คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2385/2528หลักกฎหมาย: เฮโรอีนของกลางที่จำเลยที่ 1 มีไว้ในครอบครองเป็นของ บุคคลอื่นที่จะนำไปจำหน่ายแม้จำเลยที่ 1 เพียงแต่ รับฝากเฮโรอีนของกลางให้นำพาไป แต่จำเลยที่ 1 รู้อยู่ ว่าผู้ฝากจะนำไปจำหน่ายการกระทำของจำเลยที่ 1 จึงเป็นการร่วมกับผู้อื่นมีเฮโรอีนของกลางไว้เพื่อจำหน่ายแล้วโจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยทั้งสองกับพวกอีกหนึ่งคนที่ยังไม่ได้ตัวมาฟ้องฐานร่วมกันมีเฮโรอีนไว้ในความครอบครองเพื่อจำหน่าย ตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. ๒๕๒๒ มาตรา ๗, ๑๕, ๖๖, ๑๐๒ ประกาศของกระทรวงสาธารณสุขฉบับที่ ๒ (พ.ศ. ๒๕๒๒) เรื่องระบุชื่อและประเภทยาเสพติดให้โทษตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. ๒๕๒๒ ลงวันที่ ๑๗ กันยายน ๒๕๒๒ และขอให้ริบของกลาง จำเลยที่ ๑ ให้การว่า จำเลยที่ ๑ มีเฮโรอีนไว้ในความครอบครองจริง แต่มิได้มีไว้เพื่อจำหน่าย จำเลยที่ ๒ ให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยที่ ๑ มีความผิดฐานมีเฮโรอีนไว้เพื่อจำหน่ายตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. ๒๕๒๒ มาตรา ๗, ๖๖ ให้จำคุก ยกฟ้องจำเลยที่ ๒ ของกลางริบ จำเลยที่ ๑ อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยที่ ๑ มีความผิดฐานมีเฮโรอีนไว้ในความครอบครองโดยไม่รับอนุญาต ตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. ๒๕๒๒ มาตรา ๑๕, ๖๗ ให้จำคุก ข้อหามีเฮโรอีนไว้เพื่อจำหน่ายให้ยกฟ้อง โจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษจำเลยที่ ๑ ฐานมีเฮโรอีนไว้เพื่อจำหน่ายตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า เชื่อว่าเฮโรอีนของกลางที่จำเลยที่ ๑ มีไว้ในครอบครองเป็นของบุคคลอื่นที่จะนำไปจำหน่ายจริง แม้จำเลยที่ ๑ เพียงแต่รับฝากเฮโรอีนของกลางให้นำพาไป แต่เมื่อจำเลยที่ ๑ รู้อยู่ว่าผู้ฝากจะนำไปจำหน่าย การกระทำของจำเลยที่ ๑ จึงเป็นการร่วมกับผู้อื่นมีเฮโรอีนของกลางไว้เพื่อจำหน่ายแล้ว พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยที่ ๑ มีความผิดฐานมีเฮโรอีนไว้ในความครอบครองเพื่อจำหน่ายตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. ๒๕๒๒ มาตรา ๗ และมาตรา ๖๖ ให้จำคุก ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2385/2528พนักงานอัยการจังหวัดพังงาโจทก์นางนันจา หรือเล็ก พริบไหว กับพวกจำเลย ป.อ. ม. 83 พ.ร.บ.ยาเสพติดให้โทษ พ.ศ.2522 ม. 7, ม. 66เฮโรอีนของกลางที่จำเลยที่ 1 มีไว้ในครอบครองเป็นของ บุคคลอื่นที่จะนำไปจำหน่ายแม้จำเลยที่ 1 เพียงแต่ รับฝากเฮโรอีนของกลางให้นำพาไป แต่จำเลยที่ 1 รู้อยู่ ว่าผู้ฝากจะนำไปจำหน่ายการกระทำของจำเลยที่ 1 จึงเป็นการร่วมกับผู้อื่นมีเฮโรอีนของกลางไว้เพื่อจำหน่ายแล้วโจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยทั้งสองกับพวกอีกหนึ่งคนที่ยังไม่ได้ตัวมาฟ้องฐานร่วมกันมีเฮโรอีนไว้ในความครอบครองเพื่อจำหน่าย ตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. ๒๕๒๒ มาตรา ๗, ๑๕, ๖๖, ๑๐๒ ประกาศของกระทรวงสาธารณสุขฉบับที่ ๒ (พ.ศ. ๒๕๒๒) เรื่องระบุชื่อและประเภทยาเสพติดให้โทษตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. ๒๕๒๒ ลงวันที่ ๑๗ กันยายน ๒๕๒๒ และขอให้ริบของกลาง จำเลยที่ ๑ ให้การว่า จำเลยที่ ๑ มีเฮโรอีนไว้ในความครอบครองจริง แต่มิได้มีไว้เพื่อจำหน่าย จำเลยที่ ๒ ให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยที่ ๑ มีความผิดฐานมีเฮโรอีนไว้เพื่อจำหน่ายตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. ๒๕๒๒ มาตรา ๗, ๖๖ ให้จำคุก ยกฟ้องจำเลยที่ ๒ ของกลางริบ จำเลยที่ ๑ อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยที่ ๑ มีความผิดฐานมีเฮโรอีนไว้ในความครอบครองโดยไม่รับอนุญาต ตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. ๒๕๒๒ มาตรา ๑๕, ๖๗ ให้จำคุก ข้อหามีเฮโรอีนไว้เพื่อจำหน่ายให้ยกฟ้อง โจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษจำเลยที่ ๑ ฐานมีเฮโรอีนไว้เพื่อจำหน่ายตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า เชื่อว่าเฮโรอีนของกลางที่จำเลยที่ ๑ มีไว้ในครอบครองเป็นของบุคคลอื่นที่จะนำไปจำหน่ายจริง แม้จำเลยที่ ๑ เพียงแต่รับฝากเฮโรอีนของกลางให้นำพาไป แต่เมื่อจำเลยที่ ๑ รู้อยู่ว่าผู้ฝากจะนำไปจำหน่าย การกระทำของจำเลยที่ ๑ จึงเป็นการร่วมกับผู้อื่นมีเฮโรอีนของกลางไว้เพื่อจำหน่ายแล้ว พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยที่ ๑ มีความผิดฐานมีเฮโรอีนไว้ในความครอบครองเพื่อจำหน่ายตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. ๒๕๒๒ มาตรา ๗ และมาตรา ๖๖ ให้จำคุก(สมบูรณ์ บุญภินนท์-สุพจน์ นาถะพินธุ-เพียร สุมิระ)ศาลจังหวัดพังงา - นายสุพจน์ แสงประชากุลศาลอุทธรณ์ - นายจเร อำนวยวัฒนาแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยทั้งสองกับพวกอีกหนึ่งคนที่ยังไม่ได้ตัวมาฟ้องฐานร่วมกันมีเฮโรอีนไว้ในความครอบครองเพื่อจำหน่าย ตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. ๒๕๒๒ มาตรา ๗, ๑๕, ๖๖, ๑๐๒ ประกาศของกระทรวงสาธารณสุขฉบับที่ ๒ (พ.ศ. ๒๕๒๒) เรื่องระบุชื่อและประเภทยาเสพติดให้โทษตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. ๒๕๒๒ ลงวันที่ ๑๗ กันยายน ๒๕๒๒ และขอให้ริบของกลาง จำเลยที่ ๑ ให้การว่า จำเลยที่ ๑ มีเฮโรอีนไว้ในความครอบครองจริง แต่มิได้มีไว้เพื่อจำหน่าย จำเลยที่ ๒ ให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยที่ ๑ มีความผิดฐานมีเฮโรอีนไว้เพื่อจำหน่ายตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. ๒๕๒๒ มาตรา ๗, ๖๖ ให้จำคุก ยกฟ้องจำเลยที่ ๒ ของกลางริบ จำเลยที่ ๑ อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยที่ ๑ มีความผิดฐานมีเฮโรอีนไว้ในความครอบครองโดยไม่รับอนุญาต ตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. ๒๕๒๒ มาตรา ๑๕, ๖๗ ให้จำคุก ข้อหามีเฮโรอีนไว้เพื่อจำหน่ายให้ยกฟ้อง โจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษจำเลยที่ ๑ ฐานมีเฮโรอีนไว้เพื่อจำหน่ายตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า เชื่อว่าเฮโรอีนของกลางที่จำเลยที่ ๑ มีไว้ในครอบครองเป็นของบุคคลอื่นที่จะนำไปจำหน่ายจริง แม้จำเลยที่ ๑ เพียงแต่รับฝากเฮโรอีนของกลางให้นำพาไป แต่เมื่อจำเลยที่ ๑ รู้อยู่ว่าผู้ฝากจะนำไปจำหน่าย การกระทำของจำเลยที่ ๑ จึงเป็นการร่วมกับผู้อื่นมีเฮโรอีนของกลางไว้เพื่อจำหน่ายแล้ว พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยที่ ๑ มีความผิดฐานมีเฮโรอีนไว้ในความครอบครองเพื่อจำหน่ายตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. ๒๕๒๒ มาตรา ๗ และมาตรา ๖๖ ให้จำคุก ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2385/2528พนักงานอัยการจังหวัดพังงาโจทก์นางนันจา หรือเล็ก พริบไหว กับพวกจำเลย ป.อ. ม. 83 พ.ร.บ.ยาเสพติดให้โทษ พ.ศ.2522 ม. 7, ม. 66เฮโรอีนของกลางที่จำเลยที่ 1 มีไว้ในครอบครองเป็นของ บุคคลอื่นที่จะนำไปจำหน่ายแม้จำเลยที่ 1 เพียงแต่ รับฝากเฮโรอีนของกลางให้นำพาไป แต่จำเลยที่ 1 รู้อยู่ ว่าผู้ฝากจะนำไปจำหน่ายการกระทำของจำเลยที่ 1 จึงเป็นการร่วมกับผู้อื่นมีเฮโรอีนของกลางไว้เพื่อจำหน่ายแล้วโจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยทั้งสองกับพวกอีกหนึ่งคนที่ยังไม่ได้ตัวมาฟ้องฐานร่วมกันมีเฮโรอีนไว้ในความครอบครองเพื่อจำหน่าย ตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. ๒๕๒๒ มาตรา ๗, ๑๕, ๖๖, ๑๐๒ ประกาศของกระทรวงสาธารณสุขฉบับที่ ๒ (พ.ศ. ๒๕๒๒) เรื่องระบุชื่อและประเภทยาเสพติดให้โทษตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. ๒๕๒๒ ลงวันที่ ๑๗ กันยายน ๒๕๒๒ และขอให้ริบของกลาง จำเลยที่ ๑ ให้การว่า จำเลยที่ ๑ มีเฮโรอีนไว้ในความครอบครองจริง แต่มิได้มีไว้เพื่อจำหน่าย จำเลยที่ ๒ ให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยที่ ๑ มีความผิดฐานมีเฮโรอีนไว้เพื่อจำหน่ายตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. ๒๕๒๒ มาตรา ๗, ๖๖ ให้จำคุก ยกฟ้องจำเลยที่ ๒ ของกลางริบ จำเลยที่ ๑ อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยที่ ๑ มีความผิดฐานมีเฮโรอีนไว้ในความครอบครองโดยไม่รับอนุญาต ตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. ๒๕๒๒ มาตรา ๑๕, ๖๗ ให้จำคุก ข้อหามีเฮโรอีนไว้เพื่อจำหน่ายให้ยกฟ้อง โจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษจำเลยที่ ๑ ฐานมีเฮโรอีนไว้เพื่อจำหน่ายตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า เชื่อว่าเฮโรอีนของกลางที่จำเลยที่ ๑ มีไว้ในครอบครองเป็นของบุคคลอื่นที่จะนำไปจำหน่ายจริง แม้จำเลยที่ ๑ เพียงแต่รับฝากเฮโรอีนของกลางให้นำพาไป แต่เมื่อจำเลยที่ ๑ รู้อยู่ว่าผู้ฝากจะนำไปจำหน่าย การกระทำของจำเลยที่ ๑ จึงเป็นการร่วมกับผู้อื่นมีเฮโรอีนของกลางไว้เพื่อจำหน่ายแล้ว พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยที่ ๑ มีความผิดฐานมีเฮโรอีนไว้ในความครอบครองเพื่อจำหน่ายตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. ๒๕๒๒ มาตรา ๗ และมาตรา ๖๖ ให้จำคุก(สมบูรณ์ บุญภินนท์-สุพจน์ นาถะพินธุ-เพียร สุมิระ)ศาลจังหวัดพังงา - นายสุพจน์ แสงประชากุลศาลอุทธรณ์ - นายจเร อำนวยวัฒนาแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ