คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1700/2519หลักกฎหมาย: มียาเสพติดให้โทษชนิดเฮโรอีนไฮโดรคลอไรด์ไว้ในความครอบครองจำนวนหนึ่ง และจำหน่ายเฮโรอีนนั้นบางส่วนไป เป็นการกระทำความผิดสองกรรมต่างกันโจทก์ฟ้องว่า จำเลยมีเฮโรอีนไฮโดรคลอไรด์ไว้ในความครอบครองหนัก 0.35 กรัม และได้ขายเฮโรอีนไฮโดรคลอไรด์ให้แก่เจ้าพนักงานตำรวจซึ่งแต่งกายนอกเครื่องแบบไป 2 หลอด ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2465 ฯลฯ จำเลยให้การรับสารภาพตามฟ้องศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่าจำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2465 มาตรา 20 ทวิ, 20 ตรี, 29 พระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ (ฉบับที่ 4) พ.ศ. 2504 มาตรา 6, 7, 12 ให้ลงโทษตามมาตรา 20 ทวิอันเป็นบทที่มีโทษหนักที่สุดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 90 จำเลยอายุ 19 ปี ลดมาตราส่วนโทษให้หนึ่งในสาม ตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 76 จำคุก 3 ปี 4 เดือน จำเลยให้การรับสารภาพ ลดโทษกึ่งหนึ่งตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 จำคุกจำเลย 1 ปี 8 เดือน ริบเฮโรอีนของกลาง แต่ที่โจทก์ขอให้ศาลสั่งคืนเงิน 20 บาท ของกลางให้เจ้าพนักงานตำรวจนั้น เห็นว่า เป็นเงินที่จำเลยได้มาจากการขายยาเสพติดให้โทษ จึงคืนให้ไม่ได้โจทก์อุทธรณ์ขอให้ลงโทษจำเลยทุกกรรมเป็นกระทงความผิด และคืนธนบัตรของกลางแก่เจ้าพนักงานตำรวจศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ เป็นว่า ให้คืนธนบัตร 20 บาท ของกลางแก่เจ้าพนักงานตำรวจโจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษจำเลยทุกกรรมเป็นกระทงความผิดไปศาลฎีกาวินิจฉัยว่า การที่จำเลยมีเฮโรอีนของกลางไว้ในความครอบครองจำนวนหนึ่ง และจำหน่ายเฮโรอีนของกลางนั้นบางส่วนให้แก่เจ้าหน้าที่ตำรวจไปเป็นการกระทำความผิดสองกรรมต่างกัน ศาลต้องลงโทษจำเลยทุกกรรมเป็นกระทงความผิดไปพิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2465 มาตรา 4 ทวิ, 20 ทวิ, 20 ตรี ที่แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ (ฉบับที่ 4) พ.ศ. 2504 มาตรา 4, 6, 7ให้ลงโทษทุกกระทงความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 91 แก้ไขโดยประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 11 ลงวันที่ 21 พฤศจิกายน 2514 ข้อ 2 จำเลยอายุกว่า 17 ปีแต่ยังไม่เกิน 20 ปี เมื่อลดมาตราส่วนโทษให้หนึ่งในสามตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 76 แล้ว ให้ลงโทษจำคุกจำเลยฐานมีเฮโรอีนไว้ในความครอบครองมีกำหนด 8 เดือน ลงโทษจำคุกฐานจำหน่ายเฮโรอีนมีกำหนด 3 ปี 4 เดือน รวมเป็นจำคุกจำเลย 4 ปี คำให้การรับสารภาพของจำเลยเป็นประโยชน์ต่อการพิจารณา เป็นเหตุบรรเทาโทษ ลดโทษให้กึ่งหนึ่งตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 คงจำคุกจำเลย 2 ปี นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1700/2519พนักงานอัยการกรมอัยการโจทก์นายสามารถ หรืออ๊อด นามเรืองจำเลย พ.ร.บ.ยาเสพติดให้โทษ พ.ศ.2465 ม. 4 ทวิ, ม. 20 ทวิ, ม. 20 ตรี พ.ร.บ.ยาเสพติดให้โทษ (ฉบับที่ 4) พ.ศ.2504 ม. 4, ม. 6, ม. 7 ป.อ. ม. 91มียาเสพติดให้โทษชนิดเฮโรอีนไฮโดรคลอไรด์ไว้ในความครอบครองจำนวนหนึ่ง และจำหน่ายเฮโรอีนนั้นบางส่วนไป เป็นการกระทำความผิดสองกรรมต่างกันโจทก์ฟ้องว่า จำเลยมีเฮโรอีนไฮโดรคลอไรด์ไว้ในความครอบครองหนัก 0.35 กรัม และได้ขายเฮโรอีนไฮโดรคลอไรด์ให้แก่เจ้าพนักงานตำรวจซึ่งแต่งกายนอกเครื่องแบบไป 2 หลอด ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2465 ฯลฯ จำเลยให้การรับสารภาพตามฟ้องศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่าจำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2465 มาตรา 20 ทวิ, 20 ตรี, 29 พระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ (ฉบับที่ 4) พ.ศ. 2504 มาตรา 6, 7, 12 ให้ลงโทษตามมาตรา 20 ทวิอันเป็นบทที่มีโทษหนักที่สุดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 90 จำเลยอายุ 19 ปี ลดมาตราส่วนโทษให้หนึ่งในสาม ตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 76 จำคุก 3 ปี 4 เดือน จำเลยให้การรับสารภาพ ลดโทษกึ่งหนึ่งตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 จำคุกจำเลย 1 ปี 8 เดือน ริบเฮโรอีนของกลาง แต่ที่โจทก์ขอให้ศาลสั่งคืนเงิน 20 บาท ของกลางให้เจ้าพนักงานตำรวจนั้น เห็นว่า เป็นเงินที่จำเลยได้มาจากการขายยาเสพติดให้โทษ จึงคืนให้ไม่ได้โจทก์อุทธรณ์ขอให้ลงโทษจำเลยทุกกรรมเป็นกระทงความผิด และคืนธนบัตรของกลางแก่เจ้าพนักงานตำรวจศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ เป็นว่า ให้คืนธนบัตร 20 บาท ของกลางแก่เจ้าพนักงานตำรวจโจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษจำเลยทุกกรรมเป็นกระทงความผิดไปศาลฎีกาวินิจฉัยว่า การที่จำเลยมีเฮโรอีนของกลางไว้ในความครอบครองจำนวนหนึ่ง และจำหน่ายเฮโรอีนของกลางนั้นบางส่วนให้แก่เจ้าหน้าที่ตำรวจไปเป็นการกระทำความผิดสองกรรมต่างกัน ศาลต้องลงโทษจำเลยทุกกรรมเป็นกระทงความผิดไปพิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2465 มาตรา 4 ทวิ, 20 ทวิ, 20 ตรี ที่แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ (ฉบับที่ 4) พ.ศ. 2504 มาตรา 4, 6, 7ให้ลงโทษทุกกระทงความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 91 แก้ไขโดยประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 11 ลงวันที่ 21 พฤศจิกายน 2514 ข้อ 2 จำเลยอายุกว่า 17 ปีแต่ยังไม่เกิน 20 ปี เมื่อลดมาตราส่วนโทษให้หนึ่งในสามตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 76 แล้ว ให้ลงโทษจำคุกจำเลยฐานมีเฮโรอีนไว้ในความครอบครองมีกำหนด 8 เดือน ลงโทษจำคุกฐานจำหน่ายเฮโรอีนมีกำหนด 3 ปี 4 เดือน รวมเป็นจำคุกจำเลย 4 ปี คำให้การรับสารภาพของจำเลยเป็นประโยชน์ต่อการพิจารณา เป็นเหตุบรรเทาโทษ ลดโทษให้กึ่งหนึ่งตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 คงจำคุกจำเลย 2 ปี นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์(ชุ่ม สุนทรธัย-ประพจน์ ถิระวัฒน์-โสพิทย์ คังคะเกตุ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยมีเฮโรอีนไฮโดรคลอไรด์ไว้ในความครอบครองหนัก 0.35 กรัม และได้ขายเฮโรอีนไฮโดรคลอไรด์ให้แก่เจ้าพนักงานตำรวจซึ่งแต่งกายนอกเครื่องแบบไป 2 หลอด ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2465 ฯลฯ จำเลยให้การรับสารภาพตามฟ้องศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่าจำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2465 มาตรา 20 ทวิ, 20 ตรี, 29 พระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ (ฉบับที่ 4) พ.ศ. 2504 มาตรา 6, 7, 12 ให้ลงโทษตามมาตรา 20 ทวิอันเป็นบทที่มีโทษหนักที่สุดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 90 จำเลยอายุ 19 ปี ลดมาตราส่วนโทษให้หนึ่งในสาม ตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 76 จำคุก 3 ปี 4 เดือน จำเลยให้การรับสารภาพ ลดโทษกึ่งหนึ่งตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 จำคุกจำเลย 1 ปี 8 เดือน ริบเฮโรอีนของกลาง แต่ที่โจทก์ขอให้ศาลสั่งคืนเงิน 20 บาท ของกลางให้เจ้าพนักงานตำรวจนั้น เห็นว่า เป็นเงินที่จำเลยได้มาจากการขายยาเสพติดให้โทษ จึงคืนให้ไม่ได้โจทก์อุทธรณ์ขอให้ลงโทษจำเลยทุกกรรมเป็นกระทงความผิด และคืนธนบัตรของกลางแก่เจ้าพนักงานตำรวจศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ เป็นว่า ให้คืนธนบัตร 20 บาท ของกลางแก่เจ้าพนักงานตำรวจโจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษจำเลยทุกกรรมเป็นกระทงความผิดไปศาลฎีกาวินิจฉัยว่า การที่จำเลยมีเฮโรอีนของกลางไว้ในความครอบครองจำนวนหนึ่ง และจำหน่ายเฮโรอีนของกลางนั้นบางส่วนให้แก่เจ้าหน้าที่ตำรวจไปเป็นการกระทำความผิดสองกรรมต่างกัน ศาลต้องลงโทษจำเลยทุกกรรมเป็นกระทงความผิดไปพิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2465 มาตรา 4 ทวิ, 20 ทวิ, 20 ตรี ที่แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ (ฉบับที่ 4) พ.ศ. 2504 มาตรา 4, 6, 7ให้ลงโทษทุกกระทงความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 91 แก้ไขโดยประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 11 ลงวันที่ 21 พฤศจิกายน 2514 ข้อ 2 จำเลยอายุกว่า 17 ปีแต่ยังไม่เกิน 20 ปี เมื่อลดมาตราส่วนโทษให้หนึ่งในสามตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 76 แล้ว ให้ลงโทษจำคุกจำเลยฐานมีเฮโรอีนไว้ในความครอบครองมีกำหนด 8 เดือน ลงโทษจำคุกฐานจำหน่ายเฮโรอีนมีกำหนด 3 ปี 4 เดือน รวมเป็นจำคุกจำเลย 4 ปี คำให้การรับสารภาพของจำเลยเป็นประโยชน์ต่อการพิจารณา เป็นเหตุบรรเทาโทษ ลดโทษให้กึ่งหนึ่งตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 คงจำคุกจำเลย 2 ปี นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1700/2519พนักงานอัยการกรมอัยการโจทก์นายสามารถ หรืออ๊อด นามเรืองจำเลย พ.ร.บ.ยาเสพติดให้โทษ พ.ศ.2465 ม. 4 ทวิ, ม. 20 ทวิ, ม. 20 ตรี พ.ร.บ.ยาเสพติดให้โทษ (ฉบับที่ 4) พ.ศ.2504 ม. 4, ม. 6, ม. 7 ป.อ. ม. 91มียาเสพติดให้โทษชนิดเฮโรอีนไฮโดรคลอไรด์ไว้ในความครอบครองจำนวนหนึ่ง และจำหน่ายเฮโรอีนนั้นบางส่วนไป เป็นการกระทำความผิดสองกรรมต่างกันโจทก์ฟ้องว่า จำเลยมีเฮโรอีนไฮโดรคลอไรด์ไว้ในความครอบครองหนัก 0.35 กรัม และได้ขายเฮโรอีนไฮโดรคลอไรด์ให้แก่เจ้าพนักงานตำรวจซึ่งแต่งกายนอกเครื่องแบบไป 2 หลอด ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2465 ฯลฯ จำเลยให้การรับสารภาพตามฟ้องศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่าจำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2465 มาตรา 20 ทวิ, 20 ตรี, 29 พระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ (ฉบับที่ 4) พ.ศ. 2504 มาตรา 6, 7, 12 ให้ลงโทษตามมาตรา 20 ทวิอันเป็นบทที่มีโทษหนักที่สุดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 90 จำเลยอายุ 19 ปี ลดมาตราส่วนโทษให้หนึ่งในสาม ตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 76 จำคุก 3 ปี 4 เดือน จำเลยให้การรับสารภาพ ลดโทษกึ่งหนึ่งตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 จำคุกจำเลย 1 ปี 8 เดือน ริบเฮโรอีนของกลาง แต่ที่โจทก์ขอให้ศาลสั่งคืนเงิน 20 บาท ของกลางให้เจ้าพนักงานตำรวจนั้น เห็นว่า เป็นเงินที่จำเลยได้มาจากการขายยาเสพติดให้โทษ จึงคืนให้ไม่ได้โจทก์อุทธรณ์ขอให้ลงโทษจำเลยทุกกรรมเป็นกระทงความผิด และคืนธนบัตรของกลางแก่เจ้าพนักงานตำรวจศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ เป็นว่า ให้คืนธนบัตร 20 บาท ของกลางแก่เจ้าพนักงานตำรวจโจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษจำเลยทุกกรรมเป็นกระทงความผิดไปศาลฎีกาวินิจฉัยว่า การที่จำเลยมีเฮโรอีนของกลางไว้ในความครอบครองจำนวนหนึ่ง และจำหน่ายเฮโรอีนของกลางนั้นบางส่วนให้แก่เจ้าหน้าที่ตำรวจไปเป็นการกระทำความผิดสองกรรมต่างกัน ศาลต้องลงโทษจำเลยทุกกรรมเป็นกระทงความผิดไปพิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2465 มาตรา 4 ทวิ, 20 ทวิ, 20 ตรี ที่แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ (ฉบับที่ 4) พ.ศ. 2504 มาตรา 4, 6, 7ให้ลงโทษทุกกระทงความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 91 แก้ไขโดยประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 11 ลงวันที่ 21 พฤศจิกายน 2514 ข้อ 2 จำเลยอายุกว่า 17 ปีแต่ยังไม่เกิน 20 ปี เมื่อลดมาตราส่วนโทษให้หนึ่งในสามตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 76 แล้ว ให้ลงโทษจำคุกจำเลยฐานมีเฮโรอีนไว้ในความครอบครองมีกำหนด 8 เดือน ลงโทษจำคุกฐานจำหน่ายเฮโรอีนมีกำหนด 3 ปี 4 เดือน รวมเป็นจำคุกจำเลย 4 ปี คำให้การรับสารภาพของจำเลยเป็นประโยชน์ต่อการพิจารณา เป็นเหตุบรรเทาโทษ ลดโทษให้กึ่งหนึ่งตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 คงจำคุกจำเลย 2 ปี นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์(ชุ่ม สุนทรธัย-ประพจน์ ถิระวัฒน์-โสพิทย์ คังคะเกตุ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ