คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 387/2489หลักกฎหมาย: การฆ่าโคทิ้งมิได้ตั้งใจเอาเป็นอาหาร ก็เป็นผิดฐานฆ่าโคโดยไม่ได้รับอนุญาต แกล้งฆ่าโคเขาทิ้งโดยไม่เอาเป็นอาหาร เป็นผิดฐานทำให้เสียทรัพย์และฐานฆ่าโคด้วย แต่เป็นความผิดกระทงเดียวศาลลงโทษตามบทหนัก ศาลอุทธรณ์พิพากษาว่าจำเลยมีความผิด 2 บท แม้ไม่ได้ลงโทษตามบทเบาด้วย จำเลยก็ฎีกาว่าไม่มีผิดตามบทเบานั้นได้จำเลยเอาโคของนายสาลีไปแกล้งฆ่าทิ้ง มิได้เอาไปบริโภคอย่างใดศาลชั้นต้นตัดสินลงโทษจำเลยฐานทำให้เสียทรัพย์ตาม มาตรา 325(3)ส่วนความผิดฐานฆ่าโคโดยมิได้รับอนุญาตนั้น เห็นว่า มาตรา 18 ซึ่งว่าด้วยความผิดฐานฆ่าโคนั้น ต้องโยงไปมาตรา 13 ซึ่งว่าด้วยการฆ่าเพื่อเอาไปขายเป็นอาหารแต่นี่จำเลยแกล้งฆ่าโคของผู้อื่นเพื่อทิ้งเสีย จึงไม่มีความผิดฐานฆ่าโคศาลอุทธรณ์ตัดสินว่า จำเลยมีความผิดฐานฆ่าโคโดยมิได้รับอนุญาตอีกบทหนึ่ง แต่ให้ลงโทษตามบทหนัก และกำหนดโทษคงตามศาลชั้นต้นจำเลยฎีกาว่า จำเลยไม่ควรมีความผิดฐานฆ่าโคศาลฎีกาวินิจฉัยว่า มาตรา 18 บัญญัติว่าผู้ใดฆ่าโคกระบือโดยไม่ได้รับอนุญาตมีความผิด มาตรา 12, 13, 14 ไม่มีข้อความทำให้เห็นว่า มาตรา 18 บ่งถึงการฆ่าเพื่อเอาเป็นอาหารเท่านั้นจึงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 387/2489อัยการพิบูลสงครามโจทก์นายเรือน ชื่นสนิทจำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 70, ม. 325 พ.ร.บ.ลักษณะฆ่าโค กระบือและสุกรตามหัวเมือง ร.ศ.119 ม. 12, ม. 18 ป.วิ.อ. ม. 193, ม. 216การฆ่าโคทิ้งมิได้ตั้งใจเอาเป็นอาหาร ก็เป็นผิดฐานฆ่าโคโดยไม่ได้รับอนุญาต แกล้งฆ่าโคเขาทิ้งโดยไม่เอาเป็นอาหาร เป็นผิดฐานทำให้เสียทรัพย์และฐานฆ่าโคด้วย แต่เป็นความผิดกระทงเดียวศาลลงโทษตามบทหนัก ศาลอุทธรณ์พิพากษาว่าจำเลยมีความผิด 2 บท แม้ไม่ได้ลงโทษตามบทเบาด้วย จำเลยก็ฎีกาว่าไม่มีผิดตามบทเบานั้นได้จำเลยเอาโคของนายสาลีไปแกล้งฆ่าทิ้ง มิได้เอาไปบริโภคอย่างใดศาลชั้นต้นตัดสินลงโทษจำเลยฐานทำให้เสียทรัพย์ตาม มาตรา 325(3)ส่วนความผิดฐานฆ่าโคโดยมิได้รับอนุญาตนั้น เห็นว่า มาตรา 18 ซึ่งว่าด้วยความผิดฐานฆ่าโคนั้น ต้องโยงไปมาตรา 13 ซึ่งว่าด้วยการฆ่าเพื่อเอาไปขายเป็นอาหารแต่นี่จำเลยแกล้งฆ่าโคของผู้อื่นเพื่อทิ้งเสีย จึงไม่มีความผิดฐานฆ่าโคศาลอุทธรณ์ตัดสินว่า จำเลยมีความผิดฐานฆ่าโคโดยมิได้รับอนุญาตอีกบทหนึ่ง แต่ให้ลงโทษตามบทหนัก และกำหนดโทษคงตามศาลชั้นต้นจำเลยฎีกาว่า จำเลยไม่ควรมีความผิดฐานฆ่าโคศาลฎีกาวินิจฉัยว่า มาตรา 18 บัญญัติว่าผู้ใดฆ่าโคกระบือโดยไม่ได้รับอนุญาตมีความผิด มาตรา 12, 13, 14 ไม่มีข้อความทำให้เห็นว่า มาตรา 18 บ่งถึงการฆ่าเพื่อเอาเป็นอาหารเท่านั้นจึงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์(จำรูญเนติศาสตร์-ธรรมบัณฑิต-นาถปรีชา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: จำเลยเอาโคของนายสาลีไปแกล้งฆ่าทิ้ง มิได้เอาไปบริโภคอย่างใดศาลชั้นต้นตัดสินลงโทษจำเลยฐานทำให้เสียทรัพย์ตาม มาตรา 325(3)ส่วนความผิดฐานฆ่าโคโดยมิได้รับอนุญาตนั้น เห็นว่า มาตรา 18 ซึ่งว่าด้วยความผิดฐานฆ่าโคนั้น ต้องโยงไปมาตรา 13 ซึ่งว่าด้วยการฆ่าเพื่อเอาไปขายเป็นอาหารแต่นี่จำเลยแกล้งฆ่าโคของผู้อื่นเพื่อทิ้งเสีย จึงไม่มีความผิดฐานฆ่าโคศาลอุทธรณ์ตัดสินว่า จำเลยมีความผิดฐานฆ่าโคโดยมิได้รับอนุญาตอีกบทหนึ่ง แต่ให้ลงโทษตามบทหนัก และกำหนดโทษคงตามศาลชั้นต้นจำเลยฎีกาว่า จำเลยไม่ควรมีความผิดฐานฆ่าโคศาลฎีกาวินิจฉัยว่า มาตรา 18 บัญญัติว่าผู้ใดฆ่าโคกระบือโดยไม่ได้รับอนุญาตมีความผิด มาตรา 12, 13, 14 ไม่มีข้อความทำให้เห็นว่า มาตรา 18 บ่งถึงการฆ่าเพื่อเอาเป็นอาหารเท่านั้นจึงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 387/2489อัยการพิบูลสงครามโจทก์นายเรือน ชื่นสนิทจำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 70, ม. 325 พ.ร.บ.ลักษณะฆ่าโค กระบือและสุกรตามหัวเมือง ร.ศ.119 ม. 12, ม. 18 ป.วิ.อ. ม. 193, ม. 216การฆ่าโคทิ้งมิได้ตั้งใจเอาเป็นอาหาร ก็เป็นผิดฐานฆ่าโคโดยไม่ได้รับอนุญาต แกล้งฆ่าโคเขาทิ้งโดยไม่เอาเป็นอาหาร เป็นผิดฐานทำให้เสียทรัพย์และฐานฆ่าโคด้วย แต่เป็นความผิดกระทงเดียวศาลลงโทษตามบทหนัก ศาลอุทธรณ์พิพากษาว่าจำเลยมีความผิด 2 บท แม้ไม่ได้ลงโทษตามบทเบาด้วย จำเลยก็ฎีกาว่าไม่มีผิดตามบทเบานั้นได้จำเลยเอาโคของนายสาลีไปแกล้งฆ่าทิ้ง มิได้เอาไปบริโภคอย่างใดศาลชั้นต้นตัดสินลงโทษจำเลยฐานทำให้เสียทรัพย์ตาม มาตรา 325(3)ส่วนความผิดฐานฆ่าโคโดยมิได้รับอนุญาตนั้น เห็นว่า มาตรา 18 ซึ่งว่าด้วยความผิดฐานฆ่าโคนั้น ต้องโยงไปมาตรา 13 ซึ่งว่าด้วยการฆ่าเพื่อเอาไปขายเป็นอาหารแต่นี่จำเลยแกล้งฆ่าโคของผู้อื่นเพื่อทิ้งเสีย จึงไม่มีความผิดฐานฆ่าโคศาลอุทธรณ์ตัดสินว่า จำเลยมีความผิดฐานฆ่าโคโดยมิได้รับอนุญาตอีกบทหนึ่ง แต่ให้ลงโทษตามบทหนัก และกำหนดโทษคงตามศาลชั้นต้นจำเลยฎีกาว่า จำเลยไม่ควรมีความผิดฐานฆ่าโคศาลฎีกาวินิจฉัยว่า มาตรา 18 บัญญัติว่าผู้ใดฆ่าโคกระบือโดยไม่ได้รับอนุญาตมีความผิด มาตรา 12, 13, 14 ไม่มีข้อความทำให้เห็นว่า มาตรา 18 บ่งถึงการฆ่าเพื่อเอาเป็นอาหารเท่านั้นจึงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์(จำรูญเนติศาสตร์-ธรรมบัณฑิต-นาถปรีชา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ