คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 933/2484หลักกฎหมาย: นักโทษที่ได้รับแต่งตั้งให้มีตำแหน่งยามในสามัญไม่ถือว่าเป็นเจ้าพนักงานตามความในมาตรา 169โจทก์ฟ้องว่าจำเลยเป็นนักโทษได้รับหน้าที่เป็นเจ้าพนักงานยามในสามัญ มีตำแน่งหน้าที่ควบคุมบุคคลที่ต้องคุมขังพลเรือนและห้องขังพิเศษในเรือนจำมณฑลทหารบกที่ ๔ มีความประมาทเป็นเหตุให้นักโทษหลบหนีไปได้รวม ๖ คน ขอให้ลงโทษ ศาลมณฑลทหารบกที่ ๔ พิจารณาเห็นว่าโจทก์ฟ้องว่าจำเลยเป็นเจ้าพนักงานแต่ทางพิจารณาได้ความว่าจำเลยเป็นนักโทษ ถือว่าข้อเท็จจริงตามทางพิจารณาต่างกับฟ้อง พิพากษาให้ยกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่าการที่นักโทษได้รับการแต่งตั้งให้มีหน้าที่ช่วยเหลือเจ้าพนักงานเรือนจำเช่นได้รับตั้งให้เป็นยามในสามัญตรวจเช่นนี้ เป็นเพียงประโยชน์ที่ทางราชการได้ให้แก่นักโทษผู้ประพฤติดีเท่านั้น มิได้มุ่งหมายถึงแก่แต่ตั้งให้เป็นเป็นเจ้าพนักงานของเรือนจำไม่จำเลยไม่มีผิดตามกฎหมายที่โจทก์ขอให้ลงโทษ พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่าฟ้องโจทก์บรรยายว่า จำเลยได้รับหน้าที่เป็นเจ้าพนักงานยามในสามัญ แต่ตามพระราชบัญญัติและข้อบังคับในเรื่องนี้ ไม่มีแห่งใดที่ระบุถึงเจ้าพนักงานยามในสามัญ เพียงแต่บัญญัติว่าเป็นตำแหน่งหน้าที่ช่วยเหลือเจ้าพนักงานเท่านั้น และถึงแม้ความในข้อบังคับทหารจะระบุถึงผู้คุมพิเศษว่ามีหน้าที่และความรับผิดชอบเช่นนี้เดียวกับผู้คุมประจำก็ตาม แต่พระราชบัญญัติอนุญาตให้แต่งตั้งผู้ช่วยเหลือเจ้าพนักงานเท่านั้น ฉะนั้นผู้คุม พิเศษก็เพียงอำนาจหน้าที่เสมือนผู้คุมประจำ แต่หาใช่เจ้าพนักงานไม่ พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 933/2484อัยยการศาลมณฑลทหารบทที่ 4โจทก์นักโทษชายเภา จินสลุดจำเลย ป.อ. ม. 169 ป.วิ.อ. ม. 192 พ.ร.บ.เรือนจำทหาร พ.ศ.2479 ม. 14นักโทษที่ได้รับแต่งตั้งให้มีตำแหน่งยามในสามัญไม่ถือว่าเป็นเจ้าพนักงานตามความในมาตรา 169โจทก์ฟ้องว่าจำเลยเป็นนักโทษได้รับหน้าที่เป็นเจ้าพนักงานยามในสามัญ มีตำแน่งหน้าที่ควบคุมบุคคลที่ต้องคุมขังพลเรือนและห้องขังพิเศษในเรือนจำมณฑลทหารบกที่ ๔ มีความประมาทเป็นเหตุให้นักโทษหลบหนีไปได้รวม ๖ คน ขอให้ลงโทษ ศาลมณฑลทหารบกที่ ๔ พิจารณาเห็นว่าโจทก์ฟ้องว่าจำเลยเป็นเจ้าพนักงานแต่ทางพิจารณาได้ความว่าจำเลยเป็นนักโทษ ถือว่าข้อเท็จจริงตามทางพิจารณาต่างกับฟ้อง พิพากษาให้ยกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่าการที่นักโทษได้รับการแต่งตั้งให้มีหน้าที่ช่วยเหลือเจ้าพนักงานเรือนจำเช่นได้รับตั้งให้เป็นยามในสามัญตรวจเช่นนี้ เป็นเพียงประโยชน์ที่ทางราชการได้ให้แก่นักโทษผู้ประพฤติดีเท่านั้น มิได้มุ่งหมายถึงแก่แต่ตั้งให้เป็นเป็นเจ้าพนักงานของเรือนจำไม่จำเลยไม่มีผิดตามกฎหมายที่โจทก์ขอให้ลงโทษ พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่าฟ้องโจทก์บรรยายว่า จำเลยได้รับหน้าที่เป็นเจ้าพนักงานยามในสามัญ แต่ตามพระราชบัญญัติและข้อบังคับในเรื่องนี้ ไม่มีแห่งใดที่ระบุถึงเจ้าพนักงานยามในสามัญ เพียงแต่บัญญัติว่าเป็นตำแหน่งหน้าที่ช่วยเหลือเจ้าพนักงานเท่านั้น และถึงแม้ความในข้อบังคับทหารจะระบุถึงผู้คุมพิเศษว่ามีหน้าที่และความรับผิดชอบเช่นนี้เดียวกับผู้คุมประจำก็ตาม แต่พระราชบัญญัติอนุญาตให้แต่งตั้งผู้ช่วยเหลือเจ้าพนักงานเท่านั้น ฉะนั้นผู้คุม พิเศษก็เพียงอำนาจหน้าที่เสมือนผู้คุมประจำ แต่หาใช่เจ้าพนักงานไม่ พิพากษายืน(นิติศาสตร์-พลางกูร-ทิพปัญญา)ศาลชั้นต้น - หลวงประสิทธิพรรณเลิศศาลอุทธรณ์ - นาย+แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่าจำเลยเป็นนักโทษได้รับหน้าที่เป็นเจ้าพนักงานยามในสามัญ มีตำแน่งหน้าที่ควบคุมบุคคลที่ต้องคุมขังพลเรือนและห้องขังพิเศษในเรือนจำมณฑลทหารบกที่ ๔ มีความประมาทเป็นเหตุให้นักโทษหลบหนีไปได้รวม ๖ คน ขอให้ลงโทษ ศาลมณฑลทหารบกที่ ๔ พิจารณาเห็นว่าโจทก์ฟ้องว่าจำเลยเป็นเจ้าพนักงานแต่ทางพิจารณาได้ความว่าจำเลยเป็นนักโทษ ถือว่าข้อเท็จจริงตามทางพิจารณาต่างกับฟ้อง พิพากษาให้ยกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่าการที่นักโทษได้รับการแต่งตั้งให้มีหน้าที่ช่วยเหลือเจ้าพนักงานเรือนจำเช่นได้รับตั้งให้เป็นยามในสามัญตรวจเช่นนี้ เป็นเพียงประโยชน์ที่ทางราชการได้ให้แก่นักโทษผู้ประพฤติดีเท่านั้น มิได้มุ่งหมายถึงแก่แต่ตั้งให้เป็นเป็นเจ้าพนักงานของเรือนจำไม่จำเลยไม่มีผิดตามกฎหมายที่โจทก์ขอให้ลงโทษ พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่าฟ้องโจทก์บรรยายว่า จำเลยได้รับหน้าที่เป็นเจ้าพนักงานยามในสามัญ แต่ตามพระราชบัญญัติและข้อบังคับในเรื่องนี้ ไม่มีแห่งใดที่ระบุถึงเจ้าพนักงานยามในสามัญ เพียงแต่บัญญัติว่าเป็นตำแหน่งหน้าที่ช่วยเหลือเจ้าพนักงานเท่านั้น และถึงแม้ความในข้อบังคับทหารจะระบุถึงผู้คุมพิเศษว่ามีหน้าที่และความรับผิดชอบเช่นนี้เดียวกับผู้คุมประจำก็ตาม แต่พระราชบัญญัติอนุญาตให้แต่งตั้งผู้ช่วยเหลือเจ้าพนักงานเท่านั้น ฉะนั้นผู้คุม พิเศษก็เพียงอำนาจหน้าที่เสมือนผู้คุมประจำ แต่หาใช่เจ้าพนักงานไม่ พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 933/2484อัยยการศาลมณฑลทหารบทที่ 4โจทก์นักโทษชายเภา จินสลุดจำเลย ป.อ. ม. 169 ป.วิ.อ. ม. 192 พ.ร.บ.เรือนจำทหาร พ.ศ.2479 ม. 14นักโทษที่ได้รับแต่งตั้งให้มีตำแหน่งยามในสามัญไม่ถือว่าเป็นเจ้าพนักงานตามความในมาตรา 169โจทก์ฟ้องว่าจำเลยเป็นนักโทษได้รับหน้าที่เป็นเจ้าพนักงานยามในสามัญ มีตำแน่งหน้าที่ควบคุมบุคคลที่ต้องคุมขังพลเรือนและห้องขังพิเศษในเรือนจำมณฑลทหารบกที่ ๔ มีความประมาทเป็นเหตุให้นักโทษหลบหนีไปได้รวม ๖ คน ขอให้ลงโทษ ศาลมณฑลทหารบกที่ ๔ พิจารณาเห็นว่าโจทก์ฟ้องว่าจำเลยเป็นเจ้าพนักงานแต่ทางพิจารณาได้ความว่าจำเลยเป็นนักโทษ ถือว่าข้อเท็จจริงตามทางพิจารณาต่างกับฟ้อง พิพากษาให้ยกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่าการที่นักโทษได้รับการแต่งตั้งให้มีหน้าที่ช่วยเหลือเจ้าพนักงานเรือนจำเช่นได้รับตั้งให้เป็นยามในสามัญตรวจเช่นนี้ เป็นเพียงประโยชน์ที่ทางราชการได้ให้แก่นักโทษผู้ประพฤติดีเท่านั้น มิได้มุ่งหมายถึงแก่แต่ตั้งให้เป็นเป็นเจ้าพนักงานของเรือนจำไม่จำเลยไม่มีผิดตามกฎหมายที่โจทก์ขอให้ลงโทษ พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่าฟ้องโจทก์บรรยายว่า จำเลยได้รับหน้าที่เป็นเจ้าพนักงานยามในสามัญ แต่ตามพระราชบัญญัติและข้อบังคับในเรื่องนี้ ไม่มีแห่งใดที่ระบุถึงเจ้าพนักงานยามในสามัญ เพียงแต่บัญญัติว่าเป็นตำแหน่งหน้าที่ช่วยเหลือเจ้าพนักงานเท่านั้น และถึงแม้ความในข้อบังคับทหารจะระบุถึงผู้คุมพิเศษว่ามีหน้าที่และความรับผิดชอบเช่นนี้เดียวกับผู้คุมประจำก็ตาม แต่พระราชบัญญัติอนุญาตให้แต่งตั้งผู้ช่วยเหลือเจ้าพนักงานเท่านั้น ฉะนั้นผู้คุม พิเศษก็เพียงอำนาจหน้าที่เสมือนผู้คุมประจำ แต่หาใช่เจ้าพนักงานไม่ พิพากษายืน(นิติศาสตร์-พลางกูร-ทิพปัญญา)ศาลชั้นต้น - หลวงประสิทธิพรรณเลิศศาลอุทธรณ์ - นาย+แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ