คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 239/2523หลักกฎหมาย: โจทก์บรรยายฟ้องว่าจำเลยบุกรุกเคหสถานในเวลากลางคืน แต่ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 362, 364 ซึ่งเป็นบทความผิดอันยอมความได้ (มิได้อ้างมาตรา 365) โดยมิได้ร้องทุกข์ภายในกำหนด 3 เดือน นับแต่วันที่รู้เรื่องความผิดและรู้ตัวผู้กระทำความผิด คดีของโจทก์จึงขาดอายุความตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 96โจทก์ฟ้องว่า เมื่อวันที่ ๘ มกราคม ๒๕๑๗ เวลากลางคืนก่อนเที่ยง จำเลยได้บังอาจบุกรุกเข้าไปในเคหสถานบ้านเลขที่ ๒๑๘ ซอยสะพานขาว ถนนประชาราฏร์สาย ๒ แขวงบางซื่อ เขตดุสิต กรุงเทพมหานคร ซึ่งเคหสถานของโจทก์ เพื่อจะเข้าไปข่มขืนบริวารของโจทก์อันเป็นการรบกวนการครอบครองอสังหาริมทรัพย์ของโจทก์โดยปกติสุข โดยไม่มีเหตุอันควร เหตุเกิดที่แขวงบางซื่อ เขตดุสิต กรุงเทพมหานคร ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๖๒, ๓๖๔ ศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้องแล้วสั่งประทับฟ้อง จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๓๖๒, ๓๖๔ ให้จำคุก ๓ เดือน จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ว่า ให้รอการลงโทษจำเลยไว้ ๒ ปี นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น โจทก์ฎีกาว่าไม่ควรรอการลงโทษศาลชั้นต้นไม่รับฎีกา จำเลยฎีกาพร้อมกับยื่นคำร้องให้ศาลชั้นต้นรับรองให้ฎีกาได้ในข้อเท็จจริง ศาลชั้นต้นไม่อนุญาตให้ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ไม่รับฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงให้รับฎีกาเฉพาะปัญหาข้อกฎหมาย ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ที่จำเลยฎีกาว่าคดีโจทก์ขาดอายุความนั้น เห็นว่าเหตุคดีนี้เกิดเมื่อวันที่ ๘ มกราคา ๒๕๑๗ โจทก์รู้เรื่องความผิดและรู้ตัวผู้กระทำความผิดวันรุ่งขึ้น แต่โจทก์ไปร้องทุกต่อพนักงานสอบสวนเมื่อวันที่ ๔ กันยายน พ.ศ. ๒๕๑๙ โจทก์จึงไม่ได้ร้องทุกข์ภายในกำหนด ๓ เดือน นับแต่วันที่รู้เรื่องความผิดและรู้ตัวผู้กระทำผิด คดีโจทก์จึงขาดอายุความตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๙๖ จึงลงโทษจำเลยไม่ได้ พิพากษากลับให้ยกฟ้อง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 239/2523พันโทชนะ มาประณีตโจทก์นายกษิต นิลโกสิตย์ล. ป.อ. ม. 96, ม. 362, ม. 364 ป.วิ.อ. ม. 192โจทก์บรรยายฟ้องว่าจำเลยบุกรุกเคหสถานในเวลากลางคืน แต่ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 362, 364 ซึ่งเป็นบทความผิดอันยอมความได้ (มิได้อ้างมาตรา 365) โดยมิได้ร้องทุกข์ภายในกำหนด 3 เดือน นับแต่วันที่รู้เรื่องความผิดและรู้ตัวผู้กระทำความผิด คดีของโจทก์จึงขาดอายุความตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 96โจทก์ฟ้องว่า เมื่อวันที่ ๘ มกราคม ๒๕๑๗ เวลากลางคืนก่อนเที่ยง จำเลยได้บังอาจบุกรุกเข้าไปในเคหสถานบ้านเลขที่ ๒๑๘ ซอยสะพานขาว ถนนประชาราฏร์สาย ๒ แขวงบางซื่อ เขตดุสิต กรุงเทพมหานคร ซึ่งเคหสถานของโจทก์ เพื่อจะเข้าไปข่มขืนบริวารของโจทก์อันเป็นการรบกวนการครอบครองอสังหาริมทรัพย์ของโจทก์โดยปกติสุข โดยไม่มีเหตุอันควร เหตุเกิดที่แขวงบางซื่อ เขตดุสิต กรุงเทพมหานคร ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๖๒, ๓๖๔ ศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้องแล้วสั่งประทับฟ้อง จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๓๖๒, ๓๖๔ ให้จำคุก ๓ เดือน จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ว่า ให้รอการลงโทษจำเลยไว้ ๒ ปี นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น โจทก์ฎีกาว่าไม่ควรรอการลงโทษศาลชั้นต้นไม่รับฎีกา จำเลยฎีกาพร้อมกับยื่นคำร้องให้ศาลชั้นต้นรับรองให้ฎีกาได้ในข้อเท็จจริง ศาลชั้นต้นไม่อนุญาตให้ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ไม่รับฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงให้รับฎีกาเฉพาะปัญหาข้อกฎหมาย ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ที่จำเลยฎีกาว่าคดีโจทก์ขาดอายุความนั้น เห็นว่าเหตุคดีนี้เกิดเมื่อวันที่ ๘ มกราคา ๒๕๑๗ โจทก์รู้เรื่องความผิดและรู้ตัวผู้กระทำความผิดวันรุ่งขึ้น แต่โจทก์ไปร้องทุกต่อพนักงานสอบสวนเมื่อวันที่ ๔ กันยายน พ.ศ. ๒๕๑๙ โจทก์จึงไม่ได้ร้องทุกข์ภายในกำหนด ๓ เดือน นับแต่วันที่รู้เรื่องความผิดและรู้ตัวผู้กระทำผิด คดีโจทก์จึงขาดอายุความตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๙๖ จึงลงโทษจำเลยไม่ได้ พิพากษากลับให้ยกฟ้อง(สมบัติ วังตาล-สมบัติ วังตาล-ประทีป ชุ่มวัฒนะ)ศาลอาญา - นายสุภาส เลิศฤทธิ์ศาลอุทธรณ์ - นายไพบูลย์ นิมิตกุลแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า เมื่อวันที่ ๘ มกราคม ๒๕๑๗ เวลากลางคืนก่อนเที่ยง จำเลยได้บังอาจบุกรุกเข้าไปในเคหสถานบ้านเลขที่ ๒๑๘ ซอยสะพานขาว ถนนประชาราฏร์สาย ๒ แขวงบางซื่อ เขตดุสิต กรุงเทพมหานคร ซึ่งเคหสถานของโจทก์ เพื่อจะเข้าไปข่มขืนบริวารของโจทก์อันเป็นการรบกวนการครอบครองอสังหาริมทรัพย์ของโจทก์โดยปกติสุข โดยไม่มีเหตุอันควร เหตุเกิดที่แขวงบางซื่อ เขตดุสิต กรุงเทพมหานคร ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๖๒, ๓๖๔ ศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้องแล้วสั่งประทับฟ้อง จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๓๖๒, ๓๖๔ ให้จำคุก ๓ เดือน จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ว่า ให้รอการลงโทษจำเลยไว้ ๒ ปี นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น โจทก์ฎีกาว่าไม่ควรรอการลงโทษศาลชั้นต้นไม่รับฎีกา จำเลยฎีกาพร้อมกับยื่นคำร้องให้ศาลชั้นต้นรับรองให้ฎีกาได้ในข้อเท็จจริง ศาลชั้นต้นไม่อนุญาตให้ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ไม่รับฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงให้รับฎีกาเฉพาะปัญหาข้อกฎหมาย ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ที่จำเลยฎีกาว่าคดีโจทก์ขาดอายุความนั้น เห็นว่าเหตุคดีนี้เกิดเมื่อวันที่ ๘ มกราคา ๒๕๑๗ โจทก์รู้เรื่องความผิดและรู้ตัวผู้กระทำความผิดวันรุ่งขึ้น แต่โจทก์ไปร้องทุกต่อพนักงานสอบสวนเมื่อวันที่ ๔ กันยายน พ.ศ. ๒๕๑๙ โจทก์จึงไม่ได้ร้องทุกข์ภายในกำหนด ๓ เดือน นับแต่วันที่รู้เรื่องความผิดและรู้ตัวผู้กระทำผิด คดีโจทก์จึงขาดอายุความตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๙๖ จึงลงโทษจำเลยไม่ได้ พิพากษากลับให้ยกฟ้อง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 239/2523พันโทชนะ มาประณีตโจทก์นายกษิต นิลโกสิตย์ล. ป.อ. ม. 96, ม. 362, ม. 364 ป.วิ.อ. ม. 192โจทก์บรรยายฟ้องว่าจำเลยบุกรุกเคหสถานในเวลากลางคืน แต่ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 362, 364 ซึ่งเป็นบทความผิดอันยอมความได้ (มิได้อ้างมาตรา 365) โดยมิได้ร้องทุกข์ภายในกำหนด 3 เดือน นับแต่วันที่รู้เรื่องความผิดและรู้ตัวผู้กระทำความผิด คดีของโจทก์จึงขาดอายุความตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 96โจทก์ฟ้องว่า เมื่อวันที่ ๘ มกราคม ๒๕๑๗ เวลากลางคืนก่อนเที่ยง จำเลยได้บังอาจบุกรุกเข้าไปในเคหสถานบ้านเลขที่ ๒๑๘ ซอยสะพานขาว ถนนประชาราฏร์สาย ๒ แขวงบางซื่อ เขตดุสิต กรุงเทพมหานคร ซึ่งเคหสถานของโจทก์ เพื่อจะเข้าไปข่มขืนบริวารของโจทก์อันเป็นการรบกวนการครอบครองอสังหาริมทรัพย์ของโจทก์โดยปกติสุข โดยไม่มีเหตุอันควร เหตุเกิดที่แขวงบางซื่อ เขตดุสิต กรุงเทพมหานคร ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๖๒, ๓๖๔ ศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้องแล้วสั่งประทับฟ้อง จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๓๖๒, ๓๖๔ ให้จำคุก ๓ เดือน จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ว่า ให้รอการลงโทษจำเลยไว้ ๒ ปี นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น โจทก์ฎีกาว่าไม่ควรรอการลงโทษศาลชั้นต้นไม่รับฎีกา จำเลยฎีกาพร้อมกับยื่นคำร้องให้ศาลชั้นต้นรับรองให้ฎีกาได้ในข้อเท็จจริง ศาลชั้นต้นไม่อนุญาตให้ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ไม่รับฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงให้รับฎีกาเฉพาะปัญหาข้อกฎหมาย ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ที่จำเลยฎีกาว่าคดีโจทก์ขาดอายุความนั้น เห็นว่าเหตุคดีนี้เกิดเมื่อวันที่ ๘ มกราคา ๒๕๑๗ โจทก์รู้เรื่องความผิดและรู้ตัวผู้กระทำความผิดวันรุ่งขึ้น แต่โจทก์ไปร้องทุกต่อพนักงานสอบสวนเมื่อวันที่ ๔ กันยายน พ.ศ. ๒๕๑๙ โจทก์จึงไม่ได้ร้องทุกข์ภายในกำหนด ๓ เดือน นับแต่วันที่รู้เรื่องความผิดและรู้ตัวผู้กระทำผิด คดีโจทก์จึงขาดอายุความตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๙๖ จึงลงโทษจำเลยไม่ได้ พิพากษากลับให้ยกฟ้อง(สมบัติ วังตาล-สมบัติ วังตาล-ประทีป ชุ่มวัฒนะ)ศาลอาญา - นายสุภาส เลิศฤทธิ์ศาลอุทธรณ์ - นายไพบูลย์ นิมิตกุลแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ