คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 478/2538หลักกฎหมาย: โจทก์บรรยายฟ้องว่าจำเลยขับรถจักรยานยนต์แข่งกับรถจักรยานยนต์คันอื่นเจ้าพนักงานตำรวจจับจำเลยได้พร้อมยึดรถจักรยานยนต์ของกลางจำเลยให้การรับสารภาพคดีฟังเป็นยุติได้ตามคำฟ้องคำให้การจำเลยว่ารถจักรยานยนต์ของกลางเป็นทรัพย์ที่ใช้ในการกระทำความผิดศาลย่อมมีอำนาจพิพากษาให้ริบรถจักรยานยนต์ของกลางได้ตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา33จำเลยจะฎีกาว่ารถจักรยานยนต์ของกลางมิใช่ทรัพย์ที่ใช้ในการกระทำความผิดอีกไม่ได้โจทก์ฟ้องว่าเมื่อวันที่31ตุลาคม2536เวลากลางคืนก่อนเที่ยงจำเลยแข่งรถจักรยานยนต์ในทางโดยไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานโดยจำเลยขับรถจักรยานยนต์หมายเลขทะเบียนกรุงเทพมหานคร3ฝ-6544แข่งกับรถจักรยานยนต์คันอื่นบนถนน รัชดาภิเษกมุ่งหน้าไปทางสะพาน พระราม9 ตามวันเวลาเกิดเหตุเจ้าพนักงานตำรวจจับจำเลยได้พร้อมรถจักรยานยนต์ของกลางส่วนผู้ขับรถจักรยานยนต์คันอื่นได้หลบหนีไปเหตุเกิดที่แขวง บางโพงพางเขตยานนาวา กรุงเทพมหานครขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติจราจรทางบกพ.ศ.2522มาตรา134,160ทวิแก้ไขเพิ่มเติมโดยฉบับที่4พ.ศ.2535มาตรา16,31ประมวลกฎหมายอาญามาตรา33เพิกถอนใบอนุญาตขับขี่รถจักรยานยนต์ของจำเลยและริบรถจักรยานยนต์ของกลางจำเลยให้การรับสารภาพศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติจราจรทางบกพ.ศ.2522มาตรา134,160ทวิแก้ไขเพิ่มเติมโดยฉบับที่4พ.ศ.2535มาตรา16,31ประมวลกฎหมายอาญามาตรา33จำคุก1เดือนปรับ10,000บาทจำเลยให้การรับสารภาพไม่ลดโทษให้โทษจำคุกรอไว้1ปีไม่ชำระค่าปรับกักขังแทนริบรถจักรยานยนต์ของกลางและพักใบอนุญาตขับขี่รถจักรยานยนต์ของจำเลยมีกำหนด6เดือนจำเลยอุทธรณ์ขอให้ไม่ริบรถจักรยานยนต์ของกลางศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า"ที่จำเลยฎีกาว่ารถจักรยานยนต์ของกลางไม่อาจถือได้ว่าเป็นทรัพย์สินที่ใช้ในการกระทำความผิดเพราะความผิดมิใช่เกิดจากตัวทรัพย์ความผิดเกิดขึ้นจากการที่จำเลยไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานจราจรความผิดตามพระราชบัญญัติจราจรทางบกศาลไม่อาจยกเหตุที่จะริบทรัพย์สินของกลางตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา32,33และ34เพราะของกลางคดีประเภทความผิดตามพระราชบัญญัติจราจรทางบกนี้ไม่ถือว่าเป็นทรัพย์สินที่ได้ใช้หรือมีไว้เพื่อใช้ในการกระทำความผิดนั้นเห็นว่าโจทก์ได้บรรยายคำฟ้องว่าจำเลยขับรถจักรยานยนต์หมายเลขทะเบียนกรุงเทพมหานคร3ฝ-6544แข่งกับรถจักรยานยนต์คันอื่นเจ้าพนักงานตำรวจจับจำเลยได้พร้อมยึดรถจักรยานยนต์ของกลางจำเลยให้การรับสารภาพคดีฟังเป็นยุติได้ตามคำฟ้องคำให้การจำเลยว่ารถจักรยานยนต์ของกลางเป็นทรัพย์ที่ใช้ในการกระทำความผิดจำเลยจะฎีกาโต้แย้งว่ารถจักรยานยนต์ของกลางมิใช่ทรัพย์ที่ใช้ในการกระทำผิดอีกไม่ได้เมื่อฟังว่ารถจักรยานยนต์ของกลางเป็นทรัพย์ที่ใช้ในการกระทำความผิดศาลย่อมมีอำนาจจะพิพากษาริบได้ตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา33ซึ่งบัญญัติให้อำนาจไว้ฎีกาจำเลยฟังไม่ขึ้น"พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 478/2538พนักงานอัยการ สำนักงานอัยการสูงสุดโจทก์นาย สุรัตน์ ขจรกาญจนรักษ์จำเลย ป.อ. ม. 33 ป.วิ.พ. ม. 249 ป.วิ.อ. ม. 15โจทก์บรรยายฟ้องว่าจำเลยขับรถจักรยานยนต์แข่งกับรถจักรยานยนต์คันอื่นเจ้าพนักงานตำรวจจับจำเลยได้พร้อมยึดรถจักรยานยนต์ของกลางจำเลยให้การรับสารภาพคดีฟังเป็นยุติได้ตามคำฟ้องคำให้การจำเลยว่ารถจักรยานยนต์ของกลางเป็นทรัพย์ที่ใช้ในการกระทำความผิดศาลย่อมมีอำนาจพิพากษาให้ริบรถจักรยานยนต์ของกลางได้ตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา33จำเลยจะฎีกาว่ารถจักรยานยนต์ของกลางมิใช่ทรัพย์ที่ใช้ในการกระทำความผิดอีกไม่ได้โจทก์ฟ้องว่าเมื่อวันที่31ตุลาคม2536เวลากลางคืนก่อนเที่ยงจำเลยแข่งรถจักรยานยนต์ในทางโดยไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานโดยจำเลยขับรถจักรยานยนต์หมายเลขทะเบียนกรุงเทพมหานคร3ฝ-6544แข่งกับรถจักรยานยนต์คันอื่นบนถนน รัชดาภิเษกมุ่งหน้าไปทางสะพาน พระราม9 ตามวันเวลาเกิดเหตุเจ้าพนักงานตำรวจจับจำเลยได้พร้อมรถจักรยานยนต์ของกลางส่วนผู้ขับรถจักรยานยนต์คันอื่นได้หลบหนีไปเหตุเกิดที่แขวง บางโพงพางเขตยานนาวา กรุงเทพมหานครขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติจราจรทางบกพ.ศ.2522มาตรา134,160ทวิแก้ไขเพิ่มเติมโดยฉบับที่4พ.ศ.2535มาตรา16,31ประมวลกฎหมายอาญามาตรา33เพิกถอนใบอนุญาตขับขี่รถจักรยานยนต์ของจำเลยและริบรถจักรยานยนต์ของกลางจำเลยให้การรับสารภาพศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติจราจรทางบกพ.ศ.2522มาตรา134,160ทวิแก้ไขเพิ่มเติมโดยฉบับที่4พ.ศ.2535มาตรา16,31ประมวลกฎหมายอาญามาตรา33จำคุก1เดือนปรับ10,000บาทจำเลยให้การรับสารภาพไม่ลดโทษให้โทษจำคุกรอไว้1ปีไม่ชำระค่าปรับกักขังแทนริบรถจักรยานยนต์ของกลางและพักใบอนุญาตขับขี่รถจักรยานยนต์ของจำเลยมีกำหนด6เดือนจำเลยอุทธรณ์ขอให้ไม่ริบรถจักรยานยนต์ของกลางศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า"ที่จำเลยฎีกาว่ารถจักรยานยนต์ของกลางไม่อาจถือได้ว่าเป็นทรัพย์สินที่ใช้ในการกระทำความผิดเพราะความผิดมิใช่เกิดจากตัวทรัพย์ความผิดเกิดขึ้นจากการที่จำเลยไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานจราจรความผิดตามพระราชบัญญัติจราจรทางบกศาลไม่อาจยกเหตุที่จะริบทรัพย์สินของกลางตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา32,33และ34เพราะของกลางคดีประเภทความผิดตามพระราชบัญญัติจราจรทางบกนี้ไม่ถือว่าเป็นทรัพย์สินที่ได้ใช้หรือมีไว้เพื่อใช้ในการกระทำความผิดนั้นเห็นว่าโจทก์ได้บรรยายคำฟ้องว่าจำเลยขับรถจักรยานยนต์หมายเลขทะเบียนกรุงเทพมหานคร3ฝ-6544แข่งกับรถจักรยานยนต์คันอื่นเจ้าพนักงานตำรวจจับจำเลยได้พร้อมยึดรถจักรยานยนต์ของกลางจำเลยให้การรับสารภาพคดีฟังเป็นยุติได้ตามคำฟ้องคำให้การจำเลยว่ารถจักรยานยนต์ของกลางเป็นทรัพย์ที่ใช้ในการกระทำความผิดจำเลยจะฎีกาโต้แย้งว่ารถจักรยานยนต์ของกลางมิใช่ทรัพย์ที่ใช้ในการกระทำผิดอีกไม่ได้เมื่อฟังว่ารถจักรยานยนต์ของกลางเป็นทรัพย์ที่ใช้ในการกระทำความผิดศาลย่อมมีอำนาจจะพิพากษาริบได้ตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา33ซึ่งบัญญัติให้อำนาจไว้ฎีกาจำเลยฟังไม่ขึ้น"พิพากษายืน(ปราโมทย์ ชพานนท์-อุระ หวังอ้อมกลาง-เสริม บุญทรงสันติกุล)แหล่งที่มาสำนักงานส่งเสริมงานตุลาการแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษาศาลฎีกาฉบับนี้พิพากษายืนให้ริบรถจักรยานยนต์ที่จำเลยขับแข่งรถในทางตามพระราชบัญญัติจราจรทางบกพ.ศ.2522มาตรา134วรรคหนึ่งแต่น่าเสียดายที่ศาลฎีกาไม่มีข้อวินิจฉัยโดยตรงว่ารถจักรยานยนต์ที่จำเลยใช้ขับแข่งในทางเป็นทรัพย์สินที่จะริบได้ตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา33หรือไม่และสมควรริบหรือไม่เนื่องจากเป็นการวินิจฉัยตามข้อเท็จจริงที่ยุติไปในศาลล่างประเด็นดังกล่าวจึงไม่ได้ขึ้นสู่ศาลฎีกาโดยตรง อนึ่งมีข้อน่าสังเกตตามที่จำเลยฎีกาขอไม่ให้ริบของกลางโดยกล่าวอ้างว่าเป็นความผิดที่เกิดขึ้นจากการไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานจราจรนั้นหากเป็นความผิดจากการกระทำเองไม่ใช่ความผิดเนื่องจากการไม่ได้รับอนุญาตโดยตรงศาลมีอำนาจริบของกลางได้ตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา33 คำพิพากษาศาลฎีกาที่456/2505(ประชุมใหญ่)ของกลางที่จับได้จากจำเลยในการกระทำผิดฐานประกอบโรคศิลปะและขายยาโดยไม่ได้รับอนุญาตนั้นถ้าจำเลยเป็นผู้ไม่มีวุฒิที่จะได้รับอนุญาตให้ทำการปรุงยาขึ้นเพื่อจำหน่ายได้เลยความผิดของจำเลยอยู่ที่การกระทำปรุงยาจำหน่ายหาใช่เพียงไม่ได้รับอนุญาตเท่านั้นไม่ของกลางรายนี้จึงเป็นทรัพย์สินที่จำเลยได้ใช้ในการกระทำความผิดและได้มาโดยได้กระทำผิดซึ่งนอกจากริบตามกฎหมายที่บัญญัติไว้โดยเฉพาะแล้วศาลยังมีอำนาจสั่งริบตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา33อีกด้วย ความผิดฐานแข่งรถในทางนี้ปรากฏตามสื่อต่างๆว่ามีการกระทำผิดมากและมีการรวมกลุ่มกันกระทำผิดซึ่งมีลักษณะน่าจะเป็นอันตรายต่อผู้อื่นทั้งที่เกี่ยวข้องและไม่เกี่ยวข้องเดิมพระราชบัญญัติจราจรทางบกพ.ศ.2522มาตรา134กำหนดอัตราโทษไว้รวมกับความผิดฐานอื่นๆตามมาตรา153ต่อมาในปีพ.ศ.2535มีการแก้ไขเพิ่มอัตราโทษและแยกบทกำหนดโทษของความผิดฐานนี้ออกเป็นมาตรา160ทวิโดยบัญญัติให้ศาลสั่งพักใช้ใบอนุญาตหรือเพิกถอนใบอนุญาตขับขี่ด้วยและยังบัญญัติอัตราโทษของผู้จัดผู้สนับสนุนหรือส่งเสริมให้เท่ากับผู้แข่งรถเองด้วย ?จุมพลภิญโญสินวัฒน์?คำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่าเมื่อวันที่31ตุลาคม2536เวลากลางคืนก่อนเที่ยงจำเลยแข่งรถจักรยานยนต์ในทางโดยไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานโดยจำเลยขับรถจักรยานยนต์หมายเลขทะเบียนกรุงเทพมหานคร3ฝ-6544แข่งกับรถจักรยานยนต์คันอื่นบนถนน รัชดาภิเษกมุ่งหน้าไปทางสะพาน พระราม9 ตามวันเวลาเกิดเหตุเจ้าพนักงานตำรวจจับจำเลยได้พร้อมรถจักรยานยนต์ของกลางส่วนผู้ขับรถจักรยานยนต์คันอื่นได้หลบหนีไปเหตุเกิดที่แขวง บางโพงพางเขตยานนาวา กรุงเทพมหานครขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติจราจรทางบกพ.ศ.2522มาตรา134,160ทวิแก้ไขเพิ่มเติมโดยฉบับที่4พ.ศ.2535มาตรา16,31ประมวลกฎหมายอาญามาตรา33เพิกถอนใบอนุญาตขับขี่รถจักรยานยนต์ของจำเลยและริบรถจักรยานยนต์ของกลางจำเลยให้การรับสารภาพศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติจราจรทางบกพ.ศ.2522มาตรา134,160ทวิแก้ไขเพิ่มเติมโดยฉบับที่4พ.ศ.2535มาตรา16,31ประมวลกฎหมายอาญามาตรา33จำคุก1เดือนปรับ10,000บาทจำเลยให้การรับสารภาพไม่ลดโทษให้โทษจำคุกรอไว้1ปีไม่ชำระค่าปรับกักขังแทนริบรถจักรยานยนต์ของกลางและพักใบอนุญาตขับขี่รถจักรยานยนต์ของจำเลยมีกำหนด6เดือนจำเลยอุทธรณ์ขอให้ไม่ริบรถจักรยานยนต์ของกลางศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า"ที่จำเลยฎีกาว่ารถจักรยานยนต์ของกลางไม่อาจถือได้ว่าเป็นทรัพย์สินที่ใช้ในการกระทำความผิดเพราะความผิดมิใช่เกิดจากตัวทรัพย์ความผิดเกิดขึ้นจากการที่จำเลยไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานจราจรความผิดตามพระราชบัญญัติจราจรทางบกศาลไม่อาจยกเหตุที่จะริบทรัพย์สินของกลางตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา32,33และ34เพราะของกลางคดีประเภทความผิดตามพระราชบัญญัติจราจรทางบกนี้ไม่ถือว่าเป็นทรัพย์สินที่ได้ใช้หรือมีไว้เพื่อใช้ในการกระทำความผิดนั้นเห็นว่าโจทก์ได้บรรยายคำฟ้องว่าจำเลยขับรถจักรยานยนต์หมายเลขทะเบียนกรุงเทพมหานคร3ฝ-6544แข่งกับรถจักรยานยนต์คันอื่นเจ้าพนักงานตำรวจจับจำเลยได้พร้อมยึดรถจักรยานยนต์ของกลางจำเลยให้การรับสารภาพคดีฟังเป็นยุติได้ตามคำฟ้องคำให้การจำเลยว่ารถจักรยานยนต์ของกลางเป็นทรัพย์ที่ใช้ในการกระทำความผิดจำเลยจะฎีกาโต้แย้งว่ารถจักรยานยนต์ของกลางมิใช่ทรัพย์ที่ใช้ในการกระทำผิดอีกไม่ได้เมื่อฟังว่ารถจักรยานยนต์ของกลางเป็นทรัพย์ที่ใช้ในการกระทำความผิดศาลย่อมมีอำนาจจะพิพากษาริบได้ตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา33ซึ่งบัญญัติให้อำนาจไว้ฎีกาจำเลยฟังไม่ขึ้น"พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 478/2538พนักงานอัยการ สำนักงานอัยการสูงสุดโจทก์นาย สุรัตน์ ขจรกาญจนรักษ์จำเลย ป.อ. ม. 33 ป.วิ.พ. ม. 249 ป.วิ.อ. ม. 15โจทก์บรรยายฟ้องว่าจำเลยขับรถจักรยานยนต์แข่งกับรถจักรยานยนต์คันอื่นเจ้าพนักงานตำรวจจับจำเลยได้พร้อมยึดรถจักรยานยนต์ของกลางจำเลยให้การรับสารภาพคดีฟังเป็นยุติได้ตามคำฟ้องคำให้การจำเลยว่ารถจักรยานยนต์ของกลางเป็นทรัพย์ที่ใช้ในการกระทำความผิดศาลย่อมมีอำนาจพิพากษาให้ริบรถจักรยานยนต์ของกลางได้ตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา33จำเลยจะฎีกาว่ารถจักรยานยนต์ของกลางมิใช่ทรัพย์ที่ใช้ในการกระทำความผิดอีกไม่ได้โจทก์ฟ้องว่าเมื่อวันที่31ตุลาคม2536เวลากลางคืนก่อนเที่ยงจำเลยแข่งรถจักรยานยนต์ในทางโดยไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานโดยจำเลยขับรถจักรยานยนต์หมายเลขทะเบียนกรุงเทพมหานคร3ฝ-6544แข่งกับรถจักรยานยนต์คันอื่นบนถนน รัชดาภิเษกมุ่งหน้าไปทางสะพาน พระราม9 ตามวันเวลาเกิดเหตุเจ้าพนักงานตำรวจจับจำเลยได้พร้อมรถจักรยานยนต์ของกลางส่วนผู้ขับรถจักรยานยนต์คันอื่นได้หลบหนีไปเหตุเกิดที่แขวง บางโพงพางเขตยานนาวา กรุงเทพมหานครขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติจราจรทางบกพ.ศ.2522มาตรา134,160ทวิแก้ไขเพิ่มเติมโดยฉบับที่4พ.ศ.2535มาตรา16,31ประมวลกฎหมายอาญามาตรา33เพิกถอนใบอนุญาตขับขี่รถจักรยานยนต์ของจำเลยและริบรถจักรยานยนต์ของกลางจำเลยให้การรับสารภาพศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติจราจรทางบกพ.ศ.2522มาตรา134,160ทวิแก้ไขเพิ่มเติมโดยฉบับที่4พ.ศ.2535มาตรา16,31ประมวลกฎหมายอาญามาตรา33จำคุก1เดือนปรับ10,000บาทจำเลยให้การรับสารภาพไม่ลดโทษให้โทษจำคุกรอไว้1ปีไม่ชำระค่าปรับกักขังแทนริบรถจักรยานยนต์ของกลางและพักใบอนุญาตขับขี่รถจักรยานยนต์ของจำเลยมีกำหนด6เดือนจำเลยอุทธรณ์ขอให้ไม่ริบรถจักรยานยนต์ของกลางศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า"ที่จำเลยฎีกาว่ารถจักรยานยนต์ของกลางไม่อาจถือได้ว่าเป็นทรัพย์สินที่ใช้ในการกระทำความผิดเพราะความผิดมิใช่เกิดจากตัวทรัพย์ความผิดเกิดขึ้นจากการที่จำเลยไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานจราจรความผิดตามพระราชบัญญัติจราจรทางบกศาลไม่อาจยกเหตุที่จะริบทรัพย์สินของกลางตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา32,33และ34เพราะของกลางคดีประเภทความผิดตามพระราชบัญญัติจราจรทางบกนี้ไม่ถือว่าเป็นทรัพย์สินที่ได้ใช้หรือมีไว้เพื่อใช้ในการกระทำความผิดนั้นเห็นว่าโจทก์ได้บรรยายคำฟ้องว่าจำเลยขับรถจักรยานยนต์หมายเลขทะเบียนกรุงเทพมหานคร3ฝ-6544แข่งกับรถจักรยานยนต์คันอื่นเจ้าพนักงานตำรวจจับจำเลยได้พร้อมยึดรถจักรยานยนต์ของกลางจำเลยให้การรับสารภาพคดีฟังเป็นยุติได้ตามคำฟ้องคำให้การจำเลยว่ารถจักรยานยนต์ของกลางเป็นทรัพย์ที่ใช้ในการกระทำความผิดจำเลยจะฎีกาโต้แย้งว่ารถจักรยานยนต์ของกลางมิใช่ทรัพย์ที่ใช้ในการกระทำผิดอีกไม่ได้เมื่อฟังว่ารถจักรยานยนต์ของกลางเป็นทรัพย์ที่ใช้ในการกระทำความผิดศาลย่อมมีอำนาจจะพิพากษาริบได้ตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา33ซึ่งบัญญัติให้อำนาจไว้ฎีกาจำเลยฟังไม่ขึ้น"พิพากษายืน(ปราโมทย์ ชพานนท์-อุระ หวังอ้อมกลาง-เสริม บุญทรงสันติกุล)แหล่งที่มาสำนักงานส่งเสริมงานตุลาการแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษาศาลฎีกาฉบับนี้พิพากษายืนให้ริบรถจักรยานยนต์ที่จำเลยขับแข่งรถในทางตามพระราชบัญญัติจราจรทางบกพ.ศ.2522มาตรา134วรรคหนึ่งแต่น่าเสียดายที่ศาลฎีกาไม่มีข้อวินิจฉัยโดยตรงว่ารถจักรยานยนต์ที่จำเลยใช้ขับแข่งในทางเป็นทรัพย์สินที่จะริบได้ตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา33หรือไม่และสมควรริบหรือไม่เนื่องจากเป็นการวินิจฉัยตามข้อเท็จจริงที่ยุติไปในศาลล่างประเด็นดังกล่าวจึงไม่ได้ขึ้นสู่ศาลฎีกาโดยตรง อนึ่งมีข้อน่าสังเกตตามที่จำเลยฎีกาขอไม่ให้ริบของกลางโดยกล่าวอ้างว่าเป็นความผิดที่เกิดขึ้นจากการไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานจราจรนั้นหากเป็นความผิดจากการกระทำเองไม่ใช่ความผิดเนื่องจากการไม่ได้รับอนุญาตโดยตรงศาลมีอำนาจริบของกลางได้ตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา33 คำพิพากษาศาลฎีกาที่456/2505(ประชุมใหญ่)ของกลางที่จับได้จากจำเลยในการกระทำผิดฐานประกอบโรคศิลปะและขายยาโดยไม่ได้รับอนุญาตนั้นถ้าจำเลยเป็นผู้ไม่มีวุฒิที่จะได้รับอนุญาตให้ทำการปรุงยาขึ้นเพื่อจำหน่ายได้เลยความผิดของจำเลยอยู่ที่การกระทำปรุงยาจำหน่ายหาใช่เพียงไม่ได้รับอนุญาตเท่านั้นไม่ของกลางรายนี้จึงเป็นทรัพย์สินที่จำเลยได้ใช้ในการกระทำความผิดและได้มาโดยได้กระทำผิดซึ่งนอกจากริบตามกฎหมายที่บัญญัติไว้โดยเฉพาะแล้วศาลยังมีอำนาจสั่งริบตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา33อีกด้วย ความผิดฐานแข่งรถในทางนี้ปรากฏตามสื่อต่างๆว่ามีการกระทำผิดมากและมีการรวมกลุ่มกันกระทำผิดซึ่งมีลักษณะน่าจะเป็นอันตรายต่อผู้อื่นทั้งที่เกี่ยวข้องและไม่เกี่ยวข้องเดิมพระราชบัญญัติจราจรทางบกพ.ศ.2522มาตรา134กำหนดอัตราโทษไว้รวมกับความผิดฐานอื่นๆตามมาตรา153ต่อมาในปีพ.ศ.2535มีการแก้ไขเพิ่มอัตราโทษและแยกบทกำหนดโทษของความผิดฐานนี้ออกเป็นมาตรา160ทวิโดยบัญญัติให้ศาลสั่งพักใช้ใบอนุญาตหรือเพิกถอนใบอนุญาตขับขี่ด้วยและยังบัญญัติอัตราโทษของผู้จัดผู้สนับสนุนหรือส่งเสริมให้เท่ากับผู้แข่งรถเองด้วย ?จุมพลภิญโญสินวัฒน์?