คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1557/2530หลักกฎหมาย: จำเลยที่ 2 ที่ 3 มิได้แต่งตั้งให้ จ. ซึ่งเป็นทนายความของจำเลยที่ 1 เป็นทนายความของตน เช่นนี้ แม้ จ. จะได้ยื่นฎีกาโดยระบุชื่อจำเลยที่ 2 ที่ 3 ในหน้าแรกของคำฟ้องฎีกาว่าเป็นผู้ที่ขอยื่นฎีกาด้วยโดยจำเลยที่ 2 ที่ 3 มิได้ลงชื่อเป็นผู้ฎีกาก็ถือไม่ได้ว่าคำฟ้องฎีกาที่ จ. ยื่นต่อศาลเป็นฎีกาของจำเลยที่ 2 ที่ 3 ด้วย ที่ศาลชั้นต้นสั่งรับเป็นฎีกาของจำเลยทั้งสามไว้ จึงไม่ชอบเหตุเกิดที่อำเภอครบุรี ร้อยตำรวจเอก ก. พนักงานสอบสวนสถานีตำรวจภูธรอำเภอครบุรีเป็นผู้สอบสวน และมาเบิกความยืนยัน จึงเป็นการสอบสวนที่ชอบ ที่ฟ้องโจทก์หน้าแรกพิมพ์ว่าพนักงานสอบสวนสถานีตำรวจอำเภอสีคิ้วสอบสวนแล้ว จึงเป็นการพิมพ์ผิดพลาดไปฟ้องโจทก์ชอบแล้ว.(ที่มา-ส่งเสริม)โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติป่าไม้ พ.ศ. 2484มาตรา 4, 7, 47, 48, 73, 74,... และริบไม้ของกลางจำเลยทั้งสามให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยทั้งสามผิดตามฟ้อง ลงโทษจำคุกคนละ2 ปี ไม้ของกลางริบจำเลยทั้งสามอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยทั้งสามฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "จำเลยที่ 1 ตั้งนายจำลอง รัตนกนก เป็นทนายให้มีอำนาจใช้สิทธิในการฎีกาได้ด้วย ส่วนจำเลยที่ 2 ที่ 3 ตั้งนายประจักษ์ สง่าปทุม เป็นทนายในชั้นอุทธรณ์ให้มีอำนาจใช้สิทธิในการอุทธรณ์ ฎีกา มิได้ตั้งนายจำลองเป็นทนายแต่อย่างใด ฎีกาทำเป็นฉบับเดียวลงชื่อนายจำลองทนายของจำเลยที่ 1 เป็นผู้ฎีกาจำเลยที่ 2ที่ 3 ซึ่งไม่มีทนายชั้นฎีกาไม่ได้ลงชื่อเป็นผู้ฎีกาด้วย ฉะนั้นแม้ฎีกาฉบับนี้จะได้ระบุชื่อของจำเลยที่ 2 ที่ 3 ไว้ในฎีกาหน้าแรกว่าเป็นผู้ที่ขอยื่นฎีกาด้วยก็ตามย่อมถือไม่ได้ว่าเป็นฎีกาของจำเลยที่ 2 ที่ 3 ด้วย ศาลชั้นต้นสั่งรับฎีกาของจำเลยทั้งสามซึ่งรวมถึงจำเลยที่ 2 ที่ 3 ด้วยนั้น จึงไม่ชอบ ต้องถือว่าจำเลยที่ 1 เท่านั้นฎีกา มีปัญหาจะต้องวินิจฉัยตามฎีกาของจำเลยที่ 1 ในปัญหาข้อกฎหมายข้อเดียวว่า ฟ้องโจทก์บรรยายว่าคดีนี้พนักงานสอบสวนสถานีตำรวจภูธรอำเภอสีคิ้วได้สอบสวนแล้ว แต่บรรยายที่เกิดเหตุว่า เหตุเกิดที่ตำบลโคกกระชาย อำเภอครบุรี จังหวัดนครราชสีมา ฟ้องโจทก์จึงเป็นฟ้องที่ไม่ชอบ พิเคราะห์แล้วเหตุคดีนี้เกิดที่อำเภอครบุรีร้อยตำรวจเอกกลิ่น ทิพโอสถ พนักงานสอบสวนสถานีตำรวจภูธรอำเภอครบุรีเป็นผู้สอบสวน และมาเบิกความยืนยัน จึงเป็นการสอบสวนที่ชอบ ที่ฟ้องโจทก์หน้าแรกพิมพ์ว่าพนักงานสอบสวนสถานีตำรวจภูธรอำเภอสีคิ้วสอบสวนแล้ว จึงเป็นการพิมพ์ผิดพลาดไป ฟ้องโจทก์ชอบแล้ว..."พิพากษายืน. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1557/2530พนักงานอัยการ จังหวัดนครราชสีมาโจทก์นายวรเชษฐ์ โคตรุโร กับพวกจำเลย ป.วิ.พ. ม. 61, ม. 62 ป.วิ.อ. ม. 158จำเลยที่ 2 ที่ 3 มิได้แต่งตั้งให้ จ. ซึ่งเป็นทนายความของจำเลยที่ 1 เป็นทนายความของตน เช่นนี้ แม้ จ. จะได้ยื่นฎีกาโดยระบุชื่อจำเลยที่ 2 ที่ 3 ในหน้าแรกของคำฟ้องฎีกาว่าเป็นผู้ที่ขอยื่นฎีกาด้วยโดยจำเลยที่ 2 ที่ 3 มิได้ลงชื่อเป็นผู้ฎีกาก็ถือไม่ได้ว่าคำฟ้องฎีกาที่ จ. ยื่นต่อศาลเป็นฎีกาของจำเลยที่ 2 ที่ 3 ด้วย ที่ศาลชั้นต้นสั่งรับเป็นฎีกาของจำเลยทั้งสามไว้ จึงไม่ชอบเหตุเกิดที่อำเภอครบุรี ร้อยตำรวจเอก ก. พนักงานสอบสวนสถานีตำรวจภูธรอำเภอครบุรีเป็นผู้สอบสวน และมาเบิกความยืนยัน จึงเป็นการสอบสวนที่ชอบ ที่ฟ้องโจทก์หน้าแรกพิมพ์ว่าพนักงานสอบสวนสถานีตำรวจอำเภอสีคิ้วสอบสวนแล้ว จึงเป็นการพิมพ์ผิดพลาดไปฟ้องโจทก์ชอบแล้ว.(ที่มา-ส่งเสริม)โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติป่าไม้ พ.ศ. 2484มาตรา 4, 7, 47, 48, 73, 74,... และริบไม้ของกลางจำเลยทั้งสามให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยทั้งสามผิดตามฟ้อง ลงโทษจำคุกคนละ2 ปี ไม้ของกลางริบจำเลยทั้งสามอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยทั้งสามฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "จำเลยที่ 1 ตั้งนายจำลอง รัตนกนก เป็นทนายให้มีอำนาจใช้สิทธิในการฎีกาได้ด้วย ส่วนจำเลยที่ 2 ที่ 3 ตั้งนายประจักษ์ สง่าปทุม เป็นทนายในชั้นอุทธรณ์ให้มีอำนาจใช้สิทธิในการอุทธรณ์ ฎีกา มิได้ตั้งนายจำลองเป็นทนายแต่อย่างใด ฎีกาทำเป็นฉบับเดียวลงชื่อนายจำลองทนายของจำเลยที่ 1 เป็นผู้ฎีกาจำเลยที่ 2ที่ 3 ซึ่งไม่มีทนายชั้นฎีกาไม่ได้ลงชื่อเป็นผู้ฎีกาด้วย ฉะนั้นแม้ฎีกาฉบับนี้จะได้ระบุชื่อของจำเลยที่ 2 ที่ 3 ไว้ในฎีกาหน้าแรกว่าเป็นผู้ที่ขอยื่นฎีกาด้วยก็ตามย่อมถือไม่ได้ว่าเป็นฎีกาของจำเลยที่ 2 ที่ 3 ด้วย ศาลชั้นต้นสั่งรับฎีกาของจำเลยทั้งสามซึ่งรวมถึงจำเลยที่ 2 ที่ 3 ด้วยนั้น จึงไม่ชอบ ต้องถือว่าจำเลยที่ 1 เท่านั้นฎีกา มีปัญหาจะต้องวินิจฉัยตามฎีกาของจำเลยที่ 1 ในปัญหาข้อกฎหมายข้อเดียวว่า ฟ้องโจทก์บรรยายว่าคดีนี้พนักงานสอบสวนสถานีตำรวจภูธรอำเภอสีคิ้วได้สอบสวนแล้ว แต่บรรยายที่เกิดเหตุว่า เหตุเกิดที่ตำบลโคกกระชาย อำเภอครบุรี จังหวัดนครราชสีมา ฟ้องโจทก์จึงเป็นฟ้องที่ไม่ชอบ พิเคราะห์แล้วเหตุคดีนี้เกิดที่อำเภอครบุรีร้อยตำรวจเอกกลิ่น ทิพโอสถ พนักงานสอบสวนสถานีตำรวจภูธรอำเภอครบุรีเป็นผู้สอบสวน และมาเบิกความยืนยัน จึงเป็นการสอบสวนที่ชอบ ที่ฟ้องโจทก์หน้าแรกพิมพ์ว่าพนักงานสอบสวนสถานีตำรวจภูธรอำเภอสีคิ้วสอบสวนแล้ว จึงเป็นการพิมพ์ผิดพลาดไป ฟ้องโจทก์ชอบแล้ว..."พิพากษายืน.(ดำริ ศุภพิโรจน์-อำนวย อินทุภูติ-สมศักดิ์ จูสวัสดิ์)แหล่งที่มาสำนักงานส่งเสริมงานตุลาการแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุมีข้อที่น่าสังเกตว่าการที่จำเลยที่ 2 ที่ 3 มิได้ตั้งทนายจำเลยที่ 1 เป็นทนาย แต่ทนายจำเลยที่ 1 ยื่นฎีกาโดยระบุชื่อของจำเลยที่ 2 ที่ 3 ไว้ในฎีกาหน้าแรกว่าเป็นผู้ที่ขอยื่นฎีกาด้วยน่าจะถือได้ว่าทนายจำเลยที่ 1 ฎีกาแทนจำเลยที่ 2 ที่ 3 โดยไม่ได้รับมอบอำนาจ การที่ทนายจำเลยที่ 1 ทำไปโดยปราศจากอำนาจนั้นไม่ใช่โมฆะการกระทำแทนโดยปราศจากอำนาจอาจให้สัตยาบันได้ เมื่อสัตยาบันแล้วก็สมบูรณ์ เรื่องนี้หากศาลชั้นต้นขณะตรวจฎีกาพบข้อผิดพลาดดังกล่าวศาลชั้นต้นย่อมมีอำนาจตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 18ที่จะสั่งให้จำเลยแก้ไขข้อผิดพลาดได้ แต่ศาลชั้นต้นตรวจไม่พบข้อผิดพลาดนั้น จึงมิได้สั่งให้จำเลยแก้ไขและได้สั่งรับเป็นฎีกาของจำเลยที่ 2 ที่ 3 ด้วย คำสั่งของศาลชั้นต้นดังกล่าวจึงไม่ชอบ ศาลสูงย่อมมีอำนาจตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 243 ที่จะมีคำสั่งยกคำสั่งศาลชั้นต้นเสีย แล้วส่งสำนวนคืนไปยังศาลชั้นต้นเพื่อให้ศาลชั้นต้นมีคำสั่งใหม่ ในกรณีเช่นนี้ศาลชั้นต้นย่อมมีอำนาจตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 18 ที่จะสั่งให้จำเลยที่ 2 ที่ 3 แก้ไขความผิดพลาดนั้นได้ โดยให้จำเลยที่ 2 ที่ 3 ให้สัตยาบันด้วยการยื่นใบแต่งทนาย ให้อำนาจทนายจำเลยที่ 1 อุทธรณ์ฎีกาแทนจำเลยที่ 2 ที่ 3 ได้ด้วย หากจำเลยที่ 2 ที่ 3 แก้ไขในเวลาและเงื่อนไขที่ศาลชั้นต้นกำหนด แม้จะเลยระยะเวลายื่นฎีกาแล้ว ก็ไม่เป็นการยื่นคำคู่ความเกินกำหนด เพราะการที่ศาลสั่งกำหนดเวลาให้แก้ไขเท่ากับเป็นการใช้อำนาจตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 23สั่งขยายเวลาให้ยื่นจัดการในเรื่องฎีกาและแต่งทนายให้ถูกต้องนั่นเอง การดำเนินกระบวนพิจารณาดังกล่าวแม้จะเสียเวลาอยู่บ้าง แต่เป็นการให้โอกาสแก่ตัวความไม่ให้เสียสิทธิในการอุทธรณ์ฎีกาแม้ข้อผิดพลาดดังกล่าวจะเกิดมาจากคู่ความ แต่ข้อผิดพลาดนั้นอาจเกิดความพลั้งเผลอเพียงเล็กน้อยมิได้จงใจเอกเปรียบอีกฝ่ายหรือมุ่งจะประวิงคดีให้ชักช้า ทั้งคำคู่ความหรือฎีกาที่ยื่นนั้นถ้ามีเหตุสมควรที่จะชนะคดีด้วยแล้ว ศาลสูงก็มีอำนาจสั่งให้แก้ไขข้อผิดพลาด แต่ทั้งนี้ก็อยู่ในดุลพินิจของศาลที่จะพิเคราะห์เพื่อประโยชน์แห่งความยุติธรรม เรื่องทำนองนี้มีคำพิพากษาฎีกา ซึ่งพอจะนำมาเทียบเคียงได้คือ คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1894/2499 ทนายความของโจทก์ได้ว่าความมาตั้งแต่เริ่มการพิจารณาจนเสร็จสำนวน แล้วยื่นฟ้องอุทธรณ์แทนโจทก์แต่มิได้มีการแต่งทนายไว้ เพราะความพลั้งเผลอหรือด้วยเหตุอื่นเมื่อมิได้มีการประวิงคดีหรือทำการเอาเปรียบในเชิงคดีแต่อย่างใดและศาลชั้นต้นได้สั่งรับอุทธรณ์ไว้แล้ว แม้จะเป็นการปฏิบัติผิดบทบัญญัติแห่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง ก็เป็นการสมควรที่ศาลจะอนุญาตให้ทำเสียให้ถูกต้องได้ตามมาตรา 27 และเมื่อปรากฏว่าตัวโจทก์ได้แต่งทนายผู้นี้แล้วในวันยื่นฎีกา จึงพอให้ถือว่าการพิจารณาและการอุทธรณ์เป็นการชอบแล้ว คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 136/2501 ทนายลงชื่อในอุทธรณ์ แต่ไม่มีใบแต่งทนาย ศาลให้แก้ไขให้ถูกต้องได้ ถ้าศาลอุทธรณ์พิพากษาอุทธรณ์แล้วทนายยื่นใบแต่งทนายในชั้นฎีกา ศาลฎีกาถือว่าอุทธรณ์ชอบแล้วให้ศาลอุทธรณ์พิจารณาพิพากษาใหม่ได้. ทองธาร เหลืองเรืองรองคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติป่าไม้ พ.ศ. 2484มาตรา 4, 7, 47, 48, 73, 74,... และริบไม้ของกลางจำเลยทั้งสามให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยทั้งสามผิดตามฟ้อง ลงโทษจำคุกคนละ2 ปี ไม้ของกลางริบจำเลยทั้งสามอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยทั้งสามฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "จำเลยที่ 1 ตั้งนายจำลอง รัตนกนก เป็นทนายให้มีอำนาจใช้สิทธิในการฎีกาได้ด้วย ส่วนจำเลยที่ 2 ที่ 3 ตั้งนายประจักษ์ สง่าปทุม เป็นทนายในชั้นอุทธรณ์ให้มีอำนาจใช้สิทธิในการอุทธรณ์ ฎีกา มิได้ตั้งนายจำลองเป็นทนายแต่อย่างใด ฎีกาทำเป็นฉบับเดียวลงชื่อนายจำลองทนายของจำเลยที่ 1 เป็นผู้ฎีกาจำเลยที่ 2ที่ 3 ซึ่งไม่มีทนายชั้นฎีกาไม่ได้ลงชื่อเป็นผู้ฎีกาด้วย ฉะนั้นแม้ฎีกาฉบับนี้จะได้ระบุชื่อของจำเลยที่ 2 ที่ 3 ไว้ในฎีกาหน้าแรกว่าเป็นผู้ที่ขอยื่นฎีกาด้วยก็ตามย่อมถือไม่ได้ว่าเป็นฎีกาของจำเลยที่ 2 ที่ 3 ด้วย ศาลชั้นต้นสั่งรับฎีกาของจำเลยทั้งสามซึ่งรวมถึงจำเลยที่ 2 ที่ 3 ด้วยนั้น จึงไม่ชอบ ต้องถือว่าจำเลยที่ 1 เท่านั้นฎีกา มีปัญหาจะต้องวินิจฉัยตามฎีกาของจำเลยที่ 1 ในปัญหาข้อกฎหมายข้อเดียวว่า ฟ้องโจทก์บรรยายว่าคดีนี้พนักงานสอบสวนสถานีตำรวจภูธรอำเภอสีคิ้วได้สอบสวนแล้ว แต่บรรยายที่เกิดเหตุว่า เหตุเกิดที่ตำบลโคกกระชาย อำเภอครบุรี จังหวัดนครราชสีมา ฟ้องโจทก์จึงเป็นฟ้องที่ไม่ชอบ พิเคราะห์แล้วเหตุคดีนี้เกิดที่อำเภอครบุรีร้อยตำรวจเอกกลิ่น ทิพโอสถ พนักงานสอบสวนสถานีตำรวจภูธรอำเภอครบุรีเป็นผู้สอบสวน และมาเบิกความยืนยัน จึงเป็นการสอบสวนที่ชอบ ที่ฟ้องโจทก์หน้าแรกพิมพ์ว่าพนักงานสอบสวนสถานีตำรวจภูธรอำเภอสีคิ้วสอบสวนแล้ว จึงเป็นการพิมพ์ผิดพลาดไป ฟ้องโจทก์ชอบแล้ว..."พิพากษายืน. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1557/2530พนักงานอัยการ จังหวัดนครราชสีมาโจทก์นายวรเชษฐ์ โคตรุโร กับพวกจำเลย ป.วิ.พ. ม. 61, ม. 62 ป.วิ.อ. ม. 158จำเลยที่ 2 ที่ 3 มิได้แต่งตั้งให้ จ. ซึ่งเป็นทนายความของจำเลยที่ 1 เป็นทนายความของตน เช่นนี้ แม้ จ. จะได้ยื่นฎีกาโดยระบุชื่อจำเลยที่ 2 ที่ 3 ในหน้าแรกของคำฟ้องฎีกาว่าเป็นผู้ที่ขอยื่นฎีกาด้วยโดยจำเลยที่ 2 ที่ 3 มิได้ลงชื่อเป็นผู้ฎีกาก็ถือไม่ได้ว่าคำฟ้องฎีกาที่ จ. ยื่นต่อศาลเป็นฎีกาของจำเลยที่ 2 ที่ 3 ด้วย ที่ศาลชั้นต้นสั่งรับเป็นฎีกาของจำเลยทั้งสามไว้ จึงไม่ชอบเหตุเกิดที่อำเภอครบุรี ร้อยตำรวจเอก ก. พนักงานสอบสวนสถานีตำรวจภูธรอำเภอครบุรีเป็นผู้สอบสวน และมาเบิกความยืนยัน จึงเป็นการสอบสวนที่ชอบ ที่ฟ้องโจทก์หน้าแรกพิมพ์ว่าพนักงานสอบสวนสถานีตำรวจอำเภอสีคิ้วสอบสวนแล้ว จึงเป็นการพิมพ์ผิดพลาดไปฟ้องโจทก์ชอบแล้ว.(ที่มา-ส่งเสริม)โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติป่าไม้ พ.ศ. 2484มาตรา 4, 7, 47, 48, 73, 74,... และริบไม้ของกลางจำเลยทั้งสามให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยทั้งสามผิดตามฟ้อง ลงโทษจำคุกคนละ2 ปี ไม้ของกลางริบจำเลยทั้งสามอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยทั้งสามฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "จำเลยที่ 1 ตั้งนายจำลอง รัตนกนก เป็นทนายให้มีอำนาจใช้สิทธิในการฎีกาได้ด้วย ส่วนจำเลยที่ 2 ที่ 3 ตั้งนายประจักษ์ สง่าปทุม เป็นทนายในชั้นอุทธรณ์ให้มีอำนาจใช้สิทธิในการอุทธรณ์ ฎีกา มิได้ตั้งนายจำลองเป็นทนายแต่อย่างใด ฎีกาทำเป็นฉบับเดียวลงชื่อนายจำลองทนายของจำเลยที่ 1 เป็นผู้ฎีกาจำเลยที่ 2ที่ 3 ซึ่งไม่มีทนายชั้นฎีกาไม่ได้ลงชื่อเป็นผู้ฎีกาด้วย ฉะนั้นแม้ฎีกาฉบับนี้จะได้ระบุชื่อของจำเลยที่ 2 ที่ 3 ไว้ในฎีกาหน้าแรกว่าเป็นผู้ที่ขอยื่นฎีกาด้วยก็ตามย่อมถือไม่ได้ว่าเป็นฎีกาของจำเลยที่ 2 ที่ 3 ด้วย ศาลชั้นต้นสั่งรับฎีกาของจำเลยทั้งสามซึ่งรวมถึงจำเลยที่ 2 ที่ 3 ด้วยนั้น จึงไม่ชอบ ต้องถือว่าจำเลยที่ 1 เท่านั้นฎีกา มีปัญหาจะต้องวินิจฉัยตามฎีกาของจำเลยที่ 1 ในปัญหาข้อกฎหมายข้อเดียวว่า ฟ้องโจทก์บรรยายว่าคดีนี้พนักงานสอบสวนสถานีตำรวจภูธรอำเภอสีคิ้วได้สอบสวนแล้ว แต่บรรยายที่เกิดเหตุว่า เหตุเกิดที่ตำบลโคกกระชาย อำเภอครบุรี จังหวัดนครราชสีมา ฟ้องโจทก์จึงเป็นฟ้องที่ไม่ชอบ พิเคราะห์แล้วเหตุคดีนี้เกิดที่อำเภอครบุรีร้อยตำรวจเอกกลิ่น ทิพโอสถ พนักงานสอบสวนสถานีตำรวจภูธรอำเภอครบุรีเป็นผู้สอบสวน และมาเบิกความยืนยัน จึงเป็นการสอบสวนที่ชอบ ที่ฟ้องโจทก์หน้าแรกพิมพ์ว่าพนักงานสอบสวนสถานีตำรวจภูธรอำเภอสีคิ้วสอบสวนแล้ว จึงเป็นการพิมพ์ผิดพลาดไป ฟ้องโจทก์ชอบแล้ว..."พิพากษายืน.(ดำริ ศุภพิโรจน์-อำนวย อินทุภูติ-สมศักดิ์ จูสวัสดิ์)แหล่งที่มาสำนักงานส่งเสริมงานตุลาการแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุมีข้อที่น่าสังเกตว่าการที่จำเลยที่ 2 ที่ 3 มิได้ตั้งทนายจำเลยที่ 1 เป็นทนาย แต่ทนายจำเลยที่ 1 ยื่นฎีกาโดยระบุชื่อของจำเลยที่ 2 ที่ 3 ไว้ในฎีกาหน้าแรกว่าเป็นผู้ที่ขอยื่นฎีกาด้วยน่าจะถือได้ว่าทนายจำเลยที่ 1 ฎีกาแทนจำเลยที่ 2 ที่ 3 โดยไม่ได้รับมอบอำนาจ การที่ทนายจำเลยที่ 1 ทำไปโดยปราศจากอำนาจนั้นไม่ใช่โมฆะการกระทำแทนโดยปราศจากอำนาจอาจให้สัตยาบันได้ เมื่อสัตยาบันแล้วก็สมบูรณ์ เรื่องนี้หากศาลชั้นต้นขณะตรวจฎีกาพบข้อผิดพลาดดังกล่าวศาลชั้นต้นย่อมมีอำนาจตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 18ที่จะสั่งให้จำเลยแก้ไขข้อผิดพลาดได้ แต่ศาลชั้นต้นตรวจไม่พบข้อผิดพลาดนั้น จึงมิได้สั่งให้จำเลยแก้ไขและได้สั่งรับเป็นฎีกาของจำเลยที่ 2 ที่ 3 ด้วย คำสั่งของศาลชั้นต้นดังกล่าวจึงไม่ชอบ ศาลสูงย่อมมีอำนาจตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 243 ที่จะมีคำสั่งยกคำสั่งศาลชั้นต้นเสีย แล้วส่งสำนวนคืนไปยังศาลชั้นต้นเพื่อให้ศาลชั้นต้นมีคำสั่งใหม่ ในกรณีเช่นนี้ศาลชั้นต้นย่อมมีอำนาจตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 18 ที่จะสั่งให้จำเลยที่ 2 ที่ 3 แก้ไขความผิดพลาดนั้นได้ โดยให้จำเลยที่ 2 ที่ 3 ให้สัตยาบันด้วยการยื่นใบแต่งทนาย ให้อำนาจทนายจำเลยที่ 1 อุทธรณ์ฎีกาแทนจำเลยที่ 2 ที่ 3 ได้ด้วย หากจำเลยที่ 2 ที่ 3 แก้ไขในเวลาและเงื่อนไขที่ศาลชั้นต้นกำหนด แม้จะเลยระยะเวลายื่นฎีกาแล้ว ก็ไม่เป็นการยื่นคำคู่ความเกินกำหนด เพราะการที่ศาลสั่งกำหนดเวลาให้แก้ไขเท่ากับเป็นการใช้อำนาจตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 23สั่งขยายเวลาให้ยื่นจัดการในเรื่องฎีกาและแต่งทนายให้ถูกต้องนั่นเอง การดำเนินกระบวนพิจารณาดังกล่าวแม้จะเสียเวลาอยู่บ้าง แต่เป็นการให้โอกาสแก่ตัวความไม่ให้เสียสิทธิในการอุทธรณ์ฎีกาแม้ข้อผิดพลาดดังกล่าวจะเกิดมาจากคู่ความ แต่ข้อผิดพลาดนั้นอาจเกิดความพลั้งเผลอเพียงเล็กน้อยมิได้จงใจเอกเปรียบอีกฝ่ายหรือมุ่งจะประวิงคดีให้ชักช้า ทั้งคำคู่ความหรือฎีกาที่ยื่นนั้นถ้ามีเหตุสมควรที่จะชนะคดีด้วยแล้ว ศาลสูงก็มีอำนาจสั่งให้แก้ไขข้อผิดพลาด แต่ทั้งนี้ก็อยู่ในดุลพินิจของศาลที่จะพิเคราะห์เพื่อประโยชน์แห่งความยุติธรรม เรื่องทำนองนี้มีคำพิพากษาฎีกา ซึ่งพอจะนำมาเทียบเคียงได้คือ คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1894/2499 ทนายความของโจทก์ได้ว่าความมาตั้งแต่เริ่มการพิจารณาจนเสร็จสำนวน แล้วยื่นฟ้องอุทธรณ์แทนโจทก์แต่มิได้มีการแต่งทนายไว้ เพราะความพลั้งเผลอหรือด้วยเหตุอื่นเมื่อมิได้มีการประวิงคดีหรือทำการเอาเปรียบในเชิงคดีแต่อย่างใดและศาลชั้นต้นได้สั่งรับอุทธรณ์ไว้แล้ว แม้จะเป็นการปฏิบัติผิดบทบัญญัติแห่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง ก็เป็นการสมควรที่ศาลจะอนุญาตให้ทำเสียให้ถูกต้องได้ตามมาตรา 27 และเมื่อปรากฏว่าตัวโจทก์ได้แต่งทนายผู้นี้แล้วในวันยื่นฎีกา จึงพอให้ถือว่าการพิจารณาและการอุทธรณ์เป็นการชอบแล้ว คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 136/2501 ทนายลงชื่อในอุทธรณ์ แต่ไม่มีใบแต่งทนาย ศาลให้แก้ไขให้ถูกต้องได้ ถ้าศาลอุทธรณ์พิพากษาอุทธรณ์แล้วทนายยื่นใบแต่งทนายในชั้นฎีกา ศาลฎีกาถือว่าอุทธรณ์ชอบแล้วให้ศาลอุทธรณ์พิจารณาพิพากษาใหม่ได้. ทองธาร เหลืองเรืองรอง