คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 81765หลักกฎหมาย: กรณีที่มีการอนุญาตให้ฎีกาได้โดยถูกต้องแล้วในต้นฉบับฎีกา แต่ในสำเนาฉบับที่ส่งให้จำเลยนั้นไม่มีข้อความแสดงไว้ให้ปรากฎ ดังนี้ไม่ทำให้ฎีกานั้นไม่ชอบ อธิบดีกรมอัยการมีอำนาจรับรองฎีกาของเอกชนที่ฟ้องคดีอาญาได้โจทก์ทั้ง ๒ สำนวน ฟ้องว่า จำเลยสมคบกันฉ้อโกงโจทก์ ขอให้ลงโทษ จำเลยทั้งสองให้การปฏิเสธ ศาลแขวงลำปางสืบพยานแล้วเห็นว่า จำเลยมีความผิด ควรลงโทษจำคุกคนละ ๑ ปี ๖ เดือน แต่เกินอำนาจศาลแขวงที่จะพิพากษา จึงทำความเห็นส่งสำนวนไปให้ศาลจังหวัดลำปางพิพากษา ศาลจังหวัดลำปางเห็นว่า การกระทำของจำเลยไม่เป็นความผิดตามฟ้องจึงพิพากษายกฟ้อง โจทก์ทั้งสองอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ทั้งสองฎีกา จำเลยคัดค้านฎีกาของโจทก์ว่าไม่ควรรับไว้ เพราะ (๑) สำเนาฎีกาของผู้ว่าคดีที่จำเลยได้รับไม่มีผู้พิพากษาหรืออธิบดีกรมอัยการรับรอง (๒) ฎีกาของโจทก์ร่วมซึ่งมิใช่พนักงานอัยการนั้น ไม่มีผู้พิพากษารับรองให้ฎีกา แต่กลับมีคำรับรองของอธิบดีกรมอัยการ เป็นการไม่ชอบ ศาลฎีกาวินิจฉัยข้อคัดค้านว่า (๑) ปรากฎว่าในฎีกาของผู้ว่าคดีมีผู้พิพากษาซึ่งพิจารณาอนุญาตให้ฎีกาได้แล้ว เป็นการถูกต้องตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๒๒๑ การที่ในสำเนาฉบับที่จำเลยได้รับไม่มีข้อความดังกล่าว อาจเป็นเพียงเรื่องผิดพลาดในการส่งสำเนา ไม่เป็นเหตุถึงกับทำให้ฎีกาอันแท้จริงเสียไป (๒) อธิบดีกรมอัยการมีอำนาจรับรองฎีกาของโจทก์ร่วมได้ ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๒๒๑ นอกจากนั้น ศาลฎีกาวินิจฉัยข้อเท็จจริงซึ่งฎีกา และพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1039 - 1040/2504ผู้ว่าคดีศาลแขวงลำปางโจทก์นายมงคล ชัยนิรันดร์ ที่1นายเสรี อินทรายศ ที่ 2จำเลยองค์การอุตสาหกรรมป่าไม้โจทก์นายมงคล ชัยนิลพันธ์ ที่1นายเสรี อินทรายศ ที่ 2จำเลย ป.วิ.อ. ม. 221 ป.วิ.พ. ม. 67กรณีที่มีการอนุญาตให้ฎีกาได้โดยถูกต้องแล้วในต้นฉบับฎีกา แต่ในสำเนาฉบับที่ส่งให้จำเลยนั้นไม่มีข้อความแสดงไว้ให้ปรากฎ ดังนี้ไม่ทำให้ฎีกานั้นไม่ชอบ อธิบดีกรมอัยการมีอำนาจรับรองฎีกาของเอกชนที่ฟ้องคดีอาญาได้โจทก์ทั้ง ๒ สำนวน ฟ้องว่า จำเลยสมคบกันฉ้อโกงโจทก์ ขอให้ลงโทษ จำเลยทั้งสองให้การปฏิเสธ ศาลแขวงลำปางสืบพยานแล้วเห็นว่า จำเลยมีความผิด ควรลงโทษจำคุกคนละ ๑ ปี ๖ เดือน แต่เกินอำนาจศาลแขวงที่จะพิพากษา จึงทำความเห็นส่งสำนวนไปให้ศาลจังหวัดลำปางพิพากษา ศาลจังหวัดลำปางเห็นว่า การกระทำของจำเลยไม่เป็นความผิดตามฟ้องจึงพิพากษายกฟ้อง โจทก์ทั้งสองอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ทั้งสองฎีกา จำเลยคัดค้านฎีกาของโจทก์ว่าไม่ควรรับไว้ เพราะ (๑) สำเนาฎีกาของผู้ว่าคดีที่จำเลยได้รับไม่มีผู้พิพากษาหรืออธิบดีกรมอัยการรับรอง (๒) ฎีกาของโจทก์ร่วมซึ่งมิใช่พนักงานอัยการนั้น ไม่มีผู้พิพากษารับรองให้ฎีกา แต่กลับมีคำรับรองของอธิบดีกรมอัยการ เป็นการไม่ชอบ ศาลฎีกาวินิจฉัยข้อคัดค้านว่า (๑) ปรากฎว่าในฎีกาของผู้ว่าคดีมีผู้พิพากษาซึ่งพิจารณาอนุญาตให้ฎีกาได้แล้ว เป็นการถูกต้องตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๒๒๑ การที่ในสำเนาฉบับที่จำเลยได้รับไม่มีข้อความดังกล่าว อาจเป็นเพียงเรื่องผิดพลาดในการส่งสำเนา ไม่เป็นเหตุถึงกับทำให้ฎีกาอันแท้จริงเสียไป (๒) อธิบดีกรมอัยการมีอำนาจรับรองฎีกาของโจทก์ร่วมได้ ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๒๒๑ นอกจากนั้น ศาลฎีกาวินิจฉัยข้อเท็จจริงซึ่งฎีกา และพิพากษายืน(อนุสสรนิติสาร-ชวน สิงหลกะ-การุณย์นราทร)ศาลจังหวัดลำปาง - นายอุดม บรรลือสินธุ์ศาลอุทธรณ์ - ขุนสิทธิสำรวจแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ทั้ง ๒ สำนวน ฟ้องว่า จำเลยสมคบกันฉ้อโกงโจทก์ ขอให้ลงโทษ จำเลยทั้งสองให้การปฏิเสธ ศาลแขวงลำปางสืบพยานแล้วเห็นว่า จำเลยมีความผิด ควรลงโทษจำคุกคนละ ๑ ปี ๖ เดือน แต่เกินอำนาจศาลแขวงที่จะพิพากษา จึงทำความเห็นส่งสำนวนไปให้ศาลจังหวัดลำปางพิพากษา ศาลจังหวัดลำปางเห็นว่า การกระทำของจำเลยไม่เป็นความผิดตามฟ้องจึงพิพากษายกฟ้อง โจทก์ทั้งสองอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ทั้งสองฎีกา จำเลยคัดค้านฎีกาของโจทก์ว่าไม่ควรรับไว้ เพราะ (๑) สำเนาฎีกาของผู้ว่าคดีที่จำเลยได้รับไม่มีผู้พิพากษาหรืออธิบดีกรมอัยการรับรอง (๒) ฎีกาของโจทก์ร่วมซึ่งมิใช่พนักงานอัยการนั้น ไม่มีผู้พิพากษารับรองให้ฎีกา แต่กลับมีคำรับรองของอธิบดีกรมอัยการ เป็นการไม่ชอบ ศาลฎีกาวินิจฉัยข้อคัดค้านว่า (๑) ปรากฎว่าในฎีกาของผู้ว่าคดีมีผู้พิพากษาซึ่งพิจารณาอนุญาตให้ฎีกาได้แล้ว เป็นการถูกต้องตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๒๒๑ การที่ในสำเนาฉบับที่จำเลยได้รับไม่มีข้อความดังกล่าว อาจเป็นเพียงเรื่องผิดพลาดในการส่งสำเนา ไม่เป็นเหตุถึงกับทำให้ฎีกาอันแท้จริงเสียไป (๒) อธิบดีกรมอัยการมีอำนาจรับรองฎีกาของโจทก์ร่วมได้ ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๒๒๑ นอกจากนั้น ศาลฎีกาวินิจฉัยข้อเท็จจริงซึ่งฎีกา และพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1039 - 1040/2504ผู้ว่าคดีศาลแขวงลำปางโจทก์นายมงคล ชัยนิรันดร์ ที่1นายเสรี อินทรายศ ที่ 2จำเลยองค์การอุตสาหกรรมป่าไม้โจทก์นายมงคล ชัยนิลพันธ์ ที่1นายเสรี อินทรายศ ที่ 2จำเลย ป.วิ.อ. ม. 221 ป.วิ.พ. ม. 67กรณีที่มีการอนุญาตให้ฎีกาได้โดยถูกต้องแล้วในต้นฉบับฎีกา แต่ในสำเนาฉบับที่ส่งให้จำเลยนั้นไม่มีข้อความแสดงไว้ให้ปรากฎ ดังนี้ไม่ทำให้ฎีกานั้นไม่ชอบ อธิบดีกรมอัยการมีอำนาจรับรองฎีกาของเอกชนที่ฟ้องคดีอาญาได้โจทก์ทั้ง ๒ สำนวน ฟ้องว่า จำเลยสมคบกันฉ้อโกงโจทก์ ขอให้ลงโทษ จำเลยทั้งสองให้การปฏิเสธ ศาลแขวงลำปางสืบพยานแล้วเห็นว่า จำเลยมีความผิด ควรลงโทษจำคุกคนละ ๑ ปี ๖ เดือน แต่เกินอำนาจศาลแขวงที่จะพิพากษา จึงทำความเห็นส่งสำนวนไปให้ศาลจังหวัดลำปางพิพากษา ศาลจังหวัดลำปางเห็นว่า การกระทำของจำเลยไม่เป็นความผิดตามฟ้องจึงพิพากษายกฟ้อง โจทก์ทั้งสองอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ทั้งสองฎีกา จำเลยคัดค้านฎีกาของโจทก์ว่าไม่ควรรับไว้ เพราะ (๑) สำเนาฎีกาของผู้ว่าคดีที่จำเลยได้รับไม่มีผู้พิพากษาหรืออธิบดีกรมอัยการรับรอง (๒) ฎีกาของโจทก์ร่วมซึ่งมิใช่พนักงานอัยการนั้น ไม่มีผู้พิพากษารับรองให้ฎีกา แต่กลับมีคำรับรองของอธิบดีกรมอัยการ เป็นการไม่ชอบ ศาลฎีกาวินิจฉัยข้อคัดค้านว่า (๑) ปรากฎว่าในฎีกาของผู้ว่าคดีมีผู้พิพากษาซึ่งพิจารณาอนุญาตให้ฎีกาได้แล้ว เป็นการถูกต้องตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๒๒๑ การที่ในสำเนาฉบับที่จำเลยได้รับไม่มีข้อความดังกล่าว อาจเป็นเพียงเรื่องผิดพลาดในการส่งสำเนา ไม่เป็นเหตุถึงกับทำให้ฎีกาอันแท้จริงเสียไป (๒) อธิบดีกรมอัยการมีอำนาจรับรองฎีกาของโจทก์ร่วมได้ ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๒๒๑ นอกจากนั้น ศาลฎีกาวินิจฉัยข้อเท็จจริงซึ่งฎีกา และพิพากษายืน(อนุสสรนิติสาร-ชวน สิงหลกะ-การุณย์นราทร)ศาลจังหวัดลำปาง - นายอุดม บรรลือสินธุ์ศาลอุทธรณ์ - ขุนสิทธิสำรวจแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ