ข้อกำหนดกรมทางหลวงข้อกำหนดกรมทางหลวงเรื่องมาตรฐานและลักษณะที่พักริมทางในเขตทางหลวงพิเศษและทางหลวงสัมปทานพ.ศ. ๒๕๖๐ อาศัยอำนาจตามความในมาตรา๒๕ แห่งพระราชบัญญัติทางหลวง พ.ศ. ๒๕๓๕ อธิบดีกรมทางหลวงจึงกำหนดมาตรฐานและลักษณะที่พักริมทางในเขตทางหลวงพิเศษและทางหลวงสัมปทานไว้ดังต่อไปนี้ข้อ๑ ข้อกำหนดนี้เรียกว่า ข้อกำหนดกรมทางหลวงเรื่อง มาตรฐานและลักษณะที่พักริมทางในเขตทางหลวงพิเศษและทางหลวงสัมปทาน พ.ศ. ๒๕๖๐ข้อ๒[๑] ข้อกำหนดนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปข้อ๓ ให้ยกเลิกบรรดาข้อกำหนด ระเบียบข้อบังคับ ประกาศ คำสั่งอื่น ๆในส่วนที่กำหนดไว้แล้วในข้อกำหนดฉบับนี้หรือซึ่งแย้งกับข้อกำหนดฉบับนี้และให้ใช้ข้อกำหนดฉบับนี้แทนหมวด ๑บททั่วไป ข้อ ๔ ที่พักริมทาง (Rest Area) ในเขตทางหลวงพิเศษและทางหลวงสัมปทาน แบ่งออกเป็น ๓ ประเภทดังนี้(๑) ศูนย์บริการทางหลวง (Service Center)(๒) สถานที่บริการทางหลวง (Service Area)(๓) จุดพักรถ (Rest Stop)ข้อ ๕ ศูนย์บริการทางหลวง (Service Center) ได้แก่ ที่พักริมทางขนาดใหญ่ มีเนื้อที่ประมาณ ๕๐ ไร่ขึ้นไปมีระยะห่างจากศูนย์บริการทางหลวงอื่นประมาณ ๖๐ ถึง ๑๐๐ กิโลเมตร จัดให้มีขึ้นเพื่อเป็นจุดแวะพักหลักสำหรับผู้ใช้ทางข้อ๖ สถานที่บริการทางหลวง (Service Area) ได้แก่ ที่พักริมทางขนาดกลาง มีเนื้อที่ประมาณ ๒๐ ไร่ขึ้นไปมีระยะห่างจากศูนย์บริการทางหลวงหรือสถานที่บริการทางหลวงอื่นประมาณ ๓๐ ถึง ๖๐กิโลเมตร จัดให้มีขึ้นเพื่อเป็นจุดแวะพักหลักสำหรับผู้ใช้ทางข้อ๗ จุดพักรถ (Rest Stop) ได้แก่ ที่พักริมทางขนาดเล็ก มีเนื้อที่ประมาณ ๕ ไร่ขึ้นไป มีระยะห่างจากศูนย์บริการทางหลวงหรือสถานที่บริการทางหลวงประมาณ๑๐ ถึง ๓๐ กิโลเมตร จัดให้มีขึ้นเพื่อเป็นจุดแวะพักเพิ่มเติมสำหรับผู้ใช้ทางหรือสำหรับผู้ใช้ทางบางประเภทเป็นการเฉพาะ เช่น จุดพักสำหรับผู้ขับขี่รถบรรทุกข้อ ๘ กรณีมีเหตุจำเป็นดังต่อไปนี้อาจกำหนดให้ขนาดและหรือตำแหน่งที่ตั้งของที่พักริมทางแตกต่างจากที่กำหนดไว้ในข้อ๕ ข้อ ๖ และข้อ ๗(๑) ปริมาณการเข้าใช้ประโยชน์ของผู้ใช้ทางบนโครงข่ายทางหลวงพิเศษหรือทางหลวงสัมปทาน(๒) องค์ประกอบของสิ่งปลูกสร้างและสิ่งอำนวยความสะดวกต่าง ๆที่จำเป็นต้องจัดให้มีในที่พักริมทาง ความพร้อมในการจัดหาสิ่งสาธารณูปโภคที่จำเป็นเช่น น้ำประปา ไฟฟ้า โทรศัพท์ การกำจัดขยะ ของเสียสิ่งปฏิกูลรวมทั้งการเชื่อมต่อกับถนนอื่นที่อยู่ใกล้เคียง(๓) สภาพภูมิประเทศ เช่นความลาดชันของพื้นที่ ประวัติน้ำท่วม สภาพดิน สภาพลม(๔) ทัศนียภาพ ทำเล และสภาพแวดล้อมบริเวณโดยรอบ(๕) ความปลอดภัยด้านการจราจร(๖)ความสอดคล้องกับตำแหน่งที่พักริมทางบนโครงข่ายทางหลวงพิเศษหรือทางหลวงสัมปทานเส้นทางอื่นที่มีอยู่และตามแผนงานในอนาคต(๗) กรณีที่พักริมทางเดิมที่เปิดให้บริการไม่เพียงพอต่อการให้บริการมีปัญหาความแออัดหรือมีสิ่งอำนวยความสะดวกไม่เพียงพอต่อการใช้งานที่จำเป็นอาจขยายขนาดของพื้นที่เดิมหรือจัดให้มีที่พักริมทางในตำแหน่งอื่นเพิ่มเติมได้หมวด ๒ข้อกำหนดทางด้านวิศวกรรม ข้อ๙ ข้อกำหนดทั่วไปทางด้านวิศวกรรมในการออกแบบและก่อสร้างที่พักริมทาง(๑) การก่อสร้างอาคาร พื้นที่จอดรถ และสิ่งอำนวยความสะดวกต่าง ๆในระดับความสูงเดียวกับช่องทางหลักของทางหลวงพิเศษหรือทางหลวงสัมปทานจะต้องมีพื้นที่ส่วนกั้น (Buffer Zone)หรือจัดให้มีสิ่งกำบังเพื่อป้องกันแสงหรือกิจกรรมอื่นที่อาจรบกวนหรือดึงดูดความสนใจของผู้ขับขี่ยวดยานบนทางหลวงพิเศษหรือทางหลวงสัมปทาน(๒) ช่องทางเข้าออก (Entry and Exit Ramps) จากช่องทางหลักของทางหลวงพิเศษหรือทางหลวงสัมปทานจะต้องก่อสร้างตามมาตรฐานการออกแบบทางหลวงพิเศษระหว่างเมืองของกรมทางหลวงและห้ามมิให้มีการจอดรถช่องทางเข้าสู่บริเวณที่พักริมทางจะต้องมีรูปแบบและระยะทางเพียงพอสำหรับการชะลอความเร็วก่อนเข้าสู่บริเวณที่พักริมทางได้อย่างปลอดภัยและจะต้องไม่เกิดปัญหารถจอดรถล้ำเข้าไปในบริเวณช่องทางหลักของทางหลวงพิเศษหรือทางหลวงสัมปทานรวมทั้งต้องสามารถป้องกันการเดินรถย้อนทิศทางกลับไปเข้าช่องทางหลักของทางหลวงพิเศษหรือทางหลวงสัมปทาน(๓)การออกแบบอาคารจะต้องมีวัตถุประสงค์เพื่อใช้ประโยชน์ในส่วนที่เกี่ยวข้องกับรูปแบบและลักษณะของการให้บริการจำหน่ายสินค้า และสิ่งอำนวยความสะดวก รวมทั้งการบริหารจัดการที่พักริมทางเท่านั้นโดยควรออกแบบรูปแบบสถาปัตยกรรมให้สอดคล้องกับสภาพภูมิประเทศสะท้อนเอกลักษณ์ของท้องถิ่นมีมาตรฐานความปลอดภัย เป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อม ประหยัดพลังงาน และไม่ใช้วัสดุที่ทำให้เกิดแสงสะท้อนรบกวนสายตาของผู้ขับขี่ยวดยานบนช่องทางหลักของทางหลวงพิเศษหรือทางหลวงสัมปทานรวมถึงผู้อยู่อาศัยโดยรอบที่พักริมทาง(๔) ป้าย เครื่องหมาย และอุปกรณ์ เพื่อจัดการจราจรภายในบริเวณที่พักริมทาง จะต้องติดตั้งให้ถูกต้องและมีจำนวนเพียงพอตามหลักการด้านวิศวกรรม(๕) ป้ายโฆษณาหรือกิจกรรมอื่นที่เกี่ยวข้องกับการโฆษณาในบริเวณที่พักริมทางจะต้องไม่ติดตั้งหรือดำเนินกิจกรรมในตำแหน่งที่ผู้ขับขี่บนช่องทางหลักของทางหลวงพิเศษหรือทางหลวงสัมปทานสามารถมองเห็นได้แสงไฟจากอาคารและการโฆษณาต่าง ๆ จะต้องไม่รบกวนการขับขี่ของผู้ขับขี่บนช่องทางหลักของทางหลวงพิเศษหรือทางหลวงสัมปทานและผู้อยู่อาศัยโดยรอบที่พักริมทาง(๖) ต้องจัดให้มีอุปกรณ์ สิ่งอำนวยความสะดวกและการบริการสำหรับให้ผู้พิการหรือทุพพลภาพและคนชรา สามารถเข้าถึงและใช้ประโยชน์ได้อย่างสะดวก(๗) ระบบระบายน้ำบนผิวทางและระบบระบายน้ำทิ้งจากที่พักริมทาง ต้องมีประสิทธิภาพไม่ก่อให้เกิดการท่วมขังและไม่ก่อให้เกิดปัญหากับระบบระบายน้ำในเขตทางหลวงพิเศษหรือทางหลวงสัมปทานและระบบระบายน้ำสาธารณะในบริเวณใกล้เคียง(๘) ต้องจัดให้มีระบบการจัดการของเสียและสิ่งปฏิกูลต่าง ๆในบริเวณที่พักริมทาง รวมทั้งระบบการคัดแยกและจัดเก็บขยะมูลฝอยและการจัดระบบบำบัดน้ำเสียและสิ่งปฏิกูลก่อนระบายสู่ธรรมชาติ ตามที่กฎหมาย ระเบียบข้อบังคับกำหนด และต้องสามารถใช้งานได้อย่างมีประสิทธิภาพตลอดเวลา ทั้งนี้ต้องไม่ก่อให้เกิดมลภาวะแก่ผู้ใช้บริการและพื้นที่โดยรอบที่พักริมทาง(๙) การเจาะใช้น้ำบาดาลและการจัดหาพลังงานให้ทำได้เฉพาะสำหรับการใช้ประโยชน์ภายในบริเวณที่พักริมทางเท่านั้นและจะต้องดำเนินการตามที่กฎหมาย ระเบียบ ข้อบังคับ กำหนด ทั้งนี้จะต้องเป็นพลังงานสะอาดไม่ก่อให้เกิดมลภาวะหรือผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมและต้องมีการจัดการของเสียที่เกิดขึ้นอย่างถูกวิธี(๑๐) การเดินสายไฟฟ้า สายโทรศัพท์ สายเคเบิล สายสัญญาณ และท่องานระบบต่าง ๆภายนอกตัวอาคาร จะต้องเป็นระบบที่ติดตั้งอยู่ใต้ดินและสามารถบำรุงรักษาได้สะดวก(๑๑)ต้องมีการติดตั้งรั้วโดยรอบบริเวณที่พักริมทางเพื่อป้องกันการเข้าออกในบริเวณที่ไม่ได้รับอนุญาตข้อ๑๐ ทางเดินรถภายในบริเวณที่พักริมทาง(๑) ต้องปูผิวทางด้วยวัสดุที่มีคุณภาพครอบคลุมพื้นที่ทางเดินรถที่ใช้งานทั้งหมด(๒) ควบคุมความเร็วการจราจรในระดับต่ำ ไม่เกิน ๒๐ กิโลเมตรต่อชั่วโมง เพื่อความปลอดภัยด้านการจราจร(๓) รองรับการเลี้ยวของรถโดยสารขนาดใหญ่และรถบรรทุก ไปทิศทางต่าง ๆได้อย่างสะดวกปลอดภัย(๔) หลีกเลี่ยงการตัดกระแสการสัญจรของคนเดินเท้า(๕)แบ่งแยกทางเดินรถออกจากพื้นที่บริการของสถานีบริการเชื้อเพลิงสำหรับยานพาหนะ(๖) ควรแยกทางเดินรถสำหรับรถส่วนบุคคลออกจากทางเดินรถสำหรับรถโดยสารขนาดใหญ่และรถบรรทุกข้อ๑๑ พื้นที่จอดรถภายในบริเวณที่พักริมทาง(๑) ปูผิวทางด้วยวัสดุที่มีคุณภาพ ครอบคลุมพื้นที่จอดรถที่ใช้งานทั้งหมด(๒)รองรับการใช้งานของยานพาหนะทุกประเภทที่ได้รับอนุญาตตามกฎหมายให้ใช้บนทางหลวงพิเศษหรือทางหลวงสัมปทาน(๓) มีจำนวนช่องจอดรถที่เพียงพอกับความต้องการใช้งานของผู้ใช้ทางหลวงพิเศษหรือทางหลวงสัมปทานและมีการจัดเตรียมพื้นที่ไว้สำหรับปริมาณผู้ใช้บริการที่เพิ่มขึ้นในอนาคตด้วย(๔) แบ่งแยกพื้นที่จอดรถบรรทุก รถโดยสารขนาดใหญ่ รถยนต์ส่วนบุคคลและรถขนถ่ายของหรือสินค้า อย่างชัดเจนไม่ให้ปะปนกัน โดยพื้นที่จอดรถยนต์ส่วนบุคคลและรถโดยสารขนาดใหญ่ควรอยู่ใกล้กับทางเข้าหลักของอาคารหรือพื้นที่บริการ(๕)มีช่องทางเดินรถที่ผู้ใช้บริการสามารถขับรถวนหาที่จอดรถภายในบริเวณที่พักริมทางได้(๖) รองรับการใช้งานของรถโดยสารขนาดใหญ่และรถบรรทุกโดยจะต้องสามารถขับเข้าและออกจากช่องจอดรถในลักษณะการเดินรถไปข้างหน้าโดยไม่จำเป็นต้องถอยหลัง(๗) มีช่องจอดรถที่จัดไว้เฉพาะสำหรับผู้พิการหรือทุพพลภาพ และคนชราและอยู่ในตำแหน่งใกล้กับทางเข้าหลักของอาคารหรือพื้นที่บริการ(๘) ลดการตัดกระแสการสัญจรระหว่างยานพาหนะและคนเดินเท้า(๙) ลดความจำเป็นของการข้ามถนนภายในบริเวณที่พักริมทางสำหรับการเดินของผู้ใช้บริการจากพื้นที่จอดรถไปยังพื้นที่บริการและจำหน่ายสินค้าและสิ่งอำนวยความสะดวกต่าง ๆข้อ๑๒ ทางเดินเท้าภายนอกอาคารบริเวณที่พักริมทาง(๑) มีความกว้างเพียงพอกับปริมาณการใช้งานและมีการระบายน้ำที่ดี(๒) ปูผิวทางด้วยวัสดุที่มีคุณภาพ ครอบคลุมทางเดินที่ใช้งานทั้งหมดและสามารถป้องกันการลื่นไถลในกรณีทางเดินมีสภาพเปียกชื้น(๓) แบ่งแยกทางเดินเท้าออกจากทางเดินรถอย่างชัดเจน(๔) กรณีทางเดินจากพื้นที่จอดรถมายังอาคารหรือสิ่งอำนวยความสะดวกต่าง ๆมีระยะทางไกลควรจัดให้มีสิ่งกำบังแดดและฝนข้อ๑๓ ไฟฟ้าส่องสว่างภายในบริเวณที่พักริมทาง(๑) บริเวณพื้นที่ภายนอกอาคาร ทางเดินรถ พื้นที่จอดรถจะต้องมีความส่องสว่างเฉลี่ยวัดในแนวระดับต่ำสุดไม่น้อยกว่า ๕๐ ลักซ์โดยสามารถมองเห็นได้ทั่วบริเวณพื้นที่ทั้งหมดและบริเวณใดที่มีความเสี่ยงต่อการประกอบอาชญากรรม เช่น การลักขโมยควรเพิ่มความส่องสว่างให้มากขึ้นด้วย(๒) บริเวณพื้นที่ภายในอาคารจะต้องมีความส่องสว่างเฉลี่ยวัดในแนวระดับต่ำสุดไม่น้อยกว่า ๒๐๐ ลักซ์โดยสามารถมองเห็นได้ทั่วบริเวณพื้นที่ทั้งหมด(๓) สถานที่อื่น ๆ ที่มิได้ระบุไว้ ให้ใช้ความเข้มของแสงสว่างของสถานที่ที่มีลักษณะใกล้เคียงกับความเข้มที่ระบุในข้อกำหนดนี้(๔)ไฟฟ้าส่องสว่างจะต้องไม่เกิดแสงไปรบกวนสายตาของผู้ขับขี่บนช่องทางหลักของทางหลวงพิเศษหรือทางหลวงสัมปทาน(๕)ไฟฟ้าส่องสว่างจะต้องไม่เกิดแสงไฟส่องเข้าไปในบริเวณพื้นที่ด้านข้างภายนอกเขตทางข้อ๑๔ ห้องน้ำและห้องส้วมภายในบริเวณที่พักริมทาง(๑) กำหนดให้อยู่ในบริเวณที่ผู้ใช้บริการสามารถเข้าถึงได้สะดวกและรวดเร็วโดยแยกส่วนออกจากพื้นที่ภายในอาคารที่เป็นร้านค้า และสำหรับศูนย์บริการทางหลวง (Service Center) จะต้องมีพื้นที่ให้บริการห้องน้ำและห้องส้วมมากกว่า๑ แห่ง(๒)มีจำนวนห้องน้ำและห้องส้วมขั้นต่ำพอเพียงกับความต้องการของผู้ใช้งานทั่วไป รวมถึงผู้พิการและทุพพลภาพผู้สูงวัย หญิงมีครรภ์ แยกเป็นห้องน้ำและห้องส้วมสำหรับชายและหญิง โดยคำนึงถึงปริมาณการใช้งานในช่วงเวลาที่มีผู้เข้าใช้บริการจำนวนมากทั้งนี้ จำนวนห้องน้ำและห้องส้วมขั้นต่ำไม่นับรวมถึงจำนวนห้องน้ำ และห้องส้วมที่มีการเรียกเก็บค่าใช้บริการและจำนวนห้องน้ำและห้องส้วมที่อยู่ภายในอาคารที่เป็นร้านค้า(๓) มีความส่องสว่างเฉลี่ยวัดในแนวระดับต่ำสุดไม่น้อยกว่า ๒๐๐ ลักซ์โดยสามารถมองเห็นได้ทั่วบริเวณห้องน้ำและห้องส้วมและควรมีการออกแบบแสงสว่างที่ช่วยประหยัดพลังงานและเสริมสร้างทัศนียภาพ(๔) ต้องถูกหลักสุขาภิบาลและมีความปลอดภัยในการใช้งาน(๕) มีช่องระบายอากาศไม่น้อยกว่าร้อยละ ๑๐ ของพื้นที่ห้องและมีระบบระบายอากาศที่ดีเพียงพอ ไม่อับชื้น ไม่มีกลิ่นเหม็น(๖) โถสุขภัณฑ์ทั้งหมด ต้องเป็นระบบชักโครก ชนิดเก็บกลิ่นและชำระสิ่งปฏิกูลด้วยน้ำ และให้ใช้โถสุขภัณฑ์แบบนั่งราบ อย่างน้อยร้อยละ ๕๐ของโถสุขภัณฑ์ทั้งหมด(๗)ต้องจัดให้มีถังเก็บน้ำสะอาดและมีปริมาณน้ำสำรองที่เหมาะสมต่ออัตราการใช้งานข้อ ๑๕ สัดส่วนการจัดพื้นที่บริการและสิ่งอำนวยความสะดวกในบริเวณที่พักริมทาง(๑) พื้นที่จำหน่ายสินค้าและบริการเพื่ออำนวยความสะดวกแก่ผู้ใช้ทางไม่รวมพื้นที่สถานีบริการเชื้อเพลิง ต้องมีพื้นที่อยู่บนดินไม่เกินร้อยละ ๑๕ของขนาดพื้นที่ทั้งหมดของที่พักริมทาง(๒) พื้นที่จอดรถผู้ใช้บริการรวมพื้นที่บริเวณที่จัดไว้เพื่อความสะดวกในการจอดหรือเข้าออกของรถยนต์ต้องมีพื้นที่ไม่น้อยกว่าร้อยละ ๓๐ ของขนาดพื้นที่ของที่พักริมทาง(๓) พื้นที่สีเขียวเพื่อให้บริการผู้ใช้ทางพักผ่อนคลายความเมื่อยล้าและสร้างทัศนียภาพที่สวยงาม รวมทั้งเสริมสร้างคุณค่าด้านสิ่งแวดล้อมให้แก่บริเวณที่พักริมทางจะต้องมีพื้นที่อยู่บนดินรวมกันไม่น้อยกว่าร้อยละ ๕ ของขนาดพื้นที่ของที่พักริมทางข้อ๑๖ ทางเข้าออกเชื่อมต่อที่พักริมทางกับถนนอื่น(๑)ห้ามสร้างทางเข้าออกเชื่อมต่อที่พักริมทางกับถนนอื่น เว้นแต่ทางเข้าออกที่กรมทางหลวงกำหนดและให้ใช้เฉพาะเป็นทางเข้าออกสำหรับเจ้าหน้าที่และผู้ปฏิบัติงานที่กรมทางหลวงอนุญาตยานพาหนะที่ใช้ขนถ่ายสิ่งของที่จำเป็นรถพยาบาล รถดับเพลิง รถกู้ภัยยกเว้นกรณีเกิดเหตุฉุกเฉินจำเป็นอาจเป็นอันตรายแก่ชีวิต ร่างกายทรัพย์สินของประชาชน(๒) จัดให้มีระบบรักษาความปลอดภัยระบบตรวจสอบการเข้าออก(๓) จัดให้มีพื้นที่เฉพาะสำหรับจอดรถและการขนถ่ายสิ่งของรวมถึงสิ่งอำนวยความสะดวกอื่นที่จำเป็นแยกเป็นส่วนสัดและไม่ปะปนกับสิ่งอำนวยความสะดวกที่จัดมีไว้สำหรับผู้ใช้ทางหลวงพิเศษหรือทางหลวงสัมปทาน(๔) ติดตั้งรั้วกั้นหรือสิ่งปลูกสร้างอื่นป้องกันมิให้ทางเข้าออกที่กรมทางหลวงกำหนดสามารถใช้เป็นทางเดินรถเชื่อมต่อกับทางหลวงพิเศษหรือทางหลวงสัมปทานได้ข้อ๑๗ กรณีกฎหมายว่าด้วยการควบคุมอาคารกำหนดหลักเกณฑ์เกี่ยวกับแบบลักษณะการติดตั้งระบบ และจำนวนไว้สูงกว่าที่กำหนดไว้ในหมวด ๒ ให้ใช้หลักเกณฑ์เกี่ยวกับเรื่องดังกล่าวตามที่กำหนดไว้ในกฎหมายว่าด้วยการควบคุมอาคารหมวด ๓ข้อกำหนดเกี่ยวกับสิ่งอำนวยความสะดวกและการจำหน่ายสินค้าและบริการ ข้อ๑๘ ศูนย์บริการทางหลวง (Service Center) ต้องจัดให้มีสิ่งอำนวยความสะดวกและการบริการขั้นต่ำดังนี้(๑) พื้นที่จอดรถ สำหรับยานพาหนะทุกประเภท โดยไม่คิดค่าบริการอย่างน้อย ๔ชั่วโมงแรก(๒) ห้องน้ำ ห้องส้วม และสิ่งอำนวยความสะดวกที่จำเป็นต่อการใช้งานพร้อมใช้งานตลอดเวลา ๒๔ ชั่วโมง โดยไม่คิดค่าบริการ(๓) ที่นั่งพักผ่อนในร่ม(๔) ที่จำหน่ายอาหารและเครื่องดื่ม(๕) โทรศัพท์สาธารณะและโทรศัพท์ฉุกเฉิน(๖) สัญญาณโทรศัพท์มือถือครอบคลุมทั่วพื้นที่(๗) การเชื่อมต่ออินเทอร์เน็ตไร้สายความเร็วสูงครอบคลุมทั่วพื้นที่โดยไม่คิดค่าบริการอย่างน้อย ๑ ชั่วโมงแรก(๘) การบริการข้อมูลจราจรและเส้นทางการเดินทาง(๙) สถานีบริการเชื้อเพลิงสำหรับยานพาหนะ พร้อมบริการปั๊มลมและน้ำเติม(๑๐) สถานที่และอุปกรณ์เปลี่ยนผ้าอ้อมเด็กรองรับการใช้งานได้ทั้งผู้ชายและผู้หญิง(๑๑) สนามเด็กเล่น และพื้นที่สีเขียวเพื่อบริการและสิ่งแวดล้อม(๑๒) ศูนย์ปฐมพยาบาล(๑๓) หน่วยกู้ภัยฉุกเฉินและระงับอัคคีภัยข้อ๑๙ สถานที่บริการทางหลวง (Service Area) ต้องจัดให้มีสิ่งอำนวยความสะดวกและการบริการขั้นต่ำดังนี้(๑) พื้นที่จอดรถ สำหรับยานพาหนะทุกประเภท โดยไม่คิดค่าบริการอย่างน้อย ๔ชั่วโมงแรก(๒) ห้องน้ำ ห้องส้วม และสิ่งอำนวยความสะดวกที่จำเป็นต่อการใช้งานพร้อมใช้งานตลอดเวลา ๒๔ ชั่วโมง โดยไม่คิดค่าบริการ(๓) ที่นั่งพักผ่อนในร่ม(๔) ที่จำหน่ายอาหารและเครื่องดื่ม(๕) โทรศัพท์สาธารณะและโทรศัพท์ฉุกเฉิน(๖) สัญญาณโทรศัพท์มือถือครอบคลุมทั่วพื้นที่(๗) การเชื่อมต่ออินเทอร์เน็ตไร้สายความเร็วสูงครอบคลุมทั่วพื้นที่โดยไม่คิดค่าบริการ อย่างน้อย ๑ ชั่วโมงแรก(๘) การบริการข้อมูลจราจรและเส้นทางการเดินทาง(๙) สถานีบริการเชื้อเพลิงสำหรับยานพาหนะ พร้อมบริการปั๊มลมและน้ำเติม(๑๐) สถานที่และอุปกรณ์เปลี่ยนผ้าอ้อมเด็กรองรับการใช้งานได้ทั้งผู้ชายและผู้หญิง(๑๑) สนามเด็กเล่น และพื้นที่สีเขียวเพื่อบริการและสิ่งแวดล้อมข้อ๒๐ จุดพักรถ (Rest Stop) ต้องจัดให้มีสิ่งอำนวยความสะดวกและการบริการขั้นต่ำดังนี้(๑) พื้นที่จอดรถ สำหรับยานพาหนะทุกประเภท โดยไม่คิดค่าบริการอย่างน้อย ๔ชั่วโมงแรก(๒) ห้องนํ้า ห้องส้วม และสิ่งอำนวยความสะดวกที่จำเป็นต่อการใช้งาน พร้อมใช้งานตลอดเวลา๒๔ ชั่วโมง โดยไม่คิดค่าบริการ(๓) ที่นั่งพักผ่อนในร่ม(๔) ที่จำหน่ายอาหารและเครื่องดื่ม(๕) โทรศัพท์สาธารณะและโทรศัพท์ฉุกเฉิน(๖) สัญญาณโทรศัพท์มือถือครอบคลุมทั่วพื้นที่(๗) การเชื่อมต่ออินเทอร์เน็ตไร้สายความเร็วสูงครอบคลุมทั่วพื้นที่ โดยไม่คิดค่าบริการอย่างน้อย๑ ชั่วโมงแรก(๘) การบริการข้อมูลจราจรและเส้นทางการเดินทาง(๙) พื้นที่สีเขียวเพื่อบริการและสิ่งแวดล้อมข้อ๒๑ สิ่งอำนวยความสะดวกอื่น ๆในบริเวณที่พักริมทาง ต้องจัดให้มีขึ้นเพื่อรองรับการหยุดแวะพักหรือจูงใจให้มีการหยุดแวะพักเพื่อผ่อนคลายความเมื่อยล้าจากการขับขี่สำหรับผู้ใช้ทางหลวงพิเศษหรือทางหลวงสัมปทานเท่านั้นข้อ ๒๒ ที่พักริมทางต้องเป็นสถานที่ปลอดบุหรี่ทั้งส่วนที่เป็นอาคารหรือสิ่งปลูกสร้าง รวมถึงทางเดินของผู้ใช้บริการ ทางเดินรถพื้นที่จอดรถ โดยอาจจัดให้มีพื้นที่สูบบุหรี่เป็นการเฉพาะได้ในบริเวณที่เหมาะสมและไม่ก่อให้เกิดความเดือดร้อนรำคาญแก่ผู้อื่นทั้งนี้พื้นที่สูบบุหรี่จะต้องแยกพื้นที่เป็นสัดส่วน ตั้งอยู่ภายนอกอาคารและมีระบบระบายอากาศที่ดีข้อ๒๓ ที่พักริมทางต้องจัดให้มีระบบเฝ้าระวังและรักษาความปลอดภัยครอบคลุมบริเวณที่เปิดให้บริการทั้งหมดเช่น ระบบกล้องวงจรปิด (CCTV System) เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัย เป็นต้นข้อ๒๔ การจำหน่ายสินค้าและให้บริการในที่พักริมทางให้ดำเนินการได้เฉพาะสินค้าและบริการเพื่ออำนวยความสะดวกและปลอดภัยแก่ผู้ใช้ทางเท่านั้นเช่น(๑) การจำหน่ายอาหารและเครื่องดื่ม(๒) การจำหน่ายสินค้าและผลิตภัณฑ์ชุมชน(๓) การให้บริการซ่อมรถฉุกเฉินและอะไหล่(๔) การให้บริการเชื้อเพลิงสำหรับยานพาหนะ(๕) การให้บริการด้านการสื่อสารและไปรษณีย์(๖) การให้บริการด้านการท่องเที่ยว(๗) การให้บริการธุรกรรมทางการเงิน(๘) การให้บริการด้านการรักษาฉุกเฉินและโรคทั่วไป(๙) การให้บริการด้านการบำบัดเพื่อผ่อนคลายความเมื่อยล้าจากการเดินทาง(๑๐) การให้บริการห้องน้ำ ห้องส้วม และห้องอาบน้ำ(๑๑) การให้บริการรับเลี้ยงเด็กและดูแลสัตว์เลี้ยง(๑๒) การให้บริการห้องประชุมและศูนย์บริการธุรกิจ(๑๓) การให้บริการห้องพักเพื่อพักผ่อนจากการเดินทางโดยจะต้องมีที่จอดรถเพิ่มเติมไม่น้อยกว่าจำนวนห้องพักข้อ๒๕ ห้ามมิให้มีการจำหน่ายสินค้าการให้บริการ และการจัดกิจกรรม ดังต่อไปนี้(๑) การจำหน่ายสินค้าและให้บริการที่ผิดกฎหมาย(๒) การจำหน่ายจ่ายแจกเครื่องดื่มที่มีแอลกอฮอล์และของมึนเมาทุกชนิด(๓)การจำหน่ายสินค้าและให้บริการที่เกี่ยวกับการพนันและยาเสพติดที่ผิดกฎหมาย(๔) กิจกรรมที่ขัดต่อความสงบเรียบร้อยและศีลธรรมอันดีของประชาขน(๕) กิจกรรมที่อาจเป็นอันตรายต่อผู้ใช้ทางประกาศ ณ วันที่ ๗กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๖๐ธานินทร์ สมบูรณ์อธิบดีกรมทางหลวงปริยานุช/จัดทำ๒๐ กุมภาพันธ์๒๕๖๐วริญา/ตรวจ๒๘ กุมภาพันธ์๒๕๖๐[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๓๔/ตอนพิเศษ ๔๖ ง/หน้า ๘๕/๑๕ กุมภาพันธ์ ๒๕๖๐