phoneee/thai-legal-corpus huggingface dataset:
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1971/2537หลักกฎหมาย: บริษัทในต่างประเทศทำสัญญาตั้งโจทก์ให้เป็นผู้แทนจำหน่ายสินค้าแต่ผู้เดียวในประเทศไทย การซื้อขายสินค้าระหว่างโจทก์กับบริษัทต่างประเทศดังกล่าว จึงเป็นกรณีที่โจทก์ประกอบกิจการซื้อขายสินค้าในประเทศไทยด้วยตนเองมิได้เป็นลูกจ้างผู้ทำการแทนหรือผู้ทำการติดต่อให้บริษัทผู้ขายในต่าง-ประเทศ โจทก์จึงไม่มีหน้าที่และความรับผิดในการยื่นรายการ และเสียภาษี-เงินได้นิติบุคคลแทนบริษัทต่างประเทศตามประมวลรัษฎากร มาตรา 76 ทวิ การซื้อขายสินค้าระหว่างโจทก์กับบริษัทในต่างประเทศ ซึ่งไม่ได้ทำสัญญาตั้งผู้แทนจำหน่าย จึงเป็นกรณีที่โจทก์มิได้ทำการแทนหรือทำการติดต่อให้บริษัทดังกล่าว โจทก์จึงมีหน้าที่และความรับผิดในการยื่นรายการและเสียภาษีเงินได้นิติบุคคลแทนบริษัทต่างประเทศตามประมวลรัษฎกร มาตรา 76 ทวิ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1971/2537บริษัทบอร์เนียวเทค จำกัดโจทก์กรมสรรพากรจำเลย ป.รัษฎากร ม. 76 ทวิบริษัทในต่างประเทศทำสัญญาตั้งโจทก์ให้เป็นผู้แทนจำหน่ายสินค้าแต่ผู้เดียวในประเทศไทย การซื้อขายสินค้าระหว่างโจทก์กับบริษัทต่างประเทศดังกล่าว จึงเป็นกรณีที่โจทก์ประกอบกิจการซื้อขายสินค้าในประเทศไทยด้วยตนเองมิได้เป็นลูกจ้างผู้ทำการแทนหรือผู้ทำการติดต่อให้บริษัทผู้ขายในต่าง-ประเทศ โจทก์จึงไม่มีหน้าที่และความรับผิดในการยื่นรายการ และเสียภาษี-เงินได้นิติบุคคลแทนบริษัทต่างประเทศตามประมวลรัษฎากร มาตรา 76 ทวิ การซื้อขายสินค้าระหว่างโจทก์กับบริษัทในต่างประเทศ ซึ่งไม่ได้ทำสัญญาตั้งผู้แทนจำหน่าย จึงเป็นกรณีที่โจทก์มิได้ทำการแทนหรือทำการติดต่อให้บริษัทดังกล่าว โจทก์จึงมีหน้าที่และความรับผิดในการยื่นรายการและเสียภาษีเงินได้นิติบุคคลแทนบริษัทต่างประเทศตามประมวลรัษฎกร มาตรา 76 ทวิ(เจริญ นิลเอสงฆ์-เพ็ง เพ็งนิติ-สุวรรณ ตระการพันธุ์)ศาลภาษีอากรกลาง - นายอำนาจ พวงชมภูศาลอุทธรณ์ - แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1971/2537บริษัทบอร์เนียวเทค จำกัดโจทก์กรมสรรพากรจำเลย ป.รัษฎากร ม. 76 ทวิบริษัทในต่างประเทศทำสัญญาตั้งโจทก์ให้เป็นผู้แทนจำหน่ายสินค้าแต่ผู้เดียวในประเทศไทย การซื้อขายสินค้าระหว่างโจทก์กับบริษัทต่างประเทศดังกล่าว จึงเป็นกรณีที่โจทก์ประกอบกิจการซื้อขายสินค้าในประเทศไทยด้วยตนเองมิได้เป็นลูกจ้างผู้ทำการแทนหรือผู้ทำการติดต่อให้บริษัทผู้ขายในต่าง-ประเทศ โจทก์จึงไม่มีหน้าที่และความรับผิดในการยื่นรายการ และเสียภาษี-เงินได้นิติบุคคลแทนบริษัทต่างประเทศตามประมวลรัษฎากร มาตรา 76 ทวิ การซื้อขายสินค้าระหว่างโจทก์กับบริษัทในต่างประเทศ ซึ่งไม่ได้ทำสัญญาตั้งผู้แทนจำหน่าย จึงเป็นกรณีที่โจทก์มิได้ทำการแทนหรือทำการติดต่อให้บริษัทดังกล่าว โจทก์จึงมีหน้าที่และความรับผิดในการยื่นรายการและเสียภาษีเงินได้นิติบุคคลแทนบริษัทต่างประเทศตามประมวลรัษฎกร มาตรา 76 ทวิ(เจริญ นิลเอสงฆ์-เพ็ง เพ็งนิติ-สุวรรณ ตระการพันธุ์)ศาลภาษีอากรกลาง - นายอำนาจ พวงชมภูศาลอุทธรณ์ - แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3724/2530หลักกฎหมาย: การที่สินค้าของโจทก์ขาดหายไปนั้น แม้จะเป็นเพราะพนักงานของโจทก์ยักยอกเอาไป แต่ก็เป็นผลมาจากการปฏิบัติหน้าที่โดยประมาทเลินเล่อของจำเลยที่ 1 ซึ่งเป็นผู้จัดการของโจทก์ ไม่ปฏิบัติตามข้อบังคับของสหกรณ์โจทก์อย่างเคร่งครัดตามสมควร โดยมิได้จัดวางระเบียบเกี่ยวกับการปฏิบัติงานของเจ้าหน้าที่ให้รัดกุมและมิได้ตรวจตราดูแลเจ้าหน้าที่ใต้บังคับบัญชาให้ปฏิบัติงานโดยซื่อสัตย์สุจริต ตลอดจนมิได้ตรวจสอบสินค้าของโจทก์โดยสม่ำเสมอ เป็นสาเหตุส่วนหนึ่งที่ทำให้พนักงานของโจทก์ยักยอกสินค้าของโจทก์ไป อันเป็นการกระทำต่อโจทก์โดยผิดกฎหมาย ถือได้ว่าจำเลยที่ 1 มีส่วนเป็นผู้กระทำละเมิดต่อโจทก์ตาม ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 420. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3724/2530ร้านสหกรณ์ สตูล จำกัด สิน ใช้โจทก์นาย อิษฎา เจียมสุภเศรษฐ์ กับพวกจำเลย ป.พ.พ. ม. 420การที่สินค้าของโจทก์ขาดหายไปนั้น แม้จะเป็นเพราะพนักงานของโจทก์ยักยอกเอาไป แต่ก็เป็นผลมาจากการปฏิบัติหน้าที่โดยประมาทเลินเล่อของจำเลยที่ 1 ซึ่งเป็นผู้จัดการของโจทก์ ไม่ปฏิบัติตามข้อบังคับของสหกรณ์โจทก์อย่างเคร่งครัดตามสมควร โดยมิได้จัดวางระเบียบเกี่ยวกับการปฏิบัติงานของเจ้าหน้าที่ให้รัดกุมและมิได้ตรวจตราดูแลเจ้าหน้าที่ใต้บังคับบัญชาให้ปฏิบัติงานโดยซื่อสัตย์สุจริต ตลอดจนมิได้ตรวจสอบสินค้าของโจทก์โดยสม่ำเสมอ เป็นสาเหตุส่วนหนึ่งที่ทำให้พนักงานของโจทก์ยักยอกสินค้าของโจทก์ไป อันเป็นการกระทำต่อโจทก์โดยผิดกฎหมาย ถือได้ว่าจำเลยที่ 1 มีส่วนเป็นผู้กระทำละเมิดต่อโจทก์ตาม ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 420.(ประวิทย์ ขัมภรัตน์-อภินย์ ปุษปาคม-ชวลิต นราลัย)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3724/2530ร้านสหกรณ์ สตูล จำกัด สิน ใช้โจทก์นาย อิษฎา เจียมสุภเศรษฐ์ กับพวกจำเลย ป.พ.พ. ม. 420การที่สินค้าของโจทก์ขาดหายไปนั้น แม้จะเป็นเพราะพนักงานของโจทก์ยักยอกเอาไป แต่ก็เป็นผลมาจากการปฏิบัติหน้าที่โดยประมาทเลินเล่อของจำเลยที่ 1 ซึ่งเป็นผู้จัดการของโจทก์ ไม่ปฏิบัติตามข้อบังคับของสหกรณ์โจทก์อย่างเคร่งครัดตามสมควร โดยมิได้จัดวางระเบียบเกี่ยวกับการปฏิบัติงานของเจ้าหน้าที่ให้รัดกุมและมิได้ตรวจตราดูแลเจ้าหน้าที่ใต้บังคับบัญชาให้ปฏิบัติงานโดยซื่อสัตย์สุจริต ตลอดจนมิได้ตรวจสอบสินค้าของโจทก์โดยสม่ำเสมอ เป็นสาเหตุส่วนหนึ่งที่ทำให้พนักงานของโจทก์ยักยอกสินค้าของโจทก์ไป อันเป็นการกระทำต่อโจทก์โดยผิดกฎหมาย ถือได้ว่าจำเลยที่ 1 มีส่วนเป็นผู้กระทำละเมิดต่อโจทก์ตาม ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 420.(ประวิทย์ ขัมภรัตน์-อภินย์ ปุษปาคม-ชวลิต นราลัย)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 360/2482หลักกฎหมาย: โจทก์ฟ้องว่าจำเลยลักกระบือหรือรับหระบือไว้โดยรู้ว่า-เป็นของร้ายขอให้ลงโทษดังนี้ เป็นฟ้องเคลือบคลุมต้องยกฟ้องโจทก์ฟ้องว่าจำเลยทั้ง ๒ ลักกระบือของ ด.ไป ๑ ตัว เจ้าทรัพย์กับเจ้าพนักงานติดตามจับกระบือได้ หรือจำเลยได้รับไว้โดยรู้ว่าเป็นกระบือผิดกฎหมาย ศาลฎีกาตัดสินว่าความผิดฐานลักทรัพย์คือ เอาทรัพย์ไปโดยมิได้รับอนุญาต ส่วนฐานรับของโจรจำเลยไม่ได้เอาทรัพย์ไปแต่จำเลยรับไว้ ฟ้องของโจทก์ข้างต้นจะทำให้จำเลยแน่ใจได้อย่างไร เป็นการขัดกันเองในตัวพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ให้ยกฟ้องโจทก์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 360/2482อัยยการร้อยเอ็ดโจทก์นายพรมมา โวหารดี นายบุญ มีจันทร์จำเลย ป.อ. ม. 293, ม. 321 ป.วิ.อ. ม. 158, ม. 152โจทก์ฟ้องว่าจำเลยลักกระบือหรือรับหระบือไว้โดยรู้ว่า-เป็นของร้ายขอให้ลงโทษดังนี้ เป็นฟ้องเคลือบคลุมต้องยกฟ้องโจทก์ฟ้องว่าจำเลยทั้ง ๒ ลักกระบือของ ด.ไป ๑ ตัว เจ้าทรัพย์กับเจ้าพนักงานติดตามจับกระบือได้ หรือจำเลยได้รับไว้โดยรู้ว่าเป็นกระบือผิดกฎหมาย ศาลฎีกาตัดสินว่าความผิดฐานลักทรัพย์คือ เอาทรัพย์ไปโดยมิได้รับอนุญาต ส่วนฐานรับของโจรจำเลยไม่ได้เอาทรัพย์ไปแต่จำเลยรับไว้ ฟ้องของโจทก์ข้างต้นจะทำให้จำเลยแน่ใจได้อย่างไร เป็นการขัดกันเองในตัวพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ให้ยกฟ้องโจทก์(อมาตย-วิเศษ-มนูภันย์วิมลสาร)ศาลชั้นต้น - ศาลอุทธรณ์ - พระทิพยประชาแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่าจำเลยทั้ง ๒ ลักกระบือของ ด.ไป ๑ ตัว เจ้าทรัพย์กับเจ้าพนักงานติดตามจับกระบือได้ หรือจำเลยได้รับไว้โดยรู้ว่าเป็นกระบือผิดกฎหมาย ศาลฎีกาตัดสินว่าความผิดฐานลักทรัพย์คือ เอาทรัพย์ไปโดยมิได้รับอนุญาต ส่วนฐานรับของโจรจำเลยไม่ได้เอาทรัพย์ไปแต่จำเลยรับไว้ ฟ้องของโจทก์ข้างต้นจะทำให้จำเลยแน่ใจได้อย่างไร เป็นการขัดกันเองในตัวพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ให้ยกฟ้องโจทก์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 360/2482อัยยการร้อยเอ็ดโจทก์นายพรมมา โวหารดี นายบุญ มีจันทร์จำเลย ป.อ. ม. 293, ม. 321 ป.วิ.อ. ม. 158, ม. 152โจทก์ฟ้องว่าจำเลยลักกระบือหรือรับหระบือไว้โดยรู้ว่า-เป็นของร้ายขอให้ลงโทษดังนี้ เป็นฟ้องเคลือบคลุมต้องยกฟ้องโจทก์ฟ้องว่าจำเลยทั้ง ๒ ลักกระบือของ ด.ไป ๑ ตัว เจ้าทรัพย์กับเจ้าพนักงานติดตามจับกระบือได้ หรือจำเลยได้รับไว้โดยรู้ว่าเป็นกระบือผิดกฎหมาย ศาลฎีกาตัดสินว่าความผิดฐานลักทรัพย์คือ เอาทรัพย์ไปโดยมิได้รับอนุญาต ส่วนฐานรับของโจรจำเลยไม่ได้เอาทรัพย์ไปแต่จำเลยรับไว้ ฟ้องของโจทก์ข้างต้นจะทำให้จำเลยแน่ใจได้อย่างไร เป็นการขัดกันเองในตัวพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ให้ยกฟ้องโจทก์(อมาตย-วิเศษ-มนูภันย์วิมลสาร)ศาลชั้นต้น - ศาลอุทธรณ์ - พระทิพยประชาแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศกระทรวงมหาดไทยประกาศกระทรวงมหาดไทยเรื่องจัดตั้งองค์การบริหารส่วนตำบลทุ่งคลี อำเภอเดิมบางนางบวช จังหวัดสุพรรณบุรีเป็นเทศบาลตำบลทุ่งคลี[๑] โดยที่กระทรวงมหาดไทยพิจารณาแล้วเห็นว่าองค์การบริหารส่วนตำบลทุ่งคลี อำเภอเดิมบางนางบวช จังหวัดสุพรรณบุรี มีสภาพเหมาะสมสมควรให้จัดตั้งเป็นเทศบาลตำบลอาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๔๒แห่งพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล พ.ศ. ๒๕๓๗ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล (ฉบับที่ ๕)พ.ศ. ๒๕๔๖ และมาตรา ๗ แห่งพระราชบัญญัติเทศบาล พ.ศ. ๒๔๙๖ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยจึงจัดตั้งองค์การบริหารส่วนตำบลทุ่งคลี อำเภอเดิมบางนางบวช จังหวัดสุพรรณบุรี เป็นเทศบาลตำบลทุ่งคลีองค์การบริหารส่วนตำบลที่ได้รับการจัดตั้งเป็นเทศบาลตำบลตามประกาศนี้มีแนวเขตตามคำบรรยายแนวเขตและแผนที่ท้ายประกาศกระทรวงมหาดไทยและพ้นสภาพแห่งการเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลรวมทั้งให้สมาชิกภาพของสมาชิกสภาองค์การบริหารส่วนตำบลสิ้นสุดลงและนายกองค์การบริหารส่วนตำบลพ้นจากตำแหน่งนับแต่วันที่ได้มีประกาศนี้จัดตั้งขึ้นเป็นเทศบาลตำบลเป็นต้นไปบรรดางบประมาณ ทรัพย์สิน สิทธิ สิทธิเรียกร้อง หนี้ พนักงานส่วนตำบลและลูกจ้างขององค์การบริหารส่วนตำบลโอนไปเป็นของเทศบาลตำบลที่จัดตั้งขึ้นและบรรดาข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลที่ได้ใช้บังคับในเรื่องใดอยู่ก่อนแล้วคงใช้บังคับได้ต่อไปจนกว่าจะได้มีการตราเทศบัญญัติในเรื่องนั้นขึ้นใหม่ ตามมาตรา ๔๒แห่งพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล พ.ศ. ๒๕๓๗ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล (ฉบับที่ ๕)พ.ศ. ๒๕๔๖ทั้งนี้ ตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไปประกาศณ วันที่ ๘ กันยายน พ.ศ. ๒๕๕๓บุญจงวงศ์ไตรรัตน์รัฐมนตรีช่วยว่าการฯปฏิบัติราชการแทนรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย[เอกสารแนบท้าย]๑. คำบรรยายแนวเขตเทศบาลตำบลทุ่งคลีอำเภอเดิมบางนางบวช จังหวัดสุพรรณบุรี ท้ายประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่องจัดตั้งองค์การบริหารส่วนตำบลทุ่งคลี อำเภอเดิมบางนางบวช จังหวัดสุพรรณบุรี เป็นเทศบาลตำบลทุ่งคลีลงวันที่ ๘ กันยายน พ.ศ. ๒๕๕๓๒. แผนที่ท้ายท้ายประกาศกระทรวงมหาดไทยเรื่อง จัดตั้งองค์การบริหารส่วนตำบลทุ่งคลี อำเภอเดิมบางนางบวช จังหวัดสุพรรณบุรีเป็นเทศบาลตำบลทุ่งคลี ลงวันที่ ๘ กันยายน พ.ศ. ๒๕๕๓(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)ปริยานุช/ผู้จัดทำ๒๘ตุลาคม ๒๕๕๓ณัฐวดี/ตรวจ๒๘ตุลาคม ๒๕๕๓[๑]ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๗/ตอนพิเศษ ๑๒๑ ง/หน้า ๒๙/๑๘ ตุลาคม ๒๕๕๓
ประกาศกระทรวงสาธารณสุขเรื่อง ยาควบคุมพิเศษฉบับที่ ๓๑ อาศัยอำนาจตามความในมาตรา๗๖ (๔) แห่งพระราชบัญญัติยา พ.ศ. ๒๕๑๐ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติยา (ฉบับที่๓) พ.ศ. ๒๕๒๒ และมาตรา ๗๘ แห่งพระราชบัญญัติยา พ.ศ. ๒๕๑๐ อันเป็นกฎหมายที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคลซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๓๕ มาตรา ๓๙ มาตรา ๔๘ และมาตรา ๕๐ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย รัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุขโดยคำแนะนำของคณะกรรมการยาออกประกาศไว้ดังต่อไปนี้ข้อ๑ ให้เพิ่มความต่อไปนี้เป็น (๖๗) ของข้อ๓ แห่งประกาศกระทรวงสาธารณสุข เรื่อง ยาควบคุมพิเศษ ลงวันที่ ๒๖ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๒๑และที่แก้ไขเพิ่มเติม(๖๗) ยาโอเซลทามิเวียร์ (Oseltamivir)ข้อ๒[๑] ประกาศฉบับนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปประกาศ ณวันที่ ๒๘ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๔๙อนุทิน ชาญวีรกูลรัฐมนตรีช่วยว่าการฯปฏิบัติราชการแทนรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุขนันทนา/จัดทำ๓ พฤษภาคม๒๕๔๙ศิรวัชร์/ปรับปรุง๑๓ธันวาคม ๒๕๖๑[๑]ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๓/ตอนพิเศษ ๕๗ ง/หน้า ๗/๑ พฤษภาคม ๒๕๔๙
ประกาศสํานักงานคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติเรื่อง รายงานผลการตรวจสอบและผลการปฏิบัติหน้าที่ ประจําปี พ.ศ. 2555 และ พ.ศ. 2556--------------------------------------- ตามที่พระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยการป้องกันและปราบปรามการทุจริต พ.ศ. 2542 แก้ไขเพิ่มเติม พ.ศ. 2550 และ (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2554 มาตรา 19 (10) กําหนดให้คณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติมีหน้าที่รายงานผลการตรวจสอบและผลการปฏิบัติหน้าที่พร้อมข้อสังเกตต่อคณะรัฐมนตรี สภาผู้แทนราษฎร และวุฒิสภา ทุกปี ทั้งนี้ให้ประกาศรายงานดังกล่าวในราชกิจจานุเบกษาและเปิดเผยต่อสาธารณะด้วย นั้น ฉะนั้น เพื่อปฏิบัติให้เป็นไปตามความในมาตรา 19 (10) ของพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยการป้องกันและปราบปรามการทุจริต พ.ศ. 2542 แก้ไขเพิ่มเติม พ.ศ.2550 และ (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2554 สํานักงานคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติ จึงขอประกาศรายงานผลการตรวจสอบ และผลการปฏิบัติหน้าที่ ประจําปี พ.ศ. 2555 ฐานคณะกรรมการ และ พ.ศ. 2556 ในราชกิจจานุเบกษาตามท้ายประกาศนี้ ผู้มีอํานาจลงนาม - ประกาศ ณ วันที่ 23 มีนาคม พ ศ. 2558 สรรเสริญ พลเจียกเลขาธิการคณะกรรมการ ป.ป.ช
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5254/2540หลักกฎหมาย: เมื่อจำเลยขอแก้คำให้การจำเลยก็ต้องแสดงเหตุอันควรมาในคำร้องให้ครบถ้วนตาม ป.วิ.อ.มาตรา 163 วรรคสอง ด้วย แต่ตามคำร้องขอแก้คำให้การของจำเลย จำเลยมิได้อ้างเหตุขอแก้มาในคำร้อง ดังนี้ ที่ศาลชั้นต้นยกคำร้องจึงชอบแล้ว ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5254/2540พนักงานอัยการจังหวัดพิษณุโลกโจทก์นายณรงค์ กุศลช่วย กับพวกจำเลย ป.วิ.อ. ม. 163เมื่อจำเลยขอแก้คำให้การจำเลยก็ต้องแสดงเหตุอันควรมาในคำร้องให้ครบถ้วนตาม ป.วิ.อ.มาตรา 163 วรรคสอง ด้วย แต่ตามคำร้องขอแก้คำให้การของจำเลย จำเลยมิได้อ้างเหตุขอแก้มาในคำร้อง ดังนี้ ที่ศาลชั้นต้นยกคำร้องจึงชอบแล้ว(ไพฑูรย์ แสงจันทร์เทศ-ธวัชชัย พิทักษ์พล-อัครวิทย์ สุมาวงศ์)ศาลจังหวัดพิษณุโลก - นายประทีป เหมือนเตยศาลอุทธรณ์ภาค ๒ - นายสมบัติ อรรถพิมลแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5254/2540พนักงานอัยการจังหวัดพิษณุโลกโจทก์นายณรงค์ กุศลช่วย กับพวกจำเลย ป.วิ.อ. ม. 163เมื่อจำเลยขอแก้คำให้การจำเลยก็ต้องแสดงเหตุอันควรมาในคำร้องให้ครบถ้วนตาม ป.วิ.อ.มาตรา 163 วรรคสอง ด้วย แต่ตามคำร้องขอแก้คำให้การของจำเลย จำเลยมิได้อ้างเหตุขอแก้มาในคำร้อง ดังนี้ ที่ศาลชั้นต้นยกคำร้องจึงชอบแล้ว(ไพฑูรย์ แสงจันทร์เทศ-ธวัชชัย พิทักษ์พล-อัครวิทย์ สุมาวงศ์)ศาลจังหวัดพิษณุโลก - นายประทีป เหมือนเตยศาลอุทธรณ์ภาค ๒ - นายสมบัติ อรรถพิมลแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศกระทรวงแรงงานและสวัสดิการสังคมประกาศกระทรวงแรงงานและสวัสดิการสังคมเรื่อง ประเภท ขนาดของกิจการ และท้องที่ที่ให้นายจ้างจ่ายเงินสมทบ อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๖และมาตรา ๔๔ แห่งพระราชบัญญัติเงินทดแทน พ.ศ. ๒๕๓๗ กระทรวงแรงงานและสวัสดิการสังคมจึงออกประกาศกำหนดประเภทขนาดของกิจการ และท้องที่ที่ให้นายจ้างจ่ายเงินสมทบดังต่อไปนี้ข้อ ๑[๑]ประกาศกระทรวงแรงงานและสวัสดิการสังคมฉบับนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปข้อ ๒[๒] ให้นายจ้างที่มีลูกจ้างทำงานตั้งแต่หนึ่งคนขึ้นไปในทุกท้องที่ทั่วราชอาณาจักรมีหน้าที่จ่ายเงินสมทบทั้งนี้ เว้นแต่(๑)นายจ้างซึ่งประกอบกิจการเพาะปลูก ประมง ป่าไม้ และเลี้ยงสัตว์ซึ่งมิได้ใช้ลูกจ้างตลอดปีและไม่มีงานลักษณะอื่นรวมอยู่ด้วย(๒) นายจ้างที่เป็นบุคคลธรรมดาซึ่งงานที่ลูกจ้างทำนั้นมิได้มีการประกอบธุรกิจรวมอยู่ด้วย(๓) นายจ้างซึ่งประกอบการค้าเร่การค้าแผงลอยข้อ ๓ อัตราเงินสมทบที่นายจ้างต้องจ่ายตามข้อ ๒ให้เป็นไปตามประกาศกระทรวงแรงงานและสวัสดิการสังคม ที่ออกตามความในมาตรา ๔๕ แห่งพระราชบัญญัติเงินทดแทนพ.ศ. ๒๕๓๗ข้อ ๔ให้นายจ้างซึ่งมีหน้าที่จ่ายเงินสมทบกองทุนเงินทดแทนตามประกาศกระทรวงมหาดไทยซึ่งออกตามประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ ๑๐๓ ลงวันที่ ๑๖ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๑๕ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ ๑๐๓ลงวันที่ ๑๖ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๑๕ (ฉบับที่ ๑) พ.ศ. ๒๕๓๓อยู่แล้วก่อนวันที่ประกาศนี้ใช้บังคับ ให้มีหน้าที่จ่ายเงินสมทบต่อไปตามอัตราเงินสมทบที่กำหนดในประกาศกระทรวงแรงานและสวัสดิการสังคมที่ออกตามความในมาตรา ๔๕ แห่งพระราชบัญญัติเงินทดแทน พ.ศ. ๒๕๓๗ประกาศ ณ วันที่ ๑๒ กันยายน ๒๕๓๗เสริมศักดิ์ การุญรัฐมนตรีช่วยว่าการฯ ปฏิบัติราชการแทนรัฐมนตรีว่าการกระทรวงแรงงานและสวัสดิการสังคมประกาศกระทรวงแรงงานและสวัสดิการสังคม เรื่อง ประเภทขนาดของกิจการ และท้องที่ที่ให้นายจ้างจ่ายเงินสมทบ (ฉบับที่ ๒) [๓]ข้อ ๒ในกรณีที่ลูกจ้างหรือผู้มีสิทธิเป็นผู้มีสิทธิได้รับเงินทดแทนจากนายจ้างอยู่ก่อนวันที่ประกาศนี้ใช้บังคับให้มีสิทธิได้รับเงินทดแทนจากนายจ้างต่อไปจนครบตามสิทธิข้อ ๓ประกาศนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ ๑ เมษายน พ.ศ. ๒๕๔๕ เป็นต้นไป[๑] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๑๑/ตอนพิเศษ ๔๑ง/หน้า ๕๒/๓๐ กันยายน ๒๕๓๗[๒] ข้อ ๒ แก้ไขเพิ่มเติมโดย ประกาศกระทรวงแรงงานและสวัสดิการสังคม เรื่อง ประเภท ขนาดของกิจการและท้องที่ที่ให้นายจ้างจ่ายเงินสมทบ (ฉบับที่ ๒)[๓] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๑๙/ตอนพิเศษ ๒๕ ง/หน้า ๖/๑๙ มีนาคม ๒๕๔๕
ประกาศกระทรวงอุตสาหกรรมประกาศกระทรวงอุตสาหกรรมฉบับที่๓๗๐๖ (พ.ศ. ๒๕๕๐)ออกตามความในพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมพ.ศ.๒๕๑๑เรื่องกำหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมยานยนต์ที่ใช้บนถนน- ส่วนควบและเครื่องอุปกรณ์ระบบเชื้อเพลิงก๊าซธรรมชาติอัดเล่ม1 ข้อกำหนดทั่วไปและบทนิยาม[๑] อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๕แห่งพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม พ.ศ. ๒๕๑๑รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมออกประกาศกำหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมยานยนต์ที่ใช้บนถนน- ส่วนควบและเครื่องอุปกรณ์ระบบเชื้อเพลิงก๊าซธรรมชาติอัด เล่ม 1ข้อกำหนดทั่วไปและบทนิยาม มาตรฐานเลขที่ มอก. 2325เล่ม 1 - 2550 ไว้ดังมีรายละเอียดต่อท้ายประกาศนี้ประกาศณ วันที่ ๒๖ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๕๐โฆสิตปั้นเปี่ยมรัษฎ์รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม[เอกสารแนบท้าย]๑.มาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมยายนต์ที่ใช้บนถนน - ส่วนควบและเครื่องอุปกรณ์ระบบเชื้อเพลิงก๊าซธรรมชาติอัดเล่ม 1 ข้อกำหนดทั่วไปและบทนิยาม (มอก. 2325 เล่ม 1-2550 ISO15500-1 : 2000)(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)โสรศ/ผู้จัดทำ๒๗มิถุนายน ๒๕๕๐[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๒๔/ตอนพิเศษ ๗๓ ง/หน้า ๙/๑๕ มิถุนายน ๒๕๕๐
พระราชบัญญัติจัดการกู้เงินในประเทศเพื่อเกษตรกร พุทธศักราช ๒๔๘๑พระราชบัญญัติ จัดการกู้เงินในประเทศเพื่อเกษตรกร พุทธศักราช ๒๔๘๑ในพระปรมาภิไธยสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวอานันทมหิดล คณะผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ (ตามประกาศประธานสภาผู้แทนราษฎร ลงวันที่ ๔ สิงหาคม พุทธศักราช ๒๔๘๐) อาทิตย์ทิพอาภา พล.อ. เจ้าพระยาพิชเยนทรโยธิน ตราไว้ ณ วันที่ ๑๑ เมษายน พุทธศักราช ๒๔๘๒ เป็นปีที่ ๖ ในรัชกาลปัจจุบันโดยที่สภาผู้แทนราษฎรลงมติว่า เป็นการสมควรที่จะต้องจัดการกู้เงินในประเทศเพื่อเกษตรกร จึงมีพระบรมราชโองการให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้โดยคำแนะนำและยินยอมของสภาผู้แทนราษฎร ดังต่อไปนี้มาตรา 1 มาตรา ๑ พระราชบัญญัตินี้ให้เรียกว่า "พระราชบัญญัติจัดการกู้เงินในประเทศเพื่อเกษตรกร พุทธศักราช ๒๔๘๑"มาตรา 2 มาตรา ๒ ให้ใช้พระราชบัญญัตินี้ตั้งแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา 3 มาตรา ๓ ให้รัฐบาลมีอำนาจจัดการกู้เงินในประเทศเพื่อเกษตรกร รวมเป็นจำนวนเงิน ๒๕,๐๐๐,๐๐๐ บาท (ยี่สิบห้าล้านบาท)มาตรา 4 มาตรา ๔ ให้รัฐบาลจัดการออกพันธบัตรเงินกู้ในประเทศเป็นคราว ๆ ตามที่ต้องการจนครบจำนวน ๒๕,๐๐๐,๐๐๐ บาท (ยี่สิบห้าล้านบาท) ภายในกำหนดเวลา ๔ ปี นับตั้งแต่วันประกาศใช้พระราชบัญญัตินี้เป็นต้นไปมาตรา 5 มาตรา ๕ อัตราดอกเบี้ยสำหรับเงินกู้ในประเทศจำนวนนี้ ให้รัฐบาลคิดให้ในอัตราร้อยละ ๔ ครึ่งต่อปีมาตรา 6 มาตรา ๖ จำนวนเงินที่กู้มานี้ ให้รัฐบาลจัดการไถ่ถอนคืนภายในกำหนดเวลา ๓๐ ปี นับตั้งแต่วันที่ได้ออกพันธบัตรเงินกู้เป็นต้นไปมาตรา 7 มาตรา ๗ เมื่อพ้นกำหนด ๕ ปี นับตั้งแต่วันที่ออกพันธบัตรเงินกู้ไปแล้ว รัฐบาลมีอำนาจที่จะชำระไถ่ถอนคืนเงินกู้ที่ได้ออกงวดใดงวดหนึ่ง เฉพาะบางส่วนหรือทั้งหมดจำนวนในงวดนั้น ๆ ก็ได้ แต่ทั้งนี้รัฐบาลจะต้องประกาศบอกกล่าวล่วงหน้าเป็นเวลาไม่น้อยกว่า ๓ เดือนมาตรา 8 มาตรา ๘ ในกรณีที่รัฐบาลชำระไถ่ถอนคืนเงินกู้แต่เฉพาะบางส่วนของงวดใดงวดหนึ่ง การไถ่ถอนคืนเงินกู้นั้น ให้กระทำโดยวิธีจับสลากตามวิธีการที่กำหนดไว้ในกฎกระทรวงมาตรา 9 มาตรา ๙ การจ่ายต้นเงินคืนและดอกเบี้ยทั้งหลาย ให้จ่ายเป็นเงินตราสยาม ณ กรมคลัง กรุงเทพฯ หรือ ณ ที่อื่น ตามที่กำหนดไว้ในกฎกระทรวงมาตรา 10 มาตรา ๑๐ เงินที่รัฐบาลได้กู้มาตามความในมาตรา ๓ นั้น ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังมีอำนาจที่จะให้เกษตรกรกู้ตามเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขซึ่งกำหนดไว้ในพระราชกฤษฎีกามาตรา 11 มาตรา ๑๑ ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังมีหน้าที่รักษาการให้เป็นไปตามพระราชบัญญัตินี้ และให้มีอำนาจออกกฎกระทรวง เพื่อปฏิบัติการให้เป็นไปตามบทแห่งพระราชบัญญัตินี้ กฎกระทรวงนั้น เมื่อได้ประกาศในราชกิจจานุเบกษาแล้วให้ใช้บังคับได้ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ พิบูลสงคราม นายกรัฐมนตรี
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 404/2480หลักกฎหมาย: ยกฟ้อง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 404/2480 พ.ร.บ.ลักษณะฆ่าโค กระบือและสุกรตามหัวเมือง ร.ศ.119 ม. 118 ป.อ. ม. 294 ตอน 2ยกฟ้อง()แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 404/2480 พ.ร.บ.ลักษณะฆ่าโค กระบือและสุกรตามหัวเมือง ร.ศ.119 ม. 118 ป.อ. ม. 294 ตอน 2ยกฟ้อง()แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุหมายเหตุ: 109046. คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 402 - 403/2480 พิมพ์คำพิพากษาฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 402 - 403/2480 ป.อ. ม. 298-299()แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ระเบียบคณะกรรมการข้าราชการฝ่ายศาลปกครองระเบียบคณะกรรมการข้าราชการฝ่ายศาลปกครองว่าด้วยเงินค่าตอบแทนการปฏิบัติราชการนอกเวลาราชการพ.ศ.๒๕๔๔---------- อาศัยอำนาจตามความในมาตรา๘๔ (๙) และ (๑๑) แห่งพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง พ.ศ. ๒๕๔๒คณะกรรมการข้าราชการฝ่ายศาลปกครอง จึงออกระเบียบไว้ดังต่อไปนี้ ข้อ๑ ระเบียบนี้เรียกว่า "ระเบียบคณะกรรมการข้าราชการฝ่ายศาลปกครองว่าด้วยเงินค่าตอบแทนการปฏิบัติราชการนอกเวลาราชการ พ.ศ.๒๕๔๔" ข้อ๒ ระเบียบนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป ข้อ๓ ในระเบียบนี้ "สำนักงาน"หมายความว่า สำนักงานศาลปกครอง "ข้าราชการ"หมายความว่า ข้าราชการฝ่ายศาลปกครองและลูกจ้างสำนักงานศาลปกครอง "เวลาราชการปกติ"หมายความว่า เวลาระหว่าง ๘.๓๐ นาฬิกา ถึง ๑๖.๓๐ นาฬิกา ของวันทำการปกติและให้หมายความรวมถึงช่วงเวลาที่เลขาธิการสำนักงานศาลปกครองจะกำหนดให้ข้าราชการปฏิบัติราชการปกติเป็นอย่างอื่นด้วย "วันทำการปกติ"หมายความว่า วันทำการปกติของข้าราชการ และให้หมายความรวมถึงวันทำการปกติที่สำนักงานกำหนดเป็นอย่างอื่นด้วย "วันหยุดราชการ"หมายความว่า วันเสาร์และวันอาทิตย์ และให้หมายความรวมถึงวันหยุดราชการตามประเพณีของข้าราชการด้วย ข้อ๔ ข้าราชการที่ได้รับอนุมัติให้อยู่ปฏิบัติราชการนอกเวลาราชการปกติให้ได้รับเงินค่าตอบแทนการปฏิบัติราชการนอกเวลาราชการปกติตามอัตราและหลักเกณฑ์ดังนี้ (๑)วันละ ๑๕๐ บาท สำหรับการปฏิบัติราชการนอกเวลาราชการปกติเป็นเวลาติดต่อกันไม่น้อยกว่า ๓ ชั่วโมง (๒)วันละ ๓๐๐ บาท สำหรับ (ก)กรณีปฏิบัติราชการในวันหยุดราชการเต็มวันเหมือนวันทำการปกติหรือเวลาอื่นที่สำนักงานเห็นสมควรแต่ทั้งนี้ต้องเป็นเวลาไม่น้อยกว่า ๖ ชั่วโมง ไม่รวมเวลาหยุดพัก (ข)กรณีปฏิบัติราชการนอกเวลาราชการปกติหรือในวันหยุดราชการสำหรับข้าราชการที่ปฏิบัติงานในลักษณะเป็นผลัดซึ่งผลัดหนึ่ง ๆ ต้องมีระยะเวลาไม่น้อยกว่า ๖ ชั่วโมง ไม่รวมเวลาหยุดพัก (๓)กรณีที่ปฏิบัติราชการไม่ครบตามหลักเกณฑ์ใน (๑) และ (๒) ให้ข้าราชการที่ปฏิบัติราชการได้รับเงินค่าตอบแทนในอัตราชั่วโมงละ ๕๐ บาทเศษของชั่วโมงให้ตัดทิ้ง ข้อ๕ เงินค่าตอบแทนตามข้อ ๔ ให้เบิกจ่ายจากงบประมาณของสำนักงาน ข้อ๖ ข้าราชการมีสิทธิได้รับเงินค่าตอบแทนการปฏิบัติราชการนอกเวลาราชการปกติเพียงครั้งเดียวในวันหนึ่ง ข้อ๗ ข้าราชการผู้ใดได้รับเงินค่าตอบแทนอื่นในลักษณะเดียวกัน ในช่วงเวลาเดียวกับที่ต้องอยู่ปฏิบัติราชการนอกเวลาราชการปกติจะเบิกเงินค่าตอบแทนการปฏิบัติราชการนอกเวลาราชการปกติได้เมื่องดเบิกเงินค่าตอบแทนอื่น ข้อ๘ หลักฐานการจ่ายเงินค่าตอบแทนการปฏิบัติราชการนอกเวลาราชการปกติให้เป็นไปตามแบบที่สำนักงานกำหนด ข้อ๙ ให้คณะกรรมการข้าราชการฝ่ายศาลปกครองมีอำนาจตีความและวินิจฉัยปัญหาเกี่ยวกับการปฏิบัติตามระเบียบนี้ ข้อ๑๐ ให้เลขาธิการสำนักงานศาลปกครองเป็นผู้รักษาการตามระเบียบนี้ และให้มีอำนาจออกประกาศหรือคำสั่ง เพื่อประโยชน์ในการปฏิบัติตามระเบียบนี้ ประกาศณ วันที่ ๓๑ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๔๔ อักขราทร จุฬารัตน ประธานศาลปกครองสูงสุด ประธานกรรมการข้าราชการฝ่ายศาลปกครอง[รก.๒๕๔๔/๑๐๑ก/๑๔/๕ พฤศจิกายน ๒๕๔๔] ภคินี/แก้ไข ๗/๕/๒๕๔๕ B