phoneee/thai-legal-corpus huggingface dataset:
ประกาศกระทรวงการคลังประกาศกระทรวงการคลังเรื่องการกำหนดอัตราดอกเบี้ยเงินกู้จากธนาคารออมสินในปีงบประมาณพ.ศ. ๒๕๕๐ (ครั้งที่ ๔) วันที่ ๑๖ พฤษภาคม ๒๕๕๑[๑] ด้วยกระทรวงการคลังได้อาศัยอำนาจตามความในมาตรา๑๐ วรรคสาม แห่งพระราชบัญญัติการบริหารหนี้สาธารณะ พ.ศ. ๒๕๔๘ ออกประกาศกระทรวงการคลังเรื่อง การกู้เงินเพื่อชดเชยการขาดดุล โดยตั๋วสัญญาใช้เงิน ในปีงบประมาณ พ.ศ. ๒๕๕๐(ครั้งที่ ๔) จากธนาคารออมสิน ลงวันที่ ๑๕ พฤษภาคม ๒๕๕๐ อายุ ๖ ปีอัตราดอกเบี้ยร้อยละ ๓.๖๘ ต่อปี ซึ่งตามข้อ ๔ วรรคสอง กระทรวงการคลังจะเปลี่ยนแปลงอัตราดอกเบี้ยเงินกู้ในวันที่ ๑๖ พฤษภาคม และวันที่ ๑๖ พฤศจิกายน ของทุกปีโดยคำนวณจากอัตราดอกเบี้ยอัตราต่ำสุดของอัตราดอกเบี้ยเงินฝากประจำ ๖ เดือนประเภทบุคคลธรรมดา เฉลี่ย ๗ วัน ของธนาคารพาณิชย์ขนาดใหญ่ (FDR)๔ แห่ง บวกร้อยละ ๐.๙๓ ต่อปี ซึ่งในวันที่ ๑๖ พฤศจิกายน ๒๕๕๐ ได้มีการเปลี่ยนแปลงอัตราดอกเบี้ยเงินกู้จากธนาคารออมสินในปีงบประมาณ พ.ศ. ๒๕๕๐ (ครั้งที่ ๔) จากอัตราดอกเบี้ยร้อยละ ๓.๖๘ ต่อปี เป็นร้อยละ๒.๙๙ ต่อปีเพื่อให้อัตราดอกเบี้ยเงินกู้เป็นไปตามเงื่อนไขที่กำหนดในประกาศกระทรวงการคลังลงวันที่ ๑๕ พฤษภาคม ๒๕๕๐ ดังกล่าว จึงกำหนดอัตราดอกเบี้ยเงินกู้จากธนาคารออมสินในปีงบประมาณ พ.ศ. ๒๕๕๐ (ครั้งที่ ๔) เป็นร้อยละ ๒.๙๙ ต่อปี ทั้งนี้ ตั้งแต่วันที่๑๖ พฤษภาคม ๒๕๕๑ เป็นต้นไปประกาศณ วันที่ ๑๓ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๕๑พงษ์ภาณุเศวตรุนทร์ผู้อำนวยการสำนักงานบริหารหนี้สาธารณะปฏิบัติราชการแทนรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังวัชศักดิ์/ผู้จัดทำ๒๔มิถุนายน ๒๕๕๑[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๒๕/ตอนพิเศษ ๑๐๓ ง/หน้า ๒๑/๑๙ มิถุนายน ๒๕๕๑
พระราชกฤษฎีกาพระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในท้องที่ตำบลท่าโพธิ์ตำบลท่าทอง ตำบลวัดพริกอำเภอเมืองพิษณุโลกและตำบลบางระกำ อำเภอบางระกำจังหวัดพิษณุโลกให้เป็นเขตโครงการจัดรูปที่ดินพ.ศ.๒๕๒๕ ภูมิพลอดุลยเดชป.ร.ให้ไว้ณ วันที่ ๓ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๒๕เป็นปีที่๓๗ ในรัชกาลปัจจุบันพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชมีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่าโดยที่เป็นการสมควรกำหนดเขตที่ดินในท้องที่ตำบลท่าโพธิ์ตำบลท่าทอง ตำบลวัดพริก อำเภอเมืองพิษณุโลก และตำบลบางระกำ อำเภอบางระกำจังหวัดพิษณุโลก ให้เป็นเขตโครงการจัดรูปที่ดินอาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๕๙ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย และมาตรา ๒๔แห่งพระราชบัญญัติจัดรูปที่ดินเพื่อเกษตรกรรม พ.ศ. ๒๕๑๗ จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้มาตรา ๑ พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า พระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในท้องที่ตำบลท่าโพธิ์ตำบลท่าทอง ตำบลวัดพริก อำเภอเมืองพิษณุโลก และตำบลบางระกำ อำเภอบางระกำจังหวัดพิษณุโลก ให้เป็นเขตโครงการจัดรูปที่ดิน พ.ศ. ๒๕๒๕มาตรา ๒[๑]พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา ๓ ให้ที่ดินในเขตท้องที่ตำบลท่าโพธิ์ตำบลท่าทอง ตำบลวัดพริก อำเภอเมืองพิษณุโลก และตำบลบางระกำ อำเภอบางระกำจังหวัดพิษณุโลก ภายในแนวเขตตามแผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกานี้ซึ่งปรากฏรายชื่อเจ้าของหรือผู้ครอบครองที่ดินโดยชอบด้วยกฎหมายตามบัญชีท้ายพระราชกฤษฎีกานี้เป็นเขตโครงการจัดรูปที่ดินมาตรา ๔ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้ผู้รับสนองพระบรมราชโองการพลเอกป. ติณสูลานนท์นายกรัฐมนตรี[เอกสารแนบท้าย]๑. แผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในท้องที่ตำบลท่าโพธิ์ตำบลท่าทอง ตำบลวัดพริก อำเภอเมืองพิษณุโลก และตำบลบางระกำ อำเภอบางระกำจังหวัดพิษณุโลก ให้เป็นเขตโครงการจัดรูปที่ดิน พ.ศ. ๒๕๒๕๒.บัญชีรายชื่อเจ้าของหรือผู้ครอบครองที่ดินโดยชอบด้วยกฎหมายท้ายพระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในท้องที่ตำบลท่าโพธิ์ตำบลท่าทอง ตำบลวัดพริก อำเภอเมืองพิษณุโลก และตำบลบางระกำ อำเภอบางระกำจังหวัดพิษณุโลก ให้เป็นเขตโครงการจัดรูปที่ดิน พ.ศ. ๒๕๒๕(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)หมายเหตุ:- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือเนื่องจากทางราชการได้ดำเนินการสำรวจที่ดินเพื่อจัดรูปที่ดินเพื่อเกษตรกรรมในท้องที่ตำบลท่าโพธิ์ตำบลท่าทอง ตำบลวัดพริก อำเภอเมืองพิษณุโลก และตำบลบางระกำ อำเภอบางระกำจังหวัดพิษณุโลก และได้สอบถามความสมัครใจจากเจ้าของที่ดินแล้วเจ้าของที่ดินดังกล่าวมีจำนวนเกินกึ่งหนึ่งของบรรดาเจ้าของที่ดินทั้งหมดได้ยินยอมให้ทางราชการดำเนินการจัดรูปที่ดินได้สมควรกำหนดบริเวณท้องที่ดังกล่าวเป็นเขตโครงการจัดรูปที่ดิน จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้ขึ้นศิรวัชร์/จัดทำ๒๔พฤษภาคม ๒๕๖๐[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๙๙/ตอนที่ ๑๖๑/ฉบับพิเศษ หน้า ๑/๒๙ ตุลาคม ๒๕๒๕
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2927/2537หลักกฎหมาย: โจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นผู้ทรงเช็คพิพาท ขอให้บังคับจำเลยทั้งสามชำระเงินตามเช็ค จำเลยที่ 3 ให้การรับว่าได้ออกเช็คพิพาทจริง เพียงแต่อ้างว่าเป็นเช็คที่ออกเพื่อประกันการชำระหนี้ ดังนี้ โจทก์จึงไม่มีภาระการพิสูจน์และส่งอ้างเช็คพิพาทเป็นพยานหลักฐาน เพราะรับฟังได้ตามคำรับของจำเลยที่ 3แล้ว จึงไม่มีกรณีต้องห้ามตามประมวลรัษฎากร มาตรา 118 ที่ห้ามรับฟังตราสารที่ไม่ปิดอากรแสตมป์บริบูรณ์เป็นพยานหลักฐานในคดีแพ่ง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2927/2537นายทรง ตระการวุฒิโกศลโจทก์ห้างหุ้นส่วนจำกัด ห้างสหภัณฑ์-จำเลยดีพาร์ทเมนท์กับพวก ป.วิ.พ. ม. 84, ม. 177 ป.รัษฎากร ม. 118โจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นผู้ทรงเช็คพิพาท ขอให้บังคับจำเลยทั้งสามชำระเงินตามเช็ค จำเลยที่ 3 ให้การรับว่าได้ออกเช็คพิพาทจริง เพียงแต่อ้างว่าเป็นเช็คที่ออกเพื่อประกันการชำระหนี้ ดังนี้ โจทก์จึงไม่มีภาระการพิสูจน์และส่งอ้างเช็คพิพาทเป็นพยานหลักฐาน เพราะรับฟังได้ตามคำรับของจำเลยที่ 3แล้ว จึงไม่มีกรณีต้องห้ามตามประมวลรัษฎากร มาตรา 118 ที่ห้ามรับฟังตราสารที่ไม่ปิดอากรแสตมป์บริบูรณ์เป็นพยานหลักฐานในคดีแพ่ง(สถิตย์ ไพเราะ-นิเวศน์ คำผอง-สมคิด ไตรโสรัส)ศาลจังหวัดนนทบุรี - นางสมศรี หรูจิตตวิวัฒน์ศาลอุทธรณ์ - นายทวิช กำเนิดเพ็ชร์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2927/2537นายทรง ตระการวุฒิโกศลโจทก์ห้างหุ้นส่วนจำกัด ห้างสหภัณฑ์-จำเลยดีพาร์ทเมนท์กับพวก ป.วิ.พ. ม. 84, ม. 177 ป.รัษฎากร ม. 118โจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นผู้ทรงเช็คพิพาท ขอให้บังคับจำเลยทั้งสามชำระเงินตามเช็ค จำเลยที่ 3 ให้การรับว่าได้ออกเช็คพิพาทจริง เพียงแต่อ้างว่าเป็นเช็คที่ออกเพื่อประกันการชำระหนี้ ดังนี้ โจทก์จึงไม่มีภาระการพิสูจน์และส่งอ้างเช็คพิพาทเป็นพยานหลักฐาน เพราะรับฟังได้ตามคำรับของจำเลยที่ 3แล้ว จึงไม่มีกรณีต้องห้ามตามประมวลรัษฎากร มาตรา 118 ที่ห้ามรับฟังตราสารที่ไม่ปิดอากรแสตมป์บริบูรณ์เป็นพยานหลักฐานในคดีแพ่ง(สถิตย์ ไพเราะ-นิเวศน์ คำผอง-สมคิด ไตรโสรัส)ศาลจังหวัดนนทบุรี - นางสมศรี หรูจิตตวิวัฒน์ศาลอุทธรณ์ - นายทวิช กำเนิดเพ็ชร์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศกระทรวงพาณิชย์ประกาศกระทรวงพาณิชย์เรื่องจัดตั้งสำนักงานมาตรฐานสินค้า สาขาภาคใต้[๑] อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๕ และ ๖แห่งพระราชบัญญัติมาตรฐานสินค้าขาออก พ.ศ. ๒๕๐๓ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติมาตรฐานสินค้าขาออก (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๒๒รัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์ออกประกาศไว้ ดังต่อไปนี้ให้จัดตั้งสำนักงานมาตรฐานสินค้าสาขาภาคใต้ โดยให้มีสำนักงานตั้งอยู่ในจังหวัดสงขลาและให้มีเขตอำนาจในท้องที่จังหวัดสงขลา จังหวัดตรัง จังหวัดนครศรีธรรมราชจังหวัดนราธิวาส จังหวัดปัตตานี จังหวัดยะลา และจังหวัดสตูลประกาศณ วันที่ ๒๒ กรกฎาคม ๒๕๓๑มนตรี พงษ์พาณิชรัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์อุษมล/ผู้จัดทำ๑๙กันยายน ๒๕๕๔[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๐๕/ตอนที่ ๑๒๘/หน้า ๕๗๗๖/๔ สิงหาคม ๒๕๓๑
ประกาศกระทรวงพาณิชย์ประกาศกระทรวงพาณิชย์เรื่องมาตรฐานเกลือ[๑] อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๔แห่งพระราชบัญญัติมาตรฐานสินค้าขาออก พ.ศ. ๒๕๐๓รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเศรษฐการออกประกาศไว้ ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ให้กำหนดเกลือเป็นสินค้ามาตรฐานข้อ ๒ให้กำหนดมาตรฐานเกลือไว้ตามรายละเอียดต่อท้ายประกาศนี้ข้อ ๓ให้ด่านศุลกากรกรุงเทพฯ ด่านศุลกากรมหาชัย จังหวัดสมุทรสาครด่านศุลกากรแม่กลอง จังหวัดสมุทรสงคราม ด่านศุลกากรบ้านแหลม จังหวัดเพชรบุรีเป็นด่านศุลกากรที่ผู้ส่งหรือนำเกลือออกนอกราชอาณาจักร ต้องแสดงใบรับรองมาตรฐานสินค้าข้อ ๔เกลือที่ส่งออกนอกราชอาณาจักร แม้จะส่งผ่านด่านศุลกากรตามที่ระบุไว้ในข้อ ๓หากมีปริมาณไม่เกินรายละ ๒๐๐ เมตริกตัน ต่อหนึ่งเที่ยวเรือให้ยกเว้นไม่ต้องแสดงใบรับรองมาตรฐานสินค้าข้อ ๕ให้กำหนดอัตราค่าบริการการตรวจสอบมาตรฐานเกลือไว้ ดังต่อไปนี้๑. ปริมาณไม่เกิน ๑,๐๐๐ เมตริกตัน ไม่เกิน ๑,๐๐๐บาท๒. ปริมาณเกิน ๑,๐๐๐ เมตริกตัน ๆ ละ ไม่เกิน ๑บาทและให้คิดค่าวิเคราะห์ปริมาณโซเดียมคลอไรด์ได้ตัวอย่างละไม่เกิน๓๐ บาทข้อ ๖ให้กำหนดอัตราค่าบริการการออกใบรับรองมาตรฐานเกลือไว้ฉบับละไม่เกิน ๒๐ บาททั้งนี้ ตั้งแต่วันที่ ๒๐ กันยายน ๒๕๐๕ เป็นต้นไปประกาศณ วันที่ ๒ กรกฎาคม ๒๕๐๕เกษม ศรีพยัคฆ์รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเศรษฐการ[เอกสารแนบท้าย]๑. มาตรฐานเกลือ(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)สุกัญญา/พิมพ์๒๐กรกฎาคม ๒๕๕๔อุษมล/ผู้จัดทำ๔สิงหาคม ๒๕๕๔[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๗๙/ตอนที่ ๖๔/หน้า ๑๖๐๔/๑๗ กรกฎาคม ๒๕๐๕
พระราชกฤษฎีกาพระราชกฤษฎีกาจัดตั้งนิคมสร้างตนเองในท้องที่อำเภอรัตภูมิจังหวัดศรีสงขลาพ.ศ.๒๕๑๒ ภูมิพลอดุลยเดชป.ร.ให้ไว้ณ วันที่ ๒๔ กันยายน พ.ศ. ๒๕๑๒เป็นปีที่๒๔ ในรัชกาลปัจจุบันพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชมีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่าโดยที่เป็นการสมควรจัดตั้งนิคมสร้างตนเองในท้องที่อำเภอรัตภูมิ จังหวัดสงขลาอาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๕๓ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย และมาตรา ๗แห่งพระราชบัญญัติจัดที่ดินเพื่อการครองชีพ พ.ศ. ๒๕๑๑ จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้มาตรา ๑ พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า พระราชกฤษฎีกาจัดตั้งนิคมสร้างตนเองในท้องที่อำเภอรัตภูมิ จังหวัดสงขลา พ.ศ. ๒๕๑๒มาตรา ๒[๑]พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา ๓ ให้จัดตั้งนิคมสร้างตนเอง ในท้องที่อำเภอรัตภูมิจังหวัดสงขลา ภายในแนวเขตที่ดินตามแผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกานี้มาตรา ๔ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้ผู้รับสนองพระบรมราชโองการจอมพลถนอม กิตติขจรนายกรัฐมนตรี[เอกสารแนบท้าย]๑. แผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกาจัดตั้งนิคมสร้างตนเองในท้องที่อำเภอรัตภูมิ จังหวัดสงขลา พ.ศ. ๒๕๑๒(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)หมายเหตุ:- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือโดยที่กฎหมายว่าด้วยการจัดที่ดินเพื่อการครองชีพบัญญัติว่าการจัดตั้งนิคมให้กระทำโดยพระราชกฤษฎีกา และเนื่องจากที่ดินในท้องที่อำเภอรัตภูมิจังหวัดสงขลา เหมาะสมที่จะจัดเป็นนิคมสร้างตนเอง จึงสมควรตราพระราชกฤษฎีกานี้ขึ้นศิรวัชร์/จัดทำ๑๕พฤษภาคม ๒๕๖๐[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๘๖/ตอนที่ ๘๗/หน้า ๘๖๔/๗ ตุลาคม ๒๕๑๒
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 61096หลักกฎหมาย: ความว่า จำเลยที่ 2 ฎีกา บัดนี้จำเลยที่ 2 ไม่ประสงค์จะฎีกาต่อไป จึงขอถอนฎีกาโปรดอนุญาต หมายเหตุ โจทก์ได้รับสำเนาคำร้องแล้ว (อันดับ 116) ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยที่ 2 มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 83,91,289(7),340,340 ตรี ฯลฯลงโทษตามมาตรา 289(7) ให้ประหารชีวิต จำเลยที่ 2 ให้การรับสารภาพในชั้นจับกุมและสอบสวนเป็นประโยชน์แก่การพิจารณาอยู่บ้าง ลดโทษให้หนึ่งในสาม คงให้จำคุกจำเลยที่ 2 ไว้ตลอดชีวิต ฯลฯ จำเลยที่ 2 ฎีกา (อันดับ 113) คดีอยู่ระหว่างการพิจารณาของศาลฎีกา จำเลยที่ 2 ยื่นคำร้องดังกล่าวโดยทนายความของจำเลยที่ 2ซึ่งมีอำนาจดำเนินกระบวนพิจารณาไปในทางจำหน่ายสิทธิของ จำเลยที่ 2 ได้ด้วยเป็นผู้ลงชื่อในคำร้อง (อันดับ 116) คำสั่ง พิเคราะห์แล้ว อนุญาตให้จำเลยที่ 2 ถอนฎีกาได้ตามขอจำหน่ายคดีออกจากสารบบความ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 1351/2530พนักงานอัยการจังหวัดสุราษฎร์ธานีโจทก์นายสัมฤทธิ์หรือบัง พูลศรี กับพวกจำเลยนายเชาวลิต ทองประดู่ ทนายจำเลยที่ 2ผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.อ. ม. 202ความว่า จำเลยที่ 2 ฎีกา บัดนี้จำเลยที่ 2 ไม่ประสงค์จะฎีกาต่อไป จึงขอถอนฎีกาโปรดอนุญาต หมายเหตุ โจทก์ได้รับสำเนาคำร้องแล้ว (อันดับ 116) ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยที่ 2 มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 83,91,289(7),340,340 ตรี ฯลฯลงโทษตามมาตรา 289(7) ให้ประหารชีวิต จำเลยที่ 2 ให้การรับสารภาพในชั้นจับกุมและสอบสวนเป็นประโยชน์แก่การพิจารณาอยู่บ้าง ลดโทษให้หนึ่งในสาม คงให้จำคุกจำเลยที่ 2 ไว้ตลอดชีวิต ฯลฯ จำเลยที่ 2 ฎีกา (อันดับ 113) คดีอยู่ระหว่างการพิจารณาของศาลฎีกา จำเลยที่ 2 ยื่นคำร้องดังกล่าวโดยทนายความของจำเลยที่ 2ซึ่งมีอำนาจดำเนินกระบวนพิจารณาไปในทางจำหน่ายสิทธิของ จำเลยที่ 2 ได้ด้วยเป็นผู้ลงชื่อในคำร้อง (อันดับ 116) คำสั่ง พิเคราะห์แล้ว อนุญาตให้จำเลยที่ 2 ถอนฎีกาได้ตามขอจำหน่ายคดีออกจากสารบบความ(เฉลิม การปลื้มจิตต์-วิฑูรย์ ตั้งตรงจิตต์-ไมตรี กลั่นนุรักษ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 1351/2530พนักงานอัยการจังหวัดสุราษฎร์ธานีโจทก์นายสัมฤทธิ์หรือบัง พูลศรี กับพวกจำเลยนายเชาวลิต ทองประดู่ ทนายจำเลยที่ 2ผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.อ. ม. 202ความว่า จำเลยที่ 2 ฎีกา บัดนี้จำเลยที่ 2 ไม่ประสงค์จะฎีกาต่อไป จึงขอถอนฎีกาโปรดอนุญาต หมายเหตุ โจทก์ได้รับสำเนาคำร้องแล้ว (อันดับ 116) ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยที่ 2 มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 83,91,289(7),340,340 ตรี ฯลฯลงโทษตามมาตรา 289(7) ให้ประหารชีวิต จำเลยที่ 2 ให้การรับสารภาพในชั้นจับกุมและสอบสวนเป็นประโยชน์แก่การพิจารณาอยู่บ้าง ลดโทษให้หนึ่งในสาม คงให้จำคุกจำเลยที่ 2 ไว้ตลอดชีวิต ฯลฯ จำเลยที่ 2 ฎีกา (อันดับ 113) คดีอยู่ระหว่างการพิจารณาของศาลฎีกา จำเลยที่ 2 ยื่นคำร้องดังกล่าวโดยทนายความของจำเลยที่ 2ซึ่งมีอำนาจดำเนินกระบวนพิจารณาไปในทางจำหน่ายสิทธิของ จำเลยที่ 2 ได้ด้วยเป็นผู้ลงชื่อในคำร้อง (อันดับ 116) คำสั่ง พิเคราะห์แล้ว อนุญาตให้จำเลยที่ 2 ถอนฎีกาได้ตามขอจำหน่ายคดีออกจากสารบบความ(เฉลิม การปลื้มจิตต์-วิฑูรย์ ตั้งตรงจิตต์-ไมตรี กลั่นนุรักษ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 64799หลักกฎหมาย: การที่โจทก์ยื่นคำร้องขอโอนคดีนี้จากศาลจังหวัดชัยนาทมาพิจารณายังศาลอาญาโดยอ้างว่า จำเลยเป็นผู้มีพรรคพวกมากมีตำแหน่งเป็นสมาชิกสภาจังหวัดและเป็นผู้มีอิทธิพลในจังหวัดชัยนาททำให้พยานหลายคนไม่กล้ามาเบิกความเป็นพยานเพราะเกรงว่าจะได้รับอันตรายถึงชีวิต โจทก์เห็นว่าอาจเกิดความไม่สงบหรือเหตุร้ายแก่โจทก์และพยานโจทก์ได้อีกทั้งโจทก์เป็นหญิง มีบุตรเล็กๆซึ่งไม่มีผู้รับผิดชอบดูแล และการมาศาลจังหวัดชัยนาทก็เป็นการลำบากแก่โจทก์นั้น เหตุผลดังกล่าวยังไม่เพียงพอที่จะอนุญาตให้โอนคดีได้ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 35/2513พันจ่าอากาศเอกหญิงกานดา จันทร์สาครโจทก์นายพงษ์รัตน์ จันทร์สาคร กับพวกจำเลย ป.วิ.อ. ม. 26การที่โจทก์ยื่นคำร้องขอโอนคดีนี้จากศาลจังหวัดชัยนาทมาพิจารณายังศาลอาญาโดยอ้างว่า จำเลยเป็นผู้มีพรรคพวกมากมีตำแหน่งเป็นสมาชิกสภาจังหวัดและเป็นผู้มีอิทธิพลในจังหวัดชัยนาททำให้พยานหลายคนไม่กล้ามาเบิกความเป็นพยานเพราะเกรงว่าจะได้รับอันตรายถึงชีวิต โจทก์เห็นว่าอาจเกิดความไม่สงบหรือเหตุร้ายแก่โจทก์และพยานโจทก์ได้อีกทั้งโจทก์เป็นหญิง มีบุตรเล็กๆซึ่งไม่มีผู้รับผิดชอบดูแล และการมาศาลจังหวัดชัยนาทก็เป็นการลำบากแก่โจทก์นั้น เหตุผลดังกล่าวยังไม่เพียงพอที่จะอนุญาตให้โอนคดีได้(ประกอบ หุตะสิงห์-)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 35/2513พันจ่าอากาศเอกหญิงกานดา จันทร์สาครโจทก์นายพงษ์รัตน์ จันทร์สาคร กับพวกจำเลย ป.วิ.อ. ม. 26การที่โจทก์ยื่นคำร้องขอโอนคดีนี้จากศาลจังหวัดชัยนาทมาพิจารณายังศาลอาญาโดยอ้างว่า จำเลยเป็นผู้มีพรรคพวกมากมีตำแหน่งเป็นสมาชิกสภาจังหวัดและเป็นผู้มีอิทธิพลในจังหวัดชัยนาททำให้พยานหลายคนไม่กล้ามาเบิกความเป็นพยานเพราะเกรงว่าจะได้รับอันตรายถึงชีวิต โจทก์เห็นว่าอาจเกิดความไม่สงบหรือเหตุร้ายแก่โจทก์และพยานโจทก์ได้อีกทั้งโจทก์เป็นหญิง มีบุตรเล็กๆซึ่งไม่มีผู้รับผิดชอบดูแล และการมาศาลจังหวัดชัยนาทก็เป็นการลำบากแก่โจทก์นั้น เหตุผลดังกล่าวยังไม่เพียงพอที่จะอนุญาตให้โอนคดีได้(ประกอบ หุตะสิงห์-)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศกระทรวงอุตสาหกรรมประกาศกระทรวงอุตสาหกรรมฉบับที่๔๑๔๓ (พ.ศ. ๒๕๕๒)ออกตามความในพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมพ.ศ.๒๕๑๑เรื่องกำหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมตัวยึด- ระบบประกันคุณภาพ[๑] อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๕แห่งพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม พ.ศ. ๒๕๑๑รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมออกประกาศกำหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม ตัวยึด- ระบบประกันคุณภาพ มาตรฐานเลขที่ มอก. 2447 - 2552 ไว้ ดังมีรายละเอียดต่อท้ายประกาศนี้ประกาศณ วันที่ ๒๙ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๕๒ชาญชัย ชัยรุ่งเรืองรัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม[เอกสารแนบท้าย]๑. มาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมตัวยึด - ระบบประกันคุณภาพ (มอก. 2447 - 2552)(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)ปริยานุช/ผู้จัดทำ๓๐มีนาคม ๒๕๕๓นันท์นภัสร์/ตรวจ๓๐มีนาคม ๒๕๕๓[๑]ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๗/ตอนพิเศษ ๓๕ ง/หน้า ๑๐/๑๙ มีนาคม ๒๕๕๓
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 64357หลักกฎหมาย: คดีที่พิพาทกันด้วยทุนทรัพย์ 4,200 บาทและศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นนั้น ต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 248ปัญหาที่มิได้ยกขึ้นว่ากันมาในศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์จะยกขึ้นในชั้นฎีกาไม่ได้ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 178/2503นายวินัย วงศาโรจน์โจทก์นางมะปราง มธุราศัย กับพวกจำเลย ป.วิ.พ. ม. 248, ม. 249คดีที่พิพาทกันด้วยทุนทรัพย์ 4,200 บาทและศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นนั้น ต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 248ปัญหาที่มิได้ยกขึ้นว่ากันมาในศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์จะยกขึ้นในชั้นฎีกาไม่ได้(สนิท สุมาวงศ์-ประมูล สุวรรณศร-โพยม เลขยานนท์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 178/2503นายวินัย วงศาโรจน์โจทก์นางมะปราง มธุราศัย กับพวกจำเลย ป.วิ.พ. ม. 248, ม. 249คดีที่พิพาทกันด้วยทุนทรัพย์ 4,200 บาทและศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นนั้น ต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 248ปัญหาที่มิได้ยกขึ้นว่ากันมาในศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์จะยกขึ้นในชั้นฎีกาไม่ได้(สนิท สุมาวงศ์-ประมูล สุวรรณศร-โพยม เลขยานนท์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศกระทรวงอุตสาหกรรมฉบับที่ 5816 (พ.ศ. 2563)ออกตามความในพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมพ.ศ. 2511เรื่อง ยกเลิกและกําหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมการประเมินทางชีวภาพของเครื่องมือแพทย์ เล่ม 1 :การประเมินและการทดสอบภายใต้วิธีการจัดการความเสี่ยง---------------------------------อื่นๆ - โดยที่เป็นการสมควรปรับปรุงมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม การประเมินทางชีวภาพของเครื่องมือแพทย์ เล่ม 1 : การประเมินและการทดสอบภายใต้วิธีการจัดการความเสี่ยง มาตรฐานเลขที่ มอก. 2395 เล่ม 1 - 2558 อาศัยอํานาจตามความในมาตรา 15 แห่งพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม พ.ศ. 2511 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม (ฉบับที่ 7) พ.ศ. 2558 รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมออกประกาศยกเลิกประกาศกระทรวงอุตสาหกรรม ฉบับที่ 4752 (พ.ศ. 2558) ออกตามความในพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม พ.ศ. 2511 เรื่อง ยกเลิกมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม การประเมินทางชีวภาพของเครื่องมือแพทย์ เล่ม 1 : การประเมินและการทดสอบ และกําหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม การประเมินทางชีวภาพของเครื่องมือแพทย์ เล่ม 1 : การประเมินและการทดสอบภายใต้วิธีการจัดการความเสี่ยง ลงวันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2558 และออกประกาศกําหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม การประเมินทางชีวภาพของเครื่องมือแพทย์ เล่ม 1 : การประเมินและการทดสอบภายใต้วิธีการจัดการความเสี่ยง มาตรฐานเลขที่ มอก. 2395 เล่ม 1 - 2563 ขึ้นใหม่ ดังมีรายละเอียดต่อท้ายประกาศนี้ ทั้งนี้ ให้มีผลเมื่อพ้นกําหนด 120 วัน นับตั้งแต่วันที่ประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปผู้มีอํานาจลงนาม - ประกาศ ณ วันที่ 8 มิถุนายน พ.ศ. 2563 สุริยะ จึงรุ่งเรืองกิจรัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2469/2536หลักกฎหมาย: โจทก์ฟ้องว่าจำเลยทั้งสองขับรถยนต์ชนกันโดยประมาททำให้ผู้โดยสารในรถถึงแก่ความตาย ได้รับอันตรายสาหัสและได้รับอันตรายแก่กายศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำคุกจำเลยทั้งสอง จำเลยทั้งสองอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์-พิพากษายืน จำเลยที่ 2 ฎีกา เมื่อศาลฎีกาเห็นว่า จำเลยทั้งสองประมาท แต่ศาลล่างทั้งสองลงโทษจำเลยที่ 2 หนักเกินไป เห็นควรแก้ไขให้เหมาะสม และเนื่องจากข้อเท็จจริงที่ว่าเหตุที่เกิดขึ้นเกิดจากความประมาทของจำเลยทั้งสองเป็นข้อเท็จจริงอันหนึ่งอันเดียวกัน และหลังเกิดเหตุฝ่ายจำเลยที่ 1 ได้นำเงินไปช่วยเป็นค่าปลงศพ และค่ามนุษยธรรมแก่ฝ่ายผู้เสียหาย ศาลฎีกามีอำนาจพิพากษาโดยกำหนดโทษให้เบาลงอีกไปถึงจำเลยที่ 1 ซึ่งมิได้ฎีกาด้วยได้ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2469/2536พนักงานอัยการจังหวัดพะเยาโจทก์นายบุญนัน โครงกาพย์ กับพวกจำเลย ป.อ. ม. 291, ม. 300, ม. 390 ป.วิ.อ. ม. 213, ม. 225 พ.ร.บ.จราจรทางบก พ.ศ.2522 ม. 157โจทก์ฟ้องว่าจำเลยทั้งสองขับรถยนต์ชนกันโดยประมาททำให้ผู้โดยสารในรถถึงแก่ความตาย ได้รับอันตรายสาหัสและได้รับอันตรายแก่กายศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำคุกจำเลยทั้งสอง จำเลยทั้งสองอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์-พิพากษายืน จำเลยที่ 2 ฎีกา เมื่อศาลฎีกาเห็นว่า จำเลยทั้งสองประมาท แต่ศาลล่างทั้งสองลงโทษจำเลยที่ 2 หนักเกินไป เห็นควรแก้ไขให้เหมาะสม และเนื่องจากข้อเท็จจริงที่ว่าเหตุที่เกิดขึ้นเกิดจากความประมาทของจำเลยทั้งสองเป็นข้อเท็จจริงอันหนึ่งอันเดียวกัน และหลังเกิดเหตุฝ่ายจำเลยที่ 1 ได้นำเงินไปช่วยเป็นค่าปลงศพ และค่ามนุษยธรรมแก่ฝ่ายผู้เสียหาย ศาลฎีกามีอำนาจพิพากษาโดยกำหนดโทษให้เบาลงอีกไปถึงจำเลยที่ 1 ซึ่งมิได้ฎีกาด้วยได้(ชวลิต พรายภู่-พัลลภ พิสิษฐ์สังฆการ-ชาติศักดิ์ ธรรมศักดิ์)ศาลจังหวัดพะเยา - นายชัยรัตน์ เบญจะมโนศาลอุทธรณ์ภาค ๒ - นายปราโมทย์ ชพานนท์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2469/2536พนักงานอัยการจังหวัดพะเยาโจทก์นายบุญนัน โครงกาพย์ กับพวกจำเลย ป.อ. ม. 291, ม. 300, ม. 390 ป.วิ.อ. ม. 213, ม. 225 พ.ร.บ.จราจรทางบก พ.ศ.2522 ม. 157โจทก์ฟ้องว่าจำเลยทั้งสองขับรถยนต์ชนกันโดยประมาททำให้ผู้โดยสารในรถถึงแก่ความตาย ได้รับอันตรายสาหัสและได้รับอันตรายแก่กายศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำคุกจำเลยทั้งสอง จำเลยทั้งสองอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์-พิพากษายืน จำเลยที่ 2 ฎีกา เมื่อศาลฎีกาเห็นว่า จำเลยทั้งสองประมาท แต่ศาลล่างทั้งสองลงโทษจำเลยที่ 2 หนักเกินไป เห็นควรแก้ไขให้เหมาะสม และเนื่องจากข้อเท็จจริงที่ว่าเหตุที่เกิดขึ้นเกิดจากความประมาทของจำเลยทั้งสองเป็นข้อเท็จจริงอันหนึ่งอันเดียวกัน และหลังเกิดเหตุฝ่ายจำเลยที่ 1 ได้นำเงินไปช่วยเป็นค่าปลงศพ และค่ามนุษยธรรมแก่ฝ่ายผู้เสียหาย ศาลฎีกามีอำนาจพิพากษาโดยกำหนดโทษให้เบาลงอีกไปถึงจำเลยที่ 1 ซึ่งมิได้ฎีกาด้วยได้(ชวลิต พรายภู่-พัลลภ พิสิษฐ์สังฆการ-ชาติศักดิ์ ธรรมศักดิ์)ศาลจังหวัดพะเยา - นายชัยรัตน์ เบญจะมโนศาลอุทธรณ์ภาค ๒ - นายปราโมทย์ ชพานนท์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
พระราชกฤษฎีกาพระราชกฤษฎีกาจัดตั้งสถานพินิจและคุ้มครองเด็กและเยาวชนของแผนกคดีเยาวชนและครอบครัวในศาลจังหวัดอำนาจเจริญพ.ศ. ๒๕๓๗ ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร.ให้ไว้ ณ วันที่ ๑๙ ตุลาคมพ.ศ. ๒๕๓๗เป็นปีที่ ๔๙ในรัชกาลปัจจุบันพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชมีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่าโดยที่เป็นการสมควรจัดตั้งสถานพินิจและคุ้มครองเด็กและเยาวชนของแผนกคดีเยาวชนและครอบครัวในศาลจังหวัดอำนาจเจริญอาศัยอำนาจตามความในมาตรา๑๗๕ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย และมาตรา ๓๓ วรรคหนึ่งแห่งพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลเยาวชนและครอบครัวและวิธีพิจารณาคดีเยาวชนและครอบครัวพ.ศ. ๒๕๓๔ จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้มาตรา๑ พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า พระราชกฤษฎีกาจัดตั้งสถานพินิจและคุ้มครองเด็กและเยาวชนของแผนกคดีเยาวชนและครอบครัวในศาลจังหวัดอำนาจเจริญพ.ศ. ๒๕๓๗มาตรา๒[๑]พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา๓ให้จัดตั้งสถานพินิจและคุ้มครองเด็กและเยาวชนของแผนกคดีเยาวชนและครอบครัวในศาลจังหวัดอำนาจเจริญขึ้นในจังหวัดอำนาจเจริญเรียกชื่อว่า สถานพินิจและคุ้มครองเด็กและเยาวชนของแผนกคดีเยาวชนและครอบครัวในศาลจังหวัดอำนาจเจริญ โดยให้มีเขตอำนาจตลอดจังหวัดอำนาจเจริญ และให้เปิดทำการตั้งแต่วันที่ ๒๔ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๓๗ เป็นต้นไปมาตรา๔ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรมรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้ผู้รับสนองพระบรมราชโองการบัญญัติ บรรทัดฐานรองนายกรัฐมนตรีหมายเหตุ :-เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือโดยที่ได้มีการเปิดทำการแผนกคดีเยาวชนและครอบครัวในศาลจังหวัดอำนาจเจริญสมควรจัดตั้งสถานพินิจและคุ้มครองเด็กและเยาวชนของแผนกคดีเยาวชนและครอบครัวในศาลจังหวัดอำนาจเจริญด้วยแต่การจัดตั้งและการกำหนดเขตอำนาจของสถานพินิจและคุ้มครองเด็กและเยาวชนนั้น มาตรา๓๓ วรรคหนึ่งแห่งพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลเยาวชนและครอบครัวและวิธีพิจารณาคดีเยาวชนและครอบครัวพ.ศ. ๒๕๓๔ บัญญัติให้กระทำโดยพระราชกฤษฎีกาจึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้ปริญสินีย์/พิมพ์๒๖ ตุลาคม ๒๕๕๓นฤดล/ผู้ตรวจ๒ ธันวาคม ๒๕๕๓[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๑๑/ตอนที่ ๔๗ ก/หน้า ๑๑/๒๑ ตุลาคม ๒๕๓๗
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 63042หลักกฎหมาย: ปัญหาตามฎีกาของโจทก์ที่ว่า ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์วินิจฉัยนอกประเด็นหรือไม่นั้น เมื่อเป็นเรื่องที่ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยเพื่อไปสู่ประเด็นว่าจำเลยมีเจตนากระทำผิดหรือไม่จึงมิใช่เรื่องวินิจฉัยนอกฟ้องนอกประเด็น ส่วนฎีกาที่ว่าจำเลยมีความผิดตามฟ้องหรือไม่ เป็นปัญหาข้อเท็จจริงเมื่อศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษายกฟ้องโจทก์โดยอาศัยข้อเท็จจริง จึงต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 220 ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 200/2519นายซ่ำ แซ่หล่อโจทก์ร้อยโทอรุณ ศศะนานนท์จำเลย ป.วิ.อ. ม. 220, ม. 192ปัญหาตามฎีกาของโจทก์ที่ว่า ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์วินิจฉัยนอกประเด็นหรือไม่นั้น เมื่อเป็นเรื่องที่ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยเพื่อไปสู่ประเด็นว่าจำเลยมีเจตนากระทำผิดหรือไม่จึงมิใช่เรื่องวินิจฉัยนอกฟ้องนอกประเด็น ส่วนฎีกาที่ว่าจำเลยมีความผิดตามฟ้องหรือไม่ เป็นปัญหาข้อเท็จจริงเมื่อศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษายกฟ้องโจทก์โดยอาศัยข้อเท็จจริง จึงต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 220(สมคิด มงคลชาติ-ชลอ จามรมาน-อุดม ทันด่วน)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 200/2519นายซ่ำ แซ่หล่อโจทก์ร้อยโทอรุณ ศศะนานนท์จำเลย ป.วิ.อ. ม. 220, ม. 192ปัญหาตามฎีกาของโจทก์ที่ว่า ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์วินิจฉัยนอกประเด็นหรือไม่นั้น เมื่อเป็นเรื่องที่ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยเพื่อไปสู่ประเด็นว่าจำเลยมีเจตนากระทำผิดหรือไม่จึงมิใช่เรื่องวินิจฉัยนอกฟ้องนอกประเด็น ส่วนฎีกาที่ว่าจำเลยมีความผิดตามฟ้องหรือไม่ เป็นปัญหาข้อเท็จจริงเมื่อศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษายกฟ้องโจทก์โดยอาศัยข้อเท็จจริง จึงต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 220(สมคิด มงคลชาติ-ชลอ จามรมาน-อุดม ทันด่วน)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ