คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1536/2514หลักกฎหมาย: จำเลยที่ 2 ถึง ที่ 6 ทำหนังสือมอบอำนาจให้จำเลยที่ 1 เป็นผู้มีอำนาจทำนิติกรรมจำนองที่ดินของตนจำเลยที่ 1 ไปจำนองโดยมีข้อสัญญาด้วยว่าถ้าบังคับจำนองได้เงินน้อยกว่าจำนวนเงินที่ค้างชำระขาดอยู่เท่าใดผู้จำนองและ ลูกหนี้ยอมรับผิดใช้เงินที่ขาดอยู่นั้นให้จนครบสัญญาข้อนี้ไม่ผูกพันจำเลยที่ 2 ถึงที่ 6 เพราะเป็นการที่จำเลยที่ 1 กระทำนอกเหนือไปจากอำนาจที่ได้รับมอบโจทก์ฟ้องว่าจำเลยที่ ๑ ทำสัญญากู้เบิกเงินเกินบัญชีไปจากธนาคารโจทก์ภายในวงเงิน ๒๕๐,๐๐๐ บาท จำเลยทั้งหกเป็นผู้ค้ำประกันและนำหลักทรัพย์คือที่ดินรวม ๔๕ โฉนดพร้อมด้วยสิ่งปลูกสร้างจำนองเป็นประกัน จำเลยยอมให้คิดดอกเบี้ยร้อยละ ๑๕ ต่อปี และยอมให้คิดดอกเบี้ยทบต้น ครบกำหนดตามสัญญากู้แล้วจำเลยยังไม่ชำระหนี้ โจทก์บอกกล่าวให้จำเลยไถ่ถอนจำนองแล้วจำเลยก็ไม่ชำระ ขอให้บังคับให้จำเลยทั้งหกร่วมกันชำระหนี้ให้โจทก์พร้อมด้วยดอกเบี้ยทบต้นจนกว่าจะชำระเสร็จ ถ้าไม่ชำระหรือชำระไม่ครบถ้วนก็ขอให้ศาลสั่งขายทอดตลาดที่ดินและสิ่งปลูกสร้างที่จำนองไว้ ถ้าขายได้เงินชำระหนี้ไม่พอขอให้สั่งยึดทรัพย์สินอื่นของจำเลยทั้งหมดเพื่อขายทอดตลาดเอาเงินชำระหนี้โจทก์จนครบ จำเลยให้การว่าที่ดินที่จำนองไว้กับโจทก์นั้น จำเลยทั้งหกคนเป็นเจ้าของร่วมกับจำเลยที่ ๒ ถึงที่ ๖ ได้ทำหนังสือมอบอำนาจให้จำเลยที่ ๑ จำนองที่ดินค้ำประกันการกู้เงินเบิกเกินบัญชีของจำเลยที่ ๑ จริง แต่มิได้มอบอำนาจให้จำเลยที่ ๑ จดทะเบียนจำนองผู้พันทรัพย์สินอื่นของจำเลยที่ ๒ ถึงที่ ๖ ว่าเมื่อขายทอดตลาดแล้วได้เงินไม่พอชำระหนี้ ก็ให้เอาทรัพย์สินอื่นของจำเลยที่ ๒ ถึงที่ ๖ ขายทอดตลาดชำระหนี้แก่โจทก์ โจทก์จะบังคับให้จำเลยที่ ๒ ถึงที่ ๖ รับผิดด้วยไม่ได้ ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๗๓๓ ฯลฯ ชั้นนี้สองสถานคู่ความรับกันว่าโฉนดที่ ๔๗ ได้ปลอดจำนองแล้วโดยเอาโฉนดที่ ๘ เข้ามาแทนแต่โฉนดที่ ๘๓ นี้ไม่ได้จดทะเบียนยกเว้นหลักทรัพย์ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๗๓๓ คู่ความขอให้ศาลพิจารณาว่าตามหนังสือมอบอำนาจ ล.๔ ถึง ล.๘ นั้นได้มอบอำนาจให้จำเลยที่ ๑ ทำสัญญากับโจทก์ตามสัญญาข้อ ๖ แห่งหนังสือสัญญาจำนองหรือไม่ แล้วให้วินิจฉัยชี้ขาดว่าจำเลยที่ ๒ ถึงที่ ๖ จะต้องรับผิดต่อโจทก์เพียงใดโดยคู่ความไม่สืบพยาน ศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า การที่จำเลยที่ ๑ ไปจดทะเบียนจำนองกับโจทก์ตามสัญญาข้อ ๖ นั้น เป็นการกระทำนอกเหนืออำนาจที่ได้รับมอบจะให้ผูกพันจำเลยที่ ๒ ถึงที่ ๖ ไม่ได้ ส่วนจำเลยที่ ๑ ต้องรับผิดเต็มตามฟ้องแต่ที่ดินโฉนดเลขที่ ๔๗ ได้ปลดจำนองแล้วโดนจำเลยเอาที่ดินโฉนดเลขที่ ๘๐ มาจำนองแทน พิพากษาให้จำเลยทั้งหกคนร่วมกันชำระหนี้ให้โจทก์ ๓๖๑,๑๘๑.๗๑ บาท กับดอกเบี้ยทบต้นในอัตราร้อยละ ๑๕ ต่อปีนับแต่วันฟ้องจนกว่าจะชำระเสร็จ ถ้าจำเลยทั้งหกคนไม่ชำระหนี้ให้โจทก์หรือชำระไม่ครบถ้วน ก็ให้ขายทอดตลาดที่ดินและสิ่งปลูกสร้างที่จำนองโจทก์ไว้เอาเงินใช้ให้โจทก์จนครบ ถ้าขายได้เงินชำระหนี้ไม่พอก็ให้ยึดและบังคับเอาจากทรัพย์สินอื่นของจำเลยที่ ๑ เท่านั้น การบังคับจำนองที่ดินโฉนดเลขที่ ๘๓ ให้เป็นไปตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๗๓๓ คำขออื่นให้ยก โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า หากจำเลยที่ ๒ ถึงที่ ๖ ไม่ประสงค์จะให้จำเลยที่ ๑ มีอำนาจจดทะเบียนจำนองยกเว้นประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๗๑๓ ก็น่าจะได้ระบุไว้ให้ชัดแจ้งในหนังสือมอบอำนาจ และการคิดดอกเบี้ยทบต้นนั้นคิดได้ถึงเพียงเลิกสัญญาบัญชีเดินสะพัดและจำเลยผิดนัดโดยไม่ชำระหนี้ พิพากษาแก้เป็นว่าให้จำเลยทั้งหกร่วมกันชำระหนี้ให้โจทก์พร้อมด้วยดอกเบี้ยทบต้นในอัตราร้อยละ ๑๕ ต่อปี จนถึงวันที่ ๑๘ พฤษภาคม ๒๕๑๑ และนับแต่นั้นให้คิดดอกเบี้ยธรรมดาในอัตราร้อยละ ๑๕ ต่อปี จนกว่าจะชำระเสร็จ และถ้าขายที่ดินกับสิ่งปลูกสร้างได้เงินไม่พอชำระหนี้โจทก์ ก็ให้ยึดทรัพย์สินอื่นของจำเลยทั้งหกขายทอดตลาดเอาเงินชำระจนครบ นอกจากที่แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น จำเลยที่ ๒ ถึงที่ ๖ ฎีกา ศาลฎีกาฟังว่า จำเลยที่ ๒ ถึงที่ ๒ ได้ทำหนังสือมอบอำนาจ ล.๔ ถึง ล.๘ ให้แก่จำเลยที่ ๑ ไว้ มีข้อความอย่างเดียวกันว่าจำเลยแต่ละคนได้มอบอำนาจให้จำเลยที่ ๑ เป็นผู้มีอำนาจจัดการทำนิติกรรมจำนองและจดทะเบียนปลดจำนองที่ดินโฉนดต่าง ๆ รวม ๔๕ แปลง ซึ่งหมายถึงการทำนิตกรรมจำนองและจดทะเบียนการจำนองตามบทบัญญัติแห่งกฎหมายว่าด้วยลักษณะจำนองนั่นเอง เมื่อพิจารณาบทบัญญัติแห่งพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ พุทธศักราช ๒๔๗๘ มาตรา ๕ ซึ่งแก้ไขมาตรา ๗๓๓ เดิมของประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ในลักษณะจำนองแล้ว เห็นว่าการที่จำเลยที่ ๑ ไปจดทะเบียนสัญญาจำนองกับโจทก์ตามสัญญาข้อ ๖ แห่งหนังสือสัญญาต่อท้ายหนังสือสัญญาจำนองที่ดิน ล.๓ ซึ่งมีข้อความว่า "เมื่อถึงการบังคับจำนองเอาทรัพย์ซึ่งจำนองนี้ขายทอดตลาดได้เงินจำนวนสุทธิน้อยกว่าจำนวนเงินที่ค้างชำระกับค่า อุปกรณ์ต่าง ๆ ดังกล่าวแล้วนั้นเงินยังขาดจำนวนอยู่เท่าใดหรือเมื่อผู้รับจำนองเอาทรัพย์ที่จำนองหลุดและราคาทรัพย์ที่จำนองนี้ต่ำกว่า จำนวนเงินที่ค้างชำระกับค่าอุปกรณ์ดังได้กล่าวนั้นแล้ว เงินยังขาดจำนวนอยู่เท่าใด ผู้จำนองและลูกหนี้ยอมรับผิดชอบรับใช้เงินที่ขาดจำนวนนั้นให้แก่ผู้รับจำนองจนครบจำนวน" จึงเป็นการที่จำเลยที่ ๑ ได้กระทำนอกเหนือไปจากอำนาจที่ได้รับมอบ ไม่ผูกพันจำเลยที่ ๒ ถึงที่ ๖ ผู้มอบอำนาจ พิพากษาแก้เป็นว่า ถ้าเอาทรัพย์สินซึ่งจำนองออกขายทอดตลาดให้หนี้ให้โจทก์ได้เงินจำนวนสุทธิน้อยกว่าจำนวนเงินที่ค้างชำระโจทก์อยู่ เงินยังขาดจำนวนอยู่เท่าใดจำเลยที่ ๒ ถึงที่ ๖ ไม่ต้องรับผิดในเงินนั้น นอกจากที่แก้นี้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1536/2514ธนาคารกรุงเทพฯ พาณิชย์การ จำกัดโจทก์นายประเสริฐ แซ่เลียง ที่ 1, นายเจ๊ะหมัด อิสมาแอล ที่ 2, นายแวดือราแม ที่3,นายแวบากา แวอีซอ ที่ 4, นายหะยียะหา เจ๊ะอารง ที่ 5, นายประวิทร สุทรวงษ์ที่6ล. ป.พ.พ. ม. 11, ม. 702, ม. 733, ม. 823 พ.ร.บ.แก้ไขเพิ่มเติม ป.พ.พ. พ.ศ.2478 ม. 5จำเลยที่ 2 ถึง ที่ 6 ทำหนังสือมอบอำนาจให้จำเลยที่ 1 เป็นผู้มีอำนาจทำนิติกรรมจำนองที่ดินของตนจำเลยที่ 1 ไปจำนองโดยมีข้อสัญญาด้วยว่าถ้าบังคับจำนองได้เงินน้อยกว่าจำนวนเงินที่ค้างชำระขาดอยู่เท่าใดผู้จำนองและ ลูกหนี้ยอมรับผิดใช้เงินที่ขาดอยู่นั้นให้จนครบสัญญาข้อนี้ไม่ผูกพันจำเลยที่ 2 ถึงที่ 6 เพราะเป็นการที่จำเลยที่ 1 กระทำนอกเหนือไปจากอำนาจที่ได้รับมอบโจทก์ฟ้องว่าจำเลยที่ ๑ ทำสัญญากู้เบิกเงินเกินบัญชีไปจากธนาคารโจทก์ภายในวงเงิน ๒๕๐,๐๐๐ บาท จำเลยทั้งหกเป็นผู้ค้ำประกันและนำหลักทรัพย์คือที่ดินรวม ๔๕ โฉนดพร้อมด้วยสิ่งปลูกสร้างจำนองเป็นประกัน จำเลยยอมให้คิดดอกเบี้ยร้อยละ ๑๕ ต่อปี และยอมให้คิดดอกเบี้ยทบต้น ครบกำหนดตามสัญญากู้แล้วจำเลยยังไม่ชำระหนี้ โจทก์บอกกล่าวให้จำเลยไถ่ถอนจำนองแล้วจำเลยก็ไม่ชำระ ขอให้บังคับให้จำเลยทั้งหกร่วมกันชำระหนี้ให้โจทก์พร้อมด้วยดอกเบี้ยทบต้นจนกว่าจะชำระเสร็จ ถ้าไม่ชำระหรือชำระไม่ครบถ้วนก็ขอให้ศาลสั่งขายทอดตลาดที่ดินและสิ่งปลูกสร้างที่จำนองไว้ ถ้าขายได้เงินชำระหนี้ไม่พอขอให้สั่งยึดทรัพย์สินอื่นของจำเลยทั้งหมดเพื่อขายทอดตลาดเอาเงินชำระหนี้โจทก์จนครบ จำเลยให้การว่าที่ดินที่จำนองไว้กับโจทก์นั้น จำเลยทั้งหกคนเป็นเจ้าของร่วมกับจำเลยที่ ๒ ถึงที่ ๖ ได้ทำหนังสือมอบอำนาจให้จำเลยที่ ๑ จำนองที่ดินค้ำประกันการกู้เงินเบิกเกินบัญชีของจำเลยที่ ๑ จริง แต่มิได้มอบอำนาจให้จำเลยที่ ๑ จดทะเบียนจำนองผู้พันทรัพย์สินอื่นของจำเลยที่ ๒ ถึงที่ ๖ ว่าเมื่อขายทอดตลาดแล้วได้เงินไม่พอชำระหนี้ ก็ให้เอาทรัพย์สินอื่นของจำเลยที่ ๒ ถึงที่ ๖ ขายทอดตลาดชำระหนี้แก่โจทก์ โจทก์จะบังคับให้จำเลยที่ ๒ ถึงที่ ๖ รับผิดด้วยไม่ได้ ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๗๓๓ ฯลฯ ชั้นนี้สองสถานคู่ความรับกันว่าโฉนดที่ ๔๗ ได้ปลอดจำนองแล้วโดยเอาโฉนดที่ ๘ เข้ามาแทนแต่โฉนดที่ ๘๓ นี้ไม่ได้จดทะเบียนยกเว้นหลักทรัพย์ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๗๓๓ คู่ความขอให้ศาลพิจารณาว่าตามหนังสือมอบอำนาจ ล.๔ ถึง ล.๘ นั้นได้มอบอำนาจให้จำเลยที่ ๑ ทำสัญญากับโจทก์ตามสัญญาข้อ ๖ แห่งหนังสือสัญญาจำนองหรือไม่ แล้วให้วินิจฉัยชี้ขาดว่าจำเลยที่ ๒ ถึงที่ ๖ จะต้องรับผิดต่อโจทก์เพียงใดโดยคู่ความไม่สืบพยาน ศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า การที่จำเลยที่ ๑ ไปจดทะเบียนจำนองกับโจทก์ตามสัญญาข้อ ๖ นั้น เป็นการกระทำนอกเหนืออำนาจที่ได้รับมอบจะให้ผูกพันจำเลยที่ ๒ ถึงที่ ๖ ไม่ได้ ส่วนจำเลยที่ ๑ ต้องรับผิดเต็มตามฟ้องแต่ที่ดินโฉนดเลขที่ ๔๗ ได้ปลดจำนองแล้วโดนจำเลยเอาที่ดินโฉนดเลขที่ ๘๐ มาจำนองแทน พิพากษาให้จำเลยทั้งหกคนร่วมกันชำระหนี้ให้โจทก์ ๓๖๑,๑๘๑.๗๑ บาท กับดอกเบี้ยทบต้นในอัตราร้อยละ ๑๕ ต่อปีนับแต่วันฟ้องจนกว่าจะชำระเสร็จ ถ้าจำเลยทั้งหกคนไม่ชำระหนี้ให้โจทก์หรือชำระไม่ครบถ้วน ก็ให้ขายทอดตลาดที่ดินและสิ่งปลูกสร้างที่จำนองโจทก์ไว้เอาเงินใช้ให้โจทก์จนครบ ถ้าขายได้เงินชำระหนี้ไม่พอก็ให้ยึดและบังคับเอาจากทรัพย์สินอื่นของจำเลยที่ ๑ เท่านั้น การบังคับจำนองที่ดินโฉนดเลขที่ ๘๓ ให้เป็นไปตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๗๓๓ คำขออื่นให้ยก โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า หากจำเลยที่ ๒ ถึงที่ ๖ ไม่ประสงค์จะให้จำเลยที่ ๑ มีอำนาจจดทะเบียนจำนองยกเว้นประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๗๑๓ ก็น่าจะได้ระบุไว้ให้ชัดแจ้งในหนังสือมอบอำนาจ และการคิดดอกเบี้ยทบต้นนั้นคิดได้ถึงเพียงเลิกสัญญาบัญชีเดินสะพัดและจำเลยผิดนัดโดยไม่ชำระหนี้ พิพากษาแก้เป็นว่าให้จำเลยทั้งหกร่วมกันชำระหนี้ให้โจทก์พร้อมด้วยดอกเบี้ยทบต้นในอัตราร้อยละ ๑๕ ต่อปี จนถึงวันที่ ๑๘ พฤษภาคม ๒๕๑๑ และนับแต่นั้นให้คิดดอกเบี้ยธรรมดาในอัตราร้อยละ ๑๕ ต่อปี จนกว่าจะชำระเสร็จ และถ้าขายที่ดินกับสิ่งปลูกสร้างได้เงินไม่พอชำระหนี้โจทก์ ก็ให้ยึดทรัพย์สินอื่นของจำเลยทั้งหกขายทอดตลาดเอาเงินชำระจนครบ นอกจากที่แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น จำเลยที่ ๒ ถึงที่ ๖ ฎีกา ศาลฎีกาฟังว่า จำเลยที่ ๒ ถึงที่ ๒ ได้ทำหนังสือมอบอำนาจ ล.๔ ถึง ล.๘ ให้แก่จำเลยที่ ๑ ไว้ มีข้อความอย่างเดียวกันว่าจำเลยแต่ละคนได้มอบอำนาจให้จำเลยที่ ๑ เป็นผู้มีอำนาจจัดการทำนิติกรรมจำนองและจดทะเบียนปลดจำนองที่ดินโฉนดต่าง ๆ รวม ๔๕ แปลง ซึ่งหมายถึงการทำนิตกรรมจำนองและจดทะเบียนการจำนองตามบทบัญญัติแห่งกฎหมายว่าด้วยลักษณะจำนองนั่นเอง เมื่อพิจารณาบทบัญญัติแห่งพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ พุทธศักราช ๒๔๗๘ มาตรา ๕ ซึ่งแก้ไขมาตรา ๗๓๓ เดิมของประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ในลักษณะจำนองแล้ว เห็นว่าการที่จำเลยที่ ๑ ไปจดทะเบียนสัญญาจำนองกับโจทก์ตามสัญญาข้อ ๖ แห่งหนังสือสัญญาต่อท้ายหนังสือสัญญาจำนองที่ดิน ล.๓ ซึ่งมีข้อความว่า "เมื่อถึงการบังคับจำนองเอาทรัพย์ซึ่งจำนองนี้ขายทอดตลาดได้เงินจำนวนสุทธิน้อยกว่าจำนวนเงินที่ค้างชำระกับค่า อุปกรณ์ต่าง ๆ ดังกล่าวแล้วนั้นเงินยังขาดจำนวนอยู่เท่าใดหรือเมื่อผู้รับจำนองเอาทรัพย์ที่จำนองหลุดและราคาทรัพย์ที่จำนองนี้ต่ำกว่า จำนวนเงินที่ค้างชำระกับค่าอุปกรณ์ดังได้กล่าวนั้นแล้ว เงินยังขาดจำนวนอยู่เท่าใด ผู้จำนองและลูกหนี้ยอมรับผิดชอบรับใช้เงินที่ขาดจำนวนนั้นให้แก่ผู้รับจำนองจนครบจำนวน" จึงเป็นการที่จำเลยที่ ๑ ได้กระทำนอกเหนือไปจากอำนาจที่ได้รับมอบ ไม่ผูกพันจำเลยที่ ๒ ถึงที่ ๖ ผู้มอบอำนาจ พิพากษาแก้เป็นว่า ถ้าเอาทรัพย์สินซึ่งจำนองออกขายทอดตลาดให้หนี้ให้โจทก์ได้เงินจำนวนสุทธิน้อยกว่าจำนวนเงินที่ค้างชำระโจทก์อยู่ เงินยังขาดจำนวนอยู่เท่าใดจำเลยที่ ๒ ถึงที่ ๖ ไม่ต้องรับผิดในเงินนั้น นอกจากที่แก้นี้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์(วิกรม เมาลานนท์-ศริ มลิลา-แปลก ศิงฆมานันท์)ศาลจังหวัดปัตตานี - นายเคียง บุญเพิ่มศาลอุทธรณ์ - นายสรรเสริญ ไกรจิตติแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่าจำเลยที่ ๑ ทำสัญญากู้เบิกเงินเกินบัญชีไปจากธนาคารโจทก์ภายในวงเงิน ๒๕๐,๐๐๐ บาท จำเลยทั้งหกเป็นผู้ค้ำประกันและนำหลักทรัพย์คือที่ดินรวม ๔๕ โฉนดพร้อมด้วยสิ่งปลูกสร้างจำนองเป็นประกัน จำเลยยอมให้คิดดอกเบี้ยร้อยละ ๑๕ ต่อปี และยอมให้คิดดอกเบี้ยทบต้น ครบกำหนดตามสัญญากู้แล้วจำเลยยังไม่ชำระหนี้ โจทก์บอกกล่าวให้จำเลยไถ่ถอนจำนองแล้วจำเลยก็ไม่ชำระ ขอให้บังคับให้จำเลยทั้งหกร่วมกันชำระหนี้ให้โจทก์พร้อมด้วยดอกเบี้ยทบต้นจนกว่าจะชำระเสร็จ ถ้าไม่ชำระหรือชำระไม่ครบถ้วนก็ขอให้ศาลสั่งขายทอดตลาดที่ดินและสิ่งปลูกสร้างที่จำนองไว้ ถ้าขายได้เงินชำระหนี้ไม่พอขอให้สั่งยึดทรัพย์สินอื่นของจำเลยทั้งหมดเพื่อขายทอดตลาดเอาเงินชำระหนี้โจทก์จนครบ จำเลยให้การว่าที่ดินที่จำนองไว้กับโจทก์นั้น จำเลยทั้งหกคนเป็นเจ้าของร่วมกับจำเลยที่ ๒ ถึงที่ ๖ ได้ทำหนังสือมอบอำนาจให้จำเลยที่ ๑ จำนองที่ดินค้ำประกันการกู้เงินเบิกเกินบัญชีของจำเลยที่ ๑ จริง แต่มิได้มอบอำนาจให้จำเลยที่ ๑ จดทะเบียนจำนองผู้พันทรัพย์สินอื่นของจำเลยที่ ๒ ถึงที่ ๖ ว่าเมื่อขายทอดตลาดแล้วได้เงินไม่พอชำระหนี้ ก็ให้เอาทรัพย์สินอื่นของจำเลยที่ ๒ ถึงที่ ๖ ขายทอดตลาดชำระหนี้แก่โจทก์ โจทก์จะบังคับให้จำเลยที่ ๒ ถึงที่ ๖ รับผิดด้วยไม่ได้ ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๗๓๓ ฯลฯ ชั้นนี้สองสถานคู่ความรับกันว่าโฉนดที่ ๔๗ ได้ปลอดจำนองแล้วโดยเอาโฉนดที่ ๘ เข้ามาแทนแต่โฉนดที่ ๘๓ นี้ไม่ได้จดทะเบียนยกเว้นหลักทรัพย์ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๗๓๓ คู่ความขอให้ศาลพิจารณาว่าตามหนังสือมอบอำนาจ ล.๔ ถึง ล.๘ นั้นได้มอบอำนาจให้จำเลยที่ ๑ ทำสัญญากับโจทก์ตามสัญญาข้อ ๖ แห่งหนังสือสัญญาจำนองหรือไม่ แล้วให้วินิจฉัยชี้ขาดว่าจำเลยที่ ๒ ถึงที่ ๖ จะต้องรับผิดต่อโจทก์เพียงใดโดยคู่ความไม่สืบพยาน ศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า การที่จำเลยที่ ๑ ไปจดทะเบียนจำนองกับโจทก์ตามสัญญาข้อ ๖ นั้น เป็นการกระทำนอกเหนืออำนาจที่ได้รับมอบจะให้ผูกพันจำเลยที่ ๒ ถึงที่ ๖ ไม่ได้ ส่วนจำเลยที่ ๑ ต้องรับผิดเต็มตามฟ้องแต่ที่ดินโฉนดเลขที่ ๔๗ ได้ปลดจำนองแล้วโดนจำเลยเอาที่ดินโฉนดเลขที่ ๘๐ มาจำนองแทน พิพากษาให้จำเลยทั้งหกคนร่วมกันชำระหนี้ให้โจทก์ ๓๖๑,๑๘๑.๗๑ บาท กับดอกเบี้ยทบต้นในอัตราร้อยละ ๑๕ ต่อปีนับแต่วันฟ้องจนกว่าจะชำระเสร็จ ถ้าจำเลยทั้งหกคนไม่ชำระหนี้ให้โจทก์หรือชำระไม่ครบถ้วน ก็ให้ขายทอดตลาดที่ดินและสิ่งปลูกสร้างที่จำนองโจทก์ไว้เอาเงินใช้ให้โจทก์จนครบ ถ้าขายได้เงินชำระหนี้ไม่พอก็ให้ยึดและบังคับเอาจากทรัพย์สินอื่นของจำเลยที่ ๑ เท่านั้น การบังคับจำนองที่ดินโฉนดเลขที่ ๘๓ ให้เป็นไปตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๗๓๓ คำขออื่นให้ยก โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า หากจำเลยที่ ๒ ถึงที่ ๖ ไม่ประสงค์จะให้จำเลยที่ ๑ มีอำนาจจดทะเบียนจำนองยกเว้นประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๗๑๓ ก็น่าจะได้ระบุไว้ให้ชัดแจ้งในหนังสือมอบอำนาจ และการคิดดอกเบี้ยทบต้นนั้นคิดได้ถึงเพียงเลิกสัญญาบัญชีเดินสะพัดและจำเลยผิดนัดโดยไม่ชำระหนี้ พิพากษาแก้เป็นว่าให้จำเลยทั้งหกร่วมกันชำระหนี้ให้โจทก์พร้อมด้วยดอกเบี้ยทบต้นในอัตราร้อยละ ๑๕ ต่อปี จนถึงวันที่ ๑๘ พฤษภาคม ๒๕๑๑ และนับแต่นั้นให้คิดดอกเบี้ยธรรมดาในอัตราร้อยละ ๑๕ ต่อปี จนกว่าจะชำระเสร็จ และถ้าขายที่ดินกับสิ่งปลูกสร้างได้เงินไม่พอชำระหนี้โจทก์ ก็ให้ยึดทรัพย์สินอื่นของจำเลยทั้งหกขายทอดตลาดเอาเงินชำระจนครบ นอกจากที่แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น จำเลยที่ ๒ ถึงที่ ๖ ฎีกา ศาลฎีกาฟังว่า จำเลยที่ ๒ ถึงที่ ๒ ได้ทำหนังสือมอบอำนาจ ล.๔ ถึง ล.๘ ให้แก่จำเลยที่ ๑ ไว้ มีข้อความอย่างเดียวกันว่าจำเลยแต่ละคนได้มอบอำนาจให้จำเลยที่ ๑ เป็นผู้มีอำนาจจัดการทำนิติกรรมจำนองและจดทะเบียนปลดจำนองที่ดินโฉนดต่าง ๆ รวม ๔๕ แปลง ซึ่งหมายถึงการทำนิตกรรมจำนองและจดทะเบียนการจำนองตามบทบัญญัติแห่งกฎหมายว่าด้วยลักษณะจำนองนั่นเอง เมื่อพิจารณาบทบัญญัติแห่งพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ พุทธศักราช ๒๔๗๘ มาตรา ๕ ซึ่งแก้ไขมาตรา ๗๓๓ เดิมของประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ในลักษณะจำนองแล้ว เห็นว่าการที่จำเลยที่ ๑ ไปจดทะเบียนสัญญาจำนองกับโจทก์ตามสัญญาข้อ ๖ แห่งหนังสือสัญญาต่อท้ายหนังสือสัญญาจำนองที่ดิน ล.๓ ซึ่งมีข้อความว่า "เมื่อถึงการบังคับจำนองเอาทรัพย์ซึ่งจำนองนี้ขายทอดตลาดได้เงินจำนวนสุทธิน้อยกว่าจำนวนเงินที่ค้างชำระกับค่า อุปกรณ์ต่าง ๆ ดังกล่าวแล้วนั้นเงินยังขาดจำนวนอยู่เท่าใดหรือเมื่อผู้รับจำนองเอาทรัพย์ที่จำนองหลุดและราคาทรัพย์ที่จำนองนี้ต่ำกว่า จำนวนเงินที่ค้างชำระกับค่าอุปกรณ์ดังได้กล่าวนั้นแล้ว เงินยังขาดจำนวนอยู่เท่าใด ผู้จำนองและลูกหนี้ยอมรับผิดชอบรับใช้เงินที่ขาดจำนวนนั้นให้แก่ผู้รับจำนองจนครบจำนวน" จึงเป็นการที่จำเลยที่ ๑ ได้กระทำนอกเหนือไปจากอำนาจที่ได้รับมอบ ไม่ผูกพันจำเลยที่ ๒ ถึงที่ ๖ ผู้มอบอำนาจ พิพากษาแก้เป็นว่า ถ้าเอาทรัพย์สินซึ่งจำนองออกขายทอดตลาดให้หนี้ให้โจทก์ได้เงินจำนวนสุทธิน้อยกว่าจำนวนเงินที่ค้างชำระโจทก์อยู่ เงินยังขาดจำนวนอยู่เท่าใดจำเลยที่ ๒ ถึงที่ ๖ ไม่ต้องรับผิดในเงินนั้น นอกจากที่แก้นี้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1536/2514ธนาคารกรุงเทพฯ พาณิชย์การ จำกัดโจทก์นายประเสริฐ แซ่เลียง ที่ 1, นายเจ๊ะหมัด อิสมาแอล ที่ 2, นายแวดือราแม ที่3,นายแวบากา แวอีซอ ที่ 4, นายหะยียะหา เจ๊ะอารง ที่ 5, นายประวิทร สุทรวงษ์ที่6ล. ป.พ.พ. ม. 11, ม. 702, ม. 733, ม. 823 พ.ร.บ.แก้ไขเพิ่มเติม ป.พ.พ. พ.ศ.2478 ม. 5จำเลยที่ 2 ถึง ที่ 6 ทำหนังสือมอบอำนาจให้จำเลยที่ 1 เป็นผู้มีอำนาจทำนิติกรรมจำนองที่ดินของตนจำเลยที่ 1 ไปจำนองโดยมีข้อสัญญาด้วยว่าถ้าบังคับจำนองได้เงินน้อยกว่าจำนวนเงินที่ค้างชำระขาดอยู่เท่าใดผู้จำนองและ ลูกหนี้ยอมรับผิดใช้เงินที่ขาดอยู่นั้นให้จนครบสัญญาข้อนี้ไม่ผูกพันจำเลยที่ 2 ถึงที่ 6 เพราะเป็นการที่จำเลยที่ 1 กระทำนอกเหนือไปจากอำนาจที่ได้รับมอบโจทก์ฟ้องว่าจำเลยที่ ๑ ทำสัญญากู้เบิกเงินเกินบัญชีไปจากธนาคารโจทก์ภายในวงเงิน ๒๕๐,๐๐๐ บาท จำเลยทั้งหกเป็นผู้ค้ำประกันและนำหลักทรัพย์คือที่ดินรวม ๔๕ โฉนดพร้อมด้วยสิ่งปลูกสร้างจำนองเป็นประกัน จำเลยยอมให้คิดดอกเบี้ยร้อยละ ๑๕ ต่อปี และยอมให้คิดดอกเบี้ยทบต้น ครบกำหนดตามสัญญากู้แล้วจำเลยยังไม่ชำระหนี้ โจทก์บอกกล่าวให้จำเลยไถ่ถอนจำนองแล้วจำเลยก็ไม่ชำระ ขอให้บังคับให้จำเลยทั้งหกร่วมกันชำระหนี้ให้โจทก์พร้อมด้วยดอกเบี้ยทบต้นจนกว่าจะชำระเสร็จ ถ้าไม่ชำระหรือชำระไม่ครบถ้วนก็ขอให้ศาลสั่งขายทอดตลาดที่ดินและสิ่งปลูกสร้างที่จำนองไว้ ถ้าขายได้เงินชำระหนี้ไม่พอขอให้สั่งยึดทรัพย์สินอื่นของจำเลยทั้งหมดเพื่อขายทอดตลาดเอาเงินชำระหนี้โจทก์จนครบ จำเลยให้การว่าที่ดินที่จำนองไว้กับโจทก์นั้น จำเลยทั้งหกคนเป็นเจ้าของร่วมกับจำเลยที่ ๒ ถึงที่ ๖ ได้ทำหนังสือมอบอำนาจให้จำเลยที่ ๑ จำนองที่ดินค้ำประกันการกู้เงินเบิกเกินบัญชีของจำเลยที่ ๑ จริง แต่มิได้มอบอำนาจให้จำเลยที่ ๑ จดทะเบียนจำนองผู้พันทรัพย์สินอื่นของจำเลยที่ ๒ ถึงที่ ๖ ว่าเมื่อขายทอดตลาดแล้วได้เงินไม่พอชำระหนี้ ก็ให้เอาทรัพย์สินอื่นของจำเลยที่ ๒ ถึงที่ ๖ ขายทอดตลาดชำระหนี้แก่โจทก์ โจทก์จะบังคับให้จำเลยที่ ๒ ถึงที่ ๖ รับผิดด้วยไม่ได้ ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๗๓๓ ฯลฯ ชั้นนี้สองสถานคู่ความรับกันว่าโฉนดที่ ๔๗ ได้ปลอดจำนองแล้วโดยเอาโฉนดที่ ๘ เข้ามาแทนแต่โฉนดที่ ๘๓ นี้ไม่ได้จดทะเบียนยกเว้นหลักทรัพย์ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๗๓๓ คู่ความขอให้ศาลพิจารณาว่าตามหนังสือมอบอำนาจ ล.๔ ถึง ล.๘ นั้นได้มอบอำนาจให้จำเลยที่ ๑ ทำสัญญากับโจทก์ตามสัญญาข้อ ๖ แห่งหนังสือสัญญาจำนองหรือไม่ แล้วให้วินิจฉัยชี้ขาดว่าจำเลยที่ ๒ ถึงที่ ๖ จะต้องรับผิดต่อโจทก์เพียงใดโดยคู่ความไม่สืบพยาน ศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า การที่จำเลยที่ ๑ ไปจดทะเบียนจำนองกับโจทก์ตามสัญญาข้อ ๖ นั้น เป็นการกระทำนอกเหนืออำนาจที่ได้รับมอบจะให้ผูกพันจำเลยที่ ๒ ถึงที่ ๖ ไม่ได้ ส่วนจำเลยที่ ๑ ต้องรับผิดเต็มตามฟ้องแต่ที่ดินโฉนดเลขที่ ๔๗ ได้ปลดจำนองแล้วโดนจำเลยเอาที่ดินโฉนดเลขที่ ๘๐ มาจำนองแทน พิพากษาให้จำเลยทั้งหกคนร่วมกันชำระหนี้ให้โจทก์ ๓๖๑,๑๘๑.๗๑ บาท กับดอกเบี้ยทบต้นในอัตราร้อยละ ๑๕ ต่อปีนับแต่วันฟ้องจนกว่าจะชำระเสร็จ ถ้าจำเลยทั้งหกคนไม่ชำระหนี้ให้โจทก์หรือชำระไม่ครบถ้วน ก็ให้ขายทอดตลาดที่ดินและสิ่งปลูกสร้างที่จำนองโจทก์ไว้เอาเงินใช้ให้โจทก์จนครบ ถ้าขายได้เงินชำระหนี้ไม่พอก็ให้ยึดและบังคับเอาจากทรัพย์สินอื่นของจำเลยที่ ๑ เท่านั้น การบังคับจำนองที่ดินโฉนดเลขที่ ๘๓ ให้เป็นไปตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๗๓๓ คำขออื่นให้ยก โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า หากจำเลยที่ ๒ ถึงที่ ๖ ไม่ประสงค์จะให้จำเลยที่ ๑ มีอำนาจจดทะเบียนจำนองยกเว้นประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๗๑๓ ก็น่าจะได้ระบุไว้ให้ชัดแจ้งในหนังสือมอบอำนาจ และการคิดดอกเบี้ยทบต้นนั้นคิดได้ถึงเพียงเลิกสัญญาบัญชีเดินสะพัดและจำเลยผิดนัดโดยไม่ชำระหนี้ พิพากษาแก้เป็นว่าให้จำเลยทั้งหกร่วมกันชำระหนี้ให้โจทก์พร้อมด้วยดอกเบี้ยทบต้นในอัตราร้อยละ ๑๕ ต่อปี จนถึงวันที่ ๑๘ พฤษภาคม ๒๕๑๑ และนับแต่นั้นให้คิดดอกเบี้ยธรรมดาในอัตราร้อยละ ๑๕ ต่อปี จนกว่าจะชำระเสร็จ และถ้าขายที่ดินกับสิ่งปลูกสร้างได้เงินไม่พอชำระหนี้โจทก์ ก็ให้ยึดทรัพย์สินอื่นของจำเลยทั้งหกขายทอดตลาดเอาเงินชำระจนครบ นอกจากที่แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น จำเลยที่ ๒ ถึงที่ ๖ ฎีกา ศาลฎีกาฟังว่า จำเลยที่ ๒ ถึงที่ ๒ ได้ทำหนังสือมอบอำนาจ ล.๔ ถึง ล.๘ ให้แก่จำเลยที่ ๑ ไว้ มีข้อความอย่างเดียวกันว่าจำเลยแต่ละคนได้มอบอำนาจให้จำเลยที่ ๑ เป็นผู้มีอำนาจจัดการทำนิติกรรมจำนองและจดทะเบียนปลดจำนองที่ดินโฉนดต่าง ๆ รวม ๔๕ แปลง ซึ่งหมายถึงการทำนิตกรรมจำนองและจดทะเบียนการจำนองตามบทบัญญัติแห่งกฎหมายว่าด้วยลักษณะจำนองนั่นเอง เมื่อพิจารณาบทบัญญัติแห่งพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ พุทธศักราช ๒๔๗๘ มาตรา ๕ ซึ่งแก้ไขมาตรา ๗๓๓ เดิมของประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ในลักษณะจำนองแล้ว เห็นว่าการที่จำเลยที่ ๑ ไปจดทะเบียนสัญญาจำนองกับโจทก์ตามสัญญาข้อ ๖ แห่งหนังสือสัญญาต่อท้ายหนังสือสัญญาจำนองที่ดิน ล.๓ ซึ่งมีข้อความว่า "เมื่อถึงการบังคับจำนองเอาทรัพย์ซึ่งจำนองนี้ขายทอดตลาดได้เงินจำนวนสุทธิน้อยกว่าจำนวนเงินที่ค้างชำระกับค่า อุปกรณ์ต่าง ๆ ดังกล่าวแล้วนั้นเงินยังขาดจำนวนอยู่เท่าใดหรือเมื่อผู้รับจำนองเอาทรัพย์ที่จำนองหลุดและราคาทรัพย์ที่จำนองนี้ต่ำกว่า จำนวนเงินที่ค้างชำระกับค่าอุปกรณ์ดังได้กล่าวนั้นแล้ว เงินยังขาดจำนวนอยู่เท่าใด ผู้จำนองและลูกหนี้ยอมรับผิดชอบรับใช้เงินที่ขาดจำนวนนั้นให้แก่ผู้รับจำนองจนครบจำนวน" จึงเป็นการที่จำเลยที่ ๑ ได้กระทำนอกเหนือไปจากอำนาจที่ได้รับมอบ ไม่ผูกพันจำเลยที่ ๒ ถึงที่ ๖ ผู้มอบอำนาจ พิพากษาแก้เป็นว่า ถ้าเอาทรัพย์สินซึ่งจำนองออกขายทอดตลาดให้หนี้ให้โจทก์ได้เงินจำนวนสุทธิน้อยกว่าจำนวนเงินที่ค้างชำระโจทก์อยู่ เงินยังขาดจำนวนอยู่เท่าใดจำเลยที่ ๒ ถึงที่ ๖ ไม่ต้องรับผิดในเงินนั้น นอกจากที่แก้นี้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์(วิกรม เมาลานนท์-ศริ มลิลา-แปลก ศิงฆมานันท์)ศาลจังหวัดปัตตานี - นายเคียง บุญเพิ่มศาลอุทธรณ์ - นายสรรเสริญ ไกรจิตติแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ