คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1974/2497หลักกฎหมาย: โจทก์เป็นเจ้าของรถโดยสาร จำเลยขับรถชนรถโจทก์ขณะลูกจ้างโจทก์เป็นคนขับดังนี้ โจทก์ไม่มีอำนาจฟ้องจำเลยขอให้ลงโทษตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 336(15) และตามพระราชบัญญัติจราจรทางบกได้ โจทก์ไม่ใช่ผู้เสียหายโจทก์ฟ้องว่าจำเลยขับรถโดยประมาท และฝ่าฝืนพระราชบัญญัติจราจรชนรถโดยสารของโจทก์ ซึ่งนายไสวเป็นผู้ขับ เป็นเหตุให้คนโดยสารบาดเจ็บสาหัสโจทก์ในฐานะเจ้าของรถจึงฟ้องขอให้ลงโทษตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 259, 336(15), 338(2) พระราชบัญญัติจราจรทางบก 2477 มาตรา 9, 29, 66 และพระราชบัญญัติจราจรทางบก (ฉบับที่ 3) 2481 มาตรา 4ศาลชั้นต้นเห็นว่าโจทก์ไม่ใช่ผู้เสียหาย ไม่มีสิทธิฟ้องพิพากษายกฟ้องโจทก์โจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่าโจทก์ไม่มีอำนาจฟ้องความผิดตามกฎหมายลักษณะอาญามาตรา 336(15) และตามพระราชบัญญัติจราจรทางบกได้ เพราะไม่ใช่ผู้เสียหาย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1974/2497นายเม่งเกี๋ยง แซ่จึงโจทก์นายจงเฮี้ยง แซ่ฉั่วจำเลย ป.วิ.อ. ม. 28 (2) กฎหมายลักษณะอาญา ม. 336 (15) พ.ร.บ.จราจรทางบก พ.ศ.2477 โจทก์เป็นเจ้าของรถโดยสาร จำเลยขับรถชนรถโจทก์ขณะลูกจ้างโจทก์เป็นคนขับดังนี้ โจทก์ไม่มีอำนาจฟ้องจำเลยขอให้ลงโทษตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 336(15) และตามพระราชบัญญัติจราจรทางบกได้ โจทก์ไม่ใช่ผู้เสียหายโจทก์ฟ้องว่าจำเลยขับรถโดยประมาท และฝ่าฝืนพระราชบัญญัติจราจรชนรถโดยสารของโจทก์ ซึ่งนายไสวเป็นผู้ขับ เป็นเหตุให้คนโดยสารบาดเจ็บสาหัสโจทก์ในฐานะเจ้าของรถจึงฟ้องขอให้ลงโทษตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 259, 336(15), 338(2) พระราชบัญญัติจราจรทางบก 2477 มาตรา 9, 29, 66 และพระราชบัญญัติจราจรทางบก (ฉบับที่ 3) 2481 มาตรา 4ศาลชั้นต้นเห็นว่าโจทก์ไม่ใช่ผู้เสียหาย ไม่มีสิทธิฟ้องพิพากษายกฟ้องโจทก์โจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่าโจทก์ไม่มีอำนาจฟ้องความผิดตามกฎหมายลักษณะอาญามาตรา 336(15) และตามพระราชบัญญัติจราจรทางบกได้ เพราะไม่ใช่ผู้เสียหาย(ดุลยทัณฑ์ชนาณัติ-ดุลยพากย์สุวมัณฑ์-มนูกิจวิมลอรรถ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่าจำเลยขับรถโดยประมาท และฝ่าฝืนพระราชบัญญัติจราจรชนรถโดยสารของโจทก์ ซึ่งนายไสวเป็นผู้ขับ เป็นเหตุให้คนโดยสารบาดเจ็บสาหัสโจทก์ในฐานะเจ้าของรถจึงฟ้องขอให้ลงโทษตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 259, 336(15), 338(2) พระราชบัญญัติจราจรทางบก 2477 มาตรา 9, 29, 66 และพระราชบัญญัติจราจรทางบก (ฉบับที่ 3) 2481 มาตรา 4ศาลชั้นต้นเห็นว่าโจทก์ไม่ใช่ผู้เสียหาย ไม่มีสิทธิฟ้องพิพากษายกฟ้องโจทก์โจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่าโจทก์ไม่มีอำนาจฟ้องความผิดตามกฎหมายลักษณะอาญามาตรา 336(15) และตามพระราชบัญญัติจราจรทางบกได้ เพราะไม่ใช่ผู้เสียหาย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1974/2497นายเม่งเกี๋ยง แซ่จึงโจทก์นายจงเฮี้ยง แซ่ฉั่วจำเลย ป.วิ.อ. ม. 28 (2) กฎหมายลักษณะอาญา ม. 336 (15) พ.ร.บ.จราจรทางบก พ.ศ.2477 โจทก์เป็นเจ้าของรถโดยสาร จำเลยขับรถชนรถโจทก์ขณะลูกจ้างโจทก์เป็นคนขับดังนี้ โจทก์ไม่มีอำนาจฟ้องจำเลยขอให้ลงโทษตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 336(15) และตามพระราชบัญญัติจราจรทางบกได้ โจทก์ไม่ใช่ผู้เสียหายโจทก์ฟ้องว่าจำเลยขับรถโดยประมาท และฝ่าฝืนพระราชบัญญัติจราจรชนรถโดยสารของโจทก์ ซึ่งนายไสวเป็นผู้ขับ เป็นเหตุให้คนโดยสารบาดเจ็บสาหัสโจทก์ในฐานะเจ้าของรถจึงฟ้องขอให้ลงโทษตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 259, 336(15), 338(2) พระราชบัญญัติจราจรทางบก 2477 มาตรา 9, 29, 66 และพระราชบัญญัติจราจรทางบก (ฉบับที่ 3) 2481 มาตรา 4ศาลชั้นต้นเห็นว่าโจทก์ไม่ใช่ผู้เสียหาย ไม่มีสิทธิฟ้องพิพากษายกฟ้องโจทก์โจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่าโจทก์ไม่มีอำนาจฟ้องความผิดตามกฎหมายลักษณะอาญามาตรา 336(15) และตามพระราชบัญญัติจราจรทางบกได้ เพราะไม่ใช่ผู้เสียหาย(ดุลยทัณฑ์ชนาณัติ-ดุลยพากย์สุวมัณฑ์-มนูกิจวิมลอรรถ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ