คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2005/2511หลักกฎหมาย: ที่ดินโฉนดที่ 12135 เดิมเป็นส่วนหนึ่งของที่ดินโฉนดที่ 1402 ก.แบ่งแยกขายที่ดินให้จำเลยไปตามโฉนดที่ 12135 โดยรังวัดแบ่งแยกส่วนที่จะตัดเป็นถนนสาธารณะ ให้จำเลยไปด้วย ดังนี้ ข้อที่ ก.กับจำเลยตกลงกันว่าจะรังวัดแบ่งแยกที่พิพาทให้เป็นถนนสาธารณะในภายหลังนั้น เมื่อมิได้จดทะเบียนสิทธิ จะยกขึ้นเป็นข้อต่อสู้โจทก์ผู้รับจำนองจากจำเลยโดยที่โจทก์ได้สิทธิมาโดยเสียค่าตอบแทนและโดยสุจริตหาได้ไม่คดีนี้ เดิมจำเลยที่ 1 กู้เงินโจทก์และจำนองที่ดินโฉนดที่ 12135 ไว้กับโจทก์ จำเลยที่ 2 ค้ำประกัน จำเลยผิดสัญญาโจทก์ฟ้องขอให้ไถ่ถอนจำนองและชำระต้นเงินและดอกเบี้ย ฯลฯศาลชั้นต้นพิพากษาและออกคำบังคับ จำเลยไม่ปฏิบัติตามคำบังคับโจทก์นำยึดที่ดินโฉนดดังกล่าว ฯลฯผู้ร้องยื่นคำร้องว่า ผู้ร้องเป็นทายาทโดยธรรมของนางกิมลี้ซึ่งถึงแก่กรรมไปแล้ว นางกิมลี้เป็นเจ้าของที่ดินโฉนดที่ 1402 ที่ดินโฉนดที่ 12135 เดิมเป็นส่วนหนึ่งของที่ดินโฉนดที่ 1402 ซึ่งนางกิมลี้แบ่งขายให้จำเลยที่ 1 ไปเพื่อสะดวกในการรังวัดได้รังวัดแบ่งแยกส่วนที่จะตัดเป็นถนนสาธารณะให้จำเลยไปก่อนขอให้ถอนการยึดที่ดินส่วนที่เป็นถนนอันเป็นกรรมสิทธิ์ของนางกิมลี้และตกเป็นมรดกแก่ผู้ร้องศาลชั้นต้นสั่งว่า จะร้องขอให้ปล่อยที่ดินจากการยึดไม่ได้ผู้ร้องอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนผู้ร้องฎีกาที่ผู้ร้องว่านางกิมลี้กับจำเลยตกลงกันว่าจะรังวัดแบ่งแยกที่ดินพิพาทให้เป็นถนนสาธารณะในภายหลังนั้น ศาลฎีกาเห็นว่าเมื่อมิได้จดทะเบียนสิทธิดังกล่าว ผู้ร้องจะยกขึ้นเป็นข้อต่อสู้โจทก์ผู้รับจำนองจากจำเลยโดยที่โจทก์ได้สิทธิมาโดยเสียค่าตอบแทนและโดยสุจริตหาได้ไม่ ผู้ร้องไม่มีอำนาจร้องขอให้ปล่อยการยึดทรัพย์พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2005/2511นางสมจิตร์ มโนมัยวิบูลย์โจทก์นายอมร สิริสัมพันธ์ ที่ 1 นางจรัญญา สุวรรณพาณิชย์ ที่ 2จำเลยนางแน่งน้อย ภิญโญชนม์ (รุ่งแจ้งผู้ร้อง ป.พ.พ. ม. 1299 ป.วิ.พ. ม. 287, ม. 288, ม. 55ที่ดินโฉนดที่ 12135 เดิมเป็นส่วนหนึ่งของที่ดินโฉนดที่ 1402 ก.แบ่งแยกขายที่ดินให้จำเลยไปตามโฉนดที่ 12135 โดยรังวัดแบ่งแยกส่วนที่จะตัดเป็นถนนสาธารณะ ให้จำเลยไปด้วย ดังนี้ ข้อที่ ก.กับจำเลยตกลงกันว่าจะรังวัดแบ่งแยกที่พิพาทให้เป็นถนนสาธารณะในภายหลังนั้น เมื่อมิได้จดทะเบียนสิทธิ จะยกขึ้นเป็นข้อต่อสู้โจทก์ผู้รับจำนองจากจำเลยโดยที่โจทก์ได้สิทธิมาโดยเสียค่าตอบแทนและโดยสุจริตหาได้ไม่คดีนี้ เดิมจำเลยที่ 1 กู้เงินโจทก์และจำนองที่ดินโฉนดที่ 12135 ไว้กับโจทก์ จำเลยที่ 2 ค้ำประกัน จำเลยผิดสัญญาโจทก์ฟ้องขอให้ไถ่ถอนจำนองและชำระต้นเงินและดอกเบี้ย ฯลฯศาลชั้นต้นพิพากษาและออกคำบังคับ จำเลยไม่ปฏิบัติตามคำบังคับโจทก์นำยึดที่ดินโฉนดดังกล่าว ฯลฯผู้ร้องยื่นคำร้องว่า ผู้ร้องเป็นทายาทโดยธรรมของนางกิมลี้ซึ่งถึงแก่กรรมไปแล้ว นางกิมลี้เป็นเจ้าของที่ดินโฉนดที่ 1402 ที่ดินโฉนดที่ 12135 เดิมเป็นส่วนหนึ่งของที่ดินโฉนดที่ 1402 ซึ่งนางกิมลี้แบ่งขายให้จำเลยที่ 1 ไปเพื่อสะดวกในการรังวัดได้รังวัดแบ่งแยกส่วนที่จะตัดเป็นถนนสาธารณะให้จำเลยไปก่อนขอให้ถอนการยึดที่ดินส่วนที่เป็นถนนอันเป็นกรรมสิทธิ์ของนางกิมลี้และตกเป็นมรดกแก่ผู้ร้องศาลชั้นต้นสั่งว่า จะร้องขอให้ปล่อยที่ดินจากการยึดไม่ได้ผู้ร้องอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนผู้ร้องฎีกาที่ผู้ร้องว่านางกิมลี้กับจำเลยตกลงกันว่าจะรังวัดแบ่งแยกที่ดินพิพาทให้เป็นถนนสาธารณะในภายหลังนั้น ศาลฎีกาเห็นว่าเมื่อมิได้จดทะเบียนสิทธิดังกล่าว ผู้ร้องจะยกขึ้นเป็นข้อต่อสู้โจทก์ผู้รับจำนองจากจำเลยโดยที่โจทก์ได้สิทธิมาโดยเสียค่าตอบแทนและโดยสุจริตหาได้ไม่ ผู้ร้องไม่มีอำนาจร้องขอให้ปล่อยการยึดทรัพย์พิพากษายืน(จำรูญ โชติรัต-โกวิท ถิระวัฒน์-อาจิต ไชยาคำ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: คดีนี้ เดิมจำเลยที่ 1 กู้เงินโจทก์และจำนองที่ดินโฉนดที่ 12135 ไว้กับโจทก์ จำเลยที่ 2 ค้ำประกัน จำเลยผิดสัญญาโจทก์ฟ้องขอให้ไถ่ถอนจำนองและชำระต้นเงินและดอกเบี้ย ฯลฯศาลชั้นต้นพิพากษาและออกคำบังคับ จำเลยไม่ปฏิบัติตามคำบังคับโจทก์นำยึดที่ดินโฉนดดังกล่าว ฯลฯผู้ร้องยื่นคำร้องว่า ผู้ร้องเป็นทายาทโดยธรรมของนางกิมลี้ซึ่งถึงแก่กรรมไปแล้ว นางกิมลี้เป็นเจ้าของที่ดินโฉนดที่ 1402 ที่ดินโฉนดที่ 12135 เดิมเป็นส่วนหนึ่งของที่ดินโฉนดที่ 1402 ซึ่งนางกิมลี้แบ่งขายให้จำเลยที่ 1 ไปเพื่อสะดวกในการรังวัดได้รังวัดแบ่งแยกส่วนที่จะตัดเป็นถนนสาธารณะให้จำเลยไปก่อนขอให้ถอนการยึดที่ดินส่วนที่เป็นถนนอันเป็นกรรมสิทธิ์ของนางกิมลี้และตกเป็นมรดกแก่ผู้ร้องศาลชั้นต้นสั่งว่า จะร้องขอให้ปล่อยที่ดินจากการยึดไม่ได้ผู้ร้องอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนผู้ร้องฎีกาที่ผู้ร้องว่านางกิมลี้กับจำเลยตกลงกันว่าจะรังวัดแบ่งแยกที่ดินพิพาทให้เป็นถนนสาธารณะในภายหลังนั้น ศาลฎีกาเห็นว่าเมื่อมิได้จดทะเบียนสิทธิดังกล่าว ผู้ร้องจะยกขึ้นเป็นข้อต่อสู้โจทก์ผู้รับจำนองจากจำเลยโดยที่โจทก์ได้สิทธิมาโดยเสียค่าตอบแทนและโดยสุจริตหาได้ไม่ ผู้ร้องไม่มีอำนาจร้องขอให้ปล่อยการยึดทรัพย์พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2005/2511นางสมจิตร์ มโนมัยวิบูลย์โจทก์นายอมร สิริสัมพันธ์ ที่ 1 นางจรัญญา สุวรรณพาณิชย์ ที่ 2จำเลยนางแน่งน้อย ภิญโญชนม์ (รุ่งแจ้งผู้ร้อง ป.พ.พ. ม. 1299 ป.วิ.พ. ม. 287, ม. 288, ม. 55ที่ดินโฉนดที่ 12135 เดิมเป็นส่วนหนึ่งของที่ดินโฉนดที่ 1402 ก.แบ่งแยกขายที่ดินให้จำเลยไปตามโฉนดที่ 12135 โดยรังวัดแบ่งแยกส่วนที่จะตัดเป็นถนนสาธารณะ ให้จำเลยไปด้วย ดังนี้ ข้อที่ ก.กับจำเลยตกลงกันว่าจะรังวัดแบ่งแยกที่พิพาทให้เป็นถนนสาธารณะในภายหลังนั้น เมื่อมิได้จดทะเบียนสิทธิ จะยกขึ้นเป็นข้อต่อสู้โจทก์ผู้รับจำนองจากจำเลยโดยที่โจทก์ได้สิทธิมาโดยเสียค่าตอบแทนและโดยสุจริตหาได้ไม่คดีนี้ เดิมจำเลยที่ 1 กู้เงินโจทก์และจำนองที่ดินโฉนดที่ 12135 ไว้กับโจทก์ จำเลยที่ 2 ค้ำประกัน จำเลยผิดสัญญาโจทก์ฟ้องขอให้ไถ่ถอนจำนองและชำระต้นเงินและดอกเบี้ย ฯลฯศาลชั้นต้นพิพากษาและออกคำบังคับ จำเลยไม่ปฏิบัติตามคำบังคับโจทก์นำยึดที่ดินโฉนดดังกล่าว ฯลฯผู้ร้องยื่นคำร้องว่า ผู้ร้องเป็นทายาทโดยธรรมของนางกิมลี้ซึ่งถึงแก่กรรมไปแล้ว นางกิมลี้เป็นเจ้าของที่ดินโฉนดที่ 1402 ที่ดินโฉนดที่ 12135 เดิมเป็นส่วนหนึ่งของที่ดินโฉนดที่ 1402 ซึ่งนางกิมลี้แบ่งขายให้จำเลยที่ 1 ไปเพื่อสะดวกในการรังวัดได้รังวัดแบ่งแยกส่วนที่จะตัดเป็นถนนสาธารณะให้จำเลยไปก่อนขอให้ถอนการยึดที่ดินส่วนที่เป็นถนนอันเป็นกรรมสิทธิ์ของนางกิมลี้และตกเป็นมรดกแก่ผู้ร้องศาลชั้นต้นสั่งว่า จะร้องขอให้ปล่อยที่ดินจากการยึดไม่ได้ผู้ร้องอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนผู้ร้องฎีกาที่ผู้ร้องว่านางกิมลี้กับจำเลยตกลงกันว่าจะรังวัดแบ่งแยกที่ดินพิพาทให้เป็นถนนสาธารณะในภายหลังนั้น ศาลฎีกาเห็นว่าเมื่อมิได้จดทะเบียนสิทธิดังกล่าว ผู้ร้องจะยกขึ้นเป็นข้อต่อสู้โจทก์ผู้รับจำนองจากจำเลยโดยที่โจทก์ได้สิทธิมาโดยเสียค่าตอบแทนและโดยสุจริตหาได้ไม่ ผู้ร้องไม่มีอำนาจร้องขอให้ปล่อยการยึดทรัพย์พิพากษายืน(จำรูญ โชติรัต-โกวิท ถิระวัฒน์-อาจิต ไชยาคำ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ