คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 828/2490หลักกฎหมาย: ยานพาหนะที่เดินด้วยกำลังเครื่องจักร์กลโดนกันเสียหายไม่ตกอยู่ในบังคับแห่ง ม. 437 ในกรณีเช่นนี้การนำสืบต้องตกอยู่ในหลักธรรมดาโจทก์ฟ้องเรียกค่าเสียหายในการที่เรือยนตร์ของฝ่ายจำเลยชนเรือยนต์ของฝ่ายโจทก์ ศาลชั้นต้นเห็นว่าเรือฝ่ายโจทก์เป็นฝ่ายผิด ให้ยกฟ้อง แต่ศาลอุทธรณ์เห็นว่าเรือฝ่ายจำเลยผิด จึงให้จำเลยใช้ค่าเสียหาย จำเลยฎีกา, ศาลฎีกาวินิจฉัยว่ากรณีเช่นนี้จะนำ ม. แพ่งฯ ม. ๔๓๗ มาใช้บังคับไม่ได้ เพราะมาตรานี้มีเจตนารมย์เป็นที่เห็นได้ชัดว่า ต้องเป็นกรณีที่ฝ่าย ๑ เป็นเครื่องจักร์กล อีกฝ่าย ๑ ไม่ใช่ ถ้าเป็นเครื่องจักร์กลด้วยกันก็ต้องใช้หลักทั่วไป เมื่อวินิจฉัยพะยานหลักฐานแล้วฟังว่าจำเลยเป็นฝ่ายประมาท จึงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 828/2490นายฟัก พันธ์ฟัก (พระยาปรีดานฤเบศร์) บริษัทแม่น้ำมอเตอร์โบ๊ต,นางลุยงพันธ์ฟัก ที่ 2โจทก์นายสำราณ เผ่าจินดา, นางทองเหล่อ เผ่าจินดาจำเลย ป.พ.พ. ม. 420, ม. 437ยานพาหนะที่เดินด้วยกำลังเครื่องจักร์กลโดนกันเสียหายไม่ตกอยู่ในบังคับแห่ง ม. 437 ในกรณีเช่นนี้การนำสืบต้องตกอยู่ในหลักธรรมดาโจทก์ฟ้องเรียกค่าเสียหายในการที่เรือยนตร์ของฝ่ายจำเลยชนเรือยนต์ของฝ่ายโจทก์ ศาลชั้นต้นเห็นว่าเรือฝ่ายโจทก์เป็นฝ่ายผิด ให้ยกฟ้อง แต่ศาลอุทธรณ์เห็นว่าเรือฝ่ายจำเลยผิด จึงให้จำเลยใช้ค่าเสียหาย จำเลยฎีกา, ศาลฎีกาวินิจฉัยว่ากรณีเช่นนี้จะนำ ม. แพ่งฯ ม. ๔๓๗ มาใช้บังคับไม่ได้ เพราะมาตรานี้มีเจตนารมย์เป็นที่เห็นได้ชัดว่า ต้องเป็นกรณีที่ฝ่าย ๑ เป็นเครื่องจักร์กล อีกฝ่าย ๑ ไม่ใช่ ถ้าเป็นเครื่องจักร์กลด้วยกันก็ต้องใช้หลักทั่วไป เมื่อวินิจฉัยพะยานหลักฐานแล้วฟังว่าจำเลยเป็นฝ่ายประมาท จึงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์(นาถปรีชา-มนูภันย์วิมลสาร-ธรรมบัณฑิต)ศาลชั้นต้น - นายชวน สิงหลกะศาลอุทธรณ์ - พระนาถปริญญาแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องเรียกค่าเสียหายในการที่เรือยนตร์ของฝ่ายจำเลยชนเรือยนต์ของฝ่ายโจทก์ ศาลชั้นต้นเห็นว่าเรือฝ่ายโจทก์เป็นฝ่ายผิด ให้ยกฟ้อง แต่ศาลอุทธรณ์เห็นว่าเรือฝ่ายจำเลยผิด จึงให้จำเลยใช้ค่าเสียหาย จำเลยฎีกา, ศาลฎีกาวินิจฉัยว่ากรณีเช่นนี้จะนำ ม. แพ่งฯ ม. ๔๓๗ มาใช้บังคับไม่ได้ เพราะมาตรานี้มีเจตนารมย์เป็นที่เห็นได้ชัดว่า ต้องเป็นกรณีที่ฝ่าย ๑ เป็นเครื่องจักร์กล อีกฝ่าย ๑ ไม่ใช่ ถ้าเป็นเครื่องจักร์กลด้วยกันก็ต้องใช้หลักทั่วไป เมื่อวินิจฉัยพะยานหลักฐานแล้วฟังว่าจำเลยเป็นฝ่ายประมาท จึงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 828/2490นายฟัก พันธ์ฟัก (พระยาปรีดานฤเบศร์) บริษัทแม่น้ำมอเตอร์โบ๊ต,นางลุยงพันธ์ฟัก ที่ 2โจทก์นายสำราณ เผ่าจินดา, นางทองเหล่อ เผ่าจินดาจำเลย ป.พ.พ. ม. 420, ม. 437ยานพาหนะที่เดินด้วยกำลังเครื่องจักร์กลโดนกันเสียหายไม่ตกอยู่ในบังคับแห่ง ม. 437 ในกรณีเช่นนี้การนำสืบต้องตกอยู่ในหลักธรรมดาโจทก์ฟ้องเรียกค่าเสียหายในการที่เรือยนตร์ของฝ่ายจำเลยชนเรือยนต์ของฝ่ายโจทก์ ศาลชั้นต้นเห็นว่าเรือฝ่ายโจทก์เป็นฝ่ายผิด ให้ยกฟ้อง แต่ศาลอุทธรณ์เห็นว่าเรือฝ่ายจำเลยผิด จึงให้จำเลยใช้ค่าเสียหาย จำเลยฎีกา, ศาลฎีกาวินิจฉัยว่ากรณีเช่นนี้จะนำ ม. แพ่งฯ ม. ๔๓๗ มาใช้บังคับไม่ได้ เพราะมาตรานี้มีเจตนารมย์เป็นที่เห็นได้ชัดว่า ต้องเป็นกรณีที่ฝ่าย ๑ เป็นเครื่องจักร์กล อีกฝ่าย ๑ ไม่ใช่ ถ้าเป็นเครื่องจักร์กลด้วยกันก็ต้องใช้หลักทั่วไป เมื่อวินิจฉัยพะยานหลักฐานแล้วฟังว่าจำเลยเป็นฝ่ายประมาท จึงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์(นาถปรีชา-มนูภันย์วิมลสาร-ธรรมบัณฑิต)ศาลชั้นต้น - นายชวน สิงหลกะศาลอุทธรณ์ - พระนาถปริญญาแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ