คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3700/2529หลักกฎหมาย: ข้อความในจดหมายที่จำเลยเขียนถึง บ.พนักงานสอบสวนมีลักษณะขอร้องให้ บ.ช่วยเปรียบเทียบปรับผู้ต้องหาให้คดีเสร็จเด็ดขาดไปในชั้นสถานีตำรวจโดยไม่ต้องให้คดีถึงศาลเท่านั้นเพื่อทั้งฝ่ายผู้ต้องหาและฝ่ายเจ้าพนักงานตำรวจจะได้ไม่เสียเวลาและเป็นการประหยัดเพราะจำเลยมีความเห็นว่าไม่ว่าจะชั้นศาลหรือชั้นสถานีตำรวจก็ถูกลงโทษปรับเหมือนกัน จึงไม่พอแปลความหมายได้ว่าจำเลยขอให้หรือรับว่าจะให้เงินทรัพย์สินหรือประโยชน์อื่นใดแก่บ.เพื่อจูงใจไม่ให้ดำเนินคดีแก่ผู้ต้องหาดังกล่าว อันจะเป็นความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 144,167โจทก์ฟ้องว่า จำเลยเขียนจดหมายขอให้และรับว่าจะให้เงินสินบนจำนวน2,000 บาท แก่ บ.พนักงานสอบสวน เพื่อจูงใจให้ปล่อยผู้ต้องหาจากข้อหาเล่นการพนันอันเป็นการกระทำอันมิชอบด้วยหน้าที่ ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 144, 167จำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 144, 167 เป็นกรรมเดียวผิดกฎหมายหลายบท ให้ลงโทษตาม มาตรา 167 ซึ่งเป็นกฎหมายบทที่มีโทษหนักที่สุด จำคุก 6 เดือนจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายกฟ้องโจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ปัญหาตามที่โจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษจำเลยตามฟ้องนั้นศาลฎีกาเห็นว่า ข้อความในจดหมายที่จำเลยเขียนถึง บ.ว่า "เรียน ร.ต.ท.บัญญัติ คำทองคดีการพนันน้ำเต้า ปู ปลา ที่ห้วยน้ำดิบนั้น ถึงแม้จะเสียศาลหรือเสียที่โรงพักก็มีค่าเท่ากันคนละไม่กี่ร้อยบาท จึงขอความกรุณาใช้ดุลพินิจแบบปรัชญาทางเศรษฐกิจ เพื่อไม่ให้เสียเวลาของทั้งสองฝ่าย ทั้งหมด 6 คน คนละ 300 บาท 2,000 บาท เป็นค่าบำรุงโรงพัก"นั้น ไม่มีข้อความตอนใดพอแปลความหมายได้ว่าจำเลยขอหรือรับว่าจะให้เงินหรือทรัพย์สินหรือประโยชน์อื่นใดแก่ บ.เพื่อจูงใจไม่ให้ดำเนินคดีแก่ผู้ต้องหาที่ถูกจับกุมในข้อหาเล่นการพนันแต่อย่างใด ข้อความในจดหมายมีลักษณะขอร้องให้ บ.ช่วยเปรียบเทียบปรับผู้ต้องหาให้คดีเสร็จเด็ดขาดไปในชั้นสถานีตำรวจโดยไม่ต้องให้คดีถึงศาลเท่านั้น โดยจำเลยแสดงความเห็นไว้ในจดหมายในทำนองว่าคดีการพนันน้ำเต้าปูปลานั้น ไม่ว่าจะเป็นชั้นศาลหรือชั้นสถานีตำรวจก็ถูกลงโทษปรับเพียงกันและเพื่อฝ่ายผู้ต้องหาและฝ่ายเจ้าพนักงานตำรวจจะได้ไม่เสียเวลาและเป็นการประหยัดการกระทำของจำเลยเช่นนี้ไม่เป็นความผิดตามฟ้อง ที่ศาลอุทธรณ์พิพากษามานั้น ศาลฎีกาเห็นพ้องด้วย ฎีกาของโจทก์ฟังไม่ขึ้นพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3700/2529พนักงานอัยการจังหวัดเชียงใหม่โจทก์นายวีรพงษ์ ตันสุหัส หรือตันสุหัสจำเลย ป.อ. ม. 144, ม. 167ข้อความในจดหมายที่จำเลยเขียนถึง บ.พนักงานสอบสวนมีลักษณะขอร้องให้ บ.ช่วยเปรียบเทียบปรับผู้ต้องหาให้คดีเสร็จเด็ดขาดไปในชั้นสถานีตำรวจโดยไม่ต้องให้คดีถึงศาลเท่านั้นเพื่อทั้งฝ่ายผู้ต้องหาและฝ่ายเจ้าพนักงานตำรวจจะได้ไม่เสียเวลาและเป็นการประหยัดเพราะจำเลยมีความเห็นว่าไม่ว่าจะชั้นศาลหรือชั้นสถานีตำรวจก็ถูกลงโทษปรับเหมือนกัน จึงไม่พอแปลความหมายได้ว่าจำเลยขอให้หรือรับว่าจะให้เงินทรัพย์สินหรือประโยชน์อื่นใดแก่บ.เพื่อจูงใจไม่ให้ดำเนินคดีแก่ผู้ต้องหาดังกล่าว อันจะเป็นความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 144,167โจทก์ฟ้องว่า จำเลยเขียนจดหมายขอให้และรับว่าจะให้เงินสินบนจำนวน2,000 บาท แก่ บ.พนักงานสอบสวน เพื่อจูงใจให้ปล่อยผู้ต้องหาจากข้อหาเล่นการพนันอันเป็นการกระทำอันมิชอบด้วยหน้าที่ ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 144, 167จำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 144, 167 เป็นกรรมเดียวผิดกฎหมายหลายบท ให้ลงโทษตาม มาตรา 167 ซึ่งเป็นกฎหมายบทที่มีโทษหนักที่สุด จำคุก 6 เดือนจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายกฟ้องโจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ปัญหาตามที่โจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษจำเลยตามฟ้องนั้นศาลฎีกาเห็นว่า ข้อความในจดหมายที่จำเลยเขียนถึง บ.ว่า "เรียน ร.ต.ท.บัญญัติ คำทองคดีการพนันน้ำเต้า ปู ปลา ที่ห้วยน้ำดิบนั้น ถึงแม้จะเสียศาลหรือเสียที่โรงพักก็มีค่าเท่ากันคนละไม่กี่ร้อยบาท จึงขอความกรุณาใช้ดุลพินิจแบบปรัชญาทางเศรษฐกิจ เพื่อไม่ให้เสียเวลาของทั้งสองฝ่าย ทั้งหมด 6 คน คนละ 300 บาท 2,000 บาท เป็นค่าบำรุงโรงพัก"นั้น ไม่มีข้อความตอนใดพอแปลความหมายได้ว่าจำเลยขอหรือรับว่าจะให้เงินหรือทรัพย์สินหรือประโยชน์อื่นใดแก่ บ.เพื่อจูงใจไม่ให้ดำเนินคดีแก่ผู้ต้องหาที่ถูกจับกุมในข้อหาเล่นการพนันแต่อย่างใด ข้อความในจดหมายมีลักษณะขอร้องให้ บ.ช่วยเปรียบเทียบปรับผู้ต้องหาให้คดีเสร็จเด็ดขาดไปในชั้นสถานีตำรวจโดยไม่ต้องให้คดีถึงศาลเท่านั้น โดยจำเลยแสดงความเห็นไว้ในจดหมายในทำนองว่าคดีการพนันน้ำเต้าปูปลานั้น ไม่ว่าจะเป็นชั้นศาลหรือชั้นสถานีตำรวจก็ถูกลงโทษปรับเพียงกันและเพื่อฝ่ายผู้ต้องหาและฝ่ายเจ้าพนักงานตำรวจจะได้ไม่เสียเวลาและเป็นการประหยัดการกระทำของจำเลยเช่นนี้ไม่เป็นความผิดตามฟ้อง ที่ศาลอุทธรณ์พิพากษามานั้น ศาลฎีกาเห็นพ้องด้วย ฎีกาของโจทก์ฟังไม่ขึ้นพิพากษายืน(เฉลิม การปลื้มจิตต์-ชูเชิด รักตะบุตร์-ธิรพันธุ์ รัศมิทัต)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยเขียนจดหมายขอให้และรับว่าจะให้เงินสินบนจำนวน2,000 บาท แก่ บ.พนักงานสอบสวน เพื่อจูงใจให้ปล่อยผู้ต้องหาจากข้อหาเล่นการพนันอันเป็นการกระทำอันมิชอบด้วยหน้าที่ ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 144, 167จำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 144, 167 เป็นกรรมเดียวผิดกฎหมายหลายบท ให้ลงโทษตาม มาตรา 167 ซึ่งเป็นกฎหมายบทที่มีโทษหนักที่สุด จำคุก 6 เดือนจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายกฟ้องโจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ปัญหาตามที่โจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษจำเลยตามฟ้องนั้นศาลฎีกาเห็นว่า ข้อความในจดหมายที่จำเลยเขียนถึง บ.ว่า "เรียน ร.ต.ท.บัญญัติ คำทองคดีการพนันน้ำเต้า ปู ปลา ที่ห้วยน้ำดิบนั้น ถึงแม้จะเสียศาลหรือเสียที่โรงพักก็มีค่าเท่ากันคนละไม่กี่ร้อยบาท จึงขอความกรุณาใช้ดุลพินิจแบบปรัชญาทางเศรษฐกิจ เพื่อไม่ให้เสียเวลาของทั้งสองฝ่าย ทั้งหมด 6 คน คนละ 300 บาท 2,000 บาท เป็นค่าบำรุงโรงพัก"นั้น ไม่มีข้อความตอนใดพอแปลความหมายได้ว่าจำเลยขอหรือรับว่าจะให้เงินหรือทรัพย์สินหรือประโยชน์อื่นใดแก่ บ.เพื่อจูงใจไม่ให้ดำเนินคดีแก่ผู้ต้องหาที่ถูกจับกุมในข้อหาเล่นการพนันแต่อย่างใด ข้อความในจดหมายมีลักษณะขอร้องให้ บ.ช่วยเปรียบเทียบปรับผู้ต้องหาให้คดีเสร็จเด็ดขาดไปในชั้นสถานีตำรวจโดยไม่ต้องให้คดีถึงศาลเท่านั้น โดยจำเลยแสดงความเห็นไว้ในจดหมายในทำนองว่าคดีการพนันน้ำเต้าปูปลานั้น ไม่ว่าจะเป็นชั้นศาลหรือชั้นสถานีตำรวจก็ถูกลงโทษปรับเพียงกันและเพื่อฝ่ายผู้ต้องหาและฝ่ายเจ้าพนักงานตำรวจจะได้ไม่เสียเวลาและเป็นการประหยัดการกระทำของจำเลยเช่นนี้ไม่เป็นความผิดตามฟ้อง ที่ศาลอุทธรณ์พิพากษามานั้น ศาลฎีกาเห็นพ้องด้วย ฎีกาของโจทก์ฟังไม่ขึ้นพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3700/2529พนักงานอัยการจังหวัดเชียงใหม่โจทก์นายวีรพงษ์ ตันสุหัส หรือตันสุหัสจำเลย ป.อ. ม. 144, ม. 167ข้อความในจดหมายที่จำเลยเขียนถึง บ.พนักงานสอบสวนมีลักษณะขอร้องให้ บ.ช่วยเปรียบเทียบปรับผู้ต้องหาให้คดีเสร็จเด็ดขาดไปในชั้นสถานีตำรวจโดยไม่ต้องให้คดีถึงศาลเท่านั้นเพื่อทั้งฝ่ายผู้ต้องหาและฝ่ายเจ้าพนักงานตำรวจจะได้ไม่เสียเวลาและเป็นการประหยัดเพราะจำเลยมีความเห็นว่าไม่ว่าจะชั้นศาลหรือชั้นสถานีตำรวจก็ถูกลงโทษปรับเหมือนกัน จึงไม่พอแปลความหมายได้ว่าจำเลยขอให้หรือรับว่าจะให้เงินทรัพย์สินหรือประโยชน์อื่นใดแก่บ.เพื่อจูงใจไม่ให้ดำเนินคดีแก่ผู้ต้องหาดังกล่าว อันจะเป็นความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 144,167โจทก์ฟ้องว่า จำเลยเขียนจดหมายขอให้และรับว่าจะให้เงินสินบนจำนวน2,000 บาท แก่ บ.พนักงานสอบสวน เพื่อจูงใจให้ปล่อยผู้ต้องหาจากข้อหาเล่นการพนันอันเป็นการกระทำอันมิชอบด้วยหน้าที่ ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 144, 167จำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 144, 167 เป็นกรรมเดียวผิดกฎหมายหลายบท ให้ลงโทษตาม มาตรา 167 ซึ่งเป็นกฎหมายบทที่มีโทษหนักที่สุด จำคุก 6 เดือนจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายกฟ้องโจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ปัญหาตามที่โจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษจำเลยตามฟ้องนั้นศาลฎีกาเห็นว่า ข้อความในจดหมายที่จำเลยเขียนถึง บ.ว่า "เรียน ร.ต.ท.บัญญัติ คำทองคดีการพนันน้ำเต้า ปู ปลา ที่ห้วยน้ำดิบนั้น ถึงแม้จะเสียศาลหรือเสียที่โรงพักก็มีค่าเท่ากันคนละไม่กี่ร้อยบาท จึงขอความกรุณาใช้ดุลพินิจแบบปรัชญาทางเศรษฐกิจ เพื่อไม่ให้เสียเวลาของทั้งสองฝ่าย ทั้งหมด 6 คน คนละ 300 บาท 2,000 บาท เป็นค่าบำรุงโรงพัก"นั้น ไม่มีข้อความตอนใดพอแปลความหมายได้ว่าจำเลยขอหรือรับว่าจะให้เงินหรือทรัพย์สินหรือประโยชน์อื่นใดแก่ บ.เพื่อจูงใจไม่ให้ดำเนินคดีแก่ผู้ต้องหาที่ถูกจับกุมในข้อหาเล่นการพนันแต่อย่างใด ข้อความในจดหมายมีลักษณะขอร้องให้ บ.ช่วยเปรียบเทียบปรับผู้ต้องหาให้คดีเสร็จเด็ดขาดไปในชั้นสถานีตำรวจโดยไม่ต้องให้คดีถึงศาลเท่านั้น โดยจำเลยแสดงความเห็นไว้ในจดหมายในทำนองว่าคดีการพนันน้ำเต้าปูปลานั้น ไม่ว่าจะเป็นชั้นศาลหรือชั้นสถานีตำรวจก็ถูกลงโทษปรับเพียงกันและเพื่อฝ่ายผู้ต้องหาและฝ่ายเจ้าพนักงานตำรวจจะได้ไม่เสียเวลาและเป็นการประหยัดการกระทำของจำเลยเช่นนี้ไม่เป็นความผิดตามฟ้อง ที่ศาลอุทธรณ์พิพากษามานั้น ศาลฎีกาเห็นพ้องด้วย ฎีกาของโจทก์ฟังไม่ขึ้นพิพากษายืน(เฉลิม การปลื้มจิตต์-ชูเชิด รักตะบุตร์-ธิรพันธุ์ รัศมิทัต)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ