คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 549/2502หลักกฎหมาย: แม้จำเลยมิได้ให้การต่อสู้ไว้ในศาลชั้นต้นเรื่องฟ้องซ้ำ จำเลยก็ยกขึ้นมาคัดค้านในชั้นฎีกาได้ คดีก่อนโจทก์ฟ้องทางอาญาขอให้ลงโทษจำเลยฐานใช้เช็คไม่มีเงินแต่คดีหลังโจทก์ฟ้องทางแพ่งขอให้จำเลยใช้เงินตามเช็คที่จำเลยเป็นผู้สั่งจ่ายแม้ว่าจะเป็นเช็คฉบับเดียวกันกับที่พิพาทกันในคดีอาญาก็ไม่เป็นฟ้องซ้ำเพราะเป็นคนละเรื่องคนละประเด็นกันโจทก์ฟ้องขอให้จำเลยใช้เงินตามเช็คที่จำเลยเป็นผู้สั่ง โดยจำเลยที่ 1 ลงชื่อเป็นผู้สั่งจ่ายและจำเลยที่ 2 ลงชื่อสลักหลังเช็คนั้นจำเลยที่ 1 ต่อสู้ว่า เช็คนั้นไม่ชอบด้วยกฎหมาย เพราะเช็คนั้นหายไปจนจำเลยได้แจ้งตำรวจไว้แล้ว จึงเป็นเช็คที่ไม่สมบูรณ์จำเลยที่ 2 ขาดนัดยื่นคำให้การและขาดนัดพิจารณา คดีนี้โจทก์ไม่สืบพยานเฉพาะที่เกี่ยวกับจำเลยที่ 2 ศาลฎีกาพิพากษายืนตามศาลล่างทั้งสองว่า ให้จำเลยที่ 1 ใช้เงิน 35,000 บาทตามเช็คพิพาท พร้อมด้วยดอกเบี้ยให้โจทก์ และให้ยกฟ้องจำเลยที่ 2ปัญหาข้อกฎหมายที่จำเลยต่อสู้เรื่องฟ้องซ้ำนั้น ศาลฎีกาเห็นว่าจำเลยมิได้ให้การต่อสู้ไว้ในศาลชั้นต้นและก็เป็นเรื่องที่ไม่ใช่ฟ้องซ้ำ เพราะคดีก่อนเป็นการฟ้องทางอาญาขอให้ลงโทษจำเลยฐานใช้เช็คไม่มีเงิน แต่ฟ้องคดีนี้เป็นการฟ้องทางแพ่ง ขอให้ใช้เงินตามเช็คที่จำเลยเป็นผู้สั่งจ่าย จึงเป็นคนละเรื่องคนละประเด็น ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 549/2502นายชูเกียรติ ปิยะคุณโจทก์นายซีหลิน หรือซีเล้ง แซ่โง่ว ที่ 1 นายยู่อี่ แซ่อึ้ง ที่ 2จำเลย ป.วิ.พ. ม. 148, ม. 249, ม. 225 ป.พ.พ. ม. 113, ม. 900, ม. 914, ม. 989 ป.วิ.อ. ม. 195 พ.ร.บ.ว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ.2497 ม. 3, ม. 5แม้จำเลยมิได้ให้การต่อสู้ไว้ในศาลชั้นต้นเรื่องฟ้องซ้ำ จำเลยก็ยกขึ้นมาคัดค้านในชั้นฎีกาได้ คดีก่อนโจทก์ฟ้องทางอาญาขอให้ลงโทษจำเลยฐานใช้เช็คไม่มีเงินแต่คดีหลังโจทก์ฟ้องทางแพ่งขอให้จำเลยใช้เงินตามเช็คที่จำเลยเป็นผู้สั่งจ่ายแม้ว่าจะเป็นเช็คฉบับเดียวกันกับที่พิพาทกันในคดีอาญาก็ไม่เป็นฟ้องซ้ำเพราะเป็นคนละเรื่องคนละประเด็นกันโจทก์ฟ้องขอให้จำเลยใช้เงินตามเช็คที่จำเลยเป็นผู้สั่ง โดยจำเลยที่ 1 ลงชื่อเป็นผู้สั่งจ่ายและจำเลยที่ 2 ลงชื่อสลักหลังเช็คนั้นจำเลยที่ 1 ต่อสู้ว่า เช็คนั้นไม่ชอบด้วยกฎหมาย เพราะเช็คนั้นหายไปจนจำเลยได้แจ้งตำรวจไว้แล้ว จึงเป็นเช็คที่ไม่สมบูรณ์จำเลยที่ 2 ขาดนัดยื่นคำให้การและขาดนัดพิจารณา คดีนี้โจทก์ไม่สืบพยานเฉพาะที่เกี่ยวกับจำเลยที่ 2 ศาลฎีกาพิพากษายืนตามศาลล่างทั้งสองว่า ให้จำเลยที่ 1 ใช้เงิน 35,000 บาทตามเช็คพิพาท พร้อมด้วยดอกเบี้ยให้โจทก์ และให้ยกฟ้องจำเลยที่ 2ปัญหาข้อกฎหมายที่จำเลยต่อสู้เรื่องฟ้องซ้ำนั้น ศาลฎีกาเห็นว่าจำเลยมิได้ให้การต่อสู้ไว้ในศาลชั้นต้นและก็เป็นเรื่องที่ไม่ใช่ฟ้องซ้ำ เพราะคดีก่อนเป็นการฟ้องทางอาญาขอให้ลงโทษจำเลยฐานใช้เช็คไม่มีเงิน แต่ฟ้องคดีนี้เป็นการฟ้องทางแพ่ง ขอให้ใช้เงินตามเช็คที่จำเลยเป็นผู้สั่งจ่าย จึงเป็นคนละเรื่องคนละประเด็น(ชวน สิงหลกะ-มนูภันย์วิมลสาร-สุทธิมนต์นฤนาท)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องขอให้จำเลยใช้เงินตามเช็คที่จำเลยเป็นผู้สั่ง โดยจำเลยที่ 1 ลงชื่อเป็นผู้สั่งจ่ายและจำเลยที่ 2 ลงชื่อสลักหลังเช็คนั้นจำเลยที่ 1 ต่อสู้ว่า เช็คนั้นไม่ชอบด้วยกฎหมาย เพราะเช็คนั้นหายไปจนจำเลยได้แจ้งตำรวจไว้แล้ว จึงเป็นเช็คที่ไม่สมบูรณ์จำเลยที่ 2 ขาดนัดยื่นคำให้การและขาดนัดพิจารณา คดีนี้โจทก์ไม่สืบพยานเฉพาะที่เกี่ยวกับจำเลยที่ 2 ศาลฎีกาพิพากษายืนตามศาลล่างทั้งสองว่า ให้จำเลยที่ 1 ใช้เงิน 35,000 บาทตามเช็คพิพาท พร้อมด้วยดอกเบี้ยให้โจทก์ และให้ยกฟ้องจำเลยที่ 2ปัญหาข้อกฎหมายที่จำเลยต่อสู้เรื่องฟ้องซ้ำนั้น ศาลฎีกาเห็นว่าจำเลยมิได้ให้การต่อสู้ไว้ในศาลชั้นต้นและก็เป็นเรื่องที่ไม่ใช่ฟ้องซ้ำ เพราะคดีก่อนเป็นการฟ้องทางอาญาขอให้ลงโทษจำเลยฐานใช้เช็คไม่มีเงิน แต่ฟ้องคดีนี้เป็นการฟ้องทางแพ่ง ขอให้ใช้เงินตามเช็คที่จำเลยเป็นผู้สั่งจ่าย จึงเป็นคนละเรื่องคนละประเด็น ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 549/2502นายชูเกียรติ ปิยะคุณโจทก์นายซีหลิน หรือซีเล้ง แซ่โง่ว ที่ 1 นายยู่อี่ แซ่อึ้ง ที่ 2จำเลย ป.วิ.พ. ม. 148, ม. 249, ม. 225 ป.พ.พ. ม. 113, ม. 900, ม. 914, ม. 989 ป.วิ.อ. ม. 195 พ.ร.บ.ว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ.2497 ม. 3, ม. 5แม้จำเลยมิได้ให้การต่อสู้ไว้ในศาลชั้นต้นเรื่องฟ้องซ้ำ จำเลยก็ยกขึ้นมาคัดค้านในชั้นฎีกาได้ คดีก่อนโจทก์ฟ้องทางอาญาขอให้ลงโทษจำเลยฐานใช้เช็คไม่มีเงินแต่คดีหลังโจทก์ฟ้องทางแพ่งขอให้จำเลยใช้เงินตามเช็คที่จำเลยเป็นผู้สั่งจ่ายแม้ว่าจะเป็นเช็คฉบับเดียวกันกับที่พิพาทกันในคดีอาญาก็ไม่เป็นฟ้องซ้ำเพราะเป็นคนละเรื่องคนละประเด็นกันโจทก์ฟ้องขอให้จำเลยใช้เงินตามเช็คที่จำเลยเป็นผู้สั่ง โดยจำเลยที่ 1 ลงชื่อเป็นผู้สั่งจ่ายและจำเลยที่ 2 ลงชื่อสลักหลังเช็คนั้นจำเลยที่ 1 ต่อสู้ว่า เช็คนั้นไม่ชอบด้วยกฎหมาย เพราะเช็คนั้นหายไปจนจำเลยได้แจ้งตำรวจไว้แล้ว จึงเป็นเช็คที่ไม่สมบูรณ์จำเลยที่ 2 ขาดนัดยื่นคำให้การและขาดนัดพิจารณา คดีนี้โจทก์ไม่สืบพยานเฉพาะที่เกี่ยวกับจำเลยที่ 2 ศาลฎีกาพิพากษายืนตามศาลล่างทั้งสองว่า ให้จำเลยที่ 1 ใช้เงิน 35,000 บาทตามเช็คพิพาท พร้อมด้วยดอกเบี้ยให้โจทก์ และให้ยกฟ้องจำเลยที่ 2ปัญหาข้อกฎหมายที่จำเลยต่อสู้เรื่องฟ้องซ้ำนั้น ศาลฎีกาเห็นว่าจำเลยมิได้ให้การต่อสู้ไว้ในศาลชั้นต้นและก็เป็นเรื่องที่ไม่ใช่ฟ้องซ้ำ เพราะคดีก่อนเป็นการฟ้องทางอาญาขอให้ลงโทษจำเลยฐานใช้เช็คไม่มีเงิน แต่ฟ้องคดีนี้เป็นการฟ้องทางแพ่ง ขอให้ใช้เงินตามเช็คที่จำเลยเป็นผู้สั่งจ่าย จึงเป็นคนละเรื่องคนละประเด็น(ชวน สิงหลกะ-มนูภันย์วิมลสาร-สุทธิมนต์นฤนาท)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ