คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1252/2493หลักกฎหมาย: บุตรที่ติดแม่มาอยู่กับบิดาเลี้ยงกับแม่นั้นเมื่อไม่มีการแสดงออกรับรองเป็นบุตรบุญธรรมต่อกันแต่อย่างใดแล้ว ก็ถือไม่ได้ว่าเป็นบุตรบุญธรรมของบิดาเลี้ยง คงเป็นอย่างสามัญทั่วไป คือเป็นลูกติดแม่เท่านั้นเอง ดังนี้บิดาเลี้ยงนั้นจึงมิใช่เป็นบุพการีของบุตรๆ จึงมีสิทธิฟ้องบิดาเลี้ยงได้ ไม่เป็นอุทลุมตามกฎหมายโจทก์ฟ้องขอให้ขับไล่จำเลยออกจากที่นายของโจทก์ และเพิกถอนนิติกรรมที่จำเลยที่ ๑ ยกนานี้ให้จำเลยที่ ๒ ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์วินิจฉัยต้องกันว่า นาพิพาทเป็นของโจทก์ จึงให้โจทก์ชนะคดีตามฟ้อง จำเลยฎีกาเป็นปัญหาข้อกฎหมาย ศาลฎีกาเห็นว่า โจทก์เป็นบุตรติดนางปัดมารดามาอยู่กันกับจำเลยที่ ๑ ด้วยอย่างบุตรติดแม่ธรรมดาทั่วไป ระหว่างจำเลยที่ ๑ กับโจทก์ไม่ปรากฎว่า มีการแสดงออกรับรองเป็นบุตรบุญธรรมต่อกันแต่อย่างใด ความสัมพันธ์ระหว่างโจทก์กับจำเลยที่ ๑ จึงไม่ใช่โจทก์เป็นบุตรบุญธรรมจำเลยที่ ๑ คงเป็นอย่างสามัญทั่วไป คือโจทก์เป็นลูกติดแม่เท่านั้นเอง จำเลยที่ ๑ ไม่ใช่เป็นบุพพการีของโจทก์ ฟ้องของโจทก์ไม่เป็นอุทลุม ฎีกาจำเลยฟังไม่ขึ้น ส่วนฎีกาข้อที่ว่า ครอบครองโดยปรปักษ์เป็นข้อเท็จจริงฎีกาไม่ได้ จึงพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1252/2493นายมี ลือสกุลโจทก์นายอุ้ย ลือสกุล ที่1, นายพุ่ย ลือสกุล ที่2,ล. ป.พ.พ. ม. 1534 ป.วิ.พ. ม. 55บุตรที่ติดแม่มาอยู่กับบิดาเลี้ยงกับแม่นั้นเมื่อไม่มีการแสดงออกรับรองเป็นบุตรบุญธรรมต่อกันแต่อย่างใดแล้ว ก็ถือไม่ได้ว่าเป็นบุตรบุญธรรมของบิดาเลี้ยง คงเป็นอย่างสามัญทั่วไป คือเป็นลูกติดแม่เท่านั้นเอง ดังนี้บิดาเลี้ยงนั้นจึงมิใช่เป็นบุพการีของบุตรๆ จึงมีสิทธิฟ้องบิดาเลี้ยงได้ ไม่เป็นอุทลุมตามกฎหมายโจทก์ฟ้องขอให้ขับไล่จำเลยออกจากที่นายของโจทก์ และเพิกถอนนิติกรรมที่จำเลยที่ ๑ ยกนานี้ให้จำเลยที่ ๒ ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์วินิจฉัยต้องกันว่า นาพิพาทเป็นของโจทก์ จึงให้โจทก์ชนะคดีตามฟ้อง จำเลยฎีกาเป็นปัญหาข้อกฎหมาย ศาลฎีกาเห็นว่า โจทก์เป็นบุตรติดนางปัดมารดามาอยู่กันกับจำเลยที่ ๑ ด้วยอย่างบุตรติดแม่ธรรมดาทั่วไป ระหว่างจำเลยที่ ๑ กับโจทก์ไม่ปรากฎว่า มีการแสดงออกรับรองเป็นบุตรบุญธรรมต่อกันแต่อย่างใด ความสัมพันธ์ระหว่างโจทก์กับจำเลยที่ ๑ จึงไม่ใช่โจทก์เป็นบุตรบุญธรรมจำเลยที่ ๑ คงเป็นอย่างสามัญทั่วไป คือโจทก์เป็นลูกติดแม่เท่านั้นเอง จำเลยที่ ๑ ไม่ใช่เป็นบุพพการีของโจทก์ ฟ้องของโจทก์ไม่เป็นอุทลุม ฎีกาจำเลยฟังไม่ขึ้น ส่วนฎีกาข้อที่ว่า ครอบครองโดยปรปักษ์เป็นข้อเท็จจริงฎีกาไม่ได้ จึงพิพากษายืน(นาถปริญญา-เลขวณิชธรรมวิทักษ์-มนูกิจวิมลอรรถ)ศาลจังหวัดอุดรธานี - นายสอาด วรรธนะวินิจศาลอุทธรณ์ - หลวงประธานคดีศาสตร์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องขอให้ขับไล่จำเลยออกจากที่นายของโจทก์ และเพิกถอนนิติกรรมที่จำเลยที่ ๑ ยกนานี้ให้จำเลยที่ ๒ ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์วินิจฉัยต้องกันว่า นาพิพาทเป็นของโจทก์ จึงให้โจทก์ชนะคดีตามฟ้อง จำเลยฎีกาเป็นปัญหาข้อกฎหมาย ศาลฎีกาเห็นว่า โจทก์เป็นบุตรติดนางปัดมารดามาอยู่กันกับจำเลยที่ ๑ ด้วยอย่างบุตรติดแม่ธรรมดาทั่วไป ระหว่างจำเลยที่ ๑ กับโจทก์ไม่ปรากฎว่า มีการแสดงออกรับรองเป็นบุตรบุญธรรมต่อกันแต่อย่างใด ความสัมพันธ์ระหว่างโจทก์กับจำเลยที่ ๑ จึงไม่ใช่โจทก์เป็นบุตรบุญธรรมจำเลยที่ ๑ คงเป็นอย่างสามัญทั่วไป คือโจทก์เป็นลูกติดแม่เท่านั้นเอง จำเลยที่ ๑ ไม่ใช่เป็นบุพพการีของโจทก์ ฟ้องของโจทก์ไม่เป็นอุทลุม ฎีกาจำเลยฟังไม่ขึ้น ส่วนฎีกาข้อที่ว่า ครอบครองโดยปรปักษ์เป็นข้อเท็จจริงฎีกาไม่ได้ จึงพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1252/2493นายมี ลือสกุลโจทก์นายอุ้ย ลือสกุล ที่1, นายพุ่ย ลือสกุล ที่2,ล. ป.พ.พ. ม. 1534 ป.วิ.พ. ม. 55บุตรที่ติดแม่มาอยู่กับบิดาเลี้ยงกับแม่นั้นเมื่อไม่มีการแสดงออกรับรองเป็นบุตรบุญธรรมต่อกันแต่อย่างใดแล้ว ก็ถือไม่ได้ว่าเป็นบุตรบุญธรรมของบิดาเลี้ยง คงเป็นอย่างสามัญทั่วไป คือเป็นลูกติดแม่เท่านั้นเอง ดังนี้บิดาเลี้ยงนั้นจึงมิใช่เป็นบุพการีของบุตรๆ จึงมีสิทธิฟ้องบิดาเลี้ยงได้ ไม่เป็นอุทลุมตามกฎหมายโจทก์ฟ้องขอให้ขับไล่จำเลยออกจากที่นายของโจทก์ และเพิกถอนนิติกรรมที่จำเลยที่ ๑ ยกนานี้ให้จำเลยที่ ๒ ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์วินิจฉัยต้องกันว่า นาพิพาทเป็นของโจทก์ จึงให้โจทก์ชนะคดีตามฟ้อง จำเลยฎีกาเป็นปัญหาข้อกฎหมาย ศาลฎีกาเห็นว่า โจทก์เป็นบุตรติดนางปัดมารดามาอยู่กันกับจำเลยที่ ๑ ด้วยอย่างบุตรติดแม่ธรรมดาทั่วไป ระหว่างจำเลยที่ ๑ กับโจทก์ไม่ปรากฎว่า มีการแสดงออกรับรองเป็นบุตรบุญธรรมต่อกันแต่อย่างใด ความสัมพันธ์ระหว่างโจทก์กับจำเลยที่ ๑ จึงไม่ใช่โจทก์เป็นบุตรบุญธรรมจำเลยที่ ๑ คงเป็นอย่างสามัญทั่วไป คือโจทก์เป็นลูกติดแม่เท่านั้นเอง จำเลยที่ ๑ ไม่ใช่เป็นบุพพการีของโจทก์ ฟ้องของโจทก์ไม่เป็นอุทลุม ฎีกาจำเลยฟังไม่ขึ้น ส่วนฎีกาข้อที่ว่า ครอบครองโดยปรปักษ์เป็นข้อเท็จจริงฎีกาไม่ได้ จึงพิพากษายืน(นาถปริญญา-เลขวณิชธรรมวิทักษ์-มนูกิจวิมลอรรถ)ศาลจังหวัดอุดรธานี - นายสอาด วรรธนะวินิจศาลอุทธรณ์ - หลวงประธานคดีศาสตร์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ