คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2264/2521หลักกฎหมาย: ตามพระราชบัญญัติอาวุธปืนฯคำว่า มี หมายความว่า มีกรรมสิทธิ์หรือมีไว้ในครอบครอง และคำว่า ครอบครอง นั้น มิได้บัญญัติให้มีความหมายเป็นพิเศษ จึงต้องถือว่าต้องมีเจตนายึดถือเพื่อตน ทั้งนี้ตามหลักกฎหมายทั่วไปการที่ปืนของกลางอยู่ที่บ้านจำเลยโดยเจ้าของปืนนำมาฝากบุตรภรรยาจำเลยไว้ชั่วคราว และลืมทิ้งไว้โดยเจ้าของยังมิได้มารับคืนไป จำเลยเป็นแต่เพียงยึดถือไว้แทนเจ้าของเท่านั้น มิได้ยึดถือเพื่อตน แม้การยึดถือปืนจะมีระยะเวลา 3-4 วัน มิใช่เพียงชั่วขณะหนึ่ง แต่เมื่อไม่มีพฤติการณ์พิเศษที่จะแสดงให้เห็นว่าจำเลยมีเจตนายึดถือเพื่อตน จึงถือไม่ได้ว่าจำเลยเป็นผู้ครอบครองปืนของกลางอันเป็นความผิดตามฟ้องโจทก์ฟ้องว่า จำเลยกับจำเลยในคดีอื่นร่วมกันมีปืนคาร์ไบน์ 1 กระบอกอันเป็นอาวุธปืนสำหรับใช้เฉพาะแต่ในการสงครามไว้ในครอบครองโดยไม่ได้รับอนุญาตและจำเลยมีอาวุธปืนลูกซองยาว 2 กระบอก ปืนแก๊ปยาว 1 กระบอก และชิ้นส่วนของอาวุธปืนไว้ในครอบครองโดยไม่ได้รับอนุญาต กับตั้งโรงงานประกอบซ่อมแซมเปลี่ยนลักษณะอาวุธปืนของบุคคลอื่นสำหรับการค้าของจำเลยโดยมิได้รับอนุญาต ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติอาวุธปืน ฯ ริบของกลางจำเลยให้การปฏิเสธ แต่รับว่ามีชิ้นส่วนอาวุธปืนตามฟ้องศาลชั้นต้นฟังว่า ข้อหามีปืนคาร์ไบน์ จำเลยได้รับยกเว้นโทษตามคำสั่งของคณะปฏิรูปการปกครองแผ่นดิน ฉบับที่ 12 พิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติอาวุธปืน ฯ พ.ศ. 2490 มาตรา 7, 72 พระราชบัญญัติอาวุธปืน ฯ (ฉบับที่ 5) พ.ศ. 2517 มาตรา 3 ฐานมีปืนลูกซองยาวและปืนแก๊ปยาวตามฟ้องข้อ ข.ค.ง. จำคุกกระทงละ 6 เดือนฐานมีชิ้นส่วนอาวุธปืนตามฟ้องข้อ จ. จำคุก 4 เดือน รับสารภาพลดโทษให้กึ่งหนึ่ง จำคุก 2 เดือน รวมจำคุก 1 ปี 8 เดือน ยกฟ้องข้อ ก. และ ฉ. ริบของกลางเฉพาะปืนแก๊ปยาวและชิ้นส่วนอาวุธปืนตามฟ้องข้อ ง.จ. ส่วนปืนลูกซองยาวตามฟ้องข้อ ข.ค. เป็นปืนมีทะเบียนแล้ว ไม่ริบ จำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ ให้ยกฟ้องข้อหามีปืนลูกซองยาวและปืนแก๊ปยาวตามฟ้องข้อ ข.ค.ง. ด้วย นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น โจทก์ฎีกาศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า ปืนลูกซองยาวกระบอกหนึ่งเป็นของนายฉลวยนำมาฝากบุตรจำเลยไว้ ปืนลูกซองยาวอีกกระบอกหนึ่งเป็นของนายบุญเชิดนำมาลืมทิ้งไว้ที่บ้านจำเลย ส่วนปืนแก๊ปยาวนั้น นายสถาพรบุตรนายฟองเจ้าของปืนได้นำมาฝากภรรยาจำเลยไว้ แล้ววินิจฉัยว่า ตามพระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ คำว่า มีหมายความว่า มีกรรมสิทธิ์หรือมีไว้ในครอบครอง และคำว่า ครอบครองนั้น มิได้บัญญัติให้มีความหมายเป็นพิเศษ จึงต้องถือว่าต้องมีเจตนายึดถือเพื่อตน ทั้งนี้ตามหลักกฎหมายทั่วไป การที่ปืนลูกซองยาวและปืนแก๊ปยาวของกลางอยู่ที่บ้านจำเลยโดยเจ้าของปืนนำมาฝากบุตรภรรยาจำเลยไว้ชั่วคราว และลืมทิ้งไว้โดยเจ้าของยังมิได้มารับคืนไป จำเลยเป็นแต่เพียงยึดถือไว้แทนเจ้าของเท่านั้น มิได้ยึดถือเพื่อตนถึงแม้ว่าการยึดถือปืนของกลางจะมีระยะเวลา 3 - 4 วัน มิใช่ยึดถือเพียงชั่วขณะหนึ่ง แต่เห็นว่า คดีไม่มีพฤติการณ์พิเศษที่จะแสดงให้เห็นไปในทางว่าจำเลยมีเจตนายึดถือเพื่อตน จึงถือไม่ได้ว่าจำเลยเป็นผู้ครอบครองปืนลูกซองยาวและปืนแก๊ปยาวของกลางอันเป็นความผิดตามฟ้องพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2264/2521พนักงานอัยการจังหวัดน่านโจทก์จ่าสิบตำรวจนรัตน์ โตคำนุชจำเลย พ.ร.บ.อาวุธปืน เครื่องกระสุนปืน วัตถุระเบิด ดอกไม้เพลิง และสิ่งเทียมอาวุธปืน พ.ศ.2490 ม. 4 (6), ม. 7, ม. 72ตามพระราชบัญญัติอาวุธปืนฯคำว่า มี หมายความว่า มีกรรมสิทธิ์หรือมีไว้ในครอบครอง และคำว่า ครอบครอง นั้น มิได้บัญญัติให้มีความหมายเป็นพิเศษ จึงต้องถือว่าต้องมีเจตนายึดถือเพื่อตน ทั้งนี้ตามหลักกฎหมายทั่วไปการที่ปืนของกลางอยู่ที่บ้านจำเลยโดยเจ้าของปืนนำมาฝากบุตรภรรยาจำเลยไว้ชั่วคราว และลืมทิ้งไว้โดยเจ้าของยังมิได้มารับคืนไป จำเลยเป็นแต่เพียงยึดถือไว้แทนเจ้าของเท่านั้น มิได้ยึดถือเพื่อตน แม้การยึดถือปืนจะมีระยะเวลา 3-4 วัน มิใช่เพียงชั่วขณะหนึ่ง แต่เมื่อไม่มีพฤติการณ์พิเศษที่จะแสดงให้เห็นว่าจำเลยมีเจตนายึดถือเพื่อตน จึงถือไม่ได้ว่าจำเลยเป็นผู้ครอบครองปืนของกลางอันเป็นความผิดตามฟ้องโจทก์ฟ้องว่า จำเลยกับจำเลยในคดีอื่นร่วมกันมีปืนคาร์ไบน์ 1 กระบอกอันเป็นอาวุธปืนสำหรับใช้เฉพาะแต่ในการสงครามไว้ในครอบครองโดยไม่ได้รับอนุญาตและจำเลยมีอาวุธปืนลูกซองยาว 2 กระบอก ปืนแก๊ปยาว 1 กระบอก และชิ้นส่วนของอาวุธปืนไว้ในครอบครองโดยไม่ได้รับอนุญาต กับตั้งโรงงานประกอบซ่อมแซมเปลี่ยนลักษณะอาวุธปืนของบุคคลอื่นสำหรับการค้าของจำเลยโดยมิได้รับอนุญาต ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติอาวุธปืน ฯ ริบของกลางจำเลยให้การปฏิเสธ แต่รับว่ามีชิ้นส่วนอาวุธปืนตามฟ้องศาลชั้นต้นฟังว่า ข้อหามีปืนคาร์ไบน์ จำเลยได้รับยกเว้นโทษตามคำสั่งของคณะปฏิรูปการปกครองแผ่นดิน ฉบับที่ 12 พิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติอาวุธปืน ฯ พ.ศ. 2490 มาตรา 7, 72 พระราชบัญญัติอาวุธปืน ฯ (ฉบับที่ 5) พ.ศ. 2517 มาตรา 3 ฐานมีปืนลูกซองยาวและปืนแก๊ปยาวตามฟ้องข้อ ข.ค.ง. จำคุกกระทงละ 6 เดือนฐานมีชิ้นส่วนอาวุธปืนตามฟ้องข้อ จ. จำคุก 4 เดือน รับสารภาพลดโทษให้กึ่งหนึ่ง จำคุก 2 เดือน รวมจำคุก 1 ปี 8 เดือน ยกฟ้องข้อ ก. และ ฉ. ริบของกลางเฉพาะปืนแก๊ปยาวและชิ้นส่วนอาวุธปืนตามฟ้องข้อ ง.จ. ส่วนปืนลูกซองยาวตามฟ้องข้อ ข.ค. เป็นปืนมีทะเบียนแล้ว ไม่ริบ จำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ ให้ยกฟ้องข้อหามีปืนลูกซองยาวและปืนแก๊ปยาวตามฟ้องข้อ ข.ค.ง. ด้วย นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น โจทก์ฎีกาศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า ปืนลูกซองยาวกระบอกหนึ่งเป็นของนายฉลวยนำมาฝากบุตรจำเลยไว้ ปืนลูกซองยาวอีกกระบอกหนึ่งเป็นของนายบุญเชิดนำมาลืมทิ้งไว้ที่บ้านจำเลย ส่วนปืนแก๊ปยาวนั้น นายสถาพรบุตรนายฟองเจ้าของปืนได้นำมาฝากภรรยาจำเลยไว้ แล้ววินิจฉัยว่า ตามพระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ คำว่า มีหมายความว่า มีกรรมสิทธิ์หรือมีไว้ในครอบครอง และคำว่า ครอบครองนั้น มิได้บัญญัติให้มีความหมายเป็นพิเศษ จึงต้องถือว่าต้องมีเจตนายึดถือเพื่อตน ทั้งนี้ตามหลักกฎหมายทั่วไป การที่ปืนลูกซองยาวและปืนแก๊ปยาวของกลางอยู่ที่บ้านจำเลยโดยเจ้าของปืนนำมาฝากบุตรภรรยาจำเลยไว้ชั่วคราว และลืมทิ้งไว้โดยเจ้าของยังมิได้มารับคืนไป จำเลยเป็นแต่เพียงยึดถือไว้แทนเจ้าของเท่านั้น มิได้ยึดถือเพื่อตนถึงแม้ว่าการยึดถือปืนของกลางจะมีระยะเวลา 3 - 4 วัน มิใช่ยึดถือเพียงชั่วขณะหนึ่ง แต่เห็นว่า คดีไม่มีพฤติการณ์พิเศษที่จะแสดงให้เห็นไปในทางว่าจำเลยมีเจตนายึดถือเพื่อตน จึงถือไม่ได้ว่าจำเลยเป็นผู้ครอบครองปืนลูกซองยาวและปืนแก๊ปยาวของกลางอันเป็นความผิดตามฟ้องพิพากษายืน(สมชัย ทรัพยวณิช-ชุบ วีระเวคิน-แต่ง ทองภักดี)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยกับจำเลยในคดีอื่นร่วมกันมีปืนคาร์ไบน์ 1 กระบอกอันเป็นอาวุธปืนสำหรับใช้เฉพาะแต่ในการสงครามไว้ในครอบครองโดยไม่ได้รับอนุญาตและจำเลยมีอาวุธปืนลูกซองยาว 2 กระบอก ปืนแก๊ปยาว 1 กระบอก และชิ้นส่วนของอาวุธปืนไว้ในครอบครองโดยไม่ได้รับอนุญาต กับตั้งโรงงานประกอบซ่อมแซมเปลี่ยนลักษณะอาวุธปืนของบุคคลอื่นสำหรับการค้าของจำเลยโดยมิได้รับอนุญาต ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติอาวุธปืน ฯ ริบของกลางจำเลยให้การปฏิเสธ แต่รับว่ามีชิ้นส่วนอาวุธปืนตามฟ้องศาลชั้นต้นฟังว่า ข้อหามีปืนคาร์ไบน์ จำเลยได้รับยกเว้นโทษตามคำสั่งของคณะปฏิรูปการปกครองแผ่นดิน ฉบับที่ 12 พิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติอาวุธปืน ฯ พ.ศ. 2490 มาตรา 7, 72 พระราชบัญญัติอาวุธปืน ฯ (ฉบับที่ 5) พ.ศ. 2517 มาตรา 3 ฐานมีปืนลูกซองยาวและปืนแก๊ปยาวตามฟ้องข้อ ข.ค.ง. จำคุกกระทงละ 6 เดือนฐานมีชิ้นส่วนอาวุธปืนตามฟ้องข้อ จ. จำคุก 4 เดือน รับสารภาพลดโทษให้กึ่งหนึ่ง จำคุก 2 เดือน รวมจำคุก 1 ปี 8 เดือน ยกฟ้องข้อ ก. และ ฉ. ริบของกลางเฉพาะปืนแก๊ปยาวและชิ้นส่วนอาวุธปืนตามฟ้องข้อ ง.จ. ส่วนปืนลูกซองยาวตามฟ้องข้อ ข.ค. เป็นปืนมีทะเบียนแล้ว ไม่ริบ จำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ ให้ยกฟ้องข้อหามีปืนลูกซองยาวและปืนแก๊ปยาวตามฟ้องข้อ ข.ค.ง. ด้วย นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น โจทก์ฎีกาศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า ปืนลูกซองยาวกระบอกหนึ่งเป็นของนายฉลวยนำมาฝากบุตรจำเลยไว้ ปืนลูกซองยาวอีกกระบอกหนึ่งเป็นของนายบุญเชิดนำมาลืมทิ้งไว้ที่บ้านจำเลย ส่วนปืนแก๊ปยาวนั้น นายสถาพรบุตรนายฟองเจ้าของปืนได้นำมาฝากภรรยาจำเลยไว้ แล้ววินิจฉัยว่า ตามพระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ คำว่า มีหมายความว่า มีกรรมสิทธิ์หรือมีไว้ในครอบครอง และคำว่า ครอบครองนั้น มิได้บัญญัติให้มีความหมายเป็นพิเศษ จึงต้องถือว่าต้องมีเจตนายึดถือเพื่อตน ทั้งนี้ตามหลักกฎหมายทั่วไป การที่ปืนลูกซองยาวและปืนแก๊ปยาวของกลางอยู่ที่บ้านจำเลยโดยเจ้าของปืนนำมาฝากบุตรภรรยาจำเลยไว้ชั่วคราว และลืมทิ้งไว้โดยเจ้าของยังมิได้มารับคืนไป จำเลยเป็นแต่เพียงยึดถือไว้แทนเจ้าของเท่านั้น มิได้ยึดถือเพื่อตนถึงแม้ว่าการยึดถือปืนของกลางจะมีระยะเวลา 3 - 4 วัน มิใช่ยึดถือเพียงชั่วขณะหนึ่ง แต่เห็นว่า คดีไม่มีพฤติการณ์พิเศษที่จะแสดงให้เห็นไปในทางว่าจำเลยมีเจตนายึดถือเพื่อตน จึงถือไม่ได้ว่าจำเลยเป็นผู้ครอบครองปืนลูกซองยาวและปืนแก๊ปยาวของกลางอันเป็นความผิดตามฟ้องพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2264/2521พนักงานอัยการจังหวัดน่านโจทก์จ่าสิบตำรวจนรัตน์ โตคำนุชจำเลย พ.ร.บ.อาวุธปืน เครื่องกระสุนปืน วัตถุระเบิด ดอกไม้เพลิง และสิ่งเทียมอาวุธปืน พ.ศ.2490 ม. 4 (6), ม. 7, ม. 72ตามพระราชบัญญัติอาวุธปืนฯคำว่า มี หมายความว่า มีกรรมสิทธิ์หรือมีไว้ในครอบครอง และคำว่า ครอบครอง นั้น มิได้บัญญัติให้มีความหมายเป็นพิเศษ จึงต้องถือว่าต้องมีเจตนายึดถือเพื่อตน ทั้งนี้ตามหลักกฎหมายทั่วไปการที่ปืนของกลางอยู่ที่บ้านจำเลยโดยเจ้าของปืนนำมาฝากบุตรภรรยาจำเลยไว้ชั่วคราว และลืมทิ้งไว้โดยเจ้าของยังมิได้มารับคืนไป จำเลยเป็นแต่เพียงยึดถือไว้แทนเจ้าของเท่านั้น มิได้ยึดถือเพื่อตน แม้การยึดถือปืนจะมีระยะเวลา 3-4 วัน มิใช่เพียงชั่วขณะหนึ่ง แต่เมื่อไม่มีพฤติการณ์พิเศษที่จะแสดงให้เห็นว่าจำเลยมีเจตนายึดถือเพื่อตน จึงถือไม่ได้ว่าจำเลยเป็นผู้ครอบครองปืนของกลางอันเป็นความผิดตามฟ้องโจทก์ฟ้องว่า จำเลยกับจำเลยในคดีอื่นร่วมกันมีปืนคาร์ไบน์ 1 กระบอกอันเป็นอาวุธปืนสำหรับใช้เฉพาะแต่ในการสงครามไว้ในครอบครองโดยไม่ได้รับอนุญาตและจำเลยมีอาวุธปืนลูกซองยาว 2 กระบอก ปืนแก๊ปยาว 1 กระบอก และชิ้นส่วนของอาวุธปืนไว้ในครอบครองโดยไม่ได้รับอนุญาต กับตั้งโรงงานประกอบซ่อมแซมเปลี่ยนลักษณะอาวุธปืนของบุคคลอื่นสำหรับการค้าของจำเลยโดยมิได้รับอนุญาต ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติอาวุธปืน ฯ ริบของกลางจำเลยให้การปฏิเสธ แต่รับว่ามีชิ้นส่วนอาวุธปืนตามฟ้องศาลชั้นต้นฟังว่า ข้อหามีปืนคาร์ไบน์ จำเลยได้รับยกเว้นโทษตามคำสั่งของคณะปฏิรูปการปกครองแผ่นดิน ฉบับที่ 12 พิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติอาวุธปืน ฯ พ.ศ. 2490 มาตรา 7, 72 พระราชบัญญัติอาวุธปืน ฯ (ฉบับที่ 5) พ.ศ. 2517 มาตรา 3 ฐานมีปืนลูกซองยาวและปืนแก๊ปยาวตามฟ้องข้อ ข.ค.ง. จำคุกกระทงละ 6 เดือนฐานมีชิ้นส่วนอาวุธปืนตามฟ้องข้อ จ. จำคุก 4 เดือน รับสารภาพลดโทษให้กึ่งหนึ่ง จำคุก 2 เดือน รวมจำคุก 1 ปี 8 เดือน ยกฟ้องข้อ ก. และ ฉ. ริบของกลางเฉพาะปืนแก๊ปยาวและชิ้นส่วนอาวุธปืนตามฟ้องข้อ ง.จ. ส่วนปืนลูกซองยาวตามฟ้องข้อ ข.ค. เป็นปืนมีทะเบียนแล้ว ไม่ริบ จำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ ให้ยกฟ้องข้อหามีปืนลูกซองยาวและปืนแก๊ปยาวตามฟ้องข้อ ข.ค.ง. ด้วย นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น โจทก์ฎีกาศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า ปืนลูกซองยาวกระบอกหนึ่งเป็นของนายฉลวยนำมาฝากบุตรจำเลยไว้ ปืนลูกซองยาวอีกกระบอกหนึ่งเป็นของนายบุญเชิดนำมาลืมทิ้งไว้ที่บ้านจำเลย ส่วนปืนแก๊ปยาวนั้น นายสถาพรบุตรนายฟองเจ้าของปืนได้นำมาฝากภรรยาจำเลยไว้ แล้ววินิจฉัยว่า ตามพระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ คำว่า มีหมายความว่า มีกรรมสิทธิ์หรือมีไว้ในครอบครอง และคำว่า ครอบครองนั้น มิได้บัญญัติให้มีความหมายเป็นพิเศษ จึงต้องถือว่าต้องมีเจตนายึดถือเพื่อตน ทั้งนี้ตามหลักกฎหมายทั่วไป การที่ปืนลูกซองยาวและปืนแก๊ปยาวของกลางอยู่ที่บ้านจำเลยโดยเจ้าของปืนนำมาฝากบุตรภรรยาจำเลยไว้ชั่วคราว และลืมทิ้งไว้โดยเจ้าของยังมิได้มารับคืนไป จำเลยเป็นแต่เพียงยึดถือไว้แทนเจ้าของเท่านั้น มิได้ยึดถือเพื่อตนถึงแม้ว่าการยึดถือปืนของกลางจะมีระยะเวลา 3 - 4 วัน มิใช่ยึดถือเพียงชั่วขณะหนึ่ง แต่เห็นว่า คดีไม่มีพฤติการณ์พิเศษที่จะแสดงให้เห็นไปในทางว่าจำเลยมีเจตนายึดถือเพื่อตน จึงถือไม่ได้ว่าจำเลยเป็นผู้ครอบครองปืนลูกซองยาวและปืนแก๊ปยาวของกลางอันเป็นความผิดตามฟ้องพิพากษายืน(สมชัย ทรัพยวณิช-ชุบ วีระเวคิน-แต่ง ทองภักดี)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ