คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1178/2513หลักกฎหมาย: การปลูกสร้างอาคารชิดที่ดินของโจทก์โดยไม่ละเว้นระยะไว้ห่าง 50 เซนติเมตร ตามเทศบัญญัติซึ่งออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการก่อสร้างอาคาร พ.ศ. 2479 นั้นไม่ใช่เป็นการโต้แย้งสิทธิโจทก์ตามกฎหมายแพ่ง ถ้าหากจำเลยได้กระทำผิดกฎหมายนั้นก็เป็นเรื่องของเทศบาลหรือทางราชการที่จะเข้าควบคุมฟ้องร้องเอาเองคดีนี้ โจทก์ฟ้องว่า โจทก์กับจำเลยที่ ๑ มีเขตที่ดินติดต่อกัน ที่ดินของโจทก์อยู่ทางเหนือที่ดินของจำเลยที่ ๑ อยู่ทางใต้ จำเลยที่ ๑ ได้ให้จำเลยที่ ๒ ผู้เป็นมารดาของตนปลูกสร้างห้องแถวสองชั้นลงในที่ดินของจำเลยที่ ๑ ติดกับแนวเขตที่ดินของโจทก์เป็นแนวยาวประมาณ ๑๐ เมตร โดยไม้เว้นช่องว่างให้ห่างจากเขตที่ดินของโจทก์ อย่างต่ำ ๕๐ เซนติเมตร ตามเทศบัญญัติของเทศบาลเมืองชัยภูมิเรื่องควบคุมการก่อสร้างอาคารซึ่งออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการก่อสร้างอาคาร พ.ศ. ๒๔๗๙ ซึ่งจำเลยไม่มีอำนาจทำได้โดยชอบด้วยกฎหมาย ทำให้โจทก์เสียหาย ใช้ที่ดินปลูกสร้างห้องแถวไม่ได้ ขอให้ศาลพิพากษาให้จำเลยรื้อถอนห้องแถวออกไปห่างจากแนวเขตที่ดินของโจทก์อย่างน้อย ๕๐ เซนติเมตร และให้จำเลยใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์ ๑๐,๐๐๐ บาท จำเลยที่ ๑ ที่ ๒ ให้การว่า โจทก์ไม่ได้รับความเสียหาย และไม่มีสิทธิฟ้องจำเลย ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์ ๒,๐๐๐ บาท ให้ยกคำขอโจทก์ที่ขอให้สั่งจำเลยรื้อถอนห้องออกไปให้ห่างจากที่ดินโจทก์อย่างน้อย ๕๐ เซนติเมตรนั้นเสีย โจทก์จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับคำพิพากษาศาลชั้นต้น ให้ยกฟ้องโจทก์ โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า การปลูกสร้างอาคารชิดที่ดินของโจทก์โดยไม่ละเว้นระยะไว้ให้ห่าง ๕๐ เซนติเมตรตามเทศบัญญัติ ซึ่งออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการก่อสร้างอาคาร พ.ศ. ๒๔๗๙ นั้น ไม่ใช่เป็นการโต้แย้งสิทธิโจทก์ตามกฎหมายแพ่งแต่อย่างไร ถ้าหากจำเลยได้กระทำผิดกฎหมายนั้น ก็เป็นเรื่องของเทศบาลหรือทางราชการที่จะเข้าควบคุมฟ้องร้องเอาเอง โจทก์ไม่ได้เสียหายในทางแพ่งด้วยแต่อย่างใดเนื่องจากการกระทำอันนั้น จึงต้องนับว่าเป็นผู้ฟ้องไม่ได้ พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1178/2513นายจุลินทร์ รัตนจรัสโรจน์โจทก์นายดนัย ด่านวิวัฒน์ ที่ 1 นางกวน แซ่ด่าน ที่ 2ล. ป.วิ.พ. ม. 55 พ.ร.บ.ควบคุมการก่อสร้างอาคาร พ.ศ.2479 การปลูกสร้างอาคารชิดที่ดินของโจทก์โดยไม่ละเว้นระยะไว้ห่าง 50 เซนติเมตร ตามเทศบัญญัติซึ่งออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการก่อสร้างอาคาร พ.ศ. 2479 นั้นไม่ใช่เป็นการโต้แย้งสิทธิโจทก์ตามกฎหมายแพ่ง ถ้าหากจำเลยได้กระทำผิดกฎหมายนั้นก็เป็นเรื่องของเทศบาลหรือทางราชการที่จะเข้าควบคุมฟ้องร้องเอาเองคดีนี้ โจทก์ฟ้องว่า โจทก์กับจำเลยที่ ๑ มีเขตที่ดินติดต่อกัน ที่ดินของโจทก์อยู่ทางเหนือที่ดินของจำเลยที่ ๑ อยู่ทางใต้ จำเลยที่ ๑ ได้ให้จำเลยที่ ๒ ผู้เป็นมารดาของตนปลูกสร้างห้องแถวสองชั้นลงในที่ดินของจำเลยที่ ๑ ติดกับแนวเขตที่ดินของโจทก์เป็นแนวยาวประมาณ ๑๐ เมตร โดยไม้เว้นช่องว่างให้ห่างจากเขตที่ดินของโจทก์ อย่างต่ำ ๕๐ เซนติเมตร ตามเทศบัญญัติของเทศบาลเมืองชัยภูมิเรื่องควบคุมการก่อสร้างอาคารซึ่งออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการก่อสร้างอาคาร พ.ศ. ๒๔๗๙ ซึ่งจำเลยไม่มีอำนาจทำได้โดยชอบด้วยกฎหมาย ทำให้โจทก์เสียหาย ใช้ที่ดินปลูกสร้างห้องแถวไม่ได้ ขอให้ศาลพิพากษาให้จำเลยรื้อถอนห้องแถวออกไปห่างจากแนวเขตที่ดินของโจทก์อย่างน้อย ๕๐ เซนติเมตร และให้จำเลยใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์ ๑๐,๐๐๐ บาท จำเลยที่ ๑ ที่ ๒ ให้การว่า โจทก์ไม่ได้รับความเสียหาย และไม่มีสิทธิฟ้องจำเลย ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์ ๒,๐๐๐ บาท ให้ยกคำขอโจทก์ที่ขอให้สั่งจำเลยรื้อถอนห้องออกไปให้ห่างจากที่ดินโจทก์อย่างน้อย ๕๐ เซนติเมตรนั้นเสีย โจทก์จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับคำพิพากษาศาลชั้นต้น ให้ยกฟ้องโจทก์ โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า การปลูกสร้างอาคารชิดที่ดินของโจทก์โดยไม่ละเว้นระยะไว้ให้ห่าง ๕๐ เซนติเมตรตามเทศบัญญัติ ซึ่งออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการก่อสร้างอาคาร พ.ศ. ๒๔๗๙ นั้น ไม่ใช่เป็นการโต้แย้งสิทธิโจทก์ตามกฎหมายแพ่งแต่อย่างไร ถ้าหากจำเลยได้กระทำผิดกฎหมายนั้น ก็เป็นเรื่องของเทศบาลหรือทางราชการที่จะเข้าควบคุมฟ้องร้องเอาเอง โจทก์ไม่ได้เสียหายในทางแพ่งด้วยแต่อย่างใดเนื่องจากการกระทำอันนั้น จึงต้องนับว่าเป็นผู้ฟ้องไม่ได้ พิพากษายืน(เฉลิม ทัตภิรมย์-จินตา บุณยอาคม-สวัสดิ์ ภู่งาม)ศาลจังหวัดชัยภูมิ - นายไชยณัฐ ธีรพัฒนะศาลอุทธรณ์ - นายเสนาะ เอกพจน์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: คดีนี้ โจทก์ฟ้องว่า โจทก์กับจำเลยที่ ๑ มีเขตที่ดินติดต่อกัน ที่ดินของโจทก์อยู่ทางเหนือที่ดินของจำเลยที่ ๑ อยู่ทางใต้ จำเลยที่ ๑ ได้ให้จำเลยที่ ๒ ผู้เป็นมารดาของตนปลูกสร้างห้องแถวสองชั้นลงในที่ดินของจำเลยที่ ๑ ติดกับแนวเขตที่ดินของโจทก์เป็นแนวยาวประมาณ ๑๐ เมตร โดยไม้เว้นช่องว่างให้ห่างจากเขตที่ดินของโจทก์ อย่างต่ำ ๕๐ เซนติเมตร ตามเทศบัญญัติของเทศบาลเมืองชัยภูมิเรื่องควบคุมการก่อสร้างอาคารซึ่งออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการก่อสร้างอาคาร พ.ศ. ๒๔๗๙ ซึ่งจำเลยไม่มีอำนาจทำได้โดยชอบด้วยกฎหมาย ทำให้โจทก์เสียหาย ใช้ที่ดินปลูกสร้างห้องแถวไม่ได้ ขอให้ศาลพิพากษาให้จำเลยรื้อถอนห้องแถวออกไปห่างจากแนวเขตที่ดินของโจทก์อย่างน้อย ๕๐ เซนติเมตร และให้จำเลยใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์ ๑๐,๐๐๐ บาท จำเลยที่ ๑ ที่ ๒ ให้การว่า โจทก์ไม่ได้รับความเสียหาย และไม่มีสิทธิฟ้องจำเลย ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์ ๒,๐๐๐ บาท ให้ยกคำขอโจทก์ที่ขอให้สั่งจำเลยรื้อถอนห้องออกไปให้ห่างจากที่ดินโจทก์อย่างน้อย ๕๐ เซนติเมตรนั้นเสีย โจทก์จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับคำพิพากษาศาลชั้นต้น ให้ยกฟ้องโจทก์ โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า การปลูกสร้างอาคารชิดที่ดินของโจทก์โดยไม่ละเว้นระยะไว้ให้ห่าง ๕๐ เซนติเมตรตามเทศบัญญัติ ซึ่งออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการก่อสร้างอาคาร พ.ศ. ๒๔๗๙ นั้น ไม่ใช่เป็นการโต้แย้งสิทธิโจทก์ตามกฎหมายแพ่งแต่อย่างไร ถ้าหากจำเลยได้กระทำผิดกฎหมายนั้น ก็เป็นเรื่องของเทศบาลหรือทางราชการที่จะเข้าควบคุมฟ้องร้องเอาเอง โจทก์ไม่ได้เสียหายในทางแพ่งด้วยแต่อย่างใดเนื่องจากการกระทำอันนั้น จึงต้องนับว่าเป็นผู้ฟ้องไม่ได้ พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1178/2513นายจุลินทร์ รัตนจรัสโรจน์โจทก์นายดนัย ด่านวิวัฒน์ ที่ 1 นางกวน แซ่ด่าน ที่ 2ล. ป.วิ.พ. ม. 55 พ.ร.บ.ควบคุมการก่อสร้างอาคาร พ.ศ.2479 การปลูกสร้างอาคารชิดที่ดินของโจทก์โดยไม่ละเว้นระยะไว้ห่าง 50 เซนติเมตร ตามเทศบัญญัติซึ่งออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการก่อสร้างอาคาร พ.ศ. 2479 นั้นไม่ใช่เป็นการโต้แย้งสิทธิโจทก์ตามกฎหมายแพ่ง ถ้าหากจำเลยได้กระทำผิดกฎหมายนั้นก็เป็นเรื่องของเทศบาลหรือทางราชการที่จะเข้าควบคุมฟ้องร้องเอาเองคดีนี้ โจทก์ฟ้องว่า โจทก์กับจำเลยที่ ๑ มีเขตที่ดินติดต่อกัน ที่ดินของโจทก์อยู่ทางเหนือที่ดินของจำเลยที่ ๑ อยู่ทางใต้ จำเลยที่ ๑ ได้ให้จำเลยที่ ๒ ผู้เป็นมารดาของตนปลูกสร้างห้องแถวสองชั้นลงในที่ดินของจำเลยที่ ๑ ติดกับแนวเขตที่ดินของโจทก์เป็นแนวยาวประมาณ ๑๐ เมตร โดยไม้เว้นช่องว่างให้ห่างจากเขตที่ดินของโจทก์ อย่างต่ำ ๕๐ เซนติเมตร ตามเทศบัญญัติของเทศบาลเมืองชัยภูมิเรื่องควบคุมการก่อสร้างอาคารซึ่งออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการก่อสร้างอาคาร พ.ศ. ๒๔๗๙ ซึ่งจำเลยไม่มีอำนาจทำได้โดยชอบด้วยกฎหมาย ทำให้โจทก์เสียหาย ใช้ที่ดินปลูกสร้างห้องแถวไม่ได้ ขอให้ศาลพิพากษาให้จำเลยรื้อถอนห้องแถวออกไปห่างจากแนวเขตที่ดินของโจทก์อย่างน้อย ๕๐ เซนติเมตร และให้จำเลยใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์ ๑๐,๐๐๐ บาท จำเลยที่ ๑ ที่ ๒ ให้การว่า โจทก์ไม่ได้รับความเสียหาย และไม่มีสิทธิฟ้องจำเลย ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์ ๒,๐๐๐ บาท ให้ยกคำขอโจทก์ที่ขอให้สั่งจำเลยรื้อถอนห้องออกไปให้ห่างจากที่ดินโจทก์อย่างน้อย ๕๐ เซนติเมตรนั้นเสีย โจทก์จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับคำพิพากษาศาลชั้นต้น ให้ยกฟ้องโจทก์ โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า การปลูกสร้างอาคารชิดที่ดินของโจทก์โดยไม่ละเว้นระยะไว้ให้ห่าง ๕๐ เซนติเมตรตามเทศบัญญัติ ซึ่งออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการก่อสร้างอาคาร พ.ศ. ๒๔๗๙ นั้น ไม่ใช่เป็นการโต้แย้งสิทธิโจทก์ตามกฎหมายแพ่งแต่อย่างไร ถ้าหากจำเลยได้กระทำผิดกฎหมายนั้น ก็เป็นเรื่องของเทศบาลหรือทางราชการที่จะเข้าควบคุมฟ้องร้องเอาเอง โจทก์ไม่ได้เสียหายในทางแพ่งด้วยแต่อย่างใดเนื่องจากการกระทำอันนั้น จึงต้องนับว่าเป็นผู้ฟ้องไม่ได้ พิพากษายืน(เฉลิม ทัตภิรมย์-จินตา บุณยอาคม-สวัสดิ์ ภู่งาม)ศาลจังหวัดชัยภูมิ - นายไชยณัฐ ธีรพัฒนะศาลอุทธรณ์ - นายเสนาะ เอกพจน์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ