คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1847/2506หลักกฎหมาย: คนขับรถใช้ให้จำเลยที่ 1 ขับรถแทน คนขับมีหน้าที่ควบคุมรับผิดชอบไม่ให้เกิดเหตุร้ายขึ้น เมื่อจำเลยที่ 1 ขับรถโดยประมาทจนเป็นเหตุให้รถคว่ำ และบุตรโจทก์ถึงแก่ความตาย คนขับจะต้องรับผิดในการละเมิดที่เกิดขึ้น เหตุที่เกิดการละเมิดนี้อยู่ในกรอบกิจการที่จ้าง นายจ้างจะต้องร่วมรับผิดด้วย แม้คนตายจะโดยสารรถโดยไม่ได้ชำระค่าโดยสาร ก็ไม่เป็นเหตุให้นายจ้างพ้นความรับผิด เมื่อทรัพย์สินของผู้ตายสูญหายไปซึ่งเป็นผลโดยตรงจากการที่ลูกจ้างทำละเมิด นายจ้างจะต้องรับผิดโจทก์ฟ้องว่า นายกิมเลี้ยง แซ่ลิ้ม บุตรโจทก์ ได้โดยสารรถยนต์บรรทุกของจำเลยที่ 2 ซึ่งมีจำเลยที่ 1 เป็นคนขับ จำเลยที่ 1 ขับรถโดยประมาทเป็นเหตุให้รถคว่ำและบุตรโจทก์ถึงแก่ความตายขอให้ศาลบังคับให้จำเลยทั้ง 2 ชดใช้ค่าใช้จ่ายในการทำศพค่าขาดอุปการะเลี้ยงดู และค่าทรัพย์สินของบุตรโจทก์ซึ่งสูญหายไปจำเลยที่ 1 ขาดนัดยื่นคำให้การจำเลยที่ 2 ให้การว่า รถบรรทุกคันนั้นเป็นของนายกุยฮวดซึ่งมีนายสุนทรเป็นคนขับรถ จำเลยที่ 1 เป็นคนขนของไม่มีหน้าที่ขับรถ ทั้งนายสุนทรและจำเลยที่ 1 เป็นลูกจ้างของนายกุยฮวดการขับรถของจำเลยที่ 1 ไม่ใช่เป็นการกระทำในทางการที่จ้างคนตายอาศัยนั่งรถโดยไม่ได้เสียค่าโดยสาร จำเลยที่ 2 ไม่ต้องรับผิด คนตายไม่มีทรัพย์สินติดตัว และไม่ได้อุปการะเลี้ยงดูโจทก์ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยทั้ง 2 ชดใช้ค่าทำศพ ค่าทรัพย์สินของบุตรโจทก์ซึ่งสูญหายไป และให้จ่ายค่าอุปการะเลี้ยงดูโจทก์เป็นรายเดือน ๆ ละ 150 บาทเป็นเวลา 10 ปีโจทก์จำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์จำเลยฎีกาศาลฎีกาพิจารณาเห็นว่า จำเลยที่ 1 ขับรถโดยประมาทเป็นเหตุให้บุตรโจทก์ถึงแก่ความตาย จำเลยที่ 1 และนายสุนทรเป็นลูกจ้างของจำเลยที่ 2 จำเลยที่ 2 มีส่วนเป็นเจ้าของรถคันเกิดเหตุการที่นายสุนทรคนขับรถใช้ให้จำเลยที่ 1 ซึ่งมีหน้าที่เป็นคนขนของขับรถแทนนายสุนทรจึงมีหน้าที่ควบคุมรับผิดชอบในการขับรถนั้นไม่ให้เกิดเหตุร้ายขึ้น เมื่อจำเลยที่ 1 ขับรถโดยประมาทจนเป็นเหตุให้รถคว่ำและบุตรโจทก์ถึงแก่ความตายนายสุนทรก็ต้องรับผิดชอบในการละเมิดที่เกิดขึ้น การละเมิดของนายสุนทรนี้ย่อมนับว่าอยู่ในกรอบแห่งทางการที่จำเลยที่ 2 จ้าง จำเลยที่ 2 ต้องรับผิดในการละเมิดรายนี้การที่นายกิมเลี้ยงบุตรโจทก์โดยสารรถโดยไม่ได้จ่ายค่าโดยสารไม่เป็นผลทำให้จำเลยพ้นความรับผิดชอบ ตามนัยคำพิพากษาฎีกาที่1656-1659/2498นาฬิกาและปากกาซึ่งนายกิมเลี้ยงมีติดตัวและได้สูญหายไปนั้นการสูญหายนี้เป็นผลโดยตรงจากการละเมิด จำเลยต้องรับผิดชอบใช้ให้โจทก์การที่บังคับให้จำเลยชำระเงินค่าอุปการะเลี้ยงดูแก่โจทก์เป็นรายเดือนเป็นเวลา 10 ปีนั้น น่าจะไม่สะดวกและยุ่งยากทั้งโจทก์จำเลย เห็นควรกำหนดให้จำเลยใช้คราวเดียวจึงพิพากษาแก้คำพิพากษาศาลอุทธรณ์เป็นให้จำเลยทั้งสองร่วมกันใช้เงินค่านาฬิกากับปากกา 1 ชุด เป็นเงิน 1,800 บาท ค่าจัดการศพนายกิมเลี้ยงเป็นเงิน 2,500 บาท และค่าที่โจทก์ขาดอุปการะเลี้ยงดูเป็นเงิน 15,000 บาทให้โจทก์ ค่าฤชาธรรมเนียมและค่าทนายในชั้นฎีกาให้เป็นพับ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1847/2506นางเฮียง แซ่ตั้ง ในฐานะตนเอง และในฐานะตัวแทนโจทก์ผู้ได้รับมอบอำนาจจากนายโม๊ะเค้ง แซ่ลิ้ม ผู้สามีโจทก์นายไทย ดวงจง ที่ 1 นายเซี้ยม แซ่โง้ว ที่ 2จำเลย ป.พ.พ. ม. 425, ม. 420คนขับรถใช้ให้จำเลยที่ 1 ขับรถแทน คนขับมีหน้าที่ควบคุมรับผิดชอบไม่ให้เกิดเหตุร้ายขึ้น เมื่อจำเลยที่ 1 ขับรถโดยประมาทจนเป็นเหตุให้รถคว่ำ และบุตรโจทก์ถึงแก่ความตาย คนขับจะต้องรับผิดในการละเมิดที่เกิดขึ้น เหตุที่เกิดการละเมิดนี้อยู่ในกรอบกิจการที่จ้าง นายจ้างจะต้องร่วมรับผิดด้วย แม้คนตายจะโดยสารรถโดยไม่ได้ชำระค่าโดยสาร ก็ไม่เป็นเหตุให้นายจ้างพ้นความรับผิด เมื่อทรัพย์สินของผู้ตายสูญหายไปซึ่งเป็นผลโดยตรงจากการที่ลูกจ้างทำละเมิด นายจ้างจะต้องรับผิดโจทก์ฟ้องว่า นายกิมเลี้ยง แซ่ลิ้ม บุตรโจทก์ ได้โดยสารรถยนต์บรรทุกของจำเลยที่ 2 ซึ่งมีจำเลยที่ 1 เป็นคนขับ จำเลยที่ 1 ขับรถโดยประมาทเป็นเหตุให้รถคว่ำและบุตรโจทก์ถึงแก่ความตายขอให้ศาลบังคับให้จำเลยทั้ง 2 ชดใช้ค่าใช้จ่ายในการทำศพค่าขาดอุปการะเลี้ยงดู และค่าทรัพย์สินของบุตรโจทก์ซึ่งสูญหายไปจำเลยที่ 1 ขาดนัดยื่นคำให้การจำเลยที่ 2 ให้การว่า รถบรรทุกคันนั้นเป็นของนายกุยฮวดซึ่งมีนายสุนทรเป็นคนขับรถ จำเลยที่ 1 เป็นคนขนของไม่มีหน้าที่ขับรถ ทั้งนายสุนทรและจำเลยที่ 1 เป็นลูกจ้างของนายกุยฮวดการขับรถของจำเลยที่ 1 ไม่ใช่เป็นการกระทำในทางการที่จ้างคนตายอาศัยนั่งรถโดยไม่ได้เสียค่าโดยสาร จำเลยที่ 2 ไม่ต้องรับผิด คนตายไม่มีทรัพย์สินติดตัว และไม่ได้อุปการะเลี้ยงดูโจทก์ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยทั้ง 2 ชดใช้ค่าทำศพ ค่าทรัพย์สินของบุตรโจทก์ซึ่งสูญหายไป และให้จ่ายค่าอุปการะเลี้ยงดูโจทก์เป็นรายเดือน ๆ ละ 150 บาทเป็นเวลา 10 ปีโจทก์จำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์จำเลยฎีกาศาลฎีกาพิจารณาเห็นว่า จำเลยที่ 1 ขับรถโดยประมาทเป็นเหตุให้บุตรโจทก์ถึงแก่ความตาย จำเลยที่ 1 และนายสุนทรเป็นลูกจ้างของจำเลยที่ 2 จำเลยที่ 2 มีส่วนเป็นเจ้าของรถคันเกิดเหตุการที่นายสุนทรคนขับรถใช้ให้จำเลยที่ 1 ซึ่งมีหน้าที่เป็นคนขนของขับรถแทนนายสุนทรจึงมีหน้าที่ควบคุมรับผิดชอบในการขับรถนั้นไม่ให้เกิดเหตุร้ายขึ้น เมื่อจำเลยที่ 1 ขับรถโดยประมาทจนเป็นเหตุให้รถคว่ำและบุตรโจทก์ถึงแก่ความตายนายสุนทรก็ต้องรับผิดชอบในการละเมิดที่เกิดขึ้น การละเมิดของนายสุนทรนี้ย่อมนับว่าอยู่ในกรอบแห่งทางการที่จำเลยที่ 2 จ้าง จำเลยที่ 2 ต้องรับผิดในการละเมิดรายนี้การที่นายกิมเลี้ยงบุตรโจทก์โดยสารรถโดยไม่ได้จ่ายค่าโดยสารไม่เป็นผลทำให้จำเลยพ้นความรับผิดชอบ ตามนัยคำพิพากษาฎีกาที่1656-1659/2498นาฬิกาและปากกาซึ่งนายกิมเลี้ยงมีติดตัวและได้สูญหายไปนั้นการสูญหายนี้เป็นผลโดยตรงจากการละเมิด จำเลยต้องรับผิดชอบใช้ให้โจทก์การที่บังคับให้จำเลยชำระเงินค่าอุปการะเลี้ยงดูแก่โจทก์เป็นรายเดือนเป็นเวลา 10 ปีนั้น น่าจะไม่สะดวกและยุ่งยากทั้งโจทก์จำเลย เห็นควรกำหนดให้จำเลยใช้คราวเดียวจึงพิพากษาแก้คำพิพากษาศาลอุทธรณ์เป็นให้จำเลยทั้งสองร่วมกันใช้เงินค่านาฬิกากับปากกา 1 ชุด เป็นเงิน 1,800 บาท ค่าจัดการศพนายกิมเลี้ยงเป็นเงิน 2,500 บาท และค่าที่โจทก์ขาดอุปการะเลี้ยงดูเป็นเงิน 15,000 บาทให้โจทก์ ค่าฤชาธรรมเนียมและค่าทนายในชั้นฎีกาให้เป็นพับ(มณี ชุติวงศ์-สอาด นาวีเจริญ-เจน เวชศิลป์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า นายกิมเลี้ยง แซ่ลิ้ม บุตรโจทก์ ได้โดยสารรถยนต์บรรทุกของจำเลยที่ 2 ซึ่งมีจำเลยที่ 1 เป็นคนขับ จำเลยที่ 1 ขับรถโดยประมาทเป็นเหตุให้รถคว่ำและบุตรโจทก์ถึงแก่ความตายขอให้ศาลบังคับให้จำเลยทั้ง 2 ชดใช้ค่าใช้จ่ายในการทำศพค่าขาดอุปการะเลี้ยงดู และค่าทรัพย์สินของบุตรโจทก์ซึ่งสูญหายไปจำเลยที่ 1 ขาดนัดยื่นคำให้การจำเลยที่ 2 ให้การว่า รถบรรทุกคันนั้นเป็นของนายกุยฮวดซึ่งมีนายสุนทรเป็นคนขับรถ จำเลยที่ 1 เป็นคนขนของไม่มีหน้าที่ขับรถ ทั้งนายสุนทรและจำเลยที่ 1 เป็นลูกจ้างของนายกุยฮวดการขับรถของจำเลยที่ 1 ไม่ใช่เป็นการกระทำในทางการที่จ้างคนตายอาศัยนั่งรถโดยไม่ได้เสียค่าโดยสาร จำเลยที่ 2 ไม่ต้องรับผิด คนตายไม่มีทรัพย์สินติดตัว และไม่ได้อุปการะเลี้ยงดูโจทก์ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยทั้ง 2 ชดใช้ค่าทำศพ ค่าทรัพย์สินของบุตรโจทก์ซึ่งสูญหายไป และให้จ่ายค่าอุปการะเลี้ยงดูโจทก์เป็นรายเดือน ๆ ละ 150 บาทเป็นเวลา 10 ปีโจทก์จำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์จำเลยฎีกาศาลฎีกาพิจารณาเห็นว่า จำเลยที่ 1 ขับรถโดยประมาทเป็นเหตุให้บุตรโจทก์ถึงแก่ความตาย จำเลยที่ 1 และนายสุนทรเป็นลูกจ้างของจำเลยที่ 2 จำเลยที่ 2 มีส่วนเป็นเจ้าของรถคันเกิดเหตุการที่นายสุนทรคนขับรถใช้ให้จำเลยที่ 1 ซึ่งมีหน้าที่เป็นคนขนของขับรถแทนนายสุนทรจึงมีหน้าที่ควบคุมรับผิดชอบในการขับรถนั้นไม่ให้เกิดเหตุร้ายขึ้น เมื่อจำเลยที่ 1 ขับรถโดยประมาทจนเป็นเหตุให้รถคว่ำและบุตรโจทก์ถึงแก่ความตายนายสุนทรก็ต้องรับผิดชอบในการละเมิดที่เกิดขึ้น การละเมิดของนายสุนทรนี้ย่อมนับว่าอยู่ในกรอบแห่งทางการที่จำเลยที่ 2 จ้าง จำเลยที่ 2 ต้องรับผิดในการละเมิดรายนี้การที่นายกิมเลี้ยงบุตรโจทก์โดยสารรถโดยไม่ได้จ่ายค่าโดยสารไม่เป็นผลทำให้จำเลยพ้นความรับผิดชอบ ตามนัยคำพิพากษาฎีกาที่1656-1659/2498นาฬิกาและปากกาซึ่งนายกิมเลี้ยงมีติดตัวและได้สูญหายไปนั้นการสูญหายนี้เป็นผลโดยตรงจากการละเมิด จำเลยต้องรับผิดชอบใช้ให้โจทก์การที่บังคับให้จำเลยชำระเงินค่าอุปการะเลี้ยงดูแก่โจทก์เป็นรายเดือนเป็นเวลา 10 ปีนั้น น่าจะไม่สะดวกและยุ่งยากทั้งโจทก์จำเลย เห็นควรกำหนดให้จำเลยใช้คราวเดียวจึงพิพากษาแก้คำพิพากษาศาลอุทธรณ์เป็นให้จำเลยทั้งสองร่วมกันใช้เงินค่านาฬิกากับปากกา 1 ชุด เป็นเงิน 1,800 บาท ค่าจัดการศพนายกิมเลี้ยงเป็นเงิน 2,500 บาท และค่าที่โจทก์ขาดอุปการะเลี้ยงดูเป็นเงิน 15,000 บาทให้โจทก์ ค่าฤชาธรรมเนียมและค่าทนายในชั้นฎีกาให้เป็นพับ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1847/2506นางเฮียง แซ่ตั้ง ในฐานะตนเอง และในฐานะตัวแทนโจทก์ผู้ได้รับมอบอำนาจจากนายโม๊ะเค้ง แซ่ลิ้ม ผู้สามีโจทก์นายไทย ดวงจง ที่ 1 นายเซี้ยม แซ่โง้ว ที่ 2จำเลย ป.พ.พ. ม. 425, ม. 420คนขับรถใช้ให้จำเลยที่ 1 ขับรถแทน คนขับมีหน้าที่ควบคุมรับผิดชอบไม่ให้เกิดเหตุร้ายขึ้น เมื่อจำเลยที่ 1 ขับรถโดยประมาทจนเป็นเหตุให้รถคว่ำ และบุตรโจทก์ถึงแก่ความตาย คนขับจะต้องรับผิดในการละเมิดที่เกิดขึ้น เหตุที่เกิดการละเมิดนี้อยู่ในกรอบกิจการที่จ้าง นายจ้างจะต้องร่วมรับผิดด้วย แม้คนตายจะโดยสารรถโดยไม่ได้ชำระค่าโดยสาร ก็ไม่เป็นเหตุให้นายจ้างพ้นความรับผิด เมื่อทรัพย์สินของผู้ตายสูญหายไปซึ่งเป็นผลโดยตรงจากการที่ลูกจ้างทำละเมิด นายจ้างจะต้องรับผิดโจทก์ฟ้องว่า นายกิมเลี้ยง แซ่ลิ้ม บุตรโจทก์ ได้โดยสารรถยนต์บรรทุกของจำเลยที่ 2 ซึ่งมีจำเลยที่ 1 เป็นคนขับ จำเลยที่ 1 ขับรถโดยประมาทเป็นเหตุให้รถคว่ำและบุตรโจทก์ถึงแก่ความตายขอให้ศาลบังคับให้จำเลยทั้ง 2 ชดใช้ค่าใช้จ่ายในการทำศพค่าขาดอุปการะเลี้ยงดู และค่าทรัพย์สินของบุตรโจทก์ซึ่งสูญหายไปจำเลยที่ 1 ขาดนัดยื่นคำให้การจำเลยที่ 2 ให้การว่า รถบรรทุกคันนั้นเป็นของนายกุยฮวดซึ่งมีนายสุนทรเป็นคนขับรถ จำเลยที่ 1 เป็นคนขนของไม่มีหน้าที่ขับรถ ทั้งนายสุนทรและจำเลยที่ 1 เป็นลูกจ้างของนายกุยฮวดการขับรถของจำเลยที่ 1 ไม่ใช่เป็นการกระทำในทางการที่จ้างคนตายอาศัยนั่งรถโดยไม่ได้เสียค่าโดยสาร จำเลยที่ 2 ไม่ต้องรับผิด คนตายไม่มีทรัพย์สินติดตัว และไม่ได้อุปการะเลี้ยงดูโจทก์ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยทั้ง 2 ชดใช้ค่าทำศพ ค่าทรัพย์สินของบุตรโจทก์ซึ่งสูญหายไป และให้จ่ายค่าอุปการะเลี้ยงดูโจทก์เป็นรายเดือน ๆ ละ 150 บาทเป็นเวลา 10 ปีโจทก์จำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์จำเลยฎีกาศาลฎีกาพิจารณาเห็นว่า จำเลยที่ 1 ขับรถโดยประมาทเป็นเหตุให้บุตรโจทก์ถึงแก่ความตาย จำเลยที่ 1 และนายสุนทรเป็นลูกจ้างของจำเลยที่ 2 จำเลยที่ 2 มีส่วนเป็นเจ้าของรถคันเกิดเหตุการที่นายสุนทรคนขับรถใช้ให้จำเลยที่ 1 ซึ่งมีหน้าที่เป็นคนขนของขับรถแทนนายสุนทรจึงมีหน้าที่ควบคุมรับผิดชอบในการขับรถนั้นไม่ให้เกิดเหตุร้ายขึ้น เมื่อจำเลยที่ 1 ขับรถโดยประมาทจนเป็นเหตุให้รถคว่ำและบุตรโจทก์ถึงแก่ความตายนายสุนทรก็ต้องรับผิดชอบในการละเมิดที่เกิดขึ้น การละเมิดของนายสุนทรนี้ย่อมนับว่าอยู่ในกรอบแห่งทางการที่จำเลยที่ 2 จ้าง จำเลยที่ 2 ต้องรับผิดในการละเมิดรายนี้การที่นายกิมเลี้ยงบุตรโจทก์โดยสารรถโดยไม่ได้จ่ายค่าโดยสารไม่เป็นผลทำให้จำเลยพ้นความรับผิดชอบ ตามนัยคำพิพากษาฎีกาที่1656-1659/2498นาฬิกาและปากกาซึ่งนายกิมเลี้ยงมีติดตัวและได้สูญหายไปนั้นการสูญหายนี้เป็นผลโดยตรงจากการละเมิด จำเลยต้องรับผิดชอบใช้ให้โจทก์การที่บังคับให้จำเลยชำระเงินค่าอุปการะเลี้ยงดูแก่โจทก์เป็นรายเดือนเป็นเวลา 10 ปีนั้น น่าจะไม่สะดวกและยุ่งยากทั้งโจทก์จำเลย เห็นควรกำหนดให้จำเลยใช้คราวเดียวจึงพิพากษาแก้คำพิพากษาศาลอุทธรณ์เป็นให้จำเลยทั้งสองร่วมกันใช้เงินค่านาฬิกากับปากกา 1 ชุด เป็นเงิน 1,800 บาท ค่าจัดการศพนายกิมเลี้ยงเป็นเงิน 2,500 บาท และค่าที่โจทก์ขาดอุปการะเลี้ยงดูเป็นเงิน 15,000 บาทให้โจทก์ ค่าฤชาธรรมเนียมและค่าทนายในชั้นฎีกาให้เป็นพับ(มณี ชุติวงศ์-สอาด นาวีเจริญ-เจน เวชศิลป์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ