phoneee/thai-legal-corpus huggingface dataset:
กฎกระทรวงกฎกระทรวงฉบับนี้4 (พ.ศ. 2514)ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมแร่ดีบุกพ.ศ.2514----------------- อาศัยอำนาจตามความในมาตรา5 และมาตรา 26 แห่งพระราชบัญญัติควบคุมแร่ดีบุก พ.ศ.2514รัฐมนตรีว่าการกระทรวงพัฒนาการแห่งชาติออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้ ข้อ1เมื่อผู้ถือหนังสือสำคัญมูลภัณฑ์กันชนประสงค์จะโอนหรือจำนำสิทธิเรียกร้องให้ยื่นคำขอต่อทรัพยากรธรณีประจำท้องที่ซึ่งออกหนังสือสำคัญมูลภัณฑ์กันชนนั้น ข้อ2การโอนหรือจำนำสิทธิเรียกร้องตามหนังสือสำคัญมูลภัณฑ์กันชน ให้ผู้โอนและผู้รับโอนหรือผู้จำนำและผู้รับจำนำนำหนังสือสำคัญมูลภัณฑ์กันชนไปให้ทรัพยากรธรณีประจำท้องที่บันทึกรายการโอนหรือจำนำพร้อมทั้งลงลายมือชื่อไว้ในหนังสือสำคัญมูลภัณฑ์กันชนนั้นและส่งมอบหนังสือสำคัญมูลภัณฑ์กันชนนั้นให้ผู้รับโอนหรือผู้รับจำนำ ให้ไว้ณ วันที่ 21 กรกฎาคม พ.ศ. 2514 พจน์ สารสิน รัฐมนตรีว่าการกระทรวงพัฒนาการแห่งชาติ+------------------------------------------------------------------------------------------------------------------+หมายเหตุ:- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือเนื่องจากมาตรา 26 แห่งพระราชบัญญัติควบคุมแร่ดีบุก พ.ศ. 2514บัญญัติให้โอนหรือจำนำสิทธิเรียกร้องตามหนังสือสำคัญมูลภัณฑ์กันชนตามหลักเกณฑ์และวิธีการที่กำหนดในกฎกระทรวงจึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงฉบับนี้[รก.2514/82/454 - 03/08/2514]
ประกาศคณะกรรมการการนิคมอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทยประกาศคณะกรรมการการนิคมอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทยเรื่อง การจัดตั้งเขตอุตสาหกรรมทั่วไปนิคมอุตสาหกรรม วี. อาร์. เอ็ม. ราชบุรี โดยที่เป็นการสมควรให้จัดตั้งเขตอุตสาหกรรมทั่วไปนิคมอุตสาหกรรม วี. อาร์. เอ็ม. ราชบุรีในท้องที่ตำบลรางบัว อำเภอจอมบึง จังหวัดราชบุรีอาศัยอำนาจตามความในมาตรา๓๖ วรรคสอง แห่งพระราชบัญญัติการนิคมอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย พ.ศ. ๒๕๒๒ อันเป็นกฎหมายที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคลซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๔๓ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยบัญญัติให้กระทำได้ โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมายและข้อ ๔ วรรคสองของกฎกระทรวงกำหนดหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขในการจัดตั้งนิคมอุตสาหกรรม พ.ศ. ๒๕๔๘ประธานกรรมการการนิคมอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทยจึงประกาศจัดตั้งเขตอุตสาหกรรมทั่วไปนิคมอุตสาหกรรมวี. อาร์. เอ็ม. ราชบุรี ในท้องที่ตำบลรางบัว อำเภอจอมบึง จังหวัดราชบุรี ภายในแนวเขตตามแผนที่ท้ายประกาศนี้ทั้งนี้ตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป[๑]ประกาศ ณ วันที่ ๓ ตุลาคมพ.ศ. ๒๕๕๐ประสาน ตันประเสริฐประธานกรรมการการนิคมอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย[เอกสารแนบท้าย]๑.แผนที่ท้ายประกาศคณะกรรมการการนิคมอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย เรื่อง การจัดตั้งเขตอุตสาหกรรมทั่วไปนิคมอุตสาหกรรม วี. อาร์. เอ็ม. ราชบุรี(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)วัชศักดิ์/จัดทำ๖ พฤศจิกายน ๒๕๕๐ศิรวัชร์/ปรับปรุง๒๙ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๙[๑] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๔/ตอนพิเศษ ๑๖๕ ง/หน้า ๑๗/๓๐ ตุลาคม ๒๕๕๐
กฎกระทรวงกฎกระทรวงฉบับที่ ๒๖๐ (พ.ศ.๒๕๓๙)ออกตามความในพระราชบัญญัติการผังเมืองพ.ศ. ๒๕๑๘[๑] อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๕ แห่งพระราชบัญญัติการผังเมืองพ.ศ. ๒๕๑๘ และมาตรา ๒๖ วรรคหก แห่งพระราชบัญญัติการผังเมือง พ.ศ. ๒๕๑๘ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติการผังเมือง (ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๓๕รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้ให้ขยายระยะเวลาการใช้บังคับกฎกระทรวง ฉบับที่ ๑๐๒ (พ.ศ.๒๕๓๔) ออกตามความในพระราชบัญญัติการผังเมือง พ.ศ. ๒๕๑๘ ต่อไปอีกมีกำหนดหนึ่งปี ทั้งนี้ ตั้งแต่วันที่ ๒๒ พฤษภาคม พ.ศ.๒๕๓๙ เป็นต้นไปให้ไว้ ณ วันที่ ๒๖ เมษายน พ.ศ. ๒๕๓๙สุดารัตน์ เกยุราพันธุ์รัฐมนตรีช่วยว่าการฯ ปฏิบัติราชการแทนรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยหมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือโดยที่ปรากฏว่าสภาพการณ์และสิ่งแวดล้อมในท้องที่ตำบลมาบข่า อำเภอบ้านค่ายตำบลห้วยโป่ง ตำบลมาบตาพุด ตำบลทับมา ตำบลเนินพระ อำเภอเมืองระยองและตำบลสำนักกะท้อน ตำบลพลา ตำบลบ้านฉาง อำเภอบ้านฉาง จังหวัดระยอง ซึ่งกฎกระทรวงฉบับที่ ๑๐๒ (พ.ศ. ๒๕๓๔) ออกตามความในพระราชบัญญัติการผังเมือง พ.ศ.๒๕๑๘กำหนดให้ใช้ผังเมืองรวมบังคับในท้องที่ดังกล่าวได้เปลี่ยนแปลงไปและเป็นกรณีที่ไม่อาจดำเนินการแก้ไขผังเมืองรวมได้ทันภายในระยะเวลาที่กฎกระทรวงนั้นใช้บังคับสมควรขยายระยะเวลาการใช้บังคับกฎกระทรวงดังกล่าวต่อไปอีกหนึ่งปี และเนื่องจากมาตรา๒๖ วรรคหก แห่งพระราชบัญญัติการผังเมือง พ.ศ. ๒๕๑๘ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติการผังเมือง(ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๓๕ บัญญัติว่าการขยายระยะเวลาการใช้บังคับผังเมืองรวมให้กระทำโดยกฎกระทรวง จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้วิภา/ปรับปรุง๑๒ ตุลาคม ๒๕๕๘[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๑๓/ตอนที่ ๑๓ ก/หน้า ๒๗/๒๖ เมษายน ๒๕๓๙
พระราชกฤษฎีกาให้ใช้บัญชีอัตราเงินเดือนทหารบัญชี ข.ท้ายพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการทหารพ.ศ. ๒๕๒๑พ.ศ.๒๕๓๓ ภูมิพลอดุลยเดชป.ร.ให้ไว้ณ วันที่ ๖ เมษายน พ.ศ. ๒๕๓๓เป็นปีที่๔๕ ในรัชกาลปัจจุบันพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชมีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่าโดยที่เป็นการสมควรให้ใช้บัญชีอัตราเงินเดือนทหารบัญชี ข. ท้ายพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการทหาร พ.ศ. ๒๕๒๑ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการทหาร (ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๓๑อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๕๙ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย และมาตรา ๑๒ แห่งพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการทหารพ.ศ. ๒๕๒๑ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการทหาร (ฉบับที่ ๓)พ.ศ. ๒๕๓๑ จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้มาตรา ๑ พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า พระราชกฤษฎีกาให้ใช้บัญชีอัตราเงินเดือนทหารบัญชี ข. ท้ายพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการทหาร พ.ศ. ๒๕๒๑ พ.ศ. ๒๕๓๓มาตรา ๒[๑]พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ ๑ เมษายน พ.ศ. ๒๕๓๓ เป็นต้นไปมาตรา ๓ ให้ใช้บัญชีอัตราเงินเดือนทหาร บัญชี ข.ท้ายพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการทหาร พ.ศ. ๒๕๒๑ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการทหาร (ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๓๑แทนบัญชีอัตราเงินเดือนทหาร บัญชี ก. ท้ายพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการทหาร พ.ศ. ๒๕๒๑ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการทหาร (ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๓๑มาตรา ๔ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้ผู้รับสนองพระบรมราชโองการพลเอกชาติชาย ชุณหะวัณนายกรัฐมนตรีหมายเหตุ:- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือโดยที่สถานการณ์ทางเศรษฐกิจของประเทศในปัจจุบันขยายตัวรายได้ประชาชาติและดัชนีราคาผู้บริโภคเพิ่มสูงขึ้นสมควรปรับอัตราเงินเดือนข้าราชการทหาร ทหารกองประจำการและนักเรียนในสังกัดกระทรวงกลาโหมให้สอดคล้องกับสถานการณ์ดังกล่าวและเนื่องจากมาตรา ๑๒ แห่งพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการทหาร พ.ศ. ๒๕๒๑ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการทหาร (ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๓๑บัญญัติว่าการให้ใช้บัญชีอัตราเงินเดือนทหารแต่ละบัญชีให้ตราเป็นพระราชกฤษฎีกา จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้เพ็ญพร/พิมพ์/แก้ไข๑๓กันยายน ๒๕๔๕นันทพล/ปรับปรุง๒๑มีนาคม ๒๕๕๐ศิรวัชร์/ปรับปรุง๑๒มิถุนายน ๒๕๖๓อรญา/ตรวจ๑๙มิถุนายน ๒๕๖๓[๑]ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๐๗/ตอนที่ ๕๖/ฉบับพิเศษ หน้า ๔/๙เมษายน ๒๕๓๓
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 700314หลักกฎหมาย: คดีนี้ผู้ฟ้องคดีทั้งเก้าซึ่งเป็นเอกชน ยื่นฟ้องเจ้าพนักงานที่ดินจังหวัดเชียงราย สาขาแม่จัน ผู้ถูกฟ้องคดีที่ 1 อธิบดีกรมที่ดิน ผู้ถูกฟ้องคดีที่ 4 ซึ่งเป็นเจ้าหน้าที่ของรัฐ อ้างว่า ผู้ถูกฟ้องคดีที่ 4 ออก น.ส.ล. โดยไม่ชอบด้วยกฎหมาย และมีคำขอให้เพิกถอน น.ส.ล. ดังกล่าวเฉพาะส่วนที่ออกทับที่ดินของผู้ฟ้องคดีทั้งเก้า อันมีลักษณะเป็นการตั้งรูปเรื่องการฟ้องคดีเป็นการฟ้องขอให้เพิกถอนคำสั่งทางปกครองที่ออกโดยไม่ชอบด้วยกฎหมาย และฟ้องผู้ถูกฟ้องคดีที่ 3 ซึ่งเป็นหน่วยงานทางปกครองว่า ก่อสร้างถนนรุกล้ำเข้ามาในที่ดินของผู้ฟ้องคดีทั้งเก้า และขุดทางเดินน้ำในลำเหมืองสาธารณะก่อนที่จะนำดินมาถมทำถนนอีกครั้ง แต่เหตุแห่งการฟ้องขอให้เพิกถอนหนังสือสำคัญสำหรับที่หลวงและการให้ระงับยับยั้งการกระทำดังกล่าว ก็เนื่องมาจากผู้ฟ้องคดีทั้งเก้าอ้างว่า เป็นการกระทำต่อที่ดินของผู้ฟ้องคดีทั้งเก้าบางส่วน แต่ผู้ถูกฟ้องคดีที่ 1 ที่ 3 และที่ 4 อ้างว่า เป็นที่ดินสาธารณประโยชน์ ดังนั้น การที่ศาลจะมีคำพิพากษาหรือคำสั่งตามคำขอของผู้ฟ้องคดีทั้งเก้าได้หรือไม่นั้น จำต้องวินิจฉัยก่อนว่าที่ดินพิพาทเป็นที่ดินของผู้ฟ้องคดีทั้งเก้าหรือเป็นที่สาธารณประโยชน์ คำฟ้องของผู้ฟ้องคดีทั้งเก้าจึงมีความมุ่งหมาย ที่จะให้ศาลรับรองคุ้มครองสิทธิในที่ดินของผู้ฟ้องคดีทั้งเก้าเป็นสำคัญ ข้อพิพาทในคดีนี้จึงเป็นคดีพิพาทเกี่ยวกับสิทธิในที่ดิน ซึ่งอยู่ในอำนาจพิจารณาพิพากษาของศาลยุติธรรม ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำวินิจฉัยที่ 11/2566ศาลปกครองเชียงใหม่ศาลผู้ส่งความเห็นศาลจังหวัดเชียงรายศาลผู้รับความเห็นนาย ส. ที่ 1 กับพวกรวม 9 คนผู้ฟ้องคดีเจ้าพนักงานที่ดินจังหวัดเชียงราย สาขาแม่จัน ที่ 1 กับพวกรวม 4 คนผู้ถูกฟ้องคดี พ.ร.บ.จัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง พ.ศ.2542 ป.พ.พ. ป.ที่ดิน พ.ร.บ.เทศบาล พ.ศ.2496 พ.ร.บ.วิธีปฏิบัติราชการทางปกครอง พ.ศ.2539 คดีนี้ผู้ฟ้องคดีทั้งเก้าซึ่งเป็นเอกชน ยื่นฟ้องเจ้าพนักงานที่ดินจังหวัดเชียงราย สาขาแม่จัน ผู้ถูกฟ้องคดีที่ 1 อธิบดีกรมที่ดิน ผู้ถูกฟ้องคดีที่ 4 ซึ่งเป็นเจ้าหน้าที่ของรัฐ อ้างว่า ผู้ถูกฟ้องคดีที่ 4 ออก น.ส.ล. โดยไม่ชอบด้วยกฎหมาย และมีคำขอให้เพิกถอน น.ส.ล. ดังกล่าวเฉพาะส่วนที่ออกทับที่ดินของผู้ฟ้องคดีทั้งเก้า อันมีลักษณะเป็นการตั้งรูปเรื่องการฟ้องคดีเป็นการฟ้องขอให้เพิกถอนคำสั่งทางปกครองที่ออกโดยไม่ชอบด้วยกฎหมาย และฟ้องผู้ถูกฟ้องคดีที่ 3 ซึ่งเป็นหน่วยงานทางปกครองว่า ก่อสร้างถนนรุกล้ำเข้ามาในที่ดินของผู้ฟ้องคดีทั้งเก้า และขุดทางเดินน้ำในลำเหมืองสาธารณะก่อนที่จะนำดินมาถมทำถนนอีกครั้ง แต่เหตุแห่งการฟ้องขอให้เพิกถอนหนังสือสำคัญสำหรับที่หลวงและการให้ระงับยับยั้งการกระทำดังกล่าว ก็เนื่องมาจากผู้ฟ้องคดีทั้งเก้าอ้างว่า เป็นการกระทำต่อที่ดินของผู้ฟ้องคดีทั้งเก้าบางส่วน แต่ผู้ถูกฟ้องคดีที่ 1 ที่ 3 และที่ 4 อ้างว่า เป็นที่ดินสาธารณประโยชน์ ดังนั้น การที่ศาลจะมีคำพิพากษาหรือคำสั่งตามคำขอของผู้ฟ้องคดีทั้งเก้าได้หรือไม่นั้น จำต้องวินิจฉัยก่อนว่าที่ดินพิพาทเป็นที่ดินของผู้ฟ้องคดีทั้งเก้าหรือเป็นที่สาธารณประโยชน์ คำฟ้องของผู้ฟ้องคดีทั้งเก้าจึงมีความมุ่งหมาย ที่จะให้ศาลรับรองคุ้มครองสิทธิในที่ดินของผู้ฟ้องคดีทั้งเก้าเป็นสำคัญ ข้อพิพาทในคดีนี้จึงเป็นคดีพิพาทเกี่ยวกับสิทธิในที่ดิน ซึ่งอยู่ในอำนาจพิจารณาพิพากษาของศาลยุติธรรม (ไม่มี -) - - แหล่งที่มาสำนักงานเลขานุการคณะกรรมการวินิจฉัยฯแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกา11/2566หมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ คดีเกี่ยวกับสิทธิในที่ดิน
ประกาศเจ้าพนักงานจราจรทางบกจังหวัดนนทบุรีประกาศเจ้าพนักงานจราจรทางบกจังหวัดนนทบุรีฉบับที่๑/๒๕๕๒เรื่องกำหนดช่องทางเดินรถเพื่อเปิดช่องทางพิเศษ[๑] ด้วยคณะกรรมการจัดระบบการจราจรทางบกจังหวัดนนทบุรีได้พิจารณาแก้ไขปัญหาการจราจรในถนนรัตนาธิเบศร์ต่อเนื่องถนนงามวงศ์วานในเวลาเร่งด่วนทั้งเช้า - เย็น ซึ่งมีประชาชนใช้เป็นเส้นทางในการสัญจรเป็นจุดเชื่อมต่อการเดินทางเข้า - ออก กรุงเทพมหานครเป็นจำนวนมากกอปรกับสะพานต่างระดับแคราย และสะพานต่างระดับพงษ์เพชร มีช่องทางจราจร๔ ช่องทางคือ ขาเข้ากรุงเทพ ๒ ช่องทางออก ๒ ช่องทางไม่สามารถระบายรถในถนนรัตนาธิเบศร์ และถนนงามวงศ์วานได้ทันจึงทำให้มีการสะสมตัวของรถเพื่อเป็นการแก้ไขปัญหาดังกล่าว เจ้าพนักงานจราจรทางบกจังหวัดนนทบุรีจึงอาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๓๙ (๗) (๑๕) (๑๖) แห่งพระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ.๒๕๒๒ กำหนดการเดินรถและติดเครื่องหมายจราจร ดังนี้๑. กำหนดให้รถเดินในช่องทางรถสวน๑ ช่องทาง (ขาเข้ากรุงเทพ ฯ) ตั้งแต่หน้าศูนย์ราชการถนนรัตนาธิเบศร์ข้ามสะพานต่างระดับแยกแคราย ในถนนงามวงศ์วาน สะพานต่างระดับข้ามแยกพงษ์เพชรระหว่างเวลา ๐๖.๐๐ น. ถึงเวลา ๐๗.๓๐ น.๒. กำหนดให้รถเดินในช่องทางรถสวน๑ ช่องทาง (ขาออกกรุงเทพ ฯ) ตั้งแต่ใต้ทางด่วนถนนงามวงศ์วานสะพานต่างระดับข้ามแยกแคราย ถึงหน้าศูนย์ราชการ ถนนรัตนาธิเบศร์ ระหว่างเวลา ๑๖.๐๐น. ถึงเวลา ๑๘.๓๐ น.๓. ติดตั้งเครื่องหมายเปลี่ยนทิศทางเดินรถและบอกเวลาให้รถเดินสวนทาง๔. ติดตั้งสัญญาณจราจรในช่องทางรถสวนข้อบังคับ ประกาศ ระเบียบใดที่ขัดหรือแย้งกับประกาศฉบับนี้ให้ยกเลิกโดยใช้ประกาศฉบับนี้แทนประกาศณ วันที่ ๒๖ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๕๒พลตำรวจตรีทรงวุฒิ ถวัลย์กิจดำรงค์ผู้บังคับการตำรวจภูธรจังหวัดนนทบุรีเจ้าพนักงานจราจรทางบกจังหวัดนนทบุรีปริยานุช/ผู้จัดทำ๑๖ธันวาคม ๒๕๕๒นันท์นภัสร์/ตรวจ๑๖ธันวาคม ๒๕๕๒[๑]ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๖/ตอนพิเศษ ๑๗๕ ง/หน้า ๖๘/๒ ธันวาคม ๒๕๕๒
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1265/2518หลักกฎหมาย: ศาลพิพากษาในคดีที่โจทก์ทั้งสองและจำเลยถูกบุคคลภายนอกฟ้องคดีถึงที่สุดว่าโจทก์รับโอนที่ดินจากจำเลยโดยมีเหตุสงสัยว่าจะไม่ได้รับเงินราคาซื้อกันจริง เป็นการสมยอมให้เพิกถอนการโอน คำพิพากษานี้ผูกพันโจทก์ทั้งสอง แม้จะเป็นจำเลยในคดีก่อนด้วยกันก็ตาม โจทก์มาฟ้องจำเลยเรียกเงินคืนไม่ได้ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1265/2518นายทองเปลว สนใจแท้ กับพวกโจทก์นายอรุณ สมทรัพย์จำเลย ป.วิ.พ. ม. 145ศาลพิพากษาในคดีที่โจทก์ทั้งสองและจำเลยถูกบุคคลภายนอกฟ้องคดีถึงที่สุดว่าโจทก์รับโอนที่ดินจากจำเลยโดยมีเหตุสงสัยว่าจะไม่ได้รับเงินราคาซื้อกันจริง เป็นการสมยอมให้เพิกถอนการโอน คำพิพากษานี้ผูกพันโจทก์ทั้งสอง แม้จะเป็นจำเลยในคดีก่อนด้วยกันก็ตาม โจทก์มาฟ้องจำเลยเรียกเงินคืนไม่ได้(เฉลิม กรพุกกะณะ-ชลอ จามรมาน-พิสัณห์ ลีตเวทย์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1265/2518นายทองเปลว สนใจแท้ กับพวกโจทก์นายอรุณ สมทรัพย์จำเลย ป.วิ.พ. ม. 145ศาลพิพากษาในคดีที่โจทก์ทั้งสองและจำเลยถูกบุคคลภายนอกฟ้องคดีถึงที่สุดว่าโจทก์รับโอนที่ดินจากจำเลยโดยมีเหตุสงสัยว่าจะไม่ได้รับเงินราคาซื้อกันจริง เป็นการสมยอมให้เพิกถอนการโอน คำพิพากษานี้ผูกพันโจทก์ทั้งสอง แม้จะเป็นจำเลยในคดีก่อนด้วยกันก็ตาม โจทก์มาฟ้องจำเลยเรียกเงินคืนไม่ได้(เฉลิม กรพุกกะณะ-ชลอ จามรมาน-พิสัณห์ ลีตเวทย์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1989/2538หลักกฎหมาย: เอกสารที่จำเลยเขียนมีข้อความว่า "วันที่ 11 กันยายน 2528วัฒนา สุขสำราญ ได้ยืมเงินพี่ดาหกหมื่นบาทถ้วน" ถือไม่ได้ว่าชื่อจำเลยที่เขียนไว้เป็นการลงลายมือชื่อ เมื่อเอกสารไม่มีลายมือชื่อของจำเลยลงไว้ในฐานะเป็นผู้ยืมจึงไม่เป็นหลักฐานเป็นหนังสือลงลายมือชื่อผู้ยืมที่จะใช้ฟ้องร้องให้บังคับคดีได้ ตามความมุ่งหมายของ ป.พ.พ. มาตรา 653 วรรคหนึ่ง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1989/2538นางวนิดา วัจนเทพินทร์โจทก์นางวัฒนา ชิตินทรีย์ภักดีหรือสุขสำราญจำเลย ป.พ.พ. ม. 653 วรรคหนึ่งเอกสารที่จำเลยเขียนมีข้อความว่า "วันที่ 11 กันยายน 2528วัฒนา สุขสำราญ ได้ยืมเงินพี่ดาหกหมื่นบาทถ้วน" ถือไม่ได้ว่าชื่อจำเลยที่เขียนไว้เป็นการลงลายมือชื่อ เมื่อเอกสารไม่มีลายมือชื่อของจำเลยลงไว้ในฐานะเป็นผู้ยืมจึงไม่เป็นหลักฐานเป็นหนังสือลงลายมือชื่อผู้ยืมที่จะใช้ฟ้องร้องให้บังคับคดีได้ ตามความมุ่งหมายของ ป.พ.พ. มาตรา 653 วรรคหนึ่ง(มีพาศน์ โปตระนันทน์-ธวัชชัย พิทักษ์พล-ชลอ บุณยเนตร)ศาลจังหวัดสุราษฎร์ธานี - นายพีระพงษ์ เธียรประดับศาลอุทธรณ์ภาค ๓ - นายประศาสน์ ศิงฆมานันท์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1989/2538นางวนิดา วัจนเทพินทร์โจทก์นางวัฒนา ชิตินทรีย์ภักดีหรือสุขสำราญจำเลย ป.พ.พ. ม. 653 วรรคหนึ่งเอกสารที่จำเลยเขียนมีข้อความว่า "วันที่ 11 กันยายน 2528วัฒนา สุขสำราญ ได้ยืมเงินพี่ดาหกหมื่นบาทถ้วน" ถือไม่ได้ว่าชื่อจำเลยที่เขียนไว้เป็นการลงลายมือชื่อ เมื่อเอกสารไม่มีลายมือชื่อของจำเลยลงไว้ในฐานะเป็นผู้ยืมจึงไม่เป็นหลักฐานเป็นหนังสือลงลายมือชื่อผู้ยืมที่จะใช้ฟ้องร้องให้บังคับคดีได้ ตามความมุ่งหมายของ ป.พ.พ. มาตรา 653 วรรคหนึ่ง(มีพาศน์ โปตระนันทน์-ธวัชชัย พิทักษ์พล-ชลอ บุณยเนตร)ศาลจังหวัดสุราษฎร์ธานี - นายพีระพงษ์ เธียรประดับศาลอุทธรณ์ภาค ๓ - นายประศาสน์ ศิงฆมานันท์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศกระทรวงอุตสาหกรรมฉบับที่ 4754 (พ.ศ. 2558)ออกตามความในพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมพ.ศ. 2511เรื่อง ยกเลิกมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมการประเมินทางชีวภาพของเครื่องมือแพทย์เล่ม 5 : การทดสอบภายนอกร่างกายเพื่อประเมินความเป็นพิษต่อเซลล์และกําหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมการประเมินทางชีวภาพของเครื่องมือแพทย์เล่ม 5 : การทดสอบในหลอดทดลองเพื่อประเมินความเป็นพิษต่อเซลล์----------------------------อื่นๆ - โดยที่เป็นการสมควรปรับปรุงมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม การประเมินทางชีวภาพของเครื่องมือแพทย์ เล่ม 5 : การทดสอบภายนอกร่างกายเพื่อประเมินความเป็นพิษต่อเซลล์ มาตรฐานเลขที่ มอก. 2395 เล่ม 5 - 2551 อาศัยอํานาจตามความในมาตรา 15 แห่งพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม พ.ศ. 2511 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม (ฉบับที่ 7) พ.ศ. 2558 รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมออกประกาศยกเลิกประกาศกระทรวงอุตสาหกรรม ฉบับที่ 3908 (พ.ศ. 2551) ออกตามความในพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม พ.ศ. 2511 เรื่อง กําหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม การประเมินทางชีวภาพของเครื่องมือแพทย์ เล่ม 5 : การทดสอบภายนอกร่างกายเพื่อประเมินความเป็นพิษต่อเชลล์ ลงวันที่ 16 ตุลาคม พ.ศ. 2551 และออกประกาศกําหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม การประเมินทางชีวภาพของเครื่องมือแพทย์ เล่ม 5 : การทดสอบในหลอดทดลองเพื่อประเมินความเป็นพิษต่อเซลล์ มาตรฐานเลขที่ มอก. 2395 เล่ม 5 - 2558 ขึ้นใหม่ ดังมีรายละเอียดต่อท้ายประกาศนี้ ทั้งนี้ ให้มีผลตั้งแต่วันที่ประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปผู้มีอํานาจลงนาม - ประกาศ ณ วันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2558 อรรชกา สีบุญเรืองรัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม
พระราชกฤษฎีกาพระราชกฤษฎีกากำหนดจำนวนที่ตั้ง เขตศาล และวันเปิดทำการของศาลอุทธรณ์ภาค(ฉบับที่ ๙)พ.ศ. ๒๕๕๔ ภูมิพลอดุลยเดชป.ร.ให้ไว้ ณวันที่ ๓๐ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๕๔เป็นปีที่ ๖๖ในรัชกาลปัจจุบันพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯให้ประกาศว่าโดยที่เป็นการสมควรแก้ไขเพิ่มเติมที่ตั้งของศาลอุทธรณ์ภาค ๘อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๘๗ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยและมาตรา ๓ แห่งพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลอุทธรณ์ภาค พ.ศ. ๒๕๓๒ จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้มาตรา ๑ พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่าพระราชกฤษฎีกากำหนดจำนวน ที่ตั้ง เขตศาลและวันเปิดทำการของศาลอุทธรณ์ภาค(ฉบับที่ ๙) พ.ศ. ๒๕๕๔มาตรา ๒[๑]พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่๑ เมษายน พ.ศ. ๒๕๕๔ เป็นต้นไปมาตรา ๓ ให้ยกเลิกความในมาตรา ๔ แห่งพระราชกฤษฎีกากำหนดจำนวนที่ตั้ง เขตศาลและวันเปิดทำการของศาลอุทธรณ์ภาค พ.ศ. ๒๕๓๒ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชกฤษฎีกากำหนดจำนวน ที่ตั้ง เขตศาลและวันเปิดทำการของศาลอุทธรณ์ภาค (ฉบับที่ ๗) พ.ศ. ๒๕๔๓ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทนมาตรา ๔ ให้ศาลอุทธรณ์ภาค ๑ มีที่ตั้งอยู่ ณ กรุงเทพมหานครศาลอุทธรณ์ภาค ๒ มีที่ตั้งอยู่ ณ จังหวัดระยอง ศาลอุทธรณ์ภาค ๓ และศาลอุทธรณ์ภาค ๔มีที่ตั้งอยู่ ณ กรุงเทพมหานคร ศาลอุทธรณ์ภาค ๕ มีที่ตั้งอยู่ ณ จังหวัดเชียงใหม่ศาลอุทธรณ์ภาค ๖ และศาลอุทธรณ์ภาค ๗ มีที่ตั้งอยู่ ณ กรุงเทพมหานคร ศาลอุทธรณ์ภาค๘ มีที่ตั้งอยู่ ณ จังหวัดภูเก็ตและศาลอุทธรณ์ภาค ๙ มีที่ตั้งอยู่ ณ กรุงเทพมหานครมาตรา ๔ ให้ยกเลิกมาตรา๔ แห่งพระราชกฤษฎีกากำหนดจำนวน ที่ตั้ง เขตศาลและวันเปิดทำการของศาลอุทธรณ์ภาค(ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๔๐ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชกฤษฎีกากำหนดจำนวน ที่ตั้ง เขตศาลและวันเปิดทำการของศาลอุทธรณ์ภาค (ฉบับที่ ๘) พ.ศ. ๒๕๔๘ผู้รับสนองพระบรมราชโองการอภิสิทธิ์เวชชาชีวะนายกรัฐมนตรีหมายเหตุ:- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือโดยที่กฎหมายว่าด้วยการกำหนดจำนวนที่ตั้ง เขตศาล และวันเปิดทำการของศาลอุทธรณ์ภาค ได้กำหนดที่ตั้งของศาลอุทธรณ์ภาคต่างๆ ไว้ในพระราชกฤษฎีกาสองฉบับ กล่าวคือ กำหนดที่ตั้งของศาลอุทธรณ์ภาค ๑ถึงศาลอุทธรณ์ภาค ๓ ไว้ในพระราชกฤษฎีกากำหนดจำนวน ที่ตั้ง เขตศาลและวันเปิดทำการของศาลอุทธรณ์ภาค พ.ศ. ๒๕๓๒ และกำหนดที่ตั้งของศาลอุทธรณ์ภาค ๔ถึงศาลอุทธรณ์ภาค ๙ ไว้ในพระราชกฤษฎีกากำหนดจำนวน ที่ตั้งเขตศาลและวันเปิดทำการของศาลอุทธรณ์ภาค (ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๔๐ซึ่งก่อให้เกิดความสับสนในการใช้กฎหมายสมควรรวมบทบัญญัติเรื่องการกำหนดที่ตั้งของศาลอุทธรณ์ภาคทั้ง๙ ภาค ไว้ในพระราชกฤษฎีกาฉบับเดียวกัน ประกอบกับสมควรย้ายที่ตั้งของศาลอุทธรณ์ภาค๘ จากกรุงเทพมหานครไปยังจังหวัดภูเก็ตเพื่อกระจายที่ตั้งของศาลอุทธรณ์ภาคไปยังส่วนภูมิภาคอันจะเป็นการอำนวยความสะดวกและความยุติธรรมให้แก่ประชาชนในส่วนภูมิภาคได้อย่างทั่วถึงและโดยที่มาตรา ๓ แห่งพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลอุทธรณ์ภาค พ.ศ. ๒๕๓๒ บัญญัติว่าให้จัดตั้งศาลอุทธรณ์ภาคขึ้น ส่วนจำนวนและที่ตั้งจะอยู่ ณ ที่ใด มีเขตศาลเพียงไรและจะเปิดทำการเมื่อใด ให้เป็นไปตามที่กำหนดในพระราชกฤษฎีกา จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้ปริยานุช/ผู้จัดทำ๔ เมษายน ๒๕๕๔ณัฐวดี/ตรวจ๔ เมษายน ๒๕๕๔[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๒๘/ตอนที่ ๒๒ ก/หน้า ๔/๓๑ มีนาคม ๒๕๕๔
กฎกระทรวง ฉบับที่ 7 (พ.ศ. 2536) ออกตามความในพระราชบัญญัติพันธุ์พืช พ.ศ. 2518กฎกระทรวง ฉบับที่ ๗ (พ.ศ. ๒๕๓๖) ออกตามความในพระราชบัญญัติพันธุ์พืช พ.ศ. ๒๕๑๘อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๕ แห่งพระราชบัญญัติพันธุ์พืช พ.ศ. ๒๕๑๘ มาตรา ๒๒ (๑) มาตรา ๒๓ (๑) และมาตรา ๒๔ (๑) แห่งพระราชบัญญัติพันธุ์พืช พ.ศ. ๒๕๑๘ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติพันธุ์พืช (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๓๕ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้มาตรา 1 ข้อ ๑ ให้ยกเลิกกฎกระทรวง ฉบับที่ ๓ (พ.ศ. ๒๕๒๑) ออกตามความในพระราชบัญญัติพันธุ์พืช พ.ศ. ๒๕๑๘มาตรา 2 ข้อ ๒ ให้ป้ายสำหรับสถานที่รวบรวมเมล็ดพันธุ์ควบคุมเพื่อการค้า สถานที่นำเข้าซึ่งเมล็ดพันธุ์ควบคุมเพื่อการค้า และสถานที่ขายเมล็ดพันธุ์ควบคุม มีลักษณะทำด้วยวัตถุถาวร ขนาดกว้างและยาวไม่น้อยกว่า ๒๐x๗๐ เซนติเมตร และมีข้อความเป็นตัวอักษรภาษาไทยสูงไม่น้อยกว่า ๓ เซนติเมตรว่ามาตรา 2 "สถานที่รวบรวมเมล็ดพันธุ์ควบคุมเพื่อการค้า" หรือ "สถานที่นำเข้าซึ่งเมล็ดพันธุ์ควบคุมเพื่อการค้า" หรือ "สถานที่ขายเมล็ดพันธุ์ควบคุม" แล้วแต่กรณี และจะมีภาษาอื่นกำกับไว้ด้วยก็ได้ แต่ขนาดตัวอักษรภาษาอื่นจะต้องมีขนาดสูงน้อยกว่า๓ เซนติเมตร และจะมีข้อความอื่นเป็นภาษาไทยหรือภาษาอื่นอีกด้วยก็ได้มาตรา 2 แต่ขนาดตัวอักษรของข้อความนั้นจะต้องมีขนาดสูงน้อยกว่า ๓ เซนติเมตรให้ไว้ ณ วันที่ ๗ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๓๖ นิพนธ์ พร้อมพันธุ์ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ โดยที่มาตรา ๒๒ (๑) มาตรา ๒๓ (๑) และมาตรา ๒๔ (๑) แห่งพระราชบัญญัติพันธุ์พืช พ.ศ. ๒๕๑๘ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติพันธุ์พืช (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๓๕ กำหนดให้ผู้รับใบอนุญาตรวบรวมเมล็ดพันธุ์ควบคุมเพื่อการค้าผู้รับใบอนุญาตนำเข้าซึ่งเมล็ดพันธุ์ควบคุมเพื่อการค้า และผู้รับใบอนุญาตขายเมล็ดพันธุ์ควบคุม จัดให้มีป้ายแสดงว่าเป็นสถานที่รวบรวมเมล็ดพันธุ์ควบคุมเพื่อการค้า สถานที่นำเข้าซึ่งเมล็ดพันธุ์ควบคุมเพื่อการค้า และสถานที่ขายเมล็ดพันธุ์ควบคุม โดยลักษณะขนาดของป้ายและข้อความที่แสดงในป้ายให้เป็นไปตามที่กำหนดในกฎกระทรวง จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้
พระราชกฤษฎีกาพระราชกฤษฎีกาให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมการก่อสร้างอาคารพุทธศักราช๒๔๗๙ ในเขตเทศบาลเมืองอุทัยธานีจังหวัดอุทัยธานีพ.ศ.๒๔๙๖ ภูมิพลอดุลยเดชป.ร.ให้ไว้ณ วันที่ ๑๐ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๔๙๖เป็นปีที่๘ ในรัชกาลปัจจุบันพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชมีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่าโดยที่เป็นการสมควรให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมการก่อสร้างอาคารพุทธศักราช ๒๔๗๙ ในเขตเทศบาลเมืองอุทัยธานี จังหวัดอุทัยธานีอาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๙๕ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช ๒๔๗๕ แก้ไขเพิ่มเติม พุทธศักราช ๒๔๙๕และมาตรา ๒ แห่งพระราชบัญญัติควบคุมการก่อสร้างอาคาร พุทธศักราช ๒๔๗๙จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้มาตรา ๑ พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า พระราชกฤษฎีกาให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมการก่อสร้างอาคารพุทธศักราช ๒๔๗๙ ในเขตเทศบาลเมืองอุทัยธานี จังหวัดอุทัยธานี พ.ศ. ๒๔๙๖มาตรา ๒[๑]พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา ๓ให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมการก่อสร้างอาคาร พุทธศักราช ๒๔๗๙ในเขตเทศบาลเมืองอุทัยธานี จังหวัดอุทัยธานีมาตรา ๔ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้ผู้รับสนองพระบรมราชโองการจอมพลป. พิบูลสงครามนายกรัฐมนตรีหมายเหตุ:- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือเนื่องจากสภาพจังหวัดอุทัยธานีกำลังขยายตัว ทั้งในทางการก่อสร้างอาคารและการผังเมืองกระทรวงมหาดไทยเห็นสมควรจะควบคุมการก่อสร้างอาคารต่าง ๆ ในเขตเทศบาลเมืองอุทัยธานีจังหวัดอุทัยธานี เพื่อประโยชน์ในความมั่นคงแข็งแรง การอนามัย การสุขาภิบาลการป้องกันอัคคีภัย และการผังเมือง ให้เป็นระเบียบเรียบร้อยเสียแต่บัดนี้โดยประกาศพระราชกฤษฎีกาให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมการก่อสร้างอาคาร พุทธศักราช ๒๔๗๙ในเขตเทศบาลเมืองอุทัยธานี จังหวัดอุทัยธานี ตามความในมาตรา ๒แห่งพระราชบัญญัติควบคุมการก่อสร้างอาคาร พุทธศักราช ๒๔๗๙ฐิติพงษ์/พิมพ์๓๐เมษายน ๒๕๕๑รัศม์วรรณวลัย/ตรวจ๒พฤษภาคม ๒๕๕๑[๑]ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๗๐/ตอนที่ ๗๔/หน้า ๑๔๓๒/๒๔ พฤศจิกายน ๒๔๙๖