักประกันและดำเนินการต่อไป ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 2634/2533พนักงานอัยการจังหวัดสมุทรสาครโจทก์นายนงค์ โฉมศรีจำเลยนายนงค์ โฉมศรี จำเลยผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.อ. ม. 106, ม. 107, ม. 108ความว่า จำเลยขอให้ศาลปล่อยชั่วคราวในระหว่างฎีกา โดยผู้ขอประกันได้เสนอบัญชีทรัพย์มาพร้อมคำร้องแล้วหมายเหตุ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 335 จำคุก 2 ปี จำเลยให้การรับในชั้นจับกุม ชั้นสอบสวนและชั้นศาลว่า โยนอลูมิเนียมแท่งของกลางของผู้เสียหายไปจริงมีประโยชน์แก่การพิจารณา ลดโทษให้หนึ่งในสามคงจำคุก 1 ปี 4 เดือน คืนของกลางแก่เจ้าของศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 335 วรรคสาม นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นจำเลยยื่นคำร้องดังกล่าว โดยมีคำร้องประกอบว่าประสงค์จะยื่นฎีกาต่อไป (อันดับ 56,55)ศาลชั้นต้นอนุญาตให้ปล่อยจำเลยชั่วคราวทั้งในระหว่างการพิจารณาของศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ โดยในชั้นอุทธรณ์ตีราคาประกัน100,000 บาท (อันดับ 4,31)คำสั่งอนุญาตให้ปล่อยชั่วคราวระหว่างฎีกา ตีราคาหนึ่งแสนบาทให้ศาลชั้นต้นพิจารณาหลักประกันและดำเนินการต่อไป(ตัน เวทไว-บุญส่ง วรรณกลาง-วิทวัส อยู่วัฒนา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 2634/2533พนักงานอัยการจังหวัดสมุทรสาครโจทก์นายนงค์ โฉมศรีจำเลยนายนงค์ โฉมศรี จำเลยผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.อ. ม. 106, ม. 107, ม. 108ความว่า จำเลยขอให้ศาลปล่อยชั่วคราวในระหว่างฎีกา โดยผู้ขอประกันได้เสนอบัญชีทรัพย์มาพร้อมคำร้องแล้วหมายเหตุ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 335 จำคุก 2 ปี จำเลยให้การรับในชั้นจับกุม ชั้นสอบสวนและชั้นศาลว่า โยนอลูมิเนียมแท่งของกลางของผู้เสียหายไปจริงมีประโยชน์แก่การพิจารณา ลดโทษให้หนึ่งในสามคงจำคุก 1 ปี 4 เดือน คืนของกลางแก่เจ้าของศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 335 วรรคสาม นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นจำเลยยื่นคำร้องดังกล่าว โดยมีคำร้องประกอบว่าประสงค์จะยื่นฎีกาต่อไป (อันดับ 56,55)ศาลชั้นต้นอนุญาตให้ปล่อยจำเลยชั่วคราวทั้งในระหว่างการพิจารณาของศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ โดยในชั้นอุทธรณ์ตีราคาประกัน100,000 บาท (อันดับ 4,31)คำสั่งอนุญาตให้ปล่อยชั่วคราวระหว่างฎีกา ตีราคาหนึ่งแสนบาทให้ศาลชั้นต้นพิจารณาหลักประกันและดำเนินการต่อไป(ตัน เวทไว-บุญส่ง วรรณกลาง-วิทวัส อยู่วัฒนา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 116/2505หลักกฎหมาย: โจทก์ฟ้องในข้อหาต่างกระทงกันต่อศาลแขวง แม้ข้อหากระทงหนึ่งซึ่งศาลแขวงยกฟ้องจะยุติไปเพราะต้องห้ามอุทธรณ์ข้อเท็จจริงก็ดี แต่ข้อหากระทงอื่น ซึ่งไม่ต้องห้ามอุทธรณ์ข้อเท็จจริงเพราะไม่ใช่คดีที่อัตราโทษอยู่ในอำนาจศาลแขวงพิจารณาพิพากษาก็หายุติตามไปด้วยไม่และศาลไม่จำต้องฟังข้อเท็จจริงตามกระทงที่ยุติไปเพราะต้องห้ามอุทธรณ์ข้อเท็จจริงศาลอุทธรณ์จึงต้องพิจารณาข้อเท็จจริงแล้วพิพากษาในกระทงอื่นที่ไม่ต้องห้ามอุทธรณ์ข้อเท็จจริงนั้นต่อไป ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 116/2505นายพิรุณ พูนพิพัฒน์โจทก์นายเล็ก รามโยธิน ที่ 1, นายสงวน ตั้งใจ ที่ 2, นายนที โทวาริกพร สายะสมิต ที่ 3, หลวงธาราดิเรก (นายฮงฮี้ ธาราดิเรก) ที่ 4, หม่อมหลวงชูชาติ กำภู ที่ 5จำเลย พ.ร.บ.จัดตั้งศาลแขวงและวิธีพิจารณาความอาญาในศาลแขวง พ.ศ.2499 โจทก์ฟ้องในข้อหาต่างกระทงกันต่อศาลแขวง แม้ข้อหากระทงหนึ่งซึ่งศาลแขวงยกฟ้องจะยุติไปเพราะต้องห้ามอุทธรณ์ข้อเท็จจริงก็ดี แต่ข้อหากระทงอื่น ซึ่งไม่ต้องห้ามอุทธรณ์ข้อเท็จจริงเพราะไม่ใช่คดีที่อัตราโทษอยู่ในอำนาจศาลแขวงพิจารณาพิพากษาก็หายุติตามไปด้วยไม่และศาลไม่จำต้องฟังข้อเท็จจริงตามกระทงที่ยุติไปเพราะต้องห้ามอุทธรณ์ข้อเท็จจริงศาลอุทธรณ์จึงต้องพิจารณาข้อเท็จจริงแล้วพิพากษาในกระทงอื่นที่ไม่ต้องห้ามอุทธรณ์ข้อเท็จจริงนั้นต่อไป(จิตติ ติงศภัทิย์-ประกอบ หุตะสิงห์-เชื้อ คงคากุล)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 116/2505นายพิรุณ พูนพิพัฒน์โจทก์นายเล็ก รามโยธิน ที่ 1, นายสงวน ตั้งใจ ที่ 2, นายนที โทวาริกพร สายะสมิต ที่ 3, หลวงธาราดิเรก (นายฮงฮี้ ธาราดิเรก) ที่ 4, หม่อมหลวงชูชาติ กำภู ที่ 5จำเลย พ.ร.บ.จัดตั้งศาลแขวงและวิธีพิจารณาความอาญาในศาลแขวง พ.ศ.2499 โจทก์ฟ้องในข้อหาต่างกระทงกันต่อศาลแขวง แม้ข้อหากระทงหนึ่งซึ่งศาลแขวงยกฟ้องจะยุติไปเพราะต้องห้ามอุทธรณ์ข้อเท็จจริงก็ดี แต่ข้อหากระทงอื่น ซึ่งไม่ต้องห้ามอุทธรณ์ข้อเท็จจริงเพราะไม่ใช่คดีที่อัตราโทษอยู่ในอำนาจศาลแขวงพิจารณาพิพากษาก็หายุติตามไปด้วยไม่และศาลไม่จำต้องฟังข้อเท็จจริงตามกระทงที่ยุติไปเพราะต้องห้ามอุทธรณ์ข้อเท็จจริงศาลอุทธรณ์จึงต้องพิจารณาข้อเท็จจริงแล้วพิพากษาในกระทงอื่นที่ไม่ต้องห้ามอุทธรณ์ข้อเท็จจริงนั้นต่อไป(จิตติ ติงศภัทิย์-ประกอบ หุตะสิงห์-เชื้อ คงคากุล)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศธนาคารแห่งประเทศไทยที่ สคง. 20/2552เรื่อง กําหนดการออกพันธบัตรธนาคารแห่งประเทศไทย อายุไม่เกิน 15 วันประจําเดือนมีนาคม พ.ศ. 2552-----------------------------อื่นๆ - 1. เหตุผลในการออกประกาศ เพื่อกําหนดแผนการออกพันธบัตรธนาคารแห่งประเทศไทย อายุไม่เกิน 15 วัน ประจําเดือนมีนาคม พ.ศ. 2552อื่นๆ - 2. อํานาจตามกฎหมาย เพื่ออนุวัติตามข้อ 2 แห่งระเบียบธนาคารแห่งประเทศไทย ที่ สกง. 2/2550 ว่าด้วยการออกพันธบัตรธนาคารแห่งประเทศไทยอื่นๆ - 3. เนื้อหา ธนาคารแห่งประเทศไทยได้กําหนดแผนการประมูลพันธบัตรธนาการแห่งประเทศไทย อายุไม่เกิน 15 วัน ดังนี้| | | | | || --- | --- | --- | --- | --- || รุ่นที่ | วงเงิน(ล้านบาท) | ประมูลวันที่ | วันที่ชําระเงิน - วันครบกําหนด | อายุ(วัน) || พ.24/14/52 | 75,000 | 12 มีนาคม 2552 | 16/3/52-30/3/52 | 14 || พ.25/14/52 | 70,000 | 13 มีนาคม 2552 | 17/3/52-31/3/52 | 14 |อื่นๆ - 4. วันเริ่มต้นบังคับใช้ ตั้งแต่วันที่ 11 มีนาคม 2552ผู้มีอํานาจลงนาม - ประกาศ ณ วันที่ 10 มีนาคม 2552 (นางสุชาดา กิระกุล)ผู้ช่วยผู้ว่าการ สายตลาดการเงินผู้ว่าการ แทน
พระราชบัญญัติหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ (ฉบับที่ 3) พ.ศ. 2546พระราชบัญญัติ หลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ (ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๔๖ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร. ให้ไว้ ณ วันที่ ๓ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๔๖ เป็นปีที่ ๕๘ ในรัชกาลปัจจุบันพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า โดยที่เป็นการสมควรแก้ไขเพิ่มเติมกฎหมายว่าด้วยหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้โดยคำแนะนำและยินยอมของรัฐสภา ดังต่อไปนี้มาตรา 1 มาตรา ๑ พระราชบัญญัตินี้เรียกว่า "พระราชบัญญัติหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ (ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๔๖"มาตรา 2 มาตรา ๒ พระราชบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา 3 มาตรา ๓ ให้ยกเลิกบทนิยามคำว่า "การจัดการกองทุนรวม" ในมาตรา ๔ แห่งพระราชบัญญัติหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ พ.ศ. ๒๕๓๕ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน ""การจัดการกองทุนรวม" หมายความว่า การจัดการลงทุนตามโครงการจัดการกองทุนรวมโดยการออกหน่วยลงทุนของแต่ละโครงการจำหน่ายแก่ประชาชนมาตรา 3 เพื่อนำเงินที่ได้จากการจำหน่ายหน่วยลงทุนนั้นไปลงทุนหรือแสวงหาประโยชน์จากหลักทรัพย์ สัญญาซื้อขายล่วงหน้า ทรัพย์สินอื่น หรือไปหาดอกผลหรือแสวงหาประโยชน์โดยวิธีอื่น"มาตรา 4 มาตรา ๔ ให้ยกเลิกความใน (๕) ของมาตรา ๑๒๖ แห่งพระราชบัญญัติหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ พ.ศ. ๒๕๓๕ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน "(๕) กู้ยืมเงินในนามของกองทุนรวม หรือก่อภาระผูกพันใด ๆ แก่ทรัพย์สินของกองทุนรวม เว้นแต่เป็นการเข้าผูกพันตามสัญญาซื้อขายล่วงหน้า หรือตามหลักเกณฑ์ เงื่อนไข และวิธีการที่คณะกรรมการมาตรา 4 ก.ล.ต. ประกาศกำหนด"ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ พลเอก ชวลิต ยงใจยุทธ รองนายกรัฐมนตรีหมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชบัญญัติฉบับนี้ คือ โดยที่พระราชบัญญัติหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ พ.ศ. ๒๕๓๕ บัญญัติห้ามบริษัทหลักทรัพย์ที่จัดการกองทุนรวมก่อภาระผูกพันใด ๆ แก่ทรัพย์สินของกองทุนรวม แต่การลงทุนในสัญญาซื้อขายล่วงหน้าเป็นการบริหารการเงินที่สามารถนำมาใช้ลดความเสี่ยงต่อการสูญเสียได้สมควรแก้ไขเพิ่มเติมกฎหมายว่าด้วยหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์เพื่อให้กองทุนรวมสามารถบริหารความเสี่ยงโดยการลงทุนในสัญญาซื้อขายล่วงหน้าหรือตามหลักเกณฑ์ที่คณะกรรมการ ก.ล.ต. กำหนดได้ จึงจำเป็นต้องตราพระราชบัญญัตินี้
พระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืนในท้องที่ตำบลกาฬสินธุ์ตำบลโพนทอง และตำบลหนองกุงอำเภอเมืองกาฬสินธุ์จังหวัดกาฬสินธุ์พ.ศ. ๒๕๖๑ สมเด็จพระเจ้าอยู่หัวมหาวชิราลงกรณบดินทรเทพยวรางกูรให้ไว้ ณ วันที่๑๘ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๖๑เป็นปีที่ ๓ ในรัชกาลปัจจุบันสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวมหาวชิราลงกรณบดินทรเทพยวรางกูร มีพระราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่าโดยที่เป็นการสมควรกำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืนในท้องที่ตำบลกาฬสินธุ์ ตำบลโพนทอง และตำบลหนองกุง อำเภอเมืองกาฬสินธุ์จังหวัดกาฬสินธุ์ เพื่อสร้างทางหลวงชนบทสายเชื่อมระหว่างทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๒๑๓กับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๒๒๗อาศัยอำนาจตามความในมาตรา๑๗๕ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย กับมาตรา ๕ วรรคสาม และมาตรา ๖แห่งพระราชบัญญัติว่าด้วยการเวนคืนอสังหาริมทรัพย์ พ.ศ. ๒๕๓๐ ประกอบกับมาตรา ๖๘/๑แห่งพระราชบัญญัติทางหลวง พ.ศ. ๒๕๓๕ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติทางหลวง(ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๔๙ จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้มาตรา๑ พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า พระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืนในท้องที่ตำบลกาฬสินธุ์ ตำบลโพนทอง และตำบลหนองกุง อำเภอเมืองกาฬสินธุ์ จังหวัดกาฬสินธุ์พ.ศ. ๒๕๖๑มาตรา๒[๑] พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา๓ พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับได้มีกำหนดสี่ปีมาตรา๔ ที่ดินที่จะเวนคืนตามพระราชกฤษฎีกานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อใช้ในการสร้างทางหลวงชนบท สายเชื่อมระหว่างทางหลวงแผ่นดินหมายเลข๒๑๓ กับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๒๒๗มาตรา ๕ ให้อธิบดีกรมทางหลวงชนบทเป็นเจ้าหน้าที่เวนคืนตามพระราชกฤษฎีกานี้มาตรา๖ เขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืนตามพระราชกฤษฎีกานี้อยู่ในท้องที่ตำบลกาฬสินธุ์ ตำบลโพนทอง และตำบลหนองกุง อำเภอเมืองกาฬสินธุ์จังหวัดกาฬสินธุ์ มีส่วนแคบที่สุดสองร้อยเมตรและส่วนกว้างที่สุดห้าร้อยเมตรทั้งนี้ ภายในแนวเขตตามแผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกานี้มาตรา๗ ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคมรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้ผู้รับสนองพระราชโองการพลเอกประยุทธ์ จันทร์โอชานายกรัฐมนตรี[เอกสารแนบท้าย]๑. แผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืนในท้องที่ตำบลกาฬสินธุ์ ตำบลโพนทอง แลพตำบลหนองกุง อำเภอเมืองกาฬสินธุ์จังหวัดกาฬสินธุ์ พ.ศ. ๒๕๖๑(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)หมายเหตุ:- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือ เนื่องจากมีความจำเป็นต้องสร้างทางหลวงชนบท สายเชื่อมระหว่างทางหลวงแผ่นดินหมายเลข๒๑๓ กับทางหลวงแผ่นดิน หมายเลข ๒๒๗ ในท้องที่ตำบลกาฬสินธุ์ ตำบลโพนทองและตำบลหนองกุง อำเภอเมืองกาฬสินธุ์ จังหวัดกาฬสินธุ์เพื่ออำนวยความสะดวกและความรวดเร็วแก่การจราจรและการขนส่งอันเป็นกิจการสาธารณูปโภคสมควรกำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืนในท้องที่ดังกล่าว เพื่อให้เจ้าหน้าที่หรือผู้ซึ่งได้รับมอบหมายจากเจ้าหน้าที่มีสิทธิเข้าไปทำการสำรวจและเพื่อทราบข้อเท็จจริงเกี่ยวกับอสังหาริมทรัพย์ที่จะต้องเวนคืนที่แน่นอนจึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้ปวันวิทย์/จัดทำ๗ มีนาคม ๒๕๖๒[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๓๕/ตอนที่ ๙๘ ก/หน้า ๕๒/๒๒ พฤศจิกายน ๒๕๖๑
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 712/2486หลักกฎหมาย: เสมียนแผนกมหาดไทยประจำอำเภอได้รับมอบหมายจากนายอำเภอผู้เป็นนายทะเบียนปืนให้เป็นผู้กรอกรายการตามแบบฟอร์มใบอนุญาตให้มีอาวุธปืนเพื่อเสนอนายอำเภอลงนามเช่นนี้ นายอำเภอเป็นเจ้าพนักงานซึ่งมีหน้าที่ทำตามตำแหน่งในเรื่องอาวุธปืนนั้น หากเสมียนดังกล่าวแล้วปลอมใบอนุญาตอาวุธปืนย่อมมีผิดตามมาตรา 224 ไม่มีผิดตามมาตรา 229 ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 712/2486อัยการสวรรคโลกโจทก์นายจินดา อ่ำไจจำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 222, ม. 223, ม. 224, ม. 229 ป.พ.พ. ม. 9เสมียนแผนกมหาดไทยประจำอำเภอได้รับมอบหมายจากนายอำเภอผู้เป็นนายทะเบียนปืนให้เป็นผู้กรอกรายการตามแบบฟอร์มใบอนุญาตให้มีอาวุธปืนเพื่อเสนอนายอำเภอลงนามเช่นนี้ นายอำเภอเป็นเจ้าพนักงานซึ่งมีหน้าที่ทำตามตำแหน่งในเรื่องอาวุธปืนนั้น หากเสมียนดังกล่าวแล้วปลอมใบอนุญาตอาวุธปืนย่อมมีผิดตามมาตรา 224 ไม่มีผิดตามมาตรา 229(ประมูล สุวรรณศร-เคลื่อน อิสรภักดี-เยี่ยม เลขวนิชธัมวิทักส์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 712/2486อัยการสวรรคโลกโจทก์นายจินดา อ่ำไจจำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 222, ม. 223, ม. 224, ม. 229 ป.พ.พ. ม. 9เสมียนแผนกมหาดไทยประจำอำเภอได้รับมอบหมายจากนายอำเภอผู้เป็นนายทะเบียนปืนให้เป็นผู้กรอกรายการตามแบบฟอร์มใบอนุญาตให้มีอาวุธปืนเพื่อเสนอนายอำเภอลงนามเช่นนี้ นายอำเภอเป็นเจ้าพนักงานซึ่งมีหน้าที่ทำตามตำแหน่งในเรื่องอาวุธปืนนั้น หากเสมียนดังกล่าวแล้วปลอมใบอนุญาตอาวุธปืนย่อมมีผิดตามมาตรา 224 ไม่มีผิดตามมาตรา 229(ประมูล สุวรรณศร-เคลื่อน อิสรภักดี-เยี่ยม เลขวนิชธัมวิทักส์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 933/2480หลักกฎหมาย: จำเลยได้สตางค์ปลอมไว้โดยมิรู้ว่าเป็นของปลอม ถึงแม้จะรู้ขึ้นในภายหลัง และคิดว่าจะจำหน่ายต่อไปแต่ยังมิได้จำหน่ายไปจริงดังนี้ยังไม่มีผิดคดีนี้โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานมีสตางค์ปลอมไว้เพื่อจำหน่ายโดยรู้อยู่แล้วว่าเป็นของปลอม ขอให้ลงโทษตาม ม. ๒๐๓ ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่าเมื่อแรกจำเลยได้สตางค์นี้มา จำเลยไม่รู้ว่าเป็นของปลอม เมื่อช่นนี้ภายหลังหากจำเลยจะรู้ว่าเป็นปลอมและคิดจะจำหน่ายต่อไปก็ไม่เป็นผิดตามข้อหา และกฎหมายที่โจทก์อ้าง เว้นแต่ได้จำหน่ายแล้วซึ่งถ้าได้จำหน่ายแล้วไม่ จึงยังไม่ผิดต่อมาตราใดพิพากษาให้ยกฎีกา โจทก์ยืนตามศาลอุทธรณ์ที่พิพากษาให้ปรับจำเลย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 933/2480นายบุญมีหรือซุ่ยคุณแซ่ตั้ง-ล ป.อ. จำเลยได้สตางค์ปลอมไว้โดยมิรู้ว่าเป็นของปลอม ถึงแม้จะรู้ขึ้นในภายหลัง และคิดว่าจะจำหน่ายต่อไปแต่ยังมิได้จำหน่ายไปจริงดังนี้ยังไม่มีผิดคดีนี้โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานมีสตางค์ปลอมไว้เพื่อจำหน่ายโดยรู้อยู่แล้วว่าเป็นของปลอม ขอให้ลงโทษตาม ม. ๒๐๓ ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่าเมื่อแรกจำเลยได้สตางค์นี้มา จำเลยไม่รู้ว่าเป็นของปลอม เมื่อช่นนี้ภายหลังหากจำเลยจะรู้ว่าเป็นปลอมและคิดจะจำหน่ายต่อไปก็ไม่เป็นผิดตามข้อหา และกฎหมายที่โจทก์อ้าง เว้นแต่ได้จำหน่ายแล้วซึ่งถ้าได้จำหน่ายแล้วไม่ จึงยังไม่ผิดต่อมาตราใดพิพากษาให้ยกฎีกา โจทก์ยืนตามศาลอุทธรณ์ที่พิพากษาให้ปรับจำเลย(มนธา-อมาตย-ดูปลาตร์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: คดีนี้โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานมีสตางค์ปลอมไว้เพื่อจำหน่ายโดยรู้อยู่แล้วว่าเป็นของปลอม ขอให้ลงโทษตาม ม. ๒๐๓ ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่าเมื่อแรกจำเลยได้สตางค์นี้มา จำเลยไม่รู้ว่าเป็นของปลอม เมื่อช่นนี้ภายหลังหากจำเลยจะรู้ว่าเป็นปลอมและคิดจะจำหน่ายต่อไปก็ไม่เป็นผิดตามข้อหา และกฎหมายที่โจทก์อ้าง เว้นแต่ได้จำหน่ายแล้วซึ่งถ้าได้จำหน่ายแล้วไม่ จึงยังไม่ผิดต่อมาตราใดพิพากษาให้ยกฎีกา โจทก์ยืนตามศาลอุทธรณ์ที่พิพากษาให้ปรับจำเลย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 933/2480นายบุญมีหรือซุ่ยคุณแซ่ตั้ง-ล ป.อ. จำเลยได้สตางค์ปลอมไว้โดยมิรู้ว่าเป็นของปลอม ถึงแม้จะรู้ขึ้นในภายหลัง และคิดว่าจะจำหน่ายต่อไปแต่ยังมิได้จำหน่ายไปจริงดังนี้ยังไม่มีผิดคดีนี้โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานมีสตางค์ปลอมไว้เพื่อจำหน่ายโดยรู้อยู่แล้วว่าเป็นของปลอม ขอให้ลงโทษตาม ม. ๒๐๓ ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่าเมื่อแรกจำเลยได้สตางค์นี้มา จำเลยไม่รู้ว่าเป็นของปลอม เมื่อช่นนี้ภายหลังหากจำเลยจะรู้ว่าเป็นปลอมและคิดจะจำหน่ายต่อไปก็ไม่เป็นผิดตามข้อหา และกฎหมายที่โจทก์อ้าง เว้นแต่ได้จำหน่ายแล้วซึ่งถ้าได้จำหน่ายแล้วไม่ จึงยังไม่ผิดต่อมาตราใดพิพากษาให้ยกฎีกา โจทก์ยืนตามศาลอุทธรณ์ที่พิพากษาให้ปรับจำเลย(มนธา-อมาตย-ดูปลาตร์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศคณะกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกกลางประกาศคณะกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกกลางฉบับที่ ๑๖๔๕ (พ.ศ. ๒๕๔๙)เรื่องกำหนดเส้นทางสำหรับการขนส่งประจำทางด้วยรถโดยสารหมวด ๑ในเขตกรุงเทพมหานครและจังหวัดที่มีเส้นทางต่อเนื่องจำนวน ๖ เส้นทาง[๑] ด้วยคณะกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกกลางได้พิจารณาเห็นสมควรให้กำหนดเส้นทางสำหรับการขนส่งประจำทางด้วยรถโดยสารขึ้นเพื่อเป็นการอำนวยความสะดวกให้แก่ประชาชนต่อไปฉะนั้นอาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๙ (๒) แห่งพระราชบัญญัติการขนส่งทางบก พ.ศ. ๒๕๒๒ประกอบกับมติคณะกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกกลาง ในการประชุมครั้งที่ ๓/๒๕๔๙ เมื่อวันที่๒๔ มกราคม ๒๕๔๙ จึงให้กำหนดเส้นทางสำหรับการขนส่งประจำทางด้วยรถโดยสาร หมวด ๑ในเขตกรุงเทพมหานครและจังหวัดที่มีเส้นทางต่อเนื่อง จำนวน ๖ เส้นทางโดยให้ใช้รายละเอียดเส้นทาง ดังต่อไปนี้สายที่ ๕๔๙ท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ-มีนบุรีเริ่มต้นจากท่าอากาศยานสุวรรณภูมิไปตามถนนลาดกระบัง แยกขวาไปตามถนนร่มเกล้า แยกซ้ายไปตามถนนสีหบุรานุกิจจนสุดเส้นทางที่มีนบุรีสายที่ ๕๕๐ท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ-แฮปปี้แลนด์เริ่มต้นจากท่าอากาศยานสุวรรณภูมิไปตามถนนลาดกระบัง ถนนอ่อนนุช แยกขวาไปตามถนนศรีนครินทร์ แยกซ้ายไปตามถนนลาดพร้าว แยกขวาไปตามถนนแฮปปี้แลนด์จนสุดเส้นทางที่แฮปปี้แลนด์สายที่ ๕๕๑ท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ-อนุสาวรีย์ชัยสมรภูมิ (ทางด่วน)เริ่มต้นจากท่าอากาศยานสุวรรณภูมิไปตามทางพิเศษระหว่างเมือง (กรุงเทพฯ-ชลบุรีสายใหม่) ไปตามทางพิเศษศรีรัชลงทางด่วนที่ด่านพระราม ๙ ไปตามถนนพระราม ๙ ถนนอโศก-ดินแดง ถนนดินแดง ถนนราชวิถีจนสุดเส้นทางที่อนุสาวรีย์ชัยสมรภูมิสายที่ ๕๕๒ท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ-สถานีรถไฟฟ้าอ่อนนุชเริ่มต้นจากท่าอากาศยานสุวรรณภูมิไปตามถนนบางนา-บางปะกง แยกขวาไปตามถนนสุขุมวิท จนสุดเส้นทางที่สถานีรถไฟฟ้าอ่อนนุชสายที่ ๕๕๓ท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ-สมุทรปราการเริ่มต้นจากท่าอากาศยานสุวรรณภูมิไปตามถนนวัดกิ่งแก้ว แยกขวาไปตามถนนบางนา-บางปะกง แยกซ้ายไปตามถนนศรีนครินทร์แยกขวาไปตามถนนสุขุมวิท แยกซ้ายไปตามถนนสายลวด จนสุดเส้นทางที่สมุทรปราการสายที่๕๕๔ ท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ-ท่าอากาศยานกรุงเทพ (ทางด่วน)เริ่มต้นจากท่าอากาศยานสุวรรณภูมิไปตามทางพิเศษระหว่างเมือง (กรุงเทพฯ-ชลบุรีสายใหม่) ไปตามทางพิเศษศรีรัชแยกขวาไปตามถนนวงแหวนรอบนอก (ตะวันออก) แยกซ้ายไปตามถนนรามอินทรา ถนนแจ้งวัฒนะแยกขวาไปตามถนนวิภาวดีรังสิต จนสุดเส้นทางที่ท่าอากาศยานกรุงเทพประกาศ ณ วันที่ ๘กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๔๙คำรบลักขิ์ สุรัสวดีรองปลัดกระทรวงคมนาคมหัวหน้ากลุ่มภารกิจด้านการขนส่งประธานกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกกลางนันทนา/ผู้จัดทำ๒๓ มีนาคม ๒๕๔๙โชติกานต์/ปรับปรุง๒๒ กรกฎาคม ๒๕๕๘[๑] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๓/ตอนที่ ๒๗ ง/หน้า ๗๙/๑๖ มีนาคม ๒๕๔๙
ประกาศคณะกรรมการว่าด้วยฉลากฉบับที่ 19 (พ.ศ. 2548)เรื่อง ให้ที่นอนเป็นสินค้าที่ควบคุมฉลาก-------------------------------------------------------- โดยที่ที่นอนเป็นสินค้าที่ประชาชนทั่วไปใช้เป็นประจํา ประกอบกับสินค้าดังกล่าวบางส่วนมิได้เป็นสินค้าที่ควบคุมฉลาก ตามมาตรา 30 วรรคหนึ่ง แห่งพระราชบัญญัติคุ้มครองผู้บริโภค พ.ศ. 2522 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติคุ้มครองผู้บริโภค (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2541 เพื่อประโยชน์แก่ผู้บริโภคในการที่จะทราบข้อเท็จจริงในสาระสําคัญเกี่ยวกับสินค้านั้น สมควรกําหนดให้สินค้าดังกล่าวเป็นสินค้าที่ควบคุมฉลาก และระบุข้อความอันจําเป็นเพื่อคุ้มครองสิทธิของผู้บริโภค อาศัยอํานาจตามความในมาตรา 30 และมาตรา 31 แห่งพระราชบัญญัติคุ้มครองผู้บริโภค พ.ศ.2522 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติคุ้มครองผู้บริโภค (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2541 อันเป็นพระราชบัญญัติที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจํากัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคล ซึ่งตามมาตรา 29 ประกอบกับมาตรา 39 มาตรา 48 และมาตรา 50 ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย บัญญัติให้กระทําได้โดยอาศัยอํานาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย คณะกรรมการว่าด้วยฉลากจึงออกประกาศไว้ ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ ในประกาศนี้ "ที่นอน" หมายความว่า เครื่องปูลาดสําหรับนอนที่ผลิตจากวัสดุธรรมชาติหรือวัสดุสังเคราะห์ และเย็บติดหรือห่อหุ้มด้วยผ้าหรือวัสดุอื่นใดที่ผลิตจากวัสดุธรรมชาติหรือวัสดุสังเคราะห์ข้อ ๒ ให้ที่นอนเป็นสินค้าที่ควบคุมฉลากข้อ ๓ ฉลากของสินค้าที่ควบคุมฉลากตามข้อ 2 ให้ปฏิบัติตามข้อ 1 ถึงข้อ 3 แห่งประกาศคณะกรรมการว่าด้วยฉลาก เรื่อง ลักษณะของฉลากสินค้าที่ควบคุมฉลาก พ.ศ. 2541 ลงวันที่ 23 กันยายน พ.ศ. 2541 และให้ระบุข้อความ ดังต่อไปนี้ (1) ชื่อประเภทหรือชนิดของที่นอน เช่น ที่นอนสปริง ที่นอนฟองน้ํา ที่นอนใยธรรมชาติที่นอนยางพารา หรือที่นอนอื่น ๆ (2) วัสดุที่ใช้ในการผลิต ในกรณีที่ใช้วัสดุในการผลิตตั้งแต่สองชนิดขึ้นไปให้แสดงข้อความและภาพตัดขวางของที่นอนที่แสดงให้เห็นถึงวัสดุหลักที่ใช้ในการผลิต เช่น สปริง ใยมะพร้าว ยางพารา หรือวัสดุอื่น ๆ ด้วย ฉลากของสินค้าตามวรรคหนึ่ง ต้องมีขนาดไม่ต่ํากว่า 6 นิ้ว x 8 นิ้ว และติดไว้ที่สินค้าให้สามารถเห็นและอ่านได้อย่างชัดเจน ประกาศฉบับนี้ให้ใช้บังคับเมื่อพ้นกําหนดเก้าสิบวันนับแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปผู้มีอํานาจลงนาม - ประกาศ ณ วันที่ 9 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2548 รัศมี วิศทเวทย์ประธานกรรมการว่าด้วยฉลาก
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 64201หลักกฎหมาย: ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามศาลชั้นต้นโดยวินิจฉัยว่า จำเลยที่ 2 และที่ 3 เป็นคนร้ายลักทรัพย์ของผู้เสียหาย และให้ลงโทษจำคุกจำเลยที่ 2 และที่ 3 คนละไม่เกิน 5ปี ฎีกาของจำเลยที่ 2 และที่ 3 ที่ว่าโจทก์ไม่มีพยานหลักฐานใดชี้ชัดว่าจำเลยที่ 2 และที่ 3 เป็นผู้เอาทรัพย์ของผู้เสียหายไปนั้น เป็นฎีกาว่าจำเลยมิใช่คนร้ายที่ลักเอาทรัพย์ของผู้เสียหายไป จึงเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 218 ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 1117/2525พนักงานอัยการจังหวัดระยองโจทก์นายปัญญา ทองจันทร์นาม กับพวกจำเลย ป.วิ.อ. ม. 218ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามศาลชั้นต้นโดยวินิจฉัยว่า จำเลยที่ 2 และที่ 3 เป็นคนร้ายลักทรัพย์ของผู้เสียหาย และให้ลงโทษจำคุกจำเลยที่ 2 และที่ 3 คนละไม่เกิน 5ปี ฎีกาของจำเลยที่ 2 และที่ 3 ที่ว่าโจทก์ไม่มีพยานหลักฐานใดชี้ชัดว่าจำเลยที่ 2 และที่ 3 เป็นผู้เอาทรัพย์ของผู้เสียหายไปนั้น เป็นฎีกาว่าจำเลยมิใช่คนร้ายที่ลักเอาทรัพย์ของผู้เสียหายไป จึงเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 218(อาจ ปัญญาดิลก-แถมชัย สิทธิไตรย์-ไพศาล สว่างเนตร)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 1117/2525พนักงานอัยการจังหวัดระยองโจทก์นายปัญญา ทองจันทร์นาม กับพวกจำเลย ป.วิ.อ. ม. 218ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามศาลชั้นต้นโดยวินิจฉัยว่า จำเลยที่ 2 และที่ 3 เป็นคนร้ายลักทรัพย์ของผู้เสียหาย และให้ลงโทษจำคุกจำเลยที่ 2 และที่ 3 คนละไม่เกิน 5ปี ฎีกาของจำเลยที่ 2 และที่ 3 ที่ว่าโจทก์ไม่มีพยานหลักฐานใดชี้ชัดว่าจำเลยที่ 2 และที่ 3 เป็นผู้เอาทรัพย์ของผู้เสียหายไปนั้น เป็นฎีกาว่าจำเลยมิใช่คนร้ายที่ลักเอาทรัพย์ของผู้เสียหายไป จึงเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 218(อาจ ปัญญาดิลก-แถมชัย สิทธิไตรย์-ไพศาล สว่างเนตร)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศกระทรวงอุตสาหกรรมฉบับที่ 3598 (พ.ศ. 2549)ออกตามความในพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมพ.ศ. 2511เรื่อง กําหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมเหล็กกล้าคาร์บอนรีดเย็นแผ่นม้วน แผ่นแถบ และแผ่นตัด สําหรับงานโครงสร้าง-----------------------------อื่นๆ - อาศัยอํานาจตามความในมาตรา 15 แห่งพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม พ.ศ. 2511 รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมออกประกาศกําหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมเหล็กกล้าคาร์บอนรีดเย็น แผ่นม้วน แผ่นแถบ และแผ่นตัด สําหรับงานโครงสร้าง มาตรฐานเลขที่ มอก.2257-2549 ไว้ ดังมีรายการละเอียดต่อท้ายประกาศนี้ผู้มีอํานาจลงนาม - ประกาศ ณ วันที่ 4 ธันวาคม พ.ศ. 2549 โฆสิต ปั้นเปี่ยมรัษฎ์รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม