คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4755/2529หลักกฎหมาย: โจทก์ขออายัดเงินของจำเลยและผู้ร้องเพื่อนำมาชำระหนี้โจทก์ ตามคำพิพากษา ต่อมาได้มีการจ่ายเงินที่อายัดบางส่วนชำระหนี้ ให้โจทก์ เงินอายัดที่จ่ายให้โจทก์นั้นต้องเสียค่าธรรมเนียมเจ้าพนักงานบังคับคดี ร้อยละ 3 ครึ่งตามตาราง 5 ข้อ 2 ท้ายประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง เพราะได้มีการจ่ายเงินที่อายัดนั้นแก่เจ้าหนี้แล้ว ทั้งไม่ได้กำหนดว่า การอายัดตัวเงิน คิดค่าธรรมเนียม การบังคับคดีแตกต่างจากการ อายัดทรัพย์สินอย่างใดกรณีไม่เข้าตาราง 5 ข้อ 4 ที่คิดค่าธรรมเนียม ในอัตราร้อยละ 1 ซึ่งเป็นกรณีมีการถอนอายัดเงินหรือไม่มีการจ่ายเงิน ที่อายัดแก่เจ้าหนี้คดีสืบเนื่องมาจากศาลอนุญาตให้โจทก์ถอนฟ้องจำเลยที่ 2 แล้วโจทก์กับจำเลยที่ 1 ได้ทำสัญญาประนีประนอมยอมความต่อหน้าศาล ศาลชั้นต้นพิพากษาตามยอม คดีถึงที่สุด จำเลยที่ 1 ผิดนัดไม่ชำระหนี้ตามยอม โจทก์นำเจ้าพนักงานบังคับคดียึดทรัพย์ของจำเลยที่ 1 และยึดที่ดินของผู้ร้องที่ 1 ซึ่งได้นำมาค้ำประกันการชำระหนี้ตามสัญญาประนีประนอมยอมความเพื่อขายทอดตลาดปรากฏว่าทำการขายตลาดทรัพย์ได้เฉพาะที่ดินของผู้ร้องที่ 1 รวม 4 โฉนดไม่เพียงพอชำระหนี้ตามคำพิพากษาตามยอม โจทก์จึงยื่นคำร้องขออายัดเงินของจำเลยที่ 1 และผู้ร้องทั้งสองในคดีนี้จากคดีแพ่งหมายเลขแดงที่ 4198/2523ของศาลชั้นต้นเพื่อนำมาชำระหนี้โจทก์ในจำนวนที่ยังขาด ซึ่งได้โอนมาไว้ในคดีนี้แล้ว จำเลยที่ 1 ยื่นคำร้องว่า เจ้าพนักงานบังคับคดีได้จ่ายเงินที่อายัดให้โจทก์เป็นเงิน 1,057,022 บาท 47 สตางค์ และคิดค่าธรรมเนียมในอัตราร้อยละ 3 ครึ่งของจำนวนเงินที่อายัดและจ่ายให้โจทก์นั้นเป็นการไม่ถูกต้อง โดยจะต้องคิดเพียงร้อยละ 1 ตามตาราง 5 ข้อ 4 ท้ายประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง เพราะเป็นการอายัดตัวเงินเพื่อนำมาจ่ายให้โจทก์เท่านั้น ไม่มีการขายหรือจำหน่ายเงินจำนวนนี้ต่อไปอีก ขอให้สั่งเจ้าพนักงานบังคับคดีคืนเงินค่าธรรมเนียมที่คิดเกินไปให้จำเลยที่ 1 ศาลชั้นต้นสั่งยกคำร้อง จำเลยที่ 1 อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยที่ 1 ฎีกาในปัญหาตามฎีกาของจำเลยที่ 1 ที่ขอให้คิดค่าธรรมเนียมในการอายัดในอัตราร้อยละ 1 และคืนเงินค่าธรรมเนียมในการอายัดที่คิดเกินไปให้แก่จำเลยที่ 1 นั้น ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า เห็นว่าปัญหาดังกล่าวตามตาราง 5 ว่าด้วยค่าธรรมเนียมเจ้าพนักงานบังคับคดีข้อ 2 แห่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งบัญญัติว่าการจ่ายที่ยึดหรืออายัดแก่เจ้าหนี้ให้คิดค่าธรรมเนียมละ 3 ครึ่งของจำนวนเงินที่ยึดหรืออายัด โดยไม่ได้คำนึงถึงลักษณะของงานมากน้อยหรือยุ่งยากในการบังคับคดีรวมทั้งไม่ได้กำหนดไว้ว่าการอายัดตัวเงินคิดค่าธรรมเนียมในการบังคับคดีแตกต่างจากการอายัดทรัพย์สินแก่อย่างใด เมื่อกฎหมายบัญญัติให้คิดค่าธรรมเนียมในอัตราร้อยละ 3 ครึ่ง ของจำนวนเงินที่อายัดโดยชัดแจ้งเช่นนี้ ก็ต้องคิดค่าธรรมเนียมตามจำนวนเงินที่อายัดและจ่ายเงินจำนวนที่อายัดนั้นแก่เจ้าหนี้ โดยจะคิดค่าธรรมเนียมตามตาราง 5 ข้อ 4 ในอัตราร้อยละ 1 ของจำนวนเงินที่อายัดได้ต่อเมื่อมีการถอนการอายัดเงินนั้นหรือไม่มีการจ่ายเงินที่อายัดนั้นแก่เจ้าหนี้เท่านั้น ดังนั้นที่ศาลล่างทั้งสองมีคำสั่งในเรื่องค่าธรรมเนียมการอายัดเงินมานั้นชอบแล้ว ศาลฎีกาเห็นพ้องด้วย ฎีกาของจำเลยที่ 1 ฟังไม่ขึ้น พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4755/2529นายประสิทธิ์ เต็กอารีย์โจทก์นายชัยยง ดีสมโชค กับพวกผู้ร้องนายชัยกิจ ดีสมโชค กับพวกจำเลย ป.วิ.พ. ม. ตาราง 5 ข้อ 2, ม. ตาราง 5 ข้อ 4โจทก์ขออายัดเงินของจำเลยและผู้ร้องเพื่อนำมาชำระหนี้โจทก์ ตามคำพิพากษา ต่อมาได้มีการจ่ายเงินที่อายัดบางส่วนชำระหนี้ ให้โจทก์ เงินอายัดที่จ่ายให้โจทก์นั้นต้องเสียค่าธรรมเนียมเจ้าพนักงานบังคับคดี ร้อยละ 3 ครึ่งตามตาราง 5 ข้อ 2 ท้ายประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง เพราะได้มีการจ่ายเงินที่อายัดนั้นแก่เจ้าหนี้แล้ว ทั้งไม่ได้กำหนดว่า การอายัดตัวเงิน คิดค่าธรรมเนียม การบังคับคดีแตกต่างจากการ อายัดทรัพย์สินอย่างใดกรณีไม่เข้าตาราง 5 ข้อ 4 ที่คิดค่าธรรมเนียม ในอัตราร้อยละ 1 ซึ่งเป็นกรณีมีการถอนอายัดเงินหรือไม่มีการจ่ายเงิน ที่อายัดแก่เจ้าหนี้คดีสืบเนื่องมาจากศาลอนุญาตให้โจทก์ถอนฟ้องจำเลยที่ 2 แล้วโจทก์กับจำเลยที่ 1 ได้ทำสัญญาประนีประนอมยอมความต่อหน้าศาล ศาลชั้นต้นพิพากษาตามยอม คดีถึงที่สุด จำเลยที่ 1 ผิดนัดไม่ชำระหนี้ตามยอม โจทก์นำเจ้าพนักงานบังคับคดียึดทรัพย์ของจำเลยที่ 1 และยึดที่ดินของผู้ร้องที่ 1 ซึ่งได้นำมาค้ำประกันการชำระหนี้ตามสัญญาประนีประนอมยอมความเพื่อขายทอดตลาดปรากฏว่าทำการขายตลาดทรัพย์ได้เฉพาะที่ดินของผู้ร้องที่ 1 รวม 4 โฉนดไม่เพียงพอชำระหนี้ตามคำพิพากษาตามยอม โจทก์จึงยื่นคำร้องขออายัดเงินของจำเลยที่ 1 และผู้ร้องทั้งสองในคดีนี้จากคดีแพ่งหมายเลขแดงที่ 4198/2523ของศาลชั้นต้นเพื่อนำมาชำระหนี้โจทก์ในจำนวนที่ยังขาด ซึ่งได้โอนมาไว้ในคดีนี้แล้ว จำเลยที่ 1 ยื่นคำร้องว่า เจ้าพนักงานบังคับคดีได้จ่ายเงินที่อายัดให้โจทก์เป็นเงิน 1,057,022 บาท 47 สตางค์ และคิดค่าธรรมเนียมในอัตราร้อยละ 3 ครึ่งของจำนวนเงินที่อายัดและจ่ายให้โจทก์นั้นเป็นการไม่ถูกต้อง โดยจะต้องคิดเพียงร้อยละ 1 ตามตาราง 5 ข้อ 4 ท้ายประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง เพราะเป็นการอายัดตัวเงินเพื่อนำมาจ่ายให้โจทก์เท่านั้น ไม่มีการขายหรือจำหน่ายเงินจำนวนนี้ต่อไปอีก ขอให้สั่งเจ้าพนักงานบังคับคดีคืนเงินค่าธรรมเนียมที่คิดเกินไปให้จำเลยที่ 1 ศาลชั้นต้นสั่งยกคำร้อง จำเลยที่ 1 อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยที่ 1 ฎีกาในปัญหาตามฎีกาของจำเลยที่ 1 ที่ขอให้คิดค่าธรรมเนียมในการอายัดในอัตราร้อยละ 1 และคืนเงินค่าธรรมเนียมในการอายัดที่คิดเกินไปให้แก่จำเลยที่ 1 นั้น ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า เห็นว่าปัญหาดังกล่าวตามตาราง 5 ว่าด้วยค่าธรรมเนียมเจ้าพนักงานบังคับคดีข้อ 2 แห่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งบัญญัติว่าการจ่ายที่ยึดหรืออายัดแก่เจ้าหนี้ให้คิดค่าธรรมเนียมละ 3 ครึ่งของจำนวนเงินที่ยึดหรืออายัด โดยไม่ได้คำนึงถึงลักษณะของงานมากน้อยหรือยุ่งยากในการบังคับคดีรวมทั้งไม่ได้กำหนดไว้ว่าการอายัดตัวเงินคิดค่าธรรมเนียมในการบังคับคดีแตกต่างจากการอายัดทรัพย์สินแก่อย่างใด เมื่อกฎหมายบัญญัติให้คิดค่าธรรมเนียมในอัตราร้อยละ 3 ครึ่ง ของจำนวนเงินที่อายัดโดยชัดแจ้งเช่นนี้ ก็ต้องคิดค่าธรรมเนียมตามจำนวนเงินที่อายัดและจ่ายเงินจำนวนที่อายัดนั้นแก่เจ้าหนี้ โดยจะคิดค่าธรรมเนียมตามตาราง 5 ข้อ 4 ในอัตราร้อยละ 1 ของจำนวนเงินที่อายัดได้ต่อเมื่อมีการถอนการอายัดเงินนั้นหรือไม่มีการจ่ายเงินที่อายัดนั้นแก่เจ้าหนี้เท่านั้น ดังนั้นที่ศาลล่างทั้งสองมีคำสั่งในเรื่องค่าธรรมเนียมการอายัดเงินมานั้นชอบแล้ว ศาลฎีกาเห็นพ้องด้วย ฎีกาของจำเลยที่ 1 ฟังไม่ขึ้น พิพากษายืน(เฉลิม การปลื้มจิตต์-วิฑูรย์ ตั้งตรงจิตต์-ไมตรี กลั่นนุรักษ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: คดีสืบเนื่องมาจากศาลอนุญาตให้โจทก์ถอนฟ้องจำเลยที่ 2 แล้วโจทก์กับจำเลยที่ 1 ได้ทำสัญญาประนีประนอมยอมความต่อหน้าศาล ศาลชั้นต้นพิพากษาตามยอม คดีถึงที่สุด จำเลยที่ 1 ผิดนัดไม่ชำระหนี้ตามยอม โจทก์นำเจ้าพนักงานบังคับคดียึดทรัพย์ของจำเลยที่ 1 และยึดที่ดินของผู้ร้องที่ 1 ซึ่งได้นำมาค้ำประกันการชำระหนี้ตามสัญญาประนีประนอมยอมความเพื่อขายทอดตลาดปรากฏว่าทำการขายตลาดทรัพย์ได้เฉพาะที่ดินของผู้ร้องที่ 1 รวม 4 โฉนดไม่เพียงพอชำระหนี้ตามคำพิพากษาตามยอม โจทก์จึงยื่นคำร้องขออายัดเงินของจำเลยที่ 1 และผู้ร้องทั้งสองในคดีนี้จากคดีแพ่งหมายเลขแดงที่ 4198/2523ของศาลชั้นต้นเพื่อนำมาชำระหนี้โจทก์ในจำนวนที่ยังขาด ซึ่งได้โอนมาไว้ในคดีนี้แล้ว จำเลยที่ 1 ยื่นคำร้องว่า เจ้าพนักงานบังคับคดีได้จ่ายเงินที่อายัดให้โจทก์เป็นเงิน 1,057,022 บาท 47 สตางค์ และคิดค่าธรรมเนียมในอัตราร้อยละ 3 ครึ่งของจำนวนเงินที่อายัดและจ่ายให้โจทก์นั้นเป็นการไม่ถูกต้อง โดยจะต้องคิดเพียงร้อยละ 1 ตามตาราง 5 ข้อ 4 ท้ายประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง เพราะเป็นการอายัดตัวเงินเพื่อนำมาจ่ายให้โจทก์เท่านั้น ไม่มีการขายหรือจำหน่ายเงินจำนวนนี้ต่อไปอีก ขอให้สั่งเจ้าพนักงานบังคับคดีคืนเงินค่าธรรมเนียมที่คิดเกินไปให้จำเลยที่ 1 ศาลชั้นต้นสั่งยกคำร้อง จำเลยที่ 1 อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยที่ 1 ฎีกาในปัญหาตามฎีกาของจำเลยที่ 1 ที่ขอให้คิดค่าธรรมเนียมในการอายัดในอัตราร้อยละ 1 และคืนเงินค่าธรรมเนียมในการอายัดที่คิดเกินไปให้แก่จำเลยที่ 1 นั้น ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า เห็นว่าปัญหาดังกล่าวตามตาราง 5 ว่าด้วยค่าธรรมเนียมเจ้าพนักงานบังคับคดีข้อ 2 แห่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งบัญญัติว่าการจ่ายที่ยึดหรืออายัดแก่เจ้าหนี้ให้คิดค่าธรรมเนียมละ 3 ครึ่งของจำนวนเงินที่ยึดหรืออายัด โดยไม่ได้คำนึงถึงลักษณะของงานมากน้อยหรือยุ่งยากในการบังคับคดีรวมทั้งไม่ได้กำหนดไว้ว่าการอายัดตัวเงินคิดค่าธรรมเนียมในการบังคับคดีแตกต่างจากการอายัดทรัพย์สินแก่อย่างใด เมื่อกฎหมายบัญญัติให้คิดค่าธรรมเนียมในอัตราร้อยละ 3 ครึ่ง ของจำนวนเงินที่อายัดโดยชัดแจ้งเช่นนี้ ก็ต้องคิดค่าธรรมเนียมตามจำนวนเงินที่อายัดและจ่ายเงินจำนวนที่อายัดนั้นแก่เจ้าหนี้ โดยจะคิดค่าธรรมเนียมตามตาราง 5 ข้อ 4 ในอัตราร้อยละ 1 ของจำนวนเงินที่อายัดได้ต่อเมื่อมีการถอนการอายัดเงินนั้นหรือไม่มีการจ่ายเงินที่อายัดนั้นแก่เจ้าหนี้เท่านั้น ดังนั้นที่ศาลล่างทั้งสองมีคำสั่งในเรื่องค่าธรรมเนียมการอายัดเงินมานั้นชอบแล้ว ศาลฎีกาเห็นพ้องด้วย ฎีกาของจำเลยที่ 1 ฟังไม่ขึ้น พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4755/2529นายประสิทธิ์ เต็กอารีย์โจทก์นายชัยยง ดีสมโชค กับพวกผู้ร้องนายชัยกิจ ดีสมโชค กับพวกจำเลย ป.วิ.พ. ม. ตาราง 5 ข้อ 2, ม. ตาราง 5 ข้อ 4โจทก์ขออายัดเงินของจำเลยและผู้ร้องเพื่อนำมาชำระหนี้โจทก์ ตามคำพิพากษา ต่อมาได้มีการจ่ายเงินที่อายัดบางส่วนชำระหนี้ ให้โจทก์ เงินอายัดที่จ่ายให้โจทก์นั้นต้องเสียค่าธรรมเนียมเจ้าพนักงานบังคับคดี ร้อยละ 3 ครึ่งตามตาราง 5 ข้อ 2 ท้ายประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง เพราะได้มีการจ่ายเงินที่อายัดนั้นแก่เจ้าหนี้แล้ว ทั้งไม่ได้กำหนดว่า การอายัดตัวเงิน คิดค่าธรรมเนียม การบังคับคดีแตกต่างจากการ อายัดทรัพย์สินอย่างใดกรณีไม่เข้าตาราง 5 ข้อ 4 ที่คิดค่าธรรมเนียม ในอัตราร้อยละ 1 ซึ่งเป็นกรณีมีการถอนอายัดเงินหรือไม่มีการจ่ายเงิน ที่อายัดแก่เจ้าหนี้คดีสืบเนื่องมาจากศาลอนุญาตให้โจทก์ถอนฟ้องจำเลยที่ 2 แล้วโจทก์กับจำเลยที่ 1 ได้ทำสัญญาประนีประนอมยอมความต่อหน้าศาล ศาลชั้นต้นพิพากษาตามยอม คดีถึงที่สุด จำเลยที่ 1 ผิดนัดไม่ชำระหนี้ตามยอม โจทก์นำเจ้าพนักงานบังคับคดียึดทรัพย์ของจำเลยที่ 1 และยึดที่ดินของผู้ร้องที่ 1 ซึ่งได้นำมาค้ำประกันการชำระหนี้ตามสัญญาประนีประนอมยอมความเพื่อขายทอดตลาดปรากฏว่าทำการขายตลาดทรัพย์ได้เฉพาะที่ดินของผู้ร้องที่ 1 รวม 4 โฉนดไม่เพียงพอชำระหนี้ตามคำพิพากษาตามยอม โจทก์จึงยื่นคำร้องขออายัดเงินของจำเลยที่ 1 และผู้ร้องทั้งสองในคดีนี้จากคดีแพ่งหมายเลขแดงที่ 4198/2523ของศาลชั้นต้นเพื่อนำมาชำระหนี้โจทก์ในจำนวนที่ยังขาด ซึ่งได้โอนมาไว้ในคดีนี้แล้ว จำเลยที่ 1 ยื่นคำร้องว่า เจ้าพนักงานบังคับคดีได้จ่ายเงินที่อายัดให้โจทก์เป็นเงิน 1,057,022 บาท 47 สตางค์ และคิดค่าธรรมเนียมในอัตราร้อยละ 3 ครึ่งของจำนวนเงินที่อายัดและจ่ายให้โจทก์นั้นเป็นการไม่ถูกต้อง โดยจะต้องคิดเพียงร้อยละ 1 ตามตาราง 5 ข้อ 4 ท้ายประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง เพราะเป็นการอายัดตัวเงินเพื่อนำมาจ่ายให้โจทก์เท่านั้น ไม่มีการขายหรือจำหน่ายเงินจำนวนนี้ต่อไปอีก ขอให้สั่งเจ้าพนักงานบังคับคดีคืนเงินค่าธรรมเนียมที่คิดเกินไปให้จำเลยที่ 1 ศาลชั้นต้นสั่งยกคำร้อง จำเลยที่ 1 อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยที่ 1 ฎีกาในปัญหาตามฎีกาของจำเลยที่ 1 ที่ขอให้คิดค่าธรรมเนียมในการอายัดในอัตราร้อยละ 1 และคืนเงินค่าธรรมเนียมในการอายัดที่คิดเกินไปให้แก่จำเลยที่ 1 นั้น ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า เห็นว่าปัญหาดังกล่าวตามตาราง 5 ว่าด้วยค่าธรรมเนียมเจ้าพนักงานบังคับคดีข้อ 2 แห่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งบัญญัติว่าการจ่ายที่ยึดหรืออายัดแก่เจ้าหนี้ให้คิดค่าธรรมเนียมละ 3 ครึ่งของจำนวนเงินที่ยึดหรืออายัด โดยไม่ได้คำนึงถึงลักษณะของงานมากน้อยหรือยุ่งยากในการบังคับคดีรวมทั้งไม่ได้กำหนดไว้ว่าการอายัดตัวเงินคิดค่าธรรมเนียมในการบังคับคดีแตกต่างจากการอายัดทรัพย์สินแก่อย่างใด เมื่อกฎหมายบัญญัติให้คิดค่าธรรมเนียมในอัตราร้อยละ 3 ครึ่ง ของจำนวนเงินที่อายัดโดยชัดแจ้งเช่นนี้ ก็ต้องคิดค่าธรรมเนียมตามจำนวนเงินที่อายัดและจ่ายเงินจำนวนที่อายัดนั้นแก่เจ้าหนี้ โดยจะคิดค่าธรรมเนียมตามตาราง 5 ข้อ 4 ในอัตราร้อยละ 1 ของจำนวนเงินที่อายัดได้ต่อเมื่อมีการถอนการอายัดเงินนั้นหรือไม่มีการจ่ายเงินที่อายัดนั้นแก่เจ้าหนี้เท่านั้น ดังนั้นที่ศาลล่างทั้งสองมีคำสั่งในเรื่องค่าธรรมเนียมการอายัดเงินมานั้นชอบแล้ว ศาลฎีกาเห็นพ้องด้วย ฎีกาของจำเลยที่ 1 ฟังไม่ขึ้น พิพากษายืน(เฉลิม การปลื้มจิตต์-วิฑูรย์ ตั้งตรงจิตต์-ไมตรี กลั่นนุรักษ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ