คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1536/2519หลักกฎหมาย: ศาลล่างฟังข้อเท็จจริงต้องกันว่าจำเลยสั่งระงับการจ่ายเงินตามเช็คโดยมิได้มีเจตนาทุจริตโจทก์ฎีกาว่าจำเลย ได้อายัดการจ่ายเงินตามเช็คโดยเจตนาทุจริต เป็นการฎีกาโต้เถียงข้อเท็จจริง ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 220 ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัยให้โจทก์ฟ้องและแก้ฟ้องว่า จำเลยได้ออกเช็คธนาคารกรุงเทพจำกัด สาขาราชวงศ์ เพื่อชำระหนี้ให้โจทก์ จำนวนเงิน ๔๐,๐๐๐ บาท ครั้งถึงกำหนดโจทก์นำเช็คดังกล่าวเข้าบัญชีของโจทก์ที่ธนาคารกรุงเทพพาณิชยการ จำกัด สาขาปากน้ำโพเพื่อเรียกเก็บเงิน แต่ธนาคารกรุงเทพจำกัดสาขาราชวงศ์ปฏิเสธการจ่ายเงินโดยอ้างว่ามีคำสั่งระงับการจ่าย ทั้งนี้เนื่องจากจำเลยออกเช็คโดยเจตนาที่จะไม่ให้มีการชำระเงินตามเช็คนั้น และจำเลยได้ห้ามธนาคารมิให้ใช้เงินตามเช็คโดยทุจริต ฯลฯ ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกินจากการใช้เช็ค พ.ศ. ๒๔๙๗ มาตรา ๓ ศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้อง เห็นว่า คดีมีมูล มีคำสั่งประทับฟ้อง จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกาว่า จำเลยอายัดการจ่ายเงินตามเช็คโดยเจตนาทุจริต ศาลชั้นต้นจึงสั่งรับฎีกาโดยเห็นว่าเป็นปัญหาข้อกฎหมาย ศาลฎีกาเห็นว่าศาลล่างฟังข้อเท็จจริงต้องกันว่าจำเลยสั่งระงับการจ่ายเงินตามเช็คโดยมิได้มีเจตนาทุจริตโจทก์ฎีกาว่าจำเลยได้อายัดการจ่ายเงินตามเช็คโดยเจตนาทุจริต จึงเป็นการฎีกาโต้เถียงข้อเท็จจริง ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๒๒๐ ที่ศาลชั้นต้นสั่งรับฎีกาโจทก์โดยอ้างว่าเป็นปัญหาข้อกฎหมาย เป็นการไม่ชอบ ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัย พิพากษายกฎีกาโจทก์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1536/2519นายเกษม คงศิริสมบัติโจทก์นายยู่เกียง แซ่โง้วล. พ.ร.บ.ว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ.2497 ม. 3 ป.วิ.อ. ม. 220ศาลล่างฟังข้อเท็จจริงต้องกันว่าจำเลยสั่งระงับการจ่ายเงินตามเช็คโดยมิได้มีเจตนาทุจริตโจทก์ฎีกาว่าจำเลย ได้อายัดการจ่ายเงินตามเช็คโดยเจตนาทุจริต เป็นการฎีกาโต้เถียงข้อเท็จจริง ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 220 ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัยให้โจทก์ฟ้องและแก้ฟ้องว่า จำเลยได้ออกเช็คธนาคารกรุงเทพจำกัด สาขาราชวงศ์ เพื่อชำระหนี้ให้โจทก์ จำนวนเงิน ๔๐,๐๐๐ บาท ครั้งถึงกำหนดโจทก์นำเช็คดังกล่าวเข้าบัญชีของโจทก์ที่ธนาคารกรุงเทพพาณิชยการ จำกัด สาขาปากน้ำโพเพื่อเรียกเก็บเงิน แต่ธนาคารกรุงเทพจำกัดสาขาราชวงศ์ปฏิเสธการจ่ายเงินโดยอ้างว่ามีคำสั่งระงับการจ่าย ทั้งนี้เนื่องจากจำเลยออกเช็คโดยเจตนาที่จะไม่ให้มีการชำระเงินตามเช็คนั้น และจำเลยได้ห้ามธนาคารมิให้ใช้เงินตามเช็คโดยทุจริต ฯลฯ ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกินจากการใช้เช็ค พ.ศ. ๒๔๙๗ มาตรา ๓ ศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้อง เห็นว่า คดีมีมูล มีคำสั่งประทับฟ้อง จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกาว่า จำเลยอายัดการจ่ายเงินตามเช็คโดยเจตนาทุจริต ศาลชั้นต้นจึงสั่งรับฎีกาโดยเห็นว่าเป็นปัญหาข้อกฎหมาย ศาลฎีกาเห็นว่าศาลล่างฟังข้อเท็จจริงต้องกันว่าจำเลยสั่งระงับการจ่ายเงินตามเช็คโดยมิได้มีเจตนาทุจริตโจทก์ฎีกาว่าจำเลยได้อายัดการจ่ายเงินตามเช็คโดยเจตนาทุจริต จึงเป็นการฎีกาโต้เถียงข้อเท็จจริง ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๒๒๐ ที่ศาลชั้นต้นสั่งรับฎีกาโจทก์โดยอ้างว่าเป็นปัญหาข้อกฎหมาย เป็นการไม่ชอบ ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัย พิพากษายกฎีกาโจทก์(ประเสริฐ วราภรณ์-รื่น วิไลชนม์-ไพโรจน์ ไวกาสี)ศาลอาญา - นายเรืองสวัสดิ์ พรหมสาขา ณ สกลศาลอุทธรณ์ - นายพัลลภ สังโขบลแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องและแก้ฟ้องว่า จำเลยได้ออกเช็คธนาคารกรุงเทพจำกัด สาขาราชวงศ์ เพื่อชำระหนี้ให้โจทก์ จำนวนเงิน ๔๐,๐๐๐ บาท ครั้งถึงกำหนดโจทก์นำเช็คดังกล่าวเข้าบัญชีของโจทก์ที่ธนาคารกรุงเทพพาณิชยการ จำกัด สาขาปากน้ำโพเพื่อเรียกเก็บเงิน แต่ธนาคารกรุงเทพจำกัดสาขาราชวงศ์ปฏิเสธการจ่ายเงินโดยอ้างว่ามีคำสั่งระงับการจ่าย ทั้งนี้เนื่องจากจำเลยออกเช็คโดยเจตนาที่จะไม่ให้มีการชำระเงินตามเช็คนั้น และจำเลยได้ห้ามธนาคารมิให้ใช้เงินตามเช็คโดยทุจริต ฯลฯ ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกินจากการใช้เช็ค พ.ศ. ๒๔๙๗ มาตรา ๓ ศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้อง เห็นว่า คดีมีมูล มีคำสั่งประทับฟ้อง จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกาว่า จำเลยอายัดการจ่ายเงินตามเช็คโดยเจตนาทุจริต ศาลชั้นต้นจึงสั่งรับฎีกาโดยเห็นว่าเป็นปัญหาข้อกฎหมาย ศาลฎีกาเห็นว่าศาลล่างฟังข้อเท็จจริงต้องกันว่าจำเลยสั่งระงับการจ่ายเงินตามเช็คโดยมิได้มีเจตนาทุจริตโจทก์ฎีกาว่าจำเลยได้อายัดการจ่ายเงินตามเช็คโดยเจตนาทุจริต จึงเป็นการฎีกาโต้เถียงข้อเท็จจริง ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๒๒๐ ที่ศาลชั้นต้นสั่งรับฎีกาโจทก์โดยอ้างว่าเป็นปัญหาข้อกฎหมาย เป็นการไม่ชอบ ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัย พิพากษายกฎีกาโจทก์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1536/2519นายเกษม คงศิริสมบัติโจทก์นายยู่เกียง แซ่โง้วล. พ.ร.บ.ว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ.2497 ม. 3 ป.วิ.อ. ม. 220ศาลล่างฟังข้อเท็จจริงต้องกันว่าจำเลยสั่งระงับการจ่ายเงินตามเช็คโดยมิได้มีเจตนาทุจริตโจทก์ฎีกาว่าจำเลย ได้อายัดการจ่ายเงินตามเช็คโดยเจตนาทุจริต เป็นการฎีกาโต้เถียงข้อเท็จจริง ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 220 ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัยให้โจทก์ฟ้องและแก้ฟ้องว่า จำเลยได้ออกเช็คธนาคารกรุงเทพจำกัด สาขาราชวงศ์ เพื่อชำระหนี้ให้โจทก์ จำนวนเงิน ๔๐,๐๐๐ บาท ครั้งถึงกำหนดโจทก์นำเช็คดังกล่าวเข้าบัญชีของโจทก์ที่ธนาคารกรุงเทพพาณิชยการ จำกัด สาขาปากน้ำโพเพื่อเรียกเก็บเงิน แต่ธนาคารกรุงเทพจำกัดสาขาราชวงศ์ปฏิเสธการจ่ายเงินโดยอ้างว่ามีคำสั่งระงับการจ่าย ทั้งนี้เนื่องจากจำเลยออกเช็คโดยเจตนาที่จะไม่ให้มีการชำระเงินตามเช็คนั้น และจำเลยได้ห้ามธนาคารมิให้ใช้เงินตามเช็คโดยทุจริต ฯลฯ ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกินจากการใช้เช็ค พ.ศ. ๒๔๙๗ มาตรา ๓ ศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้อง เห็นว่า คดีมีมูล มีคำสั่งประทับฟ้อง จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกาว่า จำเลยอายัดการจ่ายเงินตามเช็คโดยเจตนาทุจริต ศาลชั้นต้นจึงสั่งรับฎีกาโดยเห็นว่าเป็นปัญหาข้อกฎหมาย ศาลฎีกาเห็นว่าศาลล่างฟังข้อเท็จจริงต้องกันว่าจำเลยสั่งระงับการจ่ายเงินตามเช็คโดยมิได้มีเจตนาทุจริตโจทก์ฎีกาว่าจำเลยได้อายัดการจ่ายเงินตามเช็คโดยเจตนาทุจริต จึงเป็นการฎีกาโต้เถียงข้อเท็จจริง ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๒๒๐ ที่ศาลชั้นต้นสั่งรับฎีกาโจทก์โดยอ้างว่าเป็นปัญหาข้อกฎหมาย เป็นการไม่ชอบ ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัย พิพากษายกฎีกาโจทก์(ประเสริฐ วราภรณ์-รื่น วิไลชนม์-ไพโรจน์ ไวกาสี)ศาลอาญา - นายเรืองสวัสดิ์ พรหมสาขา ณ สกลศาลอุทธรณ์ - นายพัลลภ สังโขบลแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ