คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1063/2501หลักกฎหมาย: ผู้ซื้อเห็นอยู่แล้วในขณะซื้อว่ามีผู้ครอบครองตั้งบ้านเรือนอยู่ส่วนหนึ่งของที่ดินในโฉนด ผู้ครอบครองที่ส่วนนั้นย่อมยกขึ้นต่อสู้ผู้ซื้อได้ว่าไม่สุจริตโจทก์ฟ้องว่าโจทก์ซื้อที่ดินโฉนดที่ 4633 จากนายทองคำโดยสุจริต จำเลยอยู่ในที่ส่วนหนึ่งโดยมิได้รับความยินยอมจากเจ้าของเดิมจำเลยขัดขวางไม่ยอมออกจากที่พิพาท จึงขอให้ขับไล่จำเลยต่อสู้ว่าได้ครอบครองที่พิพาทมา 40-50 ปีแล้ว เจ้าของเดิมสละสิทธิแล้วศาลชั้นต้นพิพากษาให้ขับไล่จำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า โจทก์ซื้อที่รายนี้มาโดยไม่สุจริตจำเลยครอบครองที่พิพาทอย่างเป็นเจ้าของมาเกิน 10 ปี โจทก์ฟ้องขับไล่ไม่ได้ ให้ยกฟ้องโจทก์ฎีกาศาลฎีกาฟังว่า เมื่อโจทก์ซื้อที่รายนี้โจทก์เห็นแล้วว่าจำเลยกับบุตรหลานตั้งบ้านเรือนอยู่เป็นเนื้อที่ราว 3 ไร่ไม่น่าเชื่อตามข้อนำสืบของโจทก์ว่า ก่อนซื้อจำเลยรับว่าอาศัยเจ้าของเดิมอยู่ การที่โจทก์เห็นแล้วว่าที่พิพาทจำเลยกับบุตรหลานใช้เป็นที่อยู่อาศัยยังขืนซื้อ จึงเป็นการไม่สุจริตพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1063/2501นายเจริญ จิตต์สมนึกโจทก์นายจันทร์ บุญมีเลี้ยงจำเลย ป.พ.พ. ม. 1299ผู้ซื้อเห็นอยู่แล้วในขณะซื้อว่ามีผู้ครอบครองตั้งบ้านเรือนอยู่ส่วนหนึ่งของที่ดินในโฉนด ผู้ครอบครองที่ส่วนนั้นย่อมยกขึ้นต่อสู้ผู้ซื้อได้ว่าไม่สุจริตโจทก์ฟ้องว่าโจทก์ซื้อที่ดินโฉนดที่ 4633 จากนายทองคำโดยสุจริต จำเลยอยู่ในที่ส่วนหนึ่งโดยมิได้รับความยินยอมจากเจ้าของเดิมจำเลยขัดขวางไม่ยอมออกจากที่พิพาท จึงขอให้ขับไล่จำเลยต่อสู้ว่าได้ครอบครองที่พิพาทมา 40-50 ปีแล้ว เจ้าของเดิมสละสิทธิแล้วศาลชั้นต้นพิพากษาให้ขับไล่จำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า โจทก์ซื้อที่รายนี้มาโดยไม่สุจริตจำเลยครอบครองที่พิพาทอย่างเป็นเจ้าของมาเกิน 10 ปี โจทก์ฟ้องขับไล่ไม่ได้ ให้ยกฟ้องโจทก์ฎีกาศาลฎีกาฟังว่า เมื่อโจทก์ซื้อที่รายนี้โจทก์เห็นแล้วว่าจำเลยกับบุตรหลานตั้งบ้านเรือนอยู่เป็นเนื้อที่ราว 3 ไร่ไม่น่าเชื่อตามข้อนำสืบของโจทก์ว่า ก่อนซื้อจำเลยรับว่าอาศัยเจ้าของเดิมอยู่ การที่โจทก์เห็นแล้วว่าที่พิพาทจำเลยกับบุตรหลานใช้เป็นที่อยู่อาศัยยังขืนซื้อ จึงเป็นการไม่สุจริตพิพากษายืน(ศิลปสิทธิวินิจฉัย-ดุลยกรณ์พิทารณ์-ไชยเจริญ สันติศิริ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่าโจทก์ซื้อที่ดินโฉนดที่ 4633 จากนายทองคำโดยสุจริต จำเลยอยู่ในที่ส่วนหนึ่งโดยมิได้รับความยินยอมจากเจ้าของเดิมจำเลยขัดขวางไม่ยอมออกจากที่พิพาท จึงขอให้ขับไล่จำเลยต่อสู้ว่าได้ครอบครองที่พิพาทมา 40-50 ปีแล้ว เจ้าของเดิมสละสิทธิแล้วศาลชั้นต้นพิพากษาให้ขับไล่จำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า โจทก์ซื้อที่รายนี้มาโดยไม่สุจริตจำเลยครอบครองที่พิพาทอย่างเป็นเจ้าของมาเกิน 10 ปี โจทก์ฟ้องขับไล่ไม่ได้ ให้ยกฟ้องโจทก์ฎีกาศาลฎีกาฟังว่า เมื่อโจทก์ซื้อที่รายนี้โจทก์เห็นแล้วว่าจำเลยกับบุตรหลานตั้งบ้านเรือนอยู่เป็นเนื้อที่ราว 3 ไร่ไม่น่าเชื่อตามข้อนำสืบของโจทก์ว่า ก่อนซื้อจำเลยรับว่าอาศัยเจ้าของเดิมอยู่ การที่โจทก์เห็นแล้วว่าที่พิพาทจำเลยกับบุตรหลานใช้เป็นที่อยู่อาศัยยังขืนซื้อ จึงเป็นการไม่สุจริตพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1063/2501นายเจริญ จิตต์สมนึกโจทก์นายจันทร์ บุญมีเลี้ยงจำเลย ป.พ.พ. ม. 1299ผู้ซื้อเห็นอยู่แล้วในขณะซื้อว่ามีผู้ครอบครองตั้งบ้านเรือนอยู่ส่วนหนึ่งของที่ดินในโฉนด ผู้ครอบครองที่ส่วนนั้นย่อมยกขึ้นต่อสู้ผู้ซื้อได้ว่าไม่สุจริตโจทก์ฟ้องว่าโจทก์ซื้อที่ดินโฉนดที่ 4633 จากนายทองคำโดยสุจริต จำเลยอยู่ในที่ส่วนหนึ่งโดยมิได้รับความยินยอมจากเจ้าของเดิมจำเลยขัดขวางไม่ยอมออกจากที่พิพาท จึงขอให้ขับไล่จำเลยต่อสู้ว่าได้ครอบครองที่พิพาทมา 40-50 ปีแล้ว เจ้าของเดิมสละสิทธิแล้วศาลชั้นต้นพิพากษาให้ขับไล่จำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า โจทก์ซื้อที่รายนี้มาโดยไม่สุจริตจำเลยครอบครองที่พิพาทอย่างเป็นเจ้าของมาเกิน 10 ปี โจทก์ฟ้องขับไล่ไม่ได้ ให้ยกฟ้องโจทก์ฎีกาศาลฎีกาฟังว่า เมื่อโจทก์ซื้อที่รายนี้โจทก์เห็นแล้วว่าจำเลยกับบุตรหลานตั้งบ้านเรือนอยู่เป็นเนื้อที่ราว 3 ไร่ไม่น่าเชื่อตามข้อนำสืบของโจทก์ว่า ก่อนซื้อจำเลยรับว่าอาศัยเจ้าของเดิมอยู่ การที่โจทก์เห็นแล้วว่าที่พิพาทจำเลยกับบุตรหลานใช้เป็นที่อยู่อาศัยยังขืนซื้อ จึงเป็นการไม่สุจริตพิพากษายืน(ศิลปสิทธิวินิจฉัย-ดุลยกรณ์พิทารณ์-ไชยเจริญ สันติศิริ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ