คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1310/2503หลักกฎหมาย: ผู้ล้มละลายก่อหนี้โดยตรงกับบริษัทในต่างประเทศ สาขาบริษัทในประเทศจะขอรับชำระหนี้ตามธรรมดาอย่างบริษัทที่มีภูมิลำเนาในประเทศไม่ได้ ต้องปฏิบัติตามเงื่อนไขที่บริษัทต่างประเทศจำต้องทำดังบัญญัติไว้ในพระราชบัญญัติล้มละลาย พ.ศ. 2483 มาตรา 178ห้างหุ้นส่วนจำเลยล้มละลาย บริษัทโกโช จำกัด (สาขากรุงเทพฯ) ยื่นคำร้องขอรับชำระหนี้ต่อเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์โดยอ้างว่า จำเลยเป็นหนี้บริษัทโกโช จำกัด แห่งประเทศญี่ปุ่น เนื่องในการผิดสัญญาสั่งสินค้าจากสำนักงานใหญ่ที่ประเทศญี่ปุ่น (การทำสัญญานั้นเริ่มติดต่อผ่านทางสาขา) ศาลแพ่งมีคำสั่งเห็นชอบด้วยรายงานของเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ให้ยกคำร้องขอรับชำระหนี้ เพราะเจ้าหนี้มิได้พิสูจน์ว่า เจ้าหนี้ในประเทศไทย ก็มีสิทธิขอรับชำระหนี้ได้ในศาลแห่งประเทศญี่ปุ่น เช่นเดียวกัน ตามพระราชบัญญัติล้มละลาย พ.ศ. ๒๔๘๓ มาตรา ๑๗๘ ผู้ร้องอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน ผู้ร้องฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า การขอรับชำระหนี้ รายนี้เป็นหนี้ซึ่งผู้ล้มละลายได้กระทำโดยตรงกับบริษัทในประเทศญี่ปุ่น สำนักงานสาขาในกรุงเทพฯ ไม่ได้เกี่ยวข้องด้วยเลย จึงไม่ใช่เจ้าหนี้ที่จะขอรับชำระหนี้ได้ เจ้าหนี้ต่างประเทศซึ่งมีภูมิลำเนาอยู่นอกราชอาณาจักร ต้องปฏิบัติตามเงื่อนไขแห่งพระราชบัญญัติล้มละลาย พ.ศ. ๒๔๘๓ มาตรา ๑๗๘ พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1310/2503นายฮันสราชโจทก์บริษัทโกโซ จำกัด (สาขากรุงเทพฯ) เจ้าหนี้ผู้ขอรับชำระหนี้ห้างหุ้นส่วนสามัญจดทะเบียนนิวอินเดียว สโตร์จำเลย ป.พ.พ. ม. 71 พ.ร.บ.ล้มละลาย พ.ศ.2483 ผู้ล้มละลายก่อหนี้โดยตรงกับบริษัทในต่างประเทศ สาขาบริษัทในประเทศจะขอรับชำระหนี้ตามธรรมดาอย่างบริษัทที่มีภูมิลำเนาในประเทศไม่ได้ ต้องปฏิบัติตามเงื่อนไขที่บริษัทต่างประเทศจำต้องทำดังบัญญัติไว้ในพระราชบัญญัติล้มละลาย พ.ศ. 2483 มาตรา 178ห้างหุ้นส่วนจำเลยล้มละลาย บริษัทโกโช จำกัด (สาขากรุงเทพฯ) ยื่นคำร้องขอรับชำระหนี้ต่อเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์โดยอ้างว่า จำเลยเป็นหนี้บริษัทโกโช จำกัด แห่งประเทศญี่ปุ่น เนื่องในการผิดสัญญาสั่งสินค้าจากสำนักงานใหญ่ที่ประเทศญี่ปุ่น (การทำสัญญานั้นเริ่มติดต่อผ่านทางสาขา) ศาลแพ่งมีคำสั่งเห็นชอบด้วยรายงานของเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ให้ยกคำร้องขอรับชำระหนี้ เพราะเจ้าหนี้มิได้พิสูจน์ว่า เจ้าหนี้ในประเทศไทย ก็มีสิทธิขอรับชำระหนี้ได้ในศาลแห่งประเทศญี่ปุ่น เช่นเดียวกัน ตามพระราชบัญญัติล้มละลาย พ.ศ. ๒๔๘๓ มาตรา ๑๗๘ ผู้ร้องอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน ผู้ร้องฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า การขอรับชำระหนี้ รายนี้เป็นหนี้ซึ่งผู้ล้มละลายได้กระทำโดยตรงกับบริษัทในประเทศญี่ปุ่น สำนักงานสาขาในกรุงเทพฯ ไม่ได้เกี่ยวข้องด้วยเลย จึงไม่ใช่เจ้าหนี้ที่จะขอรับชำระหนี้ได้ เจ้าหนี้ต่างประเทศซึ่งมีภูมิลำเนาอยู่นอกราชอาณาจักร ต้องปฏิบัติตามเงื่อนไขแห่งพระราชบัญญัติล้มละลาย พ.ศ. ๒๔๘๓ มาตรา ๑๗๘ พิพากษายืน(ประมูล สุวรรณศร-บริรักษ์จรรยาวัตร-สนิท สุมาวงศ์)ศาลแพ่ง - นายสุปัน พูลพัฒน์ศาลอุทธรณ์ - นายไฉน บุญยกแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ห้างหุ้นส่วนจำเลยล้มละลาย บริษัทโกโช จำกัด (สาขากรุงเทพฯ) ยื่นคำร้องขอรับชำระหนี้ต่อเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์โดยอ้างว่า จำเลยเป็นหนี้บริษัทโกโช จำกัด แห่งประเทศญี่ปุ่น เนื่องในการผิดสัญญาสั่งสินค้าจากสำนักงานใหญ่ที่ประเทศญี่ปุ่น (การทำสัญญานั้นเริ่มติดต่อผ่านทางสาขา) ศาลแพ่งมีคำสั่งเห็นชอบด้วยรายงานของเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ให้ยกคำร้องขอรับชำระหนี้ เพราะเจ้าหนี้มิได้พิสูจน์ว่า เจ้าหนี้ในประเทศไทย ก็มีสิทธิขอรับชำระหนี้ได้ในศาลแห่งประเทศญี่ปุ่น เช่นเดียวกัน ตามพระราชบัญญัติล้มละลาย พ.ศ. ๒๔๘๓ มาตรา ๑๗๘ ผู้ร้องอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน ผู้ร้องฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า การขอรับชำระหนี้ รายนี้เป็นหนี้ซึ่งผู้ล้มละลายได้กระทำโดยตรงกับบริษัทในประเทศญี่ปุ่น สำนักงานสาขาในกรุงเทพฯ ไม่ได้เกี่ยวข้องด้วยเลย จึงไม่ใช่เจ้าหนี้ที่จะขอรับชำระหนี้ได้ เจ้าหนี้ต่างประเทศซึ่งมีภูมิลำเนาอยู่นอกราชอาณาจักร ต้องปฏิบัติตามเงื่อนไขแห่งพระราชบัญญัติล้มละลาย พ.ศ. ๒๔๘๓ มาตรา ๑๗๘ พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1310/2503นายฮันสราชโจทก์บริษัทโกโซ จำกัด (สาขากรุงเทพฯ) เจ้าหนี้ผู้ขอรับชำระหนี้ห้างหุ้นส่วนสามัญจดทะเบียนนิวอินเดียว สโตร์จำเลย ป.พ.พ. ม. 71 พ.ร.บ.ล้มละลาย พ.ศ.2483 ผู้ล้มละลายก่อหนี้โดยตรงกับบริษัทในต่างประเทศ สาขาบริษัทในประเทศจะขอรับชำระหนี้ตามธรรมดาอย่างบริษัทที่มีภูมิลำเนาในประเทศไม่ได้ ต้องปฏิบัติตามเงื่อนไขที่บริษัทต่างประเทศจำต้องทำดังบัญญัติไว้ในพระราชบัญญัติล้มละลาย พ.ศ. 2483 มาตรา 178ห้างหุ้นส่วนจำเลยล้มละลาย บริษัทโกโช จำกัด (สาขากรุงเทพฯ) ยื่นคำร้องขอรับชำระหนี้ต่อเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์โดยอ้างว่า จำเลยเป็นหนี้บริษัทโกโช จำกัด แห่งประเทศญี่ปุ่น เนื่องในการผิดสัญญาสั่งสินค้าจากสำนักงานใหญ่ที่ประเทศญี่ปุ่น (การทำสัญญานั้นเริ่มติดต่อผ่านทางสาขา) ศาลแพ่งมีคำสั่งเห็นชอบด้วยรายงานของเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ให้ยกคำร้องขอรับชำระหนี้ เพราะเจ้าหนี้มิได้พิสูจน์ว่า เจ้าหนี้ในประเทศไทย ก็มีสิทธิขอรับชำระหนี้ได้ในศาลแห่งประเทศญี่ปุ่น เช่นเดียวกัน ตามพระราชบัญญัติล้มละลาย พ.ศ. ๒๔๘๓ มาตรา ๑๗๘ ผู้ร้องอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน ผู้ร้องฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า การขอรับชำระหนี้ รายนี้เป็นหนี้ซึ่งผู้ล้มละลายได้กระทำโดยตรงกับบริษัทในประเทศญี่ปุ่น สำนักงานสาขาในกรุงเทพฯ ไม่ได้เกี่ยวข้องด้วยเลย จึงไม่ใช่เจ้าหนี้ที่จะขอรับชำระหนี้ได้ เจ้าหนี้ต่างประเทศซึ่งมีภูมิลำเนาอยู่นอกราชอาณาจักร ต้องปฏิบัติตามเงื่อนไขแห่งพระราชบัญญัติล้มละลาย พ.ศ. ๒๔๘๓ มาตรา ๑๗๘ พิพากษายืน(ประมูล สุวรรณศร-บริรักษ์จรรยาวัตร-สนิท สุมาวงศ์)ศาลแพ่ง - นายสุปัน พูลพัฒน์ศาลอุทธรณ์ - นายไฉน บุญยกแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ