คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1198/2482หลักกฎหมาย: ตัดไม้ประเภทหวงห้ามโดยไม่ได้รับอนุญาต แต่ไม้นั้นไม่ใช่ไม้ยืนต้น เป็นไม้ล้มนอนขอนแห้งตายแล้วดังนี้ ไม่มีผิดตาม พ.ร.บ.รักษาป่า หรือกฎข้อบังคับวางระเบียบการรักษาป่า อ้างฎีกาที่ 42/2478จำเลยตัดไม้ประเภทที่ข้าหลวงประจำจังหวัดประกาศหวงห้ามไว้แล้วและทำการชักลากไป โดยไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานแต่ไม้ที่ตัดนี้รับกันว่าไม่ใช่ไม้ยืนต้น เป็นไม้ล้มนอนขอนแห้ง โจทก์ขอให้ลงโทษตาม พ.ร.บ. รักษาป่า ๒๔๕๖ ม.๖ และกฎข้อบังคับ ฯ พ.ศ.๒๔๕๖ ข้อ ๑๔,๑๖ ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง ศาลอุทธรณ์พิพากษาลงโทษจำเลยตามกฎข้อบังคับวางระเบียบการรักป่า ๒๔๕๖ ข้อ ๑๔,๑๖ ศาลฎีกาเห็นว่า ตามคำให้การของจำเลยเป็นที่เข้าใจได้ว่าไม้ที่ตัดลงนั้นเป็นไม้ตาย จำเลยจึงไม่มีผิดตามพ.ร.บ.รักษาป่า ๒๔๕๖ เพราะ พ.ร.บ.รักษาป่านี้ตราไว้เพื่อมุ่งหมายสงวนพันธ์ไม้ในป่าชะนิดมีราคาไว้มิให้เสียหายไปโดยไร้ประโยชน์ จึงย่อมหมายถึงไม้เป็น ไม่ใช่ไม้ตาย เมื่อโจทก์ไม่สืบให้ได้ความสมฟ้องว่าจำเลยทำผิดอันอยู่ในข่ายบังคับตามความมุ่งหมายของ พ.ร.บ.นี้แล้วก็เอาผิดแก่จำเลยมิได้ จึงพิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1198/2482อัยยการร้อยเอ็ดโจทก์นายสิบเอกปุ้ยศุขเกษมศิลป์กับพวกจำเลย พ.ร.บ.รักษาป่าไม้ พ.ศ.2456 ม. 6 กฎข้อบังคับวางระเบียบวิธีจัดการรักษาป่า ม. 14, ม. 16ตัดไม้ประเภทหวงห้ามโดยไม่ได้รับอนุญาต แต่ไม้นั้นไม่ใช่ไม้ยืนต้น เป็นไม้ล้มนอนขอนแห้งตายแล้วดังนี้ ไม่มีผิดตาม พ.ร.บ.รักษาป่า หรือกฎข้อบังคับวางระเบียบการรักษาป่า อ้างฎีกาที่ 42/2478จำเลยตัดไม้ประเภทที่ข้าหลวงประจำจังหวัดประกาศหวงห้ามไว้แล้วและทำการชักลากไป โดยไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานแต่ไม้ที่ตัดนี้รับกันว่าไม่ใช่ไม้ยืนต้น เป็นไม้ล้มนอนขอนแห้ง โจทก์ขอให้ลงโทษตาม พ.ร.บ. รักษาป่า ๒๔๕๖ ม.๖ และกฎข้อบังคับ ฯ พ.ศ.๒๔๕๖ ข้อ ๑๔,๑๖ ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง ศาลอุทธรณ์พิพากษาลงโทษจำเลยตามกฎข้อบังคับวางระเบียบการรักป่า ๒๔๕๖ ข้อ ๑๔,๑๖ ศาลฎีกาเห็นว่า ตามคำให้การของจำเลยเป็นที่เข้าใจได้ว่าไม้ที่ตัดลงนั้นเป็นไม้ตาย จำเลยจึงไม่มีผิดตามพ.ร.บ.รักษาป่า ๒๔๕๖ เพราะ พ.ร.บ.รักษาป่านี้ตราไว้เพื่อมุ่งหมายสงวนพันธ์ไม้ในป่าชะนิดมีราคาไว้มิให้เสียหายไปโดยไร้ประโยชน์ จึงย่อมหมายถึงไม้เป็น ไม่ใช่ไม้ตาย เมื่อโจทก์ไม่สืบให้ได้ความสมฟ้องว่าจำเลยทำผิดอันอยู่ในข่ายบังคับตามความมุ่งหมายของ พ.ร.บ.นี้แล้วก็เอาผิดแก่จำเลยมิได้ จึงพิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์(พลางกูร-เทฟโนต์-นิติศาสตร์)ศาลชั้นต้น - นางสมวงษ์ วิระพงศ์ศาลอุทธรณ์ - พระยา+นาวิกแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: จำเลยตัดไม้ประเภทที่ข้าหลวงประจำจังหวัดประกาศหวงห้ามไว้แล้วและทำการชักลากไป โดยไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานแต่ไม้ที่ตัดนี้รับกันว่าไม่ใช่ไม้ยืนต้น เป็นไม้ล้มนอนขอนแห้ง โจทก์ขอให้ลงโทษตาม พ.ร.บ. รักษาป่า ๒๔๕๖ ม.๖ และกฎข้อบังคับ ฯ พ.ศ.๒๔๕๖ ข้อ ๑๔,๑๖ ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง ศาลอุทธรณ์พิพากษาลงโทษจำเลยตามกฎข้อบังคับวางระเบียบการรักป่า ๒๔๕๖ ข้อ ๑๔,๑๖ ศาลฎีกาเห็นว่า ตามคำให้การของจำเลยเป็นที่เข้าใจได้ว่าไม้ที่ตัดลงนั้นเป็นไม้ตาย จำเลยจึงไม่มีผิดตามพ.ร.บ.รักษาป่า ๒๔๕๖ เพราะ พ.ร.บ.รักษาป่านี้ตราไว้เพื่อมุ่งหมายสงวนพันธ์ไม้ในป่าชะนิดมีราคาไว้มิให้เสียหายไปโดยไร้ประโยชน์ จึงย่อมหมายถึงไม้เป็น ไม่ใช่ไม้ตาย เมื่อโจทก์ไม่สืบให้ได้ความสมฟ้องว่าจำเลยทำผิดอันอยู่ในข่ายบังคับตามความมุ่งหมายของ พ.ร.บ.นี้แล้วก็เอาผิดแก่จำเลยมิได้ จึงพิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1198/2482อัยยการร้อยเอ็ดโจทก์นายสิบเอกปุ้ยศุขเกษมศิลป์กับพวกจำเลย พ.ร.บ.รักษาป่าไม้ พ.ศ.2456 ม. 6 กฎข้อบังคับวางระเบียบวิธีจัดการรักษาป่า ม. 14, ม. 16ตัดไม้ประเภทหวงห้ามโดยไม่ได้รับอนุญาต แต่ไม้นั้นไม่ใช่ไม้ยืนต้น เป็นไม้ล้มนอนขอนแห้งตายแล้วดังนี้ ไม่มีผิดตาม พ.ร.บ.รักษาป่า หรือกฎข้อบังคับวางระเบียบการรักษาป่า อ้างฎีกาที่ 42/2478จำเลยตัดไม้ประเภทที่ข้าหลวงประจำจังหวัดประกาศหวงห้ามไว้แล้วและทำการชักลากไป โดยไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานแต่ไม้ที่ตัดนี้รับกันว่าไม่ใช่ไม้ยืนต้น เป็นไม้ล้มนอนขอนแห้ง โจทก์ขอให้ลงโทษตาม พ.ร.บ. รักษาป่า ๒๔๕๖ ม.๖ และกฎข้อบังคับ ฯ พ.ศ.๒๔๕๖ ข้อ ๑๔,๑๖ ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง ศาลอุทธรณ์พิพากษาลงโทษจำเลยตามกฎข้อบังคับวางระเบียบการรักป่า ๒๔๕๖ ข้อ ๑๔,๑๖ ศาลฎีกาเห็นว่า ตามคำให้การของจำเลยเป็นที่เข้าใจได้ว่าไม้ที่ตัดลงนั้นเป็นไม้ตาย จำเลยจึงไม่มีผิดตามพ.ร.บ.รักษาป่า ๒๔๕๖ เพราะ พ.ร.บ.รักษาป่านี้ตราไว้เพื่อมุ่งหมายสงวนพันธ์ไม้ในป่าชะนิดมีราคาไว้มิให้เสียหายไปโดยไร้ประโยชน์ จึงย่อมหมายถึงไม้เป็น ไม่ใช่ไม้ตาย เมื่อโจทก์ไม่สืบให้ได้ความสมฟ้องว่าจำเลยทำผิดอันอยู่ในข่ายบังคับตามความมุ่งหมายของ พ.ร.บ.นี้แล้วก็เอาผิดแก่จำเลยมิได้ จึงพิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์(พลางกูร-เทฟโนต์-นิติศาสตร์)ศาลชั้นต้น - นางสมวงษ์ วิระพงศ์ศาลอุทธรณ์ - พระยา+นาวิกแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ