คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 62199หลักกฎหมาย: ความว่า จำเลยที่ 1 ยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่งศาลอุทธรณ์ ขอให้ศาลฎีกาปล่อยจำเลยที่ 1 ชั่วคราวในระหว่างอุทธรณ์หมายเหตุ โจทก์ได้รับสำเนาคำร้องแล้ว (อันดับ 83 แผ่นที่ 2)ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยที่ 1 มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 339 วรรค 2,340 ตรี ฐานชิงทรัพย์โดยใช้ยานพาหนะ จำคุก 15 ปี คำให้การชั้นสอบสวนและชั้นพิจารณาของจำเลยที่ 1 เป็นประโยชน์ แก่การพิจารณา ลดโทษให้หนึ่งในสามคงจำคุก 10 ปี ฯลฯจำเลยที่ 1 ที่ 2 อุทธรณ์ (อันดับ 79)จำเลยที่ 1 ยื่นคำร้องขอให้ปล่อยชั่วคราวในระหว่างอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์สั่งว่า พิเคราะห์ข้อหาและพฤติการณ์แห่งคดีแล้ว ไม่มีเหตุสมควรที่จะให้ปล่อยชั่วคราวในระหว่างอุทธรณ์ ไม่อนุญาต ให้ยกคำร้อง (อันดับ 75 แผ่นที่ 2)จำเลยที่ 1 จึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 80)ศาลชั้นต้นอนุญาตให้ปล่อยจำเลยที่ 1 ชั่วคราว ตีราคาประกัน150,000 บาท (อันดับ 5)คำสั่งพิเคราะห์ข้อหาและพฤติการณ์แห่งคดีแล้ว ไม่มีเหตุสมควรที่จะให้ปล่อยชั่วคราวในระหว่างอุทธรณ์ คำสั่งของศาลอุทธรณ์ชอบแล้ว ให้ยกคำร้อง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 2225/2531พนักงานอัยการจังหวัดมหาสารคามโจทก์นายสนอง ใจเบา กับพวกจำเลยนายสนอง ใจเบา จำเลยที่ 1ผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.อ. ม. 106, ม. 107, ม. 108, ม. 119 ทวิความว่า จำเลยที่ 1 ยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่งศาลอุทธรณ์ ขอให้ศาลฎีกาปล่อยจำเลยที่ 1 ชั่วคราวในระหว่างอุทธรณ์หมายเหตุ โจทก์ได้รับสำเนาคำร้องแล้ว (อันดับ 83 แผ่นที่ 2)ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยที่ 1 มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 339 วรรค 2,340 ตรี ฐานชิงทรัพย์โดยใช้ยานพาหนะ จำคุก 15 ปี คำให้การชั้นสอบสวนและชั้นพิจารณาของจำเลยที่ 1 เป็นประโยชน์ แก่การพิจารณา ลดโทษให้หนึ่งในสามคงจำคุก 10 ปี ฯลฯจำเลยที่ 1 ที่ 2 อุทธรณ์ (อันดับ 79)จำเลยที่ 1 ยื่นคำร้องขอให้ปล่อยชั่วคราวในระหว่างอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์สั่งว่า พิเคราะห์ข้อหาและพฤติการณ์แห่งคดีแล้ว ไม่มีเหตุสมควรที่จะให้ปล่อยชั่วคราวในระหว่างอุทธรณ์ ไม่อนุญาต ให้ยกคำร้อง (อันดับ 75 แผ่นที่ 2)จำเลยที่ 1 จึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 80)ศาลชั้นต้นอนุญาตให้ปล่อยจำเลยที่ 1 ชั่วคราว ตีราคาประกัน150,000 บาท (อันดับ 5)คำสั่งพิเคราะห์ข้อหาและพฤติการณ์แห่งคดีแล้ว ไม่มีเหตุสมควรที่จะให้ปล่อยชั่วคราวในระหว่างอุทธรณ์ คำสั่งของศาลอุทธรณ์ชอบแล้ว ให้ยกคำร้อง(ประมาณ ชันซื่อ-มาโนช เพียรสนอง-เจริญ นิลเอสงฆ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 2225/2531พนักงานอัยการจังหวัดมหาสารคามโจทก์นายสนอง ใจเบา กับพวกจำเลยนายสนอง ใจเบา จำเลยที่ 1ผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.อ. ม. 106, ม. 107, ม. 108, ม. 119 ทวิความว่า จำเลยที่ 1 ยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่งศาลอุทธรณ์ ขอให้ศาลฎีกาปล่อยจำเลยที่ 1 ชั่วคราวในระหว่างอุทธรณ์หมายเหตุ โจทก์ได้รับสำเนาคำร้องแล้ว (อันดับ 83 แผ่นที่ 2)ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยที่ 1 มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 339 วรรค 2,340 ตรี ฐานชิงทรัพย์โดยใช้ยานพาหนะ จำคุก 15 ปี คำให้การชั้นสอบสวนและชั้นพิจารณาของจำเลยที่ 1 เป็นประโยชน์ แก่การพิจารณา ลดโทษให้หนึ่งในสามคงจำคุก 10 ปี ฯลฯจำเลยที่ 1 ที่ 2 อุทธรณ์ (อันดับ 79)จำเลยที่ 1 ยื่นคำร้องขอให้ปล่อยชั่วคราวในระหว่างอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์สั่งว่า พิเคราะห์ข้อหาและพฤติการณ์แห่งคดีแล้ว ไม่มีเหตุสมควรที่จะให้ปล่อยชั่วคราวในระหว่างอุทธรณ์ ไม่อนุญาต ให้ยกคำร้อง (อันดับ 75 แผ่นที่ 2)จำเลยที่ 1 จึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 80)ศาลชั้นต้นอนุญาตให้ปล่อยจำเลยที่ 1 ชั่วคราว ตีราคาประกัน150,000 บาท (อันดับ 5)คำสั่งพิเคราะห์ข้อหาและพฤติการณ์แห่งคดีแล้ว ไม่มีเหตุสมควรที่จะให้ปล่อยชั่วคราวในระหว่างอุทธรณ์ คำสั่งของศาลอุทธรณ์ชอบแล้ว ให้ยกคำร้อง(ประมาณ ชันซื่อ-มาโนช เพียรสนอง-เจริญ นิลเอสงฆ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ