คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2541/2526หลักกฎหมาย: ย.เป็นเจ้าของที่ดินพิพาทซึ่งเดิมเป็นที่ดินมือเปล่า การที่ ว. ซึ่งมิได้ทำประโยชน์ในที่ดินแปลงดังกล่าว อ้างว่าได้ซื้อจาก ย. ตามสัญญาซื้อขายซึ่งไม่เป็นความจริงและขอออกโฉนดโดย ย. มิได้รู้เห็นยินยอมด้วย ว. ย่อมไม่ได้กรรมสิทธิ์ตามโฉนดที่เจ้าพนักงานออกให้ เพราะเป็นการออกโฉนดตามหนังสือสัญญาขายที่ดินที่ไม่ชอบ และออกทับที่ดินซึ่ง ย.มีสิทธิครอบครองอยู่ก่อน การที่ ว. โอนที่ดินที่ตนไม่มีกรรมสิทธิ์ให้แก่โจทก์ จึงไม่ก่อให้เกิดกรรมสิทธิ์ขึ้นมาเป็นของโจทก์ผู้รับโอน โจทก์ไม่มีกรรมสิทธิ์ในที่พิพาทตามกฎหมายโจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์ที่ดินมีโฉนด ๓ แปลงโดยซื้อจากนายวีระ อมรกุล จำเลยทั้งสองได้บุกรุกเข้าไปยึดถือครอบครองโดยไม่ได้รับอนุญาตจากโจทก์ โจทก์แจ้งให้จำเลยทั้งสองรื้อถอนสิ่งปลูกสร้างและออกไปจากที่ดินดังกล่าว แต่จำเลยทั้งสองไม่เชื่อฟัง ขอให้พิพากษาขับไล่จำเลยทั้งสองและส่งมอบที่ดินคืนแก่โจทก์กับให้ใช้ค่าเสียหาย จำเลยทั้งสองให้การและแก้ไขคำให้การว่า ที่ดินพิพาทเป็นส่วนหนึ่งของที่ดินตาม น.ส.๓ ของนางยืน มีพระขรรค์ ยายของจำเลยทั้งสอง นางยืนไม่เคยขายที่ดินพิพาทให้แก่นายวีระ อมรกุล เมื่อนางยืนถึงแก่กรรม จำเลยทั้งสองซึ่งเป็นทายาทโดยธรรมได้ครอบครองที่ดินพิพาทมาโดยสุจริต โจทก์ไม่มีอำนาจฟ้อง และโจทก์ไม่เสียหาย ขอให้ยกฟ้อง ศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า นางยืน มีพระขรรค์ มอบหนังสือรับรองการทำประโยชน์ของที่ดินพิพาทให้นายวีระ อมรกุล ยึดถือประกันหนี้ นายวีระเอาที่ดินพิพาทไปขอออกโฉนดโดยไม่มีสิทธิ แล้วขายให้โจทก์ โจทก์ไม่มีสิทธิในที่พิพาทตามกฎหมาย พิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า พยานหลักฐานจำเลยมีน้ำหนักรับฟังได้ว่านางยืนกู้เงินนายวีระไป ๕,๐๐๐ บาท และตกลงจะเอาที่ดินพิพาทจำนองประกันเงินกู้โดยมอบอำนาจให้นายสมานไปทำการแทน แต่ที่ดินดังกล่าวเป็นที่ดินมีเพียงแบบแจ้งการครอบครอง จึงไม่อาจจะจดทะเบียนจำนองได้จะต้องมีหนังสือรับรองการทำประโยชน์เสียก่อน นางยืนจึงขอออกหนังสือรับรองการทำประโยชน์แทนที่นายวีระจะใช้ใบมอบอำนาจของนางยืนจัดการจดทะเบียนจำนองตามที่ตกลงกัน นายวีระกลับจัดการทำหนังสือซื้อขายที่ดินตามหนังสือรับรองการทำประโยชน์เสียเอง โดยอ้างต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ว่านางยืนตกลงขายให้และมอบอำนาจให้นายวีระโอนแทนนางยืน แล้ววินิจฉัยว่า นายวีระไม่ได้สิทธิในที่ดินพิพาท แม้นายวีระจะขอออกโฉนดที่ดินแล้วนายวีระก็ไม่ได้กรรมสิทธิ์ตามโฉนดที่เจ้าพนักงานออกให้ เพราะออกโฉนดตามหนังสือสัญญาขายที่ดินที่ไม่ชอบ และออกทับที่ดินที่นางยืนมีสิทธิครอบครองอยู่ก่อนโดยชอบด้วยกฎหมาย การที่นายวีระโอนที่ดินที่ตนไม่มีกรรมสิทธิ์ให้โจทก์จึงหาก่อให้เกิดกรรมสิทธิ์ขึ้นมาเป็นของโจทก์ผู้รับโอนไม่ โจทก์จึงไม่มีกรรมสิทธิ์ในที่พิพาทตามกฎหมาย พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2541/2526นางสุพัตรา สุรมาตย์โจทก์นายสมพร แก่นวงศ์คำ กับพวกจำเลย ป.พ.พ. ม. 456ย.เป็นเจ้าของที่ดินพิพาทซึ่งเดิมเป็นที่ดินมือเปล่า การที่ ว. ซึ่งมิได้ทำประโยชน์ในที่ดินแปลงดังกล่าว อ้างว่าได้ซื้อจาก ย. ตามสัญญาซื้อขายซึ่งไม่เป็นความจริงและขอออกโฉนดโดย ย. มิได้รู้เห็นยินยอมด้วย ว. ย่อมไม่ได้กรรมสิทธิ์ตามโฉนดที่เจ้าพนักงานออกให้ เพราะเป็นการออกโฉนดตามหนังสือสัญญาขายที่ดินที่ไม่ชอบ และออกทับที่ดินซึ่ง ย.มีสิทธิครอบครองอยู่ก่อน การที่ ว. โอนที่ดินที่ตนไม่มีกรรมสิทธิ์ให้แก่โจทก์ จึงไม่ก่อให้เกิดกรรมสิทธิ์ขึ้นมาเป็นของโจทก์ผู้รับโอน โจทก์ไม่มีกรรมสิทธิ์ในที่พิพาทตามกฎหมายโจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์ที่ดินมีโฉนด ๓ แปลงโดยซื้อจากนายวีระ อมรกุล จำเลยทั้งสองได้บุกรุกเข้าไปยึดถือครอบครองโดยไม่ได้รับอนุญาตจากโจทก์ โจทก์แจ้งให้จำเลยทั้งสองรื้อถอนสิ่งปลูกสร้างและออกไปจากที่ดินดังกล่าว แต่จำเลยทั้งสองไม่เชื่อฟัง ขอให้พิพากษาขับไล่จำเลยทั้งสองและส่งมอบที่ดินคืนแก่โจทก์กับให้ใช้ค่าเสียหาย จำเลยทั้งสองให้การและแก้ไขคำให้การว่า ที่ดินพิพาทเป็นส่วนหนึ่งของที่ดินตาม น.ส.๓ ของนางยืน มีพระขรรค์ ยายของจำเลยทั้งสอง นางยืนไม่เคยขายที่ดินพิพาทให้แก่นายวีระ อมรกุล เมื่อนางยืนถึงแก่กรรม จำเลยทั้งสองซึ่งเป็นทายาทโดยธรรมได้ครอบครองที่ดินพิพาทมาโดยสุจริต โจทก์ไม่มีอำนาจฟ้อง และโจทก์ไม่เสียหาย ขอให้ยกฟ้อง ศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า นางยืน มีพระขรรค์ มอบหนังสือรับรองการทำประโยชน์ของที่ดินพิพาทให้นายวีระ อมรกุล ยึดถือประกันหนี้ นายวีระเอาที่ดินพิพาทไปขอออกโฉนดโดยไม่มีสิทธิ แล้วขายให้โจทก์ โจทก์ไม่มีสิทธิในที่พิพาทตามกฎหมาย พิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า พยานหลักฐานจำเลยมีน้ำหนักรับฟังได้ว่านางยืนกู้เงินนายวีระไป ๕,๐๐๐ บาท และตกลงจะเอาที่ดินพิพาทจำนองประกันเงินกู้โดยมอบอำนาจให้นายสมานไปทำการแทน แต่ที่ดินดังกล่าวเป็นที่ดินมีเพียงแบบแจ้งการครอบครอง จึงไม่อาจจะจดทะเบียนจำนองได้จะต้องมีหนังสือรับรองการทำประโยชน์เสียก่อน นางยืนจึงขอออกหนังสือรับรองการทำประโยชน์แทนที่นายวีระจะใช้ใบมอบอำนาจของนางยืนจัดการจดทะเบียนจำนองตามที่ตกลงกัน นายวีระกลับจัดการทำหนังสือซื้อขายที่ดินตามหนังสือรับรองการทำประโยชน์เสียเอง โดยอ้างต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ว่านางยืนตกลงขายให้และมอบอำนาจให้นายวีระโอนแทนนางยืน แล้ววินิจฉัยว่า นายวีระไม่ได้สิทธิในที่ดินพิพาท แม้นายวีระจะขอออกโฉนดที่ดินแล้วนายวีระก็ไม่ได้กรรมสิทธิ์ตามโฉนดที่เจ้าพนักงานออกให้ เพราะออกโฉนดตามหนังสือสัญญาขายที่ดินที่ไม่ชอบ และออกทับที่ดินที่นางยืนมีสิทธิครอบครองอยู่ก่อนโดยชอบด้วยกฎหมาย การที่นายวีระโอนที่ดินที่ตนไม่มีกรรมสิทธิ์ให้โจทก์จึงหาก่อให้เกิดกรรมสิทธิ์ขึ้นมาเป็นของโจทก์ผู้รับโอนไม่ โจทก์จึงไม่มีกรรมสิทธิ์ในที่พิพาทตามกฎหมาย พิพากษายืน(แถมชัย สิทธิไตรย์-อาจ ปัญญาดิลก-ไพศาล สว่างเนตร)ศาลจังหวัดอุบลราชธานี - นายบรรหาร มูลทวีศาลอุทธรณ์ - นายยรรยง อิทธิพงษ์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์ที่ดินมีโฉนด ๓ แปลงโดยซื้อจากนายวีระ อมรกุล จำเลยทั้งสองได้บุกรุกเข้าไปยึดถือครอบครองโดยไม่ได้รับอนุญาตจากโจทก์ โจทก์แจ้งให้จำเลยทั้งสองรื้อถอนสิ่งปลูกสร้างและออกไปจากที่ดินดังกล่าว แต่จำเลยทั้งสองไม่เชื่อฟัง ขอให้พิพากษาขับไล่จำเลยทั้งสองและส่งมอบที่ดินคืนแก่โจทก์กับให้ใช้ค่าเสียหาย จำเลยทั้งสองให้การและแก้ไขคำให้การว่า ที่ดินพิพาทเป็นส่วนหนึ่งของที่ดินตาม น.ส.๓ ของนางยืน มีพระขรรค์ ยายของจำเลยทั้งสอง นางยืนไม่เคยขายที่ดินพิพาทให้แก่นายวีระ อมรกุล เมื่อนางยืนถึงแก่กรรม จำเลยทั้งสองซึ่งเป็นทายาทโดยธรรมได้ครอบครองที่ดินพิพาทมาโดยสุจริต โจทก์ไม่มีอำนาจฟ้อง และโจทก์ไม่เสียหาย ขอให้ยกฟ้อง ศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า นางยืน มีพระขรรค์ มอบหนังสือรับรองการทำประโยชน์ของที่ดินพิพาทให้นายวีระ อมรกุล ยึดถือประกันหนี้ นายวีระเอาที่ดินพิพาทไปขอออกโฉนดโดยไม่มีสิทธิ แล้วขายให้โจทก์ โจทก์ไม่มีสิทธิในที่พิพาทตามกฎหมาย พิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า พยานหลักฐานจำเลยมีน้ำหนักรับฟังได้ว่านางยืนกู้เงินนายวีระไป ๕,๐๐๐ บาท และตกลงจะเอาที่ดินพิพาทจำนองประกันเงินกู้โดยมอบอำนาจให้นายสมานไปทำการแทน แต่ที่ดินดังกล่าวเป็นที่ดินมีเพียงแบบแจ้งการครอบครอง จึงไม่อาจจะจดทะเบียนจำนองได้จะต้องมีหนังสือรับรองการทำประโยชน์เสียก่อน นางยืนจึงขอออกหนังสือรับรองการทำประโยชน์แทนที่นายวีระจะใช้ใบมอบอำนาจของนางยืนจัดการจดทะเบียนจำนองตามที่ตกลงกัน นายวีระกลับจัดการทำหนังสือซื้อขายที่ดินตามหนังสือรับรองการทำประโยชน์เสียเอง โดยอ้างต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ว่านางยืนตกลงขายให้และมอบอำนาจให้นายวีระโอนแทนนางยืน แล้ววินิจฉัยว่า นายวีระไม่ได้สิทธิในที่ดินพิพาท แม้นายวีระจะขอออกโฉนดที่ดินแล้วนายวีระก็ไม่ได้กรรมสิทธิ์ตามโฉนดที่เจ้าพนักงานออกให้ เพราะออกโฉนดตามหนังสือสัญญาขายที่ดินที่ไม่ชอบ และออกทับที่ดินที่นางยืนมีสิทธิครอบครองอยู่ก่อนโดยชอบด้วยกฎหมาย การที่นายวีระโอนที่ดินที่ตนไม่มีกรรมสิทธิ์ให้โจทก์จึงหาก่อให้เกิดกรรมสิทธิ์ขึ้นมาเป็นของโจทก์ผู้รับโอนไม่ โจทก์จึงไม่มีกรรมสิทธิ์ในที่พิพาทตามกฎหมาย พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2541/2526นางสุพัตรา สุรมาตย์โจทก์นายสมพร แก่นวงศ์คำ กับพวกจำเลย ป.พ.พ. ม. 456ย.เป็นเจ้าของที่ดินพิพาทซึ่งเดิมเป็นที่ดินมือเปล่า การที่ ว. ซึ่งมิได้ทำประโยชน์ในที่ดินแปลงดังกล่าว อ้างว่าได้ซื้อจาก ย. ตามสัญญาซื้อขายซึ่งไม่เป็นความจริงและขอออกโฉนดโดย ย. มิได้รู้เห็นยินยอมด้วย ว. ย่อมไม่ได้กรรมสิทธิ์ตามโฉนดที่เจ้าพนักงานออกให้ เพราะเป็นการออกโฉนดตามหนังสือสัญญาขายที่ดินที่ไม่ชอบ และออกทับที่ดินซึ่ง ย.มีสิทธิครอบครองอยู่ก่อน การที่ ว. โอนที่ดินที่ตนไม่มีกรรมสิทธิ์ให้แก่โจทก์ จึงไม่ก่อให้เกิดกรรมสิทธิ์ขึ้นมาเป็นของโจทก์ผู้รับโอน โจทก์ไม่มีกรรมสิทธิ์ในที่พิพาทตามกฎหมายโจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์ที่ดินมีโฉนด ๓ แปลงโดยซื้อจากนายวีระ อมรกุล จำเลยทั้งสองได้บุกรุกเข้าไปยึดถือครอบครองโดยไม่ได้รับอนุญาตจากโจทก์ โจทก์แจ้งให้จำเลยทั้งสองรื้อถอนสิ่งปลูกสร้างและออกไปจากที่ดินดังกล่าว แต่จำเลยทั้งสองไม่เชื่อฟัง ขอให้พิพากษาขับไล่จำเลยทั้งสองและส่งมอบที่ดินคืนแก่โจทก์กับให้ใช้ค่าเสียหาย จำเลยทั้งสองให้การและแก้ไขคำให้การว่า ที่ดินพิพาทเป็นส่วนหนึ่งของที่ดินตาม น.ส.๓ ของนางยืน มีพระขรรค์ ยายของจำเลยทั้งสอง นางยืนไม่เคยขายที่ดินพิพาทให้แก่นายวีระ อมรกุล เมื่อนางยืนถึงแก่กรรม จำเลยทั้งสองซึ่งเป็นทายาทโดยธรรมได้ครอบครองที่ดินพิพาทมาโดยสุจริต โจทก์ไม่มีอำนาจฟ้อง และโจทก์ไม่เสียหาย ขอให้ยกฟ้อง ศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า นางยืน มีพระขรรค์ มอบหนังสือรับรองการทำประโยชน์ของที่ดินพิพาทให้นายวีระ อมรกุล ยึดถือประกันหนี้ นายวีระเอาที่ดินพิพาทไปขอออกโฉนดโดยไม่มีสิทธิ แล้วขายให้โจทก์ โจทก์ไม่มีสิทธิในที่พิพาทตามกฎหมาย พิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า พยานหลักฐานจำเลยมีน้ำหนักรับฟังได้ว่านางยืนกู้เงินนายวีระไป ๕,๐๐๐ บาท และตกลงจะเอาที่ดินพิพาทจำนองประกันเงินกู้โดยมอบอำนาจให้นายสมานไปทำการแทน แต่ที่ดินดังกล่าวเป็นที่ดินมีเพียงแบบแจ้งการครอบครอง จึงไม่อาจจะจดทะเบียนจำนองได้จะต้องมีหนังสือรับรองการทำประโยชน์เสียก่อน นางยืนจึงขอออกหนังสือรับรองการทำประโยชน์แทนที่นายวีระจะใช้ใบมอบอำนาจของนางยืนจัดการจดทะเบียนจำนองตามที่ตกลงกัน นายวีระกลับจัดการทำหนังสือซื้อขายที่ดินตามหนังสือรับรองการทำประโยชน์เสียเอง โดยอ้างต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ว่านางยืนตกลงขายให้และมอบอำนาจให้นายวีระโอนแทนนางยืน แล้ววินิจฉัยว่า นายวีระไม่ได้สิทธิในที่ดินพิพาท แม้นายวีระจะขอออกโฉนดที่ดินแล้วนายวีระก็ไม่ได้กรรมสิทธิ์ตามโฉนดที่เจ้าพนักงานออกให้ เพราะออกโฉนดตามหนังสือสัญญาขายที่ดินที่ไม่ชอบ และออกทับที่ดินที่นางยืนมีสิทธิครอบครองอยู่ก่อนโดยชอบด้วยกฎหมาย การที่นายวีระโอนที่ดินที่ตนไม่มีกรรมสิทธิ์ให้โจทก์จึงหาก่อให้เกิดกรรมสิทธิ์ขึ้นมาเป็นของโจทก์ผู้รับโอนไม่ โจทก์จึงไม่มีกรรมสิทธิ์ในที่พิพาทตามกฎหมาย พิพากษายืน(แถมชัย สิทธิไตรย์-อาจ ปัญญาดิลก-ไพศาล สว่างเนตร)ศาลจังหวัดอุบลราชธานี - นายบรรหาร มูลทวีศาลอุทธรณ์ - นายยรรยง อิทธิพงษ์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ