คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 160/2478หลักกฎหมาย: ชั้นไต่สวนมูลฟ้องศาลมีอำนาจสืบพะยานจำเลยได้ชั้นไต่สวนมูลฟ้องคดีอาญาเมื่อศาลเห็นว่าคดีไม่มีมูลก็ให้ยกฟ้องเสียได้คดีนี้โจทก์ฟ้องจำเลยซึ่งเป็นเจ้าพนักงานหาว่ากระทำผิดฐานบุกรุกกระทำอนาจารใช้อำนาจหน้าที่ในทางทุจจริตและทำให้เสื่อมเสียอิศระภาพ ศาลเดิมไต่สวนมูลฟ้องโดยสืบพะยานโจทก์จำเลยแล้วมีคำสั่งว่าคดีไม่มีมูลให้ยกฟ้อง ซึ่งศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกาปัญหาข้อกฎหมาย ๓ ข้อ ๑. ว่าศาลไม่ควรไต่สวนพะยานจำเลย ๒. ว่าคดีชั้นไต่สวนศาลควรสั่งเพียงงดฟ้อง ไม่ใช่ยกฟ้อง ๓. ว่าโจทก์ฟ้องหลายกะทง ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยกะทงนี้หาว่าจำเลยกระทำอนาจารกะทงเดียว ยกฟ้องกะทงอื่น ๆ เสีย ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ในปัญหาข้อ ๑ นั้นตามนัยแห่งพระราชบัญญัติวิธีพิจารณาความมีโทษ ฯ ร.ศ.๑๑๕ มาตรา ๕ ศาลมีอำนาจสืบพะยานจำเลยเพื่อค้นหาข้อมูลคดีได้ ไม่ทำให้โจทก์เสียเปรียบในทางอรรถคดีประการใด ในปัญหาข้อ ๒ มาตรา ๖ แห่งพระราชบัญญัติที่อ้างไม่มีบัญญัติไว้ว่า การพิจารณาและวินิจฉัยมูลคดีจะต้องทำเป็นคำสั่งหรือคำพิพากษา ส่วนปัญหาข้อ ๓ นั้น ศาลฎีกาเห็นว่าศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงรวมกันทุกกะทงว่าโจทก์มีพะยานฉะเพาะตัวโจทก์คนเดียว รูปคดีไม่มีหลักฐานและมีมูลพอ จึงพิพากษายืนตามศาลล่าง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 160/2478นางหน่าย อุดรกาโรวุธ-จนางร้อยตำรวจตรี สะอาด สุนทราชุน -ล พ.ร.บ.วิธีพิจารณาความมีโทษสำหรับใช้ไปพลางก่อน ร.ศ.115 ม. 5-6 อาชญา ม. 145, ม. 246, ม. 270, ม. 329ชั้นไต่สวนมูลฟ้องศาลมีอำนาจสืบพะยานจำเลยได้ชั้นไต่สวนมูลฟ้องคดีอาญาเมื่อศาลเห็นว่าคดีไม่มีมูลก็ให้ยกฟ้องเสียได้คดีนี้โจทก์ฟ้องจำเลยซึ่งเป็นเจ้าพนักงานหาว่ากระทำผิดฐานบุกรุกกระทำอนาจารใช้อำนาจหน้าที่ในทางทุจจริตและทำให้เสื่อมเสียอิศระภาพ ศาลเดิมไต่สวนมูลฟ้องโดยสืบพะยานโจทก์จำเลยแล้วมีคำสั่งว่าคดีไม่มีมูลให้ยกฟ้อง ซึ่งศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกาปัญหาข้อกฎหมาย ๓ ข้อ ๑. ว่าศาลไม่ควรไต่สวนพะยานจำเลย ๒. ว่าคดีชั้นไต่สวนศาลควรสั่งเพียงงดฟ้อง ไม่ใช่ยกฟ้อง ๓. ว่าโจทก์ฟ้องหลายกะทง ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยกะทงนี้หาว่าจำเลยกระทำอนาจารกะทงเดียว ยกฟ้องกะทงอื่น ๆ เสีย ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ในปัญหาข้อ ๑ นั้นตามนัยแห่งพระราชบัญญัติวิธีพิจารณาความมีโทษ ฯ ร.ศ.๑๑๕ มาตรา ๕ ศาลมีอำนาจสืบพะยานจำเลยเพื่อค้นหาข้อมูลคดีได้ ไม่ทำให้โจทก์เสียเปรียบในทางอรรถคดีประการใด ในปัญหาข้อ ๒ มาตรา ๖ แห่งพระราชบัญญัติที่อ้างไม่มีบัญญัติไว้ว่า การพิจารณาและวินิจฉัยมูลคดีจะต้องทำเป็นคำสั่งหรือคำพิพากษา ส่วนปัญหาข้อ ๓ นั้น ศาลฎีกาเห็นว่าศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงรวมกันทุกกะทงว่าโจทก์มีพะยานฉะเพาะตัวโจทก์คนเดียว รูปคดีไม่มีหลักฐานและมีมูลพอ จึงพิพากษายืนตามศาลล่าง(กฤต-นล-อิศร)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: คดีนี้โจทก์ฟ้องจำเลยซึ่งเป็นเจ้าพนักงานหาว่ากระทำผิดฐานบุกรุกกระทำอนาจารใช้อำนาจหน้าที่ในทางทุจจริตและทำให้เสื่อมเสียอิศระภาพ ศาลเดิมไต่สวนมูลฟ้องโดยสืบพะยานโจทก์จำเลยแล้วมีคำสั่งว่าคดีไม่มีมูลให้ยกฟ้อง ซึ่งศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกาปัญหาข้อกฎหมาย ๓ ข้อ ๑. ว่าศาลไม่ควรไต่สวนพะยานจำเลย ๒. ว่าคดีชั้นไต่สวนศาลควรสั่งเพียงงดฟ้อง ไม่ใช่ยกฟ้อง ๓. ว่าโจทก์ฟ้องหลายกะทง ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยกะทงนี้หาว่าจำเลยกระทำอนาจารกะทงเดียว ยกฟ้องกะทงอื่น ๆ เสีย ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ในปัญหาข้อ ๑ นั้นตามนัยแห่งพระราชบัญญัติวิธีพิจารณาความมีโทษ ฯ ร.ศ.๑๑๕ มาตรา ๕ ศาลมีอำนาจสืบพะยานจำเลยเพื่อค้นหาข้อมูลคดีได้ ไม่ทำให้โจทก์เสียเปรียบในทางอรรถคดีประการใด ในปัญหาข้อ ๒ มาตรา ๖ แห่งพระราชบัญญัติที่อ้างไม่มีบัญญัติไว้ว่า การพิจารณาและวินิจฉัยมูลคดีจะต้องทำเป็นคำสั่งหรือคำพิพากษา ส่วนปัญหาข้อ ๓ นั้น ศาลฎีกาเห็นว่าศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงรวมกันทุกกะทงว่าโจทก์มีพะยานฉะเพาะตัวโจทก์คนเดียว รูปคดีไม่มีหลักฐานและมีมูลพอ จึงพิพากษายืนตามศาลล่าง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 160/2478นางหน่าย อุดรกาโรวุธ-จนางร้อยตำรวจตรี สะอาด สุนทราชุน -ล พ.ร.บ.วิธีพิจารณาความมีโทษสำหรับใช้ไปพลางก่อน ร.ศ.115 ม. 5-6 อาชญา ม. 145, ม. 246, ม. 270, ม. 329ชั้นไต่สวนมูลฟ้องศาลมีอำนาจสืบพะยานจำเลยได้ชั้นไต่สวนมูลฟ้องคดีอาญาเมื่อศาลเห็นว่าคดีไม่มีมูลก็ให้ยกฟ้องเสียได้คดีนี้โจทก์ฟ้องจำเลยซึ่งเป็นเจ้าพนักงานหาว่ากระทำผิดฐานบุกรุกกระทำอนาจารใช้อำนาจหน้าที่ในทางทุจจริตและทำให้เสื่อมเสียอิศระภาพ ศาลเดิมไต่สวนมูลฟ้องโดยสืบพะยานโจทก์จำเลยแล้วมีคำสั่งว่าคดีไม่มีมูลให้ยกฟ้อง ซึ่งศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกาปัญหาข้อกฎหมาย ๓ ข้อ ๑. ว่าศาลไม่ควรไต่สวนพะยานจำเลย ๒. ว่าคดีชั้นไต่สวนศาลควรสั่งเพียงงดฟ้อง ไม่ใช่ยกฟ้อง ๓. ว่าโจทก์ฟ้องหลายกะทง ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยกะทงนี้หาว่าจำเลยกระทำอนาจารกะทงเดียว ยกฟ้องกะทงอื่น ๆ เสีย ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ในปัญหาข้อ ๑ นั้นตามนัยแห่งพระราชบัญญัติวิธีพิจารณาความมีโทษ ฯ ร.ศ.๑๑๕ มาตรา ๕ ศาลมีอำนาจสืบพะยานจำเลยเพื่อค้นหาข้อมูลคดีได้ ไม่ทำให้โจทก์เสียเปรียบในทางอรรถคดีประการใด ในปัญหาข้อ ๒ มาตรา ๖ แห่งพระราชบัญญัติที่อ้างไม่มีบัญญัติไว้ว่า การพิจารณาและวินิจฉัยมูลคดีจะต้องทำเป็นคำสั่งหรือคำพิพากษา ส่วนปัญหาข้อ ๓ นั้น ศาลฎีกาเห็นว่าศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงรวมกันทุกกะทงว่าโจทก์มีพะยานฉะเพาะตัวโจทก์คนเดียว รูปคดีไม่มีหลักฐานและมีมูลพอ จึงพิพากษายืนตามศาลล่าง(กฤต-นล-อิศร)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ