คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1035/2496หลักกฎหมาย: โจทก์ฟ้องว่า โจทก์ซื้อที่พิพาทจากเจ้าของ จำเลยต่อสู้ว่าที่พิพาทเป็นของผู้อื่น ดังนี้โจทก์ย่อมมีสิทธิสืบได้ว่าเจ้าของ ได้ทรัพย์พิพาทมาอย่างไรไม่เป็นการนอกประเด็นและมีสิทธิสทบว่าผู้อื่นที่จำเลยอ้างนั้นได้อยู่ในที่พิพาทโดยทาง อาศัย เพราะเป็นการสืบหักล้างคำให้การต่อสู้ของจำเลย ในกรณีที่จำเลยฎีกาคัดค้านในข้อที่ศาลกำหนดหน้าที่ให้จำเลยสืบก่อนว่าเป็นการมิชอบนั้น เมื่อปรากฎว่าได้สืบ พยานเสร็จสิ้นไปทั้งสองฝ่ายแล้ว และในฎีกาของจำเลยก็หาได้ขอให้ศาลฎีกาสั่งให้ศาลชั้นต้นสืบพยานกันใหม่แต่ ประการใดไม่ และแม้การที่ศาลกำหนดหน้าที่ให้จำเลยสืบก่อนจะเป็นการชอบหรือไม่ก็ตามก็ไม่ทำให้คำวินิจฉัยคำ พยานของศาลในคดีเปลี่ยนแปลงไปแต่อย่างใด ดังนี้ฎีกาของจำเลยในข้อนี้ก็ย่อมฟังไม่ขึ้น./โจทก์ฟ้องว่า ที่ดินและเรือนพิพาทเป็นกรรมสิทธิของโจทก์ โดยโจทก์ซื้อมาจากนายเย็นจำเลยโต้เถียงกรรมสิทธิกับ โจทก์และไม่ยอมลอกจากที่พิพาท จึงขอให้ศาลขับไล่ จำเลยต่อสู้ว่าเรือนและที่ดินพิพาทไม่ใช่ของนายเย็น แต่เป็นของนายเซียะ ๆ ทำพินัยกรรมยกให้จำเลย ศาลชั้นต้นฟังว่าที่พิพาทและเรือนพิพาทเป็นของนายเย็น ไม่ใช่ของนายเซียะ และนายเย็นขายให้โจทก์โดยธรรม จึงพิพากษาขับไล่จำเลย ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกา ศาลฎีกาคงฟังข้อเท็จจริงตามศาลอุทธรณ์ ส่วนที่จำเลยคัดค้านในข้อที่ศาลกำหนดหน้าที่ให้จำเลยสืบก่อนว่าเป็นมิชอบนั้น เรื่องนี้ได้สืบพยานเสร็จสิ้นไปทั้งสอง ฝ่ายแล้ว ในฎีกาจำเลยก็หาได้ขอให้ศาลฎีกาสั่งให้ศาลชั้นต้นสืบพยานกันใหม่แต่ประการใดไม่ แม้การที่ศาลกำหนด หน้าที่ให้จำเลยสืบก่อนจะเป็ฯการชอบหรือไม่ก็ตาม ก็ไม่ทำให้คำวินิจฉัยคำพยานของศาลในคดีนี้เปลี่ยนแปลงไปแต่ อย่างใด ที่จำเลยฎีกาว่าการที่ศาลยอมให้จำเลยนำสืบถึงข้อที่ว่าที่พิพาทเดิมเป็นของนางชี้นาก ๆ ยกให้นายเย็น ตลอดจนนาย เซียะนางพุ่มอยู่โดยทางอาศัย เป็นการนำสืบนอกประเด็นนั้น เห็นว่าหาใช่นอกประเด็นไม่ เพราะโจทก์ฟ้องว่าโจทก์ ซื้อทรัพย์พิพาทมาจากนายเย็น โจทก์ย่อมมีสิทธิสืบได้ว่า นายเย็นได้ทรัพย์พิพาทมาอย่างไร และที่สืบถึงข้อที่นายเซียะ นางพุ่มอาศัยก็เป็นการสืบหักล้างคำให้การต่อสู้ของจำเลย เพราะจำเลยสู้ว่าทรัพย์พิพาทเป็นของนายเซียะนางพุ่ม. ฎีกาของจำเลยฟังไม่ขึ้น จึงพิพากษายืน./ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1035/2496นางสาวอิ่ม จันทรภักดีโจทก์นายถิว แซ่กั้งจำเลย ป.วิ.พ. ม. 84, ม. 183.โจทก์ฟ้องว่า โจทก์ซื้อที่พิพาทจากเจ้าของ จำเลยต่อสู้ว่าที่พิพาทเป็นของผู้อื่น ดังนี้โจทก์ย่อมมีสิทธิสืบได้ว่าเจ้าของ ได้ทรัพย์พิพาทมาอย่างไรไม่เป็นการนอกประเด็นและมีสิทธิสทบว่าผู้อื่นที่จำเลยอ้างนั้นได้อยู่ในที่พิพาทโดยทาง อาศัย เพราะเป็นการสืบหักล้างคำให้การต่อสู้ของจำเลย ในกรณีที่จำเลยฎีกาคัดค้านในข้อที่ศาลกำหนดหน้าที่ให้จำเลยสืบก่อนว่าเป็นการมิชอบนั้น เมื่อปรากฎว่าได้สืบ พยานเสร็จสิ้นไปทั้งสองฝ่ายแล้ว และในฎีกาของจำเลยก็หาได้ขอให้ศาลฎีกาสั่งให้ศาลชั้นต้นสืบพยานกันใหม่แต่ ประการใดไม่ และแม้การที่ศาลกำหนดหน้าที่ให้จำเลยสืบก่อนจะเป็นการชอบหรือไม่ก็ตามก็ไม่ทำให้คำวินิจฉัยคำ พยานของศาลในคดีเปลี่ยนแปลงไปแต่อย่างใด ดังนี้ฎีกาของจำเลยในข้อนี้ก็ย่อมฟังไม่ขึ้น./โจทก์ฟ้องว่า ที่ดินและเรือนพิพาทเป็นกรรมสิทธิของโจทก์ โดยโจทก์ซื้อมาจากนายเย็นจำเลยโต้เถียงกรรมสิทธิกับ โจทก์และไม่ยอมลอกจากที่พิพาท จึงขอให้ศาลขับไล่ จำเลยต่อสู้ว่าเรือนและที่ดินพิพาทไม่ใช่ของนายเย็น แต่เป็นของนายเซียะ ๆ ทำพินัยกรรมยกให้จำเลย ศาลชั้นต้นฟังว่าที่พิพาทและเรือนพิพาทเป็นของนายเย็น ไม่ใช่ของนายเซียะ และนายเย็นขายให้โจทก์โดยธรรม จึงพิพากษาขับไล่จำเลย ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกา ศาลฎีกาคงฟังข้อเท็จจริงตามศาลอุทธรณ์ ส่วนที่จำเลยคัดค้านในข้อที่ศาลกำหนดหน้าที่ให้จำเลยสืบก่อนว่าเป็นมิชอบนั้น เรื่องนี้ได้สืบพยานเสร็จสิ้นไปทั้งสอง ฝ่ายแล้ว ในฎีกาจำเลยก็หาได้ขอให้ศาลฎีกาสั่งให้ศาลชั้นต้นสืบพยานกันใหม่แต่ประการใดไม่ แม้การที่ศาลกำหนด หน้าที่ให้จำเลยสืบก่อนจะเป็ฯการชอบหรือไม่ก็ตาม ก็ไม่ทำให้คำวินิจฉัยคำพยานของศาลในคดีนี้เปลี่ยนแปลงไปแต่ อย่างใด ที่จำเลยฎีกาว่าการที่ศาลยอมให้จำเลยนำสืบถึงข้อที่ว่าที่พิพาทเดิมเป็นของนางชี้นาก ๆ ยกให้นายเย็น ตลอดจนนาย เซียะนางพุ่มอยู่โดยทางอาศัย เป็นการนำสืบนอกประเด็นนั้น เห็นว่าหาใช่นอกประเด็นไม่ เพราะโจทก์ฟ้องว่าโจทก์ ซื้อทรัพย์พิพาทมาจากนายเย็น โจทก์ย่อมมีสิทธิสืบได้ว่า นายเย็นได้ทรัพย์พิพาทมาอย่างไร และที่สืบถึงข้อที่นายเซียะ นางพุ่มอาศัยก็เป็นการสืบหักล้างคำให้การต่อสู้ของจำเลย เพราะจำเลยสู้ว่าทรัพย์พิพาทเป็นของนายเซียะนางพุ่ม. ฎีกาของจำเลยฟังไม่ขึ้น จึงพิพากษายืน./(ดุลยทัณฑ์ชนาณัติ-ธรรมบัณฑิต-นนทปัญญา)ศาลจังหวัดปากพนัง - นายสุวัฒน์ รัตรสารศาลอุทธรณ์ - หลวงสุทธิเทศนฤบาลแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า ที่ดินและเรือนพิพาทเป็นกรรมสิทธิของโจทก์ โดยโจทก์ซื้อมาจากนายเย็นจำเลยโต้เถียงกรรมสิทธิกับ โจทก์และไม่ยอมลอกจากที่พิพาท จึงขอให้ศาลขับไล่ จำเลยต่อสู้ว่าเรือนและที่ดินพิพาทไม่ใช่ของนายเย็น แต่เป็นของนายเซียะ ๆ ทำพินัยกรรมยกให้จำเลย ศาลชั้นต้นฟังว่าที่พิพาทและเรือนพิพาทเป็นของนายเย็น ไม่ใช่ของนายเซียะ และนายเย็นขายให้โจทก์โดยธรรม จึงพิพากษาขับไล่จำเลย ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกา ศาลฎีกาคงฟังข้อเท็จจริงตามศาลอุทธรณ์ ส่วนที่จำเลยคัดค้านในข้อที่ศาลกำหนดหน้าที่ให้จำเลยสืบก่อนว่าเป็นมิชอบนั้น เรื่องนี้ได้สืบพยานเสร็จสิ้นไปทั้งสอง ฝ่ายแล้ว ในฎีกาจำเลยก็หาได้ขอให้ศาลฎีกาสั่งให้ศาลชั้นต้นสืบพยานกันใหม่แต่ประการใดไม่ แม้การที่ศาลกำหนด หน้าที่ให้จำเลยสืบก่อนจะเป็ฯการชอบหรือไม่ก็ตาม ก็ไม่ทำให้คำวินิจฉัยคำพยานของศาลในคดีนี้เปลี่ยนแปลงไปแต่ อย่างใด ที่จำเลยฎีกาว่าการที่ศาลยอมให้จำเลยนำสืบถึงข้อที่ว่าที่พิพาทเดิมเป็นของนางชี้นาก ๆ ยกให้นายเย็น ตลอดจนนาย เซียะนางพุ่มอยู่โดยทางอาศัย เป็นการนำสืบนอกประเด็นนั้น เห็นว่าหาใช่นอกประเด็นไม่ เพราะโจทก์ฟ้องว่าโจทก์ ซื้อทรัพย์พิพาทมาจากนายเย็น โจทก์ย่อมมีสิทธิสืบได้ว่า นายเย็นได้ทรัพย์พิพาทมาอย่างไร และที่สืบถึงข้อที่นายเซียะ นางพุ่มอาศัยก็เป็นการสืบหักล้างคำให้การต่อสู้ของจำเลย เพราะจำเลยสู้ว่าทรัพย์พิพาทเป็นของนายเซียะนางพุ่ม. ฎีกาของจำเลยฟังไม่ขึ้น จึงพิพากษายืน./ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1035/2496นางสาวอิ่ม จันทรภักดีโจทก์นายถิว แซ่กั้งจำเลย ป.วิ.พ. ม. 84, ม. 183.โจทก์ฟ้องว่า โจทก์ซื้อที่พิพาทจากเจ้าของ จำเลยต่อสู้ว่าที่พิพาทเป็นของผู้อื่น ดังนี้โจทก์ย่อมมีสิทธิสืบได้ว่าเจ้าของ ได้ทรัพย์พิพาทมาอย่างไรไม่เป็นการนอกประเด็นและมีสิทธิสทบว่าผู้อื่นที่จำเลยอ้างนั้นได้อยู่ในที่พิพาทโดยทาง อาศัย เพราะเป็นการสืบหักล้างคำให้การต่อสู้ของจำเลย ในกรณีที่จำเลยฎีกาคัดค้านในข้อที่ศาลกำหนดหน้าที่ให้จำเลยสืบก่อนว่าเป็นการมิชอบนั้น เมื่อปรากฎว่าได้สืบ พยานเสร็จสิ้นไปทั้งสองฝ่ายแล้ว และในฎีกาของจำเลยก็หาได้ขอให้ศาลฎีกาสั่งให้ศาลชั้นต้นสืบพยานกันใหม่แต่ ประการใดไม่ และแม้การที่ศาลกำหนดหน้าที่ให้จำเลยสืบก่อนจะเป็นการชอบหรือไม่ก็ตามก็ไม่ทำให้คำวินิจฉัยคำ พยานของศาลในคดีเปลี่ยนแปลงไปแต่อย่างใด ดังนี้ฎีกาของจำเลยในข้อนี้ก็ย่อมฟังไม่ขึ้น./โจทก์ฟ้องว่า ที่ดินและเรือนพิพาทเป็นกรรมสิทธิของโจทก์ โดยโจทก์ซื้อมาจากนายเย็นจำเลยโต้เถียงกรรมสิทธิกับ โจทก์และไม่ยอมลอกจากที่พิพาท จึงขอให้ศาลขับไล่ จำเลยต่อสู้ว่าเรือนและที่ดินพิพาทไม่ใช่ของนายเย็น แต่เป็นของนายเซียะ ๆ ทำพินัยกรรมยกให้จำเลย ศาลชั้นต้นฟังว่าที่พิพาทและเรือนพิพาทเป็นของนายเย็น ไม่ใช่ของนายเซียะ และนายเย็นขายให้โจทก์โดยธรรม จึงพิพากษาขับไล่จำเลย ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกา ศาลฎีกาคงฟังข้อเท็จจริงตามศาลอุทธรณ์ ส่วนที่จำเลยคัดค้านในข้อที่ศาลกำหนดหน้าที่ให้จำเลยสืบก่อนว่าเป็นมิชอบนั้น เรื่องนี้ได้สืบพยานเสร็จสิ้นไปทั้งสอง ฝ่ายแล้ว ในฎีกาจำเลยก็หาได้ขอให้ศาลฎีกาสั่งให้ศาลชั้นต้นสืบพยานกันใหม่แต่ประการใดไม่ แม้การที่ศาลกำหนด หน้าที่ให้จำเลยสืบก่อนจะเป็ฯการชอบหรือไม่ก็ตาม ก็ไม่ทำให้คำวินิจฉัยคำพยานของศาลในคดีนี้เปลี่ยนแปลงไปแต่ อย่างใด ที่จำเลยฎีกาว่าการที่ศาลยอมให้จำเลยนำสืบถึงข้อที่ว่าที่พิพาทเดิมเป็นของนางชี้นาก ๆ ยกให้นายเย็น ตลอดจนนาย เซียะนางพุ่มอยู่โดยทางอาศัย เป็นการนำสืบนอกประเด็นนั้น เห็นว่าหาใช่นอกประเด็นไม่ เพราะโจทก์ฟ้องว่าโจทก์ ซื้อทรัพย์พิพาทมาจากนายเย็น โจทก์ย่อมมีสิทธิสืบได้ว่า นายเย็นได้ทรัพย์พิพาทมาอย่างไร และที่สืบถึงข้อที่นายเซียะ นางพุ่มอาศัยก็เป็นการสืบหักล้างคำให้การต่อสู้ของจำเลย เพราะจำเลยสู้ว่าทรัพย์พิพาทเป็นของนายเซียะนางพุ่ม. ฎีกาของจำเลยฟังไม่ขึ้น จึงพิพากษายืน./(ดุลยทัณฑ์ชนาณัติ-ธรรมบัณฑิต-นนทปัญญา)ศาลจังหวัดปากพนัง - นายสุวัฒน์ รัตรสารศาลอุทธรณ์ - หลวงสุทธิเทศนฤบาลแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ