คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 287/2497หลักกฎหมาย: โจทก์ฟ้องจำเลยหาว่า เจ้าพนักงานไม่ออกตราจองที่ดินให้โจทก์เพราะจำเลยไปร้องคัดค้านแต่ทางพิจารณาได้ความว่าเจ้าพนักงานไม่ออกตราจองให้โจทก์เพราะโจทก์ยังไม่เคยเข้าครอบครองที่ดินนั้นเลย จำเลยจะคัดค้านหรือไม่ก็ไม่อาจทำให้โจทก์ได้ตราจองตามขอได้ดังนี้ จำเลยจึงไม่ได้เป็นผู้ทำละเมิดต่อโจทก์โจทก์ฟ้องว่า ที่ดินพิพาทเป็นของโจทก์ที่ 1 ยกให้โจทก์ที่ 2 โจทก์ที่ 2 ไปยื่นคำร้องขอออกโฉนดตราจองต่อเจ้าพนักงานที่ดินจำเลยไปร้องคัดค้านเป็นเหตุให้โจทก์ที่ 2 ไม่ได้รับตราจอง จึงขอให้ศาลสั่งห้ามจำเลย อย่าให้ขัดขวางในการที่โจทก์จะออกโฉนดตราจองจำเลยต่อสู้ว่า ที่พิพาทเป็นของบิดามารดาจำเลย ฯลฯศาลชั้นต้นพิพากษาห้ามมิให้จำเลยเกี่ยวข้องในที่ดินแปลงนี้ห้ามมิให้ขัดขวางในการที่โจทก์จะขอรับหนังสือสำคัญสำหรับที่พิพาทจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ พิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า โจทก์เข้าใจผิดคิดว่าตนมีกรรมสิทธิ์ในที่ดินรายนี้แล้วความจริงโจทก์ยังไม่อาจมีกรรมสิทธิ์ในที่ดินรายนี้ได้ ดังนี้ เมื่อโจทก์ที่ 2 ไปยื่นคำร้องขอตราจองต่อเจ้าพนักงานที่ดิน เจ้าพนักงานที่ดินสอบสวนเห็นว่าโจทก์ที่ 2 ไม่ได้เป็นผู้ครอบครองทำประโยชน์ในที่ดินนั้น เจ้าพนักงานที่ดินก็ไม่ออกตราจองให้ จำเลยจะคัดค้านอย่างไรหรือไม่ ก็ไม่อาจทำให้โจทก์ที่ 2 ได้ตราจองตามคำขอนั้นได้ จำเลยจึงไม่ได้เป็นผู้ทำละเมิดต่อโจทก์ที่ 1 หรือโจทก์ที่ 2 แต่ประการใด ศาลอุทธรณ์พิพากษาชอบแล้วจึงพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 287/2497นายนิม แซ่อึ้ง ที่ 1 นางบุญล้อม สิทธิรักษ์ ที่ 2โจทก์นายสำอางค์ จาดเปรมจำเลย ป.พ.พ. ม. 420 พ.ร.บ.ออกโฉนดที่ดิน (ฉบับที่ 6) พ.ศ.2479 โจทก์ฟ้องจำเลยหาว่า เจ้าพนักงานไม่ออกตราจองที่ดินให้โจทก์เพราะจำเลยไปร้องคัดค้านแต่ทางพิจารณาได้ความว่าเจ้าพนักงานไม่ออกตราจองให้โจทก์เพราะโจทก์ยังไม่เคยเข้าครอบครองที่ดินนั้นเลย จำเลยจะคัดค้านหรือไม่ก็ไม่อาจทำให้โจทก์ได้ตราจองตามขอได้ดังนี้ จำเลยจึงไม่ได้เป็นผู้ทำละเมิดต่อโจทก์โจทก์ฟ้องว่า ที่ดินพิพาทเป็นของโจทก์ที่ 1 ยกให้โจทก์ที่ 2 โจทก์ที่ 2 ไปยื่นคำร้องขอออกโฉนดตราจองต่อเจ้าพนักงานที่ดินจำเลยไปร้องคัดค้านเป็นเหตุให้โจทก์ที่ 2 ไม่ได้รับตราจอง จึงขอให้ศาลสั่งห้ามจำเลย อย่าให้ขัดขวางในการที่โจทก์จะออกโฉนดตราจองจำเลยต่อสู้ว่า ที่พิพาทเป็นของบิดามารดาจำเลย ฯลฯศาลชั้นต้นพิพากษาห้ามมิให้จำเลยเกี่ยวข้องในที่ดินแปลงนี้ห้ามมิให้ขัดขวางในการที่โจทก์จะขอรับหนังสือสำคัญสำหรับที่พิพาทจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ พิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า โจทก์เข้าใจผิดคิดว่าตนมีกรรมสิทธิ์ในที่ดินรายนี้แล้วความจริงโจทก์ยังไม่อาจมีกรรมสิทธิ์ในที่ดินรายนี้ได้ ดังนี้ เมื่อโจทก์ที่ 2 ไปยื่นคำร้องขอตราจองต่อเจ้าพนักงานที่ดิน เจ้าพนักงานที่ดินสอบสวนเห็นว่าโจทก์ที่ 2 ไม่ได้เป็นผู้ครอบครองทำประโยชน์ในที่ดินนั้น เจ้าพนักงานที่ดินก็ไม่ออกตราจองให้ จำเลยจะคัดค้านอย่างไรหรือไม่ ก็ไม่อาจทำให้โจทก์ที่ 2 ได้ตราจองตามคำขอนั้นได้ จำเลยจึงไม่ได้เป็นผู้ทำละเมิดต่อโจทก์ที่ 1 หรือโจทก์ที่ 2 แต่ประการใด ศาลอุทธรณ์พิพากษาชอบแล้วจึงพิพากษายืน(ประมูล สุวรรณศร-ดุลยการณ์โกวิท-จักรปาณีศรีศีลวิสุทธิ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า ที่ดินพิพาทเป็นของโจทก์ที่ 1 ยกให้โจทก์ที่ 2 โจทก์ที่ 2 ไปยื่นคำร้องขอออกโฉนดตราจองต่อเจ้าพนักงานที่ดินจำเลยไปร้องคัดค้านเป็นเหตุให้โจทก์ที่ 2 ไม่ได้รับตราจอง จึงขอให้ศาลสั่งห้ามจำเลย อย่าให้ขัดขวางในการที่โจทก์จะออกโฉนดตราจองจำเลยต่อสู้ว่า ที่พิพาทเป็นของบิดามารดาจำเลย ฯลฯศาลชั้นต้นพิพากษาห้ามมิให้จำเลยเกี่ยวข้องในที่ดินแปลงนี้ห้ามมิให้ขัดขวางในการที่โจทก์จะขอรับหนังสือสำคัญสำหรับที่พิพาทจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ พิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า โจทก์เข้าใจผิดคิดว่าตนมีกรรมสิทธิ์ในที่ดินรายนี้แล้วความจริงโจทก์ยังไม่อาจมีกรรมสิทธิ์ในที่ดินรายนี้ได้ ดังนี้ เมื่อโจทก์ที่ 2 ไปยื่นคำร้องขอตราจองต่อเจ้าพนักงานที่ดิน เจ้าพนักงานที่ดินสอบสวนเห็นว่าโจทก์ที่ 2 ไม่ได้เป็นผู้ครอบครองทำประโยชน์ในที่ดินนั้น เจ้าพนักงานที่ดินก็ไม่ออกตราจองให้ จำเลยจะคัดค้านอย่างไรหรือไม่ ก็ไม่อาจทำให้โจทก์ที่ 2 ได้ตราจองตามคำขอนั้นได้ จำเลยจึงไม่ได้เป็นผู้ทำละเมิดต่อโจทก์ที่ 1 หรือโจทก์ที่ 2 แต่ประการใด ศาลอุทธรณ์พิพากษาชอบแล้วจึงพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 287/2497นายนิม แซ่อึ้ง ที่ 1 นางบุญล้อม สิทธิรักษ์ ที่ 2โจทก์นายสำอางค์ จาดเปรมจำเลย ป.พ.พ. ม. 420 พ.ร.บ.ออกโฉนดที่ดิน (ฉบับที่ 6) พ.ศ.2479 โจทก์ฟ้องจำเลยหาว่า เจ้าพนักงานไม่ออกตราจองที่ดินให้โจทก์เพราะจำเลยไปร้องคัดค้านแต่ทางพิจารณาได้ความว่าเจ้าพนักงานไม่ออกตราจองให้โจทก์เพราะโจทก์ยังไม่เคยเข้าครอบครองที่ดินนั้นเลย จำเลยจะคัดค้านหรือไม่ก็ไม่อาจทำให้โจทก์ได้ตราจองตามขอได้ดังนี้ จำเลยจึงไม่ได้เป็นผู้ทำละเมิดต่อโจทก์โจทก์ฟ้องว่า ที่ดินพิพาทเป็นของโจทก์ที่ 1 ยกให้โจทก์ที่ 2 โจทก์ที่ 2 ไปยื่นคำร้องขอออกโฉนดตราจองต่อเจ้าพนักงานที่ดินจำเลยไปร้องคัดค้านเป็นเหตุให้โจทก์ที่ 2 ไม่ได้รับตราจอง จึงขอให้ศาลสั่งห้ามจำเลย อย่าให้ขัดขวางในการที่โจทก์จะออกโฉนดตราจองจำเลยต่อสู้ว่า ที่พิพาทเป็นของบิดามารดาจำเลย ฯลฯศาลชั้นต้นพิพากษาห้ามมิให้จำเลยเกี่ยวข้องในที่ดินแปลงนี้ห้ามมิให้ขัดขวางในการที่โจทก์จะขอรับหนังสือสำคัญสำหรับที่พิพาทจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ พิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า โจทก์เข้าใจผิดคิดว่าตนมีกรรมสิทธิ์ในที่ดินรายนี้แล้วความจริงโจทก์ยังไม่อาจมีกรรมสิทธิ์ในที่ดินรายนี้ได้ ดังนี้ เมื่อโจทก์ที่ 2 ไปยื่นคำร้องขอตราจองต่อเจ้าพนักงานที่ดิน เจ้าพนักงานที่ดินสอบสวนเห็นว่าโจทก์ที่ 2 ไม่ได้เป็นผู้ครอบครองทำประโยชน์ในที่ดินนั้น เจ้าพนักงานที่ดินก็ไม่ออกตราจองให้ จำเลยจะคัดค้านอย่างไรหรือไม่ ก็ไม่อาจทำให้โจทก์ที่ 2 ได้ตราจองตามคำขอนั้นได้ จำเลยจึงไม่ได้เป็นผู้ทำละเมิดต่อโจทก์ที่ 1 หรือโจทก์ที่ 2 แต่ประการใด ศาลอุทธรณ์พิพากษาชอบแล้วจึงพิพากษายืน(ประมูล สุวรรณศร-ดุลยการณ์โกวิท-จักรปาณีศรีศีลวิสุทธิ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ