คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 537/2479หลักกฎหมาย: โจทก็ฟ้องว่าจำเลยทำผิดในวันแรม 9-10 ค่ำเวลากลางคืน ได้ความว่าจำเลยทำผิดในวันแรม 8 ค่ำจวนค่อนรุ่งลงโทษจำเลยไม่ได้ วันเวลาถือว่าเป็นรายละเอียดอันสำคัญที่ต้องแถลงในฟ้อง หากว่าฟ้องนั้นผิดวันและโจทก์มิได้ขอแก้เสียในเวลาสมควรปล่อยล่วงเลยมาศาลต้องยกฟ้องโจทก์ฟ้องว่าเมื่อวันแรม ๙-๑๐ ค่ำเดือน ๑๒ พ.ศ.๒๔๗๘ เวลากลางคืนจำเลยกระทำการลักทรัพย์ของ พ.ไปขอให้ลงโทษ ทางพิจารณาได้ความว่าจำเลยทำผิดในวันแรง ๘ ค่ำเดือน ๑๒ เวลาก่อนรุ่ง ศาลชั้นต้นตัดสินลงโทษจำเลยตามกฎหมายอาญา ม.๒๙๕ ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า จะลงโทษจำเลยในคดีนี้มิได้ เพราะวันแรง ๘ ค่ำที่จำเลยกระทำผิดนั้น โจทก์มิได้กล่าวมาในฟ้องอ้างประมวลวิธีพิจารณาความอาญา ม.๑๙๒ วรรค ๑-๒ ศาลฎีกาตัดสินว่าตามกฎหมายอาญา ม.๖(๔๒) จะนับว่าเป็นเวลาเกิดกลางคืนแรม ๙ ค่ำตามฟ้องหาได้ไม่ และเห็นด้วยกับศาลอุทธรณ์ที่ว่าประมวลวิธีพิจารณาความอาญามิได้ถือเป็นข้อสำคัญว่าจำเลยหลงข้อต่อสู้หรือไม่ จึงจะยกฟ้องโจทก์ ตามประมวลวิธีพิจารณาความอาญา ม.๑๕๘(๕) ก็ได้บัญญัติว่าในฟ้องต้องระบุวันเวลาที่จะทำให้จำเลยเข้าใจข้อหาได้ดี แต่ในคดีนี้ฟ้องของโจทก์ก็ระบุวันเวลามาแล้วแต่ผิดความจริงไป และตาม ม.๑๖๓-๑๖๔ เมื่อโจทก์รู้ว่าฟ้องของตนผิดก็ยังมีโอกาศที่จะขอแก้ได้ แต่โจทก์หาได้ทำดั่งนั้นไม่ จึงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ให้ยกฎีกาโจทก์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 537/2479อัยยการพิษณุโลกโจทก์นายครอบ จันสุกจำเลย ป.อ. ม. 6-295 (24) ป.วิ.อ. ม. 192, ม. 158 (5), ม. 163, ม. 164โจทก็ฟ้องว่าจำเลยทำผิดในวันแรม 9-10 ค่ำเวลากลางคืน ได้ความว่าจำเลยทำผิดในวันแรม 8 ค่ำจวนค่อนรุ่งลงโทษจำเลยไม่ได้ วันเวลาถือว่าเป็นรายละเอียดอันสำคัญที่ต้องแถลงในฟ้อง หากว่าฟ้องนั้นผิดวันและโจทก์มิได้ขอแก้เสียในเวลาสมควรปล่อยล่วงเลยมาศาลต้องยกฟ้องโจทก์ฟ้องว่าเมื่อวันแรม ๙-๑๐ ค่ำเดือน ๑๒ พ.ศ.๒๔๗๘ เวลากลางคืนจำเลยกระทำการลักทรัพย์ของ พ.ไปขอให้ลงโทษ ทางพิจารณาได้ความว่าจำเลยทำผิดในวันแรง ๘ ค่ำเดือน ๑๒ เวลาก่อนรุ่ง ศาลชั้นต้นตัดสินลงโทษจำเลยตามกฎหมายอาญา ม.๒๙๕ ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า จะลงโทษจำเลยในคดีนี้มิได้ เพราะวันแรง ๘ ค่ำที่จำเลยกระทำผิดนั้น โจทก์มิได้กล่าวมาในฟ้องอ้างประมวลวิธีพิจารณาความอาญา ม.๑๙๒ วรรค ๑-๒ ศาลฎีกาตัดสินว่าตามกฎหมายอาญา ม.๖(๔๒) จะนับว่าเป็นเวลาเกิดกลางคืนแรม ๙ ค่ำตามฟ้องหาได้ไม่ และเห็นด้วยกับศาลอุทธรณ์ที่ว่าประมวลวิธีพิจารณาความอาญามิได้ถือเป็นข้อสำคัญว่าจำเลยหลงข้อต่อสู้หรือไม่ จึงจะยกฟ้องโจทก์ ตามประมวลวิธีพิจารณาความอาญา ม.๑๕๘(๕) ก็ได้บัญญัติว่าในฟ้องต้องระบุวันเวลาที่จะทำให้จำเลยเข้าใจข้อหาได้ดี แต่ในคดีนี้ฟ้องของโจทก์ก็ระบุวันเวลามาแล้วแต่ผิดความจริงไป และตาม ม.๑๖๓-๑๖๔ เมื่อโจทก์รู้ว่าฟ้องของตนผิดก็ยังมีโอกาศที่จะขอแก้ได้ แต่โจทก์หาได้ทำดั่งนั้นไม่ จึงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ให้ยกฎีกาโจทก์(อิศร-นล-ดูปลาตร์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่าเมื่อวันแรม ๙-๑๐ ค่ำเดือน ๑๒ พ.ศ.๒๔๗๘ เวลากลางคืนจำเลยกระทำการลักทรัพย์ของ พ.ไปขอให้ลงโทษ ทางพิจารณาได้ความว่าจำเลยทำผิดในวันแรง ๘ ค่ำเดือน ๑๒ เวลาก่อนรุ่ง ศาลชั้นต้นตัดสินลงโทษจำเลยตามกฎหมายอาญา ม.๒๙๕ ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า จะลงโทษจำเลยในคดีนี้มิได้ เพราะวันแรง ๘ ค่ำที่จำเลยกระทำผิดนั้น โจทก์มิได้กล่าวมาในฟ้องอ้างประมวลวิธีพิจารณาความอาญา ม.๑๙๒ วรรค ๑-๒ ศาลฎีกาตัดสินว่าตามกฎหมายอาญา ม.๖(๔๒) จะนับว่าเป็นเวลาเกิดกลางคืนแรม ๙ ค่ำตามฟ้องหาได้ไม่ และเห็นด้วยกับศาลอุทธรณ์ที่ว่าประมวลวิธีพิจารณาความอาญามิได้ถือเป็นข้อสำคัญว่าจำเลยหลงข้อต่อสู้หรือไม่ จึงจะยกฟ้องโจทก์ ตามประมวลวิธีพิจารณาความอาญา ม.๑๕๘(๕) ก็ได้บัญญัติว่าในฟ้องต้องระบุวันเวลาที่จะทำให้จำเลยเข้าใจข้อหาได้ดี แต่ในคดีนี้ฟ้องของโจทก์ก็ระบุวันเวลามาแล้วแต่ผิดความจริงไป และตาม ม.๑๖๓-๑๖๔ เมื่อโจทก์รู้ว่าฟ้องของตนผิดก็ยังมีโอกาศที่จะขอแก้ได้ แต่โจทก์หาได้ทำดั่งนั้นไม่ จึงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ให้ยกฎีกาโจทก์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 537/2479อัยยการพิษณุโลกโจทก์นายครอบ จันสุกจำเลย ป.อ. ม. 6-295 (24) ป.วิ.อ. ม. 192, ม. 158 (5), ม. 163, ม. 164โจทก็ฟ้องว่าจำเลยทำผิดในวันแรม 9-10 ค่ำเวลากลางคืน ได้ความว่าจำเลยทำผิดในวันแรม 8 ค่ำจวนค่อนรุ่งลงโทษจำเลยไม่ได้ วันเวลาถือว่าเป็นรายละเอียดอันสำคัญที่ต้องแถลงในฟ้อง หากว่าฟ้องนั้นผิดวันและโจทก์มิได้ขอแก้เสียในเวลาสมควรปล่อยล่วงเลยมาศาลต้องยกฟ้องโจทก์ฟ้องว่าเมื่อวันแรม ๙-๑๐ ค่ำเดือน ๑๒ พ.ศ.๒๔๗๘ เวลากลางคืนจำเลยกระทำการลักทรัพย์ของ พ.ไปขอให้ลงโทษ ทางพิจารณาได้ความว่าจำเลยทำผิดในวันแรง ๘ ค่ำเดือน ๑๒ เวลาก่อนรุ่ง ศาลชั้นต้นตัดสินลงโทษจำเลยตามกฎหมายอาญา ม.๒๙๕ ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า จะลงโทษจำเลยในคดีนี้มิได้ เพราะวันแรง ๘ ค่ำที่จำเลยกระทำผิดนั้น โจทก์มิได้กล่าวมาในฟ้องอ้างประมวลวิธีพิจารณาความอาญา ม.๑๙๒ วรรค ๑-๒ ศาลฎีกาตัดสินว่าตามกฎหมายอาญา ม.๖(๔๒) จะนับว่าเป็นเวลาเกิดกลางคืนแรม ๙ ค่ำตามฟ้องหาได้ไม่ และเห็นด้วยกับศาลอุทธรณ์ที่ว่าประมวลวิธีพิจารณาความอาญามิได้ถือเป็นข้อสำคัญว่าจำเลยหลงข้อต่อสู้หรือไม่ จึงจะยกฟ้องโจทก์ ตามประมวลวิธีพิจารณาความอาญา ม.๑๕๘(๕) ก็ได้บัญญัติว่าในฟ้องต้องระบุวันเวลาที่จะทำให้จำเลยเข้าใจข้อหาได้ดี แต่ในคดีนี้ฟ้องของโจทก์ก็ระบุวันเวลามาแล้วแต่ผิดความจริงไป และตาม ม.๑๖๓-๑๖๔ เมื่อโจทก์รู้ว่าฟ้องของตนผิดก็ยังมีโอกาศที่จะขอแก้ได้ แต่โจทก์หาได้ทำดั่งนั้นไม่ จึงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ให้ยกฎีกาโจทก์(อิศร-นล-ดูปลาตร์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ