คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2173/2542หลักกฎหมาย: การนั่งพิจารณาคดีแรงงาน ศาลแรงงานต้องมีผู้พิพากษาผู้พิพากษาสมทบฝ่ายนายจ้าง และผู้พิพากษาสมทบฝ่ายลูกจ้างฝ่ายละเท่า ๆ กันเป็นองค์คณะพิจารณาตามพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงานฯมาตรา 17 และมาตรา 31 ซึ่งให้นำบทบัญญัติแห่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาใช้บังคับโดยอนุโลมดังนั้น ถ้าจำเลยเห็นว่าศาลแรงงานกลางมิได้ปฏิบัติให้ถูกต้องในการพิจารณาคดี โดยผู้พิพากษาสมทบฝ่ายนายจ้างและผู้พิพากษาสมทบฝ่ายลูกจ้างซึ่งเป็นองค์คณะไม่ได้นั่งร่วมในการพิจารณาคดี แต่มีผู้พิพากษาสมทบฝ่ายนายจ้างและและผู้พิพากษาสมทบฝ่ายลูกจ้างคนอื่นมานั่งพิจารณาคดีแทนจำเลยซึ่งเป็นคู่ความฝ่ายที่เสียหายจะต้องยื่นคำคัดค้านก่อนมี คำพิพากษา แต่ต้องไม่ช้ากว่า 8 วัน นับแต่วันที่จำเลยทราบตาม ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 27 เมื่อจำเลย ทราบวันที่ที่ผู้พิพากษาสมทบซึ่งเป็นองค์คณะมิได้นั่งพิจารณาคดี จำเลยย่อมทราบในวันดังกล่าวว่าเป็นการผิดระเบียบ และควรจะคัดค้านเสียภายใน 8 วัน เมื่อจำเลยมิได้ คัดค้านจนศาลแรงงานกลางพิพากษาจำเลยจะมาอุทธรณ์ โต้แย้งว่า การพิจารณาคดีในวันนั้น ๆ ไม่ชอบหาได้ไม่คดีทั้งสองสำนวนนี้ศาลแรงงานกลางมีคำสั่งให้รวมพิจารณาพิพากษาเข้าด้วยกันโดยเรียกโจทก์ตามลำดับสำนวนว่าโจทก์ที่ 1 และที่ 2 ตามลำดับโจทก์ทั้งสองฟ้องเป็นใจความเดียวกันว่า โจทก์ทั้งสองเป็นลูกจ้างจำเลย จำเลยเลิกจ้างโจทก์ที่ 1 และที่ 2 โดยโจทก์ทั้งสองไม่มีความผิด และไม่บอกกล่าวล่วงหน้าตามกฎหมาย ขอให้บังคับจำเลยจ่ายค่าชดเชยให้โจทก์ที่ 1 จำนวน 45,000 บาทโจทก์ที่ 2 จำนวน 113,400 บาท สินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้าแก่โจทก์ที่ 1 จำนวน 5,500 บาท โจทก์ที่ 2 จำนวน 14,490 บาทค่าจ้างสำหรับวันหยุดพักผ่อนประจำปีแก่โจทก์ที่ 1 จำนวน 1,500 บาทโจทก์ที่ 2 จำนวน 3,780 บาทจำเลยทั้งสองสำนวนให้การทำนองเดียวกันว่า จำเลยเลิกจ้างโจทก์ทั้งสองเพราะโจทก์ที่ 2 ลักลอบเล่นสลากกินรวบในบริษัทจำเลยโดยใช้สำนักงานและโทรศัพท์ของจำเลยสั่งซื้อจากบุคคลภายนอกในเวลาทำงาน นอกจากนี้โจทก์ที่ 1 และที่ 2 ได้สมคบกันนำเครื่องเทปเข้าไปบันทึกเสียงการประชุมของผู้บริหารเพื่อนำไปเปิดเผยโดยไม่ได้รับอนุญาต และโจทก์ทั้งสองได้ร่วมกับผู้มีชื่อเสียงชักจูงพนักงานอื่นของจำเลยให้ลาออกไปทำงานกับบริษัทอื่น ซึ่งประกอบธุรกิจเดียวกัน การกระทำของโจทก์ทั้งสองถือเป็นการกระทำโดยไม่สุจริตมีเจตนากลั่นแกล้งหรือจงใจก่อให้เกิดความเสียหายแก่จำเลยทั้งเป็นการฝ่าฝืนระเบียบข้อบังคับการทำงานของจำเลย ซึ่งเป็นความผิดอย่างร้ายแรงจำเลยจึงไม่ต้องจ่ายเงินตามฟ้องแก่โจทก์ทั้งสองขอให้ยกฟ้องศาลแรงงานกลางพิจารณาแล้ววินิจฉัยว่า โจทก์ทั้งสองเป็นลูกจ้างจำเลย จำเลยเลิกจ้างโจทก์ทั้งสอง แต่พยานหลักฐานที่จำเลยนำสืบข้อเท็จจริงฟังไม่ได้ว่า โจทก์ที่ 2 ลักลอบเล่นการพนันสลากกินรวบในบริษัทจำเลยโดยใช้โทรศัพท์ ทั้งพยานจำเลยไม่ปรากฏว่าโจทก์ที่ 2 นำเครื่องเทปเข้าไปในห้องประชุม และการประชุมในวันดังกล่าวจำเลยจัดให้ประชุมเรื่องอะไร สำคัญอย่างไร ถึงขนาดที่โจทก์ทั้งสองต้องลักลอบนำเครื่องเทปเข้าไปบันทึกเสียง ส่วนเรื่องที่จำเลยอ้างว่าโจทก์ทั้งสองชักชวนลูกจ้างจำเลยให้ลาออกไปทำงานกับบริษัทอื่นนั้น แม้ปรากฏว่ามีลูกจ้างจำเลยหลายคนลาออกไปทำงานกับบริษัทอื่น แต่ไม่แน่ชัดว่าจะไปโดยการชักชวนของโจทก์ทั้งสอง การกระทำของโจทก์ทั้งสองจึงถือไม่ได้ว่าเป็นการจงใจทำให้จำเลยได้รับความเสียหาย และข้อเท็จจริงฟังไม่ได้ว่าโจทก์ทั้งสองฝ่าฝืนระเบียบข้อบังคับเกี่ยวกับการทำงานของจำเลยจำเลยเลิกจ้างโจทก์ทั้งสองโดยโจทก์ทั้งสองไม่มีความผิดและมิได้บอกกล่าวล่วงหน้าตามกฎหมายพิพากษาให้จำเลยจ่ายค่าชดเชยแก่โจทก์ที่ 1 จำนวน 45,000 บาท โจทก์ที่ 2 จำนวน 113,400 บาทสินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้าแก่โจทก์ที่ 1 จำนวน 5,500 บาทโจทก์ที่ 2 จำนวน 14,490 บาท ค่าจ้างสำหรับวันหยุดพักผ่อนประจำปีแก่โจทก์ที่ 1 จำนวน 1,500 บาท โจทก์ที่ 2จำนวน 3,780 บาทจำเลยทั้งสองสำนวนอุทธรณ์ต่อศาลฎีกาศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยว่า "ที่จำเลยอุทธรณ์ประการสุดท้ายว่า เมื่อวันที่ 20 พฤษภาคม 2541 วันที่ 14 กรกฎาคม 2541 และวันที่ 17 กันยายน 2541 นายเศกสม บัณฑิตกุล และนายประชัน ทาตะชัย ผู้พิพากษาสมทบฝ่ายนายจ้างและผู้พิพากษาสมทบฝ่ายลูกจ้าง ซึ่งเป็นองค์คณะคดีนี้ไม่ได้นั่งร่วมในการพิจารณาคดีด้วยแต่มีผู้พิพากษาสมทบฝ่ายนายจ้างและผู้พิพากษาฝ่ายลูกจ้างคนอื่นมานั่งพิจารณาคดีแทนการพิจารณาดังกล่าวจึงไม่ชอบด้วยกฎหมายนั้น เห็นว่า การนั่งพิจารณาคดีแรงงานศาลแรงงานต้องมีผู้พิพากษาผู้พิพากษาสมทบฝ่ายนายจ้างและผู้พิพากษาสมทบฝ่ายลูกจ้างฝ่ายละเท่า ๆ กันเป็นองค์คณะพิจารณาตามพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ. 2522 มาตรา 17 และมาตรา 31แห่งพระราชบัญญัติดังกล่าวให้นำบทบัญญัติแห่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาใช้บังคับแก่การดำเนินกระบวนพิจารณาในศาลแรงงานเท่าที่ไม่ขัดหรือแย้งกับบทแห่งพระราชบัญญัตินี้โดยอนุโลม ดังนั้นถ้าจำเลยเห็นว่าศาลแรงงานกลางมิได้ปฏิบัติให้ถูกต้องในการพิจารณาคดี โดยผู้พิพากษาสมทบฝ่ายนายจ้างและผู้พิพากษาสมทบฝ่ายลูกจ้างซึ่งเป็นองค์คณะไม่ได้นั่งร่วมในการพิจารณาคดี แต่มีผู้พิพากษาสมทบฝ่ายนายจ้างและผู้พิพากษาสมทบฝ่ายลูกจ้างคนอื่นมานั่งพิจารณาคดีแทน อันเป็นการผิดระเบียบจำเลยซึ่งเป็นคู่ความฝ่ายที่เสียหายจะต้องยื่นคัดค้านก่อนมีคำพิพากษา แต่ต้องไม่ช้ากว่า 8 วัน นับแต่วันที่จำเลยได้ทราบตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 27 ประกอบพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงานพ.ศ. 2522 มาตรา 31 ปรากฏตามอุทธรณ์ของจำเลยว่าวันที่ 20 พฤษภาคม 2541 วันที่ 14 กรกฎาคม 2541 และวันที่ 17กันยายน 2541 ผู้พิพากษาสมทบฝ่ายนายจ้างและผู้พิพากษาสมทบฝ่ายลูกจ้างซึ่งเป็นองค์คณะมิได้นั่งพิจารณาคดี จำเลยย่อมทราบแล้วในวันดังกล่าวว่าเป็นการผิดระเบียบ จำเลยก็ควรจะคัดค้านเสียภายใน8 วัน เมื่อจำเลยมิได้คัดค้านจนกระทั่งศาลแรงงานกลางพิพากษาในวันที่ 25 พฤศจิกายน 2541 ไปแล้วจำเลยจะมาอุทธรณ์โต้แย้งว่าการพิจารณาคดีในวันดังกล่าวไม่ชอบหาได้ไม่ กรณีถือได้ว่าการพิจารณาคดีของศาลแรงงานกลางชอบด้วยกฎหมายแล้ว ที่ศาลแรงงานกลางพิพากษามานั้นศาลฎีกาเห็นพ้องด้วย อุทธรณ์ของจำเลยข้อนี้ฟังไม่ขึ้น"พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2173/2542นาย ชาญณรงค์ สุขหล้า กับพวกโจทก์บริษัท สยาม ถุง ชิป 1992 จำกัดจำเลย ป.วิ.พ. ม. 27 พ.ร.บ.จัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ.2522 ม. 17, ม. 31การนั่งพิจารณาคดีแรงงาน ศาลแรงงานต้องมีผู้พิพากษาผู้พิพากษาสมทบฝ่ายนายจ้าง และผู้พิพากษาสมทบฝ่ายลูกจ้างฝ่ายละเท่า ๆ กันเป็นองค์คณะพิจารณาตามพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงานฯมาตรา 17 และมาตรา 31 ซึ่งให้นำบทบัญญัติแห่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาใช้บังคับโดยอนุโลมดังนั้น ถ้าจำเลยเห็นว่าศาลแรงงานกลางมิได้ปฏิบัติให้ถูกต้องในการพิจารณาคดี โดยผู้พิพากษาสมทบฝ่ายนายจ้างและผู้พิพากษาสมทบฝ่ายลูกจ้างซึ่งเป็นองค์คณะไม่ได้นั่งร่วมในการพิจารณาคดี แต่มีผู้พิพากษาสมทบฝ่ายนายจ้างและและผู้พิพากษาสมทบฝ่ายลูกจ้างคนอื่นมานั่งพิจารณาคดีแทนจำเลยซึ่งเป็นคู่ความฝ่ายที่เสียหายจะต้องยื่นคำคัดค้านก่อนมี คำพิพากษา แต่ต้องไม่ช้ากว่า 8 วัน นับแต่วันที่จำเลยทราบตาม ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 27 เมื่อจำเลย ทราบวันที่ที่ผู้พิพากษาสมทบซึ่งเป็นองค์คณะมิได้นั่งพิจารณาคดี จำเลยย่อมทราบในวันดังกล่าวว่าเป็นการผิดระเบียบ และควรจะคัดค้านเสียภายใน 8 วัน เมื่อจำเลยมิได้ คัดค้านจนศาลแรงงานกลางพิพากษาจำเลยจะมาอุทธรณ์ โต้แย้งว่า การพิจารณาคดีในวันนั้น ๆ ไม่ชอบหาได้ไม่คดีทั้งสองสำนวนนี้ศาลแรงงานกลางมีคำสั่งให้รวมพิจารณาพิพากษาเข้าด้วยกันโดยเรียกโจทก์ตามลำดับสำนวนว่าโจทก์ที่ 1 และที่ 2 ตามลำดับโจทก์ทั้งสองฟ้องเป็นใจความเดียวกันว่า โจทก์ทั้งสองเป็นลูกจ้างจำเลย จำเลยเลิกจ้างโจทก์ที่ 1 และที่ 2 โดยโจทก์ทั้งสองไม่มีความผิด และไม่บอกกล่าวล่วงหน้าตามกฎหมาย ขอให้บังคับจำเลยจ่ายค่าชดเชยให้โจทก์ที่ 1 จำนวน 45,000 บาทโจทก์ที่ 2 จำนวน 113,400 บาท สินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้าแก่โจทก์ที่ 1 จำนวน 5,500 บาท โจทก์ที่ 2 จำนวน 14,490 บาทค่าจ้างสำหรับวันหยุดพักผ่อนประจำปีแก่โจทก์ที่ 1 จำนวน 1,500 บาทโจทก์ที่ 2 จำนวน 3,780 บาทจำเลยทั้งสองสำนวนให้การทำนองเดียวกันว่า จำเลยเลิกจ้างโจทก์ทั้งสองเพราะโจทก์ที่ 2 ลักลอบเล่นสลากกินรวบในบริษัทจำเลยโดยใช้สำนักงานและโทรศัพท์ของจำเลยสั่งซื้อจากบุคคลภายนอกในเวลาทำงาน นอกจากนี้โจทก์ที่ 1 และที่ 2 ได้สมคบกันนำเครื่องเทปเข้าไปบันทึกเสียงการประชุมของผู้บริหารเพื่อนำไปเปิดเผยโดยไม่ได้รับอนุญาต และโจทก์ทั้งสองได้ร่วมกับผู้มีชื่อเสียงชักจูงพนักงานอื่นของจำเลยให้ลาออกไปทำงานกับบริษัทอื่น ซึ่งประกอบธุรกิจเดียวกัน การกระทำของโจทก์ทั้งสองถือเป็นการกระทำโดยไม่สุจริตมีเจตนากลั่นแกล้งหรือจงใจก่อให้เกิดความเสียหายแก่จำเลยทั้งเป็นการฝ่าฝืนระเบียบข้อบังคับการทำงานของจำเลย ซึ่งเป็นความผิดอย่างร้ายแรงจำเลยจึงไม่ต้องจ่ายเงินตามฟ้องแก่โจทก์ทั้งสองขอให้ยกฟ้องศาลแรงงานกลางพิจารณาแล้ววินิจฉัยว่า โจทก์ทั้งสองเป็นลูกจ้างจำเลย จำเลยเลิกจ้างโจทก์ทั้งสอง แต่พยานหลักฐานที่จำเลยนำสืบข้อเท็จจริงฟังไม่ได้ว่า โจทก์ที่ 2 ลักลอบเล่นการพนันสลากกินรวบในบริษัทจำเลยโดยใช้โทรศัพท์ ทั้งพยานจำเลยไม่ปรากฏว่าโจทก์ที่ 2 นำเครื่องเทปเข้าไปในห้องประชุม และการประชุมในวันดังกล่าวจำเลยจัดให้ประชุมเรื่องอะไร สำคัญอย่างไร ถึงขนาดที่โจทก์ทั้งสองต้องลักลอบนำเครื่องเทปเข้าไปบันทึกเสียง ส่วนเรื่องที่จำเลยอ้างว่าโจทก์ทั้งสองชักชวนลูกจ้างจำเลยให้ลาออกไปทำงานกับบริษัทอื่นนั้น แม้ปรากฏว่ามีลูกจ้างจำเลยหลายคนลาออกไปทำงานกับบริษัทอื่น แต่ไม่แน่ชัดว่าจะไปโดยการชักชวนของโจทก์ทั้งสอง การกระทำของโจทก์ทั้งสองจึงถือไม่ได้ว่าเป็นการจงใจทำให้จำเลยได้รับความเสียหาย และข้อเท็จจริงฟังไม่ได้ว่าโจทก์ทั้งสองฝ่าฝืนระเบียบข้อบังคับเกี่ยวกับการทำงานของจำเลยจำเลยเลิกจ้างโจทก์ทั้งสองโดยโจทก์ทั้งสองไม่มีความผิดและมิได้บอกกล่าวล่วงหน้าตามกฎหมายพิพากษาให้จำเลยจ่ายค่าชดเชยแก่โจทก์ที่ 1 จำนวน 45,000 บาท โจทก์ที่ 2 จำนวน 113,400 บาทสินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้าแก่โจทก์ที่ 1 จำนวน 5,500 บาทโจทก์ที่ 2 จำนวน 14,490 บาท ค่าจ้างสำหรับวันหยุดพักผ่อนประจำปีแก่โจทก์ที่ 1 จำนวน 1,500 บาท โจทก์ที่ 2จำนวน 3,780 บาทจำเลยทั้งสองสำนวนอุทธรณ์ต่อศาลฎีกาศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยว่า "ที่จำเลยอุทธรณ์ประการสุดท้ายว่า เมื่อวันที่ 20 พฤษภาคม 2541 วันที่ 14 กรกฎาคม 2541 และวันที่ 17 กันยายน 2541 นายเศกสม บัณฑิตกุล และนายประชัน ทาตะชัย ผู้พิพากษาสมทบฝ่ายนายจ้างและผู้พิพากษาสมทบฝ่ายลูกจ้าง ซึ่งเป็นองค์คณะคดีนี้ไม่ได้นั่งร่วมในการพิจารณาคดีด้วยแต่มีผู้พิพากษาสมทบฝ่ายนายจ้างและผู้พิพากษาฝ่ายลูกจ้างคนอื่นมานั่งพิจารณาคดีแทนการพิจารณาดังกล่าวจึงไม่ชอบด้วยกฎหมายนั้น เห็นว่า การนั่งพิจารณาคดีแรงงานศาลแรงงานต้องมีผู้พิพากษาผู้พิพากษาสมทบฝ่ายนายจ้างและผู้พิพากษาสมทบฝ่ายลูกจ้างฝ่ายละเท่า ๆ กันเป็นองค์คณะพิจารณาตามพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ. 2522 มาตรา 17 และมาตรา 31แห่งพระราชบัญญัติดังกล่าวให้นำบทบัญญัติแห่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาใช้บังคับแก่การดำเนินกระบวนพิจารณาในศาลแรงงานเท่าที่ไม่ขัดหรือแย้งกับบทแห่งพระราชบัญญัตินี้โดยอนุโลม ดังนั้นถ้าจำเลยเห็นว่าศาลแรงงานกลางมิได้ปฏิบัติให้ถูกต้องในการพิจารณาคดี โดยผู้พิพากษาสมทบฝ่ายนายจ้างและผู้พิพากษาสมทบฝ่ายลูกจ้างซึ่งเป็นองค์คณะไม่ได้นั่งร่วมในการพิจารณาคดี แต่มีผู้พิพากษาสมทบฝ่ายนายจ้างและผู้พิพากษาสมทบฝ่ายลูกจ้างคนอื่นมานั่งพิจารณาคดีแทน อันเป็นการผิดระเบียบจำเลยซึ่งเป็นคู่ความฝ่ายที่เสียหายจะต้องยื่นคัดค้านก่อนมีคำพิพากษา แต่ต้องไม่ช้ากว่า 8 วัน นับแต่วันที่จำเลยได้ทราบตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 27 ประกอบพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงานพ.ศ. 2522 มาตรา 31 ปรากฏตามอุทธรณ์ของจำเลยว่าวันที่ 20 พฤษภาคม 2541 วันที่ 14 กรกฎาคม 2541 และวันที่ 17กันยายน 2541 ผู้พิพากษาสมทบฝ่ายนายจ้างและผู้พิพากษาสมทบฝ่ายลูกจ้างซึ่งเป็นองค์คณะมิได้นั่งพิจารณาคดี จำเลยย่อมทราบแล้วในวันดังกล่าวว่าเป็นการผิดระเบียบ จำเลยก็ควรจะคัดค้านเสียภายใน8 วัน เมื่อจำเลยมิได้คัดค้านจนกระทั่งศาลแรงงานกลางพิพากษาในวันที่ 25 พฤศจิกายน 2541 ไปแล้วจำเลยจะมาอุทธรณ์โต้แย้งว่าการพิจารณาคดีในวันดังกล่าวไม่ชอบหาได้ไม่ กรณีถือได้ว่าการพิจารณาคดีของศาลแรงงานกลางชอบด้วยกฎหมายแล้ว ที่ศาลแรงงานกลางพิพากษามานั้นศาลฎีกาเห็นพ้องด้วย อุทธรณ์ของจำเลยข้อนี้ฟังไม่ขึ้น"พิพากษายืน(วิรัตน์ ลัทธิวงศกร-อร่าม หุตางกูร-ประมาณ ตียะไพบูลย์สิน)แหล่งที่มาสำนักงานส่งเสริมงานตุลาการแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2173-2174/2542 ที่เขียนหมายเหตุนี้วินิจฉัยเรื่ององค์คณะผู้พิพากษาในการพิจารณาพิพากษาคดีแรงงานซึ่งมีข้อพิจารณาดังนี้ องค์คณะผู้พิพากษาในการพิจารณาพิพากษาคดีแรงงานประกอบด้วยผู้พิพากษา 3 ฝ่าย คือผู้พิพากษาศาลแรงงาน ผู้พิพากษาสมทบฝ่ายนายจ้าง และผู้พิพากษาสมทบฝ่ายลูกจ้างฝ่ายละเท่า ๆ กัน ตามพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน มาตรา 17 โดยอธิบดีผู้พิพากษาศาลแรงงานกลางหรือผู้ทำการแทนในตำแหน่งอธิบดีผู้พิพากษาศาลแรงงานกลาง เช่น รองอธิบดีผู้พิพากษาศาลแรงงานกลาง หรือผู้พิพากษาศาลแรงงานกลางที่ประจำอยู่ที่ศาลแรงงานกลางสาขา แล้วแต่กรณี จะเป็นผู้กำหนดผู้พิพากษาสมทบฝ่ายนายจ้างและผู้พิพากษาสมทบฝ่ายลูกจ้างให้ขึ้นร่วมพิจารณาพิพากษาคดีใดตามมาตรา 16 หลังจากนั้นจ่าศาลแรงงานกลางจะออกหนังสือเชิญผู้พิพากษาสมทบที่อธิบดีผู้พิพากษาศาลแรงงานกลางหรือผู้ทำการแทนกำหนด ให้มานั่งพิจารณาคดีตามวันเวลาที่กำหนด หากเป็นกรณีเร่งด่วนจะติดต่อโดยเชิญทางโทรศัพท์ก็ได้ หากผู้พิพากษาสมทบคนใดที่อธิบดีผู้พิพากษาศาลแรงงานกลางหรือผู้ทำการแทนไม่สามารถนั่งพิจารณาคดีได้ จ่าศาลแรงงานกลางจะรายงานให้อธิบดีผู้พิพากษาศาลแรงงานกลางหรือผู้ทำการแทนทราบ เพื่อให้กำหนดตัวผู้พิพากษาสมทบคนอื่นแทน ผู้พิพากษาสมทบที่ได้รับเชิญให้มานั่งพิจารณาคดีใดจะต้องนั่งพิจารณาคดีนั้นจนเสร็จ เว้นแต่ไม่อาจปฏิบัติหน้าที่ได้เพราะเจ็บป่วย หรือมีเหตุจำเป็นอย่างอื่น ในกรณีเช่นว่านี้ให้ผู้มีอำนาจตามมาตรา 16 จัดให้ผู้พิพากษาสมทบซึ่งได้กำหนดให้เป็นผู้สำรองไว้ถ้ามี หรือผู้พิพากษาสมทบอื่นเข้าปฏิบัติการแทนตามมาตรา 20 ข้อเท็จจริงในคดีนี้ ผู้พิพากษาสมทบฝ่ายนายจ้างและผู้พิพากษาสมทบฝ่ายลูกจ้างซึ่งอธิบดีผู้พิพากษาศาลแรงงานกลางกำหนดให้เป็นองค์คณะไม่ได้นั่งร่วมในการพิจารณาคดีแต่มีผู้พิพากษาสมทบฝ่ายนายจ้างและผู้พิพากษาสมทบฝ่ายลูกจ้างคนอื่นมานั่งพิจารณาคดีแทน ปัญหาว่า กระบวนพิจารณาดังกล่าวนี้เป็นการผิดระเบียบหรือไม่ หากผู้พิพากษาสมทบฝ่ายนายจ้างและผู้พิพากษาสมทบฝ่ายลูกจ้างที่ขึ้นมานั่งพิจารณาคดีแทนนั้น เป็นผู้ที่อธิบดีผู้พิพากษาศาลแรงงานกลางหรือผู้ทำการแทนกำหนดให้เข้าปฏิบัติการแทนกระบวนพิจารณาดังกล่าวชอบด้วยพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ. 2522 มาตรา 20 จึงไม่เป็นการผิดระเบียบ ถ้าผู้พิพากษาสมทบฝ่ายนายจ้าง หรือผู้พิพากษาสมทบฝ่ายลูกจ้างที่ขึ้นมานั่งพิจารณาคดีแทนนั้น อธิบดีผู้พิพากษาศาลแรงงานกลาง หรือผู้ทำการแทนไม่ได้กำหนดให้ขึ้นพิจารณาคดีแทน กระบวนพิจารณาดังกล่าวก็ผิดระเบียบ ซึ่งคู่ความฝ่ายที่เสียหายต้องยื่นคำคัดค้านภายใน 8 วัน นับแต่วันที่ทราบถึงกระบวนพิจารณาที่ผิดระเบียบนั้นตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 27 ประกอบด้วยพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ. 2522 มาตรา 31 การกำหนดผู้พิพากษาสมทบเพื่อเป็นองค์คณะในการนั่งพิจารณาคดีในคดีแรงงานนั้น มีปัญหาในทางปฏิบัติอย่างมาก เนื่องจากมีผู้พิพากษาสมทบทั้งฝ่ายนายจ้างและฝ่ายลูกจ้างจำนวนมากหลายร้อยคนซึ่งไม่ได้อยู่ประจำที่ศาลแรงงาน แต่อยู่ในที่ต่าง ๆ หลายแห่งในแต่ละวันศาลแรงงานต้องนัดคดีนับร้อยคดี หากต้องจัดให้ผู้พิพากษาสมทบมานั่งให้ครบทุกคดี ต้องเชิญผู้พิพากษาสมทบมาร่วมนั่งพิจารณาคดีวันละหลายร้อยคนต้องเสียค่าใช้จ่ายจำนวนมากและเป็นการรบกวนผู้พิพากษาสมทบซึ่งแต่ละคนต่างมีอาชีพอื่นอยู่ต้องมาศาลเกือบทุกวัน ดังนั้น จึงเชิญผู้พิพากษาสมทบมาเพียงจำนวนหนึ่ง โดยกำหนดให้นั่งพิจารณาคดีวันละหลายคดี คดีบางเรื่องต้องใช้เวลาไกล่เกลี่ยหรือสืบพยานเป็นเวลานาน ทำให้ไม่มีเวลานั่งพิจารณาคดีอื่นที่กำหนดไว้ อธิบดีผู้พิพากษาศาลแรงงานกลางหรือผู้ทำการแทนจะกำหนดให้ผู้พิพากษาสมทบอื่นที่มาศาลขึ้นไปนั่งพิจารณาคดีแทนทำให้เกิดกรณีดังเช่นคดีที่เขียนหมายเหตุนี้ เมื่อการกำหนดให้ผู้พิพากษาสมทบเป็นองค์คณะในการนั่งพิจารณาคดีมีปัญหาเช่นนี้ อาจแก้ไขได้หลายวิธี 1. ศาลแรงงานกำหนดให้มีการคัดเลือกผู้พิพากษาสมทบทั้งฝ่ายนายจ้างและฝ่ายลูกจ้างให้มีจำนวนเพิ่มขึ้น ให้เหมาะสมกับจำนวนคดีที่เพิ่มขึ้น 2. ศาลแรงงานขอตั้งงบประมาณค่าป่วยการ ค่าพาหนะและค่าเช่าที่พักให้แก่ผู้พิพากษาสมทบมากขึ้น 3. ศาลแรงงานทำความเข้าใจกับทนายความ คู่ความว่าการจัดให้ผู้พิพากษาสมทบอื่นมานั่งพิจารณาคดีแทนนั้น สามารถกระทำได้ตามพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงานพ.ศ. 2522 มาตรา 20 มิใช่กระบวนพิจารณาที่ผิดระเบียบจึงไม่ควรคัดค้านในเรื่องนี้ รุ่งโรจน์ รื่นเริงวงศ์คำพิพากษา: คดีทั้งสองสำนวนนี้ศาลแรงงานกลางมีคำสั่งให้รวมพิจารณาพิพากษาเข้าด้วยกันโดยเรียกโจทก์ตามลำดับสำนวนว่าโจทก์ที่ 1 และที่ 2 ตามลำดับโจทก์ทั้งสองฟ้องเป็นใจความเดียวกันว่า โจทก์ทั้งสองเป็นลูกจ้างจำเลย จำเลยเลิกจ้างโจทก์ที่ 1 และที่ 2 โดยโจทก์ทั้งสองไม่มีความผิด และไม่บอกกล่าวล่วงหน้าตามกฎหมาย ขอให้บังคับจำเลยจ่ายค่าชดเชยให้โจทก์ที่ 1 จำนวน 45,000 บาทโจทก์ที่ 2 จำนวน 113,400 บาท สินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้าแก่โจทก์ที่ 1 จำนวน 5,500 บาท โจทก์ที่ 2 จำนวน 14,490 บาทค่าจ้างสำหรับวันหยุดพักผ่อนประจำปีแก่โจทก์ที่ 1 จำนวน 1,500 บาทโจทก์ที่ 2 จำนวน 3,780 บาทจำเลยทั้งสองสำนวนให้การทำนองเดียวกันว่า จำเลยเลิกจ้างโจทก์ทั้งสองเพราะโจทก์ที่ 2 ลักลอบเล่นสลากกินรวบในบริษัทจำเลยโดยใช้สำนักงานและโทรศัพท์ของจำเลยสั่งซื้อจากบุคคลภายนอกในเวลาทำงาน นอกจากนี้โจทก์ที่ 1 และที่ 2 ได้สมคบกันนำเครื่องเทปเข้าไปบันทึกเสียงการประชุมของผู้บริหารเพื่อนำไปเปิดเผยโดยไม่ได้รับอนุญาต และโจทก์ทั้งสองได้ร่วมกับผู้มีชื่อเสียงชักจูงพนักงานอื่นของจำเลยให้ลาออกไปทำงานกับบริษัทอื่น ซึ่งประกอบธุรกิจเดียวกัน การกระทำของโจทก์ทั้งสองถือเป็นการกระทำโดยไม่สุจริตมีเจตนากลั่นแกล้งหรือจงใจก่อให้เกิดความเสียหายแก่จำเลยทั้งเป็นการฝ่าฝืนระเบียบข้อบังคับการทำงานของจำเลย ซึ่งเป็นความผิดอย่างร้ายแรงจำเลยจึงไม่ต้องจ่ายเงินตามฟ้องแก่โจทก์ทั้งสองขอให้ยกฟ้องศาลแรงงานกลางพิจารณาแล้ววินิจฉัยว่า โจทก์ทั้งสองเป็นลูกจ้างจำเลย จำเลยเลิกจ้างโจทก์ทั้งสอง แต่พยานหลักฐานที่จำเลยนำสืบข้อเท็จจริงฟังไม่ได้ว่า โจทก์ที่ 2 ลักลอบเล่นการพนันสลากกินรวบในบริษัทจำเลยโดยใช้โทรศัพท์ ทั้งพยานจำเลยไม่ปรากฏว่าโจทก์ที่ 2 นำเครื่องเทปเข้าไปในห้องประชุม และการประชุมในวันดังกล่าวจำเลยจัดให้ประชุมเรื่องอะไร สำคัญอย่างไร ถึงขนาดที่โจทก์ทั้งสองต้องลักลอบนำเครื่องเทปเข้าไปบันทึกเสียง ส่วนเรื่องที่จำเลยอ้างว่าโจทก์ทั้งสองชักชวนลูกจ้างจำเลยให้ลาออกไปทำงานกับบริษัทอื่นนั้น แม้ปรากฏว่ามีลูกจ้างจำเลยหลายคนลาออกไปทำงานกับบริษัทอื่น แต่ไม่แน่ชัดว่าจะไปโดยการชักชวนของโจทก์ทั้งสอง การกระทำของโจทก์ทั้งสองจึงถือไม่ได้ว่าเป็นการจงใจทำให้จำเลยได้รับความเสียหาย และข้อเท็จจริงฟังไม่ได้ว่าโจทก์ทั้งสองฝ่าฝืนระเบียบข้อบังคับเกี่ยวกับการทำงานของจำเลยจำเลยเลิกจ้างโจทก์ทั้งสองโดยโจทก์ทั้งสองไม่มีความผิดและมิได้บอกกล่าวล่วงหน้าตามกฎหมายพิพากษาให้จำเลยจ่ายค่าชดเชยแก่โจทก์ที่ 1 จำนวน 45,000 บาท โจทก์ที่ 2 จำนวน 113,400 บาทสินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้าแก่โจทก์ที่ 1 จำนวน 5,500 บาทโจทก์ที่ 2 จำนวน 14,490 บาท ค่าจ้างสำหรับวันหยุดพักผ่อนประจำปีแก่โจทก์ที่ 1 จำนวน 1,500 บาท โจทก์ที่ 2จำนวน 3,780 บาทจำเลยทั้งสองสำนวนอุทธรณ์ต่อศาลฎีกาศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยว่า "ที่จำเลยอุทธรณ์ประการสุดท้ายว่า เมื่อวันที่ 20 พฤษภาคม 2541 วันที่ 14 กรกฎาคม 2541 และวันที่ 17 กันยายน 2541 นายเศกสม บัณฑิตกุล และนายประชัน ทาตะชัย ผู้พิพากษาสมทบฝ่ายนายจ้างและผู้พิพากษาสมทบฝ่ายลูกจ้าง ซึ่งเป็นองค์คณะคดีนี้ไม่ได้นั่งร่วมในการพิจารณาคดีด้วยแต่มีผู้พิพากษาสมทบฝ่ายนายจ้างและผู้พิพากษาฝ่ายลูกจ้างคนอื่นมานั่งพิจารณาคดีแทนการพิจารณาดังกล่าวจึงไม่ชอบด้วยกฎหมายนั้น เห็นว่า การนั่งพิจารณาคดีแรงงานศาลแรงงานต้องมีผู้พิพากษาผู้พิพากษาสมทบฝ่ายนายจ้างและผู้พิพากษาสมทบฝ่ายลูกจ้างฝ่ายละเท่า ๆ กันเป็นองค์คณะพิจารณาตามพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ. 2522 มาตรา 17 และมาตรา 31แห่งพระราชบัญญัติดังกล่าวให้นำบทบัญญัติแห่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาใช้บังคับแก่การดำเนินกระบวนพิจารณาในศาลแรงงานเท่าที่ไม่ขัดหรือแย้งกับบทแห่งพระราชบัญญัตินี้โดยอนุโลม ดังนั้นถ้าจำเลยเห็นว่าศาลแรงงานกลางมิได้ปฏิบัติให้ถูกต้องในการพิจารณาคดี โดยผู้พิพากษาสมทบฝ่ายนายจ้างและผู้พิพากษาสมทบฝ่ายลูกจ้างซึ่งเป็นองค์คณะไม่ได้นั่งร่วมในการพิจารณาคดี แต่มีผู้พิพากษาสมทบฝ่ายนายจ้างและผู้พิพากษาสมทบฝ่ายลูกจ้างคนอื่นมานั่งพิจารณาคดีแทน อันเป็นการผิดระเบียบจำเลยซึ่งเป็นคู่ความฝ่ายที่เสียหายจะต้องยื่นคัดค้านก่อนมีคำพิพากษา แต่ต้องไม่ช้ากว่า 8 วัน นับแต่วันที่จำเลยได้ทราบตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 27 ประกอบพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงานพ.ศ. 2522 มาตรา 31 ปรากฏตามอุทธรณ์ของจำเลยว่าวันที่ 20 พฤษภาคม 2541 วันที่ 14 กรกฎาคม 2541 และวันที่ 17กันยายน 2541 ผู้พิพากษาสมทบฝ่ายนายจ้างและผู้พิพากษาสมทบฝ่ายลูกจ้างซึ่งเป็นองค์คณะมิได้นั่งพิจารณาคดี จำเลยย่อมทราบแล้วในวันดังกล่าวว่าเป็นการผิดระเบียบ จำเลยก็ควรจะคัดค้านเสียภายใน8 วัน เมื่อจำเลยมิได้คัดค้านจนกระทั่งศาลแรงงานกลางพิพากษาในวันที่ 25 พฤศจิกายน 2541 ไปแล้วจำเลยจะมาอุทธรณ์โต้แย้งว่าการพิจารณาคดีในวันดังกล่าวไม่ชอบหาได้ไม่ กรณีถือได้ว่าการพิจารณาคดีของศาลแรงงานกลางชอบด้วยกฎหมายแล้ว ที่ศาลแรงงานกลางพิพากษามานั้นศาลฎีกาเห็นพ้องด้วย อุทธรณ์ของจำเลยข้อนี้ฟังไม่ขึ้น"พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2173/2542นาย ชาญณรงค์ สุขหล้า กับพวกโจทก์บริษัท สยาม ถุง ชิป 1992 จำกัดจำเลย ป.วิ.พ. ม. 27 พ.ร.บ.จัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ.2522 ม. 17, ม. 31การนั่งพิจารณาคดีแรงงาน ศาลแรงงานต้องมีผู้พิพากษาผู้พิพากษาสมทบฝ่ายนายจ้าง และผู้พิพากษาสมทบฝ่ายลูกจ้างฝ่ายละเท่า ๆ กันเป็นองค์คณะพิจารณาตามพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงานฯมาตรา 17 และมาตรา 31 ซึ่งให้นำบทบัญญัติแห่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาใช้บังคับโดยอนุโลมดังนั้น ถ้าจำเลยเห็นว่าศาลแรงงานกลางมิได้ปฏิบัติให้ถูกต้องในการพิจารณาคดี โดยผู้พิพากษาสมทบฝ่ายนายจ้างและผู้พิพากษาสมทบฝ่ายลูกจ้างซึ่งเป็นองค์คณะไม่ได้นั่งร่วมในการพิจารณาคดี แต่มีผู้พิพากษาสมทบฝ่ายนายจ้างและและผู้พิพากษาสมทบฝ่ายลูกจ้างคนอื่นมานั่งพิจารณาคดีแทนจำเลยซึ่งเป็นคู่ความฝ่ายที่เสียหายจะต้องยื่นคำคัดค้านก่อนมี คำพิพากษา แต่ต้องไม่ช้ากว่า 8 วัน นับแต่วันที่จำเลยทราบตาม ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 27 เมื่อจำเลย ทราบวันที่ที่ผู้พิพากษาสมทบซึ่งเป็นองค์คณะมิได้นั่งพิจารณาคดี จำเลยย่อมทราบในวันดังกล่าวว่าเป็นการผิดระเบียบ และควรจะคัดค้านเสียภายใน 8 วัน เมื่อจำเลยมิได้ คัดค้านจนศาลแรงงานกลางพิพากษาจำเลยจะมาอุทธรณ์ โต้แย้งว่า การพิจารณาคดีในวันนั้น ๆ ไม่ชอบหาได้ไม่คดีทั้งสองสำนวนนี้ศาลแรงงานกลางมีคำสั่งให้รวมพิจารณาพิพากษาเข้าด้วยกันโดยเรียกโจทก์ตามลำดับสำนวนว่าโจทก์ที่ 1 และที่ 2 ตามลำดับโจทก์ทั้งสองฟ้องเป็นใจความเดียวกันว่า โจทก์ทั้งสองเป็นลูกจ้างจำเลย จำเลยเลิกจ้างโจทก์ที่ 1 และที่ 2 โดยโจทก์ทั้งสองไม่มีความผิด และไม่บอกกล่าวล่วงหน้าตามกฎหมาย ขอให้บังคับจำเลยจ่ายค่าชดเชยให้โจทก์ที่ 1 จำนวน 45,000 บาทโจทก์ที่ 2 จำนวน 113,400 บาท สินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้าแก่โจทก์ที่ 1 จำนวน 5,500 บาท โจทก์ที่ 2 จำนวน 14,490 บาทค่าจ้างสำหรับวันหยุดพักผ่อนประจำปีแก่โจทก์ที่ 1 จำนวน 1,500 บาทโจทก์ที่ 2 จำนวน 3,780 บาทจำเลยทั้งสองสำนวนให้การทำนองเดียวกันว่า จำเลยเลิกจ้างโจทก์ทั้งสองเพราะโจทก์ที่ 2 ลักลอบเล่นสลากกินรวบในบริษัทจำเลยโดยใช้สำนักงานและโทรศัพท์ของจำเลยสั่งซื้อจากบุคคลภายนอกในเวลาทำงาน นอกจากนี้โจทก์ที่ 1 และที่ 2 ได้สมคบกันนำเครื่องเทปเข้าไปบันทึกเสียงการประชุมของผู้บริหารเพื่อนำไปเปิดเผยโดยไม่ได้รับอนุญาต และโจทก์ทั้งสองได้ร่วมกับผู้มีชื่อเสียงชักจูงพนักงานอื่นของจำเลยให้ลาออกไปทำงานกับบริษัทอื่น ซึ่งประกอบธุรกิจเดียวกัน การกระทำของโจทก์ทั้งสองถือเป็นการกระทำโดยไม่สุจริตมีเจตนากลั่นแกล้งหรือจงใจก่อให้เกิดความเสียหายแก่จำเลยทั้งเป็นการฝ่าฝืนระเบียบข้อบังคับการทำงานของจำเลย ซึ่งเป็นความผิดอย่างร้ายแรงจำเลยจึงไม่ต้องจ่ายเงินตามฟ้องแก่โจทก์ทั้งสองขอให้ยกฟ้องศาลแรงงานกลางพิจารณาแล้ววินิจฉัยว่า โจทก์ทั้งสองเป็นลูกจ้างจำเลย จำเลยเลิกจ้างโจทก์ทั้งสอง แต่พยานหลักฐานที่จำเลยนำสืบข้อเท็จจริงฟังไม่ได้ว่า โจทก์ที่ 2 ลักลอบเล่นการพนันสลากกินรวบในบริษัทจำเลยโดยใช้โทรศัพท์ ทั้งพยานจำเลยไม่ปรากฏว่าโจทก์ที่ 2 นำเครื่องเทปเข้าไปในห้องประชุม และการประชุมในวันดังกล่าวจำเลยจัดให้ประชุมเรื่องอะไร สำคัญอย่างไร ถึงขนาดที่โจทก์ทั้งสองต้องลักลอบนำเครื่องเทปเข้าไปบันทึกเสียง ส่วนเรื่องที่จำเลยอ้างว่าโจทก์ทั้งสองชักชวนลูกจ้างจำเลยให้ลาออกไปทำงานกับบริษัทอื่นนั้น แม้ปรากฏว่ามีลูกจ้างจำเลยหลายคนลาออกไปทำงานกับบริษัทอื่น แต่ไม่แน่ชัดว่าจะไปโดยการชักชวนของโจทก์ทั้งสอง การกระทำของโจทก์ทั้งสองจึงถือไม่ได้ว่าเป็นการจงใจทำให้จำเลยได้รับความเสียหาย และข้อเท็จจริงฟังไม่ได้ว่าโจทก์ทั้งสองฝ่าฝืนระเบียบข้อบังคับเกี่ยวกับการทำงานของจำเลยจำเลยเลิกจ้างโจทก์ทั้งสองโดยโจทก์ทั้งสองไม่มีความผิดและมิได้บอกกล่าวล่วงหน้าตามกฎหมายพิพากษาให้จำเลยจ่ายค่าชดเชยแก่โจทก์ที่ 1 จำนวน 45,000 บาท โจทก์ที่ 2 จำนวน 113,400 บาทสินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้าแก่โจทก์ที่ 1 จำนวน 5,500 บาทโจทก์ที่ 2 จำนวน 14,490 บาท ค่าจ้างสำหรับวันหยุดพักผ่อนประจำปีแก่โจทก์ที่ 1 จำนวน 1,500 บาท โจทก์ที่ 2จำนวน 3,780 บาทจำเลยทั้งสองสำนวนอุทธรณ์ต่อศาลฎีกาศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยว่า "ที่จำเลยอุทธรณ์ประการสุดท้ายว่า เมื่อวันที่ 20 พฤษภาคม 2541 วันที่ 14 กรกฎาคม 2541 และวันที่ 17 กันยายน 2541 นายเศกสม บัณฑิตกุล และนายประชัน ทาตะชัย ผู้พิพากษาสมทบฝ่ายนายจ้างและผู้พิพากษาสมทบฝ่ายลูกจ้าง ซึ่งเป็นองค์คณะคดีนี้ไม่ได้นั่งร่วมในการพิจารณาคดีด้วยแต่มีผู้พิพากษาสมทบฝ่ายนายจ้างและผู้พิพากษาฝ่ายลูกจ้างคนอื่นมานั่งพิจารณาคดีแทนการพิจารณาดังกล่าวจึงไม่ชอบด้วยกฎหมายนั้น เห็นว่า การนั่งพิจารณาคดีแรงงานศาลแรงงานต้องมีผู้พิพากษาผู้พิพากษาสมทบฝ่ายนายจ้างและผู้พิพากษาสมทบฝ่ายลูกจ้างฝ่ายละเท่า ๆ กันเป็นองค์คณะพิจารณาตามพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ. 2522 มาตรา 17 และมาตรา 31แห่งพระราชบัญญัติดังกล่าวให้นำบทบัญญัติแห่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาใช้บังคับแก่การดำเนินกระบวนพิจารณาในศาลแรงงานเท่าที่ไม่ขัดหรือแย้งกับบทแห่งพระราชบัญญัตินี้โดยอนุโลม ดังนั้นถ้าจำเลยเห็นว่าศาลแรงงานกลางมิได้ปฏิบัติให้ถูกต้องในการพิจารณาคดี โดยผู้พิพากษาสมทบฝ่ายนายจ้างและผู้พิพากษาสมทบฝ่ายลูกจ้างซึ่งเป็นองค์คณะไม่ได้นั่งร่วมในการพิจารณาคดี แต่มีผู้พิพากษาสมทบฝ่ายนายจ้างและผู้พิพากษาสมทบฝ่ายลูกจ้างคนอื่นมานั่งพิจารณาคดีแทน อันเป็นการผิดระเบียบจำเลยซึ่งเป็นคู่ความฝ่ายที่เสียหายจะต้องยื่นคัดค้านก่อนมีคำพิพากษา แต่ต้องไม่ช้ากว่า 8 วัน นับแต่วันที่จำเลยได้ทราบตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 27 ประกอบพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงานพ.ศ. 2522 มาตรา 31 ปรากฏตามอุทธรณ์ของจำเลยว่าวันที่ 20 พฤษภาคม 2541 วันที่ 14 กรกฎาคม 2541 และวันที่ 17กันยายน 2541 ผู้พิพากษาสมทบฝ่ายนายจ้างและผู้พิพากษาสมทบฝ่ายลูกจ้างซึ่งเป็นองค์คณะมิได้นั่งพิจารณาคดี จำเลยย่อมทราบแล้วในวันดังกล่าวว่าเป็นการผิดระเบียบ จำเลยก็ควรจะคัดค้านเสียภายใน8 วัน เมื่อจำเลยมิได้คัดค้านจนกระทั่งศาลแรงงานกลางพิพากษาในวันที่ 25 พฤศจิกายน 2541 ไปแล้วจำเลยจะมาอุทธรณ์โต้แย้งว่าการพิจารณาคดีในวันดังกล่าวไม่ชอบหาได้ไม่ กรณีถือได้ว่าการพิจารณาคดีของศาลแรงงานกลางชอบด้วยกฎหมายแล้ว ที่ศาลแรงงานกลางพิพากษามานั้นศาลฎีกาเห็นพ้องด้วย อุทธรณ์ของจำเลยข้อนี้ฟังไม่ขึ้น"พิพากษายืน(วิรัตน์ ลัทธิวงศกร-อร่าม หุตางกูร-ประมาณ ตียะไพบูลย์สิน)แหล่งที่มาสำนักงานส่งเสริมงานตุลาการแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2173-2174/2542 ที่เขียนหมายเหตุนี้วินิจฉัยเรื่ององค์คณะผู้พิพากษาในการพิจารณาพิพากษาคดีแรงงานซึ่งมีข้อพิจารณาดังนี้ องค์คณะผู้พิพากษาในการพิจารณาพิพากษาคดีแรงงานประกอบด้วยผู้พิพากษา 3 ฝ่าย คือผู้พิพากษาศาลแรงงาน ผู้พิพากษาสมทบฝ่ายนายจ้าง และผู้พิพากษาสมทบฝ่ายลูกจ้างฝ่ายละเท่า ๆ กัน ตามพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน มาตรา 17 โดยอธิบดีผู้พิพากษาศาลแรงงานกลางหรือผู้ทำการแทนในตำแหน่งอธิบดีผู้พิพากษาศาลแรงงานกลาง เช่น รองอธิบดีผู้พิพากษาศาลแรงงานกลาง หรือผู้พิพากษาศาลแรงงานกลางที่ประจำอยู่ที่ศาลแรงงานกลางสาขา แล้วแต่กรณี จะเป็นผู้กำหนดผู้พิพากษาสมทบฝ่ายนายจ้างและผู้พิพากษาสมทบฝ่ายลูกจ้างให้ขึ้นร่วมพิจารณาพิพากษาคดีใดตามมาตรา 16 หลังจากนั้นจ่าศาลแรงงานกลางจะออกหนังสือเชิญผู้พิพากษาสมทบที่อธิบดีผู้พิพากษาศาลแรงงานกลางหรือผู้ทำการแทนกำหนด ให้มานั่งพิจารณาคดีตามวันเวลาที่กำหนด หากเป็นกรณีเร่งด่วนจะติดต่อโดยเชิญทางโทรศัพท์ก็ได้ หากผู้พิพากษาสมทบคนใดที่อธิบดีผู้พิพากษาศาลแรงงานกลางหรือผู้ทำการแทนไม่สามารถนั่งพิจารณาคดีได้ จ่าศาลแรงงานกลางจะรายงานให้อธิบดีผู้พิพากษาศาลแรงงานกลางหรือผู้ทำการแทนทราบ เพื่อให้กำหนดตัวผู้พิพากษาสมทบคนอื่นแทน ผู้พิพากษาสมทบที่ได้รับเชิญให้มานั่งพิจารณาคดีใดจะต้องนั่งพิจารณาคดีนั้นจนเสร็จ เว้นแต่ไม่อาจปฏิบัติหน้าที่ได้เพราะเจ็บป่วย หรือมีเหตุจำเป็นอย่างอื่น ในกรณีเช่นว่านี้ให้ผู้มีอำนาจตามมาตรา 16 จัดให้ผู้พิพากษาสมทบซึ่งได้กำหนดให้เป็นผู้สำรองไว้ถ้ามี หรือผู้พิพากษาสมทบอื่นเข้าปฏิบัติการแทนตามมาตรา 20 ข้อเท็จจริงในคดีนี้ ผู้พิพากษาสมทบฝ่ายนายจ้างและผู้พิพากษาสมทบฝ่ายลูกจ้างซึ่งอธิบดีผู้พิพากษาศาลแรงงานกลางกำหนดให้เป็นองค์คณะไม่ได้นั่งร่วมในการพิจารณาคดีแต่มีผู้พิพากษาสมทบฝ่ายนายจ้างและผู้พิพากษาสมทบฝ่ายลูกจ้างคนอื่นมานั่งพิจารณาคดีแทน ปัญหาว่า กระบวนพิจารณาดังกล่าวนี้เป็นการผิดระเบียบหรือไม่ หากผู้พิพากษาสมทบฝ่ายนายจ้างและผู้พิพากษาสมทบฝ่ายลูกจ้างที่ขึ้นมานั่งพิจารณาคดีแทนนั้น เป็นผู้ที่อธิบดีผู้พิพากษาศาลแรงงานกลางหรือผู้ทำการแทนกำหนดให้เข้าปฏิบัติการแทนกระบวนพิจารณาดังกล่าวชอบด้วยพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ. 2522 มาตรา 20 จึงไม่เป็นการผิดระเบียบ ถ้าผู้พิพากษาสมทบฝ่ายนายจ้าง หรือผู้พิพากษาสมทบฝ่ายลูกจ้างที่ขึ้นมานั่งพิจารณาคดีแทนนั้น อธิบดีผู้พิพากษาศาลแรงงานกลาง หรือผู้ทำการแทนไม่ได้กำหนดให้ขึ้นพิจารณาคดีแทน กระบวนพิจารณาดังกล่าวก็ผิดระเบียบ ซึ่งคู่ความฝ่ายที่เสียหายต้องยื่นคำคัดค้านภายใน 8 วัน นับแต่วันที่ทราบถึงกระบวนพิจารณาที่ผิดระเบียบนั้นตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 27 ประกอบด้วยพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ. 2522 มาตรา 31 การกำหนดผู้พิพากษาสมทบเพื่อเป็นองค์คณะในการนั่งพิจารณาคดีในคดีแรงงานนั้น มีปัญหาในทางปฏิบัติอย่างมาก เนื่องจากมีผู้พิพากษาสมทบทั้งฝ่ายนายจ้างและฝ่ายลูกจ้างจำนวนมากหลายร้อยคนซึ่งไม่ได้อยู่ประจำที่ศาลแรงงาน แต่อยู่ในที่ต่าง ๆ หลายแห่งในแต่ละวันศาลแรงงานต้องนัดคดีนับร้อยคดี หากต้องจัดให้ผู้พิพากษาสมทบมานั่งให้ครบทุกคดี ต้องเชิญผู้พิพากษาสมทบมาร่วมนั่งพิจารณาคดีวันละหลายร้อยคนต้องเสียค่าใช้จ่ายจำนวนมากและเป็นการรบกวนผู้พิพากษาสมทบซึ่งแต่ละคนต่างมีอาชีพอื่นอยู่ต้องมาศาลเกือบทุกวัน ดังนั้น จึงเชิญผู้พิพากษาสมทบมาเพียงจำนวนหนึ่ง โดยกำหนดให้นั่งพิจารณาคดีวันละหลายคดี คดีบางเรื่องต้องใช้เวลาไกล่เกลี่ยหรือสืบพยานเป็นเวลานาน ทำให้ไม่มีเวลานั่งพิจารณาคดีอื่นที่กำหนดไว้ อธิบดีผู้พิพากษาศาลแรงงานกลางหรือผู้ทำการแทนจะกำหนดให้ผู้พิพากษาสมทบอื่นที่มาศาลขึ้นไปนั่งพิจารณาคดีแทนทำให้เกิดกรณีดังเช่นคดีที่เขียนหมายเหตุนี้ เมื่อการกำหนดให้ผู้พิพากษาสมทบเป็นองค์คณะในการนั่งพิจารณาคดีมีปัญหาเช่นนี้ อาจแก้ไขได้หลายวิธี 1. ศาลแรงงานกำหนดให้มีการคัดเลือกผู้พิพากษาสมทบทั้งฝ่ายนายจ้างและฝ่ายลูกจ้างให้มีจำนวนเพิ่มขึ้น ให้เหมาะสมกับจำนวนคดีที่เพิ่มขึ้น 2. ศาลแรงงานขอตั้งงบประมาณค่าป่วยการ ค่าพาหนะและค่าเช่าที่พักให้แก่ผู้พิพากษาสมทบมากขึ้น 3. ศาลแรงงานทำความเข้าใจกับทนายความ คู่ความว่าการจัดให้ผู้พิพากษาสมทบอื่นมานั่งพิจารณาคดีแทนนั้น สามารถกระทำได้ตามพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงานพ.ศ. 2522 มาตรา 20 มิใช่กระบวนพิจารณาที่ผิดระเบียบจึงไม่ควรคัดค้านในเรื่องนี้ รุ่งโรจน์ รื่นเริงวงศ์