phoneee/thai-legal-corpus huggingface dataset:
ประกาศกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ประกาศกระทรวงเกษตรและสหกรณ์เรื่องกำหนดมาตรฐานสินค้าเกษตร :เกษตรอินทรีย์เล่ม ๓ : อาหารสัตว์น้ำอินทรีย์ตามพระราชบัญญัติมาตรฐานสินค้าเกษตรพ.ศ. ๒๕๕๑[๑] ด้วยคณะกรรมการมาตรฐานสินค้าเกษตรเห็นสมควรกำหนดมาตรฐานสินค้าเกษตร เรื่อง เกษตรอินทรีย์ เล่ม ๓ : อาหารสัตว์น้ำอินทรีย์เป็นมาตรฐานทั่วไป ตามพระราชบัญญัติมาตรฐานสินค้าเกษตร พ.ศ. ๒๕๕๑เพื่อส่งเสริมสินค้าเกษตรให้ได้คุณภาพ มาตรฐานและปลอดภัยอาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๕ มาตรา ๑๕ และมาตรา ๑๖แห่งพระราชบัญญัติมาตรฐานสินค้าเกษตร พ.ศ. ๒๕๕๑ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์จึงออกประกาศเรื่อง กำหนดมาตรฐานสินค้าเกษตร : เกษตรอินทรีย์ เล่ม ๓ : อาหารสัตว์น้ำอินทรีย์มาตรฐานเลขที่ มกษ. 9000 - 2552 ไว้เป็นมาตรฐานทั่วไปดังมีรายละเอียดแนบท้ายประกาศนี้ประกาศณ วันที่ ๓๐ กันยายน พ.ศ. ๒๕๕๒ธีระวงศ์สมุทรรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์[เอกสารแนบท้าย]๑. มาตรฐานสินค้าเกษตรเกษตรอินทรีย์เล่ม 3: อาหารสัตว์น้ำอินทรีย์ มกษ. 9000 เล่ม 3 - 2552(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)ปริยานุช/ผู้จัดทำ๕มกราคม ๒๕๕๓นันท์นภัสร์/ตรวจ๕มกราคม ๒๕๕๓[๑]ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๖/ตอนพิเศษ ๑๘๗ ง/หน้า ๙/๒๘ ธันวาคม ๒๕๕๒
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 75/2471หลักกฎหมาย: ที่ดินบุกรุกทางอากาศแม้จะได้รุกมานานเท่าไรก็ไม่ได้ที่ดินเปนกรรมสิทธิ์โจทก์ฟ้องว่า จำเลยปลูกตึกกรุงที่ดินและทำขายคารุกทางอากาศ จำเลยฟ้องแย้งว่า โจทก์ปลูกถูกตึกรุกที่ดิน จำเลย ศาลฎีกาฟังว่าโจทก์ปลูกตึกแล้วมีช่องว่างระหว่างตึก โจทก์กับห้องแถว จำเลยประมาณ ๒ ศอก ชายคาตึกของ โจทก์ยื่นมาทางช่องว่างประมาณ ๙ ปี ต่อมา จำเลยปลูกตึก ทำชายคายื่นมาทางช่องว่า ที่ดินในช่องว่างนั้น ไม่ปรากฏว่าเปนของฝ่ายใด แม้ โจทก์จะทำชายคาล้ำในช่องว่างมานานเท่าไรจะฟังว่า โจทก์เปนผู้ปกครองที่ดินตรงช่องว่างนั้นไม่ได้ การที่ จำเลยทำชายคาล้ำเข้าไปในช่องว่างก็ไม่ได้ทำให้ โจทก์ไม่มีอำนาจฟ้อง ให้ยกฟ้อง โจทก์ และในคดีนี้ โจทก์ก็ว่าความทางกรรมสิทธิ์อย่างเดียว โจทก์ชนะคดีไม่ได้ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 75/2471นางห้องโจทก์นางโปเหี้ยนล. ป.ที่ดิน ที่ดินบุกรุกทางอากาศแม้จะได้รุกมานานเท่าไรก็ไม่ได้ที่ดินเปนกรรมสิทธิ์โจทก์ฟ้องว่า จำเลยปลูกตึกกรุงที่ดินและทำขายคารุกทางอากาศ จำเลยฟ้องแย้งว่า โจทก์ปลูกถูกตึกรุกที่ดิน จำเลย ศาลฎีกาฟังว่าโจทก์ปลูกตึกแล้วมีช่องว่างระหว่างตึก โจทก์กับห้องแถว จำเลยประมาณ ๒ ศอก ชายคาตึกของ โจทก์ยื่นมาทางช่องว่างประมาณ ๙ ปี ต่อมา จำเลยปลูกตึก ทำชายคายื่นมาทางช่องว่า ที่ดินในช่องว่างนั้น ไม่ปรากฏว่าเปนของฝ่ายใด แม้ โจทก์จะทำชายคาล้ำในช่องว่างมานานเท่าไรจะฟังว่า โจทก์เปนผู้ปกครองที่ดินตรงช่องว่างนั้นไม่ได้ การที่ จำเลยทำชายคาล้ำเข้าไปในช่องว่างก็ไม่ได้ทำให้ โจทก์ไม่มีอำนาจฟ้อง ให้ยกฟ้อง โจทก์ และในคดีนี้ โจทก์ก็ว่าความทางกรรมสิทธิ์อย่างเดียว โจทก์ชนะคดีไม่ได้(วิชัย-หริศ-นรเนติ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยปลูกตึกกรุงที่ดินและทำขายคารุกทางอากาศ จำเลยฟ้องแย้งว่า โจทก์ปลูกถูกตึกรุกที่ดิน จำเลย ศาลฎีกาฟังว่าโจทก์ปลูกตึกแล้วมีช่องว่างระหว่างตึก โจทก์กับห้องแถว จำเลยประมาณ ๒ ศอก ชายคาตึกของ โจทก์ยื่นมาทางช่องว่างประมาณ ๙ ปี ต่อมา จำเลยปลูกตึก ทำชายคายื่นมาทางช่องว่า ที่ดินในช่องว่างนั้น ไม่ปรากฏว่าเปนของฝ่ายใด แม้ โจทก์จะทำชายคาล้ำในช่องว่างมานานเท่าไรจะฟังว่า โจทก์เปนผู้ปกครองที่ดินตรงช่องว่างนั้นไม่ได้ การที่ จำเลยทำชายคาล้ำเข้าไปในช่องว่างก็ไม่ได้ทำให้ โจทก์ไม่มีอำนาจฟ้อง ให้ยกฟ้อง โจทก์ และในคดีนี้ โจทก์ก็ว่าความทางกรรมสิทธิ์อย่างเดียว โจทก์ชนะคดีไม่ได้ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 75/2471นางห้องโจทก์นางโปเหี้ยนล. ป.ที่ดิน ที่ดินบุกรุกทางอากาศแม้จะได้รุกมานานเท่าไรก็ไม่ได้ที่ดินเปนกรรมสิทธิ์โจทก์ฟ้องว่า จำเลยปลูกตึกกรุงที่ดินและทำขายคารุกทางอากาศ จำเลยฟ้องแย้งว่า โจทก์ปลูกถูกตึกรุกที่ดิน จำเลย ศาลฎีกาฟังว่าโจทก์ปลูกตึกแล้วมีช่องว่างระหว่างตึก โจทก์กับห้องแถว จำเลยประมาณ ๒ ศอก ชายคาตึกของ โจทก์ยื่นมาทางช่องว่างประมาณ ๙ ปี ต่อมา จำเลยปลูกตึก ทำชายคายื่นมาทางช่องว่า ที่ดินในช่องว่างนั้น ไม่ปรากฏว่าเปนของฝ่ายใด แม้ โจทก์จะทำชายคาล้ำในช่องว่างมานานเท่าไรจะฟังว่า โจทก์เปนผู้ปกครองที่ดินตรงช่องว่างนั้นไม่ได้ การที่ จำเลยทำชายคาล้ำเข้าไปในช่องว่างก็ไม่ได้ทำให้ โจทก์ไม่มีอำนาจฟ้อง ให้ยกฟ้อง โจทก์ และในคดีนี้ โจทก์ก็ว่าความทางกรรมสิทธิ์อย่างเดียว โจทก์ชนะคดีไม่ได้(วิชัย-หริศ-นรเนติ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศคณะกรรมการประมงประจำจังหวัดระยองประกาศคณะกรรมการประมงประจำจังหวัดระยองเรื่องกำหนดเขตเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำสำหรับกิจการการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำควบคุมประเภท การเพาะเลี้ยงจระเข้พ.ศ. ๒๕๕๙ โดยที่กฎกระทรวงกำหนดกิจการการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำให้เป็นกิจการการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำควบคุมพ.ศ. ๒๕๕๙ ออกตามความในมาตรา ๖ วรรคหนึ่ง และมาตรา ๗๖ แห่งพระราชกำหนดการประมง พ.ศ.๒๕๕๙ กำหนดให้การเพาะเลี้ยงจระเข้ เป็นกิจการการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำควบคุมและความในมาตรา ๗๗แห่งพระราชกำหนดดังกล่าวบัญญัติห้ามมิให้ผู้ใดประกอบกิจการการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำควบคุมนอกเขตพื้นที่ที่คณะกรรมการประมงประจำจังหวัดประกาศกำหนดให้เป็นเขตเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำอาศัยอำนาจตามความในมาตรา๒๘ วรรคหนึ่ง (๓) แห่งพระราชกำหนดการประมง พ.ศ. ๒๕๕๘คณะกรรมการประมงประจำจังหวัดระยองออกประกาศไว้ ดังต่อไปนี้ข้อ๑ ให้เขตท้องที่จังหวัดระยองเป็นเขตเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำสำหรับกิจการการเพาะเลี้ยงสัตว์นํ้าควบคุม ประเภทการเพาะเลี้ยงจระเข้ข้อ๒[๑] ประกาศนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปประกาศ ณ วันที่ ๘ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๕๙สุรศักดิ์ เจริญศิริโชติผู้ว่าราชการจังหวัดระยองประธานคณะกรรมการประมงประจำจังหวัดระยองชนิกา/ปริยานุช/จัดทำ๔ มกราคม ๒๕๖๐ปริญสินีย์/ตรวจ๓๐ มกราคม ๒๕๖๐[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๓๓/ตอนพิเศษ ๓๑๐ ง/หน้า ๔๑/๒๘ ธันวาคม ๒๕๕๙
คำสั่งประธานคณะมนตรีความมั่นคงแห่งชาติที่ ๒๒/๒๕๕๐เรื่องการกำหนดอำนาจหน้าที่ประธานคณะที่ปรึกษา (เพิ่มเติม) เพื่อให้การปฏิบัติงานของคณะที่ปรึกษาตามคำสั่งประธานคณะมนตรีความมั่นคงแห่งชาติ ที่ ๑๙/๒๕๕๐ เรื่องแต่งตั้งคณะที่ปรึกษา ลงวันที่ ๔ มกราคม พ.ศ. ๒๕๕๐ สามารถปฏิบัติได้อย่างรวดเร็วทันเวลาและมีประสิทธิภาพเกิดประโยชน์สูงสุดต่อการรักษาความสงบเรียบร้อยและความมั่นคงของชาติจึงให้ปฏิบัติ ดังนี้ให้ประธานที่ปรึกษาแต่ละคณะมีอำนาจเชิญที่ปรึกษาในคณะของตน ประชุม ณ ที่ใดที่หนึ่งตามแต่จะเห็นสมควรเพื่อประโยชน์ในการให้คำปรึกษาแก่คณะมนตรีความมั่นคงแห่งชาติทั้งนี้ตั้งแต่วันที่ ๑ ตุลาคม ๒๕๔๙[๑]สั่ง ณวันที่ ๓๐ มกราคม พ.ศ. ๒๕๕๐พลเอกสนธิ บุญยรัตกลินประธานคณะมนตรีความมั่นคงแห่งชาติโสรศ/ผู้จัดทำ๑๔ กุมภาพันธ์๒๕๕๐ศรินรัตน์/ปรับปรุง๓๐ มิถุนายน๒๕๖๓อรญา/ตรวจ๘ กรกฎาคม ๒๕๖๓[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๒๔/ตอนที่ ๑๐ ก/หน้า ๑๕/๙ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๐
พระราชบัญญัติการประปาส่วนภูมิภาค (ฉบับที่ 3) พ.ศ. 2550พระราชบัญญัติ การประปาส่วนภูมิภาค (ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๕๐ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร. ให้ไว้ ณ วันที่ ๑๗ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๕๐ เป็นปีที่ ๖๒ ในรัชกาลปัจจุบันพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า โดยที่เป็นการสมควรแก้ไขเพิ่มเติมกฎหมายว่าด้วยการประปาส่วนภูมิภาค จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้โดยคำแนะนำและยินยอมของสภานิติบัญญัติแห่งชาติ ดังต่อไปนี้มาตรา 1 มาตรา ๑ พระราชบัญญัตินี้เรียกว่า "พระราชบัญญัติการประปาส่วนภูมิภาค (ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๕๐"มาตรา 2 มาตรา ๒ พระราชบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา 3 มาตรา ๓ ให้ยกเลิกความในมาตรา ๔๘ แห่งพระราชบัญญัติการประปาส่วนภูมิภาค พ.ศ. ๒๕๒๒ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน "มาตรา ๔๘ กปภ. ต้องได้รับความเห็นชอบจากคณะรัฐมนตรีก่อนจึงจะดำเนินการ ดังต่อไปนี้ได้ (๑) เพิ่มหรือลดทุน (๒) กู้ยืมเงินมีจำนวนเกินห้าสิบล้านบาทหรือให้กู้ยืมเงินมีจำนวนเกินห้าล้านบาท (๓)มาตรา 3 ออกพันธบัตรหรือตราสารอื่นใดเพื่อการลงทุน (๔) จำหน่ายอสังหาริมทรัพย์อันมีราคาเกินห้าล้านบาท (๕) ถือหุ้นหรือเข้าเป็นหุ้นส่วนหรือร่วมกิจการกับบุคคลอื่นเพื่อประโยชน์แก่การประกอบและส่งเสริมธุรกิจของ กปภ."ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ พลเอก สุรยุทธ์ จุลานนท์ นายกรัฐมนตรีหมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชบัญญัติฉบับนี้ คือ โดยที่พระราชบัญญัติการประปาส่วนภูมิภาค พ.ศ. ๒๕๒๒ ซึ่งได้ใช้บังคับมาเป็นเวลานานมีบทบัญญัติบางประการไม่เหมาะสมกับสภาวการณ์ทางเศรษฐกิจและสังคมในปัจจุบันที่เปลี่ยนแปลงไปทำให้เกิดอุปสรรคต่อการปรับปรุงและขยายกิจการที่เกี่ยวเนื่องกับหรือเป็นประโยชน์แก่การประปาส่วนภูมิภาค เพื่อให้การประปาส่วนภูมิภาคสามารถดำเนินการได้อย่างคล่องตัว ยืดหยุ่น สามารถดำเนินกิจการและบริการให้เป็นประโยชน์แก่ประชาชนได้อย่างกว้างขวางสมควรแก้ไขให้การประปาส่วนภูมิภาคสามารถขยายโครงการเดิมหรือริเริ่มโครงการใหม่ กำหนดอัตราราคาจำหน่ายน้ำประปา และจำหน่ายทรัพย์สินจากบัญชีเป็นสูญ โดยไม่ต้องได้รับความเห็นชอบจากคณะรัฐมนตรีก่อน ตลอดจนให้การประปาส่วนภูมิภาคสามารถเพิ่มทุนหรือลดทุนและกู้ยืมเงินหรือจำหน่ายอสังหาริมทรัพย์โดยได้รับความเห็นชอบจากคณะรัฐมนตรีได้เป็นจำนวนเงินเพิ่มมากขึ้น จึงจำเป็นต้องตราพระราชบัญญัตินี้
ประกาศกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ประกาศกระทรวงเกษตรและสหกรณ์และกระทรวงพาณิชย์ออกตามความในพระราชบัญญัติกองทุนสงเคราะห์เกษตรกร พ.ศ. ๒๕๑๗เรื่อง ยกเลิกการเก็บค่าธรรมเนียมการส่งออกน้ำตาลทรายพ.ศ. ๒๕๒๗ ตามที่ได้มีประกาศกระทรวงเกษตรและสหกรณ์และกระทรวงพาณิชย์ออกตามความในพระราชบัญญัติกองทุนสงเคราะห์เกษตรกร พ.ศ. ๒๕๑๗ ลงวันที่ ๒๔ ตุลาคม๒๕๑๗ รวม ๒ ฉบับ กำหนดให้ข้าวและผลิตภัณฑ์อันเกิดจากข้าวทุกชนิดและน้ำตาลทุกชนิดเป็นผลิตภัณฑ์อาหาร และกำหนดให้ข้าว ได้แก่ ข้าวสารทุกชนิดผลิตภัณฑ์ข้าว ได้แก่ แป้งข้าวทุกชนิด เส้นหมี่ เส้นก๋วยเตี๋ยว และเส้นก๋วยจั้บและน้ำตาล ได้แก่ น้ำตาลทรายทุกชนิดเป็นผลิตผลเกษตรกรรมขั้นต้นหรือผลิตภัณฑ์อาหารที่ผู้ส่งออกต้องเสียค่าธรรมเนียมการส่งออกตามความในมาตรา ๓ และ ๗ แห่งพระราชบัญญัติกองทุนสงเคราะห์เกษตรกร พ.ศ. ๒๕๑๗ นั้นเนื่องจากขณะนี้ได้มีพระราชบัญญัติอ้อยและน้ำตาลทราย พ.ศ. ๒๕๒๗ บังคับใช้แล้ว ฉะนั้นเพื่อให้เป็นไปตามความในวรรคท้ายแห่งมาตรา ๔๘ ของพระราชบัญญัติอ้อยและน้ำตาลทรายพ.ศ. ๒๕๒๗ ซึ่งกำหนดว่าการส่งออกน้ำตาลทรายไม่ต้องเสียค่าธรรมเนียมการส่งออกตามกฎหมายว่าด้วยกองทุนสงเคราะห์เกษตรกรอาศัยอำนาจตามความในวรรคท้ายแห่งมาตรา ๗ ของพระราชบัญญัติกองทุนสงเคราะห์เกษตรกรพ.ศ. ๒๕๑๗ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์โดยอนุมัติคณะรัฐมนตรีออกประกาศไว้ดังนี้ข้อ ๑ ประกาศนี้เรียกว่า ประกาศกระทรวงเกษตรและสหกรณ์และกระทรวงพาณิชย์ออกตามความในพระราชบัญญัติกองทุนสงเคราะห์เกษตรกรพ.ศ. ๒๕๑๗ เรื่องยกเลิกการเก็บค่าธรรมเนียมการส่งออกน้ำตาลทราย พ.ศ. ๒๕๒๗ข้อ ๒[๑] ประกาศฉบับนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปข้อ ๓ ให้ยกเลิกความในข้อ ๒ของประกาศกระทรวงเกษตรและสหกรณ์และกระทรวงพาณิชย์ออกตามความในพระราชบัญญัติกองทุนสงเคราะห์เกษตรกร พ.ศ. ๒๕๑๗ ลงวันที่ ๒๔ ตุลาคม๒๕๑๗ ที่กำหนดให้น้ำตาลทุกชนิดเป็นผลิตภัณฑ์อาหารข้อ ๔ ให้ยกเลิกความในข้อ ๓ของประกาศกระทรวงเกษตรและสหกรณ์และกระทรวงพาณิชย์ออกตามความในพระราชบัญญัติกองทุนสงเคราะห์เกษตรกร พ.ศ. ๒๕๑๗ ลงวันที่ ๒๔ ตุลาคม๒๕๑๗ ที่กำหนดให้น้ำตาล ได้แก่น้ำตาลทรายทุกชนิดเป็นผลิตผลเกษตรกรรมขั้นต้นหรือผลิตภัณฑ์อาหารที่ผู้ส่งออกต้องเสียค่าธรรมเนียมการส่งออกข้อ ๕ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์เป็นผู้รักษาการตามประกาศฉบับนี้ประกาศ ณ วันที่ ๓๐ พฤศจิกายน ๒๕๒๗ณรงค์ วงศ์วรรณรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์โกศล ไกรฤกษ์รัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์อุดมการณ์/ผู้จัดทำ๑๖พฤศจิกายน ๒๕๕๕วิชพงษ์/ผู้ตรวจ๑๙พฤศจิกายน ๒๕๕๕[๑] ราชกิจจานุเบกษา.เล่ม๑๐๑/ตอนที่ ๑๘๓/หน้า ๔๙๖๓/๑๑ ธันวาคม ๒๕๒๗
พระราชกฤษฎีกากำหนดให้ผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมออกซิเจนการแพทย์ต้องเป็นไปตามมาตรฐานพ.ศ. ๒๕๔๗ ภูมิพลอดุลยเดชป.ร.ให้ไว้ ณ วันที่๒๘ เมษายน พ.ศ. ๒๕๔๗เป็นปีที่ ๕๙ในรัชกาลปัจจุบันพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชมีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า โดยที่เป็นการสมควรปรับปรุงการกำหนดให้ผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมออกซิเจนการแพทย์ต้องเป็นไปตามมาตรฐานและได้ดำเนินการตามความในมาตรา ๑๘ แห่งพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมพ.ศ. ๒๕๑๑ แล้วอาศัยอำนาจตามความในมาตรา๒๒๑ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย และมาตรา ๑๗แห่งพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม พ.ศ. ๒๕๑๑อันเป็นพระราชบัญญัติที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคลซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๓๕ มาตรา ๔๘ และมาตรา ๕๐ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยบัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้มาตรา๑ พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า พระราชกฤษฎีกากำหนดให้ผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมออกซิเจนการแพทย์ต้องเป็นไปตามมาตรฐานพ.ศ. ๒๕๔๗มาตรา๒[๑] พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับเมื่อพ้นกำหนดหกสิบวันนับแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา๓ให้ยกเลิกพระราชกฤษฎีกากำหนดให้ผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมออกซิเจนที่ใช้ในการแพทย์ต้องเป็นไปตามมาตรฐานพ.ศ. ๒๕๒๘มาตรา๔ผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมออกซิเจนการแพทย์ต้องเป็นไปตามมาตรฐาน เลขที่ มอก. ๕๔๐ ๒๕๔๕ ตามประกาศกระทรวงอุตสาหกรรม ฉบับที่ ๓๐๙๘ (พ.ศ. ๒๕๔๕)ออกตามความในพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม พ.ศ. ๒๕๑๑ เรื่องยกเลิกมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมออกซิเจนที่ใช้ในการแพทย์และกำหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมออกซิเจนการแพทย์ ลงวันที่ ๑๖ สิงหาคม พ.ศ.๒๕๔๕มาตรา ๕ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้ผู้รับสนองพระบรมราชโองการพันตำรวจโททักษิณ ชินวัตรนายกรัฐมนตรีหมายเหตุ:- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือ เนื่องจากได้มีการปรับปรุงมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมออกซิเจนที่ใช้ในการแพทย์โดยประกาศกระทรวงอุตสาหกรรมฉบับที่ ๓๐๙๘ (พ.ศ. ๒๕๔๕) ออกตามความในพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมพ.ศ. ๒๕๑๑ เรื่อง ยกเลิกมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมออกซิเจนที่ใช้ในการแพทย์และกำหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมออกซิเจนการแพทย์ ลงวันที่ ๑๖ สิงหาคม พ.ศ.๒๕๔๕และได้มีการดำเนินการรับฟังความคิดเห็นของประชาชนและผู้ที่เกี่ยวข้องครบถ้วนตามความในมาตรา๑๘ แห่งพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม พ.ศ. ๒๕๑๑ แล้ว ในการนี้ สมควรยกเลิกพระราชกฤษฎีกากำหนดให้ผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมออกซิเจนที่ใช้ในการแพทย์ต้องเป็นไปตามมาตรฐานพ.ศ. ๒๕๒๘ และตราพระราชกฤษฎีกานี้ขึ้นใช้บังคับแทนเพื่อให้สอดคล้องกับมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมออกซิเจนการแพทย์ที่ได้ปรับปรุงใหม่จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้พรพิมล/พิมพ์๒๖ กรกฎาคม ๒๕๔๗พัชรินทร์/อรดา/ตรวจ๑๐ สิงหาคม ๒๕๔๗วิมล/ปรับปรุง๒๒ กรกฎาคม ๒๕๖๓ภิรมย์พร/ปรับปรุง๒๙ กรกฎาคม ๒๕๖๓[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๒๑/ตอนที่ ๓๘ ก/หน้า ๑/๑๗ มิถุนายน ๒๕๔๗
กฎกระทรวงฉบับที่ ๔(พ.ศ. ๒๕๒๒)ออกตามความในพระราชบัญญัติจราจรทางบกพ.ศ. ๒๕๒๒[๑] อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๕ และมาตรา๑๘ แห่งพระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. ๒๕๒๒รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้ข้อ ๑รถโรงเรียน รถบรรทุก หรือรถบรรทุกคนโดยสาร บรรทุกของได้ตามหลักเกณฑ์ดังต่อไปนี้(๑) สำหรับส่วนกว้าง ไม่เกินส่วนกว้างของรถ(๒) สำหรับส่วนยาว(ก) ในกรณีที่เป็นรถยนต์ด้านหน้ายื่นไม่เกินหน้าหม้อหรือกันชน ด้านหลังยื่นพ้นตัวรถไม่เกิน ๒.๕๐ เมตร(ข) ในกรณีที่เป็นรถพ่วงรถยนต์ ด้านหลังยื่นพ้นตัวรถไม่เกิน๒.๕๐ เมตร(ค)ในกรณีที่เป็นรถม้าสี่ล้อบรรทุกของด้านหน้ายื่นไม่เกินหน้ารถด้านหลังยื่นพ้นตัวรถไม่เกิน ๒.๕๐ เมตร(ง) ในกรณีที่เป็นเกวียน ด้านหน้ายื่นไม่เกิน ๑.๐๐ เมตรวัดจากแอก ด้านหลังยื่นพ้นตัวถังไม่เกิน ๒.๕๐ เมตร(จ) ในกรณีนอกจากที่ระบุไว้ใน (ก) (ข) (ค) และ (ง)ด้านหน้ายื่นไม่เกินตัวถัง ด้านหลังยื่นพ้นตัวรถไม่เกิน ๐.๕๐ เมตร(๓) สำหรับส่วนสูง(ก) ในกรณีที่เป็นรถบรรทุกรถม้าสี่ล้อบรรทุกของ หรือเกวียน ให้บรรทุกสูงไม่เกิน ๓.๐๐ เมตร จากพื้นทาง(ข) ในกรณีที่เป็นรถอื่นนอกจากที่ระบุไว้ใน (ก)ให้บรรทุกสูงไม่เกิน ๑.๕๐ เมตร(ค) ในกรณีที่เป็นรถชนิดที่ผู้ขับขี่อยู่หลังตัวรถให้บรรทุกสูงไม่เกินระดับที่ผู้ขับขี่มองเห็นพื้นทางข้างหน้าได้ในระยะตั้งแต่ ๓.๐๐เมตร จากรถ หรือน้อยกว่าข้อ ๒สำหรับรถที่ประกอบตัวถังสำเร็จรูปจากต่างประเทศและได้รับการจดทะเบียนถูกต้องตามกฎหมายแล้ว ให้บรรทุกของไม่เกินส่วนกว้าง ส่วนยาวและส่วนสูงของตัวถังที่ใช้บรรทุกข้อ ๓ให้บรรทุกของหรือคนไม่รวมผู้ขับขี่ได้ไม่เกินอัตรา ดังต่อไปนี้(๑) รถจักรยานยนต์ ให้บรรทุกของไม่เกิน ๕๐ กิโลกรัมหรือบรรทุกคนไม่เกินจำนวนที่นั่ง แต่ให้นั่งซ้อนท้ายได้เพียงคนเดียว(๒) รถจักรยานยนต์ที่มีพ่วงข้าง ให้บรรทุกของไม่เกิน ๑๕๐กิโลกรัม หรือบรรทุกคนไม่เกินจำนวนที่นั่ง(๓) รถจักรยานสองล้อ ให้บรรทุกของอย่างเดียวไม่เกิน ๓๐กิโลกรัม(๔)รถจักรยานตั้งแต่สามล้อขึ้นไปสำหรับบรรทุกของ ให้บรรทุกของอย่างเดียวไม่เกิน ๑๕๐ กิโลกรัม(๕)รถจักรยานตั้งแต่สามล้อขึ้นไปสำหรับบรรทุกคน ให้บรรทุกคนไม่เกินสองคน กับเด็กอายุไม่เกินสิบขวบอีกไม่เกินสองคน หรือของไม่เกิน๑๕๐ กิโลกรัม(๖) รถที่ใช้คนลากเข็นคนเดียวให้บรรทุกของอย่างเดียวไม่เกิน ๑๕๐ กิโลกรัม(๗) รถที่ใช้คนลากเข็นเกินหนึ่งคน ให้บรรทุกของอย่างเดียวไม่เกิน๓๐๐ กิโลกรัม(๘) รถม้าสองล้อ ให้บรรทุกของไม่เกิน๒๐๐ กิโลกรัม หรือบรรทุกคนไม่เกินสองคน(๙) รถม้าสี่ล้อ ให้บรรทุกของไม่เกิน ๔๐๐ กิโลกรัมหรือบรรทุกคนไม่เกินสี่คน(๑๐) เกวียนเทียมสัตว์ตัวเดียว ให้บรรทุกของไม่เกิน ๕๐๐ กิโลกรัมหรือบรรทุกคนไม่เกินสิบคน(๑๑) เกวียนเทียมสัตว์เกินหนึ่งตัว ให้บรรทุกของไม่เกิน ๘๐๐กิโลกรัม หรือบรรทุกคนไม่เกินสิบคนในกรณีที่เป็นรถตาม (๕) (๘) (๙) (๑๐) หรือ (๑๑)เมื่อบรรทุกคนแล้วจะบรรทุกของด้วยก็ได้ แต่ต้องไม่เกินน้ำหนักที่กำหนดโดยให้ถือว่าคนหรือเด็กอายุเกินสิบขวบคนหนึ่งหนัก ๕๐ กิโลกรัมและเด็กอายุไม่เกินสิบขวบคนหนึ่งหนัก ๒๕ กิโลกรัมให้ไว้ ณ วันที่ ๓๐ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๒๒พลเอก เล็กแนวมาลีรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยหมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือเนื่องจากพระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. ๒๕๒๒ มาตรา ๑๘ บัญญัติว่ารถโรงเรียนรถบรรทุก หรือรถบรรทุกคนโดยสาร จะใช้บรรทุกคน สัตว์ หรือสิ่งของชนิดหรือประเภทใด ในลักษณะใดให้เป็นไปตามหลักเกณฑ์และวิธีการที่กำหนดในกฎกระทรวง จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้วิภา/ปรับปรุง๑๑ กุมภาพันธ์๒๕๖๓อรญา/ตรวจ๑๓ กุมภาพันธ์๒๕๖๓[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๙๖/ตอนที่ ๙๕/ฉบับพิเศษ หน้า ๑๔/๑๔ มิถุนายน ๒๕๒๒
ประกาศกระทรวงอุตสาหกรรมฉบับที่ 4399 (พ.ศ. 2555)ออกตามความในพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมพ.ศ. 2511เรื่อง ยกเลิกและกําหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมไส้ดินสอดํา----------------------------อื่นๆ - โดยที่เป็นการสมควรปรับปรุงมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม ไส้ดินสอดํา มาตรฐานเลขที่ มอก. 649 - 2529 อาศัยอํานาจตามความในมาตรา 15 แห่งพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม พ.ศ. 2511 รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมออกประกาศยกเลิกประกาศกระทรวงอุตสาหกรรม ฉบับที่ 1103 (พ.ศ. 2529) ออกตามความในพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม พ.ศ. 2511 เรื่อง กําหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม ไส้ดินสอดํา ลงวันที่ 13 ตุลาคม 2529 และออกประกาศกําหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม ไส้ดินสอดํา มาตรฐานเลขที่ มอก. 649 - 2554 ขึ้นใหม่ ดังมีรายการละเอียดต่อท้ายประกาศนี้ ทั้งนี้ ให้มีผลเมื่อพ้นกําหนด 180 วัน นับแต่วันที่ประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปผู้มีอํานาจลงนาม - ประกาศ ณ วันที่ 3 เมษายน พ.ศ. 2555 หม่อมราชวงศ์พงษ์สวัสดิ์ สวัสดิวัตน์รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1576/2479หลักกฎหมาย: คำรับสารภาพของจำเลยที่ยอมรับสมอ้างเพื่อช่วยเหลือจำเลยอื่น ๆ ให้พ้นผิดนั้น ศาลจะฟังลงโทษจำเลยไม่ได้ได้ความว่าจำเลยทั้ง ๒ ต้องหาว่าสมคบกันมีฝิ่นเถื่อน ทางพิจารณาปรากฎว่าจำเลยผู้เดียวเป็นผู้กระทำผิด ส่วนจำเลยที่ ๑ ให้การรับสารภาพ ตามฟ้องโจทก์เพื่อยอมรับสมอ้างช่วยเหลือจำเลยที่ ๒ ให้พ้นผิด ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า คำรับสารภาพของจำเลยที่ ๑ มิได้เกิดขึ้นจากความจริง แลจำเลยก็มิได้กระทำผิดจริงตามคำรับสารภาพตามประมวลวิธีพิจารณาอาญามาตรา ๑๗๖-๒๒๗ หาสมควรจะลงโทษจำเลยไม่ จึงพิพากษายืนตามศาลล่างทั้ง ๒ ที่พิพากษาให้ยกฟ้องสำหรับจำเลยที่ ๑ คงให้ลงโทษจำเลยที่ ๒ ตามพ.ร.บ.ฝิ่นแต่ผู้เดียว ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1576/2479พนักงานอัยยการโจทก์นายชุนที่ 1 ,นายฮ้างเจียวที่ 2จำเลย พ.ร.บ.ฝิ่น พ.ศ.2472 ม. 53 ป.วิ.อ. ม. 176-227คำรับสารภาพของจำเลยที่ยอมรับสมอ้างเพื่อช่วยเหลือจำเลยอื่น ๆ ให้พ้นผิดนั้น ศาลจะฟังลงโทษจำเลยไม่ได้ได้ความว่าจำเลยทั้ง ๒ ต้องหาว่าสมคบกันมีฝิ่นเถื่อน ทางพิจารณาปรากฎว่าจำเลยผู้เดียวเป็นผู้กระทำผิด ส่วนจำเลยที่ ๑ ให้การรับสารภาพ ตามฟ้องโจทก์เพื่อยอมรับสมอ้างช่วยเหลือจำเลยที่ ๒ ให้พ้นผิด ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า คำรับสารภาพของจำเลยที่ ๑ มิได้เกิดขึ้นจากความจริง แลจำเลยก็มิได้กระทำผิดจริงตามคำรับสารภาพตามประมวลวิธีพิจารณาอาญามาตรา ๑๗๖-๒๒๗ หาสมควรจะลงโทษจำเลยไม่ จึงพิพากษายืนตามศาลล่างทั้ง ๒ ที่พิพากษาให้ยกฟ้องสำหรับจำเลยที่ ๑ คงให้ลงโทษจำเลยที่ ๒ ตามพ.ร.บ.ฝิ่นแต่ผู้เดียว(นิติศาสตร์-อมาตย-เทฟโนต์)ศาลชั้นต้น - นายบัวเหรียญศาลอุทธรณ์ - +ศาสตร์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ได้ความว่าจำเลยทั้ง ๒ ต้องหาว่าสมคบกันมีฝิ่นเถื่อน ทางพิจารณาปรากฎว่าจำเลยผู้เดียวเป็นผู้กระทำผิด ส่วนจำเลยที่ ๑ ให้การรับสารภาพ ตามฟ้องโจทก์เพื่อยอมรับสมอ้างช่วยเหลือจำเลยที่ ๒ ให้พ้นผิด ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า คำรับสารภาพของจำเลยที่ ๑ มิได้เกิดขึ้นจากความจริง แลจำเลยก็มิได้กระทำผิดจริงตามคำรับสารภาพตามประมวลวิธีพิจารณาอาญามาตรา ๑๗๖-๒๒๗ หาสมควรจะลงโทษจำเลยไม่ จึงพิพากษายืนตามศาลล่างทั้ง ๒ ที่พิพากษาให้ยกฟ้องสำหรับจำเลยที่ ๑ คงให้ลงโทษจำเลยที่ ๒ ตามพ.ร.บ.ฝิ่นแต่ผู้เดียว ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1576/2479พนักงานอัยยการโจทก์นายชุนที่ 1 ,นายฮ้างเจียวที่ 2จำเลย พ.ร.บ.ฝิ่น พ.ศ.2472 ม. 53 ป.วิ.อ. ม. 176-227คำรับสารภาพของจำเลยที่ยอมรับสมอ้างเพื่อช่วยเหลือจำเลยอื่น ๆ ให้พ้นผิดนั้น ศาลจะฟังลงโทษจำเลยไม่ได้ได้ความว่าจำเลยทั้ง ๒ ต้องหาว่าสมคบกันมีฝิ่นเถื่อน ทางพิจารณาปรากฎว่าจำเลยผู้เดียวเป็นผู้กระทำผิด ส่วนจำเลยที่ ๑ ให้การรับสารภาพ ตามฟ้องโจทก์เพื่อยอมรับสมอ้างช่วยเหลือจำเลยที่ ๒ ให้พ้นผิด ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า คำรับสารภาพของจำเลยที่ ๑ มิได้เกิดขึ้นจากความจริง แลจำเลยก็มิได้กระทำผิดจริงตามคำรับสารภาพตามประมวลวิธีพิจารณาอาญามาตรา ๑๗๖-๒๒๗ หาสมควรจะลงโทษจำเลยไม่ จึงพิพากษายืนตามศาลล่างทั้ง ๒ ที่พิพากษาให้ยกฟ้องสำหรับจำเลยที่ ๑ คงให้ลงโทษจำเลยที่ ๒ ตามพ.ร.บ.ฝิ่นแต่ผู้เดียว(นิติศาสตร์-อมาตย-เทฟโนต์)ศาลชั้นต้น - นายบัวเหรียญศาลอุทธรณ์ - +ศาสตร์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศองค์การอุตสาหกรรมป่าไม้ประกาศองค์การอุตสาหกรรมป่าไม้เรื่อง การจัดระบบข้อมูลข่าวสารส่วนบุคคลตามพระราชบัญญัติข้อมูลข่าวสารของทางราชการพ.ศ. ๒๕๔๐[๑] เพื่อให้การปฏิบัติเกี่ยวกับข้อมูลข่าวสารส่วนบุคคลเป็นไปตามมาตรา๒๓ (๓) แห่งพระราชบัญญัติข้อมูลข่าวสารของราชการพ.ศ. ๒๕๔๐ ที่กำหนดให้หน่วยงานของรัฐต้องปฏิบัติเกี่ยวกับการจัดระบบข้อมูลข่าวสารส่วนบุคคลโดยจัดให้มีการนำลงพิมพ์ในราชกิจจานุเบกษาและตรวจสอบแก้ไขให้ถูกต้องอยู่เสมอองค์การอุตสาหกรรมป่าไม้จึงจัดให้มีระบบข้อมูลข่าวสารส่วนบุคคลดังนี้๑.ประเภทของบุคคลที่มีการเก็บข้อมูลไว้๑)พนักงาน๒)พนักงานปฏิบัติการ๓)พนักงานสัญญาจ้าง๔)พนักงานปฏิบัติการสัญญาจ้าง๕)อดีตพนักงานองค์การอุตสาหกรรมป่าไม้๒.ประเภทของระบบข้อมูลข่าวสารส่วนบุคคล๑)แฟ้มประวัติผู้ปฏิบัติงาน๒)ก.พ. ๗๓)แฟ้มแสดงวันลาของผู้ปฏิบัติงาน๓.ลักษณะการใช้ข้อมูลตามปกติ-ใช้ในการบริหารงานบุคคลขององค์การอุตสาหกรรมป่าไม้๔.วิธีการขอตรวจดูข้อมูลข่าวสารของเจ้าของข้อมูล๑)ขอดูด้วยตนเองที่งานทะเบียนประวัติ สำนักทรัพยากรมนุษย์ โดยต้องลงทะเบียนแสดงชื่อชื่อสกุล หน่วยงานที่สังกัด หมายเลขโทรศัพท์ และวัตถุประสงค์ของการขอข้อมูล๒)ทำเป็นหนังสือถึงสำนักทรัพยากรมนุษย์โดยต้องลงทะเบียนแสดงชื่อ ชื่อสกุล หน่วยงานที่สังกัด หมายเลขโทรศัพท์และวัตถุประสงค์ของการขอข้อมูล๕.วิธีการขอแก้ไขเปลี่ยนแปลงข้อมูล-เจ้าของข้อมูลยื่นคำขอโดยจัดทำเป็นหนังสือพร้อมเอกสารหลักฐานที่เกี่ยวข้องต่อเจ้าหน้าที่งานทะเบียนประวัติสำนักทรัพยากรมนุษย์ เพื่อขอให้แก้ไขเปลี่ยนแปลงข้อมูลข่าวสารนั้น๖.แหล่งที่มาของข้อมูล๑)ผู้ปฏิบัติงานเจ้าของประวัติ๒)คำสั่งแต่งตั้ง คำสั่งย้าย คำสั่งเลื่อนระดับ คำสั่งเลื่อนขั้นเงินเดือนคำสั่งลาออก คำสั่งให้ผู้ปฏิบัติงานพ้นสภาพโดยเหตุหย่อนสมรรถภาพ คำสั่งให้ผู้ปฏิบัติงานพ้นจากงานเนื่องจากเกษียณอายุและคำสั่งลงโทษผู้ปฏิบัติงานประกาศ ณ วันที่ ๒๖สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๕๙พิพัฒน์ ชนินทยุทธวงศ์ผู้อำนวยการองค์การอุตสาหกรรมป่าไม้ชวัลพร/ปริยานุช/จัดทำ๒๖ กันยายน๒๕๕๙นุสรา/ตรวจ๑ ธันวาคม ๒๕๕๙[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๓๓/ตอนที่ ๗๘ ง/หน้า ๓๖/๒๒ กันยายน ๒๕๕๙
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 783/2486หลักกฎหมาย: ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์โดยวินิจฉัยในข้อกฎหมายศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงแล้วพิพากษายกฟ้องโดยยืนตามศาลชั้นต้น โจทก์ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงได้ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 783/2486อัยการเชียงใหม่โจทก์นายแก้ว ที่ 1จำเลยนายมา ที่ 2จำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 288 ป.วิ.อ. ม. 219, ม. 222ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์โดยวินิจฉัยในข้อกฎหมายศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงแล้วพิพากษายกฟ้องโดยยืนตามศาลชั้นต้น โจทก์ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงได้(ธรรมบัณฑิต บุนยะปานะ-ชม จามรมาน-ทิพปัญญา อ. บุปผเวส)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 783/2486อัยการเชียงใหม่โจทก์นายแก้ว ที่ 1จำเลยนายมา ที่ 2จำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 288 ป.วิ.อ. ม. 219, ม. 222ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์โดยวินิจฉัยในข้อกฎหมายศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงแล้วพิพากษายกฟ้องโดยยืนตามศาลชั้นต้น โจทก์ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงได้(ธรรมบัณฑิต บุนยะปานะ-ชม จามรมาน-ทิพปัญญา อ. บุปผเวส)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ