คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1785/2514หลักกฎหมาย: ผู้ร้องยื่นคำร้องว่าที่ดินกับตึกพิพาทเป็นกรรมสิทธิ์ของผู้ร้องได้ครอบครองที่ดินและสิ่งปลูกสร้างเป็นส่วนสัดตลอดเวลา มิใช่ของจำเลยที่ 2 มิได้ยกขึ้นอ้างว่าตึกพิพาทไม่เป็นส่วนควบหรือปลูกขึ้นอย่างไรที่จะไม่เป็นส่วนควบของที่ดินรายนี้ จึงไม่มีประเด็นที่จะสืบหรือที่ศาลจะวินิจฉัยในข้อหลังนี้ ศาลชั้นต้นเห็นว่าคดีไม่จำเป็นต้องสืบพยานต่อไป ย่อมสั่งงดแล้ววินิจฉัยคดีไปได้ผู้ร้องยื่นคำร้องว่าที่ดินพร้อมสิ่งปลูกสร้างที่โจทก์นำยึดเพื่อขายทอดตลาดชำระหนี้ตามคำพิพากษาเป็นกรรมสิทธิ์ของผู้ร้องซึ่งได้ครอบครองที่ดินและสิ่งปลูกสร้างนั้นเป็นส่วนสัดตลอดเวลามิใช่ของจำเลยที่ ๒ ขอให้ถอนการยึด โจทก์ให้การว่าที่ดินกับตึกพิพาทเป็นกรรมสิทธิ์ของจำเลยที่ ๒ ผู้เดียวผู้ร้องอ้างกรรมสิทธิ์ลอย ๆ ไม่ได้ระบุว่าได้กรรมสิทธิ์มาอย่างไรหรือครอบครองในฐานะอะไร คำร้องจึงเคลือบคลุมและไม่มีมูลจะอ้างได้ตามกฎหมาย ต่อมาโจทก์ยื่นคำร้องขอให้ศาลมีคำสั่งให้ผู้ร้องวางเงินประกันค่าสินไหมทดแทนความเสียหายที่โจทก์ได้รับ ศาลชั้นต้นไต่สวนคำร้องของโจทก์โดยผู้ร้องไม่ติดใจสืบพยานแล้วมีคำสั่งให้ผู้ร้องวางเงินต่อศาลเป็นประกันความเสียหายแก่โจทก์ ก่อนถึงกำหนดวางเงิน ๕ วัน อันเป็นวันนัดสืบพยานของผู้ร้อง ศาลชั้นต้นเห็นว่าคดีไม่จำเป็นต้องสืบพยานต่อไป จึงสั่งงดสืบพยานแล้ววินิจฉัยว่าที่ดินพิพาทเป็นของจำเลยที่ ๒ ผู้เดียวถือกรรมสิทธิ์ ส่วนตึกพิพาทเป็นส่วนควบของที่ดินดังกล่าว และเป็นของจำเลยที่ ๒ ผู้ร้องจะได้กรรมสิทธิ์โดยการครอบครองต้องครอบครองโดยสงบและเปิดเผยด้วยเจตนาเป็นเจ้าของติดต่อกัน ๑๐ ปี แต่คำร้องของผู้ร้องไม่ปรากฏว่าได้ครอบครองดังกล่าวและเป็นไปไม่ได้ที่ผู้ร้องซึ่งเป็นบุตรจำเลยที่ ๑ ที่ ๒ จะครอบครองเป็นปรปักษ์ต่อทรัพย์สินของบิดามารดา จึงมีคำสั่งให้ยกคำร้องของผู้ร้อง ผู้ร้องอุทธรณ์คำสั่งที่ให้วางเงินประกันความเสียหายและอุทธรณ์คำสั่งที่ยกคำร้องขัดทรัพย์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน ผู้ร้องฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ข้อที่ผู้ร้องฎีกาว่าการที่ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่าตึกเลขที่ ๒๘ (ตึกพิพาท) ปลูกอยู่ในที่ดิน ย่อมเป็นส่วนควบของที่ดิน ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๑๐๗ นั้นยังไม่แน่นอนเพราะอาจไม่เป็นส่วนควบตามมาตรา ๑๐๙ ก็ได้ นั้น ผู้ร้องมิได้ยกขึ้นอ้างในคำร้องเลยว่าตึกพิพาทไม่เป็นส่วนควบหรือตึกพิพาทได้ปลูกขึ้นอย่างไรที่จะไม่เป็นส่วนควบของที่ดินรายนี้จึงไม่มีประเด็นที่ผู้ร้องจะนำสืบหรือที่ศาลจะวินิจฉัยให้ได้ที่ศาลชั้นต้นงดสืบพยานของผู้ร้องและให้ยกคำร้องของผู้ร้อง จึงชอบแล้ว พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1785/2514ธนาคารนครหลวงไทย จำกัด โดยนายวิศิษฐ์ศรีสมบูรณ์และนายสงวน นิธยานนท์ กรรมการโจทก์พันตำรวจเอกพิศิษฐ์ กรดิลก ที่ 1 กับพวกรวม 3 คนจำเลยนายอนุกูล กรดิลกผู้ร้องขัดทรัพย์ ป.วิ.พ. ม. 87, ม. 104, ม. 177ผู้ร้องยื่นคำร้องว่าที่ดินกับตึกพิพาทเป็นกรรมสิทธิ์ของผู้ร้องได้ครอบครองที่ดินและสิ่งปลูกสร้างเป็นส่วนสัดตลอดเวลา มิใช่ของจำเลยที่ 2 มิได้ยกขึ้นอ้างว่าตึกพิพาทไม่เป็นส่วนควบหรือปลูกขึ้นอย่างไรที่จะไม่เป็นส่วนควบของที่ดินรายนี้ จึงไม่มีประเด็นที่จะสืบหรือที่ศาลจะวินิจฉัยในข้อหลังนี้ ศาลชั้นต้นเห็นว่าคดีไม่จำเป็นต้องสืบพยานต่อไป ย่อมสั่งงดแล้ววินิจฉัยคดีไปได้ผู้ร้องยื่นคำร้องว่าที่ดินพร้อมสิ่งปลูกสร้างที่โจทก์นำยึดเพื่อขายทอดตลาดชำระหนี้ตามคำพิพากษาเป็นกรรมสิทธิ์ของผู้ร้องซึ่งได้ครอบครองที่ดินและสิ่งปลูกสร้างนั้นเป็นส่วนสัดตลอดเวลามิใช่ของจำเลยที่ ๒ ขอให้ถอนการยึด โจทก์ให้การว่าที่ดินกับตึกพิพาทเป็นกรรมสิทธิ์ของจำเลยที่ ๒ ผู้เดียวผู้ร้องอ้างกรรมสิทธิ์ลอย ๆ ไม่ได้ระบุว่าได้กรรมสิทธิ์มาอย่างไรหรือครอบครองในฐานะอะไร คำร้องจึงเคลือบคลุมและไม่มีมูลจะอ้างได้ตามกฎหมาย ต่อมาโจทก์ยื่นคำร้องขอให้ศาลมีคำสั่งให้ผู้ร้องวางเงินประกันค่าสินไหมทดแทนความเสียหายที่โจทก์ได้รับ ศาลชั้นต้นไต่สวนคำร้องของโจทก์โดยผู้ร้องไม่ติดใจสืบพยานแล้วมีคำสั่งให้ผู้ร้องวางเงินต่อศาลเป็นประกันความเสียหายแก่โจทก์ ก่อนถึงกำหนดวางเงิน ๕ วัน อันเป็นวันนัดสืบพยานของผู้ร้อง ศาลชั้นต้นเห็นว่าคดีไม่จำเป็นต้องสืบพยานต่อไป จึงสั่งงดสืบพยานแล้ววินิจฉัยว่าที่ดินพิพาทเป็นของจำเลยที่ ๒ ผู้เดียวถือกรรมสิทธิ์ ส่วนตึกพิพาทเป็นส่วนควบของที่ดินดังกล่าว และเป็นของจำเลยที่ ๒ ผู้ร้องจะได้กรรมสิทธิ์โดยการครอบครองต้องครอบครองโดยสงบและเปิดเผยด้วยเจตนาเป็นเจ้าของติดต่อกัน ๑๐ ปี แต่คำร้องของผู้ร้องไม่ปรากฏว่าได้ครอบครองดังกล่าวและเป็นไปไม่ได้ที่ผู้ร้องซึ่งเป็นบุตรจำเลยที่ ๑ ที่ ๒ จะครอบครองเป็นปรปักษ์ต่อทรัพย์สินของบิดามารดา จึงมีคำสั่งให้ยกคำร้องของผู้ร้อง ผู้ร้องอุทธรณ์คำสั่งที่ให้วางเงินประกันความเสียหายและอุทธรณ์คำสั่งที่ยกคำร้องขัดทรัพย์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน ผู้ร้องฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ข้อที่ผู้ร้องฎีกาว่าการที่ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่าตึกเลขที่ ๒๘ (ตึกพิพาท) ปลูกอยู่ในที่ดิน ย่อมเป็นส่วนควบของที่ดิน ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๑๐๗ นั้นยังไม่แน่นอนเพราะอาจไม่เป็นส่วนควบตามมาตรา ๑๐๙ ก็ได้ นั้น ผู้ร้องมิได้ยกขึ้นอ้างในคำร้องเลยว่าตึกพิพาทไม่เป็นส่วนควบหรือตึกพิพาทได้ปลูกขึ้นอย่างไรที่จะไม่เป็นส่วนควบของที่ดินรายนี้จึงไม่มีประเด็นที่ผู้ร้องจะนำสืบหรือที่ศาลจะวินิจฉัยให้ได้ที่ศาลชั้นต้นงดสืบพยานของผู้ร้องและให้ยกคำร้องของผู้ร้อง จึงชอบแล้ว พิพากษายืน(วินัย ทองลงยา-ประสาท สุคนธมาน-อาจิต ไชยาคำ)ศาลแพ่ง - นายชลูตม์ สวัสดิทัตศาลอุทธรณ์ - นายศวิต สมหวังแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ผู้ร้องยื่นคำร้องว่าที่ดินพร้อมสิ่งปลูกสร้างที่โจทก์นำยึดเพื่อขายทอดตลาดชำระหนี้ตามคำพิพากษาเป็นกรรมสิทธิ์ของผู้ร้องซึ่งได้ครอบครองที่ดินและสิ่งปลูกสร้างนั้นเป็นส่วนสัดตลอดเวลามิใช่ของจำเลยที่ ๒ ขอให้ถอนการยึด โจทก์ให้การว่าที่ดินกับตึกพิพาทเป็นกรรมสิทธิ์ของจำเลยที่ ๒ ผู้เดียวผู้ร้องอ้างกรรมสิทธิ์ลอย ๆ ไม่ได้ระบุว่าได้กรรมสิทธิ์มาอย่างไรหรือครอบครองในฐานะอะไร คำร้องจึงเคลือบคลุมและไม่มีมูลจะอ้างได้ตามกฎหมาย ต่อมาโจทก์ยื่นคำร้องขอให้ศาลมีคำสั่งให้ผู้ร้องวางเงินประกันค่าสินไหมทดแทนความเสียหายที่โจทก์ได้รับ ศาลชั้นต้นไต่สวนคำร้องของโจทก์โดยผู้ร้องไม่ติดใจสืบพยานแล้วมีคำสั่งให้ผู้ร้องวางเงินต่อศาลเป็นประกันความเสียหายแก่โจทก์ ก่อนถึงกำหนดวางเงิน ๕ วัน อันเป็นวันนัดสืบพยานของผู้ร้อง ศาลชั้นต้นเห็นว่าคดีไม่จำเป็นต้องสืบพยานต่อไป จึงสั่งงดสืบพยานแล้ววินิจฉัยว่าที่ดินพิพาทเป็นของจำเลยที่ ๒ ผู้เดียวถือกรรมสิทธิ์ ส่วนตึกพิพาทเป็นส่วนควบของที่ดินดังกล่าว และเป็นของจำเลยที่ ๒ ผู้ร้องจะได้กรรมสิทธิ์โดยการครอบครองต้องครอบครองโดยสงบและเปิดเผยด้วยเจตนาเป็นเจ้าของติดต่อกัน ๑๐ ปี แต่คำร้องของผู้ร้องไม่ปรากฏว่าได้ครอบครองดังกล่าวและเป็นไปไม่ได้ที่ผู้ร้องซึ่งเป็นบุตรจำเลยที่ ๑ ที่ ๒ จะครอบครองเป็นปรปักษ์ต่อทรัพย์สินของบิดามารดา จึงมีคำสั่งให้ยกคำร้องของผู้ร้อง ผู้ร้องอุทธรณ์คำสั่งที่ให้วางเงินประกันความเสียหายและอุทธรณ์คำสั่งที่ยกคำร้องขัดทรัพย์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน ผู้ร้องฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ข้อที่ผู้ร้องฎีกาว่าการที่ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่าตึกเลขที่ ๒๘ (ตึกพิพาท) ปลูกอยู่ในที่ดิน ย่อมเป็นส่วนควบของที่ดิน ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๑๐๗ นั้นยังไม่แน่นอนเพราะอาจไม่เป็นส่วนควบตามมาตรา ๑๐๙ ก็ได้ นั้น ผู้ร้องมิได้ยกขึ้นอ้างในคำร้องเลยว่าตึกพิพาทไม่เป็นส่วนควบหรือตึกพิพาทได้ปลูกขึ้นอย่างไรที่จะไม่เป็นส่วนควบของที่ดินรายนี้จึงไม่มีประเด็นที่ผู้ร้องจะนำสืบหรือที่ศาลจะวินิจฉัยให้ได้ที่ศาลชั้นต้นงดสืบพยานของผู้ร้องและให้ยกคำร้องของผู้ร้อง จึงชอบแล้ว พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1785/2514ธนาคารนครหลวงไทย จำกัด โดยนายวิศิษฐ์ศรีสมบูรณ์และนายสงวน นิธยานนท์ กรรมการโจทก์พันตำรวจเอกพิศิษฐ์ กรดิลก ที่ 1 กับพวกรวม 3 คนจำเลยนายอนุกูล กรดิลกผู้ร้องขัดทรัพย์ ป.วิ.พ. ม. 87, ม. 104, ม. 177ผู้ร้องยื่นคำร้องว่าที่ดินกับตึกพิพาทเป็นกรรมสิทธิ์ของผู้ร้องได้ครอบครองที่ดินและสิ่งปลูกสร้างเป็นส่วนสัดตลอดเวลา มิใช่ของจำเลยที่ 2 มิได้ยกขึ้นอ้างว่าตึกพิพาทไม่เป็นส่วนควบหรือปลูกขึ้นอย่างไรที่จะไม่เป็นส่วนควบของที่ดินรายนี้ จึงไม่มีประเด็นที่จะสืบหรือที่ศาลจะวินิจฉัยในข้อหลังนี้ ศาลชั้นต้นเห็นว่าคดีไม่จำเป็นต้องสืบพยานต่อไป ย่อมสั่งงดแล้ววินิจฉัยคดีไปได้ผู้ร้องยื่นคำร้องว่าที่ดินพร้อมสิ่งปลูกสร้างที่โจทก์นำยึดเพื่อขายทอดตลาดชำระหนี้ตามคำพิพากษาเป็นกรรมสิทธิ์ของผู้ร้องซึ่งได้ครอบครองที่ดินและสิ่งปลูกสร้างนั้นเป็นส่วนสัดตลอดเวลามิใช่ของจำเลยที่ ๒ ขอให้ถอนการยึด โจทก์ให้การว่าที่ดินกับตึกพิพาทเป็นกรรมสิทธิ์ของจำเลยที่ ๒ ผู้เดียวผู้ร้องอ้างกรรมสิทธิ์ลอย ๆ ไม่ได้ระบุว่าได้กรรมสิทธิ์มาอย่างไรหรือครอบครองในฐานะอะไร คำร้องจึงเคลือบคลุมและไม่มีมูลจะอ้างได้ตามกฎหมาย ต่อมาโจทก์ยื่นคำร้องขอให้ศาลมีคำสั่งให้ผู้ร้องวางเงินประกันค่าสินไหมทดแทนความเสียหายที่โจทก์ได้รับ ศาลชั้นต้นไต่สวนคำร้องของโจทก์โดยผู้ร้องไม่ติดใจสืบพยานแล้วมีคำสั่งให้ผู้ร้องวางเงินต่อศาลเป็นประกันความเสียหายแก่โจทก์ ก่อนถึงกำหนดวางเงิน ๕ วัน อันเป็นวันนัดสืบพยานของผู้ร้อง ศาลชั้นต้นเห็นว่าคดีไม่จำเป็นต้องสืบพยานต่อไป จึงสั่งงดสืบพยานแล้ววินิจฉัยว่าที่ดินพิพาทเป็นของจำเลยที่ ๒ ผู้เดียวถือกรรมสิทธิ์ ส่วนตึกพิพาทเป็นส่วนควบของที่ดินดังกล่าว และเป็นของจำเลยที่ ๒ ผู้ร้องจะได้กรรมสิทธิ์โดยการครอบครองต้องครอบครองโดยสงบและเปิดเผยด้วยเจตนาเป็นเจ้าของติดต่อกัน ๑๐ ปี แต่คำร้องของผู้ร้องไม่ปรากฏว่าได้ครอบครองดังกล่าวและเป็นไปไม่ได้ที่ผู้ร้องซึ่งเป็นบุตรจำเลยที่ ๑ ที่ ๒ จะครอบครองเป็นปรปักษ์ต่อทรัพย์สินของบิดามารดา จึงมีคำสั่งให้ยกคำร้องของผู้ร้อง ผู้ร้องอุทธรณ์คำสั่งที่ให้วางเงินประกันความเสียหายและอุทธรณ์คำสั่งที่ยกคำร้องขัดทรัพย์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน ผู้ร้องฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ข้อที่ผู้ร้องฎีกาว่าการที่ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่าตึกเลขที่ ๒๘ (ตึกพิพาท) ปลูกอยู่ในที่ดิน ย่อมเป็นส่วนควบของที่ดิน ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๑๐๗ นั้นยังไม่แน่นอนเพราะอาจไม่เป็นส่วนควบตามมาตรา ๑๐๙ ก็ได้ นั้น ผู้ร้องมิได้ยกขึ้นอ้างในคำร้องเลยว่าตึกพิพาทไม่เป็นส่วนควบหรือตึกพิพาทได้ปลูกขึ้นอย่างไรที่จะไม่เป็นส่วนควบของที่ดินรายนี้จึงไม่มีประเด็นที่ผู้ร้องจะนำสืบหรือที่ศาลจะวินิจฉัยให้ได้ที่ศาลชั้นต้นงดสืบพยานของผู้ร้องและให้ยกคำร้องของผู้ร้อง จึงชอบแล้ว พิพากษายืน(วินัย ทองลงยา-ประสาท สุคนธมาน-อาจิต ไชยาคำ)ศาลแพ่ง - นายชลูตม์ สวัสดิทัตศาลอุทธรณ์ - นายศวิต สมหวังแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ