คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4772/2536หลักกฎหมาย: เมื่อจำเลยเป็นคนนำใบอนุญาตขับรถยนต์ปลอมไปมอบให้ ช.โดยรู้อยู่แล้วว่าเป็นเอกสารปลอม และใบอนุญาตขับรถยนต์ดังกล่าวได้มีรอยตราประทับของกรมการขนส่งทางบกซึ่งมิใช่รอยตราประทับที่แท้จริง จำเลยจึงมีความผิดฐานใช้รอยตราปลอมและการที่จำเลยรับจะเป็นคนติดต่อทำใบอนุญาตขับรถยนต์ให้แก่ผู้ประสงค์จะมีใบอนุญาตดังกล่าวโดยไม่ต้องผ่านการสอบของกรมการขนส่งทางบกย่อมหมายความว่าจำเลยสามารถจะนำใบอนุญาตที่แท้จริงมาให้แก่บุคคลดังกล่าวได้เมื่อจำเลยนำใบอนุญาตปลอมมาให้จึงเท่ากับเป็นการอ้างแก่บุคคลเหล่านั้นว่าเป็นเอกสารราชการที่แท้จริง จำเลยจึงมีความผิดฐานอ้างเอกสารราชการปลอมโจทก์ฟ้องว่าจำเลยได้กระทำความผิดต่อกฎหมายหลายบทและหลายกรรมต่างกัน จำเลยได้ทำปลอมขึ้นซึ่งดวงตราของกรมการขนส่งทางบกอันเป็นทบวงการเมือง จำนวน 1 ดวงตราและจำเลยได้ทำปลอมใบอนุญาตขับรถของกรมขนส่งทางบก ฉบับที่ 33214536 ขึ้นทั้งฉบับ จำเลยได้นำใบอนุญาตขับรถฉบับที่ 33214536 อันเป็นเอกสารราชการปลอมซึ่งมีรอยตราปลอมของกรมการขนส่งทางบก ซึ่งเป็นทบวงการเมืองที่จำเลยทำปลอมขึ้นไปใช้มอบให้แก่นางสาวชัญญา เพื่อให้นางสาวชัญญาหลงเชื่อว่าใบอนุญาตขับรถดังกล่าวเป็นใบอนุญาตขับรถที่กรมการขนส่งทางบกออกให้แก่นางสาวชัญญาที่แท้จริง ทั้งนี้โดยจำเลยรู้อยู่แล้วว่าใบอนุญาตขับรถฉบับดังกล่าวเป็นเอกสารราชการปลอม ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 251,252, 265, 268, 91 ให้ริบของกลางจำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 252, 268 ประกอบมาตรา 90 ให้ลงโทษตามมาตรา 252อันเป็นบทหนัก จำคุก 3 ปี ให้ริบของกลางจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับให้ยกฟ้อง แต่ให้ริบของกลางโจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า จำเลยเป็นคนนำใบอนุญาตขับรถยนต์ปลอมเอกสารหมาย จ.1 ไปมอบให้นางสาวชัญญาโดยรู้อยู่ว่าเป็นเอกสารปลอมและใบอนุญาตขับรถยนต์ดังกล่าวได้มีรอยตราประทับของกรมการขนส่งทางบกซึ่งกองพิสูจน์หลักฐานกรมตำรวจตรวจพิสูจน์แล้ว ปรากฏว่ามิใช่รอยตราประทับอันเดียวกับรอยตราประทับที่แท้จริงดังนั้น จำเลยจึงมีความผิดฐานใช้รอยตราปลอมและการที่จำเลยรับจะเป็นคนติดต่อทำใบอนุญาตขับรถยนต์ให้แก่ผู้ที่ประสงค์จะมีใบอนุญาตดังกล่าวโดยไม่ต้องผ่านการสอบของกรมการขนส่งทางบก ย่อมหมายความว่าจำเลยสามารถจะนำใบอนุญาตที่แท้จริงมาให้แก่บุคคลดังกล่าวได้ เมื่อจำเลยนำใบอนุญาตปลอมมาให้จึงเท่ากับเป็นการอ้างแก่บุคคลเหล่านั้นว่าเป็นเอกสารราชการที่แท้จริง จำเลยจึงมีความผิดฐานอ้างเอกสารราชการปลอมพิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยมีความผิดฐานใช้รอยตราปลอมและอ้างเอกสารราชการปลอมตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 256 ประกอบด้วยมาตรา 251 และมาตรา 268 วรรคแรกประกอบด้วยมาตรา 265 ให้ลงโทษตามมาตรา 252 ประกอบด้วยมาตรา 251 ซึ่งเป็นบทหนักที่สุดตามมาตรา 90 ให้จำคุก 2 ปี ของกลางให้ริบ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4772/2536พนักงานอัยการ กรมอัยการโจทก์นาย สม ชาย ลาด แ ลนจำเลย ป.อ. ม. 90, ม. 251, ม. 252, ม. 265, ม. 268เมื่อจำเลยเป็นคนนำใบอนุญาตขับรถยนต์ปลอมไปมอบให้ ช.โดยรู้อยู่แล้วว่าเป็นเอกสารปลอม และใบอนุญาตขับรถยนต์ดังกล่าวได้มีรอยตราประทับของกรมการขนส่งทางบกซึ่งมิใช่รอยตราประทับที่แท้จริง จำเลยจึงมีความผิดฐานใช้รอยตราปลอมและการที่จำเลยรับจะเป็นคนติดต่อทำใบอนุญาตขับรถยนต์ให้แก่ผู้ประสงค์จะมีใบอนุญาตดังกล่าวโดยไม่ต้องผ่านการสอบของกรมการขนส่งทางบกย่อมหมายความว่าจำเลยสามารถจะนำใบอนุญาตที่แท้จริงมาให้แก่บุคคลดังกล่าวได้เมื่อจำเลยนำใบอนุญาตปลอมมาให้จึงเท่ากับเป็นการอ้างแก่บุคคลเหล่านั้นว่าเป็นเอกสารราชการที่แท้จริง จำเลยจึงมีความผิดฐานอ้างเอกสารราชการปลอมโจทก์ฟ้องว่าจำเลยได้กระทำความผิดต่อกฎหมายหลายบทและหลายกรรมต่างกัน จำเลยได้ทำปลอมขึ้นซึ่งดวงตราของกรมการขนส่งทางบกอันเป็นทบวงการเมือง จำนวน 1 ดวงตราและจำเลยได้ทำปลอมใบอนุญาตขับรถของกรมขนส่งทางบก ฉบับที่ 33214536 ขึ้นทั้งฉบับ จำเลยได้นำใบอนุญาตขับรถฉบับที่ 33214536 อันเป็นเอกสารราชการปลอมซึ่งมีรอยตราปลอมของกรมการขนส่งทางบก ซึ่งเป็นทบวงการเมืองที่จำเลยทำปลอมขึ้นไปใช้มอบให้แก่นางสาวชัญญา เพื่อให้นางสาวชัญญาหลงเชื่อว่าใบอนุญาตขับรถดังกล่าวเป็นใบอนุญาตขับรถที่กรมการขนส่งทางบกออกให้แก่นางสาวชัญญาที่แท้จริง ทั้งนี้โดยจำเลยรู้อยู่แล้วว่าใบอนุญาตขับรถฉบับดังกล่าวเป็นเอกสารราชการปลอม ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 251,252, 265, 268, 91 ให้ริบของกลางจำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 252, 268 ประกอบมาตรา 90 ให้ลงโทษตามมาตรา 252อันเป็นบทหนัก จำคุก 3 ปี ให้ริบของกลางจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับให้ยกฟ้อง แต่ให้ริบของกลางโจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า จำเลยเป็นคนนำใบอนุญาตขับรถยนต์ปลอมเอกสารหมาย จ.1 ไปมอบให้นางสาวชัญญาโดยรู้อยู่ว่าเป็นเอกสารปลอมและใบอนุญาตขับรถยนต์ดังกล่าวได้มีรอยตราประทับของกรมการขนส่งทางบกซึ่งกองพิสูจน์หลักฐานกรมตำรวจตรวจพิสูจน์แล้ว ปรากฏว่ามิใช่รอยตราประทับอันเดียวกับรอยตราประทับที่แท้จริงดังนั้น จำเลยจึงมีความผิดฐานใช้รอยตราปลอมและการที่จำเลยรับจะเป็นคนติดต่อทำใบอนุญาตขับรถยนต์ให้แก่ผู้ที่ประสงค์จะมีใบอนุญาตดังกล่าวโดยไม่ต้องผ่านการสอบของกรมการขนส่งทางบก ย่อมหมายความว่าจำเลยสามารถจะนำใบอนุญาตที่แท้จริงมาให้แก่บุคคลดังกล่าวได้ เมื่อจำเลยนำใบอนุญาตปลอมมาให้จึงเท่ากับเป็นการอ้างแก่บุคคลเหล่านั้นว่าเป็นเอกสารราชการที่แท้จริง จำเลยจึงมีความผิดฐานอ้างเอกสารราชการปลอมพิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยมีความผิดฐานใช้รอยตราปลอมและอ้างเอกสารราชการปลอมตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 256 ประกอบด้วยมาตรา 251 และมาตรา 268 วรรคแรกประกอบด้วยมาตรา 265 ให้ลงโทษตามมาตรา 252 ประกอบด้วยมาตรา 251 ซึ่งเป็นบทหนักที่สุดตามมาตรา 90 ให้จำคุก 2 ปี ของกลางให้ริบ(พิมล สมานิตย์-สกล เหมือนพะวงศ์-ถวิล ตรีเพชร)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่าจำเลยได้กระทำความผิดต่อกฎหมายหลายบทและหลายกรรมต่างกัน จำเลยได้ทำปลอมขึ้นซึ่งดวงตราของกรมการขนส่งทางบกอันเป็นทบวงการเมือง จำนวน 1 ดวงตราและจำเลยได้ทำปลอมใบอนุญาตขับรถของกรมขนส่งทางบก ฉบับที่ 33214536 ขึ้นทั้งฉบับ จำเลยได้นำใบอนุญาตขับรถฉบับที่ 33214536 อันเป็นเอกสารราชการปลอมซึ่งมีรอยตราปลอมของกรมการขนส่งทางบก ซึ่งเป็นทบวงการเมืองที่จำเลยทำปลอมขึ้นไปใช้มอบให้แก่นางสาวชัญญา เพื่อให้นางสาวชัญญาหลงเชื่อว่าใบอนุญาตขับรถดังกล่าวเป็นใบอนุญาตขับรถที่กรมการขนส่งทางบกออกให้แก่นางสาวชัญญาที่แท้จริง ทั้งนี้โดยจำเลยรู้อยู่แล้วว่าใบอนุญาตขับรถฉบับดังกล่าวเป็นเอกสารราชการปลอม ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 251,252, 265, 268, 91 ให้ริบของกลางจำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 252, 268 ประกอบมาตรา 90 ให้ลงโทษตามมาตรา 252อันเป็นบทหนัก จำคุก 3 ปี ให้ริบของกลางจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับให้ยกฟ้อง แต่ให้ริบของกลางโจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า จำเลยเป็นคนนำใบอนุญาตขับรถยนต์ปลอมเอกสารหมาย จ.1 ไปมอบให้นางสาวชัญญาโดยรู้อยู่ว่าเป็นเอกสารปลอมและใบอนุญาตขับรถยนต์ดังกล่าวได้มีรอยตราประทับของกรมการขนส่งทางบกซึ่งกองพิสูจน์หลักฐานกรมตำรวจตรวจพิสูจน์แล้ว ปรากฏว่ามิใช่รอยตราประทับอันเดียวกับรอยตราประทับที่แท้จริงดังนั้น จำเลยจึงมีความผิดฐานใช้รอยตราปลอมและการที่จำเลยรับจะเป็นคนติดต่อทำใบอนุญาตขับรถยนต์ให้แก่ผู้ที่ประสงค์จะมีใบอนุญาตดังกล่าวโดยไม่ต้องผ่านการสอบของกรมการขนส่งทางบก ย่อมหมายความว่าจำเลยสามารถจะนำใบอนุญาตที่แท้จริงมาให้แก่บุคคลดังกล่าวได้ เมื่อจำเลยนำใบอนุญาตปลอมมาให้จึงเท่ากับเป็นการอ้างแก่บุคคลเหล่านั้นว่าเป็นเอกสารราชการที่แท้จริง จำเลยจึงมีความผิดฐานอ้างเอกสารราชการปลอมพิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยมีความผิดฐานใช้รอยตราปลอมและอ้างเอกสารราชการปลอมตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 256 ประกอบด้วยมาตรา 251 และมาตรา 268 วรรคแรกประกอบด้วยมาตรา 265 ให้ลงโทษตามมาตรา 252 ประกอบด้วยมาตรา 251 ซึ่งเป็นบทหนักที่สุดตามมาตรา 90 ให้จำคุก 2 ปี ของกลางให้ริบ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4772/2536พนักงานอัยการ กรมอัยการโจทก์นาย สม ชาย ลาด แ ลนจำเลย ป.อ. ม. 90, ม. 251, ม. 252, ม. 265, ม. 268เมื่อจำเลยเป็นคนนำใบอนุญาตขับรถยนต์ปลอมไปมอบให้ ช.โดยรู้อยู่แล้วว่าเป็นเอกสารปลอม และใบอนุญาตขับรถยนต์ดังกล่าวได้มีรอยตราประทับของกรมการขนส่งทางบกซึ่งมิใช่รอยตราประทับที่แท้จริง จำเลยจึงมีความผิดฐานใช้รอยตราปลอมและการที่จำเลยรับจะเป็นคนติดต่อทำใบอนุญาตขับรถยนต์ให้แก่ผู้ประสงค์จะมีใบอนุญาตดังกล่าวโดยไม่ต้องผ่านการสอบของกรมการขนส่งทางบกย่อมหมายความว่าจำเลยสามารถจะนำใบอนุญาตที่แท้จริงมาให้แก่บุคคลดังกล่าวได้เมื่อจำเลยนำใบอนุญาตปลอมมาให้จึงเท่ากับเป็นการอ้างแก่บุคคลเหล่านั้นว่าเป็นเอกสารราชการที่แท้จริง จำเลยจึงมีความผิดฐานอ้างเอกสารราชการปลอมโจทก์ฟ้องว่าจำเลยได้กระทำความผิดต่อกฎหมายหลายบทและหลายกรรมต่างกัน จำเลยได้ทำปลอมขึ้นซึ่งดวงตราของกรมการขนส่งทางบกอันเป็นทบวงการเมือง จำนวน 1 ดวงตราและจำเลยได้ทำปลอมใบอนุญาตขับรถของกรมขนส่งทางบก ฉบับที่ 33214536 ขึ้นทั้งฉบับ จำเลยได้นำใบอนุญาตขับรถฉบับที่ 33214536 อันเป็นเอกสารราชการปลอมซึ่งมีรอยตราปลอมของกรมการขนส่งทางบก ซึ่งเป็นทบวงการเมืองที่จำเลยทำปลอมขึ้นไปใช้มอบให้แก่นางสาวชัญญา เพื่อให้นางสาวชัญญาหลงเชื่อว่าใบอนุญาตขับรถดังกล่าวเป็นใบอนุญาตขับรถที่กรมการขนส่งทางบกออกให้แก่นางสาวชัญญาที่แท้จริง ทั้งนี้โดยจำเลยรู้อยู่แล้วว่าใบอนุญาตขับรถฉบับดังกล่าวเป็นเอกสารราชการปลอม ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 251,252, 265, 268, 91 ให้ริบของกลางจำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 252, 268 ประกอบมาตรา 90 ให้ลงโทษตามมาตรา 252อันเป็นบทหนัก จำคุก 3 ปี ให้ริบของกลางจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับให้ยกฟ้อง แต่ให้ริบของกลางโจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า จำเลยเป็นคนนำใบอนุญาตขับรถยนต์ปลอมเอกสารหมาย จ.1 ไปมอบให้นางสาวชัญญาโดยรู้อยู่ว่าเป็นเอกสารปลอมและใบอนุญาตขับรถยนต์ดังกล่าวได้มีรอยตราประทับของกรมการขนส่งทางบกซึ่งกองพิสูจน์หลักฐานกรมตำรวจตรวจพิสูจน์แล้ว ปรากฏว่ามิใช่รอยตราประทับอันเดียวกับรอยตราประทับที่แท้จริงดังนั้น จำเลยจึงมีความผิดฐานใช้รอยตราปลอมและการที่จำเลยรับจะเป็นคนติดต่อทำใบอนุญาตขับรถยนต์ให้แก่ผู้ที่ประสงค์จะมีใบอนุญาตดังกล่าวโดยไม่ต้องผ่านการสอบของกรมการขนส่งทางบก ย่อมหมายความว่าจำเลยสามารถจะนำใบอนุญาตที่แท้จริงมาให้แก่บุคคลดังกล่าวได้ เมื่อจำเลยนำใบอนุญาตปลอมมาให้จึงเท่ากับเป็นการอ้างแก่บุคคลเหล่านั้นว่าเป็นเอกสารราชการที่แท้จริง จำเลยจึงมีความผิดฐานอ้างเอกสารราชการปลอมพิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยมีความผิดฐานใช้รอยตราปลอมและอ้างเอกสารราชการปลอมตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 256 ประกอบด้วยมาตรา 251 และมาตรา 268 วรรคแรกประกอบด้วยมาตรา 265 ให้ลงโทษตามมาตรา 252 ประกอบด้วยมาตรา 251 ซึ่งเป็นบทหนักที่สุดตามมาตรา 90 ให้จำคุก 2 ปี ของกลางให้ริบ(พิมล สมานิตย์-สกล เหมือนพะวงศ์-ถวิล ตรีเพชร)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ