คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 278/2499หลักกฎหมาย: ความผิดฐานเสื่อมเสียอิสระภาพตาม ก.ม.อาญา ม.268 วรรค 3 เป็นความผิดอาญาแผ่นดินโดยตรง มิใช่ความผิดต่อส่วนตัวโดยปกติพนักงานอัยการย่อมมีสิทธิที่จะฟ้องร้องจำเลยในความผิดฐานนี้ได้โดยไม่จำเป็นต้องอาศัยการร้องทุกข์ของผู้เสียหาย เพียงแต่โจทก์บรรยายฟ้องถึงเรื่องข่มขืนกระทำชำเราด้วยเพื่อให้ได้ความสมบูรณ์ตามรูปเรื่องซึ่งความจริงเรื่องข่มขืนกระทำชำเรานั้นผู้เสียหายได้ถอนคำร้องทุกข์ไปแล้วย่อมเป็นที่เห็นได้ชัดว่าผู้เสียหายมีสิทธิที่จะถอนได้แต่เฉพาะเรื่องที่เป็นความผิดต่อส่วนตัวเท่านั้นไม่เกี่ยวกับความผิดอันเป็นอาญาแผ่นดินโดยตรงประการใดเลยและไม่เป็นการกระทบกระเทือนถึงสิทธิฟ้องคดีของโจทก์ในเรื่องความผิดฐานเสื่อมเสียอิสสรภาพดังกล่าวมาแล้ว.คดีนี้โจทก์ฟ้องว่าเมื่อวันที่ ๓๐ มิถุนายน ๒๔๙๗ เวลากลางวันจำเลยนี้มิได้มีอำนาจที่จะทำได้โดยชอบด้วย ก.ม.บังอาจใช้อำนาจกระทำร้ายด้วยกำลังกายและมีปืนเป็นศาตราวุธข่มขืนใจนางเมี้ยน สุทธิปรีดา ซึ่งมิใช่ภรรยาของจำเลย ให้จำยอมให้จำเลยกระทำการข่มขืนกระทำชำเราจนสำเร็จความใคร่ ๑ ครั้ง เหตุเกิดบนรถไฟกำลังแล่นระหว่างสถานีรถไฟสวีกับสถานชุมพรในเขตระหว่างตำบลนาโพธิ์ อำเภอสวี ตลอดมาตามทางจนถึงตำบลท่าตะเภาอำเภอเมืองชุมพร จังหวัดชุมพร ขอให้ลงโทษตาม ก.ม.อาญา ม.๒๖๘ วรรค ๓ จำเลยปฏิเสธ ก่อนพิจารณาคดีโจทก์แถลงว่ากรณีเดิมผู้เสียหายได้ร้องทุกข์แต่ต่อมาได้ถอนคำร้องทุกข์ในข้อหาข่มขืนกระทำชำเรา ส่วนข้อหาฐานทำให้เสื่อมเสียอิสสรภาพมิได้พูดถึงว่าถอนหรือไม่และเนื่องด้วยจำเลยใช้ปืนขู่เข็ญขืนใจผู้เสียหายโจทก์ถือว่าไม่ใช่ความผิดต่อส่วนตัวจึงได้ฟ้องจำเลยเป็นคดีเรื่องนี้ ศาลชั้นต้นสั่งงดสืบพยานโจทก์จำเลยแล้ววินิจฉัยว่าความผิดฐานทำให้เสื่อมเสียอิสสรภาพนั้นกินความกว้างต้องดูเจตนาที่ขืนให้ทำอะไรก็เป็นผิดฐานนั้น โดยเฉพาะเรื่องนี้ทำให้เสื่อมเสียอิสสรภาพประเภทข่มขืนกระทำชำเราอันเป็นความผิดต่อส่วนตัว เมื่อผู้เสียหายถอนคำร้องทุกข์เสียแล้วสิทธิการฟ้องร้องคดีของโจทก์ย่อมระงับไปตาม ป.วิ.อาญา ม.๓๙ จึงพิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกาต่อมา ศาลฎีกาตรวจสำนวนประชุมปรึกษาแล้วเห็นว่าคดีเรื่องนี้โจทก์ฟ้องจำเลยในความผิดตาม ก.ม.อาญา ม.๒๖๘ วรรค ๓ ซึ่งเป็นอาญาแผ่นดินโดยตรงมิใช่ความผิดต่อส่วนตัว โดยปกติพนักงานอัยการย่อมมีสิทธิที่จะฟ้องร้องจำเลยในความผิดฐานนี้ได้โดยไม่จำเป็นต้องอาศัยการร้องทุกข์ของผู้เสียหาย เพียงแต่โจทก์บรรยายฟ้องถึงเรื่องข่มขืนกระทำชำเราด้วยเพื่อให้ได้ความสมบูรณ์ตามรูปเรื่อง ซึ่งความจริงเรื่องข่มขืนกระทำชำเรานั้น ผู้เสียหายได้ถอนคำร้องทุกข์ไปแล้วย่อมเป็นที่เห็นได้ชัดว่าผู้เสียหายมีสิทธิที่จะถอนได้เฉพาะเรื่องที่เป็นความผิดต่อส่วนตัวเท่านั้นไม่เกี่ยวกับความผิดอันเป็นอาญาแผ่นดินโดยตรงประการใดเลย และไม่เป็นการกระทบกระเทือนถึงสิทธิฟ้องคดีของโจทก์ดังกล่าวมาแล้วข้างต้นศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์งดสืบพยานและพิพากษายกฟ้องของโจทก์เสียโดยข้อ ก.ม.นั้นย่อมไม่ชอบ ศาลฎีกาจึงพิพากษาให้ยกคำพิพากษาตามอุทธรณ์ให้ศาลชั้นต้นดำเนินการพิจารณาแล้วพิพากษาใหม่ตามรูปคดี. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 278/2499พนักงานอัยการจังหวัดชุมพรโจทก์นายสถิตยื ไสยสุวรรณจำเลย ป.วิ.อ. ม. 39ความผิดฐานเสื่อมเสียอิสระภาพตาม ก.ม.อาญา ม.268 วรรค 3 เป็นความผิดอาญาแผ่นดินโดยตรง มิใช่ความผิดต่อส่วนตัวโดยปกติพนักงานอัยการย่อมมีสิทธิที่จะฟ้องร้องจำเลยในความผิดฐานนี้ได้โดยไม่จำเป็นต้องอาศัยการร้องทุกข์ของผู้เสียหาย เพียงแต่โจทก์บรรยายฟ้องถึงเรื่องข่มขืนกระทำชำเราด้วยเพื่อให้ได้ความสมบูรณ์ตามรูปเรื่องซึ่งความจริงเรื่องข่มขืนกระทำชำเรานั้นผู้เสียหายได้ถอนคำร้องทุกข์ไปแล้วย่อมเป็นที่เห็นได้ชัดว่าผู้เสียหายมีสิทธิที่จะถอนได้แต่เฉพาะเรื่องที่เป็นความผิดต่อส่วนตัวเท่านั้นไม่เกี่ยวกับความผิดอันเป็นอาญาแผ่นดินโดยตรงประการใดเลยและไม่เป็นการกระทบกระเทือนถึงสิทธิฟ้องคดีของโจทก์ในเรื่องความผิดฐานเสื่อมเสียอิสสรภาพดังกล่าวมาแล้ว.คดีนี้โจทก์ฟ้องว่าเมื่อวันที่ ๓๐ มิถุนายน ๒๔๙๗ เวลากลางวันจำเลยนี้มิได้มีอำนาจที่จะทำได้โดยชอบด้วย ก.ม.บังอาจใช้อำนาจกระทำร้ายด้วยกำลังกายและมีปืนเป็นศาตราวุธข่มขืนใจนางเมี้ยน สุทธิปรีดา ซึ่งมิใช่ภรรยาของจำเลย ให้จำยอมให้จำเลยกระทำการข่มขืนกระทำชำเราจนสำเร็จความใคร่ ๑ ครั้ง เหตุเกิดบนรถไฟกำลังแล่นระหว่างสถานีรถไฟสวีกับสถานชุมพรในเขตระหว่างตำบลนาโพธิ์ อำเภอสวี ตลอดมาตามทางจนถึงตำบลท่าตะเภาอำเภอเมืองชุมพร จังหวัดชุมพร ขอให้ลงโทษตาม ก.ม.อาญา ม.๒๖๘ วรรค ๓ จำเลยปฏิเสธ ก่อนพิจารณาคดีโจทก์แถลงว่ากรณีเดิมผู้เสียหายได้ร้องทุกข์แต่ต่อมาได้ถอนคำร้องทุกข์ในข้อหาข่มขืนกระทำชำเรา ส่วนข้อหาฐานทำให้เสื่อมเสียอิสสรภาพมิได้พูดถึงว่าถอนหรือไม่และเนื่องด้วยจำเลยใช้ปืนขู่เข็ญขืนใจผู้เสียหายโจทก์ถือว่าไม่ใช่ความผิดต่อส่วนตัวจึงได้ฟ้องจำเลยเป็นคดีเรื่องนี้ ศาลชั้นต้นสั่งงดสืบพยานโจทก์จำเลยแล้ววินิจฉัยว่าความผิดฐานทำให้เสื่อมเสียอิสสรภาพนั้นกินความกว้างต้องดูเจตนาที่ขืนให้ทำอะไรก็เป็นผิดฐานนั้น โดยเฉพาะเรื่องนี้ทำให้เสื่อมเสียอิสสรภาพประเภทข่มขืนกระทำชำเราอันเป็นความผิดต่อส่วนตัว เมื่อผู้เสียหายถอนคำร้องทุกข์เสียแล้วสิทธิการฟ้องร้องคดีของโจทก์ย่อมระงับไปตาม ป.วิ.อาญา ม.๓๙ จึงพิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกาต่อมา ศาลฎีกาตรวจสำนวนประชุมปรึกษาแล้วเห็นว่าคดีเรื่องนี้โจทก์ฟ้องจำเลยในความผิดตาม ก.ม.อาญา ม.๒๖๘ วรรค ๓ ซึ่งเป็นอาญาแผ่นดินโดยตรงมิใช่ความผิดต่อส่วนตัว โดยปกติพนักงานอัยการย่อมมีสิทธิที่จะฟ้องร้องจำเลยในความผิดฐานนี้ได้โดยไม่จำเป็นต้องอาศัยการร้องทุกข์ของผู้เสียหาย เพียงแต่โจทก์บรรยายฟ้องถึงเรื่องข่มขืนกระทำชำเราด้วยเพื่อให้ได้ความสมบูรณ์ตามรูปเรื่อง ซึ่งความจริงเรื่องข่มขืนกระทำชำเรานั้น ผู้เสียหายได้ถอนคำร้องทุกข์ไปแล้วย่อมเป็นที่เห็นได้ชัดว่าผู้เสียหายมีสิทธิที่จะถอนได้เฉพาะเรื่องที่เป็นความผิดต่อส่วนตัวเท่านั้นไม่เกี่ยวกับความผิดอันเป็นอาญาแผ่นดินโดยตรงประการใดเลย และไม่เป็นการกระทบกระเทือนถึงสิทธิฟ้องคดีของโจทก์ดังกล่าวมาแล้วข้างต้นศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์งดสืบพยานและพิพากษายกฟ้องของโจทก์เสียโดยข้อ ก.ม.นั้นย่อมไม่ชอบ ศาลฎีกาจึงพิพากษาให้ยกคำพิพากษาตามอุทธรณ์ให้ศาลชั้นต้นดำเนินการพิจารณาแล้วพิพากษาใหม่ตามรูปคดี.(ดุลยทรรศน์ปฏิภาณ-ธรรมบัณฑิต-วิเทศจรรยารักษ์)ศาลชั้นต้น - ศาลจังหวัดชุมพร - นายยส โกวิทศาลอุทธรณ์ - ศาลอุทธรณ์ - หลวงสรอรรถอำนวยแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: คดีนี้โจทก์ฟ้องว่าเมื่อวันที่ ๓๐ มิถุนายน ๒๔๙๗ เวลากลางวันจำเลยนี้มิได้มีอำนาจที่จะทำได้โดยชอบด้วย ก.ม.บังอาจใช้อำนาจกระทำร้ายด้วยกำลังกายและมีปืนเป็นศาตราวุธข่มขืนใจนางเมี้ยน สุทธิปรีดา ซึ่งมิใช่ภรรยาของจำเลย ให้จำยอมให้จำเลยกระทำการข่มขืนกระทำชำเราจนสำเร็จความใคร่ ๑ ครั้ง เหตุเกิดบนรถไฟกำลังแล่นระหว่างสถานีรถไฟสวีกับสถานชุมพรในเขตระหว่างตำบลนาโพธิ์ อำเภอสวี ตลอดมาตามทางจนถึงตำบลท่าตะเภาอำเภอเมืองชุมพร จังหวัดชุมพร ขอให้ลงโทษตาม ก.ม.อาญา ม.๒๖๘ วรรค ๓ จำเลยปฏิเสธ ก่อนพิจารณาคดีโจทก์แถลงว่ากรณีเดิมผู้เสียหายได้ร้องทุกข์แต่ต่อมาได้ถอนคำร้องทุกข์ในข้อหาข่มขืนกระทำชำเรา ส่วนข้อหาฐานทำให้เสื่อมเสียอิสสรภาพมิได้พูดถึงว่าถอนหรือไม่และเนื่องด้วยจำเลยใช้ปืนขู่เข็ญขืนใจผู้เสียหายโจทก์ถือว่าไม่ใช่ความผิดต่อส่วนตัวจึงได้ฟ้องจำเลยเป็นคดีเรื่องนี้ ศาลชั้นต้นสั่งงดสืบพยานโจทก์จำเลยแล้ววินิจฉัยว่าความผิดฐานทำให้เสื่อมเสียอิสสรภาพนั้นกินความกว้างต้องดูเจตนาที่ขืนให้ทำอะไรก็เป็นผิดฐานนั้น โดยเฉพาะเรื่องนี้ทำให้เสื่อมเสียอิสสรภาพประเภทข่มขืนกระทำชำเราอันเป็นความผิดต่อส่วนตัว เมื่อผู้เสียหายถอนคำร้องทุกข์เสียแล้วสิทธิการฟ้องร้องคดีของโจทก์ย่อมระงับไปตาม ป.วิ.อาญา ม.๓๙ จึงพิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกาต่อมา ศาลฎีกาตรวจสำนวนประชุมปรึกษาแล้วเห็นว่าคดีเรื่องนี้โจทก์ฟ้องจำเลยในความผิดตาม ก.ม.อาญา ม.๒๖๘ วรรค ๓ ซึ่งเป็นอาญาแผ่นดินโดยตรงมิใช่ความผิดต่อส่วนตัว โดยปกติพนักงานอัยการย่อมมีสิทธิที่จะฟ้องร้องจำเลยในความผิดฐานนี้ได้โดยไม่จำเป็นต้องอาศัยการร้องทุกข์ของผู้เสียหาย เพียงแต่โจทก์บรรยายฟ้องถึงเรื่องข่มขืนกระทำชำเราด้วยเพื่อให้ได้ความสมบูรณ์ตามรูปเรื่อง ซึ่งความจริงเรื่องข่มขืนกระทำชำเรานั้น ผู้เสียหายได้ถอนคำร้องทุกข์ไปแล้วย่อมเป็นที่เห็นได้ชัดว่าผู้เสียหายมีสิทธิที่จะถอนได้เฉพาะเรื่องที่เป็นความผิดต่อส่วนตัวเท่านั้นไม่เกี่ยวกับความผิดอันเป็นอาญาแผ่นดินโดยตรงประการใดเลย และไม่เป็นการกระทบกระเทือนถึงสิทธิฟ้องคดีของโจทก์ดังกล่าวมาแล้วข้างต้นศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์งดสืบพยานและพิพากษายกฟ้องของโจทก์เสียโดยข้อ ก.ม.นั้นย่อมไม่ชอบ ศาลฎีกาจึงพิพากษาให้ยกคำพิพากษาตามอุทธรณ์ให้ศาลชั้นต้นดำเนินการพิจารณาแล้วพิพากษาใหม่ตามรูปคดี. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 278/2499พนักงานอัยการจังหวัดชุมพรโจทก์นายสถิตยื ไสยสุวรรณจำเลย ป.วิ.อ. ม. 39ความผิดฐานเสื่อมเสียอิสระภาพตาม ก.ม.อาญา ม.268 วรรค 3 เป็นความผิดอาญาแผ่นดินโดยตรง มิใช่ความผิดต่อส่วนตัวโดยปกติพนักงานอัยการย่อมมีสิทธิที่จะฟ้องร้องจำเลยในความผิดฐานนี้ได้โดยไม่จำเป็นต้องอาศัยการร้องทุกข์ของผู้เสียหาย เพียงแต่โจทก์บรรยายฟ้องถึงเรื่องข่มขืนกระทำชำเราด้วยเพื่อให้ได้ความสมบูรณ์ตามรูปเรื่องซึ่งความจริงเรื่องข่มขืนกระทำชำเรานั้นผู้เสียหายได้ถอนคำร้องทุกข์ไปแล้วย่อมเป็นที่เห็นได้ชัดว่าผู้เสียหายมีสิทธิที่จะถอนได้แต่เฉพาะเรื่องที่เป็นความผิดต่อส่วนตัวเท่านั้นไม่เกี่ยวกับความผิดอันเป็นอาญาแผ่นดินโดยตรงประการใดเลยและไม่เป็นการกระทบกระเทือนถึงสิทธิฟ้องคดีของโจทก์ในเรื่องความผิดฐานเสื่อมเสียอิสสรภาพดังกล่าวมาแล้ว.คดีนี้โจทก์ฟ้องว่าเมื่อวันที่ ๓๐ มิถุนายน ๒๔๙๗ เวลากลางวันจำเลยนี้มิได้มีอำนาจที่จะทำได้โดยชอบด้วย ก.ม.บังอาจใช้อำนาจกระทำร้ายด้วยกำลังกายและมีปืนเป็นศาตราวุธข่มขืนใจนางเมี้ยน สุทธิปรีดา ซึ่งมิใช่ภรรยาของจำเลย ให้จำยอมให้จำเลยกระทำการข่มขืนกระทำชำเราจนสำเร็จความใคร่ ๑ ครั้ง เหตุเกิดบนรถไฟกำลังแล่นระหว่างสถานีรถไฟสวีกับสถานชุมพรในเขตระหว่างตำบลนาโพธิ์ อำเภอสวี ตลอดมาตามทางจนถึงตำบลท่าตะเภาอำเภอเมืองชุมพร จังหวัดชุมพร ขอให้ลงโทษตาม ก.ม.อาญา ม.๒๖๘ วรรค ๓ จำเลยปฏิเสธ ก่อนพิจารณาคดีโจทก์แถลงว่ากรณีเดิมผู้เสียหายได้ร้องทุกข์แต่ต่อมาได้ถอนคำร้องทุกข์ในข้อหาข่มขืนกระทำชำเรา ส่วนข้อหาฐานทำให้เสื่อมเสียอิสสรภาพมิได้พูดถึงว่าถอนหรือไม่และเนื่องด้วยจำเลยใช้ปืนขู่เข็ญขืนใจผู้เสียหายโจทก์ถือว่าไม่ใช่ความผิดต่อส่วนตัวจึงได้ฟ้องจำเลยเป็นคดีเรื่องนี้ ศาลชั้นต้นสั่งงดสืบพยานโจทก์จำเลยแล้ววินิจฉัยว่าความผิดฐานทำให้เสื่อมเสียอิสสรภาพนั้นกินความกว้างต้องดูเจตนาที่ขืนให้ทำอะไรก็เป็นผิดฐานนั้น โดยเฉพาะเรื่องนี้ทำให้เสื่อมเสียอิสสรภาพประเภทข่มขืนกระทำชำเราอันเป็นความผิดต่อส่วนตัว เมื่อผู้เสียหายถอนคำร้องทุกข์เสียแล้วสิทธิการฟ้องร้องคดีของโจทก์ย่อมระงับไปตาม ป.วิ.อาญา ม.๓๙ จึงพิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกาต่อมา ศาลฎีกาตรวจสำนวนประชุมปรึกษาแล้วเห็นว่าคดีเรื่องนี้โจทก์ฟ้องจำเลยในความผิดตาม ก.ม.อาญา ม.๒๖๘ วรรค ๓ ซึ่งเป็นอาญาแผ่นดินโดยตรงมิใช่ความผิดต่อส่วนตัว โดยปกติพนักงานอัยการย่อมมีสิทธิที่จะฟ้องร้องจำเลยในความผิดฐานนี้ได้โดยไม่จำเป็นต้องอาศัยการร้องทุกข์ของผู้เสียหาย เพียงแต่โจทก์บรรยายฟ้องถึงเรื่องข่มขืนกระทำชำเราด้วยเพื่อให้ได้ความสมบูรณ์ตามรูปเรื่อง ซึ่งความจริงเรื่องข่มขืนกระทำชำเรานั้น ผู้เสียหายได้ถอนคำร้องทุกข์ไปแล้วย่อมเป็นที่เห็นได้ชัดว่าผู้เสียหายมีสิทธิที่จะถอนได้เฉพาะเรื่องที่เป็นความผิดต่อส่วนตัวเท่านั้นไม่เกี่ยวกับความผิดอันเป็นอาญาแผ่นดินโดยตรงประการใดเลย และไม่เป็นการกระทบกระเทือนถึงสิทธิฟ้องคดีของโจทก์ดังกล่าวมาแล้วข้างต้นศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์งดสืบพยานและพิพากษายกฟ้องของโจทก์เสียโดยข้อ ก.ม.นั้นย่อมไม่ชอบ ศาลฎีกาจึงพิพากษาให้ยกคำพิพากษาตามอุทธรณ์ให้ศาลชั้นต้นดำเนินการพิจารณาแล้วพิพากษาใหม่ตามรูปคดี.(ดุลยทรรศน์ปฏิภาณ-ธรรมบัณฑิต-วิเทศจรรยารักษ์)ศาลชั้นต้น - ศาลจังหวัดชุมพร - นายยส โกวิทศาลอุทธรณ์ - ศาลอุทธรณ์ - หลวงสรอรรถอำนวยแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ