คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1040/2484หลักกฎหมาย: ศาลชั้นต้นลงโทษประหารชีวิตจำเลย โจทก์จำเลยไม่อุทธรณ์ ศาลชั้นต้นจึงส่งสำนวนไปยังศาลอุทธรณ์พิจารณาพิพากษาเมื่อศาลอุทธรณ์แก้ลดโทษจำเลยจำเลยย่อมฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงต่อมาได้คดีนี้ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษประหารชีวิตจำเลยทั้งสามตามกฎหมายลักษณอาญามาตรา ๒๕๐ ข้อ ๕,๖ เมื่อศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษประหารชีวิตจำเลยแล้ว จำเลยทั้ง ๓ มิได้อุทธรณ์ ศาลชั้นต้นจึงส่งสำนวนไปให้ศาลอุทธรณ์พิจารณาพิพากษาตามประมวลวิธีพิจารณาความอาญามาตรา ๒๔๕ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ให้ลงโทษจำเลยที่ ๑ และที่ ๒ จำคุกตลอดชีวิต จำเลยที่ ๓ จำคุก ๑๕ ปี ตามกฎหมายลักษณอาญามาตรา ๒๔๙ โจทก์จำเลยฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่าแม้จำเลยจะมิได้อุทธรณ์ในชั้นศาลชั้นต้นพิพากษาก็ดี แต่คดีนี้เป็นเรื่องที่ศาลชั้นต้นลงโทษประหารชีวิตจำเลย เป็นหน้าที่ศาลชั้นต้นจะต้องส่งสำนวนไปให้ศาลอุทธรณ์พิจารณาและพิพากษาอีกชั้นหนึ่งตามประมวลวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๒๔๕ วรรค ๒ เมื่อศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามศาลชั้นต้น คำพิพากษานั้นจึงจะเด็ดขาดถึงที่สุด ในคดีนี้ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้คำพิพากษาศาลชั้นต้น คดียังไม่เด็ดขาดถึงที่สุดจำเลยจึงฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงได้ สำหรับข้อเท็จจริงนั้นศาลฎีกาเห็นว่าพะยานโจทก์ยังเป็นที่สงสัย จึงพิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์ปล่อยจำเลยทั้ง ๓ ไป ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1040/2484อัยยการนครศรีธรรมราชโจทก์นายกิ่ง เพ็ชร์เสนที่ 1 นายวิน ฉวีภักดิ์ ที่ 2 นายนวน ชลสินธุ์ ที่ 3จำเลย ป.อ. ม. 249, ม. 250, ม. 6 ป.วิ.อ. ม. 245, ม. 216ศาลชั้นต้นลงโทษประหารชีวิตจำเลย โจทก์จำเลยไม่อุทธรณ์ ศาลชั้นต้นจึงส่งสำนวนไปยังศาลอุทธรณ์พิจารณาพิพากษาเมื่อศาลอุทธรณ์แก้ลดโทษจำเลยจำเลยย่อมฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงต่อมาได้คดีนี้ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษประหารชีวิตจำเลยทั้งสามตามกฎหมายลักษณอาญามาตรา ๒๕๐ ข้อ ๕,๖ เมื่อศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษประหารชีวิตจำเลยแล้ว จำเลยทั้ง ๓ มิได้อุทธรณ์ ศาลชั้นต้นจึงส่งสำนวนไปให้ศาลอุทธรณ์พิจารณาพิพากษาตามประมวลวิธีพิจารณาความอาญามาตรา ๒๔๕ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ให้ลงโทษจำเลยที่ ๑ และที่ ๒ จำคุกตลอดชีวิต จำเลยที่ ๓ จำคุก ๑๕ ปี ตามกฎหมายลักษณอาญามาตรา ๒๔๙ โจทก์จำเลยฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่าแม้จำเลยจะมิได้อุทธรณ์ในชั้นศาลชั้นต้นพิพากษาก็ดี แต่คดีนี้เป็นเรื่องที่ศาลชั้นต้นลงโทษประหารชีวิตจำเลย เป็นหน้าที่ศาลชั้นต้นจะต้องส่งสำนวนไปให้ศาลอุทธรณ์พิจารณาและพิพากษาอีกชั้นหนึ่งตามประมวลวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๒๔๕ วรรค ๒ เมื่อศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามศาลชั้นต้น คำพิพากษานั้นจึงจะเด็ดขาดถึงที่สุด ในคดีนี้ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้คำพิพากษาศาลชั้นต้น คดียังไม่เด็ดขาดถึงที่สุดจำเลยจึงฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงได้ สำหรับข้อเท็จจริงนั้นศาลฎีกาเห็นว่าพะยานโจทก์ยังเป็นที่สงสัย จึงพิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์ปล่อยจำเลยทั้ง ๓ ไป(อรรถกฤต ช.เพ็ญชาติ-วิเศษ-ลัดพลีธรรมประคัลภ์)ศาลชั้นต้น - นายศิริ+ศาลอุทธรณ์ - พระยาธรรมบัณฑิตฯแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: คดีนี้ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษประหารชีวิตจำเลยทั้งสามตามกฎหมายลักษณอาญามาตรา ๒๕๐ ข้อ ๕,๖ เมื่อศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษประหารชีวิตจำเลยแล้ว จำเลยทั้ง ๓ มิได้อุทธรณ์ ศาลชั้นต้นจึงส่งสำนวนไปให้ศาลอุทธรณ์พิจารณาพิพากษาตามประมวลวิธีพิจารณาความอาญามาตรา ๒๔๕ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ให้ลงโทษจำเลยที่ ๑ และที่ ๒ จำคุกตลอดชีวิต จำเลยที่ ๓ จำคุก ๑๕ ปี ตามกฎหมายลักษณอาญามาตรา ๒๔๙ โจทก์จำเลยฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่าแม้จำเลยจะมิได้อุทธรณ์ในชั้นศาลชั้นต้นพิพากษาก็ดี แต่คดีนี้เป็นเรื่องที่ศาลชั้นต้นลงโทษประหารชีวิตจำเลย เป็นหน้าที่ศาลชั้นต้นจะต้องส่งสำนวนไปให้ศาลอุทธรณ์พิจารณาและพิพากษาอีกชั้นหนึ่งตามประมวลวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๒๔๕ วรรค ๒ เมื่อศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามศาลชั้นต้น คำพิพากษานั้นจึงจะเด็ดขาดถึงที่สุด ในคดีนี้ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้คำพิพากษาศาลชั้นต้น คดียังไม่เด็ดขาดถึงที่สุดจำเลยจึงฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงได้ สำหรับข้อเท็จจริงนั้นศาลฎีกาเห็นว่าพะยานโจทก์ยังเป็นที่สงสัย จึงพิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์ปล่อยจำเลยทั้ง ๓ ไป ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1040/2484อัยยการนครศรีธรรมราชโจทก์นายกิ่ง เพ็ชร์เสนที่ 1 นายวิน ฉวีภักดิ์ ที่ 2 นายนวน ชลสินธุ์ ที่ 3จำเลย ป.อ. ม. 249, ม. 250, ม. 6 ป.วิ.อ. ม. 245, ม. 216ศาลชั้นต้นลงโทษประหารชีวิตจำเลย โจทก์จำเลยไม่อุทธรณ์ ศาลชั้นต้นจึงส่งสำนวนไปยังศาลอุทธรณ์พิจารณาพิพากษาเมื่อศาลอุทธรณ์แก้ลดโทษจำเลยจำเลยย่อมฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงต่อมาได้คดีนี้ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษประหารชีวิตจำเลยทั้งสามตามกฎหมายลักษณอาญามาตรา ๒๕๐ ข้อ ๕,๖ เมื่อศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษประหารชีวิตจำเลยแล้ว จำเลยทั้ง ๓ มิได้อุทธรณ์ ศาลชั้นต้นจึงส่งสำนวนไปให้ศาลอุทธรณ์พิจารณาพิพากษาตามประมวลวิธีพิจารณาความอาญามาตรา ๒๔๕ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ให้ลงโทษจำเลยที่ ๑ และที่ ๒ จำคุกตลอดชีวิต จำเลยที่ ๓ จำคุก ๑๕ ปี ตามกฎหมายลักษณอาญามาตรา ๒๔๙ โจทก์จำเลยฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่าแม้จำเลยจะมิได้อุทธรณ์ในชั้นศาลชั้นต้นพิพากษาก็ดี แต่คดีนี้เป็นเรื่องที่ศาลชั้นต้นลงโทษประหารชีวิตจำเลย เป็นหน้าที่ศาลชั้นต้นจะต้องส่งสำนวนไปให้ศาลอุทธรณ์พิจารณาและพิพากษาอีกชั้นหนึ่งตามประมวลวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๒๔๕ วรรค ๒ เมื่อศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามศาลชั้นต้น คำพิพากษานั้นจึงจะเด็ดขาดถึงที่สุด ในคดีนี้ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้คำพิพากษาศาลชั้นต้น คดียังไม่เด็ดขาดถึงที่สุดจำเลยจึงฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงได้ สำหรับข้อเท็จจริงนั้นศาลฎีกาเห็นว่าพะยานโจทก์ยังเป็นที่สงสัย จึงพิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์ปล่อยจำเลยทั้ง ๓ ไป(อรรถกฤต ช.เพ็ญชาติ-วิเศษ-ลัดพลีธรรมประคัลภ์)ศาลชั้นต้น - นายศิริ+ศาลอุทธรณ์ - พระยาธรรมบัณฑิตฯแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ