คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3043/2528หลักกฎหมาย: ผู้ร้องขอรับชำระหนี้จำนองจากการขายทอดตลาดทรัพย์จำนองโดยอาศัยอำนาจแห่งการจำนองซึ่งผู้ร้องมีบุริมสิทธิในการที่จะได้รับชำระหนี้ก่อนเจ้าหนี้รายอื่นตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 289 หาใช่ร้องขอให้บังคับเหนือทรัพย์จำนองตามมาตรา 287 ไม่ เมื่อผู้ร้องยื่นคำร้องขอเมื่อพ้นกำหนดระยะเวลาที่กฎหมายกำหนดไว้ตามมาตรา 289 วรรคสอง แห่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งศาลชอบที่จะยกคำร้องของผู้ร้องเสีย (อ้างคำพิพากษาฎีกาที่ 684/2513)คดีสืบเนื่องจากศาลฎีกาพิพากษาให้จำเลยชำระหนี้แก่โจทก์ โจทก์นำเจ้าพนักงานบังคับคดียึดทรัพย์สินของจำเลยที่ 4 คือที่ดินโฉนดเลขที่ 941 ตำบลตาลเดี่ยว อำเภอหล่มสัก จังหวัดเพชรบูรณ์ และศาลชั้นต้นได้ขายทอดตลาดไปแล้วผู้ร้องยื่นคำร้องว่า นางประภาเป็นลูกหนี้ตามคำพิพากษาของผู้ร้องผู้ร้องได้ขอให้ศาลออกหมายบังคับคดีแล้ว นางประภาได้จำนองที่ดินแปลงดังกล่าวไว้แก่ผู้ร้อง โจทก์นำยึดเพื่อขายทอดตลาดโดยอ้างว่าเป็นของจำเลยที่ 4 แม้ศาลฎีกาจะพิพากษาว่าจำเลยที่ 4 ขายที่ดินให้นางประภาโดยฉ้อฉล แต่ผู้ร้องเป็นบุคคลภายนอกรับจำนองไว้โดยสุจริต มีค่าตอบแทน จึงอาศัยอำนาจแห่งการจำนองตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 289 ขอรับชำระหนี้จำนองจากการขายทอดตลาดทรัพย์ โดยขอให้จ่ายเงินที่เหลือสุทธิแก่ผู้ร้องโจทก์คัดค้านว่า ศาลฎีกาพิพากษาว่าที่ดินแปลงนี้เป็นของจำเลยที่ 4ผู้ร้องรับจำนองไว้โดยไม่สุจริต สัญญาจำนองไม่สมบูรณ์ผู้ร้องยื่นคำร้องขอรับชำระหนี้ภายหลังจากเอาทรัพย์สินขายทอดตลาดแล้ว ขัดต่อประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 289 วรรคสอง ขอให้ยกคำร้องศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า ผู้ร้องยื่นคำร้องขอภายหลังจากที่ศาลขายทอดตลาดทรัพย์สินไปแล้ว พิพากษาให้ยกคำร้องผู้ร้องอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า ผู้ร้องอาจร้องขอให้บังคับเหนือทรัพย์สินที่จำนองได้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 287 พิพากษายกคำสั่งของศาลชั้นต้นให้ศาลชั้นต้นดำเนินกระบวนพิจารณาต่อไปโจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ตามคำร้องข้อ 5 ของผู้ร้องบรรยายว่า "อาศัยอำนาจแห่งการจำนองซึ่งผู้ร้องมีบุริมสิทธิในการที่จะได้รับชำระหนี้ก่อนเจ้าหนี้รายอื่นตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 289 ผู้ร้องจึงขอรับชำระหนี้จำนองจากการขายทอดตลาดทรัพย์จำนอง" หาใช่ร้องขอให้บังคับเหนือทรัพย์จำนองตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 287 ดังที่ศาลอุทธรณ์ยกขึ้นวินิจฉัยไม่ ข้อเท็จจริงรับฟังได้ว่าศาลชั้นต้นขายทอดตลาดทรัพย์ที่ยึดไปเมื่อวันที่ 17 สิงหาคม 2524 ผู้ร้องยื่นคำร้องเมื่อวันที่ 20 สิงหาคม 2524เป็นกรณีใช้สิทธิตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 289 วรรคสองซึ่งกำหนดให้ผู้ร้องต้องยื่นคำร้องขอก่อนเอาทรัพย์สินนั้นออกขายทอดตลาดจึงเป็นคำร้องขอที่ยื่นพ้นกำหนดระยะเวลาที่กฎหมายกำหนดไว้ ชอบที่จะยกคำร้องของผู้ร้องเสีย ดังนัยคำพิพากษาฎีกาที่ 684/2513พิพากษากลับ ให้ยกคำร้องของผู้ร้อง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3043/2528สหกรณ์การเกษตรพืชผลหล่มสัก จำกัดโจทก์นายสัญชัย ไฉนงุ้น กับพวกจำเลยธนาคารกรุงเทพ จำกัดผู้ร้อง ป.วิ.พ. ม. 287, ม. 289ผู้ร้องขอรับชำระหนี้จำนองจากการขายทอดตลาดทรัพย์จำนองโดยอาศัยอำนาจแห่งการจำนองซึ่งผู้ร้องมีบุริมสิทธิในการที่จะได้รับชำระหนี้ก่อนเจ้าหนี้รายอื่นตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 289 หาใช่ร้องขอให้บังคับเหนือทรัพย์จำนองตามมาตรา 287 ไม่ เมื่อผู้ร้องยื่นคำร้องขอเมื่อพ้นกำหนดระยะเวลาที่กฎหมายกำหนดไว้ตามมาตรา 289 วรรคสอง แห่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งศาลชอบที่จะยกคำร้องของผู้ร้องเสีย (อ้างคำพิพากษาฎีกาที่ 684/2513)คดีสืบเนื่องจากศาลฎีกาพิพากษาให้จำเลยชำระหนี้แก่โจทก์ โจทก์นำเจ้าพนักงานบังคับคดียึดทรัพย์สินของจำเลยที่ 4 คือที่ดินโฉนดเลขที่ 941 ตำบลตาลเดี่ยว อำเภอหล่มสัก จังหวัดเพชรบูรณ์ และศาลชั้นต้นได้ขายทอดตลาดไปแล้วผู้ร้องยื่นคำร้องว่า นางประภาเป็นลูกหนี้ตามคำพิพากษาของผู้ร้องผู้ร้องได้ขอให้ศาลออกหมายบังคับคดีแล้ว นางประภาได้จำนองที่ดินแปลงดังกล่าวไว้แก่ผู้ร้อง โจทก์นำยึดเพื่อขายทอดตลาดโดยอ้างว่าเป็นของจำเลยที่ 4 แม้ศาลฎีกาจะพิพากษาว่าจำเลยที่ 4 ขายที่ดินให้นางประภาโดยฉ้อฉล แต่ผู้ร้องเป็นบุคคลภายนอกรับจำนองไว้โดยสุจริต มีค่าตอบแทน จึงอาศัยอำนาจแห่งการจำนองตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 289 ขอรับชำระหนี้จำนองจากการขายทอดตลาดทรัพย์ โดยขอให้จ่ายเงินที่เหลือสุทธิแก่ผู้ร้องโจทก์คัดค้านว่า ศาลฎีกาพิพากษาว่าที่ดินแปลงนี้เป็นของจำเลยที่ 4ผู้ร้องรับจำนองไว้โดยไม่สุจริต สัญญาจำนองไม่สมบูรณ์ผู้ร้องยื่นคำร้องขอรับชำระหนี้ภายหลังจากเอาทรัพย์สินขายทอดตลาดแล้ว ขัดต่อประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 289 วรรคสอง ขอให้ยกคำร้องศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า ผู้ร้องยื่นคำร้องขอภายหลังจากที่ศาลขายทอดตลาดทรัพย์สินไปแล้ว พิพากษาให้ยกคำร้องผู้ร้องอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า ผู้ร้องอาจร้องขอให้บังคับเหนือทรัพย์สินที่จำนองได้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 287 พิพากษายกคำสั่งของศาลชั้นต้นให้ศาลชั้นต้นดำเนินกระบวนพิจารณาต่อไปโจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ตามคำร้องข้อ 5 ของผู้ร้องบรรยายว่า "อาศัยอำนาจแห่งการจำนองซึ่งผู้ร้องมีบุริมสิทธิในการที่จะได้รับชำระหนี้ก่อนเจ้าหนี้รายอื่นตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 289 ผู้ร้องจึงขอรับชำระหนี้จำนองจากการขายทอดตลาดทรัพย์จำนอง" หาใช่ร้องขอให้บังคับเหนือทรัพย์จำนองตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 287 ดังที่ศาลอุทธรณ์ยกขึ้นวินิจฉัยไม่ ข้อเท็จจริงรับฟังได้ว่าศาลชั้นต้นขายทอดตลาดทรัพย์ที่ยึดไปเมื่อวันที่ 17 สิงหาคม 2524 ผู้ร้องยื่นคำร้องเมื่อวันที่ 20 สิงหาคม 2524เป็นกรณีใช้สิทธิตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 289 วรรคสองซึ่งกำหนดให้ผู้ร้องต้องยื่นคำร้องขอก่อนเอาทรัพย์สินนั้นออกขายทอดตลาดจึงเป็นคำร้องขอที่ยื่นพ้นกำหนดระยะเวลาที่กฎหมายกำหนดไว้ ชอบที่จะยกคำร้องของผู้ร้องเสีย ดังนัยคำพิพากษาฎีกาที่ 684/2513พิพากษากลับ ให้ยกคำร้องของผู้ร้อง(พจน์ บุญเลี้ยง-เสนอ ศรนิยม-ชวลิต นราลัย)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: คดีสืบเนื่องจากศาลฎีกาพิพากษาให้จำเลยชำระหนี้แก่โจทก์ โจทก์นำเจ้าพนักงานบังคับคดียึดทรัพย์สินของจำเลยที่ 4 คือที่ดินโฉนดเลขที่ 941 ตำบลตาลเดี่ยว อำเภอหล่มสัก จังหวัดเพชรบูรณ์ และศาลชั้นต้นได้ขายทอดตลาดไปแล้วผู้ร้องยื่นคำร้องว่า นางประภาเป็นลูกหนี้ตามคำพิพากษาของผู้ร้องผู้ร้องได้ขอให้ศาลออกหมายบังคับคดีแล้ว นางประภาได้จำนองที่ดินแปลงดังกล่าวไว้แก่ผู้ร้อง โจทก์นำยึดเพื่อขายทอดตลาดโดยอ้างว่าเป็นของจำเลยที่ 4 แม้ศาลฎีกาจะพิพากษาว่าจำเลยที่ 4 ขายที่ดินให้นางประภาโดยฉ้อฉล แต่ผู้ร้องเป็นบุคคลภายนอกรับจำนองไว้โดยสุจริต มีค่าตอบแทน จึงอาศัยอำนาจแห่งการจำนองตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 289 ขอรับชำระหนี้จำนองจากการขายทอดตลาดทรัพย์ โดยขอให้จ่ายเงินที่เหลือสุทธิแก่ผู้ร้องโจทก์คัดค้านว่า ศาลฎีกาพิพากษาว่าที่ดินแปลงนี้เป็นของจำเลยที่ 4ผู้ร้องรับจำนองไว้โดยไม่สุจริต สัญญาจำนองไม่สมบูรณ์ผู้ร้องยื่นคำร้องขอรับชำระหนี้ภายหลังจากเอาทรัพย์สินขายทอดตลาดแล้ว ขัดต่อประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 289 วรรคสอง ขอให้ยกคำร้องศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า ผู้ร้องยื่นคำร้องขอภายหลังจากที่ศาลขายทอดตลาดทรัพย์สินไปแล้ว พิพากษาให้ยกคำร้องผู้ร้องอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า ผู้ร้องอาจร้องขอให้บังคับเหนือทรัพย์สินที่จำนองได้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 287 พิพากษายกคำสั่งของศาลชั้นต้นให้ศาลชั้นต้นดำเนินกระบวนพิจารณาต่อไปโจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ตามคำร้องข้อ 5 ของผู้ร้องบรรยายว่า "อาศัยอำนาจแห่งการจำนองซึ่งผู้ร้องมีบุริมสิทธิในการที่จะได้รับชำระหนี้ก่อนเจ้าหนี้รายอื่นตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 289 ผู้ร้องจึงขอรับชำระหนี้จำนองจากการขายทอดตลาดทรัพย์จำนอง" หาใช่ร้องขอให้บังคับเหนือทรัพย์จำนองตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 287 ดังที่ศาลอุทธรณ์ยกขึ้นวินิจฉัยไม่ ข้อเท็จจริงรับฟังได้ว่าศาลชั้นต้นขายทอดตลาดทรัพย์ที่ยึดไปเมื่อวันที่ 17 สิงหาคม 2524 ผู้ร้องยื่นคำร้องเมื่อวันที่ 20 สิงหาคม 2524เป็นกรณีใช้สิทธิตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 289 วรรคสองซึ่งกำหนดให้ผู้ร้องต้องยื่นคำร้องขอก่อนเอาทรัพย์สินนั้นออกขายทอดตลาดจึงเป็นคำร้องขอที่ยื่นพ้นกำหนดระยะเวลาที่กฎหมายกำหนดไว้ ชอบที่จะยกคำร้องของผู้ร้องเสีย ดังนัยคำพิพากษาฎีกาที่ 684/2513พิพากษากลับ ให้ยกคำร้องของผู้ร้อง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3043/2528สหกรณ์การเกษตรพืชผลหล่มสัก จำกัดโจทก์นายสัญชัย ไฉนงุ้น กับพวกจำเลยธนาคารกรุงเทพ จำกัดผู้ร้อง ป.วิ.พ. ม. 287, ม. 289ผู้ร้องขอรับชำระหนี้จำนองจากการขายทอดตลาดทรัพย์จำนองโดยอาศัยอำนาจแห่งการจำนองซึ่งผู้ร้องมีบุริมสิทธิในการที่จะได้รับชำระหนี้ก่อนเจ้าหนี้รายอื่นตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 289 หาใช่ร้องขอให้บังคับเหนือทรัพย์จำนองตามมาตรา 287 ไม่ เมื่อผู้ร้องยื่นคำร้องขอเมื่อพ้นกำหนดระยะเวลาที่กฎหมายกำหนดไว้ตามมาตรา 289 วรรคสอง แห่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งศาลชอบที่จะยกคำร้องของผู้ร้องเสีย (อ้างคำพิพากษาฎีกาที่ 684/2513)คดีสืบเนื่องจากศาลฎีกาพิพากษาให้จำเลยชำระหนี้แก่โจทก์ โจทก์นำเจ้าพนักงานบังคับคดียึดทรัพย์สินของจำเลยที่ 4 คือที่ดินโฉนดเลขที่ 941 ตำบลตาลเดี่ยว อำเภอหล่มสัก จังหวัดเพชรบูรณ์ และศาลชั้นต้นได้ขายทอดตลาดไปแล้วผู้ร้องยื่นคำร้องว่า นางประภาเป็นลูกหนี้ตามคำพิพากษาของผู้ร้องผู้ร้องได้ขอให้ศาลออกหมายบังคับคดีแล้ว นางประภาได้จำนองที่ดินแปลงดังกล่าวไว้แก่ผู้ร้อง โจทก์นำยึดเพื่อขายทอดตลาดโดยอ้างว่าเป็นของจำเลยที่ 4 แม้ศาลฎีกาจะพิพากษาว่าจำเลยที่ 4 ขายที่ดินให้นางประภาโดยฉ้อฉล แต่ผู้ร้องเป็นบุคคลภายนอกรับจำนองไว้โดยสุจริต มีค่าตอบแทน จึงอาศัยอำนาจแห่งการจำนองตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 289 ขอรับชำระหนี้จำนองจากการขายทอดตลาดทรัพย์ โดยขอให้จ่ายเงินที่เหลือสุทธิแก่ผู้ร้องโจทก์คัดค้านว่า ศาลฎีกาพิพากษาว่าที่ดินแปลงนี้เป็นของจำเลยที่ 4ผู้ร้องรับจำนองไว้โดยไม่สุจริต สัญญาจำนองไม่สมบูรณ์ผู้ร้องยื่นคำร้องขอรับชำระหนี้ภายหลังจากเอาทรัพย์สินขายทอดตลาดแล้ว ขัดต่อประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 289 วรรคสอง ขอให้ยกคำร้องศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า ผู้ร้องยื่นคำร้องขอภายหลังจากที่ศาลขายทอดตลาดทรัพย์สินไปแล้ว พิพากษาให้ยกคำร้องผู้ร้องอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า ผู้ร้องอาจร้องขอให้บังคับเหนือทรัพย์สินที่จำนองได้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 287 พิพากษายกคำสั่งของศาลชั้นต้นให้ศาลชั้นต้นดำเนินกระบวนพิจารณาต่อไปโจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ตามคำร้องข้อ 5 ของผู้ร้องบรรยายว่า "อาศัยอำนาจแห่งการจำนองซึ่งผู้ร้องมีบุริมสิทธิในการที่จะได้รับชำระหนี้ก่อนเจ้าหนี้รายอื่นตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 289 ผู้ร้องจึงขอรับชำระหนี้จำนองจากการขายทอดตลาดทรัพย์จำนอง" หาใช่ร้องขอให้บังคับเหนือทรัพย์จำนองตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 287 ดังที่ศาลอุทธรณ์ยกขึ้นวินิจฉัยไม่ ข้อเท็จจริงรับฟังได้ว่าศาลชั้นต้นขายทอดตลาดทรัพย์ที่ยึดไปเมื่อวันที่ 17 สิงหาคม 2524 ผู้ร้องยื่นคำร้องเมื่อวันที่ 20 สิงหาคม 2524เป็นกรณีใช้สิทธิตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 289 วรรคสองซึ่งกำหนดให้ผู้ร้องต้องยื่นคำร้องขอก่อนเอาทรัพย์สินนั้นออกขายทอดตลาดจึงเป็นคำร้องขอที่ยื่นพ้นกำหนดระยะเวลาที่กฎหมายกำหนดไว้ ชอบที่จะยกคำร้องของผู้ร้องเสีย ดังนัยคำพิพากษาฎีกาที่ 684/2513พิพากษากลับ ให้ยกคำร้องของผู้ร้อง(พจน์ บุญเลี้ยง-เสนอ ศรนิยม-ชวลิต นราลัย)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ