คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5548/2530หลักกฎหมาย: จำเลยถูกผู้เสียหายด่าจึงยิงปืนเพื่อขู่ไม่ให้ผู้เสียหายด่าจำเลยอีกต่อไป แต่จำเลยไม่เลือกยิงขึ้นฟ้า กลับยิงไปที่ลูกกรงไม้ชานบ้านห่างจากจุดที่ ผู้เสียหายยืนประมาณ 2 วา ทำให้เศษไม้กระเด็นไปถูกผู้เสียหายได้รับ อันตรายแก่กายจำเลยมีความผิดฐานกระทำโดยประมาทเป็นเหตุให้ผู้อื่น ได้รับอันตรายแก่กายตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 390โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘, ๒๘๙, ๘๐ จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘, ๘๐ ลงโทษจำคุก ๑๐ ปี ข้อหาอื่นให้ยก จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๙๐ ให้จำคุก ๑ เดือน นอกจากที่แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า จำเลยยิงปืนไปที่ลูกกรงชานบ้านห่างจากจุดที่ผู้เสียหายยืนประมาณ ๒ วา จำเลยไม่มีเจตนาฆ่าผู้เสียหาย แล้ววินิจฉัยว่า การที่จำเลยยิงปืนดังกล่าวเพื่อขู่ไม่ให้ผู้เสียหายด่าจำเลยต่อไป โดยจำเลยไม่เลือกยิงปืนขึ้นฟ้า จำเลยจึงกระทำโดยปราศจากความระมัดระวังซึ่งบุคคลในภาวะเช่นจำเลยจักต้องมีตามวิสัยและพฤติการณ์ ซึ่งจำเลยอาจจะใช้ความระมัดระวังยิงตรงขึ้นฟ้าได้ แต่จำเลยยิงไปถูกลูกกรงไม้ชานบ้านจุดที่ถูกกระสุนปืนสูงจากพื้นชานประมาณเมตรครึ่ง เศษไม้กระเด็นไปถูกผู้เสียหายได้รับอันตรายแก่กายจำเลยจึงมีความผิดฐานกระทำโดยประมาทเป็นเหตุให้ผู้อื่นได้รับอันตรายแก่กายตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๙๐ พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5548/2530พนักงานอัยการจังหวัดนคสวรรค์โจทก์นายเกิด เทศใจ หรือเชตุใจจำเลย ป.อ. ม. 59, ม. 390จำเลยถูกผู้เสียหายด่าจึงยิงปืนเพื่อขู่ไม่ให้ผู้เสียหายด่าจำเลยอีกต่อไป แต่จำเลยไม่เลือกยิงขึ้นฟ้า กลับยิงไปที่ลูกกรงไม้ชานบ้านห่างจากจุดที่ ผู้เสียหายยืนประมาณ 2 วา ทำให้เศษไม้กระเด็นไปถูกผู้เสียหายได้รับ อันตรายแก่กายจำเลยมีความผิดฐานกระทำโดยประมาทเป็นเหตุให้ผู้อื่น ได้รับอันตรายแก่กายตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 390โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘, ๒๘๙, ๘๐ จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘, ๘๐ ลงโทษจำคุก ๑๐ ปี ข้อหาอื่นให้ยก จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๙๐ ให้จำคุก ๑ เดือน นอกจากที่แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า จำเลยยิงปืนไปที่ลูกกรงชานบ้านห่างจากจุดที่ผู้เสียหายยืนประมาณ ๒ วา จำเลยไม่มีเจตนาฆ่าผู้เสียหาย แล้ววินิจฉัยว่า การที่จำเลยยิงปืนดังกล่าวเพื่อขู่ไม่ให้ผู้เสียหายด่าจำเลยต่อไป โดยจำเลยไม่เลือกยิงปืนขึ้นฟ้า จำเลยจึงกระทำโดยปราศจากความระมัดระวังซึ่งบุคคลในภาวะเช่นจำเลยจักต้องมีตามวิสัยและพฤติการณ์ ซึ่งจำเลยอาจจะใช้ความระมัดระวังยิงตรงขึ้นฟ้าได้ แต่จำเลยยิงไปถูกลูกกรงไม้ชานบ้านจุดที่ถูกกระสุนปืนสูงจากพื้นชานประมาณเมตรครึ่ง เศษไม้กระเด็นไปถูกผู้เสียหายได้รับอันตรายแก่กายจำเลยจึงมีความผิดฐานกระทำโดยประมาทเป็นเหตุให้ผู้อื่นได้รับอันตรายแก่กายตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๙๐ พิพากษายืน(วีระชัย สูตรสุวรรณ-สุพจน์ นาถะพินธุ-วิศิษฏ์ ลิมานนท์)ศาลจังหวัดนครสวรรค์ - นายสุคนธ์ บุญประเสริฐศาลอุทธรณ์ - นายศรีภูมิ สุวรรณโรจน์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘, ๒๘๙, ๘๐ จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘, ๘๐ ลงโทษจำคุก ๑๐ ปี ข้อหาอื่นให้ยก จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๙๐ ให้จำคุก ๑ เดือน นอกจากที่แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า จำเลยยิงปืนไปที่ลูกกรงชานบ้านห่างจากจุดที่ผู้เสียหายยืนประมาณ ๒ วา จำเลยไม่มีเจตนาฆ่าผู้เสียหาย แล้ววินิจฉัยว่า การที่จำเลยยิงปืนดังกล่าวเพื่อขู่ไม่ให้ผู้เสียหายด่าจำเลยต่อไป โดยจำเลยไม่เลือกยิงปืนขึ้นฟ้า จำเลยจึงกระทำโดยปราศจากความระมัดระวังซึ่งบุคคลในภาวะเช่นจำเลยจักต้องมีตามวิสัยและพฤติการณ์ ซึ่งจำเลยอาจจะใช้ความระมัดระวังยิงตรงขึ้นฟ้าได้ แต่จำเลยยิงไปถูกลูกกรงไม้ชานบ้านจุดที่ถูกกระสุนปืนสูงจากพื้นชานประมาณเมตรครึ่ง เศษไม้กระเด็นไปถูกผู้เสียหายได้รับอันตรายแก่กายจำเลยจึงมีความผิดฐานกระทำโดยประมาทเป็นเหตุให้ผู้อื่นได้รับอันตรายแก่กายตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๙๐ พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5548/2530พนักงานอัยการจังหวัดนคสวรรค์โจทก์นายเกิด เทศใจ หรือเชตุใจจำเลย ป.อ. ม. 59, ม. 390จำเลยถูกผู้เสียหายด่าจึงยิงปืนเพื่อขู่ไม่ให้ผู้เสียหายด่าจำเลยอีกต่อไป แต่จำเลยไม่เลือกยิงขึ้นฟ้า กลับยิงไปที่ลูกกรงไม้ชานบ้านห่างจากจุดที่ ผู้เสียหายยืนประมาณ 2 วา ทำให้เศษไม้กระเด็นไปถูกผู้เสียหายได้รับ อันตรายแก่กายจำเลยมีความผิดฐานกระทำโดยประมาทเป็นเหตุให้ผู้อื่น ได้รับอันตรายแก่กายตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 390โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘, ๒๘๙, ๘๐ จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘, ๘๐ ลงโทษจำคุก ๑๐ ปี ข้อหาอื่นให้ยก จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๙๐ ให้จำคุก ๑ เดือน นอกจากที่แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า จำเลยยิงปืนไปที่ลูกกรงชานบ้านห่างจากจุดที่ผู้เสียหายยืนประมาณ ๒ วา จำเลยไม่มีเจตนาฆ่าผู้เสียหาย แล้ววินิจฉัยว่า การที่จำเลยยิงปืนดังกล่าวเพื่อขู่ไม่ให้ผู้เสียหายด่าจำเลยต่อไป โดยจำเลยไม่เลือกยิงปืนขึ้นฟ้า จำเลยจึงกระทำโดยปราศจากความระมัดระวังซึ่งบุคคลในภาวะเช่นจำเลยจักต้องมีตามวิสัยและพฤติการณ์ ซึ่งจำเลยอาจจะใช้ความระมัดระวังยิงตรงขึ้นฟ้าได้ แต่จำเลยยิงไปถูกลูกกรงไม้ชานบ้านจุดที่ถูกกระสุนปืนสูงจากพื้นชานประมาณเมตรครึ่ง เศษไม้กระเด็นไปถูกผู้เสียหายได้รับอันตรายแก่กายจำเลยจึงมีความผิดฐานกระทำโดยประมาทเป็นเหตุให้ผู้อื่นได้รับอันตรายแก่กายตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๙๐ พิพากษายืน(วีระชัย สูตรสุวรรณ-สุพจน์ นาถะพินธุ-วิศิษฏ์ ลิมานนท์)ศาลจังหวัดนครสวรรค์ - นายสุคนธ์ บุญประเสริฐศาลอุทธรณ์ - นายศรีภูมิ สุวรรณโรจน์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ