phoneee/thai-legal-corpus huggingface dataset:
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 75/2469หลักกฎหมาย: โฉนดเปนหนังสือสำคัญในราชการจำเลยนำโฉนดปลอมมีชื่อนายเกิดเปนเจ้าของไปกับบุคคลคนหนึ่งแสดงตนว่าเปนนายเกิดเจ้าของโฉนดนั้นกู้เงินเจ้าทรัพย์ และมอบโฉนดนั้นให้เป็นประกัน ฎีกาตัดสินว่าจำเลยผิดฐานใช้หนังสือสำคัญปลอม ตามกฏหมาย ม. ๒๒๗-๒๒๕ ข้อ ๑ กะทงหนึ่ง และฐานฉ้อตาม ม. ๓๐๔ อีกกะทงหนึ่ง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 75/2469อัยการสมุทรสาครโจทก์นายอวดล. ป.อ. ม. 304, ม. 227-225 ข้โฉนดเปนหนังสือสำคัญในราชการจำเลยนำโฉนดปลอมมีชื่อนายเกิดเปนเจ้าของไปกับบุคคลคนหนึ่งแสดงตนว่าเปนนายเกิดเจ้าของโฉนดนั้นกู้เงินเจ้าทรัพย์ และมอบโฉนดนั้นให้เป็นประกัน ฎีกาตัดสินว่าจำเลยผิดฐานใช้หนังสือสำคัญปลอม ตามกฏหมาย ม. ๒๒๗-๒๒๕ ข้อ ๑ กะทงหนึ่ง และฐานฉ้อตาม ม. ๓๐๔ อีกกะทงหนึ่ง(พิจารณา-นรเนติ-หริศ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: จำเลยนำโฉนดปลอมมีชื่อนายเกิดเปนเจ้าของไปกับบุคคลคนหนึ่งแสดงตนว่าเปนนายเกิดเจ้าของโฉนดนั้นกู้เงินเจ้าทรัพย์ และมอบโฉนดนั้นให้เป็นประกัน ฎีกาตัดสินว่าจำเลยผิดฐานใช้หนังสือสำคัญปลอม ตามกฏหมาย ม. ๒๒๗-๒๒๕ ข้อ ๑ กะทงหนึ่ง และฐานฉ้อตาม ม. ๓๐๔ อีกกะทงหนึ่ง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 75/2469อัยการสมุทรสาครโจทก์นายอวดล. ป.อ. ม. 304, ม. 227-225 ข้โฉนดเปนหนังสือสำคัญในราชการจำเลยนำโฉนดปลอมมีชื่อนายเกิดเปนเจ้าของไปกับบุคคลคนหนึ่งแสดงตนว่าเปนนายเกิดเจ้าของโฉนดนั้นกู้เงินเจ้าทรัพย์ และมอบโฉนดนั้นให้เป็นประกัน ฎีกาตัดสินว่าจำเลยผิดฐานใช้หนังสือสำคัญปลอม ตามกฏหมาย ม. ๒๒๗-๒๒๕ ข้อ ๑ กะทงหนึ่ง และฐานฉ้อตาม ม. ๓๐๔ อีกกะทงหนึ่ง(พิจารณา-นรเนติ-หริศ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 65611หลักกฎหมาย: ตัวความต้องขัง จึงให้คนอื่นมายื่นฎีกาอย่างอนาถา ศาลควรเบิกตัวความมาสาบานและไต่สวนต่อไป จะสั่งไม่รับคำร้องและฎีกานั้นไม่ชอบ คำสั่งศาลชั้นต้นเช่นนี้ไม่เป็นที่สุด ตัวความร้องต่อศาลฎีกาได้ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 480/2498นายประทุม พงษ์ตระกูลโจทก์นายบุญเรือง สงวนวงศ์วิจิตรจำเลย ป.วิ.พ. ม. 156, ม. 223, ม. 247ตัวความต้องขัง จึงให้คนอื่นมายื่นฎีกาอย่างอนาถา ศาลควรเบิกตัวความมาสาบานและไต่สวนต่อไป จะสั่งไม่รับคำร้องและฎีกานั้นไม่ชอบ คำสั่งศาลชั้นต้นเช่นนี้ไม่เป็นที่สุด ตัวความร้องต่อศาลฎีกาได้(ธรรมบัณฑิตสิทธิศฤงคาร-จักรปาณีศรีศีลวิสุทธิ์-ดุลยกรณ์พิทารณ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 480/2498นายประทุม พงษ์ตระกูลโจทก์นายบุญเรือง สงวนวงศ์วิจิตรจำเลย ป.วิ.พ. ม. 156, ม. 223, ม. 247ตัวความต้องขัง จึงให้คนอื่นมายื่นฎีกาอย่างอนาถา ศาลควรเบิกตัวความมาสาบานและไต่สวนต่อไป จะสั่งไม่รับคำร้องและฎีกานั้นไม่ชอบ คำสั่งศาลชั้นต้นเช่นนี้ไม่เป็นที่สุด ตัวความร้องต่อศาลฎีกาได้(ธรรมบัณฑิตสิทธิศฤงคาร-จักรปาณีศรีศีลวิสุทธิ์-ดุลยกรณ์พิทารณ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
กฎกระทรวงกฎกระทรวงฉบับที่ ๔๕๗ (พ.ศ. ๒๕๔๓)ออกตามความในพระราชบัญญัติการผังเมือง พ.ศ. ๒๕๑๘[๑] อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๕แห่งพระราชบัญญัติการผังเมือง พ.ศ. ๒๕๑๘ และมาตรา ๒๖ วรรคหนึ่ง และวรรคสามแห่งพระราชบัญญัติการผังเมือง พ.ศ. ๒๕๑๘ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติการผังเมือง(ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๓๕ อันเป็นพระราชบัญญัติที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคลซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๓๕ มาตรา ๓๖ มาตรา ๔๘ มาตรา ๔๙ และมาตรา ๕๐ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย บัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมายรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้ให้ยกเลิกความในข้อ ๑๒แห่งกฎกระทรวง ฉบับที่ ๒๙๔ (พ.ศ. ๒๕๓๙) ออกตามความในพระราชบัญญัติการผังเมือง พ.ศ.๒๕๑๘ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทนข้อ ๑๒ที่ดินประเภทที่โล่งเพื่อนันทนาการและการรักษาคุณภาพสิ่งแวดล้อมให้ใช้ประโยชน์ที่ดินเพื่อนันทนาการหรือเกี่ยวข้องกับนันทนาการการรักษาคุณภาพสิ่งแวดล้อม หรือสาธารณประโยชน์เท่านั้นที่ดินประเภทนี้ในบริเวณหมายเลข๖.๒ เฉพาะในพื้นที่ที่มีรายการดังต่อไปนี้ ให้ใช้ประโยชน์ที่ดินเพื่อการศึกษาหรือเกี่ยวข้องกับการศึกษาหรือสถาบันราชการได้ด้วยด้านเหนือ จดเส้นขนานระยะ ๑๗๐ เมตร กับแนวเขตที่ดินวิทยาลัยพยาบาลพระจอมเกล้าด้านเหนือด้านตะวันออก จดแนวเขตที่ดินสนามกีฬาจังหวัดเพชรบุรี ด้านตะวันออกด้านใต้ จดแนวเขตที่ดินวิทยาลัยพยาบาลพระจอมเกล้า ด้านเหนือด้านตะวันตก จดเขตทางรถไฟสายใต้ ฟากตะวันออกให้ไว้ ณ วันที่ ๒๑ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๔๓ชำนิศักดิเศรษฐ์รัฐมนตรีช่วยว่าการ ฯ รักษาราชการแทนรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยหมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือโดยที่เป็นการสมควรแก้ไขปรับปรุงข้อกำหนดเกี่ยวกับการใช้ประโยชน์ที่ดินประเภทที่โล่งเพื่อนันทนาการและการรักษาคุณภาพสิ่งแวดล้อมในเขตผังเมืองรวม เมืองเพชรบุรี ตามที่กำหนดในกฎกระทรวง ฉบับที่ ๒๙๔ (พ.ศ. ๒๕๓๙)ออกตามความในพระราชบัญญัติการผังเมือง พ.ศ. ๒๕๑๘ เพื่อให้มีการใช้ประโยชน์ที่ดินเพื่อการศึกษาหรือเกี่ยวข้องกับการศึกษาหรือสถาบันราชการในพื้นที่บางส่วนของที่ดินประเภทดังกล่าวได้จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้ชไมพร/แก้ไข๒๐ พฤษภาคม ๒๕๔๕(B+A)[๑]ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๑๗/ตอนที่ ๘๒ ก/หน้า ๑/๕ กันยายน ๒๕๔๓
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 214/2471หลักกฎหมาย: แบ่งมฤดก กลฉ้อฉลคดีนี้โจทก์ฟ้องเรียกมฤดกอันเปนสินเดิมแลสินสมรสของ อ. ผู้มรณภาพซึ่งเปนสามี จำเลยโดยกล่าวว่า จำเลยได้ทำสัญญาตกลงกับโจทก์ว่าจะให้เงิน โจทก์ ๒ ชั่งแลโจทก์จะไม่ต้องการมฤดกรายนี้ ต่อมาจำเลยไม่ให้เงินโจทก์ตาม สัญญา ปัญหามีว่าโจทก์จะปฎิเสธสัญญาโดยอ้างว่าเปนกลฉ้อฉลของจำเลยแล้วกลับมาฟ้องขอแบ่งมฤดกได้หรือไม่ ฎีกาตัดสินว่าโจทก์สืบไม่ได้ความว่าจำเลยใช้กลฉ้อฉลอันเปนเหตุให้ โจทก์ทำความตกลงแล้วโจทก์จะขอทำลายสัญญานั้นหาได้ไม่เมื่อ จำเลยไม่ปฎิบัติตามข้อสัญญาก็ชอบที่จะฟ้องขอให้ปฎิบัติตามสัญญาเท่านั้น จึงให้ยกฟ้องโจทก์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 214/2471นางพอนมารดาผู้ปกครองนายอวบ บุตร์โจทก์นางไปล่ล. ป.พ.พ. ม. 122แบ่งมฤดก กลฉ้อฉลคดีนี้โจทก์ฟ้องเรียกมฤดกอันเปนสินเดิมแลสินสมรสของ อ. ผู้มรณภาพซึ่งเปนสามี จำเลยโดยกล่าวว่า จำเลยได้ทำสัญญาตกลงกับโจทก์ว่าจะให้เงิน โจทก์ ๒ ชั่งแลโจทก์จะไม่ต้องการมฤดกรายนี้ ต่อมาจำเลยไม่ให้เงินโจทก์ตาม สัญญา ปัญหามีว่าโจทก์จะปฎิเสธสัญญาโดยอ้างว่าเปนกลฉ้อฉลของจำเลยแล้วกลับมาฟ้องขอแบ่งมฤดกได้หรือไม่ ฎีกาตัดสินว่าโจทก์สืบไม่ได้ความว่าจำเลยใช้กลฉ้อฉลอันเปนเหตุให้ โจทก์ทำความตกลงแล้วโจทก์จะขอทำลายสัญญานั้นหาได้ไม่เมื่อ จำเลยไม่ปฎิบัติตามข้อสัญญาก็ชอบที่จะฟ้องขอให้ปฎิบัติตามสัญญาเท่านั้น จึงให้ยกฟ้องโจทก์(พรหม-พิพาก-ศรี)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: คดีนี้โจทก์ฟ้องเรียกมฤดกอันเปนสินเดิมแลสินสมรสของ อ. ผู้มรณภาพซึ่งเปนสามี จำเลยโดยกล่าวว่า จำเลยได้ทำสัญญาตกลงกับโจทก์ว่าจะให้เงิน โจทก์ ๒ ชั่งแลโจทก์จะไม่ต้องการมฤดกรายนี้ ต่อมาจำเลยไม่ให้เงินโจทก์ตาม สัญญา ปัญหามีว่าโจทก์จะปฎิเสธสัญญาโดยอ้างว่าเปนกลฉ้อฉลของจำเลยแล้วกลับมาฟ้องขอแบ่งมฤดกได้หรือไม่ ฎีกาตัดสินว่าโจทก์สืบไม่ได้ความว่าจำเลยใช้กลฉ้อฉลอันเปนเหตุให้ โจทก์ทำความตกลงแล้วโจทก์จะขอทำลายสัญญานั้นหาได้ไม่เมื่อ จำเลยไม่ปฎิบัติตามข้อสัญญาก็ชอบที่จะฟ้องขอให้ปฎิบัติตามสัญญาเท่านั้น จึงให้ยกฟ้องโจทก์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 214/2471นางพอนมารดาผู้ปกครองนายอวบ บุตร์โจทก์นางไปล่ล. ป.พ.พ. ม. 122แบ่งมฤดก กลฉ้อฉลคดีนี้โจทก์ฟ้องเรียกมฤดกอันเปนสินเดิมแลสินสมรสของ อ. ผู้มรณภาพซึ่งเปนสามี จำเลยโดยกล่าวว่า จำเลยได้ทำสัญญาตกลงกับโจทก์ว่าจะให้เงิน โจทก์ ๒ ชั่งแลโจทก์จะไม่ต้องการมฤดกรายนี้ ต่อมาจำเลยไม่ให้เงินโจทก์ตาม สัญญา ปัญหามีว่าโจทก์จะปฎิเสธสัญญาโดยอ้างว่าเปนกลฉ้อฉลของจำเลยแล้วกลับมาฟ้องขอแบ่งมฤดกได้หรือไม่ ฎีกาตัดสินว่าโจทก์สืบไม่ได้ความว่าจำเลยใช้กลฉ้อฉลอันเปนเหตุให้ โจทก์ทำความตกลงแล้วโจทก์จะขอทำลายสัญญานั้นหาได้ไม่เมื่อ จำเลยไม่ปฎิบัติตามข้อสัญญาก็ชอบที่จะฟ้องขอให้ปฎิบัติตามสัญญาเท่านั้น จึงให้ยกฟ้องโจทก์(พรหม-พิพาก-ศรี)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศกระทรวงศึกษาธิการประกาศกระทรวงศึกษาธิการเรื่องการแบ่งส่วนราชการในมหาวิทยาลัยราชภัฏชัยภูมิพ.ศ. ๒๕๔๙[๑] อาศัยอำนาจตามความในมาตรา๖ มาตรา ๑๐ วรรคสาม วรรคสี่ วรรคห้า และมาตรา ๑๑ วรรคสองแห่งพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยราชภัฏ พ.ศ. ๒๕๔๗ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการออกประกาศไว้ ดังต่อไปนี้ข้อ๑ให้แบ่งส่วนราชการในสำนักงานอธิการบดี ดังนี้(๑)กองกลาง(๒)กองนโยบายและแผนข้อ๒ให้แบ่งส่วนราชการในคณะศิลปศาสตร์และวิทยาศาสตร์ ดังนี้(๑)สำนักงานคณบดี(๒)ภาควิชาครุศาสตร์และศิลปศาสตร์(๓)ภาควิชาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีประกาศ ณ วันที่ ๒๓มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๔๙จาตุรนต์ ฉายแสงรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการปริญสินีย์/ผู้จัดทำ๒๖ เมษายน ๒๕๕๔คุณากร/ผู้ตรวจ[๑] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๓/ตอนที่ ๗๔ ง/หน้า ๖/๓ สิงหาคม ๒๕๔๙
ประกาศกระทรวงเกษตรและสหกรณ์เรื่องกำหนดทางน้ำชลประทานตามพระราชบัญญัติการชลประทานหลวง พุทธศักราช ๒๔๘๕(ฉบับที่ ๑๐/๒๕๖๐)[๑] อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๕ วรรคสอง แห่งพระราชบัญญัติการชลประทานหลวงพุทธศักราช ๒๔๘๕รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ออกประกาศไว้ ดังต่อไปนี้ ๑.ให้ยกเลิกทางน้ำชลประทานและแผนที่แสดงแนวเขตทางน้ำชลประทาน ตามบัญชีทางน้ำชลประทานโครงการชลประทานสุรินทร์ ในประกาศกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ ฉบับที่๖/๒๕๕๔ ลงวันที่ ๒๖ พฤษภาคม ๒๕๕๔ กล่าวคือ ทางน้ำชลประทานประเภทที่ ๔ เลขที่ ๓ อ่างเก็บน้ำห้วยเชิง๒. ให้ทางน้ำและแผนที่แสดงแนวเขตทางน้ำตามบัญชีแนบท้ายประกาศนี้ เป็นทางน้ำชลประทาน ตามพระราชบัญญัติการชลประทานหลวงพุทธศักราช ๒๔๘๕ ประกาศ ณ วันที่ ๒๐ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๖๐พลเอก ฉัตรชัยสาริกัลยะรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ชวัลพร/อัญชลี/จัดทำ๒๔สิงหาคม ๒๕๖๐นุสรา/ตรวจ๒๖มกราคม ๒๕๖๑[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๓๔/ตอนพิเศษ ๒๐๙ ง/หน้า ๖/๒๒ สิงหาคม ๒๕๖๐
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 6404/2560หลักกฎหมาย: การที่จำเลยทั้งสองประสงค์ให้ร้าน ก. ของจำเลยทั้งสองได้รับงานรับจ้างทำความสะอาดโรงพยาบาล ช. จึงหลอกลวงนำหนังสือค้ำประกันของธนาคาร ก. ที่มีข้อความว่า ธนาคารยอมผูกพันตนโดยไม่มีเงื่อนไขที่จะค้ำประกันชนิดเพิกถอนไม่ได้เช่นเดียวกับลูกหนี้ชั้นต้นในการชำระเงินให้ตามสิทธิเรียกร้องของโรงพยาบาล ช. ผู้ว่าจ้าง ในกรณีที่ร้านของจำเลยทั้งสองผู้รับจ้างก่อให้เกิดความเสียหายใดๆ หรือต้องชำระค่าปรับหรือค่าใช้จ่ายใดๆ หรือร้านของจำเลยทั้งสองผู้รับจ้างมิได้ปฏิบัติตามภาระหน้าที่ใดๆ ที่กำหนดในสัญญาจ้างมาแสดง แต่ความจริงแล้วธนาคารมิได้ออกหนังสือค้ำประกันดังกล่าวให้แก่จำเลยทั้งสอง อันเป็นการหลอกลวงผู้เสียหายและการหลอกลวงดังกล่าวเป็นเหตุให้ผู้เสียหายหลงเชื่อตกลงทำสัญญาจ้างร้านของจำเลยทั้งสองทำความสะอาดโรงพยาบาล ช. และได้ทรัพย์สินเป็นค่าจ้างจากการทำงาน 108,000 บาท ถือว่าจำเลยทั้งสองร่วมกันกระทำความผิดฐานฉ้อโกงแล้ว แม้ภายหลังจำเลยทั้งสองจะเข้าทำความสะอาดโรงพยาบาลจริงและได้รับค่าจ้างดังกล่าว ก็ไม่เป็นเหตุให้การกระทำความผิดอาญาของจำเลยทั้งสองที่เกิดขึ้นแล้วกลับกลายเป็นไม่มีความผิด ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 6404/2560พนักงานอัยการจังหวัดฝางโจทก์นายกิตติธัช ชัยชนะ กับพวกจำเลย ป.อ. ม. 341การที่จำเลยทั้งสองประสงค์ให้ร้าน ก. ของจำเลยทั้งสองได้รับงานรับจ้างทำความสะอาดโรงพยาบาล ช. จึงหลอกลวงนำหนังสือค้ำประกันของธนาคาร ก. ที่มีข้อความว่า ธนาคารยอมผูกพันตนโดยไม่มีเงื่อนไขที่จะค้ำประกันชนิดเพิกถอนไม่ได้เช่นเดียวกับลูกหนี้ชั้นต้นในการชำระเงินให้ตามสิทธิเรียกร้องของโรงพยาบาล ช. ผู้ว่าจ้าง ในกรณีที่ร้านของจำเลยทั้งสองผู้รับจ้างก่อให้เกิดความเสียหายใดๆ หรือต้องชำระค่าปรับหรือค่าใช้จ่ายใดๆ หรือร้านของจำเลยทั้งสองผู้รับจ้างมิได้ปฏิบัติตามภาระหน้าที่ใดๆ ที่กำหนดในสัญญาจ้างมาแสดง แต่ความจริงแล้วธนาคารมิได้ออกหนังสือค้ำประกันดังกล่าวให้แก่จำเลยทั้งสอง อันเป็นการหลอกลวงผู้เสียหายและการหลอกลวงดังกล่าวเป็นเหตุให้ผู้เสียหายหลงเชื่อตกลงทำสัญญาจ้างร้านของจำเลยทั้งสองทำความสะอาดโรงพยาบาล ช. และได้ทรัพย์สินเป็นค่าจ้างจากการทำงาน 108,000 บาท ถือว่าจำเลยทั้งสองร่วมกันกระทำความผิดฐานฉ้อโกงแล้ว แม้ภายหลังจำเลยทั้งสองจะเข้าทำความสะอาดโรงพยาบาลจริงและได้รับค่าจ้างดังกล่าว ก็ไม่เป็นเหตุให้การกระทำความผิดอาญาของจำเลยทั้งสองที่เกิดขึ้นแล้วกลับกลายเป็นไม่มีความผิด(รังสรรค์ วิจิตรไกรสร-อุดม สิทธิวิรัชธรรม-ณัฏฐชัย ไวยภาษจีรกุล)ศาลจังหวัดฝาง - นายสุทธิณัฐ ไชยเจริญศาลอุทธรณ์ภาค 5 - นายเย็นดี มณฑีรรัตน์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาอ.1932/2560หมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นอ164/2558หมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นอ447/2559หมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 58193หลักกฎหมาย: ความว่า จำเลยขอให้ศาลปล่อยชั่วคราวในระหว่างฎีกา โดยผู้ขอประกันได้เสนอบัญชีทรัพย์มาพร้อมคำร้องนี้หมายเหตุ คดีนี้เดิมศาลชั้นต้นพิจารณาพิพากษารวมกับคดีอาญาหมายเลขแดงที่ 853/2532 ของศาลชั้นต้น แต่คดีดังกล่าวถึงที่สุดโดยมิได้อุทธรณ์ คงขึ้นสู่การพิจารณาของศาลอุทธรณ์ภาค 2 เฉพาะคดีนี้ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2522 มาตรา 4,7,15,66 วรรคแรก,102ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 90 เป็นกรรมเดียวผิดกฎหมายบทเดียวกันและมีโทษเท่ากัน ให้ลงโทษฐานจำหน่ายเฮโรอีนโดยไม่ได้รับอนุญาตจำคุก 30 ปี ของกลางริบศาลอุทธรณ์ภาค 2 พิพากษายืนจำเลยฎีกาจำเลยยื่นคำร้องดังกล่าว โดยมีคำร้องประกอบคำสั่งพิเคราะห์พฤติการณ์แห่งคดีแล้ว ยังไม่มีเหตุสมควรให้ปล่อยชั่วคราวระหว่างฎีกา จึงไม่อนุญาต ให้ยกคำร้อง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 2518/2533พนักงานอัยการจังหวัดเชียงใหม่โจทก์นายจีระศักดิ์ พุทธภิญโญจำเลยนายจีระศักดิ์ พุทธภิญโญ จำเลยผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.อ. ม. 106, ม. 107, ม. 108ความว่า จำเลยขอให้ศาลปล่อยชั่วคราวในระหว่างฎีกา โดยผู้ขอประกันได้เสนอบัญชีทรัพย์มาพร้อมคำร้องนี้หมายเหตุ คดีนี้เดิมศาลชั้นต้นพิจารณาพิพากษารวมกับคดีอาญาหมายเลขแดงที่ 853/2532 ของศาลชั้นต้น แต่คดีดังกล่าวถึงที่สุดโดยมิได้อุทธรณ์ คงขึ้นสู่การพิจารณาของศาลอุทธรณ์ภาค 2 เฉพาะคดีนี้ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2522 มาตรา 4,7,15,66 วรรคแรก,102ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 90 เป็นกรรมเดียวผิดกฎหมายบทเดียวกันและมีโทษเท่ากัน ให้ลงโทษฐานจำหน่ายเฮโรอีนโดยไม่ได้รับอนุญาตจำคุก 30 ปี ของกลางริบศาลอุทธรณ์ภาค 2 พิพากษายืนจำเลยฎีกาจำเลยยื่นคำร้องดังกล่าว โดยมีคำร้องประกอบคำสั่งพิเคราะห์พฤติการณ์แห่งคดีแล้ว ยังไม่มีเหตุสมควรให้ปล่อยชั่วคราวระหว่างฎีกา จึงไม่อนุญาต ให้ยกคำร้อง(เสียง ตรีวิมล-บุญศรี กอบบุญ-มานิตย์ จิตต์จันทร์กลับ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 2518/2533พนักงานอัยการจังหวัดเชียงใหม่โจทก์นายจีระศักดิ์ พุทธภิญโญจำเลยนายจีระศักดิ์ พุทธภิญโญ จำเลยผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.อ. ม. 106, ม. 107, ม. 108ความว่า จำเลยขอให้ศาลปล่อยชั่วคราวในระหว่างฎีกา โดยผู้ขอประกันได้เสนอบัญชีทรัพย์มาพร้อมคำร้องนี้หมายเหตุ คดีนี้เดิมศาลชั้นต้นพิจารณาพิพากษารวมกับคดีอาญาหมายเลขแดงที่ 853/2532 ของศาลชั้นต้น แต่คดีดังกล่าวถึงที่สุดโดยมิได้อุทธรณ์ คงขึ้นสู่การพิจารณาของศาลอุทธรณ์ภาค 2 เฉพาะคดีนี้ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2522 มาตรา 4,7,15,66 วรรคแรก,102ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 90 เป็นกรรมเดียวผิดกฎหมายบทเดียวกันและมีโทษเท่ากัน ให้ลงโทษฐานจำหน่ายเฮโรอีนโดยไม่ได้รับอนุญาตจำคุก 30 ปี ของกลางริบศาลอุทธรณ์ภาค 2 พิพากษายืนจำเลยฎีกาจำเลยยื่นคำร้องดังกล่าว โดยมีคำร้องประกอบคำสั่งพิเคราะห์พฤติการณ์แห่งคดีแล้ว ยังไม่มีเหตุสมควรให้ปล่อยชั่วคราวระหว่างฎีกา จึงไม่อนุญาต ให้ยกคำร้อง(เสียง ตรีวิมล-บุญศรี กอบบุญ-มานิตย์ จิตต์จันทร์กลับ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
พระราชกฤษฎีกาพระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในท้องที่ตำบลท่านา ตำบลเหมาะ อำเภอกะปงและตำบลตำตัวอำเภอตะกั่วป่า จังหวัดพังงาให้เป็นเขตปฏิรูปที่ดินพ.ศ. ๒๕๕๓ ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร.ให้ไว้ ณ วันที่ ๒๙ กันยายนพ.ศ. ๒๕๕๓เป็นปีที่ ๖๕ในรัชกาลปัจจุบันพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชมีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่าโดยที่เป็นการสมควรกำหนดเขตที่ดินในท้องที่ตำบลท่านา ตำบลเหมาะ อำเภอกะปงและตำบลตำตัว อำเภอตะกั่วป่า จังหวัดพังงาให้เป็นเขตปฏิรูปที่ดินอาศัยอำนาจตามความในมาตรา๑๘๗ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย และมาตรา ๒๕ วรรคหนึ่งแห่งพระราชบัญญัติการปฏิรูปที่ดินเพื่อเกษตรกรรม พ.ศ. ๒๕๑๘อันเป็นกฎหมายที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคลซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๔๑ มาตรา ๔๒ และมาตรา ๔๓ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย บัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมายจึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้มาตรา๑ พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า พระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในท้องที่ตำบลท่านา ตำบลเหมาะ อำเภอกะปง และตำบลตำตัว อำเภอตะกั่วป่า จังหวัดพังงาให้เป็นเขตปฏิรูปที่ดิน พ.ศ. ๒๕๕๓มาตรา๒[๑]พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา๓ ให้ที่ดินในท้องที่ตำบลท่านาตำบลเหมาะ อำเภอกะปง และตำ บลตำ ตัว อำเภอตะกั่วป่า จังหวัดพังงาภายในแนวเขตตามแผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกานี้ เป็นเขตปฏิรูปที่ดินมาตรา๔ ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้ผู้รับสนองพระบรมราชโองการอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะนายกรัฐมนตรี[เอกสารแนบท้าย]๑.แผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดิน ในท้องที่ตำบลท่านา ตำบลเหมาะ อำเภอกะปงและตำบลตำตัว อำเภอตะกั่วป่า จังหวัดพังงา ให้เป็นเขตปฏิรูปที่ดิน พ.ศ. ๒๕๕๓(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)หมายเหตุ :-เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือ เนื่องจากในท้องที่ตำบลท่านาตำบลเหมาะ อำเภอกะปง และตำบลตำตัว อำเภอตะกั่วป่า จังหวัดพังงามีเกษตรกรผู้ไม่มีที่ดินประกอบเกษตรกรรมเป็นของตนเองหรือมีที่ดินเล็กน้อยไม่เพียงพอแก่การครองชีพหรือต้องเช่าที่ดินของผู้อื่นประกอบเกษตรกรรมอยู่เป็นจำนวนมากและโดยที่คณะรัฐมนตรีมีมติให้ดำเนินการปฏิรูปที่ดินเพื่อเกษตรกรรมในที่ดินเขตป่าสงวนแห่งชาติป่าเขาบางแก้ว ป่าเขาบางเคียน และป่าควนหินดานในส่วนที่มีสภาพเป็นป่าเสื่อมโทรมแล้วสมควรกำหนดเขตที่ดินในท้องที่ดังกล่าวให้เป็นเขตปฏิรูปที่ดิน จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้วิภา/ปรับปรุง๑ พฤษภาคม ๒๕๕๘[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๒๗/ตอนที่ ๖๒ ก/หน้า ๑/๔ ตุลาคม ๒๕๕๓
กฎกระทรวงกฎกระทรวงฉบับที่ ๒๓๗ (พ.ศ.๒๕๓๘)ออกตามความในพระราชบัญญัติการผังเมืองพ.ศ. ๒๕๑๘[๑] อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๕ แห่งพระราชบัญญัติการผังเมืองพ.ศ. ๒๕๑๘ และมาตรา ๒๖ วรรคหก แห่งพระราชบัญญัติการผังเมือง พ.ศ. ๒๕๑๘ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติการผังเมือง (ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๓๕รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้ให้ขยายระยะเวลาการใช้บังคับกฎกระทรวง ฉบับที่ ๗๖ (พ.ศ.๒๕๓๒) ออกตามความในพระราชบัญญัติการผังเมือง พ.ศ. ๒๕๑๘ซึ่งได้ขยายระยะเวลาการใช้บังคับมาครั้งหนึ่งแล้วโดยกฎกระทรวง ฉบับที่ ๒๐๓ (พ.ศ.๒๕๓๗) ออกตามความในพระราชบัญญัติการผังเมือง พ.ศ. ๒๕๑๘ต่อไปเป็นครั้งที่สองมีกำหนดหนึ่งปี ทั้งนี้ ตั้งแต่วันที่ ๓๐ ตุลาคม ๒๕๓๘เป็นต้นไปให้ไว้ ณ วันที่ ๙ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๓๘บรรหาร ศิลปอาชารัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยหมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือโดยที่ปรากฏว่าสภาพการณ์และสิ่งแวดล้อมในท้องที่ ตำบลนาตาล่วง ตำบลบ้านโพธิ์ตำบลทับเที่ยง ตำบลบางรัก ตำบลโคกหล่อตำบลบ้านควน และตำบลควนปริง อำเภอเมืองตรังจังหวัดตรัง ซึ่งกฎกระทรวง ฉบับที่ ๗๖ (พ.ศ. ๒๕๓๒) ออกตามความในพระราชบัญญัติการผังเมืองพ.ศ. ๒๕๑๘ กำหนดให้ใช้บังคับผังเมืองรวมในท้องที่ดังกล่าวได้เปลี่ยนแปลงไปและได้เคยมีการขยายระยะเวลาการใช้บังคับกฎกระทรวงดังกล่าวมาครั้งหนึ่งแล้วโดยกฎกระทรวงฉบับที่ ๒๐๓ (พ.ศ. ๒๕๓๗) ออกตามความในพระราชบัญญัติการผังเมือง พ.ศ. ๒๕๑๘แต่เป็นกรณีที่ไม่อาจดำเนินการแก้ไขผังเมืองรวมได้ทันภายในระยะเวลาที่กฎกระทรวงนั้นใช้บังคับสมควรขยายระยะเวลาการใช้บังคับกฎกระทรวง ฉบับที่ ๗๖ (พ.ศ. ๒๕๓๒) เป็นครั้งที่สองและเนื่องจากมาตรา ๒๖ วรรคหก แห่งพระราชบัญญัติการผังเมือง พ.ศ. ๒๕๑๘ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติการผังเมือง (ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๓๕ บัญญัติว่าการขยายระยะเวลาการใช้บังคับผังเมืองรวมให้กระทำโดยกฎกระทรวง จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้วิภา/ปรับปรุง๒๒ กันยายน ๒๕๕๘[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๑๒/ตอนที่ ๔๓ ก/หน้า ๒๕/๙ ตุลาคม ๒๕๓๘
ระเบียบศาลรัฐธรรมนูญว่าด้วยประโยชน์ตอบแทนอื่นในส่วนที่เกี่ยวกับค่าใช้จ่ายในการเดินทางของประธานศาลรัฐธรรมนูญและตุลาการศาลรัฐธรรมนูญ(ฉบับที่ ๒)พ.ศ. ๒๕๕๒ โดยที่เป็นการสมควรแก้ไขเพิ่มเติมระเบียบศาลรัฐธรรมนูญว่าด้วยประโยชน์ตอบแทนอื่นในส่วนที่เกี่ยวกับค่าใช้จ่ายในการเดินทางของประธานศาลรัฐธรรมนูญและตุลาการศาลรัฐธรรมนูญเพื่อให้การอนุญาตหรืออนุมัติการเดินทางของประธานศาลรัฐธรรมนูญและตุลาการศาลรัฐธรรมนูญเป็นไปด้วยความเรียบร้อยอาศัยอำนาจตามความในมาตรา๕ แห่งพระราชบัญญัติเงินเดือน เงินประจำตำแหน่งและประโยชน์ตอบแทนอื่นของประธานศาลรัฐธรรมนูญตุลาการศาลรัฐธรรมนูญ ประธานกรรมการและกรรมการการเลือกตั้งผู้ตรวจการแผ่นดินของรัฐสภาประธานกรรมการและกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติและประธานกรรมการและกรรมการตรวจเงินแผ่นดิน พ.ศ. ๒๕๔๑ และมาตรา ๖ แห่งพระราชบัญญัติสำนักงานศาลรัฐธรรมนูญพ.ศ. ๒๕๔๒จึงกำหนดผู้มีอำนาจในการอนุญาตหรืออนุมัติการเดินทางของประธานศาลรัฐธรรมนูญและตุลาการศาลรัฐธรรมนูญไว้ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ ระเบียบนี้เรียกว่า ระเบียบศาลรัฐธรรมนูญว่าด้วยประโยชน์ตอบแทนอื่นในส่วนที่เกี่ยวกับค่าใช้จ่ายในการเดินทางของประธานศาลรัฐธรรมนูญและตุลาการศาลรัฐธรรมนูญ(ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๕๒ข้อ ๒[๑]ระเบียบนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปข้อ ๓ให้เพิ่มความต่อไปนี้เป็นวรรคสองและวรรคสามของข้อ ๔ของระเบียบศาลรัฐธรรมนูญ ว่าด้วยประโยชน์ตอบแทนอื่นในส่วนที่เกี่ยวกับค่าใช้จ่ายในการเดินทางของประธานศาลรัฐธรรมนูญและตุลาการศาลรัฐธรรมนูญพ.ศ. ๒๕๔๒การเดินทางของประธานศาลรัฐธรรมนูญให้อยู่ในดุลพินิจของประธานศาลรัฐธรรมนูญและรายงานให้คณะตุลาการศาลรัฐธรรมนูญทราบการเดินทางในราชอาณาจักรของตุลาการศาลรัฐธรรมนูญให้อยู่ในดุลพินิจของผู้เดินทางแต่ให้รายงานประธานศาลรัฐธรรมนูญเพื่อทราบสำหรับการเดินทางไปต่างประเทศของตุลาการศาลรัฐธรรมนูญให้ประธานศาลรัฐธรรมนูญเป็นผู้มีอำนาจในการพิจารณาอนุญาตหรืออนุมัติประกาศณ วันที่ ๓๐ เมษายน พ.ศ. ๒๕๕๒ชัช ชลวรประธานศาลรัฐธรรมนูญปริยานุช/ผู้จัดทำ๑ มิถุนายน ๒๕๕๒พรมนัส/ปรับปรุง๕ มิถุนายน ๒๕๖๑[๑]ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๖/ตอนที่ ๓๒ ก/หน้า ๒๓/๒๖ พฤษภาคม ๒๕๕๒
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4724/2538หลักกฎหมาย: ที่ศาลล่างทั้งสองพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตาม ป.อ.มาตรา 138 วรรคสอง และมาตรา 140 วรรคสามนั้น การปรับบทลงโทษเพียงตามมาตรา 140 วรรคสามนั้น ยังไม่ชัดเจน เพราะไม่แน่ชัดว่าจำเลยผู้กระทำความผิดต้องระวางโทษหนักกว่าโทษที่กฎหมายบัญญัติไว้กึ่งหนึ่งของมาตรา 140วรรคแรก หรือวรรคสอง เมื่อข้อเท็จจริงฟังได้ว่า จำเลยต่อสู้ขัดขวางเจ้าพนักงาน โดยมีและใช้อาวุธปืน การกระทำของจำเลยจึงเป็นความผิดตามมาตรา 138 วรรคสอง, 140 วรรคแรก และวรรคสาม ปัญหาข้อนี้เป็นปัญหาอันเกี่ยวกับความสงบเรียบร้อย แม้ไม่มีคู่ความฝ่ายใดอุทธรณ์ฎีกา ศาลฎีกาก็มีอำนาจหยิบยกขึ้นวินิจฉัยปรับบทลงโทษให้ถูกต้องได้ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4724/2538พนักงานอัยการประจำศาล-โจทก์นายเจริญ สรรเสริญจำเลย ป.อ. ม. 138 วรรคสอง, ม. 140 ป.วิ.อ. ม. 195, ม. 225ที่ศาลล่างทั้งสองพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตาม ป.อ.มาตรา 138 วรรคสอง และมาตรา 140 วรรคสามนั้น การปรับบทลงโทษเพียงตามมาตรา 140 วรรคสามนั้น ยังไม่ชัดเจน เพราะไม่แน่ชัดว่าจำเลยผู้กระทำความผิดต้องระวางโทษหนักกว่าโทษที่กฎหมายบัญญัติไว้กึ่งหนึ่งของมาตรา 140วรรคแรก หรือวรรคสอง เมื่อข้อเท็จจริงฟังได้ว่า จำเลยต่อสู้ขัดขวางเจ้าพนักงาน โดยมีและใช้อาวุธปืน การกระทำของจำเลยจึงเป็นความผิดตามมาตรา 138 วรรคสอง, 140 วรรคแรก และวรรคสาม ปัญหาข้อนี้เป็นปัญหาอันเกี่ยวกับความสงบเรียบร้อย แม้ไม่มีคู่ความฝ่ายใดอุทธรณ์ฎีกา ศาลฎีกาก็มีอำนาจหยิบยกขึ้นวินิจฉัยปรับบทลงโทษให้ถูกต้องได้(ชลอ บุณยเนตร-มีพาศน์ โปตระนันทน์-ธวัชชัย พิทักษ์พล)ศาลจังหวัดทุ่งสง - นายไพบูลย์ ชูโชติศาลอุทธรณ์ภาค ๓ - นายกิติยาภรณ์ อาตมียะนันท์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4724/2538พนักงานอัยการประจำศาล-โจทก์นายเจริญ สรรเสริญจำเลย ป.อ. ม. 138 วรรคสอง, ม. 140 ป.วิ.อ. ม. 195, ม. 225ที่ศาลล่างทั้งสองพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตาม ป.อ.มาตรา 138 วรรคสอง และมาตรา 140 วรรคสามนั้น การปรับบทลงโทษเพียงตามมาตรา 140 วรรคสามนั้น ยังไม่ชัดเจน เพราะไม่แน่ชัดว่าจำเลยผู้กระทำความผิดต้องระวางโทษหนักกว่าโทษที่กฎหมายบัญญัติไว้กึ่งหนึ่งของมาตรา 140วรรคแรก หรือวรรคสอง เมื่อข้อเท็จจริงฟังได้ว่า จำเลยต่อสู้ขัดขวางเจ้าพนักงาน โดยมีและใช้อาวุธปืน การกระทำของจำเลยจึงเป็นความผิดตามมาตรา 138 วรรคสอง, 140 วรรคแรก และวรรคสาม ปัญหาข้อนี้เป็นปัญหาอันเกี่ยวกับความสงบเรียบร้อย แม้ไม่มีคู่ความฝ่ายใดอุทธรณ์ฎีกา ศาลฎีกาก็มีอำนาจหยิบยกขึ้นวินิจฉัยปรับบทลงโทษให้ถูกต้องได้(ชลอ บุณยเนตร-มีพาศน์ โปตระนันทน์-ธวัชชัย พิทักษ์พล)ศาลจังหวัดทุ่งสง - นายไพบูลย์ ชูโชติศาลอุทธรณ์ภาค ๓ - นายกิติยาภรณ์ อาตมียะนันท์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศคณะกรรมการกองทุนเพื่อการส่งคนต่างด้าวประกาศคณะกรรมการกองทุนเพื่อการส่งคนต่างด้าวกลับออกไปนอกราชอาณาจักรเรื่องผลการพิจารณาจัดสรรเงินของกองทุนเพื่อการส่งคนต่างด้าวกลับออกไปนอกราชอาณาจักรประจำปีงบประมาณพ.ศ. ๒๕๖๐ (ฉบับที่ ๓)[๑] อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๓๗ แห่งพระราชบัญญัติการทำงานของคนต่างด้าวพ.ศ. ๒๕๕๑ คณะกรรมการกองทุนเพื่อการส่งคนต่างด้าวกลับออกไปนอกราชอาณาจักรจึงออกประกาศผลการพิจารณาจัดสรรเงินกองทุนเพื่อการส่งคนต่างด้าวกลับออกไปนอกราชอาณาจักรประจำปีงบประมาณ พ.ศ. ๒๕๖๐ เพิ่มเติมรายละเอียดปรากฏตามเอกสารแนบท้ายประกาศนี้ทั้งนี้ ตั้งแต่วันที่ ๒๔ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๖๐ เป็นต้นไปประกาศณ วันที่ ๑๗ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๖๐หม่อมหลวงปุณฑริกสมิติปลัดกระทรวงแรงงานประธานกรรมการกองทุนเพื่อการส่งคนต่างด้าวกลับออกไปนอกราชอาณาจักร[เอกสารแนบท้าย]๑.สรุปเงินที่ได้รับการจัดสรรเงินกองทุนฯ ประจำปีงบประมาณ พ.ศ.๒๕๖๐ เพิ่มเติมจำแนกตามยุทธศาสตร์กองทุนเพื่อการส่งคนต่างด้าวกลับออกไปนอกราชอาณาจักร (ตามมติคณะกรรมการฯในการประชุมครั้งที่ ๓/๒๕๖๐ เมื่อวันที่ ๒๔ มีนาคม ๒๕๖๐)(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)พรวิภา/อัญชลี/จัดทำ๘ มิถุนายน๒๕๖๐[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๓๔/ตอนพิเศษ ๑๕๓ ง/หน้า ๑๘/๗ มิถุนายน ๒๕๖๐