phoneee/thai-legal-corpus huggingface dataset:
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 411/2538หลักกฎหมาย: จำเลยที่ 1 กับ ป. มีหน้าที่ครอบครองและควบคุมดูแลรถยนต์รวมทั้งมีหน้าที่ขับรถยนต์ของโจทก์และต่างก็เป็นลูกจ้างชั่วคราวของโจทก์ด้วยกันหากจะถือว่าจำเลยที่ 1 เป็นหัวหน้าคนงาน การสั่งให้ ป.ขับรถยนต์ไปบรรทุกหินก็เป็นการสั่งให้ ป.ไปปฏิบัติหน้าที่ในราชการของโจทก์ ยังถือไม่ได้ว่าจำเลยที่ 1ร่วมประมาทเลินเล่อกับ ป.ด้วย เมื่อเหตุละเมิดครั้งนี้เกิดจากความประมาทเลิน-เล่อของ ป.แต่ผู้เดียวโดยที่จำเลยที่ 1 ไม่ได้ครอบครองหรือควบคุมดูแลรถยนต์คันเกิดเหตุในขณะเกิดเหตุตาม ป.พ.พ. มาตรา 437 จำเลยที่ 1 จึงไม่ต้องร่วมรับผิดกับ ป.ด้วย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 411/2538กรมทางหลวงโจทก์นายพัน อินทิสาร กับพวกจำเลย ป.พ.พ. ม. 420, ม. 437จำเลยที่ 1 กับ ป. มีหน้าที่ครอบครองและควบคุมดูแลรถยนต์รวมทั้งมีหน้าที่ขับรถยนต์ของโจทก์และต่างก็เป็นลูกจ้างชั่วคราวของโจทก์ด้วยกันหากจะถือว่าจำเลยที่ 1 เป็นหัวหน้าคนงาน การสั่งให้ ป.ขับรถยนต์ไปบรรทุกหินก็เป็นการสั่งให้ ป.ไปปฏิบัติหน้าที่ในราชการของโจทก์ ยังถือไม่ได้ว่าจำเลยที่ 1ร่วมประมาทเลินเล่อกับ ป.ด้วย เมื่อเหตุละเมิดครั้งนี้เกิดจากความประมาทเลิน-เล่อของ ป.แต่ผู้เดียวโดยที่จำเลยที่ 1 ไม่ได้ครอบครองหรือควบคุมดูแลรถยนต์คันเกิดเหตุในขณะเกิดเหตุตาม ป.พ.พ. มาตรา 437 จำเลยที่ 1 จึงไม่ต้องร่วมรับผิดกับ ป.ด้วย(สมชัย สายเชื้อ-สะสม สิริเจริญสุข-ชัยนาท พันตาวงศ์)ศาลจังหวัดสมุทรปราการ - นายสนั่น รินทร์ศรีศาลอุทธรณ์ - นายสุเทพ เจตนาการณ์กุลแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 411/2538กรมทางหลวงโจทก์นายพัน อินทิสาร กับพวกจำเลย ป.พ.พ. ม. 420, ม. 437จำเลยที่ 1 กับ ป. มีหน้าที่ครอบครองและควบคุมดูแลรถยนต์รวมทั้งมีหน้าที่ขับรถยนต์ของโจทก์และต่างก็เป็นลูกจ้างชั่วคราวของโจทก์ด้วยกันหากจะถือว่าจำเลยที่ 1 เป็นหัวหน้าคนงาน การสั่งให้ ป.ขับรถยนต์ไปบรรทุกหินก็เป็นการสั่งให้ ป.ไปปฏิบัติหน้าที่ในราชการของโจทก์ ยังถือไม่ได้ว่าจำเลยที่ 1ร่วมประมาทเลินเล่อกับ ป.ด้วย เมื่อเหตุละเมิดครั้งนี้เกิดจากความประมาทเลิน-เล่อของ ป.แต่ผู้เดียวโดยที่จำเลยที่ 1 ไม่ได้ครอบครองหรือควบคุมดูแลรถยนต์คันเกิดเหตุในขณะเกิดเหตุตาม ป.พ.พ. มาตรา 437 จำเลยที่ 1 จึงไม่ต้องร่วมรับผิดกับ ป.ด้วย(สมชัย สายเชื้อ-สะสม สิริเจริญสุข-ชัยนาท พันตาวงศ์)ศาลจังหวัดสมุทรปราการ - นายสนั่น รินทร์ศรีศาลอุทธรณ์ - นายสุเทพ เจตนาการณ์กุลแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศกระทรวงมหาดไทยประกาศกระทรวงมหาดไทยเรื่องกำหนดช่องทางอนุญาตในการขอรับการตรวจลงตราของด่านตรวจคนเข้าเมืองเพิ่มเติม[๑] ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยฉบับลงวันที่ ๑๖กันยายน พ.ศ. ๒๕๓๐ ฉบับลงวันที่ ๑มีนาคม พ.ศ. ๒๕๓๒ และฉบับลงวันที่ ๒๙ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๓๔กำหนดรายชื่อประเทศที่คนชาติจะขอรับการตรวจลงตราต่อพนักงานเจ้าหน้าที่กองตรวจคนเข้าเมืองณ ช่องทางอนุญาตของด่านตรวจคนเข้าเมือง รวม ๘๒ประเทศและประกาศกระทรวงมหาดไทยฉบับลงวันที่ ๒๕ พฤษภาคม พ.ศ.๒๕๓๓กำหนดช่องทางอนุญาตในการขอรับการตรวจลงตราของด่านตรวจคนเข้าเมืองเพิ่มเติม นั้นเพื่อเป็นการอำนวยความสะดวกและส่งเสริมการท่องเที่ยวกระทรวงมหาดไทยเห็นควรกำหนดช่องทางอนุญาตในการขอรับการตรวจลงตราของด่านตรวจคนเข้าเมืองเพิ่มเติมอาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๕ และมาตรา ๑๑ แห่งพระราชบัญญัติคนเข้าเมือง พ.ศ. ๒๕๒๒กำหนดช่องทางอนุญาตของด่านตรวจคนเข้าเมืองเพิ่มเติมดังต่อไปนี้ช่องทางอนุญาตที่ ๒ของด่านตรวจคนเข้าเมืองจังหวัดระยอง (ภายในสนามบินระยอง-อู่ตะเภา)ทั้งนี้ ตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไปประกาศ ณ วันที่ ๒มกราคม ๒๕๓๕พลเอก อิสระพงศ์ หนุนภักดีรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยพรพิมล/พิมพ์๒๘ สิงหาคม ๒๕๔๖พรพิมล/แก้ไข๑ กันยายน ๒๕๔๖A+B+C[๑] รก.๒๕๓๕/๗/๓๔๐/๙ มกราคม ๒๕๓๕
พระราชบัญญัติระเบียบบริหารราชการกรุงเทพมหานคร (ฉบับที่ 5) พ.ศ. 2550พระราชบัญญัติ ระเบียบบริหารราชการกรุงเทพมหานคร (ฉบับที่ ๕) พ.ศ. ๒๕๕๐ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร. ให้ไว้ ณ วันที่ ๑๕ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๕๐ เป็นปีที่ ๖๒ ในรัชกาลปัจจุบันพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า โดยที่เป็นการสมควรแก้ไขเพิ่มเติมกฎหมายว่าด้วยระเบียบบริหารราชการกรุงเทพมหานคร จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้โดยคำแนะนำและยินยอมของสภานิติบัญญัติแห่งชาติ ดังต่อไปนี้มาตรา 1 มาตรา ๑ พระราชบัญญัตินี้เรียกว่า "พระราชบัญญัติระเบียบบริหารราชการกรุงเทพมหานคร (ฉบับที่ ๕) พ.ศ. ๒๕๕๐"มาตรา 2 มาตรา ๒ พระราชบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา 3 มาตรา ๓ ให้ยกเลิก (๖) ของมาตรา ๑๖ แห่งพระราชบัญญัติระเบียบบริหารราชการกรุงเทพมหานคร พ.ศ. ๒๕๒๘ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติระเบียบบริหารราชการกรุงเทพมหานคร (ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๓๙ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ พลเอก สุรยุทธ์ จุลานนท์ นายกรัฐมนตรีหมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชบัญญัติฉบับนี้ คือ โดยที่ประเพณีการปกครองประเทศไทยในระบอบประชาธิปไตยอันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุข ห้ามมิให้เลือกปฏิบัติโดยไม่เป็นธรรมต่อบุคคล เพราะเหตุแห่งความแตกต่างในเรื่องสภาพทางกาย แต่บทบัญญัติมาตรา ๑๖ (๖)แห่งพระราชบัญญัติระเบียบบริหารราชการกรุงเทพมหานคร พ.ศ. ๒๕๒๘ เป็นบทบัญญัติที่ถือปฏิบัติต่อบุคคล เพราะเหตุแห่งความแตกต่างในเรื่องสภาพทางกาย สมควรแก้ไขบทบัญญัติดังกล่าวให้สอดคล้องกับรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย จึงจำเป็นต้องตราพระราชบัญญัตินี้
คำสั่งสำนักการจราจรและขนส่งคำสั่งสำนักการจราจรและขนส่งที่๑๓๖/๒๕๕๑เรื่องการมอบอำนาจให้ผู้อำนวยการสำนักงาน ผู้อำนวยการกองและเลขานุการสำนักปฏิบัติราชการแทนผู้อำนวยการสำนักการจราจรและขนส่ง[๑] เพื่อให้การปฏิบัติราชการของสำนักการจราจรและขนส่งดำเนินการไปด้วยความเรียบร้อยรวดเร็ว มีประสิทธิภาพและเป็นการแบ่งเบาภาระของผู้อำนวยการสำนักการจราจรและขนส่งอาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๖๖ มาตรา ๖๗ และมาตรา๘๓ แห่งพระราชบัญญัติระเบียบบริหารราชการกรุงเทพมหานคร พ.ศ. ๒๕๒๘ระเบียบสำนักนายกรัฐมนตรี ว่าด้วยงานสารบรรณ พ.ศ. ๒๕๒๖ ข้อ ๑๓ ระเบียบกรุงเทพมหานครว่าด้วยวิธีปฏิบัติงานสารบรรณพ.ศ. ๒๕๔๖ ข้อ ๒๒ และข้อ ๒๕ ระเบียบกรุงเทพมหานครว่าด้วยวิธีปฏิบัติงานสารบรรณ(ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๕๑ ข้อ ๔ ผู้อำนวยการสำนักการจราจรและขนส่ง จึงมีคำสั่ง ดังนี้๑. ยกเลิกคำสั่งสำนักการจราจรและขนส่งที่ ๘๕/๒๕๔๘ ลงวันที่ ๒๑ มิถุนายน ๒๕๔๘๒. มอบอำนาจให้ผู้อำนวยการสำนักงานผู้อำนวยการกอง และเลขานุการสำนัก ปฏิบัติราชการแทนในการลงนามหนังสือติดต่อระหว่างหน่วยงานของกรุงเทพมหานคร หน่วยราชการอื่น หรือหน่วยงานอื่นที่มิใช่หน่วยราชการหรือบุคคลภายนอก ดังนี้๒.๑ การขอรายละเอียดเพิ่มเติม๒.๒ การส่งสำเนาหนังสือ สิ่งของ เอกสารหรือบรรณสาร๒.๓การตอบรับทราบที่ไม่เกี่ยวกับราชการสำคัญหรือการเงิน๒.๔การแจ้งผลงานที่ได้ดำเนินการไปแล้วให้ส่วนราชการหรือผู้ที่เกี่ยวข้องทราบ๒.๕ การเตือนเรื่องที่ค้าง๒.๖ การชี้แจงข้อร้องเรียน๒.๗ การประสานงานระหว่างหน่วยงานของกรุงเทพมหานครเกี่ยวกับการปฏิบัติราชการตามปกติ ยกเว้นการบริหารงานบุคคล งานนโยบายและงานอื่นที่เป็นเรื่องสำคัญ๓. มอบอำนาจให้เลขานุการสำนักลงชื่อย่อกำกับตราในหนังสือประทับตราตามระเบียบสำนักนายกรัฐมนตรีว่าด้วยงานสารบรรณทั้งนี้ ตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไปสั่งณ วันที่ ๑๑ กันยายน พ.ศ. ๒๕๕๑จุมพลสำเภาพลผู้อำนวยการสำนักการจราจรและขนส่งวัชศักดิ์/ผู้จัดทำ๒๗ตุลาคม ๒๕๕๑[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๒๕/ตอนพิเศษ ๑๖๘ ง/หน้า ๕๖/๒๒ ตุลาคม ๒๕๕๑
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 696662หลักกฎหมาย: คดีนี้ จังหวัดพังงา ผู้ถูกฟ้องคดี เป็นราชการส่วนภูมิภาค ตามพระราชบัญญัติระเบียบบริหารราชการแผ่นดิน พ.ศ. ๒๕๓๔ จึงเป็นหน่วยงานทางปกครองตามมาตรา ๓ แห่งพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง พ.ศ. ๒๕๔๒ ทำสัญญาว่าจ้างผู้ฟ้องคดีให้ก่อสร้างอาคารพักพยาบาล ๒๔ ห้อง (๑๒ ครอบครัว) ณ โรงพยาบาลคุระบุรีชัยพัฒน์ ดังนั้น สัญญาพิพาทจึงเป็นสัญญาที่มีคู่สัญญาอย่างน้อยฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งเป็นหน่วยงานทางปกครอง แต่เมื่อพิจารณาลักษณะของสัญญาพิพาทเป็นสัญญาจ้างก่อสร้างอาคารพักพยาบาล ๒๔ ห้อง (๑๒ ครอบครัว) ณ โรงพยาบาลคุระบุรีชัยพัฒน์ เพื่อใช้เป็นที่พักอาศัยของบุคลากรของโรงพยาบาลเท่านั้น สัญญาดังกล่าวมิได้มีลักษณะเป็นสัญญาสัมปทาน สัญญาที่ให้จัดทำบริการสาธารณะ หรือจัดให้มีสิ่งสาธารณูปโภคหรือแสวงประโยชน์จากทรัพยากรธรรมชาติ ตามนัยบทนิยาม &quot;สัญญาทางปกครอง&quot; ในมาตรา ๓ แห่งพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง พ.ศ. ๒๕๔๒ สัญญาจ้างก่อสร้างอาคารพักพยาบาล ๒๔ ห้อง (๑๒ ครอบครัว) ระหว่างผู้ฟ้องคดีและผู้ถูกฟ้องคดี จึงเป็นเพียงสัญญาทางแพ่งของหน่วยงานทางปกครอง ข้อพิพาทในคดีนี้จึงไม่ใช่คดีพิพาทเกี่ยวกับสัญญาทางปกครองตามมาตรา ๙ วรรคหนึ่ง (๔) แห่ง พระราชบัญญัติจัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง พ.ศ. ๒๕๔๒ ที่จะอยู่ในอำนาจพิจารณาพิพากษาของศาลปกครอง หากแต่เป็นคดีพิพาทเกี่ยวกับสัญญาทางแพ่งที่อยู่ในอำนาจพิจารณาพิพากษาของศาลยุติธรรม ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำวินิจฉัยที่ 72/2566ศาลปกครองภูเก็ตศาลผู้ส่งความเห็นศาลจังหวัดพังงาศาลผู้รับความเห็นบริษัท ส.ผู้ฟ้องคดีจังหวัดพังงาผู้ถูกฟ้องคดี พ.ร.บ.จัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง พ.ศ.2542 ป.พ.พ. พ.ร.บ.ระเบียบบริหารราชการแผ่นดิน พ.ศ.2534 คดีนี้ จังหวัดพังงา ผู้ถูกฟ้องคดี เป็นราชการส่วนภูมิภาค ตามพระราชบัญญัติระเบียบบริหารราชการแผ่นดิน พ.ศ. ๒๕๓๔ จึงเป็นหน่วยงานทางปกครองตามมาตรา ๓ แห่งพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง พ.ศ. ๒๕๔๒ ทำสัญญาว่าจ้างผู้ฟ้องคดีให้ก่อสร้างอาคารพักพยาบาล ๒๔ ห้อง (๑๒ ครอบครัว) ณ โรงพยาบาลคุระบุรีชัยพัฒน์ ดังนั้น สัญญาพิพาทจึงเป็นสัญญาที่มีคู่สัญญาอย่างน้อยฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งเป็นหน่วยงานทางปกครอง แต่เมื่อพิจารณาลักษณะของสัญญาพิพาทเป็นสัญญาจ้างก่อสร้างอาคารพักพยาบาล ๒๔ ห้อง (๑๒ ครอบครัว) ณ โรงพยาบาลคุระบุรีชัยพัฒน์ เพื่อใช้เป็นที่พักอาศัยของบุคลากรของโรงพยาบาลเท่านั้น สัญญาดังกล่าวมิได้มีลักษณะเป็นสัญญาสัมปทาน สัญญาที่ให้จัดทำบริการสาธารณะ หรือจัดให้มีสิ่งสาธารณูปโภคหรือแสวงประโยชน์จากทรัพยากรธรรมชาติ ตามนัยบทนิยาม &quot;สัญญาทางปกครอง&quot; ในมาตรา ๓ แห่งพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง พ.ศ. ๒๕๔๒ สัญญาจ้างก่อสร้างอาคารพักพยาบาล ๒๔ ห้อง (๑๒ ครอบครัว) ระหว่างผู้ฟ้องคดีและผู้ถูกฟ้องคดี จึงเป็นเพียงสัญญาทางแพ่งของหน่วยงานทางปกครอง ข้อพิพาทในคดีนี้จึงไม่ใช่คดีพิพาทเกี่ยวกับสัญญาทางปกครองตามมาตรา ๙ วรรคหนึ่ง (๔) แห่ง พระราชบัญญัติจัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง พ.ศ. ๒๕๔๒ ที่จะอยู่ในอำนาจพิจารณาพิพากษาของศาลปกครอง หากแต่เป็นคดีพิพาทเกี่ยวกับสัญญาทางแพ่งที่อยู่ในอำนาจพิจารณาพิพากษาของศาลยุติธรรม (ไม่มี -) - - แหล่งที่มาสำนักงานเลขานุการคณะกรรมการวินิจฉัยฯแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกา72/2566หมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ เขตอำนาจศาลเกี่ยวกับพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง พ.ศ. 2542 มาตรา 9 วรรคหนึ่ง (4)
ประกาศกระทรวงอุตสาหกรรมประกาศกระทรวงอุตสาหกรรมฉบับที่ ๔๖๘๖ (พ.ศ. ๒๕๕๘)ออกตามความในพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมพ.ศ. ๒๕๑๑เรื่องยกเลิกมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมลวดเชื่อมมีสารพอกหุ้มใช้เชื่อมเหล็กกล้าไร้สนิมด้วยอาร์กและกำหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมวัสดุเชื่อมสิ้นเปลือง - ลวดเชื่อมไฟฟ้ามีสารพอกหุ้มใช้เชื่อมเหล็กกล้าไร้สนิมและเหล็กกล้าทนความร้อนด้วยการเชื่อมอาร์กโลหะด้วยมือ- การจำแนกประเภท โดยที่เป็นการสมควรปรับปรุงมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม ลวดเชื่อมมีสารพอกหุ้มใช้เชื่อมเหล็กกล้าไร้สนิมด้วยอาร์กมาตรฐานเลขที่ มอก. 730 - 2530อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๕แห่งพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม พ.ศ. ๒๕๑๑รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมออกประกาศยกเลิกประกาศกระทรวงอุตสาหกรรม ฉบับที่๑๒๖๒ (พ.ศ. ๒๕๓๐) ออกตามความในพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม พ.ศ. ๒๕๑๑เรื่อง กำหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม ลวดเชื่อมมีสารพอกหุ้มใช้เชื่อมเหล็กกล้าไร้สนิมด้วยอาร์กวันที่ ๒ ตุลาคม ๒๕๓๐ และออกประกาศกำหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม วัสดุเชื่อมสิ้นเปลือง- ลวดเชื่อมไฟฟ้ามีสารพอกหุ้มใช้เชื่อมเหล็กกล้าไร้สนิม และเหล็กกล้าทนความร้อนด้วยการเชื่อมอาร์กโลหะด้วยมือ- การจำแนกประเภท มาตรฐานเลขที่ มอก. 730 - 2558 ขึ้นใหม่ดังมีรายละเอียดต่อท้ายประกาศนี้ทั้งนี้ ให้มีผลเมื่อพ้นกำหนด ๑๒๐ วันนับแต่วันที่ประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป[๑]ประกาศณ วันที่ ๙ เมษายน พ.ศ. ๒๕๕๘จักรมณฑ์ ผาสุกวนิชรัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม[เอกสารแนบท้าย]๑. มาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม วัสดุเชื่อมสิ้นเปลือง- ลวดเชื่อมไฟฟ้ามีสารพอกหุ้มใช้เชื่อมเหล็กกล้าไร้สนิมและเหล็กกล้าทนความร้อนด้วยการเชื่อมอาร์กโลหะด้วยมือ - การจำแนกประเภท (มอก. 730 - 2558) (ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)ปริยานุช/พิมพ์๑๑ มิถุนายน๒๕๕๘ปุณิกา/ผู้ตรวจ๒๔ มิถุนายน ๒๕๕๘[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๓๒/ตอนพิเศษ ๑๓๒ ง/หน้า ๖/๑๐ มิถุนายน ๒๕๕๘
ตราครุฑตราครุฑกฎกระทรวงฉบับที่ 4 (พ.ศ. 2504)ออกตามความในพระราชบัญญัติโบราณสถานโบราณวัตถุ ศิลปวัตถุและพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติพ.ศ. 2504อาศัยอำนาจตามความในมาตรา6 และมาตรา 23 แห่งพระราชบัญญัติโบราณสถานโบราณวัตถุ ศิลปวัตถุและพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ พ.ศ. 2504รัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้ ข้อ 1ผู้ใดประสงค์จะส่งหรือนำโบราณวัตถุ หรือศิลปวัตถุออกนอกราชอาณาจักรเป็นการชั่วคราวให้ยื่นคำขอรับใบอนุญาตเป็นหนังสือแจ้งวัตถุประสงค์วันเดือนปีที่จะส่งหรือนำโบราณวัตถุหรือศิลปวัตถุนั้นออกไปและวันเดือนปีที่จะส่งหรือนำกลับพร้อมทั้งรูปถ่ายโบราณวัตถุหรือศิลปวัตถุนั้นขนาดกว้างเก้าเซนติเมตรยาวสิบสี่เซนติเมตร สองชุด ต่ออธิบดี ข้อ 2ถ้าอธิบดีเห็นสมควรออกใบอนุญาตก็ให้อธิบดีประเมินราคาโบราณวัตถุ หรือศิลปวัตถุที่ขออนุญาตส่ง หรือนำออกนอกราชอาณาจักรเป็นการชั่วคราวนั้น แล้วเรียกเงินประกันไว้ตามราคาที่ประเมิน ข้อ 3ถ้าโบราณวัตถุ หรือศิลปวัตถุที่ขออนุญาตส่งหรือนำออกนอกราชอาณาจักรเป็นการชั่วคราวนั้นมิได้ส่งหรือนำกลับเข้ามาในราชอาณาจักรตามวันเดือนปีที่กำหนดให้ริบเงินประกันนั้นเป็น ค่าปรับให้ไว้ ณ วันที่ 28 กันยายน พ.ศ. 2504หม่อนหลวงปิ่น มาลากุลรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการหมายเหตุ:-เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือโดยที่มาตรา 23 แห่งพระราชบัญญัติโบราณสถานโบราณวัตถุศิลปวัตถุและพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติพ.ศ. 2504 ได้บัญญัติให้วางเงื่อนไขวิธีการและข้อกำหนดว่าด้วยการวางเงินประกันและหรือชำระค่าปรับในกรณีที่มีผู้ขออนุญาตส่งหรือนำโบราณวัตถุหรือศิลปวัตถุออกนอกราชอาณาจักรเป็นชั่วคราว จึงได้ออกกฎกระทรวงฉบับนี้วางเงื่อนไขวิธีการ และข้อกำหนดว่าด้วยการวางเงินประกัน และการชำระค่าปรับขึ้นเป็นทางปฏิบัติ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 315/2467หลักกฎหมาย: วิธีพิจารณาอาญา ฐานฟ้องตัดสินจำเลยกับพวกปล้นทรัพย์แลยิงเจ้าทรัพย์ตายไม่ปรากฎว่าใครเปนผู้หญิง โจทย์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามมาตรา ๓๐๑ ศาลอุทธรณ์ข้าหลวงพิเศษลงโทษจำเลยตามมาตรา ๒๕๐ ข้อ ๕ ศาลฎีกาเห็นว่า โจทย์มิได้ขอให้ลงโทษจำเลยตามมาตรา ๒๕๐ ข้อ ๕ ทั้งไม่ได้ความว่าจำเลยเปนผู้ยิง ม. ตาย แลยังไม่พอจะสันนิษฐานว่าจำเลยได้ยิง ม. ตาย เพราะผู้ร้ายอื่นก็มีปืนแลกระสุนปืนเช่นเดียวกับจำเลย ที่ศาลอุทธรณ์ฯวางบทลงโทษจำเลยเกินคำขอของโจทย์นั้นมิชอบให้วางบทลงโทษจำเลยตามมาตรา ๓๐๑ ตอน ๓ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 315/2467อัยการมณฑลนครชัยศรีโจทก์พลตำรวจเซ้ง นายก่วยล.วิธีพิจารณาอาญา ฐานฟ้องตัดสินจำเลยกับพวกปล้นทรัพย์แลยิงเจ้าทรัพย์ตายไม่ปรากฎว่าใครเปนผู้หญิง โจทย์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามมาตรา ๓๐๑ ศาลอุทธรณ์ข้าหลวงพิเศษลงโทษจำเลยตามมาตรา ๒๕๐ ข้อ ๕ ศาลฎีกาเห็นว่า โจทย์มิได้ขอให้ลงโทษจำเลยตามมาตรา ๒๕๐ ข้อ ๕ ทั้งไม่ได้ความว่าจำเลยเปนผู้ยิง ม. ตาย แลยังไม่พอจะสันนิษฐานว่าจำเลยได้ยิง ม. ตาย เพราะผู้ร้ายอื่นก็มีปืนแลกระสุนปืนเช่นเดียวกับจำเลย ที่ศาลอุทธรณ์ฯวางบทลงโทษจำเลยเกินคำขอของโจทย์นั้นมิชอบให้วางบทลงโทษจำเลยตามมาตรา ๓๐๑ ตอน ๓(พิจารณา-นรเนติ-หริศ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: จำเลยกับพวกปล้นทรัพย์แลยิงเจ้าทรัพย์ตายไม่ปรากฎว่าใครเปนผู้หญิง โจทย์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามมาตรา ๓๐๑ ศาลอุทธรณ์ข้าหลวงพิเศษลงโทษจำเลยตามมาตรา ๒๕๐ ข้อ ๕ ศาลฎีกาเห็นว่า โจทย์มิได้ขอให้ลงโทษจำเลยตามมาตรา ๒๕๐ ข้อ ๕ ทั้งไม่ได้ความว่าจำเลยเปนผู้ยิง ม. ตาย แลยังไม่พอจะสันนิษฐานว่าจำเลยได้ยิง ม. ตาย เพราะผู้ร้ายอื่นก็มีปืนแลกระสุนปืนเช่นเดียวกับจำเลย ที่ศาลอุทธรณ์ฯวางบทลงโทษจำเลยเกินคำขอของโจทย์นั้นมิชอบให้วางบทลงโทษจำเลยตามมาตรา ๓๐๑ ตอน ๓ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 315/2467อัยการมณฑลนครชัยศรีโจทก์พลตำรวจเซ้ง นายก่วยล.วิธีพิจารณาอาญา ฐานฟ้องตัดสินจำเลยกับพวกปล้นทรัพย์แลยิงเจ้าทรัพย์ตายไม่ปรากฎว่าใครเปนผู้หญิง โจทย์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามมาตรา ๓๐๑ ศาลอุทธรณ์ข้าหลวงพิเศษลงโทษจำเลยตามมาตรา ๒๕๐ ข้อ ๕ ศาลฎีกาเห็นว่า โจทย์มิได้ขอให้ลงโทษจำเลยตามมาตรา ๒๕๐ ข้อ ๕ ทั้งไม่ได้ความว่าจำเลยเปนผู้ยิง ม. ตาย แลยังไม่พอจะสันนิษฐานว่าจำเลยได้ยิง ม. ตาย เพราะผู้ร้ายอื่นก็มีปืนแลกระสุนปืนเช่นเดียวกับจำเลย ที่ศาลอุทธรณ์ฯวางบทลงโทษจำเลยเกินคำขอของโจทย์นั้นมิชอบให้วางบทลงโทษจำเลยตามมาตรา ๓๐๑ ตอน ๓(พิจารณา-นรเนติ-หริศ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุหมายเหตุ: 117315. คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 314/2467 พิมพ์คำพิพากษาฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 314/2467 ป.อ. ม. 298()แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศคณะกรรมการพิจารณาชดเชยค่าภาษีอากรประกาศคณะกรรมการพิจารณาชดเชยค่าภาษีอากรสินค้าส่งออกที่ผลิตในราชอาณาจักรที่อ ๒/๒๕๔๗เรื่องกำหนดอัตราเงินชดเชยค่าภาษีอากรรถยนต์ อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๑แห่งพระราชบัญญัติชดเชยค่าภาษีอากร สินค้าส่งออกที่ผลิตในราชอาณาจักร พ.ศ. ๒๕๒๔คณะกรรมการพิจารณาชดเชยค่าภาษีอากรสินค้าส่งออกที่ผลิตในราชอาณาจักรโดยอนุมัติรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังออกประกาศ ดังต่อไปนี้๑.ให้ยกเลิกประกาศคณะกรรมการพิจารณาชดเชยค่าภาษีอากรสินค้าส่งออกที่ผลิตในราชอาณาจักรที่ อ ๒/๒๕๔๕ ลงวันที่ ๑๖ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๔๕๒.[๑] ให้ประกาศกำหนดอัตราเงินชดเชยค่าภาษีอากรรถยนต์บรรทุกตามประเภทย่อยสินค้าของพิกัดอัตราขาเข้า๘๗๐๔.๒๑.๒๙ และ ๘๗๐๔.๓๑.๒๙ ดังนี้๒.๑ รถยนต์บรรทุก C.B.U. CODEK14TJUNSLU1 K14TUNSLU1K14JUNSLU K34TCUTJLU6K34TCUTJLUC K34TGJTULUGK34TJUTJLU6 K34TJUTJLUCและ K34TJUTJLUG ให้ได้รับเงินชดเชยในอัตราร้อยละ๑.๕๐ ของราคาส่งออก๒.๒ สำหรับรถยนต์บรรทุกอื่น ๆให้ได้รับเงินชดเชยตาม C.B.U. CODE ดังนี้ระบบขับเคลื่อนและแบบองเครื่องยนต์C.B.U.CODEอัตราเงินชดเชยร้ยละของราคาส่งออกขับเคลื่อน ๒ ล้อน้อยกว่า ๒,๖๐๐ ซีซีK62TENDEL6K62TENSELK62TENSLK62TENSLWK62TENSRK62TJENSELK62TJERDEL6K62TJENSL1CK62TJENSLWK62TJENSRK62TJENSLK64TCENDL6K64TENDL6K64TENDR6K64TENSLK64TENSLWK64TENSRK64TJENDL6K64TJENSLK64TJENSLWK64TJENSRK64TYNDL6K64TZNDL6K65TCENDER8K65TCERDER8K65TENDER8K65TENSELWK65TJENDER8K65TJENSELWK65TJERDER8K65TYNDER8K65TYNSER8K65TYRDER82.05ขับเคลื่อน ๒ ล้อตั้งแต่ ๒,๖๐๐ ซีซีK67TJENDR8 K67TYNDR82.07ขับเคลื่อน ๔ ล้อน้อยกว่า ๒,๖๐๐ ซีซีK72TENSLK72TENSRK72TJENSLK74TCENDFL6K74TENDFR6K74TENDFL6K74TENSLK74TENSRK74TGJENXFK74TGJENXFLK75TGJENXEL6K74TGJENXFLK74TGJENXFL6K74TGJENXFR6K74TGJENXFR K74TGJERXFK74TJENDFL K74TJENDFL6K74TJENDFR6 K74TJENDFLWK74TJENHFL6K74TJENSL K74TJENSRK74TJERDFL6K74TYNDFL6K74TZNDFL6K75TCENDEL6K75TENDELK75TJENDELK74TGJERXFL6K74TGCENXFL61.67ขับเคลื่อน ๔ ล้อตั้งแต่ ๒,๖๐๐ ซีซีK76TCENDER8K76TGJENXER8K76TGJERXER8K77TGJENXR8K76TJENDER8K76TYNDER8K77TJENSLK77TJENDR8K77TYNDR8K77TCENDR81.82๓.ผู้มีสิทธิได้รับเงินชดเชยค่าภาษีอากรจะต้องไม่ได้รับหรือไม่ได้ใช้สิทธิคืนหรือยกเว้นหรือลดหย่อนภาษีอากรตามกฎหมายอื่นนอกจากกฎหมายภาษีมูลค่าเพิ่มหรือได้รับยกเว้นภาษีอากรเครื่องจักรตามกฎหมายว่าด้วยการส่งเสริมการลงทุนสำหรับชิ้นส่วนภายในประเทศที่นำมาประกอบรถยนต์ส่งออกทั้งนี้ให้เป็นไปตามหลักเกณฑ์และเงื่อนไขที่กรมศุลกากรกำหนด๔.[๒]ประกาศนี้ให้ใช้บังคับสำหรับการส่งออกตั้งแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปประกาศณ วันที่ ๒๕ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๔๗สมใจนึก เองตระกูลประธานกรรมการพิจารณาชดเชยค่าภาษีอากรสินค้าส่งออกที่ผลิตในราชอาณาจักรประกาศคณะกรรมการพิจารณาชดเชยค่าภาษีอากรสินค้าส่งออกที่ผลิตในราชอาณาจักรที่ อ ๒/๒๕๕๐ เรื่อง ปรับปรุงอัตราเงินชดเชยค่าภาษีอากรรถยนต์[๓]๒.ประกาศนี้ให้ใช้บังคับสำหรับการส่งออกตั้งแต่วันที่๑ มกราคม พ.ศ. ๒๕๕๐ เป็นต้นไปสุกัญญา/พิมพ์๑๖มีนาคม ๒๕๕๒ก้องเกียรติ/ผู้จัดทำ๑๙มีนาคม ๒๕๕๒[๑]ข้อ ๒แก้ไขเพิ่มเติมโดยประกาศคณะกรรมการพิจารณาชดเชยค่าภาษีอากรสินค้าส่งออกที่ผลิตในราชอาณาจักรที่ อ ๒/๒๕๕๐ เรื่อง ปรับปรุงอัตราเงินชดเชยค่าภาษีอากรรถยนต์[๒]ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๑/ตอนพิเศษ ๓๑ ง/หน้า ๓/๑๖ มีนาคม ๒๕๔๗[๓] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม๑๒๔/ตอนพิเศษ ๑๐๓ ง/หน้า ๕/๒๔ สิงหาคม ๒๕๕๐
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 657/2465หลักกฎหมาย: การจำไถ่โทษจำเลยกับพวก ๔ คนปล้นทรัพย์ราคา ๓๖ บาท ๗๕ สตางค์ ศาลล่างทั้ง ๒ ตัดสินลงโทษ แลให้ใช้ทรัพย์ ถ้าไม่มีใช้ให้จำไถ่มีกำหนด ๘ วัน ศาลฎีกาปฤกษาแก้เฉภาะข้อจำแทนทุนทรัพย์ว่า ควรต้องให้จำแทนตามจำนวนทรัพย์ให้ใช้โดยอัตราวันละ ๑ บาทตามมาตรา ๑๘ แล ๙๒ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 657/2465อัยการชุมพรโจทก์นายตะมานารอดจำเลย ป.อ. ม. 18-92การจำไถ่โทษจำเลยกับพวก ๔ คนปล้นทรัพย์ราคา ๓๖ บาท ๗๕ สตางค์ ศาลล่างทั้ง ๒ ตัดสินลงโทษ แลให้ใช้ทรัพย์ ถ้าไม่มีใช้ให้จำไถ่มีกำหนด ๘ วัน ศาลฎีกาปฤกษาแก้เฉภาะข้อจำแทนทุนทรัพย์ว่า ควรต้องให้จำแทนตามจำนวนทรัพย์ให้ใช้โดยอัตราวันละ ๑ บาทตามมาตรา ๑๘ แล ๙๒(เทพ-พิจารณา-หริศ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: จำเลยกับพวก ๔ คนปล้นทรัพย์ราคา ๓๖ บาท ๗๕ สตางค์ ศาลล่างทั้ง ๒ ตัดสินลงโทษ แลให้ใช้ทรัพย์ ถ้าไม่มีใช้ให้จำไถ่มีกำหนด ๘ วัน ศาลฎีกาปฤกษาแก้เฉภาะข้อจำแทนทุนทรัพย์ว่า ควรต้องให้จำแทนตามจำนวนทรัพย์ให้ใช้โดยอัตราวันละ ๑ บาทตามมาตรา ๑๘ แล ๙๒ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 657/2465อัยการชุมพรโจทก์นายตะมานารอดจำเลย ป.อ. ม. 18-92การจำไถ่โทษจำเลยกับพวก ๔ คนปล้นทรัพย์ราคา ๓๖ บาท ๗๕ สตางค์ ศาลล่างทั้ง ๒ ตัดสินลงโทษ แลให้ใช้ทรัพย์ ถ้าไม่มีใช้ให้จำไถ่มีกำหนด ๘ วัน ศาลฎีกาปฤกษาแก้เฉภาะข้อจำแทนทุนทรัพย์ว่า ควรต้องให้จำแทนตามจำนวนทรัพย์ให้ใช้โดยอัตราวันละ ๑ บาทตามมาตรา ๑๘ แล ๙๒(เทพ-พิจารณา-หริศ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 63756หลักกฎหมาย: ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำคุกจำเลย 1 เดือน 15 วันและปรับ 1,500 บาท โทษจำคุกให้รอการลงโทษไว้มีกำหนด2 ปี ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า โทษจำคุกไม่รอการลงโทษแต่ให้กักขังแทนมีกำหนด 1 เดือน 15 วัน และปรับ1,500 บาท เท่ากับศาลอุทธรณ์ยังคงลงโทษจำเลยไม่เกิน1 ปี หรือปรับไม่เกินหมื่นบาท และจำเลยฎีกาโต้แย้งดุลพินิจการกำหนดโทษของศาลอุทธรณ์ จึงเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงต้องห้ามมิให้ฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 219 ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 989/2523พนักงานอัยการประจำศาลแขวงพระนครศรีอยุธยาโจทก์นางขวัญใจ อัตตะวนิชจำเลย ป.วิ.อ. ม. 219ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำคุกจำเลย 1 เดือน 15 วันและปรับ 1,500 บาท โทษจำคุกให้รอการลงโทษไว้มีกำหนด2 ปี ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า โทษจำคุกไม่รอการลงโทษแต่ให้กักขังแทนมีกำหนด 1 เดือน 15 วัน และปรับ1,500 บาท เท่ากับศาลอุทธรณ์ยังคงลงโทษจำเลยไม่เกิน1 ปี หรือปรับไม่เกินหมื่นบาท และจำเลยฎีกาโต้แย้งดุลพินิจการกำหนดโทษของศาลอุทธรณ์ จึงเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงต้องห้ามมิให้ฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 219(อำนัคฆ์ คล้ายสังข์-ขจร หะวานนท์-แถมชัย สิทธิไตรย์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 989/2523พนักงานอัยการประจำศาลแขวงพระนครศรีอยุธยาโจทก์นางขวัญใจ อัตตะวนิชจำเลย ป.วิ.อ. ม. 219ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำคุกจำเลย 1 เดือน 15 วันและปรับ 1,500 บาท โทษจำคุกให้รอการลงโทษไว้มีกำหนด2 ปี ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า โทษจำคุกไม่รอการลงโทษแต่ให้กักขังแทนมีกำหนด 1 เดือน 15 วัน และปรับ1,500 บาท เท่ากับศาลอุทธรณ์ยังคงลงโทษจำเลยไม่เกิน1 ปี หรือปรับไม่เกินหมื่นบาท และจำเลยฎีกาโต้แย้งดุลพินิจการกำหนดโทษของศาลอุทธรณ์ จึงเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงต้องห้ามมิให้ฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 219(อำนัคฆ์ คล้ายสังข์-ขจร หะวานนท์-แถมชัย สิทธิไตรย์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ