คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1482/2499หลักกฎหมาย: ได้ความว่าน้ำสุราในไหของกลางที่จับได้จากจำเลยได้หกออกจากไหไปหมดแล้ว ส่วนที่อยู่ในไหของกลางที่โจทก์นำมาฟ้องมิใช่น้ำสุราที่จับได้จากจำเลยเป็นน้ำสุราที่นำมาใส่ไว้ในไหภายหลัง โดยจะเป็นของใครไม่ปรากฏ เมื่อโจทก์ฟ้องกล่าวหาว่าจำเลยมีน้ำสุราที่มีอยู่ในไหโดยมิได้ประสงค์ฟ้องน้ำสุราที่หกออกจากไหไปหมดแล้ว เมื่อศาลฟังว่าน้ำสุราในไหมิใช่เป็นของจำเลยก็ต้องยกฟ้องโจทก์ เพราะจะลงโทษจำเลยฐานมีน้ำสุราที่หกออกจากไหไปหมดแล้วซึ่งอยู่นอกข่ายคำขอของโจทก์ไม่ได้โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานบังอาจมีสุรากลั่นไม่ชอบด้วยกฎหมายและเพิ่มโทษไม่เข็ดหลาบ จำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยบังอาจมีสุรากลั่นไม่ชอบด้วยกฎหมายจริง มีความผิดตามพระราชบัญญัติสุราฉบับที่ 1 พ.ศ. 2493 มาตรา 32 ฉบับที่ 2 พ.ศ. 2497 มาตรา 6 ปรับ 60 บาท ต้องขังมาพอแก่โทษแล้ว ปล่อยตัวไปของกลางริบจำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิจารณาแล้วเห็นว่าคดีไม่น่าเชื่อว่าน้ำหรือน้ำสุรา 15 เซ็นติลิตรของกลางในไหเป็นของจำเลยพิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์ฎีกาศาลฎีกาพิจารณาแล้ว แม้ศาลชั้นต้นก็ไม่ฟังว่าน้ำหรือสุราของกลางในไหจำนวน 15 เซ็นติลิตรเป็นของจำเลย แต่ที่ลงโทษเพราะถือเอากลวิธีของจำเลยชักโยงเส้นลวดมาจากห้องจำเลยไปผูกกับไหซึ่งอยู่ในห้องว่างอีกห้องหนึ่งซึ่งอยู่ติดกับตอนที่เจ้าพนักงานไปตรวจจับนั้นมีการดึงเส้นลวดมาจากทางห้องของจำเลยให้ไหตกตะแคงของเหลวไหลหกออกจากไหมีกลิ่นสุราและกลิ่นอุจาระ สิ่งที่หกออกมานั้นน่าเชื่อว่าเป็นสุราของจำเลยที่ไม่ชอบด้วยกฎหมาย จึงถือเอาเป็นเกณฑ์ลงโทษจำเลยตามคำฟ้องของโจทก์มีว่าเมื่อวันที่ 16 มีนาคม 2498 เวลากลางวันจำเลยนี้บังอาจมีสุรากลั่นผิดกฎหมายจำนวน 2 ไหปริมาณ 15 เซ็นติลิตรไว้ในความครอบครองของจำเลย ฯลฯ เหตุเกิด ฯลฯ ตามวันเวลาดังกล่าวแล้วเจ้าพนักงานจับตัวจำเลยได้พร้อมด้วยสุรากลั่นผิดกฎหมายดังกล่าวข้างต้นเป็นของกลาง นำส่งพนักงานสอบสวน ฯลฯ สุราของกลางรักษาไว้ที่แผนกสรรพสามิตจังหวัดนครนายก ฯลฯ ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติสุรา ฯลฯ และสั่งริบของกลางเสียด้วยศาลชั้นต้นทั้งสองเห็นต้องกันมาว่าน้ำหรือสุราของกลางที่มีอยู่ในไหนั้นยังไม่น่าเชื่อว่าเป็นของจำเลย ๆ จึงไม่ต้องรับผิดเกี่ยวกับน้ำหรือสุราของกลางตามที่โจทก์ระบุยืนยันมาในฟ้องส่วนที่ศาลชั้นต้นเอาโทษเกี่ยวกับของเหลวส่วนที่หกออกไปแล้วนั้นแม้จะเห็นชั้นเชิงในการกระทำอันไม่สุจริตของจำเลยอยู่ก็ตามทีแต่โจทก์มิได้ขอให้เอาโทษจำเลยเกี่ยวกับของเหลวที่หกออกจากไหไปแล้ว คงขอแต่เพียงเกี่ยวกับของเหลวของกลางที่ยังมีอยู่ในไหอย่างเดียวเท่านั้น จะลงโทษนอกข่ายคำขอของโจทก์หาได้ไม่ จึงเห็นว่าที่ศาลอุทธรณ์ฟังมาชอบแล้ว ฎีกาฟังไม่ขึ้น พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1482/2499อัยการจังหวัดนครนายกโจทก์นายเชษฐ์ ใหม่สุนทรจำเลย พ.ร.บ.สุรา พ.ศ.2493 ม. 32 พ.ร.บ.สุรา (ฉบับที่ 2) พ.ศ.2497 ม. 6 ป.วิ.อ. ม. 192 พ.ร.บ.แก้ไขเพิ่มเติม ป.วิ.อ. (ฉบับที่ 6) พ.ศ.2499 ม. 13ได้ความว่าน้ำสุราในไหของกลางที่จับได้จากจำเลยได้หกออกจากไหไปหมดแล้ว ส่วนที่อยู่ในไหของกลางที่โจทก์นำมาฟ้องมิใช่น้ำสุราที่จับได้จากจำเลยเป็นน้ำสุราที่นำมาใส่ไว้ในไหภายหลัง โดยจะเป็นของใครไม่ปรากฏ เมื่อโจทก์ฟ้องกล่าวหาว่าจำเลยมีน้ำสุราที่มีอยู่ในไหโดยมิได้ประสงค์ฟ้องน้ำสุราที่หกออกจากไหไปหมดแล้ว เมื่อศาลฟังว่าน้ำสุราในไหมิใช่เป็นของจำเลยก็ต้องยกฟ้องโจทก์ เพราะจะลงโทษจำเลยฐานมีน้ำสุราที่หกออกจากไหไปหมดแล้วซึ่งอยู่นอกข่ายคำขอของโจทก์ไม่ได้โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานบังอาจมีสุรากลั่นไม่ชอบด้วยกฎหมายและเพิ่มโทษไม่เข็ดหลาบ จำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยบังอาจมีสุรากลั่นไม่ชอบด้วยกฎหมายจริง มีความผิดตามพระราชบัญญัติสุราฉบับที่ 1 พ.ศ. 2493 มาตรา 32 ฉบับที่ 2 พ.ศ. 2497 มาตรา 6 ปรับ 60 บาท ต้องขังมาพอแก่โทษแล้ว ปล่อยตัวไปของกลางริบจำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิจารณาแล้วเห็นว่าคดีไม่น่าเชื่อว่าน้ำหรือน้ำสุรา 15 เซ็นติลิตรของกลางในไหเป็นของจำเลยพิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์ฎีกาศาลฎีกาพิจารณาแล้ว แม้ศาลชั้นต้นก็ไม่ฟังว่าน้ำหรือสุราของกลางในไหจำนวน 15 เซ็นติลิตรเป็นของจำเลย แต่ที่ลงโทษเพราะถือเอากลวิธีของจำเลยชักโยงเส้นลวดมาจากห้องจำเลยไปผูกกับไหซึ่งอยู่ในห้องว่างอีกห้องหนึ่งซึ่งอยู่ติดกับตอนที่เจ้าพนักงานไปตรวจจับนั้นมีการดึงเส้นลวดมาจากทางห้องของจำเลยให้ไหตกตะแคงของเหลวไหลหกออกจากไหมีกลิ่นสุราและกลิ่นอุจาระ สิ่งที่หกออกมานั้นน่าเชื่อว่าเป็นสุราของจำเลยที่ไม่ชอบด้วยกฎหมาย จึงถือเอาเป็นเกณฑ์ลงโทษจำเลยตามคำฟ้องของโจทก์มีว่าเมื่อวันที่ 16 มีนาคม 2498 เวลากลางวันจำเลยนี้บังอาจมีสุรากลั่นผิดกฎหมายจำนวน 2 ไหปริมาณ 15 เซ็นติลิตรไว้ในความครอบครองของจำเลย ฯลฯ เหตุเกิด ฯลฯ ตามวันเวลาดังกล่าวแล้วเจ้าพนักงานจับตัวจำเลยได้พร้อมด้วยสุรากลั่นผิดกฎหมายดังกล่าวข้างต้นเป็นของกลาง นำส่งพนักงานสอบสวน ฯลฯ สุราของกลางรักษาไว้ที่แผนกสรรพสามิตจังหวัดนครนายก ฯลฯ ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติสุรา ฯลฯ และสั่งริบของกลางเสียด้วยศาลชั้นต้นทั้งสองเห็นต้องกันมาว่าน้ำหรือสุราของกลางที่มีอยู่ในไหนั้นยังไม่น่าเชื่อว่าเป็นของจำเลย ๆ จึงไม่ต้องรับผิดเกี่ยวกับน้ำหรือสุราของกลางตามที่โจทก์ระบุยืนยันมาในฟ้องส่วนที่ศาลชั้นต้นเอาโทษเกี่ยวกับของเหลวส่วนที่หกออกไปแล้วนั้นแม้จะเห็นชั้นเชิงในการกระทำอันไม่สุจริตของจำเลยอยู่ก็ตามทีแต่โจทก์มิได้ขอให้เอาโทษจำเลยเกี่ยวกับของเหลวที่หกออกจากไหไปแล้ว คงขอแต่เพียงเกี่ยวกับของเหลวของกลางที่ยังมีอยู่ในไหอย่างเดียวเท่านั้น จะลงโทษนอกข่ายคำขอของโจทก์หาได้ไม่ จึงเห็นว่าที่ศาลอุทธรณ์ฟังมาชอบแล้ว ฎีกาฟังไม่ขึ้น พิพากษายืน(ดุลยพากย์สุวมัณฑ์-ดุลยทัณฑ์ชนาณัติ-มนูกิจวิมลอรรถ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานบังอาจมีสุรากลั่นไม่ชอบด้วยกฎหมายและเพิ่มโทษไม่เข็ดหลาบ จำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยบังอาจมีสุรากลั่นไม่ชอบด้วยกฎหมายจริง มีความผิดตามพระราชบัญญัติสุราฉบับที่ 1 พ.ศ. 2493 มาตรา 32 ฉบับที่ 2 พ.ศ. 2497 มาตรา 6 ปรับ 60 บาท ต้องขังมาพอแก่โทษแล้ว ปล่อยตัวไปของกลางริบจำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิจารณาแล้วเห็นว่าคดีไม่น่าเชื่อว่าน้ำหรือน้ำสุรา 15 เซ็นติลิตรของกลางในไหเป็นของจำเลยพิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์ฎีกาศาลฎีกาพิจารณาแล้ว แม้ศาลชั้นต้นก็ไม่ฟังว่าน้ำหรือสุราของกลางในไหจำนวน 15 เซ็นติลิตรเป็นของจำเลย แต่ที่ลงโทษเพราะถือเอากลวิธีของจำเลยชักโยงเส้นลวดมาจากห้องจำเลยไปผูกกับไหซึ่งอยู่ในห้องว่างอีกห้องหนึ่งซึ่งอยู่ติดกับตอนที่เจ้าพนักงานไปตรวจจับนั้นมีการดึงเส้นลวดมาจากทางห้องของจำเลยให้ไหตกตะแคงของเหลวไหลหกออกจากไหมีกลิ่นสุราและกลิ่นอุจาระ สิ่งที่หกออกมานั้นน่าเชื่อว่าเป็นสุราของจำเลยที่ไม่ชอบด้วยกฎหมาย จึงถือเอาเป็นเกณฑ์ลงโทษจำเลยตามคำฟ้องของโจทก์มีว่าเมื่อวันที่ 16 มีนาคม 2498 เวลากลางวันจำเลยนี้บังอาจมีสุรากลั่นผิดกฎหมายจำนวน 2 ไหปริมาณ 15 เซ็นติลิตรไว้ในความครอบครองของจำเลย ฯลฯ เหตุเกิด ฯลฯ ตามวันเวลาดังกล่าวแล้วเจ้าพนักงานจับตัวจำเลยได้พร้อมด้วยสุรากลั่นผิดกฎหมายดังกล่าวข้างต้นเป็นของกลาง นำส่งพนักงานสอบสวน ฯลฯ สุราของกลางรักษาไว้ที่แผนกสรรพสามิตจังหวัดนครนายก ฯลฯ ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติสุรา ฯลฯ และสั่งริบของกลางเสียด้วยศาลชั้นต้นทั้งสองเห็นต้องกันมาว่าน้ำหรือสุราของกลางที่มีอยู่ในไหนั้นยังไม่น่าเชื่อว่าเป็นของจำเลย ๆ จึงไม่ต้องรับผิดเกี่ยวกับน้ำหรือสุราของกลางตามที่โจทก์ระบุยืนยันมาในฟ้องส่วนที่ศาลชั้นต้นเอาโทษเกี่ยวกับของเหลวส่วนที่หกออกไปแล้วนั้นแม้จะเห็นชั้นเชิงในการกระทำอันไม่สุจริตของจำเลยอยู่ก็ตามทีแต่โจทก์มิได้ขอให้เอาโทษจำเลยเกี่ยวกับของเหลวที่หกออกจากไหไปแล้ว คงขอแต่เพียงเกี่ยวกับของเหลวของกลางที่ยังมีอยู่ในไหอย่างเดียวเท่านั้น จะลงโทษนอกข่ายคำขอของโจทก์หาได้ไม่ จึงเห็นว่าที่ศาลอุทธรณ์ฟังมาชอบแล้ว ฎีกาฟังไม่ขึ้น พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1482/2499อัยการจังหวัดนครนายกโจทก์นายเชษฐ์ ใหม่สุนทรจำเลย พ.ร.บ.สุรา พ.ศ.2493 ม. 32 พ.ร.บ.สุรา (ฉบับที่ 2) พ.ศ.2497 ม. 6 ป.วิ.อ. ม. 192 พ.ร.บ.แก้ไขเพิ่มเติม ป.วิ.อ. (ฉบับที่ 6) พ.ศ.2499 ม. 13ได้ความว่าน้ำสุราในไหของกลางที่จับได้จากจำเลยได้หกออกจากไหไปหมดแล้ว ส่วนที่อยู่ในไหของกลางที่โจทก์นำมาฟ้องมิใช่น้ำสุราที่จับได้จากจำเลยเป็นน้ำสุราที่นำมาใส่ไว้ในไหภายหลัง โดยจะเป็นของใครไม่ปรากฏ เมื่อโจทก์ฟ้องกล่าวหาว่าจำเลยมีน้ำสุราที่มีอยู่ในไหโดยมิได้ประสงค์ฟ้องน้ำสุราที่หกออกจากไหไปหมดแล้ว เมื่อศาลฟังว่าน้ำสุราในไหมิใช่เป็นของจำเลยก็ต้องยกฟ้องโจทก์ เพราะจะลงโทษจำเลยฐานมีน้ำสุราที่หกออกจากไหไปหมดแล้วซึ่งอยู่นอกข่ายคำขอของโจทก์ไม่ได้โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานบังอาจมีสุรากลั่นไม่ชอบด้วยกฎหมายและเพิ่มโทษไม่เข็ดหลาบ จำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยบังอาจมีสุรากลั่นไม่ชอบด้วยกฎหมายจริง มีความผิดตามพระราชบัญญัติสุราฉบับที่ 1 พ.ศ. 2493 มาตรา 32 ฉบับที่ 2 พ.ศ. 2497 มาตรา 6 ปรับ 60 บาท ต้องขังมาพอแก่โทษแล้ว ปล่อยตัวไปของกลางริบจำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิจารณาแล้วเห็นว่าคดีไม่น่าเชื่อว่าน้ำหรือน้ำสุรา 15 เซ็นติลิตรของกลางในไหเป็นของจำเลยพิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์ฎีกาศาลฎีกาพิจารณาแล้ว แม้ศาลชั้นต้นก็ไม่ฟังว่าน้ำหรือสุราของกลางในไหจำนวน 15 เซ็นติลิตรเป็นของจำเลย แต่ที่ลงโทษเพราะถือเอากลวิธีของจำเลยชักโยงเส้นลวดมาจากห้องจำเลยไปผูกกับไหซึ่งอยู่ในห้องว่างอีกห้องหนึ่งซึ่งอยู่ติดกับตอนที่เจ้าพนักงานไปตรวจจับนั้นมีการดึงเส้นลวดมาจากทางห้องของจำเลยให้ไหตกตะแคงของเหลวไหลหกออกจากไหมีกลิ่นสุราและกลิ่นอุจาระ สิ่งที่หกออกมานั้นน่าเชื่อว่าเป็นสุราของจำเลยที่ไม่ชอบด้วยกฎหมาย จึงถือเอาเป็นเกณฑ์ลงโทษจำเลยตามคำฟ้องของโจทก์มีว่าเมื่อวันที่ 16 มีนาคม 2498 เวลากลางวันจำเลยนี้บังอาจมีสุรากลั่นผิดกฎหมายจำนวน 2 ไหปริมาณ 15 เซ็นติลิตรไว้ในความครอบครองของจำเลย ฯลฯ เหตุเกิด ฯลฯ ตามวันเวลาดังกล่าวแล้วเจ้าพนักงานจับตัวจำเลยได้พร้อมด้วยสุรากลั่นผิดกฎหมายดังกล่าวข้างต้นเป็นของกลาง นำส่งพนักงานสอบสวน ฯลฯ สุราของกลางรักษาไว้ที่แผนกสรรพสามิตจังหวัดนครนายก ฯลฯ ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติสุรา ฯลฯ และสั่งริบของกลางเสียด้วยศาลชั้นต้นทั้งสองเห็นต้องกันมาว่าน้ำหรือสุราของกลางที่มีอยู่ในไหนั้นยังไม่น่าเชื่อว่าเป็นของจำเลย ๆ จึงไม่ต้องรับผิดเกี่ยวกับน้ำหรือสุราของกลางตามที่โจทก์ระบุยืนยันมาในฟ้องส่วนที่ศาลชั้นต้นเอาโทษเกี่ยวกับของเหลวส่วนที่หกออกไปแล้วนั้นแม้จะเห็นชั้นเชิงในการกระทำอันไม่สุจริตของจำเลยอยู่ก็ตามทีแต่โจทก์มิได้ขอให้เอาโทษจำเลยเกี่ยวกับของเหลวที่หกออกจากไหไปแล้ว คงขอแต่เพียงเกี่ยวกับของเหลวของกลางที่ยังมีอยู่ในไหอย่างเดียวเท่านั้น จะลงโทษนอกข่ายคำขอของโจทก์หาได้ไม่ จึงเห็นว่าที่ศาลอุทธรณ์ฟังมาชอบแล้ว ฎีกาฟังไม่ขึ้น พิพากษายืน(ดุลยพากย์สุวมัณฑ์-ดุลยทัณฑ์ชนาณัติ-มนูกิจวิมลอรรถ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ