คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 672/2486หลักกฎหมาย: ผู้จัดการห้างหุ้นส่วนสามัญที่จดทเบียนไปทำสัญญาไนนามของห้างหุ้นส่วน ๆ ย่อมมีอำนาดฟ้องคดีเกี่ยวกับสัญญานั้นได้ ห้างหุ้นส่วนสามัญจดทเบียนนั้นแม้ตั้งผู้จัดการไว้สองคน ผู้จัดการแต่ละคนก็มีอำนาดจัดการได้ตามลำพัง ผู้จัดการห้างหุ้นส่วนสามัญจดทเบียนไปทำสัญญาไนนามของห้างหุ้นส่วนนั้นไม่ตกหยู่ไนบังคับ ม. 801,804 แห่งประมวนแพ่งฯ สาลไม่สงสัยความแท้จิงของไบมอบอำนาดไห้ฟ้องความและอีกฝ่ายหนึ่งก็ไม่คัดค้านความแท้จิงดังนี้ ไม่ต้องทำตามแบบไน ม. 47 แห่ง ป.ม.วิธีพิจารนาความแพ่ง.โจทฟ้องจำเลยเรื่องผิดสัญญาซื้อขายแร่ ไนขั้นนี้จำเลยขอไห้สาลชี้ขาดข้อตัดฟ้องก่อน สาลล่างชี้ขาดว่าข้อตัดฟ้องของจำเลยฟังไม่ขั้น จำเลยดีกา สาลดีกาวินิฉัยข้อตัดฟ้องไนข้อกดหมายดังนี้ ๑. จำเลยว่าโจทไม่มีสิทธิยกเอาสัญญาที่นายอูแลดิงก์ทำไว้กับจำเลยมาฟ้องเพราะไม่มีการตั้งตัวแทนเปนหนังสือตามประมวนแพ่งฯมาตรา ๗๙๖ สาลดีกาเห็นว่าตามหนังสือสัญญาที่โจทฟ้องจำเลยทำสัญญาขายแร่ไห้แก่เมสเจอร์สแอนโก และรับเงินไปจากนายอูแลดงก์แทนเมลเจอแอนด์โก โจทยืนยันว่าจำเลยทำสัญญากับห้างหุ้นส่วนสามัญเมลเจอร์สโจท เพียงเท่านี้โจทก์มีอำนาดฟ้องตามสัญญาได้ คดีไม่ตกหยู่ไนบังคับดังจำเลยอ้าง ๒. จำเลยว่าห้างเมลเจอร์สตั้งผู้จัดการไว้สองคน ผู้จัดการคนเดียวทำหนังสือมอบอำนาดฟ้องความจึงไช้ไม่ได้ สาลดีกาเห็นว่าตามประมวลแพ่งฯ มาตรา ๑๐๓๕ หุ้นส่วนผู้จัดการแต่ละคนจัดการได้ ๓. จำเลยว่าตามมาตรา ๘๐๑ และ ๘๐๘ ตัวแทนรับมอบอำนาดทั่วไปไม่มีสิทธิฟ้องความหรือตั้งผู้อื่นฟ้องความแทนตัวการ สาลดีกาเห็นว่าผู้จัดการห้างหุ้นส่วนซึ่งเปนนิติบุคคลไม่ไช่ตัวแทนรับมอบอำนาตทั่วไปตามมาตรา ๘๐๑ ๔. ไนเรื่องไบมอบอำนาดฟ้องความสาลชั้นต้นชี้ขาดว่า สาลไม่สงสัยว่าไบมอบอำนาดที่โจทอาสัยฟ้องคดีจะไม่เปนไบมอบอำนาดที่แท้จิง ทั้งจำเลยก็มิได้คัดค้านความแท้จิงของไบมอบอำนาดนี้ ไบมาบอำนาดนี้จึงไม่ต้องทำตามแบบที่บัญญัติไว้ไน ป.ม.กดหมายวิธีพิจารนาความแพ่งมาตรา ๔๗ สาลดีกาเห็นว่าสาลชั้นต้นชี้ขาดไว้ชอบแล้ว จึงพิพากสายืนตามสาลล่าง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 672/2486ห้างหุ้นส่วนสามัญเมสเจอร์ส โดยนายดับเบิลยู อูแลร์ดิงก์และนายอี.ทีลเปนผู้แทนโจทก์นายสมาน วัชระสิริธัมจำเลย ป.พ.พ. ม. 797, ม. 798, ม. 801, ม. 804, ม. 808, ม. 1035 ป.วิ.พ. ม. 47ผู้จัดการห้างหุ้นส่วนสามัญที่จดทเบียนไปทำสัญญาไนนามของห้างหุ้นส่วน ๆ ย่อมมีอำนาดฟ้องคดีเกี่ยวกับสัญญานั้นได้ ห้างหุ้นส่วนสามัญจดทเบียนนั้นแม้ตั้งผู้จัดการไว้สองคน ผู้จัดการแต่ละคนก็มีอำนาดจัดการได้ตามลำพัง ผู้จัดการห้างหุ้นส่วนสามัญจดทเบียนไปทำสัญญาไนนามของห้างหุ้นส่วนนั้นไม่ตกหยู่ไนบังคับ ม. 801,804 แห่งประมวนแพ่งฯ สาลไม่สงสัยความแท้จิงของไบมอบอำนาดไห้ฟ้องความและอีกฝ่ายหนึ่งก็ไม่คัดค้านความแท้จิงดังนี้ ไม่ต้องทำตามแบบไน ม. 47 แห่ง ป.ม.วิธีพิจารนาความแพ่ง.โจทฟ้องจำเลยเรื่องผิดสัญญาซื้อขายแร่ ไนขั้นนี้จำเลยขอไห้สาลชี้ขาดข้อตัดฟ้องก่อน สาลล่างชี้ขาดว่าข้อตัดฟ้องของจำเลยฟังไม่ขั้น จำเลยดีกา สาลดีกาวินิฉัยข้อตัดฟ้องไนข้อกดหมายดังนี้ ๑. จำเลยว่าโจทไม่มีสิทธิยกเอาสัญญาที่นายอูแลดิงก์ทำไว้กับจำเลยมาฟ้องเพราะไม่มีการตั้งตัวแทนเปนหนังสือตามประมวนแพ่งฯมาตรา ๗๙๖ สาลดีกาเห็นว่าตามหนังสือสัญญาที่โจทฟ้องจำเลยทำสัญญาขายแร่ไห้แก่เมสเจอร์สแอนโก และรับเงินไปจากนายอูแลดงก์แทนเมลเจอแอนด์โก โจทยืนยันว่าจำเลยทำสัญญากับห้างหุ้นส่วนสามัญเมลเจอร์สโจท เพียงเท่านี้โจทก์มีอำนาดฟ้องตามสัญญาได้ คดีไม่ตกหยู่ไนบังคับดังจำเลยอ้าง ๒. จำเลยว่าห้างเมลเจอร์สตั้งผู้จัดการไว้สองคน ผู้จัดการคนเดียวทำหนังสือมอบอำนาดฟ้องความจึงไช้ไม่ได้ สาลดีกาเห็นว่าตามประมวลแพ่งฯ มาตรา ๑๐๓๕ หุ้นส่วนผู้จัดการแต่ละคนจัดการได้ ๓. จำเลยว่าตามมาตรา ๘๐๑ และ ๘๐๘ ตัวแทนรับมอบอำนาดทั่วไปไม่มีสิทธิฟ้องความหรือตั้งผู้อื่นฟ้องความแทนตัวการ สาลดีกาเห็นว่าผู้จัดการห้างหุ้นส่วนซึ่งเปนนิติบุคคลไม่ไช่ตัวแทนรับมอบอำนาตทั่วไปตามมาตรา ๘๐๑ ๔. ไนเรื่องไบมอบอำนาดฟ้องความสาลชั้นต้นชี้ขาดว่า สาลไม่สงสัยว่าไบมอบอำนาดที่โจทอาสัยฟ้องคดีจะไม่เปนไบมอบอำนาดที่แท้จิง ทั้งจำเลยก็มิได้คัดค้านความแท้จิงของไบมอบอำนาดนี้ ไบมาบอำนาดนี้จึงไม่ต้องทำตามแบบที่บัญญัติไว้ไน ป.ม.กดหมายวิธีพิจารนาความแพ่งมาตรา ๔๗ สาลดีกาเห็นว่าสาลชั้นต้นชี้ขาดไว้ชอบแล้ว จึงพิพากสายืนตามสาลล่าง(ชม จามรมาน-ธรรมบัณฑิต บุนยะปานะ-ธรรมบัณฑิต บุนยะปานะ)ศาลชั้นต้น - นายสมบูรน์ ภิมาลกุลศาลอุทธรณ์ - นายมาร์ค อุพตะนันทน์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทฟ้องจำเลยเรื่องผิดสัญญาซื้อขายแร่ ไนขั้นนี้จำเลยขอไห้สาลชี้ขาดข้อตัดฟ้องก่อน สาลล่างชี้ขาดว่าข้อตัดฟ้องของจำเลยฟังไม่ขั้น จำเลยดีกา สาลดีกาวินิฉัยข้อตัดฟ้องไนข้อกดหมายดังนี้ ๑. จำเลยว่าโจทไม่มีสิทธิยกเอาสัญญาที่นายอูแลดิงก์ทำไว้กับจำเลยมาฟ้องเพราะไม่มีการตั้งตัวแทนเปนหนังสือตามประมวนแพ่งฯมาตรา ๗๙๖ สาลดีกาเห็นว่าตามหนังสือสัญญาที่โจทฟ้องจำเลยทำสัญญาขายแร่ไห้แก่เมสเจอร์สแอนโก และรับเงินไปจากนายอูแลดงก์แทนเมลเจอแอนด์โก โจทยืนยันว่าจำเลยทำสัญญากับห้างหุ้นส่วนสามัญเมลเจอร์สโจท เพียงเท่านี้โจทก์มีอำนาดฟ้องตามสัญญาได้ คดีไม่ตกหยู่ไนบังคับดังจำเลยอ้าง ๒. จำเลยว่าห้างเมลเจอร์สตั้งผู้จัดการไว้สองคน ผู้จัดการคนเดียวทำหนังสือมอบอำนาดฟ้องความจึงไช้ไม่ได้ สาลดีกาเห็นว่าตามประมวลแพ่งฯ มาตรา ๑๐๓๕ หุ้นส่วนผู้จัดการแต่ละคนจัดการได้ ๓. จำเลยว่าตามมาตรา ๘๐๑ และ ๘๐๘ ตัวแทนรับมอบอำนาดทั่วไปไม่มีสิทธิฟ้องความหรือตั้งผู้อื่นฟ้องความแทนตัวการ สาลดีกาเห็นว่าผู้จัดการห้างหุ้นส่วนซึ่งเปนนิติบุคคลไม่ไช่ตัวแทนรับมอบอำนาตทั่วไปตามมาตรา ๘๐๑ ๔. ไนเรื่องไบมอบอำนาดฟ้องความสาลชั้นต้นชี้ขาดว่า สาลไม่สงสัยว่าไบมอบอำนาดที่โจทอาสัยฟ้องคดีจะไม่เปนไบมอบอำนาดที่แท้จิง ทั้งจำเลยก็มิได้คัดค้านความแท้จิงของไบมอบอำนาดนี้ ไบมาบอำนาดนี้จึงไม่ต้องทำตามแบบที่บัญญัติไว้ไน ป.ม.กดหมายวิธีพิจารนาความแพ่งมาตรา ๔๗ สาลดีกาเห็นว่าสาลชั้นต้นชี้ขาดไว้ชอบแล้ว จึงพิพากสายืนตามสาลล่าง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 672/2486ห้างหุ้นส่วนสามัญเมสเจอร์ส โดยนายดับเบิลยู อูแลร์ดิงก์และนายอี.ทีลเปนผู้แทนโจทก์นายสมาน วัชระสิริธัมจำเลย ป.พ.พ. ม. 797, ม. 798, ม. 801, ม. 804, ม. 808, ม. 1035 ป.วิ.พ. ม. 47ผู้จัดการห้างหุ้นส่วนสามัญที่จดทเบียนไปทำสัญญาไนนามของห้างหุ้นส่วน ๆ ย่อมมีอำนาดฟ้องคดีเกี่ยวกับสัญญานั้นได้ ห้างหุ้นส่วนสามัญจดทเบียนนั้นแม้ตั้งผู้จัดการไว้สองคน ผู้จัดการแต่ละคนก็มีอำนาดจัดการได้ตามลำพัง ผู้จัดการห้างหุ้นส่วนสามัญจดทเบียนไปทำสัญญาไนนามของห้างหุ้นส่วนนั้นไม่ตกหยู่ไนบังคับ ม. 801,804 แห่งประมวนแพ่งฯ สาลไม่สงสัยความแท้จิงของไบมอบอำนาดไห้ฟ้องความและอีกฝ่ายหนึ่งก็ไม่คัดค้านความแท้จิงดังนี้ ไม่ต้องทำตามแบบไน ม. 47 แห่ง ป.ม.วิธีพิจารนาความแพ่ง.โจทฟ้องจำเลยเรื่องผิดสัญญาซื้อขายแร่ ไนขั้นนี้จำเลยขอไห้สาลชี้ขาดข้อตัดฟ้องก่อน สาลล่างชี้ขาดว่าข้อตัดฟ้องของจำเลยฟังไม่ขั้น จำเลยดีกา สาลดีกาวินิฉัยข้อตัดฟ้องไนข้อกดหมายดังนี้ ๑. จำเลยว่าโจทไม่มีสิทธิยกเอาสัญญาที่นายอูแลดิงก์ทำไว้กับจำเลยมาฟ้องเพราะไม่มีการตั้งตัวแทนเปนหนังสือตามประมวนแพ่งฯมาตรา ๗๙๖ สาลดีกาเห็นว่าตามหนังสือสัญญาที่โจทฟ้องจำเลยทำสัญญาขายแร่ไห้แก่เมสเจอร์สแอนโก และรับเงินไปจากนายอูแลดงก์แทนเมลเจอแอนด์โก โจทยืนยันว่าจำเลยทำสัญญากับห้างหุ้นส่วนสามัญเมลเจอร์สโจท เพียงเท่านี้โจทก์มีอำนาดฟ้องตามสัญญาได้ คดีไม่ตกหยู่ไนบังคับดังจำเลยอ้าง ๒. จำเลยว่าห้างเมลเจอร์สตั้งผู้จัดการไว้สองคน ผู้จัดการคนเดียวทำหนังสือมอบอำนาดฟ้องความจึงไช้ไม่ได้ สาลดีกาเห็นว่าตามประมวลแพ่งฯ มาตรา ๑๐๓๕ หุ้นส่วนผู้จัดการแต่ละคนจัดการได้ ๓. จำเลยว่าตามมาตรา ๘๐๑ และ ๘๐๘ ตัวแทนรับมอบอำนาดทั่วไปไม่มีสิทธิฟ้องความหรือตั้งผู้อื่นฟ้องความแทนตัวการ สาลดีกาเห็นว่าผู้จัดการห้างหุ้นส่วนซึ่งเปนนิติบุคคลไม่ไช่ตัวแทนรับมอบอำนาตทั่วไปตามมาตรา ๘๐๑ ๔. ไนเรื่องไบมอบอำนาดฟ้องความสาลชั้นต้นชี้ขาดว่า สาลไม่สงสัยว่าไบมอบอำนาดที่โจทอาสัยฟ้องคดีจะไม่เปนไบมอบอำนาดที่แท้จิง ทั้งจำเลยก็มิได้คัดค้านความแท้จิงของไบมอบอำนาดนี้ ไบมาบอำนาดนี้จึงไม่ต้องทำตามแบบที่บัญญัติไว้ไน ป.ม.กดหมายวิธีพิจารนาความแพ่งมาตรา ๔๗ สาลดีกาเห็นว่าสาลชั้นต้นชี้ขาดไว้ชอบแล้ว จึงพิพากสายืนตามสาลล่าง(ชม จามรมาน-ธรรมบัณฑิต บุนยะปานะ-ธรรมบัณฑิต บุนยะปานะ)ศาลชั้นต้น - นายสมบูรน์ ภิมาลกุลศาลอุทธรณ์ - นายมาร์ค อุพตะนันทน์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ