คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2225/2516หลักกฎหมาย: จำเลยทั้งสี่จับกุมผู้ตายทั้งสามคนในข้อหาลักโค ต่อมาจำเลยทั้งสี่นำตัวผู้ตายทั้งสามไปเพื่อผลักตกหน้าผาให้ถึงแก่ความตายเมื่อไปถึงบริเวณลานจอดรถห่างหน้าผาเพียง 2 เส้น จำเลยที่ 1ให้จำเลยที่ 2 ที่ 3 ที่ 4 นำผู้ตายทั้งสามไปที่หน้าผาทีละคนจำเลยที่ 1 รออยู่บริเวณลานจอดรถนั้นเอง โดยจำเลยทั้งสี่มีเจตนาร่วมกันที่จะฆ่าผู้ตายทั้งสาม เมื่อจำเลยที่ 2 ที่ 3 ที่ 4 ผลักผู้ตายทั้งสามตกหน้าผาตายทีละคนแล้ว จำเลยทั้งสี่ก็พากันกลับพฤติการณ์เช่นนี้ถือได้ว่า จำเลยทั้งสี่ ร่วมกันฆ่าผู้ตายทั้งสามโดยวางแผนไว้ล่วงหน้า การกระทำของจำเลยทั้งสี่จึงเป็นความผิดฐานร่วมกันฆ่าผู้ตายทั้งสามโดยไตร่ตรองไว้ก่อนโจทก์ฟ้องว่า จำเลยร่วมกันจับกุมตัวนายฤกษ์ พลคำ นายสมบูรณ์คำใสและนายมี สายจันทร์ ไป ต่อมาจำเลยร่วมกันใช้เชือกมัดแขนนายสมบูรณ์ไพล่หลัง แล้วจำเลยร่วมกันนำนายสมบูรณ์ นายมี และนายฤกษ์ไปที่หน้าผาเขาพระวิหาร แล้วร่วมกันผลักบุคคลทั้งสามตกหน้าผาโดยเจตนาฆ่าให้ตาย โดยไตร่ตรองไว้ก่อนและโดยกระทำทารุณโหดร้ายบุคคลทั้งสามได้ถึงแก่ความตายสมดังเจตนาของจำเลย ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘, ๒๘๙, ๘๓ และริบเชือกของกลาง จำเลยทั้งสี่ให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยที่ ๑ มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๒๘๙(๔), ๘๓ จำเลยที่ ๒ ที่ ๓ ที่ ๔ มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๒๘๘, ๘๐ ให้ประหารชีวิตจำเลยที่ ๑ และให้จำคุกจำเลยที่ ๒ ที่ ๓ ที่ ๔มีกำหนดคนละ ๒๐ ปี และริบเชือกของกลาง โจทก์อุทธรณ์ขอให้ลงโทษจำเลยที่ ๑ ตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๒๘๙(๕) ด้วย และขอให้ลงโทษจำเลยที่ ๒ ที่ ๓ ที่ ๔ ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๙(๔)(๕) จำเลยทั้งสี่อุทธรณ์ขอให้ยกฟ้อง ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยที่ ๒ ที่ ๓ และที่ ๔ มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘, ๒๘๙ (๔), ๘๓ ให้วางโทษประหารชีวิตเช่นจำเลยที่ ๑ แต่จำเลยทุกคนให้การชั้นสอบสวนและนำชี้ที่เกิดเหตุมีประโยชน์แก่การพิจารณา จึงลดโทษให้จำเลยทุกคนคนละหนึ่งในสามตามมาตรา ๗๘ประกอบมาตรา ๕๒ (๑) และมาตรา ๓ ที่เป็นคุณแก่จำเลย คงให้ลงโทษจำคุกจำเลยทุกคนไว้ตลอดชีวิตนอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น โจทก์ฎีกาว่ายังไม่มีเหตุอันควรลดโทษให้จำเลยทั้งสี่ จำเลยทั้งสี่ฎีกาขอให้ยกฟ้อง ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่าจำเลยทั้งสี่กับพวกได้ทำการจับกุมนายสมบูรณ์นายฤกษ์ นายมีในข้อหาว่าลักโค ต่อมาจำเลยทั้งสี่ได้ร่วมกันนำบุคคลทั้งสามนี้ไปเพื่อผลักตกหน้าผาบริเวณเขาพระวิหารให้ถึงแก่ความตาย เมื่อไปถึงบริเวณลานจอดรถห่างหน้าผาเขาพระวิหารเพียง ๒ เส้น จำเลยที่ ๑ ก็ให้จำเลยที่ ๒ ที่ ๓ ที่ ๔ นำบุคคลทั้งสามไปที่บริเวณหน้าผาทีละคน จำเลยที่ ๑ รออยู่บริเวณลานจอดรถนั้นเอง โดยจำเลยทั้งสี่มีเจตนาร่วมกันที่จะฆ่าบุคคลทั้งสามเมื่อจำเลยที่ ๒ ที่ ๓ ที่ ๔ ผลักบุคคลทั้งสามดังกล่าวตกหน้าผาตายทีละคนแล้วจำเลยทั้งสี่ก็พากันกลับ พฤติการณ์เช่นนี้ถือได้ว่าจำเลยทั้งสี่ร่วมกันฆ่าบุคคลทั้งสามนี้โดยวางแผนไว้ล่วงหน้า การกระทำของจำเลยทั้งสี่จึงเป็นความผิดฐานร่วมกันฆ่าบุคคลทั้งสามนี้โดยไตร่ตรองไว้ก่อน ที่ศาลอุทธรณ์ลดโทษให้จำเลยทั้งสี่นั้นชอบแล้ว พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2225/2516พนักงานอัยการจังหวัดศรีสะเกษโจทก์จ่าสิบตำรวจวรชาติ ชาติศรี ที่ 1 กับพวกรวม 4 คนจำเลย ป.อ. ม. 83, ม. 84, ม. 289 (4)จำเลยทั้งสี่จับกุมผู้ตายทั้งสามคนในข้อหาลักโค ต่อมาจำเลยทั้งสี่นำตัวผู้ตายทั้งสามไปเพื่อผลักตกหน้าผาให้ถึงแก่ความตายเมื่อไปถึงบริเวณลานจอดรถห่างหน้าผาเพียง 2 เส้น จำเลยที่ 1ให้จำเลยที่ 2 ที่ 3 ที่ 4 นำผู้ตายทั้งสามไปที่หน้าผาทีละคนจำเลยที่ 1 รออยู่บริเวณลานจอดรถนั้นเอง โดยจำเลยทั้งสี่มีเจตนาร่วมกันที่จะฆ่าผู้ตายทั้งสาม เมื่อจำเลยที่ 2 ที่ 3 ที่ 4 ผลักผู้ตายทั้งสามตกหน้าผาตายทีละคนแล้ว จำเลยทั้งสี่ก็พากันกลับพฤติการณ์เช่นนี้ถือได้ว่า จำเลยทั้งสี่ ร่วมกันฆ่าผู้ตายทั้งสามโดยวางแผนไว้ล่วงหน้า การกระทำของจำเลยทั้งสี่จึงเป็นความผิดฐานร่วมกันฆ่าผู้ตายทั้งสามโดยไตร่ตรองไว้ก่อนโจทก์ฟ้องว่า จำเลยร่วมกันจับกุมตัวนายฤกษ์ พลคำ นายสมบูรณ์คำใสและนายมี สายจันทร์ ไป ต่อมาจำเลยร่วมกันใช้เชือกมัดแขนนายสมบูรณ์ไพล่หลัง แล้วจำเลยร่วมกันนำนายสมบูรณ์ นายมี และนายฤกษ์ไปที่หน้าผาเขาพระวิหาร แล้วร่วมกันผลักบุคคลทั้งสามตกหน้าผาโดยเจตนาฆ่าให้ตาย โดยไตร่ตรองไว้ก่อนและโดยกระทำทารุณโหดร้ายบุคคลทั้งสามได้ถึงแก่ความตายสมดังเจตนาของจำเลย ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘, ๒๘๙, ๘๓ และริบเชือกของกลาง จำเลยทั้งสี่ให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยที่ ๑ มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๒๘๙(๔), ๘๓ จำเลยที่ ๒ ที่ ๓ ที่ ๔ มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๒๘๘, ๘๐ ให้ประหารชีวิตจำเลยที่ ๑ และให้จำคุกจำเลยที่ ๒ ที่ ๓ ที่ ๔มีกำหนดคนละ ๒๐ ปี และริบเชือกของกลาง โจทก์อุทธรณ์ขอให้ลงโทษจำเลยที่ ๑ ตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๒๘๙(๕) ด้วย และขอให้ลงโทษจำเลยที่ ๒ ที่ ๓ ที่ ๔ ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๙(๔)(๕) จำเลยทั้งสี่อุทธรณ์ขอให้ยกฟ้อง ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยที่ ๒ ที่ ๓ และที่ ๔ มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘, ๒๘๙ (๔), ๘๓ ให้วางโทษประหารชีวิตเช่นจำเลยที่ ๑ แต่จำเลยทุกคนให้การชั้นสอบสวนและนำชี้ที่เกิดเหตุมีประโยชน์แก่การพิจารณา จึงลดโทษให้จำเลยทุกคนคนละหนึ่งในสามตามมาตรา ๗๘ประกอบมาตรา ๕๒ (๑) และมาตรา ๓ ที่เป็นคุณแก่จำเลย คงให้ลงโทษจำคุกจำเลยทุกคนไว้ตลอดชีวิตนอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น โจทก์ฎีกาว่ายังไม่มีเหตุอันควรลดโทษให้จำเลยทั้งสี่ จำเลยทั้งสี่ฎีกาขอให้ยกฟ้อง ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่าจำเลยทั้งสี่กับพวกได้ทำการจับกุมนายสมบูรณ์นายฤกษ์ นายมีในข้อหาว่าลักโค ต่อมาจำเลยทั้งสี่ได้ร่วมกันนำบุคคลทั้งสามนี้ไปเพื่อผลักตกหน้าผาบริเวณเขาพระวิหารให้ถึงแก่ความตาย เมื่อไปถึงบริเวณลานจอดรถห่างหน้าผาเขาพระวิหารเพียง ๒ เส้น จำเลยที่ ๑ ก็ให้จำเลยที่ ๒ ที่ ๓ ที่ ๔ นำบุคคลทั้งสามไปที่บริเวณหน้าผาทีละคน จำเลยที่ ๑ รออยู่บริเวณลานจอดรถนั้นเอง โดยจำเลยทั้งสี่มีเจตนาร่วมกันที่จะฆ่าบุคคลทั้งสามเมื่อจำเลยที่ ๒ ที่ ๓ ที่ ๔ ผลักบุคคลทั้งสามดังกล่าวตกหน้าผาตายทีละคนแล้วจำเลยทั้งสี่ก็พากันกลับ พฤติการณ์เช่นนี้ถือได้ว่าจำเลยทั้งสี่ร่วมกันฆ่าบุคคลทั้งสามนี้โดยวางแผนไว้ล่วงหน้า การกระทำของจำเลยทั้งสี่จึงเป็นความผิดฐานร่วมกันฆ่าบุคคลทั้งสามนี้โดยไตร่ตรองไว้ก่อน ที่ศาลอุทธรณ์ลดโทษให้จำเลยทั้งสี่นั้นชอบแล้ว พิพากษายืน(ดวง ดีวาจิน-กฤษณ์ โสภิตกุล-สุมิตร ฟักทองพรรณ)ศาลจังหวัดศรีสะเกษ - นายวิบูลย์ สิริตระกูลศาลอุทธรณ์ - นายพัลลภ เสถียรธรรมกิจแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยร่วมกันจับกุมตัวนายฤกษ์ พลคำ นายสมบูรณ์คำใสและนายมี สายจันทร์ ไป ต่อมาจำเลยร่วมกันใช้เชือกมัดแขนนายสมบูรณ์ไพล่หลัง แล้วจำเลยร่วมกันนำนายสมบูรณ์ นายมี และนายฤกษ์ไปที่หน้าผาเขาพระวิหาร แล้วร่วมกันผลักบุคคลทั้งสามตกหน้าผาโดยเจตนาฆ่าให้ตาย โดยไตร่ตรองไว้ก่อนและโดยกระทำทารุณโหดร้ายบุคคลทั้งสามได้ถึงแก่ความตายสมดังเจตนาของจำเลย ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘, ๒๘๙, ๘๓ และริบเชือกของกลาง จำเลยทั้งสี่ให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยที่ ๑ มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๒๘๙(๔), ๘๓ จำเลยที่ ๒ ที่ ๓ ที่ ๔ มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๒๘๘, ๘๐ ให้ประหารชีวิตจำเลยที่ ๑ และให้จำคุกจำเลยที่ ๒ ที่ ๓ ที่ ๔มีกำหนดคนละ ๒๐ ปี และริบเชือกของกลาง โจทก์อุทธรณ์ขอให้ลงโทษจำเลยที่ ๑ ตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๒๘๙(๕) ด้วย และขอให้ลงโทษจำเลยที่ ๒ ที่ ๓ ที่ ๔ ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๙(๔)(๕) จำเลยทั้งสี่อุทธรณ์ขอให้ยกฟ้อง ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยที่ ๒ ที่ ๓ และที่ ๔ มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘, ๒๘๙ (๔), ๘๓ ให้วางโทษประหารชีวิตเช่นจำเลยที่ ๑ แต่จำเลยทุกคนให้การชั้นสอบสวนและนำชี้ที่เกิดเหตุมีประโยชน์แก่การพิจารณา จึงลดโทษให้จำเลยทุกคนคนละหนึ่งในสามตามมาตรา ๗๘ประกอบมาตรา ๕๒ (๑) และมาตรา ๓ ที่เป็นคุณแก่จำเลย คงให้ลงโทษจำคุกจำเลยทุกคนไว้ตลอดชีวิตนอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น โจทก์ฎีกาว่ายังไม่มีเหตุอันควรลดโทษให้จำเลยทั้งสี่ จำเลยทั้งสี่ฎีกาขอให้ยกฟ้อง ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่าจำเลยทั้งสี่กับพวกได้ทำการจับกุมนายสมบูรณ์นายฤกษ์ นายมีในข้อหาว่าลักโค ต่อมาจำเลยทั้งสี่ได้ร่วมกันนำบุคคลทั้งสามนี้ไปเพื่อผลักตกหน้าผาบริเวณเขาพระวิหารให้ถึงแก่ความตาย เมื่อไปถึงบริเวณลานจอดรถห่างหน้าผาเขาพระวิหารเพียง ๒ เส้น จำเลยที่ ๑ ก็ให้จำเลยที่ ๒ ที่ ๓ ที่ ๔ นำบุคคลทั้งสามไปที่บริเวณหน้าผาทีละคน จำเลยที่ ๑ รออยู่บริเวณลานจอดรถนั้นเอง โดยจำเลยทั้งสี่มีเจตนาร่วมกันที่จะฆ่าบุคคลทั้งสามเมื่อจำเลยที่ ๒ ที่ ๓ ที่ ๔ ผลักบุคคลทั้งสามดังกล่าวตกหน้าผาตายทีละคนแล้วจำเลยทั้งสี่ก็พากันกลับ พฤติการณ์เช่นนี้ถือได้ว่าจำเลยทั้งสี่ร่วมกันฆ่าบุคคลทั้งสามนี้โดยวางแผนไว้ล่วงหน้า การกระทำของจำเลยทั้งสี่จึงเป็นความผิดฐานร่วมกันฆ่าบุคคลทั้งสามนี้โดยไตร่ตรองไว้ก่อน ที่ศาลอุทธรณ์ลดโทษให้จำเลยทั้งสี่นั้นชอบแล้ว พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2225/2516พนักงานอัยการจังหวัดศรีสะเกษโจทก์จ่าสิบตำรวจวรชาติ ชาติศรี ที่ 1 กับพวกรวม 4 คนจำเลย ป.อ. ม. 83, ม. 84, ม. 289 (4)จำเลยทั้งสี่จับกุมผู้ตายทั้งสามคนในข้อหาลักโค ต่อมาจำเลยทั้งสี่นำตัวผู้ตายทั้งสามไปเพื่อผลักตกหน้าผาให้ถึงแก่ความตายเมื่อไปถึงบริเวณลานจอดรถห่างหน้าผาเพียง 2 เส้น จำเลยที่ 1ให้จำเลยที่ 2 ที่ 3 ที่ 4 นำผู้ตายทั้งสามไปที่หน้าผาทีละคนจำเลยที่ 1 รออยู่บริเวณลานจอดรถนั้นเอง โดยจำเลยทั้งสี่มีเจตนาร่วมกันที่จะฆ่าผู้ตายทั้งสาม เมื่อจำเลยที่ 2 ที่ 3 ที่ 4 ผลักผู้ตายทั้งสามตกหน้าผาตายทีละคนแล้ว จำเลยทั้งสี่ก็พากันกลับพฤติการณ์เช่นนี้ถือได้ว่า จำเลยทั้งสี่ ร่วมกันฆ่าผู้ตายทั้งสามโดยวางแผนไว้ล่วงหน้า การกระทำของจำเลยทั้งสี่จึงเป็นความผิดฐานร่วมกันฆ่าผู้ตายทั้งสามโดยไตร่ตรองไว้ก่อนโจทก์ฟ้องว่า จำเลยร่วมกันจับกุมตัวนายฤกษ์ พลคำ นายสมบูรณ์คำใสและนายมี สายจันทร์ ไป ต่อมาจำเลยร่วมกันใช้เชือกมัดแขนนายสมบูรณ์ไพล่หลัง แล้วจำเลยร่วมกันนำนายสมบูรณ์ นายมี และนายฤกษ์ไปที่หน้าผาเขาพระวิหาร แล้วร่วมกันผลักบุคคลทั้งสามตกหน้าผาโดยเจตนาฆ่าให้ตาย โดยไตร่ตรองไว้ก่อนและโดยกระทำทารุณโหดร้ายบุคคลทั้งสามได้ถึงแก่ความตายสมดังเจตนาของจำเลย ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘, ๒๘๙, ๘๓ และริบเชือกของกลาง จำเลยทั้งสี่ให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยที่ ๑ มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๒๘๙(๔), ๘๓ จำเลยที่ ๒ ที่ ๓ ที่ ๔ มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๒๘๘, ๘๐ ให้ประหารชีวิตจำเลยที่ ๑ และให้จำคุกจำเลยที่ ๒ ที่ ๓ ที่ ๔มีกำหนดคนละ ๒๐ ปี และริบเชือกของกลาง โจทก์อุทธรณ์ขอให้ลงโทษจำเลยที่ ๑ ตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๒๘๙(๕) ด้วย และขอให้ลงโทษจำเลยที่ ๒ ที่ ๓ ที่ ๔ ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๙(๔)(๕) จำเลยทั้งสี่อุทธรณ์ขอให้ยกฟ้อง ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยที่ ๒ ที่ ๓ และที่ ๔ มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘, ๒๘๙ (๔), ๘๓ ให้วางโทษประหารชีวิตเช่นจำเลยที่ ๑ แต่จำเลยทุกคนให้การชั้นสอบสวนและนำชี้ที่เกิดเหตุมีประโยชน์แก่การพิจารณา จึงลดโทษให้จำเลยทุกคนคนละหนึ่งในสามตามมาตรา ๗๘ประกอบมาตรา ๕๒ (๑) และมาตรา ๓ ที่เป็นคุณแก่จำเลย คงให้ลงโทษจำคุกจำเลยทุกคนไว้ตลอดชีวิตนอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น โจทก์ฎีกาว่ายังไม่มีเหตุอันควรลดโทษให้จำเลยทั้งสี่ จำเลยทั้งสี่ฎีกาขอให้ยกฟ้อง ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่าจำเลยทั้งสี่กับพวกได้ทำการจับกุมนายสมบูรณ์นายฤกษ์ นายมีในข้อหาว่าลักโค ต่อมาจำเลยทั้งสี่ได้ร่วมกันนำบุคคลทั้งสามนี้ไปเพื่อผลักตกหน้าผาบริเวณเขาพระวิหารให้ถึงแก่ความตาย เมื่อไปถึงบริเวณลานจอดรถห่างหน้าผาเขาพระวิหารเพียง ๒ เส้น จำเลยที่ ๑ ก็ให้จำเลยที่ ๒ ที่ ๓ ที่ ๔ นำบุคคลทั้งสามไปที่บริเวณหน้าผาทีละคน จำเลยที่ ๑ รออยู่บริเวณลานจอดรถนั้นเอง โดยจำเลยทั้งสี่มีเจตนาร่วมกันที่จะฆ่าบุคคลทั้งสามเมื่อจำเลยที่ ๒ ที่ ๓ ที่ ๔ ผลักบุคคลทั้งสามดังกล่าวตกหน้าผาตายทีละคนแล้วจำเลยทั้งสี่ก็พากันกลับ พฤติการณ์เช่นนี้ถือได้ว่าจำเลยทั้งสี่ร่วมกันฆ่าบุคคลทั้งสามนี้โดยวางแผนไว้ล่วงหน้า การกระทำของจำเลยทั้งสี่จึงเป็นความผิดฐานร่วมกันฆ่าบุคคลทั้งสามนี้โดยไตร่ตรองไว้ก่อน ที่ศาลอุทธรณ์ลดโทษให้จำเลยทั้งสี่นั้นชอบแล้ว พิพากษายืน(ดวง ดีวาจิน-กฤษณ์ โสภิตกุล-สุมิตร ฟักทองพรรณ)ศาลจังหวัดศรีสะเกษ - นายวิบูลย์ สิริตระกูลศาลอุทธรณ์ - นายพัลลภ เสถียรธรรมกิจแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ