ตราพระบรมราชโองการตราพระบรมราชโองการพระราชกฤษฎีกาเงินสวัสดิการเกี่ยวกับเงินเพิ่มค่าครองชีพชั่วคราว(ฉบับที่ 3)พ.ศ.2530----------ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร.ให้ไว้ ณ วันที่ 8 มีนาคม พ.ศ.2530เป็นปีที่ 42 ในรัชกาลปัจจุบันพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้า ฯให้ประกาศว่าโดยที่เป็นการสมควรแก้ไขเพิ่มเติมพระราชกฤษฎีกาว่าด้วยเงินสวัสดิการเกี่ยวกับเงินเพิ่มค่าครองชีพชั่วคราวอาศัยอำนาจตามความในมาตรา 159 ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย และมาตรา 3แห่งพระราชบัญญัติการกำหนดหลักเกณฑ์เกี่ยวกับการจ่ายเงินบางประเภทตามงบประมาณรายจ่ายพ.ศ.2518มาตรา 28 แห่งพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการพลเรือนพ.ศ.2518 มาตรา 8 แห่งพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายตุลาการ พ.ศ.2521 มาตรา 8แห่งพระพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายอัยการพ.ศ.2521 มาตรา 7แห่งพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการตำรวจ พ.ศ.2521 มาตรา 14แห่งพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการทหาร พ.ศ.2521 และมาตรา25 แห่งพระราชบัญญัติข้าราชการครูพ.ศ.2523 จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้า ฯให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้มาตรา 1 พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า `พระราชกฤษฎีกาเงินสวัสดิการเกี่ยวกับเงินเพิ่มค่าครองชีพชั่วคราว (ฉบับที่ 3) พ.ศ.2530'มาตรา 2 พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ 1 เมษายน พ.ศ.2530เป็นต้นไปมาตรา 3 ให้ยกเลิกบทนิยามคำว่า `ข้าราชการ' ในมาตรา 4แห่งพระราชกฤษฎีกาเงินสวัสดิการเกี่ยวกับเงินเพิ่มค่าครองชีพชั่วคราวพ.ศ.2521และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน`ข้าราชการ' หมายความว่าข้าราชการพลเรือนตามกฎหมายว่าด้วยระเบียบข้าราชการพลเรือนข้าราชการฝ่ายตุลาการตามกฎหมายว่าด้วยระเบียบข้าราชการฝ่ายตุลาการ ข้าราชการฝ่ายอัยการตามกฎหมายว่าด้วยข้าราชการฝ่ายอัยการข้าราชการพลเรือนในมหาวิทยาลัยตามกฎหมายว่าด้วยระเบียบข้าราชการพลเรือนในมหาวิทยาลัยข้าราชการฝ่ายรัฐสภาตามกฎหมายว่าด้วยระเบียบข้าราชการฝ่ายรัฐสภาข้าราชการตำรวจตามกฎหมายว่าด้วยระเบียบข้าราชการตำรวจ ข้าราชการทหารตามกฎหมายว่าด้วยระเบียบข้าราชการทหารและข้าราชการครูตามกฎหมายว่าด้วยระเบียบข้าราชการครูมาตรา 4 ให้ยกเลิกความในมาตรา 5แห่งพระราชกฤษฎีกาเงินสวัสดิการเกี่ยวกับเงินเพิ่มค่าครองชีพชั่วคราว พ.ศ.2521ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชกฤษฎีกา เงินสวัสดิการเกี่ยวกับเงินเพิ่มค่าครองชีพชั่วคราว (ฉบับที่ 2)พ.ศ.2522และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน`มาตรา 5 ภายใต้บังคับบทบัญญัติแห่งมาตรา 6 และมาตรา 6 ทวิ สิทธิการได้รับพ.ช.ค. ให้เป็นดังนี้ (1)ข้าราชการหรือลูกจ้างซึ่งได้รับเงินเดือนหรือค่าจ้างต่ำกว่าเดือนละหนึ่งพันสามร้อยยี่สิบห้าบาท ทั้งนี้เมื่อหักเงินเบิกลดเนื่องจากการปรับขั้นเงินเดือน (ถ้ามี) ออกแล้ว ให้ได้รับพ.ช.ค.ในอัตราเดือนละสี่ร้อยยี่สิบสี่บาท (2)ข้าราชการหรือลูกจ้างซึ่งได้รับเงินเดือนหรือค่าจ้างตั้งแต่เดือนละหนึ่งพันสามร้อยยี่สิบห้าบาท แต่ต่ำกว่าเดือนละหนึ่งพันสามร้อยเก้าสิบห้าบาททั้งนี้เมื่อหักเงินเบิกลดเนื่องจากการปรับชั้นเงินเดือน (ถ้ามี) ออกแล้ว ให้ได้รับพ.ช.ค.ในอัตราเดือนละสามร้อยห้าสิบสี่บาท (3)ข้าราชการหรือลูกจ้างซึ่งได้รับเงินเดือนหรือค่าจ้างตั้งแต่เดือนละหนึ่งพันสามร้อยเก้าสิบห้าบาท แต่ต่ำกว่าเดือนละหนึ่งพันสีร้อยเจ็ดสิบบาททั้งนี้ เมื่อหักเงินเบิกลดเนื่องจากการปรับขั้นเงินเดือน (ถ้ามี) ออกแล้ว ให้ได้รับพ.ช.ค.ในอัตราเดือนละสองร้อยแปดสิบสี่บาท (4)ข้าราชการหรือลูกจ้างซึ่งได้รับเงินเดือนหรือค่าจ้างตั้งแต่เดือนละหนึ่งพันสี่ร้อยเจ็ดสิบบาท แต่ไม่เกินเดือนละหนึ่งพันเจ็ดร้อยสามสิบบาท ทั้งนี้เมื่อหักเงินเบิกลดเนื่องจากการปรับขั้นเงินเดือน(ถ้ามี) ออกแล้ว ให้ได้รับพ.ช.ค.ในอัตราเดือนละสองร้อยเจ็ดสิบบาท (5)ข้าราชการหรือลูกจ้างซึ่งได้รับเงินเดือนหรือค่าจ้างสูงกว่าเดือนละหนึ่งพันเจ็ดร้อยสามสิบบาท แต่ไม่เกินเดือนละสี่พันแปดร้อยบาท ทั้งนี้เมื่อหักเงินเบิกลดเนื่องจากการปรับชั้นเงินเดือน(ถ้ามี) ออกแล้ว ให้ได้รับ พ.ช.ค. ในอัตราเดือนละสองร้อยบาทการคำนวณอัตราค่าจ้างรายวันหรือรายชั่วโมงเป็นรายเดือนเพื่อประโยชน์ตาม (1)(2) (3)(4) และ (5) ให้เป็นไปตามระเบียบที่กระทรวงการคลังกำหนด'มาตรา 5 ให้ยกเลิกความในมาตรา 6 ทวิแห่งพระราชกฤษฎีกาเงินสวัสดิการเกี่ยวกับเงินเพิ่มค่าครองชีพชั่วคราว พ.ศ.2521ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชกฤษฎีกาเงินสวัสดิการเกี่ยวกับเงินเพิ่มค่าครองชีพชั่วคราว (ฉบับที่ 2) พ.ศ.2522และให้ความต่อไปนี้แทน`มาตรา 6 ทวิ ข้าราชการหรือลูกจ้างซึ่งมีสิทธิได้รับ พ.ช.ค.ตามมาตรา 5แม้ถูกลงโทษตัดเงินเดือนหรือค่าจ้าง ก็คงให้มีสิทธิได้รับ พ.ช.ค.ในอัตราที่กำหนดไว้สำหรับเงินเดือนหรือค่าจ้างที่ข้าราชการหรือลูกจ้างนั้นเคยได้รับอยู่ก่อนถูกลงโทษ'ผู้รับสนองพระบรมราชโองการพลเอก ป. ติณสูลานนท์ นายกรัฐมนตรี----------------------------------------------------------------------------หมายเหตุ:-เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือโดยที่เป็นการสมควรปรับปรุงการจ่ายเงินช่วยเหลือเพิ่มค่าครองชีพชั่วคราวให้เหมาะสมกับสภาวะการครองชีพปัจจุบันจึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้