คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1684/2493หลักกฎหมาย: หัวหน้าพนักงานผู้จัดการขายจักรของสาขาบริษัทจักรเย็บผ้า(ซิงเกอร์ปัตตานี)ขายจักรของบริษัทไปแทนบริษัท แม้ผู้ซื้อจะผิดสัญญา ก็ไม่มีสิทธิจะฟ้องร้องผู้ซื้อฐานผิดสัญญา อันเป็นเรื่องของบริษัทในนามของตนเองได้โจทก์ฟ้องว่า เมื่อวันที่ 1 มิถุนายน 2492 จำเลยทั้ง 2 ได้ซื้อเชื่อจักรเย็บผ้ายี่ห้อ"ซิงเกอร์" ของสาขาบริษัทจักรเย็บผ้าซิงเกอร์ปัตตานีจากโจทก์ ซึ่งเป็นผู้จัดการสาขา 4 คัน ราคา 8,550 บาท สัญญาจะใช้เงินเสร็จภายในวันที่ 14 มิถุนายน 2492 ครั้นครบกำหนดไปทวงถามกลับปฏิเสธ จึงขอให้ใช้เงิน 8,550 บาท แก่โจทก์จำเลยต่อสู้ว่า ไม่ได้ซื้อเชื่อดังฟ้อง และสู้ว่าโจทก์ไม่มีอำนาจฟ้องศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาต่อมาศาลฎีกาเห็นว่า ฟ้องของโจทก์กล่าวข้อความชัดเจนว่า จักรทั้ง 4 คันนี้เป็นของบริษัทจักรเย็บผ้าซิงเกอร์ หาใช่ของโจทก์เองไม่โจทก์มีฐานะเพียงหัวหน้าพนักงานผู้จัดการขายจักรของสาขาบริษัทจักรเย็บผ้าซิงเกอร์ปัตตานีและได้ขายจักรไปแทนบริษัทเท่านั้น ซึ่งเท่ากับลูกจ้างในร้านขายของคนหนึ่ง จึงไม่มีสิทธิที่จะฟ้องร้องคดี ผิดสัญญาอันเป็นเรื่องของบริษัทในนามของตนเองได้ การที่โจทก์จะต้องรับผิดชดใช้ราคาจักรให้แก่บริษัทในเมื่อเรียกร้องเอาจากจำเลยไม่ได้นั้น เป็นเรื่องระหว่างโจทก์กับบริษัทไม่ทำให้โจทก์มีสิทธิฟ้องร้องในนามของตนเองได้จึงพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1684/2493นายพิมล ศิริโชติโจทก์นายต่วนบ๊อก แซ่อุ้ย ที่ 1 นางฉู้ แซ่อุ้ย ที่ 2จำเลย ป.วิ.พ. ม. 55 ป.พ.พ. ม. 801, ม. 802หัวหน้าพนักงานผู้จัดการขายจักรของสาขาบริษัทจักรเย็บผ้า(ซิงเกอร์ปัตตานี)ขายจักรของบริษัทไปแทนบริษัท แม้ผู้ซื้อจะผิดสัญญา ก็ไม่มีสิทธิจะฟ้องร้องผู้ซื้อฐานผิดสัญญา อันเป็นเรื่องของบริษัทในนามของตนเองได้โจทก์ฟ้องว่า เมื่อวันที่ 1 มิถุนายน 2492 จำเลยทั้ง 2 ได้ซื้อเชื่อจักรเย็บผ้ายี่ห้อ"ซิงเกอร์" ของสาขาบริษัทจักรเย็บผ้าซิงเกอร์ปัตตานีจากโจทก์ ซึ่งเป็นผู้จัดการสาขา 4 คัน ราคา 8,550 บาท สัญญาจะใช้เงินเสร็จภายในวันที่ 14 มิถุนายน 2492 ครั้นครบกำหนดไปทวงถามกลับปฏิเสธ จึงขอให้ใช้เงิน 8,550 บาท แก่โจทก์จำเลยต่อสู้ว่า ไม่ได้ซื้อเชื่อดังฟ้อง และสู้ว่าโจทก์ไม่มีอำนาจฟ้องศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาต่อมาศาลฎีกาเห็นว่า ฟ้องของโจทก์กล่าวข้อความชัดเจนว่า จักรทั้ง 4 คันนี้เป็นของบริษัทจักรเย็บผ้าซิงเกอร์ หาใช่ของโจทก์เองไม่โจทก์มีฐานะเพียงหัวหน้าพนักงานผู้จัดการขายจักรของสาขาบริษัทจักรเย็บผ้าซิงเกอร์ปัตตานีและได้ขายจักรไปแทนบริษัทเท่านั้น ซึ่งเท่ากับลูกจ้างในร้านขายของคนหนึ่ง จึงไม่มีสิทธิที่จะฟ้องร้องคดี ผิดสัญญาอันเป็นเรื่องของบริษัทในนามของตนเองได้ การที่โจทก์จะต้องรับผิดชดใช้ราคาจักรให้แก่บริษัทในเมื่อเรียกร้องเอาจากจำเลยไม่ได้นั้น เป็นเรื่องระหว่างโจทก์กับบริษัทไม่ทำให้โจทก์มีสิทธิฟ้องร้องในนามของตนเองได้จึงพิพากษายืน(ดุลยทรรศน์ปฏิภาณ-ธรรมบัณฑิตสิทธิศฤงคาร-นนทปัญญา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า เมื่อวันที่ 1 มิถุนายน 2492 จำเลยทั้ง 2 ได้ซื้อเชื่อจักรเย็บผ้ายี่ห้อ"ซิงเกอร์" ของสาขาบริษัทจักรเย็บผ้าซิงเกอร์ปัตตานีจากโจทก์ ซึ่งเป็นผู้จัดการสาขา 4 คัน ราคา 8,550 บาท สัญญาจะใช้เงินเสร็จภายในวันที่ 14 มิถุนายน 2492 ครั้นครบกำหนดไปทวงถามกลับปฏิเสธ จึงขอให้ใช้เงิน 8,550 บาท แก่โจทก์จำเลยต่อสู้ว่า ไม่ได้ซื้อเชื่อดังฟ้อง และสู้ว่าโจทก์ไม่มีอำนาจฟ้องศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาต่อมาศาลฎีกาเห็นว่า ฟ้องของโจทก์กล่าวข้อความชัดเจนว่า จักรทั้ง 4 คันนี้เป็นของบริษัทจักรเย็บผ้าซิงเกอร์ หาใช่ของโจทก์เองไม่โจทก์มีฐานะเพียงหัวหน้าพนักงานผู้จัดการขายจักรของสาขาบริษัทจักรเย็บผ้าซิงเกอร์ปัตตานีและได้ขายจักรไปแทนบริษัทเท่านั้น ซึ่งเท่ากับลูกจ้างในร้านขายของคนหนึ่ง จึงไม่มีสิทธิที่จะฟ้องร้องคดี ผิดสัญญาอันเป็นเรื่องของบริษัทในนามของตนเองได้ การที่โจทก์จะต้องรับผิดชดใช้ราคาจักรให้แก่บริษัทในเมื่อเรียกร้องเอาจากจำเลยไม่ได้นั้น เป็นเรื่องระหว่างโจทก์กับบริษัทไม่ทำให้โจทก์มีสิทธิฟ้องร้องในนามของตนเองได้จึงพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1684/2493นายพิมล ศิริโชติโจทก์นายต่วนบ๊อก แซ่อุ้ย ที่ 1 นางฉู้ แซ่อุ้ย ที่ 2จำเลย ป.วิ.พ. ม. 55 ป.พ.พ. ม. 801, ม. 802หัวหน้าพนักงานผู้จัดการขายจักรของสาขาบริษัทจักรเย็บผ้า(ซิงเกอร์ปัตตานี)ขายจักรของบริษัทไปแทนบริษัท แม้ผู้ซื้อจะผิดสัญญา ก็ไม่มีสิทธิจะฟ้องร้องผู้ซื้อฐานผิดสัญญา อันเป็นเรื่องของบริษัทในนามของตนเองได้โจทก์ฟ้องว่า เมื่อวันที่ 1 มิถุนายน 2492 จำเลยทั้ง 2 ได้ซื้อเชื่อจักรเย็บผ้ายี่ห้อ"ซิงเกอร์" ของสาขาบริษัทจักรเย็บผ้าซิงเกอร์ปัตตานีจากโจทก์ ซึ่งเป็นผู้จัดการสาขา 4 คัน ราคา 8,550 บาท สัญญาจะใช้เงินเสร็จภายในวันที่ 14 มิถุนายน 2492 ครั้นครบกำหนดไปทวงถามกลับปฏิเสธ จึงขอให้ใช้เงิน 8,550 บาท แก่โจทก์จำเลยต่อสู้ว่า ไม่ได้ซื้อเชื่อดังฟ้อง และสู้ว่าโจทก์ไม่มีอำนาจฟ้องศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาต่อมาศาลฎีกาเห็นว่า ฟ้องของโจทก์กล่าวข้อความชัดเจนว่า จักรทั้ง 4 คันนี้เป็นของบริษัทจักรเย็บผ้าซิงเกอร์ หาใช่ของโจทก์เองไม่โจทก์มีฐานะเพียงหัวหน้าพนักงานผู้จัดการขายจักรของสาขาบริษัทจักรเย็บผ้าซิงเกอร์ปัตตานีและได้ขายจักรไปแทนบริษัทเท่านั้น ซึ่งเท่ากับลูกจ้างในร้านขายของคนหนึ่ง จึงไม่มีสิทธิที่จะฟ้องร้องคดี ผิดสัญญาอันเป็นเรื่องของบริษัทในนามของตนเองได้ การที่โจทก์จะต้องรับผิดชดใช้ราคาจักรให้แก่บริษัทในเมื่อเรียกร้องเอาจากจำเลยไม่ได้นั้น เป็นเรื่องระหว่างโจทก์กับบริษัทไม่ทำให้โจทก์มีสิทธิฟ้องร้องในนามของตนเองได้จึงพิพากษายืน(ดุลยทรรศน์ปฏิภาณ-ธรรมบัณฑิตสิทธิศฤงคาร-นนทปัญญา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ