คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 60254หลักกฎหมาย: ความว่า จำเลยที่ 1 ที่ 2 ฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งว่า ฎีกาของจำเลยแม้จะเป็นข้อกฎหมายก็ไร้สาระ ไม่รับฎีกา ส่วนข้อเท็จจริงที่จำเลยยกขึ้นมาในฎีกานั้น ก็เป็นข้อเท็จจริงที่ไม่ได้ว่ากล่าวมาแต่ศาลชั้นต้น จึงไม่รับฎีกาจำเลยที่ 1 ที่ 2 เห็นว่า คำสั่งของศาลชั้นต้นดังกล่าวเป็นคำสั่งที่ไม่ชอบด้วยกฎหมายเพราะขัดต่อพระราชบัญญัติล้มละลายฯมาตรา 14 ที่กำหนดหลักเกณฑ์อันเป็นสาระที่ศาลจะต้องพิจารณาเอาความจริงเกี่ยวกับหนี้ที่โจทก์นำมาฟ้องว่าเป็นหนี้กันจริงตามกฎหมายหรือไม่ ข้ออุทธรณ์และข้อฎีกาของจำเลยทั้งสอง ในข้อเท็จจริงที่ว่าโจทก์มิได้ซื้อหุ้นให้แก่จำเลยจริงตามฟ้อง และข้อกฎหมายที่ว่า ไม่มีสัญญาซื้อขายเสร็จเด็ดขาดระหว่างโจทก์จำเลยเกิดขึ้นตามกฎหมายจริงอันจะทำให้มีหนี้มาฟ้องร้องบังคับกันในคดีล้มละลายนี้ได้ จึงไม่ใช่การฎีกาข้อเท็จจริงและข้อกฎหมายอันไร้สาระหรือมิได้ว่ากันมาแต่ต้นแต่ประการใด โปรดมีคำสั่งให้เพิกถอนคำสั่งไม่รับฎีกาของศาลชั้นต้นและรับฎีกาของจำเลยทั้งสองไว้พิจารณาต่อไปหมายเหตุ โจทก์แถลงคัดค้าน (อันดับ 127)โจทก์ฟ้องขอให้พิพากษาให้จำเลยทั้งสองตกเป็นบุคคลล้มละลายและมีคำสั่งพิทักษ์ทรัพย์จำเลยทั้งสองเด็ดขาด เพื่อจัดการรวบรวมทรัพย์สินของจำเลยทั้งสองมาชำระหนี้แก่เจ้าหนี้ทั้งหลายต่อไปศาลชั้นต้นพิจารณาแล้ว มีคำสั่งพิทักษ์ทรัพย์จำเลยทั้งสองเด็ดขาดตามพระราชบัญญัติล้มละลาย พ.ศ. 2483 มาตรา 14 ฯลฯศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยที่ 1 ที่ 2 ฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับฎีกาดังกล่าว(อันดับ 124)จำเลยที่ 1 ที่ 2 จึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 125)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว ฎีกาของจำเลยที่ 1 และที่ 2 ชอบด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 249 จึงให้รับฎีกาของจำเลยที่ 1 และที่ 2 ให้ศาลชั้นต้นดำเนินการต่อไป ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 1015/2529บริษัทเงินทุนหลักทรัพย์ธนไทย จำกัดโจทก์นางสาววรรณี กาญจน์คีรวัฒนา กับพวกจำเลยนางสาววรรณี กาญจน์คีรวัฒนา ที่ 1ผู้ยื่นคำร้องนายอุดม ยังทวีศักดิ์ ที่ 2 จำเลยผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.พ. ม. 249ความว่า จำเลยที่ 1 ที่ 2 ฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งว่า ฎีกาของจำเลยแม้จะเป็นข้อกฎหมายก็ไร้สาระ ไม่รับฎีกา ส่วนข้อเท็จจริงที่จำเลยยกขึ้นมาในฎีกานั้น ก็เป็นข้อเท็จจริงที่ไม่ได้ว่ากล่าวมาแต่ศาลชั้นต้น จึงไม่รับฎีกาจำเลยที่ 1 ที่ 2 เห็นว่า คำสั่งของศาลชั้นต้นดังกล่าวเป็นคำสั่งที่ไม่ชอบด้วยกฎหมายเพราะขัดต่อพระราชบัญญัติล้มละลายฯมาตรา 14 ที่กำหนดหลักเกณฑ์อันเป็นสาระที่ศาลจะต้องพิจารณาเอาความจริงเกี่ยวกับหนี้ที่โจทก์นำมาฟ้องว่าเป็นหนี้กันจริงตามกฎหมายหรือไม่ ข้ออุทธรณ์และข้อฎีกาของจำเลยทั้งสอง ในข้อเท็จจริงที่ว่าโจทก์มิได้ซื้อหุ้นให้แก่จำเลยจริงตามฟ้อง และข้อกฎหมายที่ว่า ไม่มีสัญญาซื้อขายเสร็จเด็ดขาดระหว่างโจทก์จำเลยเกิดขึ้นตามกฎหมายจริงอันจะทำให้มีหนี้มาฟ้องร้องบังคับกันในคดีล้มละลายนี้ได้ จึงไม่ใช่การฎีกาข้อเท็จจริงและข้อกฎหมายอันไร้สาระหรือมิได้ว่ากันมาแต่ต้นแต่ประการใด โปรดมีคำสั่งให้เพิกถอนคำสั่งไม่รับฎีกาของศาลชั้นต้นและรับฎีกาของจำเลยทั้งสองไว้พิจารณาต่อไปหมายเหตุ โจทก์แถลงคัดค้าน (อันดับ 127)โจทก์ฟ้องขอให้พิพากษาให้จำเลยทั้งสองตกเป็นบุคคลล้มละลายและมีคำสั่งพิทักษ์ทรัพย์จำเลยทั้งสองเด็ดขาด เพื่อจัดการรวบรวมทรัพย์สินของจำเลยทั้งสองมาชำระหนี้แก่เจ้าหนี้ทั้งหลายต่อไปศาลชั้นต้นพิจารณาแล้ว มีคำสั่งพิทักษ์ทรัพย์จำเลยทั้งสองเด็ดขาดตามพระราชบัญญัติล้มละลาย พ.ศ. 2483 มาตรา 14 ฯลฯศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยที่ 1 ที่ 2 ฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับฎีกาดังกล่าว(อันดับ 124)จำเลยที่ 1 ที่ 2 จึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 125)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว ฎีกาของจำเลยที่ 1 และที่ 2 ชอบด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 249 จึงให้รับฎีกาของจำเลยที่ 1 และที่ 2 ให้ศาลชั้นต้นดำเนินการต่อไป(อาจ ปัญญาดิลก-ดำรง สายเชื้อ-ไพจิตร วิเศษโกสิน)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 1015/2529บริษัทเงินทุนหลักทรัพย์ธนไทย จำกัดโจทก์นางสาววรรณี กาญจน์คีรวัฒนา กับพวกจำเลยนางสาววรรณี กาญจน์คีรวัฒนา ที่ 1ผู้ยื่นคำร้องนายอุดม ยังทวีศักดิ์ ที่ 2 จำเลยผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.พ. ม. 249ความว่า จำเลยที่ 1 ที่ 2 ฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งว่า ฎีกาของจำเลยแม้จะเป็นข้อกฎหมายก็ไร้สาระ ไม่รับฎีกา ส่วนข้อเท็จจริงที่จำเลยยกขึ้นมาในฎีกานั้น ก็เป็นข้อเท็จจริงที่ไม่ได้ว่ากล่าวมาแต่ศาลชั้นต้น จึงไม่รับฎีกาจำเลยที่ 1 ที่ 2 เห็นว่า คำสั่งของศาลชั้นต้นดังกล่าวเป็นคำสั่งที่ไม่ชอบด้วยกฎหมายเพราะขัดต่อพระราชบัญญัติล้มละลายฯมาตรา 14 ที่กำหนดหลักเกณฑ์อันเป็นสาระที่ศาลจะต้องพิจารณาเอาความจริงเกี่ยวกับหนี้ที่โจทก์นำมาฟ้องว่าเป็นหนี้กันจริงตามกฎหมายหรือไม่ ข้ออุทธรณ์และข้อฎีกาของจำเลยทั้งสอง ในข้อเท็จจริงที่ว่าโจทก์มิได้ซื้อหุ้นให้แก่จำเลยจริงตามฟ้อง และข้อกฎหมายที่ว่า ไม่มีสัญญาซื้อขายเสร็จเด็ดขาดระหว่างโจทก์จำเลยเกิดขึ้นตามกฎหมายจริงอันจะทำให้มีหนี้มาฟ้องร้องบังคับกันในคดีล้มละลายนี้ได้ จึงไม่ใช่การฎีกาข้อเท็จจริงและข้อกฎหมายอันไร้สาระหรือมิได้ว่ากันมาแต่ต้นแต่ประการใด โปรดมีคำสั่งให้เพิกถอนคำสั่งไม่รับฎีกาของศาลชั้นต้นและรับฎีกาของจำเลยทั้งสองไว้พิจารณาต่อไปหมายเหตุ โจทก์แถลงคัดค้าน (อันดับ 127)โจทก์ฟ้องขอให้พิพากษาให้จำเลยทั้งสองตกเป็นบุคคลล้มละลายและมีคำสั่งพิทักษ์ทรัพย์จำเลยทั้งสองเด็ดขาด เพื่อจัดการรวบรวมทรัพย์สินของจำเลยทั้งสองมาชำระหนี้แก่เจ้าหนี้ทั้งหลายต่อไปศาลชั้นต้นพิจารณาแล้ว มีคำสั่งพิทักษ์ทรัพย์จำเลยทั้งสองเด็ดขาดตามพระราชบัญญัติล้มละลาย พ.ศ. 2483 มาตรา 14 ฯลฯศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยที่ 1 ที่ 2 ฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับฎีกาดังกล่าว(อันดับ 124)จำเลยที่ 1 ที่ 2 จึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 125)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว ฎีกาของจำเลยที่ 1 และที่ 2 ชอบด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 249 จึงให้รับฎีกาของจำเลยที่ 1 และที่ 2 ให้ศาลชั้นต้นดำเนินการต่อไป(อาจ ปัญญาดิลก-ดำรง สายเชื้อ-ไพจิตร วิเศษโกสิน)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ