กฎกระทรวงกฎกระทรวงฉบับที่๒๑ (พ.ศ. ๒๕๓๗)ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนต์พ.ศ.๒๕๒๒[๑] อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๕ (๑) (๒) (๕) (๑๐) และ(๑๔) แห่งพระราชบัญญัติรถยนต์ พ.ศ. ๒๕๒๒ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติรถยนต์(ฉบับที่ ๗) พ.ศ. ๒๕๓๐ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคมออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้ข้อ ๑กฎกระทรวงนี้ให้ใช้บังคับแก่รถยนต์รับจ้างประเภทรถยนต์รับจ้างบรรทุกคนโดยสารไม่เกินเจ็ดคนที่จดทะเบียนในจังหวัดอื่นนอกจากกรุงเทพมหานครข้อ ๒[๒] รถยนต์รับจ้างต้องเป็นรถเก๋งสองตอนรถเก๋งสองตอนแวน รถเก๋งสามตอน รถเก๋งสามตอนแวน รถยนต์นั่งสองตอนรถยนต์นั่งสองตอนแวน รถยนต์นั่งสามตอน รถยนต์นั่งสามตอนแวนหรือรถลักษณะอื่นตามแบบที่กรมการขนส่งทางบกให้ความเห็นชอบ ทั้งนี้ ต้องมีขนาดความกว้างของรถไม่เกิน๒.๕๐ เมตร ความยาวไม่เกิน ๖ เมตร ความสูงไม่เกิน ๒ เมตร มีประตูไม่ต่ำกว่าสี่ประตูซึ่งต้องเป็นประตูที่มิได้ติดตั้งระบบควบคุมการปิดเปิดประตูรถจากศูนย์กลาง (CENTRALLOCK) กระจกกันลมทุกด้านต้องเป็นกระจกที่โปร่งใสสามารถมองเห็นสภาพภายในรถและสภาพการจราจรภายนอกรถได้ชัดเจนและห้ามมิให้นำวัสดุอื่นใดมาติดหรือบังส่วนหนึ่งส่วนใดของกระจก เว้นแต่เป็นการติดเครื่องหมายหรือเอกสารตามที่กฎหมายกำหนดหรือการติดวัสดุสำหรับบังหรือกรองแสงแดดที่กระจกกันลมด้านหน้าตามขนาดที่กรมการขนส่งทางบกกำหนดและเครื่องยนต์ต้องมีความจุของกระบอกสูบรวมกันไม่ต่ำกว่า ๑,๕๐๐ลูกบาศก์เซนติเมตรในกรณีที่เป็นรถยนต์นั่งสองตอน รถยนต์นั่งสองตอนแวนรถยนต์นั่งสามตอน หรือรถยนต์นั่งสามตอนแวนเบาะนั่งต้องมีความสูงจากพื้นถึงส่วนบนสุดของเบาะนั่งไม่น้อยกว่า ๒๕เซนติเมตรและความสูงจากส่วนต่ำสุดของเบาะนั่งถึงหลังคาต้องไม่น้อยกว่า ๘๕เซนติเมตรข้อ ๓ รถยนต์รับจ้างต้องมีและใช้มาตรค่าโดยสาร (TAXI-METER)ซึ่งติดตั้งไว้ด้านซ้ายของผู้ขับรถมาตรค่าโดยสารตามวรรคหนึ่งต้องเป็นแบบหรือชนิดที่แสดงจำนวนเงินค่าโดยสารได้ตามระยะทางและระยะเวลาที่ได้รับความเห็นชอบจากกรมการขนส่งทางบกข้อ ๔ รถยนต์รับจ้างต้องมีสี ดังนี้(๑) รถยนต์รับจ้างของบุคคลธรรมดาให้ใช้สีแดงและสีเหลืองเป็นสีของตัวถังรถ ดังนี้(ก)สีแดงให้เริ่มตั้งแต่ด้านล่างสุดของตัวถังจนถึงที่ปิดเปิดประตูเป็นแนวขนานกับพื้นตลอดรอบตัวรถ(ข) สีเหลืองให้เริ่มถัดต่อจากสีแดงตาม (ก)จนถึงด้านบนของหลังคารถ(๒) รถยนต์รับจ้างของนิติบุคคลให้ใช้สีน้ำเงินและสีเหลืองเป็นสีของตัวถังรถดังนี้(ก)สีน้ำเงินให้เริ่มตั้งแต่ด้านล่างสุดของตัวถังจนถึงที่ปิดเปิดประตูเป็นแนวขนานกับพื้นตลอดรอบตัวรถ(ข) สีเหลืองให้เริ่มถัดต่อจากสีน้ำเงินตาม (ก)จนถึงด้านบนของหลังคารถข้อ ๕ รถยนต์รับจ้างต้องมีเครื่องหมายตามลักษณะดังนี้(๑) เครื่องหมายเป็นอักษรโรมันว่า TAXI-METERอยู่ภายในกรอบสีเหลืองขนาดไม่น้อยกว่า๖๐x๑๕ เซนติเมตร ติดไว้บนหลังคารถให้เห็นได้จากทางหน้ารถตัวอักษรคำว่า TAXI-METER ให้ใช้สีดำมีขนาดความสูงไม่น้อยกว่า๗ เซนติเมตร กว้างไม่น้อยกว่า ๑.๒๐ เซนติเมตรและให้มีแสงไฟพร้อมด้วยกรอบที่บังคับแสงให้เห็นเครื่องหมายนี้ได้ชัดเจนในเวลากลางคืนด้วย(๒) หมายเลขทะเบียน อักษรชื่อย่อจังหวัดและเครื่องหมายอื่น ทั้งนี้ ตามลักษณะ ขนาด และตำแหน่งตามระเบียบที่อธิบดีกรมการขนส่งทางบกกำหนดการขอแก้ไขทะเบียนเปลี่ยนแปลงประเภทจากรถยนต์รับจ้างเป็นรถยนต์ส่วนบุคคลต้องถอดหรือลบเครื่องหมายตามวรรคหนึ่งออกข้อ ๖ในกรณีที่ผู้ขับรถยนต์รับจ้างไม่ประสงค์จะทำการรับจ้างบรรทุกคนโดยสารให้แสดงเครื่องหมายงดรับจ้างบรรทุกคนโดยสารไว้ที่หน้ารถด้านซ้ายของผู้ขับรถโดยให้สามารถมองเห็นได้ชัดเจนจากภายนอกรถทั้งในเวลากลางวันและกลางคืนเครื่องหมายงดรับจ้างบรรทุกคนโดยสารตามวรรคหนึ่งต้องมีลักษณะเป็นแผ่นป้ายรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้ามีพื้นสีขาวขนาดไม่น้อยกว่า ๑๐x๒๒เซนติเมตร และมีเส้นกรอบสีแดงหนาไม่น้อยกว่า ๐.๕ เซนติเมตร ตรงกลางมีตัวอักษรสีแดงคำว่า งดรับจ้าง ขนาดสูงไม่น้อยกว่า ๕เซนติเมตร และหนาไม่น้อยกว่า ๐.๖ เซนติเมตรข้อ ๗[๓]รถยนต์รับจ้างตามกฎกระทรวงนี้ให้มีอายุการใช้งานได้ไม่เกินเก้าปีนับแต่วันที่รถยนต์นั้นจดทะเบียนครั้งแรกข้อ ๘[๔]ให้รัฐมนตรีมีอำนาจกำหนดอัตราค่าจ้างบรรทุกคนโดยสารสำหรับรถยนต์รับจ้างและอัตราค่าจ้างที่เพิ่มขึ้นจากค่าจ้างบรรทุกคนโดยสารดังต่อไปนี้(๑)ค่าจ้างบรรทุกคนโดยสารให้กำหนดโดยถือเกณฑ์ระยะทาง ๒ กิโลเมตรแรกไม่เกิน ๕๐ บาทและกิโลเมตรต่อๆ ไปไม่เกินกิโลเมตรละ ๑๒ บาทและในกรณีที่ไม่สามารถเคลื่อนที่หรือเดินรถต่อไปได้ตามปกติวิสัยในอัตรานาทีละไม่เกิน๓ บาท (๒) อัตราค่าจ้างที่เพิ่มขึ้นจากค่าจ้างบรรทุกคนโดยสารให้กำหนดดังนี้(ก)กรณีการจ้างผ่านศูนย์บริการสื่อสารของผู้รับจ้าง กำหนดได้ไม่เกิน ๕๐ บาท(ข)กรณีการจ้างจากท่าอากาศยานโดยรถยนต์รับจ้างนั้นจอดรอคนโดยสารอยู่ในบริเวณท่าอากาศยานณ จุดที่ได้จัดไว้เป็นการเฉพาะ กำหนดได้ไม่เกิน ๑๐๐ บาทการกำหนดอัตราค่าจ้างบรรทุกคนโดยสารและค่าจ้างที่เพิ่มขึ้นจากค่าจ้างบรรทุกคนโดยสารตามวรรคหนึ่งให้ประกาศในราชกิจจานุเบกษาการเรียกเก็บค่าจ้างบรรทุกคนโดยสารให้เรียกเก็บตามจำนวนเงินรวมที่แสดงไว้ในมาตรค่าโดยสารส่วนการเรียกเก็บค่าจ้างที่เพิ่มขึ้นจากค่าจ้างบรรทุกคนโดยสาร(ถ้ามี)ให้เรียกเก็บเพิ่มขึ้นจากค่าจ้างบรรทุกคนโดยสารที่แสดงไว้ในมาตรค่าโดยสารดังกล่าวข้อ ๙กฎกระทรวงนี้มิให้ใช้บังคับแก่รถยนต์รับจ้างที่จดทะเบียนไว้ก่อนวันที่กฎกระทรวงนี้ใช้บังคับหรือที่นำมาจดทะเบียนแทนรถยนต์รับจ้างดังกล่าวภายหลังวันที่กฎกระทรวงนี้ใช้บังคับเว้นแต่เจ้าของรถยนต์รับจ้างนั้นมีความประสงค์จะปฏิบัติตามข้อกำหนดในกฎกระทรวงนี้ให้ยื่นคำขอจดทะเบียนเป็นรถยนต์รับจ้างตามกฎกระทรวงนี้ให้ไว้ณ วันที่ ๑๐ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๓๗จรัส พั้วช่วยรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคมปฏิบัติราชการแทนรัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคมหมายเหตุ:- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือเนื่องจากในปัจจุบันปรากฏว่าการให้บริการรถยนต์รับจ้าง (TAXI-METER)ในกรุงเทพมหานครอยู่ในระดับมาตรฐานที่ให้ความสะดวกปลอดภัยเพียงพอและให้ความเป็นธรรมในเรื่องราคาค่าโดยสารจนได้รับความนิยมจากประชาชนเป็นอย่างมากดังนั้นเพื่อส่งเสริมให้มีการให้บริการรถยนต์รับจ้างตามมาตรฐานดังกล่าวในจังหวัดอื่นนอกจากกรุงเทพมหานครสมควรกำหนดลักษณะ ขนาด หรือกำลังของเครื่องยนตร์และของรถ เครื่องอุปกรณ์ที่จำเป็นสีและเครื่องหมาย อายุการใช้งาน และอัตราค่าจ้างบรรทุกคนโดยสารสำหรับรถยนต์รับจ้างที่จะรับจดทะเบียนในจังหวัดอื่นดังกล่าวให้ได้มาตรฐานเช่นเดียวกับรถยนต์รับจ้าง(TAXI-METER) ในกรุงเทพมหานคร และโดยที่มาตรา ๕ (๑) (๒) (๕)(๑๐) และ (๑๔) แห่งพระราชบัญญัติรถยนต์ พ.ศ. ๒๕๒๒ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติรถยนต์(ฉบับที่ ๗) พ.ศ. ๒๕๓๐ บัญญัติให้การกำหนดดังกล่าวต้องกระทำโดยกฎกระทรวงจึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้กฎกระทรวง ฉบับที่ ๔๐ (พ.ศ. ๒๕๔๖) ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนต์พ.ศ. ๒๕๒๒ [๕]ข้อ ๒รถยนต์รับจ้างที่มีอายุการใช้งานเกินเจ็ดปี นับแต่วันที่รถยนต์นั้นจดทะเบียนครั้งแรกและจดทะเบียนเปลี่ยนประเภทไปแล้วก่อนวันที่กฎกระทรวงนี้ใช้บังคับหากรถยนต์นั้นมีอายุการใช้งานยังไม่ถึงสิบสองปี นับแต่วันจดทะเบียนครั้งแรกและมีการจดทะเบียนเปลี่ยนประเภทกลับมาเป็นรถยนต์รับจ้างภายหลังให้ใช้รถยนต์นั้นเป็นรถยนต์รับจ้างได้ต่อไปจนกว่าจะครบสิบสองปีนับแต่วันจดทะเบียนครั้งแรก เว้นแต่ได้โอนรถยนต์นั้นให้แก่บุคคลอื่นแล้วจะใช้รถยนต์นั้นเป็นรถยนต์รับจ้างอีกไม่ได้หมายเหตุ:- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือเนื่องจากปัจจุบันอายุการใช้งานของรถยนต์รับจ้าง (TAXI-METER)ที่จดทะเบียนในกรุงเทพมหานครได้รับการขยายอายุการใช้งานเป็นสิบสองปีในขณะที่รถยนต์รับจ้าง (TAXI-METER) ที่จดทะเบียนในจังหวัดอื่นมีอายุการใช้งานเพียงเจ็ดปีเพื่อเป็นการช่วยเหลือผู้ประกอบการรถยนต์รับจ้าง (TAXI-METER)ที่จดทะเบียนในจังหวัดอื่นให้สามารถใช้รถยนต์รับจ้าง (TAXI-METER)ได้อย่างคุ้มค่าเช่นเดียวกับผู้ประกอบการในกรุงเทพมหานครสมควรแก้ไขอายุการใช้งานของรถยนต์รับจ้างดังกล่าวจากเจ็ดปีเป็นสิบสองปีนอกจากนี้เพื่อเป็นการส่งเสริมให้ผู้ประกอบการรถยนต์รับจ้างนำรถมาจอดรอให้บริการในบริเวณท่าอากาศยานในจังหวัดนั้นๆสมควรกำหนดให้มีการเรียกเก็บค่าจ้างเพิ่มขึ้นได้ในกรณีการจ้างจากท่าอากาศยานโดยรถยนต์รับจ้างนั้นจอดรอคนโดยสารอยู่ในบริเวณท่าอากาศยานณ จุดที่จัดไว้ให้โดยเฉพาะ จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้กฎกระทรวง ฉบับที่ ๔๓ (พ.ศ. ๒๕๔๘) ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนต์พ.ศ. ๒๕๒๒ [๖]หมายเหตุ:- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ เนื่องจากกฎกระทรวง ฉบับที่ ๒๑ (พ.ศ.๒๕๓๗) ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนต์ พ.ศ. ๒๕๒๒กำหนดให้เฉพาะรถเก๋งสองตอนหรือรถเก๋งสองตอนที่มีพื้นที่บรรทุกของภายในตัวรถ(รถเก๋งสองตอนแวน) ที่ผลิตสำเร็จรูปจากโรงงานผู้ผลิตเท่านั้นสามารถจดทะเบียนเป็นรถยนต์รับจ้างในเขตจังหวัดอื่นนอกจากกรุงเทพมหานครได้ทำให้รถลักษณะอื่นไม่สามารถจดทะเบียนเป็นรถยนต์รับจ้างได้ ดังนั้นเพื่อเป็นการยกระดับมาตรฐานการให้บริการของรถยนต์รับจ้างและเพื่อส่งเสริมอุตสาหกรรมยานยนต์ภายในประเทศสมควรกำหนดให้รถลักษณะอื่นสามารถจดทะเบียนเป็นรถยนต์รับจ้างในเขตจังหวัดอื่นนอกจากกรุงเทพมหานครได้จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้กฎกระทรวง ฉบับที่ ๔๗ (พ.ศ. ๒๕๔๘) ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนต์พ.ศ. ๒๕๒๒ [๗]ข้อ๒รถยนต์รับจ้างที่จดทะเบียนไว้แล้วก่อนวันที่กฎกระทรวงนี้ใช้บังคับและมีอายุการใช้งานยังไม่ถึงสิบสองปี นับแต่วันจดทะเบียนครั้งแรกให้ใช้รถยนต์รับจ้างนั้นต่อไปได้จนกว่าจะครบสิบสองปีนับแต่วันจดทะเบียนครั้งแรกหมายเหตุ:- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือเนื่องจากในปัจจุบันได้กำหนดให้รถยนต์รับจ้างบรรทุกคนโดยสารไม่เกินเจ็ดคนที่จดทะเบียนในจังหวัดอื่นนอกจากกรุงเทพมหานครมีอายุการใช้งานได้ไม่เกินสิบสองปีนับแต่วันจดทะเบียนครั้งแรกซึ่งจากผลการพิจารณาของคณะกรรมการสิ่งแวดล้อมแห่งชาติปรากฏว่าอายุการใช้งานที่เหมาะสมทั้งทางด้านวิศวกรรมและความปลอดภัย เศรษฐศาสตร์และสิ่งแวดล้อม สำหรับรถยนต์รับจ้างดังกล่าวควรกำหนดไว้ไม่เกินเก้าปี ดังนั้นเพื่อแก้ไขอายุการใช้งานของรถยนต์รับจ้างบรรทุกคนโดยสารไม่เกินเจ็ดคนจากสิบสองปีเป็นเก้าปีจึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้ปฐมพร/อัปเดท๑๗กันยายน ๒๕๕๐[๑]ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๑๑/ตอนที่ ๓๖ ก/หน้า ๔๘/๒๔ สิงหาคม ๒๕๓๗[๒]ข้อ ๒ แก้ไขเพิ่มเตมโดยกฎกระทรวง ฉบับที่ ๔๓ (พ.ศ. ๒๕๔๘)ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนต์ พ.ศ. ๒๕๒๒[๓]ข้อ ๗ แก้ไขเพิ่มเติมโดยกฎกระทรวง ฉบับที่ ๔๗ (พ.ศ. ๒๕๔๘)ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนต์ พ.ศ. ๒๕๒๒[๔]ข้อ ๘ แก้ไขเพิ่มเติมโดยกฎกระทรวง ฉบับที่ ๔๐ (พ.ศ. ๒๕๔๖)ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนต์ พ.ศ. ๒๕๒๒[๕]ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๐/ตอนที่ ๘๔ ก/หน้า ๑/๔ กันยายน ๒๕๔๖[๖]ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๒/ตอนที่ ๙ ก/หน้า ๑/๒๕ มกราคม ๒๕๔๘[๗]ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๒/ตอนที่ ๑๒๓ ก/หน้า ๖/๒๖ ธันวาคม ๒๕๔๘