phoneee/thai-legal-corpus huggingface dataset:
กฎกระทรวงกฎกระทรวงฉบับที่ ๔ (พ.ศ. ๒๔๙๘)ออกตามความในพระราชบัญญัติการทะเบียนคนต่างด้าวพ.ศ. ๒๔๙๓[๑] อาศัยอำนาจตามความในมาตรา๒๕ แห่งพระราชบัญญัติการทะเบียนคนต่างด้าว พ.ศ. ๒๔๙๓รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้ข้อ๑ ให้ยกเลิกความในข้อ ๑๐ แห่งกฎกระทรวง(พ.ศ. ๒๔๙๓) ออกตามความในพระราชบัญญัติการทะเบียนคนต่างด้าว พ.ศ. ๒๔๙๓ซึ่งได้แก้ไขเพิ่มเติมโดยกฎกระทรวง ฉบับที่ ๒ (พ.ศ. ๒๔๙๕)ออกตามความในพระราชบัญญัติการทะเบียนคนต่างด้าว พ.ศ. ๒๔๙๓และให้ใช้ความต่อไปนี้แทนข้อ ๑๐ค่าธรรมเนียมในการออกใบสำคัญประจำตัวหรือการต่ออายุใบสำคัญประจำตัวตามความในมาตรา๑๑ นอกจากผู้ที่ได้รับการผ่อนผัน หรือยกเว้น ตามพระราชบัญญัตินี้ให้เรียกเก็บในอัตรา ดังต่อไปนี้ก.คนต่างด้าวซึ่งไม่มีใบสำคัญประจำตัว หรือคนต่างด้าวซึ่งใบสำคัญประจำตัวขาดต่ออายุให้เรียกเก็บค่าธรรมเนียมการออกใบสำคัญประจำตัว หรือการต่ออายุใบสำคัญประจำตัวแล้วแต่กรณี เป็นเงิน ๔๐๐ บาทและให้เรียกเก็บค่าธรรมเนียมการต่ออายุใบสำคัญประจำตัวสำหรับปีต่อ ๆ ไปในอัตรา ดังต่อไปนี้๑.ชนิดที่หนึ่ง เป็นเงินสองร้อยบาท๒.ชนิดที่สอง เป็นเงินแปดร้อยบาทข.คนต่างด้าวซึ่งมีใบสำคัญประจำตัว และได้ต่ออายุใบสำคัญประจำตัวถูกต้องแล้วให้เรียกเก็บค่าธรรมเนียมการต่ออายุใบสำคัญประจำตัวในอัตรา ดังต่อไปนี้๑.ชนิดที่หนึ่ง เป็นเงินสองร้อยบาท๒.ชนิดที่สอง เป็นเงินแปดร้อยบาทให้ผู้ร้องขอรับใบสำคัญประจำตัวเสียค่าธรรมเนียมโดยปิดแสตมป์อากรที่ใบสำคัญประจำตัวในหน้าซึ่งกำหนดไว้และให้นายทะเบียนปรุแสตมป์อากรพร้อมด้วยลงวัน เดือน ปี ในเวลานั้นด้วยข้อ๒ ให้ยกเลิกความในข้อ ๑๑แห่งกฎกระทรวง (พ.ศ. ๒๔๙๓) ออกตามความในพระราชบัญญัติการทะเบียนคนต่างด้าว พ.ศ.๒๔๙๓ ซึ่งได้แก้ไขเพิ่มเติมโดยกฎกระทรวง ฉบับที่ ๒ (พ.ศ. ๒๔๙๕)ออกตามความในพระราชบัญญัติการทะเบียนคนต่างด้าว พ.ศ. ๒๔๙๓และให้ใช้ความต่อไปนี้แทนข้อ ๑๑การออกใบสำคัญประจำตัวใหม่แทนฉบับเดิมที่ชำรุด หรือสูญหาย ตามความในมาตรา๑๑ ให้เรียกเก็บค่าธรรมเนียมหนึ่งร้อยบาท ในการเสียค่าธรรมเนียมตามข้อนี้ ให้นำความในข้อ๑๐ วรรคท้ายมาใช้บังคับโดยอนุโลมให้ไว้ ณ วันที่ ๓๑ธันวาคม พ.ศ. ๒๔๙๘จอมพล ป. พิบูลสงครามรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยหมายเหตุ :-เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้คือโดยที่การเรียกเก็บเงินค่าธรรมเนียมคนต่างด้าวตามอัตราซึ่งกำหนดไว้ในกฎกระทรวงฯ พ.ศ. ๒๔๙๓ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยกฎกระทรวง (ฉบับที่ ๒)พ.ศ. ๒๔๙๕ ออกตามความในพระราชบัญญัติการทะเบียนคนต่างด้าว พ.ศ. ๒๔๙๓ นั้นเมื่อเทียบเคียงกับประเทศเพื่อนบ้านใกล้เคียงแล้วนับว่าเก็บในอัตราสูงมากสมควรลดอัตราค่าธรรมเนียมการขอรับใบสำคัญประจำตัว การต่ออายุใบสำคัญประจำตัวและการขอรับใบแทนใบสำคัญประจำตัวฉบับเดิมที่ชำรุด หรือสูญหายเสียใหม่โดยเรียกเก็บในอัตราพอสมควรเพื่อให้คนต่างด้าวจำนวนมากได้มีโอกาสและสามารถชำระค่าธรรมเนียมได้โดยไม่พยายามหลีกเลี่ยงหรือฝ่าฝืนกฎหมาย ในการนี้จำต้องแก้ไขเพิ่มเติมกฎกระทรวงฯ เพื่อกำหนดอัตราค่าธรรมเนียมในการเรียกเก็บจากคนต่างด้าวขึ้นใหม่ดลธี/ผู้จัดทำ๗ มกราคม ๒๕๕๔เอกฤทธิ์/ผู้ตรวจ๑๗ มกราคม ๒๕๕๔[๑] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๗๓/ตอนที่ ๕/ฉบับพิเศษ หน้า ๑/๑๒ มกราคม ๒๔๙๙
ประกาศมหาวิทยาลัยแม่ฟ้าหลวงประกาศมหาวิทยาลัยแม่ฟ้าหลวงเรื่อง การแบ่งส่วนงานพ.ศ. ๒๕๔๔ โดยที่เห็นเป็นการสมควรแบ่งส่วนงานภายในของมหาวิทยาลัยแม่ฟ้าหลวงให้สอดคล้องกับข้อกำหนดมหาวิทยาลัยแม่ฟ้าหลวงว่าด้วยการจัดตั้งส่วนงาน พ.ศ. ๒๕๔๔อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๗ วรรคสอง และมาตรา ๑๗ (๒) และ(๔) แห่งพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยแม่ฟ้าหลวง พ.ศ. ๒๕๔๑ประกอบกับมติสภามหาวิทยาลัยแม่ฟ้าหลวงในการประชุมครั้งที่ ๘/๒๕๔๔ เมื่อวันที่ ๓ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๔๔ จึงให้ออกประกาศไว้ ดังนี้๑. ประกาศนี้เรียกว่า ประกาศมหาวิทยาลัยแม่ฟ้าหลวง เรื่องการแบ่งส่วนงาน พ.ศ. ๒๕๔๔๒.[๑]ประกาศนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป๓. ให้แบ่งส่วนงานของสำนักงานบริหารกลางดังนี้(๑) ส่วนสารบรรณ อำนวยการ และนิติการ(๒) ส่วนการเจ้าหน้าที่ (๓) ส่วนนโยบายและแผน(๔) ส่วนการเงินและบัญชี(๕) ส่วนพัสดุ(๖) ส่วนประชาสัมพันธ์(๗) ส่วนอาคารสถานที่(๘) หน่วยประสานงานมหาวิทยาลัยแม่ฟ้าหลวง กรุงเทพมหานคร๔. ให้แบ่งส่วนงานของสำนักงานวิชาการดังนี้(๑)[๒] ส่วนทะเบียนและประมวลผล(๒)[๓] ส่วนบริการงานวิจัย(๓) ส่วนพัฒนานักศึกษา(๔) ส่วนพัฒนาความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ(๕) ส่วนประกันคุณภาพการศึกษาและพัฒนาหลักสูตร(๖)[๔]ส่วนประสานงานบัณฑิตศึกษา(๗)[๕]ส่วนจัดหางานและฝึกงานของนักศึกษา๕. ให้แบ่งส่วนงานของศูนย์บริการเทคโนโลยีสารสนเทศดังนี้(๑) ฝ่ายเลขานุการและธุรการ(๒) ฝ่ายระบบเครือข่ายคอมพิวเตอร์(๓) ฝ่ายระบบสารสนเทศ(๔) ฝ่ายบริการและฝึกอบรม๖.ให้แบ่งส่วนงานของศูนย์เครื่องมือวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีดังนี้(๑) ฝ่ายเลขานุการและธุรการ(๒) ฝ่ายสนับสนุนการเรียนการสอน(๓) ฝ่ายบำรุงรักษาเครื่องมือและพัฒนาอุปกรณ์ต้นแบบ(๔) ฝ่ายเครื่องมือวิเคราะห์และทดสอบชั้นสูง(๕) ฝ่ายความปลอดภัยห้องปฏิบัติการ๗. ให้แบ่งส่วนงานของศูนย์บรรสารและสื่อการศึกษาดังนี้(๑) ฝ่ายเลขานุการและธุรการ(๒) ฝ่ายพัฒนาและจัดระบบทรัพยากรสารนิเทศ(๓) ฝ่ายบริการทรัพยากรสารนิเทศ(๔) ฝ่ายเทคโนโลยีสารสนเทศ(๕) ฝ่ายผลิตและบริการสื่อการศึกษา๘. ให้มีหน่วยตรวจสอบภายในประกาศ ณ วันที่ ๑๘ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๔๔พลตำรวจเอก เภา สารสินนายกสภามหาวิทยาลัยแม่ฟ้าหลวงประกาศมหาวิทยาลัยแม่ฟ้าหลวงเรื่อง การแบ่งส่วนงาน พ.ศ. ๒๕๔๖ (ฉบับที่ ๒)[๖]ประกาศมหาวิทยาลัยแม่ฟ้าหลวงเรื่อง การแบ่งส่วนงาน (ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๔๗[๗]มณฑิตา/ผู้จัดทำ๘ ธันวาคม ๒๕๕๓วิภา/ผู้ตรวจ๒๕ พฤษภาคม ๒๕๕๔[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๑๙/ตอนที่ ๒๐ ง/หน้า ๙๘/๗ มีนาคม ๒๕๔๕[๒] ข้อ ๔ (๑)แก้ไขเพิ่มเติมโดยประกาศมหาวิทยาลัยแม่ฟ้าหลวง เรื่อง การแบ่งส่วนงาน (ฉบับที่ ๓)พ.ศ. ๒๕๔๗[๓] ข้อ ๔ (๒)แก้ไขเพิ่มเติมโดยประกาศมหาวิทยาลัยแม่ฟ้าหลวง เรื่อง การแบ่งส่วนงาน พ.ศ. ๒๕๔๖(ฉบับที่ ๒)[๔] ข้อ ๔ (๖)เพิ่มโดยประกาศมหาวิทยาลัยแม่ฟ้าหลวง เรื่อง การแบ่งส่วนงาน (ฉบับที่ ๓ ) พ.ศ.๒๕๔๗[๕] ข้อ ๔ (๗)เพิ่มโดยประกาศมหาวิทยาลัยแม่ฟ้าหลวง เรื่อง การแบ่งส่วนงาน (ฉบับที่ ๓ ) พ.ศ.๒๕๔๗[๖] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๒๑/ตอนพิเศษ ๑๓ ง/หน้า ๕๒/๔ กุมภาพันธ์ ๒๕๔๗[๗] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๒๑/ตอนพิเศษ ๖๔ ง/หน้า ๖๐/๙ มิถุนายน ๒๕๔๗
กฎกระทรวงกฎกระทรวงฉะบับที่ ๑๑ (พ.ศ.๒๔๙๐)ว่าด้วยการอุทธรณ์ออกตามความในพระราชบัญญัติการประมงพ.ศ. ๒๔๙๐[๑] อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๕ และมาตรา ๔๖ แห่งพระราชบัญญัติการประมงพ.ศ. ๒๔๙๐ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตราธิการ ออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้ข้อ ๑. ในกรณีที่เจ้าพนักงานผู้มีอำนาจออกประทานบัตร ใบอนุญาต และอาชญาบัตร ไม่ยอมออกเอกสารเช่นว่านั้นถ้าบุคคลผู้มีส่วนได้เสียประสงค์จะอุทธรณ์คำสั่งของเจ้าพนักงาน ก็ให้บุคคลนั้นยื่นอุทธรณ์ต่อเจ้าพนักงานภายในกำหนดสามสิบวัน นับตั้งแต่วันที่ผู้ยื่นอุทธรณ์ทราบคำสั่งข้อ ๒. ในคำอุทธรณ์นั้นจะต้องชี้แจงข้อเท็จจริงและเหตุผลโดยละเอียดชัดเจนว่าคำสั่งของเจ้าพนักงานนั้นไม่ชอบด้วยเหตุผลประการใดและต้องลงชื่อตัวชื่อสกุลและภูมิลำเนาของผู้ยื่นอุทธรณ์ข้อ ๓. เมื่อเจ้าพนักงานได้รับคำอุทธรณ์ก็ให้ออกใบรับให้แก่ผู้ยื่นอุทธรณ์เป็นหลักฐาน และให้เจ้าพนักงานดังกล่าวแล้วชี้แจงข้อเท็จจริงและเหตุผลในการไม่ยอมออกใบอนุญาตหรืออาชญาบัตรแล้วแต่กรณี โดยละเอียด เสนอคณะกรรมการจังหวัดเพื่อตรวจสอบแสดงความเห็นภายในกำหนดสิบวันนับตั้งแต่วันได้รับอุทธรณ์ข้อ ๔. สำหรับกรณีใบอนุญาตหรืออาชญาบัตรนั้นถ้าคณะกรมการจังหวัดเห็นสมควรออกใบอนุญาตหรืออาชญาบัตรให้แก่ผู้ยื่นอุทธรณ์ก็ให้แนะนำเจ้าพนักงานดำเนินการออกใบอนุญาตหรืออาชญาบัตรให้แก่ผู้อุทธรณ์ต่อไปได้ถ้าเจ้าพนักงานออกใบอนุญาตหรืออาชญาบัตรให้ก็เป็นอันยุติแต่ถ้าพนักงานเห็นว่าไม่สมควรออกใบอนุญาตหรืออาชญาบัตรก็ให้เจ้าพนักงานรายงานมายังรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตราธิการพร้อมด้วยความเห็นของคณะกรมการจังหวัดภายในยี่สิบวันนับตั้งแต่วันที่ได้รับอุทธรณ์ข้อ ๕. ในกรณีที่ไม่ยอมให้ออกประทานบัตรเมื่อข้าหลวงประจำจังหวัดได้รับอุทธรณ์ก็ให้ชี้แจงข้อเท็จจริงและเหตุผลโดยละเอียดเสนอไปยังรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตราธิการภายในสิบห้าวัน นับตั้งแต่วันได้รับอุทธรณ์ข้อ ๖. เมื่อเจ้าพนักงานได้รับคำวินิจฉัยของรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตราธิการให้แจ้งคำวินิจฉัยนั้นให้ผู้อุทธรณ์ทราบภายในห้าวันให้ไว้ ณ วันที่ ๑๔ เมษายน พ.ศ. ๒๔๙๐จรูญ สืบแสงรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตราธิการจุฑามาศ/ปรับปรุง๑๐ สิงหาคม ๒๕๕๘[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๖๔/ตอนที่ ๑๗/ฉบับพิเศษ หน้า ๔๔/๑๔ เมษายน ๒๔๙๐
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1268/2537หลักกฎหมาย: ป.วิ.อ. มาตรา 218 วรรคแรก ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลย 2 กระทงความผิด ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า การกระทำของจำเลยเป็นกรรมเดียวผิดต่อกฎหมายหลายบทให้ลงโทษบทเดียว เป็นการแก้ไขเล็กน้อย และให้ลงโทษจำคุกจำเลยไม่เกิน 5 ปี คดีต้องห้ามมิให้คู่ความฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมาย-วิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218 วรรคแรก โจทก์ฎีกาว่า เฮโรอีนของกลางจำนวน 2 ห่อเล็กที่สายลับนำไปมอบให้เจ้าพนักงานตำรวจ กับเฮโรอีนอีกจำนวน 2 หลอดและ 1 ห่อเล็กที่เจ้าพนักงานตำรวจค้นและยึดได้จากตัวจำเลยเป็นเฮโรอีนคนละจำนวนกันจำเลยจึงมีความผิด 2 กรรม เป็นฎีกาโต้เถียงดุลพินิจในการรับฟังพยานหลักฐานของศาลอุทธรณ์ที่ฟังว่า เฮโรอีนของกลางเป็นจำนวนเดียวกัน อันเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ต้องห้ามตามบทกฎหมายดังกล่าว ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1268/2537พนักงานอัยการจังหวัดลำปางโจทก์นายบุญธรรม แก้วปวนจำเลยป.วิ.อ. มาตรา 218 วรรคแรก ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลย 2 กระทงความผิด ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า การกระทำของจำเลยเป็นกรรมเดียวผิดต่อกฎหมายหลายบทให้ลงโทษบทเดียว เป็นการแก้ไขเล็กน้อย และให้ลงโทษจำคุกจำเลยไม่เกิน 5 ปี คดีต้องห้ามมิให้คู่ความฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมาย-วิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218 วรรคแรก โจทก์ฎีกาว่า เฮโรอีนของกลางจำนวน 2 ห่อเล็กที่สายลับนำไปมอบให้เจ้าพนักงานตำรวจ กับเฮโรอีนอีกจำนวน 2 หลอดและ 1 ห่อเล็กที่เจ้าพนักงานตำรวจค้นและยึดได้จากตัวจำเลยเป็นเฮโรอีนคนละจำนวนกันจำเลยจึงมีความผิด 2 กรรม เป็นฎีกาโต้เถียงดุลพินิจในการรับฟังพยานหลักฐานของศาลอุทธรณ์ที่ฟังว่า เฮโรอีนของกลางเป็นจำนวนเดียวกัน อันเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ต้องห้ามตามบทกฎหมายดังกล่าว(ยงยุทธ ธารีสาร-พรชัย สมรรถเวช-อำนวย สุขพรหม)ศาลจังหวัดลำปาง - นายทรงกลด บุญชูกุศลศาลอุทธรณ์ภาค ๒ - นายพูนศักดิ์ จงกลนีแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1268/2537พนักงานอัยการจังหวัดลำปางโจทก์นายบุญธรรม แก้วปวนจำเลยป.วิ.อ. มาตรา 218 วรรคแรก ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลย 2 กระทงความผิด ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า การกระทำของจำเลยเป็นกรรมเดียวผิดต่อกฎหมายหลายบทให้ลงโทษบทเดียว เป็นการแก้ไขเล็กน้อย และให้ลงโทษจำคุกจำเลยไม่เกิน 5 ปี คดีต้องห้ามมิให้คู่ความฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมาย-วิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218 วรรคแรก โจทก์ฎีกาว่า เฮโรอีนของกลางจำนวน 2 ห่อเล็กที่สายลับนำไปมอบให้เจ้าพนักงานตำรวจ กับเฮโรอีนอีกจำนวน 2 หลอดและ 1 ห่อเล็กที่เจ้าพนักงานตำรวจค้นและยึดได้จากตัวจำเลยเป็นเฮโรอีนคนละจำนวนกันจำเลยจึงมีความผิด 2 กรรม เป็นฎีกาโต้เถียงดุลพินิจในการรับฟังพยานหลักฐานของศาลอุทธรณ์ที่ฟังว่า เฮโรอีนของกลางเป็นจำนวนเดียวกัน อันเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ต้องห้ามตามบทกฎหมายดังกล่าว(ยงยุทธ ธารีสาร-พรชัย สมรรถเวช-อำนวย สุขพรหม)ศาลจังหวัดลำปาง - นายทรงกลด บุญชูกุศลศาลอุทธรณ์ภาค ๒ - นายพูนศักดิ์ จงกลนีแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ประกาศกระทรวงเกษตรและสหกรณ์เรื่องกำหนดวันสำคัญและเวลาที่ต้องหยุดทำการฆ่าสัตว์ เพื่อให้การหยุดทำการฆ่าสัตว์ในวันพระและวันสำคัญมีความชัดเจนและเป็นไปตามที่กฎหมายกำหนดอาศัยอำนาจตามข้อ ๒๐ แห่งกฎกระทรวงกำหนดหลักเกณฑ์ วิธีการและเงื่อนไขในการตั้งโรงฆ่าสัตว์ โรงพักสัตว์ และการฆ่าสัตว์ พ.ศ. ๒๕๕๕ซึ่งออกโดยอาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๐ และมาตรา ๓๕แห่งพระราชบัญญัติควบคุมการฆ่าสัตว์และจำหน่ายเนื้อสัตว์ พ.ศ. ๒๕๓๕ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์จึงออกประกาศไว้ดังนี้ข้อ ๑ ประกาศนี้เรียกว่า ประกาศกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ เรื่องกำหนดวันสำคัญและเวลาที่ต้องหยุดทำการฆ่าสัตว์ข้อ ๒[๑] ประกาศนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปข้อ ๓ ให้ยกเลิกประกาศกระทรวงเกษตรและสหกรณ์เรื่อง กำหนดวันสำคัญและเวลาที่ต้องหยุดทำการฆ่าสัตว์ ลงวันที่ ๙ สิงหาคม ๒๕๕๓ข้อ ๔ ให้หยุดทำการฆ่าสัตว์ในวันพระยกเว้นสัตว์ปีก และวันสำคัญ ดังนี้(๑) วันโกนหรือวันก่อนวันพระหนึ่งวัน นับตั้งแต่เวลา ๑๘.๐๐ นาฬิกาจนถึงเวลา ๒๔.๐๐ นาฬิกา(๒) วันพระ นับตั้งแต่เวลา ๐๐.๐๑ นาฬิกา จนถึงเวลา ๒๔.๐๐ นาฬิกา(๓) วันเข้าพรรษา นับตั้งแต่เวลา ๐๐.๐๑ นาฬิกา จนถึงเวลา ๒๔.๐๐นาฬิกา(๔) วันเฉลิมพระชนมพรรษาพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวและวันเฉลิมพระชนมพรรษาสมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินีนาถ นับตั้งแต่เวลา ๐๐.๐๑นาฬิกา จนถึงเวลา ๒๔.๐๐ นาฬิกาประกาศณ วันที่ ๑๖ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๕๕ธีระ วงศ์สมุทรรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ปริยานุช/ผู้จัดทำ๒๗ พฤศจิกายน๒๕๕๕ณัฐพร/ผู้ตรวจ๒๗ พฤศจิกายน๒๕๕๕[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๒๙/ตอนพิเศษ ๑๗๗ ง/หน้า ๔๗/๒๓ พฤศจิกายน ๒๕๕๕
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 311/2490หลักกฎหมาย: ปรากฏว่าของลับของเด็กหญิงอายุ 6 ขวบชอกช้ำนิดหน่อยโดยถูกของลับของจำเลย ดังนี้ ยังไม่พอถือว่า จำเลยได้พยายามล่วงล้ำไม่เป็นผิดฐานพยายามข่มขืน คงผิดเพียงฐานทำอนาจารศาลชั้นต้นลงโทษฐานอนาจารตามมาตรา 245 จำคุก 6 เดือนศาลอุทธรณ์ลงโทษฐานพยายามข่มขืนตาม มาตรา 244 และ 60 จำคุก 2 ปีฎีกาในข้อเท็จจริงได้ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษฐานทำอนาจารเด็กหญิงอายุ 6 ขวบตาม มาตรา 245 จำคุก 6 เดือนศาลอุทธรณ์พิพากษาลงโทษฐานพยายามกระทำชำเราตาม มาตรา 244, 60จำคุก 2 ปีจำเลยฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า ตามคำพยานอื่นและแพทย์ว่า (ของลับเด็ก) ชอกช้ำนิดหน่อยเท่านั้นเอง คดีจึงยังไม่พอฟังว่า จำเลยได้พยายามล่วงล้ำอันเป็นผิดฐานพยายามข่มขืนกระทำชำเรา จึงพิพากษาแก้คำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ลงโทษตามศาลชั้นต้น แต่ให้จำคุก 1 ปี ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 311/2490อัยการจังหวัดสมุทรสาครโจทก์นายฮะ หรือซี้ฮะจำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 60, ม. 244, ม. 245 ป.วิ.อ. ม. 218ปรากฏว่าของลับของเด็กหญิงอายุ 6 ขวบชอกช้ำนิดหน่อยโดยถูกของลับของจำเลย ดังนี้ ยังไม่พอถือว่า จำเลยได้พยายามล่วงล้ำไม่เป็นผิดฐานพยายามข่มขืน คงผิดเพียงฐานทำอนาจารศาลชั้นต้นลงโทษฐานอนาจารตามมาตรา 245 จำคุก 6 เดือนศาลอุทธรณ์ลงโทษฐานพยายามข่มขืนตาม มาตรา 244 และ 60 จำคุก 2 ปีฎีกาในข้อเท็จจริงได้ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษฐานทำอนาจารเด็กหญิงอายุ 6 ขวบตาม มาตรา 245 จำคุก 6 เดือนศาลอุทธรณ์พิพากษาลงโทษฐานพยายามกระทำชำเราตาม มาตรา 244, 60จำคุก 2 ปีจำเลยฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า ตามคำพยานอื่นและแพทย์ว่า (ของลับเด็ก) ชอกช้ำนิดหน่อยเท่านั้นเอง คดีจึงยังไม่พอฟังว่า จำเลยได้พยายามล่วงล้ำอันเป็นผิดฐานพยายามข่มขืนกระทำชำเรา จึงพิพากษาแก้คำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ลงโทษตามศาลชั้นต้น แต่ให้จำคุก 1 ปี(ประมูล สุวรรณศร-นาถปรีชา-มนูภันย์วิมลสาร)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษฐานทำอนาจารเด็กหญิงอายุ 6 ขวบตาม มาตรา 245 จำคุก 6 เดือนศาลอุทธรณ์พิพากษาลงโทษฐานพยายามกระทำชำเราตาม มาตรา 244, 60จำคุก 2 ปีจำเลยฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า ตามคำพยานอื่นและแพทย์ว่า (ของลับเด็ก) ชอกช้ำนิดหน่อยเท่านั้นเอง คดีจึงยังไม่พอฟังว่า จำเลยได้พยายามล่วงล้ำอันเป็นผิดฐานพยายามข่มขืนกระทำชำเรา จึงพิพากษาแก้คำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ลงโทษตามศาลชั้นต้น แต่ให้จำคุก 1 ปี ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 311/2490อัยการจังหวัดสมุทรสาครโจทก์นายฮะ หรือซี้ฮะจำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 60, ม. 244, ม. 245 ป.วิ.อ. ม. 218ปรากฏว่าของลับของเด็กหญิงอายุ 6 ขวบชอกช้ำนิดหน่อยโดยถูกของลับของจำเลย ดังนี้ ยังไม่พอถือว่า จำเลยได้พยายามล่วงล้ำไม่เป็นผิดฐานพยายามข่มขืน คงผิดเพียงฐานทำอนาจารศาลชั้นต้นลงโทษฐานอนาจารตามมาตรา 245 จำคุก 6 เดือนศาลอุทธรณ์ลงโทษฐานพยายามข่มขืนตาม มาตรา 244 และ 60 จำคุก 2 ปีฎีกาในข้อเท็จจริงได้ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษฐานทำอนาจารเด็กหญิงอายุ 6 ขวบตาม มาตรา 245 จำคุก 6 เดือนศาลอุทธรณ์พิพากษาลงโทษฐานพยายามกระทำชำเราตาม มาตรา 244, 60จำคุก 2 ปีจำเลยฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า ตามคำพยานอื่นและแพทย์ว่า (ของลับเด็ก) ชอกช้ำนิดหน่อยเท่านั้นเอง คดีจึงยังไม่พอฟังว่า จำเลยได้พยายามล่วงล้ำอันเป็นผิดฐานพยายามข่มขืนกระทำชำเรา จึงพิพากษาแก้คำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ลงโทษตามศาลชั้นต้น แต่ให้จำคุก 1 ปี(ประมูล สุวรรณศร-นาถปรีชา-มนูภันย์วิมลสาร)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศกระทรวงเกษตรและสหกรณ์เรื่องหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขการออกหนังสือรับรองพันธุ์พืชรับรองตามพระราชบัญญัติพันธุ์พืชพ.ศ. ๒๕๑๘พ.ศ. ๒๕๔๗ โดยที่เป็นการสมควรแก้ไขปรับปรุงการออกหนังสือรับรองพันธุ์พืชรับรองให้เหมาะให้เหมาะสมยิ่งขึ้นอาศัยอำนาจตามความในมาตรา๕ แห่งพระราชบัญญัติพันธุ์พืช พ.ศ. ๒๕๑๘ มาตรา ๒๘ และมาตรา ๒๘ ทวิแห่งพระราชบัญญัติพันธุ์พืช พ.ศ. ๒๕๑๘ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติพันธุ์พืช (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๓๕รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ออกประกาศไว้ ดังต่อไปนี้ข้อ๑ ให้ยกเลิกประกาศกระทรวงเกษตรและสหกรณ์เรื่อง หลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขการออกหนังสือรับรองพันธุ์พืชรับรองตามพระราชบัญญัติพันธุ์พืช พ.ศ. ๒๕๑๘ (ฉบับที่ ๑) พ.ศ. ๒๕๓๖ ลงวันที่ ๒๘ ธันวาคม๒๕๓๖ และประกาศกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ เรื่อง หลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขการออกหนังสือรับรองพันธุ์พืชรับรอง ตามพระราชบัญญัติพันธุ์พืช พ.ศ. ๒๕๑๘ (ฉบับที่๒) พ.ศ. ๒๕๔๑ ลงวันที่ ๒๐ สิงหาคม ๒๕๔๑ข้อ๒ผู้ใดประสงค์จะให้กรมวิชาการเกษตรออกหนังสือรับรองพันธุ์พืชรับรองให้ยื่นคำขอตามแบบร.พ.๓ ท้ายประกาศนี้ ต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ ณ กองคุ้มครองพันธุ์พืชกรมวิชาการเกษตร กระทรวงเกษตรและสหกรณ์ข้อ๓ผู้ยื่นคำขอต้องแนบเอกสารดังต่อไปนี้มาพร้อมแบบคำขอ(๑)สำเนาหนังสือรับรองพันธุ์พืชขึ้นทะเบียน(๒)ชนิดพืช ชื่อพันธุ์ หรือสายพันธุ์(๓)ลักษณะประจำพันธุ์ดีเด่นทางด้านการเกษตรข้อ๔ ขั้นตอนการออกหนังสือรับรองพันธุ์พืชรับรอง(๑)ตรวจสอบลักษณะประจำพันธุ์ดีเด่นทางด้านการเกษตร โดยหน่วยงานของกรมวิชาการเกษตร(๒)ผ่านการพิจารณาเห็นชอบรับรองพันธุ์พืชจากกรมวิชาการเกษตร(๓)เมื่ออธิบดีกรมวิชาการเกษตรพิจารณาผลการตรวจสอบแล้ว เห็นว่าไม่มีเหตุขัดข้องให้อธิบดีกรมวิชาการเกษตรออกหนังสือรับรองพันธุ์พืชรับรองตามแบบ ร.พ. ๔ข้อ๕อธิบดีกรมวิชาการเกษตรจะไม่ออกหนังสือรับรองพันธุ์พืชรับรองถ้ามีข้อพิสูจน์ได้ว่าลักษณะต่าง ๆของพันธุ์พืชที่เสนอไม่ตรงกับข้อมูลที่นำเสนอหรือคล้ายหรือเหมือนกับพันธุ์พืชอื่นที่กรมวิชาการเกษตรรับรองไว้แล้วข้อ๖อธิบดีกรมวิชาการเกษตรมีสิทธิจะเพิกถอนหนังสือรับรองพันธุ์พืชรับรองถ้ามีการพิสูจน์ได้ในภายหลังว่าพันธุ์พืชที่ขอให้รับรองนั้นมีลักษณะไม่ตรงกับข้อมูลที่นำเสนอขอหนังสือรับรองพันธุ์พืชรับรองหรือตรงกับพันธุ์พืชอื่นที่มีผู้ขอหนังสือรับรองไว้ก่อนแล้วข้อ๗ผู้ยื่นคำขอจะต้องเป็นผู้เสียค่าใช้จ่ายให้แก่พนักงานเจ้าหน้าที่ตามที่กำหนดไว้ในประกาศกระทรวงเกษตรและสหกรณ์เรื่อง ค่าป่วยการ ค่าพาหนะ ค่าเช่าที่พักและค่าใช้จ่ายของพนักงานเจ้าหน้าที่ตามพระราชบัญญัติพันธุ์พืช พ.ศ. ๒๕๑๘ (ฉบับที่๑) พ.ศ. ๒๕๓๖ประกาศฉบับนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป[๑]ประกาศ ณวันที่ ๑๗ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๔๗วันมูหะมัดนอร์ มะทารัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์[เอกสารแนบท้าย]๑.คำขอให้ออกหนังสือรับรองพันธุ์พืชรับรองตามพระราชบัญญัติพันธุ์พืช พ.ศ. ๒๕๑๘(ร.พ.๓)๒.หนังสือรับรองพันธุ์พืชรับรองตามพระราชบัญญัติพันธุ์พืช พ.ศ. ๒๕๑๘ (ร.พ.๔)(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)สุภาพร/พิมพ์๒๐ พฤษภาคม๒๕๔๘พุทธพัท/สุนันทา/ตรวจ๓๑พฤษภาคม ๒๕๔๘ศิรวัชร์/ปรับปรุง๑๗ตุลาคม ๒๕๖๑[๑]ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๑/ตอนพิเศษ ๑๔๓ ง/หน้า ๔/๓๐ ธันวาคม ๒๕๔๗
ประกาศคณะกรรมการมาตรฐานสินค้าเกษตรประกาศคณะกรรมการมาตรฐานสินค้าเกษตรเรื่องกำหนดคุณสมบัติและลักษณะต้องห้ามของผู้ขอรับใบอนุญาตเป็นผู้ประกอบการตรวจสอบมาตรฐาน(ฉบับที่ ๒)[๑] อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๗ (๖) แห่งพระราชบัญญัติมาตรฐานสินค้าเกษตรพ.ศ. ๒๕๕๑ และมาตรา ๓๔ (๕) แห่งพระราชบัญญัติมาตรฐานสินค้าเกษตร พ.ศ. ๒๕๕๑ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติมาตรฐานสินค้าเกษตร (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๕๖คณะกรรมการมาตรฐานสินค้าเกษตรเห็นสมควรประกาศกำหนดคุณสมบัติและลักษณะต้องห้ามของผู้ขอรับใบอนุญาตเป็นผู้ประกอบการตรวจสอบมาตรฐานเพิ่มเติมไว้ดังต่อไปนี้ให้ยกเลิกความในข้อ ๑ ของประกาศคณะกรรมการมาตรฐานสินค้าเกษตร เรื่องกำหนดคุณสมบัติและลักษณะต้องห้ามของผู้ขอรับใบอนุญาตเป็นผู้ประกอบการตรวจสอบมาตรฐานลงวันที่ ๒๔ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๕๒ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทนข้อ ๑ ผู้ขอรับใบอนุญาตต้องมีการจัดระบบองค์การให้เป็นไปตามมาตรฐานดังต่อไปนี้(๑)กรณีขอรับใบอนุญาตเป็นผู้ประกอบการตรวจสอบรับรองมาตรฐานเกี่ยวกับวิธีการกรรมวิธีหรือกระบวนการจัดการที่เกี่ยวกับสินค้าเกษตรต้องเป็นไปตามมาตรฐานไอเอสโอ/ไออีซี(ISO/IEC 17021) ว่าด้วยเรื่อง การตรวจสอบรับรอง -ข้อกำหนดสำหรับหน่วยตรวจประเมินและให้การรับรองระบบการจัดการหรือมาตรฐานไอเอสโอ/ทีเอส(ISO/TS 22003) ว่าด้วยเรื่อง ระบบการจัดการความปลอดภัยอาหาร-ข้อกำหนดสำหรับหน่วยตรวจประเมินและให้การรับรองระบบการจัดการความปลอดภัยอาหารหรือมาตรฐานไอเอสโอ/ไออีซี(ISO/IEC GUIDE 65) ว่าด้วยเรื่องข้อกำหนดทั่วไปสำหรับหน่วยรับรองคุณภาพผลิตภัณฑ์ หรือมาตรฐานไอเอสโอ/ไออีซี (ISO/IEC 17065) ว่าด้วยเรื่อง ข้อกำหนดทั่วไปสำหรับหน่วยรับรองผลิตภัณฑ์หรือมาตรฐานไอเอสโอ/ไออีซี (ISO/IEC 17020) ว่าด้วยเรื่องการตรวจสอบและรับรอง - ข้อกำหนดสำหรับหน่วยตรวจ ตามแต่กรณี และเป็นไปตามหลักเกณฑ์เงื่อนไขที่สำนักงานมาตรฐานสินค้าเกษตรและอาหารแห่งชาติประกาศกำหนด(๒)กรณีขอรับใบอนุญาตเป็นผู้ประกอบการตรวจสอบรับรองมาตรฐานเกี่ยวกับสินค้าเกษตรต้องเป็นไปตามมาตรฐานไอเอสโอ/ไออีซี(ISO/IEC GUIDE 65) ว่าด้วยเรื่องข้อกำหนดทั่วไปสำหรับหน่วยรับรองคุณภาพผลิตภัณฑ์ หรือมาตรฐานไอเอสโอ/ไออีซี (ISO/IEC 17065) ว่าด้วยเรื่องข้อกำหนดทั่วไปสำหรับหน่วยรับรองผลิตภัณฑ์หรือมาตรฐานไอเอสโอ/ไออีซี (ISO/IEC 17020)ว่าด้วยเรื่องการตรวจสอบและรับรอง - ข้อกำหนดสำหรับหน่วยตรวจ ตามแต่กรณีและเป็นไปตามหลักเกณฑ์เงื่อนไขที่สำนักงานมาตรฐานสินค้าเกษตรและอาหารแห่งชาติประกาศกำหนดประกาศณ วันที่ ๒๑ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๕๗ปีติพงศ์พึ่งบุญ ณ อยุธยารัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ประธานกรรมการมาตรฐานสินค้าเกษตรปริยานุช/ผู้จัดทำ๘ มกราคม ๒๕๕๘วิศนี/ผู้ตรวจ๑๙ มกราคม ๒๕๕๘[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๓๑/ตอนพิเศษ ๒๗๓ ง/หน้า ๒๕/๓๐ ธันวาคม ๒๕๕๗
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2473/2538หลักกฎหมาย: รถยนต์บรรทุกคันเกิดเหตุมี ส. เป็นผู้ขับ จำเลยที่ 3 เช่าซื้อมามีจำเลยที่ 2 ซึ่งเป็นหุ้นส่วนผู้จัดการของจำเลยที่ 1 เป็นผู้ค้ำประกัน มีการพ่นชื่อจำเลยที่ 1 เช่นเดียวกับรถยนต์ของจำเลยที่ 1 คนทั่วไปที่ได้พบเห็นรถยนต์บรรทุกคันเกิดเหตุจะต้องเข้าใจว่าเป็นรถของจำเลยที่ 1 หลังเกิดเหตุ จำเลยที่ 2 ได้ต่อรองเรื่องค่าเสียหาย พฤติการณ์ดังกล่าวถือได้ว่าจำเลยที่ 1 ได้รับประโยชน์ร่วมกันกับจำเลยที่ 3 เมื่อ ส. นำรถยนต์คันเกิดเหตุของจำเลยที่ 3 ไปใช้ในทางการที่จ้างของจำเลยที่ 3 โดยประมาทเลินเล่อ กรณีถือได้ว่า ส. เป็นลูกจ้างของจำเลยที่ 1 ด้วย จำเลยที่ 1 ซึ่งมีจำเลยที่ 2 เป็นหุ้นส่วนผู้จัดการจึงต้องร่วมรับผิดในผลแห่งละเมิด ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2473/2538นายปรีชา วัฒนาพรโจทก์ห้างหุ้นส่วนจำกัดถาวรวัสดุก่อสร้าง ที่๑กับพวกจำเลย ป.พ.พ. ม. 425รถยนต์บรรทุกคันเกิดเหตุมี ส. เป็นผู้ขับ จำเลยที่ 3 เช่าซื้อมามีจำเลยที่ 2 ซึ่งเป็นหุ้นส่วนผู้จัดการของจำเลยที่ 1 เป็นผู้ค้ำประกัน มีการพ่นชื่อจำเลยที่ 1 เช่นเดียวกับรถยนต์ของจำเลยที่ 1 คนทั่วไปที่ได้พบเห็นรถยนต์บรรทุกคันเกิดเหตุจะต้องเข้าใจว่าเป็นรถของจำเลยที่ 1 หลังเกิดเหตุ จำเลยที่ 2 ได้ต่อรองเรื่องค่าเสียหาย พฤติการณ์ดังกล่าวถือได้ว่าจำเลยที่ 1 ได้รับประโยชน์ร่วมกันกับจำเลยที่ 3 เมื่อ ส. นำรถยนต์คันเกิดเหตุของจำเลยที่ 3 ไปใช้ในทางการที่จ้างของจำเลยที่ 3 โดยประมาทเลินเล่อ กรณีถือได้ว่า ส. เป็นลูกจ้างของจำเลยที่ 1 ด้วย จำเลยที่ 1 ซึ่งมีจำเลยที่ 2 เป็นหุ้นส่วนผู้จัดการจึงต้องร่วมรับผิดในผลแห่งละเมิด(สมาน เวทวินิจ-สมิทธิ์ วราอุบล-บรรเทิง มุลพรม)ศาลจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ - นายจรัญ เนาวพนานนท์ศาลอุทธรณ์ - นายวัฒนชัย โชติชูตระกูลแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2473/2538นายปรีชา วัฒนาพรโจทก์ห้างหุ้นส่วนจำกัดถาวรวัสดุก่อสร้าง ที่๑กับพวกจำเลย ป.พ.พ. ม. 425รถยนต์บรรทุกคันเกิดเหตุมี ส. เป็นผู้ขับ จำเลยที่ 3 เช่าซื้อมามีจำเลยที่ 2 ซึ่งเป็นหุ้นส่วนผู้จัดการของจำเลยที่ 1 เป็นผู้ค้ำประกัน มีการพ่นชื่อจำเลยที่ 1 เช่นเดียวกับรถยนต์ของจำเลยที่ 1 คนทั่วไปที่ได้พบเห็นรถยนต์บรรทุกคันเกิดเหตุจะต้องเข้าใจว่าเป็นรถของจำเลยที่ 1 หลังเกิดเหตุ จำเลยที่ 2 ได้ต่อรองเรื่องค่าเสียหาย พฤติการณ์ดังกล่าวถือได้ว่าจำเลยที่ 1 ได้รับประโยชน์ร่วมกันกับจำเลยที่ 3 เมื่อ ส. นำรถยนต์คันเกิดเหตุของจำเลยที่ 3 ไปใช้ในทางการที่จ้างของจำเลยที่ 3 โดยประมาทเลินเล่อ กรณีถือได้ว่า ส. เป็นลูกจ้างของจำเลยที่ 1 ด้วย จำเลยที่ 1 ซึ่งมีจำเลยที่ 2 เป็นหุ้นส่วนผู้จัดการจึงต้องร่วมรับผิดในผลแห่งละเมิด(สมาน เวทวินิจ-สมิทธิ์ วราอุบล-บรรเทิง มุลพรม)ศาลจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ - นายจรัญ เนาวพนานนท์ศาลอุทธรณ์ - นายวัฒนชัย โชติชูตระกูลแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ