คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3878/2531หลักกฎหมาย: นายจ้างมิได้มีข้อบังคับกำหนดให้มีการแข่งขันกีฬาระหว่างลูกจ้างไว้เป็นกิจจะลักษณะ คำสั่งของนายจ้างที่สั่งว่า"อนุมัติให้จัดได้" เป็นเพียงอนุญาตให้มีการจัดการแข่งขันกีฬาระหว่างลูกจ้างได้เท่านั้น ส่วนลูกจ้างคนใดจะเข้าแข่งขันหรือไม่มิได้มีการบังคับอันจะถือว่าเป็นคำสั่งให้ลูกจ้างผู้นั้นต้องลงแข่งขัน เมื่อปรากฏว่าลูกจ้างสมัครใจลงแข่งเองและถึงแก่ความตายจึงถือไม่ได้ว่าลูกจ้างประสบอันตรายเนื่องจากการทำงานให้แก่นายจ้างนายจ้างหาจำต้องจ่ายเงินทดแทนให้แก่ลูกจ้างไม่โจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นภรรยาชอบด้วยกฎหมายของนายบรรเจิด พุทธฉันท์ ลูกจ้างของบริษัทประจวบอุตสาหกรรม จำกัดนายบรรเจิดได้ลงทำการแข่งขันกีฬาประจำปีอันเป็นนโยบายของนายจ้างที่ลูกจ้างทุกคนจะต้องลงแข่งขันประเภทหนึ่งขณะทำการแข่งขันนายบรรเจิดเป็นลมเนื่องจากเส้นโลหิตในสมองแตกและถึงแก่กรรม โจทก์ยื่นคำร้องขอเงินทดแทนต่อพนักงานเงินทดแทนสำนักงานแรงงานจังหวัดกาญจนบุรี พนักงานเงินทดแทนวินิจฉัยว่านายบรรเจิดประสบอันตรายขณะแข่งกีฬาภายในมิใช่เป็นการประสบอันตรายเนื่องจากการทำงานให้แก่นายจ้าง โจทก์อุทธรณ์ต่อคณะกรรมการกองทุนเงินทดแทน คณะกรรมการวินิจฉัยว่าคำวินิจฉัยของพนักงานเงินทดแทนชอบแล้ว โจทก์เห็นว่าคำวินิจฉัยดังกล่าวไม่ชอบด้วยกฎหมาย ขอให้เพิกถอนคำวินิจฉัยดังกล่าวให้จำเลยจ่ายค่าทดแทนเป็นเงินเดือนละ 2,011.50 บาท มีกำหนด 5 ปี เป็นเงิน120,690 บาท นับแต่นายบรรเจิดถึงแก่ความตายจนกว่าจะครบจำเลยให้การว่า การที่นายบรรเจิดถึงแก่ความตายมิใช่การประสบอันตรายเนื่องจากการทำงานให้นายจ้าง การแข่งขันกีฬาภายในไม่ใช่นโยบายหรือกิจการของนายจ้าง นายบรรเจิดได้กระทำด้วยความสมัครใจตนเอง โจทก์ไม่มีสิทธิได้รับค่าทดแทน ขอให้ยกฟ้องศาลแรงงานกล่าวพิพากษาให้เพิกถอนคำวินิจฉัยของสำนักงานแรงงานจังหวัดกาญจนบุรีและคำวินิจฉัยของคณะกรรมการกองทุนเงินทดแทน ให้จำเลยจ่ายเงินทดแทนตามฟ้องจำเลยอุทธรณ์ต่อศาลฎีกาศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยว่า "พิเคราะห์แล้วได้ความว่างานประจำของนายบรรเจิดคือหัวหน้ากะหม้อปันอันเป็นกิจการของบริษัทประจวบอุตสาหกรรม จำกัด ผู้เป็นนายจ้างนายชลิต อัจฉริยวงศ์ ประธานกรรมการจัดกีฬาสีประจำปีพ.ศ. 2529 ได้มีหนังสือฉบับลงวันที่ 15 กรกฎาคม 2529 ถึงผู้จัดการโรงงานน้ำตาล บริษัทประจวบอุตสาหกรรม จำกัดขออนุญาตจัดกีฬาสีประจำปี พ.ศ. 2529 ตามเอกสารหมาย จ.5 แผ่นที่ 1โดยได้แนบรายชื่อของนักกีฬาที่จะลงแข่งขันหลายประเภทโดยนายบรรเจิดเป็นผู้เล่นกีฬาชักเย่อ กลุ่มสีขาว ลำดับที่ 13ตามเอกสารหมาย จ.5 แผ่นที่ 3 และผู้จัดการโรงงานน้ำตาลบริษัทประจวบอุตสาหกรรม จำกัด ได้มีคำสั่งว่า "อนุมัติให้จัดได้"ศาลฎีกาเห็นว่า บริษัทประจวบอุตสาหกรรม จำกัด ผู้เป็นนายจ้างมิได้มีข้อบังคับกำหนดให้มีการแข่งขันกีฬาระหว่างลูกจ้างไว้เป็นกิจจะลักษณะ คำสั่งของผู้จัดการโรงงานประจวบอุตสาหกรรม จำกัดที่สั่งว่า "อนุมัติให้จัดได้" นั้น เป็นเพียงอนุญาตให้มีการจัดการแข่งขันกีฬาระหว่างลูกจ้างได้เท่านั้น ส่วนลูกจ้างคนใดจะเข้าแข่งขันหรือไม่ มิได้มีการบังคับอันจะถือว่าเป็นคำสั่งให้ลูกจ้างผู้นั้นต้องลงแข่งขัน ดังนั้น คำสั่งดังกล่าวจึงถือไม่ได้ว่าเป็นคำสั่งของนายจ้างที่ให้นายบรรเจิดต้องลงแข่งขันแต่อย่างใดเมื่อนายบรรเจิดสมัครใจลงแข่งเองเช่นนี้ กรณียังถือไม่ได้ว่านายบรรเจิดประสบอันตรายเนื่องจากการทำงานให้แก่นายจ้างที่ศาลแรงงานกลางพิพากษาให้เพิกถอนคำวินิจฉัยของสำนักงานแรงงานจังหวัดกาญจนบุรี ตามหนังสือที่ กจ.0024/2179 ลงวันที่23 ธันวาคม 2529 และคำวินิจฉัยของคณะกรรมการกองทุนเงินทดแทนตามหนังสือที่ มท.1111/7162 ลงวันที่ 22 พฤษภาคม 2530 และให้จำเลยจ่ายเงินทดแทนให้แก่โจทก์นั้น ไม่ต้องด้วยความเห็นของศาลฎีกา อุทธรณ์ของจำเลยฟังขึ้น และไม่จำต้องวินิจฉัยอุทธรณ์ของจำเลยข้ออื่นต่อไป"พิพากษากลับ ให้ยกฟ้องโจทก์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3878/2531นาง อรุณ พุทธฉันท์โจทก์กรมแรงงานจำเลย ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ข้อ 2นายจ้างมิได้มีข้อบังคับกำหนดให้มีการแข่งขันกีฬาระหว่างลูกจ้างไว้เป็นกิจจะลักษณะ คำสั่งของนายจ้างที่สั่งว่า"อนุมัติให้จัดได้" เป็นเพียงอนุญาตให้มีการจัดการแข่งขันกีฬาระหว่างลูกจ้างได้เท่านั้น ส่วนลูกจ้างคนใดจะเข้าแข่งขันหรือไม่มิได้มีการบังคับอันจะถือว่าเป็นคำสั่งให้ลูกจ้างผู้นั้นต้องลงแข่งขัน เมื่อปรากฏว่าลูกจ้างสมัครใจลงแข่งเองและถึงแก่ความตายจึงถือไม่ได้ว่าลูกจ้างประสบอันตรายเนื่องจากการทำงานให้แก่นายจ้างนายจ้างหาจำต้องจ่ายเงินทดแทนให้แก่ลูกจ้างไม่โจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นภรรยาชอบด้วยกฎหมายของนายบรรเจิด พุทธฉันท์ ลูกจ้างของบริษัทประจวบอุตสาหกรรม จำกัดนายบรรเจิดได้ลงทำการแข่งขันกีฬาประจำปีอันเป็นนโยบายของนายจ้างที่ลูกจ้างทุกคนจะต้องลงแข่งขันประเภทหนึ่งขณะทำการแข่งขันนายบรรเจิดเป็นลมเนื่องจากเส้นโลหิตในสมองแตกและถึงแก่กรรม โจทก์ยื่นคำร้องขอเงินทดแทนต่อพนักงานเงินทดแทนสำนักงานแรงงานจังหวัดกาญจนบุรี พนักงานเงินทดแทนวินิจฉัยว่านายบรรเจิดประสบอันตรายขณะแข่งกีฬาภายในมิใช่เป็นการประสบอันตรายเนื่องจากการทำงานให้แก่นายจ้าง โจทก์อุทธรณ์ต่อคณะกรรมการกองทุนเงินทดแทน คณะกรรมการวินิจฉัยว่าคำวินิจฉัยของพนักงานเงินทดแทนชอบแล้ว โจทก์เห็นว่าคำวินิจฉัยดังกล่าวไม่ชอบด้วยกฎหมาย ขอให้เพิกถอนคำวินิจฉัยดังกล่าวให้จำเลยจ่ายค่าทดแทนเป็นเงินเดือนละ 2,011.50 บาท มีกำหนด 5 ปี เป็นเงิน120,690 บาท นับแต่นายบรรเจิดถึงแก่ความตายจนกว่าจะครบจำเลยให้การว่า การที่นายบรรเจิดถึงแก่ความตายมิใช่การประสบอันตรายเนื่องจากการทำงานให้นายจ้าง การแข่งขันกีฬาภายในไม่ใช่นโยบายหรือกิจการของนายจ้าง นายบรรเจิดได้กระทำด้วยความสมัครใจตนเอง โจทก์ไม่มีสิทธิได้รับค่าทดแทน ขอให้ยกฟ้องศาลแรงงานกล่าวพิพากษาให้เพิกถอนคำวินิจฉัยของสำนักงานแรงงานจังหวัดกาญจนบุรีและคำวินิจฉัยของคณะกรรมการกองทุนเงินทดแทน ให้จำเลยจ่ายเงินทดแทนตามฟ้องจำเลยอุทธรณ์ต่อศาลฎีกาศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยว่า "พิเคราะห์แล้วได้ความว่างานประจำของนายบรรเจิดคือหัวหน้ากะหม้อปันอันเป็นกิจการของบริษัทประจวบอุตสาหกรรม จำกัด ผู้เป็นนายจ้างนายชลิต อัจฉริยวงศ์ ประธานกรรมการจัดกีฬาสีประจำปีพ.ศ. 2529 ได้มีหนังสือฉบับลงวันที่ 15 กรกฎาคม 2529 ถึงผู้จัดการโรงงานน้ำตาล บริษัทประจวบอุตสาหกรรม จำกัดขออนุญาตจัดกีฬาสีประจำปี พ.ศ. 2529 ตามเอกสารหมาย จ.5 แผ่นที่ 1โดยได้แนบรายชื่อของนักกีฬาที่จะลงแข่งขันหลายประเภทโดยนายบรรเจิดเป็นผู้เล่นกีฬาชักเย่อ กลุ่มสีขาว ลำดับที่ 13ตามเอกสารหมาย จ.5 แผ่นที่ 3 และผู้จัดการโรงงานน้ำตาลบริษัทประจวบอุตสาหกรรม จำกัด ได้มีคำสั่งว่า "อนุมัติให้จัดได้"ศาลฎีกาเห็นว่า บริษัทประจวบอุตสาหกรรม จำกัด ผู้เป็นนายจ้างมิได้มีข้อบังคับกำหนดให้มีการแข่งขันกีฬาระหว่างลูกจ้างไว้เป็นกิจจะลักษณะ คำสั่งของผู้จัดการโรงงานประจวบอุตสาหกรรม จำกัดที่สั่งว่า "อนุมัติให้จัดได้" นั้น เป็นเพียงอนุญาตให้มีการจัดการแข่งขันกีฬาระหว่างลูกจ้างได้เท่านั้น ส่วนลูกจ้างคนใดจะเข้าแข่งขันหรือไม่ มิได้มีการบังคับอันจะถือว่าเป็นคำสั่งให้ลูกจ้างผู้นั้นต้องลงแข่งขัน ดังนั้น คำสั่งดังกล่าวจึงถือไม่ได้ว่าเป็นคำสั่งของนายจ้างที่ให้นายบรรเจิดต้องลงแข่งขันแต่อย่างใดเมื่อนายบรรเจิดสมัครใจลงแข่งเองเช่นนี้ กรณียังถือไม่ได้ว่านายบรรเจิดประสบอันตรายเนื่องจากการทำงานให้แก่นายจ้างที่ศาลแรงงานกลางพิพากษาให้เพิกถอนคำวินิจฉัยของสำนักงานแรงงานจังหวัดกาญจนบุรี ตามหนังสือที่ กจ.0024/2179 ลงวันที่23 ธันวาคม 2529 และคำวินิจฉัยของคณะกรรมการกองทุนเงินทดแทนตามหนังสือที่ มท.1111/7162 ลงวันที่ 22 พฤษภาคม 2530 และให้จำเลยจ่ายเงินทดแทนให้แก่โจทก์นั้น ไม่ต้องด้วยความเห็นของศาลฎีกา อุทธรณ์ของจำเลยฟังขึ้น และไม่จำต้องวินิจฉัยอุทธรณ์ของจำเลยข้ออื่นต่อไป"พิพากษากลับ ให้ยกฟ้องโจทก์(มาโนช เพียรสนอง-จุนท์ จันทรวงศ์-สีนวล คงลาภ)แหล่งที่มาสำนักงานส่งเสริมงานตุลาการแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุปัญหาว่าลูกจ้างทำการแข่งขันกีฬาของนายจ้างหรือที่นายจ้างจัดให้มีขึ้นแล้วประสบอุบัติเหตุได้รับอันตรายแก่กายถึงบาดเจ็บบาดเจ็บสาหัส หรือถึงแก่ความตาย จะถือว่าเป็นการที่ลูกจ้างต้องประสบอันตรายเนื่องจากการทำงานให้แก่นายจ้างหรือไม่นั้นต้องพิจารณาจากข้อเท็จจริงเป็นเรื่อง ๆ ไป จะถือเป็นหลักว่าลูกจ้างแข่งขันกีฬาแล้วประสบอุบัติเหตุได้รับอันตรายแก่กาย ไม่ถือว่าเป็นการที่ลูกจ้างต้องประสบอันตรายเนื่องจากการทำงานให้แก่นายจ้างเสมอไปหาได้ไม่ หลักในการพิจารณาในเรื่องนี้คงอยู่ที่ว่าการแข่งขันกีฬานั้นเป็นหน้าที่การงานที่ลูกจ้างมีหน้าที่ที่จะต้องกระทำให้นายจ้างหรือไม่ ซึ่งหน้าที่ในที่นี้ก็มิได้จำกัดอยู่เฉพาะหน้าที่ตามตำแหน่งของลูกจ้างเท่านั้น แต่อาจเป็นหน้าที่อื่นที่ได้รับมอบหมายจากนายจ้างหรือเป็นหน้าที่พิเศษก็ได้ เช่นธนาคารนายจ้างแต่งตั้งลูกจ้างซึ่งเป็นพนักงานประจำมีหน้าที่พิเศษเป็นนักกีฬาประจำธนาคารนายจ้าง เพื่อลงแข่งขันบาสเกตบอลประจำปี 2524 ตามที่นายจ้างกำหนด ถือได้ว่าลูกจ้างทำงานพิเศษให้ธนาคารนายจ้างนอกเหนือไปจากหน้าที่ปกติ เมื่อลูกจ้างได้รับบาดเจ็บจากการแข่งขันบาสเกตบอลดังกล่าวอันเป็นการปฏิบัติงานพิเศษ จึงเป็นการประสบอันตรายอันเนื่องมาจากการทำงานให้แก่นายจ้วง (คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1524/2530) อย่างไรก็ดี แม้จะเป็นหน้าที่ที่ลูกจ้างได้รับมอบหมายแต่ขณะที่ลูกจ้างได้รับอันตรายแก่กาย ลูกจ้างยังไม่ได้ทำงานตามที่นายจ้างมอบหมายจะถือว่าลูกจ้างประสบอันตรายเนื่องจากการทำงานให้แก่นายจ้างหาได้ไม่ เช่น วันเกิดเหตุลูกจ้างต้องทำงานกะเช้าซึ่งปกติต้องมาทำงานเวลา 5 น. แต่ลูกจ้างไปสาย พนักงานจ่ายงานของนายจ้างจึงสั่งให้ลูกจ้างทำงานในกะบ่าย และให้ลูกจ้างลงชื่อทำงานไว้ในใบลงชื่อทำงานประจำวัน งานตอนบ่ายเริ่มเวลา 13.20 น.ลูกจ้างได้กลับไปบ้านพักของลูกจ้างก่อน ต่อมาเวลา 11 น. เศษลูกจ้างออกเดินทางเพื่อไปทำงานกะบ่ายโดยขับรถจักรยานยนต์ไประหว่างทางรถจักรยานยนต์ของลูกจ้างชนกับรถจักรยานยนต์ของผู้อื่นและลูกจ้างขาหัก ดังนี้ เมื่อลูกจ้างยังไม่ได้ทำงานตามที่นายจ้างมอบหมายจะถือว่าลูกจ้างได้รับอันตรายแก่กายเนื่องจากการทำงานให้แก่นายจ้างหาได้ไม่ (คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 208/2530) คำพิพากษาศาลฎีกาที่บันทึกนี้ นายจ้างมิได้มีข้อบังคับกำหนดให้มีการแข่งขันกีฬาระหว่างลูกจ้าง การแข่งขันกีฬาระหว่างลูกจ้างตามที่นายจ้างอนุมัติให้จัดจึงไม่ใช่หน้าที่ที่ลูกจ้างได้รับมอบหมายจากนายจ้าง หากแต่เป็นความสมัครใจของลูกจ้างเองที่จะเข้าแข่งกีฬาดังกล่าว การที่นายจ้างอนุมัติให้จัดกีฬาดังกล่าว ก็เพื่อความสมัครสมานสามัคคีในระหว่างลูกจ้างด้วยกันเท่านั้น เมื่อลูกจ้างถึงแก่ความตายการแข่งขันกีฬาดังกล่าวจึงถือไม่ได้ว่าเป็นการประสบอันตรายเนื่องจากการทำงานให้แก่นายจ้าง ปริญญาดีผดุงคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นภรรยาชอบด้วยกฎหมายของนายบรรเจิด พุทธฉันท์ ลูกจ้างของบริษัทประจวบอุตสาหกรรม จำกัดนายบรรเจิดได้ลงทำการแข่งขันกีฬาประจำปีอันเป็นนโยบายของนายจ้างที่ลูกจ้างทุกคนจะต้องลงแข่งขันประเภทหนึ่งขณะทำการแข่งขันนายบรรเจิดเป็นลมเนื่องจากเส้นโลหิตในสมองแตกและถึงแก่กรรม โจทก์ยื่นคำร้องขอเงินทดแทนต่อพนักงานเงินทดแทนสำนักงานแรงงานจังหวัดกาญจนบุรี พนักงานเงินทดแทนวินิจฉัยว่านายบรรเจิดประสบอันตรายขณะแข่งกีฬาภายในมิใช่เป็นการประสบอันตรายเนื่องจากการทำงานให้แก่นายจ้าง โจทก์อุทธรณ์ต่อคณะกรรมการกองทุนเงินทดแทน คณะกรรมการวินิจฉัยว่าคำวินิจฉัยของพนักงานเงินทดแทนชอบแล้ว โจทก์เห็นว่าคำวินิจฉัยดังกล่าวไม่ชอบด้วยกฎหมาย ขอให้เพิกถอนคำวินิจฉัยดังกล่าวให้จำเลยจ่ายค่าทดแทนเป็นเงินเดือนละ 2,011.50 บาท มีกำหนด 5 ปี เป็นเงิน120,690 บาท นับแต่นายบรรเจิดถึงแก่ความตายจนกว่าจะครบจำเลยให้การว่า การที่นายบรรเจิดถึงแก่ความตายมิใช่การประสบอันตรายเนื่องจากการทำงานให้นายจ้าง การแข่งขันกีฬาภายในไม่ใช่นโยบายหรือกิจการของนายจ้าง นายบรรเจิดได้กระทำด้วยความสมัครใจตนเอง โจทก์ไม่มีสิทธิได้รับค่าทดแทน ขอให้ยกฟ้องศาลแรงงานกล่าวพิพากษาให้เพิกถอนคำวินิจฉัยของสำนักงานแรงงานจังหวัดกาญจนบุรีและคำวินิจฉัยของคณะกรรมการกองทุนเงินทดแทน ให้จำเลยจ่ายเงินทดแทนตามฟ้องจำเลยอุทธรณ์ต่อศาลฎีกาศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยว่า "พิเคราะห์แล้วได้ความว่างานประจำของนายบรรเจิดคือหัวหน้ากะหม้อปันอันเป็นกิจการของบริษัทประจวบอุตสาหกรรม จำกัด ผู้เป็นนายจ้างนายชลิต อัจฉริยวงศ์ ประธานกรรมการจัดกีฬาสีประจำปีพ.ศ. 2529 ได้มีหนังสือฉบับลงวันที่ 15 กรกฎาคม 2529 ถึงผู้จัดการโรงงานน้ำตาล บริษัทประจวบอุตสาหกรรม จำกัดขออนุญาตจัดกีฬาสีประจำปี พ.ศ. 2529 ตามเอกสารหมาย จ.5 แผ่นที่ 1โดยได้แนบรายชื่อของนักกีฬาที่จะลงแข่งขันหลายประเภทโดยนายบรรเจิดเป็นผู้เล่นกีฬาชักเย่อ กลุ่มสีขาว ลำดับที่ 13ตามเอกสารหมาย จ.5 แผ่นที่ 3 และผู้จัดการโรงงานน้ำตาลบริษัทประจวบอุตสาหกรรม จำกัด ได้มีคำสั่งว่า "อนุมัติให้จัดได้"ศาลฎีกาเห็นว่า บริษัทประจวบอุตสาหกรรม จำกัด ผู้เป็นนายจ้างมิได้มีข้อบังคับกำหนดให้มีการแข่งขันกีฬาระหว่างลูกจ้างไว้เป็นกิจจะลักษณะ คำสั่งของผู้จัดการโรงงานประจวบอุตสาหกรรม จำกัดที่สั่งว่า "อนุมัติให้จัดได้" นั้น เป็นเพียงอนุญาตให้มีการจัดการแข่งขันกีฬาระหว่างลูกจ้างได้เท่านั้น ส่วนลูกจ้างคนใดจะเข้าแข่งขันหรือไม่ มิได้มีการบังคับอันจะถือว่าเป็นคำสั่งให้ลูกจ้างผู้นั้นต้องลงแข่งขัน ดังนั้น คำสั่งดังกล่าวจึงถือไม่ได้ว่าเป็นคำสั่งของนายจ้างที่ให้นายบรรเจิดต้องลงแข่งขันแต่อย่างใดเมื่อนายบรรเจิดสมัครใจลงแข่งเองเช่นนี้ กรณียังถือไม่ได้ว่านายบรรเจิดประสบอันตรายเนื่องจากการทำงานให้แก่นายจ้างที่ศาลแรงงานกลางพิพากษาให้เพิกถอนคำวินิจฉัยของสำนักงานแรงงานจังหวัดกาญจนบุรี ตามหนังสือที่ กจ.0024/2179 ลงวันที่23 ธันวาคม 2529 และคำวินิจฉัยของคณะกรรมการกองทุนเงินทดแทนตามหนังสือที่ มท.1111/7162 ลงวันที่ 22 พฤษภาคม 2530 และให้จำเลยจ่ายเงินทดแทนให้แก่โจทก์นั้น ไม่ต้องด้วยความเห็นของศาลฎีกา อุทธรณ์ของจำเลยฟังขึ้น และไม่จำต้องวินิจฉัยอุทธรณ์ของจำเลยข้ออื่นต่อไป"พิพากษากลับ ให้ยกฟ้องโจทก์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3878/2531นาง อรุณ พุทธฉันท์โจทก์กรมแรงงานจำเลย ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ข้อ 2นายจ้างมิได้มีข้อบังคับกำหนดให้มีการแข่งขันกีฬาระหว่างลูกจ้างไว้เป็นกิจจะลักษณะ คำสั่งของนายจ้างที่สั่งว่า"อนุมัติให้จัดได้" เป็นเพียงอนุญาตให้มีการจัดการแข่งขันกีฬาระหว่างลูกจ้างได้เท่านั้น ส่วนลูกจ้างคนใดจะเข้าแข่งขันหรือไม่มิได้มีการบังคับอันจะถือว่าเป็นคำสั่งให้ลูกจ้างผู้นั้นต้องลงแข่งขัน เมื่อปรากฏว่าลูกจ้างสมัครใจลงแข่งเองและถึงแก่ความตายจึงถือไม่ได้ว่าลูกจ้างประสบอันตรายเนื่องจากการทำงานให้แก่นายจ้างนายจ้างหาจำต้องจ่ายเงินทดแทนให้แก่ลูกจ้างไม่โจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นภรรยาชอบด้วยกฎหมายของนายบรรเจิด พุทธฉันท์ ลูกจ้างของบริษัทประจวบอุตสาหกรรม จำกัดนายบรรเจิดได้ลงทำการแข่งขันกีฬาประจำปีอันเป็นนโยบายของนายจ้างที่ลูกจ้างทุกคนจะต้องลงแข่งขันประเภทหนึ่งขณะทำการแข่งขันนายบรรเจิดเป็นลมเนื่องจากเส้นโลหิตในสมองแตกและถึงแก่กรรม โจทก์ยื่นคำร้องขอเงินทดแทนต่อพนักงานเงินทดแทนสำนักงานแรงงานจังหวัดกาญจนบุรี พนักงานเงินทดแทนวินิจฉัยว่านายบรรเจิดประสบอันตรายขณะแข่งกีฬาภายในมิใช่เป็นการประสบอันตรายเนื่องจากการทำงานให้แก่นายจ้าง โจทก์อุทธรณ์ต่อคณะกรรมการกองทุนเงินทดแทน คณะกรรมการวินิจฉัยว่าคำวินิจฉัยของพนักงานเงินทดแทนชอบแล้ว โจทก์เห็นว่าคำวินิจฉัยดังกล่าวไม่ชอบด้วยกฎหมาย ขอให้เพิกถอนคำวินิจฉัยดังกล่าวให้จำเลยจ่ายค่าทดแทนเป็นเงินเดือนละ 2,011.50 บาท มีกำหนด 5 ปี เป็นเงิน120,690 บาท นับแต่นายบรรเจิดถึงแก่ความตายจนกว่าจะครบจำเลยให้การว่า การที่นายบรรเจิดถึงแก่ความตายมิใช่การประสบอันตรายเนื่องจากการทำงานให้นายจ้าง การแข่งขันกีฬาภายในไม่ใช่นโยบายหรือกิจการของนายจ้าง นายบรรเจิดได้กระทำด้วยความสมัครใจตนเอง โจทก์ไม่มีสิทธิได้รับค่าทดแทน ขอให้ยกฟ้องศาลแรงงานกล่าวพิพากษาให้เพิกถอนคำวินิจฉัยของสำนักงานแรงงานจังหวัดกาญจนบุรีและคำวินิจฉัยของคณะกรรมการกองทุนเงินทดแทน ให้จำเลยจ่ายเงินทดแทนตามฟ้องจำเลยอุทธรณ์ต่อศาลฎีกาศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยว่า "พิเคราะห์แล้วได้ความว่างานประจำของนายบรรเจิดคือหัวหน้ากะหม้อปันอันเป็นกิจการของบริษัทประจวบอุตสาหกรรม จำกัด ผู้เป็นนายจ้างนายชลิต อัจฉริยวงศ์ ประธานกรรมการจัดกีฬาสีประจำปีพ.ศ. 2529 ได้มีหนังสือฉบับลงวันที่ 15 กรกฎาคม 2529 ถึงผู้จัดการโรงงานน้ำตาล บริษัทประจวบอุตสาหกรรม จำกัดขออนุญาตจัดกีฬาสีประจำปี พ.ศ. 2529 ตามเอกสารหมาย จ.5 แผ่นที่ 1โดยได้แนบรายชื่อของนักกีฬาที่จะลงแข่งขันหลายประเภทโดยนายบรรเจิดเป็นผู้เล่นกีฬาชักเย่อ กลุ่มสีขาว ลำดับที่ 13ตามเอกสารหมาย จ.5 แผ่นที่ 3 และผู้จัดการโรงงานน้ำตาลบริษัทประจวบอุตสาหกรรม จำกัด ได้มีคำสั่งว่า "อนุมัติให้จัดได้"ศาลฎีกาเห็นว่า บริษัทประจวบอุตสาหกรรม จำกัด ผู้เป็นนายจ้างมิได้มีข้อบังคับกำหนดให้มีการแข่งขันกีฬาระหว่างลูกจ้างไว้เป็นกิจจะลักษณะ คำสั่งของผู้จัดการโรงงานประจวบอุตสาหกรรม จำกัดที่สั่งว่า "อนุมัติให้จัดได้" นั้น เป็นเพียงอนุญาตให้มีการจัดการแข่งขันกีฬาระหว่างลูกจ้างได้เท่านั้น ส่วนลูกจ้างคนใดจะเข้าแข่งขันหรือไม่ มิได้มีการบังคับอันจะถือว่าเป็นคำสั่งให้ลูกจ้างผู้นั้นต้องลงแข่งขัน ดังนั้น คำสั่งดังกล่าวจึงถือไม่ได้ว่าเป็นคำสั่งของนายจ้างที่ให้นายบรรเจิดต้องลงแข่งขันแต่อย่างใดเมื่อนายบรรเจิดสมัครใจลงแข่งเองเช่นนี้ กรณียังถือไม่ได้ว่านายบรรเจิดประสบอันตรายเนื่องจากการทำงานให้แก่นายจ้างที่ศาลแรงงานกลางพิพากษาให้เพิกถอนคำวินิจฉัยของสำนักงานแรงงานจังหวัดกาญจนบุรี ตามหนังสือที่ กจ.0024/2179 ลงวันที่23 ธันวาคม 2529 และคำวินิจฉัยของคณะกรรมการกองทุนเงินทดแทนตามหนังสือที่ มท.1111/7162 ลงวันที่ 22 พฤษภาคม 2530 และให้จำเลยจ่ายเงินทดแทนให้แก่โจทก์นั้น ไม่ต้องด้วยความเห็นของศาลฎีกา อุทธรณ์ของจำเลยฟังขึ้น และไม่จำต้องวินิจฉัยอุทธรณ์ของจำเลยข้ออื่นต่อไป"พิพากษากลับ ให้ยกฟ้องโจทก์(มาโนช เพียรสนอง-จุนท์ จันทรวงศ์-สีนวล คงลาภ)แหล่งที่มาสำนักงานส่งเสริมงานตุลาการแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุปัญหาว่าลูกจ้างทำการแข่งขันกีฬาของนายจ้างหรือที่นายจ้างจัดให้มีขึ้นแล้วประสบอุบัติเหตุได้รับอันตรายแก่กายถึงบาดเจ็บบาดเจ็บสาหัส หรือถึงแก่ความตาย จะถือว่าเป็นการที่ลูกจ้างต้องประสบอันตรายเนื่องจากการทำงานให้แก่นายจ้างหรือไม่นั้นต้องพิจารณาจากข้อเท็จจริงเป็นเรื่อง ๆ ไป จะถือเป็นหลักว่าลูกจ้างแข่งขันกีฬาแล้วประสบอุบัติเหตุได้รับอันตรายแก่กาย ไม่ถือว่าเป็นการที่ลูกจ้างต้องประสบอันตรายเนื่องจากการทำงานให้แก่นายจ้างเสมอไปหาได้ไม่ หลักในการพิจารณาในเรื่องนี้คงอยู่ที่ว่าการแข่งขันกีฬานั้นเป็นหน้าที่การงานที่ลูกจ้างมีหน้าที่ที่จะต้องกระทำให้นายจ้างหรือไม่ ซึ่งหน้าที่ในที่นี้ก็มิได้จำกัดอยู่เฉพาะหน้าที่ตามตำแหน่งของลูกจ้างเท่านั้น แต่อาจเป็นหน้าที่อื่นที่ได้รับมอบหมายจากนายจ้างหรือเป็นหน้าที่พิเศษก็ได้ เช่นธนาคารนายจ้างแต่งตั้งลูกจ้างซึ่งเป็นพนักงานประจำมีหน้าที่พิเศษเป็นนักกีฬาประจำธนาคารนายจ้าง เพื่อลงแข่งขันบาสเกตบอลประจำปี 2524 ตามที่นายจ้างกำหนด ถือได้ว่าลูกจ้างทำงานพิเศษให้ธนาคารนายจ้างนอกเหนือไปจากหน้าที่ปกติ เมื่อลูกจ้างได้รับบาดเจ็บจากการแข่งขันบาสเกตบอลดังกล่าวอันเป็นการปฏิบัติงานพิเศษ จึงเป็นการประสบอันตรายอันเนื่องมาจากการทำงานให้แก่นายจ้วง (คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1524/2530) อย่างไรก็ดี แม้จะเป็นหน้าที่ที่ลูกจ้างได้รับมอบหมายแต่ขณะที่ลูกจ้างได้รับอันตรายแก่กาย ลูกจ้างยังไม่ได้ทำงานตามที่นายจ้างมอบหมายจะถือว่าลูกจ้างประสบอันตรายเนื่องจากการทำงานให้แก่นายจ้างหาได้ไม่ เช่น วันเกิดเหตุลูกจ้างต้องทำงานกะเช้าซึ่งปกติต้องมาทำงานเวลา 5 น. แต่ลูกจ้างไปสาย พนักงานจ่ายงานของนายจ้างจึงสั่งให้ลูกจ้างทำงานในกะบ่าย และให้ลูกจ้างลงชื่อทำงานไว้ในใบลงชื่อทำงานประจำวัน งานตอนบ่ายเริ่มเวลา 13.20 น.ลูกจ้างได้กลับไปบ้านพักของลูกจ้างก่อน ต่อมาเวลา 11 น. เศษลูกจ้างออกเดินทางเพื่อไปทำงานกะบ่ายโดยขับรถจักรยานยนต์ไประหว่างทางรถจักรยานยนต์ของลูกจ้างชนกับรถจักรยานยนต์ของผู้อื่นและลูกจ้างขาหัก ดังนี้ เมื่อลูกจ้างยังไม่ได้ทำงานตามที่นายจ้างมอบหมายจะถือว่าลูกจ้างได้รับอันตรายแก่กายเนื่องจากการทำงานให้แก่นายจ้างหาได้ไม่ (คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 208/2530) คำพิพากษาศาลฎีกาที่บันทึกนี้ นายจ้างมิได้มีข้อบังคับกำหนดให้มีการแข่งขันกีฬาระหว่างลูกจ้าง การแข่งขันกีฬาระหว่างลูกจ้างตามที่นายจ้างอนุมัติให้จัดจึงไม่ใช่หน้าที่ที่ลูกจ้างได้รับมอบหมายจากนายจ้าง หากแต่เป็นความสมัครใจของลูกจ้างเองที่จะเข้าแข่งกีฬาดังกล่าว การที่นายจ้างอนุมัติให้จัดกีฬาดังกล่าว ก็เพื่อความสมัครสมานสามัคคีในระหว่างลูกจ้างด้วยกันเท่านั้น เมื่อลูกจ้างถึงแก่ความตายการแข่งขันกีฬาดังกล่าวจึงถือไม่ได้ว่าเป็นการประสบอันตรายเนื่องจากการทำงานให้แก่นายจ้าง ปริญญาดีผดุง