ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลไกรกลางข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลไกรกลางเรื่อง การควบคุมการเลี้ยงสัตว์ หรือปล่อยสัตว์พ.ศ. ๒๕๕๙[๑] โดยที่เป็นการสมควรตราข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลไกรกลางว่าด้วยการควบคุมการเลี้ยงสัตว์ หรือปล่อยสัตว์ในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลไกรกลางอาศัยอำนาจตามความในมาตรา๗๑ แห่งพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล พ.ศ. ๒๕๓๗ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล (ฉบับที่ ๕) พ.ศ. ๒๕๔๖ ประกอบกับมาตรา ๒๙แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕องค์การบริหารส่วนตำบลไกรกลางโดยได้รับความเห็นชอบของสภาองค์การบริหารส่วนตำบลไกรกลางและนายอำเภอกงไกรลาศจึงตราข้อบัญญัติขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้ข้อ๑ ข้อบัญญัตินี้เรียกว่า ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลไกรกลางเรื่อง การควบคุม การเลี้ยงสัตว์ หรือปล่อยสัตว์ พ.ศ. ๒๕๕๙ ข้อ๒ ข้อบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลไกรกลางตั้งแต่วันที่ได้ประกาศไว้โดยเปิดเผยณ ที่ทำการองค์การบริหารส่วนตำบลไกรกลางแล้ว ๗ วันข้อ๓ บรรดาข้อบัญญัติ ระเบียบประกาศและคำสั่งอื่นใดในส่วนที่ได้ตราไว้แล้วก่อนข้อบัญญัตินี้หรือซึ่งขัดหรือแย้งกับข้อบัญญัตินี้ให้ใช้ข้อบัญญัตินี้แทนข้อ๔ ให้นายกองค์การบริหารส่วนตำบลไกรกลางเป็นผู้รักษาการตามข้อบัญญัตินี้และให้มีอำนาจ ออกระเบียบ ข้อบังคับ ประกาศหรือคำสั่งใดอื่นใดเพื่อให้การเป็นไปตามข้อบัญญัติหมวด ๑บททั่วไป ข้อ๕ ในข้อบัญญัตินี้การเลี้ยงสัตว์ หมายความว่าการมีสัตว์ไว้ในครอบครอง ควบคุม ดูแล เอาใจใส่บำรุงรักษาตลอดจนให้อาหารเป็นอาจิณการปล่อยสัตว์ หมายความว่า การสละการครอบครองสัตว์หรือปล่อยให้สัตว์อยู่นอกสถานที่เลี้ยงโดยปราศจากการควบคุมเจ้าของสัตว์ หมายความรวมถึง ผู้ครอบครองสัตว์ด้วยสถานที่เลี้ยงสัตว์ หมายความว่า คอกสัตว์ กรงสัตว์ที่ขังสัตว์ หรือสถานที่ในลักษณะอื่นที่มีการควบคุมของเจ้าของสัตว์แหล่งชุมชน หมายความว่า หมู่บ้านหรือสถานที่ซึ่งมีประชาชนอาศัยอยู่อย่างหนาแน่นที่หรือทางสาธารณะ หมายความว่าสถานที่หรือทางซึ่งมิใช่เป็นของเอกชนและประชาชนสามารถใช้ประโยชน์หรือสัญจรได้พนักงานเจ้าหน้าที่ หมายความว่าพนักงานส่วนตำบลผู้ซึ่งได้รับการแต่งตั้งจาก เจ้าพนักงานท้องถิ่นเจ้าพนักงานท้องถิ่น หมายความว่านายกองค์การบริหารส่วนตำบลไกรกลางเจ้าพนักงานสาธารณสุข หมายความว่าเจ้าพนักงานซึ่งได้รับแต่งตั้งจากรัฐมนตรี ว่าการกระทรวงสาธารณสุขให้ปฏิบัติตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕หมวด ๒การควบคุมการลี้ยงสัตว์ ข้อ๖ เพื่อประโยชน์ในการรักษาสภาวะความเป็นอยู่ที่เหมาะสมกับการดำรงชีพของประชาชนในท้องถิ่นและเพื่อป้องกันอันตรายจากเชื้อโรคที่เกิดจากสัตว์ให้พื้นที่ในเขตอำนาจขององค์การบริหารส่วนตำบลไกรกลางเป็นเขตควบคุมการเลี้ยงสัตว์หรือปล่อยสัตว์ดังต่อไปนี้(๑) ช้าง(๒) ม้า(๓) ล่อ ลา(๔) โค(๕) กระบือ(๖) สุกร(๗) แพะ(๘) แกะ(๙) กวาง(๑๐) ห่าน(๑๑) เป็ด(๑๒) ไก่(๑๓) สุนัข(๑๔) แมว(๑๕) นก(๑๖) ปลา(๑๗) กระต่าย(๑๘) หนู(๑๙) สัตว์มีพิษ สัตว์เลื้อยคลานและสัตว์ดุร้ายต่าง ๆ(๒๐)สัตว์ป่าตามกฎหมายว่าด้วยการสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่าซึ่งได้รับอนุญาตจากกรมป่าไม้ข้อ๗ ห้ามทำการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ที่ต้องควบคุมตามข้อ๖ ในที่หรือทางสาธารณะในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลไกรกลางโดยเด็ดขาดความในวรรคหนึ่งไม่ใช้บังคับแก่การเลี้ยงสัตว์ ดังต่อไปนี้(๑) เพื่อการรักษาโรคเจ็บป่วยหรือสร้างเสริมภูมิคุ้มกันโรคของสัตว์(๒) เพื่อกิจกรรมใด ๆ ที่องค์การบริหารส่วนตำบลไกรกลางประกาศกำหนดพื้นที่ส่วนหนึ่งส่วนใดให้เลี้ยงโดยมีกำหนดระยะเวลาที่แน่นอนเป็นการเฉพาะ(๓) เพื่อการย้ายถิ่นที่อยู่ของเจ้าของสัตว์ความในวรรคหนึ่งไม่ใช้บังคับแก่การปล่อยสัตว์ เพื่อการกุศลหรือจารีตประเพณีโดยได้รับอนุญาตจากองค์การบริหารส่วนตำบลไกรกลางหรือเพื่อในพระราชพิธีหรือพิธีกรรมทางศาสนาตามประกาศของทางราชการข้อ๘ เพื่อประโยชน์ในการควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลไกรกลางให้นายกองค์การบริหารส่วนตำบลไกรกลาง มีอำนาจออกประกาศกำหนดเขตพื้นที่เลี้ยงสัตว์หรือปล่อยสัตว์ที่ต้องควบคุมตามข้อ ๖ โดยให้มีมาตรการอย่างหนึ่งอย่างใดดังต่อไปนี้(๑) กำหนดจำนวน ประเภท และชนิดของสัตว์ที่เลี้ยง(๒) กำหนดหลักเกณฑ์ วิธีการและเงื่อนไขการทำทะเบียนตามประเภทและชนิดของสัตว์(๓) กำหนดหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขการปล่อยสัตว์ข้อ๙ นอกจากการเลี้ยงสัตว์ตามปกติวิสัยที่วิญญูชนพึงกระทำแล้วเจ้าของสัตว์จะต้องปฏิบัติตามหลักเกณฑ์และเงื่อนไขต่าง ๆ ดังต่อไปนี้(๑) จัดให้มีสถานที่เลี้ยงสัตว์ที่มั่นคงแข็งแรงตามความเหมาะสมแก่ประเภทชนิด และวิสัยของสัตว์ โดยมีขนาดเพียงพอแก่การดำรงชีวิตของสัตว์มีแสงสว่างและการระบายอากาศที่เพียงพอ มีระบบระบายน้ำและระบบกำจัดสิ่งปฏิกูลให้ถูกสุขลักษณะ(๒)การระบายน้ำเสียต้องไม่ให้เป็นที่เดือดร้อนแก่ผู้ใช้น้ำในแหล่งน้ำสาธารณะ(๓) ต้องรักษาสถานที่อย่าให้เป็นแหล่งเพาะพันธุ์แมลงวัน แมลงสาบ ยุงหรือสัตว์นำโรคอื่น ๆ และต้องเก็บวัสดุอุปกรณ์เครื่องใช้ในการเลี้ยงสัตว์ให้สะอาดเป็นระเบียบเรียบร้อยเสมอ(๔) ต้องจัดให้มีที่รองรับมูลฝอยและสิ่งปฏิกูลให้ถูกสุขลักษณะในจำนวนที่เพียงพอ(๕) รักษาสถานที่เลี้ยงสัตว์ให้สะอาดอยู่เสมอจัดเก็บสิ่งปฏิกูลให้ถูกสุขลักษณะเป็นประจำไม่ปล่อยให้เป็นที่สะสมหมักหมมจนเกิดกลิ่นเหม็นรบกวนผู้ที่อยู่บริเวณใกล้เคียง(๖) เมื่อสัตว์ตายลง เจ้าของสัตว์จะต้องกำจัดซากสัตว์และมูลสัตว์ให้ถูกสุขลักษณะเพื่อป้องกันมิให้เป็นแหล่งเพาะพันธุ์แมลงหรือสัตว์นำโรคทั้งนี้โดยวิธีที่ไม่ก่อเหตุรำคาญจากกลิ่นควันและไม่เป็นเหตุให้เกิดการปนเปื้อนของแหล่งน้ำ(๗) จัดให้มีการเสริมภูมิคุ้มกันโรคในสัตว์เพื่อป้องกันอันตรายอันเกิดจากเชื้อโรคที่อาจเกิดจากสัตว์และป้องกันไม่ให้เชื้อโรคแพร่ระบาดไปสู่สัตว์อื่นหรือมนุษย์ได้(๘) ให้เลี้ยงสัตว์ภายในสถานที่เลี้ยงสัตว์ของตนไม่ปล่อยให้สัตว์อยู่นอกสถานที่เลี้ยงสัตว์โดยปราศจากการควบคุมกรณีเป็นสัตว์ดุร้ายจะต้องเลี้ยงในสถานที่หรือกรงที่บุคคลภายนอกเข้าไปไม่ถึงตัวสัตว์และมีป้ายเตือนให้ระมัดระวังโดยสังเกตได้อย่างชัดเจน(๙) ไม่นำสัตว์เลี้ยงออกมานอกสถานที่เลี้ยงสัตว์ของตนเว้นแต่เฉพาะเพื่อการเคลื่อนย้ายสัตว์ และได้ปฏิบัติตามคำแนะนำเจ้าพนักงานท้องถิ่น(๑๐) ควบคุมดูแลสัตว์ของตนมิให้ก่ออันตรายหรือเหตุรำคาญแก่ผู้อื่น(๑๑) ป้องกันไม่ก่อให้เกิดมลพิษต่อสิ่งแวดล้อม(๑๒) ปฏิบัติการอื่นใดตามคำแนะนำของเจ้าพนักงานสาธารณสุขและคำสั่งเจ้าพนักงานท้องถิ่น รวมทั้งข้อบังคับ ระเบียบหรือประกาศองค์การบริหารส่วนตำบลไกรกลางข้อ๑๐ กรณีการเลี้ยงสัตว์ ซึ่งดำเนินกิจการในลักษณะของฟาร์มเลี้ยงสัตว์หรือการเลี้ยงสัตว์เป็นจำนวนมากเจ้าของสัตว์ต้องปฏิบัติตามหลักเกณฑ์และเงื่อนไขตามข้อ ๙ อย่างเคร่งครัดเพื่อการดูแลสภาพหรือสุขลักษณะของสถานที่ที่ใช้เลี้ยงสัตว์ข้อ๑๑ ในกรณีที่มีเหตุอันควรสงสัยว่าสัตว์ที่เลี้ยงนั้นเป็นโรคอันอาจเป็นอันตรายแก่สุขภาพของบุคคลทั่วไปให้เจ้าของสัตว์แยกกักสัตว์นั้นไว้ต่างหาก และแจ้งให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นหรือเจ้าพนักงานสาธารณสุขทราบโดยทันทีและแจ้งให้สัตว์แพทย์ของหน่วยงานราชการทราบด้วยทั้งต้องปฏิบัติตามคำแนะนำของเจ้าพนักงานโดยเคร่งครัดข้อ๑๒ เจ้าของสัตว์จะต้องควบคุมดูแลสัตว์และสถานที่เลี้ยงสัตว์ของตนมิให้ก่อเหตุรำคาญแก่ผู้อื่นและต้องป้องกันมิให้เกิดโรคติดต่อหรือเป็นแหล่งเพาะพันธุ์เชื้อโรคที่อาจเป็นอันตรายแก่สัตว์อื่นหรือต่อประชาชนหมวด ๓การรักษาความเป็นระเบียบเรียบร้อย ข้อ๑๓ กรณีที่มีการเลี้ยงหรือการปล่อยสัตว์ในที่หรือทางสาธารณะหรือในเขตห้ามปล่อยโดยไม่ปรากฏเจ้าของให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นหรือพนักงานเจ้าหน้าที่ที่มีอำนาจจับและกักสัตว์ไว้เป็นเวลาอย่างน้อยสามสิบวันข้อ๑๔ ในระหว่างการจับสัตว์ตามข้อ ๑๓หากสัตว์วิ่งหนี หรือเกิดอุบัติเหตุอื่นใดต่อสัตว์ก็ตามหากเป็นเหตุที่โดยพฤติการณ์ต้องเกิดขึ้นและเจ้าพนักงานท้องถิ่นได้ใช้ความระมัดระวังตามสมควรแล้วทางองค์การบริหารส่วนตำบลไกรกลางจะไม่รับผิดชอบต่อความเสียหายใด ๆ ที่เกิดขึ้นกรณีตามวรรคหนึ่งถ้าความเสียหายเกิดขึ้นต่อบุคคลที่สามอันเนื่องมาจากการกระทำดังกล่าวหากองค์การบริหารส่วนตำบลไกรกลางได้ชดใช้ค่าเสียหายให้แก่บุคคลผู้ต้องเสียหายแล้วองค์การบริหารส่วนตำบลไกรกลางมีสิทธิไล่เบี้ยเอาจากเจ้าของสัตว์นั้นได้ข้อ๑๕ เมื่อได้จับสัตว์และนำสัตว์มากักไว้ตามข้อ๑๓ เจ้าพนักงานท้องถิ่นจะประกาศให้เจ้าของสัตว์ทราบและให้มารับสัตว์ภายในระยะเวลา๓๐ วัน นับแต่ได้จับสัตว์มากักไว้โดยประกาศไว้ที่ทำการองค์การบริหารส่วนตำบลไกรกลางถ้ามีเจ้าของสัตว์แสดงหลักฐานมาขอรับคืนภายในกำหนดระยะเวลาดังกล่าวให้เจ้าของสัตว์นั้นเสียค่าใช้จ่ายสำหรับการเลี้ยงสัตว์และค่าใช้จ่ายอื่น ๆ ตามที่องค์การบริหารส่วนตำบลไกรกลางจ่ายไปจริงเมื่อพ้นกำหนด ๓๐ วันแล้ว ไม่มีผู้แสดงหลักฐานการเป็นเจ้าของสัตว์มารับสัตว์คืนให้สัตว์นั้นตกเป็นขององค์การบริหารส่วนตำบลไกรกลางข้อ ๑๖ กรณีการกักสัตว์ไว้ตามข้อ ๑๓อาจก่อให้เกิดอันตรายแก่สัตว์นั้นหรือสัตว์อื่นหรือต้องเสียค่าใช้จ่ายเกินสมควรเจ้าพนักงานส่วนท้องถิ่นจะจัดการขายทอดตลาดก่อนกำหนด๓๐ วันก็ได้เงินที่ได้จากการขายเมื่อหักค่าใช้จ่ายในการขายและการเลี้ยงดูสัตว์แล้วให้เก็บรักษาเงินส่วนที่เหลือนั้นไว้แทนสัตว์ต่อไปกรณีที่ปรากฏว่าสัตว์นั้นเจ็บป่วยหรือไม่ควรจำหน่ายต่อไป หรือเป็นโรคติดต่อหรือโรคติดต่อร้ายแรงที่อาจเป็นอันตรายแก่สัตว์อื่นหรือต่อประชาชนเมื่อสัตว์แพทย์หรือปศุสัตว์อำเภอได้ให้ความเห็นเป็นลายลักษณ์อักษรแล้วเจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจทำลายหรือจัดการตามที่เห็นสมควรได้ทันทีโดยไม่ต้องรอเจ้าของสัตว์ข้อ๑๗ กรณีการเลี้ยงสัตว์ในสถานที่ของเอกชนหรือทางสาธารณะก่อให้เกิดเหตุเดือดร้อนรำคาญต่อผู้อื่นให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจออกคำสั่งเป็นหนังสือแจ้งให้เจ้าของสัตว์ระงับเหตุรำคาญภายในเวลาอันสมควรและถ้าเห็นสมควรจะให้กระทำการโดยวิธีใด ๆ เพื่อระงับเหตุรำคาญนั้นหรือกำหนดวิธีการเพื่อป้องกันมิให้เกิดเหตุรำคาญขึ้นอีกในอนาคตโดยให้ระบุไว้ในคำสั่งนั้นด้วยก็ได้ในกรณีจำเป็นเจ้าพนักงานท้องถิ่นอาจออกคำสั่งด้วยวาจาก็ได้หมวด ๔อำนาจหน้าที่ของเจ้าพนักงานท้องถิ่นและเจ้าพนักงานสาธารณสุข ข้อ๑๘ เพื่อปฏิบัติการให้เป็นไปตามข้อบัญญัติให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นหรือเจ้าพนักงานสาธารณสุขมีอำนาจดังต่อไปนี้(๑) มีหนังสือเรียกบุคคลใด ๆ มาให้ถ้อยคำหรือแจ้งข้อเท็จจริงหรือทำคำชี้แจงเป็นหนังสือ หรือให้ส่งเอกสารหลักฐานใดเพื่อตรวจสอบหรือเพื่อประกอบการพิจารณา(๒) เข้าไปในสถานที่ใด ๆ ในระหว่างพระอาทิตย์ขึ้นและพระอาทิตย์ตกหรือในเวลาทำการ เพื่อตรวจสอบหรือควบคุมเพื่อให้เป็นไปตามข้อบัญญัตินี้ให้มีอำนาจสอบถามข้อเท็จจริงหรือเรียกหนังสือหรือหลักฐานที่เกี่ยวข้องจากเจ้าของหรือผู้ครอบครองสถานที่นั้น(๓) ยึดหรืออายัดสิ่งใด ๆ ที่อาจก่อให้เกิดอันตรายต่อสุขภาพของประชาชนเพื่อประโยชน์ในการดำเนินคดีหรือเพื่อนำไปทำลายในกรณีจำเป็น(๔) นำสัตว์ที่สงสัยว่าไม่ถูกสุขลักษณะ อาจก่อให้เกิดเหตุรำคาญหรืออาจเป็นโรคติดต่อเพื่อเป็นตัวอย่างในการตรวจสอบตามความจำเป็นได้โดยไม่ต้องใช้ราคาให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจแต่งตั้งพนักงานส่วนตำบลเพื่อให้ปฏิบัติหน้าที่ตามวรรคหนึ่งในเขตอำนาจขององค์การบริหารส่วนตำบลไกรกลางในเรื่องใดเรื่องหนึ่งหรือทุกเรื่องก็ได้ข้อ๑๙ หากเจ้าของสัตว์ฝ่าฝืนหรือปฏิบัติไม่ถูกต้องตามข้อบัญญัตินี้หรือคำสั่งของเจ้าพนักงานท้องถิ่นที่กำหนดไว้เกี่ยวกับการเลี้ยงสัตว์หรือปล่อยสัตว์ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจสั่งให้เจ้าของสัตว์แก้ไขหรือปรับปรุงให้ถูกต้องได้คำสั่งของเจ้าพนักงานท้องถิ่นตามวรรคหนึ่งให้กำหนดระยะเวลาที่จะต้องปฏิบัติตามคำสั่งไว้ตามสมควร แต่ต้องไม่น้อยกว่าเจ็ดวันเว้นแต่เป็นกรณีมีคำสั่งให้หยุดดำเนินการทันทีถ้าเจ้าของสัตว์ไม่แก้ไขให้ถูกต้องภายในระยะเวลาตามวรรคสองหรือถ้าการเลี้ยงสัตว์หรือปล่อยสัตว์นั้นอาจก่อให้เกิดเหตุรำคาญหรือมีเหตุอันควรสงสัยว่าอาจเกิดอันตรายอย่างร้ายแรงต่อสุขภาพหรืออาชีวอนามัยของประชาชนเจ้าพนักงานท้องถิ่นจะสั่งให้ผู้นั้นหยุดดำเนินการนั้นทันทีเป็นการชั่วคราว ทั้งนี้ จนกว่าจะเป็นที่พอใจแก่เจ้าพนักงานท้องถิ่นว่าการเลี้ยงสัตว์หรือปล่อยสัตว์นั้นปราศจากเหตุรำคาญหรือเหตุอันตรายต่างๆ แล้วหากเจ้าของสัตว์ผู้ใดฝ่าฝืนหรือไม่ปฏิบัติให้ถูกต้องตามวรรคหนึ่งและหรือวรรคสามนอกจาก จะต้องระวางโทษตามข้อบัญญัตินี้แล้วให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นหรือพนักงานเจ้าหน้าที่มีอำนาจจับและนำสัตว์ไปกักไว้ในที่สำหรับกักสัตว์ที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นจัดไว้และให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจดำเนินการ ในหมวดห้าแห่งข้อบัญญัตินี้ต่อไปด้วยข้อ๒๐ การแจ้งของเจ้าพนักงานท้องถิ่นและคำสั่งของเจ้าพนักงานท้องถิ่นในกรณีทำเป็นหนังสือแจ้งให้เจ้าของสัตว์ผู้ดำเนินการหรือผู้ใดทราบ ในกรณีที่ไม่พบตัวหรือไม่ยอมรับหนังสือให้ส่งหนังสือการแจ้งหรือคำสั่งโดยทางไปรษณีย์ตอบรับหรือปิดหนังสือนั้นไว้ในที่เปิดเผยเห็นได้ง่าย ณ ภูมิลำเนา หรือสำนักทำการงานของผู้ที่ต้องรับหนังสือและให้ถือว่าผู้นั้นได้ทราบหนังสือดังกล่าวแล้วตั้งแต่เวลาที่หนังสือไปถึงหรือวันปิดหนังสือแล้วแต่กรณีหมวด ๕บทกำหนดโทษ ข้อ ๒๑ ผู้ใดไม่ปฏิบัติตามหรือฝ่าฝืนข้อบัญญัตินี้ต้องระวางโทษปรับไม่เกินหนึ่งพันบาทประกาศ ณ วันที่ ๑๘ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๕๙สนั่น อ่ำยิ้มนายกองค์การบริหารส่วนตำบลไกรกลางปุณิกา/ภวรรณตรี/จัดทำ๘ พฤษภาคม ๒๕๖๐นุสรา/ตรวจ๒๐ กรกฎาคม๒๕๖๐[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๓๔/ตอนพิเศษ ๑๒๔ ง/หน้า ๖๔/๕ พฤษภาคม ๒๕๖๐