คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2018/2500หลักกฎหมาย: มาตรา 20 แห่ง พระราชบัญญัติเครื่องหมายการค้า พ.ศ.2474บัญญัติเกี่ยวกับวิธีการที่จะยื่นคัดค้านต่อเจ้าพนักงานเท่านั้น ไม่เกี่ยวกับสิทธิฟ้องร้อง ดังนี้ เมื่อโจทก์ไม่คัดค้านต่อเจ้าพนักงานภายใน 3 เดือนตามมาตรา 20 นี้ก็ไม่ตัดสิทธิโจทก์ที่จะฟ้องจำเลยให้เพิกถอนการจดทะเบียนเพราะใช้สิทธิไม่สุจริตแต่อย่างใดโจทก์ฟ้องว่าโจทก์ประดิษฐ์เครื่องหมายการค้ารูปป้อมสามยอด มีอักษรชื่อโจทก์ว่ากิบบส์เป็นภาษาอังกฤษได้จดทะเบียนในประเทศอังกฤษตั้งแต่ พ.ศ. 2489 จำเลยบังอาจเลียนแบบลักษณะเครื่องหมายการค้าของโจทก์ดังกล่าวประดิษฐเป็นเครื่องหมายการค้ารูปพระปรางค์สามยอด นำไปยื่นขอจดทะเบียนโดยโจทก์ไม่ทราบ นายทะเบียนได้รับจดทะเบียนไว้ เครื่องหมายการค้าของจำเลยมีลักษณะคล้ายกับเครื่องหมายการค้าของโจทก์ที่ใช้กับสินค้ายาสีฟันมาก่อนหลายปี จำเลยจงใจเลียนแบบเครื่องหมายการค้าของโจทก์ เป็นการละเมิดสิทธิโจทก์และใช้สิทธิโดยไม่สุจริต ขอให้ศาลเพิกถอนจำเลยต่อสู้ว่ามิได้จงใจเลียนแบบเครื่องหมายการค้าของโจทก์เครื่องหมายการค้าของโจทก์ต่างกับของจำเลย ไม่อาจทำให้ประชาชนหลงผิด จำเลยกระทำโดยสุจริตและมิได้ละเมิดสิทธิของโจทก์เมื่อจำเลยได้จดทะเบียนเครื่องหมายการค้าแล้ว ย่อมถือว่าจำเลยเป็นเจ้าของและมีสิทธิผู้เดียวเพื่อใช้เครื่องหมายการค้าดังกล่าว ตามมาตรา 29 โจทก์มิได้คัดค้านภายในกำหนดเวลา ไม่มีสิทธิจะฟ้องศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ฟังว่า จำเลยเลียนแบบเครื่องหมายการค้าของโจทก์ โจทก์มีสิทธิเพิกถอนได้ พิพากษาให้เพิกถอนการจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าปรางค์ของจำเลยจำเลยฎีกาศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงตามศาลล่างทั้งสอง ส่วนข้อกฎหมายข้อที่ว่าโจทก์มิได้คัดค้านการจดทะเบียน เครื่องหมายการค้าของจำเลยเสียภายใน 3 เดือนตามมาตรา 20 พ.ร.บ.เครื่องหมายการค้านั้น เห็นว่ามาตรา 20 บัญญัติเกี่ยวกับวิธีการที่จะยื่นคำคัดค้านต่อเจ้าพนักงานเท่านั้น ไม่ตัดสิทธิในการฟ้องศาลพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2018/2500บริษัทดีแอนด์ดับลิวกิบบส์ลิมิเต็ด โดยนายเสนาะโจทก์นิลกำแหง ผู้รับมอบอำนาจโจทก์นายมุ่ยเส็ง แซ่ลิ้มจำเลย พ.ร.บ.เครื่องหมายการค้า พ.ศ.2474 ม. 20มาตรา 20 แห่ง พระราชบัญญัติเครื่องหมายการค้า พ.ศ.2474บัญญัติเกี่ยวกับวิธีการที่จะยื่นคัดค้านต่อเจ้าพนักงานเท่านั้น ไม่เกี่ยวกับสิทธิฟ้องร้อง ดังนี้ เมื่อโจทก์ไม่คัดค้านต่อเจ้าพนักงานภายใน 3 เดือนตามมาตรา 20 นี้ก็ไม่ตัดสิทธิโจทก์ที่จะฟ้องจำเลยให้เพิกถอนการจดทะเบียนเพราะใช้สิทธิไม่สุจริตแต่อย่างใดโจทก์ฟ้องว่าโจทก์ประดิษฐ์เครื่องหมายการค้ารูปป้อมสามยอด มีอักษรชื่อโจทก์ว่ากิบบส์เป็นภาษาอังกฤษได้จดทะเบียนในประเทศอังกฤษตั้งแต่ พ.ศ. 2489 จำเลยบังอาจเลียนแบบลักษณะเครื่องหมายการค้าของโจทก์ดังกล่าวประดิษฐเป็นเครื่องหมายการค้ารูปพระปรางค์สามยอด นำไปยื่นขอจดทะเบียนโดยโจทก์ไม่ทราบ นายทะเบียนได้รับจดทะเบียนไว้ เครื่องหมายการค้าของจำเลยมีลักษณะคล้ายกับเครื่องหมายการค้าของโจทก์ที่ใช้กับสินค้ายาสีฟันมาก่อนหลายปี จำเลยจงใจเลียนแบบเครื่องหมายการค้าของโจทก์ เป็นการละเมิดสิทธิโจทก์และใช้สิทธิโดยไม่สุจริต ขอให้ศาลเพิกถอนจำเลยต่อสู้ว่ามิได้จงใจเลียนแบบเครื่องหมายการค้าของโจทก์เครื่องหมายการค้าของโจทก์ต่างกับของจำเลย ไม่อาจทำให้ประชาชนหลงผิด จำเลยกระทำโดยสุจริตและมิได้ละเมิดสิทธิของโจทก์เมื่อจำเลยได้จดทะเบียนเครื่องหมายการค้าแล้ว ย่อมถือว่าจำเลยเป็นเจ้าของและมีสิทธิผู้เดียวเพื่อใช้เครื่องหมายการค้าดังกล่าว ตามมาตรา 29 โจทก์มิได้คัดค้านภายในกำหนดเวลา ไม่มีสิทธิจะฟ้องศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ฟังว่า จำเลยเลียนแบบเครื่องหมายการค้าของโจทก์ โจทก์มีสิทธิเพิกถอนได้ พิพากษาให้เพิกถอนการจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าปรางค์ของจำเลยจำเลยฎีกาศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงตามศาลล่างทั้งสอง ส่วนข้อกฎหมายข้อที่ว่าโจทก์มิได้คัดค้านการจดทะเบียน เครื่องหมายการค้าของจำเลยเสียภายใน 3 เดือนตามมาตรา 20 พ.ร.บ.เครื่องหมายการค้านั้น เห็นว่ามาตรา 20 บัญญัติเกี่ยวกับวิธีการที่จะยื่นคำคัดค้านต่อเจ้าพนักงานเท่านั้น ไม่ตัดสิทธิในการฟ้องศาลพิพากษายืน(ดุลยทัณฑ์ชนาณัติ-ดุลยพากย์สุวมัณฑ์-มนูกิจวิมลอรรถ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่าโจทก์ประดิษฐ์เครื่องหมายการค้ารูปป้อมสามยอด มีอักษรชื่อโจทก์ว่ากิบบส์เป็นภาษาอังกฤษได้จดทะเบียนในประเทศอังกฤษตั้งแต่ พ.ศ. 2489 จำเลยบังอาจเลียนแบบลักษณะเครื่องหมายการค้าของโจทก์ดังกล่าวประดิษฐเป็นเครื่องหมายการค้ารูปพระปรางค์สามยอด นำไปยื่นขอจดทะเบียนโดยโจทก์ไม่ทราบ นายทะเบียนได้รับจดทะเบียนไว้ เครื่องหมายการค้าของจำเลยมีลักษณะคล้ายกับเครื่องหมายการค้าของโจทก์ที่ใช้กับสินค้ายาสีฟันมาก่อนหลายปี จำเลยจงใจเลียนแบบเครื่องหมายการค้าของโจทก์ เป็นการละเมิดสิทธิโจทก์และใช้สิทธิโดยไม่สุจริต ขอให้ศาลเพิกถอนจำเลยต่อสู้ว่ามิได้จงใจเลียนแบบเครื่องหมายการค้าของโจทก์เครื่องหมายการค้าของโจทก์ต่างกับของจำเลย ไม่อาจทำให้ประชาชนหลงผิด จำเลยกระทำโดยสุจริตและมิได้ละเมิดสิทธิของโจทก์เมื่อจำเลยได้จดทะเบียนเครื่องหมายการค้าแล้ว ย่อมถือว่าจำเลยเป็นเจ้าของและมีสิทธิผู้เดียวเพื่อใช้เครื่องหมายการค้าดังกล่าว ตามมาตรา 29 โจทก์มิได้คัดค้านภายในกำหนดเวลา ไม่มีสิทธิจะฟ้องศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ฟังว่า จำเลยเลียนแบบเครื่องหมายการค้าของโจทก์ โจทก์มีสิทธิเพิกถอนได้ พิพากษาให้เพิกถอนการจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าปรางค์ของจำเลยจำเลยฎีกาศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงตามศาลล่างทั้งสอง ส่วนข้อกฎหมายข้อที่ว่าโจทก์มิได้คัดค้านการจดทะเบียน เครื่องหมายการค้าของจำเลยเสียภายใน 3 เดือนตามมาตรา 20 พ.ร.บ.เครื่องหมายการค้านั้น เห็นว่ามาตรา 20 บัญญัติเกี่ยวกับวิธีการที่จะยื่นคำคัดค้านต่อเจ้าพนักงานเท่านั้น ไม่ตัดสิทธิในการฟ้องศาลพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2018/2500บริษัทดีแอนด์ดับลิวกิบบส์ลิมิเต็ด โดยนายเสนาะโจทก์นิลกำแหง ผู้รับมอบอำนาจโจทก์นายมุ่ยเส็ง แซ่ลิ้มจำเลย พ.ร.บ.เครื่องหมายการค้า พ.ศ.2474 ม. 20มาตรา 20 แห่ง พระราชบัญญัติเครื่องหมายการค้า พ.ศ.2474บัญญัติเกี่ยวกับวิธีการที่จะยื่นคัดค้านต่อเจ้าพนักงานเท่านั้น ไม่เกี่ยวกับสิทธิฟ้องร้อง ดังนี้ เมื่อโจทก์ไม่คัดค้านต่อเจ้าพนักงานภายใน 3 เดือนตามมาตรา 20 นี้ก็ไม่ตัดสิทธิโจทก์ที่จะฟ้องจำเลยให้เพิกถอนการจดทะเบียนเพราะใช้สิทธิไม่สุจริตแต่อย่างใดโจทก์ฟ้องว่าโจทก์ประดิษฐ์เครื่องหมายการค้ารูปป้อมสามยอด มีอักษรชื่อโจทก์ว่ากิบบส์เป็นภาษาอังกฤษได้จดทะเบียนในประเทศอังกฤษตั้งแต่ พ.ศ. 2489 จำเลยบังอาจเลียนแบบลักษณะเครื่องหมายการค้าของโจทก์ดังกล่าวประดิษฐเป็นเครื่องหมายการค้ารูปพระปรางค์สามยอด นำไปยื่นขอจดทะเบียนโดยโจทก์ไม่ทราบ นายทะเบียนได้รับจดทะเบียนไว้ เครื่องหมายการค้าของจำเลยมีลักษณะคล้ายกับเครื่องหมายการค้าของโจทก์ที่ใช้กับสินค้ายาสีฟันมาก่อนหลายปี จำเลยจงใจเลียนแบบเครื่องหมายการค้าของโจทก์ เป็นการละเมิดสิทธิโจทก์และใช้สิทธิโดยไม่สุจริต ขอให้ศาลเพิกถอนจำเลยต่อสู้ว่ามิได้จงใจเลียนแบบเครื่องหมายการค้าของโจทก์เครื่องหมายการค้าของโจทก์ต่างกับของจำเลย ไม่อาจทำให้ประชาชนหลงผิด จำเลยกระทำโดยสุจริตและมิได้ละเมิดสิทธิของโจทก์เมื่อจำเลยได้จดทะเบียนเครื่องหมายการค้าแล้ว ย่อมถือว่าจำเลยเป็นเจ้าของและมีสิทธิผู้เดียวเพื่อใช้เครื่องหมายการค้าดังกล่าว ตามมาตรา 29 โจทก์มิได้คัดค้านภายในกำหนดเวลา ไม่มีสิทธิจะฟ้องศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ฟังว่า จำเลยเลียนแบบเครื่องหมายการค้าของโจทก์ โจทก์มีสิทธิเพิกถอนได้ พิพากษาให้เพิกถอนการจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าปรางค์ของจำเลยจำเลยฎีกาศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงตามศาลล่างทั้งสอง ส่วนข้อกฎหมายข้อที่ว่าโจทก์มิได้คัดค้านการจดทะเบียน เครื่องหมายการค้าของจำเลยเสียภายใน 3 เดือนตามมาตรา 20 พ.ร.บ.เครื่องหมายการค้านั้น เห็นว่ามาตรา 20 บัญญัติเกี่ยวกับวิธีการที่จะยื่นคำคัดค้านต่อเจ้าพนักงานเท่านั้น ไม่ตัดสิทธิในการฟ้องศาลพิพากษายืน(ดุลยทัณฑ์ชนาณัติ-ดุลยพากย์สุวมัณฑ์-มนูกิจวิมลอรรถ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ