คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2228/2515หลักกฎหมาย: ตำรวจขอแรง บ. ราษฎรเจ้าของเรือยนต์ให้ขับเรือติดตามจำเลยซึ่งเป็นคนร้ายไปเมื่อตามไปทัน จำเลยวิ่งหนีขึ้นตลิ่ง ตำรวจกับบ.ก็ขึ้นตลิ่งแยกกันวิ่งไล่ตามจำเลย จำเลยยิง บ. ได้รับอันตรายแก่กาย การกระทำของจำเลยเป็นการพยายามฆ่า บ. ผู้ช่วยเหลือเจ้าพนักงานในการที่เจ้าพนักงานนั้นกระทำการตามหน้าที่ ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 289(3),80 แต่ไม่ใช่การใช้กำลังประทุษร้ายในการต่อสู้หรือขัดขวางผู้ซึ่งต้องช่วยเจ้าพนักงานตามกฎหมายฯ อันเป็นความผิดตามมาตรา 138 ด้วยโจทก์ฟ้องว่า จำเลยทั้งสองบังอาจร่วมกันใช้อาวุธปืนยิงต่อสู้พลตำรวจสังวาลย์ ดวงศรี เจ้าพนักงานตำรวจ กับพวก ในการกระทำการตามหน้าที่ และนายบุญเหลือ บุญกอง ราษฎรผู้ช่วยเหลือเจ้าพนักงานในการกระทำการตามหน้าที่ ขณะเข้าทำการจับกุมจำเลยทั้งสองในข้อหาร่วมกันชิงทรัพย์ของนายณรงค์ เฮี้ยนชาศรี โดยจำเลยทั้งสองเจตนาฆ่ากระสุนปืนที่จำเลยทั้งสองร่วมกันยิง ถูกนายบุญเหลือได้รับอันตรายแก่กาย ทั้งนี้ โดยจำเลยเจตนาต่อสู้ขัดขวางมิให้พลตำรวจสังวาลย์กับพวกเจ้าพนักงานตำรวจและนายบุญเหลือ บุญกอง ผู้เข้าช่วยเจ้าพนักงานตำรวจ จับกุมจำเลยตามหน้าที่ได้ จำเลยทั้งสองให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์ โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิจารณาแล้วเชื่อว่า จำเลยทั้งสองกระทำผิดจริงดังฟ้อง พิพากษาว่าจำเลยทั้งสองมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 288, 289, 138, 80, 83 จำเลยทั้งสองฎีกา ศาลฎีกาพิเคราะห์แล้ว เห็นพ้องกับศาลอุทธรณ์ เชื่อว่าจำเลยทั้งสองเป็นผู้ใช้อาวุธปืนยิงนายบุญเหลือจริง แต่ที่ศาลอุทธรณ์ปรับบทว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 138 ด้วยนั้น เห็นว่า การที่นายบุญเหลือ บุญกอง เจ้าของเรือยนต์หางยาว ขับเรือติดตามคนร้ายไปนี้ ก็เพราะพลตำรวจสังวาลย์ ดวงศรี เจ้าพนักงานขอแรงไปให้นายบุญเหลือช่วยขับเรือของนายบุญเหลือ เพื่อพลตำรวจสังวาลย์จะได้กระทำการจับกุมคนร้ายอันเป็นการปฏิบัติการตามหน้าที่เมื่อนายบุญเหลือจอดเรือแล้ววิ่งไล่ตามคนร้ายไปนั้น ก็ได้แยกกันกับพลตำรวจสังวาลย์แล้วถูกคนร้ายคือจำเลยคดีนี้ยิงเอา การที่นายบุญเหลือเข้าช่วยเจ้าพนักงานเช่นนี้ เป็นการเข้าช่วยโดยสมัครใจเอง ไม่ใช่เป็นกรณีที่ต้องช่วยเจ้าพนักงานตามกฎหมายในการปฏิบัติการตามหน้าที่ ฉะนั้น การกระทำของจำเลยจึงเป็นการพยายามฆ่าผู้ช่วยเหลือเจ้าพนักงานในการที่เจ้าพนักงานนั้นกระทำการตามหน้าที่ ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 289(3), 80, 83 เท่านั้น ไม่ใช่เป็นการใช้กำลังประทุษร้ายในการต่อสู้หรือขัดขวางผู้ซึ่งต้องช่วยเจ้าพนักงานตามกฎหมายในการปฏิบัติการตามหน้าที่ อันเป็นความผิดตามมาตรา 138 ด้วย จึงพิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยทั้งสองมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 289(3), 80, 83 ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2228/2515พนักงานอัยการจังหวัดนครปฐมโจทก์นายปลอด กล่ำรื่น ที่ 1 นายปุ่น แก้วพานิช ที่ 2จำเลย ป.อ. ม. 138, ม. 289 (3)ตำรวจขอแรง บ. ราษฎรเจ้าของเรือยนต์ให้ขับเรือติดตามจำเลยซึ่งเป็นคนร้ายไปเมื่อตามไปทัน จำเลยวิ่งหนีขึ้นตลิ่ง ตำรวจกับบ.ก็ขึ้นตลิ่งแยกกันวิ่งไล่ตามจำเลย จำเลยยิง บ. ได้รับอันตรายแก่กาย การกระทำของจำเลยเป็นการพยายามฆ่า บ. ผู้ช่วยเหลือเจ้าพนักงานในการที่เจ้าพนักงานนั้นกระทำการตามหน้าที่ ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 289(3),80 แต่ไม่ใช่การใช้กำลังประทุษร้ายในการต่อสู้หรือขัดขวางผู้ซึ่งต้องช่วยเจ้าพนักงานตามกฎหมายฯ อันเป็นความผิดตามมาตรา 138 ด้วยโจทก์ฟ้องว่า จำเลยทั้งสองบังอาจร่วมกันใช้อาวุธปืนยิงต่อสู้พลตำรวจสังวาลย์ ดวงศรี เจ้าพนักงานตำรวจ กับพวก ในการกระทำการตามหน้าที่ และนายบุญเหลือ บุญกอง ราษฎรผู้ช่วยเหลือเจ้าพนักงานในการกระทำการตามหน้าที่ ขณะเข้าทำการจับกุมจำเลยทั้งสองในข้อหาร่วมกันชิงทรัพย์ของนายณรงค์ เฮี้ยนชาศรี โดยจำเลยทั้งสองเจตนาฆ่ากระสุนปืนที่จำเลยทั้งสองร่วมกันยิง ถูกนายบุญเหลือได้รับอันตรายแก่กาย ทั้งนี้ โดยจำเลยเจตนาต่อสู้ขัดขวางมิให้พลตำรวจสังวาลย์กับพวกเจ้าพนักงานตำรวจและนายบุญเหลือ บุญกอง ผู้เข้าช่วยเจ้าพนักงานตำรวจ จับกุมจำเลยตามหน้าที่ได้ จำเลยทั้งสองให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์ โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิจารณาแล้วเชื่อว่า จำเลยทั้งสองกระทำผิดจริงดังฟ้อง พิพากษาว่าจำเลยทั้งสองมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 288, 289, 138, 80, 83 จำเลยทั้งสองฎีกา ศาลฎีกาพิเคราะห์แล้ว เห็นพ้องกับศาลอุทธรณ์ เชื่อว่าจำเลยทั้งสองเป็นผู้ใช้อาวุธปืนยิงนายบุญเหลือจริง แต่ที่ศาลอุทธรณ์ปรับบทว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 138 ด้วยนั้น เห็นว่า การที่นายบุญเหลือ บุญกอง เจ้าของเรือยนต์หางยาว ขับเรือติดตามคนร้ายไปนี้ ก็เพราะพลตำรวจสังวาลย์ ดวงศรี เจ้าพนักงานขอแรงไปให้นายบุญเหลือช่วยขับเรือของนายบุญเหลือ เพื่อพลตำรวจสังวาลย์จะได้กระทำการจับกุมคนร้ายอันเป็นการปฏิบัติการตามหน้าที่เมื่อนายบุญเหลือจอดเรือแล้ววิ่งไล่ตามคนร้ายไปนั้น ก็ได้แยกกันกับพลตำรวจสังวาลย์แล้วถูกคนร้ายคือจำเลยคดีนี้ยิงเอา การที่นายบุญเหลือเข้าช่วยเจ้าพนักงานเช่นนี้ เป็นการเข้าช่วยโดยสมัครใจเอง ไม่ใช่เป็นกรณีที่ต้องช่วยเจ้าพนักงานตามกฎหมายในการปฏิบัติการตามหน้าที่ ฉะนั้น การกระทำของจำเลยจึงเป็นการพยายามฆ่าผู้ช่วยเหลือเจ้าพนักงานในการที่เจ้าพนักงานนั้นกระทำการตามหน้าที่ ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 289(3), 80, 83 เท่านั้น ไม่ใช่เป็นการใช้กำลังประทุษร้ายในการต่อสู้หรือขัดขวางผู้ซึ่งต้องช่วยเจ้าพนักงานตามกฎหมายในการปฏิบัติการตามหน้าที่ อันเป็นความผิดตามมาตรา 138 ด้วย จึงพิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยทั้งสองมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 289(3), 80, 83(ชวน พูนคำ-อุดม เพชรคุปต์-กฤษณ์ โสภิตกุล)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยทั้งสองบังอาจร่วมกันใช้อาวุธปืนยิงต่อสู้พลตำรวจสังวาลย์ ดวงศรี เจ้าพนักงานตำรวจ กับพวก ในการกระทำการตามหน้าที่ และนายบุญเหลือ บุญกอง ราษฎรผู้ช่วยเหลือเจ้าพนักงานในการกระทำการตามหน้าที่ ขณะเข้าทำการจับกุมจำเลยทั้งสองในข้อหาร่วมกันชิงทรัพย์ของนายณรงค์ เฮี้ยนชาศรี โดยจำเลยทั้งสองเจตนาฆ่ากระสุนปืนที่จำเลยทั้งสองร่วมกันยิง ถูกนายบุญเหลือได้รับอันตรายแก่กาย ทั้งนี้ โดยจำเลยเจตนาต่อสู้ขัดขวางมิให้พลตำรวจสังวาลย์กับพวกเจ้าพนักงานตำรวจและนายบุญเหลือ บุญกอง ผู้เข้าช่วยเจ้าพนักงานตำรวจ จับกุมจำเลยตามหน้าที่ได้ จำเลยทั้งสองให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์ โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิจารณาแล้วเชื่อว่า จำเลยทั้งสองกระทำผิดจริงดังฟ้อง พิพากษาว่าจำเลยทั้งสองมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 288, 289, 138, 80, 83 จำเลยทั้งสองฎีกา ศาลฎีกาพิเคราะห์แล้ว เห็นพ้องกับศาลอุทธรณ์ เชื่อว่าจำเลยทั้งสองเป็นผู้ใช้อาวุธปืนยิงนายบุญเหลือจริง แต่ที่ศาลอุทธรณ์ปรับบทว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 138 ด้วยนั้น เห็นว่า การที่นายบุญเหลือ บุญกอง เจ้าของเรือยนต์หางยาว ขับเรือติดตามคนร้ายไปนี้ ก็เพราะพลตำรวจสังวาลย์ ดวงศรี เจ้าพนักงานขอแรงไปให้นายบุญเหลือช่วยขับเรือของนายบุญเหลือ เพื่อพลตำรวจสังวาลย์จะได้กระทำการจับกุมคนร้ายอันเป็นการปฏิบัติการตามหน้าที่เมื่อนายบุญเหลือจอดเรือแล้ววิ่งไล่ตามคนร้ายไปนั้น ก็ได้แยกกันกับพลตำรวจสังวาลย์แล้วถูกคนร้ายคือจำเลยคดีนี้ยิงเอา การที่นายบุญเหลือเข้าช่วยเจ้าพนักงานเช่นนี้ เป็นการเข้าช่วยโดยสมัครใจเอง ไม่ใช่เป็นกรณีที่ต้องช่วยเจ้าพนักงานตามกฎหมายในการปฏิบัติการตามหน้าที่ ฉะนั้น การกระทำของจำเลยจึงเป็นการพยายามฆ่าผู้ช่วยเหลือเจ้าพนักงานในการที่เจ้าพนักงานนั้นกระทำการตามหน้าที่ ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 289(3), 80, 83 เท่านั้น ไม่ใช่เป็นการใช้กำลังประทุษร้ายในการต่อสู้หรือขัดขวางผู้ซึ่งต้องช่วยเจ้าพนักงานตามกฎหมายในการปฏิบัติการตามหน้าที่ อันเป็นความผิดตามมาตรา 138 ด้วย จึงพิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยทั้งสองมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 289(3), 80, 83 ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2228/2515พนักงานอัยการจังหวัดนครปฐมโจทก์นายปลอด กล่ำรื่น ที่ 1 นายปุ่น แก้วพานิช ที่ 2จำเลย ป.อ. ม. 138, ม. 289 (3)ตำรวจขอแรง บ. ราษฎรเจ้าของเรือยนต์ให้ขับเรือติดตามจำเลยซึ่งเป็นคนร้ายไปเมื่อตามไปทัน จำเลยวิ่งหนีขึ้นตลิ่ง ตำรวจกับบ.ก็ขึ้นตลิ่งแยกกันวิ่งไล่ตามจำเลย จำเลยยิง บ. ได้รับอันตรายแก่กาย การกระทำของจำเลยเป็นการพยายามฆ่า บ. ผู้ช่วยเหลือเจ้าพนักงานในการที่เจ้าพนักงานนั้นกระทำการตามหน้าที่ ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 289(3),80 แต่ไม่ใช่การใช้กำลังประทุษร้ายในการต่อสู้หรือขัดขวางผู้ซึ่งต้องช่วยเจ้าพนักงานตามกฎหมายฯ อันเป็นความผิดตามมาตรา 138 ด้วยโจทก์ฟ้องว่า จำเลยทั้งสองบังอาจร่วมกันใช้อาวุธปืนยิงต่อสู้พลตำรวจสังวาลย์ ดวงศรี เจ้าพนักงานตำรวจ กับพวก ในการกระทำการตามหน้าที่ และนายบุญเหลือ บุญกอง ราษฎรผู้ช่วยเหลือเจ้าพนักงานในการกระทำการตามหน้าที่ ขณะเข้าทำการจับกุมจำเลยทั้งสองในข้อหาร่วมกันชิงทรัพย์ของนายณรงค์ เฮี้ยนชาศรี โดยจำเลยทั้งสองเจตนาฆ่ากระสุนปืนที่จำเลยทั้งสองร่วมกันยิง ถูกนายบุญเหลือได้รับอันตรายแก่กาย ทั้งนี้ โดยจำเลยเจตนาต่อสู้ขัดขวางมิให้พลตำรวจสังวาลย์กับพวกเจ้าพนักงานตำรวจและนายบุญเหลือ บุญกอง ผู้เข้าช่วยเจ้าพนักงานตำรวจ จับกุมจำเลยตามหน้าที่ได้ จำเลยทั้งสองให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์ โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิจารณาแล้วเชื่อว่า จำเลยทั้งสองกระทำผิดจริงดังฟ้อง พิพากษาว่าจำเลยทั้งสองมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 288, 289, 138, 80, 83 จำเลยทั้งสองฎีกา ศาลฎีกาพิเคราะห์แล้ว เห็นพ้องกับศาลอุทธรณ์ เชื่อว่าจำเลยทั้งสองเป็นผู้ใช้อาวุธปืนยิงนายบุญเหลือจริง แต่ที่ศาลอุทธรณ์ปรับบทว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 138 ด้วยนั้น เห็นว่า การที่นายบุญเหลือ บุญกอง เจ้าของเรือยนต์หางยาว ขับเรือติดตามคนร้ายไปนี้ ก็เพราะพลตำรวจสังวาลย์ ดวงศรี เจ้าพนักงานขอแรงไปให้นายบุญเหลือช่วยขับเรือของนายบุญเหลือ เพื่อพลตำรวจสังวาลย์จะได้กระทำการจับกุมคนร้ายอันเป็นการปฏิบัติการตามหน้าที่เมื่อนายบุญเหลือจอดเรือแล้ววิ่งไล่ตามคนร้ายไปนั้น ก็ได้แยกกันกับพลตำรวจสังวาลย์แล้วถูกคนร้ายคือจำเลยคดีนี้ยิงเอา การที่นายบุญเหลือเข้าช่วยเจ้าพนักงานเช่นนี้ เป็นการเข้าช่วยโดยสมัครใจเอง ไม่ใช่เป็นกรณีที่ต้องช่วยเจ้าพนักงานตามกฎหมายในการปฏิบัติการตามหน้าที่ ฉะนั้น การกระทำของจำเลยจึงเป็นการพยายามฆ่าผู้ช่วยเหลือเจ้าพนักงานในการที่เจ้าพนักงานนั้นกระทำการตามหน้าที่ ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 289(3), 80, 83 เท่านั้น ไม่ใช่เป็นการใช้กำลังประทุษร้ายในการต่อสู้หรือขัดขวางผู้ซึ่งต้องช่วยเจ้าพนักงานตามกฎหมายในการปฏิบัติการตามหน้าที่ อันเป็นความผิดตามมาตรา 138 ด้วย จึงพิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยทั้งสองมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 289(3), 80, 83(ชวน พูนคำ-อุดม เพชรคุปต์-กฤษณ์ โสภิตกุล)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ