คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 45374หลักกฎหมาย: อ้างต้นฉบับเอกสารภาษาต่างประเทศที่บุคคลภายนอกทำขึ้นทั้งฉบับ แต่เอกสารนั้นยืดยาว จึงแปลเป็นไทยเฉพาะส่วนที่ผู้อ้างต้องการก็รับฟังเป็นหลักฐานได้ ไม่จำต้องแปลทั้งฉบับเพราะหากอีกฝ่ายหนึ่งเห็นว่ามีข้อความอื่นในเอกสารเป็นประโยชน์แก่ตน ย่อมแสดงข้อความนั้นต่อศาลได้ ความผิดอันยอมความได้นั้น โจทก์ไม่ต้องบรรยายฟ้องมาด้วยว่าผู้เสียหายได้ร้องทุกข์แล้ว เพราะตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 158 มิได้บัญญัติให้ต้องบรรยายมาด้วย เมื่อศาลพอใจฟ้องสั่งรับฟ้อง และโจทก์นำสืบว่ามีการร้องทุกข์โดยชอบด้วยกฎหมายแล้ว ก็ลงโทษจำเลยได้คดีสองสำนวนนี้โจทก์ฟ้องว่า จำเลยทั้งสองสมคบกับพวกเอารูปในการใช้ประกอบการค้าและปลอมเครื่องหมายการค้าปากกา MARSHAL ของบริษัทสหพัฒนพิบูล จำกัด มีดโกนตราสามมงกุฏของนายเอมเอ.ไมดินมาริกันแว่นตาตราพระปรางสามองค์ของบริษัทเมืองทอง ฯลฯ ป้ายชื่อแว่นตาของบริษัทคาร์ไลเซส์แห่งเยอรมันนี มีดโกนตราสามตาของห้างหุ้นส่วนคาร์ลชะไลเพอร์ โดยเจตนาให้ประชาชนหลงเชื่อว่าเป็นสินค้าของบริษัทดังกล่าว ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 272, 273, 274, 275, 32 ริบของกลางจำเลยทั้งสองปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยผิดตามฟ้อง ของกลางริบจำเลยทั้งสองอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์เห็นว่า จำเลยที่ 1 เป็นแต่เปิดเครดิตธนาคารสั่งสินค้าของกลางให้จำเลยที่ 2 โดยได้รับส่วนแบ่ง ไม่มีหลักฐานแสดงว่าจำเลยรู้ว่าเป็นสินค้าปลอม ให้ยกฟ้องส่วนจำเลยที่ 2 คงมีผิดฐานเอาชื่อและรูปเครื่องหมายปากกามาร์แชลมาใช้ และนำสินค้านี้เข้ามาในราชอาณาจักร ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 272, 275 กับฐานปลอมเครื่องหมายการค้าของบริษัทคาร์ลไซส์ตามมาตรา 273 เท่านั้นไม่ริบของกลางบางอย่างเพราะไม่ผิดโจทก์ โจทก์ร่วม กับจำเลยที่ 2 ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่าฎีกาจำเลยที่ 2 ข้อ 5, 6 นั้น โจทก์อ้างและส่งเอกสารภาษาจีนที่บุคคลภายนอกทำขึ้นทั้งฉบับ แต่แปลเป็นไทยเฉพาะบางส่วนก็รับฟังได้ไม่ขัดต่อกฎหมายว่าด้วยพยานหลักฐานแต่อย่างใดไม่จำต้องรับฟังแต่เอกสารที่จำเลยทำขึ้น และหากจำเลยเห็นว่ามีข้อความตอนอื่นในเอกสารเป็นประโยชน์แก่จำเลย ๆ ก็ย่อมแสดงข้อความนั้นต่อศาลได้ ปัญหาว่าจำเลยที่ 1 ได้ร่วมกระทำผิดด้วยหรือไม่นั้น เห็นว่าจำเลยอยู่ในวงการค้า น่าจะรู้ถึงเครื่องหมายการค้าเหล่านี้ดีข้อแก้ตัวของจำเลยเป็นเรื่องที่แต่งขึ้นง่าย ๆ ไม่มีเหตุผลเชื่อฟังเป็นความจริงได้ความผิดอันยอมความได้ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 272เกี่ยวกับเอาชื่อ รูป ของผู้อื่นมาใช้นั้น ถึงแม้โจทก์มิได้บรรยายฟ้องว่าผู้เสียหายได้ร้องทุกข์ก็ดี ก็ไม่ทำให้ฟ้องนั้นไม่เป็นฟ้องเพราะความข้อนี้มิใช่เป็นข้อความตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 158 บัญญัติให้โจทก์ต้องบรรยายมาในฟ้องเมื่อศาลชั้นต้นพอใจฟ้อง สั่งรับฟ้อง และโจทก์นำสืบว่าคดีได้มีการร้องทุกข์โดยชอบด้วยกฎหมายแล้ว ศาลก็พิจารณาพิพากษาลงโทษจำเลยได้ พิพากษาแก้ ให้บังคับคดีตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นทุกประการยกฎีกาจำเลยที่ 2 ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 306 - 307/2505ผู้ว่าคดีศาลแขวงพระนครใต้โจทก์โจทก์ร่วมโจทก์บริษัทสหพัฒนพิบูล จำกัดโจทก์นายกิมหลี แซ่ซี กับพวกจำเลย ป.วิ.พ. ม. 46 ป.วิ.อ. ม. 158, ม. 121 ป.อ. ม. 272อ้างต้นฉบับเอกสารภาษาต่างประเทศที่บุคคลภายนอกทำขึ้นทั้งฉบับ แต่เอกสารนั้นยืดยาว จึงแปลเป็นไทยเฉพาะส่วนที่ผู้อ้างต้องการก็รับฟังเป็นหลักฐานได้ ไม่จำต้องแปลทั้งฉบับเพราะหากอีกฝ่ายหนึ่งเห็นว่ามีข้อความอื่นในเอกสารเป็นประโยชน์แก่ตน ย่อมแสดงข้อความนั้นต่อศาลได้ ความผิดอันยอมความได้นั้น โจทก์ไม่ต้องบรรยายฟ้องมาด้วยว่าผู้เสียหายได้ร้องทุกข์แล้ว เพราะตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 158 มิได้บัญญัติให้ต้องบรรยายมาด้วย เมื่อศาลพอใจฟ้องสั่งรับฟ้อง และโจทก์นำสืบว่ามีการร้องทุกข์โดยชอบด้วยกฎหมายแล้ว ก็ลงโทษจำเลยได้คดีสองสำนวนนี้โจทก์ฟ้องว่า จำเลยทั้งสองสมคบกับพวกเอารูปในการใช้ประกอบการค้าและปลอมเครื่องหมายการค้าปากกา MARSHAL ของบริษัทสหพัฒนพิบูล จำกัด มีดโกนตราสามมงกุฏของนายเอมเอ.ไมดินมาริกันแว่นตาตราพระปรางสามองค์ของบริษัทเมืองทอง ฯลฯ ป้ายชื่อแว่นตาของบริษัทคาร์ไลเซส์แห่งเยอรมันนี มีดโกนตราสามตาของห้างหุ้นส่วนคาร์ลชะไลเพอร์ โดยเจตนาให้ประชาชนหลงเชื่อว่าเป็นสินค้าของบริษัทดังกล่าว ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 272, 273, 274, 275, 32 ริบของกลางจำเลยทั้งสองปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยผิดตามฟ้อง ของกลางริบจำเลยทั้งสองอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์เห็นว่า จำเลยที่ 1 เป็นแต่เปิดเครดิตธนาคารสั่งสินค้าของกลางให้จำเลยที่ 2 โดยได้รับส่วนแบ่ง ไม่มีหลักฐานแสดงว่าจำเลยรู้ว่าเป็นสินค้าปลอม ให้ยกฟ้องส่วนจำเลยที่ 2 คงมีผิดฐานเอาชื่อและรูปเครื่องหมายปากกามาร์แชลมาใช้ และนำสินค้านี้เข้ามาในราชอาณาจักร ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 272, 275 กับฐานปลอมเครื่องหมายการค้าของบริษัทคาร์ลไซส์ตามมาตรา 273 เท่านั้นไม่ริบของกลางบางอย่างเพราะไม่ผิดโจทก์ โจทก์ร่วม กับจำเลยที่ 2 ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่าฎีกาจำเลยที่ 2 ข้อ 5, 6 นั้น โจทก์อ้างและส่งเอกสารภาษาจีนที่บุคคลภายนอกทำขึ้นทั้งฉบับ แต่แปลเป็นไทยเฉพาะบางส่วนก็รับฟังได้ไม่ขัดต่อกฎหมายว่าด้วยพยานหลักฐานแต่อย่างใดไม่จำต้องรับฟังแต่เอกสารที่จำเลยทำขึ้น และหากจำเลยเห็นว่ามีข้อความตอนอื่นในเอกสารเป็นประโยชน์แก่จำเลย ๆ ก็ย่อมแสดงข้อความนั้นต่อศาลได้ ปัญหาว่าจำเลยที่ 1 ได้ร่วมกระทำผิดด้วยหรือไม่นั้น เห็นว่าจำเลยอยู่ในวงการค้า น่าจะรู้ถึงเครื่องหมายการค้าเหล่านี้ดีข้อแก้ตัวของจำเลยเป็นเรื่องที่แต่งขึ้นง่าย ๆ ไม่มีเหตุผลเชื่อฟังเป็นความจริงได้ความผิดอันยอมความได้ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 272เกี่ยวกับเอาชื่อ รูป ของผู้อื่นมาใช้นั้น ถึงแม้โจทก์มิได้บรรยายฟ้องว่าผู้เสียหายได้ร้องทุกข์ก็ดี ก็ไม่ทำให้ฟ้องนั้นไม่เป็นฟ้องเพราะความข้อนี้มิใช่เป็นข้อความตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 158 บัญญัติให้โจทก์ต้องบรรยายมาในฟ้องเมื่อศาลชั้นต้นพอใจฟ้อง สั่งรับฟ้อง และโจทก์นำสืบว่าคดีได้มีการร้องทุกข์โดยชอบด้วยกฎหมายแล้ว ศาลก็พิจารณาพิพากษาลงโทษจำเลยได้ พิพากษาแก้ ให้บังคับคดีตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นทุกประการยกฎีกาจำเลยที่ 2(จิตติ ติงศภัทิย์-การุณย์นราทร-พิสัยสารคุณ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: คดีสองสำนวนนี้โจทก์ฟ้องว่า จำเลยทั้งสองสมคบกับพวกเอารูปในการใช้ประกอบการค้าและปลอมเครื่องหมายการค้าปากกา MARSHAL ของบริษัทสหพัฒนพิบูล จำกัด มีดโกนตราสามมงกุฏของนายเอมเอ.ไมดินมาริกันแว่นตาตราพระปรางสามองค์ของบริษัทเมืองทอง ฯลฯ ป้ายชื่อแว่นตาของบริษัทคาร์ไลเซส์แห่งเยอรมันนี มีดโกนตราสามตาของห้างหุ้นส่วนคาร์ลชะไลเพอร์ โดยเจตนาให้ประชาชนหลงเชื่อว่าเป็นสินค้าของบริษัทดังกล่าว ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 272, 273, 274, 275, 32 ริบของกลางจำเลยทั้งสองปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยผิดตามฟ้อง ของกลางริบจำเลยทั้งสองอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์เห็นว่า จำเลยที่ 1 เป็นแต่เปิดเครดิตธนาคารสั่งสินค้าของกลางให้จำเลยที่ 2 โดยได้รับส่วนแบ่ง ไม่มีหลักฐานแสดงว่าจำเลยรู้ว่าเป็นสินค้าปลอม ให้ยกฟ้องส่วนจำเลยที่ 2 คงมีผิดฐานเอาชื่อและรูปเครื่องหมายปากกามาร์แชลมาใช้ และนำสินค้านี้เข้ามาในราชอาณาจักร ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 272, 275 กับฐานปลอมเครื่องหมายการค้าของบริษัทคาร์ลไซส์ตามมาตรา 273 เท่านั้นไม่ริบของกลางบางอย่างเพราะไม่ผิดโจทก์ โจทก์ร่วม กับจำเลยที่ 2 ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่าฎีกาจำเลยที่ 2 ข้อ 5, 6 นั้น โจทก์อ้างและส่งเอกสารภาษาจีนที่บุคคลภายนอกทำขึ้นทั้งฉบับ แต่แปลเป็นไทยเฉพาะบางส่วนก็รับฟังได้ไม่ขัดต่อกฎหมายว่าด้วยพยานหลักฐานแต่อย่างใดไม่จำต้องรับฟังแต่เอกสารที่จำเลยทำขึ้น และหากจำเลยเห็นว่ามีข้อความตอนอื่นในเอกสารเป็นประโยชน์แก่จำเลย ๆ ก็ย่อมแสดงข้อความนั้นต่อศาลได้ ปัญหาว่าจำเลยที่ 1 ได้ร่วมกระทำผิดด้วยหรือไม่นั้น เห็นว่าจำเลยอยู่ในวงการค้า น่าจะรู้ถึงเครื่องหมายการค้าเหล่านี้ดีข้อแก้ตัวของจำเลยเป็นเรื่องที่แต่งขึ้นง่าย ๆ ไม่มีเหตุผลเชื่อฟังเป็นความจริงได้ความผิดอันยอมความได้ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 272เกี่ยวกับเอาชื่อ รูป ของผู้อื่นมาใช้นั้น ถึงแม้โจทก์มิได้บรรยายฟ้องว่าผู้เสียหายได้ร้องทุกข์ก็ดี ก็ไม่ทำให้ฟ้องนั้นไม่เป็นฟ้องเพราะความข้อนี้มิใช่เป็นข้อความตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 158 บัญญัติให้โจทก์ต้องบรรยายมาในฟ้องเมื่อศาลชั้นต้นพอใจฟ้อง สั่งรับฟ้อง และโจทก์นำสืบว่าคดีได้มีการร้องทุกข์โดยชอบด้วยกฎหมายแล้ว ศาลก็พิจารณาพิพากษาลงโทษจำเลยได้ พิพากษาแก้ ให้บังคับคดีตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นทุกประการยกฎีกาจำเลยที่ 2 ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 306 - 307/2505ผู้ว่าคดีศาลแขวงพระนครใต้โจทก์โจทก์ร่วมโจทก์บริษัทสหพัฒนพิบูล จำกัดโจทก์นายกิมหลี แซ่ซี กับพวกจำเลย ป.วิ.พ. ม. 46 ป.วิ.อ. ม. 158, ม. 121 ป.อ. ม. 272อ้างต้นฉบับเอกสารภาษาต่างประเทศที่บุคคลภายนอกทำขึ้นทั้งฉบับ แต่เอกสารนั้นยืดยาว จึงแปลเป็นไทยเฉพาะส่วนที่ผู้อ้างต้องการก็รับฟังเป็นหลักฐานได้ ไม่จำต้องแปลทั้งฉบับเพราะหากอีกฝ่ายหนึ่งเห็นว่ามีข้อความอื่นในเอกสารเป็นประโยชน์แก่ตน ย่อมแสดงข้อความนั้นต่อศาลได้ ความผิดอันยอมความได้นั้น โจทก์ไม่ต้องบรรยายฟ้องมาด้วยว่าผู้เสียหายได้ร้องทุกข์แล้ว เพราะตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 158 มิได้บัญญัติให้ต้องบรรยายมาด้วย เมื่อศาลพอใจฟ้องสั่งรับฟ้อง และโจทก์นำสืบว่ามีการร้องทุกข์โดยชอบด้วยกฎหมายแล้ว ก็ลงโทษจำเลยได้คดีสองสำนวนนี้โจทก์ฟ้องว่า จำเลยทั้งสองสมคบกับพวกเอารูปในการใช้ประกอบการค้าและปลอมเครื่องหมายการค้าปากกา MARSHAL ของบริษัทสหพัฒนพิบูล จำกัด มีดโกนตราสามมงกุฏของนายเอมเอ.ไมดินมาริกันแว่นตาตราพระปรางสามองค์ของบริษัทเมืองทอง ฯลฯ ป้ายชื่อแว่นตาของบริษัทคาร์ไลเซส์แห่งเยอรมันนี มีดโกนตราสามตาของห้างหุ้นส่วนคาร์ลชะไลเพอร์ โดยเจตนาให้ประชาชนหลงเชื่อว่าเป็นสินค้าของบริษัทดังกล่าว ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 272, 273, 274, 275, 32 ริบของกลางจำเลยทั้งสองปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยผิดตามฟ้อง ของกลางริบจำเลยทั้งสองอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์เห็นว่า จำเลยที่ 1 เป็นแต่เปิดเครดิตธนาคารสั่งสินค้าของกลางให้จำเลยที่ 2 โดยได้รับส่วนแบ่ง ไม่มีหลักฐานแสดงว่าจำเลยรู้ว่าเป็นสินค้าปลอม ให้ยกฟ้องส่วนจำเลยที่ 2 คงมีผิดฐานเอาชื่อและรูปเครื่องหมายปากกามาร์แชลมาใช้ และนำสินค้านี้เข้ามาในราชอาณาจักร ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 272, 275 กับฐานปลอมเครื่องหมายการค้าของบริษัทคาร์ลไซส์ตามมาตรา 273 เท่านั้นไม่ริบของกลางบางอย่างเพราะไม่ผิดโจทก์ โจทก์ร่วม กับจำเลยที่ 2 ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่าฎีกาจำเลยที่ 2 ข้อ 5, 6 นั้น โจทก์อ้างและส่งเอกสารภาษาจีนที่บุคคลภายนอกทำขึ้นทั้งฉบับ แต่แปลเป็นไทยเฉพาะบางส่วนก็รับฟังได้ไม่ขัดต่อกฎหมายว่าด้วยพยานหลักฐานแต่อย่างใดไม่จำต้องรับฟังแต่เอกสารที่จำเลยทำขึ้น และหากจำเลยเห็นว่ามีข้อความตอนอื่นในเอกสารเป็นประโยชน์แก่จำเลย ๆ ก็ย่อมแสดงข้อความนั้นต่อศาลได้ ปัญหาว่าจำเลยที่ 1 ได้ร่วมกระทำผิดด้วยหรือไม่นั้น เห็นว่าจำเลยอยู่ในวงการค้า น่าจะรู้ถึงเครื่องหมายการค้าเหล่านี้ดีข้อแก้ตัวของจำเลยเป็นเรื่องที่แต่งขึ้นง่าย ๆ ไม่มีเหตุผลเชื่อฟังเป็นความจริงได้ความผิดอันยอมความได้ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 272เกี่ยวกับเอาชื่อ รูป ของผู้อื่นมาใช้นั้น ถึงแม้โจทก์มิได้บรรยายฟ้องว่าผู้เสียหายได้ร้องทุกข์ก็ดี ก็ไม่ทำให้ฟ้องนั้นไม่เป็นฟ้องเพราะความข้อนี้มิใช่เป็นข้อความตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 158 บัญญัติให้โจทก์ต้องบรรยายมาในฟ้องเมื่อศาลชั้นต้นพอใจฟ้อง สั่งรับฟ้อง และโจทก์นำสืบว่าคดีได้มีการร้องทุกข์โดยชอบด้วยกฎหมายแล้ว ศาลก็พิจารณาพิพากษาลงโทษจำเลยได้ พิพากษาแก้ ให้บังคับคดีตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นทุกประการยกฎีกาจำเลยที่ 2(จิตติ ติงศภัทิย์-การุณย์นราทร-พิสัยสารคุณ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ