คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 730/2493หลักกฎหมาย: เอาเรือนและครัวไฟของผู้อื่นไปขาย โดยไม่มีอำนาจ ผู้ซื้อก็ทราบแต่ยังขืนรับซื้อไว้ แล้วรื้อครัวไฟนั้นไป ย่อมเป็นการละเมิดสิทธิของเจ้าของผู้ที่รู้เห็นในการซื้อขายรายนี้มาแต่ต้น เมื่อไป่วยผู้ซื้อรื้อด้วย ก็ย่อมเป็นการละเมิดสิทธิของเจ้าของด้วย ผู้ลงมือกระทำต้องรับผิดในค่าเสียหายร่วมกันโจทก์ฟ้องว่า นายสุทินจำเลยได้บังอาจเอาเรือนและครัวไฟของโจทก์ ขายให้แก่นายหมัดจำเลยโดยไม่มีอำนาจและนายหมัดจำเลยก็รู้ดีว่าเป็นของโจทก์ การซื้อขายไม่สุจริต ต่อมานายหมัดนายเล็บจำเลยได้ริ้อครัวไฟราคา ๘๐๐ บาทของโจทก์ ๆ ห้ามก็ไม่เชื่อ ขอให้ศาลพิพากษาทำลายนิติกรรมการซื้อขายและให้จำเลยใช้ค่าเสียหาย ศาลชั้นต้นพิพากษาทำลายนิติกรรมซื้อขายระหว่างนายสุทินกับนายหมัด ห้ามมิให้จำเลยเกี่ยวข้อกับเครื่องอุปกรณ์ครัวไฟของโจทก์ และให้จำเลยใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์ตามฟ้อง ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกา ศาลฎีกาคงฟังข้อเท็จจริงตามศาลล่าง ส่วนค่าเสียหายนายเล็กจำเลยว่า ไม่ควรต้องรับผิดด้วย เพราะเป็นแต่ไปช่วยนายหมัดรื้อโดยสุจริตนั้น เห็นว่านายเล็บจำเลยก็มีส่วนรู้เห็นกับนายหมัดจำเลยมาตั้งแต่ต้นแล้ว ย่อมรู้เห็นพฤติการณ์ในการซื้อขายรายนี้ดี เมื่อทำการรื้อร่วมกับนายหมัด ก็ย่อมเป็นการละเมิดสิทธิของโจทก์แล้ว ผู้ลงมือกระทำก็ต้องรับผิดในค่าเสียหายร่วมกัน จึงพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 730/2493นายฟัก มังกรงาม นางเบ๊าะ บุญส่งโจทก์นายหมัด วังยูโซบ ที่ 1 นายเล็บ วังยูโซบ ที่ 2 นายสุทิน ศรีสมาน ที่ 3จำเลย ป.พ.พ. ม. 420, ม. 432เอาเรือนและครัวไฟของผู้อื่นไปขาย โดยไม่มีอำนาจ ผู้ซื้อก็ทราบแต่ยังขืนรับซื้อไว้ แล้วรื้อครัวไฟนั้นไป ย่อมเป็นการละเมิดสิทธิของเจ้าของผู้ที่รู้เห็นในการซื้อขายรายนี้มาแต่ต้น เมื่อไป่วยผู้ซื้อรื้อด้วย ก็ย่อมเป็นการละเมิดสิทธิของเจ้าของด้วย ผู้ลงมือกระทำต้องรับผิดในค่าเสียหายร่วมกันโจทก์ฟ้องว่า นายสุทินจำเลยได้บังอาจเอาเรือนและครัวไฟของโจทก์ ขายให้แก่นายหมัดจำเลยโดยไม่มีอำนาจและนายหมัดจำเลยก็รู้ดีว่าเป็นของโจทก์ การซื้อขายไม่สุจริต ต่อมานายหมัดนายเล็บจำเลยได้ริ้อครัวไฟราคา ๘๐๐ บาทของโจทก์ ๆ ห้ามก็ไม่เชื่อ ขอให้ศาลพิพากษาทำลายนิติกรรมการซื้อขายและให้จำเลยใช้ค่าเสียหาย ศาลชั้นต้นพิพากษาทำลายนิติกรรมซื้อขายระหว่างนายสุทินกับนายหมัด ห้ามมิให้จำเลยเกี่ยวข้อกับเครื่องอุปกรณ์ครัวไฟของโจทก์ และให้จำเลยใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์ตามฟ้อง ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกา ศาลฎีกาคงฟังข้อเท็จจริงตามศาลล่าง ส่วนค่าเสียหายนายเล็กจำเลยว่า ไม่ควรต้องรับผิดด้วย เพราะเป็นแต่ไปช่วยนายหมัดรื้อโดยสุจริตนั้น เห็นว่านายเล็บจำเลยก็มีส่วนรู้เห็นกับนายหมัดจำเลยมาตั้งแต่ต้นแล้ว ย่อมรู้เห็นพฤติการณ์ในการซื้อขายรายนี้ดี เมื่อทำการรื้อร่วมกับนายหมัด ก็ย่อมเป็นการละเมิดสิทธิของโจทก์แล้ว ผู้ลงมือกระทำก็ต้องรับผิดในค่าเสียหายร่วมกัน จึงพิพากษายืน(ลัดพลีธรรมประคัลภ์-เลขวณิชธรรมวิทักษ์-มนูกิจวิมลอรรถ)ศาลจังหวัดพระนครศรีอยุธยา - นายเกษม ทิพย์จันทร์ศาลอุทธรณ์ - หลวงวิเทศจรรยารักษ์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า นายสุทินจำเลยได้บังอาจเอาเรือนและครัวไฟของโจทก์ ขายให้แก่นายหมัดจำเลยโดยไม่มีอำนาจและนายหมัดจำเลยก็รู้ดีว่าเป็นของโจทก์ การซื้อขายไม่สุจริต ต่อมานายหมัดนายเล็บจำเลยได้ริ้อครัวไฟราคา ๘๐๐ บาทของโจทก์ ๆ ห้ามก็ไม่เชื่อ ขอให้ศาลพิพากษาทำลายนิติกรรมการซื้อขายและให้จำเลยใช้ค่าเสียหาย ศาลชั้นต้นพิพากษาทำลายนิติกรรมซื้อขายระหว่างนายสุทินกับนายหมัด ห้ามมิให้จำเลยเกี่ยวข้อกับเครื่องอุปกรณ์ครัวไฟของโจทก์ และให้จำเลยใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์ตามฟ้อง ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกา ศาลฎีกาคงฟังข้อเท็จจริงตามศาลล่าง ส่วนค่าเสียหายนายเล็กจำเลยว่า ไม่ควรต้องรับผิดด้วย เพราะเป็นแต่ไปช่วยนายหมัดรื้อโดยสุจริตนั้น เห็นว่านายเล็บจำเลยก็มีส่วนรู้เห็นกับนายหมัดจำเลยมาตั้งแต่ต้นแล้ว ย่อมรู้เห็นพฤติการณ์ในการซื้อขายรายนี้ดี เมื่อทำการรื้อร่วมกับนายหมัด ก็ย่อมเป็นการละเมิดสิทธิของโจทก์แล้ว ผู้ลงมือกระทำก็ต้องรับผิดในค่าเสียหายร่วมกัน จึงพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 730/2493นายฟัก มังกรงาม นางเบ๊าะ บุญส่งโจทก์นายหมัด วังยูโซบ ที่ 1 นายเล็บ วังยูโซบ ที่ 2 นายสุทิน ศรีสมาน ที่ 3จำเลย ป.พ.พ. ม. 420, ม. 432เอาเรือนและครัวไฟของผู้อื่นไปขาย โดยไม่มีอำนาจ ผู้ซื้อก็ทราบแต่ยังขืนรับซื้อไว้ แล้วรื้อครัวไฟนั้นไป ย่อมเป็นการละเมิดสิทธิของเจ้าของผู้ที่รู้เห็นในการซื้อขายรายนี้มาแต่ต้น เมื่อไป่วยผู้ซื้อรื้อด้วย ก็ย่อมเป็นการละเมิดสิทธิของเจ้าของด้วย ผู้ลงมือกระทำต้องรับผิดในค่าเสียหายร่วมกันโจทก์ฟ้องว่า นายสุทินจำเลยได้บังอาจเอาเรือนและครัวไฟของโจทก์ ขายให้แก่นายหมัดจำเลยโดยไม่มีอำนาจและนายหมัดจำเลยก็รู้ดีว่าเป็นของโจทก์ การซื้อขายไม่สุจริต ต่อมานายหมัดนายเล็บจำเลยได้ริ้อครัวไฟราคา ๘๐๐ บาทของโจทก์ ๆ ห้ามก็ไม่เชื่อ ขอให้ศาลพิพากษาทำลายนิติกรรมการซื้อขายและให้จำเลยใช้ค่าเสียหาย ศาลชั้นต้นพิพากษาทำลายนิติกรรมซื้อขายระหว่างนายสุทินกับนายหมัด ห้ามมิให้จำเลยเกี่ยวข้อกับเครื่องอุปกรณ์ครัวไฟของโจทก์ และให้จำเลยใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์ตามฟ้อง ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกา ศาลฎีกาคงฟังข้อเท็จจริงตามศาลล่าง ส่วนค่าเสียหายนายเล็กจำเลยว่า ไม่ควรต้องรับผิดด้วย เพราะเป็นแต่ไปช่วยนายหมัดรื้อโดยสุจริตนั้น เห็นว่านายเล็บจำเลยก็มีส่วนรู้เห็นกับนายหมัดจำเลยมาตั้งแต่ต้นแล้ว ย่อมรู้เห็นพฤติการณ์ในการซื้อขายรายนี้ดี เมื่อทำการรื้อร่วมกับนายหมัด ก็ย่อมเป็นการละเมิดสิทธิของโจทก์แล้ว ผู้ลงมือกระทำก็ต้องรับผิดในค่าเสียหายร่วมกัน จึงพิพากษายืน(ลัดพลีธรรมประคัลภ์-เลขวณิชธรรมวิทักษ์-มนูกิจวิมลอรรถ)ศาลจังหวัดพระนครศรีอยุธยา - นายเกษม ทิพย์จันทร์ศาลอุทธรณ์ - หลวงวิเทศจรรยารักษ์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ