คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1471/2496หลักกฎหมาย: ความผิดตาม พระราชบัญญัติสุรา 2493 มาตรา 7 ที่ว่า " ผู้ใดรับใบอนุญาตทำสุราฯต้องเสียภาษีสำหรับสุราที่ทำได้ โดยปิดแสตมป์ที่ภาชนะบรรจุสุราในความควบคุมของพนักงานเจ้าหน้าที่ฯก่อนขนสุราออกจากโรงงานฯ" มาตรา 13 บัญญัติว่า "ห้ามมิให้ผู้ใดทำการขนสุราที่ยังมิได้เสียภาษีโดยถูกต้องออกจากโรงงานสุราฯ" นั้นจะเป็นการฝ่าฝืนอันจะเป็นผิดจะต้องขนสุรานั้นออกจากโรงงานสุราแล้ว หากยังไม่ได้ขนสุราออกจากโรงงานสุรา ก็ยังหาเป็นความผิดไม่ และคำว่าโรงงานสุรานั้น ย่อมหมายรวมถึงบริเวณหรือเขตโรงงานสุราด้วย กล่าวคือถ้าสุรานั้นยังอยู่ภายในบริเวณหรือเขตโรงงานสุราแล้ว แม้จะมีการขนเคลื่อนย้ายโดยมิได้เสียภาษีและปิดแสตมป์ให้ถูกต้องก็ยังหาเป็นความผิดไม่จำเลยเคลื่อนย้ายเรือซึ่งบรรทุกสุราออกไปจอดที่ปากคลองของโรงงานนั้น ยังไม่พ้นเขตโรงงานสุรา ดังนี้ ย่อมต้องถือว่า ยังไม่ได้ขนสุราออกจากโรงงานสุรา ฉะนั้น แม้จะยังมิได้เสียภาษีโดยถูกต้องและมิได้ปิดแสตมป์ให้ถูกต้อง ก็ยังไม่เป็นผิดตาม พระราชบัญญัติสุรา 2493 มาตรา 7,13คดีนี้ โจทก์ฟ้องว่า จำเลยที่ 1-2-3 ได้จ่ายสุรา (แอลกอฮอล์) แล้วลงบรรจุในถังเหล็กเคลือบสังกะสี 10 ถัง ซึ่งอยู่ในเรือบางยี่ขัน 8, 9 รวมน้ำสุรา 18,000 ลิตร โดยไม่เสียภาษีสำหรับสุราที่ทำได้และไม่ปิดแสตมป์สุราที่ภาชนะบรรจุสุรา ทั้งไม่อยู่ในความควบคุมของพนักงานเจ้าหน้าที่ แล้วจำเลยทั้ง 9 ทำการขนย้ายสุรานี้ไปจากตำบลประตูชัย ไปยังตำบลบ้านป้อม ออกจากโรงงานสุราโดยมิได้รับอนุญาตฯลฯ ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติสุราจำเลยทั้ง 9 ปฏิเสธศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วเห็นว่า จำเลยมิได้มีเจตนาที่จะกระทำความผิด การกระทำของจำเลยไม่ครบองค์แห่งความผิด จึงพิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า พระราชบัญญัติสุรา พ.ศ. 2473 มาตรา 7 บัญญัติว่าผู้ใดรับใบอนุญาตทำสุรา ฯลฯ ต้องเสียภาษีสำหรับสุราที่ทำได้โดยปิดแสตมป์ที่ภาชนะบรรจุสุราในความควบคุมของพนักงานเจ้าหน้าที่ฯ ก่อนขนสุราออกจากโรงงานสุราฯ" มาตรา 13 บัญญัติว่า "ห้ามมิให้ผู้ใดทำการขนสุราที่ยังมิได้เสียภาษีโดยถูกต้องออกจากโรงงานสุราฯ"ตามนี้จะเห็นได้ว่าหลักเกณฑ์ที่ถือว่าเป็นการฝ่าฝืนอันจะเป็นความผิดตามบทมาตราดังกล่าว จะต้องขนสุราออกจากโรงงานสุราแล้วหากยังไม่ได้ขนสุราออกจากโรงงานสุรา ก็ยังหามีความผิดตามนั้นไม่คำว่า โรงงานสุรานั้น เห็นว่าย่อมหมายรวมถึงบริเวณหรือเขตโรงงานสุราด้วย กล่าวคือถ้าสุรานั้นยังอยู่ภายในบริเวณหรือเขตของโรงงานสุราแล้ว แม้จะมีการขนเคลื่อนย้ายโดยมิได้เสียภาษีและปิดแสตมป์ให้ถูกต้อง ก็ยังหาเป็นความผิดไม่สำหรับคดีนี้ ศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงว่าการที่จำเลยเคลื่อนย้ายเรือซึ่งบรรทุกสุรา ไปจอดที่ปากคลองของโรงงานนั้นยังไม่พ้นเขตโรงงาน ซึ่งต้องหมายความว่า ยังไม่ออกพ้นจากเขตหรือบริเวณโรงงาน หรืออีกนัยหนึ่งยังไม่ได้ขนสุราออกจากโรงงานนั่นเอง ฉะนั้นจึงยังไม่เป็นความผิด ศาลฎีกาพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1471/2496พนักงานอัยการจังหวัดพระนครศรีอยุธยาโจทก์ขุนบริพันธ์ เสนาราช ที่ 1 กับพวกรวม 9 คนจำเลย พ.ร.บ.สุรา พ.ศ.2493 ความผิดตาม พระราชบัญญัติสุรา 2493 มาตรา 7 ที่ว่า " ผู้ใดรับใบอนุญาตทำสุราฯต้องเสียภาษีสำหรับสุราที่ทำได้ โดยปิดแสตมป์ที่ภาชนะบรรจุสุราในความควบคุมของพนักงานเจ้าหน้าที่ฯก่อนขนสุราออกจากโรงงานฯ" มาตรา 13 บัญญัติว่า "ห้ามมิให้ผู้ใดทำการขนสุราที่ยังมิได้เสียภาษีโดยถูกต้องออกจากโรงงานสุราฯ" นั้นจะเป็นการฝ่าฝืนอันจะเป็นผิดจะต้องขนสุรานั้นออกจากโรงงานสุราแล้ว หากยังไม่ได้ขนสุราออกจากโรงงานสุรา ก็ยังหาเป็นความผิดไม่ และคำว่าโรงงานสุรานั้น ย่อมหมายรวมถึงบริเวณหรือเขตโรงงานสุราด้วย กล่าวคือถ้าสุรานั้นยังอยู่ภายในบริเวณหรือเขตโรงงานสุราแล้ว แม้จะมีการขนเคลื่อนย้ายโดยมิได้เสียภาษีและปิดแสตมป์ให้ถูกต้องก็ยังหาเป็นความผิดไม่จำเลยเคลื่อนย้ายเรือซึ่งบรรทุกสุราออกไปจอดที่ปากคลองของโรงงานนั้น ยังไม่พ้นเขตโรงงานสุรา ดังนี้ ย่อมต้องถือว่า ยังไม่ได้ขนสุราออกจากโรงงานสุรา ฉะนั้น แม้จะยังมิได้เสียภาษีโดยถูกต้องและมิได้ปิดแสตมป์ให้ถูกต้อง ก็ยังไม่เป็นผิดตาม พระราชบัญญัติสุรา 2493 มาตรา 7,13คดีนี้ โจทก์ฟ้องว่า จำเลยที่ 1-2-3 ได้จ่ายสุรา (แอลกอฮอล์) แล้วลงบรรจุในถังเหล็กเคลือบสังกะสี 10 ถัง ซึ่งอยู่ในเรือบางยี่ขัน 8, 9 รวมน้ำสุรา 18,000 ลิตร โดยไม่เสียภาษีสำหรับสุราที่ทำได้และไม่ปิดแสตมป์สุราที่ภาชนะบรรจุสุรา ทั้งไม่อยู่ในความควบคุมของพนักงานเจ้าหน้าที่ แล้วจำเลยทั้ง 9 ทำการขนย้ายสุรานี้ไปจากตำบลประตูชัย ไปยังตำบลบ้านป้อม ออกจากโรงงานสุราโดยมิได้รับอนุญาตฯลฯ ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติสุราจำเลยทั้ง 9 ปฏิเสธศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วเห็นว่า จำเลยมิได้มีเจตนาที่จะกระทำความผิด การกระทำของจำเลยไม่ครบองค์แห่งความผิด จึงพิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า พระราชบัญญัติสุรา พ.ศ. 2473 มาตรา 7 บัญญัติว่าผู้ใดรับใบอนุญาตทำสุรา ฯลฯ ต้องเสียภาษีสำหรับสุราที่ทำได้โดยปิดแสตมป์ที่ภาชนะบรรจุสุราในความควบคุมของพนักงานเจ้าหน้าที่ฯ ก่อนขนสุราออกจากโรงงานสุราฯ" มาตรา 13 บัญญัติว่า "ห้ามมิให้ผู้ใดทำการขนสุราที่ยังมิได้เสียภาษีโดยถูกต้องออกจากโรงงานสุราฯ"ตามนี้จะเห็นได้ว่าหลักเกณฑ์ที่ถือว่าเป็นการฝ่าฝืนอันจะเป็นความผิดตามบทมาตราดังกล่าว จะต้องขนสุราออกจากโรงงานสุราแล้วหากยังไม่ได้ขนสุราออกจากโรงงานสุรา ก็ยังหามีความผิดตามนั้นไม่คำว่า โรงงานสุรานั้น เห็นว่าย่อมหมายรวมถึงบริเวณหรือเขตโรงงานสุราด้วย กล่าวคือถ้าสุรานั้นยังอยู่ภายในบริเวณหรือเขตของโรงงานสุราแล้ว แม้จะมีการขนเคลื่อนย้ายโดยมิได้เสียภาษีและปิดแสตมป์ให้ถูกต้อง ก็ยังหาเป็นความผิดไม่สำหรับคดีนี้ ศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงว่าการที่จำเลยเคลื่อนย้ายเรือซึ่งบรรทุกสุรา ไปจอดที่ปากคลองของโรงงานนั้นยังไม่พ้นเขตโรงงาน ซึ่งต้องหมายความว่า ยังไม่ออกพ้นจากเขตหรือบริเวณโรงงาน หรืออีกนัยหนึ่งยังไม่ได้ขนสุราออกจากโรงงานนั่นเอง ฉะนั้นจึงยังไม่เป็นความผิด ศาลฎีกาพิพากษายืน(ดุลยทัณฑ์ชนาณัติ-ธรรมบัณฑิตสิทธิศฤงคาร-ดุลยพากย์สุวมัณฑ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: คดีนี้ โจทก์ฟ้องว่า จำเลยที่ 1-2-3 ได้จ่ายสุรา (แอลกอฮอล์) แล้วลงบรรจุในถังเหล็กเคลือบสังกะสี 10 ถัง ซึ่งอยู่ในเรือบางยี่ขัน 8, 9 รวมน้ำสุรา 18,000 ลิตร โดยไม่เสียภาษีสำหรับสุราที่ทำได้และไม่ปิดแสตมป์สุราที่ภาชนะบรรจุสุรา ทั้งไม่อยู่ในความควบคุมของพนักงานเจ้าหน้าที่ แล้วจำเลยทั้ง 9 ทำการขนย้ายสุรานี้ไปจากตำบลประตูชัย ไปยังตำบลบ้านป้อม ออกจากโรงงานสุราโดยมิได้รับอนุญาตฯลฯ ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติสุราจำเลยทั้ง 9 ปฏิเสธศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วเห็นว่า จำเลยมิได้มีเจตนาที่จะกระทำความผิด การกระทำของจำเลยไม่ครบองค์แห่งความผิด จึงพิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า พระราชบัญญัติสุรา พ.ศ. 2473 มาตรา 7 บัญญัติว่าผู้ใดรับใบอนุญาตทำสุรา ฯลฯ ต้องเสียภาษีสำหรับสุราที่ทำได้โดยปิดแสตมป์ที่ภาชนะบรรจุสุราในความควบคุมของพนักงานเจ้าหน้าที่ฯ ก่อนขนสุราออกจากโรงงานสุราฯ" มาตรา 13 บัญญัติว่า "ห้ามมิให้ผู้ใดทำการขนสุราที่ยังมิได้เสียภาษีโดยถูกต้องออกจากโรงงานสุราฯ"ตามนี้จะเห็นได้ว่าหลักเกณฑ์ที่ถือว่าเป็นการฝ่าฝืนอันจะเป็นความผิดตามบทมาตราดังกล่าว จะต้องขนสุราออกจากโรงงานสุราแล้วหากยังไม่ได้ขนสุราออกจากโรงงานสุรา ก็ยังหามีความผิดตามนั้นไม่คำว่า โรงงานสุรานั้น เห็นว่าย่อมหมายรวมถึงบริเวณหรือเขตโรงงานสุราด้วย กล่าวคือถ้าสุรานั้นยังอยู่ภายในบริเวณหรือเขตของโรงงานสุราแล้ว แม้จะมีการขนเคลื่อนย้ายโดยมิได้เสียภาษีและปิดแสตมป์ให้ถูกต้อง ก็ยังหาเป็นความผิดไม่สำหรับคดีนี้ ศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงว่าการที่จำเลยเคลื่อนย้ายเรือซึ่งบรรทุกสุรา ไปจอดที่ปากคลองของโรงงานนั้นยังไม่พ้นเขตโรงงาน ซึ่งต้องหมายความว่า ยังไม่ออกพ้นจากเขตหรือบริเวณโรงงาน หรืออีกนัยหนึ่งยังไม่ได้ขนสุราออกจากโรงงานนั่นเอง ฉะนั้นจึงยังไม่เป็นความผิด ศาลฎีกาพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1471/2496พนักงานอัยการจังหวัดพระนครศรีอยุธยาโจทก์ขุนบริพันธ์ เสนาราช ที่ 1 กับพวกรวม 9 คนจำเลย พ.ร.บ.สุรา พ.ศ.2493 ความผิดตาม พระราชบัญญัติสุรา 2493 มาตรา 7 ที่ว่า " ผู้ใดรับใบอนุญาตทำสุราฯต้องเสียภาษีสำหรับสุราที่ทำได้ โดยปิดแสตมป์ที่ภาชนะบรรจุสุราในความควบคุมของพนักงานเจ้าหน้าที่ฯก่อนขนสุราออกจากโรงงานฯ" มาตรา 13 บัญญัติว่า "ห้ามมิให้ผู้ใดทำการขนสุราที่ยังมิได้เสียภาษีโดยถูกต้องออกจากโรงงานสุราฯ" นั้นจะเป็นการฝ่าฝืนอันจะเป็นผิดจะต้องขนสุรานั้นออกจากโรงงานสุราแล้ว หากยังไม่ได้ขนสุราออกจากโรงงานสุรา ก็ยังหาเป็นความผิดไม่ และคำว่าโรงงานสุรานั้น ย่อมหมายรวมถึงบริเวณหรือเขตโรงงานสุราด้วย กล่าวคือถ้าสุรานั้นยังอยู่ภายในบริเวณหรือเขตโรงงานสุราแล้ว แม้จะมีการขนเคลื่อนย้ายโดยมิได้เสียภาษีและปิดแสตมป์ให้ถูกต้องก็ยังหาเป็นความผิดไม่จำเลยเคลื่อนย้ายเรือซึ่งบรรทุกสุราออกไปจอดที่ปากคลองของโรงงานนั้น ยังไม่พ้นเขตโรงงานสุรา ดังนี้ ย่อมต้องถือว่า ยังไม่ได้ขนสุราออกจากโรงงานสุรา ฉะนั้น แม้จะยังมิได้เสียภาษีโดยถูกต้องและมิได้ปิดแสตมป์ให้ถูกต้อง ก็ยังไม่เป็นผิดตาม พระราชบัญญัติสุรา 2493 มาตรา 7,13คดีนี้ โจทก์ฟ้องว่า จำเลยที่ 1-2-3 ได้จ่ายสุรา (แอลกอฮอล์) แล้วลงบรรจุในถังเหล็กเคลือบสังกะสี 10 ถัง ซึ่งอยู่ในเรือบางยี่ขัน 8, 9 รวมน้ำสุรา 18,000 ลิตร โดยไม่เสียภาษีสำหรับสุราที่ทำได้และไม่ปิดแสตมป์สุราที่ภาชนะบรรจุสุรา ทั้งไม่อยู่ในความควบคุมของพนักงานเจ้าหน้าที่ แล้วจำเลยทั้ง 9 ทำการขนย้ายสุรานี้ไปจากตำบลประตูชัย ไปยังตำบลบ้านป้อม ออกจากโรงงานสุราโดยมิได้รับอนุญาตฯลฯ ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติสุราจำเลยทั้ง 9 ปฏิเสธศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วเห็นว่า จำเลยมิได้มีเจตนาที่จะกระทำความผิด การกระทำของจำเลยไม่ครบองค์แห่งความผิด จึงพิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า พระราชบัญญัติสุรา พ.ศ. 2473 มาตรา 7 บัญญัติว่าผู้ใดรับใบอนุญาตทำสุรา ฯลฯ ต้องเสียภาษีสำหรับสุราที่ทำได้โดยปิดแสตมป์ที่ภาชนะบรรจุสุราในความควบคุมของพนักงานเจ้าหน้าที่ฯ ก่อนขนสุราออกจากโรงงานสุราฯ" มาตรา 13 บัญญัติว่า "ห้ามมิให้ผู้ใดทำการขนสุราที่ยังมิได้เสียภาษีโดยถูกต้องออกจากโรงงานสุราฯ"ตามนี้จะเห็นได้ว่าหลักเกณฑ์ที่ถือว่าเป็นการฝ่าฝืนอันจะเป็นความผิดตามบทมาตราดังกล่าว จะต้องขนสุราออกจากโรงงานสุราแล้วหากยังไม่ได้ขนสุราออกจากโรงงานสุรา ก็ยังหามีความผิดตามนั้นไม่คำว่า โรงงานสุรานั้น เห็นว่าย่อมหมายรวมถึงบริเวณหรือเขตโรงงานสุราด้วย กล่าวคือถ้าสุรานั้นยังอยู่ภายในบริเวณหรือเขตของโรงงานสุราแล้ว แม้จะมีการขนเคลื่อนย้ายโดยมิได้เสียภาษีและปิดแสตมป์ให้ถูกต้อง ก็ยังหาเป็นความผิดไม่สำหรับคดีนี้ ศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงว่าการที่จำเลยเคลื่อนย้ายเรือซึ่งบรรทุกสุรา ไปจอดที่ปากคลองของโรงงานนั้นยังไม่พ้นเขตโรงงาน ซึ่งต้องหมายความว่า ยังไม่ออกพ้นจากเขตหรือบริเวณโรงงาน หรืออีกนัยหนึ่งยังไม่ได้ขนสุราออกจากโรงงานนั่นเอง ฉะนั้นจึงยังไม่เป็นความผิด ศาลฎีกาพิพากษายืน(ดุลยทัณฑ์ชนาณัติ-ธรรมบัณฑิตสิทธิศฤงคาร-ดุลยพากย์สุวมัณฑ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ