คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 427/2508หลักกฎหมาย: การที่จำเลยขึงลวดหนามทำรั้วรุกล้ำเข้าไปในทางสาธารณะทำให้โจทก์ไม่สามารถใช้รถยนต์บรรทุกผ่านไปมาได้ตามปกตินั้นถือว่าจำเลยได้กระทำละเมิด ต้องใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์โจทก์ฟ้องว่า จำเลยทั้งสองสมคบกันปักเสาทำรั้วลวดหนามรุกล้ำทางสาธารณะปิดกั้นทำให้รถยนต์บรรทุกไม้ของโจทก์ใช้เส้นทางสายนี้ไม่ได้ ขอให้บังคับให้จำเลยรื้อรั้วและใช้ค่าเสียหายจำเลยทั้งสองให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นฟังว่าจำเลยทำรั้วลงบนทางสาธารณะ เป็นเหตุให้โจทก์ขัดข้องที่จะใช้รถ เป็นการละเมิด พิพากษาให้จำเลยใช้ค่าเสียหายให้โจทก์ 2,000 บาท คำขออื่นให้ยกจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า จำเลยปักเสาตีไม้เคร่า ขึงลวดหนามทำรั้วล้ำเข้าไปในทางสาธารณะ 3 เมตร ยาว 1 เส้นเศษ พนักงานอัยการได้ฟ้องจำเลยว่าปิดกั้นทางสาธารณะศาลพิพากษาลงโทษจำเลย คดีถึงที่สุดแล้วเมื่อจำเลยกั้นรั้วรุกล้ำลงไปในทางสาธารณะแล้วทางแคบ รถบรรทุกไม้ของโจทก์ 7 คันซึ่งขนไม้จากป่าผ่านทางพิพาทนี้เป็นประจำไม่อาจแล่นผ่านเข้าออกได้ ฉะนั้น ที่ศาลล่างทั้งสองฟังข้อเท็จจริงต้องกันว่าการกระทำของจำเลยทำให้โจทก์ไม่สามารถใช้รถยนต์บรรทุกไม้ผ่านไปมาตามทางสาธารณะสายนี้ได้ตามปกติ จำเลยกระทำละเมิดต้องใช้ค่าเสียหายให้โจทก์ จึงชอบด้วยรูปคดีแล้วพิพากษายืน ให้ยกฎีกาจำเลย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 427/2508นายจำเริญ ลิมปิชาติโจทก์นายเซ่หวั่ง แซ่เตีย ผู้รับมอบอำนาจ นายเงิน พรหมฤทธิ์ ที่ 1 นายศิริ พรหมฤทธิ์ ที่ 2จำเลย ป.พ.พ. ม. 420, ม. 1304 ป.วิ.พ. ม. 142 การที่จำเลยขึงลวดหนามทำรั้วรุกล้ำเข้าไปในทางสาธารณะทำให้โจทก์ไม่สามารถใช้รถยนต์บรรทุกผ่านไปมาได้ตามปกตินั้นถือว่าจำเลยได้กระทำละเมิด ต้องใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์โจทก์ฟ้องว่า จำเลยทั้งสองสมคบกันปักเสาทำรั้วลวดหนามรุกล้ำทางสาธารณะปิดกั้นทำให้รถยนต์บรรทุกไม้ของโจทก์ใช้เส้นทางสายนี้ไม่ได้ ขอให้บังคับให้จำเลยรื้อรั้วและใช้ค่าเสียหายจำเลยทั้งสองให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นฟังว่าจำเลยทำรั้วลงบนทางสาธารณะ เป็นเหตุให้โจทก์ขัดข้องที่จะใช้รถ เป็นการละเมิด พิพากษาให้จำเลยใช้ค่าเสียหายให้โจทก์ 2,000 บาท คำขออื่นให้ยกจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า จำเลยปักเสาตีไม้เคร่า ขึงลวดหนามทำรั้วล้ำเข้าไปในทางสาธารณะ 3 เมตร ยาว 1 เส้นเศษ พนักงานอัยการได้ฟ้องจำเลยว่าปิดกั้นทางสาธารณะศาลพิพากษาลงโทษจำเลย คดีถึงที่สุดแล้วเมื่อจำเลยกั้นรั้วรุกล้ำลงไปในทางสาธารณะแล้วทางแคบ รถบรรทุกไม้ของโจทก์ 7 คันซึ่งขนไม้จากป่าผ่านทางพิพาทนี้เป็นประจำไม่อาจแล่นผ่านเข้าออกได้ ฉะนั้น ที่ศาลล่างทั้งสองฟังข้อเท็จจริงต้องกันว่าการกระทำของจำเลยทำให้โจทก์ไม่สามารถใช้รถยนต์บรรทุกไม้ผ่านไปมาตามทางสาธารณะสายนี้ได้ตามปกติ จำเลยกระทำละเมิดต้องใช้ค่าเสียหายให้โจทก์ จึงชอบด้วยรูปคดีแล้วพิพากษายืน ให้ยกฎีกาจำเลย(ยง เหลืองรังษี-เชื้อ คงคากุล-เสนอ บุณยเกียรติ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยทั้งสองสมคบกันปักเสาทำรั้วลวดหนามรุกล้ำทางสาธารณะปิดกั้นทำให้รถยนต์บรรทุกไม้ของโจทก์ใช้เส้นทางสายนี้ไม่ได้ ขอให้บังคับให้จำเลยรื้อรั้วและใช้ค่าเสียหายจำเลยทั้งสองให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นฟังว่าจำเลยทำรั้วลงบนทางสาธารณะ เป็นเหตุให้โจทก์ขัดข้องที่จะใช้รถ เป็นการละเมิด พิพากษาให้จำเลยใช้ค่าเสียหายให้โจทก์ 2,000 บาท คำขออื่นให้ยกจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า จำเลยปักเสาตีไม้เคร่า ขึงลวดหนามทำรั้วล้ำเข้าไปในทางสาธารณะ 3 เมตร ยาว 1 เส้นเศษ พนักงานอัยการได้ฟ้องจำเลยว่าปิดกั้นทางสาธารณะศาลพิพากษาลงโทษจำเลย คดีถึงที่สุดแล้วเมื่อจำเลยกั้นรั้วรุกล้ำลงไปในทางสาธารณะแล้วทางแคบ รถบรรทุกไม้ของโจทก์ 7 คันซึ่งขนไม้จากป่าผ่านทางพิพาทนี้เป็นประจำไม่อาจแล่นผ่านเข้าออกได้ ฉะนั้น ที่ศาลล่างทั้งสองฟังข้อเท็จจริงต้องกันว่าการกระทำของจำเลยทำให้โจทก์ไม่สามารถใช้รถยนต์บรรทุกไม้ผ่านไปมาตามทางสาธารณะสายนี้ได้ตามปกติ จำเลยกระทำละเมิดต้องใช้ค่าเสียหายให้โจทก์ จึงชอบด้วยรูปคดีแล้วพิพากษายืน ให้ยกฎีกาจำเลย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 427/2508นายจำเริญ ลิมปิชาติโจทก์นายเซ่หวั่ง แซ่เตีย ผู้รับมอบอำนาจ นายเงิน พรหมฤทธิ์ ที่ 1 นายศิริ พรหมฤทธิ์ ที่ 2จำเลย ป.พ.พ. ม. 420, ม. 1304 ป.วิ.พ. ม. 142 การที่จำเลยขึงลวดหนามทำรั้วรุกล้ำเข้าไปในทางสาธารณะทำให้โจทก์ไม่สามารถใช้รถยนต์บรรทุกผ่านไปมาได้ตามปกตินั้นถือว่าจำเลยได้กระทำละเมิด ต้องใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์โจทก์ฟ้องว่า จำเลยทั้งสองสมคบกันปักเสาทำรั้วลวดหนามรุกล้ำทางสาธารณะปิดกั้นทำให้รถยนต์บรรทุกไม้ของโจทก์ใช้เส้นทางสายนี้ไม่ได้ ขอให้บังคับให้จำเลยรื้อรั้วและใช้ค่าเสียหายจำเลยทั้งสองให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นฟังว่าจำเลยทำรั้วลงบนทางสาธารณะ เป็นเหตุให้โจทก์ขัดข้องที่จะใช้รถ เป็นการละเมิด พิพากษาให้จำเลยใช้ค่าเสียหายให้โจทก์ 2,000 บาท คำขออื่นให้ยกจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า จำเลยปักเสาตีไม้เคร่า ขึงลวดหนามทำรั้วล้ำเข้าไปในทางสาธารณะ 3 เมตร ยาว 1 เส้นเศษ พนักงานอัยการได้ฟ้องจำเลยว่าปิดกั้นทางสาธารณะศาลพิพากษาลงโทษจำเลย คดีถึงที่สุดแล้วเมื่อจำเลยกั้นรั้วรุกล้ำลงไปในทางสาธารณะแล้วทางแคบ รถบรรทุกไม้ของโจทก์ 7 คันซึ่งขนไม้จากป่าผ่านทางพิพาทนี้เป็นประจำไม่อาจแล่นผ่านเข้าออกได้ ฉะนั้น ที่ศาลล่างทั้งสองฟังข้อเท็จจริงต้องกันว่าการกระทำของจำเลยทำให้โจทก์ไม่สามารถใช้รถยนต์บรรทุกไม้ผ่านไปมาตามทางสาธารณะสายนี้ได้ตามปกติ จำเลยกระทำละเมิดต้องใช้ค่าเสียหายให้โจทก์ จึงชอบด้วยรูปคดีแล้วพิพากษายืน ให้ยกฎีกาจำเลย(ยง เหลืองรังษี-เชื้อ คงคากุล-เสนอ บุณยเกียรติ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ