คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1108/2499หลักกฎหมาย: เมื่อจำเลยงัดประตูบ้านเจ้าทรัพย์และทรัพย์ของเจ้าทรัพย์ยังไม่ทันเขยื้อนเพราะมีเหตุอันพ้นวิสัยของจำเลยที่จะป้องกันได้มาขัดขวางมิให้กระทำลงสำเร็จโดยตำรวจตรวจเหตุการณ์มาพบและจับจำเลยได้เสียก่อน จำเลยจึงเอาทรัพย์ของเจ้าทรัพย์เขยื้อนไปจากที่มิได้ การกระทำของจำเลยดังนี้เป็นความผิดฐานพยายามลักทรัพย์แล้วการขอให้นับโทษจำเลยติดต่อกับอีกคดีอื่นนั้น แม้โจทก์มิได้กล่าวในคำฟ้องหรือคำขอท้ายฟ้องก็ตาม แต่ระหว่างพิจารณาโจทก์ได้ร้องขอและศาลได้สอบจำเลยๆ รับว่าเป็นความจริงแล้ว ศาลก็มีอำนาจนับโทษจำเลยติดต่อกันได้โจทก์ฟ้องว่าจำเลยสมคบกับพวกที่ยังจับไม่ได้อีกคนหนึ่งบังอาจใช้เหล็กแบนและเหล็กไขควงงัดประตูบ้านนายฮงฮี่ แซ่หลิม เป็นเหตุให้กลอนประตูชำรุดเสียหาย ทั้งนี้โดยเจตนาจะลักทรัพย์ต่าง ๆแต่หากมีเหตุอันพ้นวิสัยมาขัดขวางโดยเจ้าพนักงานตรวจการณ์มาจับจำเลยได้ จำเลยกับพวกจึงทำการลักทรัพย์ดังกล่าวไม่สำเร็จ ก่อนคดีนี้จำเลยเคยต้องโทษจำคุก 2 ครั้ง ขอให้ลงโทษและเพิ่มโทษตามกฎหมายอาญา มาตรา 60, 63, 74, 293, 294, 295, 324 และพระราชบัญญัติกักกันผู้มีสันดานเป็นผู้ร้าย พ.ศ. 2479 มาตรา 4, 8, 9 กับริบของกลางจำเลยปฏิเสธส่วนข้อเคยต้องโทษและพ้นโทษรับว่าเป็นความจริงตามใบแดงแจ้งโทษระหว่างพิจารณาโจทก์ร้องขอให้นับโทษต่อคดีแดงที่ 424/2497ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยตามมาตรา 293 ซึ่งเป็นบทหนัก3 ปี ลดตามมาตรา 60 คงจำ 2 ปี เพิ่มตามมาตรา 74 ทวีคูณรวมเป็น 4 ปี ลดตามมาตรา 59 ให้ 1 ใน 3 คงจำ 2 ปี 8 เดือน ให้นับโทษต่อจากคดีแดงที่ 424/2497 ของศาลจังหวัดสมุทรปราการ เมื่อจำเลยพ้นโทษแล้วให้ส่งตัวไปกักกันตามพระราชบัญญัติกักกันผู้มีสันดานเป็นผู้ร้าย พ.ศ. 2479 อีก 3 ปี ของกลางริบจำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาเห็นว่าฎีกาข้อกฎหมายของจำเลยที่อ้างว่าการกระทำยังไม่ครบองค์ความผิดฐานพยายามลักทรัพย์ เพราะเหตุทรัพย์ของเจ้าทรัพย์ยังมิได้เขยื้อนจากที่นั้น ศาลฎีกาเห็นว่าเหตุที่ทรัพย์ของเจ้าทรัพย์ยังมิได้เขยื้อนจากที่ก็เพราะมีเหตุอันพ้นวิสัยของจำเลยที่จะป้องกันได้มาขัดขวางมิให้กระทำลงสำเร็จ โดยตำรวจตรวจการณ์มาพบและจับจำเลยได้เสียก่อน จำเลยจึงเอาทรัพย์ของเจ้าทรัพย์เขยื้อนไปจากที่มิได้ จำเลยจึงมีความผิดฐานพยายามลักทรัพย์ตามที่ศาลล่างทั้งสองลงโทษจำเลยมา ส่วนข้อนับโทษต่อนั้นเห็นว่าระหว่างพิจารณาโจทก์ได้ยื่นคำร้องขอให้นับโทษต่อ ศาลชั้นต้นให้สอบจำเลยตามคำร้องโจทก์ จำเลยรับว่าเป็นความจริงโดยมิได้โต้แย้งประการใด ศาลล่างทั้งสองจึงนับโทษจำเลยติดต่อกันได้ พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1108/2499พนักงานอัยการกรมอัยการโจทก์นายซ้ง แซ่โง้วจำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 60, ม. 42, ม. 293เมื่อจำเลยงัดประตูบ้านเจ้าทรัพย์และทรัพย์ของเจ้าทรัพย์ยังไม่ทันเขยื้อนเพราะมีเหตุอันพ้นวิสัยของจำเลยที่จะป้องกันได้มาขัดขวางมิให้กระทำลงสำเร็จโดยตำรวจตรวจเหตุการณ์มาพบและจับจำเลยได้เสียก่อน จำเลยจึงเอาทรัพย์ของเจ้าทรัพย์เขยื้อนไปจากที่มิได้ การกระทำของจำเลยดังนี้เป็นความผิดฐานพยายามลักทรัพย์แล้วการขอให้นับโทษจำเลยติดต่อกับอีกคดีอื่นนั้น แม้โจทก์มิได้กล่าวในคำฟ้องหรือคำขอท้ายฟ้องก็ตาม แต่ระหว่างพิจารณาโจทก์ได้ร้องขอและศาลได้สอบจำเลยๆ รับว่าเป็นความจริงแล้ว ศาลก็มีอำนาจนับโทษจำเลยติดต่อกันได้โจทก์ฟ้องว่าจำเลยสมคบกับพวกที่ยังจับไม่ได้อีกคนหนึ่งบังอาจใช้เหล็กแบนและเหล็กไขควงงัดประตูบ้านนายฮงฮี่ แซ่หลิม เป็นเหตุให้กลอนประตูชำรุดเสียหาย ทั้งนี้โดยเจตนาจะลักทรัพย์ต่าง ๆแต่หากมีเหตุอันพ้นวิสัยมาขัดขวางโดยเจ้าพนักงานตรวจการณ์มาจับจำเลยได้ จำเลยกับพวกจึงทำการลักทรัพย์ดังกล่าวไม่สำเร็จ ก่อนคดีนี้จำเลยเคยต้องโทษจำคุก 2 ครั้ง ขอให้ลงโทษและเพิ่มโทษตามกฎหมายอาญา มาตรา 60, 63, 74, 293, 294, 295, 324 และพระราชบัญญัติกักกันผู้มีสันดานเป็นผู้ร้าย พ.ศ. 2479 มาตรา 4, 8, 9 กับริบของกลางจำเลยปฏิเสธส่วนข้อเคยต้องโทษและพ้นโทษรับว่าเป็นความจริงตามใบแดงแจ้งโทษระหว่างพิจารณาโจทก์ร้องขอให้นับโทษต่อคดีแดงที่ 424/2497ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยตามมาตรา 293 ซึ่งเป็นบทหนัก3 ปี ลดตามมาตรา 60 คงจำ 2 ปี เพิ่มตามมาตรา 74 ทวีคูณรวมเป็น 4 ปี ลดตามมาตรา 59 ให้ 1 ใน 3 คงจำ 2 ปี 8 เดือน ให้นับโทษต่อจากคดีแดงที่ 424/2497 ของศาลจังหวัดสมุทรปราการ เมื่อจำเลยพ้นโทษแล้วให้ส่งตัวไปกักกันตามพระราชบัญญัติกักกันผู้มีสันดานเป็นผู้ร้าย พ.ศ. 2479 อีก 3 ปี ของกลางริบจำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาเห็นว่าฎีกาข้อกฎหมายของจำเลยที่อ้างว่าการกระทำยังไม่ครบองค์ความผิดฐานพยายามลักทรัพย์ เพราะเหตุทรัพย์ของเจ้าทรัพย์ยังมิได้เขยื้อนจากที่นั้น ศาลฎีกาเห็นว่าเหตุที่ทรัพย์ของเจ้าทรัพย์ยังมิได้เขยื้อนจากที่ก็เพราะมีเหตุอันพ้นวิสัยของจำเลยที่จะป้องกันได้มาขัดขวางมิให้กระทำลงสำเร็จ โดยตำรวจตรวจการณ์มาพบและจับจำเลยได้เสียก่อน จำเลยจึงเอาทรัพย์ของเจ้าทรัพย์เขยื้อนไปจากที่มิได้ จำเลยจึงมีความผิดฐานพยายามลักทรัพย์ตามที่ศาลล่างทั้งสองลงโทษจำเลยมา ส่วนข้อนับโทษต่อนั้นเห็นว่าระหว่างพิจารณาโจทก์ได้ยื่นคำร้องขอให้นับโทษต่อ ศาลชั้นต้นให้สอบจำเลยตามคำร้องโจทก์ จำเลยรับว่าเป็นความจริงโดยมิได้โต้แย้งประการใด ศาลล่างทั้งสองจึงนับโทษจำเลยติดต่อกันได้ พิพากษายืน(ทรงนิติกรณ์-เลขวณิชธรรมวิทักษ์-ชวน สิงหลกะ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่าจำเลยสมคบกับพวกที่ยังจับไม่ได้อีกคนหนึ่งบังอาจใช้เหล็กแบนและเหล็กไขควงงัดประตูบ้านนายฮงฮี่ แซ่หลิม เป็นเหตุให้กลอนประตูชำรุดเสียหาย ทั้งนี้โดยเจตนาจะลักทรัพย์ต่าง ๆแต่หากมีเหตุอันพ้นวิสัยมาขัดขวางโดยเจ้าพนักงานตรวจการณ์มาจับจำเลยได้ จำเลยกับพวกจึงทำการลักทรัพย์ดังกล่าวไม่สำเร็จ ก่อนคดีนี้จำเลยเคยต้องโทษจำคุก 2 ครั้ง ขอให้ลงโทษและเพิ่มโทษตามกฎหมายอาญา มาตรา 60, 63, 74, 293, 294, 295, 324 และพระราชบัญญัติกักกันผู้มีสันดานเป็นผู้ร้าย พ.ศ. 2479 มาตรา 4, 8, 9 กับริบของกลางจำเลยปฏิเสธส่วนข้อเคยต้องโทษและพ้นโทษรับว่าเป็นความจริงตามใบแดงแจ้งโทษระหว่างพิจารณาโจทก์ร้องขอให้นับโทษต่อคดีแดงที่ 424/2497ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยตามมาตรา 293 ซึ่งเป็นบทหนัก3 ปี ลดตามมาตรา 60 คงจำ 2 ปี เพิ่มตามมาตรา 74 ทวีคูณรวมเป็น 4 ปี ลดตามมาตรา 59 ให้ 1 ใน 3 คงจำ 2 ปี 8 เดือน ให้นับโทษต่อจากคดีแดงที่ 424/2497 ของศาลจังหวัดสมุทรปราการ เมื่อจำเลยพ้นโทษแล้วให้ส่งตัวไปกักกันตามพระราชบัญญัติกักกันผู้มีสันดานเป็นผู้ร้าย พ.ศ. 2479 อีก 3 ปี ของกลางริบจำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาเห็นว่าฎีกาข้อกฎหมายของจำเลยที่อ้างว่าการกระทำยังไม่ครบองค์ความผิดฐานพยายามลักทรัพย์ เพราะเหตุทรัพย์ของเจ้าทรัพย์ยังมิได้เขยื้อนจากที่นั้น ศาลฎีกาเห็นว่าเหตุที่ทรัพย์ของเจ้าทรัพย์ยังมิได้เขยื้อนจากที่ก็เพราะมีเหตุอันพ้นวิสัยของจำเลยที่จะป้องกันได้มาขัดขวางมิให้กระทำลงสำเร็จ โดยตำรวจตรวจการณ์มาพบและจับจำเลยได้เสียก่อน จำเลยจึงเอาทรัพย์ของเจ้าทรัพย์เขยื้อนไปจากที่มิได้ จำเลยจึงมีความผิดฐานพยายามลักทรัพย์ตามที่ศาลล่างทั้งสองลงโทษจำเลยมา ส่วนข้อนับโทษต่อนั้นเห็นว่าระหว่างพิจารณาโจทก์ได้ยื่นคำร้องขอให้นับโทษต่อ ศาลชั้นต้นให้สอบจำเลยตามคำร้องโจทก์ จำเลยรับว่าเป็นความจริงโดยมิได้โต้แย้งประการใด ศาลล่างทั้งสองจึงนับโทษจำเลยติดต่อกันได้ พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1108/2499พนักงานอัยการกรมอัยการโจทก์นายซ้ง แซ่โง้วจำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 60, ม. 42, ม. 293เมื่อจำเลยงัดประตูบ้านเจ้าทรัพย์และทรัพย์ของเจ้าทรัพย์ยังไม่ทันเขยื้อนเพราะมีเหตุอันพ้นวิสัยของจำเลยที่จะป้องกันได้มาขัดขวางมิให้กระทำลงสำเร็จโดยตำรวจตรวจเหตุการณ์มาพบและจับจำเลยได้เสียก่อน จำเลยจึงเอาทรัพย์ของเจ้าทรัพย์เขยื้อนไปจากที่มิได้ การกระทำของจำเลยดังนี้เป็นความผิดฐานพยายามลักทรัพย์แล้วการขอให้นับโทษจำเลยติดต่อกับอีกคดีอื่นนั้น แม้โจทก์มิได้กล่าวในคำฟ้องหรือคำขอท้ายฟ้องก็ตาม แต่ระหว่างพิจารณาโจทก์ได้ร้องขอและศาลได้สอบจำเลยๆ รับว่าเป็นความจริงแล้ว ศาลก็มีอำนาจนับโทษจำเลยติดต่อกันได้โจทก์ฟ้องว่าจำเลยสมคบกับพวกที่ยังจับไม่ได้อีกคนหนึ่งบังอาจใช้เหล็กแบนและเหล็กไขควงงัดประตูบ้านนายฮงฮี่ แซ่หลิม เป็นเหตุให้กลอนประตูชำรุดเสียหาย ทั้งนี้โดยเจตนาจะลักทรัพย์ต่าง ๆแต่หากมีเหตุอันพ้นวิสัยมาขัดขวางโดยเจ้าพนักงานตรวจการณ์มาจับจำเลยได้ จำเลยกับพวกจึงทำการลักทรัพย์ดังกล่าวไม่สำเร็จ ก่อนคดีนี้จำเลยเคยต้องโทษจำคุก 2 ครั้ง ขอให้ลงโทษและเพิ่มโทษตามกฎหมายอาญา มาตรา 60, 63, 74, 293, 294, 295, 324 และพระราชบัญญัติกักกันผู้มีสันดานเป็นผู้ร้าย พ.ศ. 2479 มาตรา 4, 8, 9 กับริบของกลางจำเลยปฏิเสธส่วนข้อเคยต้องโทษและพ้นโทษรับว่าเป็นความจริงตามใบแดงแจ้งโทษระหว่างพิจารณาโจทก์ร้องขอให้นับโทษต่อคดีแดงที่ 424/2497ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยตามมาตรา 293 ซึ่งเป็นบทหนัก3 ปี ลดตามมาตรา 60 คงจำ 2 ปี เพิ่มตามมาตรา 74 ทวีคูณรวมเป็น 4 ปี ลดตามมาตรา 59 ให้ 1 ใน 3 คงจำ 2 ปี 8 เดือน ให้นับโทษต่อจากคดีแดงที่ 424/2497 ของศาลจังหวัดสมุทรปราการ เมื่อจำเลยพ้นโทษแล้วให้ส่งตัวไปกักกันตามพระราชบัญญัติกักกันผู้มีสันดานเป็นผู้ร้าย พ.ศ. 2479 อีก 3 ปี ของกลางริบจำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาเห็นว่าฎีกาข้อกฎหมายของจำเลยที่อ้างว่าการกระทำยังไม่ครบองค์ความผิดฐานพยายามลักทรัพย์ เพราะเหตุทรัพย์ของเจ้าทรัพย์ยังมิได้เขยื้อนจากที่นั้น ศาลฎีกาเห็นว่าเหตุที่ทรัพย์ของเจ้าทรัพย์ยังมิได้เขยื้อนจากที่ก็เพราะมีเหตุอันพ้นวิสัยของจำเลยที่จะป้องกันได้มาขัดขวางมิให้กระทำลงสำเร็จ โดยตำรวจตรวจการณ์มาพบและจับจำเลยได้เสียก่อน จำเลยจึงเอาทรัพย์ของเจ้าทรัพย์เขยื้อนไปจากที่มิได้ จำเลยจึงมีความผิดฐานพยายามลักทรัพย์ตามที่ศาลล่างทั้งสองลงโทษจำเลยมา ส่วนข้อนับโทษต่อนั้นเห็นว่าระหว่างพิจารณาโจทก์ได้ยื่นคำร้องขอให้นับโทษต่อ ศาลชั้นต้นให้สอบจำเลยตามคำร้องโจทก์ จำเลยรับว่าเป็นความจริงโดยมิได้โต้แย้งประการใด ศาลล่างทั้งสองจึงนับโทษจำเลยติดต่อกันได้ พิพากษายืน(ทรงนิติกรณ์-เลขวณิชธรรมวิทักษ์-ชวน สิงหลกะ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ