คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1545/2513หลักกฎหมาย: ฟ้องหาว่าจำเลยหมิ่นประมาทใส่ความ เมื่อข้อเท็จจริงฟังได้ว่าถ้อยคำที่จำเลยกล่าวเป็นถ้อยคำตอบโต้หรือย้อนคำโจทก์ต่างคนต่างว่าซึ่งกันและกันในการทะเลาะโต้เถียงกัน จะถือเป็นถ้อยคำที่จำเลยเจตนาใส่ความอันเข้าลักษณะเป็นความผิดฐานหมิ่นประมาทไม่ได้โจทก์จึงไม่ใช่ผู้เสียหายไม่มีอำนาจฟ้องโจทก์ฟ้องว่า เมื่อวันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2511 เวลากลางวัน จำเลยพยายามทำร้ายร่างกายโจทก์และหมิ่นประมาทใส่ความโจทก์ต่อบุคคลที่สามโดยประการที่ทำให้โจทก์เสียชื่อเสียง ถูกดูหมิ่นเกลียดชัง โดยจำเลยพูดประกาศต่อหน้าคนอื่นหลายคนว่า โจทก์ออกเช็คไม่มีเงินหลายราย วันที่ 23 นี้ จะต้องติดตะราง เหตุเกิดที่ตำบลบางกะปิ อำเภอพญาไทย จังหวัดพระนคร ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 295, 80, 326, 328, 330,332, 90, 91 และให้โฆษณาคำพิพากษาในหนังสือพิมพ์ศาลแขวงพระนครเหนือไต่สวนมูลฟ้องแล้วสั่งคดีมีมูลจำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิจารณาแล้ววินิจฉัยว่า ข้อหาพยายามทำร้ายร่างกายข้อเท็จจริงไม่ได้ความว่าจำเลยกระทำผิด ส่วนข้อหาหมิ่นประมาทก็เป็นเรื่องต่างสมัครใจทะเลาะกัน โจทก์จึงไม่ใช่ผู้เสียหายไม่มีอำนาจฟ้อง พิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ ศาลชั้นต้นไม่รับอุทธรณ์ในข้อหาพยายามทำร้ายร่างกายเพราะเป็นอุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริง รับอุทธรณ์ปัญหาข้อกฎหมายในข้อหาฐานหมิ่นประมาทศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยข้อกฎหมายจากข้อเท็จจริงตามที่ศาลอุทธรณ์ได้วินิจฉัยมาว่า เมื่อโจทก์จำเลยมาพบกันเพื่อจะรังวัดที่ดินซึ่งอยู่ติดกัน โจทก์ไม่ยอมเซ็นชื่อรับรองการรังวัด โจทก์จำเลยเกิดโต้เถียงทะเลาะกันด้วยความโกรธ โจทก์ห้ามจำเลยตัดต้นเสือหมอบ และว่าถ้าขืนตัดจะเอาจำเลยเข้าตะราง จำเลยจึงตอบโต้ไปว่าโจทก์ก็ออกเช็คไม่มีเงิน จะต้องติดตะรางวันที่ 23 นี้ ดังนี้ ศาลฎีกาเห็นว่าถ้อยคำที่จำเลยกล่าวเป็นถ้อยคำตอบโต้หรือย้อนคำโจทก์เป็นเรื่องต่างคนต่างว่าซึ่งกันและกันในการทะเลาะโต้เถียงกันจะถือเป็นถ้อยคำที่จำเลยเจตนาใส่ความอันเข้าลักษณะเป็นความผิดฐานหมิ่นประมาทไม่ได้ โจทก์จึงไม่ใช่ผู้เสียหาย ไม่มีอำนาจฟ้องคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ชอบแล้ว พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1545/2513นางตระหนี่ วิเศษสุขโจทก์นางขจี วิริยะวิทย์จำเลย ป.อ. ม. 326 ป.วิ.อ. ม. 28ฟ้องหาว่าจำเลยหมิ่นประมาทใส่ความ เมื่อข้อเท็จจริงฟังได้ว่าถ้อยคำที่จำเลยกล่าวเป็นถ้อยคำตอบโต้หรือย้อนคำโจทก์ต่างคนต่างว่าซึ่งกันและกันในการทะเลาะโต้เถียงกัน จะถือเป็นถ้อยคำที่จำเลยเจตนาใส่ความอันเข้าลักษณะเป็นความผิดฐานหมิ่นประมาทไม่ได้โจทก์จึงไม่ใช่ผู้เสียหายไม่มีอำนาจฟ้องโจทก์ฟ้องว่า เมื่อวันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2511 เวลากลางวัน จำเลยพยายามทำร้ายร่างกายโจทก์และหมิ่นประมาทใส่ความโจทก์ต่อบุคคลที่สามโดยประการที่ทำให้โจทก์เสียชื่อเสียง ถูกดูหมิ่นเกลียดชัง โดยจำเลยพูดประกาศต่อหน้าคนอื่นหลายคนว่า โจทก์ออกเช็คไม่มีเงินหลายราย วันที่ 23 นี้ จะต้องติดตะราง เหตุเกิดที่ตำบลบางกะปิ อำเภอพญาไทย จังหวัดพระนคร ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 295, 80, 326, 328, 330,332, 90, 91 และให้โฆษณาคำพิพากษาในหนังสือพิมพ์ศาลแขวงพระนครเหนือไต่สวนมูลฟ้องแล้วสั่งคดีมีมูลจำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิจารณาแล้ววินิจฉัยว่า ข้อหาพยายามทำร้ายร่างกายข้อเท็จจริงไม่ได้ความว่าจำเลยกระทำผิด ส่วนข้อหาหมิ่นประมาทก็เป็นเรื่องต่างสมัครใจทะเลาะกัน โจทก์จึงไม่ใช่ผู้เสียหายไม่มีอำนาจฟ้อง พิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ ศาลชั้นต้นไม่รับอุทธรณ์ในข้อหาพยายามทำร้ายร่างกายเพราะเป็นอุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริง รับอุทธรณ์ปัญหาข้อกฎหมายในข้อหาฐานหมิ่นประมาทศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยข้อกฎหมายจากข้อเท็จจริงตามที่ศาลอุทธรณ์ได้วินิจฉัยมาว่า เมื่อโจทก์จำเลยมาพบกันเพื่อจะรังวัดที่ดินซึ่งอยู่ติดกัน โจทก์ไม่ยอมเซ็นชื่อรับรองการรังวัด โจทก์จำเลยเกิดโต้เถียงทะเลาะกันด้วยความโกรธ โจทก์ห้ามจำเลยตัดต้นเสือหมอบ และว่าถ้าขืนตัดจะเอาจำเลยเข้าตะราง จำเลยจึงตอบโต้ไปว่าโจทก์ก็ออกเช็คไม่มีเงิน จะต้องติดตะรางวันที่ 23 นี้ ดังนี้ ศาลฎีกาเห็นว่าถ้อยคำที่จำเลยกล่าวเป็นถ้อยคำตอบโต้หรือย้อนคำโจทก์เป็นเรื่องต่างคนต่างว่าซึ่งกันและกันในการทะเลาะโต้เถียงกันจะถือเป็นถ้อยคำที่จำเลยเจตนาใส่ความอันเข้าลักษณะเป็นความผิดฐานหมิ่นประมาทไม่ได้ โจทก์จึงไม่ใช่ผู้เสียหาย ไม่มีอำนาจฟ้องคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ชอบแล้ว พิพากษายืน(จินตา บุณยอาคม-เฉลิม ทัตภิรมย์-อุทัย ศุภนิตย์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า เมื่อวันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2511 เวลากลางวัน จำเลยพยายามทำร้ายร่างกายโจทก์และหมิ่นประมาทใส่ความโจทก์ต่อบุคคลที่สามโดยประการที่ทำให้โจทก์เสียชื่อเสียง ถูกดูหมิ่นเกลียดชัง โดยจำเลยพูดประกาศต่อหน้าคนอื่นหลายคนว่า โจทก์ออกเช็คไม่มีเงินหลายราย วันที่ 23 นี้ จะต้องติดตะราง เหตุเกิดที่ตำบลบางกะปิ อำเภอพญาไทย จังหวัดพระนคร ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 295, 80, 326, 328, 330,332, 90, 91 และให้โฆษณาคำพิพากษาในหนังสือพิมพ์ศาลแขวงพระนครเหนือไต่สวนมูลฟ้องแล้วสั่งคดีมีมูลจำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิจารณาแล้ววินิจฉัยว่า ข้อหาพยายามทำร้ายร่างกายข้อเท็จจริงไม่ได้ความว่าจำเลยกระทำผิด ส่วนข้อหาหมิ่นประมาทก็เป็นเรื่องต่างสมัครใจทะเลาะกัน โจทก์จึงไม่ใช่ผู้เสียหายไม่มีอำนาจฟ้อง พิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ ศาลชั้นต้นไม่รับอุทธรณ์ในข้อหาพยายามทำร้ายร่างกายเพราะเป็นอุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริง รับอุทธรณ์ปัญหาข้อกฎหมายในข้อหาฐานหมิ่นประมาทศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยข้อกฎหมายจากข้อเท็จจริงตามที่ศาลอุทธรณ์ได้วินิจฉัยมาว่า เมื่อโจทก์จำเลยมาพบกันเพื่อจะรังวัดที่ดินซึ่งอยู่ติดกัน โจทก์ไม่ยอมเซ็นชื่อรับรองการรังวัด โจทก์จำเลยเกิดโต้เถียงทะเลาะกันด้วยความโกรธ โจทก์ห้ามจำเลยตัดต้นเสือหมอบ และว่าถ้าขืนตัดจะเอาจำเลยเข้าตะราง จำเลยจึงตอบโต้ไปว่าโจทก์ก็ออกเช็คไม่มีเงิน จะต้องติดตะรางวันที่ 23 นี้ ดังนี้ ศาลฎีกาเห็นว่าถ้อยคำที่จำเลยกล่าวเป็นถ้อยคำตอบโต้หรือย้อนคำโจทก์เป็นเรื่องต่างคนต่างว่าซึ่งกันและกันในการทะเลาะโต้เถียงกันจะถือเป็นถ้อยคำที่จำเลยเจตนาใส่ความอันเข้าลักษณะเป็นความผิดฐานหมิ่นประมาทไม่ได้ โจทก์จึงไม่ใช่ผู้เสียหาย ไม่มีอำนาจฟ้องคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ชอบแล้ว พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1545/2513นางตระหนี่ วิเศษสุขโจทก์นางขจี วิริยะวิทย์จำเลย ป.อ. ม. 326 ป.วิ.อ. ม. 28ฟ้องหาว่าจำเลยหมิ่นประมาทใส่ความ เมื่อข้อเท็จจริงฟังได้ว่าถ้อยคำที่จำเลยกล่าวเป็นถ้อยคำตอบโต้หรือย้อนคำโจทก์ต่างคนต่างว่าซึ่งกันและกันในการทะเลาะโต้เถียงกัน จะถือเป็นถ้อยคำที่จำเลยเจตนาใส่ความอันเข้าลักษณะเป็นความผิดฐานหมิ่นประมาทไม่ได้โจทก์จึงไม่ใช่ผู้เสียหายไม่มีอำนาจฟ้องโจทก์ฟ้องว่า เมื่อวันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2511 เวลากลางวัน จำเลยพยายามทำร้ายร่างกายโจทก์และหมิ่นประมาทใส่ความโจทก์ต่อบุคคลที่สามโดยประการที่ทำให้โจทก์เสียชื่อเสียง ถูกดูหมิ่นเกลียดชัง โดยจำเลยพูดประกาศต่อหน้าคนอื่นหลายคนว่า โจทก์ออกเช็คไม่มีเงินหลายราย วันที่ 23 นี้ จะต้องติดตะราง เหตุเกิดที่ตำบลบางกะปิ อำเภอพญาไทย จังหวัดพระนคร ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 295, 80, 326, 328, 330,332, 90, 91 และให้โฆษณาคำพิพากษาในหนังสือพิมพ์ศาลแขวงพระนครเหนือไต่สวนมูลฟ้องแล้วสั่งคดีมีมูลจำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิจารณาแล้ววินิจฉัยว่า ข้อหาพยายามทำร้ายร่างกายข้อเท็จจริงไม่ได้ความว่าจำเลยกระทำผิด ส่วนข้อหาหมิ่นประมาทก็เป็นเรื่องต่างสมัครใจทะเลาะกัน โจทก์จึงไม่ใช่ผู้เสียหายไม่มีอำนาจฟ้อง พิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ ศาลชั้นต้นไม่รับอุทธรณ์ในข้อหาพยายามทำร้ายร่างกายเพราะเป็นอุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริง รับอุทธรณ์ปัญหาข้อกฎหมายในข้อหาฐานหมิ่นประมาทศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยข้อกฎหมายจากข้อเท็จจริงตามที่ศาลอุทธรณ์ได้วินิจฉัยมาว่า เมื่อโจทก์จำเลยมาพบกันเพื่อจะรังวัดที่ดินซึ่งอยู่ติดกัน โจทก์ไม่ยอมเซ็นชื่อรับรองการรังวัด โจทก์จำเลยเกิดโต้เถียงทะเลาะกันด้วยความโกรธ โจทก์ห้ามจำเลยตัดต้นเสือหมอบ และว่าถ้าขืนตัดจะเอาจำเลยเข้าตะราง จำเลยจึงตอบโต้ไปว่าโจทก์ก็ออกเช็คไม่มีเงิน จะต้องติดตะรางวันที่ 23 นี้ ดังนี้ ศาลฎีกาเห็นว่าถ้อยคำที่จำเลยกล่าวเป็นถ้อยคำตอบโต้หรือย้อนคำโจทก์เป็นเรื่องต่างคนต่างว่าซึ่งกันและกันในการทะเลาะโต้เถียงกันจะถือเป็นถ้อยคำที่จำเลยเจตนาใส่ความอันเข้าลักษณะเป็นความผิดฐานหมิ่นประมาทไม่ได้ โจทก์จึงไม่ใช่ผู้เสียหาย ไม่มีอำนาจฟ้องคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ชอบแล้ว พิพากษายืน(จินตา บุณยอาคม-เฉลิม ทัตภิรมย์-อุทัย ศุภนิตย์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ