คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 939/2521หลักกฎหมาย: ผู้รับจ้างปลูกอาคารโดยชำรุดบกพร่องไม่ต้องรับผิดต่อเมื่อผู้ว่าจ้างรับมอบอาคารโดยไม่อิดเอื้อน เมื่อผู้ว่าจ้างทักท้วงผู้รับจ้างต้องรับผิดโดยมีอายุความ 1 ปี ตาม มาตรา 601 แต่เมื่อแรกที่ผู้ว่าจ้างมีสิทธิเรียกร้องยังอยู่ในกำหนด 1 ปี ฉะนั้นแม้พ้น 1 ปี แล้วผู้ว่าจ้างก็หักกลบลบหนี้ค่าจ้างที่ค้างชำระกับค่าเสียหายที่ผู้ว่าจ้างต้องรับผิดได้จำเลยจ้างโจทก์ปลูกบ้าน โจทก์ปลูกเสร็จแต่บกพร่องหลายอย่าง ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยใช้เงิน 23,920 บาท กับดอกเบี้ยแก่โจทก์ ยกฟ้องแย้งศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ ให้ยกฟ้องโจทก์ โจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยข้อกฎหมายว่า "สรุปแล้วจึงเชื่อว่าโจทก์ผิดสัญญา จำต้องชดใช้ค่าเสียหายหรือซ่อมแซมให้ใหม่แก่จำเลย โจทก์จะมีทางพ้นความรับผิดได้ก็ต่อเมื่อจำเลยรับมอบอาคารทั้งชำรุดบกพร่องโดยไม่อิดเอื้อน ในเรื่องนี้จำเลยมีเอกสารหมาย ล.12 ซึ่งเป็นรายการสิ่งชำรุดบกพร่องของอาคารและมารดาจำเลยเบิกความว่า ได้แจ้งให้โจทก์ทราบแล้วประการหนึ่ง และอีกประการหนึ่งที่จำเลยใช้สิทธิยึดหน่วงค่าก่อสร้าง ยังไม่จ่ายงวดสุดท้าย 10,000 บาทแก่โจทก์ก็แสดงว่าจำเลยทักท้วงว่า การก่อสร้างชำรุดบกพร่อง รับฟังไม่ได้ว่า จำเลยรับอาคารที่ชำรุดบกพร่องโดยไม่อิดเอื้อน และที่โจทก์ฎีกาอีกข้อหนึ่งว่า ในการก่อสร้างเพิ่มเติมนอกรายการสัญญาจำเลยจ่ายเงินให้โจทก์บางส่วนคงเหลือ13,920 บาท แสดงว่าการก่อสร้างอาคารไม่มีการชำรุดบกพร่องนั้นรับฟังไม่ได้เพราะการก่อสร้างเพิ่มเติมเป็นคนละรายการกับการซ่อมแซมที่ชำรุดบกพร่องฟังไม่ได้ว่าจำเลยรับมอบอาคารทั้งชำรุดบกพร่องโดยไม่อิดเอื้อน โจทก์จึงจำต้องรับผิดต่อจำเลยฐานผิดสัญญาการก่อสร้าง เป็นเหตุให้เกิดความชำรุดบกพร่องสำหรับค่าเสียหายมีจำนวนเท่าใดนั้น ปรากฏตามเอกสารหมาย ล.12ว่า ช่างคำนวณค่าซ่อมแซมสิ่งชำรุดบกพร่องเป็นเงิน 33,550 บาท ช่างที่คำนวณคือนายมา อาดัม เป็นผู้มีอาชีพทางช่างไม้และเป็นผู้รับเหมาค่าก่อสร้างด้วย และค่าซ่อมแซมดังกล่าวโจทก์มิได้สืบคัดค้านว่า รายการใดค่าก่อสร้างมีจำนวนเท่าใดโจทก์เบิกความคัดค้านว่า ค่าใช้จ่ายในการก่อสร้างสิ่งชำรุดบกพร่องไม่เกิน 15,000 บาท แต่ก็เบิกความตอบคำถามค้านทนายจำเลยว่า ถ้าจะให้โจทก์ซ่อมในวงเงิน 15,000 บาทดังกล่าวก็ทำไม่ได้แสดงให้เห็นว่า ค่าซ่อมแซมสิ่งชำรุดบกพร่องดังกล่าวสูงกว่า 15,000 บาท จึงเห็นว่าค่าใช้จ่ายในการซ่อมแซมสิ่งชำรุดบกพร่องมีจำนวน 33,550 บาท ตามที่จำเลยนำสืบ ซึ่งโจทก์ต้องรับผิดชำระแก่จำเลย แต่สิทธิเรียกร้องของจำเลยที่จะเรียกเงินจำนวนนี้จากโจทก์ขาดอายุความฟ้องร้องแล้ว เพราะไม่เรียกร้องภายใน 1 ปี นับแต่วันการชำรุดบกพร่องได้ปรากฏขึ้น ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 601 มีปัญหาว่า จำเลยจะขอหักกลบลบหนี้กับโจทก์ได้หรือไม่ พิเคราะห์แล้วเห็นว่าจำเลยขอหักกลบลบหนี้กับโจทก์ได้ แม้สิทธิเรียกร้องของจำเลยจะขาดอายุความเพราะว่าในเวลาที่อาจหักกลบลบหนี้กับสิทธิเรียกร้องของโจทก์ได้นั้น คือวันที่21 กรกฎาคม 2517 ซึ่งเป็นวันที่จำเลยเข้าอยู่ในอาคาร สิทธิเรียกร้องของจำเลยยังไม่ขาดอายุความตามมาตรา 344 แห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์เพราะฉะนั้นเมื่อนำสิทธิเรียกร้องของจำเลยจำนวน 33,550 บาท ที่มีต่อโจทก์มาหักกลบลบหนี้กับสิทธิเรียกร้องของโจทก์จำนวน 23,920 บาทที่มีต่อจำเลยจำเลยก็ไม่มีหนี้เหลือที่จะชำระให้โจทก์"พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 939/2521นายซิมฮ้อ แซ่เฮงโจทก์น.ส.สุวิภา วิญญุนาวรรณจำเลย ป.พ.พ. ม. 344, ม. 598ผู้รับจ้างปลูกอาคารโดยชำรุดบกพร่องไม่ต้องรับผิดต่อเมื่อผู้ว่าจ้างรับมอบอาคารโดยไม่อิดเอื้อน เมื่อผู้ว่าจ้างทักท้วงผู้รับจ้างต้องรับผิดโดยมีอายุความ 1 ปี ตาม มาตรา 601 แต่เมื่อแรกที่ผู้ว่าจ้างมีสิทธิเรียกร้องยังอยู่ในกำหนด 1 ปี ฉะนั้นแม้พ้น 1 ปี แล้วผู้ว่าจ้างก็หักกลบลบหนี้ค่าจ้างที่ค้างชำระกับค่าเสียหายที่ผู้ว่าจ้างต้องรับผิดได้จำเลยจ้างโจทก์ปลูกบ้าน โจทก์ปลูกเสร็จแต่บกพร่องหลายอย่าง ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยใช้เงิน 23,920 บาท กับดอกเบี้ยแก่โจทก์ ยกฟ้องแย้งศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ ให้ยกฟ้องโจทก์ โจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยข้อกฎหมายว่า "สรุปแล้วจึงเชื่อว่าโจทก์ผิดสัญญา จำต้องชดใช้ค่าเสียหายหรือซ่อมแซมให้ใหม่แก่จำเลย โจทก์จะมีทางพ้นความรับผิดได้ก็ต่อเมื่อจำเลยรับมอบอาคารทั้งชำรุดบกพร่องโดยไม่อิดเอื้อน ในเรื่องนี้จำเลยมีเอกสารหมาย ล.12 ซึ่งเป็นรายการสิ่งชำรุดบกพร่องของอาคารและมารดาจำเลยเบิกความว่า ได้แจ้งให้โจทก์ทราบแล้วประการหนึ่ง และอีกประการหนึ่งที่จำเลยใช้สิทธิยึดหน่วงค่าก่อสร้าง ยังไม่จ่ายงวดสุดท้าย 10,000 บาทแก่โจทก์ก็แสดงว่าจำเลยทักท้วงว่า การก่อสร้างชำรุดบกพร่อง รับฟังไม่ได้ว่า จำเลยรับอาคารที่ชำรุดบกพร่องโดยไม่อิดเอื้อน และที่โจทก์ฎีกาอีกข้อหนึ่งว่า ในการก่อสร้างเพิ่มเติมนอกรายการสัญญาจำเลยจ่ายเงินให้โจทก์บางส่วนคงเหลือ13,920 บาท แสดงว่าการก่อสร้างอาคารไม่มีการชำรุดบกพร่องนั้นรับฟังไม่ได้เพราะการก่อสร้างเพิ่มเติมเป็นคนละรายการกับการซ่อมแซมที่ชำรุดบกพร่องฟังไม่ได้ว่าจำเลยรับมอบอาคารทั้งชำรุดบกพร่องโดยไม่อิดเอื้อน โจทก์จึงจำต้องรับผิดต่อจำเลยฐานผิดสัญญาการก่อสร้าง เป็นเหตุให้เกิดความชำรุดบกพร่องสำหรับค่าเสียหายมีจำนวนเท่าใดนั้น ปรากฏตามเอกสารหมาย ล.12ว่า ช่างคำนวณค่าซ่อมแซมสิ่งชำรุดบกพร่องเป็นเงิน 33,550 บาท ช่างที่คำนวณคือนายมา อาดัม เป็นผู้มีอาชีพทางช่างไม้และเป็นผู้รับเหมาค่าก่อสร้างด้วย และค่าซ่อมแซมดังกล่าวโจทก์มิได้สืบคัดค้านว่า รายการใดค่าก่อสร้างมีจำนวนเท่าใดโจทก์เบิกความคัดค้านว่า ค่าใช้จ่ายในการก่อสร้างสิ่งชำรุดบกพร่องไม่เกิน 15,000 บาท แต่ก็เบิกความตอบคำถามค้านทนายจำเลยว่า ถ้าจะให้โจทก์ซ่อมในวงเงิน 15,000 บาทดังกล่าวก็ทำไม่ได้แสดงให้เห็นว่า ค่าซ่อมแซมสิ่งชำรุดบกพร่องดังกล่าวสูงกว่า 15,000 บาท จึงเห็นว่าค่าใช้จ่ายในการซ่อมแซมสิ่งชำรุดบกพร่องมีจำนวน 33,550 บาท ตามที่จำเลยนำสืบ ซึ่งโจทก์ต้องรับผิดชำระแก่จำเลย แต่สิทธิเรียกร้องของจำเลยที่จะเรียกเงินจำนวนนี้จากโจทก์ขาดอายุความฟ้องร้องแล้ว เพราะไม่เรียกร้องภายใน 1 ปี นับแต่วันการชำรุดบกพร่องได้ปรากฏขึ้น ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 601 มีปัญหาว่า จำเลยจะขอหักกลบลบหนี้กับโจทก์ได้หรือไม่ พิเคราะห์แล้วเห็นว่าจำเลยขอหักกลบลบหนี้กับโจทก์ได้ แม้สิทธิเรียกร้องของจำเลยจะขาดอายุความเพราะว่าในเวลาที่อาจหักกลบลบหนี้กับสิทธิเรียกร้องของโจทก์ได้นั้น คือวันที่21 กรกฎาคม 2517 ซึ่งเป็นวันที่จำเลยเข้าอยู่ในอาคาร สิทธิเรียกร้องของจำเลยยังไม่ขาดอายุความตามมาตรา 344 แห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์เพราะฉะนั้นเมื่อนำสิทธิเรียกร้องของจำเลยจำนวน 33,550 บาท ที่มีต่อโจทก์มาหักกลบลบหนี้กับสิทธิเรียกร้องของโจทก์จำนวน 23,920 บาทที่มีต่อจำเลยจำเลยก็ไม่มีหนี้เหลือที่จะชำระให้โจทก์"พิพากษายืน(พัลลภ สังโขบล-ประภาศน์ อวยชัย-ชลูตม์ สวัสดิทัต)แหล่งที่มาเนติบัณฑิตยสภาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: จำเลยจ้างโจทก์ปลูกบ้าน โจทก์ปลูกเสร็จแต่บกพร่องหลายอย่าง ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยใช้เงิน 23,920 บาท กับดอกเบี้ยแก่โจทก์ ยกฟ้องแย้งศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ ให้ยกฟ้องโจทก์ โจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยข้อกฎหมายว่า "สรุปแล้วจึงเชื่อว่าโจทก์ผิดสัญญา จำต้องชดใช้ค่าเสียหายหรือซ่อมแซมให้ใหม่แก่จำเลย โจทก์จะมีทางพ้นความรับผิดได้ก็ต่อเมื่อจำเลยรับมอบอาคารทั้งชำรุดบกพร่องโดยไม่อิดเอื้อน ในเรื่องนี้จำเลยมีเอกสารหมาย ล.12 ซึ่งเป็นรายการสิ่งชำรุดบกพร่องของอาคารและมารดาจำเลยเบิกความว่า ได้แจ้งให้โจทก์ทราบแล้วประการหนึ่ง และอีกประการหนึ่งที่จำเลยใช้สิทธิยึดหน่วงค่าก่อสร้าง ยังไม่จ่ายงวดสุดท้าย 10,000 บาทแก่โจทก์ก็แสดงว่าจำเลยทักท้วงว่า การก่อสร้างชำรุดบกพร่อง รับฟังไม่ได้ว่า จำเลยรับอาคารที่ชำรุดบกพร่องโดยไม่อิดเอื้อน และที่โจทก์ฎีกาอีกข้อหนึ่งว่า ในการก่อสร้างเพิ่มเติมนอกรายการสัญญาจำเลยจ่ายเงินให้โจทก์บางส่วนคงเหลือ13,920 บาท แสดงว่าการก่อสร้างอาคารไม่มีการชำรุดบกพร่องนั้นรับฟังไม่ได้เพราะการก่อสร้างเพิ่มเติมเป็นคนละรายการกับการซ่อมแซมที่ชำรุดบกพร่องฟังไม่ได้ว่าจำเลยรับมอบอาคารทั้งชำรุดบกพร่องโดยไม่อิดเอื้อน โจทก์จึงจำต้องรับผิดต่อจำเลยฐานผิดสัญญาการก่อสร้าง เป็นเหตุให้เกิดความชำรุดบกพร่องสำหรับค่าเสียหายมีจำนวนเท่าใดนั้น ปรากฏตามเอกสารหมาย ล.12ว่า ช่างคำนวณค่าซ่อมแซมสิ่งชำรุดบกพร่องเป็นเงิน 33,550 บาท ช่างที่คำนวณคือนายมา อาดัม เป็นผู้มีอาชีพทางช่างไม้และเป็นผู้รับเหมาค่าก่อสร้างด้วย และค่าซ่อมแซมดังกล่าวโจทก์มิได้สืบคัดค้านว่า รายการใดค่าก่อสร้างมีจำนวนเท่าใดโจทก์เบิกความคัดค้านว่า ค่าใช้จ่ายในการก่อสร้างสิ่งชำรุดบกพร่องไม่เกิน 15,000 บาท แต่ก็เบิกความตอบคำถามค้านทนายจำเลยว่า ถ้าจะให้โจทก์ซ่อมในวงเงิน 15,000 บาทดังกล่าวก็ทำไม่ได้แสดงให้เห็นว่า ค่าซ่อมแซมสิ่งชำรุดบกพร่องดังกล่าวสูงกว่า 15,000 บาท จึงเห็นว่าค่าใช้จ่ายในการซ่อมแซมสิ่งชำรุดบกพร่องมีจำนวน 33,550 บาท ตามที่จำเลยนำสืบ ซึ่งโจทก์ต้องรับผิดชำระแก่จำเลย แต่สิทธิเรียกร้องของจำเลยที่จะเรียกเงินจำนวนนี้จากโจทก์ขาดอายุความฟ้องร้องแล้ว เพราะไม่เรียกร้องภายใน 1 ปี นับแต่วันการชำรุดบกพร่องได้ปรากฏขึ้น ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 601 มีปัญหาว่า จำเลยจะขอหักกลบลบหนี้กับโจทก์ได้หรือไม่ พิเคราะห์แล้วเห็นว่าจำเลยขอหักกลบลบหนี้กับโจทก์ได้ แม้สิทธิเรียกร้องของจำเลยจะขาดอายุความเพราะว่าในเวลาที่อาจหักกลบลบหนี้กับสิทธิเรียกร้องของโจทก์ได้นั้น คือวันที่21 กรกฎาคม 2517 ซึ่งเป็นวันที่จำเลยเข้าอยู่ในอาคาร สิทธิเรียกร้องของจำเลยยังไม่ขาดอายุความตามมาตรา 344 แห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์เพราะฉะนั้นเมื่อนำสิทธิเรียกร้องของจำเลยจำนวน 33,550 บาท ที่มีต่อโจทก์มาหักกลบลบหนี้กับสิทธิเรียกร้องของโจทก์จำนวน 23,920 บาทที่มีต่อจำเลยจำเลยก็ไม่มีหนี้เหลือที่จะชำระให้โจทก์"พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 939/2521นายซิมฮ้อ แซ่เฮงโจทก์น.ส.สุวิภา วิญญุนาวรรณจำเลย ป.พ.พ. ม. 344, ม. 598ผู้รับจ้างปลูกอาคารโดยชำรุดบกพร่องไม่ต้องรับผิดต่อเมื่อผู้ว่าจ้างรับมอบอาคารโดยไม่อิดเอื้อน เมื่อผู้ว่าจ้างทักท้วงผู้รับจ้างต้องรับผิดโดยมีอายุความ 1 ปี ตาม มาตรา 601 แต่เมื่อแรกที่ผู้ว่าจ้างมีสิทธิเรียกร้องยังอยู่ในกำหนด 1 ปี ฉะนั้นแม้พ้น 1 ปี แล้วผู้ว่าจ้างก็หักกลบลบหนี้ค่าจ้างที่ค้างชำระกับค่าเสียหายที่ผู้ว่าจ้างต้องรับผิดได้จำเลยจ้างโจทก์ปลูกบ้าน โจทก์ปลูกเสร็จแต่บกพร่องหลายอย่าง ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยใช้เงิน 23,920 บาท กับดอกเบี้ยแก่โจทก์ ยกฟ้องแย้งศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ ให้ยกฟ้องโจทก์ โจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยข้อกฎหมายว่า "สรุปแล้วจึงเชื่อว่าโจทก์ผิดสัญญา จำต้องชดใช้ค่าเสียหายหรือซ่อมแซมให้ใหม่แก่จำเลย โจทก์จะมีทางพ้นความรับผิดได้ก็ต่อเมื่อจำเลยรับมอบอาคารทั้งชำรุดบกพร่องโดยไม่อิดเอื้อน ในเรื่องนี้จำเลยมีเอกสารหมาย ล.12 ซึ่งเป็นรายการสิ่งชำรุดบกพร่องของอาคารและมารดาจำเลยเบิกความว่า ได้แจ้งให้โจทก์ทราบแล้วประการหนึ่ง และอีกประการหนึ่งที่จำเลยใช้สิทธิยึดหน่วงค่าก่อสร้าง ยังไม่จ่ายงวดสุดท้าย 10,000 บาทแก่โจทก์ก็แสดงว่าจำเลยทักท้วงว่า การก่อสร้างชำรุดบกพร่อง รับฟังไม่ได้ว่า จำเลยรับอาคารที่ชำรุดบกพร่องโดยไม่อิดเอื้อน และที่โจทก์ฎีกาอีกข้อหนึ่งว่า ในการก่อสร้างเพิ่มเติมนอกรายการสัญญาจำเลยจ่ายเงินให้โจทก์บางส่วนคงเหลือ13,920 บาท แสดงว่าการก่อสร้างอาคารไม่มีการชำรุดบกพร่องนั้นรับฟังไม่ได้เพราะการก่อสร้างเพิ่มเติมเป็นคนละรายการกับการซ่อมแซมที่ชำรุดบกพร่องฟังไม่ได้ว่าจำเลยรับมอบอาคารทั้งชำรุดบกพร่องโดยไม่อิดเอื้อน โจทก์จึงจำต้องรับผิดต่อจำเลยฐานผิดสัญญาการก่อสร้าง เป็นเหตุให้เกิดความชำรุดบกพร่องสำหรับค่าเสียหายมีจำนวนเท่าใดนั้น ปรากฏตามเอกสารหมาย ล.12ว่า ช่างคำนวณค่าซ่อมแซมสิ่งชำรุดบกพร่องเป็นเงิน 33,550 บาท ช่างที่คำนวณคือนายมา อาดัม เป็นผู้มีอาชีพทางช่างไม้และเป็นผู้รับเหมาค่าก่อสร้างด้วย และค่าซ่อมแซมดังกล่าวโจทก์มิได้สืบคัดค้านว่า รายการใดค่าก่อสร้างมีจำนวนเท่าใดโจทก์เบิกความคัดค้านว่า ค่าใช้จ่ายในการก่อสร้างสิ่งชำรุดบกพร่องไม่เกิน 15,000 บาท แต่ก็เบิกความตอบคำถามค้านทนายจำเลยว่า ถ้าจะให้โจทก์ซ่อมในวงเงิน 15,000 บาทดังกล่าวก็ทำไม่ได้แสดงให้เห็นว่า ค่าซ่อมแซมสิ่งชำรุดบกพร่องดังกล่าวสูงกว่า 15,000 บาท จึงเห็นว่าค่าใช้จ่ายในการซ่อมแซมสิ่งชำรุดบกพร่องมีจำนวน 33,550 บาท ตามที่จำเลยนำสืบ ซึ่งโจทก์ต้องรับผิดชำระแก่จำเลย แต่สิทธิเรียกร้องของจำเลยที่จะเรียกเงินจำนวนนี้จากโจทก์ขาดอายุความฟ้องร้องแล้ว เพราะไม่เรียกร้องภายใน 1 ปี นับแต่วันการชำรุดบกพร่องได้ปรากฏขึ้น ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 601 มีปัญหาว่า จำเลยจะขอหักกลบลบหนี้กับโจทก์ได้หรือไม่ พิเคราะห์แล้วเห็นว่าจำเลยขอหักกลบลบหนี้กับโจทก์ได้ แม้สิทธิเรียกร้องของจำเลยจะขาดอายุความเพราะว่าในเวลาที่อาจหักกลบลบหนี้กับสิทธิเรียกร้องของโจทก์ได้นั้น คือวันที่21 กรกฎาคม 2517 ซึ่งเป็นวันที่จำเลยเข้าอยู่ในอาคาร สิทธิเรียกร้องของจำเลยยังไม่ขาดอายุความตามมาตรา 344 แห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์เพราะฉะนั้นเมื่อนำสิทธิเรียกร้องของจำเลยจำนวน 33,550 บาท ที่มีต่อโจทก์มาหักกลบลบหนี้กับสิทธิเรียกร้องของโจทก์จำนวน 23,920 บาทที่มีต่อจำเลยจำเลยก็ไม่มีหนี้เหลือที่จะชำระให้โจทก์"พิพากษายืน(พัลลภ สังโขบล-ประภาศน์ อวยชัย-ชลูตม์ สวัสดิทัต)แหล่งที่มาเนติบัณฑิตยสภาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ