คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2471/2518หลักกฎหมาย: ความผิดฐานไม่ออกใบรับให้แก่ผู้ซื้อตามประมวลรัษฎากร มาตรา 105 และความผิดฐานไม่ออกใบรับเมื่อผู้มีส่วนได้เสียเรียกร้องตามมาตรา 106 เป็นความผิดที่เจ้าหน้าที่ของรัฐบาลคือพนักงานอัยการเท่านั้นจะฟ้องได้ เอกชนมิใช่ผู้เสียหายตามกฎหมายที่จะมีอำนาจฟ้องจึงเป็นโจทก์ฟ้องในความผิดดังกล่าวไม่ได้โจทก์ฟ้องว่า จำเลยเป็นผู้ขายส่งสุรา โจทก์ซื้อสุราขาวชนิด 30 ดีกรีจากจำเลยจำนวน 3 เทเป็นเงิน 1,056 บาท โจทก์ชำระราคาแล้วแต่จำเลยไม่ออกใบรับเงินให้แก่โจทก์และปฏิเสธหรือเพิกเฉยไม่ออกใบรับเงินให้ในเมื่อโจทก์เรียกร้อง ทำให้โจทก์เสียหายไม่มีใบรับเงินแสดงต่อเจ้าพนักงานเมื่อถูกตรวจค้น ขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลรัษฎากร พ.ศ. 2481 มาตรา 105, 106, 127 และ ที่แก้ไขเพิ่มเติมศาลชั้นต้นสั่งว่า โจทก์มิใช่เป็นผู้ได้รับความเสียหายโดยตรงจากการกระทำของจำเลย จึงไม่เป็นผู้เสียหายในคดีนี้ จึงไม่รับฟ้องไว้พิจารณาโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ความผิดฐานไม่ออกใบรับให้แก่ผู้ซื้อ ฯลฯ ตามประมวลรัษฎากร มาตรา 105 และความผิดฐานไม่ออกใบรับเมื่อผู้มีส่วนได้เสียเรียกร้องตามประมวลรัษฎากร มาตรา 106 เป็นความผิดที่เจ้าหน้าที่ของรัฐบาลคือพนักงานอัยการเท่านั้นจะฟ้องได้ โจทก์ซึ่งเป็นเอกชนมิใช่ผู้เสียหายตามกฎหมายที่จะมีอำนาจฟ้อง จึงฟ้องมิได้พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2471/2518นายบาง เล็กคนาโจทก์นายเจริญ อาทรธรรมกุลจำเลย ป.รัษฎากร ม. 105, ม. 106 ป.วิ.อ. ม. 2 (4)ความผิดฐานไม่ออกใบรับให้แก่ผู้ซื้อตามประมวลรัษฎากร มาตรา 105 และความผิดฐานไม่ออกใบรับเมื่อผู้มีส่วนได้เสียเรียกร้องตามมาตรา 106 เป็นความผิดที่เจ้าหน้าที่ของรัฐบาลคือพนักงานอัยการเท่านั้นจะฟ้องได้ เอกชนมิใช่ผู้เสียหายตามกฎหมายที่จะมีอำนาจฟ้องจึงเป็นโจทก์ฟ้องในความผิดดังกล่าวไม่ได้โจทก์ฟ้องว่า จำเลยเป็นผู้ขายส่งสุรา โจทก์ซื้อสุราขาวชนิด 30 ดีกรีจากจำเลยจำนวน 3 เทเป็นเงิน 1,056 บาท โจทก์ชำระราคาแล้วแต่จำเลยไม่ออกใบรับเงินให้แก่โจทก์และปฏิเสธหรือเพิกเฉยไม่ออกใบรับเงินให้ในเมื่อโจทก์เรียกร้อง ทำให้โจทก์เสียหายไม่มีใบรับเงินแสดงต่อเจ้าพนักงานเมื่อถูกตรวจค้น ขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลรัษฎากร พ.ศ. 2481 มาตรา 105, 106, 127 และ ที่แก้ไขเพิ่มเติมศาลชั้นต้นสั่งว่า โจทก์มิใช่เป็นผู้ได้รับความเสียหายโดยตรงจากการกระทำของจำเลย จึงไม่เป็นผู้เสียหายในคดีนี้ จึงไม่รับฟ้องไว้พิจารณาโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ความผิดฐานไม่ออกใบรับให้แก่ผู้ซื้อ ฯลฯ ตามประมวลรัษฎากร มาตรา 105 และความผิดฐานไม่ออกใบรับเมื่อผู้มีส่วนได้เสียเรียกร้องตามประมวลรัษฎากร มาตรา 106 เป็นความผิดที่เจ้าหน้าที่ของรัฐบาลคือพนักงานอัยการเท่านั้นจะฟ้องได้ โจทก์ซึ่งเป็นเอกชนมิใช่ผู้เสียหายตามกฎหมายที่จะมีอำนาจฟ้อง จึงฟ้องมิได้พิพากษายืน(บัญญัติ สุชีวะ-สวัสดิ์ สุขศรีวงษ์-พิสัณห์ ลีตเวทย์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยเป็นผู้ขายส่งสุรา โจทก์ซื้อสุราขาวชนิด 30 ดีกรีจากจำเลยจำนวน 3 เทเป็นเงิน 1,056 บาท โจทก์ชำระราคาแล้วแต่จำเลยไม่ออกใบรับเงินให้แก่โจทก์และปฏิเสธหรือเพิกเฉยไม่ออกใบรับเงินให้ในเมื่อโจทก์เรียกร้อง ทำให้โจทก์เสียหายไม่มีใบรับเงินแสดงต่อเจ้าพนักงานเมื่อถูกตรวจค้น ขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลรัษฎากร พ.ศ. 2481 มาตรา 105, 106, 127 และ ที่แก้ไขเพิ่มเติมศาลชั้นต้นสั่งว่า โจทก์มิใช่เป็นผู้ได้รับความเสียหายโดยตรงจากการกระทำของจำเลย จึงไม่เป็นผู้เสียหายในคดีนี้ จึงไม่รับฟ้องไว้พิจารณาโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ความผิดฐานไม่ออกใบรับให้แก่ผู้ซื้อ ฯลฯ ตามประมวลรัษฎากร มาตรา 105 และความผิดฐานไม่ออกใบรับเมื่อผู้มีส่วนได้เสียเรียกร้องตามประมวลรัษฎากร มาตรา 106 เป็นความผิดที่เจ้าหน้าที่ของรัฐบาลคือพนักงานอัยการเท่านั้นจะฟ้องได้ โจทก์ซึ่งเป็นเอกชนมิใช่ผู้เสียหายตามกฎหมายที่จะมีอำนาจฟ้อง จึงฟ้องมิได้พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2471/2518นายบาง เล็กคนาโจทก์นายเจริญ อาทรธรรมกุลจำเลย ป.รัษฎากร ม. 105, ม. 106 ป.วิ.อ. ม. 2 (4)ความผิดฐานไม่ออกใบรับให้แก่ผู้ซื้อตามประมวลรัษฎากร มาตรา 105 และความผิดฐานไม่ออกใบรับเมื่อผู้มีส่วนได้เสียเรียกร้องตามมาตรา 106 เป็นความผิดที่เจ้าหน้าที่ของรัฐบาลคือพนักงานอัยการเท่านั้นจะฟ้องได้ เอกชนมิใช่ผู้เสียหายตามกฎหมายที่จะมีอำนาจฟ้องจึงเป็นโจทก์ฟ้องในความผิดดังกล่าวไม่ได้โจทก์ฟ้องว่า จำเลยเป็นผู้ขายส่งสุรา โจทก์ซื้อสุราขาวชนิด 30 ดีกรีจากจำเลยจำนวน 3 เทเป็นเงิน 1,056 บาท โจทก์ชำระราคาแล้วแต่จำเลยไม่ออกใบรับเงินให้แก่โจทก์และปฏิเสธหรือเพิกเฉยไม่ออกใบรับเงินให้ในเมื่อโจทก์เรียกร้อง ทำให้โจทก์เสียหายไม่มีใบรับเงินแสดงต่อเจ้าพนักงานเมื่อถูกตรวจค้น ขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลรัษฎากร พ.ศ. 2481 มาตรา 105, 106, 127 และ ที่แก้ไขเพิ่มเติมศาลชั้นต้นสั่งว่า โจทก์มิใช่เป็นผู้ได้รับความเสียหายโดยตรงจากการกระทำของจำเลย จึงไม่เป็นผู้เสียหายในคดีนี้ จึงไม่รับฟ้องไว้พิจารณาโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ความผิดฐานไม่ออกใบรับให้แก่ผู้ซื้อ ฯลฯ ตามประมวลรัษฎากร มาตรา 105 และความผิดฐานไม่ออกใบรับเมื่อผู้มีส่วนได้เสียเรียกร้องตามประมวลรัษฎากร มาตรา 106 เป็นความผิดที่เจ้าหน้าที่ของรัฐบาลคือพนักงานอัยการเท่านั้นจะฟ้องได้ โจทก์ซึ่งเป็นเอกชนมิใช่ผู้เสียหายตามกฎหมายที่จะมีอำนาจฟ้อง จึงฟ้องมิได้พิพากษายืน(บัญญัติ สุชีวะ-สวัสดิ์ สุขศรีวงษ์-พิสัณห์ ลีตเวทย์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ