คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 264/2499หลักกฎหมาย: ในคดีที่จำเลยหลายคนสมคบกันทำร้ายผู้เสียหายหลายคนโจทก์บรรยายฟ้องว่า "จำเลยต่างมีมีดเป็นอาวุธสมคบกันฟันและแทงทำร้ายร่างกายนายสอาดกับนายใจถึงบาดเจ็บสาหัสทุพลภาพฯ" ในฟ้องมิได้กล่าวว่าการกระทำของจำเลยเป็นกิจลักษณะต่างกรรมต่างวาระและโจทก์ก็มิได้นำสืบว่าการกระทำร้ายได้เกิดขึ้นในลักษณะอย่างไร ทั้งคำขอท้ายฟ้องโจทก์มิได้อ้าง ม.71 ให้เรียงกะทงลงโทษ เพียงเท่านั้นยังไม่พอฟังว่าการกระทำของจำเลยเป็นความผิดหลายกะทง.โจทก์ฟ้องว่าจำเลยต่างมีมีดเป็นอาวุธสมคบกันฟันและแทงร่างกายนายสอาดบาดเจ็บสาหัสและทำร้ายนายใจทุพลภาพ ขอให้ลงโทษตาม ก.ม.อาญา ม.๒๕๔,๒๕๖ และริบของกลาง ผู้เสียหายขอเข้าเป็นโจทก์ร่วม ศาลอนุญาต จำเลยทั้งสามรับสารภาพและจำเลยได้ใช้ค่าเสียหายให้ผู้เสียหายบ้างแล้ว ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามกฎหมายอาญา ม.๒๕๔,๒๕๖ แต่ให้ลงโทษจำเลยตาม ม.๒๕๖ ซึ่งเป็นบทหนักมีกำหนดคนละ ๒ ปี ลดกึ่งตาม ม.๕๙ เพราะจำเลยรับสารภาพคงให้จำคุกจำเลยไว้คนละ ๑ ปี แต่ปรากฏว่าผู้เสียหายได้รับชดใช้ค่าเสียหายแล้ว จึงรอการลงโทษแก่จำเลย ศาลอุทธรณ์เห็นว่าจำเลยสมคบกันทำร้ายผู้เสียหายสองคนจึงเป็นการกระทำต่างกรรมต่างวาระกันของแต่ละคนจึงมีความผิดคนละ ๒ กะทงตามมาตรา ๒๕๔,๒๕๖ จึงแก้คำพิพากษาศาลชั้นต้นให้รวมกะทงลงโทษจำเลยมีกำหนดคนละ ๒ ปี ๖ เดือน ลดตาม ม.๕๙ กึ่งคงจำไว้คนละ ๑ ปี ๓ เดือน โดยไม่รอการลงโทษให้จำเลย ฯลฯ นายหล่อจำเลยที่ ๑ ไม่ได้ตัวมาฟังคำพิพากษา นายปลดจำเลยที่ ๒ นายเล็กจำเลยที่ ๓ ฎีกาว่าควรลงโทษจำเลยแต่กะทงเดียว และขอให้รอการลงโทษ ศาลฎีกาเห็นว่าโจทก์บรรยายฟ้องว่า "จำเลยต่างมีมีดเป็นอาวุธสมคบกันฟันและแทงทำร้ายร่างกายนายสอาดกับนายใจถึงบาดเจ็บสาหัสทุพลภาพ ฯลฯ" ดังนี้โจทก์มิได้กล่าวว่าการกระทำของจำเลยเป็นกิจลักษณะต่างกรรมต่างวาระและโจทก์ก็มิได้นำสืบว่าการกระทำร้ายได้เกิดขึ้นในลักษณะอย่างไรทั้งคำขอท้ายฟ้องโจทก์ก็มิได้อ้าง ม.๗๑ ให้เรียงกะทงลงโทษ จึงยังไม่ควรบังคับให้นอกไปจากฟ้อง ฎีกาจำเลยในข้อนี้ฟังขึ้น ส่วนข้อควรรอการลงโทษหรือไม่นั้นเห็นว่าศาลชั้นต้นใช้ดุลยพินิจเหมาะสมดีแล้วพิพากษาแก้คำพิพากษาศาลอุทธรณ์โดยบังคับคดีลงโทษตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นทุกประการ. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 264/2499พนักงานอัยการจังหวัดนครปฐมโจทก์นายหล่อ ที่ 1 นายปลด ที่ 2 นายเล็ก ที่ 3จำเลย ป.อ. ม. 254, ม. 256, ม. 70, ม. 71ในคดีที่จำเลยหลายคนสมคบกันทำร้ายผู้เสียหายหลายคนโจทก์บรรยายฟ้องว่า "จำเลยต่างมีมีดเป็นอาวุธสมคบกันฟันและแทงทำร้ายร่างกายนายสอาดกับนายใจถึงบาดเจ็บสาหัสทุพลภาพฯ" ในฟ้องมิได้กล่าวว่าการกระทำของจำเลยเป็นกิจลักษณะต่างกรรมต่างวาระและโจทก์ก็มิได้นำสืบว่าการกระทำร้ายได้เกิดขึ้นในลักษณะอย่างไร ทั้งคำขอท้ายฟ้องโจทก์มิได้อ้าง ม.71 ให้เรียงกะทงลงโทษ เพียงเท่านั้นยังไม่พอฟังว่าการกระทำของจำเลยเป็นความผิดหลายกะทง.โจทก์ฟ้องว่าจำเลยต่างมีมีดเป็นอาวุธสมคบกันฟันและแทงร่างกายนายสอาดบาดเจ็บสาหัสและทำร้ายนายใจทุพลภาพ ขอให้ลงโทษตาม ก.ม.อาญา ม.๒๕๔,๒๕๖ และริบของกลาง ผู้เสียหายขอเข้าเป็นโจทก์ร่วม ศาลอนุญาต จำเลยทั้งสามรับสารภาพและจำเลยได้ใช้ค่าเสียหายให้ผู้เสียหายบ้างแล้ว ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามกฎหมายอาญา ม.๒๕๔,๒๕๖ แต่ให้ลงโทษจำเลยตาม ม.๒๕๖ ซึ่งเป็นบทหนักมีกำหนดคนละ ๒ ปี ลดกึ่งตาม ม.๕๙ เพราะจำเลยรับสารภาพคงให้จำคุกจำเลยไว้คนละ ๑ ปี แต่ปรากฏว่าผู้เสียหายได้รับชดใช้ค่าเสียหายแล้ว จึงรอการลงโทษแก่จำเลย ศาลอุทธรณ์เห็นว่าจำเลยสมคบกันทำร้ายผู้เสียหายสองคนจึงเป็นการกระทำต่างกรรมต่างวาระกันของแต่ละคนจึงมีความผิดคนละ ๒ กะทงตามมาตรา ๒๕๔,๒๕๖ จึงแก้คำพิพากษาศาลชั้นต้นให้รวมกะทงลงโทษจำเลยมีกำหนดคนละ ๒ ปี ๖ เดือน ลดตาม ม.๕๙ กึ่งคงจำไว้คนละ ๑ ปี ๓ เดือน โดยไม่รอการลงโทษให้จำเลย ฯลฯ นายหล่อจำเลยที่ ๑ ไม่ได้ตัวมาฟังคำพิพากษา นายปลดจำเลยที่ ๒ นายเล็กจำเลยที่ ๓ ฎีกาว่าควรลงโทษจำเลยแต่กะทงเดียว และขอให้รอการลงโทษ ศาลฎีกาเห็นว่าโจทก์บรรยายฟ้องว่า "จำเลยต่างมีมีดเป็นอาวุธสมคบกันฟันและแทงทำร้ายร่างกายนายสอาดกับนายใจถึงบาดเจ็บสาหัสทุพลภาพ ฯลฯ" ดังนี้โจทก์มิได้กล่าวว่าการกระทำของจำเลยเป็นกิจลักษณะต่างกรรมต่างวาระและโจทก์ก็มิได้นำสืบว่าการกระทำร้ายได้เกิดขึ้นในลักษณะอย่างไรทั้งคำขอท้ายฟ้องโจทก์ก็มิได้อ้าง ม.๗๑ ให้เรียงกะทงลงโทษ จึงยังไม่ควรบังคับให้นอกไปจากฟ้อง ฎีกาจำเลยในข้อนี้ฟังขึ้น ส่วนข้อควรรอการลงโทษหรือไม่นั้นเห็นว่าศาลชั้นต้นใช้ดุลยพินิจเหมาะสมดีแล้วพิพากษาแก้คำพิพากษาศาลอุทธรณ์โดยบังคับคดีลงโทษตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นทุกประการ.(วิเทศจรรยารักษ์-ธรรมบัณฑิต-ดุลยทรรศน์ปฏิภาณ)ศาลชั้นต้น - ศาลจังหวัดนครปฐม - นายสอน ไชยสศาลอุทธรณ์ - ศาลอุทธรณ์ - หลวงบริหารพินิจฉัแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่าจำเลยต่างมีมีดเป็นอาวุธสมคบกันฟันและแทงร่างกายนายสอาดบาดเจ็บสาหัสและทำร้ายนายใจทุพลภาพ ขอให้ลงโทษตาม ก.ม.อาญา ม.๒๕๔,๒๕๖ และริบของกลาง ผู้เสียหายขอเข้าเป็นโจทก์ร่วม ศาลอนุญาต จำเลยทั้งสามรับสารภาพและจำเลยได้ใช้ค่าเสียหายให้ผู้เสียหายบ้างแล้ว ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามกฎหมายอาญา ม.๒๕๔,๒๕๖ แต่ให้ลงโทษจำเลยตาม ม.๒๕๖ ซึ่งเป็นบทหนักมีกำหนดคนละ ๒ ปี ลดกึ่งตาม ม.๕๙ เพราะจำเลยรับสารภาพคงให้จำคุกจำเลยไว้คนละ ๑ ปี แต่ปรากฏว่าผู้เสียหายได้รับชดใช้ค่าเสียหายแล้ว จึงรอการลงโทษแก่จำเลย ศาลอุทธรณ์เห็นว่าจำเลยสมคบกันทำร้ายผู้เสียหายสองคนจึงเป็นการกระทำต่างกรรมต่างวาระกันของแต่ละคนจึงมีความผิดคนละ ๒ กะทงตามมาตรา ๒๕๔,๒๕๖ จึงแก้คำพิพากษาศาลชั้นต้นให้รวมกะทงลงโทษจำเลยมีกำหนดคนละ ๒ ปี ๖ เดือน ลดตาม ม.๕๙ กึ่งคงจำไว้คนละ ๑ ปี ๓ เดือน โดยไม่รอการลงโทษให้จำเลย ฯลฯ นายหล่อจำเลยที่ ๑ ไม่ได้ตัวมาฟังคำพิพากษา นายปลดจำเลยที่ ๒ นายเล็กจำเลยที่ ๓ ฎีกาว่าควรลงโทษจำเลยแต่กะทงเดียว และขอให้รอการลงโทษ ศาลฎีกาเห็นว่าโจทก์บรรยายฟ้องว่า "จำเลยต่างมีมีดเป็นอาวุธสมคบกันฟันและแทงทำร้ายร่างกายนายสอาดกับนายใจถึงบาดเจ็บสาหัสทุพลภาพ ฯลฯ" ดังนี้โจทก์มิได้กล่าวว่าการกระทำของจำเลยเป็นกิจลักษณะต่างกรรมต่างวาระและโจทก์ก็มิได้นำสืบว่าการกระทำร้ายได้เกิดขึ้นในลักษณะอย่างไรทั้งคำขอท้ายฟ้องโจทก์ก็มิได้อ้าง ม.๗๑ ให้เรียงกะทงลงโทษ จึงยังไม่ควรบังคับให้นอกไปจากฟ้อง ฎีกาจำเลยในข้อนี้ฟังขึ้น ส่วนข้อควรรอการลงโทษหรือไม่นั้นเห็นว่าศาลชั้นต้นใช้ดุลยพินิจเหมาะสมดีแล้วพิพากษาแก้คำพิพากษาศาลอุทธรณ์โดยบังคับคดีลงโทษตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นทุกประการ. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 264/2499พนักงานอัยการจังหวัดนครปฐมโจทก์นายหล่อ ที่ 1 นายปลด ที่ 2 นายเล็ก ที่ 3จำเลย ป.อ. ม. 254, ม. 256, ม. 70, ม. 71ในคดีที่จำเลยหลายคนสมคบกันทำร้ายผู้เสียหายหลายคนโจทก์บรรยายฟ้องว่า "จำเลยต่างมีมีดเป็นอาวุธสมคบกันฟันและแทงทำร้ายร่างกายนายสอาดกับนายใจถึงบาดเจ็บสาหัสทุพลภาพฯ" ในฟ้องมิได้กล่าวว่าการกระทำของจำเลยเป็นกิจลักษณะต่างกรรมต่างวาระและโจทก์ก็มิได้นำสืบว่าการกระทำร้ายได้เกิดขึ้นในลักษณะอย่างไร ทั้งคำขอท้ายฟ้องโจทก์มิได้อ้าง ม.71 ให้เรียงกะทงลงโทษ เพียงเท่านั้นยังไม่พอฟังว่าการกระทำของจำเลยเป็นความผิดหลายกะทง.โจทก์ฟ้องว่าจำเลยต่างมีมีดเป็นอาวุธสมคบกันฟันและแทงร่างกายนายสอาดบาดเจ็บสาหัสและทำร้ายนายใจทุพลภาพ ขอให้ลงโทษตาม ก.ม.อาญา ม.๒๕๔,๒๕๖ และริบของกลาง ผู้เสียหายขอเข้าเป็นโจทก์ร่วม ศาลอนุญาต จำเลยทั้งสามรับสารภาพและจำเลยได้ใช้ค่าเสียหายให้ผู้เสียหายบ้างแล้ว ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามกฎหมายอาญา ม.๒๕๔,๒๕๖ แต่ให้ลงโทษจำเลยตาม ม.๒๕๖ ซึ่งเป็นบทหนักมีกำหนดคนละ ๒ ปี ลดกึ่งตาม ม.๕๙ เพราะจำเลยรับสารภาพคงให้จำคุกจำเลยไว้คนละ ๑ ปี แต่ปรากฏว่าผู้เสียหายได้รับชดใช้ค่าเสียหายแล้ว จึงรอการลงโทษแก่จำเลย ศาลอุทธรณ์เห็นว่าจำเลยสมคบกันทำร้ายผู้เสียหายสองคนจึงเป็นการกระทำต่างกรรมต่างวาระกันของแต่ละคนจึงมีความผิดคนละ ๒ กะทงตามมาตรา ๒๕๔,๒๕๖ จึงแก้คำพิพากษาศาลชั้นต้นให้รวมกะทงลงโทษจำเลยมีกำหนดคนละ ๒ ปี ๖ เดือน ลดตาม ม.๕๙ กึ่งคงจำไว้คนละ ๑ ปี ๓ เดือน โดยไม่รอการลงโทษให้จำเลย ฯลฯ นายหล่อจำเลยที่ ๑ ไม่ได้ตัวมาฟังคำพิพากษา นายปลดจำเลยที่ ๒ นายเล็กจำเลยที่ ๓ ฎีกาว่าควรลงโทษจำเลยแต่กะทงเดียว และขอให้รอการลงโทษ ศาลฎีกาเห็นว่าโจทก์บรรยายฟ้องว่า "จำเลยต่างมีมีดเป็นอาวุธสมคบกันฟันและแทงทำร้ายร่างกายนายสอาดกับนายใจถึงบาดเจ็บสาหัสทุพลภาพ ฯลฯ" ดังนี้โจทก์มิได้กล่าวว่าการกระทำของจำเลยเป็นกิจลักษณะต่างกรรมต่างวาระและโจทก์ก็มิได้นำสืบว่าการกระทำร้ายได้เกิดขึ้นในลักษณะอย่างไรทั้งคำขอท้ายฟ้องโจทก์ก็มิได้อ้าง ม.๗๑ ให้เรียงกะทงลงโทษ จึงยังไม่ควรบังคับให้นอกไปจากฟ้อง ฎีกาจำเลยในข้อนี้ฟังขึ้น ส่วนข้อควรรอการลงโทษหรือไม่นั้นเห็นว่าศาลชั้นต้นใช้ดุลยพินิจเหมาะสมดีแล้วพิพากษาแก้คำพิพากษาศาลอุทธรณ์โดยบังคับคดีลงโทษตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นทุกประการ.(วิเทศจรรยารักษ์-ธรรมบัณฑิต-ดุลยทรรศน์ปฏิภาณ)ศาลชั้นต้น - ศาลจังหวัดนครปฐม - นายสอน ไชยสศาลอุทธรณ์ - ศาลอุทธรณ์ - หลวงบริหารพินิจฉัแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ