คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1002/2503หลักกฎหมาย: จำเลยเช่าซื้อรถจักรยานมา ยังชำระราคาค่าเช่าซื้อยังไม่หมด จำเลยได้นำรถจักรยานนั้นไปออกรางวัลสลากกินรวบ โดยผู้ให้เช่าซื้อไม่ได้รู้เห็นด้วย ดังนี้ กรรมสิทธิ์ในรถจักรยานยังเป็นของผู้ให้เช่าซื้ออยู่ ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 572 ผู้ให้เช่าซื้อย่อมมีสิทธิร้องขอรับรถจักรยานของกลางคืนไปได้ คดีนี้ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติการพนันและริบจักรยาน 2 ล้อ ของกลางที่จำเลยใช้ออกเป็นรางวัลสลากกินรวบคดีถึงที่สุด ศาลชั้นต้น ก่อนศาลชั้นต้นพิพากษา ผู้ร้องยื่นคำร้องว่า รถจักรยานของกลางไม่ใช่ของจำเลย หากเป็นรถของผู้ร้องได้ให้จำเลยเช่าซื้อมา จำเลยชำระราคายังไม่หมด การที่จำเลยเอารถจักรยานคันนี้ไปจัดให้มีการเล่นการพนันสลากกินรวบ ผู้ร้องมิได้รู้เห็น จึงขอให้ศาลสั่งคืนของกลางแก่ผู้ร้อง ศาลชั้นต้นไต่สวนแล้วมีคำสั่งให้ยกคำร้องผู้ร้องอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ฟังว่า จำเลยได้เช่าซื้อรถจักรยานของกลางมาจากผู้ร้อง และในระหว่างที่จำเลยชำระราคาเช่าซื้อยังไม่ครบถ้วน โดยชำระแล้ว 920 บาท คงค้างอยู่ 630 บาท ก็เกิดคดีขึ้นตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 572 ถือว่า จักรยานของกลางยังเป็นของผู้ร้องอยู่ หาใช่ตกเป็นของจำเลยไม่ พิพากษากลับคำสั่งศาลชั้นต้น ให้คืนจักรยานของกลางให้แก่ผู้ร้องไปผู้ว่าคดีโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า ตามข้อเท็จจริง และข้อกฎหมาย รถจักรยานนี้ยังเป็นกรรมสิทธิ์ของผู้ร้องอยู่ หาใช่ของจำเลยผู้เช่าซื้อไม่เพราะจำเลยยังชำระราคาไม่ครบถ้วนในขณะทำผิดคดีนี้ เมื่อไม่ปรากฏว่าผู้ร้องได้รู้เห็นในการกระทำผิดร่วมกับจำเลย ก็ชอบที่จะสั่งคืนรถรายนี้ให้แก่ผู้ร้องพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1002/2503ผู้ว่าคดีศาลแขวงเชียงใหม่โจทก์ห้างหุ้นส่วนสามัญนิติบุคคลเหลี่ยวย่งง้วน โดยผู้ร้องนายเหลี่ยวจือหงวนผู้ร้องนางตา เมืองมูลจำเลย ป.พ.พ. ม. 572 ป.อ. ม. 33, ม. 34จำเลยเช่าซื้อรถจักรยานมา ยังชำระราคาค่าเช่าซื้อยังไม่หมด จำเลยได้นำรถจักรยานนั้นไปออกรางวัลสลากกินรวบ โดยผู้ให้เช่าซื้อไม่ได้รู้เห็นด้วย ดังนี้ กรรมสิทธิ์ในรถจักรยานยังเป็นของผู้ให้เช่าซื้ออยู่ ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 572 ผู้ให้เช่าซื้อย่อมมีสิทธิร้องขอรับรถจักรยานของกลางคืนไปได้ คดีนี้ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติการพนันและริบจักรยาน 2 ล้อ ของกลางที่จำเลยใช้ออกเป็นรางวัลสลากกินรวบคดีถึงที่สุด ศาลชั้นต้น ก่อนศาลชั้นต้นพิพากษา ผู้ร้องยื่นคำร้องว่า รถจักรยานของกลางไม่ใช่ของจำเลย หากเป็นรถของผู้ร้องได้ให้จำเลยเช่าซื้อมา จำเลยชำระราคายังไม่หมด การที่จำเลยเอารถจักรยานคันนี้ไปจัดให้มีการเล่นการพนันสลากกินรวบ ผู้ร้องมิได้รู้เห็น จึงขอให้ศาลสั่งคืนของกลางแก่ผู้ร้อง ศาลชั้นต้นไต่สวนแล้วมีคำสั่งให้ยกคำร้องผู้ร้องอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ฟังว่า จำเลยได้เช่าซื้อรถจักรยานของกลางมาจากผู้ร้อง และในระหว่างที่จำเลยชำระราคาเช่าซื้อยังไม่ครบถ้วน โดยชำระแล้ว 920 บาท คงค้างอยู่ 630 บาท ก็เกิดคดีขึ้นตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 572 ถือว่า จักรยานของกลางยังเป็นของผู้ร้องอยู่ หาใช่ตกเป็นของจำเลยไม่ พิพากษากลับคำสั่งศาลชั้นต้น ให้คืนจักรยานของกลางให้แก่ผู้ร้องไปผู้ว่าคดีโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า ตามข้อเท็จจริง และข้อกฎหมาย รถจักรยานนี้ยังเป็นกรรมสิทธิ์ของผู้ร้องอยู่ หาใช่ของจำเลยผู้เช่าซื้อไม่เพราะจำเลยยังชำระราคาไม่ครบถ้วนในขณะทำผิดคดีนี้ เมื่อไม่ปรากฏว่าผู้ร้องได้รู้เห็นในการกระทำผิดร่วมกับจำเลย ก็ชอบที่จะสั่งคืนรถรายนี้ให้แก่ผู้ร้องพิพากษายืน(ประจักษ์ศุภอรรถ-สัญญา ธรรมศักดิ์-เจริญ ฤทธิศาสตร์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ผู้ร้องอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ฟังว่า จำเลยได้เช่าซื้อรถจักรยานของกลางมาจากผู้ร้อง และในระหว่างที่จำเลยชำระราคาเช่าซื้อยังไม่ครบถ้วน โดยชำระแล้ว 920 บาท คงค้างอยู่ 630 บาท ก็เกิดคดีขึ้นตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 572 ถือว่า จักรยานของกลางยังเป็นของผู้ร้องอยู่ หาใช่ตกเป็นของจำเลยไม่ พิพากษากลับคำสั่งศาลชั้นต้น ให้คืนจักรยานของกลางให้แก่ผู้ร้องไปผู้ว่าคดีโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า ตามข้อเท็จจริง และข้อกฎหมาย รถจักรยานนี้ยังเป็นกรรมสิทธิ์ของผู้ร้องอยู่ หาใช่ของจำเลยผู้เช่าซื้อไม่เพราะจำเลยยังชำระราคาไม่ครบถ้วนในขณะทำผิดคดีนี้ เมื่อไม่ปรากฏว่าผู้ร้องได้รู้เห็นในการกระทำผิดร่วมกับจำเลย ก็ชอบที่จะสั่งคืนรถรายนี้ให้แก่ผู้ร้องพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1002/2503ผู้ว่าคดีศาลแขวงเชียงใหม่โจทก์ห้างหุ้นส่วนสามัญนิติบุคคลเหลี่ยวย่งง้วน โดยผู้ร้องนายเหลี่ยวจือหงวนผู้ร้องนางตา เมืองมูลจำเลย ป.พ.พ. ม. 572 ป.อ. ม. 33, ม. 34จำเลยเช่าซื้อรถจักรยานมา ยังชำระราคาค่าเช่าซื้อยังไม่หมด จำเลยได้นำรถจักรยานนั้นไปออกรางวัลสลากกินรวบ โดยผู้ให้เช่าซื้อไม่ได้รู้เห็นด้วย ดังนี้ กรรมสิทธิ์ในรถจักรยานยังเป็นของผู้ให้เช่าซื้ออยู่ ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 572 ผู้ให้เช่าซื้อย่อมมีสิทธิร้องขอรับรถจักรยานของกลางคืนไปได้ คดีนี้ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติการพนันและริบจักรยาน 2 ล้อ ของกลางที่จำเลยใช้ออกเป็นรางวัลสลากกินรวบคดีถึงที่สุด ศาลชั้นต้น ก่อนศาลชั้นต้นพิพากษา ผู้ร้องยื่นคำร้องว่า รถจักรยานของกลางไม่ใช่ของจำเลย หากเป็นรถของผู้ร้องได้ให้จำเลยเช่าซื้อมา จำเลยชำระราคายังไม่หมด การที่จำเลยเอารถจักรยานคันนี้ไปจัดให้มีการเล่นการพนันสลากกินรวบ ผู้ร้องมิได้รู้เห็น จึงขอให้ศาลสั่งคืนของกลางแก่ผู้ร้อง ศาลชั้นต้นไต่สวนแล้วมีคำสั่งให้ยกคำร้องผู้ร้องอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ฟังว่า จำเลยได้เช่าซื้อรถจักรยานของกลางมาจากผู้ร้อง และในระหว่างที่จำเลยชำระราคาเช่าซื้อยังไม่ครบถ้วน โดยชำระแล้ว 920 บาท คงค้างอยู่ 630 บาท ก็เกิดคดีขึ้นตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 572 ถือว่า จักรยานของกลางยังเป็นของผู้ร้องอยู่ หาใช่ตกเป็นของจำเลยไม่ พิพากษากลับคำสั่งศาลชั้นต้น ให้คืนจักรยานของกลางให้แก่ผู้ร้องไปผู้ว่าคดีโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า ตามข้อเท็จจริง และข้อกฎหมาย รถจักรยานนี้ยังเป็นกรรมสิทธิ์ของผู้ร้องอยู่ หาใช่ของจำเลยผู้เช่าซื้อไม่เพราะจำเลยยังชำระราคาไม่ครบถ้วนในขณะทำผิดคดีนี้ เมื่อไม่ปรากฏว่าผู้ร้องได้รู้เห็นในการกระทำผิดร่วมกับจำเลย ก็ชอบที่จะสั่งคืนรถรายนี้ให้แก่ผู้ร้องพิพากษายืน(ประจักษ์ศุภอรรถ-สัญญา ธรรมศักดิ์-เจริญ ฤทธิศาสตร์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ