คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3004/2524หลักกฎหมาย: แบบฟอร์มของเอกสารซึ่งลูกจ้างได้รับเงินค่าชดเชยและโบนัสมีรายการเกี่ยวกับเงินประเภทต่างๆ ที่ลูกจ้างได้รับ 10ข้อ ข้อ 1 ถึงข้อ 7 ระบุประเภทของเงินต่างๆ ข้อ8 ถึงข้อ 10 ว่างเว้นไว้ไม่ได้ระบุว่าเป็นเงินประเภทใด แสดงว่านอกจากเงิน 7 ประเภทแล้วยังมีเงินประเภทอื่นที่ลูกจ้างอาจจะได้รับตามสิทธิและตามกฎหมายซึ่งไม่ได้ระบุไว้ในแบบฟอร์มนั้น เมื่อเอกสารดังกล่าวมีข้อความระบุไว้ชัดว่า ลูกจ้างไม่ติดใจที่จะเรียกร้องเงินอื่นใดจากนายจ้างทั้งสิ้นนอกจากค่าชดเชยและเงินโบนัสที่ได้รับไปแล้ว ย่อมหมายถึงว่าลูกจ้างได้สละสิทธิเรียกร้องสินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้าเมื่อเลิกจ้างด้วยโจทก์ฟ้องว่า จำเลยจ้างโจทก์เป็นลูกจ้างประจำ จำเลยเลิกจ้างโจทก์โดยไม่ได้บอกกล่าวล่วงหน้า ขอศาลพิพากษาบังคับให้จำเลยจ่ายสินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้าจำเลยให้การว่า เมื่อจำเลยเลิกจ้างโจทก์ จำเลยได้จ่ายเงิดชดเชยและโบนัสให้โจทก์แล้ว และโจทก์ได้ตกลงกับจำเลยว่า ไม่ติดใจเรียกร้องเงินอื่นใดจากจำเลยอีก ขอให้ยกฟ้องศาลแรงานกลางวินิจฉัยว่า คำว่า "เงินอื่นใด" ในเอกสารที่โจทก์รับเงินค่าชดเชยและโบนัสไปจากจำเลย หมายความถึงเงินจำนวนใดจำนวนหนึ่งตามที่ระบุไว้ในข้อ 1 ถึงข้อ 10 ของเอกสารเท่านั้น ไม่ได้หมายความถึงสินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้าในกรณีเลิกจ้างซึ่งเป็นเงินที่โจทก์มีสิทธิได้รับตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 582 พิพากษาให้จำเลยจ่ายสินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้าให้โจทก์ผู้พิพากษาสมทบฝ่ายนายจ้างทำความเห็นแย้งว่า โจทก์สละสิทธิที่จะเรียกร้องเอาเงินอื่นใดจากจำเลยแล้ว จึงควรยกฟ้องจำเลยอุทธรณ์ต่อศาลฎีกาศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยว่า เอกสารซึ่งโจทก์ได้รับเงินค่าชดเชยและเงินโบนัสเป็นแบบฟอร์มที่จำเลยจัดทำขึ้น มีรายการเกี่ยวกับเงินประเภทต่าง ๆ ที่ลูกจ้างของจำเลยจะได้รับตามสิทธิและตามกฎหมายระบุประเภทไว้ว่า1. เงินทุนเลี้ยงชีพ 2. เงินบำนาญพิเศษ 3. เงินชดเชยตามกฎหมายแรงงาน4. เงินช่วยเหลือค่าครองชีพ 5. เงินช่วยเหลือบุตร 6. เงินโบนัส 7. เงินเดือนล่วงหน้า นอกจากเงิน 7 ประเภทนี้ยังมี ข้อ 8 ข้อ 9 และข้อ 10 ว่างเว้นไว้ไม่ระบุว่าเป็นเงินประเภทใด แสดงว่านอกจากเงิน 7 ประเภทนี้แล้วยังมีเงินประเภทอื่นที่ลูกจ้างอาจจะได้รับตามสิทธิและตามกฎหมายซึ่งไม่ได้ระบุว่าเป็นเงินประเภทใด เมื่อเอกสารดังกล่าวมีข้อความระบุชัดว่า โจทก์ไม่ติดใจที่จะเรียกร้องเงินอื่นใดจากจำเลยทั้งสิ้นนอกจากเงินค่าชดเชยและเงินโบนัสที่โจทก์ได้รับไปจากจำเลยแล้ว ย่อมหมายถึงว่า โจทก์ได้สละสิทธิที่จะเรียกร้องเงินประเภทอื่น ๆ ตามสิทธิและตามกฎหมายที่โจทก์จะพึงได้รับจากจำเลย ซึ่งรวมทั้งสินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้าด้วยพิพากษากลับ ให้ยกฟ้อง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3004/2524นายบัญญัติ เสมอเชื้อโจทก์ธนาคารกรุงไทย จำกัดจำเลย ป.พ.พ. ม. 132, ม. 582 ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ข้อ 46 ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่องการคุ้มครองแรงงาน (ฉบับที่ 6) ลงวันที่ 31กรกฎาคม พ.ศ.2521 ข้อ 2แบบฟอร์มของเอกสารซึ่งลูกจ้างได้รับเงินค่าชดเชยและโบนัสมีรายการเกี่ยวกับเงินประเภทต่างๆ ที่ลูกจ้างได้รับ 10ข้อ ข้อ 1 ถึงข้อ 7 ระบุประเภทของเงินต่างๆ ข้อ8 ถึงข้อ 10 ว่างเว้นไว้ไม่ได้ระบุว่าเป็นเงินประเภทใด แสดงว่านอกจากเงิน 7 ประเภทแล้วยังมีเงินประเภทอื่นที่ลูกจ้างอาจจะได้รับตามสิทธิและตามกฎหมายซึ่งไม่ได้ระบุไว้ในแบบฟอร์มนั้น เมื่อเอกสารดังกล่าวมีข้อความระบุไว้ชัดว่า ลูกจ้างไม่ติดใจที่จะเรียกร้องเงินอื่นใดจากนายจ้างทั้งสิ้นนอกจากค่าชดเชยและเงินโบนัสที่ได้รับไปแล้ว ย่อมหมายถึงว่าลูกจ้างได้สละสิทธิเรียกร้องสินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้าเมื่อเลิกจ้างด้วยโจทก์ฟ้องว่า จำเลยจ้างโจทก์เป็นลูกจ้างประจำ จำเลยเลิกจ้างโจทก์โดยไม่ได้บอกกล่าวล่วงหน้า ขอศาลพิพากษาบังคับให้จำเลยจ่ายสินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้าจำเลยให้การว่า เมื่อจำเลยเลิกจ้างโจทก์ จำเลยได้จ่ายเงิดชดเชยและโบนัสให้โจทก์แล้ว และโจทก์ได้ตกลงกับจำเลยว่า ไม่ติดใจเรียกร้องเงินอื่นใดจากจำเลยอีก ขอให้ยกฟ้องศาลแรงานกลางวินิจฉัยว่า คำว่า "เงินอื่นใด" ในเอกสารที่โจทก์รับเงินค่าชดเชยและโบนัสไปจากจำเลย หมายความถึงเงินจำนวนใดจำนวนหนึ่งตามที่ระบุไว้ในข้อ 1 ถึงข้อ 10 ของเอกสารเท่านั้น ไม่ได้หมายความถึงสินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้าในกรณีเลิกจ้างซึ่งเป็นเงินที่โจทก์มีสิทธิได้รับตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 582 พิพากษาให้จำเลยจ่ายสินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้าให้โจทก์ผู้พิพากษาสมทบฝ่ายนายจ้างทำความเห็นแย้งว่า โจทก์สละสิทธิที่จะเรียกร้องเอาเงินอื่นใดจากจำเลยแล้ว จึงควรยกฟ้องจำเลยอุทธรณ์ต่อศาลฎีกาศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยว่า เอกสารซึ่งโจทก์ได้รับเงินค่าชดเชยและเงินโบนัสเป็นแบบฟอร์มที่จำเลยจัดทำขึ้น มีรายการเกี่ยวกับเงินประเภทต่าง ๆ ที่ลูกจ้างของจำเลยจะได้รับตามสิทธิและตามกฎหมายระบุประเภทไว้ว่า1. เงินทุนเลี้ยงชีพ 2. เงินบำนาญพิเศษ 3. เงินชดเชยตามกฎหมายแรงงาน4. เงินช่วยเหลือค่าครองชีพ 5. เงินช่วยเหลือบุตร 6. เงินโบนัส 7. เงินเดือนล่วงหน้า นอกจากเงิน 7 ประเภทนี้ยังมี ข้อ 8 ข้อ 9 และข้อ 10 ว่างเว้นไว้ไม่ระบุว่าเป็นเงินประเภทใด แสดงว่านอกจากเงิน 7 ประเภทนี้แล้วยังมีเงินประเภทอื่นที่ลูกจ้างอาจจะได้รับตามสิทธิและตามกฎหมายซึ่งไม่ได้ระบุว่าเป็นเงินประเภทใด เมื่อเอกสารดังกล่าวมีข้อความระบุชัดว่า โจทก์ไม่ติดใจที่จะเรียกร้องเงินอื่นใดจากจำเลยทั้งสิ้นนอกจากเงินค่าชดเชยและเงินโบนัสที่โจทก์ได้รับไปจากจำเลยแล้ว ย่อมหมายถึงว่า โจทก์ได้สละสิทธิที่จะเรียกร้องเงินประเภทอื่น ๆ ตามสิทธิและตามกฎหมายที่โจทก์จะพึงได้รับจากจำเลย ซึ่งรวมทั้งสินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้าด้วยพิพากษากลับ ให้ยกฟ้อง(ดุสิต วราโห-ขจร หะวานนท์-สมศักดิ์ ปาลวัฒน์วิไชย)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยจ้างโจทก์เป็นลูกจ้างประจำ จำเลยเลิกจ้างโจทก์โดยไม่ได้บอกกล่าวล่วงหน้า ขอศาลพิพากษาบังคับให้จำเลยจ่ายสินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้าจำเลยให้การว่า เมื่อจำเลยเลิกจ้างโจทก์ จำเลยได้จ่ายเงิดชดเชยและโบนัสให้โจทก์แล้ว และโจทก์ได้ตกลงกับจำเลยว่า ไม่ติดใจเรียกร้องเงินอื่นใดจากจำเลยอีก ขอให้ยกฟ้องศาลแรงานกลางวินิจฉัยว่า คำว่า "เงินอื่นใด" ในเอกสารที่โจทก์รับเงินค่าชดเชยและโบนัสไปจากจำเลย หมายความถึงเงินจำนวนใดจำนวนหนึ่งตามที่ระบุไว้ในข้อ 1 ถึงข้อ 10 ของเอกสารเท่านั้น ไม่ได้หมายความถึงสินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้าในกรณีเลิกจ้างซึ่งเป็นเงินที่โจทก์มีสิทธิได้รับตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 582 พิพากษาให้จำเลยจ่ายสินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้าให้โจทก์ผู้พิพากษาสมทบฝ่ายนายจ้างทำความเห็นแย้งว่า โจทก์สละสิทธิที่จะเรียกร้องเอาเงินอื่นใดจากจำเลยแล้ว จึงควรยกฟ้องจำเลยอุทธรณ์ต่อศาลฎีกาศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยว่า เอกสารซึ่งโจทก์ได้รับเงินค่าชดเชยและเงินโบนัสเป็นแบบฟอร์มที่จำเลยจัดทำขึ้น มีรายการเกี่ยวกับเงินประเภทต่าง ๆ ที่ลูกจ้างของจำเลยจะได้รับตามสิทธิและตามกฎหมายระบุประเภทไว้ว่า1. เงินทุนเลี้ยงชีพ 2. เงินบำนาญพิเศษ 3. เงินชดเชยตามกฎหมายแรงงาน4. เงินช่วยเหลือค่าครองชีพ 5. เงินช่วยเหลือบุตร 6. เงินโบนัส 7. เงินเดือนล่วงหน้า นอกจากเงิน 7 ประเภทนี้ยังมี ข้อ 8 ข้อ 9 และข้อ 10 ว่างเว้นไว้ไม่ระบุว่าเป็นเงินประเภทใด แสดงว่านอกจากเงิน 7 ประเภทนี้แล้วยังมีเงินประเภทอื่นที่ลูกจ้างอาจจะได้รับตามสิทธิและตามกฎหมายซึ่งไม่ได้ระบุว่าเป็นเงินประเภทใด เมื่อเอกสารดังกล่าวมีข้อความระบุชัดว่า โจทก์ไม่ติดใจที่จะเรียกร้องเงินอื่นใดจากจำเลยทั้งสิ้นนอกจากเงินค่าชดเชยและเงินโบนัสที่โจทก์ได้รับไปจากจำเลยแล้ว ย่อมหมายถึงว่า โจทก์ได้สละสิทธิที่จะเรียกร้องเงินประเภทอื่น ๆ ตามสิทธิและตามกฎหมายที่โจทก์จะพึงได้รับจากจำเลย ซึ่งรวมทั้งสินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้าด้วยพิพากษากลับ ให้ยกฟ้อง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3004/2524นายบัญญัติ เสมอเชื้อโจทก์ธนาคารกรุงไทย จำกัดจำเลย ป.พ.พ. ม. 132, ม. 582 ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ข้อ 46 ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่องการคุ้มครองแรงงาน (ฉบับที่ 6) ลงวันที่ 31กรกฎาคม พ.ศ.2521 ข้อ 2แบบฟอร์มของเอกสารซึ่งลูกจ้างได้รับเงินค่าชดเชยและโบนัสมีรายการเกี่ยวกับเงินประเภทต่างๆ ที่ลูกจ้างได้รับ 10ข้อ ข้อ 1 ถึงข้อ 7 ระบุประเภทของเงินต่างๆ ข้อ8 ถึงข้อ 10 ว่างเว้นไว้ไม่ได้ระบุว่าเป็นเงินประเภทใด แสดงว่านอกจากเงิน 7 ประเภทแล้วยังมีเงินประเภทอื่นที่ลูกจ้างอาจจะได้รับตามสิทธิและตามกฎหมายซึ่งไม่ได้ระบุไว้ในแบบฟอร์มนั้น เมื่อเอกสารดังกล่าวมีข้อความระบุไว้ชัดว่า ลูกจ้างไม่ติดใจที่จะเรียกร้องเงินอื่นใดจากนายจ้างทั้งสิ้นนอกจากค่าชดเชยและเงินโบนัสที่ได้รับไปแล้ว ย่อมหมายถึงว่าลูกจ้างได้สละสิทธิเรียกร้องสินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้าเมื่อเลิกจ้างด้วยโจทก์ฟ้องว่า จำเลยจ้างโจทก์เป็นลูกจ้างประจำ จำเลยเลิกจ้างโจทก์โดยไม่ได้บอกกล่าวล่วงหน้า ขอศาลพิพากษาบังคับให้จำเลยจ่ายสินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้าจำเลยให้การว่า เมื่อจำเลยเลิกจ้างโจทก์ จำเลยได้จ่ายเงิดชดเชยและโบนัสให้โจทก์แล้ว และโจทก์ได้ตกลงกับจำเลยว่า ไม่ติดใจเรียกร้องเงินอื่นใดจากจำเลยอีก ขอให้ยกฟ้องศาลแรงานกลางวินิจฉัยว่า คำว่า "เงินอื่นใด" ในเอกสารที่โจทก์รับเงินค่าชดเชยและโบนัสไปจากจำเลย หมายความถึงเงินจำนวนใดจำนวนหนึ่งตามที่ระบุไว้ในข้อ 1 ถึงข้อ 10 ของเอกสารเท่านั้น ไม่ได้หมายความถึงสินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้าในกรณีเลิกจ้างซึ่งเป็นเงินที่โจทก์มีสิทธิได้รับตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 582 พิพากษาให้จำเลยจ่ายสินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้าให้โจทก์ผู้พิพากษาสมทบฝ่ายนายจ้างทำความเห็นแย้งว่า โจทก์สละสิทธิที่จะเรียกร้องเอาเงินอื่นใดจากจำเลยแล้ว จึงควรยกฟ้องจำเลยอุทธรณ์ต่อศาลฎีกาศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยว่า เอกสารซึ่งโจทก์ได้รับเงินค่าชดเชยและเงินโบนัสเป็นแบบฟอร์มที่จำเลยจัดทำขึ้น มีรายการเกี่ยวกับเงินประเภทต่าง ๆ ที่ลูกจ้างของจำเลยจะได้รับตามสิทธิและตามกฎหมายระบุประเภทไว้ว่า1. เงินทุนเลี้ยงชีพ 2. เงินบำนาญพิเศษ 3. เงินชดเชยตามกฎหมายแรงงาน4. เงินช่วยเหลือค่าครองชีพ 5. เงินช่วยเหลือบุตร 6. เงินโบนัส 7. เงินเดือนล่วงหน้า นอกจากเงิน 7 ประเภทนี้ยังมี ข้อ 8 ข้อ 9 และข้อ 10 ว่างเว้นไว้ไม่ระบุว่าเป็นเงินประเภทใด แสดงว่านอกจากเงิน 7 ประเภทนี้แล้วยังมีเงินประเภทอื่นที่ลูกจ้างอาจจะได้รับตามสิทธิและตามกฎหมายซึ่งไม่ได้ระบุว่าเป็นเงินประเภทใด เมื่อเอกสารดังกล่าวมีข้อความระบุชัดว่า โจทก์ไม่ติดใจที่จะเรียกร้องเงินอื่นใดจากจำเลยทั้งสิ้นนอกจากเงินค่าชดเชยและเงินโบนัสที่โจทก์ได้รับไปจากจำเลยแล้ว ย่อมหมายถึงว่า โจทก์ได้สละสิทธิที่จะเรียกร้องเงินประเภทอื่น ๆ ตามสิทธิและตามกฎหมายที่โจทก์จะพึงได้รับจากจำเลย ซึ่งรวมทั้งสินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้าด้วยพิพากษากลับ ให้ยกฟ้อง(ดุสิต วราโห-ขจร หะวานนท์-สมศักดิ์ ปาลวัฒน์วิไชย)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ