คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 479/2473หลักกฎหมาย: ไม่ควรงดคดีอาญาไว้รอคดีแพ่งโจทก์ฟ้องว่าโจทก์ได้กู้เงินของจำเลยที่ ๑ ไป ๓๒ บาท ล.เป็นผู้ค้ำประกัน ต่อมาโจทก์ได้มอบต้นเงินและดอกเบี้ยให้ ล.ไปใช้แก่จำเลย ๆ บอกว่าสัญญากู้ยังหาไม่พบ จึงทำใบรับเงินให้ไว้ บัดนี้จำเลยที่ ๑ ได้ฟ้องหาว่าโจทก์กู้เงินของจำเลยไป ๓๒๐ บาทตามสำนวนของศาลแพ่งคดีดำที่ ๕๒๖/๒๔๗๒ โจทก์ตรวจดูหนังสือสัญญาฉบับที่โจทก์กับ ล. เป็นผู้กู้และผู้ค้ำประกันเงิน ๓๒ บาท กลายเปนจำนวนเงิน ๓๒๐ บาท และจำเลยที่ ๓-๔ ลงชื่อเปนพะยานในสัญญานั้น และจำเลยได้เบิกความเท็จในคดีแพ่งเรื่องนั้นด้วย ขอให้ลงโทษ ศาลล่างทั้ง ๒ ไม่รับฟ้อง โดยสั่งให้งดรอคดีแพ่งที่จำเลยฟ้องโจทก์ก่อน ศาลฎีกาตัดสินกลับว่า ไม่ควรงดคดีอาญาไว้รอคดีแพ่ง ให้ศาลล่างดำเนิรคดีต่อไปตามกระบวนความ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 479/2473นายฮะโจทก์นายเล็กที่ 1 นายถนอมที่ 2 นายอุ่นที่ 3 นายเจือที่ 4จำเลย ป.วิ.พ. ม. 41 ป.วิ.อ. กฎหมายลักษณะอาญา ม. 90ไม่ควรงดคดีอาญาไว้รอคดีแพ่งโจทก์ฟ้องว่าโจทก์ได้กู้เงินของจำเลยที่ ๑ ไป ๓๒ บาท ล.เป็นผู้ค้ำประกัน ต่อมาโจทก์ได้มอบต้นเงินและดอกเบี้ยให้ ล.ไปใช้แก่จำเลย ๆ บอกว่าสัญญากู้ยังหาไม่พบ จึงทำใบรับเงินให้ไว้ บัดนี้จำเลยที่ ๑ ได้ฟ้องหาว่าโจทก์กู้เงินของจำเลยไป ๓๒๐ บาทตามสำนวนของศาลแพ่งคดีดำที่ ๕๒๖/๒๔๗๒ โจทก์ตรวจดูหนังสือสัญญาฉบับที่โจทก์กับ ล. เป็นผู้กู้และผู้ค้ำประกันเงิน ๓๒ บาท กลายเปนจำนวนเงิน ๓๒๐ บาท และจำเลยที่ ๓-๔ ลงชื่อเปนพะยานในสัญญานั้น และจำเลยได้เบิกความเท็จในคดีแพ่งเรื่องนั้นด้วย ขอให้ลงโทษ ศาลล่างทั้ง ๒ ไม่รับฟ้อง โดยสั่งให้งดรอคดีแพ่งที่จำเลยฟ้องโจทก์ก่อน ศาลฎีกาตัดสินกลับว่า ไม่ควรงดคดีอาญาไว้รอคดีแพ่ง ให้ศาลล่างดำเนิรคดีต่อไปตามกระบวนความ(พรหม-เทพ-มนู)ศาลชั้นต้น - พระนิติธรรมศาลอุทธรณ์ - พระยาบุณยธรรมแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่าโจทก์ได้กู้เงินของจำเลยที่ ๑ ไป ๓๒ บาท ล.เป็นผู้ค้ำประกัน ต่อมาโจทก์ได้มอบต้นเงินและดอกเบี้ยให้ ล.ไปใช้แก่จำเลย ๆ บอกว่าสัญญากู้ยังหาไม่พบ จึงทำใบรับเงินให้ไว้ บัดนี้จำเลยที่ ๑ ได้ฟ้องหาว่าโจทก์กู้เงินของจำเลยไป ๓๒๐ บาทตามสำนวนของศาลแพ่งคดีดำที่ ๕๒๖/๒๔๗๒ โจทก์ตรวจดูหนังสือสัญญาฉบับที่โจทก์กับ ล. เป็นผู้กู้และผู้ค้ำประกันเงิน ๓๒ บาท กลายเปนจำนวนเงิน ๓๒๐ บาท และจำเลยที่ ๓-๔ ลงชื่อเปนพะยานในสัญญานั้น และจำเลยได้เบิกความเท็จในคดีแพ่งเรื่องนั้นด้วย ขอให้ลงโทษ ศาลล่างทั้ง ๒ ไม่รับฟ้อง โดยสั่งให้งดรอคดีแพ่งที่จำเลยฟ้องโจทก์ก่อน ศาลฎีกาตัดสินกลับว่า ไม่ควรงดคดีอาญาไว้รอคดีแพ่ง ให้ศาลล่างดำเนิรคดีต่อไปตามกระบวนความ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 479/2473นายฮะโจทก์นายเล็กที่ 1 นายถนอมที่ 2 นายอุ่นที่ 3 นายเจือที่ 4จำเลย ป.วิ.พ. ม. 41 ป.วิ.อ. กฎหมายลักษณะอาญา ม. 90ไม่ควรงดคดีอาญาไว้รอคดีแพ่งโจทก์ฟ้องว่าโจทก์ได้กู้เงินของจำเลยที่ ๑ ไป ๓๒ บาท ล.เป็นผู้ค้ำประกัน ต่อมาโจทก์ได้มอบต้นเงินและดอกเบี้ยให้ ล.ไปใช้แก่จำเลย ๆ บอกว่าสัญญากู้ยังหาไม่พบ จึงทำใบรับเงินให้ไว้ บัดนี้จำเลยที่ ๑ ได้ฟ้องหาว่าโจทก์กู้เงินของจำเลยไป ๓๒๐ บาทตามสำนวนของศาลแพ่งคดีดำที่ ๕๒๖/๒๔๗๒ โจทก์ตรวจดูหนังสือสัญญาฉบับที่โจทก์กับ ล. เป็นผู้กู้และผู้ค้ำประกันเงิน ๓๒ บาท กลายเปนจำนวนเงิน ๓๒๐ บาท และจำเลยที่ ๓-๔ ลงชื่อเปนพะยานในสัญญานั้น และจำเลยได้เบิกความเท็จในคดีแพ่งเรื่องนั้นด้วย ขอให้ลงโทษ ศาลล่างทั้ง ๒ ไม่รับฟ้อง โดยสั่งให้งดรอคดีแพ่งที่จำเลยฟ้องโจทก์ก่อน ศาลฎีกาตัดสินกลับว่า ไม่ควรงดคดีอาญาไว้รอคดีแพ่ง ให้ศาลล่างดำเนิรคดีต่อไปตามกระบวนความ(พรหม-เทพ-มนู)ศาลชั้นต้น - พระนิติธรรมศาลอุทธรณ์ - พระยาบุณยธรรมแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ