คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 319/2534หลักกฎหมาย: โจทก์มีหน้าที่จัดหา ติดตั้ง ครอบครอง ดูแลและรักษาสัญญาณไฟจราจรในเขตกรุงเทพมหานคร ตามคำสั่งของกระทรวงมหาดไทยเมื่อจำเลยที่ 1 กระทำละเมิดทำให้สัญญาณไฟจราจรในขณะอยู่ในความครอบครองของโจทก์เสียหาย แม้โจทก์จะไม่ใช่เจ้าของโจทก์ก็จะต้องทำการจัดหา ติดตั้งและบำรุงรักษาสัญญาณไฟจราจรนั้นให้มีสภาพดีเช่นเดิมตามหน้าที่ โจทก์ย่อมเสียหายจากการกระทำละเมิด จึงมีอำนาจฟ้องโจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นนิติบุคคลตามกฎหมาย เป็นส่วนราชการมีฐานะเทียบเท่ากรม สังกัดกระทรวงมหาดไทย มีหน้าที่จัดหาติดตั้งครอบครองดูแลรักษาสัญญาณไฟจราจรในเขตกรุงเทพมหานครจำเลยที่ 1 เป็นลูกจ้างของจำเลยที่ 2 จำเลยที่ 2 เป็นผู้ประกอบการขนส่ง และเป็นผู้ครอบครองควบคุมดูแลรถยนต์บรรทุกคันที่จำเลยที่ 1ขับขณะเกิดเหตุ จำเลยที่ 3 เป็นผู้รับประกันภัยรถยนต์บรรทุกของจำเลยที่ 2 ไว้ เมื่อวันที่ 20 เมษายน 2528 จำเลยที่ 1ขับรถยนต์บรรทุกแล่นออกทางเดินรถของตนขึ้นไปชนขอบถนนแล้วเลยไปชนซุ้มสัญญาณไฟจราจรหมายเลขที่ 125 ต้น ที่ 7 ของโจทก์เป็นเหตุให้ซุ้มสัญญาณไฟจราจรดังกล่าวแตกหัก ชำรุดเสียหายใช้การไม่ได้ ขอให้จำเลยทั้งสามร่วมกันชดใช้ค่าเสียหายพร้อมดอกเบี้ยในอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปี นับตั้งแต่วันที่ 20 เมษายน2528 จนถึงวันฟ้องแก่โจทก์ เป็นเงิน 20,920.85 บาท กับให้ชำระดอกเบี้ยอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปี ในต้นเงิน 19,518 บาทนับถัดจากวันฟ้องไปจนกว่าจะชำระเสร็จ จำเลยที่ 1 และจำเลยที่ 2ขาดนัดยื่นคำให้การและขาดนัดพิจารณา จำเลยที่ 3 ให้การว่าโจทก์ไม่ได้เป็นเจ้าของผู้ครอบครองและไม่ได้เป็นผู้จัดหาติดตั้ง ซุ้มสัญญาณไฟจราจรหมายเลขที่ 125 ต้นที่ 7 จึงไม่มีอำนาจฟ้อง ขอให้ยกฟ้อง ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยทั้งสามร่วมกันใช้ค่าเสียหายเป็นเงิน 19,518 บาท พร้อมดอกเบี้ยในอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีนับแต่วันที่ 20 เมษายน 2528 เป็นต้นไปจนกว่าจะชำระเสร็จแก่โจทก์ ทั้งนี้ดอกเบี้ยถึงวันฟ้องต้องไม่เกิน1,402.85 บาท จำเลยที่ 3 อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยที่ 3 ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "ข้อเท็จจริงรับฟังได้เป็นยุติว่าโจทก์มีหน้าที่จัดหา ติดตั้ง ครอบครอง ดูแล และรักษาสัญญาณไฟจราจรในเขตกรุงเทพมหานคร ตามคำสั่งของกระทรวงมหาดไทยที่ 465/2521 ลงวันที่ 17 สิงหาคม 2521 และเมื่อวันที่ 20 เมษายน2528 จำเลยที่ 1 ลูกจ้างของจำเลยที่ 2 ได้กระทำละเมิดขับรถยนต์บรรทุกในทางการที่จ้างของจำเลยที่ 2 ชนสัญญาณไฟจราจรที่โจทก์ครอบครองดูแลรักษาอยู่เสียหาย จำเลยที่ 3 เป็นผู้รับประกันภัยรถยนต์บรรทุกดังกล่าวไว้จากจำเลยที่ 2 ปัญหาที่จะต้องวินิจฉัยมีเพียงว่า โจทก์ซึ่งมีหน้าที่เพียง จัดหา ติดตั้ง ครอบครองดูแลและรักษาสัญญาณไฟจราจรดังกล่าวมีอำนาจฟ้องเรียกค่าเสียหายจากจำเลยทั้งสามหรือไม่พิเคราะห์แล้วเห็นว่า เมื่อจำเลยที่ 1 กระทำละเมิดทำให้สัญญาณไฟจราจรในขณะอยู่ในความครอบครองของโจทก์ต้องเสียหายแม้โจทก์จะไม่ใช่เจ้าของสัญญาณไฟจราจรดังกล่าว โจทก์ก็จะต้องทำการจัดหา ติดตั้ง และบำรุงรักษาสัญญาณไฟจราจรที่ต้องเสียหายนั้นให้มีสภาพดีเช่นเดิมตามหน้าที่ โจทก์จึงเสียหายจากการกระทำละเมิดของจำเลยที่ 1 เมื่อจำเลยที่ 2 และที่ 3 ต้องร่วมรับผิดในการกระทำละเมิดของจำเลยที่ 1 ตามกฎหมาย โจทก์ย่อมมีอำนาจฟ้องคดีนี้"พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 319/2534สำนัก นโยบาย และ แผน มหาดไทยโจทก์นาย ทอง ใส นิยม กับพวกจำเลย ป.วิ.พ. ม. 55โจทก์มีหน้าที่จัดหา ติดตั้ง ครอบครอง ดูแลและรักษาสัญญาณไฟจราจรในเขตกรุงเทพมหานคร ตามคำสั่งของกระทรวงมหาดไทยเมื่อจำเลยที่ 1 กระทำละเมิดทำให้สัญญาณไฟจราจรในขณะอยู่ในความครอบครองของโจทก์เสียหาย แม้โจทก์จะไม่ใช่เจ้าของโจทก์ก็จะต้องทำการจัดหา ติดตั้งและบำรุงรักษาสัญญาณไฟจราจรนั้นให้มีสภาพดีเช่นเดิมตามหน้าที่ โจทก์ย่อมเสียหายจากการกระทำละเมิด จึงมีอำนาจฟ้องโจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นนิติบุคคลตามกฎหมาย เป็นส่วนราชการมีฐานะเทียบเท่ากรม สังกัดกระทรวงมหาดไทย มีหน้าที่จัดหาติดตั้งครอบครองดูแลรักษาสัญญาณไฟจราจรในเขตกรุงเทพมหานครจำเลยที่ 1 เป็นลูกจ้างของจำเลยที่ 2 จำเลยที่ 2 เป็นผู้ประกอบการขนส่ง และเป็นผู้ครอบครองควบคุมดูแลรถยนต์บรรทุกคันที่จำเลยที่ 1ขับขณะเกิดเหตุ จำเลยที่ 3 เป็นผู้รับประกันภัยรถยนต์บรรทุกของจำเลยที่ 2 ไว้ เมื่อวันที่ 20 เมษายน 2528 จำเลยที่ 1ขับรถยนต์บรรทุกแล่นออกทางเดินรถของตนขึ้นไปชนขอบถนนแล้วเลยไปชนซุ้มสัญญาณไฟจราจรหมายเลขที่ 125 ต้น ที่ 7 ของโจทก์เป็นเหตุให้ซุ้มสัญญาณไฟจราจรดังกล่าวแตกหัก ชำรุดเสียหายใช้การไม่ได้ ขอให้จำเลยทั้งสามร่วมกันชดใช้ค่าเสียหายพร้อมดอกเบี้ยในอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปี นับตั้งแต่วันที่ 20 เมษายน2528 จนถึงวันฟ้องแก่โจทก์ เป็นเงิน 20,920.85 บาท กับให้ชำระดอกเบี้ยอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปี ในต้นเงิน 19,518 บาทนับถัดจากวันฟ้องไปจนกว่าจะชำระเสร็จ จำเลยที่ 1 และจำเลยที่ 2ขาดนัดยื่นคำให้การและขาดนัดพิจารณา จำเลยที่ 3 ให้การว่าโจทก์ไม่ได้เป็นเจ้าของผู้ครอบครองและไม่ได้เป็นผู้จัดหาติดตั้ง ซุ้มสัญญาณไฟจราจรหมายเลขที่ 125 ต้นที่ 7 จึงไม่มีอำนาจฟ้อง ขอให้ยกฟ้อง ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยทั้งสามร่วมกันใช้ค่าเสียหายเป็นเงิน 19,518 บาท พร้อมดอกเบี้ยในอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีนับแต่วันที่ 20 เมษายน 2528 เป็นต้นไปจนกว่าจะชำระเสร็จแก่โจทก์ ทั้งนี้ดอกเบี้ยถึงวันฟ้องต้องไม่เกิน1,402.85 บาท จำเลยที่ 3 อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยที่ 3 ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "ข้อเท็จจริงรับฟังได้เป็นยุติว่าโจทก์มีหน้าที่จัดหา ติดตั้ง ครอบครอง ดูแล และรักษาสัญญาณไฟจราจรในเขตกรุงเทพมหานคร ตามคำสั่งของกระทรวงมหาดไทยที่ 465/2521 ลงวันที่ 17 สิงหาคม 2521 และเมื่อวันที่ 20 เมษายน2528 จำเลยที่ 1 ลูกจ้างของจำเลยที่ 2 ได้กระทำละเมิดขับรถยนต์บรรทุกในทางการที่จ้างของจำเลยที่ 2 ชนสัญญาณไฟจราจรที่โจทก์ครอบครองดูแลรักษาอยู่เสียหาย จำเลยที่ 3 เป็นผู้รับประกันภัยรถยนต์บรรทุกดังกล่าวไว้จากจำเลยที่ 2 ปัญหาที่จะต้องวินิจฉัยมีเพียงว่า โจทก์ซึ่งมีหน้าที่เพียง จัดหา ติดตั้ง ครอบครองดูแลและรักษาสัญญาณไฟจราจรดังกล่าวมีอำนาจฟ้องเรียกค่าเสียหายจากจำเลยทั้งสามหรือไม่พิเคราะห์แล้วเห็นว่า เมื่อจำเลยที่ 1 กระทำละเมิดทำให้สัญญาณไฟจราจรในขณะอยู่ในความครอบครองของโจทก์ต้องเสียหายแม้โจทก์จะไม่ใช่เจ้าของสัญญาณไฟจราจรดังกล่าว โจทก์ก็จะต้องทำการจัดหา ติดตั้ง และบำรุงรักษาสัญญาณไฟจราจรที่ต้องเสียหายนั้นให้มีสภาพดีเช่นเดิมตามหน้าที่ โจทก์จึงเสียหายจากการกระทำละเมิดของจำเลยที่ 1 เมื่อจำเลยที่ 2 และที่ 3 ต้องร่วมรับผิดในการกระทำละเมิดของจำเลยที่ 1 ตามกฎหมาย โจทก์ย่อมมีอำนาจฟ้องคดีนี้"พิพากษายืน(อัมพร ทองประยูร-เจริญ นิลเอสงฆ์-ชลิต ประไพศาล)แหล่งที่มาเนติบัณฑิตยสภาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นนิติบุคคลตามกฎหมาย เป็นส่วนราชการมีฐานะเทียบเท่ากรม สังกัดกระทรวงมหาดไทย มีหน้าที่จัดหาติดตั้งครอบครองดูแลรักษาสัญญาณไฟจราจรในเขตกรุงเทพมหานครจำเลยที่ 1 เป็นลูกจ้างของจำเลยที่ 2 จำเลยที่ 2 เป็นผู้ประกอบการขนส่ง และเป็นผู้ครอบครองควบคุมดูแลรถยนต์บรรทุกคันที่จำเลยที่ 1ขับขณะเกิดเหตุ จำเลยที่ 3 เป็นผู้รับประกันภัยรถยนต์บรรทุกของจำเลยที่ 2 ไว้ เมื่อวันที่ 20 เมษายน 2528 จำเลยที่ 1ขับรถยนต์บรรทุกแล่นออกทางเดินรถของตนขึ้นไปชนขอบถนนแล้วเลยไปชนซุ้มสัญญาณไฟจราจรหมายเลขที่ 125 ต้น ที่ 7 ของโจทก์เป็นเหตุให้ซุ้มสัญญาณไฟจราจรดังกล่าวแตกหัก ชำรุดเสียหายใช้การไม่ได้ ขอให้จำเลยทั้งสามร่วมกันชดใช้ค่าเสียหายพร้อมดอกเบี้ยในอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปี นับตั้งแต่วันที่ 20 เมษายน2528 จนถึงวันฟ้องแก่โจทก์ เป็นเงิน 20,920.85 บาท กับให้ชำระดอกเบี้ยอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปี ในต้นเงิน 19,518 บาทนับถัดจากวันฟ้องไปจนกว่าจะชำระเสร็จ จำเลยที่ 1 และจำเลยที่ 2ขาดนัดยื่นคำให้การและขาดนัดพิจารณา จำเลยที่ 3 ให้การว่าโจทก์ไม่ได้เป็นเจ้าของผู้ครอบครองและไม่ได้เป็นผู้จัดหาติดตั้ง ซุ้มสัญญาณไฟจราจรหมายเลขที่ 125 ต้นที่ 7 จึงไม่มีอำนาจฟ้อง ขอให้ยกฟ้อง ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยทั้งสามร่วมกันใช้ค่าเสียหายเป็นเงิน 19,518 บาท พร้อมดอกเบี้ยในอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีนับแต่วันที่ 20 เมษายน 2528 เป็นต้นไปจนกว่าจะชำระเสร็จแก่โจทก์ ทั้งนี้ดอกเบี้ยถึงวันฟ้องต้องไม่เกิน1,402.85 บาท จำเลยที่ 3 อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยที่ 3 ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "ข้อเท็จจริงรับฟังได้เป็นยุติว่าโจทก์มีหน้าที่จัดหา ติดตั้ง ครอบครอง ดูแล และรักษาสัญญาณไฟจราจรในเขตกรุงเทพมหานคร ตามคำสั่งของกระทรวงมหาดไทยที่ 465/2521 ลงวันที่ 17 สิงหาคม 2521 และเมื่อวันที่ 20 เมษายน2528 จำเลยที่ 1 ลูกจ้างของจำเลยที่ 2 ได้กระทำละเมิดขับรถยนต์บรรทุกในทางการที่จ้างของจำเลยที่ 2 ชนสัญญาณไฟจราจรที่โจทก์ครอบครองดูแลรักษาอยู่เสียหาย จำเลยที่ 3 เป็นผู้รับประกันภัยรถยนต์บรรทุกดังกล่าวไว้จากจำเลยที่ 2 ปัญหาที่จะต้องวินิจฉัยมีเพียงว่า โจทก์ซึ่งมีหน้าที่เพียง จัดหา ติดตั้ง ครอบครองดูแลและรักษาสัญญาณไฟจราจรดังกล่าวมีอำนาจฟ้องเรียกค่าเสียหายจากจำเลยทั้งสามหรือไม่พิเคราะห์แล้วเห็นว่า เมื่อจำเลยที่ 1 กระทำละเมิดทำให้สัญญาณไฟจราจรในขณะอยู่ในความครอบครองของโจทก์ต้องเสียหายแม้โจทก์จะไม่ใช่เจ้าของสัญญาณไฟจราจรดังกล่าว โจทก์ก็จะต้องทำการจัดหา ติดตั้ง และบำรุงรักษาสัญญาณไฟจราจรที่ต้องเสียหายนั้นให้มีสภาพดีเช่นเดิมตามหน้าที่ โจทก์จึงเสียหายจากการกระทำละเมิดของจำเลยที่ 1 เมื่อจำเลยที่ 2 และที่ 3 ต้องร่วมรับผิดในการกระทำละเมิดของจำเลยที่ 1 ตามกฎหมาย โจทก์ย่อมมีอำนาจฟ้องคดีนี้"พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 319/2534สำนัก นโยบาย และ แผน มหาดไทยโจทก์นาย ทอง ใส นิยม กับพวกจำเลย ป.วิ.พ. ม. 55โจทก์มีหน้าที่จัดหา ติดตั้ง ครอบครอง ดูแลและรักษาสัญญาณไฟจราจรในเขตกรุงเทพมหานคร ตามคำสั่งของกระทรวงมหาดไทยเมื่อจำเลยที่ 1 กระทำละเมิดทำให้สัญญาณไฟจราจรในขณะอยู่ในความครอบครองของโจทก์เสียหาย แม้โจทก์จะไม่ใช่เจ้าของโจทก์ก็จะต้องทำการจัดหา ติดตั้งและบำรุงรักษาสัญญาณไฟจราจรนั้นให้มีสภาพดีเช่นเดิมตามหน้าที่ โจทก์ย่อมเสียหายจากการกระทำละเมิด จึงมีอำนาจฟ้องโจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นนิติบุคคลตามกฎหมาย เป็นส่วนราชการมีฐานะเทียบเท่ากรม สังกัดกระทรวงมหาดไทย มีหน้าที่จัดหาติดตั้งครอบครองดูแลรักษาสัญญาณไฟจราจรในเขตกรุงเทพมหานครจำเลยที่ 1 เป็นลูกจ้างของจำเลยที่ 2 จำเลยที่ 2 เป็นผู้ประกอบการขนส่ง และเป็นผู้ครอบครองควบคุมดูแลรถยนต์บรรทุกคันที่จำเลยที่ 1ขับขณะเกิดเหตุ จำเลยที่ 3 เป็นผู้รับประกันภัยรถยนต์บรรทุกของจำเลยที่ 2 ไว้ เมื่อวันที่ 20 เมษายน 2528 จำเลยที่ 1ขับรถยนต์บรรทุกแล่นออกทางเดินรถของตนขึ้นไปชนขอบถนนแล้วเลยไปชนซุ้มสัญญาณไฟจราจรหมายเลขที่ 125 ต้น ที่ 7 ของโจทก์เป็นเหตุให้ซุ้มสัญญาณไฟจราจรดังกล่าวแตกหัก ชำรุดเสียหายใช้การไม่ได้ ขอให้จำเลยทั้งสามร่วมกันชดใช้ค่าเสียหายพร้อมดอกเบี้ยในอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปี นับตั้งแต่วันที่ 20 เมษายน2528 จนถึงวันฟ้องแก่โจทก์ เป็นเงิน 20,920.85 บาท กับให้ชำระดอกเบี้ยอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปี ในต้นเงิน 19,518 บาทนับถัดจากวันฟ้องไปจนกว่าจะชำระเสร็จ จำเลยที่ 1 และจำเลยที่ 2ขาดนัดยื่นคำให้การและขาดนัดพิจารณา จำเลยที่ 3 ให้การว่าโจทก์ไม่ได้เป็นเจ้าของผู้ครอบครองและไม่ได้เป็นผู้จัดหาติดตั้ง ซุ้มสัญญาณไฟจราจรหมายเลขที่ 125 ต้นที่ 7 จึงไม่มีอำนาจฟ้อง ขอให้ยกฟ้อง ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยทั้งสามร่วมกันใช้ค่าเสียหายเป็นเงิน 19,518 บาท พร้อมดอกเบี้ยในอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีนับแต่วันที่ 20 เมษายน 2528 เป็นต้นไปจนกว่าจะชำระเสร็จแก่โจทก์ ทั้งนี้ดอกเบี้ยถึงวันฟ้องต้องไม่เกิน1,402.85 บาท จำเลยที่ 3 อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยที่ 3 ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "ข้อเท็จจริงรับฟังได้เป็นยุติว่าโจทก์มีหน้าที่จัดหา ติดตั้ง ครอบครอง ดูแล และรักษาสัญญาณไฟจราจรในเขตกรุงเทพมหานคร ตามคำสั่งของกระทรวงมหาดไทยที่ 465/2521 ลงวันที่ 17 สิงหาคม 2521 และเมื่อวันที่ 20 เมษายน2528 จำเลยที่ 1 ลูกจ้างของจำเลยที่ 2 ได้กระทำละเมิดขับรถยนต์บรรทุกในทางการที่จ้างของจำเลยที่ 2 ชนสัญญาณไฟจราจรที่โจทก์ครอบครองดูแลรักษาอยู่เสียหาย จำเลยที่ 3 เป็นผู้รับประกันภัยรถยนต์บรรทุกดังกล่าวไว้จากจำเลยที่ 2 ปัญหาที่จะต้องวินิจฉัยมีเพียงว่า โจทก์ซึ่งมีหน้าที่เพียง จัดหา ติดตั้ง ครอบครองดูแลและรักษาสัญญาณไฟจราจรดังกล่าวมีอำนาจฟ้องเรียกค่าเสียหายจากจำเลยทั้งสามหรือไม่พิเคราะห์แล้วเห็นว่า เมื่อจำเลยที่ 1 กระทำละเมิดทำให้สัญญาณไฟจราจรในขณะอยู่ในความครอบครองของโจทก์ต้องเสียหายแม้โจทก์จะไม่ใช่เจ้าของสัญญาณไฟจราจรดังกล่าว โจทก์ก็จะต้องทำการจัดหา ติดตั้ง และบำรุงรักษาสัญญาณไฟจราจรที่ต้องเสียหายนั้นให้มีสภาพดีเช่นเดิมตามหน้าที่ โจทก์จึงเสียหายจากการกระทำละเมิดของจำเลยที่ 1 เมื่อจำเลยที่ 2 และที่ 3 ต้องร่วมรับผิดในการกระทำละเมิดของจำเลยที่ 1 ตามกฎหมาย โจทก์ย่อมมีอำนาจฟ้องคดีนี้"พิพากษายืน(อัมพร ทองประยูร-เจริญ นิลเอสงฆ์-ชลิต ประไพศาล)แหล่งที่มาเนติบัณฑิตยสภาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ