คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 701/2506หลักกฎหมาย: (1) เมื่อผู้ร้องกล่าวในคำร้องขัดทรัพย์ว่าโจทก์นำยึดได้เฉพาะทรัพย์สินของลูกหนี้ตามคำพิพากษาแต่โจทก์กลับไปยึดทรัพย์ของคนอื่นดังนี้ จึงเป็นประเด็นที่ต้องวินิจฉัยว่าคนอื่นนั้นเป็นลูกหนี้ตามคำพิพากษาหรือไม่ การวินิจฉัยเช่นนี้ ไม่ใช่นอกประเด็น(2) เมื่อฟังได้ว่าผู้ร้องซื้อที่พิพาทจากคนอื่นซึ่งไม่ใช่ลูกหนี้ตามคำพิพากษาของโจทก์เช่นนี้ย่อมไม่มีประเด็นที่จะพึงวินิจฉัยว่า ที่นั้นคนอื่นได้มาอย่างไรเคยตกอยู่ในกองมรดกของใครหรือไม่(3) การเรียกค่าธรรมเนียมเป็นดุลพินิจของศาลถ้าเรียกน้อย อาจเรียกเพิ่มได้ เมื่อศาลชั้นต้นเห็นไม่ควรเรียกก็ไม่ทำให้การพิจารณาคดีเปลี่ยนแปลงไปเดิมโจทก์นำเจ้าพนักงานบังคับคดียึดที่ดินโฉนดที่ 366 อำเภอหนองเสือ จังหวัดปทุมธานี อ้างว่าเป็นของจำเลยลูกหนี้ตามคำพิพากษาเพื่อขายทอดตลาดผู้ร้องยื่นคำร้องว่า ไม่ใช่ของจำเลยแต่เป็นของผู้ร้อง โดยซื้อจากนางชื้น อินทะวัจนะ โดยสุจริต เสียค่าตอบแทนขอให้ศาลปล่อยทรัพย์ที่ยึดโจทก์คัดค้านหลายประการศาลแพ่งพิจารณาแล้วฟังว่า ที่พิพาทไม่ใช่ของจำเลย พิพากษาให้ปล่อยโจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยดังต่อไปนี้(1) ก่อนผู้ร้องรับซื้อที่พิพาท ที่พิพาทเป็นของนางชื้นอินทะวัจนะ ตลอดมาไม่เคยตกเป็นของจำเลยลูกหนี้ตามคำพิพากษา โจทก์จึงไม่มีสิทธิที่จะยึด ที่โจทก์เถียงว่าการที่ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า "นางชื้น มิใช่ลูกหนี้โจทก์" เป็นการนอกประเด็นเพราะผู้ร้องไม่ได้กล่าวอ้างนั้น เห็นว่า ไม่นอกประเด็น เพราะผู้ร้องได้กล่าวไว้ในคำร้องว่า ได้ซื้อที่พิพาทนี้จากนางชื้น ซึ่งเป็นคนละคนกับนางนิ่มจำเลยลูกหนี้ตามคำพิพากษา โจทก์จะยึดได้เฉพาะทรัพย์สินของจำเลยลูกหนี้ตามคำพิพากษาเท่านั้น เมื่อโจทก์นำยึดที่พิพาทซึ่งผู้ร้องอ้างว่าซื้อจากนางชื้น จึงเป็นประเด็นโดยตรงที่ศาลจะวินิจฉัยว่า นางชื้นเป็นลูกหนี้ตามคำพิพากษาของโจทก์หรือไม่(2) เมื่อข้อเท็จจริงฟังได้ว่า ผู้ร้องซื้อที่พิพาทจากนางชื้นซึ่งไม่ใช่ลูกหนี้ตามคำพิพากษาของโจทก์ นางชื้นจะได้ที่พิพาทมาอย่างไร ที่นี้จะเคยเป็นทรัพย์สินในกองมรดกของร้อยตำรวจตรีโต๊ะหรือไม่ จึงไม่ใช่ประเด็นที่จะต้องวินิจฉัยในคดีนี้ (3) การเรียกค่าธรรมเนียมเป็นหน้าที่ของศาล แม้จะเรียกน้อยไปกว่าที่ควรก็อาจเรียกเพิ่มเติมให้ถูกต้องได้ แต่เมื่อศาลชั้นต้นเห็นไม่ควรเรียกเพิ่ม ก็ไม่ทำให้การพิจารณาพิพากษาคดีต้องเปลี่ยนแปลงไปพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 701/2506พันเอกพระยาราชอัคนิรักษ์ ที่ 1 นางศรไกรรณรงค์ ที่ 2โจทก์นายวรพงษ์ โอฬารสมบัติ นางแถม สามลปานผู้ร้องนางนิ่ม อินทะวัจนะจำเลย ป.วิ.พ. ม. 142, ม. 149, ม. 150, ม. 271(1) เมื่อผู้ร้องกล่าวในคำร้องขัดทรัพย์ว่าโจทก์นำยึดได้เฉพาะทรัพย์สินของลูกหนี้ตามคำพิพากษาแต่โจทก์กลับไปยึดทรัพย์ของคนอื่นดังนี้ จึงเป็นประเด็นที่ต้องวินิจฉัยว่าคนอื่นนั้นเป็นลูกหนี้ตามคำพิพากษาหรือไม่ การวินิจฉัยเช่นนี้ ไม่ใช่นอกประเด็น(2) เมื่อฟังได้ว่าผู้ร้องซื้อที่พิพาทจากคนอื่นซึ่งไม่ใช่ลูกหนี้ตามคำพิพากษาของโจทก์เช่นนี้ย่อมไม่มีประเด็นที่จะพึงวินิจฉัยว่า ที่นั้นคนอื่นได้มาอย่างไรเคยตกอยู่ในกองมรดกของใครหรือไม่(3) การเรียกค่าธรรมเนียมเป็นดุลพินิจของศาลถ้าเรียกน้อย อาจเรียกเพิ่มได้ เมื่อศาลชั้นต้นเห็นไม่ควรเรียกก็ไม่ทำให้การพิจารณาคดีเปลี่ยนแปลงไปเดิมโจทก์นำเจ้าพนักงานบังคับคดียึดที่ดินโฉนดที่ 366 อำเภอหนองเสือ จังหวัดปทุมธานี อ้างว่าเป็นของจำเลยลูกหนี้ตามคำพิพากษาเพื่อขายทอดตลาดผู้ร้องยื่นคำร้องว่า ไม่ใช่ของจำเลยแต่เป็นของผู้ร้อง โดยซื้อจากนางชื้น อินทะวัจนะ โดยสุจริต เสียค่าตอบแทนขอให้ศาลปล่อยทรัพย์ที่ยึดโจทก์คัดค้านหลายประการศาลแพ่งพิจารณาแล้วฟังว่า ที่พิพาทไม่ใช่ของจำเลย พิพากษาให้ปล่อยโจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยดังต่อไปนี้(1) ก่อนผู้ร้องรับซื้อที่พิพาท ที่พิพาทเป็นของนางชื้นอินทะวัจนะ ตลอดมาไม่เคยตกเป็นของจำเลยลูกหนี้ตามคำพิพากษา โจทก์จึงไม่มีสิทธิที่จะยึด ที่โจทก์เถียงว่าการที่ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า "นางชื้น มิใช่ลูกหนี้โจทก์" เป็นการนอกประเด็นเพราะผู้ร้องไม่ได้กล่าวอ้างนั้น เห็นว่า ไม่นอกประเด็น เพราะผู้ร้องได้กล่าวไว้ในคำร้องว่า ได้ซื้อที่พิพาทนี้จากนางชื้น ซึ่งเป็นคนละคนกับนางนิ่มจำเลยลูกหนี้ตามคำพิพากษา โจทก์จะยึดได้เฉพาะทรัพย์สินของจำเลยลูกหนี้ตามคำพิพากษาเท่านั้น เมื่อโจทก์นำยึดที่พิพาทซึ่งผู้ร้องอ้างว่าซื้อจากนางชื้น จึงเป็นประเด็นโดยตรงที่ศาลจะวินิจฉัยว่า นางชื้นเป็นลูกหนี้ตามคำพิพากษาของโจทก์หรือไม่(2) เมื่อข้อเท็จจริงฟังได้ว่า ผู้ร้องซื้อที่พิพาทจากนางชื้นซึ่งไม่ใช่ลูกหนี้ตามคำพิพากษาของโจทก์ นางชื้นจะได้ที่พิพาทมาอย่างไร ที่นี้จะเคยเป็นทรัพย์สินในกองมรดกของร้อยตำรวจตรีโต๊ะหรือไม่ จึงไม่ใช่ประเด็นที่จะต้องวินิจฉัยในคดีนี้ (3) การเรียกค่าธรรมเนียมเป็นหน้าที่ของศาล แม้จะเรียกน้อยไปกว่าที่ควรก็อาจเรียกเพิ่มเติมให้ถูกต้องได้ แต่เมื่อศาลชั้นต้นเห็นไม่ควรเรียกเพิ่ม ก็ไม่ทำให้การพิจารณาพิพากษาคดีต้องเปลี่ยนแปลงไปพิพากษายืน(สวิง ลัดพลี-สอาด นาวีเจริญ-เจน เวชศิลป์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: เดิมโจทก์นำเจ้าพนักงานบังคับคดียึดที่ดินโฉนดที่ 366 อำเภอหนองเสือ จังหวัดปทุมธานี อ้างว่าเป็นของจำเลยลูกหนี้ตามคำพิพากษาเพื่อขายทอดตลาดผู้ร้องยื่นคำร้องว่า ไม่ใช่ของจำเลยแต่เป็นของผู้ร้อง โดยซื้อจากนางชื้น อินทะวัจนะ โดยสุจริต เสียค่าตอบแทนขอให้ศาลปล่อยทรัพย์ที่ยึดโจทก์คัดค้านหลายประการศาลแพ่งพิจารณาแล้วฟังว่า ที่พิพาทไม่ใช่ของจำเลย พิพากษาให้ปล่อยโจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยดังต่อไปนี้(1) ก่อนผู้ร้องรับซื้อที่พิพาท ที่พิพาทเป็นของนางชื้นอินทะวัจนะ ตลอดมาไม่เคยตกเป็นของจำเลยลูกหนี้ตามคำพิพากษา โจทก์จึงไม่มีสิทธิที่จะยึด ที่โจทก์เถียงว่าการที่ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า "นางชื้น มิใช่ลูกหนี้โจทก์" เป็นการนอกประเด็นเพราะผู้ร้องไม่ได้กล่าวอ้างนั้น เห็นว่า ไม่นอกประเด็น เพราะผู้ร้องได้กล่าวไว้ในคำร้องว่า ได้ซื้อที่พิพาทนี้จากนางชื้น ซึ่งเป็นคนละคนกับนางนิ่มจำเลยลูกหนี้ตามคำพิพากษา โจทก์จะยึดได้เฉพาะทรัพย์สินของจำเลยลูกหนี้ตามคำพิพากษาเท่านั้น เมื่อโจทก์นำยึดที่พิพาทซึ่งผู้ร้องอ้างว่าซื้อจากนางชื้น จึงเป็นประเด็นโดยตรงที่ศาลจะวินิจฉัยว่า นางชื้นเป็นลูกหนี้ตามคำพิพากษาของโจทก์หรือไม่(2) เมื่อข้อเท็จจริงฟังได้ว่า ผู้ร้องซื้อที่พิพาทจากนางชื้นซึ่งไม่ใช่ลูกหนี้ตามคำพิพากษาของโจทก์ นางชื้นจะได้ที่พิพาทมาอย่างไร ที่นี้จะเคยเป็นทรัพย์สินในกองมรดกของร้อยตำรวจตรีโต๊ะหรือไม่ จึงไม่ใช่ประเด็นที่จะต้องวินิจฉัยในคดีนี้ (3) การเรียกค่าธรรมเนียมเป็นหน้าที่ของศาล แม้จะเรียกน้อยไปกว่าที่ควรก็อาจเรียกเพิ่มเติมให้ถูกต้องได้ แต่เมื่อศาลชั้นต้นเห็นไม่ควรเรียกเพิ่ม ก็ไม่ทำให้การพิจารณาพิพากษาคดีต้องเปลี่ยนแปลงไปพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 701/2506พันเอกพระยาราชอัคนิรักษ์ ที่ 1 นางศรไกรรณรงค์ ที่ 2โจทก์นายวรพงษ์ โอฬารสมบัติ นางแถม สามลปานผู้ร้องนางนิ่ม อินทะวัจนะจำเลย ป.วิ.พ. ม. 142, ม. 149, ม. 150, ม. 271(1) เมื่อผู้ร้องกล่าวในคำร้องขัดทรัพย์ว่าโจทก์นำยึดได้เฉพาะทรัพย์สินของลูกหนี้ตามคำพิพากษาแต่โจทก์กลับไปยึดทรัพย์ของคนอื่นดังนี้ จึงเป็นประเด็นที่ต้องวินิจฉัยว่าคนอื่นนั้นเป็นลูกหนี้ตามคำพิพากษาหรือไม่ การวินิจฉัยเช่นนี้ ไม่ใช่นอกประเด็น(2) เมื่อฟังได้ว่าผู้ร้องซื้อที่พิพาทจากคนอื่นซึ่งไม่ใช่ลูกหนี้ตามคำพิพากษาของโจทก์เช่นนี้ย่อมไม่มีประเด็นที่จะพึงวินิจฉัยว่า ที่นั้นคนอื่นได้มาอย่างไรเคยตกอยู่ในกองมรดกของใครหรือไม่(3) การเรียกค่าธรรมเนียมเป็นดุลพินิจของศาลถ้าเรียกน้อย อาจเรียกเพิ่มได้ เมื่อศาลชั้นต้นเห็นไม่ควรเรียกก็ไม่ทำให้การพิจารณาคดีเปลี่ยนแปลงไปเดิมโจทก์นำเจ้าพนักงานบังคับคดียึดที่ดินโฉนดที่ 366 อำเภอหนองเสือ จังหวัดปทุมธานี อ้างว่าเป็นของจำเลยลูกหนี้ตามคำพิพากษาเพื่อขายทอดตลาดผู้ร้องยื่นคำร้องว่า ไม่ใช่ของจำเลยแต่เป็นของผู้ร้อง โดยซื้อจากนางชื้น อินทะวัจนะ โดยสุจริต เสียค่าตอบแทนขอให้ศาลปล่อยทรัพย์ที่ยึดโจทก์คัดค้านหลายประการศาลแพ่งพิจารณาแล้วฟังว่า ที่พิพาทไม่ใช่ของจำเลย พิพากษาให้ปล่อยโจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยดังต่อไปนี้(1) ก่อนผู้ร้องรับซื้อที่พิพาท ที่พิพาทเป็นของนางชื้นอินทะวัจนะ ตลอดมาไม่เคยตกเป็นของจำเลยลูกหนี้ตามคำพิพากษา โจทก์จึงไม่มีสิทธิที่จะยึด ที่โจทก์เถียงว่าการที่ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า "นางชื้น มิใช่ลูกหนี้โจทก์" เป็นการนอกประเด็นเพราะผู้ร้องไม่ได้กล่าวอ้างนั้น เห็นว่า ไม่นอกประเด็น เพราะผู้ร้องได้กล่าวไว้ในคำร้องว่า ได้ซื้อที่พิพาทนี้จากนางชื้น ซึ่งเป็นคนละคนกับนางนิ่มจำเลยลูกหนี้ตามคำพิพากษา โจทก์จะยึดได้เฉพาะทรัพย์สินของจำเลยลูกหนี้ตามคำพิพากษาเท่านั้น เมื่อโจทก์นำยึดที่พิพาทซึ่งผู้ร้องอ้างว่าซื้อจากนางชื้น จึงเป็นประเด็นโดยตรงที่ศาลจะวินิจฉัยว่า นางชื้นเป็นลูกหนี้ตามคำพิพากษาของโจทก์หรือไม่(2) เมื่อข้อเท็จจริงฟังได้ว่า ผู้ร้องซื้อที่พิพาทจากนางชื้นซึ่งไม่ใช่ลูกหนี้ตามคำพิพากษาของโจทก์ นางชื้นจะได้ที่พิพาทมาอย่างไร ที่นี้จะเคยเป็นทรัพย์สินในกองมรดกของร้อยตำรวจตรีโต๊ะหรือไม่ จึงไม่ใช่ประเด็นที่จะต้องวินิจฉัยในคดีนี้ (3) การเรียกค่าธรรมเนียมเป็นหน้าที่ของศาล แม้จะเรียกน้อยไปกว่าที่ควรก็อาจเรียกเพิ่มเติมให้ถูกต้องได้ แต่เมื่อศาลชั้นต้นเห็นไม่ควรเรียกเพิ่ม ก็ไม่ทำให้การพิจารณาพิพากษาคดีต้องเปลี่ยนแปลงไปพิพากษายืน(สวิง ลัดพลี-สอาด นาวีเจริญ-เจน เวชศิลป์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ