คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1430/2497หลักกฎหมาย: จำเลยเคยเป็นโจทก์ในคดีก่อนฟ้องขับไล่โจทก์ในคดีนี้เป็นจำเลย โจทก์ให้การต่อสู้กรรมสิทธิที่ดินที่พิพาท(แต่ไม่ได้ฟ้องแย้ง) ในที่สุดศาลพิพากษาให้ยกฟ้องของจำเลยเสีย โจทก์จะมาฟ้องขอให้แสดงว่าโจทก์มีกรรมสิทธิในที่รายเดียวกันนั้นอีกไม่ได้ โจทก์ย่อมอาศัยคำพิพากษาในคดีก่อนนั้น ขอให้เจ้าพนักงานที่ดินออกโฉนดให้ได้ยังไม่มีเหตุขัดข้องหรือโต้แย้งสิทธิ ซึ่งจะต้องฟ้องเป็นคดีใหม่คดีนี้ สืบเนื่องจากคดีแดงของศาลจังหวัดอ่างทองที่ 76/2495โจทก์จำเลยเป็นคู่ความเดียวกัน พิพาทเกี่ยวกับกรรมสิทธิ์ที่ดินตำบลบางสะเด็จ (ปะขาว) อำเภอป่าโมกข์ จังหวัดอ่างทอง ซึ่งศาลพิพากษาให้ยกฟ้องในข้อที่ขอให้โจทก์ในคดีนี้รื้อเรือนและกองฟางออกไปจากที่พิพาท กับห้ามมิให้จำเลยในคดีนี้เกี่ยวข้อง โจทก์จึงเข้าถากถางและล้อมรั้วตามคันเขตแผนที่วิวาท แต่จำเลยไม่ยอมให้ทำจึงขอให้ศาลพิพากษาว่าที่ดินตามเส้นสีเขียวของแผนที่วิวาทในสำนวนคดีแดงที่ 76/2495 เป็นของโจทก์ ห้ามจำเลยเกี่ยวข้องกับสั่งให้เจ้าพนักงานที่ดินให้ออกโฉนดแผนที่ตามคำพิพากษานั้นจำเลยต่อสู้ว่า โจทก์ไม่มีสิทธิเข้าครอบครองตามแผนที่หมายเส้นสีเขียวเกินกว่าเนื้อที่ที่โจทก์ได้อาศัยปลูกเรือนและกองฟางที่ดินนอกนั้นจำเลยได้ครอบครองมา 40-50 ปีแล้วศาลชั้นต้นเห็นว่าคดีเป็นปัญหาเกี่ยวกับการแปลความหมายของคำพิพากษาที่ถึงที่สุดแล้ว ต้องถือตามคำพิพากษานั้นว่าโจทก์มีสิทธิตามแนวเส้นสีเขียวของแผนที่วิวาทในคดีก่อน พิพากษาว่าที่ดินตามเส้นสีเขียวตามแผนที่วิวาทในคดีก่อนเป็นของโจทก์ ห้ามจำเลยเกี่ยวข้อง และให้มีคำสั่งไปยังเจ้าพนักงานที่ดินให้จัดการให้อาณาเขตเนื้อที่โฉนดที่ 5408 อำเภอป่าโมก จังหวัดอ่างทอง เป็นของโจทก์จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาเห็นว่าตามคำขอท้ายฟ้องของโจทก์แยกได้เป็น 3 ประการประการต้นขอให้ศาลพิพากษาว่าที่ดินตามเส้นสีเขียวในแผนที่วิวาทในสำนวนคดีแดงที่ 76/2495 เป็นของโจทก์ และประการที่สองขอให้ศาลสั่งเจ้าพนักงานออกโฉนดที่ดินให้ตามเขตเส้นสีเขียวนั้น คำขอทั้งสองข้อนี้เห็นว่าโจทก์อาจอาศัยคำพิพากษาในคดีเดิมนั้นดำเนินการตามความประสงค์ได้แล้ว ยังไม่มีเหตุขัดข้องหรือข้อโต้แย้งสิทธิอันเป็นกรณีจะต้องมาฟ้องใหม่ ส่วนคำขอประการที่สามซึ่งโจทก์ขอให้ห้ามจำเลยมิให้เกี่ยวข้องกับที่พิพาทต่อไปนั้น เห็นว่าเมื่อจำเลยกลับต่อสู้ปฏิเสธสิทธิของโจทก์และไม่ปฏิเสธว่า จำเลยไม่ได้ขัดขวางสิทธิโจทก์ โจทก์จึงขอให้ศาลห้ามจำเลยมิให้ขัดขวางสิทธิโจทก์ได้ จึงพิพากษายืนในข้อที่ห้ามมิให้จำเลยเกี่ยวข้องในที่พิพาท ซึ่งเป็นของโจทก์ คำขอนอกจากนี้ให้ยกเสีย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1430/2497นางจันทร์ กุ่มดวงโจทก์นางหมา กลิ่นเรียน ที่ 1 นายบุญ กลิ่นเรียน ที่ 2จำเลย ป.วิ.พ. ม. 55, ม. 148จำเลยเคยเป็นโจทก์ในคดีก่อนฟ้องขับไล่โจทก์ในคดีนี้เป็นจำเลย โจทก์ให้การต่อสู้กรรมสิทธิที่ดินที่พิพาท(แต่ไม่ได้ฟ้องแย้ง) ในที่สุดศาลพิพากษาให้ยกฟ้องของจำเลยเสีย โจทก์จะมาฟ้องขอให้แสดงว่าโจทก์มีกรรมสิทธิในที่รายเดียวกันนั้นอีกไม่ได้ โจทก์ย่อมอาศัยคำพิพากษาในคดีก่อนนั้น ขอให้เจ้าพนักงานที่ดินออกโฉนดให้ได้ยังไม่มีเหตุขัดข้องหรือโต้แย้งสิทธิ ซึ่งจะต้องฟ้องเป็นคดีใหม่คดีนี้ สืบเนื่องจากคดีแดงของศาลจังหวัดอ่างทองที่ 76/2495โจทก์จำเลยเป็นคู่ความเดียวกัน พิพาทเกี่ยวกับกรรมสิทธิ์ที่ดินตำบลบางสะเด็จ (ปะขาว) อำเภอป่าโมกข์ จังหวัดอ่างทอง ซึ่งศาลพิพากษาให้ยกฟ้องในข้อที่ขอให้โจทก์ในคดีนี้รื้อเรือนและกองฟางออกไปจากที่พิพาท กับห้ามมิให้จำเลยในคดีนี้เกี่ยวข้อง โจทก์จึงเข้าถากถางและล้อมรั้วตามคันเขตแผนที่วิวาท แต่จำเลยไม่ยอมให้ทำจึงขอให้ศาลพิพากษาว่าที่ดินตามเส้นสีเขียวของแผนที่วิวาทในสำนวนคดีแดงที่ 76/2495 เป็นของโจทก์ ห้ามจำเลยเกี่ยวข้องกับสั่งให้เจ้าพนักงานที่ดินให้ออกโฉนดแผนที่ตามคำพิพากษานั้นจำเลยต่อสู้ว่า โจทก์ไม่มีสิทธิเข้าครอบครองตามแผนที่หมายเส้นสีเขียวเกินกว่าเนื้อที่ที่โจทก์ได้อาศัยปลูกเรือนและกองฟางที่ดินนอกนั้นจำเลยได้ครอบครองมา 40-50 ปีแล้วศาลชั้นต้นเห็นว่าคดีเป็นปัญหาเกี่ยวกับการแปลความหมายของคำพิพากษาที่ถึงที่สุดแล้ว ต้องถือตามคำพิพากษานั้นว่าโจทก์มีสิทธิตามแนวเส้นสีเขียวของแผนที่วิวาทในคดีก่อน พิพากษาว่าที่ดินตามเส้นสีเขียวตามแผนที่วิวาทในคดีก่อนเป็นของโจทก์ ห้ามจำเลยเกี่ยวข้อง และให้มีคำสั่งไปยังเจ้าพนักงานที่ดินให้จัดการให้อาณาเขตเนื้อที่โฉนดที่ 5408 อำเภอป่าโมก จังหวัดอ่างทอง เป็นของโจทก์จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาเห็นว่าตามคำขอท้ายฟ้องของโจทก์แยกได้เป็น 3 ประการประการต้นขอให้ศาลพิพากษาว่าที่ดินตามเส้นสีเขียวในแผนที่วิวาทในสำนวนคดีแดงที่ 76/2495 เป็นของโจทก์ และประการที่สองขอให้ศาลสั่งเจ้าพนักงานออกโฉนดที่ดินให้ตามเขตเส้นสีเขียวนั้น คำขอทั้งสองข้อนี้เห็นว่าโจทก์อาจอาศัยคำพิพากษาในคดีเดิมนั้นดำเนินการตามความประสงค์ได้แล้ว ยังไม่มีเหตุขัดข้องหรือข้อโต้แย้งสิทธิอันเป็นกรณีจะต้องมาฟ้องใหม่ ส่วนคำขอประการที่สามซึ่งโจทก์ขอให้ห้ามจำเลยมิให้เกี่ยวข้องกับที่พิพาทต่อไปนั้น เห็นว่าเมื่อจำเลยกลับต่อสู้ปฏิเสธสิทธิของโจทก์และไม่ปฏิเสธว่า จำเลยไม่ได้ขัดขวางสิทธิโจทก์ โจทก์จึงขอให้ศาลห้ามจำเลยมิให้ขัดขวางสิทธิโจทก์ได้ จึงพิพากษายืนในข้อที่ห้ามมิให้จำเลยเกี่ยวข้องในที่พิพาท ซึ่งเป็นของโจทก์ คำขอนอกจากนี้ให้ยกเสีย(ดุลยกรณ์พิทารณ์-ธรรมบัณฑิตสิทธิศฤงคาร-จักรปาณีศรีศีลวิสุทธิ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: คดีนี้ สืบเนื่องจากคดีแดงของศาลจังหวัดอ่างทองที่ 76/2495โจทก์จำเลยเป็นคู่ความเดียวกัน พิพาทเกี่ยวกับกรรมสิทธิ์ที่ดินตำบลบางสะเด็จ (ปะขาว) อำเภอป่าโมกข์ จังหวัดอ่างทอง ซึ่งศาลพิพากษาให้ยกฟ้องในข้อที่ขอให้โจทก์ในคดีนี้รื้อเรือนและกองฟางออกไปจากที่พิพาท กับห้ามมิให้จำเลยในคดีนี้เกี่ยวข้อง โจทก์จึงเข้าถากถางและล้อมรั้วตามคันเขตแผนที่วิวาท แต่จำเลยไม่ยอมให้ทำจึงขอให้ศาลพิพากษาว่าที่ดินตามเส้นสีเขียวของแผนที่วิวาทในสำนวนคดีแดงที่ 76/2495 เป็นของโจทก์ ห้ามจำเลยเกี่ยวข้องกับสั่งให้เจ้าพนักงานที่ดินให้ออกโฉนดแผนที่ตามคำพิพากษานั้นจำเลยต่อสู้ว่า โจทก์ไม่มีสิทธิเข้าครอบครองตามแผนที่หมายเส้นสีเขียวเกินกว่าเนื้อที่ที่โจทก์ได้อาศัยปลูกเรือนและกองฟางที่ดินนอกนั้นจำเลยได้ครอบครองมา 40-50 ปีแล้วศาลชั้นต้นเห็นว่าคดีเป็นปัญหาเกี่ยวกับการแปลความหมายของคำพิพากษาที่ถึงที่สุดแล้ว ต้องถือตามคำพิพากษานั้นว่าโจทก์มีสิทธิตามแนวเส้นสีเขียวของแผนที่วิวาทในคดีก่อน พิพากษาว่าที่ดินตามเส้นสีเขียวตามแผนที่วิวาทในคดีก่อนเป็นของโจทก์ ห้ามจำเลยเกี่ยวข้อง และให้มีคำสั่งไปยังเจ้าพนักงานที่ดินให้จัดการให้อาณาเขตเนื้อที่โฉนดที่ 5408 อำเภอป่าโมก จังหวัดอ่างทอง เป็นของโจทก์จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาเห็นว่าตามคำขอท้ายฟ้องของโจทก์แยกได้เป็น 3 ประการประการต้นขอให้ศาลพิพากษาว่าที่ดินตามเส้นสีเขียวในแผนที่วิวาทในสำนวนคดีแดงที่ 76/2495 เป็นของโจทก์ และประการที่สองขอให้ศาลสั่งเจ้าพนักงานออกโฉนดที่ดินให้ตามเขตเส้นสีเขียวนั้น คำขอทั้งสองข้อนี้เห็นว่าโจทก์อาจอาศัยคำพิพากษาในคดีเดิมนั้นดำเนินการตามความประสงค์ได้แล้ว ยังไม่มีเหตุขัดข้องหรือข้อโต้แย้งสิทธิอันเป็นกรณีจะต้องมาฟ้องใหม่ ส่วนคำขอประการที่สามซึ่งโจทก์ขอให้ห้ามจำเลยมิให้เกี่ยวข้องกับที่พิพาทต่อไปนั้น เห็นว่าเมื่อจำเลยกลับต่อสู้ปฏิเสธสิทธิของโจทก์และไม่ปฏิเสธว่า จำเลยไม่ได้ขัดขวางสิทธิโจทก์ โจทก์จึงขอให้ศาลห้ามจำเลยมิให้ขัดขวางสิทธิโจทก์ได้ จึงพิพากษายืนในข้อที่ห้ามมิให้จำเลยเกี่ยวข้องในที่พิพาท ซึ่งเป็นของโจทก์ คำขอนอกจากนี้ให้ยกเสีย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1430/2497นางจันทร์ กุ่มดวงโจทก์นางหมา กลิ่นเรียน ที่ 1 นายบุญ กลิ่นเรียน ที่ 2จำเลย ป.วิ.พ. ม. 55, ม. 148จำเลยเคยเป็นโจทก์ในคดีก่อนฟ้องขับไล่โจทก์ในคดีนี้เป็นจำเลย โจทก์ให้การต่อสู้กรรมสิทธิที่ดินที่พิพาท(แต่ไม่ได้ฟ้องแย้ง) ในที่สุดศาลพิพากษาให้ยกฟ้องของจำเลยเสีย โจทก์จะมาฟ้องขอให้แสดงว่าโจทก์มีกรรมสิทธิในที่รายเดียวกันนั้นอีกไม่ได้ โจทก์ย่อมอาศัยคำพิพากษาในคดีก่อนนั้น ขอให้เจ้าพนักงานที่ดินออกโฉนดให้ได้ยังไม่มีเหตุขัดข้องหรือโต้แย้งสิทธิ ซึ่งจะต้องฟ้องเป็นคดีใหม่คดีนี้ สืบเนื่องจากคดีแดงของศาลจังหวัดอ่างทองที่ 76/2495โจทก์จำเลยเป็นคู่ความเดียวกัน พิพาทเกี่ยวกับกรรมสิทธิ์ที่ดินตำบลบางสะเด็จ (ปะขาว) อำเภอป่าโมกข์ จังหวัดอ่างทอง ซึ่งศาลพิพากษาให้ยกฟ้องในข้อที่ขอให้โจทก์ในคดีนี้รื้อเรือนและกองฟางออกไปจากที่พิพาท กับห้ามมิให้จำเลยในคดีนี้เกี่ยวข้อง โจทก์จึงเข้าถากถางและล้อมรั้วตามคันเขตแผนที่วิวาท แต่จำเลยไม่ยอมให้ทำจึงขอให้ศาลพิพากษาว่าที่ดินตามเส้นสีเขียวของแผนที่วิวาทในสำนวนคดีแดงที่ 76/2495 เป็นของโจทก์ ห้ามจำเลยเกี่ยวข้องกับสั่งให้เจ้าพนักงานที่ดินให้ออกโฉนดแผนที่ตามคำพิพากษานั้นจำเลยต่อสู้ว่า โจทก์ไม่มีสิทธิเข้าครอบครองตามแผนที่หมายเส้นสีเขียวเกินกว่าเนื้อที่ที่โจทก์ได้อาศัยปลูกเรือนและกองฟางที่ดินนอกนั้นจำเลยได้ครอบครองมา 40-50 ปีแล้วศาลชั้นต้นเห็นว่าคดีเป็นปัญหาเกี่ยวกับการแปลความหมายของคำพิพากษาที่ถึงที่สุดแล้ว ต้องถือตามคำพิพากษานั้นว่าโจทก์มีสิทธิตามแนวเส้นสีเขียวของแผนที่วิวาทในคดีก่อน พิพากษาว่าที่ดินตามเส้นสีเขียวตามแผนที่วิวาทในคดีก่อนเป็นของโจทก์ ห้ามจำเลยเกี่ยวข้อง และให้มีคำสั่งไปยังเจ้าพนักงานที่ดินให้จัดการให้อาณาเขตเนื้อที่โฉนดที่ 5408 อำเภอป่าโมก จังหวัดอ่างทอง เป็นของโจทก์จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาเห็นว่าตามคำขอท้ายฟ้องของโจทก์แยกได้เป็น 3 ประการประการต้นขอให้ศาลพิพากษาว่าที่ดินตามเส้นสีเขียวในแผนที่วิวาทในสำนวนคดีแดงที่ 76/2495 เป็นของโจทก์ และประการที่สองขอให้ศาลสั่งเจ้าพนักงานออกโฉนดที่ดินให้ตามเขตเส้นสีเขียวนั้น คำขอทั้งสองข้อนี้เห็นว่าโจทก์อาจอาศัยคำพิพากษาในคดีเดิมนั้นดำเนินการตามความประสงค์ได้แล้ว ยังไม่มีเหตุขัดข้องหรือข้อโต้แย้งสิทธิอันเป็นกรณีจะต้องมาฟ้องใหม่ ส่วนคำขอประการที่สามซึ่งโจทก์ขอให้ห้ามจำเลยมิให้เกี่ยวข้องกับที่พิพาทต่อไปนั้น เห็นว่าเมื่อจำเลยกลับต่อสู้ปฏิเสธสิทธิของโจทก์และไม่ปฏิเสธว่า จำเลยไม่ได้ขัดขวางสิทธิโจทก์ โจทก์จึงขอให้ศาลห้ามจำเลยมิให้ขัดขวางสิทธิโจทก์ได้ จึงพิพากษายืนในข้อที่ห้ามมิให้จำเลยเกี่ยวข้องในที่พิพาท ซึ่งเป็นของโจทก์ คำขอนอกจากนี้ให้ยกเสีย(ดุลยกรณ์พิทารณ์-ธรรมบัณฑิตสิทธิศฤงคาร-จักรปาณีศรีศีลวิสุทธิ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ