คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 971/2505หลักกฎหมาย: กรณีบุกรุกเข้าไปในบ้านเพื่อทำร้ายคนบนเรือนซึ่งเป็นการกระทำกรรมเดียวกันนั้น เมื่อศาลได้มีคำพิพากษาเสร็จเด็ดขาดในความผิดฐานทำร้ายร่างกายแล้ว สิทธิที่จะฟ้องคดีฐานบุกรุกย่อมระงับไปตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 39(4)โจทก์ฟ้องว่า จำเลยทั้งสามนี้กับพวกที่หลบหนีได้บังอาจสมคบกันมีอาวุธติดตัวบุกรุกขึ้นไปบนบ้านนายชูโดยมิได้รับอนุญาตและไม่มีเหตุสมควร ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 364, 365จำเลยให้การปฏิเสธ เมื่อสืบพยานโจทก์เสร็จแล้ว จำเลยขอให้การใหม่รับว่าข้อเท็จจริงที่พยานโจทก์เบิกความเป็นความจริงศาลชั้นต้นเห็นว่า จำเลยทั้งสามถูกฟ้องฐานทำร้ายร่างกายและศาลได้พิพากษาเสร็จเด็ดขาดแล้ว สิทธินำคดีนี้มาฟ้องจึงเป็นอันระงับไปตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 39(4) พิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า การที่จำเลยบุกรุกเข้าไปในบ้านนายชูแล้วทำร้ายคนบนเรือนนั้นถือว่าเป็นการกระทำกรรมเดียว ไม่ใช่แยกเป็นต่างกรรมต่างวาระกันหรือคนละตอนดังที่โจทก์ฎีกา เมื่อศาลมณฑลทหารบกที่ 2(ศาลจังหวัดฉะเชิงเทรา) ได้พิพากษาคดีแดงที่ 445/2503 ก่อนหน้าศาลพิพากษาคดีนี้ สิทธิของโจทก์ที่จะฟ้องคดีนี้ย่อมระงับไปตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 39(4) เพราะศาลได้พิพากษาเสร็จเด็ดขาดในความผิดซึ่งได้ฟ้องนั้นแล้วแม้โจทก์จะฟ้องคดีนี้ไว้ก่อนและต่างฐานความผิดกันก็ดี แต่ก็โดยการกระทำกรรมอันเดียวกันนั้นเอง ฎีกาของโจทก์จึงตกไปพิพากษายืน ให้ยกฎีกาโจทก์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 971/2505อัยการจังหวัดฉะเชิงเทราโจทก์นายพล มหาปั้น ที่ 1 นายประดับ กาญจนเกตุ ที่ 2จำเลยนายขาว เกิดแก้ว ที่ 3จำเลย ป.อ. ม. 295, ม. 364, ม. 365 ป.วิ.อ. ม. 39 (4)กรณีบุกรุกเข้าไปในบ้านเพื่อทำร้ายคนบนเรือนซึ่งเป็นการกระทำกรรมเดียวกันนั้น เมื่อศาลได้มีคำพิพากษาเสร็จเด็ดขาดในความผิดฐานทำร้ายร่างกายแล้ว สิทธิที่จะฟ้องคดีฐานบุกรุกย่อมระงับไปตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 39(4)โจทก์ฟ้องว่า จำเลยทั้งสามนี้กับพวกที่หลบหนีได้บังอาจสมคบกันมีอาวุธติดตัวบุกรุกขึ้นไปบนบ้านนายชูโดยมิได้รับอนุญาตและไม่มีเหตุสมควร ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 364, 365จำเลยให้การปฏิเสธ เมื่อสืบพยานโจทก์เสร็จแล้ว จำเลยขอให้การใหม่รับว่าข้อเท็จจริงที่พยานโจทก์เบิกความเป็นความจริงศาลชั้นต้นเห็นว่า จำเลยทั้งสามถูกฟ้องฐานทำร้ายร่างกายและศาลได้พิพากษาเสร็จเด็ดขาดแล้ว สิทธินำคดีนี้มาฟ้องจึงเป็นอันระงับไปตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 39(4) พิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า การที่จำเลยบุกรุกเข้าไปในบ้านนายชูแล้วทำร้ายคนบนเรือนนั้นถือว่าเป็นการกระทำกรรมเดียว ไม่ใช่แยกเป็นต่างกรรมต่างวาระกันหรือคนละตอนดังที่โจทก์ฎีกา เมื่อศาลมณฑลทหารบกที่ 2(ศาลจังหวัดฉะเชิงเทรา) ได้พิพากษาคดีแดงที่ 445/2503 ก่อนหน้าศาลพิพากษาคดีนี้ สิทธิของโจทก์ที่จะฟ้องคดีนี้ย่อมระงับไปตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 39(4) เพราะศาลได้พิพากษาเสร็จเด็ดขาดในความผิดซึ่งได้ฟ้องนั้นแล้วแม้โจทก์จะฟ้องคดีนี้ไว้ก่อนและต่างฐานความผิดกันก็ดี แต่ก็โดยการกระทำกรรมอันเดียวกันนั้นเอง ฎีกาของโจทก์จึงตกไปพิพากษายืน ให้ยกฎีกาโจทก์(อนุสสรนิติสาร-ชวน สิงหลกะ-คร้าม สิวายะวิโรจน์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยทั้งสามนี้กับพวกที่หลบหนีได้บังอาจสมคบกันมีอาวุธติดตัวบุกรุกขึ้นไปบนบ้านนายชูโดยมิได้รับอนุญาตและไม่มีเหตุสมควร ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 364, 365จำเลยให้การปฏิเสธ เมื่อสืบพยานโจทก์เสร็จแล้ว จำเลยขอให้การใหม่รับว่าข้อเท็จจริงที่พยานโจทก์เบิกความเป็นความจริงศาลชั้นต้นเห็นว่า จำเลยทั้งสามถูกฟ้องฐานทำร้ายร่างกายและศาลได้พิพากษาเสร็จเด็ดขาดแล้ว สิทธินำคดีนี้มาฟ้องจึงเป็นอันระงับไปตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 39(4) พิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า การที่จำเลยบุกรุกเข้าไปในบ้านนายชูแล้วทำร้ายคนบนเรือนนั้นถือว่าเป็นการกระทำกรรมเดียว ไม่ใช่แยกเป็นต่างกรรมต่างวาระกันหรือคนละตอนดังที่โจทก์ฎีกา เมื่อศาลมณฑลทหารบกที่ 2(ศาลจังหวัดฉะเชิงเทรา) ได้พิพากษาคดีแดงที่ 445/2503 ก่อนหน้าศาลพิพากษาคดีนี้ สิทธิของโจทก์ที่จะฟ้องคดีนี้ย่อมระงับไปตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 39(4) เพราะศาลได้พิพากษาเสร็จเด็ดขาดในความผิดซึ่งได้ฟ้องนั้นแล้วแม้โจทก์จะฟ้องคดีนี้ไว้ก่อนและต่างฐานความผิดกันก็ดี แต่ก็โดยการกระทำกรรมอันเดียวกันนั้นเอง ฎีกาของโจทก์จึงตกไปพิพากษายืน ให้ยกฎีกาโจทก์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 971/2505อัยการจังหวัดฉะเชิงเทราโจทก์นายพล มหาปั้น ที่ 1 นายประดับ กาญจนเกตุ ที่ 2จำเลยนายขาว เกิดแก้ว ที่ 3จำเลย ป.อ. ม. 295, ม. 364, ม. 365 ป.วิ.อ. ม. 39 (4)กรณีบุกรุกเข้าไปในบ้านเพื่อทำร้ายคนบนเรือนซึ่งเป็นการกระทำกรรมเดียวกันนั้น เมื่อศาลได้มีคำพิพากษาเสร็จเด็ดขาดในความผิดฐานทำร้ายร่างกายแล้ว สิทธิที่จะฟ้องคดีฐานบุกรุกย่อมระงับไปตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 39(4)โจทก์ฟ้องว่า จำเลยทั้งสามนี้กับพวกที่หลบหนีได้บังอาจสมคบกันมีอาวุธติดตัวบุกรุกขึ้นไปบนบ้านนายชูโดยมิได้รับอนุญาตและไม่มีเหตุสมควร ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 364, 365จำเลยให้การปฏิเสธ เมื่อสืบพยานโจทก์เสร็จแล้ว จำเลยขอให้การใหม่รับว่าข้อเท็จจริงที่พยานโจทก์เบิกความเป็นความจริงศาลชั้นต้นเห็นว่า จำเลยทั้งสามถูกฟ้องฐานทำร้ายร่างกายและศาลได้พิพากษาเสร็จเด็ดขาดแล้ว สิทธินำคดีนี้มาฟ้องจึงเป็นอันระงับไปตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 39(4) พิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า การที่จำเลยบุกรุกเข้าไปในบ้านนายชูแล้วทำร้ายคนบนเรือนนั้นถือว่าเป็นการกระทำกรรมเดียว ไม่ใช่แยกเป็นต่างกรรมต่างวาระกันหรือคนละตอนดังที่โจทก์ฎีกา เมื่อศาลมณฑลทหารบกที่ 2(ศาลจังหวัดฉะเชิงเทรา) ได้พิพากษาคดีแดงที่ 445/2503 ก่อนหน้าศาลพิพากษาคดีนี้ สิทธิของโจทก์ที่จะฟ้องคดีนี้ย่อมระงับไปตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 39(4) เพราะศาลได้พิพากษาเสร็จเด็ดขาดในความผิดซึ่งได้ฟ้องนั้นแล้วแม้โจทก์จะฟ้องคดีนี้ไว้ก่อนและต่างฐานความผิดกันก็ดี แต่ก็โดยการกระทำกรรมอันเดียวกันนั้นเอง ฎีกาของโจทก์จึงตกไปพิพากษายืน ให้ยกฎีกาโจทก์(อนุสสรนิติสาร-ชวน สิงหลกะ-คร้าม สิวายะวิโรจน์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ