คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 59029หลักกฎหมาย: ความว่า จำเลยที่ 1 ที่ 2 ฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งว่าจำเลยฎีกาในข้อเท็จจริงทั้งสิ้นคดีนี้ศาลอุทธรณ์ลงโทษจำคุกจำเลยไม่เกิน 5 ปีและแก้ไขคำพิพากษาศาลชั้นต้นเพียงเล็กน้อย จำเลยจึงต้องห้ามฎีกาในข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 218 จึงไม่รับจำเลยที่ 1 ที่ 2 เห็นว่า ฎีกาของจำเลยในปัญหาว่าการชั่งน้ำหนักพยานหลักฐานของโจทก์เพียงพอที่จะลงโทษจำเลยทั้งสองหรือไม่ และปัญหาว่าศาลอุทธรณ์พิพากษาลงโทษจำเลยทั้งสองโดยอาศัยพยานหลักฐานที่รับฟังไม่ได้นั้น เป็นปัญหาข้อกฎหมายที่เกี่ยวกับความสงบเรียบร้อยของประชาชน โปรดมีคำสั่งให้รับฎีกาของจำเลยทั้งสองด้วยหมายเหตุ โจทก์ได้รับสำเนาคำร้องแล้ว (อันดับ 75)ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยทั้งสองมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 336,336 ทวิ,83 ฯลฯ ให้จำคุกคนละ 3 ปี ฯลฯศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยทั้งสองมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 336 วรรคแรก,336 ทวิ ฯลฯ นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นจำเลยที่ 1 ที่ 2 ฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งไม่รับดังกล่าว(อันดับ 69)จำเลยที่ 1 ที่ 2 จึงยื่นคำร้องนี้โดยนายวราวุฒิหน่อคำทนายความเป็นผู้ยื่นแทน แต่ไม่ปรากฏว่าจำเลยที่ 1 ได้แต่งตั้งให้นายวราวุฒิหน่อคำเป็นทนายความของตนแต่อย่างใด (อันดับ 72)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว คดีนี้ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้คำพิพากษาศาลชั้นต้นเฉพาะวรรคของบทมาตราความผิดและให้ลงโทษจำคุกจำเลยทั้งสองคนละไม่เกินห้าปี จำเลยทั้งสองฎีกาว่า พยานหลักฐานโจทก์ไม่เพียงพอที่จะลงโทษและพิพากษาลงโทษจำเลยทั้งสองโดยอาศัยพยานหลักฐานที่รับฟังไม่ได้ เป็นฎีกาโต้เถียงดุลพินิจในการรับฟังพยานของศาล เป็นปัญหาข้อเท็จจริง ต้องห้ามมิให้ฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218 ศาลชั้นต้นสั่งชอบแล้วให้ยกคำร้อง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 250/2532พนักงานอัยการจังหวัดลำปางโจทก์นายมงคล สุริยะพงษ์แพ่ง กับพวกจำเลยนายมงคล สุริยะพงษ์แพ่ง ที่ 1ผู้ยื่นคำร้องนายชัยยา เหล่มนำชัย ที่ 2 จำเลยผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.อ. ม. 218, ม. 224ความว่า จำเลยที่ 1 ที่ 2 ฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งว่าจำเลยฎีกาในข้อเท็จจริงทั้งสิ้นคดีนี้ศาลอุทธรณ์ลงโทษจำคุกจำเลยไม่เกิน 5 ปีและแก้ไขคำพิพากษาศาลชั้นต้นเพียงเล็กน้อย จำเลยจึงต้องห้ามฎีกาในข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 218 จึงไม่รับจำเลยที่ 1 ที่ 2 เห็นว่า ฎีกาของจำเลยในปัญหาว่าการชั่งน้ำหนักพยานหลักฐานของโจทก์เพียงพอที่จะลงโทษจำเลยทั้งสองหรือไม่ และปัญหาว่าศาลอุทธรณ์พิพากษาลงโทษจำเลยทั้งสองโดยอาศัยพยานหลักฐานที่รับฟังไม่ได้นั้น เป็นปัญหาข้อกฎหมายที่เกี่ยวกับความสงบเรียบร้อยของประชาชน โปรดมีคำสั่งให้รับฎีกาของจำเลยทั้งสองด้วยหมายเหตุ โจทก์ได้รับสำเนาคำร้องแล้ว (อันดับ 75)ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยทั้งสองมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 336,336 ทวิ,83 ฯลฯ ให้จำคุกคนละ 3 ปี ฯลฯศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยทั้งสองมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 336 วรรคแรก,336 ทวิ ฯลฯ นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นจำเลยที่ 1 ที่ 2 ฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งไม่รับดังกล่าว(อันดับ 69)จำเลยที่ 1 ที่ 2 จึงยื่นคำร้องนี้โดยนายวราวุฒิหน่อคำทนายความเป็นผู้ยื่นแทน แต่ไม่ปรากฏว่าจำเลยที่ 1 ได้แต่งตั้งให้นายวราวุฒิหน่อคำเป็นทนายความของตนแต่อย่างใด (อันดับ 72)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว คดีนี้ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้คำพิพากษาศาลชั้นต้นเฉพาะวรรคของบทมาตราความผิดและให้ลงโทษจำคุกจำเลยทั้งสองคนละไม่เกินห้าปี จำเลยทั้งสองฎีกาว่า พยานหลักฐานโจทก์ไม่เพียงพอที่จะลงโทษและพิพากษาลงโทษจำเลยทั้งสองโดยอาศัยพยานหลักฐานที่รับฟังไม่ได้ เป็นฎีกาโต้เถียงดุลพินิจในการรับฟังพยานของศาล เป็นปัญหาข้อเท็จจริง ต้องห้ามมิให้ฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218 ศาลชั้นต้นสั่งชอบแล้วให้ยกคำร้อง(นาม ยิ้มแย้ม-ธิรพันธุ์ รัศมิทัต-อรรถวิทย์ วรรธนวินิจ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 250/2532พนักงานอัยการจังหวัดลำปางโจทก์นายมงคล สุริยะพงษ์แพ่ง กับพวกจำเลยนายมงคล สุริยะพงษ์แพ่ง ที่ 1ผู้ยื่นคำร้องนายชัยยา เหล่มนำชัย ที่ 2 จำเลยผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.อ. ม. 218, ม. 224ความว่า จำเลยที่ 1 ที่ 2 ฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งว่าจำเลยฎีกาในข้อเท็จจริงทั้งสิ้นคดีนี้ศาลอุทธรณ์ลงโทษจำคุกจำเลยไม่เกิน 5 ปีและแก้ไขคำพิพากษาศาลชั้นต้นเพียงเล็กน้อย จำเลยจึงต้องห้ามฎีกาในข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 218 จึงไม่รับจำเลยที่ 1 ที่ 2 เห็นว่า ฎีกาของจำเลยในปัญหาว่าการชั่งน้ำหนักพยานหลักฐานของโจทก์เพียงพอที่จะลงโทษจำเลยทั้งสองหรือไม่ และปัญหาว่าศาลอุทธรณ์พิพากษาลงโทษจำเลยทั้งสองโดยอาศัยพยานหลักฐานที่รับฟังไม่ได้นั้น เป็นปัญหาข้อกฎหมายที่เกี่ยวกับความสงบเรียบร้อยของประชาชน โปรดมีคำสั่งให้รับฎีกาของจำเลยทั้งสองด้วยหมายเหตุ โจทก์ได้รับสำเนาคำร้องแล้ว (อันดับ 75)ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยทั้งสองมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 336,336 ทวิ,83 ฯลฯ ให้จำคุกคนละ 3 ปี ฯลฯศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยทั้งสองมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 336 วรรคแรก,336 ทวิ ฯลฯ นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นจำเลยที่ 1 ที่ 2 ฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งไม่รับดังกล่าว(อันดับ 69)จำเลยที่ 1 ที่ 2 จึงยื่นคำร้องนี้โดยนายวราวุฒิหน่อคำทนายความเป็นผู้ยื่นแทน แต่ไม่ปรากฏว่าจำเลยที่ 1 ได้แต่งตั้งให้นายวราวุฒิหน่อคำเป็นทนายความของตนแต่อย่างใด (อันดับ 72)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว คดีนี้ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้คำพิพากษาศาลชั้นต้นเฉพาะวรรคของบทมาตราความผิดและให้ลงโทษจำคุกจำเลยทั้งสองคนละไม่เกินห้าปี จำเลยทั้งสองฎีกาว่า พยานหลักฐานโจทก์ไม่เพียงพอที่จะลงโทษและพิพากษาลงโทษจำเลยทั้งสองโดยอาศัยพยานหลักฐานที่รับฟังไม่ได้ เป็นฎีกาโต้เถียงดุลพินิจในการรับฟังพยานของศาล เป็นปัญหาข้อเท็จจริง ต้องห้ามมิให้ฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218 ศาลชั้นต้นสั่งชอบแล้วให้ยกคำร้อง(นาม ยิ้มแย้ม-ธิรพันธุ์ รัศมิทัต-อรรถวิทย์ วรรธนวินิจ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ