คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1520/2534หลักกฎหมาย: จำเลยที่ 1 รับประกันภัยรถยนต์ไว้จาก ว. ซึ่งจำเลยที่ 1ยอมรับผิดต่อบุคคลภายนอกแทน ว. ในนามของผู้เอาประกันภัยซึ่งจะต้องรับผิดตามกฎหมายต่อบุคคลภายนอก จึงเป็นการประกันภัยค้ำจุน ว. เป็นผู้เอาประกันภัยรถยนต์คันที่เกิดเหตุชนโจทก์ไว้กับจำเลยที่ 1 ไม่ใช่จำเลยที่ 2 เป็นผู้เอาประกัน เมื่อไม่ปรากฏว่าส. ซึ่งเป็นคนขับรถยนต์คันเกิดเหตุเป็นลูกจ้างของจำเลยที่ 2หรือของ ว.กับไม่ปรากฏว่าว. มีส่วนจะต้องรับผิดชอบในวินาศภัยที่เกิดกับโจทก์ด้วยหรือไม่ เมื่อ ว. ผู้เอาประกันภัยไม่ต้องรับผิดชอบในผลแห่งการละเมิดที่ก่อให้เกิดขึ้นแก่โจทก์แล้ว จำเลยที่ 1 ผู้รับประกันภัยค้ำจุนจึงไม่ต้องรับผิดใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์.โจทก์ฟ้องว่า จำเลยที่ 1 เป็นนิติบุคคลประเภทบริษัทจำกัดเป็นผู้ค้ำประกันภัยรถยนต์บรรทุกคันหมายเลขทะเบียน 80-5424 สระบุรีซึ่งจำเลยที่ 2 เป็นเจ้าของหรือผู้ครอบครอง เมื่อวันที่ 2 ธันวาคม2527 นายสุริยา ศรพันธ์ ขับรถยนต์ของจำเลยที่ 2 ด้วยความประมาทเลินเล่อชนโจทก์และนางตุ๊ คุ้มสุวรรณ เป็นเหตุให้นางตุ๊ ตายและโจทก์ได้รับบาดเจ็บสาหัส ขอให้ จำเลยร่วมกันชำระค่าเสียหายพร้อมดอกเบี้ยแก่โจทก์จำเลยที่ 1 ให้การว่า จำเลยมิได้ประกันภัยรถยนต์บรรทุกคันหมายเลขทะเบียน 80-5424 สระบุรี ไว้จากจำเลยที่ 2 แต่ได้รับประกันภัยไว้จากผู้อื่นในประเภทประกันภัยค้ำจุน จำเลยที่ 2ไม่ใช่เจ้าของผู้ครอบครองรถยนต์คันดังกล่าว และมิได้นำรถคันดังกล่าวเอาประกันภัยไว้กับจำเลยที่ 1 นายสุริยามิได้ขับมาโดยประมาท จำเลยที่ 1 จึงไม่ต้องรับผิด โจทก์มิได้เสียหายตามฟ้องขอให้ยกฟ้องจำเลยที่ 2 ขาดนัดยื่นคำให้การและขาดนัดพิจารณาศาลชั้นต้นพิจารณาพิพากษาให้จำเลยที่ 2 ใช้ค่าสินไหมทดแทนจำนวน 500,000 บาท พร้อมด้วยดอกเบี้ยแก่โจทก์โดยให้จำเลยที่ 1ร่วมรับผิดกับจำเลยที่ 2 จำนวน 50,000 บาท พร้อมด้วยดอกเบี้ยจำเลยที่ 1 อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยที่ 1 ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยข้อกฎหมายว่า จำเลยที่ 1 ได้รับประกันภัยรถยนต์บรรทุกคันหมายเลขทะเบียน 80-5424 สระบุรี ไว้จากนายวิทยาตามข้อตกลงในสัญญาเอกสารหมาย ล.1 ซึ่งจำเลยที่ 1 ยอมรับผิดต่อบุคคลภายนอกแทนนายวิทยาในนามของผู้เอาประกันภัยซึ่งจะต้องรับผิดต่อบุคคลภายนอก จึงเป็นการประกันภัยค้ำจุนตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 887 วรรคหนึ่ง จำเลยที่ 1 ซึ่งเป็นผู้รับประกันภัยจะชดใช้ค่าสินไหมทดแทนในนามของนายวิทยาผู้เอาประกันภัยก็ต่อเมื่อนายวิทยาต้องรับผิดต่อโจทก์ เมื่อได้ความว่านายวิทยาเป็นผู้เอาประกันภัยรถยนต์คันที่เกิดเหตุชนโจทก์ไว้กับจำเลยที่ 1 ไม่ใช่จำเลยที่ 2 เป็นผู้เอาประกันภัย ส่วนนายสุริยาศรพันธ์ ซึ่งเป็นคนขับรถยนต์บรรทุกคันเกิดเหตุชนโจทก์จะเป็นลูกจ้างของจำเลยที่ 2 หรือยังไม่ปรากฏ และก็ไม่ปรากฏว่านายสุริยาเป็นลูกจ้างของนายวิทยาด้วยหรือไม่ และนายวิทยามีส่วนจะต้องรับผิดร่วมในวินาศภัยที่เกิดแก่โจทก์ด้วยหรือไม่ เมื่อนายวิทยาผู้เอาประกันภัยไม่ต้องรับผิดชอบในผลแห่งการละเมิดที่ก่อให้เกิดขึ้นแก่โจทก์แล้ว จำเลยที่ 1 ผู้รับประกันภัยค้ำจุนจึงไม่ต้องรับผิดใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์พิพากษาแก้เป็นว่าให้ยกฟ้องโจทก์สำหรับจำเลยที่ 1 และนอกจากที่แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1520/2534นาย สุชาติ พงษ์ด้ วงโจทก์บริษัท ประกันภัย ไทย วิวัฒน์ กับพวกจำเลย ป.พ.พ. ม. 887จำเลยที่ 1 รับประกันภัยรถยนต์ไว้จาก ว. ซึ่งจำเลยที่ 1ยอมรับผิดต่อบุคคลภายนอกแทน ว. ในนามของผู้เอาประกันภัยซึ่งจะต้องรับผิดตามกฎหมายต่อบุคคลภายนอก จึงเป็นการประกันภัยค้ำจุน ว. เป็นผู้เอาประกันภัยรถยนต์คันที่เกิดเหตุชนโจทก์ไว้กับจำเลยที่ 1 ไม่ใช่จำเลยที่ 2 เป็นผู้เอาประกัน เมื่อไม่ปรากฏว่าส. ซึ่งเป็นคนขับรถยนต์คันเกิดเหตุเป็นลูกจ้างของจำเลยที่ 2หรือของ ว.กับไม่ปรากฏว่าว. มีส่วนจะต้องรับผิดชอบในวินาศภัยที่เกิดกับโจทก์ด้วยหรือไม่ เมื่อ ว. ผู้เอาประกันภัยไม่ต้องรับผิดชอบในผลแห่งการละเมิดที่ก่อให้เกิดขึ้นแก่โจทก์แล้ว จำเลยที่ 1 ผู้รับประกันภัยค้ำจุนจึงไม่ต้องรับผิดใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์.โจทก์ฟ้องว่า จำเลยที่ 1 เป็นนิติบุคคลประเภทบริษัทจำกัดเป็นผู้ค้ำประกันภัยรถยนต์บรรทุกคันหมายเลขทะเบียน 80-5424 สระบุรีซึ่งจำเลยที่ 2 เป็นเจ้าของหรือผู้ครอบครอง เมื่อวันที่ 2 ธันวาคม2527 นายสุริยา ศรพันธ์ ขับรถยนต์ของจำเลยที่ 2 ด้วยความประมาทเลินเล่อชนโจทก์และนางตุ๊ คุ้มสุวรรณ เป็นเหตุให้นางตุ๊ ตายและโจทก์ได้รับบาดเจ็บสาหัส ขอให้ จำเลยร่วมกันชำระค่าเสียหายพร้อมดอกเบี้ยแก่โจทก์จำเลยที่ 1 ให้การว่า จำเลยมิได้ประกันภัยรถยนต์บรรทุกคันหมายเลขทะเบียน 80-5424 สระบุรี ไว้จากจำเลยที่ 2 แต่ได้รับประกันภัยไว้จากผู้อื่นในประเภทประกันภัยค้ำจุน จำเลยที่ 2ไม่ใช่เจ้าของผู้ครอบครองรถยนต์คันดังกล่าว และมิได้นำรถคันดังกล่าวเอาประกันภัยไว้กับจำเลยที่ 1 นายสุริยามิได้ขับมาโดยประมาท จำเลยที่ 1 จึงไม่ต้องรับผิด โจทก์มิได้เสียหายตามฟ้องขอให้ยกฟ้องจำเลยที่ 2 ขาดนัดยื่นคำให้การและขาดนัดพิจารณาศาลชั้นต้นพิจารณาพิพากษาให้จำเลยที่ 2 ใช้ค่าสินไหมทดแทนจำนวน 500,000 บาท พร้อมด้วยดอกเบี้ยแก่โจทก์โดยให้จำเลยที่ 1ร่วมรับผิดกับจำเลยที่ 2 จำนวน 50,000 บาท พร้อมด้วยดอกเบี้ยจำเลยที่ 1 อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยที่ 1 ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยข้อกฎหมายว่า จำเลยที่ 1 ได้รับประกันภัยรถยนต์บรรทุกคันหมายเลขทะเบียน 80-5424 สระบุรี ไว้จากนายวิทยาตามข้อตกลงในสัญญาเอกสารหมาย ล.1 ซึ่งจำเลยที่ 1 ยอมรับผิดต่อบุคคลภายนอกแทนนายวิทยาในนามของผู้เอาประกันภัยซึ่งจะต้องรับผิดต่อบุคคลภายนอก จึงเป็นการประกันภัยค้ำจุนตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 887 วรรคหนึ่ง จำเลยที่ 1 ซึ่งเป็นผู้รับประกันภัยจะชดใช้ค่าสินไหมทดแทนในนามของนายวิทยาผู้เอาประกันภัยก็ต่อเมื่อนายวิทยาต้องรับผิดต่อโจทก์ เมื่อได้ความว่านายวิทยาเป็นผู้เอาประกันภัยรถยนต์คันที่เกิดเหตุชนโจทก์ไว้กับจำเลยที่ 1 ไม่ใช่จำเลยที่ 2 เป็นผู้เอาประกันภัย ส่วนนายสุริยาศรพันธ์ ซึ่งเป็นคนขับรถยนต์บรรทุกคันเกิดเหตุชนโจทก์จะเป็นลูกจ้างของจำเลยที่ 2 หรือยังไม่ปรากฏ และก็ไม่ปรากฏว่านายสุริยาเป็นลูกจ้างของนายวิทยาด้วยหรือไม่ และนายวิทยามีส่วนจะต้องรับผิดร่วมในวินาศภัยที่เกิดแก่โจทก์ด้วยหรือไม่ เมื่อนายวิทยาผู้เอาประกันภัยไม่ต้องรับผิดชอบในผลแห่งการละเมิดที่ก่อให้เกิดขึ้นแก่โจทก์แล้ว จำเลยที่ 1 ผู้รับประกันภัยค้ำจุนจึงไม่ต้องรับผิดใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์พิพากษาแก้เป็นว่าให้ยกฟ้องโจทก์สำหรับจำเลยที่ 1 และนอกจากที่แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์.(ไพฑูรย์ เนติโพธิ์-ชุม สุกแสงเปล่ง-โสภณ จันเทรมะ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยที่ 1 เป็นนิติบุคคลประเภทบริษัทจำกัดเป็นผู้ค้ำประกันภัยรถยนต์บรรทุกคันหมายเลขทะเบียน 80-5424 สระบุรีซึ่งจำเลยที่ 2 เป็นเจ้าของหรือผู้ครอบครอง เมื่อวันที่ 2 ธันวาคม2527 นายสุริยา ศรพันธ์ ขับรถยนต์ของจำเลยที่ 2 ด้วยความประมาทเลินเล่อชนโจทก์และนางตุ๊ คุ้มสุวรรณ เป็นเหตุให้นางตุ๊ ตายและโจทก์ได้รับบาดเจ็บสาหัส ขอให้ จำเลยร่วมกันชำระค่าเสียหายพร้อมดอกเบี้ยแก่โจทก์จำเลยที่ 1 ให้การว่า จำเลยมิได้ประกันภัยรถยนต์บรรทุกคันหมายเลขทะเบียน 80-5424 สระบุรี ไว้จากจำเลยที่ 2 แต่ได้รับประกันภัยไว้จากผู้อื่นในประเภทประกันภัยค้ำจุน จำเลยที่ 2ไม่ใช่เจ้าของผู้ครอบครองรถยนต์คันดังกล่าว และมิได้นำรถคันดังกล่าวเอาประกันภัยไว้กับจำเลยที่ 1 นายสุริยามิได้ขับมาโดยประมาท จำเลยที่ 1 จึงไม่ต้องรับผิด โจทก์มิได้เสียหายตามฟ้องขอให้ยกฟ้องจำเลยที่ 2 ขาดนัดยื่นคำให้การและขาดนัดพิจารณาศาลชั้นต้นพิจารณาพิพากษาให้จำเลยที่ 2 ใช้ค่าสินไหมทดแทนจำนวน 500,000 บาท พร้อมด้วยดอกเบี้ยแก่โจทก์โดยให้จำเลยที่ 1ร่วมรับผิดกับจำเลยที่ 2 จำนวน 50,000 บาท พร้อมด้วยดอกเบี้ยจำเลยที่ 1 อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยที่ 1 ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยข้อกฎหมายว่า จำเลยที่ 1 ได้รับประกันภัยรถยนต์บรรทุกคันหมายเลขทะเบียน 80-5424 สระบุรี ไว้จากนายวิทยาตามข้อตกลงในสัญญาเอกสารหมาย ล.1 ซึ่งจำเลยที่ 1 ยอมรับผิดต่อบุคคลภายนอกแทนนายวิทยาในนามของผู้เอาประกันภัยซึ่งจะต้องรับผิดต่อบุคคลภายนอก จึงเป็นการประกันภัยค้ำจุนตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 887 วรรคหนึ่ง จำเลยที่ 1 ซึ่งเป็นผู้รับประกันภัยจะชดใช้ค่าสินไหมทดแทนในนามของนายวิทยาผู้เอาประกันภัยก็ต่อเมื่อนายวิทยาต้องรับผิดต่อโจทก์ เมื่อได้ความว่านายวิทยาเป็นผู้เอาประกันภัยรถยนต์คันที่เกิดเหตุชนโจทก์ไว้กับจำเลยที่ 1 ไม่ใช่จำเลยที่ 2 เป็นผู้เอาประกันภัย ส่วนนายสุริยาศรพันธ์ ซึ่งเป็นคนขับรถยนต์บรรทุกคันเกิดเหตุชนโจทก์จะเป็นลูกจ้างของจำเลยที่ 2 หรือยังไม่ปรากฏ และก็ไม่ปรากฏว่านายสุริยาเป็นลูกจ้างของนายวิทยาด้วยหรือไม่ และนายวิทยามีส่วนจะต้องรับผิดร่วมในวินาศภัยที่เกิดแก่โจทก์ด้วยหรือไม่ เมื่อนายวิทยาผู้เอาประกันภัยไม่ต้องรับผิดชอบในผลแห่งการละเมิดที่ก่อให้เกิดขึ้นแก่โจทก์แล้ว จำเลยที่ 1 ผู้รับประกันภัยค้ำจุนจึงไม่ต้องรับผิดใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์พิพากษาแก้เป็นว่าให้ยกฟ้องโจทก์สำหรับจำเลยที่ 1 และนอกจากที่แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1520/2534นาย สุชาติ พงษ์ด้ วงโจทก์บริษัท ประกันภัย ไทย วิวัฒน์ กับพวกจำเลย ป.พ.พ. ม. 887จำเลยที่ 1 รับประกันภัยรถยนต์ไว้จาก ว. ซึ่งจำเลยที่ 1ยอมรับผิดต่อบุคคลภายนอกแทน ว. ในนามของผู้เอาประกันภัยซึ่งจะต้องรับผิดตามกฎหมายต่อบุคคลภายนอก จึงเป็นการประกันภัยค้ำจุน ว. เป็นผู้เอาประกันภัยรถยนต์คันที่เกิดเหตุชนโจทก์ไว้กับจำเลยที่ 1 ไม่ใช่จำเลยที่ 2 เป็นผู้เอาประกัน เมื่อไม่ปรากฏว่าส. ซึ่งเป็นคนขับรถยนต์คันเกิดเหตุเป็นลูกจ้างของจำเลยที่ 2หรือของ ว.กับไม่ปรากฏว่าว. มีส่วนจะต้องรับผิดชอบในวินาศภัยที่เกิดกับโจทก์ด้วยหรือไม่ เมื่อ ว. ผู้เอาประกันภัยไม่ต้องรับผิดชอบในผลแห่งการละเมิดที่ก่อให้เกิดขึ้นแก่โจทก์แล้ว จำเลยที่ 1 ผู้รับประกันภัยค้ำจุนจึงไม่ต้องรับผิดใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์.โจทก์ฟ้องว่า จำเลยที่ 1 เป็นนิติบุคคลประเภทบริษัทจำกัดเป็นผู้ค้ำประกันภัยรถยนต์บรรทุกคันหมายเลขทะเบียน 80-5424 สระบุรีซึ่งจำเลยที่ 2 เป็นเจ้าของหรือผู้ครอบครอง เมื่อวันที่ 2 ธันวาคม2527 นายสุริยา ศรพันธ์ ขับรถยนต์ของจำเลยที่ 2 ด้วยความประมาทเลินเล่อชนโจทก์และนางตุ๊ คุ้มสุวรรณ เป็นเหตุให้นางตุ๊ ตายและโจทก์ได้รับบาดเจ็บสาหัส ขอให้ จำเลยร่วมกันชำระค่าเสียหายพร้อมดอกเบี้ยแก่โจทก์จำเลยที่ 1 ให้การว่า จำเลยมิได้ประกันภัยรถยนต์บรรทุกคันหมายเลขทะเบียน 80-5424 สระบุรี ไว้จากจำเลยที่ 2 แต่ได้รับประกันภัยไว้จากผู้อื่นในประเภทประกันภัยค้ำจุน จำเลยที่ 2ไม่ใช่เจ้าของผู้ครอบครองรถยนต์คันดังกล่าว และมิได้นำรถคันดังกล่าวเอาประกันภัยไว้กับจำเลยที่ 1 นายสุริยามิได้ขับมาโดยประมาท จำเลยที่ 1 จึงไม่ต้องรับผิด โจทก์มิได้เสียหายตามฟ้องขอให้ยกฟ้องจำเลยที่ 2 ขาดนัดยื่นคำให้การและขาดนัดพิจารณาศาลชั้นต้นพิจารณาพิพากษาให้จำเลยที่ 2 ใช้ค่าสินไหมทดแทนจำนวน 500,000 บาท พร้อมด้วยดอกเบี้ยแก่โจทก์โดยให้จำเลยที่ 1ร่วมรับผิดกับจำเลยที่ 2 จำนวน 50,000 บาท พร้อมด้วยดอกเบี้ยจำเลยที่ 1 อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยที่ 1 ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยข้อกฎหมายว่า จำเลยที่ 1 ได้รับประกันภัยรถยนต์บรรทุกคันหมายเลขทะเบียน 80-5424 สระบุรี ไว้จากนายวิทยาตามข้อตกลงในสัญญาเอกสารหมาย ล.1 ซึ่งจำเลยที่ 1 ยอมรับผิดต่อบุคคลภายนอกแทนนายวิทยาในนามของผู้เอาประกันภัยซึ่งจะต้องรับผิดต่อบุคคลภายนอก จึงเป็นการประกันภัยค้ำจุนตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 887 วรรคหนึ่ง จำเลยที่ 1 ซึ่งเป็นผู้รับประกันภัยจะชดใช้ค่าสินไหมทดแทนในนามของนายวิทยาผู้เอาประกันภัยก็ต่อเมื่อนายวิทยาต้องรับผิดต่อโจทก์ เมื่อได้ความว่านายวิทยาเป็นผู้เอาประกันภัยรถยนต์คันที่เกิดเหตุชนโจทก์ไว้กับจำเลยที่ 1 ไม่ใช่จำเลยที่ 2 เป็นผู้เอาประกันภัย ส่วนนายสุริยาศรพันธ์ ซึ่งเป็นคนขับรถยนต์บรรทุกคันเกิดเหตุชนโจทก์จะเป็นลูกจ้างของจำเลยที่ 2 หรือยังไม่ปรากฏ และก็ไม่ปรากฏว่านายสุริยาเป็นลูกจ้างของนายวิทยาด้วยหรือไม่ และนายวิทยามีส่วนจะต้องรับผิดร่วมในวินาศภัยที่เกิดแก่โจทก์ด้วยหรือไม่ เมื่อนายวิทยาผู้เอาประกันภัยไม่ต้องรับผิดชอบในผลแห่งการละเมิดที่ก่อให้เกิดขึ้นแก่โจทก์แล้ว จำเลยที่ 1 ผู้รับประกันภัยค้ำจุนจึงไม่ต้องรับผิดใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์พิพากษาแก้เป็นว่าให้ยกฟ้องโจทก์สำหรับจำเลยที่ 1 และนอกจากที่แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์.(ไพฑูรย์ เนติโพธิ์-ชุม สุกแสงเปล่ง-โสภณ จันเทรมะ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ