คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 124/2507หลักกฎหมาย: ในคดีความผิดฐานรับของโจรนั้น โจทก์มีหน้าที่ต้องนำสืบให้เห็นว่าจำเลยรับทรัพย์ไว้โดยรู้ว่าเป็นทรัพย์อันได้มาโดยการกระทำความผิด ไม่ใช่ว่าเมื่อจำเลยเป็นผู้ครอบครองทรัพย์นั้น จำเลยก็ต้องสืบแก้ตัวว่าตนไม่รู้ว่าเป็นของร้ายโจทก์ฟ้องว่า ได้มีคนร้ายลักกระบือ ๓ ตัวของนายชุบ นายกิมใช้ และนางสาวต่อมไป ต่อมาเจ้าพนักงานจับจำเลยได้พร้อมด้วยกระบือของกลาง ทั้งนี้ โดยจำเลยกับพวกที่หลบหนีได้บังอาจสมคบและร่วมกันลักเอาไปโดยทุจริต หรือมิฉะนั้น จำเลยได้บังอาจรับเอากระบือทั้งสามตัวได้โดยรู้อยู่แล้วว่าเป็นของได้มาโดยการกระทำผิด ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๓๕,๓๕๗ จำเลยให้การภาคเสธ ต่อมาจำเลยขอให้การปฏิเสธตลอดข้อหา ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๕๗ ให้จำคุกจำเลย ๑ ปี ๖ เดือน ข้อหาฐานลักทรัพย์ให้ยกเสีย จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่า คดียังมีเหตุให้สงสัย สมควรยกประโยชน์แห่งความสงสัยให้เป็นผลดีแก่จำเลย พิพากษากลับ ให้ยกฟ้องโจทก์ โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า โจทก์มีหน้าที่ต้องนำสืบให้เห็นว่า จำเลยรับกระบือนั้นไว้โดยรู้ว่าเป็นทรัพย์อันได้มาโดยการกระทำความผิด ไม่ใช่ว่าเมื่อปรากฎว่าจำเลยเป็นผู้ครอบครองทรัพย์นั้น จำเลยก็ต้องสืบแก้ตัวว่าตนไม่รู้ว่าเป็นของร้าย การนำสืบของโจทก์ยังไม่พอฟังว่าจำเลยได้รู้เช่นนั้น ศาลอุทธรณ์พิพากษาให้ยกฟ้องโจทก์ชอบแล้ว พิพากษายืน ให้ยกฎีกาโจทก์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 124/2507อัยการจังหวัดชลบุรีโจทก์นายบุญธรรม อุปถัมภ์ล. ป.อ. ม. 335, ม. 357 ป.วิ.อ. ม. 174ในคดีความผิดฐานรับของโจรนั้น โจทก์มีหน้าที่ต้องนำสืบให้เห็นว่าจำเลยรับทรัพย์ไว้โดยรู้ว่าเป็นทรัพย์อันได้มาโดยการกระทำความผิด ไม่ใช่ว่าเมื่อจำเลยเป็นผู้ครอบครองทรัพย์นั้น จำเลยก็ต้องสืบแก้ตัวว่าตนไม่รู้ว่าเป็นของร้ายโจทก์ฟ้องว่า ได้มีคนร้ายลักกระบือ ๓ ตัวของนายชุบ นายกิมใช้ และนางสาวต่อมไป ต่อมาเจ้าพนักงานจับจำเลยได้พร้อมด้วยกระบือของกลาง ทั้งนี้ โดยจำเลยกับพวกที่หลบหนีได้บังอาจสมคบและร่วมกันลักเอาไปโดยทุจริต หรือมิฉะนั้น จำเลยได้บังอาจรับเอากระบือทั้งสามตัวได้โดยรู้อยู่แล้วว่าเป็นของได้มาโดยการกระทำผิด ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๓๕,๓๕๗ จำเลยให้การภาคเสธ ต่อมาจำเลยขอให้การปฏิเสธตลอดข้อหา ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๕๗ ให้จำคุกจำเลย ๑ ปี ๖ เดือน ข้อหาฐานลักทรัพย์ให้ยกเสีย จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่า คดียังมีเหตุให้สงสัย สมควรยกประโยชน์แห่งความสงสัยให้เป็นผลดีแก่จำเลย พิพากษากลับ ให้ยกฟ้องโจทก์ โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า โจทก์มีหน้าที่ต้องนำสืบให้เห็นว่า จำเลยรับกระบือนั้นไว้โดยรู้ว่าเป็นทรัพย์อันได้มาโดยการกระทำความผิด ไม่ใช่ว่าเมื่อปรากฎว่าจำเลยเป็นผู้ครอบครองทรัพย์นั้น จำเลยก็ต้องสืบแก้ตัวว่าตนไม่รู้ว่าเป็นของร้าย การนำสืบของโจทก์ยังไม่พอฟังว่าจำเลยได้รู้เช่นนั้น ศาลอุทธรณ์พิพากษาให้ยกฟ้องโจทก์ชอบแล้ว พิพากษายืน ให้ยกฎีกาโจทก์(โพยม เลขยานนท์-ประมูล สุวรรณศร-อรรถขจรนิติปคุณ)ศาลจังหวัดชลบุรี - นายฉันท์ วรวิทย์สัตถญานศาลอุทธรณ์ - นายสว่าง ภูระปัจฉิมแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า ได้มีคนร้ายลักกระบือ ๓ ตัวของนายชุบ นายกิมใช้ และนางสาวต่อมไป ต่อมาเจ้าพนักงานจับจำเลยได้พร้อมด้วยกระบือของกลาง ทั้งนี้ โดยจำเลยกับพวกที่หลบหนีได้บังอาจสมคบและร่วมกันลักเอาไปโดยทุจริต หรือมิฉะนั้น จำเลยได้บังอาจรับเอากระบือทั้งสามตัวได้โดยรู้อยู่แล้วว่าเป็นของได้มาโดยการกระทำผิด ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๓๕,๓๕๗ จำเลยให้การภาคเสธ ต่อมาจำเลยขอให้การปฏิเสธตลอดข้อหา ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๕๗ ให้จำคุกจำเลย ๑ ปี ๖ เดือน ข้อหาฐานลักทรัพย์ให้ยกเสีย จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่า คดียังมีเหตุให้สงสัย สมควรยกประโยชน์แห่งความสงสัยให้เป็นผลดีแก่จำเลย พิพากษากลับ ให้ยกฟ้องโจทก์ โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า โจทก์มีหน้าที่ต้องนำสืบให้เห็นว่า จำเลยรับกระบือนั้นไว้โดยรู้ว่าเป็นทรัพย์อันได้มาโดยการกระทำความผิด ไม่ใช่ว่าเมื่อปรากฎว่าจำเลยเป็นผู้ครอบครองทรัพย์นั้น จำเลยก็ต้องสืบแก้ตัวว่าตนไม่รู้ว่าเป็นของร้าย การนำสืบของโจทก์ยังไม่พอฟังว่าจำเลยได้รู้เช่นนั้น ศาลอุทธรณ์พิพากษาให้ยกฟ้องโจทก์ชอบแล้ว พิพากษายืน ให้ยกฎีกาโจทก์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 124/2507อัยการจังหวัดชลบุรีโจทก์นายบุญธรรม อุปถัมภ์ล. ป.อ. ม. 335, ม. 357 ป.วิ.อ. ม. 174ในคดีความผิดฐานรับของโจรนั้น โจทก์มีหน้าที่ต้องนำสืบให้เห็นว่าจำเลยรับทรัพย์ไว้โดยรู้ว่าเป็นทรัพย์อันได้มาโดยการกระทำความผิด ไม่ใช่ว่าเมื่อจำเลยเป็นผู้ครอบครองทรัพย์นั้น จำเลยก็ต้องสืบแก้ตัวว่าตนไม่รู้ว่าเป็นของร้ายโจทก์ฟ้องว่า ได้มีคนร้ายลักกระบือ ๓ ตัวของนายชุบ นายกิมใช้ และนางสาวต่อมไป ต่อมาเจ้าพนักงานจับจำเลยได้พร้อมด้วยกระบือของกลาง ทั้งนี้ โดยจำเลยกับพวกที่หลบหนีได้บังอาจสมคบและร่วมกันลักเอาไปโดยทุจริต หรือมิฉะนั้น จำเลยได้บังอาจรับเอากระบือทั้งสามตัวได้โดยรู้อยู่แล้วว่าเป็นของได้มาโดยการกระทำผิด ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๓๕,๓๕๗ จำเลยให้การภาคเสธ ต่อมาจำเลยขอให้การปฏิเสธตลอดข้อหา ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๕๗ ให้จำคุกจำเลย ๑ ปี ๖ เดือน ข้อหาฐานลักทรัพย์ให้ยกเสีย จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่า คดียังมีเหตุให้สงสัย สมควรยกประโยชน์แห่งความสงสัยให้เป็นผลดีแก่จำเลย พิพากษากลับ ให้ยกฟ้องโจทก์ โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า โจทก์มีหน้าที่ต้องนำสืบให้เห็นว่า จำเลยรับกระบือนั้นไว้โดยรู้ว่าเป็นทรัพย์อันได้มาโดยการกระทำความผิด ไม่ใช่ว่าเมื่อปรากฎว่าจำเลยเป็นผู้ครอบครองทรัพย์นั้น จำเลยก็ต้องสืบแก้ตัวว่าตนไม่รู้ว่าเป็นของร้าย การนำสืบของโจทก์ยังไม่พอฟังว่าจำเลยได้รู้เช่นนั้น ศาลอุทธรณ์พิพากษาให้ยกฟ้องโจทก์ชอบแล้ว พิพากษายืน ให้ยกฎีกาโจทก์(โพยม เลขยานนท์-ประมูล สุวรรณศร-อรรถขจรนิติปคุณ)ศาลจังหวัดชลบุรี - นายฉันท์ วรวิทย์สัตถญานศาลอุทธรณ์ - นายสว่าง ภูระปัจฉิมแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ