คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1157/2521หลักกฎหมาย: โจทก์ถูกจำเลยขับรถชน ร่างกายโจทก์พิการ เดินไม่ได้แขนขวาเป็นอัมพาต ต้องนอนอยู่กับเตียง อันเป็นผลโดยตรงที่เกิดจากการที่จำเลยทำละเมิดขับรถชนโจทก์ ตามลักษณะเห็นได้ว่าร่างกายโจทก์ต้องพิการและเป็นอัมพาตไปตลอดชีวิต โจทก์จะต้องเสียค่าใช้จ่ายในการรักษาพยาบาลตลอดไป แม้จะเป็นค่าใช้จ่ายที่เกิดขึ้นในเวลาอนาคตจำเลยก็ต้องรับผิดตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 444โจทก์ขอให้จำเลยรับผิดค่าเสียหายในอนาคตเป็นเวลา 5 ปีเมื่อปรากฏว่าโจทก์ถึงแก่กรรมหลังจากวันฟ้อง 3 ปี 1 เดือน ศาลก็กำหนดให้จำเลยรับผิดค่าเสียหายในอนาคตนับจากวันฟ้องไปอีกเพียง 3 ปี 1 เดือนโจทก์ฟ้องว่า จำเลยที่ 1 เป็นตัวแทนจำเลยที่ 2 ซึ่งเป็นเจ้าของรถบรรทุกเล็ก ได้ขับรถชนโจทก์ได้รับบาดเจ็บสาหัสกลายเป็นคนพิการ จึงขอให้จำเลยร่วมกันชดใช้ค่าใช้จ่ายในการรักษาพยาบาลทั้งที่โจทก์ต้องเสียไปแล้วและที่จะต้องเสียต่อไปในอนาคตเป็นเวลา 5 ปีจำเลยทั้งสองให้การว่า เหตุที่เกิดรถชนไม่ใช่ความผิดของจำเลยที่ 1 โจทก์เรียกค่าเสียหายไม่ได้ ขอให้ยกฟ้องศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า จำเลยทั้งสองต้องรับผิดใช้ค่าเสียหายให้โจทก์ คือ ค่ารถแท็กซี่ที่ภริยาโจทก์ต้องไปดูแลโจทก์ที่โรงพยาบาลเป็นเงิน 2,250 บาท ค่าจ้างคนดูแล 5,000 บาท ค่ายาและค่านวด 750 บาท รวมเป็นเงิน 8,000 บาทโจทก์อุทธรณ์ขอให้เพิ่มค่ารักษาพยาบาลที่โจทก์ได้จ่ายไปแล้ว และให้จำเลยจ่ายค่ารักษาพยาบาลในอนาคตอีกด้วยศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า ให้จำเลยร่วมกันชดใช้ค่ารักษาพยาบาลเพิ่มขึ้นเป็น 1,750 บาท และให้จำเลยร่วมกันจ่ายเงินค่ารักษาพยาบาลในอนาคตอีก 5,000 บาทแก่โจทก์ นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นโจทก์ฎีกาขอให้เพิ่มค่ารักษาพยาบาลให้อีกจำเลยทั้งสองฎีกาว่า ที่ศาลอุทธรณ์ให้เพิ่มค่ารักษาพยาบาลเป็น 1,750 บาทนั้น เกินสมควร และโจทก์ไม่มีสิทธิได้รับค่าเสียหายในอนาคตระหว่างการพิจารณาของศาลฎีกา โจทก์ถึงแก่กรรมศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ที่ศาลอุทธรณ์กำหนดค่ารักษาพยาบาลก่อนฟ้องเป็นเงิน 1,750 บาทนั้นน้อยเกินไป ควรกำหนดให้ 2,500 บาท ส่วนปัญหาเรื่องโจทก์มีสิทธิได้รับค่ารักษาพยาบาลในอนาคตหรือไม่นั้น เห็นว่าหลังจากโจทก์ฟ้องคดีแล้ว ร่างกายโจทก์ยังพิการ เดินไปไหนมาไหนไม่ได้ แขนขวาเป็นอัมพาต ต้องนอนอยู่กับเตียง อันเป็นผลโดยตรงที่เกิดจากการที่จำเลยที่ 1 ทำละเมิดขับรถชนโจทก์ตามลักษณะเห็นได้ว่าร่างกายโจทก์ต้องพิการและเป็นอัมพาตไปตลอดชีวิต โจทก์ต้องเสียค่าใช้จ่ายในการรักษาพยาบาลตลอดไป แม้จะเป็นค่าใช้จ่ายที่เกิดขึ้นในเวลาอนาคต จำเลยก็ต้องรับผิดตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 444 และที่ศาลอุทธรณ์กำหนดให้ค่ารักษาพยาบาลในอนาคตเป็นเงิน 5,000 บาทนั้นน้อยไป ควรกำหนดให้เป็นรายเดือน เดือนละ 750 บาท โจทก์ขอให้จำเลยรับผิดค่ารักษาพยาบาลในอนาคตเป็นเวลา 5 ปี เมื่อปรากฏว่าโจทก์ถึงแก่กรรมหลังจากวันฟ้อง 3 ปี 1 เดือน จึงให้จำเลยรับผิดต่อไปอีกเพียง 3 ปี 1 เดือน เป็นเงิน 27,750 บาท พิพากษาแก้เป็นว่า ให้จำเลยทั้งสองร่วมกันใช้ค่ารักษาพยาบาลก่อนฟ้องเป็นเงิน 2,500 บาท และค่ารักษาพยาบาลในอนาคตอีก 27,750 บาท แก่โจทก์นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1157/2521ร้อยเอกมงคล ชิตชอบ ฯโจทก์นายสวัสดิ์ อัคคะพู กับพวกจำเลย ป.พ.พ. ม. 420, ม. 438, ม. 444โจทก์ถูกจำเลยขับรถชน ร่างกายโจทก์พิการ เดินไม่ได้แขนขวาเป็นอัมพาต ต้องนอนอยู่กับเตียง อันเป็นผลโดยตรงที่เกิดจากการที่จำเลยทำละเมิดขับรถชนโจทก์ ตามลักษณะเห็นได้ว่าร่างกายโจทก์ต้องพิการและเป็นอัมพาตไปตลอดชีวิต โจทก์จะต้องเสียค่าใช้จ่ายในการรักษาพยาบาลตลอดไป แม้จะเป็นค่าใช้จ่ายที่เกิดขึ้นในเวลาอนาคตจำเลยก็ต้องรับผิดตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 444โจทก์ขอให้จำเลยรับผิดค่าเสียหายในอนาคตเป็นเวลา 5 ปีเมื่อปรากฏว่าโจทก์ถึงแก่กรรมหลังจากวันฟ้อง 3 ปี 1 เดือน ศาลก็กำหนดให้จำเลยรับผิดค่าเสียหายในอนาคตนับจากวันฟ้องไปอีกเพียง 3 ปี 1 เดือนโจทก์ฟ้องว่า จำเลยที่ 1 เป็นตัวแทนจำเลยที่ 2 ซึ่งเป็นเจ้าของรถบรรทุกเล็ก ได้ขับรถชนโจทก์ได้รับบาดเจ็บสาหัสกลายเป็นคนพิการ จึงขอให้จำเลยร่วมกันชดใช้ค่าใช้จ่ายในการรักษาพยาบาลทั้งที่โจทก์ต้องเสียไปแล้วและที่จะต้องเสียต่อไปในอนาคตเป็นเวลา 5 ปีจำเลยทั้งสองให้การว่า เหตุที่เกิดรถชนไม่ใช่ความผิดของจำเลยที่ 1 โจทก์เรียกค่าเสียหายไม่ได้ ขอให้ยกฟ้องศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า จำเลยทั้งสองต้องรับผิดใช้ค่าเสียหายให้โจทก์ คือ ค่ารถแท็กซี่ที่ภริยาโจทก์ต้องไปดูแลโจทก์ที่โรงพยาบาลเป็นเงิน 2,250 บาท ค่าจ้างคนดูแล 5,000 บาท ค่ายาและค่านวด 750 บาท รวมเป็นเงิน 8,000 บาทโจทก์อุทธรณ์ขอให้เพิ่มค่ารักษาพยาบาลที่โจทก์ได้จ่ายไปแล้ว และให้จำเลยจ่ายค่ารักษาพยาบาลในอนาคตอีกด้วยศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า ให้จำเลยร่วมกันชดใช้ค่ารักษาพยาบาลเพิ่มขึ้นเป็น 1,750 บาท และให้จำเลยร่วมกันจ่ายเงินค่ารักษาพยาบาลในอนาคตอีก 5,000 บาทแก่โจทก์ นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นโจทก์ฎีกาขอให้เพิ่มค่ารักษาพยาบาลให้อีกจำเลยทั้งสองฎีกาว่า ที่ศาลอุทธรณ์ให้เพิ่มค่ารักษาพยาบาลเป็น 1,750 บาทนั้น เกินสมควร และโจทก์ไม่มีสิทธิได้รับค่าเสียหายในอนาคตระหว่างการพิจารณาของศาลฎีกา โจทก์ถึงแก่กรรมศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ที่ศาลอุทธรณ์กำหนดค่ารักษาพยาบาลก่อนฟ้องเป็นเงิน 1,750 บาทนั้นน้อยเกินไป ควรกำหนดให้ 2,500 บาท ส่วนปัญหาเรื่องโจทก์มีสิทธิได้รับค่ารักษาพยาบาลในอนาคตหรือไม่นั้น เห็นว่าหลังจากโจทก์ฟ้องคดีแล้ว ร่างกายโจทก์ยังพิการ เดินไปไหนมาไหนไม่ได้ แขนขวาเป็นอัมพาต ต้องนอนอยู่กับเตียง อันเป็นผลโดยตรงที่เกิดจากการที่จำเลยที่ 1 ทำละเมิดขับรถชนโจทก์ตามลักษณะเห็นได้ว่าร่างกายโจทก์ต้องพิการและเป็นอัมพาตไปตลอดชีวิต โจทก์ต้องเสียค่าใช้จ่ายในการรักษาพยาบาลตลอดไป แม้จะเป็นค่าใช้จ่ายที่เกิดขึ้นในเวลาอนาคต จำเลยก็ต้องรับผิดตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 444 และที่ศาลอุทธรณ์กำหนดให้ค่ารักษาพยาบาลในอนาคตเป็นเงิน 5,000 บาทนั้นน้อยไป ควรกำหนดให้เป็นรายเดือน เดือนละ 750 บาท โจทก์ขอให้จำเลยรับผิดค่ารักษาพยาบาลในอนาคตเป็นเวลา 5 ปี เมื่อปรากฏว่าโจทก์ถึงแก่กรรมหลังจากวันฟ้อง 3 ปี 1 เดือน จึงให้จำเลยรับผิดต่อไปอีกเพียง 3 ปี 1 เดือน เป็นเงิน 27,750 บาท พิพากษาแก้เป็นว่า ให้จำเลยทั้งสองร่วมกันใช้ค่ารักษาพยาบาลก่อนฟ้องเป็นเงิน 2,500 บาท และค่ารักษาพยาบาลในอนาคตอีก 27,750 บาท แก่โจทก์นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์(ชลูตม์ สวัสดิทัต-ประภาศน์ อวยชัย-พัลลภ สังโขบล)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยที่ 1 เป็นตัวแทนจำเลยที่ 2 ซึ่งเป็นเจ้าของรถบรรทุกเล็ก ได้ขับรถชนโจทก์ได้รับบาดเจ็บสาหัสกลายเป็นคนพิการ จึงขอให้จำเลยร่วมกันชดใช้ค่าใช้จ่ายในการรักษาพยาบาลทั้งที่โจทก์ต้องเสียไปแล้วและที่จะต้องเสียต่อไปในอนาคตเป็นเวลา 5 ปีจำเลยทั้งสองให้การว่า เหตุที่เกิดรถชนไม่ใช่ความผิดของจำเลยที่ 1 โจทก์เรียกค่าเสียหายไม่ได้ ขอให้ยกฟ้องศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า จำเลยทั้งสองต้องรับผิดใช้ค่าเสียหายให้โจทก์ คือ ค่ารถแท็กซี่ที่ภริยาโจทก์ต้องไปดูแลโจทก์ที่โรงพยาบาลเป็นเงิน 2,250 บาท ค่าจ้างคนดูแล 5,000 บาท ค่ายาและค่านวด 750 บาท รวมเป็นเงิน 8,000 บาทโจทก์อุทธรณ์ขอให้เพิ่มค่ารักษาพยาบาลที่โจทก์ได้จ่ายไปแล้ว และให้จำเลยจ่ายค่ารักษาพยาบาลในอนาคตอีกด้วยศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า ให้จำเลยร่วมกันชดใช้ค่ารักษาพยาบาลเพิ่มขึ้นเป็น 1,750 บาท และให้จำเลยร่วมกันจ่ายเงินค่ารักษาพยาบาลในอนาคตอีก 5,000 บาทแก่โจทก์ นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นโจทก์ฎีกาขอให้เพิ่มค่ารักษาพยาบาลให้อีกจำเลยทั้งสองฎีกาว่า ที่ศาลอุทธรณ์ให้เพิ่มค่ารักษาพยาบาลเป็น 1,750 บาทนั้น เกินสมควร และโจทก์ไม่มีสิทธิได้รับค่าเสียหายในอนาคตระหว่างการพิจารณาของศาลฎีกา โจทก์ถึงแก่กรรมศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ที่ศาลอุทธรณ์กำหนดค่ารักษาพยาบาลก่อนฟ้องเป็นเงิน 1,750 บาทนั้นน้อยเกินไป ควรกำหนดให้ 2,500 บาท ส่วนปัญหาเรื่องโจทก์มีสิทธิได้รับค่ารักษาพยาบาลในอนาคตหรือไม่นั้น เห็นว่าหลังจากโจทก์ฟ้องคดีแล้ว ร่างกายโจทก์ยังพิการ เดินไปไหนมาไหนไม่ได้ แขนขวาเป็นอัมพาต ต้องนอนอยู่กับเตียง อันเป็นผลโดยตรงที่เกิดจากการที่จำเลยที่ 1 ทำละเมิดขับรถชนโจทก์ตามลักษณะเห็นได้ว่าร่างกายโจทก์ต้องพิการและเป็นอัมพาตไปตลอดชีวิต โจทก์ต้องเสียค่าใช้จ่ายในการรักษาพยาบาลตลอดไป แม้จะเป็นค่าใช้จ่ายที่เกิดขึ้นในเวลาอนาคต จำเลยก็ต้องรับผิดตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 444 และที่ศาลอุทธรณ์กำหนดให้ค่ารักษาพยาบาลในอนาคตเป็นเงิน 5,000 บาทนั้นน้อยไป ควรกำหนดให้เป็นรายเดือน เดือนละ 750 บาท โจทก์ขอให้จำเลยรับผิดค่ารักษาพยาบาลในอนาคตเป็นเวลา 5 ปี เมื่อปรากฏว่าโจทก์ถึงแก่กรรมหลังจากวันฟ้อง 3 ปี 1 เดือน จึงให้จำเลยรับผิดต่อไปอีกเพียง 3 ปี 1 เดือน เป็นเงิน 27,750 บาท พิพากษาแก้เป็นว่า ให้จำเลยทั้งสองร่วมกันใช้ค่ารักษาพยาบาลก่อนฟ้องเป็นเงิน 2,500 บาท และค่ารักษาพยาบาลในอนาคตอีก 27,750 บาท แก่โจทก์นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1157/2521ร้อยเอกมงคล ชิตชอบ ฯโจทก์นายสวัสดิ์ อัคคะพู กับพวกจำเลย ป.พ.พ. ม. 420, ม. 438, ม. 444โจทก์ถูกจำเลยขับรถชน ร่างกายโจทก์พิการ เดินไม่ได้แขนขวาเป็นอัมพาต ต้องนอนอยู่กับเตียง อันเป็นผลโดยตรงที่เกิดจากการที่จำเลยทำละเมิดขับรถชนโจทก์ ตามลักษณะเห็นได้ว่าร่างกายโจทก์ต้องพิการและเป็นอัมพาตไปตลอดชีวิต โจทก์จะต้องเสียค่าใช้จ่ายในการรักษาพยาบาลตลอดไป แม้จะเป็นค่าใช้จ่ายที่เกิดขึ้นในเวลาอนาคตจำเลยก็ต้องรับผิดตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 444โจทก์ขอให้จำเลยรับผิดค่าเสียหายในอนาคตเป็นเวลา 5 ปีเมื่อปรากฏว่าโจทก์ถึงแก่กรรมหลังจากวันฟ้อง 3 ปี 1 เดือน ศาลก็กำหนดให้จำเลยรับผิดค่าเสียหายในอนาคตนับจากวันฟ้องไปอีกเพียง 3 ปี 1 เดือนโจทก์ฟ้องว่า จำเลยที่ 1 เป็นตัวแทนจำเลยที่ 2 ซึ่งเป็นเจ้าของรถบรรทุกเล็ก ได้ขับรถชนโจทก์ได้รับบาดเจ็บสาหัสกลายเป็นคนพิการ จึงขอให้จำเลยร่วมกันชดใช้ค่าใช้จ่ายในการรักษาพยาบาลทั้งที่โจทก์ต้องเสียไปแล้วและที่จะต้องเสียต่อไปในอนาคตเป็นเวลา 5 ปีจำเลยทั้งสองให้การว่า เหตุที่เกิดรถชนไม่ใช่ความผิดของจำเลยที่ 1 โจทก์เรียกค่าเสียหายไม่ได้ ขอให้ยกฟ้องศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า จำเลยทั้งสองต้องรับผิดใช้ค่าเสียหายให้โจทก์ คือ ค่ารถแท็กซี่ที่ภริยาโจทก์ต้องไปดูแลโจทก์ที่โรงพยาบาลเป็นเงิน 2,250 บาท ค่าจ้างคนดูแล 5,000 บาท ค่ายาและค่านวด 750 บาท รวมเป็นเงิน 8,000 บาทโจทก์อุทธรณ์ขอให้เพิ่มค่ารักษาพยาบาลที่โจทก์ได้จ่ายไปแล้ว และให้จำเลยจ่ายค่ารักษาพยาบาลในอนาคตอีกด้วยศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า ให้จำเลยร่วมกันชดใช้ค่ารักษาพยาบาลเพิ่มขึ้นเป็น 1,750 บาท และให้จำเลยร่วมกันจ่ายเงินค่ารักษาพยาบาลในอนาคตอีก 5,000 บาทแก่โจทก์ นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นโจทก์ฎีกาขอให้เพิ่มค่ารักษาพยาบาลให้อีกจำเลยทั้งสองฎีกาว่า ที่ศาลอุทธรณ์ให้เพิ่มค่ารักษาพยาบาลเป็น 1,750 บาทนั้น เกินสมควร และโจทก์ไม่มีสิทธิได้รับค่าเสียหายในอนาคตระหว่างการพิจารณาของศาลฎีกา โจทก์ถึงแก่กรรมศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ที่ศาลอุทธรณ์กำหนดค่ารักษาพยาบาลก่อนฟ้องเป็นเงิน 1,750 บาทนั้นน้อยเกินไป ควรกำหนดให้ 2,500 บาท ส่วนปัญหาเรื่องโจทก์มีสิทธิได้รับค่ารักษาพยาบาลในอนาคตหรือไม่นั้น เห็นว่าหลังจากโจทก์ฟ้องคดีแล้ว ร่างกายโจทก์ยังพิการ เดินไปไหนมาไหนไม่ได้ แขนขวาเป็นอัมพาต ต้องนอนอยู่กับเตียง อันเป็นผลโดยตรงที่เกิดจากการที่จำเลยที่ 1 ทำละเมิดขับรถชนโจทก์ตามลักษณะเห็นได้ว่าร่างกายโจทก์ต้องพิการและเป็นอัมพาตไปตลอดชีวิต โจทก์ต้องเสียค่าใช้จ่ายในการรักษาพยาบาลตลอดไป แม้จะเป็นค่าใช้จ่ายที่เกิดขึ้นในเวลาอนาคต จำเลยก็ต้องรับผิดตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 444 และที่ศาลอุทธรณ์กำหนดให้ค่ารักษาพยาบาลในอนาคตเป็นเงิน 5,000 บาทนั้นน้อยไป ควรกำหนดให้เป็นรายเดือน เดือนละ 750 บาท โจทก์ขอให้จำเลยรับผิดค่ารักษาพยาบาลในอนาคตเป็นเวลา 5 ปี เมื่อปรากฏว่าโจทก์ถึงแก่กรรมหลังจากวันฟ้อง 3 ปี 1 เดือน จึงให้จำเลยรับผิดต่อไปอีกเพียง 3 ปี 1 เดือน เป็นเงิน 27,750 บาท พิพากษาแก้เป็นว่า ให้จำเลยทั้งสองร่วมกันใช้ค่ารักษาพยาบาลก่อนฟ้องเป็นเงิน 2,500 บาท และค่ารักษาพยาบาลในอนาคตอีก 27,750 บาท แก่โจทก์นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์(ชลูตม์ สวัสดิทัต-ประภาศน์ อวยชัย-พัลลภ สังโขบล)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ