คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 277/2496หลักกฎหมาย: เมื่อโจทก์ยังหาได้จดทะเบียนเป็นเจ้าของเครื่องหมายการค้าแล้วโจทก์จะนำคดีมาสู่ศาลเพื่อป้องกันหรือเรียกค่าเสียหายในการล่วงสิทธิเครื่องหมายการค้าที่ไม่ได้จดทะเบียนนั้นไม่ได้ โจทก์ได้ใช้เครื่องหมายการค้าตราม้าบินสำหรับสินค้าดินสอดำสั่งเข้ามาจำหน่ายแพร่หลายแล้วในประเทศไทยและเครื่องหมายตราม้าบินใช้สำหรับดินสอของจำเลย ก็มีบุคคลอื่นสั่งเข้ามาจากต่างประเทศ เพื่อจำหน่ายแพร่หลายมานานแล้ว จำเลยจึงสั่งเข้ามาบ้าง และจำเลยก็ได้จำหน่ายสินค้าดินสอนี้มานานแล้วเหมือนกัน ดังนี้ จะถือว่าฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งมีสิทธิที่จะจดทะเบียนการค้าเป็นเจ้าของเครื่องหมายการค้าตราม้าบินนี้ แต่ผู้เดียวหาได้ไม่โจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นเจ้าของเครื่องหมายการค้าตราม้าบินใช้สำหรับสินค้าประเภทต่าง ๆ ตามที่ได้จดทะเบียนไว้ ฯลฯ จำเลยเริ่มทำการค้าและจำหน่ายดินสอดำใช้เครื่องหมายการค้าตราม้าบินตามรูปเครื่องหมายการค้า เลียนแบบเครื่องหมายการค้าตราม้าบินของโจทก์ และบัดนี้จำเลยได้ไปยื่นคำขอจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าตราม้าบินสำหรับดินสอดำโจทก์เพิ่งทราบว่าที่โจทก์ขอจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าตราม้าบินไว้สำหรับสินค้าประเภทต่าง ๆ นั้น ไม่กินความรวมถึงดินสอดำด้วย โจทก์จึงขอให้ศาลแสดงว่าโจทก์เป็นเจ้าของเครื่องหมายการค้าตราม้าบิน ซึ่งใช้สำหรับดินสอดำตรารูปเอกสารหมาย 2 ฯลฯ และขอให้ศาลเพิกถอนคำขอจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าตราม้าบินซึ่งใช้สำหรับดินสอดำของจำเลยตามรูปเอกสารหมายเลข 3 ฯลฯจำเลยให้การว่า สินค้าตราม้าบินในประเทศไทยมีหลายร้อยชนิดโจทก์ไม่ได้เป็นเจ้าของ มีบุคคลอื่นสั่งดินสอดำตราม้าบินมาจากต่างประเทศ มาจำหน่ายแพร่หลายมานานแล้ว ฯลฯศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องศาลอุทธรณ์พิพากษายืนให้ยกฟ้องโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า ข้อเท็จจริงปรากฏว่าโจทก์ยังหาได้จดทะเบียนเป็นเจ้าของเครื่องหมายการค้านั้นแต่อย่างใดไม่ รูปคดีต้องด้วยมาตรา 29 แห่งพระราชบัญญัติเครื่องหมายการค้า พ.ศ. 2474 คือโจทก์จะนำคดีมาสู่ศาลเพื่อป้องกันหรือเรียกค่าเสียหายในการล่วงสิทธิเครื่องหมายการค้าที่ไม่ได้จดทะเบียนนั้นไม่ได้ แต่อย่างไรก็ดีในระหว่างโจทก์จำเลย ก็ยังอาจพิพาทกันได้ว่า ใครจะมีสิทธิอันควรได้ขอจดทะเบียนก่อนกัน คำขอของโจทก์ที่ขอให้สั่งห้ามไม่ให้จำเลยยื่นคำขอจดทะเบียน จึงเป็นข้อที่ควรต้องวินิจฉัยให้ ซึ่งในข้อนี้ข้อเท็จจริงตามที่รับกันมีว่า จำเลยรับว่าโจทก์ได้ใช้เครื่องหมายการค้าตราม้าบินสำหรับสินค้าดินสอดำสั่งเข้ามาจำหน่ายแพร่หลายแล้วในประเทศไทย และฝ่ายโจทก์ก็รับว่าเครื่องหมายตราม้าบินใช้สำหรับดินสอดำของจำเลย มีบุคคลอื่นสั่งเข้ามาจากต่างประเทศเพื่อจำหน่ายแพร่หลายมานานแล้ว จำเลยจึงสั่งเข้ามาบ้าง และจำเลยก็ได้จำหน่ายสินค้าดินสอนี้มานานแล้วเหมือนกัน เมื่อรูปคดีเป็นดังนี้ ศาลฎีกาเห็นว่าจะถือว่าฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งมีสิทธิที่จะจดทะเบียนเป็นเจ้าของเครื่องหมายการค้าพิพาทนี้แต่ผู้เดียวยังหาได้ไม่โจทก์ไม่มีทางที่จะชนะคดีได้คงพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 277/2496ห้างหุ้นส่วนจำกัดตราม้าบินโจทก์ห้างหุ้นส่วนสามัญฮงไถ่จำเลย พ.ร.บ.เครื่องหมายการค้า พ.ศ.2474 เมื่อโจทก์ยังหาได้จดทะเบียนเป็นเจ้าของเครื่องหมายการค้าแล้วโจทก์จะนำคดีมาสู่ศาลเพื่อป้องกันหรือเรียกค่าเสียหายในการล่วงสิทธิเครื่องหมายการค้าที่ไม่ได้จดทะเบียนนั้นไม่ได้ โจทก์ได้ใช้เครื่องหมายการค้าตราม้าบินสำหรับสินค้าดินสอดำสั่งเข้ามาจำหน่ายแพร่หลายแล้วในประเทศไทยและเครื่องหมายตราม้าบินใช้สำหรับดินสอของจำเลย ก็มีบุคคลอื่นสั่งเข้ามาจากต่างประเทศ เพื่อจำหน่ายแพร่หลายมานานแล้ว จำเลยจึงสั่งเข้ามาบ้าง และจำเลยก็ได้จำหน่ายสินค้าดินสอนี้มานานแล้วเหมือนกัน ดังนี้ จะถือว่าฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งมีสิทธิที่จะจดทะเบียนการค้าเป็นเจ้าของเครื่องหมายการค้าตราม้าบินนี้ แต่ผู้เดียวหาได้ไม่โจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นเจ้าของเครื่องหมายการค้าตราม้าบินใช้สำหรับสินค้าประเภทต่าง ๆ ตามที่ได้จดทะเบียนไว้ ฯลฯ จำเลยเริ่มทำการค้าและจำหน่ายดินสอดำใช้เครื่องหมายการค้าตราม้าบินตามรูปเครื่องหมายการค้า เลียนแบบเครื่องหมายการค้าตราม้าบินของโจทก์ และบัดนี้จำเลยได้ไปยื่นคำขอจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าตราม้าบินสำหรับดินสอดำโจทก์เพิ่งทราบว่าที่โจทก์ขอจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าตราม้าบินไว้สำหรับสินค้าประเภทต่าง ๆ นั้น ไม่กินความรวมถึงดินสอดำด้วย โจทก์จึงขอให้ศาลแสดงว่าโจทก์เป็นเจ้าของเครื่องหมายการค้าตราม้าบิน ซึ่งใช้สำหรับดินสอดำตรารูปเอกสารหมาย 2 ฯลฯ และขอให้ศาลเพิกถอนคำขอจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าตราม้าบินซึ่งใช้สำหรับดินสอดำของจำเลยตามรูปเอกสารหมายเลข 3 ฯลฯจำเลยให้การว่า สินค้าตราม้าบินในประเทศไทยมีหลายร้อยชนิดโจทก์ไม่ได้เป็นเจ้าของ มีบุคคลอื่นสั่งดินสอดำตราม้าบินมาจากต่างประเทศ มาจำหน่ายแพร่หลายมานานแล้ว ฯลฯศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องศาลอุทธรณ์พิพากษายืนให้ยกฟ้องโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า ข้อเท็จจริงปรากฏว่าโจทก์ยังหาได้จดทะเบียนเป็นเจ้าของเครื่องหมายการค้านั้นแต่อย่างใดไม่ รูปคดีต้องด้วยมาตรา 29 แห่งพระราชบัญญัติเครื่องหมายการค้า พ.ศ. 2474 คือโจทก์จะนำคดีมาสู่ศาลเพื่อป้องกันหรือเรียกค่าเสียหายในการล่วงสิทธิเครื่องหมายการค้าที่ไม่ได้จดทะเบียนนั้นไม่ได้ แต่อย่างไรก็ดีในระหว่างโจทก์จำเลย ก็ยังอาจพิพาทกันได้ว่า ใครจะมีสิทธิอันควรได้ขอจดทะเบียนก่อนกัน คำขอของโจทก์ที่ขอให้สั่งห้ามไม่ให้จำเลยยื่นคำขอจดทะเบียน จึงเป็นข้อที่ควรต้องวินิจฉัยให้ ซึ่งในข้อนี้ข้อเท็จจริงตามที่รับกันมีว่า จำเลยรับว่าโจทก์ได้ใช้เครื่องหมายการค้าตราม้าบินสำหรับสินค้าดินสอดำสั่งเข้ามาจำหน่ายแพร่หลายแล้วในประเทศไทย และฝ่ายโจทก์ก็รับว่าเครื่องหมายตราม้าบินใช้สำหรับดินสอดำของจำเลย มีบุคคลอื่นสั่งเข้ามาจากต่างประเทศเพื่อจำหน่ายแพร่หลายมานานแล้ว จำเลยจึงสั่งเข้ามาบ้าง และจำเลยก็ได้จำหน่ายสินค้าดินสอนี้มานานแล้วเหมือนกัน เมื่อรูปคดีเป็นดังนี้ ศาลฎีกาเห็นว่าจะถือว่าฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งมีสิทธิที่จะจดทะเบียนเป็นเจ้าของเครื่องหมายการค้าพิพาทนี้แต่ผู้เดียวยังหาได้ไม่โจทก์ไม่มีทางที่จะชนะคดีได้คงพิพากษายืน(ประมูล สุวรรณศร-ดุลยทัณฑ์ชนาณัติ-ประศาสน์วินิจฉัย)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นเจ้าของเครื่องหมายการค้าตราม้าบินใช้สำหรับสินค้าประเภทต่าง ๆ ตามที่ได้จดทะเบียนไว้ ฯลฯ จำเลยเริ่มทำการค้าและจำหน่ายดินสอดำใช้เครื่องหมายการค้าตราม้าบินตามรูปเครื่องหมายการค้า เลียนแบบเครื่องหมายการค้าตราม้าบินของโจทก์ และบัดนี้จำเลยได้ไปยื่นคำขอจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าตราม้าบินสำหรับดินสอดำโจทก์เพิ่งทราบว่าที่โจทก์ขอจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าตราม้าบินไว้สำหรับสินค้าประเภทต่าง ๆ นั้น ไม่กินความรวมถึงดินสอดำด้วย โจทก์จึงขอให้ศาลแสดงว่าโจทก์เป็นเจ้าของเครื่องหมายการค้าตราม้าบิน ซึ่งใช้สำหรับดินสอดำตรารูปเอกสารหมาย 2 ฯลฯ และขอให้ศาลเพิกถอนคำขอจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าตราม้าบินซึ่งใช้สำหรับดินสอดำของจำเลยตามรูปเอกสารหมายเลข 3 ฯลฯจำเลยให้การว่า สินค้าตราม้าบินในประเทศไทยมีหลายร้อยชนิดโจทก์ไม่ได้เป็นเจ้าของ มีบุคคลอื่นสั่งดินสอดำตราม้าบินมาจากต่างประเทศ มาจำหน่ายแพร่หลายมานานแล้ว ฯลฯศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องศาลอุทธรณ์พิพากษายืนให้ยกฟ้องโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า ข้อเท็จจริงปรากฏว่าโจทก์ยังหาได้จดทะเบียนเป็นเจ้าของเครื่องหมายการค้านั้นแต่อย่างใดไม่ รูปคดีต้องด้วยมาตรา 29 แห่งพระราชบัญญัติเครื่องหมายการค้า พ.ศ. 2474 คือโจทก์จะนำคดีมาสู่ศาลเพื่อป้องกันหรือเรียกค่าเสียหายในการล่วงสิทธิเครื่องหมายการค้าที่ไม่ได้จดทะเบียนนั้นไม่ได้ แต่อย่างไรก็ดีในระหว่างโจทก์จำเลย ก็ยังอาจพิพาทกันได้ว่า ใครจะมีสิทธิอันควรได้ขอจดทะเบียนก่อนกัน คำขอของโจทก์ที่ขอให้สั่งห้ามไม่ให้จำเลยยื่นคำขอจดทะเบียน จึงเป็นข้อที่ควรต้องวินิจฉัยให้ ซึ่งในข้อนี้ข้อเท็จจริงตามที่รับกันมีว่า จำเลยรับว่าโจทก์ได้ใช้เครื่องหมายการค้าตราม้าบินสำหรับสินค้าดินสอดำสั่งเข้ามาจำหน่ายแพร่หลายแล้วในประเทศไทย และฝ่ายโจทก์ก็รับว่าเครื่องหมายตราม้าบินใช้สำหรับดินสอดำของจำเลย มีบุคคลอื่นสั่งเข้ามาจากต่างประเทศเพื่อจำหน่ายแพร่หลายมานานแล้ว จำเลยจึงสั่งเข้ามาบ้าง และจำเลยก็ได้จำหน่ายสินค้าดินสอนี้มานานแล้วเหมือนกัน เมื่อรูปคดีเป็นดังนี้ ศาลฎีกาเห็นว่าจะถือว่าฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งมีสิทธิที่จะจดทะเบียนเป็นเจ้าของเครื่องหมายการค้าพิพาทนี้แต่ผู้เดียวยังหาได้ไม่โจทก์ไม่มีทางที่จะชนะคดีได้คงพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 277/2496ห้างหุ้นส่วนจำกัดตราม้าบินโจทก์ห้างหุ้นส่วนสามัญฮงไถ่จำเลย พ.ร.บ.เครื่องหมายการค้า พ.ศ.2474 เมื่อโจทก์ยังหาได้จดทะเบียนเป็นเจ้าของเครื่องหมายการค้าแล้วโจทก์จะนำคดีมาสู่ศาลเพื่อป้องกันหรือเรียกค่าเสียหายในการล่วงสิทธิเครื่องหมายการค้าที่ไม่ได้จดทะเบียนนั้นไม่ได้ โจทก์ได้ใช้เครื่องหมายการค้าตราม้าบินสำหรับสินค้าดินสอดำสั่งเข้ามาจำหน่ายแพร่หลายแล้วในประเทศไทยและเครื่องหมายตราม้าบินใช้สำหรับดินสอของจำเลย ก็มีบุคคลอื่นสั่งเข้ามาจากต่างประเทศ เพื่อจำหน่ายแพร่หลายมานานแล้ว จำเลยจึงสั่งเข้ามาบ้าง และจำเลยก็ได้จำหน่ายสินค้าดินสอนี้มานานแล้วเหมือนกัน ดังนี้ จะถือว่าฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งมีสิทธิที่จะจดทะเบียนการค้าเป็นเจ้าของเครื่องหมายการค้าตราม้าบินนี้ แต่ผู้เดียวหาได้ไม่โจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นเจ้าของเครื่องหมายการค้าตราม้าบินใช้สำหรับสินค้าประเภทต่าง ๆ ตามที่ได้จดทะเบียนไว้ ฯลฯ จำเลยเริ่มทำการค้าและจำหน่ายดินสอดำใช้เครื่องหมายการค้าตราม้าบินตามรูปเครื่องหมายการค้า เลียนแบบเครื่องหมายการค้าตราม้าบินของโจทก์ และบัดนี้จำเลยได้ไปยื่นคำขอจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าตราม้าบินสำหรับดินสอดำโจทก์เพิ่งทราบว่าที่โจทก์ขอจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าตราม้าบินไว้สำหรับสินค้าประเภทต่าง ๆ นั้น ไม่กินความรวมถึงดินสอดำด้วย โจทก์จึงขอให้ศาลแสดงว่าโจทก์เป็นเจ้าของเครื่องหมายการค้าตราม้าบิน ซึ่งใช้สำหรับดินสอดำตรารูปเอกสารหมาย 2 ฯลฯ และขอให้ศาลเพิกถอนคำขอจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าตราม้าบินซึ่งใช้สำหรับดินสอดำของจำเลยตามรูปเอกสารหมายเลข 3 ฯลฯจำเลยให้การว่า สินค้าตราม้าบินในประเทศไทยมีหลายร้อยชนิดโจทก์ไม่ได้เป็นเจ้าของ มีบุคคลอื่นสั่งดินสอดำตราม้าบินมาจากต่างประเทศ มาจำหน่ายแพร่หลายมานานแล้ว ฯลฯศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องศาลอุทธรณ์พิพากษายืนให้ยกฟ้องโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า ข้อเท็จจริงปรากฏว่าโจทก์ยังหาได้จดทะเบียนเป็นเจ้าของเครื่องหมายการค้านั้นแต่อย่างใดไม่ รูปคดีต้องด้วยมาตรา 29 แห่งพระราชบัญญัติเครื่องหมายการค้า พ.ศ. 2474 คือโจทก์จะนำคดีมาสู่ศาลเพื่อป้องกันหรือเรียกค่าเสียหายในการล่วงสิทธิเครื่องหมายการค้าที่ไม่ได้จดทะเบียนนั้นไม่ได้ แต่อย่างไรก็ดีในระหว่างโจทก์จำเลย ก็ยังอาจพิพาทกันได้ว่า ใครจะมีสิทธิอันควรได้ขอจดทะเบียนก่อนกัน คำขอของโจทก์ที่ขอให้สั่งห้ามไม่ให้จำเลยยื่นคำขอจดทะเบียน จึงเป็นข้อที่ควรต้องวินิจฉัยให้ ซึ่งในข้อนี้ข้อเท็จจริงตามที่รับกันมีว่า จำเลยรับว่าโจทก์ได้ใช้เครื่องหมายการค้าตราม้าบินสำหรับสินค้าดินสอดำสั่งเข้ามาจำหน่ายแพร่หลายแล้วในประเทศไทย และฝ่ายโจทก์ก็รับว่าเครื่องหมายตราม้าบินใช้สำหรับดินสอดำของจำเลย มีบุคคลอื่นสั่งเข้ามาจากต่างประเทศเพื่อจำหน่ายแพร่หลายมานานแล้ว จำเลยจึงสั่งเข้ามาบ้าง และจำเลยก็ได้จำหน่ายสินค้าดินสอนี้มานานแล้วเหมือนกัน เมื่อรูปคดีเป็นดังนี้ ศาลฎีกาเห็นว่าจะถือว่าฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งมีสิทธิที่จะจดทะเบียนเป็นเจ้าของเครื่องหมายการค้าพิพาทนี้แต่ผู้เดียวยังหาได้ไม่โจทก์ไม่มีทางที่จะชนะคดีได้คงพิพากษายืน(ประมูล สุวรรณศร-ดุลยทัณฑ์ชนาณัติ-ประศาสน์วินิจฉัย)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ