คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2443/2538หลักกฎหมาย: เมื่อศาลสั่งว่าจำเลยขาดนัดยื่นคำให้การจำเลยมีสิทธิเพียงอ้างตนเองเป็นพยานกับซักค้านพยานโจทก์ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา199วรรคสองการที่จำเลยนำเอกสารมาให้พยานโจทก์ดูประกอบการถามค้านแล้วส่งเอกสารนั้นต่อศาลโดยที่พยานโจทก์ไม่ได้เบิกความรับรองข้อความในเอกสารเท่ากับจำเลยเรียกพยานหลักฐานของตนเข้าสืบจึงต้องห้ามมิให้รับฟังการที่ศาลนำเอาเอกสารดังกล่าวมาวินิจฉัยประกอบคำเบิกความของตัวจำเลยจึงไม่ชอบโจทก์ ฟ้อง ขอให้ พิพากษา ว่า ที่พิพาท เป็น ของ โจทก์ ห้าม จำเลย และบริวาร เข้า เกี่ยวข้อง ให้ จำเลย รื้อถอน เสา คอนกรีต ออกจาก ที่พิพาทหาก จำเลย ไม่ รื้อถอน ให้ โจทก์ รื้อถอน โดย จำเลย เสีย ค่าใช้จ่ายจำเลย ขาดนัด ยื่นคำให้การศาลชั้นต้น พิพากษายก ฟ้องโจทก์ อุทธรณ์ โดย ผู้พิพากษา ที่ ได้ นั่งพิจารณา คดี ใน ศาลชั้นต้นรับรอง ว่า มีเหตุ สมควร ที่ จะ อุทธรณ์ ใน ข้อเท็จจริง ได้ศาลอุทธรณ์ ภาค 1 พิพากษากลับ ว่า สิทธิ ครอบครอง ใน ที่พิพาท เป็นของ โจทก์ ห้าม จำเลย และ บริวาร เข้า เกี่ยวข้อง ให้ จำเลย รื้อถอน เสาคอนกรีต ที่ ปัก ไว้ ออก ไป หาก จำเลย ไม่ รื้อถอน ให้ โจทก์ รื้อถอนโดย จำเลย เป็น ผู้ เสีย ค่าใช้จ่ายจำเลย ฎีกา โดย ผู้พิพากษา ที่ ได้ นั่งพิจารณา คดี ใน ศาลชั้นต้นรับรอง ว่า มีเหตุ สมควร ที่ จะ ฎีกา ใน ข้อเท็จจริง ได้ศาลฎีกา วินิจฉัย ว่า "พิเคราะห์ แล้ว ปัญหา ข้อ แรก ต้อง วินิจฉัยตาม ฎีกา ของ จำเลย มี ว่า การ ที่ จำเลย นำ สำเนา คำพิพากษา ศาลฎีกาตาม เอกสาร หมาย ล. 2 สำเนา หนังสือรับรองการทำประโยชน์ ตาม เอกสารหมาย ล. 3 และ บันทึก ถ้อยคำ ตาม เอกสาร หมาย ล. 4 และ ล. 5 มา ให้ พยานโจทก์ ดู ประกอบการ ถาม ค้านพยาน โจทก์ แล้ว ส่ง พยานเอกสาร ดังกล่าวต่อ ศาล ชอบ ด้วย กฎหมาย หรือไม่ เห็นว่า ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 199 วรรคสอง เมื่อ ศาลชั้นต้นสั่ง ว่า จำเลย ขาดนัด ยื่นคำให้การ จำเลย มีสิทธิ เพียง อ้าง ตนเอง เป็น พยานกับ ซักค้าน พยานโจทก์ เท่านั้น ไม่มี สิทธิ นำพยาน ของ จำเลย เข้าสืบ ไม่ว่าพยานบุคคล หรือ พยานเอกสาร การ ที่ จำเลย นำ เอกสาร มา ให้ พยานโจทก์ดู ประกอบการ ถาม ค้านพยาน โจทก์ แล้ว ส่ง เอกสาร นั้น ต่อ ศาลชั้นต้นโดย ที่ พยานโจทก์ ไม่ได้ เบิกความ รับรอง ข้อความ ใน เอกสาร ดังกล่าวเท่ากับ จำเลย เรียก พยานหลักฐาน ของ ตน เข้าสืบ ฝ่าฝืน ต่อ บทบัญญัติกฎหมาย ดังกล่าว ข้างต้น เอกสาร หมาย ล. 2 ถึง ล. 5 จึง ต้องห้าม มิให้รับฟัง ที่ ศาลชั้นต้น นำ เอา หนังสือรับรองการทำประโยชน์ ตาม เอกสารหมาย ล. 3 มา วินิจฉัย ประกอบ คำเบิกความ ของ ตัว จำเลย จึง ไม่ชอบ ฎีกาข้อ นี้ ของ จำเลย ฟังไม่ขึ้น "พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2443/2538นาย สง่า วงค์นามเถาโจทก์นาย คนึง สินทองน้อยจำเลย ป.วิ.พ. ม. 199 วรรคสองเมื่อศาลสั่งว่าจำเลยขาดนัดยื่นคำให้การจำเลยมีสิทธิเพียงอ้างตนเองเป็นพยานกับซักค้านพยานโจทก์ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา199วรรคสองการที่จำเลยนำเอกสารมาให้พยานโจทก์ดูประกอบการถามค้านแล้วส่งเอกสารนั้นต่อศาลโดยที่พยานโจทก์ไม่ได้เบิกความรับรองข้อความในเอกสารเท่ากับจำเลยเรียกพยานหลักฐานของตนเข้าสืบจึงต้องห้ามมิให้รับฟังการที่ศาลนำเอาเอกสารดังกล่าวมาวินิจฉัยประกอบคำเบิกความของตัวจำเลยจึงไม่ชอบโจทก์ ฟ้อง ขอให้ พิพากษา ว่า ที่พิพาท เป็น ของ โจทก์ ห้าม จำเลย และบริวาร เข้า เกี่ยวข้อง ให้ จำเลย รื้อถอน เสา คอนกรีต ออกจาก ที่พิพาทหาก จำเลย ไม่ รื้อถอน ให้ โจทก์ รื้อถอน โดย จำเลย เสีย ค่าใช้จ่ายจำเลย ขาดนัด ยื่นคำให้การศาลชั้นต้น พิพากษายก ฟ้องโจทก์ อุทธรณ์ โดย ผู้พิพากษา ที่ ได้ นั่งพิจารณา คดี ใน ศาลชั้นต้นรับรอง ว่า มีเหตุ สมควร ที่ จะ อุทธรณ์ ใน ข้อเท็จจริง ได้ศาลอุทธรณ์ ภาค 1 พิพากษากลับ ว่า สิทธิ ครอบครอง ใน ที่พิพาท เป็นของ โจทก์ ห้าม จำเลย และ บริวาร เข้า เกี่ยวข้อง ให้ จำเลย รื้อถอน เสาคอนกรีต ที่ ปัก ไว้ ออก ไป หาก จำเลย ไม่ รื้อถอน ให้ โจทก์ รื้อถอนโดย จำเลย เป็น ผู้ เสีย ค่าใช้จ่ายจำเลย ฎีกา โดย ผู้พิพากษา ที่ ได้ นั่งพิจารณา คดี ใน ศาลชั้นต้นรับรอง ว่า มีเหตุ สมควร ที่ จะ ฎีกา ใน ข้อเท็จจริง ได้ศาลฎีกา วินิจฉัย ว่า "พิเคราะห์ แล้ว ปัญหา ข้อ แรก ต้อง วินิจฉัยตาม ฎีกา ของ จำเลย มี ว่า การ ที่ จำเลย นำ สำเนา คำพิพากษา ศาลฎีกาตาม เอกสาร หมาย ล. 2 สำเนา หนังสือรับรองการทำประโยชน์ ตาม เอกสารหมาย ล. 3 และ บันทึก ถ้อยคำ ตาม เอกสาร หมาย ล. 4 และ ล. 5 มา ให้ พยานโจทก์ ดู ประกอบการ ถาม ค้านพยาน โจทก์ แล้ว ส่ง พยานเอกสาร ดังกล่าวต่อ ศาล ชอบ ด้วย กฎหมาย หรือไม่ เห็นว่า ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 199 วรรคสอง เมื่อ ศาลชั้นต้นสั่ง ว่า จำเลย ขาดนัด ยื่นคำให้การ จำเลย มีสิทธิ เพียง อ้าง ตนเอง เป็น พยานกับ ซักค้าน พยานโจทก์ เท่านั้น ไม่มี สิทธิ นำพยาน ของ จำเลย เข้าสืบ ไม่ว่าพยานบุคคล หรือ พยานเอกสาร การ ที่ จำเลย นำ เอกสาร มา ให้ พยานโจทก์ดู ประกอบการ ถาม ค้านพยาน โจทก์ แล้ว ส่ง เอกสาร นั้น ต่อ ศาลชั้นต้นโดย ที่ พยานโจทก์ ไม่ได้ เบิกความ รับรอง ข้อความ ใน เอกสาร ดังกล่าวเท่ากับ จำเลย เรียก พยานหลักฐาน ของ ตน เข้าสืบ ฝ่าฝืน ต่อ บทบัญญัติกฎหมาย ดังกล่าว ข้างต้น เอกสาร หมาย ล. 2 ถึง ล. 5 จึง ต้องห้าม มิให้รับฟัง ที่ ศาลชั้นต้น นำ เอา หนังสือรับรองการทำประโยชน์ ตาม เอกสารหมาย ล. 3 มา วินิจฉัย ประกอบ คำเบิกความ ของ ตัว จำเลย จึง ไม่ชอบ ฎีกาข้อ นี้ ของ จำเลย ฟังไม่ขึ้น "พิพากษายืน(สุทธิ นิชโรจน์-สุชาติ ถาวรวงษ์-สุประดิษฐ์ หุตะสิงห์)แหล่งที่มาสำนักงานส่งเสริมงานตุลาการแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุเมื่อจำเลยขาดนัดยื่นคำให้การตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา199กำหนดว่าจำเลยหาอาจเรียกพยานของตนเข้าสืบได้ไม่นั้นหมายถึงจำเลยไม่มีสิทธิอ้างทั้งพยานบุคคลและพยานเอกสารมาสืบ(คำพิพากษาศาลฎีกาที่582/2506,1136/2535)ส่วนที่จำเลยนำเอกสารมาใช้ในการถามค้านพยานโจทก์นั้นเดิมมีคำพิพากษาศาลฎีกาที่1212/2501วินิจฉัยว่าจำเลยขาดนัดยื่นคำให้การไม่มีสิทธิสืบพยานแต่อ้างตนเองและถามค้านพยานโจทก์ได้จำเลยถามค้านพยานโจทก์คนหนึ่งรับว่าโจทก์เช่าที่จากจำเลยตามสัญญาเช่าศาลวินิจฉัยข้อความในสัญญาเช่านั้นได้ ตามคำพิพากษาดังกล่าวการที่ศาลวินิจฉัยข้อความในสัญญาเช่านั้นได้เพราะศาลถือเป็นเพียง"เอกสารประกอบคำซักค้าน"เท่านั้น แต่ตามคำพิพากษาศาลฎีกาที่2443/2538ที่หมายเหตุนี้ไม่ยอมรับเอกสารที่จำเลยใช้ประกอบการถามค้านเหตุผลเพราะพยานโจทก์ไม่ได้เบิกความรับรองข้อความในเอกสาร ข้อแตกต่างของสองฎีกานี้จะเห็นว่าตามคำพิพากษาศาลฎีกาที่1212/2501นั้นพยานโจทก์ได้เบิกความรับว่าโจทก์เช่าที่จากจำเลยตามสัญญาเช่าดังนั้นเอกสารสัญญาเช่าจึงเป็นเอกสารประกอบข้อเท็จจริงที่พยานเบิกความถึงจะเป็นการหักล้างคำพยานหรือพิสูจน์ข้อความของพยานอีกฝ่ายหรือไม่ก็ไม่ถือว่าเป็นการสืบพยานหลักฐานเพื่ออ้างข้อเท็จจริงขึ้นใหม่แต่ตามคำพิพากษาศาลฎีกาที่2443/2538นั้นเอกสารหมายล.2ล.3ล.4และล.5เป็นเอกสารที่แสดงข้อเท็จจริงที่ไม่เกี่ยวกับที่พยานโจทก์เบิกความถึงแต่กลับเป็นหลักฐานที่สนับสนุนข้อเท็จจริงตามที่จำเลยอ้างตนเองเบิกความเป็นพยานซึ่งเป็นข้อเท็จจริงขึ้นมาใหม่กรณีจึงเสมือนกับการเรียกนำพยานหลักฐานของตนเข้าสืบจึงต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา199วรรคสอง การที่จำเลยขาดนัดยื่นคำให้การแต่ได้อ้างตนเองเป็นพยานและถามค้านพยานโจทก์นั้นเป็นเรื่องสิทธิของจำเลยที่ขาดนัดยื่นคำให้การพึงกระทำได้ตามที่บัญญัติไว้ในมาตรา199วรรคสองอันมีเจตนารมณ์เพื่อให้จำเลยมีโอกาสอ้างตนเองเป็นพยานเพื่อเสนอข้อเท็จจริงที่จะเป็นการหักล้างพยานหลักฐานโจทก์เท่านั้น(คำพิพากษาศาลฎีกาที่4876-4878/2528)เพราะเมื่อจำเลยขาดนัดยื่นคำให้การและศาลชั้นต้นไม่ได้อนุญาตให้จำเลยยื่นคำให้การประเด็นข้อพิพาทคงเกิดจากข้ออ้างที่อาศัยเป็นหลักแห่งข้อหาตามฟ้องโจทก์เท่านั้น(คำพิพากษาศาลฎีกาที่1136/2535) ดังนั้นจำเลยจะอ้างข้อเท็จจริงขึ้นมาใหม่ไม่ได้คำพิพากษาศาลฎีกาที่3226-3227/2535จำเลยขาดนัดยื่นคำให้การโดยจงใจย่อมมีสิทธิเพียงสาบานตนให้การเป็นพยานและถามค้านพยานโจทก์เมื่อจำเลยเบิกความยอมรับว่าจำเลยไม่ส่งไม้ให้โจทก์ตามสัญญาแล้วจำเลยจะอ้างข้อเท็จจริงขึ้นใหม่ว่าโจทก์เป็นฝ่ายผิดสัญญาไม่ชำระค่าไม้ที่เหลือหาได้ไม่เพราะจำเลยไม่ได้ให้การต่อสู้ไว้ คำพิพากษาศาลฎีกาที่1508/2532จำเลยขาดนัดยื่นคำให้การในวันนัดสืบพยานโจทก์จำเลยมาศาลและขออ้างตนเองเบิกความเป็นพยานศาลชั้นต้นได้ให้โจทก์จำเลยสืบพยานจำเลยเบิกความว่าการชำระหนี้เงินกู้30,000บาทตามเช็คพิพาทเป็นหนี้ที่มีเงื่อนไขว่าหากโจทก์ไม่ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรโจทก์จึงจะมีสิทธิเรียกเงินจำนวนดังกล่าวคืนจากจำเลยแต่ถ้าโจทก์ได้รับเลือกตั้งจำเลยไม่ต้องคืนเงินกู้ดังกล่าวให้โจทก์การเบิกความของจำเลยดังกล่าวเป็นข้อที่จำเลยไม่ได้ให้การต่อสู้คดีไว้จึงเป็นการเบิกความในข้อที่ไม่ได้เป็นประเด็นในคดีจำเลยจึงสืบพยานในข้อที่ว่าการชำระหนี้เงินกู้30,000บาทตามเช็คพิพาทเป็นหนี้ที่มีเงื่อนไขไม่ได้ คำพิพากษาศาลฎีกาที่912/2531จำเลยจะเบิกความในประเด็นที่ว่าคดีโจทก์ขาดอายุความไม่ได้เพราะเมื่อจำเลยขาดนัดยื่นคำให้การและศาลชั้นต้นไม่ได้อนุญาตให้จำเลยยื่นคำให้การจึงไม่มีประเด็นและในเรื่องอายุความเมื่อไม่ได้ยกขึ้นเป็นข้อต่อสู้ศาลจะอ้างเอาอายุความเป็นมูลยกฟ้องไม่ได้ ?พฤตินัยทัศนัยพิทักษ์กุล?คำพิพากษา: โจทก์ ฟ้อง ขอให้ พิพากษา ว่า ที่พิพาท เป็น ของ โจทก์ ห้าม จำเลย และบริวาร เข้า เกี่ยวข้อง ให้ จำเลย รื้อถอน เสา คอนกรีต ออกจาก ที่พิพาทหาก จำเลย ไม่ รื้อถอน ให้ โจทก์ รื้อถอน โดย จำเลย เสีย ค่าใช้จ่ายจำเลย ขาดนัด ยื่นคำให้การศาลชั้นต้น พิพากษายก ฟ้องโจทก์ อุทธรณ์ โดย ผู้พิพากษา ที่ ได้ นั่งพิจารณา คดี ใน ศาลชั้นต้นรับรอง ว่า มีเหตุ สมควร ที่ จะ อุทธรณ์ ใน ข้อเท็จจริง ได้ศาลอุทธรณ์ ภาค 1 พิพากษากลับ ว่า สิทธิ ครอบครอง ใน ที่พิพาท เป็นของ โจทก์ ห้าม จำเลย และ บริวาร เข้า เกี่ยวข้อง ให้ จำเลย รื้อถอน เสาคอนกรีต ที่ ปัก ไว้ ออก ไป หาก จำเลย ไม่ รื้อถอน ให้ โจทก์ รื้อถอนโดย จำเลย เป็น ผู้ เสีย ค่าใช้จ่ายจำเลย ฎีกา โดย ผู้พิพากษา ที่ ได้ นั่งพิจารณา คดี ใน ศาลชั้นต้นรับรอง ว่า มีเหตุ สมควร ที่ จะ ฎีกา ใน ข้อเท็จจริง ได้ศาลฎีกา วินิจฉัย ว่า "พิเคราะห์ แล้ว ปัญหา ข้อ แรก ต้อง วินิจฉัยตาม ฎีกา ของ จำเลย มี ว่า การ ที่ จำเลย นำ สำเนา คำพิพากษา ศาลฎีกาตาม เอกสาร หมาย ล. 2 สำเนา หนังสือรับรองการทำประโยชน์ ตาม เอกสารหมาย ล. 3 และ บันทึก ถ้อยคำ ตาม เอกสาร หมาย ล. 4 และ ล. 5 มา ให้ พยานโจทก์ ดู ประกอบการ ถาม ค้านพยาน โจทก์ แล้ว ส่ง พยานเอกสาร ดังกล่าวต่อ ศาล ชอบ ด้วย กฎหมาย หรือไม่ เห็นว่า ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 199 วรรคสอง เมื่อ ศาลชั้นต้นสั่ง ว่า จำเลย ขาดนัด ยื่นคำให้การ จำเลย มีสิทธิ เพียง อ้าง ตนเอง เป็น พยานกับ ซักค้าน พยานโจทก์ เท่านั้น ไม่มี สิทธิ นำพยาน ของ จำเลย เข้าสืบ ไม่ว่าพยานบุคคล หรือ พยานเอกสาร การ ที่ จำเลย นำ เอกสาร มา ให้ พยานโจทก์ดู ประกอบการ ถาม ค้านพยาน โจทก์ แล้ว ส่ง เอกสาร นั้น ต่อ ศาลชั้นต้นโดย ที่ พยานโจทก์ ไม่ได้ เบิกความ รับรอง ข้อความ ใน เอกสาร ดังกล่าวเท่ากับ จำเลย เรียก พยานหลักฐาน ของ ตน เข้าสืบ ฝ่าฝืน ต่อ บทบัญญัติกฎหมาย ดังกล่าว ข้างต้น เอกสาร หมาย ล. 2 ถึง ล. 5 จึง ต้องห้าม มิให้รับฟัง ที่ ศาลชั้นต้น นำ เอา หนังสือรับรองการทำประโยชน์ ตาม เอกสารหมาย ล. 3 มา วินิจฉัย ประกอบ คำเบิกความ ของ ตัว จำเลย จึง ไม่ชอบ ฎีกาข้อ นี้ ของ จำเลย ฟังไม่ขึ้น "พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2443/2538นาย สง่า วงค์นามเถาโจทก์นาย คนึง สินทองน้อยจำเลย ป.วิ.พ. ม. 199 วรรคสองเมื่อศาลสั่งว่าจำเลยขาดนัดยื่นคำให้การจำเลยมีสิทธิเพียงอ้างตนเองเป็นพยานกับซักค้านพยานโจทก์ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา199วรรคสองการที่จำเลยนำเอกสารมาให้พยานโจทก์ดูประกอบการถามค้านแล้วส่งเอกสารนั้นต่อศาลโดยที่พยานโจทก์ไม่ได้เบิกความรับรองข้อความในเอกสารเท่ากับจำเลยเรียกพยานหลักฐานของตนเข้าสืบจึงต้องห้ามมิให้รับฟังการที่ศาลนำเอาเอกสารดังกล่าวมาวินิจฉัยประกอบคำเบิกความของตัวจำเลยจึงไม่ชอบโจทก์ ฟ้อง ขอให้ พิพากษา ว่า ที่พิพาท เป็น ของ โจทก์ ห้าม จำเลย และบริวาร เข้า เกี่ยวข้อง ให้ จำเลย รื้อถอน เสา คอนกรีต ออกจาก ที่พิพาทหาก จำเลย ไม่ รื้อถอน ให้ โจทก์ รื้อถอน โดย จำเลย เสีย ค่าใช้จ่ายจำเลย ขาดนัด ยื่นคำให้การศาลชั้นต้น พิพากษายก ฟ้องโจทก์ อุทธรณ์ โดย ผู้พิพากษา ที่ ได้ นั่งพิจารณา คดี ใน ศาลชั้นต้นรับรอง ว่า มีเหตุ สมควร ที่ จะ อุทธรณ์ ใน ข้อเท็จจริง ได้ศาลอุทธรณ์ ภาค 1 พิพากษากลับ ว่า สิทธิ ครอบครอง ใน ที่พิพาท เป็นของ โจทก์ ห้าม จำเลย และ บริวาร เข้า เกี่ยวข้อง ให้ จำเลย รื้อถอน เสาคอนกรีต ที่ ปัก ไว้ ออก ไป หาก จำเลย ไม่ รื้อถอน ให้ โจทก์ รื้อถอนโดย จำเลย เป็น ผู้ เสีย ค่าใช้จ่ายจำเลย ฎีกา โดย ผู้พิพากษา ที่ ได้ นั่งพิจารณา คดี ใน ศาลชั้นต้นรับรอง ว่า มีเหตุ สมควร ที่ จะ ฎีกา ใน ข้อเท็จจริง ได้ศาลฎีกา วินิจฉัย ว่า "พิเคราะห์ แล้ว ปัญหา ข้อ แรก ต้อง วินิจฉัยตาม ฎีกา ของ จำเลย มี ว่า การ ที่ จำเลย นำ สำเนา คำพิพากษา ศาลฎีกาตาม เอกสาร หมาย ล. 2 สำเนา หนังสือรับรองการทำประโยชน์ ตาม เอกสารหมาย ล. 3 และ บันทึก ถ้อยคำ ตาม เอกสาร หมาย ล. 4 และ ล. 5 มา ให้ พยานโจทก์ ดู ประกอบการ ถาม ค้านพยาน โจทก์ แล้ว ส่ง พยานเอกสาร ดังกล่าวต่อ ศาล ชอบ ด้วย กฎหมาย หรือไม่ เห็นว่า ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 199 วรรคสอง เมื่อ ศาลชั้นต้นสั่ง ว่า จำเลย ขาดนัด ยื่นคำให้การ จำเลย มีสิทธิ เพียง อ้าง ตนเอง เป็น พยานกับ ซักค้าน พยานโจทก์ เท่านั้น ไม่มี สิทธิ นำพยาน ของ จำเลย เข้าสืบ ไม่ว่าพยานบุคคล หรือ พยานเอกสาร การ ที่ จำเลย นำ เอกสาร มา ให้ พยานโจทก์ดู ประกอบการ ถาม ค้านพยาน โจทก์ แล้ว ส่ง เอกสาร นั้น ต่อ ศาลชั้นต้นโดย ที่ พยานโจทก์ ไม่ได้ เบิกความ รับรอง ข้อความ ใน เอกสาร ดังกล่าวเท่ากับ จำเลย เรียก พยานหลักฐาน ของ ตน เข้าสืบ ฝ่าฝืน ต่อ บทบัญญัติกฎหมาย ดังกล่าว ข้างต้น เอกสาร หมาย ล. 2 ถึง ล. 5 จึง ต้องห้าม มิให้รับฟัง ที่ ศาลชั้นต้น นำ เอา หนังสือรับรองการทำประโยชน์ ตาม เอกสารหมาย ล. 3 มา วินิจฉัย ประกอบ คำเบิกความ ของ ตัว จำเลย จึง ไม่ชอบ ฎีกาข้อ นี้ ของ จำเลย ฟังไม่ขึ้น "พิพากษายืน(สุทธิ นิชโรจน์-สุชาติ ถาวรวงษ์-สุประดิษฐ์ หุตะสิงห์)แหล่งที่มาสำนักงานส่งเสริมงานตุลาการแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุเมื่อจำเลยขาดนัดยื่นคำให้การตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา199กำหนดว่าจำเลยหาอาจเรียกพยานของตนเข้าสืบได้ไม่นั้นหมายถึงจำเลยไม่มีสิทธิอ้างทั้งพยานบุคคลและพยานเอกสารมาสืบ(คำพิพากษาศาลฎีกาที่582/2506,1136/2535)ส่วนที่จำเลยนำเอกสารมาใช้ในการถามค้านพยานโจทก์นั้นเดิมมีคำพิพากษาศาลฎีกาที่1212/2501วินิจฉัยว่าจำเลยขาดนัดยื่นคำให้การไม่มีสิทธิสืบพยานแต่อ้างตนเองและถามค้านพยานโจทก์ได้จำเลยถามค้านพยานโจทก์คนหนึ่งรับว่าโจทก์เช่าที่จากจำเลยตามสัญญาเช่าศาลวินิจฉัยข้อความในสัญญาเช่านั้นได้ ตามคำพิพากษาดังกล่าวการที่ศาลวินิจฉัยข้อความในสัญญาเช่านั้นได้เพราะศาลถือเป็นเพียง"เอกสารประกอบคำซักค้าน"เท่านั้น แต่ตามคำพิพากษาศาลฎีกาที่2443/2538ที่หมายเหตุนี้ไม่ยอมรับเอกสารที่จำเลยใช้ประกอบการถามค้านเหตุผลเพราะพยานโจทก์ไม่ได้เบิกความรับรองข้อความในเอกสาร ข้อแตกต่างของสองฎีกานี้จะเห็นว่าตามคำพิพากษาศาลฎีกาที่1212/2501นั้นพยานโจทก์ได้เบิกความรับว่าโจทก์เช่าที่จากจำเลยตามสัญญาเช่าดังนั้นเอกสารสัญญาเช่าจึงเป็นเอกสารประกอบข้อเท็จจริงที่พยานเบิกความถึงจะเป็นการหักล้างคำพยานหรือพิสูจน์ข้อความของพยานอีกฝ่ายหรือไม่ก็ไม่ถือว่าเป็นการสืบพยานหลักฐานเพื่ออ้างข้อเท็จจริงขึ้นใหม่แต่ตามคำพิพากษาศาลฎีกาที่2443/2538นั้นเอกสารหมายล.2ล.3ล.4และล.5เป็นเอกสารที่แสดงข้อเท็จจริงที่ไม่เกี่ยวกับที่พยานโจทก์เบิกความถึงแต่กลับเป็นหลักฐานที่สนับสนุนข้อเท็จจริงตามที่จำเลยอ้างตนเองเบิกความเป็นพยานซึ่งเป็นข้อเท็จจริงขึ้นมาใหม่กรณีจึงเสมือนกับการเรียกนำพยานหลักฐานของตนเข้าสืบจึงต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา199วรรคสอง การที่จำเลยขาดนัดยื่นคำให้การแต่ได้อ้างตนเองเป็นพยานและถามค้านพยานโจทก์นั้นเป็นเรื่องสิทธิของจำเลยที่ขาดนัดยื่นคำให้การพึงกระทำได้ตามที่บัญญัติไว้ในมาตรา199วรรคสองอันมีเจตนารมณ์เพื่อให้จำเลยมีโอกาสอ้างตนเองเป็นพยานเพื่อเสนอข้อเท็จจริงที่จะเป็นการหักล้างพยานหลักฐานโจทก์เท่านั้น(คำพิพากษาศาลฎีกาที่4876-4878/2528)เพราะเมื่อจำเลยขาดนัดยื่นคำให้การและศาลชั้นต้นไม่ได้อนุญาตให้จำเลยยื่นคำให้การประเด็นข้อพิพาทคงเกิดจากข้ออ้างที่อาศัยเป็นหลักแห่งข้อหาตามฟ้องโจทก์เท่านั้น(คำพิพากษาศาลฎีกาที่1136/2535) ดังนั้นจำเลยจะอ้างข้อเท็จจริงขึ้นมาใหม่ไม่ได้คำพิพากษาศาลฎีกาที่3226-3227/2535จำเลยขาดนัดยื่นคำให้การโดยจงใจย่อมมีสิทธิเพียงสาบานตนให้การเป็นพยานและถามค้านพยานโจทก์เมื่อจำเลยเบิกความยอมรับว่าจำเลยไม่ส่งไม้ให้โจทก์ตามสัญญาแล้วจำเลยจะอ้างข้อเท็จจริงขึ้นใหม่ว่าโจทก์เป็นฝ่ายผิดสัญญาไม่ชำระค่าไม้ที่เหลือหาได้ไม่เพราะจำเลยไม่ได้ให้การต่อสู้ไว้ คำพิพากษาศาลฎีกาที่1508/2532จำเลยขาดนัดยื่นคำให้การในวันนัดสืบพยานโจทก์จำเลยมาศาลและขออ้างตนเองเบิกความเป็นพยานศาลชั้นต้นได้ให้โจทก์จำเลยสืบพยานจำเลยเบิกความว่าการชำระหนี้เงินกู้30,000บาทตามเช็คพิพาทเป็นหนี้ที่มีเงื่อนไขว่าหากโจทก์ไม่ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรโจทก์จึงจะมีสิทธิเรียกเงินจำนวนดังกล่าวคืนจากจำเลยแต่ถ้าโจทก์ได้รับเลือกตั้งจำเลยไม่ต้องคืนเงินกู้ดังกล่าวให้โจทก์การเบิกความของจำเลยดังกล่าวเป็นข้อที่จำเลยไม่ได้ให้การต่อสู้คดีไว้จึงเป็นการเบิกความในข้อที่ไม่ได้เป็นประเด็นในคดีจำเลยจึงสืบพยานในข้อที่ว่าการชำระหนี้เงินกู้30,000บาทตามเช็คพิพาทเป็นหนี้ที่มีเงื่อนไขไม่ได้ คำพิพากษาศาลฎีกาที่912/2531จำเลยจะเบิกความในประเด็นที่ว่าคดีโจทก์ขาดอายุความไม่ได้เพราะเมื่อจำเลยขาดนัดยื่นคำให้การและศาลชั้นต้นไม่ได้อนุญาตให้จำเลยยื่นคำให้การจึงไม่มีประเด็นและในเรื่องอายุความเมื่อไม่ได้ยกขึ้นเป็นข้อต่อสู้ศาลจะอ้างเอาอายุความเป็นมูลยกฟ้องไม่ได้ ?พฤตินัยทัศนัยพิทักษ์กุล?