คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1540/2494หลักกฎหมาย: ในคดีที่ฟ้องหาว่าจำเลยลักทรัพย์ ในฟ้องไม่ปรากฎว่า ทรัพย์ที่ถูกลักได้ถูกจับมาเป็นของกลางแต่อย่างใดและในคดีนั้นศาลฟังว่าจำเลยไม่มีผิดฐานลักทรัพย์ ศาลก็ย่อมไม่สั่งให้จำเลยคืนหรือใช้ราคาทรัพย์ที่ถูกลักไป เช่าสถานที่มีวัตถุประสงค์เพื่อใช้เป็นโรงเรียน ทำการสอนหนังสือเด็กเท่านั้น แม้จะมีครูผู้ดูแลอาศัยอยู่ด้วยก็ไม่ทำให้สถานที่นั้นเป็น " เคหะ " อันอยู่ในความคุ้มครองของพ.ร.บ.ควบคุมค่าเช่า ฯลฯโจทก์ฟ้องหาว่า จำเลยสมคบกันบุกรุกเข้าไปในโรงเรียนที่โจทก์เป็นผู้เช่า และจัดการทำให้ทรัพย์ของโจทก์เสียหาย ทั้งยังได้ลักเอาสังกะสีไปอีก ๑๗ แผ่น ขอให้ลงโทษฐานบุกรุก ทำให้เสียหายและลักทรัพย์ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยทั้ง ๕ คนผิดฐานบุกรุกตาม ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา ๓๒๙ ข้ออื่นให้ยกฟ้อง คู่ความทุกฝ่ายอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน อัยการและนายโจ๊เอี่ยมฎีกาในปัญหาข้อสั่งคืนของกลางและข้อควรผิดตามพ.ร.บ.ควบคุมค่าเช่าด้วย ศาลฎีกาเห็นว่า ฎีกาข้อแรก ในฟ้องไม่ปรากฎว่า สังกะสีรายนี้ได้ถูกจับหรือยึดมาเป็นของกลางแต่อย่างใดและศาลฟังว่าจำเลยไม่มีผิดฐานลักทรัพย์ คือสังกะสีนั้นแล้วศาลจะสั่งให้จำเลยคืนหรือใช้ราคาสังกะสีอย่างไรได้ ส่วนฎีกาข้อ ๒ ศาลอุทธรณ์ฟังแล้วว่า การเช่าสถานที่รายนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อใช้เป็นโรงเรียนทำการสอนเด็กเท่านั้นแม้จะมีครูผู้ดูและอาศัยอยู่ด้วย ก็หาทำให้สถานที่นี้เป็น " เคหะ " อันอยู่ในความคุ้มครอง พ.ร.บ.ควบคุมค่าเช่า ฯลฯ ไม่ การกระทำของจำเลยไม่เป็นผิดตาม พ.ร.บ.ควบคุมค่าเช่า ฯลฯ จึงพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1540/2494อัยการนครนายกและนายใจ๊เอี่ยม แซ่ตั้งโจทก์นางตา ง่วนเฮง ที่ 1, นางสุข วงษ์วิลัย ที่ 2, นางเจ๊ก สอนน้อย ที่ 3, นายมุ่ยศรีเปลี่ยน ที่ 4,นายดี อิ่มเจริญ ที่5 กฎหมายลักษณะอาญา ม. 288 ป.วิ.อ. ม. 43, ม. 186 พ.ร.บ.ควบคุมค่าเช่าในภาวะคับขัน พ.ศ.2489 ในคดีที่ฟ้องหาว่าจำเลยลักทรัพย์ ในฟ้องไม่ปรากฎว่า ทรัพย์ที่ถูกลักได้ถูกจับมาเป็นของกลางแต่อย่างใดและในคดีนั้นศาลฟังว่าจำเลยไม่มีผิดฐานลักทรัพย์ ศาลก็ย่อมไม่สั่งให้จำเลยคืนหรือใช้ราคาทรัพย์ที่ถูกลักไป เช่าสถานที่มีวัตถุประสงค์เพื่อใช้เป็นโรงเรียน ทำการสอนหนังสือเด็กเท่านั้น แม้จะมีครูผู้ดูแลอาศัยอยู่ด้วยก็ไม่ทำให้สถานที่นั้นเป็น " เคหะ " อันอยู่ในความคุ้มครองของพ.ร.บ.ควบคุมค่าเช่า ฯลฯโจทก์ฟ้องหาว่า จำเลยสมคบกันบุกรุกเข้าไปในโรงเรียนที่โจทก์เป็นผู้เช่า และจัดการทำให้ทรัพย์ของโจทก์เสียหาย ทั้งยังได้ลักเอาสังกะสีไปอีก ๑๗ แผ่น ขอให้ลงโทษฐานบุกรุก ทำให้เสียหายและลักทรัพย์ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยทั้ง ๕ คนผิดฐานบุกรุกตาม ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา ๓๒๙ ข้ออื่นให้ยกฟ้อง คู่ความทุกฝ่ายอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน อัยการและนายโจ๊เอี่ยมฎีกาในปัญหาข้อสั่งคืนของกลางและข้อควรผิดตามพ.ร.บ.ควบคุมค่าเช่าด้วย ศาลฎีกาเห็นว่า ฎีกาข้อแรก ในฟ้องไม่ปรากฎว่า สังกะสีรายนี้ได้ถูกจับหรือยึดมาเป็นของกลางแต่อย่างใดและศาลฟังว่าจำเลยไม่มีผิดฐานลักทรัพย์ คือสังกะสีนั้นแล้วศาลจะสั่งให้จำเลยคืนหรือใช้ราคาสังกะสีอย่างไรได้ ส่วนฎีกาข้อ ๒ ศาลอุทธรณ์ฟังแล้วว่า การเช่าสถานที่รายนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อใช้เป็นโรงเรียนทำการสอนเด็กเท่านั้นแม้จะมีครูผู้ดูและอาศัยอยู่ด้วย ก็หาทำให้สถานที่นี้เป็น " เคหะ " อันอยู่ในความคุ้มครอง พ.ร.บ.ควบคุมค่าเช่า ฯลฯ ไม่ การกระทำของจำเลยไม่เป็นผิดตาม พ.ร.บ.ควบคุมค่าเช่า ฯลฯ จึงพิพากษายืน(ดุลยทัณฑ์ชนาณัติ-ประมูล สุวรรณศร-มนูกิจวิมลอรรถ)ศาลจังหวัดนครนายก - นายประเสริฐ สุนทรนันท์ศาลอุทธรณ์ - หลวงสุทธิภาศนฤพนธ์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องหาว่า จำเลยสมคบกันบุกรุกเข้าไปในโรงเรียนที่โจทก์เป็นผู้เช่า และจัดการทำให้ทรัพย์ของโจทก์เสียหาย ทั้งยังได้ลักเอาสังกะสีไปอีก ๑๗ แผ่น ขอให้ลงโทษฐานบุกรุก ทำให้เสียหายและลักทรัพย์ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยทั้ง ๕ คนผิดฐานบุกรุกตาม ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา ๓๒๙ ข้ออื่นให้ยกฟ้อง คู่ความทุกฝ่ายอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน อัยการและนายโจ๊เอี่ยมฎีกาในปัญหาข้อสั่งคืนของกลางและข้อควรผิดตามพ.ร.บ.ควบคุมค่าเช่าด้วย ศาลฎีกาเห็นว่า ฎีกาข้อแรก ในฟ้องไม่ปรากฎว่า สังกะสีรายนี้ได้ถูกจับหรือยึดมาเป็นของกลางแต่อย่างใดและศาลฟังว่าจำเลยไม่มีผิดฐานลักทรัพย์ คือสังกะสีนั้นแล้วศาลจะสั่งให้จำเลยคืนหรือใช้ราคาสังกะสีอย่างไรได้ ส่วนฎีกาข้อ ๒ ศาลอุทธรณ์ฟังแล้วว่า การเช่าสถานที่รายนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อใช้เป็นโรงเรียนทำการสอนเด็กเท่านั้นแม้จะมีครูผู้ดูและอาศัยอยู่ด้วย ก็หาทำให้สถานที่นี้เป็น " เคหะ " อันอยู่ในความคุ้มครอง พ.ร.บ.ควบคุมค่าเช่า ฯลฯ ไม่ การกระทำของจำเลยไม่เป็นผิดตาม พ.ร.บ.ควบคุมค่าเช่า ฯลฯ จึงพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1540/2494อัยการนครนายกและนายใจ๊เอี่ยม แซ่ตั้งโจทก์นางตา ง่วนเฮง ที่ 1, นางสุข วงษ์วิลัย ที่ 2, นางเจ๊ก สอนน้อย ที่ 3, นายมุ่ยศรีเปลี่ยน ที่ 4,นายดี อิ่มเจริญ ที่5 กฎหมายลักษณะอาญา ม. 288 ป.วิ.อ. ม. 43, ม. 186 พ.ร.บ.ควบคุมค่าเช่าในภาวะคับขัน พ.ศ.2489 ในคดีที่ฟ้องหาว่าจำเลยลักทรัพย์ ในฟ้องไม่ปรากฎว่า ทรัพย์ที่ถูกลักได้ถูกจับมาเป็นของกลางแต่อย่างใดและในคดีนั้นศาลฟังว่าจำเลยไม่มีผิดฐานลักทรัพย์ ศาลก็ย่อมไม่สั่งให้จำเลยคืนหรือใช้ราคาทรัพย์ที่ถูกลักไป เช่าสถานที่มีวัตถุประสงค์เพื่อใช้เป็นโรงเรียน ทำการสอนหนังสือเด็กเท่านั้น แม้จะมีครูผู้ดูแลอาศัยอยู่ด้วยก็ไม่ทำให้สถานที่นั้นเป็น " เคหะ " อันอยู่ในความคุ้มครองของพ.ร.บ.ควบคุมค่าเช่า ฯลฯโจทก์ฟ้องหาว่า จำเลยสมคบกันบุกรุกเข้าไปในโรงเรียนที่โจทก์เป็นผู้เช่า และจัดการทำให้ทรัพย์ของโจทก์เสียหาย ทั้งยังได้ลักเอาสังกะสีไปอีก ๑๗ แผ่น ขอให้ลงโทษฐานบุกรุก ทำให้เสียหายและลักทรัพย์ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยทั้ง ๕ คนผิดฐานบุกรุกตาม ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา ๓๒๙ ข้ออื่นให้ยกฟ้อง คู่ความทุกฝ่ายอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน อัยการและนายโจ๊เอี่ยมฎีกาในปัญหาข้อสั่งคืนของกลางและข้อควรผิดตามพ.ร.บ.ควบคุมค่าเช่าด้วย ศาลฎีกาเห็นว่า ฎีกาข้อแรก ในฟ้องไม่ปรากฎว่า สังกะสีรายนี้ได้ถูกจับหรือยึดมาเป็นของกลางแต่อย่างใดและศาลฟังว่าจำเลยไม่มีผิดฐานลักทรัพย์ คือสังกะสีนั้นแล้วศาลจะสั่งให้จำเลยคืนหรือใช้ราคาสังกะสีอย่างไรได้ ส่วนฎีกาข้อ ๒ ศาลอุทธรณ์ฟังแล้วว่า การเช่าสถานที่รายนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อใช้เป็นโรงเรียนทำการสอนเด็กเท่านั้นแม้จะมีครูผู้ดูและอาศัยอยู่ด้วย ก็หาทำให้สถานที่นี้เป็น " เคหะ " อันอยู่ในความคุ้มครอง พ.ร.บ.ควบคุมค่าเช่า ฯลฯ ไม่ การกระทำของจำเลยไม่เป็นผิดตาม พ.ร.บ.ควบคุมค่าเช่า ฯลฯ จึงพิพากษายืน(ดุลยทัณฑ์ชนาณัติ-ประมูล สุวรรณศร-มนูกิจวิมลอรรถ)ศาลจังหวัดนครนายก - นายประเสริฐ สุนทรนันท์ศาลอุทธรณ์ - หลวงสุทธิภาศนฤพนธ์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ