คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 331/2514หลักกฎหมาย: คำบรรยายฟ้องที่ไม่เป็นความผิดฐานฉ้อโกงโจทก์ฟ้องว่า เมื่อวันที่ ๑๘ กุมภาพันธ์ ๒๕๐๖ เวลากลางวัน จำเลยโดยเจตนาทุจริต ได้ขายโรงเรือนไม่มีเลขหมาย ตำบลเชิงเนิน อำเภอเมืองระยองจังหวัดระยอง ๑ หลัง ให้โจทก์ในราคา ๔,๐๐๐ บาท โดยหลอกลวงแสดงข้อความอันเป็นเท็จว่าจะไปจดทะเบียนการซื้อขายต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ในภายหลัง โจทก์หลงเชื่อจึงยอมทำสัญญาจะซื้อขายอันเป็นเอกสารสิทธิและมอบเงิน ๔,๐๐๐ บาทให้จำเลยไป เมื่อวันที่ ๓๑ มกราคม ๒๕๑๑ จำเลยได้นำโรงเรือนซึ่งจำเลยทำสัญญาจะซื้อขายให้โจทก์และรับเงินค่าซื้อขายไปแล้ว และมอบเรือนให้โจทก์ครอบครองแล้ว ไปทำสัญญาซื้อขายให้นายสวง สุขศิริซ้ำอีก เหตุเกิดที่ตำบลท่าประดู่ อำเภอเมืองระยอง จังหวัดระยอง ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๔๑ ศาลชั้นต้นสั่งคำฟ้องว่า ตามข้อเท็จจริงที่บรรยายมาในฟ้องไม่มีมูลเป็นความผิดทางอาญา ยกฟ้องตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา ๑๖๑ โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ตามคำบรรยายฟ้องของโจทก์กล่าวถึงการกระทำของจำเลยที่ทำสัญญาจะซื้อขายเรือนกับโจทก์นั้น โจทก์เองก็ยอมรับเป็นความจริง มิใช่เกิดจากการที่จำเลยแสดงข้อความอันเป็นเท็จหลอกลวงโจทก์ กล่าวคือ จำเลยทำสัญญาจะซื้อขายโรงเรือนของจำเลยให้โจทก์ในราคา ๔,๐๐๐ บาท และจำเลยรับเงินไปจากโจทก์ ๔,๐๐๐ บาท อีกทั้งจำเลยมอบโรงเรือนดังกล่าวให้โจทก์ครอบครองไปแล้วตามสัญญาจะซื้อขาย แม้โจทก์จะบรรยายฟ้องว่าจำเลยหลอกลวงแสดงข้อความอันเป็นเท็จว่าจะไปจดทะเบียนการซื้อขายต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ในภายหลัง โจทก์หลงเชื่อจึงยอมทำสัญญาจะซื้อขายและมอบเงิน ๔,๐๐๐ บาท ให้จำเลยไปก็ดี หาใช่ข้อความอันเป็นเท็จไม่ เพราะการที่โจทก์เข้าทำสัญญาจะซื้อขายเรือนกับจำเลยเป็นความจริง โจทก์ได้ครอบครองเรือนแล้ว การจะไปจดทะเบียนการซื้อขายในภายหลังเป็นข้อตกลงตามสัญญาจะซื้อขายที่โจทก์จำเลยตกลงทำกันไว้ แม้ต่อมาจำเลยจะไปทำสัญญาซื้อขายเรือนหลังนี้ให้นายสวงสุขศิริ อีกก็เป็นเรื่องผิดสัญญา โจทก์ชอบที่จะว่ากล่าวกับจำเลยในทางแพ่งคดีไม่มีมูลความผิดทางอาญาฐานฉ้อโกง พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 331/2514นางสาวฮี้ แซ่เตี่ยวโจทก์นายฮง แซ่เซียวจำเลย ป.อ. ม. 341 ป.วิ.อ. ม. 158คำบรรยายฟ้องที่ไม่เป็นความผิดฐานฉ้อโกงโจทก์ฟ้องว่า เมื่อวันที่ ๑๘ กุมภาพันธ์ ๒๕๐๖ เวลากลางวัน จำเลยโดยเจตนาทุจริต ได้ขายโรงเรือนไม่มีเลขหมาย ตำบลเชิงเนิน อำเภอเมืองระยองจังหวัดระยอง ๑ หลัง ให้โจทก์ในราคา ๔,๐๐๐ บาท โดยหลอกลวงแสดงข้อความอันเป็นเท็จว่าจะไปจดทะเบียนการซื้อขายต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ในภายหลัง โจทก์หลงเชื่อจึงยอมทำสัญญาจะซื้อขายอันเป็นเอกสารสิทธิและมอบเงิน ๔,๐๐๐ บาทให้จำเลยไป เมื่อวันที่ ๓๑ มกราคม ๒๕๑๑ จำเลยได้นำโรงเรือนซึ่งจำเลยทำสัญญาจะซื้อขายให้โจทก์และรับเงินค่าซื้อขายไปแล้ว และมอบเรือนให้โจทก์ครอบครองแล้ว ไปทำสัญญาซื้อขายให้นายสวง สุขศิริซ้ำอีก เหตุเกิดที่ตำบลท่าประดู่ อำเภอเมืองระยอง จังหวัดระยอง ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๔๑ ศาลชั้นต้นสั่งคำฟ้องว่า ตามข้อเท็จจริงที่บรรยายมาในฟ้องไม่มีมูลเป็นความผิดทางอาญา ยกฟ้องตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา ๑๖๑ โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ตามคำบรรยายฟ้องของโจทก์กล่าวถึงการกระทำของจำเลยที่ทำสัญญาจะซื้อขายเรือนกับโจทก์นั้น โจทก์เองก็ยอมรับเป็นความจริง มิใช่เกิดจากการที่จำเลยแสดงข้อความอันเป็นเท็จหลอกลวงโจทก์ กล่าวคือ จำเลยทำสัญญาจะซื้อขายโรงเรือนของจำเลยให้โจทก์ในราคา ๔,๐๐๐ บาท และจำเลยรับเงินไปจากโจทก์ ๔,๐๐๐ บาท อีกทั้งจำเลยมอบโรงเรือนดังกล่าวให้โจทก์ครอบครองไปแล้วตามสัญญาจะซื้อขาย แม้โจทก์จะบรรยายฟ้องว่าจำเลยหลอกลวงแสดงข้อความอันเป็นเท็จว่าจะไปจดทะเบียนการซื้อขายต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ในภายหลัง โจทก์หลงเชื่อจึงยอมทำสัญญาจะซื้อขายและมอบเงิน ๔,๐๐๐ บาท ให้จำเลยไปก็ดี หาใช่ข้อความอันเป็นเท็จไม่ เพราะการที่โจทก์เข้าทำสัญญาจะซื้อขายเรือนกับจำเลยเป็นความจริง โจทก์ได้ครอบครองเรือนแล้ว การจะไปจดทะเบียนการซื้อขายในภายหลังเป็นข้อตกลงตามสัญญาจะซื้อขายที่โจทก์จำเลยตกลงทำกันไว้ แม้ต่อมาจำเลยจะไปทำสัญญาซื้อขายเรือนหลังนี้ให้นายสวงสุขศิริ อีกก็เป็นเรื่องผิดสัญญา โจทก์ชอบที่จะว่ากล่าวกับจำเลยในทางแพ่งคดีไม่มีมูลความผิดทางอาญาฐานฉ้อโกง พิพากษายืน(สุธรรม วรรณแสง-จำรูญ โชติรัต-ประพจน์ ถิระวัฒน์)ศาลจังหวัดระยอง - ศาลอุทธรณ์ - นายกำจร ปัทมานันท์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า เมื่อวันที่ ๑๘ กุมภาพันธ์ ๒๕๐๖ เวลากลางวัน จำเลยโดยเจตนาทุจริต ได้ขายโรงเรือนไม่มีเลขหมาย ตำบลเชิงเนิน อำเภอเมืองระยองจังหวัดระยอง ๑ หลัง ให้โจทก์ในราคา ๔,๐๐๐ บาท โดยหลอกลวงแสดงข้อความอันเป็นเท็จว่าจะไปจดทะเบียนการซื้อขายต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ในภายหลัง โจทก์หลงเชื่อจึงยอมทำสัญญาจะซื้อขายอันเป็นเอกสารสิทธิและมอบเงิน ๔,๐๐๐ บาทให้จำเลยไป เมื่อวันที่ ๓๑ มกราคม ๒๕๑๑ จำเลยได้นำโรงเรือนซึ่งจำเลยทำสัญญาจะซื้อขายให้โจทก์และรับเงินค่าซื้อขายไปแล้ว และมอบเรือนให้โจทก์ครอบครองแล้ว ไปทำสัญญาซื้อขายให้นายสวง สุขศิริซ้ำอีก เหตุเกิดที่ตำบลท่าประดู่ อำเภอเมืองระยอง จังหวัดระยอง ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๔๑ ศาลชั้นต้นสั่งคำฟ้องว่า ตามข้อเท็จจริงที่บรรยายมาในฟ้องไม่มีมูลเป็นความผิดทางอาญา ยกฟ้องตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา ๑๖๑ โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ตามคำบรรยายฟ้องของโจทก์กล่าวถึงการกระทำของจำเลยที่ทำสัญญาจะซื้อขายเรือนกับโจทก์นั้น โจทก์เองก็ยอมรับเป็นความจริง มิใช่เกิดจากการที่จำเลยแสดงข้อความอันเป็นเท็จหลอกลวงโจทก์ กล่าวคือ จำเลยทำสัญญาจะซื้อขายโรงเรือนของจำเลยให้โจทก์ในราคา ๔,๐๐๐ บาท และจำเลยรับเงินไปจากโจทก์ ๔,๐๐๐ บาท อีกทั้งจำเลยมอบโรงเรือนดังกล่าวให้โจทก์ครอบครองไปแล้วตามสัญญาจะซื้อขาย แม้โจทก์จะบรรยายฟ้องว่าจำเลยหลอกลวงแสดงข้อความอันเป็นเท็จว่าจะไปจดทะเบียนการซื้อขายต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ในภายหลัง โจทก์หลงเชื่อจึงยอมทำสัญญาจะซื้อขายและมอบเงิน ๔,๐๐๐ บาท ให้จำเลยไปก็ดี หาใช่ข้อความอันเป็นเท็จไม่ เพราะการที่โจทก์เข้าทำสัญญาจะซื้อขายเรือนกับจำเลยเป็นความจริง โจทก์ได้ครอบครองเรือนแล้ว การจะไปจดทะเบียนการซื้อขายในภายหลังเป็นข้อตกลงตามสัญญาจะซื้อขายที่โจทก์จำเลยตกลงทำกันไว้ แม้ต่อมาจำเลยจะไปทำสัญญาซื้อขายเรือนหลังนี้ให้นายสวงสุขศิริ อีกก็เป็นเรื่องผิดสัญญา โจทก์ชอบที่จะว่ากล่าวกับจำเลยในทางแพ่งคดีไม่มีมูลความผิดทางอาญาฐานฉ้อโกง พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 331/2514นางสาวฮี้ แซ่เตี่ยวโจทก์นายฮง แซ่เซียวจำเลย ป.อ. ม. 341 ป.วิ.อ. ม. 158คำบรรยายฟ้องที่ไม่เป็นความผิดฐานฉ้อโกงโจทก์ฟ้องว่า เมื่อวันที่ ๑๘ กุมภาพันธ์ ๒๕๐๖ เวลากลางวัน จำเลยโดยเจตนาทุจริต ได้ขายโรงเรือนไม่มีเลขหมาย ตำบลเชิงเนิน อำเภอเมืองระยองจังหวัดระยอง ๑ หลัง ให้โจทก์ในราคา ๔,๐๐๐ บาท โดยหลอกลวงแสดงข้อความอันเป็นเท็จว่าจะไปจดทะเบียนการซื้อขายต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ในภายหลัง โจทก์หลงเชื่อจึงยอมทำสัญญาจะซื้อขายอันเป็นเอกสารสิทธิและมอบเงิน ๔,๐๐๐ บาทให้จำเลยไป เมื่อวันที่ ๓๑ มกราคม ๒๕๑๑ จำเลยได้นำโรงเรือนซึ่งจำเลยทำสัญญาจะซื้อขายให้โจทก์และรับเงินค่าซื้อขายไปแล้ว และมอบเรือนให้โจทก์ครอบครองแล้ว ไปทำสัญญาซื้อขายให้นายสวง สุขศิริซ้ำอีก เหตุเกิดที่ตำบลท่าประดู่ อำเภอเมืองระยอง จังหวัดระยอง ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๔๑ ศาลชั้นต้นสั่งคำฟ้องว่า ตามข้อเท็จจริงที่บรรยายมาในฟ้องไม่มีมูลเป็นความผิดทางอาญา ยกฟ้องตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา ๑๖๑ โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ตามคำบรรยายฟ้องของโจทก์กล่าวถึงการกระทำของจำเลยที่ทำสัญญาจะซื้อขายเรือนกับโจทก์นั้น โจทก์เองก็ยอมรับเป็นความจริง มิใช่เกิดจากการที่จำเลยแสดงข้อความอันเป็นเท็จหลอกลวงโจทก์ กล่าวคือ จำเลยทำสัญญาจะซื้อขายโรงเรือนของจำเลยให้โจทก์ในราคา ๔,๐๐๐ บาท และจำเลยรับเงินไปจากโจทก์ ๔,๐๐๐ บาท อีกทั้งจำเลยมอบโรงเรือนดังกล่าวให้โจทก์ครอบครองไปแล้วตามสัญญาจะซื้อขาย แม้โจทก์จะบรรยายฟ้องว่าจำเลยหลอกลวงแสดงข้อความอันเป็นเท็จว่าจะไปจดทะเบียนการซื้อขายต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ในภายหลัง โจทก์หลงเชื่อจึงยอมทำสัญญาจะซื้อขายและมอบเงิน ๔,๐๐๐ บาท ให้จำเลยไปก็ดี หาใช่ข้อความอันเป็นเท็จไม่ เพราะการที่โจทก์เข้าทำสัญญาจะซื้อขายเรือนกับจำเลยเป็นความจริง โจทก์ได้ครอบครองเรือนแล้ว การจะไปจดทะเบียนการซื้อขายในภายหลังเป็นข้อตกลงตามสัญญาจะซื้อขายที่โจทก์จำเลยตกลงทำกันไว้ แม้ต่อมาจำเลยจะไปทำสัญญาซื้อขายเรือนหลังนี้ให้นายสวงสุขศิริ อีกก็เป็นเรื่องผิดสัญญา โจทก์ชอบที่จะว่ากล่าวกับจำเลยในทางแพ่งคดีไม่มีมูลความผิดทางอาญาฐานฉ้อโกง พิพากษายืน(สุธรรม วรรณแสง-จำรูญ โชติรัต-ประพจน์ ถิระวัฒน์)ศาลจังหวัดระยอง - ศาลอุทธรณ์ - นายกำจร ปัทมานันท์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ