คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2062/2537หลักกฎหมาย: แม้ขณะธนาคารปฏิเสธการจ่ายเงิน ส. เป็นผู้ทรงเช็คพิพาทซึ่งเป็นเช็คสั่งจ่ายเงินสดหรือเช็คผู้ถือ แต่เช็คพิพาทก็เป็นเช็คที่จำเลยในฐานะผู้สั่งจ่ายต้องรับผิดตามเนื้อความในเช็คนั้น ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 900 และย่อมโอนให้แก่กันได้โดยส่งมอบตาม ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 918 ประกอบด้วยมาตรา 989 เมื่อโจทก์ได้รับโอนเช็คพิพาทมาจาก ส. โจทก์จึงเป็นผู้ทรงเช็คพิพาทตาม ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 904 และได้รับโอนสิทธิในเช็คพิพาทจาก ส. โดยโจทก์ไม่จำต้องนำเช็คไปขึ้นเงินอีกครั้งหนึ่ง ก็มีอำนาจฟ้องให้จำเลยรับผิดชดใช้เงินตามเช็คได้โจทก์ฟ้องขอให้บังคับจำเลยชำระเงินตามเช็คที่จำเลยสั่งจ่ายจำนวน 210,000 บาท พร้อมด้วยดอกเบี้ยจำเลยให้การว่า โจทก์ ผู้รับมอบอำนาจโจทก์ นายมงคลและผู้อื่นสมคบกันฉ้อฉลจำเลยเพื่อเป็นผู้ทรงเช็ค โดยที่มิได้มีการแลกเช็คกันจริง ขอให้ยกฟ้องระหว่างการพิจารณาของศาลชั้นต้น จำเลยยื่นคำร้องขอให้เรียกนายมงคล วิจะระณะ เข้าเป็นจำเลยร่วม ศาลชั้นต้นอนุญาต ต่อมาจำเลยขอถอนคำร้องที่ให้เรียกนายมงคลเข้าเป็นจำเลยร่วม ศาลชั้นต้นอนุญาตและมีคำสั่งจำหน่ายคดีเฉพาะจำเลยร่วมออกจากสารบบความศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้จำเลยใช้เงิน 200,000 บาท พร้อมดอกเบี้ยอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปี นับแต่วันที่ 24 พฤศจิกายน 2530ไปจนกว่าจะชำระเงินเสร็จสิ้นแก่โจทก์ ทั้งนี้ดอกเบี้ยคิดถึงวันฟ้องมิให้เกิน 10,000 บาทจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "แม้จะฟังว่าขณะธนาคารปฏิเสธการจ่ายเงินตามเช็คพิพาทซึ่งเป็นเช็คสั่งจ่ายเงินสดหรือเช็คผู้ถือโจทก์จะไม่ใช่ผู้ทรงเช็คพิพาทก็ตาม แต่เช็คพิพาทก็ยังคงเป็นเช็คที่จำเลยผู้สั่งจ่ายต้องรับผิดตามเนื้อความในเช็คนั้นตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 900 และย่อมโอนให้แก่กันได้โดยส่งมอบตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 918 ประกอบด้วยมาตรา 989 เมื่อโจทก์นำสืบโดยจำเลยมิได้นำสืบแก้เป็นอย่างอื่นรับฟังได้ว่าโจทก์ได้รับโอนเช็คพิพาทมาจากนายสงบ โจทก์จึงเป็นผู้ทรงเช็คพิพาทโดยชอบตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 904และได้รับโอนสิทธิในเช็คพิพาทจากนายสงบ โดยโจทก์ไม่จำต้องนำเช็คไปขึ้นเงินอีกครั้งหนึ่งก็มีอำนาจฟ้องให้จำเลยรับผิดชดใช้เงินตามเช็คได้ ที่ศาลอุทธรณ์พิพากษามานั้นต้องด้วยความเห็นของศาลฎีกาฎีกาของจำเลยฟังไม่ขึ้น"พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2062/2537นาย ประเสริฐ สกุล เอี่ยมไพบูลย์โจทก์นาง นันทนา พิมพ์พัฒน์จำเลยจำเลยร่วมจำเลยนาย มงคล วิจะระณะจำเลย ป.พ.พ. ม. 900, ม. 904, ม. 918 แม้ขณะธนาคารปฏิเสธการจ่ายเงิน ส. เป็นผู้ทรงเช็คพิพาทซึ่งเป็นเช็คสั่งจ่ายเงินสดหรือเช็คผู้ถือ แต่เช็คพิพาทก็เป็นเช็คที่จำเลยในฐานะผู้สั่งจ่ายต้องรับผิดตามเนื้อความในเช็คนั้น ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 900 และย่อมโอนให้แก่กันได้โดยส่งมอบตาม ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 918 ประกอบด้วยมาตรา 989 เมื่อโจทก์ได้รับโอนเช็คพิพาทมาจาก ส. โจทก์จึงเป็นผู้ทรงเช็คพิพาทตาม ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 904 และได้รับโอนสิทธิในเช็คพิพาทจาก ส. โดยโจทก์ไม่จำต้องนำเช็คไปขึ้นเงินอีกครั้งหนึ่ง ก็มีอำนาจฟ้องให้จำเลยรับผิดชดใช้เงินตามเช็คได้โจทก์ฟ้องขอให้บังคับจำเลยชำระเงินตามเช็คที่จำเลยสั่งจ่ายจำนวน 210,000 บาท พร้อมด้วยดอกเบี้ยจำเลยให้การว่า โจทก์ ผู้รับมอบอำนาจโจทก์ นายมงคลและผู้อื่นสมคบกันฉ้อฉลจำเลยเพื่อเป็นผู้ทรงเช็ค โดยที่มิได้มีการแลกเช็คกันจริง ขอให้ยกฟ้องระหว่างการพิจารณาของศาลชั้นต้น จำเลยยื่นคำร้องขอให้เรียกนายมงคล วิจะระณะ เข้าเป็นจำเลยร่วม ศาลชั้นต้นอนุญาต ต่อมาจำเลยขอถอนคำร้องที่ให้เรียกนายมงคลเข้าเป็นจำเลยร่วม ศาลชั้นต้นอนุญาตและมีคำสั่งจำหน่ายคดีเฉพาะจำเลยร่วมออกจากสารบบความศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้จำเลยใช้เงิน 200,000 บาท พร้อมดอกเบี้ยอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปี นับแต่วันที่ 24 พฤศจิกายน 2530ไปจนกว่าจะชำระเงินเสร็จสิ้นแก่โจทก์ ทั้งนี้ดอกเบี้ยคิดถึงวันฟ้องมิให้เกิน 10,000 บาทจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "แม้จะฟังว่าขณะธนาคารปฏิเสธการจ่ายเงินตามเช็คพิพาทซึ่งเป็นเช็คสั่งจ่ายเงินสดหรือเช็คผู้ถือโจทก์จะไม่ใช่ผู้ทรงเช็คพิพาทก็ตาม แต่เช็คพิพาทก็ยังคงเป็นเช็คที่จำเลยผู้สั่งจ่ายต้องรับผิดตามเนื้อความในเช็คนั้นตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 900 และย่อมโอนให้แก่กันได้โดยส่งมอบตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 918 ประกอบด้วยมาตรา 989 เมื่อโจทก์นำสืบโดยจำเลยมิได้นำสืบแก้เป็นอย่างอื่นรับฟังได้ว่าโจทก์ได้รับโอนเช็คพิพาทมาจากนายสงบ โจทก์จึงเป็นผู้ทรงเช็คพิพาทโดยชอบตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 904และได้รับโอนสิทธิในเช็คพิพาทจากนายสงบ โดยโจทก์ไม่จำต้องนำเช็คไปขึ้นเงินอีกครั้งหนึ่งก็มีอำนาจฟ้องให้จำเลยรับผิดชดใช้เงินตามเช็คได้ ที่ศาลอุทธรณ์พิพากษามานั้นต้องด้วยความเห็นของศาลฎีกาฎีกาของจำเลยฟังไม่ขึ้น"พิพากษายืน(อำนวย สุขพรหม-นิเวศน์ คำผอง-ปรีชา เฉลิมวณิชย์)แหล่งที่มาสำนักงานส่งเสริมงานตุลาการแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ คดีนี้เป็นคดีแพ่ง และเป็นเรื่องเช็คอันสั่งจ่ายให้แก่ผู้ถือหรือที่เรียกว่าเช็คผู้ถือ ซึ่งตามหลักกฎหมายแล้วเช็คประเภทนี้ย่อมโอนให้แก่กันได้โดยการส่งมอบและผู้ที่ได้รับเช็คมาไว้ในความครอบครองเช่นโจทก์คดีนี้ย่อมเป็นผู้ทรงเช็ค โดยไม่ต้องไปคำนึงว่าขณะที่ได้รับโอนมานั้น เช็คดังกล่าวได้ถูกนำไปเรียกเก็บเงินจากธนาคารแล้วหรือไม่ กล่าวอีกนัยหนึ่งก็คือ แม้นำไปเรียกเก็บเงินจากธนาคารแล้ว ธนาคารปฏิเสธการจ่ายเงินตามเช็ค ต่อมาผู้นำเช็คไปเรียกเก็บเงินโอนและส่งมอบเช็คดังกล่าวให้แก่โจทก์ เมื่อโจทก์มีเช็คไว้ในครอบครองโจทก์ก็เป็นผู้ทรงเช็คโดยชอบ และชอบที่จะได้รับโอนสิทธิต่าง ๆตามเช็คมาจากผู้ที่โอนให้แก่โจทก์ด้วย ดังนั้น จึงไม่มีความจำเป็นที่โจทก์จะต้องนำเช็คไปเรียกเก็บเงินจากธนาคารอีกครั้งหนึ่งคำพิพากษาศาลฎีกานี้จึงชี้ให้เห็นว่าผู้ทรงเช็คผู้ถือไม่จำเป็นต้องมีเช็คไว้ในความครอบครองในขณะที่ธนาคารปฏิเสธการจ่ายเงินแม้จะได้รับโอนเช็คผู้ถือมาภายหลังที่ธนาคารปฏิเสธการจ่ายเงินแล้วผู้ทรงเช็ค (ที่มีเช็คไว้ในความครอบครอง) ก็เป็นผู้ทรงเช็คโดยชอบ(ดูคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3519/2531,1752/2526,3421/2525,313/2521) แต่ถ้าเป็นคดีอาญาแล้ว บุคคลซึ่งจะเป็นผู้เสียหายตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็คฯ ได้จะต้องเป็นผู้ทรงเช็คโดยชอบในขณะที่ธนาคารปฏิเสธการจ่ายเงินเท่านั้นเพราะวันที่การกระทำความผิดเกิดขึ้นก็คือวันที่ธนาคารปฏิเสธการจ่ายเงินนั่นเอง (คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1035/2529,1891/2524) ผู้ที่รับโอนเช็คมาภายหลังจากที่ธนาคารปฏิเสธการจ่ายแล้ว แม้จะเป็นเช็คผู้ถือ ผู้ที่รับโอนเช็คมาก็ไม่ใช่ผู้เสียหาย ไม่มีอำนาจฟ้องคดีอาญา (คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2703/2523) แต่การที่ไม่มีอำนาจฟ้องคดีอาญา ก็หาทำให้ผู้ที่ได้รับโอนเช็คมาภายหลัง (เช่นโจทก์คดีนี้)ไม่มีอำนาจฟ้องคดีแพ่งไปด้วย วรวิทย์ฤทธิทิศคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องขอให้บังคับจำเลยชำระเงินตามเช็คที่จำเลยสั่งจ่ายจำนวน 210,000 บาท พร้อมด้วยดอกเบี้ยจำเลยให้การว่า โจทก์ ผู้รับมอบอำนาจโจทก์ นายมงคลและผู้อื่นสมคบกันฉ้อฉลจำเลยเพื่อเป็นผู้ทรงเช็ค โดยที่มิได้มีการแลกเช็คกันจริง ขอให้ยกฟ้องระหว่างการพิจารณาของศาลชั้นต้น จำเลยยื่นคำร้องขอให้เรียกนายมงคล วิจะระณะ เข้าเป็นจำเลยร่วม ศาลชั้นต้นอนุญาต ต่อมาจำเลยขอถอนคำร้องที่ให้เรียกนายมงคลเข้าเป็นจำเลยร่วม ศาลชั้นต้นอนุญาตและมีคำสั่งจำหน่ายคดีเฉพาะจำเลยร่วมออกจากสารบบความศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้จำเลยใช้เงิน 200,000 บาท พร้อมดอกเบี้ยอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปี นับแต่วันที่ 24 พฤศจิกายน 2530ไปจนกว่าจะชำระเงินเสร็จสิ้นแก่โจทก์ ทั้งนี้ดอกเบี้ยคิดถึงวันฟ้องมิให้เกิน 10,000 บาทจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "แม้จะฟังว่าขณะธนาคารปฏิเสธการจ่ายเงินตามเช็คพิพาทซึ่งเป็นเช็คสั่งจ่ายเงินสดหรือเช็คผู้ถือโจทก์จะไม่ใช่ผู้ทรงเช็คพิพาทก็ตาม แต่เช็คพิพาทก็ยังคงเป็นเช็คที่จำเลยผู้สั่งจ่ายต้องรับผิดตามเนื้อความในเช็คนั้นตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 900 และย่อมโอนให้แก่กันได้โดยส่งมอบตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 918 ประกอบด้วยมาตรา 989 เมื่อโจทก์นำสืบโดยจำเลยมิได้นำสืบแก้เป็นอย่างอื่นรับฟังได้ว่าโจทก์ได้รับโอนเช็คพิพาทมาจากนายสงบ โจทก์จึงเป็นผู้ทรงเช็คพิพาทโดยชอบตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 904และได้รับโอนสิทธิในเช็คพิพาทจากนายสงบ โดยโจทก์ไม่จำต้องนำเช็คไปขึ้นเงินอีกครั้งหนึ่งก็มีอำนาจฟ้องให้จำเลยรับผิดชดใช้เงินตามเช็คได้ ที่ศาลอุทธรณ์พิพากษามานั้นต้องด้วยความเห็นของศาลฎีกาฎีกาของจำเลยฟังไม่ขึ้น"พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2062/2537นาย ประเสริฐ สกุล เอี่ยมไพบูลย์โจทก์นาง นันทนา พิมพ์พัฒน์จำเลยจำเลยร่วมจำเลยนาย มงคล วิจะระณะจำเลย ป.พ.พ. ม. 900, ม. 904, ม. 918 แม้ขณะธนาคารปฏิเสธการจ่ายเงิน ส. เป็นผู้ทรงเช็คพิพาทซึ่งเป็นเช็คสั่งจ่ายเงินสดหรือเช็คผู้ถือ แต่เช็คพิพาทก็เป็นเช็คที่จำเลยในฐานะผู้สั่งจ่ายต้องรับผิดตามเนื้อความในเช็คนั้น ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 900 และย่อมโอนให้แก่กันได้โดยส่งมอบตาม ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 918 ประกอบด้วยมาตรา 989 เมื่อโจทก์ได้รับโอนเช็คพิพาทมาจาก ส. โจทก์จึงเป็นผู้ทรงเช็คพิพาทตาม ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 904 และได้รับโอนสิทธิในเช็คพิพาทจาก ส. โดยโจทก์ไม่จำต้องนำเช็คไปขึ้นเงินอีกครั้งหนึ่ง ก็มีอำนาจฟ้องให้จำเลยรับผิดชดใช้เงินตามเช็คได้โจทก์ฟ้องขอให้บังคับจำเลยชำระเงินตามเช็คที่จำเลยสั่งจ่ายจำนวน 210,000 บาท พร้อมด้วยดอกเบี้ยจำเลยให้การว่า โจทก์ ผู้รับมอบอำนาจโจทก์ นายมงคลและผู้อื่นสมคบกันฉ้อฉลจำเลยเพื่อเป็นผู้ทรงเช็ค โดยที่มิได้มีการแลกเช็คกันจริง ขอให้ยกฟ้องระหว่างการพิจารณาของศาลชั้นต้น จำเลยยื่นคำร้องขอให้เรียกนายมงคล วิจะระณะ เข้าเป็นจำเลยร่วม ศาลชั้นต้นอนุญาต ต่อมาจำเลยขอถอนคำร้องที่ให้เรียกนายมงคลเข้าเป็นจำเลยร่วม ศาลชั้นต้นอนุญาตและมีคำสั่งจำหน่ายคดีเฉพาะจำเลยร่วมออกจากสารบบความศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้จำเลยใช้เงิน 200,000 บาท พร้อมดอกเบี้ยอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปี นับแต่วันที่ 24 พฤศจิกายน 2530ไปจนกว่าจะชำระเงินเสร็จสิ้นแก่โจทก์ ทั้งนี้ดอกเบี้ยคิดถึงวันฟ้องมิให้เกิน 10,000 บาทจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "แม้จะฟังว่าขณะธนาคารปฏิเสธการจ่ายเงินตามเช็คพิพาทซึ่งเป็นเช็คสั่งจ่ายเงินสดหรือเช็คผู้ถือโจทก์จะไม่ใช่ผู้ทรงเช็คพิพาทก็ตาม แต่เช็คพิพาทก็ยังคงเป็นเช็คที่จำเลยผู้สั่งจ่ายต้องรับผิดตามเนื้อความในเช็คนั้นตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 900 และย่อมโอนให้แก่กันได้โดยส่งมอบตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 918 ประกอบด้วยมาตรา 989 เมื่อโจทก์นำสืบโดยจำเลยมิได้นำสืบแก้เป็นอย่างอื่นรับฟังได้ว่าโจทก์ได้รับโอนเช็คพิพาทมาจากนายสงบ โจทก์จึงเป็นผู้ทรงเช็คพิพาทโดยชอบตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 904และได้รับโอนสิทธิในเช็คพิพาทจากนายสงบ โดยโจทก์ไม่จำต้องนำเช็คไปขึ้นเงินอีกครั้งหนึ่งก็มีอำนาจฟ้องให้จำเลยรับผิดชดใช้เงินตามเช็คได้ ที่ศาลอุทธรณ์พิพากษามานั้นต้องด้วยความเห็นของศาลฎีกาฎีกาของจำเลยฟังไม่ขึ้น"พิพากษายืน(อำนวย สุขพรหม-นิเวศน์ คำผอง-ปรีชา เฉลิมวณิชย์)แหล่งที่มาสำนักงานส่งเสริมงานตุลาการแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ คดีนี้เป็นคดีแพ่ง และเป็นเรื่องเช็คอันสั่งจ่ายให้แก่ผู้ถือหรือที่เรียกว่าเช็คผู้ถือ ซึ่งตามหลักกฎหมายแล้วเช็คประเภทนี้ย่อมโอนให้แก่กันได้โดยการส่งมอบและผู้ที่ได้รับเช็คมาไว้ในความครอบครองเช่นโจทก์คดีนี้ย่อมเป็นผู้ทรงเช็ค โดยไม่ต้องไปคำนึงว่าขณะที่ได้รับโอนมานั้น เช็คดังกล่าวได้ถูกนำไปเรียกเก็บเงินจากธนาคารแล้วหรือไม่ กล่าวอีกนัยหนึ่งก็คือ แม้นำไปเรียกเก็บเงินจากธนาคารแล้ว ธนาคารปฏิเสธการจ่ายเงินตามเช็ค ต่อมาผู้นำเช็คไปเรียกเก็บเงินโอนและส่งมอบเช็คดังกล่าวให้แก่โจทก์ เมื่อโจทก์มีเช็คไว้ในครอบครองโจทก์ก็เป็นผู้ทรงเช็คโดยชอบ และชอบที่จะได้รับโอนสิทธิต่าง ๆตามเช็คมาจากผู้ที่โอนให้แก่โจทก์ด้วย ดังนั้น จึงไม่มีความจำเป็นที่โจทก์จะต้องนำเช็คไปเรียกเก็บเงินจากธนาคารอีกครั้งหนึ่งคำพิพากษาศาลฎีกานี้จึงชี้ให้เห็นว่าผู้ทรงเช็คผู้ถือไม่จำเป็นต้องมีเช็คไว้ในความครอบครองในขณะที่ธนาคารปฏิเสธการจ่ายเงินแม้จะได้รับโอนเช็คผู้ถือมาภายหลังที่ธนาคารปฏิเสธการจ่ายเงินแล้วผู้ทรงเช็ค (ที่มีเช็คไว้ในความครอบครอง) ก็เป็นผู้ทรงเช็คโดยชอบ(ดูคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3519/2531,1752/2526,3421/2525,313/2521) แต่ถ้าเป็นคดีอาญาแล้ว บุคคลซึ่งจะเป็นผู้เสียหายตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็คฯ ได้จะต้องเป็นผู้ทรงเช็คโดยชอบในขณะที่ธนาคารปฏิเสธการจ่ายเงินเท่านั้นเพราะวันที่การกระทำความผิดเกิดขึ้นก็คือวันที่ธนาคารปฏิเสธการจ่ายเงินนั่นเอง (คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1035/2529,1891/2524) ผู้ที่รับโอนเช็คมาภายหลังจากที่ธนาคารปฏิเสธการจ่ายแล้ว แม้จะเป็นเช็คผู้ถือ ผู้ที่รับโอนเช็คมาก็ไม่ใช่ผู้เสียหาย ไม่มีอำนาจฟ้องคดีอาญา (คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2703/2523) แต่การที่ไม่มีอำนาจฟ้องคดีอาญา ก็หาทำให้ผู้ที่ได้รับโอนเช็คมาภายหลัง (เช่นโจทก์คดีนี้)ไม่มีอำนาจฟ้องคดีแพ่งไปด้วย วรวิทย์ฤทธิทิศ