คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 833/2485หลักกฎหมาย: ฟ้องขอให้ลงโทษตาม พ.ร.บ.กักกันผู้มีสันดานเป็นผู้ร้าย พ.ศ.2479 ต้องฟ้องภายใน 1 ปีนับแต่วันคำพิพากษาครั้งหลังถึงที่สุดโจทก์ฟ้องว่า จำเลยที่มีสันดานเป็นผู้ร้ายโดยเคยได้รับโทษจำคุกมาแล้วมากกว่า ๒ ครั้งซึ่งมิใช่ความผิดฐานลหุโทษหรือประมาท แล้วจำเลยมาทำผิดฐานลักทรัพย์อันเป็นเหตุร้ายขึ้นอีก ถูกศาลพิพากษาจำคุก ๖ เดือน คดีถีงที่สุดแล้ว ขอให้ลงโทษฐานกักกัน จำเลยให้การรับสารภาพ ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้ววินิจฉัยว่า คดีโจทก์ขาดอายุความตามมาตรา ๗๘ (๔) พิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่าคดีโจทก์ยังไม่ขาดอายุความฟ้องร้อง จึงพิพากษากลับให้ส่งตัวจำเลยไปกักกันมีกำหนด ๓ ปีตามพระราชบัญญัติกักกันผู้มีสันดานเป็นผู้ร้าย พ.ศ.๒๔๗๙ มาตรา ๘,๙ จำเลยฎีกา ศาลฎีกาพร้อมกันประชุมเห็นว่า อายุความคดีนี้เริ่มแต่วันคำพิพากษาครั้งหลังถึงที่สุด กล่าวคือวันที่ ๒๒ พฤษภาคม ๒๔๘๓ โจทย์ฟ้องคดีนี้เมื่อวันที่ ๑๑ ธันวาคม ๒๔๘๔ เป็นการเกินกำหนดระยะเวลา ๑ ปีตามกฎหมายลักษณอาญามาตรา ๗๘ ข้อ ๔ เพราะความผิดกักกันเป็นความผิดต้องระวางโทษอย่างอื่น นอกจากที่บัญญัติไว้ในข้อ ๑-๒-๓ แห่งมาตราเดียวกันนี้ จึงพิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 833/2485อัยการสุพรรรบุรีโจทก์นักโทษชายชั้ว หงส์โตจำเลย ป.อ. ม. 78 (4) ป.วิ.อ. ม. 159, ม. 163ฟ้องขอให้ลงโทษตาม พ.ร.บ.กักกันผู้มีสันดานเป็นผู้ร้าย พ.ศ.2479 ต้องฟ้องภายใน 1 ปีนับแต่วันคำพิพากษาครั้งหลังถึงที่สุดโจทก์ฟ้องว่า จำเลยที่มีสันดานเป็นผู้ร้ายโดยเคยได้รับโทษจำคุกมาแล้วมากกว่า ๒ ครั้งซึ่งมิใช่ความผิดฐานลหุโทษหรือประมาท แล้วจำเลยมาทำผิดฐานลักทรัพย์อันเป็นเหตุร้ายขึ้นอีก ถูกศาลพิพากษาจำคุก ๖ เดือน คดีถีงที่สุดแล้ว ขอให้ลงโทษฐานกักกัน จำเลยให้การรับสารภาพ ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้ววินิจฉัยว่า คดีโจทก์ขาดอายุความตามมาตรา ๗๘ (๔) พิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่าคดีโจทก์ยังไม่ขาดอายุความฟ้องร้อง จึงพิพากษากลับให้ส่งตัวจำเลยไปกักกันมีกำหนด ๓ ปีตามพระราชบัญญัติกักกันผู้มีสันดานเป็นผู้ร้าย พ.ศ.๒๔๗๙ มาตรา ๘,๙ จำเลยฎีกา ศาลฎีกาพร้อมกันประชุมเห็นว่า อายุความคดีนี้เริ่มแต่วันคำพิพากษาครั้งหลังถึงที่สุด กล่าวคือวันที่ ๒๒ พฤษภาคม ๒๔๘๓ โจทย์ฟ้องคดีนี้เมื่อวันที่ ๑๑ ธันวาคม ๒๔๘๔ เป็นการเกินกำหนดระยะเวลา ๑ ปีตามกฎหมายลักษณอาญามาตรา ๗๘ ข้อ ๔ เพราะความผิดกักกันเป็นความผิดต้องระวางโทษอย่างอื่น นอกจากที่บัญญัติไว้ในข้อ ๑-๒-๓ แห่งมาตราเดียวกันนี้ จึงพิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์(ว.จ. นิติสาตรไพสาล-ธรรมบัณฑิต บุนยะปานะ-อ.ช. เพ็นชาติ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยที่มีสันดานเป็นผู้ร้ายโดยเคยได้รับโทษจำคุกมาแล้วมากกว่า ๒ ครั้งซึ่งมิใช่ความผิดฐานลหุโทษหรือประมาท แล้วจำเลยมาทำผิดฐานลักทรัพย์อันเป็นเหตุร้ายขึ้นอีก ถูกศาลพิพากษาจำคุก ๖ เดือน คดีถีงที่สุดแล้ว ขอให้ลงโทษฐานกักกัน จำเลยให้การรับสารภาพ ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้ววินิจฉัยว่า คดีโจทก์ขาดอายุความตามมาตรา ๗๘ (๔) พิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่าคดีโจทก์ยังไม่ขาดอายุความฟ้องร้อง จึงพิพากษากลับให้ส่งตัวจำเลยไปกักกันมีกำหนด ๓ ปีตามพระราชบัญญัติกักกันผู้มีสันดานเป็นผู้ร้าย พ.ศ.๒๔๗๙ มาตรา ๘,๙ จำเลยฎีกา ศาลฎีกาพร้อมกันประชุมเห็นว่า อายุความคดีนี้เริ่มแต่วันคำพิพากษาครั้งหลังถึงที่สุด กล่าวคือวันที่ ๒๒ พฤษภาคม ๒๔๘๓ โจทย์ฟ้องคดีนี้เมื่อวันที่ ๑๑ ธันวาคม ๒๔๘๔ เป็นการเกินกำหนดระยะเวลา ๑ ปีตามกฎหมายลักษณอาญามาตรา ๗๘ ข้อ ๔ เพราะความผิดกักกันเป็นความผิดต้องระวางโทษอย่างอื่น นอกจากที่บัญญัติไว้ในข้อ ๑-๒-๓ แห่งมาตราเดียวกันนี้ จึงพิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 833/2485อัยการสุพรรรบุรีโจทก์นักโทษชายชั้ว หงส์โตจำเลย ป.อ. ม. 78 (4) ป.วิ.อ. ม. 159, ม. 163ฟ้องขอให้ลงโทษตาม พ.ร.บ.กักกันผู้มีสันดานเป็นผู้ร้าย พ.ศ.2479 ต้องฟ้องภายใน 1 ปีนับแต่วันคำพิพากษาครั้งหลังถึงที่สุดโจทก์ฟ้องว่า จำเลยที่มีสันดานเป็นผู้ร้ายโดยเคยได้รับโทษจำคุกมาแล้วมากกว่า ๒ ครั้งซึ่งมิใช่ความผิดฐานลหุโทษหรือประมาท แล้วจำเลยมาทำผิดฐานลักทรัพย์อันเป็นเหตุร้ายขึ้นอีก ถูกศาลพิพากษาจำคุก ๖ เดือน คดีถีงที่สุดแล้ว ขอให้ลงโทษฐานกักกัน จำเลยให้การรับสารภาพ ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้ววินิจฉัยว่า คดีโจทก์ขาดอายุความตามมาตรา ๗๘ (๔) พิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่าคดีโจทก์ยังไม่ขาดอายุความฟ้องร้อง จึงพิพากษากลับให้ส่งตัวจำเลยไปกักกันมีกำหนด ๓ ปีตามพระราชบัญญัติกักกันผู้มีสันดานเป็นผู้ร้าย พ.ศ.๒๔๗๙ มาตรา ๘,๙ จำเลยฎีกา ศาลฎีกาพร้อมกันประชุมเห็นว่า อายุความคดีนี้เริ่มแต่วันคำพิพากษาครั้งหลังถึงที่สุด กล่าวคือวันที่ ๒๒ พฤษภาคม ๒๔๘๓ โจทย์ฟ้องคดีนี้เมื่อวันที่ ๑๑ ธันวาคม ๒๔๘๔ เป็นการเกินกำหนดระยะเวลา ๑ ปีตามกฎหมายลักษณอาญามาตรา ๗๘ ข้อ ๔ เพราะความผิดกักกันเป็นความผิดต้องระวางโทษอย่างอื่น นอกจากที่บัญญัติไว้ในข้อ ๑-๒-๓ แห่งมาตราเดียวกันนี้ จึงพิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์(ว.จ. นิติสาตรไพสาล-ธรรมบัณฑิต บุนยะปานะ-อ.ช. เพ็นชาติ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ