phoneee/thai-legal-corpus huggingface dataset:
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 72351หลักกฎหมาย: อย่างไรควรปราณีคดีนี้นางแล่มได้ช่วยสามีตนทำการฆาฏกรรมโดยนางแล่มถือไม้ผ่าซีก ศาลเดิมตัดสินจำคุกนางแล่ม ๑๕ ปีตาม ม.๒๔๙-๖๓ ศาลอุทธรณ์ลดโทษนางแล่มให้ตาม ม.๕๙ โดยเห็นว่านางแล่มเปนหญิง และไม่เคยต้องโทษมาแต่ก่อน กับทั้งช่วยผัวของตน และมีอาวุธเพียงแต่ไม่ผ่าซีกเท่านั้น คงให้จำคุก ๗ ปี ๖เดือน ศาลฎีกาเห็นว่า เหตุที่ศาลอุทธรณ์ยกขึ้นลดโทษนางแล่มนั้น ไม่เข้าอยู่ในความมุ่งหมายของ ม.๕๙ จึงตัดสินยืนตามศาลเดิม ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 549 - 550/2473อัยยการอ่างทองโจทก์นางแล่ม กับพวกจำเลย ป.อ. ม. 59อย่างไรควรปราณีคดีนี้นางแล่มได้ช่วยสามีตนทำการฆาฏกรรมโดยนางแล่มถือไม้ผ่าซีก ศาลเดิมตัดสินจำคุกนางแล่ม ๑๕ ปีตาม ม.๒๔๙-๖๓ ศาลอุทธรณ์ลดโทษนางแล่มให้ตาม ม.๕๙ โดยเห็นว่านางแล่มเปนหญิง และไม่เคยต้องโทษมาแต่ก่อน กับทั้งช่วยผัวของตน และมีอาวุธเพียงแต่ไม่ผ่าซีกเท่านั้น คงให้จำคุก ๗ ปี ๖เดือน ศาลฎีกาเห็นว่า เหตุที่ศาลอุทธรณ์ยกขึ้นลดโทษนางแล่มนั้น ไม่เข้าอยู่ในความมุ่งหมายของ ม.๕๙ จึงตัดสินยืนตามศาลเดิม(ศรี-หริศ-นล)ศาลชั้นต้น - พระชัยเบญญาศาลอุทธรณ์ - พระดุลยธรรมธาดาแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: คดีนี้นางแล่มได้ช่วยสามีตนทำการฆาฏกรรมโดยนางแล่มถือไม้ผ่าซีก ศาลเดิมตัดสินจำคุกนางแล่ม ๑๕ ปีตาม ม.๒๔๙-๖๓ ศาลอุทธรณ์ลดโทษนางแล่มให้ตาม ม.๕๙ โดยเห็นว่านางแล่มเปนหญิง และไม่เคยต้องโทษมาแต่ก่อน กับทั้งช่วยผัวของตน และมีอาวุธเพียงแต่ไม่ผ่าซีกเท่านั้น คงให้จำคุก ๗ ปี ๖เดือน ศาลฎีกาเห็นว่า เหตุที่ศาลอุทธรณ์ยกขึ้นลดโทษนางแล่มนั้น ไม่เข้าอยู่ในความมุ่งหมายของ ม.๕๙ จึงตัดสินยืนตามศาลเดิม ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 549 - 550/2473อัยยการอ่างทองโจทก์นางแล่ม กับพวกจำเลย ป.อ. ม. 59อย่างไรควรปราณีคดีนี้นางแล่มได้ช่วยสามีตนทำการฆาฏกรรมโดยนางแล่มถือไม้ผ่าซีก ศาลเดิมตัดสินจำคุกนางแล่ม ๑๕ ปีตาม ม.๒๔๙-๖๓ ศาลอุทธรณ์ลดโทษนางแล่มให้ตาม ม.๕๙ โดยเห็นว่านางแล่มเปนหญิง และไม่เคยต้องโทษมาแต่ก่อน กับทั้งช่วยผัวของตน และมีอาวุธเพียงแต่ไม่ผ่าซีกเท่านั้น คงให้จำคุก ๗ ปี ๖เดือน ศาลฎีกาเห็นว่า เหตุที่ศาลอุทธรณ์ยกขึ้นลดโทษนางแล่มนั้น ไม่เข้าอยู่ในความมุ่งหมายของ ม.๕๙ จึงตัดสินยืนตามศาลเดิม(ศรี-หริศ-นล)ศาลชั้นต้น - พระชัยเบญญาศาลอุทธรณ์ - พระดุลยธรรมธาดาแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศคณะกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกประกาศคณะกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกประจำจังหวัดสมุทรสงครามฉบับที่๕๒ (พ.ศ. ๒๕๕๐)เรื่องกำหนดเส้นทางสำหรับการขนส่งประจำทางด้วยรถโดยสารจังหวัดสมุทรสงครามหมวด๑ สายที่ ๓ ปากทาง-รอบเมือง[๑] ด้วยคณะกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกประจำจังหวัดสมุทรสงครามได้พิจารณาเห็นสมควรให้กำหนดเส้นทางสำหรับการขนส่งประจำทางด้วยรถโดยสารหมวด ๑ สายที่ ๓ ปากทาง-รอบเมือง เพื่อทดแทนเส้นทางการขนส่งรถขนาดเล็ก สายที่๗๕๐๐๗ ปากทาง-รอบเมือง ที่จะถูกยกเลิกไปฉะนั้น อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๒๐ (๑)แห่งพระราชบัญญัติการขนส่งทางบก พ.ศ. ๒๕๒๒ประกอบกับมติคณะกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกประจำจังหวัดสมุทรสงคราม ในการประชุมครั้งที่๑/๒๕๕๐ เมื่อวันที่ ๑๙ มกราคม ๒๕๕๐และได้รับอนุมัติในหลักการจากคณะกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกกลางในการประชุมครั้งที่ ๘/๒๕๔๙ เมื่อวันที่ ๔ เมษายน ๒๕๔๙ จึงได้กำหนดเส้นทางสำหรับการขนส่งประจำทางด้วยรถโดยสารหมวด ๑ สายที่ ๓ ปากทาง-รอบเมือง โดยให้ใช้รายละเอียดเส้นทางดังนี้ คือสายที่๓ ปากทาง-รอบเมืองเริ่มต้นจากสถานที่จอดรถโดยสารประจำทางทางแยกเข้าจังหวัดสมุทรสงครามไปตามถนนทางเข้าเมือง ถึงสี่แยกตรงบริเวณที่จอดรถ บขส. ตรงไปตามถนนประสิทธิ์พัฒนาถึงทางแยกธนาคารกรุงไทย แยกขวาไปตามถนนเพชรสมุทร ถึงทางแยกไกรชนะแยกขวาไปตามถนนไกรชนะถึงทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๓๒๕ (สมุทรสงคราม-บางแพ)แยกซ้ายไปตามถนนทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๓๒๕ (สมุทรสงคราม-บางแพ)ถึงโรงเรียนเมืองสมุทรสงคราม แยกขวาไปตามถนนบางประจัน ผ่านหอประชุมจังหวัดฯถึงถนนเอกชัย แยกขวาไปตามถนนเอกชัย ตรงไปตามถนนเกษมสุขุมแยกขวาไปตามถนนราชญาติรักษา ถึงสี่แยกบริเวณที่จอดรถ บขส.แยกซ้ายไปตามถนนทางเข้าเมือง ไปสุดเส้นทาง ณสถานที่จอดรถโดยสารประจำทางบริเวณทางแยกเข้าจังหวัดสมุทรสงครามประกาศณ วันที่ ๒๔ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๕๐วีระยุทธเอี่ยมอำภาผู้ว่าราชการจังหวัดสมุทรสงครามประธานกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกประจำจังหวัดสมุทรสงครามปริยานุช/ผู้จัดทำ๒๐พฤศจิกายน ๒๕๕๐[๑]ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๔/ตอนที่ ๙๕ ง/หน้า ๒๑๔/๘ พฤศจิกายน ๒๕๕๐
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1596/2494หลักกฎหมาย: ให้ผู้อื่นอาศัยอยู่ในเคหะที่ตนเช่ามา โดยให้ผู้นั้นช่วยเสียค่าน้ำค่าไฟฟ้าบ้างนั้น ย่อมไม่ทำให้ผู้อาศัยนั้นมีฐานะเป็นผู้เช่าช่วง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1596/2494นายทองคำ พินิจชอบโจทก์นายเสริม สุวรรณประทีปจำเลย พ.ร.บ.ควบคุมค่าเช่าในภาวะคับขัน พ.ศ.2489 ป.พ.พ. ม. 537ให้ผู้อื่นอาศัยอยู่ในเคหะที่ตนเช่ามา โดยให้ผู้นั้นช่วยเสียค่าน้ำค่าไฟฟ้าบ้างนั้น ย่อมไม่ทำให้ผู้อาศัยนั้นมีฐานะเป็นผู้เช่าช่วง(นาถปรีชา-ประมูล สุวรรณศร-มนูกิจวิมลอรรถ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1596/2494นายทองคำ พินิจชอบโจทก์นายเสริม สุวรรณประทีปจำเลย พ.ร.บ.ควบคุมค่าเช่าในภาวะคับขัน พ.ศ.2489 ป.พ.พ. ม. 537ให้ผู้อื่นอาศัยอยู่ในเคหะที่ตนเช่ามา โดยให้ผู้นั้นช่วยเสียค่าน้ำค่าไฟฟ้าบ้างนั้น ย่อมไม่ทำให้ผู้อาศัยนั้นมีฐานะเป็นผู้เช่าช่วง(นาถปรีชา-ประมูล สุวรรณศร-มนูกิจวิมลอรรถ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5092/2539หลักกฎหมาย: ที่ศาลอุทธรณ์ภาค 3 ฟังข้อเท็จจริงว่า จ.ผู้ขับรถยนต์คันที่โจทก์รับประกันภัยไว้มีส่วนประมาท โจทก์จึงไม่อาจเรียกร้องค่าเสียหายจากจำเลยได้นั้นเป็นปัญหาตามอุทธรณ์ของโจทก์ในประเด็นพิพาทที่ศาลชั้นต้นกำหนดว่า เหตุเกิดจากความประมาทของจำเลยที่ 1 หรือไม่ อันมีความหมายรวมไปถึงว่า ความประมาทดังกล่าวจะมีผลทำให้จำเลยที่ 1 ต้องรับผิดต่ออีกฝ่ายหรือไม่เพียงใด และที่ศาลอุทธรณ์ภาค 3 วินิจฉัยว่าเหตุเกิดจากความประมาทเลินเล่อของจำเลยที่ 1 และ จ.ซึ่งไม่ยิ่งหย่อนไปกว่ากัน ค่าเสียหายทั้งสองฝ่ายจึงเป็นพับไปนั้น เป็นการวินิจฉัยไปตามพยานหลักฐานของโจทก์จำเลยในประเด็นพิพาท ไม่เป็นการฟังข้อเท็จจริงขึ้นใหม่โดยไม่มีฝ่ายใดอุทธรณ์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5092/2539บริษัทวิริยะประกันภัย จำกัดโจทก์นายสมบัติ วรรณธิวาส กับพวกจำเลย ป.พ.พ. ม. 223, ม. 420, ม. 438, ม. 442 ป.วิ.พ. ม. 142, ม. 177, ม. 183ที่ศาลอุทธรณ์ภาค 3 ฟังข้อเท็จจริงว่า จ.ผู้ขับรถยนต์คันที่โจทก์รับประกันภัยไว้มีส่วนประมาท โจทก์จึงไม่อาจเรียกร้องค่าเสียหายจากจำเลยได้นั้นเป็นปัญหาตามอุทธรณ์ของโจทก์ในประเด็นพิพาทที่ศาลชั้นต้นกำหนดว่า เหตุเกิดจากความประมาทของจำเลยที่ 1 หรือไม่ อันมีความหมายรวมไปถึงว่า ความประมาทดังกล่าวจะมีผลทำให้จำเลยที่ 1 ต้องรับผิดต่ออีกฝ่ายหรือไม่เพียงใด และที่ศาลอุทธรณ์ภาค 3 วินิจฉัยว่าเหตุเกิดจากความประมาทเลินเล่อของจำเลยที่ 1 และ จ.ซึ่งไม่ยิ่งหย่อนไปกว่ากัน ค่าเสียหายทั้งสองฝ่ายจึงเป็นพับไปนั้น เป็นการวินิจฉัยไปตามพยานหลักฐานของโจทก์จำเลยในประเด็นพิพาท ไม่เป็นการฟังข้อเท็จจริงขึ้นใหม่โดยไม่มีฝ่ายใดอุทธรณ์(อำนวย สุขพรหม-ปรีชา เฉลิมวณิชย์-บุญธรรม อยู่พุก)ศาลจังหวัดชุมพร - นางสาวอรพันท์ กีรติวัฒนกูรศาลอุทธรณ์ภาค ๓ - นายมานัส เหลืองประเสริฐแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5092/2539บริษัทวิริยะประกันภัย จำกัดโจทก์นายสมบัติ วรรณธิวาส กับพวกจำเลย ป.พ.พ. ม. 223, ม. 420, ม. 438, ม. 442 ป.วิ.พ. ม. 142, ม. 177, ม. 183ที่ศาลอุทธรณ์ภาค 3 ฟังข้อเท็จจริงว่า จ.ผู้ขับรถยนต์คันที่โจทก์รับประกันภัยไว้มีส่วนประมาท โจทก์จึงไม่อาจเรียกร้องค่าเสียหายจากจำเลยได้นั้นเป็นปัญหาตามอุทธรณ์ของโจทก์ในประเด็นพิพาทที่ศาลชั้นต้นกำหนดว่า เหตุเกิดจากความประมาทของจำเลยที่ 1 หรือไม่ อันมีความหมายรวมไปถึงว่า ความประมาทดังกล่าวจะมีผลทำให้จำเลยที่ 1 ต้องรับผิดต่ออีกฝ่ายหรือไม่เพียงใด และที่ศาลอุทธรณ์ภาค 3 วินิจฉัยว่าเหตุเกิดจากความประมาทเลินเล่อของจำเลยที่ 1 และ จ.ซึ่งไม่ยิ่งหย่อนไปกว่ากัน ค่าเสียหายทั้งสองฝ่ายจึงเป็นพับไปนั้น เป็นการวินิจฉัยไปตามพยานหลักฐานของโจทก์จำเลยในประเด็นพิพาท ไม่เป็นการฟังข้อเท็จจริงขึ้นใหม่โดยไม่มีฝ่ายใดอุทธรณ์(อำนวย สุขพรหม-ปรีชา เฉลิมวณิชย์-บุญธรรม อยู่พุก)ศาลจังหวัดชุมพร - นางสาวอรพันท์ กีรติวัฒนกูรศาลอุทธรณ์ภาค ๓ - นายมานัส เหลืองประเสริฐแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 65711หลักกฎหมาย: ฎีกาโจทก์ซึ่งโต้แย้งการวินิจฉัยของศาลในปัญหาว่าควรเชื่อตามเหตุผลของพยานผู้ชำนาญการพิเศษคนใด และในปัญหาว่าโจทก์รู้เรื่องการกระทำความผิดและรู้ตัวผู้กระทำผิดแต่เมื่อใดเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงเมื่อคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ยกคำให้การของนายร้อยตำรวจเอก ล.ขึ้นกล่าวไว้ในตอนต้นแล้วว่า ตรวจดูเป็นลายมืออย่างเดียวกันกับลายพิมพ์นิ้วมือของโจทก์ และวินิจฉัยว่าคำเบิกความของพยานปากนี้มีเหตุผลควรรับฟังมากกว่า ดังนี้มิใช่เป็นการวินิจฉัยนอกเหนือถ้อยคำพยานที่ปรากฏในสำนวนฎีกาในปัญหาข้อนี้จึงเป็นปัญหาข้อเท็จจริง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 343/2497นางฉิม ระยางกุลโจทก์นางพ่วง แซ่เจีย กับพวกจำเลย ป.วิ.อ. ม. 219ฎีกาโจทก์ซึ่งโต้แย้งการวินิจฉัยของศาลในปัญหาว่าควรเชื่อตามเหตุผลของพยานผู้ชำนาญการพิเศษคนใด และในปัญหาว่าโจทก์รู้เรื่องการกระทำความผิดและรู้ตัวผู้กระทำผิดแต่เมื่อใดเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงเมื่อคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ยกคำให้การของนายร้อยตำรวจเอก ล.ขึ้นกล่าวไว้ในตอนต้นแล้วว่า ตรวจดูเป็นลายมืออย่างเดียวกันกับลายพิมพ์นิ้วมือของโจทก์ และวินิจฉัยว่าคำเบิกความของพยานปากนี้มีเหตุผลควรรับฟังมากกว่า ดังนี้มิใช่เป็นการวินิจฉัยนอกเหนือถ้อยคำพยานที่ปรากฏในสำนวนฎีกาในปัญหาข้อนี้จึงเป็นปัญหาข้อเท็จจริง(ดุลยทรรศน์ปฏิภาณ-ประมูล สุวรรณศร-วิเทศจรรยารักษ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 343/2497นางฉิม ระยางกุลโจทก์นางพ่วง แซ่เจีย กับพวกจำเลย ป.วิ.อ. ม. 219ฎีกาโจทก์ซึ่งโต้แย้งการวินิจฉัยของศาลในปัญหาว่าควรเชื่อตามเหตุผลของพยานผู้ชำนาญการพิเศษคนใด และในปัญหาว่าโจทก์รู้เรื่องการกระทำความผิดและรู้ตัวผู้กระทำผิดแต่เมื่อใดเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงเมื่อคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ยกคำให้การของนายร้อยตำรวจเอก ล.ขึ้นกล่าวไว้ในตอนต้นแล้วว่า ตรวจดูเป็นลายมืออย่างเดียวกันกับลายพิมพ์นิ้วมือของโจทก์ และวินิจฉัยว่าคำเบิกความของพยานปากนี้มีเหตุผลควรรับฟังมากกว่า ดังนี้มิใช่เป็นการวินิจฉัยนอกเหนือถ้อยคำพยานที่ปรากฏในสำนวนฎีกาในปัญหาข้อนี้จึงเป็นปัญหาข้อเท็จจริง(ดุลยทรรศน์ปฏิภาณ-ประมูล สุวรรณศร-วิเทศจรรยารักษ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศกระทรวงอุตสาหกรรมฉบับที่ 4848 (พ.ศ. 2559)ออกตามความในพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมพ.ศ. 2511เรื่อง กําหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมการบัดกรีแข็ง - ความไม่สมบูรณ์ในรอยต่อบัดกรีแข็ง-------------------------------อื่นๆ - อาศัยอํานาจตามความในมาตรา 15 แห่งพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม พ.ศ. 2511 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม (ฉบับที่ 7) พ.ศ. 2558 รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมออกประกาศกําหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม การบัดกรีแข็ง - ความไม่สมบูรณ์ในรอยต่อบัดกรีแข็ง มาตรฐานเลขที่ มอก. 2716 - 2559 ไว้ ดังมีรายละเอียดต่อท้ายประกาศนี้ ทั้งนี้ ให้มีผลตั้งแต่วันที่ประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปผู้มีอํานาจลงนาม - ประกาศ ณ วันที่ 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2559 อรรชกา สีบุญเรืองรัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 6938/2539หลักกฎหมาย: เอกสารซึ่งมิได้ปิดอากรแสตมป์มาแต่ต้น เมื่อต่อมาได้ปิดให้ถูกต้องก่อนศาลชั้นต้นพิพากษา ก็ย่อมใช้เป็นพยานหลักฐานในคดีได้โดยไม่จำต้องเสียอากรเพิ่มก่อน เพราะตามมาตรา 118 แห่ง ป.รัษฎากรตราสารใดไม่ปิดแสตมป์บริบูรณ์ จะใช้ต้นฉบับ คู่ฉบับ คู่ฉีกหรือสำเนาตราสารนั้นเป็นพยานหลักฐานในคดีแพ่งไม่ได้ จนกว่าจะได้เสียอากรโดยปิดแสตมป์ครบจำนวนตามอัตราในบัญชีท้ายหมวดนี้และขีดฆ่าแล้ว แต่ทั้งนี้ไม่เป็นการเสื่อมสิทธิที่จะเรียกเงินเพิ่มอากรตามมาตรา 113และมาตรา 114 ฉะนั้น การที่จะต้องรับผิดเสียอากรเพิ่มขึ้นจึงเป็นส่วนหนึ่งต่างหากไม่กระทบกระทั่งถึงการที่จะรับฟังตราสารนั้นแต่อย่างใด ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 6938/2539นางลาภ โย้วเพ้งโจทก์นางสินหรือสิลลา ภูมินนท์จำเลย ป.รัษฎากร ม. 118เอกสารซึ่งมิได้ปิดอากรแสตมป์มาแต่ต้น เมื่อต่อมาได้ปิดให้ถูกต้องก่อนศาลชั้นต้นพิพากษา ก็ย่อมใช้เป็นพยานหลักฐานในคดีได้โดยไม่จำต้องเสียอากรเพิ่มก่อน เพราะตามมาตรา 118 แห่ง ป.รัษฎากรตราสารใดไม่ปิดแสตมป์บริบูรณ์ จะใช้ต้นฉบับ คู่ฉบับ คู่ฉีกหรือสำเนาตราสารนั้นเป็นพยานหลักฐานในคดีแพ่งไม่ได้ จนกว่าจะได้เสียอากรโดยปิดแสตมป์ครบจำนวนตามอัตราในบัญชีท้ายหมวดนี้และขีดฆ่าแล้ว แต่ทั้งนี้ไม่เป็นการเสื่อมสิทธิที่จะเรียกเงินเพิ่มอากรตามมาตรา 113และมาตรา 114 ฉะนั้น การที่จะต้องรับผิดเสียอากรเพิ่มขึ้นจึงเป็นส่วนหนึ่งต่างหากไม่กระทบกระทั่งถึงการที่จะรับฟังตราสารนั้นแต่อย่างใด(ปรีชา บูรณะไทย-บุญธรรม อยู่พุก-ณรงค์ ตันติเตมิท)ศาลแพ่งธนบุรี - นายทองเพียร มูลกายศาลอุทธรณ์ - นายณรงค์ศักดิ์ วิจิตรสาระวงศ์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 6938/2539นางลาภ โย้วเพ้งโจทก์นางสินหรือสิลลา ภูมินนท์จำเลย ป.รัษฎากร ม. 118เอกสารซึ่งมิได้ปิดอากรแสตมป์มาแต่ต้น เมื่อต่อมาได้ปิดให้ถูกต้องก่อนศาลชั้นต้นพิพากษา ก็ย่อมใช้เป็นพยานหลักฐานในคดีได้โดยไม่จำต้องเสียอากรเพิ่มก่อน เพราะตามมาตรา 118 แห่ง ป.รัษฎากรตราสารใดไม่ปิดแสตมป์บริบูรณ์ จะใช้ต้นฉบับ คู่ฉบับ คู่ฉีกหรือสำเนาตราสารนั้นเป็นพยานหลักฐานในคดีแพ่งไม่ได้ จนกว่าจะได้เสียอากรโดยปิดแสตมป์ครบจำนวนตามอัตราในบัญชีท้ายหมวดนี้และขีดฆ่าแล้ว แต่ทั้งนี้ไม่เป็นการเสื่อมสิทธิที่จะเรียกเงินเพิ่มอากรตามมาตรา 113และมาตรา 114 ฉะนั้น การที่จะต้องรับผิดเสียอากรเพิ่มขึ้นจึงเป็นส่วนหนึ่งต่างหากไม่กระทบกระทั่งถึงการที่จะรับฟังตราสารนั้นแต่อย่างใด(ปรีชา บูรณะไทย-บุญธรรม อยู่พุก-ณรงค์ ตันติเตมิท)ศาลแพ่งธนบุรี - นายทองเพียร มูลกายศาลอุทธรณ์ - นายณรงค์ศักดิ์ วิจิตรสาระวงศ์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1010/2531หลักกฎหมาย: ตามคำฟ้องและคำให้การคดีมีประเด็นหลักที่ต้องฟังข้อเท็จจริงให้ได้ว่าโจทก์กระทำผิดวินัยอย่างร้ายแรงหรือไม่ การที่ศาลแรงงานกลางจดรายงานกระบวนพิจารณาว่า คู่ความแถลงรับกันว่าข้อเท็จจริงและพฤติการณ์ที่เกิดขึ้นมีอยู่เป็นไปตามคำฟ้องคำให้การ เอกสารท้ายฟ้องท้ายคำให้การ......แล้วสั่งงดสืบพยานโจทก์จำเลยและพิพากษาคดีไปนั้น เห็นได้ว่า ข้อเท็จจริงย่อมจะเป็นไปตามข้ออ้างข้อหาในคำฟ้องและขณะเดียวกันก็เป็นไปตามคำให้การด้วยไม่ได้ ลำพังเอกสารที่ศาลแรงงานกลางหยิบยกขึ้นอ้าง ยังไม่เพียงพอแก่การที่จะวินิจฉัยชี้ขาดข้อเท็จจริงอันเป็นประเด็นในคดี จึงเป็นกรณีที่ศาลแรงงานกลางมิได้ปฏิบัติตามบทบัญญัติแห่งกฎหมายวิธีพิจารณาความว่าด้วยการพิจารณา ต้องย้อนสำนวนไปให้พิจารณาพิพากษาใหม่. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1010/2531นาย บรรเจิด ส่ง สวัสดิ์โจทก์องค์การเหมืองแร่ในทะเล กับพวกจำเลย ป.วิ.พ. ม. 243 (2) พ.ร.บ.จัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ.2522 ม. 31ตามคำฟ้องและคำให้การคดีมีประเด็นหลักที่ต้องฟังข้อเท็จจริงให้ได้ว่าโจทก์กระทำผิดวินัยอย่างร้ายแรงหรือไม่ การที่ศาลแรงงานกลางจดรายงานกระบวนพิจารณาว่า คู่ความแถลงรับกันว่าข้อเท็จจริงและพฤติการณ์ที่เกิดขึ้นมีอยู่เป็นไปตามคำฟ้องคำให้การ เอกสารท้ายฟ้องท้ายคำให้การ......แล้วสั่งงดสืบพยานโจทก์จำเลยและพิพากษาคดีไปนั้น เห็นได้ว่า ข้อเท็จจริงย่อมจะเป็นไปตามข้ออ้างข้อหาในคำฟ้องและขณะเดียวกันก็เป็นไปตามคำให้การด้วยไม่ได้ ลำพังเอกสารที่ศาลแรงงานกลางหยิบยกขึ้นอ้าง ยังไม่เพียงพอแก่การที่จะวินิจฉัยชี้ขาดข้อเท็จจริงอันเป็นประเด็นในคดี จึงเป็นกรณีที่ศาลแรงงานกลางมิได้ปฏิบัติตามบทบัญญัติแห่งกฎหมายวิธีพิจารณาความว่าด้วยการพิจารณา ต้องย้อนสำนวนไปให้พิจารณาพิพากษาใหม่.(วิศิษฏ์ ลิมานนท์-จุนท์ จันทรวงศ์-สุพจน์ นาถะพินธุ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1010/2531นาย บรรเจิด ส่ง สวัสดิ์โจทก์องค์การเหมืองแร่ในทะเล กับพวกจำเลย ป.วิ.พ. ม. 243 (2) พ.ร.บ.จัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ.2522 ม. 31ตามคำฟ้องและคำให้การคดีมีประเด็นหลักที่ต้องฟังข้อเท็จจริงให้ได้ว่าโจทก์กระทำผิดวินัยอย่างร้ายแรงหรือไม่ การที่ศาลแรงงานกลางจดรายงานกระบวนพิจารณาว่า คู่ความแถลงรับกันว่าข้อเท็จจริงและพฤติการณ์ที่เกิดขึ้นมีอยู่เป็นไปตามคำฟ้องคำให้การ เอกสารท้ายฟ้องท้ายคำให้การ......แล้วสั่งงดสืบพยานโจทก์จำเลยและพิพากษาคดีไปนั้น เห็นได้ว่า ข้อเท็จจริงย่อมจะเป็นไปตามข้ออ้างข้อหาในคำฟ้องและขณะเดียวกันก็เป็นไปตามคำให้การด้วยไม่ได้ ลำพังเอกสารที่ศาลแรงงานกลางหยิบยกขึ้นอ้าง ยังไม่เพียงพอแก่การที่จะวินิจฉัยชี้ขาดข้อเท็จจริงอันเป็นประเด็นในคดี จึงเป็นกรณีที่ศาลแรงงานกลางมิได้ปฏิบัติตามบทบัญญัติแห่งกฎหมายวิธีพิจารณาความว่าด้วยการพิจารณา ต้องย้อนสำนวนไปให้พิจารณาพิพากษาใหม่.(วิศิษฏ์ ลิมานนท์-จุนท์ จันทรวงศ์-สุพจน์ นาถะพินธุ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1291/2540หลักกฎหมาย: ที่ดินแปลงใหญ่เนื้อที่ประมาณ 900 ไร่ มีสภาพเป็นทำเลเลี้ยงสัตว์สงวนไว้เพื่อประโยชน์ร่วมกันของราษฎรหลายหมู่บ้าน จึงเป็นสาธารณสมบัติของแผ่นดินตาม ป.พ.พ.มาตรา 1304 (2) แม้จะยังไม่ขึ้นทะเบียนเป็นสาธารณสมบัติของแผ่นดินก็ตาม ดังนี้ จำเลยทั้งเจ็ดจะเข้าไปครอบครองมานานเท่าใด จำเลยทั้งเจ็ดก็ไม่ได้สิทธิครอบครอง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1291/2540พนักงานอัยการประจำศาลแขวงอุบลราชธานีโจทก์นายเหลา กำลังเขียว กับพวกจำเลย ป.พ.พ. ม. 1304 (2) ป.ที่ดิน ม. 9, ม. 108 ทวิ วรรคสองที่ดินแปลงใหญ่เนื้อที่ประมาณ 900 ไร่ มีสภาพเป็นทำเลเลี้ยงสัตว์สงวนไว้เพื่อประโยชน์ร่วมกันของราษฎรหลายหมู่บ้าน จึงเป็นสาธารณสมบัติของแผ่นดินตาม ป.พ.พ.มาตรา 1304 (2) แม้จะยังไม่ขึ้นทะเบียนเป็นสาธารณสมบัติของแผ่นดินก็ตาม ดังนี้ จำเลยทั้งเจ็ดจะเข้าไปครอบครองมานานเท่าใด จำเลยทั้งเจ็ดก็ไม่ได้สิทธิครอบครอง(ปรีชา เฉลิมวณิชย์-ธีระจิต ไชยาคำ-ประกาศ บูรพางกูร)ศาลแขวงอุบลราชธานี - นายอนันต์ ธรรมราชศาลอุทธรณ์ภาค ๑ - นายสุนทร พิมพ์อักษรแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1291/2540พนักงานอัยการประจำศาลแขวงอุบลราชธานีโจทก์นายเหลา กำลังเขียว กับพวกจำเลย ป.พ.พ. ม. 1304 (2) ป.ที่ดิน ม. 9, ม. 108 ทวิ วรรคสองที่ดินแปลงใหญ่เนื้อที่ประมาณ 900 ไร่ มีสภาพเป็นทำเลเลี้ยงสัตว์สงวนไว้เพื่อประโยชน์ร่วมกันของราษฎรหลายหมู่บ้าน จึงเป็นสาธารณสมบัติของแผ่นดินตาม ป.พ.พ.มาตรา 1304 (2) แม้จะยังไม่ขึ้นทะเบียนเป็นสาธารณสมบัติของแผ่นดินก็ตาม ดังนี้ จำเลยทั้งเจ็ดจะเข้าไปครอบครองมานานเท่าใด จำเลยทั้งเจ็ดก็ไม่ได้สิทธิครอบครอง(ปรีชา เฉลิมวณิชย์-ธีระจิต ไชยาคำ-ประกาศ บูรพางกูร)ศาลแขวงอุบลราชธานี - นายอนันต์ ธรรมราชศาลอุทธรณ์ภาค ๑ - นายสุนทร พิมพ์อักษรแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
พระราชกฤษฎีกาให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมการก่อสร้างอาคารพุทธศักราช ๒๔๗๙ในเขตเทศบาลตำบลเบตงจังหวัดยะลาพ.ศ. ๒๔๙๓ ในพระปรมาภิไธยพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชรังสิตกรมพระชัยนาทนเรนทรผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ให้ไว้ ณ วันที่๓๐ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๔๙๓เป็นปีที่ ๕ในรัชกาลปัจจุบันโดยที่เป็นการสมควรให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมการก่อสร้างอาคารพุทธศักราช ๒๔๗๙ ในเขตเทศบาลตำบลเบตง จังหวัดยะลาพระมหากษัตริย์อาศัยอำนาจตามความในมาตรา๑๕๗ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย และมาตรา ๒ แห่งพระราชบัญญัติควบคุมการก่อสร้างอาคารพุทธศักราช ๒๔๗๙ จึงมีพระบรมราชโองการให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้มาตรา ๑ พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า พระราชกฤษฎีกาให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมการก่อสร้างอาคารพุทธศักราช ๒๔๗๙ ในเขตเทศบาลตำบลเบตง จังหวัดยะลา พ.ศ. ๒๔๙๓มาตรา ๒[๑] พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา ๓ให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมการก่อสร้างอาคาร พุทธศักราช ๒๔๗๙ในเขตเทศบาลตำบลเบตง จังหวัดยะลามาตรา ๔ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้ผู้รับสนองพระบรมราชโองการจอมพลป. พิบูลสงครามนายกรัฐมนตรีณัฐดนัย/พิมพ์๒๕ธันวาคม ๒๕๕๐หทัยภัทร/ตรวจ๑๔กุมภาพันธ์ ๒๕๕๑โชติกานต์/ปรับปรุง๒๔กรกฎาคม ๒๕๖๓อรญา/ตรวจ๒ พฤศจิกายน ๒๕๖๓[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๖๗/ตอนที่ ๗๐/หน้า ๑๑๘๒/๑๙ ธันวาคม ๒๔๙๓
ประกาศกระทรวงอุตสาหกรรมประกาศกระทรวงอุตสาหกรรมฉบับที่๓๘๘๕ (พ.ศ. ๒๕๕๑)ออกตามความในพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมพ.ศ.๒๕๑๑เรื่องกำหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมเทคโนโลยีการพิมพ์- การควบคุมกระบวนการการผลิตในงานแยกสีฮาล์ฟโทน ปรู๊ฟ และพิมพ์เล่ม7 : กระบวนการปรู๊ฟจากข้อมูลดิจิทัล[๑] อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๕แห่งพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม พ.ศ. ๒๕๑๑รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมออกประกาศกำหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมเทคโนโลยีการพิมพ์- การควบคุมกระบวนการการผลิตในงานแยกสีฮาล์ฟโทน ปรู๊ฟ และพิมพ์ เล่ม 7: กระบวนการปรู๊ฟจากข้อมูลดิจิทัล มาตรฐานเลขที่ มอก. 2260เล่ม 7 - 2551 ไว้ดังมีรายการละเอียดต่อท้ายประกาศนี้ประกาศณ วันที่ ๒๖ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๕๑สุวิทย์คุณกิตติรัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม[เอกสารแนบท้าย]๑. มาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมเทคโนโลยีการพิมพ์- การควบคุมกระบวนการการผลิตในงานแยกสีฮาล์ฟโทน ปรู๊ฟ และพิมพ์ เล่ม 7: กระบวนการปรู๊ฟจากข้อมูลดิจิทัล (มอก. 2260เล่ม 7 2551)(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)วัชศักดิ์/ผู้จัดทำ๑๗กุมภาพันธ์ ๒๕๕๒[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๒๖/ตอนพิเศษ ๒๑ ง/หน้า ๑๖/๑๐ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๒
พระราชกฤษฎีกาพระราชกฤษฎีกาจัดตั้งคณะเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยขอนแก่นพ.ศ. ๒๕๒๗ ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร.ให้ไว้ ณ วันที่ ๒๗ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๒๗เป็นปีที่ ๓๙ ในรัชกาลปัจจุบันพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชมีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่าโดยที่เป็นการสมควรจัดตั้งคณะเทคโนโลยีขึ้นในมหาวิทยาลัยขอนแก่นอาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๕๙ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย และมาตรา ๙ วรรคหนึ่งแห่งพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยขอนแก่น พ.ศ. ๒๕๒๑ จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้มาตรา ๑ พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า พระราชกฤษฎีกาจัดตั้งคณะเทคโนโลยีมหาวิทยาลัยขอนแก่นพ.ศ. ๒๕๒๗มาตรา ๒[๑]พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา ๓ให้จัดตั้งคณะเทคโนโลยีขึ้นในมหาวิทยาลัยขอนแก่นมาตรา ๔ ให้รัฐมนตรีว่าการทบวงมหาวิทยาลัยรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้ผู้รับสนองพระบรมราชโองการพลเอก ป. ติณสูลานนท์นายกรัฐมนตรีหมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือเนื่องจากมหาวิทยาลัยขอนแก่นมีนโยบายที่จะพัฒนาและเสริมสร้างเทคโนโลยีในภาคตะวันออกเฉียงเหนือในการนี้สมควรจัดตั้งคณะเทคโนโลยีขึ้น โดยจัดให้มีหลักสูตร การเรียน การสอนการวิจัย และการบริการทางวิชาการเน้นหนักไปในทางการใช้เทคโนโลยีเพื่อการพัฒนาประเทศ โดยเฉพาะเทคโนโลยีทางด้านอุตสาหกรรมที่ใช้วัตถุดิบภายในประเทศและเพื่อจะเสริมสร้างบุคลากรในระดับปริญญาที่มีความรู้ ความสามารถทางเทคโนโลยีสาขาต่าง ๆโดยเน้นหนักทางด้านปฏิบัติและโดยที่พระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยขอนแก่น พ.ศ. ๒๕๒๑มาตรา ๙ วรรคหนึ่ง กำหนดให้การจัดตั้งคณะในมหาวิทยาลัยต้องตราเป็นพระราชกฤษฎีกา จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้วิชชุตา/ผู้จัดทำ๒ พฤษภาคม ๒๕๕๔นฤตยา/ผู้ตรวจ๒๖ พฤษภาคม ๒๕๕๔[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๐๑/ตอนที่ ๑๑๙/ฉบับพิเศษ หน้า ๑๐/๕ กันยายน ๒๕๒๗
พระราชกฤษฎีกาพระราชกฤษฎีกาจัดตั้งศูนย์คอมพิวเตอร์มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์พ.ศ. ๒๕๒๗ ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร.ให้ไว้ ณ วันที่ ๒๐เมษายน พ.ศ. ๒๕๒๗เป็นปีที่ ๓๙ในรัชกาลปัจจุบันพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชมีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่าโดยที่เป็นการสมควรจัดตั้งศูนย์คอมพิวเตอร์ขึ้นในมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๕๙ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย และมาตรา ๙ วรรคหนึ่งแห่งพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ พ.ศ. ๒๕๒๒ จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้มาตรา ๑ พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่าพระราชกฤษฎีกาจัดตั้งศูนย์คอมพิวเตอร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ พ.ศ. ๒๕๒๗มาตรา ๒[๑] พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา ๓ ให้จัดตั้งศูนย์คอมพิวเตอร์ขึ้นในมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์มาตรา ๔ ให้รัฐมนตรีว่าการทบวงมหาวิทยาลัยรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้ผู้รับสนองพระบรมราชโองการพลเอก ป. ติณสูลานนท์นายกรัฐมนตรีหมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือโดยที่การใช้เครื่องคอมพิวเตอร์มีความสำคัญต่อการพัฒนาการศึกษา การวิเคราะห์การวิจัย และการบริหารงาน สมควรจัดตั้งศูนย์คอมพิวเตอร์ขึ้นในมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์เพื่อให้การบริการคอมพิวเตอร์และอุปกรณ์ประมวลผลการเรียนการสอน การวิเคราะห์การวิจัย และการบริหารงาน ภายในมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์และสถาบันการศึกษาในจังหวัดใกล้เคียงและโดยที่พระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ พ.ศ. ๒๕๒๒ มาตรา ๙ วรรคหนึ่งกำหนดให้การจัดตั้งศูนย์ขึ้นในมหาวิทยาลัยต้องตราเป็นพระราชกฤษฎีกา จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้คุณากร/ผู้จัดทำ๔ พฤษภาคม ๒๕๕๔วิชชุตา/ผู้ตรวจ๑๔ มิถุนายน ๒๕๕๔[๑]ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๐๑/ตอนที่ ๕๕/ฉบับพิเศษ หน้า ๑/๒๗ เมษายน ๒๕๒๗