คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 56629หลักกฎหมาย: ความว่า โจทก์ที่ 1-280 อุทธรณ์ ศาลแรงงานกลางสั่งว่าอุทธรณ์ของโจทก์เป็นอุทธรณ์ในข้อเท็จจริง ต้องห้ามตามพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงานพ.ศ. 2522 มาตรา 54 จึงไม่รับอุทธรณ์โจทก์ที่ 1-280 เห็นว่า อุทธรณ์ของโจทก์เป็นปัญหาข้อกฎหมายว่า คำวินิจฉัยของศาลแรงงานกลางยังคลาดเคลื่อนต่อข้อเท็จจริงที่รับฟังเป็นยุติแล้วและขัดต่อกฎหมาย อีกทั้งเป็นการขัดต่อคำเบิกความพยานโจทก์และพยานจำเลย รวมทั้งพยานเอกสารที่ปรากฏอยู่ในสำนวน มิได้เป็นการคัดค้าน หรือโต้เถียงดุลพินิจในการรับฟังพยานหลักฐานของศาลแต่อย่างใดโปรดมีคำสั่งให้รับอุทธรณ์ของโจทก์ที่ 1-280 ไว้พิจารณาพิพากษาต่อไปหมายเหตุ จำเลยแถลงคัดค้าน (อันดับ 64)โจทก์ที่ 1-280 ต่างยื่นฟ้องขอให้บังคับจำเลยรับโจทก์กลับเข้าทำงานเป็นลูกจ้างของเอกชนผู้เช่ากิจการจากจำเลย ในตำแหน่งและอัตราค่าจ้างไม่ต่ำกว่าเดิม ตลอดจนให้จำเลย จ่ายค่าจ้างแก่โจทก์นับตั้งแต่วันที่บริษัทเอกชนผู้เช่ากิจการของจำเลยเริ่มเปิดดำเนินการจนกว่าจำเลยจะจัดการให้รับโจทก์กลับเข้าทำงานตามเดิม และหากไม่สามารถรับโจทก์กลับเข้าทำงานได้ ให้จำเลยจ่ายค่าเสียหายพร้อมดอกเบี้ยแก่โจทก์ระหว่างพิจารณา ศาลแรงงานกลางมีคำสั่งให้รวมการพิจารณาคดีทั้งสองร้อยแปดสิบสำนวนเข้าด้วยกัน โดยเรียกโจทก์ ตามลำดับสำนวนว่า โจทก์ที่ 1 ถึงโจทก์ที่ 280ศาลแรงงานกลางพิพากษายกฟ้องโจทก์ที่ 1-280 อุทธรณ์ ศาลแรงงานกลางมีคำสั่ง ไม่รับอุทธรณ์ดังกล่าว (อันดับ 59)โจทก์ที่ 1-280 จึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 61)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว ศาลแรงงานกลางฟังข้อเท็จจริงว่า มิได้มีการตกลงระหว่างจำเลยและสภาพแรงงานองค์การผลิต อาหารสำเร็จรูปกำหนดให้จำเลยจัดให้โจทก์ทั้งหมดเข้าทำงาน กับผู้เช่ากิจการของจำเลย โจทก์ทั้งสองร้อยแปดสิบสำนวนอุทธรณ์ว่า พยานโจทก์ทั้งหมดต่างเบิกความสอดคล้องกับ เอกสารหมาย จ.5 ในข้อ 2.4 โดยจำเลยมิได้นำพยานเข้าเบิกความปฏิเสธถึงข้อเหล่านั้น จึงรับฟังได้ว่าจำเลยกับสหภาพแรงงานองค์การผลิตอาหารสำเร็จรูปได้มีข้อตกลงกันจริง แต่ศาลแรงงานกลางกลับหยิบยกคำเบิกความพยานโจทก์ปาก นายอัฒด์ศรีอาจมาประกอบคำเบิกความของพลอากาศเอกสรรเสริญ วานิชย์ แล้วฟังข้อเท็จจริง ว่า มิได้มีข้อตกลงระหว่างจำเลยกับสหภาพแรงงานองค์การผลิตอาหารสำเร็จรูปว่าจะจัด ให้โจทก์ทั้งหมดเข้าทำงานกับผู้เช่ากิจการของจำเลย คำวินิจฉัย ของศาลแรงงานกลางจึงขัดต่อคำเบิกความของพยานโจทก์ และพยานจำเลยรวมทั้งเอกสารที่ปรากฏในสำนวน เห็นว่าอุทธรณ์ ของโจทก์ทั้งสองร้อยแปดสิบสำนวนดังกล่าว เป็นอุทธรณ์ โต้แย้งดุลพินิจการรับฟังข้อเท็จจริงของศาลแรงงานกลาง ซึ่งเชื่อตามคำเบิกความของพลอากาศเอกสรรเสริญ แต่ไม่เชื่อพยานโจทก์ปากอื่น จึงเป็นอุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริง ที่ศาลแรงงานกลางมีคำสั่งไม่รับอุทธรณ์ของโจทก์ทั้งสอง ร้อยแปดสิบสำนวนจึงชอบแล้วให้ยกคำร้อง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 495 - 774/2535นายทรงพล ฉ่ำชื่นโจทก์องค์การผลิตอาหารสำเร็จรูปจำเลยนายสมโชติ กันนิ่ม และนายประภาส อย่างธาราผู้ยื่นคำร้องทนายโจทก์ที่ 1-280ผู้ยื่นคำร้อง พ.ร.บ.จัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ.2522 ม. 54ความว่า โจทก์ที่ 1-280 อุทธรณ์ ศาลแรงงานกลางสั่งว่าอุทธรณ์ของโจทก์เป็นอุทธรณ์ในข้อเท็จจริง ต้องห้ามตามพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงานพ.ศ. 2522 มาตรา 54 จึงไม่รับอุทธรณ์โจทก์ที่ 1-280 เห็นว่า อุทธรณ์ของโจทก์เป็นปัญหาข้อกฎหมายว่า คำวินิจฉัยของศาลแรงงานกลางยังคลาดเคลื่อนต่อข้อเท็จจริงที่รับฟังเป็นยุติแล้วและขัดต่อกฎหมาย อีกทั้งเป็นการขัดต่อคำเบิกความพยานโจทก์และพยานจำเลย รวมทั้งพยานเอกสารที่ปรากฏอยู่ในสำนวน มิได้เป็นการคัดค้าน หรือโต้เถียงดุลพินิจในการรับฟังพยานหลักฐานของศาลแต่อย่างใดโปรดมีคำสั่งให้รับอุทธรณ์ของโจทก์ที่ 1-280 ไว้พิจารณาพิพากษาต่อไปหมายเหตุ จำเลยแถลงคัดค้าน (อันดับ 64)โจทก์ที่ 1-280 ต่างยื่นฟ้องขอให้บังคับจำเลยรับโจทก์กลับเข้าทำงานเป็นลูกจ้างของเอกชนผู้เช่ากิจการจากจำเลย ในตำแหน่งและอัตราค่าจ้างไม่ต่ำกว่าเดิม ตลอดจนให้จำเลย จ่ายค่าจ้างแก่โจทก์นับตั้งแต่วันที่บริษัทเอกชนผู้เช่ากิจการของจำเลยเริ่มเปิดดำเนินการจนกว่าจำเลยจะจัดการให้รับโจทก์กลับเข้าทำงานตามเดิม และหากไม่สามารถรับโจทก์กลับเข้าทำงานได้ ให้จำเลยจ่ายค่าเสียหายพร้อมดอกเบี้ยแก่โจทก์ระหว่างพิจารณา ศาลแรงงานกลางมีคำสั่งให้รวมการพิจารณาคดีทั้งสองร้อยแปดสิบสำนวนเข้าด้วยกัน โดยเรียกโจทก์ ตามลำดับสำนวนว่า โจทก์ที่ 1 ถึงโจทก์ที่ 280ศาลแรงงานกลางพิพากษายกฟ้องโจทก์ที่ 1-280 อุทธรณ์ ศาลแรงงานกลางมีคำสั่ง ไม่รับอุทธรณ์ดังกล่าว (อันดับ 59)โจทก์ที่ 1-280 จึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 61)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว ศาลแรงงานกลางฟังข้อเท็จจริงว่า มิได้มีการตกลงระหว่างจำเลยและสภาพแรงงานองค์การผลิต อาหารสำเร็จรูปกำหนดให้จำเลยจัดให้โจทก์ทั้งหมดเข้าทำงาน กับผู้เช่ากิจการของจำเลย โจทก์ทั้งสองร้อยแปดสิบสำนวนอุทธรณ์ว่า พยานโจทก์ทั้งหมดต่างเบิกความสอดคล้องกับ เอกสารหมาย จ.5 ในข้อ 2.4 โดยจำเลยมิได้นำพยานเข้าเบิกความปฏิเสธถึงข้อเหล่านั้น จึงรับฟังได้ว่าจำเลยกับสหภาพแรงงานองค์การผลิตอาหารสำเร็จรูปได้มีข้อตกลงกันจริง แต่ศาลแรงงานกลางกลับหยิบยกคำเบิกความพยานโจทก์ปาก นายอัฒด์ศรีอาจมาประกอบคำเบิกความของพลอากาศเอกสรรเสริญ วานิชย์ แล้วฟังข้อเท็จจริง ว่า มิได้มีข้อตกลงระหว่างจำเลยกับสหภาพแรงงานองค์การผลิตอาหารสำเร็จรูปว่าจะจัด ให้โจทก์ทั้งหมดเข้าทำงานกับผู้เช่ากิจการของจำเลย คำวินิจฉัย ของศาลแรงงานกลางจึงขัดต่อคำเบิกความของพยานโจทก์ และพยานจำเลยรวมทั้งเอกสารที่ปรากฏในสำนวน เห็นว่าอุทธรณ์ ของโจทก์ทั้งสองร้อยแปดสิบสำนวนดังกล่าว เป็นอุทธรณ์ โต้แย้งดุลพินิจการรับฟังข้อเท็จจริงของศาลแรงงานกลาง ซึ่งเชื่อตามคำเบิกความของพลอากาศเอกสรรเสริญ แต่ไม่เชื่อพยานโจทก์ปากอื่น จึงเป็นอุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริง ที่ศาลแรงงานกลางมีคำสั่งไม่รับอุทธรณ์ของโจทก์ทั้งสอง ร้อยแปดสิบสำนวนจึงชอบแล้วให้ยกคำร้อง(ตัน เวทไว-ราเชนทร์ จัมปาสูต-พรชัย สมรรถเวช)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 495 - 774/2535นายทรงพล ฉ่ำชื่นโจทก์องค์การผลิตอาหารสำเร็จรูปจำเลยนายสมโชติ กันนิ่ม และนายประภาส อย่างธาราผู้ยื่นคำร้องทนายโจทก์ที่ 1-280ผู้ยื่นคำร้อง พ.ร.บ.จัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ.2522 ม. 54ความว่า โจทก์ที่ 1-280 อุทธรณ์ ศาลแรงงานกลางสั่งว่าอุทธรณ์ของโจทก์เป็นอุทธรณ์ในข้อเท็จจริง ต้องห้ามตามพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงานพ.ศ. 2522 มาตรา 54 จึงไม่รับอุทธรณ์โจทก์ที่ 1-280 เห็นว่า อุทธรณ์ของโจทก์เป็นปัญหาข้อกฎหมายว่า คำวินิจฉัยของศาลแรงงานกลางยังคลาดเคลื่อนต่อข้อเท็จจริงที่รับฟังเป็นยุติแล้วและขัดต่อกฎหมาย อีกทั้งเป็นการขัดต่อคำเบิกความพยานโจทก์และพยานจำเลย รวมทั้งพยานเอกสารที่ปรากฏอยู่ในสำนวน มิได้เป็นการคัดค้าน หรือโต้เถียงดุลพินิจในการรับฟังพยานหลักฐานของศาลแต่อย่างใดโปรดมีคำสั่งให้รับอุทธรณ์ของโจทก์ที่ 1-280 ไว้พิจารณาพิพากษาต่อไปหมายเหตุ จำเลยแถลงคัดค้าน (อันดับ 64)โจทก์ที่ 1-280 ต่างยื่นฟ้องขอให้บังคับจำเลยรับโจทก์กลับเข้าทำงานเป็นลูกจ้างของเอกชนผู้เช่ากิจการจากจำเลย ในตำแหน่งและอัตราค่าจ้างไม่ต่ำกว่าเดิม ตลอดจนให้จำเลย จ่ายค่าจ้างแก่โจทก์นับตั้งแต่วันที่บริษัทเอกชนผู้เช่ากิจการของจำเลยเริ่มเปิดดำเนินการจนกว่าจำเลยจะจัดการให้รับโจทก์กลับเข้าทำงานตามเดิม และหากไม่สามารถรับโจทก์กลับเข้าทำงานได้ ให้จำเลยจ่ายค่าเสียหายพร้อมดอกเบี้ยแก่โจทก์ระหว่างพิจารณา ศาลแรงงานกลางมีคำสั่งให้รวมการพิจารณาคดีทั้งสองร้อยแปดสิบสำนวนเข้าด้วยกัน โดยเรียกโจทก์ ตามลำดับสำนวนว่า โจทก์ที่ 1 ถึงโจทก์ที่ 280ศาลแรงงานกลางพิพากษายกฟ้องโจทก์ที่ 1-280 อุทธรณ์ ศาลแรงงานกลางมีคำสั่ง ไม่รับอุทธรณ์ดังกล่าว (อันดับ 59)โจทก์ที่ 1-280 จึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 61)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว ศาลแรงงานกลางฟังข้อเท็จจริงว่า มิได้มีการตกลงระหว่างจำเลยและสภาพแรงงานองค์การผลิต อาหารสำเร็จรูปกำหนดให้จำเลยจัดให้โจทก์ทั้งหมดเข้าทำงาน กับผู้เช่ากิจการของจำเลย โจทก์ทั้งสองร้อยแปดสิบสำนวนอุทธรณ์ว่า พยานโจทก์ทั้งหมดต่างเบิกความสอดคล้องกับ เอกสารหมาย จ.5 ในข้อ 2.4 โดยจำเลยมิได้นำพยานเข้าเบิกความปฏิเสธถึงข้อเหล่านั้น จึงรับฟังได้ว่าจำเลยกับสหภาพแรงงานองค์การผลิตอาหารสำเร็จรูปได้มีข้อตกลงกันจริง แต่ศาลแรงงานกลางกลับหยิบยกคำเบิกความพยานโจทก์ปาก นายอัฒด์ศรีอาจมาประกอบคำเบิกความของพลอากาศเอกสรรเสริญ วานิชย์ แล้วฟังข้อเท็จจริง ว่า มิได้มีข้อตกลงระหว่างจำเลยกับสหภาพแรงงานองค์การผลิตอาหารสำเร็จรูปว่าจะจัด ให้โจทก์ทั้งหมดเข้าทำงานกับผู้เช่ากิจการของจำเลย คำวินิจฉัย ของศาลแรงงานกลางจึงขัดต่อคำเบิกความของพยานโจทก์ และพยานจำเลยรวมทั้งเอกสารที่ปรากฏในสำนวน เห็นว่าอุทธรณ์ ของโจทก์ทั้งสองร้อยแปดสิบสำนวนดังกล่าว เป็นอุทธรณ์ โต้แย้งดุลพินิจการรับฟังข้อเท็จจริงของศาลแรงงานกลาง ซึ่งเชื่อตามคำเบิกความของพลอากาศเอกสรรเสริญ แต่ไม่เชื่อพยานโจทก์ปากอื่น จึงเป็นอุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริง ที่ศาลแรงงานกลางมีคำสั่งไม่รับอุทธรณ์ของโจทก์ทั้งสอง ร้อยแปดสิบสำนวนจึงชอบแล้วให้ยกคำร้อง(ตัน เวทไว-ราเชนทร์ จัมปาสูต-พรชัย สมรรถเวช)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ