คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1048/2477หลักกฎหมาย: ผู้ที่มีอายุเกินกว่า 14 ปี ไม่ควรจะเรียกว่าเด็กต่อไปตาม พ.ร.บ.ประถมศึกษาและเจ้าพนักงานไม่มีอำนาจบังคับให้เล่าเรียนได้ความว่าเด็กหญิงสอนเกิดวันที่ ๗ ธันวาคม พ.ศ.๒๔๖๑ เป็นบุตรีจำเลยเรียนอยู่ในโรงเรียนประชาบาล ได้ขาดเรียน ๓๐ วันติด ๆ กันกรมการอำเภอจึงแจ้งให้จำเลยจัดส่งเด็กหญิงสอนเข้าโรงเรียนต่อไป จำเลยหากระทำไม่ และได้ความว่าเด็กหญิงสอนอ่านหนังสือยังไม่ออก โจทก์จึงฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตาม พ.ร.บ.ประถมศึกษา พ.ศ.๒๔๖๔ ม.๖-๗-๔๒-๔๔ และกฎหมายลักษณอาชญามาตรา ๓๓๔ ข้อ ๒ ศาลเดิมแลศาลอุทธรณ์เห็นว่าเด็กหญิงสอนอายุเกินเขตต์ที่จะเรียกว่าเด็ก คำสั่งเจ้าพนักงานไม่ชอบด้วยกฎหมายให้ยกฟ้อง ศาลฎีกาตัดสินว่าการยกเว้นจากการเรียนซึ่งจะให้ได้โดยผู้ว่าราชการจังหวัดหรือสมุหเทศาภิบาลตาม ม.๑๑-๑๒ นั้นกล่าวถึงเด็กอายุต่ำกว่า ๑๔ ปี นางสาวสอนอายุเกินกว่านี้ และไม่ควรจะเรียกว่าเด็กต่อไปแล้วให้ยกฎีกาโจทก์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1048/2477อัยยการกาฬสินธุ์โจทก์นายจำปา ภาระนุรักษ์จำเลย พ.ร.บ.ประถมศึกษา พ.ศ.2478 ม. 6-7-11-12- อาชญา ม. 334 (2)ผู้ที่มีอายุเกินกว่า 14 ปี ไม่ควรจะเรียกว่าเด็กต่อไปตาม พ.ร.บ.ประถมศึกษาและเจ้าพนักงานไม่มีอำนาจบังคับให้เล่าเรียนได้ความว่าเด็กหญิงสอนเกิดวันที่ ๗ ธันวาคม พ.ศ.๒๔๖๑ เป็นบุตรีจำเลยเรียนอยู่ในโรงเรียนประชาบาล ได้ขาดเรียน ๓๐ วันติด ๆ กันกรมการอำเภอจึงแจ้งให้จำเลยจัดส่งเด็กหญิงสอนเข้าโรงเรียนต่อไป จำเลยหากระทำไม่ และได้ความว่าเด็กหญิงสอนอ่านหนังสือยังไม่ออก โจทก์จึงฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตาม พ.ร.บ.ประถมศึกษา พ.ศ.๒๔๖๔ ม.๖-๗-๔๒-๔๔ และกฎหมายลักษณอาชญามาตรา ๓๓๔ ข้อ ๒ ศาลเดิมแลศาลอุทธรณ์เห็นว่าเด็กหญิงสอนอายุเกินเขตต์ที่จะเรียกว่าเด็ก คำสั่งเจ้าพนักงานไม่ชอบด้วยกฎหมายให้ยกฟ้อง ศาลฎีกาตัดสินว่าการยกเว้นจากการเรียนซึ่งจะให้ได้โดยผู้ว่าราชการจังหวัดหรือสมุหเทศาภิบาลตาม ม.๑๑-๑๒ นั้นกล่าวถึงเด็กอายุต่ำกว่า ๑๔ ปี นางสาวสอนอายุเกินกว่านี้ และไม่ควรจะเรียกว่าเด็กต่อไปแล้วให้ยกฎีกาโจทก์(ธรรมบัณฑิต บุนยะปานะ-มนธา-พลางกูร)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ได้ความว่าเด็กหญิงสอนเกิดวันที่ ๗ ธันวาคม พ.ศ.๒๔๖๑ เป็นบุตรีจำเลยเรียนอยู่ในโรงเรียนประชาบาล ได้ขาดเรียน ๓๐ วันติด ๆ กันกรมการอำเภอจึงแจ้งให้จำเลยจัดส่งเด็กหญิงสอนเข้าโรงเรียนต่อไป จำเลยหากระทำไม่ และได้ความว่าเด็กหญิงสอนอ่านหนังสือยังไม่ออก โจทก์จึงฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตาม พ.ร.บ.ประถมศึกษา พ.ศ.๒๔๖๔ ม.๖-๗-๔๒-๔๔ และกฎหมายลักษณอาชญามาตรา ๓๓๔ ข้อ ๒ ศาลเดิมแลศาลอุทธรณ์เห็นว่าเด็กหญิงสอนอายุเกินเขตต์ที่จะเรียกว่าเด็ก คำสั่งเจ้าพนักงานไม่ชอบด้วยกฎหมายให้ยกฟ้อง ศาลฎีกาตัดสินว่าการยกเว้นจากการเรียนซึ่งจะให้ได้โดยผู้ว่าราชการจังหวัดหรือสมุหเทศาภิบาลตาม ม.๑๑-๑๒ นั้นกล่าวถึงเด็กอายุต่ำกว่า ๑๔ ปี นางสาวสอนอายุเกินกว่านี้ และไม่ควรจะเรียกว่าเด็กต่อไปแล้วให้ยกฎีกาโจทก์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1048/2477อัยยการกาฬสินธุ์โจทก์นายจำปา ภาระนุรักษ์จำเลย พ.ร.บ.ประถมศึกษา พ.ศ.2478 ม. 6-7-11-12- อาชญา ม. 334 (2)ผู้ที่มีอายุเกินกว่า 14 ปี ไม่ควรจะเรียกว่าเด็กต่อไปตาม พ.ร.บ.ประถมศึกษาและเจ้าพนักงานไม่มีอำนาจบังคับให้เล่าเรียนได้ความว่าเด็กหญิงสอนเกิดวันที่ ๗ ธันวาคม พ.ศ.๒๔๖๑ เป็นบุตรีจำเลยเรียนอยู่ในโรงเรียนประชาบาล ได้ขาดเรียน ๓๐ วันติด ๆ กันกรมการอำเภอจึงแจ้งให้จำเลยจัดส่งเด็กหญิงสอนเข้าโรงเรียนต่อไป จำเลยหากระทำไม่ และได้ความว่าเด็กหญิงสอนอ่านหนังสือยังไม่ออก โจทก์จึงฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตาม พ.ร.บ.ประถมศึกษา พ.ศ.๒๔๖๔ ม.๖-๗-๔๒-๔๔ และกฎหมายลักษณอาชญามาตรา ๓๓๔ ข้อ ๒ ศาลเดิมแลศาลอุทธรณ์เห็นว่าเด็กหญิงสอนอายุเกินเขตต์ที่จะเรียกว่าเด็ก คำสั่งเจ้าพนักงานไม่ชอบด้วยกฎหมายให้ยกฟ้อง ศาลฎีกาตัดสินว่าการยกเว้นจากการเรียนซึ่งจะให้ได้โดยผู้ว่าราชการจังหวัดหรือสมุหเทศาภิบาลตาม ม.๑๑-๑๒ นั้นกล่าวถึงเด็กอายุต่ำกว่า ๑๔ ปี นางสาวสอนอายุเกินกว่านี้ และไม่ควรจะเรียกว่าเด็กต่อไปแล้วให้ยกฎีกาโจทก์(ธรรมบัณฑิต บุนยะปานะ-มนธา-พลางกูร)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุหมายเหตุ: 111429. คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1047/2477 พิมพ์คำพิพากษาฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1047/2477 อาชญา ม. 276()แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ