คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 59912หลักกฎหมาย: ความว่า จำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งว่า ฎีกาจำเลยในประเด็นข้อแรกเป็นปัญหาข้อกฎหมายที่ไม่เป็นสาระสำคัญอันควรได้รับการวินิจฉัยสำหรับประเด็นข้อ 2-5 เป็นปัญหาข้อเท็จจริงที่ยุติไปแล้วโดยจำเลยไม่ได้ว่ากล่าวมาในขั้นอุทธรณ์ ส่วนฎีกาข้อสุดท้ายที่ขอให้รอการลงโทษเป็นปัญหาข้อเท็จจริง แม้ศาลอุทธรณ์แก้จากรอการลงโทษเป็นไม่รอ ซึ่งเป็นการแก้ไขมากแต่ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ก็พิพากษาลงโทษจำคุกจำเลยกระทงละไม่เกิน 1 ปี ต้องห้ามไม่ให้ฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 219 วรรคแรกจึงไม่รับจำเลยเห็นว่า ฎีกาของจำเลยทุกประเด็นเป็นปัญหาข้อกฎหมายที่สำคัญอันควรได้รับการวินิจฉัยจากศาลฎีกา โปรดมีคำสั่งให้รับฎีกาของจำเลยไว้พิจารณาพิพากษาต่อไปหมายเหตุ โจทก์ได้รับสำเนาคำร้องแล้ว (อันดับ 172)โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. 2497 มาตรา 3 และประมวลกฎหมายอาญามาตรา 91ศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้องแล้ว เห็นว่าคดีมีมูลให้ประทับฟ้องศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. 2497 มาตรา 3 รวม3 กระทง ให้จำคุก กระทงละ 6 เดือน รวม 1 ปี 6 เดือน รอการลงโทษจำเลยไว้มีกำหนด 1 ปีศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า ไม่รอการลงโทษจำคุกจำเลยนอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นจำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับฎีกาดังกล่าว (อันดับ 169)จำเลยจึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 172)คำสั่งคดีนี้โจทก์ถอนฟ้องและศาลมีคำสั่งอนุญาตแล้ว จึงไม่จำต้องสั่งคำร้องนี้ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 2093/2532นางสุมาลี สมประเสริฐโจทก์นายธนากร พรพิทักษ์ชัยกุลจำเลยนายธนากร พรพิทักษ์ชัยกุล จำเลยผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.อ. ม. 224ความว่า จำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งว่า ฎีกาจำเลยในประเด็นข้อแรกเป็นปัญหาข้อกฎหมายที่ไม่เป็นสาระสำคัญอันควรได้รับการวินิจฉัยสำหรับประเด็นข้อ 2-5 เป็นปัญหาข้อเท็จจริงที่ยุติไปแล้วโดยจำเลยไม่ได้ว่ากล่าวมาในขั้นอุทธรณ์ ส่วนฎีกาข้อสุดท้ายที่ขอให้รอการลงโทษเป็นปัญหาข้อเท็จจริง แม้ศาลอุทธรณ์แก้จากรอการลงโทษเป็นไม่รอ ซึ่งเป็นการแก้ไขมากแต่ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ก็พิพากษาลงโทษจำคุกจำเลยกระทงละไม่เกิน 1 ปี ต้องห้ามไม่ให้ฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 219 วรรคแรกจึงไม่รับจำเลยเห็นว่า ฎีกาของจำเลยทุกประเด็นเป็นปัญหาข้อกฎหมายที่สำคัญอันควรได้รับการวินิจฉัยจากศาลฎีกา โปรดมีคำสั่งให้รับฎีกาของจำเลยไว้พิจารณาพิพากษาต่อไปหมายเหตุ โจทก์ได้รับสำเนาคำร้องแล้ว (อันดับ 172)โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. 2497 มาตรา 3 และประมวลกฎหมายอาญามาตรา 91ศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้องแล้ว เห็นว่าคดีมีมูลให้ประทับฟ้องศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. 2497 มาตรา 3 รวม3 กระทง ให้จำคุก กระทงละ 6 เดือน รวม 1 ปี 6 เดือน รอการลงโทษจำเลยไว้มีกำหนด 1 ปีศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า ไม่รอการลงโทษจำคุกจำเลยนอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นจำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับฎีกาดังกล่าว (อันดับ 169)จำเลยจึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 172)คำสั่งคดีนี้โจทก์ถอนฟ้องและศาลมีคำสั่งอนุญาตแล้ว จึงไม่จำต้องสั่งคำร้องนี้(ประชา บุญวนิช-บุญส่ง วรรณกลาง-ตัน เวทไว)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 2093/2532นางสุมาลี สมประเสริฐโจทก์นายธนากร พรพิทักษ์ชัยกุลจำเลยนายธนากร พรพิทักษ์ชัยกุล จำเลยผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.อ. ม. 224ความว่า จำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งว่า ฎีกาจำเลยในประเด็นข้อแรกเป็นปัญหาข้อกฎหมายที่ไม่เป็นสาระสำคัญอันควรได้รับการวินิจฉัยสำหรับประเด็นข้อ 2-5 เป็นปัญหาข้อเท็จจริงที่ยุติไปแล้วโดยจำเลยไม่ได้ว่ากล่าวมาในขั้นอุทธรณ์ ส่วนฎีกาข้อสุดท้ายที่ขอให้รอการลงโทษเป็นปัญหาข้อเท็จจริง แม้ศาลอุทธรณ์แก้จากรอการลงโทษเป็นไม่รอ ซึ่งเป็นการแก้ไขมากแต่ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ก็พิพากษาลงโทษจำคุกจำเลยกระทงละไม่เกิน 1 ปี ต้องห้ามไม่ให้ฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 219 วรรคแรกจึงไม่รับจำเลยเห็นว่า ฎีกาของจำเลยทุกประเด็นเป็นปัญหาข้อกฎหมายที่สำคัญอันควรได้รับการวินิจฉัยจากศาลฎีกา โปรดมีคำสั่งให้รับฎีกาของจำเลยไว้พิจารณาพิพากษาต่อไปหมายเหตุ โจทก์ได้รับสำเนาคำร้องแล้ว (อันดับ 172)โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. 2497 มาตรา 3 และประมวลกฎหมายอาญามาตรา 91ศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้องแล้ว เห็นว่าคดีมีมูลให้ประทับฟ้องศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. 2497 มาตรา 3 รวม3 กระทง ให้จำคุก กระทงละ 6 เดือน รวม 1 ปี 6 เดือน รอการลงโทษจำเลยไว้มีกำหนด 1 ปีศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า ไม่รอการลงโทษจำคุกจำเลยนอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นจำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับฎีกาดังกล่าว (อันดับ 169)จำเลยจึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 172)คำสั่งคดีนี้โจทก์ถอนฟ้องและศาลมีคำสั่งอนุญาตแล้ว จึงไม่จำต้องสั่งคำร้องนี้(ประชา บุญวนิช-บุญส่ง วรรณกลาง-ตัน เวทไว)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ