คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3314/2522หลักกฎหมาย: จำเลยถูกจับ 2 ข้อหา ฐานดูดทรายในแม่น้ำเจ้าพระยา กับควบคุมเรือยนต์และเครื่องจักรเรือยนต์โดยไม่มีประกาศนียบัตร นำส่งอัยการอัยการไม่ฟ้องฐานดูดทรายซึ่งอยู่ในอำนาจศาลจังหวัด พนักงานสอบสวนแจ้งข้อหาฐานควบคุมเรือยนต์ฯอีกครั้งหนึ่ง แต่ครั้งแรกอัยการมิได้ขอผัดฟ้อง และมิได้รับอนุญาตให้ฟ้องเกินกำหนดจากอธิบดีกรมอัยการ โจทก์ไม่มีอำนาจฟ้องศาลชั้นต้นไม่ประทับฟ้อง ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยข้อกฎหมายว่า "ตามพระราชบัญญัติให้นำวิธีพิจารณาความอาญาในศาลแขวงมาใช้บังคับในศาลจังหวัด พ.ศ. 2520 มาตรา 3บัญญัติว่า "ในท้องที่ซึ่งยังมิได้มีศาลแขวงเปิดทำการ ให้นำวิธีพิจารณาความอาญาตามบทบัญญัติแห่งกฎหมายว่าด้วยการจัดตั้งศาลแขวงและวิธีพิจารณาความอาญาในศาลแขวงมาใช้ในศาลจังหวัด สำหรับคดีอาญาที่มีอัตราโทษอย่างสูงตามที่กฎหมายกำหนดไว้ให้จำคุกไม่เกิน 3 ปี หรือปรับไม่เกินหกพันบาทหรือทั้งจำทั้งปรับ" ส่วนมาตรา 2 มีความว่า จะให้ใช้บังคับในท้องที่ใด เมื่อใดให้ตราเป็นพระราชกฤษฎีกา ต่อมามีพระราชกฤษฎีกาลงวันที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2520 ให้ใช้บังคับในท้องที่อำเภอเมืองสิงห์บุรีและอำเภออินทร์บุรี โดยใช้บังคับเมื่อพ้นกำหนด 30 วันนับแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป ซึ่งมีผลตั้งแต่วันที่ 30 มกราคม 2521 เป็นต้นไป คดีนี้อยู่ในบังคับแห่งพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแขวงและวิธีพิจารณาความอาญาในศาลแขวง พ.ศ. 2499 มาตรา 7และ 9 ซึ่งบทบัญญัติในมาตรา 7 มีความว่าต้องยื่นฟ้องภายในกำหนดเวลาเจ็ดสิบสองชั่วโมงนับแต่เวลาที่ผู้ต้องหาถูกจับ กรณีมีเหตุจำเป็นให้ยื่นคำร้องขอผัดฟ้องไว้ ส่วนมาตรา 9 มีความว่า เมื่อพ้นกำหนดเวลาตามมาตรา 7 จะฟ้องได้ต้องได้รับอนุญาตจากอธิบดีกรมอัยการ ข้อเท็จจริงในคดีนี้ได้ความว่า จำเลยถูกเจ้าพนักงานตำรวจจับเมื่อวันที่ 17 สิงหาคม 2521 สองข้อหาคือดูดทรายในแม่น้ำเจ้าพระยาโดยไม่ได้รับอนุญาต และควบคุมเรือยนต์เครื่องจักรเรือยนต์โดยไม่มีประกาศนียบัตร และนำส่งพนักงานสอบสวนในวันเดียวกันนั้นเวลา 19นาฬิกา แต่ต่อมาพนักงานอัยการสั่งไม่ฟ้องในข้อหาดูดทรายในแม่น้ำเจ้าพระยาโดยไม่ได้รับอนุญาต ซึ่งอยู่ในเขตอำนาจศาลจังหวัด ครั้นในวันที่ 20 กุมภาพันธ์2522 พนักงานสอบสวนได้แจ้งข้อหาควบคุมเรือยนต์เครื่องจักรเรือยนต์โดยไม่มีประกาศนียบัตรให้จำเลยทราบอีกครั้งหนึ่ง แล้วส่งฟ้องศาล ศาลฎีกาเห็นว่าความผิดดังกล่าวอยู่ในอำนาจศาลแขวงพิจารณาพิพากษา พนักงานสอบสวนได้แจ้งข้อหาให้จำเลยทราบตั้งแต่แรก และเป็นความผิดคนละกรรมกับข้อหาดูดทรายในแม่น้ำเจ้าพระยาโดยไม่ได้รับอนุญาต พนักงานสอบสวนต้องส่งจำเลยให้พนักงานอัยการฟ้องภายใน 72 ชั่วโมงหรือต้องผัดฟ้องต่อศาลแขวงตามมาตรา 7 แห่งพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแขวงและวิธีพิจารณาความอาญาในศาลแขวง พ.ศ. 2499 แต่พนักงานสอบสวนหรือพนักงานอัยการมิได้ขอผัดฟ้องและได้ส่งตัวจำเลยมาฟ้องศาลหลังถูกจับในข้อหานี้ถึง 6 เดือน โดยไม่ได้รับอนุญาตจากอธิบดีกรมอัยการตามมาตรา 9 จึงเป็นการหลีกเลี่ยงไม่ปฏิบัติตามบทบัญญัติในมาตรา 7 และ 9 แห่งพระราชบัญญัติดังกล่าว โจทก์จึงไม่มีอำนาจฟ้อง"พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3314/2522อัยการสิงห์บุรีโจทก์นายสมศักดิ์ เชื้อเล็กจำเลย พ.ร.บ.จัดตั้งศาลแขวงและวิธีพิจารณาความอาญาในศาลแขวง พ.ศ.2499 , จำเลยถูกจับ 2 ข้อหา ฐานดูดทรายในแม่น้ำเจ้าพระยา กับควบคุมเรือยนต์และเครื่องจักรเรือยนต์โดยไม่มีประกาศนียบัตร นำส่งอัยการอัยการไม่ฟ้องฐานดูดทรายซึ่งอยู่ในอำนาจศาลจังหวัด พนักงานสอบสวนแจ้งข้อหาฐานควบคุมเรือยนต์ฯอีกครั้งหนึ่ง แต่ครั้งแรกอัยการมิได้ขอผัดฟ้อง และมิได้รับอนุญาตให้ฟ้องเกินกำหนดจากอธิบดีกรมอัยการ โจทก์ไม่มีอำนาจฟ้องศาลชั้นต้นไม่ประทับฟ้อง ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยข้อกฎหมายว่า "ตามพระราชบัญญัติให้นำวิธีพิจารณาความอาญาในศาลแขวงมาใช้บังคับในศาลจังหวัด พ.ศ. 2520 มาตรา 3บัญญัติว่า "ในท้องที่ซึ่งยังมิได้มีศาลแขวงเปิดทำการ ให้นำวิธีพิจารณาความอาญาตามบทบัญญัติแห่งกฎหมายว่าด้วยการจัดตั้งศาลแขวงและวิธีพิจารณาความอาญาในศาลแขวงมาใช้ในศาลจังหวัด สำหรับคดีอาญาที่มีอัตราโทษอย่างสูงตามที่กฎหมายกำหนดไว้ให้จำคุกไม่เกิน 3 ปี หรือปรับไม่เกินหกพันบาทหรือทั้งจำทั้งปรับ" ส่วนมาตรา 2 มีความว่า จะให้ใช้บังคับในท้องที่ใด เมื่อใดให้ตราเป็นพระราชกฤษฎีกา ต่อมามีพระราชกฤษฎีกาลงวันที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2520 ให้ใช้บังคับในท้องที่อำเภอเมืองสิงห์บุรีและอำเภออินทร์บุรี โดยใช้บังคับเมื่อพ้นกำหนด 30 วันนับแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป ซึ่งมีผลตั้งแต่วันที่ 30 มกราคม 2521 เป็นต้นไป คดีนี้อยู่ในบังคับแห่งพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแขวงและวิธีพิจารณาความอาญาในศาลแขวง พ.ศ. 2499 มาตรา 7และ 9 ซึ่งบทบัญญัติในมาตรา 7 มีความว่าต้องยื่นฟ้องภายในกำหนดเวลาเจ็ดสิบสองชั่วโมงนับแต่เวลาที่ผู้ต้องหาถูกจับ กรณีมีเหตุจำเป็นให้ยื่นคำร้องขอผัดฟ้องไว้ ส่วนมาตรา 9 มีความว่า เมื่อพ้นกำหนดเวลาตามมาตรา 7 จะฟ้องได้ต้องได้รับอนุญาตจากอธิบดีกรมอัยการ ข้อเท็จจริงในคดีนี้ได้ความว่า จำเลยถูกเจ้าพนักงานตำรวจจับเมื่อวันที่ 17 สิงหาคม 2521 สองข้อหาคือดูดทรายในแม่น้ำเจ้าพระยาโดยไม่ได้รับอนุญาต และควบคุมเรือยนต์เครื่องจักรเรือยนต์โดยไม่มีประกาศนียบัตร และนำส่งพนักงานสอบสวนในวันเดียวกันนั้นเวลา 19นาฬิกา แต่ต่อมาพนักงานอัยการสั่งไม่ฟ้องในข้อหาดูดทรายในแม่น้ำเจ้าพระยาโดยไม่ได้รับอนุญาต ซึ่งอยู่ในเขตอำนาจศาลจังหวัด ครั้นในวันที่ 20 กุมภาพันธ์2522 พนักงานสอบสวนได้แจ้งข้อหาควบคุมเรือยนต์เครื่องจักรเรือยนต์โดยไม่มีประกาศนียบัตรให้จำเลยทราบอีกครั้งหนึ่ง แล้วส่งฟ้องศาล ศาลฎีกาเห็นว่าความผิดดังกล่าวอยู่ในอำนาจศาลแขวงพิจารณาพิพากษา พนักงานสอบสวนได้แจ้งข้อหาให้จำเลยทราบตั้งแต่แรก และเป็นความผิดคนละกรรมกับข้อหาดูดทรายในแม่น้ำเจ้าพระยาโดยไม่ได้รับอนุญาต พนักงานสอบสวนต้องส่งจำเลยให้พนักงานอัยการฟ้องภายใน 72 ชั่วโมงหรือต้องผัดฟ้องต่อศาลแขวงตามมาตรา 7 แห่งพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแขวงและวิธีพิจารณาความอาญาในศาลแขวง พ.ศ. 2499 แต่พนักงานสอบสวนหรือพนักงานอัยการมิได้ขอผัดฟ้องและได้ส่งตัวจำเลยมาฟ้องศาลหลังถูกจับในข้อหานี้ถึง 6 เดือน โดยไม่ได้รับอนุญาตจากอธิบดีกรมอัยการตามมาตรา 9 จึงเป็นการหลีกเลี่ยงไม่ปฏิบัติตามบทบัญญัติในมาตรา 7 และ 9 แห่งพระราชบัญญัติดังกล่าว โจทก์จึงไม่มีอำนาจฟ้อง"พิพากษายืน(ศิริ จีระมะกร-พยนต์ ยาวะประภาษ-สุทิน เลิศวิรุฬห์)แหล่งที่มาเนติบัณฑิตยสภาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ศาลชั้นต้นไม่ประทับฟ้อง ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยข้อกฎหมายว่า "ตามพระราชบัญญัติให้นำวิธีพิจารณาความอาญาในศาลแขวงมาใช้บังคับในศาลจังหวัด พ.ศ. 2520 มาตรา 3บัญญัติว่า "ในท้องที่ซึ่งยังมิได้มีศาลแขวงเปิดทำการ ให้นำวิธีพิจารณาความอาญาตามบทบัญญัติแห่งกฎหมายว่าด้วยการจัดตั้งศาลแขวงและวิธีพิจารณาความอาญาในศาลแขวงมาใช้ในศาลจังหวัด สำหรับคดีอาญาที่มีอัตราโทษอย่างสูงตามที่กฎหมายกำหนดไว้ให้จำคุกไม่เกิน 3 ปี หรือปรับไม่เกินหกพันบาทหรือทั้งจำทั้งปรับ" ส่วนมาตรา 2 มีความว่า จะให้ใช้บังคับในท้องที่ใด เมื่อใดให้ตราเป็นพระราชกฤษฎีกา ต่อมามีพระราชกฤษฎีกาลงวันที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2520 ให้ใช้บังคับในท้องที่อำเภอเมืองสิงห์บุรีและอำเภออินทร์บุรี โดยใช้บังคับเมื่อพ้นกำหนด 30 วันนับแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป ซึ่งมีผลตั้งแต่วันที่ 30 มกราคม 2521 เป็นต้นไป คดีนี้อยู่ในบังคับแห่งพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแขวงและวิธีพิจารณาความอาญาในศาลแขวง พ.ศ. 2499 มาตรา 7และ 9 ซึ่งบทบัญญัติในมาตรา 7 มีความว่าต้องยื่นฟ้องภายในกำหนดเวลาเจ็ดสิบสองชั่วโมงนับแต่เวลาที่ผู้ต้องหาถูกจับ กรณีมีเหตุจำเป็นให้ยื่นคำร้องขอผัดฟ้องไว้ ส่วนมาตรา 9 มีความว่า เมื่อพ้นกำหนดเวลาตามมาตรา 7 จะฟ้องได้ต้องได้รับอนุญาตจากอธิบดีกรมอัยการ ข้อเท็จจริงในคดีนี้ได้ความว่า จำเลยถูกเจ้าพนักงานตำรวจจับเมื่อวันที่ 17 สิงหาคม 2521 สองข้อหาคือดูดทรายในแม่น้ำเจ้าพระยาโดยไม่ได้รับอนุญาต และควบคุมเรือยนต์เครื่องจักรเรือยนต์โดยไม่มีประกาศนียบัตร และนำส่งพนักงานสอบสวนในวันเดียวกันนั้นเวลา 19นาฬิกา แต่ต่อมาพนักงานอัยการสั่งไม่ฟ้องในข้อหาดูดทรายในแม่น้ำเจ้าพระยาโดยไม่ได้รับอนุญาต ซึ่งอยู่ในเขตอำนาจศาลจังหวัด ครั้นในวันที่ 20 กุมภาพันธ์2522 พนักงานสอบสวนได้แจ้งข้อหาควบคุมเรือยนต์เครื่องจักรเรือยนต์โดยไม่มีประกาศนียบัตรให้จำเลยทราบอีกครั้งหนึ่ง แล้วส่งฟ้องศาล ศาลฎีกาเห็นว่าความผิดดังกล่าวอยู่ในอำนาจศาลแขวงพิจารณาพิพากษา พนักงานสอบสวนได้แจ้งข้อหาให้จำเลยทราบตั้งแต่แรก และเป็นความผิดคนละกรรมกับข้อหาดูดทรายในแม่น้ำเจ้าพระยาโดยไม่ได้รับอนุญาต พนักงานสอบสวนต้องส่งจำเลยให้พนักงานอัยการฟ้องภายใน 72 ชั่วโมงหรือต้องผัดฟ้องต่อศาลแขวงตามมาตรา 7 แห่งพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแขวงและวิธีพิจารณาความอาญาในศาลแขวง พ.ศ. 2499 แต่พนักงานสอบสวนหรือพนักงานอัยการมิได้ขอผัดฟ้องและได้ส่งตัวจำเลยมาฟ้องศาลหลังถูกจับในข้อหานี้ถึง 6 เดือน โดยไม่ได้รับอนุญาตจากอธิบดีกรมอัยการตามมาตรา 9 จึงเป็นการหลีกเลี่ยงไม่ปฏิบัติตามบทบัญญัติในมาตรา 7 และ 9 แห่งพระราชบัญญัติดังกล่าว โจทก์จึงไม่มีอำนาจฟ้อง"พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3314/2522อัยการสิงห์บุรีโจทก์นายสมศักดิ์ เชื้อเล็กจำเลย พ.ร.บ.จัดตั้งศาลแขวงและวิธีพิจารณาความอาญาในศาลแขวง พ.ศ.2499 , จำเลยถูกจับ 2 ข้อหา ฐานดูดทรายในแม่น้ำเจ้าพระยา กับควบคุมเรือยนต์และเครื่องจักรเรือยนต์โดยไม่มีประกาศนียบัตร นำส่งอัยการอัยการไม่ฟ้องฐานดูดทรายซึ่งอยู่ในอำนาจศาลจังหวัด พนักงานสอบสวนแจ้งข้อหาฐานควบคุมเรือยนต์ฯอีกครั้งหนึ่ง แต่ครั้งแรกอัยการมิได้ขอผัดฟ้อง และมิได้รับอนุญาตให้ฟ้องเกินกำหนดจากอธิบดีกรมอัยการ โจทก์ไม่มีอำนาจฟ้องศาลชั้นต้นไม่ประทับฟ้อง ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยข้อกฎหมายว่า "ตามพระราชบัญญัติให้นำวิธีพิจารณาความอาญาในศาลแขวงมาใช้บังคับในศาลจังหวัด พ.ศ. 2520 มาตรา 3บัญญัติว่า "ในท้องที่ซึ่งยังมิได้มีศาลแขวงเปิดทำการ ให้นำวิธีพิจารณาความอาญาตามบทบัญญัติแห่งกฎหมายว่าด้วยการจัดตั้งศาลแขวงและวิธีพิจารณาความอาญาในศาลแขวงมาใช้ในศาลจังหวัด สำหรับคดีอาญาที่มีอัตราโทษอย่างสูงตามที่กฎหมายกำหนดไว้ให้จำคุกไม่เกิน 3 ปี หรือปรับไม่เกินหกพันบาทหรือทั้งจำทั้งปรับ" ส่วนมาตรา 2 มีความว่า จะให้ใช้บังคับในท้องที่ใด เมื่อใดให้ตราเป็นพระราชกฤษฎีกา ต่อมามีพระราชกฤษฎีกาลงวันที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2520 ให้ใช้บังคับในท้องที่อำเภอเมืองสิงห์บุรีและอำเภออินทร์บุรี โดยใช้บังคับเมื่อพ้นกำหนด 30 วันนับแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป ซึ่งมีผลตั้งแต่วันที่ 30 มกราคม 2521 เป็นต้นไป คดีนี้อยู่ในบังคับแห่งพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแขวงและวิธีพิจารณาความอาญาในศาลแขวง พ.ศ. 2499 มาตรา 7และ 9 ซึ่งบทบัญญัติในมาตรา 7 มีความว่าต้องยื่นฟ้องภายในกำหนดเวลาเจ็ดสิบสองชั่วโมงนับแต่เวลาที่ผู้ต้องหาถูกจับ กรณีมีเหตุจำเป็นให้ยื่นคำร้องขอผัดฟ้องไว้ ส่วนมาตรา 9 มีความว่า เมื่อพ้นกำหนดเวลาตามมาตรา 7 จะฟ้องได้ต้องได้รับอนุญาตจากอธิบดีกรมอัยการ ข้อเท็จจริงในคดีนี้ได้ความว่า จำเลยถูกเจ้าพนักงานตำรวจจับเมื่อวันที่ 17 สิงหาคม 2521 สองข้อหาคือดูดทรายในแม่น้ำเจ้าพระยาโดยไม่ได้รับอนุญาต และควบคุมเรือยนต์เครื่องจักรเรือยนต์โดยไม่มีประกาศนียบัตร และนำส่งพนักงานสอบสวนในวันเดียวกันนั้นเวลา 19นาฬิกา แต่ต่อมาพนักงานอัยการสั่งไม่ฟ้องในข้อหาดูดทรายในแม่น้ำเจ้าพระยาโดยไม่ได้รับอนุญาต ซึ่งอยู่ในเขตอำนาจศาลจังหวัด ครั้นในวันที่ 20 กุมภาพันธ์2522 พนักงานสอบสวนได้แจ้งข้อหาควบคุมเรือยนต์เครื่องจักรเรือยนต์โดยไม่มีประกาศนียบัตรให้จำเลยทราบอีกครั้งหนึ่ง แล้วส่งฟ้องศาล ศาลฎีกาเห็นว่าความผิดดังกล่าวอยู่ในอำนาจศาลแขวงพิจารณาพิพากษา พนักงานสอบสวนได้แจ้งข้อหาให้จำเลยทราบตั้งแต่แรก และเป็นความผิดคนละกรรมกับข้อหาดูดทรายในแม่น้ำเจ้าพระยาโดยไม่ได้รับอนุญาต พนักงานสอบสวนต้องส่งจำเลยให้พนักงานอัยการฟ้องภายใน 72 ชั่วโมงหรือต้องผัดฟ้องต่อศาลแขวงตามมาตรา 7 แห่งพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแขวงและวิธีพิจารณาความอาญาในศาลแขวง พ.ศ. 2499 แต่พนักงานสอบสวนหรือพนักงานอัยการมิได้ขอผัดฟ้องและได้ส่งตัวจำเลยมาฟ้องศาลหลังถูกจับในข้อหานี้ถึง 6 เดือน โดยไม่ได้รับอนุญาตจากอธิบดีกรมอัยการตามมาตรา 9 จึงเป็นการหลีกเลี่ยงไม่ปฏิบัติตามบทบัญญัติในมาตรา 7 และ 9 แห่งพระราชบัญญัติดังกล่าว โจทก์จึงไม่มีอำนาจฟ้อง"พิพากษายืน(ศิริ จีระมะกร-พยนต์ ยาวะประภาษ-สุทิน เลิศวิรุฬห์)แหล่งที่มาเนติบัณฑิตยสภาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ