phoneee/thai-legal-corpus huggingface dataset:
คําสั่งกรมบังคับคดีที่ 31 / 2520เรื่อง การปฏิบัติหน้าที่ในสํานวนเกี่ยวกับการส่งหมาย ประกาศ และหนังสือในคดีแพ่ง - --------- โดยที่ปรากฏว่าการปฏิบัติหน้าที่ในสํานวนเกี่ยวกับการส่งหมาย ประกาศ และหนังสือในคดีแพ่ง ในขณะนี้ยังมิได้แยกเก็บไว้เป็นหมวดหมู่โดยเฉพาะเจาะจง ทําให้เกิดความขัดข้องและยุ่งยากในการค้นหาสํานวนเพื่อเสนอรายงานการส่งหมาย ซึ่งทําให้การบังคับคดีต้องล่าช้าอันอาจเกิดความเสียหายแก่คู่ความในคดีได้ ดังนั้นเพื่อให้การเร่งรัดการส่งหมายให้รวดเร็วยิ่งขึ้น ตลอดจนการค้นหาสํานวนได้เป็นไปโดยสะดวกและมีระเบียบเรียบร้อย กับมีความคล่องตัวในการปฏิบัติหน้าที่ราชการยิ่งขึ้น จึงได้เลขานุการกรม ผู้อํานวยการกอง กองยึดอายัดและจําหน่ายทรัพย์สิน และหัวหน้ากองคลังสั่งให้ข้าราชการในความรับผิดชอบปฏิบัติหน้าที่ราชการดังต่อไปนี้ข้อ ๑ การออกหมาย ประกาศ และหนังสือต่าง ๆ 1.1 ให้กองยึดอายัดและจําหน่ายทรัพย์สิน ส่งหมาย ประกาศ และหนังสือไปยังงานเดินหมายและประกาศ สํานักงานเลขานุการกรม โดยบัญชีรายการส่งหมาย 2 ฉบับมีข้อความตรงกัน แล้วมอบให้เจ้าหน้าที่งานเดินหมายและประกาศลงชื่อรับไว้หนึ่งฉบับเพื่อเป็นหลักฐานทุกครั้ง 1.2 ให้งานเดินหมายและประกาศทําบัญชีรับจ่ายหมาย ประกาศ และส่งหนังสือเพื่อเฉลี่ยจ่ายให้พนักงานเดินหมายรับไปส่งเป็นประจําทุกวัน โดยกําหนดให้รายงานผลการส่งหมายต่อหัวหน้างานเดินหมายและประกาศ ภายในเวลา 3 วัน และส่งประกาศภายใน 5 วัน 1.3 สําหรับสํานวนที่ได้ออกหมาย ประกาศ และหนังสือตามข้อ 1.1 เมื่อทางกองยึดอายัดและจําหน่ายทรัพย์สินไม่มีกิจจําเป็นที่จะต้องใช้สํานวนนั้นปฏิบัติการใด ๆ แล้วให้กองอายัดและจําหน่ายทรัพย์สินรีบส่งสํานวนนั้นไปยังงานเก็บสํานวนและสถิติ สํานักงานเลขานุการกรม โดยทําบัญชีรายการส่งสํานวน 2 ฉบับ แล้วมอบให้เจ้าหน้าที่เก็บสํานวนและสถิติลงชื่อรับไว้ 1 ฉบับ เพื่อเป็นหลักฐานทุกครั้ง 1.4 ให้งานเก็บสํานวนและสถิติจัดเก็บส่งหมายแยกไว้โดยเฉพาะตามบัญชีการส่งหมายของแต่ละวัน อย่าให้สับสนปนกัน เพื่อจะได้จ่ายสํานวนได้ทันทีตามที่มีผู้ขอเบิกมาข้อ ๒ การรายงานการส่งหมายและการส่งสํานวนคืน 2.1 ให้พนักงานเดินหมายรายงานการส่งหมาย เสนอหัวหน้างานเดินหมายและประกาศตรวจเพื่อเสนอเลขานุการกรม มีคําสั่งจ่ายค่าพาหนะและค่าป่วยการแก่พนักงานเดินหมาย แล้วให้เจ้าหน้าที่งานเดินหมายส่งรายงานดังกล่าว ไปยังงานเก็บสํานวนและสถิติเพื่อติดสํานวนเสนอกองยึดอายัดและจําหน่ายทรัพย์สิน โดยทําบัญชีรายการส่งสํานวนให้เจ้าหน้าที่กองยึดอายัดและจําหน่ายทรัพย์สินลงชื่อรับไว้เป็นหลักฐานทุกครั้ง 2.2 ให้กองยึดอายัดและจําหน่ายทรัพย์สิน ส่งสํานวนที่มีรายงานการเดินหมายแล้วไปยังกองคลัง เพื่อเบิกจ่ายเงินค่าพาหนะและค่าป่วยการในการส่งหมายดังกล่าว โดยทําบัญชีรายการส่งสํานวนให้เจ้าหน้าที่กองคลังลงชื่อรบไว้เป็นหลักฐานทุกครั้ง 2.3 สํานวนใดที่ไม่มีการใดจะต้องปฏิบัติต่อไป เมื่อกองคลังได้จัดการเบิกจ่ายเงินตามข้อ 2.2 เสร็จแล้ว ให้เจ้าหน้าที่กองคลังส่งสํานวนดังกล่าวไปยังงานเก็บสํานวนและสถิติสํานักงานเลขานุการกรม โดยทําบัญชีรายการส่งสํานวนให้เจ้าหน้าที่งานเก็บสํานวนและสถิติ ลงชื่อรับไว้เป็นหลักฐานทุกครั้ง ส่วนสํานวนใดที่ทางกองยึดอายัดและจําหน่ายทรัพย์สินจะต้องดําเนินการต่อไปก็ให้เจ้าหน้าที่กองคลังส่งสํานวนดังกล่าว ไปยังกองยึดอายัดและจําหน่ายทรัพย์สิน โดยทําบัญชีรายการส่งสํานวนให้เจ้าหน้าที่กองยึดอายัดและจําหน่ายทรัพย์สิน ลงชื่อรับไว้เป็นหลักฐานทุกครั้งเช่นเดียวกันด้วย ทั้งนี้ ให้ถือปฏิบัติตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไปผู้มีอํานาจลงนาม - สั่ง ณ วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2520 (นายพิศิษฏ์ เทศะบํารุง)อธิบดีกรมบังคับคดี
ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรีประกาศสำนักนายกรัฐมนตรีเรื่องกำหนดให้การเวนคืนอสังหาริมทรัพย์ ในท้องที่ตำบลทางเกวียนและตำบลบ้านนา อำเภอแกลงจังหวัดระยองเป็นกรณีที่มีความจำเป็นโดยเร่งด่วน[๑] ตามที่ได้ประกาศใช้บังคับพระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืนในท้องที่ตำบลทางเกวียน และตำบลบ้านนา อำเภอแกลง จังหวัดระยอง พ.ศ. ๒๕๕๘เพื่อประโยชน์แก่การชลประทานในการก่อสร้างประตูระบายน้ำและอาคารประกอบตามโครงการประตูระบายน้ำแม่น้ำประแสร์นั้นอธิบดีกรมชลประทานผู้เป็นเจ้าหน้าที่เวนคืนตามพระราชกฤษฎีกาเห็นว่าการก่อสร้างประตูระบายน้ำและอาคารประกอบตามโครงการดังกล่าวเป็นกรณีที่มีความจำเป็นโดยเร่งด่วนเพื่อประโยชน์แก่การชลประทานการส่งน้ำสำหรับพื้นที่การเกษตรการอุปโภคและการบริโภคการป้องกันและบรรเทาอุทกภัยตลอดจนป้องกันการรุกล้ำของน้ำเค็มในพื้นที่ชุมชนและพื้นที่เกษตรกรรมซึ่งหากการเวนคืนเนิ่นช้าไปจะเป็นอุปสรรคอย่างมากแก่การพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมอาศัยอำนาจตามความในมาตรา๑๓ วรรคหนึ่ง แห่งพระราชบัญญัติว่าด้วยการเวนคืนอสังหาริมทรัพย์ พ.ศ. ๒๕๓๐ประกอบกับมาตรา ๑๑ วรรคหนึ่ง แห่งพระราชบัญญัติการชลประทานหลวง พุทธศักราช ๒๔๘๕ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติการชลประทานหลวง (ฉบับที่ ๕) พ.ศ. ๒๕๓๐ คณะรัฐมนตรีโดยมติเมื่อวันที่๒๙ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๕๘จึงกำหนดให้การเวนคืนอสังหาริมทรัพย์ตามพระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืนในท้องที่ตำบลทางเกวียน และตำบลบ้านนา อำเภอแกลง จังหวัดระยอง พ.ศ. ๒๕๕๘ เป็นกรณีที่มีความจำเป็นโดยเร่งด่วนเพื่อให้เจ้าหน้าที่หรือผู้ซึ่งได้รับมอบหมายจากเจ้าหน้าที่มีอำนาจเข้าครอบครองหรือใช้อสังหาริมทรัพย์นั้นตามพระราชบัญญัติว่าด้วยการเวนคืนอสังหาริมทรัพย์พ.ศ. ๒๕๓๐ ได้ประกาศ ณ วันที่ ๑๑กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๕๙พลเอก ประยุทธ์ จันทร์โอชานายกรัฐมนตรีปริยานุช/จัดทำ๑๘ กุมภาพันธ์๒๕๕๙กัญฑรัตน์/ตรวจ๒๙ กุมภาพันธ์๒๕๕๙[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๓๓/ตอนพิเศษ ๔๔ ง/หน้า ๒/๑๗ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๙
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1005/2465หลักกฎหมาย: ที่ดินแลบ้านเรือนเดิมเปนของ ว.ได้จำนำไว้แก่ พ. พ.ถึงแก่กรรม อ.จึงฟ้องในฐานที่เปนผู้ปกครองผู้รับมรฎก พ. ขอให้ ว. ไถ่หรือขอให้ที่หลุดเปนสิทธิ์ ศาลได้ตัดสินในคดีนั้นว่า ให้ ว. ไถ่คืนไปภายในกำหนด ๑ เดือน ถ้าไม่ไถ่ให้ที่หลุดเปนสิทธิ์ในวันที่ศาลตัดสินนี้เอง อ.ได้ให้ ด. เข้ายึดที่ดินรายนี้ (ซึ่ง จ. ได้ปกครองอยู่โดยได้รับอำนาจต่อเนื่องมาจาก ว. เจ้าของกรรมสิทธิ์) ด. ได้หักลูกกุญแจขนของ ๆ ตนเข้าไปอยู่ แลขนของ ๆ จ. ไปไว้เสียทางหนึ่ง อัยการจึงฟ้องขอให้ลงโทษ อ. ด. ศาลฎีกาตัดสินว่า อ. ด. มีความผิดฐานเปนตัวการบุกรุกด้วยกันทั้ง ๒ คน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1005/2465อัยการฉ.เชิงเทราโจทก์นายดิศ นางอินล. ป.อ. ม. 327ที่ดินแลบ้านเรือนเดิมเปนของ ว.ได้จำนำไว้แก่ พ. พ.ถึงแก่กรรม อ.จึงฟ้องในฐานที่เปนผู้ปกครองผู้รับมรฎก พ. ขอให้ ว. ไถ่หรือขอให้ที่หลุดเปนสิทธิ์ ศาลได้ตัดสินในคดีนั้นว่า ให้ ว. ไถ่คืนไปภายในกำหนด ๑ เดือน ถ้าไม่ไถ่ให้ที่หลุดเปนสิทธิ์ในวันที่ศาลตัดสินนี้เอง อ.ได้ให้ ด. เข้ายึดที่ดินรายนี้ (ซึ่ง จ. ได้ปกครองอยู่โดยได้รับอำนาจต่อเนื่องมาจาก ว. เจ้าของกรรมสิทธิ์) ด. ได้หักลูกกุญแจขนของ ๆ ตนเข้าไปอยู่ แลขนของ ๆ จ. ไปไว้เสียทางหนึ่ง อัยการจึงฟ้องขอให้ลงโทษ อ. ด. ศาลฎีกาตัดสินว่า อ. ด. มีความผิดฐานเปนตัวการบุกรุกด้วยกันทั้ง ๒ คน(มโน-นร เนติ-ศรี)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ที่ดินแลบ้านเรือนเดิมเปนของ ว.ได้จำนำไว้แก่ พ. พ.ถึงแก่กรรม อ.จึงฟ้องในฐานที่เปนผู้ปกครองผู้รับมรฎก พ. ขอให้ ว. ไถ่หรือขอให้ที่หลุดเปนสิทธิ์ ศาลได้ตัดสินในคดีนั้นว่า ให้ ว. ไถ่คืนไปภายในกำหนด ๑ เดือน ถ้าไม่ไถ่ให้ที่หลุดเปนสิทธิ์ในวันที่ศาลตัดสินนี้เอง อ.ได้ให้ ด. เข้ายึดที่ดินรายนี้ (ซึ่ง จ. ได้ปกครองอยู่โดยได้รับอำนาจต่อเนื่องมาจาก ว. เจ้าของกรรมสิทธิ์) ด. ได้หักลูกกุญแจขนของ ๆ ตนเข้าไปอยู่ แลขนของ ๆ จ. ไปไว้เสียทางหนึ่ง อัยการจึงฟ้องขอให้ลงโทษ อ. ด. ศาลฎีกาตัดสินว่า อ. ด. มีความผิดฐานเปนตัวการบุกรุกด้วยกันทั้ง ๒ คน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1005/2465อัยการฉ.เชิงเทราโจทก์นายดิศ นางอินล. ป.อ. ม. 327ที่ดินแลบ้านเรือนเดิมเปนของ ว.ได้จำนำไว้แก่ พ. พ.ถึงแก่กรรม อ.จึงฟ้องในฐานที่เปนผู้ปกครองผู้รับมรฎก พ. ขอให้ ว. ไถ่หรือขอให้ที่หลุดเปนสิทธิ์ ศาลได้ตัดสินในคดีนั้นว่า ให้ ว. ไถ่คืนไปภายในกำหนด ๑ เดือน ถ้าไม่ไถ่ให้ที่หลุดเปนสิทธิ์ในวันที่ศาลตัดสินนี้เอง อ.ได้ให้ ด. เข้ายึดที่ดินรายนี้ (ซึ่ง จ. ได้ปกครองอยู่โดยได้รับอำนาจต่อเนื่องมาจาก ว. เจ้าของกรรมสิทธิ์) ด. ได้หักลูกกุญแจขนของ ๆ ตนเข้าไปอยู่ แลขนของ ๆ จ. ไปไว้เสียทางหนึ่ง อัยการจึงฟ้องขอให้ลงโทษ อ. ด. ศาลฎีกาตัดสินว่า อ. ด. มีความผิดฐานเปนตัวการบุกรุกด้วยกันทั้ง ๒ คน(มโน-นร เนติ-ศรี)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
พระราชกฤษฎีกาพระราชกฤษฎีกาให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมการก่อสร้างอาคารพุทธศักราช๒๔๗๙ ภายในเขตท้องที่บางแห่งในจังหวัดธนบุรีพุทธศักราช๒๔๘๖ ในพระปรมาภิไธยสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวอานันทมหิดลคณะผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์(ตามประกาศประธานสภาผู้แทนราษฎรลงวันที่๔ สิงหาคม พุทธศักราช ๒๔๘๐และวันที่๑๖ ธันวาคม พุทธศักราช ๒๔๘๔)อาทิตย์ ทิพอาภาปรีดี พนมยงค์ตราไว้ณ วันที่ ๙ สิงหาคม พุทธศักราช ๒๔๘๖เป็นปีที่๑๐ ในรัชกาลปัจจุบันโดยที่เห็นสมควรให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมการก่อสร้างอาคารพุทธศักราช ๒๔๗๙ ภายในเขตท้องที่บางแห่งในจังหวัดธนบุรีคณะผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ในพระปรมาภิไธยสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๒แห่งพระราชบัญญัติควบคุมการก่อสร้างอาคาร พุทธศักราช ๒๔๗๙จึงให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้มาตรา ๑ พระราชกฤษฎีกานี้ให้เรียกว่า พระราชกฤษฎีกาให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมการก่อสร้างอาคารพุทธศักราช ๒๔๗๙ ภายในเขตท้องที่บางแห่งในจังหวัดธนบุรี พุทธศักราช ๒๔๘๖มาตรา ๒[๑]ให้ใช้พระราชกฤษฎีกานี้ตั้งแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา ๓ให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมการก่อสร้างอาคาร พุทธศักราช ๒๔๗๙ ภายในเขตท้องที่บางแห่งในจังหวัดธนบุรีตามที่กำหนดไว้ในแผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกานี้มาตรา ๔ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้ผู้รับสนองพระบรมราชโองการจอมพลป. พิบูลสงครามนายกรัฐมนตรีสรัลพร/พิมพ์๑๙กุมภาพันธ์ ๒๕๕๑ฐิติพงษ์/ตรวจ๑๘มีนาคม ๒๕๕๑[๑]ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๖๐/ตอนที่ ๔๔/หน้า ๑๒๘๙/๒๔ สิงหาคม ๒๔๘๖
พระราชกฤษฎีกาให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมอาคารพ.ศ. ๒๕๒๒บังคับในเขตสุขาภิบาลท้ายเหมืองอำเภอท้ายเหมือง จังหวัดพังงาพ.ศ. ๒๕๒๙ ภูมิพลอดุลยเดชป.ร.ให้ไว้ ณ วันที่๑๖ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๒๙เป็นปีที่ ๔๑ในรัชกาลปัจจุบันพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชมีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่าโดยที่เป็นการสมควรให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมอาคารพ.ศ. ๒๕๒๒ บังคับในเขตสุขาภิบาลท้ายเหมือง อำเภอท้ายเหมือง จังหวัดพังงาอาศัยอำนาจตามความในมาตรา๑๕๙ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย และมาตรา ๒ แห่งพระราชบัญญัติควบคุมอาคารพ.ศ. ๒๕๒๒ จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้มาตรา ๑ พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า พระราชกฤษฎีกาให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมอาคารพ.ศ. ๒๕๒๒ บังคับในเขตสุขาภิบาลท้ายเหมือง อำเภอท้ายเหมือง จังหวัดพังงา พ.ศ. ๒๕๒๙มาตรา ๒[๑] พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับเมื่อพ้นกำหนดหกสิบวันนับแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา ๓ ให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมอาคาร พ.ศ. ๒๕๒๒บังคับในเขตสุขาภิบาลท้ายเหมือง อำเภอท้ายเหมือง จังหวัดพังงามาตรา ๔ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้ผู้รับสนองพระบรมราชโองการพลเอกป. ติณสูลานนท์นายกรัฐมนตรีหมายเหตุ:- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือเนื่องจากในเขตสุขาภิบาลท้ายเหมือง อำเภอท้ายเหมือง จังหวัดพังงากำลังมีการขยายตัวทั้งในด้านการก่อสร้างอาคารและการผังเมือง สมควรให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมอาคารพ.ศ. ๒๕๒๒ บังคับในท้องที่ดังกล่าวเพื่อประโยชน์ในด้านการควบคุมเกี่ยวกับความมั่นคงแข็งแรง ความปลอดภัยการป้องกันอัคคีภัย การสาธารณสุข การรักษาคุณภาพสิ่งแวดล้อม การผังเมืองการสถาปัตยกรรม และการอำนวยความสะดวกแก่การจราจร จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้สรัลพร/พิมพ์๒๑ธันวาคม ๒๕๕๐ฐิติพงษ์/ตรวจ๘มกราคม ๒๕๕๑โชติกานต์/ปรับปรุง๓ มิถุนายน ๒๕๖๓อรญา/ตรวจ๒๑ ตุลาคม ๒๕๖๓[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๐๓/ตอนที่ ๑๐๙/ฉบับพิเศษ หน้า ๒๒/๒๖ มิถุนายน ๒๕๒๙
พระราชกฤษฎีกาพระราชกฤษฎีกากำหนดหลักเกณฑ์และวิธีการในการกำหนดธุรกิจที่ควบคุมรายการในหลักฐานการรับเงินและลักษณะของหลักฐานการรับเงินพ.ศ. ๒๕๔๒ ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร.ให้ไว้ ณ วันที่ ๒๓กันยายน พ.ศ. ๒๕๔๒เป็นปีที่ ๕๔ในรัชกาลปัจจุบันพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชมีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่าโดยที่เป็นการสมควรกำหนดหลักเกณฑ์และวิธีการเพื่อให้คณะกรรมการว่าด้วยสัญญากำหนดให้การประกอบธุรกิจขายสินค้าหรือให้บริการเป็นธุรกิจที่ควบคุมรายการในหลักฐานการรับเงินและกำหนดลักษณะของหลักฐานการรับเงินที่ผู้ประกอบธุรกิจทำให้กับผู้บริโภคอาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๒๒๑ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย และมาตรา ๓๕ เบญจ วรรคสามแห่งพระราชบัญญัติคุ้มครองผู้บริโภค พ.ศ. ๒๕๒๒ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติคุ้มครองผู้บริโภค (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๔๑จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้มาตรา ๑ พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า พระราชกฤษฎีกากำหนดหลักเกณฑ์และวิธีการในการกำหนดธุรกิจที่ควบคุมรายการในหลักฐานการรับเงินและลักษณะของหลักฐานการรับเงินพ.ศ. ๒๕๔๒มาตรา ๒[๑]พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา ๓คณะกรรมการว่าด้วยสัญญาจะกำหนดให้การประกอบธุรกิจขายสินค้าหรือให้บริการใดเป็นธุรกิจที่ควบคุมรายการในหลักฐานการรับเงินการประกอบธุรกิจขายสินค้าหรือให้บริการนั้นจะต้องเข้าลักษณะหนึ่งลักษณะใด ดังต่อไปนี้(๑) เป็นธุรกิจที่เกี่ยวข้องกับการดำรงชีวิตประจำวันของผู้บริโภค(๒)เป็นธุรกิจที่ผู้ประกอบธุรกิจมีอำนาจต่อรองเหนือกว่าผู้บริโภค ทั้งนี้ โดยพิจารณาจากฐานะทางเศรษฐกิจความรู้ความเข้าใจ และความสันทัดจัดเจน(๓)เป็นธุรกิจที่หากมีการกำหนดรายการในหลักฐานการรับเงินแล้วจะเป็นประโยชน์ต่อการคุ้มครองผู้บริโภคมาตรา ๔การกำหนดลักษณะของหลักฐานการรับเงินต้องเป็นไปตามหลักเกณฑ์ ดังต่อไปนี้(๑) การกำหนดรายการในหลักฐานการรับเงินสามารถกระทำได้โดยสภาพ(๒) ไม่เป็นการเพิ่มภาระเกินควรแก่การประกอบธุรกิจ(๓) สามารถคุ้มครองประโยชน์ของผู้บริโภคได้ เช่นใช้เป็นหลักฐานในการตรวจสอบมูลค่าหรือราคาสินค้าหรือบริการหรือใช้เป็นหลักฐานในการพิสูจน์ความรับผิดเกี่ยวกับการขายสินค้าหรือการให้บริการได้มาตรา ๕ก่อนออกประกาศกำหนดธุรกิจที่ควบคุมรายการในหลักฐานการรับเงินและลักษณะของหลักฐานการรับเงินให้คณะกรรมการว่าด้วยสัญญารับฟังความคิดเห็นจากผู้ประกอบธุรกิจและผู้บริโภคที่ได้รับผลกระทบโดยตรงโดยคำนึงถึงขอบเขตและสภาพปัญหา เช่น การจัดสัมมนา การประชุมหรือให้ประชาชนทั่วไปแสดงความคิดเห็น ในการนี้จะรับฟังความเห็นจากหน่วยงานของรัฐองค์กรที่เกี่ยวข้องกับการประกอบธุรกิจหรือองค์กรที่เกี่ยวข้องกับการคุ้มครองผู้บริโภคด้วยก็ได้มาตรา ๖ให้นายกรัฐมนตรีรักษาการตราพระราชกฤษฎีกานี้ผู้รับสนองพระบรมราชโองการชวน หลีกภัยนายกรัฐมนตรีหมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือ โดยที่มาตรา ๓๕ เบญจแห่งพระราชบัญญัติคุ้มครองผู้บริโภค พ.ศ. ๒๕๒๒ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติคุ้มครองผู้บริโภค (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๔๑กำหนดให้คณะกรรมการว่าด้วยสัญญามีอำนาจกำหนดให้การประกอบธุรกิจขายสินค้าหรือให้บริการใดเป็นธุรกิจที่ควบคุมรายการในหลักฐานการรับเงินและมีอำนาจกำหนดหลักเกณฑ์ เงื่อนไข และรายละเอียดของลักษณะของหลักฐานการรับเงินโดยการกำหนดของคณะกรรมการว่าด้วยสัญญาดังกล่าวต้องเป็นไปตามหลักเกณฑ์และวิธีการที่กำหนดโดยพระราชกฤษฎีกาจึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้คุณากร/ผู้จัดทำ๙ ธันวาคม๒๕๕๓พัสสน/ผู้ตรวจ๑๘ มกราคม ๒๕๕๔[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๑๖/ตอนที่ ๙๒ ก/หน้า ๔/๕ ตุลาคม ๒๕๔๒
ประกาศคณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ที่ กจ. 6/2542เรื่อง การกําหนดประเภทหลักทรัพย์เพิ่มเติม(ฉบับที่ 3) อาศัยอํานาจตามความในมาตรา 4 และมาตรา 14 แห่งพระราชบัญญัติหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ พ.ศ. 2535 คณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ออกข้อกําหนดไว้ดังต่อไปนี้ ข้อ 1 ให้ออปชัน (option) เป็นหลักทรัพย์ตามมาตรา 4 แห่งพระราชบัญญัติหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ พ.ศ. 2535 ออปชัน (option) ตามวรรคหนึ่ง หมายความว่า ตราสารที่ตลาดหลักทรัพย์หรือบริษัทย่อยออกเพื่อแสดงสิทธิแก่ผู้ถือดังต่อไปนี้(1) สิทธิที่จะซื้อหรือสิทธิที่จะขายสินค้าอ้างอิงกับตลาดหลักทรัพย์หรือบริษัทย่อยณ เวลาใดเวลาหนึ่งหรือช่วงเวลาใดเวลาหนึ่งในอนาคต ตามจํานวนและราคาที่กําหนดไว้ในตราสารหรือ(2) สิทธิที่จะได้รับชําระเงินจากตลาดหลักทรัพย์หรือบริษัทย่อย โดยสิทธิดังกล่าวคํานวณจากส่วนต่างของราคาหรือมูลค่าของสินค้าอ้างอิงหรือตัวแปรอ้างอิง ณ เวลาใดเวลาหนึ่งหรือช่วงเวลาใดเวลาหนึ่งในอนาคตกับราคาหรือมูลค่าของสินค้าอ้างอิงหรือตัวแปรอ้างอิงตามที่กําหนดไว้ในตราสาร ข้อ 2 เพื่อประโยชน์ตามข้อ 1 "ตลาดหลักทรัพย์" หมายความว่า ตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย "บริษัทย่อย" หมายความว่า บริษัทจํากัดที่ตลาดหลักทรัพย์จัดตั้งขึ้นและถือหุ้นไม่น้อยกว่าร้อยละเจ็ดสิบห้าของจํานวนหุ้นที่จําหน่ายได้แล้วทั้งหมดของบริษัทจํากัดนั้น "สินค้าอ้างอิง" หมายความว่า หลักทรัพย์หรือเงินตราสกุลใด ๆ "ตัวแปรอ้างอิง" หมายความว่า ดัชนีกลุ่มหลักทรัพย์หรืออัตราดอกเบี้ย ข้อ 3 ตราสารที่มีลักษณะเป็นออปชัน (option) ตามข้อ 1 มิให้ถือเป็นใบสําคัญแสดงสิทธิอนุพันธ์ (derivative warrant) ตามประกาศคณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ ที่ กจ. 1 /2542 เรื่อง การกําหนดประเภทหลักทรัพย์เพิ่มเติม (ฉบับที่ 2) ลงวันที่ 4 มกราคม พ.ศ. 2542 ข้อ 4 ประกาศนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป ประกาศ ณ วันที่ 22 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2542 (นายธารินทร์ นิมมานเหมินท์) รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังประธานกรรมการ คณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 294/2518หลักกฎหมาย: เมื่อมีหลักฐานเบื้องต้นว่า ผู้ร้องยื่นคำร้องขัดทรัพย์เข้ามาเพื่อประวิงคดี ศาลสั่งให้ผู้ร้องวางเงินประกันความเสียหายได้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 288(1) มิฉะนั้นให้จำหน่ายคดี ศาลอุทธรณ์สั่งให้ค่าฤชาธรรมเนียมชั้นอุทธรณ์เป็นพับได้เป็นดุลพินิจของศาล ไม่จำต้องให้ผู้แพ้คดีในที่สุดเป็นผู้เสียก็ได้ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 294/2518นายเล็ก วันสมโจทก์นางตั้น ชุ่นเต็กหรือชุ่นเห็กจำเลยผู้ร้องขัดทรัพย์จำเลยนายฉ่ำ เดชภักดี ที่ 1จำเลยนายบิ้นส้มหรือเริงศักดิ์ แซ่เหลื่องหรือเลี้ยวสกุล ที่ 2จำเลย ป.วิ.พ. ม. 288, ม. 161 เมื่อมีหลักฐานเบื้องต้นว่า ผู้ร้องยื่นคำร้องขัดทรัพย์เข้ามาเพื่อประวิงคดี ศาลสั่งให้ผู้ร้องวางเงินประกันความเสียหายได้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 288(1) มิฉะนั้นให้จำหน่ายคดี ศาลอุทธรณ์สั่งให้ค่าฤชาธรรมเนียมชั้นอุทธรณ์เป็นพับได้เป็นดุลพินิจของศาล ไม่จำต้องให้ผู้แพ้คดีในที่สุดเป็นผู้เสียก็ได้(พิชัย รชตะนันทน์-ชุ่ม สุนทรธัย-อุดม ทันด่วน)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 294/2518นายเล็ก วันสมโจทก์นางตั้น ชุ่นเต็กหรือชุ่นเห็กจำเลยผู้ร้องขัดทรัพย์จำเลยนายฉ่ำ เดชภักดี ที่ 1จำเลยนายบิ้นส้มหรือเริงศักดิ์ แซ่เหลื่องหรือเลี้ยวสกุล ที่ 2จำเลย ป.วิ.พ. ม. 288, ม. 161 เมื่อมีหลักฐานเบื้องต้นว่า ผู้ร้องยื่นคำร้องขัดทรัพย์เข้ามาเพื่อประวิงคดี ศาลสั่งให้ผู้ร้องวางเงินประกันความเสียหายได้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 288(1) มิฉะนั้นให้จำหน่ายคดี ศาลอุทธรณ์สั่งให้ค่าฤชาธรรมเนียมชั้นอุทธรณ์เป็นพับได้เป็นดุลพินิจของศาล ไม่จำต้องให้ผู้แพ้คดีในที่สุดเป็นผู้เสียก็ได้(พิชัย รชตะนันทน์-ชุ่ม สุนทรธัย-อุดม ทันด่วน)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 55480หลักกฎหมาย: ความว่า จำเลยฎีกา มีทางที่ศาลฎีกาจะมีคำพิพากษากลับคำพิพากษาศาลอุทธรณ์โปรดอนุญาตให้ทุเลาการบังคับไว้ก่อน หมายเหตุ โจทก์ได้รับสำเนาคำร้องแล้ว (อันดับ 56 แผ่นที่ 2-3) ศาลชั้นต้นมีคำสั่งให้พิทักษ์ทรัพย์จำเลยเด็ดขาด ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกา พร้อมกับยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 55,54)คำสั่ง พิเคราะห์แล้ว เห็นว่าในคดีล้มละลาย เมื่อศาลมีคำสั่งพิทักษ์ทรัพย์จำเลยเด็ดขาด จำเลยจะร้องขอทุเลาการบังคับไม่ได้จึงให้ยกคำร้อง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 75/2538กรมสรรพากรโจทก์นางสุภรณ์ ดีเลิศยืนยงจำเลยนางสุภรณ์ ดีเลิศยืนยง จำเลยผู้ยื่นคำร้อง พ.ร.บ.ล้มละลาย พ.ศ.2483 ม. 153 ป.วิ.พ. ม. 231ความว่า จำเลยฎีกา มีทางที่ศาลฎีกาจะมีคำพิพากษากลับคำพิพากษาศาลอุทธรณ์โปรดอนุญาตให้ทุเลาการบังคับไว้ก่อน หมายเหตุ โจทก์ได้รับสำเนาคำร้องแล้ว (อันดับ 56 แผ่นที่ 2-3) ศาลชั้นต้นมีคำสั่งให้พิทักษ์ทรัพย์จำเลยเด็ดขาด ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกา พร้อมกับยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 55,54)คำสั่ง พิเคราะห์แล้ว เห็นว่าในคดีล้มละลาย เมื่อศาลมีคำสั่งพิทักษ์ทรัพย์จำเลยเด็ดขาด จำเลยจะร้องขอทุเลาการบังคับไม่ได้จึงให้ยกคำร้อง(ดุสิต เพชรปลูก-อากาศ บำรุงชีพ-ทวีชัย เจริญบัณฑิต)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 75/2538กรมสรรพากรโจทก์นางสุภรณ์ ดีเลิศยืนยงจำเลยนางสุภรณ์ ดีเลิศยืนยง จำเลยผู้ยื่นคำร้อง พ.ร.บ.ล้มละลาย พ.ศ.2483 ม. 153 ป.วิ.พ. ม. 231ความว่า จำเลยฎีกา มีทางที่ศาลฎีกาจะมีคำพิพากษากลับคำพิพากษาศาลอุทธรณ์โปรดอนุญาตให้ทุเลาการบังคับไว้ก่อน หมายเหตุ โจทก์ได้รับสำเนาคำร้องแล้ว (อันดับ 56 แผ่นที่ 2-3) ศาลชั้นต้นมีคำสั่งให้พิทักษ์ทรัพย์จำเลยเด็ดขาด ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกา พร้อมกับยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 55,54)คำสั่ง พิเคราะห์แล้ว เห็นว่าในคดีล้มละลาย เมื่อศาลมีคำสั่งพิทักษ์ทรัพย์จำเลยเด็ดขาด จำเลยจะร้องขอทุเลาการบังคับไม่ได้จึงให้ยกคำร้อง(ดุสิต เพชรปลูก-อากาศ บำรุงชีพ-ทวีชัย เจริญบัณฑิต)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 23/2470หลักกฎหมาย: จำเลยไม่ได้ฟังคำพิพากษาศาลอุทธรณ์โจทย์จะฎีกาไม่ได้ได้ความว่าจำเลยลักเล่นไพ่ป๊อกพนันเอาบุหรี่ซิกาแรตเพื่อสูบกัน ศาลเดิมตัดสินว่าจำเลยไม่มีผิด โจทย์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ตัดสินยืน แต่จำเลยไม่ได้มาฟังคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ เพราะเรียกตัวไม่ได้ โจทย์ฎีกา ศาลฎีกาปฤกษาว่า เมื่อจำเลยไม่ได้มาฟังคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ควรงดรอการพิจารณาให้จำหน่ายคดีจากสารบพ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 23/2470อัยการสมุทสาครโจทก์นายจิวนายโป๊ฤาป๊อล. ป.วิ.อ. จำเลยไม่ได้ฟังคำพิพากษาศาลอุทธรณ์โจทย์จะฎีกาไม่ได้ได้ความว่าจำเลยลักเล่นไพ่ป๊อกพนันเอาบุหรี่ซิกาแรตเพื่อสูบกัน ศาลเดิมตัดสินว่าจำเลยไม่มีผิด โจทย์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ตัดสินยืน แต่จำเลยไม่ได้มาฟังคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ เพราะเรียกตัวไม่ได้ โจทย์ฎีกา ศาลฎีกาปฤกษาว่า เมื่อจำเลยไม่ได้มาฟังคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ควรงดรอการพิจารณาให้จำหน่ายคดีจากสารบพ(ศรี-พิพาก-พรหม)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ได้ความว่าจำเลยลักเล่นไพ่ป๊อกพนันเอาบุหรี่ซิกาแรตเพื่อสูบกัน ศาลเดิมตัดสินว่าจำเลยไม่มีผิด โจทย์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ตัดสินยืน แต่จำเลยไม่ได้มาฟังคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ เพราะเรียกตัวไม่ได้ โจทย์ฎีกา ศาลฎีกาปฤกษาว่า เมื่อจำเลยไม่ได้มาฟังคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ควรงดรอการพิจารณาให้จำหน่ายคดีจากสารบพ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 23/2470อัยการสมุทสาครโจทก์นายจิวนายโป๊ฤาป๊อล. ป.วิ.อ. จำเลยไม่ได้ฟังคำพิพากษาศาลอุทธรณ์โจทย์จะฎีกาไม่ได้ได้ความว่าจำเลยลักเล่นไพ่ป๊อกพนันเอาบุหรี่ซิกาแรตเพื่อสูบกัน ศาลเดิมตัดสินว่าจำเลยไม่มีผิด โจทย์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ตัดสินยืน แต่จำเลยไม่ได้มาฟังคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ เพราะเรียกตัวไม่ได้ โจทย์ฎีกา ศาลฎีกาปฤกษาว่า เมื่อจำเลยไม่ได้มาฟังคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ควรงดรอการพิจารณาให้จำหน่ายคดีจากสารบพ(ศรี-พิพาก-พรหม)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศนายทะเบียนกองทุนสํารองเลี้ยงชีพที่ 2/2551เรื่อง การกําหนดประเภทรายได้หรือค่าใช้จ่ายของกองทุนหลายนายจ้างเพิ่มเติมอาศัยอํานาจตามความในมาตรา 17(1)(จ) แห่งพระราชบัญญัติกองทุนสํารองเลี้ยงชีพพ.ศ. 2530 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติกองทุนสํารองเลี้ยงชีพ (ฉบับที่ 3) พ.ศ. 2550 อันเป็นพระราชบัญญัติที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจํากัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคลซึ่งตามมาตรา 29 ประกอบมาตรา 33 มาตรา 34 มาตรา 41 และมาตรา 43 ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยบัญญัติให้กระทําได้โดยอาศัยอํานาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย นายทะเบียนกองทุนสํารองเลี้ยงชีพออกข้อกําหนดไว้ดังต่อไปนี้ข้อ 1 ให้ทรัพย์สินที่มีผู้อุทิศให้กับกองทุนหลายนายจ้างซึ่งมีการระบุว่าให้ตกเป็นของลูกจ้างที่มีนายจ้างรายเดียวกัน เป็นรายได้ของกองทุนที่ผู้จัดการกองทุนต้องนํามาคํานวณเพื่อบันทึกเป็นรายได้ในบัญชีของลูกจ้างทุกรายที่มีนายจ้างรายเดียวกันนั้นข้อ 2 ประกาศนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ 15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551 เป็นต้นไปประกาศ ณ วันที่ 4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551(นายธีระชัย ภูวนาถนรานุบาล)เลขาธิการสํานักงานคณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ในฐานะนายทะเบียนกองทุนสํารองเลี้ยงชีพ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 115/2485หลักกฎหมาย: ปัญหาว่ากรรมที่จำเลยกระทำเป็นความผิดฐานใด อันย่อมแล้วแต่ข้อเท็จจริงนั้น เป็นปัญหาข้อเท็จจริง ไม่มีปัญหากฎหมาย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 115/2485อัยการนนทบุรีโจทก์นายสละ เอียมมิ นายชุ่ม เอียมมิจำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 318, ม. 321 ป.วิ.อ. ม. 219ปัญหาว่ากรรมที่จำเลยกระทำเป็นความผิดฐานใด อันย่อมแล้วแต่ข้อเท็จจริงนั้น เป็นปัญหาข้อเท็จจริง ไม่มีปัญหากฎหมาย(เลขวณิชธรรมวิทักษ์-นิติศาสตร์-ทิพปัญญา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 115/2485อัยการนนทบุรีโจทก์นายสละ เอียมมิ นายชุ่ม เอียมมิจำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 318, ม. 321 ป.วิ.อ. ม. 219ปัญหาว่ากรรมที่จำเลยกระทำเป็นความผิดฐานใด อันย่อมแล้วแต่ข้อเท็จจริงนั้น เป็นปัญหาข้อเท็จจริง ไม่มีปัญหากฎหมาย(เลขวณิชธรรมวิทักษ์-นิติศาสตร์-ทิพปัญญา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ประกาศกระทรวงเกษตรและสหกรณ์เรื่องกำหนดมาตรฐานสินค้าเกษตร : มังคุดตามพระราชบัญญัติมาตรฐานสินค้าเกษตรพ.ศ. ๒๕๕๑[๑] ด้วยคณะกรรมการมาตรฐานสินค้าเกษตร ได้มีมติในการประชุมครั้งที่๕/๒๕๕๖ เมื่อวันที่ ๒๐ กันยายน ๒๕๕๖ เห็นสมควรกำหนดมาตรฐานสินค้าเกษตร เรื่อง มังคุดเป็นมาตรฐานทั่วไปตามพระราชบัญญัติมาตรฐานสินค้าเกษตร พ.ศ. ๒๕๕๑เพื่อส่งเสริมสินค้าเกษตรให้ได้คุณภาพ มาตรฐาน และปลอดภัยอาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๕ มาตรา ๑๕ และมาตรา ๑๖แห่งพระราชบัญญัติมาตรฐานสินค้าเกษตร พ.ศ. ๒๕๕๑รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์จึงออกประกาศ เรื่อง กำหนดมาตรฐานสินค้าเกษตร: มังคุด ดังนี้๑. ให้ยกเลิกประกาศคณะกรรมการมาตรฐานสินค้าเกษตรและอาหารแห่งชาติเรื่อง กำหนดมาตรฐานสินค้าเกษตรและอาหารแห่งชาติ : มังคุด ลงวันที่ ๖ พฤศจิกายน๒๕๔๖๒. กำหนดมาตรฐานสินค้าเกษตร : มังคุด มาตรฐานเลขที่ มกษ. 2 - 2556ไว้เป็นมาตรฐานทั่วไป ดังมีรายละเอียดแนบท้ายประกาศนี้ประกาศณ วันที่ ๑๖ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๕๖ยุคล ลิ้มแหลมทองรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์[เอกสารแนบท้าย]๑. มาตรฐานสินค้าเกษตร มังคุด (มกษ. 2-2556)(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)ปริยานุช/ผู้จัดทำ๑๘ กุมภาพันธ์๒๕๕๗จุฑามาศ/ผู้ตรวจ๓ มีนาคม ๒๕๕๗[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๓๑/ตอนพิเศษ ๓๑ ง/หน้า ๕/๑๓ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๗