คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 513/2493หลักกฎหมาย: ใต้ถุนเรือนซึ่งมีฝาขัดแตะคั่นห้อง พื้นเป็นดินกลางวันใช้เป็นที่ขายของ กลางคืนขนของขึ้นเก็บบนเรือนก็ถือว่าเป็นบริเวณต่อเนื่องกับตัวเรือน เป็นเคหสถานตามกฎหมายโจทก์ฟ้องว่า เวลากลางคืนจำเลยสมคบกันเข้าไปลักทรัพย์ของผู้เสียหายในห้องอันเป็นเคหสถานที่อาศัย จำเลยทั้ง 3 ปฏิเสธได้ความว่า สถานที่ซึ่งจำเลยเข้าไปลักเป็นใต้ถุนเรือนของเจ้าทรัพย์มีฝาขัดแตะกั้นห้องพื้นเป็นดิน กลางวันใช้เป็นที่ขายของ กลางคืนขนของขึ้นเก็บบนเรือน ไม่มีคนนอนใต้ถุนนี้ศาลจังหวัดชุมพร ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 293ข้อ 1 และข้อ 11 โดยเห็นว่าที่ซึ่งจำเลยเข้าไปลักมิใช่เคหะสถานจำคุกคนละ 8 เดือนศาลอุทธรณ์เห็นว่า ที่ซึ่งจำเลยเข้าไปลักทรัพย์เป็นเคหะสถานพิพากษาแก้ให้จำคุกคนละ 2 ปีตามมาตรา 295 นอกนั้นยืนนายถวิล นายเอี่ยม จำเลยฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า สถานที่ซึ่งจำเลยเข้าไปลักทรัพย์ มีลักษณะเช่นนี้ต้องถือว่าเป็นบริเวณต่อเนื่องกับตัวเรือนนับว่าเป็นเคหะสถานตามกฎหมายพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 513/2493อัยการชุมพรโจทก์นายหนู เซนนิคุต ที่ 1 นายถวิล สุทธิพร ที่ 2 นายเอี่ยม เทวบุญ ที่ 3จำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 6 (14), ม. 294, ม. 295ใต้ถุนเรือนซึ่งมีฝาขัดแตะคั่นห้อง พื้นเป็นดินกลางวันใช้เป็นที่ขายของ กลางคืนขนของขึ้นเก็บบนเรือนก็ถือว่าเป็นบริเวณต่อเนื่องกับตัวเรือน เป็นเคหสถานตามกฎหมายโจทก์ฟ้องว่า เวลากลางคืนจำเลยสมคบกันเข้าไปลักทรัพย์ของผู้เสียหายในห้องอันเป็นเคหสถานที่อาศัย จำเลยทั้ง 3 ปฏิเสธได้ความว่า สถานที่ซึ่งจำเลยเข้าไปลักเป็นใต้ถุนเรือนของเจ้าทรัพย์มีฝาขัดแตะกั้นห้องพื้นเป็นดิน กลางวันใช้เป็นที่ขายของ กลางคืนขนของขึ้นเก็บบนเรือน ไม่มีคนนอนใต้ถุนนี้ศาลจังหวัดชุมพร ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 293ข้อ 1 และข้อ 11 โดยเห็นว่าที่ซึ่งจำเลยเข้าไปลักมิใช่เคหะสถานจำคุกคนละ 8 เดือนศาลอุทธรณ์เห็นว่า ที่ซึ่งจำเลยเข้าไปลักทรัพย์เป็นเคหะสถานพิพากษาแก้ให้จำคุกคนละ 2 ปีตามมาตรา 295 นอกนั้นยืนนายถวิล นายเอี่ยม จำเลยฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า สถานที่ซึ่งจำเลยเข้าไปลักทรัพย์ มีลักษณะเช่นนี้ต้องถือว่าเป็นบริเวณต่อเนื่องกับตัวเรือนนับว่าเป็นเคหะสถานตามกฎหมายพิพากษายืน(นาถปรีชา-ธรรมบัณฑิตสิทธิศฤงคาร-นนทประชา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า เวลากลางคืนจำเลยสมคบกันเข้าไปลักทรัพย์ของผู้เสียหายในห้องอันเป็นเคหสถานที่อาศัย จำเลยทั้ง 3 ปฏิเสธได้ความว่า สถานที่ซึ่งจำเลยเข้าไปลักเป็นใต้ถุนเรือนของเจ้าทรัพย์มีฝาขัดแตะกั้นห้องพื้นเป็นดิน กลางวันใช้เป็นที่ขายของ กลางคืนขนของขึ้นเก็บบนเรือน ไม่มีคนนอนใต้ถุนนี้ศาลจังหวัดชุมพร ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 293ข้อ 1 และข้อ 11 โดยเห็นว่าที่ซึ่งจำเลยเข้าไปลักมิใช่เคหะสถานจำคุกคนละ 8 เดือนศาลอุทธรณ์เห็นว่า ที่ซึ่งจำเลยเข้าไปลักทรัพย์เป็นเคหะสถานพิพากษาแก้ให้จำคุกคนละ 2 ปีตามมาตรา 295 นอกนั้นยืนนายถวิล นายเอี่ยม จำเลยฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า สถานที่ซึ่งจำเลยเข้าไปลักทรัพย์ มีลักษณะเช่นนี้ต้องถือว่าเป็นบริเวณต่อเนื่องกับตัวเรือนนับว่าเป็นเคหะสถานตามกฎหมายพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 513/2493อัยการชุมพรโจทก์นายหนู เซนนิคุต ที่ 1 นายถวิล สุทธิพร ที่ 2 นายเอี่ยม เทวบุญ ที่ 3จำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 6 (14), ม. 294, ม. 295ใต้ถุนเรือนซึ่งมีฝาขัดแตะคั่นห้อง พื้นเป็นดินกลางวันใช้เป็นที่ขายของ กลางคืนขนของขึ้นเก็บบนเรือนก็ถือว่าเป็นบริเวณต่อเนื่องกับตัวเรือน เป็นเคหสถานตามกฎหมายโจทก์ฟ้องว่า เวลากลางคืนจำเลยสมคบกันเข้าไปลักทรัพย์ของผู้เสียหายในห้องอันเป็นเคหสถานที่อาศัย จำเลยทั้ง 3 ปฏิเสธได้ความว่า สถานที่ซึ่งจำเลยเข้าไปลักเป็นใต้ถุนเรือนของเจ้าทรัพย์มีฝาขัดแตะกั้นห้องพื้นเป็นดิน กลางวันใช้เป็นที่ขายของ กลางคืนขนของขึ้นเก็บบนเรือน ไม่มีคนนอนใต้ถุนนี้ศาลจังหวัดชุมพร ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 293ข้อ 1 และข้อ 11 โดยเห็นว่าที่ซึ่งจำเลยเข้าไปลักมิใช่เคหะสถานจำคุกคนละ 8 เดือนศาลอุทธรณ์เห็นว่า ที่ซึ่งจำเลยเข้าไปลักทรัพย์เป็นเคหะสถานพิพากษาแก้ให้จำคุกคนละ 2 ปีตามมาตรา 295 นอกนั้นยืนนายถวิล นายเอี่ยม จำเลยฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า สถานที่ซึ่งจำเลยเข้าไปลักทรัพย์ มีลักษณะเช่นนี้ต้องถือว่าเป็นบริเวณต่อเนื่องกับตัวเรือนนับว่าเป็นเคหะสถานตามกฎหมายพิพากษายืน(นาถปรีชา-ธรรมบัณฑิตสิทธิศฤงคาร-นนทประชา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ