คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2484/2532หลักกฎหมาย: คำสั่งศาลแรงงานกลางที่ไม่อนุญาตให้จำเลยเลื่อนคดี เป็นการใช้ดุลพินิจของศาลแรงงานกลางอันเป็นข้อเท็จจริง ต้องห้ามอุทธรณ์ตามพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงานพ.ศ. 2522 มาตรา 54.โจทก์ฟ้องว่า จำเลยจ้างโจทก์เป็นลูกจ้างประจำ จำเลยเลิกจ้างโจทก์ ขอให้บังคับจำเลยจ่ายค่าชดเชยและสินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้าแก่โจทก์ จำเลยให้การว่า โจทก์ทิ้งงานเป็นเวลา ๔ วัน โดยจงใจทำให้จำเลยเสียหาย และประพฤติผิดอย่างร้ายแรง จำเลยไม่ต้องรับผิดตามฟ้อง ศาลแรงงานกลางพิพากษาให้จำเลยจ่ายค่าชดเชยและสินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้าแก่โจทก์ จำเลยอุทธรณ์ต่อศาลฎีกา ศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยข้อกฎหมายว่า การที่ศาลแรงงานกลามีคำสั่งไม่อนุญาตให้จำเลยเลื่อนคดีโดยได้พิจารณาถึงเหตุผลตามคำแถลงขอเลื่อนคดีด้วยวาจาของทนายจำเลยแล้วเห็นว่า ไม่มีเหตุจำเป็นเพียงพอ เป็นการใช้ดุลพินิจของศาลแรงงานกลาง อุทธรณ์ของจำเลยที่ว่าศาลแรงงานกลางมีคำสั่งไม่อนุญาตให้เลื่อนคดีเป็นการไม่ชอบ จึงเป็นอุทธรณ์ในข้อเท็จจริง ต้องห้ามอุทธรณ์ตามพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ. ๒๕๒๒มาตรา ๕๔ ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัย พิพากษายกอุทธรณ์ของจำเลย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2484/2532นางทวี อิ่มจิตรโจทก์นางภัทรลดาหรืออ๋อย พุ่มหิรัญจำเลย พ.ร.บ.จัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ.2522 คำสั่งศาลแรงงานกลางที่ไม่อนุญาตให้จำเลยเลื่อนคดี เป็นการใช้ดุลพินิจของศาลแรงงานกลางอันเป็นข้อเท็จจริง ต้องห้ามอุทธรณ์ตามพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงานพ.ศ. 2522 มาตรา 54.โจทก์ฟ้องว่า จำเลยจ้างโจทก์เป็นลูกจ้างประจำ จำเลยเลิกจ้างโจทก์ ขอให้บังคับจำเลยจ่ายค่าชดเชยและสินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้าแก่โจทก์ จำเลยให้การว่า โจทก์ทิ้งงานเป็นเวลา ๔ วัน โดยจงใจทำให้จำเลยเสียหาย และประพฤติผิดอย่างร้ายแรง จำเลยไม่ต้องรับผิดตามฟ้อง ศาลแรงงานกลางพิพากษาให้จำเลยจ่ายค่าชดเชยและสินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้าแก่โจทก์ จำเลยอุทธรณ์ต่อศาลฎีกา ศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยข้อกฎหมายว่า การที่ศาลแรงงานกลามีคำสั่งไม่อนุญาตให้จำเลยเลื่อนคดีโดยได้พิจารณาถึงเหตุผลตามคำแถลงขอเลื่อนคดีด้วยวาจาของทนายจำเลยแล้วเห็นว่า ไม่มีเหตุจำเป็นเพียงพอ เป็นการใช้ดุลพินิจของศาลแรงงานกลาง อุทธรณ์ของจำเลยที่ว่าศาลแรงงานกลางมีคำสั่งไม่อนุญาตให้เลื่อนคดีเป็นการไม่ชอบ จึงเป็นอุทธรณ์ในข้อเท็จจริง ต้องห้ามอุทธรณ์ตามพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ. ๒๕๒๒มาตรา ๕๔ ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัย พิพากษายกอุทธรณ์ของจำเลย(ศักดา โมกขมรรคกุล-มาโนช เพียรสนอง-นำชัย สุนทรพินิจกิจ)ศาลแรงงานกลาง - นายวิชัย วิวิตเสวีศาลอุทธรณ์ - แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยจ้างโจทก์เป็นลูกจ้างประจำ จำเลยเลิกจ้างโจทก์ ขอให้บังคับจำเลยจ่ายค่าชดเชยและสินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้าแก่โจทก์ จำเลยให้การว่า โจทก์ทิ้งงานเป็นเวลา ๔ วัน โดยจงใจทำให้จำเลยเสียหาย และประพฤติผิดอย่างร้ายแรง จำเลยไม่ต้องรับผิดตามฟ้อง ศาลแรงงานกลางพิพากษาให้จำเลยจ่ายค่าชดเชยและสินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้าแก่โจทก์ จำเลยอุทธรณ์ต่อศาลฎีกา ศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยข้อกฎหมายว่า การที่ศาลแรงงานกลามีคำสั่งไม่อนุญาตให้จำเลยเลื่อนคดีโดยได้พิจารณาถึงเหตุผลตามคำแถลงขอเลื่อนคดีด้วยวาจาของทนายจำเลยแล้วเห็นว่า ไม่มีเหตุจำเป็นเพียงพอ เป็นการใช้ดุลพินิจของศาลแรงงานกลาง อุทธรณ์ของจำเลยที่ว่าศาลแรงงานกลางมีคำสั่งไม่อนุญาตให้เลื่อนคดีเป็นการไม่ชอบ จึงเป็นอุทธรณ์ในข้อเท็จจริง ต้องห้ามอุทธรณ์ตามพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ. ๒๕๒๒มาตรา ๕๔ ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัย พิพากษายกอุทธรณ์ของจำเลย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2484/2532นางทวี อิ่มจิตรโจทก์นางภัทรลดาหรืออ๋อย พุ่มหิรัญจำเลย พ.ร.บ.จัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ.2522 คำสั่งศาลแรงงานกลางที่ไม่อนุญาตให้จำเลยเลื่อนคดี เป็นการใช้ดุลพินิจของศาลแรงงานกลางอันเป็นข้อเท็จจริง ต้องห้ามอุทธรณ์ตามพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงานพ.ศ. 2522 มาตรา 54.โจทก์ฟ้องว่า จำเลยจ้างโจทก์เป็นลูกจ้างประจำ จำเลยเลิกจ้างโจทก์ ขอให้บังคับจำเลยจ่ายค่าชดเชยและสินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้าแก่โจทก์ จำเลยให้การว่า โจทก์ทิ้งงานเป็นเวลา ๔ วัน โดยจงใจทำให้จำเลยเสียหาย และประพฤติผิดอย่างร้ายแรง จำเลยไม่ต้องรับผิดตามฟ้อง ศาลแรงงานกลางพิพากษาให้จำเลยจ่ายค่าชดเชยและสินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้าแก่โจทก์ จำเลยอุทธรณ์ต่อศาลฎีกา ศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยข้อกฎหมายว่า การที่ศาลแรงงานกลามีคำสั่งไม่อนุญาตให้จำเลยเลื่อนคดีโดยได้พิจารณาถึงเหตุผลตามคำแถลงขอเลื่อนคดีด้วยวาจาของทนายจำเลยแล้วเห็นว่า ไม่มีเหตุจำเป็นเพียงพอ เป็นการใช้ดุลพินิจของศาลแรงงานกลาง อุทธรณ์ของจำเลยที่ว่าศาลแรงงานกลางมีคำสั่งไม่อนุญาตให้เลื่อนคดีเป็นการไม่ชอบ จึงเป็นอุทธรณ์ในข้อเท็จจริง ต้องห้ามอุทธรณ์ตามพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ. ๒๕๒๒มาตรา ๕๔ ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัย พิพากษายกอุทธรณ์ของจำเลย(ศักดา โมกขมรรคกุล-มาโนช เพียรสนอง-นำชัย สุนทรพินิจกิจ)ศาลแรงงานกลาง - นายวิชัย วิวิตเสวีศาลอุทธรณ์ - แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ