phoneee/thai-legal-corpus huggingface dataset:
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 64696หลักกฎหมาย: ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงอย่างเดียวกัน แต่ปรับบทต่างกันส่วนกำหนดโทษเท่าเดิม เป็นการแก้ไขเล็กน้อย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 402/2510พนักงานอัยการจังหวัดพระนครศรีอยุธยาโจทก์พันตำรวจตรีฉัตรฝน พลอยบุตร กับพวกจำเลย ป.วิ.อ. ม. 218ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงอย่างเดียวกัน แต่ปรับบทต่างกันส่วนกำหนดโทษเท่าเดิม เป็นการแก้ไขเล็กน้อย(กิตติ สีหนนทน์-ศริ มลิลา-เนิ่น กฤษณะเศรนี)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 402/2510พนักงานอัยการจังหวัดพระนครศรีอยุธยาโจทก์พันตำรวจตรีฉัตรฝน พลอยบุตร กับพวกจำเลย ป.วิ.อ. ม. 218ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงอย่างเดียวกัน แต่ปรับบทต่างกันส่วนกำหนดโทษเท่าเดิม เป็นการแก้ไขเล็กน้อย(กิตติ สีหนนทน์-ศริ มลิลา-เนิ่น กฤษณะเศรนี)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศกระทรวงอุตสาหกรรมฉบับที่ 4186 (พ.ศ. 2553)ออกตามความในพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมพ.ศ. 2511เรื่อง ยกเลิกมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมวิธีทดสอบสิ่งทอ เล่ม 8 แรงดึงและการยืดตัวที่ทําให้เส้นด้ายขาดและกําหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมวิธีทดสอบสิ่งทอ เล่ม 8 แรงดึงและการยืดที่ทําให้เส้นด้ายขาด---------------------------อื่นๆ - โดยที่เป็นการสมควรปรับปรุงมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม วิธีทดสอบสิ่งทอ เล่ม 8 แรงดึงและการยืดตัวที่ทําให้เส้นด้ายขาด มาตรฐานเลขที่ มอก. 121 เล่ม 8 - 2518 อาศัยอํานาจตามความในมาตรา 15 แห่งพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม พ.ศ. 2511รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมออกประกาศยกเลิกประกาศกระทรวงอุตสาหกรรม ฉบับที่ 192 (พ.ศ. 2518) ออกตามความในพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม พ.ศ. 2511 เรื่อง กําหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม วิธีทดสอบสิ่งทอ เล่ม 8 แรงดึงและการยืดตัวที่ทําให้เส้นด้ายขาด ลงวันที่ 29 ธันวาคม 2518 และออกประกาศกําหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม วิธีทดสอบสิ่งทอ เล่ม 8 แรงดึงและการยืดที่ทําให้เส้นด้ายขาด มาตรฐานเลขที่ มอก. 121 เล่ม 8 - 2553 ขึ้นใหม่ ดังมีรายการละเอียดต่อท้ายประกาศนี้ ทั้งนี้ ให้มีผลตั้งแต่วันที่ประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปผู้มีอํานาจลงนาม - ประกาศ ณ วันที่ 7 เมษายน พ.ศ. 2553 ชาญชัย ชัยรุ่งเรืองรัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 675/2486หลักกฎหมาย: ค่าเช่าเรือที่เจ้าพนักงานบังคับคดีเก็บรักษาไว้ในระหว่างที่ศาลยังไม่ชี้ขาดว่าเรือเป็นของฝ่ายใดนั้น เมื่อศาลยังไม่ได้ชี้ขาดว่าเรือเป็นของฝ่ายใดนั้น เมื่อค่าเช่าเรือนั้นก็ย่อมได้แก่โจทก์ เพราะเป็นดอกผลโดยนิตินัย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 675/2486นายพุก แซ่เตียโจทก์นายเข่งพง แซ่ห่านจำเลย ป.พ.พ. ม. 111 (2), ม. 1336, ม. 537ค่าเช่าเรือที่เจ้าพนักงานบังคับคดีเก็บรักษาไว้ในระหว่างที่ศาลยังไม่ชี้ขาดว่าเรือเป็นของฝ่ายใดนั้น เมื่อศาลยังไม่ได้ชี้ขาดว่าเรือเป็นของฝ่ายใดนั้น เมื่อค่าเช่าเรือนั้นก็ย่อมได้แก่โจทก์ เพราะเป็นดอกผลโดยนิตินัย(ธรรมบัณฑิต บุนยะปานะ-ชม จามรมาน-ทิพปัญญา อ. บุปผเวส)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 675/2486นายพุก แซ่เตียโจทก์นายเข่งพง แซ่ห่านจำเลย ป.พ.พ. ม. 111 (2), ม. 1336, ม. 537ค่าเช่าเรือที่เจ้าพนักงานบังคับคดีเก็บรักษาไว้ในระหว่างที่ศาลยังไม่ชี้ขาดว่าเรือเป็นของฝ่ายใดนั้น เมื่อศาลยังไม่ได้ชี้ขาดว่าเรือเป็นของฝ่ายใดนั้น เมื่อค่าเช่าเรือนั้นก็ย่อมได้แก่โจทก์ เพราะเป็นดอกผลโดยนิตินัย(ธรรมบัณฑิต บุนยะปานะ-ชม จามรมาน-ทิพปัญญา อ. บุปผเวส)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 7039/2543หลักกฎหมาย: จำเลยอุทธรณ์ว่า ถ้าศาลชั้นต้นให้จำเลยสืบพยานก็จะทราบข้อเท็จจริงในคดีที่จะทำให้จำเลยชนะคดีได้ โดยไม่ได้กล่าวถึงข้อเท็จจริงหรือข้อกฎหมายให้ชัดแจ้ง เพียงแต่กล่าวอ้างถึงคำร้องจำเลยที่คัดค้านคำสั่งศาลชั้นต้นที่สั่งงดสืบพยานจำเลยให้เป็นส่วนหนึ่งของอุทธรณ์จำเลย ทั้งมิได้กล่าวรายละเอียดตามคำร้องคัดค้านดังกล่าวมาในอุทธรณ์ด้วย จึงไม่อาจจะนำเอารายละเอียดในคำร้องนั้นมาประกอบอุทธรณ์จำเลยให้ชัดแจ้งได้ อุทธรณ์จำเลยจึงเป็นอุทธรณ์ที่ไม่ชอบด้วย ป.วิ.พ.มาตรา225 วรรคหนึ่ง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 7039/2543บริษัทเอส.พี.เอส.แอดเวอร์ไทซิ่ง จำกัดโจทก์บริษัทพิชัยญาติ จำกัด กับพวกจำเลย ป.วิ.พ. ม. 225จำเลยอุทธรณ์ว่า ถ้าศาลชั้นต้นให้จำเลยสืบพยานก็จะทราบข้อเท็จจริงในคดีที่จะทำให้จำเลยชนะคดีได้ โดยไม่ได้กล่าวถึงข้อเท็จจริงหรือข้อกฎหมายให้ชัดแจ้ง เพียงแต่กล่าวอ้างถึงคำร้องจำเลยที่คัดค้านคำสั่งศาลชั้นต้นที่สั่งงดสืบพยานจำเลยให้เป็นส่วนหนึ่งของอุทธรณ์จำเลย ทั้งมิได้กล่าวรายละเอียดตามคำร้องคัดค้านดังกล่าวมาในอุทธรณ์ด้วย จึงไม่อาจจะนำเอารายละเอียดในคำร้องนั้นมาประกอบอุทธรณ์จำเลยให้ชัดแจ้งได้ อุทธรณ์จำเลยจึงเป็นอุทธรณ์ที่ไม่ชอบด้วย ป.วิ.พ.มาตรา225 วรรคหนึ่ง(พูนศักดิ์ จงกลนี-วิชา มหาคุณ-ปัญญา สุทธิบดี)ศาลแพ่งธนบุรี - นางวิไล นภานุเคราะห์ศาลอุทธรณ์ - นายวรพจน์ วิไลชนม์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 7039/2543บริษัทเอส.พี.เอส.แอดเวอร์ไทซิ่ง จำกัดโจทก์บริษัทพิชัยญาติ จำกัด กับพวกจำเลย ป.วิ.พ. ม. 225จำเลยอุทธรณ์ว่า ถ้าศาลชั้นต้นให้จำเลยสืบพยานก็จะทราบข้อเท็จจริงในคดีที่จะทำให้จำเลยชนะคดีได้ โดยไม่ได้กล่าวถึงข้อเท็จจริงหรือข้อกฎหมายให้ชัดแจ้ง เพียงแต่กล่าวอ้างถึงคำร้องจำเลยที่คัดค้านคำสั่งศาลชั้นต้นที่สั่งงดสืบพยานจำเลยให้เป็นส่วนหนึ่งของอุทธรณ์จำเลย ทั้งมิได้กล่าวรายละเอียดตามคำร้องคัดค้านดังกล่าวมาในอุทธรณ์ด้วย จึงไม่อาจจะนำเอารายละเอียดในคำร้องนั้นมาประกอบอุทธรณ์จำเลยให้ชัดแจ้งได้ อุทธรณ์จำเลยจึงเป็นอุทธรณ์ที่ไม่ชอบด้วย ป.วิ.พ.มาตรา225 วรรคหนึ่ง(พูนศักดิ์ จงกลนี-วิชา มหาคุณ-ปัญญา สุทธิบดี)ศาลแพ่งธนบุรี - นางวิไล นภานุเคราะห์ศาลอุทธรณ์ - นายวรพจน์ วิไลชนม์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
พระราชบัญญัติให้บำเหน็จในการปราบปรามผู้กระทำความผิด พุทธศักราช 2489พระราชบัญญัติ ให้บำเหน็จในการปราบปรามผู้กระทำความผิด พุทธศักราช ๒๔๘๙อานันทมหิดล ตราไว้ ณ วันที่ ๘ พฤษภาคม พุทธศักราช ๒๔๘๙ เป็นปีที่ ๑๓ ในรัชกาลปัจจุบันสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวอานันทมหิดลมีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า โดยที่เป็นการสมควรให้บำเหน็จแก่ผู้ปราบปรามผู้กระทำความผิดในบางประการ จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้โดยคำแนะนำและยินยอมของสภาผู้แทนราษฎร ดังต่อไปนี้มาตรา 1 มาตรา ๑ พระราชบัญญัตินี้ให้เรียกว่า "พระราชบัญญัติให้บำเหน็จในการปราบปรามผู้กระทำความผิด พุทธศักราช ๒๔๘๙"มาตรา 2 มาตรา ๒ พระราชบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับได้ตั้งแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา 3 มาตรา ๓ ให้ยกเลิกบรรดากฎหมาย กฎ และข้อบังคับอื่นใดซึ่งมีข้อความขัดหรือแย้งกับบทพระราชบัญญัตินี้มาตรา 4 มาตรา ๔ ในพระราชบัญญัตินี้ คำว่า "สินบน" หมายความว่า เงินตราที่จ่ายให้แก่ผู้นำจับ "รางวัล" หมายความว่า เงินตราที่จ่ายให้แก่พนักงานเจ้าหน้าที่ซึ่งจับกุมผู้กระทำความผิด "ผู้นำจับ" หมายความว่า บุคคลผู้มิใช่พนักงานเจ้าหน้าที่ซึ่งนำความมาแจ้งต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ให้ทำการจับกุมผู้กระทำความผิดมาตรา 4 "พนักงานเจ้าหน้าที่" หมายความว่า พนักงานฝ่ายปกครองหรือตำรวจซึ่งมีอำนาจหน้าที่จับกุมผู้กระทำความผิดตามความในประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา "ของกลาง" หมายความว่า ทรัพย์ซึ่งมีไว้เป็นความผิดหรือได้มาโดยกระทำผิดมาตรา 5 มาตรา ๕ พระราชบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับแก่ความผิดซึ่งเกิดขึ้นตามกฎหมายว่าด้วย ๑. การควบคุมเครื่องอุปโภคบริโภคและของอื่น ๆ ในภาวะคับขัน ๒. การศุลกากร ๓. การสำรวจและกักกันข้าว ๔. การป้องกันการค้ากำไรเกินควรมาตรา 6 มาตรา ๖ ผู้นำจับมีสิทธิได้รับสินบน และพนักงานเจ้าหน้าที่ซึ่งจับกุมผู้กระทำผิดมีสิทธิได้รับรางวัลมาตรา 7 มาตรา ๗ สินบนและรางวัลให้จ่ายจากเงินที่ได้จากการขายของกลางซึ่งศาลสั่งริบเมื่อคดีถึงที่สุดแล้ว ในกรณีที่ศาลมิได้สั่งริบของกลางหรือของกลางที่ศาลสั่งริบนั้นไม่อาจขายได้ ให้จ่ายจากเงินค่าปรับที่ได้ชำระต่อศาลมาตรา 8 มาตรา ๘ ให้จ่ายสินบนร้อยละสามสิบของราคาของกลางหรือค่าปรับ ให้จ่ายรางวัลร้อยละยี่สิบห้าของราคาของกลางหรือค่าปรับ ในกรณีที่ไม่มีผู้นำจับ ให้จ่ายรางวัลแก่พนักงานเจ้าหน้าที่ซึ่งจับกุมผู้ทำผิดร้อยละยี่สิบของราคาของกลางหรือค่าปรับมาตรา 9 มาตรา ๙ ในการยื่นฟ้องผู้กระทำผิดซึ่งผู้นำจับหรือพนักงานเจ้าหน้าที่มีสิทธิจะได้รับเงินสินบนหรือรางวัลตามพระราชบัญญัตินี้ ให้พนักงานอัยการร้องขอต่อศาลให้จ่ายสินบนหรือรางวัลมาตรา 10 มาตรา ๑๐ พนักงานเจ้าหน้าที่ผู้ใดไม่ทำการจับกุมตามคำแจ้งของผู้นำจับโดยปราศจากเหตุผลอันสมควร มีความผิดต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินสามปี หรือปรับไม่เกินห้าพันบาท หรือทั้งจำทั้งปรับมาตรา 11 มาตรา ๑๑ ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง รัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์ และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยรักษาการตามพระราชบัญญัตินี้ในส่วนที่เกี่ยวกับกระทรวงนั้น ๆ และให้มีอำนาจออกกฎกระทรวงเพื่อปฏิบัติการให้เป็นไปตามพระราชบัญญัตินี้ กฎกระทรวงนั้น เมื่อได้ประกาศในราชกิจจานุเบกษาแล้ว ให้ใช้บังคับได้ผู้รับสนองพระบรมราชโองการปรีดี พนมยงค์นายกรัฐมนตรี
กฎกระทรวงกฎกระทรวงฉบับที่ ๑๐ (พ.ศ. ๒๕๐๘)ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการฆ่าสัตว์และจำหน่ายเนื้อสัตว์พ.ศ. ๒๕๐๒[๑] อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๖ และมาตรา ๒๐ แห่งพระราชบัญญัติควบคุมการฆ่าสัตว์และจำหน่ายเนื้อสัตว์ พ.ศ. ๒๕๐๒ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยออกกฎกระทรวงไว้ดังต่อไปนี้ให้องค์การผลิตอาหารสำเร็จรูปได้รับการยกเว้นอากรฆ่าสัตว์ ค่าธรรมเนียมสำหรับโรงฆ่าสัตว์ และค่าธรรมเนียมสำหรับโรงพักสัตว์ เฉพาะการฆ่าสัตว์เพื่อผลิตอาหารสำเร็จรูปโดยองค์การผลิตอาหารสำเร็จรูปณ โรงฆ่าสัตว์และโรงพักสัตว์ขององค์การผลิตอาหารสำเร็จรูปที่ตำบลปากแรต อำเภอบ้านโป่ง จังหวัดราชบุรีให้ไว้ ณ วันที่๕ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๐๘พลเอก ป.จารุเสถียรรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยหมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือเนื่องด้วยกระทรวงกลาโหมได้เสนอขออนุญาตไปยังกระทรวงมหาดไทยขอให้โรงงานผลิตอาหารสำเร็จรูปที่ตำบลปากแรตอำเภอบ้างโป่ง จังหวัดราชบุรี เป็นโรงฆ่าสัตว์และโรงพักสัตว์ ตามนัยมาตรา ๕ แห่งพระราชบัญญัติควบคุมการฆ่าสัตว์และจำหน่ายเนื้อสัตว์พ.ศ. ๒๕๐๒เพื่อทำการฆ่าสัตว์นำเนื้อผลิตอาหารสำเร็จรูปตามวัตถุประสงค์ของพระราชกฤษฎีกาจัดตั้งองค์การผลิตอาหารสำเร็จรูปพ.ศ.๒๔๙๘ และขอยกเว้นอากรฆ่าสัตว์ ค่าธรรมเนียมสำหรับโรงฆ่าสัตว์ และค่าธรรมเนียมสำหรับโรงพักสัตว์แก่สัตว์ที่ได้รับอนุญาตให้ฆ่าด้วยรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยได้อนุมัติให้โรงงานผลิตอาหารสำเร็จรูปขององค์การผลิตอาหารสำเร็จรูปเป็นโรงฆ่าสัตว์และโรงพักสัตว์ได้ตามที่กระทรวงกลาโหมเสนอ ส่วนการยกเว้นอากรฆ่าสัตว์ ค่าธรรมเนียมสำหรับโรงฆ่าสัตว์ และค่าธรรมเนียมสำหรับโรงพักสัตว์ได้อนุมัติในหลักการให้ยกเว้นให้เฉพาะสัตว์ที่จะทำการฆ่าเพื่อผลิตอาหารสำเร็จรูปเท่านั้น ซึ่งจะต้องออกเป็นกฎกระทรวงตามนัยมาตรา ๖และมาตรา ๒๐ แห่งพระราชบัญญัติควบคุมการฆ่าสัตว์และจำหน่ายเนื้อสัตว์ พ.ศ. ๒๕๐๒ธิดาวรรณ / แก้ไข๘ พฤศจิกายน ๒๕๔๕B+A(C)อัมภิญา/จัดทำ๑๓ สิงหาคม ๒๕๕๑[๑] ราชกิจจานุเบกษา.เล่ม ๘๒/ตอนที่ ๖๖/หน้า ๖๔๙/๑๗ สิงหาคม๒๕๐๘
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 9029/2538หลักกฎหมาย: จำเลยที่ 1 ฎีกาว่า ความผิดของจำเลยฐานมีเฮโรอีนและฐานเสพเฮโรอีนเป็นการกระทำกรรมเดียวผิดต่อกฎหมายหลายบทและศาลชั้นต้นนับโทษจำเลยไม่ถูกต้องนั้น แม้ฎีกาข้อนี้จำเลยมิได้ยกขึ้นว่ากันมาแล้วโดยชอบในศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ แต่เป็นข้อที่เกี่ยวกับความสงบเรียบร้อย จำเลยย่อมมีสิทธิที่จะยกขึ้นอ้างได้ ตาม ป.วิ.อ.มาตรา 195 วรรคสอง ประกอบด้วยมาตรา 225 ฟ้องโจทก์ได้บรรยายไว้ชัดเจนว่าจำเลยได้เสพกัญชาผสมเฮโรอีน และจำเลยได้ร่วมกันมีเฮโรอีนซึ่งเหลือจากการเสพจำนวน 1 หลอดน้ำหนัก 0.03 กรัม ไว้ในครอบครองโดยมิได้รับอนุญาต จำเลยให้การรับสารภาพย่อมเป็นการยอมรับข้อกล่าวหาของโจทก์ว่า จำเลยเสพเฮโรอีนและมีเฮโรอีนที่เหลือจากการเสพไว้ในครอบครองจริง ความผิดดังกล่าวเป็นความผิดที่แยกกันได้เป็น 2 กระทง เพราะข้อหาฐานมีเฮโรอีนนั้นโจทก์มุ่งถึงเฮโรอีนซึ่งจำเลยมีเหลืออยู่หลังจากได้เสพไปแล้ว ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 9029/2538พนักงานอัยการจังหวัดสกลนครโจทก์นายสุนทร สุตะนนท์ กับพวกจำเลย ป.อ. ม. 90, ม. 91 ป.วิ.อ. ม. 176, ม. 195 วรรคสอง, ม. 225จำเลยที่ 1 ฎีกาว่า ความผิดของจำเลยฐานมีเฮโรอีนและฐานเสพเฮโรอีนเป็นการกระทำกรรมเดียวผิดต่อกฎหมายหลายบทและศาลชั้นต้นนับโทษจำเลยไม่ถูกต้องนั้น แม้ฎีกาข้อนี้จำเลยมิได้ยกขึ้นว่ากันมาแล้วโดยชอบในศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ แต่เป็นข้อที่เกี่ยวกับความสงบเรียบร้อย จำเลยย่อมมีสิทธิที่จะยกขึ้นอ้างได้ ตาม ป.วิ.อ.มาตรา 195 วรรคสอง ประกอบด้วยมาตรา 225 ฟ้องโจทก์ได้บรรยายไว้ชัดเจนว่าจำเลยได้เสพกัญชาผสมเฮโรอีน และจำเลยได้ร่วมกันมีเฮโรอีนซึ่งเหลือจากการเสพจำนวน 1 หลอดน้ำหนัก 0.03 กรัม ไว้ในครอบครองโดยมิได้รับอนุญาต จำเลยให้การรับสารภาพย่อมเป็นการยอมรับข้อกล่าวหาของโจทก์ว่า จำเลยเสพเฮโรอีนและมีเฮโรอีนที่เหลือจากการเสพไว้ในครอบครองจริง ความผิดดังกล่าวเป็นความผิดที่แยกกันได้เป็น 2 กระทง เพราะข้อหาฐานมีเฮโรอีนนั้นโจทก์มุ่งถึงเฮโรอีนซึ่งจำเลยมีเหลืออยู่หลังจากได้เสพไปแล้ว(ไพโรจน์ คำอ่อน-สุนพ กีรติยุติ-สมพงษ์ สนธิเณร)ศาลจังหวัดสกลนคร - นายธานิน มุกดาเพชรรัตน์ศาลอุทธรณ์ภาค ๑ - นายเฉลิมศักดิ์ บุญยงค์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 9029/2538พนักงานอัยการจังหวัดสกลนครโจทก์นายสุนทร สุตะนนท์ กับพวกจำเลย ป.อ. ม. 90, ม. 91 ป.วิ.อ. ม. 176, ม. 195 วรรคสอง, ม. 225จำเลยที่ 1 ฎีกาว่า ความผิดของจำเลยฐานมีเฮโรอีนและฐานเสพเฮโรอีนเป็นการกระทำกรรมเดียวผิดต่อกฎหมายหลายบทและศาลชั้นต้นนับโทษจำเลยไม่ถูกต้องนั้น แม้ฎีกาข้อนี้จำเลยมิได้ยกขึ้นว่ากันมาแล้วโดยชอบในศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ แต่เป็นข้อที่เกี่ยวกับความสงบเรียบร้อย จำเลยย่อมมีสิทธิที่จะยกขึ้นอ้างได้ ตาม ป.วิ.อ.มาตรา 195 วรรคสอง ประกอบด้วยมาตรา 225 ฟ้องโจทก์ได้บรรยายไว้ชัดเจนว่าจำเลยได้เสพกัญชาผสมเฮโรอีน และจำเลยได้ร่วมกันมีเฮโรอีนซึ่งเหลือจากการเสพจำนวน 1 หลอดน้ำหนัก 0.03 กรัม ไว้ในครอบครองโดยมิได้รับอนุญาต จำเลยให้การรับสารภาพย่อมเป็นการยอมรับข้อกล่าวหาของโจทก์ว่า จำเลยเสพเฮโรอีนและมีเฮโรอีนที่เหลือจากการเสพไว้ในครอบครองจริง ความผิดดังกล่าวเป็นความผิดที่แยกกันได้เป็น 2 กระทง เพราะข้อหาฐานมีเฮโรอีนนั้นโจทก์มุ่งถึงเฮโรอีนซึ่งจำเลยมีเหลืออยู่หลังจากได้เสพไปแล้ว(ไพโรจน์ คำอ่อน-สุนพ กีรติยุติ-สมพงษ์ สนธิเณร)ศาลจังหวัดสกลนคร - นายธานิน มุกดาเพชรรัตน์ศาลอุทธรณ์ภาค ๑ - นายเฉลิมศักดิ์ บุญยงค์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
กฎกระทรวงกฎกระทรวงฉบับที่ ๒๙๙ (พ.ศ.๒๕๓๙)ออกตามความในพระราชบัญญัติการผังเมืองพ.ศ. ๒๕๑๘[๑] อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๕ แห่งพระราชบัญญัติการผังเมืองพ.ศ. ๒๕๑๘ และมาตรา ๒๖ วรรคหก แห่งพระราชบัญญัติการผังเมือง พ.ศ. ๒๕๑๘ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติการผังเมือง (ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๓๕รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้ให้ขยายระยะเวลาการใช้บังคับกฎกระทรวง ฉบับที่ ๙๙ (พ.ศ.๒๕๓๓) ออกตามความในพระราชบัญญัติการผังเมือง พ.ศ. ๒๕๑๘ซึ่งได้ขยายระยะเวลาการใช้บังคับมาครั้งหนึ่งแล้ว โดยกฎกระทรวง ฉบับที่ ๒๕๐ (พ.ศ.๒๕๓๘) ออกตามความในพระราชบัญญัติการผังเมือง พ.ศ. ๒๕๑๘ต่อไปเป็นครั้งที่สองมีกำหนดหนึ่งปี ทั้งนี้ ตั้งแต่วันที่ ๑๒ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๓๙เป็นต้นไปให้ไว้ ณ วันที่ ๑๕ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๓๙บรรหาร ศิลปอาชารัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยหมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือโดยที่ปรากฏว่าสภาพการณ์และสิ่งแวดล้อมในท้องที่ตำบลโพธิ์ศรี ตำบลโพธิ์ไทรตำบลพิบูล และตำบลกุดชมภู อำเภอพิบูลมังสาหาร จังหวัดอุบลราชธานี ซึ่งกฎกระทรวงฉบับที่ ๙๙ (พ.ศ. ๒๕๓๓) ออกตามความในพระราชบัญญัติการผังเมือง พ.ศ.๒๕๑๘ กำหนดให้ใช้ผังเมืองรวมบังคับในท้องที่ดังกล่าวได้เปลี่ยนแปลงไปและได้เคยขยายระยะเวลาการใช้บังคับกฎกระทรวงดังกล่าวมาครั้งหนึ่งแล้วตามกฎกระทรวงฉบับที่ ๒๕๐ (พ.ศ. ๒๕๓๘) ออกตามความในพระราชบัญญัติการผังเมือง พ.ศ. ๒๕๑๘แต่โดยเหตุที่เป็นกรณีที่ไม่อาจดำเนินการแก้ไขผังเมืองรวมได้ทันภายในระยะเวลาที่กฎกระทรวงนั้นใช้บังคับสมควรขยายระยะเวลาการใช้บังคับกฎกระทรวงฉบับที่ ๙๙ (พ.ศ. ๒๕๓๓) เป็นครั้งที่สอง จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้วิภา/ปรับปรุง๑๒ ตุลาคม ๒๕๕๘[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๑๓/ตอนที่ ๗๐ ก/หน้า ๑๔/๒๖ พฤศจิกายน ๒๕๓๙
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 263/2543หลักกฎหมาย: ผู้ตายเป็นป้าของผู้ร้องและผู้คัดค้านที่ 1 โดยผู้คัดค้านที่ 1เป็นพี่สาวร่วมบิดามารดาเดียวกันกับผู้ร้อง ส่วนผู้คัดค้านที่ 2 เป็นบุตรของผู้คัดค้านที่ 1 ผู้ตายพักอาศัยอยู่กับผู้คัดค้านที่ 1 และช่วยเลี้ยงดูผู้คัดค้านที่ 2 มาตั้งแต่ผู้คัดค้านที่ 2 ยังเป็นเด็ก เมื่อผู้คัดค้านที่ 2 เติบโตเป็นผู้ใหญ่ ผู้คัดค้านที่ 2 ก็เลี้ยงดูผู้ตายตลอดมาจนถึงแก่ความตายด้วยโรคชรา ผู้ตายไม่มีคู่สมรสและบุตรส่วนบิดามารดาถึงแก่กรรมไปนานแล้ว ผู้ตายทำพินัยกรรมด้วยความสมัครใจ และพินัยกรรมดังกล่าวเป็นพินัยกรรมที่สมบูรณ์ เมื่อผู้ร้องมิได้เป็นผู้รับพินัยกรรม แต่ผู้คัดค้านทั้งสองเป็นผู้รับทรัพย์มรดกทั้งหมดของเจ้ามรดกตามพินัยกรรม ผู้ร้องจึงมิได้เป็นทายาทและผู้มีส่วนได้เสียในทรัพย์มรดก จึงไม่มีเหตุที่จะตั้งผู้ร้องเป็นผู้จัดการมรดก ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 263/2543๔๒ นายสมโภช ปรีสายทองผู้ร้องนางทองเจือ ศรีนคร กับพวกผู้คัดค้าน ป.พ.พ. ม. 1608, ม. 1711, ม. 1713ผู้ตายเป็นป้าของผู้ร้องและผู้คัดค้านที่ 1 โดยผู้คัดค้านที่ 1เป็นพี่สาวร่วมบิดามารดาเดียวกันกับผู้ร้อง ส่วนผู้คัดค้านที่ 2 เป็นบุตรของผู้คัดค้านที่ 1 ผู้ตายพักอาศัยอยู่กับผู้คัดค้านที่ 1 และช่วยเลี้ยงดูผู้คัดค้านที่ 2 มาตั้งแต่ผู้คัดค้านที่ 2 ยังเป็นเด็ก เมื่อผู้คัดค้านที่ 2 เติบโตเป็นผู้ใหญ่ ผู้คัดค้านที่ 2 ก็เลี้ยงดูผู้ตายตลอดมาจนถึงแก่ความตายด้วยโรคชรา ผู้ตายไม่มีคู่สมรสและบุตรส่วนบิดามารดาถึงแก่กรรมไปนานแล้ว ผู้ตายทำพินัยกรรมด้วยความสมัครใจ และพินัยกรรมดังกล่าวเป็นพินัยกรรมที่สมบูรณ์ เมื่อผู้ร้องมิได้เป็นผู้รับพินัยกรรม แต่ผู้คัดค้านทั้งสองเป็นผู้รับทรัพย์มรดกทั้งหมดของเจ้ามรดกตามพินัยกรรม ผู้ร้องจึงมิได้เป็นทายาทและผู้มีส่วนได้เสียในทรัพย์มรดก จึงไม่มีเหตุที่จะตั้งผู้ร้องเป็นผู้จัดการมรดก(สุรศักดิ์ กาญจนวิทย์-วิชัย ชื่นชมพูนุท-พีรพล จันทร์สว่าง)ศาลแพ่งธนบุรี - นายสรศักดิ์ วาจาสิทธิศิลป์ศาลอุทธรณ์ - นางนพวรรณ อินทรัมพรรย์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 263/2543๔๒ นายสมโภช ปรีสายทองผู้ร้องนางทองเจือ ศรีนคร กับพวกผู้คัดค้าน ป.พ.พ. ม. 1608, ม. 1711, ม. 1713ผู้ตายเป็นป้าของผู้ร้องและผู้คัดค้านที่ 1 โดยผู้คัดค้านที่ 1เป็นพี่สาวร่วมบิดามารดาเดียวกันกับผู้ร้อง ส่วนผู้คัดค้านที่ 2 เป็นบุตรของผู้คัดค้านที่ 1 ผู้ตายพักอาศัยอยู่กับผู้คัดค้านที่ 1 และช่วยเลี้ยงดูผู้คัดค้านที่ 2 มาตั้งแต่ผู้คัดค้านที่ 2 ยังเป็นเด็ก เมื่อผู้คัดค้านที่ 2 เติบโตเป็นผู้ใหญ่ ผู้คัดค้านที่ 2 ก็เลี้ยงดูผู้ตายตลอดมาจนถึงแก่ความตายด้วยโรคชรา ผู้ตายไม่มีคู่สมรสและบุตรส่วนบิดามารดาถึงแก่กรรมไปนานแล้ว ผู้ตายทำพินัยกรรมด้วยความสมัครใจ และพินัยกรรมดังกล่าวเป็นพินัยกรรมที่สมบูรณ์ เมื่อผู้ร้องมิได้เป็นผู้รับพินัยกรรม แต่ผู้คัดค้านทั้งสองเป็นผู้รับทรัพย์มรดกทั้งหมดของเจ้ามรดกตามพินัยกรรม ผู้ร้องจึงมิได้เป็นทายาทและผู้มีส่วนได้เสียในทรัพย์มรดก จึงไม่มีเหตุที่จะตั้งผู้ร้องเป็นผู้จัดการมรดก(สุรศักดิ์ กาญจนวิทย์-วิชัย ชื่นชมพูนุท-พีรพล จันทร์สว่าง)ศาลแพ่งธนบุรี - นายสรศักดิ์ วาจาสิทธิศิลป์ศาลอุทธรณ์ - นางนพวรรณ อินทรัมพรรย์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศกระทรวงคมนาคมประกาศกระทรวงคมนาคมเรื่องยกเลิกสถานีขนส่งผู้โดยสารจังหวัดพระนครศรีอยุธยา[๑] ตามที่รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคมได้ประกาศกำหนดให้บริเวณที่ดินโฉนดเลขที่๕๔๑ ตำบลธนู อำเภออุทัย จังหวัดพระนครศรีอยุธยาเป็นสถานที่ใช้เป็นสถานีขนส่งผู้โดยสารจังหวัดพระนครศรีอยุธยาโดยได้ประกาศในราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๐๗ ตอนที่ ๒๐๓ ลงวันที่ ๙ ตุลาคม ๒๕๓๓มีผลใช้บังคับตั้งแต่วันที่ประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป ตามความในมาตรา ๑๑๕วรรคห้า แห่งพระราชบัญญัติการขนส่งทางบก พ.ศ. ๒๕๒๒และกรมการขนส่งทางบกได้ออกใบอนุญาตจัดตั้งและดำเนินการสถานีขนส่งผู้โดยสารจังหวัดพระนครศรีอยุธยาตามความในมาตรา๑๑๙ แห่งพระราชบัญญัติการขนส่งทางบก พ.ศ. ๒๕๒๒ โดยกำหนดอายุใบอนุญาต ๒๐ ปีตั้งแต่วันที่ ๓ ธันวาคม ๒๕๓๓ ครบกำหนดวันที่ ๒ ธันวาคม ๒๕๕๓ นั้นเนื่องจากใบอนุญาตจัดตั้งและดำเนินการสถานีขนส่งผู้โดยสารจังหวัดพระนครศรีอยุธยาได้สิ้นอายุลงประกอบกับผู้ขอรับใบอนุญาตไม่ประสงค์จะต่ออายุใบอนุญาตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคมจึงประกาศยกเลิกสถานีขนส่งผู้โดยสารจังหวัดพระนครศรีอยุธยาดังกล่าวข้างต้นเสียทั้งนี้ ตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไปประกาศณ วันที่ ๒๖ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๕๕ชัชชาติสิทธิพันธุ์รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคมปฏิบัติราชการแทนรัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคมปริยานุช/ผู้จัดทำ๒๑ พฤษภาคม๒๕๕๕ปณตภร/ผู้ตรวจ๒๒ พฤษภาคม๒๕๕๕[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๒๙/ตอนที่ ๔๙ ง/หน้า ๑/๑๗ พฤษภาคม ๒๕๕๕
คำสั่งการประปานครหลวงคำสั่งการประปานครหลวงที่ ๑๙๓/๒๕๕๐เรื่องมอบอำนาจเกี่ยวกับการบริการ(แก้ไขเพิ่มเติมครั้งที่๑) [๑] อนุสนธิคำสั่งการประปานครหลวงที่ ๑๐๗/๒๕๔๙ สั่ง ณ วันที่ ๒๐ มีนาคม ๒๕๔๙ เรื่อง มอบอำนาจเกี่ยวกับการบริการนั้น เพื่อเป็นการแบ่งเบาภาระหน้าที่ของผู้ว่าการ และเพื่อให้สำนักงานประปาสาขาสามารถปฏิบัติงานได้อย่างคล่องตัวอาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๓๒ แห่งพระราชบัญญัติการประปานครหลวง พ.ศ. ๒๕๑๐ประกอบกับระเบียบการประปานครหลวง ฉบับที่ ๕๐ ว่าด้วย การติดตั้งประปา (พ.ศ. ๒๕๔๙)จึงให้ยกเลิกความในส่วนที่ ๖ ของคำสั่งการประปานครหลวง ที่ ๑๐๗/๒๕๔๙และให้ใช้ความดังต่อไปนี้แทนส่วนที่๖อำนาจเกี่ยวกับการยกเว้นหรือลดหย่อนค่าธรรมเนียมการยกเลิกการงดจ่ายน้ำดังนี้๑.หัวหน้าส่วนจัดเก็บและรับเงินเป็นผู้พิจารณายกเว้นค่าธรรมเนียมการยกเลิกการงดจ่ายน้ำในกรณีที่ผู้ใช้น้ำต้องชำระค่าธรรมเนียมเป็นจำนวน๑๐๐ บาท๒.ผู้อำนวยการกองบริการเป็นผู้พิจารณาลดหย่อนค่าธรรมเนียมการยกเลิกการงดจ่ายน้ำในกรณีที่ผู้ใช้น้ำต้องชำระค่าธรรมเนียมเป็นจำนวนร้อยละ๑๐ ของค่าใช้จ่ายเหมาจ่ายในการติดตั้งประปาใหม่ตามขนาดมาตรวัดน้ำ๓.ผู้จัดการสำนักงานประปาสาขาเป็นผู้พิจารณาลดหย่อนค่าธรรมเนียมการยกเลิกการงดจ่ายน้ำในกรณีที่ผู้ใช้น้ำต้องชำระค่าธรรมเนียมเป็นจำนวนร้อยละ๒๐ ของค่าใช้จ่ายเหมาจ่ายในการติดตั้งประปาใหม่ตามขนาดมาตรวัดน้ำหรือกรณีต้องชำระค่าธรรมเนียมเท่ากับค่าใช้จ่ายเหมาจ่ายในการติดตั้งประปาใหม่ตามขนาดมาตรวัดน้ำทั้งนี้ตั้งแต่วันที่ ๒ กรกฎาคม ๒๕๕๐ เป็นต้นไปสั่ง ณ วันที่ ๒๑มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๕๐วิทิต อาวุชานนท์ผู้ว่าการการประปานครหลวงโสรศ/ผู้จัดทำ๒๓ สิงหาคม ๒๕๕๐สุเมธ/ปรับปรุง๑๗ กรกฎาคม ๒๕๕๘[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๒๔/ตอนพิเศษ ๙๖ ง/หน้า ๕๔/๑๔ สิงหาคม ๒๕๕๐
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 635/2469หลักกฎหมาย: มฤดก ปกครองทรัพย์แทนเด็กได้ความว่า นางกลัดมีบุตร์ ๒ คน คือ นางเผื่อนมารดานายเจ๊กกับจำเลย นางกลัดตายมฤดกจึงตกได้แก่นางเผื่อนกับจำเลย แต่นางเผื่อนได้ตายไปเสียก่อนแล้ว จำเลยจึงได้ปกครองนายเจ๊กต่อมา เพราะเวลานั้นนายเจ๊กยังเปนเด็กอยู่ บัดนี้นายเจ๊กกลับไปอยู่กับนายพุดบิดา จำเลยไม่ยอมแบ่งมฤดกให้ โจทย์จึงฟ้องขอให้แบ่งมฤดก จำเลยคัดค้านว่า ไม่ไดปกครองทรัพย์มฤดกแทนนายเจ๊ก ฎีกาตัดสินว่า เมื่อข้อเท็จจริงได้ความดังนี้จำเลยจะเถียงว่าจำเลยปกครองแต่ตัวนายเจ๊ก ส่วนทรัพย์สมบัติไม่ได้ปกครองแทนดังนี้ฟังไม่ได้ที่ศาลล่างทั้ง ๒ ตัดสินต้องกันให้เอาทรัพย์มฤดกนางกลัดออกแบ่ง ให้นายเจ๊กกึ่งหนึ่งนั้นชอบแล้ว ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 635/2469นายพุด บิดาแลผู้ปกครองนายเจ๊กโจทก์นายหมี ศรีภักดีล.มฤดก ปกครองทรัพย์แทนเด็กได้ความว่า นางกลัดมีบุตร์ ๒ คน คือ นางเผื่อนมารดานายเจ๊กกับจำเลย นางกลัดตายมฤดกจึงตกได้แก่นางเผื่อนกับจำเลย แต่นางเผื่อนได้ตายไปเสียก่อนแล้ว จำเลยจึงได้ปกครองนายเจ๊กต่อมา เพราะเวลานั้นนายเจ๊กยังเปนเด็กอยู่ บัดนี้นายเจ๊กกลับไปอยู่กับนายพุดบิดา จำเลยไม่ยอมแบ่งมฤดกให้ โจทย์จึงฟ้องขอให้แบ่งมฤดก จำเลยคัดค้านว่า ไม่ไดปกครองทรัพย์มฤดกแทนนายเจ๊ก ฎีกาตัดสินว่า เมื่อข้อเท็จจริงได้ความดังนี้จำเลยจะเถียงว่าจำเลยปกครองแต่ตัวนายเจ๊ก ส่วนทรัพย์สมบัติไม่ได้ปกครองแทนดังนี้ฟังไม่ได้ที่ศาลล่างทั้ง ๒ ตัดสินต้องกันให้เอาทรัพย์มฤดกนางกลัดออกแบ่ง ให้นายเจ๊กกึ่งหนึ่งนั้นชอบแล้ว(ศรี-พิพาก-พรหม)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ได้ความว่า นางกลัดมีบุตร์ ๒ คน คือ นางเผื่อนมารดานายเจ๊กกับจำเลย นางกลัดตายมฤดกจึงตกได้แก่นางเผื่อนกับจำเลย แต่นางเผื่อนได้ตายไปเสียก่อนแล้ว จำเลยจึงได้ปกครองนายเจ๊กต่อมา เพราะเวลานั้นนายเจ๊กยังเปนเด็กอยู่ บัดนี้นายเจ๊กกลับไปอยู่กับนายพุดบิดา จำเลยไม่ยอมแบ่งมฤดกให้ โจทย์จึงฟ้องขอให้แบ่งมฤดก จำเลยคัดค้านว่า ไม่ไดปกครองทรัพย์มฤดกแทนนายเจ๊ก ฎีกาตัดสินว่า เมื่อข้อเท็จจริงได้ความดังนี้จำเลยจะเถียงว่าจำเลยปกครองแต่ตัวนายเจ๊ก ส่วนทรัพย์สมบัติไม่ได้ปกครองแทนดังนี้ฟังไม่ได้ที่ศาลล่างทั้ง ๒ ตัดสินต้องกันให้เอาทรัพย์มฤดกนางกลัดออกแบ่ง ให้นายเจ๊กกึ่งหนึ่งนั้นชอบแล้ว ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 635/2469นายพุด บิดาแลผู้ปกครองนายเจ๊กโจทก์นายหมี ศรีภักดีล.มฤดก ปกครองทรัพย์แทนเด็กได้ความว่า นางกลัดมีบุตร์ ๒ คน คือ นางเผื่อนมารดานายเจ๊กกับจำเลย นางกลัดตายมฤดกจึงตกได้แก่นางเผื่อนกับจำเลย แต่นางเผื่อนได้ตายไปเสียก่อนแล้ว จำเลยจึงได้ปกครองนายเจ๊กต่อมา เพราะเวลานั้นนายเจ๊กยังเปนเด็กอยู่ บัดนี้นายเจ๊กกลับไปอยู่กับนายพุดบิดา จำเลยไม่ยอมแบ่งมฤดกให้ โจทย์จึงฟ้องขอให้แบ่งมฤดก จำเลยคัดค้านว่า ไม่ไดปกครองทรัพย์มฤดกแทนนายเจ๊ก ฎีกาตัดสินว่า เมื่อข้อเท็จจริงได้ความดังนี้จำเลยจะเถียงว่าจำเลยปกครองแต่ตัวนายเจ๊ก ส่วนทรัพย์สมบัติไม่ได้ปกครองแทนดังนี้ฟังไม่ได้ที่ศาลล่างทั้ง ๒ ตัดสินต้องกันให้เอาทรัพย์มฤดกนางกลัดออกแบ่ง ให้นายเจ๊กกึ่งหนึ่งนั้นชอบแล้ว(ศรี-พิพาก-พรหม)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศธนาคารแห่งประเทศไทยที่ สกง. 5 /2558เรื่อง กําหนดการออกพันธบัตรธนาคารแห่งประเทศไทย อายุไม่เกิน 15 วันในเดือนมกราคม 2558-----------------------------------------อื่นๆ - 1. เหตุผลในการออกประกาศ เพื่อกําหนดแผนการออกพันธบัตรธนาคารแห่งประเทศไทย อายุไม่เกิน 15 วัน ในเดือนมกราคม 2558อื่นๆ - 2. อํานาจตามกฎหมาย เพื่ออนุวัติตามข้อ 2 แห่งระเบียบธนาคารแห่งประเทศไทย ที่ สกง. 2/2550 ว่าด้วยการออกพันธบัตรธนาคารแห่งประเทศไทยอื่นๆ - 3. เนื้อหา ธนาคารแห่งประเทศไทยได้กําหนดแผนการประมูลพันธบัตรธนาคารแห่งประเทศไทย อายุไม่เกิน 15 วัน ดังนี้| | | | | || --- | --- | --- | --- | --- || รุ่นที่ | วงเงิน(ล้านบาท) | ประมูลวันที่ | วันที่ชําระเงิน - วันครบกําหนด | อายุ(วัน) || พ.3/14/58 | 20,000 | 30 มกราคม 2558 | 3/2/58-17/2/58 | 14 |อื่นๆ - 4. วันเริ่มต้นบังคับใช้ ตั้งแต่วันที่ 29 มกราคม 2558ผู้มีอํานาจลงนาม - ประกาศ ณ วันที่ 27 มกราคม 2558 (นางจันทวรรณ สุจริตกุล)ผู้ช่วยผู้ว่าการ สายตลาดการเงินผู้ว่าการแทนธนาคารแห่งประเทศไทย