คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 895/2509หลักกฎหมาย: จำเลยเอาก้อนอิฐขว้างปาผู้เสียหาย ผู้เสียหายหลบก้อนอิฐไม่ถูกตัวผู้เสียหายแต่ตัวผู้เสียหายเซไป มือจึงฟาดถูกข้างเรือทำให้ปลายมือบวมยาว 4 เซนติเมตร กว้าง2 เซนติเมตร และเจ็บที่บริเวณศีรษะ แต่ไม่มีบาดแผล ถือได้ว่าอันตรายแก่กายนี้เนื่องจากการกระทำของจำเลย จำเลยจึงมีผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 295โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 295ศาลชั้นต้นฟังข้อเท็จจริงว่าจำเลยเอาก้อนอิฐปาผู้เสียหายซึ่งอยู่ในเรือหลายครั้ง ผู้เสียหายหลบ ก้อนอิฐไม่ถูกตัวผู้เสียหายแต่ตัวผู้เสียหายเซไป มือจึงฟาดถูกข้างเรือทำให้ปลายมือบวมยาว 4 เซนติเมตร กว้าง 2 เซนติเมตรและเจ็บที่บริเวณศรีษะไม่มีบาดแผล และพิพากษาลงโทษจำเลยตามฟ้องจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงเช่นเดียวกับศาลชั้นต้น แต่เห็นว่าเมื่อก้อนอิฐไม่ถูกตัวผู้เสียหาย จำเลยจึงมีผิดเพียงฐานพยายามจึงพิพากษาแก้ ให้ลงโทษจำเลยฐานพยายามทำร้ายร่างกายโจทก์ฎีกา ตามข้อเท็จจริงข้างต้นต้องถือว่าจำเลยทำผิดสำเร็จจำเลยฎีกาว่าการกระทำของจำเลยเป็นการป้องกันศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงตามศาลล่างทั้งสอง และวินิจฉัยฎีกาของโจทก์ว่า อันตรายที่เกิดแก่ผู้เสียหายนั้น ถือได้ว่าสืบเนื่องจากการกระทำของจำเลย จำเลยจึงมีผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 295 ไม่ใช่มีผิดเพียงฐานพยายามทำร้ายร่างกาย พิพากษาแก้คำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 895/2509ผู้ว่าคดีศาลแขวงธนบุรีโจทก์นายเกษม แสงวนิชย์จำเลย ป.อ. ม. 295, ม. 80จำเลยเอาก้อนอิฐขว้างปาผู้เสียหาย ผู้เสียหายหลบก้อนอิฐไม่ถูกตัวผู้เสียหายแต่ตัวผู้เสียหายเซไป มือจึงฟาดถูกข้างเรือทำให้ปลายมือบวมยาว 4 เซนติเมตร กว้าง2 เซนติเมตร และเจ็บที่บริเวณศีรษะ แต่ไม่มีบาดแผล ถือได้ว่าอันตรายแก่กายนี้เนื่องจากการกระทำของจำเลย จำเลยจึงมีผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 295โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 295ศาลชั้นต้นฟังข้อเท็จจริงว่าจำเลยเอาก้อนอิฐปาผู้เสียหายซึ่งอยู่ในเรือหลายครั้ง ผู้เสียหายหลบ ก้อนอิฐไม่ถูกตัวผู้เสียหายแต่ตัวผู้เสียหายเซไป มือจึงฟาดถูกข้างเรือทำให้ปลายมือบวมยาว 4 เซนติเมตร กว้าง 2 เซนติเมตรและเจ็บที่บริเวณศรีษะไม่มีบาดแผล และพิพากษาลงโทษจำเลยตามฟ้องจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงเช่นเดียวกับศาลชั้นต้น แต่เห็นว่าเมื่อก้อนอิฐไม่ถูกตัวผู้เสียหาย จำเลยจึงมีผิดเพียงฐานพยายามจึงพิพากษาแก้ ให้ลงโทษจำเลยฐานพยายามทำร้ายร่างกายโจทก์ฎีกา ตามข้อเท็จจริงข้างต้นต้องถือว่าจำเลยทำผิดสำเร็จจำเลยฎีกาว่าการกระทำของจำเลยเป็นการป้องกันศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงตามศาลล่างทั้งสอง และวินิจฉัยฎีกาของโจทก์ว่า อันตรายที่เกิดแก่ผู้เสียหายนั้น ถือได้ว่าสืบเนื่องจากการกระทำของจำเลย จำเลยจึงมีผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 295 ไม่ใช่มีผิดเพียงฐานพยายามทำร้ายร่างกาย พิพากษาแก้คำพิพากษาศาลอุทธรณ์(เพรียง โรจนรัส-จิตติ ติงศภัทิย์-ไฉน บุญยก)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 295ศาลชั้นต้นฟังข้อเท็จจริงว่าจำเลยเอาก้อนอิฐปาผู้เสียหายซึ่งอยู่ในเรือหลายครั้ง ผู้เสียหายหลบ ก้อนอิฐไม่ถูกตัวผู้เสียหายแต่ตัวผู้เสียหายเซไป มือจึงฟาดถูกข้างเรือทำให้ปลายมือบวมยาว 4 เซนติเมตร กว้าง 2 เซนติเมตรและเจ็บที่บริเวณศรีษะไม่มีบาดแผล และพิพากษาลงโทษจำเลยตามฟ้องจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงเช่นเดียวกับศาลชั้นต้น แต่เห็นว่าเมื่อก้อนอิฐไม่ถูกตัวผู้เสียหาย จำเลยจึงมีผิดเพียงฐานพยายามจึงพิพากษาแก้ ให้ลงโทษจำเลยฐานพยายามทำร้ายร่างกายโจทก์ฎีกา ตามข้อเท็จจริงข้างต้นต้องถือว่าจำเลยทำผิดสำเร็จจำเลยฎีกาว่าการกระทำของจำเลยเป็นการป้องกันศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงตามศาลล่างทั้งสอง และวินิจฉัยฎีกาของโจทก์ว่า อันตรายที่เกิดแก่ผู้เสียหายนั้น ถือได้ว่าสืบเนื่องจากการกระทำของจำเลย จำเลยจึงมีผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 295 ไม่ใช่มีผิดเพียงฐานพยายามทำร้ายร่างกาย พิพากษาแก้คำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 895/2509ผู้ว่าคดีศาลแขวงธนบุรีโจทก์นายเกษม แสงวนิชย์จำเลย ป.อ. ม. 295, ม. 80จำเลยเอาก้อนอิฐขว้างปาผู้เสียหาย ผู้เสียหายหลบก้อนอิฐไม่ถูกตัวผู้เสียหายแต่ตัวผู้เสียหายเซไป มือจึงฟาดถูกข้างเรือทำให้ปลายมือบวมยาว 4 เซนติเมตร กว้าง2 เซนติเมตร และเจ็บที่บริเวณศีรษะ แต่ไม่มีบาดแผล ถือได้ว่าอันตรายแก่กายนี้เนื่องจากการกระทำของจำเลย จำเลยจึงมีผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 295โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 295ศาลชั้นต้นฟังข้อเท็จจริงว่าจำเลยเอาก้อนอิฐปาผู้เสียหายซึ่งอยู่ในเรือหลายครั้ง ผู้เสียหายหลบ ก้อนอิฐไม่ถูกตัวผู้เสียหายแต่ตัวผู้เสียหายเซไป มือจึงฟาดถูกข้างเรือทำให้ปลายมือบวมยาว 4 เซนติเมตร กว้าง 2 เซนติเมตรและเจ็บที่บริเวณศรีษะไม่มีบาดแผล และพิพากษาลงโทษจำเลยตามฟ้องจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงเช่นเดียวกับศาลชั้นต้น แต่เห็นว่าเมื่อก้อนอิฐไม่ถูกตัวผู้เสียหาย จำเลยจึงมีผิดเพียงฐานพยายามจึงพิพากษาแก้ ให้ลงโทษจำเลยฐานพยายามทำร้ายร่างกายโจทก์ฎีกา ตามข้อเท็จจริงข้างต้นต้องถือว่าจำเลยทำผิดสำเร็จจำเลยฎีกาว่าการกระทำของจำเลยเป็นการป้องกันศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงตามศาลล่างทั้งสอง และวินิจฉัยฎีกาของโจทก์ว่า อันตรายที่เกิดแก่ผู้เสียหายนั้น ถือได้ว่าสืบเนื่องจากการกระทำของจำเลย จำเลยจึงมีผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 295 ไม่ใช่มีผิดเพียงฐานพยายามทำร้ายร่างกาย พิพากษาแก้คำพิพากษาศาลอุทธรณ์(เพรียง โรจนรัส-จิตติ ติงศภัทิย์-ไฉน บุญยก)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ