คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 285/2480หลักกฎหมาย: จำเลยแถลงคัดค้านว่าตนไม่ควรมีผิดฐานทำให้เสื่อมเสียอิศรภาพ แต่มิได้คัดค้านข้อนี้ในฎีกา ศาลไม่วินิจฉัยให้ข้อเท็จจริงได้ความว่าโจทก์ได้ทำสัญญาเช่าสวนจากนายเสพผู้จัดการของนางสินเจ้าของมีกำหนด ๓ ปี โจทก์ได้เข้าทำสวนรายนี้ ๒ ปี โดยส่งเงินค่าเช่าถูกต้องตามสัญญา ต่อมานายเสพจะย้ายมากรุงเทพฯ จึงได้บอกนางสินว่าจะไม่จัดการดูแลสวนรายนี้ต่อไป นางสินจึงได้ทำสัญญาเช่าสวนรายนี้กับผู้มีชื่อ แล้วบอกให้โจทก์ออกจากสวนไปโจทก์ไม่ยอมออก ต่อมาจำเลยไปขอจดหมายจากนายเสพ ซึ่งมีข้อความให้โจทก์ออกไปจากสวนรายนี้ แล้วจำเลยได้นำจดหมายไปหาโจทก์ พร้อมด้วยกำนันแลตำรวจ ๒ นาย แต่วันนั้นไม่ปรากฎว่าจำเลยได้ให้ตำรวจจับกุมโจทก์ ต่อมาอีก ๗ วันจำเลยได้ไปแจ้งต่อเจ้าพนักงานว่าโจทก์เป็นคนร้ายลักตัดหมาก และให้ตำรวจจับโจทก์ส่งกรมการอำเภอ โจทก์จึงฟ้องเป็นคดีนี้ขึ้น ศาลอุทธรณ์ลงโทษจำเลยตาม ม.๑๕๘ และ ๒๗๐ ศาลฎีกาตัดสินยืนตามศาลอุทธรณ์ว่าตามพฤตติการณ์เห็นว่าจำเลยกระทำการโดยไม่สุจริต ส่วนข้อที่จำเลยแถลงคัดค้านว่าจำเลยไม่ควรมีความผิดฐานทำให้เสื่อมเสียอิศรภาพตามมาตรา ๒๗๐ นั้น จำเลยมิได้คัดค้านข้อนี้ในฎีกา และไม่มีเหตุสมควรจะยกขึ้นวินิจฉัยให้ จึงให้ยกฎีกาจำเลยเสีย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 285/2480นายฮวยอี่ แซ่โอวโจทก์หลวงพินิจโลหผลจำเลย ป.อ. ม. 158-270-43 ป.พ.พ. ม. 538-564จำเลยแถลงคัดค้านว่าตนไม่ควรมีผิดฐานทำให้เสื่อมเสียอิศรภาพ แต่มิได้คัดค้านข้อนี้ในฎีกา ศาลไม่วินิจฉัยให้ข้อเท็จจริงได้ความว่าโจทก์ได้ทำสัญญาเช่าสวนจากนายเสพผู้จัดการของนางสินเจ้าของมีกำหนด ๓ ปี โจทก์ได้เข้าทำสวนรายนี้ ๒ ปี โดยส่งเงินค่าเช่าถูกต้องตามสัญญา ต่อมานายเสพจะย้ายมากรุงเทพฯ จึงได้บอกนางสินว่าจะไม่จัดการดูแลสวนรายนี้ต่อไป นางสินจึงได้ทำสัญญาเช่าสวนรายนี้กับผู้มีชื่อ แล้วบอกให้โจทก์ออกจากสวนไปโจทก์ไม่ยอมออก ต่อมาจำเลยไปขอจดหมายจากนายเสพ ซึ่งมีข้อความให้โจทก์ออกไปจากสวนรายนี้ แล้วจำเลยได้นำจดหมายไปหาโจทก์ พร้อมด้วยกำนันแลตำรวจ ๒ นาย แต่วันนั้นไม่ปรากฎว่าจำเลยได้ให้ตำรวจจับกุมโจทก์ ต่อมาอีก ๗ วันจำเลยได้ไปแจ้งต่อเจ้าพนักงานว่าโจทก์เป็นคนร้ายลักตัดหมาก และให้ตำรวจจับโจทก์ส่งกรมการอำเภอ โจทก์จึงฟ้องเป็นคดีนี้ขึ้น ศาลอุทธรณ์ลงโทษจำเลยตาม ม.๑๕๘ และ ๒๗๐ ศาลฎีกาตัดสินยืนตามศาลอุทธรณ์ว่าตามพฤตติการณ์เห็นว่าจำเลยกระทำการโดยไม่สุจริต ส่วนข้อที่จำเลยแถลงคัดค้านว่าจำเลยไม่ควรมีความผิดฐานทำให้เสื่อมเสียอิศรภาพตามมาตรา ๒๗๐ นั้น จำเลยมิได้คัดค้านข้อนี้ในฎีกา และไม่มีเหตุสมควรจะยกขึ้นวินิจฉัยให้ จึงให้ยกฎีกาจำเลยเสีย(เทฟโนต์-มนธา-นิติศาสตร์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ข้อเท็จจริงได้ความว่าโจทก์ได้ทำสัญญาเช่าสวนจากนายเสพผู้จัดการของนางสินเจ้าของมีกำหนด ๓ ปี โจทก์ได้เข้าทำสวนรายนี้ ๒ ปี โดยส่งเงินค่าเช่าถูกต้องตามสัญญา ต่อมานายเสพจะย้ายมากรุงเทพฯ จึงได้บอกนางสินว่าจะไม่จัดการดูแลสวนรายนี้ต่อไป นางสินจึงได้ทำสัญญาเช่าสวนรายนี้กับผู้มีชื่อ แล้วบอกให้โจทก์ออกจากสวนไปโจทก์ไม่ยอมออก ต่อมาจำเลยไปขอจดหมายจากนายเสพ ซึ่งมีข้อความให้โจทก์ออกไปจากสวนรายนี้ แล้วจำเลยได้นำจดหมายไปหาโจทก์ พร้อมด้วยกำนันแลตำรวจ ๒ นาย แต่วันนั้นไม่ปรากฎว่าจำเลยได้ให้ตำรวจจับกุมโจทก์ ต่อมาอีก ๗ วันจำเลยได้ไปแจ้งต่อเจ้าพนักงานว่าโจทก์เป็นคนร้ายลักตัดหมาก และให้ตำรวจจับโจทก์ส่งกรมการอำเภอ โจทก์จึงฟ้องเป็นคดีนี้ขึ้น ศาลอุทธรณ์ลงโทษจำเลยตาม ม.๑๕๘ และ ๒๗๐ ศาลฎีกาตัดสินยืนตามศาลอุทธรณ์ว่าตามพฤตติการณ์เห็นว่าจำเลยกระทำการโดยไม่สุจริต ส่วนข้อที่จำเลยแถลงคัดค้านว่าจำเลยไม่ควรมีความผิดฐานทำให้เสื่อมเสียอิศรภาพตามมาตรา ๒๗๐ นั้น จำเลยมิได้คัดค้านข้อนี้ในฎีกา และไม่มีเหตุสมควรจะยกขึ้นวินิจฉัยให้ จึงให้ยกฎีกาจำเลยเสีย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 285/2480นายฮวยอี่ แซ่โอวโจทก์หลวงพินิจโลหผลจำเลย ป.อ. ม. 158-270-43 ป.พ.พ. ม. 538-564จำเลยแถลงคัดค้านว่าตนไม่ควรมีผิดฐานทำให้เสื่อมเสียอิศรภาพ แต่มิได้คัดค้านข้อนี้ในฎีกา ศาลไม่วินิจฉัยให้ข้อเท็จจริงได้ความว่าโจทก์ได้ทำสัญญาเช่าสวนจากนายเสพผู้จัดการของนางสินเจ้าของมีกำหนด ๓ ปี โจทก์ได้เข้าทำสวนรายนี้ ๒ ปี โดยส่งเงินค่าเช่าถูกต้องตามสัญญา ต่อมานายเสพจะย้ายมากรุงเทพฯ จึงได้บอกนางสินว่าจะไม่จัดการดูแลสวนรายนี้ต่อไป นางสินจึงได้ทำสัญญาเช่าสวนรายนี้กับผู้มีชื่อ แล้วบอกให้โจทก์ออกจากสวนไปโจทก์ไม่ยอมออก ต่อมาจำเลยไปขอจดหมายจากนายเสพ ซึ่งมีข้อความให้โจทก์ออกไปจากสวนรายนี้ แล้วจำเลยได้นำจดหมายไปหาโจทก์ พร้อมด้วยกำนันแลตำรวจ ๒ นาย แต่วันนั้นไม่ปรากฎว่าจำเลยได้ให้ตำรวจจับกุมโจทก์ ต่อมาอีก ๗ วันจำเลยได้ไปแจ้งต่อเจ้าพนักงานว่าโจทก์เป็นคนร้ายลักตัดหมาก และให้ตำรวจจับโจทก์ส่งกรมการอำเภอ โจทก์จึงฟ้องเป็นคดีนี้ขึ้น ศาลอุทธรณ์ลงโทษจำเลยตาม ม.๑๕๘ และ ๒๗๐ ศาลฎีกาตัดสินยืนตามศาลอุทธรณ์ว่าตามพฤตติการณ์เห็นว่าจำเลยกระทำการโดยไม่สุจริต ส่วนข้อที่จำเลยแถลงคัดค้านว่าจำเลยไม่ควรมีความผิดฐานทำให้เสื่อมเสียอิศรภาพตามมาตรา ๒๗๐ นั้น จำเลยมิได้คัดค้านข้อนี้ในฎีกา และไม่มีเหตุสมควรจะยกขึ้นวินิจฉัยให้ จึงให้ยกฎีกาจำเลยเสีย(เทฟโนต์-มนธา-นิติศาสตร์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุหมายเหตุ: 109158. คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 284/2480 พิมพ์คำพิพากษาฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 284/2480 ป.อ. ม. 120-250-60()แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ