คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 604/2526หลักกฎหมาย: การที่ศาลชั้นต้นโดยผู้พิพากษาเจ้าของสำนวนสั่งรับฎีกาจำเลยว่า ข้อเท็จจริงบางอย่างที่จำเลยฎีกาศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ยังมิได้วินิจฉัย สมควรที่จะให้ศาลฎีกาวินิจฉัยฎีกาของจำเลยได้ จึงอนุญาตให้จำเลยฎีกาข้อเท็จจริงได้นั้นมิได้เป็นการอนุญาตให้ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงโดยชอบ เพราะการที่จะรับเป็นฎีกาได้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 221 จะต้องปรากฏว่าข้อความที่ตัดสินนั้นเป็นปัญหาสำคัญอันควรสู่ศาลสูงสุดและอนุญาตให้ฎีกา เมื่อศาลชั้นต้นมิได้ยกเหตุตามกฎหมายขึ้นอ้าง จึงถือไม่ได้ว่าเป็นการอนุญาตให้ฎีกาโดยชอบโจทก์ฟ้องว่า จำเลยกับพวกร่วมกันลักเรือยนต์ของผู้เสียหาย โดยใช้ยานพาหนะเพื่อสะดวกแก่การกระทำความผิดและพาทรัพย์นั้นไป ขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๓๕, ๓๓๖ ทวิ และ ๘๓ ประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ ๑๑ ลงวันที่ ๒๑ พฤศจิกายน ๒๕๑๔ ข้อ ๑๓ และให้ริบเรือยนต์ของกลางที่จำเลยกับพวกใช้ในการกระทำผิด จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๓๕ และ ๓๓๖ ทวิ จำคุก ๓ ปี เรือของกลางที่ใช้ในการกระทำผิดให้ริบ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกาโดยผู้พิพากษาศาลชั้นต้นซึ่งพิจารณาคดีและลงชื่อในคำพิพากษาอนุญาตให้ฎีกาในข้อเท็จจริงได้ ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ศาลล่างทั้งสองฟังข้อเท็จจริงต้องกันว่า จำเลยกับพวกอีกสองคนที่หลบหนีไปร่วมกันลักเรือยนต์เทพพิทักษ์ของนายสุภาพ ขันทสุวรรณ ผู้เสียหาย โดยจำเลยกับพวกใช้เรือยนต์อีกลำหนึ่งชื่อสุภาพชายเป็นยานพาหนะเพื่อความสะดวกแก่การลักทรัพย์และพาทรัพย์นั้นไป ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำคุกจำเลยมีกำหนด ๓ ปี ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนคดีจึงต้องห้ามมิให้คู่ความฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๒๑๘ จำเลยฎีกาโดยอ้างว่าเป็นปัญหาทั้งข้อเท็จจริงและข้อกฎหมาย ศาลชั้นต้นโดยผู้พิพากษาเจ้าของสำนวนเป็นผู้ตรวจสั่งรับฎีกาจำเลยว่า "ข้อเท็จจริงบางอย่างที่จำเลยฎีกาศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ยังมิได้วินิจฉัย สมควรที่จะให้ศาลฎีกาได้วินิจฉัยฎีกาของจำเลยได้จึงอนุญาตให้จำเลยฎีกาข้อเท็จจริงได้" การที่จะรับเป็นฎีกาได้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๒๒๑ จะต้องปรากฏว่าข้อความที่ตัดสินนั้นเป็นปัญหาสำคัญอันควรสู่ศาลสูงสุดและอนุญาตให้ฎีกาได้ แต่คดีนี้ศาลชั้นต้นมิได้ยกเหตุตามบทกฎหมายดังกล่าว จึงถือไม่ได้ว่าเป็นการอนุญาตให้ฎีกาโดยชอบ ให้ยกฎีกาจำเลย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 604/2526พนักงานอัยการจังหวัดสมุทรปราการโจทก์นายเสรีหรือแก พันธ์นุชจำเลย ป.วิ.อ. ม. 218, ม. 221การที่ศาลชั้นต้นโดยผู้พิพากษาเจ้าของสำนวนสั่งรับฎีกาจำเลยว่า ข้อเท็จจริงบางอย่างที่จำเลยฎีกาศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ยังมิได้วินิจฉัย สมควรที่จะให้ศาลฎีกาวินิจฉัยฎีกาของจำเลยได้ จึงอนุญาตให้จำเลยฎีกาข้อเท็จจริงได้นั้นมิได้เป็นการอนุญาตให้ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงโดยชอบ เพราะการที่จะรับเป็นฎีกาได้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 221 จะต้องปรากฏว่าข้อความที่ตัดสินนั้นเป็นปัญหาสำคัญอันควรสู่ศาลสูงสุดและอนุญาตให้ฎีกา เมื่อศาลชั้นต้นมิได้ยกเหตุตามกฎหมายขึ้นอ้าง จึงถือไม่ได้ว่าเป็นการอนุญาตให้ฎีกาโดยชอบโจทก์ฟ้องว่า จำเลยกับพวกร่วมกันลักเรือยนต์ของผู้เสียหาย โดยใช้ยานพาหนะเพื่อสะดวกแก่การกระทำความผิดและพาทรัพย์นั้นไป ขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๓๕, ๓๓๖ ทวิ และ ๘๓ ประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ ๑๑ ลงวันที่ ๒๑ พฤศจิกายน ๒๕๑๔ ข้อ ๑๓ และให้ริบเรือยนต์ของกลางที่จำเลยกับพวกใช้ในการกระทำผิด จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๓๕ และ ๓๓๖ ทวิ จำคุก ๓ ปี เรือของกลางที่ใช้ในการกระทำผิดให้ริบ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกาโดยผู้พิพากษาศาลชั้นต้นซึ่งพิจารณาคดีและลงชื่อในคำพิพากษาอนุญาตให้ฎีกาในข้อเท็จจริงได้ ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ศาลล่างทั้งสองฟังข้อเท็จจริงต้องกันว่า จำเลยกับพวกอีกสองคนที่หลบหนีไปร่วมกันลักเรือยนต์เทพพิทักษ์ของนายสุภาพ ขันทสุวรรณ ผู้เสียหาย โดยจำเลยกับพวกใช้เรือยนต์อีกลำหนึ่งชื่อสุภาพชายเป็นยานพาหนะเพื่อความสะดวกแก่การลักทรัพย์และพาทรัพย์นั้นไป ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำคุกจำเลยมีกำหนด ๓ ปี ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนคดีจึงต้องห้ามมิให้คู่ความฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๒๑๘ จำเลยฎีกาโดยอ้างว่าเป็นปัญหาทั้งข้อเท็จจริงและข้อกฎหมาย ศาลชั้นต้นโดยผู้พิพากษาเจ้าของสำนวนเป็นผู้ตรวจสั่งรับฎีกาจำเลยว่า "ข้อเท็จจริงบางอย่างที่จำเลยฎีกาศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ยังมิได้วินิจฉัย สมควรที่จะให้ศาลฎีกาได้วินิจฉัยฎีกาของจำเลยได้จึงอนุญาตให้จำเลยฎีกาข้อเท็จจริงได้" การที่จะรับเป็นฎีกาได้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๒๒๑ จะต้องปรากฏว่าข้อความที่ตัดสินนั้นเป็นปัญหาสำคัญอันควรสู่ศาลสูงสุดและอนุญาตให้ฎีกาได้ แต่คดีนี้ศาลชั้นต้นมิได้ยกเหตุตามบทกฎหมายดังกล่าว จึงถือไม่ได้ว่าเป็นการอนุญาตให้ฎีกาโดยชอบ ให้ยกฎีกาจำเลย(กิติ บูรพรรณ์-ประสม ศรีเจริญ-ธรรมสถิตย์ ธีรกุล)ศาลจังหวัดสมุทรปราการ - นายประกิต สุขเกษมศาลอุทธรณ์ - นายบุญส่ง คล้ายแก้วแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยกับพวกร่วมกันลักเรือยนต์ของผู้เสียหาย โดยใช้ยานพาหนะเพื่อสะดวกแก่การกระทำความผิดและพาทรัพย์นั้นไป ขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๓๕, ๓๓๖ ทวิ และ ๘๓ ประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ ๑๑ ลงวันที่ ๒๑ พฤศจิกายน ๒๕๑๔ ข้อ ๑๓ และให้ริบเรือยนต์ของกลางที่จำเลยกับพวกใช้ในการกระทำผิด จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๓๕ และ ๓๓๖ ทวิ จำคุก ๓ ปี เรือของกลางที่ใช้ในการกระทำผิดให้ริบ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกาโดยผู้พิพากษาศาลชั้นต้นซึ่งพิจารณาคดีและลงชื่อในคำพิพากษาอนุญาตให้ฎีกาในข้อเท็จจริงได้ ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ศาลล่างทั้งสองฟังข้อเท็จจริงต้องกันว่า จำเลยกับพวกอีกสองคนที่หลบหนีไปร่วมกันลักเรือยนต์เทพพิทักษ์ของนายสุภาพ ขันทสุวรรณ ผู้เสียหาย โดยจำเลยกับพวกใช้เรือยนต์อีกลำหนึ่งชื่อสุภาพชายเป็นยานพาหนะเพื่อความสะดวกแก่การลักทรัพย์และพาทรัพย์นั้นไป ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำคุกจำเลยมีกำหนด ๓ ปี ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนคดีจึงต้องห้ามมิให้คู่ความฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๒๑๘ จำเลยฎีกาโดยอ้างว่าเป็นปัญหาทั้งข้อเท็จจริงและข้อกฎหมาย ศาลชั้นต้นโดยผู้พิพากษาเจ้าของสำนวนเป็นผู้ตรวจสั่งรับฎีกาจำเลยว่า "ข้อเท็จจริงบางอย่างที่จำเลยฎีกาศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ยังมิได้วินิจฉัย สมควรที่จะให้ศาลฎีกาได้วินิจฉัยฎีกาของจำเลยได้จึงอนุญาตให้จำเลยฎีกาข้อเท็จจริงได้" การที่จะรับเป็นฎีกาได้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๒๒๑ จะต้องปรากฏว่าข้อความที่ตัดสินนั้นเป็นปัญหาสำคัญอันควรสู่ศาลสูงสุดและอนุญาตให้ฎีกาได้ แต่คดีนี้ศาลชั้นต้นมิได้ยกเหตุตามบทกฎหมายดังกล่าว จึงถือไม่ได้ว่าเป็นการอนุญาตให้ฎีกาโดยชอบ ให้ยกฎีกาจำเลย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 604/2526พนักงานอัยการจังหวัดสมุทรปราการโจทก์นายเสรีหรือแก พันธ์นุชจำเลย ป.วิ.อ. ม. 218, ม. 221การที่ศาลชั้นต้นโดยผู้พิพากษาเจ้าของสำนวนสั่งรับฎีกาจำเลยว่า ข้อเท็จจริงบางอย่างที่จำเลยฎีกาศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ยังมิได้วินิจฉัย สมควรที่จะให้ศาลฎีกาวินิจฉัยฎีกาของจำเลยได้ จึงอนุญาตให้จำเลยฎีกาข้อเท็จจริงได้นั้นมิได้เป็นการอนุญาตให้ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงโดยชอบ เพราะการที่จะรับเป็นฎีกาได้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 221 จะต้องปรากฏว่าข้อความที่ตัดสินนั้นเป็นปัญหาสำคัญอันควรสู่ศาลสูงสุดและอนุญาตให้ฎีกา เมื่อศาลชั้นต้นมิได้ยกเหตุตามกฎหมายขึ้นอ้าง จึงถือไม่ได้ว่าเป็นการอนุญาตให้ฎีกาโดยชอบโจทก์ฟ้องว่า จำเลยกับพวกร่วมกันลักเรือยนต์ของผู้เสียหาย โดยใช้ยานพาหนะเพื่อสะดวกแก่การกระทำความผิดและพาทรัพย์นั้นไป ขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๓๕, ๓๓๖ ทวิ และ ๘๓ ประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ ๑๑ ลงวันที่ ๒๑ พฤศจิกายน ๒๕๑๔ ข้อ ๑๓ และให้ริบเรือยนต์ของกลางที่จำเลยกับพวกใช้ในการกระทำผิด จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๓๕ และ ๓๓๖ ทวิ จำคุก ๓ ปี เรือของกลางที่ใช้ในการกระทำผิดให้ริบ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกาโดยผู้พิพากษาศาลชั้นต้นซึ่งพิจารณาคดีและลงชื่อในคำพิพากษาอนุญาตให้ฎีกาในข้อเท็จจริงได้ ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ศาลล่างทั้งสองฟังข้อเท็จจริงต้องกันว่า จำเลยกับพวกอีกสองคนที่หลบหนีไปร่วมกันลักเรือยนต์เทพพิทักษ์ของนายสุภาพ ขันทสุวรรณ ผู้เสียหาย โดยจำเลยกับพวกใช้เรือยนต์อีกลำหนึ่งชื่อสุภาพชายเป็นยานพาหนะเพื่อความสะดวกแก่การลักทรัพย์และพาทรัพย์นั้นไป ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำคุกจำเลยมีกำหนด ๓ ปี ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนคดีจึงต้องห้ามมิให้คู่ความฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๒๑๘ จำเลยฎีกาโดยอ้างว่าเป็นปัญหาทั้งข้อเท็จจริงและข้อกฎหมาย ศาลชั้นต้นโดยผู้พิพากษาเจ้าของสำนวนเป็นผู้ตรวจสั่งรับฎีกาจำเลยว่า "ข้อเท็จจริงบางอย่างที่จำเลยฎีกาศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ยังมิได้วินิจฉัย สมควรที่จะให้ศาลฎีกาได้วินิจฉัยฎีกาของจำเลยได้จึงอนุญาตให้จำเลยฎีกาข้อเท็จจริงได้" การที่จะรับเป็นฎีกาได้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๒๒๑ จะต้องปรากฏว่าข้อความที่ตัดสินนั้นเป็นปัญหาสำคัญอันควรสู่ศาลสูงสุดและอนุญาตให้ฎีกาได้ แต่คดีนี้ศาลชั้นต้นมิได้ยกเหตุตามบทกฎหมายดังกล่าว จึงถือไม่ได้ว่าเป็นการอนุญาตให้ฎีกาโดยชอบ ให้ยกฎีกาจำเลย(กิติ บูรพรรณ์-ประสม ศรีเจริญ-ธรรมสถิตย์ ธีรกุล)ศาลจังหวัดสมุทรปราการ - นายประกิต สุขเกษมศาลอุทธรณ์ - นายบุญส่ง คล้ายแก้วแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ