กฎกระทรวงกฎกระทรวงฉบับที่ ๒ (พ.ศ. ๒๕๐๔)ออกตามความในพระราชบัญญัติมาตรฐานสินค้าขาออกพ.ศ. ๒๕๐๓ว่าด้วยผู้ประกอบธุรกิจตรวจสอบมาตรฐานสินค้า[๑] อาศัยอำนาจตามความในมาตรา๖ และมาตรา ๒๑ แห่งพระราชบัญญัติมาตรฐานสินค้าขาออก พ.ศ. ๒๕๐๓รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเศรษฐการออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้ข้อ๑[๒]ผู้ขอรับอนุญาตเป็นผู้ประกอบธุรกิจตรวจสอบมาตรฐานสินค้าได้แก่สภาหอการค้าแห่งประเทศไทย หรือบุคคลซึ่งมีคุณสมบัติและต้องด้วยหลักเกณฑ์ดังต่อไปนี้(๑)เป็นสมาชิกของหอการค้าแห่งประเทศไทยบุคคลซึ่งมิได้เป็นสมาชิกของสภาหอการค้าแห่งประเทศไทยจะขอรับอนุญาตได้เฉพาะผู้ซึ่งสภาหอการค้าแห่งประเทศไทย ไม่ยอมรับเป็นสมาชิกหรือคัดชื่อออกจากการเป็นสมาชิกโดยไม่มีเหตุผลอันสมควรซึ่งผู้นั้นได้ทำหนังสือร้องเรียนต่อรัฐมนตรีและรัฐมนตรีสั่งอนุญาตให้เป็นผู้ขอรับอนุญาตได้(๒)มีเงินทุนที่ชำระแล้วตามที่จดทะเบียนเป็นห้างหุ้นส่วนหรือบริษัทไม่ต่ำกว่าหนึ่งล้านบาทหรือในกรณีที่เป็นห้างหุ้นส่วนหรือบริษัทที่ต้องจดทะเบียนพาณิชย์มีเงินซึ่งนำมาใช้ในการประกอบพาณิชยกิจเป็นประจำไม่ต่ำกว่าหนึ่งล้านบาท(๓)มีสำนักงานที่แน่นอนและเหมาะสมสำหรับใช้เป็นสำนักงานประกอบธุรกิจตรวจสอบมาตรฐานสินค้า(๔)มีห้องปฏิบัติการทางวิทยาศาสตร์เป็นสัดส่วนตามประเภทหรือชนิดของสินค้าซึ่งต้องตรวจสอบทางวิทยาศาสตร์และมีมาตรการที่สามารถป้องกันอันตรายจากสารเคมีที่อาจเกิดแก่บุคคลหรือทรัพย์สินได้(๕)มีเครื่องมือและอุปกรณ์ที่จำเป็นแก่การประกอบธุรกิจตรวจสอบมาตรฐานสินค้าของสินค้ามาตรฐานที่ขอรับอนุญาตเป็นผู้ประกอบธุรกิจตรวจสอบ(๖)มีผู้ตรวจสอบมาตรฐานสินค้าทางวิชาการที่ต้องอาศัยหลักวิชา เครื่องมือและอุปกรณ์ทางวิทยาศาสตร์ ประเภทรับเงินเดือนประจำและอยู่ประจำรับผิดชอบการวิเคราะห์ตัวอย่างสินค้ามาตรฐานตลอดเวลาที่มีการปฏิบัติงานไม่น้อยกว่า๑ คน(๗)มีผู้ตรวจสอบมาตรฐานสินค้านอกจาก (๖) ประเภทรับเงินเดือนประจำสำหรับตรวจสอบมาตรฐานสินค้าแต่ละชนิดที่ขอรับอนุญาตเป็นผู้ประกอบการธุรกิจตรวจสอบมีจำนวนรวมเมื่อเฉลี่ยแล้วไม่น้อยกว่าชนิดละ๖ คน(๘)นอกจากบุคคลดังกล่าวตาม (๖) และ (๗) แล้วจะต้องมีพนักงานประเภทรับเงินเดือนประจำทำงานอยู่ที่สำนักงานในเวลาทำงานปกติเป็นประจำไม่น้อยกว่า๓ คน(๙)ไม่เคยเป็นผู้ถูกสั่งพักใช้ใบอนุญาตให้เป็นผู้ประกอบธุรกิจตรวจสอบมาตรฐานสินค้ามาแล้วรวมกันตั้งแต่สามครั้งขึ้นไป(๑๐)ไม่เคยเป็นผู้ถูกสั่งเพิกถอนใบอนุญาตให้เป็นผู้ประกอบธุรกิจตรวจสอบมาตรฐานสินค้าข้อ ๒ให้ผู้ขอรับอนุญาตเป็นผู้ประกอบธุรกิจตรวจสอบมาตรฐานสินค้าแนบเอกสารประกอบคำร้องขอดังต่อไปนี้(๑)หลักฐานการจดทะเบียนพาณิชย์ หรือการจดทะเบียนเป็นบริษัทหรือห้างหุ้นส่วนนิติบุคคลรายชื่อกรรมการผู้มีอำนาจลงชื่อแทนบริษัทหรือชื่อหุ้นส่วนผู้จัดการที่ตั้งสำนักงานแห่งใหญ่และสำนักงานสาขา(๒)หนังสือบริคณห์สนธิและข้อบังคับของบริษัท(๓)สำเนางบดุลและบัญชีกำไรขาดทุนของรอบระยะเวลาบัญชีครั้งหลังสุด(๔)บัญชีรายชื่อผู้ตรวจสอบมาตรฐานสินค้าประเภทรับเงินเดือนประจำ และประเภทจ้างเป็นครั้งคราว(๕)หลักฐานการครอบครองสำนักงาน(๖)หลักฐานการมีเงินทุนตามข้อ ๑ (๒)ในกรณีที่ผู้ขอรับอนุญาตมีสำนักงานแห่งใหญ่ตั้งอยู่ในต่างประเทศและมาเปิดสำนักงานสาขาในประเทศไทยต้องแสดงหลักฐานการนำเงินตราต่างประเทศเข้ามาในประเทศไทยเพื่อประกอบธุรกิจตรวจสอบมาตรฐานสินค้าไม่ต่ำกว่าจำนวนเงินทุนที่กำหนดตามข้อ๑ (๒)ความใน(๑) (๒) และ (๕) มิให้ใช้บังคับในกรณีที่สภาการค้าเป็นผู้ขอรับอนุญาตข้อ ๓การขอรับอนุญาตและการขอต่ออายุใบอนุญาตให้ยื่นคำร้องขอต่อสำนักงานมาตรฐานสินค้า ตามแบบที่สำนักงานมาตรฐานสินค้ากำหนดข้อ ๔ให้ผู้ประกอบการธุรกิจตรวจสอบมาตรฐานสินค้าปฏิบัติตามเงื่อนไข ดังต่อไปนี้(๑) มีเครื่องหมายตรวจสอบ โดยจะมีตัวอักษร ตัวเลขภาพหรือเครื่องหมายใด ๆ อย่างใดอย่างหนึ่งหรือหลายอย่างก็ได้(๒)ส่งมอบตัวอย่างเครื่องหมายตรวจสอบตาม (๑) ให้แก่สำนักงานมาตรฐานสินค้าอย่างละสามชุดการยกเลิกแก้ไข เปลี่ยนแปลง หรือเพิ่มเติมเครื่องหมายตรวจสอบที่ส่งมอบตัวอย่างตามวรรคก่อนต้องได้รับความเห็นชอบเป็นหนังสือจากสำนักงานมาตรฐานสินค้า(๓)ประทับ ปิด หรือผูกติด เครื่องหมายตรวจสอบตาม (๑) หรือ (๒)ที่สินค้ามาตรฐานหรือวัตถุที่ใช้ในการบรรจุ หุ้มห่อหรือผูกมัดตามที่สำนักงานมาตรฐานสินค้ากำหนดเพื่อแสดงว่าสินค้ามาตรฐานนั้นตนได้ตรวจสอบแล้ว(๔)การจ้างหรือเลิกจ้างผู้ตรวจสอบมาตรฐานสินค้าภายหลังที่ได้แจ้งไว้ตามข้อ ๒ (๔)ให้ผู้ประกอบธุรกิจตรวจสอบมาตรฐานสินค้าแจ้งรายชื่อผู้ตรวจสอบมาตรฐานสินค้าซึ่งจ้างหรือเลิกจ้างต่อสำนักงานมาตรฐานสินค้าภายในกำหนดสิบห้าวันนับแต่วันจ้างหรือเลิกจ้าง(๕)มีสมุดทะเบียนรับคำขอให้ตรวจสอบมาตรฐานสินค้าและสมุดทะเบียนการตรวจสอบมาตรฐานสินค้าตามแบบที่สำนักงานมาตรฐานสินค้ากำหนดและนำไปประทับตราของสำนักงานมาตรฐานสินค้า(๖)กรอกรายการต่าง ๆ ตามที่กำหนดไว้ในสมุดทะเบียนตาม (๕)ทุกคราวที่ได้รับคำขอให้ตรวจสอบมาตรฐานสินค้าและทำการตรวจสอบมาตรฐานสินค้าข้อ ๕ในกรณีที่ต้องชักตัวอย่างสินค้าเพื่อทำการตรวจสอบมาตรฐานให้ผู้ประกอบธุรกิจตรวจสอบมาตรฐานสินค้าแบ่งตัวอย่างสินค้านั้นเป็นสามส่วนแต่ละส่วนต้องมีปริมาณพอเพียงแต่การตรวจสอบมาตรฐาน และแยกบรรจุ หุ้มห่อหรือผูกมัดในลักษณะที่จะไม่ทำให้คุณภาพเปลี่ยนแปลง และสามารถป้องกันการถ่ายเทสับเปลี่ยนตัวอย่างสินค้านั้นได้ ทั้งต้องมีตราหรือแผ่นป้ายแสดงวัน เดือน ปีที่ชักตัวอย่าง และให้ผู้ตรวจสอบมาตรฐานสินค้ากับเจ้าของสินค้าหรือผู้แทนซึ่งอยู่ในขณะที่มีการชักตัวอย่างลงลายมือชื่อกำกับไว้ด้วยข้อ ๖ให้ผู้ประกอบธุรกิจตรวจสอบมาตรฐานสินค้าส่งมอบตัวอย่างสินค้าตามข้อ ๕ให้แก่สำนักงานมาตรฐานสินค้าหรือสำนักงานสาขา แล้วแต่กรณีสองส่วนภายในกำหนดเจ็ดวันนับแต่วันที่ชักตัวอย่างและรักษาไว้เองหนึ่งส่วนมีกำหนดไม่น้อยกว่าหนึ่งร้อยแปดสิบวันนับแต่วันที่ชักตัวอย่างเว้นแต่สำนักงานมาตรฐานสินค้าจะกำหนดเป็นอย่างอื่นแต่ในกรณีที่มีการพิจารณาวินิจฉัยข้อโต้แย้งหรือปัญหาข้อพิพาทเกี่ยวกับมาตรฐานสินค้าให้รักษาตัวอย่างสินค้านั้นไว้จนกว่าการพิจารณาวินิจฉัยจะสิ้นสุดข้อ๗[๓]ให้ผู้ประกอบธุรกิจตรวจสอบมาตรฐานสินค้าส่งสำเนาใบรับรองผลการตรวจสอบมาตรฐานสินค้าการตรวจสอบปริมาณหรือน้ำหนัก และการตรวจสอบอื่น ๆที่ออกให้แก่ผู้ที่เกี่ยวข้องให้แก่สำนักงานมาตรฐานสินค้าภายในกำหนดสิบห้าวันนับแต่วันที่ออกใบรับรองในกรณีที่ผู้ประกอบธุรกิจตรวจสอบมาตรฐานสินค้าได้รับแจ้งข้อโต้แย้งหรือปัญหาพิพาทใดๆ เกี่ยวกับสินค้ามาตรฐานจากผู้ที่เกี่ยวข้องให้ผู้ประกอบการธุรกิจตรวจสอบมาตรฐานสินค้านั้นแจ้งรายละเอียดข้อโต้แย้งหรือปัญหาข้อพิพาทนั้นเป็นหนังสือต่อสำนักงานมาตรฐานสินค้าหรือสำนักงานสาขาแล้วแต่กรณี ภายในกำหนดสิบห้าวัน นับแต่วันที่ได้รับแจ้งจากผู้ที่เกี่ยวข้องให้ไว้ ณ วันที่ ๒๔กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๐๔เกษม ศรีพยัคฆ์รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเศรษฐการหมายเหตุ :-เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้คือ เพื่อกำหนดคุณสมบัติของผู้ขออนุญาตเป็นผู้ประกอบธุรกิจตรวจสอบมาตรฐานสินค้ากำหนดหลักเกณฑ์และวิธีการในการขออนุญาตและกำหนดเงื่อนไขในการปฏิบัติการประกอบธุรกิจตรวจสอบมาตรฐานสินค้า ทั้งนี้ เพื่อประโยชน์แห่งการดำเนินการจัดและควบคุมมาตรฐานสินค้าขาออกตามอำนาจที่บัญญัติไว้ในมาตรา๖ และมาตรา ๒๑ แห่งพระราชบัญญัติมาตรฐานสินค้าขาออก พ.ศ. ๒๕๐๓กฎกระทรวง ฉบับที่๖ (พ.ศ. ๒๕๑๐) ออกตามความในพระราชบัญญัติมาตรฐานสินค้าขาออก พ.ศ. ๒๕๐๓ว่าด้วยผู้ประกอบธุรกิจตรวจสอบมาตรฐานสินค้า[๔]หมายเหตุ :-เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือเพื่อแก้ไขคุณสมบัติของผู้ประกอบธุรกิจตรวจสอบมาตรฐานสินค้าให้สอดคล้องกับกฎหมายว่าด้วยหอการค้ากฎกระทรวง ฉบับที่ ๙(พ.ศ. ๒๕๑๙) ออกตามความในพระราชบัญญัติมาตรฐานสินค้าขาออก พ.ศ. ๒๕๐๓[๕]ข้อ๓ ให้ผู้ได้รับอนุญาตเป็นผู้ประกอบธุรกิจตรวจสอบมาตรฐานสินค้าก่อนวันที่กฎกระทรวงนี้ใช้บังคับได้รับการยกเว้นไม่ต้องปฏิบัติตามข้อ๑ (๒) แห่งกฎกระทรวง ฉบับที่ ๒ (พ.ศ. ๒๕๐๔)ออกตามความในพระราชบัญญัติมาตรฐานสินค้าขาออก พ.ศ. ๒๕๐๓ว่าด้วยผู้ประกอบธุรกิจตรวจสอบมาตรฐานสินค้า ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยกฎกระทรวงนี้แต่ยังคงต้องมีเงินทุนตามที่จดทะเบียนเป็นบริษัทหรือห้างหุ้นส่วนนิติบุคคลหรือจดทะเบียนพาณิชย์ไม่ต่ำกว่าสองแสนบาทข้อ๔ให้ผู้ได้รับอนุญาตเป็นผู้ประกอบธุรกิจตรวจสอบมาตรฐานสินค้าก่อนวันที่กฎกระทรวงนี้ใช้บังคับปฏิบัติตามข้อ๑ (๓) (๔) (๖) (๗) และ (๘) แห่งกฎกระทรวง ฉบับที่ ๒ (พ.ศ. ๒๕๐๔)ออกตามความในพระราชบัญญัติมาตรฐานสินค้าขาออก พ.ศ. ๒๕๐๓ว่าด้วยผู้ประกอบธุรกิจตรวจสอบมาตรฐานสินค้า ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยกฎกระทรวงนี้ให้เสร็จสิ้นภายในหนึ่งร้อยแปดสิบวันนับแต่วันที่กฎกระทรวงนี้ใช้บังคับหมายเหตุ :-เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ เนื่องจากกฎกระทรวง ฉบับที่ ๒ (พ.ศ.๒๕๐๔) ออกตามความในพระราชบัญญัติมาตรฐานสินค้าขาออก พ.ศ. ๒๕๐๓ว่าด้วยผู้ประกอบธุรกิจตรวจสอบมาตรฐานสินค้ามีข้อกำหนดเกี่ยวกับคุณสมบัติของผู้ขอรับอนุญาตเป็นผู้ประกอบธุรกิจตรวจสอบมาตรฐานสินค้าและเงื่อนไขที่ผู้ประกอบธุรกิจตรวจสอบมาตรฐานสินค้าจะต้องปฏิบัติเพื่อประโยชน์แก่การควบคุมมาตรฐานสินค้ายังไม่เหมาะสม สมควรแก้ไขเพิ่มเติมให้เหมาะสมยิ่งขึ้น จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้อุษมล/ผู้จัดทำ๒๐ มิถุนายน ๒๕๕๔[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๗๘/ตอนที่ ๒๑/หน้า ๓๓๔/๗ มีนาคม ๒๕๐๔[๒] ข้อ ๑แก้ไขเพิ่มเติมโดยกฎกระทรวง ฉบับที่ ๙ (พ.ศ. ๒๕๑๙) ออกตามความในพระราชบัญญัติมาตรฐานสินค้าขาออกพ.ศ. ๒๕๐๓[๓] ข้อ ๗แก้ไขเพิ่มเติมโดยกฎกระทรวง ฉบับที่ ๙ (พ.ศ. ๒๕๑๙) ออกตามความในพระราชบัญญัติมาตรฐานสินค้าขาออกพ.ศ. ๒๕๐๓[๔] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๘๔/ตอนที่ ๑๙/ฉบับพิเศษ หน้า ๕/๒๓ กุมภาพันธ์ ๒๕๑๐[๕] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๙๓/ตอนที่ ๕๗/ฉบับพิเศษ หน้า ๑/๙ เมษายน๒๕๑๙