คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2478/2517หลักกฎหมาย: โจทก์ฟ้องเรียกเงินตามเช็ค จำเลยให้การต่อสู้เป็นประเด็นไว้ในคำให้การว่าจำเลยออกเช็คเพื่อเป็นหลักประกันมิใช่จ่ายเงินตามเช็คเพื่อชำระหนี้ให้โจทก์ ดังนี้ แม้จำเลยจะนำสืบฟังได้ตามข้อต่อสู้ก็ไม่พ้นความรับผิดเพราะการออกเช็คเพื่อค้ำประกันลูกหนี้ให้โจทก์ก็เป็นการออกเช็คโดยเจตนาจะให้ผูกพันและชำระหนี้ได้ตามกฎหมายโดยลูกหนี้มีมูลหนี้ต่อโจทก์จริง การฟ้องเรียกเงินตามเช็ค แม้จะมิได้ระบุมูลหนี้ก็ไม่เป็นฟ้องเคลือบคลุม เพราะเช็คเป็นเพียงตราสารที่สั่งให้ธนาคารจ่ายเงินมูลหนี้เป็นค่าอะไร เป็นรายละเอียดที่จะนำสืบกันได้ในชั้นพิจารณาโจทก์ฟ้องว่า จำเลยได้สั่งจ่ายเช็คเงิน ๒๒,๔๐๐ บาท ให้โจทก์เป็นการชำระหนี้ ธนาคารปฏิเสธการจ่ายเงิน ขอให้พิพากษาบังคับจำเลยชำระต้นเงิน ๒๒,๔๐๐ บาท กับดอกเบี้ยร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีตั้งแต่วันที่ ๑ มกราคม ๒๕๑๕ ถึงวันฟ้องเป็นเงิน ๒๓๔ บาท และให้ชำระดอกเบี้ย จำเลยให้การปฏิเสธว่าไม่ได้เป็นหนี้โจทก์ และต่อสู้ว่าเช็คตามฟ้องจำเลยออกให้โจทก์เพื่อเป็นหลักประกันดังปรากฏข้อความในเช็คนั้น ไม่ใช่จ่ายเงินตามเช็คเพื่อชำระหนี้ให้โจทก์ และตัดฟ้องว่าฟ้องเคลือบคลุม ศาลชั้นต้นพิเคราะห์คำฟ้องและคำให้การจำเลยแล้ว ให้งดสืบพยานโจทก์จำเลยพิพากษาให้จำเลยใช้เงิน ๒๒,๖๓๔ บาท กับดอกเบี้ยอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีในต้นเงิน ๒๒,๔๐๐ บาท นับแต่วันฟ้องจนกว่าจะชำระเสร็จแก่โจทก์ จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ฎีกาของจำเลยประการแรกมีว่า จำเลยมีสิทธินำสืบโต้แย้งว่าการออกเช็ครายพิพาทเป็นการค้าประกันลูกหนี้ มิใช่เป็นการออกเช็คเพื่อชำระเงินสดให้โจทก์ ศาลชั้นต้นสั่งงดสืบพยานเป็นการมิชอบศาลฎีกาเห็นว่า จำเลยได้ให้การต่อสู้เป็นประเด็นไว้ในคำให้การว่าจำเลยได้ออกเช็คเพื่อเป็นหลักประกัน มิใช่จ่ายเงินตามเช็คเพื่อชำระหนี้ให้โจทก์ ดังนี้ แม้จำเลยจะนำสืบฟังได้ตามข้อต่อสู้ จำเลยก็หาพ้นความรับผิดไม่ เพราะการออกเช็คเพื่อค้ำประกันลูกหนี้ให้โจทก์ดังจำเลยอ้าง ก็เป็นการออกเช็คโดยเจตนาจะให้ผูกพันและชำระหนี้ได้ตามกฎหมาย โดยลูกหนี้มีมูลหนี้ต่อโจทก์จริง ปัญหาต่อไปมีว่า ฟ้องของโจทก์เคลือบคลุมหรือไม่ ศาลชั้นต้นฟังว่าฟ้องของโจทก์ไม่เคลือบคลุม จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิจารณาว่าประเด็นในข้อนี้ที่จำเลยตั้งเป็นข้ออุทธรณ์ขึ้นมานั้น มิได้ยกขึ้นว่ากล่าวกันมาแต่ศาลชั้นต้น จึงไม่วินิจฉัยพิเคราะห์แล้วอุทธรณ์ของจำเลยพอเข้าใจได้ว่าจำเลยโต้แย้งคำพิพากษาของศาลชั้นต้นว่าฟ้องของโจทก์เคลือบคลุม เพราะไม่ระบุมูลหนี้ตามเช็ค ศาลฎีกาเห็นว่าการฟ้องเรียกเงินตามเช็ค แม้จะมิได้ระบุมูลหนี้ก็ไม่เป็นฟ้องเคลือบคลุมเพราะเช็คเป็นเพียงตราสารที่สั่งให้ธนาคารจ่ายเงิน มูลหนี้เป็นค่าอะไรเป็นรายละเอียดที่จะนำสืบกันได้ต่อไปในชั้นพิจารณา พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2478/2517นางขาง เหงี่ยนถิ หรือเติมเหวี่ยนโจทก์นายประสาธน์ รัตนโยธินจำเลย ป.พ.พ. ม. 194, ม. 900, ม. 967 ป.วิ.พ. ม. 84, ม. 172, ม. 177โจทก์ฟ้องเรียกเงินตามเช็ค จำเลยให้การต่อสู้เป็นประเด็นไว้ในคำให้การว่าจำเลยออกเช็คเพื่อเป็นหลักประกันมิใช่จ่ายเงินตามเช็คเพื่อชำระหนี้ให้โจทก์ ดังนี้ แม้จำเลยจะนำสืบฟังได้ตามข้อต่อสู้ก็ไม่พ้นความรับผิดเพราะการออกเช็คเพื่อค้ำประกันลูกหนี้ให้โจทก์ก็เป็นการออกเช็คโดยเจตนาจะให้ผูกพันและชำระหนี้ได้ตามกฎหมายโดยลูกหนี้มีมูลหนี้ต่อโจทก์จริง การฟ้องเรียกเงินตามเช็ค แม้จะมิได้ระบุมูลหนี้ก็ไม่เป็นฟ้องเคลือบคลุม เพราะเช็คเป็นเพียงตราสารที่สั่งให้ธนาคารจ่ายเงินมูลหนี้เป็นค่าอะไร เป็นรายละเอียดที่จะนำสืบกันได้ในชั้นพิจารณาโจทก์ฟ้องว่า จำเลยได้สั่งจ่ายเช็คเงิน ๒๒,๔๐๐ บาท ให้โจทก์เป็นการชำระหนี้ ธนาคารปฏิเสธการจ่ายเงิน ขอให้พิพากษาบังคับจำเลยชำระต้นเงิน ๒๒,๔๐๐ บาท กับดอกเบี้ยร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีตั้งแต่วันที่ ๑ มกราคม ๒๕๑๕ ถึงวันฟ้องเป็นเงิน ๒๓๔ บาท และให้ชำระดอกเบี้ย จำเลยให้การปฏิเสธว่าไม่ได้เป็นหนี้โจทก์ และต่อสู้ว่าเช็คตามฟ้องจำเลยออกให้โจทก์เพื่อเป็นหลักประกันดังปรากฏข้อความในเช็คนั้น ไม่ใช่จ่ายเงินตามเช็คเพื่อชำระหนี้ให้โจทก์ และตัดฟ้องว่าฟ้องเคลือบคลุม ศาลชั้นต้นพิเคราะห์คำฟ้องและคำให้การจำเลยแล้ว ให้งดสืบพยานโจทก์จำเลยพิพากษาให้จำเลยใช้เงิน ๒๒,๖๓๔ บาท กับดอกเบี้ยอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีในต้นเงิน ๒๒,๔๐๐ บาท นับแต่วันฟ้องจนกว่าจะชำระเสร็จแก่โจทก์ จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ฎีกาของจำเลยประการแรกมีว่า จำเลยมีสิทธินำสืบโต้แย้งว่าการออกเช็ครายพิพาทเป็นการค้าประกันลูกหนี้ มิใช่เป็นการออกเช็คเพื่อชำระเงินสดให้โจทก์ ศาลชั้นต้นสั่งงดสืบพยานเป็นการมิชอบศาลฎีกาเห็นว่า จำเลยได้ให้การต่อสู้เป็นประเด็นไว้ในคำให้การว่าจำเลยได้ออกเช็คเพื่อเป็นหลักประกัน มิใช่จ่ายเงินตามเช็คเพื่อชำระหนี้ให้โจทก์ ดังนี้ แม้จำเลยจะนำสืบฟังได้ตามข้อต่อสู้ จำเลยก็หาพ้นความรับผิดไม่ เพราะการออกเช็คเพื่อค้ำประกันลูกหนี้ให้โจทก์ดังจำเลยอ้าง ก็เป็นการออกเช็คโดยเจตนาจะให้ผูกพันและชำระหนี้ได้ตามกฎหมาย โดยลูกหนี้มีมูลหนี้ต่อโจทก์จริง ปัญหาต่อไปมีว่า ฟ้องของโจทก์เคลือบคลุมหรือไม่ ศาลชั้นต้นฟังว่าฟ้องของโจทก์ไม่เคลือบคลุม จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิจารณาว่าประเด็นในข้อนี้ที่จำเลยตั้งเป็นข้ออุทธรณ์ขึ้นมานั้น มิได้ยกขึ้นว่ากล่าวกันมาแต่ศาลชั้นต้น จึงไม่วินิจฉัยพิเคราะห์แล้วอุทธรณ์ของจำเลยพอเข้าใจได้ว่าจำเลยโต้แย้งคำพิพากษาของศาลชั้นต้นว่าฟ้องของโจทก์เคลือบคลุม เพราะไม่ระบุมูลหนี้ตามเช็ค ศาลฎีกาเห็นว่าการฟ้องเรียกเงินตามเช็ค แม้จะมิได้ระบุมูลหนี้ก็ไม่เป็นฟ้องเคลือบคลุมเพราะเช็คเป็นเพียงตราสารที่สั่งให้ธนาคารจ่ายเงิน มูลหนี้เป็นค่าอะไรเป็นรายละเอียดที่จะนำสืบกันได้ต่อไปในชั้นพิจารณา พิพากษายืน(พิชัย รชตะนันทน์-ศวิต สมหวัง-อุดม ทันด่วน)ศาลจังหวัดนครพนม - นายไพบูลย์ นิมิตกุลศาลอุทธรณ์ - นายสุทธิ บัวแก้วแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยได้สั่งจ่ายเช็คเงิน ๒๒,๔๐๐ บาท ให้โจทก์เป็นการชำระหนี้ ธนาคารปฏิเสธการจ่ายเงิน ขอให้พิพากษาบังคับจำเลยชำระต้นเงิน ๒๒,๔๐๐ บาท กับดอกเบี้ยร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีตั้งแต่วันที่ ๑ มกราคม ๒๕๑๕ ถึงวันฟ้องเป็นเงิน ๒๓๔ บาท และให้ชำระดอกเบี้ย จำเลยให้การปฏิเสธว่าไม่ได้เป็นหนี้โจทก์ และต่อสู้ว่าเช็คตามฟ้องจำเลยออกให้โจทก์เพื่อเป็นหลักประกันดังปรากฏข้อความในเช็คนั้น ไม่ใช่จ่ายเงินตามเช็คเพื่อชำระหนี้ให้โจทก์ และตัดฟ้องว่าฟ้องเคลือบคลุม ศาลชั้นต้นพิเคราะห์คำฟ้องและคำให้การจำเลยแล้ว ให้งดสืบพยานโจทก์จำเลยพิพากษาให้จำเลยใช้เงิน ๒๒,๖๓๔ บาท กับดอกเบี้ยอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีในต้นเงิน ๒๒,๔๐๐ บาท นับแต่วันฟ้องจนกว่าจะชำระเสร็จแก่โจทก์ จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ฎีกาของจำเลยประการแรกมีว่า จำเลยมีสิทธินำสืบโต้แย้งว่าการออกเช็ครายพิพาทเป็นการค้าประกันลูกหนี้ มิใช่เป็นการออกเช็คเพื่อชำระเงินสดให้โจทก์ ศาลชั้นต้นสั่งงดสืบพยานเป็นการมิชอบศาลฎีกาเห็นว่า จำเลยได้ให้การต่อสู้เป็นประเด็นไว้ในคำให้การว่าจำเลยได้ออกเช็คเพื่อเป็นหลักประกัน มิใช่จ่ายเงินตามเช็คเพื่อชำระหนี้ให้โจทก์ ดังนี้ แม้จำเลยจะนำสืบฟังได้ตามข้อต่อสู้ จำเลยก็หาพ้นความรับผิดไม่ เพราะการออกเช็คเพื่อค้ำประกันลูกหนี้ให้โจทก์ดังจำเลยอ้าง ก็เป็นการออกเช็คโดยเจตนาจะให้ผูกพันและชำระหนี้ได้ตามกฎหมาย โดยลูกหนี้มีมูลหนี้ต่อโจทก์จริง ปัญหาต่อไปมีว่า ฟ้องของโจทก์เคลือบคลุมหรือไม่ ศาลชั้นต้นฟังว่าฟ้องของโจทก์ไม่เคลือบคลุม จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิจารณาว่าประเด็นในข้อนี้ที่จำเลยตั้งเป็นข้ออุทธรณ์ขึ้นมานั้น มิได้ยกขึ้นว่ากล่าวกันมาแต่ศาลชั้นต้น จึงไม่วินิจฉัยพิเคราะห์แล้วอุทธรณ์ของจำเลยพอเข้าใจได้ว่าจำเลยโต้แย้งคำพิพากษาของศาลชั้นต้นว่าฟ้องของโจทก์เคลือบคลุม เพราะไม่ระบุมูลหนี้ตามเช็ค ศาลฎีกาเห็นว่าการฟ้องเรียกเงินตามเช็ค แม้จะมิได้ระบุมูลหนี้ก็ไม่เป็นฟ้องเคลือบคลุมเพราะเช็คเป็นเพียงตราสารที่สั่งให้ธนาคารจ่ายเงิน มูลหนี้เป็นค่าอะไรเป็นรายละเอียดที่จะนำสืบกันได้ต่อไปในชั้นพิจารณา พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2478/2517นางขาง เหงี่ยนถิ หรือเติมเหวี่ยนโจทก์นายประสาธน์ รัตนโยธินจำเลย ป.พ.พ. ม. 194, ม. 900, ม. 967 ป.วิ.พ. ม. 84, ม. 172, ม. 177โจทก์ฟ้องเรียกเงินตามเช็ค จำเลยให้การต่อสู้เป็นประเด็นไว้ในคำให้การว่าจำเลยออกเช็คเพื่อเป็นหลักประกันมิใช่จ่ายเงินตามเช็คเพื่อชำระหนี้ให้โจทก์ ดังนี้ แม้จำเลยจะนำสืบฟังได้ตามข้อต่อสู้ก็ไม่พ้นความรับผิดเพราะการออกเช็คเพื่อค้ำประกันลูกหนี้ให้โจทก์ก็เป็นการออกเช็คโดยเจตนาจะให้ผูกพันและชำระหนี้ได้ตามกฎหมายโดยลูกหนี้มีมูลหนี้ต่อโจทก์จริง การฟ้องเรียกเงินตามเช็ค แม้จะมิได้ระบุมูลหนี้ก็ไม่เป็นฟ้องเคลือบคลุม เพราะเช็คเป็นเพียงตราสารที่สั่งให้ธนาคารจ่ายเงินมูลหนี้เป็นค่าอะไร เป็นรายละเอียดที่จะนำสืบกันได้ในชั้นพิจารณาโจทก์ฟ้องว่า จำเลยได้สั่งจ่ายเช็คเงิน ๒๒,๔๐๐ บาท ให้โจทก์เป็นการชำระหนี้ ธนาคารปฏิเสธการจ่ายเงิน ขอให้พิพากษาบังคับจำเลยชำระต้นเงิน ๒๒,๔๐๐ บาท กับดอกเบี้ยร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีตั้งแต่วันที่ ๑ มกราคม ๒๕๑๕ ถึงวันฟ้องเป็นเงิน ๒๓๔ บาท และให้ชำระดอกเบี้ย จำเลยให้การปฏิเสธว่าไม่ได้เป็นหนี้โจทก์ และต่อสู้ว่าเช็คตามฟ้องจำเลยออกให้โจทก์เพื่อเป็นหลักประกันดังปรากฏข้อความในเช็คนั้น ไม่ใช่จ่ายเงินตามเช็คเพื่อชำระหนี้ให้โจทก์ และตัดฟ้องว่าฟ้องเคลือบคลุม ศาลชั้นต้นพิเคราะห์คำฟ้องและคำให้การจำเลยแล้ว ให้งดสืบพยานโจทก์จำเลยพิพากษาให้จำเลยใช้เงิน ๒๒,๖๓๔ บาท กับดอกเบี้ยอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีในต้นเงิน ๒๒,๔๐๐ บาท นับแต่วันฟ้องจนกว่าจะชำระเสร็จแก่โจทก์ จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ฎีกาของจำเลยประการแรกมีว่า จำเลยมีสิทธินำสืบโต้แย้งว่าการออกเช็ครายพิพาทเป็นการค้าประกันลูกหนี้ มิใช่เป็นการออกเช็คเพื่อชำระเงินสดให้โจทก์ ศาลชั้นต้นสั่งงดสืบพยานเป็นการมิชอบศาลฎีกาเห็นว่า จำเลยได้ให้การต่อสู้เป็นประเด็นไว้ในคำให้การว่าจำเลยได้ออกเช็คเพื่อเป็นหลักประกัน มิใช่จ่ายเงินตามเช็คเพื่อชำระหนี้ให้โจทก์ ดังนี้ แม้จำเลยจะนำสืบฟังได้ตามข้อต่อสู้ จำเลยก็หาพ้นความรับผิดไม่ เพราะการออกเช็คเพื่อค้ำประกันลูกหนี้ให้โจทก์ดังจำเลยอ้าง ก็เป็นการออกเช็คโดยเจตนาจะให้ผูกพันและชำระหนี้ได้ตามกฎหมาย โดยลูกหนี้มีมูลหนี้ต่อโจทก์จริง ปัญหาต่อไปมีว่า ฟ้องของโจทก์เคลือบคลุมหรือไม่ ศาลชั้นต้นฟังว่าฟ้องของโจทก์ไม่เคลือบคลุม จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิจารณาว่าประเด็นในข้อนี้ที่จำเลยตั้งเป็นข้ออุทธรณ์ขึ้นมานั้น มิได้ยกขึ้นว่ากล่าวกันมาแต่ศาลชั้นต้น จึงไม่วินิจฉัยพิเคราะห์แล้วอุทธรณ์ของจำเลยพอเข้าใจได้ว่าจำเลยโต้แย้งคำพิพากษาของศาลชั้นต้นว่าฟ้องของโจทก์เคลือบคลุม เพราะไม่ระบุมูลหนี้ตามเช็ค ศาลฎีกาเห็นว่าการฟ้องเรียกเงินตามเช็ค แม้จะมิได้ระบุมูลหนี้ก็ไม่เป็นฟ้องเคลือบคลุมเพราะเช็คเป็นเพียงตราสารที่สั่งให้ธนาคารจ่ายเงิน มูลหนี้เป็นค่าอะไรเป็นรายละเอียดที่จะนำสืบกันได้ต่อไปในชั้นพิจารณา พิพากษายืน(พิชัย รชตะนันทน์-ศวิต สมหวัง-อุดม ทันด่วน)ศาลจังหวัดนครพนม - นายไพบูลย์ นิมิตกุลศาลอุทธรณ์ - นายสุทธิ บัวแก้วแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ