คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 546/2485หลักกฎหมาย: การปลูกยางใหม่ หมายถึงการปลูกยางลงในที่ซึ่งไม่ใช่สวนยาง แต่พิจารณาได้ความว่า ปลูกยางซ่อมขึ้นในสวนยาง เรียกได้ว่าข้อเท็จจริงที่ปรากฏในทางพิจารณาต่างกันฟ้อง ต้องยกฟ้อง.โจทก์ฟ้องว่าจำเลยจ้างนายชิ้นปลูกต้นยางพาราลงในที่ดินซึ่งมิใช่สวนยางตามกฏหมายโดยมิได้รับอนุญาติ ศาลชั้นต้นพิพากษาปรับจำเลยและให้ทำลายต้นยางพารา ๗๐ ต้นตามฟ้องข้อ ๑ ส่วนต้นยางอีก ๑๓๘๖ ต้นตามฟ้องข้อ ๒ ให้ยก จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่าตามฟ้องโจทก์ว่า จำเลยบังอาจจ้างนายชิ้นปลูกยางพาราลงในที่ดินซึ่งมิใช่สวนยาง แต่ตามทางพิจารณาฟังได้ว่าจำเลยได้จ้างนายชิ้นปลูกยางพาราซ่อมแซมขึ้นในสวน ข้อเท็จจริงตามที่ปรากฏในทางพิจารณาต่างกับข้อเท็จจริงดังที่กล่าวในฟ้อง ต้องยกฟ้องตามประมวลวิธีพิจารณาความอาญามาตรา ๑๙๒ วรรค ๒ จึงพิพากษากลับศาลชั้นต้น ให้ยกฟ้องโจทก์. โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่าโจทก์อ้างมาตรา ๑๕ พระราชบัญญัติควบคุมยางซึ่งเป็นเรื่องการปลูกใหม่เป็นบทขอให้ลงโทษ แต่ตามมาตรา ๔ อนุมาตรา ๑๒ วิเคราะห์ศัพท์คำว่าปลูกใหม่" ว่า ให้หมายความว่าการปลูกต้นยางลงในที่ซึ่งมิใช่สวนยางตามพระราชบัญญัติ และตามมาตรา ๔ อนุมาตรา ๗ วิเคราะห์คำว่า " สวนยาง " ว่าให้หมายความว่าที่ดินได้ปลูกต้นยางมีลักษณะเป็นสวนยาง ๆ เมื่อได้พิเคราะห์ดูคำตามกฏหมายที่กล่าวแล้ว จะเห็นว่าการปลูกใหม่จะเป็นความผิดต้องปลูกในที่ซึ่งมิใช่สวนยาง แต่เรื่องนี้ได้ความชัดว่าต้นยาง ๗๐ ต้นนี้ จำเลยได้ปลูกซ่อมแซมขึ้นในที่ดินซึ่งเป็นสวนยางอยู่ก่อนแล้ว จำเลยจึงไม่มีความผิดดังโจทก์หาจึงพิพากษายืนศาลอุทธรณ์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 546/2485อัยการภูเก็ตโจทก์นายหยู่ติ้น แซ่หลิมจำเลย ป.วิ.อ. ม. 185, ม. 192. พ.ร.บ.ควบคุมยาง พ.ศ.2481 ม. 15, ม. 4การปลูกยางใหม่ หมายถึงการปลูกยางลงในที่ซึ่งไม่ใช่สวนยาง แต่พิจารณาได้ความว่า ปลูกยางซ่อมขึ้นในสวนยาง เรียกได้ว่าข้อเท็จจริงที่ปรากฏในทางพิจารณาต่างกันฟ้อง ต้องยกฟ้อง.โจทก์ฟ้องว่าจำเลยจ้างนายชิ้นปลูกต้นยางพาราลงในที่ดินซึ่งมิใช่สวนยางตามกฏหมายโดยมิได้รับอนุญาติ ศาลชั้นต้นพิพากษาปรับจำเลยและให้ทำลายต้นยางพารา ๗๐ ต้นตามฟ้องข้อ ๑ ส่วนต้นยางอีก ๑๓๘๖ ต้นตามฟ้องข้อ ๒ ให้ยก จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่าตามฟ้องโจทก์ว่า จำเลยบังอาจจ้างนายชิ้นปลูกยางพาราลงในที่ดินซึ่งมิใช่สวนยาง แต่ตามทางพิจารณาฟังได้ว่าจำเลยได้จ้างนายชิ้นปลูกยางพาราซ่อมแซมขึ้นในสวน ข้อเท็จจริงตามที่ปรากฏในทางพิจารณาต่างกับข้อเท็จจริงดังที่กล่าวในฟ้อง ต้องยกฟ้องตามประมวลวิธีพิจารณาความอาญามาตรา ๑๙๒ วรรค ๒ จึงพิพากษากลับศาลชั้นต้น ให้ยกฟ้องโจทก์. โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่าโจทก์อ้างมาตรา ๑๕ พระราชบัญญัติควบคุมยางซึ่งเป็นเรื่องการปลูกใหม่เป็นบทขอให้ลงโทษ แต่ตามมาตรา ๔ อนุมาตรา ๑๒ วิเคราะห์ศัพท์คำว่าปลูกใหม่" ว่า ให้หมายความว่าการปลูกต้นยางลงในที่ซึ่งมิใช่สวนยางตามพระราชบัญญัติ และตามมาตรา ๔ อนุมาตรา ๗ วิเคราะห์คำว่า " สวนยาง " ว่าให้หมายความว่าที่ดินได้ปลูกต้นยางมีลักษณะเป็นสวนยาง ๆ เมื่อได้พิเคราะห์ดูคำตามกฏหมายที่กล่าวแล้ว จะเห็นว่าการปลูกใหม่จะเป็นความผิดต้องปลูกในที่ซึ่งมิใช่สวนยาง แต่เรื่องนี้ได้ความชัดว่าต้นยาง ๗๐ ต้นนี้ จำเลยได้ปลูกซ่อมแซมขึ้นในที่ดินซึ่งเป็นสวนยางอยู่ก่อนแล้ว จำเลยจึงไม่มีความผิดดังโจทก์หาจึงพิพากษายืนศาลอุทธรณ์(อ.ช. เพ็นชาติ-ว.จ. นิติสาตรไพสาล-ทิพปัญญา อ. บุปผเวส)ศาลชั้นต้น - นายเจริญ ไชยคุปถ์ศาลอุทธรณ์ - หลวงทรงนิติกรน์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่าจำเลยจ้างนายชิ้นปลูกต้นยางพาราลงในที่ดินซึ่งมิใช่สวนยางตามกฏหมายโดยมิได้รับอนุญาติ ศาลชั้นต้นพิพากษาปรับจำเลยและให้ทำลายต้นยางพารา ๗๐ ต้นตามฟ้องข้อ ๑ ส่วนต้นยางอีก ๑๓๘๖ ต้นตามฟ้องข้อ ๒ ให้ยก จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่าตามฟ้องโจทก์ว่า จำเลยบังอาจจ้างนายชิ้นปลูกยางพาราลงในที่ดินซึ่งมิใช่สวนยาง แต่ตามทางพิจารณาฟังได้ว่าจำเลยได้จ้างนายชิ้นปลูกยางพาราซ่อมแซมขึ้นในสวน ข้อเท็จจริงตามที่ปรากฏในทางพิจารณาต่างกับข้อเท็จจริงดังที่กล่าวในฟ้อง ต้องยกฟ้องตามประมวลวิธีพิจารณาความอาญามาตรา ๑๙๒ วรรค ๒ จึงพิพากษากลับศาลชั้นต้น ให้ยกฟ้องโจทก์. โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่าโจทก์อ้างมาตรา ๑๕ พระราชบัญญัติควบคุมยางซึ่งเป็นเรื่องการปลูกใหม่เป็นบทขอให้ลงโทษ แต่ตามมาตรา ๔ อนุมาตรา ๑๒ วิเคราะห์ศัพท์คำว่าปลูกใหม่" ว่า ให้หมายความว่าการปลูกต้นยางลงในที่ซึ่งมิใช่สวนยางตามพระราชบัญญัติ และตามมาตรา ๔ อนุมาตรา ๗ วิเคราะห์คำว่า " สวนยาง " ว่าให้หมายความว่าที่ดินได้ปลูกต้นยางมีลักษณะเป็นสวนยาง ๆ เมื่อได้พิเคราะห์ดูคำตามกฏหมายที่กล่าวแล้ว จะเห็นว่าการปลูกใหม่จะเป็นความผิดต้องปลูกในที่ซึ่งมิใช่สวนยาง แต่เรื่องนี้ได้ความชัดว่าต้นยาง ๗๐ ต้นนี้ จำเลยได้ปลูกซ่อมแซมขึ้นในที่ดินซึ่งเป็นสวนยางอยู่ก่อนแล้ว จำเลยจึงไม่มีความผิดดังโจทก์หาจึงพิพากษายืนศาลอุทธรณ์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 546/2485อัยการภูเก็ตโจทก์นายหยู่ติ้น แซ่หลิมจำเลย ป.วิ.อ. ม. 185, ม. 192. พ.ร.บ.ควบคุมยาง พ.ศ.2481 ม. 15, ม. 4การปลูกยางใหม่ หมายถึงการปลูกยางลงในที่ซึ่งไม่ใช่สวนยาง แต่พิจารณาได้ความว่า ปลูกยางซ่อมขึ้นในสวนยาง เรียกได้ว่าข้อเท็จจริงที่ปรากฏในทางพิจารณาต่างกันฟ้อง ต้องยกฟ้อง.โจทก์ฟ้องว่าจำเลยจ้างนายชิ้นปลูกต้นยางพาราลงในที่ดินซึ่งมิใช่สวนยางตามกฏหมายโดยมิได้รับอนุญาติ ศาลชั้นต้นพิพากษาปรับจำเลยและให้ทำลายต้นยางพารา ๗๐ ต้นตามฟ้องข้อ ๑ ส่วนต้นยางอีก ๑๓๘๖ ต้นตามฟ้องข้อ ๒ ให้ยก จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่าตามฟ้องโจทก์ว่า จำเลยบังอาจจ้างนายชิ้นปลูกยางพาราลงในที่ดินซึ่งมิใช่สวนยาง แต่ตามทางพิจารณาฟังได้ว่าจำเลยได้จ้างนายชิ้นปลูกยางพาราซ่อมแซมขึ้นในสวน ข้อเท็จจริงตามที่ปรากฏในทางพิจารณาต่างกับข้อเท็จจริงดังที่กล่าวในฟ้อง ต้องยกฟ้องตามประมวลวิธีพิจารณาความอาญามาตรา ๑๙๒ วรรค ๒ จึงพิพากษากลับศาลชั้นต้น ให้ยกฟ้องโจทก์. โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่าโจทก์อ้างมาตรา ๑๕ พระราชบัญญัติควบคุมยางซึ่งเป็นเรื่องการปลูกใหม่เป็นบทขอให้ลงโทษ แต่ตามมาตรา ๔ อนุมาตรา ๑๒ วิเคราะห์ศัพท์คำว่าปลูกใหม่" ว่า ให้หมายความว่าการปลูกต้นยางลงในที่ซึ่งมิใช่สวนยางตามพระราชบัญญัติ และตามมาตรา ๔ อนุมาตรา ๗ วิเคราะห์คำว่า " สวนยาง " ว่าให้หมายความว่าที่ดินได้ปลูกต้นยางมีลักษณะเป็นสวนยาง ๆ เมื่อได้พิเคราะห์ดูคำตามกฏหมายที่กล่าวแล้ว จะเห็นว่าการปลูกใหม่จะเป็นความผิดต้องปลูกในที่ซึ่งมิใช่สวนยาง แต่เรื่องนี้ได้ความชัดว่าต้นยาง ๗๐ ต้นนี้ จำเลยได้ปลูกซ่อมแซมขึ้นในที่ดินซึ่งเป็นสวนยางอยู่ก่อนแล้ว จำเลยจึงไม่มีความผิดดังโจทก์หาจึงพิพากษายืนศาลอุทธรณ์(อ.ช. เพ็นชาติ-ว.จ. นิติสาตรไพสาล-ทิพปัญญา อ. บุปผเวส)ศาลชั้นต้น - นายเจริญ ไชยคุปถ์ศาลอุทธรณ์ - หลวงทรงนิติกรน์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ