คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1187/2543หลักกฎหมาย: โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 288 โจทก์ร่วม ซึ่งเป็นบิดาของผู้ตาย จึงเข้าจัดการแทนผู้ตายได้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 5(2) แต่เมื่อโจทก์ร่วมถึงแก่ความตายในระหว่างพิจารณา ทายาทของโจทก์ร่วมย่อมไม่มีสิทธิที่จะดำเนินคดีต่างโจทก์ร่วมผู้ถึงแก่ความตายต่อไปตามความหมายของบทบัญญัติมาตรา 29 แห่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา ศาลชั้นต้นอนุญาตให้ ส. ทายาทของโจทก์ร่วมเข้าดำเนินคดีต่างโจทก์ร่วม อันเป็นการไม่ชอบด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 29 การที่ศาลอุทธรณ์รับวินิจฉัยอุทธรณ์ของ ส. ที่อุทธรณ์ขอให้ลงโทษจำเลยให้หนักขึ้น แม้ศาลอุทธรณ์จะวินิจฉัยว่าอุทธรณ์ดังกล่าวฟังไม่ขึ้น ก็เป็นการไม่ชอบเช่นเดียวกัน ปัญหาข้อนี้แม้คู่ความมิได้ฎีกาขึ้นมา แต่เป็นปัญหาข้อกฎหมายที่เกี่ยวกับความสงบเรียบร้อยศาลฎีกามีอำนาจยกขึ้นวินิจฉัยแก้ไขให้ถูกต้องโดยมีคำสั่งให้เพิกถอนคำสั่งของศาลชั้นต้นและคำวินิจฉัยของศาลอุทธรณ์ได้ตามบทบัญญัติแห่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 195 วรรคสองประกอบมาตรา 225 จำเลยใช้อาวุธปืนของกลางยิงผู้ตาย ขณะผู้ตายวิ่งหนี การกระทำของจำเลยไม่เป็นการป้องกันพอสมควรแก่เหตุโจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 288, 371 พระราชบัญญัติอาวุธปืน เครื่องกระสุนปืน วัตถุระเบิดดอกไม้เพลิง และสิ่งเทียมอาวุธปืน พ.ศ. 2490 มาตรา 8 ทวิ, 72 ทวิริบของกลางจำเลยให้การต่อสู้อ้างเหตุป้องกันระหว่างพิจารณา นายสาน ศรีจำปา บิดาของนายธวัชชัย ศรีจำปา ผู้ตาย ยื่นคำร้องขอเข้าร่วมเป็นโจทก์ ศาลชั้นต้นอนุญาต(ที่ถูกอนุญาตให้เข้าร่วมเป็นโจทก์ได้เฉพาะข้อหาตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288) ต่อมาโจทก์ร่วมถึงแก่ความตายนายเสน่ห์ ศรีจำปา ทายาทของโจทก์ร่วมยื่นคำร้องขอเข้าดำเนินคดีต่างโจทก์ร่วม ศาลชั้นต้นอนุญาตศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288 พระราชบัญญัติอาวุธปืนเครื่องกระสุนปืน พ.ศ. 2490 มาตรา 8 ทวิ วรรคหนึ่ง, 72 ทวิ วรรคสองและประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 371 การกระทำของจำเลยเป็นความผิดหลายกรรมต่างกัน ให้ลงโทษทุกกรรมเป็นกระทงความผิดไปตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 91 ฐานฆ่าผู้อื่น จำคุกตลอดชีวิตฐานพาอาวุธปืนเป็นกรรมเดียวเป็นความผิดต่อกฎหมายหลายบทให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ ซึ่งเป็นบทที่มีโทษหนักที่สุดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 90 ลดโทษให้หนึ่งในสามตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 ฐานฆ่าผู้อื่นจำคุก 33 ปี 4 เดือนฐานพาอาวุธปืน จำคุก 8 เดือน รวมจำคุก 33 ปี 12 เดือน ริบของกลางโจทก์ร่วมและจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ภาค 2 พิพากษาแก้เป็นว่า ความผิดฐานฆ่าผู้อื่นจำคุก 15 ปี ฐานพาอาวุธปืน จำคุก 1 ปี ลดโทษให้หนึ่งในสามตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 คงลงโทษฐานฆ่าผู้อื่น จำคุก 10 ปีฐานพาอาวุธปืน จำคุก 8 เดือน รวมจำคุก 10 ปี 8 เดือน นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า คดีมีปัญหาข้อกฎหมายที่ต้องวินิจฉัยก่อนว่าการที่นายสาน บิดาของนายธวัชชัยผู้ตายยื่นคำร้องขอเข้าร่วมเป็นโจทก์ศาลชั้นต้นอนุญาต ต่อมาโจทก์ร่วมถึงแก่ความตาย นายเสน่ห์ ทายาทของโจทก์ร่วมยื่นคำร้องขอเข้าดำเนินคดีต่างผู้ตาย และศาลชั้นต้นอนุญาตนั้นเป็นการชอบหรือไม่ เห็นว่า โจทก์ร่วมเป็นบิดาของผู้ตาย โจทก์ร่วมจึงเข้าจัดการแทนผู้ตายได้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 5(2) ดังนั้น การที่โจทก์ร่วมถึงแก่ความตายในระหว่างพิจารณานายเสน่ห์ ทายาทของโจทก์ร่วมหามีสิทธิที่จะดำเนินคดีต่างโจทก์ร่วมผู้ถึงแก่ความตายต่อไปตามความหมายของบทบัญญัติ มาตรา 29แห่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา ได้ไม่ ที่ศาลชั้นต้นอนุญาตให้นายเสน่ห์ ทายาทของโจทก์ร่วมเข้าดำเนินคดีต่างโจทก์ร่วม จึงเป็นการไม่ชอบ และที่ศาลอุทธรณ์ภาค 2 รับวินิจฉัยอุทธรณ์ของนายเสน่ห์ผู้เข้าดำเนินคดีต่างโจทก์ร่วม ที่อุทธรณ์ขอให้ลงโทษจำเลยให้หนักขึ้นซึ่งแม้ศาลอุทธรณ์ภาค 2 จะวินิจฉัยว่าอุทธรณ์ดังกล่าวฟังไม่ขึ้นก็เป็นการไม่ชอบเช่นเดียวกัน ปัญหาข้อนี้แม้คู่ความมิได้ฎีกาขึ้นมาแต่เป็นปัญหาข้อกฎหมายที่เกี่ยวกับความสงบเรียบร้อย ศาลฎีกามีอำนาจยกขึ้นวินิจฉัยแก้ไขให้ถูกต้องโดยมีคำสั่งให้เพิกถอนคำสั่งดังกล่าวของศาลชั้นต้นและคำวินิจฉัยดังกล่าวของศาลอุทธรณ์ภาค 2 ได้ตามบทบัญญัติแห่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 195วรรคสอง ประกอบมาตรา 225 และศาลฎีกาพิเคราะห์แล้ว ข้อเท็จจริงรับฟังได้ว่า ในวันเวลาและสถานที่เกิดเหตุตามฟ้อง จำเลยใช้อาวุธปืนของกลางยิงผู้ตาย กระสุนปืนถูกผู้ตาย 2 นัด เป็นเหตุให้ผู้ตายถึงแก่ความตายปัญหาตามฎีกาจำเลยมีเพียงว่า การกระทำของจำเลยเป็นการป้องกันโดยชอบด้วยกฎหมายหรือไม่ เห็นว่า พยานโจทก์ต่างเบิกความให้ข้อเท็จจริงตรงกันว่า จำเลยใช้อาวุธปืนยิง 2 นัดแรกนั้น นัดหนึ่งถูกโต๊ะอาหาร ผู้ตายกับพวกลุกขึ้นวิ่งหนี จำเลยวิ่งไล่ผู้ตาย และยิงผู้ตายซ้ำอีก 2 นัด ขณะผู้ตายวิ่งหนี กระสุนปืนจึงถูกด้านข้างและด้านหลังคำเบิกความของพยานโจทก์สอดคล้องต้องกันกับวัตถุพยานในที่เกิดเหตุและตรงกับรอยบาดแผลของผู้ตายว่าจำเลยยิงผู้ตายขณะผู้ตายวิ่งหนีที่จำเลยนำสืบว่า ยิงขณะผู้ตายกับพวกกำลังวิ่งเข้าทำร้ายจำเลยนั้นไม่มีน้ำหนักให้รับฟัง ที่ศาลล่างทั้งสองฟังว่าการกระทำของจำเลยไม่เป็นการป้องกันพอสมควรแก่เหตุและพิพากษาลงโทษจำเลยมานั้นชอบแล้วพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1187/2543พนักงานอัยการจังหวัดนนทบุรีโจทก์โจทก์ร่วมโจทก์นาย สาน ศรีจำปา โดยนาย เสน่ห์ ศรีจำปา ผู้เข้าดำเนินคดีต่างผู้ตายโจทก์นาย พีระวัฒน์ วงศ์ส่งจำเลย ป.อ. ม. 68 ป.วิ.อ. ม. 5 (2), ม. 29, ม. 30, ม. 195, ม. 225โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 288 โจทก์ร่วม ซึ่งเป็นบิดาของผู้ตาย จึงเข้าจัดการแทนผู้ตายได้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 5(2) แต่เมื่อโจทก์ร่วมถึงแก่ความตายในระหว่างพิจารณา ทายาทของโจทก์ร่วมย่อมไม่มีสิทธิที่จะดำเนินคดีต่างโจทก์ร่วมผู้ถึงแก่ความตายต่อไปตามความหมายของบทบัญญัติมาตรา 29 แห่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา ศาลชั้นต้นอนุญาตให้ ส. ทายาทของโจทก์ร่วมเข้าดำเนินคดีต่างโจทก์ร่วม อันเป็นการไม่ชอบด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 29 การที่ศาลอุทธรณ์รับวินิจฉัยอุทธรณ์ของ ส. ที่อุทธรณ์ขอให้ลงโทษจำเลยให้หนักขึ้น แม้ศาลอุทธรณ์จะวินิจฉัยว่าอุทธรณ์ดังกล่าวฟังไม่ขึ้น ก็เป็นการไม่ชอบเช่นเดียวกัน ปัญหาข้อนี้แม้คู่ความมิได้ฎีกาขึ้นมา แต่เป็นปัญหาข้อกฎหมายที่เกี่ยวกับความสงบเรียบร้อยศาลฎีกามีอำนาจยกขึ้นวินิจฉัยแก้ไขให้ถูกต้องโดยมีคำสั่งให้เพิกถอนคำสั่งของศาลชั้นต้นและคำวินิจฉัยของศาลอุทธรณ์ได้ตามบทบัญญัติแห่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 195 วรรคสองประกอบมาตรา 225 จำเลยใช้อาวุธปืนของกลางยิงผู้ตาย ขณะผู้ตายวิ่งหนี การกระทำของจำเลยไม่เป็นการป้องกันพอสมควรแก่เหตุโจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 288, 371 พระราชบัญญัติอาวุธปืน เครื่องกระสุนปืน วัตถุระเบิดดอกไม้เพลิง และสิ่งเทียมอาวุธปืน พ.ศ. 2490 มาตรา 8 ทวิ, 72 ทวิริบของกลางจำเลยให้การต่อสู้อ้างเหตุป้องกันระหว่างพิจารณา นายสาน ศรีจำปา บิดาของนายธวัชชัย ศรีจำปา ผู้ตาย ยื่นคำร้องขอเข้าร่วมเป็นโจทก์ ศาลชั้นต้นอนุญาต(ที่ถูกอนุญาตให้เข้าร่วมเป็นโจทก์ได้เฉพาะข้อหาตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288) ต่อมาโจทก์ร่วมถึงแก่ความตายนายเสน่ห์ ศรีจำปา ทายาทของโจทก์ร่วมยื่นคำร้องขอเข้าดำเนินคดีต่างโจทก์ร่วม ศาลชั้นต้นอนุญาตศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288 พระราชบัญญัติอาวุธปืนเครื่องกระสุนปืน พ.ศ. 2490 มาตรา 8 ทวิ วรรคหนึ่ง, 72 ทวิ วรรคสองและประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 371 การกระทำของจำเลยเป็นความผิดหลายกรรมต่างกัน ให้ลงโทษทุกกรรมเป็นกระทงความผิดไปตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 91 ฐานฆ่าผู้อื่น จำคุกตลอดชีวิตฐานพาอาวุธปืนเป็นกรรมเดียวเป็นความผิดต่อกฎหมายหลายบทให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ ซึ่งเป็นบทที่มีโทษหนักที่สุดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 90 ลดโทษให้หนึ่งในสามตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 ฐานฆ่าผู้อื่นจำคุก 33 ปี 4 เดือนฐานพาอาวุธปืน จำคุก 8 เดือน รวมจำคุก 33 ปี 12 เดือน ริบของกลางโจทก์ร่วมและจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ภาค 2 พิพากษาแก้เป็นว่า ความผิดฐานฆ่าผู้อื่นจำคุก 15 ปี ฐานพาอาวุธปืน จำคุก 1 ปี ลดโทษให้หนึ่งในสามตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 คงลงโทษฐานฆ่าผู้อื่น จำคุก 10 ปีฐานพาอาวุธปืน จำคุก 8 เดือน รวมจำคุก 10 ปี 8 เดือน นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า คดีมีปัญหาข้อกฎหมายที่ต้องวินิจฉัยก่อนว่าการที่นายสาน บิดาของนายธวัชชัยผู้ตายยื่นคำร้องขอเข้าร่วมเป็นโจทก์ศาลชั้นต้นอนุญาต ต่อมาโจทก์ร่วมถึงแก่ความตาย นายเสน่ห์ ทายาทของโจทก์ร่วมยื่นคำร้องขอเข้าดำเนินคดีต่างผู้ตาย และศาลชั้นต้นอนุญาตนั้นเป็นการชอบหรือไม่ เห็นว่า โจทก์ร่วมเป็นบิดาของผู้ตาย โจทก์ร่วมจึงเข้าจัดการแทนผู้ตายได้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 5(2) ดังนั้น การที่โจทก์ร่วมถึงแก่ความตายในระหว่างพิจารณานายเสน่ห์ ทายาทของโจทก์ร่วมหามีสิทธิที่จะดำเนินคดีต่างโจทก์ร่วมผู้ถึงแก่ความตายต่อไปตามความหมายของบทบัญญัติ มาตรา 29แห่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา ได้ไม่ ที่ศาลชั้นต้นอนุญาตให้นายเสน่ห์ ทายาทของโจทก์ร่วมเข้าดำเนินคดีต่างโจทก์ร่วม จึงเป็นการไม่ชอบ และที่ศาลอุทธรณ์ภาค 2 รับวินิจฉัยอุทธรณ์ของนายเสน่ห์ผู้เข้าดำเนินคดีต่างโจทก์ร่วม ที่อุทธรณ์ขอให้ลงโทษจำเลยให้หนักขึ้นซึ่งแม้ศาลอุทธรณ์ภาค 2 จะวินิจฉัยว่าอุทธรณ์ดังกล่าวฟังไม่ขึ้นก็เป็นการไม่ชอบเช่นเดียวกัน ปัญหาข้อนี้แม้คู่ความมิได้ฎีกาขึ้นมาแต่เป็นปัญหาข้อกฎหมายที่เกี่ยวกับความสงบเรียบร้อย ศาลฎีกามีอำนาจยกขึ้นวินิจฉัยแก้ไขให้ถูกต้องโดยมีคำสั่งให้เพิกถอนคำสั่งดังกล่าวของศาลชั้นต้นและคำวินิจฉัยดังกล่าวของศาลอุทธรณ์ภาค 2 ได้ตามบทบัญญัติแห่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 195วรรคสอง ประกอบมาตรา 225 และศาลฎีกาพิเคราะห์แล้ว ข้อเท็จจริงรับฟังได้ว่า ในวันเวลาและสถานที่เกิดเหตุตามฟ้อง จำเลยใช้อาวุธปืนของกลางยิงผู้ตาย กระสุนปืนถูกผู้ตาย 2 นัด เป็นเหตุให้ผู้ตายถึงแก่ความตายปัญหาตามฎีกาจำเลยมีเพียงว่า การกระทำของจำเลยเป็นการป้องกันโดยชอบด้วยกฎหมายหรือไม่ เห็นว่า พยานโจทก์ต่างเบิกความให้ข้อเท็จจริงตรงกันว่า จำเลยใช้อาวุธปืนยิง 2 นัดแรกนั้น นัดหนึ่งถูกโต๊ะอาหาร ผู้ตายกับพวกลุกขึ้นวิ่งหนี จำเลยวิ่งไล่ผู้ตาย และยิงผู้ตายซ้ำอีก 2 นัด ขณะผู้ตายวิ่งหนี กระสุนปืนจึงถูกด้านข้างและด้านหลังคำเบิกความของพยานโจทก์สอดคล้องต้องกันกับวัตถุพยานในที่เกิดเหตุและตรงกับรอยบาดแผลของผู้ตายว่าจำเลยยิงผู้ตายขณะผู้ตายวิ่งหนีที่จำเลยนำสืบว่า ยิงขณะผู้ตายกับพวกกำลังวิ่งเข้าทำร้ายจำเลยนั้นไม่มีน้ำหนักให้รับฟัง ที่ศาลล่างทั้งสองฟังว่าการกระทำของจำเลยไม่เป็นการป้องกันพอสมควรแก่เหตุและพิพากษาลงโทษจำเลยมานั้นชอบแล้วพิพากษายืน(ปราโมทย์ ชพานนท์-สุเมธ ตังคจิวางกูร-ชวลิต ยอดเณร)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 288, 371 พระราชบัญญัติอาวุธปืน เครื่องกระสุนปืน วัตถุระเบิดดอกไม้เพลิง และสิ่งเทียมอาวุธปืน พ.ศ. 2490 มาตรา 8 ทวิ, 72 ทวิริบของกลางจำเลยให้การต่อสู้อ้างเหตุป้องกันระหว่างพิจารณา นายสาน ศรีจำปา บิดาของนายธวัชชัย ศรีจำปา ผู้ตาย ยื่นคำร้องขอเข้าร่วมเป็นโจทก์ ศาลชั้นต้นอนุญาต(ที่ถูกอนุญาตให้เข้าร่วมเป็นโจทก์ได้เฉพาะข้อหาตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288) ต่อมาโจทก์ร่วมถึงแก่ความตายนายเสน่ห์ ศรีจำปา ทายาทของโจทก์ร่วมยื่นคำร้องขอเข้าดำเนินคดีต่างโจทก์ร่วม ศาลชั้นต้นอนุญาตศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288 พระราชบัญญัติอาวุธปืนเครื่องกระสุนปืน พ.ศ. 2490 มาตรา 8 ทวิ วรรคหนึ่ง, 72 ทวิ วรรคสองและประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 371 การกระทำของจำเลยเป็นความผิดหลายกรรมต่างกัน ให้ลงโทษทุกกรรมเป็นกระทงความผิดไปตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 91 ฐานฆ่าผู้อื่น จำคุกตลอดชีวิตฐานพาอาวุธปืนเป็นกรรมเดียวเป็นความผิดต่อกฎหมายหลายบทให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ ซึ่งเป็นบทที่มีโทษหนักที่สุดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 90 ลดโทษให้หนึ่งในสามตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 ฐานฆ่าผู้อื่นจำคุก 33 ปี 4 เดือนฐานพาอาวุธปืน จำคุก 8 เดือน รวมจำคุก 33 ปี 12 เดือน ริบของกลางโจทก์ร่วมและจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ภาค 2 พิพากษาแก้เป็นว่า ความผิดฐานฆ่าผู้อื่นจำคุก 15 ปี ฐานพาอาวุธปืน จำคุก 1 ปี ลดโทษให้หนึ่งในสามตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 คงลงโทษฐานฆ่าผู้อื่น จำคุก 10 ปีฐานพาอาวุธปืน จำคุก 8 เดือน รวมจำคุก 10 ปี 8 เดือน นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า คดีมีปัญหาข้อกฎหมายที่ต้องวินิจฉัยก่อนว่าการที่นายสาน บิดาของนายธวัชชัยผู้ตายยื่นคำร้องขอเข้าร่วมเป็นโจทก์ศาลชั้นต้นอนุญาต ต่อมาโจทก์ร่วมถึงแก่ความตาย นายเสน่ห์ ทายาทของโจทก์ร่วมยื่นคำร้องขอเข้าดำเนินคดีต่างผู้ตาย และศาลชั้นต้นอนุญาตนั้นเป็นการชอบหรือไม่ เห็นว่า โจทก์ร่วมเป็นบิดาของผู้ตาย โจทก์ร่วมจึงเข้าจัดการแทนผู้ตายได้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 5(2) ดังนั้น การที่โจทก์ร่วมถึงแก่ความตายในระหว่างพิจารณานายเสน่ห์ ทายาทของโจทก์ร่วมหามีสิทธิที่จะดำเนินคดีต่างโจทก์ร่วมผู้ถึงแก่ความตายต่อไปตามความหมายของบทบัญญัติ มาตรา 29แห่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา ได้ไม่ ที่ศาลชั้นต้นอนุญาตให้นายเสน่ห์ ทายาทของโจทก์ร่วมเข้าดำเนินคดีต่างโจทก์ร่วม จึงเป็นการไม่ชอบ และที่ศาลอุทธรณ์ภาค 2 รับวินิจฉัยอุทธรณ์ของนายเสน่ห์ผู้เข้าดำเนินคดีต่างโจทก์ร่วม ที่อุทธรณ์ขอให้ลงโทษจำเลยให้หนักขึ้นซึ่งแม้ศาลอุทธรณ์ภาค 2 จะวินิจฉัยว่าอุทธรณ์ดังกล่าวฟังไม่ขึ้นก็เป็นการไม่ชอบเช่นเดียวกัน ปัญหาข้อนี้แม้คู่ความมิได้ฎีกาขึ้นมาแต่เป็นปัญหาข้อกฎหมายที่เกี่ยวกับความสงบเรียบร้อย ศาลฎีกามีอำนาจยกขึ้นวินิจฉัยแก้ไขให้ถูกต้องโดยมีคำสั่งให้เพิกถอนคำสั่งดังกล่าวของศาลชั้นต้นและคำวินิจฉัยดังกล่าวของศาลอุทธรณ์ภาค 2 ได้ตามบทบัญญัติแห่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 195วรรคสอง ประกอบมาตรา 225 และศาลฎีกาพิเคราะห์แล้ว ข้อเท็จจริงรับฟังได้ว่า ในวันเวลาและสถานที่เกิดเหตุตามฟ้อง จำเลยใช้อาวุธปืนของกลางยิงผู้ตาย กระสุนปืนถูกผู้ตาย 2 นัด เป็นเหตุให้ผู้ตายถึงแก่ความตายปัญหาตามฎีกาจำเลยมีเพียงว่า การกระทำของจำเลยเป็นการป้องกันโดยชอบด้วยกฎหมายหรือไม่ เห็นว่า พยานโจทก์ต่างเบิกความให้ข้อเท็จจริงตรงกันว่า จำเลยใช้อาวุธปืนยิง 2 นัดแรกนั้น นัดหนึ่งถูกโต๊ะอาหาร ผู้ตายกับพวกลุกขึ้นวิ่งหนี จำเลยวิ่งไล่ผู้ตาย และยิงผู้ตายซ้ำอีก 2 นัด ขณะผู้ตายวิ่งหนี กระสุนปืนจึงถูกด้านข้างและด้านหลังคำเบิกความของพยานโจทก์สอดคล้องต้องกันกับวัตถุพยานในที่เกิดเหตุและตรงกับรอยบาดแผลของผู้ตายว่าจำเลยยิงผู้ตายขณะผู้ตายวิ่งหนีที่จำเลยนำสืบว่า ยิงขณะผู้ตายกับพวกกำลังวิ่งเข้าทำร้ายจำเลยนั้นไม่มีน้ำหนักให้รับฟัง ที่ศาลล่างทั้งสองฟังว่าการกระทำของจำเลยไม่เป็นการป้องกันพอสมควรแก่เหตุและพิพากษาลงโทษจำเลยมานั้นชอบแล้วพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1187/2543พนักงานอัยการจังหวัดนนทบุรีโจทก์โจทก์ร่วมโจทก์นาย สาน ศรีจำปา โดยนาย เสน่ห์ ศรีจำปา ผู้เข้าดำเนินคดีต่างผู้ตายโจทก์นาย พีระวัฒน์ วงศ์ส่งจำเลย ป.อ. ม. 68 ป.วิ.อ. ม. 5 (2), ม. 29, ม. 30, ม. 195, ม. 225โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 288 โจทก์ร่วม ซึ่งเป็นบิดาของผู้ตาย จึงเข้าจัดการแทนผู้ตายได้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 5(2) แต่เมื่อโจทก์ร่วมถึงแก่ความตายในระหว่างพิจารณา ทายาทของโจทก์ร่วมย่อมไม่มีสิทธิที่จะดำเนินคดีต่างโจทก์ร่วมผู้ถึงแก่ความตายต่อไปตามความหมายของบทบัญญัติมาตรา 29 แห่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา ศาลชั้นต้นอนุญาตให้ ส. ทายาทของโจทก์ร่วมเข้าดำเนินคดีต่างโจทก์ร่วม อันเป็นการไม่ชอบด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 29 การที่ศาลอุทธรณ์รับวินิจฉัยอุทธรณ์ของ ส. ที่อุทธรณ์ขอให้ลงโทษจำเลยให้หนักขึ้น แม้ศาลอุทธรณ์จะวินิจฉัยว่าอุทธรณ์ดังกล่าวฟังไม่ขึ้น ก็เป็นการไม่ชอบเช่นเดียวกัน ปัญหาข้อนี้แม้คู่ความมิได้ฎีกาขึ้นมา แต่เป็นปัญหาข้อกฎหมายที่เกี่ยวกับความสงบเรียบร้อยศาลฎีกามีอำนาจยกขึ้นวินิจฉัยแก้ไขให้ถูกต้องโดยมีคำสั่งให้เพิกถอนคำสั่งของศาลชั้นต้นและคำวินิจฉัยของศาลอุทธรณ์ได้ตามบทบัญญัติแห่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 195 วรรคสองประกอบมาตรา 225 จำเลยใช้อาวุธปืนของกลางยิงผู้ตาย ขณะผู้ตายวิ่งหนี การกระทำของจำเลยไม่เป็นการป้องกันพอสมควรแก่เหตุโจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 288, 371 พระราชบัญญัติอาวุธปืน เครื่องกระสุนปืน วัตถุระเบิดดอกไม้เพลิง และสิ่งเทียมอาวุธปืน พ.ศ. 2490 มาตรา 8 ทวิ, 72 ทวิริบของกลางจำเลยให้การต่อสู้อ้างเหตุป้องกันระหว่างพิจารณา นายสาน ศรีจำปา บิดาของนายธวัชชัย ศรีจำปา ผู้ตาย ยื่นคำร้องขอเข้าร่วมเป็นโจทก์ ศาลชั้นต้นอนุญาต(ที่ถูกอนุญาตให้เข้าร่วมเป็นโจทก์ได้เฉพาะข้อหาตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288) ต่อมาโจทก์ร่วมถึงแก่ความตายนายเสน่ห์ ศรีจำปา ทายาทของโจทก์ร่วมยื่นคำร้องขอเข้าดำเนินคดีต่างโจทก์ร่วม ศาลชั้นต้นอนุญาตศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288 พระราชบัญญัติอาวุธปืนเครื่องกระสุนปืน พ.ศ. 2490 มาตรา 8 ทวิ วรรคหนึ่ง, 72 ทวิ วรรคสองและประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 371 การกระทำของจำเลยเป็นความผิดหลายกรรมต่างกัน ให้ลงโทษทุกกรรมเป็นกระทงความผิดไปตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 91 ฐานฆ่าผู้อื่น จำคุกตลอดชีวิตฐานพาอาวุธปืนเป็นกรรมเดียวเป็นความผิดต่อกฎหมายหลายบทให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ ซึ่งเป็นบทที่มีโทษหนักที่สุดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 90 ลดโทษให้หนึ่งในสามตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 ฐานฆ่าผู้อื่นจำคุก 33 ปี 4 เดือนฐานพาอาวุธปืน จำคุก 8 เดือน รวมจำคุก 33 ปี 12 เดือน ริบของกลางโจทก์ร่วมและจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ภาค 2 พิพากษาแก้เป็นว่า ความผิดฐานฆ่าผู้อื่นจำคุก 15 ปี ฐานพาอาวุธปืน จำคุก 1 ปี ลดโทษให้หนึ่งในสามตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 คงลงโทษฐานฆ่าผู้อื่น จำคุก 10 ปีฐานพาอาวุธปืน จำคุก 8 เดือน รวมจำคุก 10 ปี 8 เดือน นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า คดีมีปัญหาข้อกฎหมายที่ต้องวินิจฉัยก่อนว่าการที่นายสาน บิดาของนายธวัชชัยผู้ตายยื่นคำร้องขอเข้าร่วมเป็นโจทก์ศาลชั้นต้นอนุญาต ต่อมาโจทก์ร่วมถึงแก่ความตาย นายเสน่ห์ ทายาทของโจทก์ร่วมยื่นคำร้องขอเข้าดำเนินคดีต่างผู้ตาย และศาลชั้นต้นอนุญาตนั้นเป็นการชอบหรือไม่ เห็นว่า โจทก์ร่วมเป็นบิดาของผู้ตาย โจทก์ร่วมจึงเข้าจัดการแทนผู้ตายได้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 5(2) ดังนั้น การที่โจทก์ร่วมถึงแก่ความตายในระหว่างพิจารณานายเสน่ห์ ทายาทของโจทก์ร่วมหามีสิทธิที่จะดำเนินคดีต่างโจทก์ร่วมผู้ถึงแก่ความตายต่อไปตามความหมายของบทบัญญัติ มาตรา 29แห่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา ได้ไม่ ที่ศาลชั้นต้นอนุญาตให้นายเสน่ห์ ทายาทของโจทก์ร่วมเข้าดำเนินคดีต่างโจทก์ร่วม จึงเป็นการไม่ชอบ และที่ศาลอุทธรณ์ภาค 2 รับวินิจฉัยอุทธรณ์ของนายเสน่ห์ผู้เข้าดำเนินคดีต่างโจทก์ร่วม ที่อุทธรณ์ขอให้ลงโทษจำเลยให้หนักขึ้นซึ่งแม้ศาลอุทธรณ์ภาค 2 จะวินิจฉัยว่าอุทธรณ์ดังกล่าวฟังไม่ขึ้นก็เป็นการไม่ชอบเช่นเดียวกัน ปัญหาข้อนี้แม้คู่ความมิได้ฎีกาขึ้นมาแต่เป็นปัญหาข้อกฎหมายที่เกี่ยวกับความสงบเรียบร้อย ศาลฎีกามีอำนาจยกขึ้นวินิจฉัยแก้ไขให้ถูกต้องโดยมีคำสั่งให้เพิกถอนคำสั่งดังกล่าวของศาลชั้นต้นและคำวินิจฉัยดังกล่าวของศาลอุทธรณ์ภาค 2 ได้ตามบทบัญญัติแห่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 195วรรคสอง ประกอบมาตรา 225 และศาลฎีกาพิเคราะห์แล้ว ข้อเท็จจริงรับฟังได้ว่า ในวันเวลาและสถานที่เกิดเหตุตามฟ้อง จำเลยใช้อาวุธปืนของกลางยิงผู้ตาย กระสุนปืนถูกผู้ตาย 2 นัด เป็นเหตุให้ผู้ตายถึงแก่ความตายปัญหาตามฎีกาจำเลยมีเพียงว่า การกระทำของจำเลยเป็นการป้องกันโดยชอบด้วยกฎหมายหรือไม่ เห็นว่า พยานโจทก์ต่างเบิกความให้ข้อเท็จจริงตรงกันว่า จำเลยใช้อาวุธปืนยิง 2 นัดแรกนั้น นัดหนึ่งถูกโต๊ะอาหาร ผู้ตายกับพวกลุกขึ้นวิ่งหนี จำเลยวิ่งไล่ผู้ตาย และยิงผู้ตายซ้ำอีก 2 นัด ขณะผู้ตายวิ่งหนี กระสุนปืนจึงถูกด้านข้างและด้านหลังคำเบิกความของพยานโจทก์สอดคล้องต้องกันกับวัตถุพยานในที่เกิดเหตุและตรงกับรอยบาดแผลของผู้ตายว่าจำเลยยิงผู้ตายขณะผู้ตายวิ่งหนีที่จำเลยนำสืบว่า ยิงขณะผู้ตายกับพวกกำลังวิ่งเข้าทำร้ายจำเลยนั้นไม่มีน้ำหนักให้รับฟัง ที่ศาลล่างทั้งสองฟังว่าการกระทำของจำเลยไม่เป็นการป้องกันพอสมควรแก่เหตุและพิพากษาลงโทษจำเลยมานั้นชอบแล้วพิพากษายืน(ปราโมทย์ ชพานนท์-สุเมธ ตังคจิวางกูร-ชวลิต ยอดเณร)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ