คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1471/2492หลักกฎหมาย: โจทก์ฟ้องหาว่า จำเลยนำข้าวสาร 100 กระสอบ ออกนอกราชอาณาจักร ตามฟ้องข้อ ก.โจทก์กล่าวว่าราคา 10,274 บาท 40 สตางค์ แต่ท้ายฟ้องขอให้ริบข้าว 100 กระสอบถ้านำมาริบไม่ได้ ขอให้จำเลยใช้ราคา 1,705 บาท 92 สตางค์เมื่อตามท้องสำนวนไม่ปรากฏว่าราคาข้าวที่ถูกต้องต่อความจริงเป็นราคาอย่างมากหรืออย่างน้อย ศาลจำต้องถือราคาข้าว 100 กระสอบที่ขอมาในฟ้องว่า 1,705 บาท 92 สตางค์จำเลย 6 คนต้องโทษปรับรวมกันเป็นเงิน 6,823 บาท 68 สตางค์ เมื่อจำเลยจะต้องจำแทนค่าปรับ ให้แบ่งกันจำแทนคนละ 2 เดือนข้าวของกลางในคดีที่นำออกไปนอกราชอาณาจักรโดยไม่ได้รับอนุญาต ต้องริบทั้งสิ้น (อ้างฎีกา 503/2492)โจทก์ฟ้องหาว่า จำเลยกับพวกสมคบกันใช้เรือถ่อบรรทุกข้าวสาร 100 กระสอบ ข้ามแม่น้ำโขงออกไปจำหน่ายที่ฝั่งอินโดจีนฝรั่งเศสโดยไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงาน และเสียค่าอากรผ่านด่านศุลกากรตามกฎหมาย จำเลยสมคบกันนำเรือต่อที่ได้จดทะเบียนตามกฎหมายออกไปนอกราชอาณาจักร โดยไม่ได้รับอนุญาต ขอให้ลงโทษและริบข้าวสาร 100 กระสอบ ถ้าจำเลยนำมาให้ริบไม่ได้ ให้ใช้ราคา 1,705 บาท 92 สตางค์ จำเลยทุกคนปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยทุกคนมีผิดฐานนำข้าวออกนอกราชอาณาจักร โดยไม่ได้รับอนุญาตและเสียค่าอากรกระทงหนึ่ง และผิดฐานนำเรือออกนอกราชอาณาจักรโดยไม่ได้รับอนุญาตอีกกระทงหนึ่งให้รวมกระทงโทษจำคุกนายเคนจำเลย 1 ปี 6 เดือน จำเลยอื่นจำคุกคนละ 6 เดือน กับปรับจำเลยทุกคนเป็นเงิน 4 เท่าของราคาข้าว และค่าอากรรวมเงิน 42,823 บาท 63 สตางค์ ข้าวของกลางให้ริบ ถ้านำมาให้ริบไม่ได้ ให้ใช้ราคา 10,274 บาท 40 สตางค์ถ้าจะจำแทนค่าปรับให้จำแทนคนละ 1 ปี ถ้าจะจำแทนสำหรับโทษริบทรัพย์ให้จำคนละ 6 เดือน เรือของกลางคืนเจ้าทรัพย์ ศาลอุทธรณ์แก้ว่าจำเลยมีผิดตามพระราชบัญญัติศุลกากร 2469 มาตรา 27 ที่แก้ไข พ.ศ. 2490 ฉบับที่ 11 มาตรา 3 ซึ่งเป็นบทหนัก ให้จำคุกและปรับตามศาลชั้นต้น ถ้าจะต้องจำแทนค่าปรับ ให้แบ่งกันจำแทนคนละ 2 เดือน ให้ยกคำขอที่ให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติควบคุมยานพาหนะทางน้ำในภาวะคับขันนั้น เพราะได้บัญญัติให้ยกเลิก ที่ขอให้ริบข้าว 100 กระสอบให้ยกเสียโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า ข้าว 100 กระสอบตามฟ้องข้อ ก. โจทก์กล่าวว่าราคา 10,274 บาท 40 สตางค์ แต่ท้ายฟ้องโจทก์ขอให้ริบข้าว 100 กระสอบ ถ้านำมาให้ริบไม่ได้ ให้ใช้ราคา 1,705 บาท 92 สตางค์น่าจะเป็นเพราะพิมพ์ฟ้องพลั้งเผลอได้ก็จริงอยู่ แต่ไม่ปรากฏในท้องสำนวนว่าราคาข้าวที่ถูกต้องเป็นราคามากหรืออย่างน้อย และโจทก์มิได้ขอแก้ให้ถูกต้องตรงกัน ดังนี้ จำเลยจะต้องถือเอาราคาข้าว 100 กระสอบตามโจทก์ขอมาในฟ้องว่า 1,705 บาท 92 สตางค์เมื่อคำนวณ 4 เท่าของราคาข้าว ก็ย่อมลดน้อยลงส่วนปัญหาแยกจำเลยแทนค่าปรับนั้น ศาลอุทธรณ์ชี้ขาดถูกต้องแล้ว แต่ที่ศาลอุทธรณ์ไม่ริบข้าว 100 กระสอบ ยังไม่ถูกต้องและศาลฎีกาได้พิพากษาให้ริบไว้เป็นแบบอย่างแล้วพิพากษาแก้ ให้ปรับจำเลยทุกคน เป็นเงิน 6,823 บาท 68 สตางค์ให้ริบข้าวของกลาง ถ้าส่งข้าวไม่ได้ ให้จัดการตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 29 นอกจากนี้ยืนตาม ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1471/2492อัยการหนองคายโจทก์นายเคน สุนทะนัน ที่ 1 นายนาถ ขอสืบ ที่ 2จำเลยนายจวง ศรีบุญเรือง ที่ 3 นายสี แซ่โค้ว ที่ 4จำเลยนายที พรมภักดี ที่ 5 นายเตื่อย ศรีโภชน์ ที่ 6จำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 15, ม. 27, ม. 28 พ.ร.บ.ศุลกากร พ.ศ.2469 โจทก์ฟ้องหาว่า จำเลยนำข้าวสาร 100 กระสอบ ออกนอกราชอาณาจักร ตามฟ้องข้อ ก.โจทก์กล่าวว่าราคา 10,274 บาท 40 สตางค์ แต่ท้ายฟ้องขอให้ริบข้าว 100 กระสอบถ้านำมาริบไม่ได้ ขอให้จำเลยใช้ราคา 1,705 บาท 92 สตางค์เมื่อตามท้องสำนวนไม่ปรากฏว่าราคาข้าวที่ถูกต้องต่อความจริงเป็นราคาอย่างมากหรืออย่างน้อย ศาลจำต้องถือราคาข้าว 100 กระสอบที่ขอมาในฟ้องว่า 1,705 บาท 92 สตางค์จำเลย 6 คนต้องโทษปรับรวมกันเป็นเงิน 6,823 บาท 68 สตางค์ เมื่อจำเลยจะต้องจำแทนค่าปรับ ให้แบ่งกันจำแทนคนละ 2 เดือนข้าวของกลางในคดีที่นำออกไปนอกราชอาณาจักรโดยไม่ได้รับอนุญาต ต้องริบทั้งสิ้น (อ้างฎีกา 503/2492)โจทก์ฟ้องหาว่า จำเลยกับพวกสมคบกันใช้เรือถ่อบรรทุกข้าวสาร 100 กระสอบ ข้ามแม่น้ำโขงออกไปจำหน่ายที่ฝั่งอินโดจีนฝรั่งเศสโดยไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงาน และเสียค่าอากรผ่านด่านศุลกากรตามกฎหมาย จำเลยสมคบกันนำเรือต่อที่ได้จดทะเบียนตามกฎหมายออกไปนอกราชอาณาจักร โดยไม่ได้รับอนุญาต ขอให้ลงโทษและริบข้าวสาร 100 กระสอบ ถ้าจำเลยนำมาให้ริบไม่ได้ ให้ใช้ราคา 1,705 บาท 92 สตางค์ จำเลยทุกคนปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยทุกคนมีผิดฐานนำข้าวออกนอกราชอาณาจักร โดยไม่ได้รับอนุญาตและเสียค่าอากรกระทงหนึ่ง และผิดฐานนำเรือออกนอกราชอาณาจักรโดยไม่ได้รับอนุญาตอีกกระทงหนึ่งให้รวมกระทงโทษจำคุกนายเคนจำเลย 1 ปี 6 เดือน จำเลยอื่นจำคุกคนละ 6 เดือน กับปรับจำเลยทุกคนเป็นเงิน 4 เท่าของราคาข้าว และค่าอากรรวมเงิน 42,823 บาท 63 สตางค์ ข้าวของกลางให้ริบ ถ้านำมาให้ริบไม่ได้ ให้ใช้ราคา 10,274 บาท 40 สตางค์ถ้าจะจำแทนค่าปรับให้จำแทนคนละ 1 ปี ถ้าจะจำแทนสำหรับโทษริบทรัพย์ให้จำคนละ 6 เดือน เรือของกลางคืนเจ้าทรัพย์ ศาลอุทธรณ์แก้ว่าจำเลยมีผิดตามพระราชบัญญัติศุลกากร 2469 มาตรา 27 ที่แก้ไข พ.ศ. 2490 ฉบับที่ 11 มาตรา 3 ซึ่งเป็นบทหนัก ให้จำคุกและปรับตามศาลชั้นต้น ถ้าจะต้องจำแทนค่าปรับ ให้แบ่งกันจำแทนคนละ 2 เดือน ให้ยกคำขอที่ให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติควบคุมยานพาหนะทางน้ำในภาวะคับขันนั้น เพราะได้บัญญัติให้ยกเลิก ที่ขอให้ริบข้าว 100 กระสอบให้ยกเสียโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า ข้าว 100 กระสอบตามฟ้องข้อ ก. โจทก์กล่าวว่าราคา 10,274 บาท 40 สตางค์ แต่ท้ายฟ้องโจทก์ขอให้ริบข้าว 100 กระสอบ ถ้านำมาให้ริบไม่ได้ ให้ใช้ราคา 1,705 บาท 92 สตางค์น่าจะเป็นเพราะพิมพ์ฟ้องพลั้งเผลอได้ก็จริงอยู่ แต่ไม่ปรากฏในท้องสำนวนว่าราคาข้าวที่ถูกต้องเป็นราคามากหรืออย่างน้อย และโจทก์มิได้ขอแก้ให้ถูกต้องตรงกัน ดังนี้ จำเลยจะต้องถือเอาราคาข้าว 100 กระสอบตามโจทก์ขอมาในฟ้องว่า 1,705 บาท 92 สตางค์เมื่อคำนวณ 4 เท่าของราคาข้าว ก็ย่อมลดน้อยลงส่วนปัญหาแยกจำเลยแทนค่าปรับนั้น ศาลอุทธรณ์ชี้ขาดถูกต้องแล้ว แต่ที่ศาลอุทธรณ์ไม่ริบข้าว 100 กระสอบ ยังไม่ถูกต้องและศาลฎีกาได้พิพากษาให้ริบไว้เป็นแบบอย่างแล้วพิพากษาแก้ ให้ปรับจำเลยทุกคน เป็นเงิน 6,823 บาท 68 สตางค์ให้ริบข้าวของกลาง ถ้าส่งข้าวไม่ได้ ให้จัดการตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 29 นอกจากนี้ยืนตาม(นาถปริญญา-ธรรมบัณฑิตสิทธิศฤงคาร-นนทปัญญา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องหาว่า จำเลยกับพวกสมคบกันใช้เรือถ่อบรรทุกข้าวสาร 100 กระสอบ ข้ามแม่น้ำโขงออกไปจำหน่ายที่ฝั่งอินโดจีนฝรั่งเศสโดยไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงาน และเสียค่าอากรผ่านด่านศุลกากรตามกฎหมาย จำเลยสมคบกันนำเรือต่อที่ได้จดทะเบียนตามกฎหมายออกไปนอกราชอาณาจักร โดยไม่ได้รับอนุญาต ขอให้ลงโทษและริบข้าวสาร 100 กระสอบ ถ้าจำเลยนำมาให้ริบไม่ได้ ให้ใช้ราคา 1,705 บาท 92 สตางค์ จำเลยทุกคนปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยทุกคนมีผิดฐานนำข้าวออกนอกราชอาณาจักร โดยไม่ได้รับอนุญาตและเสียค่าอากรกระทงหนึ่ง และผิดฐานนำเรือออกนอกราชอาณาจักรโดยไม่ได้รับอนุญาตอีกกระทงหนึ่งให้รวมกระทงโทษจำคุกนายเคนจำเลย 1 ปี 6 เดือน จำเลยอื่นจำคุกคนละ 6 เดือน กับปรับจำเลยทุกคนเป็นเงิน 4 เท่าของราคาข้าว และค่าอากรรวมเงิน 42,823 บาท 63 สตางค์ ข้าวของกลางให้ริบ ถ้านำมาให้ริบไม่ได้ ให้ใช้ราคา 10,274 บาท 40 สตางค์ถ้าจะจำแทนค่าปรับให้จำแทนคนละ 1 ปี ถ้าจะจำแทนสำหรับโทษริบทรัพย์ให้จำคนละ 6 เดือน เรือของกลางคืนเจ้าทรัพย์ ศาลอุทธรณ์แก้ว่าจำเลยมีผิดตามพระราชบัญญัติศุลกากร 2469 มาตรา 27 ที่แก้ไข พ.ศ. 2490 ฉบับที่ 11 มาตรา 3 ซึ่งเป็นบทหนัก ให้จำคุกและปรับตามศาลชั้นต้น ถ้าจะต้องจำแทนค่าปรับ ให้แบ่งกันจำแทนคนละ 2 เดือน ให้ยกคำขอที่ให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติควบคุมยานพาหนะทางน้ำในภาวะคับขันนั้น เพราะได้บัญญัติให้ยกเลิก ที่ขอให้ริบข้าว 100 กระสอบให้ยกเสียโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า ข้าว 100 กระสอบตามฟ้องข้อ ก. โจทก์กล่าวว่าราคา 10,274 บาท 40 สตางค์ แต่ท้ายฟ้องโจทก์ขอให้ริบข้าว 100 กระสอบ ถ้านำมาให้ริบไม่ได้ ให้ใช้ราคา 1,705 บาท 92 สตางค์น่าจะเป็นเพราะพิมพ์ฟ้องพลั้งเผลอได้ก็จริงอยู่ แต่ไม่ปรากฏในท้องสำนวนว่าราคาข้าวที่ถูกต้องเป็นราคามากหรืออย่างน้อย และโจทก์มิได้ขอแก้ให้ถูกต้องตรงกัน ดังนี้ จำเลยจะต้องถือเอาราคาข้าว 100 กระสอบตามโจทก์ขอมาในฟ้องว่า 1,705 บาท 92 สตางค์เมื่อคำนวณ 4 เท่าของราคาข้าว ก็ย่อมลดน้อยลงส่วนปัญหาแยกจำเลยแทนค่าปรับนั้น ศาลอุทธรณ์ชี้ขาดถูกต้องแล้ว แต่ที่ศาลอุทธรณ์ไม่ริบข้าว 100 กระสอบ ยังไม่ถูกต้องและศาลฎีกาได้พิพากษาให้ริบไว้เป็นแบบอย่างแล้วพิพากษาแก้ ให้ปรับจำเลยทุกคน เป็นเงิน 6,823 บาท 68 สตางค์ให้ริบข้าวของกลาง ถ้าส่งข้าวไม่ได้ ให้จัดการตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 29 นอกจากนี้ยืนตาม ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1471/2492อัยการหนองคายโจทก์นายเคน สุนทะนัน ที่ 1 นายนาถ ขอสืบ ที่ 2จำเลยนายจวง ศรีบุญเรือง ที่ 3 นายสี แซ่โค้ว ที่ 4จำเลยนายที พรมภักดี ที่ 5 นายเตื่อย ศรีโภชน์ ที่ 6จำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 15, ม. 27, ม. 28 พ.ร.บ.ศุลกากร พ.ศ.2469 โจทก์ฟ้องหาว่า จำเลยนำข้าวสาร 100 กระสอบ ออกนอกราชอาณาจักร ตามฟ้องข้อ ก.โจทก์กล่าวว่าราคา 10,274 บาท 40 สตางค์ แต่ท้ายฟ้องขอให้ริบข้าว 100 กระสอบถ้านำมาริบไม่ได้ ขอให้จำเลยใช้ราคา 1,705 บาท 92 สตางค์เมื่อตามท้องสำนวนไม่ปรากฏว่าราคาข้าวที่ถูกต้องต่อความจริงเป็นราคาอย่างมากหรืออย่างน้อย ศาลจำต้องถือราคาข้าว 100 กระสอบที่ขอมาในฟ้องว่า 1,705 บาท 92 สตางค์จำเลย 6 คนต้องโทษปรับรวมกันเป็นเงิน 6,823 บาท 68 สตางค์ เมื่อจำเลยจะต้องจำแทนค่าปรับ ให้แบ่งกันจำแทนคนละ 2 เดือนข้าวของกลางในคดีที่นำออกไปนอกราชอาณาจักรโดยไม่ได้รับอนุญาต ต้องริบทั้งสิ้น (อ้างฎีกา 503/2492)โจทก์ฟ้องหาว่า จำเลยกับพวกสมคบกันใช้เรือถ่อบรรทุกข้าวสาร 100 กระสอบ ข้ามแม่น้ำโขงออกไปจำหน่ายที่ฝั่งอินโดจีนฝรั่งเศสโดยไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงาน และเสียค่าอากรผ่านด่านศุลกากรตามกฎหมาย จำเลยสมคบกันนำเรือต่อที่ได้จดทะเบียนตามกฎหมายออกไปนอกราชอาณาจักร โดยไม่ได้รับอนุญาต ขอให้ลงโทษและริบข้าวสาร 100 กระสอบ ถ้าจำเลยนำมาให้ริบไม่ได้ ให้ใช้ราคา 1,705 บาท 92 สตางค์ จำเลยทุกคนปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยทุกคนมีผิดฐานนำข้าวออกนอกราชอาณาจักร โดยไม่ได้รับอนุญาตและเสียค่าอากรกระทงหนึ่ง และผิดฐานนำเรือออกนอกราชอาณาจักรโดยไม่ได้รับอนุญาตอีกกระทงหนึ่งให้รวมกระทงโทษจำคุกนายเคนจำเลย 1 ปี 6 เดือน จำเลยอื่นจำคุกคนละ 6 เดือน กับปรับจำเลยทุกคนเป็นเงิน 4 เท่าของราคาข้าว และค่าอากรรวมเงิน 42,823 บาท 63 สตางค์ ข้าวของกลางให้ริบ ถ้านำมาให้ริบไม่ได้ ให้ใช้ราคา 10,274 บาท 40 สตางค์ถ้าจะจำแทนค่าปรับให้จำแทนคนละ 1 ปี ถ้าจะจำแทนสำหรับโทษริบทรัพย์ให้จำคนละ 6 เดือน เรือของกลางคืนเจ้าทรัพย์ ศาลอุทธรณ์แก้ว่าจำเลยมีผิดตามพระราชบัญญัติศุลกากร 2469 มาตรา 27 ที่แก้ไข พ.ศ. 2490 ฉบับที่ 11 มาตรา 3 ซึ่งเป็นบทหนัก ให้จำคุกและปรับตามศาลชั้นต้น ถ้าจะต้องจำแทนค่าปรับ ให้แบ่งกันจำแทนคนละ 2 เดือน ให้ยกคำขอที่ให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติควบคุมยานพาหนะทางน้ำในภาวะคับขันนั้น เพราะได้บัญญัติให้ยกเลิก ที่ขอให้ริบข้าว 100 กระสอบให้ยกเสียโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า ข้าว 100 กระสอบตามฟ้องข้อ ก. โจทก์กล่าวว่าราคา 10,274 บาท 40 สตางค์ แต่ท้ายฟ้องโจทก์ขอให้ริบข้าว 100 กระสอบ ถ้านำมาให้ริบไม่ได้ ให้ใช้ราคา 1,705 บาท 92 สตางค์น่าจะเป็นเพราะพิมพ์ฟ้องพลั้งเผลอได้ก็จริงอยู่ แต่ไม่ปรากฏในท้องสำนวนว่าราคาข้าวที่ถูกต้องเป็นราคามากหรืออย่างน้อย และโจทก์มิได้ขอแก้ให้ถูกต้องตรงกัน ดังนี้ จำเลยจะต้องถือเอาราคาข้าว 100 กระสอบตามโจทก์ขอมาในฟ้องว่า 1,705 บาท 92 สตางค์เมื่อคำนวณ 4 เท่าของราคาข้าว ก็ย่อมลดน้อยลงส่วนปัญหาแยกจำเลยแทนค่าปรับนั้น ศาลอุทธรณ์ชี้ขาดถูกต้องแล้ว แต่ที่ศาลอุทธรณ์ไม่ริบข้าว 100 กระสอบ ยังไม่ถูกต้องและศาลฎีกาได้พิพากษาให้ริบไว้เป็นแบบอย่างแล้วพิพากษาแก้ ให้ปรับจำเลยทุกคน เป็นเงิน 6,823 บาท 68 สตางค์ให้ริบข้าวของกลาง ถ้าส่งข้าวไม่ได้ ให้จัดการตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 29 นอกจากนี้ยืนตาม(นาถปริญญา-ธรรมบัณฑิตสิทธิศฤงคาร-นนทปัญญา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ