คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 75626หลักกฎหมาย: เทศมนตรีไม่ได้ไปทำงาน แต่ได้ลงลายมือชื่อในบัญชีรายวันมาทำงานว่า ได้มาทำงานในวันนั้น ผู้มีหน้าที่ตั้งฎีกาเบิกเงินหลงเชื่อ จึงเบิกเงินค่าป่วยการประจำวัน และเงินเพิ่มพิเศษมามอบให้เทศมนตรีรับไปดังนี้ การกระทำของเทศมนตรีดังกล่าวยังไม่เป็นความผิดตาม ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา 133 ความผิดฐานฉ้อโกงเงินของเทศบาล นั้น สัตว์แพทย์ประจำเทศบาลไม่ใช่ผู้เสียหาย จึงไม่มีอำนาจร้องทุกข์ตามกฎหมายได้คดีนี้ โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตาม ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา ๑๓๓,๑๓๔,๓๐๔, จำเลยปฏิเสธ ทางพิจารณาได้ความว่า จำเลยที่ ๑ เป็นนายกเทศมนตรี เมื่อวันที่ ๑๕ มีนาคม ๒๔๙๔ จำเลยที่ ๒ - ๓ ไม่ได้มาทำงาน แต่ได้ลงลายมือชื่อในบัญชีรายวันมาทำงานว่า ได้มาทำงานในวันนั้นแล้ว หลอกลวงให้นายองอาจผู้มีหนัาที่ตั้งฎีกาเบิกเงินค่าป่วยการ และเงินเพิ่มพิเศษชั่วคราว ให้จำเลยทั้ง ๒ รับไป เป็นค่าป่วยการประจำวันคนละ ๕ บาท เงินเพิ่มพิเศษ ๒๗ บาท จำเลยที่ ๑ เป็นนายกเทศมนตรี เป็นผู้ลงชื่ออนุญาตให้เบิกจ่าย จำเลยที่ ๒ - ๓ ผิดตาม ก.ม.ลักษณอาญามาตรา ๑๓๓ ให้จำคุกคนละ ๑ ปี แพ้ให้รอการลงอาญาไว้ ฯลฯ สำหรับจำเลยที่ ๑ ไม่มีเจตนาทุจริตให้ยกฟ้อง จำเลยที่ ๒ - ๓ อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ให้ยกฟ้องจำเลยที่ ๒,๓,ด้วย โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่ากฎหมายลักษณะอาญามาตรา ๑๓๓ เป็นบทบัญญัติสำหรับความผิดในเรื่องเข้าไปเกี่ยวข้องหากำไรและผลประโยชน์ส่วนตัวในกิจการที่จำเลยมีหน้าที่กระทำ แต่ในคดีนี้เป็นเรื่องค่าป่วยการ หรือค่าจ้างรางวัลตอบแทนในการที่จำเลยได้มาทำงานให้แก่เทศบาล จึงไม่เข้าองค์ความผิดแห่ง ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา ๑๓๓ ส่วนความผิดฐานฉ้อโกง นั้น สัตว์แพทย์ประจำเทศบาล ไม่ใช่ผู้เสียหาย จึงไม่มีสิทธิร้องทุกข์ได้ คงพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 103 - 104/2497พนักงานอัยการจังหวัดอุทัยธานีโจทก์นายสันต์ อนันวัฒนวิกยกิจที่ 1, นายศักดิ์ วิบูลย์ฤทธิที่ 2จำเลยพนักงานอัยการจังหวัดอุทัยธานีโจทก์นายสันต์ อนันต์วัฒนวิกยกิจที่ 1, ร.ท.ขุนศิริ ยุทธกาจที่ 2จำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 133, ม. 304 ป.วิ.อ. ม. 2 (4), ม. 123เทศมนตรีไม่ได้ไปทำงาน แต่ได้ลงลายมือชื่อในบัญชีรายวันมาทำงานว่า ได้มาทำงานในวันนั้น ผู้มีหน้าที่ตั้งฎีกาเบิกเงินหลงเชื่อ จึงเบิกเงินค่าป่วยการประจำวัน และเงินเพิ่มพิเศษมามอบให้เทศมนตรีรับไปดังนี้ การกระทำของเทศมนตรีดังกล่าวยังไม่เป็นความผิดตาม ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา 133 ความผิดฐานฉ้อโกงเงินของเทศบาล นั้น สัตว์แพทย์ประจำเทศบาลไม่ใช่ผู้เสียหาย จึงไม่มีอำนาจร้องทุกข์ตามกฎหมายได้คดีนี้ โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตาม ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา ๑๓๓,๑๓๔,๓๐๔, จำเลยปฏิเสธ ทางพิจารณาได้ความว่า จำเลยที่ ๑ เป็นนายกเทศมนตรี เมื่อวันที่ ๑๕ มีนาคม ๒๔๙๔ จำเลยที่ ๒ - ๓ ไม่ได้มาทำงาน แต่ได้ลงลายมือชื่อในบัญชีรายวันมาทำงานว่า ได้มาทำงานในวันนั้นแล้ว หลอกลวงให้นายองอาจผู้มีหนัาที่ตั้งฎีกาเบิกเงินค่าป่วยการ และเงินเพิ่มพิเศษชั่วคราว ให้จำเลยทั้ง ๒ รับไป เป็นค่าป่วยการประจำวันคนละ ๕ บาท เงินเพิ่มพิเศษ ๒๗ บาท จำเลยที่ ๑ เป็นนายกเทศมนตรี เป็นผู้ลงชื่ออนุญาตให้เบิกจ่าย จำเลยที่ ๒ - ๓ ผิดตาม ก.ม.ลักษณอาญามาตรา ๑๓๓ ให้จำคุกคนละ ๑ ปี แพ้ให้รอการลงอาญาไว้ ฯลฯ สำหรับจำเลยที่ ๑ ไม่มีเจตนาทุจริตให้ยกฟ้อง จำเลยที่ ๒ - ๓ อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ให้ยกฟ้องจำเลยที่ ๒,๓,ด้วย โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่ากฎหมายลักษณะอาญามาตรา ๑๓๓ เป็นบทบัญญัติสำหรับความผิดในเรื่องเข้าไปเกี่ยวข้องหากำไรและผลประโยชน์ส่วนตัวในกิจการที่จำเลยมีหน้าที่กระทำ แต่ในคดีนี้เป็นเรื่องค่าป่วยการ หรือค่าจ้างรางวัลตอบแทนในการที่จำเลยได้มาทำงานให้แก่เทศบาล จึงไม่เข้าองค์ความผิดแห่ง ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา ๑๓๓ ส่วนความผิดฐานฉ้อโกง นั้น สัตว์แพทย์ประจำเทศบาล ไม่ใช่ผู้เสียหาย จึงไม่มีสิทธิร้องทุกข์ได้ คงพิพากษายืน(พิบูลย์ไอศวรรย์-มนูภันย์วิมลสาร-ประศาสน์วินิจฉัย)ศาลชั้นต้น - นายจำเนียร มณพละศาลอุทธรณ์ - หลวงวุฒิธรรมเนติกรแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: คดีนี้ โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตาม ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา ๑๓๓,๑๓๔,๓๐๔, จำเลยปฏิเสธ ทางพิจารณาได้ความว่า จำเลยที่ ๑ เป็นนายกเทศมนตรี เมื่อวันที่ ๑๕ มีนาคม ๒๔๙๔ จำเลยที่ ๒ - ๓ ไม่ได้มาทำงาน แต่ได้ลงลายมือชื่อในบัญชีรายวันมาทำงานว่า ได้มาทำงานในวันนั้นแล้ว หลอกลวงให้นายองอาจผู้มีหนัาที่ตั้งฎีกาเบิกเงินค่าป่วยการ และเงินเพิ่มพิเศษชั่วคราว ให้จำเลยทั้ง ๒ รับไป เป็นค่าป่วยการประจำวันคนละ ๕ บาท เงินเพิ่มพิเศษ ๒๗ บาท จำเลยที่ ๑ เป็นนายกเทศมนตรี เป็นผู้ลงชื่ออนุญาตให้เบิกจ่าย จำเลยที่ ๒ - ๓ ผิดตาม ก.ม.ลักษณอาญามาตรา ๑๓๓ ให้จำคุกคนละ ๑ ปี แพ้ให้รอการลงอาญาไว้ ฯลฯ สำหรับจำเลยที่ ๑ ไม่มีเจตนาทุจริตให้ยกฟ้อง จำเลยที่ ๒ - ๓ อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ให้ยกฟ้องจำเลยที่ ๒,๓,ด้วย โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่ากฎหมายลักษณะอาญามาตรา ๑๓๓ เป็นบทบัญญัติสำหรับความผิดในเรื่องเข้าไปเกี่ยวข้องหากำไรและผลประโยชน์ส่วนตัวในกิจการที่จำเลยมีหน้าที่กระทำ แต่ในคดีนี้เป็นเรื่องค่าป่วยการ หรือค่าจ้างรางวัลตอบแทนในการที่จำเลยได้มาทำงานให้แก่เทศบาล จึงไม่เข้าองค์ความผิดแห่ง ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา ๑๓๓ ส่วนความผิดฐานฉ้อโกง นั้น สัตว์แพทย์ประจำเทศบาล ไม่ใช่ผู้เสียหาย จึงไม่มีสิทธิร้องทุกข์ได้ คงพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 103 - 104/2497พนักงานอัยการจังหวัดอุทัยธานีโจทก์นายสันต์ อนันวัฒนวิกยกิจที่ 1, นายศักดิ์ วิบูลย์ฤทธิที่ 2จำเลยพนักงานอัยการจังหวัดอุทัยธานีโจทก์นายสันต์ อนันต์วัฒนวิกยกิจที่ 1, ร.ท.ขุนศิริ ยุทธกาจที่ 2จำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 133, ม. 304 ป.วิ.อ. ม. 2 (4), ม. 123เทศมนตรีไม่ได้ไปทำงาน แต่ได้ลงลายมือชื่อในบัญชีรายวันมาทำงานว่า ได้มาทำงานในวันนั้น ผู้มีหน้าที่ตั้งฎีกาเบิกเงินหลงเชื่อ จึงเบิกเงินค่าป่วยการประจำวัน และเงินเพิ่มพิเศษมามอบให้เทศมนตรีรับไปดังนี้ การกระทำของเทศมนตรีดังกล่าวยังไม่เป็นความผิดตาม ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา 133 ความผิดฐานฉ้อโกงเงินของเทศบาล นั้น สัตว์แพทย์ประจำเทศบาลไม่ใช่ผู้เสียหาย จึงไม่มีอำนาจร้องทุกข์ตามกฎหมายได้คดีนี้ โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตาม ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา ๑๓๓,๑๓๔,๓๐๔, จำเลยปฏิเสธ ทางพิจารณาได้ความว่า จำเลยที่ ๑ เป็นนายกเทศมนตรี เมื่อวันที่ ๑๕ มีนาคม ๒๔๙๔ จำเลยที่ ๒ - ๓ ไม่ได้มาทำงาน แต่ได้ลงลายมือชื่อในบัญชีรายวันมาทำงานว่า ได้มาทำงานในวันนั้นแล้ว หลอกลวงให้นายองอาจผู้มีหนัาที่ตั้งฎีกาเบิกเงินค่าป่วยการ และเงินเพิ่มพิเศษชั่วคราว ให้จำเลยทั้ง ๒ รับไป เป็นค่าป่วยการประจำวันคนละ ๕ บาท เงินเพิ่มพิเศษ ๒๗ บาท จำเลยที่ ๑ เป็นนายกเทศมนตรี เป็นผู้ลงชื่ออนุญาตให้เบิกจ่าย จำเลยที่ ๒ - ๓ ผิดตาม ก.ม.ลักษณอาญามาตรา ๑๓๓ ให้จำคุกคนละ ๑ ปี แพ้ให้รอการลงอาญาไว้ ฯลฯ สำหรับจำเลยที่ ๑ ไม่มีเจตนาทุจริตให้ยกฟ้อง จำเลยที่ ๒ - ๓ อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ให้ยกฟ้องจำเลยที่ ๒,๓,ด้วย โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่ากฎหมายลักษณะอาญามาตรา ๑๓๓ เป็นบทบัญญัติสำหรับความผิดในเรื่องเข้าไปเกี่ยวข้องหากำไรและผลประโยชน์ส่วนตัวในกิจการที่จำเลยมีหน้าที่กระทำ แต่ในคดีนี้เป็นเรื่องค่าป่วยการ หรือค่าจ้างรางวัลตอบแทนในการที่จำเลยได้มาทำงานให้แก่เทศบาล จึงไม่เข้าองค์ความผิดแห่ง ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา ๑๓๓ ส่วนความผิดฐานฉ้อโกง นั้น สัตว์แพทย์ประจำเทศบาล ไม่ใช่ผู้เสียหาย จึงไม่มีสิทธิร้องทุกข์ได้ คงพิพากษายืน(พิบูลย์ไอศวรรย์-มนูภันย์วิมลสาร-ประศาสน์วินิจฉัย)ศาลชั้นต้น - นายจำเนียร มณพละศาลอุทธรณ์ - หลวงวุฒิธรรมเนติกรแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ