กฎกระทรวงกฎกระทรวงกำหนดบริเวณห้ามก่อสร้าง ดัดแปลง หรือเปลี่ยนการใช้อาคารบางชนิดหรือบางประเภทในพื้นที่บางส่วนในท้องที่ตำบลหัวเตยตำบลพุนพิน ตำบลท่าข้าม ตำบลหนองไทรตำบลเขาหัวควาย และตำบลท่าโรงช้างอำเภอพุนพิน จังหวัดสุราษฎร์ธานีพ.ศ.๒๕๔๗[๑] อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๕ (๓)แห่งพระราชบัญญัติควบคุมอาคาร พ.ศ.๒๕๒๒ และมาตรา ๘ (๑๐) แห่งพระราชบัญญัติควบคุมอาคารพ.ศ. ๒๕๒๒ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติควบคุมอาคาร (ฉบับที่๓) พ.ศ. ๒๕๔๓อันเป็นพระราชบัญญัติที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคลซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๓๑ มาตรา ๓๕ มาตรา ๔๘ มาตรา ๔๙ และมาตรา ๕๐ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย บัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมายรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยโดยคำแนะนำของคณะกรรมการควบคุมอาคารออกกฎกระทรวงไว้ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ ในกฎกระทรวงนี้อาคารพาณิชยกรรมประเภทค้าปลีกค้าส่ง หมายความว่าอาคารที่ใช้เพื่อประโยชน์ในการขายปลีก หรือขายส่ง หรือทั้งขายปลีกและขายส่งซึ่งสินค้าอุปโภคและบริโภคหลายประเภทที่ใช้ในชีวิตประจำวันแต่ไม่หมายความรวมถึงตลาดตามกฎหมายว่าด้วยการสาธารณสุข และอาคารที่มีกิจกรรมหลักเพื่อใช้ดำเนินการเพื่อส่งเสริมหรือจำหน่ายสินค้าซึ่งเป็นผลิตผลหรือผลิตภัณฑ์ของชุมชนบริเวณที่ ๑ หมายความว่าพื้นที่บริเวณดังต่อไปนี้ทิศเหนือ จดเส้นตั้งฉากกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข๔๑ ตรงจุดที่อยู่ห่างจากทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๔๑ บรรจบกับถนนสาธารณะไม่ปรากฏชื่อไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ ไปตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๔๑ เป็นระยะ ๓๐๐ เมตรเส้นขนานระยะ ๓๐๐ เมตร กับศูนย์กลางถนนสาธารณะไม่ปรากฏชื่อเป็นเส้นเลียบทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๔๑๑๒ ฟากเหนือเลียบเส้นแบ่งเขตการปกครองระหว่างตำบลหัวเตยกับตำบลพุนพิน จนบรรจบกับเส้นขนานระยะ๕๐๐ เมตร กับศูนย์กลางทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๔๑๑๒และเขตเทศบาลเมืองท่าข้าม จังหวัดสุราษฎร์ธานีทิศตะวันออก จดเส้นแบ่งเขตการปกครองระหว่างอำเภอพุนพินกับอำเภอเมืองสุราษฎร์ธานีจังหวัดสุราษฎร์ธานี ทิศใต้ จดลำห้วยบอนฝั่งใต้ และเส้นขนานระยะ ๑,๑๐๐ เมตร กับแนวเขตเทศบาลเมืองท่าข้าม จังหวัดสุราษฎร์ธานีและเส้นเลียบฝั่งแม่น้ำพุมดวง ฝั่งใต้ทิศตะวันตก จดเส้นขนานระยะ ๒,๐๐๐เมตร กับศูนย์กลางทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๔๑ ไปทางทิศเหนือ จนบรรจบกับเส้นตั้งฉากกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข๔๑ ตรงจุดที่อยู่ห่างจากทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๔๑ บรรจบกับถนนสาธารณะไม่ปรากฏชื่อไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ ตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๔๑ เป็นระยะ ๓๐๐ เมตร เว้นแต่พื้นที่บริเวณที่ ๒บริเวณที่ ๒ หมายความว่าพื้นที่บริเวณดังต่อไปนี้๒.๑ ทิศเหนือจดแม่น้ำตาปี ฝั่งใต้ ถนนท่าล้อน ฟากใต้ และเส้นตรงที่ต่อตรงจากหลักหมุดผังเมืองรหัส สฎ. ข-๔๐๐๔ (พิกัดN ๑,๐๐๘,๕๙๐ E ๕๒๘,๔๗๓) ไปทางทิศตะวันออกถึงริมฝั่งห้วยมัด ฝั่งตะวันตกตรงจุดที่อยู่ห่างจากห้วยทองบรรจบกับห้วยมัด ไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ ตามแนวห้วยมัด เป็นระยะ ๕๐๐ เมตร ทิศตะวันออก จดห้วยมัด ฝั่งตะวันตกทิศใต้ จดเส้นขนานระยะ ๕๐๐ เมตรกับศูนย์กลางทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๔๐๑ ถนนมหาไทย ฟากตะวันตกถนนสาธารณะไม่ปรากฏชื่อ ฟากตะวันตก และแนวเขตทางรถไฟสายใต้ ฟากเหนือทิศตะวันตก จดแนวเขตทางรถไฟสายใต้ฟากตะวันออก เส้นตั้งฉากกับเขตทางรถไฟสายใต้ ฟากตะวันออกตรงจุดที่เขตทางรถไฟสายใต้ บรรจบกับหลักเขตเทศบาลเมืองท่าข้าม หลักเขตที่ ๔ไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ ตามแนวเขตทางรถไฟสายใต้ เป็นระยะ ๒๐๐ เมตร ไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือจนบรรจบกับถนนสราญราษฎร์ ฟากใต้ ถนนสราญราษฎร์ ฟากตะวันออก โรงพยาบาลสวนสราญรมย์ และเส้นตั้งฉากกับถนนธราธิบดี ตรงจุดที่ถนนธราธิบดีบรรจบกับถนนมหาไทย ไปทางทิศตะวันตก ตามแนวถนนธราธิบดี เป็นระยะ ๖๐๐ เมตรไปทางทิศเหนือ จนบรรจบกับแม่น้ำตาปี ฝั่งใต้๒.๒ ทิศเหนือจดเขตทางรถไฟสายคีรีรัฐนิคม ฟากใต้ถนนสาธารณะไม่ปรากฏชื่อ ฟากตะวันตก และเส้นขนานระยะ๓๐๐ เมตร กับศูนย์กลางทางรถไฟสายใต้ทิศตะวันออก จดเส้นตรงที่เริ่มต้นจากหลักหมุดผังเมืองรหัส สฎ. ๔๐๑๒ (พิกัด N ๑,๐๐๗,๔๐๓E ๕๒๓,๓๑๒) ไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ระยะ๔๔๙ เมตร ผ่านจุดเริ่มต้นโค้งที่หลักหมุดผังเมือง รหัส สฎ. ๔๐๑๓(พิกัด N ๑,๐๐๗,๑๒๔E ๕๒๒,๙๖๐) ไปทางทิศใต้ ระยะประมาณ ๑๑๔ เมตรผ่านจุดสิ้นสุดโค้งที่หลักหมุดผังเมือง รหัส สฎ. ๔๐๑๕(พิกัด N ๑,๐๐๗,๐๒๕E ๕๒๒,๙๑๑) ไปทางทิศใต้ ระยะ ๑๓๙ เมตร บรรจบกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข๔๑๕๓ ที่หลักหมุดผังเมือง รหัส สฎ. ๔๐๑๐ (พิกัดN ๑,๐๐๖,๘๘๖ E๕๒๒,๙๑๑) ถนนสาธารณะไม่ปรากฏชื่อฟากตะวันตก และถนนพัฒนาท่าข้าม ฟากตะวันตกทิศใต้จดเส้นตรงที่เริ่มต้นจากหลักหมุดผังเมืองรหัส สฎ. ๔๐๐๘ (พิกัด N ๑,๐๐๕,๔๑๑ E ๕๒๒,๔๑๕) ไปทางทิศตะวันตกผ่านถนนสาธารณะไม่ปรากฏชื่อ ไปทางทิศตะวันตกซึ่งเป็นแนวเส้นตรงที่เชื่อมกับหลักหมุดผังเมือง รหัส สฎ. ๔๐๐๔(พิกัด N ๑,๐๐๕,๒๒๙E ๕๑๘,๖๔๘)ทิศตะวันตก จดเส้นขนานระยะ ๑,๔๐๐ เมตรกับศูนย์กลางทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๔๑ แนวสายส่งไฟฟ้าศักย์สูง และเส้นขนานระยะ ๓๐๐ เมตรกับศูนย์กลางทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๔๑ทั้งนี้ ไม่รวมถึงสถานที่ราชการ สถาบันการศึกษา และศาสนสถานทั้งนี้ ตามแผนที่ท้ายกฎกระทรวงนี้ข้อ ๒ ให้กำหนดพื้นที่บางส่วนในท้องที่ตำบลหัวเตยตำบลพุนพิน ตำบลท่าข้าม ตำบลหนองไทร ตำบลเขาหัวควายและตำบลท่าโรงช้าง อำเภอพุนพิน จังหวัดสุราษฎร์ธานีภายในบริเวณแนวเขตตามแผนที่ท้ายกฎกระทรวงนี้เป็นบริเวณห้ามก่อสร้างอาคารชนิดและประเภทดังต่อไปนี้(๑) ภายในบริเวณที่ ๑ห้ามบุคคลใดก่อสร้างอาคารพาณิชยกรรมประเภทค้าปลีกค้าส่งที่มีพื้นที่ใช้สอยอาคารรวมกันเพื่อประกอบกิจการในอาคารหลังเดียวกันหรือหลายหลังตั้งแต่๓๐๐ ตารางเมตรขึ้นไป(๒) ภายในบริเวณที่ ๒ห้ามบุคคลใดก่อสร้างอาคารดังต่อไปนี้(ก)อาคารพาณิชยกรรมประเภทค้าปลีกค้าส่งที่มีพื้นที่ใช้สอยอาคารรวมกันเพื่อประกอบกิจการในอาคารหลังเดียวกันหรือหลายหลังเกิน๑,๐๐๐ ตารางเมตร(ข)อาคารพาณิชยกรรมประเภทค้าปลีกค้าส่งที่มีพื้นที่ใช้สอยอาคารรวมกันเพื่อประกอบกิจการในอาคารหลังเดียวกันหรือหลายหลังตั้งแต่๓๐๐ ตารางเมตร แต่ไม่เกิน ๑,๐๐๐ ตารางเมตรเว้นแต่อาคารพาณิชยกรรมประเภทค้าปลีกค้าส่งนั้นเป็นไปตามข้อกำหนดดังต่อไปนี้ ๑. ที่ดินแปลงที่ตั้งอาคารจะต้องอยู่ติดถนนสาธารณะที่มีช่องทางจราจรไม่น้อยกว่า ๔ ช่องทาง หรือมีขนาดเขตทางไม่น้อยกว่า ๒๐ เมตร และจะต้องบรรจบกับถนนสาธารณะที่มีขนาดเขตทางที่เท่ากันหรือมากกว่า๒. แนวศูนย์กลางปากทางเข้าออกของรถยนต์ต้องอยู่ห่างจากทางร่วมทางแยกที่เป็นทางบรรจบกันของถนนสาธารณะที่มีขนาดเขตทางตั้งแต่๑๔ เมตรขึ้นไป ไม่น้อยกว่า ๑๐๐ เมตร๓. มีที่ว่างไม่น้อยกว่า๗๐ ใน ๑๐๐ ส่วนของพื้นที่ดินที่ใช้เป็นที่ตั้งอาคาร๔. มีค่าสูงสุดของอัตราส่วนพื้นที่อาคารรวมกันทุกชั้นของอาคารทุกหลังต่อพื้นที่ที่ใช้เป็นที่ตั้งอาคารไม่เกิน๑.๕ ต่อ ๑๕. มีอัตราส่วนของพื้นที่ว่างที่จัดให้เป็นสวนหรือบริเวณปลูกต้นไม้ หรือการนันทนาการต่อพื้นที่ของแปลงที่ดินที่ใช้เป็นที่ตั้งอาคารไม่น้อยกว่าร้อยละ๒๐๖. มีที่ว่างด้านหน้าของอาคาร ห่างจากเขตทางของถนนสาธารณะไม่น้อยกว่า๕๐ เมตรโดยวัดระยะจากขอบนอกสุดของอาคารถึงริมเขตทางด้านที่ติดกับแปลงที่ดินที่ใช้เป็นที่ตั้งอาคาร๗. มีที่ว่างด้านข้างและด้านหลังของอาคาร ห่างจากเขตที่ดินของผู้อื่นหรือเขตทางของถนนสาธารณะไม่น้อยกว่า ๑๕ เมตรโดยวัดระยะจากขอบนอกสุดของอาคารถึงเขตที่ดินของผู้อื่นหรือริมเขตทางด้านที่ติดกับแปลงที่ดินที่ใช้เป็นที่ตั้งอาคาร๘. อาคารที่มีความสูงเกิน ๑๐ เมตรต้องมีระยะห่างจากแนวเขตที่ดินซึ่งเป็นที่ตั้งอาคารศูนย์ราชการหลักของจังหวัดหรืออำเภอศาสนสถาน โบราณสถาน หรือสถานศึกษาไม่น้อยกว่า๕๐๐ เมตรโดยวัดระยะจากขอบนอกสุดของอาคารที่ขออนุญาตถึงแนวเขตที่ดินของสถานที่ดังกล่าว๙. มีที่จอดรถยนต์ไม่น้อยกว่า๑ คัน ต่อพื้นที่อาคาร ๔๐ ตารางเมตร เศษของ ๔๐ ตารางเมตรให้คิดเป็น ๔๐ ตารางเมตร๑๐. ที่พักมูลฝอยต้องมีระยะห่างจากเขตที่ดินของผู้อื่นหรือถนนสาธารณะไม่น้อยกว่า ๑๐ เมตรและต้องมีระยะห่างจากสถานที่ประกอบอาหารและสถานที่เก็บอาหารไม่น้อยกว่า ๔ เมตรแต่ถ้าที่พักมูลฝอยมีขนาดความจุเกิน ๓ ลูกบาศก์เมตร ต้องมีระยะห่างจากสถานที่ดังกล่าวไม่น้อยกว่า ๑๐ เมตร และสามารถขนย้ายมูลฝอยได้โดยสะดวกข้อ ๓ ภายในบริเวณพื้นที่ที่กำหนดตามข้อ ๒ห้ามบุคคลใดดัดแปลง หรือเปลี่ยนการใช้อาคารใดๆให้เป็นอาคารชนิดหรือประเภทที่มีลักษณะต้องห้ามตามที่กำหนดในข้อ ๒ข้อ๔ อาคารที่มีอยู่แล้วในบริเวณพื้นที่ที่กำหนดตามข้อ๒ ก่อนหรือในวันที่กฎกระทรวงนี้ใช้บังคับ ให้ได้รับยกเว้นไม่ต้องปฏิบัติตามกฎกระทรวงนี้แต่ห้ามดัดแปลงหรือเปลี่ยนการใช้อาคารดังกล่าวให้เป็นอาคารชนิดหรือประเภทที่มีลักษณะต้องห้ามตามที่กำหนดในข้อ๒ข้อ๕ อาคารที่ได้รับใบอนุญาตหรือใบรับแจ้งการก่อสร้างดัดแปลง หรือเปลี่ยนการใช้ตามกฎหมายว่าด้วยการควบคุมอาคารหรือที่ได้รับอนุญาตตามกฎหมายเฉพาะว่าด้วยกิจการนั้นก่อนวันที่กฎกระทรวงนี้ใช้บังคับและยังก่อสร้าง ดัดแปลง หรือเปลี่ยนการใช้ไม่แล้วเสร็จ ให้ได้รับการยกเว้นไม่ต้องปฏิบัติตามกฎกระทรวงนี้แต่จะขอเปลี่ยนแปลงการอนุญาตหรือการแจ้งให้เป็นการขัดต่อกฎกระทรวงนี้ไม่ได้ให้ไว้ณ วันที่ ๑ กันยายน พ.ศ. ๒๕๔๗โภคิน พลกุลรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย[เอกสารแนบ]๑.แผนที่ท้ายกฎกระทรวงกำหนดบริเวณห้ามก่อสร้าง ดัดแปลง หรือเปลี่ยนการใช้อาคารบางชนิดหรือบางประเภทในพื้นที่บางส่วนในท้องที่ตำบลหัวเตย ตำบลพุนพิน ตำบลท่าข้าม ตำบลหนองไทร ตำบลเขาหัวควาย และตำบลท่าโรงช้างอำเภอพุนพิน จังหวัดสุราษฎร์ธานี พ.ศ. ๒๕๔๗(ดูข้อมูลภาพกฎหมาย)หมายเหตุ:- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือเนื่องจากได้มีประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง กำหนดบริเวณห้ามก่อสร้าง ดัดแปลงหรือเปลี่ยนการใช้อาคารบางชนิดหรือบางประเภท ในพื้นที่บางส่วนในท้องที่ตำบลหัวเตย ตำบลพุนพิน ตำบลท่าข้ามตำบลหนองไทร ตำบลเขาหัวควาย และตำบลท่าโรงช้าง อำเภอพุนพิน จังหวัดสุราษฎร์ธานี ลงวันที่ ๒ กันยายน ๒๕๔๖ ซึ่งมีผลใช้บังคับตั้งแต่วันที่๕ กันยายน ๒๕๔๖ เป็นต้นมา แต่มาตรา ๑๓ วรรคสอง แห่งพระราชบัญญัติควบคุมอาคาร พ.ศ.๒๕๒๒ บัญญัติว่าถ้าไม่มีการออกกฎกระทรวงหรือข้อบัญญัติท้องถิ่นภายในหนึ่งปีนับแต่วันที่ประกาศนั้นมีผลใช้บังคับให้ประกาศดังกล่าวเป็นอันยกเลิกและโดยที่สมควรห้ามก่อสร้าง ดัดแปลงหรือเปลี่ยนการใช้อาคารบางชนิด หรือบางประเภทในบริเวณดังกล่าวต่อไปเพื่อประโยชน์ในด้านการรักษาคุณภาพสิ่งแวดล้อม การผังเมือง และการอำนวยความสะดวกแก่การจราจรจึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้ศุภชัย/พิมพ์๒๑มีนาคม ๒๕๔๘พัชรินทร์/ฐิติพงษ์/ตรวจ๒๙เมษายน ๒๕๔๘A+B[๑] รก.๒๕๔๗/พ๕๑ก/๑๕๙/๓ กันยายน๒๕๔๗