คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2113/2525หลักกฎหมาย: กำหนดเวลาทดลองปฏิบัติงานตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่องการคุ้มครองแรงงานฯ ข้อ 46 วรรคสุดท้าย นั้น เป็นเพียงข้อยกเว้นว่าถ้านายจ้างเลิกจ้างลูกจ้างประจำที่นายจ้างได้แจ้งให้ทราบเป็นหนังสือ เมื่อเริ่มเข้าทำงานแล้วว่าจะทดลองปฏิบัติงานมีกำหนดไม่เกิน 180 วัน และนายจ้างได้บอกเลิกจ้างภายในกำหนดระยะเวลา 180 วันที่ให้ลูกจ้างทดลองปฏิบัติงานนั้น นายจ้างก็ไม่จำต้องจ่ายค่าชดเชย มิใช่เป็นเรื่องห้ามมิให้จ้างทดลองปฏิบัติงานเกิน 180 วันโจทก์ฟ้องว่า จำเลยได้สมัครเข้าเป็นพนักงานฝึกงานกับโจทก์ โดยทำสัญญาว่าจะฝึกงานให้ครบตามหลักสูตรในกำหนดเวลา ๓ ปี เมื่อฝึกงานครบแล้วจะต้องเข้าปฏิบัติงานไม่น้อยกว่า ๓ ปี ถ้าลาออกระหว่างฝึกงานหรือไม่ยอมรับการเข้าปฏิบัติงาน จำเลยจะชดใช้เงินให้โจทก์พร้อมด้วยดอกเบี้ย จำเลยฝึกงานแล้วโจทก์บรรจุจำเลยเป็นพนักงานจำเลยปฏิบัติงานเพียง ๑ ปีก็ลาออก เป็นการผิดสัญญา จำเลยจึงต้องชดใช้เงินให้กับโจทก์ขอให้ศาลบังคับจำเลยใช้เงินแก่โจทก์พร้อมด้วยดอกเบี้ย จำเลยแถลงรับว่าทำสัญญาตามฟ้องกับโจทก์จริง จำเลยขอลาออกและได้ทำเอกสารขอใช้เงินเพราะไม่รู้ว่าสัญญาเป็นโมฆะ และจำเลยแถลงต่อสู้คดีว่าสัญญาฝึกงานเป็นโมฆะเพราะขัดกับประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงานซึ่งกำหนดให้มีลูกจ้างทดลองงานเพียงไม่เกิน ๑๘๐ วัน ศาลแรงงานกลางพิพากษาให้จำเลยชดใช้เงินให้แก่โจทก์พร้อมดอกเบี้ย จำเลยอุทธรณ์ต่อศาลฎีกา ศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยว่า ไม่มีบทบัญญัติในกฎหมายใดห้ามมิให้จ้างทดลองปฏิบัติงานเกินกว่า ๑๘๐ วัน สำหรับบทบัญญัติในประกาศกระทรวงมหาดไทยเรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ลงวันที่ ๑๖ เมษายน ๒๕๑๕ ข้อ ๔๖ เป็นเรื่องกำหนดให้นายจ้างจ่ายค่าชดเชยให้แก่ลูกจ้างประจำซึ่งเลิกจ้าง ฉะนั้น ข้อความในวรรคสุดท้ายแห่งข้อ ๔๖ ที่ว่า ความในข้อนี้มิให้ใช้บังคับแก่ลูกจ้างประจำที่นายจ้างแจ้งให้ทราบเป็นหนังสือแต่แรกว่าให้ทดลองปฏิบัติงานในระยะเวลาไม่เกิน ๑๘๐ วัน และยังอยู่ในระยะเวลานั้น เพียงเป็นข้อยกเว้นว่าถ้านายจ้างเลิกจ้างลูกจ้างประจำที่นายจ้างได้แจ้งให้ทราบเป็นหนังสือเมื่อเริ่มเข้าทำงานแล้วว่าจะต้องทดลองปฏิบัติงานมีกำหนดไม่เกิน ๑๘๐ วันและนายจ้างได้บอกเลิกจ้างภายในกำหนดระยะเวลา ๑๘๐ วันที่ให้ลูกจ้างทดลองปฏิบัติงานแล้ว นายจ้างก็ไม่จำต้องจ่ายค่าชดเชยให้แก่ลูกจ้างดังกล่าว มิใช่เป็นเรื่องห้ามมิให้จ้างทดลองปฏิบัติงานเกิน ๑๘๐ วัน สัญญาจ้างทดลองปฏิบัติงานเกิน๑๘๐ วันจึงหาเป็นโมฆะไม่ พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2113/2525กระทรวงการคลังโจทก์นายประเสริฐ เอี่ยมรุ่งโรจน์จำเลย ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ม. 46กำหนดเวลาทดลองปฏิบัติงานตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่องการคุ้มครองแรงงานฯ ข้อ 46 วรรคสุดท้าย นั้น เป็นเพียงข้อยกเว้นว่าถ้านายจ้างเลิกจ้างลูกจ้างประจำที่นายจ้างได้แจ้งให้ทราบเป็นหนังสือ เมื่อเริ่มเข้าทำงานแล้วว่าจะทดลองปฏิบัติงานมีกำหนดไม่เกิน 180 วัน และนายจ้างได้บอกเลิกจ้างภายในกำหนดระยะเวลา 180 วันที่ให้ลูกจ้างทดลองปฏิบัติงานนั้น นายจ้างก็ไม่จำต้องจ่ายค่าชดเชย มิใช่เป็นเรื่องห้ามมิให้จ้างทดลองปฏิบัติงานเกิน 180 วันโจทก์ฟ้องว่า จำเลยได้สมัครเข้าเป็นพนักงานฝึกงานกับโจทก์ โดยทำสัญญาว่าจะฝึกงานให้ครบตามหลักสูตรในกำหนดเวลา ๓ ปี เมื่อฝึกงานครบแล้วจะต้องเข้าปฏิบัติงานไม่น้อยกว่า ๓ ปี ถ้าลาออกระหว่างฝึกงานหรือไม่ยอมรับการเข้าปฏิบัติงาน จำเลยจะชดใช้เงินให้โจทก์พร้อมด้วยดอกเบี้ย จำเลยฝึกงานแล้วโจทก์บรรจุจำเลยเป็นพนักงานจำเลยปฏิบัติงานเพียง ๑ ปีก็ลาออก เป็นการผิดสัญญา จำเลยจึงต้องชดใช้เงินให้กับโจทก์ขอให้ศาลบังคับจำเลยใช้เงินแก่โจทก์พร้อมด้วยดอกเบี้ย จำเลยแถลงรับว่าทำสัญญาตามฟ้องกับโจทก์จริง จำเลยขอลาออกและได้ทำเอกสารขอใช้เงินเพราะไม่รู้ว่าสัญญาเป็นโมฆะ และจำเลยแถลงต่อสู้คดีว่าสัญญาฝึกงานเป็นโมฆะเพราะขัดกับประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงานซึ่งกำหนดให้มีลูกจ้างทดลองงานเพียงไม่เกิน ๑๘๐ วัน ศาลแรงงานกลางพิพากษาให้จำเลยชดใช้เงินให้แก่โจทก์พร้อมดอกเบี้ย จำเลยอุทธรณ์ต่อศาลฎีกา ศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยว่า ไม่มีบทบัญญัติในกฎหมายใดห้ามมิให้จ้างทดลองปฏิบัติงานเกินกว่า ๑๘๐ วัน สำหรับบทบัญญัติในประกาศกระทรวงมหาดไทยเรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ลงวันที่ ๑๖ เมษายน ๒๕๑๕ ข้อ ๔๖ เป็นเรื่องกำหนดให้นายจ้างจ่ายค่าชดเชยให้แก่ลูกจ้างประจำซึ่งเลิกจ้าง ฉะนั้น ข้อความในวรรคสุดท้ายแห่งข้อ ๔๖ ที่ว่า ความในข้อนี้มิให้ใช้บังคับแก่ลูกจ้างประจำที่นายจ้างแจ้งให้ทราบเป็นหนังสือแต่แรกว่าให้ทดลองปฏิบัติงานในระยะเวลาไม่เกิน ๑๘๐ วัน และยังอยู่ในระยะเวลานั้น เพียงเป็นข้อยกเว้นว่าถ้านายจ้างเลิกจ้างลูกจ้างประจำที่นายจ้างได้แจ้งให้ทราบเป็นหนังสือเมื่อเริ่มเข้าทำงานแล้วว่าจะต้องทดลองปฏิบัติงานมีกำหนดไม่เกิน ๑๘๐ วันและนายจ้างได้บอกเลิกจ้างภายในกำหนดระยะเวลา ๑๘๐ วันที่ให้ลูกจ้างทดลองปฏิบัติงานแล้ว นายจ้างก็ไม่จำต้องจ่ายค่าชดเชยให้แก่ลูกจ้างดังกล่าว มิใช่เป็นเรื่องห้ามมิให้จ้างทดลองปฏิบัติงานเกิน ๑๘๐ วัน สัญญาจ้างทดลองปฏิบัติงานเกิน๑๘๐ วันจึงหาเป็นโมฆะไม่ พิพากษายืน(ไพศาล สว่างเนตร-ขจร หะวานนท์-ดุสิต วราโห)ศาลแรงงานกลาง - นายประคนธ์ พันธุ์วิชาติกุลศาลอุทธรณ์ - แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยได้สมัครเข้าเป็นพนักงานฝึกงานกับโจทก์ โดยทำสัญญาว่าจะฝึกงานให้ครบตามหลักสูตรในกำหนดเวลา ๓ ปี เมื่อฝึกงานครบแล้วจะต้องเข้าปฏิบัติงานไม่น้อยกว่า ๓ ปี ถ้าลาออกระหว่างฝึกงานหรือไม่ยอมรับการเข้าปฏิบัติงาน จำเลยจะชดใช้เงินให้โจทก์พร้อมด้วยดอกเบี้ย จำเลยฝึกงานแล้วโจทก์บรรจุจำเลยเป็นพนักงานจำเลยปฏิบัติงานเพียง ๑ ปีก็ลาออก เป็นการผิดสัญญา จำเลยจึงต้องชดใช้เงินให้กับโจทก์ขอให้ศาลบังคับจำเลยใช้เงินแก่โจทก์พร้อมด้วยดอกเบี้ย จำเลยแถลงรับว่าทำสัญญาตามฟ้องกับโจทก์จริง จำเลยขอลาออกและได้ทำเอกสารขอใช้เงินเพราะไม่รู้ว่าสัญญาเป็นโมฆะ และจำเลยแถลงต่อสู้คดีว่าสัญญาฝึกงานเป็นโมฆะเพราะขัดกับประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงานซึ่งกำหนดให้มีลูกจ้างทดลองงานเพียงไม่เกิน ๑๘๐ วัน ศาลแรงงานกลางพิพากษาให้จำเลยชดใช้เงินให้แก่โจทก์พร้อมดอกเบี้ย จำเลยอุทธรณ์ต่อศาลฎีกา ศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยว่า ไม่มีบทบัญญัติในกฎหมายใดห้ามมิให้จ้างทดลองปฏิบัติงานเกินกว่า ๑๘๐ วัน สำหรับบทบัญญัติในประกาศกระทรวงมหาดไทยเรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ลงวันที่ ๑๖ เมษายน ๒๕๑๕ ข้อ ๔๖ เป็นเรื่องกำหนดให้นายจ้างจ่ายค่าชดเชยให้แก่ลูกจ้างประจำซึ่งเลิกจ้าง ฉะนั้น ข้อความในวรรคสุดท้ายแห่งข้อ ๔๖ ที่ว่า ความในข้อนี้มิให้ใช้บังคับแก่ลูกจ้างประจำที่นายจ้างแจ้งให้ทราบเป็นหนังสือแต่แรกว่าให้ทดลองปฏิบัติงานในระยะเวลาไม่เกิน ๑๘๐ วัน และยังอยู่ในระยะเวลานั้น เพียงเป็นข้อยกเว้นว่าถ้านายจ้างเลิกจ้างลูกจ้างประจำที่นายจ้างได้แจ้งให้ทราบเป็นหนังสือเมื่อเริ่มเข้าทำงานแล้วว่าจะต้องทดลองปฏิบัติงานมีกำหนดไม่เกิน ๑๘๐ วันและนายจ้างได้บอกเลิกจ้างภายในกำหนดระยะเวลา ๑๘๐ วันที่ให้ลูกจ้างทดลองปฏิบัติงานแล้ว นายจ้างก็ไม่จำต้องจ่ายค่าชดเชยให้แก่ลูกจ้างดังกล่าว มิใช่เป็นเรื่องห้ามมิให้จ้างทดลองปฏิบัติงานเกิน ๑๘๐ วัน สัญญาจ้างทดลองปฏิบัติงานเกิน๑๘๐ วันจึงหาเป็นโมฆะไม่ พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2113/2525กระทรวงการคลังโจทก์นายประเสริฐ เอี่ยมรุ่งโรจน์จำเลย ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ม. 46กำหนดเวลาทดลองปฏิบัติงานตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่องการคุ้มครองแรงงานฯ ข้อ 46 วรรคสุดท้าย นั้น เป็นเพียงข้อยกเว้นว่าถ้านายจ้างเลิกจ้างลูกจ้างประจำที่นายจ้างได้แจ้งให้ทราบเป็นหนังสือ เมื่อเริ่มเข้าทำงานแล้วว่าจะทดลองปฏิบัติงานมีกำหนดไม่เกิน 180 วัน และนายจ้างได้บอกเลิกจ้างภายในกำหนดระยะเวลา 180 วันที่ให้ลูกจ้างทดลองปฏิบัติงานนั้น นายจ้างก็ไม่จำต้องจ่ายค่าชดเชย มิใช่เป็นเรื่องห้ามมิให้จ้างทดลองปฏิบัติงานเกิน 180 วันโจทก์ฟ้องว่า จำเลยได้สมัครเข้าเป็นพนักงานฝึกงานกับโจทก์ โดยทำสัญญาว่าจะฝึกงานให้ครบตามหลักสูตรในกำหนดเวลา ๓ ปี เมื่อฝึกงานครบแล้วจะต้องเข้าปฏิบัติงานไม่น้อยกว่า ๓ ปี ถ้าลาออกระหว่างฝึกงานหรือไม่ยอมรับการเข้าปฏิบัติงาน จำเลยจะชดใช้เงินให้โจทก์พร้อมด้วยดอกเบี้ย จำเลยฝึกงานแล้วโจทก์บรรจุจำเลยเป็นพนักงานจำเลยปฏิบัติงานเพียง ๑ ปีก็ลาออก เป็นการผิดสัญญา จำเลยจึงต้องชดใช้เงินให้กับโจทก์ขอให้ศาลบังคับจำเลยใช้เงินแก่โจทก์พร้อมด้วยดอกเบี้ย จำเลยแถลงรับว่าทำสัญญาตามฟ้องกับโจทก์จริง จำเลยขอลาออกและได้ทำเอกสารขอใช้เงินเพราะไม่รู้ว่าสัญญาเป็นโมฆะ และจำเลยแถลงต่อสู้คดีว่าสัญญาฝึกงานเป็นโมฆะเพราะขัดกับประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงานซึ่งกำหนดให้มีลูกจ้างทดลองงานเพียงไม่เกิน ๑๘๐ วัน ศาลแรงงานกลางพิพากษาให้จำเลยชดใช้เงินให้แก่โจทก์พร้อมดอกเบี้ย จำเลยอุทธรณ์ต่อศาลฎีกา ศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยว่า ไม่มีบทบัญญัติในกฎหมายใดห้ามมิให้จ้างทดลองปฏิบัติงานเกินกว่า ๑๘๐ วัน สำหรับบทบัญญัติในประกาศกระทรวงมหาดไทยเรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ลงวันที่ ๑๖ เมษายน ๒๕๑๕ ข้อ ๔๖ เป็นเรื่องกำหนดให้นายจ้างจ่ายค่าชดเชยให้แก่ลูกจ้างประจำซึ่งเลิกจ้าง ฉะนั้น ข้อความในวรรคสุดท้ายแห่งข้อ ๔๖ ที่ว่า ความในข้อนี้มิให้ใช้บังคับแก่ลูกจ้างประจำที่นายจ้างแจ้งให้ทราบเป็นหนังสือแต่แรกว่าให้ทดลองปฏิบัติงานในระยะเวลาไม่เกิน ๑๘๐ วัน และยังอยู่ในระยะเวลานั้น เพียงเป็นข้อยกเว้นว่าถ้านายจ้างเลิกจ้างลูกจ้างประจำที่นายจ้างได้แจ้งให้ทราบเป็นหนังสือเมื่อเริ่มเข้าทำงานแล้วว่าจะต้องทดลองปฏิบัติงานมีกำหนดไม่เกิน ๑๘๐ วันและนายจ้างได้บอกเลิกจ้างภายในกำหนดระยะเวลา ๑๘๐ วันที่ให้ลูกจ้างทดลองปฏิบัติงานแล้ว นายจ้างก็ไม่จำต้องจ่ายค่าชดเชยให้แก่ลูกจ้างดังกล่าว มิใช่เป็นเรื่องห้ามมิให้จ้างทดลองปฏิบัติงานเกิน ๑๘๐ วัน สัญญาจ้างทดลองปฏิบัติงานเกิน๑๘๐ วันจึงหาเป็นโมฆะไม่ พิพากษายืน(ไพศาล สว่างเนตร-ขจร หะวานนท์-ดุสิต วราโห)ศาลแรงงานกลาง - นายประคนธ์ พันธุ์วิชาติกุลศาลอุทธรณ์ - แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ