คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1560/2499หลักกฎหมาย: ในกรณีที่จำเลยกับผู้ตายต่างสมัครใจวิวาทเข้าทำร้ายกันจนผลผู้ตายตายลง โดยจำเลยที่ 1 และผู้ตายเริ่มเข้าทำร้ายกัน จำเลยที่ 1 ใช้พายและฆ้อนทำร้ายผู้ตายไม่เป็นแผลฉกรรจ์ ส่วนผู้ตายมีมีดขอแล้วเข้ากอดปล้ำกัน จำเลยที่ 2 เห็นจำเลยที่ 1 เสียเปรียบเข้าช่วยจำเลยที่ 1 โดยใช้ไม้คานตีและใช้มีดแทงผู้ตายถูกชายโครงขวาทะลุช่องท้องเป็นแผลฉกรรจ์ แพทย์ลงความเห็นว่าถึงตายเพราะแผลนี้ ข้อเท็จจริงเช่นนี้ยังไม่ได้ความว่าจำเลยที่ 1 สมคบกับจำเลยที่ 2 ในการทำร้ายผู้ตายจำเลยที่ 1 ควรมีความผิดเพียงกรรมที่ตนทำฐานทำร้ายร่างกายตาม มาตรา 254 เท่านั้นคดีนี้โจทก์ฟ้องว่าจำเลยทั้งสองมีมีดและไม้เป็นอาวุธฝ่ายหนึ่งกับผู้ตายมีมีดเป็นอาวุธอีกฝ่ายหนึ่ง ต่างสมัครใจต่อสู้ทำร้ายซึ่งกันและกันโดยผู้ตายใช้มีดฟันจำเลยที่ 1 บาดเจ็บ จำเลยที่ 1 ใช้ไม้ตี และจำเลยที่ 2 ใช้มีดและไม้ทำร้ายผู้ตายบาดเจ็บสาหัสจำเลยให้การภาคเสธว่าทำโดยป้องกันเพราะ ถูกทำร้ายก่อนศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยทั้งสองมีความผิดตามมาตรา 249, 254จำคุกคนละ 15 ปีตามมาตรา 249 บทหนักจำเลยทั้งสองอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยที่ 1 ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่าในตอนหลังที่จะเกิดการทำร้ายกันขึ้นนี้นายเตือนร้องท้าทายนายเปรื่องจำเลยก่อน แล้วนายเปรื่องนายเตือนเข้าทำร้ายกันโดยนายเปรื่องมีไม้พายเป็นอาวุธ นายเตือนมีมีดขอเป็นอาวุธ แล้วเข้ากอดปล้ำกัน นายแก่น จำเลยเห็นนายเปรื่องจำเลยเสียเปรียบก็เข้าช่วยนายเปรื่องจำเลยโดยใช้ไม้คานตีและใช้มีดแทงนายเตือนทั้งแทงนางนิ่มผู้เข้าห้ามด้วย ซึ่งเป็นกรณีวิวาททำร้ายกันระหว่างจำเลยทั้งสองฝ่ายหนึ่งกับนายเตือนอีกฝ่ายหนึ่งจริงดังที่โจทก์กล่าวฟ้อง การตายของนายเตือนเนื่องจากบาดแผลที่ถูกนายแก่นจำเลยใช้มีดแทง หาใช่ตายเพราะการกระทำของนายเปรื่องจำเลยด้วยไม่ ปรากฏว่านายเปรื่องจำเลยเพียงแต่ใช้ไม้พายและฆ้อนทำร้ายนายเตือนเท่านั้นไม่เป็นแผลฉกรรจ์ แพทย์ลงความเห็นว่านายเตือนตายด้วยบาดแผลที่ถูกแทงตรงชายโครงขวาทะลุถึงช่องท้องถูกตับเลือดตกใน ตามคำฟ้องของโจทก์เป็นเรื่องต่างสมัครวิวาทเข้าต่อสู้ทำร้ายกันต่างคนต่างทำไม่ใช่สมคบกันทำร้าย ข้อเท็จจริงก็ไม่ได้ความว่านายเปรื่องจำเลยสมคบกับนายแก่นจำเลยในการทำร้ายนายเตือนถึงตาย ศาลฎีกาเห็นว่าความผิดของนายเปรื่องจำเลยเพียงฐานทำร้ายร่างกายตามกฎหมายอาญา มาตรา 254 เท่านั้น พิพากษาแก้ให้จำเลยนายเปรื่องจำเลยตามกฎหมายดังกล่าวมีกำหนด 1 ปี ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1560/2499อัยการประจำศาลจังหวัดธัญบุรีโจทก์นายเปรื่อง คงมานนท์ ที่ 1 นายแก่น หรือโปร่ง คงมานนท์ ที่ 2จำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 249, ม. 254ในกรณีที่จำเลยกับผู้ตายต่างสมัครใจวิวาทเข้าทำร้ายกันจนผลผู้ตายตายลง โดยจำเลยที่ 1 และผู้ตายเริ่มเข้าทำร้ายกัน จำเลยที่ 1 ใช้พายและฆ้อนทำร้ายผู้ตายไม่เป็นแผลฉกรรจ์ ส่วนผู้ตายมีมีดขอแล้วเข้ากอดปล้ำกัน จำเลยที่ 2 เห็นจำเลยที่ 1 เสียเปรียบเข้าช่วยจำเลยที่ 1 โดยใช้ไม้คานตีและใช้มีดแทงผู้ตายถูกชายโครงขวาทะลุช่องท้องเป็นแผลฉกรรจ์ แพทย์ลงความเห็นว่าถึงตายเพราะแผลนี้ ข้อเท็จจริงเช่นนี้ยังไม่ได้ความว่าจำเลยที่ 1 สมคบกับจำเลยที่ 2 ในการทำร้ายผู้ตายจำเลยที่ 1 ควรมีความผิดเพียงกรรมที่ตนทำฐานทำร้ายร่างกายตาม มาตรา 254 เท่านั้นคดีนี้โจทก์ฟ้องว่าจำเลยทั้งสองมีมีดและไม้เป็นอาวุธฝ่ายหนึ่งกับผู้ตายมีมีดเป็นอาวุธอีกฝ่ายหนึ่ง ต่างสมัครใจต่อสู้ทำร้ายซึ่งกันและกันโดยผู้ตายใช้มีดฟันจำเลยที่ 1 บาดเจ็บ จำเลยที่ 1 ใช้ไม้ตี และจำเลยที่ 2 ใช้มีดและไม้ทำร้ายผู้ตายบาดเจ็บสาหัสจำเลยให้การภาคเสธว่าทำโดยป้องกันเพราะ ถูกทำร้ายก่อนศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยทั้งสองมีความผิดตามมาตรา 249, 254จำคุกคนละ 15 ปีตามมาตรา 249 บทหนักจำเลยทั้งสองอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยที่ 1 ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่าในตอนหลังที่จะเกิดการทำร้ายกันขึ้นนี้นายเตือนร้องท้าทายนายเปรื่องจำเลยก่อน แล้วนายเปรื่องนายเตือนเข้าทำร้ายกันโดยนายเปรื่องมีไม้พายเป็นอาวุธ นายเตือนมีมีดขอเป็นอาวุธ แล้วเข้ากอดปล้ำกัน นายแก่น จำเลยเห็นนายเปรื่องจำเลยเสียเปรียบก็เข้าช่วยนายเปรื่องจำเลยโดยใช้ไม้คานตีและใช้มีดแทงนายเตือนทั้งแทงนางนิ่มผู้เข้าห้ามด้วย ซึ่งเป็นกรณีวิวาททำร้ายกันระหว่างจำเลยทั้งสองฝ่ายหนึ่งกับนายเตือนอีกฝ่ายหนึ่งจริงดังที่โจทก์กล่าวฟ้อง การตายของนายเตือนเนื่องจากบาดแผลที่ถูกนายแก่นจำเลยใช้มีดแทง หาใช่ตายเพราะการกระทำของนายเปรื่องจำเลยด้วยไม่ ปรากฏว่านายเปรื่องจำเลยเพียงแต่ใช้ไม้พายและฆ้อนทำร้ายนายเตือนเท่านั้นไม่เป็นแผลฉกรรจ์ แพทย์ลงความเห็นว่านายเตือนตายด้วยบาดแผลที่ถูกแทงตรงชายโครงขวาทะลุถึงช่องท้องถูกตับเลือดตกใน ตามคำฟ้องของโจทก์เป็นเรื่องต่างสมัครวิวาทเข้าต่อสู้ทำร้ายกันต่างคนต่างทำไม่ใช่สมคบกันทำร้าย ข้อเท็จจริงก็ไม่ได้ความว่านายเปรื่องจำเลยสมคบกับนายแก่นจำเลยในการทำร้ายนายเตือนถึงตาย ศาลฎีกาเห็นว่าความผิดของนายเปรื่องจำเลยเพียงฐานทำร้ายร่างกายตามกฎหมายอาญา มาตรา 254 เท่านั้น พิพากษาแก้ให้จำเลยนายเปรื่องจำเลยตามกฎหมายดังกล่าวมีกำหนด 1 ปี(ดุลยการณ์โกวิท-นนทปัญญา-นนทประชา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: คดีนี้โจทก์ฟ้องว่าจำเลยทั้งสองมีมีดและไม้เป็นอาวุธฝ่ายหนึ่งกับผู้ตายมีมีดเป็นอาวุธอีกฝ่ายหนึ่ง ต่างสมัครใจต่อสู้ทำร้ายซึ่งกันและกันโดยผู้ตายใช้มีดฟันจำเลยที่ 1 บาดเจ็บ จำเลยที่ 1 ใช้ไม้ตี และจำเลยที่ 2 ใช้มีดและไม้ทำร้ายผู้ตายบาดเจ็บสาหัสจำเลยให้การภาคเสธว่าทำโดยป้องกันเพราะ ถูกทำร้ายก่อนศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยทั้งสองมีความผิดตามมาตรา 249, 254จำคุกคนละ 15 ปีตามมาตรา 249 บทหนักจำเลยทั้งสองอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยที่ 1 ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่าในตอนหลังที่จะเกิดการทำร้ายกันขึ้นนี้นายเตือนร้องท้าทายนายเปรื่องจำเลยก่อน แล้วนายเปรื่องนายเตือนเข้าทำร้ายกันโดยนายเปรื่องมีไม้พายเป็นอาวุธ นายเตือนมีมีดขอเป็นอาวุธ แล้วเข้ากอดปล้ำกัน นายแก่น จำเลยเห็นนายเปรื่องจำเลยเสียเปรียบก็เข้าช่วยนายเปรื่องจำเลยโดยใช้ไม้คานตีและใช้มีดแทงนายเตือนทั้งแทงนางนิ่มผู้เข้าห้ามด้วย ซึ่งเป็นกรณีวิวาททำร้ายกันระหว่างจำเลยทั้งสองฝ่ายหนึ่งกับนายเตือนอีกฝ่ายหนึ่งจริงดังที่โจทก์กล่าวฟ้อง การตายของนายเตือนเนื่องจากบาดแผลที่ถูกนายแก่นจำเลยใช้มีดแทง หาใช่ตายเพราะการกระทำของนายเปรื่องจำเลยด้วยไม่ ปรากฏว่านายเปรื่องจำเลยเพียงแต่ใช้ไม้พายและฆ้อนทำร้ายนายเตือนเท่านั้นไม่เป็นแผลฉกรรจ์ แพทย์ลงความเห็นว่านายเตือนตายด้วยบาดแผลที่ถูกแทงตรงชายโครงขวาทะลุถึงช่องท้องถูกตับเลือดตกใน ตามคำฟ้องของโจทก์เป็นเรื่องต่างสมัครวิวาทเข้าต่อสู้ทำร้ายกันต่างคนต่างทำไม่ใช่สมคบกันทำร้าย ข้อเท็จจริงก็ไม่ได้ความว่านายเปรื่องจำเลยสมคบกับนายแก่นจำเลยในการทำร้ายนายเตือนถึงตาย ศาลฎีกาเห็นว่าความผิดของนายเปรื่องจำเลยเพียงฐานทำร้ายร่างกายตามกฎหมายอาญา มาตรา 254 เท่านั้น พิพากษาแก้ให้จำเลยนายเปรื่องจำเลยตามกฎหมายดังกล่าวมีกำหนด 1 ปี ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1560/2499อัยการประจำศาลจังหวัดธัญบุรีโจทก์นายเปรื่อง คงมานนท์ ที่ 1 นายแก่น หรือโปร่ง คงมานนท์ ที่ 2จำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 249, ม. 254ในกรณีที่จำเลยกับผู้ตายต่างสมัครใจวิวาทเข้าทำร้ายกันจนผลผู้ตายตายลง โดยจำเลยที่ 1 และผู้ตายเริ่มเข้าทำร้ายกัน จำเลยที่ 1 ใช้พายและฆ้อนทำร้ายผู้ตายไม่เป็นแผลฉกรรจ์ ส่วนผู้ตายมีมีดขอแล้วเข้ากอดปล้ำกัน จำเลยที่ 2 เห็นจำเลยที่ 1 เสียเปรียบเข้าช่วยจำเลยที่ 1 โดยใช้ไม้คานตีและใช้มีดแทงผู้ตายถูกชายโครงขวาทะลุช่องท้องเป็นแผลฉกรรจ์ แพทย์ลงความเห็นว่าถึงตายเพราะแผลนี้ ข้อเท็จจริงเช่นนี้ยังไม่ได้ความว่าจำเลยที่ 1 สมคบกับจำเลยที่ 2 ในการทำร้ายผู้ตายจำเลยที่ 1 ควรมีความผิดเพียงกรรมที่ตนทำฐานทำร้ายร่างกายตาม มาตรา 254 เท่านั้นคดีนี้โจทก์ฟ้องว่าจำเลยทั้งสองมีมีดและไม้เป็นอาวุธฝ่ายหนึ่งกับผู้ตายมีมีดเป็นอาวุธอีกฝ่ายหนึ่ง ต่างสมัครใจต่อสู้ทำร้ายซึ่งกันและกันโดยผู้ตายใช้มีดฟันจำเลยที่ 1 บาดเจ็บ จำเลยที่ 1 ใช้ไม้ตี และจำเลยที่ 2 ใช้มีดและไม้ทำร้ายผู้ตายบาดเจ็บสาหัสจำเลยให้การภาคเสธว่าทำโดยป้องกันเพราะ ถูกทำร้ายก่อนศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยทั้งสองมีความผิดตามมาตรา 249, 254จำคุกคนละ 15 ปีตามมาตรา 249 บทหนักจำเลยทั้งสองอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยที่ 1 ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่าในตอนหลังที่จะเกิดการทำร้ายกันขึ้นนี้นายเตือนร้องท้าทายนายเปรื่องจำเลยก่อน แล้วนายเปรื่องนายเตือนเข้าทำร้ายกันโดยนายเปรื่องมีไม้พายเป็นอาวุธ นายเตือนมีมีดขอเป็นอาวุธ แล้วเข้ากอดปล้ำกัน นายแก่น จำเลยเห็นนายเปรื่องจำเลยเสียเปรียบก็เข้าช่วยนายเปรื่องจำเลยโดยใช้ไม้คานตีและใช้มีดแทงนายเตือนทั้งแทงนางนิ่มผู้เข้าห้ามด้วย ซึ่งเป็นกรณีวิวาททำร้ายกันระหว่างจำเลยทั้งสองฝ่ายหนึ่งกับนายเตือนอีกฝ่ายหนึ่งจริงดังที่โจทก์กล่าวฟ้อง การตายของนายเตือนเนื่องจากบาดแผลที่ถูกนายแก่นจำเลยใช้มีดแทง หาใช่ตายเพราะการกระทำของนายเปรื่องจำเลยด้วยไม่ ปรากฏว่านายเปรื่องจำเลยเพียงแต่ใช้ไม้พายและฆ้อนทำร้ายนายเตือนเท่านั้นไม่เป็นแผลฉกรรจ์ แพทย์ลงความเห็นว่านายเตือนตายด้วยบาดแผลที่ถูกแทงตรงชายโครงขวาทะลุถึงช่องท้องถูกตับเลือดตกใน ตามคำฟ้องของโจทก์เป็นเรื่องต่างสมัครวิวาทเข้าต่อสู้ทำร้ายกันต่างคนต่างทำไม่ใช่สมคบกันทำร้าย ข้อเท็จจริงก็ไม่ได้ความว่านายเปรื่องจำเลยสมคบกับนายแก่นจำเลยในการทำร้ายนายเตือนถึงตาย ศาลฎีกาเห็นว่าความผิดของนายเปรื่องจำเลยเพียงฐานทำร้ายร่างกายตามกฎหมายอาญา มาตรา 254 เท่านั้น พิพากษาแก้ให้จำเลยนายเปรื่องจำเลยตามกฎหมายดังกล่าวมีกำหนด 1 ปี(ดุลยการณ์โกวิท-นนทปัญญา-นนทประชา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ