phoneee/thai-legal-corpus huggingface dataset:
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 715/2465หลักกฎหมาย: โจทย์กับ ม. จำเลยมีชื่อในโฉนดแผนที่ด้วยกัน ล.(จำเลยอีกคนหนึ่ง)เปนผู้เก็บโฉนดนั้นไว้ ม.ได้ทำเรื่องราวเท็จยื่นต่อเจ้าพนักงานว่า โจทย์ผู้มีชื่อในโฉนดตาย ม.เปนผู้รับมรฎกขอให้ถอนชื่อโจทย์ออกจากโฉนด ล. ได้ลงชื่อเปนพยานรับรองว่า เรื่องราวนั้นเปนความจริง เจ้าพนักงานหลงเชื่อจึงได้จัดการถอนชื่อโจทย์ออกจากโฉนด ตัดสินว่า ม.ล. จำเลยมีความผิดตามมาตรา ๒๒๖ แห่งประมวลอาญา. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 715/2465นางลี้โจทก์นางมูล นายโล้ล. ป.อ. ม. 226โจทย์กับ ม. จำเลยมีชื่อในโฉนดแผนที่ด้วยกัน ล.(จำเลยอีกคนหนึ่ง)เปนผู้เก็บโฉนดนั้นไว้ ม.ได้ทำเรื่องราวเท็จยื่นต่อเจ้าพนักงานว่า โจทย์ผู้มีชื่อในโฉนดตาย ม.เปนผู้รับมรฎกขอให้ถอนชื่อโจทย์ออกจากโฉนด ล. ได้ลงชื่อเปนพยานรับรองว่า เรื่องราวนั้นเปนความจริง เจ้าพนักงานหลงเชื่อจึงได้จัดการถอนชื่อโจทย์ออกจากโฉนด ตัดสินว่า ม.ล. จำเลยมีความผิดตามมาตรา ๒๒๖ แห่งประมวลอาญา.(พิพาก-นรเนติ-ศรี)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทย์กับ ม. จำเลยมีชื่อในโฉนดแผนที่ด้วยกัน ล.(จำเลยอีกคนหนึ่ง)เปนผู้เก็บโฉนดนั้นไว้ ม.ได้ทำเรื่องราวเท็จยื่นต่อเจ้าพนักงานว่า โจทย์ผู้มีชื่อในโฉนดตาย ม.เปนผู้รับมรฎกขอให้ถอนชื่อโจทย์ออกจากโฉนด ล. ได้ลงชื่อเปนพยานรับรองว่า เรื่องราวนั้นเปนความจริง เจ้าพนักงานหลงเชื่อจึงได้จัดการถอนชื่อโจทย์ออกจากโฉนด ตัดสินว่า ม.ล. จำเลยมีความผิดตามมาตรา ๒๒๖ แห่งประมวลอาญา. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 715/2465นางลี้โจทก์นางมูล นายโล้ล. ป.อ. ม. 226โจทย์กับ ม. จำเลยมีชื่อในโฉนดแผนที่ด้วยกัน ล.(จำเลยอีกคนหนึ่ง)เปนผู้เก็บโฉนดนั้นไว้ ม.ได้ทำเรื่องราวเท็จยื่นต่อเจ้าพนักงานว่า โจทย์ผู้มีชื่อในโฉนดตาย ม.เปนผู้รับมรฎกขอให้ถอนชื่อโจทย์ออกจากโฉนด ล. ได้ลงชื่อเปนพยานรับรองว่า เรื่องราวนั้นเปนความจริง เจ้าพนักงานหลงเชื่อจึงได้จัดการถอนชื่อโจทย์ออกจากโฉนด ตัดสินว่า ม.ล. จำเลยมีความผิดตามมาตรา ๒๒๖ แห่งประมวลอาญา.(พิพาก-นรเนติ-ศรี)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คําสั่งกรมบังคับคดีที่ 278/2543เรื่อง ตั้งกรรมการเก็บรักษาเงิน กรรมการเก็บรักษาเงินแทนชั่วคราวกรรมการน่าสงหรือรับเงินของกรมบังคับคดี---------------------------------- ตามที่กรมบังคับคดีได้มีคําสั่งที่ 317/2541 ลงวันที่ 20 สิงหาคม 2541 เรื่อง ตั้งกรรมการเก็บรักษาเงิน กรรมการเก็บรักษาเงินแทนชั่วคราว กรรมการนําส่งหรือรับเงินของกรมบังคับคดี ตามระเบียบการเก็บรักษาเงินและการนําส่งคลังของส่วนราชการ พ.ศ. 2520 นั้น บัดนี้ เห็นสมควรแต่งตั้งกรรมการเก็บรักษาเงิน กรรมการเก็บรักษาเงินแทนชั่วคราว กรรมการนําส่ง หรือรับเงินของกรมบังคับคดี กระทรวงยุติธรรมขึ้นใหม่ โดยให้ยกเลิกคําสั่งกรมบังคับคดี ที่ 317/2541 ลงวันที่ 20 สิงหาคม 2541 และแต่งตั้งกรรมการเก็บรักษาเงิน กรรมการเก็บรักษาเงินแทนชั่วคราว กรรมการน่าส่งหรือรับเงินของ กรมบังคับคดี กระทรวงยุติธรรม ดังนี้อื่นๆ - ก.กรรมการเก็บรักษาเงิน 1. อํานวยการกองคลัง (นางจํานงค์ ฉายานนท์) เป็นกรรมการ 2. หัวหน้าฝ่ายบัญชีเงินในคดี (นางวิไล เพชรประดับฟ้า) เป็นกรรมการ 3. หัวหน้าฝ่ายการเงิน (นางศุภมาศ เหมไหรณ ) เป็นกรรมการ อื่นๆ - ข. กรรมการเก็บรักษาเงินแทนชั่วคราว ในกรณีที่กรรมการเก็บรักษาเงินในข้อ ก. ผู้ใดไม่สามารถปฏิบัติหน้าที่กรรมการได้ให้ข้าราชการดังต่อไปนี้ เป็นกรรมการเก็บรักษาเงินแทนชั่วคราวตามจํานวนกรรมการเก็บรักษาเงินซึ่งไม่สามารถปฏิบัติหน้าที่กรรมการได้ คือ 1. หัวหน้าฝ่ายบัญชีและงบประมาณ (นางสาวรัตนา วิมุกตานนท์) เป็นกรรมการ 2. หัวหน้าฝ่ายพัสดุ (นางนงลักษณ์ ยุติธาดา) เป็นกรรมการ 3. เจ้าพนักงานการเงินและบัญชี 5 (นางสาววรรณี ชีพลวานิชกุล) เป็นกรรมการอื่นๆ - ค. กรรมการ ส่งหรือรับเงิน หรือการนําเงินไปจ่ายนอกที่ตั้งสํานักงาน ให้ข้าราชการดังต่อไปนี้ เป็นกรรมการควบคุมเงินไปส่งหรือรับเงิน หรือนําเงินไปจ่ายนอกที่ตั้งสํานักงานคือ 1. หัวหน้าฝ่ายการเงิน (นางศุภมาศ เหมไหรณย์) เป็นกรรมการ 2. เจ้าพนักงานการเงินและบัญชี 5 (นางสาววรรณี ธีรพลวานิชกุล) เป็นกรรมการ 3. เจ้าพนักงานการเงินและบัญชี 4 (นางสาวอนงค์ เที่ยงตรง) เป็นกรรมการ 4. เจ้าพนักงานการเงินและบัญชี 4 (นางสาวทศพ เจริญสุข) เป็นกรรมการ 5. เจ้าหน้าที่การเงินและบัญชี 4 (นางประชุมพร ทองนิล) เป็นกรรมการ ให้ข้าราชการดังกล่าวข้างต้นจํานวนอย่างน้อย 2 คน เป็นกรรมการรับผิดชอบร่วมกันควบคุมเงินไปส่งหรือรับเงิน หรือน่าเงินไปจ่ายนอกที่ตั้งสํานักงาน ถ้ากรณีการน่าส่งเงิน หรือนําเงินไปจ่ายนอกที่ตั้งสํานักงานเป็นเงินสดมีจํานวนมาก หรือสถานที่ที่จะ นําเงินส่งอยู่ห่างไกล หรือกรณีใด ซึ่งเห็นว่าจะไม่ปลอดภัยแก่เงินที่นําส่ง ให้ผู้อํานวยการกองคลัง หรือหัวหน้าฝ่าย การเงินเป็นผู้พิจารณาจัดให้มีเจ้าหน้าที่ตํารวจ หรือข้าราชการอื่นอย่างน้อยหนึ่งคนไปช่วยควบคุมรักษาความปลอดภัยด้วยก็ได้ ทั้งนี้ ให้กรรมการดังกล่าวปฏิบัติการตามที่กําหนดไว้ในระเบียบการเก็บรักษาเงิน และการนําเงินส่ง คลังของส่วนราชการ พ.ศ. 2520 ตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไปผู้มีอํานาจลงนาม - สั่ง ณ วันที่ 6 มิถุนายน พ.ศ. 2543 (นายมานิตย์ สุธาพร) รองปลัดกระทรวงยุติธรรม รักษาราชการแทน อธิบดีกรมบังคับคดี
ประกาศอธิบดีกรมสรรพากรเกี่ยวกับภาษีเงินได้ (ฉบับที่ 173) เรื่อง กําหนดหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขเพื่อการยกเว้นภาษีเงินได้สําหรับเงินได้เท่าที่ได้จ่ายเป็นค่าซื้อหน่วยลงทุนในกองทุนรวมเพื่อการเลี้ยงชีพและการถือหน่วยลงทุนในกองทุนรวมเพื่อการเลี้ยงชีพ------------------------------------------อาศัยอํานาจตามความในข้อ 2(55) แห่งกฎกระทรวง ฉบับที่ 126 (พ.ศ.2509) ออกตามความในประมวลรัษฎากร ว่าด้วยการยกเว้นรัษฎากร ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยกฎกระทรวง ฉบับที่ 267 (พ.ศ. 2551) ออกตามความในประมวลรัษฎากร ว่าด้วยการยกเว้นรัษฎากร อธิบดีกรมสรรพากรกําหนดหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไข เพื่อการยกเว้นภาษีเงินได้สําหรับเงินได้เท่าที่ได้จ่ายเป็นค่าซื้อหน่วยลงทุนในกองทุนรวมเพื่อการเลี้ยงชีพและการถือหน่วยลงทุนในกองทุนรวมเพื่อการเลี้ยงชีพ ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ ให้เพิ่มความต่อไปนี้เป็นวรรคสามของข้อ 7 ของประกาศอธิบดีกรมสรรพากรเกี่ยวกับภาษีเงินได้ (ฉบับที่ 171) เรื่อง กําหนดหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไข เพื่อการยกเว้นภาษีเงินได้สําหรับเงินได้เท่าที่ได้จ่ายเป็นค่าซื้อหน่วยลงทุนในกองทุนรวมเพื่อการเลี้ยงชีพและการถือหน่วยลงทุนในกองทุนรวมเพื่อการเลี้ยงชีพ ลงวันที่ 24 ธันวาคม พ.ศ. 2551"ในปีภาษี 2551 หากผู้มีเงินได้มีการซื้อหน่วยลงทุนตามวรรคหนึ่งระหว่างวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2551 ถึงวันที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2551 ให้ยกเว้นภาษีเงินได้สําหรับเงินได้เท่าที่จ่ายเป็นค่าซื้อหน่วยลงทุนในกองทุนรวมเพื่อการเลี้ยงชีพตามกฎหมายว่าด้วยหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ตามวรรคหนึ่ง ในอัตราไม่เกินร้อยละ 15 ของเงินได้ ทั้งนี้ จะต้องมีจํานวนไม่เกิน 700,000 บาท สําหรับปีภาษี 2551 โดยการซื้อหน่วยลงทุนนั้นจะเริ่มซื้อหรือซื้อเพิ่มเติมในช่วงระยะเวลาดังกล่าวก็ได้ และในกรณีผู้มีเงินได้จ่ายเงินสะสมตามวรรคสองด้วยให้เงินได้ที่ได้รับยกเว้นดังกล่าวเมื่อรวมกับเงินสะสมแล้วต้องไม่เกิน 700,000 บาท"ข้อ ๒ ประกาศนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2551 เป็นต้นไปหมวด - ประกาศ ณ วันที่ 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2552 วินัย วิทวัสการเวช(นายวินัย วิทวัสการเวช)อธิบดีกรมสรรพากร
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 759/2482หลักกฎหมาย: โจทก์ฟ้องว่าจำเลยจำหน่ายสุรา แม้จำเลยรับสารภาพตามฟ้อง ถ้าโจทก์ไม่สืบว่าจำเลยขายสุราแล้วศาลไม่ลงโทษฐานขายสุราโจทก์ฟ้องว่าจำเลยมีน้ำสุราเถื่อนอันเป็นน้ำสุราที่ขึ้นผิดด้วยกฎหมายไว้ในครอบครองแลได้จำหน่ายน้ำสุรานั้นให้แก่ผู้มีชื่อโดยมิได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานของให้ลงโทษจำเลยให้การรับสารภาพตามฟ้อง โจทก์จำเลยไม่สืบพะยาน ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาต้องกันให้ลงโทษจำเลยฐานมีสุราเถื่อนตามพระราชบัญญัติภาษีชั้นในแก้ไขเพิ่มเติม พ.ศ.๒๔๗๖ ม.๘ ปรับ ๔๐ บาทลดกึ่ง ๑ เหลือ ๒๐ บาท โจทก์ฎีกาวินิจฉัยว่า คำว่าจำหน่ายนั้นแปลได้ ๒ นัย ๆ ๑ หมายถึงจ่ายแจกแบ่งให้กัน อีกนัย ๑ หมายถึงการซื้อขายกันก็ได้ คดีนี้โจทก์ไม่สืบว่าจำเลยขาย จึงลงโทษจำเลยฐานขายไม่ได้ จึงพิพากษายืนตามศาลล่าง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 759/2482อัยยการจังหวัดตรังโจทก์นายขาว ราชพลีจำเลยโจทก์ฟ้องว่าจำเลยจำหน่ายสุรา แม้จำเลยรับสารภาพตามฟ้อง ถ้าโจทก์ไม่สืบว่าจำเลยขายสุราแล้วศาลไม่ลงโทษฐานขายสุราโจทก์ฟ้องว่าจำเลยมีน้ำสุราเถื่อนอันเป็นน้ำสุราที่ขึ้นผิดด้วยกฎหมายไว้ในครอบครองแลได้จำหน่ายน้ำสุรานั้นให้แก่ผู้มีชื่อโดยมิได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานของให้ลงโทษจำเลยให้การรับสารภาพตามฟ้อง โจทก์จำเลยไม่สืบพะยาน ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาต้องกันให้ลงโทษจำเลยฐานมีสุราเถื่อนตามพระราชบัญญัติภาษีชั้นในแก้ไขเพิ่มเติม พ.ศ.๒๔๗๖ ม.๘ ปรับ ๔๐ บาทลดกึ่ง ๑ เหลือ ๒๐ บาท โจทก์ฎีกาวินิจฉัยว่า คำว่าจำหน่ายนั้นแปลได้ ๒ นัย ๆ ๑ หมายถึงจ่ายแจกแบ่งให้กัน อีกนัย ๑ หมายถึงการซื้อขายกันก็ได้ คดีนี้โจทก์ไม่สืบว่าจำเลยขาย จึงลงโทษจำเลยฐานขายไม่ได้ จึงพิพากษายืนตามศาลล่าง(สุทธิอรรถนฤมนตร์-อิศร-อรรถกฤต ช.เพ็ญชาติ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่าจำเลยมีน้ำสุราเถื่อนอันเป็นน้ำสุราที่ขึ้นผิดด้วยกฎหมายไว้ในครอบครองแลได้จำหน่ายน้ำสุรานั้นให้แก่ผู้มีชื่อโดยมิได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานของให้ลงโทษจำเลยให้การรับสารภาพตามฟ้อง โจทก์จำเลยไม่สืบพะยาน ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาต้องกันให้ลงโทษจำเลยฐานมีสุราเถื่อนตามพระราชบัญญัติภาษีชั้นในแก้ไขเพิ่มเติม พ.ศ.๒๔๗๖ ม.๘ ปรับ ๔๐ บาทลดกึ่ง ๑ เหลือ ๒๐ บาท โจทก์ฎีกาวินิจฉัยว่า คำว่าจำหน่ายนั้นแปลได้ ๒ นัย ๆ ๑ หมายถึงจ่ายแจกแบ่งให้กัน อีกนัย ๑ หมายถึงการซื้อขายกันก็ได้ คดีนี้โจทก์ไม่สืบว่าจำเลยขาย จึงลงโทษจำเลยฐานขายไม่ได้ จึงพิพากษายืนตามศาลล่าง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 759/2482อัยยการจังหวัดตรังโจทก์นายขาว ราชพลีจำเลยโจทก์ฟ้องว่าจำเลยจำหน่ายสุรา แม้จำเลยรับสารภาพตามฟ้อง ถ้าโจทก์ไม่สืบว่าจำเลยขายสุราแล้วศาลไม่ลงโทษฐานขายสุราโจทก์ฟ้องว่าจำเลยมีน้ำสุราเถื่อนอันเป็นน้ำสุราที่ขึ้นผิดด้วยกฎหมายไว้ในครอบครองแลได้จำหน่ายน้ำสุรานั้นให้แก่ผู้มีชื่อโดยมิได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานของให้ลงโทษจำเลยให้การรับสารภาพตามฟ้อง โจทก์จำเลยไม่สืบพะยาน ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาต้องกันให้ลงโทษจำเลยฐานมีสุราเถื่อนตามพระราชบัญญัติภาษีชั้นในแก้ไขเพิ่มเติม พ.ศ.๒๔๗๖ ม.๘ ปรับ ๔๐ บาทลดกึ่ง ๑ เหลือ ๒๐ บาท โจทก์ฎีกาวินิจฉัยว่า คำว่าจำหน่ายนั้นแปลได้ ๒ นัย ๆ ๑ หมายถึงจ่ายแจกแบ่งให้กัน อีกนัย ๑ หมายถึงการซื้อขายกันก็ได้ คดีนี้โจทก์ไม่สืบว่าจำเลยขาย จึงลงโทษจำเลยฐานขายไม่ได้ จึงพิพากษายืนตามศาลล่าง(สุทธิอรรถนฤมนตร์-อิศร-อรรถกฤต ช.เพ็ญชาติ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศสถาบันวิจัยและพัฒนาพื้นที่สูง (องค์การมหาชน)ประกาศสถาบันวิจัยและพัฒนาพื้นที่สูง(องค์การมหาชน)เรื่องการดำเนินการตามพระราชบัญญัติข้อมูลข่าวสารของราชการ พ.ศ. ๒๕๔๐เกี่ยวกับข้อมูลข่าวสารส่วนบุคคลของสถาบันวิจัยและพัฒนาพื้นที่สูง(องค์การมหาชน)[๑] เพื่อให้การปฏิบัติเกี่ยวกับข้อมูลข่าวสารส่วนบุคคลเป็นไปตามมาตรา ๒๓(๓) แห่งพระราชบัญญัติข้อมูลข่าวสารของราชการ พ.ศ. ๒๕๔๐ซึ่งกำหนดให้หน่วยงานของรัฐต้องปฏิบัติเกี่ยวกับการจัดระบบข้อมูลข่าวสารส่วนบุคคลโดยจัดให้มีการนำลงพิมพ์ในราชกิจจานุเบกษา และตรวจสอบแก้ไขให้ถูกต้องอยู่เสมอสถาบันวิจัยและพัฒนาพื้นที่สูง (องค์การมหาชน)จึงได้จัดทำระบบข้อมูลข่าวสารส่วนบุคคลตามพระราชบัญญัติข้อมูลข่าวสารของราชการพ.ศ. ๒๕๔๐ ดังนี้๑. กลุ่มงานบริหารทรัพยากรมนุษย์ สำนักอำนวยการ(ก) ประเภทของบุคคลที่มีการเก็บข้อมูลไว้- เจ้าหน้าที่ของสถาบันวิจัยและพัฒนาพื้นที่สูง (องค์การมหาชน)(ข) ประเภทของระบบข้อมูลส่วนบุคคล- แฟ้มประวัติ(ค) ลักษณะการใช้ข้อมูลตามปกติ- ใช้ในการบริหารงานบุคคล(ง) วิธีการขอตรวจดูข้อมูลข่าวสารของเจ้าของข้อมูล- สามารถขอตรวจดูข้อมูลส่วนบุคคลได้ที่กลุ่มงานบริหารทรัพยากรมนุษย์สำนักอำนวยการ(จ) วิธีการขอให้แก้ไขเปลี่ยนแปลงข้อมูล- แสดงความจำนงขอแก้ไขข้อมูลพร้อมหลักฐานที่เกี่ยวข้อง(ฉ) แหล่งที่มาของข้อมูล- เจ้าของข้อมูล- เอกสารราชการ๒. กลุ่มงานพัสดุ สำนักอำนวยการ(ก) ประเภทของบุคคลที่มีการเก็บข้อมูลไว้- เจ้าหน้าที่จ้างเหมาบริการ- เจ้าหน้าที่ปฏิบัติงานโครงการ(ข) ประเภทของระบบข้อมูลส่วนบุคคล- แฟ้มประวัติ(ค) ลักษณะการใช้ข้อมูลตามปกติ- ใช้ในการบริหารงานบุคคล(ง) วิธีการขอตรวจดูข้อมูลข่าวสารของเจ้าของข้อมูล- สามารถขอตรวจดูข้อมูลส่วนบุคคลได้ที่กลุ่มงานพัสดุ สำนักอำนวยการ(จ) วิธีการขอให้แก้ไขเปลี่ยนแปลงข้อมูล- แสดงความจำนงขอแก้ไขข้อมูลพร้อมหลักฐานที่เกี่ยวข้อง(ฉ) แหล่งที่มาของข้อมูล- เจ้าของข้อมูล- เอกสารราชการประกาศณ วันที่ ๓๐ กันยายน พ.ศ. ๒๕๕๖ศิริพงศ์หังสพฤกษ์ผู้อำนวยการสถาบันวิจัยและพัฒนาพื้นที่สูงปริยานุช/ผู้จัดทำ๒ มิถุนายน๒๕๕๗พจนา/ผู้ตรวจ๔ กรกฎาคม ๒๕๕๗[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๓๑/ตอนพิเศษ ๙๔ ง/หน้า ๔๑/๓๐ พฤษภาคม ๒๕๕๗
กฎกระทรวงกฎกระทรวงยกเลิกการกำหนดอัตราค่าธรรมเนียมคำขออนุญาตเพื่อกลับเข้ามาในราชอาณาจักรอีกตามมาตรา ๓๙ วรรคสองสำหรับคนต่างด้าวสัญชาติกัมพูชา ลาว และเมียนมา ซึ่งเข้ามาเพื่อทำงานในราชอาณาจักรตามบันทึกความเข้าใจว่าด้วยความร่วมมือด้านการจ้างแรงงานหรือได้รับอนุญาตให้เข้ามาอยู่ในราชอาณาจักรเป็นกรณีพิเศษชนิดใช้ได้ครั้งเดียว เป็นการชั่วคราวพ.ศ. ๒๕๖๐[๑] อาศัยอำนาจตามความในมาตรา๕ วรรคหนึ่ง แห่งพระราชบัญญัติคนเข้าเมือง พ.ศ. ๒๕๒๒ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยประกาศคณะรักษาความสงบแห่งชาติฉบับที่ ๘๗/๒๕๕๗ เรื่อง การแก้ไขเพิ่มเติมผู้รักษาการตามกฎหมายที่เกี่ยวข้องกับอำนาจหน้าที่ของเจ้าพนักงานตำรวจลงวันที่ ๑๐ กรกฎาคม พุทธศักราช ๒๕๕๗ และมาตรา ๓๙ วรรคสองแห่งพระราชบัญญัติคนเข้าเมือง พ.ศ. ๒๕๒๒ นายกรัฐมนตรีและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยออกกฎกระทรวงไว้ดังต่อไปนี้ข้อ๑ กฎกระทรวงนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่๕ เมษายน พ.ศ. ๒๕๖๐ จนถึงวันที่ ๓๐ เมษายน พ.ศ. ๒๕๖๐ข้อ๒ ให้ยกเลิกการกำหนดอัตราค่าธรรมเนียมคำขออนุญาตเพื่อกลับเข้ามาในราชอาณาจักรอีกตามมาตรา ๓๙ วรรคสองชนิดใช้ได้ครั้งเดียว สำหรับคนต่างด้าวตามข้อ ๑ (๒) และ (๓) แห่งประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การอนุญาตให้คนต่างด้าวสัญชาติกัมพูชาลาว และเมียนมา ที่อยู่ในราชอาณาจักร เป็นกรณีพิเศษสามารถเดินทางออกนอกราชอาณาจักรกลับประเทศต้นทางเพื่อไปร่วมงานประเพณีสงกรานต์ประจำปี พ.ศ. ๒๕๖๐ข้อ๓ เมื่อกฎกระทรวงนี้ครบระยะเวลาการบังคับใช้ตามข้อ๑ แล้ว อัตราค่าธรรมเนียมคำขออนุญาตเพื่อกลับเข้ามาในราชอาณาจักรอีก ตามมาตรา ๓๙วรรคสอง ชนิดใช้ได้ครั้งเดียวให้เป็นไปตามที่กำหนดไว้ในกฎกระทรวง(พ.ศ. ๒๕๒๓) ออกตามความในพระราชบัญญัติคนเข้าเมือง พ.ศ. ๒๕๒๒ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยกฎกระทรวง ฉบับที่ ๒๗ (พ.ศ. ๒๕๔๖) ออกตามความในพระราชบัญญัติคนเข้าเมืองพ.ศ. ๒๕๒๒ให้ไว้ ณ วันที่ ๓๑มีนาคม พ.ศ. ๒๕๖๐พลเอก ประยุทธ์ จันทร์โอชานายกรัฐมนตรีพลเอก อนุพงษ์ เผ่าจินดารัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยหมายเหตุ :-เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ โดยที่ประเทศไทยมีการขยายตัวทางเศรษฐกิจเพิ่มขึ้นทุกปีส่งผลให้มีความต้องการแรงงาน ในภาคธุรกิจเพิ่มมากขึ้นโดยเฉพาะแรงงานจากประเทศเพื่อนบ้านซึ่งมีขนบธรรมเนียมประเพณีที่คล้ายคลึงกัน ดังนั้น เพื่อเป็นการส่งเสริมความสัมพันธ์อันดีระหว่างประเทศและส่งเสริมภาพลักษณ์การใช้แรงงานของคนต่างด้าวในประเทศไทยตลอดจนสร้างขวัญกำลังใจให้กับแรงงานซึ่งเป็นคนต่างด้าวดังกล่าวสมควรยกเลิกการกำหนดอัตราค่าธรรมเนียมคำขออนุญาตเพื่อกลับเข้ามาในราชอาณาจักรอีกสำหรับคนต่างด้าวสัญชาติกัมพูชา ลาว และเมียนมาซึ่งเข้ามาเพื่อทำงานในราชอาณาจักรตามบันทึกความเข้าใจว่าด้วยความร่วมมือด้านการจ้างแรงงานหรือได้รับอนุญาตให้เข้ามาอยู่ในราชอาณาจักรเป็นกรณีพิเศษ ที่เดินทางกลับประเทศต้นทางเพื่อไปร่วมงานประเพณีสงกรานต์ประจำปี พ.ศ. ๒๕๖๐ ระหว่างวันที่ ๕ เมษายน พ.ศ. ๒๕๖๐ จนถึงวันที่ ๓๐ เมษายน พ.ศ.๒๕๖๐ จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้พรวิภา/ภวรรณตรี/จัดทำ๕ เมษายน ๒๕๖๐นุสรา/ตรวจ๘ เมษายน ๒๕๖๐[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๓๔/ตอนที่ ๓๘ ก/หน้า ๑/๓ เมษายน ๒๕๖๐
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 298/2464หลักกฎหมาย: ตัวการจำเลย ๓ คน ๒ คนมีปืน อีกคนหนึ่งมีมีดจะคอยซุ่มดักยิงผู้ใดไม่ปรากฏชัด พอเรือ ป. มา จำเลยที่มีปืนต่างยิงออกไปพร้อม ๆ กัน กระสุนปืนถูก ป. ตาย ตามทางไต่สวนได้ความว่าผู้ที่ยิงคนหนึ่งมีอริอยู่กับสามี ป. แต่ไม่ปรากฎว่ากระสุนปืนของผู้ใดถูก ป. ตัดสินว่าจำเลยทุกคนมีความผิดฐานฆ่า ป. ตายโดยเจตนา ให้ลงโทษจำคุกจำเลยที่ยิงตลอดชีวิต ส่วนจำเลยที่มีมีดให้จำ ๒๐ ปี ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 298/2464 ป.อ. ม. 249ตัวการจำเลย ๓ คน ๒ คนมีปืน อีกคนหนึ่งมีมีดจะคอยซุ่มดักยิงผู้ใดไม่ปรากฏชัด พอเรือ ป. มา จำเลยที่มีปืนต่างยิงออกไปพร้อม ๆ กัน กระสุนปืนถูก ป. ตาย ตามทางไต่สวนได้ความว่าผู้ที่ยิงคนหนึ่งมีอริอยู่กับสามี ป. แต่ไม่ปรากฎว่ากระสุนปืนของผู้ใดถูก ป. ตัดสินว่าจำเลยทุกคนมีความผิดฐานฆ่า ป. ตายโดยเจตนา ให้ลงโทษจำคุกจำเลยที่ยิงตลอดชีวิต ส่วนจำเลยที่มีมีดให้จำ ๒๐ ปี()แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: จำเลย ๓ คน ๒ คนมีปืน อีกคนหนึ่งมีมีดจะคอยซุ่มดักยิงผู้ใดไม่ปรากฏชัด พอเรือ ป. มา จำเลยที่มีปืนต่างยิงออกไปพร้อม ๆ กัน กระสุนปืนถูก ป. ตาย ตามทางไต่สวนได้ความว่าผู้ที่ยิงคนหนึ่งมีอริอยู่กับสามี ป. แต่ไม่ปรากฎว่ากระสุนปืนของผู้ใดถูก ป. ตัดสินว่าจำเลยทุกคนมีความผิดฐานฆ่า ป. ตายโดยเจตนา ให้ลงโทษจำคุกจำเลยที่ยิงตลอดชีวิต ส่วนจำเลยที่มีมีดให้จำ ๒๐ ปี ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 298/2464 ป.อ. ม. 249ตัวการจำเลย ๓ คน ๒ คนมีปืน อีกคนหนึ่งมีมีดจะคอยซุ่มดักยิงผู้ใดไม่ปรากฏชัด พอเรือ ป. มา จำเลยที่มีปืนต่างยิงออกไปพร้อม ๆ กัน กระสุนปืนถูก ป. ตาย ตามทางไต่สวนได้ความว่าผู้ที่ยิงคนหนึ่งมีอริอยู่กับสามี ป. แต่ไม่ปรากฎว่ากระสุนปืนของผู้ใดถูก ป. ตัดสินว่าจำเลยทุกคนมีความผิดฐานฆ่า ป. ตายโดยเจตนา ให้ลงโทษจำคุกจำเลยที่ยิงตลอดชีวิต ส่วนจำเลยที่มีมีดให้จำ ๒๐ ปี()แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุหมายเหตุ: 119696. คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 296 - 297/2464 พิมพ์คำพิพากษาฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 296 - 297/2464 ป.อ. ม. 301()แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4889/2536หลักกฎหมาย: จำเลยซึ่งเป็นรัฐวิสาหกิจจ่ายค่าเบี้ยกิโลเมตรให้โจทก์ซึ่งพนักงานขับรถทุกวันตามระยะทางที่ขับรถได้ในอัตรากิโลเมตรละ 35 สตางค์โจทก์ขับรถวันละ 609 กิโลเมตร ได้รับค่าเบี้ยกิโลเมตรวันละ 213 บาท ค่าเบี้ยกิโลเมตรดังกล่าวจึงเป็นเงินที่จำเลยจ่ายให้แก่โจทก์เป็นการตอบแทนการทำงานในเวลาทำงานปกติของวันที่ทำงานหรือจ่ายให้โดยคำนวณตามผลงานที่พนักงานทำงานได้ ค่าเบี้ยกิโลเมตรจึงเป็น "เงินเดือนค่าจ้าง" ตามระเบียบคณะกรรมการรัฐวิสาหกิจสัมพันธ์ เรื่อง มาตรฐานของสิทธิประโยชน์ของพนักงานรัฐวิสาหกิจพ.ศ.2534 ข้อ 3 ซึ่งจะต้องนำไปรวมคำนวณค่าชดเชยที่จำเลยจะต้องจ่ายให้แก่โจทก์ตามข้อ 45 แห่งระเบียบคณะกรรมการรัฐวิสาหกิจสัมพันธ์ฉบับดังกล่าวด้วย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4889/2536นายสมจิตร์ สุวรรณอัมพรโจทก์บริษัทขนส่ง จำกัดจำเลย ระเบียบคณะกรรมการรัฐวิสาหกิจสัมพันธ์ เรื่อง มาตรฐานของสิทธิประโยชน์ของพนักงานรัฐวิสาหกิจ พ.ศ.2534 พ.ร.บ.พนักงานรัฐวิสาหกิจสัมพันธ์ พ.ศ.2534 ม. 3, ม. 45จำเลยซึ่งเป็นรัฐวิสาหกิจจ่ายค่าเบี้ยกิโลเมตรให้โจทก์ซึ่งพนักงานขับรถทุกวันตามระยะทางที่ขับรถได้ในอัตรากิโลเมตรละ 35 สตางค์โจทก์ขับรถวันละ 609 กิโลเมตร ได้รับค่าเบี้ยกิโลเมตรวันละ 213 บาท ค่าเบี้ยกิโลเมตรดังกล่าวจึงเป็นเงินที่จำเลยจ่ายให้แก่โจทก์เป็นการตอบแทนการทำงานในเวลาทำงานปกติของวันที่ทำงานหรือจ่ายให้โดยคำนวณตามผลงานที่พนักงานทำงานได้ ค่าเบี้ยกิโลเมตรจึงเป็น "เงินเดือนค่าจ้าง" ตามระเบียบคณะกรรมการรัฐวิสาหกิจสัมพันธ์ เรื่อง มาตรฐานของสิทธิประโยชน์ของพนักงานรัฐวิสาหกิจพ.ศ.2534 ข้อ 3 ซึ่งจะต้องนำไปรวมคำนวณค่าชดเชยที่จำเลยจะต้องจ่ายให้แก่โจทก์ตามข้อ 45 แห่งระเบียบคณะกรรมการรัฐวิสาหกิจสัมพันธ์ฉบับดังกล่าวด้วย(สวรรค์ ศักดารักษ์-ชลิต ประไพศาล-ชลอ ทองแย้ม)ศาลแรงงานกลาง - นายพงษ์รัตน์ เครือกลิ่นศาลอุทธรณ์ - แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4889/2536นายสมจิตร์ สุวรรณอัมพรโจทก์บริษัทขนส่ง จำกัดจำเลย ระเบียบคณะกรรมการรัฐวิสาหกิจสัมพันธ์ เรื่อง มาตรฐานของสิทธิประโยชน์ของพนักงานรัฐวิสาหกิจ พ.ศ.2534 พ.ร.บ.พนักงานรัฐวิสาหกิจสัมพันธ์ พ.ศ.2534 ม. 3, ม. 45จำเลยซึ่งเป็นรัฐวิสาหกิจจ่ายค่าเบี้ยกิโลเมตรให้โจทก์ซึ่งพนักงานขับรถทุกวันตามระยะทางที่ขับรถได้ในอัตรากิโลเมตรละ 35 สตางค์โจทก์ขับรถวันละ 609 กิโลเมตร ได้รับค่าเบี้ยกิโลเมตรวันละ 213 บาท ค่าเบี้ยกิโลเมตรดังกล่าวจึงเป็นเงินที่จำเลยจ่ายให้แก่โจทก์เป็นการตอบแทนการทำงานในเวลาทำงานปกติของวันที่ทำงานหรือจ่ายให้โดยคำนวณตามผลงานที่พนักงานทำงานได้ ค่าเบี้ยกิโลเมตรจึงเป็น "เงินเดือนค่าจ้าง" ตามระเบียบคณะกรรมการรัฐวิสาหกิจสัมพันธ์ เรื่อง มาตรฐานของสิทธิประโยชน์ของพนักงานรัฐวิสาหกิจพ.ศ.2534 ข้อ 3 ซึ่งจะต้องนำไปรวมคำนวณค่าชดเชยที่จำเลยจะต้องจ่ายให้แก่โจทก์ตามข้อ 45 แห่งระเบียบคณะกรรมการรัฐวิสาหกิจสัมพันธ์ฉบับดังกล่าวด้วย(สวรรค์ ศักดารักษ์-ชลิต ประไพศาล-ชลอ ทองแย้ม)ศาลแรงงานกลาง - นายพงษ์รัตน์ เครือกลิ่นศาลอุทธรณ์ - แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศกระทรวงสาธารณสุขยกเลิกประกาศระบุยาอันตรายบางชนิดตามความในพระราชบัญญัติยาพ.ศ. ๒๕๑๐[๑] ตามประกาศกระทรวงสาธารณสุขระบุยาอันตรายตามความในพระราชบัญญัติยาพ.ศ. ๒๕๑๐ ฉบับลงวันที่ ๘ มกราคม ๒๕๑๑ ข้อ ๒๘ ระบุยาจำพวกทำให้ชาทั่วกายหรือยาสลบ(General Anesthetics) ทุกชนิดเป็นยาอันตรายนั้น บัดนี้ปรากฏว่ายาจำพวกดังกล่าวเป็นยาที่มีอันตรายร้ายแรงต่อประชาชนรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข โดยคำแนะนำของคณะกรรมการยาจึงประกาศระบุยาจำพวกนี้เป็นยาควบคุมพิเศษ ฉะนั้น ให้ยกเลิกความในข้อ ๒๘แห่งประกาศกระทรวงสาธารณสุขระบุยาอันตรายตามความในพระราชบัญญัติยา พ.ศ. ๒๕๑๐ฉบับลงวันที่ ๘ มกราคม ๒๕๑๑ทั้งนี้ตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไปประกาศ ณ วันที่ ๑๒ มีนาคม ๒๕๑๓พลตำรวจเอก ป.รุจิรวงศ์รัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุขสุกัญญา/พิมพ์๑๔ พฤษภาคม ๒๕๕๒รัศม์วรรณวลัย/ตรวจ๙ มิถุนายน๒๕๕๒ศิรวัชร์/ปรับปรุง๒๑ธันวาคม ๒๕๖๑[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๘๗/ตอนที่ ๒๘/หน้า ๑๓๕๖/๓๑ มีนาคม ๒๕๑๓
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 59835หลักกฎหมาย: ความว่า จำเลยที่ 4 ฎีกา คดีมีทางชนะ โปรดอนุญาตให้ทุเลาการบังคับไว้ก่อนหมายเหตุ โจทก์แถลงคัดค้าน (อันดับ 153)ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยที่ 1 ที่ 2 ที่ 4 ที่ 5 และที่ 6ร่วมกันชำระเงิน 4,000,000 บาท แก่โจทก์พร้อมด้วยดอกเบี้ยอัตราร้อยละ 15 ต่อปีนับแต่วันที่ 31 กรกฎาคม 2523 เป็นต้นไปจนกว่าจะชำระเงินให้โจทก์เสร็จ แต่ดอกเบี้ยคำนวณถึงวันฟ้องต้องไม่เกิน 2,059,677.50 บาท ตามคำขอของโจทก์ ให้ยกฟ้องจำเลยที่ 3ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยที่ 4 ฎีกา พร้อมกับยื่นคำร้องดังกล่าวโดยมีคำร้องประกอบ (อันดับ 150,149,151)จำเลยที่ 4 ได้รับอนุญาตให้ทุเลาการบังคับไว้ในระหว่างอุทธรณ์(อันดับ 136 แผ่นที่ 2)คำสั่งอนุญาตให้ทุเลาการบังคับในระหว่างฎีกา ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 1986/2532บริษัทไทยประกันชีวิต จำกัดโจทก์นายเชาว์ ก่อซื่อวานิช กับพวกจำเลยนายบุญส่ง ตันอารีย์ จำเลยที่ 4ผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.พ. ม. 231ความว่า จำเลยที่ 4 ฎีกา คดีมีทางชนะ โปรดอนุญาตให้ทุเลาการบังคับไว้ก่อนหมายเหตุ โจทก์แถลงคัดค้าน (อันดับ 153)ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยที่ 1 ที่ 2 ที่ 4 ที่ 5 และที่ 6ร่วมกันชำระเงิน 4,000,000 บาท แก่โจทก์พร้อมด้วยดอกเบี้ยอัตราร้อยละ 15 ต่อปีนับแต่วันที่ 31 กรกฎาคม 2523 เป็นต้นไปจนกว่าจะชำระเงินให้โจทก์เสร็จ แต่ดอกเบี้ยคำนวณถึงวันฟ้องต้องไม่เกิน 2,059,677.50 บาท ตามคำขอของโจทก์ ให้ยกฟ้องจำเลยที่ 3ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยที่ 4 ฎีกา พร้อมกับยื่นคำร้องดังกล่าวโดยมีคำร้องประกอบ (อันดับ 150,149,151)จำเลยที่ 4 ได้รับอนุญาตให้ทุเลาการบังคับไว้ในระหว่างอุทธรณ์(อันดับ 136 แผ่นที่ 2)คำสั่งอนุญาตให้ทุเลาการบังคับในระหว่างฎีกา(ศักดา โมกขมรรคกุล-ประชา บุญวนิช-ปิ่นทิพย์ สุจริตกุล)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 1986/2532บริษัทไทยประกันชีวิต จำกัดโจทก์นายเชาว์ ก่อซื่อวานิช กับพวกจำเลยนายบุญส่ง ตันอารีย์ จำเลยที่ 4ผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.พ. ม. 231ความว่า จำเลยที่ 4 ฎีกา คดีมีทางชนะ โปรดอนุญาตให้ทุเลาการบังคับไว้ก่อนหมายเหตุ โจทก์แถลงคัดค้าน (อันดับ 153)ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยที่ 1 ที่ 2 ที่ 4 ที่ 5 และที่ 6ร่วมกันชำระเงิน 4,000,000 บาท แก่โจทก์พร้อมด้วยดอกเบี้ยอัตราร้อยละ 15 ต่อปีนับแต่วันที่ 31 กรกฎาคม 2523 เป็นต้นไปจนกว่าจะชำระเงินให้โจทก์เสร็จ แต่ดอกเบี้ยคำนวณถึงวันฟ้องต้องไม่เกิน 2,059,677.50 บาท ตามคำขอของโจทก์ ให้ยกฟ้องจำเลยที่ 3ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยที่ 4 ฎีกา พร้อมกับยื่นคำร้องดังกล่าวโดยมีคำร้องประกอบ (อันดับ 150,149,151)จำเลยที่ 4 ได้รับอนุญาตให้ทุเลาการบังคับไว้ในระหว่างอุทธรณ์(อันดับ 136 แผ่นที่ 2)คำสั่งอนุญาตให้ทุเลาการบังคับในระหว่างฎีกา(ศักดา โมกขมรรคกุล-ประชา บุญวนิช-ปิ่นทิพย์ สุจริตกุล)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
กฎกระทรวงกฎกระทรวงฉบับที่ ๕ (พ.ศ. ๒๕๔๓)ออกตามความในพระราชบัญญัติเครื่องหมายการค้าพ.ศ. ๒๕๓๔[๑] อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๕แห่งพระราชบัญญัติเครื่องหมายการค้า พ.ศ. ๒๕๓๔ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติเครื่องหมายการค้า (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๔๓อันเป็นพระราชบัญญัติที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคลซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๓๑ มาตรา ๓๕ มาตรา ๔๘ และมาตรา ๕๐ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย บัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมายรัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์ออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้ให้ยกเลิก (๒) ของข้อ ๒ แห่งกฎกระทรวง ฉบับที่ ๓ (พ.ศ.๒๕๔๐) ออกตามความในพระราชบัญญัติเครื่องหมายการค้า พ.ศ. ๒๕๓๔ให้ไว้ ณ วันที่ ๒๕ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๔๓ศุภชัย พานิชภักดิ์รัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือเนื่องจากพระราชบัญญัติเครื่องหมายการค้า พ.ศ. ๒๕๓๔ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติเครื่องหมายการค้า (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๔๓ได้บัญญัติให้ยกเลิกการเก็บค่าธรรมเนียมการประกาศโฆษณาคำขอจดทะเบียนสมควรยกเลิกการเก็บค่าธรรมเนียมดังกล่าวตามที่กำหนดไว้โดยกฎกระทรวงฉบับที่ ๓ (พ.ศ. ๒๕๔๐) ออกตามความในพระราชบัญญัติเครื่องหมายการค้า พ.ศ. ๒๕๓๔เพื่อให้สอดคล้องกัน จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้วิชชุตา/ผู้จัดทำ๘ กันยายน ๒๕๕๔[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๑๗/ตอนที่ ๙๙ ก/หน้า ๔๗/๓ พฤศจิกายน ๒๕๔๓