คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 139/2533หลักกฎหมาย: ฟ้องว่า จำเลยบังอาจจัดให้มีการเล่นเครื่องเล่นไฟฟ้าจักรกล(วี.ดี.โอ.เกม) อันเป็นการพนันตามที่ระบุไว้ในบัญชี ข. ลำดับที่28 ท้ายพระราชบัญญัติการพนัน พ.ศ. 2478 โดยจำเลยเก็บเงินจากผู้เข้าเล่นในอัตราชั่วโมงละ 10 บาท อันเป็นทางนำมาซึ่งผลประโยชน์แก่จำเลยผู้จัด โดยมิได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงาน ดังนี้ฟ้องของโจทก์ได้บรรยายถึงการกระทำทั้งหลายที่อ้างว่าจำเลยได้กระทำผิด อีกทั้งบุคคลและสิ่งของที่เกี่ยวข้องพอสมควรที่จะให้จำเลยเข้าใจข้อหาได้ดีแล้ว ฟ้องโจทก์จึงสมบูรณ์ชอบด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 158(5) แล้ว เมื่อจำเลยเป็นผู้จัดให้มีการเล่นเครื่องเล่นไฟฟ้าจักรกล(วี.ดี.โอ.เกม) อันเป็นการพนันตามที่ระบุไว้ในบัญชี ข. ลำดับที่ 28เพื่อนำมาซึ่งผลประโยชน์แก่จำเลยโดยไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานจำเลยย่อมมีความผิดตามที่โจทก์ฟ้อง โดยไม่จำต้องบรรยายฟ้องให้ปรากฏว่า ผู้เล่นจะได้เล่นพนันเอาทรัพย์สินกันหรือไม่ เพราะแม้ผู้เล่นจะไม่ได้เล่นพนันเอาทรัพย์สินกัน การกระทำของจำเลยก็เป็นความผิด โจทก์บรรยายฟ้องว่าของกลางเป็นเครื่องเล่นไฟฟ้าจักรกลตามบัญชี ข. ลำดับที่ 28 จำเลยให้การรับสารภาพ จึงต้องฟังว่าของกลางเป็นเครื่องเล่นไฟฟ้าจักรกลตามบัญชี ข. ลำดับที่ 28เมื่อศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามศาลชั้นต้นให้ลงโทษปรับจำเลยการที่จำเลยฎีกาว่าของกลางไม่ใช่เครื่องเล่นไฟฟ้าจักรกลตามบัญชี ข. ลำดับที่ 28 จึงเป็นการฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงต้องห้ามมิให้ฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218.โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติการพนัน พ.ศ. 2478มาตรา 4, 10, 12 พระราชบัญญัติการพนัน (ฉบับที่ 7) พ.ศ. 2504มาตรา 3 กับขอให้สั่งริบของกลางทั้งหมดจำเลยให้การรับสารภาพศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติการพนันพ.ศ. 2478 มาตรา 4, 10, 12 พระราชบัญญัติการพนัน (ฉบับที่ 7)พ.ศ. 2504 มาตรา 3 ฐานเป็นผู้จัดให้มีการเล่น ปรับ 1,400 บาทจำเลยให้การรับสารภาพลดโทษให้กึ่งหนึ่งตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 78 คงปรับ 700 บาท ของกลางริบจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า จำเลยฎีกาข้อแรกว่า ฟ้องของโจทก์มิได้บรรยายว่าจำเลยจัดให้มีการเล่นการพนันกันอย่างไร มีใครเล่นกับใครมีทางได้ทางเสียอย่างไร อันเป็นองค์ประกอบที่สำคัญของการกระทำอันเป็นความผิดตามพระราชบัญญัติการพนัน พ.ศ. 2478 ฟ้องของโจทก์จึงเป็นฟ้องที่ขาดองค์ประกอบความผิดตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 158(5) พิเคราะห์แล้วโจทก์บรรยายฟ้องว่า จำเลยบังอาจจัดให้มีการเล่นเครื่องเล่นไฟฟ้าจักรกล (วี.ดี.โอ.เกม) อันเป็นการพนันตามที่ระบุไว้ในบัญชี ข.ลำดับที่ 28 ท้ายพระราชบัญญัติการพนัน พ.ศ. 2478 โดยจำเลยเก็บเงินจากผู้เข้าเล่นในอัตราชั่วโมงละ 10 บาท อันเป็นทางนำมาซึ่งผลประโยชน์แก่จำเลยผู้จัด โดยมิได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานเห็นว่า ฟ้องของโจทก์ได้บรรยายถึงการกระทำทั้งหลายที่อ้างว่าจำเลยได้กระทำผิด อีกทั้งบุคคลและสิ่งของที่เกี่ยวข้องพอสมควรที่จะให้จำเลยเข้าใจข้อหาได้ดีแล้ว ฟ้องของโจทก์จึงสมบูรณ์ชอบด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 158(5) แล้วจำเลยฎีกาข้อสองว่า ข้อเท็จจริงตามฟ้องของโจทก์ ประกอบกับรายงานประจำวันเกี่ยวกับคดีฟังได้ยุติว่า เมื่อวันที่ 7 มกราคม2532 เวลากลางวัน จำเลยจัดให้มีการเล่น วี.ดี.โอ.เกม โดยจำเลยเรียกเก็บเงินจากผู้เข้าเล่นในอัตราชั่วโมงละ 10 บาท ไม่ปรากฏว่ามีผู้หนึ่งผู้ใดมีทางได้และทางเสียอันเป็นองค์ประกอบสำคัญของการพนันขันต่อ แต่กลับปรากฏว่าจำเลยมีทางได้ทางเดียวโดยเก็บค่าเล่นจากผู้เข้าเล่นในอัตราชั่วโมงละ 10 บาท กรณีจึงไม่ใช่เป็นการพนันขันต่อ การกระทำของจำเลยไม่เป็นความผิดตามพระราชบัญญัติการพนัน พ.ศ. 2478 มาตรา 4, 10, 12 เห็นว่า คดีนี้โจทก์ฟ้องจำเลยว่า จำเลยบังอาจเป็นผู้จัดให้มีการเล่นเครื่องเล่นไฟฟ้าจักรกล(วี.ดี.โอ.เกม) อันเป็นการพนันตามที่ระบุไว้ในบัญชี ข. ลำดับที่ 28ท้ายพระราชบัญญัติการพนัน พ.ศ. 2478 โดยจำเลยเก็บเงินจากผู้เข้าเล่นในอัตราชั่วโมงละ 10 บาท เพื่อนำมาซึ่งผลประโยชน์แก่จำเลย โดยมิได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงาน จำเลยให้การรับสารภาพกรณีจึงฟังได้ว่า จำเลยเป็นผู้จัดให้มีการเล่นเครื่องเล่นไฟฟ้าจักรกล (วี.ดี.โอ.เกม) อันเป็นการพนันตามที่ระบุไว้ในบัญชี ข.ลำดับที่ 28 เพื่อนำมาซึ่งผลประโยชน์แก่จำเลย เมื่อจำเลยไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงาน จำเลยจึงมีความผิดตามที่โจทก์ฟ้องโดยไม่จำต้องให้ปรากฏจากฟ้องว่าผู้เล่นจะได้เล่นพนันเอาทรัพย์สินกันหรือไม่ เพราะแม้ผู้เล่นจะไม่ได้เล่นพนันเอาทรัพย์สินกันการกระทำของจำเลยก็เป็นความผิดอยู่แล้ว ส่วนที่จำเลยฎีกาต่อไปว่าข้อเท็จจริงปรากฏว่าโดยสภาพแล้วเครื่องเล่น วี.ดี.โอ.เกมเป็นเพียงเครื่องเล่นทางวิทยาศาสตร์ที่จัดให้เด็กเล่นเพื่อความเพลิดเพลิน และฝึกไหวพริบเด็ก ไม่ปรากฏว่าตามปกติได้ใช้เป็นเครื่องเล่นการพนันที่ใช้ไฟฟ้าจักรกลแล้วนับแต้มหรือเครื่องหมายต่าง ๆ ที่ปรากฏขึ้นเป็นการแพ้ชนะ เครื่องเล่น วี.ดี.โอ.เกมของกลางจึงไม่ใช่เครื่องเล่นไฟฟ้าจักรกลตามบัญชี ข. ลำดับที่ 28ท้ายพระราชบัญญัติการพนัน พ.ศ. 2478 ศาลฎีกาเห็นว่า เมื่อจำเลยให้การรับสารภาพตามฟ้อง จึงต้องฟังว่าของกลางดังกล่าวเป็นเครื่องเล่นไฟฟ้าจักรกลตามบัญชี ข. ลำดับที่ 28 จึงเป็นการฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง คดีนี้ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามศาลชั้นต้นให้ลงโทษปรับจำเลย 700 บาท จึงต้องห้ามมิให้ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218 ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัย ที่ศาลอุทธรณ์พิพากษามานั้นชอบแล้ว ศาลฎีกาเห็นพ้องด้วยฎีกาของจำเลยฟังไม่ขึ้นพิพากษายืน. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 139/2533พนักงานอัยการ จังหวัด นครปฐมโจทก์นาย จัก รี จง กุ ลจำเลย ป.วิ.อ. ม. 158 (5), ม. 218 พ.ร.บ.การพนัน พ.ศ.2478 ม. 4, ม. 10, ม. 12ฟ้องว่า จำเลยบังอาจจัดให้มีการเล่นเครื่องเล่นไฟฟ้าจักรกล(วี.ดี.โอ.เกม) อันเป็นการพนันตามที่ระบุไว้ในบัญชี ข. ลำดับที่28 ท้ายพระราชบัญญัติการพนัน พ.ศ. 2478 โดยจำเลยเก็บเงินจากผู้เข้าเล่นในอัตราชั่วโมงละ 10 บาท อันเป็นทางนำมาซึ่งผลประโยชน์แก่จำเลยผู้จัด โดยมิได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงาน ดังนี้ฟ้องของโจทก์ได้บรรยายถึงการกระทำทั้งหลายที่อ้างว่าจำเลยได้กระทำผิด อีกทั้งบุคคลและสิ่งของที่เกี่ยวข้องพอสมควรที่จะให้จำเลยเข้าใจข้อหาได้ดีแล้ว ฟ้องโจทก์จึงสมบูรณ์ชอบด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 158(5) แล้ว เมื่อจำเลยเป็นผู้จัดให้มีการเล่นเครื่องเล่นไฟฟ้าจักรกล(วี.ดี.โอ.เกม) อันเป็นการพนันตามที่ระบุไว้ในบัญชี ข. ลำดับที่ 28เพื่อนำมาซึ่งผลประโยชน์แก่จำเลยโดยไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานจำเลยย่อมมีความผิดตามที่โจทก์ฟ้อง โดยไม่จำต้องบรรยายฟ้องให้ปรากฏว่า ผู้เล่นจะได้เล่นพนันเอาทรัพย์สินกันหรือไม่ เพราะแม้ผู้เล่นจะไม่ได้เล่นพนันเอาทรัพย์สินกัน การกระทำของจำเลยก็เป็นความผิด โจทก์บรรยายฟ้องว่าของกลางเป็นเครื่องเล่นไฟฟ้าจักรกลตามบัญชี ข. ลำดับที่ 28 จำเลยให้การรับสารภาพ จึงต้องฟังว่าของกลางเป็นเครื่องเล่นไฟฟ้าจักรกลตามบัญชี ข. ลำดับที่ 28เมื่อศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามศาลชั้นต้นให้ลงโทษปรับจำเลยการที่จำเลยฎีกาว่าของกลางไม่ใช่เครื่องเล่นไฟฟ้าจักรกลตามบัญชี ข. ลำดับที่ 28 จึงเป็นการฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงต้องห้ามมิให้ฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218.โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติการพนัน พ.ศ. 2478มาตรา 4, 10, 12 พระราชบัญญัติการพนัน (ฉบับที่ 7) พ.ศ. 2504มาตรา 3 กับขอให้สั่งริบของกลางทั้งหมดจำเลยให้การรับสารภาพศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติการพนันพ.ศ. 2478 มาตรา 4, 10, 12 พระราชบัญญัติการพนัน (ฉบับที่ 7)พ.ศ. 2504 มาตรา 3 ฐานเป็นผู้จัดให้มีการเล่น ปรับ 1,400 บาทจำเลยให้การรับสารภาพลดโทษให้กึ่งหนึ่งตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 78 คงปรับ 700 บาท ของกลางริบจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า จำเลยฎีกาข้อแรกว่า ฟ้องของโจทก์มิได้บรรยายว่าจำเลยจัดให้มีการเล่นการพนันกันอย่างไร มีใครเล่นกับใครมีทางได้ทางเสียอย่างไร อันเป็นองค์ประกอบที่สำคัญของการกระทำอันเป็นความผิดตามพระราชบัญญัติการพนัน พ.ศ. 2478 ฟ้องของโจทก์จึงเป็นฟ้องที่ขาดองค์ประกอบความผิดตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 158(5) พิเคราะห์แล้วโจทก์บรรยายฟ้องว่า จำเลยบังอาจจัดให้มีการเล่นเครื่องเล่นไฟฟ้าจักรกล (วี.ดี.โอ.เกม) อันเป็นการพนันตามที่ระบุไว้ในบัญชี ข.ลำดับที่ 28 ท้ายพระราชบัญญัติการพนัน พ.ศ. 2478 โดยจำเลยเก็บเงินจากผู้เข้าเล่นในอัตราชั่วโมงละ 10 บาท อันเป็นทางนำมาซึ่งผลประโยชน์แก่จำเลยผู้จัด โดยมิได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานเห็นว่า ฟ้องของโจทก์ได้บรรยายถึงการกระทำทั้งหลายที่อ้างว่าจำเลยได้กระทำผิด อีกทั้งบุคคลและสิ่งของที่เกี่ยวข้องพอสมควรที่จะให้จำเลยเข้าใจข้อหาได้ดีแล้ว ฟ้องของโจทก์จึงสมบูรณ์ชอบด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 158(5) แล้วจำเลยฎีกาข้อสองว่า ข้อเท็จจริงตามฟ้องของโจทก์ ประกอบกับรายงานประจำวันเกี่ยวกับคดีฟังได้ยุติว่า เมื่อวันที่ 7 มกราคม2532 เวลากลางวัน จำเลยจัดให้มีการเล่น วี.ดี.โอ.เกม โดยจำเลยเรียกเก็บเงินจากผู้เข้าเล่นในอัตราชั่วโมงละ 10 บาท ไม่ปรากฏว่ามีผู้หนึ่งผู้ใดมีทางได้และทางเสียอันเป็นองค์ประกอบสำคัญของการพนันขันต่อ แต่กลับปรากฏว่าจำเลยมีทางได้ทางเดียวโดยเก็บค่าเล่นจากผู้เข้าเล่นในอัตราชั่วโมงละ 10 บาท กรณีจึงไม่ใช่เป็นการพนันขันต่อ การกระทำของจำเลยไม่เป็นความผิดตามพระราชบัญญัติการพนัน พ.ศ. 2478 มาตรา 4, 10, 12 เห็นว่า คดีนี้โจทก์ฟ้องจำเลยว่า จำเลยบังอาจเป็นผู้จัดให้มีการเล่นเครื่องเล่นไฟฟ้าจักรกล(วี.ดี.โอ.เกม) อันเป็นการพนันตามที่ระบุไว้ในบัญชี ข. ลำดับที่ 28ท้ายพระราชบัญญัติการพนัน พ.ศ. 2478 โดยจำเลยเก็บเงินจากผู้เข้าเล่นในอัตราชั่วโมงละ 10 บาท เพื่อนำมาซึ่งผลประโยชน์แก่จำเลย โดยมิได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงาน จำเลยให้การรับสารภาพกรณีจึงฟังได้ว่า จำเลยเป็นผู้จัดให้มีการเล่นเครื่องเล่นไฟฟ้าจักรกล (วี.ดี.โอ.เกม) อันเป็นการพนันตามที่ระบุไว้ในบัญชี ข.ลำดับที่ 28 เพื่อนำมาซึ่งผลประโยชน์แก่จำเลย เมื่อจำเลยไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงาน จำเลยจึงมีความผิดตามที่โจทก์ฟ้องโดยไม่จำต้องให้ปรากฏจากฟ้องว่าผู้เล่นจะได้เล่นพนันเอาทรัพย์สินกันหรือไม่ เพราะแม้ผู้เล่นจะไม่ได้เล่นพนันเอาทรัพย์สินกันการกระทำของจำเลยก็เป็นความผิดอยู่แล้ว ส่วนที่จำเลยฎีกาต่อไปว่าข้อเท็จจริงปรากฏว่าโดยสภาพแล้วเครื่องเล่น วี.ดี.โอ.เกมเป็นเพียงเครื่องเล่นทางวิทยาศาสตร์ที่จัดให้เด็กเล่นเพื่อความเพลิดเพลิน และฝึกไหวพริบเด็ก ไม่ปรากฏว่าตามปกติได้ใช้เป็นเครื่องเล่นการพนันที่ใช้ไฟฟ้าจักรกลแล้วนับแต้มหรือเครื่องหมายต่าง ๆ ที่ปรากฏขึ้นเป็นการแพ้ชนะ เครื่องเล่น วี.ดี.โอ.เกมของกลางจึงไม่ใช่เครื่องเล่นไฟฟ้าจักรกลตามบัญชี ข. ลำดับที่ 28ท้ายพระราชบัญญัติการพนัน พ.ศ. 2478 ศาลฎีกาเห็นว่า เมื่อจำเลยให้การรับสารภาพตามฟ้อง จึงต้องฟังว่าของกลางดังกล่าวเป็นเครื่องเล่นไฟฟ้าจักรกลตามบัญชี ข. ลำดับที่ 28 จึงเป็นการฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง คดีนี้ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามศาลชั้นต้นให้ลงโทษปรับจำเลย 700 บาท จึงต้องห้ามมิให้ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218 ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัย ที่ศาลอุทธรณ์พิพากษามานั้นชอบแล้ว ศาลฎีกาเห็นพ้องด้วยฎีกาของจำเลยฟังไม่ขึ้นพิพากษายืน.(ศักดา โมกขมรรคกุล-ปิ่นทิพย์ สุจริตกุล-ปรีชา ธนานันท์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติการพนัน พ.ศ. 2478มาตรา 4, 10, 12 พระราชบัญญัติการพนัน (ฉบับที่ 7) พ.ศ. 2504มาตรา 3 กับขอให้สั่งริบของกลางทั้งหมดจำเลยให้การรับสารภาพศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติการพนันพ.ศ. 2478 มาตรา 4, 10, 12 พระราชบัญญัติการพนัน (ฉบับที่ 7)พ.ศ. 2504 มาตรา 3 ฐานเป็นผู้จัดให้มีการเล่น ปรับ 1,400 บาทจำเลยให้การรับสารภาพลดโทษให้กึ่งหนึ่งตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 78 คงปรับ 700 บาท ของกลางริบจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า จำเลยฎีกาข้อแรกว่า ฟ้องของโจทก์มิได้บรรยายว่าจำเลยจัดให้มีการเล่นการพนันกันอย่างไร มีใครเล่นกับใครมีทางได้ทางเสียอย่างไร อันเป็นองค์ประกอบที่สำคัญของการกระทำอันเป็นความผิดตามพระราชบัญญัติการพนัน พ.ศ. 2478 ฟ้องของโจทก์จึงเป็นฟ้องที่ขาดองค์ประกอบความผิดตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 158(5) พิเคราะห์แล้วโจทก์บรรยายฟ้องว่า จำเลยบังอาจจัดให้มีการเล่นเครื่องเล่นไฟฟ้าจักรกล (วี.ดี.โอ.เกม) อันเป็นการพนันตามที่ระบุไว้ในบัญชี ข.ลำดับที่ 28 ท้ายพระราชบัญญัติการพนัน พ.ศ. 2478 โดยจำเลยเก็บเงินจากผู้เข้าเล่นในอัตราชั่วโมงละ 10 บาท อันเป็นทางนำมาซึ่งผลประโยชน์แก่จำเลยผู้จัด โดยมิได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานเห็นว่า ฟ้องของโจทก์ได้บรรยายถึงการกระทำทั้งหลายที่อ้างว่าจำเลยได้กระทำผิด อีกทั้งบุคคลและสิ่งของที่เกี่ยวข้องพอสมควรที่จะให้จำเลยเข้าใจข้อหาได้ดีแล้ว ฟ้องของโจทก์จึงสมบูรณ์ชอบด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 158(5) แล้วจำเลยฎีกาข้อสองว่า ข้อเท็จจริงตามฟ้องของโจทก์ ประกอบกับรายงานประจำวันเกี่ยวกับคดีฟังได้ยุติว่า เมื่อวันที่ 7 มกราคม2532 เวลากลางวัน จำเลยจัดให้มีการเล่น วี.ดี.โอ.เกม โดยจำเลยเรียกเก็บเงินจากผู้เข้าเล่นในอัตราชั่วโมงละ 10 บาท ไม่ปรากฏว่ามีผู้หนึ่งผู้ใดมีทางได้และทางเสียอันเป็นองค์ประกอบสำคัญของการพนันขันต่อ แต่กลับปรากฏว่าจำเลยมีทางได้ทางเดียวโดยเก็บค่าเล่นจากผู้เข้าเล่นในอัตราชั่วโมงละ 10 บาท กรณีจึงไม่ใช่เป็นการพนันขันต่อ การกระทำของจำเลยไม่เป็นความผิดตามพระราชบัญญัติการพนัน พ.ศ. 2478 มาตรา 4, 10, 12 เห็นว่า คดีนี้โจทก์ฟ้องจำเลยว่า จำเลยบังอาจเป็นผู้จัดให้มีการเล่นเครื่องเล่นไฟฟ้าจักรกล(วี.ดี.โอ.เกม) อันเป็นการพนันตามที่ระบุไว้ในบัญชี ข. ลำดับที่ 28ท้ายพระราชบัญญัติการพนัน พ.ศ. 2478 โดยจำเลยเก็บเงินจากผู้เข้าเล่นในอัตราชั่วโมงละ 10 บาท เพื่อนำมาซึ่งผลประโยชน์แก่จำเลย โดยมิได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงาน จำเลยให้การรับสารภาพกรณีจึงฟังได้ว่า จำเลยเป็นผู้จัดให้มีการเล่นเครื่องเล่นไฟฟ้าจักรกล (วี.ดี.โอ.เกม) อันเป็นการพนันตามที่ระบุไว้ในบัญชี ข.ลำดับที่ 28 เพื่อนำมาซึ่งผลประโยชน์แก่จำเลย เมื่อจำเลยไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงาน จำเลยจึงมีความผิดตามที่โจทก์ฟ้องโดยไม่จำต้องให้ปรากฏจากฟ้องว่าผู้เล่นจะได้เล่นพนันเอาทรัพย์สินกันหรือไม่ เพราะแม้ผู้เล่นจะไม่ได้เล่นพนันเอาทรัพย์สินกันการกระทำของจำเลยก็เป็นความผิดอยู่แล้ว ส่วนที่จำเลยฎีกาต่อไปว่าข้อเท็จจริงปรากฏว่าโดยสภาพแล้วเครื่องเล่น วี.ดี.โอ.เกมเป็นเพียงเครื่องเล่นทางวิทยาศาสตร์ที่จัดให้เด็กเล่นเพื่อความเพลิดเพลิน และฝึกไหวพริบเด็ก ไม่ปรากฏว่าตามปกติได้ใช้เป็นเครื่องเล่นการพนันที่ใช้ไฟฟ้าจักรกลแล้วนับแต้มหรือเครื่องหมายต่าง ๆ ที่ปรากฏขึ้นเป็นการแพ้ชนะ เครื่องเล่น วี.ดี.โอ.เกมของกลางจึงไม่ใช่เครื่องเล่นไฟฟ้าจักรกลตามบัญชี ข. ลำดับที่ 28ท้ายพระราชบัญญัติการพนัน พ.ศ. 2478 ศาลฎีกาเห็นว่า เมื่อจำเลยให้การรับสารภาพตามฟ้อง จึงต้องฟังว่าของกลางดังกล่าวเป็นเครื่องเล่นไฟฟ้าจักรกลตามบัญชี ข. ลำดับที่ 28 จึงเป็นการฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง คดีนี้ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามศาลชั้นต้นให้ลงโทษปรับจำเลย 700 บาท จึงต้องห้ามมิให้ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218 ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัย ที่ศาลอุทธรณ์พิพากษามานั้นชอบแล้ว ศาลฎีกาเห็นพ้องด้วยฎีกาของจำเลยฟังไม่ขึ้นพิพากษายืน. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 139/2533พนักงานอัยการ จังหวัด นครปฐมโจทก์นาย จัก รี จง กุ ลจำเลย ป.วิ.อ. ม. 158 (5), ม. 218 พ.ร.บ.การพนัน พ.ศ.2478 ม. 4, ม. 10, ม. 12ฟ้องว่า จำเลยบังอาจจัดให้มีการเล่นเครื่องเล่นไฟฟ้าจักรกล(วี.ดี.โอ.เกม) อันเป็นการพนันตามที่ระบุไว้ในบัญชี ข. ลำดับที่28 ท้ายพระราชบัญญัติการพนัน พ.ศ. 2478 โดยจำเลยเก็บเงินจากผู้เข้าเล่นในอัตราชั่วโมงละ 10 บาท อันเป็นทางนำมาซึ่งผลประโยชน์แก่จำเลยผู้จัด โดยมิได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงาน ดังนี้ฟ้องของโจทก์ได้บรรยายถึงการกระทำทั้งหลายที่อ้างว่าจำเลยได้กระทำผิด อีกทั้งบุคคลและสิ่งของที่เกี่ยวข้องพอสมควรที่จะให้จำเลยเข้าใจข้อหาได้ดีแล้ว ฟ้องโจทก์จึงสมบูรณ์ชอบด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 158(5) แล้ว เมื่อจำเลยเป็นผู้จัดให้มีการเล่นเครื่องเล่นไฟฟ้าจักรกล(วี.ดี.โอ.เกม) อันเป็นการพนันตามที่ระบุไว้ในบัญชี ข. ลำดับที่ 28เพื่อนำมาซึ่งผลประโยชน์แก่จำเลยโดยไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานจำเลยย่อมมีความผิดตามที่โจทก์ฟ้อง โดยไม่จำต้องบรรยายฟ้องให้ปรากฏว่า ผู้เล่นจะได้เล่นพนันเอาทรัพย์สินกันหรือไม่ เพราะแม้ผู้เล่นจะไม่ได้เล่นพนันเอาทรัพย์สินกัน การกระทำของจำเลยก็เป็นความผิด โจทก์บรรยายฟ้องว่าของกลางเป็นเครื่องเล่นไฟฟ้าจักรกลตามบัญชี ข. ลำดับที่ 28 จำเลยให้การรับสารภาพ จึงต้องฟังว่าของกลางเป็นเครื่องเล่นไฟฟ้าจักรกลตามบัญชี ข. ลำดับที่ 28เมื่อศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามศาลชั้นต้นให้ลงโทษปรับจำเลยการที่จำเลยฎีกาว่าของกลางไม่ใช่เครื่องเล่นไฟฟ้าจักรกลตามบัญชี ข. ลำดับที่ 28 จึงเป็นการฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงต้องห้ามมิให้ฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218.โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติการพนัน พ.ศ. 2478มาตรา 4, 10, 12 พระราชบัญญัติการพนัน (ฉบับที่ 7) พ.ศ. 2504มาตรา 3 กับขอให้สั่งริบของกลางทั้งหมดจำเลยให้การรับสารภาพศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติการพนันพ.ศ. 2478 มาตรา 4, 10, 12 พระราชบัญญัติการพนัน (ฉบับที่ 7)พ.ศ. 2504 มาตรา 3 ฐานเป็นผู้จัดให้มีการเล่น ปรับ 1,400 บาทจำเลยให้การรับสารภาพลดโทษให้กึ่งหนึ่งตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 78 คงปรับ 700 บาท ของกลางริบจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า จำเลยฎีกาข้อแรกว่า ฟ้องของโจทก์มิได้บรรยายว่าจำเลยจัดให้มีการเล่นการพนันกันอย่างไร มีใครเล่นกับใครมีทางได้ทางเสียอย่างไร อันเป็นองค์ประกอบที่สำคัญของการกระทำอันเป็นความผิดตามพระราชบัญญัติการพนัน พ.ศ. 2478 ฟ้องของโจทก์จึงเป็นฟ้องที่ขาดองค์ประกอบความผิดตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 158(5) พิเคราะห์แล้วโจทก์บรรยายฟ้องว่า จำเลยบังอาจจัดให้มีการเล่นเครื่องเล่นไฟฟ้าจักรกล (วี.ดี.โอ.เกม) อันเป็นการพนันตามที่ระบุไว้ในบัญชี ข.ลำดับที่ 28 ท้ายพระราชบัญญัติการพนัน พ.ศ. 2478 โดยจำเลยเก็บเงินจากผู้เข้าเล่นในอัตราชั่วโมงละ 10 บาท อันเป็นทางนำมาซึ่งผลประโยชน์แก่จำเลยผู้จัด โดยมิได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานเห็นว่า ฟ้องของโจทก์ได้บรรยายถึงการกระทำทั้งหลายที่อ้างว่าจำเลยได้กระทำผิด อีกทั้งบุคคลและสิ่งของที่เกี่ยวข้องพอสมควรที่จะให้จำเลยเข้าใจข้อหาได้ดีแล้ว ฟ้องของโจทก์จึงสมบูรณ์ชอบด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 158(5) แล้วจำเลยฎีกาข้อสองว่า ข้อเท็จจริงตามฟ้องของโจทก์ ประกอบกับรายงานประจำวันเกี่ยวกับคดีฟังได้ยุติว่า เมื่อวันที่ 7 มกราคม2532 เวลากลางวัน จำเลยจัดให้มีการเล่น วี.ดี.โอ.เกม โดยจำเลยเรียกเก็บเงินจากผู้เข้าเล่นในอัตราชั่วโมงละ 10 บาท ไม่ปรากฏว่ามีผู้หนึ่งผู้ใดมีทางได้และทางเสียอันเป็นองค์ประกอบสำคัญของการพนันขันต่อ แต่กลับปรากฏว่าจำเลยมีทางได้ทางเดียวโดยเก็บค่าเล่นจากผู้เข้าเล่นในอัตราชั่วโมงละ 10 บาท กรณีจึงไม่ใช่เป็นการพนันขันต่อ การกระทำของจำเลยไม่เป็นความผิดตามพระราชบัญญัติการพนัน พ.ศ. 2478 มาตรา 4, 10, 12 เห็นว่า คดีนี้โจทก์ฟ้องจำเลยว่า จำเลยบังอาจเป็นผู้จัดให้มีการเล่นเครื่องเล่นไฟฟ้าจักรกล(วี.ดี.โอ.เกม) อันเป็นการพนันตามที่ระบุไว้ในบัญชี ข. ลำดับที่ 28ท้ายพระราชบัญญัติการพนัน พ.ศ. 2478 โดยจำเลยเก็บเงินจากผู้เข้าเล่นในอัตราชั่วโมงละ 10 บาท เพื่อนำมาซึ่งผลประโยชน์แก่จำเลย โดยมิได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงาน จำเลยให้การรับสารภาพกรณีจึงฟังได้ว่า จำเลยเป็นผู้จัดให้มีการเล่นเครื่องเล่นไฟฟ้าจักรกล (วี.ดี.โอ.เกม) อันเป็นการพนันตามที่ระบุไว้ในบัญชี ข.ลำดับที่ 28 เพื่อนำมาซึ่งผลประโยชน์แก่จำเลย เมื่อจำเลยไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงาน จำเลยจึงมีความผิดตามที่โจทก์ฟ้องโดยไม่จำต้องให้ปรากฏจากฟ้องว่าผู้เล่นจะได้เล่นพนันเอาทรัพย์สินกันหรือไม่ เพราะแม้ผู้เล่นจะไม่ได้เล่นพนันเอาทรัพย์สินกันการกระทำของจำเลยก็เป็นความผิดอยู่แล้ว ส่วนที่จำเลยฎีกาต่อไปว่าข้อเท็จจริงปรากฏว่าโดยสภาพแล้วเครื่องเล่น วี.ดี.โอ.เกมเป็นเพียงเครื่องเล่นทางวิทยาศาสตร์ที่จัดให้เด็กเล่นเพื่อความเพลิดเพลิน และฝึกไหวพริบเด็ก ไม่ปรากฏว่าตามปกติได้ใช้เป็นเครื่องเล่นการพนันที่ใช้ไฟฟ้าจักรกลแล้วนับแต้มหรือเครื่องหมายต่าง ๆ ที่ปรากฏขึ้นเป็นการแพ้ชนะ เครื่องเล่น วี.ดี.โอ.เกมของกลางจึงไม่ใช่เครื่องเล่นไฟฟ้าจักรกลตามบัญชี ข. ลำดับที่ 28ท้ายพระราชบัญญัติการพนัน พ.ศ. 2478 ศาลฎีกาเห็นว่า เมื่อจำเลยให้การรับสารภาพตามฟ้อง จึงต้องฟังว่าของกลางดังกล่าวเป็นเครื่องเล่นไฟฟ้าจักรกลตามบัญชี ข. ลำดับที่ 28 จึงเป็นการฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง คดีนี้ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามศาลชั้นต้นให้ลงโทษปรับจำเลย 700 บาท จึงต้องห้ามมิให้ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218 ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัย ที่ศาลอุทธรณ์พิพากษามานั้นชอบแล้ว ศาลฎีกาเห็นพ้องด้วยฎีกาของจำเลยฟังไม่ขึ้นพิพากษายืน.(ศักดา โมกขมรรคกุล-ปิ่นทิพย์ สุจริตกุล-ปรีชา ธนานันท์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ