คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1281/2513หลักกฎหมาย: ในการพิพากษาคดีส่วนอาญา ศาลล่างฟังข้อเท็จจริงว่า โจทก์สมัครใจยินยอมให้จำเลยร่วมประเวณีมิใช่ถูกจำเลยข่มขืนใจ ในการพิพากษาคดีส่วนแพ่ง ศาลฎีกาจำต้องถือข้อเท็จจริงตามที่ปรากฏในคำพิพากษาคดีส่วนอาญา เมื่อการกระทำของโจทก์เป็นเรื่องสมัครใจจำเลยจึงมิได้กระทำละเมิดต่อโจทก์ โจทก์ไม่มีสิทธิเรียกค่าเสียหายโจทก์ฟ้องว่า จำเลยข่มขืนกระทำชำเราโจทก์ซึ่งมิใช่ภริยาจำเลย ขอเรียกค่าเสียหายต่อกายและจิตใจ เกียรติยศชื่อเสียงเป็นเงิน 22,000 บาทขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 276ศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้องแล้วประทับฟ้องจำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นฟังข้อเท็จจริงว่า โจทก์ยินยอมให้จำเลยร่วมประเวณีโดยสมัครใจมิใช่ถูกจำเลยข่มขู่ขืนใจดังฟ้อง การกระทำของจำเลยไม่เป็นผิด และไม่เป็นการละเมิดต่อโจทก์ โจทก์ไม่มีสิทธิเรียกค่าเสียหายและค่าสินไหมทดแทน พิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาคดีเฉพาะส่วนแพ่งศาลฎีกาเห็นว่า คดีนี้ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์วินิจฉัยข้อเท็จจริงต้องกันว่าโจทก์สมัครใจยินยอมให้จำเลยร่วมประเวณี มิใช่ถูกจำเลยข่มขู่ขืนใจในการพิพากษาคดีส่วนแพ่งนั้น ศาลฎีกาจำต้องถือข้อเท็จจริงตามที่ปรากฏในคำพิพากษาคดีส่วนอาญา เมื่อศาลฟังว่าการกระทำของโจทก์เป็นเรื่องสมัครใจ การกระทำของจำเลยจึงไม่เป็นการละเมิดต่อโจทก์ โจทก์ไม่มีสิทธิเรียกค่าเสียหายได้พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1281/2513นางปัน ใจกล้าโจทก์นายอินจั๋น พรมเรืองฤทธิ์จำเลย ป.พ.พ. ม. 5, ม. 420 ป.วิ.อ. ม. 46 ป.อ. ม. 276ในการพิพากษาคดีส่วนอาญา ศาลล่างฟังข้อเท็จจริงว่า โจทก์สมัครใจยินยอมให้จำเลยร่วมประเวณีมิใช่ถูกจำเลยข่มขืนใจ ในการพิพากษาคดีส่วนแพ่ง ศาลฎีกาจำต้องถือข้อเท็จจริงตามที่ปรากฏในคำพิพากษาคดีส่วนอาญา เมื่อการกระทำของโจทก์เป็นเรื่องสมัครใจจำเลยจึงมิได้กระทำละเมิดต่อโจทก์ โจทก์ไม่มีสิทธิเรียกค่าเสียหายโจทก์ฟ้องว่า จำเลยข่มขืนกระทำชำเราโจทก์ซึ่งมิใช่ภริยาจำเลย ขอเรียกค่าเสียหายต่อกายและจิตใจ เกียรติยศชื่อเสียงเป็นเงิน 22,000 บาทขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 276ศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้องแล้วประทับฟ้องจำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นฟังข้อเท็จจริงว่า โจทก์ยินยอมให้จำเลยร่วมประเวณีโดยสมัครใจมิใช่ถูกจำเลยข่มขู่ขืนใจดังฟ้อง การกระทำของจำเลยไม่เป็นผิด และไม่เป็นการละเมิดต่อโจทก์ โจทก์ไม่มีสิทธิเรียกค่าเสียหายและค่าสินไหมทดแทน พิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาคดีเฉพาะส่วนแพ่งศาลฎีกาเห็นว่า คดีนี้ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์วินิจฉัยข้อเท็จจริงต้องกันว่าโจทก์สมัครใจยินยอมให้จำเลยร่วมประเวณี มิใช่ถูกจำเลยข่มขู่ขืนใจในการพิพากษาคดีส่วนแพ่งนั้น ศาลฎีกาจำต้องถือข้อเท็จจริงตามที่ปรากฏในคำพิพากษาคดีส่วนอาญา เมื่อศาลฟังว่าการกระทำของโจทก์เป็นเรื่องสมัครใจ การกระทำของจำเลยจึงไม่เป็นการละเมิดต่อโจทก์ โจทก์ไม่มีสิทธิเรียกค่าเสียหายได้พิพากษายืน(จรัญ อิศระ-ถาวร หุตะโกวิท-ชลอ บุปผเวส)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยข่มขืนกระทำชำเราโจทก์ซึ่งมิใช่ภริยาจำเลย ขอเรียกค่าเสียหายต่อกายและจิตใจ เกียรติยศชื่อเสียงเป็นเงิน 22,000 บาทขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 276ศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้องแล้วประทับฟ้องจำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นฟังข้อเท็จจริงว่า โจทก์ยินยอมให้จำเลยร่วมประเวณีโดยสมัครใจมิใช่ถูกจำเลยข่มขู่ขืนใจดังฟ้อง การกระทำของจำเลยไม่เป็นผิด และไม่เป็นการละเมิดต่อโจทก์ โจทก์ไม่มีสิทธิเรียกค่าเสียหายและค่าสินไหมทดแทน พิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาคดีเฉพาะส่วนแพ่งศาลฎีกาเห็นว่า คดีนี้ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์วินิจฉัยข้อเท็จจริงต้องกันว่าโจทก์สมัครใจยินยอมให้จำเลยร่วมประเวณี มิใช่ถูกจำเลยข่มขู่ขืนใจในการพิพากษาคดีส่วนแพ่งนั้น ศาลฎีกาจำต้องถือข้อเท็จจริงตามที่ปรากฏในคำพิพากษาคดีส่วนอาญา เมื่อศาลฟังว่าการกระทำของโจทก์เป็นเรื่องสมัครใจ การกระทำของจำเลยจึงไม่เป็นการละเมิดต่อโจทก์ โจทก์ไม่มีสิทธิเรียกค่าเสียหายได้พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1281/2513นางปัน ใจกล้าโจทก์นายอินจั๋น พรมเรืองฤทธิ์จำเลย ป.พ.พ. ม. 5, ม. 420 ป.วิ.อ. ม. 46 ป.อ. ม. 276ในการพิพากษาคดีส่วนอาญา ศาลล่างฟังข้อเท็จจริงว่า โจทก์สมัครใจยินยอมให้จำเลยร่วมประเวณีมิใช่ถูกจำเลยข่มขืนใจ ในการพิพากษาคดีส่วนแพ่ง ศาลฎีกาจำต้องถือข้อเท็จจริงตามที่ปรากฏในคำพิพากษาคดีส่วนอาญา เมื่อการกระทำของโจทก์เป็นเรื่องสมัครใจจำเลยจึงมิได้กระทำละเมิดต่อโจทก์ โจทก์ไม่มีสิทธิเรียกค่าเสียหายโจทก์ฟ้องว่า จำเลยข่มขืนกระทำชำเราโจทก์ซึ่งมิใช่ภริยาจำเลย ขอเรียกค่าเสียหายต่อกายและจิตใจ เกียรติยศชื่อเสียงเป็นเงิน 22,000 บาทขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 276ศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้องแล้วประทับฟ้องจำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นฟังข้อเท็จจริงว่า โจทก์ยินยอมให้จำเลยร่วมประเวณีโดยสมัครใจมิใช่ถูกจำเลยข่มขู่ขืนใจดังฟ้อง การกระทำของจำเลยไม่เป็นผิด และไม่เป็นการละเมิดต่อโจทก์ โจทก์ไม่มีสิทธิเรียกค่าเสียหายและค่าสินไหมทดแทน พิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาคดีเฉพาะส่วนแพ่งศาลฎีกาเห็นว่า คดีนี้ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์วินิจฉัยข้อเท็จจริงต้องกันว่าโจทก์สมัครใจยินยอมให้จำเลยร่วมประเวณี มิใช่ถูกจำเลยข่มขู่ขืนใจในการพิพากษาคดีส่วนแพ่งนั้น ศาลฎีกาจำต้องถือข้อเท็จจริงตามที่ปรากฏในคำพิพากษาคดีส่วนอาญา เมื่อศาลฟังว่าการกระทำของโจทก์เป็นเรื่องสมัครใจ การกระทำของจำเลยจึงไม่เป็นการละเมิดต่อโจทก์ โจทก์ไม่มีสิทธิเรียกค่าเสียหายได้พิพากษายืน(จรัญ อิศระ-ถาวร หุตะโกวิท-ชลอ บุปผเวส)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ