phoneee/thai-legal-corpus huggingface dataset:
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1042/2538หลักกฎหมาย: ฟ้องแย้งของจำเลยทั้งสองขอให้โจทก์ส่งมอบใบสำคัญรับบิลอันเป็นหลักฐานแห่งหนี้ของโจทก์จำนวน 123,119 บาท คืนแก่จำเลยทั้งสอง เนื่องจากจำเลยทั้งสองได้ชำระหนี้ตามใบสำคัญรับบิลดังกล่าวแก่โจทก์ครบถ้วนแล้ว ถือได้ว่าเป็นคำขอปลดเปลื้องทุกข์อันอาจคำนวณเป็นราคาเงินได้ตามจำนวนหนี้ในใบสำคัญรับบิลดังกล่าวจึงเป็นคดีมีทุนทรัพย์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1042/2538ห้างหุ้นส่วนจำกัดพัฒนกิจอุตสาหกรรมโจทก์ห้างหุ้นส่วนจำกัดอรุณเท็กซ์ไทลส์ กับพวกจำเลย ป.วิ.พ. ม. 190, ม. 248ฟ้องแย้งของจำเลยทั้งสองขอให้โจทก์ส่งมอบใบสำคัญรับบิลอันเป็นหลักฐานแห่งหนี้ของโจทก์จำนวน 123,119 บาท คืนแก่จำเลยทั้งสอง เนื่องจากจำเลยทั้งสองได้ชำระหนี้ตามใบสำคัญรับบิลดังกล่าวแก่โจทก์ครบถ้วนแล้ว ถือได้ว่าเป็นคำขอปลดเปลื้องทุกข์อันอาจคำนวณเป็นราคาเงินได้ตามจำนวนหนี้ในใบสำคัญรับบิลดังกล่าวจึงเป็นคดีมีทุนทรัพย์(ไพศาล รางชางกูร-นิเวศน์ คำผอง-ทวีชัย เจริญบัณฑิต)ศาลแพ่ง - นายพูนศักดิ์ จงกลนีศาลอุทธรณ์ - นายประชิต ศรศักดาแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1042/2538ห้างหุ้นส่วนจำกัดพัฒนกิจอุตสาหกรรมโจทก์ห้างหุ้นส่วนจำกัดอรุณเท็กซ์ไทลส์ กับพวกจำเลย ป.วิ.พ. ม. 190, ม. 248ฟ้องแย้งของจำเลยทั้งสองขอให้โจทก์ส่งมอบใบสำคัญรับบิลอันเป็นหลักฐานแห่งหนี้ของโจทก์จำนวน 123,119 บาท คืนแก่จำเลยทั้งสอง เนื่องจากจำเลยทั้งสองได้ชำระหนี้ตามใบสำคัญรับบิลดังกล่าวแก่โจทก์ครบถ้วนแล้ว ถือได้ว่าเป็นคำขอปลดเปลื้องทุกข์อันอาจคำนวณเป็นราคาเงินได้ตามจำนวนหนี้ในใบสำคัญรับบิลดังกล่าวจึงเป็นคดีมีทุนทรัพย์(ไพศาล รางชางกูร-นิเวศน์ คำผอง-ทวีชัย เจริญบัณฑิต)ศาลแพ่ง - นายพูนศักดิ์ จงกลนีศาลอุทธรณ์ - นายประชิต ศรศักดาแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศกรมสรรพสามิตประกาศกรมสรรพสามิตเรื่องกำหนดมูลค่าน้ำมันเตาที่ผลิตในราชอาณาจักรเพื่อถือเป็นเกณฑ์ในการคำนวณภาษี(ฉบับที่๙/๒๕๕๑)[๑] อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๘ (๑) วรรคสามแห่งพระราชบัญญัติภาษีสรรพสามิต พ.ศ. ๒๕๒๗ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติภาษีสรรพสามิต (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๓๔ และโดยอนุมัติรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังเป็นหลักการตามหนังสือสำนักงานเศรษฐกิจการคลังที่ กค ๐๓๐๒/๑๑๒๖ ลงวันที่ ๕ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๓๖อธิบดีกรมสรรพสามิตออกประกาศไว้ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ให้ยกเลิกประกาศกรมสรรพสามิต เรื่องกำหนดมูลค่าน้ำมันเตาที่ผลิตในราชอาณาจักรเพื่อถือเป็นเกณฑ์ในการคำนวณภาษี(ฉบับที่ ๘/๒๕๕๑) ลงวันที่ ๒๐ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๑ข้อ ๒กำหนดมูลค่าน้ำมันเตาที่ผลิตในราชอาณาจักรเพื่อถือเป็นเกณฑ์ในการคำนวณภาษีไว้ดังต่อไปนี้(๑)น้ำมันเตาชนิดที่ ๑ ลิตรละ ๑๖.๗๔๑๘ บาท(๒)น้ำมันเตาชนิดที่ ๒ ลิตรละ ๑๕.๗๖๖๖ บาท(๓)น้ำมันเตาชนิดที่ ๓ ลิตรละ ๑๕.๕๓๗๘ บาท(๔)น้ำมันเตาชนิดที่ ๔ ลิตรละ ๑๕.๒๔๓๗ บาท(๕)น้ำมันเตาชนิดที่ ๕ ลิตรละ ๑๕.๒๖๔๖ บาททั้งนี้ ตั้งแต่วันที่ ๓ มีนาคม ๒๕๕๑ เป็นต้นไปประกาศณ วันที่ ๒๘ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๕๑ศิริพรเลียงสมบัติรองอธิบดีปฏิบัติราชการแทนอธิบดีกรมสรรพสามิตปริยานุช/ผู้จัดทำ๑๘เมษายน ๒๕๕๑[๑]ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๕/ตอนที่ ๔๒ ง/หน้า ๒๕/๑๐ เมษายน ๒๕๕๑
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 487/2481หลักกฎหมาย: ไปกู้เงินเขาแล้วเอาที่นามอบให้ไว้เป็นประกันเงินกู้โดยบอกเขาว่าที่นาเป็นกรรมสิทธิของตน แต่ความจริงนาเป็นของมารดาตนและยังมิได้ยกให้โดยเด็ดขาดดังนี้ ต้องมีความผิดฐานฉ้อโกงจำเลยกู้เงินโจทก์ ๑๕๐ บาทโดยเอาเรือนและที่นาวางเป็นประกัน จำเลยได้บอกแก่โจทก์ว่าเป็นนาของจำเลยได้มาจากการชนะความ ซึ่งจำเลยรู้อยู่แล้วว่าความจริงนานี้เป็นของมารดาจำเลยและยังมิได้ยกให้จำเลยโดยเด็ดขาด โจทก์หลงเชื่อจึงยอมให้จำเลยกู้เงิน ๑๕๐ บาทโดยรับเอานาไว้เป็นประกัน ศาลฎีกาตัดสินว่าจำเลยมีความผิดฐานฉ้อโกงตามมาตรา ๓๐๔ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 487/2481นางนุ่ม ณนครโจทก์นางทรัพย์ เทพประสิทธิ์จำเลย ป.อ. ม. 304ไปกู้เงินเขาแล้วเอาที่นามอบให้ไว้เป็นประกันเงินกู้โดยบอกเขาว่าที่นาเป็นกรรมสิทธิของตน แต่ความจริงนาเป็นของมารดาตนและยังมิได้ยกให้โดยเด็ดขาดดังนี้ ต้องมีความผิดฐานฉ้อโกงจำเลยกู้เงินโจทก์ ๑๕๐ บาทโดยเอาเรือนและที่นาวางเป็นประกัน จำเลยได้บอกแก่โจทก์ว่าเป็นนาของจำเลยได้มาจากการชนะความ ซึ่งจำเลยรู้อยู่แล้วว่าความจริงนานี้เป็นของมารดาจำเลยและยังมิได้ยกให้จำเลยโดยเด็ดขาด โจทก์หลงเชื่อจึงยอมให้จำเลยกู้เงิน ๑๕๐ บาทโดยรับเอานาไว้เป็นประกัน ศาลฎีกาตัดสินว่าจำเลยมีความผิดฐานฉ้อโกงตามมาตรา ๓๐๔(พลางกูร-มนธา-วิเศษ)ศาลชั้นต้น - พระดุลยนนทธ์+++ศาลอุทธรณ์ - พระสารนิติปัญญาแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: จำเลยกู้เงินโจทก์ ๑๕๐ บาทโดยเอาเรือนและที่นาวางเป็นประกัน จำเลยได้บอกแก่โจทก์ว่าเป็นนาของจำเลยได้มาจากการชนะความ ซึ่งจำเลยรู้อยู่แล้วว่าความจริงนานี้เป็นของมารดาจำเลยและยังมิได้ยกให้จำเลยโดยเด็ดขาด โจทก์หลงเชื่อจึงยอมให้จำเลยกู้เงิน ๑๕๐ บาทโดยรับเอานาไว้เป็นประกัน ศาลฎีกาตัดสินว่าจำเลยมีความผิดฐานฉ้อโกงตามมาตรา ๓๐๔ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 487/2481นางนุ่ม ณนครโจทก์นางทรัพย์ เทพประสิทธิ์จำเลย ป.อ. ม. 304ไปกู้เงินเขาแล้วเอาที่นามอบให้ไว้เป็นประกันเงินกู้โดยบอกเขาว่าที่นาเป็นกรรมสิทธิของตน แต่ความจริงนาเป็นของมารดาตนและยังมิได้ยกให้โดยเด็ดขาดดังนี้ ต้องมีความผิดฐานฉ้อโกงจำเลยกู้เงินโจทก์ ๑๕๐ บาทโดยเอาเรือนและที่นาวางเป็นประกัน จำเลยได้บอกแก่โจทก์ว่าเป็นนาของจำเลยได้มาจากการชนะความ ซึ่งจำเลยรู้อยู่แล้วว่าความจริงนานี้เป็นของมารดาจำเลยและยังมิได้ยกให้จำเลยโดยเด็ดขาด โจทก์หลงเชื่อจึงยอมให้จำเลยกู้เงิน ๑๕๐ บาทโดยรับเอานาไว้เป็นประกัน ศาลฎีกาตัดสินว่าจำเลยมีความผิดฐานฉ้อโกงตามมาตรา ๓๐๔(พลางกูร-มนธา-วิเศษ)ศาลชั้นต้น - พระดุลยนนทธ์+++ศาลอุทธรณ์ - พระสารนิติปัญญาแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2461/2518หลักกฎหมาย: คดีอาญาศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามศาลชั้นต้นให้ยกฟ้อง ฎีกาไม่ได้ แม้ส่วนแพ่งทุนทรัพย์สูงฎีกาได้ ไม่ต้องห้าม ศาลก็ต้องฟังข้อเท็จจริงตามคดีอาญา และยกฟ้องคดีแพ่งในข้อเท็จจริงนั้นด้วย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2461/2518นายประทีป แข่งเพ็ญแขโจทก์นางใจ ขำดีจำเลย ป.วิ.อ. ม. 46 ป.วิ.พ. ม. 248คดีอาญาศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามศาลชั้นต้นให้ยกฟ้อง ฎีกาไม่ได้ แม้ส่วนแพ่งทุนทรัพย์สูงฎีกาได้ ไม่ต้องห้าม ศาลก็ต้องฟังข้อเท็จจริงตามคดีอาญา และยกฟ้องคดีแพ่งในข้อเท็จจริงนั้นด้วย(สุมิตร ฟักทองพรรณ-กฤษณ์ โสภิตกุล-ชุบ วีระเวคิน)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2461/2518นายประทีป แข่งเพ็ญแขโจทก์นางใจ ขำดีจำเลย ป.วิ.อ. ม. 46 ป.วิ.พ. ม. 248คดีอาญาศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามศาลชั้นต้นให้ยกฟ้อง ฎีกาไม่ได้ แม้ส่วนแพ่งทุนทรัพย์สูงฎีกาได้ ไม่ต้องห้าม ศาลก็ต้องฟังข้อเท็จจริงตามคดีอาญา และยกฟ้องคดีแพ่งในข้อเท็จจริงนั้นด้วย(สุมิตร ฟักทองพรรณ-กฤษณ์ โสภิตกุล-ชุบ วีระเวคิน)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 277/2485หลักกฎหมาย: ฟ้องว่ามีการแบ่งมรดกกันเสร็จเด็ดขาดแล้ว จำเลยปฏิเสธดังนี้ คดีมีประเด็นว่าการแบ่งมรดกกันแล้วหรือไม่ ซึ่งต้องพิจารณาฟังข้อเท็จจริงก่อน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 277/2485นายแวว เนตรหนู นายไว เนตรหนูโจทก์นางเมี้ยน เนตรหนู ในฐานะส่วนตัว และผู้แทนโดยชอบธรรมของจำเลยเด็กชายเริ่ม เนตรหนู เด็กหญิงประจง เนตรหนูจำเลย ป.พ.พ. ม. 1750 ป.วิ.พ. ม. 172ฟ้องว่ามีการแบ่งมรดกกันเสร็จเด็ดขาดแล้ว จำเลยปฏิเสธดังนี้ คดีมีประเด็นว่าการแบ่งมรดกกันแล้วหรือไม่ ซึ่งต้องพิจารณาฟังข้อเท็จจริงก่อน(ทิพปัญญา-นิติศาสตร์-เลขวณิชธรรมวิทักษ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 277/2485นายแวว เนตรหนู นายไว เนตรหนูโจทก์นางเมี้ยน เนตรหนู ในฐานะส่วนตัว และผู้แทนโดยชอบธรรมของจำเลยเด็กชายเริ่ม เนตรหนู เด็กหญิงประจง เนตรหนูจำเลย ป.พ.พ. ม. 1750 ป.วิ.พ. ม. 172ฟ้องว่ามีการแบ่งมรดกกันเสร็จเด็ดขาดแล้ว จำเลยปฏิเสธดังนี้ คดีมีประเด็นว่าการแบ่งมรดกกันแล้วหรือไม่ ซึ่งต้องพิจารณาฟังข้อเท็จจริงก่อน(ทิพปัญญา-นิติศาสตร์-เลขวณิชธรรมวิทักษ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศกระทรวงสาธารณสุขประกาศกระทรวงสาธารณสุขเรื่องยาสามัญประจำบ้านแผนโบราณ (ฉบับที่ ๒)พ.ศ. ๒๕๕๗ อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๗๖ (๕) (๗) (๘) (๙) และมาตรา ๗๘แห่งพระราชบัญญัติยา พ.ศ. ๒๕๑๐ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติยา (ฉบับที่ ๓)พ.ศ. ๒๕๒๒ อันเป็นกฎหมายที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคลซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๓๓ มาตรา ๔๑ มาตรา ๔๓ และมาตรา ๔๕ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยบัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมายรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข โดยคำแนะนำของคณะกรรมการยา ในการประชุมครั้งที่๔/๒๕๕๖ เมื่อวันที่ ๒๑ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๕๖ ออกประกาศไว้ ดังต่อไปนี้ข้อ ๑[๑] ประกาศฉบับนี้ให้มีผลใช้บังคับนับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปข้อ ๒ ให้ยกเลิกความใน๓.๑ ของข้อ ๓ แห่งประกาศกระทรวงสาธารณสุข เรื่อง ยาสามัญประจำบ้านแผนโบราณ พ.ศ.๒๕๕๖ ลงวันที่ ๑๖ มกราคม ๒๕๕๖ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน๓.๑ตำรับยาจะต้องมีตัวยาตรงตามที่ระบุไว้ในประกาศไม่น้อยกว่า ๓ ชนิด ยกเว้นยาทาบรรเทาอาการปวดเมื่อย ยาบรรเทาอาการผื่นคันตามผิวหนัง (ยาสำหรับใช้ภายนอก)ยาแก้กลากเกลื้อน (ยาสำหรับใช้ภายนอก) ยาบรรเทาแผลฝี (ยาสำหรับใช้ภายนอก)ยาทาแผลไฟไหม้น้ำร้อนลวก ยาทาบรรเทาอาการแมลงกัดต่อย ยาบรรเทาอาการเจ็บคอและยาทาแก้ลิ้นเป็นฝ้า ที่อาจมีตัวยาตรงได้ ไม่น้อยกว่า ๑ ชนิดและอาจมีตัวยาช่วยได้โดยเป็นตัวยาช่วยที่อยู่ในกลุ่มยาเดียวกับตัวยาตรงที่ระบุไว้ในประกาศนี้และชนิดของตัวยาตรงรวมกับตัวยาช่วยในตำรับจะต้องไม่น้อยกว่าร้อยละห้าสิบของตำรับที่ระบุไว้ในประกาศยกเว้นตำรับยาเดี่ยวที่ได้รับอนุญาตให้ขึ้นทะเบียนเท่านั้นข้อ ๓ ให้ยกเลิกความในข้อ๘ และข้อ ๙ แห่งประกาศกระทรวงสาธารณสุข เรื่อง ยาสามัญประจำบ้านแผนโบราณ พ.ศ. ๒๕๕๖ลงวันที่ ๑๖ มกราคม พ.ศ. ๒๕๕๖ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทนข้อ ๘ ให้ยาสามัญประจำบ้านที่ได้ขึ้นทะเบียนตำรับยาไว้แล้วตามประกาศกระทรวงสาธารณสุขเรื่อง ยาสามัญประจำบ้านแผนโบราณ ลงวันที่ ๒๖ มิถุนายน ๒๕๔๒ที่ผลิตขึ้นก่อนประกาศนี้มีผลบังคับใช้และไม่ได้เป็นยาสามัญประจำบ้านตามประกาศนี้ให้ยังคงเป็นยาสามัญประจำบ้านต่อไปจนกว่ายาที่ได้ผลิตไว้แล้วนั้นจะสิ้นอายุข้อ ๙ ยาสามัญประจำบ้านตามข้อ ๘ที่ต้องมีการแก้ไขรายละเอียดให้เป็นไปตามประกาศนี้ ให้ผู้รับอนุญาตยื่นคำขอแก้ไขต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ภายในสามร้อยหกสิบห้าวันนับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาหากไม่ดำเนินการภายในกำหนดเวลาดังกล่าวให้ยานั้นเป็นยาแผนโบราณประกาศณ วันที่ ๓๑ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๕๗ประดิษฐสินธวณรงค์รัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุขปริยานุช/ผู้จัดทำ๒๖ พฤษภาคม๒๕๕๗จุฑามาศ/ผู้ตรวจ๓ มิถุนายน๒๕๕๗[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๓๑/ตอนพิเศษ ๗๘ ง/หน้า ๑๘/๑๖ พฤษภาคม ๒๕๕๗
ประกาศคณะกรรมการกํากับตลาดทุนที่ ทน. 7/2565เรื่อง การจัดการกองทุนรวมอสังหาริมทรัพย์(ฉบับที่ 4 )\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_ อาศัยอํานาจตามความในมาตรา 16/6 วรรคสอง (1) แห่งพระราชบัญญัติหลักทรัพย์ และตลาดหลักทรัพย์ พ.ศ. 2535 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ (ฉบับที่ 4) พ.ศ. 2551 และมาตรา 117 แห่งพระราชบัญญัติหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ พ.ศ. 2535 คณะกรรมการกํากับตลาดทุนออกประกาศไว้ดังต่อไปนี้ข้อ 1 ให้ยกเลิกความในบทนิยามคําว่า "ผู้จองซื้อพิเศษ" ในข้อ 3 แห่งประกาศคณะกรรมการกํากับตลาดทุน ที่ ทน. 36/2562 เรื่อง การจัดการกองทุนรวมอสังหาริมทรัพย์ ลงวันที่ 25 เมษายน พ.ศ. 2562 และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน""ผู้จองซื้อพิเศษ" หมายความว่า ผู้ลงทุนที่หนังสือชี้ชวนระบุวิธีการจัดสรรไว้แยกต่างหากจากผู้จองซื้อทั่วไปโดยผู้ลงทุนดังกล่าวเป็นบุคคลที่มีลักษณะดังต่อไปนี้(1) ผู้ลงทุนสถาบันตามประกาศคณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ ที่ กจ. 39/2564 เรื่อง การกําหนดบทนิยามผู้ลงทุนสถาบัน ผู้ลงทุนรายใหญ่พิเศษ และผู้ลงทุนรายใหญ่ ลงวันที่ 24 ธันวาคม พ.ศ. 2564 แต่ไม่รวมถึงผู้ลงทุนตามข้อ 5(10) (17) (21) (22) (23) (24) (25) และ (26) แห่งประกาศฉบับดังกล่าว(2) กองทุนส่วนบุคคลซึ่งบริษัทหลักทรัพย์รับจัดการเงินทุนของผู้ลงทุนตาม (1) หรือ ผู้ลงทุนตาม (3) ถึง (10)(3) ส่วนราชการและรัฐวิสาหกิจตามกฎหมายว่าด้วยวิธีการงบประมาณ หรือนิติบุคคลอื่นที่มีกฎหมายเฉพาะจัดตั้งขึ้น(4) สภากาชาดไทย หรือมูลนิธิเพื่อสาธารณะประโยชน์(5) สหกรณ์ออมทรัพย์ หรือชุมนุมสหกรณ์(6) สถาบันการเงินระหว่างประเทศที่ประเทศไทยเป็นสมาชิก(7) โครงการจัดการลงทุนต่างประเทศที่เสนอขายหน่วยต่อผู้ลงทุนเป็นการทั่วไป(8) ผู้ลงทุนต่างประเทศซึ่งมีลักษณะเดียวกับผู้ลงทุนดังต่อไปนี้ (ก) ผู้ลงทุนสถาบันตาม (1) แต่ไม่รวมถึงบริษัทเงินทุน บริษัทเครดิตฟองซิเอร์ กองทุนรวม และผู้ประกอบธุรกิจสัญญาซื้อขายล่วงหน้าตามกฎหมายว่าด้วยสัญญาซื้อขายล่วงหน้า (ข) ผู้ลงทุนตาม (3) (ค) กองทุนส่วนบุคคลที่เป็นการรับจัดการเงินทุนของผู้ลงทุนตาม (ก) หรือ (ข)(9) นิติบุคคลซึ่งมีผู้ลงทุนตาม (1) ถึง (8) ถือหุ้นรวมกันเกินกว่าร้อยละ 75 ของจํานวนหุ้นที่มีสิทธิออกเสียงทั้งหมด(10) ผู้ลงทุนอื่นใดตามที่สํานักงานประกาศกําหนด" ข้อ 2 ประกาศนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2565 เป็นต้นไป ประกาศ ณ วันที่ 23 มิถุนายน พ.ศ. 2565 (นางสาวรื่นวดี สุวรรณมงคล) เลขาธิการ สํานักงานคณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ ประธานกรรมการ คณะกรรมการกํากับตลาดทุน
ระเบียบกระทรวงยุติธรรมระเบียบกระทรวงยุติธรรมว่าด้วยการจ่ายค่าป่วยการค่าพาหนะเดินทาง และค่าเช่าที่พักแก่ผู้ทรงคุณวุฒิหรือผู้เชี่ยวชาญที่ศาลขอให้มาให้ความเห็นตามพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลทรัพย์สินทางปัญญาและการค้าระหว่างประเทศและวิธีพิจารณาคดีทรัพย์สินทางปัญญาและการค้าระหว่างประเทศพ.ศ. ๒๕๓๙มาตรา ๓๑ และมาตรา ๓๒พ.ศ. ๒๕๔๐[๑] โดยที่เป็นการสมควรให้มีระเบียบว่าด้วยการจ่ายค่าป่วยการค่าพาหนะเดินทางและค่าเช่าที่พักแก่ผู้ทรงคุณวุฒิหรือผู้เชี่ยวชาญที่ศาลขอให้มาให้ความเห็นเพื่อประกอบการพิจารณาพิพากษาคดีอาศัยอำนาจตามความในมาตรา๓๑ และมาตรา ๓๒แห่งพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลทรัพย์สินทางปัญญาและการค้าระหว่างประเทศและวิธีพิจารณาคดีทรัพย์สินทางปัญญาและการค้าระหว่างประเทศพ.ศ. ๒๕๓๙ กระทรวงยุติธรรมจึงวางระเบียบไว้ ดังต่อไปนี้ข้อ๑ ระเบียบนี้เรียกว่า ระเบียบกระทรวงยุติธรรมว่าด้วยการจ่ายค่าป่วยการค่าพาหนะเดินทางและค่าเช่าที่พักแก่ผู้ทรงคุณวุฒิหรือผู้เชี่ยวชาญที่ศาลขอให้มาให้ความเห็นตามพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลทรัพย์สินทางปัญญาและการค้าระหว่างประเทศและวิธีพิจารณาคดีทรัพย์สินทางปัญญาและการค้าระหว่างประเทศพ.ศ. ๒๕๓๙ มาตรา ๓๑ และมาตรา ๓๒ พ.ศ. ๒๕๔๐ข้อ๒ระเบียบนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันเปิดทำการศาลทรัพย์สินทางปัญญาและการค้าระหว่างประเทศกลางเป็นต้นไปข้อ๓ให้ศาลเป็นผู้มีอำนาจอนุมัติในการเบิกจ่ายค่าป่วยการ ค่าพาหนะเดินทางและค่าเช่าที่พักแก่ผู้ทรงคุณวุฒิหรือผู้เชี่ยวชาญที่ศาลขอให้มาให้ความเห็นเพื่อประกอบการพิจารณาพิพากษาคดีตามพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลทรัพย์สินทางปัญญาและการค้าระหว่างประเทศและวิธีพิจารณาคดีทรัพย์สินทางปัญญาและการค้าระหว่างประเทศพ.ศ. ๒๕๓๙ มาตรา ๓๑ และมาตรา ๓๒เมื่อผู้เชี่ยวชาญหรือผู้ทรงคุณวุฒิได้ปฏิบัติหน้าที่เสร็จสิ้นในแต่ละครั้ง ทั้งนี้ ตามหลักเกณฑ์ที่กำหนดในข้อ ๔และข้อ ๕ข้อ๔ค่าป่วยการที่จ่ายให้แก่ผู้ทรงคุณวุฒิหรือผู้เชี่ยวชาญให้คิดเป็นรายชั่วโมงในอัตราตามที่ศาลเห็นสมควรกำหนดแต่ต้องไม่ต่ำกว่าชั่วโมงละ ๕๐๐ บาท และไม่เกินชั่วโมงละ ๑,๐๐๐ บาทแต่ค่าป่วยการที่ศาลสั่งจ่ายแก่ผู้ทรงคุณวุฒิหรือผู้เชี่ยวชาญสำหรับการปฏิบัติหน้าที่ครั้งหนึ่งต้องมีจำนวนไม่น้อยกว่า๕๐๐ บาทในการกำหนดค่าป่วยการให้แก่ผู้ทรงคุณวุฒิหรือผู้เชี่ยวชาญให้ศาลพิจารณาถึงคุณวุฒิและความเชี่ยวชาญของผู้ทรงคุณวุฒิหรือผู้เชี่ยวชาญตลอดจนพฤติการณ์อื่นใดที่ศาลเห็นสมควรนำมาประกอบการพิจารณาข้อ๕ ผู้ทรงคุณวุฒิหรือผู้เชี่ยวชาญที่ศาลทรัพย์สินทางปัญญาและการค้าระหว่างประเทศขอให้มาให้ความเห็นมีสิทธิได้รับค่าพาหนะเดินทางและค่าเช่าที่พักดังนี้๕.๑ผู้ที่เป็นข้าราชการหรือลูกจ้างของทางราชการให้ใช้สิทธิเบิกจ่ายได้ตามพระราชกฤษฎีกาค่าใช้จ่ายในการเดินทางไปราชการ พ.ศ. ๒๕๒๖และที่แก้ไขเพิ่มเติม๕.๒ผู้ที่เป็นบุคคลภายนอกให้มีสิทธิในการเบิกจ่ายได้ตามพระราชกฤษฎีกาค่าใช้จ่ายในการเดินทางไปราชการ พ.ศ.๒๕๒๖และที่แก้ไขเพิ่มเติมโดยเทียบตำแหน่งผู้ทรงคุณวุฒิหรือผู้เชี่ยวชาญเทียบเท่าตำแหน่งข้าราชการพลเรือนระดับ๙ข้อ๖ให้ปลัดกระทรวงยุติธรรมรักษาการตามระเบียบนี้ประกาศ ณ วันที่ ๑๖ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๔๐สุทัศน์ เงินหมื่นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรมวิชชุตา/ผู้จัดทำ๒๘ มิถุนายน ๒๕๕๔[๑] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๑๕/ตอนที่ ๕ ง/หน้า ๓๗/๑๕ มกราคม ๒๕๔๑
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 409/2504หลักกฎหมาย: การนับระยะเวลายื่นคำให้การภายใน 8 วัน ตามที่ ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา 177,178 บัญญัติไว้นั้นต้องนับตามวิธีประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 158,160 บัญญัติไว้ คือไม่นับวันแรกแห่งระยะเวลานั้นรวมคำนวณเข้าด้วยถ้าระยะเวลานั้นผ่อนออกไป ให้นับเอาวันซึ่งต่อจากวันสุดท้ายแห่งระยะเวลาเดิมนั้นเป็นวันต้นแห่งระยะเวลาซึ่งผ่อนออกไป ศาลชั้นต้นสั่งในวันที่ 22 สิงหาคม 2503 ว่าให้ยึดเวลายื่นคำให้การไป 3 วัน จำเลยมีสิทธิยื่นคำให้การได้ในวันที่ 25 สิงหาคม 2503 ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 409/2504นายคำพา กาญจนะพัฒน์โจทก์นายกีเฮียง แซ่เตีย ที่ 1 นายบุญเพ็ง ศรีวรมย์ ที่ 2จำเลย ป.พ.พ. ป.วิ.พ. การนับระยะเวลายื่นคำให้การภายใน 8 วัน ตามที่ ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา 177,178 บัญญัติไว้นั้นต้องนับตามวิธีประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 158,160 บัญญัติไว้ คือไม่นับวันแรกแห่งระยะเวลานั้นรวมคำนวณเข้าด้วยถ้าระยะเวลานั้นผ่อนออกไป ให้นับเอาวันซึ่งต่อจากวันสุดท้ายแห่งระยะเวลาเดิมนั้นเป็นวันต้นแห่งระยะเวลาซึ่งผ่อนออกไป ศาลชั้นต้นสั่งในวันที่ 22 สิงหาคม 2503 ว่าให้ยึดเวลายื่นคำให้การไป 3 วัน จำเลยมีสิทธิยื่นคำให้การได้ในวันที่ 25 สิงหาคม 2503(พิสัยสารคุณ-สัญญา ธรรมศักดิ์-เจริญ ฤทธิศาสตร์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 409/2504นายคำพา กาญจนะพัฒน์โจทก์นายกีเฮียง แซ่เตีย ที่ 1 นายบุญเพ็ง ศรีวรมย์ ที่ 2จำเลย ป.พ.พ. ป.วิ.พ. การนับระยะเวลายื่นคำให้การภายใน 8 วัน ตามที่ ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา 177,178 บัญญัติไว้นั้นต้องนับตามวิธีประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 158,160 บัญญัติไว้ คือไม่นับวันแรกแห่งระยะเวลานั้นรวมคำนวณเข้าด้วยถ้าระยะเวลานั้นผ่อนออกไป ให้นับเอาวันซึ่งต่อจากวันสุดท้ายแห่งระยะเวลาเดิมนั้นเป็นวันต้นแห่งระยะเวลาซึ่งผ่อนออกไป ศาลชั้นต้นสั่งในวันที่ 22 สิงหาคม 2503 ว่าให้ยึดเวลายื่นคำให้การไป 3 วัน จำเลยมีสิทธิยื่นคำให้การได้ในวันที่ 25 สิงหาคม 2503(พิสัยสารคุณ-สัญญา ธรรมศักดิ์-เจริญ ฤทธิศาสตร์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศนายทะเบียนประกาศนายทะเบียนเรื่องการกำหนดอัตราเบี้ยประกันภัย สำหรับการประกันภัยรถตามพระราชบัญญัติคุ้มครองผู้ประสบภัยจากรถพ.ศ. ๒๕๓๕ เพื่อให้อัตราเบี้ยประกันภัยสอดคล้องกับกฎกระทรวงซึ่งออกตามความในพระราชบัญญัติคุ้มครองผู้ประสบภัยจากรถ พ.ศ. ๒๕๓๕ที่ยกเว้นรถจักรยานยนต์ที่จดทะเบียนไว้ก่อนวันที่ ๕ เมษายน พ.ศ. ๒๕๓๖รถยนต์สามล้อที่แปรสภาพมาจากรถจักรยานยนต์ (รถสกายแลป)และรถใช้งานเกษตรกรรมตามกฎหมายว่าด้วยรถยนต์ไม่ต้องจัดให้มีการประกันความเสียหายและให้มีเงินสมทบเข้ากองทุนเงินทดแทนผู้ประสบภัยไม่น้อยกว่าร้อยละ ๗ ของเบี้ยประกันภัยที่ได้รับจากผู้เอาประกันภัยอาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๓๐ วรรค ๒แห่งพระราชบัญญัติประกันวินาศภัย พ.ศ. ๒๕๓๕นายทะเบียนเห็นสมควรให้เปลี่ยนอัตราเบี้ยประกันภัย ไม่รวมภาษีอากรสำหรับการประกันภัยรถ ตามพระราชบัญญัติคุ้มครองผู้ประสบภัยจากรถ พ.ศ. ๒๕๓๕ เสียใหม่ให้เป็นอัตราเบี้ยประกันภัยสูงสุดสำหรับการรับประกันภัยรถตามพระราชบัญญัติคุ้มครองผู้ประสบภัยจากรถ พ.ศ. ๒๕๓๕ ไม่รวมภาษีอากรตามเอกสารแนบท้ายประกาศนี้ จำนวน ๑ แผ่นทั้งนี้ให้ใช้บังคับ ตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไป[๑]ประกาศณ วันที่ ๑๗ กันยายน ๒๕๓๖สนิท วรปัญญาอธิบดีกรมการประกันภัย[เอกสารแนบท้าย]๑. อัตราเบี้ยประกันภัยไม่รวมภาษีออกตามความในพระราชบัญญัติคุ้มครองผู้ประสบภัยจากรถ พ.ศ. ๒๕๓๕(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)นันทพล/ปรับปรุง๘ธันวาคม ๒๕๔๙[๑]ราชกิจจานุเบกษา.เล่ม ๑๑๐/ตอนที่ ๒๐๕/ฉบับพิเศษหน้า ๗/๘ ธันวาคม ๒๕๓๖
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 65147หลักกฎหมาย: ฎีกาที่ว่า อาชญาบัตรของกลาง ไม่มีลักษณะเหมือนของจริงไม่ทำให้ผู้พบเห็นหลงเชื่อว่าเป็นเอกสารราชการที่แท้จริงนั้นเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 645/2517พนักงานอัยการกรมอัยการโจทก์นายเต็กสูน แซ่ตั้งจำเลย ป.วิ.อ. ม. 218ฎีกาที่ว่า อาชญาบัตรของกลาง ไม่มีลักษณะเหมือนของจริงไม่ทำให้ผู้พบเห็นหลงเชื่อว่าเป็นเอกสารราชการที่แท้จริงนั้นเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง(พิชัย รชตะนันทน์-ศวิต สมหวัง-อุดม ทันด่วน)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 645/2517พนักงานอัยการกรมอัยการโจทก์นายเต็กสูน แซ่ตั้งจำเลย ป.วิ.อ. ม. 218ฎีกาที่ว่า อาชญาบัตรของกลาง ไม่มีลักษณะเหมือนของจริงไม่ทำให้ผู้พบเห็นหลงเชื่อว่าเป็นเอกสารราชการที่แท้จริงนั้นเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง(พิชัย รชตะนันทน์-ศวิต สมหวัง-อุดม ทันด่วน)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ข้อบังคับมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ว่าด้วยการแบ่งส่วนงานในคณะวิศวกรรมศาสตร์เป็นภาควิชาพ.ศ. ๒๕๖๑ โดยที่เป็นการสมควรแบ่งส่วนงานในคณะวิศวกรรมศาสตร์เป็นภาควิชาอาศัยอำนาจตามความในมาตรา๙ แห่งพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ พ.ศ. ๒๕๕๘ ประกอบกับข้อ ๑๔ แห่งข้อบังคับมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ว่าด้วยการจัดตั้งและการแบ่งส่วนงานของมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ พ.ศ. ๒๕๕๙สภามหาวิทยาลัยได้มีมติในการประชุมครั้งที่ ๔/๒๕๖๑ วันที่ ๓๐ เมษายน ๒๕๖๑ให้ออกข้อบังคับไว้ดังนี้ข้อ๑ ข้อบังคับนี้เรียกว่าข้อบังคับมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ว่าด้วยการแบ่งส่วนงานในคณะวิศวกรรมศาสตร์เป็นภาควิชาพ.ศ. ๒๕๖๑ข้อ๒[๑] ข้อบังคับนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปข้อ๓ ให้แบ่งส่วนงานในคณะวิศวกรรมศาสตร์เป็นภาควิชาดังนี้(๑)ภาควิชาวิศวกรรมไฟฟ้าและคอมพิวเตอร์(๒)ภาควิชาวิศวกรรมอุตสาหการ(๓)ภาควิชาวิศวกรรมเครื่องกล(๔)ภาควิชาวิศวกรรมโยธา(๕)ภาควิชาวิศวกรรมเคมีข้อ๔ ให้อธิการบดีเป็นผู้รักษาการตามข้อบังคับนี้ประกาศณ วันที่ ๗ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๖๑ศาสตราจารย์พิเศษนรนิติเศรษฐบุตรนายกสภามหาวิทยาลัยพิมพ์มาดา/จัดทำ๒๐สิงหาคม ๒๕๖๑[๑]ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๓๕/ตอนพิเศษ ๑๔๔ ง/หน้า ๓๑/๒๑ มิถุนายน ๒๕๖๑
คําสั่งกรมบังคับคดีที่ 62/2552 เรื่อง การเรียกเก็บภาษีมูลค่าเพิ่มจากการขายทอดตลาดทรัพย์สินของผู้ประกอบการจดทะเบียนภาษีมูลค่าเพิ่ม------------------------------------- ตามที่ประมวลรัษฎากรมาตรา 83/5 กําหนดให้ผู้ทอดตลาดซึ่งขายทอดตลาดทรัพย์สินของ ผู้ประกอบการจดทะเบียนภาษีมูลค่าเพิ่ม รวมถึงกรณีที่ส่วนราชการขายทรัพย์สินของผู้ประกอบการจดทะเบียน ที่ถูกยึดมาตามกฎหมายโดยวิธีอื่นนอกจากการขายทอดตลาดมีหน้าที่นําส่งภาษีมูลค่าเพิ่ม เจ้าพนักงานของ กรมบังคับคดีซึ่งถือเป็นผู้ทอดตลาด ในการขายทอดตลาดทรัพย์สินของคู่ความรวมถึงเป็นผู้ดําเนินการขายโดย วิธีอื่นนอกจากการขายทอดตลาดเพื่อบังคับคดีตามคําพิพากษาหรือคําสั่งศาล จึงมีหน้าที่นําส่งภาษีมูลค่าเพิ่ม ของลูกหนี้ตามคําพิพากษาซึ่งเป็นผู้ประกอบการจดทะเบียนภาษีมูลค่าเพิ่ม นั้น เพื่อให้การปฏิบัติงานในเรื่องดังกล่าวเป็นไปด้วยความถูกต้อง เรียบร้อย และเป็นแนวทาง เดียวกัน จึงมีคําสั่งดังต่อไปนี้ข้อ ๑ ก่อนที่เจ้าพนักงานบังคับคดีจะร่างประกาศขายทอดตลาดสังหาริมทรัพย์ของลูกหนี้ตาม คําพิพากษาที่ยึดไว้ ให้เจ้าพนักงานบังคับคดีตรวจดูว่าลูกหนี้ตามคําพิพากษานั้นเป็นผู้ประกอบการจดทะเบียน ภาษีมูลค่าเพิ่มหรือไม่ โดยตรวจดูได้จากเว็บไซต์ของกรมสรรพากร ( ) หรือตรวจจาก สํานักงานสรรพากรพื้นที่หรือสํานักงานสรรพากรจังหวัดที่ลูกหนี้ตามคําพิพากษานั้นมีภูมิลําเนาอยู่ในเขตข้อ ๒ หากพบว่าลูกหนี้ตามคําพิพากษานั้นเป็นผู้ประกอบการจดทะเบียนภาษีมูลค่าเพิ่ม ให้เจ้าพนักงาน บังคับคดีระบุเพิ่มเติมในประกาศขายทอดตลาดว่า "ผู้ซื้อมีหน้าที่ต้องชําระภาษีมูลค่าเพิ่มในอัตราตามที่ กฎหมายกําหนดนอกเหนือจากราคาที่เจ้าพนักงานบังคับคดีเกาะไม้ขายทอดตลาดข้อ ๓ ก่อนทําการขายทอดตลาดทรัพย์สินซึ่งลูกหนี้ตามคําพิพากษาเป็นผู้ประกอบการจดทะเบียน ภาษีมูลค่าเพิ่ม ให้เจ้าพนักงานบังคับคดีแจ้งให้ผู้เข้าร่วมประมูลซื้อทรัพย์ทราบถึงข้อความดังที่กําหนดในข้อ 2ข้อ ๔ ในรายงานการขายทอดตลาดให้เจ้าพนักงานบังคับคดีระบุจํานวนภาษีมูลค่าเพิ่มที่ผู้ซื้อต้องชําระให้ชัดเจนแยกต่างหากจากราคาที่เคาะไม้ขายทอดตลาดข้อ ๕ ให้เจ้าพนักงานบังคับคดีเรียกเก็บภาษีมูลค่าเพิ่มจากผู้ซื้อในวันที่ขายทอดตลาดไว้ โดยคํานวณภาษีมูลค่าเพิ่มในอัตราตามที่กฎหมายกําหนด (ปัจจุบันคิดในอัตราร้อยละ 7 ของราคาที่เกาะไม้ขายทอดตลาด)ข้อ ๖ เมื่อผู้ซื้อชําระราคาทรัพย์และภาษีมูลค่าเพิ่มครบถ้วนแล้ว ให้เจ้าพนักงานบังคับคดีหรือ นักบัญชีแล้วแต่กรณี ออกใบเสร็จรับเงินให้ผู้ซื้อโดยระบุราคาที่เจ้าพนักงานบังคับคดีเกาะไม้ขายทอดตลาดและ จํานวนภาษีมูลค่าเพิ่มที่ผู้ซื้อต้องชําระให้ชัดเจน พร้อมทั้งจัดทําสําเนาใบเสร็จรับเงินให้ลูกหนี้ตามคําพิพากษา ไว้เป็นหน้าข้อ ๗ ให้นักบัญชี ส่งภาษีมูลค่าเพิ่ม โดยยื่นแบบส่งภาษีตามกําหนดวัน เวลา และสถานที่ ที่กรมสรรพากรกําหนดข้อ ๘ ให้เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ถือปฏิบัติตามคําสั่งนี้โดยอนุโลม ทั้งนี้ ตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไปผู้มีอํานาจลงนาม - สั่ง ณ วันที่ 10 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2552 (ลงชื่อ) สิรวัต จันทรัฐ (นายสิรวัต จันทรัฐ) อธิบดีกรมบังคับคดี