phoneee/thai-legal-corpus huggingface dataset:
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 250/2480หลักกฎหมาย: ถูกเตะที่ลูกคางเป็นแผลบวมเขียว รับประทานอาหารรู้สึกเจ็บราว 20 วัน ต้องรักษาอยู่ 10 กว่าวันจึงหายเป็นบาดแผลถึงบาดเจ็บตามมาตรา 254ได้ความว่าจำเลยเป็นเจ้าพนักงานไปตรวจค้นบ้านซึ่งโจทก์เป็นผู้ดูแลรักษาอยู่ ได้ใช้เท้าเตะโจทก์ทั้งรองเท้าถูกที่ลูกคางเป็นแผลบวมเขียว โจทก์รับประทานน้ำรู้สึกเจ็บอยู่ราว ๒๐ วัน แพทย์เบิกความว่าบาดแผลรักษาอยู่ประมาณ ๑๕ วีนจึงจะหาย และปรากฎว่าโจทก์ต้องรักษาอยู่ ๑๐ กว่าวันจึงหาย ศาลฎีกาตัดสินว่าบาดแผลของโจทก์เข้าลักษณบาดเจ็บตามมาตรา ๒๕๔ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 250/2480นายดี พงโสภณโจทก์ร.ต.อ.หลวงจุลกรัตนากรจำเลย ป.อ. ม. 254-338 (3ถูกเตะที่ลูกคางเป็นแผลบวมเขียว รับประทานอาหารรู้สึกเจ็บราว 20 วัน ต้องรักษาอยู่ 10 กว่าวันจึงหายเป็นบาดแผลถึงบาดเจ็บตามมาตรา 254ได้ความว่าจำเลยเป็นเจ้าพนักงานไปตรวจค้นบ้านซึ่งโจทก์เป็นผู้ดูแลรักษาอยู่ ได้ใช้เท้าเตะโจทก์ทั้งรองเท้าถูกที่ลูกคางเป็นแผลบวมเขียว โจทก์รับประทานน้ำรู้สึกเจ็บอยู่ราว ๒๐ วัน แพทย์เบิกความว่าบาดแผลรักษาอยู่ประมาณ ๑๕ วีนจึงจะหาย และปรากฎว่าโจทก์ต้องรักษาอยู่ ๑๐ กว่าวันจึงหาย ศาลฎีกาตัดสินว่าบาดแผลของโจทก์เข้าลักษณบาดเจ็บตามมาตรา ๒๕๔(คูปลาตร์-มนธา-อมาตย์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ได้ความว่าจำเลยเป็นเจ้าพนักงานไปตรวจค้นบ้านซึ่งโจทก์เป็นผู้ดูแลรักษาอยู่ ได้ใช้เท้าเตะโจทก์ทั้งรองเท้าถูกที่ลูกคางเป็นแผลบวมเขียว โจทก์รับประทานน้ำรู้สึกเจ็บอยู่ราว ๒๐ วัน แพทย์เบิกความว่าบาดแผลรักษาอยู่ประมาณ ๑๕ วีนจึงจะหาย และปรากฎว่าโจทก์ต้องรักษาอยู่ ๑๐ กว่าวันจึงหาย ศาลฎีกาตัดสินว่าบาดแผลของโจทก์เข้าลักษณบาดเจ็บตามมาตรา ๒๕๔ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 250/2480นายดี พงโสภณโจทก์ร.ต.อ.หลวงจุลกรัตนากรจำเลย ป.อ. ม. 254-338 (3ถูกเตะที่ลูกคางเป็นแผลบวมเขียว รับประทานอาหารรู้สึกเจ็บราว 20 วัน ต้องรักษาอยู่ 10 กว่าวันจึงหายเป็นบาดแผลถึงบาดเจ็บตามมาตรา 254ได้ความว่าจำเลยเป็นเจ้าพนักงานไปตรวจค้นบ้านซึ่งโจทก์เป็นผู้ดูแลรักษาอยู่ ได้ใช้เท้าเตะโจทก์ทั้งรองเท้าถูกที่ลูกคางเป็นแผลบวมเขียว โจทก์รับประทานน้ำรู้สึกเจ็บอยู่ราว ๒๐ วัน แพทย์เบิกความว่าบาดแผลรักษาอยู่ประมาณ ๑๕ วีนจึงจะหาย และปรากฎว่าโจทก์ต้องรักษาอยู่ ๑๐ กว่าวันจึงหาย ศาลฎีกาตัดสินว่าบาดแผลของโจทก์เข้าลักษณบาดเจ็บตามมาตรา ๒๕๔(คูปลาตร์-มนธา-อมาตย์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 6223/2534หลักกฎหมาย: ครั้งแรกที่จำเลยยืมเงินโจทก์ โจทก์ได้ไปเปิดบัญชีให้จำเลยเพื่อให้จำเลยออกเช็คมาใช้เงินแก่โจทก์ หลังจากนั้นจำเลยได้นำเงินสดมาชำระแก่โจทก์ การยืมเงินครั้งที่สองครั้งที่สามจำเลยออกเช็คมอบให้โจทก์ไว้ครั้งละ 1 ฉบับ ก็เพื่อเป็นประกันว่าจำเลยจะไม่โกงเงินที่จำเลยยืมไปแสดงให้เห็นว่าจำเลยได้ออกเช็คทั้งสามฉบับดังกล่าวมอบให้โจทก์ยึดถือไว้เป็นประกันเงินที่จำเลยยืมไปจากโจทก์เท่านั้น เช็คพิพาท 2 ฉบับเป็นเช็คที่จำเลยมอบให้โจทก์ในการยืมเงินครั้งที่ 4 และครั้งที่ 5 เพื่อประกันเงินจำนวนที่จำเลยยืมไปเช่นเดียวกับเช็คฉบับก่อน ๆ โดยโจทก์จำเลยไม่มีเจตนาจะให้ใช้เช็คพิพาทเป็นการชำระหนี้ จำเลยจึงไม่มีความผิดตาม พ.ร.บ. ว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ.2497 มาตรา 3 ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 6223/2534นางสุนีย์ นิ่มศิริเรืองผลโจทก์นางนุสราหรือเน้ย สิทธินิรกุลจำเลย พ.ร.บ.ว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ.2497 ม. 3ครั้งแรกที่จำเลยยืมเงินโจทก์ โจทก์ได้ไปเปิดบัญชีให้จำเลยเพื่อให้จำเลยออกเช็คมาใช้เงินแก่โจทก์ หลังจากนั้นจำเลยได้นำเงินสดมาชำระแก่โจทก์ การยืมเงินครั้งที่สองครั้งที่สามจำเลยออกเช็คมอบให้โจทก์ไว้ครั้งละ 1 ฉบับ ก็เพื่อเป็นประกันว่าจำเลยจะไม่โกงเงินที่จำเลยยืมไปแสดงให้เห็นว่าจำเลยได้ออกเช็คทั้งสามฉบับดังกล่าวมอบให้โจทก์ยึดถือไว้เป็นประกันเงินที่จำเลยยืมไปจากโจทก์เท่านั้น เช็คพิพาท 2 ฉบับเป็นเช็คที่จำเลยมอบให้โจทก์ในการยืมเงินครั้งที่ 4 และครั้งที่ 5 เพื่อประกันเงินจำนวนที่จำเลยยืมไปเช่นเดียวกับเช็คฉบับก่อน ๆ โดยโจทก์จำเลยไม่มีเจตนาจะให้ใช้เช็คพิพาทเป็นการชำระหนี้ จำเลยจึงไม่มีความผิดตาม พ.ร.บ. ว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ.2497 มาตรา 3(ราเชนทร์ จัมปาสุต-ชูศักดิ์ บัณฑิตกุล-วินัย กันนะ)ศาลจังหวัดนครสวรรค์ - นายชวลิต ยงพาณิชย์ศาลอุทธรณ์ภาค ๒ - นายชัยนาท พันตาวงศ์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 6223/2534นางสุนีย์ นิ่มศิริเรืองผลโจทก์นางนุสราหรือเน้ย สิทธินิรกุลจำเลย พ.ร.บ.ว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ.2497 ม. 3ครั้งแรกที่จำเลยยืมเงินโจทก์ โจทก์ได้ไปเปิดบัญชีให้จำเลยเพื่อให้จำเลยออกเช็คมาใช้เงินแก่โจทก์ หลังจากนั้นจำเลยได้นำเงินสดมาชำระแก่โจทก์ การยืมเงินครั้งที่สองครั้งที่สามจำเลยออกเช็คมอบให้โจทก์ไว้ครั้งละ 1 ฉบับ ก็เพื่อเป็นประกันว่าจำเลยจะไม่โกงเงินที่จำเลยยืมไปแสดงให้เห็นว่าจำเลยได้ออกเช็คทั้งสามฉบับดังกล่าวมอบให้โจทก์ยึดถือไว้เป็นประกันเงินที่จำเลยยืมไปจากโจทก์เท่านั้น เช็คพิพาท 2 ฉบับเป็นเช็คที่จำเลยมอบให้โจทก์ในการยืมเงินครั้งที่ 4 และครั้งที่ 5 เพื่อประกันเงินจำนวนที่จำเลยยืมไปเช่นเดียวกับเช็คฉบับก่อน ๆ โดยโจทก์จำเลยไม่มีเจตนาจะให้ใช้เช็คพิพาทเป็นการชำระหนี้ จำเลยจึงไม่มีความผิดตาม พ.ร.บ. ว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ.2497 มาตรา 3(ราเชนทร์ จัมปาสุต-ชูศักดิ์ บัณฑิตกุล-วินัย กันนะ)ศาลจังหวัดนครสวรรค์ - นายชวลิต ยงพาณิชย์ศาลอุทธรณ์ภาค ๒ - นายชัยนาท พันตาวงศ์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศสํานักงานศาลรัฐธรรมนูญเรื่อง ผลแห่งคําวินิจฉัยของศาลรัฐธรรมนูญ ------------------------------------------------ ด้วยศาลรัฐธรรมนูญได้มีคําวินิจฉัยที่ 13/2563 ลงวันที่ 2 กันยายน 2563 ว่า พระราชบัญญัติลักษณะปกครองท้องที่ พระพุทธศักราช 2457 มาตรา 12 (11) ที่บัญญัติคุณสมบัติและไม่มีลักษณะต้องห้ามของผู้ที่จะได้รับเลือกเป็นผู้ใหญ่บ้านต้องไม่เป็นผู้เคยต้องคําพิพากษาถึงที่สุดว่ากระทําผิดเกี่ยวกับกฎหมายว่าด้วยการเลือกตั้ง ขัดหรือแย้งต่อรัฐธรรมนูญ มาตรา 26 วรรคหนึ่ง จึงประกาศให้ทราบทั่วกันผู้มีอํานาจลงนาม - ประกาศ ณ วันที่ 2 กันยายน พ.ศ. 2563 เชาวนะ ไตรมาศ เลขาธิการสํานักงานศาลรัฐธรรมนูญ
พระราชกฤษฎีกาเปลี่ยนแปลงเขตเทศบาลเมืองนครศรีอยุธยาจังหวัดพระนครศรีอยุธยา(ฉบับที่ ๒)พ.ศ. ๒๕๐๕ ภูมิพลอดุลยเดชป.ร.ให้ไว้ ณวันที่ ๓๐ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๐๕เป็นปีที่๑๗ ในรัชกาลปัจจุบันพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชมีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่าโดยที่เป็นการสมควรเปลี่ยนแปลงเขตเทศบาลเมืองนครศรีอยุธยาจังหวัดพระนครศรีอยุธยาเพื่อความเหมาะสมแก่การบริหารกิจการและการทะนุบำรุงท้องถิ่นอาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๒ แห่งพระราชบัญญัติเทศบาล พ.ศ. ๒๔๙๖ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติเทศบาล (ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๔๙๙ จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้มาตรา ๑พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า พระราชกฤษฎีกาเปลี่ยนแปลงเขตเทศบาลเมืองนครศรีอยุธยาจังหวัดพระนครศรีอยุธยา (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๐๕มาตรา ๒[๑] พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา ๓ให้เปลี่ยนแปลงเขตเทศบาลเมืองนครศรีอยุธยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยาซึ่งได้กำหนดไว้ตามมาตรา ๓ แห่งพระราชกฤษฎีกาเปลี่ยนแปลงเขตเทศบาลเมืองนครศรีอยุธยาจังหวัดพระนครศรีอยุธยา พ.ศ. ๒๔๙๙ เสียใหม่ โดยมีเขต ดังต่อไปนี้ด้านเหนือ จากจุดศูนย์กลางแม่น้ำเจ้าพระยาถึงหลักเขตที่ ๑ซึ่งตั้งอยู่ริมแม่น้ำเจ้าพระยาฝั่งตะวันออกตอนที่อยู่ห่างจากคลองเมืองฝั่งเหนือ๒๒๐ เมตร เป็นเส้นตรงไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ แล้วเป็นเส้นขนานกับคลองเมืองถึงหลักเขตที่ ๒ ซึ่งตั้งอยู่ห่างจากคลองหัวรอฝั่งตะวันตก ๘๘๐ เมตรและห่างจากคลองเมืองฝั่งเหนือ ๒๒๐ เมตรจากหลักเขตที่ ๒ เป็นเส้นขนานกับคลองหัวรอไปทางทิศเหนือถึงหลักเขตที่ ๓ ซึ่งตั้งอยู่ห่างจากหลักเขตที่ ๒ ระยะ ๕๓๐ เมตรจากหลักเขตที่ ๓ เป็นเส้นตรงไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือถึงหลักเขตที่ ๔ ซึ่งตั้งอยู่ปากคลองกุฎีแดงฝั่งใต้จากหลักเขตที่ ๔เลียบตามริมคลองกุฎีแดงฝั่งใต้ไปทางทิศตะวันออก ถึงหลักเขตที่ ๕ซึ่งตั้งอยู่ริมแม่น้ำลพบุรีฝั่งตะวันตกจากหลักเขตที่ ๕ เป็นเส้นตรงไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือถึงหลักเขตที่ ๖ ซึ่งตั้งอยู่ริมแม่น้ำป่าสักฝั่งตะวันออกห่างจากปากคลองบ้านม้าฝั่งเหนือ๒๒๐ เมตรด้านตะวันออก จากหลักเขตที่ ๖เป็นเส้นตรงไปทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ ถึงหลักเขตที่ ๗ซึ่งตั้งอยู่ริมทางรถไฟฝั่งตะวันตก ตรง กม. ๗๓.๓๑๒จากหลักเขตที่ ๗ เลียบตามริมทางรถไฟฝั่งตะวันตกไปทางทิศใต้ถึงหลักเขตที่ ๘ ซึ่งตั้งอยู่ตรง กม. ๖๘.๓๑๒ด้านใต้และด้านตะวันตก จากหลักเขตที่ ๘เป็นเส้นตรงไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ ถึงหลักเขตที่ ๙ซึ่งตั้งอยู่ริมแม่น้ำเจ้าพระยาฝั่งตะวันออก ห่างจากปากคลองสวนพลูฝั่งใต้ ๔๐๐ เมตรจากหลักเขตที่ ๙ เป็นเส้นตรงไปทางทิศตะวันตกถึงจุดศูนย์กลางแม่น้ำเจ้าพระยาและถือเส้นศูนย์กลางของแม่น้ำเจ้าพระยาไปทางทิศเหนือและทิศตะวันตกจนถึงจุดศูนย์กลางแม่น้ำเจ้าพระยาซึ่งตรงกับหลักเขตที่ ๑ดังปรากฏในแผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกานี้ตามเส้นแนวเขตที่กล่าวไว้ในมาตรานี้ ให้มีหลักย่อยปักไว้เพื่อแสดงแนวเขตด้วยตามสมควรมาตรา ๔ ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้ผู้รับสนองพระบรมราชโองการจอมพล ส.ธนะรัชต์นายกรัฐมนตรี[เอกสารแนบท้าย]๑. แผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกาเปลี่ยนแปลงเขตเทศบาลเมืองนครศรีอยุธยาจังหวัดพระนครศรีอยุธยา (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๐๕(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือเนื่องจากท้องถิ่นทั้งในเขตและนอกเขตเทศบาลเมืองนครศรีอยุธยาจังหวัดพระนครศรีอยุธยา ได้เจริญขึ้นและมีชุมชนอยู่หนาแน่นสมควรขยายเขตเทศบาลเพื่อประโยชน์ในการบริหารกิจการและทะนุบำรุงท้องถิ่นต่อไปพุทธชาด/แก้ไข๓๑ ตุลาคม๒๕๔๕ปิติวรรณ/ปรับปรุง๒๖ กุมภาพันธ์ ๒๕๖๓อรญา/ตรวจ๑๘ มีนาคม ๒๕๖๓[๑] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๗๙/ตอนที่ ๙๘/ฉบับพิเศษ หน้า ๓๙/๑ พฤศจิกายน๒๕๐๕
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 419/2478หลักกฎหมาย: ยกฟ้อง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 419/2478 ป.อ. ม. 249ยกฟ้อง()แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 419/2478 ป.อ. ม. 249ยกฟ้อง()แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
พระราชกฤษฎีกาพระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในท้องที่ตำบลหนองน้ำใส ตำบลหนองตะเคียนบอนตำบลโนนหมากเค็งตำบลห้วยโจด ตำบลวัฒนานคร และตำบลท่าเกวียนอำเภอวัฒนานครจังหวัดสระแก้วให้เป็นเขตปฏิรูปที่ดินพ.ศ. ๒๕๕๒ ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร.ให้ไว้ ณ วันที่ ๘ ธันวาคมพ.ศ. ๒๕๕๒เป็นปีที่ ๖๔ในรัชกาลปัจจุบันพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชมีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่าโดยที่เป็นการสมควรกำหนดเขตที่ดินในท้องที่ตำบลหนองน้ำใส ตำบลหนองตะเคียนบอน ตำบลโนนหมากเค็ง ตำบลห้วยโจดตำบลวัฒนานคร และตำบลท่าเกวียน อำเภอวัฒนานคร จังหวัดสระแก้วให้เป็นเขตปฏิรูปที่ดินอาศัยอำนาจตามความในมาตรา๑๘๗ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย และมาตรา ๒๕ วรรคหนึ่งแห่งพระราชบัญญัติการปฏิรูปที่ดินเพื่อเกษตรกรรม พ.ศ. ๒๕๑๘อันเป็นกฎหมายที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคล ซึ่งมาตรา๒๙ ประกอบกับมาตรา ๔๑ มาตรา ๔๒ และมาตรา ๔๓ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยบัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้มาตรา ๑พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า พระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในท้องที่ตำบลหนองน้ำใส ตำบลหนองตะเคียนบอน ตำบลโนนหมากเค็ง ตำบลห้วยโจดตำบลวัฒนานครและตำบลท่าเกวียน อำเภอวัฒนานคร จังหวัดสระแก้วให้เป็นเขตปฏิรูปที่ดิน พ.ศ. ๒๕๕๒มาตรา ๒[๑]พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา ๓ให้ที่ดินในท้องที่ตำบลหนองน้ำใส ตำบลหนองตะเคียนบอน ตำบลโนนหมากเค็งตำบลห้วยโจด ตำบลวัฒนานคร และตำบลท่าเกวียน อำเภอวัฒนานคร จังหวัดสระแก้วภายในแนวเขตตามแผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกานี้ เป็นเขตปฏิรูปที่ดินมาตรา ๔ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้ผู้รับสนองพระบรมราชโองการอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะนายกรัฐมนตรี[เอกสารแนบท้าย]๑.แผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดิน ในท้องที่ตำบลหนองน้ำใส ตำบลหนองตะเคียนบอนตำบลโนนหมากเค็ง ตำบลห้วยโจด ตำบลวัฒนานครและตำบลท่าเกวียน อำเภอวัฒนานครจังหวัดสระแก้ว ให้เป็นเขตปฏิรูปที่ดิน พ.ศ. ๒๕๕๒(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)หมายเหตุ :-เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือ เนื่องจากในท้องที่ตำบลหนองน้ำใสตำบลหนองตะเคียนบอน ตำบลโนนหมากเค็ง ตำบลห้วยโจด ตำบลวัฒนานคร และตำบลท่าเกวียนอำเภอวัฒนานคร จังหวัดสระแก้ว มีเกษตรกรผู้ไม่มีที่ดินประกอบเกษตรกรรมเป็นของตนเองหรือมีที่ดินเล็กน้อยไม่เพียงพอแก่การครองชีพหรือต้องเช่าที่ดินของผู้อื่นประกอบเกษตรกรรมอยู่เป็นจำนวนมาก และโดยที่คณะรัฐมนตรีมีมติให้ดำเนินการปฏิรูปที่ดินเพื่อเกษตรกรรมในที่ดินเขตป่าสงวนแห่งชาติป่าวัฒนานครในส่วนที่มีสภาพเป็นป่าเสื่อมโทรมแล้วสมควรกำหนดเขตที่ดินในท้องที่ดังกล่าวให้เป็นเขตปฏิรูปที่ดิน จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้วิภา/ปรับปรุง๑ พฤษภาคม ๒๕๕๘[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๒๖/ตอนที่ ๙๕ ก/หน้า ๕/๒๑ ธันวาคม ๒๕๕๒
ประกาศคณะกรรมการการนิคมอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทยประกาศคณะกรรมการการนิคมอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทยเรื่องการเปลี่ยนแปลงเขต เขตประกอบการเสรี นิคมอุตสาหกรรมบางปู(ฉบับที่ ๒) ตามที่ได้มีพระราชกฤษฎีกาจัดตั้งเขตอุตสาหกรรมส่งออกบางปู พ.ศ. ๒๕๓๑ให้จัดตั้งเขตอุตสาหกรรมส่งออกบางปู ในท้องที่ตำบลแพรกษา อำเภอเมืองสมุทรปราการจังหวัดสมุทรปราการ ต่อมาได้มีการเปลี่ยนแปลงเขตอุตสาหกรรมส่งออกบางปูดังกล่าวตามพระราชกฤษฎีกาเปลี่ยนแปลงเขตอุตสาหกรรมส่งออกบางปูพ.ศ. ๒๕๔๓ ซึ่งเป็นการจัดตั้งขึ้นตามพระราชบัญญัติการนิคมอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทยพ.ศ. ๒๕๒๒ และต่อมาได้มีประกาศในราชกิจจานุเบกษา ฉบับกฤษฎีกา เล่ม ๑๒๕ ตอนที่ ๔ กวันที่ ๘ มกราคม ๒๕๕๑ ให้ใช้บังคับพระราชบัญญัติการนิคมอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย(ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๕๐ เป็นกฎหมาย ตั้งแต่วันที่ ๙ มกราคม ๒๕๕๑ เป็นต้นไปซึ่งมีผลให้เขตอุตสาหกรรมส่งออกที่ได้จัดตั้งขึ้นดังกล่าว เป็นเขตประกอบการเสรีตามมาตรา๓๖ (๒) แห่งพระราชบัญญัติการนิคมอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย พ.ศ. ๒๕๒๒ ตามนัยมาตรา ๑๔แห่งพระราชบัญญัติการนิคมอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๕๐ แล้ว นั้นโดยที่เป็นการสมควรให้ลดพื้นที่บางส่วนในเขตประกอบการเสรีนิคมอุตสาหกรรมบางปูลง จึงสมควรกันพื้นที่ดังกล่าวออกอาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๓๖ วรรคสองแห่งพระราชบัญญัติการนิคมอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย พ.ศ. ๒๕๒๒ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติการนิคมอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย (ฉบับที่ ๔)พ.ศ. ๒๕๕๐ อันเป็นกฎหมายที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคลซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๓๒ มาตรา ๓๓ มาตรา ๓๔ มาตรา ๔๑ มาตรา ๔๒ และมาตรา ๔๓ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยบัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย และข้อ ๔ วรรคสองของกฎกระทรวงกำหนดหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขในการจัดตั้งนิคมอุตสาหกรรม พ.ศ.๒๕๔๘ จึงประกาศเปลี่ยนแปลงเขต เขตประกอบการเสรี นิคมอุตสาหกรรมบางปูโดยให้ยกเลิกแผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกาจัดตั้งเขตอุตสาหกรรมส่งออกบางปู พ.ศ. ๒๕๓๑ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชกฤษฎีกาเปลี่ยนแปลงเขตอุตสาหกรรมส่งออกบางปู พ.ศ. ๒๕๔๓และให้ใช้แผนที่ท้ายประกาศนี้แทนทั้งนี้ ตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป[๑]ประกาศณ วันที่ ๒๘ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๕๗วิฑูรย์ สิมะโชคดีประธานกรรมการการนิคมอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย[เอกสารแนบท้าย]๑. แผนที่ท้ายประกาศคณะกรรมการการนิคมอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย เรื่องการเปลี่ยนแปลงเขต เขตประกอบการเสรี นิคมอุตสาหกรรมบางปู (ฉบับที่ ๒)(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)ปริยานุช/ผู้จัดทำ๓๑ มีนาคม ๒๕๕๗โชติกานต์/ผู้ตรวจ๑๗ เมษายน ๒๕๕๗[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๓๑/ตอนพิเศษ ๕๓ ง/หน้า ๔๑/๒๕ มีนาคม ๒๕๕๗
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 57821หลักกฎหมาย: ความว่า จำเลยทั้งสามฎีกา คดีมีมูลที่จะชนะในชั้นฎีกาได้โปรดอนุญาตให้ทุเลาการบังคับไว้ก่อนหมายเหตุ โจทก์แถลงคัดค้าน (อันดับ 113)ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้จำเลยที่ 1 ที่ 2 ร่วมกันชำระต้นเงิน 100,000 บาท และดอกเบี้ยร้อยละสิบห้าต่อปี คิดตั้งแต่วันที่ 4 กันยายน 2528 จนถึงวันชำระเสร็จให้โจทก์ ถ้าจำเลยที่ 1ที่ 2 ไม่ชำระ ให้จำเลยที่ 3 ชำระแทนจำเลยทั้งสามฎีกา พร้อมกับยื่นคำร้องดังกล่าว (อันดับ105,106)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว ถ้าจำเลยทั้งสามคนใดคนหนึ่งหรือร่วมกันหาประกันสำหรับจำนวนเงินต้นที่จะต้องชำระตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์พร้อมด้วยดอกเบี้ยคิดถึงวันฟังคำสั่งนี้และต่อไปอีก 2 ปี มาวางศาลจนเป็นที่พอใจและภายในเวลาที่ศาลชั้นต้นกำหนด ก็อนุญาตให้ทุเลาการบังคับไว้ในระหว่างฎีกา มิฉะนั้นให้ยกคำร้อง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 1276/2533นางสายปัญญา โพธิขันธ์โจทก์นายสงุ่น สมบูรณ์ทรัพย์ กับพวกจำเลยนายพจน์ กายสุต ทนายจำเลยทั้งสามผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.พ. ม. 231, ม. 247ความว่า จำเลยทั้งสามฎีกา คดีมีมูลที่จะชนะในชั้นฎีกาได้โปรดอนุญาตให้ทุเลาการบังคับไว้ก่อนหมายเหตุ โจทก์แถลงคัดค้าน (อันดับ 113)ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้จำเลยที่ 1 ที่ 2 ร่วมกันชำระต้นเงิน 100,000 บาท และดอกเบี้ยร้อยละสิบห้าต่อปี คิดตั้งแต่วันที่ 4 กันยายน 2528 จนถึงวันชำระเสร็จให้โจทก์ ถ้าจำเลยที่ 1ที่ 2 ไม่ชำระ ให้จำเลยที่ 3 ชำระแทนจำเลยทั้งสามฎีกา พร้อมกับยื่นคำร้องดังกล่าว (อันดับ105,106)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว ถ้าจำเลยทั้งสามคนใดคนหนึ่งหรือร่วมกันหาประกันสำหรับจำนวนเงินต้นที่จะต้องชำระตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์พร้อมด้วยดอกเบี้ยคิดถึงวันฟังคำสั่งนี้และต่อไปอีก 2 ปี มาวางศาลจนเป็นที่พอใจและภายในเวลาที่ศาลชั้นต้นกำหนด ก็อนุญาตให้ทุเลาการบังคับไว้ในระหว่างฎีกา มิฉะนั้นให้ยกคำร้อง(เจริญ นิลเอสงฆ์-วิทวัส อยู่วัฒนา-อัมพร ทองประยูร)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 1276/2533นางสายปัญญา โพธิขันธ์โจทก์นายสงุ่น สมบูรณ์ทรัพย์ กับพวกจำเลยนายพจน์ กายสุต ทนายจำเลยทั้งสามผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.พ. ม. 231, ม. 247ความว่า จำเลยทั้งสามฎีกา คดีมีมูลที่จะชนะในชั้นฎีกาได้โปรดอนุญาตให้ทุเลาการบังคับไว้ก่อนหมายเหตุ โจทก์แถลงคัดค้าน (อันดับ 113)ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้จำเลยที่ 1 ที่ 2 ร่วมกันชำระต้นเงิน 100,000 บาท และดอกเบี้ยร้อยละสิบห้าต่อปี คิดตั้งแต่วันที่ 4 กันยายน 2528 จนถึงวันชำระเสร็จให้โจทก์ ถ้าจำเลยที่ 1ที่ 2 ไม่ชำระ ให้จำเลยที่ 3 ชำระแทนจำเลยทั้งสามฎีกา พร้อมกับยื่นคำร้องดังกล่าว (อันดับ105,106)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว ถ้าจำเลยทั้งสามคนใดคนหนึ่งหรือร่วมกันหาประกันสำหรับจำนวนเงินต้นที่จะต้องชำระตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์พร้อมด้วยดอกเบี้ยคิดถึงวันฟังคำสั่งนี้และต่อไปอีก 2 ปี มาวางศาลจนเป็นที่พอใจและภายในเวลาที่ศาลชั้นต้นกำหนด ก็อนุญาตให้ทุเลาการบังคับไว้ในระหว่างฎีกา มิฉะนั้นให้ยกคำร้อง(เจริญ นิลเอสงฆ์-วิทวัส อยู่วัฒนา-อัมพร ทองประยูร)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3076/2533หลักกฎหมาย: จำเลยรับฝากเงินจากโจทก์ จำเลยผู้รับฝากจะเอาเงินซึ่งฝากนั้นออกใช้ก็ได้ แม้ว่าการรับฝากเงินรายนี้จะไม่มีบำเหน็จค่าฝาก และจำเลยจะได้ใช้ความระมัดระวังสงวนทรัพย์สินซึ่งฝากนั้นเหมือนเช่นเคยประพฤติในกิจการของจำเลยก็ตาม เมื่อปรากฏว่าเงินซึ่งฝากนั้นสูญหายเพราะถูกคนร้ายลักไปแม้จะเป็นเหตุสุดวิสัยซึ่งจำเลยไม่อาจป้องกันได้ จำเลยก็ต้องรับผิดคืนเงินจำนวนที่จำเลยรับฝากไว้แก่โจทก์ ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 672. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3076/2533นาย มัน เฟรด เบคมานน์โจทก์นาย แม็ค เฮคเกนดอร์ นจำเลย ป.พ.พ. ม. 659 วรรคแรก, ม. 672จำเลยรับฝากเงินจากโจทก์ จำเลยผู้รับฝากจะเอาเงินซึ่งฝากนั้นออกใช้ก็ได้ แม้ว่าการรับฝากเงินรายนี้จะไม่มีบำเหน็จค่าฝาก และจำเลยจะได้ใช้ความระมัดระวังสงวนทรัพย์สินซึ่งฝากนั้นเหมือนเช่นเคยประพฤติในกิจการของจำเลยก็ตาม เมื่อปรากฏว่าเงินซึ่งฝากนั้นสูญหายเพราะถูกคนร้ายลักไปแม้จะเป็นเหตุสุดวิสัยซึ่งจำเลยไม่อาจป้องกันได้ จำเลยก็ต้องรับผิดคืนเงินจำนวนที่จำเลยรับฝากไว้แก่โจทก์ ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 672.(ถาวร ตันตราภรณ์-วินัย กันนะ-ประศาสน์ ธำรงกาญจน์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3076/2533นาย มัน เฟรด เบคมานน์โจทก์นาย แม็ค เฮคเกนดอร์ นจำเลย ป.พ.พ. ม. 659 วรรคแรก, ม. 672จำเลยรับฝากเงินจากโจทก์ จำเลยผู้รับฝากจะเอาเงินซึ่งฝากนั้นออกใช้ก็ได้ แม้ว่าการรับฝากเงินรายนี้จะไม่มีบำเหน็จค่าฝาก และจำเลยจะได้ใช้ความระมัดระวังสงวนทรัพย์สินซึ่งฝากนั้นเหมือนเช่นเคยประพฤติในกิจการของจำเลยก็ตาม เมื่อปรากฏว่าเงินซึ่งฝากนั้นสูญหายเพราะถูกคนร้ายลักไปแม้จะเป็นเหตุสุดวิสัยซึ่งจำเลยไม่อาจป้องกันได้ จำเลยก็ต้องรับผิดคืนเงินจำนวนที่จำเลยรับฝากไว้แก่โจทก์ ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 672.(ถาวร ตันตราภรณ์-วินัย กันนะ-ประศาสน์ ธำรงกาญจน์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศสำนักงานกลางชั่งตวงวัดประกาศสำนักงานกลางชั่งตวงวัดเรื่องกำหนดแบบเครื่องหมายแสดงว่าคำรับรองเดิมใช้ไม่ได้แล้ว เพื่อให้การดำเนินการเกี่ยวกับการประทับเครื่องหมายแสดงว่าคำรับรองเดิมใช้ไม่ได้แล้วกับเครื่องชั่งตวงวัดที่ไม่ถูกต้องตามพระราชบัญญัติมาตราชั่งตวงวัดพ.ศ. ๒๕๔๒ และที่แก้ไขเพิ่มเติมเป็นไปอย่างถูกต้องตามกฎหมายอาศัยอำนาจตามความในมาตรา๖ (๕) แห่งพระราชบัญญัติมาตราชั่งตวงวัด พ.ศ. ๒๕๔๒ และมาตรา ๓๙ วรรคสามแห่งพระราชบัญญัติมาตราชั่งตวงวัด พ.ศ. ๒๕๔๒ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติมาตราชั่งตวงวัด (ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๕๗ อธิบดีกรมการค้าภายในจึงออกประกาศ ดังต่อไปนี้ข้อ๑[๑] ประกาศนี้ให้ใช้บังคับเมื่อพ้นกำหนดสามสิบวันนับแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปข้อ๒ เครื่องหมายแสดงว่าคำรับรองเดิมใช้ไม่ได้แล้วให้ทำเป็นกากบาท มีขนาดเดียวกันกับขนาดของเครื่องหมายคำรับรองข้อ๓ การประทับเครื่องหมายแสดงว่าคำรับรองเดิมใช้ไม่ได้แล้วให้ประทับลงบนเครื่องหมายคำรับรองของเครื่องชั่งตวงวัดให้ชัดเจน และลบเลือนได้ยากประกาศ ณ วันที่ ๑๙กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๕๙วิบูลย์ลักษณ์ ร่วมรักษ์อธิบดีกรมการค้าภายในปริยานุช/จัดทำ๒๓ มีนาคม ๒๕๕๙วิศนี/ตรวจ๓๐ มีนาคม ๒๕๕๙[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๓๓/ตอนพิเศษ ๖๒ ง/หน้า ๔๕/๑๕ มีนาคม ๒๕๕๙
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4525/2542หลักกฎหมาย: โจทก์บรรยายฟ้องว่า โจทก์เป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์รวมในที่ดินพิพาทโดยซื้อที่ดินมาจาก ว. จำเลยได้เช่าจาก ว.ในอัตราค่าเช่าเดือนละ 100,000บาท นับแต่โจทก์ได้ซื้อที่ดินมา จำเลยไม่เคยชำระค่าเช่าส่วนของโจทก์ให้แก่โจทก์ขอให้บังคับจำเลยนำค่าเช่าที่ดินไปชำระให้แก่โจทก์ เป็นกรณีที่โจทก์ฟ้องขอให้บังคับจำเลยชำระค่าเช่าตามสัญญาเช่า แม้โจทก์ไม่ได้ฟ้องเรียกค่าเช่า แต่เป็นการฟ้องเรียกค่าตอบแทนจากการใช้ที่ดินที่กำหนดจำนวนแน่นอนเป็นรายเดือน แม้จะเรียกชื่ออย่างอื่นที่แท้ก็คือค่าเช่า เมื่อโจทก์ไม่มีหลักฐานการเช่าเป็นหนังสือลงลายมือชื่อจำเลยเป็นผู้รับผิดแล้ว โจทก์จึงไม่มีอำนาจฟ้องตาม ป.พ.พ. มาตรา 538 ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4525/2542างสายสุนีย์ กมลเวชหรือจุติพิทักษ์วงษ์โจทก์้างหุ้นส่วนจำกัดโรงซี่อิ๊วฮะเฮง กับพวกจำเลย ป.พ.พ. ม. 538 ป.วิ.พ. ม. 55, ม. 172โจทก์บรรยายฟ้องว่า โจทก์เป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์รวมในที่ดินพิพาทโดยซื้อที่ดินมาจาก ว. จำเลยได้เช่าจาก ว.ในอัตราค่าเช่าเดือนละ 100,000บาท นับแต่โจทก์ได้ซื้อที่ดินมา จำเลยไม่เคยชำระค่าเช่าส่วนของโจทก์ให้แก่โจทก์ขอให้บังคับจำเลยนำค่าเช่าที่ดินไปชำระให้แก่โจทก์ เป็นกรณีที่โจทก์ฟ้องขอให้บังคับจำเลยชำระค่าเช่าตามสัญญาเช่า แม้โจทก์ไม่ได้ฟ้องเรียกค่าเช่า แต่เป็นการฟ้องเรียกค่าตอบแทนจากการใช้ที่ดินที่กำหนดจำนวนแน่นอนเป็นรายเดือน แม้จะเรียกชื่ออย่างอื่นที่แท้ก็คือค่าเช่า เมื่อโจทก์ไม่มีหลักฐานการเช่าเป็นหนังสือลงลายมือชื่อจำเลยเป็นผู้รับผิดแล้ว โจทก์จึงไม่มีอำนาจฟ้องตาม ป.พ.พ. มาตรา 538(เหล็ก ไทรวิจิตร-พันธาวุธ ปาณิกบุตร-กิติยาภรณ์ อาตมียะนันทน์)ศาลแพ่งกรุงเทพใต้ - นายสมจิตร ทองศรีศาลอุทธรณ์ - นายดิเรก อิงคนินันท์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4525/2542างสายสุนีย์ กมลเวชหรือจุติพิทักษ์วงษ์โจทก์้างหุ้นส่วนจำกัดโรงซี่อิ๊วฮะเฮง กับพวกจำเลย ป.พ.พ. ม. 538 ป.วิ.พ. ม. 55, ม. 172โจทก์บรรยายฟ้องว่า โจทก์เป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์รวมในที่ดินพิพาทโดยซื้อที่ดินมาจาก ว. จำเลยได้เช่าจาก ว.ในอัตราค่าเช่าเดือนละ 100,000บาท นับแต่โจทก์ได้ซื้อที่ดินมา จำเลยไม่เคยชำระค่าเช่าส่วนของโจทก์ให้แก่โจทก์ขอให้บังคับจำเลยนำค่าเช่าที่ดินไปชำระให้แก่โจทก์ เป็นกรณีที่โจทก์ฟ้องขอให้บังคับจำเลยชำระค่าเช่าตามสัญญาเช่า แม้โจทก์ไม่ได้ฟ้องเรียกค่าเช่า แต่เป็นการฟ้องเรียกค่าตอบแทนจากการใช้ที่ดินที่กำหนดจำนวนแน่นอนเป็นรายเดือน แม้จะเรียกชื่ออย่างอื่นที่แท้ก็คือค่าเช่า เมื่อโจทก์ไม่มีหลักฐานการเช่าเป็นหนังสือลงลายมือชื่อจำเลยเป็นผู้รับผิดแล้ว โจทก์จึงไม่มีอำนาจฟ้องตาม ป.พ.พ. มาตรา 538(เหล็ก ไทรวิจิตร-พันธาวุธ ปาณิกบุตร-กิติยาภรณ์ อาตมียะนันทน์)ศาลแพ่งกรุงเทพใต้ - นายสมจิตร ทองศรีศาลอุทธรณ์ - นายดิเรก อิงคนินันท์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศกระทรวงอุตสาหกรรมฉบับที่ 5972 (พ.ศ. 2563)ออกตามความในพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมพ.ศ. 2511เรื่อง กําหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมสารสกัดอัญชันผง----------------------------------อื่นๆ - อาศัยอํานาจตามความในมาตรา 15 แห่งพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม พ.ศ. 2511 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม (ฉบับที่ 7) พ.ศ. 2558 รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมออกประกาศกําหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม สารสกัดอัญชันผง มาตรฐานเลขที่ มอก. 3100 - 2563 ไว้ ดังมีรายละเอียดต่อท้าย ทั้งนี้ ให้มีผลตั้งแต่วันที่ประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปผู้มีอํานาจลงนาม - ประกาศ ณ วันที่ 9 ตุลาคม พ.ศ. 2563 สุริยะ จึงรุ่งเรืองกิจรัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม