คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1541/2517หลักกฎหมาย: จำเลยรับราชการเป็นครู และเป็นทหารกองเกิน ได้ยื่นเรื่องราวขอยกเว้นไม่ต้องเข้ารับราชการทหารกองประจำการ โดยผู้ว่าราชการจังหวัดยังมิได้ออกใบสำคัญให้จำเลยไว้ ดังนี้ จำเลยยังไม่อยู่ในฐานะบุคคลที่ได้รับการยกเว้นเรียกเข้ากองประจำการ ตามพระราชบัญญัติรับราชการทหาร พ.ศ. 2497 มาตรา14 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติรับราชการทหาร (ฉบับที่ 3) พ.ศ.2507 มาตรา 3 จำเลยได้รับหมายเรียกของนายอำเภอ ซึ่งกำหนดให้จำเลยไปรับการตรวจเลือกเข้ารับราชการกองประจำการ ถึงวันนัดจำเลยไม่ไปรับการตรวจเลือก แม้จำเลยจะคิดว่าจำเลยได้รับการผ่อนผันเพราะยื่นเรื่องราวไปแล้ว จึงไม่ไปรับการตรวจเลือกก็ตาม ก็มิใช่อยู่ในข่ายข้อยกเว้นตามพระราชบัญญัติรับราชการทหาร พ.ศ.2497 มาตรา 27 ต้องถือว่าจำเลยหลีกเลี่ยงขัดขืนไม่มาให้คณะกรรมการตรวจเลือกเข้ากองประจำการตามหมายเรียก ตามพระราชบัญญัติรับราชการทหาร พ.ศ. 2497 มาตรา 45โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติรับราชการทหาร พ.ศ. ๒๔๙๗ มาตรา ๒๗, ๓๕ จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นเห็นว่า จำเลยไม่มีเจตนาหลีกเลี่ยงหรือขัดขืนไม่มาให้คณะกรรมการตรวจเลือก และความผิดตามมาตรา ๒๗ กับมาตรา ๔๕ แห่งพระราชบัญญัติรับราชการทหาร พ.ศ. ๒๔๙๗ เป็นความผิดที่ต้องมีเจตนาหลีกเลี่ยงหรือขัดขืน จำเลยจึงไม่มีความผิด พิพากษายกฟ้องโจทก์ โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่า จำเลยไม่ใช่ผู้ได้รับการยกเว้นมิให้เรียกเข้ากองประจำการตามกฎหมาย จำเลยมีหน้าที่ต้องไปรับการตรวจเลือกตามวันเวลาและสถานที่ที่กำหนดไว้ในหมายเรียกการที่จำเลยไม่ไปโดยไม่มีเหตุขัดข้องตามพระราชบัญญัติรับราชการทหาร พ.ศ. ๒๔๙๗มาตรา ๒๗ ย่อมถือว่าหลีกเลี่ยงขัดขืน พิพากษากลับ ว่าจำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติรับราชการทหาร พ.ศ. ๒๔๙๗ มาตรา ๒๗, ๔๕ ลงโทษจำคุก ๖ เดือน ลดโทษกึ่งหนึ่งตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๗๘ จำคุก ๓ เดือน รอการลงโทษจำคุกไว้มีกำหนด ๑ ปี จำเลยฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ข้อเท็จจริงฟังได้ว่าจำเลยรับราชการเป็นครูและเป็นทหารกองเกิน ได้รับหมายเรียกของนายอำเภอบางกรวยซึ่งกำหนดให้จำเลยไปรับการตรวจเลือกเข้ารับราชการกองประจำการ ถึงวันนัดจำเลยไม่ไปรับการตรวจเลือก ศาลฎีกาเห็นว่าตามพระราชบัญญัติรับราชการทหาร พ.ศ. ๒๔๙๗ มาตรา ๑๔ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติรับราชการทหาร พ.ศ. ๒๔๙๗ มาตรา ๓ บัญญัติว่าบุคคลต่อไปนี้ ให้ลงบัญชีทหารกองเกินไว้แต่ไม่เรียกเข้ากองประจำการในยามปกติ คือ (๕) ครูซึ่งประจำทำการสอนหนังสือหรือวิชาการต่าง ๆ ที่อยู่ในความควบคุมของกระทรวงกลาโหม หรือกระทรวงทบวงกรมอื่น ๆ ตามที่กำหนดในกฎกระทรวงและผู้ว่าราชการจังหวัดได้ออกใบสำคัญให้ไว้ ปรากฏว่าจำเลยเพียงแต่ยื่นเรื่องราวขอยกเว้นไม่ต้องเข้ารับราชการทหารกองประจำการเท่านั้น โดยผู้ว่าราชการจังหวัดมิได้ออกใบสำคัญให้จำเลยไว้ จำเลยจึงยังไม่อยู่ในฐานะบุคคลที่ได้รับการยกเว้นเรียกเข้ากองประจำการตามกฎหมายดังกล่าว เมื่อจำเลยได้รับหมายเรียกไม่มาให้คณะกรรมการตรวจเลือกทำการตรวจเลือกตามกำหนดหมายนั้น เช่นนี้ แม้จำเลยจะคิดว่าจำเลยได้รับการผ่อนผันเพราะยื่นเรื่องราวไปแล้ว จึงไม่ไปรับการตรวจเลือกก็ตาม ก็มิใช่อยู่ในข่ายข้อยกเว้นที่พระราชบัญญัติรับราชการทหาร พ.ศ. ๒๔๙๗ มาตรา ๒๗ บัญญัติไว้ ต้องถือว่าจำเลยหลีกเลี่ยงขัดขืนไม่มาให้คณะกรรมการตรวจเลือกเข้ากองประจำการตามหมายเรียก ตามพระราชบัญญัติรับราชการทหาร พ.ศ. ๒๔๙๗ มาตรา ๔๕ จำเลยจึงมีความผิดดังที่ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยมาฎีกาจำเลยฟังไม่ขึ้น พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1541/2517พนักงานอัยการจังหวัดนนทบุรีโจทก์นายนคร คงกล่ำจำเลยจำเลยรับราชการเป็นครู และเป็นทหารกองเกิน ได้ยื่นเรื่องราวขอยกเว้นไม่ต้องเข้ารับราชการทหารกองประจำการ โดยผู้ว่าราชการจังหวัดยังมิได้ออกใบสำคัญให้จำเลยไว้ ดังนี้ จำเลยยังไม่อยู่ในฐานะบุคคลที่ได้รับการยกเว้นเรียกเข้ากองประจำการ ตามพระราชบัญญัติรับราชการทหาร พ.ศ. 2497 มาตรา14 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติรับราชการทหาร (ฉบับที่ 3) พ.ศ.2507 มาตรา 3 จำเลยได้รับหมายเรียกของนายอำเภอ ซึ่งกำหนดให้จำเลยไปรับการตรวจเลือกเข้ารับราชการกองประจำการ ถึงวันนัดจำเลยไม่ไปรับการตรวจเลือก แม้จำเลยจะคิดว่าจำเลยได้รับการผ่อนผันเพราะยื่นเรื่องราวไปแล้ว จึงไม่ไปรับการตรวจเลือกก็ตาม ก็มิใช่อยู่ในข่ายข้อยกเว้นตามพระราชบัญญัติรับราชการทหาร พ.ศ.2497 มาตรา 27 ต้องถือว่าจำเลยหลีกเลี่ยงขัดขืนไม่มาให้คณะกรรมการตรวจเลือกเข้ากองประจำการตามหมายเรียก ตามพระราชบัญญัติรับราชการทหาร พ.ศ. 2497 มาตรา 45โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติรับราชการทหาร พ.ศ. ๒๔๙๗ มาตรา ๒๗, ๓๕ จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นเห็นว่า จำเลยไม่มีเจตนาหลีกเลี่ยงหรือขัดขืนไม่มาให้คณะกรรมการตรวจเลือก และความผิดตามมาตรา ๒๗ กับมาตรา ๔๕ แห่งพระราชบัญญัติรับราชการทหาร พ.ศ. ๒๔๙๗ เป็นความผิดที่ต้องมีเจตนาหลีกเลี่ยงหรือขัดขืน จำเลยจึงไม่มีความผิด พิพากษายกฟ้องโจทก์ โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่า จำเลยไม่ใช่ผู้ได้รับการยกเว้นมิให้เรียกเข้ากองประจำการตามกฎหมาย จำเลยมีหน้าที่ต้องไปรับการตรวจเลือกตามวันเวลาและสถานที่ที่กำหนดไว้ในหมายเรียกการที่จำเลยไม่ไปโดยไม่มีเหตุขัดข้องตามพระราชบัญญัติรับราชการทหาร พ.ศ. ๒๔๙๗มาตรา ๒๗ ย่อมถือว่าหลีกเลี่ยงขัดขืน พิพากษากลับ ว่าจำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติรับราชการทหาร พ.ศ. ๒๔๙๗ มาตรา ๒๗, ๔๕ ลงโทษจำคุก ๖ เดือน ลดโทษกึ่งหนึ่งตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๗๘ จำคุก ๓ เดือน รอการลงโทษจำคุกไว้มีกำหนด ๑ ปี จำเลยฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ข้อเท็จจริงฟังได้ว่าจำเลยรับราชการเป็นครูและเป็นทหารกองเกิน ได้รับหมายเรียกของนายอำเภอบางกรวยซึ่งกำหนดให้จำเลยไปรับการตรวจเลือกเข้ารับราชการกองประจำการ ถึงวันนัดจำเลยไม่ไปรับการตรวจเลือก ศาลฎีกาเห็นว่าตามพระราชบัญญัติรับราชการทหาร พ.ศ. ๒๔๙๗ มาตรา ๑๔ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติรับราชการทหาร พ.ศ. ๒๔๙๗ มาตรา ๓ บัญญัติว่าบุคคลต่อไปนี้ ให้ลงบัญชีทหารกองเกินไว้แต่ไม่เรียกเข้ากองประจำการในยามปกติ คือ (๕) ครูซึ่งประจำทำการสอนหนังสือหรือวิชาการต่าง ๆ ที่อยู่ในความควบคุมของกระทรวงกลาโหม หรือกระทรวงทบวงกรมอื่น ๆ ตามที่กำหนดในกฎกระทรวงและผู้ว่าราชการจังหวัดได้ออกใบสำคัญให้ไว้ ปรากฏว่าจำเลยเพียงแต่ยื่นเรื่องราวขอยกเว้นไม่ต้องเข้ารับราชการทหารกองประจำการเท่านั้น โดยผู้ว่าราชการจังหวัดมิได้ออกใบสำคัญให้จำเลยไว้ จำเลยจึงยังไม่อยู่ในฐานะบุคคลที่ได้รับการยกเว้นเรียกเข้ากองประจำการตามกฎหมายดังกล่าว เมื่อจำเลยได้รับหมายเรียกไม่มาให้คณะกรรมการตรวจเลือกทำการตรวจเลือกตามกำหนดหมายนั้น เช่นนี้ แม้จำเลยจะคิดว่าจำเลยได้รับการผ่อนผันเพราะยื่นเรื่องราวไปแล้ว จึงไม่ไปรับการตรวจเลือกก็ตาม ก็มิใช่อยู่ในข่ายข้อยกเว้นที่พระราชบัญญัติรับราชการทหาร พ.ศ. ๒๔๙๗ มาตรา ๒๗ บัญญัติไว้ ต้องถือว่าจำเลยหลีกเลี่ยงขัดขืนไม่มาให้คณะกรรมการตรวจเลือกเข้ากองประจำการตามหมายเรียก ตามพระราชบัญญัติรับราชการทหาร พ.ศ. ๒๔๙๗ มาตรา ๔๕ จำเลยจึงมีความผิดดังที่ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยมาฎีกาจำเลยฟังไม่ขึ้น พิพากษายืน(สุธรรม วรรณแสง-สงวน สิทธิไชย-สนิท บริรักษ์)ศาลจังหวัดนนทบุรี - นายมาโนช เพียรสนองศาลอุทธรณ์ - นายไพศาล วิบูลศิลป์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติรับราชการทหาร พ.ศ. ๒๔๙๗ มาตรา ๒๗, ๓๕ จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นเห็นว่า จำเลยไม่มีเจตนาหลีกเลี่ยงหรือขัดขืนไม่มาให้คณะกรรมการตรวจเลือก และความผิดตามมาตรา ๒๗ กับมาตรา ๔๕ แห่งพระราชบัญญัติรับราชการทหาร พ.ศ. ๒๔๙๗ เป็นความผิดที่ต้องมีเจตนาหลีกเลี่ยงหรือขัดขืน จำเลยจึงไม่มีความผิด พิพากษายกฟ้องโจทก์ โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่า จำเลยไม่ใช่ผู้ได้รับการยกเว้นมิให้เรียกเข้ากองประจำการตามกฎหมาย จำเลยมีหน้าที่ต้องไปรับการตรวจเลือกตามวันเวลาและสถานที่ที่กำหนดไว้ในหมายเรียกการที่จำเลยไม่ไปโดยไม่มีเหตุขัดข้องตามพระราชบัญญัติรับราชการทหาร พ.ศ. ๒๔๙๗มาตรา ๒๗ ย่อมถือว่าหลีกเลี่ยงขัดขืน พิพากษากลับ ว่าจำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติรับราชการทหาร พ.ศ. ๒๔๙๗ มาตรา ๒๗, ๔๕ ลงโทษจำคุก ๖ เดือน ลดโทษกึ่งหนึ่งตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๗๘ จำคุก ๓ เดือน รอการลงโทษจำคุกไว้มีกำหนด ๑ ปี จำเลยฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ข้อเท็จจริงฟังได้ว่าจำเลยรับราชการเป็นครูและเป็นทหารกองเกิน ได้รับหมายเรียกของนายอำเภอบางกรวยซึ่งกำหนดให้จำเลยไปรับการตรวจเลือกเข้ารับราชการกองประจำการ ถึงวันนัดจำเลยไม่ไปรับการตรวจเลือก ศาลฎีกาเห็นว่าตามพระราชบัญญัติรับราชการทหาร พ.ศ. ๒๔๙๗ มาตรา ๑๔ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติรับราชการทหาร พ.ศ. ๒๔๙๗ มาตรา ๓ บัญญัติว่าบุคคลต่อไปนี้ ให้ลงบัญชีทหารกองเกินไว้แต่ไม่เรียกเข้ากองประจำการในยามปกติ คือ (๕) ครูซึ่งประจำทำการสอนหนังสือหรือวิชาการต่าง ๆ ที่อยู่ในความควบคุมของกระทรวงกลาโหม หรือกระทรวงทบวงกรมอื่น ๆ ตามที่กำหนดในกฎกระทรวงและผู้ว่าราชการจังหวัดได้ออกใบสำคัญให้ไว้ ปรากฏว่าจำเลยเพียงแต่ยื่นเรื่องราวขอยกเว้นไม่ต้องเข้ารับราชการทหารกองประจำการเท่านั้น โดยผู้ว่าราชการจังหวัดมิได้ออกใบสำคัญให้จำเลยไว้ จำเลยจึงยังไม่อยู่ในฐานะบุคคลที่ได้รับการยกเว้นเรียกเข้ากองประจำการตามกฎหมายดังกล่าว เมื่อจำเลยได้รับหมายเรียกไม่มาให้คณะกรรมการตรวจเลือกทำการตรวจเลือกตามกำหนดหมายนั้น เช่นนี้ แม้จำเลยจะคิดว่าจำเลยได้รับการผ่อนผันเพราะยื่นเรื่องราวไปแล้ว จึงไม่ไปรับการตรวจเลือกก็ตาม ก็มิใช่อยู่ในข่ายข้อยกเว้นที่พระราชบัญญัติรับราชการทหาร พ.ศ. ๒๔๙๗ มาตรา ๒๗ บัญญัติไว้ ต้องถือว่าจำเลยหลีกเลี่ยงขัดขืนไม่มาให้คณะกรรมการตรวจเลือกเข้ากองประจำการตามหมายเรียก ตามพระราชบัญญัติรับราชการทหาร พ.ศ. ๒๔๙๗ มาตรา ๔๕ จำเลยจึงมีความผิดดังที่ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยมาฎีกาจำเลยฟังไม่ขึ้น พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1541/2517พนักงานอัยการจังหวัดนนทบุรีโจทก์นายนคร คงกล่ำจำเลยจำเลยรับราชการเป็นครู และเป็นทหารกองเกิน ได้ยื่นเรื่องราวขอยกเว้นไม่ต้องเข้ารับราชการทหารกองประจำการ โดยผู้ว่าราชการจังหวัดยังมิได้ออกใบสำคัญให้จำเลยไว้ ดังนี้ จำเลยยังไม่อยู่ในฐานะบุคคลที่ได้รับการยกเว้นเรียกเข้ากองประจำการ ตามพระราชบัญญัติรับราชการทหาร พ.ศ. 2497 มาตรา14 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติรับราชการทหาร (ฉบับที่ 3) พ.ศ.2507 มาตรา 3 จำเลยได้รับหมายเรียกของนายอำเภอ ซึ่งกำหนดให้จำเลยไปรับการตรวจเลือกเข้ารับราชการกองประจำการ ถึงวันนัดจำเลยไม่ไปรับการตรวจเลือก แม้จำเลยจะคิดว่าจำเลยได้รับการผ่อนผันเพราะยื่นเรื่องราวไปแล้ว จึงไม่ไปรับการตรวจเลือกก็ตาม ก็มิใช่อยู่ในข่ายข้อยกเว้นตามพระราชบัญญัติรับราชการทหาร พ.ศ.2497 มาตรา 27 ต้องถือว่าจำเลยหลีกเลี่ยงขัดขืนไม่มาให้คณะกรรมการตรวจเลือกเข้ากองประจำการตามหมายเรียก ตามพระราชบัญญัติรับราชการทหาร พ.ศ. 2497 มาตรา 45โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติรับราชการทหาร พ.ศ. ๒๔๙๗ มาตรา ๒๗, ๓๕ จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นเห็นว่า จำเลยไม่มีเจตนาหลีกเลี่ยงหรือขัดขืนไม่มาให้คณะกรรมการตรวจเลือก และความผิดตามมาตรา ๒๗ กับมาตรา ๔๕ แห่งพระราชบัญญัติรับราชการทหาร พ.ศ. ๒๔๙๗ เป็นความผิดที่ต้องมีเจตนาหลีกเลี่ยงหรือขัดขืน จำเลยจึงไม่มีความผิด พิพากษายกฟ้องโจทก์ โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่า จำเลยไม่ใช่ผู้ได้รับการยกเว้นมิให้เรียกเข้ากองประจำการตามกฎหมาย จำเลยมีหน้าที่ต้องไปรับการตรวจเลือกตามวันเวลาและสถานที่ที่กำหนดไว้ในหมายเรียกการที่จำเลยไม่ไปโดยไม่มีเหตุขัดข้องตามพระราชบัญญัติรับราชการทหาร พ.ศ. ๒๔๙๗มาตรา ๒๗ ย่อมถือว่าหลีกเลี่ยงขัดขืน พิพากษากลับ ว่าจำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติรับราชการทหาร พ.ศ. ๒๔๙๗ มาตรา ๒๗, ๔๕ ลงโทษจำคุก ๖ เดือน ลดโทษกึ่งหนึ่งตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๗๘ จำคุก ๓ เดือน รอการลงโทษจำคุกไว้มีกำหนด ๑ ปี จำเลยฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ข้อเท็จจริงฟังได้ว่าจำเลยรับราชการเป็นครูและเป็นทหารกองเกิน ได้รับหมายเรียกของนายอำเภอบางกรวยซึ่งกำหนดให้จำเลยไปรับการตรวจเลือกเข้ารับราชการกองประจำการ ถึงวันนัดจำเลยไม่ไปรับการตรวจเลือก ศาลฎีกาเห็นว่าตามพระราชบัญญัติรับราชการทหาร พ.ศ. ๒๔๙๗ มาตรา ๑๔ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติรับราชการทหาร พ.ศ. ๒๔๙๗ มาตรา ๓ บัญญัติว่าบุคคลต่อไปนี้ ให้ลงบัญชีทหารกองเกินไว้แต่ไม่เรียกเข้ากองประจำการในยามปกติ คือ (๕) ครูซึ่งประจำทำการสอนหนังสือหรือวิชาการต่าง ๆ ที่อยู่ในความควบคุมของกระทรวงกลาโหม หรือกระทรวงทบวงกรมอื่น ๆ ตามที่กำหนดในกฎกระทรวงและผู้ว่าราชการจังหวัดได้ออกใบสำคัญให้ไว้ ปรากฏว่าจำเลยเพียงแต่ยื่นเรื่องราวขอยกเว้นไม่ต้องเข้ารับราชการทหารกองประจำการเท่านั้น โดยผู้ว่าราชการจังหวัดมิได้ออกใบสำคัญให้จำเลยไว้ จำเลยจึงยังไม่อยู่ในฐานะบุคคลที่ได้รับการยกเว้นเรียกเข้ากองประจำการตามกฎหมายดังกล่าว เมื่อจำเลยได้รับหมายเรียกไม่มาให้คณะกรรมการตรวจเลือกทำการตรวจเลือกตามกำหนดหมายนั้น เช่นนี้ แม้จำเลยจะคิดว่าจำเลยได้รับการผ่อนผันเพราะยื่นเรื่องราวไปแล้ว จึงไม่ไปรับการตรวจเลือกก็ตาม ก็มิใช่อยู่ในข่ายข้อยกเว้นที่พระราชบัญญัติรับราชการทหาร พ.ศ. ๒๔๙๗ มาตรา ๒๗ บัญญัติไว้ ต้องถือว่าจำเลยหลีกเลี่ยงขัดขืนไม่มาให้คณะกรรมการตรวจเลือกเข้ากองประจำการตามหมายเรียก ตามพระราชบัญญัติรับราชการทหาร พ.ศ. ๒๔๙๗ มาตรา ๔๕ จำเลยจึงมีความผิดดังที่ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยมาฎีกาจำเลยฟังไม่ขึ้น พิพากษายืน(สุธรรม วรรณแสง-สงวน สิทธิไชย-สนิท บริรักษ์)ศาลจังหวัดนนทบุรี - นายมาโนช เพียรสนองศาลอุทธรณ์ - นายไพศาล วิบูลศิลป์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ