คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 965/2485หลักกฎหมาย: ข้าหลวงประจำจังหวัดประกาสห้ามไม่ไห้ผู้ไดนำผ้าทุกชนิด ตั้งแต่ 5 เมตร์ขึ้นไปนอกออกจังหวัด ย่อมไม่หมายถึงผ้าที่เปนเสื้อและกางเกง ซึ่งเปนวัตถุสำเหร็ดและเปลี่ยนสภาพแล้วโจทฟ้องว่าข้าหลวงประจำจังหวัดประกาสห้ามมิไห้ผู้ไดนำสินค้าผ้าทุกชนิดออกนอกเขตจังหวัดปราจีนบุรี จำเลยบังอาดพยายามฝ่าฝืนโดยพยายามนำสินค้าผ้าออกนอกเขตจังหวัด จำเลยไห้การรับว่าได้พยายามนำสินค้าผ้าออกนอกเขตจังหวัดจิง แต่ว่าไม่ไช่ผ้าที่ยังเปนผืนหยู่ สาลชั้นต้นและสาลอุธรน์วินิฉัยต้องกันว่า การกะทำของจำเลยไม่ต้องด้วยข้อห้ามของข้าหลวงประจำจังหวัด พิพากสายกฟ้องโจท โจทดีกา สาลดีกาเห็นว่าตามประกาสมีความชัดว่า "ผ้าทุกชนิดตั้งแต่ ๕ เมตร์ขึ้นไป" ซึ่งโจทดีกาคัดค้านว่าประกาสฉบับนี้กินความถึงสินค้าทุกชนิด สาลดีกาไม่เห็นมีความไดไนประกาสนั้นจะทำไห้เข้าไจว่ามีความหมายดังคำค้านของโจทเลย คำว่า ผ้า ก็คือ ผ้า คำว่า กา งเกง ก็คือ กางเกง คำว่า เสื้อ ก็คือ เสื้อ คนละสภาพกัน เมื่อความไนประกาสไม่มีข้อไดที่ส่อสแดงว่า คำ "ผ้า" หมายถึง "กางเกง" และ "เสื้อ" ด้วยแล้ว ก็ไม่มีทางไดจะลงโทสจำเลยได้ไนเมื่อของกลางที่จับมาได้เปนเสื้อกางเกงเท่านั้น จึงพิพากสายืนตาม ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 965/2485อัยการปราจีนบุรีโจทก์นายจุ่น แซ่ฉั่วจำเลย พ.ร.บ.ให้อำนาจในการเตรียมการป้องกันประเทศ พ.ศ.2484 ม. 4, ม. 7 ป.วิ.อ. ม. 192, ม. 185ข้าหลวงประจำจังหวัดประกาสห้ามไม่ไห้ผู้ไดนำผ้าทุกชนิด ตั้งแต่ 5 เมตร์ขึ้นไปนอกออกจังหวัด ย่อมไม่หมายถึงผ้าที่เปนเสื้อและกางเกง ซึ่งเปนวัตถุสำเหร็ดและเปลี่ยนสภาพแล้วโจทฟ้องว่าข้าหลวงประจำจังหวัดประกาสห้ามมิไห้ผู้ไดนำสินค้าผ้าทุกชนิดออกนอกเขตจังหวัดปราจีนบุรี จำเลยบังอาดพยายามฝ่าฝืนโดยพยายามนำสินค้าผ้าออกนอกเขตจังหวัด จำเลยไห้การรับว่าได้พยายามนำสินค้าผ้าออกนอกเขตจังหวัดจิง แต่ว่าไม่ไช่ผ้าที่ยังเปนผืนหยู่ สาลชั้นต้นและสาลอุธรน์วินิฉัยต้องกันว่า การกะทำของจำเลยไม่ต้องด้วยข้อห้ามของข้าหลวงประจำจังหวัด พิพากสายกฟ้องโจท โจทดีกา สาลดีกาเห็นว่าตามประกาสมีความชัดว่า "ผ้าทุกชนิดตั้งแต่ ๕ เมตร์ขึ้นไป" ซึ่งโจทดีกาคัดค้านว่าประกาสฉบับนี้กินความถึงสินค้าทุกชนิด สาลดีกาไม่เห็นมีความไดไนประกาสนั้นจะทำไห้เข้าไจว่ามีความหมายดังคำค้านของโจทเลย คำว่า ผ้า ก็คือ ผ้า คำว่า กา งเกง ก็คือ กางเกง คำว่า เสื้อ ก็คือ เสื้อ คนละสภาพกัน เมื่อความไนประกาสไม่มีข้อไดที่ส่อสแดงว่า คำ "ผ้า" หมายถึง "กางเกง" และ "เสื้อ" ด้วยแล้ว ก็ไม่มีทางไดจะลงโทสจำเลยได้ไนเมื่อของกลางที่จับมาได้เปนเสื้อกางเกงเท่านั้น จึงพิพากสายืนตาม(ว.จ. นิติสาตรไพสาล-ธรรมบัณฑิต บุนยะปานะ-อ.ช. เพ็นชาติ)ศาลชั้นต้น - นายโอสถ โทสินศาลอุทธรณ์ - นายกะจ่าง +สภาแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทฟ้องว่าข้าหลวงประจำจังหวัดประกาสห้ามมิไห้ผู้ไดนำสินค้าผ้าทุกชนิดออกนอกเขตจังหวัดปราจีนบุรี จำเลยบังอาดพยายามฝ่าฝืนโดยพยายามนำสินค้าผ้าออกนอกเขตจังหวัด จำเลยไห้การรับว่าได้พยายามนำสินค้าผ้าออกนอกเขตจังหวัดจิง แต่ว่าไม่ไช่ผ้าที่ยังเปนผืนหยู่ สาลชั้นต้นและสาลอุธรน์วินิฉัยต้องกันว่า การกะทำของจำเลยไม่ต้องด้วยข้อห้ามของข้าหลวงประจำจังหวัด พิพากสายกฟ้องโจท โจทดีกา สาลดีกาเห็นว่าตามประกาสมีความชัดว่า "ผ้าทุกชนิดตั้งแต่ ๕ เมตร์ขึ้นไป" ซึ่งโจทดีกาคัดค้านว่าประกาสฉบับนี้กินความถึงสินค้าทุกชนิด สาลดีกาไม่เห็นมีความไดไนประกาสนั้นจะทำไห้เข้าไจว่ามีความหมายดังคำค้านของโจทเลย คำว่า ผ้า ก็คือ ผ้า คำว่า กา งเกง ก็คือ กางเกง คำว่า เสื้อ ก็คือ เสื้อ คนละสภาพกัน เมื่อความไนประกาสไม่มีข้อไดที่ส่อสแดงว่า คำ "ผ้า" หมายถึง "กางเกง" และ "เสื้อ" ด้วยแล้ว ก็ไม่มีทางไดจะลงโทสจำเลยได้ไนเมื่อของกลางที่จับมาได้เปนเสื้อกางเกงเท่านั้น จึงพิพากสายืนตาม ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 965/2485อัยการปราจีนบุรีโจทก์นายจุ่น แซ่ฉั่วจำเลย พ.ร.บ.ให้อำนาจในการเตรียมการป้องกันประเทศ พ.ศ.2484 ม. 4, ม. 7 ป.วิ.อ. ม. 192, ม. 185ข้าหลวงประจำจังหวัดประกาสห้ามไม่ไห้ผู้ไดนำผ้าทุกชนิด ตั้งแต่ 5 เมตร์ขึ้นไปนอกออกจังหวัด ย่อมไม่หมายถึงผ้าที่เปนเสื้อและกางเกง ซึ่งเปนวัตถุสำเหร็ดและเปลี่ยนสภาพแล้วโจทฟ้องว่าข้าหลวงประจำจังหวัดประกาสห้ามมิไห้ผู้ไดนำสินค้าผ้าทุกชนิดออกนอกเขตจังหวัดปราจีนบุรี จำเลยบังอาดพยายามฝ่าฝืนโดยพยายามนำสินค้าผ้าออกนอกเขตจังหวัด จำเลยไห้การรับว่าได้พยายามนำสินค้าผ้าออกนอกเขตจังหวัดจิง แต่ว่าไม่ไช่ผ้าที่ยังเปนผืนหยู่ สาลชั้นต้นและสาลอุธรน์วินิฉัยต้องกันว่า การกะทำของจำเลยไม่ต้องด้วยข้อห้ามของข้าหลวงประจำจังหวัด พิพากสายกฟ้องโจท โจทดีกา สาลดีกาเห็นว่าตามประกาสมีความชัดว่า "ผ้าทุกชนิดตั้งแต่ ๕ เมตร์ขึ้นไป" ซึ่งโจทดีกาคัดค้านว่าประกาสฉบับนี้กินความถึงสินค้าทุกชนิด สาลดีกาไม่เห็นมีความไดไนประกาสนั้นจะทำไห้เข้าไจว่ามีความหมายดังคำค้านของโจทเลย คำว่า ผ้า ก็คือ ผ้า คำว่า กา งเกง ก็คือ กางเกง คำว่า เสื้อ ก็คือ เสื้อ คนละสภาพกัน เมื่อความไนประกาสไม่มีข้อไดที่ส่อสแดงว่า คำ "ผ้า" หมายถึง "กางเกง" และ "เสื้อ" ด้วยแล้ว ก็ไม่มีทางไดจะลงโทสจำเลยได้ไนเมื่อของกลางที่จับมาได้เปนเสื้อกางเกงเท่านั้น จึงพิพากสายืนตาม(ว.จ. นิติสาตรไพสาล-ธรรมบัณฑิต บุนยะปานะ-อ.ช. เพ็นชาติ)ศาลชั้นต้น - นายโอสถ โทสินศาลอุทธรณ์ - นายกะจ่าง +สภาแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ