phoneee/thai-legal-corpus huggingface dataset:
ประกาศกรมทรัพยากรธรณีประกาศกรมทรัพยากรธรณีเรื่องให้ซากดึกดำบรรพ์เป็นซากดึกดำบรรพ์ที่ขึ้นทะเบียน ๔๔๑๐๐๑๗๕๕๒อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๒๖ วรรคหนึ่งแห่งพระราชบัญญัติคุ้มครองซากดึกดำบรรพ์ พ.ศ. ๒๕๕๑ และข้อ ๔ (๒)แห่งประกาศคณะกรรมการคุ้มครองซากดึกดำบรรพ์ เรื่อง หลักเกณฑ์การประกาศเป็นแหล่งซากดึกดำบรรพ์ที่ขึ้นทะเบียนและเป็นซากดึกดำบรรพ์ที่ขึ้นทะเบียนพ.ศ. ๒๕๕๒ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยประกาศคณะกรรมการคุ้มครองซากดึกดำบรรพ์ เรื่องหลักเกณฑ์การประกาศเป็นแหล่งซากดึกดำบรรพ์ที่ขึ้นทะเบียนและเป็นซากดึกดำบรรพ์ที่ขึ้นทะเบียน(ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๕๖ อธิบดีกรมทรัพยากรธรณี ประกาศให้ซากดึกดำบรรพ์รหัสประจำซากดึกดำบรรพ์ THFชื่อซากดึกดำบรรพ์ภูเวียงโกซอรัส สิรินธรเน (Phuwiangosaurus sirindhornae) สกุล/ประเภท สัตว์มีกระดูกสันหลังหน่วยหิน กลุ่มหินโคราช หมวดหินเสาขัว อายุ ครีเทเชียสตอนต้น ประมาณ ๑๓๐ล้านปีลักษณะ รูปพรรณ สัณฐาน กระดูกหาง (caudal vertebra) ขนาด กว้าง๔.๘ ซม. ยาว ๙.๗ ซม. สูง ๙.๗ ซม.น้ำหนัก ๒๐๒ กรัม สถานที่ที่พบ บ้านนาไคร้ตำบล กุดหว้า อำเภอกุฉินารายณ์จังหวัด กาฬสินธุ์ ชื่อผู้ค้นพบ นายโส สุวรรณไตร และคณะวันเดือนปีที่พบ พ.ศ. ๒๕๔๑ เจ้าของ/หรือผู้ครอบครอง กรมทรัพยากรธรณีเก็บรักษาไว้ที่พิพิธภัณฑ์สิรินธร จังหวัดกาฬสินธุ์ ตามรูปถ่ายแนบท้ายประกาศนี้เป็นซากดึกดำบรรพ์ที่ขึ้นทะเบียนทั้งนี้ ตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป[๑]ประกาศณ วันที่ ๓๐ กันยายน พ.ศ. ๒๕๕๗ปราณีตร้อยบางอธิบดีกรมทรัพยากรธรณี[เอกสารแนบท้าย]๑. รูปถ่ายซากดึกดำบรรพ์ รหัสประจำซากดึกดำบรรพ์ THF ๒๕๕๗ ๑ ๐๐๑๔๔(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)ปริยานุช/ผู้จัดทำ๒๑ ตุลาคม ๒๕๕๗ภีราพร/ผู้ตรวจ๖ พฤศจิกายน๒๕๕๗[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๓๑/ตอนพิเศษ ๒๐๘ ง/หน้า ๒๔/๑๗ ตุลาคม ๒๕๕๗
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 158/2506หลักกฎหมาย: การสละสิทธิไถ่ถอนการขายฝาก ไม่ใช่เป็นการย้ายไปเสียซ่อนเร้นหรือโอนไปให้แก่ผู้อื่น หรือแกล้งให้ตนเป็นหนี้ จึงไม่เป็นความผิดตามมาตรา 350 ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 158/2506นางมุกดา บัณฑิตกุล (หม้ายโจทก์นางฉิน อุ่นจิตต์ ที่ 1 นางชิต กลับงาม ที่ 2จำเลย ป.อ. การสละสิทธิไถ่ถอนการขายฝาก ไม่ใช่เป็นการย้ายไปเสียซ่อนเร้นหรือโอนไปให้แก่ผู้อื่น หรือแกล้งให้ตนเป็นหนี้ จึงไม่เป็นความผิดตามมาตรา 350(สอาด นาวีเจริญ-สัญญา ธรรมศักดิ์-สำราญ ศิริพันธ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 158/2506นางมุกดา บัณฑิตกุล (หม้ายโจทก์นางฉิน อุ่นจิตต์ ที่ 1 นางชิต กลับงาม ที่ 2จำเลย ป.อ. การสละสิทธิไถ่ถอนการขายฝาก ไม่ใช่เป็นการย้ายไปเสียซ่อนเร้นหรือโอนไปให้แก่ผู้อื่น หรือแกล้งให้ตนเป็นหนี้ จึงไม่เป็นความผิดตามมาตรา 350(สอาด นาวีเจริญ-สัญญา ธรรมศักดิ์-สำราญ ศิริพันธ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
พระราชกฤษฎีกาพระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในท้องที่ตำบลขุนฝาง ตำบลบ้านด่านนาขาม ตำบลคุ้งตะเภา ตำบลผาจุกตำบลป่าเซ่าและตำบลหาดกรวด อำเภอเมืองอุตรดิตถ์ จังหวัดอุตรดิตถ์ให้เป็นเขตปฏิรูปที่ดินพ.ศ. ๒๕๕๔ ภูมิพลอดุลยเดชป.ร.ให้ไว้ ณวันที่ ๒๒ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๕๔เป็นปีที่ ๖๖ในรัชกาลปัจจุบันพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯให้ประกาศว่าโดยที่เป็นการสมควรปรับปรุงพระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในท้องที่อำเภอเมืองอุตรดิตถ์ จังหวัดอุตรดิตถ์ ให้เป็นเขตปฏิรูปที่ดิน พ.ศ. ๒๕๒๖อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๘๗ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยและมาตรา ๒๕ วรรคหนึ่ง แห่งพระราชบัญญัติการปฏิรูปที่ดินเพื่อเกษตรกรรม พ.ศ. ๒๕๑๘อันเป็นกฎหมายที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคลซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๔๑ มาตรา ๔๒ และมาตรา ๔๓ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยบัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้มาตรา ๑ พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่าพระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดิน ในท้องที่ตำบลขุนฝาง ตำบลบ้านด่านนาขาม ตำบลคุ้งตะเภาตำบลผาจุก ตำบลป่าเซ่า และตำบลหาดกรวด อำเภอเมืองอุตรดิตถ์ จังหวัดอุตรดิตถ์ให้เป็นเขตปฏิรูปที่ดิน พ.ศ. ๒๕๕๔มาตรา ๒[๑] พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา ๓ ให้ยกเลิกพระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดิน ในท้องที่อำเภอเมืองอุตรดิตถ์จังหวัดอุตรดิตถ์ ให้เป็นเขตปฏิรูปที่ดิน พ.ศ. ๒๕๒๖มาตรา ๔ ให้ที่ดินในท้องที่ตำบลขุนฝางตำบลบ้านด่านนาขาม ตำบลคุ้งตะเภา ตำบลผาจุก ตำบลป่าเซ่า และตำบลหาดกรวดอำเภอเมืองอุตรดิตถ์ จังหวัดอุตรดิตถ์ ภายในแนวเขตตามแผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกานี้เป็นเขตปฏิรูปที่ดินมาตรา ๕ ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้ผู้รับสนองพระบรมราชโองการยิ่งลักษณ์ชินวัตรนายกรัฐมนตรี[เอกสารแนบท้าย]๑. แผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดิน ในท้องที่ตำบลขุนฝาง ตำบลบ้านด่านนาขามตำบลคุ้งตะเภา ตำบลผาจุก ตำบลป่าเซ่า และตำบลหาดกรวด อำเภอเมืองอุตรดิตถ์จังหวัดอุตรดิตถ์ ให้เป็นเขตปฏิรูปที่ดิน พ.ศ. ๒๕๕๔(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)หมายเหตุ:- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือโดยที่พระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดิน ในท้องที่อำเภอเมืองอุตรดิตถ์ จังหวัดอุตรดิตถ์ให้เป็นเขตปฏิรูปที่ดิน พ.ศ. ๒๕๒๖ ได้กำหนดเขตปฏิรูปที่ดิน ในท้องที่อำเภอเมืองอุตรดิตถ์จังหวัดอุตรดิตถ์ โดยถือเขตอำเภอดังกล่าวเป็นหลัก ซึ่งทำให้เขตปฏิรูปที่ดินที่กำหนดตามพระราชกฤษฎีกาดังกล่าวครอบคลุมพื้นที่ที่ไม่มีโครงการเพื่อดำเนินการปฏิรูปที่ดินเพื่อเกษตรกรรมด้วยต่อมาเมื่อมาตรา ๒๕ วรรคสาม แห่งพระราชบัญญัติการปฏิรูปที่ดินเพื่อเกษตรกรรม พ.ศ.๒๕๑๘ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติการปฏิรูปที่ดินเพื่อเกษตรกรรม (ฉบับที่๓) พ.ศ. ๒๕๓๒ กำหนดให้การกำหนดเขตปฏิรูปที่ดินให้กำหนดเฉพาะที่ดินที่จะดำเนินการปฏิรูปที่ดินเพื่อเกษตรกรรมเว้นแต่ในกรณีที่จำเป็นจะถือเขตของตำบลหรืออำเภอเป็นหลักแล้วสมควรปรับปรุงพระราชกฤษฎีกาดังกล่าวเพื่อกำหนดเขตปฏิรูปที่ดินเฉพาะที่ดินที่มีการดำเนินการปฏิรูปที่ดินเพื่อเกษตรกรรมเท่านั้นจึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้ปริยานุช/ผู้จัดทำ๑ ธันวาคม ๒๕๕๔ปณตภร/ผู้ตรวจ๑ ธันวาคม ๒๕๕๔[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๒๘/ตอนที่ ๘๕ ก/หน้า ๑๓/๓๐ พฤศจิกายน ๒๕๕๔
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 162/2466หลักกฎหมาย: ที่ดิน ทางเดินทางเดินเปนทางเก่าแก่ใช้เดินกันได้ทั่วไปประมาณ ๔๐ ปีแล้ว ไม่ใช่เปนทางที่จำกัดให้เดินได้แต่เฉภาะบางคน แลโจทย์ก็ได้ใช้ทางนี้เดินมากว่า ๑๐ ปี โดยไม่มีทางอื่นจะเดิน ศาลฎีกาตัดสินทับสัตย์ศาลอุทธรณ์ข้าหลวงพิเศษว่าโจทย์มีอำนาจขอให้เปิดทางเดินนี้ได้ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 163 - 164/2466นายอุ่ม กริ่งแก่นจันโจทก์นางคำ นายผันล.ที่ดิน ทางเดินทางเดินเปนทางเก่าแก่ใช้เดินกันได้ทั่วไปประมาณ ๔๐ ปีแล้ว ไม่ใช่เปนทางที่จำกัดให้เดินได้แต่เฉภาะบางคน แลโจทย์ก็ได้ใช้ทางนี้เดินมากว่า ๑๐ ปี โดยไม่มีทางอื่นจะเดิน ศาลฎีกาตัดสินทับสัตย์ศาลอุทธรณ์ข้าหลวงพิเศษว่าโจทย์มีอำนาจขอให้เปิดทางเดินนี้ได้(พิพาก-ศรี-มโน)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ทางเดินเปนทางเก่าแก่ใช้เดินกันได้ทั่วไปประมาณ ๔๐ ปีแล้ว ไม่ใช่เปนทางที่จำกัดให้เดินได้แต่เฉภาะบางคน แลโจทย์ก็ได้ใช้ทางนี้เดินมากว่า ๑๐ ปี โดยไม่มีทางอื่นจะเดิน ศาลฎีกาตัดสินทับสัตย์ศาลอุทธรณ์ข้าหลวงพิเศษว่าโจทย์มีอำนาจขอให้เปิดทางเดินนี้ได้ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 163 - 164/2466นายอุ่ม กริ่งแก่นจันโจทก์นางคำ นายผันล.ที่ดิน ทางเดินทางเดินเปนทางเก่าแก่ใช้เดินกันได้ทั่วไปประมาณ ๔๐ ปีแล้ว ไม่ใช่เปนทางที่จำกัดให้เดินได้แต่เฉภาะบางคน แลโจทย์ก็ได้ใช้ทางนี้เดินมากว่า ๑๐ ปี โดยไม่มีทางอื่นจะเดิน ศาลฎีกาตัดสินทับสัตย์ศาลอุทธรณ์ข้าหลวงพิเศษว่าโจทย์มีอำนาจขอให้เปิดทางเดินนี้ได้(พิพาก-ศรี-มโน)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุหมายเหตุ: 118433. คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 162/2466 พิมพ์คำพิพากษาฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 162/2466 ป.อ. ม. 299()แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 57861หลักกฎหมาย: ความว่า จำเลยขอให้ปล่อยชั่วคราวในระหว่างฎีกา โดยผู้ขอประกันได้เสนอบัญชีทรัพย์มาพร้อมคำร้องแล้วหมายเหตุ ระหว่างพิจารณาเด็กหญิงขนิษฐา คำสังข์ ผู้เสียหายโดยนายเปรม คำสังข์ บิดาผู้แทนโดยชอบธรรมขอเข้าเป็นโจทก์ร่วมศาลชั้นต้นอนุญาตศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 300,390 พระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. 2522 มาตรา 43,157ให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 300 ซึ่งเป็นบทหนัก จำคุก4 เดือนศาลอุทธรณ์ภาค 3 พิพากษายืนจำเลยยื่นคำร้องดังกล่าวคำสั่งคดีนี้ห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง จำเลยยังมิได้ยื่นฎีกาในชั้นนี้ จึงยังไม่มีเหตุที่จะพิจารณาให้ปล่อยชั่วคราว ยกคำร้อง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 1363/2533พนักงานอัยการประจำศาลแขวงสงขลาโจทก์โจทก์ร่วมโจทก์เด็กหญิงขนิษฐา คำสังข์ฯโจทก์นายสถาพร ชูชื่นจำเลยนายสถาพร ชูชื่น จำเลยผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.อ. ม. 106, ม. 107, ม. 108, ม. 218ความว่า จำเลยขอให้ปล่อยชั่วคราวในระหว่างฎีกา โดยผู้ขอประกันได้เสนอบัญชีทรัพย์มาพร้อมคำร้องแล้วหมายเหตุ ระหว่างพิจารณาเด็กหญิงขนิษฐา คำสังข์ ผู้เสียหายโดยนายเปรม คำสังข์ บิดาผู้แทนโดยชอบธรรมขอเข้าเป็นโจทก์ร่วมศาลชั้นต้นอนุญาตศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 300,390 พระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. 2522 มาตรา 43,157ให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 300 ซึ่งเป็นบทหนัก จำคุก4 เดือนศาลอุทธรณ์ภาค 3 พิพากษายืนจำเลยยื่นคำร้องดังกล่าวคำสั่งคดีนี้ห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง จำเลยยังมิได้ยื่นฎีกาในชั้นนี้ จึงยังไม่มีเหตุที่จะพิจารณาให้ปล่อยชั่วคราว ยกคำร้อง(ถาวร ตันตราภรณ์-วินัย กันนะ-ประศาสน์ ธำรงกาญจน์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 1363/2533พนักงานอัยการประจำศาลแขวงสงขลาโจทก์โจทก์ร่วมโจทก์เด็กหญิงขนิษฐา คำสังข์ฯโจทก์นายสถาพร ชูชื่นจำเลยนายสถาพร ชูชื่น จำเลยผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.อ. ม. 106, ม. 107, ม. 108, ม. 218ความว่า จำเลยขอให้ปล่อยชั่วคราวในระหว่างฎีกา โดยผู้ขอประกันได้เสนอบัญชีทรัพย์มาพร้อมคำร้องแล้วหมายเหตุ ระหว่างพิจารณาเด็กหญิงขนิษฐา คำสังข์ ผู้เสียหายโดยนายเปรม คำสังข์ บิดาผู้แทนโดยชอบธรรมขอเข้าเป็นโจทก์ร่วมศาลชั้นต้นอนุญาตศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 300,390 พระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. 2522 มาตรา 43,157ให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 300 ซึ่งเป็นบทหนัก จำคุก4 เดือนศาลอุทธรณ์ภาค 3 พิพากษายืนจำเลยยื่นคำร้องดังกล่าวคำสั่งคดีนี้ห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง จำเลยยังมิได้ยื่นฎีกาในชั้นนี้ จึงยังไม่มีเหตุที่จะพิจารณาให้ปล่อยชั่วคราว ยกคำร้อง(ถาวร ตันตราภรณ์-วินัย กันนะ-ประศาสน์ ธำรงกาญจน์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 15/2538หลักกฎหมาย: ฟ้องโจทก์ในคดีนี้กับคดีหมายเลขแดงที่ 1123/2534 ที่จำเลยทั้งสองคดีนี้ฟ้องให้ขับไล่โจทก์เป็นจำเลยในคดีหลัง มีประเด็นข้อพิพาทซึ่งศาลจะต้องวินิจฉัยชี้ขาดว่าที่ดินพิพาทเป็นของโจทก์หรือจำเลยทั้งสอง เมื่อศาลชั้นต้นได้มีคำพิพากษาวินิจฉัยขี้ขาดว่าที่ดินพิพาทเป็นของโจทก์ทั้งสองหรือเป็นของจำเลยทั้งสองคดีนี้ ฟ้องของโจทก์ในคดีนี้จึงเป็นการดำเนินกระบวนพิจารณาซ้ำ ต้องห้ามตาม ป.วิ.พ. มาตรา 144 แม้ว่าโจทก์จะได้ฟ้องคดีนี้ไว้ก่อนคดีแพ่งหมายเลขแดงที่ 1123/2534 ของศาลชั้นต้นก็ตาม แต่เมื่อศาลชั้นต้นได้พิพากษาชี้ขาดคดีแล้ว กรณีก็ต้องตกอยู่ภายใต้บังคับเรื่องการดำเนินกระบวนพิจารณาซ้ำเช่นกัน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 15/2538นายมี แพงถิ่นโจทก์นายเชิดศักดิ์ รินทาง กับพวกจำเลย ป.วิ.พ. ม. 144ฟ้องโจทก์ในคดีนี้กับคดีหมายเลขแดงที่ 1123/2534 ที่จำเลยทั้งสองคดีนี้ฟ้องให้ขับไล่โจทก์เป็นจำเลยในคดีหลัง มีประเด็นข้อพิพาทซึ่งศาลจะต้องวินิจฉัยชี้ขาดว่าที่ดินพิพาทเป็นของโจทก์หรือจำเลยทั้งสอง เมื่อศาลชั้นต้นได้มีคำพิพากษาวินิจฉัยขี้ขาดว่าที่ดินพิพาทเป็นของโจทก์ทั้งสองหรือเป็นของจำเลยทั้งสองคดีนี้ ฟ้องของโจทก์ในคดีนี้จึงเป็นการดำเนินกระบวนพิจารณาซ้ำ ต้องห้ามตาม ป.วิ.พ. มาตรา 144 แม้ว่าโจทก์จะได้ฟ้องคดีนี้ไว้ก่อนคดีแพ่งหมายเลขแดงที่ 1123/2534 ของศาลชั้นต้นก็ตาม แต่เมื่อศาลชั้นต้นได้พิพากษาชี้ขาดคดีแล้ว กรณีก็ต้องตกอยู่ภายใต้บังคับเรื่องการดำเนินกระบวนพิจารณาซ้ำเช่นกัน(สมาน เวทวินิจ-สมิทธิ์ วราอุบล-บรรเทิง มุลพรม)ศาลจังหวัดอุบลราชธานี - นายอนุสรณ์ จิวัธยากุลศาลอุทธรณ์ภาค ๑ - นายอุทัย ศิริสมรรถการแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 15/2538นายมี แพงถิ่นโจทก์นายเชิดศักดิ์ รินทาง กับพวกจำเลย ป.วิ.พ. ม. 144ฟ้องโจทก์ในคดีนี้กับคดีหมายเลขแดงที่ 1123/2534 ที่จำเลยทั้งสองคดีนี้ฟ้องให้ขับไล่โจทก์เป็นจำเลยในคดีหลัง มีประเด็นข้อพิพาทซึ่งศาลจะต้องวินิจฉัยชี้ขาดว่าที่ดินพิพาทเป็นของโจทก์หรือจำเลยทั้งสอง เมื่อศาลชั้นต้นได้มีคำพิพากษาวินิจฉัยขี้ขาดว่าที่ดินพิพาทเป็นของโจทก์ทั้งสองหรือเป็นของจำเลยทั้งสองคดีนี้ ฟ้องของโจทก์ในคดีนี้จึงเป็นการดำเนินกระบวนพิจารณาซ้ำ ต้องห้ามตาม ป.วิ.พ. มาตรา 144 แม้ว่าโจทก์จะได้ฟ้องคดีนี้ไว้ก่อนคดีแพ่งหมายเลขแดงที่ 1123/2534 ของศาลชั้นต้นก็ตาม แต่เมื่อศาลชั้นต้นได้พิพากษาชี้ขาดคดีแล้ว กรณีก็ต้องตกอยู่ภายใต้บังคับเรื่องการดำเนินกระบวนพิจารณาซ้ำเช่นกัน(สมาน เวทวินิจ-สมิทธิ์ วราอุบล-บรรเทิง มุลพรม)ศาลจังหวัดอุบลราชธานี - นายอนุสรณ์ จิวัธยากุลศาลอุทธรณ์ภาค ๑ - นายอุทัย ศิริสมรรถการแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศกระทรวงอุตสาหกรรมประกาศกระทรวงอุตสาหกรรมฉบับที่๓๕๐๓ (พ.ศ. ๒๕๔๙)ออกตามความในพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมพ.ศ.๒๕๑๑เรื่องยกเลิกมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมบานพับประตูรถยนต์และกำหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมอุปกรณ์ล็อกประตูและอุปกรณ์ยึดประตูของยานยนต์ โดยที่เป็นการสมควรปรับปรุงมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมบานพับประตูรถยนต์ มาตรฐานเลขที่ มอก. 1162-2536อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๕ แห่งพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมพ.ศ. ๒๕๑๑ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมออกประกาศยกเลิกประกาศกระทรวงอุตสาหกรรม ฉบับที่ ๑๙๐๘ (พ.ศ. ๒๕๓๖) ออกตามความในพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมพ.ศ. ๒๕๑๑ เรื่อง กำหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม บานพับประตูรถยนต์ ลงวันที่ ๑๐สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๓๖ และออกประกาศกำหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม อุปกรณ์ล็อกประตูและอุปกรณ์ยึดประตูของยานยนต์มาตรฐานเลขที่ มอก. 1162-2548 ขึ้นใหม่ ดังมีรายละเอียดต่อท้ายประกาศนี้ทั้งนี้ ให้มีผลตั้งแต่วันที่ประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป[๑]ประกาศณ วันที่ ๕ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๔๙สุริยะจึงรุ่งเรืองกิจรัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม[เอกสารแนบท้าย]๑.มาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม อุปกรณ์ล็อกประตูและอุปกรณ์ยึดประตูของยานยนต์(มอก. 11622548 ECE Rugulation No.11 02series of amendments)(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)นันทนา/ผู้จัดทำ๗ กันยายน ๒๕๔๙[๑]ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๓/ตอนที่ ๘๗ ง/หน้า ๑/๓๑ สิงหาคม ๒๕๔๙
พระราชกฤษฎีกาให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมการก่อสร้างอาคาร พุทธศักราช๒๔๗๙ ในเขตต์เทศบาลเมืองสุราษฎร์ธานีจังหวัดสุราษฎร์ธานีพ.ศ. ๒๔๙๒ ในพระปรมาภิไธยสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดชรังสิตกรมขุนชัยนาทนเรนทรผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ให้ไว้ ณ วันที่๑๔ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๔๙๒เป็นปีที่ ๔ในรัชกาลปัจจุบันโดยที่เป็นการสมควรให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมการก่อสร้างอาคารพุทธศักราช ๒๔๗๙ ในเขตเทศบาลเมืองสุราษฎร์ธานี จังหวัดสุราษฎร์ธานีพระมหากษัตริย์อาศัยอำนาจตามความในมาตรา๑๕๗ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย และมาตรา ๒ แห่งพระราชบัญญัติควบคุมการก่อสร้างอาคารพุทธศักราช ๒๔๗๙ จึงมีพระบรมราชโองการให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้มาตรา๑ พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า พระราชกฤษฎีกาให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมการก่อสร้างอาคารพุทธศักราช ๒๔๗๙ ในเขตต์เทศบาลเมืองสุราษฎร์ธานี จังหวัดสุราษฎร์ธานี พ.ศ. ๒๔๙๒มาตรา๒[๑] พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา๓ให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมการก่อสร้างอาคาร พุทธศักราช ๒๔๗๙ในเขตเทศบาลเมืองสุราษฎร์ธานี จังหวัดสุราษฎร์ธานีมาตรา๔ ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้ผู้รับสนองพระบรมราชโองการจอมพล ป. พิบูลสงครามนายกรัฐมนตรีมณฑาทิพย์/พิมพ์๑ กันยายน ๒๕๔๖นวพร/ศุภสรณ์/ปรับปรุง๒ กันยายน ๒๕๔๖โชติกานต์/ปรับปรุง๒๔ กรกฎาคม ๒๕๖๓อรญา/ตรวจ๒ พฤศจิกายน ๒๕๖๓[๑]ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๖๖/ตอนที่๖๔/หน้า๗๓๖/๒๒พฤศจิกายน ๒๔๙๒
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 65365หลักกฎหมาย: ฎีกาในปัญหาที่ว่า การกระทำของจำเลยเป็นการป้องกันพอสมควรแก่เหตุหรือไม่ เป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 55/2487นางเมื่อม พัดรอดโจทก์ ป.วิ.อ. ม. 219ฎีกาในปัญหาที่ว่า การกระทำของจำเลยเป็นการป้องกันพอสมควรแก่เหตุหรือไม่ เป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง(เคลื่อน อิสรภักดี-เยี่ยม เลขวนิชธัมวิทักส์-จำรูญ โปษยานนท์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 55/2487นางเมื่อม พัดรอดโจทก์ ป.วิ.อ. ม. 219ฎีกาในปัญหาที่ว่า การกระทำของจำเลยเป็นการป้องกันพอสมควรแก่เหตุหรือไม่ เป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง(เคลื่อน อิสรภักดี-เยี่ยม เลขวนิชธัมวิทักส์-จำรูญ โปษยานนท์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศอธิบดีศาลปกครองเพชรบุรีประกาศอธิบดีศาลปกครองเพชรบุรีเรื่องกำหนดวันเปิดทำการแผนกคดีวินัยการคลังและการงบประมาณในศาลปกครองเพชรบุรี[๑] ตามที่ประธานศาลปกครองสูงสุดได้ออกประกาศเรื่อง การจัดตั้งแผนกคดีวินัยการคลังและการงบประมาณในศาลปกครองชั้นต้น ลงวันที่๑๕ ตุลาคม ๒๕๕๘ ซึ่งมีผลใช้บังคับตั้งแต่วันที่ ๗ พฤศจิกายน ๒๕๕๘ เป็นต้นไปโดยกำหนดให้แผนกคดีวินัยการคลังและการงบประมาณในศาลปกครองชั้นต้นจะเริ่มดำเนินการเมื่อใดให้เป็นไปตามประกาศของอธิบดีศาลปกครองชั้นต้นนั้นเพื่อให้การจัดตั้งแผนกคดีวินัยการคลังและการงบประมาณในศาลปกครองเพชรบุรีเป็นไปตามประกาศประธานศาลปกครองสูงสุดเรื่อง การจัดตั้งแผนกคดีวินัยการคลังและการงบประมาณในศาลปกครองชั้นต้น ลงวันที่๑๕ ตุลาคม ๒๕๕๘อธิบดีศาลปกครองเพชรบุรีจึงออกประกาศให้เปิดทำการแผนกคดีวินัยการคลังและการงบประมาณในศาลปกครองเพชรบุรีตั้งแต่วันที่ ๑ ธันวาคม ๒๕๕๘ เป็นต้นไปประกาศ ณ วันที่ ๑๐พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๕๘อำพน เจริญชีวินทร์อธิบดีศาลปกครองเพชรบุรีปริยานุช/จัดทำ๒๖ พฤศจิกายน๒๕๕๘วริญา/ตรวจ๒๖ พฤศจิกายน๒๕๕๘[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๓๒/ตอนที่ ๑๑๑ ก/หน้า ๑๖/๒๓ พฤศจิกายน ๒๕๕๘
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 64712หลักกฎหมาย: ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 156 วรรคท้ายให้สิทธิผู้ขอฎีกาอย่างคนอนาถายื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่งของศาลชั้นต้นต่อศาลฎีกาได้เฉพาะ 2 กรณีเท่านั้น คือกรณีที่ศาลชั้นต้นมีคำสั่งให้ยกเว้นค่าธรรมเนียมศาลบางส่วนและกรณีที่ศาลชั้นต้นมีคำสั่งให้ยกคำขอฎีกาอย่างคนอนาถาเสียทีเดียว แต่เมื่อผู้ขอไม่ใช้สิทธิร้องอุทธรณ์คำสั่งต่อศาลฎีกาภายในกำหนด 7 วันตามมาตรา 156 วรรคท้าย กลับยื่นคำร้องขอให้พิจารณาคำขอฎีกาอย่างคนอนาถาใหม่เพื่ออนุญาตให้ผู้ขอนำพยานหลักฐานมาแสดงเพิ่มเติมว่าตนเป็นคนยากจนอีกตามที่บัญญัติไว้ในมาตรา 156 วรรคสี่ และศาลชั้นต้นมีคำสั่งยกคำร้องฉบับหลังนี้ กรณีจึงไม่ต้องด้วยมาตรา156 วรรคท้าย คำสั่งเช่นนี้คู่ความย่อมอุทธรณ์ฎีกาต่อไปได้เนื่องจากไม่มีกฎหมายบัญญัติว่าให้เป็นที่สุดแต่ต้องเป็นการอุทธรณ์ฎีกาขึ้นไปตามลำดับชั้นศาล จะข้ามชั้นศาลอุทธรณ์มายื่นต่อศาลฎีกาย่อมไม่ได้ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 3/2511นายทวีชัย ใสกระจ่างโจทก์นายหนู นนทะเสน กับพวกจำเลย ป.วิ.พ. ม. 156, ม. 223, ม. 247ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 156 วรรคท้ายให้สิทธิผู้ขอฎีกาอย่างคนอนาถายื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่งของศาลชั้นต้นต่อศาลฎีกาได้เฉพาะ 2 กรณีเท่านั้น คือกรณีที่ศาลชั้นต้นมีคำสั่งให้ยกเว้นค่าธรรมเนียมศาลบางส่วนและกรณีที่ศาลชั้นต้นมีคำสั่งให้ยกคำขอฎีกาอย่างคนอนาถาเสียทีเดียว แต่เมื่อผู้ขอไม่ใช้สิทธิร้องอุทธรณ์คำสั่งต่อศาลฎีกาภายในกำหนด 7 วันตามมาตรา 156 วรรคท้าย กลับยื่นคำร้องขอให้พิจารณาคำขอฎีกาอย่างคนอนาถาใหม่เพื่ออนุญาตให้ผู้ขอนำพยานหลักฐานมาแสดงเพิ่มเติมว่าตนเป็นคนยากจนอีกตามที่บัญญัติไว้ในมาตรา 156 วรรคสี่ และศาลชั้นต้นมีคำสั่งยกคำร้องฉบับหลังนี้ กรณีจึงไม่ต้องด้วยมาตรา156 วรรคท้าย คำสั่งเช่นนี้คู่ความย่อมอุทธรณ์ฎีกาต่อไปได้เนื่องจากไม่มีกฎหมายบัญญัติว่าให้เป็นที่สุดแต่ต้องเป็นการอุทธรณ์ฎีกาขึ้นไปตามลำดับชั้นศาล จะข้ามชั้นศาลอุทธรณ์มายื่นต่อศาลฎีกาย่อมไม่ได้(ปันโน สุขทรรศนีย์-อดุล รัตนปิณฑะ-จำรูญ โชติรัต)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 3/2511นายทวีชัย ใสกระจ่างโจทก์นายหนู นนทะเสน กับพวกจำเลย ป.วิ.พ. ม. 156, ม. 223, ม. 247ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 156 วรรคท้ายให้สิทธิผู้ขอฎีกาอย่างคนอนาถายื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่งของศาลชั้นต้นต่อศาลฎีกาได้เฉพาะ 2 กรณีเท่านั้น คือกรณีที่ศาลชั้นต้นมีคำสั่งให้ยกเว้นค่าธรรมเนียมศาลบางส่วนและกรณีที่ศาลชั้นต้นมีคำสั่งให้ยกคำขอฎีกาอย่างคนอนาถาเสียทีเดียว แต่เมื่อผู้ขอไม่ใช้สิทธิร้องอุทธรณ์คำสั่งต่อศาลฎีกาภายในกำหนด 7 วันตามมาตรา 156 วรรคท้าย กลับยื่นคำร้องขอให้พิจารณาคำขอฎีกาอย่างคนอนาถาใหม่เพื่ออนุญาตให้ผู้ขอนำพยานหลักฐานมาแสดงเพิ่มเติมว่าตนเป็นคนยากจนอีกตามที่บัญญัติไว้ในมาตรา 156 วรรคสี่ และศาลชั้นต้นมีคำสั่งยกคำร้องฉบับหลังนี้ กรณีจึงไม่ต้องด้วยมาตรา156 วรรคท้าย คำสั่งเช่นนี้คู่ความย่อมอุทธรณ์ฎีกาต่อไปได้เนื่องจากไม่มีกฎหมายบัญญัติว่าให้เป็นที่สุดแต่ต้องเป็นการอุทธรณ์ฎีกาขึ้นไปตามลำดับชั้นศาล จะข้ามชั้นศาลอุทธรณ์มายื่นต่อศาลฎีกาย่อมไม่ได้(ปันโน สุขทรรศนีย์-อดุล รัตนปิณฑะ-จำรูญ โชติรัต)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 61906หลักกฎหมาย: ความว่า จำเลยขอให้ศาลสั่งปล่อยชั่วคราวในระหว่างฎีกาโดยจำเลยขอใช้หลักทรัพย์เดิมเป็นหลักประกันในชั้นฎีกาหมายเหตุ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 277 วรรคแรก,80,279 วรรคสอง ฯลฯแต่การกระทำความผิดดังกล่าวเป็นกรรมเดียวให้ลงโทษบทหนักตามมาตรา 279 วรรคสอง จำคุก 6 ปี ฯลฯศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 277 วรรคแรก,80,279 วรรคแรกให้ลงโทษบทหนักตามมาตรา 277 วรรคแรก,80 ฯลฯ นอกจากที่แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นจำเลยยื่นคำร้องดังกล่าว โดยแถลงในคำร้องประกอบว่าจะยื่นฎีกาต่อไป (อันดับ 87,86)ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์อนุญาตให้ปล่อยจำเลยชั่วคราว โดยศาลอุทธรณ์ตีราคาประกัน 200,000 บาท (อันดับ 6,64)คำสั่งพิเคราะห์พฤติการณ์แห่งคดีแล้ว เห็นว่าไม่มีเหตุสมควรที่จะปล่อยชั่วคราวระหว่างฎีกา จึงไม่อนุญาต ให้ยกคำร้อง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 1504/2531พนักงานอัยการ กรมอัยการโจทก์นายชุมพล ทองแก้วจำเลยนายชุมพล ทองแก้ว จำเลยผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.อ. ม. 106, ม. 107, ม. 108ความว่า จำเลยขอให้ศาลสั่งปล่อยชั่วคราวในระหว่างฎีกาโดยจำเลยขอใช้หลักทรัพย์เดิมเป็นหลักประกันในชั้นฎีกาหมายเหตุ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 277 วรรคแรก,80,279 วรรคสอง ฯลฯแต่การกระทำความผิดดังกล่าวเป็นกรรมเดียวให้ลงโทษบทหนักตามมาตรา 279 วรรคสอง จำคุก 6 ปี ฯลฯศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 277 วรรคแรก,80,279 วรรคแรกให้ลงโทษบทหนักตามมาตรา 277 วรรคแรก,80 ฯลฯ นอกจากที่แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นจำเลยยื่นคำร้องดังกล่าว โดยแถลงในคำร้องประกอบว่าจะยื่นฎีกาต่อไป (อันดับ 87,86)ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์อนุญาตให้ปล่อยจำเลยชั่วคราว โดยศาลอุทธรณ์ตีราคาประกัน 200,000 บาท (อันดับ 6,64)คำสั่งพิเคราะห์พฤติการณ์แห่งคดีแล้ว เห็นว่าไม่มีเหตุสมควรที่จะปล่อยชั่วคราวระหว่างฎีกา จึงไม่อนุญาต ให้ยกคำร้อง(เสียง ตรีวิมล-จุนท์ จันทรวงศ์-ปชา วรธรรมพินิจ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 1504/2531พนักงานอัยการ กรมอัยการโจทก์นายชุมพล ทองแก้วจำเลยนายชุมพล ทองแก้ว จำเลยผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.อ. ม. 106, ม. 107, ม. 108ความว่า จำเลยขอให้ศาลสั่งปล่อยชั่วคราวในระหว่างฎีกาโดยจำเลยขอใช้หลักทรัพย์เดิมเป็นหลักประกันในชั้นฎีกาหมายเหตุ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 277 วรรคแรก,80,279 วรรคสอง ฯลฯแต่การกระทำความผิดดังกล่าวเป็นกรรมเดียวให้ลงโทษบทหนักตามมาตรา 279 วรรคสอง จำคุก 6 ปี ฯลฯศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 277 วรรคแรก,80,279 วรรคแรกให้ลงโทษบทหนักตามมาตรา 277 วรรคแรก,80 ฯลฯ นอกจากที่แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นจำเลยยื่นคำร้องดังกล่าว โดยแถลงในคำร้องประกอบว่าจะยื่นฎีกาต่อไป (อันดับ 87,86)ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์อนุญาตให้ปล่อยจำเลยชั่วคราว โดยศาลอุทธรณ์ตีราคาประกัน 200,000 บาท (อันดับ 6,64)คำสั่งพิเคราะห์พฤติการณ์แห่งคดีแล้ว เห็นว่าไม่มีเหตุสมควรที่จะปล่อยชั่วคราวระหว่างฎีกา จึงไม่อนุญาต ให้ยกคำร้อง(เสียง ตรีวิมล-จุนท์ จันทรวงศ์-ปชา วรธรรมพินิจ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ