คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 670/2508หลักกฎหมาย: เจ้ามรดกซึ่งเป็นตาทำพินัยกรรมยกทรัพย์ให้หลานซึ่งเป็นผู้เยาว์ โดยตั้งผู้ปกครองทรัพย์ด้วยนั้นในส่วนที่เกี่ยวกับอสังหาริมทรัพย์ผู้รับแต่งตั้งเป็นผู้ปกครองทรัพย์ก็นำไปจดทะเบียนต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ได้ไม่จำต้องให้เจ้ามรดกเป็นผู้จดทะเบียนเสมอไป ในระหว่างที่ผู้รับแต่งตั้งเป็นผู้ปกครองทรัพย์กำลังตั้งผู้ปกครองทรัพย์เพื่อให้บริบูรณ์ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาตรา 1688 อยู่นั้นบิดาของผู้เยาว์จะถือโอกาสแย่งการเป็นผู้ปกครองทรัพย์ของผู้เยาว์ไปจากผู้รับแต่งตั้งในระหว่างกำลังดำเนินการเพื่อให้บริบูรณ์อยู่นี้หาได้ไม่โจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นบิดาเด็กหญิงสะแหล่หา เด็กหญิงสะวะยานเด็กชายบาราคาน และเด็กชายมะราดคาน มารดาของเด็กทั้งสี่ถึงแก่กรรม นายระสุคานตาของเด็กทั้งสี่ก่อนถึงแก่กรรมได้ทำพินัยกรรมแบ่งห้องแถวและที่ดินให้เด็กทั้งสี่ ให้จำเลยเป็นผู้ปกครองเด็กซึ่งเป็นผู้เยาว์ และเป็นผู้ปกครองทรัพย์ของเด็กซึ่งเป็นคำสั่งไม่สมบูรณ์ขัดต่อกฎหมาย จำเลยทำผิดหน้าที่ผู้ปกครองทรัพย์ ขอให้พิพากษาว่าจำเลยไม่มีอำนาจปกครองและเป็นผู้ปกครองทรัพย์แทนเด็กห้ามจำเลยเกี่ยวข้องกับทรัพย์ของเด็กและให้คืนเงิน 21,280 บาท กับสั่งให้โจทก์เป็นผู้ปกครองจำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยไม่มีอำนาจเป็นผู้ปกครองทรัพย์และผู้ปกครองเด็ก โจทก์เป็นผู้ปกครองทรัพย์และผู้ปกครองเด็กห้ามจำเลยเกี่ยวข้องกับทรัพย์ส่วนได้ของเด็ก กับให้จำเลยคืนเงิน 2,000 บาท พร้อมด้วยดอกเบี้ยให้โจทก์จำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ว่า โจทก์มีอำนาจเฉพาะปกครองผู้เยาว์เท่านั้น นอกจากนี้ให้ยกฟ้องโจทก์โจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า ในเรื่องการตั้งผู้ปกครองทรัพย์ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1687 นั้น มีบังคับไว้ว่า ให้ผู้ทำพินัยกรรมเป็นผู้แต่งตั้งขึ้น ส่วนการจดทะเบียนตามมาตรา 1688 มิได้บังคับว่า ให้ใครเป็นผู้นำไปจดทะเบียน ฉะนั้น ที่ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่าไม่จำต้องเป็นเจ้ามรดกเป็นผู้จดทะเบียนเสมอไป ผู้รับแต่งตั้งก็ชอบที่จะไปจดทะเบียนต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ได้นั้น ศาลฎีกาเห็นพ้องด้วย ส่วนในเรื่องการจดทะเบียนเป็นผู้ปกครองทรัพย์นั้น ตามฟ้องโจทก์รับว่า นายระสุคานหรือรัสสุคานทำพินัยกรรมตั้งให้จำเลยเป็นผู้ปกครองทรัพย์แทนเด็ก ตามคำให้การและคำเบิกความของจำเลยว่า ได้ยื่นคำร้องขอเป็นผู้ปกครองทรัพย์แทนเด็กต่อนายอำเภอกันดังซึ่งเป็นพนักงานเจ้าหน้าที่ในการนี้แล้ว และโจทก์ก็รับว่าจำเลยได้ไปร้องขอเป็นผู้ปกครองทรัพย์แทนเด็กแล้วจริง เช่นนี้ จึงฟังได้ว่าจำเลยกำลังดำเนินการขอจดทะเบียนการตั้งผู้ปกครองทรัพย์แทนเด็กตามพินัยกรรมเพื่อให้สมบูรณ์ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาตรา 1688 แล้ว โจทก์จะแย่งการเป็นผู้ปกครองทรัพย์แทนเด็กไปจากจำเลยในระหว่างนี้ไม่ได้ ข้อโต้แย้งของโจทก์ฟังไม่ขึ้น พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 670/2508นายอุมัดคานโจทก์นายปะเลียะหมัดจำเลย ป.พ.พ. ม. 1687, ม. 1688 เจ้ามรดกซึ่งเป็นตาทำพินัยกรรมยกทรัพย์ให้หลานซึ่งเป็นผู้เยาว์ โดยตั้งผู้ปกครองทรัพย์ด้วยนั้นในส่วนที่เกี่ยวกับอสังหาริมทรัพย์ผู้รับแต่งตั้งเป็นผู้ปกครองทรัพย์ก็นำไปจดทะเบียนต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ได้ไม่จำต้องให้เจ้ามรดกเป็นผู้จดทะเบียนเสมอไป ในระหว่างที่ผู้รับแต่งตั้งเป็นผู้ปกครองทรัพย์กำลังตั้งผู้ปกครองทรัพย์เพื่อให้บริบูรณ์ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาตรา 1688 อยู่นั้นบิดาของผู้เยาว์จะถือโอกาสแย่งการเป็นผู้ปกครองทรัพย์ของผู้เยาว์ไปจากผู้รับแต่งตั้งในระหว่างกำลังดำเนินการเพื่อให้บริบูรณ์อยู่นี้หาได้ไม่โจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นบิดาเด็กหญิงสะแหล่หา เด็กหญิงสะวะยานเด็กชายบาราคาน และเด็กชายมะราดคาน มารดาของเด็กทั้งสี่ถึงแก่กรรม นายระสุคานตาของเด็กทั้งสี่ก่อนถึงแก่กรรมได้ทำพินัยกรรมแบ่งห้องแถวและที่ดินให้เด็กทั้งสี่ ให้จำเลยเป็นผู้ปกครองเด็กซึ่งเป็นผู้เยาว์ และเป็นผู้ปกครองทรัพย์ของเด็กซึ่งเป็นคำสั่งไม่สมบูรณ์ขัดต่อกฎหมาย จำเลยทำผิดหน้าที่ผู้ปกครองทรัพย์ ขอให้พิพากษาว่าจำเลยไม่มีอำนาจปกครองและเป็นผู้ปกครองทรัพย์แทนเด็กห้ามจำเลยเกี่ยวข้องกับทรัพย์ของเด็กและให้คืนเงิน 21,280 บาท กับสั่งให้โจทก์เป็นผู้ปกครองจำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยไม่มีอำนาจเป็นผู้ปกครองทรัพย์และผู้ปกครองเด็ก โจทก์เป็นผู้ปกครองทรัพย์และผู้ปกครองเด็กห้ามจำเลยเกี่ยวข้องกับทรัพย์ส่วนได้ของเด็ก กับให้จำเลยคืนเงิน 2,000 บาท พร้อมด้วยดอกเบี้ยให้โจทก์จำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ว่า โจทก์มีอำนาจเฉพาะปกครองผู้เยาว์เท่านั้น นอกจากนี้ให้ยกฟ้องโจทก์โจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า ในเรื่องการตั้งผู้ปกครองทรัพย์ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1687 นั้น มีบังคับไว้ว่า ให้ผู้ทำพินัยกรรมเป็นผู้แต่งตั้งขึ้น ส่วนการจดทะเบียนตามมาตรา 1688 มิได้บังคับว่า ให้ใครเป็นผู้นำไปจดทะเบียน ฉะนั้น ที่ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่าไม่จำต้องเป็นเจ้ามรดกเป็นผู้จดทะเบียนเสมอไป ผู้รับแต่งตั้งก็ชอบที่จะไปจดทะเบียนต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ได้นั้น ศาลฎีกาเห็นพ้องด้วย ส่วนในเรื่องการจดทะเบียนเป็นผู้ปกครองทรัพย์นั้น ตามฟ้องโจทก์รับว่า นายระสุคานหรือรัสสุคานทำพินัยกรรมตั้งให้จำเลยเป็นผู้ปกครองทรัพย์แทนเด็ก ตามคำให้การและคำเบิกความของจำเลยว่า ได้ยื่นคำร้องขอเป็นผู้ปกครองทรัพย์แทนเด็กต่อนายอำเภอกันดังซึ่งเป็นพนักงานเจ้าหน้าที่ในการนี้แล้ว และโจทก์ก็รับว่าจำเลยได้ไปร้องขอเป็นผู้ปกครองทรัพย์แทนเด็กแล้วจริง เช่นนี้ จึงฟังได้ว่าจำเลยกำลังดำเนินการขอจดทะเบียนการตั้งผู้ปกครองทรัพย์แทนเด็กตามพินัยกรรมเพื่อให้สมบูรณ์ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาตรา 1688 แล้ว โจทก์จะแย่งการเป็นผู้ปกครองทรัพย์แทนเด็กไปจากจำเลยในระหว่างนี้ไม่ได้ ข้อโต้แย้งของโจทก์ฟังไม่ขึ้น พิพากษายืน(สวัสดิ์ พานิชอัตรา-วิชัยนิตินาท-คร้าม สิวายะวิโรจน์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นบิดาเด็กหญิงสะแหล่หา เด็กหญิงสะวะยานเด็กชายบาราคาน และเด็กชายมะราดคาน มารดาของเด็กทั้งสี่ถึงแก่กรรม นายระสุคานตาของเด็กทั้งสี่ก่อนถึงแก่กรรมได้ทำพินัยกรรมแบ่งห้องแถวและที่ดินให้เด็กทั้งสี่ ให้จำเลยเป็นผู้ปกครองเด็กซึ่งเป็นผู้เยาว์ และเป็นผู้ปกครองทรัพย์ของเด็กซึ่งเป็นคำสั่งไม่สมบูรณ์ขัดต่อกฎหมาย จำเลยทำผิดหน้าที่ผู้ปกครองทรัพย์ ขอให้พิพากษาว่าจำเลยไม่มีอำนาจปกครองและเป็นผู้ปกครองทรัพย์แทนเด็กห้ามจำเลยเกี่ยวข้องกับทรัพย์ของเด็กและให้คืนเงิน 21,280 บาท กับสั่งให้โจทก์เป็นผู้ปกครองจำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยไม่มีอำนาจเป็นผู้ปกครองทรัพย์และผู้ปกครองเด็ก โจทก์เป็นผู้ปกครองทรัพย์และผู้ปกครองเด็กห้ามจำเลยเกี่ยวข้องกับทรัพย์ส่วนได้ของเด็ก กับให้จำเลยคืนเงิน 2,000 บาท พร้อมด้วยดอกเบี้ยให้โจทก์จำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ว่า โจทก์มีอำนาจเฉพาะปกครองผู้เยาว์เท่านั้น นอกจากนี้ให้ยกฟ้องโจทก์โจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า ในเรื่องการตั้งผู้ปกครองทรัพย์ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1687 นั้น มีบังคับไว้ว่า ให้ผู้ทำพินัยกรรมเป็นผู้แต่งตั้งขึ้น ส่วนการจดทะเบียนตามมาตรา 1688 มิได้บังคับว่า ให้ใครเป็นผู้นำไปจดทะเบียน ฉะนั้น ที่ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่าไม่จำต้องเป็นเจ้ามรดกเป็นผู้จดทะเบียนเสมอไป ผู้รับแต่งตั้งก็ชอบที่จะไปจดทะเบียนต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ได้นั้น ศาลฎีกาเห็นพ้องด้วย ส่วนในเรื่องการจดทะเบียนเป็นผู้ปกครองทรัพย์นั้น ตามฟ้องโจทก์รับว่า นายระสุคานหรือรัสสุคานทำพินัยกรรมตั้งให้จำเลยเป็นผู้ปกครองทรัพย์แทนเด็ก ตามคำให้การและคำเบิกความของจำเลยว่า ได้ยื่นคำร้องขอเป็นผู้ปกครองทรัพย์แทนเด็กต่อนายอำเภอกันดังซึ่งเป็นพนักงานเจ้าหน้าที่ในการนี้แล้ว และโจทก์ก็รับว่าจำเลยได้ไปร้องขอเป็นผู้ปกครองทรัพย์แทนเด็กแล้วจริง เช่นนี้ จึงฟังได้ว่าจำเลยกำลังดำเนินการขอจดทะเบียนการตั้งผู้ปกครองทรัพย์แทนเด็กตามพินัยกรรมเพื่อให้สมบูรณ์ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาตรา 1688 แล้ว โจทก์จะแย่งการเป็นผู้ปกครองทรัพย์แทนเด็กไปจากจำเลยในระหว่างนี้ไม่ได้ ข้อโต้แย้งของโจทก์ฟังไม่ขึ้น พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 670/2508นายอุมัดคานโจทก์นายปะเลียะหมัดจำเลย ป.พ.พ. ม. 1687, ม. 1688 เจ้ามรดกซึ่งเป็นตาทำพินัยกรรมยกทรัพย์ให้หลานซึ่งเป็นผู้เยาว์ โดยตั้งผู้ปกครองทรัพย์ด้วยนั้นในส่วนที่เกี่ยวกับอสังหาริมทรัพย์ผู้รับแต่งตั้งเป็นผู้ปกครองทรัพย์ก็นำไปจดทะเบียนต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ได้ไม่จำต้องให้เจ้ามรดกเป็นผู้จดทะเบียนเสมอไป ในระหว่างที่ผู้รับแต่งตั้งเป็นผู้ปกครองทรัพย์กำลังตั้งผู้ปกครองทรัพย์เพื่อให้บริบูรณ์ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาตรา 1688 อยู่นั้นบิดาของผู้เยาว์จะถือโอกาสแย่งการเป็นผู้ปกครองทรัพย์ของผู้เยาว์ไปจากผู้รับแต่งตั้งในระหว่างกำลังดำเนินการเพื่อให้บริบูรณ์อยู่นี้หาได้ไม่โจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นบิดาเด็กหญิงสะแหล่หา เด็กหญิงสะวะยานเด็กชายบาราคาน และเด็กชายมะราดคาน มารดาของเด็กทั้งสี่ถึงแก่กรรม นายระสุคานตาของเด็กทั้งสี่ก่อนถึงแก่กรรมได้ทำพินัยกรรมแบ่งห้องแถวและที่ดินให้เด็กทั้งสี่ ให้จำเลยเป็นผู้ปกครองเด็กซึ่งเป็นผู้เยาว์ และเป็นผู้ปกครองทรัพย์ของเด็กซึ่งเป็นคำสั่งไม่สมบูรณ์ขัดต่อกฎหมาย จำเลยทำผิดหน้าที่ผู้ปกครองทรัพย์ ขอให้พิพากษาว่าจำเลยไม่มีอำนาจปกครองและเป็นผู้ปกครองทรัพย์แทนเด็กห้ามจำเลยเกี่ยวข้องกับทรัพย์ของเด็กและให้คืนเงิน 21,280 บาท กับสั่งให้โจทก์เป็นผู้ปกครองจำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยไม่มีอำนาจเป็นผู้ปกครองทรัพย์และผู้ปกครองเด็ก โจทก์เป็นผู้ปกครองทรัพย์และผู้ปกครองเด็กห้ามจำเลยเกี่ยวข้องกับทรัพย์ส่วนได้ของเด็ก กับให้จำเลยคืนเงิน 2,000 บาท พร้อมด้วยดอกเบี้ยให้โจทก์จำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ว่า โจทก์มีอำนาจเฉพาะปกครองผู้เยาว์เท่านั้น นอกจากนี้ให้ยกฟ้องโจทก์โจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า ในเรื่องการตั้งผู้ปกครองทรัพย์ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1687 นั้น มีบังคับไว้ว่า ให้ผู้ทำพินัยกรรมเป็นผู้แต่งตั้งขึ้น ส่วนการจดทะเบียนตามมาตรา 1688 มิได้บังคับว่า ให้ใครเป็นผู้นำไปจดทะเบียน ฉะนั้น ที่ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่าไม่จำต้องเป็นเจ้ามรดกเป็นผู้จดทะเบียนเสมอไป ผู้รับแต่งตั้งก็ชอบที่จะไปจดทะเบียนต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ได้นั้น ศาลฎีกาเห็นพ้องด้วย ส่วนในเรื่องการจดทะเบียนเป็นผู้ปกครองทรัพย์นั้น ตามฟ้องโจทก์รับว่า นายระสุคานหรือรัสสุคานทำพินัยกรรมตั้งให้จำเลยเป็นผู้ปกครองทรัพย์แทนเด็ก ตามคำให้การและคำเบิกความของจำเลยว่า ได้ยื่นคำร้องขอเป็นผู้ปกครองทรัพย์แทนเด็กต่อนายอำเภอกันดังซึ่งเป็นพนักงานเจ้าหน้าที่ในการนี้แล้ว และโจทก์ก็รับว่าจำเลยได้ไปร้องขอเป็นผู้ปกครองทรัพย์แทนเด็กแล้วจริง เช่นนี้ จึงฟังได้ว่าจำเลยกำลังดำเนินการขอจดทะเบียนการตั้งผู้ปกครองทรัพย์แทนเด็กตามพินัยกรรมเพื่อให้สมบูรณ์ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาตรา 1688 แล้ว โจทก์จะแย่งการเป็นผู้ปกครองทรัพย์แทนเด็กไปจากจำเลยในระหว่างนี้ไม่ได้ ข้อโต้แย้งของโจทก์ฟังไม่ขึ้น พิพากษายืน(สวัสดิ์ พานิชอัตรา-วิชัยนิตินาท-คร้าม สิวายะวิโรจน์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ