คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 184/2531หลักกฎหมาย: ในการพิจารณาหาราคาอันแท้จริงในท้องตลาดหรือราคาสินค้านั้นราคาสิ่งของที่นำมาเทียบเคียงกันได้นอกจากจะต้องเป็นประเภทเดียวกันแล้วยังจะต้องเป็นชนิดเดียวกันอีกด้วย แซ็กคารินที่ผู้อื่นนำเข้าและโจทก์ถือเอาราคาเป็นราคาแท้จริงในท้องตลาดนั้น แม้จะเป็นสินค้าที่สั่งซื้อจากบริษัทเดียวกับที่จำเลยสั่งซื้อและนำเข้าแต่ชื่อต่างกันโดยสินค้าที่จำเลยนำเข้าระบุชื่อว่าแซ็กคารินส่วนสินค้าที่ผู้อื่นนำเข้าระบุชื่อว่าโซเดียมโซลูเบิลแซ็กคารินขนาด (MESHSIZE) ของสินค้า 2 รายนี้ก็ต่างกัน ดังนี้ ฟังไม่ได้ว่าสินค้าที่โจทก์ใช้เป็นเกณฑ์ในการประเมินภาษีอากรเป็นสินค้าชนิดเดียวกับสินค้าของจำเลย ราคาแซ็กคารินที่ผู้อื่นนำเข้าจึงไม่ใช่ราคาอันแท้จริงในท้องตลาดของแซ็กคารินที่จำเลยนำเข้าศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยทั้งสองร่วมกันชำระภาษีอากรและเงินเพิ่มรวม 45,818.45 บาทพร้อมดอกเบี้ยอัตราร้อยละ 7.5 ต่อปีนับแต่วันฟ้องแก่โจทก์ ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้ยกฟ้อง โจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "พระราชบัญญัติศุลกากร พุทธศักราช 2469มาตรา 2 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติศุลกากร (ฉบับที่ 9)พุทธศักราช 2482 มาตรา 3 บัญญัติว่า "ราคาอันแท้จริงในท้องตลาด"หรือ "ราคา" แห่งของอย่างใดนั้น หมายความว่า ราคาขายส่งเงินสด(ในส่วนของขาเข้าไม่รวมค่าอากร) ซึ่งจะพึงขายของประเภทและชนิดเดียวกันได้โดยไม่ขาดทุน ณ เวลาและที่ที่นำของเข้าหรือส่งของออกแล้วแต่กรณีโดยไม่หักทอนหรือลดหย่อนราคาอย่างใด จึงเห็นได้ว่าในการพิจารณาราคาอันแท้จริงในท้องตลาดหรือราคาของสินค้านั้นราคาของสิ่งของที่นำมาเทียบกันได้นั้นนอกจากจะต้องเป็นประเภทเดียวกันแล้วยังจะต้องเป็นชนิดเดียวกันอีกด้วย ปรากฏข้อเท็จจริงตามเอกสารที่โจทก์ส่งอ้างคือ สำเนาภาพถ่ายบัญชีราคาสินค้าตามสารบาญอันดับที่ 20 แผ่นที่ 3 และที่ 4 (แผ่นที่ 4 เป็นคำแปล)ว่า สินค้าของจำเลยที่ 1 รายนี้ สั่งซื้อจากบริษัท จีล มูซานจำกัด แห่งประเทศเกาหลีใต้ บรรทุกโดยเรือดองบี เรือออกวันที่หรือประมาณ 22 ตุลาคม ค.ศ. 1979 รายละเอียดของสินค้าคือ แซ็กคารีนขนาด 8-12 และขนาด 3.5 เมช (MESH SIZE) ราคา ซี.ไอ.เอฟ.ตันละ 6,007.50 เหรียญสหรัฐอเมริกา ส่วนแซ็กคารีนที่ผู้อื่นนำเข้าและโจทก์ถือเอาราคาเป็นราคาอันแท้จริงในท้องตลาด นั้นปรากฏตามบัญชีราคาสินค้าเอกสารหมาย จ.20 พร้อมคำแปลว่า เป็นสินค้าที่สั่งซื้อจากบริษัทเดียวกัน บรรทุกโดยเรือลำเดียวกัน แต่ระบุชื่อสินค้าว่าโซเดียม โซลูเบิล แซ็กคารีน 8-12 เมช ราคาตันละ6,110 เหรียญสหรัฐอเมริกา และโซเดียม โซลูเบิล แซ็กคารีน3-4 เมช ราคาตันละ 6,310 เหรียญสหรัฐอเมริกา จะเห็นได้ว่าโซเดียม โซลูเบิล แซ็กคารีน ขนาด 3-5 เมช ราคาต่างกับขนาด8-12 เมช โดยขนาด 3-5 เมช ราคาตันละถึง 6,310 เหรียญสหรัฐอเมริกาซึ่งเป็นราคาที่โจทก์ประเมินเรียกเก็บภาษีจากจำเลยที่ 1 ทั้ง ๆ ที่สินค้าของจำเลยที่ 1 นั้นไม่มีขนาดเดียวกันนี้เลย แต่เป็นขนาด8-12 และ ขนาด 3.5 เมช นอกจากนี้จะเห็นได้ว่า แม้สินค้าที่จำเลยที่ 1 สั่งเข้ามานั้นจะเป็นประเภทเดียวกับสินค้าที่โจทก์นำมาเปรียบเทียบราคาคือเป็นสินค้าประเภทแซ็กคารีนเช่นเดียวกันแต่โจทก์ก็มิได้นำสืบให้เห็นเลยว่าเป็นสินค้าชนิดเดียวกันด้วยแม้หนังสือของอธิบดีกรมศุลกากรที่มีไปยังจำเลยที่ 2 ตามเอกสารหมาย จ.21 ก็ยังไม่ยืนยันว่าเป็นสินค้าชนิดเดียวกัน โดยหนังสือดังกล่าวระบุเพียงว่าผู้นำเข้าทั้งรายที่ขออุทธรณ์ราคามาและที่นำมาเป็นเกณฑ์ประเมินอากรนั้นต่างก็ซื้อจากผู้ขายรายเดียวกัน ขนาดบรรจุเท่ากัน ปริมาณของที่นำเข้าใกล้เคียงกันและนำเข้าในวันเดียวกันจึงมีมติให้ประเมินราคาเท่ากันในราคา ซี.ไอ.เอฟ. ตันละ 6,310เหรียญสหรัฐอเมริกา อนึ่ง บัญชีราคาสินค้าของบริษัทจีล มูซานจำกัด สำหรับสินค้าที่จำเลยที่ 1 สั่งเข้ามานั้นมีลักษณะเหมือนกับบัญชีราคาสินค้าเอกสารหมาย จ.20 ของบริษัทเดียวกันที่โจทก์อาศัยเป็นเกณฑ์ประเมินภาษีอากรจากจำเลยแต่กลับระบุชื่อสินค้าต่างกันกล่าวคือตามบัญชีราคาสินค้าที่จำเลยที่ 1 สั่งเข้ามานั้นระบุชื่อแซ็กคารีน ส่วนสินค้าตามบัญชีราคาสินค้าเอกสารหมาย จ.20ระบุชื่อว่า โซเดียม โซลูเบิล แซ็กคารีน ซึ่งน่าจะเป็นแซ็กคารีนต่างชนิดกับที่จำเลยนำเข้ามาเพราะหากเป็นสินค้าชนิดเดียวกันแล้วก็น่าจะระบุชื่อเดียวกันในเมื่อเป็นสินค้าของบริษัทเดียวกันสั่งเข้ามาพร้อมกันและลงเรือลำเดียวกัน จึงฟังไม่ได้ว่าสินค้าที่โจทก์ใช้เป็นเกณฑ์ในการประเมินภาษีอากรสำหรับสินค้าของจำเลยนั้นเป็นสินค้าชนิดเดียวกับสินค้าของจำเลย ที่ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่าโจทก์เรียกเก็บภาษีอากรจากจำเลยทั้งสองโดยมิชอบเพราะราคาแซ็กคารีนที่ผู้อื่นนำเข้าไม่ใช่ราคาอันแท้จริงในท้องตลาดนั้นศาลฎีกาเห็นพ้องด้วย ฎีกาโจทก์ฟังไม่ขึ้น"พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 184/2531กรมศุลกากรโจทก์ห้างหุ้นส่วนจำกัด ศรีอิสรา กับพวกจำเลย พ.ร.บ.ศุลกากร พ.ศ.2469 ม. 2ในการพิจารณาหาราคาอันแท้จริงในท้องตลาดหรือราคาสินค้านั้นราคาสิ่งของที่นำมาเทียบเคียงกันได้นอกจากจะต้องเป็นประเภทเดียวกันแล้วยังจะต้องเป็นชนิดเดียวกันอีกด้วย แซ็กคารินที่ผู้อื่นนำเข้าและโจทก์ถือเอาราคาเป็นราคาแท้จริงในท้องตลาดนั้น แม้จะเป็นสินค้าที่สั่งซื้อจากบริษัทเดียวกับที่จำเลยสั่งซื้อและนำเข้าแต่ชื่อต่างกันโดยสินค้าที่จำเลยนำเข้าระบุชื่อว่าแซ็กคารินส่วนสินค้าที่ผู้อื่นนำเข้าระบุชื่อว่าโซเดียมโซลูเบิลแซ็กคารินขนาด (MESHSIZE) ของสินค้า 2 รายนี้ก็ต่างกัน ดังนี้ ฟังไม่ได้ว่าสินค้าที่โจทก์ใช้เป็นเกณฑ์ในการประเมินภาษีอากรเป็นสินค้าชนิดเดียวกับสินค้าของจำเลย ราคาแซ็กคารินที่ผู้อื่นนำเข้าจึงไม่ใช่ราคาอันแท้จริงในท้องตลาดของแซ็กคารินที่จำเลยนำเข้าศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยทั้งสองร่วมกันชำระภาษีอากรและเงินเพิ่มรวม 45,818.45 บาทพร้อมดอกเบี้ยอัตราร้อยละ 7.5 ต่อปีนับแต่วันฟ้องแก่โจทก์ ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้ยกฟ้อง โจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "พระราชบัญญัติศุลกากร พุทธศักราช 2469มาตรา 2 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติศุลกากร (ฉบับที่ 9)พุทธศักราช 2482 มาตรา 3 บัญญัติว่า "ราคาอันแท้จริงในท้องตลาด"หรือ "ราคา" แห่งของอย่างใดนั้น หมายความว่า ราคาขายส่งเงินสด(ในส่วนของขาเข้าไม่รวมค่าอากร) ซึ่งจะพึงขายของประเภทและชนิดเดียวกันได้โดยไม่ขาดทุน ณ เวลาและที่ที่นำของเข้าหรือส่งของออกแล้วแต่กรณีโดยไม่หักทอนหรือลดหย่อนราคาอย่างใด จึงเห็นได้ว่าในการพิจารณาราคาอันแท้จริงในท้องตลาดหรือราคาของสินค้านั้นราคาของสิ่งของที่นำมาเทียบกันได้นั้นนอกจากจะต้องเป็นประเภทเดียวกันแล้วยังจะต้องเป็นชนิดเดียวกันอีกด้วย ปรากฏข้อเท็จจริงตามเอกสารที่โจทก์ส่งอ้างคือ สำเนาภาพถ่ายบัญชีราคาสินค้าตามสารบาญอันดับที่ 20 แผ่นที่ 3 และที่ 4 (แผ่นที่ 4 เป็นคำแปล)ว่า สินค้าของจำเลยที่ 1 รายนี้ สั่งซื้อจากบริษัท จีล มูซานจำกัด แห่งประเทศเกาหลีใต้ บรรทุกโดยเรือดองบี เรือออกวันที่หรือประมาณ 22 ตุลาคม ค.ศ. 1979 รายละเอียดของสินค้าคือ แซ็กคารีนขนาด 8-12 และขนาด 3.5 เมช (MESH SIZE) ราคา ซี.ไอ.เอฟ.ตันละ 6,007.50 เหรียญสหรัฐอเมริกา ส่วนแซ็กคารีนที่ผู้อื่นนำเข้าและโจทก์ถือเอาราคาเป็นราคาอันแท้จริงในท้องตลาด นั้นปรากฏตามบัญชีราคาสินค้าเอกสารหมาย จ.20 พร้อมคำแปลว่า เป็นสินค้าที่สั่งซื้อจากบริษัทเดียวกัน บรรทุกโดยเรือลำเดียวกัน แต่ระบุชื่อสินค้าว่าโซเดียม โซลูเบิล แซ็กคารีน 8-12 เมช ราคาตันละ6,110 เหรียญสหรัฐอเมริกา และโซเดียม โซลูเบิล แซ็กคารีน3-4 เมช ราคาตันละ 6,310 เหรียญสหรัฐอเมริกา จะเห็นได้ว่าโซเดียม โซลูเบิล แซ็กคารีน ขนาด 3-5 เมช ราคาต่างกับขนาด8-12 เมช โดยขนาด 3-5 เมช ราคาตันละถึง 6,310 เหรียญสหรัฐอเมริกาซึ่งเป็นราคาที่โจทก์ประเมินเรียกเก็บภาษีจากจำเลยที่ 1 ทั้ง ๆ ที่สินค้าของจำเลยที่ 1 นั้นไม่มีขนาดเดียวกันนี้เลย แต่เป็นขนาด8-12 และ ขนาด 3.5 เมช นอกจากนี้จะเห็นได้ว่า แม้สินค้าที่จำเลยที่ 1 สั่งเข้ามานั้นจะเป็นประเภทเดียวกับสินค้าที่โจทก์นำมาเปรียบเทียบราคาคือเป็นสินค้าประเภทแซ็กคารีนเช่นเดียวกันแต่โจทก์ก็มิได้นำสืบให้เห็นเลยว่าเป็นสินค้าชนิดเดียวกันด้วยแม้หนังสือของอธิบดีกรมศุลกากรที่มีไปยังจำเลยที่ 2 ตามเอกสารหมาย จ.21 ก็ยังไม่ยืนยันว่าเป็นสินค้าชนิดเดียวกัน โดยหนังสือดังกล่าวระบุเพียงว่าผู้นำเข้าทั้งรายที่ขออุทธรณ์ราคามาและที่นำมาเป็นเกณฑ์ประเมินอากรนั้นต่างก็ซื้อจากผู้ขายรายเดียวกัน ขนาดบรรจุเท่ากัน ปริมาณของที่นำเข้าใกล้เคียงกันและนำเข้าในวันเดียวกันจึงมีมติให้ประเมินราคาเท่ากันในราคา ซี.ไอ.เอฟ. ตันละ 6,310เหรียญสหรัฐอเมริกา อนึ่ง บัญชีราคาสินค้าของบริษัทจีล มูซานจำกัด สำหรับสินค้าที่จำเลยที่ 1 สั่งเข้ามานั้นมีลักษณะเหมือนกับบัญชีราคาสินค้าเอกสารหมาย จ.20 ของบริษัทเดียวกันที่โจทก์อาศัยเป็นเกณฑ์ประเมินภาษีอากรจากจำเลยแต่กลับระบุชื่อสินค้าต่างกันกล่าวคือตามบัญชีราคาสินค้าที่จำเลยที่ 1 สั่งเข้ามานั้นระบุชื่อแซ็กคารีน ส่วนสินค้าตามบัญชีราคาสินค้าเอกสารหมาย จ.20ระบุชื่อว่า โซเดียม โซลูเบิล แซ็กคารีน ซึ่งน่าจะเป็นแซ็กคารีนต่างชนิดกับที่จำเลยนำเข้ามาเพราะหากเป็นสินค้าชนิดเดียวกันแล้วก็น่าจะระบุชื่อเดียวกันในเมื่อเป็นสินค้าของบริษัทเดียวกันสั่งเข้ามาพร้อมกันและลงเรือลำเดียวกัน จึงฟังไม่ได้ว่าสินค้าที่โจทก์ใช้เป็นเกณฑ์ในการประเมินภาษีอากรสำหรับสินค้าของจำเลยนั้นเป็นสินค้าชนิดเดียวกับสินค้าของจำเลย ที่ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่าโจทก์เรียกเก็บภาษีอากรจากจำเลยทั้งสองโดยมิชอบเพราะราคาแซ็กคารีนที่ผู้อื่นนำเข้าไม่ใช่ราคาอันแท้จริงในท้องตลาดนั้นศาลฎีกาเห็นพ้องด้วย ฎีกาโจทก์ฟังไม่ขึ้น"พิพากษายืน(ปิ่นทิพย์ สุจริตกุล-วิฑูรย์ ตั้งตรงจิตต์-ประวิทย์ ขัมภรัตน์)แหล่งที่มาเนติบัณฑิตยสภาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยทั้งสองร่วมกันชำระภาษีอากรและเงินเพิ่มรวม 45,818.45 บาทพร้อมดอกเบี้ยอัตราร้อยละ 7.5 ต่อปีนับแต่วันฟ้องแก่โจทก์ ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้ยกฟ้อง โจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "พระราชบัญญัติศุลกากร พุทธศักราช 2469มาตรา 2 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติศุลกากร (ฉบับที่ 9)พุทธศักราช 2482 มาตรา 3 บัญญัติว่า "ราคาอันแท้จริงในท้องตลาด"หรือ "ราคา" แห่งของอย่างใดนั้น หมายความว่า ราคาขายส่งเงินสด(ในส่วนของขาเข้าไม่รวมค่าอากร) ซึ่งจะพึงขายของประเภทและชนิดเดียวกันได้โดยไม่ขาดทุน ณ เวลาและที่ที่นำของเข้าหรือส่งของออกแล้วแต่กรณีโดยไม่หักทอนหรือลดหย่อนราคาอย่างใด จึงเห็นได้ว่าในการพิจารณาราคาอันแท้จริงในท้องตลาดหรือราคาของสินค้านั้นราคาของสิ่งของที่นำมาเทียบกันได้นั้นนอกจากจะต้องเป็นประเภทเดียวกันแล้วยังจะต้องเป็นชนิดเดียวกันอีกด้วย ปรากฏข้อเท็จจริงตามเอกสารที่โจทก์ส่งอ้างคือ สำเนาภาพถ่ายบัญชีราคาสินค้าตามสารบาญอันดับที่ 20 แผ่นที่ 3 และที่ 4 (แผ่นที่ 4 เป็นคำแปล)ว่า สินค้าของจำเลยที่ 1 รายนี้ สั่งซื้อจากบริษัท จีล มูซานจำกัด แห่งประเทศเกาหลีใต้ บรรทุกโดยเรือดองบี เรือออกวันที่หรือประมาณ 22 ตุลาคม ค.ศ. 1979 รายละเอียดของสินค้าคือ แซ็กคารีนขนาด 8-12 และขนาด 3.5 เมช (MESH SIZE) ราคา ซี.ไอ.เอฟ.ตันละ 6,007.50 เหรียญสหรัฐอเมริกา ส่วนแซ็กคารีนที่ผู้อื่นนำเข้าและโจทก์ถือเอาราคาเป็นราคาอันแท้จริงในท้องตลาด นั้นปรากฏตามบัญชีราคาสินค้าเอกสารหมาย จ.20 พร้อมคำแปลว่า เป็นสินค้าที่สั่งซื้อจากบริษัทเดียวกัน บรรทุกโดยเรือลำเดียวกัน แต่ระบุชื่อสินค้าว่าโซเดียม โซลูเบิล แซ็กคารีน 8-12 เมช ราคาตันละ6,110 เหรียญสหรัฐอเมริกา และโซเดียม โซลูเบิล แซ็กคารีน3-4 เมช ราคาตันละ 6,310 เหรียญสหรัฐอเมริกา จะเห็นได้ว่าโซเดียม โซลูเบิล แซ็กคารีน ขนาด 3-5 เมช ราคาต่างกับขนาด8-12 เมช โดยขนาด 3-5 เมช ราคาตันละถึง 6,310 เหรียญสหรัฐอเมริกาซึ่งเป็นราคาที่โจทก์ประเมินเรียกเก็บภาษีจากจำเลยที่ 1 ทั้ง ๆ ที่สินค้าของจำเลยที่ 1 นั้นไม่มีขนาดเดียวกันนี้เลย แต่เป็นขนาด8-12 และ ขนาด 3.5 เมช นอกจากนี้จะเห็นได้ว่า แม้สินค้าที่จำเลยที่ 1 สั่งเข้ามานั้นจะเป็นประเภทเดียวกับสินค้าที่โจทก์นำมาเปรียบเทียบราคาคือเป็นสินค้าประเภทแซ็กคารีนเช่นเดียวกันแต่โจทก์ก็มิได้นำสืบให้เห็นเลยว่าเป็นสินค้าชนิดเดียวกันด้วยแม้หนังสือของอธิบดีกรมศุลกากรที่มีไปยังจำเลยที่ 2 ตามเอกสารหมาย จ.21 ก็ยังไม่ยืนยันว่าเป็นสินค้าชนิดเดียวกัน โดยหนังสือดังกล่าวระบุเพียงว่าผู้นำเข้าทั้งรายที่ขออุทธรณ์ราคามาและที่นำมาเป็นเกณฑ์ประเมินอากรนั้นต่างก็ซื้อจากผู้ขายรายเดียวกัน ขนาดบรรจุเท่ากัน ปริมาณของที่นำเข้าใกล้เคียงกันและนำเข้าในวันเดียวกันจึงมีมติให้ประเมินราคาเท่ากันในราคา ซี.ไอ.เอฟ. ตันละ 6,310เหรียญสหรัฐอเมริกา อนึ่ง บัญชีราคาสินค้าของบริษัทจีล มูซานจำกัด สำหรับสินค้าที่จำเลยที่ 1 สั่งเข้ามานั้นมีลักษณะเหมือนกับบัญชีราคาสินค้าเอกสารหมาย จ.20 ของบริษัทเดียวกันที่โจทก์อาศัยเป็นเกณฑ์ประเมินภาษีอากรจากจำเลยแต่กลับระบุชื่อสินค้าต่างกันกล่าวคือตามบัญชีราคาสินค้าที่จำเลยที่ 1 สั่งเข้ามานั้นระบุชื่อแซ็กคารีน ส่วนสินค้าตามบัญชีราคาสินค้าเอกสารหมาย จ.20ระบุชื่อว่า โซเดียม โซลูเบิล แซ็กคารีน ซึ่งน่าจะเป็นแซ็กคารีนต่างชนิดกับที่จำเลยนำเข้ามาเพราะหากเป็นสินค้าชนิดเดียวกันแล้วก็น่าจะระบุชื่อเดียวกันในเมื่อเป็นสินค้าของบริษัทเดียวกันสั่งเข้ามาพร้อมกันและลงเรือลำเดียวกัน จึงฟังไม่ได้ว่าสินค้าที่โจทก์ใช้เป็นเกณฑ์ในการประเมินภาษีอากรสำหรับสินค้าของจำเลยนั้นเป็นสินค้าชนิดเดียวกับสินค้าของจำเลย ที่ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่าโจทก์เรียกเก็บภาษีอากรจากจำเลยทั้งสองโดยมิชอบเพราะราคาแซ็กคารีนที่ผู้อื่นนำเข้าไม่ใช่ราคาอันแท้จริงในท้องตลาดนั้นศาลฎีกาเห็นพ้องด้วย ฎีกาโจทก์ฟังไม่ขึ้น"พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 184/2531กรมศุลกากรโจทก์ห้างหุ้นส่วนจำกัด ศรีอิสรา กับพวกจำเลย พ.ร.บ.ศุลกากร พ.ศ.2469 ม. 2ในการพิจารณาหาราคาอันแท้จริงในท้องตลาดหรือราคาสินค้านั้นราคาสิ่งของที่นำมาเทียบเคียงกันได้นอกจากจะต้องเป็นประเภทเดียวกันแล้วยังจะต้องเป็นชนิดเดียวกันอีกด้วย แซ็กคารินที่ผู้อื่นนำเข้าและโจทก์ถือเอาราคาเป็นราคาแท้จริงในท้องตลาดนั้น แม้จะเป็นสินค้าที่สั่งซื้อจากบริษัทเดียวกับที่จำเลยสั่งซื้อและนำเข้าแต่ชื่อต่างกันโดยสินค้าที่จำเลยนำเข้าระบุชื่อว่าแซ็กคารินส่วนสินค้าที่ผู้อื่นนำเข้าระบุชื่อว่าโซเดียมโซลูเบิลแซ็กคารินขนาด (MESHSIZE) ของสินค้า 2 รายนี้ก็ต่างกัน ดังนี้ ฟังไม่ได้ว่าสินค้าที่โจทก์ใช้เป็นเกณฑ์ในการประเมินภาษีอากรเป็นสินค้าชนิดเดียวกับสินค้าของจำเลย ราคาแซ็กคารินที่ผู้อื่นนำเข้าจึงไม่ใช่ราคาอันแท้จริงในท้องตลาดของแซ็กคารินที่จำเลยนำเข้าศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยทั้งสองร่วมกันชำระภาษีอากรและเงินเพิ่มรวม 45,818.45 บาทพร้อมดอกเบี้ยอัตราร้อยละ 7.5 ต่อปีนับแต่วันฟ้องแก่โจทก์ ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้ยกฟ้อง โจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "พระราชบัญญัติศุลกากร พุทธศักราช 2469มาตรา 2 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติศุลกากร (ฉบับที่ 9)พุทธศักราช 2482 มาตรา 3 บัญญัติว่า "ราคาอันแท้จริงในท้องตลาด"หรือ "ราคา" แห่งของอย่างใดนั้น หมายความว่า ราคาขายส่งเงินสด(ในส่วนของขาเข้าไม่รวมค่าอากร) ซึ่งจะพึงขายของประเภทและชนิดเดียวกันได้โดยไม่ขาดทุน ณ เวลาและที่ที่นำของเข้าหรือส่งของออกแล้วแต่กรณีโดยไม่หักทอนหรือลดหย่อนราคาอย่างใด จึงเห็นได้ว่าในการพิจารณาราคาอันแท้จริงในท้องตลาดหรือราคาของสินค้านั้นราคาของสิ่งของที่นำมาเทียบกันได้นั้นนอกจากจะต้องเป็นประเภทเดียวกันแล้วยังจะต้องเป็นชนิดเดียวกันอีกด้วย ปรากฏข้อเท็จจริงตามเอกสารที่โจทก์ส่งอ้างคือ สำเนาภาพถ่ายบัญชีราคาสินค้าตามสารบาญอันดับที่ 20 แผ่นที่ 3 และที่ 4 (แผ่นที่ 4 เป็นคำแปล)ว่า สินค้าของจำเลยที่ 1 รายนี้ สั่งซื้อจากบริษัท จีล มูซานจำกัด แห่งประเทศเกาหลีใต้ บรรทุกโดยเรือดองบี เรือออกวันที่หรือประมาณ 22 ตุลาคม ค.ศ. 1979 รายละเอียดของสินค้าคือ แซ็กคารีนขนาด 8-12 และขนาด 3.5 เมช (MESH SIZE) ราคา ซี.ไอ.เอฟ.ตันละ 6,007.50 เหรียญสหรัฐอเมริกา ส่วนแซ็กคารีนที่ผู้อื่นนำเข้าและโจทก์ถือเอาราคาเป็นราคาอันแท้จริงในท้องตลาด นั้นปรากฏตามบัญชีราคาสินค้าเอกสารหมาย จ.20 พร้อมคำแปลว่า เป็นสินค้าที่สั่งซื้อจากบริษัทเดียวกัน บรรทุกโดยเรือลำเดียวกัน แต่ระบุชื่อสินค้าว่าโซเดียม โซลูเบิล แซ็กคารีน 8-12 เมช ราคาตันละ6,110 เหรียญสหรัฐอเมริกา และโซเดียม โซลูเบิล แซ็กคารีน3-4 เมช ราคาตันละ 6,310 เหรียญสหรัฐอเมริกา จะเห็นได้ว่าโซเดียม โซลูเบิล แซ็กคารีน ขนาด 3-5 เมช ราคาต่างกับขนาด8-12 เมช โดยขนาด 3-5 เมช ราคาตันละถึง 6,310 เหรียญสหรัฐอเมริกาซึ่งเป็นราคาที่โจทก์ประเมินเรียกเก็บภาษีจากจำเลยที่ 1 ทั้ง ๆ ที่สินค้าของจำเลยที่ 1 นั้นไม่มีขนาดเดียวกันนี้เลย แต่เป็นขนาด8-12 และ ขนาด 3.5 เมช นอกจากนี้จะเห็นได้ว่า แม้สินค้าที่จำเลยที่ 1 สั่งเข้ามานั้นจะเป็นประเภทเดียวกับสินค้าที่โจทก์นำมาเปรียบเทียบราคาคือเป็นสินค้าประเภทแซ็กคารีนเช่นเดียวกันแต่โจทก์ก็มิได้นำสืบให้เห็นเลยว่าเป็นสินค้าชนิดเดียวกันด้วยแม้หนังสือของอธิบดีกรมศุลกากรที่มีไปยังจำเลยที่ 2 ตามเอกสารหมาย จ.21 ก็ยังไม่ยืนยันว่าเป็นสินค้าชนิดเดียวกัน โดยหนังสือดังกล่าวระบุเพียงว่าผู้นำเข้าทั้งรายที่ขออุทธรณ์ราคามาและที่นำมาเป็นเกณฑ์ประเมินอากรนั้นต่างก็ซื้อจากผู้ขายรายเดียวกัน ขนาดบรรจุเท่ากัน ปริมาณของที่นำเข้าใกล้เคียงกันและนำเข้าในวันเดียวกันจึงมีมติให้ประเมินราคาเท่ากันในราคา ซี.ไอ.เอฟ. ตันละ 6,310เหรียญสหรัฐอเมริกา อนึ่ง บัญชีราคาสินค้าของบริษัทจีล มูซานจำกัด สำหรับสินค้าที่จำเลยที่ 1 สั่งเข้ามานั้นมีลักษณะเหมือนกับบัญชีราคาสินค้าเอกสารหมาย จ.20 ของบริษัทเดียวกันที่โจทก์อาศัยเป็นเกณฑ์ประเมินภาษีอากรจากจำเลยแต่กลับระบุชื่อสินค้าต่างกันกล่าวคือตามบัญชีราคาสินค้าที่จำเลยที่ 1 สั่งเข้ามานั้นระบุชื่อแซ็กคารีน ส่วนสินค้าตามบัญชีราคาสินค้าเอกสารหมาย จ.20ระบุชื่อว่า โซเดียม โซลูเบิล แซ็กคารีน ซึ่งน่าจะเป็นแซ็กคารีนต่างชนิดกับที่จำเลยนำเข้ามาเพราะหากเป็นสินค้าชนิดเดียวกันแล้วก็น่าจะระบุชื่อเดียวกันในเมื่อเป็นสินค้าของบริษัทเดียวกันสั่งเข้ามาพร้อมกันและลงเรือลำเดียวกัน จึงฟังไม่ได้ว่าสินค้าที่โจทก์ใช้เป็นเกณฑ์ในการประเมินภาษีอากรสำหรับสินค้าของจำเลยนั้นเป็นสินค้าชนิดเดียวกับสินค้าของจำเลย ที่ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่าโจทก์เรียกเก็บภาษีอากรจากจำเลยทั้งสองโดยมิชอบเพราะราคาแซ็กคารีนที่ผู้อื่นนำเข้าไม่ใช่ราคาอันแท้จริงในท้องตลาดนั้นศาลฎีกาเห็นพ้องด้วย ฎีกาโจทก์ฟังไม่ขึ้น"พิพากษายืน(ปิ่นทิพย์ สุจริตกุล-วิฑูรย์ ตั้งตรงจิตต์-ประวิทย์ ขัมภรัตน์)แหล่งที่มาเนติบัณฑิตยสภาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ