คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1906/2520หลักกฎหมาย: จำเลยต้องการฆ่าผู้เสียหายโดยวิธีใช้อาวุธปืนยิงก่อน แต่กระสุนปืนไม่ลั่นจึงเปลี่ยนมาใช้วิธีกดผู้เสียหายจมน้ำเพื่อให้ตายต่อเนื่องกันไป จำเลยกดผู้เสียหายจมน้ำครั้งแรกผู้เสียหายต่อสู้หลุดโผล่ขึ้นมา จำเลยใช้ปืนตีศรีษะ 1 ครั้ง แล้วกดลงไปใหม่จนหมดสติ จึงเป็นวิธีธรรมดาทั่ว ๆ ไปในการกดจมน้ำเพื่อให้ตาย เจตนาของจำเลยก็คือต้องการฆ่าผู้เสียหายให้ถึงแก่ความตาย การที่จำเลยกดผู้เสียหายจมน้ำเป็นวิธีการกระทำเพื่อให้ตายอย่างหนึ่งเท่านั้น มิได้กระทำอย่างใดเป็นพิเศษอันจะแสดงให้เห็นว่า จำเลยประสงค์จะให้ผู้เสียหายได้รับความลำบากสาหัสก่อนตาย จึงยังถือไม่ได้ว่าจำเลยพยายามฆ่าผู้เสียหายโดยทรมานหรือโดยกระทำทารุณโหดร้ายโจทก์ฟ้องว่า จำเลยมีอาวุธปืนลูกซองสั้นไม่มีเครื่องหมายทะเบียนของเจ้าพนักงานประทับ ๑ กระบอก และกระสุนปืนลูกซองขนาด ๑๒ จำนวน ๑ นัด ไว้ในความครอบครองโดยไม่ได้รับอนุญาตจากนายทะเบียนท้องที่ตามกฎหมาย จำเลยได้ใช้อาวุธปืนบรรจุกระสุนดังกล่าวยิงนายสมศักดิ์ มีใยเยื่อ ๑ นัด โดยเจตนาฆ่า แต่กระสุนปืนไม่ลั่นเพราะเหตุบังเอิญ นายสมศักดิ์ มีใยเยื่อ จึงไม่ถึงแก่ความตายสมดังเจตนาของจำเลย แล้วจำเลยใช้ปืนยิงนางสาวลำพึง หรือ รำพึง ยอดจันทร์ อีก ๑ นัด โดยเจตนาฆ่า แต่กระสุนปืนไม่ลั่นเช่นกัน นางสาวรำถึง ยอดจันทร์ จึงไม่ถึงแก่ความตาย แล้วจำเลยใช้อาวุธปืนตีนางสาวรำพึง ยอดจันทร์ บริเวณศรีษะ ๑ ครั้ง เป็นเหตุให้นางสาวรำพึง ยอดจันทร์ ได้รับบาดเจ็บและสลบแล้วจำเลยได้ใช้กำลังกายกดนางสาวรำพึง ยอดจันทร์ ลงในน้ำ ทั้งนี้โดยเจตนาฆ่านางสาวรำพึง ยอดจันทร์ ให้จมน้ำถึงแก่ความตายโดยทรมานและโดยทารุณโหดร้าย แต่นางสาวรำพึง ยอดจันทร์ ขึ้นจากน้ำมาปฐมพยาบาลได้ทันท่วงที ทั้งนี้ การกระทำของจำเลยดังกล่าว จำเลยลงมือกระทำไปตลอดแล้ว แต่การกระทำของจำเลยไม่บรรลุผล โดยนายสมศักดิ์ มีใยเยื่อ และนางสาวรำพึง ยอดจันทร์ ไม่ถึงแก่ความตายสมดังเจตนาของจำเลย ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘, ๒๘๙, ๘๐, ๓๒, ๓๓, ๙๑ พระราชบัญญัติอาวุธปืน ฯลฯ และริบของกลาง ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดฐานพยายามฆ่านายสมศักดิ์ มีใยเยื่อ และมีความผิดฐานพยายามฆ่านางสาวรำพึง ยอดจันทร์ อีกกระทงหนึ่ง วางโทษจำคุกกระทงละ ๑๐ ปี ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘, ๘๐ กับมีความผิดตามพระราชบัญญัติอาวุธปืน ฯลฯ จำคุก ๖ เดือน ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๙๑ รวม ๓ กระทง เป็นจำคุก ๒๐ ปี ๖ เดือน จำเลยให้การรับสารภาพ ลดโทษให้กึ่งหนึ่งตามมาตรา ๗๘ คงจำคุกไว้ ๑๐ ปี ๓ เดือน ริบของกลาง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาพิจารณาแล้วเห็นว่า จำเลยต้องการฆ่านางสาวรำพึงโดยวิธีใช้อาวุธยิงก่อน แต่กระสุนปืนไม่ลั่นจึงเปลี่ยนมาใช้วิธีกดนางสาวรำพึงจมน้ำเพื่อให้ตายต่อเนื่องกันไป เจตนาของจำเลยก็คือต้องการฆ่านางสาวรำพึงให้ถึงแก่ความตาย การที่จำเลยกดนางสาวรำพึงจมน้ำเป็นวิธีการกระทำเพื่อให้ตายอย่างหนึ่งเท่านั้น จำเลยกดนางสาวรำพึงจมน้ำครั้งแรกนางสาวรำพึงต่อสู้หลุดโผล่ขึ้นมา จำเลยใช้ปืนตีศรีษะ ๑ ครั้ง แล้วกดลงไปใหม่จนหมดสติ จึงเป็นวิธีการแบบทั่ว ๆ ไปในการกดจมน้ำเพื่อให้ตาย มิได้กระทำการอย่างใดเป็นพิเศษอันจะแสดงให้เห็นว่า จำเลยประสงค์จะให้ผู้เสียหายได้รับความลำบากสาหัสก่อนตาย จึงยังถึงไม่ได้ว่าจำเลยพยายามฆ่านางสาวรำพึงโดยทรมาน หรือโดยกระทำทารุณโหดร้าย ฯลฯ พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1906/2520พนักงานอัยการจังหวัดพิษณุโลกโจทก์นายเย็น สุชล หรือ ดีเหลือล. ป.อ. ม. 80, ม. 288, ม. 289 (5)จำเลยต้องการฆ่าผู้เสียหายโดยวิธีใช้อาวุธปืนยิงก่อน แต่กระสุนปืนไม่ลั่นจึงเปลี่ยนมาใช้วิธีกดผู้เสียหายจมน้ำเพื่อให้ตายต่อเนื่องกันไป จำเลยกดผู้เสียหายจมน้ำครั้งแรกผู้เสียหายต่อสู้หลุดโผล่ขึ้นมา จำเลยใช้ปืนตีศรีษะ 1 ครั้ง แล้วกดลงไปใหม่จนหมดสติ จึงเป็นวิธีธรรมดาทั่ว ๆ ไปในการกดจมน้ำเพื่อให้ตาย เจตนาของจำเลยก็คือต้องการฆ่าผู้เสียหายให้ถึงแก่ความตาย การที่จำเลยกดผู้เสียหายจมน้ำเป็นวิธีการกระทำเพื่อให้ตายอย่างหนึ่งเท่านั้น มิได้กระทำอย่างใดเป็นพิเศษอันจะแสดงให้เห็นว่า จำเลยประสงค์จะให้ผู้เสียหายได้รับความลำบากสาหัสก่อนตาย จึงยังถือไม่ได้ว่าจำเลยพยายามฆ่าผู้เสียหายโดยทรมานหรือโดยกระทำทารุณโหดร้ายโจทก์ฟ้องว่า จำเลยมีอาวุธปืนลูกซองสั้นไม่มีเครื่องหมายทะเบียนของเจ้าพนักงานประทับ ๑ กระบอก และกระสุนปืนลูกซองขนาด ๑๒ จำนวน ๑ นัด ไว้ในความครอบครองโดยไม่ได้รับอนุญาตจากนายทะเบียนท้องที่ตามกฎหมาย จำเลยได้ใช้อาวุธปืนบรรจุกระสุนดังกล่าวยิงนายสมศักดิ์ มีใยเยื่อ ๑ นัด โดยเจตนาฆ่า แต่กระสุนปืนไม่ลั่นเพราะเหตุบังเอิญ นายสมศักดิ์ มีใยเยื่อ จึงไม่ถึงแก่ความตายสมดังเจตนาของจำเลย แล้วจำเลยใช้ปืนยิงนางสาวลำพึง หรือ รำพึง ยอดจันทร์ อีก ๑ นัด โดยเจตนาฆ่า แต่กระสุนปืนไม่ลั่นเช่นกัน นางสาวรำถึง ยอดจันทร์ จึงไม่ถึงแก่ความตาย แล้วจำเลยใช้อาวุธปืนตีนางสาวรำพึง ยอดจันทร์ บริเวณศรีษะ ๑ ครั้ง เป็นเหตุให้นางสาวรำพึง ยอดจันทร์ ได้รับบาดเจ็บและสลบแล้วจำเลยได้ใช้กำลังกายกดนางสาวรำพึง ยอดจันทร์ ลงในน้ำ ทั้งนี้โดยเจตนาฆ่านางสาวรำพึง ยอดจันทร์ ให้จมน้ำถึงแก่ความตายโดยทรมานและโดยทารุณโหดร้าย แต่นางสาวรำพึง ยอดจันทร์ ขึ้นจากน้ำมาปฐมพยาบาลได้ทันท่วงที ทั้งนี้ การกระทำของจำเลยดังกล่าว จำเลยลงมือกระทำไปตลอดแล้ว แต่การกระทำของจำเลยไม่บรรลุผล โดยนายสมศักดิ์ มีใยเยื่อ และนางสาวรำพึง ยอดจันทร์ ไม่ถึงแก่ความตายสมดังเจตนาของจำเลย ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘, ๒๘๙, ๘๐, ๓๒, ๓๓, ๙๑ พระราชบัญญัติอาวุธปืน ฯลฯ และริบของกลาง ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดฐานพยายามฆ่านายสมศักดิ์ มีใยเยื่อ และมีความผิดฐานพยายามฆ่านางสาวรำพึง ยอดจันทร์ อีกกระทงหนึ่ง วางโทษจำคุกกระทงละ ๑๐ ปี ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘, ๘๐ กับมีความผิดตามพระราชบัญญัติอาวุธปืน ฯลฯ จำคุก ๖ เดือน ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๙๑ รวม ๓ กระทง เป็นจำคุก ๒๐ ปี ๖ เดือน จำเลยให้การรับสารภาพ ลดโทษให้กึ่งหนึ่งตามมาตรา ๗๘ คงจำคุกไว้ ๑๐ ปี ๓ เดือน ริบของกลาง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาพิจารณาแล้วเห็นว่า จำเลยต้องการฆ่านางสาวรำพึงโดยวิธีใช้อาวุธยิงก่อน แต่กระสุนปืนไม่ลั่นจึงเปลี่ยนมาใช้วิธีกดนางสาวรำพึงจมน้ำเพื่อให้ตายต่อเนื่องกันไป เจตนาของจำเลยก็คือต้องการฆ่านางสาวรำพึงให้ถึงแก่ความตาย การที่จำเลยกดนางสาวรำพึงจมน้ำเป็นวิธีการกระทำเพื่อให้ตายอย่างหนึ่งเท่านั้น จำเลยกดนางสาวรำพึงจมน้ำครั้งแรกนางสาวรำพึงต่อสู้หลุดโผล่ขึ้นมา จำเลยใช้ปืนตีศรีษะ ๑ ครั้ง แล้วกดลงไปใหม่จนหมดสติ จึงเป็นวิธีการแบบทั่ว ๆ ไปในการกดจมน้ำเพื่อให้ตาย มิได้กระทำการอย่างใดเป็นพิเศษอันจะแสดงให้เห็นว่า จำเลยประสงค์จะให้ผู้เสียหายได้รับความลำบากสาหัสก่อนตาย จึงยังถึงไม่ได้ว่าจำเลยพยายามฆ่านางสาวรำพึงโดยทรมาน หรือโดยกระทำทารุณโหดร้าย ฯลฯ พิพากษายืน(ชลูตม์ สวัสดิทัต-ประภาศน์ อวยชัย-พัลลภ สังโขบล)ศาลจังหวัดพิษณุโลก - นายสมปอง ศรีสมทรัพย์ศาลอุทธรณ์ - นายบรรเทอง ภู่กฤษณาแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยมีอาวุธปืนลูกซองสั้นไม่มีเครื่องหมายทะเบียนของเจ้าพนักงานประทับ ๑ กระบอก และกระสุนปืนลูกซองขนาด ๑๒ จำนวน ๑ นัด ไว้ในความครอบครองโดยไม่ได้รับอนุญาตจากนายทะเบียนท้องที่ตามกฎหมาย จำเลยได้ใช้อาวุธปืนบรรจุกระสุนดังกล่าวยิงนายสมศักดิ์ มีใยเยื่อ ๑ นัด โดยเจตนาฆ่า แต่กระสุนปืนไม่ลั่นเพราะเหตุบังเอิญ นายสมศักดิ์ มีใยเยื่อ จึงไม่ถึงแก่ความตายสมดังเจตนาของจำเลย แล้วจำเลยใช้ปืนยิงนางสาวลำพึง หรือ รำพึง ยอดจันทร์ อีก ๑ นัด โดยเจตนาฆ่า แต่กระสุนปืนไม่ลั่นเช่นกัน นางสาวรำถึง ยอดจันทร์ จึงไม่ถึงแก่ความตาย แล้วจำเลยใช้อาวุธปืนตีนางสาวรำพึง ยอดจันทร์ บริเวณศรีษะ ๑ ครั้ง เป็นเหตุให้นางสาวรำพึง ยอดจันทร์ ได้รับบาดเจ็บและสลบแล้วจำเลยได้ใช้กำลังกายกดนางสาวรำพึง ยอดจันทร์ ลงในน้ำ ทั้งนี้โดยเจตนาฆ่านางสาวรำพึง ยอดจันทร์ ให้จมน้ำถึงแก่ความตายโดยทรมานและโดยทารุณโหดร้าย แต่นางสาวรำพึง ยอดจันทร์ ขึ้นจากน้ำมาปฐมพยาบาลได้ทันท่วงที ทั้งนี้ การกระทำของจำเลยดังกล่าว จำเลยลงมือกระทำไปตลอดแล้ว แต่การกระทำของจำเลยไม่บรรลุผล โดยนายสมศักดิ์ มีใยเยื่อ และนางสาวรำพึง ยอดจันทร์ ไม่ถึงแก่ความตายสมดังเจตนาของจำเลย ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘, ๒๘๙, ๘๐, ๓๒, ๓๓, ๙๑ พระราชบัญญัติอาวุธปืน ฯลฯ และริบของกลาง ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดฐานพยายามฆ่านายสมศักดิ์ มีใยเยื่อ และมีความผิดฐานพยายามฆ่านางสาวรำพึง ยอดจันทร์ อีกกระทงหนึ่ง วางโทษจำคุกกระทงละ ๑๐ ปี ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘, ๘๐ กับมีความผิดตามพระราชบัญญัติอาวุธปืน ฯลฯ จำคุก ๖ เดือน ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๙๑ รวม ๓ กระทง เป็นจำคุก ๒๐ ปี ๖ เดือน จำเลยให้การรับสารภาพ ลดโทษให้กึ่งหนึ่งตามมาตรา ๗๘ คงจำคุกไว้ ๑๐ ปี ๓ เดือน ริบของกลาง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาพิจารณาแล้วเห็นว่า จำเลยต้องการฆ่านางสาวรำพึงโดยวิธีใช้อาวุธยิงก่อน แต่กระสุนปืนไม่ลั่นจึงเปลี่ยนมาใช้วิธีกดนางสาวรำพึงจมน้ำเพื่อให้ตายต่อเนื่องกันไป เจตนาของจำเลยก็คือต้องการฆ่านางสาวรำพึงให้ถึงแก่ความตาย การที่จำเลยกดนางสาวรำพึงจมน้ำเป็นวิธีการกระทำเพื่อให้ตายอย่างหนึ่งเท่านั้น จำเลยกดนางสาวรำพึงจมน้ำครั้งแรกนางสาวรำพึงต่อสู้หลุดโผล่ขึ้นมา จำเลยใช้ปืนตีศรีษะ ๑ ครั้ง แล้วกดลงไปใหม่จนหมดสติ จึงเป็นวิธีการแบบทั่ว ๆ ไปในการกดจมน้ำเพื่อให้ตาย มิได้กระทำการอย่างใดเป็นพิเศษอันจะแสดงให้เห็นว่า จำเลยประสงค์จะให้ผู้เสียหายได้รับความลำบากสาหัสก่อนตาย จึงยังถึงไม่ได้ว่าจำเลยพยายามฆ่านางสาวรำพึงโดยทรมาน หรือโดยกระทำทารุณโหดร้าย ฯลฯ พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1906/2520พนักงานอัยการจังหวัดพิษณุโลกโจทก์นายเย็น สุชล หรือ ดีเหลือล. ป.อ. ม. 80, ม. 288, ม. 289 (5)จำเลยต้องการฆ่าผู้เสียหายโดยวิธีใช้อาวุธปืนยิงก่อน แต่กระสุนปืนไม่ลั่นจึงเปลี่ยนมาใช้วิธีกดผู้เสียหายจมน้ำเพื่อให้ตายต่อเนื่องกันไป จำเลยกดผู้เสียหายจมน้ำครั้งแรกผู้เสียหายต่อสู้หลุดโผล่ขึ้นมา จำเลยใช้ปืนตีศรีษะ 1 ครั้ง แล้วกดลงไปใหม่จนหมดสติ จึงเป็นวิธีธรรมดาทั่ว ๆ ไปในการกดจมน้ำเพื่อให้ตาย เจตนาของจำเลยก็คือต้องการฆ่าผู้เสียหายให้ถึงแก่ความตาย การที่จำเลยกดผู้เสียหายจมน้ำเป็นวิธีการกระทำเพื่อให้ตายอย่างหนึ่งเท่านั้น มิได้กระทำอย่างใดเป็นพิเศษอันจะแสดงให้เห็นว่า จำเลยประสงค์จะให้ผู้เสียหายได้รับความลำบากสาหัสก่อนตาย จึงยังถือไม่ได้ว่าจำเลยพยายามฆ่าผู้เสียหายโดยทรมานหรือโดยกระทำทารุณโหดร้ายโจทก์ฟ้องว่า จำเลยมีอาวุธปืนลูกซองสั้นไม่มีเครื่องหมายทะเบียนของเจ้าพนักงานประทับ ๑ กระบอก และกระสุนปืนลูกซองขนาด ๑๒ จำนวน ๑ นัด ไว้ในความครอบครองโดยไม่ได้รับอนุญาตจากนายทะเบียนท้องที่ตามกฎหมาย จำเลยได้ใช้อาวุธปืนบรรจุกระสุนดังกล่าวยิงนายสมศักดิ์ มีใยเยื่อ ๑ นัด โดยเจตนาฆ่า แต่กระสุนปืนไม่ลั่นเพราะเหตุบังเอิญ นายสมศักดิ์ มีใยเยื่อ จึงไม่ถึงแก่ความตายสมดังเจตนาของจำเลย แล้วจำเลยใช้ปืนยิงนางสาวลำพึง หรือ รำพึง ยอดจันทร์ อีก ๑ นัด โดยเจตนาฆ่า แต่กระสุนปืนไม่ลั่นเช่นกัน นางสาวรำถึง ยอดจันทร์ จึงไม่ถึงแก่ความตาย แล้วจำเลยใช้อาวุธปืนตีนางสาวรำพึง ยอดจันทร์ บริเวณศรีษะ ๑ ครั้ง เป็นเหตุให้นางสาวรำพึง ยอดจันทร์ ได้รับบาดเจ็บและสลบแล้วจำเลยได้ใช้กำลังกายกดนางสาวรำพึง ยอดจันทร์ ลงในน้ำ ทั้งนี้โดยเจตนาฆ่านางสาวรำพึง ยอดจันทร์ ให้จมน้ำถึงแก่ความตายโดยทรมานและโดยทารุณโหดร้าย แต่นางสาวรำพึง ยอดจันทร์ ขึ้นจากน้ำมาปฐมพยาบาลได้ทันท่วงที ทั้งนี้ การกระทำของจำเลยดังกล่าว จำเลยลงมือกระทำไปตลอดแล้ว แต่การกระทำของจำเลยไม่บรรลุผล โดยนายสมศักดิ์ มีใยเยื่อ และนางสาวรำพึง ยอดจันทร์ ไม่ถึงแก่ความตายสมดังเจตนาของจำเลย ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘, ๒๘๙, ๘๐, ๓๒, ๓๓, ๙๑ พระราชบัญญัติอาวุธปืน ฯลฯ และริบของกลาง ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดฐานพยายามฆ่านายสมศักดิ์ มีใยเยื่อ และมีความผิดฐานพยายามฆ่านางสาวรำพึง ยอดจันทร์ อีกกระทงหนึ่ง วางโทษจำคุกกระทงละ ๑๐ ปี ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘, ๘๐ กับมีความผิดตามพระราชบัญญัติอาวุธปืน ฯลฯ จำคุก ๖ เดือน ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๙๑ รวม ๓ กระทง เป็นจำคุก ๒๐ ปี ๖ เดือน จำเลยให้การรับสารภาพ ลดโทษให้กึ่งหนึ่งตามมาตรา ๗๘ คงจำคุกไว้ ๑๐ ปี ๓ เดือน ริบของกลาง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาพิจารณาแล้วเห็นว่า จำเลยต้องการฆ่านางสาวรำพึงโดยวิธีใช้อาวุธยิงก่อน แต่กระสุนปืนไม่ลั่นจึงเปลี่ยนมาใช้วิธีกดนางสาวรำพึงจมน้ำเพื่อให้ตายต่อเนื่องกันไป เจตนาของจำเลยก็คือต้องการฆ่านางสาวรำพึงให้ถึงแก่ความตาย การที่จำเลยกดนางสาวรำพึงจมน้ำเป็นวิธีการกระทำเพื่อให้ตายอย่างหนึ่งเท่านั้น จำเลยกดนางสาวรำพึงจมน้ำครั้งแรกนางสาวรำพึงต่อสู้หลุดโผล่ขึ้นมา จำเลยใช้ปืนตีศรีษะ ๑ ครั้ง แล้วกดลงไปใหม่จนหมดสติ จึงเป็นวิธีการแบบทั่ว ๆ ไปในการกดจมน้ำเพื่อให้ตาย มิได้กระทำการอย่างใดเป็นพิเศษอันจะแสดงให้เห็นว่า จำเลยประสงค์จะให้ผู้เสียหายได้รับความลำบากสาหัสก่อนตาย จึงยังถึงไม่ได้ว่าจำเลยพยายามฆ่านางสาวรำพึงโดยทรมาน หรือโดยกระทำทารุณโหดร้าย ฯลฯ พิพากษายืน(ชลูตม์ สวัสดิทัต-ประภาศน์ อวยชัย-พัลลภ สังโขบล)ศาลจังหวัดพิษณุโลก - นายสมปอง ศรีสมทรัพย์ศาลอุทธรณ์ - นายบรรเทอง ภู่กฤษณาแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ