คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2256/2521หลักกฎหมาย: ในกรณีร้องขอให้พิจารณาใหม่ในคดีที่โจทก์ฟ้องว่าจำเลยผิดสัญญาซื้อขายส่งมอบที่ดินมีเนื้อที่น้อยกว่าข้อตกลง ขอให้บังคับจำเลยคืนเงินค่าซื้อที่ดินซึ่งมีทุนทรัพย์ที่พิพาทไม่เกินห้าหมื่นบาทนั้น เมื่อศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามคำสั่งของศาลชั้นต้น จำเลยจะฎีกาในข้อเท็จจริงไม่ได้ ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 248กรณีสืบเนื่องจากโจทก์ฟ้องขอให้บังคับจำเลยคืนเงินค่าซื้อที่ดิน ๒๒,๐๐๐ บาท จำเลยขาดนัดยื่นคำให้การและขาดนัดพิจารณา ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยคืนเงินแก่โจทก์ ๒๒,๐๐๐ บาท พร้อมด้วยดอกเบี้ย ต่อมาจำเลยยื่นคำร้องขอให้พิจารณาใหม่อ้างเหตุว่าไม่ทราบเรื่องถูกโจทก์ฟ้อง จำเลยไปธุระต่างจังหวัดและไปนานที่นาซึ่งอยู่ห่างไกลบ้าน โจทก์ทำสัญญาซื้อขายที่ดิน ๔๐ ไร่ และรับมอบที่ดินจากจำเลยไปครบถ้วนแล้ว โจทก์ยื่นคำแถลงคัดค้านว่า คำร้องของจำเลยไม่มีมูลความจริง จำเลยจงใจขาดนัดยื่นคำให้การและขาดนัดพิจารณา จำเลยยื่นคำร้องเกินกำหนด ๑๕ วันนับจากวันที่ได้รับคำบังคับ และไม่มีเหตุที่จะขอให้พิจารณาใหม่ ศาลชั้นต้นไต่สวนคำร้องแล้ว เชื่อว่าจำเลยทราบเรื่องที่ถูกฟ้องตั้งแต่เจ้าพนักงานศาลไปส่งหมายเรียกและสำเนาคำฟ้อง คำร้องขอให้พิจารณาใหม่มิได้ยื่นภายใน ๑๕ วันนับแต่วันปิดคำบังคับตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา ๒๐๘ ให้ยกคำร้อง จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า คดีนี้โจทก์ฟ้องว่าจำเลยผิดสัญญาซื้อขายส่งมอบที่ดินมีเนื้อที่น้อยกว่าที่ตกลงขาย ขอให้บังคับจำเลยคืนเงินค่าซื้อที่ดินแก่โจทก์ ๒๒,๐๐๐ บาทพร้อมด้วยดอกเบี้ย เป็นคดีมีทุนทรัพย์พิพาทไม่เกินห้าหมื่นบาท จำเลยฎีกาว่าไม่ทราบเรื่องที่ถูกโจทก์ฟ้องเพิ่งจะทราบเมื่อเจ้าพนักงานศาลไปทำการยึดทรัพย์จำเลยมีสิทธิยื่นคำร้องขอให้พิจารณาใหม่ภายหลังศาลส่งคำบังคับเกิน ๑๕ วันได้ เพราะมีพฤติการณ์นอกเหนือไม่อาจบังคับได้นั้น เป็นฎีกาในข้อเท็จจริง ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา ๒๔๘ พระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง (ฉบับที่ ๖) พ.ศ.๒๕๑๘ มาตรา ๖ จึงไม่รับวินิจฉัย พิพากษายกฎีกาของจำเลย. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2256/2521นายพัง รูทองโจทก์นายเอื้อน สากล้าหาญล. ป.พ.พ. ม. 453, ม. 466 ป.วิ.พ. ม. 197, ม. 207, ม. 248ในกรณีร้องขอให้พิจารณาใหม่ในคดีที่โจทก์ฟ้องว่าจำเลยผิดสัญญาซื้อขายส่งมอบที่ดินมีเนื้อที่น้อยกว่าข้อตกลง ขอให้บังคับจำเลยคืนเงินค่าซื้อที่ดินซึ่งมีทุนทรัพย์ที่พิพาทไม่เกินห้าหมื่นบาทนั้น เมื่อศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามคำสั่งของศาลชั้นต้น จำเลยจะฎีกาในข้อเท็จจริงไม่ได้ ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 248กรณีสืบเนื่องจากโจทก์ฟ้องขอให้บังคับจำเลยคืนเงินค่าซื้อที่ดิน ๒๒,๐๐๐ บาท จำเลยขาดนัดยื่นคำให้การและขาดนัดพิจารณา ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยคืนเงินแก่โจทก์ ๒๒,๐๐๐ บาท พร้อมด้วยดอกเบี้ย ต่อมาจำเลยยื่นคำร้องขอให้พิจารณาใหม่อ้างเหตุว่าไม่ทราบเรื่องถูกโจทก์ฟ้อง จำเลยไปธุระต่างจังหวัดและไปนานที่นาซึ่งอยู่ห่างไกลบ้าน โจทก์ทำสัญญาซื้อขายที่ดิน ๔๐ ไร่ และรับมอบที่ดินจากจำเลยไปครบถ้วนแล้ว โจทก์ยื่นคำแถลงคัดค้านว่า คำร้องของจำเลยไม่มีมูลความจริง จำเลยจงใจขาดนัดยื่นคำให้การและขาดนัดพิจารณา จำเลยยื่นคำร้องเกินกำหนด ๑๕ วันนับจากวันที่ได้รับคำบังคับ และไม่มีเหตุที่จะขอให้พิจารณาใหม่ ศาลชั้นต้นไต่สวนคำร้องแล้ว เชื่อว่าจำเลยทราบเรื่องที่ถูกฟ้องตั้งแต่เจ้าพนักงานศาลไปส่งหมายเรียกและสำเนาคำฟ้อง คำร้องขอให้พิจารณาใหม่มิได้ยื่นภายใน ๑๕ วันนับแต่วันปิดคำบังคับตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา ๒๐๘ ให้ยกคำร้อง จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า คดีนี้โจทก์ฟ้องว่าจำเลยผิดสัญญาซื้อขายส่งมอบที่ดินมีเนื้อที่น้อยกว่าที่ตกลงขาย ขอให้บังคับจำเลยคืนเงินค่าซื้อที่ดินแก่โจทก์ ๒๒,๐๐๐ บาทพร้อมด้วยดอกเบี้ย เป็นคดีมีทุนทรัพย์พิพาทไม่เกินห้าหมื่นบาท จำเลยฎีกาว่าไม่ทราบเรื่องที่ถูกโจทก์ฟ้องเพิ่งจะทราบเมื่อเจ้าพนักงานศาลไปทำการยึดทรัพย์จำเลยมีสิทธิยื่นคำร้องขอให้พิจารณาใหม่ภายหลังศาลส่งคำบังคับเกิน ๑๕ วันได้ เพราะมีพฤติการณ์นอกเหนือไม่อาจบังคับได้นั้น เป็นฎีกาในข้อเท็จจริง ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา ๒๔๘ พระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง (ฉบับที่ ๖) พ.ศ.๒๕๑๘ มาตรา ๖ จึงไม่รับวินิจฉัย พิพากษายกฎีกาของจำเลย.(ภิญโญ ธีรนิติ-อุดม จาละ-ยง โรจนสุพจน์)ศาลจังหวัดเพชรบูรณ์ - นายพิชิต คำแฝงศาลอุทธรณ์ - นายพิพัฒน์ จักรางกูรแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: กรณีสืบเนื่องจากโจทก์ฟ้องขอให้บังคับจำเลยคืนเงินค่าซื้อที่ดิน ๒๒,๐๐๐ บาท จำเลยขาดนัดยื่นคำให้การและขาดนัดพิจารณา ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยคืนเงินแก่โจทก์ ๒๒,๐๐๐ บาท พร้อมด้วยดอกเบี้ย ต่อมาจำเลยยื่นคำร้องขอให้พิจารณาใหม่อ้างเหตุว่าไม่ทราบเรื่องถูกโจทก์ฟ้อง จำเลยไปธุระต่างจังหวัดและไปนานที่นาซึ่งอยู่ห่างไกลบ้าน โจทก์ทำสัญญาซื้อขายที่ดิน ๔๐ ไร่ และรับมอบที่ดินจากจำเลยไปครบถ้วนแล้ว โจทก์ยื่นคำแถลงคัดค้านว่า คำร้องของจำเลยไม่มีมูลความจริง จำเลยจงใจขาดนัดยื่นคำให้การและขาดนัดพิจารณา จำเลยยื่นคำร้องเกินกำหนด ๑๕ วันนับจากวันที่ได้รับคำบังคับ และไม่มีเหตุที่จะขอให้พิจารณาใหม่ ศาลชั้นต้นไต่สวนคำร้องแล้ว เชื่อว่าจำเลยทราบเรื่องที่ถูกฟ้องตั้งแต่เจ้าพนักงานศาลไปส่งหมายเรียกและสำเนาคำฟ้อง คำร้องขอให้พิจารณาใหม่มิได้ยื่นภายใน ๑๕ วันนับแต่วันปิดคำบังคับตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา ๒๐๘ ให้ยกคำร้อง จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า คดีนี้โจทก์ฟ้องว่าจำเลยผิดสัญญาซื้อขายส่งมอบที่ดินมีเนื้อที่น้อยกว่าที่ตกลงขาย ขอให้บังคับจำเลยคืนเงินค่าซื้อที่ดินแก่โจทก์ ๒๒,๐๐๐ บาทพร้อมด้วยดอกเบี้ย เป็นคดีมีทุนทรัพย์พิพาทไม่เกินห้าหมื่นบาท จำเลยฎีกาว่าไม่ทราบเรื่องที่ถูกโจทก์ฟ้องเพิ่งจะทราบเมื่อเจ้าพนักงานศาลไปทำการยึดทรัพย์จำเลยมีสิทธิยื่นคำร้องขอให้พิจารณาใหม่ภายหลังศาลส่งคำบังคับเกิน ๑๕ วันได้ เพราะมีพฤติการณ์นอกเหนือไม่อาจบังคับได้นั้น เป็นฎีกาในข้อเท็จจริง ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา ๒๔๘ พระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง (ฉบับที่ ๖) พ.ศ.๒๕๑๘ มาตรา ๖ จึงไม่รับวินิจฉัย พิพากษายกฎีกาของจำเลย. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2256/2521นายพัง รูทองโจทก์นายเอื้อน สากล้าหาญล. ป.พ.พ. ม. 453, ม. 466 ป.วิ.พ. ม. 197, ม. 207, ม. 248ในกรณีร้องขอให้พิจารณาใหม่ในคดีที่โจทก์ฟ้องว่าจำเลยผิดสัญญาซื้อขายส่งมอบที่ดินมีเนื้อที่น้อยกว่าข้อตกลง ขอให้บังคับจำเลยคืนเงินค่าซื้อที่ดินซึ่งมีทุนทรัพย์ที่พิพาทไม่เกินห้าหมื่นบาทนั้น เมื่อศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามคำสั่งของศาลชั้นต้น จำเลยจะฎีกาในข้อเท็จจริงไม่ได้ ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 248กรณีสืบเนื่องจากโจทก์ฟ้องขอให้บังคับจำเลยคืนเงินค่าซื้อที่ดิน ๒๒,๐๐๐ บาท จำเลยขาดนัดยื่นคำให้การและขาดนัดพิจารณา ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยคืนเงินแก่โจทก์ ๒๒,๐๐๐ บาท พร้อมด้วยดอกเบี้ย ต่อมาจำเลยยื่นคำร้องขอให้พิจารณาใหม่อ้างเหตุว่าไม่ทราบเรื่องถูกโจทก์ฟ้อง จำเลยไปธุระต่างจังหวัดและไปนานที่นาซึ่งอยู่ห่างไกลบ้าน โจทก์ทำสัญญาซื้อขายที่ดิน ๔๐ ไร่ และรับมอบที่ดินจากจำเลยไปครบถ้วนแล้ว โจทก์ยื่นคำแถลงคัดค้านว่า คำร้องของจำเลยไม่มีมูลความจริง จำเลยจงใจขาดนัดยื่นคำให้การและขาดนัดพิจารณา จำเลยยื่นคำร้องเกินกำหนด ๑๕ วันนับจากวันที่ได้รับคำบังคับ และไม่มีเหตุที่จะขอให้พิจารณาใหม่ ศาลชั้นต้นไต่สวนคำร้องแล้ว เชื่อว่าจำเลยทราบเรื่องที่ถูกฟ้องตั้งแต่เจ้าพนักงานศาลไปส่งหมายเรียกและสำเนาคำฟ้อง คำร้องขอให้พิจารณาใหม่มิได้ยื่นภายใน ๑๕ วันนับแต่วันปิดคำบังคับตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา ๒๐๘ ให้ยกคำร้อง จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า คดีนี้โจทก์ฟ้องว่าจำเลยผิดสัญญาซื้อขายส่งมอบที่ดินมีเนื้อที่น้อยกว่าที่ตกลงขาย ขอให้บังคับจำเลยคืนเงินค่าซื้อที่ดินแก่โจทก์ ๒๒,๐๐๐ บาทพร้อมด้วยดอกเบี้ย เป็นคดีมีทุนทรัพย์พิพาทไม่เกินห้าหมื่นบาท จำเลยฎีกาว่าไม่ทราบเรื่องที่ถูกโจทก์ฟ้องเพิ่งจะทราบเมื่อเจ้าพนักงานศาลไปทำการยึดทรัพย์จำเลยมีสิทธิยื่นคำร้องขอให้พิจารณาใหม่ภายหลังศาลส่งคำบังคับเกิน ๑๕ วันได้ เพราะมีพฤติการณ์นอกเหนือไม่อาจบังคับได้นั้น เป็นฎีกาในข้อเท็จจริง ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา ๒๔๘ พระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง (ฉบับที่ ๖) พ.ศ.๒๕๑๘ มาตรา ๖ จึงไม่รับวินิจฉัย พิพากษายกฎีกาของจำเลย.(ภิญโญ ธีรนิติ-อุดม จาละ-ยง โรจนสุพจน์)ศาลจังหวัดเพชรบูรณ์ - นายพิชิต คำแฝงศาลอุทธรณ์ - นายพิพัฒน์ จักรางกูรแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ