phoneee/thai-legal-corpus huggingface dataset:
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 58408หลักกฎหมาย: ความว่า จำเลยขอให้ศาลปล่อยชั่วคราวในระหว่างฎีกา โดยผู้ขอประกันได้เสนอบัญชีทรัพย์มาพร้อมคำร้องแล้วหมายเหตุ ระหว่างพิจารณา ผู้เสียหายขอเข้าเป็นโจทก์ร่วมศาลชั้นต้นอนุญาตศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 188,335 ลงโทษจำเลยตามมาตรา 335 ซึ่งเป็นบทหนักจำคุก 4 ปี ฯลฯศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 335 วรรคหนึ่ง ประกอบวรรคสอง นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นจำเลยฎีกาและยื่นคำร้องดังกล่าว (อันดับ 152 แผ่นที่ 3,184)ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์อนุญาตให้ปล่อยจำเลยชั่วคราว โดยศาลอุทธรณ์ตีราคาประกัน 100,000 บาท (อันดับ 3 แผ่นที่ 2,103)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว อนุญาตให้ปล่อยจำเลยชั่วคราวระหว่างฎีกาตีราคาประกันหนึ่งแสนห้าหมื่นบาท ให้ศาลชั้นต้นพิจารณาหลักประกันแล้วดำเนินการต่อไป ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 2858/2533พนักงานอัยการ กรมอัยการโจทก์โจทก์ร่วมโจทก์บริษัทดี.ที.ซี.อินดัสตรีส์ จำกัด กับพวกโจทก์นายมนตรี ชูมณีจำเลยนายมนตรี ชูมณี จำเลยผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.อ. ม. 106, ม. 108ความว่า จำเลยขอให้ศาลปล่อยชั่วคราวในระหว่างฎีกา โดยผู้ขอประกันได้เสนอบัญชีทรัพย์มาพร้อมคำร้องแล้วหมายเหตุ ระหว่างพิจารณา ผู้เสียหายขอเข้าเป็นโจทก์ร่วมศาลชั้นต้นอนุญาตศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 188,335 ลงโทษจำเลยตามมาตรา 335 ซึ่งเป็นบทหนักจำคุก 4 ปี ฯลฯศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 335 วรรคหนึ่ง ประกอบวรรคสอง นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นจำเลยฎีกาและยื่นคำร้องดังกล่าว (อันดับ 152 แผ่นที่ 3,184)ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์อนุญาตให้ปล่อยจำเลยชั่วคราว โดยศาลอุทธรณ์ตีราคาประกัน 100,000 บาท (อันดับ 3 แผ่นที่ 2,103)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว อนุญาตให้ปล่อยจำเลยชั่วคราวระหว่างฎีกาตีราคาประกันหนึ่งแสนห้าหมื่นบาท ให้ศาลชั้นต้นพิจารณาหลักประกันแล้วดำเนินการต่อไป(อัมพร ทองประยูร-เจริญ นิลเอสงฆ์-ชลิต ประไพศาล)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 2858/2533พนักงานอัยการ กรมอัยการโจทก์โจทก์ร่วมโจทก์บริษัทดี.ที.ซี.อินดัสตรีส์ จำกัด กับพวกโจทก์นายมนตรี ชูมณีจำเลยนายมนตรี ชูมณี จำเลยผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.อ. ม. 106, ม. 108ความว่า จำเลยขอให้ศาลปล่อยชั่วคราวในระหว่างฎีกา โดยผู้ขอประกันได้เสนอบัญชีทรัพย์มาพร้อมคำร้องแล้วหมายเหตุ ระหว่างพิจารณา ผู้เสียหายขอเข้าเป็นโจทก์ร่วมศาลชั้นต้นอนุญาตศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 188,335 ลงโทษจำเลยตามมาตรา 335 ซึ่งเป็นบทหนักจำคุก 4 ปี ฯลฯศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 335 วรรคหนึ่ง ประกอบวรรคสอง นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นจำเลยฎีกาและยื่นคำร้องดังกล่าว (อันดับ 152 แผ่นที่ 3,184)ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์อนุญาตให้ปล่อยจำเลยชั่วคราว โดยศาลอุทธรณ์ตีราคาประกัน 100,000 บาท (อันดับ 3 แผ่นที่ 2,103)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว อนุญาตให้ปล่อยจำเลยชั่วคราวระหว่างฎีกาตีราคาประกันหนึ่งแสนห้าหมื่นบาท ให้ศาลชั้นต้นพิจารณาหลักประกันแล้วดำเนินการต่อไป(อัมพร ทองประยูร-เจริญ นิลเอสงฆ์-ชลิต ประไพศาล)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศธนาคารแห่งประเทศไทยที่ สกง. 76/2557 เรื่อง กําหนดการออกพันธบัตรธนาคารแห่งประเทศไทย อายุไม่เกิน 15 วันในเดือนธันวาคม 2557------------------------------------------อื่นๆ - 1. เหตุผลในการออกประกาศ เพื่อกําหนดแผนการออกพันธบัตรธนาคารแห่งประเทศไทย อายุไม่เกิน 15 วัน ในเดือนธันวาคม 2557อื่นๆ - 2. อํานาจตามกฎหมาย เพื่ออนุวัติตามข้อ 2 แห่งระเบียบธนาคารแห่งประเทศไทย ที่ สกง. 2/2550 ว่าด้วยการออกพันธบัตรธนาคารแห่งประเทศไทยอื่นๆ - 3. เนื้อหา ธนาคารแห่งประเทศไทยกําหนดแผนการประมูลพันธบัตรธนาคารแห่งประเทศไทย อายุไม่เกิน 15 วัน ดังนี้| | | | | || --- | --- | --- | --- | --- || รุ่นที่ | วงเงิน(ล้านบาท) | ประมูลวันที่ | วันที่ชําระเงิน - วันครบกําหนด | อายุ(วัน) || พ.45/14/57 | 20,000 | 4 ธันวาคม 2557 | 9/12/57 - 23/12/57 | 14 |อื่นๆ - 4. วันเริ่มต้นบังคับใช้ ตั้งแต่วันที่ 3 ธันวาคม 2557ผู้มีอํานาจลงนาม - ประกาศ ณ วันที่ 3 ธันวาคม 2557 (นางจันทวรรณ สุจริตกุล)ผู้ช่วยผู้ว่าการ สายตลาดการเงินผู้ว่าการแทนธนาคารแห่งประเทศไทย
ข้อบังคับสภาทนายความข้อบังคับสภาทนายความว่าด้วยการพนักงานสภาทนายความ(ฉบับที่ ๒)พ.ศ. ๒๕๓๒ อาศัยอำนาจตามความในมาตรา๒๗ (๓) (จ) และด้วยความเห็นชอบของสภานายกพิเศษแห่งสภาทนายความ ตามมาตรา ๒๘แห่งพระราชบัญญัติทนายความ พ.ศ. ๒๕๒๘คณะกรรมการสภาทนายความออกข้อบังคับว่าด้วยการพนักงานสภาทนายความไว้ ดังต่อไปนี้๑. ข้อบังคับนี้เรียกว่า ข้อบังคับสภาทนายความว่าด้วยการพนักงานสภาทนายความ (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๓๒๒.[๑]ข้อบังคับนี้ให้ใช้ตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป๓. ให้เพิ่มความต่อไปนี้เป็น หมวด ๗ ข้อ ๕๒แห่งข้อบังคับสภาทนายความ ว่าด้วยการพนักงานสภาทนายความ พ.ศ. ๒๕๓๐หมวด ๗สวัสดิการพนักงาน ข้อ๕๒ให้สภาทนายความจัดสวัสดิการแก่พนักงานตามระเบียบที่นายกจะเป็นผู้กำหนดโดยความเห็นชอบของคณะกรรมการประกาศ ณ วันที่ ๓๐สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๓๒ประธาน ดวงรัตน์นายกสภาทนายความดลธี/พิมพ์๒ พฤศจิกายน ๒๕๕๓มณฑิตา/ผู้จัดทำ๓ พฤศจิกายน ๒๕๕๓นฤดล/ผู้ตรวจ๒๑ มกราคม ๒๕๕๔[๑] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๐๖/ตอนที่ ๑๕๕/ฉบับพิเศษ หน้า ๒/๑๖ กันยายน ๒๕๓๒
พระราชกฤษฎีกาพระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืนเพื่อขยายทางหลวงแผ่นดินหมายเลข๒๑๒สายหนองคาย ต่อเขตเทศบาลนครอุบลราชธานีควบคุมที่บ้านม่วงสามสิบพ.ศ.๒๕๔๕ ภูมิพลอดุลยเดชป.ร.ให้ไว้ณ วันที่ ๑๖ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๔๕เป็นปีที่๕๗ ในรัชกาลปัจจุบันพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชมีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่าโดยที่เป็นการสมควรกำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืนเพื่อขยายทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๒๑๒ สายหนองคาย ต่อเขตเทศบาลนครอุบลราชธานีควบคุม ที่บ้านม่วงสามสิบในท้องที่อำเภอม่วงสามสิบ จังหวัดอุบลราชธานีอาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๒๒๑ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย และมาตรา ๖๘ วรรคหนึ่ง แห่งพระราชบัญญัติทางหลวงพ.ศ. ๒๕๓๕อันเป็นพระราชบัญญัติที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคลซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๓๑ มาตรา ๓๕ มาตรา ๓๖ มาตรา ๔๘ มาตรา ๔๙ มาตรา ๕๐และมาตรา ๕๑ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยบัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย ประกอบกับมาตรา ๕ วรรคสามและมาตรา ๖ แห่งพระราชบัญญัติว่าด้วยการเวนคืนอสังหาริมทรัพย์ พ.ศ. ๒๕๓๐อันเป็นพระราชบัญญัติที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคลซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๓๕ มาตรา ๔๘ และมาตรา ๔๙ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยบัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้มาตรา ๑พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า พระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืนเพื่อขยายทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๒๑๒ สายหนองคาย ต่อเขตเทศบาลนครอุบลราชธานีควบคุม ที่บ้านม่วงสามสิบ พ.ศ. ๒๕๔๕มาตรา ๒[๑] พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา ๓พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับได้มีกำหนดสี่ปีมาตรา ๔ให้อธิบดีกรมทางหลวงเป็นเจ้าหน้าที่เวนคืนตามพระราชกฤษฎีกานี้มาตรา ๕เขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืนตามพระราชกฤษฎีกานี้อยู่ในท้องที่อำเภอม่วงสามสิบ จังหวัดอุบลราชธานี มีส่วนกว้างหนึ่งร้อยเมตรทั้งนี้ ภายในแนวเขตตามแผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกานี้มาตรา ๖ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคมรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้ผู้รับสนองพระบรมราชโองการพันตำรวจโททักษิณ ชินวัตรนายกรัฐมนตรี[เอกสารแนบท้าย]๑.แผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืนเพื่อขยายทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 212 สายหนองคาย ต่อเขตเทศบาลนครอุบลราชธานีควบคุม ที่บ้านม่วงสามสิบ พ.ศ. 2545(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)หมายเหตุ:- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือเนื่องจากมีความจำเป็นจะต้องขยายทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๒๑๒ สายหนองคาย ต่อเขตเทศบาลนครอุบลราชธานีควบคุม ที่บ้านม่วงสามสิบ ในท้องที่อำเภอม่วงสามสิบจังหวัดอุบลราชธานีเพื่ออำนวยความสะดวกและความรวดเร็วแก่การจราจรและการขนส่งอันเป็นกิจการสาธารณูปโภคในการนี้สมควรกำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืนในท้องที่ดังกล่าวเพื่อให้เจ้าหน้าที่หรือผู้ซึ่งได้รับมอบหมายจากเจ้าหน้าที่มีสิทธิเข้าไปทำการสำรวจและเพื่อทราบข้อเท็จจริงเกี่ยวกับอสังหาริมทรัพย์ที่จะต้องเวนคืนที่แน่นอนจึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้สุกัญญา/พิมพ์๒๘มิถุนายน ๒๕๔๙สุนันทา/ฐิติพงษ์/ตรวจA+B๖กรกฎาคม ๒๕๔๙[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๑๙/ตอนที่ ๖๘ ก/หน้า ๒๕/๒๒ กรกฎาคม ๒๕๔๕
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 63996หลักกฎหมาย: ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษายกฟ้องโจทก์โดยอาศัยข้อเท็จจริง โจทก์ฎีกาในปัญหาเรื่องที่โจทก์เป็นฝ่ายครอบครองที่พิพาท จำเลยอ้างว่าเป็นของตนและฟ้องขับไล่โจทก์ หลังจากยื่นฟ้องแล้วก็เข้ามาไถทำโดยพลการการกระทำของจำเลยเข้าลักษณะความผิดฐานบุกรุก โจทก์เป็นผู้เสียหายและผู้เสียหายที่จะฟ้องคดีบุกรุกไม่จำเป็นต้องเป็นเจ้าของเสมอไปนั้น เป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ต้องห้ามมิให้ฎีกา ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 220 ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 193/2525นายหมัด คุโณภาสโจทก์นายมะหะหมัดซอและ อามีน กับพวกจำเลย ป.วิ.อ. ม. 220ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษายกฟ้องโจทก์โดยอาศัยข้อเท็จจริง โจทก์ฎีกาในปัญหาเรื่องที่โจทก์เป็นฝ่ายครอบครองที่พิพาท จำเลยอ้างว่าเป็นของตนและฟ้องขับไล่โจทก์ หลังจากยื่นฟ้องแล้วก็เข้ามาไถทำโดยพลการการกระทำของจำเลยเข้าลักษณะความผิดฐานบุกรุก โจทก์เป็นผู้เสียหายและผู้เสียหายที่จะฟ้องคดีบุกรุกไม่จำเป็นต้องเป็นเจ้าของเสมอไปนั้น เป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ต้องห้ามมิให้ฎีกา ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 220(บรรเทอง ภู่กฤษณา-ชลูตม์ สวัสดิทัต-สุรัช รัตนอุดม)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 193/2525นายหมัด คุโณภาสโจทก์นายมะหะหมัดซอและ อามีน กับพวกจำเลย ป.วิ.อ. ม. 220ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษายกฟ้องโจทก์โดยอาศัยข้อเท็จจริง โจทก์ฎีกาในปัญหาเรื่องที่โจทก์เป็นฝ่ายครอบครองที่พิพาท จำเลยอ้างว่าเป็นของตนและฟ้องขับไล่โจทก์ หลังจากยื่นฟ้องแล้วก็เข้ามาไถทำโดยพลการการกระทำของจำเลยเข้าลักษณะความผิดฐานบุกรุก โจทก์เป็นผู้เสียหายและผู้เสียหายที่จะฟ้องคดีบุกรุกไม่จำเป็นต้องเป็นเจ้าของเสมอไปนั้น เป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ต้องห้ามมิให้ฎีกา ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 220(บรรเทอง ภู่กฤษณา-ชลูตม์ สวัสดิทัต-สุรัช รัตนอุดม)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
กฎกระทรวงกฎกระทรวงกำหนดเด็กที่อยู่ในสภาพที่จำต้องได้รับการคุ้มครองสวัสดิภาพพ.ศ. ๒๕๔๙[๑] อาศัยอำนาจตามความในมาตรา๖ และมาตรา ๔๐ (๓) แห่งพระราชบัญญัติคุ้มครองเด็ก พ.ศ. ๒๕๔๖ อันเป็นกฎหมายที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคลซึ่งมาตรา๒๙ ประกอบกับมาตรา ๓๑ มาตรา ๓๔ มาตรา ๓๕ มาตรา ๓๖ มาตรา ๓๙ มาตรา ๔๘ และมาตรา ๕๐ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยบัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ออกกฎกระทรวงไว้ดังต่อไปนี้เด็กที่อยู่ในสภาพที่จำต้องได้รับการคุ้มครองสวัสดิภาพตามมาตรา๔๐ (๓) ได้แก่(๑)เด็กที่ต้องหาว่ากระทำการอันกฎหมายบัญญัติเป็นความผิด แต่อายุยังไม่ถึงเกณฑ์ต้องรับโทษทางอาญา(๒)เด็กที่ศาลหรือผู้อำนวยการสถานพินิจและคุ้มครองเด็กและเยาวชนส่งมารับการคุ้มครองสวัสดิภาพและไม่มีผู้ปกครองหรือผู้ให้การอุปการะเลี้ยงดู หรือมีแต่ไม่อยู่ในสภาพที่จะให้การดูแลเอาใจใส่ต่อเด็กได้(๓)เด็กที่ประกอบอาชีพที่น่าจะเกิดอันตรายแก่ร่างกายหรือจิตใจ หรือประกอบอาชีพในบริเวณที่เสี่ยงอันตรายแก่ร่างกายหรือจิตใจ(๔)เด็กที่อาศัยอยู่กับบุคคลที่มีพฤติกรรมที่น่าสงสัยว่าประกอบอาชีพไม่สุจริตหรือหลอกลวงประชาชนให้ไว้ ณ วันที่ ๘ สิงหาคมพ.ศ. ๒๕๔๙วัฒนา เมืองสุขรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้คือ โดยที่มาตรา ๔๐ (๓) แห่งพระราชบัญญัติคุ้มครองเด็ก พ.ศ. ๒๕๔๖ บัญญัติให้กำหนดเด็กที่อยู่ในสภาพที่จำต้องได้รับการคุ้มครองสวัสดิภาพในกฎกระทรวงจึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้คุณากร/ผู้จัดทำ๑๓ ธันวาคม ๒๕๕๔[๑]ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๓/ตอนที่ ๘๔ ก/หน้า ๑๗/๒๒ สิงหาคม ๒๕๔๙
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 468/2483หลักกฎหมาย: ศาลได้ พิพากษาลงโทษ จำเลยไปแล้วสำนวนหนึ่งภายหลังได้ พิพากษาให้ ลงโทษ จำเลยอีกสำนวนหนึ่ง โดยให้นับโทษแต่วันต้องขังในคดีหลังเช่นนี้ ไม่เป็นการผิด มาตรา 32 อ้างฎีกาที่ 1244/2473 ที่ 891 - 892/2474 ที่ 466/2476เดิม โจทก์ฟ้องและศาลได้ พิพากษาลงโทษจำเลยไปแล้วสำนวนหนึ่งภายหลังโจทก์ได้ยื่นฟ้อง จำเลยในข้อหาอย่างเดียวกันเป็นคดีนี้ขึ้นอีกสำนวนหนึ่ง ศาลชั้นต้นพิพากษา ลงโทษ จำเลย ตามมาตรา ๓๑๔ จำคุกมีกำหนด ๒ เดือน ให้นับโทษแต่วันต้องขังในคดีนี้ โจทก์อุทธรณ์ขอให้นับแต่จาก โทษสำนวนเดิม ศาลอุทธรณ์ พิพากษา ยืน โจทก์ฎีกาขอให้นับโทษ จำเลยต่อจากโทษคดีเดิม โดยว่าคำสั้ง ศาลล่างผิดความมุ่งหมายของมาตรา ๓๒ ศาลฎีกาเห็นว่าศาลอุทธรณ์ชี้ขาดตัดสินมาชอบแล้วไม่เป็นการผิดมาตรา ๓๒ แต่ประการใดพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 468/2483อัยยการขอนแก่นโจทก์นายคำ บุตร์ไทยล. ป.อ. ม. 32, ม. 314ศาลได้ พิพากษาลงโทษ จำเลยไปแล้วสำนวนหนึ่งภายหลังได้ พิพากษาให้ ลงโทษ จำเลยอีกสำนวนหนึ่ง โดยให้นับโทษแต่วันต้องขังในคดีหลังเช่นนี้ ไม่เป็นการผิด มาตรา 32 อ้างฎีกาที่ 1244/2473 ที่ 891 - 892/2474 ที่ 466/2476เดิม โจทก์ฟ้องและศาลได้ พิพากษาลงโทษจำเลยไปแล้วสำนวนหนึ่งภายหลังโจทก์ได้ยื่นฟ้อง จำเลยในข้อหาอย่างเดียวกันเป็นคดีนี้ขึ้นอีกสำนวนหนึ่ง ศาลชั้นต้นพิพากษา ลงโทษ จำเลย ตามมาตรา ๓๑๔ จำคุกมีกำหนด ๒ เดือน ให้นับโทษแต่วันต้องขังในคดีนี้ โจทก์อุทธรณ์ขอให้นับแต่จาก โทษสำนวนเดิม ศาลอุทธรณ์ พิพากษา ยืน โจทก์ฎีกาขอให้นับโทษ จำเลยต่อจากโทษคดีเดิม โดยว่าคำสั้ง ศาลล่างผิดความมุ่งหมายของมาตรา ๓๒ ศาลฎีกาเห็นว่าศาลอุทธรณ์ชี้ขาดตัดสินมาชอบแล้วไม่เป็นการผิดมาตรา ๓๒ แต่ประการใดพิพากษายืน(วิเศษ-นิติศาสตร์-พลางกูร)ศาลชั้นต้น - ++ศาลอุทธรณ์ - ++แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: เดิม โจทก์ฟ้องและศาลได้ พิพากษาลงโทษจำเลยไปแล้วสำนวนหนึ่งภายหลังโจทก์ได้ยื่นฟ้อง จำเลยในข้อหาอย่างเดียวกันเป็นคดีนี้ขึ้นอีกสำนวนหนึ่ง ศาลชั้นต้นพิพากษา ลงโทษ จำเลย ตามมาตรา ๓๑๔ จำคุกมีกำหนด ๒ เดือน ให้นับโทษแต่วันต้องขังในคดีนี้ โจทก์อุทธรณ์ขอให้นับแต่จาก โทษสำนวนเดิม ศาลอุทธรณ์ พิพากษา ยืน โจทก์ฎีกาขอให้นับโทษ จำเลยต่อจากโทษคดีเดิม โดยว่าคำสั้ง ศาลล่างผิดความมุ่งหมายของมาตรา ๓๒ ศาลฎีกาเห็นว่าศาลอุทธรณ์ชี้ขาดตัดสินมาชอบแล้วไม่เป็นการผิดมาตรา ๓๒ แต่ประการใดพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 468/2483อัยยการขอนแก่นโจทก์นายคำ บุตร์ไทยล. ป.อ. ม. 32, ม. 314ศาลได้ พิพากษาลงโทษ จำเลยไปแล้วสำนวนหนึ่งภายหลังได้ พิพากษาให้ ลงโทษ จำเลยอีกสำนวนหนึ่ง โดยให้นับโทษแต่วันต้องขังในคดีหลังเช่นนี้ ไม่เป็นการผิด มาตรา 32 อ้างฎีกาที่ 1244/2473 ที่ 891 - 892/2474 ที่ 466/2476เดิม โจทก์ฟ้องและศาลได้ พิพากษาลงโทษจำเลยไปแล้วสำนวนหนึ่งภายหลังโจทก์ได้ยื่นฟ้อง จำเลยในข้อหาอย่างเดียวกันเป็นคดีนี้ขึ้นอีกสำนวนหนึ่ง ศาลชั้นต้นพิพากษา ลงโทษ จำเลย ตามมาตรา ๓๑๔ จำคุกมีกำหนด ๒ เดือน ให้นับโทษแต่วันต้องขังในคดีนี้ โจทก์อุทธรณ์ขอให้นับแต่จาก โทษสำนวนเดิม ศาลอุทธรณ์ พิพากษา ยืน โจทก์ฎีกาขอให้นับโทษ จำเลยต่อจากโทษคดีเดิม โดยว่าคำสั้ง ศาลล่างผิดความมุ่งหมายของมาตรา ๓๒ ศาลฎีกาเห็นว่าศาลอุทธรณ์ชี้ขาดตัดสินมาชอบแล้วไม่เป็นการผิดมาตรา ๓๒ แต่ประการใดพิพากษายืน(วิเศษ-นิติศาสตร์-พลางกูร)ศาลชั้นต้น - ++ศาลอุทธรณ์ - ++แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
พระราชบัญญัติสถานบริการ (ฉบับที่ 5) พ.ศ. 2560พระราชบัญญัติ สถานบริการ (ฉบับที่ ๕) พ.ศ. ๒๕๖๐สมเด็จพระเจ้าอยู่หัวมหาวชิราลงกรณ บดินทรเทพยวรางกูร ให้ไว้ ณ วันที่ ๒๘ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๖๐ เป็นปีที่ ๒ ในรัชกาลปัจจุบันสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวมหาวชิราลงกรณ บดินทรเทพยวรางกูร มีพระราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า โดยที่เป็นการสมควรแก้ไขเพิ่มเติมกฎหมายว่าด้วยสถานบริการ จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้โดยคำแนะนำและยินยอมของสภานิติบัญญัติแห่งชาติทำหน้าที่รัฐสภา ดังต่อไปนี้มาตรา 1 มาตรา ๑ พระราชบัญญัตินี้เรียกว่า "พระราชบัญญัติสถานบริการ (ฉบับที่ ๕) พ.ศ. ๒๕๖๐"มาตรา 2 มาตรา ๒ พระราชบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา 3 มาตรา ๓ ให้ยกเลิกความใน (๓) ของบทนิยามคำว่า "สถานบริการ" ในมาตรา ๓ แห่งพระราชบัญญัติสถานบริการ พ.ศ. ๒๕๐๙ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติสถานบริการ (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๔๖ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน "(๓) สถานอาบน้ำ นวด หรืออบตัว ซึ่งมีผู้บริการให้แก่ลูกค้า แต่ไม่รวมถึง (ก)มาตรา 3 สถานพยาบาลตามกฎหมายว่าด้วยสถานพยาบาล (ข) สถานประกอบการเพื่อสุขภาพตามกฎหมายว่าด้วยสถานประกอบการเพื่อสุขภาพ หรือ (ค) สถานที่อื่นตามที่กำหนดในกฎกระทรวง"ผู้รับสนองพระราชโองการ พลเอก ประยุทธ์ จันทร์โอชา นายกรัฐมนตรีหมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชบัญญัติฉบับนี้ คือ โดยที่ได้มีการตราพระราชบัญญัติวิชาชีพการแพทย์แผนไทย พ.ศ. ๒๕๕๖ เพื่อควบคุมการประกอบวิชาชีพการแพทย์แผนไทยเป็นการเฉพาะ ประกอบกับได้มีการตราพระราชบัญญัติสถานประกอบการเพื่อสุขภาพ พ.ศ. ๒๕๕๙เพื่อควบคุมการประกอบกิจการสถานประกอบการเพื่อสุขภาพเป็นการเฉพาะด้วยแล้ว สมควรแก้ไขเพิ่มเติมบทนิยามคำว่า "สถานบริการ" ประเภท สถานอาบน้ำ นวด หรืออบตัว ซึ่งมีผู้บริการให้แก่ลูกค้า ตามกฎหมายว่าด้วยสถานบริการไม่ให้รวมถึงสถานพยาบาลตามกฎหมายว่าด้วยสถานพยาบาลและสถานประกอบการเพื่อสุขภาพตามกฎหมายว่าด้วยสถานประกอบการเพื่อสุขภาพ จึงจำเป็นต้องตราพระราชบัญญัตินี้
คําสั่งกรมสรรพากรที่ ท.ป. 325/2563เรื่อง มอบอํานาจให้สรรพากรภาคและผู้อํานวยการกองบริหารภาษีธุรกิจขนาดใหญ่สั่งและปฏิบัติราชการแทนอธิบดีกรมสรรพากร-----------------------------------------------------------เพื่อให้การปฏิบัติราชการตามพระราชบัญญัติภาษีเงินได้ปิโตรเลียม พ.ศ. 2514 บางกรณีสําหรับสํานักงานสรรพากรภาคและกองบริหารภาษีธุรกิจขนาดใหญ่เป็นไปโดยสะดวกและรวดเร็ว อาศัยอํานาจตามความในมาตรา 38 แห่งพระราชบัญญัติระเบียบบริหารราชการแผ่นดิน พ.ศ. 2534 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติระเบียบบริหารราชการแผ่นดิน (ฉบับที่ 7) พ.ศ. 2550 ประกอบกับพระราชกฤษฎีกาว่าด้วยการมอบอํานาจ พ.ศ. 2550 และมาตรา 17 แห่งพระราชบัญญัติภาษีเงินได้ปิโตรเลียม พ.ศ. 2514 อธิบดีกรมสรรพากรจึงมีคําสั่งดังต่อไปนี้ข้อ ๑ มอบอํานาจให้สรรพากรภาคสั่งและปฏิบัติราชการแทนอธิบดีกรมสรรพากรในเขตท้องที่สํานักงานสรรพากรภาคนั้น ดังต่อไปนี้(1) การอนุมัติให้ใช้เงินตราสกุลอื่นนอกจากเงินตราไทยเป็นสกุลเงินที่ใช้ในการดําเนินงานของบริษัทซึ่งประกอบกิจการปิโตรเลียมตามมาตรา 8 แห่งพระราชบัญญัติภาษีเงินได้ปิโตรเลียม พ.ศ. 2514(2) การอนุมัติให้เปลี่ยนแปลงสกุลเงินที่ใช้ในการดําเนินงานของบริษัทซึ่งประกอบกิจการปิโตรเลียมตามมาตรา 8 แห่งพระราชบัญญัติภาษีเงินได้ปิโตรเลียม พ.ศ. 2514ข้อ ๒ มอบอํานาจให้ผู้อํานวยการกองบริหารภาษีธุรกิจขนาดใหญ่สั่งและปฏิบัติราชการแทนอธิบดีกรมสรรพากร สําหรับผู้ประกอบธุรกิจขนาดใหญ่ตามที่กรมสรรพากรกําหนด ดังต่อไปนี้(1) การอนุมัติให้ใช้เงินตราสกุลอื่นนอกจากเงินตราไทยเป็นสกุลเงินที่ใช้ในการดําเนินงานของบริษัทซึ่งประกอบกิจการปิโตรเลียมตามมาตรา 8 แห่งพระราชบัญญัติภาษีเงินได้ปิโตรเลียม พ.ศ. 2514(2) การอนุมัติให้เปลี่ยนแปลงสกุลเงินที่ใช้ในการดําเนินงานของบริษัทซึ่งประกอบกิจการปิโตรเลียมตามมาตรา 8 แห่งพระราชบัญญัติภาษีเงินได้ปิโตรเลียม พ.ศ. 2514ข้อ ๓ คําสั่งนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2563 เป็นต้นไปผู้มีอํานาจลงนาม ๔ สั่ง ณ วันที่ 10 มิถุนายน พ.ศ. 2563 เอกนิติ นิติทัณฑ์ประภาศ(นายเอกนิติ นิติทัณฑ์ประภาศ)อธิบดีกรมสรรพากร
ข้อบังคับเจ้าพนักงานจราจรในเขตกรุงเทพมหานครข้อบังคับเจ้าพนักงานจราจรในเขตกรุงเทพมหานครว่าด้วยการห้ามรถรับจ้างสาธารณะที่ไม่มีผู้โดยสารเข้าถนนสีลมพ.ศ.๒๕๕๒[๑] ด้วยปรากฏว่าปริมาณรถที่ใช้สัญจรในถนนสีลม ในเขตกรุงเทพมหานครมีอัตราเพิ่มขึ้นประกอบกับพื้นผิวการจราจรมีน้อยและสภาพการจราจรเปลี่ยนไปทำให้เกิดปัญหาการจราจรเพื่อความปลอดภัยและความสะดวกในการจราจรจึงจำเป็นต้องจัดระเบียบการจราจรในถนนสีลมฉะนั้น อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๓๙ (๑) แห่งพระราชบัญญัติจราจรทางบกพ.ศ. ๒๕๒๒ อันเป็นพระราชบัญญัติที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิเสรีภาพของบุคคลซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๓๔ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย บัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมายผู้บัญชาการตำรวจนครบาล ในฐานะเจ้าพนักงานจราจรในเขตกรุงเทพมหานคร ตามคำสั่งกระทรวงมหาดไทยที่ ๓๘๗/๒๕๔๑ ลงวันที่ ๑๔ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๔๑ จึงได้ออกข้อบังคับไว้ ดังนี้ข้อ ๑ ข้อบังคับนี้เรียกว่า ข้อบังคับเจ้าพนักงานจราจรในเขตกรุงเทพมหานครว่าด้วย การห้ามรถรับจ้างสาธารณะที่ไม่มีผู้โดยสารเข้าถนนสีลม พ.ศ. ๒๕๕๒ข้อ ๒ ข้อบังคับนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปข้อ ๓ ห้ามรถรับจ้างสาธารณะดังต่อไปนี้ ที่ไม่มีผู้โดยสารเข้าถนนสีลมเขตบางรัก ตั้งแต่แยกนราลมถึงแยกศาลาแดง ระหว่างเวลา ๒๐.๐๐ นาฬิกา ถึงเวลา ๐๓.๐๐ นาฬิกา๓.๑ รถยนต์รับจ้างสาธารณะ (รถแท็กซี่) ๓.๒ รถสามล้อ ๓.๓ รถจักรยานยนต์ ข้อ ๔ นับตั้งแต่วัน เวลา ที่ข้อบังคับนี้ใช้บังคับให้ยกเลิกระเบียบ คำสั่ง หรือข้อบังคับใดที่ขัดหรือแย้งกับข้อบังคับนี้ประกาศณ วันที่ ๑๗ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๕๒พลตำรวจตรีภาณุ เกิดลาภผลรองผู้บัญชาการปฏิบัติราชการแทนผู้บัญชาการกองบัญชาการตำรวจนครบาลเจ้าพนักงานจราจรในเขตกรุงเทพมหานครปริยานุช/ผู้จัดทำ๑๔มิถุนายน ๒๕๕๓นันท์นภัสร์/ตรวจ๑๔มิถุนายน ๒๕๕๓[๑]ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๗/ตอนพิเศษ ๓๗ ง/หน้า ๑๐๖/๒๔ มีนาคม ๒๕๕๓
ประกาศกระทรวงสาธารณสุขประกาศกระทรวงสาธารณสุข(ฉบับที่๓๘) พ.ศ. ๒๕๔๘ออกตามความในพระราชบัญญัติเครื่องสำอางพ.ศ ๒๕๓๕เรื่องกำหนดเครื่องสำอางควบคุมพิเศษ อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๕ (๑) แห่งพระราชบัญญัติเครื่องสำอางพ.ศ. ๒๕๓๕ อันเป็นพระราชบัญญัติที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคลซึ่งมาตรา๒๙ ประกอบกับมาตรา ๓๕ มาตรา ๓๙ มาตรา ๔๘ และมาตรา ๕๐ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยบัญญัติให้กระทำ ได้โดยอาศัยอำ นาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมายรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุขออกประกาศไว้ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ ให้ยกเลิก(๑) ประกาศกระทรวงสาธารณสุข (ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๓๕เรื่อง กำหนดเครื่องสำอางควบคุมพิเศษ ลงวันที่ ๑๙ กันยายน พ.ศ. ๒๕๓๕(๒) ประกาศกระทรวงสาธารณสุข(ฉบับที่ ๑๖) พ.ศ. ๒๕๓๗ เรื่อง กำหนดเครื่องสำอางควบคุมพิเศษ (ฉบับที่ ๒) ลงวันที่๑๙ มกราคม พ.ศ. ๒๕๓๗(๓) ประกาศกระทรวงสาธารณสุข(ฉบับที่ ๑๘) พ.ศ. ๒๕๓๗ เรื่อง กำหนดเครื่องสำอางควบคุมพิเศษ (ฉบับที่ ๓) ลงวันที่๑๔ กันยายน พ.ศ. ๒๕๓๗(๔) ประกาศกระทรวงสาธารณสุข (ฉบับที่ ๒๒) พ.ศ. ๒๕๓๘เรื่อง กำหนดเครื่องสำอางควบคุมพิเศษ (ฉบับที่ ๔) ลงวันที่ ๓๐ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๓๘(๕) ประกาศกระทรวงสาธารณสุข(ฉบับที่ ๒๔) พ.ศ. ๒๕๓๙ เรื่อง กำหนดเครื่องสำอางควบคุมพิเศษ (ฉบับที่ ๕) ลงวันที่๒๕ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๓๙(๖) ประกาศกระทรวงสาธารณสุข (ฉบับที่ ๓๓) พ.ศ. ๒๕๔๕เรื่อง กำหนดเครื่องสำอางควบคุมพิเศษ (ฉบับที่ ๖) ลงวันที่ ๒๘ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๔๕ข้อ ๒ ให้เครื่องสำอางที่มี ชื่อสารควบคุมพิเศษ ประเภทและลักษณะที่มีรายละเอียดตามที่กำหนดในบัญชีท้ายประกาศนี้ หรือวัตถุที่มีชื่อเรียกเป็นอย่างอื่นแต่มีสูตรโครงสร้างทางเคมีอย่างเดียวกัน เป็นเครื่องสำอางควบคุมพิเศษข้อ ๓ เครื่องสำอางตามข้อ ๒ ซึ่งมีปริมาณสารควบคุมพิเศษเกินกว่าอัตราส่วนสูงสุดที่กำหนดให้ใช้ให้ถือเป็นวัตถุที่ห้ามใช้เป็นส่วนผสมในการผลิตเครื่องสำอางข้อ ๔[๑]ประกาศฉบับนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปประกาศณ วันที่ ๒๓ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๔๘อนุทินชาญวีรกูลรัฐมนตรีช่วยว่าการฯปฏิบัติราชการแทนรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข[เอกสารแนบท้าย]๑.บัญชีท้ายประกาศกระทรวงสาธารณสุข (ฉบับที่ 38 )พ.ศ. 2548(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)พชร/ผู้จัดทำ๑๙มกราคม ๒๕๔๙[๑]ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๓/ตอนพิเศษ ๒ ง/หน้า ๑/๙ มกราคม ๒๕๔๙
ประกาศคณะกรรมการกำกับกิจการพลังงานประกาศคณะกรรมการกำกับกิจการพลังงานเรื่องสวัสดิการการประกันสุขภาพหมู่ของลูกจ้างสำนักงานคณะกรรมการกำกับกิจการพลังงาน[๑] โดยที่เป็นการสมควรจัดให้มีการประกันสุขภาพหมู่เพื่อเป็นสวัสดิการแก่ลูกจ้างของสำนักงานคณะกรรมการกำกับกิจการพลังงานอาศัยอำนาจตามความในมาตรา๓๓ (๘) แห่งพระราชบัญญัติการประกอบกิจการพลังงาน พ.ศ. ๒๕๕๐ประกอบกับระเบียบคณะกรรมการกำกับกิจการพลังงานว่าด้วยการบริหารงานบุคคลของสำนักงานคณะกรรมการกำกับกิจการพลังงาน พ.ศ. ๒๕๕๑ ข้อ๙๓ (๖) ประธานกรรมการกำกับกิจการพลังงานโดยความเห็นชอบของคณะกรรมการกำกับกิจการพลังงานจึงกำหนดให้มีสวัสดิการการประกันสุขภาพหมู่ครอบคลุมลูกจ้าง คู่สมรส และบุตรโดยสำนักงานคณะกรรมการกำกับกิจการพลังงานจะเป็นผู้ออกเบี้ยประกันให้ในอัตราที่คณะกรรมการกำกับกิจการพลังงานกำหนดซึ่งลูกจ้างจะได้รับประโยชน์จากการประกันตามที่ระบุไว้ในกรมธรรม์ประกาศ ณ วันที่ ๑พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๕๒ดิเรก ลาวัณย์ศิริประธานกรรมการกำกับกิจการพลังงานปริยานุช/จัดทำ๓๑ สิงหาคม ๒๕๕๒จุฑามาศ/ปรับปรุง๒๙ พฤศจิกายน ๒๕๕๙[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๒๖/ตอนพิเศษ ๑๑๙ ง/หน้า ๖๑/๒๑ สิงหาคม ๒๕๕๒
ประกาศกระทรวงการคลังประกาศกระทรวงการคลังเรื่องรายงานการเสร็จสิ้นการชำระบัญชีของกองทุนส่งเสริมการประกันภัยพิบัติ[๑] เพื่ออนุวัติตามความในข้อ ๘ แห่งประกาศกระทรวงการคลัง เรื่องหลักเกณฑ์ วิธีการและเงื่อนไขการตรวจสอบทรัพย์สินและชำระบัญชีเพื่อยุบเลิกกองทุนส่งเสริมการประกันภัยพิบัติกระทรวงการคลังขอประกาศให้ทราบโดยทั่วกันว่าคณะรัฐมนตรีได้มีมติเมื่อวันที่ ๗ พฤศจิกายน ๒๕๖๐ รับทราบรายงานการเสร็จสิ้นการชำระบัญชีของกองทุนส่งเสริมการประกันภัยพิบัติตามที่กระทรวงการคลังเสนอแล้วดังมีรายละเอียดปรากฏตามภาพถ่ายหนังสือสำนักเลขาธิการคณะรัฐมนตรี ที่ นร ๐๕๐๕/๓๖๑๗๓ ลงวันที่ ๗ พฤศจิกายน ๒๕๖๐ และภาพถ่ายหนังสือกระทรวงการคลังด่วนที่สุด ที่ กค ๑๐๐๓/๑๘๓๘๒ ลงวันที่ ๒๔ ตุลาคม ๒๕๖๐ตามท้ายประกาศนี้ประกาศณ วันที่ ๑๕ พฤศจิกายน ๒๕๖๐อภิศักดิ์ตันติวรวงศ์รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง[เอกสารแนบท้าย]๑. รายงานการชำระบัญชีกองทุนส่งเสริมการประกันภัยพิบัติ(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)ปวันวิทย์/อัญชลี/จัดทำ๔ มกราคม ๒๕๖๑[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๓๔/ตอนพิเศษ ๓๒๓ ง/หน้า ๗/๒๘ ธันวาคม ๒๕๖๐
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 64453หลักกฎหมาย: คำสั่งของศาลอุทธรณ์ที่ว่าคดีมีมูล ย่อมเด็ดขาดตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 170 ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 124/2505นายมนตรี อนุกาญจนวีระโจทก์นายประเสริฐ ศรีกาญจน์จำเลย ป.วิ.อ. ม. 170คำสั่งของศาลอุทธรณ์ที่ว่าคดีมีมูล ย่อมเด็ดขาดตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 170(กิตติ สีหนนทน์-ประกอบ หุตะสิงห์-มณี ชุติวงศ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 124/2505นายมนตรี อนุกาญจนวีระโจทก์นายประเสริฐ ศรีกาญจน์จำเลย ป.วิ.อ. ม. 170คำสั่งของศาลอุทธรณ์ที่ว่าคดีมีมูล ย่อมเด็ดขาดตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 170(กิตติ สีหนนทน์-ประกอบ หุตะสิงห์-มณี ชุติวงศ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ