คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 784/2509หลักกฎหมาย: จำเลยเป็นภารโรงมีหน้าที่เฝ้าโรงเรียนได้มีคนร้ายมางัดแงะโรงเรียนซึ่งเก็บของที่มีค่าในเวลาที่จำเลยไม่อยู่ ครั้นจำเลยมา คนร้ายหนีไป จำเลยติดตามไล่จับและใช้อาวุธปืนยิงไปโดยเจตนาป้องกันทรัพย์สินของโรงเรียนกระสุนปืนไปถูกผู้เสียหายการกระทำของจำเลยเช่นนี้เป็นการกระทำโดยเจตนาป้องกันทรัพย์ที่เกินสมควรแก่เหตุ การที่จำเลยติดตามขับไล่คนร้ายไปแล้วใช้ปืนยิงคนร้ายแต่กระสุนปืนไปถูกผู้เสียหายนั้นเป็นการกระทำที่จำเลยได้มีเจตนาจะกระทำต่อบุคคลหนึ่งแต่ผลของการกระทำเกิดแก่อีกบุคคลหนึ่งโดยพลาดไปตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 60ให้ถือว่าผู้นั้นกระทำโดยเจตนาแก่บุคคลซึ่งรับผลร้ายจากการกระทำนั้นการกระทำดังกล่าวของจำเลยไม่เป็นการกระทำโดยประมาทโจทก์ฟ้องว่า จำเลยพยายามฆ่าคนตายโดยเจตนาจำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นเห็นว่า จำเลยป้องกันตัวและทรัพย์สินพอสมควรแก่เหตุพิพากษายกฟ้องโจทก์และโจทก์ร่วมอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 288, 80 ประกอบด้วยมาตรา 68, 69 ให้จำคุก 8 เดือนจำเลยฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า ตามที่จำเลยฎีกาคัดค้านว่า โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานพยายามฆ่าคน เมื่อศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงว่าจำเลยติดตามขับไล่คนร้ายแล้ว จำเลยใช้อาวุธปืนยิงโดยเจตนาเพื่อป้องกันทรัพย์สิน กระสุนปืนถูกผู้เสียหายซึ่งเดินทางมานั้นโดยบังเอิญ การกระทำของจำเลยจึงเป็นการกระทำโดยประมาท ซึ่งต่างกับฟ้อง ศาลอุทธรณ์พิพากษาลงโทษจำเลยไม่ชอบนั้น ศาลฎีกาเห็นว่าการที่จำเลยติดตามขับไล่คนร้ายไปแล้วใช้ปืนยิงคนร้าย แต่กระสุนปืนไปถูกผู้เสียหายนั้น เป็นการกระทำที่จำเลยได้มีเจตนาจะกระทำต่อบุคคลหนึ่ง แต่ผลของการกระทำเกิดแก่อีกบุคคลหนึ่งโดยพลาดไปตามมาตรา 60 แห่งประมวลกฎหมายอาญา ให้ถือว่าผู้นั้นกระทำโดยเจตนาแก่บุคคลซึ่งได้รับผลร้ายจากการกระทำนั้น การกระทำดังกล่าวของจำเลยไม่เป็นการกระทำโดยประมาทดังฎีกาจำเลยข้อเท็จจริงจึงไม่ต่างกับฟ้อง ศาลอุทธรณ์พิพากษาลงโทษจำเลยได้ ไม่เป็นการพิพากษาเกินคำฟ้อง และที่ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า มีคนร้ายพยายามมางัดแงะโรงเรียนซึ่งเก็บของที่มีค่าในเวลาที่จำเลยไม่อยู่ครั้นจำเลยมาคนร้ายหนีไป จำเลยติดตามไล่จับ และใช้อาวุธปืนยิงไปโดยเจตนาป้องกันทรัพย์สินของโรงเรียนกระสุนปืนไปถูกผู้เสียหายเข้าการกระทำของจำเลยเป็นการกระทำโดยเจตนาฟ้องกันทรัพย์ที่เกินสมควรแก่เหตุนั้นชอบแล้ว พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 784/2509อัยการจังหวัดพระนครศรีอยุธยาโจทก์โจทก์ร่วมโจทก์นายกลิ้ง พงษ์บัวโจทก์นายช่วง นุ้ยบำเพ็ญจำเลย ป.อ. ม. 59, ม. 60, ม. 68, ม. 69 จำเลยเป็นภารโรงมีหน้าที่เฝ้าโรงเรียนได้มีคนร้ายมางัดแงะโรงเรียนซึ่งเก็บของที่มีค่าในเวลาที่จำเลยไม่อยู่ ครั้นจำเลยมา คนร้ายหนีไป จำเลยติดตามไล่จับและใช้อาวุธปืนยิงไปโดยเจตนาป้องกันทรัพย์สินของโรงเรียนกระสุนปืนไปถูกผู้เสียหายการกระทำของจำเลยเช่นนี้เป็นการกระทำโดยเจตนาป้องกันทรัพย์ที่เกินสมควรแก่เหตุ การที่จำเลยติดตามขับไล่คนร้ายไปแล้วใช้ปืนยิงคนร้ายแต่กระสุนปืนไปถูกผู้เสียหายนั้นเป็นการกระทำที่จำเลยได้มีเจตนาจะกระทำต่อบุคคลหนึ่งแต่ผลของการกระทำเกิดแก่อีกบุคคลหนึ่งโดยพลาดไปตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 60ให้ถือว่าผู้นั้นกระทำโดยเจตนาแก่บุคคลซึ่งรับผลร้ายจากการกระทำนั้นการกระทำดังกล่าวของจำเลยไม่เป็นการกระทำโดยประมาทโจทก์ฟ้องว่า จำเลยพยายามฆ่าคนตายโดยเจตนาจำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นเห็นว่า จำเลยป้องกันตัวและทรัพย์สินพอสมควรแก่เหตุพิพากษายกฟ้องโจทก์และโจทก์ร่วมอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 288, 80 ประกอบด้วยมาตรา 68, 69 ให้จำคุก 8 เดือนจำเลยฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า ตามที่จำเลยฎีกาคัดค้านว่า โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานพยายามฆ่าคน เมื่อศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงว่าจำเลยติดตามขับไล่คนร้ายแล้ว จำเลยใช้อาวุธปืนยิงโดยเจตนาเพื่อป้องกันทรัพย์สิน กระสุนปืนถูกผู้เสียหายซึ่งเดินทางมานั้นโดยบังเอิญ การกระทำของจำเลยจึงเป็นการกระทำโดยประมาท ซึ่งต่างกับฟ้อง ศาลอุทธรณ์พิพากษาลงโทษจำเลยไม่ชอบนั้น ศาลฎีกาเห็นว่าการที่จำเลยติดตามขับไล่คนร้ายไปแล้วใช้ปืนยิงคนร้าย แต่กระสุนปืนไปถูกผู้เสียหายนั้น เป็นการกระทำที่จำเลยได้มีเจตนาจะกระทำต่อบุคคลหนึ่ง แต่ผลของการกระทำเกิดแก่อีกบุคคลหนึ่งโดยพลาดไปตามมาตรา 60 แห่งประมวลกฎหมายอาญา ให้ถือว่าผู้นั้นกระทำโดยเจตนาแก่บุคคลซึ่งได้รับผลร้ายจากการกระทำนั้น การกระทำดังกล่าวของจำเลยไม่เป็นการกระทำโดยประมาทดังฎีกาจำเลยข้อเท็จจริงจึงไม่ต่างกับฟ้อง ศาลอุทธรณ์พิพากษาลงโทษจำเลยได้ ไม่เป็นการพิพากษาเกินคำฟ้อง และที่ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า มีคนร้ายพยายามมางัดแงะโรงเรียนซึ่งเก็บของที่มีค่าในเวลาที่จำเลยไม่อยู่ครั้นจำเลยมาคนร้ายหนีไป จำเลยติดตามไล่จับ และใช้อาวุธปืนยิงไปโดยเจตนาป้องกันทรัพย์สินของโรงเรียนกระสุนปืนไปถูกผู้เสียหายเข้าการกระทำของจำเลยเป็นการกระทำโดยเจตนาฟ้องกันทรัพย์ที่เกินสมควรแก่เหตุนั้นชอบแล้ว พิพากษายืน(เพรียง โรจนรัส-จิตติ ติงศภัทิย์-ไฉน บุญยก)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยพยายามฆ่าคนตายโดยเจตนาจำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นเห็นว่า จำเลยป้องกันตัวและทรัพย์สินพอสมควรแก่เหตุพิพากษายกฟ้องโจทก์และโจทก์ร่วมอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 288, 80 ประกอบด้วยมาตรา 68, 69 ให้จำคุก 8 เดือนจำเลยฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า ตามที่จำเลยฎีกาคัดค้านว่า โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานพยายามฆ่าคน เมื่อศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงว่าจำเลยติดตามขับไล่คนร้ายแล้ว จำเลยใช้อาวุธปืนยิงโดยเจตนาเพื่อป้องกันทรัพย์สิน กระสุนปืนถูกผู้เสียหายซึ่งเดินทางมานั้นโดยบังเอิญ การกระทำของจำเลยจึงเป็นการกระทำโดยประมาท ซึ่งต่างกับฟ้อง ศาลอุทธรณ์พิพากษาลงโทษจำเลยไม่ชอบนั้น ศาลฎีกาเห็นว่าการที่จำเลยติดตามขับไล่คนร้ายไปแล้วใช้ปืนยิงคนร้าย แต่กระสุนปืนไปถูกผู้เสียหายนั้น เป็นการกระทำที่จำเลยได้มีเจตนาจะกระทำต่อบุคคลหนึ่ง แต่ผลของการกระทำเกิดแก่อีกบุคคลหนึ่งโดยพลาดไปตามมาตรา 60 แห่งประมวลกฎหมายอาญา ให้ถือว่าผู้นั้นกระทำโดยเจตนาแก่บุคคลซึ่งได้รับผลร้ายจากการกระทำนั้น การกระทำดังกล่าวของจำเลยไม่เป็นการกระทำโดยประมาทดังฎีกาจำเลยข้อเท็จจริงจึงไม่ต่างกับฟ้อง ศาลอุทธรณ์พิพากษาลงโทษจำเลยได้ ไม่เป็นการพิพากษาเกินคำฟ้อง และที่ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า มีคนร้ายพยายามมางัดแงะโรงเรียนซึ่งเก็บของที่มีค่าในเวลาที่จำเลยไม่อยู่ครั้นจำเลยมาคนร้ายหนีไป จำเลยติดตามไล่จับ และใช้อาวุธปืนยิงไปโดยเจตนาป้องกันทรัพย์สินของโรงเรียนกระสุนปืนไปถูกผู้เสียหายเข้าการกระทำของจำเลยเป็นการกระทำโดยเจตนาฟ้องกันทรัพย์ที่เกินสมควรแก่เหตุนั้นชอบแล้ว พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 784/2509อัยการจังหวัดพระนครศรีอยุธยาโจทก์โจทก์ร่วมโจทก์นายกลิ้ง พงษ์บัวโจทก์นายช่วง นุ้ยบำเพ็ญจำเลย ป.อ. ม. 59, ม. 60, ม. 68, ม. 69 จำเลยเป็นภารโรงมีหน้าที่เฝ้าโรงเรียนได้มีคนร้ายมางัดแงะโรงเรียนซึ่งเก็บของที่มีค่าในเวลาที่จำเลยไม่อยู่ ครั้นจำเลยมา คนร้ายหนีไป จำเลยติดตามไล่จับและใช้อาวุธปืนยิงไปโดยเจตนาป้องกันทรัพย์สินของโรงเรียนกระสุนปืนไปถูกผู้เสียหายการกระทำของจำเลยเช่นนี้เป็นการกระทำโดยเจตนาป้องกันทรัพย์ที่เกินสมควรแก่เหตุ การที่จำเลยติดตามขับไล่คนร้ายไปแล้วใช้ปืนยิงคนร้ายแต่กระสุนปืนไปถูกผู้เสียหายนั้นเป็นการกระทำที่จำเลยได้มีเจตนาจะกระทำต่อบุคคลหนึ่งแต่ผลของการกระทำเกิดแก่อีกบุคคลหนึ่งโดยพลาดไปตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 60ให้ถือว่าผู้นั้นกระทำโดยเจตนาแก่บุคคลซึ่งรับผลร้ายจากการกระทำนั้นการกระทำดังกล่าวของจำเลยไม่เป็นการกระทำโดยประมาทโจทก์ฟ้องว่า จำเลยพยายามฆ่าคนตายโดยเจตนาจำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นเห็นว่า จำเลยป้องกันตัวและทรัพย์สินพอสมควรแก่เหตุพิพากษายกฟ้องโจทก์และโจทก์ร่วมอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 288, 80 ประกอบด้วยมาตรา 68, 69 ให้จำคุก 8 เดือนจำเลยฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า ตามที่จำเลยฎีกาคัดค้านว่า โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานพยายามฆ่าคน เมื่อศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงว่าจำเลยติดตามขับไล่คนร้ายแล้ว จำเลยใช้อาวุธปืนยิงโดยเจตนาเพื่อป้องกันทรัพย์สิน กระสุนปืนถูกผู้เสียหายซึ่งเดินทางมานั้นโดยบังเอิญ การกระทำของจำเลยจึงเป็นการกระทำโดยประมาท ซึ่งต่างกับฟ้อง ศาลอุทธรณ์พิพากษาลงโทษจำเลยไม่ชอบนั้น ศาลฎีกาเห็นว่าการที่จำเลยติดตามขับไล่คนร้ายไปแล้วใช้ปืนยิงคนร้าย แต่กระสุนปืนไปถูกผู้เสียหายนั้น เป็นการกระทำที่จำเลยได้มีเจตนาจะกระทำต่อบุคคลหนึ่ง แต่ผลของการกระทำเกิดแก่อีกบุคคลหนึ่งโดยพลาดไปตามมาตรา 60 แห่งประมวลกฎหมายอาญา ให้ถือว่าผู้นั้นกระทำโดยเจตนาแก่บุคคลซึ่งได้รับผลร้ายจากการกระทำนั้น การกระทำดังกล่าวของจำเลยไม่เป็นการกระทำโดยประมาทดังฎีกาจำเลยข้อเท็จจริงจึงไม่ต่างกับฟ้อง ศาลอุทธรณ์พิพากษาลงโทษจำเลยได้ ไม่เป็นการพิพากษาเกินคำฟ้อง และที่ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า มีคนร้ายพยายามมางัดแงะโรงเรียนซึ่งเก็บของที่มีค่าในเวลาที่จำเลยไม่อยู่ครั้นจำเลยมาคนร้ายหนีไป จำเลยติดตามไล่จับ และใช้อาวุธปืนยิงไปโดยเจตนาป้องกันทรัพย์สินของโรงเรียนกระสุนปืนไปถูกผู้เสียหายเข้าการกระทำของจำเลยเป็นการกระทำโดยเจตนาฟ้องกันทรัพย์ที่เกินสมควรแก่เหตุนั้นชอบแล้ว พิพากษายืน(เพรียง โรจนรัส-จิตติ ติงศภัทิย์-ไฉน บุญยก)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ