คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 567/2531หลักกฎหมาย: โจทก์เพียงไปสอบถามเจ้าหน้าที่ธนาคารว่า บัญชีของจำเลยมีเงินพอจ่ายตามเช็คพิพาทหรือไม่ โดยโจทก์มิได้ยื่นเช็คพิพาทต่อธนาคารเพื่อเรียกเก็บเงิน ยังถือไม่ได้ว่าธนาคารปฏิเสธการจ่ายเงินตามเช็คพิพาทในวันนั้นความผิดของจำเลยจึงยังไม่เกิดขึ้น แต่จะเป็นความผิดในวันที่โจทก์นำเช็คพิพาทไปเรียกเก็บเงินภายหลังและธนาคารแจ้งการปฏิเสธการจ่ายเงินตามเช็คต่อโจทก์ ซึ่งนับแต่วันดังกล่าวจนถึงวันที่โจทก์ฟ้องยังไม่ครบ 3 เดือน คดีโจทก์จึงไม่ขาดอายุความตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 96โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. 2497 มาตรา 3 ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง ศาลอุทธรณ์พิพากษายกคำพิพากษาศาลชั้นต้น ให้ศาลชั้นต้นพิพากษาใหม่ตามรูปคดี จำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "ข้อเท็จจริงรับฟังได้ว่า เมื่อประมาณต้นเดือนธันวาคม 2526 จำเลยสั่งจ่ายเช็คพิพาทให้โจทก์เป็นเช็คธนาคารกสิกรไทย สาขาเลย จำนวนเงิน 300,000 บาท ลงวันที่ 7 ธันวาคม2526 โจทก์นำเช็คพิพาทไปเรียกเก็บเมื่อวันที่ 24 พฤษภาคม 2527ปรากฏว่าธนาคารตามเช็คปฏิเสธการจ่ายเงิน แจ้งว่า ลายมือชื่อผู้สั่งจ่ายไม่เหมือนตัวอย่างที่ให้ไว้ ปัญหาจะต้องวินิจฉัยชั้นนี้มีว่า การที่เช็คพิพาทถึงกำหนดชำระเงินเมื่อวันที่ 7 ธันวาคม 2526ในวันดังกล่าวโจทก์ไปติดต่อเจ้าหน้าที่ธนาคารตามเช็คเพื่อสอบถามเงินตามเช็คพิพาทด้วยตนเอง เจ้าหน้าที่ธนาคารแจ้งว่าเงินในบัญชีของจำเลยมีไม่พอจ่าย ต่อมาวันที่ 24 พฤษภาคม 2527 โจทก์จึงนำเช็คพิพาทไปเรียกเก็บเงินจากธนาคาร ธนาคารปฏิเสธการจ่ายเงินตามเช็คพิพาทในวันนั้น โจทก์นำคดีนี้มาฟ้องในวันที่ 10 สิงหาคม 2527คดีโจทก์จะขาดอายุความหรือไม่ ศาลฎีกาเห็นว่า ข้อเท็จจริงได้ความว่าเมื่อวันที่ 7 ธันวาคม 2526 โจทก์เพียงไปสอบถามเจ้าหน้าที่ธนาคารว่า บัญชีของจำเลยมีเงินพอจ่ายตามเช็คพิพาทหรือไม่เท่านั้น โดยโจทก์มิได้ยื่นเช็คพิพาทต่อธนาคารเพื่อเรียกเก็บเงิน ยังถือไม่ได้ว่าธนาคารปฏิเสธการจ่ายเงินตามเช็คพิพาทในวันนั้น ความผิดเกี่ยวกับการใช้เช็คเกิดขึ้นและเริ่มนับอายุความต่อเมื่อธนาคารปฏิเสธการจ่ายเงินตามเช็ค ดังนั้นความผิดของจำเลยจึงยังไม่เกิดขึ้นในวันที่ 7 ธันวาคม 2526 แต่เพิ่งจะเกิดขึ้นในวันที่ 24 พฤษภาคม2527 อันเป็นวันที่โจทก์นำเช็คพิพาทไปเรียกเก็บเงิน และธนาคารแจ้งการปฏิเสธการจ่ายเงินตามเช็คพิพาทต่อโจทก์ดังที่ปรากฎหลักฐานตามเช็คและใบคืนเช็ค โจทก์ฟ้องคดีนี้ในวันที่ 10 สิงหาคม 2527ซึ่งยังไม่ครบ 3 เดือน นับแต่วันที่ธนาคารแจ้งอันถือว่าเป็นวันที่โจทก์รู้เรื่องความผิด และรู้ตัวผู้กระทำความผิด คดีโจทก์จึงยังไม่ขาดอายุความตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 96 ศาลอุทธรณ์พิพากษาชอบแล้ว ฎีกาของจำเลยฟังไม่ขึ้น"พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 567/2531พ.ต.ท. เผชิญ ปัญญโสภ ณโจทก์นางสาว สุชาดา ดีบุรี หรือ จันทะนะจำเลย ป.อ. ม. 96 พ.ร.บ.ว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ.2497 ม. 3โจทก์เพียงไปสอบถามเจ้าหน้าที่ธนาคารว่า บัญชีของจำเลยมีเงินพอจ่ายตามเช็คพิพาทหรือไม่ โดยโจทก์มิได้ยื่นเช็คพิพาทต่อธนาคารเพื่อเรียกเก็บเงิน ยังถือไม่ได้ว่าธนาคารปฏิเสธการจ่ายเงินตามเช็คพิพาทในวันนั้นความผิดของจำเลยจึงยังไม่เกิดขึ้น แต่จะเป็นความผิดในวันที่โจทก์นำเช็คพิพาทไปเรียกเก็บเงินภายหลังและธนาคารแจ้งการปฏิเสธการจ่ายเงินตามเช็คต่อโจทก์ ซึ่งนับแต่วันดังกล่าวจนถึงวันที่โจทก์ฟ้องยังไม่ครบ 3 เดือน คดีโจทก์จึงไม่ขาดอายุความตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 96โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. 2497 มาตรา 3 ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง ศาลอุทธรณ์พิพากษายกคำพิพากษาศาลชั้นต้น ให้ศาลชั้นต้นพิพากษาใหม่ตามรูปคดี จำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "ข้อเท็จจริงรับฟังได้ว่า เมื่อประมาณต้นเดือนธันวาคม 2526 จำเลยสั่งจ่ายเช็คพิพาทให้โจทก์เป็นเช็คธนาคารกสิกรไทย สาขาเลย จำนวนเงิน 300,000 บาท ลงวันที่ 7 ธันวาคม2526 โจทก์นำเช็คพิพาทไปเรียกเก็บเมื่อวันที่ 24 พฤษภาคม 2527ปรากฏว่าธนาคารตามเช็คปฏิเสธการจ่ายเงิน แจ้งว่า ลายมือชื่อผู้สั่งจ่ายไม่เหมือนตัวอย่างที่ให้ไว้ ปัญหาจะต้องวินิจฉัยชั้นนี้มีว่า การที่เช็คพิพาทถึงกำหนดชำระเงินเมื่อวันที่ 7 ธันวาคม 2526ในวันดังกล่าวโจทก์ไปติดต่อเจ้าหน้าที่ธนาคารตามเช็คเพื่อสอบถามเงินตามเช็คพิพาทด้วยตนเอง เจ้าหน้าที่ธนาคารแจ้งว่าเงินในบัญชีของจำเลยมีไม่พอจ่าย ต่อมาวันที่ 24 พฤษภาคม 2527 โจทก์จึงนำเช็คพิพาทไปเรียกเก็บเงินจากธนาคาร ธนาคารปฏิเสธการจ่ายเงินตามเช็คพิพาทในวันนั้น โจทก์นำคดีนี้มาฟ้องในวันที่ 10 สิงหาคม 2527คดีโจทก์จะขาดอายุความหรือไม่ ศาลฎีกาเห็นว่า ข้อเท็จจริงได้ความว่าเมื่อวันที่ 7 ธันวาคม 2526 โจทก์เพียงไปสอบถามเจ้าหน้าที่ธนาคารว่า บัญชีของจำเลยมีเงินพอจ่ายตามเช็คพิพาทหรือไม่เท่านั้น โดยโจทก์มิได้ยื่นเช็คพิพาทต่อธนาคารเพื่อเรียกเก็บเงิน ยังถือไม่ได้ว่าธนาคารปฏิเสธการจ่ายเงินตามเช็คพิพาทในวันนั้น ความผิดเกี่ยวกับการใช้เช็คเกิดขึ้นและเริ่มนับอายุความต่อเมื่อธนาคารปฏิเสธการจ่ายเงินตามเช็ค ดังนั้นความผิดของจำเลยจึงยังไม่เกิดขึ้นในวันที่ 7 ธันวาคม 2526 แต่เพิ่งจะเกิดขึ้นในวันที่ 24 พฤษภาคม2527 อันเป็นวันที่โจทก์นำเช็คพิพาทไปเรียกเก็บเงิน และธนาคารแจ้งการปฏิเสธการจ่ายเงินตามเช็คพิพาทต่อโจทก์ดังที่ปรากฎหลักฐานตามเช็คและใบคืนเช็ค โจทก์ฟ้องคดีนี้ในวันที่ 10 สิงหาคม 2527ซึ่งยังไม่ครบ 3 เดือน นับแต่วันที่ธนาคารแจ้งอันถือว่าเป็นวันที่โจทก์รู้เรื่องความผิด และรู้ตัวผู้กระทำความผิด คดีโจทก์จึงยังไม่ขาดอายุความตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 96 ศาลอุทธรณ์พิพากษาชอบแล้ว ฎีกาของจำเลยฟังไม่ขึ้น"พิพากษายืน(ดำริ ศุภพิโรจน์-สหัส สิงหวิริยะ-ชวลิต นราลัย)แหล่งที่มาเนติบัณฑิตยสภาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. 2497 มาตรา 3 ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง ศาลอุทธรณ์พิพากษายกคำพิพากษาศาลชั้นต้น ให้ศาลชั้นต้นพิพากษาใหม่ตามรูปคดี จำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "ข้อเท็จจริงรับฟังได้ว่า เมื่อประมาณต้นเดือนธันวาคม 2526 จำเลยสั่งจ่ายเช็คพิพาทให้โจทก์เป็นเช็คธนาคารกสิกรไทย สาขาเลย จำนวนเงิน 300,000 บาท ลงวันที่ 7 ธันวาคม2526 โจทก์นำเช็คพิพาทไปเรียกเก็บเมื่อวันที่ 24 พฤษภาคม 2527ปรากฏว่าธนาคารตามเช็คปฏิเสธการจ่ายเงิน แจ้งว่า ลายมือชื่อผู้สั่งจ่ายไม่เหมือนตัวอย่างที่ให้ไว้ ปัญหาจะต้องวินิจฉัยชั้นนี้มีว่า การที่เช็คพิพาทถึงกำหนดชำระเงินเมื่อวันที่ 7 ธันวาคม 2526ในวันดังกล่าวโจทก์ไปติดต่อเจ้าหน้าที่ธนาคารตามเช็คเพื่อสอบถามเงินตามเช็คพิพาทด้วยตนเอง เจ้าหน้าที่ธนาคารแจ้งว่าเงินในบัญชีของจำเลยมีไม่พอจ่าย ต่อมาวันที่ 24 พฤษภาคม 2527 โจทก์จึงนำเช็คพิพาทไปเรียกเก็บเงินจากธนาคาร ธนาคารปฏิเสธการจ่ายเงินตามเช็คพิพาทในวันนั้น โจทก์นำคดีนี้มาฟ้องในวันที่ 10 สิงหาคม 2527คดีโจทก์จะขาดอายุความหรือไม่ ศาลฎีกาเห็นว่า ข้อเท็จจริงได้ความว่าเมื่อวันที่ 7 ธันวาคม 2526 โจทก์เพียงไปสอบถามเจ้าหน้าที่ธนาคารว่า บัญชีของจำเลยมีเงินพอจ่ายตามเช็คพิพาทหรือไม่เท่านั้น โดยโจทก์มิได้ยื่นเช็คพิพาทต่อธนาคารเพื่อเรียกเก็บเงิน ยังถือไม่ได้ว่าธนาคารปฏิเสธการจ่ายเงินตามเช็คพิพาทในวันนั้น ความผิดเกี่ยวกับการใช้เช็คเกิดขึ้นและเริ่มนับอายุความต่อเมื่อธนาคารปฏิเสธการจ่ายเงินตามเช็ค ดังนั้นความผิดของจำเลยจึงยังไม่เกิดขึ้นในวันที่ 7 ธันวาคม 2526 แต่เพิ่งจะเกิดขึ้นในวันที่ 24 พฤษภาคม2527 อันเป็นวันที่โจทก์นำเช็คพิพาทไปเรียกเก็บเงิน และธนาคารแจ้งการปฏิเสธการจ่ายเงินตามเช็คพิพาทต่อโจทก์ดังที่ปรากฎหลักฐานตามเช็คและใบคืนเช็ค โจทก์ฟ้องคดีนี้ในวันที่ 10 สิงหาคม 2527ซึ่งยังไม่ครบ 3 เดือน นับแต่วันที่ธนาคารแจ้งอันถือว่าเป็นวันที่โจทก์รู้เรื่องความผิด และรู้ตัวผู้กระทำความผิด คดีโจทก์จึงยังไม่ขาดอายุความตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 96 ศาลอุทธรณ์พิพากษาชอบแล้ว ฎีกาของจำเลยฟังไม่ขึ้น"พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 567/2531พ.ต.ท. เผชิญ ปัญญโสภ ณโจทก์นางสาว สุชาดา ดีบุรี หรือ จันทะนะจำเลย ป.อ. ม. 96 พ.ร.บ.ว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ.2497 ม. 3โจทก์เพียงไปสอบถามเจ้าหน้าที่ธนาคารว่า บัญชีของจำเลยมีเงินพอจ่ายตามเช็คพิพาทหรือไม่ โดยโจทก์มิได้ยื่นเช็คพิพาทต่อธนาคารเพื่อเรียกเก็บเงิน ยังถือไม่ได้ว่าธนาคารปฏิเสธการจ่ายเงินตามเช็คพิพาทในวันนั้นความผิดของจำเลยจึงยังไม่เกิดขึ้น แต่จะเป็นความผิดในวันที่โจทก์นำเช็คพิพาทไปเรียกเก็บเงินภายหลังและธนาคารแจ้งการปฏิเสธการจ่ายเงินตามเช็คต่อโจทก์ ซึ่งนับแต่วันดังกล่าวจนถึงวันที่โจทก์ฟ้องยังไม่ครบ 3 เดือน คดีโจทก์จึงไม่ขาดอายุความตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 96โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. 2497 มาตรา 3 ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง ศาลอุทธรณ์พิพากษายกคำพิพากษาศาลชั้นต้น ให้ศาลชั้นต้นพิพากษาใหม่ตามรูปคดี จำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "ข้อเท็จจริงรับฟังได้ว่า เมื่อประมาณต้นเดือนธันวาคม 2526 จำเลยสั่งจ่ายเช็คพิพาทให้โจทก์เป็นเช็คธนาคารกสิกรไทย สาขาเลย จำนวนเงิน 300,000 บาท ลงวันที่ 7 ธันวาคม2526 โจทก์นำเช็คพิพาทไปเรียกเก็บเมื่อวันที่ 24 พฤษภาคม 2527ปรากฏว่าธนาคารตามเช็คปฏิเสธการจ่ายเงิน แจ้งว่า ลายมือชื่อผู้สั่งจ่ายไม่เหมือนตัวอย่างที่ให้ไว้ ปัญหาจะต้องวินิจฉัยชั้นนี้มีว่า การที่เช็คพิพาทถึงกำหนดชำระเงินเมื่อวันที่ 7 ธันวาคม 2526ในวันดังกล่าวโจทก์ไปติดต่อเจ้าหน้าที่ธนาคารตามเช็คเพื่อสอบถามเงินตามเช็คพิพาทด้วยตนเอง เจ้าหน้าที่ธนาคารแจ้งว่าเงินในบัญชีของจำเลยมีไม่พอจ่าย ต่อมาวันที่ 24 พฤษภาคม 2527 โจทก์จึงนำเช็คพิพาทไปเรียกเก็บเงินจากธนาคาร ธนาคารปฏิเสธการจ่ายเงินตามเช็คพิพาทในวันนั้น โจทก์นำคดีนี้มาฟ้องในวันที่ 10 สิงหาคม 2527คดีโจทก์จะขาดอายุความหรือไม่ ศาลฎีกาเห็นว่า ข้อเท็จจริงได้ความว่าเมื่อวันที่ 7 ธันวาคม 2526 โจทก์เพียงไปสอบถามเจ้าหน้าที่ธนาคารว่า บัญชีของจำเลยมีเงินพอจ่ายตามเช็คพิพาทหรือไม่เท่านั้น โดยโจทก์มิได้ยื่นเช็คพิพาทต่อธนาคารเพื่อเรียกเก็บเงิน ยังถือไม่ได้ว่าธนาคารปฏิเสธการจ่ายเงินตามเช็คพิพาทในวันนั้น ความผิดเกี่ยวกับการใช้เช็คเกิดขึ้นและเริ่มนับอายุความต่อเมื่อธนาคารปฏิเสธการจ่ายเงินตามเช็ค ดังนั้นความผิดของจำเลยจึงยังไม่เกิดขึ้นในวันที่ 7 ธันวาคม 2526 แต่เพิ่งจะเกิดขึ้นในวันที่ 24 พฤษภาคม2527 อันเป็นวันที่โจทก์นำเช็คพิพาทไปเรียกเก็บเงิน และธนาคารแจ้งการปฏิเสธการจ่ายเงินตามเช็คพิพาทต่อโจทก์ดังที่ปรากฎหลักฐานตามเช็คและใบคืนเช็ค โจทก์ฟ้องคดีนี้ในวันที่ 10 สิงหาคม 2527ซึ่งยังไม่ครบ 3 เดือน นับแต่วันที่ธนาคารแจ้งอันถือว่าเป็นวันที่โจทก์รู้เรื่องความผิด และรู้ตัวผู้กระทำความผิด คดีโจทก์จึงยังไม่ขาดอายุความตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 96 ศาลอุทธรณ์พิพากษาชอบแล้ว ฎีกาของจำเลยฟังไม่ขึ้น"พิพากษายืน(ดำริ ศุภพิโรจน์-สหัส สิงหวิริยะ-ชวลิต นราลัย)แหล่งที่มาเนติบัณฑิตยสภาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ