คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 308/2499หลักกฎหมาย: ได้ความว่าจำเลยใช้มีดปลายแหลมขนาดค่อนข้างใหญ่ตัวมีดวัดวัดได้ยาวถึง 21 ซม. จำเลยแทงผู้ตายโดยเต็มแรงตรงชายโครงด้านขวาซึ่งเป็นที่สำคัญปรากฏว่าผู้ตายถูกแทงเป็นบาดแผลลึกถึง14.5 ซม.กว้าง3ซม.ทะลุภายในช่องท้องถึงกะเพาะอาหารลำไส้ขาดทะลักออกมาจุกปากแผลโลหิตตกใน ผู้ตายถูกแทงแล้ววิ่งไล่จำเลยไปได้ 4 วาก็ล้มลงขาดใจตายการกระทำของจำเลยอาจแลเห็นผลได้ว่าผู้ที่ตนแทงอาจถึงแก่ความตายถือว่าจำเลยฆ่าคนตายโดยเจตนา จำเลยจะฆ่าคนตายโดยเจตนาหรือไม่เจตนานั้นศาลจะต้องพิเคราะห์ถึงอาวุธที่ใช้ทำร้ายว่าร้ายแรงเพียงใด ลักษณะของบาดแผลที่ถูกทำร้าย ผลอันเนื่องมาจากการกระทำร้ายประกอบกันเข้าเป็นเกณฑ์วินิจฉัยความผิดของจำเลยโจทก์ฟ้องว่าจำเลยบังอาจใช้มีดปลายแหลมตัวมีดยาว 21 ซม.แทงผู้ตาย ๆ โดยเจตนา ขอให้ลงโทษจำเลยตาม กฎหมายอาญา มาตรา 249และริบมีดของกลางจำเลยให้การรับว่าได้ใช้มีดแทงผู้ตาย แต่ไม่ตั้งใจจะฆ่าให้ตายศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วเห็นว่าจำเลยไม่มีเจตนาจะฆ่าหากแต่แทงไปถูกที่สำคัญจึงถึงแก่ความตาย จึงพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามกฎหมายอาญามาตรา 251 ให้จำคุก 8 ปี จำเลยรับสารภาพลดให้กึ่งหนึ่งตาม มาตรา 59 คงจำคุก 4 ปี ของกลางริบ โจทก์อุทธรณ์ขอให้ลงโทษจำเลยตาม กฎหมายอาญา มาตรา 249ศาลอุทธรณ์เห็นว่าจำเลยมีความผิดฐานฆ่าคนตายโดยเจตนา จึงพิพากษาแก้คำพิพากษาศาลชั้นต้นให้จำคุกจำเลย 15 ปีตาม กฎหมายอาญามาตรา 249 จำเลยรับสารภาพลดให้กึ่งหนึ่งตาม กฎหมายอาญา มาตรา 59คงจำคุก 7 ปี 6 เดือน นอกจากที่แก้นี้คงเป็นไปตามเดิมจำเลยฎีกาขอให้ลงโทษตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นศาลฎีกาประชุมปรึกษาคดีนี้แล้วเห็นว่ามีดของกลางที่จำเลยใช้แทงนายสวัสดิ์ผู้ตายนั้นเป็นมีดปลายแหลมมีขนาดค่อนข้างใหญ่ตัวมีดวัดได้ยาวถึง 21 ซ.ม. และจำเลยได้แทงนายสวัสดิ์โดยเต็มแรงตรงชายโครงด้านขวาซึ่งเป็นที่สำคัญปรากฏตามรายงานชันสูตรพลิกศพนายสวัสดิ์ผู้ตายว่าผู้ตายถูกแทงเป็นบาดแผลลึกถึง 14 1/2 ซ.ม. กว้าง 3 ซ.ม. ทลุเข้าภายในช่องท้องถึงกระเพาะอาหารลำใส้ขาดทะลักออกมาจุกปากแผลโลหิตตกในเมื่อนายสวัสดิ์ถูกแทงแล้ววิ่งไล่จำเลยไปได้ 4 วาก็ล้มลงขาดใจตาย การกระทำของจำเลยอาจแลเห็นผลได้ว่าผู้โดนแทงอาจถึงแก่ความตายจำเลยจึงมีความผิดฐานฆ่าคนตายโดยเจตนา ศาลอุทธรณ์พิจารณาปรับบทและกำหนดโทษจำเลยมาชอบแล้ว ฎีกาจำเลยฟังไม่ขึ้น จึงพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 308/2499อัยการจังหวัดระยองโจทก์นายถวิล ไขกะโทกจำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 249, ม. 251ได้ความว่าจำเลยใช้มีดปลายแหลมขนาดค่อนข้างใหญ่ตัวมีดวัดวัดได้ยาวถึง 21 ซม. จำเลยแทงผู้ตายโดยเต็มแรงตรงชายโครงด้านขวาซึ่งเป็นที่สำคัญปรากฏว่าผู้ตายถูกแทงเป็นบาดแผลลึกถึง14.5 ซม.กว้าง3ซม.ทะลุภายในช่องท้องถึงกะเพาะอาหารลำไส้ขาดทะลักออกมาจุกปากแผลโลหิตตกใน ผู้ตายถูกแทงแล้ววิ่งไล่จำเลยไปได้ 4 วาก็ล้มลงขาดใจตายการกระทำของจำเลยอาจแลเห็นผลได้ว่าผู้ที่ตนแทงอาจถึงแก่ความตายถือว่าจำเลยฆ่าคนตายโดยเจตนา จำเลยจะฆ่าคนตายโดยเจตนาหรือไม่เจตนานั้นศาลจะต้องพิเคราะห์ถึงอาวุธที่ใช้ทำร้ายว่าร้ายแรงเพียงใด ลักษณะของบาดแผลที่ถูกทำร้าย ผลอันเนื่องมาจากการกระทำร้ายประกอบกันเข้าเป็นเกณฑ์วินิจฉัยความผิดของจำเลยโจทก์ฟ้องว่าจำเลยบังอาจใช้มีดปลายแหลมตัวมีดยาว 21 ซม.แทงผู้ตาย ๆ โดยเจตนา ขอให้ลงโทษจำเลยตาม กฎหมายอาญา มาตรา 249และริบมีดของกลางจำเลยให้การรับว่าได้ใช้มีดแทงผู้ตาย แต่ไม่ตั้งใจจะฆ่าให้ตายศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วเห็นว่าจำเลยไม่มีเจตนาจะฆ่าหากแต่แทงไปถูกที่สำคัญจึงถึงแก่ความตาย จึงพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามกฎหมายอาญามาตรา 251 ให้จำคุก 8 ปี จำเลยรับสารภาพลดให้กึ่งหนึ่งตาม มาตรา 59 คงจำคุก 4 ปี ของกลางริบ โจทก์อุทธรณ์ขอให้ลงโทษจำเลยตาม กฎหมายอาญา มาตรา 249ศาลอุทธรณ์เห็นว่าจำเลยมีความผิดฐานฆ่าคนตายโดยเจตนา จึงพิพากษาแก้คำพิพากษาศาลชั้นต้นให้จำคุกจำเลย 15 ปีตาม กฎหมายอาญามาตรา 249 จำเลยรับสารภาพลดให้กึ่งหนึ่งตาม กฎหมายอาญา มาตรา 59คงจำคุก 7 ปี 6 เดือน นอกจากที่แก้นี้คงเป็นไปตามเดิมจำเลยฎีกาขอให้ลงโทษตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นศาลฎีกาประชุมปรึกษาคดีนี้แล้วเห็นว่ามีดของกลางที่จำเลยใช้แทงนายสวัสดิ์ผู้ตายนั้นเป็นมีดปลายแหลมมีขนาดค่อนข้างใหญ่ตัวมีดวัดได้ยาวถึง 21 ซ.ม. และจำเลยได้แทงนายสวัสดิ์โดยเต็มแรงตรงชายโครงด้านขวาซึ่งเป็นที่สำคัญปรากฏตามรายงานชันสูตรพลิกศพนายสวัสดิ์ผู้ตายว่าผู้ตายถูกแทงเป็นบาดแผลลึกถึง 14 1/2 ซ.ม. กว้าง 3 ซ.ม. ทลุเข้าภายในช่องท้องถึงกระเพาะอาหารลำใส้ขาดทะลักออกมาจุกปากแผลโลหิตตกในเมื่อนายสวัสดิ์ถูกแทงแล้ววิ่งไล่จำเลยไปได้ 4 วาก็ล้มลงขาดใจตาย การกระทำของจำเลยอาจแลเห็นผลได้ว่าผู้โดนแทงอาจถึงแก่ความตายจำเลยจึงมีความผิดฐานฆ่าคนตายโดยเจตนา ศาลอุทธรณ์พิจารณาปรับบทและกำหนดโทษจำเลยมาชอบแล้ว ฎีกาจำเลยฟังไม่ขึ้น จึงพิพากษายืน(ทรงนิติกรณ์-เลขวณิชธรรมวิทักษ์-ชวน สิงหลกะ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่าจำเลยบังอาจใช้มีดปลายแหลมตัวมีดยาว 21 ซม.แทงผู้ตาย ๆ โดยเจตนา ขอให้ลงโทษจำเลยตาม กฎหมายอาญา มาตรา 249และริบมีดของกลางจำเลยให้การรับว่าได้ใช้มีดแทงผู้ตาย แต่ไม่ตั้งใจจะฆ่าให้ตายศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วเห็นว่าจำเลยไม่มีเจตนาจะฆ่าหากแต่แทงไปถูกที่สำคัญจึงถึงแก่ความตาย จึงพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามกฎหมายอาญามาตรา 251 ให้จำคุก 8 ปี จำเลยรับสารภาพลดให้กึ่งหนึ่งตาม มาตรา 59 คงจำคุก 4 ปี ของกลางริบ โจทก์อุทธรณ์ขอให้ลงโทษจำเลยตาม กฎหมายอาญา มาตรา 249ศาลอุทธรณ์เห็นว่าจำเลยมีความผิดฐานฆ่าคนตายโดยเจตนา จึงพิพากษาแก้คำพิพากษาศาลชั้นต้นให้จำคุกจำเลย 15 ปีตาม กฎหมายอาญามาตรา 249 จำเลยรับสารภาพลดให้กึ่งหนึ่งตาม กฎหมายอาญา มาตรา 59คงจำคุก 7 ปี 6 เดือน นอกจากที่แก้นี้คงเป็นไปตามเดิมจำเลยฎีกาขอให้ลงโทษตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นศาลฎีกาประชุมปรึกษาคดีนี้แล้วเห็นว่ามีดของกลางที่จำเลยใช้แทงนายสวัสดิ์ผู้ตายนั้นเป็นมีดปลายแหลมมีขนาดค่อนข้างใหญ่ตัวมีดวัดได้ยาวถึง 21 ซ.ม. และจำเลยได้แทงนายสวัสดิ์โดยเต็มแรงตรงชายโครงด้านขวาซึ่งเป็นที่สำคัญปรากฏตามรายงานชันสูตรพลิกศพนายสวัสดิ์ผู้ตายว่าผู้ตายถูกแทงเป็นบาดแผลลึกถึง 14 1/2 ซ.ม. กว้าง 3 ซ.ม. ทลุเข้าภายในช่องท้องถึงกระเพาะอาหารลำใส้ขาดทะลักออกมาจุกปากแผลโลหิตตกในเมื่อนายสวัสดิ์ถูกแทงแล้ววิ่งไล่จำเลยไปได้ 4 วาก็ล้มลงขาดใจตาย การกระทำของจำเลยอาจแลเห็นผลได้ว่าผู้โดนแทงอาจถึงแก่ความตายจำเลยจึงมีความผิดฐานฆ่าคนตายโดยเจตนา ศาลอุทธรณ์พิจารณาปรับบทและกำหนดโทษจำเลยมาชอบแล้ว ฎีกาจำเลยฟังไม่ขึ้น จึงพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 308/2499อัยการจังหวัดระยองโจทก์นายถวิล ไขกะโทกจำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 249, ม. 251ได้ความว่าจำเลยใช้มีดปลายแหลมขนาดค่อนข้างใหญ่ตัวมีดวัดวัดได้ยาวถึง 21 ซม. จำเลยแทงผู้ตายโดยเต็มแรงตรงชายโครงด้านขวาซึ่งเป็นที่สำคัญปรากฏว่าผู้ตายถูกแทงเป็นบาดแผลลึกถึง14.5 ซม.กว้าง3ซม.ทะลุภายในช่องท้องถึงกะเพาะอาหารลำไส้ขาดทะลักออกมาจุกปากแผลโลหิตตกใน ผู้ตายถูกแทงแล้ววิ่งไล่จำเลยไปได้ 4 วาก็ล้มลงขาดใจตายการกระทำของจำเลยอาจแลเห็นผลได้ว่าผู้ที่ตนแทงอาจถึงแก่ความตายถือว่าจำเลยฆ่าคนตายโดยเจตนา จำเลยจะฆ่าคนตายโดยเจตนาหรือไม่เจตนานั้นศาลจะต้องพิเคราะห์ถึงอาวุธที่ใช้ทำร้ายว่าร้ายแรงเพียงใด ลักษณะของบาดแผลที่ถูกทำร้าย ผลอันเนื่องมาจากการกระทำร้ายประกอบกันเข้าเป็นเกณฑ์วินิจฉัยความผิดของจำเลยโจทก์ฟ้องว่าจำเลยบังอาจใช้มีดปลายแหลมตัวมีดยาว 21 ซม.แทงผู้ตาย ๆ โดยเจตนา ขอให้ลงโทษจำเลยตาม กฎหมายอาญา มาตรา 249และริบมีดของกลางจำเลยให้การรับว่าได้ใช้มีดแทงผู้ตาย แต่ไม่ตั้งใจจะฆ่าให้ตายศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วเห็นว่าจำเลยไม่มีเจตนาจะฆ่าหากแต่แทงไปถูกที่สำคัญจึงถึงแก่ความตาย จึงพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามกฎหมายอาญามาตรา 251 ให้จำคุก 8 ปี จำเลยรับสารภาพลดให้กึ่งหนึ่งตาม มาตรา 59 คงจำคุก 4 ปี ของกลางริบ โจทก์อุทธรณ์ขอให้ลงโทษจำเลยตาม กฎหมายอาญา มาตรา 249ศาลอุทธรณ์เห็นว่าจำเลยมีความผิดฐานฆ่าคนตายโดยเจตนา จึงพิพากษาแก้คำพิพากษาศาลชั้นต้นให้จำคุกจำเลย 15 ปีตาม กฎหมายอาญามาตรา 249 จำเลยรับสารภาพลดให้กึ่งหนึ่งตาม กฎหมายอาญา มาตรา 59คงจำคุก 7 ปี 6 เดือน นอกจากที่แก้นี้คงเป็นไปตามเดิมจำเลยฎีกาขอให้ลงโทษตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นศาลฎีกาประชุมปรึกษาคดีนี้แล้วเห็นว่ามีดของกลางที่จำเลยใช้แทงนายสวัสดิ์ผู้ตายนั้นเป็นมีดปลายแหลมมีขนาดค่อนข้างใหญ่ตัวมีดวัดได้ยาวถึง 21 ซ.ม. และจำเลยได้แทงนายสวัสดิ์โดยเต็มแรงตรงชายโครงด้านขวาซึ่งเป็นที่สำคัญปรากฏตามรายงานชันสูตรพลิกศพนายสวัสดิ์ผู้ตายว่าผู้ตายถูกแทงเป็นบาดแผลลึกถึง 14 1/2 ซ.ม. กว้าง 3 ซ.ม. ทลุเข้าภายในช่องท้องถึงกระเพาะอาหารลำใส้ขาดทะลักออกมาจุกปากแผลโลหิตตกในเมื่อนายสวัสดิ์ถูกแทงแล้ววิ่งไล่จำเลยไปได้ 4 วาก็ล้มลงขาดใจตาย การกระทำของจำเลยอาจแลเห็นผลได้ว่าผู้โดนแทงอาจถึงแก่ความตายจำเลยจึงมีความผิดฐานฆ่าคนตายโดยเจตนา ศาลอุทธรณ์พิจารณาปรับบทและกำหนดโทษจำเลยมาชอบแล้ว ฎีกาจำเลยฟังไม่ขึ้น จึงพิพากษายืน(ทรงนิติกรณ์-เลขวณิชธรรมวิทักษ์-ชวน สิงหลกะ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ