คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1239/2491หลักกฎหมาย: โจทก์ฟ้องหาว่าจำเลยพยายามปล้นทรัพย์ เป็นที่เข้าใจว่าในบ้านเจ้าทรัพย์ย่อมมีทรัพย์หลายสิ่งหลายอย่าง ถ้าระบุก็มากมายเกินความจำเป็นจำเลยย่อมเข้าใจฟ้องได้ดี ไม่จำต้องระบุว่าเป็นทรัพย์อะไรราคาเท่าใด ฟ้องของโจทก์ย่อมถูกต้องตามกฎหมายแล้วโจทก์ฟ้องหาว่า จำเลยสมคบกันพยายามปล้นทรัพย์ และต่อสู้เจ้าพนักงานผู้กระทำการตามหน้าที่ จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ว่าจำเลยที่ 1, 2 มีความผิดฐานพยายามปล้นทรัพย์ให้จำคุกจำเลยคนละ 8 ปี เพิ่มโทษจำเลยที่ 1 ตามมาตรา 73 กึ่งหนึ่งคงจำคุกจำเลยที่ 1 มีกำหนด 12 ปี นอกนั้นยืนตามจำเลยที่ 2 ฎีกาข้อกฎหมายว่า ฟ้องของโจทก์ไม่บรรยายข้อหาให้บริบูรณ์ มีข้อความคลุมเคลือ และคัดค้านข้อเท็จจริงศาลฎีกาวินิจฉัยว่า การที่โจทก์ฟ้องว่าจำเลยจะพยายามปล้นทรัพย์ในบ้านเจ้าทรัพย์ เป็นที่เข้าใจว่าในบ้านเจ้าทรัพย์ย่อมมีทรัพย์หลายสิ่งหลายอย่าง ถ้าจะระบุก็มากมายเกินความจำเป็นจำเลยย่อมเข้าใจได้ดี ไม่จำเป็นต้องระบุว่าเป็นทรัพย์อะไร ราคาเท่าใด ฟ้องของโจทก์ก็ถูกต้องตามกฎหมายแล้ว ข้อเท็จจริงคงฟังว่า จำเลยที่ 2 ได้ทำผิดจริงพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1239/2491อัยการกรมอัยการโจทก์นายไสว ปานดี หรือไป๋ ปานดี ที่ 1จำเลยนายเฉลิม สุวรรณา ที่ 2จำเลยนายสมพงษ์ เสนีวงษ์ ที่ 3จำเลยนายพล บุญเรือง หรือเพรียง จักฉิม ที่ 4จำเลยนายบุญช่วย มงคลเกิด หรือฉัน เพ็ชร์อารณ์ ที่ 5จำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 301, ม. 60 ป.วิ.อ. ม. 158 (5)โจทก์ฟ้องหาว่าจำเลยพยายามปล้นทรัพย์ เป็นที่เข้าใจว่าในบ้านเจ้าทรัพย์ย่อมมีทรัพย์หลายสิ่งหลายอย่าง ถ้าระบุก็มากมายเกินความจำเป็นจำเลยย่อมเข้าใจฟ้องได้ดี ไม่จำต้องระบุว่าเป็นทรัพย์อะไรราคาเท่าใด ฟ้องของโจทก์ย่อมถูกต้องตามกฎหมายแล้วโจทก์ฟ้องหาว่า จำเลยสมคบกันพยายามปล้นทรัพย์ และต่อสู้เจ้าพนักงานผู้กระทำการตามหน้าที่ จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ว่าจำเลยที่ 1, 2 มีความผิดฐานพยายามปล้นทรัพย์ให้จำคุกจำเลยคนละ 8 ปี เพิ่มโทษจำเลยที่ 1 ตามมาตรา 73 กึ่งหนึ่งคงจำคุกจำเลยที่ 1 มีกำหนด 12 ปี นอกนั้นยืนตามจำเลยที่ 2 ฎีกาข้อกฎหมายว่า ฟ้องของโจทก์ไม่บรรยายข้อหาให้บริบูรณ์ มีข้อความคลุมเคลือ และคัดค้านข้อเท็จจริงศาลฎีกาวินิจฉัยว่า การที่โจทก์ฟ้องว่าจำเลยจะพยายามปล้นทรัพย์ในบ้านเจ้าทรัพย์ เป็นที่เข้าใจว่าในบ้านเจ้าทรัพย์ย่อมมีทรัพย์หลายสิ่งหลายอย่าง ถ้าจะระบุก็มากมายเกินความจำเป็นจำเลยย่อมเข้าใจได้ดี ไม่จำเป็นต้องระบุว่าเป็นทรัพย์อะไร ราคาเท่าใด ฟ้องของโจทก์ก็ถูกต้องตามกฎหมายแล้ว ข้อเท็จจริงคงฟังว่า จำเลยที่ 2 ได้ทำผิดจริงพิพากษายืน(เลขวณิชธรรมวิทักษ์-ประมูล สุวรรณศร-นนทปัญญา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องหาว่า จำเลยสมคบกันพยายามปล้นทรัพย์ และต่อสู้เจ้าพนักงานผู้กระทำการตามหน้าที่ จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ว่าจำเลยที่ 1, 2 มีความผิดฐานพยายามปล้นทรัพย์ให้จำคุกจำเลยคนละ 8 ปี เพิ่มโทษจำเลยที่ 1 ตามมาตรา 73 กึ่งหนึ่งคงจำคุกจำเลยที่ 1 มีกำหนด 12 ปี นอกนั้นยืนตามจำเลยที่ 2 ฎีกาข้อกฎหมายว่า ฟ้องของโจทก์ไม่บรรยายข้อหาให้บริบูรณ์ มีข้อความคลุมเคลือ และคัดค้านข้อเท็จจริงศาลฎีกาวินิจฉัยว่า การที่โจทก์ฟ้องว่าจำเลยจะพยายามปล้นทรัพย์ในบ้านเจ้าทรัพย์ เป็นที่เข้าใจว่าในบ้านเจ้าทรัพย์ย่อมมีทรัพย์หลายสิ่งหลายอย่าง ถ้าจะระบุก็มากมายเกินความจำเป็นจำเลยย่อมเข้าใจได้ดี ไม่จำเป็นต้องระบุว่าเป็นทรัพย์อะไร ราคาเท่าใด ฟ้องของโจทก์ก็ถูกต้องตามกฎหมายแล้ว ข้อเท็จจริงคงฟังว่า จำเลยที่ 2 ได้ทำผิดจริงพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1239/2491อัยการกรมอัยการโจทก์นายไสว ปานดี หรือไป๋ ปานดี ที่ 1จำเลยนายเฉลิม สุวรรณา ที่ 2จำเลยนายสมพงษ์ เสนีวงษ์ ที่ 3จำเลยนายพล บุญเรือง หรือเพรียง จักฉิม ที่ 4จำเลยนายบุญช่วย มงคลเกิด หรือฉัน เพ็ชร์อารณ์ ที่ 5จำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 301, ม. 60 ป.วิ.อ. ม. 158 (5)โจทก์ฟ้องหาว่าจำเลยพยายามปล้นทรัพย์ เป็นที่เข้าใจว่าในบ้านเจ้าทรัพย์ย่อมมีทรัพย์หลายสิ่งหลายอย่าง ถ้าระบุก็มากมายเกินความจำเป็นจำเลยย่อมเข้าใจฟ้องได้ดี ไม่จำต้องระบุว่าเป็นทรัพย์อะไรราคาเท่าใด ฟ้องของโจทก์ย่อมถูกต้องตามกฎหมายแล้วโจทก์ฟ้องหาว่า จำเลยสมคบกันพยายามปล้นทรัพย์ และต่อสู้เจ้าพนักงานผู้กระทำการตามหน้าที่ จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ว่าจำเลยที่ 1, 2 มีความผิดฐานพยายามปล้นทรัพย์ให้จำคุกจำเลยคนละ 8 ปี เพิ่มโทษจำเลยที่ 1 ตามมาตรา 73 กึ่งหนึ่งคงจำคุกจำเลยที่ 1 มีกำหนด 12 ปี นอกนั้นยืนตามจำเลยที่ 2 ฎีกาข้อกฎหมายว่า ฟ้องของโจทก์ไม่บรรยายข้อหาให้บริบูรณ์ มีข้อความคลุมเคลือ และคัดค้านข้อเท็จจริงศาลฎีกาวินิจฉัยว่า การที่โจทก์ฟ้องว่าจำเลยจะพยายามปล้นทรัพย์ในบ้านเจ้าทรัพย์ เป็นที่เข้าใจว่าในบ้านเจ้าทรัพย์ย่อมมีทรัพย์หลายสิ่งหลายอย่าง ถ้าจะระบุก็มากมายเกินความจำเป็นจำเลยย่อมเข้าใจได้ดี ไม่จำเป็นต้องระบุว่าเป็นทรัพย์อะไร ราคาเท่าใด ฟ้องของโจทก์ก็ถูกต้องตามกฎหมายแล้ว ข้อเท็จจริงคงฟังว่า จำเลยที่ 2 ได้ทำผิดจริงพิพากษายืน(เลขวณิชธรรมวิทักษ์-ประมูล สุวรรณศร-นนทปัญญา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ