คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 466/2478หลักกฎหมาย: การกระทำอย่างไรไม่เป็นผิดฐานปลอมหนังสือจำเลยพิมพ์หนังสือโดยทำเป็นเล่มใหม่ขึ้นทั้งเล่มด้วยวิธีคัดลอกเอามาจากหนังสือเล่มอื่น แลมีลักษณเหมือนกับฉะบับเดิมทุกประการดังนี้เป็นความผิดตาม พ.ร.บ. คุ้มครองวรรณกรรมแลศิลปกรรม หาใช่ลักษณของการปลอมหรือแปลงหนังสืออันจะมีผิดตามกฎหมายลักษณอาญา ม.222-223 ไม่ การเอาชื่อห้างบริษัทอื่นมาพิมพ์บนหนังสือของตนโดยไม่มีความชอบธรรมที่จะใช้ก็อาจเป็นผิดตาม ม.235 ได้ วิธีพิจารณาอาญาพรรณาฟ้องคดีนี้โจทก์ฟ้องว่าจำเลยได้พิมพ์หนังสืออังกฤษออกจำหน่ายชื่อเดอะนิวเมทอร์ดรีดเดอร์ ชะนิดวัน,เอแลวัน,ปี ขึ้นประมาณ ๓๐๐ เล่มโดยพิมพ์คัดลอกจากหนังสือเดอะนิวเมทอร์ครีดเดอร์ของบริษัทลองแมนกรีนขึ้นทั้งเล่ม ขอให้ลงโทษจำเลยตาม พ.ร.บ.การพิมพ์ พ.ศ.๒๔๗๖ แลตามกฎหมายลักษณอาญามาตรา ๒๒๒-๒๒๓-๒๓๕ จำเลยรับสารภาพฉะเพาะตามพระราชบัญญัติการพิมพ์ ศาลเดิมสั่งงดสืบพะยานแล้ววินิจฉัยว่าจำเลยมีเจตนาเพียงละเมิดลิขสิทธิแห่งวรรณกรรมของบริษัท เท่านั้น เพราะการกระทำซ้ำตามรูปเดิม หาเข้าลักษณปลอมหนังสือไม่ ส่วนข้อที่จำเลยพิมพ์ชื่อของบริษัทลองแมนกรีนที่หน้าปกหนังสือก็ทำตามแบบเดิมซึ่งในรูปเจตนาละเมินลิขสิทธินั่นเองไม่เข้า ม.๒๓๕ จึงให้ยกข้อหาข้อนี้เสีย คงพิพากษาให้ปรับจำเลยตาม พ.ร.บ.การพิมพ์ พ.ศ.๒๔๗๖ ม.๓๔ - ๓๕ ศาลฎีกาเห็นว่าการกระทำของจำเลยเป็นการคัดลอกจากหนังสือนั้นทำเป็นเล่มหนังสือขึ้นใหม่โดยตรง หาใช่ลักษณการปลอมหรือการแปลงหนังสือตามความหมายของตัวบทกฎหมายลักษณอาญาไม่ และการกระทำชะนิดนี้มี พ.ร.บ.คุ้มครองวรรณกรรมและศิลปกรรมบัญญัติเป็นความผิดไว้แล้วส่วนหนึ่ง จึงไม่เข้าอยู่ในความผิดฐานปลอมหนังสือ ส่วนความผิดตามมาตรา ๒๓๕ ตามฟ้องเป็นที่แสดงให้เห็นได้ว่าจำลยได้เอาชื่อของบริษัทลองแมนกรีนส์มาพิมพ์ไว้ ที่หน้าปกด้วย อันมีมูลความผิดตามมาตรา ๒๓๕ จึงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ที่ให้ศาลเดิมสืบพะยานในข้อที่จำเลยได้ใช้ชื่อบริษัทลองแมนกรีส์ที่หน้าปกหนังสือจริงหรือไม่ นอกนั้นคงพิพากษายืนตามศาลล่าง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 466/2478ตำรวจนครบาล -โจทก์นายหว่า แซ่เหยี่ยว -ล พ.ร.บ.คุ้มครองวรรณกรรมและศิลปกรรม พ.ศ.2474 ม. 34-35การกระทำอย่างไรไม่เป็นผิดฐานปลอมหนังสือจำเลยพิมพ์หนังสือโดยทำเป็นเล่มใหม่ขึ้นทั้งเล่มด้วยวิธีคัดลอกเอามาจากหนังสือเล่มอื่น แลมีลักษณเหมือนกับฉะบับเดิมทุกประการดังนี้เป็นความผิดตาม พ.ร.บ. คุ้มครองวรรณกรรมแลศิลปกรรม หาใช่ลักษณของการปลอมหรือแปลงหนังสืออันจะมีผิดตามกฎหมายลักษณอาญา ม.222-223 ไม่ การเอาชื่อห้างบริษัทอื่นมาพิมพ์บนหนังสือของตนโดยไม่มีความชอบธรรมที่จะใช้ก็อาจเป็นผิดตาม ม.235 ได้ วิธีพิจารณาอาญาพรรณาฟ้องคดีนี้โจทก์ฟ้องว่าจำเลยได้พิมพ์หนังสืออังกฤษออกจำหน่ายชื่อเดอะนิวเมทอร์ดรีดเดอร์ ชะนิดวัน,เอแลวัน,ปี ขึ้นประมาณ ๓๐๐ เล่มโดยพิมพ์คัดลอกจากหนังสือเดอะนิวเมทอร์ครีดเดอร์ของบริษัทลองแมนกรีนขึ้นทั้งเล่ม ขอให้ลงโทษจำเลยตาม พ.ร.บ.การพิมพ์ พ.ศ.๒๔๗๖ แลตามกฎหมายลักษณอาญามาตรา ๒๒๒-๒๒๓-๒๓๕ จำเลยรับสารภาพฉะเพาะตามพระราชบัญญัติการพิมพ์ ศาลเดิมสั่งงดสืบพะยานแล้ววินิจฉัยว่าจำเลยมีเจตนาเพียงละเมิดลิขสิทธิแห่งวรรณกรรมของบริษัท เท่านั้น เพราะการกระทำซ้ำตามรูปเดิม หาเข้าลักษณปลอมหนังสือไม่ ส่วนข้อที่จำเลยพิมพ์ชื่อของบริษัทลองแมนกรีนที่หน้าปกหนังสือก็ทำตามแบบเดิมซึ่งในรูปเจตนาละเมินลิขสิทธินั่นเองไม่เข้า ม.๒๓๕ จึงให้ยกข้อหาข้อนี้เสีย คงพิพากษาให้ปรับจำเลยตาม พ.ร.บ.การพิมพ์ พ.ศ.๒๔๗๖ ม.๓๔ - ๓๕ ศาลฎีกาเห็นว่าการกระทำของจำเลยเป็นการคัดลอกจากหนังสือนั้นทำเป็นเล่มหนังสือขึ้นใหม่โดยตรง หาใช่ลักษณการปลอมหรือการแปลงหนังสือตามความหมายของตัวบทกฎหมายลักษณอาญาไม่ และการกระทำชะนิดนี้มี พ.ร.บ.คุ้มครองวรรณกรรมและศิลปกรรมบัญญัติเป็นความผิดไว้แล้วส่วนหนึ่ง จึงไม่เข้าอยู่ในความผิดฐานปลอมหนังสือ ส่วนความผิดตามมาตรา ๒๓๕ ตามฟ้องเป็นที่แสดงให้เห็นได้ว่าจำลยได้เอาชื่อของบริษัทลองแมนกรีนส์มาพิมพ์ไว้ ที่หน้าปกด้วย อันมีมูลความผิดตามมาตรา ๒๓๕ จึงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ที่ให้ศาลเดิมสืบพะยานในข้อที่จำเลยได้ใช้ชื่อบริษัทลองแมนกรีส์ที่หน้าปกหนังสือจริงหรือไม่ นอกนั้นคงพิพากษายืนตามศาลล่าง(กฤต-นล-อิศร)ศาลชั้นต้น - นายจินดาศาลอุทธรณ์ - แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: คดีนี้โจทก์ฟ้องว่าจำเลยได้พิมพ์หนังสืออังกฤษออกจำหน่ายชื่อเดอะนิวเมทอร์ดรีดเดอร์ ชะนิดวัน,เอแลวัน,ปี ขึ้นประมาณ ๓๐๐ เล่มโดยพิมพ์คัดลอกจากหนังสือเดอะนิวเมทอร์ครีดเดอร์ของบริษัทลองแมนกรีนขึ้นทั้งเล่ม ขอให้ลงโทษจำเลยตาม พ.ร.บ.การพิมพ์ พ.ศ.๒๔๗๖ แลตามกฎหมายลักษณอาญามาตรา ๒๒๒-๒๒๓-๒๓๕ จำเลยรับสารภาพฉะเพาะตามพระราชบัญญัติการพิมพ์ ศาลเดิมสั่งงดสืบพะยานแล้ววินิจฉัยว่าจำเลยมีเจตนาเพียงละเมิดลิขสิทธิแห่งวรรณกรรมของบริษัท เท่านั้น เพราะการกระทำซ้ำตามรูปเดิม หาเข้าลักษณปลอมหนังสือไม่ ส่วนข้อที่จำเลยพิมพ์ชื่อของบริษัทลองแมนกรีนที่หน้าปกหนังสือก็ทำตามแบบเดิมซึ่งในรูปเจตนาละเมินลิขสิทธินั่นเองไม่เข้า ม.๒๓๕ จึงให้ยกข้อหาข้อนี้เสีย คงพิพากษาให้ปรับจำเลยตาม พ.ร.บ.การพิมพ์ พ.ศ.๒๔๗๖ ม.๓๔ - ๓๕ ศาลฎีกาเห็นว่าการกระทำของจำเลยเป็นการคัดลอกจากหนังสือนั้นทำเป็นเล่มหนังสือขึ้นใหม่โดยตรง หาใช่ลักษณการปลอมหรือการแปลงหนังสือตามความหมายของตัวบทกฎหมายลักษณอาญาไม่ และการกระทำชะนิดนี้มี พ.ร.บ.คุ้มครองวรรณกรรมและศิลปกรรมบัญญัติเป็นความผิดไว้แล้วส่วนหนึ่ง จึงไม่เข้าอยู่ในความผิดฐานปลอมหนังสือ ส่วนความผิดตามมาตรา ๒๓๕ ตามฟ้องเป็นที่แสดงให้เห็นได้ว่าจำลยได้เอาชื่อของบริษัทลองแมนกรีนส์มาพิมพ์ไว้ ที่หน้าปกด้วย อันมีมูลความผิดตามมาตรา ๒๓๕ จึงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ที่ให้ศาลเดิมสืบพะยานในข้อที่จำเลยได้ใช้ชื่อบริษัทลองแมนกรีส์ที่หน้าปกหนังสือจริงหรือไม่ นอกนั้นคงพิพากษายืนตามศาลล่าง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 466/2478ตำรวจนครบาล -โจทก์นายหว่า แซ่เหยี่ยว -ล พ.ร.บ.คุ้มครองวรรณกรรมและศิลปกรรม พ.ศ.2474 ม. 34-35การกระทำอย่างไรไม่เป็นผิดฐานปลอมหนังสือจำเลยพิมพ์หนังสือโดยทำเป็นเล่มใหม่ขึ้นทั้งเล่มด้วยวิธีคัดลอกเอามาจากหนังสือเล่มอื่น แลมีลักษณเหมือนกับฉะบับเดิมทุกประการดังนี้เป็นความผิดตาม พ.ร.บ. คุ้มครองวรรณกรรมแลศิลปกรรม หาใช่ลักษณของการปลอมหรือแปลงหนังสืออันจะมีผิดตามกฎหมายลักษณอาญา ม.222-223 ไม่ การเอาชื่อห้างบริษัทอื่นมาพิมพ์บนหนังสือของตนโดยไม่มีความชอบธรรมที่จะใช้ก็อาจเป็นผิดตาม ม.235 ได้ วิธีพิจารณาอาญาพรรณาฟ้องคดีนี้โจทก์ฟ้องว่าจำเลยได้พิมพ์หนังสืออังกฤษออกจำหน่ายชื่อเดอะนิวเมทอร์ดรีดเดอร์ ชะนิดวัน,เอแลวัน,ปี ขึ้นประมาณ ๓๐๐ เล่มโดยพิมพ์คัดลอกจากหนังสือเดอะนิวเมทอร์ครีดเดอร์ของบริษัทลองแมนกรีนขึ้นทั้งเล่ม ขอให้ลงโทษจำเลยตาม พ.ร.บ.การพิมพ์ พ.ศ.๒๔๗๖ แลตามกฎหมายลักษณอาญามาตรา ๒๒๒-๒๒๓-๒๓๕ จำเลยรับสารภาพฉะเพาะตามพระราชบัญญัติการพิมพ์ ศาลเดิมสั่งงดสืบพะยานแล้ววินิจฉัยว่าจำเลยมีเจตนาเพียงละเมิดลิขสิทธิแห่งวรรณกรรมของบริษัท เท่านั้น เพราะการกระทำซ้ำตามรูปเดิม หาเข้าลักษณปลอมหนังสือไม่ ส่วนข้อที่จำเลยพิมพ์ชื่อของบริษัทลองแมนกรีนที่หน้าปกหนังสือก็ทำตามแบบเดิมซึ่งในรูปเจตนาละเมินลิขสิทธินั่นเองไม่เข้า ม.๒๓๕ จึงให้ยกข้อหาข้อนี้เสีย คงพิพากษาให้ปรับจำเลยตาม พ.ร.บ.การพิมพ์ พ.ศ.๒๔๗๖ ม.๓๔ - ๓๕ ศาลฎีกาเห็นว่าการกระทำของจำเลยเป็นการคัดลอกจากหนังสือนั้นทำเป็นเล่มหนังสือขึ้นใหม่โดยตรง หาใช่ลักษณการปลอมหรือการแปลงหนังสือตามความหมายของตัวบทกฎหมายลักษณอาญาไม่ และการกระทำชะนิดนี้มี พ.ร.บ.คุ้มครองวรรณกรรมและศิลปกรรมบัญญัติเป็นความผิดไว้แล้วส่วนหนึ่ง จึงไม่เข้าอยู่ในความผิดฐานปลอมหนังสือ ส่วนความผิดตามมาตรา ๒๓๕ ตามฟ้องเป็นที่แสดงให้เห็นได้ว่าจำลยได้เอาชื่อของบริษัทลองแมนกรีนส์มาพิมพ์ไว้ ที่หน้าปกด้วย อันมีมูลความผิดตามมาตรา ๒๓๕ จึงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ที่ให้ศาลเดิมสืบพะยานในข้อที่จำเลยได้ใช้ชื่อบริษัทลองแมนกรีส์ที่หน้าปกหนังสือจริงหรือไม่ นอกนั้นคงพิพากษายืนตามศาลล่าง(กฤต-นล-อิศร)ศาลชั้นต้น - นายจินดาศาลอุทธรณ์ - แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ