คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 768/2518หลักกฎหมาย: โจทก์ทำสัญญาจดทะเบียนเช่าตึกแถวพิพาทมาจากเจ้าของ แล้วตกลงโอนสิทธิการเช่าตึกพิพาทให้จำเลย โดยจำเลยให้ค่าตอบแทนเป็นเงินผ่อนชำระเป็น 3 งวดดังนี้ การที่จำเลยยอมเข้าทำสัญญารับโอนสิทธิการเช่าตึกพิพาทกับโจทก์ เป็นการยอมรับนับถือสิทธิของโจทก์เหนือตึกพิพาทจำเลยจึงไม่อาจโต้แย้งว่าโจทก์ไม่มีสิทธิเหนือตึกพิพาทที่จะฟ้องจำเลยได้ ถึงแม้โจทก์จะได้รับการบอกเลิกการเช่าจากเจ้าของตึกพิพาทในภายหลัง ก็เป็นเรื่องระหว่างโจทก์กับเจ้าของตึก หาเป็นเหตุให้ข้อตกลงระหว่างโจทก์กับจำเลยซึ่งมีมาแต่เดิมระงับไปไม่ จำเลยยังคงผูกพันอยู่กับโจทก์ตามสัญญาดังกล่าว ทั้งการที่จำเลยเข้าใช้สิทธิในตึกพิพาทก็โดยอาศัยความยินยอมของโจทก์ โจทก์จึงมีอำนาจฟ้องจำเลย และสัญญาดังกล่าวเป็นสัญญาต่างตอบแทน เมื่อจำเลยมิได้ชำระเงินให้โจทก์ตามเงื่อนเวลาที่กำหนดไว้ โจทก์ทวงถามแล้วจำเลยก็ไม่ปฏิบัติตามจึงเป็นฝ่ายผิดสัญญาโจทก์บอกเลิกสัญญาได้โจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นผู้ถือสิทธิการเช่าตึกแถวเลขที่ ๕๐๓/๔, ๕๐๓/๕ โดยทำหนังสือสัญญาเช่าจดทะเบียน ณ ที่ว่าการอำเภอพญาไท มีกำหนด ๑๐ ปี ตามสัญญาเช่าให้โจทก์มีสิทธิให้เช่าช่วงได้ ต่อมาโจทก์ตกลงให้จำเลยรับช่วงสิทธิการเช่าตึกแถวดังกล่าวจากโจทก์ โดยจำเลยคิดค่าตอบแทนให้ ๑๒๐,๐๐๐ บาท จะชำระให้เป็นงวด ๆ เมื่อชำระครบถ้วนแล้วจึงจะโอนสิทธิการเช่าให้ในวันทำสัญญาโจทก์อนุญาตให้จำเลยเข้าไปในตึกแถวพิพาทเพื่อทำ ความสะอาด จัดความเรียบร้อยและตกแต่งตามความมุ่งหมายของจำเลย แต่เมื่อถึงกำหนดชำระค่าตอบแทนซึ่งจำเลยจ่ายให้เป็นเช็ค โจทก์เรียกเก็บเงินไม่ได้ ทวงถามให้จำเลยชำระหลายครั้ง จำเลยเพิกเฉย โจทก์จึงบอกเลิกการโอนสิทธิการเช่าและให้จำเลยส่งตึกแถวคืน จำเลยได้รับหนังสือบอกกล่าวแล้วคงเพิกเฉย การที่จำเลยอยู่ในตึกแถวพิพาทจึงเป็นการละเมิด ขอให้ศาลบังคับให้จำเลยและบริวารขนย้ายออกไปจากตึกพิพาทและให้จำเลยใช้ค่าเสียหายพร้อมดอกเบี้ยให้โจทก์ จำเลยให้การและฟ้องแย้งว่า โจทก์ทำสัญญาเช่าตึกพิพาทจากเจ้าของตึก และจำเลยตกลงรับโอนสิทธิการเช่าโดยเสียค่าตอบแทนจริง แต่โจทก์ไม่มีอำนาจฟ้องเพราะก่อนฟ้องเจ้าของตึกพิพาทได้บอกเลิกการเช่ากับโจทก์แล้ว และโจทก์ไม่มีอำนาจฟ้องขับไล่จำเลยเพราะโจทก์ได้โอนสิทธิการเช่าให้จำเลยและรับเงินค่าตอบแทนไปบางส่วนแล้ว จำเลยมิได้ผิดสัญญา จำเลยได้แจ้งให้โจทก์ไปรับชำระเงินค่าตอบแทนพร้อมกับโอนสิทธิการเช่าตึกพิพาทให้จำเลย โจทก์ทราบแล้วเพิกเฉยโจทก์จึงเป็นฝ่ายผิดสัญญาทำให้จำเลยได้รับความเสียหายและต้องขาดประโยชน์จากการนี้ จึงขอให้ศาลบังคับโจทก์ใช้เงินค่าเสียหายและค่าขาดประโยชน์พร้อมดอกเบี้ย โจทก์ให้การแก้ฟ้องแย้งว่า จำเลยเข้าไปในตึกแถวพิพาทโดยอาศัยสิทธิของโจทก์เมื่อจำเลยผิดสัญญา โจทก์จึงบอกเลิกสัญญาและฟ้องขับไล่จำเลยได้ ฟ้องแย้งของจำเลยไม่มีมูลที่จะเรียกได้ ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วพิพากษาให้จำเลยและบริวารออกจากตึกแถวพิพาท และให้จำเลยใช้ค่าเสียหายพร้อมกับดอกเบี้ยให้โจทก์ จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกา มีปัญหาว่า โจทก์มีอำนาจฟ้องหรือไม่และจำเลยผิดสัญญาหรือไม่ ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า การที่จำเลยยอมเข้าทำสัญญารับโอนสิทธิการเช่าตึกพิพาทตามเอกสารหมาย จ.๒ กับโจทก์นั้น เป็นการยอมรับนับถือสิทธิของโจทก์เหนือตึกพิพาท จึงไม่อาจโต้แย้งว่าโจทก์ไม่มีสิทธิเหนือตึกพิพาทที่จะฟ้องจำเลยได้ ส่วนที่แม้โจทก์จะได้รับการบอกเลิกการเช่าจากเจ้าของตึกพิพาทในภายหลัง ก็เป็นเรื่องระหว่างโจทก์กับเจ้าของตึกพิพาท หาเป็นเหตุให้ข้อตกลงระหว่างโจทก์กับจำเลยซึ่งมีมาแต่เดิมระงับไปไม่ จำเลยยังคงผูกพันอยู่กับโจทก์ตามสัญญาดังกล่าว ทั้งการที่จำเลยรับมอบกุญแจห้องมาจากโจทก์และเข้าใช้สิทธิในตึกพิพาท ก็โดยอาศัยความยินยอมของโจทก์ โจทก์จึงมีอำนาจฟ้องจำเลย และตามสัญญาเอกสารหมาย จ.๒ เป็นสัญญาต่างตอบแทน จำเลยมีหน้าที่ต้องชำระเงินให้โจทก์ตามเงื่อนเวลาที่กำหนด แต่จำเลยมิได้ชำระเงินให้โจทก์ตามกำหนดเวลาดังกล่าว จำเลยก็เบิกความรับอยู่ว่า การชำระเงินตามสัญญางวดที่ ๒ นั้น โจทก์นำเช็คไปเบิกเงินจากธนาคารไม่ได้ และเมื่อโจทก์มาทวงถามจากจำเลย จำเลยก็ไม่ชำระให้ อ้างว่าสมาคมพ่อค้าตลาดเฉลิมโลกยังไม่ให้เงินมา ดังนี้ถือได้ว่าจำเลยไม่ปฏิบัติตามสัญญา จึงเป็นฝ่ายผิดสัญญา โจทก์บอกเลิกสัญญาได้ พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 768/2518นายธวัชชัย พงศ์พิสุทธิ์วณิชโจทก์นายกวงย้ง แซ่ตั้งล. ป.พ.พ. ม. 369, ม. 387, ม. 391, ม. 544, ม. 545 ป.วิ.พ. ม. 55โจทก์ทำสัญญาจดทะเบียนเช่าตึกแถวพิพาทมาจากเจ้าของ แล้วตกลงโอนสิทธิการเช่าตึกพิพาทให้จำเลย โดยจำเลยให้ค่าตอบแทนเป็นเงินผ่อนชำระเป็น 3 งวดดังนี้ การที่จำเลยยอมเข้าทำสัญญารับโอนสิทธิการเช่าตึกพิพาทกับโจทก์ เป็นการยอมรับนับถือสิทธิของโจทก์เหนือตึกพิพาทจำเลยจึงไม่อาจโต้แย้งว่าโจทก์ไม่มีสิทธิเหนือตึกพิพาทที่จะฟ้องจำเลยได้ ถึงแม้โจทก์จะได้รับการบอกเลิกการเช่าจากเจ้าของตึกพิพาทในภายหลัง ก็เป็นเรื่องระหว่างโจทก์กับเจ้าของตึก หาเป็นเหตุให้ข้อตกลงระหว่างโจทก์กับจำเลยซึ่งมีมาแต่เดิมระงับไปไม่ จำเลยยังคงผูกพันอยู่กับโจทก์ตามสัญญาดังกล่าว ทั้งการที่จำเลยเข้าใช้สิทธิในตึกพิพาทก็โดยอาศัยความยินยอมของโจทก์ โจทก์จึงมีอำนาจฟ้องจำเลย และสัญญาดังกล่าวเป็นสัญญาต่างตอบแทน เมื่อจำเลยมิได้ชำระเงินให้โจทก์ตามเงื่อนเวลาที่กำหนดไว้ โจทก์ทวงถามแล้วจำเลยก็ไม่ปฏิบัติตามจึงเป็นฝ่ายผิดสัญญาโจทก์บอกเลิกสัญญาได้โจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นผู้ถือสิทธิการเช่าตึกแถวเลขที่ ๕๐๓/๔, ๕๐๓/๕ โดยทำหนังสือสัญญาเช่าจดทะเบียน ณ ที่ว่าการอำเภอพญาไท มีกำหนด ๑๐ ปี ตามสัญญาเช่าให้โจทก์มีสิทธิให้เช่าช่วงได้ ต่อมาโจทก์ตกลงให้จำเลยรับช่วงสิทธิการเช่าตึกแถวดังกล่าวจากโจทก์ โดยจำเลยคิดค่าตอบแทนให้ ๑๒๐,๐๐๐ บาท จะชำระให้เป็นงวด ๆ เมื่อชำระครบถ้วนแล้วจึงจะโอนสิทธิการเช่าให้ในวันทำสัญญาโจทก์อนุญาตให้จำเลยเข้าไปในตึกแถวพิพาทเพื่อทำ ความสะอาด จัดความเรียบร้อยและตกแต่งตามความมุ่งหมายของจำเลย แต่เมื่อถึงกำหนดชำระค่าตอบแทนซึ่งจำเลยจ่ายให้เป็นเช็ค โจทก์เรียกเก็บเงินไม่ได้ ทวงถามให้จำเลยชำระหลายครั้ง จำเลยเพิกเฉย โจทก์จึงบอกเลิกการโอนสิทธิการเช่าและให้จำเลยส่งตึกแถวคืน จำเลยได้รับหนังสือบอกกล่าวแล้วคงเพิกเฉย การที่จำเลยอยู่ในตึกแถวพิพาทจึงเป็นการละเมิด ขอให้ศาลบังคับให้จำเลยและบริวารขนย้ายออกไปจากตึกพิพาทและให้จำเลยใช้ค่าเสียหายพร้อมดอกเบี้ยให้โจทก์ จำเลยให้การและฟ้องแย้งว่า โจทก์ทำสัญญาเช่าตึกพิพาทจากเจ้าของตึก และจำเลยตกลงรับโอนสิทธิการเช่าโดยเสียค่าตอบแทนจริง แต่โจทก์ไม่มีอำนาจฟ้องเพราะก่อนฟ้องเจ้าของตึกพิพาทได้บอกเลิกการเช่ากับโจทก์แล้ว และโจทก์ไม่มีอำนาจฟ้องขับไล่จำเลยเพราะโจทก์ได้โอนสิทธิการเช่าให้จำเลยและรับเงินค่าตอบแทนไปบางส่วนแล้ว จำเลยมิได้ผิดสัญญา จำเลยได้แจ้งให้โจทก์ไปรับชำระเงินค่าตอบแทนพร้อมกับโอนสิทธิการเช่าตึกพิพาทให้จำเลย โจทก์ทราบแล้วเพิกเฉยโจทก์จึงเป็นฝ่ายผิดสัญญาทำให้จำเลยได้รับความเสียหายและต้องขาดประโยชน์จากการนี้ จึงขอให้ศาลบังคับโจทก์ใช้เงินค่าเสียหายและค่าขาดประโยชน์พร้อมดอกเบี้ย โจทก์ให้การแก้ฟ้องแย้งว่า จำเลยเข้าไปในตึกแถวพิพาทโดยอาศัยสิทธิของโจทก์เมื่อจำเลยผิดสัญญา โจทก์จึงบอกเลิกสัญญาและฟ้องขับไล่จำเลยได้ ฟ้องแย้งของจำเลยไม่มีมูลที่จะเรียกได้ ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วพิพากษาให้จำเลยและบริวารออกจากตึกแถวพิพาท และให้จำเลยใช้ค่าเสียหายพร้อมกับดอกเบี้ยให้โจทก์ จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกา มีปัญหาว่า โจทก์มีอำนาจฟ้องหรือไม่และจำเลยผิดสัญญาหรือไม่ ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า การที่จำเลยยอมเข้าทำสัญญารับโอนสิทธิการเช่าตึกพิพาทตามเอกสารหมาย จ.๒ กับโจทก์นั้น เป็นการยอมรับนับถือสิทธิของโจทก์เหนือตึกพิพาท จึงไม่อาจโต้แย้งว่าโจทก์ไม่มีสิทธิเหนือตึกพิพาทที่จะฟ้องจำเลยได้ ส่วนที่แม้โจทก์จะได้รับการบอกเลิกการเช่าจากเจ้าของตึกพิพาทในภายหลัง ก็เป็นเรื่องระหว่างโจทก์กับเจ้าของตึกพิพาท หาเป็นเหตุให้ข้อตกลงระหว่างโจทก์กับจำเลยซึ่งมีมาแต่เดิมระงับไปไม่ จำเลยยังคงผูกพันอยู่กับโจทก์ตามสัญญาดังกล่าว ทั้งการที่จำเลยรับมอบกุญแจห้องมาจากโจทก์และเข้าใช้สิทธิในตึกพิพาท ก็โดยอาศัยความยินยอมของโจทก์ โจทก์จึงมีอำนาจฟ้องจำเลย และตามสัญญาเอกสารหมาย จ.๒ เป็นสัญญาต่างตอบแทน จำเลยมีหน้าที่ต้องชำระเงินให้โจทก์ตามเงื่อนเวลาที่กำหนด แต่จำเลยมิได้ชำระเงินให้โจทก์ตามกำหนดเวลาดังกล่าว จำเลยก็เบิกความรับอยู่ว่า การชำระเงินตามสัญญางวดที่ ๒ นั้น โจทก์นำเช็คไปเบิกเงินจากธนาคารไม่ได้ และเมื่อโจทก์มาทวงถามจากจำเลย จำเลยก็ไม่ชำระให้ อ้างว่าสมาคมพ่อค้าตลาดเฉลิมโลกยังไม่ให้เงินมา ดังนี้ถือได้ว่าจำเลยไม่ปฏิบัติตามสัญญา จึงเป็นฝ่ายผิดสัญญา โจทก์บอกเลิกสัญญาได้ พิพากษายืน(สุเมธ ทิพยมนตรี-สุมิตร ฟักทองพรรณ-จันทร์ ระรวยทรง)ศาลชั้นต้น - นายประสาท บุณยรังษีศาลอุทธรณ์ - นายรื่น วิไลชนม์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นผู้ถือสิทธิการเช่าตึกแถวเลขที่ ๕๐๓/๔, ๕๐๓/๕ โดยทำหนังสือสัญญาเช่าจดทะเบียน ณ ที่ว่าการอำเภอพญาไท มีกำหนด ๑๐ ปี ตามสัญญาเช่าให้โจทก์มีสิทธิให้เช่าช่วงได้ ต่อมาโจทก์ตกลงให้จำเลยรับช่วงสิทธิการเช่าตึกแถวดังกล่าวจากโจทก์ โดยจำเลยคิดค่าตอบแทนให้ ๑๒๐,๐๐๐ บาท จะชำระให้เป็นงวด ๆ เมื่อชำระครบถ้วนแล้วจึงจะโอนสิทธิการเช่าให้ในวันทำสัญญาโจทก์อนุญาตให้จำเลยเข้าไปในตึกแถวพิพาทเพื่อทำ ความสะอาด จัดความเรียบร้อยและตกแต่งตามความมุ่งหมายของจำเลย แต่เมื่อถึงกำหนดชำระค่าตอบแทนซึ่งจำเลยจ่ายให้เป็นเช็ค โจทก์เรียกเก็บเงินไม่ได้ ทวงถามให้จำเลยชำระหลายครั้ง จำเลยเพิกเฉย โจทก์จึงบอกเลิกการโอนสิทธิการเช่าและให้จำเลยส่งตึกแถวคืน จำเลยได้รับหนังสือบอกกล่าวแล้วคงเพิกเฉย การที่จำเลยอยู่ในตึกแถวพิพาทจึงเป็นการละเมิด ขอให้ศาลบังคับให้จำเลยและบริวารขนย้ายออกไปจากตึกพิพาทและให้จำเลยใช้ค่าเสียหายพร้อมดอกเบี้ยให้โจทก์ จำเลยให้การและฟ้องแย้งว่า โจทก์ทำสัญญาเช่าตึกพิพาทจากเจ้าของตึก และจำเลยตกลงรับโอนสิทธิการเช่าโดยเสียค่าตอบแทนจริง แต่โจทก์ไม่มีอำนาจฟ้องเพราะก่อนฟ้องเจ้าของตึกพิพาทได้บอกเลิกการเช่ากับโจทก์แล้ว และโจทก์ไม่มีอำนาจฟ้องขับไล่จำเลยเพราะโจทก์ได้โอนสิทธิการเช่าให้จำเลยและรับเงินค่าตอบแทนไปบางส่วนแล้ว จำเลยมิได้ผิดสัญญา จำเลยได้แจ้งให้โจทก์ไปรับชำระเงินค่าตอบแทนพร้อมกับโอนสิทธิการเช่าตึกพิพาทให้จำเลย โจทก์ทราบแล้วเพิกเฉยโจทก์จึงเป็นฝ่ายผิดสัญญาทำให้จำเลยได้รับความเสียหายและต้องขาดประโยชน์จากการนี้ จึงขอให้ศาลบังคับโจทก์ใช้เงินค่าเสียหายและค่าขาดประโยชน์พร้อมดอกเบี้ย โจทก์ให้การแก้ฟ้องแย้งว่า จำเลยเข้าไปในตึกแถวพิพาทโดยอาศัยสิทธิของโจทก์เมื่อจำเลยผิดสัญญา โจทก์จึงบอกเลิกสัญญาและฟ้องขับไล่จำเลยได้ ฟ้องแย้งของจำเลยไม่มีมูลที่จะเรียกได้ ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วพิพากษาให้จำเลยและบริวารออกจากตึกแถวพิพาท และให้จำเลยใช้ค่าเสียหายพร้อมกับดอกเบี้ยให้โจทก์ จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกา มีปัญหาว่า โจทก์มีอำนาจฟ้องหรือไม่และจำเลยผิดสัญญาหรือไม่ ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า การที่จำเลยยอมเข้าทำสัญญารับโอนสิทธิการเช่าตึกพิพาทตามเอกสารหมาย จ.๒ กับโจทก์นั้น เป็นการยอมรับนับถือสิทธิของโจทก์เหนือตึกพิพาท จึงไม่อาจโต้แย้งว่าโจทก์ไม่มีสิทธิเหนือตึกพิพาทที่จะฟ้องจำเลยได้ ส่วนที่แม้โจทก์จะได้รับการบอกเลิกการเช่าจากเจ้าของตึกพิพาทในภายหลัง ก็เป็นเรื่องระหว่างโจทก์กับเจ้าของตึกพิพาท หาเป็นเหตุให้ข้อตกลงระหว่างโจทก์กับจำเลยซึ่งมีมาแต่เดิมระงับไปไม่ จำเลยยังคงผูกพันอยู่กับโจทก์ตามสัญญาดังกล่าว ทั้งการที่จำเลยรับมอบกุญแจห้องมาจากโจทก์และเข้าใช้สิทธิในตึกพิพาท ก็โดยอาศัยความยินยอมของโจทก์ โจทก์จึงมีอำนาจฟ้องจำเลย และตามสัญญาเอกสารหมาย จ.๒ เป็นสัญญาต่างตอบแทน จำเลยมีหน้าที่ต้องชำระเงินให้โจทก์ตามเงื่อนเวลาที่กำหนด แต่จำเลยมิได้ชำระเงินให้โจทก์ตามกำหนดเวลาดังกล่าว จำเลยก็เบิกความรับอยู่ว่า การชำระเงินตามสัญญางวดที่ ๒ นั้น โจทก์นำเช็คไปเบิกเงินจากธนาคารไม่ได้ และเมื่อโจทก์มาทวงถามจากจำเลย จำเลยก็ไม่ชำระให้ อ้างว่าสมาคมพ่อค้าตลาดเฉลิมโลกยังไม่ให้เงินมา ดังนี้ถือได้ว่าจำเลยไม่ปฏิบัติตามสัญญา จึงเป็นฝ่ายผิดสัญญา โจทก์บอกเลิกสัญญาได้ พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 768/2518นายธวัชชัย พงศ์พิสุทธิ์วณิชโจทก์นายกวงย้ง แซ่ตั้งล. ป.พ.พ. ม. 369, ม. 387, ม. 391, ม. 544, ม. 545 ป.วิ.พ. ม. 55โจทก์ทำสัญญาจดทะเบียนเช่าตึกแถวพิพาทมาจากเจ้าของ แล้วตกลงโอนสิทธิการเช่าตึกพิพาทให้จำเลย โดยจำเลยให้ค่าตอบแทนเป็นเงินผ่อนชำระเป็น 3 งวดดังนี้ การที่จำเลยยอมเข้าทำสัญญารับโอนสิทธิการเช่าตึกพิพาทกับโจทก์ เป็นการยอมรับนับถือสิทธิของโจทก์เหนือตึกพิพาทจำเลยจึงไม่อาจโต้แย้งว่าโจทก์ไม่มีสิทธิเหนือตึกพิพาทที่จะฟ้องจำเลยได้ ถึงแม้โจทก์จะได้รับการบอกเลิกการเช่าจากเจ้าของตึกพิพาทในภายหลัง ก็เป็นเรื่องระหว่างโจทก์กับเจ้าของตึก หาเป็นเหตุให้ข้อตกลงระหว่างโจทก์กับจำเลยซึ่งมีมาแต่เดิมระงับไปไม่ จำเลยยังคงผูกพันอยู่กับโจทก์ตามสัญญาดังกล่าว ทั้งการที่จำเลยเข้าใช้สิทธิในตึกพิพาทก็โดยอาศัยความยินยอมของโจทก์ โจทก์จึงมีอำนาจฟ้องจำเลย และสัญญาดังกล่าวเป็นสัญญาต่างตอบแทน เมื่อจำเลยมิได้ชำระเงินให้โจทก์ตามเงื่อนเวลาที่กำหนดไว้ โจทก์ทวงถามแล้วจำเลยก็ไม่ปฏิบัติตามจึงเป็นฝ่ายผิดสัญญาโจทก์บอกเลิกสัญญาได้โจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นผู้ถือสิทธิการเช่าตึกแถวเลขที่ ๕๐๓/๔, ๕๐๓/๕ โดยทำหนังสือสัญญาเช่าจดทะเบียน ณ ที่ว่าการอำเภอพญาไท มีกำหนด ๑๐ ปี ตามสัญญาเช่าให้โจทก์มีสิทธิให้เช่าช่วงได้ ต่อมาโจทก์ตกลงให้จำเลยรับช่วงสิทธิการเช่าตึกแถวดังกล่าวจากโจทก์ โดยจำเลยคิดค่าตอบแทนให้ ๑๒๐,๐๐๐ บาท จะชำระให้เป็นงวด ๆ เมื่อชำระครบถ้วนแล้วจึงจะโอนสิทธิการเช่าให้ในวันทำสัญญาโจทก์อนุญาตให้จำเลยเข้าไปในตึกแถวพิพาทเพื่อทำ ความสะอาด จัดความเรียบร้อยและตกแต่งตามความมุ่งหมายของจำเลย แต่เมื่อถึงกำหนดชำระค่าตอบแทนซึ่งจำเลยจ่ายให้เป็นเช็ค โจทก์เรียกเก็บเงินไม่ได้ ทวงถามให้จำเลยชำระหลายครั้ง จำเลยเพิกเฉย โจทก์จึงบอกเลิกการโอนสิทธิการเช่าและให้จำเลยส่งตึกแถวคืน จำเลยได้รับหนังสือบอกกล่าวแล้วคงเพิกเฉย การที่จำเลยอยู่ในตึกแถวพิพาทจึงเป็นการละเมิด ขอให้ศาลบังคับให้จำเลยและบริวารขนย้ายออกไปจากตึกพิพาทและให้จำเลยใช้ค่าเสียหายพร้อมดอกเบี้ยให้โจทก์ จำเลยให้การและฟ้องแย้งว่า โจทก์ทำสัญญาเช่าตึกพิพาทจากเจ้าของตึก และจำเลยตกลงรับโอนสิทธิการเช่าโดยเสียค่าตอบแทนจริง แต่โจทก์ไม่มีอำนาจฟ้องเพราะก่อนฟ้องเจ้าของตึกพิพาทได้บอกเลิกการเช่ากับโจทก์แล้ว และโจทก์ไม่มีอำนาจฟ้องขับไล่จำเลยเพราะโจทก์ได้โอนสิทธิการเช่าให้จำเลยและรับเงินค่าตอบแทนไปบางส่วนแล้ว จำเลยมิได้ผิดสัญญา จำเลยได้แจ้งให้โจทก์ไปรับชำระเงินค่าตอบแทนพร้อมกับโอนสิทธิการเช่าตึกพิพาทให้จำเลย โจทก์ทราบแล้วเพิกเฉยโจทก์จึงเป็นฝ่ายผิดสัญญาทำให้จำเลยได้รับความเสียหายและต้องขาดประโยชน์จากการนี้ จึงขอให้ศาลบังคับโจทก์ใช้เงินค่าเสียหายและค่าขาดประโยชน์พร้อมดอกเบี้ย โจทก์ให้การแก้ฟ้องแย้งว่า จำเลยเข้าไปในตึกแถวพิพาทโดยอาศัยสิทธิของโจทก์เมื่อจำเลยผิดสัญญา โจทก์จึงบอกเลิกสัญญาและฟ้องขับไล่จำเลยได้ ฟ้องแย้งของจำเลยไม่มีมูลที่จะเรียกได้ ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วพิพากษาให้จำเลยและบริวารออกจากตึกแถวพิพาท และให้จำเลยใช้ค่าเสียหายพร้อมกับดอกเบี้ยให้โจทก์ จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกา มีปัญหาว่า โจทก์มีอำนาจฟ้องหรือไม่และจำเลยผิดสัญญาหรือไม่ ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า การที่จำเลยยอมเข้าทำสัญญารับโอนสิทธิการเช่าตึกพิพาทตามเอกสารหมาย จ.๒ กับโจทก์นั้น เป็นการยอมรับนับถือสิทธิของโจทก์เหนือตึกพิพาท จึงไม่อาจโต้แย้งว่าโจทก์ไม่มีสิทธิเหนือตึกพิพาทที่จะฟ้องจำเลยได้ ส่วนที่แม้โจทก์จะได้รับการบอกเลิกการเช่าจากเจ้าของตึกพิพาทในภายหลัง ก็เป็นเรื่องระหว่างโจทก์กับเจ้าของตึกพิพาท หาเป็นเหตุให้ข้อตกลงระหว่างโจทก์กับจำเลยซึ่งมีมาแต่เดิมระงับไปไม่ จำเลยยังคงผูกพันอยู่กับโจทก์ตามสัญญาดังกล่าว ทั้งการที่จำเลยรับมอบกุญแจห้องมาจากโจทก์และเข้าใช้สิทธิในตึกพิพาท ก็โดยอาศัยความยินยอมของโจทก์ โจทก์จึงมีอำนาจฟ้องจำเลย และตามสัญญาเอกสารหมาย จ.๒ เป็นสัญญาต่างตอบแทน จำเลยมีหน้าที่ต้องชำระเงินให้โจทก์ตามเงื่อนเวลาที่กำหนด แต่จำเลยมิได้ชำระเงินให้โจทก์ตามกำหนดเวลาดังกล่าว จำเลยก็เบิกความรับอยู่ว่า การชำระเงินตามสัญญางวดที่ ๒ นั้น โจทก์นำเช็คไปเบิกเงินจากธนาคารไม่ได้ และเมื่อโจทก์มาทวงถามจากจำเลย จำเลยก็ไม่ชำระให้ อ้างว่าสมาคมพ่อค้าตลาดเฉลิมโลกยังไม่ให้เงินมา ดังนี้ถือได้ว่าจำเลยไม่ปฏิบัติตามสัญญา จึงเป็นฝ่ายผิดสัญญา โจทก์บอกเลิกสัญญาได้ พิพากษายืน(สุเมธ ทิพยมนตรี-สุมิตร ฟักทองพรรณ-จันทร์ ระรวยทรง)ศาลชั้นต้น - นายประสาท บุณยรังษีศาลอุทธรณ์ - นายรื่น วิไลชนม์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ