phoneee/thai-legal-corpus huggingface dataset:
ประกาศกรมวิชาการประกาศกรมวิชาการเรื่องกำหนดแบบคำขอใบรับรองปลอดศัตรูพืชและแบบใบรับรองปลอดศัตรูพืชตามพระราชบัญญัติกักพืชพ.ศ. ๒๕๐๗[๑] ตามข้อ ๑แห่งกฎกระทรวงฉบับที่ ๓ (พ.ศ. ๒๕๐๗) ออกตามความในพระราชบัญญัติกักพืช พ.ศ. ๒๕๐๗กำหนดว่า บุคคลใดประสงค์จะขอใบรับรองเพื่อแสดงว่าพืชหรือผลิตผลพืชที่จะส่งออกนอกราชอาณาจักรนั้นปลอดศัตรูพืชให้ยื่นคำขอใบรับรองแสดงการปลอดศัตรูพืชตามแบบของกรมกสิกรรมนั้นอธิบดีกรมวิชาการเกษตรออกประกาศไว้ ดังต่อไปนี้๑. ให้ยกเลิกประกาศกรมกสิกรรมเรื่องกำหนดแบบคำขอใบรับรองปลอดศัตรูพืชและแบบใบรับรองปลอดศัตรูพืชตามพระราชบัญญัติกักพืชพ.ศ. ๒๕๐๗ ลงวันที่ ๑๑ มีนาคม ๒๕๐๘๒. ให้ใช้ประกาศกรมวิชาการเกษตรเรื่องกำหนดแบบคำขอใบรับรองปลอดศัตรูพืชและแบบใบรับรองปลอดศัตรูพืชตามพระราชบัญญัติกักพืชพ.ศ. ๒๕๐๗ แทน ดังต่อไปนี้กรมวิชาการเกษตรกำหนดแบบพ.ก. ๙ และ พ.ก. ๑๐ ซึ่งมีตราดุน รูปร่าง ขนาด และข้อความตามแบบแนบท้ายประกาศนี้เป็นแบบคำขอใบรับรองปลอดศัตรูพืช และแบบใบรับรองปลอดศัตรูพืชประกาศณ วันที่ ๙ สิงหาคม ๒๕๒๖ยุกติ สาริกะภูติอธิบดีกรมวิชาการเกษตร[เอกสารแนบท้าย]๑. คำขอใบรับรองปลอดศัตรูพืช(แบบ พ.ก. ๙)๒. PHYTOSANITARYCERTIFICATE(แบบ พ.ก. ๑๐)๓.ตราดุนใช้ประทับบนใบรับรองปลอดศัตรูพืช(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)ศรตม์/ผู้จัดทำ๑๖พฤศจิกายน ๒๕๕๕พิมลกร/ปรับปรุง๔ตุลาคม ๒๕๕๖พลัฐวัษ/ตรวจ๒๘มกราคม ๒๕๕๖[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๐๐/ตอนที่ ๑๙๓/หน้า ๔๕๙๘/๑๓ ธันวาคม ๒๕๒๖
ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรีประกาศสำนักนายกรัฐมนตรีเรื่องกำหนดให้การเวนคืนอสังหาริมทรัพย์ ในท้องที่ตำบลบ้านติ้วตำบลบ้านหวายตำบลบ้านโสก ตำบลปากช่อง ตำบลปากดุก ตำบลบ้านกลางตำบลบ้านไร่และตำบลช้างตะลูด อำเภอหล่มสัก จังหวัดเพชรบูรณ์เป็นกรณีที่มีความจำเป็นโดยเร่งด่วน[๑] ตามที่ได้ประกาศใช้บังคับพระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืนในท้องที่ตำบลบ้านติ้ว ตำบลบ้านหวาย ตำบลบ้านโสก ตำบลปากช่อง ตำบลปากดุกตำบลบ้านกลาง ตำบลบ้านไร่ และตำบลช้างตะลูด อำเภอหล่มสัก จังหวัดเพชรบูรณ์ พ.ศ.๒๕๕๔ เพื่อประโยชน์แก่การชลประทานในการก่อสร้างระบบส่งน้ำตามโครงการระบบส่งน้ำห้วยขอนแก่นนั้นอธิบดีกรมชลประทานผู้เป็นเจ้าหน้าที่เวนคืนตามพระราชกฤษฎีกาดังกล่าวได้พิจารณาแล้วเห็นว่าการก่อสร้างระบบส่งน้ำตามโครงการนี้เป็นกรณีที่มีความจำเป็นโดยเร่งด่วนเพื่อประโยชน์แก่การชลประทานการเก็บกักน้ำสำหรับพื้นที่การเกษตรการอุปโภคและบริโภค ตลอดจนการป้องกันและบรรเทาอุทกภัยซึ่งหากการเวนคืนเนิ่นช้าไปจะเป็นอุปสรรคอย่างมากแก่การพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมอาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๓ วรรคหนึ่งแห่งพระราชบัญญัติว่าด้วยการเวนคืนอสังหาริมทรัพย์ พ.ศ. ๒๕๓๐อันเป็นกฎหมายที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคลซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๔๒ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยบัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย ประกอบกับมาตรา ๑๑วรรคหนึ่ง แห่งพระราชบัญญัติว่าด้วยการชลประทานหลวง พุทธศักราช ๒๔๘๕ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติการชลประทานหลวง(ฉบับที่ ๕) พ.ศ. ๒๕๓๐อันเป็นกฎหมายที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคลซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๓๒ มาตรา ๓๓ มาตรา ๓๔ มาตรา ๔๑ มาตรา ๔๒ และมาตรา ๔๓ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยบัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมายคณะรัฐมนตรีโดยมติเมื่อวันที่ ๑๐ กันยายน พ.ศ. ๒๕๕๖จึงกำหนดให้การเวนคืนอสังหาริมทรัพย์ ในท้องที่ตำบลบ้านติ้ว ตำบลบ้านหวายตำบลบ้านโสก ตำบลปากช่อง ตำบลปากดุก ตำบลบ้านกลาง ตำบลบ้านไร่ และตำบลช้างตะลูด อำเภอหล่มสักจังหวัดเพชรบูรณ์ ตามพระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืนในท้องที่ตำบลบ้านติ้ว ตำบลบ้านหวาย ตำบลบ้านโสก ตำบลปากช่อง ตำบลปากดุกตำบลบ้านกลาง ตำบลบ้านไร่ และตำบลช้างตะลูด อำเภอหล่มสัก จังหวัดเพชรบูรณ์ พ.ศ.๒๕๕๔ เป็นกรณีที่มีความจำเป็นโดยเร่งด่วนเพื่อให้เจ้าหน้าที่หรือผู้ซึ่งได้รับมอบหมายจากเจ้าหน้าที่มีอำนาจเข้าครอบครองหรือใช้อสังหาริมทรัพย์นั้นตามพระราชบัญญัติว่าด้วยการเวนคืนอสังหาริมทรัพย์ พ.ศ. ๒๕๓๐ ได้ประกาศณ วันที่ ๖ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๕๖ยิ่งลักษณ์ ชินวัตรนายกรัฐมนตรีปริยานุช/ผู้จัดทำ๒๓ ธันวาคม๒๕๕๖อังศุมาลี/ผู้ตรวจ๒๓ ธันวาคม๒๕๕๖[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๓๐/ตอนพิเศษ ๑๘๔ ง/หน้า ๒/๑๙ ธันวาคม ๒๕๕๖
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 521/2481หลักกฎหมาย: ในน่านน้ำสยามแก้ไขเพิ่มเติม 2477 ม.3 ใช้ให้ผู้ที่ไม่ประกาศนีย์บัตร์เข้าควบคุมเครื่องจักร์เดินเรือ ผู้ใช้ต้องมีความผิดในฐานเป็นตัวการด้วยเช่นเดียวกันได้ความว่าจำเลยที่ ๒ ใช้ให้จำเลยที่ ๑ เข้าควบคุมเครื่องจักร์เรือยนตร์รับส่งคนโดยสารโดยมิได้รับประกาศนียบัตร์โจทก์จึงฟ้องขอให้ลงโทษจำเลย ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาลงโทษจำเลยทั้ง ๒ ตามพ.ร.บ.เดินเรือในน่านน้ำสายามแก้ไข ๒๔๗๗ ม.๓ และกฎหมายอาญา ม.๖๔ จำเลยที่ ๒ ผู้เดียวฎีกาว่าไม่ควรมีความผิด ศาลฎีกาตัดสินว่าบุคคลจะทำการควบคุมเครื่องจักรเดินเรือได้ก็ต่อเมื่อมีใบอนุญาต ทั้งนี้เพื่อป้องกันภยันตรายของประชาชน ฉะนั้นการที่จำเลยที่ ๒ ใช้คนที่กฎหมายห้าม จึงเป็นการฝ่าฝืนกฎหมายศาลอุทธรณ์พิพากษาชอบแล้ว คงยืนตาม ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 521/2481อัยยการสมุทรปราการโจทก์นายไสว คงสวยที่ 1 , นายกวง แซ่เฮงที่ 2จำเลย ป.อ. ม. 64ในน่านน้ำสยามแก้ไขเพิ่มเติม 2477 ม.3 ใช้ให้ผู้ที่ไม่ประกาศนีย์บัตร์เข้าควบคุมเครื่องจักร์เดินเรือ ผู้ใช้ต้องมีความผิดในฐานเป็นตัวการด้วยเช่นเดียวกันได้ความว่าจำเลยที่ ๒ ใช้ให้จำเลยที่ ๑ เข้าควบคุมเครื่องจักร์เรือยนตร์รับส่งคนโดยสารโดยมิได้รับประกาศนียบัตร์โจทก์จึงฟ้องขอให้ลงโทษจำเลย ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาลงโทษจำเลยทั้ง ๒ ตามพ.ร.บ.เดินเรือในน่านน้ำสายามแก้ไข ๒๔๗๗ ม.๓ และกฎหมายอาญา ม.๖๔ จำเลยที่ ๒ ผู้เดียวฎีกาว่าไม่ควรมีความผิด ศาลฎีกาตัดสินว่าบุคคลจะทำการควบคุมเครื่องจักรเดินเรือได้ก็ต่อเมื่อมีใบอนุญาต ทั้งนี้เพื่อป้องกันภยันตรายของประชาชน ฉะนั้นการที่จำเลยที่ ๒ ใช้คนที่กฎหมายห้าม จึงเป็นการฝ่าฝืนกฎหมายศาลอุทธรณ์พิพากษาชอบแล้ว คงยืนตาม(อมาตย์-เทฟโนต์-อรรถกฤต ช.เพ็ญชาติ)ศาลชั้นต้น - พระราชประชาศาลอุทธรณ์ - พระเทพปริญญาแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ได้ความว่าจำเลยที่ ๒ ใช้ให้จำเลยที่ ๑ เข้าควบคุมเครื่องจักร์เรือยนตร์รับส่งคนโดยสารโดยมิได้รับประกาศนียบัตร์โจทก์จึงฟ้องขอให้ลงโทษจำเลย ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาลงโทษจำเลยทั้ง ๒ ตามพ.ร.บ.เดินเรือในน่านน้ำสายามแก้ไข ๒๔๗๗ ม.๓ และกฎหมายอาญา ม.๖๔ จำเลยที่ ๒ ผู้เดียวฎีกาว่าไม่ควรมีความผิด ศาลฎีกาตัดสินว่าบุคคลจะทำการควบคุมเครื่องจักรเดินเรือได้ก็ต่อเมื่อมีใบอนุญาต ทั้งนี้เพื่อป้องกันภยันตรายของประชาชน ฉะนั้นการที่จำเลยที่ ๒ ใช้คนที่กฎหมายห้าม จึงเป็นการฝ่าฝืนกฎหมายศาลอุทธรณ์พิพากษาชอบแล้ว คงยืนตาม ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 521/2481อัยยการสมุทรปราการโจทก์นายไสว คงสวยที่ 1 , นายกวง แซ่เฮงที่ 2จำเลย ป.อ. ม. 64ในน่านน้ำสยามแก้ไขเพิ่มเติม 2477 ม.3 ใช้ให้ผู้ที่ไม่ประกาศนีย์บัตร์เข้าควบคุมเครื่องจักร์เดินเรือ ผู้ใช้ต้องมีความผิดในฐานเป็นตัวการด้วยเช่นเดียวกันได้ความว่าจำเลยที่ ๒ ใช้ให้จำเลยที่ ๑ เข้าควบคุมเครื่องจักร์เรือยนตร์รับส่งคนโดยสารโดยมิได้รับประกาศนียบัตร์โจทก์จึงฟ้องขอให้ลงโทษจำเลย ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาลงโทษจำเลยทั้ง ๒ ตามพ.ร.บ.เดินเรือในน่านน้ำสายามแก้ไข ๒๔๗๗ ม.๓ และกฎหมายอาญา ม.๖๔ จำเลยที่ ๒ ผู้เดียวฎีกาว่าไม่ควรมีความผิด ศาลฎีกาตัดสินว่าบุคคลจะทำการควบคุมเครื่องจักรเดินเรือได้ก็ต่อเมื่อมีใบอนุญาต ทั้งนี้เพื่อป้องกันภยันตรายของประชาชน ฉะนั้นการที่จำเลยที่ ๒ ใช้คนที่กฎหมายห้าม จึงเป็นการฝ่าฝืนกฎหมายศาลอุทธรณ์พิพากษาชอบแล้ว คงยืนตาม(อมาตย์-เทฟโนต์-อรรถกฤต ช.เพ็ญชาติ)ศาลชั้นต้น - พระราชประชาศาลอุทธรณ์ - พระเทพปริญญาแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
พระราชกฤษฎีกาพระราชกฤษฎีกาจัดตั้งเขตอุตสาหกรรมส่งออกบางปะอินพ.ศ. ๒๕๓๕ ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร.ให้ไว้ ณ วันที่ ๓เมษายน พ.ศ.๒๕๓๕เป็นปีที่ ๔๗ในรัชกาลปัจจุบันพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชมีพระบรมราชโองการโปรดเกล้า ฯ ให้ประกาศว่าโดยที่เป็นการสมควรจัดตั้งเขตอุตสาหกรรมส่งออกบางปะอินในท้องที่ตำบลคลองจิก อำเภอบางปะอิน จังหวัดพระนครศรีอยุธยาอาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๗๕ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย และมาตรา ๓๖ วรรคสามแห่งพระราชบัญญัติการนิคมอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย พ.ศ.๒๕๒๒ จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้มาตรา ๑พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า พระราชกฤษฎีกาจัดตั้งเขตอุตสาหกรรมส่งออกบางปะอินพ.ศ. ๒๕๓๕มาตรา ๒[๑]พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา ๓ให้จัดตั้งเขตอุตสาหกรรมส่งออกบางปะอิน ในท้องที่ตำบลคลองจิก อำเภอบางปะอินจังหวัดพระนครศรีอยุธยา ภายในแนวเขตตามแผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกานี้มาตรา ๔ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ อานันท์ปันยารชุนนายกรัฐมนตรี[เอกสารแนบท้าย]๑.[๒]แผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกาจัดตั้งเขตอุตสาหกรรมส่งออกบางปะอิน พ.ศ. ๒๕๓๕ (แก้ไขเพิ่มเติม)(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)หมายเหตุ:- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือเพื่อส่งเสริมให้มีการลงทุนและใช้แรงงานภายในประเทศมากขึ้นและอำนวยความสะดวกในด้านสาธารณูปโภคแก่ผู้ลงทุนเพื่อการส่งออกได้ดียิ่งขึ้นสมควรจัดตั้งเขตอุตสาหกรรมส่งออกบางปะอิน ในท้องที่ตำบลคลองจิก อำเภอบางปะอินจังหวัดพระนครศรีอยุธยา และโดยที่มาตรา ๓๖ วรรคสาม แห่งพระราชบัญญัติการนิคมอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทยพ.ศ.๒๕๒๒ บัญญัติว่าการจัดตั้งเขตอุตสาหกรรมส่งออกให้ตราเป็นพระราชกฤษฎีกา จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้ประกาศคณะกรรมการการนิคมอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย เรื่อง การเปลี่ยนแปลงเขตเขตประกอบการเสรีนิคมอุตสาหกรรมบางปะอิน[๓]นุสรา/ปรับปรุง๒๐ พฤษภาคม ๒๕๕๘[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๐๙/ตอนที่ ๔๕/หน้า ๓๗/๙ เมษายน ๒๕๓๕[๒] แผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกาจัดตั้งเขตอุตสาหกรรมส่งออกบางปะอินพ.ศ. ๒๕๓๕ แก้ไขเพิ่มเติมโดยประกาศคณะกรรมการการนิคมอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทยเรื่อง การเปลี่ยนแปลงเขต เขตประกอบการเสรี นิคมอุตสาหกรรมบางปะอิน [๓] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๓๒/ตอนพิเศษ ๑๓ ง/หน้า ๑๖/๑๖ มกราคม ๒๕๕๘
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 57915หลักกฎหมาย: ความว่า จำเลยขอให้ศาลมีคำสั่งปล่อยชั่วคราวในระหว่างฎีกาโดยผู้ขอประกันขอใช้หลักทรัพย์ที่ได้ยื่นไว้เดิมเป็นหลักประกันหมายเหตุ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 335(1) จำคุก 2 ปีศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยยื่นคำร้องดังกล่าว (สำนวนธุรการอันดับ 20)ศาลชั้นต้นอนุญาตให้ปล่อยจำเลยชั่วคราวทั้งในระหว่างการพิจารณาของศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ โดยในชั้นอุทธรณ์ตีราคาประกัน50,000 บาท (สำนวนธุรการอันดับ 2 แผ่นที่ 2, อันดับ 8 แผ่นที่ 2)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว เป็นคดีที่ต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงสมควรจะได้พิจารณาฎีกาของจำเลยประกอบด้วย แต่จำเลยยังมิได้ยื่นฎีกามา จึงไม่อนุญาตให้ปล่อยชั่วคราวในชั้นนี้ ให้ยกคำร้อง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 1469/2533พนักงานอัยการ กรมอัยการโจทก์นายสุริยา จำลองสองจำเลยนายสุริยา จำลองสอง จำเลยผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.อ. ม. 106, ม. 107, ม. 108, ม. 224ความว่า จำเลยขอให้ศาลมีคำสั่งปล่อยชั่วคราวในระหว่างฎีกาโดยผู้ขอประกันขอใช้หลักทรัพย์ที่ได้ยื่นไว้เดิมเป็นหลักประกันหมายเหตุ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 335(1) จำคุก 2 ปีศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยยื่นคำร้องดังกล่าว (สำนวนธุรการอันดับ 20)ศาลชั้นต้นอนุญาตให้ปล่อยจำเลยชั่วคราวทั้งในระหว่างการพิจารณาของศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ โดยในชั้นอุทธรณ์ตีราคาประกัน50,000 บาท (สำนวนธุรการอันดับ 2 แผ่นที่ 2, อันดับ 8 แผ่นที่ 2)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว เป็นคดีที่ต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงสมควรจะได้พิจารณาฎีกาของจำเลยประกอบด้วย แต่จำเลยยังมิได้ยื่นฎีกามา จึงไม่อนุญาตให้ปล่อยชั่วคราวในชั้นนี้ ให้ยกคำร้อง(พัลลภ พิสิษฐ์สังฆการ-อากาศ บำรุงชีพ-อุดม เฟื่องฟุ้ง)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 1469/2533พนักงานอัยการ กรมอัยการโจทก์นายสุริยา จำลองสองจำเลยนายสุริยา จำลองสอง จำเลยผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.อ. ม. 106, ม. 107, ม. 108, ม. 224ความว่า จำเลยขอให้ศาลมีคำสั่งปล่อยชั่วคราวในระหว่างฎีกาโดยผู้ขอประกันขอใช้หลักทรัพย์ที่ได้ยื่นไว้เดิมเป็นหลักประกันหมายเหตุ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 335(1) จำคุก 2 ปีศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยยื่นคำร้องดังกล่าว (สำนวนธุรการอันดับ 20)ศาลชั้นต้นอนุญาตให้ปล่อยจำเลยชั่วคราวทั้งในระหว่างการพิจารณาของศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ โดยในชั้นอุทธรณ์ตีราคาประกัน50,000 บาท (สำนวนธุรการอันดับ 2 แผ่นที่ 2, อันดับ 8 แผ่นที่ 2)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว เป็นคดีที่ต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงสมควรจะได้พิจารณาฎีกาของจำเลยประกอบด้วย แต่จำเลยยังมิได้ยื่นฎีกามา จึงไม่อนุญาตให้ปล่อยชั่วคราวในชั้นนี้ ให้ยกคำร้อง(พัลลภ พิสิษฐ์สังฆการ-อากาศ บำรุงชีพ-อุดม เฟื่องฟุ้ง)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศสํานักงานศาลรัฐธรรมนูญเรื่อง ผลแห่งคําวินิจฉัยของศาลรัฐธรรมนูญ ------------------------------------------- ด้วยศาลรัฐธรรมนูญได้มีคําวินิจฉัยที่ 15/2562 ลงวันที่ 25 ธันวาคม 2562 ว่าพระราชบัญญัติการจัดซื้อจัดจ้างและการบริหารพัสดุภาครัฐ พ.ศ. 2560 มาตรา 67 วรรคสอง ไม่ขัดหรือแย้งต่อรัฐธรรมนูญ มาตรา 41 (3) จึงประกาศให้ทราบทั่วกันผู้มีอํานาจลงนาม - ประกาศ ณ วันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2562 เชาวนะ ไตรมาศ เลขาธิการสํานักงานศาลรัฐธรรมนูญ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 64833หลักกฎหมาย: การร้องขอแถลงการณ์ด้วยวาจาในชั้นฎีกานั้นต้องร้องขอมาพร้อมกับฎีกาจะร้องขอมาในภายหลังไม่ได้ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 450/2513พนักงานอัยการจังหวัดนครปฐมโจทก์นายไพศาล ประเสริฐชัย กับพวกจำเลย ป.วิ.อ. ม. 205, ม. 225การร้องขอแถลงการณ์ด้วยวาจาในชั้นฎีกานั้นต้องร้องขอมาพร้อมกับฎีกาจะร้องขอมาในภายหลังไม่ได้(จรัญ อิศระ-ถาวร หุตะโกวิท-ชลอ บุปผเวส)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 450/2513พนักงานอัยการจังหวัดนครปฐมโจทก์นายไพศาล ประเสริฐชัย กับพวกจำเลย ป.วิ.อ. ม. 205, ม. 225การร้องขอแถลงการณ์ด้วยวาจาในชั้นฎีกานั้นต้องร้องขอมาพร้อมกับฎีกาจะร้องขอมาในภายหลังไม่ได้(จรัญ อิศระ-ถาวร หุตะโกวิท-ชลอ บุปผเวส)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ระเบียบคณะกรรมการข้าราชการฝ่ายศาลปกครองระเบียบคณะกรรมการข้าราชการฝ่ายศาลปกครองว่าด้วยเงินส่งเสริมประสิทธิภาพการปฏิบัติราชการที่ดีของข้าราชการฝ่ายศาลปกครอง(ฉบับที่ ๒)พ.ศ. ๒๕๖๐ โดยที่เป็นการสมควรแก้ไขเพิ่มเติมระเบียบคณะกรรมการข้าราชการฝ่ายศาลปกครอง ว่าด้วยเงินส่งเสริมประสิทธิภาพการปฏิบัติราชการที่ดีของข้าราชการฝ่ายศาลปกครองพ.ศ. ๒๕๕๔ เพื่อให้มีความเหมาะสมและสอดคล้องกับการปฏิบัติราชการอาศัยอำนาจตามความในมาตรา๘๔ วรรคหนึ่ง แห่งพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง พ.ศ. ๒๕๔๒คณะกรรมการข้าราชการฝ่ายศาลปกครอง จึงออกระเบียบไว้ดังต่อไปนี้ข้อ๑ ระเบียบนี้เรียกว่าระเบียบคณะกรรมการข้าราชการฝ่ายศาลปกครอง ว่าด้วยเงินส่งเสริมประสิทธิภาพการปฏิบัติราชการที่ดีของข้าราชการฝ่ายศาลปกครอง(ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๖๐ข้อ๒[๑] ระเบียบนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปข้อ๓ ให้ยกเลิกความในข้อ ๖ของระเบียบคณะกรรมการข้าราชการฝ่ายศาลปกครอง ว่าด้วยเงินส่งเสริมประสิทธิภาพการปฏิบัติราชการที่ดีของข้าราชการฝ่ายศาลปกครองพ.ศ. ๒๕๕๔ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทนข้อ ๖ ข้าราชการฝ่ายศาลปกครองที่ได้รับเงินส่งเสริมประสิทธิภาพการปฏิบัติราชการที่ดีจะต้องได้รับการเลื่อนเงินเดือนตามรอบการประเมินผลการปฏิบัติงานเพื่อเลื่อนเงินเดือนโดยต้องผ่านการประเมินผลการปฏิบัติราชการที่ดีตามรอบการประเมินผลการปฏิบัติงานเพื่อเลื่อนเงินเดือนทั้งนี้ ตามหลักเกณฑ์และวิธีการที่สำนักงานศาลปกครองกำหนดกรณีผู้ที่ได้รับอนุญาตให้ลาไปศึกษาฝึกอบรม ดูงาน หรือปฏิบัติการวิจัยในประเทศหรือต่างประเทศ หรือผู้ที่ได้รับอนุญาตให้ลาติดตามคู่สมรสไปปฏิบัติราชการหรือปฏิบัติงานในต่างประเทศนอกจากจะต้องปฏิบัติตามหลักเกณฑ์ในวรรคหนึ่งแล้วจะต้องมีระยะเวลาปฏิบัติราชการในรอบการประเมินนั้นเป็นเวลาไม่น้อยกว่าสี่เดือนด้วยหากข้าราชการฝ่ายศาลปกครองผู้ใดไม่ผ่านการประเมินผลการปฏิบัติราชการที่ดีตามรอบการประเมินผลการปฏิบัติงานเพื่อเลื่อนเงินเดือนตามวรรคหนึ่งหรือมีระยะเวลาปฏิบัติราชการในรอบการประเมินนั้นไม่เป็นไปตามวรรคสองให้งดจ่ายเงินส่งเสริมประสิทธิภาพการปฏิบัติราชการที่ดีจนกว่าข้าราชการฝ่ายศาลปกครองผู้นั้นจะผ่านการประเมินผลการปฏิบัติราชการที่ดีตามรอบการประเมินผลการปฏิบัติงานเพื่อเลื่อนเงินเดือนหรือมีระยะเวลาปฏิบัติราชการในรอบการประเมินนั้นเป็นเวลาไม่น้อยกว่าสี่เดือนประกาศ ณ วันที่ ๗กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๖๐ปิยะ ปะตังทาประธานศาลปกครองสูงสุดประธานกรรมการข้าราชการฝ่ายศาลปกครองภวรรณตรี/จัดทำ๒๔ กรกฎาคม๒๕๖๐ชวัลพร/ตรวจ๒๔ สิงหาคม๒๕๖๐[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๓๔/ตอนที่ ๗๖ ก/หน้า ๑/๑๗ กรกฎาคม ๒๕๖๐
ประกาศสำนักงานมาตรฐานสินค้าประกาศสำนักงานมาตรฐานสินค้าเรื่องกำหนดท้องที่หรือเขตตรวจสอบมาตรฐานสินค้าข้าวหอมมะลิไทย สำหรับส่งไปต่างประเทศพ.ศ. ๒๕๕๐[๑] โดยที่เป็นการสมควรกำหนดท้องที่หรือเขตตรวจสอบมาตรฐานสินค้าข้าวหอมมะลิไทยสำหรับส่งไปต่างประเทศเพิ่มเติม เพื่อให้เหมาะสมและสอดคล้องกับสถานการณ์ในปัจจุบันอาศัยอำนาจตามความในข้อ๑ (๒) ของประกาศกระทรวงพาณิชย์ เรื่อง หลักเกณฑ์และวิธีการการจัดให้มีการตรวจสอบและการตรวจสอบมาตรฐานสินค้าข้าวหอมมะลิไทย พ.ศ. ๒๕๔๕ ลงวันที่ ๑๕ กุมภาพันธ์ พ.ศ.๒๕๔๕ สำนักงานมาตรฐานสินค้า จึงออกประกาศไว้ ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ประกาศนี้เรียกว่า ประกาศสำนักงานมาตรฐานสินค้า เรื่องกำหนดท้องที่หรือเขตตรวจสอบมาตรฐานสินค้าข้าวหอมมะลิไทย สำหรับส่งไปต่างประเทศพ.ศ. ๒๕๕๐ข้อ ๒ให้ยกเลิกประกาศสำนักงานมาตรฐานสินค้า เรื่องกำหนดท้องที่หรือเขตตรวจสอบมาตรฐานสินค้าข้าวหอมมะลิไทย สำหรับส่งไปต่างประเทศฉบับลงวันที่ ๑๗ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๕๐ข้อ๓[๒] ให้กำหนดท้องที่หรือเขตตรวจสอบมาตรฐานสินค้าข้าวหอมมะลิไทยสำหรับส่งไปต่างประเทศ ไว้ดังนี้(๑)กรุงเทพมหานคร(๒)จังหวัดนนทบุรี(๓)จังหวัดปทุมธานี(๔)จังหวัดสมุทรปราการ(๕)จังหวัดนครปฐม(๖)จังหวัดสมุทรสาคร(๗)จังหวัดสมุทรสงคราม(๘)จังหวัดชลบุรี(๙)จังหวัดฉะเชิงเทรา(๑๐)จังหวัดพระนครศรีอยุธยา(๑๑)จังหวัดสุพรรณบุรี(๑๒)จังหวัดสระบุรี(๑๓)จังหวัดนครสวรรค์(๑๔)จังหวัดพิจิตร(๑๕)จังหวัดพิษณุโลก(๑๖)จังหวัดนครราชสีมา(๑๗)จังหวัดศรีสะเกษ(๑๘)จังหวัดสุรินทร์(๑๙)จังหวัดมหาสารคาม(๒๐)จังหวัดร้อยเอ็ด(๒๑)จังหวัดยโสธร(๒๒)จังหวัดอุบลราชธานี(๒๓)จังหวัดบุรีรัมย์(๒๔)จังหวัดขอนแก่น(๒๕)จังหวัดอุดรธานี(๒๖)จังหวัดเชียงราย(๒๗)จังหวัดสิงห์บุรี(๒๘)จังหวัดอ่างทอง(๒๙)จังหวัดเลย(๓๐)จังหวัดชัยนาททั้งนี้ตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไปประกาศ ณ วันที่ ๑๔พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๕๐อาคม สีทับทิมหัวหน้าสำนักงานมาตรฐานสินค้าประกาศสำนักงานมาตรฐานสินค้าเรื่อง กำหนดท้องที่หรือเขตตรวจสอบมาตรฐานสินค้าข้าวหอมมะลิไทยสำหรับส่งไปต่างประเทศ พ.ศ. ๒๕๕๐ (แก้ไขเพิ่มเติมครั้งที่ ๑)[๓]อุษมล/ผู้จัดทำ๖ กรกฎาคม ๒๕๕๔[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๒๔/ตอนพิเศษ ๑๘๘ ง/หน้า ๒๒/๓ ธันวาคม ๒๕๕๐[๒] ข้อ ๓แก้ไขเพิ่มเติมโดยประกาศสำนักงานมาตรฐานสินค้า เรื่องกำหนดท้องที่หรือเขตตรวจสอบมาตรฐานสินค้าข้าวหอมมะลิไทย สำหรับส่งไปต่างประเทศ พ.ศ.๒๕๕๐ (แก้ไขเพิ่มเติมครั้งที่ ๑)[๓] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๒๕/ตอนพิเศษ ๑๓ ง/หน้า ๑๖/๒๑ มกราคม ๒๕๕๑
ประกาศคณะปฏิรูปการปกครองในระบอบประชาธิปไตยอันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุขฉบับที่๒๘เรื่องยกเลิกประกาศคณะปฏิรูปการปกครองในระบอบประชาธิปไตยอันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุขฉบับที่ ๑๗ลงวันที่๒๒ กันยายน พุทธศักราช ๒๕๔๙ และฉบับที่๑๘ ลงวันที่ ๒๒ กันยายน พุทธศักราช ๒๕๔๙[๑] ตามที่ได้มีประกาศคณะปฏิรูปการปกครองในระบอบประชาธิปไตยอันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุข ฉบับที่ ๑๗ลงวันที่ ๒๒ กันยายน พุทธศักราช ๒๕๔๙ เรื่อง มอบอำนาจบริหารราชการแผ่นดินและฉบับที่ ๑๘ ลงวันที่ ๒๒ กันยายน พุทธศักราช ๒๕๔๙ เรื่อง การแก้ไขเพิ่มเติมกฎหมายว่าด้วยตำรวจแห่งชาตินั้น บัดนี้สมควรให้การบริหารราชการสำนักงานตำรวจแห่งชาติดำเนินการไปตามกฎหมายที่ใช้บังคับอยู่เดิมหัวหน้าคณะปฏิรูปการปกครองในระบอบประชาธิปไตย อันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุขจึงมีประกาศ ดังต่อไปนี้ข้อ๑ ให้ยกเลิกประกาศคณะปฏิรูปการปกครองในระบอบประชาธิปไตยอันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุข ฉบับที่ ๑๗ลงวันที่ ๒๒ กันยายน พุทธศักราช ๒๕๔๙ เรื่อง มอบอำนาจบริหารราชการแผ่นดินและฉบับที่ ๑๘ ลงวันที่ ๒๒ กันยายน พุทธศักราช ๒๕๔๙ เรื่องการแก้ไขเพิ่มเติมกฎหมายว่าด้วยตำรวจแห่งชาติข้อ๒ให้บทบัญญัติตามพระราชบัญญัติตำรวจแห่งชาติ พ.ศ. ๒๕๔๗ซึ่งใช้บังคับอยู่ก่อนวันที่ประกาศคณะปฏิรูปการปกครองในระบอบประชาธิปไตยอันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุข ฉบับที่ ๑๘ ลงวันที่ ๒๒ กันยายน พุทธศักราช ๒๕๔๙เรื่อง การแก้ไขเพิ่มเติมกฎหมายว่าด้วยตำรวจแห่งชาติ ใช้บังคับมีผลใช้บังคับอยู่ต่อไปเช่นเดิมข้อ๓การยกเลิกประกาศคณะปฏิรูปการปกครองในระบอบประชาธิปไตยอันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุข ตามข้อ ๑ ไม่กระทบกระเทือนการใด ๆที่กระทำในระหว่างที่ประกาศคณะปฏิรูปการปกครองในระบอบประชาธิปไตย อันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุขดังกล่าวยังมีผลใช้บังคับและให้ดำเนินการจัดให้มีคณะกรรมการข้าราชการตำรวจตามพระราชบัญญัติตำรวจแห่งชาติพ.ศ. ๒๕๔๗ ภายในหกสิบวันนับแต่วันที่ประกาศฉบับนี้ใช้บังคับในระหว่างที่ยังไม่มีคณะกรรมการข้าราชการตำรวจตามวรรคหนึ่งให้บุคคลที่ทำหน้าที่เป็นคณะกรรมการข้าราชการตำรวจตามประกาศคณะปฏิรูปการปกครองในระบอบประชาธิปไตยอันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุข ฉบับที่ ๑๘ ลงวันที่ ๒๒ กันยายน พุทธศักราช ๒๕๔๙ทำหน้าที่เป็นคณะกรรมการข้าราชการตำรวจไปพลางก่อนประกาศณ วันที่ ๓๐ กันยายน พุทธศักราช ๒๕๔๙พลเอกสนธิ บุญยรัตกลินหัวหน้าคณะปฏิรูปการปกครองในระบอบประชาธิปไตยอันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุขนันทนา/จัดทำ๑๑ตุลาคม ๒๕๔๙ปิติวรรณ/ปรับปรุง๒๕พฤษภาคม ๒๕๖๓อรญา/ตรวจ๒๖มิถุนายน ๒๕๖๓[๑]ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๓/ตอนที่ ๑๐๕ ก/หน้า ๑๓/๓ตุลาคม ๒๕๔๙
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4168/2530หลักกฎหมาย: แม้ความในมาตรา 123(3) แห่งพระราชบัญญัติแรงงานสัมพันธ์ พ.ศ.2518 มิได้บัญญัติว่าคำเตือนเป็นหนังสือมีระยะเวลานานเท่าใดจึงจะนานเกินสมควรที่จะนำมาเป็นเหตุเลิกจ้างได้ในระหว่างที่มีข้อตกลงเกี่ยวกับสภาพการจ้างมีผลใช้บังคับก็ตาม แต่ก็ไม่อาจแปลได้ว่าเมื่อมีการตักเตือนเป็นหนังสือแล้ว คำเตือนนั้นจะมีผลอยู่ตลอดเวลาที่ลูกจ้างทำงานอยู่เพราะลูกจ้างย่อมขาดความคุ้มครอง ดังนั้น เมื่อลูกจ้างได้รับคำเตือนเป็นหนังสือแล้วรู้สำนึกแก้ไขการทำงานและประพฤติตนตามระเบียบข้อบังคับแล้ว คำเตือนนั้นก็ควรสิ้นผลไปนายจ้างเคยตักเตือนลูกจ้างเป็นหนังสือ 2 ครั้ง เป็นระยะเวลาห่างกับการเลิกจ้าง 7 ปีเศษ ถือได้ว่าเป็นระยะเวลาเนิ่นนานเกินสมควรและสิ้นผลแล้ว จะนำคำเตือนนั้นมาเป็นข้อพิจารณาสำหรับการเลิกจ้างดังกล่าวไม่ได้. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4168/2530ห้างหุ้นส่วนจำกัด ฉื่อจิ้นฮ้ว ฯโจทก์นาย อร่าม สุทธะพินธุ กับพวกจำเลย พ.ร.บ.แรงงานสัมพันธ์ พ.ศ.2518 ม. 123 (3)แม้ความในมาตรา 123(3) แห่งพระราชบัญญัติแรงงานสัมพันธ์ พ.ศ.2518 มิได้บัญญัติว่าคำเตือนเป็นหนังสือมีระยะเวลานานเท่าใดจึงจะนานเกินสมควรที่จะนำมาเป็นเหตุเลิกจ้างได้ในระหว่างที่มีข้อตกลงเกี่ยวกับสภาพการจ้างมีผลใช้บังคับก็ตาม แต่ก็ไม่อาจแปลได้ว่าเมื่อมีการตักเตือนเป็นหนังสือแล้ว คำเตือนนั้นจะมีผลอยู่ตลอดเวลาที่ลูกจ้างทำงานอยู่เพราะลูกจ้างย่อมขาดความคุ้มครอง ดังนั้น เมื่อลูกจ้างได้รับคำเตือนเป็นหนังสือแล้วรู้สำนึกแก้ไขการทำงานและประพฤติตนตามระเบียบข้อบังคับแล้ว คำเตือนนั้นก็ควรสิ้นผลไปนายจ้างเคยตักเตือนลูกจ้างเป็นหนังสือ 2 ครั้ง เป็นระยะเวลาห่างกับการเลิกจ้าง 7 ปีเศษ ถือได้ว่าเป็นระยะเวลาเนิ่นนานเกินสมควรและสิ้นผลแล้ว จะนำคำเตือนนั้นมาเป็นข้อพิจารณาสำหรับการเลิกจ้างดังกล่าวไม่ได้.(สีนวล คงลาภ-จุนท์ จันทรวงศ์-มาโนช เพียรสนอง)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4168/2530ห้างหุ้นส่วนจำกัด ฉื่อจิ้นฮ้ว ฯโจทก์นาย อร่าม สุทธะพินธุ กับพวกจำเลย พ.ร.บ.แรงงานสัมพันธ์ พ.ศ.2518 ม. 123 (3)แม้ความในมาตรา 123(3) แห่งพระราชบัญญัติแรงงานสัมพันธ์ พ.ศ.2518 มิได้บัญญัติว่าคำเตือนเป็นหนังสือมีระยะเวลานานเท่าใดจึงจะนานเกินสมควรที่จะนำมาเป็นเหตุเลิกจ้างได้ในระหว่างที่มีข้อตกลงเกี่ยวกับสภาพการจ้างมีผลใช้บังคับก็ตาม แต่ก็ไม่อาจแปลได้ว่าเมื่อมีการตักเตือนเป็นหนังสือแล้ว คำเตือนนั้นจะมีผลอยู่ตลอดเวลาที่ลูกจ้างทำงานอยู่เพราะลูกจ้างย่อมขาดความคุ้มครอง ดังนั้น เมื่อลูกจ้างได้รับคำเตือนเป็นหนังสือแล้วรู้สำนึกแก้ไขการทำงานและประพฤติตนตามระเบียบข้อบังคับแล้ว คำเตือนนั้นก็ควรสิ้นผลไปนายจ้างเคยตักเตือนลูกจ้างเป็นหนังสือ 2 ครั้ง เป็นระยะเวลาห่างกับการเลิกจ้าง 7 ปีเศษ ถือได้ว่าเป็นระยะเวลาเนิ่นนานเกินสมควรและสิ้นผลแล้ว จะนำคำเตือนนั้นมาเป็นข้อพิจารณาสำหรับการเลิกจ้างดังกล่าวไม่ได้.(สีนวล คงลาภ-จุนท์ จันทรวงศ์-มาโนช เพียรสนอง)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ