ข้อบังคับการท่องเที่ยวแห่งประเทศไทยข้อบังคับการท่องเที่ยวแห่งประเทศไทยว่าด้วยการจำหน่ายหนี้สูญจากบัญชีลูกหนี้พ.ศ. ๒๕๔๙ โดยที่เป็นการสมควรให้มีข้อบังคับการท่องเที่ยวแห่งประเทศไทยว่าด้วยการจำหน่ายหนี้สูญจากบัญชีลูกหนี้อาศัยอำนาจตามความในมาตรา๒๒ (๔) แห่งพระราชบัญญัติการท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย พ.ศ. ๒๕๒๒คณะกรรมการการท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย จึงออกข้อบังคับไว้ ดังต่อไปนี้ข้อ๑ ข้อบังคับนี้เรียกว่า ข้อบังคับการท่องเที่ยวแห่งประเทศไทยว่าด้วยการจำหน่ายหนี้สูญจากบัญชีลูกหนี้ พ.ศ. ๒๕๔๙ข้อ๒[๑]ข้อบังคับนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปข้อ๓ ในข้อบังคับนี้ททท. หมายความว่า การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทยคณะกรรมการ หมายความว่าคณะกรรมการการท่องเที่ยวแห่งประเทศไทยประธานกรรมการ หมายความว่าประธานกรรมการการท่องเที่ยวแห่งประเทศไทยผู้ว่าการ หมายความว่าผู้ว่าการการท่องเที่ยวแห่งประเทศไทยข้อ๔ การจำหน่ายหนี้สูญจากบัญชีลูกหนี้ของ ททท.ให้กระทำการได้ตามหลักเกณฑ์ วิธีการและเงื่อนไขที่กำหนดไว้ในข้อบังคับนี้ข้อ๕ การจำหน่ายหนี้สูญต้องเป็นหนี้ที่มีลักษณะดังต่อไปนี้(๑) เป็นหนี้ที่เกิดจากการประกอบกิจการหรือเนื่องจากการดำเนินงานหรือหนี้ที่ได้รวมเป็นเงินได้ในการคำนวณกำไรสุทธิที่ไม่อาจเรียกร้องให้ชำระได้(๒)เป็นหนี้ที่ยังไม่ขาดอายุความซึ่งมีหลักฐานโดยชัดแจ้งที่สามารถฟ้องลูกหนี้ได้ทั้งนี้ตามหลักเกณฑ์และเงื่อนไขที่กำหนดไว้ในข้อ ๖ ข้อ ๗ หรือข้อ ๘(๓) เป็นหนี้ที่ยังไม่ขาดอายุความแต่ไม่มีหลักฐานหรือมีหลักฐานไม่เพียงพอที่จะฟ้องลูกหนี้ได้หรือ(๔) เป็นหนี้ที่ขาดอายุความข้อ๖ ในกรณีหนี้ของลูกหนี้แต่ละรายมีจำนวนเกินห้าแสนบาทและเป็นหนี้ที่ยังไม่ขาดอายุความซึ่งมีหลักฐานโดยชัดแจ้งที่สามารถฟ้องลูกหนี้ได้หากได้ดำเนินการดังต่อไปนี้แล้ว ให้จำหน่ายหนี้สูญจากบัญชีลูกหนี้ได้(๑) ได้ติดตามทวงถามให้ชำระหนี้ตามสมควรแก่กรณีโดยมีหลักฐานการติดตามทวงถามชัดแจ้งแต่ไม่ได้รับชำระหนี้ เพราะ(๑.๑) ลูกหนี้ถึงแก่ความตาย เป็นคนสาบสูญหรือมีหลักฐานว่าหายสาบสูญไปและไม่มีทรัพย์สินใด ๆ จะชำระหนี้ได้(๑.๒) ลูกหนี้เลิกกิจการและมีหนี้ของเจ้าหนี้รายอื่นมีบุริมสิทธิเหนือทรัพย์สินทั้งหมดของลูกหนี้อยู่ในลำดับก่อนเป็นจำนวนมากกว่าทรัพย์สินของลูกหนี้(๒)ได้ดำเนินการฟ้องลูกหนี้ในคดีแพ่งหรือได้ยื่นคำขอเฉลี่ยทรัพย์ของลูกหนี้ในคดีที่ลูกหนี้ถูกเจ้าหนี้รายอื่นฟ้องในคดีแพ่งและได้มีคำบังคับหรือคำสั่งของศาลแล้ว แต่ลูกหนี้ไม่มีทรัพย์สินใด ๆ จะชำระหนี้ได้หรือ(๓)ได้ดำเนินการฟ้องลูกหนี้ในคดีล้มละลายหรือได้ยื่นคำขอรับชำระหนี้ในคดีที่ลูกหนี้ถูกเจ้าหนี้รายอื่นฟ้องในคดีล้มละลายและได้มีการประนอมหนี้กับลูกหนี้โดยศาลมีคำสั่งเห็นชอบด้วยกับการประนอมหนี้นั้นหรือลูกหนี้ถูกศาลพิพากษาให้เป็นบุคคลล้มละลายและได้มีการแบ่งทรัพย์สินของลูกหนี้ครั้งแรกแล้วข้อ๗ ในกรณีหนี้ของลูกหนี้แต่ละรายมีจำนวนเกินหนึ่งแสนบาท แต่ไม่เกินห้าแสนบาทและเป็นหนี้ที่ยังไม่ขาดอายุความซึ่งมีหลักฐานโดยชัดแจ้งที่สามารถฟ้องลูกหนี้ได้ หากได้ดำเนินการดังต่อไปนี้แล้วให้จำหน่ายหนี้สูญจากบัญชีลูกหนี้ได้(๑) ได้ดำเนินการตามข้อ ๖ (๑) แล้ว(๒)ได้ดำเนินการฟ้องลูกหนี้ในคดีแพ่งและศาลได้มีคำสั่งรับคำฟ้องนั้นแล้วหรือได้ยื่นคำขอเฉลี่ยทรัพย์ของลูกหนี้ในคดีที่ลูกหนี้ถูกเจ้าหนี้รายอื่นฟ้องในคดีแพ่งและศาลได้มีคำสั่งรับคำขอนั้นแล้วหรือ(๓)ได้ดำเนินการฟ้องลูกหนี้ในคดีล้มละลายและศาลได้มีคำสั่งรับคำฟ้องนั้นแล้วหรือได้ยื่นคำขอรับชำระหนี้ในคดีที่ลูกหนี้ถูกเจ้าหนี้รายอื่นฟ้องในคดีล้มละลายและศาลได้มีคำสั่งรับคำขอรับชำระหนี้ นั้นแล้วข้อ๘ ในกรณีหนี้ของลูกหนี้แต่ละรายมีจำนวนไม่เกินหนึ่งแสนบาทและเป็นหนี้ที่ยังไม่ขาดอายุความถ้าปรากฏว่าได้มีหลักฐานการติดตามทวงถามให้ชำระหนี้ตามสมควรแก่กรณีแล้ว แต่ยังไม่ได้รับชำระหนี้และหากจะฟ้องลูกหนี้จะต้องเสียค่าใช้จ่ายไม่คุ้มกับหนี้ที่จะได้รับชำระ ให้จำหน่ายหนี้สูญจากบัญชีลูกหนี้ได้โดยไม่ต้องปฏิบัติตามหลักเกณฑ์ข้อ ๖ หรือ ข้อ ๗ข้อ๙ ในกรณีที่เป็นหนี้ที่ขาดอายุความหรือเป็นหนี้ที่ยังไม่ขาดอายุความแต่ไม่มีหลักฐานหรือมีหลักฐานไม่เพียงพอที่จะฟ้องลูกหนี้ได้ถ้าผู้มีอำนาจพิจารณาอนุมัติเห็นว่า การที่หนี้ขาดอายุความหรือการที่ไม่มีหลักฐานหรือมีหลักฐานไม่เพียงพอที่จะฟ้องลูกหนี้นั้นเกิดจากความบกพร่อง จงใจ หรือประมาทเลินเล่ออย่างร้ายแรงของเจ้าหน้าที่ให้ดำเนินการหาตัวผู้ต้องรับผิดชดใช้หรือผู้ร่วมรับผิดชดใช้ตามกฎหมายว่าด้วยความรับผิดทางละเมิดของเจ้าหน้าที่และเมื่อได้ดำเนินการครบถ้วนตามกฎหมายว่าด้วยความรับผิดทางละเมิดของเจ้าหน้าที่แล้วหากปรากฏว่ามีหนี้คงเหลือ ให้จำหน่ายหนี้สูญจากบัญชีลูกหนี้ได้แต่หากผู้มีอำนาจพิจารณาอนุมัติเห็นว่าการกระทำดังกล่าวมิได้เกิดจากความบกพร่องจงใจ หรือประมาทเลินเล่ออย่างร้ายแรงของเจ้าหน้าที่ให้จำหน่ายหนี้สูญจากบัญชีลูกหนี้ได้ข้อ๑๐ อำนาจในการพิจารณาอนุมัติจำหน่ายหนี้สูญจากบัญชีลูกหนี้แต่ละรายให้เป็นไปดังนี้(๑) ผู้ว่าการ หรือผู้ที่ผู้ว่าการมอบหมาย ไม่เกินหนึ่งล้านบาท(๒) ประธานกรรมการ เกินหนึ่งล้านบาท แต่ไม่เกินห้าล้านบาท(๓) คณะกรรมการ เกินห้าล้านบาทข้อ๑๑ หนี้ของลูกหนี้รายใดที่ได้ดำเนินการตามข้อ ๖ ข้อ ๗ ข้อ ๘ หรือ ข้อ ๙ครบถ้วนแล้วในรอบระยะเวลาบัญชีใดให้จำหน่ายเป็นหนี้สูญจากบัญชีลูกหนี้ และถือเป็นรายจ่ายในรอบระยะเวลาบัญชีนั้นข้อ๑๒ ในกรณีที่มีปัญหาเกี่ยวกับการปฏิบัติตามข้อบังคับนี้ให้ผู้ว่าการเป็นผู้มีอำนาจวินิจฉัยชี้ขาดให้ไว้ ณ วันที่ ๒๙สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๔๙ประชา มาลีนนท์รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬาประธานกรรมการการท่องเที่ยวแห่งประเทศไทยมณฑิตา/ผู้จัดทำ๑ มิถุนายน ๒๕๕๕วิชพงษ์/ผู้ตรวจ๑๘มิถุนายน ๒๕๕๕[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๒๓/ตอนพิเศษ ๑๑๔ ง/หน้า ๔๒/๓๐ ตุลาคม ๒๕๔๙