คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2956/2531หลักกฎหมาย: ความผิดตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็คพ.ศ. 2497 ไม่ได้จำกัดเฉพาะว่า ผู้กระทำผิดคือผู้ออกเช็คเท่านั้น บุคคลอื่นก็อาจร่วมกระทำเป็นตัวการด้วยก็ได้จำเลยที่ 4 เป็นกรรมการบริษัทจำเลยที่ 1 ย่อมต้องทราบฐานะการเงินของบริษัท แม้จำเลยที่ 4 จะมิได้ลงชื่อสั่งจ่ายเช็ค แต่จำเลยที่ 4 ก็เป็นผู้ประทับตราสำคัญของบริษัทจำเลยที่ 1 ในเช็คและเป็นผู้ส่งมอบเช็คพิพาทให้โจทก์เป็นการชำระหนี้ การกระทำของจำเลยที่ 4 จึงมีมูลความผิดตามพระราชบัญญัติดังกล่าว.โจทก์ฟ้องว่าจำเลยทั้งสี่ร่วมกันออกเช็คโดยเจตนาที่จะไม่ให้มีการใช้เงินตามเช็ค ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. 2497 มาตรา 3 ศาลชั้นต้นไต่สวนแล้วเห็นว่าคดีโจทก์มีมูลเฉพาะจำเลยที่ 1ที่ 2 และที่ 3 ส่วนจำเลยที่ 4 ไม่มีมูล ให้ประทับฟ้องเฉพาะจำเลยที่ 1 ที่ 2 ที่ 3 ยกฟ้อง จำเลยที่ 4 โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิจารณาแล้ว พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงตามข้อเท็จจริงที่ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยมาแล้วจากพยานหลักฐานในสำนวนว่า เช็คพิพาทเป็นของบริษัทจำเลยที่ 1 มีจำเลยที่ 2 และที่ 3 ลงชื่อสั่งจ่ายไว้ล่วงหน้าแล้ว จำเลยที่ 4 เอาตราสำคัญของบริษัทจำเลยที่ 1ประทับลงในเช็คและส่งมอบเช็คให้นายประเสริฐ ขวัญทะเล ผู้รับมอบอำนาจจากโจทก์เพื่อเป็นการชำระหนี้ จำเลยที่ 4 เป็นกรรมการผู้มีอำนาจลงชื่อผูกพันบริษัทจำเลยที่ 1 เมื่อเช็คถึงกำหนดเรียกเก็บเงิน ธนาคารปฏิเสธการจ่ายเงิน โจทก์เป็นผู้ทรงเช็คโดยชอบ แล้ววินิจฉัยว่า ความผิดตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. 2497ไม่ได้จำกัดเฉพาะว่า ผู้กระทำความผิดคือผู้ออกเช็คเท่านั้นบุคคลอื่นก็อาจร่วมกระทำเป็นตัวการด้วยก็ได้ จำเลยที่ 4เป็นกรรมการบริษัทจำเลยที่ 1 ย่อมต้องทราบฐานะการเงินของบริษัทว่า มีเงินพอที่จะจ่ายตามเช็คได้หรือไม่ เมื่อจำเลยที่ 4 เป็นผู้ประทับตราสำคัญของบริษัทจำเลยที่ 1 ในเช็คและยังส่งมอบเช็คพิพาทให้นายประเสริฐผู้รับมอบอำนาจจากโจทก์เป็นการชำระหนี้ การกระทำของจำเลยที่ 4 จึงมีมูลความผิดตามฟ้อง พิพากษาแก้เป็นว่า ให้ประทับฟ้องจำเลยที่ 4 นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2956/2531นาย ประพัฒน์ นิธิพงษ์วนิชโจทก์บริษัท ไทย อยุธยา สห การ จำกัด กับพวกจำเลย พ.ร.บ.ว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ.2497 ม. 3ความผิดตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็คพ.ศ. 2497 ไม่ได้จำกัดเฉพาะว่า ผู้กระทำผิดคือผู้ออกเช็คเท่านั้น บุคคลอื่นก็อาจร่วมกระทำเป็นตัวการด้วยก็ได้จำเลยที่ 4 เป็นกรรมการบริษัทจำเลยที่ 1 ย่อมต้องทราบฐานะการเงินของบริษัท แม้จำเลยที่ 4 จะมิได้ลงชื่อสั่งจ่ายเช็ค แต่จำเลยที่ 4 ก็เป็นผู้ประทับตราสำคัญของบริษัทจำเลยที่ 1 ในเช็คและเป็นผู้ส่งมอบเช็คพิพาทให้โจทก์เป็นการชำระหนี้ การกระทำของจำเลยที่ 4 จึงมีมูลความผิดตามพระราชบัญญัติดังกล่าว.โจทก์ฟ้องว่าจำเลยทั้งสี่ร่วมกันออกเช็คโดยเจตนาที่จะไม่ให้มีการใช้เงินตามเช็ค ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. 2497 มาตรา 3 ศาลชั้นต้นไต่สวนแล้วเห็นว่าคดีโจทก์มีมูลเฉพาะจำเลยที่ 1ที่ 2 และที่ 3 ส่วนจำเลยที่ 4 ไม่มีมูล ให้ประทับฟ้องเฉพาะจำเลยที่ 1 ที่ 2 ที่ 3 ยกฟ้อง จำเลยที่ 4 โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิจารณาแล้ว พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงตามข้อเท็จจริงที่ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยมาแล้วจากพยานหลักฐานในสำนวนว่า เช็คพิพาทเป็นของบริษัทจำเลยที่ 1 มีจำเลยที่ 2 และที่ 3 ลงชื่อสั่งจ่ายไว้ล่วงหน้าแล้ว จำเลยที่ 4 เอาตราสำคัญของบริษัทจำเลยที่ 1ประทับลงในเช็คและส่งมอบเช็คให้นายประเสริฐ ขวัญทะเล ผู้รับมอบอำนาจจากโจทก์เพื่อเป็นการชำระหนี้ จำเลยที่ 4 เป็นกรรมการผู้มีอำนาจลงชื่อผูกพันบริษัทจำเลยที่ 1 เมื่อเช็คถึงกำหนดเรียกเก็บเงิน ธนาคารปฏิเสธการจ่ายเงิน โจทก์เป็นผู้ทรงเช็คโดยชอบ แล้ววินิจฉัยว่า ความผิดตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. 2497ไม่ได้จำกัดเฉพาะว่า ผู้กระทำความผิดคือผู้ออกเช็คเท่านั้นบุคคลอื่นก็อาจร่วมกระทำเป็นตัวการด้วยก็ได้ จำเลยที่ 4เป็นกรรมการบริษัทจำเลยที่ 1 ย่อมต้องทราบฐานะการเงินของบริษัทว่า มีเงินพอที่จะจ่ายตามเช็คได้หรือไม่ เมื่อจำเลยที่ 4 เป็นผู้ประทับตราสำคัญของบริษัทจำเลยที่ 1 ในเช็คและยังส่งมอบเช็คพิพาทให้นายประเสริฐผู้รับมอบอำนาจจากโจทก์เป็นการชำระหนี้ การกระทำของจำเลยที่ 4 จึงมีมูลความผิดตามฟ้อง พิพากษาแก้เป็นว่า ให้ประทับฟ้องจำเลยที่ 4 นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์.(มงคล เปาอินทร์-สหัส สิงหวิริยะ-นิเวศน์ คำผอง)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่าจำเลยทั้งสี่ร่วมกันออกเช็คโดยเจตนาที่จะไม่ให้มีการใช้เงินตามเช็ค ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. 2497 มาตรา 3 ศาลชั้นต้นไต่สวนแล้วเห็นว่าคดีโจทก์มีมูลเฉพาะจำเลยที่ 1ที่ 2 และที่ 3 ส่วนจำเลยที่ 4 ไม่มีมูล ให้ประทับฟ้องเฉพาะจำเลยที่ 1 ที่ 2 ที่ 3 ยกฟ้อง จำเลยที่ 4 โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิจารณาแล้ว พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงตามข้อเท็จจริงที่ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยมาแล้วจากพยานหลักฐานในสำนวนว่า เช็คพิพาทเป็นของบริษัทจำเลยที่ 1 มีจำเลยที่ 2 และที่ 3 ลงชื่อสั่งจ่ายไว้ล่วงหน้าแล้ว จำเลยที่ 4 เอาตราสำคัญของบริษัทจำเลยที่ 1ประทับลงในเช็คและส่งมอบเช็คให้นายประเสริฐ ขวัญทะเล ผู้รับมอบอำนาจจากโจทก์เพื่อเป็นการชำระหนี้ จำเลยที่ 4 เป็นกรรมการผู้มีอำนาจลงชื่อผูกพันบริษัทจำเลยที่ 1 เมื่อเช็คถึงกำหนดเรียกเก็บเงิน ธนาคารปฏิเสธการจ่ายเงิน โจทก์เป็นผู้ทรงเช็คโดยชอบ แล้ววินิจฉัยว่า ความผิดตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. 2497ไม่ได้จำกัดเฉพาะว่า ผู้กระทำความผิดคือผู้ออกเช็คเท่านั้นบุคคลอื่นก็อาจร่วมกระทำเป็นตัวการด้วยก็ได้ จำเลยที่ 4เป็นกรรมการบริษัทจำเลยที่ 1 ย่อมต้องทราบฐานะการเงินของบริษัทว่า มีเงินพอที่จะจ่ายตามเช็คได้หรือไม่ เมื่อจำเลยที่ 4 เป็นผู้ประทับตราสำคัญของบริษัทจำเลยที่ 1 ในเช็คและยังส่งมอบเช็คพิพาทให้นายประเสริฐผู้รับมอบอำนาจจากโจทก์เป็นการชำระหนี้ การกระทำของจำเลยที่ 4 จึงมีมูลความผิดตามฟ้อง พิพากษาแก้เป็นว่า ให้ประทับฟ้องจำเลยที่ 4 นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2956/2531นาย ประพัฒน์ นิธิพงษ์วนิชโจทก์บริษัท ไทย อยุธยา สห การ จำกัด กับพวกจำเลย พ.ร.บ.ว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ.2497 ม. 3ความผิดตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็คพ.ศ. 2497 ไม่ได้จำกัดเฉพาะว่า ผู้กระทำผิดคือผู้ออกเช็คเท่านั้น บุคคลอื่นก็อาจร่วมกระทำเป็นตัวการด้วยก็ได้จำเลยที่ 4 เป็นกรรมการบริษัทจำเลยที่ 1 ย่อมต้องทราบฐานะการเงินของบริษัท แม้จำเลยที่ 4 จะมิได้ลงชื่อสั่งจ่ายเช็ค แต่จำเลยที่ 4 ก็เป็นผู้ประทับตราสำคัญของบริษัทจำเลยที่ 1 ในเช็คและเป็นผู้ส่งมอบเช็คพิพาทให้โจทก์เป็นการชำระหนี้ การกระทำของจำเลยที่ 4 จึงมีมูลความผิดตามพระราชบัญญัติดังกล่าว.โจทก์ฟ้องว่าจำเลยทั้งสี่ร่วมกันออกเช็คโดยเจตนาที่จะไม่ให้มีการใช้เงินตามเช็ค ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. 2497 มาตรา 3 ศาลชั้นต้นไต่สวนแล้วเห็นว่าคดีโจทก์มีมูลเฉพาะจำเลยที่ 1ที่ 2 และที่ 3 ส่วนจำเลยที่ 4 ไม่มีมูล ให้ประทับฟ้องเฉพาะจำเลยที่ 1 ที่ 2 ที่ 3 ยกฟ้อง จำเลยที่ 4 โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิจารณาแล้ว พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงตามข้อเท็จจริงที่ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยมาแล้วจากพยานหลักฐานในสำนวนว่า เช็คพิพาทเป็นของบริษัทจำเลยที่ 1 มีจำเลยที่ 2 และที่ 3 ลงชื่อสั่งจ่ายไว้ล่วงหน้าแล้ว จำเลยที่ 4 เอาตราสำคัญของบริษัทจำเลยที่ 1ประทับลงในเช็คและส่งมอบเช็คให้นายประเสริฐ ขวัญทะเล ผู้รับมอบอำนาจจากโจทก์เพื่อเป็นการชำระหนี้ จำเลยที่ 4 เป็นกรรมการผู้มีอำนาจลงชื่อผูกพันบริษัทจำเลยที่ 1 เมื่อเช็คถึงกำหนดเรียกเก็บเงิน ธนาคารปฏิเสธการจ่ายเงิน โจทก์เป็นผู้ทรงเช็คโดยชอบ แล้ววินิจฉัยว่า ความผิดตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. 2497ไม่ได้จำกัดเฉพาะว่า ผู้กระทำความผิดคือผู้ออกเช็คเท่านั้นบุคคลอื่นก็อาจร่วมกระทำเป็นตัวการด้วยก็ได้ จำเลยที่ 4เป็นกรรมการบริษัทจำเลยที่ 1 ย่อมต้องทราบฐานะการเงินของบริษัทว่า มีเงินพอที่จะจ่ายตามเช็คได้หรือไม่ เมื่อจำเลยที่ 4 เป็นผู้ประทับตราสำคัญของบริษัทจำเลยที่ 1 ในเช็คและยังส่งมอบเช็คพิพาทให้นายประเสริฐผู้รับมอบอำนาจจากโจทก์เป็นการชำระหนี้ การกระทำของจำเลยที่ 4 จึงมีมูลความผิดตามฟ้อง พิพากษาแก้เป็นว่า ให้ประทับฟ้องจำเลยที่ 4 นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์.(มงคล เปาอินทร์-สหัส สิงหวิริยะ-นิเวศน์ คำผอง)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ