คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 215/2506หลักกฎหมาย: ตามพระราชบัญญัติการประมง พ.ศ.2496 มาตรา 10 ที่กำหนดว่า สิ่งของที่ใช้หรือได้มาในการกระทำผิด ศาลจะริบเสียก็ได้ ซึ่งเป็นการให้อำนาจศาลใช้ดุลพินิจนั้น เมื่อศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้คำพิพากษาศาลชั้นต้นเรื่องของกลางที่ให้ริบเป็นไม่ริบ ก็เป็นการใช้ดุลพินิจตามอำนาจที่ให้ไว้ตามกฎหมาย และเป็นการแก้คำพิพากษาศาลชั้นต้นเล็กน้อย โจทก์จึงฎีกาขอให้ริบของกลางไม่ได้คดีได้ความตามฟ้องโจทก์และคำรับสารภาพของจำเลยว่าจำเลยบังอาจร่วมสมคบกันใช้เครื่องยนต์ฉุดระหัด 1 เครื่องทำการวิดน้ำในลำคลองโบสถ์โพธิ์ อันเป็นที่สาธารณประโยชน์ เพื่อทำการประมงจับสัตว์น้ำ โดยไม่ได้รับอนุญาตจากพนักงานเจ้าหน้าที่เจ้าพนักงานจับจำเลยได้พร้อมเครื่องยนต์ 1 เครื่อง ระหัด 1 เครื่องอันเป็นเครื่องมือที่จำเลยใช้กระทำผิดศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยผิดพระราชบัญญัติการประมง พ.ศ. 2490 มาตรา 18, 62, 69 พระราชบัญญัติการประมง (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2496 มาตรา 4, 7, 11 ลดแล้วปรับ 250 บาทของกลางริบจำเลยอุทธรณ์ขอลดโทษ และขอไม่ให้ริบเครื่องยนต์ฉุดระหัดของกลางศาลอุทธรณ์แก้เป็นไม่ริบเครื่องยนต์และระหัดของกลาง นอกนั้นให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นโจทก์ฎีกาขอให้ริบเครื่องยนต์และระหัดของกลางด้วย อ้างว่าจำเลยกระทำผิดร้ายแรงถึงขนาด ศาลชั้นต้นสั่งรับเป็นฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า เรื่องของกลางในการกระทำผิดต่อพระราชบัญญัติการประมงในกรณีเช่นนี้ ตามพระราชบัญญัติการประมง พ.ศ. 2496 มาตรา 10 กำหนดว่าสิ่งของที่ใช้หรือได้มาโดยการกระทำผิด ศาลจะริบเสียก็ได้ ซึ่งเป็นการให้อำนาจศาลใช้ดุลพินิจเรื่องของกลางว่าควรริบหรือไม่ตามควรแก่กรณี ฉะนั้น ที่ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้คำพิพากษาศาลชั้นต้นไม่ริบเครื่องยนต์และระหัด จึงเป็นการใช้ดุลพินิจตามอำนาจที่ให้ไว้โดยกฎหมาย และเป็นการแก้คำพิพากษาศาลชั้นต้นเล็กน้อยโจทก์จึงฎีกาไม่ได้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218ที่ศาลชั้นต้นรับเป็นฎีกาขึ้นมาหาถูกต้องไม่ พิพากษายกฎีกาโจทก์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 215/2506พนักงานอัยการประจำศาลจังหวัดสวรรคโลกโจทก์นายเปลี่ยน นิรชล ที่ 1 นายจีน นิรชล ที่ 2จำเลย ป.วิ.อ. ม. 218 พ.ร.บ.การประมง (ฉบับที่ 2) พ.ศ.2496 ม. 10ตามพระราชบัญญัติการประมง พ.ศ.2496 มาตรา 10 ที่กำหนดว่า สิ่งของที่ใช้หรือได้มาในการกระทำผิด ศาลจะริบเสียก็ได้ ซึ่งเป็นการให้อำนาจศาลใช้ดุลพินิจนั้น เมื่อศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้คำพิพากษาศาลชั้นต้นเรื่องของกลางที่ให้ริบเป็นไม่ริบ ก็เป็นการใช้ดุลพินิจตามอำนาจที่ให้ไว้ตามกฎหมาย และเป็นการแก้คำพิพากษาศาลชั้นต้นเล็กน้อย โจทก์จึงฎีกาขอให้ริบของกลางไม่ได้คดีได้ความตามฟ้องโจทก์และคำรับสารภาพของจำเลยว่าจำเลยบังอาจร่วมสมคบกันใช้เครื่องยนต์ฉุดระหัด 1 เครื่องทำการวิดน้ำในลำคลองโบสถ์โพธิ์ อันเป็นที่สาธารณประโยชน์ เพื่อทำการประมงจับสัตว์น้ำ โดยไม่ได้รับอนุญาตจากพนักงานเจ้าหน้าที่เจ้าพนักงานจับจำเลยได้พร้อมเครื่องยนต์ 1 เครื่อง ระหัด 1 เครื่องอันเป็นเครื่องมือที่จำเลยใช้กระทำผิดศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยผิดพระราชบัญญัติการประมง พ.ศ. 2490 มาตรา 18, 62, 69 พระราชบัญญัติการประมง (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2496 มาตรา 4, 7, 11 ลดแล้วปรับ 250 บาทของกลางริบจำเลยอุทธรณ์ขอลดโทษ และขอไม่ให้ริบเครื่องยนต์ฉุดระหัดของกลางศาลอุทธรณ์แก้เป็นไม่ริบเครื่องยนต์และระหัดของกลาง นอกนั้นให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นโจทก์ฎีกาขอให้ริบเครื่องยนต์และระหัดของกลางด้วย อ้างว่าจำเลยกระทำผิดร้ายแรงถึงขนาด ศาลชั้นต้นสั่งรับเป็นฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า เรื่องของกลางในการกระทำผิดต่อพระราชบัญญัติการประมงในกรณีเช่นนี้ ตามพระราชบัญญัติการประมง พ.ศ. 2496 มาตรา 10 กำหนดว่าสิ่งของที่ใช้หรือได้มาโดยการกระทำผิด ศาลจะริบเสียก็ได้ ซึ่งเป็นการให้อำนาจศาลใช้ดุลพินิจเรื่องของกลางว่าควรริบหรือไม่ตามควรแก่กรณี ฉะนั้น ที่ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้คำพิพากษาศาลชั้นต้นไม่ริบเครื่องยนต์และระหัด จึงเป็นการใช้ดุลพินิจตามอำนาจที่ให้ไว้โดยกฎหมาย และเป็นการแก้คำพิพากษาศาลชั้นต้นเล็กน้อยโจทก์จึงฎีกาไม่ได้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218ที่ศาลชั้นต้นรับเป็นฎีกาขึ้นมาหาถูกต้องไม่ พิพากษายกฎีกาโจทก์(เสนอ บุณยเกียรติ-ประมูล สุวรรณศร-ยง เหลืองรังษี)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: คดีได้ความตามฟ้องโจทก์และคำรับสารภาพของจำเลยว่าจำเลยบังอาจร่วมสมคบกันใช้เครื่องยนต์ฉุดระหัด 1 เครื่องทำการวิดน้ำในลำคลองโบสถ์โพธิ์ อันเป็นที่สาธารณประโยชน์ เพื่อทำการประมงจับสัตว์น้ำ โดยไม่ได้รับอนุญาตจากพนักงานเจ้าหน้าที่เจ้าพนักงานจับจำเลยได้พร้อมเครื่องยนต์ 1 เครื่อง ระหัด 1 เครื่องอันเป็นเครื่องมือที่จำเลยใช้กระทำผิดศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยผิดพระราชบัญญัติการประมง พ.ศ. 2490 มาตรา 18, 62, 69 พระราชบัญญัติการประมง (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2496 มาตรา 4, 7, 11 ลดแล้วปรับ 250 บาทของกลางริบจำเลยอุทธรณ์ขอลดโทษ และขอไม่ให้ริบเครื่องยนต์ฉุดระหัดของกลางศาลอุทธรณ์แก้เป็นไม่ริบเครื่องยนต์และระหัดของกลาง นอกนั้นให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นโจทก์ฎีกาขอให้ริบเครื่องยนต์และระหัดของกลางด้วย อ้างว่าจำเลยกระทำผิดร้ายแรงถึงขนาด ศาลชั้นต้นสั่งรับเป็นฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า เรื่องของกลางในการกระทำผิดต่อพระราชบัญญัติการประมงในกรณีเช่นนี้ ตามพระราชบัญญัติการประมง พ.ศ. 2496 มาตรา 10 กำหนดว่าสิ่งของที่ใช้หรือได้มาโดยการกระทำผิด ศาลจะริบเสียก็ได้ ซึ่งเป็นการให้อำนาจศาลใช้ดุลพินิจเรื่องของกลางว่าควรริบหรือไม่ตามควรแก่กรณี ฉะนั้น ที่ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้คำพิพากษาศาลชั้นต้นไม่ริบเครื่องยนต์และระหัด จึงเป็นการใช้ดุลพินิจตามอำนาจที่ให้ไว้โดยกฎหมาย และเป็นการแก้คำพิพากษาศาลชั้นต้นเล็กน้อยโจทก์จึงฎีกาไม่ได้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218ที่ศาลชั้นต้นรับเป็นฎีกาขึ้นมาหาถูกต้องไม่ พิพากษายกฎีกาโจทก์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 215/2506พนักงานอัยการประจำศาลจังหวัดสวรรคโลกโจทก์นายเปลี่ยน นิรชล ที่ 1 นายจีน นิรชล ที่ 2จำเลย ป.วิ.อ. ม. 218 พ.ร.บ.การประมง (ฉบับที่ 2) พ.ศ.2496 ม. 10ตามพระราชบัญญัติการประมง พ.ศ.2496 มาตรา 10 ที่กำหนดว่า สิ่งของที่ใช้หรือได้มาในการกระทำผิด ศาลจะริบเสียก็ได้ ซึ่งเป็นการให้อำนาจศาลใช้ดุลพินิจนั้น เมื่อศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้คำพิพากษาศาลชั้นต้นเรื่องของกลางที่ให้ริบเป็นไม่ริบ ก็เป็นการใช้ดุลพินิจตามอำนาจที่ให้ไว้ตามกฎหมาย และเป็นการแก้คำพิพากษาศาลชั้นต้นเล็กน้อย โจทก์จึงฎีกาขอให้ริบของกลางไม่ได้คดีได้ความตามฟ้องโจทก์และคำรับสารภาพของจำเลยว่าจำเลยบังอาจร่วมสมคบกันใช้เครื่องยนต์ฉุดระหัด 1 เครื่องทำการวิดน้ำในลำคลองโบสถ์โพธิ์ อันเป็นที่สาธารณประโยชน์ เพื่อทำการประมงจับสัตว์น้ำ โดยไม่ได้รับอนุญาตจากพนักงานเจ้าหน้าที่เจ้าพนักงานจับจำเลยได้พร้อมเครื่องยนต์ 1 เครื่อง ระหัด 1 เครื่องอันเป็นเครื่องมือที่จำเลยใช้กระทำผิดศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยผิดพระราชบัญญัติการประมง พ.ศ. 2490 มาตรา 18, 62, 69 พระราชบัญญัติการประมง (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2496 มาตรา 4, 7, 11 ลดแล้วปรับ 250 บาทของกลางริบจำเลยอุทธรณ์ขอลดโทษ และขอไม่ให้ริบเครื่องยนต์ฉุดระหัดของกลางศาลอุทธรณ์แก้เป็นไม่ริบเครื่องยนต์และระหัดของกลาง นอกนั้นให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นโจทก์ฎีกาขอให้ริบเครื่องยนต์และระหัดของกลางด้วย อ้างว่าจำเลยกระทำผิดร้ายแรงถึงขนาด ศาลชั้นต้นสั่งรับเป็นฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า เรื่องของกลางในการกระทำผิดต่อพระราชบัญญัติการประมงในกรณีเช่นนี้ ตามพระราชบัญญัติการประมง พ.ศ. 2496 มาตรา 10 กำหนดว่าสิ่งของที่ใช้หรือได้มาโดยการกระทำผิด ศาลจะริบเสียก็ได้ ซึ่งเป็นการให้อำนาจศาลใช้ดุลพินิจเรื่องของกลางว่าควรริบหรือไม่ตามควรแก่กรณี ฉะนั้น ที่ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้คำพิพากษาศาลชั้นต้นไม่ริบเครื่องยนต์และระหัด จึงเป็นการใช้ดุลพินิจตามอำนาจที่ให้ไว้โดยกฎหมาย และเป็นการแก้คำพิพากษาศาลชั้นต้นเล็กน้อยโจทก์จึงฎีกาไม่ได้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218ที่ศาลชั้นต้นรับเป็นฎีกาขึ้นมาหาถูกต้องไม่ พิพากษายกฎีกาโจทก์(เสนอ บุณยเกียรติ-ประมูล สุวรรณศร-ยง เหลืองรังษี)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ