คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 120/2497หลักกฎหมาย: ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำคุกจำเลย 1 ปี ฐานลักทรัพย์ตาม ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา 294 เพิ่มโทษและลดโทษ มีส่วนเท่ากันให้หักกลบลบกันไปคงจำคุก 1 ปี พ้นโทษแล้วให้ส่งตัวจำเลยไปกักกันมีกำหนด 3 ปี ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน ดังนี้ แม้คู่ความจะฎีกาในข้อเท็จจริงไม่ได้ ก็ดี แต่เมื่อจำเลยฎีกาเป็นปัญหาข้อ ก.ม.ขึ้นมาศาลฎีกาแล้ว และศาลฎีกาเห็นในข้อ ก.ม.ตามศาลอุทธรณ์ก็ตาม ศาลฎีกาก็ย่อมมีอำนาจพิพากษาให้งดส่งตัวจำเลยไปกักกันเสียได้คดีนี้ ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำคุกจำเลยมีกำหนด ๑ ปี ตาม ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา ๒๙๔ และให้กักกันจำเลยมีกำหนด ๓ ปี ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกาเป็นปัญหาข้อกฎหมายว่า ศาลเพิ่มโทษจำเลยไม่ถูก ศาลฎีกาเห็นว่า ศาลล่างเพิ่มโทษจำเลยชอบแล้ว ส่วนโทษกักกันเห็นว่าจำเลยเป็นหญิงอายุ ๒๔ ปี ควรงดส่งตัวจำเลยไปกักกัน เพื่อให้โอกาศจำเลยประพฤติตนเป็นคนดีต่อไป จึงพิพากษาแก้ ให้งดส่งตัวจำเลยไปกักกันเสีย นอกจากนั้นยืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 120/2497อัยการกรมอัยการโจทก์นางส่งศรี บุญเลิศจำเลย ป.วิ.อ. ม. 218, ม. 220, ม. 222ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำคุกจำเลย 1 ปี ฐานลักทรัพย์ตาม ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา 294 เพิ่มโทษและลดโทษ มีส่วนเท่ากันให้หักกลบลบกันไปคงจำคุก 1 ปี พ้นโทษแล้วให้ส่งตัวจำเลยไปกักกันมีกำหนด 3 ปี ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน ดังนี้ แม้คู่ความจะฎีกาในข้อเท็จจริงไม่ได้ ก็ดี แต่เมื่อจำเลยฎีกาเป็นปัญหาข้อ ก.ม.ขึ้นมาศาลฎีกาแล้ว และศาลฎีกาเห็นในข้อ ก.ม.ตามศาลอุทธรณ์ก็ตาม ศาลฎีกาก็ย่อมมีอำนาจพิพากษาให้งดส่งตัวจำเลยไปกักกันเสียได้คดีนี้ ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำคุกจำเลยมีกำหนด ๑ ปี ตาม ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา ๒๙๔ และให้กักกันจำเลยมีกำหนด ๓ ปี ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกาเป็นปัญหาข้อกฎหมายว่า ศาลเพิ่มโทษจำเลยไม่ถูก ศาลฎีกาเห็นว่า ศาลล่างเพิ่มโทษจำเลยชอบแล้ว ส่วนโทษกักกันเห็นว่าจำเลยเป็นหญิงอายุ ๒๔ ปี ควรงดส่งตัวจำเลยไปกักกัน เพื่อให้โอกาศจำเลยประพฤติตนเป็นคนดีต่อไป จึงพิพากษาแก้ ให้งดส่งตัวจำเลยไปกักกันเสีย นอกจากนั้นยืน(ทรงนิติกรณ์-เลขวณิชธรรมวิทักษ์-ชวน สิงหลกะ)ศาลชั้นต้น - หลวงวิเทศยุติญาณศาลอุทธรณ์ - หลวงเจริญฤทธิศาสตร์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: คดีนี้ ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำคุกจำเลยมีกำหนด ๑ ปี ตาม ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา ๒๙๔ และให้กักกันจำเลยมีกำหนด ๓ ปี ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกาเป็นปัญหาข้อกฎหมายว่า ศาลเพิ่มโทษจำเลยไม่ถูก ศาลฎีกาเห็นว่า ศาลล่างเพิ่มโทษจำเลยชอบแล้ว ส่วนโทษกักกันเห็นว่าจำเลยเป็นหญิงอายุ ๒๔ ปี ควรงดส่งตัวจำเลยไปกักกัน เพื่อให้โอกาศจำเลยประพฤติตนเป็นคนดีต่อไป จึงพิพากษาแก้ ให้งดส่งตัวจำเลยไปกักกันเสีย นอกจากนั้นยืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 120/2497อัยการกรมอัยการโจทก์นางส่งศรี บุญเลิศจำเลย ป.วิ.อ. ม. 218, ม. 220, ม. 222ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำคุกจำเลย 1 ปี ฐานลักทรัพย์ตาม ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา 294 เพิ่มโทษและลดโทษ มีส่วนเท่ากันให้หักกลบลบกันไปคงจำคุก 1 ปี พ้นโทษแล้วให้ส่งตัวจำเลยไปกักกันมีกำหนด 3 ปี ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน ดังนี้ แม้คู่ความจะฎีกาในข้อเท็จจริงไม่ได้ ก็ดี แต่เมื่อจำเลยฎีกาเป็นปัญหาข้อ ก.ม.ขึ้นมาศาลฎีกาแล้ว และศาลฎีกาเห็นในข้อ ก.ม.ตามศาลอุทธรณ์ก็ตาม ศาลฎีกาก็ย่อมมีอำนาจพิพากษาให้งดส่งตัวจำเลยไปกักกันเสียได้คดีนี้ ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำคุกจำเลยมีกำหนด ๑ ปี ตาม ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา ๒๙๔ และให้กักกันจำเลยมีกำหนด ๓ ปี ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกาเป็นปัญหาข้อกฎหมายว่า ศาลเพิ่มโทษจำเลยไม่ถูก ศาลฎีกาเห็นว่า ศาลล่างเพิ่มโทษจำเลยชอบแล้ว ส่วนโทษกักกันเห็นว่าจำเลยเป็นหญิงอายุ ๒๔ ปี ควรงดส่งตัวจำเลยไปกักกัน เพื่อให้โอกาศจำเลยประพฤติตนเป็นคนดีต่อไป จึงพิพากษาแก้ ให้งดส่งตัวจำเลยไปกักกันเสีย นอกจากนั้นยืน(ทรงนิติกรณ์-เลขวณิชธรรมวิทักษ์-ชวน สิงหลกะ)ศาลชั้นต้น - หลวงวิเทศยุติญาณศาลอุทธรณ์ - หลวงเจริญฤทธิศาสตร์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ