คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2497/2533หลักกฎหมาย: การที่โจทก์ขอให้จำเลยออกเช็คพิพาทแลกเอาเช็คฉบับเก่าที่ธนาคารปฏิเสธการจ่ายเงินคืนไป แสดงให้เห็นว่าโจทก์ทราบอยู่แล้วว่าจำเลยไม่มีเงินในบัญชีพอที่จะชำระเงินให้แก่โจทก์ได้ นอกจากนี้โจทก์ยอมรับว่าเช็คพิพาทจำเลยทั้งสองไม่ได้ลงวันที่สั่งจ่าย โจทก์เป็นผู้ลงเอง แม้จำเลยที่ 2 ยินยอมให้ลงและยังได้ทำหนังสือสัญญาขายลดเช็คไว้กับโจทก์ ดังนี้จำเลยก็ไม่มีความผิดตาม พ.ร.บ.ว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็คฯ.โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. 2497 มาตรา 3 ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 83ศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้องแล้วเห็นว่า คดีมีมูล ให้ประทับฟ้องจำเลยทั้งสองให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยทั้งสองมีความผิดตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. 2497 มาตรา 3ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 83 ปรับจำเลยที่ 1 เป็นเงิน 100,000 บาทส่วนจำเลยที่ 2 ให้ลงโทษจำคุก 1 ปีจำเลยทั้งสองอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยทั้งสองฎีกา โดยผู้พิพากษาศาลอุทธรณ์ซึ่งพิจารณาแล้วลงชื่อในคำพิพากษาเห็นว่าข้อความที่ตัดสินเป็นปัญหาสำคัญอันควรสู่ศาลสูงสุดและอนุญาตให้ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "ข้อเท็จจริงฟังได้ในเบื้องต้นว่า จำเลยทั้งสองออกเช็คพิพาทเอกสารหมาย จ. 2 มอบให้แก่โจทก์โดยไม่ได้ลงวันที่สั่งจ่าย ต่อมาโจทก์ได้ลงวันที่สั่งจ่ายเอง และเช็คพิพาทธนาคารปฏิเสธการจ่ายเงิน มีปัญหาที่จะต้องวินิจฉัยว่าจำเลยกระทำผิดตามฟ้องหรือไม่ โจทก์มีตัวโจทก์เบิกความยืนยันว่า จำเลยทั้งสองออกเช็คพิพาทเพื่อนำมาแลกเช็คของจำเลยที่ 1 ที่ถูกปฏิเสธการจ่ายเงินโดยไม่ลงวันที่สั่งจ่าย โจทก์ได้ลงวันที่สั่งจ่ายต่อหน้าจำเลยที่ 2และให้จำเลยที่ 2 ทำหนังสือสัญญาขายลดเช็คไว้ปรากฏตามเอกสารหมายจ.5 เห็นว่า ก่อนที่จำเลยทั้งสองจะออกเช็คพิพาทให้แก่โจทก์ จำเลยที่ 1 ได้ออกเช็คแลกเงินสดไปจากโจทก์หลายครั้งรวมเป็นเงินทั้งสิ้น 1,200,000 บาท และเช็คของจำเลยที่ 1 ดังกล่าวธนาคารปฏิเสธการจ่ายเงินโจทก์ได้ติดต่อให้จำเลยที่ 2 นำเช็คมาแลกฉบับเก่าคืนไป และจำเลยที่ 2 ก็นำเช็คพิพาทมาแลกตามที่โจทก์ต้องการแสดงให้เห็นว่าโจทก์ทราบอยู่แล้วว่าจำเลยที่ 1 ไม่มีเงินในบัญชีพอที่จะชำระให้แก่โจทก์ได้ นอกจากนี้โจทก์ยอมรับว่าเช็คพิพาทจำเลยทั้งสองไม่ได้ลงวันที่สั่งจ่าย ต่อมาโจทก์เป็นผู้ลงเองแม้จะฟังว่าจำเลยที่ 2 ยอนยอมให้ลงและยังได้ทำหนังสือสัญญาขายลดเช็คไว้กับโจทก์ด้วยก็ตาม จำเลยทั้งสองก็ไม่มีความผิดตามฟ้อง..."พิพากษากลับ ให้ยกฟ้องโจทก์. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2497/2533นาย พงษ์เทพ ชีวประเสริฐพรโจทก์ห้างหุ้นส่วนจำกัด เจ.อาร์.เอส.เอ็นเตอร์ไพรส์ กับพวกจำเลย พ.ร.บ.ว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ.2497 ม. 3การที่โจทก์ขอให้จำเลยออกเช็คพิพาทแลกเอาเช็คฉบับเก่าที่ธนาคารปฏิเสธการจ่ายเงินคืนไป แสดงให้เห็นว่าโจทก์ทราบอยู่แล้วว่าจำเลยไม่มีเงินในบัญชีพอที่จะชำระเงินให้แก่โจทก์ได้ นอกจากนี้โจทก์ยอมรับว่าเช็คพิพาทจำเลยทั้งสองไม่ได้ลงวันที่สั่งจ่าย โจทก์เป็นผู้ลงเอง แม้จำเลยที่ 2 ยินยอมให้ลงและยังได้ทำหนังสือสัญญาขายลดเช็คไว้กับโจทก์ ดังนี้จำเลยก็ไม่มีความผิดตาม พ.ร.บ.ว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็คฯ.โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. 2497 มาตรา 3 ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 83ศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้องแล้วเห็นว่า คดีมีมูล ให้ประทับฟ้องจำเลยทั้งสองให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยทั้งสองมีความผิดตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. 2497 มาตรา 3ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 83 ปรับจำเลยที่ 1 เป็นเงิน 100,000 บาทส่วนจำเลยที่ 2 ให้ลงโทษจำคุก 1 ปีจำเลยทั้งสองอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยทั้งสองฎีกา โดยผู้พิพากษาศาลอุทธรณ์ซึ่งพิจารณาแล้วลงชื่อในคำพิพากษาเห็นว่าข้อความที่ตัดสินเป็นปัญหาสำคัญอันควรสู่ศาลสูงสุดและอนุญาตให้ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "ข้อเท็จจริงฟังได้ในเบื้องต้นว่า จำเลยทั้งสองออกเช็คพิพาทเอกสารหมาย จ. 2 มอบให้แก่โจทก์โดยไม่ได้ลงวันที่สั่งจ่าย ต่อมาโจทก์ได้ลงวันที่สั่งจ่ายเอง และเช็คพิพาทธนาคารปฏิเสธการจ่ายเงิน มีปัญหาที่จะต้องวินิจฉัยว่าจำเลยกระทำผิดตามฟ้องหรือไม่ โจทก์มีตัวโจทก์เบิกความยืนยันว่า จำเลยทั้งสองออกเช็คพิพาทเพื่อนำมาแลกเช็คของจำเลยที่ 1 ที่ถูกปฏิเสธการจ่ายเงินโดยไม่ลงวันที่สั่งจ่าย โจทก์ได้ลงวันที่สั่งจ่ายต่อหน้าจำเลยที่ 2และให้จำเลยที่ 2 ทำหนังสือสัญญาขายลดเช็คไว้ปรากฏตามเอกสารหมายจ.5 เห็นว่า ก่อนที่จำเลยทั้งสองจะออกเช็คพิพาทให้แก่โจทก์ จำเลยที่ 1 ได้ออกเช็คแลกเงินสดไปจากโจทก์หลายครั้งรวมเป็นเงินทั้งสิ้น 1,200,000 บาท และเช็คของจำเลยที่ 1 ดังกล่าวธนาคารปฏิเสธการจ่ายเงินโจทก์ได้ติดต่อให้จำเลยที่ 2 นำเช็คมาแลกฉบับเก่าคืนไป และจำเลยที่ 2 ก็นำเช็คพิพาทมาแลกตามที่โจทก์ต้องการแสดงให้เห็นว่าโจทก์ทราบอยู่แล้วว่าจำเลยที่ 1 ไม่มีเงินในบัญชีพอที่จะชำระให้แก่โจทก์ได้ นอกจากนี้โจทก์ยอมรับว่าเช็คพิพาทจำเลยทั้งสองไม่ได้ลงวันที่สั่งจ่าย ต่อมาโจทก์เป็นผู้ลงเองแม้จะฟังว่าจำเลยที่ 2 ยอนยอมให้ลงและยังได้ทำหนังสือสัญญาขายลดเช็คไว้กับโจทก์ด้วยก็ตาม จำเลยทั้งสองก็ไม่มีความผิดตามฟ้อง..."พิพากษากลับ ให้ยกฟ้องโจทก์.(บุญส่ง วรรณกลาง-ตัน เวทไว-อุไร คังคะเกตุ)แหล่งที่มาสำนักงานส่งเสริมงานตุลาการแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. 2497 มาตรา 3 ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 83ศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้องแล้วเห็นว่า คดีมีมูล ให้ประทับฟ้องจำเลยทั้งสองให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยทั้งสองมีความผิดตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. 2497 มาตรา 3ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 83 ปรับจำเลยที่ 1 เป็นเงิน 100,000 บาทส่วนจำเลยที่ 2 ให้ลงโทษจำคุก 1 ปีจำเลยทั้งสองอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยทั้งสองฎีกา โดยผู้พิพากษาศาลอุทธรณ์ซึ่งพิจารณาแล้วลงชื่อในคำพิพากษาเห็นว่าข้อความที่ตัดสินเป็นปัญหาสำคัญอันควรสู่ศาลสูงสุดและอนุญาตให้ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "ข้อเท็จจริงฟังได้ในเบื้องต้นว่า จำเลยทั้งสองออกเช็คพิพาทเอกสารหมาย จ. 2 มอบให้แก่โจทก์โดยไม่ได้ลงวันที่สั่งจ่าย ต่อมาโจทก์ได้ลงวันที่สั่งจ่ายเอง และเช็คพิพาทธนาคารปฏิเสธการจ่ายเงิน มีปัญหาที่จะต้องวินิจฉัยว่าจำเลยกระทำผิดตามฟ้องหรือไม่ โจทก์มีตัวโจทก์เบิกความยืนยันว่า จำเลยทั้งสองออกเช็คพิพาทเพื่อนำมาแลกเช็คของจำเลยที่ 1 ที่ถูกปฏิเสธการจ่ายเงินโดยไม่ลงวันที่สั่งจ่าย โจทก์ได้ลงวันที่สั่งจ่ายต่อหน้าจำเลยที่ 2และให้จำเลยที่ 2 ทำหนังสือสัญญาขายลดเช็คไว้ปรากฏตามเอกสารหมายจ.5 เห็นว่า ก่อนที่จำเลยทั้งสองจะออกเช็คพิพาทให้แก่โจทก์ จำเลยที่ 1 ได้ออกเช็คแลกเงินสดไปจากโจทก์หลายครั้งรวมเป็นเงินทั้งสิ้น 1,200,000 บาท และเช็คของจำเลยที่ 1 ดังกล่าวธนาคารปฏิเสธการจ่ายเงินโจทก์ได้ติดต่อให้จำเลยที่ 2 นำเช็คมาแลกฉบับเก่าคืนไป และจำเลยที่ 2 ก็นำเช็คพิพาทมาแลกตามที่โจทก์ต้องการแสดงให้เห็นว่าโจทก์ทราบอยู่แล้วว่าจำเลยที่ 1 ไม่มีเงินในบัญชีพอที่จะชำระให้แก่โจทก์ได้ นอกจากนี้โจทก์ยอมรับว่าเช็คพิพาทจำเลยทั้งสองไม่ได้ลงวันที่สั่งจ่าย ต่อมาโจทก์เป็นผู้ลงเองแม้จะฟังว่าจำเลยที่ 2 ยอนยอมให้ลงและยังได้ทำหนังสือสัญญาขายลดเช็คไว้กับโจทก์ด้วยก็ตาม จำเลยทั้งสองก็ไม่มีความผิดตามฟ้อง..."พิพากษากลับ ให้ยกฟ้องโจทก์. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2497/2533นาย พงษ์เทพ ชีวประเสริฐพรโจทก์ห้างหุ้นส่วนจำกัด เจ.อาร์.เอส.เอ็นเตอร์ไพรส์ กับพวกจำเลย พ.ร.บ.ว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ.2497 ม. 3การที่โจทก์ขอให้จำเลยออกเช็คพิพาทแลกเอาเช็คฉบับเก่าที่ธนาคารปฏิเสธการจ่ายเงินคืนไป แสดงให้เห็นว่าโจทก์ทราบอยู่แล้วว่าจำเลยไม่มีเงินในบัญชีพอที่จะชำระเงินให้แก่โจทก์ได้ นอกจากนี้โจทก์ยอมรับว่าเช็คพิพาทจำเลยทั้งสองไม่ได้ลงวันที่สั่งจ่าย โจทก์เป็นผู้ลงเอง แม้จำเลยที่ 2 ยินยอมให้ลงและยังได้ทำหนังสือสัญญาขายลดเช็คไว้กับโจทก์ ดังนี้จำเลยก็ไม่มีความผิดตาม พ.ร.บ.ว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็คฯ.โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. 2497 มาตรา 3 ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 83ศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้องแล้วเห็นว่า คดีมีมูล ให้ประทับฟ้องจำเลยทั้งสองให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยทั้งสองมีความผิดตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. 2497 มาตรา 3ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 83 ปรับจำเลยที่ 1 เป็นเงิน 100,000 บาทส่วนจำเลยที่ 2 ให้ลงโทษจำคุก 1 ปีจำเลยทั้งสองอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยทั้งสองฎีกา โดยผู้พิพากษาศาลอุทธรณ์ซึ่งพิจารณาแล้วลงชื่อในคำพิพากษาเห็นว่าข้อความที่ตัดสินเป็นปัญหาสำคัญอันควรสู่ศาลสูงสุดและอนุญาตให้ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "ข้อเท็จจริงฟังได้ในเบื้องต้นว่า จำเลยทั้งสองออกเช็คพิพาทเอกสารหมาย จ. 2 มอบให้แก่โจทก์โดยไม่ได้ลงวันที่สั่งจ่าย ต่อมาโจทก์ได้ลงวันที่สั่งจ่ายเอง และเช็คพิพาทธนาคารปฏิเสธการจ่ายเงิน มีปัญหาที่จะต้องวินิจฉัยว่าจำเลยกระทำผิดตามฟ้องหรือไม่ โจทก์มีตัวโจทก์เบิกความยืนยันว่า จำเลยทั้งสองออกเช็คพิพาทเพื่อนำมาแลกเช็คของจำเลยที่ 1 ที่ถูกปฏิเสธการจ่ายเงินโดยไม่ลงวันที่สั่งจ่าย โจทก์ได้ลงวันที่สั่งจ่ายต่อหน้าจำเลยที่ 2และให้จำเลยที่ 2 ทำหนังสือสัญญาขายลดเช็คไว้ปรากฏตามเอกสารหมายจ.5 เห็นว่า ก่อนที่จำเลยทั้งสองจะออกเช็คพิพาทให้แก่โจทก์ จำเลยที่ 1 ได้ออกเช็คแลกเงินสดไปจากโจทก์หลายครั้งรวมเป็นเงินทั้งสิ้น 1,200,000 บาท และเช็คของจำเลยที่ 1 ดังกล่าวธนาคารปฏิเสธการจ่ายเงินโจทก์ได้ติดต่อให้จำเลยที่ 2 นำเช็คมาแลกฉบับเก่าคืนไป และจำเลยที่ 2 ก็นำเช็คพิพาทมาแลกตามที่โจทก์ต้องการแสดงให้เห็นว่าโจทก์ทราบอยู่แล้วว่าจำเลยที่ 1 ไม่มีเงินในบัญชีพอที่จะชำระให้แก่โจทก์ได้ นอกจากนี้โจทก์ยอมรับว่าเช็คพิพาทจำเลยทั้งสองไม่ได้ลงวันที่สั่งจ่าย ต่อมาโจทก์เป็นผู้ลงเองแม้จะฟังว่าจำเลยที่ 2 ยอนยอมให้ลงและยังได้ทำหนังสือสัญญาขายลดเช็คไว้กับโจทก์ด้วยก็ตาม จำเลยทั้งสองก็ไม่มีความผิดตามฟ้อง..."พิพากษากลับ ให้ยกฟ้องโจทก์.(บุญส่ง วรรณกลาง-ตัน เวทไว-อุไร คังคะเกตุ)แหล่งที่มาสำนักงานส่งเสริมงานตุลาการแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ