phoneee/thai-legal-corpus huggingface dataset:
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 597/2473หลักกฎหมาย: จำเลยสมคบกันไปลักทรัพย์ เจ้าทรัพย์ไล่ตาม จำเลยคนหนึ่งยิงเจ้าทรัพย์ตายดังนี้ จำเลยนอกจากคนที่ยิงเจ้าทรัพย์มีผิดฐานลักทรัพย์เท่านั้นได้ความชั้นแรกจำเลยกับพวกสมคบกันไปลักทรัพย์ของ ม.และ ง. และหาได้ใช้กำลังอย่างใดไม่ ม.ร้องขึ้น จำเลยกับพวกก็ต่างคนต่างหนีไป ม.ไล่ตามจำเลยใช้ปืนยิง ม.ตายดังนี้ ศาลเดิมตัดสินว่าจำเลยทั้ง ๒ มีผิดตาม ม.๓๐๑ ให้จำคุกไว้ตลอดชีวิต ในระหว่างฎีกา ฟ.จำเลยตาย ศาลฎีกาและศาลอุทธรณ์ตัดสินต้องกันฟังว่า ฟ.จำเลยผู้เดียวยิง ม.ตาย ป.จำเลยมิได้เกี่ยวข้องแก่การทำร้าย ม.ด้วย และความผิดที่เกิดขึ้นในชั้นหลังนี้ขาดตอนจากการลักทรัพย์แล้ว ดังนี้ จึงเปนความผิดฉะเพาะตัว ฟ.จำเลยเท่านั้น ป.จำเลยมีผิดเพียงฐานลักทรัพย์ตาม ม.๒๙๓ ให้จำคุกไว้ ๓ ปี ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 597/2473อัยยการพิศณุโลกโจทก์นายเฟื่อง ศรีแก้ง นายมี สุมภรจำเลย ป.อ. ม. 293จำเลยสมคบกันไปลักทรัพย์ เจ้าทรัพย์ไล่ตาม จำเลยคนหนึ่งยิงเจ้าทรัพย์ตายดังนี้ จำเลยนอกจากคนที่ยิงเจ้าทรัพย์มีผิดฐานลักทรัพย์เท่านั้นได้ความชั้นแรกจำเลยกับพวกสมคบกันไปลักทรัพย์ของ ม.และ ง. และหาได้ใช้กำลังอย่างใดไม่ ม.ร้องขึ้น จำเลยกับพวกก็ต่างคนต่างหนีไป ม.ไล่ตามจำเลยใช้ปืนยิง ม.ตายดังนี้ ศาลเดิมตัดสินว่าจำเลยทั้ง ๒ มีผิดตาม ม.๓๐๑ ให้จำคุกไว้ตลอดชีวิต ในระหว่างฎีกา ฟ.จำเลยตาย ศาลฎีกาและศาลอุทธรณ์ตัดสินต้องกันฟังว่า ฟ.จำเลยผู้เดียวยิง ม.ตาย ป.จำเลยมิได้เกี่ยวข้องแก่การทำร้าย ม.ด้วย และความผิดที่เกิดขึ้นในชั้นหลังนี้ขาดตอนจากการลักทรัพย์แล้ว ดังนี้ จึงเปนความผิดฉะเพาะตัว ฟ.จำเลยเท่านั้น ป.จำเลยมีผิดเพียงฐานลักทรัพย์ตาม ม.๒๙๓ ให้จำคุกไว้ ๓ ปี(วิชัย-พรหม-วิกรม)ศาลชั้นต้น - พระอินทประชาศาลอุทธรณ์ - พระยาภศิภาแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ได้ความชั้นแรกจำเลยกับพวกสมคบกันไปลักทรัพย์ของ ม.และ ง. และหาได้ใช้กำลังอย่างใดไม่ ม.ร้องขึ้น จำเลยกับพวกก็ต่างคนต่างหนีไป ม.ไล่ตามจำเลยใช้ปืนยิง ม.ตายดังนี้ ศาลเดิมตัดสินว่าจำเลยทั้ง ๒ มีผิดตาม ม.๓๐๑ ให้จำคุกไว้ตลอดชีวิต ในระหว่างฎีกา ฟ.จำเลยตาย ศาลฎีกาและศาลอุทธรณ์ตัดสินต้องกันฟังว่า ฟ.จำเลยผู้เดียวยิง ม.ตาย ป.จำเลยมิได้เกี่ยวข้องแก่การทำร้าย ม.ด้วย และความผิดที่เกิดขึ้นในชั้นหลังนี้ขาดตอนจากการลักทรัพย์แล้ว ดังนี้ จึงเปนความผิดฉะเพาะตัว ฟ.จำเลยเท่านั้น ป.จำเลยมีผิดเพียงฐานลักทรัพย์ตาม ม.๒๙๓ ให้จำคุกไว้ ๓ ปี ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 597/2473อัยยการพิศณุโลกโจทก์นายเฟื่อง ศรีแก้ง นายมี สุมภรจำเลย ป.อ. ม. 293จำเลยสมคบกันไปลักทรัพย์ เจ้าทรัพย์ไล่ตาม จำเลยคนหนึ่งยิงเจ้าทรัพย์ตายดังนี้ จำเลยนอกจากคนที่ยิงเจ้าทรัพย์มีผิดฐานลักทรัพย์เท่านั้นได้ความชั้นแรกจำเลยกับพวกสมคบกันไปลักทรัพย์ของ ม.และ ง. และหาได้ใช้กำลังอย่างใดไม่ ม.ร้องขึ้น จำเลยกับพวกก็ต่างคนต่างหนีไป ม.ไล่ตามจำเลยใช้ปืนยิง ม.ตายดังนี้ ศาลเดิมตัดสินว่าจำเลยทั้ง ๒ มีผิดตาม ม.๓๐๑ ให้จำคุกไว้ตลอดชีวิต ในระหว่างฎีกา ฟ.จำเลยตาย ศาลฎีกาและศาลอุทธรณ์ตัดสินต้องกันฟังว่า ฟ.จำเลยผู้เดียวยิง ม.ตาย ป.จำเลยมิได้เกี่ยวข้องแก่การทำร้าย ม.ด้วย และความผิดที่เกิดขึ้นในชั้นหลังนี้ขาดตอนจากการลักทรัพย์แล้ว ดังนี้ จึงเปนความผิดฉะเพาะตัว ฟ.จำเลยเท่านั้น ป.จำเลยมีผิดเพียงฐานลักทรัพย์ตาม ม.๒๙๓ ให้จำคุกไว้ ๓ ปี(วิชัย-พรหม-วิกรม)ศาลชั้นต้น - พระอินทประชาศาลอุทธรณ์ - พระยาภศิภาแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 538/2494หลักกฎหมาย: สิทธิในการอาศัยตึกเป็นสิทธิอาศัยดังที่บัญญัติไว้ในประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ บรรพ 4 ลักษณะ 5 ซึ่งว่าด้วยอาศัยและเป็นทรัพย์สิทธิชนิดหนึ่ง อันเกี่ยวกับอสังหาริมทรัพย์ เมื่อมิได้มีการจดทะเบียนสิทธิอาศัยต่อเจ้าพนักงานแล้ว ก็ไม่เป็นการบริบูรณ์ตามมาตรา 1299วรรคหนึ่ง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 538/2494นายอั้งกิมเอี๊ยว ที่ 1 นางลิ่มอุ้ยยู้ ที่ 2โจทก์ผู้ร้องสอดโจทก์นางทิ้ง แซ่แต้โจทก์นางก้วยง่วยง้อจำเลย ป.พ.พ. ม. 100, ม. 1299, ม. 1402สิทธิในการอาศัยตึกเป็นสิทธิอาศัยดังที่บัญญัติไว้ในประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ บรรพ 4 ลักษณะ 5 ซึ่งว่าด้วยอาศัยและเป็นทรัพย์สิทธิชนิดหนึ่ง อันเกี่ยวกับอสังหาริมทรัพย์ เมื่อมิได้มีการจดทะเบียนสิทธิอาศัยต่อเจ้าพนักงานแล้ว ก็ไม่เป็นการบริบูรณ์ตามมาตรา 1299วรรคหนึ่ง(ประวัติ ปัตตพงศ์-ดุลยทัณฑ์ชนาณัติ-นาถปริญญา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 538/2494นายอั้งกิมเอี๊ยว ที่ 1 นางลิ่มอุ้ยยู้ ที่ 2โจทก์ผู้ร้องสอดโจทก์นางทิ้ง แซ่แต้โจทก์นางก้วยง่วยง้อจำเลย ป.พ.พ. ม. 100, ม. 1299, ม. 1402สิทธิในการอาศัยตึกเป็นสิทธิอาศัยดังที่บัญญัติไว้ในประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ บรรพ 4 ลักษณะ 5 ซึ่งว่าด้วยอาศัยและเป็นทรัพย์สิทธิชนิดหนึ่ง อันเกี่ยวกับอสังหาริมทรัพย์ เมื่อมิได้มีการจดทะเบียนสิทธิอาศัยต่อเจ้าพนักงานแล้ว ก็ไม่เป็นการบริบูรณ์ตามมาตรา 1299วรรคหนึ่ง(ประวัติ ปัตตพงศ์-ดุลยทัณฑ์ชนาณัติ-นาถปริญญา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1025/2467หลักกฎหมาย: ผัวเมียการขาดจากผัวเมียการที่สามีต้องรับโทษจำคุกฐานลักเล่นการพนันนั้น ไม่เปนเหตุให้สามีภรรยานั้นขาดจากกันได้ ( ศาลจังหวัดพัทลุงพิพากษาว่าผัวเมียขาดกันตามกฎหมายผัวเมียมาตรา ๗๕ โดยถือว่าผัวเปนโจร ) ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1025/2467นายแสง ปุสบรรวัณณะโจทก์นายจุน ฯล.ผัวเมียการขาดจากผัวเมียการที่สามีต้องรับโทษจำคุกฐานลักเล่นการพนันนั้น ไม่เปนเหตุให้สามีภรรยานั้นขาดจากกันได้ ( ศาลจังหวัดพัทลุงพิพากษาว่าผัวเมียขาดกันตามกฎหมายผัวเมียมาตรา ๗๕ โดยถือว่าผัวเปนโจร )(หริศ-มโน-พิจารณา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: การที่สามีต้องรับโทษจำคุกฐานลักเล่นการพนันนั้น ไม่เปนเหตุให้สามีภรรยานั้นขาดจากกันได้ ( ศาลจังหวัดพัทลุงพิพากษาว่าผัวเมียขาดกันตามกฎหมายผัวเมียมาตรา ๗๕ โดยถือว่าผัวเปนโจร ) ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1025/2467นายแสง ปุสบรรวัณณะโจทก์นายจุน ฯล.ผัวเมียการขาดจากผัวเมียการที่สามีต้องรับโทษจำคุกฐานลักเล่นการพนันนั้น ไม่เปนเหตุให้สามีภรรยานั้นขาดจากกันได้ ( ศาลจังหวัดพัทลุงพิพากษาว่าผัวเมียขาดกันตามกฎหมายผัวเมียมาตรา ๗๕ โดยถือว่าผัวเปนโจร )(หริศ-มโน-พิจารณา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุหมายเหตุ: 116654. คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1024/2467 พิมพ์คำพิพากษาฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1024/2467 ป.อ. ม. 301()แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 189/2468หลักกฎหมาย: ขอเปนผู้ปกครองเด็กตามพินัยกรรมความสมัครของเด็กคำสั่งของผู้ตายผู้ตายทำพินัยกรรมตั้งให้โจทย์เป็นผู้ปกครองเด็กแลทรัพย์ของเด็ก แต่ จ.มารดาของเด็กยังมีชีวิตรอยู่ โจทย์กับ จ. จึงทำสัญญากันว่า ขณะที่ จ.ยังมีชีวิตรอยู่ให้ จ.เป็นผู้ปกครอง แต่โจทย์มีสิทธิที่จะตรวจทรัพย์ได้ทุกเมื่อ ต่อมา จ.ตาย เด็กตกอยู่ในความปกครองของจำเลยซึ่งเปนตาแลยาย โจทย์จึงฟ้องขอเปนผู้ปกครองเด็กตามพินัยกรรม ฎีกาตัดสินว่า การที่โจทย์ทำสัญญาให้ จ.เปนผู้ปกครองนั้นเปนแต่เพียงผ่อนผันชั่วคราว แลโจทย์มิได้ละทิ้งน่าที่ ไม่ควรวินิจฉัยฝืนคำสั่งผู้ตาม ในเมื่อไม่ปรากฏว่าจะเปนการเสียหายแก่ตัวเด็ก จะถือเอาความสมัคของเด็กเป็นเกณฑ์ไม่ได้ จึงให้จำเลยมอบตัวเด็กไปอยู่ในความปกครองของโจทย์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 189/2468นายยวงโจทก์นายกรอง นางเทศล. ป.วิ.พ. ขอเปนผู้ปกครองเด็กตามพินัยกรรมความสมัครของเด็กคำสั่งของผู้ตายผู้ตายทำพินัยกรรมตั้งให้โจทย์เป็นผู้ปกครองเด็กแลทรัพย์ของเด็ก แต่ จ.มารดาของเด็กยังมีชีวิตรอยู่ โจทย์กับ จ. จึงทำสัญญากันว่า ขณะที่ จ.ยังมีชีวิตรอยู่ให้ จ.เป็นผู้ปกครอง แต่โจทย์มีสิทธิที่จะตรวจทรัพย์ได้ทุกเมื่อ ต่อมา จ.ตาย เด็กตกอยู่ในความปกครองของจำเลยซึ่งเปนตาแลยาย โจทย์จึงฟ้องขอเปนผู้ปกครองเด็กตามพินัยกรรม ฎีกาตัดสินว่า การที่โจทย์ทำสัญญาให้ จ.เปนผู้ปกครองนั้นเปนแต่เพียงผ่อนผันชั่วคราว แลโจทย์มิได้ละทิ้งน่าที่ ไม่ควรวินิจฉัยฝืนคำสั่งผู้ตาม ในเมื่อไม่ปรากฏว่าจะเปนการเสียหายแก่ตัวเด็ก จะถือเอาความสมัคของเด็กเป็นเกณฑ์ไม่ได้ จึงให้จำเลยมอบตัวเด็กไปอยู่ในความปกครองของโจทย์(หริศ-พิพาก-มโน)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ผู้ตายทำพินัยกรรมตั้งให้โจทย์เป็นผู้ปกครองเด็กแลทรัพย์ของเด็ก แต่ จ.มารดาของเด็กยังมีชีวิตรอยู่ โจทย์กับ จ. จึงทำสัญญากันว่า ขณะที่ จ.ยังมีชีวิตรอยู่ให้ จ.เป็นผู้ปกครอง แต่โจทย์มีสิทธิที่จะตรวจทรัพย์ได้ทุกเมื่อ ต่อมา จ.ตาย เด็กตกอยู่ในความปกครองของจำเลยซึ่งเปนตาแลยาย โจทย์จึงฟ้องขอเปนผู้ปกครองเด็กตามพินัยกรรม ฎีกาตัดสินว่า การที่โจทย์ทำสัญญาให้ จ.เปนผู้ปกครองนั้นเปนแต่เพียงผ่อนผันชั่วคราว แลโจทย์มิได้ละทิ้งน่าที่ ไม่ควรวินิจฉัยฝืนคำสั่งผู้ตาม ในเมื่อไม่ปรากฏว่าจะเปนการเสียหายแก่ตัวเด็ก จะถือเอาความสมัคของเด็กเป็นเกณฑ์ไม่ได้ จึงให้จำเลยมอบตัวเด็กไปอยู่ในความปกครองของโจทย์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 189/2468นายยวงโจทก์นายกรอง นางเทศล. ป.วิ.พ. ขอเปนผู้ปกครองเด็กตามพินัยกรรมความสมัครของเด็กคำสั่งของผู้ตายผู้ตายทำพินัยกรรมตั้งให้โจทย์เป็นผู้ปกครองเด็กแลทรัพย์ของเด็ก แต่ จ.มารดาของเด็กยังมีชีวิตรอยู่ โจทย์กับ จ. จึงทำสัญญากันว่า ขณะที่ จ.ยังมีชีวิตรอยู่ให้ จ.เป็นผู้ปกครอง แต่โจทย์มีสิทธิที่จะตรวจทรัพย์ได้ทุกเมื่อ ต่อมา จ.ตาย เด็กตกอยู่ในความปกครองของจำเลยซึ่งเปนตาแลยาย โจทย์จึงฟ้องขอเปนผู้ปกครองเด็กตามพินัยกรรม ฎีกาตัดสินว่า การที่โจทย์ทำสัญญาให้ จ.เปนผู้ปกครองนั้นเปนแต่เพียงผ่อนผันชั่วคราว แลโจทย์มิได้ละทิ้งน่าที่ ไม่ควรวินิจฉัยฝืนคำสั่งผู้ตาม ในเมื่อไม่ปรากฏว่าจะเปนการเสียหายแก่ตัวเด็ก จะถือเอาความสมัคของเด็กเป็นเกณฑ์ไม่ได้ จึงให้จำเลยมอบตัวเด็กไปอยู่ในความปกครองของโจทย์(หริศ-พิพาก-มโน)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 63199หลักกฎหมาย: คดีนี้ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับอุทธรณ์ของจำเลยที่ 3โดยอ้างว่า คำสั่งศาลที่ยกคำร้องของจำเลยซึ่งขอเรียกบุคคลภายนอกเข้ามาเป็นจำเลยร่วมเป็นคำสั่งระหว่างพิจารณา ต้องห้ามมิให้อุทธรณ์คำสั่งตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา 226 เมื่อศาลอุทธรณ์มีคำสั่งยืนตามคำปฏิเสธของศาลชั้นต้นไม่รับอุทธรณ์ของจำเลยที่ 3 คำสั่งของศาลอุทธรณ์ เช่นนี้จึงเป็นที่สุดตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 236 ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 275/2520บริษัทนครบริการขนส่ง จำกัดโจทก์นายมนูญ พรั้งพราย กับพวกจำเลย ป.วิ.พ. ม. 226, ม. 236คดีนี้ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับอุทธรณ์ของจำเลยที่ 3โดยอ้างว่า คำสั่งศาลที่ยกคำร้องของจำเลยซึ่งขอเรียกบุคคลภายนอกเข้ามาเป็นจำเลยร่วมเป็นคำสั่งระหว่างพิจารณา ต้องห้ามมิให้อุทธรณ์คำสั่งตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา 226 เมื่อศาลอุทธรณ์มีคำสั่งยืนตามคำปฏิเสธของศาลชั้นต้นไม่รับอุทธรณ์ของจำเลยที่ 3 คำสั่งของศาลอุทธรณ์ เช่นนี้จึงเป็นที่สุดตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 236(มงคล วัลยะเพ็ชร์-สอน ไชยสุต-เพียร ศรีอรุณ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 275/2520บริษัทนครบริการขนส่ง จำกัดโจทก์นายมนูญ พรั้งพราย กับพวกจำเลย ป.วิ.พ. ม. 226, ม. 236คดีนี้ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับอุทธรณ์ของจำเลยที่ 3โดยอ้างว่า คำสั่งศาลที่ยกคำร้องของจำเลยซึ่งขอเรียกบุคคลภายนอกเข้ามาเป็นจำเลยร่วมเป็นคำสั่งระหว่างพิจารณา ต้องห้ามมิให้อุทธรณ์คำสั่งตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา 226 เมื่อศาลอุทธรณ์มีคำสั่งยืนตามคำปฏิเสธของศาลชั้นต้นไม่รับอุทธรณ์ของจำเลยที่ 3 คำสั่งของศาลอุทธรณ์ เช่นนี้จึงเป็นที่สุดตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 236(มงคล วัลยะเพ็ชร์-สอน ไชยสุต-เพียร ศรีอรุณ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศอธิบดีกรมสรรพากรเกี่ยวกับภาษีการรับมรดก (ฉบับที่ 1)เรื่อง กําหนดแบบแสดงรายการภาษีการรับมรดก---------------------------------------- อาศัยอํานาจตามความในมาตรา 17 วรรคหนึ่ง แห่งพระราชบัญญัติภาษีการรับมรดก พ.ศ. 2558 อธิบดีกรมสรรพากรกําหนดแบบแสดงรายการภาษีการรับมรดก เพื่อใช้ยื่นต่อเจ้าพนักงานประเมินตามพระราชบัญญัติภาษีการรับมรดก พ.ศ. 2558 ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ ให้แบบแสดงรายการภาษีการรับมรดก (ภ.ม. 60) เป็นแบบแสดงรายการภาษีการรับมรดก โดยให้พิมพ์จากระบบเครือข่ายอินเทอร์เน็ตของกรมสรรพากร ๒ ประกาศนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2559 เป็นต้นไปผู้มีอํานาจลงนาม - ประกาศ ณ วันที่ 28 มกราคม พ.ศ. 2559ประสงค์ พูนธเนศอธิบดีกรมสรรพากร
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 65151หลักกฎหมาย: ฎีกาโจทก์ที่ว่า ศาลอุทธรณ์มีความเห็นว่า การนำสืบพยานของโจทก์แตกต่างจากที่โจทก์กล่าวในฟ้องนั้น แต่โจทก์เห็นว่าไม่แตกต่างกัน เป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 670/2517นายกิ่ง หรือซุงกิง แซ่ลิ้มโจทก์นายอูเฮง แซ่เตียว หรือนายอิวเฮง แซ่เตีย กับพวกจำเลย ป.วิ.อ. ม. 218, ม. 219ฎีกาโจทก์ที่ว่า ศาลอุทธรณ์มีความเห็นว่า การนำสืบพยานของโจทก์แตกต่างจากที่โจทก์กล่าวในฟ้องนั้น แต่โจทก์เห็นว่าไม่แตกต่างกัน เป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง(ดวง ดีวาจิน-ธานินทร์ กรัยวิเชียร-มงคล วัลยะเพ็ชร์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 670/2517นายกิ่ง หรือซุงกิง แซ่ลิ้มโจทก์นายอูเฮง แซ่เตียว หรือนายอิวเฮง แซ่เตีย กับพวกจำเลย ป.วิ.อ. ม. 218, ม. 219ฎีกาโจทก์ที่ว่า ศาลอุทธรณ์มีความเห็นว่า การนำสืบพยานของโจทก์แตกต่างจากที่โจทก์กล่าวในฟ้องนั้น แต่โจทก์เห็นว่าไม่แตกต่างกัน เป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง(ดวง ดีวาจิน-ธานินทร์ กรัยวิเชียร-มงคล วัลยะเพ็ชร์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลบางคูรัดข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลบางคูรัดเรื่องเกณฑ์การลดหย่อนที่ดินที่ไม่ต้องเสียภาษีบำรุงท้องที่ พ.ศ. ๒๕๕๗ โดยที่เป็นการสมควรตราข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลบางคูรัดว่าด้วยหลักเกณฑ์การลดหย่อนที่ดินที่ไม่ต้องเสียภาษีบำรุงท้องที่อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๗๑แห่งพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล พ.ศ. ๒๕๓๗ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล (ฉบับที่ ๕)พ.ศ. ๒๕๔๖ ประกอบกับมาตรา ๒๒ แห่งพระราชบัญญัติภาษีบำรุงท้องที่ พ.ศ. ๒๕๐๘ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติภาษีบำรุงท้องที่(ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๔๓ องค์การบริหารส่วนตำบลบางคูรัดโดยความเห็นชอบจากสภาองค์การบริหารส่วนตำบลบางคูรัด และนายอำเภอบางบัวทอง จึงได้ตราข้อบัญญัตินี้ขึ้นไว้ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ ข้อบัญญัตินี้เรียกว่าข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลบางคูรัด เรื่องเกณฑ์การลดหย่อนที่ดินที่ไม่ต้องเสียภาษีบำรุงท้องที่ พ.ศ. ๒๕๕๗ข้อ ๒[๑] ข้อบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลบางคูรัดนับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปข้อ ๓ ให้ยกเลิกข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลบางคูรัดเรื่อง เกณฑ์การลดหย่อนที่ดินที่ไม่ต้องเสียภาษีบำรุงท้องที่ในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลบางคูรัด พ.ศ. ๒๕๔๘บรรดาข้อบัญญัติ กฎ ระเบียบ ประกาศ ข้อบังคับหรือคำสั่งอื่นใดที่ได้ตราไว้แล้วในข้อบัญญัตินี้หรือซึ่งขัดหรือแย้งกับข้อบัญญัตินี้ให้ใช้ข้อบัญญัตินี้แทนข้อ ๔ บุคคลธรรมดาซึ่งเป็นเจ้าของที่ดินแปลงเดียวหรือหลายแปลงที่อยู่ในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลบางคูรัดและใช้ที่ดินนั้นเป็นที่อยู่อาศัยของตน เป็นที่เลี้ยงสัตว์ของตนหรือประกอบกสิกรรมของตน ให้ลดหย่อนไม่ต้องเสียภาษีบำรุงท้องที่เป็นจำนวน ๕ ไร่ในกรณีที่บุคคลธรรมดาหลายคนที่เป็นเจ้าของที่ดินร่วมกันให้ได้รับการลดหย่อนรวมกันตามเกณฑ์ที่กำหนดไว้ในวรรคหนึ่งข้อ ๕ ที่ดินที่มีสิ่งปลูกสร้างและใช้สิ่งปลูกสร้างนั้นเป็นสถานการค้าหรือให้เช่าไม่ได้รับการลดหย่อนสำหรับส่วนของที่ดินที่มีสิ่งปลูกสร้างที่ใช้เป็นสถานการค้าหรือให้เช่านั้นข้อ ๖ ให้นายกองค์การบริหารส่วนตำบลบางคูรัดเป็นผู้รักษาการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตินี้และให้มีอำนาจออกระเบียบ ข้อบังคับประกาศ หรือคำสั่งเพื่อปฏิบัติการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตินี้ประกาศณ วันที่ ๑๗ กันยายน พ.ศ. ๒๕๕๗พิมพ์พัชชาหยิมการุณนายกองค์การบริหารส่วนตำบลบางคูรัดปริยานุช/ผู้จัดทำ๒๙ พฤษภาคม๒๕๕๘วริญา/ผู้ตรวจ๙ มิถุนายน๒๕๕๘[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๓๒/ตอนพิเศษ ๑๑๖ ง/หน้า ๑๒๙/๑๘ พฤษภาคม ๒๕๕๘
-ร่าง-ร่างประกาศตาม พ.ร.บ.หลักทรัพย์ฯ ที่ผ่าน การพิจารณาของฝ่ายพัฒนากฎเกณฑ์ 2 แล้ว เมื่อวันที่ 24/09/61 CSDS เลขที่ 47/2561..........ครั้งที่ 1 ผ่านทาง.....CSDS..................ประกาศคณะกรรมการกํากับตลาดทุน ที่ ทน. 12/2562 เรื่อง หลักเกณฑ์การจัดการกองทุนรวมเพื่อผู้ลงทุนทั่วไป กองทุนรวมเพื่อผู้ลงทุนที่มิใช่รายย่อย กองทุนรวมเพื่อผู้ลงทุนประเภทสถาบัน และกองทุนส่วนบุคคล (ฉบับที่ 6) \_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_ อาศัยอํานาจตามความในมาตรา 16/6 แห่งพระราชบัญญัติหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ พ.ศ. 2535 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ (ฉบับที่ 4) พ.ศ. 2551 มาตรา 117 แห่งพระราชบัญญัติหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ พ.ศ. 2535 และมาตรา 133 วรรคสอง แห่งพระราชบัญญัติหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ พ.ศ. 2535 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2542 คณะกรรมการกํากับตลาดทุนออกประกาศไว้ดังต่อไปนี้ ข้อ 1 ให้ยกเลิกความในข้อ 9 แห่งประกาศคณะกรรมการกํากับตลาดทุน ที่ ทน. 89/2558 เรื่อง หลักเกณฑ์การจัดการกองทุนรวมเพื่อผู้ลงทุนทั่วไป กองทุนรวมเพื่อผู้ลงทุนที่มิใช่รายย่อย กองทุนรวมเพื่อผู้ลงทุนประเภทสถาบัน และกองทุนส่วนบุคคล ลงวันที่ 17 ธันวาคม พ.ศ. 2558 และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน "ข้อ 9 ให้สํานักงานมีอํานาจประกาศกําหนดหลักเกณฑ์ เงื่อนไข และวิธีการ ในรายละเอียดเกี่ยวกับเรื่องที่กําหนดในประกาศนี้เพื่อให้เกิดความชัดเจนในทางปฏิบัติ และเพื่อให้สํานักงานสามารถตรวจสอบการปฏิบัตินั้นได้ เพื่อประโยชน์ในการปฏิบัติตามประกาศนี้ ให้สํานักงานมีอํานาจประกาศกําหนดแนวทาง (guideline) การปฏิบัติในรายละเอียดของข้อกําหนดตามประกาศนี้ เพื่อเป็นการให้แนวทางปฏิบัติที่ถือว่าเหมาะสมและสอดคล้องตามประกาศนี้ และหากบริษัทจัดการปฏิบัติตามแนวทางดังกล่าวแล้ว ให้ถือว่าบริษัทจัดการมีการปฏิบัติตามข้อกําหนดในประกาศนี้ในเรื่องที่มีการออกแนวทางนั้น" ข้อ 2 ประกาศนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2562 เป็นต้นไป ประกาศ ณ วันที่ 9 เมษายน พ.ศ. 2562 (นายรพี สุจริตกุล) เลขาธิการ สํานักงานคณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ ประธานกรรมการ คณะกรรมการกํากับตลาดทุน
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 929/2490หลักกฎหมาย: ฎีกาต้องระบุข้อเท็จจริงโดยย่อ ถ้ากล่าวแต่เพียงว่าศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงคลาดเคลื่อน ขอยื่นฎีกาสืบไปดังที่ได้บรรยายคัดค้านไว้ในฟ้องอุทธรณ์ เพียงเท่านี้ถือว่ามิได้ระบุข้อเท็จจริงแม้แต่โดยย่อ รับเป็นฎีกาไม่ได้ศาลชั้นต้นลงโทษจำเลยตามฟ้อง จำคุกคนละ 15 ปี ศาลอุทธรณ์ พิพากษาแก้ว่า จำเลยผิดตามมาตรา 256-293 ให้จำคุกคนละ 6 ปี โจทก์และจำเลยฎีกา ศาลฎีกาพิจารณาแล้วเห็นว่าฎีกาโจทก์ฟังไม่ขึ้น ส่วนฎีกาจำเลย กล่าวแต่เพียงว่า ศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงคลาดเคลื่อนขอยื่นฎีกาสืบไปดังที่ได้บรรยายคัดค้านไว้ในฟ้องอุทธรณ์เพียงเท่านี้ ไม่ได้ระบุข้อเท็จจริงแม้แต่โดยย่อ จึงรับเป็นฎีกาไม่ได้ พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 929/2490อัยการพิษณุโลกโจทก์นายเสา หย่อมพริ้ง ที่ 1 นายลวน ขมขำหนัก ที่ 2จำเลย ป.วิ.อ. ม. 193, ม. 225ฎีกาต้องระบุข้อเท็จจริงโดยย่อ ถ้ากล่าวแต่เพียงว่าศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงคลาดเคลื่อน ขอยื่นฎีกาสืบไปดังที่ได้บรรยายคัดค้านไว้ในฟ้องอุทธรณ์ เพียงเท่านี้ถือว่ามิได้ระบุข้อเท็จจริงแม้แต่โดยย่อ รับเป็นฎีกาไม่ได้ศาลชั้นต้นลงโทษจำเลยตามฟ้อง จำคุกคนละ 15 ปี ศาลอุทธรณ์ พิพากษาแก้ว่า จำเลยผิดตามมาตรา 256-293 ให้จำคุกคนละ 6 ปี โจทก์และจำเลยฎีกา ศาลฎีกาพิจารณาแล้วเห็นว่าฎีกาโจทก์ฟังไม่ขึ้น ส่วนฎีกาจำเลย กล่าวแต่เพียงว่า ศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงคลาดเคลื่อนขอยื่นฎีกาสืบไปดังที่ได้บรรยายคัดค้านไว้ในฟ้องอุทธรณ์เพียงเท่านี้ ไม่ได้ระบุข้อเท็จจริงแม้แต่โดยย่อ จึงรับเป็นฎีกาไม่ได้ พิพากษายืน(ศิลปสิทธิวินิจฉัย-เลขวณิชธรรมวิทักษ์-นาถปรีชา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ศาลชั้นต้นลงโทษจำเลยตามฟ้อง จำคุกคนละ 15 ปี ศาลอุทธรณ์ พิพากษาแก้ว่า จำเลยผิดตามมาตรา 256-293 ให้จำคุกคนละ 6 ปี โจทก์และจำเลยฎีกา ศาลฎีกาพิจารณาแล้วเห็นว่าฎีกาโจทก์ฟังไม่ขึ้น ส่วนฎีกาจำเลย กล่าวแต่เพียงว่า ศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงคลาดเคลื่อนขอยื่นฎีกาสืบไปดังที่ได้บรรยายคัดค้านไว้ในฟ้องอุทธรณ์เพียงเท่านี้ ไม่ได้ระบุข้อเท็จจริงแม้แต่โดยย่อ จึงรับเป็นฎีกาไม่ได้ พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 929/2490อัยการพิษณุโลกโจทก์นายเสา หย่อมพริ้ง ที่ 1 นายลวน ขมขำหนัก ที่ 2จำเลย ป.วิ.อ. ม. 193, ม. 225ฎีกาต้องระบุข้อเท็จจริงโดยย่อ ถ้ากล่าวแต่เพียงว่าศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงคลาดเคลื่อน ขอยื่นฎีกาสืบไปดังที่ได้บรรยายคัดค้านไว้ในฟ้องอุทธรณ์ เพียงเท่านี้ถือว่ามิได้ระบุข้อเท็จจริงแม้แต่โดยย่อ รับเป็นฎีกาไม่ได้ศาลชั้นต้นลงโทษจำเลยตามฟ้อง จำคุกคนละ 15 ปี ศาลอุทธรณ์ พิพากษาแก้ว่า จำเลยผิดตามมาตรา 256-293 ให้จำคุกคนละ 6 ปี โจทก์และจำเลยฎีกา ศาลฎีกาพิจารณาแล้วเห็นว่าฎีกาโจทก์ฟังไม่ขึ้น ส่วนฎีกาจำเลย กล่าวแต่เพียงว่า ศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงคลาดเคลื่อนขอยื่นฎีกาสืบไปดังที่ได้บรรยายคัดค้านไว้ในฟ้องอุทธรณ์เพียงเท่านี้ ไม่ได้ระบุข้อเท็จจริงแม้แต่โดยย่อ จึงรับเป็นฎีกาไม่ได้ พิพากษายืน(ศิลปสิทธิวินิจฉัย-เลขวณิชธรรมวิทักษ์-นาถปรีชา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
กฎกระทรวงกฎกระทรวงฉบับที่ ๑๒ (พ.ศ. ๒๕๔๓)ออกตามความในพระราชบัญญัติพนักงานอัยการ พ.ศ. ๒๔๙๘ว่าด้วยการกำหนดตำแหน่งพนักงานอัยการที่เรียกชื่ออย่างอื่น[๑] อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๕ (๑๒)แห่งพระราชบัญญัติพนักงานอัยการ พ.ศ. ๒๔๙๘ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติพนักงานอัยการ (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๐๗ และมาตรา๒๐ แห่งพระราชบัญญัติพนักงานอัยการ พ.ศ. ๒๔๙๘ ประกอบกับมาตรา ๔๐ แห่งพระราชบัญญัติปรับปรุงกระทรวงทบวง กรม พ.ศ. ๒๕๓๔ นายกรัฐมนตรีออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้กำหนดให้ตำแหน่งอธิบดีอัยการฝ่ายคดีล้มละลายเป็นตำแหน่งพนักงานอัยการที่เรียกชื่ออย่างอื่นให้ไว้ ณ วันที่ ๑๖ เมษายน พ.ศ. ๒๕๔๓ชวน หลีกภัยนายกรัฐมนตรีหมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือเนื่องจากพระราชกฤษฎีกาแบ่งส่วนราชการสำนักงานอัยการสูงสุด พ.ศ. ๒๕๔๐ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชกฤษฎีกาแบ่งส่วนราชการสำนักงานอัยการสูงสุด (ฉบับที่๓) พ.ศ. ๒๕๔๓ ได้จัดตั้งสำนักงานคดีล้มละลายขึ้นในสำนักงานอัยการสูงสุดสมควรกำหนดให้ตำแหน่งพนักงานอัยการผู้เป็นหัวหน้าส่วนราชการดังกล่าวเป็นตำแหน่งพนักงานอัยการที่เรียกชื่ออย่างอื่นเพื่อให้เกิดความชัดเจนในการบริหารราชการและการบังคับบัญชา และโดยที่มาตรา ๕ (๑๒)แห่งพระราชบัญญัติพนักงานอัยการ พ.ศ. ๒๔๙๘ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติพนักงานอัยการ(ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๐๗ บัญญัติว่า การกำหนดให้ผู้ดำรงตำแหน่งที่เรียกชื่ออย่างอื่นนอกจากตำแหน่งตามมาตรา๕ (๑) ถึง (๑๑) เป็นพนักงานอัยการให้กระทำโดยกฎกระทรวง จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้สุนันทา/ผู้จัดทำ๑๖พฤศจิกายน ๒๕๕๒กวินทราดา/ตรวจ๒๕พฤศจิกายน ๒๕๕๓[๑]ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๑๗/ตอนที่ ๓๖ ก/หน้า ๔๒ /๒๖ เมษายน ๒๕๔๓
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 339/2471หลักกฎหมาย: จำแทนเสร็จแล้ว จะยึดทรัพย์อีกไม่ได้จำเลยต้อง คำพิพากษาให้ จำคุก ๒ เดือนปรับ ๕๐๐ บาทกับให้ใช้เงิน ๒๙๐๐ บาท เปนเงินค่าสินบน ถ้า จำเลยไม่ใช้เงินค่าปรับใช้ จำคุกนายวัดต่อไปอีก ๓ เดือน ถ้าใช้เงินรางวัลที่ให้นับโทษ จำคุกแทนเงินรางวัลนี้ควบกันไปลับโทษจำแทนค่าปรับ นายวัดได้รับโทษ จำคุกไปเสร็จแล้ว ๕ เดือน ศาลฎีกาจึงตัดสินว่าโจทก์ไม่มีอำนาจยึดทรัพย์ของ จำเลยอีกต่อไป ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 339/2471อัยยการสมุทสงครามโจทก์นายวัดกับพวกล. ป.อ. ม. 18จำแทนเสร็จแล้ว จะยึดทรัพย์อีกไม่ได้จำเลยต้อง คำพิพากษาให้ จำคุก ๒ เดือนปรับ ๕๐๐ บาทกับให้ใช้เงิน ๒๙๐๐ บาท เปนเงินค่าสินบน ถ้า จำเลยไม่ใช้เงินค่าปรับใช้ จำคุกนายวัดต่อไปอีก ๓ เดือน ถ้าใช้เงินรางวัลที่ให้นับโทษ จำคุกแทนเงินรางวัลนี้ควบกันไปลับโทษจำแทนค่าปรับ นายวัดได้รับโทษ จำคุกไปเสร็จแล้ว ๕ เดือน ศาลฎีกาจึงตัดสินว่าโจทก์ไม่มีอำนาจยึดทรัพย์ของ จำเลยอีกต่อไป(มนู-นรเนติ-พรหม)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: จำเลยต้อง คำพิพากษาให้ จำคุก ๒ เดือนปรับ ๕๐๐ บาทกับให้ใช้เงิน ๒๙๐๐ บาท เปนเงินค่าสินบน ถ้า จำเลยไม่ใช้เงินค่าปรับใช้ จำคุกนายวัดต่อไปอีก ๓ เดือน ถ้าใช้เงินรางวัลที่ให้นับโทษ จำคุกแทนเงินรางวัลนี้ควบกันไปลับโทษจำแทนค่าปรับ นายวัดได้รับโทษ จำคุกไปเสร็จแล้ว ๕ เดือน ศาลฎีกาจึงตัดสินว่าโจทก์ไม่มีอำนาจยึดทรัพย์ของ จำเลยอีกต่อไป ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 339/2471อัยยการสมุทสงครามโจทก์นายวัดกับพวกล. ป.อ. ม. 18จำแทนเสร็จแล้ว จะยึดทรัพย์อีกไม่ได้จำเลยต้อง คำพิพากษาให้ จำคุก ๒ เดือนปรับ ๕๐๐ บาทกับให้ใช้เงิน ๒๙๐๐ บาท เปนเงินค่าสินบน ถ้า จำเลยไม่ใช้เงินค่าปรับใช้ จำคุกนายวัดต่อไปอีก ๓ เดือน ถ้าใช้เงินรางวัลที่ให้นับโทษ จำคุกแทนเงินรางวัลนี้ควบกันไปลับโทษจำแทนค่าปรับ นายวัดได้รับโทษ จำคุกไปเสร็จแล้ว ๕ เดือน ศาลฎีกาจึงตัดสินว่าโจทก์ไม่มีอำนาจยึดทรัพย์ของ จำเลยอีกต่อไป(มนู-นรเนติ-พรหม)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ