phoneee/thai-legal-corpus huggingface dataset:
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1822/2494หลักกฎหมาย: ข้อฎีกาที่ว่าศาลล่างไม่ฟังข้อเท็จจริงตามที่ควรจะฟังนั้น เป็นฎีกาในข้อเท็จจริง ส่วนฎีกาที่ว่าศาลล่างฟังข้อเท็จจริงโดยไม่มีถ้อยคำสำนวนสนับสนุนนั้น เป็นฎีกาในปัญหาข้อกฎหมายเจ้าของที่ดินฟ้องเจ้าของโรงเรือนซึ่งปลูกอยู่ในที่ดินนั้นให้รื้อถอนโรงเรือนไปจนยอมความกันจะรื้อถอนโรงเรือนไปแล้ว แต่ไม่สามารถรื้อได้เพราะมีผู้เช่าโรงเรือนนั้นอยู่ไม่ยอมออกไป ดังนี้ ถือได้ว่าการที่ผู้เช่าโรงเรือนไม่ยอมออกไปเป็นเหตุให้เจ้าของโรงเรือนรื้อไม่ได้ตามที่ตกลงไว้กับเจ้าของที่ดินย่อมเป็นการละเมิดสิทธิของเจ้าของที่ดิน เจ้าของที่ดินจึงฟ้องขับไล่ผู้เช่าโรงเรือนให้ออกไปจากโรงเรือนได้ ผู้เช่าจะอ้างว่าได้รับความคุ้มครองตาม พระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่าฯ ก็ไม่ได้ เพราะผู้เช่าอยู่ในโรงเรือนโดยอาศัยสิทธิของเจ้าของโรงเรือน เมื่อเจ้าของโรงเรือนเองก็หมดอำนาจไปแล้วสิทธิของผู้เช่าอยู่ก็หมดไปด้วย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1822/2494ขุนสนิทเศรษฐการโจทก์หม่อมเจ้ามงคลอุดม ชยางกูรจำเลย พ.ร.บ.ควบคุมค่าเช่าในภาวะคับขัน พ.ศ.2489 ป.พ.พ. ม. 420 ป.วิ.พ. ม. 250ข้อฎีกาที่ว่าศาลล่างไม่ฟังข้อเท็จจริงตามที่ควรจะฟังนั้น เป็นฎีกาในข้อเท็จจริง ส่วนฎีกาที่ว่าศาลล่างฟังข้อเท็จจริงโดยไม่มีถ้อยคำสำนวนสนับสนุนนั้น เป็นฎีกาในปัญหาข้อกฎหมายเจ้าของที่ดินฟ้องเจ้าของโรงเรือนซึ่งปลูกอยู่ในที่ดินนั้นให้รื้อถอนโรงเรือนไปจนยอมความกันจะรื้อถอนโรงเรือนไปแล้ว แต่ไม่สามารถรื้อได้เพราะมีผู้เช่าโรงเรือนนั้นอยู่ไม่ยอมออกไป ดังนี้ ถือได้ว่าการที่ผู้เช่าโรงเรือนไม่ยอมออกไปเป็นเหตุให้เจ้าของโรงเรือนรื้อไม่ได้ตามที่ตกลงไว้กับเจ้าของที่ดินย่อมเป็นการละเมิดสิทธิของเจ้าของที่ดิน เจ้าของที่ดินจึงฟ้องขับไล่ผู้เช่าโรงเรือนให้ออกไปจากโรงเรือนได้ ผู้เช่าจะอ้างว่าได้รับความคุ้มครองตาม พระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่าฯ ก็ไม่ได้ เพราะผู้เช่าอยู่ในโรงเรือนโดยอาศัยสิทธิของเจ้าของโรงเรือน เมื่อเจ้าของโรงเรือนเองก็หมดอำนาจไปแล้วสิทธิของผู้เช่าอยู่ก็หมดไปด้วย(จำรูญเนติศาสตร์-มนูภันย์วิมลสาร-นนทประชา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1822/2494ขุนสนิทเศรษฐการโจทก์หม่อมเจ้ามงคลอุดม ชยางกูรจำเลย พ.ร.บ.ควบคุมค่าเช่าในภาวะคับขัน พ.ศ.2489 ป.พ.พ. ม. 420 ป.วิ.พ. ม. 250ข้อฎีกาที่ว่าศาลล่างไม่ฟังข้อเท็จจริงตามที่ควรจะฟังนั้น เป็นฎีกาในข้อเท็จจริง ส่วนฎีกาที่ว่าศาลล่างฟังข้อเท็จจริงโดยไม่มีถ้อยคำสำนวนสนับสนุนนั้น เป็นฎีกาในปัญหาข้อกฎหมายเจ้าของที่ดินฟ้องเจ้าของโรงเรือนซึ่งปลูกอยู่ในที่ดินนั้นให้รื้อถอนโรงเรือนไปจนยอมความกันจะรื้อถอนโรงเรือนไปแล้ว แต่ไม่สามารถรื้อได้เพราะมีผู้เช่าโรงเรือนนั้นอยู่ไม่ยอมออกไป ดังนี้ ถือได้ว่าการที่ผู้เช่าโรงเรือนไม่ยอมออกไปเป็นเหตุให้เจ้าของโรงเรือนรื้อไม่ได้ตามที่ตกลงไว้กับเจ้าของที่ดินย่อมเป็นการละเมิดสิทธิของเจ้าของที่ดิน เจ้าของที่ดินจึงฟ้องขับไล่ผู้เช่าโรงเรือนให้ออกไปจากโรงเรือนได้ ผู้เช่าจะอ้างว่าได้รับความคุ้มครองตาม พระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่าฯ ก็ไม่ได้ เพราะผู้เช่าอยู่ในโรงเรือนโดยอาศัยสิทธิของเจ้าของโรงเรือน เมื่อเจ้าของโรงเรือนเองก็หมดอำนาจไปแล้วสิทธิของผู้เช่าอยู่ก็หมดไปด้วย(จำรูญเนติศาสตร์-มนูภันย์วิมลสาร-นนทประชา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ประกาศกระทรวงเกษตรและสหกรณ์เรื่องกำหนดมาตรฐานสินค้าเกษตร : แนวปฏิบัติในการใช้มาตรฐานสินค้าเกษตรการปฏิบัติทางการเกษตรที่ดีสำหรับฟาร์มสุกรตามพระราชบัญญัติมาตรฐานสินค้าเกษตรพ.ศ. ๒๕๕๑ ด้วยคณะกรรมการมาตรฐานสินค้าเกษตร เห็นสมควรกำหนดมาตรฐานสินค้าเกษตร เรื่อง แนวปฏิบัติในการใช้มาตรฐานสินค้าเกษตรการปฏิบัติทางการเกษตรที่ดีสำหรับฟาร์มสุกร เป็นมาตรฐานทั่วไปตามพระราชบัญญัติมาตรฐานสินค้าเกษตร พ.ศ. ๒๕๕๑เพื่อส่งเสริมสินค้าเกษตรให้ได้คุณภาพ มาตรฐาน และปลอดภัยอาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๕ มาตรา ๑๕ และมาตรา๑๖ แห่งพระราชบัญญัติมาตรฐานสินค้าเกษตร พ.ศ. ๒๕๕๑ประกอบมติคณะกรรมการมาตรฐานสินค้าเกษตร ในการประชุมครั้งที่ ๒/๒๕๕๘ เมื่อวันที่ ๒๙ กรกฎาคม ๒๕๕๘รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ จึงออกประกาศกำหนดมาตรฐานสินค้าเกษตร: แนวปฏิบัติในการใช้มาตรฐานสินค้าเกษตร การปฏิบัติทางการเกษตรที่ดีสำหรับฟาร์มสุกรมาตรฐานเลขที่ มกษ. 6403(G) - 2558 ไว้เป็นมาตรฐานทั่วไป ดังมีรายละเอียดแนบท้ายประกาศนี้ทั้งนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป[๑]ประกาศณ วันที่ ๒๑ กันยายน พ.ศ. ๒๕๕๘พลเอกฉัตรชัย สาริกัลยะรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์[เอกสารแนบท้าย]๑. แนวปฏิบัติในการใช้มาตรฐานสินค้าเกษตรการปฏิบัติทางการเกษตรที่ดีสำหรับฟาร์มสุกร(มกษ. 6403(G)-2558)(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)ปริยานุช/จัดทำ๒๔ พฤศจิกายน๒๕๕๘วิศนี/ตรวจ๒๑ ธันวาคม๒๕๕๘[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๓๒/ตอนพิเศษ ๓๐๒ ง/หน้า ๘/๑๙ พฤศจิกายน ๒๕๕๘
เทศบัญญัติเทศบาลนครสมุทรปราการเทศบัญญัติเทศบาลนครสมุทรปราการเรื่องกำหนดบริเวณห้ามก่อสร้าง ดัดแปลง หรือเปลี่ยนการใช้อาคารบางชนิดหรือบางประเภทในท้องที่เขตเทศบาลนครสมุทรปราการอำเภอเมืองสมุทรปราการ จังหวัดสมุทรปราการพ.ศ. ๒๕๕๘ โดยที่เป็นการสมควรตราเทศบัญญัติเทศบาลนครสมุทรปราการ ว่าด้วยการกำหนดบริเวณห้ามก่อสร้างดัดแปลง หรือเปลี่ยนการใช้อาคารบางชนิดหรือบางประเภทในท้องที่เขตเทศบาลนครสมุทรปราการ อำเภอเมืองสมุทรปราการ จังหวัดสมุทรปราการอาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๖๐ (๒) แห่งพระราชบัญญัติเทศบาล พ.ศ. ๒๔๙๖ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติเทศบาล(ฉบับที่ ๕) พ.ศ. ๒๕๑๐ และมาตรา ๙ วรรคสอง แห่งพระราชบัญญัติควบคุมอาคารพ.ศ. ๒๕๒๒ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติควบคุมอาคาร (ฉบับที่ ๒) พ.ศ.๒๕๓๕เทศบาลนครสมุทรปราการโดยความเห็นชอบของสภาเทศบาลนครสมุทรปราการและผู้ว่าราชการจังหวัดสมุทรปราการจึงตราเทศบัญญัติไว้ ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ เทศบัญญัตินี้เรียกว่า เทศบัญญัติเทศบาลนครสมุทรปราการ เรื่อง กำหนดบริเวณห้ามก่อสร้าง ดัดแปลงหรือเปลี่ยนการใช้อาคารบางชนิดหรือบางประเภท ในท้องที่เขตเทศบาลนครสมุทรปราการอำเภอเมืองสมุทรปราการ จังหวัดสมุทรปราการ พ.ศ. ๒๕๕๘ข้อ ๒[๑] เทศบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปข้อ ๓ บรรดาเทศบัญญัติกฎ ข้อบังคับ ระเบียบ ประกาศหรือคำสั่งอื่นใดในส่วนที่ได้กำหนดไว้แล้วซึ่งขัดหรือแย้งกับเทศบัญญัตินี้ให้ใช้เทศบัญญัตินี้แทนข้อ ๔ ห้ามบุคคลใดก่อสร้างอาคารที่มีความสูงเกิน๑๐๐ เมตร (หนึ่งร้อยเมตร) ภายในเขตท้องที่เทศบาลนครสมุทรปราการข้อ ๕ ห้ามบุคคลใดก่อสร้างอาคารที่มีความสูงเกิน๒๓ เมตร (ยี่สิบสามเมตร) ภายในรัศมี ๕๐๐ เมตร (ห้าร้อยเมตร)จากจุดศูนย์กลางหอชมเมือง ตามแผนที่ท้ายเทศบัญญัตินี้ข้อ ๖ การวัดความสูงของอาคารให้วัดจากระดับพื้นดินที่ก่อสร้างถึงพื้นดาดฟ้าสำหรับอาคารทรงจั่วหรือปั้นหยาให้วัดจากระดับพื้นดินที่ก่อสร้างถึงยอดผนังของชั้นสูงสุดข้อ ๗ ห้ามบุคคลใดดัดแปลงหรือเปลี่ยนการใช้อาคารใดๆ ให้เป็นอาคารชนิดหรือประเภทที่มีลักษณะต้องห้ามตามที่กำหนดในข้อ ๔ และข้อ ๕ข้อ ๘ อาคารที่ได้รับใบอนุญาตหรือใบรับแจ้งการก่อสร้างดัดแปลง หรือเปลี่ยนการใช้ตามกฎหมายว่าด้วยการควบคุมอาคารหรือที่ได้รับอนุญาตตามกฎหมายเฉพาะว่าด้วยกิจการนั้นก่อนวันที่เทศบัญญัตินี้ใช้บังคับและยังก่อสร้าง ดัดแปลง หรือเปลี่ยนการใช้ไม่แล้วเสร็จให้ได้รับยกเว้นไม่ต้องปฏิบัติตามเทศบัญญัตินี้แต่จะขอเปลี่ยนแปลงการอนุญาตหรือการแจ้งให้เป็นการขัดต่อเทศบัญญัตินี้ไม่ได้ข้อ ๙ เทศบัญญัตินี้มิให้ใช้บังคับแก่หน่วยงานราชการรัฐวิสาหกิจ และองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นข้อ ๑๐ ให้นายกเทศมนตรีนครสมุทรปราการรักษาการตามเทศบัญญัตินี้และให้มีอำนาจตีความวินิจฉัยปัญหา ยกเว้นการปฏิบัติตามเทศบัญญัติกำหนดหลักเกณฑ์และกำหนดวิธีปฏิบัติเพื่อดำเนินการให้เป็นไปตามเทศบัญญัตินี้โดยได้รับความเห็นชอบจากสภาเทศบาลนครสมุทรปราการประกาศณ วันที่ ๑๖ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๕๘พูลทวีศิวะพิรุฬห์เทพปลัดเทศบาลปฏิบัติหน้าที่นายกเทศมนตรีนครสมุทรปราการ[เอกสารแนบท้าย]๑. แผนที่ท้ายเทศบัญญัติเทศบาลนครสมุทรปราการ เรื่องกำหนดบริเวณห้ามก่อสร้าง ดัดแปลง หรือเปลี่ยนการใช้อาคารบางชนิด หรือบางประเภทในท้องที่เขตเทศบาลนครสมุทรปราการ อำเภอเมืองสมุทรปราการ จังหวัดสมุทรปราการ พ.ศ.๒๕๕๘(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)ปริยานุช/ผู้จัดทำ๒๔ มีนาคม ๒๕๕๘วันทิตา/ผู้ตรวจ๒๔ เมษายน ๒๕๕๘[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๓๒/ตอนพิเศษ ๖๓ ง/หน้า ๓๓/๒๐ มีนาคม ๒๕๕๘
พระราชกฤษฎีกาให้ใช้บทบัญญัติหมวด 1 หมวด 2 หมวด 3 หมวด 4 และหมวด 5 แห่งพระราชบัญญัติโรคระบาดสัตว์ พ.ศ. 2499 บังคับแก่สุนัขและแมว พ.ศ. 2545พระราชกฤษฎีกา ให้ใช้บทบัญญัติหมวด ๑ หมวด ๒ หมวด ๓ หมวด ๔ และหมวด ๕ แห่งพระราชบัญญัติโรคระบาดสัตว์ พ.ศ. ๒๔๙๙ บังคับแก่สุนัขและแมว พ.ศ. ๒๕๔๕ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร. ให้ไว้ ณ วันที่ ๑ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๔๕ เป็นปีที่ ๕๗ ในรัชกาลปัจจุบันพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า โดยที่เป็นการสมควรให้ใช้บทบัญญัติหมวด ๑ หมวด ๒ หมวด ๓ หมวด ๔ และหมวด ๕ แห่งพระราชบัญญัติโรคระบาดสัตว์ พ.ศ. ๒๔๙๙ บังคับแก่สุนัขและแมวรวมถึงน้ำเชื้อสำหรับผสมพันธุ์ของสัตว์ดังกล่าวด้วย อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๒๒๑ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย และมาตรา ๖ แห่งพระราชบัญญัติโรคระบาดสัตว์ พ.ศ. ๒๔๙๙ อันเป็นพระราชบัญญัติที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคล ซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๓๑ มาตรา ๓๕ มาตรา ๓๖ มาตรา ๔๘ และมาตรา ๕๐ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยบัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้มาตรา 1 มาตรา ๑ พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า "พระราชกฤษฎีกาให้ใช้บทบัญญัติหมวด ๑ หมวด ๒ หมวด ๓ หมวด ๔ และหมวด ๕ แห่งพระราชบัญญัติโรคระบาดสัตว์ พ.ศ. ๒๔๙๙ บังคับแก่สุนัขและแมว พ.ศ. ๒๕๔๕"มาตรา 2 มาตรา ๒ พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา 3 มาตรา ๓ ให้ใช้บทบัญญัติหมวด ๑ หมวด ๒ หมวด ๓ หมวด ๔ และหมวด ๕ แห่งพระราชบัญญัติโรคระบาดสัตว์ พ.ศ. ๒๔๙๙ บังคับแก่สุนัขและแมวรวมถึงน้ำเชื้อสำหรับผสมพันธุ์ของสัตว์ดังกล่าวด้วยมาตรา 4 มาตรา ๔ ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์รักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ พันตำรวจโท ทักษิณ ชินวัตร นายกรัฐมนตรีหมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือ เนื่องจากปัจจุบันมีผู้นำสุนัขและแมวมาฆ่าเพื่อนำเนื้อมาบริโภค และเคลื่อนย้ายซากเพื่อนำไปใช้ผลิตเป็นสินค้าอื่น เช่น เครื่องหนัง เป็นต้น อาจก่อให้เกิดโรคระบาดที่ติดต่อจากสุนัขและแมว เช่น โรคพิษสุนัขบ้า (Rabies) โรคเลปโทสไปรา (Leptospirosis)และวัณโรค (Tuberculosis) เป็นต้น ซึ่งเป็นโรคระบาดร้ายแรง ทำให้ผู้เกี่ยวข้องทั้งมนุษย์และสัตว์ติดเชื้อแสดงอาการป่วยหรือเสียชีวิตได้ และโดยที่มาตรา ๖ แห่งพระราชบัญญัติโรคระบาดสัตว์ พ.ศ. ๒๔๙๙บัญญัติให้พระราชบัญญัติดังกล่าวใช้บังคับแก่สุนัขและแมวรวมถึงน้ำเชื้อสำหรับผสมพันธุ์ของสัตว์ดังกล่าวเฉพาะการนำเข้า นำออก หรือนำผ่านราชอาณาจักรเท่านั้น ดังนั้น เพื่อเป็นการควบคุม ป้องกันและกำจัดโรคระบาดดังกล่าวซึ่งเกิดขึ้นในราชอาณาจักร สมควรนำบทบัญญัติหมวด ๑ หมวด ๒ หมวด ๓ หมวด ๔ และหมวด ๕แห่งพระราชบัญญัติโรคระบาดสัตว์ พ.ศ. ๒๔๙๙ มาใช้บังคับแก่สุนัขและแมวรวมถึงน้ำเชื้อสำหรับผสมพันธุ์ของสัตว์ดังกล่าว แต่เนื่องจากการนำบทบัญญัติดังกล่าวมาใช้บังคับในกรณีนี้ต้องตราเป็นพระราชกฤษฎีกา จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้
พระราชบัญญัติเงินตรา (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2510พระราชบัญญัติ เงินตรา (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๑๐ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร. ให้ไว้ ณ วันที่ ๒๖ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๑๐ เป็นปีที่ ๒๒ ในรัชกาลปัจจุบันพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า โดยที่เป็นการสมควรแก้ไขเพิ่มเติมกฎหมายว่าด้วยเงินตรา จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้โดยคำแนะนำและยินยอมของสภาร่างรัฐธรรมนูญในฐานะรัฐสภา ดังต่อไปนี้มาตรา 1 มาตรา ๑ พระราชบัญญัตินี้เรียกว่า "พระราชบัญญัติเงินตรา (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๑๐"มาตรา 2 มาตรา ๒ พระราชบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา 3 มาตรา ๓ ให้ยกเลิกความในบทนิยามคำว่า "หลักทรัพย์ต่างประเทศ" ในมาตรา ๔ แห่งพระราชบัญญัติเงินตรา พ.ศ. ๒๕๐๑ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน ""หลักทรัพย์ต่างประเทศ" หมายความว่า หลักทรัพย์ของรัฐบาลต่างประเทศ หรือของทบวงการชำนัญพิเศษแห่งสหประชาชาติมาตรา 3 และให้หมายความรวมถึงตราสารที่ทบวงการชำนัญพิเศษแห่งสหประชาชาติออกให้เป็นหลักฐานว่า ผู้ถือตราสารได้มีส่วนร่วมกับทบวงการชำนัญพิเศษในการให้กู้เงินแก่รัฐบาลสมาชิก องค์การของรัฐบาลสมาชิกของทบวงการชำนัญพิเศษ ตามจำนวนดังระบุไว้ในตราสารนั้น"มาตรา 4 มาตรา ๔ ให้ยกเลิกความในมาตรา ๒๙ แห่งพระราชบัญญัติเงินตรา พ.ศ. ๒๕๐๑ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน "มาตรา ๒๙ ภายใต้บังคับมาตรา ๒๒ และมาตรา ๓๔ ห้ามมิให้จ่ายทุนสำรองเงินตรา เว้นแต่ (๑) ในขณะเดียวกันนั้นจะได้ถอนธนบัตรเป็นจำนวนเท่ากันคืนจากธนบัตรออกใช้ หรือ (๒)มาตรา 4 ในขณะเดียวกันนั้นจะได้รับสินทรัพย์อย่างอื่นตามมาตรา ๓๐ มีค่าเท่ากันขึ้นบัญชีเป็นทุนสำรองเงินตรา การจ่ายทุนสำรองเงินตราดังกล่าวจะกระทำได้ต่อเมื่อได้มีคำสั่งของผู้ว่าการธนาคารแห่งประเทศไทย หรือผู้แทนซึ่งผู้ว่าการธนาคารแห่งประเทศไทยได้แต่งตั้งเพื่อการนี้โดยเฉพาะ"มาตรา 5 มาตรา ๕ ให้ยกเลิกความในมาตรา ๓๓ แห่งพระราชบัญญัติเงินตรา พ.ศ. ๒๕๐๑ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน "มาตรา ๓๓ ผลประโยชน์อันเกิดจากทุนสำรองเงินตราแต่ละปีให้ใช้เพื่อการต่อไปนี้ (๑) ค่าใช้จ่ายในการพิมพ์ธนบัตรมาตรา 5 รวมตลอดถึงค่าใช้จ่ายเกี่ยวกับการจัดตั้งโรงพิมพ์ของธนาคารแห่งประเทศไทยเพื่อพิมพ์ธนบัตรและสิ่งพิมพ์อื่นที่รัฐมนตรีเห็นชอบ และการตั้งเป็นทุนหมุนเวียนตามความจำเป็นเพื่อดำเนินกิจการโรงพิมพ์ดังกล่าวด้วย (๒) ค่าใช้จ่ายในการออกและจัดการธนบัตร (๓)มาตรา 5 ค่าเสื่อมราคาหรือสูญไปซึ่งสินทรัพย์ที่ถือไว้ในทุนสำรองเงินตรา เงินคงเหลือหลังจากการจ่ายที่กล่าวแล้ว ให้รับขึ้นบัญชีสำรองพิเศษไว้ ถ้าผลประโยชน์ที่เกิดในปีใดมีจำนวนไม่พอแก่การจ่ายที่กล่าวแล้ว ให้จ่ายเงินในบัญชีสำรองพิเศษชดใช้เท่าจำนวนที่ขาด"ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ จอมพล ถนอม กิตติขจร นายกรัฐมนตรีหมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชบัญญัติฉบับนี้ คือ เนื่องจากรัฐบาลไทยมีความจำเป็นที่จะขอกู้เงินจากธนาคารโลกเพื่อนำไปใช้จ่ายในโครงการก่อสร้างเขื่อนผาซ่อม แต่การกู้เงินดังกล่าวนี้จะกระทำได้โดยสะดวกต่อเมื่อรัฐบาลไทยได้เข้าเป็นสมาชิกถือตราสารของทบวงการชำนัญพิเศษแห่งสหประชาชาติซึ่งออกให้เพื่อเป็นหลักฐานแสดงว่าผู้ถือตราสารนั้นได้เข้ามีส่วนร่วมกับทบวงการชำนัญพิเศษในการให้รัฐบาลสมาชิกและหรือหน่วยงานของรัฐบาลสมาชิกของทบวงการชำนัญพิเศษนั้นกู้เงินตามจำนวนที่ระบุไว้ในตราสาร ฉะนั้น จึงจำเป็นต้องขยายบทนิยามของคำว่า "หลักทรัพย์ต่างประเทศ"ในกฎหมายว่าด้วยเงินตราให้หมายความรวมถึงตราสารดังกล่าวด้วย และอีกประการหนึ่งได้ขยายอำนาจในการใช้ทุนสำรองเงินตราไปทำประโยชน์ในการจัดตั้งโรงพิมพ์เพื่อพิมพ์ธนบัตรขึ้นเองโดยไม่ต้องจ้างพิมพ์จากต่างประเทศและเพื่อให้ต้นทุนการผลิตธนบัตรลดลง จึงให้โรงพิมพ์พิมพ์ธนบัตรรับพิมพ์ตราสารอื่นได้ด้วย
ประกาศกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ประกาศกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ออกตามความในพระราชบัญญัติกองทุนสงเคราะห์เกษตรกรพ.ศ. ๒๕๑๗เรื่อง ยกเลิกระเบียบการเก็บวิธีการชำระ และอัตราค่าธรรมเนียมการส่งน้ำตาลทรายออกนอกราชอาณาจักรพ.ศ. ๒๕๒๗ ตามที่ได้มีประกาศกระทรวงเกษตรและสหกรณ์และกระทรวงพาณิชย์ออกตามความในพระราชบัญญัติกองทุนสงเคราะห์เกษตรกร พ.ศ. ๒๕๑๗ ลงวันที่ ๒๔ ตุลาคม๒๕๑๗กำหนดให้น้ำตาลได้แก่น้ำตาลทรายทุกชนิดเป็นผลิตภัณฑ์อาหารที่ผู้ส่งออกต้องเสียค่าธรรมเนียมการส่งออกและประกาศกระทรวงพาณิชย์ ออกตามความในพระราชบัญญัติกองทุนสงเคราะห์เกษตรกร พ.ศ.๒๕๑๗ เรื่อง กำหนดระเบียบการเก็บ วิธีการชำระและอัตราค่าธรรมเนียมการส่งน้ำตาลทรายออกนอกราชอาณาจักร ลงวันที่ ๒๔ ตุลาคม ๒๕๑๗กำหนดระเบียบ วิธีการชำระและกำหนดอัตราค่าธรรมเนียมการส่งน้ำตาลทรายออกไปนอกราชอาณาจักรไว้ และได้มีการเปลี่ยนแปลงอัตราค่าธรรมเนียมการส่งออกน้ำตาลทรายมาตามลำดับจนถึงอัตราที่ใช้อยู่ในขณะนี้ซึ่งเป็นไปตามประกาศกระทรวงพาณิชย์เรื่อง กำหนดอัตราค่าธรรมเนียมการส่งน้ำตาลทรายออกนอกราชอาณาจักร พ.ศ. ๒๕๒๗ลงวันที่ ๙ กุมภาพันธ์ ๒๕๒๗ นั้น เนื่องจากขณะนี้ได้มีพระราชบัญญัติอ้อยและน้ำตาลทรายพ.ศ. ๒๕๒๗ บังคับใช้แล้ว ฉะนั้นเพื่อให้เป็นไปตามความในวรรคท้ายแห่งมาตรา ๔๘ ของพระราชบัญญัติอ้อยและน้ำตาลทรายพ.ศ. ๒๕๒๗ที่กำหนดว่าการส่งออกน้ำตาลทรายไม่ต้องเสียค่าธรรมเนียมการส่งออกตามกฎหมายว่าด้วยกองทุนสงเคราะห์เกษตรกรอาศัยอำนาจตามความในวรรคท้ายของมาตรา ๘ แห่งพระราชบัญญัติกองทุนสงเคราะห์เกษตรกรพ.ศ. ๒๕๑๗ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์ โดยอนุมัติของคณะรัฐมนตรีออกประกาศไว้ดังนี้ ข้อ๑ ประกาศฉบับนี้ให้เรียกว่า ประกาศกระทรวงพาณิชย์ออกตามความในพระราชบัญญัติกองทุนสงเคราะห์เกษตรกร พ.ศ. ๒๕๑๗ เรื่องยกเลิกระเบียบการเก็บ วิธีการชำระ และอัตราค่าธรรมเนียมการส่งน้ำตาลทรายออกนอกราชอาณาจักรพ.ศ. ๒๕๒๗ ข้อ๒[๑] ประกาศฉบับนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป ข้อ๓ ให้ยกเลิกประกาศกระทรวงพาณิชย์ออกตามความในพระราชบัญญัติกองทุนสงเคราะห์เกษตรกร พ.ศ. ๒๕๑๗ เรื่อง ระเบียบการเก็บวิธีการชำระและอัตราค่าธรรมเนียมการส่งน้ำตาลทรายออกนอกราชอาณาจักร ลงวันที่ ๒๔ตุลาคม ๒๕๑๗ ประกาศกระทรวงพาณิชย์ เรื่อง แก้ไขเพิ่มเติมระเบียบการเก็บวิธีการชำระ และอัตราค่าธรรมเนียมการส่งน้ำตาลทรายออกนอกราชอาณาจักร ลงวันที่ ๘พฤษภาคม ๒๕๒๒ ประกาศกระทรวงพาณิชย์ เรื่องกำหนดอัตราค่าธรรมเนียมการส่งน้ำตาลออกนอกราชอาณาจักร พ.ศ. ๒๕๒๗ ลงวันที่ ๙กุมภาพันธ์ ๒๕๒๗และประกาศกระทรวงพาณิชย์ที่เกี่ยวกับการกำหนดอัตราค่าธรรมเนียมการส่งน้ำตาลทรายออกนอกราชอาณาจักรที่ได้ออกบังคับใช้อยู่ก่อนหน้านี้เสียทั้งหมด ข้อ๔ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์เป็นผู้รักษาการตามประกาศฉบับนี้ประกาศ ณ วันที่ ๓๐ พฤศจิกายน ๒๕๒๗โกศล ไกรฤกษ์รัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์อุดมการณ์/ผู้จัดทำ๑๖พฤศจิกายน ๒๕๕๕วิชพงษ์/ผู้ตรวจ๑๙พฤศจิกายน ๒๕๕๕[๑] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๐๑/ตอนที่ ๑๘๓/ หน้า ๔๙๖๗/๑๑ ธันวาคม ๒๕๒๗
ประกาศกระทรวงอุตสาหกรรมฉบับที่ 5588 (พ.ศ. 2562)ออกตามความในพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมพ.ศ. 2511เรื่อง ยกเลิกมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมปูนซีเมนต์ปอตแลนด์เล่ม 13 วิธีทดสอบหาปริมาณอากาศในมอร์ตาร์ของปูนซีเมนต์ไฮดรอลิกและกําหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมวิธีทดสอบปูนซีเมนต์เล่ม 13 วิธีทดสอบปริมาณอากาศในมอร์ตาร์ปูนซีเมนต์ไฮดรอลิก----------------------------------อื่นๆ - โดยที่เป็นการสมควรปรับปรุงมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม ปูนซีเมนต์ปอตแลนด์ เล่ม 13 วิธีทดสอบหาปริมาณอากาศในมอร์ตาร์ของปูนซีเมนต์ไฮดรอลิก มาตรฐานเลขที่ มอก. 15 เล่ม 13 - 2521 อาศัยอํานาจตามความในมาตรา 15 แห่งพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม พ.ศ. 2511 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม (ฉบับที่ 7) พ.ศ. 2558 รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมออกประกาศยกเลิกประกาศกระทรวงอุตสาหกรรม ฉบับที่ 343 (พ.ศ. 2521) ออกตามความในพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม พ.ศ. 2511 เรื่อง กําหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม ปูนซีเมนต์ปอตแลนด์ เล่ม 13 วิธีทดสอบหาปริมาณอากาศในมอร์ตาร์ของปูนซีเมนต์ไฮดรอลิก ลงวันที่ 4 กรกฎาคม 2521 และออกประกาศกําหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม วิธีทดสอบปูนซีเมนต์ เล่ม 13 วิธีทดสอบปริมาณอากาศในมอร์ตาร์ปูนซีเมนต์ไฮดรอลิก มาตรฐานเลขที่ มอก. 2752 เล่ม 13 - 2562 ขึ้นใหม่ ดังมีรายละเอียดต่อท้ายประกาศนี้ ทั้งนี้ ให้มีผลตั้งแต่วันที่ประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปผู้มีอํานาจลงนาม - ประกาศ ณ วันที่ 30 กันยายน พ.ศ. 2562 สุริยะ จึงรุ่งเรืองกิจรัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 65807หลักกฎหมาย: ความว่า เนื่องจากจำเลยได้รับโทษครบกำหนดแล้ว จำเลยจึงไม่ประสงค์จะอุทธรณ์อีกต่อไป ขอถอนอุทธรณ์ หมายเหตุ โจทก์ยังไม่ได้รับสำเนาคำร้อง ศาลทรัพย์สินทางปัญญาและการค้าระหว่างประเทศกลางพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 มาตรา 31,70 วรรคสอง ฐานละเมิดลิขสิทธิ์ของผู้อื่นเพื่อการค้า จำคุก 1 ปี และปรับ 300,000 บาท จำเลยให้การรับสารภาพ ลดโทษให้กึ่งหนึ่ง คงจำคุก 6 เดือน และปรับ 150,000 บาท โทษจำคุกให้รอการลงโทษมีกำหนด 2 ปี ฯลฯ จำเลยอุทธรณ์ (อันดับ 24.1) คดีอยู่ระหว่างนัดฟังคำพิพากษาศาลฎีกา จำเลยยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 41) คำสั่ง พิเคราะห์แล้ว ตามใบแต่งทนาย ทนายจำเลยไม่มีอำนาจถอนฟ้อง ฉะนั้นทนายจำเลยจึงไม่มีอำนาจที่จะยื่นคำร้องขอถอนอุทธรณ์ ให้ยกคำร้อง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 107/2545พนักงานอัยการ สำนักงานอัยการสูงสุดโจทก์นาย วีรชาติ กลิ่นเกษมหรือกลั่นเกษมจำเลยนาย สุรกิจ ลิ้มสิทธิกุล ทนายจำเลยผู้ยื่นคำร้อง พ.ร.บ.จัดตั้งศาลทรัพย์สินทางปัญญาและการค้าระหว่างประเทศและวิธีพิจารณาคดีทรัพย์สินทางปัญญาและการค้าระหว่างประเทศ พ.ศ.2539 ม. 26 ป.วิ.พ. ม. 175ความว่า เนื่องจากจำเลยได้รับโทษครบกำหนดแล้ว จำเลยจึงไม่ประสงค์จะอุทธรณ์อีกต่อไป ขอถอนอุทธรณ์ หมายเหตุ โจทก์ยังไม่ได้รับสำเนาคำร้อง ศาลทรัพย์สินทางปัญญาและการค้าระหว่างประเทศกลางพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 มาตรา 31,70 วรรคสอง ฐานละเมิดลิขสิทธิ์ของผู้อื่นเพื่อการค้า จำคุก 1 ปี และปรับ 300,000 บาท จำเลยให้การรับสารภาพ ลดโทษให้กึ่งหนึ่ง คงจำคุก 6 เดือน และปรับ 150,000 บาท โทษจำคุกให้รอการลงโทษมีกำหนด 2 ปี ฯลฯ จำเลยอุทธรณ์ (อันดับ 24.1) คดีอยู่ระหว่างนัดฟังคำพิพากษาศาลฎีกา จำเลยยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 41) คำสั่ง พิเคราะห์แล้ว ตามใบแต่งทนาย ทนายจำเลยไม่มีอำนาจถอนฟ้อง ฉะนั้นทนายจำเลยจึงไม่มีอำนาจที่จะยื่นคำร้องขอถอนอุทธรณ์ ให้ยกคำร้อง(ไชยวัฒน์ สัตยาประเสริฐ-เสริมศักดิ์ ผลัดธุระ-ประชา ประสงค์จรรยา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 107/2545พนักงานอัยการ สำนักงานอัยการสูงสุดโจทก์นาย วีรชาติ กลิ่นเกษมหรือกลั่นเกษมจำเลยนาย สุรกิจ ลิ้มสิทธิกุล ทนายจำเลยผู้ยื่นคำร้อง พ.ร.บ.จัดตั้งศาลทรัพย์สินทางปัญญาและการค้าระหว่างประเทศและวิธีพิจารณาคดีทรัพย์สินทางปัญญาและการค้าระหว่างประเทศ พ.ศ.2539 ม. 26 ป.วิ.พ. ม. 175ความว่า เนื่องจากจำเลยได้รับโทษครบกำหนดแล้ว จำเลยจึงไม่ประสงค์จะอุทธรณ์อีกต่อไป ขอถอนอุทธรณ์ หมายเหตุ โจทก์ยังไม่ได้รับสำเนาคำร้อง ศาลทรัพย์สินทางปัญญาและการค้าระหว่างประเทศกลางพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 มาตรา 31,70 วรรคสอง ฐานละเมิดลิขสิทธิ์ของผู้อื่นเพื่อการค้า จำคุก 1 ปี และปรับ 300,000 บาท จำเลยให้การรับสารภาพ ลดโทษให้กึ่งหนึ่ง คงจำคุก 6 เดือน และปรับ 150,000 บาท โทษจำคุกให้รอการลงโทษมีกำหนด 2 ปี ฯลฯ จำเลยอุทธรณ์ (อันดับ 24.1) คดีอยู่ระหว่างนัดฟังคำพิพากษาศาลฎีกา จำเลยยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 41) คำสั่ง พิเคราะห์แล้ว ตามใบแต่งทนาย ทนายจำเลยไม่มีอำนาจถอนฟ้อง ฉะนั้นทนายจำเลยจึงไม่มีอำนาจที่จะยื่นคำร้องขอถอนอุทธรณ์ ให้ยกคำร้อง(ไชยวัฒน์ สัตยาประเสริฐ-เสริมศักดิ์ ผลัดธุระ-ประชา ประสงค์จรรยา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1047/2468หลักกฎหมาย: โฉนดแผนที่ ขายฝากการนับอายุความขายฝากที่ดินโฉนดแผนที่ทำสัญญาขายฝากกันที่หอฐเบียร ต่อมาได้ขอขึ้นเงิน (ขึ้นเงินจากการขายฝาก) ไปอีก ๒ ครั้ง มีปัญหาว่าจะนับกำหนดอายุความ ๑๐ ปีสำหรับการไถ่ถอนตั้งแต่เวลาใด ฎีกาตัดสินว่า การนับอายุความขายฝากต้องตั้งต้นนับตั้งแต่วันที่ได้ทำสัญญาขายฝาก ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1047/2468นางนวม นิลลินโจทก์นายกี่ ค้าผลดีล. ป.ที่ดิน โฉนดแผนที่ ขายฝากการนับอายุความขายฝากที่ดินโฉนดแผนที่ทำสัญญาขายฝากกันที่หอฐเบียร ต่อมาได้ขอขึ้นเงิน (ขึ้นเงินจากการขายฝาก) ไปอีก ๒ ครั้ง มีปัญหาว่าจะนับกำหนดอายุความ ๑๐ ปีสำหรับการไถ่ถอนตั้งแต่เวลาใด ฎีกาตัดสินว่า การนับอายุความขายฝากต้องตั้งต้นนับตั้งแต่วันที่ได้ทำสัญญาขายฝาก(หริศ-นรเนติ-พิจารณา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ที่ดินโฉนดแผนที่ทำสัญญาขายฝากกันที่หอฐเบียร ต่อมาได้ขอขึ้นเงิน (ขึ้นเงินจากการขายฝาก) ไปอีก ๒ ครั้ง มีปัญหาว่าจะนับกำหนดอายุความ ๑๐ ปีสำหรับการไถ่ถอนตั้งแต่เวลาใด ฎีกาตัดสินว่า การนับอายุความขายฝากต้องตั้งต้นนับตั้งแต่วันที่ได้ทำสัญญาขายฝาก ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1047/2468นางนวม นิลลินโจทก์นายกี่ ค้าผลดีล. ป.ที่ดิน โฉนดแผนที่ ขายฝากการนับอายุความขายฝากที่ดินโฉนดแผนที่ทำสัญญาขายฝากกันที่หอฐเบียร ต่อมาได้ขอขึ้นเงิน (ขึ้นเงินจากการขายฝาก) ไปอีก ๒ ครั้ง มีปัญหาว่าจะนับกำหนดอายุความ ๑๐ ปีสำหรับการไถ่ถอนตั้งแต่เวลาใด ฎีกาตัดสินว่า การนับอายุความขายฝากต้องตั้งต้นนับตั้งแต่วันที่ได้ทำสัญญาขายฝาก(หริศ-นรเนติ-พิจารณา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุหมายเหตุ: 115554. คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1046/2468 พิมพ์คำพิพากษาฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1046/2468()แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 65271หลักกฎหมาย: ฎีกาโจทก์ในปัญหาที่ว่า ข้อเท็จจริงที่ศาลอุทธรณ์ฟังมาขาดสาระสำคัญ และไม่เพียงพอที่จะวินิจฉัยว่าการกระทำของจำเลยเป็นความผิดตามฟ้องก็ดี ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยข้อเท็จจริงผิดไปจากสำนวนและผิดต่อกฎหมายซึ่งเป็นการโต้เถียงข้อเท็จจริงที่ศาลอุทธรณ์ฟังมาก็ดี และฎีกาขอให้ศาลรับฟังข้อเท็จจริงใหม่แทนข้อเท็จจริงที่ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยผิดก็ดี ล้วนเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง เมื่อศาลอุทธรณ์ พิพากษายืนให้ยกฟ้องโจทก์คดีจึงต้องห้ามฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 220 ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 848/2518นายบุญยงค์ สมจิตรโจทก์นางสัน สังข์ละม่อม กับพวกจำเลย ป.วิ.อ. ม. 220ฎีกาโจทก์ในปัญหาที่ว่า ข้อเท็จจริงที่ศาลอุทธรณ์ฟังมาขาดสาระสำคัญ และไม่เพียงพอที่จะวินิจฉัยว่าการกระทำของจำเลยเป็นความผิดตามฟ้องก็ดี ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยข้อเท็จจริงผิดไปจากสำนวนและผิดต่อกฎหมายซึ่งเป็นการโต้เถียงข้อเท็จจริงที่ศาลอุทธรณ์ฟังมาก็ดี และฎีกาขอให้ศาลรับฟังข้อเท็จจริงใหม่แทนข้อเท็จจริงที่ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยผิดก็ดี ล้วนเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง เมื่อศาลอุทธรณ์ พิพากษายืนให้ยกฟ้องโจทก์คดีจึงต้องห้ามฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 220(พยนต์ ยาวะประภาษ-แผ้ว ศิวะบวร-จันทร์ ระรวยทรง)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 848/2518นายบุญยงค์ สมจิตรโจทก์นางสัน สังข์ละม่อม กับพวกจำเลย ป.วิ.อ. ม. 220ฎีกาโจทก์ในปัญหาที่ว่า ข้อเท็จจริงที่ศาลอุทธรณ์ฟังมาขาดสาระสำคัญ และไม่เพียงพอที่จะวินิจฉัยว่าการกระทำของจำเลยเป็นความผิดตามฟ้องก็ดี ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยข้อเท็จจริงผิดไปจากสำนวนและผิดต่อกฎหมายซึ่งเป็นการโต้เถียงข้อเท็จจริงที่ศาลอุทธรณ์ฟังมาก็ดี และฎีกาขอให้ศาลรับฟังข้อเท็จจริงใหม่แทนข้อเท็จจริงที่ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยผิดก็ดี ล้วนเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง เมื่อศาลอุทธรณ์ พิพากษายืนให้ยกฟ้องโจทก์คดีจึงต้องห้ามฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 220(พยนต์ ยาวะประภาษ-แผ้ว ศิวะบวร-จันทร์ ระรวยทรง)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ