คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2108/2524หลักกฎหมาย: ในคดีร้องขัดทรัพย์ซึ่งมีราคาทรัพย์สินที่พิพาท 45,720 บาท ศาลชั้นต้นมีคำสั่งให้ปล่อยทรัพย์ที่ยึด 28 รายการราคา 27,590 บาท ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ให้ปล่อยอีก 14 รายการ ราคา 15,630 บาทเป็นการแก้ไขเล็กน้อย ต้องห้ามมิให้ฎีกาในข้อเท็จจริง (อ้างคำสั่งคำร้องศาลฎีกาที่ 131/2493)ผู้ร้องขัดทรัพย์ขอให้ปล่อยทรัพย์ที่ยึด โดยอ้างว่าสินค้าที่ถูกยึดเป็นสินค้าประเภทผู้ร้องรับเหมาขายแล้วส่งต้นทุนคืนให้ร้านค้าส่ง กำไรตกเป็นของผู้ร้อง แต่ทางนำสืบปรากฏว่าผู้ร้องซื้อด้วยเงินสดแทบทั้งสิ้น เช่นนี้ การที่ศาลอุทธรณ์ฟังพยานหลักฐานในสำนวนแล้ววินิจฉัยว่าทรัพย์ที่ยึดเป็นของผู้ร้อง ไม่ใช่ของจำเลย เป็นการฟังพยานหลักฐานชอบด้วยกระบวนพิจารณาคำพิพากษาของศาลอุทธรณ์ไม่นอกคำร้อง เพราะประเด็นมีว่าทรัพย์ที่ยึดเป็นของจำเลยหรือไม่คดีสืบเนื่องจากโจทก์ชนะคดีจำเลย จึงนำเจ้าพนักงานบังคับคดียึดทรัพย์ 43 รายการ เพื่อขายทอดตลาดชำระหนี้ตามคำพิพากษา ผู้ร้องขัดทรัพย์ยื่นคำร้องว่าทรัพย์ที่ยึดทุกรายการเป็นของผู้ร้อง ขอให้ปล่อยทรัพย์ดังกล่าวโจทก์ให้การว่า ทรัพย์ที่ยึดเป็นของจำเลย ขอให้ยกคำร้องศาลชั้นต้นมีคำสั่งให้ถอนการยึดทรัพย์ 28 รายการคืนเป็นสิทธิแก่ผู้ร้อง กับให้ถอนทรัพย์ที่ยึดรายการที่ 5 ตามที่โจทก์ขอถอน ส่วนทรัพย์ที่ยึดรายการอื่นให้ยกคำร้องผู้ร้องอุทธรณ์ขอให้ปล่อยทรัพย์ที่ยึดทั้งหมดศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ ให้ปล่อยทรัพย์รายการที่เหลือด้วยโจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยข้อกฎหมายว่า คดีนี้ราคาทรัพย์สินที่พิพาทรวม 45,720 บาท ศาลชั้นต้นมีคำสั่งให้ปล่อยทรัพย์ที่ยึด 28 รายการ รวมราคา 27,590 บาท ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ให้ปล่อยอีก 14 รายการ รวมราคา15,630 บาท เป็นการแก้ไขเล็กน้อย ตามนัยคำสั่งคำร้องศาลฎีกาที่ 131/2493 จึงต้องห้ามมิให้ฎีกาในข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 248 และพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง (ฉบับที่ 6) พ.ศ. 2518 มาตรา 6 สำหรับปัญหาเรื่องศาลอุทธรณ์พิพากษานอกคำร้องหรือไม่นั้น โจทก์ว่าตามคำร้องผู้ร้องอ้างว่าสินค้าที่ถูกยึดเป็นสินค้าประเภทผู้ร้องรับเหมาขายแล้วส่งต้นทุนคืนให้ร้านค้าส่ง กำไรตกเป็นของผู้ร้อง แต่ตามที่ผู้ร้องนำสืบกลับปรากฏว่าผู้ร้องซื้อด้วยเงินสดแทบทั้งสิ้น จึงขัดกับคำร้องเห็นว่าคดีมีประเด็นว่าทรัพย์ที่ยึดเป็นของจำเลยหรือไม่ ศาลอุทธรณ์ฟังพยานหลักฐานต่าง ๆ ในสำนวน แล้วฟังว่าทรัพย์ที่ยึดส่วนที่ศาลชั้นต้นยกคำร้องเป็นของผู้ร้องไม่ใช่ของจำเลย เป็นการฟังพยานหลักฐานชอบด้วยกระบวนพิจารณาคำพิพากษาของศาลอุทธรณ์จึงไม่นอกคำร้องพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2108/2524นายมานิต เร่งวินัยกิจ หรือแซ่โซวโจทก์ผู้ร้องขัดทรัพย์โจทก์นายสัมพันธ์ มิตรทวีผลโจทก์นายไท้ฮวด แซ่ลิ้มจำเลย ป.วิ.พ. ม. 87 (1), ม. 183, ม. 248, ม. 288ในคดีร้องขัดทรัพย์ซึ่งมีราคาทรัพย์สินที่พิพาท 45,720 บาท ศาลชั้นต้นมีคำสั่งให้ปล่อยทรัพย์ที่ยึด 28 รายการราคา 27,590 บาท ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ให้ปล่อยอีก 14 รายการ ราคา 15,630 บาทเป็นการแก้ไขเล็กน้อย ต้องห้ามมิให้ฎีกาในข้อเท็จจริง (อ้างคำสั่งคำร้องศาลฎีกาที่ 131/2493)ผู้ร้องขัดทรัพย์ขอให้ปล่อยทรัพย์ที่ยึด โดยอ้างว่าสินค้าที่ถูกยึดเป็นสินค้าประเภทผู้ร้องรับเหมาขายแล้วส่งต้นทุนคืนให้ร้านค้าส่ง กำไรตกเป็นของผู้ร้อง แต่ทางนำสืบปรากฏว่าผู้ร้องซื้อด้วยเงินสดแทบทั้งสิ้น เช่นนี้ การที่ศาลอุทธรณ์ฟังพยานหลักฐานในสำนวนแล้ววินิจฉัยว่าทรัพย์ที่ยึดเป็นของผู้ร้อง ไม่ใช่ของจำเลย เป็นการฟังพยานหลักฐานชอบด้วยกระบวนพิจารณาคำพิพากษาของศาลอุทธรณ์ไม่นอกคำร้อง เพราะประเด็นมีว่าทรัพย์ที่ยึดเป็นของจำเลยหรือไม่คดีสืบเนื่องจากโจทก์ชนะคดีจำเลย จึงนำเจ้าพนักงานบังคับคดียึดทรัพย์ 43 รายการ เพื่อขายทอดตลาดชำระหนี้ตามคำพิพากษา ผู้ร้องขัดทรัพย์ยื่นคำร้องว่าทรัพย์ที่ยึดทุกรายการเป็นของผู้ร้อง ขอให้ปล่อยทรัพย์ดังกล่าวโจทก์ให้การว่า ทรัพย์ที่ยึดเป็นของจำเลย ขอให้ยกคำร้องศาลชั้นต้นมีคำสั่งให้ถอนการยึดทรัพย์ 28 รายการคืนเป็นสิทธิแก่ผู้ร้อง กับให้ถอนทรัพย์ที่ยึดรายการที่ 5 ตามที่โจทก์ขอถอน ส่วนทรัพย์ที่ยึดรายการอื่นให้ยกคำร้องผู้ร้องอุทธรณ์ขอให้ปล่อยทรัพย์ที่ยึดทั้งหมดศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ ให้ปล่อยทรัพย์รายการที่เหลือด้วยโจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยข้อกฎหมายว่า คดีนี้ราคาทรัพย์สินที่พิพาทรวม 45,720 บาท ศาลชั้นต้นมีคำสั่งให้ปล่อยทรัพย์ที่ยึด 28 รายการ รวมราคา 27,590 บาท ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ให้ปล่อยอีก 14 รายการ รวมราคา15,630 บาท เป็นการแก้ไขเล็กน้อย ตามนัยคำสั่งคำร้องศาลฎีกาที่ 131/2493 จึงต้องห้ามมิให้ฎีกาในข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 248 และพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง (ฉบับที่ 6) พ.ศ. 2518 มาตรา 6 สำหรับปัญหาเรื่องศาลอุทธรณ์พิพากษานอกคำร้องหรือไม่นั้น โจทก์ว่าตามคำร้องผู้ร้องอ้างว่าสินค้าที่ถูกยึดเป็นสินค้าประเภทผู้ร้องรับเหมาขายแล้วส่งต้นทุนคืนให้ร้านค้าส่ง กำไรตกเป็นของผู้ร้อง แต่ตามที่ผู้ร้องนำสืบกลับปรากฏว่าผู้ร้องซื้อด้วยเงินสดแทบทั้งสิ้น จึงขัดกับคำร้องเห็นว่าคดีมีประเด็นว่าทรัพย์ที่ยึดเป็นของจำเลยหรือไม่ ศาลอุทธรณ์ฟังพยานหลักฐานต่าง ๆ ในสำนวน แล้วฟังว่าทรัพย์ที่ยึดส่วนที่ศาลชั้นต้นยกคำร้องเป็นของผู้ร้องไม่ใช่ของจำเลย เป็นการฟังพยานหลักฐานชอบด้วยกระบวนพิจารณาคำพิพากษาของศาลอุทธรณ์จึงไม่นอกคำร้องพิพากษายืน(สง่า อำพันแสง-ไพบูลย์ ไวกาสี-ประสาท บุณยรังษี)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: คดีสืบเนื่องจากโจทก์ชนะคดีจำเลย จึงนำเจ้าพนักงานบังคับคดียึดทรัพย์ 43 รายการ เพื่อขายทอดตลาดชำระหนี้ตามคำพิพากษา ผู้ร้องขัดทรัพย์ยื่นคำร้องว่าทรัพย์ที่ยึดทุกรายการเป็นของผู้ร้อง ขอให้ปล่อยทรัพย์ดังกล่าวโจทก์ให้การว่า ทรัพย์ที่ยึดเป็นของจำเลย ขอให้ยกคำร้องศาลชั้นต้นมีคำสั่งให้ถอนการยึดทรัพย์ 28 รายการคืนเป็นสิทธิแก่ผู้ร้อง กับให้ถอนทรัพย์ที่ยึดรายการที่ 5 ตามที่โจทก์ขอถอน ส่วนทรัพย์ที่ยึดรายการอื่นให้ยกคำร้องผู้ร้องอุทธรณ์ขอให้ปล่อยทรัพย์ที่ยึดทั้งหมดศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ ให้ปล่อยทรัพย์รายการที่เหลือด้วยโจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยข้อกฎหมายว่า คดีนี้ราคาทรัพย์สินที่พิพาทรวม 45,720 บาท ศาลชั้นต้นมีคำสั่งให้ปล่อยทรัพย์ที่ยึด 28 รายการ รวมราคา 27,590 บาท ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ให้ปล่อยอีก 14 รายการ รวมราคา15,630 บาท เป็นการแก้ไขเล็กน้อย ตามนัยคำสั่งคำร้องศาลฎีกาที่ 131/2493 จึงต้องห้ามมิให้ฎีกาในข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 248 และพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง (ฉบับที่ 6) พ.ศ. 2518 มาตรา 6 สำหรับปัญหาเรื่องศาลอุทธรณ์พิพากษานอกคำร้องหรือไม่นั้น โจทก์ว่าตามคำร้องผู้ร้องอ้างว่าสินค้าที่ถูกยึดเป็นสินค้าประเภทผู้ร้องรับเหมาขายแล้วส่งต้นทุนคืนให้ร้านค้าส่ง กำไรตกเป็นของผู้ร้อง แต่ตามที่ผู้ร้องนำสืบกลับปรากฏว่าผู้ร้องซื้อด้วยเงินสดแทบทั้งสิ้น จึงขัดกับคำร้องเห็นว่าคดีมีประเด็นว่าทรัพย์ที่ยึดเป็นของจำเลยหรือไม่ ศาลอุทธรณ์ฟังพยานหลักฐานต่าง ๆ ในสำนวน แล้วฟังว่าทรัพย์ที่ยึดส่วนที่ศาลชั้นต้นยกคำร้องเป็นของผู้ร้องไม่ใช่ของจำเลย เป็นการฟังพยานหลักฐานชอบด้วยกระบวนพิจารณาคำพิพากษาของศาลอุทธรณ์จึงไม่นอกคำร้องพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2108/2524นายมานิต เร่งวินัยกิจ หรือแซ่โซวโจทก์ผู้ร้องขัดทรัพย์โจทก์นายสัมพันธ์ มิตรทวีผลโจทก์นายไท้ฮวด แซ่ลิ้มจำเลย ป.วิ.พ. ม. 87 (1), ม. 183, ม. 248, ม. 288ในคดีร้องขัดทรัพย์ซึ่งมีราคาทรัพย์สินที่พิพาท 45,720 บาท ศาลชั้นต้นมีคำสั่งให้ปล่อยทรัพย์ที่ยึด 28 รายการราคา 27,590 บาท ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ให้ปล่อยอีก 14 รายการ ราคา 15,630 บาทเป็นการแก้ไขเล็กน้อย ต้องห้ามมิให้ฎีกาในข้อเท็จจริง (อ้างคำสั่งคำร้องศาลฎีกาที่ 131/2493)ผู้ร้องขัดทรัพย์ขอให้ปล่อยทรัพย์ที่ยึด โดยอ้างว่าสินค้าที่ถูกยึดเป็นสินค้าประเภทผู้ร้องรับเหมาขายแล้วส่งต้นทุนคืนให้ร้านค้าส่ง กำไรตกเป็นของผู้ร้อง แต่ทางนำสืบปรากฏว่าผู้ร้องซื้อด้วยเงินสดแทบทั้งสิ้น เช่นนี้ การที่ศาลอุทธรณ์ฟังพยานหลักฐานในสำนวนแล้ววินิจฉัยว่าทรัพย์ที่ยึดเป็นของผู้ร้อง ไม่ใช่ของจำเลย เป็นการฟังพยานหลักฐานชอบด้วยกระบวนพิจารณาคำพิพากษาของศาลอุทธรณ์ไม่นอกคำร้อง เพราะประเด็นมีว่าทรัพย์ที่ยึดเป็นของจำเลยหรือไม่คดีสืบเนื่องจากโจทก์ชนะคดีจำเลย จึงนำเจ้าพนักงานบังคับคดียึดทรัพย์ 43 รายการ เพื่อขายทอดตลาดชำระหนี้ตามคำพิพากษา ผู้ร้องขัดทรัพย์ยื่นคำร้องว่าทรัพย์ที่ยึดทุกรายการเป็นของผู้ร้อง ขอให้ปล่อยทรัพย์ดังกล่าวโจทก์ให้การว่า ทรัพย์ที่ยึดเป็นของจำเลย ขอให้ยกคำร้องศาลชั้นต้นมีคำสั่งให้ถอนการยึดทรัพย์ 28 รายการคืนเป็นสิทธิแก่ผู้ร้อง กับให้ถอนทรัพย์ที่ยึดรายการที่ 5 ตามที่โจทก์ขอถอน ส่วนทรัพย์ที่ยึดรายการอื่นให้ยกคำร้องผู้ร้องอุทธรณ์ขอให้ปล่อยทรัพย์ที่ยึดทั้งหมดศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ ให้ปล่อยทรัพย์รายการที่เหลือด้วยโจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยข้อกฎหมายว่า คดีนี้ราคาทรัพย์สินที่พิพาทรวม 45,720 บาท ศาลชั้นต้นมีคำสั่งให้ปล่อยทรัพย์ที่ยึด 28 รายการ รวมราคา 27,590 บาท ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ให้ปล่อยอีก 14 รายการ รวมราคา15,630 บาท เป็นการแก้ไขเล็กน้อย ตามนัยคำสั่งคำร้องศาลฎีกาที่ 131/2493 จึงต้องห้ามมิให้ฎีกาในข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 248 และพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง (ฉบับที่ 6) พ.ศ. 2518 มาตรา 6 สำหรับปัญหาเรื่องศาลอุทธรณ์พิพากษานอกคำร้องหรือไม่นั้น โจทก์ว่าตามคำร้องผู้ร้องอ้างว่าสินค้าที่ถูกยึดเป็นสินค้าประเภทผู้ร้องรับเหมาขายแล้วส่งต้นทุนคืนให้ร้านค้าส่ง กำไรตกเป็นของผู้ร้อง แต่ตามที่ผู้ร้องนำสืบกลับปรากฏว่าผู้ร้องซื้อด้วยเงินสดแทบทั้งสิ้น จึงขัดกับคำร้องเห็นว่าคดีมีประเด็นว่าทรัพย์ที่ยึดเป็นของจำเลยหรือไม่ ศาลอุทธรณ์ฟังพยานหลักฐานต่าง ๆ ในสำนวน แล้วฟังว่าทรัพย์ที่ยึดส่วนที่ศาลชั้นต้นยกคำร้องเป็นของผู้ร้องไม่ใช่ของจำเลย เป็นการฟังพยานหลักฐานชอบด้วยกระบวนพิจารณาคำพิพากษาของศาลอุทธรณ์จึงไม่นอกคำร้องพิพากษายืน(สง่า อำพันแสง-ไพบูลย์ ไวกาสี-ประสาท บุณยรังษี)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ