ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลราษฎร์เจริญเรื่องการควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์พ.ศ. ๒๕๖๑ โดยที่เป็นการสมควรตราข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลราษฎร์เจริญว่าด้วยการควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์อาศัยอำนาจตามความในมาตรา๗๑ แห่งพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล พ.ศ. ๒๕๓๗ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล(ฉบับที่ ๕) พ.ศ. ๒๕๔๖ ประกอบมาตรา ๒๙ และมาตรา ๓๐ แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุขพ.ศ. ๒๕๓๕ องค์การบริหารส่วนตำบลราษฎร์เจริญโดยความเห็นชอบของสภาองค์การบริหารส่วนตำบลราษฎร์เจริญและนายอำเภอพยัคฆภูมิพิสัยจึงตราข้อบัญญัติไว้ ดังต่อไปนี้ข้อ๑ ข้อบัญญัตินี้เรียกว่า ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลราษฎร์เจริญเรื่อง การควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ พ.ศ. ๒๕๖๑ข้อ๒[๑]ข้อบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลราษฎร์เจริญตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปข้อ๓ บรรดาข้อบัญญัติ ประกาศ ระเบียบหรือคำสั่งอื่นใดในส่วนที่ได้ตราไว้แล้วในข้อบัญญัตินี้หรือซึ่งขัดหรือแย้งกับข้อบัญญัตินี้ให้ใช้ข้อบัญญัตินี้แทนข้อ๔ ในข้อบัญญัตินี้การเลี้ยงสัตว์ หมายความว่าการเลี้ยงสัตว์ในสถานที่เลี้ยงสัตว์การปล่อยสัตว์ หมายความว่าการเลี้ยงสัตว์ในลักษณะที่มีการปล่อยให้อยู่นอกสถานที่เลี้ยงสัตว์รวมทั้งการสละการครอบครองสัตว์สถานที่เลี้ยงสัตว์ หมายความว่า คอกสัตว์ กรงสัตว์ที่ขังสัตว์ หรือสถานที่ในลักษณะอื่นที่ใช้ในการควบคุมสัตว์ที่เลี้ยงเจ้าของสัตว์ หมายความรวมถึงผู้ครอบครองสัตว์ด้วยที่หรือทางสาธารณะ หมายความว่าสถานที่หรือทางซึ่งมิใช่เป็นของเอกชนและประชาชนสามารถใช้ประโยชน์หรือใช้สัญจรได้เจ้าพนักงานท้องถิ่น หมายความว่านายกองค์การบริหารส่วนตำบลราษฎร์เจริญเจ้าพนักงานสาธารณสุข หมายความว่า เจ้าพนักงานซึ่งได้รับการแต่งตั้งจากรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุขให้ปฏิบัติการตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุขพ.ศ. ๒๕๓๕ข้อ๕เพื่อประโยชน์ในการรักษาสภาวะความเป็นอยู่ที่เหมาะสมกับการดำรงชีพของประชาชนในท้องถิ่นหรือเพื่อป้องกันอันตรายจากเชื้อโรคที่เกิดจากสัตว์ให้พื้นที่ในเขตอำนาจขององค์การบริหารส่วนตำบลราษฎร์เจริญเป็นเขตควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ดังนี้(๑)ให้พื้นที่ต่อไปนี้เป็นเขตห้ามเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ประเภท ช้าง ม้า โค กระบือสุกรแพะ แกะ สุนัข แมว เป็ด ไก่ หรือสัตว์อื่น ๆ โดยเด็ดขาด(๑.๑) สถานที่ราชการในการดูแลขององค์การบริหารส่วนตำบลราษฎร์เจริญ เช่นที่ทำการองค์การบริหารส่วนตำบลราษฎร์เจริญ ศูนย์พัฒนาเด็กเล็ก อาคารอเนกประสงค์(๑.๒)สระน้ำสาธารณะที่ใช้อุปโภคบริโภคร่วมกันของประชาชนในพื้นที่ตำบลราษฎร์เจริญ(๑.๓) ลำธาร ห้วย หนอง คลอง บึง สาธารณะอันประชาชนใช้ประโยชน์ร่วมกันในการอุปโภคบริโภคซึ่งเสี่ยงต่อการเกิดโรคระบาดหากมีการนำสัตว์ลงไปเลี้ยงในพื้นที่ตำบลราษฎร์เจริญ(๑.๔) ที่สาธารณะอื่นใดอันเจ้าพนักงานท้องถิ่นจักได้ประกาศในภายหน้าต่อไป(๒) ให้พื้นที่ต่อไปนี้เป็นเขตที่การเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ต้องอยู่ภายใต้มาตรการอย่างใดอย่างหนึ่งดังนี้ในเขตรับผิดชอบขององค์การบริหารส่วนตำบลราษฎร์เจริญเป็นเขตควบคุมการเลี้ยงสัตว์ดังต่อไปนี้(๒.๑) สำหรับการเลี้ยงสัตว์น้อยกว่า ๑๐๐ ตัวต้องมีระยะห่างในระยะที่ไม่ก่อให้เกิดความรำคาญต่อชุมชนใกล้เคียง(๒.๒) สำหรับการเลี้ยงสัตว์ ตั้งแต่ ๑๐๐ ๕๐๐ ตัวต้องมีระยะห่างไม่น้อยกว่า๕๐๐ เมตร(๒.๓) สำหรับการเลี้ยงสัตว์ กว่า ๕๐๐ ๑,๐๐๐ ตัว ต้องมีระยะห่างไม่น้อยกว่า ๑ กิโลเมตร(๒.๔) สำหรับการเลี้ยงสัตว์ กว่า ๑,๐๐๐ ตัวขึ้นไปต้องมีระยะห่างไม่น้อยกว่า ๒ กิโลเมตร(๓) นอกจากการเลี้ยงสัตว์ตามปกติวิสัยแล้วเจ้าของสัตว์จะต้องปฏิบัติตามหลักเกณฑ์และเงื่อนไข ดังต่อไปนี้(๓.๑)จัดให้มีสถานที่เลี้ยงสัตว์ที่มั่นคงแข็งแรงตามความเหมาะสมแก่ประเภทและชนิดของสัตว์และมีขนาดเพียงพอแก่การดำรงชีวิตของสัตว์มีแสงสว่างและการระบายอากาศที่เพียงพอมีระบบการระบายน้ำที่ถูกสุขลักษณะและมีระบบบำบัดของเสียที่เกิดขึ้นอย่างถูกสุขลักษณะ(๓.๒) รักษาสถานที่เลี้ยงสัตว์ให้สะอาดอยู่เสมอ(๓.๓) กำจัดซากสัตว์และมูลสัตว์ให้ถูกสุขลักษณะ(๓.๔) จัดให้มีการสร้างเสริมภูมิคุ้มกันโรคให้กับสัตว์ เพื่อป้องกันโรคสัตว์(๓.๕) ให้เลี้ยงสัตว์ภายในสถานที่ของตน(๓.๖)ไม่เลี้ยงสัตว์หรือปล่อยสัตว์ของตนในสถานที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นกำหนดห้ามเลี้ยงเด็ดขาด(๓.๗)ในกรณีที่มีเหตุสงสัยว่าสัตว์ที่เลี้ยงนั้นเป็นโรคอันอาจเป็นอันตรายต่อสุขภาพของบุคคลทั่วไปให้เจ้าของสัตว์แยกสัตว์นั้นไว้ต่างหาก และแจ้งให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นหรือเจ้าพนักงานสาธารณสุขหรือโรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลทราบและต้องปฏิบัติตามคำแนะนำของบุคคลดังกล่าว(๓.๘) เจ้าของสัตว์จะต้องควบคุมดูแลสัตว์ของตน มิให้ก่อเหตุรำคาญหรือมิให้ก่ออันตรายหรือความเสียหายใด ๆ ต่อทรัพย์สินสาธารณะและหรือต่อทรัพย์สินของบุคคลทั่วไปและหากเกิดความเสียหายหรืออันตรายหรือเหตุรำคาญเจ้าของสัตว์จักต้องระงับเหตุรำคาญโดยพลันหรือชดใช้ค่าเสียหายตามความเสียหายที่เกิดขึ้นจากการกระทำของสัตว์ของเจ้าของความรับผิดชอบในการนี้ให้หมายรวมถึงผู้ครอบครองสัตว์ด้วย(๓.๙)เจ้าของสัตว์ควบคุมต้องจัดให้สัตว์ควบคุมทุกตัวได้รับการฉีดวัคซีนจากสัตวแพทย์หรือผู้ที่ได้รับมอบหมายเป็นหนังสือจากสัตวแพทย์ หรือผู้ประกอบการโรคสัตว์ตามกำหนดเวลาดังนี้(๓.๙.๑) ในกรณีของสุนัข แมวให้เจ้าของจัดการให้สัตว์ควบคุมทุกตัวได้รับการฉีดวัคซีนครั้งแรกเมื่อสุนัข แมวนั้นมีอายุตั้งแต่สองเดือนขึ้นไปแต่ไม่เกินสี่เดือน และได้รับการฉีดวัคซีนครั้งต่อไปตามระยะเวลาที่กำหนดในใบรับรองการฉีดวัคซีน(๓.๙.๒) ในกรณีสัตว์ควบคุมอื่นให้เจ้าของจัดการให้สัตว์ควบคุมดังกล่าวได้รับการฉีดวัคซีนตามระยะเวลาที่กำหนด(๓.๙.๓) เพื่อป้องกันการแพร่ระบาดของโรคพิษสุนัขบ้าในกรณีที่พบว่าสัตว์ควบคุมใดยังไม่ได้รับการฉีดวัคซีนตามข้อ (๓.๙.๑)ให้ฉีดวัคซีนให้แก่สัตว์ควบคุมนั้นในการนี้เจ้าของสัตว์ควบคุมนั้นต้องเสียค่าธรรมเนียมเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่า(๓.๙.๔) เมื่อปรากฏว่าสัตว์ควบคุมใดมีอาการของโรคพิษสุนัขบ้าให้เจ้าของสัตว์ควบคุมนั้นแจ้งต่อพนักงานเจ้าหน้าที่หรือเจ้าพนักงานท้องถิ่นภายในยี่สิบสี่ชั่วโมงนับแต่เวลาที่พบว่าสัตว์ควบคุมนั้นมีอาการของโรคพิษสุนัขบ้า(๓.๙.๕)ในกรณีที่สัตว์ควบคุมใดถูกสัตว์ควบคุมอื่นสงสัยว่าเป็นโรคพิษสุนัขบ้ากัดไม่ว่าสัตว์ควบคุมที่ถูกกัดจะได้รับการฉีดวัคซีนแล้วหรือไม่ให้เจ้าของสัตว์ควบคุมนั้นแจ้งต่อพนักงานเจ้าหน้าที่หรือเจ้าพนักงานท้องถิ่นภายในยี่สิบสี่ชั่วโมงนับแต่เวลาที่รู้ว่าถูกกัดเพื่อให้สัตว์ควบคุมนั้นได้รับการฉีดวัคซีนให้เจ้าของสัตว์ควบคุมเฝ้าสังเกตอาการของสัตว์ควบคุมที่ถูกกัดไว้เป็นระยะเวลาไม่น้อยกว่าหกเดือนนับแต่เวลาที่รู้ว่าถูกกัดหากปรากฏว่าสัตว์ควบคุมนั้นมีอาการของโรคพิษสุนัขบ้าภายในระยะเวลาดังกล่าวให้เจ้าของสัตว์ควบคุมกักขังสัตว์ควบคุมนั้นไว้และแจ้งต่อพนักงานเจ้าหน้าที่หรือเจ้าพนักงานท้องถิ่นภายในยี่สิบสี่ชั่วโมงนับแต่เวลาที่พบว่าสัตว์ควบคุมนั้นมีอาการของโรคพิษสุนัขบ้าในกรณีที่สัตว์ควบคุมที่เจ้าของสัตว์ควบคุมเฝ้าสังเกตอาการตามวรรคสองตายหรือสูญหายภายในระยะเวลาที่กำหนดให้เจ้าของสัตว์ควบคุมนั้นแจ้งต่อพนักงานเจ้าหน้าที่หรือเจ้าพนักงานท้องถิ่นภายในยี่สิบสี่ชั่วโมงนับแต่เวลาที่รู้ว่าตายหรือสูญหาย(๓.๙.๖) ในที่สาธารณะถ้าปรากฏว่าสัตว์ควบคุมใดมีอาการของโรคพิษสุนัขบ้าให้พนักงานเจ้าหน้าที่หรือเจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจทำลายสัตว์ควบคุมนั้นได้ข้อ ๖ในกรณีที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นพบสัตว์ในที่หรือทางสาธารณะอันเป็นการฝ่าฝืนข้อ ๕โดยไม่ปรากฏเจ้าของให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจกักสัตว์ดังกล่าวไว้เป็นเวลาอย่างน้อยสามสิบวันเมื่อพ้นกำหนดแล้วยังไม่มีผู้ใดมาแสดงหลักฐานการเป็นเจ้าของเพื่อรับสัตว์คืนให้สัตว์นั้นตกเป็นขององค์การบริหารส่วนตำบลราษฎร์เจริญแต่ถ้าการกักสัตว์ไว้อาจก่อให้เกิดอันตรายแก่สัตว์นั้นหรือสัตว์อื่นหรือต้องเสียค่าใช้จ่ายเกินสมควรเจ้าพนักงานท้องถิ่นจะจัดการขายหรือขายทอดตลาดสัตว์นั้นตามควรแก่กรณีก่อนถึงกำหนดเวลาดังกล่าวก็ได้เงินที่ได้จากการขายหรือขายทอดตลาดเมื่อได้หักค่าใช้จ่ายในการขายทอดตลาดและค่าเลี้ยงดูสัตว์แล้วให้เก็บรักษาไว้แทนสัตว์ในกรณีที่มิได้มีการขายหรือขายทอดตลาดสัตว์ตามวรรคหนึ่งและเจ้าของสัตว์มาขอรับสัตว์คืนภายในกำหนดเวลาตามวรรคหนึ่งเจ้าของสัตว์ต้องเป็นผู้เสียค่าใช้จ่ายสำหรับการเลี้ยงดูสัตว์ให้แก่องค์การบริหารส่วนตำบลราษฎร์เจริญตามจำนวนที่ได้จ่ายจริงด้วยในกรณีที่ปรากฏว่าสัตว์ที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นพบนั้นเป็นโรคติดต่ออันอาจเป็นอันตรายต่อประชาชนให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจทำลายหรือจัดการตามที่เห็นสมควรได้ข้อ๗ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจแต่งตั้งพนักงานส่วนท้องถิ่นเพื่อให้ปฏิบัติหน้าที่ตามมาตรา๔๔ วรรคหนึ่งแห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ในเขตอำนาจขององค์การบริหารส่วนตำบลราษฎร์เจริญ ในเรื่องใดหรือทุกเรื่องก็ได้ข้อ๘ ผู้ใดฝ่าฝืนหรือไม่ปฏิบัติตามข้อบัญญัตินี้ต้องระวางโทษตามที่กำหนดไว้ในบทกำหนดโทษแห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุขพ.ศ. ๒๕๓๕ข้อ๙ให้นายกองค์การบริหารส่วนตำบลราษฎร์เจริญเป็นผู้รักษาการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตินี้และให้มีอำนาจออกระเบียบประกาศ หรือคำสั่งเพื่อปฏิบัติการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตินี้ประกาศณ วันที่ ๒๑ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๖๑ประมวล โทอินทร์นายกองค์การบริหารส่วนตำบลราษฎร์เจริญวิวรรธน์/จัดทำ๖ พฤศจิกายน๒๕๖๑นุสรา/ตรวจ๗ พฤศจิกายน๒๕๖๑[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๓๕/ตอนพิเศษ ๒๖๒ ง/หน้า ๒๒๖/๑๙ ตุลาคม ๒๕๖๑