phoneee/thai-legal-corpus huggingface dataset:
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 700870หลักกฎหมาย: แม้คดีนี้ผู้ฟ้องคดีซึ่งเป็นเอกชน ยื่นฟ้องอธิบดีกรมที่ดิน ที่ 1 องค์การบริหารส่วนตำบลสามกระทาย ที่ 2 ผู้ถูกฟ้องคดี ซึ่งเป็นเจ้าหน้าที่ของรัฐและหน่วยงานทางปกครองตามมาตรา 3 แห่งพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง พ.ศ. 2542 อ้างว่า ผู้ถูกฟ้องคดีที่ 1 ออกหนังสือสำคัญสำหรับที่หลวง (แปลงทุ่งแห้ว) โดยไม่ชอบด้วยกฎหมายทับที่ดินที่ผู้ฟ้องคดีครอบครองและทำประโยชน์ และผู้ถูกฟ้องคดีที่ 2 แจ้งให้ผู้ฟ้องคดีรื้อถอนสิ่งปลูกสร้างและย้ายสิ่งของออกจากที่ดินพิพาท ซึ่งผู้ฟ้องคดีเห็นว่าเป็นการออกคำสั่งโดยไม่ชอบด้วยกฎหมาย เป็นการเลือกปฏิบัติและไม่เป็นธรรมแก่ผู้ฟ้องคดี โดยมีคำขอให้เพิกถอนหนังสือสำคัญสำหรับที่หลวงดังกล่าว กับให้ผู้ฟ้องคดีเป็นผู้มีสิทธิครอบครองที่ดินพิพาทแต่เพียงผู้เดียว อันมีลักษณะเป็นการตั้งรูปเรื่องการฟ้องคดีเป็นการฟ้องขอให้เพิกถอนคำสั่งทางปกครองที่ออกโดยไม่ชอบด้วยกฎหมาย แต่เหตุแห่งการฟ้องขอให้เพิกถอนหนังสือสำคัญสำหรับที่หลวงดังกล่าวก็เนื่องมาจากผู้ฟ้องคดีอ้างว่า ที่ดินพิพาทเป็นของผู้ฟ้องคดี แต่ผู้ถูกฟ้องคดีทั้งสองอ้างว่าเป็นที่ดินสาธารณประโยชน์ ดังนั้น การที่ศาลจะมีคำพิพากษาหรือคำสั่งตามคำขอของผู้ฟ้องคดีได้หรือไม่นั้น จำต้องวินิจฉัยก่อนว่าที่ดินพิพาทเป็นที่ดินของผู้ฟ้องคดีหรือเป็นที่สาธารณประโยชน์ คำฟ้องของผู้ฟ้องคดีจึงมีความมุ่งหมายที่จะให้ศาลรับรองคุ้มครองสิทธิในที่ดินของผู้ฟ้องคดีเป็นสำคัญ ข้อพิพาทในคดีนี้จึงเป็นคดีพิพาทเกี่ยวกับสิทธิในที่ดินซึ่งอยู่ในอำนาจพิจารณาพิพากษาของศาลยุติธรรม ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำวินิจฉัยที่ 108/2566ศาลปกครองเพชรบุรีศาลผู้ส่งความเห็นศาลจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ศาลผู้รับความเห็นนาย พ.ผู้ฟ้องคดีอธิบดีกรมที่ดิน ที่ 1 กับพวกรวม 2 คนผู้ถูกฟ้องคดี พ.ร.บ.จัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง พ.ศ.2542 ป.พ.พ. ป.ที่ดิน แม้คดีนี้ผู้ฟ้องคดีซึ่งเป็นเอกชน ยื่นฟ้องอธิบดีกรมที่ดิน ที่ 1 องค์การบริหารส่วนตำบลสามกระทาย ที่ 2 ผู้ถูกฟ้องคดี ซึ่งเป็นเจ้าหน้าที่ของรัฐและหน่วยงานทางปกครองตามมาตรา 3 แห่งพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง พ.ศ. 2542 อ้างว่า ผู้ถูกฟ้องคดีที่ 1 ออกหนังสือสำคัญสำหรับที่หลวง (แปลงทุ่งแห้ว) โดยไม่ชอบด้วยกฎหมายทับที่ดินที่ผู้ฟ้องคดีครอบครองและทำประโยชน์ และผู้ถูกฟ้องคดีที่ 2 แจ้งให้ผู้ฟ้องคดีรื้อถอนสิ่งปลูกสร้างและย้ายสิ่งของออกจากที่ดินพิพาท ซึ่งผู้ฟ้องคดีเห็นว่าเป็นการออกคำสั่งโดยไม่ชอบด้วยกฎหมาย เป็นการเลือกปฏิบัติและไม่เป็นธรรมแก่ผู้ฟ้องคดี โดยมีคำขอให้เพิกถอนหนังสือสำคัญสำหรับที่หลวงดังกล่าว กับให้ผู้ฟ้องคดีเป็นผู้มีสิทธิครอบครองที่ดินพิพาทแต่เพียงผู้เดียว อันมีลักษณะเป็นการตั้งรูปเรื่องการฟ้องคดีเป็นการฟ้องขอให้เพิกถอนคำสั่งทางปกครองที่ออกโดยไม่ชอบด้วยกฎหมาย แต่เหตุแห่งการฟ้องขอให้เพิกถอนหนังสือสำคัญสำหรับที่หลวงดังกล่าวก็เนื่องมาจากผู้ฟ้องคดีอ้างว่า ที่ดินพิพาทเป็นของผู้ฟ้องคดี แต่ผู้ถูกฟ้องคดีทั้งสองอ้างว่าเป็นที่ดินสาธารณประโยชน์ ดังนั้น การที่ศาลจะมีคำพิพากษาหรือคำสั่งตามคำขอของผู้ฟ้องคดีได้หรือไม่นั้น จำต้องวินิจฉัยก่อนว่าที่ดินพิพาทเป็นที่ดินของผู้ฟ้องคดีหรือเป็นที่สาธารณประโยชน์ คำฟ้องของผู้ฟ้องคดีจึงมีความมุ่งหมายที่จะให้ศาลรับรองคุ้มครองสิทธิในที่ดินของผู้ฟ้องคดีเป็นสำคัญ ข้อพิพาทในคดีนี้จึงเป็นคดีพิพาทเกี่ยวกับสิทธิในที่ดินซึ่งอยู่ในอำนาจพิจารณาพิพากษาของศาลยุติธรรม (ไม่มี -) - - แหล่งที่มาสำนักงานเลขานุการคณะกรรมการวินิจฉัยฯแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกา108/2566หมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ คดีเกี่ยวกับสิทธิในที่ดิน
กฎกระทรวงกฎกระทรวงกำหนดให้ทางน้ำชลประทานอ่างเก็บน้ำห้วยแม่ฮ่องสอนเป็นทางน้ำชลประทานที่จะเรียกเก็บค่าชลประทานพ.ศ.๒๕๔๙[๑] อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๘ (๑)แห่งพระราชบัญญัติการชลประทานหลวง พุทธศักราช ๒๔๘๕ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติการชลประทานหลวง (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๑๘ และมาตรา๔๒ แห่งพระราชบัญญัติการชลประทานหลวง พุทธศักราช ๒๔๘๕รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้ให้ทางน้ำชลประทานอ่างเก็บน้ำห้วยแม่ฮ่องสอนในท้องที่ตำบลปางหมู อำเภอเมืองแม่ฮ่องสอน จังหวัดแม่ฮ่องสอน ภายในแนวเขตตามแผนที่ท้ายกฎกระทรวงนี้เป็นทางน้ำชลประทานที่จะเรียกเก็บค่าชลประทานให้ไว้ณ วันที่ ๒๘ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๔๙ธีระสูตะบุตรรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์[เอกสารแนบท้าย]๑.แผนที่ท้ายกฎกระทรวงกำหนดให้ทางน้ำชลประทานอ่างเก็บน้ำห้วยแม่ฮ่องสอนเป็นทางน้ำชลประทานจะเรียกเก็บค่าชลประทานพ.ศ. ๒๕๔๙(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)หมายเหตุ:- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือโดยที่เป็นการสมควรกำหนดให้ทางน้ำชลประทานอ่างเก็บน้ำห้วยแม่ฮ่องสอนในท้องที่ตำบลปางหมู อำเภอเมืองแม่ฮ่องสอน จังหวัดแม่ฮ่องสอนเป็นทางน้ำชลประทานที่จะเรียกเก็บค่าชลประทานเพื่อให้เกิดประโยชน์จากการใช้น้ำอย่างเต็มที่ และเนื่องจากมาตรา ๘ (๑)แห่งพระราชบัญญัติการชลประทานหลวง พุทธศักราช ๒๔๘๕ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติม โดยพระราชบัญญัติการชลประทานหลวง(ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๑๘ บัญญัติให้ทางน้ำชลประทานที่จะเรียกเก็บค่าชลประทานต้องกำหนดโดยกฎกระทรวงจึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้โสรศ/ผู้จัดทำ๓๐มกราคม ๒๕๕๐วิมล/ผู้จัดทำ๑๐ตุลาคม ๒๕๕๗[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๒๔/ตอนที่ ๖ ก/หน้า ๑๒/๑๙ มกราคม ๒๕๕๐
ประกาศทบวงมหาวิทยาลัยประกาศทบวงมหาวิทยาลัยเรื่องการแบ่งส่วนราชการในสถาบันวิจัยโลหะและวัสดุจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย[๑] อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๙ วรรคสองแห่งพระราชบัญญัติจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย พ.ศ. ๒๕๒๒รัฐมนตรีว่าการทบวงมหาวิทยาลัยออกประกาศไว้ ดังต่อไปนี้ให้แบ่งส่วนราชการของสถาบันวิจัยโลหะและวัสดุ ดังนี้(๑) สำนักงานเลขานุการ(๒) ฝ่ายโลหกรรม(๓) ฝ่ายวัสดุเซรามิกส์(๔) ฝ่ายวัสดุพอลิเมอร์ประกาศ ณ วันที่ ๑ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๒๙สุบิน ปิ่นขยันรัฐมนตรีว่าการทบวงมหาวิทยาลัยคุณากร/ผู้จัดทำ๒๙ เมษายน ๒๕๕๔[๑] ราชกิจจานุเบกษา.เล่ม๑๐๓/ตอนที่ ๒๒๕/ฉบับพิเศษ หน้า ๖/๒๒ ธันวาคม ๒๕๒๙
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 64786หลักกฎหมาย: ผู้ปกครองทรัพย์พิพาทมีสิทธิขอเข้าเป็นคู่ความแทนที่คู่ความผู้มรณะได้ ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 42 ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 539/2512นายเนื่อง ไชยแสง กับพวกโจทก์นางถ่ำ โพธิ์อ่อน กับพวกจำเลย ป.วิ.พ. ม. 42ผู้ปกครองทรัพย์พิพาทมีสิทธิขอเข้าเป็นคู่ความแทนที่คู่ความผู้มรณะได้ ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 42(ถาวร หุตะโกวิท-กิตติ สีหนนทน์-อัศนี เกาไศยนันท์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 539/2512นายเนื่อง ไชยแสง กับพวกโจทก์นางถ่ำ โพธิ์อ่อน กับพวกจำเลย ป.วิ.พ. ม. 42ผู้ปกครองทรัพย์พิพาทมีสิทธิขอเข้าเป็นคู่ความแทนที่คู่ความผู้มรณะได้ ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 42(ถาวร หุตะโกวิท-กิตติ สีหนนทน์-อัศนี เกาไศยนันท์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
กฎกระทรวงการสำรวจตัวอย่างแรงงานนอกระบบ พ.ศ. 2568กฎกระทรวง การสำรวจตัวอย่างแรงงานนอกระบบ พ.ศ. ๒๕๖๘อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๙ และมาตรา ๒๒ วรรคหนึ่ง แห่งพระราชบัญญัติสถิติ พ.ศ. ๒๕๕๐ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคมออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้มาตรา 1 ข้อ ๑ กฎกระทรวงนี้ให้มีอายุสิบปีมาตรา 2 ข้อ ๒ ในกฎกระทรวงนี้ "ครัวเรือน" หมายความว่า ครัวเรือนของบุคคลทั่วไปซึ่งอาจประกอบด้วยบุคคลคนเดียวหรือหลายคนซึ่งอาศัยอยู่ในสถานที่เดียวกันหรือในบริเวณเดียวกัน ทั้งนี้ บุคคลดังกล่าวอาจเป็นหรือไม่เป็นเครือญาติกันก็ได้ "หัวหน้าครัวเรือน" หมายความว่ามาตรา 2 สมาชิกในครัวเรือนคนใดคนหนึ่งซึ่งได้รับการยอมรับนับถือหรือยกย่องจากสมาชิกในครัวเรือนคนอื่นให้เป็นหัวหน้าครัวเรือน "สมาชิกในครัวเรือน" หมายความว่า บุคคลซึ่งอาศัยอยู่ประจำในครัวเรือนในวันที่ทำการสำรวจตัวอย่าง และให้หมายความรวมถึงบุคคลซึ่งเคยอยู่ประจำในครัวเรือนมาตรา 2 แต่ได้จากไปที่อื่นชั่วคราวโดยไม่มีวัตถุประสงค์จะไปอยู่ประจำที่อื่น ทั้งนี้ บุคคลดังกล่าวอาจเป็นหรือไม่เป็นเครือญาติกันก็ได้มาตรา 3 ข้อ ๓ ให้สำนักงานสถิติแห่งชาติสำรวจตัวอย่างแรงงานนอกระบบเพื่อเก็บรวบรวมข้อมูลเกี่ยวกับจำนวนและลักษณะต่าง ๆ ของประชากรที่มีงานทำที่ไม่ได้รับความคุ้มครอง หรือไม่มีหลักประกันทางสังคม หรือไม่ได้รับความคุ้มครองจากการทำงานตามกฎหมายแรงงาน เพื่อประกอบการวางแผนและกำหนดนโยบายเกี่ยวกับการขยายความคุ้มครองมาตรา 3 หรือประกันสังคมให้แก่แรงงานนอกระบบมาตรา 4 ข้อ ๔ เขตท้องที่ที่ทำการสำรวจตัวอย่างแรงงานนอกระบบ ได้แก่ ทุกเขตท้องที่ทั่วราชอาณาจักรมาตรา 5 ข้อ ๕ ให้หัวหน้าครัวเรือนหรือสมาชิกในครัวเรือนของทุกครัวเรือนที่อยู่ในเขตท้องที่ตามข้อ ๔ ซึ่งได้รับคัดเลือกเป็นครัวเรือนตัวอย่าง เป็นผู้ให้ข้อมูลแก่พนักงานเจ้าหน้าที่ โดยการให้สัมภาษณ์ ตอบแบบสอบถามผ่านระบบเครือข่ายอิเล็กทรอนิกส์ หรือด้วยวิธีการอื่น ตามที่ผู้อำนวยการประกาศกำหนดมาตรา 6 ข้อ ๖ ให้สำนักงานสถิติแห่งชาติเป็นหน่วยงานผู้รับผิดชอบทำการสำรวจตัวอย่างแรงงานนอกระบบตามกฎกระทรวงนี้ให้ไว้ ณ วันที่ ๘ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๖๘ ประเสริฐ จันทรรวงทอง รัฐมนตรีว่าการกระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคมหมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ โดยที่เป็นการสมควรสำรวจตัวอย่างแรงงานนอกระบบในทุกเขตท้องที่ทั่วราชอาณาจักร เพื่อเก็บรวบรวมข้อมูลเกี่ยวกับจำนวนและลักษณะต่าง ๆ ของประชากรที่มีงานทำที่ไม่ได้รับความคุ้มครอง หรือไม่มีหลักประกันทางสังคมหรือไม่ได้รับความคุ้มครองจากการทำงานตามกฎหมายแรงงาน เพื่อประกอบการวางแผนและกำหนดนโยบายเกี่ยวกับการขยายความคุ้มครอง หรือประกันสังคมให้แก่แรงงานนอกระบบ จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้
ประกาศธนาคารแห่งประเทศไทยที่ สรข. 15 /2555เรื่อง แต่งตั้งเจ้าหน้าที่ธนาคารแห่งประเทศไทยผู้มีอํานาจลงนามในพันธบัตรธนาคารแห่งประเทศไทย--------------------------------------อื่นๆ - 1. เหตุผลในการออกประกาศ เพื่อแต่งตั้งพนักงานธนาคารแห่งประเทศไทยดังรายนามที่ปรากฏ เป็นเจ้าหน้าที่ลงลายมือชื่อกํากับในพันธบัตรธนาคารแห่งประเทศไทย ตามข้อ 14 แห่งระเบียบธนาคารแห่งประเทศไทยที่ สกง. 2/2550 ว่าด้วยการออกพันธบัตรธนาคารแห่งประเทศไทย ลงวันที่ 6 มีนาคม 2550อื่นๆ - 2. อํานาจตามกฎหมาย เพื่ออนุวัติตามข้อ 14 ของระเบียบธนาคารแห่งประเทศไทย ที่ สกง. 2/2550 ว่าด้วยการออกพันธบัตรธนาคารแห่งประเทศไทย ลงวันที่ 6 มีนาคม 2550อื่นๆ - 3. เนื้อหา ประกาศแต่งตั้งให้พนักงานธนาคารแห่งประเทศไทย ดังรายนามต่อไปนี้ เป็นเจ้าหน้าที่ลงลายมือชื่อกํากับในพันธบัตรธนาคารแห่งประเทศไทย โดยให้ทดแทนประกาศที่ได้เคยประกาศก่อนหน้านี้ 1. นางผุสดี หมู่พยัคฆ์ 2. นางภรวดี ตาปสนันทน์ 3. นางสาวอัญชลี รัตนรังสรรค์ 4. นางพรวิมล เหรียญมหาสาร 5. นายอัครเดช ดาวเงิน 6. นางแก้วกัลยา อุทัยธีระโกเมนอื่นๆ - 4. วันเริ่มต้นบังคับใช้ ตั้งแต่วันที่ 15 ตุลาคม 2555ผู้มีอํานาจลงนาม - ประกาศ ณ วันที่ 18 ตุลาคม 2555 (นายประสาร ไตรรัตน์วรกุล)ผู้ว่าการธนาคารแห่งประเทศไทย
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 57701หลักกฎหมาย: ความว่า จำเลยที่ 2 ขอให้ศาลปล่อยชั่วคราวในระหว่างฎีกา โดยผู้ขอประกันได้เสนอบัญชีทรัพย์มาพร้อมคำร้องแล้วหมายเหตุ ศาลชั้นต้นพิจารณาคดีนี้รวมกับคดีหมายเลขแดงที่836/2531 ของศาลชั้นต้น โดยเรียกจำเลยในคดีนี้ว่า จำเลยที่ 2ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า สำหรับจำเลยที่ 2 ให้ยกฟ้องโจทก์ ฯลฯศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยที่ 2 มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288,80 ด้วย จำคุก 10 ปี นอกจากที่แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นจำเลยที่ 2 ยื่นคำร้องดังกล่าวโดยมีคำร้องประกอบคำสั่งอนุญาตให้ปล่อยจำเลยที่ 2 ชั่วคราวระหว่างฎีกา ตีราคาค่าประกันสองแสนบาท ให้ศาลชั้นต้นพิจารณาหลักประกันโดยเรียกหลักประกันเพิ่มแล้วดำเนินการต่อไป ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 1103/2533พนักงานอัยการจังหวัดลำปางโจทก์นายคมหรือนิคมหรือสังคม มะนะวันจำเลยนายสังคม มานะวัน จำเลยที่ 2ผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.อ. ม. 106, ม. 107, ม. 108, ม. 114, ม. 115ความว่า จำเลยที่ 2 ขอให้ศาลปล่อยชั่วคราวในระหว่างฎีกา โดยผู้ขอประกันได้เสนอบัญชีทรัพย์มาพร้อมคำร้องแล้วหมายเหตุ ศาลชั้นต้นพิจารณาคดีนี้รวมกับคดีหมายเลขแดงที่836/2531 ของศาลชั้นต้น โดยเรียกจำเลยในคดีนี้ว่า จำเลยที่ 2ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า สำหรับจำเลยที่ 2 ให้ยกฟ้องโจทก์ ฯลฯศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยที่ 2 มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288,80 ด้วย จำคุก 10 ปี นอกจากที่แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นจำเลยที่ 2 ยื่นคำร้องดังกล่าวโดยมีคำร้องประกอบคำสั่งอนุญาตให้ปล่อยจำเลยที่ 2 ชั่วคราวระหว่างฎีกา ตีราคาค่าประกันสองแสนบาท ให้ศาลชั้นต้นพิจารณาหลักประกันโดยเรียกหลักประกันเพิ่มแล้วดำเนินการต่อไป(มนู วงศ์แสงจันทร์-เสริมพงศ์ วรยิ่งยง-ชุม สุกแสงเปล่ง)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 1103/2533พนักงานอัยการจังหวัดลำปางโจทก์นายคมหรือนิคมหรือสังคม มะนะวันจำเลยนายสังคม มานะวัน จำเลยที่ 2ผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.อ. ม. 106, ม. 107, ม. 108, ม. 114, ม. 115ความว่า จำเลยที่ 2 ขอให้ศาลปล่อยชั่วคราวในระหว่างฎีกา โดยผู้ขอประกันได้เสนอบัญชีทรัพย์มาพร้อมคำร้องแล้วหมายเหตุ ศาลชั้นต้นพิจารณาคดีนี้รวมกับคดีหมายเลขแดงที่836/2531 ของศาลชั้นต้น โดยเรียกจำเลยในคดีนี้ว่า จำเลยที่ 2ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า สำหรับจำเลยที่ 2 ให้ยกฟ้องโจทก์ ฯลฯศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยที่ 2 มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288,80 ด้วย จำคุก 10 ปี นอกจากที่แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นจำเลยที่ 2 ยื่นคำร้องดังกล่าวโดยมีคำร้องประกอบคำสั่งอนุญาตให้ปล่อยจำเลยที่ 2 ชั่วคราวระหว่างฎีกา ตีราคาค่าประกันสองแสนบาท ให้ศาลชั้นต้นพิจารณาหลักประกันโดยเรียกหลักประกันเพิ่มแล้วดำเนินการต่อไป(มนู วงศ์แสงจันทร์-เสริมพงศ์ วรยิ่งยง-ชุม สุกแสงเปล่ง)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
พระราชบัญญัติสมุหมนตรี รัตนโกสินทร์ศก 129พระราชบัญญัติ สมุหมนตรี รัตนโกสินทร์ศก ๑๒๙มีพระบรมราชโองการดำรัสเหนือเกล้าฯ ว่า ข้าราชการผู้ที่ได้เคยทรงพระกรุณาใช้สอยเป็นที่ไว้วางพระราชหฤทัยได้นั้น ข้างฝ่ายทหารก็ได้ทรงเลือกสรรให้เข้ารับราชการ ในตำแหน่งราชองครักษ์พิเศษบ้าง ประจำการบ้าง ซึ่งเป็นตำแหน่งรับราชการในที่ใกล้ชิดพระองค์ มีเครื่องหมายราชองครักษ์เป็นสำคัญดังแจ้งอยู่ในพระราชบัญญัติราชองครักษ์ รัตนโกสินทร์ศก ๑๑๗ นั้นแล้ว แต่ข้างฝ่ายพลเรือนยังหามีเครื่องหมายไม่ จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชบัญญัติไว้ดังนี้มาตรา 1 มาตรา ๑ พระราชบัญญัตินี้ให้มีนามว่า พระราชบัญญัติสมุหมนตรี รัตนโกสินทร์ศก ๑๒๙มาตรา 2 มาตรา ๒ เมื่อจะทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ตั้งผู้ใดเป็นสมุหมนตรี จะได้มีพระบรมราชโองการดำรัสสั่งเฉพาะอธิบดีกรมพระอาลักษณ์ หรือเฉพาะเสนาบดีเจ้ากระทรวง ซึ่งผู้นั้นรับราชการอยู่ในกระทรวงนั้น ๆ ถ้ามีพระบรมราชโองการดำรัสสั่งเสนาบดีเจ้ากระทรวง ๆ ต้องมีหมายมายังกรมพระอาลักษณ์มาตรา 2 เพื่อจะได้ส่งเครื่องหมายตำแหน่งไปยังผู้นั้น และลงแจ้งความตั้งสมุหมนตรีในหนังสือราชกิจจานุเบกษามาตรา 3 มาตรา ๓ เครื่องหมายตำแหน่งสมุหมนตรีนี้ เป็นเข็มอักษรพระบรมนามาภิไธยย่อ มีรัศมี และมีมงกุฎเหนืออักษร ให้เรียกว่าเข็มสมุหมนตรี สำหรับติดอกเสื้อเบื้องขวามาตรา 4 มาตรา ๔ ถ้าผู้ใดได้รับพระราชทานเข็มสมุหมนตรี และได้ลงแจ้งความตั้งในหนังสือราชกิจจานุเบกษาแล้ว จึงควรนับว่าผู้นั้นเป็นสมุหมนตรีมาตรา 5 มาตรา ๕ ให้ผู้ที่เป็นสมุหมนตรี มีเกียรติยศเสมอราชองครักษ์พิเศษมาตรา 6 มาตรา ๖ ให้เป็นที่เข้าใจว่า ตามพระราชบัญญัติสมุหมนตรีนี้เป็นแต่มีพระราชประสงค์ จะพระราชทานเครื่องหมายแก่ผู้ที่ไว้วางพระราชหฤทัยเท่านั้น เพราะฉะนั้น การที่จะทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ตั้งผู้ใด ๆ เป็นสมุหมนตรีนั้น ไม่เกี่ยวกับตำแหน่งหรือยศบรรดาศักดิ์อย่างใด ๆ จะทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯมาตรา 6 ตั้งได้ทุกชั้นบุคคลตามพระราชอัธยาศัยมาตรา 7 มาตรา ๗ ผู้ที่เป็นสมุหมนตรีนี้ จะได้ดำรงเกียรติยศอยู่ตลอดเวลาที่พอพระราชหฤทัย จะทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ออกจากสมุหมนตรีเมื่อใด ๆ ก็ได้ ด้วยลงแจ้งความในหนังสือราชกิจจานุเบกษาเป็นสำคัญมาตรา 8 มาตรา ๘ ให้อธิบดีกรมพระอาลักษณ์เป็นเจ้าหน้าที่รักษาเข็มสมุหมนตรี และรักษาพระราชบัญญัตินี้ให้เป็นไปตามสมควรประกาศมา ณ วันที่ ๑๑ ธันวาคม รัตนโกสินทร์ศก ๑๒๙
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 12/2481หลักกฎหมาย: กระทำความผิดก่อนใช้ พ.ร.บ. กักกัน ฯลฯ จะเพิ่มโทษกักกันแก่จำเลยมิได้อ้างฎีกา ที่ 729/2480เดิมจำเลยถูกศาลพิพากษาให้ส่งไปอยู่ต่างจังหวัดมีกำหนด ๗ ปี จำเลยหลบหนีไปในระหว่างนั้นเมื่อ พ.ศ. ๒๔๗๗ โจทก์จึงขอให้ลงโทษตามกฎหมายอาญา ม.๑๗๐ แล้วขอให้เพิ่มโทษกักัน ศาลฎีกาตัดสินยืนตามศาลอุทธรณ์ว่าลักษณคดีเช่นนี้ได้มีฎีกาที่ ๗๒๙/๒๔๘๐ วินิจฉัยเป็นบรรทัดฐานแล้วว่า เพิ่มโทษกักกันมิได้ เพราะจำเลยทำผิดก่อนมี พ.ร.บ. กักกัน ฯลฯ จึงพิพากษาให้ยกฟ้องโจทก์ที่ขอให้เพิ่มโทษกักกันจำเลย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 12/2481อัยการสมุทรปราการโจทก์นักโทษชายป้อม บุญล้ำเลิศจำเลย พ.ร.บ.กักกันผู้มีสันดานเป็นผู้ร้าย พ.ศ.2479 ม. 7, ม. 8, ม. 9กระทำความผิดก่อนใช้ พ.ร.บ. กักกัน ฯลฯ จะเพิ่มโทษกักกันแก่จำเลยมิได้อ้างฎีกา ที่ 729/2480เดิมจำเลยถูกศาลพิพากษาให้ส่งไปอยู่ต่างจังหวัดมีกำหนด ๗ ปี จำเลยหลบหนีไปในระหว่างนั้นเมื่อ พ.ศ. ๒๔๗๗ โจทก์จึงขอให้ลงโทษตามกฎหมายอาญา ม.๑๗๐ แล้วขอให้เพิ่มโทษกักัน ศาลฎีกาตัดสินยืนตามศาลอุทธรณ์ว่าลักษณคดีเช่นนี้ได้มีฎีกาที่ ๗๒๙/๒๔๘๐ วินิจฉัยเป็นบรรทัดฐานแล้วว่า เพิ่มโทษกักกันมิได้ เพราะจำเลยทำผิดก่อนมี พ.ร.บ. กักกัน ฯลฯ จึงพิพากษาให้ยกฟ้องโจทก์ที่ขอให้เพิ่มโทษกักกันจำเลย(มนธา-พลางกูร-วิเศษ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: เดิมจำเลยถูกศาลพิพากษาให้ส่งไปอยู่ต่างจังหวัดมีกำหนด ๗ ปี จำเลยหลบหนีไปในระหว่างนั้นเมื่อ พ.ศ. ๒๔๗๗ โจทก์จึงขอให้ลงโทษตามกฎหมายอาญา ม.๑๗๐ แล้วขอให้เพิ่มโทษกักัน ศาลฎีกาตัดสินยืนตามศาลอุทธรณ์ว่าลักษณคดีเช่นนี้ได้มีฎีกาที่ ๗๒๙/๒๔๘๐ วินิจฉัยเป็นบรรทัดฐานแล้วว่า เพิ่มโทษกักกันมิได้ เพราะจำเลยทำผิดก่อนมี พ.ร.บ. กักกัน ฯลฯ จึงพิพากษาให้ยกฟ้องโจทก์ที่ขอให้เพิ่มโทษกักกันจำเลย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 12/2481อัยการสมุทรปราการโจทก์นักโทษชายป้อม บุญล้ำเลิศจำเลย พ.ร.บ.กักกันผู้มีสันดานเป็นผู้ร้าย พ.ศ.2479 ม. 7, ม. 8, ม. 9กระทำความผิดก่อนใช้ พ.ร.บ. กักกัน ฯลฯ จะเพิ่มโทษกักกันแก่จำเลยมิได้อ้างฎีกา ที่ 729/2480เดิมจำเลยถูกศาลพิพากษาให้ส่งไปอยู่ต่างจังหวัดมีกำหนด ๗ ปี จำเลยหลบหนีไปในระหว่างนั้นเมื่อ พ.ศ. ๒๔๗๗ โจทก์จึงขอให้ลงโทษตามกฎหมายอาญา ม.๑๗๐ แล้วขอให้เพิ่มโทษกักัน ศาลฎีกาตัดสินยืนตามศาลอุทธรณ์ว่าลักษณคดีเช่นนี้ได้มีฎีกาที่ ๗๒๙/๒๔๘๐ วินิจฉัยเป็นบรรทัดฐานแล้วว่า เพิ่มโทษกักกันมิได้ เพราะจำเลยทำผิดก่อนมี พ.ร.บ. กักกัน ฯลฯ จึงพิพากษาให้ยกฟ้องโจทก์ที่ขอให้เพิ่มโทษกักกันจำเลย(มนธา-พลางกูร-วิเศษ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 354/2469หลักกฎหมาย: ความผิดหลายกะทง ลงโทษในกะทงที่หนัก ฎีกาที่ 616/2465ศาลรับสั่งเห็นว่า จำเลยทำผิด ๓ กะทง แต่สมควรลงโทษจำเลยในกะทงที่หนักแต่กะทงเดียวตามแบบอย่างฎีกาที่ ๖๑๖/๒๔๖๕ ควรให้ลงโทษจำเลยฐานเบิกความเท็จตามกฎหมายอาญามาตรา ๑๕๖ ศาลฎีกาทำความเห็นฟ้องกับศาลรับสั่งขึ้นทูลเกล้า ฯ ถวาย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 354/2469(มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯให้ศาลฎีกาตรวจสำนวนที่ศาลรับสั่งได้อัยการวังโจทก์นายพันพรไชยล. ป.อ. ม. 156ความผิดหลายกะทง ลงโทษในกะทงที่หนัก ฎีกาที่ 616/2465ศาลรับสั่งเห็นว่า จำเลยทำผิด ๓ กะทง แต่สมควรลงโทษจำเลยในกะทงที่หนักแต่กะทงเดียวตามแบบอย่างฎีกาที่ ๖๑๖/๒๔๖๕ ควรให้ลงโทษจำเลยฐานเบิกความเท็จตามกฎหมายอาญามาตรา ๑๕๖ ศาลฎีกาทำความเห็นฟ้องกับศาลรับสั่งขึ้นทูลเกล้า ฯ ถวาย(ศรี-จินดา-พิพากษา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ศาลรับสั่งเห็นว่า จำเลยทำผิด ๓ กะทง แต่สมควรลงโทษจำเลยในกะทงที่หนักแต่กะทงเดียวตามแบบอย่างฎีกาที่ ๖๑๖/๒๔๖๕ ควรให้ลงโทษจำเลยฐานเบิกความเท็จตามกฎหมายอาญามาตรา ๑๕๖ ศาลฎีกาทำความเห็นฟ้องกับศาลรับสั่งขึ้นทูลเกล้า ฯ ถวาย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 354/2469(มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯให้ศาลฎีกาตรวจสำนวนที่ศาลรับสั่งได้อัยการวังโจทก์นายพันพรไชยล. ป.อ. ม. 156ความผิดหลายกะทง ลงโทษในกะทงที่หนัก ฎีกาที่ 616/2465ศาลรับสั่งเห็นว่า จำเลยทำผิด ๓ กะทง แต่สมควรลงโทษจำเลยในกะทงที่หนักแต่กะทงเดียวตามแบบอย่างฎีกาที่ ๖๑๖/๒๔๖๕ ควรให้ลงโทษจำเลยฐานเบิกความเท็จตามกฎหมายอาญามาตรา ๑๕๖ ศาลฎีกาทำความเห็นฟ้องกับศาลรับสั่งขึ้นทูลเกล้า ฯ ถวาย(ศรี-จินดา-พิพากษา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติประกาศคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติเรื่องการจัดทำมาตรฐานกำหนดตำแหน่ง และจัดตำแหน่งข้าราชการสำนักงาน ป.ป.ช.เข้าประเภทตำแหน่งสายงาน และระดับตำแหน่งตามมาตรฐานกำหนดตำแหน่ง(ฉบับที่ ๒)พ.ศ. ๒๕๕๒ โดยที่เป็นการสมควรแก้ไขปรับปรุงประกาศคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติว่าด้วยการจัดทำมาตรฐานกำหนดตำแหน่งและจัดตำแหน่งข้าราชการสำนักงาน ป.ป.ช. เข้าประเภทตำแหน่ง สายงานและระดับตำแหน่งตามมาตรฐานกำหนดตำแหน่ง เพื่อให้การบริหารราชการของสำนักงาน ป.ป.ช.เป็นไปอย่างมีประสิทธิภาพ และรองรับการดำเนินงานตามยุทธศาสตร์ชาติ ว่าด้วยการป้องกันและปราบปรามการทุจริตอาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๐๗ มาตรา ๑๑๐ และมาตรา ๑๑๑แห่งพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยการป้องกันและปราบปรามการทุจริต พ.ศ.๒๕๔๒ ประกอบมาตรา ๑๓๑ แห่งพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการพลเรือน พ.ศ. ๒๕๕๑คณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติ จึงมีประกาศดังนี้ข้อ ๑ ประกาศนี้เรียกว่าประกาศคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติ เรื่องการจัดทำมาตรฐานกำหนดตำแหน่ง และจัดตำแหน่งข้าราชการสำนักงาน ป.ป.ช. เข้าประเภทตำแหน่งสายงาน และระดับตำแหน่งตามมาตรฐานกำหนดตำแหน่ง (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๕๒ข้อ ๒[๑]ประกาศนี้ให้มีผลใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปข้อ ๓ ให้แก้ไขบัญชีมาตรฐานกำหนดตำแหน่งข้าราชการสำนักงานป.ป.ช. แยกตามประเภท สายงาน และระดับตำแหน่ง ท้ายประกาศคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติเรื่อง การจัดทำมาตรฐานกำหนดตำแหน่ง และจัดตำแหน่งข้าราชการสำนักงาน ป.ป.ช. เข้าประเภทตำแหน่งสายงาน และระดับตำแหน่งตามมาตรฐานกำหนดตำแหน่ง พ.ศ. ๒๕๕๒ ลำดับที่ ๑๖ และลำดับที่๒๑ เฉพาะระดับตำแหน่ง จากระดับปฏิบัติการ - เชี่ยวชาญ เป็นระดับปฏิบัติการ -ทรงคุณวุฒิประกาศณ วันที่ ๒๐ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๕๒ปานเทพกล้าณรงค์ราญประธานกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติ[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๒๖/ตอนที่ ๙๓ ก/หน้า ๒๔/๑๑ ธันวาคม ๒๕๕๒
ประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 31 ลงวันที่ 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2501 (ยกเลิก)ประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ ๓๑ (ยกเลิก)โดยที่คณะปฏิวัติเห็นเป็นการจำเป็นที่จะส่งเสริมให้มีการลงทุนในกิจการอุตสาหกรรมในประเทศ อันจะเป็นผลให้ประเทศไทยสามารถผลิตผลิตภัณฑ์ได้เอง เพื่อความประสงค์นี้เป็นการสมควรที่จะจัดให้มีการผ่อนผันให้ผู้ประกอบอุตสาหกรรมได้ใช้บรรดาเครื่องจักรและวัตถุที่นำเข้ามาจากต่างประเทศได้โดยไม่ต้องวางเงินประกันเงินอากรที่พึงเรียกเก็บแก่สิ่งของเหล่านั้นตามกฎหมายว่าด้วยศุลกากร หัวหน้าคณะปฏิวัติจึงมีคำสั่งดังต่อไปนี้บรรดาเครื่องจักรและวัตถุที่นำเข้ามาจากต่างประเทศอันพึงได้รับการงดหรือลดอากรขาเข้าตามกฎหมายว่าด้วยการส่งเสริมอุตสาหกรรมนั้น ให้อธิบดีกรมศุลกากรมีอำนาจผ่อนผัน ส่งมอบไปได้ โดยถือเอาการค้ำประกันของธนาคารที่เชื่อถือได้แทนการวางเงินเป็นประกันเงินอากรที่พึงเรียกเก็บตามความในมาตรา ๑๓แห่งพระราชบัญญัติศุลกากร (ฉบับที่ ๙) พุทธศักราช ๒๔๘๒ทั้งนี้ ตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไปประกาศ ณ วันที่ ๒๙ พฤศจิกายน พุทธศักราช ๒๕๐๑ จอมพล สฤษดิ์ ธนะรัชต์ หัวหน้าคณะปฏิวัติ
ประกาศคณะกรรมการประมงประจำจังหวัดนครนายกประกาศคณะกรรมการประมงประจำจังหวัดนครนายกเรื่องกำหนดเขตเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำสำหรับกิจการการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำควบคุมประเภทการเพาะเลี้ยงกุ้งก้ามแดง หรือกุ้งเครย์ฟิช Procambarus clarkii หรือ Cherax spp.พ.ศ. ๒๕๕๙ โดยที่กฎกระทรวงกำหนดกิจการการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำให้เป็นกิจการการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำควบคุมพ.ศ. ๒๕๕๙ ออกตามความในมาตรา ๖ วรรคหนึ่ง และมาตรา ๗๖ แห่งพระราชกำหนดการประมง พ.ศ.๒๕๕๘ กำหนดให้การเพาะเลี้ยงกุ้งก้ามแดง หรือกุ้งเครย์ฟิช Procambarus clarkii หรือ Cherax spp. เป็นกิจการการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำควบคุมและความในมาตรา ๗๗ แห่งพระราชกำหนดดังกล่าวบัญญัติห้ามมิให้ผู้ใดประกอบกิจการการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำควบคุมนอกเขตพื้นที่ที่คณะกรรมการประมงประจำจังหวัดประกาศกำหนดให้เป็นเขตเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำอาศัยอำนาจตามความในมาตรา๒๘ วรรคหนึ่ง (๓) แห่งพระราชกำหนดการประมง พ.ศ. ๒๕๕๘ คณะกรรมการประมงประจำจังหวัดนครนายกออกประกาศไว้ดังต่อไปนี้ข้อ๑ ให้เขตท้องที่จังหวัดนครนายกเป็นเขตเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำสำหรับกิจการการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำควบคุม ประเภทการเพาะเลี้ยงกุ้งก้ามแดง หรือกุ้งเครย์ฟิช Procambarus clarkii หรือ Cherax spp.ข้อ๒[๑] ประกาศนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปประกาศ ณ วันที่ ๒๘กันยายน พ.ศ. ๒๕๕๙สุจินต์ ไชยชุมศักดิ์ผู้ว่าราชการจังหวัดนครนายกประธานคณะกรรมการประมงประจำจังหวัดนครนายกปริยานุช/จัดทำ๒๘ ตุลาคม ๒๕๕๙ชวัลพร/ตรวจ๓ พฤศจิกายน๒๕๕๙[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๓๓/ตอนพิเศษ ๒๔๔ ง/หน้า ๑๕/๒๕ ตุลาคม ๒๕๕๙
ประกาศกระทรวงศึกษาธิการประกาศกระทรวงศึกษาธิการเรื่องการแบ่งส่วนราชการในมหาวิทยาลัยราชภัฏจันทรเกษมพ.ศ. ๒๕๔๙[๑] อาศัยอำนาจตามความในมาตรา๖ มาตรา ๑๐ วรรคสาม วรรคสี่ วรรคห้า และมาตรา ๑๑ วรรคสองแห่งพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยราชภัฏ พ.ศ. ๒๕๔๗ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการออกประกาศไว้ดังต่อไปนี้ข้อ๑ให้แบ่งส่วนราชการในสำนักงานอธิการบดี ดังนี้(๑)กองกลาง(๒)กองคลัง(๓)กองนโยบายและแผน(๔)กองบริหารงานบุคคล(๕)กองพัฒนานักศึกษาข้อ๒ให้แบ่งส่วนราชการในคณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ ดังนี้(๑)สำนักงานคณบดี(๒)ภาควิชามนุษยศาสตร์(๓)ภาควิชาสังคมศาสตร์ข้อ๓ ให้แบ่งส่วนราชการในคณะวิทยาศาสตร์ดังนี้(๑)สำนักงานคณบดี(๒)ภาควิชาวิทยาศาสตร์(๓)ภาควิชาวิทยาศาสตร์ประยุกต์ข้อ๔ให้แบ่งส่วนราชการในคณะเกษตรและชีวภาพ คณะวิทยาการจัดการ และคณะศึกษาศาสตร์เป็นสำนักงานคณบดีข้อ๕ ให้แบ่งส่วนราชการในสถาบันวิจัยและพัฒนาสำนักวิทยบริการและเทคโนโลยีสารสนเทศ สำนักศิลปะและวัฒนธรรมและสำนักส่งเสริมวิชาการและงานทะเบียน เป็นสำนักงานผู้อำนวยการประกาศ ณ วันที่ ๒๓มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๔๙จาตุรนต์ ฉายแสงรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการปริญสินีย์/ผู้จัดทำ๒๖ เมษายน ๒๕๕๔คุณากร/ผู้ตรวจ[๑] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๓/ตอนที่ ๗๔ ง/หน้า ๔/๓ สิงหาคม ๒๕๔๙