phoneee/thai-legal-corpus huggingface dataset:
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 494/2486หลักกฎหมาย: เพียงแต่ได้ความว่าจำเลยไปช่วยไถ่กระบือที่ถูกผู้ร้ายลักไปมาให้เจ้าทรัพย์ ไม่เป็นผิดฐานรับของโจร ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 494/2486อัยการพิษณุโลกโจทก์นายแพ ทองมาจำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 321เพียงแต่ได้ความว่าจำเลยไปช่วยไถ่กระบือที่ถูกผู้ร้ายลักไปมาให้เจ้าทรัพย์ ไม่เป็นผิดฐานรับของโจร(จำรูญ โปษยานนท์-คง อิสรภักดี-เยี่ยม เลขวนิชธัมวิทักส์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 494/2486อัยการพิษณุโลกโจทก์นายแพ ทองมาจำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 321เพียงแต่ได้ความว่าจำเลยไปช่วยไถ่กระบือที่ถูกผู้ร้ายลักไปมาให้เจ้าทรัพย์ ไม่เป็นผิดฐานรับของโจร(จำรูญ โปษยานนท์-คง อิสรภักดี-เยี่ยม เลขวนิชธัมวิทักส์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
พระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการทหาร (ฉบับที่ 9) พ.ศ. 2556พระราชบัญญัติ ระเบียบข้าราชการทหาร (ฉบับที่ ๙) พ.ศ. ๒๕๕๖ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร. ให้ไว้ ณ วันที่ ๙ เมษายน พ.ศ. ๒๕๕๖ เป็นปีที่ ๖๘ ในรัชกาลปัจจุบันพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า โดยที่เป็นการสมควรแก้ไขเพิ่มเติมกฎหมายว่าด้วยระเบียบข้าราชการทหาร จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้โดยคำแนะนำและยินยอมของรัฐสภา ดังต่อไปนี้มาตรา 1 มาตรา ๑ พระราชบัญญัตินี้เรียกว่า "พระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการทหาร (ฉบับที่ ๙) พ.ศ. ๒๕๕๖"มาตรา 2 มาตรา ๒ พระราชบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ ๑ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๕๓ เป็นต้นไปมาตรา 3 มาตรา ๓ ให้ยกเลิกความใน (๕) และ (๖) ของวรรคหนึ่ง ของมาตรา ๑๒ ทวิ แห่งพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการทหาร พ.ศ. ๒๕๒๑ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการทหาร (ฉบับที่ ๗) พ.ศ. ๒๕๕๑ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน "(๕) นายทหารประทวนยศจ่าสิบเอก พันจ่าเอก พันจ่าอากาศเอก อัตราเงินเดือน จ่าสิบเอกพิเศษมาตรา 3 พันจ่าเอกพิเศษ พันจ่าอากาศเอกพิเศษ ให้ได้รับเงินเดือนระดับ ป. ๓ ถึง น. ๓ (๖) นายทหารสัญญาบัตรยศร้อยตรี เรือตรี เรืออากาศตรี ถึงร้อยเอก เรือเอก เรืออากาศเอก ให้ได้รับเงินเดือนระดับ น. ๑ ถึง น. ๓"ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ ยิ่งลักษณ์ ชินวัตร นายกรัฐมนตรีหมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชบัญญัติฉบับนี้ คือ โดยที่สิทธิในการได้รับเงินเดือนของข้าราชการแต่ละประเภทนั้น ต้องมีความสอดคล้องและเท่าเทียมกัน ซึ่งข้าราชการที่มียศ ได้แก่ ข้าราชการทหารและข้าราชการตำรวจต้องเป็นไปตามแนวทางดังกล่าวเมื่อปัจจุบันได้ปรากฏว่ามีการแก้ไขเพิ่มเติมกฎหมายว่าด้วยตำรวจแห่งชาติ เพื่อปรับปรุงโครงสร้างระบบเงินเดือนของข้าราชการตำรวจบางชั้นยศให้ได้รับเงินเดือนในระดับที่สูงขึ้น ทำให้เงินเดือนของข้าราชการทหารบางชั้นยศมีความแตกต่างจากข้าราชการตำรวจในชั้นยศเดียวกันสมควรปรับปรุงการได้รับเงินเดือนของข้าราชการทหารนั้นให้เหมาะสมยิ่งขึ้น จึงจำเป็นต้องตราพระราชบัญญัตินี้
พระราชบัญญัติอนุมัติพระราชกำหนดนิรโทษกรรมแก่ผู้กระทำความผิดฐานกบฏและจลาจล พุทธศักราช 2488 พุทธศักราช 2488พระราชบัญญัติ อนุมัติพระราชกำหนดนิรโทษกรรมแก่ผู้กระทำความผิด ฐานกบฏและจลาจล พุทธศักราช ๒๔๘๘ พุทธศักราช ๒๔๘๘ในพระปรมาภิไธยสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวอานันทมหิดล ผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ (ตามประกาศประธานสภาผู้แทนราษฎร ลงวันที่ ๑ สิงหาคม พุทธศักราช ๒๔๘๘) ปรีดี พนมยงค์ ตราไว้ ณ วันที่ ๓ สิงหาคม พุทธศักราช ๒๔๘๘ เป็นปีที่ ๑๒ ในรัชกาลปัจจุบันโดยที่สภาผู้แทนราษฎรลงมติว่า สมควรอนุมัติพระราชกำหนดนิรโทษกรรมแก่ผู้กระทำความผิดฐานกบฏและจลาจล พุทธศักราช ๒๔๘๘ ตามความในมาตรา ๕๒ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย จึงมีพระบรมราชโองการให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้ โดยคำแนะนำและยินยอมของสภาผู้แทนราษฎร ดังต่อไปนี้มาตรา 1 มาตรา ๑ พระราชบัญญัตินี้ให้เรียกว่า "พระราชบัญญัติอนุมัติพระราชกำหนดนิรโทษกรรมแก่ผู้กระทำความผิดฐานกบฏและจลาจล พุทธศักราช ๒๔๘๘ พุทธศักราช ๒๔๘๘"มาตรา 2 มาตรา ๒ พระราชบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับได้ตั้งแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา 3 มาตรา ๓ ให้อนุมัติพระราชกำหนดนิรโทษกรรมแก่ผู้กระทำความผิดฐานกบฏและจลาจล พุทธศักราช ๒๔๘๘ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ ควง อภัยวงศ์ นายกรัฐมนตรี
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 692/2491หลักกฎหมาย: การออกใบเหยียบย่ำใหม่ ไม่จำต้องประกาศเพิกถอนใบเหยียบย่ำเดิมได้ความว่า เดิมโจทก์ได้รับใบเหยียบย่ำ แต่โจทก์ไม่ได้ทำประโยชน์ในที่ดินรายพิพาทพ้น ๒ ปี ที่พิพาทเป็นที่รกร้างว่างเปล่า เจ้าหน้าที่ได้ออกใบเหยียบย่ำให้จำเลย โจทก์จึงฟ้องขอห้ามจำเลย ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษายกฟ้อง โจทก์ฎีกาว่า ใบเหยียบย่ำของจำเลยเป็นโมฆะ เพราะใบเหยียบย่ำของโจทก์ยังไม่ได้ประกาศเพิกถอน ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า การออกใบเหยียบย่ำนั้น ไม่จำต้องประกาศเพิกถอนใบเหยียบย่ำเดิม พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 692/2491นายเรือน ทองแก่งกล้าโจทก์นายทองดี เพียพันจำเลย ป.ที่ดิน พ.ร.บ.ออกโฉนดที่ดิน (ฉบับที่ 6) พ.ศ.2479 ม. 9การออกใบเหยียบย่ำใหม่ ไม่จำต้องประกาศเพิกถอนใบเหยียบย่ำเดิมได้ความว่า เดิมโจทก์ได้รับใบเหยียบย่ำ แต่โจทก์ไม่ได้ทำประโยชน์ในที่ดินรายพิพาทพ้น ๒ ปี ที่พิพาทเป็นที่รกร้างว่างเปล่า เจ้าหน้าที่ได้ออกใบเหยียบย่ำให้จำเลย โจทก์จึงฟ้องขอห้ามจำเลย ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษายกฟ้อง โจทก์ฎีกาว่า ใบเหยียบย่ำของจำเลยเป็นโมฆะ เพราะใบเหยียบย่ำของโจทก์ยังไม่ได้ประกาศเพิกถอน ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า การออกใบเหยียบย่ำนั้น ไม่จำต้องประกาศเพิกถอนใบเหยียบย่ำเดิม พิพากษายืน(ศิลปสิทธิวินิจฉัย-ประวัติ ปัตตพงศ์-ปรีชาวินิจฉัย)ศาลชั้นต้น - นายศิริ กลัมพะสุตศาลอุทธรณ์ - หลวงปริพนธ์พจนพิสุทธิ์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ได้ความว่า เดิมโจทก์ได้รับใบเหยียบย่ำ แต่โจทก์ไม่ได้ทำประโยชน์ในที่ดินรายพิพาทพ้น ๒ ปี ที่พิพาทเป็นที่รกร้างว่างเปล่า เจ้าหน้าที่ได้ออกใบเหยียบย่ำให้จำเลย โจทก์จึงฟ้องขอห้ามจำเลย ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษายกฟ้อง โจทก์ฎีกาว่า ใบเหยียบย่ำของจำเลยเป็นโมฆะ เพราะใบเหยียบย่ำของโจทก์ยังไม่ได้ประกาศเพิกถอน ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า การออกใบเหยียบย่ำนั้น ไม่จำต้องประกาศเพิกถอนใบเหยียบย่ำเดิม พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 692/2491นายเรือน ทองแก่งกล้าโจทก์นายทองดี เพียพันจำเลย ป.ที่ดิน พ.ร.บ.ออกโฉนดที่ดิน (ฉบับที่ 6) พ.ศ.2479 ม. 9การออกใบเหยียบย่ำใหม่ ไม่จำต้องประกาศเพิกถอนใบเหยียบย่ำเดิมได้ความว่า เดิมโจทก์ได้รับใบเหยียบย่ำ แต่โจทก์ไม่ได้ทำประโยชน์ในที่ดินรายพิพาทพ้น ๒ ปี ที่พิพาทเป็นที่รกร้างว่างเปล่า เจ้าหน้าที่ได้ออกใบเหยียบย่ำให้จำเลย โจทก์จึงฟ้องขอห้ามจำเลย ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษายกฟ้อง โจทก์ฎีกาว่า ใบเหยียบย่ำของจำเลยเป็นโมฆะ เพราะใบเหยียบย่ำของโจทก์ยังไม่ได้ประกาศเพิกถอน ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า การออกใบเหยียบย่ำนั้น ไม่จำต้องประกาศเพิกถอนใบเหยียบย่ำเดิม พิพากษายืน(ศิลปสิทธิวินิจฉัย-ประวัติ ปัตตพงศ์-ปรีชาวินิจฉัย)ศาลชั้นต้น - นายศิริ กลัมพะสุตศาลอุทธรณ์ - หลวงปริพนธ์พจนพิสุทธิ์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศคณะกรรมการรับรองห้องปฏิบัติการประกาศคณะกรรมการรับรองห้องปฏิบัติการฉบับที่ ๒(พ.ศ. ๒๕๕๔)ออกตามความในพระราชบัญญัติการมาตรฐานแห่งชาติพ.ศ. ๒๕๕๑เรื่องกำหนดอัตราค่าบริการสำหรับการตรวจสอบหรือการประเมินผลห้องปฏิบัติการ[๑] อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๓ (๓) แห่งพระราชบัญญัติการมาตรฐานแห่งชาติพ.ศ. ๒๕๕๑ คณะกรรมการรับรองห้องปฏิบัติการจึงออกประกาศกำหนดอัตราค่าบริการการตรวจสอบหรือการประเมินผลห้องปฏิบัติการ ดังนี้๑. การตรวจสอบเบื้องต้นห้องปฏิบัติการทดสอบหรือสอบเทียบตามมาตรา ๑๘ เป็นเงินจำนวน ๑,๕๐๐ บาทต่อครั้งต่อคณะผู้ตรวจประเมิน ณ สถานที่ทำการของห้องปฏิบัติการ๒. การตรวจสอบเบื้องต้นห้องปฏิบัติการทดสอบหรือสอบเทียบตามมาตรา ๒๘ เป็นเงินจำนวน ๓,๐๐๐ บาทต่อครั้งต่อคณะผู้ตรวจประเมิน ณ สถานที่ทำการของห้องปฏิบัติการ๓. การตรวจสอบหรือการประเมินผลห้องปฏิบัติการทดสอบหรือสอบเทียบตามมาตรา ๑๘ เป็นเงินจำนวน ๔,๐๐๐ บาท ต่อวันต่อคณะผู้ตรวจประเมินณ สถานที่ทำการของห้องปฏิบัติการเศษของวันหากไม่เกิน ๔ ชั่วโมงให้เรียกเก็บเป็นเงินจำนวน ๒,๐๐๐ บาท๔. การตรวจสอบหรือการประเมินผลห้องปฏิบัติการทดสอบหรือสอบเทียบตามมาตรา ๒๘ เป็นเงินจำนวน ๘,๐๐๐ บาท ต่อวันต่อคณะผู้ตรวจประเมินณ สถานที่ทำการของห้องปฏิบัติการเศษของวันหากไม่เกิน ๔ ชั่วโมงให้เรียกเก็บเป็นเงินจำนวน ๔,๐๐๐ บาทสำหรับค่าใช้จ่ายในการเดินทางและค่าที่พักให้เบิกจ่ายตามระเบียบกระทรวงการคลังว่าด้วยการเบิกจ่ายค่าใช้จ่ายในการเดินทางไปราชการทั้งนี้ ตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไปประกาศณ วันที่ ๒๒ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๕๔ชัยยง กฤตผลชัยเลขาธิการสำนักงานมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมประธานกรรมการรับรองห้องปฏิบัติการปริยานุช/ผู้จัดทำ๑๒ มกราคม ๒๕๕๕ณัฐพร/ผู้ตรวจ๑๒ มกราคม ๒๕๕๕[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๒๘/ตอนพิเศษ ๑๕๘ ง/หน้า ๖/๒๗ ธันวาคม ๒๕๕๔
ประกาศกรมทะเบียนการค้าประกาศกรมทะเบียนการค้าเรื่องระเบียบการอนุญาตให้ผู้ค้าน้ำมันตามมาตรา ๗ แห่งพระราชบัญญัติการค้าน้ำมันเชื้อเพลิงพ.ศ. ๒๕๔๓ มอบหมายให้ผู้ค้าน้ำมันตามมาตรา ๗รายอื่นหรือผู้บรรจุก๊าซรายใด เป็นผู้ดำเนินการบรรจุก๊าซแทนการขอรับและการแสดงเครื่องหมายประจำตัวของผู้บรรจุก๊าซและการปิดผนึกลิ้นถังก๊าซหุงต้ม(ฉบับที่๒)พ.ศ.๒๕๔๔-------------- ตามประกาศกรมทะเบียนการค้าเรื่อง ระเบียบการอนุญาตให้ผู้ค้าน้ำมันตามมาตรา ๖ มอบหมายให้ผู้ค้าน้ำมันตามมาตรา ๖ รายอื่นหรือผู้บรรจุก๊าซรายใดเป็นผู้ดำเนินการบรรจุก๊าซแทนการขอรับและการแสดงเครื่องหมายประจำตัวของผู้บรรจุก๊าซ และการปิดผนึกลิ้นถังก๊าซหุงต้ม ได้กำหนดระเบียบในการที่ผู้ค้าน้ำมันมอบหมายให้ผู้ค้าน้ำมันรายอื่นหรือผู้บรรจุก๊าซเป็นผู้ดำเนินการแทนไว้ นั้น บัดนี้เห็นสมควรกำหนดระเบียบดังกล่าวเพิ่มเติม เพื่อเพิ่มมาตรการในการคุ้มครองผู้บริโภคมิให้ถูกเอารัดเอาเปรียบในด้านปริมาณและมีความปลอดภัยในการใช้ถังก๊าซหุงต้ม อธิบดีกรมทะเบียนการค้า อาศัยอำนาจตามความในข้อ ๑๖ของคำสั่งนายกรัฐมนตรี ที่ ๑/๒๕๔๐ เรื่อง กำหนดอำนาจตามความในข้อ ๑๖ของคำสั่งนายกรัฐมนตรี ที่ ๑/๒๕๔๐ เรื่อง กำหนดมาตรการเพื่อแก้ไขและป้องกันภาวะการขาดแคลนน้ำมันเชื้อเพลิงพ.ศ. ๒๕๔๐ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยคำสั่งนายกรัฐมนตรี ที่ ๒/๒๕๔๒ เรื่องกำหนดมาตรการเพื่อแก้ไขและป้องกันภาวะการขาดแคลนน้ำมันเชื้อเพลิง พ.ศ. ๒๕๔๒ ออกประกาศไว้ดังต่อไปนี้ ๑.ประกาศนี้เรียกว่า "ประกาศกรมทะเบียนการค้า เรื่อง ระเบียบการอนุญาตให้ผู้ค้าน้ำมันตามมาตรา ๗ แห่งพระราชบัญญัติการค้าน้ำมันเชื้อเพลิงพ.ศ. ๒๕๔๓ มอบหมายให้ผู้ค้าน้ำมันตามมาตรา ๗ รายอื่นหรือผู้บรรจุก๊าซรายใดเป็นผู้ดำเนินการบรรจุก๊าซแทน การขอรับและการแสดงเครื่องหมายประจำตัวของผู้บรรจุก๊าซและการปิดผนึกลิ้นถังก๊าซหุงต้ม (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๔๔" ๒.ผู้ได้รับมอบหมายให้เป็นผู้ดำเนินการบรรจุก๊าซแทนผู้ค้าน้ำมันตามมาตรา ๗ จะต้องไม่กระทำการที่เป็นการฝ่าฝืนกฎหมายหรือข้อกำหนดดังต่อไปนี้ (๑)บรรจุก๊าซในถังก๊าซหุงต้มโดยรู้ว่าปริมาณของก๊าซไม่ถูกต้องตามที่แสดงไว้ข้างถังอันเป็นการฝ่าฝืนพระราชบัญญัติมาตรา ชั่ง ตวง วัดพ.ศ. ๒๕๔๒ (๒)บรรจุก๊าซในถังก๊าซหุงต้มที่ไม่ได้มาตรฐานตามมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมว่าด้วยถึงก๊าซปิโตรเลียมเหลวตามกฎหมายว่าด้วยมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม (๓)บรรจุก๊าซในถังก๊าซหุงต้มที่มีเครื่องหมายการค้าของผู้ค้าน้ำมันอื่นโดยไม่ได้รับอนุญาต ๓.ในกรณีที่ปรากฏว่าผู้ได้รับอนุญาตให้เป็นผู้ดำเนินการบรรจุก๊าซแทนผู้ค้าน้ำมันตามมาตรา ๗รายใดกระทำการฝ่าฝืนกฎหมายหรือข้อกำหนดตามที่ระบุในข้อ ๒ กรมทะเบียนการค้าจะสั่งพักใช้หรือเพิกถอนการอนุญาตมอบหมายให้ดำเนินการบรรจุก๊าซแทนนั้นตามควรแก่กรณี ทั้งนี้ตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไป ประกาศณ วันที่ ๑๙ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๔๔ อรจิต สิงคาลวณิช อธิบดีกรมทะเบียนการค้า[รก. ๒๕๔๔/พ๑๓๐ง/๒/๒๗ ธันวาคม ๒๕๔๔] พรพิมล/พิมพ์ ๓พ.ค ๒๕๔๕
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4110/2561หลักกฎหมาย: โจทก์เป็นผู้จัดการแผนกคลังสินค้ามีหน้าที่จัดทำเอกสารใบควบคุมการส่งสินค้าเพื่อจ่ายสินค้า ออกจากคลังสินค้าและจัดส่งสินค้าให้แก่ลูกค้า ทั้งนี้ก่อนนำสินค้าขึ้นรถขนส่งจะต้องมีการตรวจสอบรายการสินค้าให้ครบถ้วนเสียก่อน การที่โจทก์กระทำผิดตามหนังสือเตือนครั้งแรกโดยไม่ตรวจสอบการทำงานของผู้ใต้บังคับบัญชาโดยให้บริษัทขนส่งรับสินค้าขึ้นรถขนส่งโดยไม่มีลายมือชื่อรับสินค้าของเจ้าหน้าที่ของรถขนส่ง และกระทำผิดครั้งสุดท้ายโดยให้ผู้ใต้บังคับบัญชานำสินค้าขึ้นรถขนส่งทั้งที่ยังไม่มีใบควบคุมการส่งสินค้าและไม่มีการตรวจสอบความถูกต้องของจำนวนสินค้านั้น ล้วนเป็นการกระทำผิดในหน้าที่ของโจทก์เกี่ยวกับการจัดทำใบควบคุมการส่งสินค้าและตรวจสอบการส่งสินค้าให้ถูกต้องครบถ้วนถือได้ว่าโจทก์กระทำความผิดทั้งสองครั้งในเรื่องเดียวกัน เมื่อจำเลยเคยมีหนังสือเตือนโจทก์มาก่อนแล้วโจทก์กระทำผิดในเรื่องเดียวกันอีกภายในระยะเวลาไม่เกินหนึ่งปีนับแต่วันที่โจทก์กระทำผิดครั้งแรก จึงเป็นการกระทำผิดซ้ำคำเตือนตาม พ.ร.บ.คุ้มครองแรงงาน พ.ศ.2541 มาตรา 119 (4) จำเลยเลิกจ้างโจทก์ได้โดยไม่ต้องจ่ายค่าชดเชย และที่โจทก์กระทำผิดครั้งสุดท้ายเป็นการกระทำประการอื่นอันไม่สมแก่การปฏิบัติหน้าที่ของตนให้ลุล่วงไปโดยถูกต้องและสุจริต จำเลยจึงเลิกจ้างโจทก์โดยไม่ต้องบอกกล่าวล่วงหน้าตาม ป.พ.พ. มาตรา 583 และกรณีดังกล่าวมีเหตุอันสมควรเพียงพอที่จะเลิกจ้างโจทก์ได้ ไม่เป็นการเลิกจ้างที่ไม่เป็นธรรม ตาม พ.ร.บ.จัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ.2522 มาตรา 49 ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4110/2561นายปิยพงศ์ คงทองโจทก์บริษัทเชียร์ เทรดดิ้ง จำกัดจำเลย ป.พ.พ. ม. 583 พ.ร.บ.คุ้มครองแรงงาน พ.ศ.2541 ม. 119 (4) พ.ร.บ.จัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ.2522 ม. 49โจทก์เป็นผู้จัดการแผนกคลังสินค้ามีหน้าที่จัดทำเอกสารใบควบคุมการส่งสินค้าเพื่อจ่ายสินค้า ออกจากคลังสินค้าและจัดส่งสินค้าให้แก่ลูกค้า ทั้งนี้ก่อนนำสินค้าขึ้นรถขนส่งจะต้องมีการตรวจสอบรายการสินค้าให้ครบถ้วนเสียก่อน การที่โจทก์กระทำผิดตามหนังสือเตือนครั้งแรกโดยไม่ตรวจสอบการทำงานของผู้ใต้บังคับบัญชาโดยให้บริษัทขนส่งรับสินค้าขึ้นรถขนส่งโดยไม่มีลายมือชื่อรับสินค้าของเจ้าหน้าที่ของรถขนส่ง และกระทำผิดครั้งสุดท้ายโดยให้ผู้ใต้บังคับบัญชานำสินค้าขึ้นรถขนส่งทั้งที่ยังไม่มีใบควบคุมการส่งสินค้าและไม่มีการตรวจสอบความถูกต้องของจำนวนสินค้านั้น ล้วนเป็นการกระทำผิดในหน้าที่ของโจทก์เกี่ยวกับการจัดทำใบควบคุมการส่งสินค้าและตรวจสอบการส่งสินค้าให้ถูกต้องครบถ้วนถือได้ว่าโจทก์กระทำความผิดทั้งสองครั้งในเรื่องเดียวกัน เมื่อจำเลยเคยมีหนังสือเตือนโจทก์มาก่อนแล้วโจทก์กระทำผิดในเรื่องเดียวกันอีกภายในระยะเวลาไม่เกินหนึ่งปีนับแต่วันที่โจทก์กระทำผิดครั้งแรก จึงเป็นการกระทำผิดซ้ำคำเตือนตาม พ.ร.บ.คุ้มครองแรงงาน พ.ศ.2541 มาตรา 119 (4) จำเลยเลิกจ้างโจทก์ได้โดยไม่ต้องจ่ายค่าชดเชย และที่โจทก์กระทำผิดครั้งสุดท้ายเป็นการกระทำประการอื่นอันไม่สมแก่การปฏิบัติหน้าที่ของตนให้ลุล่วงไปโดยถูกต้องและสุจริต จำเลยจึงเลิกจ้างโจทก์โดยไม่ต้องบอกกล่าวล่วงหน้าตาม ป.พ.พ. มาตรา 583 และกรณีดังกล่าวมีเหตุอันสมควรเพียงพอที่จะเลิกจ้างโจทก์ได้ ไม่เป็นการเลิกจ้างที่ไม่เป็นธรรม ตาม พ.ร.บ.จัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ.2522 มาตรา 49(จักษ์ชัย เยพิทักษ์-ธีระพงศ์ จิระภาค-รังสรรค์ กุลาเลิศ)ศาลแรงงานกลาง - นายเกื้อ วุฒิปวัฒน์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกแรงงานหมายเลขคดีดำศาลฎีการ.655/2559หมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นสค 98/2552หมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นสค242/2553หมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 51/2494หลักกฎหมาย: จำเลยขับรถรางมาในระยะไกลได้เห็นรถยนต์ขวางทางรถรางอยู่แต่เข้าใจว่ารถยนต์คงถอยหลังพ้นรางไปเสียทันก่อนที่รถรางจะแล่นไปถึง จึงมิได้หยุดรถราง คงปล่อยให้แล่นเรื่อยไป จนชนรถยนต์ที่ขวางทางอยู่นั้นดังนี้ถือได้ว่า จำเลยประมาทผิดตาม พระราชบัญญัติจราจรทางบก การวินิจฉัยจากข้อเท็จจริงที่ศาลล่างฟังมาว่าจะเป็นประมาทหรือไม่เป็นปัญหาข้อกฎหมาย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 51/2494อัยการกรมอัยการโจทก์นายฟัก บัวศรีจำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 43 พ.ร.บ.จราจรทางบก พ.ศ.2477 จำเลยขับรถรางมาในระยะไกลได้เห็นรถยนต์ขวางทางรถรางอยู่แต่เข้าใจว่ารถยนต์คงถอยหลังพ้นรางไปเสียทันก่อนที่รถรางจะแล่นไปถึง จึงมิได้หยุดรถราง คงปล่อยให้แล่นเรื่อยไป จนชนรถยนต์ที่ขวางทางอยู่นั้นดังนี้ถือได้ว่า จำเลยประมาทผิดตาม พระราชบัญญัติจราจรทางบก การวินิจฉัยจากข้อเท็จจริงที่ศาลล่างฟังมาว่าจะเป็นประมาทหรือไม่เป็นปัญหาข้อกฎหมาย(นนทประชา-มนูภันย์วิมลสาร-ศิลปสิทธิวินิจฉัย)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 51/2494อัยการกรมอัยการโจทก์นายฟัก บัวศรีจำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 43 พ.ร.บ.จราจรทางบก พ.ศ.2477 จำเลยขับรถรางมาในระยะไกลได้เห็นรถยนต์ขวางทางรถรางอยู่แต่เข้าใจว่ารถยนต์คงถอยหลังพ้นรางไปเสียทันก่อนที่รถรางจะแล่นไปถึง จึงมิได้หยุดรถราง คงปล่อยให้แล่นเรื่อยไป จนชนรถยนต์ที่ขวางทางอยู่นั้นดังนี้ถือได้ว่า จำเลยประมาทผิดตาม พระราชบัญญัติจราจรทางบก การวินิจฉัยจากข้อเท็จจริงที่ศาลล่างฟังมาว่าจะเป็นประมาทหรือไม่เป็นปัญหาข้อกฎหมาย(นนทประชา-มนูภันย์วิมลสาร-ศิลปสิทธิวินิจฉัย)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
พระราชกฤษฎีกาให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมการก่อสร้างในเขตเพลิงไหม้ พุทธศักราช ๒๔๗๖ ในบริเวณเขตเพลิงไหม้ที่ตำบลในเมือง อำเภอเมืองชัยนาท จังหวัดชัยนาทพ.ศ. ๒๕๐๐ ภูมิพลอดุลยเดชป.ร.ให้ไว้ ณ วันที่๑๕ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๐๐เป็นปีที่ ๑๒ในรัชกาลปัจจุบันพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชมีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่าโดยที่เป็นการสมควรควบคุมการก่อสร้างในบริเวณเขตเพลิงไหม้ที่ตำบลในเมือง อำเภอเมืองชัยนาท จังหวัดชัยนาท ซึ่งเกิดเพลิงไหม้เมื่อวันที่ ๒๑ กุมภาพันธ์พ.ศ. ๒๕๐๐อาศัยอำนาจตามความในมาตรา๙๕ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช ๒๔๗๕ แก้ไขเพิ่มเติม พุทธศักราช๒๔๙๕ และมาตรา ๓ แห่งพระราชบัญญัติควบคุมการก่อสร้างในเขตเพลิงไหม้ พุทธศักราช๒๔๗๖ จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้มาตรา ๑ พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า พระราชกฤษฎีกาให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมการก่อสร้างในเขตเพลิงไหม้พุทธศักราช ๒๔๗๖ ในบริเวณเขตเพลิงไหม้ที่ตำบลในเมือง อำเภอเมืองชัยนาทจังหวัดชัยนาท พ.ศ. ๒๕๐๐มาตรา ๒[๑]พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา ๓ ให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมการก่อสร้างในเขตเพลิงไหม้พุทธศักราช ๒๔๗๖ ในบริเวณเขตเพลิงไหม้ที่ตำบลในเมือง อำเภอเมืองชัยนาทจังหวัดชัยนาท ภายในแนวเขตตามแผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกานี้มาตรา ๔ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้ผู้รับสนองพระบรมราชโองการจอมพลป. พิบูลสงครามนายกรัฐมนตรี[เอกสารแนบท้าย]๑.แผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกาให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมการก่อสร้างในเขตเพลิงไหม้พุทธศักราช ๒๔๗๖ ในบริเวณเขตเพลิงไหม้ ที่ตำบลในเมือง อำเภอเมืองชัยนาทจังหวัดชัยนาท พ.ศ. ๒๕๐๐(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)หมายเหตุ:- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือเนื่องจากได้เกิดเพลิงไหม้ขึ้นที่ตำบลในเมือง อำเภอเมืองชัยนาท จังหวัดชัยนาทเมื่อวันที่ ๒๑ กุมภาพันธ์ ๒๕๐๐ สมควรที่จะควบคุมการก่อสร้างภายในบริเวณเขตเพลิงไหม้เพื่อจะได้ป้องกันและระงับอัคคีภัย เพื่อความมั่นคงแข็งแรง และเพื่อประโยชน์ในทางอนามัยโดยประกาศพระราชกฤษฎีกานี้ตามความในมาตรา ๓แห่งพระราชบัญญัติควบคุมการก่อสร้างในเขตเพลิงไหม้ พุทธศักราช ๒๔๗๖โชติกานต์/จัดทำ๒๙ มิถุนายน๒๕๖๓อรญา/ตรวจ๓ สิงหาคม ๒๕๖๓[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๗๔/ตอนที่ ๔๖/ฉบับพิเศษ หน้า ๑/๒๐ พฤษภาคม ๒๕๐๐
ประกาศกระทรวงอุตสาหกรรมฉบับที่ 4654 (พ.ศ. 2557)ออกตามความในพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมพ.ศ. 2511เรื่อง กําหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมสารเคลือบเงาพอลิยูรีเทนชนิดแยกส่วนผสมสองส่วนสําหรับยานยนต์-------------------------------อื่นๆ - อาศัยอํานาจตามความในมาตรา 15 แห่งพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม พ.ศ. 2511รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมออกประกาศกําหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมสารเคลือบเงาพอลิยูรีเทนชนิดแยกส่วนผสมสองส่วนสําหรับยานยนต์ มาตรฐานเลขที่ มอก. 2664 - 2557 ไว้ ดังมีรายการละเอียดต่อท้ายประกาศนี้ ทั้งนี้ ให้มีผลตั้งแต่วันที่ประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปผู้มีอํานาจลงนาม - ประกาศ ณ วันที่ 29 ตุลาคม พ.ศ. 2557 จักรมณฑ์ ผาสุกวนิชรัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 152/2466หลักกฎหมาย: ขัดทรัพย์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 152/2466ขัดทรัพย์()แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 152/2466ขัดทรัพย์()แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 85484หลักกฎหมาย: โจทก์ฟ้องว่าจำเลยปล้นทรัพย์ทางพิจารณาได้ความว่าจำเลยกระทำผิดเพียงฐานลักทรัพย์ลงโทษจำเลยได้โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานปล้นทรัพย์ ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาต้องกันว่าจำเลยกระทำการลักทรัพย์ ตามม.๒๙๖ จำคุกจำเลยคนละ ๕ ปี จำเลยฎีกาข้อกฎหมาย ศาลฎีกาตัดสินว่าในฟ้องฉะบับนี้โจทก์ขอให้ลงโทษจำเลยฐานปล้นทรัพย์ซึ่งเปนการรวมการกระทำหลายอย่างคือ ลักทรัพย์,ชิงทรัพย์และทำร้ายร่างกายแต่ละอย่างเปนความผิดตาม ก.ม.อาญาทั้งนั้น ศาลจึงลงโทษจำเลยได้ คำพิพากษาศาลอุทธรณ์ไม่ขัดกับ ม.๑๙๒ วรรค ๒,๓ แห่งประมวลวิธีพิจารณาอาญา พิพากษายืนตามให้ยกฎีกาจำเลย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1171 - 1172/2481อัยยการพิษณุโลกโจทก์นายเหลือ,นายหอม,นายขั้วจำเลย ป.อ. ม. 296, ม. 301 ป.วิ.อ. ม. 3, ม. 5โจทก์ฟ้องว่าจำเลยปล้นทรัพย์ทางพิจารณาได้ความว่าจำเลยกระทำผิดเพียงฐานลักทรัพย์ลงโทษจำเลยได้โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานปล้นทรัพย์ ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาต้องกันว่าจำเลยกระทำการลักทรัพย์ ตามม.๒๙๖ จำคุกจำเลยคนละ ๕ ปี จำเลยฎีกาข้อกฎหมาย ศาลฎีกาตัดสินว่าในฟ้องฉะบับนี้โจทก์ขอให้ลงโทษจำเลยฐานปล้นทรัพย์ซึ่งเปนการรวมการกระทำหลายอย่างคือ ลักทรัพย์,ชิงทรัพย์และทำร้ายร่างกายแต่ละอย่างเปนความผิดตาม ก.ม.อาญาทั้งนั้น ศาลจึงลงโทษจำเลยได้ คำพิพากษาศาลอุทธรณ์ไม่ขัดกับ ม.๑๙๒ วรรค ๒,๓ แห่งประมวลวิธีพิจารณาอาญา พิพากษายืนตามให้ยกฎีกาจำเลย(ดูปลาตร์-นิติศาสตร์-อิศร)ศาลชั้นต้น - นายสวิง ลัดพลีศาลอุทธรณ์ - หลวงประเสริฐแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานปล้นทรัพย์ ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาต้องกันว่าจำเลยกระทำการลักทรัพย์ ตามม.๒๙๖ จำคุกจำเลยคนละ ๕ ปี จำเลยฎีกาข้อกฎหมาย ศาลฎีกาตัดสินว่าในฟ้องฉะบับนี้โจทก์ขอให้ลงโทษจำเลยฐานปล้นทรัพย์ซึ่งเปนการรวมการกระทำหลายอย่างคือ ลักทรัพย์,ชิงทรัพย์และทำร้ายร่างกายแต่ละอย่างเปนความผิดตาม ก.ม.อาญาทั้งนั้น ศาลจึงลงโทษจำเลยได้ คำพิพากษาศาลอุทธรณ์ไม่ขัดกับ ม.๑๙๒ วรรค ๒,๓ แห่งประมวลวิธีพิจารณาอาญา พิพากษายืนตามให้ยกฎีกาจำเลย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1171 - 1172/2481อัยยการพิษณุโลกโจทก์นายเหลือ,นายหอม,นายขั้วจำเลย ป.อ. ม. 296, ม. 301 ป.วิ.อ. ม. 3, ม. 5โจทก์ฟ้องว่าจำเลยปล้นทรัพย์ทางพิจารณาได้ความว่าจำเลยกระทำผิดเพียงฐานลักทรัพย์ลงโทษจำเลยได้โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานปล้นทรัพย์ ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาต้องกันว่าจำเลยกระทำการลักทรัพย์ ตามม.๒๙๖ จำคุกจำเลยคนละ ๕ ปี จำเลยฎีกาข้อกฎหมาย ศาลฎีกาตัดสินว่าในฟ้องฉะบับนี้โจทก์ขอให้ลงโทษจำเลยฐานปล้นทรัพย์ซึ่งเปนการรวมการกระทำหลายอย่างคือ ลักทรัพย์,ชิงทรัพย์และทำร้ายร่างกายแต่ละอย่างเปนความผิดตาม ก.ม.อาญาทั้งนั้น ศาลจึงลงโทษจำเลยได้ คำพิพากษาศาลอุทธรณ์ไม่ขัดกับ ม.๑๙๒ วรรค ๒,๓ แห่งประมวลวิธีพิจารณาอาญา พิพากษายืนตามให้ยกฎีกาจำเลย(ดูปลาตร์-นิติศาสตร์-อิศร)ศาลชั้นต้น - นายสวิง ลัดพลีศาลอุทธรณ์ - หลวงประเสริฐแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2088/2537หลักกฎหมาย: โจทก์ฟ้องจำเลยที่ 1 ผู้ทำหนังสือสัญญาของผู้ได้รับทุนการศึกษาจำเลยที่ 2 ผู้แทนโดยชอบธรรมซึ่งให้ความยินยอมในการเข้าทำสัญญาและยินยอมรับชดใช้ค่าเสียหายแทนจำเลยที่ 1 ด้วย และจำเลยที่ 3 ซึ่งเป็นทายาทของผู้ค้ำประกันให้ร่วมกันรับผิดใช้เงินทุนการศึกษาและค่าปรับ เป็นกรณีที่จำเลยทั้งสามต้องรับผิดร่วมกันตามสัญญาอย่างลูกหนี้ร่วม และมูลความแห่งคดีเป็นการชำระหนี้ซึ่งแบ่งแยกจากกันมิได้ถือว่าจำเลยทั้งสามแทนซึ่งกันและกัน บรรดากระบวนพิจารณาซึ่งกระทำโดยจำเลยคนหนึ่งถือว่าได้กระทำโดยจำเลยคนอื่น ๆ ด้วย การที่ศาลรับฟังข้อเท็จจริงจากพยานหลักฐานที่จำเลยที่ 2 นำสืบมาเป็นคุณแก่จำเลยที่ 1 จึงเป็นการชอบด้วยประมวล-กฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 59 (1) แล้ว ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2088/2537สำนักงานปลัดกระทรวงสาธารณสุขโจทก์นายสนุก ปัตลา กับพวกจำเลย ป.พ.พ. ม. 291 ป.วิ.พ. ม. 59 (1)โจทก์ฟ้องจำเลยที่ 1 ผู้ทำหนังสือสัญญาของผู้ได้รับทุนการศึกษาจำเลยที่ 2 ผู้แทนโดยชอบธรรมซึ่งให้ความยินยอมในการเข้าทำสัญญาและยินยอมรับชดใช้ค่าเสียหายแทนจำเลยที่ 1 ด้วย และจำเลยที่ 3 ซึ่งเป็นทายาทของผู้ค้ำประกันให้ร่วมกันรับผิดใช้เงินทุนการศึกษาและค่าปรับ เป็นกรณีที่จำเลยทั้งสามต้องรับผิดร่วมกันตามสัญญาอย่างลูกหนี้ร่วม และมูลความแห่งคดีเป็นการชำระหนี้ซึ่งแบ่งแยกจากกันมิได้ถือว่าจำเลยทั้งสามแทนซึ่งกันและกัน บรรดากระบวนพิจารณาซึ่งกระทำโดยจำเลยคนหนึ่งถือว่าได้กระทำโดยจำเลยคนอื่น ๆ ด้วย การที่ศาลรับฟังข้อเท็จจริงจากพยานหลักฐานที่จำเลยที่ 2 นำสืบมาเป็นคุณแก่จำเลยที่ 1 จึงเป็นการชอบด้วยประมวล-กฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 59 (1) แล้ว(สมมาตร พรหมานุกูล-จองทรัพย์ เที่ยงธรรม-ทองเลื่อน พูลพิพัฒน์)ศาลจังหวัดกาฬสินธุ์ - นายเศกสิทธิ์ สุขใจศาลอุทธรณ์ภาค ๑ - นายปรีชา นาคพันธุ์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2088/2537สำนักงานปลัดกระทรวงสาธารณสุขโจทก์นายสนุก ปัตลา กับพวกจำเลย ป.พ.พ. ม. 291 ป.วิ.พ. ม. 59 (1)โจทก์ฟ้องจำเลยที่ 1 ผู้ทำหนังสือสัญญาของผู้ได้รับทุนการศึกษาจำเลยที่ 2 ผู้แทนโดยชอบธรรมซึ่งให้ความยินยอมในการเข้าทำสัญญาและยินยอมรับชดใช้ค่าเสียหายแทนจำเลยที่ 1 ด้วย และจำเลยที่ 3 ซึ่งเป็นทายาทของผู้ค้ำประกันให้ร่วมกันรับผิดใช้เงินทุนการศึกษาและค่าปรับ เป็นกรณีที่จำเลยทั้งสามต้องรับผิดร่วมกันตามสัญญาอย่างลูกหนี้ร่วม และมูลความแห่งคดีเป็นการชำระหนี้ซึ่งแบ่งแยกจากกันมิได้ถือว่าจำเลยทั้งสามแทนซึ่งกันและกัน บรรดากระบวนพิจารณาซึ่งกระทำโดยจำเลยคนหนึ่งถือว่าได้กระทำโดยจำเลยคนอื่น ๆ ด้วย การที่ศาลรับฟังข้อเท็จจริงจากพยานหลักฐานที่จำเลยที่ 2 นำสืบมาเป็นคุณแก่จำเลยที่ 1 จึงเป็นการชอบด้วยประมวล-กฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 59 (1) แล้ว(สมมาตร พรหมานุกูล-จองทรัพย์ เที่ยงธรรม-ทองเลื่อน พูลพิพัฒน์)ศาลจังหวัดกาฬสินธุ์ - นายเศกสิทธิ์ สุขใจศาลอุทธรณ์ภาค ๑ - นายปรีชา นาคพันธุ์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ