คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 265/2511หลักกฎหมาย: ใบรับรองของโรงเรียนที่จำเลยส่งพร้อมคำฟ้องอุทธรณ์ แม้จะไม่มีพยานบุคคลรับรองความถูกต้องแท้จริง แต่โจทก์ก็มิได้แก้อุทธรณ์หรือคัดค้านในชั้นนั้น และแม้จะเป็นการอ้างพยานเอกสารโดยผิดระเบียบ แต่เพื่อประโยชน์แห่งความยุติธรรม ศาลก็มีอำนาจรับฟังพยานหลักฐานเช่นนี้ได้ในเมื่อจำเป็นต้องสืบพยานหลักฐานอันสำคัญซึ่งเกี่ยวกับประเด็นข้อสำคัญในคดีตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 87 (2) การที่จำเลยกำลังศึกษาเล่าเรียนอยู่ นับว่ากำลังอยู่ในสิ่งแวดล้อมที่ดี เมื่อเปรียบเทียบการให้จำคุกจำเลยไปทีเดียว การรอการลงโทษเพื่อให้โอกาสจำเลยกลับไปอยู่ในสิ่งแวดล้อมที่ดีเช่นนั้น จะเป็นผลดีแก่จำเลยในทางกลับตัวได้ยิ่งกว่า การรอการลงโทษจำเลยไว้จึงเป็นการสมควรโจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานลักทรัพย์หรือรับของโจรตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๕๗ และให้คืนของกลางแก่เจ้าทรัพย์ จำเลยรับสารภาพฐานรับของโจร และขอให้รอการลงโทษ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๕๗ วางโทษจำคุก ๓ ปี ลดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๗๖ กึ่งหนึ่ง จำคุก ๑ ปี ๖ เดือน จำเลยรับสารภาพ ลดโทษกึ่งหนึ่งตามมาตรา ๗๘ คงจำคุก ๙ เดือน ไม่รอการลงโทษ จำเลยอุทธรณ์ขอให้รอการลงโทษโดยยื่นใบรับรองของโรงเรืยนมาพร้อมอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ให้รอการลงโทษจำเลยไว้ภายในกำหนด ๒ ปี ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๕๖ โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า จำเลยกำลังศึกษาเล่าเรียนอยู่ ใบรับรองของโรงเรียนที่จำเลยส่งพร้อมคำฟ้องอุทธรณ์ แม้จะไม่มีพยานบุคคลรับรองความถูกต้องแท้จริง แต่โจทก์ก็มิได้แก้อุทธรณ์หรือคัดค้านในชั้นนั้น และแม้จะเป็นการอ้างพยานเอกสารโดยผิดระเบียบ แต่เพื่อประโยชน์แห่งความยุติธรรม ศาลก็มีอำนาจรับฟังพยานหลักฐานเช่นนี้ได้ ในเมื่อจำเป็นต้องสืบพยานหลักฐานอันสำคัญซึ่งเกี่ยวกับประเด็นข้อสำคัญในคดี ทั้งนี้ ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา ๘๗ (๒) จำเลยไม่เคยกระทำความผิดมาก่อน หากอยู่ในสิ่งแวดล้อมที่ดีอาจช่วยให้จำเลยกลับตัวได้ การที่จำเลยกำลังศึกษาเล่าเรียนอยู่ก็นับว่ากำลังอยู่ในสิ่งแวดล้อมที่ดี เมื่อเปรียบเทียบกับการให้จำคุกจำเลยไปทีเดียว ก็เห็นว่าการรอการลงโทษเพื่อให้โอกาสจำเลยกลับไปอยู่ในสิ่งแวดล้อมที่ดีเช่นนั้น จะเป็นผลดีแก่จำเลยในทางกลับตัวได้ยิ่งกว่าการให้รอการลงโทษจำเลยไว้ จึงเป็นการสมควร พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 265/2511อัยการจังหวัดอุดรธานีโจทก์นายกลมหรืออ้อ ศรีภูธรล. ป.อ. ม. 56 ป.วิ.อ. ม. 15 ป.วิ.พ. ม. 87 (2)ใบรับรองของโรงเรียนที่จำเลยส่งพร้อมคำฟ้องอุทธรณ์ แม้จะไม่มีพยานบุคคลรับรองความถูกต้องแท้จริง แต่โจทก์ก็มิได้แก้อุทธรณ์หรือคัดค้านในชั้นนั้น และแม้จะเป็นการอ้างพยานเอกสารโดยผิดระเบียบ แต่เพื่อประโยชน์แห่งความยุติธรรม ศาลก็มีอำนาจรับฟังพยานหลักฐานเช่นนี้ได้ในเมื่อจำเป็นต้องสืบพยานหลักฐานอันสำคัญซึ่งเกี่ยวกับประเด็นข้อสำคัญในคดีตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 87 (2) การที่จำเลยกำลังศึกษาเล่าเรียนอยู่ นับว่ากำลังอยู่ในสิ่งแวดล้อมที่ดี เมื่อเปรียบเทียบการให้จำคุกจำเลยไปทีเดียว การรอการลงโทษเพื่อให้โอกาสจำเลยกลับไปอยู่ในสิ่งแวดล้อมที่ดีเช่นนั้น จะเป็นผลดีแก่จำเลยในทางกลับตัวได้ยิ่งกว่า การรอการลงโทษจำเลยไว้จึงเป็นการสมควรโจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานลักทรัพย์หรือรับของโจรตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๕๗ และให้คืนของกลางแก่เจ้าทรัพย์ จำเลยรับสารภาพฐานรับของโจร และขอให้รอการลงโทษ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๕๗ วางโทษจำคุก ๓ ปี ลดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๗๖ กึ่งหนึ่ง จำคุก ๑ ปี ๖ เดือน จำเลยรับสารภาพ ลดโทษกึ่งหนึ่งตามมาตรา ๗๘ คงจำคุก ๙ เดือน ไม่รอการลงโทษ จำเลยอุทธรณ์ขอให้รอการลงโทษโดยยื่นใบรับรองของโรงเรืยนมาพร้อมอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ให้รอการลงโทษจำเลยไว้ภายในกำหนด ๒ ปี ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๕๖ โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า จำเลยกำลังศึกษาเล่าเรียนอยู่ ใบรับรองของโรงเรียนที่จำเลยส่งพร้อมคำฟ้องอุทธรณ์ แม้จะไม่มีพยานบุคคลรับรองความถูกต้องแท้จริง แต่โจทก์ก็มิได้แก้อุทธรณ์หรือคัดค้านในชั้นนั้น และแม้จะเป็นการอ้างพยานเอกสารโดยผิดระเบียบ แต่เพื่อประโยชน์แห่งความยุติธรรม ศาลก็มีอำนาจรับฟังพยานหลักฐานเช่นนี้ได้ ในเมื่อจำเป็นต้องสืบพยานหลักฐานอันสำคัญซึ่งเกี่ยวกับประเด็นข้อสำคัญในคดี ทั้งนี้ ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา ๘๗ (๒) จำเลยไม่เคยกระทำความผิดมาก่อน หากอยู่ในสิ่งแวดล้อมที่ดีอาจช่วยให้จำเลยกลับตัวได้ การที่จำเลยกำลังศึกษาเล่าเรียนอยู่ก็นับว่ากำลังอยู่ในสิ่งแวดล้อมที่ดี เมื่อเปรียบเทียบกับการให้จำคุกจำเลยไปทีเดียว ก็เห็นว่าการรอการลงโทษเพื่อให้โอกาสจำเลยกลับไปอยู่ในสิ่งแวดล้อมที่ดีเช่นนั้น จะเป็นผลดีแก่จำเลยในทางกลับตัวได้ยิ่งกว่าการให้รอการลงโทษจำเลยไว้ จึงเป็นการสมควร พิพากษายืน(โชค จารุจินดา-วงษ์ วีระพงศ์-บัญญัติ สุขารมณ์)ศาลจังหวัดอุดรธานี - นายสำนอง โชติไชยศาลอุทธรณ์ - นายแสวง จินดานนท์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานลักทรัพย์หรือรับของโจรตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๕๗ และให้คืนของกลางแก่เจ้าทรัพย์ จำเลยรับสารภาพฐานรับของโจร และขอให้รอการลงโทษ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๕๗ วางโทษจำคุก ๓ ปี ลดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๗๖ กึ่งหนึ่ง จำคุก ๑ ปี ๖ เดือน จำเลยรับสารภาพ ลดโทษกึ่งหนึ่งตามมาตรา ๗๘ คงจำคุก ๙ เดือน ไม่รอการลงโทษ จำเลยอุทธรณ์ขอให้รอการลงโทษโดยยื่นใบรับรองของโรงเรืยนมาพร้อมอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ให้รอการลงโทษจำเลยไว้ภายในกำหนด ๒ ปี ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๕๖ โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า จำเลยกำลังศึกษาเล่าเรียนอยู่ ใบรับรองของโรงเรียนที่จำเลยส่งพร้อมคำฟ้องอุทธรณ์ แม้จะไม่มีพยานบุคคลรับรองความถูกต้องแท้จริง แต่โจทก์ก็มิได้แก้อุทธรณ์หรือคัดค้านในชั้นนั้น และแม้จะเป็นการอ้างพยานเอกสารโดยผิดระเบียบ แต่เพื่อประโยชน์แห่งความยุติธรรม ศาลก็มีอำนาจรับฟังพยานหลักฐานเช่นนี้ได้ ในเมื่อจำเป็นต้องสืบพยานหลักฐานอันสำคัญซึ่งเกี่ยวกับประเด็นข้อสำคัญในคดี ทั้งนี้ ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา ๘๗ (๒) จำเลยไม่เคยกระทำความผิดมาก่อน หากอยู่ในสิ่งแวดล้อมที่ดีอาจช่วยให้จำเลยกลับตัวได้ การที่จำเลยกำลังศึกษาเล่าเรียนอยู่ก็นับว่ากำลังอยู่ในสิ่งแวดล้อมที่ดี เมื่อเปรียบเทียบกับการให้จำคุกจำเลยไปทีเดียว ก็เห็นว่าการรอการลงโทษเพื่อให้โอกาสจำเลยกลับไปอยู่ในสิ่งแวดล้อมที่ดีเช่นนั้น จะเป็นผลดีแก่จำเลยในทางกลับตัวได้ยิ่งกว่าการให้รอการลงโทษจำเลยไว้ จึงเป็นการสมควร พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 265/2511อัยการจังหวัดอุดรธานีโจทก์นายกลมหรืออ้อ ศรีภูธรล. ป.อ. ม. 56 ป.วิ.อ. ม. 15 ป.วิ.พ. ม. 87 (2)ใบรับรองของโรงเรียนที่จำเลยส่งพร้อมคำฟ้องอุทธรณ์ แม้จะไม่มีพยานบุคคลรับรองความถูกต้องแท้จริง แต่โจทก์ก็มิได้แก้อุทธรณ์หรือคัดค้านในชั้นนั้น และแม้จะเป็นการอ้างพยานเอกสารโดยผิดระเบียบ แต่เพื่อประโยชน์แห่งความยุติธรรม ศาลก็มีอำนาจรับฟังพยานหลักฐานเช่นนี้ได้ในเมื่อจำเป็นต้องสืบพยานหลักฐานอันสำคัญซึ่งเกี่ยวกับประเด็นข้อสำคัญในคดีตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 87 (2) การที่จำเลยกำลังศึกษาเล่าเรียนอยู่ นับว่ากำลังอยู่ในสิ่งแวดล้อมที่ดี เมื่อเปรียบเทียบการให้จำคุกจำเลยไปทีเดียว การรอการลงโทษเพื่อให้โอกาสจำเลยกลับไปอยู่ในสิ่งแวดล้อมที่ดีเช่นนั้น จะเป็นผลดีแก่จำเลยในทางกลับตัวได้ยิ่งกว่า การรอการลงโทษจำเลยไว้จึงเป็นการสมควรโจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานลักทรัพย์หรือรับของโจรตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๕๗ และให้คืนของกลางแก่เจ้าทรัพย์ จำเลยรับสารภาพฐานรับของโจร และขอให้รอการลงโทษ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๕๗ วางโทษจำคุก ๓ ปี ลดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๗๖ กึ่งหนึ่ง จำคุก ๑ ปี ๖ เดือน จำเลยรับสารภาพ ลดโทษกึ่งหนึ่งตามมาตรา ๗๘ คงจำคุก ๙ เดือน ไม่รอการลงโทษ จำเลยอุทธรณ์ขอให้รอการลงโทษโดยยื่นใบรับรองของโรงเรืยนมาพร้อมอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ให้รอการลงโทษจำเลยไว้ภายในกำหนด ๒ ปี ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๕๖ โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า จำเลยกำลังศึกษาเล่าเรียนอยู่ ใบรับรองของโรงเรียนที่จำเลยส่งพร้อมคำฟ้องอุทธรณ์ แม้จะไม่มีพยานบุคคลรับรองความถูกต้องแท้จริง แต่โจทก์ก็มิได้แก้อุทธรณ์หรือคัดค้านในชั้นนั้น และแม้จะเป็นการอ้างพยานเอกสารโดยผิดระเบียบ แต่เพื่อประโยชน์แห่งความยุติธรรม ศาลก็มีอำนาจรับฟังพยานหลักฐานเช่นนี้ได้ ในเมื่อจำเป็นต้องสืบพยานหลักฐานอันสำคัญซึ่งเกี่ยวกับประเด็นข้อสำคัญในคดี ทั้งนี้ ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา ๘๗ (๒) จำเลยไม่เคยกระทำความผิดมาก่อน หากอยู่ในสิ่งแวดล้อมที่ดีอาจช่วยให้จำเลยกลับตัวได้ การที่จำเลยกำลังศึกษาเล่าเรียนอยู่ก็นับว่ากำลังอยู่ในสิ่งแวดล้อมที่ดี เมื่อเปรียบเทียบกับการให้จำคุกจำเลยไปทีเดียว ก็เห็นว่าการรอการลงโทษเพื่อให้โอกาสจำเลยกลับไปอยู่ในสิ่งแวดล้อมที่ดีเช่นนั้น จะเป็นผลดีแก่จำเลยในทางกลับตัวได้ยิ่งกว่าการให้รอการลงโทษจำเลยไว้ จึงเป็นการสมควร พิพากษายืน(โชค จารุจินดา-วงษ์ วีระพงศ์-บัญญัติ สุขารมณ์)ศาลจังหวัดอุดรธานี - นายสำนอง โชติไชยศาลอุทธรณ์ - นายแสวง จินดานนท์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ