คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 707/2502หลักกฎหมาย: เมื่อโจทก์จำเลยไม่ได้อุทธรณ์คัดค้านคำพิพากษาศาลชั้นต้นในความผิดฐานมีอาวุธปืนและกระสุนปืนโดยไม่ได้รับอนุญาต จำเลยคงอุทธรณ์คัดค้านเฉพาะในความผิดฐานพยายามฆ่าเจ้าพนักงานเท่านั้น ถือว่า ความผิดตาม พ.ร.บ. อาวุธปืน ฯลฯ เป็นอันยุติแล้ว ศาลอุทธรณ์ย่อมไม่มีอำนาจที่จะยกฟ้องโจทก์ในข้อหาตาม พ.ร.บ. อาวุธปืน ฯลฯ เพราะเป็นความผิดต่างกรรมคนละกระทง คนละพระราชบัญญัติกับความผิดที่มีอุทธรณ์ขึ้นมา โจทก์อาจแยกฟ้องกระทงความผิดละสำนวนก็ได้ (ประชุมใหญ่ครั้งที่ 11/2502)โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานมีอาวุธปืน และเครื่องกระสุนปืนไม่รับอนุญาตและพยายามฆ่าเจ้าพนักงาน จำเลยรับเฉพาะข้อหาเรื่องอาวุธปืนและกระสุนปืน ส่วนข้อหาพยายามฆ่า เจ้าพนักงาน ปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยผิด พ.ร.บ. อาวุธปืน ฯลฯ พ.ศ. ๒๔๙๐ มาตรา ๗, ๗๒ ลดรับแล้วปรับ ๖๐๐ บาท และผิดฐานพยายามฆ่าเจ้าพนักงานตามประมวลกฎหมายอาญา ม.๒๘๙, ๘๐ , ๕ ให้จำคุกอีก ๑๒ ปี ปืนละกระสุนปืนของกลางริบ จำเลยอุทธรณ์แต่เฉพาะข้อหาฐานพยายามฆ่าเจ้าพนักงาน ศาลอุทธรณ์ไม่เชื่อว่า จำเลยจะไม่ใช้ปืนยิงต่อสู้เจ้าพนักงาน และเห็นว่าแม้คดีจะขึ้นมาสู่ศาลอุทธรณ์เฉพาะในข้อหาใช้ปืนยิงเจ้าพนักงาน แต่คดียังไม่ยุติได้มี พ.ร.บ. อาวุธปืน ฯลฯ (ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๐๑ มาตรา ๙ บัญญัติว่า ผู้ใดมีอาวุธปืนเครื่องกระสุนปืน ฯลฯ ซึ่งยังไม่ได้รับอนุญาตโดยชอบด้วยกฎหมาย ถ้าได้นำมาขอรับอนุญาตเพื่อปฏิบัติการให้ถูกต้องตาม พ.ร.บ. นี้ต่อนายทะเบียนท้องที่ภายใน ๙๐ วัน นับแต่วัน พ.ร.บ. นี้ใช้บังคับ ผู้นั้นไม่ต้องรับโทษ เป็นประโยชน์แก่จำเลย ๆ ควรไม่ต้องรับโทษ จึงพิพากษากลับให้ยกฟ้องของกลางไม่ริบ ่โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นพ้องกับศาลอุทธรณ์เฉพาะในข้อที่ว่าคดียังไม่พอฟังว่าจำเลยได้ใช้ปืนยิงเพื่อเจตนาทำร้ายเจ้าพนักงาน แต่ในเรื่องความผิดฐานมีอาวุธปืนและเครื่องกระสุนปืนโดยไม่รับอนุญาตนั้น โจทก์จำเลยไม่ได้อุทธรณ์คัดค้านคำพิพากษาศาลชั้นต้น และเป็นความผิดต่างกรรมคนละกระทง คนละพระราชบัญญัติกับความผิดที่มีอุทธรณ์ขึ้นมา อาจแยกฟ้องกระทงความผิดละสำนวนก็ได้ ศาลฎีกาได้วินิจฉัยโดยที่ประชุมใหญ่ว่า ความผิดตาม พ.ร.บ. อาวุธปืนฯลฯ เป็นอันยุติแล้ว ดังนั้น ศาลอุทธรณ์ย่อมไม่มีอำนาจที่จะยกฟ้องโจทก์ในข้อหา ตาม พ.ร.บ. อาวุธปืน ฯลฯ พิพากษาแก้คำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ให้การพิพากษาโทษตาม พ.ร.บ. อาวุธปืน ฯลฯ และข้อริบของกลางคงเป็นไปตามคำพิพากษาโทษ ตาม พ.ร.บ. อาวุธปืน ฯลฯ และข้อริบของกลางคงเป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น ส่วนข้อหากระทงเรื่องใช้ปืนยิงเจ้าพนักงานนั้น ให้ยกฟ้องโจทก์ตามศาลอุทธรณ์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 707/2502อัยการจังหวัดกำแพงเพชรโจทก์นายจอง ชอบธรรมจำเลย ป.อ. ม. 91, ม. 288, ม. 289 กฎหมายลักษณะอาญา ม. 71 ป.วิ.อ. ม. 185, ม. 213, ม. 225 พ.ร.บ.อาวุธปืน เครื่องกระสุนปืน วัตถุระเบิดดอกไม้เพลิงและสิ่งเทียมอาวุธปืน พ.ศ.2477 ม. 9เมื่อโจทก์จำเลยไม่ได้อุทธรณ์คัดค้านคำพิพากษาศาลชั้นต้นในความผิดฐานมีอาวุธปืนและกระสุนปืนโดยไม่ได้รับอนุญาต จำเลยคงอุทธรณ์คัดค้านเฉพาะในความผิดฐานพยายามฆ่าเจ้าพนักงานเท่านั้น ถือว่า ความผิดตาม พ.ร.บ. อาวุธปืน ฯลฯ เป็นอันยุติแล้ว ศาลอุทธรณ์ย่อมไม่มีอำนาจที่จะยกฟ้องโจทก์ในข้อหาตาม พ.ร.บ. อาวุธปืน ฯลฯ เพราะเป็นความผิดต่างกรรมคนละกระทง คนละพระราชบัญญัติกับความผิดที่มีอุทธรณ์ขึ้นมา โจทก์อาจแยกฟ้องกระทงความผิดละสำนวนก็ได้ (ประชุมใหญ่ครั้งที่ 11/2502)โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานมีอาวุธปืน และเครื่องกระสุนปืนไม่รับอนุญาตและพยายามฆ่าเจ้าพนักงาน จำเลยรับเฉพาะข้อหาเรื่องอาวุธปืนและกระสุนปืน ส่วนข้อหาพยายามฆ่า เจ้าพนักงาน ปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยผิด พ.ร.บ. อาวุธปืน ฯลฯ พ.ศ. ๒๔๙๐ มาตรา ๗, ๗๒ ลดรับแล้วปรับ ๖๐๐ บาท และผิดฐานพยายามฆ่าเจ้าพนักงานตามประมวลกฎหมายอาญา ม.๒๘๙, ๘๐ , ๕ ให้จำคุกอีก ๑๒ ปี ปืนละกระสุนปืนของกลางริบ จำเลยอุทธรณ์แต่เฉพาะข้อหาฐานพยายามฆ่าเจ้าพนักงาน ศาลอุทธรณ์ไม่เชื่อว่า จำเลยจะไม่ใช้ปืนยิงต่อสู้เจ้าพนักงาน และเห็นว่าแม้คดีจะขึ้นมาสู่ศาลอุทธรณ์เฉพาะในข้อหาใช้ปืนยิงเจ้าพนักงาน แต่คดียังไม่ยุติได้มี พ.ร.บ. อาวุธปืน ฯลฯ (ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๐๑ มาตรา ๙ บัญญัติว่า ผู้ใดมีอาวุธปืนเครื่องกระสุนปืน ฯลฯ ซึ่งยังไม่ได้รับอนุญาตโดยชอบด้วยกฎหมาย ถ้าได้นำมาขอรับอนุญาตเพื่อปฏิบัติการให้ถูกต้องตาม พ.ร.บ. นี้ต่อนายทะเบียนท้องที่ภายใน ๙๐ วัน นับแต่วัน พ.ร.บ. นี้ใช้บังคับ ผู้นั้นไม่ต้องรับโทษ เป็นประโยชน์แก่จำเลย ๆ ควรไม่ต้องรับโทษ จึงพิพากษากลับให้ยกฟ้องของกลางไม่ริบ ่โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นพ้องกับศาลอุทธรณ์เฉพาะในข้อที่ว่าคดียังไม่พอฟังว่าจำเลยได้ใช้ปืนยิงเพื่อเจตนาทำร้ายเจ้าพนักงาน แต่ในเรื่องความผิดฐานมีอาวุธปืนและเครื่องกระสุนปืนโดยไม่รับอนุญาตนั้น โจทก์จำเลยไม่ได้อุทธรณ์คัดค้านคำพิพากษาศาลชั้นต้น และเป็นความผิดต่างกรรมคนละกระทง คนละพระราชบัญญัติกับความผิดที่มีอุทธรณ์ขึ้นมา อาจแยกฟ้องกระทงความผิดละสำนวนก็ได้ ศาลฎีกาได้วินิจฉัยโดยที่ประชุมใหญ่ว่า ความผิดตาม พ.ร.บ. อาวุธปืนฯลฯ เป็นอันยุติแล้ว ดังนั้น ศาลอุทธรณ์ย่อมไม่มีอำนาจที่จะยกฟ้องโจทก์ในข้อหา ตาม พ.ร.บ. อาวุธปืน ฯลฯ พิพากษาแก้คำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ให้การพิพากษาโทษตาม พ.ร.บ. อาวุธปืน ฯลฯ และข้อริบของกลางคงเป็นไปตามคำพิพากษาโทษ ตาม พ.ร.บ. อาวุธปืน ฯลฯ และข้อริบของกลางคงเป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น ส่วนข้อหากระทงเรื่องใช้ปืนยิงเจ้าพนักงานนั้น ให้ยกฟ้องโจทก์ตามศาลอุทธรณ์(สารนัยประสาสน์-ดุลยทรรศน์ปฏิภาณ-การุณย์)ศาลชั้นต้น - นายสำราญ ภู่แก้วศาลอุทธรณ์ - ขุนสิทธิสำรวจแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานมีอาวุธปืน และเครื่องกระสุนปืนไม่รับอนุญาตและพยายามฆ่าเจ้าพนักงาน จำเลยรับเฉพาะข้อหาเรื่องอาวุธปืนและกระสุนปืน ส่วนข้อหาพยายามฆ่า เจ้าพนักงาน ปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยผิด พ.ร.บ. อาวุธปืน ฯลฯ พ.ศ. ๒๔๙๐ มาตรา ๗, ๗๒ ลดรับแล้วปรับ ๖๐๐ บาท และผิดฐานพยายามฆ่าเจ้าพนักงานตามประมวลกฎหมายอาญา ม.๒๘๙, ๘๐ , ๕ ให้จำคุกอีก ๑๒ ปี ปืนละกระสุนปืนของกลางริบ จำเลยอุทธรณ์แต่เฉพาะข้อหาฐานพยายามฆ่าเจ้าพนักงาน ศาลอุทธรณ์ไม่เชื่อว่า จำเลยจะไม่ใช้ปืนยิงต่อสู้เจ้าพนักงาน และเห็นว่าแม้คดีจะขึ้นมาสู่ศาลอุทธรณ์เฉพาะในข้อหาใช้ปืนยิงเจ้าพนักงาน แต่คดียังไม่ยุติได้มี พ.ร.บ. อาวุธปืน ฯลฯ (ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๐๑ มาตรา ๙ บัญญัติว่า ผู้ใดมีอาวุธปืนเครื่องกระสุนปืน ฯลฯ ซึ่งยังไม่ได้รับอนุญาตโดยชอบด้วยกฎหมาย ถ้าได้นำมาขอรับอนุญาตเพื่อปฏิบัติการให้ถูกต้องตาม พ.ร.บ. นี้ต่อนายทะเบียนท้องที่ภายใน ๙๐ วัน นับแต่วัน พ.ร.บ. นี้ใช้บังคับ ผู้นั้นไม่ต้องรับโทษ เป็นประโยชน์แก่จำเลย ๆ ควรไม่ต้องรับโทษ จึงพิพากษากลับให้ยกฟ้องของกลางไม่ริบ ่โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นพ้องกับศาลอุทธรณ์เฉพาะในข้อที่ว่าคดียังไม่พอฟังว่าจำเลยได้ใช้ปืนยิงเพื่อเจตนาทำร้ายเจ้าพนักงาน แต่ในเรื่องความผิดฐานมีอาวุธปืนและเครื่องกระสุนปืนโดยไม่รับอนุญาตนั้น โจทก์จำเลยไม่ได้อุทธรณ์คัดค้านคำพิพากษาศาลชั้นต้น และเป็นความผิดต่างกรรมคนละกระทง คนละพระราชบัญญัติกับความผิดที่มีอุทธรณ์ขึ้นมา อาจแยกฟ้องกระทงความผิดละสำนวนก็ได้ ศาลฎีกาได้วินิจฉัยโดยที่ประชุมใหญ่ว่า ความผิดตาม พ.ร.บ. อาวุธปืนฯลฯ เป็นอันยุติแล้ว ดังนั้น ศาลอุทธรณ์ย่อมไม่มีอำนาจที่จะยกฟ้องโจทก์ในข้อหา ตาม พ.ร.บ. อาวุธปืน ฯลฯ พิพากษาแก้คำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ให้การพิพากษาโทษตาม พ.ร.บ. อาวุธปืน ฯลฯ และข้อริบของกลางคงเป็นไปตามคำพิพากษาโทษ ตาม พ.ร.บ. อาวุธปืน ฯลฯ และข้อริบของกลางคงเป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น ส่วนข้อหากระทงเรื่องใช้ปืนยิงเจ้าพนักงานนั้น ให้ยกฟ้องโจทก์ตามศาลอุทธรณ์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 707/2502อัยการจังหวัดกำแพงเพชรโจทก์นายจอง ชอบธรรมจำเลย ป.อ. ม. 91, ม. 288, ม. 289 กฎหมายลักษณะอาญา ม. 71 ป.วิ.อ. ม. 185, ม. 213, ม. 225 พ.ร.บ.อาวุธปืน เครื่องกระสุนปืน วัตถุระเบิดดอกไม้เพลิงและสิ่งเทียมอาวุธปืน พ.ศ.2477 ม. 9เมื่อโจทก์จำเลยไม่ได้อุทธรณ์คัดค้านคำพิพากษาศาลชั้นต้นในความผิดฐานมีอาวุธปืนและกระสุนปืนโดยไม่ได้รับอนุญาต จำเลยคงอุทธรณ์คัดค้านเฉพาะในความผิดฐานพยายามฆ่าเจ้าพนักงานเท่านั้น ถือว่า ความผิดตาม พ.ร.บ. อาวุธปืน ฯลฯ เป็นอันยุติแล้ว ศาลอุทธรณ์ย่อมไม่มีอำนาจที่จะยกฟ้องโจทก์ในข้อหาตาม พ.ร.บ. อาวุธปืน ฯลฯ เพราะเป็นความผิดต่างกรรมคนละกระทง คนละพระราชบัญญัติกับความผิดที่มีอุทธรณ์ขึ้นมา โจทก์อาจแยกฟ้องกระทงความผิดละสำนวนก็ได้ (ประชุมใหญ่ครั้งที่ 11/2502)โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานมีอาวุธปืน และเครื่องกระสุนปืนไม่รับอนุญาตและพยายามฆ่าเจ้าพนักงาน จำเลยรับเฉพาะข้อหาเรื่องอาวุธปืนและกระสุนปืน ส่วนข้อหาพยายามฆ่า เจ้าพนักงาน ปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยผิด พ.ร.บ. อาวุธปืน ฯลฯ พ.ศ. ๒๔๙๐ มาตรา ๗, ๗๒ ลดรับแล้วปรับ ๖๐๐ บาท และผิดฐานพยายามฆ่าเจ้าพนักงานตามประมวลกฎหมายอาญา ม.๒๘๙, ๘๐ , ๕ ให้จำคุกอีก ๑๒ ปี ปืนละกระสุนปืนของกลางริบ จำเลยอุทธรณ์แต่เฉพาะข้อหาฐานพยายามฆ่าเจ้าพนักงาน ศาลอุทธรณ์ไม่เชื่อว่า จำเลยจะไม่ใช้ปืนยิงต่อสู้เจ้าพนักงาน และเห็นว่าแม้คดีจะขึ้นมาสู่ศาลอุทธรณ์เฉพาะในข้อหาใช้ปืนยิงเจ้าพนักงาน แต่คดียังไม่ยุติได้มี พ.ร.บ. อาวุธปืน ฯลฯ (ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๐๑ มาตรา ๙ บัญญัติว่า ผู้ใดมีอาวุธปืนเครื่องกระสุนปืน ฯลฯ ซึ่งยังไม่ได้รับอนุญาตโดยชอบด้วยกฎหมาย ถ้าได้นำมาขอรับอนุญาตเพื่อปฏิบัติการให้ถูกต้องตาม พ.ร.บ. นี้ต่อนายทะเบียนท้องที่ภายใน ๙๐ วัน นับแต่วัน พ.ร.บ. นี้ใช้บังคับ ผู้นั้นไม่ต้องรับโทษ เป็นประโยชน์แก่จำเลย ๆ ควรไม่ต้องรับโทษ จึงพิพากษากลับให้ยกฟ้องของกลางไม่ริบ ่โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นพ้องกับศาลอุทธรณ์เฉพาะในข้อที่ว่าคดียังไม่พอฟังว่าจำเลยได้ใช้ปืนยิงเพื่อเจตนาทำร้ายเจ้าพนักงาน แต่ในเรื่องความผิดฐานมีอาวุธปืนและเครื่องกระสุนปืนโดยไม่รับอนุญาตนั้น โจทก์จำเลยไม่ได้อุทธรณ์คัดค้านคำพิพากษาศาลชั้นต้น และเป็นความผิดต่างกรรมคนละกระทง คนละพระราชบัญญัติกับความผิดที่มีอุทธรณ์ขึ้นมา อาจแยกฟ้องกระทงความผิดละสำนวนก็ได้ ศาลฎีกาได้วินิจฉัยโดยที่ประชุมใหญ่ว่า ความผิดตาม พ.ร.บ. อาวุธปืนฯลฯ เป็นอันยุติแล้ว ดังนั้น ศาลอุทธรณ์ย่อมไม่มีอำนาจที่จะยกฟ้องโจทก์ในข้อหา ตาม พ.ร.บ. อาวุธปืน ฯลฯ พิพากษาแก้คำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ให้การพิพากษาโทษตาม พ.ร.บ. อาวุธปืน ฯลฯ และข้อริบของกลางคงเป็นไปตามคำพิพากษาโทษ ตาม พ.ร.บ. อาวุธปืน ฯลฯ และข้อริบของกลางคงเป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น ส่วนข้อหากระทงเรื่องใช้ปืนยิงเจ้าพนักงานนั้น ให้ยกฟ้องโจทก์ตามศาลอุทธรณ์(สารนัยประสาสน์-ดุลยทรรศน์ปฏิภาณ-การุณย์)ศาลชั้นต้น - นายสำราญ ภู่แก้วศาลอุทธรณ์ - ขุนสิทธิสำรวจแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ