ประกาศกระทรวงมหาดไทยประกาศกระทรวงมหาดไทยฉบับที่ ๓ (พ.ศ. ๒๕๐๗)เรื่อง กำหนดเวลาทำงานวันหยุดงานของลูกจ้างการใช้แรงงานหญิงและเด็กการจ่ายค่าจ้าง และการจัดให้มีสวัสดิการเพื่อสุขภาพอนามัยของลูกจ้าง[๑] อาศัยอำนาจตามความในข้อ๒ แห่งประกาศของคณะปฏิวัติฉบับที่ ๑๙ กระทรวงมหาดไทยออกประกาศไว้ ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ให้ยกเลิกประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การหยุดงานของลูกจ้างในวันที่ ๑พฤษภาคม ลงวันที่ ๒๐ เมษายน ๒๕๐๕ข้อ ๒ให้ยกเลิกความในข้อ ๓ แห่งประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง กำหนดเวลาทำงานวันหยุดงานของลูกจ้าง การใช้แรงงานหญิงและเด็ก การจ่ายค่าจ้างและการจัดให้มีสวัสดิการเพื่อสุขภาพอนามัยของลูกจ้าง ลงวันที่ ๒๐ ธันวาคม ๒๕๐๑และให้ใช้ความต่อไปนี้แทนข้อ ๓ ในประกาศนี้งานอุตสาหกรรม หมายความถึง(๑)การทำเหมืองแร่ เหมืองหิน หรือกิจการอื่นใดที่เกี่ยวกับการขุดค้นแร่ธาตุ(๒)การผลิต เปลี่ยนแปลง ประกอบ ทำความสะอาด ซ่อมแซม ตบแต่ง ทำให้สำเร็จรูป สงวนรักษาดัดแปลงเพื่อจำหน่าย ทำให้แตกหักรื้อถอนหรือแปรรูปซึ่งวัตถุหรือทรัพย์สินและรวมถึงการต่อเรือการให้กำเนิดแปลงและจ่ายไฟฟ้า หรือพลังงานอย่างอื่น(๓)การก่อสร้าง ต่อเติม ติดตั้ง บำรุงรักษา ซ่อมแซม ดัดแปลงหรือรื้อถอนอาคาร ทางรถไฟทางรถราง ท่าเรือ อู่เรือ สะพานเทียบเรือ ทางน้ำในประเทศ ถนน อุโมงค์สะพานท่อระบายน้ำ บ่อน้ำ โทรเลข โทรศัพท์ ไฟฟ้า ก๊าซ หรือประปา หรืองานก่อสร้างอื่น ๆรวมทั้งการเตรียมหรือวางรากฐานของงานก่อสร้างหรือโครงสร้างนั้น ๆ หรือ(๔)การขนส่งผู้โดยสารหรือสินค้าทางถนน รถไฟ ทางน้ำในประเทศหรือทะเลรวมทั้งการขนถ่ายสินค้าที่อู่เรือ ที่เทียบเรือ สะพานเทียบเรือ ท่าเรือหรือโรงพักสินค้างานพาณิชยกรรม หมายความถึง(๑)การซื้อขาย การแลกเปลี่ยน การให้เช่า การให้เช่าซื้อ การรับจ้างทำของ การให้ยืม การรับฝากการรับจำนำ การรับจำนอง การเก็บของในคลังสินค้า การธนาคาร การโอนหรือจัดส่งเงินการรับประกันภัยหรือบริการที่เรียกค่าตอบแทน(๒)งานในสำนักงาน ซึ่งรวมถึง งานจัดการ งานวิทยาการ งานวิชาชีพ งานเสมียนพนักงานหรืองานธุรการอื่น ทั้งนี้หากการทำงานส่วนใหญ่ทำอยู่ในสำนักงาน(๓)กิจการที่มีลักษณะผสมระหว่างงานอุตสาหกรรม และงานพาณิชยกรรมเว้นแต่ส่วนใหญ่ของกิจการนั้นเป็นงานอุตสาหกรรมทั้งนี้ไม่รวมถึง งานอันเป็นกิจกรรมโดยเฉพาะของสถานพยาบาล สโมสร สมาคมสถานสงเคราะห์เพื่อการกุศล มูลนิธิ โรงเรียนราษฎร์ โรงแรม หอพัก ร้านขายอาหารร้านขายเครื่องดื่ม หรอสถานมหรสพนายจ้าง หมายความถึงบุคคลซึ่งตกลงรับลูกจ้างเข้าทำงาน โดยจ่ายค่าจ้างให้ลูกจ้าง หมายความถึงบุคคลซึ่งตกลงทำงานให้แก่นายจ้าง เพื่อรับค่าจ้างในงานอุตสาหกรรมหรืองานพาณิชยกรรมแต่ไม่รวมถึง(๑)ข้าราชการตามกฎหมายว่าด้วยบำเหน็จบำนาญข้าราชการ(๒)ข้าราชการส่วนท้องถิ่นตามกฎหมายว่าด้วยบำเหน็จบำนาญข้าราชการส่วนท้องถิ่น(๓)ลูกจ้างของกระทรวง ทบวง กรม หรือทบวงการเมืองที่มีฐานะเทียบเท่าของสำนักงานหรือหน่วยงานอื่นใดของรัฐ ทั้งนี้เว้นแต่ลูกจ้างของรัฐวิสาหกิจตามกฎหมายว่าด้วยวิธีการงบประมาณหรือของหน่วยงานตามกฎหมายว่าด้วยระเบียบบริหารราชการส่วนท้องถิ่น(๔)ลูกจ้างทำงานรับใช้ในบ้านลูกจ้างประจำ หมายความถึงลูกจ้างซึ่งนายจ้างตกลงจ้างไว้เป็นการประจำ ไม่ว่าค่าจ้างนั้นจะกำหนดเป็นรายเดือนรายสัปดาห์ รายวัน รายชั่วโมง รายระยะเวลาอย่างอื่นหรือกำหนดตามผลงานที่ลูกจ้างทำได้ลูกจ้างชั่วคราว หมายความถึงลูกจ้างซึ่งนายจ้างตกลงจ้างไว้ไม่เป็นการประจำ เพื่อทำงานอันมีลักษณะไม่สม่ำเสมอเป็นการจร เป็นครั้งคราว หรือเป็นไปตามฤดูกาลไม่ว่าค่าจ้างนั้นจะกำหนดเป็นรายเดือน รายสัปดาห์ รายวัน รายชั่วโมง รายระยะเวลาอย่างอื่นหรือกำหนดตามผลงานที่ลูกจ้างทำได้ ทั้งนี้โดยมีระยะเวลาทำงานติดต่อกันไม่เกินหนึ่งร้อยยี่สิบวันอันรวมถึงวันหยุดงานประจำสัปดาห์ วันหยุดงานตามประเพณีนิยม วันหยุดงานพักผ่อนประจำปีวันหยุดพักรักษาตัว และวันลาหยุดที่ได้รับอนุญาตจากนายจ้างถ้าพ้นระยะเวลาดังกล่าวข้างต้นลูกจ้างนั้นเป็นลูกจ้างประจำ นับแต่วันถัดจากวันครบระยะเวลานั้นเป็นต้นไปลูกจ้างรายเดือน หมายความถึงลูกจ้างซึ่งนายจ้างตกลงจ่ายค่าจ้างให้โดยกำหนดค่าจ้างเป็นรายเดือนอันรวมถึงค่าจ้างในวันหยุดงานประจำสัปดาห์ วันหยุดงานตามประเพณีนิยมวันหยุดงานพักผ่อนประจำปี วันหยุดพักรักษาตัวและในวันลาหยุดที่ได้รับอนุญาตจากนายจ้างลูกจ้างรายสัปดาห์ หมายความถึงลูกจ้างซึ่งนายจ้างตกลงจ่ายค่าจ้างให้ โดยกำหนดค่าจ้างเป็นรายสัปดาห์อันรวมถึงค่าจ้างในวันหยุดงานประจำสัปดาห์ วันหยุดงานตามประเพณีนิยม วันหยุดงานพักผ่อนประจำปีวันหยุดพักรักษาตัว และในวันลาหยุดที่ได้รับอนุญาตจากนายจ้างลูกจ้างรายวัน หมายความถึงลูกจ้างซึ่งนายจ้างตกลงจ่ายค่าจ้างให้โดยกำหนดค่าจ้างเป็นรายวันลูกจ้างรายชั่วโมง หมายความถึงลูกจ้างซึ่งนายจ้างตกลงจ่ายค่าจ้างให้โดยกำหนดค่าจ้างเป็นรายชั่วโมงลูกจ้างตามผลงาน หมายความถึงลูกจ้างซึ่งนายจ้างตกลงจ่ายค่าจ้างให้โดยกำหนดค่าจ้างตามผลงานที่ลูกจ้างทำได้ลูกจ้างผู้บังคับบัญชา หมายความถึงลูกจ้างซึ่งมีอำนาจหน้าที่ในการรักษาผลประโยชน์ของนายจ้างเกี่ยวกับลูกจ้างอื่นในเรื่องการจ้าง ย้าย พักงาน เลิกจ้าง ให้กลับเข้าทำงาน มอบงานให้ทำให้บำเหน็จความชอบ ลงโทษทางวินัย หรือวินิจฉัยคำร้องทุกข์ ทั้งนี้โดยมีอิสระในการใช้ดุลพินิจของตนเองลูกจ้างทดลองงาน หมายความถึงลูกจ้างซึ่งนายจ้างตกลงจ้างเป็นลูกจ้างประจำ โดยแจ้งเงื่อนไขให้ทราบอย่างชัดเจนว่าให้ทดลองปฎิบัติงานในระยะเวลาหนึ่งติดต่อกันซึ่งกำหนดไว้แน่นอนแต่ไม่เกินหนึ่งร้อยแปดสิบวัน และลูกจ้างยังอยู่ในระยะเวลาที่กำหนดไว้นั้นค่าจ้าง หมายความถึงสินจ้างที่นายจ้างจ่ายให้แก่ลูกจ้างเป็นการตอบแทนการทำงานของลูกจ้างไม่ว่าสินจ้างนั้นจะเรียกชื่อกำหนด คำนวณ หรือจ่ายอย่างไรก็ตาม แต่ไม่รวมค่าล่วงเวลา ค่าล่วงเวลาในวันหยุดโบนัส หรือผลประโยชน์อย่างอื่นที่มีลักษณะเป็นการสงเคราะห์ลูกจ้างค่าล่วงเวลา หมายความถึงเงินที่นายจ้างจ่ายให้แก่ลูกจ้างซึ่งทำงานเกินกำหนดเวลาทำงานปกติค่าล่วงเวลาในวันหยุด หมายความถึง เงินที่นายจ้างจ่ายให้แก่ลูกจ้างซึ่งทำงานในวันหยุดงานประจำสัปดาห์วันหยุดงานตามประเพณีนิยม หรือในวันหยุดงานพักผ่อนประจำปีเงินชดเชย หมายความถึงเงินที่นายจ้างจะต้องจ่ายให้แก่ลูกจ้างเมื่อเลิกจ้างนอกเหนือจากเงินประเภทอื่นซึ่งนายจ้างตกลงจ่ายให้แก่ลูกจ้างอยู่ก่อนแล้วเลิกจ้าง หมายความถึงการให้ลูกจ้างออกจากงานด้วยการให้ออก ปลดออก หรือไล่ออก และรวมถึงการที่นายจ้าง(๑)ไม่ยินยอมให้ลูกจ้างปฎิบัติงานและไม่จ่ายค่าจ้างให้(๒)ให้ลูกจ้างพักงานชั่วคราวและไม่จ่ายค่าจ้างให้เกินสิบห้าวัน หรือ(๓)ลดค่าจ้างปกติของลูกจ้างโดยมิได้รับความยินยอมจากลูกจ้างเว้นแต่เป็นการลดอันเนื่องจากลูกจ้างกระทำผิดข้อบังคับเกี่ยวกับการทำงานวัน หมายความถึงระยะเวลาเริ่มตั้งแต่ลูกจ้างเข้าทำงานเป็นต้นไปจนครบยี่สิบสี่ชั่วโมงติดต่อกันวันทำงานปกติ หมายความถึง วันที่ลูกจ้างมาทำงานโดยไม่รวมวันหยุดงานประจำสัปดาห์ วันหยุดงานตามประเพณีนิยมและวันหยุดงานพักผ่อนประจำปีเจ้าหน้าที่ตรวจแรงงาน หมายความถึงเจ้าหน้าที่ซึ่งกระทรวงมหาดไทยแต่งตั้ง เพื่อปฎิบัติการตามประกาศนี้เจ้าหน้าที่ออกใบอนุญาต หมายความถึงเจ้าหน้าที่ซึ่งกระทรวงมหาดไทยแต่งตั้ง เพื่อปฏิบัติตามประกาศนี้ข้อ๔ ให้ยกเลิกข้อ ๖แห่งประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่องกำหนดเวลาทำงาน วันหยุดงานของลูกจ้างการใช้แรงงานหญิงและเด็ก การจ่ายค่าจ้างและการจัดให้มีสวัสดิการเพื่อสุขภาพอนามัยของลูกจ้าง ลงวันที่ ๒๐ ธันวาคม ๒๕๐๑ข้อ๕ ให้ยกเลิกความในข้อ ๗ ข้อ ๘ ข้อ ๙ข้อ ๑๐ และข้อ ๑๑ แห่งประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่องกำหนดเวลาทำงานวันหยุดงานของลูกจ้าง การใช้แรงงานหญิงและเด็ก การจ่ายค่าจ้างและการจัดให้มีสวัสดิการเพื่อสุขภาพอนามัยของลูกจ้าง ลงวันที่ ๒๐ ธันวาคม ๒๕๐๑และให้ใช้ความต่อไปนี้แทนข้อ ๗ นายจ้างต้องจัดให้ลูกจ้างหยุดงานตามประเพณีนิยมปีละไม่น้อยกว่าสิบสามวันโดยรวมวันที่๑ พฤษภาคมด้วย ส่วนวันหยุดงานตามประเพณีนิยมวันอื่นให้เป็นไปตามข้อตกลงระหว่างนายจ้างกับลูกจ้างถ้าวันหยุดงานตามประเพณีนิยมวันใดตรงกับวันหยุดงานประจำสัปดาห์ให้เลื่อนวันหยุดงานตามประเพณีนิยมวันนั้นไปหยุดในวันถัดไปข้อ ๘ในกรณีที่มีการจ้างลูกจ้างประจำใดติดต่อกันมาแล้วครบหนึ่งปีลูกจ้างประจำนั้นมีสิทธิหยุดงานพักผ่อนประจำปีได้ปีละไม่น้อยกว่าหกวันทำงานปกติโดยให้นายจ้างกำหนดให้ผลัดเปลี่ยนกันหยุดนายจ้างกับลูกจ้างประจำอาจตกลงสะสมวันหยุดงานพักผ่อนประจำปีไปรวมหยุดในปีอื่นก็ได้ข้อ ๙ในกรณีที่เป็นงานอันมีลักษณะที่จะต้องทำติดต่อกันไปโดยจะหยุดเสียมิได้หรือเป็นงานฉุกเฉินซึ่งทั้งนี้ถ้าจะให้ลูกจ้างหยุดงานในวันหยุดงานตามประเพณีนิยมหรือในวันหยุดงานพักผ่อนประจำปี จะเสียหายแก่งานของนายจ้าง นายจ้างจะให้ลูกจ้างทำงานในวันหยุดนั้นเท่าที่จำเป็นก็ได้การให้ลูกจ้างทำงานในวันหยุดงานพักผ่อนประจำปีได้ต้องได้รับความยินยอมจากลูกจ้างข้อ ๑๐ลูกจ้างมีสิทธิหยุดพักรักษาตัวได้ปีละไม่เกินสามสิบวันทำงานปกติการหยุดพักรักษาตัวแต่ละครั้งนายจ้างอาจให้ลูกจ้างแสดงใบรับรองของแพทย์แผนปัจจุบันชั้นหนึ่งถ้าไม่มีแพทย์แผนปัจจุบันชั้นหนึ่งให้นายจ้างและลูกจ้างตกลงกันเองถ้านายจ้างจัดแพทย์ไว้ให้แล้วให้ใช้แพทย์ดังกล่าว เว้นแต่ลูกจ้างไม่สามารถให้แพทย์นั้นตรวจได้ค่าใบรับรองแพทย์ให้นายจ้างเป็นผู้ออกสิทธิในการหยุดพักรักษาตัวดังกล่าวแล้วให้ใช้ได้เฉพาะปีและเพื่อประโยชน์แห่งข้อนี้คำว่าปีนั้นให้นับตั้งแต่วันที่ลูกจ้างเข้าทำงานข้อ ๑๑นายจ้างต้องจ่ายค่าจ้างให้แก่ลูกจ้างประจำซึ่งหยุดงานในวันหยุดงานตามประเพณีนิยมตามข้อ ๗ หรือซึ่งหยุดงานในวันหยุดงานพักผ่อนประจำปี ตามข้อ ๘เท่ากับค่าจ้างในวันทำงานปกติข้อ๖ ให้เพิ่มความต่อไปนี้เป็นข้อ ๑๑ทวิ แห่งประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่องกำหนดเวลาทำงาน วันหยุดงานของลูกจ้างการใช้แรงงานหญิงและเด็ก การจ่ายค่าจ้างและการจัดให้มีสวัสดิการเพื่อสุขภาพอนามัยของลูกจ้าง ลงวันที่ ๒๐ ธันวาคม ๒๕๐๑ข้อ ๑๑ ทวิ นายจ้างต้องจ่ายค่าจ้างให้แก่ลูกจ้างประจำซึ่งหยุดพักรักษาตัวตามข้อ๑๐ในอัตราไม่น้อยกว่าครึ่งหนึ่งของค่าจ้างในวันทำงานปกติตลอดเวลาที่หยุดพักรักษาตัวนายจ้างต้องจ่ายค่ารักษาพยาบาลให้แก่ลูกจ้างประจำซึ่งหยุดพักรักษาตัวเท่าที่ได้จ่ายไปจริงแต่ไม่เกินค่าจ้างที่ลูกจ้างนั้นได้รับในระหว่างหยุดพักรักษาตัวทั้งนี้เว้นแต่นายจ้างต้องตกลงจ่ายในอัตรามากกว่านั้นอยู่แล้วความในข้อนี้ให้ใช้บังคับเฉพาะกรณีการจ่ายค่าจ้างและค่ารักษาพยาบาลให้แก่ลูกจ้างประจำรายวันลูกจ้างประจำรายชั่วโมง ลูกจ้างประจำตามผลงาน และลูกจ้างประจำรายระยะเวลาอย่างอื่นซึ่งมิใช่ลูกจ้างประจำรายเดือนและลูกจ้างประจำรายสัปดาห์ข้อ๗ ให้ยกเลิกความในข้อ ๑๒ ข้อ ๑๓และข้อ ๑๔ แห่งประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง กำหนดเวลาทำงาน วันหยุดงานของลูกจ้างการใช้แรงงานหญิงและเด็ก การจ่ายค่าจ้างและการจัดให้มีสวัสดิการเพื่อสุขภาพอนามัยของลูกจ้าง ลงวันที่ ๒๐ ธันวาคม ๒๕๐๑และให้ใช้ความต่อไปนี้แทนข้อ ๑๒ลูกจ้างประจำซึ่งได้รับเงินค่าทดแทนตามความในประกาศกระทรวงมหาดไทยเรื่องหลักเกณฑ์และวิธีการจ่ายเงินค่าทดแทน ตลอดจนจำนวนเงินค่าทดแทนแล้วนายจ้างไม่ต้องจ่ายค่าจ้างและค่ารักษาพยาบาล ตามข้อ ๑๑ ทวิข้อ ๑๓ถ้าให้ลูกจ้างทำงานเกินกำหนดเวลาทำงานในข้อ ๔ (๑) วรรคแรก หรือ (๒)หรือเกินกำหนดเวลาทำงานที่ตกลงกัน นายจ้างต้องจ่ายค่าล่วงเวลาให้ลูกจ้าง ดังนี้(๑)ลูกจ้างซึ่งมิใช่ลูกจ้างตามผลงาน ไม่น้อยกว่าหนึ่งเท่าครึ่งของค่าจ่างในชั่วโมงทำงานปกติตามจำนวนชั่วโมงที่ทำเกิน(๒)ลูกจ้างตามผลงาน ไม่น้อยกว่าหนึ่งเท่าครึ่งของค่าจ้างในชั่วโมงทำงานปกติตามผลงานที่ทำได้ในชั่วโมงที่ทำเกินกำหนดเวลาทำงานดังกล่าวในวรรคหนึ่งไม่ให้นับรวมจำนวนชั่วโมงทำงาน ในวันหยุดงานประจำสัปดาห์ วันหยุดงานตามประเพณีนิยมและวันหยุดงานพักผ่อนประจำปีไม่ว่าลูกจ้างจะมาทำงานในวันนั้นหรือไม่ก็ตามและไม่นับรวมวันหยุดพักรักษาตัวและวันลาหยุดที่ได้รับอนุญาตจากนายจ้างด้วยข้อ ๑๔ลูกจ้างซึ่งทำงานต่อไปนี้ไม่มีสิทธิได้รับค่าล่วงเวลาตามข้อ ๑๓(๑)งานของลูกจ้างผู้บังคับบัญชา(๒)งานวิทยาการหรืองานของผู้เชี่ยวชาญ(๓)งานในหน้าที่ซึ่งต้องรักษาความลับและต้องใช้ความไว้วางใจโดยเฉพาะ(๔)งานขบวนการจัดงานรถไฟ(๕)งานขนส่งสินค้าหรือพัสดุภัณฑ์(๖)งานขนส่งผู้โดยสารหรือสินค้าทางน้ำในประเทศหรือทะเล(๗)งานข่ายทางสายหรือชุมสาย โทรเลข โทรศัพท์ หรือวิทยุคมนาคม(๘)งานขุดลอกร่องน้ำ(๙)งานเปิดปิดประตูน้ำ ประตูระบายหรืออ่างเก็บน้ำ(๑๐)งานอ่านระดับน้ำและวัดปริมาณน้ำ(๑๑)งานดูแลรักษาคลองหรือคันคลอง คันกั้นน้ำหรือทำนบ(๑๒)งานเฝ้าหรือดูแลสถานที่(๑๓)งานดับเพลิง หรือ(๑๔)งานที่ต้องเดินทางไปปฏิบัติหน้าที่นอกสถานที่ทำงานโดยไม่มีกำหนดเวลาแน่นอนทั้งนี้เว้นแต่นายจ้างตกลงจ่ายค่าล่วงเวลาให้แก่ลูกจ้างข้อ๘ ให้ยกเลิกข้อ ๑๕แห่งประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง กำหนดเวลาทำงาน วันหยุดงานของลูกจ้างการใช้แรงงานหญิงและเด็ก การจ่ายค่าจ้าง และการจัดให้มีสวัสดิการเพื่อสุขภาพอนามัยของลูกจ้างลงวันที่ ๒๐ ธันวาคม ๒๕๐๑ข้อ๙ ให้ยกเลิกความในข้อ ๑๖แห่งประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง กำหนดเวลาทำงาน วันหยุดงานของลูกจ้างการใช้แรงงานหญิงและเด็ก การจ่ายค่าจ้างและการจัดให้มีสวัสดิการเพื่อสุขภาพอนามัยของลูกจ้าง ลงวันที่ ๒๐ ธันวาคม ๒๕๐๑และให้ใช้ความต่อไปนี้แทนข้อ ๑๖ถ้าให้ลูกจ้างประจำดังต่อไปนี้ทำงานในวันหยุดงานตามประเพณีนิยมหรือในวันหยุดงานพักผ่อนประจำปีนาจ้างต้องจ่ายค่าล่วงเวลาในวันหยุดให้ ดังนี้(๑)ลูกจ้างรายเดือน ลูกจ้างรายสัปดาห์ ลูกจ้างรายวัน ลูกจ้างรายชั่วโมงหรือลูกจ้างรายระยะเวลาอย่างอื่นไม่น้อยกว่าหนึ่งเท่าของค่าจ้างในวันหรือชั่วโมงทำงานปกติโดยคำนวณจากอัตราค่าจ้างเป็นรายวันหรือเป็นรายชั่วโมง(๒)ลูกจ้างตามผลงาน ไม่น้อยกว่าหนึ่งเท่าของค่าจ้างตามผลงานที่ทำได้ในวันนั้นข้อ๑๐ ให้เพิ่มความต่อไปนี้เป็นข้อ ๑๖ทวิ แห่งประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง กำหนดเวลาทำงาน วันหยุดงานของลูกจ้างการใช้แรงงานหญิงและเด็ก การจ่ายค่าจ้างและการจัดให้มีสวัสดิการเพื่อสุขภาพอนามัยของลูกจ้าง ลงวันที่ ๒๐ ธันวาคม ๒๕๐๑ข้อ ๑๖ ทวิถ้าให้ลูกจ้างชั่วคราวดังต่อไปนี้ทำงานในวันหยุดงานตามประเพณีนิยมนายจ้างต้องจ่ายค่าล่วงเวลาในวันหยุดให้ ดังนี้(๑)ลูกจ้างรายเดือนหรือลูกจ้างรายสัปดาห์ไม่น้อยกว่าหนึ่งเท่าของค่าจ้างในวันทำงานปกติโดยคำนวณจากอัตราค่าจ้างเป็นรายวันหรือเป็นรายชั่วโมง(๒)ลูกจ้างรายวัน ลูกจ้างรายชั่วโมง หรือลูกจ้างรายระยะเวลาอย่างอื่นไม่น้อยกว่าสองเท่าของค่าจ้างในวันหรือชั่วโมงทำงานปกติ(๓)ลูกจ้างตามผลงาน ไม่น้อยกว่าสองเท่าของค่าจ้างตามผลงานที่ทำได้ในวันนั้นข้อ๑๑ ให้ยกเลิกความในข้อ ๑๗ และข้อ ๑๘แห่งประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่องกำหนดเวลาทำงาน วันหยุดงานของลูกจ้าง การใช้แรงงานหญิงและเด็กการจ่ายค่าจ้าง และการจัดให้มีสวัสดิการเพื่อสุขภาพอนามัยของลูกจ้าง ลงวันที่ ๒๐ธันวาคม ๒๕๐๑ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทนข้อ ๑๗ลูกจ้างผู้บังคับบัญชาไม่มีสิทธิได้รับค่าล่วงเวลาในวันหยุดตามข้อ ๑๖และข้อ ๑๖ ทวิ เว้นแต่นายจ้างตกลงจ่ายค่าล่วงเวลาในวันหยุดให้แก่ลูกจ้างนั้นข้อ๑๘ในกรณีที่นายจ้างตกลงจ่ายค่าล่วงเวลาในอัตรามากกว่าที่ได้กำหนดไว้ในข้อ ๑๓หรือตกลงจ่าค่าล่วงเวลาในวันหยุดในอัตรามากกว่าที่ได้กำหนดไว้ในข้อ ๑๖ หรือข้อ ๑๖ทวิ ก็ให้เป็นไปตามนั้นข้อ๑๒ ให้ยกเลิกความในข้อ ๒๖ ข้อ ๒๗และข้อ ๒๘ แห่งประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่องกำหนดเวลาทำงาน วันหยุดงานของลูกจ้างการใช้แรงงานหญิงและเด็ก การจ่ายค่าจ้างและการจัดให้มีสวัสดิการเพื่อสุขภาพอนามัยของลูกจ้าง ลงวันที่ ๒๐ ธันวาคม ๒๕๐๑และให้ใช้ความต่อไปนี้แทนข้อ ๒๖ถ้าเลิกจ้างลูกจ้างประจำโดยไม่ใช่ความผิดของลูกจ้างนายจ้างต้องจ่ายค่าจ้างสำหรับวันหยุดงานพักผ่อนประจำปีตามส่วนให้แก่ลูกจ้างนั้นซึ่งมีสิทธิตามข้อ ๑๑ด้วยข้อ๒๗ถ้าเลิกจ้างลูกจ้างประจำซึ่งได้จ้างติดต่อกันมาแล้วไม่น้อยกว่าหนึ่งร้อยยี่สิบวันนายจ้างต้องชี้แจงเหตุเลิกจ้างให้ลูกจ้างทราบ และต้องจ่ายเงินชดเชยให้แก่ลูกจ้างนั้นเท่ากับค่าจ้างไม่น้อยกว่าสามสิบวันเว้นแต่นายจ้างตกลงจ่ายให้มากกว่ากำหนดดังกล่าวนี้อยู่แล้วเงินชดเชยให้คำนวณตามค่าจ้างอัตราสุดท้ายความในข้อนี้มิให้ใช้บังคับแก่การเลิกจ้างลูกจ้างทดลองงานแลลูกจ้างที่มีกำหนดเวลาจ้างแน่นอนข้อ๒๘ นาจ้างไม่ต้องจ่ายเงินชดเชยตามข้อ๒๗ ถ้าเลิกจ้างลูกจ้างประจำด้วยเหตุหนึ่งเหตุใด ดังต่อไปนี้(๑)ลูกจ้างกระทำผิดโดยจงใจหรือโดยประมาท เลินเล่อย่างร้ายแรงเป็นเหตุให้นายจ้างได้รับความเสียหาย(๒)ลูกจ้างฝ่าฝืนข้อบังคับเกี่ยวกับการทำงานหรือคำสั่งอันชอบด้วยกฎหมาย อันอาจเป็นเหตุให้นายจ้างได้รับความเสียหาย(๓)ลูกจ้างละทิ้งหน้าที่เป็นเวลาสามวันทำงานปกติติดต่อกันหรือกว่านั้นขึ้นไปโดยมีเหตุผลอันสมควร(๔)ลูกจ้างทุจริตต่อหน้าที่(๕)ลูกจ้างไดรับโทษจำคุกตามคำพิพากษาถึงที่สุดให้จำคุกเว้นแต่เป็นโทษสำหรับความผิดที่ได้กระทำโดยประมาทหรือความผิดลหุโทษข้อ๑๓ ให้ยกเลิกความในข้อ ๕๔แห่งประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่องกำหนดเวลาทำงาน วันหยุดงานของลูกจ้างการใช้แรงงานหญิงและเด็ก การจ่ายค่าจ้างและการจัดให้มีสวัสดิการเพื่อสุขภาพอนามัยของลูกจ้าง ลงวันที่ ๒๐ ธันวาคม ๒๕๐๑และให้ใช้ความต่อไปนี้แทนข้อ ๕๔หลักฐานเกี่ยวกับการทำงานของลูกจ้างต้องมีรายละเอียดอย่างน้อย ดังต่อไปนี้(๑)ชื่อตัวและชื่อสกุล(๒)เพศ(๓)วันเดือนปีเกิด(๔)ตำแหน่งหน้าที่(๕)เป็นลูกจ้างประจำหรือลูกจ้างชั่วคราว(๖)วันเดือนปีที่เข้าทำงานและออกจากงาน(๗)เวลาเริ่มและเลิกจากกางานของแต่ละวัน(๘)ค่าจ้าง และ(๙)วันเดือนปีที่จ่ายค่าจ้างถ้ามีการทำงานล่วงเวลาหรือการทำงานในวันหยุดต้องมีรายละเอียดอย่างน้อย ดังต่อไปนี้(๑)จำนวนชั่วโมงที่ทำงานล่วงเวลา(๒)จำนวนชั่วโมงที่ทำงานในวันหยุด(๓)ค่าล่วงเวลาและค่าล่วงเวลาในวันหยุด และ(๔)วันเดือนปีที่จ่ายค่าล่วงเวลาและค่าล่วงเวลาในวันหยุดทั้งนี้ตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไปประกาศ ณ วันที่ ๒๓มีนาคม ๒๕๐๗พลเอก ป. จารุเสถียรรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยวนิดา/พิมพ์๘พฤศจิกายน ๒๕๔๙สุนันทา/ตรวจ๑๔พฤศจิกายน ๒๕๔๙[๑]ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๘๑/ตอนที่ ๓๑ /หน้า ๒๑๔ /๗ เมษายน ๒๕๐๗