คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 504/2524หลักกฎหมาย: ต้นกล้วยที่ผู้มีอาชีพทำนาปลูกไว้เพื่อขาย เป็นพืชของกสิกร ตาม ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 359(4)ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 358 ประกอบด้วย มาตรา 358(4) จำคุก 1 ปี ปรับ 2,000 บาท โทษจำคุกรอการลงโทษมีกำหนด 3 ปี ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยข้อกฎหมายว่า "นางสาวละม้าย สุขเทวี ผู้เสียหายเป็นกสิกรมีอาชีพทำนา ผู้เสียหายได้ปลูกต้นกล้วยไว้รอบคูนาหนึ่งร้อยกว่าต้น วันเกิดเหตุจำเลยใช้มีดตัดฟันต้นกล้วยของผู้เสียหายดังกล่าวเสียหายไป 24 ต้น พิเคราะห์แล้ว เห็นว่าผู้เสียหายเป็นกสิกร แม้จะมีอาชีพหลักในการทำนา แต่ต้นกล้วยดังกล่าวผูเ้สียหายปลูกไว้เพื่อขายย่อมถือได้ว่าเป็นของกสิกรตามมาตรา 359(4) ด้วย คำพิพากษาฎีกาที่ 701/2505 ที่จำเลยอ้าง เป็นกรณีผู้เสียหายในคดีนั้นปลูกต้นนุ่น และต้นมะม่วงหิมพานต์ไว้เฉย ๆ ตามแนวเขต ข้อเท็จจริงไม่ตรงกับคดีนี้"พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 504/2524อัยการอ่างทองโจทก์นายโกวิท อ่องอร่ามจำเลย ป.อ. ม. 359 (4)ต้นกล้วยที่ผู้มีอาชีพทำนาปลูกไว้เพื่อขาย เป็นพืชของกสิกร ตาม ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 359(4)ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 358 ประกอบด้วย มาตรา 358(4) จำคุก 1 ปี ปรับ 2,000 บาท โทษจำคุกรอการลงโทษมีกำหนด 3 ปี ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยข้อกฎหมายว่า "นางสาวละม้าย สุขเทวี ผู้เสียหายเป็นกสิกรมีอาชีพทำนา ผู้เสียหายได้ปลูกต้นกล้วยไว้รอบคูนาหนึ่งร้อยกว่าต้น วันเกิดเหตุจำเลยใช้มีดตัดฟันต้นกล้วยของผู้เสียหายดังกล่าวเสียหายไป 24 ต้น พิเคราะห์แล้ว เห็นว่าผู้เสียหายเป็นกสิกร แม้จะมีอาชีพหลักในการทำนา แต่ต้นกล้วยดังกล่าวผูเ้สียหายปลูกไว้เพื่อขายย่อมถือได้ว่าเป็นของกสิกรตามมาตรา 359(4) ด้วย คำพิพากษาฎีกาที่ 701/2505 ที่จำเลยอ้าง เป็นกรณีผู้เสียหายในคดีนั้นปลูกต้นนุ่น และต้นมะม่วงหิมพานต์ไว้เฉย ๆ ตามแนวเขต ข้อเท็จจริงไม่ตรงกับคดีนี้"พิพากษายืน(ประสม ศรีเจริญ-เพียร ศรีอรุณ-สง่า อำพันแสง)แหล่งที่มาเนติบัณฑิตยสภาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 358 ประกอบด้วย มาตรา 358(4) จำคุก 1 ปี ปรับ 2,000 บาท โทษจำคุกรอการลงโทษมีกำหนด 3 ปี ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยข้อกฎหมายว่า "นางสาวละม้าย สุขเทวี ผู้เสียหายเป็นกสิกรมีอาชีพทำนา ผู้เสียหายได้ปลูกต้นกล้วยไว้รอบคูนาหนึ่งร้อยกว่าต้น วันเกิดเหตุจำเลยใช้มีดตัดฟันต้นกล้วยของผู้เสียหายดังกล่าวเสียหายไป 24 ต้น พิเคราะห์แล้ว เห็นว่าผู้เสียหายเป็นกสิกร แม้จะมีอาชีพหลักในการทำนา แต่ต้นกล้วยดังกล่าวผูเ้สียหายปลูกไว้เพื่อขายย่อมถือได้ว่าเป็นของกสิกรตามมาตรา 359(4) ด้วย คำพิพากษาฎีกาที่ 701/2505 ที่จำเลยอ้าง เป็นกรณีผู้เสียหายในคดีนั้นปลูกต้นนุ่น และต้นมะม่วงหิมพานต์ไว้เฉย ๆ ตามแนวเขต ข้อเท็จจริงไม่ตรงกับคดีนี้"พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 504/2524อัยการอ่างทองโจทก์นายโกวิท อ่องอร่ามจำเลย ป.อ. ม. 359 (4)ต้นกล้วยที่ผู้มีอาชีพทำนาปลูกไว้เพื่อขาย เป็นพืชของกสิกร ตาม ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 359(4)ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 358 ประกอบด้วย มาตรา 358(4) จำคุก 1 ปี ปรับ 2,000 บาท โทษจำคุกรอการลงโทษมีกำหนด 3 ปี ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยข้อกฎหมายว่า "นางสาวละม้าย สุขเทวี ผู้เสียหายเป็นกสิกรมีอาชีพทำนา ผู้เสียหายได้ปลูกต้นกล้วยไว้รอบคูนาหนึ่งร้อยกว่าต้น วันเกิดเหตุจำเลยใช้มีดตัดฟันต้นกล้วยของผู้เสียหายดังกล่าวเสียหายไป 24 ต้น พิเคราะห์แล้ว เห็นว่าผู้เสียหายเป็นกสิกร แม้จะมีอาชีพหลักในการทำนา แต่ต้นกล้วยดังกล่าวผูเ้สียหายปลูกไว้เพื่อขายย่อมถือได้ว่าเป็นของกสิกรตามมาตรา 359(4) ด้วย คำพิพากษาฎีกาที่ 701/2505 ที่จำเลยอ้าง เป็นกรณีผู้เสียหายในคดีนั้นปลูกต้นนุ่น และต้นมะม่วงหิมพานต์ไว้เฉย ๆ ตามแนวเขต ข้อเท็จจริงไม่ตรงกับคดีนี้"พิพากษายืน(ประสม ศรีเจริญ-เพียร ศรีอรุณ-สง่า อำพันแสง)แหล่งที่มาเนติบัณฑิตยสภาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ