คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1281/2513หลักกฎหมาย: ในการพิพากษาคดีส่วนอาญา ศาลล่างฟังข้อเท็จจริงว่า โจทก์สมัครใจยินยอมให้จำเลยร่วมประเวณี มิใช่ถูกจำเลยข่มขืนใจ ในการพิพากษาคดีส่วนแพ่ง ศาลฎีกาจำต้องถือข้อเท็จจริงตามที่ปรากฏในคำพิพากษาคดีส่วนอาญา เมื่อการกระทำของโจทก์เป็นเรื่องสมัครใจ จำเลยจึงมิได้กระทำละเมิดต่อโจทก์ โจทก์ไม่มีสิทธิเรียกค่าเสียหายโจทก์ฟ้องว่า จำเลยข่มขืนกระทำชำเราโจทก์ซึ่งมิใช่ภริยาจำเลย ขอเรียกค่าเสียหายต่อกายและจิตใจ เกียรติยศชื่อเสียง เป็นเงิน ๒๒,๐๐๐ บาท ขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๗๖ ศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้องแล้วประทับฟ้อง จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นฟังข้อเท็จจริงว่า โจทก์ยินยอมให้จำเลยร่วมประเวณีโดยสมัครใจ มิใช่ถูกจำเลยข่มขู่ขืนใจดังฟ้อง การกระทำของจำเลยไม่เป็นความผิด และไม่เป็นการละเมิดต่อโจทก์ โจทก์ไม่มีสิทธิเรียกค่าเสียหายและค่าสินไหนทดแทน พิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกาคดีเฉพาะส่วนแพ่ง ศาลฎีกาเห็นว่า คดีนี้ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์วินิจฉัยข้อเท็จจริงต้องกันว่า โจทก์สมัครใจยินยอมให้จำเลยร่วมประเวณี มิใช่ถูกจำเลยข่มขู่ขืนใจ ในการพิพากษาคดีส่วนแพ่งนั้น ศาลฎีกาจำต้องถือข้อเท็จจริงตามที่ปรากฏในคำพิพากษาคดีส่วนอาญา เมื่อศาลฟังว่าการกระทำของโจทก์เป็นเรื่องสมัครใจ การกระทำของจำเลยจึงไม่เป็นการละเมิดต่อโจทก์ โจทก์ไม่มีสิทธิเรียกค่าเสียหายได้ พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1281/2513นางปัน ใจกล้าโจทก์นายอินจั๋น พรมเรืองฤทธิ์ล. ป.พ.พ. ม. 5, ม. 420 ป.วิ.อ. ม. 46 ป.อ. ม. 276ในการพิพากษาคดีส่วนอาญา ศาลล่างฟังข้อเท็จจริงว่า โจทก์สมัครใจยินยอมให้จำเลยร่วมประเวณี มิใช่ถูกจำเลยข่มขืนใจ ในการพิพากษาคดีส่วนแพ่ง ศาลฎีกาจำต้องถือข้อเท็จจริงตามที่ปรากฏในคำพิพากษาคดีส่วนอาญา เมื่อการกระทำของโจทก์เป็นเรื่องสมัครใจ จำเลยจึงมิได้กระทำละเมิดต่อโจทก์ โจทก์ไม่มีสิทธิเรียกค่าเสียหายโจทก์ฟ้องว่า จำเลยข่มขืนกระทำชำเราโจทก์ซึ่งมิใช่ภริยาจำเลย ขอเรียกค่าเสียหายต่อกายและจิตใจ เกียรติยศชื่อเสียง เป็นเงิน ๒๒,๐๐๐ บาท ขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๗๖ ศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้องแล้วประทับฟ้อง จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นฟังข้อเท็จจริงว่า โจทก์ยินยอมให้จำเลยร่วมประเวณีโดยสมัครใจ มิใช่ถูกจำเลยข่มขู่ขืนใจดังฟ้อง การกระทำของจำเลยไม่เป็นความผิด และไม่เป็นการละเมิดต่อโจทก์ โจทก์ไม่มีสิทธิเรียกค่าเสียหายและค่าสินไหนทดแทน พิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกาคดีเฉพาะส่วนแพ่ง ศาลฎีกาเห็นว่า คดีนี้ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์วินิจฉัยข้อเท็จจริงต้องกันว่า โจทก์สมัครใจยินยอมให้จำเลยร่วมประเวณี มิใช่ถูกจำเลยข่มขู่ขืนใจ ในการพิพากษาคดีส่วนแพ่งนั้น ศาลฎีกาจำต้องถือข้อเท็จจริงตามที่ปรากฏในคำพิพากษาคดีส่วนอาญา เมื่อศาลฟังว่าการกระทำของโจทก์เป็นเรื่องสมัครใจ การกระทำของจำเลยจึงไม่เป็นการละเมิดต่อโจทก์ โจทก์ไม่มีสิทธิเรียกค่าเสียหายได้ พิพากษายืน(จรัญ อิศระ-ถาวร หุตะโกวิท-ชลอ บุปผเวส)ศาลจังหวัดเชียงราย - นายทิว บู่สาลีศาลอุทธรณ์ - นายธำรง สุนทรกุล ณ ชลบุรีแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยข่มขืนกระทำชำเราโจทก์ซึ่งมิใช่ภริยาจำเลย ขอเรียกค่าเสียหายต่อกายและจิตใจ เกียรติยศชื่อเสียง เป็นเงิน ๒๒,๐๐๐ บาท ขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๗๖ ศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้องแล้วประทับฟ้อง จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นฟังข้อเท็จจริงว่า โจทก์ยินยอมให้จำเลยร่วมประเวณีโดยสมัครใจ มิใช่ถูกจำเลยข่มขู่ขืนใจดังฟ้อง การกระทำของจำเลยไม่เป็นความผิด และไม่เป็นการละเมิดต่อโจทก์ โจทก์ไม่มีสิทธิเรียกค่าเสียหายและค่าสินไหนทดแทน พิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกาคดีเฉพาะส่วนแพ่ง ศาลฎีกาเห็นว่า คดีนี้ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์วินิจฉัยข้อเท็จจริงต้องกันว่า โจทก์สมัครใจยินยอมให้จำเลยร่วมประเวณี มิใช่ถูกจำเลยข่มขู่ขืนใจ ในการพิพากษาคดีส่วนแพ่งนั้น ศาลฎีกาจำต้องถือข้อเท็จจริงตามที่ปรากฏในคำพิพากษาคดีส่วนอาญา เมื่อศาลฟังว่าการกระทำของโจทก์เป็นเรื่องสมัครใจ การกระทำของจำเลยจึงไม่เป็นการละเมิดต่อโจทก์ โจทก์ไม่มีสิทธิเรียกค่าเสียหายได้ พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1281/2513นางปัน ใจกล้าโจทก์นายอินจั๋น พรมเรืองฤทธิ์ล. ป.พ.พ. ม. 5, ม. 420 ป.วิ.อ. ม. 46 ป.อ. ม. 276ในการพิพากษาคดีส่วนอาญา ศาลล่างฟังข้อเท็จจริงว่า โจทก์สมัครใจยินยอมให้จำเลยร่วมประเวณี มิใช่ถูกจำเลยข่มขืนใจ ในการพิพากษาคดีส่วนแพ่ง ศาลฎีกาจำต้องถือข้อเท็จจริงตามที่ปรากฏในคำพิพากษาคดีส่วนอาญา เมื่อการกระทำของโจทก์เป็นเรื่องสมัครใจ จำเลยจึงมิได้กระทำละเมิดต่อโจทก์ โจทก์ไม่มีสิทธิเรียกค่าเสียหายโจทก์ฟ้องว่า จำเลยข่มขืนกระทำชำเราโจทก์ซึ่งมิใช่ภริยาจำเลย ขอเรียกค่าเสียหายต่อกายและจิตใจ เกียรติยศชื่อเสียง เป็นเงิน ๒๒,๐๐๐ บาท ขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๗๖ ศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้องแล้วประทับฟ้อง จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นฟังข้อเท็จจริงว่า โจทก์ยินยอมให้จำเลยร่วมประเวณีโดยสมัครใจ มิใช่ถูกจำเลยข่มขู่ขืนใจดังฟ้อง การกระทำของจำเลยไม่เป็นความผิด และไม่เป็นการละเมิดต่อโจทก์ โจทก์ไม่มีสิทธิเรียกค่าเสียหายและค่าสินไหนทดแทน พิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกาคดีเฉพาะส่วนแพ่ง ศาลฎีกาเห็นว่า คดีนี้ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์วินิจฉัยข้อเท็จจริงต้องกันว่า โจทก์สมัครใจยินยอมให้จำเลยร่วมประเวณี มิใช่ถูกจำเลยข่มขู่ขืนใจ ในการพิพากษาคดีส่วนแพ่งนั้น ศาลฎีกาจำต้องถือข้อเท็จจริงตามที่ปรากฏในคำพิพากษาคดีส่วนอาญา เมื่อศาลฟังว่าการกระทำของโจทก์เป็นเรื่องสมัครใจ การกระทำของจำเลยจึงไม่เป็นการละเมิดต่อโจทก์ โจทก์ไม่มีสิทธิเรียกค่าเสียหายได้ พิพากษายืน(จรัญ อิศระ-ถาวร หุตะโกวิท-ชลอ บุปผเวส)ศาลจังหวัดเชียงราย - นายทิว บู่สาลีศาลอุทธรณ์ - นายธำรง สุนทรกุล ณ ชลบุรีแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ