คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2394/2525หลักกฎหมาย: การอนุญาตให้ฎีกาเป็นอำนาจเฉพาะตัวของผู้พิพากษาซึ่งพิจารณา.หรือลงชื่อในคำพิพากษาหรือทำความเห็นแย้ง หากโจทก์ประสงค์จะให้ผู้พิพากษาคนใดอนุญาตให้ฎีกา ก็ชอบที่จะขวนขวายให้มีการรับรองและอนุญาตเอง ศาลไม่มีหน้าที่ส่งฎีกาของโจทก์ไปให้รับรองโจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 157 และมาตรา 200 ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วพิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกาพร้อมกับยื่นคำร้องขอให้ศาลชั้นต้นส่งฎีกาพร้อมสำนวนไปยังศาลอุทธรณ์ให้ผู้พิพากษาศาลอุทธรณ์ซึ่งลงชื่อในคำพิพากษาอนุญาตให้ฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 221ศาลชั้นต้นสั่งว่า เป็นเรื่องที่ผู้ร้องจะต้องยื่นต่อศาลอุทธรณ์เพื่อพิจารณารับรองฎีกาโดยตนเอง ให้ยกคำร้องโจทก์อุทธรณ์คำสั่งศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 221 มีใจความเพียงว่า คดีที่กฎหมายห้ามฎีกา ถ้ามีคำอนุญาตให้ฎีกาของผู้พิพากษาหรือคำรับรองของอธิบดีกรมอัยการ ก็ให้ศาลรับฎีกานั้นไว้พิจารณา ส่วนการอนุญาตหรือรับรองให้ฎีกามีวิธีการอย่างไรหาได้บัญญัติไว้ไม่ ศาลฎีกาเห็นว่า การอนุญาตให้ฎีกาเป็นอำนาจเฉพาะตัวของผู้พิพากษาซึ่งพิจารณาหรือลงชื่อในคำพิพากษาหรือทำความเห็นแย้ง หากโจทก์ประสงค์จะให้ผู้พิพากษาคนใดอนุญาตให้ฎีกา ก็ชอบที่จะขวนขวายให้มีการรับรองและอนุญาตเองศาลไม่มีหน้าที่ส่งฎีกาของโจทก์ไปให้รับรอง พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2394/2525นายวินัย ชวนไชยสิทธิ์โจทก์พันตำรวจตรีดำรงค์ศักดิ์ นิลคูหา กับพวกจำเลย ป.วิ.อ. ม. 221การอนุญาตให้ฎีกาเป็นอำนาจเฉพาะตัวของผู้พิพากษาซึ่งพิจารณา.หรือลงชื่อในคำพิพากษาหรือทำความเห็นแย้ง หากโจทก์ประสงค์จะให้ผู้พิพากษาคนใดอนุญาตให้ฎีกา ก็ชอบที่จะขวนขวายให้มีการรับรองและอนุญาตเอง ศาลไม่มีหน้าที่ส่งฎีกาของโจทก์ไปให้รับรองโจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 157 และมาตรา 200 ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วพิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกาพร้อมกับยื่นคำร้องขอให้ศาลชั้นต้นส่งฎีกาพร้อมสำนวนไปยังศาลอุทธรณ์ให้ผู้พิพากษาศาลอุทธรณ์ซึ่งลงชื่อในคำพิพากษาอนุญาตให้ฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 221ศาลชั้นต้นสั่งว่า เป็นเรื่องที่ผู้ร้องจะต้องยื่นต่อศาลอุทธรณ์เพื่อพิจารณารับรองฎีกาโดยตนเอง ให้ยกคำร้องโจทก์อุทธรณ์คำสั่งศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 221 มีใจความเพียงว่า คดีที่กฎหมายห้ามฎีกา ถ้ามีคำอนุญาตให้ฎีกาของผู้พิพากษาหรือคำรับรองของอธิบดีกรมอัยการ ก็ให้ศาลรับฎีกานั้นไว้พิจารณา ส่วนการอนุญาตหรือรับรองให้ฎีกามีวิธีการอย่างไรหาได้บัญญัติไว้ไม่ ศาลฎีกาเห็นว่า การอนุญาตให้ฎีกาเป็นอำนาจเฉพาะตัวของผู้พิพากษาซึ่งพิจารณาหรือลงชื่อในคำพิพากษาหรือทำความเห็นแย้ง หากโจทก์ประสงค์จะให้ผู้พิพากษาคนใดอนุญาตให้ฎีกา ก็ชอบที่จะขวนขวายให้มีการรับรองและอนุญาตเองศาลไม่มีหน้าที่ส่งฎีกาของโจทก์ไปให้รับรอง พิพากษายืน(อัมพล สุวรรณภักดี-สมบูรณ์ บุญภินนท์-สหัส สิงหวิริยะ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 157 และมาตรา 200 ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วพิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกาพร้อมกับยื่นคำร้องขอให้ศาลชั้นต้นส่งฎีกาพร้อมสำนวนไปยังศาลอุทธรณ์ให้ผู้พิพากษาศาลอุทธรณ์ซึ่งลงชื่อในคำพิพากษาอนุญาตให้ฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 221ศาลชั้นต้นสั่งว่า เป็นเรื่องที่ผู้ร้องจะต้องยื่นต่อศาลอุทธรณ์เพื่อพิจารณารับรองฎีกาโดยตนเอง ให้ยกคำร้องโจทก์อุทธรณ์คำสั่งศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 221 มีใจความเพียงว่า คดีที่กฎหมายห้ามฎีกา ถ้ามีคำอนุญาตให้ฎีกาของผู้พิพากษาหรือคำรับรองของอธิบดีกรมอัยการ ก็ให้ศาลรับฎีกานั้นไว้พิจารณา ส่วนการอนุญาตหรือรับรองให้ฎีกามีวิธีการอย่างไรหาได้บัญญัติไว้ไม่ ศาลฎีกาเห็นว่า การอนุญาตให้ฎีกาเป็นอำนาจเฉพาะตัวของผู้พิพากษาซึ่งพิจารณาหรือลงชื่อในคำพิพากษาหรือทำความเห็นแย้ง หากโจทก์ประสงค์จะให้ผู้พิพากษาคนใดอนุญาตให้ฎีกา ก็ชอบที่จะขวนขวายให้มีการรับรองและอนุญาตเองศาลไม่มีหน้าที่ส่งฎีกาของโจทก์ไปให้รับรอง พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2394/2525นายวินัย ชวนไชยสิทธิ์โจทก์พันตำรวจตรีดำรงค์ศักดิ์ นิลคูหา กับพวกจำเลย ป.วิ.อ. ม. 221การอนุญาตให้ฎีกาเป็นอำนาจเฉพาะตัวของผู้พิพากษาซึ่งพิจารณา.หรือลงชื่อในคำพิพากษาหรือทำความเห็นแย้ง หากโจทก์ประสงค์จะให้ผู้พิพากษาคนใดอนุญาตให้ฎีกา ก็ชอบที่จะขวนขวายให้มีการรับรองและอนุญาตเอง ศาลไม่มีหน้าที่ส่งฎีกาของโจทก์ไปให้รับรองโจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 157 และมาตรา 200 ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วพิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกาพร้อมกับยื่นคำร้องขอให้ศาลชั้นต้นส่งฎีกาพร้อมสำนวนไปยังศาลอุทธรณ์ให้ผู้พิพากษาศาลอุทธรณ์ซึ่งลงชื่อในคำพิพากษาอนุญาตให้ฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 221ศาลชั้นต้นสั่งว่า เป็นเรื่องที่ผู้ร้องจะต้องยื่นต่อศาลอุทธรณ์เพื่อพิจารณารับรองฎีกาโดยตนเอง ให้ยกคำร้องโจทก์อุทธรณ์คำสั่งศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 221 มีใจความเพียงว่า คดีที่กฎหมายห้ามฎีกา ถ้ามีคำอนุญาตให้ฎีกาของผู้พิพากษาหรือคำรับรองของอธิบดีกรมอัยการ ก็ให้ศาลรับฎีกานั้นไว้พิจารณา ส่วนการอนุญาตหรือรับรองให้ฎีกามีวิธีการอย่างไรหาได้บัญญัติไว้ไม่ ศาลฎีกาเห็นว่า การอนุญาตให้ฎีกาเป็นอำนาจเฉพาะตัวของผู้พิพากษาซึ่งพิจารณาหรือลงชื่อในคำพิพากษาหรือทำความเห็นแย้ง หากโจทก์ประสงค์จะให้ผู้พิพากษาคนใดอนุญาตให้ฎีกา ก็ชอบที่จะขวนขวายให้มีการรับรองและอนุญาตเองศาลไม่มีหน้าที่ส่งฎีกาของโจทก์ไปให้รับรอง พิพากษายืน(อัมพล สุวรรณภักดี-สมบูรณ์ บุญภินนท์-สหัส สิงหวิริยะ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ