คำสั่งกระทรวงแรงงานคำสั่งกระทรวงแรงงานที่ ๑๕๙/๒๕๕๘เรื่องแต่งตั้งพนักงานตรวจแรงงานตามพระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงาน พ.ศ. ๒๕๔๑[๑] โดยที่กระทรวงแรงงานได้มีคำสั่ง ที่ ๓๒๓/๒๕๕๗ ลงวันที่ ๒๑ พฤศจิกายนพ.ศ. ๒๕๕๗ เรื่อง แต่งตั้งพนักงานตรวจแรงงานตามพระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงาน พ.ศ. ๒๕๔๑แต่เนื่องจากได้มีการปรับเปลี่ยนชื่อของหน่วยงานบางหน่วยงานและเพื่อเป็นการประสานความร่วมมือในการป้องกันและแก้ไขปัญหาการค้ามนุษย์ด้านแรงงานให้เป็นไปอย่างมีประสิทธิภาพเป็นไปตามนโยบายของรัฐบาลประกอบกับเพื่อแก้ไขปัญหาความไม่สมดุลระหว่างพนักงานตรวจแรงงานกับจำนวนสถานประกอบกิจการและจำนวนลูกจ้างที่มีอยู่ในปัจจุบันจึงจำเป็นต้องแก้ไข ปรับปรุง คำสั่งกระทรวงแรงงานดังกล่าวอาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๖ แห่งพระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงาน พ.ศ.๒๕๔๑ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงแรงงาน จึงมีคำสั่งดังต่อไปนี้ข้อ ๑ ให้ยกเลิกคำสั่งกระทรวงแรงงานที่ ๓๒๓/๒๕๕๗ ลงวันที่ ๒๑ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๕๗ เรื่องแต่งตั้งพนักงานตรวจแรงงานตามพระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงาน พ.ศ. ๒๕๔๑ข้อ ๒ ให้แต่งตั้งบุคคลดังต่อไปนี้เป็นพนักงานตรวจแรงงาน(๑) ข้าราชการพลเรือนสามัญ ตำแหน่งประเภทบริหารทุกสายงานและทุกระดับตำแหน่งประเภทอำนวยการทุกสายงานและทุกระดับตำแหน่งประเภทวิชาการทุกสายงานและทุกระดับ และตำแหน่งประเภททั่วไปทุกสายงานตั้งแต่ระดับชำนาญงานขึ้นไปซึ่งปฏิบัติงานอยู่ในราชการส่วนกลาง กรมสวัสดิการและคุ้มครองแรงงานเป็นพนักงานตรวจแรงงานในทุกท้องที่ทั่วราชอาณาจักรเว้นแต่ข้าราชการพลเรือนสามัญซึ่งปฏิบัติงานอยู่ ณสำนักงานสวัสดิการและคุ้มครองแรงงานกรุงเทพมหานครพื้นที่และศูนย์ความปลอดภัยแรงงานเขตเป็นพนักงานตรวจแรงงานเฉพาะในเขตพื้นที่รับผิดชอบ(๒) ข้าราชการพลเรือนสามัญ ตำแหน่งประเภทบริหารทุกสายงานและทุกระดับตำแหน่งประเภทอำนวยการทุกสายงานและทุกระดับตำแหน่งประเภทวิชาการทุกสายงานและทุกระดับ และตำแหน่งประเภททั่วไปทุกสายงานตั้งแต่ระดับชำนาญงานขึ้นไปซึ่งปฏิบัติงานอยู่ในราชการส่วนกลางสำนักงานปลัดกระทรวงแรงงานเป็นพนักงานตรวจแรงงานในทุกท้องที่ทั่วราชอาณาจักร(๓) ข้าราชการพลเรือนสามัญตำแหน่งประเภทอำนวยการทุกสายงานและทุกระดับ ตำแหน่งประเภทวิชาการทุกสายงานและทุกระดับและตำแหน่งประเภททั่วไปทุกสายงานตั้งแต่ระดับชำนาญงานขึ้นไป ซึ่งปฏิบัติงานอยู่ ณสำนักงานสวัสดิการและคุ้มครองแรงงานจังหวัด และสำนักงานแรงงานจังหวัดเป็นพนักงานตรวจแรงงานในเขตจังหวัดที่รับผิดชอบ(๔) ผู้อำนวยการเขต และผู้ช่วยผู้อำนวยการเขตกรุงเทพมหานครเป็นพนักงานตรวจแรงงานในเขตพื้นที่รับผิดชอบ(๕) ผู้ว่าราชการจังหวัด รองผู้ว่าราชการจังหวัด ปลัดจังหวัดนายอำเภอ และปลัดอำเภอ เป็นพนักงานตรวจแรงงานในเขตพื้นที่จังหวัด หรืออำเภอหรือกิ่งอำเภอ ที่รับผิดชอบ(๖) ข้าราชการตำรวจซึ่งมียศตั้งแต่นายร้อยตำรวจตรีหรือเทียบเท่านายร้อยตำรวจตรีขึ้นไป เป็นพนักงานตรวจแรงงานในเขตพื้นที่รับผิดชอบ(๗) ข้าราชการทหารสังกัดกองทัพเรือซึ่งมียศตั้งแต่นายเรือตรีหรือเทียบเท่านายเรือตรีขึ้นไป เป็นพนักงานตรวจแรงงานในเขตพื้นที่รับผิดชอบทางทะเล(๘) ข้าราชการพลเรือนสามัญ สังกัดกรมประมงตำแหน่งผู้อำนวยการกองบริหารจัดการด้านการประมงตำแหน่งนักวิชาการประมงตั้งแต่ระดับปฏิบัติการขึ้นไปและตำแหน่งเจ้าพนักงานประมงตั้งแต่ระดับชำนาญงานขึ้นไป ซึ่งปฏิบัติงานอยู่ ณ ส่วนบริหารจัดการประมงทะเลและตำแหน่งประมงจังหวัด ตำแหน่งนักวิชาการประมงตั้งแต่ระดับชำนาญการขึ้นไปและตำแหน่งเจ้าพนักงานประมงตั้งแต่ระดับชำนาญงานขึ้นไปซึ่งปฏิบัติงานอยู่ในราชการส่วนภูมิภาคเป็นพนักงานตรวจแรงงานในเขตพื้นที่รับผิดชอบทางทะเล(๙) ข้าราชการพลเรือนสามัญ สังกัดกรมสอบสวนคดีพิเศษตำแหน่งเจ้าหน้าที่คดีพิเศษและตำแหน่งพนักงานสอบสวนคดีพิเศษเป็นพนักงานตรวจแรงงานในทุกท้องที่ทั่วราชอาณาจักร(๑๐) พนักงานราชการทั่วไป ตำแหน่งนักวิชาการแรงงานซึ่งปฏิบัติงานอยู่ในราชการส่วนกลาง กรมสวัสดิการและคุ้มครองแรงงาน เป็นพนักงานตรวจแรงงานในทุกท้องที่ทั่วราชอาณาจักรเว้นแต่พนักงานราชการทั่วไป ตำแหน่งนักวิชาการแรงงานซึ่งปฏิบัติงานอยู่ ณสำนักงานสวัสดิการและคุ้มครองแรงงานกรุงเทพมหานครพื้นที่และศูนย์ความปลอดภัยแรงงานเขต เป็นพนักงานตรวจแรงงานเฉพาะในเขตพื้นที่รับผิดชอบ(๑๑) พนักงานราชการทั่วไป ตำแหน่งนักวิชาการแรงงานซึ่งปฏิบัติงานอยู่ ณ สำนักงานสวัสดิการและคุ้มครองแรงงานจังหวัดและสำนักงานแรงงานจังหวัด เป็นพนักงานตรวจแรงงานในเขตจังหวัดที่รับผิดชอบข้อ ๓ พนักงานตรวจแรงงานตามข้อ๒ (๔) ถึง (๑๑) ให้มีอำนาจหน้าที่เฉพาะตามมาตรา ๑๓๙ (๑) และ (๒)แห่งพระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงาน พ.ศ. ๒๕๔๑ ดังต่อไปนี้(๑) เข้าไปในสถานประกอบกิจการหรือสำนักงานของนายจ้างและสถานที่ทำงานของลูกจ้างในเวลาทำการเพื่อตรวจสภาพการทำงานของลูกจ้างและสภาพการจ้างสอบถามข้อเท็จจริงถ่ายภาพถ่ายสำเนาเอกสารที่เกี่ยวกับการจ้าง การจ่ายค่าจ้างค่าล่วงเวลา ค่าทำงานในวันหยุด ค่าล่วงเวลาในวันหยุด และทะเบียนลูกจ้างเก็บตัวอย่างวัสดุหรือผลิตภัณฑ์เพื่อวิเคราะห์เกี่ยวกับความปลอดภัยในการทำงานและกระทำการอย่างอื่นเพื่อให้ได้ข้อเท็จจริงในอันที่จะปฏิบัติการให้เป็นไปตามพระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงานพ.ศ. ๒๕๔๑และให้พนักงานตรวจแรงงานแสดงบัตรประจำตัวต่อนายจ้างหรือผู้ซึ่งเกี่ยวข้อง(๒) มีหนังสือสอบถามหรือเรียกนายจ้าง ลูกจ้างหรือบุคคลซึ่งเกี่ยวข้องมาชี้แจงข้อเท็จจริงหรือให้ส่งสิ่งของหรือเอกสารที่เกี่ยวข้องเพื่อประกอบการพิจารณาให้พนักงานตรวจแรงงานตามข้อ ๒ (๔) ถึง (๙)จัดทำแผนการตรวจในรอบหนึ่งเดือนประสานแจ้งให้พนักงานตรวจแรงงานสังกัดกรมสวัสดิการและคุ้มครองแรงงานในเขตพื้นที่ความรับผิดชอบทราบเป็นการล่วงหน้าเพื่อมิให้เกิดความซ้ำซ้อนในการตรวจ รวมทั้งสรุปผลการตรวจรายงานให้อธิบดีกรมสวัสดิการและคุ้มครองแรงงานทราบทุกหกเดือนทั้งนี้ ตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไปสั่ง ณวันที่ ๕ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๕๘พลเอกสุรศักดิ์ กาญจนรัตน์รัฐมนตรีว่าการกระทรวงแรงงานปริยานุช/ผู้จัดทำ๒๕ มิถุนายน๒๕๕๘ปริญสินีย์/ผู้ตรวจ๒๕ มิถุนายน๒๕๕๘[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๓๒/ตอนพิเศษ ๑๔๔ ง/หน้า ๒๕/๒๔ มิถุนายน ๒๕๕๘