คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 753/2510หลักกฎหมาย: การบรรยายฟ้องเรื่องปลอมเอกสารที่ถือว่าไม่เคลือบคลุม จำเลยที่ 1 เป็นพัสดีเรือนจำ จำเลยที่ 2 เป็นผู้คุมชั้น 2 จำเลยที่ 2 คุมนักโทษไปทำงานนอกเรือนจำแล้วนักโทษเกิดหลบหนีไป จำเลยที่ 2 รายงานให้จำเลยที่ 1 ทราบ จำเลยที่ 1 ให้ปกปิดไว้ก่อนเพื่อติดตามตัวเมื่อติดตามไม่ได้ จำเลยทั้งสองมิได้จัดการอย่างไร คงปกปิดไว้มิได้รายงานต่อผู้บัญชาการเรือนจำตามระเบียบ การกระทำของจำเลยทั้งสองจึงถือว่าเป็นการละเว้นปฏิบัติหน้าที่โดยมิชอบ เป็นความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 157 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายอาญา พ.ศ. 2502 มาตรา 13 ครั้นเมื่อมีพระราชกฤษฎีกาอภัยโทษ จำเลยทั้งสองได้ร่วมกันลงชื่อนักโทษที่หลบหนีนั้นในบัญชีรายชื่อผู้ได้รับพระราชทานอภัยโทษเสนอต่อคณะกรรมการพิจารณาลดโทษ คณะกรรมการฯ หลงเชื่อว่านักโทษผู้นั้นยังมีตัวอยู่ในเรือนจำจึงลงมติลดโทษให้ 1 ใน 5 การกระทำของจำเลยเป็นความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 162(1) เมื่อถึงเวลาครบกำหนดที่นักโทษผู้นั้นจะพ้นโทษตามหมายจำคุกของศาล จำเลยทั้งสองได้ร่วมกันทำ ดังนี้ (1) สลักหลังหมายจำคุกของนักโทษผู้นั้น รับรองว่าได้ตรวจสอบถูกต้องแล้ว เสนอปล่อยตัวในวันที่1 เมษายน 2507 โดยจำเลยที่ 2 เป็นคนพิมพ์ จำเลยที่ 1 เป็นคนลงนาม (2) ร่วมกันปลอมเอกสารใบสุทธิของนักโทษผู้นั้น โดยจำเลยที่ 2 ลงลายพิมพ์นิ้วมือของตนเองแทนนักโทษและจำเลยที่ 1 ลงนามตรวจรับรอง (3) จำเลยที่ 2 ลงลายพิมพ์นิ้วมือของตนแทนนักโทษในช่องเมื่อพ้นโทษ ในทะเบียนรายตัวผู้ต้องคุมขังของนักโทษผู้นั้น (4) จำเลยทั้งสองได้ร่วมกันทำหนังสือของผู้บัญชาการเรือนจำถึงนายอำเภอสามเงาว่านักโทษผู้นั้นพ้นโทษจะกลับไปอยู่อำเภอสามเงาภูมิลำเนาเดิม แล้วเสนอหนังสือนั้นให้ผู้บัญชาการลงนามโดยจำเลยที่ 2 เป็นคนพิมพ์ จำเลยที่ 1 เป็นคนตรวจรับรอง การกระทำของจำเลยทั้งสองดังกล่าวย่อมมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 161, 264, 265 อีกกระทงหนึ่ง แต่ให้ลงโทษจำเลยทั้งสองตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 157 ซึ่งเป็นกระทงหนักที่สุดกระทงเดียว โดยจำคุกคนละ 2 ปีโจทก์ฟ้องและขอเพิ่มเติมฟ้องว่า จำเลยที่ 1 เมื่อครั้งเป็นเจ้าพนักงานพัสดีเรือนจำจังหวัดตาก และจำเลยที่ 2 เป็นเจ้าพนักงานตำแหน่งผู้คุมชั้นสองมีอำนาจหน้าที่ทำและดูแลรักษาเอกสารเกี่ยวกับตัวผู้ต้องคุมขัง ได้กระทำผิดต่อกฎหมายหลายบทหลายกระทงต่างกรรมต่างวาระกัน คือ ก. เมื่อวันที่ 8 สิงหาคม 2506 เวลากลางวัน จำเลยได้ร่วมกันปล่อยตัวนายเฮง เชื้อดี ซึ่งต้องขังอยู่ในเรือนจำจังหวัดตากให้หลุดพ้นจากการคุมขัง และเมื่อระหว่างวันที่ 8 สิงหาคม 2506 ถึง วันที่ 16 กรกฎาคม 2507 เวลากลางวันและกลางคืน จำเลยทั้งสองได้ร่วมกันละเว้นปฏิบัติหน้าที่โดยมิชอบ โดยมิได้รายงานให้ผู้บัญชาการเรือนจำและกรมราชทัณฑ์ทราบถึงการหลบหนีของนายเฮงข. เมื่อวันที่ 10 ธันวาคม 2506 เวลากลางวัน จำเลยทั้งสองได้ร่วมกันใส่ชื่อนายเฮงลงในบัญชีรายชื่อผู้ขอรับพระราชทานอภัยโทษทั้ง ๆ ที่ไม่มีตัวนายเฮงต้องขังอยู่ในเรือนจำ เสนอบัญชีต่อคณะกรรมการพิจารณาลดโทษ คณะกรรมการหลงเชื่อ ได้ลงมติลดโทษให้นายเฮงตามที่จำเลยเสนอค. เมื่อวันที่ 31 มีนาคม 2507 และวันที่ 1 เมษายน 2507เวลากลางวัน จำเลยทั้งสองได้ร่วมกันปลอมเอกสารราชการ คือ1. สลักหลังหมายจำคุกที่ศาลออกให้ใหม่ว่าได้ตรวจถูกต้องแล้วเสนอผู้บัญชาการเรือนจำเพื่อให้ปล่อยตัวนายเฮง เป็นการรับรองหลักฐานที่เป็นความเท็จ เพราะนายเฮงได้หลบหนีไปแล้ว2. กรอกข้อความในแบบ ร.ท.25 (ใบสำคัญการพ้นโทษ) ว่านายเฮงต้องจำคุกมาพอแก่โทษแล้ว และจำเลยที่ 2 พิมพ์ลายมือแทนนายเฮงลงไปในแบบนั้นเสนอผู้บัญชาการเรือนจำลงนาม3. จำเลยที่ 2 พิมพ์ลายนิ้วมือแทนนายเฮงในช่องเมื่อพ้นโทษในเอกสาร "ทะเบียนตัวผู้ต้องคุมขัง" เป็นการเพิ่มเติมในเอกสารที่แท้จริง4. ทำปลอมขึ้นทั้งฉบับ เป็นหนังสือจากผู้บัญชาการเรือนจำถึงนายอำเภอสามเงาว่า นายเฮงพ้นโทษเมื่อวันที่ 1 เมษายน 2507จะกลับไปอยู่อำเภอสามเงาภูมิลำเนาเดิม แล้วเสนอหนังสือนั้นให้ผู้บัญชาการลงนาม ซึ่งความจริงนายเฮงได้หลบหนีไปแล้ว การกระทำดังกล่าวทำให้นายปริญญา แดงประดับ รักษาการแทนผู้บัญชาการเรือนจำหลงเชื่อว่าเป็นเอกสารที่แท้จริง จึงลงนามในเอกสารตาม (1)(2) และ(4) ทำให้เกิดความเสียหายแก่นายปริญญาและกรมราชทัณฑ์ ขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 157, 161, 162(1), 165,191, 204, 264, 265, 83, 90 พระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติม ประมวลกฎหมายอาญา พ.ศ. 2502 มาตรา 13จำเลยทั้งสองให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า คำฟ้องของโจทก์ข้อ ค.(1) (2) (3) และ(4) เป็นฟ้องเคลือบคลุมลงโทษไม่ได้ แต่การที่จำเลยทั้งสองซึ่งเป็นเจ้าพนักงานไม่รายงานการหลบหนีของนายเฮงต่อผู้บังคับบัญชา เป็นการละเว้นปฏิบัติหน้าที่ราชการโดยมิชอบ เป็นความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 157 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายอาญา พ.ศ. 2502 มาตรา 13 กระทงหนึ่ง และในการปฏิบัติราชการตามหน้าที่ จำเลยทั้งสองร่วมกันทำบัญชีขอพระราชทานอภัยโทษต่อคณะกรรมการพิจารณาอภัยโทษรับรองว่านายเฮงมีตัวอยู่ในเรือนจำเป็นความเท็จ เป็นผิดมาตรา 162(1) ตามประมวลกฎหมายอาญา อีกกระทงหนึ่ง ที่โจทก์ขอให้ลงโทษจำเลยทั้งสองตามมาตรา 165, 191, 204 นั้นไม่ได้ความว่าเป็นเรื่องจำเลยทั้งสองป้องกันหรือขัดขวางมิให้นายเฮงต้องรับโทษจำคุกตามหมายจำคุกของศาลแต่ประการใด เป็นเรื่องจำเลยที่ 2 ทำให้นายเฮงหลบหนีจากการควบคุมไปโดยประมาท จึงลงโทษจำเลยตามโจทก์ขอไม่ได้ ส่วนที่โจทก์ขอลงโทษจำเลยทั้งสองตามมาตรา 161, 264 และ 265 เมื่อได้วินิจฉัยว่าฟ้องข้อ ค.ของโจทก์เคลือบคลุมเสียแล้วจึงลงโทษจำเลยตามมาตราที่โจทก์ขอไม่ได้ พิพากษาว่าจำเลยทั้งสองมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 157 ซึ่งได้ แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายอาญา พ.ศ. 2502 มาตรา 13 กระทงหนึ่ง และตามมาตรา 164(1) อีกกระทงหนึ่งให้ลงโทษจำเลยทั้งสองตามมาตรา 157 ซึ่งได้แก้ไขแล้ว อันเป็นกระทงที่หนักที่สุดแต่กระทงเดียว ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 91 ให้จำคุกจำเลยไว้คนละ 2 ปี คำขอข้ออื่นให้ยกโจทก์และจำเลยที่ 1 อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า ฟ้องข้อ ค.ของโจทก์ที่หาว่าจำเลยปลอมเอกสารไม่เคลือบคลุม แต่ฟังข้อเท็จจริงว่า มีตัวนายเฮงอยู่ในเรือนจำตลอดมาโดยมิได้หลบหนี พิพากษาแก้คำพิพากษาศาลชั้นต้นเป็นว่า ให้ยกฟ้องโจทก์เฉพาะจำเลยที่ 1 ส่วนจำเลยที่ 2 มีความผิดฐานเป็นเจ้าพนักงานปลอมเอกสารราชการตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 157, 161, 162(1), 264, 265 การกระทำของจำเลยที่ 2 เป็นกรรมเดียวเป็นความผิดหลายบท ให้ลงโทษจำเลยที่ 2 ตามมาตรา 157 ซึ่งเป็นบทที่มีโทษหนักที่สุด ตามมาตรา 90 ส่วนกำหนดโทษคงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นโจทก์และจำเลยที่ 2 ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยปัญหาเรื่องฟ้องเคลือบคลุมว่า การที่โจทก์กล่าวในฟ้องว่า จำเลยทั้งสองร่วมกันกระทำผิดในวันที่ 31 มีนาคม 2507 และวันที่ 1 เมษายน 2507 นั้นเป็นการระบุวันกระทำผิดโดยแน่นอนว่า โจทก์กล่าวหาว่าจำเลยกระทำผิดในสองวันนั้นชัดเจนพอที่จำเลยจะเข้าใจได้ จำเลยปลอมเอกสารฉบับใดในวันใด เป็นรายละเอียดที่โจทก์จะนำสืบในภายหลังได้ และจำเลยทั้งสองรับว่าเป็นผู้ทำเอกสารดังกล่าวจริง มิได้หลงต่อสู้แต่ประการใด ฟ้องของโจทก์ข้อนี้จึงไม่เคลือบคลุม และศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่านายเฮง เชื้อดีได้หลบหนีการควบคุมไปจากเรือนจำแต่วันที่ 8 สิงหาคม 2506 ขณะจำเลยที่ 2ควบคุมไปทำงานนอกเรือนจำ เมื่อจำเลยที่ 2 รายงานให้จำเลยที่ 1 ทราบจำเลยที่ 1 ให้ปกปิดไว้ก่อนเพื่อติดตามตัวนายเฮง เชื้อดี เมื่อติดตามไม่ได้ จำเลยทั้งสองมิได้จัดการอย่างไรคงปกปิดไว้ มิได้รายงานต่อผู้บัญชาการเรือนจำตามระเบียบ การกระทำของจำเลยที่ 2 จึงเป็นการละเว้นปฏิบัติหน้าที่โดยมิชอบ เป็นความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 157 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายอาญา พ.ศ. 2502 มาตรา 13 กระทงหนึ่ง และเมื่อมีพระราชกฤษฎีกาอภัยโทษ จำเลยทั้งสองได้ร่วมกันลงชื่อนายเฮง เชื้อดี ในบัญชีรายชื่อผู้ได้รับพระราชทานอภัยโทษเสนอต่อคณะกรรมการคณะกรรมการฯ เชื่อว่านายเฮง เชื้อดี ยังมีตัวอยู่ในเรือนจำ ลงมติลดโทษให้ 1 ใน 5 การกระทำของจำเลยทั้งสองเป็นความผิดตาม ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 162(1) อีกกระทงหนึ่ง และเมื่อครบกำหนดที่นายเฮง เชื้อดี จะพ้นโทษตามหมายจำคุกของศาล จำเลยทั้งสองได้ร่วมกัน (1) สลักหลังหมายจำคุกของนายเฮง เชื้อดี รับรองว่าได้ตรวจสอบถูกต้องแล้วเสนอปล่อยตัวในวันที่ 1 เมษายน 2507 โดยจำเลยที่ 2 เป็นคนพิมพ์ จำเลยที่ 1 เป็นคนลงนาม (2) ร่วมกันปลอมเอกสารหมาย จ.16 ใบสุทธิของนายเฮง เชื้อดี โดยจำเลยที่ 2 ลงลายพิมพ์นิ้วมือของตนเองแทนนายเฮง และจำเลยที่ 1 ลงนามตรวจรับรอง (3) จำเลยที่ 2 ลงลายพิมพ์นิ้วมือของตนแทนนายเฮง เชื้อดี ในช่องเมื่อพ้นโทษในทะเบียนรายตัวผู้ต้องคุมขังของนายเฮง เชื้อดี (4) จำเลยทั้งสองร่วมกันทำหนังสือของผู้บัญชาการเรือนจำจังหวัดตากถึงนายอำเภอสามเงา โดยจำเลยที่ 2 เป็นคนพิมพ์จำเลยที่ 1 เป็นคนตรวจรับรอง การกระทำของจำเลยทั้งสองจึงเป็นความผิดตามประมวลกฎหมาย อาญา มาตรา 161, 264, 265 อีกกระทงหนึ่ง พิพากษาแก้คำพิพากษาศาลอุทธรณ์เป็นว่า จำเลยที่ 1 และที่ 2 มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 157 ซึ่งได้แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 13 กระทงหนึ่ง มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 162(1) กระทงหนึ่ง และมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 161, 264, 265 อีกกระทงหนึ่ง ให้ลงโทษจำเลยที่ 1 และที่ 2 ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 157 ซึ่งเป็นกระทงหนักที่สุดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 91 ให้จำคุกจำเลยที่ 1 และที่ 2 คนละ 2 ปี ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 753/2510อัยการจังหวัดตากโจทก์นายบุญรอด พัฒนกุล ที่ 1 นายประดิษฐ์ เปรมจิต ที่ 2จำเลย ป.อ. ม. 157, ม. 161, ม. 162 (1), ม. 165, ม. 191, ม. 204, ม. 264, ม. 265, ม. 83, ม. 91 ป.วิ.อ. ม. 158 การบรรยายฟ้องเรื่องปลอมเอกสารที่ถือว่าไม่เคลือบคลุม จำเลยที่ 1 เป็นพัสดีเรือนจำ จำเลยที่ 2 เป็นผู้คุมชั้น 2 จำเลยที่ 2 คุมนักโทษไปทำงานนอกเรือนจำแล้วนักโทษเกิดหลบหนีไป จำเลยที่ 2 รายงานให้จำเลยที่ 1 ทราบ จำเลยที่ 1 ให้ปกปิดไว้ก่อนเพื่อติดตามตัวเมื่อติดตามไม่ได้ จำเลยทั้งสองมิได้จัดการอย่างไร คงปกปิดไว้มิได้รายงานต่อผู้บัญชาการเรือนจำตามระเบียบ การกระทำของจำเลยทั้งสองจึงถือว่าเป็นการละเว้นปฏิบัติหน้าที่โดยมิชอบ เป็นความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 157 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายอาญา พ.ศ. 2502 มาตรา 13 ครั้นเมื่อมีพระราชกฤษฎีกาอภัยโทษ จำเลยทั้งสองได้ร่วมกันลงชื่อนักโทษที่หลบหนีนั้นในบัญชีรายชื่อผู้ได้รับพระราชทานอภัยโทษเสนอต่อคณะกรรมการพิจารณาลดโทษ คณะกรรมการฯ หลงเชื่อว่านักโทษผู้นั้นยังมีตัวอยู่ในเรือนจำจึงลงมติลดโทษให้ 1 ใน 5 การกระทำของจำเลยเป็นความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 162(1) เมื่อถึงเวลาครบกำหนดที่นักโทษผู้นั้นจะพ้นโทษตามหมายจำคุกของศาล จำเลยทั้งสองได้ร่วมกันทำ ดังนี้ (1) สลักหลังหมายจำคุกของนักโทษผู้นั้น รับรองว่าได้ตรวจสอบถูกต้องแล้ว เสนอปล่อยตัวในวันที่1 เมษายน 2507 โดยจำเลยที่ 2 เป็นคนพิมพ์ จำเลยที่ 1 เป็นคนลงนาม (2) ร่วมกันปลอมเอกสารใบสุทธิของนักโทษผู้นั้น โดยจำเลยที่ 2 ลงลายพิมพ์นิ้วมือของตนเองแทนนักโทษและจำเลยที่ 1 ลงนามตรวจรับรอง (3) จำเลยที่ 2 ลงลายพิมพ์นิ้วมือของตนแทนนักโทษในช่องเมื่อพ้นโทษ ในทะเบียนรายตัวผู้ต้องคุมขังของนักโทษผู้นั้น (4) จำเลยทั้งสองได้ร่วมกันทำหนังสือของผู้บัญชาการเรือนจำถึงนายอำเภอสามเงาว่านักโทษผู้นั้นพ้นโทษจะกลับไปอยู่อำเภอสามเงาภูมิลำเนาเดิม แล้วเสนอหนังสือนั้นให้ผู้บัญชาการลงนามโดยจำเลยที่ 2 เป็นคนพิมพ์ จำเลยที่ 1 เป็นคนตรวจรับรอง การกระทำของจำเลยทั้งสองดังกล่าวย่อมมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 161, 264, 265 อีกกระทงหนึ่ง แต่ให้ลงโทษจำเลยทั้งสองตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 157 ซึ่งเป็นกระทงหนักที่สุดกระทงเดียว โดยจำคุกคนละ 2 ปีโจทก์ฟ้องและขอเพิ่มเติมฟ้องว่า จำเลยที่ 1 เมื่อครั้งเป็นเจ้าพนักงานพัสดีเรือนจำจังหวัดตาก และจำเลยที่ 2 เป็นเจ้าพนักงานตำแหน่งผู้คุมชั้นสองมีอำนาจหน้าที่ทำและดูแลรักษาเอกสารเกี่ยวกับตัวผู้ต้องคุมขัง ได้กระทำผิดต่อกฎหมายหลายบทหลายกระทงต่างกรรมต่างวาระกัน คือ ก. เมื่อวันที่ 8 สิงหาคม 2506 เวลากลางวัน จำเลยได้ร่วมกันปล่อยตัวนายเฮง เชื้อดี ซึ่งต้องขังอยู่ในเรือนจำจังหวัดตากให้หลุดพ้นจากการคุมขัง และเมื่อระหว่างวันที่ 8 สิงหาคม 2506 ถึง วันที่ 16 กรกฎาคม 2507 เวลากลางวันและกลางคืน จำเลยทั้งสองได้ร่วมกันละเว้นปฏิบัติหน้าที่โดยมิชอบ โดยมิได้รายงานให้ผู้บัญชาการเรือนจำและกรมราชทัณฑ์ทราบถึงการหลบหนีของนายเฮงข. เมื่อวันที่ 10 ธันวาคม 2506 เวลากลางวัน จำเลยทั้งสองได้ร่วมกันใส่ชื่อนายเฮงลงในบัญชีรายชื่อผู้ขอรับพระราชทานอภัยโทษทั้ง ๆ ที่ไม่มีตัวนายเฮงต้องขังอยู่ในเรือนจำ เสนอบัญชีต่อคณะกรรมการพิจารณาลดโทษ คณะกรรมการหลงเชื่อ ได้ลงมติลดโทษให้นายเฮงตามที่จำเลยเสนอค. เมื่อวันที่ 31 มีนาคม 2507 และวันที่ 1 เมษายน 2507เวลากลางวัน จำเลยทั้งสองได้ร่วมกันปลอมเอกสารราชการ คือ1. สลักหลังหมายจำคุกที่ศาลออกให้ใหม่ว่าได้ตรวจถูกต้องแล้วเสนอผู้บัญชาการเรือนจำเพื่อให้ปล่อยตัวนายเฮง เป็นการรับรองหลักฐานที่เป็นความเท็จ เพราะนายเฮงได้หลบหนีไปแล้ว2. กรอกข้อความในแบบ ร.ท.25 (ใบสำคัญการพ้นโทษ) ว่านายเฮงต้องจำคุกมาพอแก่โทษแล้ว และจำเลยที่ 2 พิมพ์ลายมือแทนนายเฮงลงไปในแบบนั้นเสนอผู้บัญชาการเรือนจำลงนาม3. จำเลยที่ 2 พิมพ์ลายนิ้วมือแทนนายเฮงในช่องเมื่อพ้นโทษในเอกสาร "ทะเบียนตัวผู้ต้องคุมขัง" เป็นการเพิ่มเติมในเอกสารที่แท้จริง4. ทำปลอมขึ้นทั้งฉบับ เป็นหนังสือจากผู้บัญชาการเรือนจำถึงนายอำเภอสามเงาว่า นายเฮงพ้นโทษเมื่อวันที่ 1 เมษายน 2507จะกลับไปอยู่อำเภอสามเงาภูมิลำเนาเดิม แล้วเสนอหนังสือนั้นให้ผู้บัญชาการลงนาม ซึ่งความจริงนายเฮงได้หลบหนีไปแล้ว การกระทำดังกล่าวทำให้นายปริญญา แดงประดับ รักษาการแทนผู้บัญชาการเรือนจำหลงเชื่อว่าเป็นเอกสารที่แท้จริง จึงลงนามในเอกสารตาม (1)(2) และ(4) ทำให้เกิดความเสียหายแก่นายปริญญาและกรมราชทัณฑ์ ขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 157, 161, 162(1), 165,191, 204, 264, 265, 83, 90 พระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติม ประมวลกฎหมายอาญา พ.ศ. 2502 มาตรา 13จำเลยทั้งสองให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า คำฟ้องของโจทก์ข้อ ค.(1) (2) (3) และ(4) เป็นฟ้องเคลือบคลุมลงโทษไม่ได้ แต่การที่จำเลยทั้งสองซึ่งเป็นเจ้าพนักงานไม่รายงานการหลบหนีของนายเฮงต่อผู้บังคับบัญชา เป็นการละเว้นปฏิบัติหน้าที่ราชการโดยมิชอบ เป็นความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 157 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายอาญา พ.ศ. 2502 มาตรา 13 กระทงหนึ่ง และในการปฏิบัติราชการตามหน้าที่ จำเลยทั้งสองร่วมกันทำบัญชีขอพระราชทานอภัยโทษต่อคณะกรรมการพิจารณาอภัยโทษรับรองว่านายเฮงมีตัวอยู่ในเรือนจำเป็นความเท็จ เป็นผิดมาตรา 162(1) ตามประมวลกฎหมายอาญา อีกกระทงหนึ่ง ที่โจทก์ขอให้ลงโทษจำเลยทั้งสองตามมาตรา 165, 191, 204 นั้นไม่ได้ความว่าเป็นเรื่องจำเลยทั้งสองป้องกันหรือขัดขวางมิให้นายเฮงต้องรับโทษจำคุกตามหมายจำคุกของศาลแต่ประการใด เป็นเรื่องจำเลยที่ 2 ทำให้นายเฮงหลบหนีจากการควบคุมไปโดยประมาท จึงลงโทษจำเลยตามโจทก์ขอไม่ได้ ส่วนที่โจทก์ขอลงโทษจำเลยทั้งสองตามมาตรา 161, 264 และ 265 เมื่อได้วินิจฉัยว่าฟ้องข้อ ค.ของโจทก์เคลือบคลุมเสียแล้วจึงลงโทษจำเลยตามมาตราที่โจทก์ขอไม่ได้ พิพากษาว่าจำเลยทั้งสองมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 157 ซึ่งได้ แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายอาญา พ.ศ. 2502 มาตรา 13 กระทงหนึ่ง และตามมาตรา 164(1) อีกกระทงหนึ่งให้ลงโทษจำเลยทั้งสองตามมาตรา 157 ซึ่งได้แก้ไขแล้ว อันเป็นกระทงที่หนักที่สุดแต่กระทงเดียว ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 91 ให้จำคุกจำเลยไว้คนละ 2 ปี คำขอข้ออื่นให้ยกโจทก์และจำเลยที่ 1 อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า ฟ้องข้อ ค.ของโจทก์ที่หาว่าจำเลยปลอมเอกสารไม่เคลือบคลุม แต่ฟังข้อเท็จจริงว่า มีตัวนายเฮงอยู่ในเรือนจำตลอดมาโดยมิได้หลบหนี พิพากษาแก้คำพิพากษาศาลชั้นต้นเป็นว่า ให้ยกฟ้องโจทก์เฉพาะจำเลยที่ 1 ส่วนจำเลยที่ 2 มีความผิดฐานเป็นเจ้าพนักงานปลอมเอกสารราชการตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 157, 161, 162(1), 264, 265 การกระทำของจำเลยที่ 2 เป็นกรรมเดียวเป็นความผิดหลายบท ให้ลงโทษจำเลยที่ 2 ตามมาตรา 157 ซึ่งเป็นบทที่มีโทษหนักที่สุด ตามมาตรา 90 ส่วนกำหนดโทษคงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นโจทก์และจำเลยที่ 2 ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยปัญหาเรื่องฟ้องเคลือบคลุมว่า การที่โจทก์กล่าวในฟ้องว่า จำเลยทั้งสองร่วมกันกระทำผิดในวันที่ 31 มีนาคม 2507 และวันที่ 1 เมษายน 2507 นั้นเป็นการระบุวันกระทำผิดโดยแน่นอนว่า โจทก์กล่าวหาว่าจำเลยกระทำผิดในสองวันนั้นชัดเจนพอที่จำเลยจะเข้าใจได้ จำเลยปลอมเอกสารฉบับใดในวันใด เป็นรายละเอียดที่โจทก์จะนำสืบในภายหลังได้ และจำเลยทั้งสองรับว่าเป็นผู้ทำเอกสารดังกล่าวจริง มิได้หลงต่อสู้แต่ประการใด ฟ้องของโจทก์ข้อนี้จึงไม่เคลือบคลุม และศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่านายเฮง เชื้อดีได้หลบหนีการควบคุมไปจากเรือนจำแต่วันที่ 8 สิงหาคม 2506 ขณะจำเลยที่ 2ควบคุมไปทำงานนอกเรือนจำ เมื่อจำเลยที่ 2 รายงานให้จำเลยที่ 1 ทราบจำเลยที่ 1 ให้ปกปิดไว้ก่อนเพื่อติดตามตัวนายเฮง เชื้อดี เมื่อติดตามไม่ได้ จำเลยทั้งสองมิได้จัดการอย่างไรคงปกปิดไว้ มิได้รายงานต่อผู้บัญชาการเรือนจำตามระเบียบ การกระทำของจำเลยที่ 2 จึงเป็นการละเว้นปฏิบัติหน้าที่โดยมิชอบ เป็นความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 157 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายอาญา พ.ศ. 2502 มาตรา 13 กระทงหนึ่ง และเมื่อมีพระราชกฤษฎีกาอภัยโทษ จำเลยทั้งสองได้ร่วมกันลงชื่อนายเฮง เชื้อดี ในบัญชีรายชื่อผู้ได้รับพระราชทานอภัยโทษเสนอต่อคณะกรรมการคณะกรรมการฯ เชื่อว่านายเฮง เชื้อดี ยังมีตัวอยู่ในเรือนจำ ลงมติลดโทษให้ 1 ใน 5 การกระทำของจำเลยทั้งสองเป็นความผิดตาม ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 162(1) อีกกระทงหนึ่ง และเมื่อครบกำหนดที่นายเฮง เชื้อดี จะพ้นโทษตามหมายจำคุกของศาล จำเลยทั้งสองได้ร่วมกัน (1) สลักหลังหมายจำคุกของนายเฮง เชื้อดี รับรองว่าได้ตรวจสอบถูกต้องแล้วเสนอปล่อยตัวในวันที่ 1 เมษายน 2507 โดยจำเลยที่ 2 เป็นคนพิมพ์ จำเลยที่ 1 เป็นคนลงนาม (2) ร่วมกันปลอมเอกสารหมาย จ.16 ใบสุทธิของนายเฮง เชื้อดี โดยจำเลยที่ 2 ลงลายพิมพ์นิ้วมือของตนเองแทนนายเฮง และจำเลยที่ 1 ลงนามตรวจรับรอง (3) จำเลยที่ 2 ลงลายพิมพ์นิ้วมือของตนแทนนายเฮง เชื้อดี ในช่องเมื่อพ้นโทษในทะเบียนรายตัวผู้ต้องคุมขังของนายเฮง เชื้อดี (4) จำเลยทั้งสองร่วมกันทำหนังสือของผู้บัญชาการเรือนจำจังหวัดตากถึงนายอำเภอสามเงา โดยจำเลยที่ 2 เป็นคนพิมพ์จำเลยที่ 1 เป็นคนตรวจรับรอง การกระทำของจำเลยทั้งสองจึงเป็นความผิดตามประมวลกฎหมาย อาญา มาตรา 161, 264, 265 อีกกระทงหนึ่ง พิพากษาแก้คำพิพากษาศาลอุทธรณ์เป็นว่า จำเลยที่ 1 และที่ 2 มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 157 ซึ่งได้แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 13 กระทงหนึ่ง มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 162(1) กระทงหนึ่ง และมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 161, 264, 265 อีกกระทงหนึ่ง ให้ลงโทษจำเลยที่ 1 และที่ 2 ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 157 ซึ่งเป็นกระทงหนักที่สุดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 91 ให้จำคุกจำเลยที่ 1 และที่ 2 คนละ 2 ปี(สวิง ลัดพลี-สัญญา ธรรมศักดิ์-วิเชียร เศวตรุนทร์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องและขอเพิ่มเติมฟ้องว่า จำเลยที่ 1 เมื่อครั้งเป็นเจ้าพนักงานพัสดีเรือนจำจังหวัดตาก และจำเลยที่ 2 เป็นเจ้าพนักงานตำแหน่งผู้คุมชั้นสองมีอำนาจหน้าที่ทำและดูแลรักษาเอกสารเกี่ยวกับตัวผู้ต้องคุมขัง ได้กระทำผิดต่อกฎหมายหลายบทหลายกระทงต่างกรรมต่างวาระกัน คือ ก. เมื่อวันที่ 8 สิงหาคม 2506 เวลากลางวัน จำเลยได้ร่วมกันปล่อยตัวนายเฮง เชื้อดี ซึ่งต้องขังอยู่ในเรือนจำจังหวัดตากให้หลุดพ้นจากการคุมขัง และเมื่อระหว่างวันที่ 8 สิงหาคม 2506 ถึง วันที่ 16 กรกฎาคม 2507 เวลากลางวันและกลางคืน จำเลยทั้งสองได้ร่วมกันละเว้นปฏิบัติหน้าที่โดยมิชอบ โดยมิได้รายงานให้ผู้บัญชาการเรือนจำและกรมราชทัณฑ์ทราบถึงการหลบหนีของนายเฮงข. เมื่อวันที่ 10 ธันวาคม 2506 เวลากลางวัน จำเลยทั้งสองได้ร่วมกันใส่ชื่อนายเฮงลงในบัญชีรายชื่อผู้ขอรับพระราชทานอภัยโทษทั้ง ๆ ที่ไม่มีตัวนายเฮงต้องขังอยู่ในเรือนจำ เสนอบัญชีต่อคณะกรรมการพิจารณาลดโทษ คณะกรรมการหลงเชื่อ ได้ลงมติลดโทษให้นายเฮงตามที่จำเลยเสนอค. เมื่อวันที่ 31 มีนาคม 2507 และวันที่ 1 เมษายน 2507เวลากลางวัน จำเลยทั้งสองได้ร่วมกันปลอมเอกสารราชการ คือ1. สลักหลังหมายจำคุกที่ศาลออกให้ใหม่ว่าได้ตรวจถูกต้องแล้วเสนอผู้บัญชาการเรือนจำเพื่อให้ปล่อยตัวนายเฮง เป็นการรับรองหลักฐานที่เป็นความเท็จ เพราะนายเฮงได้หลบหนีไปแล้ว2. กรอกข้อความในแบบ ร.ท.25 (ใบสำคัญการพ้นโทษ) ว่านายเฮงต้องจำคุกมาพอแก่โทษแล้ว และจำเลยที่ 2 พิมพ์ลายมือแทนนายเฮงลงไปในแบบนั้นเสนอผู้บัญชาการเรือนจำลงนาม3. จำเลยที่ 2 พิมพ์ลายนิ้วมือแทนนายเฮงในช่องเมื่อพ้นโทษในเอกสาร "ทะเบียนตัวผู้ต้องคุมขัง" เป็นการเพิ่มเติมในเอกสารที่แท้จริง4. ทำปลอมขึ้นทั้งฉบับ เป็นหนังสือจากผู้บัญชาการเรือนจำถึงนายอำเภอสามเงาว่า นายเฮงพ้นโทษเมื่อวันที่ 1 เมษายน 2507จะกลับไปอยู่อำเภอสามเงาภูมิลำเนาเดิม แล้วเสนอหนังสือนั้นให้ผู้บัญชาการลงนาม ซึ่งความจริงนายเฮงได้หลบหนีไปแล้ว การกระทำดังกล่าวทำให้นายปริญญา แดงประดับ รักษาการแทนผู้บัญชาการเรือนจำหลงเชื่อว่าเป็นเอกสารที่แท้จริง จึงลงนามในเอกสารตาม (1)(2) และ(4) ทำให้เกิดความเสียหายแก่นายปริญญาและกรมราชทัณฑ์ ขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 157, 161, 162(1), 165,191, 204, 264, 265, 83, 90 พระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติม ประมวลกฎหมายอาญา พ.ศ. 2502 มาตรา 13จำเลยทั้งสองให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า คำฟ้องของโจทก์ข้อ ค.(1) (2) (3) และ(4) เป็นฟ้องเคลือบคลุมลงโทษไม่ได้ แต่การที่จำเลยทั้งสองซึ่งเป็นเจ้าพนักงานไม่รายงานการหลบหนีของนายเฮงต่อผู้บังคับบัญชา เป็นการละเว้นปฏิบัติหน้าที่ราชการโดยมิชอบ เป็นความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 157 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายอาญา พ.ศ. 2502 มาตรา 13 กระทงหนึ่ง และในการปฏิบัติราชการตามหน้าที่ จำเลยทั้งสองร่วมกันทำบัญชีขอพระราชทานอภัยโทษต่อคณะกรรมการพิจารณาอภัยโทษรับรองว่านายเฮงมีตัวอยู่ในเรือนจำเป็นความเท็จ เป็นผิดมาตรา 162(1) ตามประมวลกฎหมายอาญา อีกกระทงหนึ่ง ที่โจทก์ขอให้ลงโทษจำเลยทั้งสองตามมาตรา 165, 191, 204 นั้นไม่ได้ความว่าเป็นเรื่องจำเลยทั้งสองป้องกันหรือขัดขวางมิให้นายเฮงต้องรับโทษจำคุกตามหมายจำคุกของศาลแต่ประการใด เป็นเรื่องจำเลยที่ 2 ทำให้นายเฮงหลบหนีจากการควบคุมไปโดยประมาท จึงลงโทษจำเลยตามโจทก์ขอไม่ได้ ส่วนที่โจทก์ขอลงโทษจำเลยทั้งสองตามมาตรา 161, 264 และ 265 เมื่อได้วินิจฉัยว่าฟ้องข้อ ค.ของโจทก์เคลือบคลุมเสียแล้วจึงลงโทษจำเลยตามมาตราที่โจทก์ขอไม่ได้ พิพากษาว่าจำเลยทั้งสองมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 157 ซึ่งได้ แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายอาญา พ.ศ. 2502 มาตรา 13 กระทงหนึ่ง และตามมาตรา 164(1) อีกกระทงหนึ่งให้ลงโทษจำเลยทั้งสองตามมาตรา 157 ซึ่งได้แก้ไขแล้ว อันเป็นกระทงที่หนักที่สุดแต่กระทงเดียว ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 91 ให้จำคุกจำเลยไว้คนละ 2 ปี คำขอข้ออื่นให้ยกโจทก์และจำเลยที่ 1 อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า ฟ้องข้อ ค.ของโจทก์ที่หาว่าจำเลยปลอมเอกสารไม่เคลือบคลุม แต่ฟังข้อเท็จจริงว่า มีตัวนายเฮงอยู่ในเรือนจำตลอดมาโดยมิได้หลบหนี พิพากษาแก้คำพิพากษาศาลชั้นต้นเป็นว่า ให้ยกฟ้องโจทก์เฉพาะจำเลยที่ 1 ส่วนจำเลยที่ 2 มีความผิดฐานเป็นเจ้าพนักงานปลอมเอกสารราชการตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 157, 161, 162(1), 264, 265 การกระทำของจำเลยที่ 2 เป็นกรรมเดียวเป็นความผิดหลายบท ให้ลงโทษจำเลยที่ 2 ตามมาตรา 157 ซึ่งเป็นบทที่มีโทษหนักที่สุด ตามมาตรา 90 ส่วนกำหนดโทษคงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นโจทก์และจำเลยที่ 2 ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยปัญหาเรื่องฟ้องเคลือบคลุมว่า การที่โจทก์กล่าวในฟ้องว่า จำเลยทั้งสองร่วมกันกระทำผิดในวันที่ 31 มีนาคม 2507 และวันที่ 1 เมษายน 2507 นั้นเป็นการระบุวันกระทำผิดโดยแน่นอนว่า โจทก์กล่าวหาว่าจำเลยกระทำผิดในสองวันนั้นชัดเจนพอที่จำเลยจะเข้าใจได้ จำเลยปลอมเอกสารฉบับใดในวันใด เป็นรายละเอียดที่โจทก์จะนำสืบในภายหลังได้ และจำเลยทั้งสองรับว่าเป็นผู้ทำเอกสารดังกล่าวจริง มิได้หลงต่อสู้แต่ประการใด ฟ้องของโจทก์ข้อนี้จึงไม่เคลือบคลุม และศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่านายเฮง เชื้อดีได้หลบหนีการควบคุมไปจากเรือนจำแต่วันที่ 8 สิงหาคม 2506 ขณะจำเลยที่ 2ควบคุมไปทำงานนอกเรือนจำ เมื่อจำเลยที่ 2 รายงานให้จำเลยที่ 1 ทราบจำเลยที่ 1 ให้ปกปิดไว้ก่อนเพื่อติดตามตัวนายเฮง เชื้อดี เมื่อติดตามไม่ได้ จำเลยทั้งสองมิได้จัดการอย่างไรคงปกปิดไว้ มิได้รายงานต่อผู้บัญชาการเรือนจำตามระเบียบ การกระทำของจำเลยที่ 2 จึงเป็นการละเว้นปฏิบัติหน้าที่โดยมิชอบ เป็นความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 157 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายอาญา พ.ศ. 2502 มาตรา 13 กระทงหนึ่ง และเมื่อมีพระราชกฤษฎีกาอภัยโทษ จำเลยทั้งสองได้ร่วมกันลงชื่อนายเฮง เชื้อดี ในบัญชีรายชื่อผู้ได้รับพระราชทานอภัยโทษเสนอต่อคณะกรรมการคณะกรรมการฯ เชื่อว่านายเฮง เชื้อดี ยังมีตัวอยู่ในเรือนจำ ลงมติลดโทษให้ 1 ใน 5 การกระทำของจำเลยทั้งสองเป็นความผิดตาม ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 162(1) อีกกระทงหนึ่ง และเมื่อครบกำหนดที่นายเฮง เชื้อดี จะพ้นโทษตามหมายจำคุกของศาล จำเลยทั้งสองได้ร่วมกัน (1) สลักหลังหมายจำคุกของนายเฮง เชื้อดี รับรองว่าได้ตรวจสอบถูกต้องแล้วเสนอปล่อยตัวในวันที่ 1 เมษายน 2507 โดยจำเลยที่ 2 เป็นคนพิมพ์ จำเลยที่ 1 เป็นคนลงนาม (2) ร่วมกันปลอมเอกสารหมาย จ.16 ใบสุทธิของนายเฮง เชื้อดี โดยจำเลยที่ 2 ลงลายพิมพ์นิ้วมือของตนเองแทนนายเฮง และจำเลยที่ 1 ลงนามตรวจรับรอง (3) จำเลยที่ 2 ลงลายพิมพ์นิ้วมือของตนแทนนายเฮง เชื้อดี ในช่องเมื่อพ้นโทษในทะเบียนรายตัวผู้ต้องคุมขังของนายเฮง เชื้อดี (4) จำเลยทั้งสองร่วมกันทำหนังสือของผู้บัญชาการเรือนจำจังหวัดตากถึงนายอำเภอสามเงา โดยจำเลยที่ 2 เป็นคนพิมพ์จำเลยที่ 1 เป็นคนตรวจรับรอง การกระทำของจำเลยทั้งสองจึงเป็นความผิดตามประมวลกฎหมาย อาญา มาตรา 161, 264, 265 อีกกระทงหนึ่ง พิพากษาแก้คำพิพากษาศาลอุทธรณ์เป็นว่า จำเลยที่ 1 และที่ 2 มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 157 ซึ่งได้แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 13 กระทงหนึ่ง มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 162(1) กระทงหนึ่ง และมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 161, 264, 265 อีกกระทงหนึ่ง ให้ลงโทษจำเลยที่ 1 และที่ 2 ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 157 ซึ่งเป็นกระทงหนักที่สุดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 91 ให้จำคุกจำเลยที่ 1 และที่ 2 คนละ 2 ปี ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 753/2510อัยการจังหวัดตากโจทก์นายบุญรอด พัฒนกุล ที่ 1 นายประดิษฐ์ เปรมจิต ที่ 2จำเลย ป.อ. ม. 157, ม. 161, ม. 162 (1), ม. 165, ม. 191, ม. 204, ม. 264, ม. 265, ม. 83, ม. 91 ป.วิ.อ. ม. 158 การบรรยายฟ้องเรื่องปลอมเอกสารที่ถือว่าไม่เคลือบคลุม จำเลยที่ 1 เป็นพัสดีเรือนจำ จำเลยที่ 2 เป็นผู้คุมชั้น 2 จำเลยที่ 2 คุมนักโทษไปทำงานนอกเรือนจำแล้วนักโทษเกิดหลบหนีไป จำเลยที่ 2 รายงานให้จำเลยที่ 1 ทราบ จำเลยที่ 1 ให้ปกปิดไว้ก่อนเพื่อติดตามตัวเมื่อติดตามไม่ได้ จำเลยทั้งสองมิได้จัดการอย่างไร คงปกปิดไว้มิได้รายงานต่อผู้บัญชาการเรือนจำตามระเบียบ การกระทำของจำเลยทั้งสองจึงถือว่าเป็นการละเว้นปฏิบัติหน้าที่โดยมิชอบ เป็นความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 157 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายอาญา พ.ศ. 2502 มาตรา 13 ครั้นเมื่อมีพระราชกฤษฎีกาอภัยโทษ จำเลยทั้งสองได้ร่วมกันลงชื่อนักโทษที่หลบหนีนั้นในบัญชีรายชื่อผู้ได้รับพระราชทานอภัยโทษเสนอต่อคณะกรรมการพิจารณาลดโทษ คณะกรรมการฯ หลงเชื่อว่านักโทษผู้นั้นยังมีตัวอยู่ในเรือนจำจึงลงมติลดโทษให้ 1 ใน 5 การกระทำของจำเลยเป็นความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 162(1) เมื่อถึงเวลาครบกำหนดที่นักโทษผู้นั้นจะพ้นโทษตามหมายจำคุกของศาล จำเลยทั้งสองได้ร่วมกันทำ ดังนี้ (1) สลักหลังหมายจำคุกของนักโทษผู้นั้น รับรองว่าได้ตรวจสอบถูกต้องแล้ว เสนอปล่อยตัวในวันที่1 เมษายน 2507 โดยจำเลยที่ 2 เป็นคนพิมพ์ จำเลยที่ 1 เป็นคนลงนาม (2) ร่วมกันปลอมเอกสารใบสุทธิของนักโทษผู้นั้น โดยจำเลยที่ 2 ลงลายพิมพ์นิ้วมือของตนเองแทนนักโทษและจำเลยที่ 1 ลงนามตรวจรับรอง (3) จำเลยที่ 2 ลงลายพิมพ์นิ้วมือของตนแทนนักโทษในช่องเมื่อพ้นโทษ ในทะเบียนรายตัวผู้ต้องคุมขังของนักโทษผู้นั้น (4) จำเลยทั้งสองได้ร่วมกันทำหนังสือของผู้บัญชาการเรือนจำถึงนายอำเภอสามเงาว่านักโทษผู้นั้นพ้นโทษจะกลับไปอยู่อำเภอสามเงาภูมิลำเนาเดิม แล้วเสนอหนังสือนั้นให้ผู้บัญชาการลงนามโดยจำเลยที่ 2 เป็นคนพิมพ์ จำเลยที่ 1 เป็นคนตรวจรับรอง การกระทำของจำเลยทั้งสองดังกล่าวย่อมมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 161, 264, 265 อีกกระทงหนึ่ง แต่ให้ลงโทษจำเลยทั้งสองตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 157 ซึ่งเป็นกระทงหนักที่สุดกระทงเดียว โดยจำคุกคนละ 2 ปีโจทก์ฟ้องและขอเพิ่มเติมฟ้องว่า จำเลยที่ 1 เมื่อครั้งเป็นเจ้าพนักงานพัสดีเรือนจำจังหวัดตาก และจำเลยที่ 2 เป็นเจ้าพนักงานตำแหน่งผู้คุมชั้นสองมีอำนาจหน้าที่ทำและดูแลรักษาเอกสารเกี่ยวกับตัวผู้ต้องคุมขัง ได้กระทำผิดต่อกฎหมายหลายบทหลายกระทงต่างกรรมต่างวาระกัน คือ ก. เมื่อวันที่ 8 สิงหาคม 2506 เวลากลางวัน จำเลยได้ร่วมกันปล่อยตัวนายเฮง เชื้อดี ซึ่งต้องขังอยู่ในเรือนจำจังหวัดตากให้หลุดพ้นจากการคุมขัง และเมื่อระหว่างวันที่ 8 สิงหาคม 2506 ถึง วันที่ 16 กรกฎาคม 2507 เวลากลางวันและกลางคืน จำเลยทั้งสองได้ร่วมกันละเว้นปฏิบัติหน้าที่โดยมิชอบ โดยมิได้รายงานให้ผู้บัญชาการเรือนจำและกรมราชทัณฑ์ทราบถึงการหลบหนีของนายเฮงข. เมื่อวันที่ 10 ธันวาคม 2506 เวลากลางวัน จำเลยทั้งสองได้ร่วมกันใส่ชื่อนายเฮงลงในบัญชีรายชื่อผู้ขอรับพระราชทานอภัยโทษทั้ง ๆ ที่ไม่มีตัวนายเฮงต้องขังอยู่ในเรือนจำ เสนอบัญชีต่อคณะกรรมการพิจารณาลดโทษ คณะกรรมการหลงเชื่อ ได้ลงมติลดโทษให้นายเฮงตามที่จำเลยเสนอค. เมื่อวันที่ 31 มีนาคม 2507 และวันที่ 1 เมษายน 2507เวลากลางวัน จำเลยทั้งสองได้ร่วมกันปลอมเอกสารราชการ คือ1. สลักหลังหมายจำคุกที่ศาลออกให้ใหม่ว่าได้ตรวจถูกต้องแล้วเสนอผู้บัญชาการเรือนจำเพื่อให้ปล่อยตัวนายเฮง เป็นการรับรองหลักฐานที่เป็นความเท็จ เพราะนายเฮงได้หลบหนีไปแล้ว2. กรอกข้อความในแบบ ร.ท.25 (ใบสำคัญการพ้นโทษ) ว่านายเฮงต้องจำคุกมาพอแก่โทษแล้ว และจำเลยที่ 2 พิมพ์ลายมือแทนนายเฮงลงไปในแบบนั้นเสนอผู้บัญชาการเรือนจำลงนาม3. จำเลยที่ 2 พิมพ์ลายนิ้วมือแทนนายเฮงในช่องเมื่อพ้นโทษในเอกสาร "ทะเบียนตัวผู้ต้องคุมขัง" เป็นการเพิ่มเติมในเอกสารที่แท้จริง4. ทำปลอมขึ้นทั้งฉบับ เป็นหนังสือจากผู้บัญชาการเรือนจำถึงนายอำเภอสามเงาว่า นายเฮงพ้นโทษเมื่อวันที่ 1 เมษายน 2507จะกลับไปอยู่อำเภอสามเงาภูมิลำเนาเดิม แล้วเสนอหนังสือนั้นให้ผู้บัญชาการลงนาม ซึ่งความจริงนายเฮงได้หลบหนีไปแล้ว การกระทำดังกล่าวทำให้นายปริญญา แดงประดับ รักษาการแทนผู้บัญชาการเรือนจำหลงเชื่อว่าเป็นเอกสารที่แท้จริง จึงลงนามในเอกสารตาม (1)(2) และ(4) ทำให้เกิดความเสียหายแก่นายปริญญาและกรมราชทัณฑ์ ขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 157, 161, 162(1), 165,191, 204, 264, 265, 83, 90 พระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติม ประมวลกฎหมายอาญา พ.ศ. 2502 มาตรา 13จำเลยทั้งสองให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า คำฟ้องของโจทก์ข้อ ค.(1) (2) (3) และ(4) เป็นฟ้องเคลือบคลุมลงโทษไม่ได้ แต่การที่จำเลยทั้งสองซึ่งเป็นเจ้าพนักงานไม่รายงานการหลบหนีของนายเฮงต่อผู้บังคับบัญชา เป็นการละเว้นปฏิบัติหน้าที่ราชการโดยมิชอบ เป็นความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 157 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายอาญา พ.ศ. 2502 มาตรา 13 กระทงหนึ่ง และในการปฏิบัติราชการตามหน้าที่ จำเลยทั้งสองร่วมกันทำบัญชีขอพระราชทานอภัยโทษต่อคณะกรรมการพิจารณาอภัยโทษรับรองว่านายเฮงมีตัวอยู่ในเรือนจำเป็นความเท็จ เป็นผิดมาตรา 162(1) ตามประมวลกฎหมายอาญา อีกกระทงหนึ่ง ที่โจทก์ขอให้ลงโทษจำเลยทั้งสองตามมาตรา 165, 191, 204 นั้นไม่ได้ความว่าเป็นเรื่องจำเลยทั้งสองป้องกันหรือขัดขวางมิให้นายเฮงต้องรับโทษจำคุกตามหมายจำคุกของศาลแต่ประการใด เป็นเรื่องจำเลยที่ 2 ทำให้นายเฮงหลบหนีจากการควบคุมไปโดยประมาท จึงลงโทษจำเลยตามโจทก์ขอไม่ได้ ส่วนที่โจทก์ขอลงโทษจำเลยทั้งสองตามมาตรา 161, 264 และ 265 เมื่อได้วินิจฉัยว่าฟ้องข้อ ค.ของโจทก์เคลือบคลุมเสียแล้วจึงลงโทษจำเลยตามมาตราที่โจทก์ขอไม่ได้ พิพากษาว่าจำเลยทั้งสองมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 157 ซึ่งได้ แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายอาญา พ.ศ. 2502 มาตรา 13 กระทงหนึ่ง และตามมาตรา 164(1) อีกกระทงหนึ่งให้ลงโทษจำเลยทั้งสองตามมาตรา 157 ซึ่งได้แก้ไขแล้ว อันเป็นกระทงที่หนักที่สุดแต่กระทงเดียว ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 91 ให้จำคุกจำเลยไว้คนละ 2 ปี คำขอข้ออื่นให้ยกโจทก์และจำเลยที่ 1 อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า ฟ้องข้อ ค.ของโจทก์ที่หาว่าจำเลยปลอมเอกสารไม่เคลือบคลุม แต่ฟังข้อเท็จจริงว่า มีตัวนายเฮงอยู่ในเรือนจำตลอดมาโดยมิได้หลบหนี พิพากษาแก้คำพิพากษาศาลชั้นต้นเป็นว่า ให้ยกฟ้องโจทก์เฉพาะจำเลยที่ 1 ส่วนจำเลยที่ 2 มีความผิดฐานเป็นเจ้าพนักงานปลอมเอกสารราชการตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 157, 161, 162(1), 264, 265 การกระทำของจำเลยที่ 2 เป็นกรรมเดียวเป็นความผิดหลายบท ให้ลงโทษจำเลยที่ 2 ตามมาตรา 157 ซึ่งเป็นบทที่มีโทษหนักที่สุด ตามมาตรา 90 ส่วนกำหนดโทษคงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นโจทก์และจำเลยที่ 2 ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยปัญหาเรื่องฟ้องเคลือบคลุมว่า การที่โจทก์กล่าวในฟ้องว่า จำเลยทั้งสองร่วมกันกระทำผิดในวันที่ 31 มีนาคม 2507 และวันที่ 1 เมษายน 2507 นั้นเป็นการระบุวันกระทำผิดโดยแน่นอนว่า โจทก์กล่าวหาว่าจำเลยกระทำผิดในสองวันนั้นชัดเจนพอที่จำเลยจะเข้าใจได้ จำเลยปลอมเอกสารฉบับใดในวันใด เป็นรายละเอียดที่โจทก์จะนำสืบในภายหลังได้ และจำเลยทั้งสองรับว่าเป็นผู้ทำเอกสารดังกล่าวจริง มิได้หลงต่อสู้แต่ประการใด ฟ้องของโจทก์ข้อนี้จึงไม่เคลือบคลุม และศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่านายเฮง เชื้อดีได้หลบหนีการควบคุมไปจากเรือนจำแต่วันที่ 8 สิงหาคม 2506 ขณะจำเลยที่ 2ควบคุมไปทำงานนอกเรือนจำ เมื่อจำเลยที่ 2 รายงานให้จำเลยที่ 1 ทราบจำเลยที่ 1 ให้ปกปิดไว้ก่อนเพื่อติดตามตัวนายเฮง เชื้อดี เมื่อติดตามไม่ได้ จำเลยทั้งสองมิได้จัดการอย่างไรคงปกปิดไว้ มิได้รายงานต่อผู้บัญชาการเรือนจำตามระเบียบ การกระทำของจำเลยที่ 2 จึงเป็นการละเว้นปฏิบัติหน้าที่โดยมิชอบ เป็นความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 157 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายอาญา พ.ศ. 2502 มาตรา 13 กระทงหนึ่ง และเมื่อมีพระราชกฤษฎีกาอภัยโทษ จำเลยทั้งสองได้ร่วมกันลงชื่อนายเฮง เชื้อดี ในบัญชีรายชื่อผู้ได้รับพระราชทานอภัยโทษเสนอต่อคณะกรรมการคณะกรรมการฯ เชื่อว่านายเฮง เชื้อดี ยังมีตัวอยู่ในเรือนจำ ลงมติลดโทษให้ 1 ใน 5 การกระทำของจำเลยทั้งสองเป็นความผิดตาม ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 162(1) อีกกระทงหนึ่ง และเมื่อครบกำหนดที่นายเฮง เชื้อดี จะพ้นโทษตามหมายจำคุกของศาล จำเลยทั้งสองได้ร่วมกัน (1) สลักหลังหมายจำคุกของนายเฮง เชื้อดี รับรองว่าได้ตรวจสอบถูกต้องแล้วเสนอปล่อยตัวในวันที่ 1 เมษายน 2507 โดยจำเลยที่ 2 เป็นคนพิมพ์ จำเลยที่ 1 เป็นคนลงนาม (2) ร่วมกันปลอมเอกสารหมาย จ.16 ใบสุทธิของนายเฮง เชื้อดี โดยจำเลยที่ 2 ลงลายพิมพ์นิ้วมือของตนเองแทนนายเฮง และจำเลยที่ 1 ลงนามตรวจรับรอง (3) จำเลยที่ 2 ลงลายพิมพ์นิ้วมือของตนแทนนายเฮง เชื้อดี ในช่องเมื่อพ้นโทษในทะเบียนรายตัวผู้ต้องคุมขังของนายเฮง เชื้อดี (4) จำเลยทั้งสองร่วมกันทำหนังสือของผู้บัญชาการเรือนจำจังหวัดตากถึงนายอำเภอสามเงา โดยจำเลยที่ 2 เป็นคนพิมพ์จำเลยที่ 1 เป็นคนตรวจรับรอง การกระทำของจำเลยทั้งสองจึงเป็นความผิดตามประมวลกฎหมาย อาญา มาตรา 161, 264, 265 อีกกระทงหนึ่ง พิพากษาแก้คำพิพากษาศาลอุทธรณ์เป็นว่า จำเลยที่ 1 และที่ 2 มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 157 ซึ่งได้แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 13 กระทงหนึ่ง มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 162(1) กระทงหนึ่ง และมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 161, 264, 265 อีกกระทงหนึ่ง ให้ลงโทษจำเลยที่ 1 และที่ 2 ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 157 ซึ่งเป็นกระทงหนักที่สุดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 91 ให้จำคุกจำเลยที่ 1 และที่ 2 คนละ 2 ปี(สวิง ลัดพลี-สัญญา ธรรมศักดิ์-วิเชียร เศวตรุนทร์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ