คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1342/2530หลักกฎหมาย: ในคดีต้องห้ามอุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริงตามพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแขวงและวิธีพิจารณาความอาญาในศาลแขวง พ.ศ.2499 มาตรา 22โจทก์อุทธรณ์ใจความว่า จำเลยออกเช็คพิพาทและธนาคารปฏิเสธการจ่ายเงินอ้างว่าลายมือชื่อผู้สั่งจ่ายไม่เหมือนตัวอย่างที่ให้ไว้ เป็นการออกเช็คโดยจำเลยมีเจตนาที่จะไม่ให้มีการใช้เงินตามเช็คและมีเจตนาทุจริตหลอกลวงโจทก์ อุทธรณ์ดังกล่าวจึงเป็นการอุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริงที่จะต้องฟังจากพยานหลักฐานในสำนวน ต้องห้ามมิให้อุทธรณ์ตามบทกฎหมายดังกล่าว.โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยทั้งสองตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 341, 91, 83 และพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. 2497 มาตรา 3 ศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้องแล้ว มีคำสั่งให้ประทับฟ้อง จำเลยทั้งสองให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้ว พิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่าอุทธรณ์ของโจทก์เป็นอุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริงซึ่งต้องห้ามมิให้อุทธรณ์ พิพากษายกอุทธรณ์ของโจทก์ โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า คดีมีปัญหาว่าอุทธรณ์ของโจทก์เป็นปัญหาข้อกฎหมายหรือไม่ คดีนี้ ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์ซึ่งต้องห้ามอุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริงตามพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแขวงและวิธีพิจารณาความอาญาในศาลแขวง พ.ศ. 2499 มาตรา 22โจทก์อุทธรณ์สรุปใจความว่า การที่จำเลยทั้งสองร่วมกันออกเช็คพิพาท และธนาคารตามเช็คปฏิเสธการจ่ายเงินโดยอ้างเหตุผลว่าลายมือชื่อผู้สั่งจ่ายไม่เหมือนตัวอย่างที่ให้ไว้และโปรดติดต่อผู้สั่งจ่าย เป็นการร่วมกันออกเช็คโดยเจตนาจะไม่ให้มีการใช้เงินตามเช็ค และการที่จำเลยที่ 1ลงลายมือชื่อไม่เหมือนตัวอย่างที่ให้ไว้ย่อมแสดงว่าจำเลยมีเจตนาทุจริตหลอกลวงโจทก์ในขณะที่แลกเช็คแล้วนั้นเห็นว่าจำเลยมีเจตนาที่จะไม่ให้มีการใช้เงินตามเช็คหรือไม่ และมีเจตนาทุจริตหลอกลวงโจทก์หรือไม่เป็นปัญหาข้อเท็จจริงที่จะต้องฟังจากพยานหลักฐานในสำนวน อุทธรณ์ของโจทก์ดังกล่าวจึงเป็นอุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริง มิใช่ข้อกฎหมาย พิพากษายืน. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1342/2530นาย สม ชาย เครือ องอาจนุ กู ลโจทก์นาย วีระ ศิวาย พราหมณ์ กับพวกจำเลย ป.อ. ม. 341 พ.ร.บ.จัดตั้งศาลแขวงและวิธีพิจารณาความอาญาในศาลแขวง พ.ศ.2499 ม. 22 พ.ร.บ.ว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ.2497 ม. 3ในคดีต้องห้ามอุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริงตามพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแขวงและวิธีพิจารณาความอาญาในศาลแขวง พ.ศ.2499 มาตรา 22โจทก์อุทธรณ์ใจความว่า จำเลยออกเช็คพิพาทและธนาคารปฏิเสธการจ่ายเงินอ้างว่าลายมือชื่อผู้สั่งจ่ายไม่เหมือนตัวอย่างที่ให้ไว้ เป็นการออกเช็คโดยจำเลยมีเจตนาที่จะไม่ให้มีการใช้เงินตามเช็คและมีเจตนาทุจริตหลอกลวงโจทก์ อุทธรณ์ดังกล่าวจึงเป็นการอุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริงที่จะต้องฟังจากพยานหลักฐานในสำนวน ต้องห้ามมิให้อุทธรณ์ตามบทกฎหมายดังกล่าว.โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยทั้งสองตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 341, 91, 83 และพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. 2497 มาตรา 3 ศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้องแล้ว มีคำสั่งให้ประทับฟ้อง จำเลยทั้งสองให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้ว พิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่าอุทธรณ์ของโจทก์เป็นอุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริงซึ่งต้องห้ามมิให้อุทธรณ์ พิพากษายกอุทธรณ์ของโจทก์ โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า คดีมีปัญหาว่าอุทธรณ์ของโจทก์เป็นปัญหาข้อกฎหมายหรือไม่ คดีนี้ ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์ซึ่งต้องห้ามอุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริงตามพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแขวงและวิธีพิจารณาความอาญาในศาลแขวง พ.ศ. 2499 มาตรา 22โจทก์อุทธรณ์สรุปใจความว่า การที่จำเลยทั้งสองร่วมกันออกเช็คพิพาท และธนาคารตามเช็คปฏิเสธการจ่ายเงินโดยอ้างเหตุผลว่าลายมือชื่อผู้สั่งจ่ายไม่เหมือนตัวอย่างที่ให้ไว้และโปรดติดต่อผู้สั่งจ่าย เป็นการร่วมกันออกเช็คโดยเจตนาจะไม่ให้มีการใช้เงินตามเช็ค และการที่จำเลยที่ 1ลงลายมือชื่อไม่เหมือนตัวอย่างที่ให้ไว้ย่อมแสดงว่าจำเลยมีเจตนาทุจริตหลอกลวงโจทก์ในขณะที่แลกเช็คแล้วนั้นเห็นว่าจำเลยมีเจตนาที่จะไม่ให้มีการใช้เงินตามเช็คหรือไม่ และมีเจตนาทุจริตหลอกลวงโจทก์หรือไม่เป็นปัญหาข้อเท็จจริงที่จะต้องฟังจากพยานหลักฐานในสำนวน อุทธรณ์ของโจทก์ดังกล่าวจึงเป็นอุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริง มิใช่ข้อกฎหมาย พิพากษายืน.(ดำริ ศุภพิโรจน์-อำนวย อินทุภูติ-สมศักดิ์ จูสวัสดิ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยทั้งสองตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 341, 91, 83 และพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. 2497 มาตรา 3 ศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้องแล้ว มีคำสั่งให้ประทับฟ้อง จำเลยทั้งสองให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้ว พิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่าอุทธรณ์ของโจทก์เป็นอุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริงซึ่งต้องห้ามมิให้อุทธรณ์ พิพากษายกอุทธรณ์ของโจทก์ โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า คดีมีปัญหาว่าอุทธรณ์ของโจทก์เป็นปัญหาข้อกฎหมายหรือไม่ คดีนี้ ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์ซึ่งต้องห้ามอุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริงตามพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแขวงและวิธีพิจารณาความอาญาในศาลแขวง พ.ศ. 2499 มาตรา 22โจทก์อุทธรณ์สรุปใจความว่า การที่จำเลยทั้งสองร่วมกันออกเช็คพิพาท และธนาคารตามเช็คปฏิเสธการจ่ายเงินโดยอ้างเหตุผลว่าลายมือชื่อผู้สั่งจ่ายไม่เหมือนตัวอย่างที่ให้ไว้และโปรดติดต่อผู้สั่งจ่าย เป็นการร่วมกันออกเช็คโดยเจตนาจะไม่ให้มีการใช้เงินตามเช็ค และการที่จำเลยที่ 1ลงลายมือชื่อไม่เหมือนตัวอย่างที่ให้ไว้ย่อมแสดงว่าจำเลยมีเจตนาทุจริตหลอกลวงโจทก์ในขณะที่แลกเช็คแล้วนั้นเห็นว่าจำเลยมีเจตนาที่จะไม่ให้มีการใช้เงินตามเช็คหรือไม่ และมีเจตนาทุจริตหลอกลวงโจทก์หรือไม่เป็นปัญหาข้อเท็จจริงที่จะต้องฟังจากพยานหลักฐานในสำนวน อุทธรณ์ของโจทก์ดังกล่าวจึงเป็นอุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริง มิใช่ข้อกฎหมาย พิพากษายืน. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1342/2530นาย สม ชาย เครือ องอาจนุ กู ลโจทก์นาย วีระ ศิวาย พราหมณ์ กับพวกจำเลย ป.อ. ม. 341 พ.ร.บ.จัดตั้งศาลแขวงและวิธีพิจารณาความอาญาในศาลแขวง พ.ศ.2499 ม. 22 พ.ร.บ.ว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ.2497 ม. 3ในคดีต้องห้ามอุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริงตามพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแขวงและวิธีพิจารณาความอาญาในศาลแขวง พ.ศ.2499 มาตรา 22โจทก์อุทธรณ์ใจความว่า จำเลยออกเช็คพิพาทและธนาคารปฏิเสธการจ่ายเงินอ้างว่าลายมือชื่อผู้สั่งจ่ายไม่เหมือนตัวอย่างที่ให้ไว้ เป็นการออกเช็คโดยจำเลยมีเจตนาที่จะไม่ให้มีการใช้เงินตามเช็คและมีเจตนาทุจริตหลอกลวงโจทก์ อุทธรณ์ดังกล่าวจึงเป็นการอุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริงที่จะต้องฟังจากพยานหลักฐานในสำนวน ต้องห้ามมิให้อุทธรณ์ตามบทกฎหมายดังกล่าว.โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยทั้งสองตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 341, 91, 83 และพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. 2497 มาตรา 3 ศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้องแล้ว มีคำสั่งให้ประทับฟ้อง จำเลยทั้งสองให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้ว พิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่าอุทธรณ์ของโจทก์เป็นอุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริงซึ่งต้องห้ามมิให้อุทธรณ์ พิพากษายกอุทธรณ์ของโจทก์ โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า คดีมีปัญหาว่าอุทธรณ์ของโจทก์เป็นปัญหาข้อกฎหมายหรือไม่ คดีนี้ ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์ซึ่งต้องห้ามอุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริงตามพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแขวงและวิธีพิจารณาความอาญาในศาลแขวง พ.ศ. 2499 มาตรา 22โจทก์อุทธรณ์สรุปใจความว่า การที่จำเลยทั้งสองร่วมกันออกเช็คพิพาท และธนาคารตามเช็คปฏิเสธการจ่ายเงินโดยอ้างเหตุผลว่าลายมือชื่อผู้สั่งจ่ายไม่เหมือนตัวอย่างที่ให้ไว้และโปรดติดต่อผู้สั่งจ่าย เป็นการร่วมกันออกเช็คโดยเจตนาจะไม่ให้มีการใช้เงินตามเช็ค และการที่จำเลยที่ 1ลงลายมือชื่อไม่เหมือนตัวอย่างที่ให้ไว้ย่อมแสดงว่าจำเลยมีเจตนาทุจริตหลอกลวงโจทก์ในขณะที่แลกเช็คแล้วนั้นเห็นว่าจำเลยมีเจตนาที่จะไม่ให้มีการใช้เงินตามเช็คหรือไม่ และมีเจตนาทุจริตหลอกลวงโจทก์หรือไม่เป็นปัญหาข้อเท็จจริงที่จะต้องฟังจากพยานหลักฐานในสำนวน อุทธรณ์ของโจทก์ดังกล่าวจึงเป็นอุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริง มิใช่ข้อกฎหมาย พิพากษายืน.(ดำริ ศุภพิโรจน์-อำนวย อินทุภูติ-สมศักดิ์ จูสวัสดิ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ