คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 246/2498หลักกฎหมาย: ศาลชั้นต้นพิพากษว่าจำเลย ผิดก.ม.อาญา ม. 251,59 จำคุก 1 ปี 6 เดือน ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ว่า จำเลยผิด ม.249,47,59 แต่คงลงโทษจำคุกจำเลย 1 ปี6 เดือน เท่าเดิม คู่ความจะฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงไม่ได้อัยการและนายมา พุทธโต เป็นโจทก์ฟ้องว่าจำเลยพยายามชิงทรัพย์นายมา นางอิ่ม พุทธโต สามีภรรยา และจำเลยใช้มีดแทงนางอิ่มถึงแก่ความตายโดยเจตนา ขอให้ลงโทษ จำเลยปฏิเสธว่ามิได้ชิงทรัพย์ รับว่าใช้มีดแทงผู้ตายจริง แต่ไม่มีเจตนาฆ่า หากเนื่องจากโรคเกี่ยวกับสมอง ศาลชั้นต้นฟังว่าจำเลยแทงผู้ตายไม่ใช่เรื่องจะเอาทรัพย์ แต่เนื่องจากป่วยเป็นโรคมาเลเรียประสาทผิดปกติจำเลยใช้มีดขนาดเล็กแทง จึงพิพากษาว่าจำเลยผิด ก.ม.อาญา ม.๒๕๑ จำคุก ๓ ปี ลดตาม ม. ๕๙ จำคุก๑ ปี ๖ เดือน อัยการและโจทก์ร่วมอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่าจำเลยไม่ผิดฐานชิงทรัพย์ แต่ฟังว่าจำเลยเจตนาจะฆ่า และเห็นว่าโรคเกี่ยวกับสมองของจำเลยยังไม่ถึงกับวิกลจริตยังพอรู้สึกผิดชอบหรือยับยั้งได้ พิพากษาแก้ว่า่จำเลยผิด ก.ม.อาญา ม.๒๔๙ ,๔๗ จำคุก ๓ ปี ลดตาม ม. ๕๙ กึ่งหนึ่ง คงจำคุก ๑ ปี ๖ เดือน โจทก์ร่วมฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่าคดีนี้ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้แต่บทส่วนโทษคงเท่าเดิม คดีต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง จึงให้ยกฎีกาโจทก์ (อ้างฎีกาที่ ๑๗๐/๒๔๙๓) ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 246/2498อัยการจังหวัดสมุทรปราการ และนายมาโจทก์นายณรงค์ หรือเอ๋ย เขียวเถื่อนจำเลย ป.วิ.อ. ม. 218ศาลชั้นต้นพิพากษว่าจำเลย ผิดก.ม.อาญา ม. 251,59 จำคุก 1 ปี 6 เดือน ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ว่า จำเลยผิด ม.249,47,59 แต่คงลงโทษจำคุกจำเลย 1 ปี6 เดือน เท่าเดิม คู่ความจะฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงไม่ได้อัยการและนายมา พุทธโต เป็นโจทก์ฟ้องว่าจำเลยพยายามชิงทรัพย์นายมา นางอิ่ม พุทธโต สามีภรรยา และจำเลยใช้มีดแทงนางอิ่มถึงแก่ความตายโดยเจตนา ขอให้ลงโทษ จำเลยปฏิเสธว่ามิได้ชิงทรัพย์ รับว่าใช้มีดแทงผู้ตายจริง แต่ไม่มีเจตนาฆ่า หากเนื่องจากโรคเกี่ยวกับสมอง ศาลชั้นต้นฟังว่าจำเลยแทงผู้ตายไม่ใช่เรื่องจะเอาทรัพย์ แต่เนื่องจากป่วยเป็นโรคมาเลเรียประสาทผิดปกติจำเลยใช้มีดขนาดเล็กแทง จึงพิพากษาว่าจำเลยผิด ก.ม.อาญา ม.๒๕๑ จำคุก ๓ ปี ลดตาม ม. ๕๙ จำคุก๑ ปี ๖ เดือน อัยการและโจทก์ร่วมอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่าจำเลยไม่ผิดฐานชิงทรัพย์ แต่ฟังว่าจำเลยเจตนาจะฆ่า และเห็นว่าโรคเกี่ยวกับสมองของจำเลยยังไม่ถึงกับวิกลจริตยังพอรู้สึกผิดชอบหรือยับยั้งได้ พิพากษาแก้ว่า่จำเลยผิด ก.ม.อาญา ม.๒๔๙ ,๔๗ จำคุก ๓ ปี ลดตาม ม. ๕๙ กึ่งหนึ่ง คงจำคุก ๑ ปี ๖ เดือน โจทก์ร่วมฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่าคดีนี้ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้แต่บทส่วนโทษคงเท่าเดิม คดีต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง จึงให้ยกฎีกาโจทก์ (อ้างฎีกาที่ ๑๗๐/๒๔๙๓)(ดุลยทัณฑ์ชนาณัติ-ดุลยพากย์สุวมัณฑ์-มนูกิจวิมลอรรถ)ศาลจังหวัดสมุทรปราการ - นายสกล ตันติเจริญศาลอุทธรณ์ - หลวงอรรถพิศาลโสภณแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: อัยการและนายมา พุทธโต เป็นโจทก์ฟ้องว่าจำเลยพยายามชิงทรัพย์นายมา นางอิ่ม พุทธโต สามีภรรยา และจำเลยใช้มีดแทงนางอิ่มถึงแก่ความตายโดยเจตนา ขอให้ลงโทษ จำเลยปฏิเสธว่ามิได้ชิงทรัพย์ รับว่าใช้มีดแทงผู้ตายจริง แต่ไม่มีเจตนาฆ่า หากเนื่องจากโรคเกี่ยวกับสมอง ศาลชั้นต้นฟังว่าจำเลยแทงผู้ตายไม่ใช่เรื่องจะเอาทรัพย์ แต่เนื่องจากป่วยเป็นโรคมาเลเรียประสาทผิดปกติจำเลยใช้มีดขนาดเล็กแทง จึงพิพากษาว่าจำเลยผิด ก.ม.อาญา ม.๒๕๑ จำคุก ๓ ปี ลดตาม ม. ๕๙ จำคุก๑ ปี ๖ เดือน อัยการและโจทก์ร่วมอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่าจำเลยไม่ผิดฐานชิงทรัพย์ แต่ฟังว่าจำเลยเจตนาจะฆ่า และเห็นว่าโรคเกี่ยวกับสมองของจำเลยยังไม่ถึงกับวิกลจริตยังพอรู้สึกผิดชอบหรือยับยั้งได้ พิพากษาแก้ว่า่จำเลยผิด ก.ม.อาญา ม.๒๔๙ ,๔๗ จำคุก ๓ ปี ลดตาม ม. ๕๙ กึ่งหนึ่ง คงจำคุก ๑ ปี ๖ เดือน โจทก์ร่วมฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่าคดีนี้ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้แต่บทส่วนโทษคงเท่าเดิม คดีต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง จึงให้ยกฎีกาโจทก์ (อ้างฎีกาที่ ๑๗๐/๒๔๙๓) ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 246/2498อัยการจังหวัดสมุทรปราการ และนายมาโจทก์นายณรงค์ หรือเอ๋ย เขียวเถื่อนจำเลย ป.วิ.อ. ม. 218ศาลชั้นต้นพิพากษว่าจำเลย ผิดก.ม.อาญา ม. 251,59 จำคุก 1 ปี 6 เดือน ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ว่า จำเลยผิด ม.249,47,59 แต่คงลงโทษจำคุกจำเลย 1 ปี6 เดือน เท่าเดิม คู่ความจะฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงไม่ได้อัยการและนายมา พุทธโต เป็นโจทก์ฟ้องว่าจำเลยพยายามชิงทรัพย์นายมา นางอิ่ม พุทธโต สามีภรรยา และจำเลยใช้มีดแทงนางอิ่มถึงแก่ความตายโดยเจตนา ขอให้ลงโทษ จำเลยปฏิเสธว่ามิได้ชิงทรัพย์ รับว่าใช้มีดแทงผู้ตายจริง แต่ไม่มีเจตนาฆ่า หากเนื่องจากโรคเกี่ยวกับสมอง ศาลชั้นต้นฟังว่าจำเลยแทงผู้ตายไม่ใช่เรื่องจะเอาทรัพย์ แต่เนื่องจากป่วยเป็นโรคมาเลเรียประสาทผิดปกติจำเลยใช้มีดขนาดเล็กแทง จึงพิพากษาว่าจำเลยผิด ก.ม.อาญา ม.๒๕๑ จำคุก ๓ ปี ลดตาม ม. ๕๙ จำคุก๑ ปี ๖ เดือน อัยการและโจทก์ร่วมอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่าจำเลยไม่ผิดฐานชิงทรัพย์ แต่ฟังว่าจำเลยเจตนาจะฆ่า และเห็นว่าโรคเกี่ยวกับสมองของจำเลยยังไม่ถึงกับวิกลจริตยังพอรู้สึกผิดชอบหรือยับยั้งได้ พิพากษาแก้ว่า่จำเลยผิด ก.ม.อาญา ม.๒๔๙ ,๔๗ จำคุก ๓ ปี ลดตาม ม. ๕๙ กึ่งหนึ่ง คงจำคุก ๑ ปี ๖ เดือน โจทก์ร่วมฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่าคดีนี้ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้แต่บทส่วนโทษคงเท่าเดิม คดีต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง จึงให้ยกฎีกาโจทก์ (อ้างฎีกาที่ ๑๗๐/๒๔๙๓)(ดุลยทัณฑ์ชนาณัติ-ดุลยพากย์สุวมัณฑ์-มนูกิจวิมลอรรถ)ศาลจังหวัดสมุทรปราการ - นายสกล ตันติเจริญศาลอุทธรณ์ - หลวงอรรถพิศาลโสภณแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ