phoneee/thai-legal-corpus huggingface dataset:
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 7429/2538หลักกฎหมาย: พยานเอกสารที่ผู้ร้องขอให้ศาลอุทธรณ์รับฟังเพิ่มเติมในชั้นอุทธรณ์นั้นเป็นพยานเอกสารที่ผู้ร้องสามารถนำมาสืบในชั้นพิจารณาของศาลชั้นต้นได้ เมื่อผู้ร้องไม่ระบุพยานและนำมาสืบในตอนนั้น นับได้ว่าเป็นความบกพร่องของผู้ร้องเองซึ่งหากยอมรับฟังพยานเอกสารดังกล่าวย่อมจะไม่เกิดความเป็นธรรมแก่คู่ความอีกฝ่าย ที่ศาลอุทธรณ์ไม่รับฟังจึงชอบแล้ว ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 7429/2538นายวิเชียร ตรีพุฒโจทก์นายวิเชียร ตรีพุฒผู้ร้องเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ผู้คัดค้านนายสุกิตติ์ คำนาคแก้ว กับพวกจำเลย ป.วิ.พ. ม. 88, ม. 104 พ.ร.บ.ล้มละลาย พ.ศ.2483 ม. 153พยานเอกสารที่ผู้ร้องขอให้ศาลอุทธรณ์รับฟังเพิ่มเติมในชั้นอุทธรณ์นั้นเป็นพยานเอกสารที่ผู้ร้องสามารถนำมาสืบในชั้นพิจารณาของศาลชั้นต้นได้ เมื่อผู้ร้องไม่ระบุพยานและนำมาสืบในตอนนั้น นับได้ว่าเป็นความบกพร่องของผู้ร้องเองซึ่งหากยอมรับฟังพยานเอกสารดังกล่าวย่อมจะไม่เกิดความเป็นธรรมแก่คู่ความอีกฝ่าย ที่ศาลอุทธรณ์ไม่รับฟังจึงชอบแล้ว(บรรเทิง มุลพรม-สมาน เวทวินิจ-สมิทธิ์ วราอุบล)ศาลแพ่ง - นายทนงศักดิ์ ดุลยกาญจน์ศาลอุทธรณ์ - นายชาญชัย ลิขิตจิตถะแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 7429/2538นายวิเชียร ตรีพุฒโจทก์นายวิเชียร ตรีพุฒผู้ร้องเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ผู้คัดค้านนายสุกิตติ์ คำนาคแก้ว กับพวกจำเลย ป.วิ.พ. ม. 88, ม. 104 พ.ร.บ.ล้มละลาย พ.ศ.2483 ม. 153พยานเอกสารที่ผู้ร้องขอให้ศาลอุทธรณ์รับฟังเพิ่มเติมในชั้นอุทธรณ์นั้นเป็นพยานเอกสารที่ผู้ร้องสามารถนำมาสืบในชั้นพิจารณาของศาลชั้นต้นได้ เมื่อผู้ร้องไม่ระบุพยานและนำมาสืบในตอนนั้น นับได้ว่าเป็นความบกพร่องของผู้ร้องเองซึ่งหากยอมรับฟังพยานเอกสารดังกล่าวย่อมจะไม่เกิดความเป็นธรรมแก่คู่ความอีกฝ่าย ที่ศาลอุทธรณ์ไม่รับฟังจึงชอบแล้ว(บรรเทิง มุลพรม-สมาน เวทวินิจ-สมิทธิ์ วราอุบล)ศาลแพ่ง - นายทนงศักดิ์ ดุลยกาญจน์ศาลอุทธรณ์ - นายชาญชัย ลิขิตจิตถะแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศกระทรวงอุตสาหกรรมประกาศกระทรวงอุตสาหกรรมฉบับที่๓๘๒๑ (พ.ศ. ๒๕๕๑)ออกตามความในพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมพ.ศ.๒๕๑๑เรื่องยกเลิกและกำหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมสบู่เหลว โดยที่เป็นการสมควรปรับปรุงมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมสบู่เหลวมาตรฐานเลขที่ มอก. 1403 - 2540อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๕แห่งพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม พ.ศ. ๒๕๑๑รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมออกประกาศยกเลิกประกาศกระทรวงอุตสาหกรรม ฉบับที่๒๓๓๑ (พ.ศ. ๒๕๔๐) ออกตามความในพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม พ.ศ. ๒๕๑๑เรื่อง กำหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมสบู่เหลว ลงวันที่ ๕ มกราคม พ.ศ. ๒๕๔๑ และออกประกาศกำหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมสบู่เหลวมาตรฐานเลขที่ มอก. 1403 - 2551 ขึ้นใหม่ดังมีรายการละเอียดต่อท้ายประกาศนี้ทั้งนี้ให้มีผลตั้งแต่วันที่ประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป[๑]ประกาศณ วันที่ ๒๑ มกราคม พ.ศ. ๒๕๕๑โฆสิตปั้นเปี่ยมรัษฎ์รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม[เอกสารแนบท้าย]๑. มาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมสบู่เหลว(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)ปริยานุช/ผู้จัดทำ๗พฤษภาคม ๒๕๕๑[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๒๕/ตอนพิเศษ ๗๘ ง/หน้า ๙/๑ พฤษภาคม ๒๕๕๑
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 612953หลักกฎหมาย: คดีที่เอกชนยื่นฟ้องเจ้าพนักงานที่ดิน ผู้ถูกฟ้องคดีที่ ๑ ซึ่งเป็นเจ้าหน้าที่ของรัฐว่า ออกโฉนดที่ดินให้แก่เอกชน ผู้ถูกฟ้องคดีที่ ๒ ทับร่องน้ำสาธารณะและทับที่สาธารณประโยชน์ "คำร่องใต้" ทั้งเข้ามาปรับพื้นที่ รื้อทำลายต้นไม้ และร่องน้ำสาธารณะ พร้อมทำคันดินปิดกั้นร่องน้ำและล้อมรั้วปิดกั้นไม่ให้ราษฎรเข้าไปใช้ประโยชน์ ขอให้เพิกถอนโฉนดที่ดิน ให้ปรับพื้นที่และเปิดคันดิน ให้คืนสู่สภาพเดิม กับให้รื้อถอนรั้ว ผู้ถูกฟ้องคดีทั้งสองให้การทำนองเดียวกันว่า การออกโฉนดที่ดินถูกต้องตามกฎหมาย ที่ดินพิพาทไม่ใช่ที่สาธารณประโยชน์ ผู้ถูกฟ้องคดีที่ ๒ เป็นเจ้าของที่ดินโดยชอบ ด้วยกฎหมาย ขอให้ยกฟ้อง เห็นว่า แม้ผู้ฟ้องคดีจะมีคำขอให้ศาลมีคำพิพากษาเพิกถอนโฉนดที่ดินโดยอ้างว่าเป็นการออกโฉนดที่ดินโดยไม่ชอบด้วยกฎหมายก็ตาม แต่เหตุแห่งการขอให้ศาลมีคำพิพากษาเพิกถอนโฉนดที่ดินเนื่องมาจากการที่ผู้ฟ้องคดีกล่าวอ้างว่า ที่ดินพิพาทเป็นที่สาธารณประโยชน์ ศาลจําต้องพิจารณาให้ได้ความเสียก่อนว่า ที่ดินพิพาทเป็นที่สาธารณประโยชน์ตามที่ผู้ฟ้องคดีกล่าวอ้างหรือ เป็นที่ดินของผู้ถูกฟ้องคดีที่ ๒ เป็นสําคัญ แล้วจึงจะพิจารณาประเด็นอื่นต่อไป คดีนี้จึงเป็นคดีพิพาทเกี่ยวกับสิทธิในที่ดิน อันอยู่ในอำนาจพิจารณาพิพากษาของศาลยุติธรรม ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำวินิจฉัยที่ 31/2560ศาลปกครองอุบลราชธานีศาลผู้ส่งความเห็นศาลจังหวัดอุบลราชธานีศาลผู้รับความเห็นนายจักรธรรม สิงห์ตะโคตร ผู้ฟ้องคดีเจ้าพนักงานที่ดินจังหวัดอุบลราชธานี ผู้ถูกฟ้องคดีสาขาวารินชำราบ ที่ 1 พ.ร.บ.จัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง พ.ศ.2542 ป.พ.พ. ป.ที่ดิน คดีที่เอกชนยื่นฟ้องเจ้าพนักงานที่ดิน ผู้ถูกฟ้องคดีที่ ๑ ซึ่งเป็นเจ้าหน้าที่ของรัฐว่า ออกโฉนดที่ดินให้แก่เอกชน ผู้ถูกฟ้องคดีที่ ๒ ทับร่องน้ำสาธารณะและทับที่สาธารณประโยชน์ "คำร่องใต้" ทั้งเข้ามาปรับพื้นที่ รื้อทำลายต้นไม้ และร่องน้ำสาธารณะ พร้อมทำคันดินปิดกั้นร่องน้ำและล้อมรั้วปิดกั้นไม่ให้ราษฎรเข้าไปใช้ประโยชน์ ขอให้เพิกถอนโฉนดที่ดิน ให้ปรับพื้นที่และเปิดคันดิน ให้คืนสู่สภาพเดิม กับให้รื้อถอนรั้ว ผู้ถูกฟ้องคดีทั้งสองให้การทำนองเดียวกันว่า การออกโฉนดที่ดินถูกต้องตามกฎหมาย ที่ดินพิพาทไม่ใช่ที่สาธารณประโยชน์ ผู้ถูกฟ้องคดีที่ ๒ เป็นเจ้าของที่ดินโดยชอบ ด้วยกฎหมาย ขอให้ยกฟ้อง เห็นว่า แม้ผู้ฟ้องคดีจะมีคำขอให้ศาลมีคำพิพากษาเพิกถอนโฉนดที่ดินโดยอ้างว่าเป็นการออกโฉนดที่ดินโดยไม่ชอบด้วยกฎหมายก็ตาม แต่เหตุแห่งการขอให้ศาลมีคำพิพากษาเพิกถอนโฉนดที่ดินเนื่องมาจากการที่ผู้ฟ้องคดีกล่าวอ้างว่า ที่ดินพิพาทเป็นที่สาธารณประโยชน์ ศาลจําต้องพิจารณาให้ได้ความเสียก่อนว่า ที่ดินพิพาทเป็นที่สาธารณประโยชน์ตามที่ผู้ฟ้องคดีกล่าวอ้างหรือ เป็นที่ดินของผู้ถูกฟ้องคดีที่ ๒ เป็นสําคัญ แล้วจึงจะพิจารณาประเด็นอื่นต่อไป คดีนี้จึงเป็นคดีพิพาทเกี่ยวกับสิทธิในที่ดิน อันอยู่ในอำนาจพิจารณาพิพากษาของศาลยุติธรรม()แหล่งที่มาส่วนเลขานุการคณะกรรมการวินิจฉัยฯแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคดีเกี่ยวกับสิทธิในที่ดิน
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1369/2540หลักกฎหมาย: ในคดีเดิมจำเลยเคยเป็นโจทก์ฟ้องโจทก์คดีนี้เป็นจำเลยให้จำเลยชำระหนี้ตามสัญญากู้ยืมเงิน ประเด็นในคดีดังกล่าวมีว่าจำเลยชำระหนี้เงินกู้แก่โจทก์แล้วหรือไม่ ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยชำระเงินแก่โจทก์ คดีถึงที่สุดแล้วการที่จำเลยกลับมาเป็นโจทก์ยื่นฟ้องโจทก์ในคดีก่อนเป็นจำเลยในคดีนี้ขอให้คืนเงินอ้างว่าเป็นเงินที่โจทก์ชำระหนี้เงินกู้ให้แก่จำเลย แต่จำเลยมิได้นำไปหักใช้หนี้เงินที่โจทก์กู้ยืมมา ประเด็นข้อพิพาทในคดีนี้จึงมีว่าจำเลยชำระหนี้เงินกู้แก่โจทก์แล้วหรือไม่จึงเป็นประเด็นที่ได้วินิจฉัยโดยอาศัยเหตุอย่างเดียวกัน ฟ้องโจทก์จึงเป็นฟ้องซ้ำ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1369/2540นางภาวรรณ บุตรนันหรือจิตต์งามยิ่งโจทก์นางอุทัยวรรณ พวงจันทร์จำเลย ป.พ.พ. ม. 406 ป.วิ.พ. ม. 148ในคดีเดิมจำเลยเคยเป็นโจทก์ฟ้องโจทก์คดีนี้เป็นจำเลยให้จำเลยชำระหนี้ตามสัญญากู้ยืมเงิน ประเด็นในคดีดังกล่าวมีว่าจำเลยชำระหนี้เงินกู้แก่โจทก์แล้วหรือไม่ ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยชำระเงินแก่โจทก์ คดีถึงที่สุดแล้วการที่จำเลยกลับมาเป็นโจทก์ยื่นฟ้องโจทก์ในคดีก่อนเป็นจำเลยในคดีนี้ขอให้คืนเงินอ้างว่าเป็นเงินที่โจทก์ชำระหนี้เงินกู้ให้แก่จำเลย แต่จำเลยมิได้นำไปหักใช้หนี้เงินที่โจทก์กู้ยืมมา ประเด็นข้อพิพาทในคดีนี้จึงมีว่าจำเลยชำระหนี้เงินกู้แก่โจทก์แล้วหรือไม่จึงเป็นประเด็นที่ได้วินิจฉัยโดยอาศัยเหตุอย่างเดียวกัน ฟ้องโจทก์จึงเป็นฟ้องซ้ำ(ยงยุทธ ธารีสาร-ยรรยง ปานุราช-ไพฑูรย์ แสงจันทร์เทศ)ศาลแขวงอุบลราชธานี - นายยงยุทธ สมัยศาลอุทธรณ์ภาค ๑ - นายบุญศรี แก้วสารแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1369/2540นางภาวรรณ บุตรนันหรือจิตต์งามยิ่งโจทก์นางอุทัยวรรณ พวงจันทร์จำเลย ป.พ.พ. ม. 406 ป.วิ.พ. ม. 148ในคดีเดิมจำเลยเคยเป็นโจทก์ฟ้องโจทก์คดีนี้เป็นจำเลยให้จำเลยชำระหนี้ตามสัญญากู้ยืมเงิน ประเด็นในคดีดังกล่าวมีว่าจำเลยชำระหนี้เงินกู้แก่โจทก์แล้วหรือไม่ ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยชำระเงินแก่โจทก์ คดีถึงที่สุดแล้วการที่จำเลยกลับมาเป็นโจทก์ยื่นฟ้องโจทก์ในคดีก่อนเป็นจำเลยในคดีนี้ขอให้คืนเงินอ้างว่าเป็นเงินที่โจทก์ชำระหนี้เงินกู้ให้แก่จำเลย แต่จำเลยมิได้นำไปหักใช้หนี้เงินที่โจทก์กู้ยืมมา ประเด็นข้อพิพาทในคดีนี้จึงมีว่าจำเลยชำระหนี้เงินกู้แก่โจทก์แล้วหรือไม่จึงเป็นประเด็นที่ได้วินิจฉัยโดยอาศัยเหตุอย่างเดียวกัน ฟ้องโจทก์จึงเป็นฟ้องซ้ำ(ยงยุทธ ธารีสาร-ยรรยง ปานุราช-ไพฑูรย์ แสงจันทร์เทศ)ศาลแขวงอุบลราชธานี - นายยงยุทธ สมัยศาลอุทธรณ์ภาค ๑ - นายบุญศรี แก้วสารแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 62466หลักกฎหมาย: การอุทธรณ์คำสั่งศาลชั้นต้นที่ไม่อนุญาตให้ขยายระยะเวลาการวางเงินค่าธรรมเนียมพร้อมกับฟ้องฎีกา ผู้ร้องต้องอุทธรณ์ไปยังศาลอุทธรณ์ตามลำดับศาลและอุทธรณ์กลับไปยังศาลฎีกาไม่ได้ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 844/2526นายปรีชา ตั้งสถิตยางกูรโจทก์ห้างหุ้นส่วนจำกัดบางกอกกลการฯผู้ร้องห้างหุ้นส่วนจำกัดสยามสปริงอุตสาหกรรม กับพวกจำเลย ป.วิ.พ. ม. 252, ม. 223การอุทธรณ์คำสั่งศาลชั้นต้นที่ไม่อนุญาตให้ขยายระยะเวลาการวางเงินค่าธรรมเนียมพร้อมกับฟ้องฎีกา ผู้ร้องต้องอุทธรณ์ไปยังศาลอุทธรณ์ตามลำดับศาลและอุทธรณ์กลับไปยังศาลฎีกาไม่ได้(ปรีชา พานิชวงศ์-บุญส่ง คล้ายแก้ว-ปรานอม มหรรณพ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 844/2526นายปรีชา ตั้งสถิตยางกูรโจทก์ห้างหุ้นส่วนจำกัดบางกอกกลการฯผู้ร้องห้างหุ้นส่วนจำกัดสยามสปริงอุตสาหกรรม กับพวกจำเลย ป.วิ.พ. ม. 252, ม. 223การอุทธรณ์คำสั่งศาลชั้นต้นที่ไม่อนุญาตให้ขยายระยะเวลาการวางเงินค่าธรรมเนียมพร้อมกับฟ้องฎีกา ผู้ร้องต้องอุทธรณ์ไปยังศาลอุทธรณ์ตามลำดับศาลและอุทธรณ์กลับไปยังศาลฎีกาไม่ได้(ปรีชา พานิชวงศ์-บุญส่ง คล้ายแก้ว-ปรานอม มหรรณพ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 63945หลักกฎหมาย: ศาลชั้นต้นอ่านคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ให้จำเลยฟังเมื่อวันที่23 มีนาคม 2524 โดยไม่ปรากฏหลักฐานว่า โจทก์ได้รับหมายนัด แจ้งวันอ่านคำพิพากษาศาลอุทธรณ์โดยชอบแล้ว เมื่อข้อเท็จจริงที่โจทก์แถลงต่อศาลฟังได้ว่า โจทก์ได้รับหมายนัดเมื่อ วันที่ 24 มีนาคม 2524 ศาลชั้นต้นยังไม่ได้อ่านคำพิพากษา ศาลอุทธรณ์ให้โจทก์ฟัง กำหนดระยะเวลาในการยื่นฎีกาของโจทก์จึงยังไม่เริ่มนับ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 907/2524นายถวิล กันวิหคโจทก์บริษัทโอ.เอช.ซี. (ประเทศไทย) จำกัด กับพวกจำเลย ป.วิ.อ. ม. 216ศาลชั้นต้นอ่านคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ให้จำเลยฟังเมื่อวันที่23 มีนาคม 2524 โดยไม่ปรากฏหลักฐานว่า โจทก์ได้รับหมายนัด แจ้งวันอ่านคำพิพากษาศาลอุทธรณ์โดยชอบแล้ว เมื่อข้อเท็จจริงที่โจทก์แถลงต่อศาลฟังได้ว่า โจทก์ได้รับหมายนัดเมื่อ วันที่ 24 มีนาคม 2524 ศาลชั้นต้นยังไม่ได้อ่านคำพิพากษา ศาลอุทธรณ์ให้โจทก์ฟัง กำหนดระยะเวลาในการยื่นฎีกาของโจทก์จึงยังไม่เริ่มนับ(สุวัฒน์ รัตรสาร-นิยม ติวุตานนท์-ดุสิต วราโห)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 907/2524นายถวิล กันวิหคโจทก์บริษัทโอ.เอช.ซี. (ประเทศไทย) จำกัด กับพวกจำเลย ป.วิ.อ. ม. 216ศาลชั้นต้นอ่านคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ให้จำเลยฟังเมื่อวันที่23 มีนาคม 2524 โดยไม่ปรากฏหลักฐานว่า โจทก์ได้รับหมายนัด แจ้งวันอ่านคำพิพากษาศาลอุทธรณ์โดยชอบแล้ว เมื่อข้อเท็จจริงที่โจทก์แถลงต่อศาลฟังได้ว่า โจทก์ได้รับหมายนัดเมื่อ วันที่ 24 มีนาคม 2524 ศาลชั้นต้นยังไม่ได้อ่านคำพิพากษา ศาลอุทธรณ์ให้โจทก์ฟัง กำหนดระยะเวลาในการยื่นฎีกาของโจทก์จึงยังไม่เริ่มนับ(สุวัฒน์ รัตรสาร-นิยม ติวุตานนท์-ดุสิต วราโห)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2081/2522หลักกฎหมาย: กระทรวงมหาดไทยมิใช่เจ้าพนักงานผู้ดำเนินการเลือกตั้ง และกรณีไม่ต้องตามบทบัญญัติมาตรา 78 แห่ง พระราชบัญญัติการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรฯ ที่บัญญัติให้ผู้มีสิทธิยื่นคำร้องคัดค้านการเลือกตั้งได้เฉพาะกรณีตามมาตรา 26,32,34,51, และ 52 ผู้ร้องจึงไม่มีสิทธิยื่นคำร้องคัดค้านการเลือกตั้งโดยอ้างเหตุว่ากระทรวงมหาดไทยโดยกรรมการปกครองกระทำการฝ่าฝืนกฎหมายการกระทำที่อ้างว่าการเลือกตั้งเป็นไปโดยมิชอบ ควรจะได้กล่าวถึงรายละเอียดพอสมควรว่าเกิดขึ้นที่หน่วยเลือกตั้งใด ผู้ใดกระทำ กระทำอย่างไร ผู้ใดเสียหายอันเป็นสารสำคัญ เพื่อจะได้ให้ผู้คัดค้านเข้าใจข้อหาได้ดี เมื่อไม่ได้กล่าวไว้จึงเป็นคำร้องที่เคลือบคลุม ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2081/2522นายประเทือง แดงยาผู้ร้องผู้ว่าราชการจังหวัดกำแพงเพชร กับพวกผู้คัดค้าน พ.ร.บ.การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร พ.ศ.2522 ป.วิ.พ. ม. 172กระทรวงมหาดไทยมิใช่เจ้าพนักงานผู้ดำเนินการเลือกตั้ง และกรณีไม่ต้องตามบทบัญญัติมาตรา 78 แห่ง พระราชบัญญัติการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรฯ ที่บัญญัติให้ผู้มีสิทธิยื่นคำร้องคัดค้านการเลือกตั้งได้เฉพาะกรณีตามมาตรา 26,32,34,51, และ 52 ผู้ร้องจึงไม่มีสิทธิยื่นคำร้องคัดค้านการเลือกตั้งโดยอ้างเหตุว่ากระทรวงมหาดไทยโดยกรรมการปกครองกระทำการฝ่าฝืนกฎหมายการกระทำที่อ้างว่าการเลือกตั้งเป็นไปโดยมิชอบ ควรจะได้กล่าวถึงรายละเอียดพอสมควรว่าเกิดขึ้นที่หน่วยเลือกตั้งใด ผู้ใดกระทำ กระทำอย่างไร ผู้ใดเสียหายอันเป็นสารสำคัญ เพื่อจะได้ให้ผู้คัดค้านเข้าใจข้อหาได้ดี เมื่อไม่ได้กล่าวไว้จึงเป็นคำร้องที่เคลือบคลุม(แต่ง ทองภักดี-สมชัย ทรัพยวณิช-เฟื่องขจิต รัศมิภูติ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2081/2522นายประเทือง แดงยาผู้ร้องผู้ว่าราชการจังหวัดกำแพงเพชร กับพวกผู้คัดค้าน พ.ร.บ.การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร พ.ศ.2522 ป.วิ.พ. ม. 172กระทรวงมหาดไทยมิใช่เจ้าพนักงานผู้ดำเนินการเลือกตั้ง และกรณีไม่ต้องตามบทบัญญัติมาตรา 78 แห่ง พระราชบัญญัติการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรฯ ที่บัญญัติให้ผู้มีสิทธิยื่นคำร้องคัดค้านการเลือกตั้งได้เฉพาะกรณีตามมาตรา 26,32,34,51, และ 52 ผู้ร้องจึงไม่มีสิทธิยื่นคำร้องคัดค้านการเลือกตั้งโดยอ้างเหตุว่ากระทรวงมหาดไทยโดยกรรมการปกครองกระทำการฝ่าฝืนกฎหมายการกระทำที่อ้างว่าการเลือกตั้งเป็นไปโดยมิชอบ ควรจะได้กล่าวถึงรายละเอียดพอสมควรว่าเกิดขึ้นที่หน่วยเลือกตั้งใด ผู้ใดกระทำ กระทำอย่างไร ผู้ใดเสียหายอันเป็นสารสำคัญ เพื่อจะได้ให้ผู้คัดค้านเข้าใจข้อหาได้ดี เมื่อไม่ได้กล่าวไว้จึงเป็นคำร้องที่เคลือบคลุม(แต่ง ทองภักดี-สมชัย ทรัพยวณิช-เฟื่องขจิต รัศมิภูติ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คําสั่งคณะกรรมการคุ้มครองผู้บริโภคที่ 5/2556เรื่อง ห้ามขายสินค้าอุปกรณ์ไฟฟ้าช็อตสําหรับแกล้งคน-------------------------------------------------------- ตามที่คณะกรรมการคุ้มครองผู้บริโภคมีคําสั่งที่ 1/2556 ห้ามขายสินค้า "อุปกรณ์ไฟฟ้าช็อตสําหรับแกล้งคน" เป็นการชั่วคราว ลงวันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2556 ซึ่งคณะกรรมการคุ้มครองผู้บริโภคได้พิจารณาแล้ว มีความเห็นว่า มีเหตุอันน่าเชื่อว่าสินค้าที่เรียกกันว่า "อุปกรณ์ไฟฟ้าช็อตสําหรับแกล้งคน" เป็นสินค้าที่อาจเป็นอันตรายแก่ผู้บริโภค จึงให้ผู้ประกอบธุรกิจซึ่งประสงค์จะขาย ผลิต สั่ง หรือนําเข้ามาในราชอาณาจักรซึ่งอุปกรณ์ไฟฟ้าช็อตสําหรับแกล้งคน ทําการติดต่อกับสํานักงานคณะกรรมการคุ้มครองผู้บริโภค เพื่อดําเนินการทดสอบหรือพิสูจน์สินค้าดังกล่าวว่าไม่เป็นอันตรายแก่ผู้บริโภค ภายในสามสิบวันนับแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษา นั้น เนื่องจากปรากฏว่าไม่มีผู้ประกอบธุรกิจเกี่ยวกับสินค้าอุปกรณ์ไฟฟ้าช็อตสําหรับแกล้งคนรายใดติดต่อสํานักงานคณะกรรมการคุ้มครองผู้บริโภคเพื่อดําเนินการทดสอบหรือพิสูจน์ว่าสินค้านั้นไม่เป็นอันตรายแก่ผู้บริโภคภายในกําหนดเวลาดังกล่าว คณะกรรมการคุ้มครองผู้บริโภคในการประชุมครั้งที่ 3/2556 เมื่อวันที่ 31 พฤษภาคม 2556 พิจารณาแล้ว เห็นว่า สินค้าอุปกรณ์ไฟฟ้าช็อตสําหรับแกล้งคนเป็นสินค้าที่อาจเป็นอันตรายแก่ผู้บริโภคและเป็นกรณีไม่อาจป้องกันอันตรายที่เกิดจากสินค้านั้นได้ โดยการกําหนดฉลากตามมาตรา 30 แห่งพระราชบัญญัติคุ้มครองผู้บริโภค พ.ศ. 2522 หรือตามกฎหมายอื่น จึงมีมติให้มีคําสั่งห้ามขายสินค้าอุปกรณ์ไฟฟ้าช็อตสําหรับแกล้งคนเป็นการถาวร อาศัยอํานาจตามความในมาตรา 36 วรรคสอง แห่งพระราชบัญญัติคุ้มครองผู้บริโภค พ.ศ. 2522 อันเป็นกฎหมายที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจํากัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคล ซึ่งตามมาตรา 29 ประกอบกับมาตรา 41 มาตรา 43 และมาตรา 45 ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2550 บัญญัติให้กระทําได้โดยอาศัยอํานาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย คณะกรรมการคุ้มครองผู้บริโภค จึงมีคําสั่งดังต่อไปนี้ข้อ ๑ ให้ยกเลิกคําสั่งคณะกรรมการคุ้มครองผู้บริโภคที่ 1/2556 เรื่อง ห้ามขายสินค้า "อุปกรณ์ไฟฟ้าช็อตสําหรับแกล้งคน" เป็นการชั่วคราว ลงวันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2556ข้อ ๒ ห้ามขายสินค้าอุปกรณ์ไฟฟ้าช็อตสําหรับแกล้งคน ทั้งนี้ ตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไปผู้มีอํานาจลงนาม - สั่ง ณ วันที่ 17 มิถุนายน พ.ศ. 2556 วราเทพ รัตนากรรัฐมนตรีประจําสํานักนายกรัฐมนตรีประธานกรรมการคุ้มครองผู้บริโภค
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 724/2475หลักกฎหมาย: การกระทำอย่างไรจึงจะเข้าถึงขีดพยายามทำร้ายร่างกาย ชักมีดลอกจะทำร้ายเขาในระยะห่างกัน 3 ศอก แต่มีผู้เข้ากั้นห้ามไว้จำเลยก็หยุด เช่นนี้ จำเลยมีผิดเพียงตาม ม. 335 ข้อ 14 หาใช่ฐานพยายามทำร้ายร่างกายไม่ วิธีพิจารณาอาชญา ฟ้องขอให้ลงโทษตาม ม.254 - 60 ลงโทษตามมาตรา 335 ข้อ 14 ได้คดีนี้มีปัญหาว่า การที่จำเลยเกิดเป็นปากเสียงขึ้นกับ อ.แล้วชักมีดซุยออกไล่เงื้อจะแทง อ.ซึ่งอยู่ระยะห่างจากจำเลย ๓ ศอก แลมีผู้เข้ากั้นห้ามจำเลยไว้ แลจำเลยก็หยุดมิได้กระทำอะไรต่อไปอีกโจทก์จึงฟ้องขอให้ลงโทษตาม ม. ๒๕๔ - ๖๐เท่านั้น ศาลฎีกาตัดสินว่า การกระทำของจำเลยยังไม่ถึงขีดที่สามารถจะทำร้าย อ.ได้ จำเลยมีผิดเพียงฐานชักหรือใช้อาวุธในที่วิวาทตาม ม. ๓๓๕ ข้อ ๑๔ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 724/2475อัยยการลำพูนโจทก์นายดวงคำ ผั้นฉางเข้าจำเลย อาชญา ม. 254 - 60 -การกระทำอย่างไรจึงจะเข้าถึงขีดพยายามทำร้ายร่างกาย ชักมีดลอกจะทำร้ายเขาในระยะห่างกัน 3 ศอก แต่มีผู้เข้ากั้นห้ามไว้จำเลยก็หยุด เช่นนี้ จำเลยมีผิดเพียงตาม ม. 335 ข้อ 14 หาใช่ฐานพยายามทำร้ายร่างกายไม่ วิธีพิจารณาอาชญา ฟ้องขอให้ลงโทษตาม ม.254 - 60 ลงโทษตามมาตรา 335 ข้อ 14 ได้คดีนี้มีปัญหาว่า การที่จำเลยเกิดเป็นปากเสียงขึ้นกับ อ.แล้วชักมีดซุยออกไล่เงื้อจะแทง อ.ซึ่งอยู่ระยะห่างจากจำเลย ๓ ศอก แลมีผู้เข้ากั้นห้ามจำเลยไว้ แลจำเลยก็หยุดมิได้กระทำอะไรต่อไปอีกโจทก์จึงฟ้องขอให้ลงโทษตาม ม. ๒๕๔ - ๖๐เท่านั้น ศาลฎีกาตัดสินว่า การกระทำของจำเลยยังไม่ถึงขีดที่สามารถจะทำร้าย อ.ได้ จำเลยมีผิดเพียงฐานชักหรือใช้อาวุธในที่วิวาทตาม ม. ๓๓๕ ข้อ ๑๔(ศรี-นล-วิกรม)ศาลชั้นต้น - หลวงวุฒิธรรมเนติรักษ์ศาลอุทธรณ์ - พระยา+แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: คดีนี้มีปัญหาว่า การที่จำเลยเกิดเป็นปากเสียงขึ้นกับ อ.แล้วชักมีดซุยออกไล่เงื้อจะแทง อ.ซึ่งอยู่ระยะห่างจากจำเลย ๓ ศอก แลมีผู้เข้ากั้นห้ามจำเลยไว้ แลจำเลยก็หยุดมิได้กระทำอะไรต่อไปอีกโจทก์จึงฟ้องขอให้ลงโทษตาม ม. ๒๕๔ - ๖๐เท่านั้น ศาลฎีกาตัดสินว่า การกระทำของจำเลยยังไม่ถึงขีดที่สามารถจะทำร้าย อ.ได้ จำเลยมีผิดเพียงฐานชักหรือใช้อาวุธในที่วิวาทตาม ม. ๓๓๕ ข้อ ๑๔ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 724/2475อัยยการลำพูนโจทก์นายดวงคำ ผั้นฉางเข้าจำเลย อาชญา ม. 254 - 60 -การกระทำอย่างไรจึงจะเข้าถึงขีดพยายามทำร้ายร่างกาย ชักมีดลอกจะทำร้ายเขาในระยะห่างกัน 3 ศอก แต่มีผู้เข้ากั้นห้ามไว้จำเลยก็หยุด เช่นนี้ จำเลยมีผิดเพียงตาม ม. 335 ข้อ 14 หาใช่ฐานพยายามทำร้ายร่างกายไม่ วิธีพิจารณาอาชญา ฟ้องขอให้ลงโทษตาม ม.254 - 60 ลงโทษตามมาตรา 335 ข้อ 14 ได้คดีนี้มีปัญหาว่า การที่จำเลยเกิดเป็นปากเสียงขึ้นกับ อ.แล้วชักมีดซุยออกไล่เงื้อจะแทง อ.ซึ่งอยู่ระยะห่างจากจำเลย ๓ ศอก แลมีผู้เข้ากั้นห้ามจำเลยไว้ แลจำเลยก็หยุดมิได้กระทำอะไรต่อไปอีกโจทก์จึงฟ้องขอให้ลงโทษตาม ม. ๒๕๔ - ๖๐เท่านั้น ศาลฎีกาตัดสินว่า การกระทำของจำเลยยังไม่ถึงขีดที่สามารถจะทำร้าย อ.ได้ จำเลยมีผิดเพียงฐานชักหรือใช้อาวุธในที่วิวาทตาม ม. ๓๓๕ ข้อ ๑๔(ศรี-นล-วิกรม)ศาลชั้นต้น - หลวงวุฒิธรรมเนติรักษ์ศาลอุทธรณ์ - พระยา+แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 582/2472หลักกฎหมาย: บาดแผลเล็บข่วนถลอกแลช้ำแดง ไม่เรียกว่าบาดเจ็บ คำว่า " บาดแผล " ควรจะเอาออกเสีย เพราะบาดแผลมีความหมายไปทางที่ว่าถึงบาดเจ็บ การที่วางเกณฑ์ว่าต้องเนื้อขาดนั้น ถ้าหนัง 2 ชั้นขาดแต่ไม่ถึงเนื้อก็เรียกว่าบาดแผลตามหลักกฎหมายอังกฤษจำเลยตัดฝาสังกะสีเข้าไปในบ้าน ท.เวลากลางคืนแล้วปล้ำแย่งเอาสร้อยข้อมือไป ท.มีบาดแผลรอยถูกเล็บข่วนถลอกช้ำแดงที่ข้อมือ ศาลเดิมตัดสินว่าจำเลยมีผิดตาม ม.๓๐๐ ตอนต้นให้จำคุก ๕ ปีแลใช้ทรัพย์ ศาลฎีกาตัดสินยืนตามศาลอุทธรณ์ว่า บาดแผลเพียงรอยเล็บข่วนถลอกแลช้ำแดงเท่านั้น หาปรากฎว่าเนื้อขาดโลหิตไหลไม่ ยังเรียกไม่ได้ว่าเข้าลักษณบาดเจ็บตามความมุ่งหมายของ ม.๓๐๐ จำเลยจึงมีผิดเพียง ม.๒๙๙ ให้จำคุก ๓ ปี ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 582/2472อัยยการอุตตรดิตถ์โจทก์นายนากจำเลย ป.อ. ม. 299-300 ป.วิ.อ. บาดแผลเล็บข่วนถลอกแลช้ำแดง ไม่เรียกว่าบาดเจ็บ คำว่า " บาดแผล " ควรจะเอาออกเสีย เพราะบาดแผลมีความหมายไปทางที่ว่าถึงบาดเจ็บ การที่วางเกณฑ์ว่าต้องเนื้อขาดนั้น ถ้าหนัง 2 ชั้นขาดแต่ไม่ถึงเนื้อก็เรียกว่าบาดแผลตามหลักกฎหมายอังกฤษจำเลยตัดฝาสังกะสีเข้าไปในบ้าน ท.เวลากลางคืนแล้วปล้ำแย่งเอาสร้อยข้อมือไป ท.มีบาดแผลรอยถูกเล็บข่วนถลอกช้ำแดงที่ข้อมือ ศาลเดิมตัดสินว่าจำเลยมีผิดตาม ม.๓๐๐ ตอนต้นให้จำคุก ๕ ปีแลใช้ทรัพย์ ศาลฎีกาตัดสินยืนตามศาลอุทธรณ์ว่า บาดแผลเพียงรอยเล็บข่วนถลอกแลช้ำแดงเท่านั้น หาปรากฎว่าเนื้อขาดโลหิตไหลไม่ ยังเรียกไม่ได้ว่าเข้าลักษณบาดเจ็บตามความมุ่งหมายของ ม.๓๐๐ จำเลยจึงมีผิดเพียง ม.๒๙๙ ให้จำคุก ๓ ปี(หริศ-วิชัย-นล)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: จำเลยตัดฝาสังกะสีเข้าไปในบ้าน ท.เวลากลางคืนแล้วปล้ำแย่งเอาสร้อยข้อมือไป ท.มีบาดแผลรอยถูกเล็บข่วนถลอกช้ำแดงที่ข้อมือ ศาลเดิมตัดสินว่าจำเลยมีผิดตาม ม.๓๐๐ ตอนต้นให้จำคุก ๕ ปีแลใช้ทรัพย์ ศาลฎีกาตัดสินยืนตามศาลอุทธรณ์ว่า บาดแผลเพียงรอยเล็บข่วนถลอกแลช้ำแดงเท่านั้น หาปรากฎว่าเนื้อขาดโลหิตไหลไม่ ยังเรียกไม่ได้ว่าเข้าลักษณบาดเจ็บตามความมุ่งหมายของ ม.๓๐๐ จำเลยจึงมีผิดเพียง ม.๒๙๙ ให้จำคุก ๓ ปี ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 582/2472อัยยการอุตตรดิตถ์โจทก์นายนากจำเลย ป.อ. ม. 299-300 ป.วิ.อ. บาดแผลเล็บข่วนถลอกแลช้ำแดง ไม่เรียกว่าบาดเจ็บ คำว่า " บาดแผล " ควรจะเอาออกเสีย เพราะบาดแผลมีความหมายไปทางที่ว่าถึงบาดเจ็บ การที่วางเกณฑ์ว่าต้องเนื้อขาดนั้น ถ้าหนัง 2 ชั้นขาดแต่ไม่ถึงเนื้อก็เรียกว่าบาดแผลตามหลักกฎหมายอังกฤษจำเลยตัดฝาสังกะสีเข้าไปในบ้าน ท.เวลากลางคืนแล้วปล้ำแย่งเอาสร้อยข้อมือไป ท.มีบาดแผลรอยถูกเล็บข่วนถลอกช้ำแดงที่ข้อมือ ศาลเดิมตัดสินว่าจำเลยมีผิดตาม ม.๓๐๐ ตอนต้นให้จำคุก ๕ ปีแลใช้ทรัพย์ ศาลฎีกาตัดสินยืนตามศาลอุทธรณ์ว่า บาดแผลเพียงรอยเล็บข่วนถลอกแลช้ำแดงเท่านั้น หาปรากฎว่าเนื้อขาดโลหิตไหลไม่ ยังเรียกไม่ได้ว่าเข้าลักษณบาดเจ็บตามความมุ่งหมายของ ม.๓๐๐ จำเลยจึงมีผิดเพียง ม.๒๙๙ ให้จำคุก ๓ ปี(หริศ-วิชัย-นล)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 72219หลักกฎหมาย: ยิงผู้ที่เจ้าพนักงานสั่งให้ช่วยเหลือ เรียกว่ายิงเจ้าพนักงาน ผิดหลายกะทง ลงกะทงที่หนักคดีนี้จำเลยเปนนักโทษหลบหนีเรือนจำ ว. ผู้ใหญ่บ้านกับ บ. แล น. ไปจับ ฟ. จำเลยออกหนี ว. ร้องให้ บ. แล น. ซึ่งคอยดักจับอยู่ทางหน้าบ้านช่วยกันจับ ฟ. จำเลยก็เอมปืนที่ไม่ได้รับ อนุญาตยิง บ. แล น. ๑ นัด กระสุนปืนไม่ถูกใครดังนี้ ศาลฎีกาตัดสินยืนตามศาลล่างทั้ง ๒ ว่า ฟ. จำเลยมีผิดฐานพยายามฆ่าเจ้าพนักงานประจำหน้าที่ตาม ม. ๒๕๐ ข้อ ๒ แล ม. ๖๐ กะทงหนึ่ง แลมีผิดตาม พรบ อาวุธปืน ม. ๓๔ อีกกะทงหนึ่งแต่ลงโทษ ฟ. ในกะทงที่หนัก ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 784 - 785/2471อัยยการนครสวรรค์โจทก์นายฟุ้ง นายปลั่งล. ป.อ. ม. 250, ม. 60 พ.ร.บ.อาวุธปืนและเครื่องกระสุนปืน ร.ศ.131 ม. 34ยิงผู้ที่เจ้าพนักงานสั่งให้ช่วยเหลือ เรียกว่ายิงเจ้าพนักงาน ผิดหลายกะทง ลงกะทงที่หนักคดีนี้จำเลยเปนนักโทษหลบหนีเรือนจำ ว. ผู้ใหญ่บ้านกับ บ. แล น. ไปจับ ฟ. จำเลยออกหนี ว. ร้องให้ บ. แล น. ซึ่งคอยดักจับอยู่ทางหน้าบ้านช่วยกันจับ ฟ. จำเลยก็เอมปืนที่ไม่ได้รับ อนุญาตยิง บ. แล น. ๑ นัด กระสุนปืนไม่ถูกใครดังนี้ ศาลฎีกาตัดสินยืนตามศาลล่างทั้ง ๒ ว่า ฟ. จำเลยมีผิดฐานพยายามฆ่าเจ้าพนักงานประจำหน้าที่ตาม ม. ๒๕๐ ข้อ ๒ แล ม. ๖๐ กะทงหนึ่ง แลมีผิดตาม พรบ อาวุธปืน ม. ๓๔ อีกกะทงหนึ่งแต่ลงโทษ ฟ. ในกะทงที่หนัก(ศรี-พิพาก-พรหม)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: คดีนี้จำเลยเปนนักโทษหลบหนีเรือนจำ ว. ผู้ใหญ่บ้านกับ บ. แล น. ไปจับ ฟ. จำเลยออกหนี ว. ร้องให้ บ. แล น. ซึ่งคอยดักจับอยู่ทางหน้าบ้านช่วยกันจับ ฟ. จำเลยก็เอมปืนที่ไม่ได้รับ อนุญาตยิง บ. แล น. ๑ นัด กระสุนปืนไม่ถูกใครดังนี้ ศาลฎีกาตัดสินยืนตามศาลล่างทั้ง ๒ ว่า ฟ. จำเลยมีผิดฐานพยายามฆ่าเจ้าพนักงานประจำหน้าที่ตาม ม. ๒๕๐ ข้อ ๒ แล ม. ๖๐ กะทงหนึ่ง แลมีผิดตาม พรบ อาวุธปืน ม. ๓๔ อีกกะทงหนึ่งแต่ลงโทษ ฟ. ในกะทงที่หนัก ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 784 - 785/2471อัยยการนครสวรรค์โจทก์นายฟุ้ง นายปลั่งล. ป.อ. ม. 250, ม. 60 พ.ร.บ.อาวุธปืนและเครื่องกระสุนปืน ร.ศ.131 ม. 34ยิงผู้ที่เจ้าพนักงานสั่งให้ช่วยเหลือ เรียกว่ายิงเจ้าพนักงาน ผิดหลายกะทง ลงกะทงที่หนักคดีนี้จำเลยเปนนักโทษหลบหนีเรือนจำ ว. ผู้ใหญ่บ้านกับ บ. แล น. ไปจับ ฟ. จำเลยออกหนี ว. ร้องให้ บ. แล น. ซึ่งคอยดักจับอยู่ทางหน้าบ้านช่วยกันจับ ฟ. จำเลยก็เอมปืนที่ไม่ได้รับ อนุญาตยิง บ. แล น. ๑ นัด กระสุนปืนไม่ถูกใครดังนี้ ศาลฎีกาตัดสินยืนตามศาลล่างทั้ง ๒ ว่า ฟ. จำเลยมีผิดฐานพยายามฆ่าเจ้าพนักงานประจำหน้าที่ตาม ม. ๒๕๐ ข้อ ๒ แล ม. ๖๐ กะทงหนึ่ง แลมีผิดตาม พรบ อาวุธปืน ม. ๓๔ อีกกะทงหนึ่งแต่ลงโทษ ฟ. ในกะทงที่หนัก(ศรี-พิพาก-พรหม)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ