คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 942/2499หลักกฎหมาย: คดีเฉพาะจำเลยที่ 1,3 ยุติแล้ว โดยศาลล่างทั้งสองฟังว่าจำเลยที่ 1 แทงผู้ตายเพื่อป้องกันตัว จำเลยที่3 ไม่ได้กระทำผิด พิพากษายกฟ้องโจทก์ จำเลยที่ 2 ฎีกา เมื่อได้ความว่าจำเลยที่ 1,2 ต่างแทงผู้ตายแต่ไม่ปรากฏว่าจำเลยคนใดแทงตรงไหนอย่างใด ทั้งฟังได้ว่าต่างคนต่างทำเป็นการเฉพาะตัวมิได้สมคบกันมา บาดแผลของผู้ตายมี 3 แผลๆ ที่ 1 ฉกรรจ์อาจทำให้ถึงตาย อีก 2 แผลเป็นแต่เพียงทำให้หนังถลอกเท่านั้น ดังนี้จึงควรยกประโยชน์ให้แก่จำเลยที่ 2 คงลงโทษฐานทำร้ายร่างกายตามมาตรา 254 ไม่ใช่ฐานทำให้ถึงตายโดยไม่เจตนาตาม มาตรา 251โจทก์ฟ้องว่าจำเลยที่ 1, 2, 3 สมคบกันต่อสู้ขัดขวางเจ้าพนักงานขณะเข้าทำการจับกุมจำเลยในข้อหาว่ามีสุราผิดกฎหมายไว้ในความครอบครองและจำเลยทั้งสามสมคบกันทำร้ายเจ้าพนักงานดังกล่าวคือแทงทำร้ายพลตำรวจเผียนถึงตายโดยเจตนาทำร้ายร่างกายพลตำรวจสมพงษ์ถึงบาดเจ็บขอให้ลงโทษตาม มาตรา 249, 250, 119, 120, 63, 71, 254 และริบของกลางจำเลยทั้งสามปฏิเสธพลทหารว่อนจำเลยที่ 1 ต่อสู้ว่าป้องกันตัวโดยใช้มีดแทงป้องกันไปทีหนึ่งจำเลยที่ 2, 3 ต่อสู้อ้างฐานที่อยู่ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยที่ 2 มีความผิดฐานฆ่าคนตายโดยไม่เจตนาตามกฎหมายอาญา มาตรา 251 ให้วางโทษจำคุก 10 ปีส่วนพลทหารว่อนและนายจองจำเลยไม่ได้กระทำผิดให้ยกฟ้องเฉพาะจำเลย 2 คนนี้ ของกลางให้ริบทั้งหมดนายพันจำเลยที่ 2 อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยที่ 2 ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่าคดีเฉพาะจำเลยที่ 1, 3 เป็นอันยุติและเชื่อว่าจำเลยที่ 2 ได้แทงพลตำรวจเผียนจริง แต่คำพยานโจทก์ไม่ปรากฏว่าจำเลยที่ 2 แทงถูกตรงไหน พยานโจทก์อีกคนหนึ่งว่าขณะพลตำรวจเผียนจะเข้าช่วยพลตำรวจสมพงษ์ จำเลยที่ 1 ได้แทงพลตำรวจเผียน แต่ไม่ทราบว่าถูกตรงไหนเช่นเดียวกัน จึงเป็นอันเชื่อได้ว่าจำเลยที่ 1, 2 ต่างได้เข้าแทงพลตำรวจเผียน แต่ทางพิจารณาไม่ได้ความว่าจำเลยทั้งสองได้สมคบกันมาทำร้ายในทำนองนี้เป็นการต่างคนต่างทำเป็นการเฉพาะตัว พลตำรวจเผียนมีบาดแผล 3 แห่ง แผลที่ 1 ที่ตรงหูซ้ายลึก 9 ซม. กว้าง 3 ซม. เป็นแผลที่ทำให้ถึงตาย แผลที่ 2 ตรงขมับซ้าย แผลที่ 3 ตรงข้อมือซ้ายเป็นแผลพอหนังถลอกทั้งสองแผลเมื่อฟังว่าจำเลยทั้งสองไม่ได้สมคบกันและฟังไม่ได้ว่าจำเลยคนใดเป็นผู้แทงพลตำรวจเผียนที่หูอันเป็นแผลที่ทำให้ถึงตาย จึงควรยกประโยชน์ให้แก่นายพันจำเลยที่ 2 ว่าไม่มีผิดฐานฆ่าคนตายโดยเจตนาตามมาตรา 251 เป็นผิดแต่เพียงฐานทำร้ายร่างกายตามมาตรา 254พิพากษาแก้คำพิพากษาศาลอุทธรณ์ว่าจำเลยที่ 2 มีความผิดตามกฎหมายอาญา มาตรา 254 ให้จำคุก 2 ปี นอกจากนี้คงยืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 942/2499อัยการประจำศาลจังหวัดหลังสวนโจทก์พลทหารว่อน พัฒน์ทอง ที่ 1จำเลยนายพัน หรือโคน ช่วยเพชร ที่ 2จำเลยนายจอง หนูทิพย์ ที่ 3จำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 251, ม. 254, ม. 63คดีเฉพาะจำเลยที่ 1,3 ยุติแล้ว โดยศาลล่างทั้งสองฟังว่าจำเลยที่ 1 แทงผู้ตายเพื่อป้องกันตัว จำเลยที่3 ไม่ได้กระทำผิด พิพากษายกฟ้องโจทก์ จำเลยที่ 2 ฎีกา เมื่อได้ความว่าจำเลยที่ 1,2 ต่างแทงผู้ตายแต่ไม่ปรากฏว่าจำเลยคนใดแทงตรงไหนอย่างใด ทั้งฟังได้ว่าต่างคนต่างทำเป็นการเฉพาะตัวมิได้สมคบกันมา บาดแผลของผู้ตายมี 3 แผลๆ ที่ 1 ฉกรรจ์อาจทำให้ถึงตาย อีก 2 แผลเป็นแต่เพียงทำให้หนังถลอกเท่านั้น ดังนี้จึงควรยกประโยชน์ให้แก่จำเลยที่ 2 คงลงโทษฐานทำร้ายร่างกายตามมาตรา 254 ไม่ใช่ฐานทำให้ถึงตายโดยไม่เจตนาตาม มาตรา 251โจทก์ฟ้องว่าจำเลยที่ 1, 2, 3 สมคบกันต่อสู้ขัดขวางเจ้าพนักงานขณะเข้าทำการจับกุมจำเลยในข้อหาว่ามีสุราผิดกฎหมายไว้ในความครอบครองและจำเลยทั้งสามสมคบกันทำร้ายเจ้าพนักงานดังกล่าวคือแทงทำร้ายพลตำรวจเผียนถึงตายโดยเจตนาทำร้ายร่างกายพลตำรวจสมพงษ์ถึงบาดเจ็บขอให้ลงโทษตาม มาตรา 249, 250, 119, 120, 63, 71, 254 และริบของกลางจำเลยทั้งสามปฏิเสธพลทหารว่อนจำเลยที่ 1 ต่อสู้ว่าป้องกันตัวโดยใช้มีดแทงป้องกันไปทีหนึ่งจำเลยที่ 2, 3 ต่อสู้อ้างฐานที่อยู่ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยที่ 2 มีความผิดฐานฆ่าคนตายโดยไม่เจตนาตามกฎหมายอาญา มาตรา 251 ให้วางโทษจำคุก 10 ปีส่วนพลทหารว่อนและนายจองจำเลยไม่ได้กระทำผิดให้ยกฟ้องเฉพาะจำเลย 2 คนนี้ ของกลางให้ริบทั้งหมดนายพันจำเลยที่ 2 อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยที่ 2 ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่าคดีเฉพาะจำเลยที่ 1, 3 เป็นอันยุติและเชื่อว่าจำเลยที่ 2 ได้แทงพลตำรวจเผียนจริง แต่คำพยานโจทก์ไม่ปรากฏว่าจำเลยที่ 2 แทงถูกตรงไหน พยานโจทก์อีกคนหนึ่งว่าขณะพลตำรวจเผียนจะเข้าช่วยพลตำรวจสมพงษ์ จำเลยที่ 1 ได้แทงพลตำรวจเผียน แต่ไม่ทราบว่าถูกตรงไหนเช่นเดียวกัน จึงเป็นอันเชื่อได้ว่าจำเลยที่ 1, 2 ต่างได้เข้าแทงพลตำรวจเผียน แต่ทางพิจารณาไม่ได้ความว่าจำเลยทั้งสองได้สมคบกันมาทำร้ายในทำนองนี้เป็นการต่างคนต่างทำเป็นการเฉพาะตัว พลตำรวจเผียนมีบาดแผล 3 แห่ง แผลที่ 1 ที่ตรงหูซ้ายลึก 9 ซม. กว้าง 3 ซม. เป็นแผลที่ทำให้ถึงตาย แผลที่ 2 ตรงขมับซ้าย แผลที่ 3 ตรงข้อมือซ้ายเป็นแผลพอหนังถลอกทั้งสองแผลเมื่อฟังว่าจำเลยทั้งสองไม่ได้สมคบกันและฟังไม่ได้ว่าจำเลยคนใดเป็นผู้แทงพลตำรวจเผียนที่หูอันเป็นแผลที่ทำให้ถึงตาย จึงควรยกประโยชน์ให้แก่นายพันจำเลยที่ 2 ว่าไม่มีผิดฐานฆ่าคนตายโดยเจตนาตามมาตรา 251 เป็นผิดแต่เพียงฐานทำร้ายร่างกายตามมาตรา 254พิพากษาแก้คำพิพากษาศาลอุทธรณ์ว่าจำเลยที่ 2 มีความผิดตามกฎหมายอาญา มาตรา 254 ให้จำคุก 2 ปี นอกจากนี้คงยืน(ปริพนธ์พจนพิสุทธิ์-ประวัติ ปัตตพงศ์-ศิลปสิทธิวินิจฉัย)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่าจำเลยที่ 1, 2, 3 สมคบกันต่อสู้ขัดขวางเจ้าพนักงานขณะเข้าทำการจับกุมจำเลยในข้อหาว่ามีสุราผิดกฎหมายไว้ในความครอบครองและจำเลยทั้งสามสมคบกันทำร้ายเจ้าพนักงานดังกล่าวคือแทงทำร้ายพลตำรวจเผียนถึงตายโดยเจตนาทำร้ายร่างกายพลตำรวจสมพงษ์ถึงบาดเจ็บขอให้ลงโทษตาม มาตรา 249, 250, 119, 120, 63, 71, 254 และริบของกลางจำเลยทั้งสามปฏิเสธพลทหารว่อนจำเลยที่ 1 ต่อสู้ว่าป้องกันตัวโดยใช้มีดแทงป้องกันไปทีหนึ่งจำเลยที่ 2, 3 ต่อสู้อ้างฐานที่อยู่ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยที่ 2 มีความผิดฐานฆ่าคนตายโดยไม่เจตนาตามกฎหมายอาญา มาตรา 251 ให้วางโทษจำคุก 10 ปีส่วนพลทหารว่อนและนายจองจำเลยไม่ได้กระทำผิดให้ยกฟ้องเฉพาะจำเลย 2 คนนี้ ของกลางให้ริบทั้งหมดนายพันจำเลยที่ 2 อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยที่ 2 ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่าคดีเฉพาะจำเลยที่ 1, 3 เป็นอันยุติและเชื่อว่าจำเลยที่ 2 ได้แทงพลตำรวจเผียนจริง แต่คำพยานโจทก์ไม่ปรากฏว่าจำเลยที่ 2 แทงถูกตรงไหน พยานโจทก์อีกคนหนึ่งว่าขณะพลตำรวจเผียนจะเข้าช่วยพลตำรวจสมพงษ์ จำเลยที่ 1 ได้แทงพลตำรวจเผียน แต่ไม่ทราบว่าถูกตรงไหนเช่นเดียวกัน จึงเป็นอันเชื่อได้ว่าจำเลยที่ 1, 2 ต่างได้เข้าแทงพลตำรวจเผียน แต่ทางพิจารณาไม่ได้ความว่าจำเลยทั้งสองได้สมคบกันมาทำร้ายในทำนองนี้เป็นการต่างคนต่างทำเป็นการเฉพาะตัว พลตำรวจเผียนมีบาดแผล 3 แห่ง แผลที่ 1 ที่ตรงหูซ้ายลึก 9 ซม. กว้าง 3 ซม. เป็นแผลที่ทำให้ถึงตาย แผลที่ 2 ตรงขมับซ้าย แผลที่ 3 ตรงข้อมือซ้ายเป็นแผลพอหนังถลอกทั้งสองแผลเมื่อฟังว่าจำเลยทั้งสองไม่ได้สมคบกันและฟังไม่ได้ว่าจำเลยคนใดเป็นผู้แทงพลตำรวจเผียนที่หูอันเป็นแผลที่ทำให้ถึงตาย จึงควรยกประโยชน์ให้แก่นายพันจำเลยที่ 2 ว่าไม่มีผิดฐานฆ่าคนตายโดยเจตนาตามมาตรา 251 เป็นผิดแต่เพียงฐานทำร้ายร่างกายตามมาตรา 254พิพากษาแก้คำพิพากษาศาลอุทธรณ์ว่าจำเลยที่ 2 มีความผิดตามกฎหมายอาญา มาตรา 254 ให้จำคุก 2 ปี นอกจากนี้คงยืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 942/2499อัยการประจำศาลจังหวัดหลังสวนโจทก์พลทหารว่อน พัฒน์ทอง ที่ 1จำเลยนายพัน หรือโคน ช่วยเพชร ที่ 2จำเลยนายจอง หนูทิพย์ ที่ 3จำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 251, ม. 254, ม. 63คดีเฉพาะจำเลยที่ 1,3 ยุติแล้ว โดยศาลล่างทั้งสองฟังว่าจำเลยที่ 1 แทงผู้ตายเพื่อป้องกันตัว จำเลยที่3 ไม่ได้กระทำผิด พิพากษายกฟ้องโจทก์ จำเลยที่ 2 ฎีกา เมื่อได้ความว่าจำเลยที่ 1,2 ต่างแทงผู้ตายแต่ไม่ปรากฏว่าจำเลยคนใดแทงตรงไหนอย่างใด ทั้งฟังได้ว่าต่างคนต่างทำเป็นการเฉพาะตัวมิได้สมคบกันมา บาดแผลของผู้ตายมี 3 แผลๆ ที่ 1 ฉกรรจ์อาจทำให้ถึงตาย อีก 2 แผลเป็นแต่เพียงทำให้หนังถลอกเท่านั้น ดังนี้จึงควรยกประโยชน์ให้แก่จำเลยที่ 2 คงลงโทษฐานทำร้ายร่างกายตามมาตรา 254 ไม่ใช่ฐานทำให้ถึงตายโดยไม่เจตนาตาม มาตรา 251โจทก์ฟ้องว่าจำเลยที่ 1, 2, 3 สมคบกันต่อสู้ขัดขวางเจ้าพนักงานขณะเข้าทำการจับกุมจำเลยในข้อหาว่ามีสุราผิดกฎหมายไว้ในความครอบครองและจำเลยทั้งสามสมคบกันทำร้ายเจ้าพนักงานดังกล่าวคือแทงทำร้ายพลตำรวจเผียนถึงตายโดยเจตนาทำร้ายร่างกายพลตำรวจสมพงษ์ถึงบาดเจ็บขอให้ลงโทษตาม มาตรา 249, 250, 119, 120, 63, 71, 254 และริบของกลางจำเลยทั้งสามปฏิเสธพลทหารว่อนจำเลยที่ 1 ต่อสู้ว่าป้องกันตัวโดยใช้มีดแทงป้องกันไปทีหนึ่งจำเลยที่ 2, 3 ต่อสู้อ้างฐานที่อยู่ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยที่ 2 มีความผิดฐานฆ่าคนตายโดยไม่เจตนาตามกฎหมายอาญา มาตรา 251 ให้วางโทษจำคุก 10 ปีส่วนพลทหารว่อนและนายจองจำเลยไม่ได้กระทำผิดให้ยกฟ้องเฉพาะจำเลย 2 คนนี้ ของกลางให้ริบทั้งหมดนายพันจำเลยที่ 2 อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยที่ 2 ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่าคดีเฉพาะจำเลยที่ 1, 3 เป็นอันยุติและเชื่อว่าจำเลยที่ 2 ได้แทงพลตำรวจเผียนจริง แต่คำพยานโจทก์ไม่ปรากฏว่าจำเลยที่ 2 แทงถูกตรงไหน พยานโจทก์อีกคนหนึ่งว่าขณะพลตำรวจเผียนจะเข้าช่วยพลตำรวจสมพงษ์ จำเลยที่ 1 ได้แทงพลตำรวจเผียน แต่ไม่ทราบว่าถูกตรงไหนเช่นเดียวกัน จึงเป็นอันเชื่อได้ว่าจำเลยที่ 1, 2 ต่างได้เข้าแทงพลตำรวจเผียน แต่ทางพิจารณาไม่ได้ความว่าจำเลยทั้งสองได้สมคบกันมาทำร้ายในทำนองนี้เป็นการต่างคนต่างทำเป็นการเฉพาะตัว พลตำรวจเผียนมีบาดแผล 3 แห่ง แผลที่ 1 ที่ตรงหูซ้ายลึก 9 ซม. กว้าง 3 ซม. เป็นแผลที่ทำให้ถึงตาย แผลที่ 2 ตรงขมับซ้าย แผลที่ 3 ตรงข้อมือซ้ายเป็นแผลพอหนังถลอกทั้งสองแผลเมื่อฟังว่าจำเลยทั้งสองไม่ได้สมคบกันและฟังไม่ได้ว่าจำเลยคนใดเป็นผู้แทงพลตำรวจเผียนที่หูอันเป็นแผลที่ทำให้ถึงตาย จึงควรยกประโยชน์ให้แก่นายพันจำเลยที่ 2 ว่าไม่มีผิดฐานฆ่าคนตายโดยเจตนาตามมาตรา 251 เป็นผิดแต่เพียงฐานทำร้ายร่างกายตามมาตรา 254พิพากษาแก้คำพิพากษาศาลอุทธรณ์ว่าจำเลยที่ 2 มีความผิดตามกฎหมายอาญา มาตรา 254 ให้จำคุก 2 ปี นอกจากนี้คงยืน(ปริพนธ์พจนพิสุทธิ์-ประวัติ ปัตตพงศ์-ศิลปสิทธิวินิจฉัย)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ