phoneee/thai-legal-corpus huggingface dataset:
พระราชกฤษฎีกาพระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในท้องที่ตำบลแม่เมาะ อำเภอแม่เมาะ จังหวัดลำปางให้เป็นเขตปฏิรูปที่ดินพ.ศ. ๒๕๕๓ ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร.ให้ไว้ ณ วันที่ ๒๓ สิงหาคมพ.ศ. ๒๕๕๓เป็นปีที่ ๖๕ในรัชกาลปัจจุบันพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชมีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่าโดยที่เป็นการสมควรกำหนดเขตที่ดินในท้องที่ตำบลแม่เมาะ อำเภอแม่เมาะ จังหวัดลำปาง ให้เป็นเขตปฏิรูปที่ดินอาศัยอำนาจตามความในมาตรา๑๘๗ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย และมาตรา ๒๕ วรรคหนึ่งแห่งพระราชบัญญัติการปฏิรูปที่ดินเพื่อเกษตรกรรม พ.ศ. ๒๕๑๘อันเป็นกฎหมายที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคลซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๔๑ มาตรา ๔๒ และมาตรา ๔๓ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยบัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้มาตรา๑ พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า พระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในท้องที่ตำบลแม่เมาะ อำเภอแม่เมาะ จังหวัดลำปาง ให้เป็นเขตปฏิรูปที่ดิน พ.ศ. ๒๕๕๓มาตรา๒[๑]พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา๓ ให้ที่ดินในท้องที่ตำบลแม่เมาะอำเภอแม่เมาะ จังหวัดลำปาง ภายในแนวเขตตามแผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกานี้เป็นเขตปฏิรูปที่ดินมาตรา๔ ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้ผู้รับสนองพระบรมราชโองการอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะนายกรัฐมนตรี[เอกสารแนบท้าย]๑.แผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดิน ในท้องที่ตำบลแม่เมาะ อำเภอแม่เมาะจังหวัดลำปาง ให้เป็นเขตปฏิรูปที่ดิน พ.ศ. ๒๕๕๓(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)หมายเหตุ :-เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือ เนื่องจากในท้องที่ตำบลแม่เมาะอำเภอแม่เมาะ จังหวัดลำปาง มีเกษตรกรผู้ไม่มีที่ดินประกอบเกษตรกรรมเป็นของตนเองหรือมีที่ดินเล็กน้อยไม่เพียงพอแก่การครองชีพหรือต้องเช่าที่ดินของผู้อื่นประกอบเกษตรกรรมอยู่เป็นจำนวนมากสมควรกำหนดเขตที่ดินในท้องที่ดังกล่าวให้เป็นเขตปฏิรูปที่ดิน จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้วิภา/ปรับปรุง๑ พฤษภาคม ๒๕๕๘[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๒๗/ตอนที่ ๕๓ ก/หน้า ๑/๓ กันยายน ๒๕๕๓
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 699/2465หลักกฎหมาย: โจทย์เปนผู้ก่อกรณีย์แลได้เอาจอบตีจำเลยถูกที่สีข้าง แลยังมิได้ละกิริยาที่จะทำร้ายจำเลยต่อไป จำเลยจึงเอาไม้ตีโจทย์ถูกที่สีสะแตก ๑ แผล เปนแผลไม่สาหัสดังนี้ วินิจฉัยว่า คดีเข้าบทลักษณอาญามาตรา ๕๐ จำเลยไม่มีความผิด ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 699/2465อัยการลพบุรีโจทก์นายฮวด นางสาวมี นางสาวบุญล. ป.อ. ม. 50โจทย์เปนผู้ก่อกรณีย์แลได้เอาจอบตีจำเลยถูกที่สีข้าง แลยังมิได้ละกิริยาที่จะทำร้ายจำเลยต่อไป จำเลยจึงเอาไม้ตีโจทย์ถูกที่สีสะแตก ๑ แผล เปนแผลไม่สาหัสดังนี้ วินิจฉัยว่า คดีเข้าบทลักษณอาญามาตรา ๕๐ จำเลยไม่มีความผิด(ศรี-พิพาก-เทพ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทย์เปนผู้ก่อกรณีย์แลได้เอาจอบตีจำเลยถูกที่สีข้าง แลยังมิได้ละกิริยาที่จะทำร้ายจำเลยต่อไป จำเลยจึงเอาไม้ตีโจทย์ถูกที่สีสะแตก ๑ แผล เปนแผลไม่สาหัสดังนี้ วินิจฉัยว่า คดีเข้าบทลักษณอาญามาตรา ๕๐ จำเลยไม่มีความผิด ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 699/2465อัยการลพบุรีโจทก์นายฮวด นางสาวมี นางสาวบุญล. ป.อ. ม. 50โจทย์เปนผู้ก่อกรณีย์แลได้เอาจอบตีจำเลยถูกที่สีข้าง แลยังมิได้ละกิริยาที่จะทำร้ายจำเลยต่อไป จำเลยจึงเอาไม้ตีโจทย์ถูกที่สีสะแตก ๑ แผล เปนแผลไม่สาหัสดังนี้ วินิจฉัยว่า คดีเข้าบทลักษณอาญามาตรา ๕๐ จำเลยไม่มีความผิด(ศรี-พิพาก-เทพ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4960/2538หลักกฎหมาย: โจทก์ออกใบเสร็จรับเงินแก่ผู้ซื้อซึ่งเป็นเกษตรกร มิใช่ออกให้แก่ผู้ซื้อซึ่งทำการค้าสินค้าประเภทเดียวกับสินค้าที่ขายนั้น จึงไม่จำต้องแสดงชื่อหรือยี่ห้อและที่อยู่ของผู้ซื้อไว้ในใบเสร็จรับเงินที่ต้องออกทุกคราวที่ได้รับชำระเงินหรือชำระราคาตามมาตรา 105 ทวิ แห่งประมวลรัษฎากร ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4960/2538ห้างหุ้นส่วนจำกัดเจริญกสิกรรมโจทก์กรมสรรพากร กับพวกจำเลย ป.รัษฎากร ม. 105 ทวิโจทก์ออกใบเสร็จรับเงินแก่ผู้ซื้อซึ่งเป็นเกษตรกร มิใช่ออกให้แก่ผู้ซื้อซึ่งทำการค้าสินค้าประเภทเดียวกับสินค้าที่ขายนั้น จึงไม่จำต้องแสดงชื่อหรือยี่ห้อและที่อยู่ของผู้ซื้อไว้ในใบเสร็จรับเงินที่ต้องออกทุกคราวที่ได้รับชำระเงินหรือชำระราคาตามมาตรา 105 ทวิ แห่งประมวลรัษฎากร(สุวรรณ ตระการพันธุ์-เจริญ นิลเอสงฆ์-เพ็ง เพ็งนิติ)ศาลภาษีอากรกลาง - นายตรีวุฒิ สาขากรศาลอุทธรณ์ - แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4960/2538ห้างหุ้นส่วนจำกัดเจริญกสิกรรมโจทก์กรมสรรพากร กับพวกจำเลย ป.รัษฎากร ม. 105 ทวิโจทก์ออกใบเสร็จรับเงินแก่ผู้ซื้อซึ่งเป็นเกษตรกร มิใช่ออกให้แก่ผู้ซื้อซึ่งทำการค้าสินค้าประเภทเดียวกับสินค้าที่ขายนั้น จึงไม่จำต้องแสดงชื่อหรือยี่ห้อและที่อยู่ของผู้ซื้อไว้ในใบเสร็จรับเงินที่ต้องออกทุกคราวที่ได้รับชำระเงินหรือชำระราคาตามมาตรา 105 ทวิ แห่งประมวลรัษฎากร(สุวรรณ ตระการพันธุ์-เจริญ นิลเอสงฆ์-เพ็ง เพ็งนิติ)ศาลภาษีอากรกลาง - นายตรีวุฒิ สาขากรศาลอุทธรณ์ - แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1119/2466หลักกฎหมาย: ที่ดิน ขับไล่ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1119/2466ที่ดิน ขับไล่()แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1119/2466ที่ดิน ขับไล่()แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 266/2507หลักกฎหมาย: คู่ความและทนายความยื่นคำแก้อุทธรณ์ต่อศาลเป็นข้อความที่เกี่ยวโยงกับพฤติการณ์แห่งคดี เพื่อประกอบการใช้ดุลพินิจลงโทษอีกฝ่ายหนึ่ง แม้จะมีลักษณะฟุ่มเฟือยและใช้ถ้อยคำรุนแรงต่อโจทก์ไปบ้างก็ไม่มีความผิดฐานหมิ่นประมาท ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 266/2507หลวงธำรงราชนิติโจทก์นางไสววงศ์ ธำรงราชนิติ ที่ 1 นายประสม สุขก้อน ที่ 2จำเลย ป.อ. คู่ความและทนายความยื่นคำแก้อุทธรณ์ต่อศาลเป็นข้อความที่เกี่ยวโยงกับพฤติการณ์แห่งคดี เพื่อประกอบการใช้ดุลพินิจลงโทษอีกฝ่ายหนึ่ง แม้จะมีลักษณะฟุ่มเฟือยและใช้ถ้อยคำรุนแรงต่อโจทก์ไปบ้างก็ไม่มีความผิดฐานหมิ่นประมาท(สวิง ลัดพลี-สอาด นาวีเจริญ-สิทธิ เกตุทัต)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 266/2507หลวงธำรงราชนิติโจทก์นางไสววงศ์ ธำรงราชนิติ ที่ 1 นายประสม สุขก้อน ที่ 2จำเลย ป.อ. คู่ความและทนายความยื่นคำแก้อุทธรณ์ต่อศาลเป็นข้อความที่เกี่ยวโยงกับพฤติการณ์แห่งคดี เพื่อประกอบการใช้ดุลพินิจลงโทษอีกฝ่ายหนึ่ง แม้จะมีลักษณะฟุ่มเฟือยและใช้ถ้อยคำรุนแรงต่อโจทก์ไปบ้างก็ไม่มีความผิดฐานหมิ่นประมาท(สวิง ลัดพลี-สอาด นาวีเจริญ-สิทธิ เกตุทัต)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศอธิบดีกรมสรรพากรเรื่อง กําหนดสถาบันการเงินตามกฎกระทรวง ฉบับที่ 186 (พ.ศ. 2534) ออกตามความในประมวลรัษฎากร ว่าด้วยการจําหน่ายหนี้สูญจากบัญชีลูกหนี้--------------------------------------------------------อาศัยอํานาจตามความในมาตรา 65 ทวิ (9) แห่งประมวลรัษฎากร และ ข้อ 6 จัตวา (6) แห่งกฎกระทรวง ฉบับที่ 186 (พ.ศ. 2534) ออกตามความในประมวลรัษฎากรว่าด้วยการจําหน่ายหนี้สูญจากบัญชีลูกหนี้ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยกฎกระทรวง ฉบับที่ 237 (พ.ศ. 2545) ออกตามความในประมวลรัษฎากรว่าด้วยการจําหน่ายหนี้สูญจากบัญชีลูกหนี้ อธิบดีกรมสรรพากรโดยอนุมัติรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังประกาศดังต่อไปนี้ข้อ ๑ กําหนดให้บรรษัทบริหารสินทรัพย์สถาบันการเงินตามกฎหมายว่าด้วยบรรษัทบริหารสินทรัพย์สถาบันการเงินเป็นสถาบันการเงินข้อ ๒ ประกาศนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2545 เป็นต้นไปผู้มีอํานาจลงนาม - ประกาศ ณ วันที่ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2545 ศุภรัตน์ ควัฒน์กุลอธิบดีกรมสรรพาก
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 560/2470หลักกฎหมาย: ตรัสตี รับฝากทรัพย์ไว้แล้วไปฝากผู้อื่นอีกทอดหนึ่งได้ความว่าจำเลยพาโจทก์ไปกู้เงิน ๑๖๐ บาท จาก ห. แลจำเลยเปนนายประกัน แลจำเลยเปนผู้รับเงินเอง แล้วเอาเงินไปฝากนางป่วงภรรยาน้อยจำเลยไว้ ต่อมาจำเลยจะมาเอาเงินที่นางป่วงนางป่วงไม่ให้จึงเกิดทุบตีกันขึ้น นางป่วงออกจากบ้านไปอยู่ที่อื่นแลไม่ได้เอาเงินไปด้วย ปรากฎว่า จำเลยปกครองทรัพย์ในเรือนนั้นอยู่ แลคำที่โจทก์พูดว่า "นางป่วงเอาไว้ก็ได้" นั้นจะแปลว่าโจทก์ได้มอบให้นางป่วงเก็บเปนส่วนตัวหาได้ไม่ แลโจทก์ยังไม่ได้รับเงินคืนเช่นนี้ เปนน่าที่ของจำเลยจะต้องใช้เงินคืนให้แก่โจทก์ ฎีกาตัดสินตามศาลอุทธรณ์ให้จำเลยใช้เงินให้แก่โจทก์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 560/2470นางแขโจทก์นายชมล.ตรัสตี รับฝากทรัพย์ไว้แล้วไปฝากผู้อื่นอีกทอดหนึ่งได้ความว่าจำเลยพาโจทก์ไปกู้เงิน ๑๖๐ บาท จาก ห. แลจำเลยเปนนายประกัน แลจำเลยเปนผู้รับเงินเอง แล้วเอาเงินไปฝากนางป่วงภรรยาน้อยจำเลยไว้ ต่อมาจำเลยจะมาเอาเงินที่นางป่วงนางป่วงไม่ให้จึงเกิดทุบตีกันขึ้น นางป่วงออกจากบ้านไปอยู่ที่อื่นแลไม่ได้เอาเงินไปด้วย ปรากฎว่า จำเลยปกครองทรัพย์ในเรือนนั้นอยู่ แลคำที่โจทก์พูดว่า "นางป่วงเอาไว้ก็ได้" นั้นจะแปลว่าโจทก์ได้มอบให้นางป่วงเก็บเปนส่วนตัวหาได้ไม่ แลโจทก์ยังไม่ได้รับเงินคืนเช่นนี้ เปนน่าที่ของจำเลยจะต้องใช้เงินคืนให้แก่โจทก์ ฎีกาตัดสินตามศาลอุทธรณ์ให้จำเลยใช้เงินให้แก่โจทก์(พิพาก-นรเนติ-หริศ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ได้ความว่าจำเลยพาโจทก์ไปกู้เงิน ๑๖๐ บาท จาก ห. แลจำเลยเปนนายประกัน แลจำเลยเปนผู้รับเงินเอง แล้วเอาเงินไปฝากนางป่วงภรรยาน้อยจำเลยไว้ ต่อมาจำเลยจะมาเอาเงินที่นางป่วงนางป่วงไม่ให้จึงเกิดทุบตีกันขึ้น นางป่วงออกจากบ้านไปอยู่ที่อื่นแลไม่ได้เอาเงินไปด้วย ปรากฎว่า จำเลยปกครองทรัพย์ในเรือนนั้นอยู่ แลคำที่โจทก์พูดว่า "นางป่วงเอาไว้ก็ได้" นั้นจะแปลว่าโจทก์ได้มอบให้นางป่วงเก็บเปนส่วนตัวหาได้ไม่ แลโจทก์ยังไม่ได้รับเงินคืนเช่นนี้ เปนน่าที่ของจำเลยจะต้องใช้เงินคืนให้แก่โจทก์ ฎีกาตัดสินตามศาลอุทธรณ์ให้จำเลยใช้เงินให้แก่โจทก์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 560/2470นางแขโจทก์นายชมล.ตรัสตี รับฝากทรัพย์ไว้แล้วไปฝากผู้อื่นอีกทอดหนึ่งได้ความว่าจำเลยพาโจทก์ไปกู้เงิน ๑๖๐ บาท จาก ห. แลจำเลยเปนนายประกัน แลจำเลยเปนผู้รับเงินเอง แล้วเอาเงินไปฝากนางป่วงภรรยาน้อยจำเลยไว้ ต่อมาจำเลยจะมาเอาเงินที่นางป่วงนางป่วงไม่ให้จึงเกิดทุบตีกันขึ้น นางป่วงออกจากบ้านไปอยู่ที่อื่นแลไม่ได้เอาเงินไปด้วย ปรากฎว่า จำเลยปกครองทรัพย์ในเรือนนั้นอยู่ แลคำที่โจทก์พูดว่า "นางป่วงเอาไว้ก็ได้" นั้นจะแปลว่าโจทก์ได้มอบให้นางป่วงเก็บเปนส่วนตัวหาได้ไม่ แลโจทก์ยังไม่ได้รับเงินคืนเช่นนี้ เปนน่าที่ของจำเลยจะต้องใช้เงินคืนให้แก่โจทก์ ฎีกาตัดสินตามศาลอุทธรณ์ให้จำเลยใช้เงินให้แก่โจทก์(พิพาก-นรเนติ-หริศ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศคณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ ที่ กน. 37/2543เรื่อง แบบคําขอรับความเห็นชอบจัดตั้งบริษัทจํากัดหรือบริษัทมหาชนจํากัด ขึ้นใหม่เพื่อประกอบธุรกิจหลักทรัพย์ประเภทการจัดการกองทุนส่วนบุคคลแบบคําขอรับใบอนุญาตประกอบธุรกิจหลักทรัพย์ประเภทการจัดการกองทุน ส่วนบุคคล เอกสารหลักฐานประกอบคําขอ และระยะเวลาการยื่นคําขอ อาศัยอํานาจตามความในมาตรา 14 แห่งพระราชบัญญัติหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ พ.ศ. 2535 ประกอบกับข้อ 5 ข้อ 7 และข้อ 8 แห่งกฎกระทรวง ฉบับที่ 15 (พ.ศ. 2543) ออกตามความในพระราชบัญญัติหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ พ.ศ. 2535 คณะกรรมการ ก.ล.ต. ออกข้อกําหนดไว้ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ ในประกาศนี้ "สํานักงาน" หมายความว่า สํานักงานคณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ข้อ ๒ การขอรับความเห็นชอบจัดตั้งบริษัทจํากัดหรือบริษัทมหาชนจํากัดขึ้นใหม่เพื่อประกอบธุรกิจหลักทรัพย์ประเภทการจัดการกองทุนส่วนบุคคล ให้ผู้ที่ประสงค์จะจัดตั้งบริษัทดังกล่าวยื่นคําขอรับความเห็นชอบต่อสํานักงานตามแบบ 90-12 พร้อมด้วยเอกสารหลักฐานประกอคําขอ ท้ายประกาศนี้ โดยให้ยื่นได้ตั้งแต่วันที่ประกาศนี้ใช้บังคับเป็นต้นไปข้อ ๓ การขอรับใบอนุญาตประกอบธุรกิจหลักทรัพย์ประเภทการจัดการกองทุนส่วนบุคคล ให้ผู้ที่ประสงค์จะขอรับใบอนุญาตดังกล่าวยื่นคําขอรับใบอนุญาตต่อสํานักงานตามแบบ 90-13 พร้อมด้วยเอกสารหลักฐานประกอบคําขอ ท้ายประกาศนี้ โดยให้ยื่นได้ตั้งแต่วันที่ประกาศนี้ใช้บังคับเป็นต้นไปข้อ ๔ ประกาศนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปผู้มีอํานาจลงนาม - ประกาศ ณ วันที่ 18 กันยายน พ.ศ. 2543 (นายธารินทร์ นิมมานเหมินท์) รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง ประธานกรรมการ คณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 233/2488หลักกฎหมาย: สัญญาจ้างว่าความทำด้วยปากเปล่าก็ได้ เพราะไม่มีกฎหมายบังคับให้ทำเป็นหนังสือ.ศาลฎีกาฟังว่าจำเลยจ้างโจทก์ว่าความจริงที่จำเลยต่อสู้ว่า ไม่มีหลักฐานเป็นหนังสือนั้น หามีกฎหมายในที่ใดบังคับว่า สัญญาชนิดนี้จะต้องทำเป็นหนังสือไม่ ฎีกาจำเลยฟังไม่ขึ้น จึงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ซึ่งให้โจทก์ชนะคดี ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 233/2488นายแคล้ว ศรีเทพโจทก์นายซ้าย โมราจำเลยสัญญาจ้างว่าความทำด้วยปากเปล่าก็ได้ เพราะไม่มีกฎหมายบังคับให้ทำเป็นหนังสือ.ศาลฎีกาฟังว่าจำเลยจ้างโจทก์ว่าความจริงที่จำเลยต่อสู้ว่า ไม่มีหลักฐานเป็นหนังสือนั้น หามีกฎหมายในที่ใดบังคับว่า สัญญาชนิดนี้จะต้องทำเป็นหนังสือไม่ ฎีกาจำเลยฟังไม่ขึ้น จึงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ซึ่งให้โจทก์ชนะคดี(ประมูล สุวรรณศร-อิศรภักดีธรรมวิเทต-เลขวณิชธรรมวิทักษ์)ศาลชั้นต้น - นายบัญญัติ สุขารมย์ศาลอุทธรณ์ - นายนาถ นาถประชาแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ศาลฎีกาฟังว่าจำเลยจ้างโจทก์ว่าความจริงที่จำเลยต่อสู้ว่า ไม่มีหลักฐานเป็นหนังสือนั้น หามีกฎหมายในที่ใดบังคับว่า สัญญาชนิดนี้จะต้องทำเป็นหนังสือไม่ ฎีกาจำเลยฟังไม่ขึ้น จึงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ซึ่งให้โจทก์ชนะคดี ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 233/2488นายแคล้ว ศรีเทพโจทก์นายซ้าย โมราจำเลยสัญญาจ้างว่าความทำด้วยปากเปล่าก็ได้ เพราะไม่มีกฎหมายบังคับให้ทำเป็นหนังสือ.ศาลฎีกาฟังว่าจำเลยจ้างโจทก์ว่าความจริงที่จำเลยต่อสู้ว่า ไม่มีหลักฐานเป็นหนังสือนั้น หามีกฎหมายในที่ใดบังคับว่า สัญญาชนิดนี้จะต้องทำเป็นหนังสือไม่ ฎีกาจำเลยฟังไม่ขึ้น จึงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ซึ่งให้โจทก์ชนะคดี(ประมูล สุวรรณศร-อิศรภักดีธรรมวิเทต-เลขวณิชธรรมวิทักษ์)ศาลชั้นต้น - นายบัญญัติ สุขารมย์ศาลอุทธรณ์ - นายนาถ นาถประชาแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ระเบียบระเบียบว่าด้วยวิธีการที่จะบรรจุข้าราชการพลเรือนสามัญจากผู้ทรงคุณวุฒิให้ดำรงตำแหน่งใดๆเป็นพิเศษ[๑] อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๑ (๘)แห่งพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการพลเรือน พ.ศ. ๒๔๙๗ ก.พ.วางระเบียบว่าด้วยวิธีการที่จะบรรจุข้าราชการพลเรือนสามัญจากผู้ทรงคุณวุฒิให้ดำรงตำแหน่งใดๆ เป็นพิเศษ ตามมาตรา ๕๖ ไว้ ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ระเบียบนี้ ให้ใช้บังคับแก่กระทรวงทบวงกรมฝ่ายพลเรือนข้อ ๒เมื่อกระทรวงทบวงกรมใดมีความจำเป็นที่จะบรรจุข้าราชการจากผู้ทรงคุณวุฒิให้ดำรงตำแหน่งใดๆ เป็นพิเศษ และจะเสนอเรื่องไปให้ ก.พ. สอบสวนให้เป็นไปตามระเบียบนี้ข้อ ๓ผู้ที่จะได้รับการบรรจุต้องมีคุณสมบัติตามมาตรา ๔๔ หรือแม้จะขาดคุณสมบัติตามมาตรา๔๔ แต่ต้องได้รับยกเว้นตามมาตรา ๔๕ แห่งพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการพลเรือน พ.ศ.๒๔๙๗ แล้วข้อ ๔ผู้ที่จะได้รับการบรรจุต้องเป็นผู้ที่ได้เคยปฏิบัติงานในหน้าที่เกี่ยวกับคุณวุฒินั้นจนเป็นที่ประจักษ์แล้วว่ามีความจัดเจนในสาขางานนั้นมาแล้วเป็นพิเศษข้อ ๕ผู้ที่จะได้รับการบรรจุต้องยื่นรายละเอียดประวัติตามแบบท้ายระเบียบนี้ พร้อมทั้งหนังสือใบรับรองการตรวจโรคจากนายแพทย์ของทางราชการหนังสือแสดงคุณวุฒิความสามารถและแสดงประวัติการปฏิบัติงานในหน้าที่เกี่ยวกับคุณวุฒินั้น ต่อกระทรวงทบวงกรมที่จะรับบรรจุข้อ ๖ผู้ที่จะได้รับการบรรจุต้องแต่งวิทยานิพนธ์โดยแสดงแผนการ โครงการ และวิธีปฏิบัติการตลอดจนการปรับปรุงแก้ไขดัดแปลงให้เป็นประโยชน์แก่ทางราชการในส่วนราชการที่จะบรรจุหรือแสดงฝีมือว่ามีความจัดเจนเป็นพิเศษในสาขางานนั้น หรือแสดงความชำนาญในสาขางานเป็นพิเศษนั้นแล้วแต่กรณีข้อ ๗กระทรวงทบวงกรมที่จะรับบรรจุต้องนำส่งแบบแสดงรายละเอียดประวัติและหลักฐานตามข้อ๓ ข้อ ๔ ข้อ ๕ และข้อ ๖ (เอกสารตามข้อ ๕ และข้อ ๖ ให้ส่งสำเนา ๒๐ ชุด) พร้อมทั้งเสนอคำชี้แจงไปยังก.พ. ดังต่อไปนี้ด้วย(๑) ตำแหน่งที่จะบรรจุและแต่งตั้งนั้นเป็นตำแหน่งอะไรมีอัตราเงินเดือนเท่าใด จะขอบรรจุให้ได้รับเงินเดือนเท่าใด ตั้งแต่วันเดือนปีใด(๒) งานในตำแหน่งที่จะบรรจุนั้นมีผู้ปฏิบัติอยู่แล้วหรือไม่ ถ้ามีผู้ปฏิบัติอยู่แล้ว ผลงานที่ได้มีประการใดให้แสดงสถิติประกอบด้วย(๓) หน้าที่ คุณภาพและปริมาณงานในตำแหน่งที่จะบรรจุ(๔) ความจำเป็นที่จะต้องบรรจุพร้อมด้วยเหตุผลข้อ ๘ในการสอบสวนของ ก.พ. ให้กระทรวงทบวงกรมที่จะรับบรรจุไปแถลงชี้แจงพร้อมกับนำตัวผู้ที่จะได้รับการบรรจุนั้นไปเพื่อก.พ. ทำการสัมภาษณ์ด้วยในการสอบสวนนี้ ถ้าหากเห็นสมควร ก.พ.อาจเชิญผู้เชี่ยวชาญในวิชาสาขางานนั้นมาร่วมพิจารณาชี้แจงด้วยก็ได้ให้ไว้ ณ วันที่ ๒๒ กันยายน พ.ศ. ๒๔๙๗จอมพล ป. พิบูลสงครามนายกรัฐมนตรี ประธาน ก.พ.[เอกสารแนบท้าย]๑.(สำเนา) แบบแสดงรายละเอียดประวัติของผู้ที่จะได้รับการบรรจุเป็นข้าราชการพลเรือนสามัญตามมาตรา ๕๖ แห่งพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการพลเรือน พ.ศ. ๒๔๙๗(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)[๑]ราชกิจจานุเบกษา เล่ม๗๑/ตอนที่ ๖๓/หน้า ๑๔๔๐/๕ ตุลาคม ๒๔๙๗
พระราชบัญญัติการพนัน (ฉบับที่ 8) พ.ศ. 2505พระราชบัญญัติ การพนัน (ฉบับที่ ๘) พ.ศ. ๒๕๐๕ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร. ให้ไว้ ณ วันที่ ๓๑ มกราคม พ.ศ. ๒๕๐๕ เป็นปีที่ ๑๗ ในรัชกาลปัจจุบันพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า โดยที่เป็นการสมควรแก้ไขเพิ่มเติมกฎหมายว่าด้วยการพนัน จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้ โดยคำแนะนำและยินยอมของสภาร่างรัฐธรรมนูญในฐานะรัฐสภา ดังต่อไปนี้มาตรา 1 มาตรา ๑ พระราชบัญญัตินี้เรียกว่า "พระราชบัญญัติการพนัน (ฉบับที่ ๘) พ.ศ. ๒๕๐๕"มาตรา 2 มาตรา ๒ พระราชบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับเมื่อพ้นกำหนดสิบห้าวันนับแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา 3 มาตรา ๓ ให้เพิ่มความต่อไปนี้เป็นมาตรา ๙ ทวิ และมาตรา ๙ ตรี แห่งพระราชบัญญัติการพนัน พุทธศักราช ๒๔๗๘ ตามลำดับ "มาตรา ๙ ทวิ ห้ามมิให้ผู้ใดเสนอขายหรือขายสลากกินแบ่งที่ออกจำหน่ายตามมาตรา ๙ และที่ยังมิได้ออกรางวัลเกินกว่าราคาที่กำหนดในสลาก มาตรา ๙ ตรี ผู้ใดฝ่าฝืนมาตรา ๙ ทวิมาตรา 3 ต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินหนึ่งเดือน หรือปรับไม่เกินหนึ่งพันบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ"ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ จอมพล ส. ธนะรัชต์ นายกรัฐมนตรีหมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชบัญญัติฉบับนี้ คือ เนื่องจากมีผู้ขายขายสลากกินแบ่งที่ยังมิได้ออกรางวัลเกินกว่าราคาที่กำหนดไว้ในสลาก เป็นเหตุให้ประชาชนต้องซื้อสลากในราคาสูง และไม่อาจลงโทษแก่ผู้ขายได้ เพื่อเป็นทางป้องกันและปราบปรามจึงต้องออกกฎหมายเพิ่มเติมเพื่อมิให้ผู้ขายขายสลากกินแบ่งที่ยังมิได้ออกรางวัลเกินกว่าราคาที่กำหนดไว้ในสลาก
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1893/2518หลักกฎหมาย: โจทก์ฟ้องเรียกเงินตามเช็คที่จำเลยเป็นผู้สั่งจ่ายชำระหนี้ค่าเช่าและค่าซื้อกรรมสิทธิ์ภาพยนตร์ จำเลยให้การว่าโจทก์ไม่ใช่ผู้ทรงโดยชอบด้วยกฎหมาย จำเลยทำสัญญาซื้อกากฟิล์มภาพยนตร์จาก ล. และ พ. บุคคลทั้งสองมอบให้บริษัท น. ซึ่งโจทก์เป็นกรรมการผู้จัดการเป็นตัวแทนนำฟิล์มภาพยนตร์ดังกล่าวมอบให้จำเลย และรับมอบเช็คของจำเลยไว้ โจทก์สมคบกับ ล. และ พ. ไม่นำกากฟิล์มภาพยนตร์ส่งจำเลยให้ครบ และนำกากฟิล์มไปจำนำต่อบุคคลอื่น ให้บุคคลอื่นฉายหาประโยชน์ทำให้โจทก์เสียหายแสดงว่าจำเลยให้การต่อสู้ว่าเช็คที่โจทก์ฟ้องไม่มีมูลหนี้ที่จำเลยจะต้องชำระ และโจทก์กับ ล. และ พ. คบคิดกันไม่สุจริต นำเช็คมาฟ้องเรียกเงินจากจำเลยนั้นเองจึงมีประเด็นที่จะต้องนำสืบพยานกันต่อไป ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1893/2518นายเลิศ เศรษฐมงคลโจทก์นายเจริญ กุหลาบทิพย์จำเลย ป.พ.พ. ม. 916 ป.วิ.พ. ม. 177, ม. 183โจทก์ฟ้องเรียกเงินตามเช็คที่จำเลยเป็นผู้สั่งจ่ายชำระหนี้ค่าเช่าและค่าซื้อกรรมสิทธิ์ภาพยนตร์ จำเลยให้การว่าโจทก์ไม่ใช่ผู้ทรงโดยชอบด้วยกฎหมาย จำเลยทำสัญญาซื้อกากฟิล์มภาพยนตร์จาก ล. และ พ. บุคคลทั้งสองมอบให้บริษัท น. ซึ่งโจทก์เป็นกรรมการผู้จัดการเป็นตัวแทนนำฟิล์มภาพยนตร์ดังกล่าวมอบให้จำเลย และรับมอบเช็คของจำเลยไว้ โจทก์สมคบกับ ล. และ พ. ไม่นำกากฟิล์มภาพยนตร์ส่งจำเลยให้ครบ และนำกากฟิล์มไปจำนำต่อบุคคลอื่น ให้บุคคลอื่นฉายหาประโยชน์ทำให้โจทก์เสียหายแสดงว่าจำเลยให้การต่อสู้ว่าเช็คที่โจทก์ฟ้องไม่มีมูลหนี้ที่จำเลยจะต้องชำระ และโจทก์กับ ล. และ พ. คบคิดกันไม่สุจริต นำเช็คมาฟ้องเรียกเงินจากจำเลยนั้นเองจึงมีประเด็นที่จะต้องนำสืบพยานกันต่อไป(สุธี ชอบธรรม-วิกรม เมาลานนท์-ยิ่งศักดิ์ กฤษณจินดา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1893/2518นายเลิศ เศรษฐมงคลโจทก์นายเจริญ กุหลาบทิพย์จำเลย ป.พ.พ. ม. 916 ป.วิ.พ. ม. 177, ม. 183โจทก์ฟ้องเรียกเงินตามเช็คที่จำเลยเป็นผู้สั่งจ่ายชำระหนี้ค่าเช่าและค่าซื้อกรรมสิทธิ์ภาพยนตร์ จำเลยให้การว่าโจทก์ไม่ใช่ผู้ทรงโดยชอบด้วยกฎหมาย จำเลยทำสัญญาซื้อกากฟิล์มภาพยนตร์จาก ล. และ พ. บุคคลทั้งสองมอบให้บริษัท น. ซึ่งโจทก์เป็นกรรมการผู้จัดการเป็นตัวแทนนำฟิล์มภาพยนตร์ดังกล่าวมอบให้จำเลย และรับมอบเช็คของจำเลยไว้ โจทก์สมคบกับ ล. และ พ. ไม่นำกากฟิล์มภาพยนตร์ส่งจำเลยให้ครบ และนำกากฟิล์มไปจำนำต่อบุคคลอื่น ให้บุคคลอื่นฉายหาประโยชน์ทำให้โจทก์เสียหายแสดงว่าจำเลยให้การต่อสู้ว่าเช็คที่โจทก์ฟ้องไม่มีมูลหนี้ที่จำเลยจะต้องชำระ และโจทก์กับ ล. และ พ. คบคิดกันไม่สุจริต นำเช็คมาฟ้องเรียกเงินจากจำเลยนั้นเองจึงมีประเด็นที่จะต้องนำสืบพยานกันต่อไป(สุธี ชอบธรรม-วิกรม เมาลานนท์-ยิ่งศักดิ์ กฤษณจินดา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 630/2479หลักกฎหมาย: พฤตติการณ์ที่ฟังว่าไม่ได้สมคบกัน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 630/2479 ป.อ. ม. 249-338-63พฤตติการณ์ที่ฟังว่าไม่ได้สมคบกัน()แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 630/2479 ป.อ. ม. 249-338-63พฤตติการณ์ที่ฟังว่าไม่ได้สมคบกัน()แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 326/2472หลักกฎหมาย: บาดแผลและอาวุธเป็นเครื่องชี้เจตนา วิธีพิจารณาอาญา นับโทษกะทงหนึ่งรวมไปกับโทษอีกกะทงหนึ่งคดีนี้จำเลยใช้มีดฟัน ห.ตาย ในวันรุ่งขึ้นจำเลยใช้มีดเป็นอาวุธต่อสู้ขัดขวางเจ้าพนักงานผู้ทำการจับกุมดังนี้ ศาลพระราชอาญาตัดสินว่าจำเลยมีความผิดตาม ม.๒๕๑ จำคุก ๕ ปีแลตาม ม.๑๒๐ จำคุก ๒ ปี รวมโทษเป็น ๗ ปีศาลอุทธรณ์เห็นว่า บาดแผลที่ผู้ตายถูกทำร้ายและอาวุธที่จำเลยใช้เป็นเครื่องชี้เจตนาว่าจะฆ่า ห. จึงตัดสินแก้ศาลเดิมว่าจำเลยมีผิดตาม ม.๒๔๙ ให้จำคุก ๑๕ ปี แต่กำหนดโทษนี้ให้นับรวมกับโทษอีกกะทงหนึ่งด้วย ศาลฎีกาตัดสินยืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 326/2472กรมอัยยการโจทก์นายเคลือบหรือสอนวรรณฉลองจำเลย ป.อ. ม. 249, ม. 251, ม. 71, ม. 43บาดแผลและอาวุธเป็นเครื่องชี้เจตนา วิธีพิจารณาอาญา นับโทษกะทงหนึ่งรวมไปกับโทษอีกกะทงหนึ่งคดีนี้จำเลยใช้มีดฟัน ห.ตาย ในวันรุ่งขึ้นจำเลยใช้มีดเป็นอาวุธต่อสู้ขัดขวางเจ้าพนักงานผู้ทำการจับกุมดังนี้ ศาลพระราชอาญาตัดสินว่าจำเลยมีความผิดตาม ม.๒๕๑ จำคุก ๕ ปีแลตาม ม.๑๒๐ จำคุก ๒ ปี รวมโทษเป็น ๗ ปีศาลอุทธรณ์เห็นว่า บาดแผลที่ผู้ตายถูกทำร้ายและอาวุธที่จำเลยใช้เป็นเครื่องชี้เจตนาว่าจะฆ่า ห. จึงตัดสินแก้ศาลเดิมว่าจำเลยมีผิดตาม ม.๒๔๙ ให้จำคุก ๑๕ ปี แต่กำหนดโทษนี้ให้นับรวมกับโทษอีกกะทงหนึ่งด้วย ศาลฎีกาตัดสินยืน(หริศ-ศรี-นล)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: คดีนี้จำเลยใช้มีดฟัน ห.ตาย ในวันรุ่งขึ้นจำเลยใช้มีดเป็นอาวุธต่อสู้ขัดขวางเจ้าพนักงานผู้ทำการจับกุมดังนี้ ศาลพระราชอาญาตัดสินว่าจำเลยมีความผิดตาม ม.๒๕๑ จำคุก ๕ ปีแลตาม ม.๑๒๐ จำคุก ๒ ปี รวมโทษเป็น ๗ ปีศาลอุทธรณ์เห็นว่า บาดแผลที่ผู้ตายถูกทำร้ายและอาวุธที่จำเลยใช้เป็นเครื่องชี้เจตนาว่าจะฆ่า ห. จึงตัดสินแก้ศาลเดิมว่าจำเลยมีผิดตาม ม.๒๔๙ ให้จำคุก ๑๕ ปี แต่กำหนดโทษนี้ให้นับรวมกับโทษอีกกะทงหนึ่งด้วย ศาลฎีกาตัดสินยืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 326/2472กรมอัยยการโจทก์นายเคลือบหรือสอนวรรณฉลองจำเลย ป.อ. ม. 249, ม. 251, ม. 71, ม. 43บาดแผลและอาวุธเป็นเครื่องชี้เจตนา วิธีพิจารณาอาญา นับโทษกะทงหนึ่งรวมไปกับโทษอีกกะทงหนึ่งคดีนี้จำเลยใช้มีดฟัน ห.ตาย ในวันรุ่งขึ้นจำเลยใช้มีดเป็นอาวุธต่อสู้ขัดขวางเจ้าพนักงานผู้ทำการจับกุมดังนี้ ศาลพระราชอาญาตัดสินว่าจำเลยมีความผิดตาม ม.๒๕๑ จำคุก ๕ ปีแลตาม ม.๑๒๐ จำคุก ๒ ปี รวมโทษเป็น ๗ ปีศาลอุทธรณ์เห็นว่า บาดแผลที่ผู้ตายถูกทำร้ายและอาวุธที่จำเลยใช้เป็นเครื่องชี้เจตนาว่าจะฆ่า ห. จึงตัดสินแก้ศาลเดิมว่าจำเลยมีผิดตาม ม.๒๔๙ ให้จำคุก ๑๕ ปี แต่กำหนดโทษนี้ให้นับรวมกับโทษอีกกะทงหนึ่งด้วย ศาลฎีกาตัดสินยืน(หริศ-ศรี-นล)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ