คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3580/2525หลักกฎหมาย: จำเลยไม่ได้ให้การต่อสู้ว่าจำเลยไม่ใช่ทายาทผู้ตายข้อเท็จจริงที่ว่าจำเลยเป็นทายาทของผู้ตายหรือไม่ เป็นข้อเท็จจริงที่ปรากฏขึ้นมาจากคำพยานในทางนำสืบ ซึ่งเป็นเรื่องนอกข้อต่อสู้ในคำให้การและนอกประเด็นข้อพิพาทที่ศาลกำหนดไว้ จึงเป็นข้อเท็จจริงที่ได้มาโดยไม่ชอบด้วยกระบวนพิจารณาต้องห้ามตาม ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 87 ศาลจะรับฟังมาวินิจฉัยเป็นข้อกฎหมายตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 142(5) ไม่ได้โจทก์ฟ้องว่า จำเลยที่ 1 และนายเย็นร่วมกันทำสัญญากู้เงินโจทก์60,000 บาท แล้วไม่ชำระต้นเงินและดอกเบี้ย ต่อมานายเย็นตาย จำเลยที่ 1ภรรยานายเย็น และจำเลยที่ 2 ที่ 3 บุตรนายเย็นในฐานะทายาทและจำเลยที่ 1ในฐานะส่วนตัวต้องรับผิดต่อโจทก์ ขอให้พิจารณาและพิพากษาบังคับให้จำเลยทั้งสามร่วมกันใช้ต้นเงินและดอกเบี้ยจำเลยทั้งสามให้การว่า จำเลยที่ 1 กับนายเย็นไม่เคยกู้เงินโจทก์ สัญญากู้ที่นำมาฟ้องเป็นสัญญาปลอม ขอให้ยกฟ้องศาลชั้นต้นกำหนดประเด็นข้อพิพาทเพียงข้อเดียวว่า สัญญากู้ที่โจทก์นำมาฟ้องปลอมหรือไม่ ถ้าไม่ปลอมจำเลยทั้งสามต้องรับผิดเพียงใดศาลชั้นต้นพิจารณาแล้ววินิจฉัยว่า นายเย็นกู้เงินโจทก์ไปจริง แต่จำเลยที่ 1ไม่ได้ลงชื่อในสัญญากู้ด้วย จึงไม่ต้องรับผิดในฐานะส่วนตัว และจำเลยทั้งสามไม่ใช่ทายาทของนายเย็น จึงไม่ต้องรับผิดต่อโจทก์ พิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า จำเลยทั้งสามมิได้ให้การต่อสู้ว่า จำเลยทั้งสามไม่ได้เป็นทายาทของนายเย็น เท่ากับจำเลยทั้งสามยอมรับว่าเป็นทายาทนายเย็นแล้วเมื่อฟ้องว่านายเย็นได้กู้เงินจากโจทก์ไปจริงและสัญญากู้ไม่ปลอม จำเลยทั้งสามจึงต้องรับผิดในฐานะทายาทของนายเย็น ส่วนจำเลยที่ 1 ไม่ได้ลงลายมือชื่อเป็นผู้กู้ด้วยจึงไม่ต้องรับผิดเป็นส่วนตัว ที่จำเลยทั้งสามนำสืบว่าไม่เป็นทายาทเป็นการนำสืบนอกคำให้การของจำเลยและนอกประเด็นข้อพิพาท พิพากษาแก้เป็นว่า ให้จำเลยที่ 1 ที่ 2 และที่ 3 ในฐานะทายาทของนายเย็นชำระเงินแก่โจทก์ 105,000 บาทพร้อมด้วยดอกเบี้ยในต้นเงิน 60,000 บาท นอกจากที่แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาของศาลชั้นต้นจำเลยฎีกาศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่าสัญญากู้ตามฟ้องไม่เป็นสัญญาปลอม และวินิจฉัยฎีกาข้อกฎหมายที่จำเลยทั้งสามฎีกาว่า แม้จำเลยทั้งสามไม่ได้ให้การปฏิเสธว่าไม่ใช่ทายาทของนายเย็น ศาลก็มีอำนาจยกขึ้นวินิจฉัยได้ว่าจำเลยไม่ใช่ทายาทนายเย็นเพื่อจะไม่ต้องรับผิดชดใช้เงินให้แก่โจทก์ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 142(5) ว่า จำเลยทั้งสามจะเป็นทายาทของนายเย็นหรือไม่นั้น เป็นข้อเท็จจริงที่ปรากฏขึ้นมาจากคำพยานในทางนำสืบ เป็นเรื่องนอกข้อต่อสู้ในคำให้การและนอกประเด็นข้อพิพาทที่ศาลกำหนดไว้โดยคู่ความมิได้โต้แย้งคัดค้าน จึงเป็นข้อเท็จจริงที่ได้มาโดยไม่ชอบด้วยกระบวนพิจารณา ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 87 ศาลจะรับฟังมาวินิจฉัยเป็นข้อกฎหมายตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 142(5) ไม่ได้พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3580/2525นางกิมซัว วรวงษ์พันธุ์โจทก์นางผ่อน วาระประเสริฐ กับพวกจำเลย ป.วิ.พ. ม. 87, ม. 142 (5)จำเลยไม่ได้ให้การต่อสู้ว่าจำเลยไม่ใช่ทายาทผู้ตายข้อเท็จจริงที่ว่าจำเลยเป็นทายาทของผู้ตายหรือไม่ เป็นข้อเท็จจริงที่ปรากฏขึ้นมาจากคำพยานในทางนำสืบ ซึ่งเป็นเรื่องนอกข้อต่อสู้ในคำให้การและนอกประเด็นข้อพิพาทที่ศาลกำหนดไว้ จึงเป็นข้อเท็จจริงที่ได้มาโดยไม่ชอบด้วยกระบวนพิจารณาต้องห้ามตาม ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 87 ศาลจะรับฟังมาวินิจฉัยเป็นข้อกฎหมายตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 142(5) ไม่ได้โจทก์ฟ้องว่า จำเลยที่ 1 และนายเย็นร่วมกันทำสัญญากู้เงินโจทก์60,000 บาท แล้วไม่ชำระต้นเงินและดอกเบี้ย ต่อมานายเย็นตาย จำเลยที่ 1ภรรยานายเย็น และจำเลยที่ 2 ที่ 3 บุตรนายเย็นในฐานะทายาทและจำเลยที่ 1ในฐานะส่วนตัวต้องรับผิดต่อโจทก์ ขอให้พิจารณาและพิพากษาบังคับให้จำเลยทั้งสามร่วมกันใช้ต้นเงินและดอกเบี้ยจำเลยทั้งสามให้การว่า จำเลยที่ 1 กับนายเย็นไม่เคยกู้เงินโจทก์ สัญญากู้ที่นำมาฟ้องเป็นสัญญาปลอม ขอให้ยกฟ้องศาลชั้นต้นกำหนดประเด็นข้อพิพาทเพียงข้อเดียวว่า สัญญากู้ที่โจทก์นำมาฟ้องปลอมหรือไม่ ถ้าไม่ปลอมจำเลยทั้งสามต้องรับผิดเพียงใดศาลชั้นต้นพิจารณาแล้ววินิจฉัยว่า นายเย็นกู้เงินโจทก์ไปจริง แต่จำเลยที่ 1ไม่ได้ลงชื่อในสัญญากู้ด้วย จึงไม่ต้องรับผิดในฐานะส่วนตัว และจำเลยทั้งสามไม่ใช่ทายาทของนายเย็น จึงไม่ต้องรับผิดต่อโจทก์ พิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า จำเลยทั้งสามมิได้ให้การต่อสู้ว่า จำเลยทั้งสามไม่ได้เป็นทายาทของนายเย็น เท่ากับจำเลยทั้งสามยอมรับว่าเป็นทายาทนายเย็นแล้วเมื่อฟ้องว่านายเย็นได้กู้เงินจากโจทก์ไปจริงและสัญญากู้ไม่ปลอม จำเลยทั้งสามจึงต้องรับผิดในฐานะทายาทของนายเย็น ส่วนจำเลยที่ 1 ไม่ได้ลงลายมือชื่อเป็นผู้กู้ด้วยจึงไม่ต้องรับผิดเป็นส่วนตัว ที่จำเลยทั้งสามนำสืบว่าไม่เป็นทายาทเป็นการนำสืบนอกคำให้การของจำเลยและนอกประเด็นข้อพิพาท พิพากษาแก้เป็นว่า ให้จำเลยที่ 1 ที่ 2 และที่ 3 ในฐานะทายาทของนายเย็นชำระเงินแก่โจทก์ 105,000 บาทพร้อมด้วยดอกเบี้ยในต้นเงิน 60,000 บาท นอกจากที่แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาของศาลชั้นต้นจำเลยฎีกาศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่าสัญญากู้ตามฟ้องไม่เป็นสัญญาปลอม และวินิจฉัยฎีกาข้อกฎหมายที่จำเลยทั้งสามฎีกาว่า แม้จำเลยทั้งสามไม่ได้ให้การปฏิเสธว่าไม่ใช่ทายาทของนายเย็น ศาลก็มีอำนาจยกขึ้นวินิจฉัยได้ว่าจำเลยไม่ใช่ทายาทนายเย็นเพื่อจะไม่ต้องรับผิดชดใช้เงินให้แก่โจทก์ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 142(5) ว่า จำเลยทั้งสามจะเป็นทายาทของนายเย็นหรือไม่นั้น เป็นข้อเท็จจริงที่ปรากฏขึ้นมาจากคำพยานในทางนำสืบ เป็นเรื่องนอกข้อต่อสู้ในคำให้การและนอกประเด็นข้อพิพาทที่ศาลกำหนดไว้โดยคู่ความมิได้โต้แย้งคัดค้าน จึงเป็นข้อเท็จจริงที่ได้มาโดยไม่ชอบด้วยกระบวนพิจารณา ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 87 ศาลจะรับฟังมาวินิจฉัยเป็นข้อกฎหมายตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 142(5) ไม่ได้พิพากษายืน(แถมชัย สิทธิไตรย์-อาจ ปัญญาดิลก-ไพศาล สว่างเนตร)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยที่ 1 และนายเย็นร่วมกันทำสัญญากู้เงินโจทก์60,000 บาท แล้วไม่ชำระต้นเงินและดอกเบี้ย ต่อมานายเย็นตาย จำเลยที่ 1ภรรยานายเย็น และจำเลยที่ 2 ที่ 3 บุตรนายเย็นในฐานะทายาทและจำเลยที่ 1ในฐานะส่วนตัวต้องรับผิดต่อโจทก์ ขอให้พิจารณาและพิพากษาบังคับให้จำเลยทั้งสามร่วมกันใช้ต้นเงินและดอกเบี้ยจำเลยทั้งสามให้การว่า จำเลยที่ 1 กับนายเย็นไม่เคยกู้เงินโจทก์ สัญญากู้ที่นำมาฟ้องเป็นสัญญาปลอม ขอให้ยกฟ้องศาลชั้นต้นกำหนดประเด็นข้อพิพาทเพียงข้อเดียวว่า สัญญากู้ที่โจทก์นำมาฟ้องปลอมหรือไม่ ถ้าไม่ปลอมจำเลยทั้งสามต้องรับผิดเพียงใดศาลชั้นต้นพิจารณาแล้ววินิจฉัยว่า นายเย็นกู้เงินโจทก์ไปจริง แต่จำเลยที่ 1ไม่ได้ลงชื่อในสัญญากู้ด้วย จึงไม่ต้องรับผิดในฐานะส่วนตัว และจำเลยทั้งสามไม่ใช่ทายาทของนายเย็น จึงไม่ต้องรับผิดต่อโจทก์ พิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า จำเลยทั้งสามมิได้ให้การต่อสู้ว่า จำเลยทั้งสามไม่ได้เป็นทายาทของนายเย็น เท่ากับจำเลยทั้งสามยอมรับว่าเป็นทายาทนายเย็นแล้วเมื่อฟ้องว่านายเย็นได้กู้เงินจากโจทก์ไปจริงและสัญญากู้ไม่ปลอม จำเลยทั้งสามจึงต้องรับผิดในฐานะทายาทของนายเย็น ส่วนจำเลยที่ 1 ไม่ได้ลงลายมือชื่อเป็นผู้กู้ด้วยจึงไม่ต้องรับผิดเป็นส่วนตัว ที่จำเลยทั้งสามนำสืบว่าไม่เป็นทายาทเป็นการนำสืบนอกคำให้การของจำเลยและนอกประเด็นข้อพิพาท พิพากษาแก้เป็นว่า ให้จำเลยที่ 1 ที่ 2 และที่ 3 ในฐานะทายาทของนายเย็นชำระเงินแก่โจทก์ 105,000 บาทพร้อมด้วยดอกเบี้ยในต้นเงิน 60,000 บาท นอกจากที่แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาของศาลชั้นต้นจำเลยฎีกาศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่าสัญญากู้ตามฟ้องไม่เป็นสัญญาปลอม และวินิจฉัยฎีกาข้อกฎหมายที่จำเลยทั้งสามฎีกาว่า แม้จำเลยทั้งสามไม่ได้ให้การปฏิเสธว่าไม่ใช่ทายาทของนายเย็น ศาลก็มีอำนาจยกขึ้นวินิจฉัยได้ว่าจำเลยไม่ใช่ทายาทนายเย็นเพื่อจะไม่ต้องรับผิดชดใช้เงินให้แก่โจทก์ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 142(5) ว่า จำเลยทั้งสามจะเป็นทายาทของนายเย็นหรือไม่นั้น เป็นข้อเท็จจริงที่ปรากฏขึ้นมาจากคำพยานในทางนำสืบ เป็นเรื่องนอกข้อต่อสู้ในคำให้การและนอกประเด็นข้อพิพาทที่ศาลกำหนดไว้โดยคู่ความมิได้โต้แย้งคัดค้าน จึงเป็นข้อเท็จจริงที่ได้มาโดยไม่ชอบด้วยกระบวนพิจารณา ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 87 ศาลจะรับฟังมาวินิจฉัยเป็นข้อกฎหมายตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 142(5) ไม่ได้พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3580/2525นางกิมซัว วรวงษ์พันธุ์โจทก์นางผ่อน วาระประเสริฐ กับพวกจำเลย ป.วิ.พ. ม. 87, ม. 142 (5)จำเลยไม่ได้ให้การต่อสู้ว่าจำเลยไม่ใช่ทายาทผู้ตายข้อเท็จจริงที่ว่าจำเลยเป็นทายาทของผู้ตายหรือไม่ เป็นข้อเท็จจริงที่ปรากฏขึ้นมาจากคำพยานในทางนำสืบ ซึ่งเป็นเรื่องนอกข้อต่อสู้ในคำให้การและนอกประเด็นข้อพิพาทที่ศาลกำหนดไว้ จึงเป็นข้อเท็จจริงที่ได้มาโดยไม่ชอบด้วยกระบวนพิจารณาต้องห้ามตาม ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 87 ศาลจะรับฟังมาวินิจฉัยเป็นข้อกฎหมายตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 142(5) ไม่ได้โจทก์ฟ้องว่า จำเลยที่ 1 และนายเย็นร่วมกันทำสัญญากู้เงินโจทก์60,000 บาท แล้วไม่ชำระต้นเงินและดอกเบี้ย ต่อมานายเย็นตาย จำเลยที่ 1ภรรยานายเย็น และจำเลยที่ 2 ที่ 3 บุตรนายเย็นในฐานะทายาทและจำเลยที่ 1ในฐานะส่วนตัวต้องรับผิดต่อโจทก์ ขอให้พิจารณาและพิพากษาบังคับให้จำเลยทั้งสามร่วมกันใช้ต้นเงินและดอกเบี้ยจำเลยทั้งสามให้การว่า จำเลยที่ 1 กับนายเย็นไม่เคยกู้เงินโจทก์ สัญญากู้ที่นำมาฟ้องเป็นสัญญาปลอม ขอให้ยกฟ้องศาลชั้นต้นกำหนดประเด็นข้อพิพาทเพียงข้อเดียวว่า สัญญากู้ที่โจทก์นำมาฟ้องปลอมหรือไม่ ถ้าไม่ปลอมจำเลยทั้งสามต้องรับผิดเพียงใดศาลชั้นต้นพิจารณาแล้ววินิจฉัยว่า นายเย็นกู้เงินโจทก์ไปจริง แต่จำเลยที่ 1ไม่ได้ลงชื่อในสัญญากู้ด้วย จึงไม่ต้องรับผิดในฐานะส่วนตัว และจำเลยทั้งสามไม่ใช่ทายาทของนายเย็น จึงไม่ต้องรับผิดต่อโจทก์ พิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า จำเลยทั้งสามมิได้ให้การต่อสู้ว่า จำเลยทั้งสามไม่ได้เป็นทายาทของนายเย็น เท่ากับจำเลยทั้งสามยอมรับว่าเป็นทายาทนายเย็นแล้วเมื่อฟ้องว่านายเย็นได้กู้เงินจากโจทก์ไปจริงและสัญญากู้ไม่ปลอม จำเลยทั้งสามจึงต้องรับผิดในฐานะทายาทของนายเย็น ส่วนจำเลยที่ 1 ไม่ได้ลงลายมือชื่อเป็นผู้กู้ด้วยจึงไม่ต้องรับผิดเป็นส่วนตัว ที่จำเลยทั้งสามนำสืบว่าไม่เป็นทายาทเป็นการนำสืบนอกคำให้การของจำเลยและนอกประเด็นข้อพิพาท พิพากษาแก้เป็นว่า ให้จำเลยที่ 1 ที่ 2 และที่ 3 ในฐานะทายาทของนายเย็นชำระเงินแก่โจทก์ 105,000 บาทพร้อมด้วยดอกเบี้ยในต้นเงิน 60,000 บาท นอกจากที่แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาของศาลชั้นต้นจำเลยฎีกาศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่าสัญญากู้ตามฟ้องไม่เป็นสัญญาปลอม และวินิจฉัยฎีกาข้อกฎหมายที่จำเลยทั้งสามฎีกาว่า แม้จำเลยทั้งสามไม่ได้ให้การปฏิเสธว่าไม่ใช่ทายาทของนายเย็น ศาลก็มีอำนาจยกขึ้นวินิจฉัยได้ว่าจำเลยไม่ใช่ทายาทนายเย็นเพื่อจะไม่ต้องรับผิดชดใช้เงินให้แก่โจทก์ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 142(5) ว่า จำเลยทั้งสามจะเป็นทายาทของนายเย็นหรือไม่นั้น เป็นข้อเท็จจริงที่ปรากฏขึ้นมาจากคำพยานในทางนำสืบ เป็นเรื่องนอกข้อต่อสู้ในคำให้การและนอกประเด็นข้อพิพาทที่ศาลกำหนดไว้โดยคู่ความมิได้โต้แย้งคัดค้าน จึงเป็นข้อเท็จจริงที่ได้มาโดยไม่ชอบด้วยกระบวนพิจารณา ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 87 ศาลจะรับฟังมาวินิจฉัยเป็นข้อกฎหมายตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 142(5) ไม่ได้พิพากษายืน(แถมชัย สิทธิไตรย์-อาจ ปัญญาดิลก-ไพศาล สว่างเนตร)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ