phoneee/thai-legal-corpus huggingface dataset:
ประกาศกระทรวงอุตสาหกรรมฉบับที่ 4711 (พ.ศ. 2558)ออกตามความในพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมพ.ศ. 2511เรื่อง ยกเลิกและกําหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมซิงก์ออกไซด์สําหรับอุตสาหกรรมทั่วไป--------------------------อื่นๆ - โดยที่เป็นการสมควรปรับปรุงมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม ซิงก์ออกไซด์สําหรับอุตสาหกรรมทั่วไป มาตรฐานเลขที่ มอก. 221 - 2541 อาศัยอํานาจตามความในมาตรา 15 แห่งพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม พ.ศ. 2511 รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมออกประกาศยกเลิกประกาศกระทรวงอุตสาหกรรม ฉบับที่ 2417 (พ.ศ. 2541) ออกตามความในพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม พ.ศ. 2511 เรื่อง ยกเลิกมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมชิงก์ออกไซด์สําหรับอุตสาหกรรมสี ฉบับที่ 2417 (พ.ศ. 2541) ออกตามความในพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม พ.ศ. 2511 เรื่อง ยกเลิกมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมชิงก์ออกไซด์สําหรับอุตสาหกรรมสีและชิงก์ออกไซด์สําหรับอุตสาหกรรมยาง และกําหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม ชิงก์ออกไซด์ สําหรับอุตสาหกรรมทั่วไป ลงวันที่ 26 มีนาคม พ.ศ. 2542 และออกประกาศกําหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม ซิงก์ออกไซด์สําหรับอุตสาหกรรมทั่วไป มาตรฐานเลขที่ มอก. 221 - 2558 ขึ้นใหม่ ดังมีรายการละเอียดต่อท้ายประกาศนี้ ทั้งนี้ ให้มีผลเมื่อพ้นกําหนด 90 วัน นับแต่วันที่ประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปผู้มีอํานาจลงนาม - ประกาศ ณ วันที่ 22 กรกฏาคม พ.ศ. 2558 จักรมณฑ์ ผาสุกวนิชรัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม
ประกาศกระทรวงการคลัง ว่าด้วยภาษีเงินได้และภาษีมูลค่าเพิ่ม (ฉบับที่ ๔๒๓)เรื่อง กําหนดองค์การ สถานสาธารณกุศล สถานพยาบาล และสถานศึกษาตามมาตรา ๔๗ (๗)(ข) แห่งประมวลรัษฎากร และมาตรา ๓(๔)(ข) แห่งพระราชกฤษฎีกาออกตามความในประมวลรัษฎากร ว่าด้วยการยกเว้นภาษีมูลค่าเพิ่ม (ฉบับที่ ๒๓๙) พ.ศ. ๒๕๓๔ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชกฤษฎีกาออกตามความในประมวลรัษฎากร ว่าด้วยการยกเว้นภาษีมูลค่าเพิ่ม (ฉบับที่ ๒๕๔) พ.ศ. ๒๕๓๕ อาศัยอํานาจตามความในมาตรา ๔๗(๗)(ข) แห่งประมวลรัษฎากร ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลรัษฎากร (ฉบับที่ ๑๙) พ.ศ. ๒๕๐๘ และมาตรา ๓(๔)(ข) แห่งพระราชกฤษฎีกา ออกตามความในประมวลรัษฎากร ว่าด้วยการยกเว้นภาษีมูลค่าเพิ่ม (ฉบับที่ ๒๓๙) พ.ศ. ๒๕๓๔ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชกฤษฎีกา ออกตามความในประมวลรัษฎากร ว่าด้วยการยกเว้นภาษีมูลค่าเพิ่ม (ฉบับที่ ๒๕๔) พ.ศ. ๒๕๓๕ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังจึงประกาศ ดังต่อไปนี้ ข้อ ๑ ให้เพิ่มความต่อไปนี้เป็น ( ๗๐๗ ) ของข้อ ๓ แห่งประกาศกระทรวงการคลัง ว่าด้วยภาษีเงินได้และภาษีมูลค่าเพิ่ม (ฉบับที่ ๒) เรื่อง กําหนดองค์การ สถานสาธารณกุศล สถานพยาบาล และสถานศึกษา ตามมาตรา ๔๗(๗)(ข) แห่งประมวลรัษฎากร และมาตรา ๓(๔)(ข) แห่งพระราชกฤษฎีกา ออกตามความในประมวลรัษฎากร ว่าด้วยการยกเว้นภาษีมูลค่าเพิ่ม (ฉบับที่ ๒๓๙) พ.ศ. ๒๕๓๔ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชกฤษฎีกา ออกตามความในประมวลรัษฎากร ว่าด้วยการยกเว้นภาษีมูลค่าเพิ่ม (ฉบับที่ ๒๕๔) พ.ศ. ๒๕๓๕ ลงวันที่ ๑๒ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๓๕"( ๗๐๗ ) มูลนิธิปิดทองหลังพระ สืบสานแนวพระราชดําริ"ข้อ ๒ ประกาศนี้ให้เริ่มใช้บังคับ(๑) สําหรับเงินได้พึงประเมินประจําปี พ.ศ. ๒๕๕๓ ที่จะต้องยื่นรายการใน พ.ศ. ๒๕๕๔ เป็นต้นไป(๒) สําหรับมูลค่าของฐานภาษีของผู้ประกอบการในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๕๓ เป็นต้นไปผู้มีอํานาจลงนาม ประกาศ ณ วันที่ 24 พฤษภาคม พ.ศ.2553ประดิษฐ์ ภัทรประสิทธิรัฐมนตรีช่วยว่าการฯ ปฏิบัติราชการแทนรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1007/2481หลักกฎหมาย: ความผิดฐานเลมิดลิขสิทธิเป็นหน้าที่ของโจทก์จะต้องสืบว่าจำเลยได้รู้แล้วว่าการกระทำของจำเลยเป็นการเลมิดลิขสิทธิของโจทก์โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานเลมิดลิขสิทธิ ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาต้องกันให้ยกฟ้องโจทก์ โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาตัดสินว่าตาม ม.๒๕ แห่งพ.ร.บ.คุ้มครองวรรณกรรมและศิลปกรรม พ.ศ.๒๔๗๔ โจทก์มีหน้าที่ต้องนำสืบว่า จำเลยได้รู้อยู่แล้วว่าการกระทำของจำเลย (พิมพ์ภาพ) เป็นการเลมิดลิขสิทธิของโจทก์ มิฉะนั้นจะเอาผิดทางอาญามิได้ ศาลล่างทั้ง ๒ ฟังมาว่าไม่ปรากฎเลยว่าจำเลยได้รู้ว่าโจทก์มีลิขสิทธิในภาพที่จำเลยพิมพ์นั้น โจทก์สืบได้แต่เพียงว่า ค.ได้สั่งให้โรงพิมพ์ของจำเลยพิมพ์โฆษนาภาพรายนี้ ฟ้องของโจทก์ยังไม่มีมูลควรรับพิจารณาพิพากษายืนตาม ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1007/2481นายเจริญ สุวรรณสุขโจทก์นายสาย แสงเถกิงจำเลยความผิดฐานเลมิดลิขสิทธิเป็นหน้าที่ของโจทก์จะต้องสืบว่าจำเลยได้รู้แล้วว่าการกระทำของจำเลยเป็นการเลมิดลิขสิทธิของโจทก์โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานเลมิดลิขสิทธิ ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาต้องกันให้ยกฟ้องโจทก์ โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาตัดสินว่าตาม ม.๒๕ แห่งพ.ร.บ.คุ้มครองวรรณกรรมและศิลปกรรม พ.ศ.๒๔๗๔ โจทก์มีหน้าที่ต้องนำสืบว่า จำเลยได้รู้อยู่แล้วว่าการกระทำของจำเลย (พิมพ์ภาพ) เป็นการเลมิดลิขสิทธิของโจทก์ มิฉะนั้นจะเอาผิดทางอาญามิได้ ศาลล่างทั้ง ๒ ฟังมาว่าไม่ปรากฎเลยว่าจำเลยได้รู้ว่าโจทก์มีลิขสิทธิในภาพที่จำเลยพิมพ์นั้น โจทก์สืบได้แต่เพียงว่า ค.ได้สั่งให้โรงพิมพ์ของจำเลยพิมพ์โฆษนาภาพรายนี้ ฟ้องของโจทก์ยังไม่มีมูลควรรับพิจารณาพิพากษายืนตาม(เทฟโนต์-อมาตย์-อรรถกฤต ช.เพ็ญชาติ)ศาลชั้นต้น - ดุลยทัณฑ์+ศาลอุทธรณ์ - พระยา+แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานเลมิดลิขสิทธิ ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาต้องกันให้ยกฟ้องโจทก์ โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาตัดสินว่าตาม ม.๒๕ แห่งพ.ร.บ.คุ้มครองวรรณกรรมและศิลปกรรม พ.ศ.๒๔๗๔ โจทก์มีหน้าที่ต้องนำสืบว่า จำเลยได้รู้อยู่แล้วว่าการกระทำของจำเลย (พิมพ์ภาพ) เป็นการเลมิดลิขสิทธิของโจทก์ มิฉะนั้นจะเอาผิดทางอาญามิได้ ศาลล่างทั้ง ๒ ฟังมาว่าไม่ปรากฎเลยว่าจำเลยได้รู้ว่าโจทก์มีลิขสิทธิในภาพที่จำเลยพิมพ์นั้น โจทก์สืบได้แต่เพียงว่า ค.ได้สั่งให้โรงพิมพ์ของจำเลยพิมพ์โฆษนาภาพรายนี้ ฟ้องของโจทก์ยังไม่มีมูลควรรับพิจารณาพิพากษายืนตาม ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1007/2481นายเจริญ สุวรรณสุขโจทก์นายสาย แสงเถกิงจำเลยความผิดฐานเลมิดลิขสิทธิเป็นหน้าที่ของโจทก์จะต้องสืบว่าจำเลยได้รู้แล้วว่าการกระทำของจำเลยเป็นการเลมิดลิขสิทธิของโจทก์โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานเลมิดลิขสิทธิ ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาต้องกันให้ยกฟ้องโจทก์ โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาตัดสินว่าตาม ม.๒๕ แห่งพ.ร.บ.คุ้มครองวรรณกรรมและศิลปกรรม พ.ศ.๒๔๗๔ โจทก์มีหน้าที่ต้องนำสืบว่า จำเลยได้รู้อยู่แล้วว่าการกระทำของจำเลย (พิมพ์ภาพ) เป็นการเลมิดลิขสิทธิของโจทก์ มิฉะนั้นจะเอาผิดทางอาญามิได้ ศาลล่างทั้ง ๒ ฟังมาว่าไม่ปรากฎเลยว่าจำเลยได้รู้ว่าโจทก์มีลิขสิทธิในภาพที่จำเลยพิมพ์นั้น โจทก์สืบได้แต่เพียงว่า ค.ได้สั่งให้โรงพิมพ์ของจำเลยพิมพ์โฆษนาภาพรายนี้ ฟ้องของโจทก์ยังไม่มีมูลควรรับพิจารณาพิพากษายืนตาม(เทฟโนต์-อมาตย์-อรรถกฤต ช.เพ็ญชาติ)ศาลชั้นต้น - ดุลยทัณฑ์+ศาลอุทธรณ์ - พระยา+แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศกระทรวงอุตสาหกรรมฉบับที่ 5609 (พ.ศ. 2562)ออกตามความในพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมพ.ศ. 2511เรื่อง ยกเลิกมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมน้ําผลไม้ : น้ํามะเขือเทศและกําหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมน้ํามะเขือเทศ----------------------------------อื่นๆ - โดยที่เป็นการสมควรปรับปรุงมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม น้ําผลไม้ : น้ํามะเขือเทศ มาตรฐานเลขที่ มอก. 100 - 2549 อาศัยอํานาจตามความในมาตรา 15 แห่งพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม พ.ศ. 2511 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม (ฉบับที่ 7) พ.ศ. 2558 รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมออกประกาศยกเลิกประกาศกระทรวงอุตสาหกรรม ฉบับที่ 3633 (พ.ศ. 2549) ออกตามความในพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม พ.ศ. 2511 เรื่อง ยกเลิกและกําหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม น้ําผลไม้ : น้ํามะเขือเทศ ลงวันที่ 12 ธันวาคม พ.ศ. 2549 และออกประกาศกําหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม น้ํามะเขือเทศ มาตรฐานเลขที่ มอก. 100 - 2562 ขึ้นใหม่ ดังมีรายละเอียดต่อท้ายประกาศนี้ ทั้งนี้ ให้มีผลเมื่อพ้นกําหนด 120 วัน นับตั้งแต่วันที่ประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปผู้มีอํานาจลงนาม - ประกาศ ณ วันที่ 10 ตุลาคม พ.ศ. 2562 สุริยะ จึงรุ่งเรืองกิจรัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 243/2531หลักกฎหมาย: โจทก์ฟ้องเรียกเงินตามเช็ค จำเลยให้การต่อสู้ว่าโจทก์ได้รับเช็คพิพาทโดยไม่สุจริตแต่ไม่ได้ให้เหตุผลว่าโจทก์ไม่สุจริตอย่างใด จำเลยจึงไม่มีประเด็นจะนำสืบในข้อนี้ ที่จำเลยให้การว่าทำเช็คพิพาทหายไปไม่เป็นเหตุผลที่จะให้รับฟังได้ว่าโจทก์เป็นผู้ทรงเช็คพิพาทโดยไม่สุจริตจำเลยให้การต่อสู้ว่าเช็คพิพาทไม่มีมูลหนี้ เป็นการปฏิเสธฟ้องโจทก์ที่ว่าโจทก์เป็นผู้ทรงเช็คพิพาทโดยมีมูลหนี้เพราะผู้มีชื่อนำเช็คมาชำระหนี้แก่โจทก์เมื่อจำเลยไม่ได้ให้การต่อสู้ว่าโจทก์ได้รับโอนเช็คพิพาทโดยคบคิดกันฉ้อฉลร่วมกับผู้มีชื่อซึ่งจะเป็นเหตุผลที่แสดงว่าเช็คไม่มีมูลหนี้ จึงเท่ากับจำเลยไม่ได้ยกมาตรา 916 แห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ขึ้นต่อสู้ จำเลยจึงไม่มีประเด็นจะนำสืบในข้อนี้อีกด้วยชอบที่จะงดสืบพยานและพิพากษาให้จำเลยชำระหนี้ตามเช็คพิพาท. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 243/2531นาย ทวี ศักดิ์ ตั้งตระ กู ลโจทก์นาย ประคอง แซ่นิ้ มจำเลย ป.พ.พ. ม. 5, ม. 916 ป.วิ.พ. ม. 86 วรรคสอง, ม. 177 วรรคสองโจทก์ฟ้องเรียกเงินตามเช็ค จำเลยให้การต่อสู้ว่าโจทก์ได้รับเช็คพิพาทโดยไม่สุจริตแต่ไม่ได้ให้เหตุผลว่าโจทก์ไม่สุจริตอย่างใด จำเลยจึงไม่มีประเด็นจะนำสืบในข้อนี้ ที่จำเลยให้การว่าทำเช็คพิพาทหายไปไม่เป็นเหตุผลที่จะให้รับฟังได้ว่าโจทก์เป็นผู้ทรงเช็คพิพาทโดยไม่สุจริตจำเลยให้การต่อสู้ว่าเช็คพิพาทไม่มีมูลหนี้ เป็นการปฏิเสธฟ้องโจทก์ที่ว่าโจทก์เป็นผู้ทรงเช็คพิพาทโดยมีมูลหนี้เพราะผู้มีชื่อนำเช็คมาชำระหนี้แก่โจทก์เมื่อจำเลยไม่ได้ให้การต่อสู้ว่าโจทก์ได้รับโอนเช็คพิพาทโดยคบคิดกันฉ้อฉลร่วมกับผู้มีชื่อซึ่งจะเป็นเหตุผลที่แสดงว่าเช็คไม่มีมูลหนี้ จึงเท่ากับจำเลยไม่ได้ยกมาตรา 916 แห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ขึ้นต่อสู้ จำเลยจึงไม่มีประเด็นจะนำสืบในข้อนี้อีกด้วยชอบที่จะงดสืบพยานและพิพากษาให้จำเลยชำระหนี้ตามเช็คพิพาท.(ธิรพันธุ์ รัศมิทัต-ชูเชิด รักตะบุตร์-สง่า ศิลปประสิทธิ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 243/2531นาย ทวี ศักดิ์ ตั้งตระ กู ลโจทก์นาย ประคอง แซ่นิ้ มจำเลย ป.พ.พ. ม. 5, ม. 916 ป.วิ.พ. ม. 86 วรรคสอง, ม. 177 วรรคสองโจทก์ฟ้องเรียกเงินตามเช็ค จำเลยให้การต่อสู้ว่าโจทก์ได้รับเช็คพิพาทโดยไม่สุจริตแต่ไม่ได้ให้เหตุผลว่าโจทก์ไม่สุจริตอย่างใด จำเลยจึงไม่มีประเด็นจะนำสืบในข้อนี้ ที่จำเลยให้การว่าทำเช็คพิพาทหายไปไม่เป็นเหตุผลที่จะให้รับฟังได้ว่าโจทก์เป็นผู้ทรงเช็คพิพาทโดยไม่สุจริตจำเลยให้การต่อสู้ว่าเช็คพิพาทไม่มีมูลหนี้ เป็นการปฏิเสธฟ้องโจทก์ที่ว่าโจทก์เป็นผู้ทรงเช็คพิพาทโดยมีมูลหนี้เพราะผู้มีชื่อนำเช็คมาชำระหนี้แก่โจทก์เมื่อจำเลยไม่ได้ให้การต่อสู้ว่าโจทก์ได้รับโอนเช็คพิพาทโดยคบคิดกันฉ้อฉลร่วมกับผู้มีชื่อซึ่งจะเป็นเหตุผลที่แสดงว่าเช็คไม่มีมูลหนี้ จึงเท่ากับจำเลยไม่ได้ยกมาตรา 916 แห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ขึ้นต่อสู้ จำเลยจึงไม่มีประเด็นจะนำสืบในข้อนี้อีกด้วยชอบที่จะงดสืบพยานและพิพากษาให้จำเลยชำระหนี้ตามเช็คพิพาท.(ธิรพันธุ์ รัศมิทัต-ชูเชิด รักตะบุตร์-สง่า ศิลปประสิทธิ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลแจ้ซ้อนข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลแจ้ซ้อนเรื่องการลดหย่อนภาษีบำรุงท้องที่พ.ศ.๒๕๕๑ โดยเป็นการสมควรออกข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลแจ้ซ้อนเรื่อง การลดหย่อนภาษีบำรุงท้องที่ พ.ศ. ๒๕๕๑ ขึ้นเพื่อให้การลดหย่อนภาษีบำรุงท้องที่ถูกต้องตามกฎหมายและลดรายจ่ายให้แก่ประชาชนอาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๗๑แห่งพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล พ.ศ. ๒๕๓๗ แก้ไขเพิ่มเติม(ฉบับที่ ๕) พ.ศ. ๒๕๔๖ ประกอบกับมาตรา ๒๒ (๑) แห่งพระราชบัญญัติภาษีบำรุงท้องที่(ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๔๓ จึงออกข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลแจ้ซ้อน เรื่อง การลดหย่อนภาษีบำรุงท้องที่พ.ศ. ๒๕๕๑ ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ข้อบัญญัตินี้เรียกว่า ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลแจ้ซ้อนเรื่อง การลดหย่อนภาษีบำรุงท้องที่ พ.ศ. ๒๕๕๑ข้อ ๒[๑]ข้อบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปข้อ ๓บรรดาข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลหรือข้อบังคับกฎ ระเบียบ และคำสั่งใดขององค์การบริหารส่วนตำบลซึ่งขัดแย้งกับข้อบัญญัตินี้ให้ใช้ข้อบัญญัตินี้แทนข้อ ๔ในข้อบัญญัตินี้องค์การบริหารส่วนตำบล หมายความว่าองค์การบริหารส่วนตำบลแจ้ซ้อนนายกองค์การบริหารส่วนตำบล หมายความว่านายกองค์การบริหารส่วนตำบลแจ้ซ้อนเขตองค์การบริหารส่วนตำบล หมายความว่าเขตพื้นที่การปกครองตามกฎหมายว่าด้วยลักษณะการปกครองท้องที่โดยเป็นไปตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การกำหนดเขตตำบลในท้องที่อำเภอเมืองปานจังหวัดลำปาง ลงวันที่ ๑๓ พฤศจิกายน ๒๕๕๐สภาท้องถิ่น หมายความว่าสภาองค์การบริหารส่วนตำบลแจ้ซ้อนข้อ ๕ให้นายกองค์การบริหารส่วนตำบลรักษาการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตินี้และให้มีอำนาจในการตีความวินิจฉัยปัญหารวมทั้งมีอำนาจกำหนดหลักเกณฑ์และวิธีปฏิบัติเพื่อดำเนินการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตินี้ข้อ ๖ในการลดหย่อนภาษีบำรุงท้องที่สำหรับที่ดินซึ่งอยู่ในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลให้องค์การบริหารส่วนตำบลลดหย่อนได้ จำนวน ๕ ไร่ข้อ ๗การแก้ไขข้อบัญญัตินี้จะกระทำมิได้หากไม่ได้รับความเห็นชอบจากสภาท้องถิ่นประกาศณ วันที่ ๒๖ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๕๑ชัยวัฒน์สุจินดานายกองค์การบริหารส่วนตำบลแจ้ซ้อนหมายเหตุ:- เหตุผลในการประกาศใช้ข้อบัญญัติฉบับนี้ คือเพื่อให้การลดหย่อนภาษีบำรุงท้องที่ขององค์การบริหารส่วนตำบลแจ้ซ้อนเป็นไปด้วยความเรียบร้อยถูกต้องตามระเบียบกฎหมายและหนังสือสั่งการของกระทรวงมหาดไทยและเพื่อเป็นการลดรายจ่ายให้แก่ประชาชน จึงออกข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลแจ้ซ้อนเรื่อง การลดหย่อนภาษีบำรุงท้องที่ พ.ศ. ๒๕๕๑ นี้ขึ้นปริยานุช/ผู้จัดทำ๒๘พฤษภาคม ๒๕๕๑[๑]ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๕/ตอนพิเศษ ๘๓ ง/หน้า ๑๐/๑๖ พฤษภาคม ๒๕๕๑
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2067/2515หลักกฎหมาย: ผู้ใช้ ขาย เสนอขาย แลกเปลี่ยนหรือเสนอแลกเปลี่ยนซึ่งแสตมป์ ซึ่งรู้ว่าปลอมแม้จะมิได้ทำปลอมขึ้นเองก็มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 257 ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2067/2515ผู้ว่าคดีศาลแขวงอุดรธานีโจทก์นายเจริญ เขตโขงขวางจำเลย ป.อ. ม. 257 ผู้ใช้ ขาย เสนอขาย แลกเปลี่ยนหรือเสนอแลกเปลี่ยนซึ่งแสตมป์ ซึ่งรู้ว่าปลอมแม้จะมิได้ทำปลอมขึ้นเองก็มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 257(วิกรม เมาลานนท์-สุธรรม วรรณแสง-เสนาะ เอกพจน์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2067/2515ผู้ว่าคดีศาลแขวงอุดรธานีโจทก์นายเจริญ เขตโขงขวางจำเลย ป.อ. ม. 257 ผู้ใช้ ขาย เสนอขาย แลกเปลี่ยนหรือเสนอแลกเปลี่ยนซึ่งแสตมป์ ซึ่งรู้ว่าปลอมแม้จะมิได้ทำปลอมขึ้นเองก็มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 257(วิกรม เมาลานนท์-สุธรรม วรรณแสง-เสนาะ เอกพจน์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
พระราชบัญญัติบรรษัทเงินทุนอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย (ฉบับที่ 4) พ.ศ. 2510พระราชบัญญัติ บรรษัทเงินทุนอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๑๐ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร. ให้ไว้ ณ วันที่ ๑๓ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๑๐ เป็นปีที่ ๒๒ ในรัชกาลปัจจุบันพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า โดยที่เป็นการสมควรแก้ไขเพิ่มเติมกฎหมายว่าด้วยบรรษัทเงินทุนอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้โดยคำแนะนำและยินยอมของสภาร่างรัฐธรรมนูญในฐานะรัฐสภา ดังต่อไปนี้มาตรา 1 มาตรา ๑ พระราชบัญญัตินี้เรียกว่า "พระราชบัญญัติบรรษัทเงินทุนอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๑๐"มาตรา 2 มาตรา ๒ พระราชบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา 3 มาตรา ๓ ให้ยกเลิกความในมาตรา ๒๓ แห่งพระราชบัญญัติบรรษัทเงินทุนอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย พ.ศ. ๒๕๐๒ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติบรรษัทเงินทุนอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๐๕ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน "มาตรา ๒๓มาตรา 3 ในกรณีที่รัฐบาลจะค้ำประกันเงินกู้ที่บรรษัทกู้ยืมจากธนาคารระหว่างประเทศเพื่อการบูรณะและวิวัฒนาการหรือจากแหล่งกู้ยืมอื่นใดในต่างประเทศ ถ้ายอดรวมแห่งต้นเงินกู้เหล่านั้นทั้งสิ้นที่รัฐบาลค้ำประกันยังค้างอยู่กว่าห้าร้อยล้านบาทเมื่อคำนวณเป็นเงินตราไทยมาตรา 3 หรือการค้ำประกันเงินกู้จะเป็นผลให้ยอดรวมนั้นมีจำนวนสูงกว่าที่กล่าวนี้เมื่อคำนวณเป็นเงินตราไทยแล้ว ก็ห้ามมิให้มีการค้ำประกันอีก"มาตรา 4 มาตรา ๔ การคำนวณเงินตราต่างประเทศเป็นเงินตราไทยเพื่อทราบยอดรวมของเงินกู้ตามมาตรา ๒๓ แห่งพระราชบัญญัติบรรษัทเงินทุนอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย พ.ศ. ๒๕๐๒ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัตินี้ ให้ใช้อัตราปริวรรตในวันใช้บังคับสัญญากู้ซึ่งได้กระทำมาแล้วก่อนวันที่พระราชบัญญัตินี้ใช้บังคับมาตรา 4 และให้ใช้อัตราที่คำนวณจากการเทียบค่าเสมอภาคของเงินบาทกับเงินตราต่างประเทศสกุลที่กู้ยืมสำหรับเงินกู้ที่กู้ภายหลังวันที่พระราชบัญญัตินี้ใช้บังคับมาตรา 5 มาตรา ๕ ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังรักษาการตามพระราชบัญญัตินี้ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ จอมพล ถนอม กิตติขจร นายกรัฐมนตรีหมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชบัญญัติฉบับนี้ คือ โดยที่ในขณะนี้การประกอบอุตสาหกรรมของเอกชนภายในประเทศควรได้รับการส่งเสริมมากยิ่งขึ้น จึงสมควรขยายวงเงินค้ำประกันเงินกู้ที่บรรษัทฯ จะพึงได้รับจากธนาคารระหว่างประเทศเพื่อการบูรณะและวิวัฒนาการ หรือจากแหล่งกู้ยืมใดในต่างประเทศจาก ๒๐๐ ล้านบาท เป็น๕๐๐ ล้านบาท เพื่อให้บรรษัทมีเงินที่จะให้ผู้ประกอบการอุตสาหกรรมภายในประเทศกู้ได้มากยิ่งขึ้น
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 64433หลักกฎหมาย: เมื่อปรากฏจากคำพยานจำเลยในชั้นไต่สวนอนาถาว่า จำเลยเป็นคนมีหลักทรัพย์และรายได้ ไม่ใช่คนอนาถาจึงไม่มีเหตุอันควรอนุญาตให้จำเลยดำเนินคดีอย่างคนอนาถาในชั้นฎีกา ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 574/2504นายชัย ทองไทยโจทก์นายไพโรจน์ จันทรประดิษฐ์จำเลย ป.วิ.พ. ม. 156เมื่อปรากฏจากคำพยานจำเลยในชั้นไต่สวนอนาถาว่า จำเลยเป็นคนมีหลักทรัพย์และรายได้ ไม่ใช่คนอนาถาจึงไม่มีเหตุอันควรอนุญาตให้จำเลยดำเนินคดีอย่างคนอนาถาในชั้นฎีกา(ประกอบ หุตะสิงห์-เชื้อ คงคากุล-จิตติ ติงศภัทิย์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 574/2504นายชัย ทองไทยโจทก์นายไพโรจน์ จันทรประดิษฐ์จำเลย ป.วิ.พ. ม. 156เมื่อปรากฏจากคำพยานจำเลยในชั้นไต่สวนอนาถาว่า จำเลยเป็นคนมีหลักทรัพย์และรายได้ ไม่ใช่คนอนาถาจึงไม่มีเหตุอันควรอนุญาตให้จำเลยดำเนินคดีอย่างคนอนาถาในชั้นฎีกา(ประกอบ หุตะสิงห์-เชื้อ คงคากุล-จิตติ ติงศภัทิย์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 756/2471หลักกฎหมาย: เหตุพยาบาดจำเลยให้การรับสารภาพว่าได้ใช้ปืนยิงนายจันโดยเจตนา เพราะเหตุที่นายจันบังอาจทำอนาจารและกอดจูบน้องสาวภรรยา จำเลยหลายครั้งจำเลยได้ห้ามปรามหลายครั้ง ก็ยังขืนกระทำอีก จำเลยจึงได้ยิง ศาลฎีกาตัดสินยืนตามศาลล่างทั้ง ๒ ว่า จำเลยฆ่าคนตายโดยเจตนาพยายามด้วยความพยาบาดบาดหมายตาม ม. ๒๕๐ ข้อ ๓ ลงโทษประหารชีวิตร์ แต่จำเลยรับสารภาพให้ลดกึ่งหนึ่ง คงให้จำคุกจำเลย ๒๐ ปี ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 756/2471อัยยการพิจิตร์โจทก์นายชิดล. ป.อ. ม. 250เหตุพยาบาดจำเลยให้การรับสารภาพว่าได้ใช้ปืนยิงนายจันโดยเจตนา เพราะเหตุที่นายจันบังอาจทำอนาจารและกอดจูบน้องสาวภรรยา จำเลยหลายครั้งจำเลยได้ห้ามปรามหลายครั้ง ก็ยังขืนกระทำอีก จำเลยจึงได้ยิง ศาลฎีกาตัดสินยืนตามศาลล่างทั้ง ๒ ว่า จำเลยฆ่าคนตายโดยเจตนาพยายามด้วยความพยาบาดบาดหมายตาม ม. ๒๕๐ ข้อ ๓ ลงโทษประหารชีวิตร์ แต่จำเลยรับสารภาพให้ลดกึ่งหนึ่ง คงให้จำคุกจำเลย ๒๐ ปี(พิพาก-ศรี-พรหม)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: จำเลยให้การรับสารภาพว่าได้ใช้ปืนยิงนายจันโดยเจตนา เพราะเหตุที่นายจันบังอาจทำอนาจารและกอดจูบน้องสาวภรรยา จำเลยหลายครั้งจำเลยได้ห้ามปรามหลายครั้ง ก็ยังขืนกระทำอีก จำเลยจึงได้ยิง ศาลฎีกาตัดสินยืนตามศาลล่างทั้ง ๒ ว่า จำเลยฆ่าคนตายโดยเจตนาพยายามด้วยความพยาบาดบาดหมายตาม ม. ๒๕๐ ข้อ ๓ ลงโทษประหารชีวิตร์ แต่จำเลยรับสารภาพให้ลดกึ่งหนึ่ง คงให้จำคุกจำเลย ๒๐ ปี ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 756/2471อัยยการพิจิตร์โจทก์นายชิดล. ป.อ. ม. 250เหตุพยาบาดจำเลยให้การรับสารภาพว่าได้ใช้ปืนยิงนายจันโดยเจตนา เพราะเหตุที่นายจันบังอาจทำอนาจารและกอดจูบน้องสาวภรรยา จำเลยหลายครั้งจำเลยได้ห้ามปรามหลายครั้ง ก็ยังขืนกระทำอีก จำเลยจึงได้ยิง ศาลฎีกาตัดสินยืนตามศาลล่างทั้ง ๒ ว่า จำเลยฆ่าคนตายโดยเจตนาพยายามด้วยความพยาบาดบาดหมายตาม ม. ๒๕๐ ข้อ ๓ ลงโทษประหารชีวิตร์ แต่จำเลยรับสารภาพให้ลดกึ่งหนึ่ง คงให้จำคุกจำเลย ๒๐ ปี(พิพาก-ศรี-พรหม)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศสํานักงานคณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ที่ สธ. 14/2547เรื่อง การคํานวณและการรายงานการคํานวณเงินกองทุนสภาพคล่องสุทธิ (ฉบับที่ 8)อาศัยอํานาจตามความในข้อ 3 วรรคสอง แห่งประกาศคณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ ที่ กธ. 37/2540 เรื่อง การดํารงเงินกองทุนสภาพคล่องสุทธิ ลงวันที่ 15 ตุลาคม พ.ศ. 2540 สํานักงานคณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ออกข้อกําหนดไว้ดังต่อไปนี้ข้อ 1 ให้ยกเลิกความในหน้า 17/18 และหน้า 17/30 ของคําอธิบายประกอบการคํานวณเงินกองทุนสภาพคล่องสุทธิตามแบบ บ.ล. 4/1 ที่แนบท้ายประกาศสํานักงานคณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ ที่ สธ. 50/2540 เรื่อง การคํานวณและการรายงานการคํานวณเงินกองทุนสภาพคล่องสุทธิ ลงวันที่ 24 ธันวาคม พ.ศ. 2540 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยประกาศสํานักงานคณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ ที่ สธ. 4/2543 เรื่อง การคํานวณและการรายงานการคํานวณเงินกองทุนสภาพคล่องสุทธิ (ฉบับที่ 3) ลงวันที่ 4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2543 และให้ใช้ความในหน้า 17/18 และหน้า 17/30 ของคําอธิบายที่แนบท้ายประกาศนี้แทน ข้อ 2 ให้เพิ่มความในหน้า 17/18-1 ของคําอธิบายที่แนบท้ายประกาศนี้เป็นความในหน้า 17/18-1 ของคําอธิบายประกอบการคํานวณเงินกองทุนสภาพคล่องสุทธิตามแบบ บ.ล. 4/1 ที่แนบท้ายประกาศสํานักงานคณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ ที่ สธ. 50/2540 เรื่อง การคํานวณและการรายงานการคํานวณเงินกองทุนสภาพคล่องสุทธิ ลงวันที่ 24 ธันวาคม พ.ศ. 2540ข้อ 3 ประกาศนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ 16 มีนาคม พ.ศ. 2547 เป็นต้นไปประกาศ ณ วันที่ 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2547 (นายธีระชัย ภูวนาถนรานุบาล) เลขาธิการสํานักงานคณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์
กฎกระทรวงกำหนดจำนวนเงินที่ให้เหรียญกษาปณ์ราคาหนึ่งหมื่นหกพันบาทและราคาแปดร้อยบาทเป็นเงินที่ชำระหนี้ได้ตามกฎหมายพ.ศ. ๒๕๕๐[๑] อาศัยอำนาจตามความในมาตรา๕ และมาตรา ๑๑ แห่งพระราชบัญญัติเงินตรา พ.ศ. ๒๕๐๑รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้ให้เหรียญกษาปณ์ราคาหนึ่งหมื่นหกพันบาทและราคาแปดร้อยบาทเป็นเงินที่ชำระหนี้ได้ตามกฎหมายโดยไม่จำกัดจำนวนให้ไว้ณ วันที่ ๑๒ เมษายน พ.ศ. ๒๕๕๐ฉลองภพ สุสังกร์กาญจน์รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังหมายเหตุ:- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ โดยที่เป็นการสมควรกำหนดให้เหรียญกษาปณ์ราคาหนึ่งหมื่นหกพันบาทและราคาแปดร้อยบาทซึ่งกระทรวงการคลังจัดทำและนำออกใช้ตามกฎกระทรวงออกตามความในพระราชบัญญัติเงินตราพ.ศ. ๒๕๐๑ เป็นเงินที่ชำระหนี้ได้ตามกฎหมายโดยไม่จำกัดจำนวน จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้โสรศ/จัดทำ๔ พฤษภาคม ๒๕๕๐ปิยะธิดา/ปรับปรุง๖ กรกฎาคม ๒๕๖๑[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๒๔/ตอนที่ ๒๑ ก/หน้า ๘/๒๓ เมษายน ๒๕๕๐
ประกาศคณะกรรมการกองทุนบำเหน็จบำนาญข้าราชการประกาศคณะกรรมการกองทุนบำเหน็จบำนาญข้าราชการเรื่องหลักเกณฑ์และวิธีการคืนเงินเข้ากองทุนบำเหน็จบำนาญข้าราชการของข้าราชการที่กลับเข้ารับราชการใหม่(ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๕๓[๑] โดยที่เป็นการสมควรแก้ไขเพิ่มเติมประกาศคณะกรรมการกองทุนบำเหน็จบำนาญข้าราชการว่าด้วยหลักเกณฑ์และวิธีการคืนเงินเข้ากองทุนบำเหน็จบำนาญข้าราชการของข้าราชการที่กลับเข้ารับราชการใหม่อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๓๘ และมาตรา ๓๘/๑แห่งพระราชบัญญัติกองทุนบำเหน็จบำนาญข้าราชการ พ.ศ. ๒๕๓๙ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติกองทุนบำเหน็จบำนาญข้าราชการ (ฉบับที่ ๖) พ.ศ.๒๕๕๑ คณะกรรมการกองทุนบำเหน็จบำนาญข้าราชการออกประกาศไว้ ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ ประกาศนี้เรียกว่า ประกาศคณะกรรมการกองทุนบำเหน็จบำนาญข้าราชการเรื่องหลักเกณฑ์และวิธีการคืนเงินเข้ากองทุนบำเหน็จบำนาญข้าราชการของข้าราชการที่กลับเข้ารับราชการใหม่(ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๕๓ข้อ ๒ ให้เพิ่มเติมความดังต่อไปนี้เป็นข้อ๘ ของประกาศคณะกรรมการกองทุนบำเหน็จบำนาญข้าราชการ เรื่องหลักเกณฑ์และวิธีการคืนเงินเข้ากองทุนบำเหน็จบำนาญข้าราชการของข้าราชการที่กลับเข้ารับราชการใหม่พ.ศ. ๒๕๕๑ข้อ ๘ ในกรณีที่ข้าราชการซึ่งกลับเข้ารับราชการใหม่ไม่สามารถคืนเงินตามข้อ๓ ข้อ ๔ หรือข้อ ๗ได้ภายในระยะเวลาที่กำหนดไว้โดยมิใช่ความผิดของข้าราชการซึ่งกลับเข้ารับราชการใหม่ข้าราชการซึ่งกลับเข้ารับราชการใหม่นั้นอาจร้องขอต่อส่วนราชการเจ้าสังกัดโดยระบุเหตุขัดข้องและระยะเวลาที่ขอขยายออกไปเพื่อให้ส่วนราชการเจ้าสังกัดมีหนังสือแจ้งให้กองทุนพิจารณาการขยายระยะเวลาการคืนเงินตามข้อ๓ ข้อ ๔ หรือข้อ ๗ ให้แก่ข้าราชการซึ่งกลับเข้ารับราชการใหม่นั้นต่อไปให้เลขาธิการเป็นผู้มีอำนาจพิจารณาขยายระยะเวลาการคืนเงินให้แก่ข้าราชการซึ่งกลับเข้ารับราชการใหม่ตามวรรคหนึ่งข้อ ๓ ให้เลขาธิการมีอำนาจพิจารณาขยายระยะเวลาการคืนเงินตามข้อ๓ ข้อ ๔ หรือข้อ ๗ ของประกาศคณะกรรมการกองทุนบำเหน็จบำนาญข้าราชการ เรื่องหลักเกณฑ์และวิธีการคืนเงินเข้ากองทุนบำเหน็จบำนาญข้าราชการของข้าราชการที่กลับเข้ารับราชการใหม่พ.ศ. ๒๕๕๑ ในกรณีที่ข้าราชการซึ่งกลับเข้ารับราชการใหม่ไม่สามารถคืนเงินได้ภายในระยะเวลาที่กำหนดไว้โดยมิใช่ความผิดของข้าราชการซึ่งกลับเข้ารับราชการใหม่และส่วนราชการเจ้าสังกัดของข้าราชการซึ่งกลับเข้ารับราชการใหม่ได้มีหนังสือแจ้งให้กองทุนพิจารณาขยายระยะเวลาการคืนเงินตามข้อ๓ ข้อ ๔ และข้อ ๗ให้แก่ข้าราชการซึ่งกลับเข้ารับราชการใหม่ไว้แล้วก่อนวันที่ประกาศนี้มีผลใช้บังคับด้วยทั้งนี้ ตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไปประกาศณ วันที่ ๙ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๕๓สถิตย์ลิ่มพงศ์พันธุ์ปลัดกระทรวงการคลังประธานกรรมการกองทุนบำเหน็จบำนาญข้าราชการปริยานุช/ผู้จัดทำ๑๖ ธันวาคม๒๕๕๗ปริญสินีย์/ผู้ตรวจ๑๖ ธันวาคม๒๕๕๗[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๓๑/ตอนที่ ๑๓๓ ง/หน้า ๒๒๔/๑๑ ธันวาคม ๒๕๕๗