คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 604/2479หลักกฎหมาย: โจทก์ฟ้องว่าจำเลยลักทรัพย์ขอให้ลงโทษฐานนั้นพิจารณาได้ความว่าจำเลย+รับของโจรลงโทษจำเลยมิได้ ในคดีที่มีจำเลยหลายคน ถึงแม้จำเลยคนใดคนหนึ่งจะมิได้อุทธรณ์ฎีกาขึ้นมาก็ดี ถ้าเป็นเหตุในลักษณคดีแล้วศาลฎีกาก็พิพากษาให้เป็นผลดีแก่จำเลยคนนั้นได้คดีนี้โจทก์ฟ้องว่าจำเลยลักทรัพย์ขอให้ลงโทษตามมาตรา ๒๙๔ แต่บทเดียวศาลชั้นต้นพิจารณาได้ความว่าจำเลยรับของโจรพิพากษาลงโทษจำเลยทั้ง ๒ ตามมาตรา ๓๒๑ นายลาจำเลยผู้เดียวอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาว่าตามมาตรา ๑๙๒ แห่งประมวลวิธีพิจารณาอาญา จะลงโทษจำเลยตามมาตรา ๓๒๑ มิได้ ให้ยกฟ้องโจทก์ โจทก์ฝ่ายเดียวฎีกา ศาลฎีกาตัดสินว่าคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ที่ให้ยกฟ้องนายลาจำเลยนั้นชอบแล้ว แต่นายผึ้งจำเลยอีกคน ๑ นั้น แม้จะมิได้อุทธรณ์ฎีกาขึ้นมาก็ดี แต่เมื่อเป็นเหตุในส่วนลักษณคดีแล้วย่อมเป็นผลคลุมครอบถึงนายผึ้งจำเลยด้วย จึงพิพากษาให้ปล่อยนายผึ้งจำเลยไปด้วย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 604/2479อัยยการพิษณุโลกโจทก์นายผึ้ง อ่อนอุ่น ,นายลาจำเลยโจทก์ฟ้องว่าจำเลยลักทรัพย์ขอให้ลงโทษฐานนั้นพิจารณาได้ความว่าจำเลย+รับของโจรลงโทษจำเลยมิได้ ในคดีที่มีจำเลยหลายคน ถึงแม้จำเลยคนใดคนหนึ่งจะมิได้อุทธรณ์ฎีกาขึ้นมาก็ดี ถ้าเป็นเหตุในลักษณคดีแล้วศาลฎีกาก็พิพากษาให้เป็นผลดีแก่จำเลยคนนั้นได้คดีนี้โจทก์ฟ้องว่าจำเลยลักทรัพย์ขอให้ลงโทษตามมาตรา ๒๙๔ แต่บทเดียวศาลชั้นต้นพิจารณาได้ความว่าจำเลยรับของโจรพิพากษาลงโทษจำเลยทั้ง ๒ ตามมาตรา ๓๒๑ นายลาจำเลยผู้เดียวอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาว่าตามมาตรา ๑๙๒ แห่งประมวลวิธีพิจารณาอาญา จะลงโทษจำเลยตามมาตรา ๓๒๑ มิได้ ให้ยกฟ้องโจทก์ โจทก์ฝ่ายเดียวฎีกา ศาลฎีกาตัดสินว่าคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ที่ให้ยกฟ้องนายลาจำเลยนั้นชอบแล้ว แต่นายผึ้งจำเลยอีกคน ๑ นั้น แม้จะมิได้อุทธรณ์ฎีกาขึ้นมาก็ดี แต่เมื่อเป็นเหตุในส่วนลักษณคดีแล้วย่อมเป็นผลคลุมครอบถึงนายผึ้งจำเลยด้วย จึงพิพากษาให้ปล่อยนายผึ้งจำเลยไปด้วย(นิติศาสตร์-อมาตย-เทฟโนต์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: คดีนี้โจทก์ฟ้องว่าจำเลยลักทรัพย์ขอให้ลงโทษตามมาตรา ๒๙๔ แต่บทเดียวศาลชั้นต้นพิจารณาได้ความว่าจำเลยรับของโจรพิพากษาลงโทษจำเลยทั้ง ๒ ตามมาตรา ๓๒๑ นายลาจำเลยผู้เดียวอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาว่าตามมาตรา ๑๙๒ แห่งประมวลวิธีพิจารณาอาญา จะลงโทษจำเลยตามมาตรา ๓๒๑ มิได้ ให้ยกฟ้องโจทก์ โจทก์ฝ่ายเดียวฎีกา ศาลฎีกาตัดสินว่าคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ที่ให้ยกฟ้องนายลาจำเลยนั้นชอบแล้ว แต่นายผึ้งจำเลยอีกคน ๑ นั้น แม้จะมิได้อุทธรณ์ฎีกาขึ้นมาก็ดี แต่เมื่อเป็นเหตุในส่วนลักษณคดีแล้วย่อมเป็นผลคลุมครอบถึงนายผึ้งจำเลยด้วย จึงพิพากษาให้ปล่อยนายผึ้งจำเลยไปด้วย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 604/2479อัยยการพิษณุโลกโจทก์นายผึ้ง อ่อนอุ่น ,นายลาจำเลยโจทก์ฟ้องว่าจำเลยลักทรัพย์ขอให้ลงโทษฐานนั้นพิจารณาได้ความว่าจำเลย+รับของโจรลงโทษจำเลยมิได้ ในคดีที่มีจำเลยหลายคน ถึงแม้จำเลยคนใดคนหนึ่งจะมิได้อุทธรณ์ฎีกาขึ้นมาก็ดี ถ้าเป็นเหตุในลักษณคดีแล้วศาลฎีกาก็พิพากษาให้เป็นผลดีแก่จำเลยคนนั้นได้คดีนี้โจทก์ฟ้องว่าจำเลยลักทรัพย์ขอให้ลงโทษตามมาตรา ๒๙๔ แต่บทเดียวศาลชั้นต้นพิจารณาได้ความว่าจำเลยรับของโจรพิพากษาลงโทษจำเลยทั้ง ๒ ตามมาตรา ๓๒๑ นายลาจำเลยผู้เดียวอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาว่าตามมาตรา ๑๙๒ แห่งประมวลวิธีพิจารณาอาญา จะลงโทษจำเลยตามมาตรา ๓๒๑ มิได้ ให้ยกฟ้องโจทก์ โจทก์ฝ่ายเดียวฎีกา ศาลฎีกาตัดสินว่าคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ที่ให้ยกฟ้องนายลาจำเลยนั้นชอบแล้ว แต่นายผึ้งจำเลยอีกคน ๑ นั้น แม้จะมิได้อุทธรณ์ฎีกาขึ้นมาก็ดี แต่เมื่อเป็นเหตุในส่วนลักษณคดีแล้วย่อมเป็นผลคลุมครอบถึงนายผึ้งจำเลยด้วย จึงพิพากษาให้ปล่อยนายผึ้งจำเลยไปด้วย(นิติศาสตร์-อมาตย-เทฟโนต์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุหมายเหตุ: 109851. คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 603/2479 พิมพ์คำพิพากษาฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 603/2479 ป.อ. ม. 118-142-14, ม. 221()แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ