คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1006/2495หลักกฎหมาย: การบอกเลิกการเข่าตาม ป.ม.แพ่งฯมาตรา 566 นั้น กฎหมายมิได้บังคับให้ต้องทำเป็นหนังสือ ฉะนั้นทนายความมีหนังสือบอกเลิกการเช่าแทนผู้ให้เช่า จึงเป็นการสมบูรณ์ให้บังคับได้โจทก์ฟ้องขอให้ขับไล่จำเลยออกจากบ้านเช่า อ้างว่าจำเลยที่ ๑ ให้จำเลยที่ ๒ ประกอบกิจการค้าในบ้านโดยมิได้รับความยินยอม เมื่อสัญญาเช่าสิ้นอายุ ได้บอกเลิกการเช่าแล้ว จำเลยต่อสู้ว่า ได้รับความคุ้มครองตาม พ.ร.บ.ควบคุมค่าเช่า ฯลฯ ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ พิพากษาขับไล่จำเลยและบริวารออกจากบ้าน จำเลยฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า การที่ทนายโจทก์มีหนังสือบอกเลิกการเช่านั้น ไม่ทำให้การบอกเลิกไม่สมบูรณ์ เพราะการบอกเลิกตาม ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๕๖๖ มิได้บังคับให้ต้องทำเป็นหนังสือ คดีจึงไม่อยู่ในมาตรา ๗๙๘. จึงพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1006/2495นายเยี่ยม เสริมสกุลโจทก์นางนงเยาว์ อรุณหัต ที่ 1, นายตากีกาวา หรือทากีอาวาทูวารากา ที่ 2จำเลย ป.พ.พ. ม. 566, ม. 798.การบอกเลิกการเข่าตาม ป.ม.แพ่งฯมาตรา 566 นั้น กฎหมายมิได้บังคับให้ต้องทำเป็นหนังสือ ฉะนั้นทนายความมีหนังสือบอกเลิกการเช่าแทนผู้ให้เช่า จึงเป็นการสมบูรณ์ให้บังคับได้โจทก์ฟ้องขอให้ขับไล่จำเลยออกจากบ้านเช่า อ้างว่าจำเลยที่ ๑ ให้จำเลยที่ ๒ ประกอบกิจการค้าในบ้านโดยมิได้รับความยินยอม เมื่อสัญญาเช่าสิ้นอายุ ได้บอกเลิกการเช่าแล้ว จำเลยต่อสู้ว่า ได้รับความคุ้มครองตาม พ.ร.บ.ควบคุมค่าเช่า ฯลฯ ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ พิพากษาขับไล่จำเลยและบริวารออกจากบ้าน จำเลยฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า การที่ทนายโจทก์มีหนังสือบอกเลิกการเช่านั้น ไม่ทำให้การบอกเลิกไม่สมบูรณ์ เพราะการบอกเลิกตาม ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๕๖๖ มิได้บังคับให้ต้องทำเป็นหนังสือ คดีจึงไม่อยู่ในมาตรา ๗๙๘. จึงพิพากษายืน(ธรรมบัณฑิต-นนทปัญญา-นิติธรรมประกรณ์)ศาลแขวงพระนครใต้ - นายไฉน รัตโนดมศาลอุทธรณ์ - นายสอาด นาวีเจริญแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องขอให้ขับไล่จำเลยออกจากบ้านเช่า อ้างว่าจำเลยที่ ๑ ให้จำเลยที่ ๒ ประกอบกิจการค้าในบ้านโดยมิได้รับความยินยอม เมื่อสัญญาเช่าสิ้นอายุ ได้บอกเลิกการเช่าแล้ว จำเลยต่อสู้ว่า ได้รับความคุ้มครองตาม พ.ร.บ.ควบคุมค่าเช่า ฯลฯ ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ พิพากษาขับไล่จำเลยและบริวารออกจากบ้าน จำเลยฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า การที่ทนายโจทก์มีหนังสือบอกเลิกการเช่านั้น ไม่ทำให้การบอกเลิกไม่สมบูรณ์ เพราะการบอกเลิกตาม ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๕๖๖ มิได้บังคับให้ต้องทำเป็นหนังสือ คดีจึงไม่อยู่ในมาตรา ๗๙๘. จึงพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1006/2495นายเยี่ยม เสริมสกุลโจทก์นางนงเยาว์ อรุณหัต ที่ 1, นายตากีกาวา หรือทากีอาวาทูวารากา ที่ 2จำเลย ป.พ.พ. ม. 566, ม. 798.การบอกเลิกการเข่าตาม ป.ม.แพ่งฯมาตรา 566 นั้น กฎหมายมิได้บังคับให้ต้องทำเป็นหนังสือ ฉะนั้นทนายความมีหนังสือบอกเลิกการเช่าแทนผู้ให้เช่า จึงเป็นการสมบูรณ์ให้บังคับได้โจทก์ฟ้องขอให้ขับไล่จำเลยออกจากบ้านเช่า อ้างว่าจำเลยที่ ๑ ให้จำเลยที่ ๒ ประกอบกิจการค้าในบ้านโดยมิได้รับความยินยอม เมื่อสัญญาเช่าสิ้นอายุ ได้บอกเลิกการเช่าแล้ว จำเลยต่อสู้ว่า ได้รับความคุ้มครองตาม พ.ร.บ.ควบคุมค่าเช่า ฯลฯ ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ พิพากษาขับไล่จำเลยและบริวารออกจากบ้าน จำเลยฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า การที่ทนายโจทก์มีหนังสือบอกเลิกการเช่านั้น ไม่ทำให้การบอกเลิกไม่สมบูรณ์ เพราะการบอกเลิกตาม ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๕๖๖ มิได้บังคับให้ต้องทำเป็นหนังสือ คดีจึงไม่อยู่ในมาตรา ๗๙๘. จึงพิพากษายืน(ธรรมบัณฑิต-นนทปัญญา-นิติธรรมประกรณ์)ศาลแขวงพระนครใต้ - นายไฉน รัตโนดมศาลอุทธรณ์ - นายสอาด นาวีเจริญแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ