คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 784/2510หลักกฎหมาย: สัญญาประนีประนอมยอมความในศาลระหว่างโจทก์จำเลยระบุเงื่อนไขไว้เพียงว่า หากโจทก์มีความจำเป็นทำการเพื่อประโยชน์ในการรถไฟแล้ว โจทก์จึงจะขอให้จำเลยออกจากที่รายพิพาทได้ ฉะนั้น การที่จำเลยได้เบิกความเป็นพยานในคดีที่บิดาจำเลยฟ้องโจทก์จำเลยว่าที่รายพิพาทเป็นของนายเงินจึงไม่เกี่ยวกับเงื่อนไขที่ระบุไว้ในสัญญาประนีประนอมยอมความดังกล่าวแต่ประการใด โจทก์จะยกเหตุอื่นมาฟ้องขับไล่จำเลยไม่ได้ เพราะโจทก์ต้องผูกพันตามสัญญาประนีประนอมยอมความนั้นโจทก์ฟ้องว่า ที่รายพิพาทเป็นของโจทก์ เมื่อวันที่ 8 พฤษภาคม 2501 จำเลยเป็นโจทก์ฟ้องโจทก์ในคดีนี้เป็นจำเลยต่อศาล ได้ทำสัญญาประนีประนอมยอมความกันให้จำเลยคดีนี้อาศัยอยู่จนตลอดชีวิต เว้นแต่เมื่อโจทก์มีความจำเป็นจะทำการเพื่อประโยชน์ในการรถไฟและจำเลยรับรองกรรมสิทธิ์ในที่รายพิพาทว่าเป็นของโจทก์ จำเลยแสดงการเป็นปรปักษ์ต่อโจทก์ และเนรคุณโจทก์ ฯลฯ ขอให้เพิกถอนสัญญาประนีประนอมยอมความ ให้จำเลยหมดสิทธิที่จะอาศัยในที่ของโจทก์ ฯลฯจำเลยให้การว่ายังไม่เป็นการโต้แย้งสิทธิของโจทก์ ฟ้องโจทก์เป็นฟ้องซ้ำศาลชั้นต้นสั่งว่าคดีโจทก์พอวินิจฉัยได้ให้งดสืบพยานโจทก์วินิจฉัยว่าโจทก์จะมีสิทธิให้จำเลยออกจากที่พิพาทได้ ก็ในกรณีที่ทางการรถไฟมีความจำเป็นต้องการเพื่อประโยชน์ในการรถไฟเท่านั้นให้ยกฟ้องโจทก์โจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า สัญญาประนีประนอมยอมความได้ระบุเงื่อนไขไว้เพียงว่าหากทางการรถไฟมีความจำเป็นทำการเพื่อประโยชน์ในการรถไฟแล้วโจทก์จึงจะขอให้จำเลยออกจากที่รายพิพาทได้ ฉะนั้น การที่จำเลยเบิกความเป็นพยานในคดีที่นายเงินบิดาจำเลยฟ้องโจทก์ จำเลยว่าที่พิพาทเป็นของนายเงิน จึงไม่เกี่ยวกับเงื่อนไขดังที่ระบุไว้ในสัญญาประนีประนอมยอมความดังกล่าวแต่ประการใด โจทก์จะยกเหตุอื่นมาฟ้องขับไล่จำเลยไม่ได้ เพราะโจทก์ต้องผูกพันตามสัญญาประนีประนอมยอมความดังกล่าวพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 784/2510การรถไฟแห่งประเทศไทย (โดยพลเอกไสว ไสวแสนยากรผู้ว่าการฯโจทก์นายศิริ พรหมฤทธิ์จำเลย ป.วิ.พ. ม. 138, ม. 55 ป.พ.พ. ม. 194 สัญญาประนีประนอมยอมความในศาลระหว่างโจทก์จำเลยระบุเงื่อนไขไว้เพียงว่า หากโจทก์มีความจำเป็นทำการเพื่อประโยชน์ในการรถไฟแล้ว โจทก์จึงจะขอให้จำเลยออกจากที่รายพิพาทได้ ฉะนั้น การที่จำเลยได้เบิกความเป็นพยานในคดีที่บิดาจำเลยฟ้องโจทก์จำเลยว่าที่รายพิพาทเป็นของนายเงินจึงไม่เกี่ยวกับเงื่อนไขที่ระบุไว้ในสัญญาประนีประนอมยอมความดังกล่าวแต่ประการใด โจทก์จะยกเหตุอื่นมาฟ้องขับไล่จำเลยไม่ได้ เพราะโจทก์ต้องผูกพันตามสัญญาประนีประนอมยอมความนั้นโจทก์ฟ้องว่า ที่รายพิพาทเป็นของโจทก์ เมื่อวันที่ 8 พฤษภาคม 2501 จำเลยเป็นโจทก์ฟ้องโจทก์ในคดีนี้เป็นจำเลยต่อศาล ได้ทำสัญญาประนีประนอมยอมความกันให้จำเลยคดีนี้อาศัยอยู่จนตลอดชีวิต เว้นแต่เมื่อโจทก์มีความจำเป็นจะทำการเพื่อประโยชน์ในการรถไฟและจำเลยรับรองกรรมสิทธิ์ในที่รายพิพาทว่าเป็นของโจทก์ จำเลยแสดงการเป็นปรปักษ์ต่อโจทก์ และเนรคุณโจทก์ ฯลฯ ขอให้เพิกถอนสัญญาประนีประนอมยอมความ ให้จำเลยหมดสิทธิที่จะอาศัยในที่ของโจทก์ ฯลฯจำเลยให้การว่ายังไม่เป็นการโต้แย้งสิทธิของโจทก์ ฟ้องโจทก์เป็นฟ้องซ้ำศาลชั้นต้นสั่งว่าคดีโจทก์พอวินิจฉัยได้ให้งดสืบพยานโจทก์วินิจฉัยว่าโจทก์จะมีสิทธิให้จำเลยออกจากที่พิพาทได้ ก็ในกรณีที่ทางการรถไฟมีความจำเป็นต้องการเพื่อประโยชน์ในการรถไฟเท่านั้นให้ยกฟ้องโจทก์โจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า สัญญาประนีประนอมยอมความได้ระบุเงื่อนไขไว้เพียงว่าหากทางการรถไฟมีความจำเป็นทำการเพื่อประโยชน์ในการรถไฟแล้วโจทก์จึงจะขอให้จำเลยออกจากที่รายพิพาทได้ ฉะนั้น การที่จำเลยเบิกความเป็นพยานในคดีที่นายเงินบิดาจำเลยฟ้องโจทก์ จำเลยว่าที่พิพาทเป็นของนายเงิน จึงไม่เกี่ยวกับเงื่อนไขดังที่ระบุไว้ในสัญญาประนีประนอมยอมความดังกล่าวแต่ประการใด โจทก์จะยกเหตุอื่นมาฟ้องขับไล่จำเลยไม่ได้ เพราะโจทก์ต้องผูกพันตามสัญญาประนีประนอมยอมความดังกล่าวพิพากษายืน(วงษ์ วีระพงศ์-พจน์ ปุษปาคม-ศริ มลิลา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า ที่รายพิพาทเป็นของโจทก์ เมื่อวันที่ 8 พฤษภาคม 2501 จำเลยเป็นโจทก์ฟ้องโจทก์ในคดีนี้เป็นจำเลยต่อศาล ได้ทำสัญญาประนีประนอมยอมความกันให้จำเลยคดีนี้อาศัยอยู่จนตลอดชีวิต เว้นแต่เมื่อโจทก์มีความจำเป็นจะทำการเพื่อประโยชน์ในการรถไฟและจำเลยรับรองกรรมสิทธิ์ในที่รายพิพาทว่าเป็นของโจทก์ จำเลยแสดงการเป็นปรปักษ์ต่อโจทก์ และเนรคุณโจทก์ ฯลฯ ขอให้เพิกถอนสัญญาประนีประนอมยอมความ ให้จำเลยหมดสิทธิที่จะอาศัยในที่ของโจทก์ ฯลฯจำเลยให้การว่ายังไม่เป็นการโต้แย้งสิทธิของโจทก์ ฟ้องโจทก์เป็นฟ้องซ้ำศาลชั้นต้นสั่งว่าคดีโจทก์พอวินิจฉัยได้ให้งดสืบพยานโจทก์วินิจฉัยว่าโจทก์จะมีสิทธิให้จำเลยออกจากที่พิพาทได้ ก็ในกรณีที่ทางการรถไฟมีความจำเป็นต้องการเพื่อประโยชน์ในการรถไฟเท่านั้นให้ยกฟ้องโจทก์โจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า สัญญาประนีประนอมยอมความได้ระบุเงื่อนไขไว้เพียงว่าหากทางการรถไฟมีความจำเป็นทำการเพื่อประโยชน์ในการรถไฟแล้วโจทก์จึงจะขอให้จำเลยออกจากที่รายพิพาทได้ ฉะนั้น การที่จำเลยเบิกความเป็นพยานในคดีที่นายเงินบิดาจำเลยฟ้องโจทก์ จำเลยว่าที่พิพาทเป็นของนายเงิน จึงไม่เกี่ยวกับเงื่อนไขดังที่ระบุไว้ในสัญญาประนีประนอมยอมความดังกล่าวแต่ประการใด โจทก์จะยกเหตุอื่นมาฟ้องขับไล่จำเลยไม่ได้ เพราะโจทก์ต้องผูกพันตามสัญญาประนีประนอมยอมความดังกล่าวพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 784/2510การรถไฟแห่งประเทศไทย (โดยพลเอกไสว ไสวแสนยากรผู้ว่าการฯโจทก์นายศิริ พรหมฤทธิ์จำเลย ป.วิ.พ. ม. 138, ม. 55 ป.พ.พ. ม. 194 สัญญาประนีประนอมยอมความในศาลระหว่างโจทก์จำเลยระบุเงื่อนไขไว้เพียงว่า หากโจทก์มีความจำเป็นทำการเพื่อประโยชน์ในการรถไฟแล้ว โจทก์จึงจะขอให้จำเลยออกจากที่รายพิพาทได้ ฉะนั้น การที่จำเลยได้เบิกความเป็นพยานในคดีที่บิดาจำเลยฟ้องโจทก์จำเลยว่าที่รายพิพาทเป็นของนายเงินจึงไม่เกี่ยวกับเงื่อนไขที่ระบุไว้ในสัญญาประนีประนอมยอมความดังกล่าวแต่ประการใด โจทก์จะยกเหตุอื่นมาฟ้องขับไล่จำเลยไม่ได้ เพราะโจทก์ต้องผูกพันตามสัญญาประนีประนอมยอมความนั้นโจทก์ฟ้องว่า ที่รายพิพาทเป็นของโจทก์ เมื่อวันที่ 8 พฤษภาคม 2501 จำเลยเป็นโจทก์ฟ้องโจทก์ในคดีนี้เป็นจำเลยต่อศาล ได้ทำสัญญาประนีประนอมยอมความกันให้จำเลยคดีนี้อาศัยอยู่จนตลอดชีวิต เว้นแต่เมื่อโจทก์มีความจำเป็นจะทำการเพื่อประโยชน์ในการรถไฟและจำเลยรับรองกรรมสิทธิ์ในที่รายพิพาทว่าเป็นของโจทก์ จำเลยแสดงการเป็นปรปักษ์ต่อโจทก์ และเนรคุณโจทก์ ฯลฯ ขอให้เพิกถอนสัญญาประนีประนอมยอมความ ให้จำเลยหมดสิทธิที่จะอาศัยในที่ของโจทก์ ฯลฯจำเลยให้การว่ายังไม่เป็นการโต้แย้งสิทธิของโจทก์ ฟ้องโจทก์เป็นฟ้องซ้ำศาลชั้นต้นสั่งว่าคดีโจทก์พอวินิจฉัยได้ให้งดสืบพยานโจทก์วินิจฉัยว่าโจทก์จะมีสิทธิให้จำเลยออกจากที่พิพาทได้ ก็ในกรณีที่ทางการรถไฟมีความจำเป็นต้องการเพื่อประโยชน์ในการรถไฟเท่านั้นให้ยกฟ้องโจทก์โจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า สัญญาประนีประนอมยอมความได้ระบุเงื่อนไขไว้เพียงว่าหากทางการรถไฟมีความจำเป็นทำการเพื่อประโยชน์ในการรถไฟแล้วโจทก์จึงจะขอให้จำเลยออกจากที่รายพิพาทได้ ฉะนั้น การที่จำเลยเบิกความเป็นพยานในคดีที่นายเงินบิดาจำเลยฟ้องโจทก์ จำเลยว่าที่พิพาทเป็นของนายเงิน จึงไม่เกี่ยวกับเงื่อนไขดังที่ระบุไว้ในสัญญาประนีประนอมยอมความดังกล่าวแต่ประการใด โจทก์จะยกเหตุอื่นมาฟ้องขับไล่จำเลยไม่ได้ เพราะโจทก์ต้องผูกพันตามสัญญาประนีประนอมยอมความดังกล่าวพิพากษายืน(วงษ์ วีระพงศ์-พจน์ ปุษปาคม-ศริ มลิลา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ