พระราชบัญญัติพระราชบัญญัติควบคุมการบำบัดโรคสัตว์พ.ศ.๒๕๐๕ ภูมิพลอดุลยเดชป.ร.ให้ไว้ณ วันที่ ๒๓ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๐๕เป็นปีที่๑๗ ในรัชกาลปัจจุบันพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชมีพระบรมราชโองการโปรดเกล้า ฯ ให้ประกาศว่าโดยที่เป็นการสมควรมีกฎหมายว่าด้วยการควบคุมการบำบัดโรคสัตว์จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้โดยคำแนะนำและยินยอมของสภาร่างรัฐธรรมนูญในฐานะรัฐสภาดังต่อไปนี้มาตรา๑พระราชบัญญัตินี้เรียกว่า พระราชบัญญัติควบคุมการบำบัดโรคสัตว์พ.ศ. ๒๕๐๕มาตรา๒[๑]พระราชบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา๓ในพระราชบัญญัตินี้สัตว์ หมายความว่าช้าง ม้า โค กระบือ ลา ล่อ แพะ แกะ สุกร สุนัข แมว กระต่าย ชะนี ลิง ค่างสัตว์ปีกจำพวก นก ไก่ เป็ด ห่าน และสัตว์ชนิดอื่น ตามที่กำหนดในกฎกระทรวงการบำบัดโรคสัตว์หมายความว่า การกระทำใด ๆ อันกระทำโดยตรงต่อร่างกายสัตว์เพื่อตรวจหรือรักษาโรคและหมายความรวมตลอดถึงการป้องกันโรค การกำจัดโรคการตบแต่งทางศัลยกรรม การตอนหรือการผสมเทียมด้วยคณะกรรมการ หมายความว่าคณะกรรมการควบคุมการบำบัดโรคสัตว์พนักงานเจ้าหน้าที่หมายความว่าผู้ซึ่งรัฐมนตรีแต่งตั้งให้ปฏิบัติการตามพระราชบัญญัตินี้รัฐมนตรี หมายความว่ารัฐมนตรีผู้รักษาการตามพระราชบัญญัตินี้มาตรา๔พระราชบัญญัตินี้ไม่ใช้บังคับแก่(๑)ผู้ประกอบการบำบัดโรคสัตว์ในหน้าที่ราชการ หรือในกิจการของสภากาชาดไทย สถานศึกษาวิชาสัตวแพทยศาสตร์ของรัฐบาลหรือสถานศึกษาวิชาสัตวแพทยศาสตร์ที่รัฐบาลรับรอง(๒)คนต่างด้าวซึ่งเป็นผู้ประกอบการบำบัดโรคสัตว์ในกิจการที่รัฐบาลตกลงกับองค์การระหว่างประเทศหรือรัฐบาลต่างประเทศหรือในกิจการอื่นใดที่จะได้กำหนดโดยพระราชกฤษฎีกามาตรา๕ ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรรักษาการตามพระราชบัญญัตินี้และให้มีอำนาจแต่งตั้งนายทะเบียนพนักงานเจ้าหน้าที่และออกกฎกระทรวงกำหนดค่าธรรมเนียมไม่เกินอัตราท้ายพระราชบัญญัตินี้ตลอดจนยกเว้นค่าธรรมเนียม และกำหนดกิจการอื่นเพื่อปฏิบัติการตามพระราชบัญญัตินี้กฎกระทรวงนั้นเมื่อได้ประกาศในราชกิจจานุเบกษาแล้วให้ใช้บังคับได้หมวด๑คณะกรรมการควบคุมการบำบัดโรคสัตว์ มาตรา๖ให้มีกรรมการคณะหนึ่ง เรียกว่า คณะกรรมการควบคุมการบำบัดโรคสัตว์ประกอบด้วยอธิบดีกรมปศุสัตว์เป็นประธานกรรมการผู้แทนกระทรวงกลาโหมหนึ่งคน ผู้แทนกระทรวงสาธารณสุขหนึ่งคน ผู้แทนกรมปศุสัตว์สองคนผู้แทนคณะสัตวแพทยศาสตร์มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์หนึ่งคนผู้แทนมหาวิทยาลัยแพทยศาสตร์หนึ่งคน ผู้แทนสภากาชาดไทยหนึ่งคนผู้แทนสัตวแพทย์สมาคมแห่งประเทศไทยหนึ่งคนและผู้ทรงคุณวุฒิในวิชาสัตวแพทยศาสตร์ซึ่งรัฐมนตรีแต่งตั้งอีกสองคนเป็นกรรมการมาตรา๗กรรมการผู้ทรงคุณวุฒิอยู่ในตำแหน่งคราวละสองปี และเมื่อพ้นจากตำแหน่งรัฐมนตรีอาจแต่งตั้งเป็นกรรมการอีกได้มาตรา๘นอกจากการพ้นจากตำแหน่งตามวาระตามมาตรา ๗กรรมการผู้ทรงคุณวุฒิพ้นจากตำแหน่ง เมื่อ(๑) ตาย(๒) ลาออก(๓) เป็นบุคคลล้มละลาย(๔)เป็นบุคคลไร้ความสามารถหรือเสมือนไร้ความสามารถ(๕)ได้รับโทษจำคุกโดยคำพิพากษาถึงที่สุดให้จำคุกเว้นแต่คดีความผิดที่เป็นลหุโทษหรือความผิดอันได้กระทำโดยประมาทเมื่อกรรมการผู้ทรงคุณวุฒิพ้นจากตำแหน่งก่อนวาระรัฐมนตรีอาจแต่งตั้งผู้อื่นเป็นกรรมการแทนกรรมการซึ่งได้รับแต่งตั้งตามวรรคก่อนอยู่ในตำแหน่งตามวาระของกรรมการซึ่งตนแทนมาตรา๙การประชุมทุกคราวต้องมีกรรมการมาประชุมไม่ต่ำกว่ากึ่งจำนวนของกรรมการทั้งหมดจึงจะเป็นองค์ประชุมถ้าประธานกรรมการไม่อยู่หรือไม่อาจปฏิบัติหน้าที่ได้ให้กรรมการที่มาประชุมเลือกกรรมการคนหนึ่งเป็นประธานในที่ประชุมการวินิจฉัยชี้ขาดของที่ประชุมให้ถือเสียงข้างมากกรรมการคนหนึ่งให้มีเสียงหนึ่งในการลงคะแนนถ้าคะแนนเสียงเท่ากันให้ประธานในที่ประชุมออกเสียงเพิ่มขึ้นอีกเสียงหนึ่งเป็นเสียงชี้ขาดมาตรา๑๐ให้คณะกรรมการมีอำนาจแต่งตั้งคณะอนุกรรมการเพื่อทำกิจการหรือพิจารณาเรื่องใดๆ อันอยู่ในขอบเขตแห่งอำนาจและหน้าที่ของคณะกรรมการได้การประชุมคณะอนุกรรมการให้นำความในมาตรา ๙ มาใช้บังคับโดยอนุโลมมาตรา๑๑ให้คณะกรรมการมีอำนาจและหน้าที่ดังต่อไปนี้(๑)ออกใบอนุญาตเป็นผู้ประกอบการบำบัดโรคสัตว์และกำหนดเงื่อนไขไว้ในใบอนุญาต(๒)สั่งพักใช้หรือสั่งเพิกถอนใบอนุญาตเป็นผู้ประกอบการบำบัดโรคสัตว์(๓)ให้คำปรึกษาและคำแนะนำแก่มหาวิทยาลัยและสถานศึกษาอื่นในวิชาสัตวแพทยศาสตร์มาตรา๑๒ให้จัดตั้งสำนักงานคณะกรรมการขึ้นในกรมปศุสัตว์ กระทรวงเกษตรมีนายทะเบียนคนหนึ่งเป็นผู้รับผิดชอบในการรักษาทะเบียนผู้ประกอบการบำบัดโรคสัตว์และในกิจการอื่นทั่วไป และให้มีเจ้าหน้าที่ตามสมควร ให้นายทะเบียนเป็นเลขานุการคณะกรรมการด้วยหมวด๒การบำบัดโรคสัตว์ มาตรา๑๓ห้ามมิให้ผู้ใดประกอบการบำบัดโรคสัตว์ เพื่อสินจ้าง บำเหน็จหรือรางวัลเว้นแต่จะได้รับใบอนุญาตเป็นผู้ประกอบการบำบัดโรคสัตว์จากคณะกรรมการการขอรับใบอนุญาตการออกใบอนุญาตและการกำหนดเงื่อนไขในใบอนุญาตให้เป็นไปตามหลักเกณฑ์และวิธีการที่กำหนดในกฎกระทรวงมาตรา๑๔ใบอนุญาตเป็นผู้ประกอบการบำบัดโรคสัตว์ให้ใช้ได้ห้าปีนับแต่วันออกใบอนุญาตมาตรา๑๕การบำบัดโรคสัตว์มีสามสาขา ดังต่อไปนี้(๑) สาขาอายุรกรรมคือการบำบัดโรคสัตว์ด้วยยา รวมตลอดถึงการป้องกันโรคหรือการกำจัดโรคด้วย(๒) สาขาศัลยกรรม คือการบำบัดโรคสัตว์ด้วยการผ่าตัดหรือการใช้รังสีรวมตลอดถึงการตบแต่งทางศัลยกรรมหรือการตอนด้วย(๓) สาขาสูติกรรมคือการทำคลอด รวมตลอดถึงการผสมเทียมด้วยมาตรา๑๖ผู้ประกอบการบำบัดโรคสัตว์มีสองชั้น คือ(๑)ผู้ประกอบการบำบัดโรคสัตว์ ชั้นหนึ่ง(๒)ผู้ประกอบการบำบัดโรคสัตว์ ชั้นสองมาตรา๑๗ผู้ประกอบการบำบัดโรคสัตว์ ชั้นหนึ่ง มีสิทธิประกอบการบำบัดโรคสัตว์สาขาอายุรกรรมสาขาศัลยกรรมและสาขาสูติกรรม ได้ทั้งสามสาขามาตรา๑๘ผู้ประกอบการบำบัดโรคสัตว์ ชั้นสองมีสิทธิประกอบการบำบัดโรคสัตว์ภายใต้เงื่อนไขที่กำหนดในกฎกระทรวงในสาขาอายุรกรรมสาขาศัลยกรรม และสาขาสูติกรรม ได้ทั้งสามสาขา หรือเฉพาะสาขาใดสาขาหนึ่งมาตรา๑๙ผู้ขอรับใบอนุญาตเป็นผู้ประกอบการบำบัดโรคสัตว์ต้องมีคุณสมบัติตามมาตรา ๒๐และต้องมีความรู้หรือความชำนาญตามมาตรา ๒๑มาตรา๒๐คุณสมบัติของผู้ขอรับใบอนุญาตเป็นผู้ประกอบการบำบัดโรคสัตว์ คือ(๑)มีอายุยี่สิบปีบริบูรณ์แล้ว(๒)ไม่เป็นผู้มีความประพฤติเสื่อมเสียหรือบกพร่องในศีลธรรมอันดี(๓)ไม่เป็นผู้เคยต้องรับโทษจำคุกโดยคำพิพากษาถึงที่สุดให้จำคุก เว้นแต่คดีความผิดที่เป็นลหุโทษหรือความผิดอันได้กระทำโดยประมาท(๔)ไม่เป็นผู้มีกายทุพพลภาพวิกลจริตหรือจิตฟั่นเฟือนไม่สมประกอบหรือเป็นโรคที่คณะกรรมการพิจารณาเห็นว่าไม่สมควรให้ประกอบการบำบัดโรคสัตว์เฉพาะผู้ที่ขาดคุณสมบัติตาม(๒) หรือ (๓) ถ้าคณะกรรมการพิจารณาเห็นสมควร อาจผ่อนผันให้เป็นรายบุคคลได้มาตรา๒๑ความรู้หรือความชำนาญของผู้ขอรับใบอนุญาตเป็นผู้ประกอบการบำบัดโรคสัตว์ คือ(๑)สำหรับผู้ประกอบการบำบัดโรคสัตว์ ชั้นหนึ่ง(ก)ได้รับปริญญาสัตวแพทยศาสตร์บัณฑิตจากสถานศึกษาในประเทศไทย(ข)ได้รับประกาศนียบัตรวิชาสัตวแพทยศาสตร์จากสถานศึกษาในประเทศไทยก่อน พ.ศ. ๒๔๘๕และคณะกรรมการได้สอบความรู้เป็นที่พอใจแล้ว หรือ(ค)ได้รับปริญญาสัตวแพทยศาสตร์บัณฑิตหรือประกาศนียบัตรวิชาสัตวแพทยศาสตร์จากสถานศึกษาในต่างประเทศและคณะกรรมการได้สอบความรู้เป็นที่พอใจแล้วถ้าเป็นคนต่างด้าวต้องเป็นผู้ได้รับอนุญาตให้ประกอบการบำบัดโรคสัตว์ในต่างประเทศมาแล้วด้วย(๒)สำหรับผู้ประกอบการบำบัดโรคสัตว์ ชั้นสอง(ก)ได้รับประกาศนียบัตรวิชาสัตวแพทยศาสตร์ หรือใบรับรองการศึกษาอบรมในวิชาการบำบัดโรคสัตว์จากสถานศึกษาในประเทศไทยที่คณะกรรมการรับรองและคณะกรรมการได้สอบความรู้เป็นที่พอใจแล้ว หรือ(ข)มีความรู้หรือความชำนาญในการประกอบการบำบัดโรคสัตว์และคณะกรรมการได้ทดสอบความรู้หรือความชำนาญเป็นที่พอใจแล้วมาตรา๒๒ ผู้ประกอบการบำบัดโรคสัตว์ต้องรักษามรรยาทแห่งวิชาชีพตามที่กำหนดในกฎกระทรวงหมวด๓พนักงานเจ้าหน้าที่ มาตรา๒๓ให้พนักงานเจ้าหน้าที่มีอำนาจเข้าไปในสถานที่ที่มีหรือสงสัยว่ามีการประกอบการบำบัดโรคสัตว์ได้ในเวลาระหว่างพระอาทิตย์ขึ้นและพระอาทิตย์ตกมาตรา๒๔ ในกรณีที่มีการฝ่าฝืนพระราชบัญญัตินี้หรือกฎกระทรวงออกตามความในพระราชบัญญัตินี้ให้พนักงานเจ้าหน้าที่มีอำนาจยึดสัตว์เอกสารหรือวัตถุที่อาจใช้เป็นพยานหลักฐานในการดำเนินคดีได้หมวด๔การสั่งพักใช้และสั่งเพิกถอนใบอนุญาต มาตรา๒๕การสั่งพักใช้หรือสั่งเพิกถอนใบอนุญาตตามมาตรา ๑๑ ให้คณะกรรมการกระทำได้เมื่อปรากฏว่า(๑)ผู้ประกอบการบำบัดโรคสัตว์ขาดคุณสมบัติตามมาตรา ๒๐หรือไม่มีความรู้หรือความชำนาญตามมาตรา ๒๑(๒)ผู้ประกอบการบำบัดโรคสัตว์กระทำการฝ่าฝืนพระราชบัญญัตินี้หรือกฎกระทรวงออกตามความในพระราชบัญญัตินี้(๓)ผู้ประกอบการบำบัดโรคสัตว์ฝ่าฝืนเงื่อนไขที่กำหนดไว้ในใบอนุญาตการสั่งพักใช้ใบอนุญาตให้สั่งได้ครั้งละไม่เกินหนึ่งปีก่อนพิจารณาสั่งพักใช้หรือสั่งเพิกถอนใบอนุญาตให้คณะกรรมการดำเนินการไต่สวนโดยให้โอกาสแก่ผู้ประกอบการบำบัดโรคสัตว์ผู้นั้นได้ทราบข้อกล่าวหาและยื่นคำชี้แจงแก้ข้อกล่าวหามาตรา๒๖ผู้ประกอบการบำบัดโรคสัตว์ซึ่งถูกสั่งเพิกถอนใบอนุญาตอาจขอรับใบอนุญาตอีกได้เมื่อพ้นกำหนดสามปีนับแต่วันถูกสั่งเพิกถอนใบอนุญาตเมื่อคณะกรรมการได้พิจารณาคำขอรับใบอนุญาตและปฏิเสธการออกใบอนุญาตให้ ผู้นั้นจะยื่นคำขอรับใบอนุญาตได้อีกเมื่อสิ้นระยะเวลาหนึ่งปีนับแต่วันที่คณะกรรมการปฏิเสธการออกใบอนุญาตถ้าคณะกรรมการปฏิเสธการออกใบอนุญาตในครั้งที่สองนี้แล้วผู้นั้นหมดสิทธิขอรับใบอนุญาตอีกต่อไปหมวด๕การอุทธรณ์ มาตรา๒๗ผู้ขอรับใบอนุญาตตามมาตรา ๑๓ หรือผู้ถูกสั่งพักใช้หรือถูกสั่งเพิกถอนใบอนุญาตตามมาตรา๒๕ มีสิทธิอุทธรณ์คำสั่งของคณะกรรมการ ซึ่งสั่งไม่ออกใบอนุญาตสั่งพักใช้หรือสั่งเพิกถอนใบอนุญาต แล้วแต่กรณีโดยทำเป็นหนังสือยื่นต่อรัฐมนตรีได้ภายในสามสิบวันนับแต่วันที่ทราบคำสั่งคำวินิจฉัยของรัฐมนตรีให้เป็นที่สุดหมวด๖บทกำหนดโทษ มาตรา๒๘ผู้ใดฝ่าฝืนมาตรา ๑๓ วรรคหนึ่งหรือประกอบการบำบัดโรคสัตว์ในระหว่างเวลาที่ถูกสั่งพักใช้ใบอนุญาตต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินหนึ่งปีหรือปรับไม่เกินสองพันบาท หรือทั้งจำทั้งปรับมาตรา๒๙ผู้ใดฝ่าฝืนกฎกระทรวงที่ออกตามมาตรา ๑๘ ต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินหกเดือนหรือปรับไม่เกินหนึ่งพันบาท หรือทั้งจำทั้งปรับมาตรา๓๐ผู้ใดขัดขวางหรือไม่อำนวยความสะดวกแก่พนักงานเจ้าหน้าที่ซึ่งปฏิบัติการตามมาตรา๒๓ หรือมาตรา ๒๔ ต้องระวางโทษปรับไม่เกินห้าร้อยบาทหมวด๗บทเฉพาะกาล มาตรา๓๑ผู้ใดประกอบการบำบัดโรคสัตว์อยู่ก่อนวันที่พระราชบัญญัตินี้ใช้บังคับให้ยื่นคำขอรับใบอนุญาตภายในหนึ่งร้อยยี่สิบวันนับแต่วันที่พระราชบัญญัตินี้ใช้บังคับภายในกำหนดเวลาดังกล่าวนี้ ให้ผู้นั้นประกอบการบำบัดโรคสัตว์ไปพลางก่อนได้แต่ถ้าคณะกรรมการมีคำสั่งไม่อนุญาต ให้ถือว่าผู้นั้นไม่มีสิทธิประกอบการบำบัดโรคสัตว์ตั้งแต่วันที่ทราบคำสั่งผู้รับสนองพระบรมราชโองการจอมพลส.ธนะรัชต์นายกรัฐมนตรีอัตราค่าธรรมเนียม (๑)คำขอ ฉบับละ ๕ บาท(๒)ใบอนุญาตเป็นผู้ประกอบการบำบัดโรคสัตว์ชั้นหนึ่ง ฉบับละ ๒๐๐ บาท(๓)ใบอนุญาตเป็นผู้ประกอบการบำบัดโรคสัตว์ชั้นสอง(ก)สาขาอายุรกรรม ฉบับละ ๔๐ บาท(ข)สาขาศัลยกรรม ฉบับละ ๔๐ บาท(ค)สาขาสูติกรรม ฉบับละ ๔๐ บาท(๔)ใบแทนใบอนุญาต ฉบับละ ๒๐ บาทหมายเหตุ:-เหตุผลในการประกาศใช้พระราชบัญญัติฉบับนี้ คือเนื่องจากมีบุคคลรับทำการบำบัดโรคสัตว์เพื่อแสวงหาประโยชน์ส่วนตัวแต่ทำการบำบัดโรคสัตว์ไม่ถูกต้องตามหลักวิชา เพราะตนเองไม่มีคุณวุฒิทำให้เกิดความเสียหายแก่เจ้าของสัตว์และเป็นการเสื่อมเสียแก่สถาบันการสัตวแพทย์แห่งประเทศไทยนอกจากนี้โรคสัตว์บางชนิดยังเป็นอันตรายแก่ผู้ทำการบำบัดโรคและเจ้าของสัตว์อีกด้วยเช่น โรคแอนแทรกซ์ โรคมงคล่อพิษ โรคพิษสุนัขบ้า โรคสาระติก ฯลฯ เป็นต้น ฉะนั้นจึงสมควรตราพระราชบัญญัติควบคุมการบัดโรคสัตว์เพื่อสวัสดิภาพของประชาชนและเจ้าของสัตว์สุนันทา/แก้ไข๒๑/๐๙/๔๔A+B (C)สุนันทา/นวพร/พัลลภ จัดทำ๒มิถุนายน ๒๕๔๖[๑]รก.๒๕๐๕/๑๐๕/๑๒๒๙/๒๗ พฤศจิกายน ๒๕๐๕