คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 990/2509หลักกฎหมาย: เดิมผู้ร้องได้ฟ้องจำเลยกับพวกขอให้โอนที่ดิน 1 แปลงให้ผู้ร้อง คดีถึงที่สุดโดยศาลพิพากษาให้จำเลยโอนที่ดินให้ผู้ร้อง และให้ผู้ร้องจ่ายเงินให้จำเลยจำนวนหนึ่ง ต่อมาจำเลยถูกโจทก์ฟ้องและศาลพิพากษาให้จำเลยเป็นบุคคลล้มละลาย ผู้ร้องจึงร้องขอให้เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ปฏิบัติตามคำพิพากษาแทนผู้ล้มละลาย ดังนี้ ถ้าเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์จะปฏิเสธต้องปฏิเสธภายใน 3 เดือน นับตั้งแต่ทราบตามพระราชบัญญัติล้มละลายมาตรา 122 ถ้าปฏิเสธเกินกำหนดหรือไม่ปฏิเสธเลย ก็ต้องผูกพันตามภาระนั้น และโดยที่มาตรา 22(1) ให้อำนาจเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์แต่ผู้เดียวที่จะจัดการจำหน่ายทรัพย์สินของลูกหนี้ หรือกระทำการตามที่จำเป็นเพื่อให้กิจการที่ค้างอยู่เสร็จไป ดังนั้น ผู้ร้องจึงมีสิทธิขอให้เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ปฏิบัติตามคำบังคับในคดีที่ผู้ร้องชนะความนั้นได้ การขอรับชำระหนี้เป็นเรื่องขอรับเงิน และผู้ขอจะได้รับชำระหนี้เงินตามส่วนเฉลี่ยจำนวนหนี้ของเจ้าหนี้ ฉะนั้น จะนำมาใช้แก่กรณีในเรื่องโอนที่ดินตามคำพิพากษามิได้เดิมผู้ร้องได้ฟ้องจำเลยกับพวกขอให้โอนที่ดิน ๑ แปลงให้ผู้ร้องศาลพิพากษาให้จำเลยโอนที่ดินให้ผู้ร้องโดยให้ผู้ร้องจ่ายเงินให้จำเลยจำนวนหนึ่ง คดีถึงที่สุดแล้ว ต่อมาจำเลยถูกโจทก์ฟ้องให้เป็นบุคคลล้มละลาย และศาลพิพากษาให้จำเลยเป็นคนล้มละลายแล้ว ผู้ร้องจึงขอให้เจ้าพนักงานปฏิบัติตามคำพิพากษาแทนผู้ล้มละลาย แต่เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ไม่ยอมปฏิบัติตาม อ้างว่าที่ดินนั้นยังเป็นของผู้ล้มละลาย เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์มีอำนาจขออายัดเพื่อรวบรวมเข้ากองทรัพย์สินของผู้ล้มละลายได้ ผู้ร้องจึงได้ร้องต่อศาลขอให้เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์โอนที่ดินส่วนของจำเลยให้ผู้ร้อง โดยให้ถอนการอายัด ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาให้เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ถอนการอายัดที่ดิน และปฏิบัติตามคำพิพากษาศาลฎีกาในคดีที่ผู้ร้องฟ้องจำเลย เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ตามพระราชบัญญัติล้มละลาย มาตรา ๑๒๒ เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ มีสิทธิที่จะปฏิเสธไม่ยอมรับทรัพย์สินหรือสิทธิตามสัญญาได้ ภายในกำหนด ๓ เดือนนับตั้งแต่ทราบ ถ้าเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ปฏิเสธเกินกำหนดหรือไม่ปฏิเสธเลย ก็ต้องผูกพันตามภาระนั้น และมาตรา ๒๒(๑) แห่งพระราชบัญญัติล้มละลาย ให้เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ผู้เดียวมีอำนาจจัดการ จำหน่ายทรัพย์สินของลูกหนี้หรือกระทำการตามที่จำเป็น เพื่อให้กิจการที่ค้างอยู่ให้เสร็จไป ผู้ร้องจึงมีสิทธิขอให้เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ปฏิบัติตามคำบังคับในคดีที่ผู้ร้องชนะความนั้นได้ ที่เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์อ้างว่าเจ้าหนี้จะต้องดำเนินการทางขอพิสูจน์หนี้นั้น เห็นว่า การขอพิสูจน์หนี้เป็นเรื่องขอรับชำระหนี้เป็นเงิน และผู้ขอรับชำระหนี้จะได้รับชำระหนี้เป็นเงินตามส่วนเฉลี่ยจำนวนหนี้ของเจ้าหนี้ แต่กรณีคดีนี้เป็นเรื่องจะต้องทำการโอนทรัพย์โดยเฉพาะเจาะจง มิใช่หนี้เงิน ข้ออ้างจึงฟังไม่ขึ้น พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 990/2509นายชำนาญ วีรวรรณโจทก์นางสาวแปลก กลั่นพราหมณ์จำเลยนางเลียบ พิทักษ์เขตเจ้าหนี้ผู้ร้อง ป.วิ.พ. ม. 271 พ.ร.บ.ล้มละลาย พ.ศ.2483 ม. 22 (1), ม. 122เดิมผู้ร้องได้ฟ้องจำเลยกับพวกขอให้โอนที่ดิน 1 แปลงให้ผู้ร้อง คดีถึงที่สุดโดยศาลพิพากษาให้จำเลยโอนที่ดินให้ผู้ร้อง และให้ผู้ร้องจ่ายเงินให้จำเลยจำนวนหนึ่ง ต่อมาจำเลยถูกโจทก์ฟ้องและศาลพิพากษาให้จำเลยเป็นบุคคลล้มละลาย ผู้ร้องจึงร้องขอให้เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ปฏิบัติตามคำพิพากษาแทนผู้ล้มละลาย ดังนี้ ถ้าเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์จะปฏิเสธต้องปฏิเสธภายใน 3 เดือน นับตั้งแต่ทราบตามพระราชบัญญัติล้มละลายมาตรา 122 ถ้าปฏิเสธเกินกำหนดหรือไม่ปฏิเสธเลย ก็ต้องผูกพันตามภาระนั้น และโดยที่มาตรา 22(1) ให้อำนาจเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์แต่ผู้เดียวที่จะจัดการจำหน่ายทรัพย์สินของลูกหนี้ หรือกระทำการตามที่จำเป็นเพื่อให้กิจการที่ค้างอยู่เสร็จไป ดังนั้น ผู้ร้องจึงมีสิทธิขอให้เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ปฏิบัติตามคำบังคับในคดีที่ผู้ร้องชนะความนั้นได้ การขอรับชำระหนี้เป็นเรื่องขอรับเงิน และผู้ขอจะได้รับชำระหนี้เงินตามส่วนเฉลี่ยจำนวนหนี้ของเจ้าหนี้ ฉะนั้น จะนำมาใช้แก่กรณีในเรื่องโอนที่ดินตามคำพิพากษามิได้เดิมผู้ร้องได้ฟ้องจำเลยกับพวกขอให้โอนที่ดิน ๑ แปลงให้ผู้ร้องศาลพิพากษาให้จำเลยโอนที่ดินให้ผู้ร้องโดยให้ผู้ร้องจ่ายเงินให้จำเลยจำนวนหนึ่ง คดีถึงที่สุดแล้ว ต่อมาจำเลยถูกโจทก์ฟ้องให้เป็นบุคคลล้มละลาย และศาลพิพากษาให้จำเลยเป็นคนล้มละลายแล้ว ผู้ร้องจึงขอให้เจ้าพนักงานปฏิบัติตามคำพิพากษาแทนผู้ล้มละลาย แต่เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ไม่ยอมปฏิบัติตาม อ้างว่าที่ดินนั้นยังเป็นของผู้ล้มละลาย เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์มีอำนาจขออายัดเพื่อรวบรวมเข้ากองทรัพย์สินของผู้ล้มละลายได้ ผู้ร้องจึงได้ร้องต่อศาลขอให้เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์โอนที่ดินส่วนของจำเลยให้ผู้ร้อง โดยให้ถอนการอายัด ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาให้เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ถอนการอายัดที่ดิน และปฏิบัติตามคำพิพากษาศาลฎีกาในคดีที่ผู้ร้องฟ้องจำเลย เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ตามพระราชบัญญัติล้มละลาย มาตรา ๑๒๒ เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ มีสิทธิที่จะปฏิเสธไม่ยอมรับทรัพย์สินหรือสิทธิตามสัญญาได้ ภายในกำหนด ๓ เดือนนับตั้งแต่ทราบ ถ้าเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ปฏิเสธเกินกำหนดหรือไม่ปฏิเสธเลย ก็ต้องผูกพันตามภาระนั้น และมาตรา ๒๒(๑) แห่งพระราชบัญญัติล้มละลาย ให้เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ผู้เดียวมีอำนาจจัดการ จำหน่ายทรัพย์สินของลูกหนี้หรือกระทำการตามที่จำเป็น เพื่อให้กิจการที่ค้างอยู่ให้เสร็จไป ผู้ร้องจึงมีสิทธิขอให้เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ปฏิบัติตามคำบังคับในคดีที่ผู้ร้องชนะความนั้นได้ ที่เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์อ้างว่าเจ้าหนี้จะต้องดำเนินการทางขอพิสูจน์หนี้นั้น เห็นว่า การขอพิสูจน์หนี้เป็นเรื่องขอรับชำระหนี้เป็นเงิน และผู้ขอรับชำระหนี้จะได้รับชำระหนี้เป็นเงินตามส่วนเฉลี่ยจำนวนหนี้ของเจ้าหนี้ แต่กรณีคดีนี้เป็นเรื่องจะต้องทำการโอนทรัพย์โดยเฉพาะเจาะจง มิใช่หนี้เงิน ข้ออ้างจึงฟังไม่ขึ้น พิพากษายืน(สอาด นาวีเจริญ-สวิง ลัดพลี-วิเชียร เศวตรุนทร์)ศาลชั้นต้น - นายเฉลิม สถิตย์ทองศาลอุทธรณ์ - นายวิริยะ เกิดศิริแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: เดิมผู้ร้องได้ฟ้องจำเลยกับพวกขอให้โอนที่ดิน ๑ แปลงให้ผู้ร้องศาลพิพากษาให้จำเลยโอนที่ดินให้ผู้ร้องโดยให้ผู้ร้องจ่ายเงินให้จำเลยจำนวนหนึ่ง คดีถึงที่สุดแล้ว ต่อมาจำเลยถูกโจทก์ฟ้องให้เป็นบุคคลล้มละลาย และศาลพิพากษาให้จำเลยเป็นคนล้มละลายแล้ว ผู้ร้องจึงขอให้เจ้าพนักงานปฏิบัติตามคำพิพากษาแทนผู้ล้มละลาย แต่เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ไม่ยอมปฏิบัติตาม อ้างว่าที่ดินนั้นยังเป็นของผู้ล้มละลาย เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์มีอำนาจขออายัดเพื่อรวบรวมเข้ากองทรัพย์สินของผู้ล้มละลายได้ ผู้ร้องจึงได้ร้องต่อศาลขอให้เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์โอนที่ดินส่วนของจำเลยให้ผู้ร้อง โดยให้ถอนการอายัด ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาให้เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ถอนการอายัดที่ดิน และปฏิบัติตามคำพิพากษาศาลฎีกาในคดีที่ผู้ร้องฟ้องจำเลย เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ตามพระราชบัญญัติล้มละลาย มาตรา ๑๒๒ เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ มีสิทธิที่จะปฏิเสธไม่ยอมรับทรัพย์สินหรือสิทธิตามสัญญาได้ ภายในกำหนด ๓ เดือนนับตั้งแต่ทราบ ถ้าเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ปฏิเสธเกินกำหนดหรือไม่ปฏิเสธเลย ก็ต้องผูกพันตามภาระนั้น และมาตรา ๒๒(๑) แห่งพระราชบัญญัติล้มละลาย ให้เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ผู้เดียวมีอำนาจจัดการ จำหน่ายทรัพย์สินของลูกหนี้หรือกระทำการตามที่จำเป็น เพื่อให้กิจการที่ค้างอยู่ให้เสร็จไป ผู้ร้องจึงมีสิทธิขอให้เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ปฏิบัติตามคำบังคับในคดีที่ผู้ร้องชนะความนั้นได้ ที่เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์อ้างว่าเจ้าหนี้จะต้องดำเนินการทางขอพิสูจน์หนี้นั้น เห็นว่า การขอพิสูจน์หนี้เป็นเรื่องขอรับชำระหนี้เป็นเงิน และผู้ขอรับชำระหนี้จะได้รับชำระหนี้เป็นเงินตามส่วนเฉลี่ยจำนวนหนี้ของเจ้าหนี้ แต่กรณีคดีนี้เป็นเรื่องจะต้องทำการโอนทรัพย์โดยเฉพาะเจาะจง มิใช่หนี้เงิน ข้ออ้างจึงฟังไม่ขึ้น พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 990/2509นายชำนาญ วีรวรรณโจทก์นางสาวแปลก กลั่นพราหมณ์จำเลยนางเลียบ พิทักษ์เขตเจ้าหนี้ผู้ร้อง ป.วิ.พ. ม. 271 พ.ร.บ.ล้มละลาย พ.ศ.2483 ม. 22 (1), ม. 122เดิมผู้ร้องได้ฟ้องจำเลยกับพวกขอให้โอนที่ดิน 1 แปลงให้ผู้ร้อง คดีถึงที่สุดโดยศาลพิพากษาให้จำเลยโอนที่ดินให้ผู้ร้อง และให้ผู้ร้องจ่ายเงินให้จำเลยจำนวนหนึ่ง ต่อมาจำเลยถูกโจทก์ฟ้องและศาลพิพากษาให้จำเลยเป็นบุคคลล้มละลาย ผู้ร้องจึงร้องขอให้เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ปฏิบัติตามคำพิพากษาแทนผู้ล้มละลาย ดังนี้ ถ้าเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์จะปฏิเสธต้องปฏิเสธภายใน 3 เดือน นับตั้งแต่ทราบตามพระราชบัญญัติล้มละลายมาตรา 122 ถ้าปฏิเสธเกินกำหนดหรือไม่ปฏิเสธเลย ก็ต้องผูกพันตามภาระนั้น และโดยที่มาตรา 22(1) ให้อำนาจเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์แต่ผู้เดียวที่จะจัดการจำหน่ายทรัพย์สินของลูกหนี้ หรือกระทำการตามที่จำเป็นเพื่อให้กิจการที่ค้างอยู่เสร็จไป ดังนั้น ผู้ร้องจึงมีสิทธิขอให้เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ปฏิบัติตามคำบังคับในคดีที่ผู้ร้องชนะความนั้นได้ การขอรับชำระหนี้เป็นเรื่องขอรับเงิน และผู้ขอจะได้รับชำระหนี้เงินตามส่วนเฉลี่ยจำนวนหนี้ของเจ้าหนี้ ฉะนั้น จะนำมาใช้แก่กรณีในเรื่องโอนที่ดินตามคำพิพากษามิได้เดิมผู้ร้องได้ฟ้องจำเลยกับพวกขอให้โอนที่ดิน ๑ แปลงให้ผู้ร้องศาลพิพากษาให้จำเลยโอนที่ดินให้ผู้ร้องโดยให้ผู้ร้องจ่ายเงินให้จำเลยจำนวนหนึ่ง คดีถึงที่สุดแล้ว ต่อมาจำเลยถูกโจทก์ฟ้องให้เป็นบุคคลล้มละลาย และศาลพิพากษาให้จำเลยเป็นคนล้มละลายแล้ว ผู้ร้องจึงขอให้เจ้าพนักงานปฏิบัติตามคำพิพากษาแทนผู้ล้มละลาย แต่เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ไม่ยอมปฏิบัติตาม อ้างว่าที่ดินนั้นยังเป็นของผู้ล้มละลาย เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์มีอำนาจขออายัดเพื่อรวบรวมเข้ากองทรัพย์สินของผู้ล้มละลายได้ ผู้ร้องจึงได้ร้องต่อศาลขอให้เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์โอนที่ดินส่วนของจำเลยให้ผู้ร้อง โดยให้ถอนการอายัด ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาให้เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ถอนการอายัดที่ดิน และปฏิบัติตามคำพิพากษาศาลฎีกาในคดีที่ผู้ร้องฟ้องจำเลย เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ตามพระราชบัญญัติล้มละลาย มาตรา ๑๒๒ เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ มีสิทธิที่จะปฏิเสธไม่ยอมรับทรัพย์สินหรือสิทธิตามสัญญาได้ ภายในกำหนด ๓ เดือนนับตั้งแต่ทราบ ถ้าเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ปฏิเสธเกินกำหนดหรือไม่ปฏิเสธเลย ก็ต้องผูกพันตามภาระนั้น และมาตรา ๒๒(๑) แห่งพระราชบัญญัติล้มละลาย ให้เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ผู้เดียวมีอำนาจจัดการ จำหน่ายทรัพย์สินของลูกหนี้หรือกระทำการตามที่จำเป็น เพื่อให้กิจการที่ค้างอยู่ให้เสร็จไป ผู้ร้องจึงมีสิทธิขอให้เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ปฏิบัติตามคำบังคับในคดีที่ผู้ร้องชนะความนั้นได้ ที่เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์อ้างว่าเจ้าหนี้จะต้องดำเนินการทางขอพิสูจน์หนี้นั้น เห็นว่า การขอพิสูจน์หนี้เป็นเรื่องขอรับชำระหนี้เป็นเงิน และผู้ขอรับชำระหนี้จะได้รับชำระหนี้เป็นเงินตามส่วนเฉลี่ยจำนวนหนี้ของเจ้าหนี้ แต่กรณีคดีนี้เป็นเรื่องจะต้องทำการโอนทรัพย์โดยเฉพาะเจาะจง มิใช่หนี้เงิน ข้ออ้างจึงฟังไม่ขึ้น พิพากษายืน(สอาด นาวีเจริญ-สวิง ลัดพลี-วิเชียร เศวตรุนทร์)ศาลชั้นต้น - นายเฉลิม สถิตย์ทองศาลอุทธรณ์ - นายวิริยะ เกิดศิริแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ