คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1752/2497หลักกฎหมาย: ในเรื่องลักทรัพย์ กฎหมายจำแนกความผิดและกำหนดโทษหนักเบาต่างกันสุดแต่ว่าจะมีเหตุพิเศษตามที่กฎหมายกำหนดไว้เมื่อจำเลยลักทรัพย์ของนายจ้างในเวลาค่ำคืน การกระทำของจำเลยต้องด้วยมาตรา 294 ข้อ 5 ซึ่งเป็นเหตุพิเศษประกอบกับตัวทรัพย์ที่ถูกลักและประกอบด้วย มาตรา 293 ข้อ 1 อันเป็นเหตุพิเศษประกอบอาการแห่งการลักทรัพย์นั้นด้วย จำเลยจึงมีความผิดตามมาตรา 294 วรรคท้ายข้อเท็จจริงคดีนี้ได้ความว่าจำเลยซึ่งเป็นลูกจ้างของนายจวงได้ลักทรัพย์สิ่งของต่าง ๆ รวม 48 บาทของนายจวงนายจ้างไปในเวลากลางคืน จำเลยเคยต้องโทษมาแล้วและไม่เข็ดหลาบ คดีมีปัญหาว่าจำเลยจะมีความผิดตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 294 วรรคต้นหรือมาตรา 294 วรรคท้ายซึ่งศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์มีความเห็นแตกต่างกันศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยผิดตามมาตรา 294 วรรคต้น ให้จำคุก 6 เดือน เพิ่มโทษตามมาตรา 72 อีก 1 ใน 3 เป็น 8 เดือนลดฐานปราณีตามมาตรา 59 กึ่งหนึ่งคงเหลือโทษจำคุก 4 เดือนและของกลางคืนเจ้าทรัพย์โจทก์อุทธรณ์ขอให้ลงโทษจำเลยตามมาตรา 294 วรรคท้ายศาลอุทธรณ์เห็นว่าเวลาค่ำคืนไม่ใช่เวลาปกติเข้าในลักษณะโดยอาการตามความหมายของมาตรา 294 วรรคท้าย พิพากษาแก้คำพิพากษาศาลชั้นต้นให้ลงโทษจำเลยตามมาตรา 294 วรรคท้าย วางโทษจำคุก 1 ปี4 เดือน ลดฐานปราณีตามมาตรา 59 กึ่งหนึ่งคงเหลือ 8 เดือนจำเลยฎีกาในปัญหาข้อกฎหมายว่า จำเลยควรมีผิดตามมาตรา 294วรรคต้นตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นศาลฎีกาเห็นว่าเรื่องลักทรัพย์นี้กฎหมายจำแนกความผิดและกำหนดโทษหนักเบาต่างกันสุดแต่ว่าจะมีเหตุพิเศษตามที่กฎหมายกำหนดไว้คดีเรื่องนี้จำเลยได้กระทำผิดตามมาตรา 294 ข้อ 5 ซึ่งเป็นเหตุพิเศษประกอบตัวทรัพย์ที่ถูกลักและประกอบด้วยมาตรา 293 ข้อ 1 อันเป็นเหตุพิเศษประกอบอาการแห่งการลักทรัพย์นั้นด้วย จึงเป็นความผิดตามมาตรา 294 วรรคท้ายพิพากษายืน ให้ยกฎีกาของจำเลย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1752/2497พนักงานอัยการจังหวัดสุพรรณบุรีโจทก์นายกิม แซ่อึ้งจำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 293 (1), ม. 294 (5), ม. 294 วรรคท้ายในเรื่องลักทรัพย์ กฎหมายจำแนกความผิดและกำหนดโทษหนักเบาต่างกันสุดแต่ว่าจะมีเหตุพิเศษตามที่กฎหมายกำหนดไว้เมื่อจำเลยลักทรัพย์ของนายจ้างในเวลาค่ำคืน การกระทำของจำเลยต้องด้วยมาตรา 294 ข้อ 5 ซึ่งเป็นเหตุพิเศษประกอบกับตัวทรัพย์ที่ถูกลักและประกอบด้วย มาตรา 293 ข้อ 1 อันเป็นเหตุพิเศษประกอบอาการแห่งการลักทรัพย์นั้นด้วย จำเลยจึงมีความผิดตามมาตรา 294 วรรคท้ายข้อเท็จจริงคดีนี้ได้ความว่าจำเลยซึ่งเป็นลูกจ้างของนายจวงได้ลักทรัพย์สิ่งของต่าง ๆ รวม 48 บาทของนายจวงนายจ้างไปในเวลากลางคืน จำเลยเคยต้องโทษมาแล้วและไม่เข็ดหลาบ คดีมีปัญหาว่าจำเลยจะมีความผิดตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 294 วรรคต้นหรือมาตรา 294 วรรคท้ายซึ่งศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์มีความเห็นแตกต่างกันศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยผิดตามมาตรา 294 วรรคต้น ให้จำคุก 6 เดือน เพิ่มโทษตามมาตรา 72 อีก 1 ใน 3 เป็น 8 เดือนลดฐานปราณีตามมาตรา 59 กึ่งหนึ่งคงเหลือโทษจำคุก 4 เดือนและของกลางคืนเจ้าทรัพย์โจทก์อุทธรณ์ขอให้ลงโทษจำเลยตามมาตรา 294 วรรคท้ายศาลอุทธรณ์เห็นว่าเวลาค่ำคืนไม่ใช่เวลาปกติเข้าในลักษณะโดยอาการตามความหมายของมาตรา 294 วรรคท้าย พิพากษาแก้คำพิพากษาศาลชั้นต้นให้ลงโทษจำเลยตามมาตรา 294 วรรคท้าย วางโทษจำคุก 1 ปี4 เดือน ลดฐานปราณีตามมาตรา 59 กึ่งหนึ่งคงเหลือ 8 เดือนจำเลยฎีกาในปัญหาข้อกฎหมายว่า จำเลยควรมีผิดตามมาตรา 294วรรคต้นตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นศาลฎีกาเห็นว่าเรื่องลักทรัพย์นี้กฎหมายจำแนกความผิดและกำหนดโทษหนักเบาต่างกันสุดแต่ว่าจะมีเหตุพิเศษตามที่กฎหมายกำหนดไว้คดีเรื่องนี้จำเลยได้กระทำผิดตามมาตรา 294 ข้อ 5 ซึ่งเป็นเหตุพิเศษประกอบตัวทรัพย์ที่ถูกลักและประกอบด้วยมาตรา 293 ข้อ 1 อันเป็นเหตุพิเศษประกอบอาการแห่งการลักทรัพย์นั้นด้วย จึงเป็นความผิดตามมาตรา 294 วรรคท้ายพิพากษายืน ให้ยกฎีกาของจำเลย(ดุลยทรรศน์ปฏิภาณ-ประมูล สุวรรณศร-วิเทศจรรยารักษ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ข้อเท็จจริงคดีนี้ได้ความว่าจำเลยซึ่งเป็นลูกจ้างของนายจวงได้ลักทรัพย์สิ่งของต่าง ๆ รวม 48 บาทของนายจวงนายจ้างไปในเวลากลางคืน จำเลยเคยต้องโทษมาแล้วและไม่เข็ดหลาบ คดีมีปัญหาว่าจำเลยจะมีความผิดตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 294 วรรคต้นหรือมาตรา 294 วรรคท้ายซึ่งศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์มีความเห็นแตกต่างกันศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยผิดตามมาตรา 294 วรรคต้น ให้จำคุก 6 เดือน เพิ่มโทษตามมาตรา 72 อีก 1 ใน 3 เป็น 8 เดือนลดฐานปราณีตามมาตรา 59 กึ่งหนึ่งคงเหลือโทษจำคุก 4 เดือนและของกลางคืนเจ้าทรัพย์โจทก์อุทธรณ์ขอให้ลงโทษจำเลยตามมาตรา 294 วรรคท้ายศาลอุทธรณ์เห็นว่าเวลาค่ำคืนไม่ใช่เวลาปกติเข้าในลักษณะโดยอาการตามความหมายของมาตรา 294 วรรคท้าย พิพากษาแก้คำพิพากษาศาลชั้นต้นให้ลงโทษจำเลยตามมาตรา 294 วรรคท้าย วางโทษจำคุก 1 ปี4 เดือน ลดฐานปราณีตามมาตรา 59 กึ่งหนึ่งคงเหลือ 8 เดือนจำเลยฎีกาในปัญหาข้อกฎหมายว่า จำเลยควรมีผิดตามมาตรา 294วรรคต้นตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นศาลฎีกาเห็นว่าเรื่องลักทรัพย์นี้กฎหมายจำแนกความผิดและกำหนดโทษหนักเบาต่างกันสุดแต่ว่าจะมีเหตุพิเศษตามที่กฎหมายกำหนดไว้คดีเรื่องนี้จำเลยได้กระทำผิดตามมาตรา 294 ข้อ 5 ซึ่งเป็นเหตุพิเศษประกอบตัวทรัพย์ที่ถูกลักและประกอบด้วยมาตรา 293 ข้อ 1 อันเป็นเหตุพิเศษประกอบอาการแห่งการลักทรัพย์นั้นด้วย จึงเป็นความผิดตามมาตรา 294 วรรคท้ายพิพากษายืน ให้ยกฎีกาของจำเลย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1752/2497พนักงานอัยการจังหวัดสุพรรณบุรีโจทก์นายกิม แซ่อึ้งจำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 293 (1), ม. 294 (5), ม. 294 วรรคท้ายในเรื่องลักทรัพย์ กฎหมายจำแนกความผิดและกำหนดโทษหนักเบาต่างกันสุดแต่ว่าจะมีเหตุพิเศษตามที่กฎหมายกำหนดไว้เมื่อจำเลยลักทรัพย์ของนายจ้างในเวลาค่ำคืน การกระทำของจำเลยต้องด้วยมาตรา 294 ข้อ 5 ซึ่งเป็นเหตุพิเศษประกอบกับตัวทรัพย์ที่ถูกลักและประกอบด้วย มาตรา 293 ข้อ 1 อันเป็นเหตุพิเศษประกอบอาการแห่งการลักทรัพย์นั้นด้วย จำเลยจึงมีความผิดตามมาตรา 294 วรรคท้ายข้อเท็จจริงคดีนี้ได้ความว่าจำเลยซึ่งเป็นลูกจ้างของนายจวงได้ลักทรัพย์สิ่งของต่าง ๆ รวม 48 บาทของนายจวงนายจ้างไปในเวลากลางคืน จำเลยเคยต้องโทษมาแล้วและไม่เข็ดหลาบ คดีมีปัญหาว่าจำเลยจะมีความผิดตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 294 วรรคต้นหรือมาตรา 294 วรรคท้ายซึ่งศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์มีความเห็นแตกต่างกันศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยผิดตามมาตรา 294 วรรคต้น ให้จำคุก 6 เดือน เพิ่มโทษตามมาตรา 72 อีก 1 ใน 3 เป็น 8 เดือนลดฐานปราณีตามมาตรา 59 กึ่งหนึ่งคงเหลือโทษจำคุก 4 เดือนและของกลางคืนเจ้าทรัพย์โจทก์อุทธรณ์ขอให้ลงโทษจำเลยตามมาตรา 294 วรรคท้ายศาลอุทธรณ์เห็นว่าเวลาค่ำคืนไม่ใช่เวลาปกติเข้าในลักษณะโดยอาการตามความหมายของมาตรา 294 วรรคท้าย พิพากษาแก้คำพิพากษาศาลชั้นต้นให้ลงโทษจำเลยตามมาตรา 294 วรรคท้าย วางโทษจำคุก 1 ปี4 เดือน ลดฐานปราณีตามมาตรา 59 กึ่งหนึ่งคงเหลือ 8 เดือนจำเลยฎีกาในปัญหาข้อกฎหมายว่า จำเลยควรมีผิดตามมาตรา 294วรรคต้นตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นศาลฎีกาเห็นว่าเรื่องลักทรัพย์นี้กฎหมายจำแนกความผิดและกำหนดโทษหนักเบาต่างกันสุดแต่ว่าจะมีเหตุพิเศษตามที่กฎหมายกำหนดไว้คดีเรื่องนี้จำเลยได้กระทำผิดตามมาตรา 294 ข้อ 5 ซึ่งเป็นเหตุพิเศษประกอบตัวทรัพย์ที่ถูกลักและประกอบด้วยมาตรา 293 ข้อ 1 อันเป็นเหตุพิเศษประกอบอาการแห่งการลักทรัพย์นั้นด้วย จึงเป็นความผิดตามมาตรา 294 วรรคท้ายพิพากษายืน ให้ยกฎีกาของจำเลย(ดุลยทรรศน์ปฏิภาณ-ประมูล สุวรรณศร-วิเทศจรรยารักษ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ