คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1010/2505หลักกฎหมาย: น้องชายจำเลยชกต่อยกับหลานผู้ตายและน้องภริยาผู้ตายผู้ตายเป็นบุคคลภายนอกมิได้ร่วมชกต่อยด้วย ถือท่อนเหล็กเข้าไปตีทำร้ายน้องชายจำเลย จำเลยซึ่งมิได้ร่วมชกต่อยด้วยจึงวิ่งเข้าไปกันมิให้ผู้ตายตีน้องชายจำเลย ผู้ตายเงื้อท่อนเหล็กจะตีจำเลยๆ จึงเสือกมีดแทงไปทันทีถูกผู้ตาย 1 ที ถึงแก่ความตาย ดังนี้การกระทำของจำเลยย่อมเป็นการป้องกันพอสมควรแก่เหตุโจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานฆ่านายอุเทนถึงแก่ความตายโดยเจตนาตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288นางอำนวยภรรยาผู้ตายขอเข้าเป็นโจทก์ร่วมจำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์อัยการและโจทก์ร่วมอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 290 ให้จำคุก 7 ปีโจทก์ร่วมฎีกาขอให้ลงโทษจำเลยฐานฆ่าคนโดยเจตนาจำเลยฎีกาว่า การกระทำของจำเลยเป็นการป้องกันตัวศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "นายเซ้งน้องชายจำเลยมิได้สมัครใจวิวาทกับผู้ตาย เป็นแต่ชกต่อยกับหลานผู้ตายและน้องภรรยาผู้ตายซึ่งต่างใช้มือเปล่าด้วยกัน การที่ผู้ตายซึ่งเป็นบุคคลภายนอกมิได้ร่วมในการวิวาทถือท่อนเหล็กมาทำร้ายนายเซ้ง เป็นการประทุษร้ายอันละเมิดต่อกฎหมายนายติ่งจำเลยย่อมมีอำนาจป้องกันภยันตรายที่จะเกิดแก่นายเซ้งน้องชายของตนได้ตามกฎหมาย การที่จำเลยวิ่งเข้าไปกันมิให้นายอุเทนผู้ตายตีนายเซ้ง ก็เป็นการกระทำการเพื่อป้องกันนายเซ้ง มิใช่วิ่งเข้าไปเพราะสมัครใจจะต่อสู้หรือเข้าร่วมในการวิวาท และการที่นายอุเทนผู้ตายเงื้อเหล็กจะตีจำเลยอีกจำเลยเสือกมีดแทงไปเป็นการป้องกันภยันตรายที่จะเกิดแก่ตนจำเลยแทงสวนไปในเวลาปัจจุบันทันที ไม่มีโอกาสเลือกที่หมายเพราะผู้ตายกำลังเงื้อท่อนเหล็กจะตีและแทงทีเดียวด้วยมีดปลายแหลมที่มีอยู่เช่นนี้ เป็นการป้องกันพอสมควรแก่เหตุ จำเลยไม่มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 68 ฯลฯ"พิพากษากลับ ให้ยกฟ้องโจทก์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1010/2505พนักงานอัยการกรมอัยการโจทก์โจทก์ร่วมโจทก์นางอำนวย ลิ้มสุวรรณโจทก์นายติ่ง แซ่อื้อ หรือจรูญ เอื้ออารักษ์จำเลย ป.อ. ม. 68น้องชายจำเลยชกต่อยกับหลานผู้ตายและน้องภริยาผู้ตายผู้ตายเป็นบุคคลภายนอกมิได้ร่วมชกต่อยด้วย ถือท่อนเหล็กเข้าไปตีทำร้ายน้องชายจำเลย จำเลยซึ่งมิได้ร่วมชกต่อยด้วยจึงวิ่งเข้าไปกันมิให้ผู้ตายตีน้องชายจำเลย ผู้ตายเงื้อท่อนเหล็กจะตีจำเลยๆ จึงเสือกมีดแทงไปทันทีถูกผู้ตาย 1 ที ถึงแก่ความตาย ดังนี้การกระทำของจำเลยย่อมเป็นการป้องกันพอสมควรแก่เหตุโจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานฆ่านายอุเทนถึงแก่ความตายโดยเจตนาตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288นางอำนวยภรรยาผู้ตายขอเข้าเป็นโจทก์ร่วมจำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์อัยการและโจทก์ร่วมอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 290 ให้จำคุก 7 ปีโจทก์ร่วมฎีกาขอให้ลงโทษจำเลยฐานฆ่าคนโดยเจตนาจำเลยฎีกาว่า การกระทำของจำเลยเป็นการป้องกันตัวศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "นายเซ้งน้องชายจำเลยมิได้สมัครใจวิวาทกับผู้ตาย เป็นแต่ชกต่อยกับหลานผู้ตายและน้องภรรยาผู้ตายซึ่งต่างใช้มือเปล่าด้วยกัน การที่ผู้ตายซึ่งเป็นบุคคลภายนอกมิได้ร่วมในการวิวาทถือท่อนเหล็กมาทำร้ายนายเซ้ง เป็นการประทุษร้ายอันละเมิดต่อกฎหมายนายติ่งจำเลยย่อมมีอำนาจป้องกันภยันตรายที่จะเกิดแก่นายเซ้งน้องชายของตนได้ตามกฎหมาย การที่จำเลยวิ่งเข้าไปกันมิให้นายอุเทนผู้ตายตีนายเซ้ง ก็เป็นการกระทำการเพื่อป้องกันนายเซ้ง มิใช่วิ่งเข้าไปเพราะสมัครใจจะต่อสู้หรือเข้าร่วมในการวิวาท และการที่นายอุเทนผู้ตายเงื้อเหล็กจะตีจำเลยอีกจำเลยเสือกมีดแทงไปเป็นการป้องกันภยันตรายที่จะเกิดแก่ตนจำเลยแทงสวนไปในเวลาปัจจุบันทันที ไม่มีโอกาสเลือกที่หมายเพราะผู้ตายกำลังเงื้อท่อนเหล็กจะตีและแทงทีเดียวด้วยมีดปลายแหลมที่มีอยู่เช่นนี้ เป็นการป้องกันพอสมควรแก่เหตุ จำเลยไม่มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 68 ฯลฯ"พิพากษากลับ ให้ยกฟ้องโจทก์(พจน์ ปุษปาคม-ประกอบ หุตะสิงห์-คร้าม สิวายะวิโรจน์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานฆ่านายอุเทนถึงแก่ความตายโดยเจตนาตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288นางอำนวยภรรยาผู้ตายขอเข้าเป็นโจทก์ร่วมจำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์อัยการและโจทก์ร่วมอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 290 ให้จำคุก 7 ปีโจทก์ร่วมฎีกาขอให้ลงโทษจำเลยฐานฆ่าคนโดยเจตนาจำเลยฎีกาว่า การกระทำของจำเลยเป็นการป้องกันตัวศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "นายเซ้งน้องชายจำเลยมิได้สมัครใจวิวาทกับผู้ตาย เป็นแต่ชกต่อยกับหลานผู้ตายและน้องภรรยาผู้ตายซึ่งต่างใช้มือเปล่าด้วยกัน การที่ผู้ตายซึ่งเป็นบุคคลภายนอกมิได้ร่วมในการวิวาทถือท่อนเหล็กมาทำร้ายนายเซ้ง เป็นการประทุษร้ายอันละเมิดต่อกฎหมายนายติ่งจำเลยย่อมมีอำนาจป้องกันภยันตรายที่จะเกิดแก่นายเซ้งน้องชายของตนได้ตามกฎหมาย การที่จำเลยวิ่งเข้าไปกันมิให้นายอุเทนผู้ตายตีนายเซ้ง ก็เป็นการกระทำการเพื่อป้องกันนายเซ้ง มิใช่วิ่งเข้าไปเพราะสมัครใจจะต่อสู้หรือเข้าร่วมในการวิวาท และการที่นายอุเทนผู้ตายเงื้อเหล็กจะตีจำเลยอีกจำเลยเสือกมีดแทงไปเป็นการป้องกันภยันตรายที่จะเกิดแก่ตนจำเลยแทงสวนไปในเวลาปัจจุบันทันที ไม่มีโอกาสเลือกที่หมายเพราะผู้ตายกำลังเงื้อท่อนเหล็กจะตีและแทงทีเดียวด้วยมีดปลายแหลมที่มีอยู่เช่นนี้ เป็นการป้องกันพอสมควรแก่เหตุ จำเลยไม่มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 68 ฯลฯ"พิพากษากลับ ให้ยกฟ้องโจทก์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1010/2505พนักงานอัยการกรมอัยการโจทก์โจทก์ร่วมโจทก์นางอำนวย ลิ้มสุวรรณโจทก์นายติ่ง แซ่อื้อ หรือจรูญ เอื้ออารักษ์จำเลย ป.อ. ม. 68น้องชายจำเลยชกต่อยกับหลานผู้ตายและน้องภริยาผู้ตายผู้ตายเป็นบุคคลภายนอกมิได้ร่วมชกต่อยด้วย ถือท่อนเหล็กเข้าไปตีทำร้ายน้องชายจำเลย จำเลยซึ่งมิได้ร่วมชกต่อยด้วยจึงวิ่งเข้าไปกันมิให้ผู้ตายตีน้องชายจำเลย ผู้ตายเงื้อท่อนเหล็กจะตีจำเลยๆ จึงเสือกมีดแทงไปทันทีถูกผู้ตาย 1 ที ถึงแก่ความตาย ดังนี้การกระทำของจำเลยย่อมเป็นการป้องกันพอสมควรแก่เหตุโจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานฆ่านายอุเทนถึงแก่ความตายโดยเจตนาตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288นางอำนวยภรรยาผู้ตายขอเข้าเป็นโจทก์ร่วมจำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์อัยการและโจทก์ร่วมอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 290 ให้จำคุก 7 ปีโจทก์ร่วมฎีกาขอให้ลงโทษจำเลยฐานฆ่าคนโดยเจตนาจำเลยฎีกาว่า การกระทำของจำเลยเป็นการป้องกันตัวศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "นายเซ้งน้องชายจำเลยมิได้สมัครใจวิวาทกับผู้ตาย เป็นแต่ชกต่อยกับหลานผู้ตายและน้องภรรยาผู้ตายซึ่งต่างใช้มือเปล่าด้วยกัน การที่ผู้ตายซึ่งเป็นบุคคลภายนอกมิได้ร่วมในการวิวาทถือท่อนเหล็กมาทำร้ายนายเซ้ง เป็นการประทุษร้ายอันละเมิดต่อกฎหมายนายติ่งจำเลยย่อมมีอำนาจป้องกันภยันตรายที่จะเกิดแก่นายเซ้งน้องชายของตนได้ตามกฎหมาย การที่จำเลยวิ่งเข้าไปกันมิให้นายอุเทนผู้ตายตีนายเซ้ง ก็เป็นการกระทำการเพื่อป้องกันนายเซ้ง มิใช่วิ่งเข้าไปเพราะสมัครใจจะต่อสู้หรือเข้าร่วมในการวิวาท และการที่นายอุเทนผู้ตายเงื้อเหล็กจะตีจำเลยอีกจำเลยเสือกมีดแทงไปเป็นการป้องกันภยันตรายที่จะเกิดแก่ตนจำเลยแทงสวนไปในเวลาปัจจุบันทันที ไม่มีโอกาสเลือกที่หมายเพราะผู้ตายกำลังเงื้อท่อนเหล็กจะตีและแทงทีเดียวด้วยมีดปลายแหลมที่มีอยู่เช่นนี้ เป็นการป้องกันพอสมควรแก่เหตุ จำเลยไม่มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 68 ฯลฯ"พิพากษากลับ ให้ยกฟ้องโจทก์(พจน์ ปุษปาคม-ประกอบ หุตะสิงห์-คร้าม สิวายะวิโรจน์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ