phoneee/thai-legal-corpus huggingface dataset:
กฎกระทรวงกำหนดค่าธรรมเนียมสำหรับผู้ประกอบวิชาชีพทันตกรรม (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2565กฎกระทรวง กำหนดค่าธรรมเนียมสำหรับผู้ประกอบวิชาชีพทันตกรรม (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๖๕อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๖ วรรคหนึ่ง แห่งพระราชบัญญัติวิชาชีพทันตกรรม พ.ศ. ๒๕๓๗ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุขออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้ให้เพิ่มความต่อไปนี้เป็น (๑/๑) ของข้อ ๒ แห่งกฎกระทรวงกำหนดค่าธรรมเนียมสำหรับผู้ประกอบวิชาชีพทันตกรรม พ.ศ. ๒๕๔๕ "(๑/๑) ค่าต่ออายุใบอนุญาต ฉบับละ ๒,๐๐๐ บาท"ให้ไว้ ณ วันที่ ๓๐ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๖๕ อนุทิน ชาญวีรกูล รัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุขหมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ โดยที่พระราชบัญญัติวิชาชีพทันตกรรม (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๕๙ ได้กำหนดอัตราค่าธรรมเนียมการต่ออายุใบอนุญาตสำหรับผู้ประกอบวิชาชีพทันตกรรมเพิ่มขึ้น สมควรแก้ไขเพิ่มเติมกฎกระทรวงกำหนดค่าธรรมเนียมสำหรับผู้ประกอบวิชาชีพทันตกรรม พ.ศ. ๒๕๔๕เพื่อกำหนดค่าธรรมเนียมการต่ออายุใบอนุญาตสำหรับผู้ประกอบวิชาชีพทันตกรรมเพื่อสามารถเรียกเก็บสำหรับกรณีดังกล่าวได้ ประกอบกับมาตรา ๖ วรรคหนึ่ง แห่งพระราชบัญญัติวิชาชีพทันตกรรม พ.ศ. ๒๕๓๗ บัญญัติให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุขมีอำนาจออกกฎกระทรวงกำหนดค่าธรรมเนียมไม่เกินอัตราท้ายพระราชบัญญัตินี้จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 56939หลักกฎหมาย: ความว่า จำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งว่า ฎีกาของจำเลยเป็นปัญหาข้อเท็จจริง จึงไม่รับฎีกาของจำเลยจำเลยเห็นว่า คดีนี้จำเลยได้ต่อสู้ว่า โจทก์นำสัญญากู้เงินที่ไม่สมบูรณ์และเป็นโมฆะมาฟ้องจำเลย เป็นการใช้สิทธิโดยไม่สุจริตเกี่ยวกับอำนาจฟ้อง และเป็นปัญหาเกี่ยวกับความสงบเรียบร้อยของประชาชน และฎีกาของจำเลยในปัญหาดังกล่าวนี้ เป็นปัญหาข้อกฎหมาย โปรดมีคำสั่งให้รับฎีกาของจำเลยไว้พิจารณาต่อไปหมายเหตุ โจทก์ได้รับสำเนาคำร้องแล้ว (อันดับ 64)ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนให้จำเลยชำระเงินให้แก่โจทก์จำนวน 35,000 บาท พร้อมดอกเบี้ยอัตราร้อยละ 15 ต่อปีนับแต่วันที่ 1 ธันวาคม 2530 จนกว่าจะชำระเสร็จจำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งดังกล่าว (อันดับ 58)ทนายจำเลยจึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 61)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว ฎีกาของจำเลยเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงศาลชั้นต้นสั่งไม่รับชอบแล้ว ให้ยกคำร้อง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 2132/2535นายละมาย คำนวนมิตรโจทก์นางสำอางค์ บุศยนาวินจำเลยนายทองรักษ์ ชมพืชน์ ทนายจำเลยผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.พ. ม. 248ความว่า จำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งว่า ฎีกาของจำเลยเป็นปัญหาข้อเท็จจริง จึงไม่รับฎีกาของจำเลยจำเลยเห็นว่า คดีนี้จำเลยได้ต่อสู้ว่า โจทก์นำสัญญากู้เงินที่ไม่สมบูรณ์และเป็นโมฆะมาฟ้องจำเลย เป็นการใช้สิทธิโดยไม่สุจริตเกี่ยวกับอำนาจฟ้อง และเป็นปัญหาเกี่ยวกับความสงบเรียบร้อยของประชาชน และฎีกาของจำเลยในปัญหาดังกล่าวนี้ เป็นปัญหาข้อกฎหมาย โปรดมีคำสั่งให้รับฎีกาของจำเลยไว้พิจารณาต่อไปหมายเหตุ โจทก์ได้รับสำเนาคำร้องแล้ว (อันดับ 64)ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนให้จำเลยชำระเงินให้แก่โจทก์จำนวน 35,000 บาท พร้อมดอกเบี้ยอัตราร้อยละ 15 ต่อปีนับแต่วันที่ 1 ธันวาคม 2530 จนกว่าจะชำระเสร็จจำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งดังกล่าว (อันดับ 58)ทนายจำเลยจึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 61)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว ฎีกาของจำเลยเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงศาลชั้นต้นสั่งไม่รับชอบแล้ว ให้ยกคำร้อง(สุทธิ อินทุเศรษฐ-ปรีชา ธนานันท์-สมาน เวทวินิจ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 2132/2535นายละมาย คำนวนมิตรโจทก์นางสำอางค์ บุศยนาวินจำเลยนายทองรักษ์ ชมพืชน์ ทนายจำเลยผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.พ. ม. 248ความว่า จำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งว่า ฎีกาของจำเลยเป็นปัญหาข้อเท็จจริง จึงไม่รับฎีกาของจำเลยจำเลยเห็นว่า คดีนี้จำเลยได้ต่อสู้ว่า โจทก์นำสัญญากู้เงินที่ไม่สมบูรณ์และเป็นโมฆะมาฟ้องจำเลย เป็นการใช้สิทธิโดยไม่สุจริตเกี่ยวกับอำนาจฟ้อง และเป็นปัญหาเกี่ยวกับความสงบเรียบร้อยของประชาชน และฎีกาของจำเลยในปัญหาดังกล่าวนี้ เป็นปัญหาข้อกฎหมาย โปรดมีคำสั่งให้รับฎีกาของจำเลยไว้พิจารณาต่อไปหมายเหตุ โจทก์ได้รับสำเนาคำร้องแล้ว (อันดับ 64)ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนให้จำเลยชำระเงินให้แก่โจทก์จำนวน 35,000 บาท พร้อมดอกเบี้ยอัตราร้อยละ 15 ต่อปีนับแต่วันที่ 1 ธันวาคม 2530 จนกว่าจะชำระเสร็จจำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งดังกล่าว (อันดับ 58)ทนายจำเลยจึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 61)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว ฎีกาของจำเลยเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงศาลชั้นต้นสั่งไม่รับชอบแล้ว ให้ยกคำร้อง(สุทธิ อินทุเศรษฐ-ปรีชา ธนานันท์-สมาน เวทวินิจ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศคณะกรรมการบริหารศาลยุติธรรมเรื่องเปลี่ยนแปลงสถานที่ตั้งของศาลเยาวชนและครอบครัวจังหวัดลำพูน[๑] ด้วยศาลเยาวชนและครอบครัวจังหวัดลำพูนจะย้ายที่ทำการไปยังอาคารที่ทำการศาลหลังใหม่อาศัยอำนาจตามความในมาตรา๔ วรรคสาม แห่งพระธรรมนูญศาลยุติธรรม คณะกรรมการบริหารศาลยุติธรรมจึงออกประกาศเปลี่ยนแปลงสถานที่ตั้งของศาลเยาวชนและครอบครัวจังหวัดลำพูนจากอาคารที่ทำการหลังเดิม เลขที่ ๒๙๙ หมู่ที่ ๔ ตำบลป่าสัก อำเภอเมืองลำพูนจังหวัดลำพูน ไปยังอาคารที่ทำการหลังใหม่ เลขที่ ๑๕๕ หมู่ที่ ๓ ตำบลเวียงยอง อำเภอเมืองลำพูนจังหวัดลำพูน โดยเริ่มทำการตั้งแต่วันที่ ๓ กันยายน ๒๕๖๒ เป็นต้นไปประกาศณ วันที่ ๗ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๖๒ชีพ จุลมนต์ประธานศาลฎีกาประธานกรรมการบริหารศาลยุติธรรมพัชรภรณ์/จัดทำ๒๓ ธันวาคม๒๕๖๒[๑]ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๓๖/ตอนที่ ๙๑ ก/หน้า ๕/๒๐ สิงหาคม ๒๕๖๒
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 174/2488หลักกฎหมาย: การที่สามีไปต่างประเทศไม่ถือว่าเป็นการละทิ้งภรรยา ภรรยาจึงไม่มีอำนาจทำการผูกพันสินบริคณห์ตามลำพังภรรยาได้รับอนุญาตให้ค้าโลงศพ จะเอาห้องที่เช่าทำการค้านั้นไปให้เช่าไม่ได้ เพราะเป็นการนอกกิจการค้า ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 174/2488นางสาวถมยา กัลยามิตร์โจทก์นางเซียมเอง แซ่เตีย นายยั่งเฮง แซ่เต๊าะจำเลย ป.พ.พ. ม. 38, ม. 39, ม. 41, ม. 118, ม. 137, ม. 138, ม. 1462การที่สามีไปต่างประเทศไม่ถือว่าเป็นการละทิ้งภรรยา ภรรยาจึงไม่มีอำนาจทำการผูกพันสินบริคณห์ตามลำพังภรรยาได้รับอนุญาตให้ค้าโลงศพ จะเอาห้องที่เช่าทำการค้านั้นไปให้เช่าไม่ได้ เพราะเป็นการนอกกิจการค้า(จำรูญเนติศาสตร์-อิศรภักดีธรรมวิเทต-เลขวณิชธรรมวิทักษ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 174/2488นางสาวถมยา กัลยามิตร์โจทก์นางเซียมเอง แซ่เตีย นายยั่งเฮง แซ่เต๊าะจำเลย ป.พ.พ. ม. 38, ม. 39, ม. 41, ม. 118, ม. 137, ม. 138, ม. 1462การที่สามีไปต่างประเทศไม่ถือว่าเป็นการละทิ้งภรรยา ภรรยาจึงไม่มีอำนาจทำการผูกพันสินบริคณห์ตามลำพังภรรยาได้รับอนุญาตให้ค้าโลงศพ จะเอาห้องที่เช่าทำการค้านั้นไปให้เช่าไม่ได้ เพราะเป็นการนอกกิจการค้า(จำรูญเนติศาสตร์-อิศรภักดีธรรมวิเทต-เลขวณิชธรรมวิทักษ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศกรมสรรพสามิตประกาศกรมสรรพสามิตเรื่องลักษณะเครื่องหมายแสดงการเสียภาษีจดทะเบียน(ฉบับที่๑๒/๒๕๕๔)[๑] อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๖๒ วรรคสาม แห่งพระราชบัญญัติภาษีสรรพสามิตพ.ศ. ๒๕๒๗อธิบดีกรมสรรพสามิตประกาศกำหนดลักษณะเครื่องหมายแสดงการเสียภาษีจดทะเบียนของบริษัท โอสถสภา จำกัด ดังต่อไปนี้๑. เครื่องหมายแสดงการเสียภาษีจดทะเบียนตามทะเบียนที่พนักงานเจ้าหน้าที่ได้รับจดไว้ เลขที่ ๑๘/๒๕๕๔ ลงวันที่ ๗ กุมภาพันธ์๒๕๕๔ เป็นเครื่องหมายแสดงการเสียภาษีจดทะเบียนเป็นสิ่งผนึกภาชนะฝาเกลียวทำด้วยอะลูมิเนียม เป็นรูปวงกลม ขนาดเส้นผ่าศูนย์กลาง ๒.๘ เซนติเมตร พื้นฝาสีเขียวตรงกลางฝามีอักษรภาษาอังกฤษสีเงินขอบเงาสีเขียวอ่อน คำว่า ด้านข้างฝาโดยรอบพื้นสีเขียวมีสัญลักษณ์ อักษรภาษาไทย ตัวเลขและอักษรภาษาอังกฤษสีดำ คำว่า บริษัท โอสถสภา จำกัด ปริมาตรสุทธิ 150 มล. รูปลักษณะฝา เพื่อนำไปผนึกบรรจุเครื่องดื่มบำรุงกำลัง sassy Green ปริมาตรสุทธิ ๑๕๐ มล. เท่านั้น๒. เครื่องหมายแสดงการเสียภาษีจดทะเบียนตามทะเบียนที่พนักงานเจ้าหน้าที่ได้รับจดไว้ เลขที่ ๑๙/๒๕๕๔ ลงวันที่ ๗ กุมภาพันธ์๒๕๕๔ เป็นเครื่องหมายแสดงการเสียภาษีจดทะเบียนเป็นสิ่งผนึกภาชนะฝาเกลียวทำด้วยอะลูมิเนียม เป็นรูปวงกลม ขนาดเส้นผ่าศูนย์กลาง ๒.๘ เซนติเมตร พื้นฝาสีแดงตรงกลางฝามีอักษรภาษาอังกฤษสีเงินขอบเงาสีแดงอ่อน คำว่า ด้านข้างฝาโดยรอบพื้นสีแดงมีสัญลักษณ์ อักษรภาษาไทย ตัวเลขและอักษรภาษาอังกฤษสีดำ คำว่า บริษัท โอสถสภา จำกัด ปริมาตรสุทธิ 150 มล. รูปลักษณะฝา เพื่อนำไปผนึกบรรจุเครื่องดื่มบำรุงกำลัง sassy Red ปริมาตรสุทธิ ๑๕๐ มล. เท่านั้น๓. เครื่องหมายแสดงการเสียภาษีจดทะเบียนตามทะเบียนที่พนักงานเจ้าหน้าที่ได้รับจดไว้เลขที่ ๒๐/๒๕๕๔ ลงวันที่ ๗ กุมภาพันธ์๒๕๕๔ เป็นเครื่องหมายแสดงการเสียภาษีจดทะเบียนเป็นสิ่งผนึกภาชนะฝาเกลียวทำด้วยอะลูมิเนียม เป็นรูปวงกลม ขนาดเส้นผ่าศูนย์กลาง ๒.๘ เซนติเมตร พื้นฝาสีเหลืองตรงกลางฝามีอักษรภาษาอังกฤษสีเงินขอบเงาสีเหลืองอ่อน คำว่า ด้านข้างฝาโดยรอบพื้นสีเหลืองมีสัญลักษณ์ อักษรภาษาไทย ตัวเลขและอักษรภาษาอังกฤษสีดำ คำว่า บริษัท โอสถสภา จำกัด ปริมาตรสุทธิ 150 มล. รูปลักษณะฝา เพื่อนำไปผนึกบรรจุเครื่องดื่มบำรุงกำลัง sassy Gold ปริมาตรสุทธิ ๑๕๐ มล. เท่านั้นประกาศณ วันที่ ๙ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๕๔สุวรรณามีทองผู้เชี่ยวชาญเฉพาะด้านวิชาการสรรพสามิตรักษาราชการแทนผู้อำนวยการสำนักมาตรฐานและพัฒนาการจัดเก็บภาษี๑ปฏิบัติราชการแทนอธิบดีกรมสรรพสามิตปริยานุช/ผู้จัดทำ๒๙ กันยายน๒๕๕๔ปณตภร/ผู้ตรวจ๑๔ ตุลาคม ๒๕๕๔[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๒๘/ตอนที่ ๑๓๒ ง/หน้า ๓๔/๘ กันยายน ๒๕๕๔
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 59374หลักกฎหมาย: ความว่า จำเลยขอให้ศาลปล่อยชั่วคราวในระหว่างฎีกาโดยผู้ขอประกันได้เสนอบัญชีทรัพย์มาพร้อมคำร้องแล้วหมายเหตุ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 297 ประกอบด้วยมาตรา 72จำคุก 6 เดือนจำเลยยื่นคำร้องดังกล่าวโดยมีคำร้องประกอบว่าจำเลยจะยื่นฎีกาต่อไป (อันดับ 99 แผ่นที่ 2 และแผ่นที่ 1)ศาลชั้นต้นอนุญาตให้ปล่อยจำเลยชั่วคราวทั้งในระหว่างการพิจารณาของศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ โดยในชั้นอุทธรณ์ตีราคาประกัน 80,000 บาท (อันดับ 75 แผ่นที่ 2)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว คดีนี้ต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงสมควรจะได้พิจารณาฎีกาของจำเลยประกอบเสียก่อน แต่จำเลยยังมิได้ยื่นฎีกา จึงไม่มีเหตุจะอนุญาตให้ปล่อยชั่วคราวในชั้นนี้ให้ยกคำร้อง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 1338/2532พนักงานอัยการ กรมอัยการโจทก์นายเสน่ห์ จั่นบางม่วงจำเลยนายเสน่ห์ จั่นบางม่วง จำเลยผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.อ. ม. 106, ม. 108, ม. 216ความว่า จำเลยขอให้ศาลปล่อยชั่วคราวในระหว่างฎีกาโดยผู้ขอประกันได้เสนอบัญชีทรัพย์มาพร้อมคำร้องแล้วหมายเหตุ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 297 ประกอบด้วยมาตรา 72จำคุก 6 เดือนจำเลยยื่นคำร้องดังกล่าวโดยมีคำร้องประกอบว่าจำเลยจะยื่นฎีกาต่อไป (อันดับ 99 แผ่นที่ 2 และแผ่นที่ 1)ศาลชั้นต้นอนุญาตให้ปล่อยจำเลยชั่วคราวทั้งในระหว่างการพิจารณาของศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ โดยในชั้นอุทธรณ์ตีราคาประกัน 80,000 บาท (อันดับ 75 แผ่นที่ 2)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว คดีนี้ต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงสมควรจะได้พิจารณาฎีกาของจำเลยประกอบเสียก่อน แต่จำเลยยังมิได้ยื่นฎีกา จึงไม่มีเหตุจะอนุญาตให้ปล่อยชั่วคราวในชั้นนี้ให้ยกคำร้อง(ประมาณ ชันซื่อ-มาโนช เพียรสนอง-เจริญ นิลเอสงฆ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 1338/2532พนักงานอัยการ กรมอัยการโจทก์นายเสน่ห์ จั่นบางม่วงจำเลยนายเสน่ห์ จั่นบางม่วง จำเลยผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.อ. ม. 106, ม. 108, ม. 216ความว่า จำเลยขอให้ศาลปล่อยชั่วคราวในระหว่างฎีกาโดยผู้ขอประกันได้เสนอบัญชีทรัพย์มาพร้อมคำร้องแล้วหมายเหตุ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 297 ประกอบด้วยมาตรา 72จำคุก 6 เดือนจำเลยยื่นคำร้องดังกล่าวโดยมีคำร้องประกอบว่าจำเลยจะยื่นฎีกาต่อไป (อันดับ 99 แผ่นที่ 2 และแผ่นที่ 1)ศาลชั้นต้นอนุญาตให้ปล่อยจำเลยชั่วคราวทั้งในระหว่างการพิจารณาของศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ โดยในชั้นอุทธรณ์ตีราคาประกัน 80,000 บาท (อันดับ 75 แผ่นที่ 2)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว คดีนี้ต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงสมควรจะได้พิจารณาฎีกาของจำเลยประกอบเสียก่อน แต่จำเลยยังมิได้ยื่นฎีกา จึงไม่มีเหตุจะอนุญาตให้ปล่อยชั่วคราวในชั้นนี้ให้ยกคำร้อง(ประมาณ ชันซื่อ-มาโนช เพียรสนอง-เจริญ นิลเอสงฆ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 177/2531หลักกฎหมาย: หนี้ตามคำพิพากษาซึ่งอยู่ในระหว่างการพิจารณาของศาลอุทธรณ์ถือได้ว่าเป็นหนี้ซึ่งอาจกำหนดจำนวนได้แน่นอน อันโจทก์อาจนำมาฟ้องให้จำเลยล้มละลายได้ แต่หนี้ดังกล่าวอาจถูกกลับหรือแก้โดยศาลอุทธรณ์หรือศาลฎีกาก็ได้ข้อเท็จจริงยังไม่อาจฟังเป็นยุติได้ว่าจำเลยเป็นหนี้โจทก์ตามฟ้องหรือไม่ จึงยังไม่สมควรให้จำเลยล้มละลายตามพระราชบัญญัติล้มละลาย พุทธศักราช 2483มาตรา 14. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 177/2531นาย เคอติลาล มานิลาล เมห์ ตา ฯโจทก์นาย ทวี ศักดิ์ อัศวจินดามณีจำเลย ป.วิ.พ. ม. 145 พ.ร.บ.ล้มละลาย พ.ศ.2483 ม. 9, ม. 14หนี้ตามคำพิพากษาซึ่งอยู่ในระหว่างการพิจารณาของศาลอุทธรณ์ถือได้ว่าเป็นหนี้ซึ่งอาจกำหนดจำนวนได้แน่นอน อันโจทก์อาจนำมาฟ้องให้จำเลยล้มละลายได้ แต่หนี้ดังกล่าวอาจถูกกลับหรือแก้โดยศาลอุทธรณ์หรือศาลฎีกาก็ได้ข้อเท็จจริงยังไม่อาจฟังเป็นยุติได้ว่าจำเลยเป็นหนี้โจทก์ตามฟ้องหรือไม่ จึงยังไม่สมควรให้จำเลยล้มละลายตามพระราชบัญญัติล้มละลาย พุทธศักราช 2483มาตรา 14.(ดุสิต วราโห-คำนึง อุไรรัตน์-ประชา บุญวนิช)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 177/2531นาย เคอติลาล มานิลาล เมห์ ตา ฯโจทก์นาย ทวี ศักดิ์ อัศวจินดามณีจำเลย ป.วิ.พ. ม. 145 พ.ร.บ.ล้มละลาย พ.ศ.2483 ม. 9, ม. 14หนี้ตามคำพิพากษาซึ่งอยู่ในระหว่างการพิจารณาของศาลอุทธรณ์ถือได้ว่าเป็นหนี้ซึ่งอาจกำหนดจำนวนได้แน่นอน อันโจทก์อาจนำมาฟ้องให้จำเลยล้มละลายได้ แต่หนี้ดังกล่าวอาจถูกกลับหรือแก้โดยศาลอุทธรณ์หรือศาลฎีกาก็ได้ข้อเท็จจริงยังไม่อาจฟังเป็นยุติได้ว่าจำเลยเป็นหนี้โจทก์ตามฟ้องหรือไม่ จึงยังไม่สมควรให้จำเลยล้มละลายตามพระราชบัญญัติล้มละลาย พุทธศักราช 2483มาตรา 14.(ดุสิต วราโห-คำนึง อุไรรัตน์-ประชา บุญวนิช)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
กฎกระทรวงกำหนดหลักเกณฑ์ วิธีการ ระยะเวลา และอัตราการจ่ายประโยชน์ทดแทนในกรณีชราภาพเป็นการเฉพาะในช่วงเวลาที่มีการลดอัตราเงินสมทบ (ฉบับที่ 4) พ.ศ. 2565กฎกระทรวง กำหนดหลักเกณฑ์ วิธีการ ระยะเวลา และอัตราการจ่ายประโยชน์ทดแทน ในกรณีชราภาพเป็นการเฉพาะในช่วงเวลาที่มีการลดอัตราเงินสมทบ (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๖๕อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๗ วรรคหนึ่ง แห่งพระราชบัญญัติประกันสังคม พ.ศ. ๒๕๓๓ และมาตรา ๗๗ วรรคสอง แห่งพระราชบัญญัติประกันสังคม พ.ศ. ๒๕๓๓ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติประกันสังคม (ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๔๒ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงแรงงานออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้มาตรา 1 ข้อ ๑ กฎกระทรวงนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ ๑ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๖๕ เป็นต้นไปมาตรา 2 ข้อ ๒ ให้เพิ่มความต่อไปนี้เป็นข้อ ๒/๔ แห่งกฎกระทรวงกำหนดหลักเกณฑ์ วิธีการ ระยะเวลา และอัตราการจ่ายประโยชน์ทดแทนในกรณีชราภาพเป็นการเฉพาะในช่วงเวลาที่มีการลดอัตราเงินสมทบ พ.ศ. ๒๕๕๒ "ข้อ ๒/๔มาตรา 2 การจ่ายเงินบำเหน็จชราภาพให้แก่ผู้ประกันตนซึ่งออกเงินสมทบเข้ากองทุนในช่วงเวลาที่มีการลดอัตราเงินสมทบตั้งแต่วันที่ ๑ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๖๕ ถึงวันที่ ๓๑ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๖๕ ให้คำนวณจากอัตราเงินสมทบเพิ่มขึ้นอีกร้อยละ ๒.๙๕ ของค่าจ้างที่มีตั้งแต่วันที่ ๑ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๖๕ ถึงวันที่ ๓๑ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๖๕มาตรา 2 เพื่อจ่ายเงินบำเหน็จชราภาพเพิ่มขึ้นจากอัตราที่กำหนดในข้อ ๖ (๒) แห่งกฎกระทรวงกำหนดหลักเกณฑ์ วิธีการ ระยะเวลา และอัตราการจ่ายประโยชน์ทดแทนในกรณีชราภาพ พ.ศ. ๒๕๕๐"ให้ไว้ ณ วันที่ ๗ เมษายน พ.ศ. ๒๕๖๕ สุชาติ ชมกลิ่น รัฐมนตรีว่าการกระทรวงแรงงานหมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ โดยที่เป็นการสมควรช่วยเหลือผู้ประกันตนซึ่งออกเงินสมทบเข้ากองทุนประกันสังคมในช่วงเวลาที่มีการลดอัตราเงินสมทบของนายจ้างและผู้ประกันตน ตั้งแต่วันที่ ๑ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๖๕ ถึงวันที่ ๓๑ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๖๕และได้มีการออกเงินสมทบตั้งแต่สิบสองเดือนขึ้นไปให้ได้รับเงินบำเหน็จชราภาพที่สอดคล้องกับสภาวะเศรษฐกิจชะลอตัวอันเนื่องมาจากการระบาดของโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา ๒๐๑๙ จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้
ประกาศคณะกรรมการกํากับตลาดทุน ที่ ทน. 35/2560 เรื่อง การจัดตั้งกองทุนรวมเพื่อผู้ลงทุนทั่วไปและเพื่อผู้ลงทุน ที่มิใช่รายย่อย และการเข้าทําสัญญา รับจัดการกองทุนส่วนบุคคล (ฉบับที่ 3) \_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_อาศัยอํานาจตามความในมาตรา 16/6 แห่งพระราชบัญญัติหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ พ.ศ. 2535 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ (ฉบับที่ 4) พ.ศ. 2551 และมาตรา 117 แห่งพระราชบัญญัติหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ พ.ศ. 2535 คณะกรรมการกํากับตลาดทุนออกประกาศไว้ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ ให้เพิ่มความต่อไปนี้เป็น (3) ในวรรคหนึ่งของข้อ 9 แห่งประกาศคณะกรรมการกํากับตลาดทุน ที่ ทน. 88/2558 เรื่อง การจัดตั้งกองทุนรวมเพื่อผู้ลงทุนทั่วไปและเพื่อผู้ลงทุนที่มิใช่รายย่อย และการเข้าทําสัญญารับจัดการกองทุนส่วนบุคคล ลงวันที่ 17 ธันวาคม พ.ศ. 2558 "(3) กรณีที่เป็นกองทุนรวมเพื่อผู้ลงทุนที่มิใช่รายย่อย บริษัทจัดการกองทุนรวมต้องระบุข้อความ "ห้ามขายผู้ลงทุนรายย่อย" ไว้ในส่วนท้ายของชื่อกองทุนรวม"ข้อ ๒ ในกรณีเป็นกองทุนรวมเพื่อผู้ลงทุนที่มิใช่รายย่อยที่บริษัทจัดการกองทุนรวมเสนอขายหน่วยลงทุนครั้งแรกของกองทุนรวมดังกล่าวก่อนหรือในวันที่ประกาศนี้ใช้บังคับและมีลักษณะใดลักษณะหนึ่งดังต่อไปนี้ ให้บริษัทจัดการกองทุนรวมได้รับยกเว้นการปฏิบัติตามหลักเกณฑ์ที่แก้ไขเพิ่มเติมโดยประกาศนี้(1) เป็นกองทุนรวมที่มีกําหนดระยะเวลาสิ้นสุดอายุโครงการไว้อย่างชัดเจนในโครงการและเสนอขายหน่วยลงทุนเพียงครั้งเดียว(2) เป็นกองทุนรวมอื่นที่ไม่ใช่กองทุนรวมตาม (1) ทั้งนี้ ให้ได้รับยกเว้นเฉพาะในช่วงระยะเวลาไม่เกิน 180 วันนับแต่วันที่ประกาศนี้ใช้บังคับข้อ ๓ ประกาศนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2560 เป็นต้นไปผู้มีอํานาจลงนาม - ประกาศ ณ วันที่ 16 มีนาคม พ.ศ. 2560 (นายรพี สุจริตกุล) เลขาธิการ สํานักงานคณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ ประธานกรรมการ คณะกรรมการกํากับตลาดทุน
คําสั่งกรมบังคับคดีที่ 433/2537เรื่อง การแจ้งการของลูกต่อผู้จัดการนิติบุคคลอาคารชุด-------------------------- เพื่อให้การปฏิบัติหน้าที่ของเจ้าพนักงานบังคับคดีและเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์เกี่ยวกับการยึดและการจําหน่ายทรัพย์สินของลูกหนี้ตามคําพิพากษา หรือลูกหนี้ผู้ล้มละลายในคดีแพ่งและคดีล้มละลายทั้งในส่วนกลางและส่วนภูมิภาคดําเนินไปโดยเรียบร้อย รัดกุม เหมาะสม และมีประสิทธิภาพยิ่งขึ้นจึงมีคําสั่งดังต่อไปนี้ การยึดห้องชุดในนิติบุคคลอาคารชุด ให้เจ้าพนักงานบังคับคดีและเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ แจ้งการยึดให้ผู้จัดการนิติบุคคลอาคารชุดทราบ พร้อมทั้งสอบถามผู้จัดการนิติบุคคลอาคารชุดด้วยว่า ห้องชุดที่ยึดดังกล่าวมีภาระหนี้สินที่จะต้องรับผิดชอบหรือไม่ จํานวนเท่าใด เพื่อเจ้าพนักงานบังคับคดี หรือเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์จะได้ระบุแจ้งไว้ในประกาศขายทอดตลาดทรัพย์ เพื่อผู้ซื้อทรัพย์ได้จะต้อง ชําระก่อนจึงจะโอนกรรมสิทธิ์ได้ ตามที่กําหนดไว้ในพระราชบัญญัติอาคารชุดพ.ศ. 2522 มาตรา 18, 29 และ 41 ทั้งนี้ ให้ถือปฏิบัติตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไปผู้มีอํานาจลงนาม - สั่ง ณ วันที่ 10 สิงหาคม พ.ศ. 2537 (นายประมาณ ตียะไรบูลย์สิน)อธิบดีกรมบังคับคดี
ประกาศกระทรวงอุตสาหกรรมฉบับที่ 3648 (พ.ศ. 2550)ออกตามความในพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมพ.ศ. 2511เรื่อง ยกเลิกมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมถุงยางอนามัย เล่ม 6 การทดสอบปริมาตรและความดันขณะแตก------------------------อื่นๆ - โดยที่เป็นการสมควรยกเลิกมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมถุงยางอนามัย เล่ม 6 การทดสอบปริมาตรและความดันขณะแตก มาตรฐานเลขที่ มอก. 625 เล่ม 6 - 2541 อาศัยอํานาจตามความในมาตรา 15 แห่งพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม พ.ศ. 2511 รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมออกประกาศยกเลิกประกาศกระทรวงอุตสาหกรรม ฉบับที่ 2547 (พ.ศ. 2542) ออกตามความในพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม พ.ศ. 2511 เรื่อง กําหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมถุงยางอนามัย เล่ม 6 การทดสอบปริมาตรและความดันขณะแตก ลงวันที่ 26 สิงหาคม พ.ศ. 2542 ทั้งนี้ ให้มีผลตั้งแต่วันที่ประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปผู้มีอํานาจลงนาม - ประกาศ ณ วันที่ 16 มกราคม พ.ศ. 2550 โฆสิต ปั้นเปี่ยมรัษฎ์รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม
ประกาศประกาศเรื่องการขยายระยะเวลาการประกาศสถานการณ์ฉุกเฉินที่มีความร้ายแรงในเขตท้องที่จังหวัดนราธิวาสจังหวัดปัตตานี และจังหวัดยะลา[๑] ตามที่ได้มีการขยายระยะเวลาการประกาศสถานการณ์ฉุกเฉินที่มีความร้ายแรงในเขตท้องที่จังหวัดนราธิวาสจังหวัดปัตตานี และจังหวัดยะลา ตามประกาศลงวันที่ ๑๓ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๕๓ทำให้เจ้าหน้าที่ของรัฐสามารถขยายผลการปฏิบัติงานเพื่อแก้ไขปัญหาความไม่สงบในพื้นที่จังหวัดชายแดนภาคใต้และสามารถจับกุมตัวกลุ่มผู้ก่อความไม่สงบรวมทั้งสามารถคุ้มครองความปลอดภัยให้กับประชาชนในพื้นที่ได้ดียิ่งขึ้น แต่ปรากฏว่ายังคงมีการก่อเหตุการณ์ร้ายแรงเพื่อสร้างสถานการณ์อย่างต่อเนื่องอันเป็นผลสืบเนื่องมาจากฝ่ายผู้ก่อความไม่สงบยังมีศักยภาพในการปฏิบัติการและยังมีความประสงค์ที่จะก่อให้เกิดความเสียหายร้ายแรงด้วยการใช้ความรุนแรงในรูปแบบต่างๆ ในพื้นที่เพื่อทำร้ายเจ้าหน้าที่และประชาชนผู้บริสุทธิ์โดยมุ่งหวังให้เกิดการเกรงกลัวอันเป็นการกระทบต่อความมั่นคงของรัฐและความปลอดภัยของประชาชนจนไม่อาจดำรงชีวิตได้อย่างปกติสุขจึงสมควรขยายระยะเวลาในการประกาศสถานการณ์ฉุกเฉินที่มีความร้ายแรงเพื่อให้เกิดความต่อเนื่องในการแก้ไขปัญหาความไม่สงบที่กระทบต่อความมั่นคงของรัฐความปลอดภัยในชีวิตและทรัพย์สินทั้งของรัฐและของบุคคลซึ่งจำเป็นต้องใช้มาตรการตามพระราชกำหนดการบริหารราชการในสถานการณ์ฉุกเฉิน พ.ศ.๒๕๔๘ ในการแก้ไขปัญหาให้ยุติลงได้อย่างมีประสิทธิภาพและทันท่วงทีอาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๕ และมาตรา ๑๑ วรรคหนึ่งแห่งพระราชกำหนดการบริหารราชการในสถานการณ์ฉุกเฉิน พ.ศ. ๒๕๔๘อันเป็นกฎหมายที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคลซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๓๒ มาตรา ๓๓ มาตรา ๓๔ มาตรา ๓๖ มาตรา ๓๘ มาตรา ๔๑มาตรา ๔๓ มาตรา ๔๕ และมาตรา ๖๓ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยบัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมายนายกรัฐมนตรีโดยความเห็นชอบของคณะรัฐมนตรีจึงให้ขยายระยะเวลาการประกาศสถานการณ์ฉุกเฉินที่มีความร้ายแรงในเขตท้องที่ทุกอำเภอของจังหวัดนราธิวาสจังหวัดปัตตานี และจังหวัดยะลา ออกไปอีกเป็นเวลาสามเดือนทั้งนี้ตั้งแต่วันที่ ๒๐ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๕๓ เป็นต้นไปประกาศ ณ วันที่ ๑๙ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๕๓อภิสิทธิ์ เวชชาชีวะนายกรัฐมนตรีปริยานุช/ผู้จัดทำ๒๘ ตุลาคม ๒๕๕๓ณัฐวดี/ตรวจ๒๘ ตุลาคม ๒๕๕๓[๑] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม๑๒๗/ตอนพิเศษ ๑๒๒ ง/หน้า ๒/๑๙ ตุลาคม ๒๕๕๓
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5609/2537หลักกฎหมาย: เมื่อโจทก์ซึ่งเป็นลูกจ้างได้ฟ้องและมีคำขอท้ายฟ้องให้จำเลยซึ่งเป็นนายจ้างชำระดอกเบี้ยของค่าล่วงเวลาในอัตราร้อยละสิบห้าต่อปี และศาลแรงงานกลางได้กำหนดประเด็นพิพาทไว้แล้ว การที่ศาลแรงงานกลางมิได้วินิจฉัยว่าโจทก์มีสิทธิได้รับดอกเบี้ยของค่าล่วงเวลาตามที่โจทก์ฟ้องหรือไม่เพียงใด จึงไม่ชอบด้วย พ.ร.บ.จัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงานพ.ศ.2522 มาตรา 51 นายจ้างที่ไม่ชำระค่าล่วงเวลาให้แก่ลูกจ้าง ลูกจ้างย่อมมีสิทธิได้รับดอกเบี้ยจากนายจ้างในอัตราร้อยละสิบห้าต่อปีนับแต่วันที่ผิดนัด ตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ข้อ 31 วรรคแรก ซึ่งตามข้อ29 (1) ลูกจ้างจะได้รับค่าล่วงเวลาไม่น้อยกว่าเดือนละหนึ่งครั้ง เมื่อนายจ้างมิได้ชำระแต่ละเดือน จึงถือว่าผิดนัดตั้งแต่วันที่จะต้องชำระในแต่ละเดือน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5609/2537นายพงษ์ศักดิ์ ทองดีโจทก์บริษัทไทยซูซูกิมอเตอร์ จำกัดจำเลย พ.ร.บ.จัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ.2522 ม. 51 ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ม. 29 (1), ม. 31เมื่อโจทก์ซึ่งเป็นลูกจ้างได้ฟ้องและมีคำขอท้ายฟ้องให้จำเลยซึ่งเป็นนายจ้างชำระดอกเบี้ยของค่าล่วงเวลาในอัตราร้อยละสิบห้าต่อปี และศาลแรงงานกลางได้กำหนดประเด็นพิพาทไว้แล้ว การที่ศาลแรงงานกลางมิได้วินิจฉัยว่าโจทก์มีสิทธิได้รับดอกเบี้ยของค่าล่วงเวลาตามที่โจทก์ฟ้องหรือไม่เพียงใด จึงไม่ชอบด้วย พ.ร.บ.จัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงานพ.ศ.2522 มาตรา 51 นายจ้างที่ไม่ชำระค่าล่วงเวลาให้แก่ลูกจ้าง ลูกจ้างย่อมมีสิทธิได้รับดอกเบี้ยจากนายจ้างในอัตราร้อยละสิบห้าต่อปีนับแต่วันที่ผิดนัด ตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ข้อ 31 วรรคแรก ซึ่งตามข้อ29 (1) ลูกจ้างจะได้รับค่าล่วงเวลาไม่น้อยกว่าเดือนละหนึ่งครั้ง เมื่อนายจ้างมิได้ชำระแต่ละเดือน จึงถือว่าผิดนัดตั้งแต่วันที่จะต้องชำระในแต่ละเดือน(สละ เทศรำพรรณ-ชลิต ประไพศาล-พิมล สมานิตย์)ศาลแรงงานกลาง - นายสิงห์พล ละอองมณีศาลอุทธรณ์ - แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5609/2537นายพงษ์ศักดิ์ ทองดีโจทก์บริษัทไทยซูซูกิมอเตอร์ จำกัดจำเลย พ.ร.บ.จัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ.2522 ม. 51 ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ม. 29 (1), ม. 31เมื่อโจทก์ซึ่งเป็นลูกจ้างได้ฟ้องและมีคำขอท้ายฟ้องให้จำเลยซึ่งเป็นนายจ้างชำระดอกเบี้ยของค่าล่วงเวลาในอัตราร้อยละสิบห้าต่อปี และศาลแรงงานกลางได้กำหนดประเด็นพิพาทไว้แล้ว การที่ศาลแรงงานกลางมิได้วินิจฉัยว่าโจทก์มีสิทธิได้รับดอกเบี้ยของค่าล่วงเวลาตามที่โจทก์ฟ้องหรือไม่เพียงใด จึงไม่ชอบด้วย พ.ร.บ.จัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงานพ.ศ.2522 มาตรา 51 นายจ้างที่ไม่ชำระค่าล่วงเวลาให้แก่ลูกจ้าง ลูกจ้างย่อมมีสิทธิได้รับดอกเบี้ยจากนายจ้างในอัตราร้อยละสิบห้าต่อปีนับแต่วันที่ผิดนัด ตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ข้อ 31 วรรคแรก ซึ่งตามข้อ29 (1) ลูกจ้างจะได้รับค่าล่วงเวลาไม่น้อยกว่าเดือนละหนึ่งครั้ง เมื่อนายจ้างมิได้ชำระแต่ละเดือน จึงถือว่าผิดนัดตั้งแต่วันที่จะต้องชำระในแต่ละเดือน(สละ เทศรำพรรณ-ชลิต ประไพศาล-พิมล สมานิตย์)ศาลแรงงานกลาง - นายสิงห์พล ละอองมณีศาลอุทธรณ์ - แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ