คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2807/2515หลักกฎหมาย: โจทก์สั่งซีเมนต์เม็ดรายพิพาทจากต่างประเทศเข้ามาในราชอาณาจักร สำหรับผลิตเป็นซีเมนต์เพื่อขาย มิได้สั่งซีเมนต์ เม็ดมาเพื่อขาย โจทก์จึงไม่ใช่ผู้ประกอบการค้าตามความหมายในประมวลรัษฎากร มาตรา 77 คือ โจทก์ไม่ต้องเสียภาษีการค้าตามที่ระบุในบัญชีอัตราภาษีการค้า และรายการที่ประกอบการค้า ตามมาตรา 78 วรรคแรก และโจทก์ไม่ต้องเสียภาษีการค้าในกรณีให้ถือว่าโจทก์ซึ่งเป็นผู้นำเข้าเป็นผู้ประกอบการค้าตามมาตรา 78 วรรค 2 (อ้างคำพิพากษาฎีกาที่ 1606/2512) เมื่อโจทก์มิใช่ผู้ประกอบการซีเมนต์เม็ด จึงถือไม่ได้ว่าการนำซีเมนต์เม็ดเข้ามาสำหรับผลิตเป็นซีเมนต์ผง เป็นการขายสินค้าประมวลรัษฎากร มาตรา 79 ทวิ (3)โจทก์ฟ้องว่า โจทก์สั่งซื้อสินค้าซีเมนต์เม็ดจากต่างประเทศเข้ามาใน ราชอาณาจักรเพื่อผลิตเป็นซีเมนต์ขาย โจทก์ไม่มีหน้าที่ต้องเสียภาษีการค้าและภาษีบำรุงเทศบาล แต่จำเลยที่ ๑ เรียกเก็บภาษีจากโจทก์เพื่อจำเลยที่ ๒ ขอให้บังคับจำเลยทั้งสองร่วมกันคืนเงิน ๔๖๕,๑๐๒.๕๘ บาท พร้อมดอกเบี้ยแก่โจทก์ จำเลยต่อสู้ว่า โจทก์สั่งซื้อและนำซีเมนต์เม็ดเข้ามาในราชอาณาจักร โดยมีเจตนาเพื่อขายและเพื่อผลิตเป็นปูนซีเมนต์ขาย โจทก์จึงมีหน้าที่ ต้องเสียภาษีการค้า ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้ววินิจฉัยว่าโจทก์ไม่ต้องเสียภาษีการค้า พิพากษาให้จำเลยทั้งสองร่วมกันคืนเงินตามฟ้องพร้อมด้วยดอกเบี้ยให้แก่โจทก์ จำเลยทั้งสองอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยทั้งสองฎีกา ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า ซีเมนต์เม็ดรายพิพาทนี้ โจทก์สั่งเข้ามาสำหรับผลิตเป็นซีเมนต์ เพื่อขายโดยเฉพาะ มิใช่สั่งเข้ามาโดยมีเจตนาเพื่อขาย มีปัญหาว่า ซีเมนต์เม็ดรายพิพาทจะต้องเสียภาษีการค้าตามบทกฎหมายในประมวลรัษฎากรดังที่จำเลยฎีกาหรือไม่ ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า เมื่อโจทก์ไม่ได้สั่งซีเมนต์เม็ดรายพิพาทมาเพื่อขาย โจทก์ไม่ใช่ผู้ประกอบการค้าตามประมวลรัษฎากรมาตรา ๗๗ คือ โจทก์ไม่ต้องเสียภาษีการค้าตามที่ระบุในบัญชีอัตราภาษีการค้าและรายการที่ประกอบการค้าตามมาตรา ๗๘ วรรคแรก โจทก์ก็ไม่ต้องเสียภาษีการค้าตามที่ระบุในบัญชีอัตราภาษีการค้าและรายการที่ประกอบการค้าตามมาตรา ๗๘ วรรคแรก และโจทก์ไม่ต้องเสียภาษีการค้าในกรณีให้ถือว่าโจทก์ซึ่งเป็นผู้นำเข้าเป็นผู้ประกอบการค้า ตามมาตรา ๗๘ วรรค ๒ โดยนับแห่งคำพิพากษาฎีกาที่ ๑๖๐๖/๒๕๑๒ คดีระหว่างบริษัทกระเบื้องกระดาษไทย จำกัด โจทก์ กรมสรรพากรกับพวก จำเลยและกรณีนี้เมื่อฟังไม่ได้ว่าโจทก์เป็นผู้ประกอบการค้าซีเมนต์เม็ด ก็จะถือว่าการนำซีเมนต์เม็ดเข้ามาสำหรับผลิตเป็นซีเมนต์ผง เป็นการขายสินค้าตามประมวลรัษฎากร มาตรา ๗๙ ทวิ (๓) ไม่ได้ด้วย พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2807/2515บริษัทปูนซีเมนต์ไทย จำกัด โดยนายทวีบุณยเกตุ และหม่อมหลวงปืนไทยมาลากุล กรรมการโจทก์กรมศุลกากร ที่ 1 กับพวกล. ป.รัษฎากร ม. 77, ม. 78, ม. 79 ทวิ บัญชีอัตราภาษีการค้าท้ายประมวลรัษฎากร โจทก์สั่งซีเมนต์เม็ดรายพิพาทจากต่างประเทศเข้ามาในราชอาณาจักร สำหรับผลิตเป็นซีเมนต์เพื่อขาย มิได้สั่งซีเมนต์ เม็ดมาเพื่อขาย โจทก์จึงไม่ใช่ผู้ประกอบการค้าตามความหมายในประมวลรัษฎากร มาตรา 77 คือ โจทก์ไม่ต้องเสียภาษีการค้าตามที่ระบุในบัญชีอัตราภาษีการค้า และรายการที่ประกอบการค้า ตามมาตรา 78 วรรคแรก และโจทก์ไม่ต้องเสียภาษีการค้าในกรณีให้ถือว่าโจทก์ซึ่งเป็นผู้นำเข้าเป็นผู้ประกอบการค้าตามมาตรา 78 วรรค 2 (อ้างคำพิพากษาฎีกาที่ 1606/2512) เมื่อโจทก์มิใช่ผู้ประกอบการซีเมนต์เม็ด จึงถือไม่ได้ว่าการนำซีเมนต์เม็ดเข้ามาสำหรับผลิตเป็นซีเมนต์ผง เป็นการขายสินค้าประมวลรัษฎากร มาตรา 79 ทวิ (3)โจทก์ฟ้องว่า โจทก์สั่งซื้อสินค้าซีเมนต์เม็ดจากต่างประเทศเข้ามาใน ราชอาณาจักรเพื่อผลิตเป็นซีเมนต์ขาย โจทก์ไม่มีหน้าที่ต้องเสียภาษีการค้าและภาษีบำรุงเทศบาล แต่จำเลยที่ ๑ เรียกเก็บภาษีจากโจทก์เพื่อจำเลยที่ ๒ ขอให้บังคับจำเลยทั้งสองร่วมกันคืนเงิน ๔๖๕,๑๐๒.๕๘ บาท พร้อมดอกเบี้ยแก่โจทก์ จำเลยต่อสู้ว่า โจทก์สั่งซื้อและนำซีเมนต์เม็ดเข้ามาในราชอาณาจักร โดยมีเจตนาเพื่อขายและเพื่อผลิตเป็นปูนซีเมนต์ขาย โจทก์จึงมีหน้าที่ ต้องเสียภาษีการค้า ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้ววินิจฉัยว่าโจทก์ไม่ต้องเสียภาษีการค้า พิพากษาให้จำเลยทั้งสองร่วมกันคืนเงินตามฟ้องพร้อมด้วยดอกเบี้ยให้แก่โจทก์ จำเลยทั้งสองอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยทั้งสองฎีกา ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า ซีเมนต์เม็ดรายพิพาทนี้ โจทก์สั่งเข้ามาสำหรับผลิตเป็นซีเมนต์ เพื่อขายโดยเฉพาะ มิใช่สั่งเข้ามาโดยมีเจตนาเพื่อขาย มีปัญหาว่า ซีเมนต์เม็ดรายพิพาทจะต้องเสียภาษีการค้าตามบทกฎหมายในประมวลรัษฎากรดังที่จำเลยฎีกาหรือไม่ ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า เมื่อโจทก์ไม่ได้สั่งซีเมนต์เม็ดรายพิพาทมาเพื่อขาย โจทก์ไม่ใช่ผู้ประกอบการค้าตามประมวลรัษฎากรมาตรา ๗๗ คือ โจทก์ไม่ต้องเสียภาษีการค้าตามที่ระบุในบัญชีอัตราภาษีการค้าและรายการที่ประกอบการค้าตามมาตรา ๗๘ วรรคแรก โจทก์ก็ไม่ต้องเสียภาษีการค้าตามที่ระบุในบัญชีอัตราภาษีการค้าและรายการที่ประกอบการค้าตามมาตรา ๗๘ วรรคแรก และโจทก์ไม่ต้องเสียภาษีการค้าในกรณีให้ถือว่าโจทก์ซึ่งเป็นผู้นำเข้าเป็นผู้ประกอบการค้า ตามมาตรา ๗๘ วรรค ๒ โดยนับแห่งคำพิพากษาฎีกาที่ ๑๖๐๖/๒๕๑๒ คดีระหว่างบริษัทกระเบื้องกระดาษไทย จำกัด โจทก์ กรมสรรพากรกับพวก จำเลยและกรณีนี้เมื่อฟังไม่ได้ว่าโจทก์เป็นผู้ประกอบการค้าซีเมนต์เม็ด ก็จะถือว่าการนำซีเมนต์เม็ดเข้ามาสำหรับผลิตเป็นซีเมนต์ผง เป็นการขายสินค้าตามประมวลรัษฎากร มาตรา ๗๙ ทวิ (๓) ไม่ได้ด้วย พิพากษายืน(ประพจน์ ถิระวัฒน์-ดวง ดีวาจิน-ชลอ จามรมาน)ศาลแพ่ง - นายถนอม ครูไพศาลศาลอุทธรณ์ - นายมงคล วัลยะเพ็ชร์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า โจทก์สั่งซื้อสินค้าซีเมนต์เม็ดจากต่างประเทศเข้ามาใน ราชอาณาจักรเพื่อผลิตเป็นซีเมนต์ขาย โจทก์ไม่มีหน้าที่ต้องเสียภาษีการค้าและภาษีบำรุงเทศบาล แต่จำเลยที่ ๑ เรียกเก็บภาษีจากโจทก์เพื่อจำเลยที่ ๒ ขอให้บังคับจำเลยทั้งสองร่วมกันคืนเงิน ๔๖๕,๑๐๒.๕๘ บาท พร้อมดอกเบี้ยแก่โจทก์ จำเลยต่อสู้ว่า โจทก์สั่งซื้อและนำซีเมนต์เม็ดเข้ามาในราชอาณาจักร โดยมีเจตนาเพื่อขายและเพื่อผลิตเป็นปูนซีเมนต์ขาย โจทก์จึงมีหน้าที่ ต้องเสียภาษีการค้า ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้ววินิจฉัยว่าโจทก์ไม่ต้องเสียภาษีการค้า พิพากษาให้จำเลยทั้งสองร่วมกันคืนเงินตามฟ้องพร้อมด้วยดอกเบี้ยให้แก่โจทก์ จำเลยทั้งสองอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยทั้งสองฎีกา ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า ซีเมนต์เม็ดรายพิพาทนี้ โจทก์สั่งเข้ามาสำหรับผลิตเป็นซีเมนต์ เพื่อขายโดยเฉพาะ มิใช่สั่งเข้ามาโดยมีเจตนาเพื่อขาย มีปัญหาว่า ซีเมนต์เม็ดรายพิพาทจะต้องเสียภาษีการค้าตามบทกฎหมายในประมวลรัษฎากรดังที่จำเลยฎีกาหรือไม่ ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า เมื่อโจทก์ไม่ได้สั่งซีเมนต์เม็ดรายพิพาทมาเพื่อขาย โจทก์ไม่ใช่ผู้ประกอบการค้าตามประมวลรัษฎากรมาตรา ๗๗ คือ โจทก์ไม่ต้องเสียภาษีการค้าตามที่ระบุในบัญชีอัตราภาษีการค้าและรายการที่ประกอบการค้าตามมาตรา ๗๘ วรรคแรก โจทก์ก็ไม่ต้องเสียภาษีการค้าตามที่ระบุในบัญชีอัตราภาษีการค้าและรายการที่ประกอบการค้าตามมาตรา ๗๘ วรรคแรก และโจทก์ไม่ต้องเสียภาษีการค้าในกรณีให้ถือว่าโจทก์ซึ่งเป็นผู้นำเข้าเป็นผู้ประกอบการค้า ตามมาตรา ๗๘ วรรค ๒ โดยนับแห่งคำพิพากษาฎีกาที่ ๑๖๐๖/๒๕๑๒ คดีระหว่างบริษัทกระเบื้องกระดาษไทย จำกัด โจทก์ กรมสรรพากรกับพวก จำเลยและกรณีนี้เมื่อฟังไม่ได้ว่าโจทก์เป็นผู้ประกอบการค้าซีเมนต์เม็ด ก็จะถือว่าการนำซีเมนต์เม็ดเข้ามาสำหรับผลิตเป็นซีเมนต์ผง เป็นการขายสินค้าตามประมวลรัษฎากร มาตรา ๗๙ ทวิ (๓) ไม่ได้ด้วย พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2807/2515บริษัทปูนซีเมนต์ไทย จำกัด โดยนายทวีบุณยเกตุ และหม่อมหลวงปืนไทยมาลากุล กรรมการโจทก์กรมศุลกากร ที่ 1 กับพวกล. ป.รัษฎากร ม. 77, ม. 78, ม. 79 ทวิ บัญชีอัตราภาษีการค้าท้ายประมวลรัษฎากร โจทก์สั่งซีเมนต์เม็ดรายพิพาทจากต่างประเทศเข้ามาในราชอาณาจักร สำหรับผลิตเป็นซีเมนต์เพื่อขาย มิได้สั่งซีเมนต์ เม็ดมาเพื่อขาย โจทก์จึงไม่ใช่ผู้ประกอบการค้าตามความหมายในประมวลรัษฎากร มาตรา 77 คือ โจทก์ไม่ต้องเสียภาษีการค้าตามที่ระบุในบัญชีอัตราภาษีการค้า และรายการที่ประกอบการค้า ตามมาตรา 78 วรรคแรก และโจทก์ไม่ต้องเสียภาษีการค้าในกรณีให้ถือว่าโจทก์ซึ่งเป็นผู้นำเข้าเป็นผู้ประกอบการค้าตามมาตรา 78 วรรค 2 (อ้างคำพิพากษาฎีกาที่ 1606/2512) เมื่อโจทก์มิใช่ผู้ประกอบการซีเมนต์เม็ด จึงถือไม่ได้ว่าการนำซีเมนต์เม็ดเข้ามาสำหรับผลิตเป็นซีเมนต์ผง เป็นการขายสินค้าประมวลรัษฎากร มาตรา 79 ทวิ (3)โจทก์ฟ้องว่า โจทก์สั่งซื้อสินค้าซีเมนต์เม็ดจากต่างประเทศเข้ามาใน ราชอาณาจักรเพื่อผลิตเป็นซีเมนต์ขาย โจทก์ไม่มีหน้าที่ต้องเสียภาษีการค้าและภาษีบำรุงเทศบาล แต่จำเลยที่ ๑ เรียกเก็บภาษีจากโจทก์เพื่อจำเลยที่ ๒ ขอให้บังคับจำเลยทั้งสองร่วมกันคืนเงิน ๔๖๕,๑๐๒.๕๘ บาท พร้อมดอกเบี้ยแก่โจทก์ จำเลยต่อสู้ว่า โจทก์สั่งซื้อและนำซีเมนต์เม็ดเข้ามาในราชอาณาจักร โดยมีเจตนาเพื่อขายและเพื่อผลิตเป็นปูนซีเมนต์ขาย โจทก์จึงมีหน้าที่ ต้องเสียภาษีการค้า ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้ววินิจฉัยว่าโจทก์ไม่ต้องเสียภาษีการค้า พิพากษาให้จำเลยทั้งสองร่วมกันคืนเงินตามฟ้องพร้อมด้วยดอกเบี้ยให้แก่โจทก์ จำเลยทั้งสองอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยทั้งสองฎีกา ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า ซีเมนต์เม็ดรายพิพาทนี้ โจทก์สั่งเข้ามาสำหรับผลิตเป็นซีเมนต์ เพื่อขายโดยเฉพาะ มิใช่สั่งเข้ามาโดยมีเจตนาเพื่อขาย มีปัญหาว่า ซีเมนต์เม็ดรายพิพาทจะต้องเสียภาษีการค้าตามบทกฎหมายในประมวลรัษฎากรดังที่จำเลยฎีกาหรือไม่ ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า เมื่อโจทก์ไม่ได้สั่งซีเมนต์เม็ดรายพิพาทมาเพื่อขาย โจทก์ไม่ใช่ผู้ประกอบการค้าตามประมวลรัษฎากรมาตรา ๗๗ คือ โจทก์ไม่ต้องเสียภาษีการค้าตามที่ระบุในบัญชีอัตราภาษีการค้าและรายการที่ประกอบการค้าตามมาตรา ๗๘ วรรคแรก โจทก์ก็ไม่ต้องเสียภาษีการค้าตามที่ระบุในบัญชีอัตราภาษีการค้าและรายการที่ประกอบการค้าตามมาตรา ๗๘ วรรคแรก และโจทก์ไม่ต้องเสียภาษีการค้าในกรณีให้ถือว่าโจทก์ซึ่งเป็นผู้นำเข้าเป็นผู้ประกอบการค้า ตามมาตรา ๗๘ วรรค ๒ โดยนับแห่งคำพิพากษาฎีกาที่ ๑๖๐๖/๒๕๑๒ คดีระหว่างบริษัทกระเบื้องกระดาษไทย จำกัด โจทก์ กรมสรรพากรกับพวก จำเลยและกรณีนี้เมื่อฟังไม่ได้ว่าโจทก์เป็นผู้ประกอบการค้าซีเมนต์เม็ด ก็จะถือว่าการนำซีเมนต์เม็ดเข้ามาสำหรับผลิตเป็นซีเมนต์ผง เป็นการขายสินค้าตามประมวลรัษฎากร มาตรา ๗๙ ทวิ (๓) ไม่ได้ด้วย พิพากษายืน(ประพจน์ ถิระวัฒน์-ดวง ดีวาจิน-ชลอ จามรมาน)ศาลแพ่ง - นายถนอม ครูไพศาลศาลอุทธรณ์ - นายมงคล วัลยะเพ็ชร์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ