คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 408/2518หลักกฎหมาย: ความผิดฐานหมิ่นประมาท โจทก์บรรยายฟ้องเกี่ยวกับวันเวลาซึ่งเกิดการกระทำความผิดว่า จำเลยหมิ่นประมาทใส่ความ ธ. โดยการโฆษณาด้วยเอกสารหนังสือลงวันที่ 22 มีนาคม 2515 ต่อหัวหน้าคณะปฏิวัติซึ่งเป็นบุคคลที่ 3 และจำเลยโฆษณาด้วยเอกสารหนังสือลงวันที่เดียวกันต่ออธิการบดีมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ผ่านเลขาธิการมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ซึ่งได้มีความเห็นของเลขาธิการเสนออธิการบดีเมื่อวันที่ 27 มีนาคม 2515 เวลากลางวัน ดังนี้ ถือว่าฟ้องโจทก์ได้บรรยายข้อเท็จจริงเกี่ยวกับวันเวลาที่เกิดการกระทำนั้นๆ เท่าที่อยู่ในวิสัยของโจทก์ที่จะบรรยายได้ ให้จำเลยเข้าใจข้อหาได้ดีแล้ว จึงเป็นฟ้องที่สมบูรณ์ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 158(5)โจทก์ฟ้องว่า จำเลยโฆษณาด้วยเอกสารหนังสือลงวันที่ 22 มีนาคม2515 หมิ่นประมาทใส่ความนายธรรมนูญ ลัดพลี ต่อหัวหน้าคณะปฏิวัติซึ่งเป็นบุคคลที่ 3 มีใจความว่า จำเลยได้ทราบข่าวว่านายธรรมนูญ ลัดพลี ได้ไปอ้างตัวว่าเป็นที่ปรึกษาของหัวหน้าคณะปฏิวัติมีอำนาจยิ่งกว่ากรมศิลปากร ให้ชาวบ้านขุดค้นวัตถุเครื่องปั้นดินเผาขายให้แก่ตน อันเป็นการทำลายหลักฐานทางโบราณคดีและประวัติศาสตร์ ฯลฯ และจำเลยได้โฆษณาด้วยเอกสารหนังสือลงวันที่ 22 มีนาคม 2515 ต่ออธิการบดีมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ผ่านเลขาธิการมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ซึ่งเลขาธิการได้มีความเห็นเสนออธิการบดีเมื่อวันที่ 27 มีนาคม 2515 เวลากลางวัน ตามเอกสารของจำเลยมีใจความว่า จำเลยขอส่งสำเนาคำร้องถึงหัวหน้าคณะปฏิวัติมาถึงอธิการบดี เพราะได้ทราบว่านายธรรมนูญ ลัดพลี เป็นอาจารย์ในมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ถ้ามหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์มีบุคคลแบบนายธรรมนูญ ลัดพลี เป็นอาจารย์อบรมสั่งสอนอยู่ นักศึกษาจะไม่ได้รับการสอนที่ถูกต้องตามหลักวิชา ฯลฯ ทั้งนี้โดยประการที่น่าจะทำให้นายธรรมนูญ ลัดพลี เสียชื่อเสียงถูกดูหมิ่นเกลียดชัง ขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 328นายธรรมนูญ ลัดพลี ผู้เสียหายขอเข้าเป็นโจทก์ร่วม ศาลอนุญาต จำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า การกระทำของจำเลยเป็นการแสดงความคิดเห็นโดยสุจริต ติ ชมโจทก์ร่วมด้วยความเป็นธรรม ตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 329(3) จึงไม่มีความผิดฐานหมิ่นประมาท พิพากษายกฟ้องโจทก์และโจทก์ร่วมอุทธรณ์ โดยผู้พิพากษาซึ่งพิจารณาและลงชื่อในคำพิพากษา ศาลชั้นต้นอนุญาตให้โจทก์ร่วมอุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริงได้ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า ฟ้องโจทก์ไม่ได้ระบุวันเวลาที่อ้างว่าจำเลยกระทำความผิด ไม่ถูกต้องตามมาตรา 158(5) แห่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา จึงเห็นพ้องกับศาลชั้นต้นในผลที่ให้ยกฟ้องโจทก์ พิพากษายืนโจทก์และโจทก์ร่วมฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า คดีนี้โจทก์ได้บรรยายข้อเท็จจริงที่อ้างว่าได้เกิดการกระทำความผิดขึ้น โดยจำเลยเป็นผู้กระทำผิด ประกอบกับข้อเท็จจริงและรายละเอียดอื่น ๆ ตามสภาพของเหตุที่เกิดขึ้น ตลอดทั้งเวลาและสถานที่ที่เกิดการกระทำนั้น ๆ เท่าที่อยู่ในวิสัยของโจทก์จะบรรยายได้ และได้กล่าวถึงถ้อยคำพูดและหนังสือหมิ่นประมาทไว้บริบูรณ์ให้จำเลยเข้าใจข้อหาได้ดีแล้ว ฟ้องโจทก์จึงเป็นฟ้องที่สมบูรณ์ ที่ศาลอุทธรณ์ว่าฟ้องโจทก์ไม่ถูกต้องตามมาตรา 158(5) แห่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญานั้น ศาลฎีกาไม่เห็นพ้องด้วย แต่คดีนี้ศาลอุทธรณ์ยังมิได้วินิจฉัยว่าจำเลยกระทำผิดตามฟ้องหรือไม่พิพากษาให้ยกคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ให้ย้อนสำนวนให้ศาลอุทธรณ์พิจารณาพิพากษาใหม่ตามรูปคดี ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 408/2518ผู้ว่าคดีศาลแขวงพระนครเหนือโจทก์โจทก์ร่วมโจทก์นายธรรมนูญ ลัดพลีโจทก์ศาสตราจารย์นายแพทย์สุด แสงวิเชียรจำเลย ป.อ. ม. 328 ป.วิ.อ. ม. 158 (5) ความผิดฐานหมิ่นประมาท โจทก์บรรยายฟ้องเกี่ยวกับวันเวลาซึ่งเกิดการกระทำความผิดว่า จำเลยหมิ่นประมาทใส่ความ ธ. โดยการโฆษณาด้วยเอกสารหนังสือลงวันที่ 22 มีนาคม 2515 ต่อหัวหน้าคณะปฏิวัติซึ่งเป็นบุคคลที่ 3 และจำเลยโฆษณาด้วยเอกสารหนังสือลงวันที่เดียวกันต่ออธิการบดีมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ผ่านเลขาธิการมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ซึ่งได้มีความเห็นของเลขาธิการเสนออธิการบดีเมื่อวันที่ 27 มีนาคม 2515 เวลากลางวัน ดังนี้ ถือว่าฟ้องโจทก์ได้บรรยายข้อเท็จจริงเกี่ยวกับวันเวลาที่เกิดการกระทำนั้นๆ เท่าที่อยู่ในวิสัยของโจทก์ที่จะบรรยายได้ ให้จำเลยเข้าใจข้อหาได้ดีแล้ว จึงเป็นฟ้องที่สมบูรณ์ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 158(5)โจทก์ฟ้องว่า จำเลยโฆษณาด้วยเอกสารหนังสือลงวันที่ 22 มีนาคม2515 หมิ่นประมาทใส่ความนายธรรมนูญ ลัดพลี ต่อหัวหน้าคณะปฏิวัติซึ่งเป็นบุคคลที่ 3 มีใจความว่า จำเลยได้ทราบข่าวว่านายธรรมนูญ ลัดพลี ได้ไปอ้างตัวว่าเป็นที่ปรึกษาของหัวหน้าคณะปฏิวัติมีอำนาจยิ่งกว่ากรมศิลปากร ให้ชาวบ้านขุดค้นวัตถุเครื่องปั้นดินเผาขายให้แก่ตน อันเป็นการทำลายหลักฐานทางโบราณคดีและประวัติศาสตร์ ฯลฯ และจำเลยได้โฆษณาด้วยเอกสารหนังสือลงวันที่ 22 มีนาคม 2515 ต่ออธิการบดีมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ผ่านเลขาธิการมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ซึ่งเลขาธิการได้มีความเห็นเสนออธิการบดีเมื่อวันที่ 27 มีนาคม 2515 เวลากลางวัน ตามเอกสารของจำเลยมีใจความว่า จำเลยขอส่งสำเนาคำร้องถึงหัวหน้าคณะปฏิวัติมาถึงอธิการบดี เพราะได้ทราบว่านายธรรมนูญ ลัดพลี เป็นอาจารย์ในมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ถ้ามหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์มีบุคคลแบบนายธรรมนูญ ลัดพลี เป็นอาจารย์อบรมสั่งสอนอยู่ นักศึกษาจะไม่ได้รับการสอนที่ถูกต้องตามหลักวิชา ฯลฯ ทั้งนี้โดยประการที่น่าจะทำให้นายธรรมนูญ ลัดพลี เสียชื่อเสียงถูกดูหมิ่นเกลียดชัง ขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 328นายธรรมนูญ ลัดพลี ผู้เสียหายขอเข้าเป็นโจทก์ร่วม ศาลอนุญาต จำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า การกระทำของจำเลยเป็นการแสดงความคิดเห็นโดยสุจริต ติ ชมโจทก์ร่วมด้วยความเป็นธรรม ตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 329(3) จึงไม่มีความผิดฐานหมิ่นประมาท พิพากษายกฟ้องโจทก์และโจทก์ร่วมอุทธรณ์ โดยผู้พิพากษาซึ่งพิจารณาและลงชื่อในคำพิพากษา ศาลชั้นต้นอนุญาตให้โจทก์ร่วมอุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริงได้ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า ฟ้องโจทก์ไม่ได้ระบุวันเวลาที่อ้างว่าจำเลยกระทำความผิด ไม่ถูกต้องตามมาตรา 158(5) แห่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา จึงเห็นพ้องกับศาลชั้นต้นในผลที่ให้ยกฟ้องโจทก์ พิพากษายืนโจทก์และโจทก์ร่วมฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า คดีนี้โจทก์ได้บรรยายข้อเท็จจริงที่อ้างว่าได้เกิดการกระทำความผิดขึ้น โดยจำเลยเป็นผู้กระทำผิด ประกอบกับข้อเท็จจริงและรายละเอียดอื่น ๆ ตามสภาพของเหตุที่เกิดขึ้น ตลอดทั้งเวลาและสถานที่ที่เกิดการกระทำนั้น ๆ เท่าที่อยู่ในวิสัยของโจทก์จะบรรยายได้ และได้กล่าวถึงถ้อยคำพูดและหนังสือหมิ่นประมาทไว้บริบูรณ์ให้จำเลยเข้าใจข้อหาได้ดีแล้ว ฟ้องโจทก์จึงเป็นฟ้องที่สมบูรณ์ ที่ศาลอุทธรณ์ว่าฟ้องโจทก์ไม่ถูกต้องตามมาตรา 158(5) แห่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญานั้น ศาลฎีกาไม่เห็นพ้องด้วย แต่คดีนี้ศาลอุทธรณ์ยังมิได้วินิจฉัยว่าจำเลยกระทำผิดตามฟ้องหรือไม่พิพากษาให้ยกคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ให้ย้อนสำนวนให้ศาลอุทธรณ์พิจารณาพิพากษาใหม่ตามรูปคดี(สนิท บริรักษ์-สัญชัย สัจจวานิช-แผ้ว ศิวะบวร)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยโฆษณาด้วยเอกสารหนังสือลงวันที่ 22 มีนาคม2515 หมิ่นประมาทใส่ความนายธรรมนูญ ลัดพลี ต่อหัวหน้าคณะปฏิวัติซึ่งเป็นบุคคลที่ 3 มีใจความว่า จำเลยได้ทราบข่าวว่านายธรรมนูญ ลัดพลี ได้ไปอ้างตัวว่าเป็นที่ปรึกษาของหัวหน้าคณะปฏิวัติมีอำนาจยิ่งกว่ากรมศิลปากร ให้ชาวบ้านขุดค้นวัตถุเครื่องปั้นดินเผาขายให้แก่ตน อันเป็นการทำลายหลักฐานทางโบราณคดีและประวัติศาสตร์ ฯลฯ และจำเลยได้โฆษณาด้วยเอกสารหนังสือลงวันที่ 22 มีนาคม 2515 ต่ออธิการบดีมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ผ่านเลขาธิการมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ซึ่งเลขาธิการได้มีความเห็นเสนออธิการบดีเมื่อวันที่ 27 มีนาคม 2515 เวลากลางวัน ตามเอกสารของจำเลยมีใจความว่า จำเลยขอส่งสำเนาคำร้องถึงหัวหน้าคณะปฏิวัติมาถึงอธิการบดี เพราะได้ทราบว่านายธรรมนูญ ลัดพลี เป็นอาจารย์ในมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ถ้ามหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์มีบุคคลแบบนายธรรมนูญ ลัดพลี เป็นอาจารย์อบรมสั่งสอนอยู่ นักศึกษาจะไม่ได้รับการสอนที่ถูกต้องตามหลักวิชา ฯลฯ ทั้งนี้โดยประการที่น่าจะทำให้นายธรรมนูญ ลัดพลี เสียชื่อเสียงถูกดูหมิ่นเกลียดชัง ขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 328นายธรรมนูญ ลัดพลี ผู้เสียหายขอเข้าเป็นโจทก์ร่วม ศาลอนุญาต จำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า การกระทำของจำเลยเป็นการแสดงความคิดเห็นโดยสุจริต ติ ชมโจทก์ร่วมด้วยความเป็นธรรม ตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 329(3) จึงไม่มีความผิดฐานหมิ่นประมาท พิพากษายกฟ้องโจทก์และโจทก์ร่วมอุทธรณ์ โดยผู้พิพากษาซึ่งพิจารณาและลงชื่อในคำพิพากษา ศาลชั้นต้นอนุญาตให้โจทก์ร่วมอุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริงได้ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า ฟ้องโจทก์ไม่ได้ระบุวันเวลาที่อ้างว่าจำเลยกระทำความผิด ไม่ถูกต้องตามมาตรา 158(5) แห่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา จึงเห็นพ้องกับศาลชั้นต้นในผลที่ให้ยกฟ้องโจทก์ พิพากษายืนโจทก์และโจทก์ร่วมฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า คดีนี้โจทก์ได้บรรยายข้อเท็จจริงที่อ้างว่าได้เกิดการกระทำความผิดขึ้น โดยจำเลยเป็นผู้กระทำผิด ประกอบกับข้อเท็จจริงและรายละเอียดอื่น ๆ ตามสภาพของเหตุที่เกิดขึ้น ตลอดทั้งเวลาและสถานที่ที่เกิดการกระทำนั้น ๆ เท่าที่อยู่ในวิสัยของโจทก์จะบรรยายได้ และได้กล่าวถึงถ้อยคำพูดและหนังสือหมิ่นประมาทไว้บริบูรณ์ให้จำเลยเข้าใจข้อหาได้ดีแล้ว ฟ้องโจทก์จึงเป็นฟ้องที่สมบูรณ์ ที่ศาลอุทธรณ์ว่าฟ้องโจทก์ไม่ถูกต้องตามมาตรา 158(5) แห่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญานั้น ศาลฎีกาไม่เห็นพ้องด้วย แต่คดีนี้ศาลอุทธรณ์ยังมิได้วินิจฉัยว่าจำเลยกระทำผิดตามฟ้องหรือไม่พิพากษาให้ยกคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ให้ย้อนสำนวนให้ศาลอุทธรณ์พิจารณาพิพากษาใหม่ตามรูปคดี ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 408/2518ผู้ว่าคดีศาลแขวงพระนครเหนือโจทก์โจทก์ร่วมโจทก์นายธรรมนูญ ลัดพลีโจทก์ศาสตราจารย์นายแพทย์สุด แสงวิเชียรจำเลย ป.อ. ม. 328 ป.วิ.อ. ม. 158 (5) ความผิดฐานหมิ่นประมาท โจทก์บรรยายฟ้องเกี่ยวกับวันเวลาซึ่งเกิดการกระทำความผิดว่า จำเลยหมิ่นประมาทใส่ความ ธ. โดยการโฆษณาด้วยเอกสารหนังสือลงวันที่ 22 มีนาคม 2515 ต่อหัวหน้าคณะปฏิวัติซึ่งเป็นบุคคลที่ 3 และจำเลยโฆษณาด้วยเอกสารหนังสือลงวันที่เดียวกันต่ออธิการบดีมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ผ่านเลขาธิการมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ซึ่งได้มีความเห็นของเลขาธิการเสนออธิการบดีเมื่อวันที่ 27 มีนาคม 2515 เวลากลางวัน ดังนี้ ถือว่าฟ้องโจทก์ได้บรรยายข้อเท็จจริงเกี่ยวกับวันเวลาที่เกิดการกระทำนั้นๆ เท่าที่อยู่ในวิสัยของโจทก์ที่จะบรรยายได้ ให้จำเลยเข้าใจข้อหาได้ดีแล้ว จึงเป็นฟ้องที่สมบูรณ์ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 158(5)โจทก์ฟ้องว่า จำเลยโฆษณาด้วยเอกสารหนังสือลงวันที่ 22 มีนาคม2515 หมิ่นประมาทใส่ความนายธรรมนูญ ลัดพลี ต่อหัวหน้าคณะปฏิวัติซึ่งเป็นบุคคลที่ 3 มีใจความว่า จำเลยได้ทราบข่าวว่านายธรรมนูญ ลัดพลี ได้ไปอ้างตัวว่าเป็นที่ปรึกษาของหัวหน้าคณะปฏิวัติมีอำนาจยิ่งกว่ากรมศิลปากร ให้ชาวบ้านขุดค้นวัตถุเครื่องปั้นดินเผาขายให้แก่ตน อันเป็นการทำลายหลักฐานทางโบราณคดีและประวัติศาสตร์ ฯลฯ และจำเลยได้โฆษณาด้วยเอกสารหนังสือลงวันที่ 22 มีนาคม 2515 ต่ออธิการบดีมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ผ่านเลขาธิการมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ซึ่งเลขาธิการได้มีความเห็นเสนออธิการบดีเมื่อวันที่ 27 มีนาคม 2515 เวลากลางวัน ตามเอกสารของจำเลยมีใจความว่า จำเลยขอส่งสำเนาคำร้องถึงหัวหน้าคณะปฏิวัติมาถึงอธิการบดี เพราะได้ทราบว่านายธรรมนูญ ลัดพลี เป็นอาจารย์ในมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ถ้ามหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์มีบุคคลแบบนายธรรมนูญ ลัดพลี เป็นอาจารย์อบรมสั่งสอนอยู่ นักศึกษาจะไม่ได้รับการสอนที่ถูกต้องตามหลักวิชา ฯลฯ ทั้งนี้โดยประการที่น่าจะทำให้นายธรรมนูญ ลัดพลี เสียชื่อเสียงถูกดูหมิ่นเกลียดชัง ขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 328นายธรรมนูญ ลัดพลี ผู้เสียหายขอเข้าเป็นโจทก์ร่วม ศาลอนุญาต จำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า การกระทำของจำเลยเป็นการแสดงความคิดเห็นโดยสุจริต ติ ชมโจทก์ร่วมด้วยความเป็นธรรม ตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 329(3) จึงไม่มีความผิดฐานหมิ่นประมาท พิพากษายกฟ้องโจทก์และโจทก์ร่วมอุทธรณ์ โดยผู้พิพากษาซึ่งพิจารณาและลงชื่อในคำพิพากษา ศาลชั้นต้นอนุญาตให้โจทก์ร่วมอุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริงได้ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า ฟ้องโจทก์ไม่ได้ระบุวันเวลาที่อ้างว่าจำเลยกระทำความผิด ไม่ถูกต้องตามมาตรา 158(5) แห่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา จึงเห็นพ้องกับศาลชั้นต้นในผลที่ให้ยกฟ้องโจทก์ พิพากษายืนโจทก์และโจทก์ร่วมฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า คดีนี้โจทก์ได้บรรยายข้อเท็จจริงที่อ้างว่าได้เกิดการกระทำความผิดขึ้น โดยจำเลยเป็นผู้กระทำผิด ประกอบกับข้อเท็จจริงและรายละเอียดอื่น ๆ ตามสภาพของเหตุที่เกิดขึ้น ตลอดทั้งเวลาและสถานที่ที่เกิดการกระทำนั้น ๆ เท่าที่อยู่ในวิสัยของโจทก์จะบรรยายได้ และได้กล่าวถึงถ้อยคำพูดและหนังสือหมิ่นประมาทไว้บริบูรณ์ให้จำเลยเข้าใจข้อหาได้ดีแล้ว ฟ้องโจทก์จึงเป็นฟ้องที่สมบูรณ์ ที่ศาลอุทธรณ์ว่าฟ้องโจทก์ไม่ถูกต้องตามมาตรา 158(5) แห่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญานั้น ศาลฎีกาไม่เห็นพ้องด้วย แต่คดีนี้ศาลอุทธรณ์ยังมิได้วินิจฉัยว่าจำเลยกระทำผิดตามฟ้องหรือไม่พิพากษาให้ยกคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ให้ย้อนสำนวนให้ศาลอุทธรณ์พิจารณาพิพากษาใหม่ตามรูปคดี(สนิท บริรักษ์-สัญชัย สัจจวานิช-แผ้ว ศิวะบวร)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ