คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 749/2473หลักกฎหมาย: ไม้โตขนาดเท่าเหรียญ 2 สลึง และโจทก์ไม่สืบว่าใช้ทำร้ายได้ถึงสาหัสแล้ว ไม่เปนสาตราวุธ (เทียบฎีกาที่ 705/2459 และ 423/2454ได้ความว่าจำเลยกับพวกใช้กำลังชกและใช้ไม้โตขนาดเหรียญ ๒ สลึงตี ท.เพื่อขู่เข็ญไม่ให้ ท.รับจ้างจูงโคไปที่โรงฆ่าสัตว์ และแย่งเอาใบตรวจโคที่แพทย์ออกให้เพื่อ ท.นำไปให้เจ้าของโคเปนหลักฐานในการรับเงินค่าจูงโคดังนี้ ปัญหามีว่าจำเลยจะมีผิดฐานปล้นหรือไม่ ศาลเดิมเห็นว่าใบตรวจโคไม่ใช่หลักฐานในการเงิน ไม่มีทางจะให้เห็นว่าจำเลยมีเจตนาชิงทรัพย์ จึงไม่มีผิดฐานปล้น จำเลยมีผิดตาม ม.๓๓๘ ข้อ๓ และ ๒๖๘ ตอน ๓ ให้จำคุกไว้ ๑ ปี ศาลอุทธรณ์เห็นว่าใบตรวจโคนั้นเปนทรัพย์ตาม ม.๖ ข้อ ๑๐ เพราะเหตุว่า ท.จะต้องนำใบตรวจโคของแพทย์มาส่งพร้อมกับโค เจ้าของโคจึงจะจ่ายเงินให้ ส่วนไม่ตะพดที่จำเลยใช้ทำร้ายไม่เปนสาตราวุธ จึงตัดสินแก้ศาลเดิมว่า จำเลยมีผิดฐานชิงทรัพย์ตาม ม.๒๙๙ ให้จำคุก ๓ ปี โจทก์ฎีกาข้อกฎหมายว่า ไม่ตะพดที่จำเลยใช้ทำร้ายนั้นโตเท่าเหรียญ ๒ สลึง เปนสาตราวุธ จำเลยต้องมีผิดฐานปล้น ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ไม้ที่จำเลยใช้ทำร้ายเปนไม้เท่าที่ใช้ถือขนาดเล็ก และโจทก์ไม่นำสืบว่าไม้เช่นนี้ใช้ทำร้ายได้ถึงบาดเจ็บสาหัสแล้ว จะฟังว่าเปนสาตราวุธไม่ได้ ตามฎีกาที่ ๓๐๕/๒๔๕๙ และที่ ๔๒๓/๒๔๕๔ จึงตัดสินยืนตามศาลอุทธรณ์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 749/2473กรมอัยยการโจทก์นายหรั่ง มณีโชติจำเลย ป.อ. ม. 6ไม้โตขนาดเท่าเหรียญ 2 สลึง และโจทก์ไม่สืบว่าใช้ทำร้ายได้ถึงสาหัสแล้ว ไม่เปนสาตราวุธ (เทียบฎีกาที่ 705/2459 และ 423/2454ได้ความว่าจำเลยกับพวกใช้กำลังชกและใช้ไม้โตขนาดเหรียญ ๒ สลึงตี ท.เพื่อขู่เข็ญไม่ให้ ท.รับจ้างจูงโคไปที่โรงฆ่าสัตว์ และแย่งเอาใบตรวจโคที่แพทย์ออกให้เพื่อ ท.นำไปให้เจ้าของโคเปนหลักฐานในการรับเงินค่าจูงโคดังนี้ ปัญหามีว่าจำเลยจะมีผิดฐานปล้นหรือไม่ ศาลเดิมเห็นว่าใบตรวจโคไม่ใช่หลักฐานในการเงิน ไม่มีทางจะให้เห็นว่าจำเลยมีเจตนาชิงทรัพย์ จึงไม่มีผิดฐานปล้น จำเลยมีผิดตาม ม.๓๓๘ ข้อ๓ และ ๒๖๘ ตอน ๓ ให้จำคุกไว้ ๑ ปี ศาลอุทธรณ์เห็นว่าใบตรวจโคนั้นเปนทรัพย์ตาม ม.๖ ข้อ ๑๐ เพราะเหตุว่า ท.จะต้องนำใบตรวจโคของแพทย์มาส่งพร้อมกับโค เจ้าของโคจึงจะจ่ายเงินให้ ส่วนไม่ตะพดที่จำเลยใช้ทำร้ายไม่เปนสาตราวุธ จึงตัดสินแก้ศาลเดิมว่า จำเลยมีผิดฐานชิงทรัพย์ตาม ม.๒๙๙ ให้จำคุก ๓ ปี โจทก์ฎีกาข้อกฎหมายว่า ไม่ตะพดที่จำเลยใช้ทำร้ายนั้นโตเท่าเหรียญ ๒ สลึง เปนสาตราวุธ จำเลยต้องมีผิดฐานปล้น ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ไม้ที่จำเลยใช้ทำร้ายเปนไม้เท่าที่ใช้ถือขนาดเล็ก และโจทก์ไม่นำสืบว่าไม้เช่นนี้ใช้ทำร้ายได้ถึงบาดเจ็บสาหัสแล้ว จะฟังว่าเปนสาตราวุธไม่ได้ ตามฎีกาที่ ๓๐๕/๒๔๕๙ และที่ ๔๒๓/๒๔๕๔ จึงตัดสินยืนตามศาลอุทธรณ์(พิพาก-พรหม-วิชัย)ศาลชั้นต้น - พระนิตินัยประสานศาลอุทธรณ์ - พระยามนูเนติ ฯแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ได้ความว่าจำเลยกับพวกใช้กำลังชกและใช้ไม้โตขนาดเหรียญ ๒ สลึงตี ท.เพื่อขู่เข็ญไม่ให้ ท.รับจ้างจูงโคไปที่โรงฆ่าสัตว์ และแย่งเอาใบตรวจโคที่แพทย์ออกให้เพื่อ ท.นำไปให้เจ้าของโคเปนหลักฐานในการรับเงินค่าจูงโคดังนี้ ปัญหามีว่าจำเลยจะมีผิดฐานปล้นหรือไม่ ศาลเดิมเห็นว่าใบตรวจโคไม่ใช่หลักฐานในการเงิน ไม่มีทางจะให้เห็นว่าจำเลยมีเจตนาชิงทรัพย์ จึงไม่มีผิดฐานปล้น จำเลยมีผิดตาม ม.๓๓๘ ข้อ๓ และ ๒๖๘ ตอน ๓ ให้จำคุกไว้ ๑ ปี ศาลอุทธรณ์เห็นว่าใบตรวจโคนั้นเปนทรัพย์ตาม ม.๖ ข้อ ๑๐ เพราะเหตุว่า ท.จะต้องนำใบตรวจโคของแพทย์มาส่งพร้อมกับโค เจ้าของโคจึงจะจ่ายเงินให้ ส่วนไม่ตะพดที่จำเลยใช้ทำร้ายไม่เปนสาตราวุธ จึงตัดสินแก้ศาลเดิมว่า จำเลยมีผิดฐานชิงทรัพย์ตาม ม.๒๙๙ ให้จำคุก ๓ ปี โจทก์ฎีกาข้อกฎหมายว่า ไม่ตะพดที่จำเลยใช้ทำร้ายนั้นโตเท่าเหรียญ ๒ สลึง เปนสาตราวุธ จำเลยต้องมีผิดฐานปล้น ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ไม้ที่จำเลยใช้ทำร้ายเปนไม้เท่าที่ใช้ถือขนาดเล็ก และโจทก์ไม่นำสืบว่าไม้เช่นนี้ใช้ทำร้ายได้ถึงบาดเจ็บสาหัสแล้ว จะฟังว่าเปนสาตราวุธไม่ได้ ตามฎีกาที่ ๓๐๕/๒๔๕๙ และที่ ๔๒๓/๒๔๕๔ จึงตัดสินยืนตามศาลอุทธรณ์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 749/2473กรมอัยยการโจทก์นายหรั่ง มณีโชติจำเลย ป.อ. ม. 6ไม้โตขนาดเท่าเหรียญ 2 สลึง และโจทก์ไม่สืบว่าใช้ทำร้ายได้ถึงสาหัสแล้ว ไม่เปนสาตราวุธ (เทียบฎีกาที่ 705/2459 และ 423/2454ได้ความว่าจำเลยกับพวกใช้กำลังชกและใช้ไม้โตขนาดเหรียญ ๒ สลึงตี ท.เพื่อขู่เข็ญไม่ให้ ท.รับจ้างจูงโคไปที่โรงฆ่าสัตว์ และแย่งเอาใบตรวจโคที่แพทย์ออกให้เพื่อ ท.นำไปให้เจ้าของโคเปนหลักฐานในการรับเงินค่าจูงโคดังนี้ ปัญหามีว่าจำเลยจะมีผิดฐานปล้นหรือไม่ ศาลเดิมเห็นว่าใบตรวจโคไม่ใช่หลักฐานในการเงิน ไม่มีทางจะให้เห็นว่าจำเลยมีเจตนาชิงทรัพย์ จึงไม่มีผิดฐานปล้น จำเลยมีผิดตาม ม.๓๓๘ ข้อ๓ และ ๒๖๘ ตอน ๓ ให้จำคุกไว้ ๑ ปี ศาลอุทธรณ์เห็นว่าใบตรวจโคนั้นเปนทรัพย์ตาม ม.๖ ข้อ ๑๐ เพราะเหตุว่า ท.จะต้องนำใบตรวจโคของแพทย์มาส่งพร้อมกับโค เจ้าของโคจึงจะจ่ายเงินให้ ส่วนไม่ตะพดที่จำเลยใช้ทำร้ายไม่เปนสาตราวุธ จึงตัดสินแก้ศาลเดิมว่า จำเลยมีผิดฐานชิงทรัพย์ตาม ม.๒๙๙ ให้จำคุก ๓ ปี โจทก์ฎีกาข้อกฎหมายว่า ไม่ตะพดที่จำเลยใช้ทำร้ายนั้นโตเท่าเหรียญ ๒ สลึง เปนสาตราวุธ จำเลยต้องมีผิดฐานปล้น ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ไม้ที่จำเลยใช้ทำร้ายเปนไม้เท่าที่ใช้ถือขนาดเล็ก และโจทก์ไม่นำสืบว่าไม้เช่นนี้ใช้ทำร้ายได้ถึงบาดเจ็บสาหัสแล้ว จะฟังว่าเปนสาตราวุธไม่ได้ ตามฎีกาที่ ๓๐๕/๒๔๕๙ และที่ ๔๒๓/๒๔๕๔ จึงตัดสินยืนตามศาลอุทธรณ์(พิพาก-พรหม-วิชัย)ศาลชั้นต้น - พระนิตินัยประสานศาลอุทธรณ์ - พระยามนูเนติ ฯแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ