คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 697/2489หลักกฎหมาย: ในกรณีสมัคร์ใจวิวาททำร้ายกัน ถ้าฝ่ายใดทำร้ายอีกฝ่าย 1 ไม่ถึงบาดเจ็บ ย่อมไม่มีผิดตาม ม.338 (3)โจทก์บรรยายฟ้องว่า จำเลยได้บังอาจสมัครใจเข้าต่อสู้วิวาททำร้ายร่างกายซึ่งกันและกัน โดยจำเลยที่ ๑ ใช้กำลังกายทุบต่อย จำเลยที่ ๒ มีแผลไม่ถึงบาดเจ็บจำเลยที่ ๒ ใช้ไม้ตีจำเลยที่ ๑ ถึงบาดเจ็บ ขอให้ลงโทษตามกฎหมายลักษณะอาญามาตรา ๒๕๔,๓๓๘ ข้อ ๓ ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยที่ ๒ ตามมาตรา ๒๕๔ ส่วนจำเลยที่ ๑ ให้ยกฟ้อง เพราะมาตรา ๓๓๘ ข้อ ๓ เป็นเรื่องทำร้ายร่างกาย มิใช่วิวาทตามที่โจทก์กล่าวในฟ้อง ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า ปรากฎตามฟ้องของโจทก์ว่า จำเลยได้สมัครใจเข้าต่อสู้วิวาทกัน โดยจำเลยที่ ๑ ใช้กำลังกายทุบและตบต่อยจำเลยที่ ๒ ไม่ถึงบาดเจ็บดังนี้ย่อมได้ความชัดอยู่แล้วว่า จำเลยที่ ๑ มิได้บังอาจกระทำร้ายแต่ฝ่ายเดียว ไม่เข้าบทมาตรา ๓๓๘ ข้อ ๓ ตามฟ้อง จึงลงโทษจำเลยที่ ๑ มิได้ พิพากษายืนตามศาลชั้นต้น ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 697/2489พนักงานอัยยการกรมอัยยการโจทก์นางขายที่ 1 นางสาวจ้อนที่ 2จำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 254, ม. 338ในกรณีสมัคร์ใจวิวาททำร้ายกัน ถ้าฝ่ายใดทำร้ายอีกฝ่าย 1 ไม่ถึงบาดเจ็บ ย่อมไม่มีผิดตาม ม.338 (3)โจทก์บรรยายฟ้องว่า จำเลยได้บังอาจสมัครใจเข้าต่อสู้วิวาททำร้ายร่างกายซึ่งกันและกัน โดยจำเลยที่ ๑ ใช้กำลังกายทุบต่อย จำเลยที่ ๒ มีแผลไม่ถึงบาดเจ็บจำเลยที่ ๒ ใช้ไม้ตีจำเลยที่ ๑ ถึงบาดเจ็บ ขอให้ลงโทษตามกฎหมายลักษณะอาญามาตรา ๒๕๔,๓๓๘ ข้อ ๓ ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยที่ ๒ ตามมาตรา ๒๕๔ ส่วนจำเลยที่ ๑ ให้ยกฟ้อง เพราะมาตรา ๓๓๘ ข้อ ๓ เป็นเรื่องทำร้ายร่างกาย มิใช่วิวาทตามที่โจทก์กล่าวในฟ้อง ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า ปรากฎตามฟ้องของโจทก์ว่า จำเลยได้สมัครใจเข้าต่อสู้วิวาทกัน โดยจำเลยที่ ๑ ใช้กำลังกายทุบและตบต่อยจำเลยที่ ๒ ไม่ถึงบาดเจ็บดังนี้ย่อมได้ความชัดอยู่แล้วว่า จำเลยที่ ๑ มิได้บังอาจกระทำร้ายแต่ฝ่ายเดียว ไม่เข้าบทมาตรา ๓๓๘ ข้อ ๓ ตามฟ้อง จึงลงโทษจำเลยที่ ๑ มิได้ พิพากษายืนตามศาลชั้นต้น(ชัยประชา-ธรรมบัณฑิต-นาถปรีชา)ศาลชั้นต้น - นายธงสิทธิ พวงกนกศาลอุทธรณ์ - พระมนูภันย์วิมลอรรถแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์บรรยายฟ้องว่า จำเลยได้บังอาจสมัครใจเข้าต่อสู้วิวาททำร้ายร่างกายซึ่งกันและกัน โดยจำเลยที่ ๑ ใช้กำลังกายทุบต่อย จำเลยที่ ๒ มีแผลไม่ถึงบาดเจ็บจำเลยที่ ๒ ใช้ไม้ตีจำเลยที่ ๑ ถึงบาดเจ็บ ขอให้ลงโทษตามกฎหมายลักษณะอาญามาตรา ๒๕๔,๓๓๘ ข้อ ๓ ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยที่ ๒ ตามมาตรา ๒๕๔ ส่วนจำเลยที่ ๑ ให้ยกฟ้อง เพราะมาตรา ๓๓๘ ข้อ ๓ เป็นเรื่องทำร้ายร่างกาย มิใช่วิวาทตามที่โจทก์กล่าวในฟ้อง ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า ปรากฎตามฟ้องของโจทก์ว่า จำเลยได้สมัครใจเข้าต่อสู้วิวาทกัน โดยจำเลยที่ ๑ ใช้กำลังกายทุบและตบต่อยจำเลยที่ ๒ ไม่ถึงบาดเจ็บดังนี้ย่อมได้ความชัดอยู่แล้วว่า จำเลยที่ ๑ มิได้บังอาจกระทำร้ายแต่ฝ่ายเดียว ไม่เข้าบทมาตรา ๓๓๘ ข้อ ๓ ตามฟ้อง จึงลงโทษจำเลยที่ ๑ มิได้ พิพากษายืนตามศาลชั้นต้น ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 697/2489พนักงานอัยยการกรมอัยยการโจทก์นางขายที่ 1 นางสาวจ้อนที่ 2จำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 254, ม. 338ในกรณีสมัคร์ใจวิวาททำร้ายกัน ถ้าฝ่ายใดทำร้ายอีกฝ่าย 1 ไม่ถึงบาดเจ็บ ย่อมไม่มีผิดตาม ม.338 (3)โจทก์บรรยายฟ้องว่า จำเลยได้บังอาจสมัครใจเข้าต่อสู้วิวาททำร้ายร่างกายซึ่งกันและกัน โดยจำเลยที่ ๑ ใช้กำลังกายทุบต่อย จำเลยที่ ๒ มีแผลไม่ถึงบาดเจ็บจำเลยที่ ๒ ใช้ไม้ตีจำเลยที่ ๑ ถึงบาดเจ็บ ขอให้ลงโทษตามกฎหมายลักษณะอาญามาตรา ๒๕๔,๓๓๘ ข้อ ๓ ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยที่ ๒ ตามมาตรา ๒๕๔ ส่วนจำเลยที่ ๑ ให้ยกฟ้อง เพราะมาตรา ๓๓๘ ข้อ ๓ เป็นเรื่องทำร้ายร่างกาย มิใช่วิวาทตามที่โจทก์กล่าวในฟ้อง ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า ปรากฎตามฟ้องของโจทก์ว่า จำเลยได้สมัครใจเข้าต่อสู้วิวาทกัน โดยจำเลยที่ ๑ ใช้กำลังกายทุบและตบต่อยจำเลยที่ ๒ ไม่ถึงบาดเจ็บดังนี้ย่อมได้ความชัดอยู่แล้วว่า จำเลยที่ ๑ มิได้บังอาจกระทำร้ายแต่ฝ่ายเดียว ไม่เข้าบทมาตรา ๓๓๘ ข้อ ๓ ตามฟ้อง จึงลงโทษจำเลยที่ ๑ มิได้ พิพากษายืนตามศาลชั้นต้น(ชัยประชา-ธรรมบัณฑิต-นาถปรีชา)ศาลชั้นต้น - นายธงสิทธิ พวงกนกศาลอุทธรณ์ - พระมนูภันย์วิมลอรรถแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ