คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 369/2480หลักกฎหมาย: รับฝากปืนไว้จากปลัดอำเภอซึ่งไปตรวจท้องที่ต้องมีผิดฐานมีอาวุธปืนโดยมิได้รับอนุญาตและพฤตติการณ์เช่นนี้ไม่เรียกว่าเป็นการกระทำตามคำสั่งของเจ้าพนักงานอันจักได้ยกเว้นโทษได้ความว่านายลีปลัดอำเภอไปตรวจท้องที่ถึงบ้านจำเลย ได้เอาปืนฝากนายถิม จำเลยไว้และสั่งว่าถ้าไปอำเภอให้เอาไปส่งด้วย แต่นายถิมยังไม่มีโอกาศไป ครั้นทราบว่านายมีจำเลยจะไปอำเภอ นายถิมจึงฝากปืนกะบอกนี้ไปให้นายลีปลัดอำเภอ พอนายมีไปห่างบ้านได้ ๕ เส้นก็ถูกจับ ศาลฎีกาตัดสินยืนตามศาลอุทธรณ์ว่าการที่จำเลยทั้ง ๒ รับฝากปืนและนำปืนไปนี้ย่อมเข้าตามความหมายในมาตรา ๔(๕) แห่ง พ.ร.บ.อาวุธปืนแล้วว่า "จำเลยมีอาวุธปืน" และเมื่อจำเลยมิได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานแล้วก็ย่อมเป็นผิดตาม ม.๑๑ ๕๒ ส่วนข้อที่จำเลยฎีกาว่าได้กระทำตามคำสั่งของนายลีปลัดอำเภอผู้ปกครองจำเลยนั้นเห็นว่ารูปคดีไม่ต้องด้วยลักษณยกเว้นตามกฎหมายอาญา ม.๕๒ ซึ่งจะป็นเหตุให้จำเลยพ้นผิดได้ พิพากษาให้ปรับจำเลยคนละ ๑ บาท ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 369/2480อัยยการขุขันธ์โจทก์นายมี หอมล้น นายถิม จันจำนงจำเลย ป.อ. ม. 52 พ.ร.บ.อาวุธปืน เครื่องกระสุนปืน วัตถุระเบิดดอกไม้เพลิงและสิ่งเทียมอาวุธปืน พ.ศ.2477 ม. 4 - 10 (5)รับฝากปืนไว้จากปลัดอำเภอซึ่งไปตรวจท้องที่ต้องมีผิดฐานมีอาวุธปืนโดยมิได้รับอนุญาตและพฤตติการณ์เช่นนี้ไม่เรียกว่าเป็นการกระทำตามคำสั่งของเจ้าพนักงานอันจักได้ยกเว้นโทษได้ความว่านายลีปลัดอำเภอไปตรวจท้องที่ถึงบ้านจำเลย ได้เอาปืนฝากนายถิม จำเลยไว้และสั่งว่าถ้าไปอำเภอให้เอาไปส่งด้วย แต่นายถิมยังไม่มีโอกาศไป ครั้นทราบว่านายมีจำเลยจะไปอำเภอ นายถิมจึงฝากปืนกะบอกนี้ไปให้นายลีปลัดอำเภอ พอนายมีไปห่างบ้านได้ ๕ เส้นก็ถูกจับ ศาลฎีกาตัดสินยืนตามศาลอุทธรณ์ว่าการที่จำเลยทั้ง ๒ รับฝากปืนและนำปืนไปนี้ย่อมเข้าตามความหมายในมาตรา ๔(๕) แห่ง พ.ร.บ.อาวุธปืนแล้วว่า "จำเลยมีอาวุธปืน" และเมื่อจำเลยมิได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานแล้วก็ย่อมเป็นผิดตาม ม.๑๑ ๕๒ ส่วนข้อที่จำเลยฎีกาว่าได้กระทำตามคำสั่งของนายลีปลัดอำเภอผู้ปกครองจำเลยนั้นเห็นว่ารูปคดีไม่ต้องด้วยลักษณยกเว้นตามกฎหมายอาญา ม.๕๒ ซึ่งจะป็นเหตุให้จำเลยพ้นผิดได้ พิพากษาให้ปรับจำเลยคนละ ๑ บาท(อรรถกฤต ช.เพ็ญชาติ-นล-อิศร)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ได้ความว่านายลีปลัดอำเภอไปตรวจท้องที่ถึงบ้านจำเลย ได้เอาปืนฝากนายถิม จำเลยไว้และสั่งว่าถ้าไปอำเภอให้เอาไปส่งด้วย แต่นายถิมยังไม่มีโอกาศไป ครั้นทราบว่านายมีจำเลยจะไปอำเภอ นายถิมจึงฝากปืนกะบอกนี้ไปให้นายลีปลัดอำเภอ พอนายมีไปห่างบ้านได้ ๕ เส้นก็ถูกจับ ศาลฎีกาตัดสินยืนตามศาลอุทธรณ์ว่าการที่จำเลยทั้ง ๒ รับฝากปืนและนำปืนไปนี้ย่อมเข้าตามความหมายในมาตรา ๔(๕) แห่ง พ.ร.บ.อาวุธปืนแล้วว่า "จำเลยมีอาวุธปืน" และเมื่อจำเลยมิได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานแล้วก็ย่อมเป็นผิดตาม ม.๑๑ ๕๒ ส่วนข้อที่จำเลยฎีกาว่าได้กระทำตามคำสั่งของนายลีปลัดอำเภอผู้ปกครองจำเลยนั้นเห็นว่ารูปคดีไม่ต้องด้วยลักษณยกเว้นตามกฎหมายอาญา ม.๕๒ ซึ่งจะป็นเหตุให้จำเลยพ้นผิดได้ พิพากษาให้ปรับจำเลยคนละ ๑ บาท ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 369/2480อัยยการขุขันธ์โจทก์นายมี หอมล้น นายถิม จันจำนงจำเลย ป.อ. ม. 52 พ.ร.บ.อาวุธปืน เครื่องกระสุนปืน วัตถุระเบิดดอกไม้เพลิงและสิ่งเทียมอาวุธปืน พ.ศ.2477 ม. 4 - 10 (5)รับฝากปืนไว้จากปลัดอำเภอซึ่งไปตรวจท้องที่ต้องมีผิดฐานมีอาวุธปืนโดยมิได้รับอนุญาตและพฤตติการณ์เช่นนี้ไม่เรียกว่าเป็นการกระทำตามคำสั่งของเจ้าพนักงานอันจักได้ยกเว้นโทษได้ความว่านายลีปลัดอำเภอไปตรวจท้องที่ถึงบ้านจำเลย ได้เอาปืนฝากนายถิม จำเลยไว้และสั่งว่าถ้าไปอำเภอให้เอาไปส่งด้วย แต่นายถิมยังไม่มีโอกาศไป ครั้นทราบว่านายมีจำเลยจะไปอำเภอ นายถิมจึงฝากปืนกะบอกนี้ไปให้นายลีปลัดอำเภอ พอนายมีไปห่างบ้านได้ ๕ เส้นก็ถูกจับ ศาลฎีกาตัดสินยืนตามศาลอุทธรณ์ว่าการที่จำเลยทั้ง ๒ รับฝากปืนและนำปืนไปนี้ย่อมเข้าตามความหมายในมาตรา ๔(๕) แห่ง พ.ร.บ.อาวุธปืนแล้วว่า "จำเลยมีอาวุธปืน" และเมื่อจำเลยมิได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานแล้วก็ย่อมเป็นผิดตาม ม.๑๑ ๕๒ ส่วนข้อที่จำเลยฎีกาว่าได้กระทำตามคำสั่งของนายลีปลัดอำเภอผู้ปกครองจำเลยนั้นเห็นว่ารูปคดีไม่ต้องด้วยลักษณยกเว้นตามกฎหมายอาญา ม.๕๒ ซึ่งจะป็นเหตุให้จำเลยพ้นผิดได้ พิพากษาให้ปรับจำเลยคนละ ๑ บาท(อรรถกฤต ช.เพ็ญชาติ-นล-อิศร)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ