ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลท่าฉนวนเรื่องการควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์พ.ศ. ๒๕๖๐[๑] โดยที่เป็นการสมควรตราข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลท่าฉนวนว่าด้วยการควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลท่าฉนวนอาศัยอำนาจตามความในมาตรา๗๑ แห่งพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล พ.ศ. ๒๕๓๗ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล (ฉบับที่ ๕) พ.ศ. ๒๕๔๖ ประกอบกับมาตรา ๒๙แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ องค์การบริหารส่วนตำบลท่าฉนวนโดยความเห็นชอบของสภาองค์การบริหารส่วนตำบลท่าฉนวนและนายอำเภอมโนรมย์จึงตราข้อบัญญัติไว้ ดังต่อไปนี้ข้อ๑ ข้อบัญญัตินี้เรียกว่า ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลท่าฉนวนเรื่อง การควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ พ.ศ. ๒๕๖๐ข้อ๒ ข้อบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลท่าฉนวนตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปข้อ๓ บรรดาข้อบัญญัติ ประกาศ ระเบียบหรือคำสั่งอื่นใดในส่วนที่ได้ตราไว้แล้วในข้อบัญญัตินี้หรือซึ่งขัดหรือแย้งกับข้อบัญญัตินี้ให้ใช้ข้อบัญญัตินี้แทนข้อ๔ ในข้อบัญญัตินี้การเลี้ยงสัตว์ หมายความว่าการเลี้ยงสัตว์ในสถานที่เลี้ยงสัตว์การปล่อยสัตว์ หมายความว่าการเลี้ยงสัตว์ในลักษณะที่มีการปล่อยให้อยู่นอกสถานที่เลี้ยงสัตว์รวมทั้งการสละการครอบครองสัตว์สถานที่เลี้ยงสัตว์ หมายความว่า คอกสัตว์ กรงสัตว์ที่ขังสัตว์ หรือสถานที่ในลักษณะอื่นที่ใช้ในการควบคุมสัตว์ที่เลี้ยงเจ้าของสัตว์ หมายความรวมถึงผู้ครอบครองสัตว์ด้วยที่หรือทางสาธารณะ หมายความว่าสถานที่หรือทางซึ่งมิใช่เป็นของเอกชนและประชาชนสามารถใช้ประโยชน์หรือใช้สัญจรได้เจ้าพนักงานท้องถิ่น หมายความว่านายกองค์การบริหารส่วนตำบลท่าฉนวนเจ้าพนักงานสาธารณสุข หมายความว่า เจ้าพนักงานซึ่งได้รับการแต่งตั้งจากรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุขให้ปฏิบัติการตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุขพ.ศ. ๒๕๓๕ข้อ๕ เพื่อประโยชน์ในการรักษาสภาวะความเป็นอยู่ที่เหมาะสมกับการดำรงชีพของประชาชนในท้องถิ่นหรือเพื่อป้องกันอันตรายจากเชื้อโรคที่เกิดจากสัตว์ให้พื้นที่ในเขตอำนาจขององค์การบริหารส่วนตำบลท่าฉนวนเป็นเขตควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ดังนี้(๑)ให้พื้นที่ต่อไปนี้เป็นเขตควบคุมเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์(๑.๑)พื้นที่ผังเมืองประกาศเป็นเขตพาณิชยกรรม และเขตประชากรหนาแน่น(๑.๒)พื้นที่ผังเมืองประกาศเป็นประเภทอนุรักษ์เพื่อส่งเสริมเอกลักษณ์ศิลปะวัฒนธรรมไทย(๑.๓)สถานที่ท่องเที่ยว(๑.๔)วัด โรงเรียน สถานที่ราชการ(๒)ให้องค์การบริหารส่วนตำบลท่าฉนวนเป็นเขตควบคุมเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ดังต่อไปนี้(๒.๑)สุนัข(๒.๒)แมว(๒.๓)สุกร(๒.๔)เป็ด(๒.๕)ไก่(๒.๖)นก(๒.๗)โค(๒.๘)กระบือ(๒.๙) แพะ(๒.๑๐) แกะ(๒.๑๑) ห่าน(๒.๑๒) ช้าง(๒.๑๓) ม้า(๓)ห้ามมีสัตว์ชนิดหรือประเภทเหล่านี้ในเขตพื้นที่องค์การบริหารส่วนตำบลท่าฉนวนโดยเด็ดขาดได้แก่(๓.๑) งูพิษและงูที่อาจเกิดอันตรายแก่คนและสัตว์เลี้ยง(๓.๒) ปลาปิรันยา(๓.๓) คางคกไฟ(๓.๔) สัตว์ดุร้ายต่าง ๆ(๓.๕) สัตว์มีพิษร้ายอื่น ๆ(๓.๖) สัตว์ต้องห้ามตามกฎหมายอื่น ๆ(๔) การเลี้ยงสัตว์ต้องไม่ก่อมลภาวะและเหตุรำคาญ(๕) ต้องไม่เป็นแหล่งเพาะพันธุ์และแพร่เชื้อโรคที่ติดต่อจากสัตว์สู่คนข้อ๖ ห้ามทำการเลี้ยงสัตว์หรือปล่อยสัตว์ที่ต้องควบคุมตามข้อ๕ ในที่หรือทางสาธารณะในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลท่าฉนวนโดยเด็ดขาดความในวรรคหนึ่งไม่ใช้บังคับแก่การเลี้ยงสัตว์ดังต่อไปนี้(๑) เพื่อการรักษาโรคเจ็บป่วยหรือสร้างเสริมภูมิคุ้มกันโรคของสัตว์(๒) เพื่อกิจกรรมใด ๆ ที่องค์การบริหารส่วนตำบลท่าฉนวนประกาศกำหนดพื้นที่ส่วนหนึ่งส่วนใดให้เลี้ยงโดยมีกำหนดระยะเวลาที่แน่นอนเป็นการเฉพาะ(๓) เพื่อการย้ายถิ่นที่อยู่ของเจ้าของสัตว์ความในวรรคหนึ่งไม่ใช้บังคับแก่การปล่อยสัตว์เพื่อการกุศลหรือจารีตประเพณีโดยได้รับอนุญาตจากองค์การบริหารส่วนตำบลท่าฉนวนหรือเพื่อในพระราชพิธีหรือพิธีกรรมทางศาสนาตามประกาศของทางราชการข้อ๗ เพื่อประโยชน์การควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลท่าฉนวนให้นายกองค์การบริหารส่วนตำบลท่าฉนวนมีอำนาจออกประกาศกำหนดเขตพื้นที่เลี้ยงสัตว์หรือปล่อยสัตว์ที่ต้องควบคุมตามข้อ๕ โดยให้มีมาตรการอย่างหนึ่งอย่างใด ดังต่อไปนี้(๑)กำหนดจำนวน ประเภท และชนิดของสัตว์ที่เลี้ยง(๒) กำหนดหลักเกณฑ์ วิธีการและเงื่อนไขการทำทะเบียนตามประเภทและชนิดของสัตว์(๓)กำหนดหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขการปล่อยสัตว์ตามข้อ ๖ข้อ๘ นอกจากการเลี้ยงสัตว์ตามปกติวิสัยแล้วเจ้าของสัตว์จะต้องปฏิบัติตามหลักเกณฑ์และเงื่อนไขดังต่อไปนี้(๑)จัดให้มีสถานที่เลี้ยงสัตว์ที่มั่นคงแข็งแรงตามความเหมาะสมแก่ประเภทและชนิดของสัตว์โดยมีขนาดเพียงพอแก่การดำรงชีวิตของสัตว์มีแสงสว่างและการระบายอากาศที่เพียงพอมีระบบการระบายน้ำและกำจัดสิ่งปฏิกูลให้ถูกสุขลักษณะ(๒)รักษาสถานที่เลี้ยงสัตว์ให้สะอาดอยู่เสมอจัดเก็บสิ่งปฏิกูลให้ถูกสุขลักษณะเป็นประจำไม่ปล่อยให้เป็นที่สะสมหมักหมมจนเกิดกลิ่นเหม็นรบกวนผู้ที่อยู่บริเวณใกล้เคียง(๓) เมื่อสัตว์ตายลงเจ้าของสัตว์จะต้องกำจัดซากสัตว์และมูลสัตว์ให้ถูกสุขลักษณะเพื่อป้องกันมิให้เป็นแหล่งเพาะพันธุ์แมลงหรือสัตว์นำโรคทั้งนี้ โดยวิธีที่ไม่ก่อเหตุรำคาญจากกลิ่นควันและไม่เป็นเหตุให้เกิดการปนเปื้อนของแหล่งน้ำ(๔) จัดให้มีการสร้างเสริมภูมิคุ้มกันโรคในสัตว์เพื่อป้องกันอันตรายจากเชื้อโรคที่เกิดจากสัตว์(๕) ให้เลี้ยงสัตว์ภายในสถานที่ของตนไม่ปล่อยให้สัตว์อยู่นอกสถานที่เลี้ยงสัตว์โดยปราศจากการควบคุมกรณีเป็นสัตว์ดุร้ายจะต้องเลี้ยงในสถานที่หรือกรงที่บุคคลภายนอกเข้าไปไม่ถึงตัวสัตว์และมีป้ายเตือนให้ระมัดระวังโดยสังเกตได้อย่างชัดเจน(๖)ไม่เลี้ยงสัตว์ภายในสถานที่ที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นกำหนด(๗)ควบคุมดูแลสัตว์ของตนมิให้ก่ออันตรายหรือเหตุรำคาญต่อผู้อื่น(๘)ปฏิบัติการอื่นใดตามคำแนะนำของเจ้าพนักงานสาธารณสุขคำสั่งเจ้าพนักงานท้องถิ่นรวมทั้งข้อบังคับ ระเบียบ และคำสั่งขององค์การบริหารส่วนตำบลท่าฉนวนข้อ๙ ผู้ใดฝ่าฝืนหรือไม่ปฏิบัติตามข้อบัญญัตินี้ต้องระวางโทษตามที่กำหนดไว้ในบทกำหนดโทษแห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุขพ.ศ. ๒๕๓๕ ตามมาตรา ๒๙ มาตรา ๗๓วรรคสองในกรณีที่ปรากฏว่าสัตว์ที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นพบนั้นเป็นโรคติดต่ออันอาจเป็นอันตรายต่อประชาชนให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจทำลายหรือจัดการตามที่เห็นสมควรได้ข้อ๑๐ ให้นายกองค์การบริหารส่วนตำบลท่าฉนวนเป็นผู้รักษาการข้อบัญญัตินี้และให้มีอำนาจออกระเบียบประกาศ หรือคำสั่ง เพื่อปฏิบัติการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตินี้ประกาศณ วันที่ ๒๒ กันยายน พ.ศ. ๒๕๖๐ชำนาญ อินประสิทธิ์นายกองค์การบริหารส่วนตำบลท่าฉนวนวิวรรธน์/จัดทำ๓๑ มกราคม ๒๕๖๒[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๓๕/ตอนพิเศษ ๓๐๕ ง/หน้า ๓๘/๓๐ พฤศจิกายน ๒๕๖๑