คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1317/2522หลักกฎหมาย: โจทก์ฟ้องจำเลยฐานทำสุราโดยไม่ได้รับอนุญาต อันเป็นการฝ่าฝืนพระราชบัญญัติสุรา พ.ศ.2493 มาตรา 5 มีโทษตามมาตรา 30 โดยมิได้ระบุว่า เป็นสุราแช่หรือมิใช่เป็นการกล่าวถึงการกระทำที่อ้างว่าจำเลยได้กระทำผิดรวมทั้งสิ่งของที่เกี่ยวข้องด้วยถูกต้องครบถ้วน ตามที่มาตรา 5 บัญญัติไว้ และพอสมควรที่จะให้จำเลยเข้าใจข้อหาได้ดีแล้ว ไม่เป็นเหตุขัดข้องในการกำหนดโทษจำเลยตามมาตรา 30 ฟ้องโจทก์จึงชอบด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 158โจทก์ฟ้องจำเลย 3 คน ฐานร่วมกันทำสุราและมีเครื่องกลั่นสำหรับทำสุราไว้ในครอบครองโดยมิได้รับอนุญาต และร่วมกันมีสุราแช่สุรากลั่นไว้ในครอบครองโดยฝ่าฝืนกฎหมาย โดยรู้เป็นสุราที่ทำขึ้นโดยไม่ได้รับอนุญาตขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติสุรา พ.ศ.2493 มาตรา 5, 30, 32, 45 พระราชบัญญัติสุรา (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2497 มาตรา 4, 6 และริบของกลางจำเลยที่ 2 ให้การรับสารภาพจำเลยที่ 1 และที่ 3 ให้การปฏิเสธ ศาลสั่งจำหน่ายคดีสำหรับจำเลยที่ปฏิเสธเพื่อให้โจทก์ฟ้องเป็นคดีใหม่ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้ววินิจฉัยว่าฟ้องเฉพาะฐานทำสุราโดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นฟ้องที่ไม่ชอบด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 158 ลงโทษจำเลยไม่ได้ คงพิพากษาลงโทษจำเลยที่ 2 ฐานมีเครื่องกลั่นสำหรับทำสุรา มีสุราแช่ มีสุรากลั่น ฯลฯ ริบของกลางโจทก์อุทธรณ์ขอให้ลงโทษจำเลยที่ 2 ฐานทำสุราโดยไม่ได้รับอนุญาตอีกกระทงหนึ่ง ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า ฟ้องของโจทก์ได้กล่าวถึงการกระทำที่อ้างว่าจำเลยได้กระทำผิด รวมทั้งสิ่งของที่เกี่ยวข้องด้วย ถูกต้องครบถ้วนตามที่มาตรา 5บัญญัติไว้และพอสมควรที่จะให้จำเลยเข้าใจข้อหาได้ดีแล้ว การที่มิได้ระบุว่าสุราที่กระทำเป็นสุราแช่หรือมิใช่นั้น ไม่เป็นเหตุขัดข้องในการกำหนดโทษจำเลยตามมาตรา 30 กล่าวคือ ถ้าได้ความว่าสุราที่ทำขึ้นเป็นสุราแช่ก็ลงโทษตามมาตรา 30 ตอนท้าย หากไม่ได้ความเช่นนั้น ก็ลงโทษได้ตามมาตราเดียวกันตอนต้น ไม่จำเป็นต้องระบุในฟ้องว่าสุรานั้นเป็นสุราแช่หรือมิใช่ ฟ้องของโจทก์จึงชอบด้วยกฎหมาย และข้อหาดังกล่าวจำเลยที่ 2 รับสารภาพ โดยไม่มีข้อต่อสู้ว่าสุราที่ทำขึ้นนั้นเป็นสุราแช่จึงฟังได้ว่าจำเลยทำสุราฝ่าฝืนกฎหมายตามฟ้อง ไม่มีประเด็นที่จะวินิจฉัยว่าสุรานั้นเป็นสุราแช่อันจะมีโทษตามมาตรา 30 ตอนท้ายหรือไม่ พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยที่ 2 มีความผิดตามพระราชบัญญัติสุรา พ.ศ. 2493 มาตรา 5, 30 พระราชบัญญัติสุรา (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2497มาตรา 4 อีกกระทงหนึ่ง ฯลฯ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1317/2522พนักงานอัยการจังหวัดนครปฐมโจทก์นายรวย มีคลองแบ่ง กับพวกจำเลย พ.ร.บ.สุรา พ.ศ.2493 ม. 5, ม. 30 พ.ร.บ.สุรา (ฉบับที่ 2) พ.ศ.2497 ม. 4 ป.วิ.อ. ม. 158โจทก์ฟ้องจำเลยฐานทำสุราโดยไม่ได้รับอนุญาต อันเป็นการฝ่าฝืนพระราชบัญญัติสุรา พ.ศ.2493 มาตรา 5 มีโทษตามมาตรา 30 โดยมิได้ระบุว่า เป็นสุราแช่หรือมิใช่เป็นการกล่าวถึงการกระทำที่อ้างว่าจำเลยได้กระทำผิดรวมทั้งสิ่งของที่เกี่ยวข้องด้วยถูกต้องครบถ้วน ตามที่มาตรา 5 บัญญัติไว้ และพอสมควรที่จะให้จำเลยเข้าใจข้อหาได้ดีแล้ว ไม่เป็นเหตุขัดข้องในการกำหนดโทษจำเลยตามมาตรา 30 ฟ้องโจทก์จึงชอบด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 158โจทก์ฟ้องจำเลย 3 คน ฐานร่วมกันทำสุราและมีเครื่องกลั่นสำหรับทำสุราไว้ในครอบครองโดยมิได้รับอนุญาต และร่วมกันมีสุราแช่สุรากลั่นไว้ในครอบครองโดยฝ่าฝืนกฎหมาย โดยรู้เป็นสุราที่ทำขึ้นโดยไม่ได้รับอนุญาตขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติสุรา พ.ศ.2493 มาตรา 5, 30, 32, 45 พระราชบัญญัติสุรา (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2497 มาตรา 4, 6 และริบของกลางจำเลยที่ 2 ให้การรับสารภาพจำเลยที่ 1 และที่ 3 ให้การปฏิเสธ ศาลสั่งจำหน่ายคดีสำหรับจำเลยที่ปฏิเสธเพื่อให้โจทก์ฟ้องเป็นคดีใหม่ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้ววินิจฉัยว่าฟ้องเฉพาะฐานทำสุราโดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นฟ้องที่ไม่ชอบด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 158 ลงโทษจำเลยไม่ได้ คงพิพากษาลงโทษจำเลยที่ 2 ฐานมีเครื่องกลั่นสำหรับทำสุรา มีสุราแช่ มีสุรากลั่น ฯลฯ ริบของกลางโจทก์อุทธรณ์ขอให้ลงโทษจำเลยที่ 2 ฐานทำสุราโดยไม่ได้รับอนุญาตอีกกระทงหนึ่ง ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า ฟ้องของโจทก์ได้กล่าวถึงการกระทำที่อ้างว่าจำเลยได้กระทำผิด รวมทั้งสิ่งของที่เกี่ยวข้องด้วย ถูกต้องครบถ้วนตามที่มาตรา 5บัญญัติไว้และพอสมควรที่จะให้จำเลยเข้าใจข้อหาได้ดีแล้ว การที่มิได้ระบุว่าสุราที่กระทำเป็นสุราแช่หรือมิใช่นั้น ไม่เป็นเหตุขัดข้องในการกำหนดโทษจำเลยตามมาตรา 30 กล่าวคือ ถ้าได้ความว่าสุราที่ทำขึ้นเป็นสุราแช่ก็ลงโทษตามมาตรา 30 ตอนท้าย หากไม่ได้ความเช่นนั้น ก็ลงโทษได้ตามมาตราเดียวกันตอนต้น ไม่จำเป็นต้องระบุในฟ้องว่าสุรานั้นเป็นสุราแช่หรือมิใช่ ฟ้องของโจทก์จึงชอบด้วยกฎหมาย และข้อหาดังกล่าวจำเลยที่ 2 รับสารภาพ โดยไม่มีข้อต่อสู้ว่าสุราที่ทำขึ้นนั้นเป็นสุราแช่จึงฟังได้ว่าจำเลยทำสุราฝ่าฝืนกฎหมายตามฟ้อง ไม่มีประเด็นที่จะวินิจฉัยว่าสุรานั้นเป็นสุราแช่อันจะมีโทษตามมาตรา 30 ตอนท้ายหรือไม่ พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยที่ 2 มีความผิดตามพระราชบัญญัติสุรา พ.ศ. 2493 มาตรา 5, 30 พระราชบัญญัติสุรา (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2497มาตรา 4 อีกกระทงหนึ่ง ฯลฯ(ธาดา วัชรานันท์-โสพิทย์ คังคะเกตุ-จำรัส เขมะจารุ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องจำเลย 3 คน ฐานร่วมกันทำสุราและมีเครื่องกลั่นสำหรับทำสุราไว้ในครอบครองโดยมิได้รับอนุญาต และร่วมกันมีสุราแช่สุรากลั่นไว้ในครอบครองโดยฝ่าฝืนกฎหมาย โดยรู้เป็นสุราที่ทำขึ้นโดยไม่ได้รับอนุญาตขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติสุรา พ.ศ.2493 มาตรา 5, 30, 32, 45 พระราชบัญญัติสุรา (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2497 มาตรา 4, 6 และริบของกลางจำเลยที่ 2 ให้การรับสารภาพจำเลยที่ 1 และที่ 3 ให้การปฏิเสธ ศาลสั่งจำหน่ายคดีสำหรับจำเลยที่ปฏิเสธเพื่อให้โจทก์ฟ้องเป็นคดีใหม่ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้ววินิจฉัยว่าฟ้องเฉพาะฐานทำสุราโดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นฟ้องที่ไม่ชอบด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 158 ลงโทษจำเลยไม่ได้ คงพิพากษาลงโทษจำเลยที่ 2 ฐานมีเครื่องกลั่นสำหรับทำสุรา มีสุราแช่ มีสุรากลั่น ฯลฯ ริบของกลางโจทก์อุทธรณ์ขอให้ลงโทษจำเลยที่ 2 ฐานทำสุราโดยไม่ได้รับอนุญาตอีกกระทงหนึ่ง ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า ฟ้องของโจทก์ได้กล่าวถึงการกระทำที่อ้างว่าจำเลยได้กระทำผิด รวมทั้งสิ่งของที่เกี่ยวข้องด้วย ถูกต้องครบถ้วนตามที่มาตรา 5บัญญัติไว้และพอสมควรที่จะให้จำเลยเข้าใจข้อหาได้ดีแล้ว การที่มิได้ระบุว่าสุราที่กระทำเป็นสุราแช่หรือมิใช่นั้น ไม่เป็นเหตุขัดข้องในการกำหนดโทษจำเลยตามมาตรา 30 กล่าวคือ ถ้าได้ความว่าสุราที่ทำขึ้นเป็นสุราแช่ก็ลงโทษตามมาตรา 30 ตอนท้าย หากไม่ได้ความเช่นนั้น ก็ลงโทษได้ตามมาตราเดียวกันตอนต้น ไม่จำเป็นต้องระบุในฟ้องว่าสุรานั้นเป็นสุราแช่หรือมิใช่ ฟ้องของโจทก์จึงชอบด้วยกฎหมาย และข้อหาดังกล่าวจำเลยที่ 2 รับสารภาพ โดยไม่มีข้อต่อสู้ว่าสุราที่ทำขึ้นนั้นเป็นสุราแช่จึงฟังได้ว่าจำเลยทำสุราฝ่าฝืนกฎหมายตามฟ้อง ไม่มีประเด็นที่จะวินิจฉัยว่าสุรานั้นเป็นสุราแช่อันจะมีโทษตามมาตรา 30 ตอนท้ายหรือไม่ พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยที่ 2 มีความผิดตามพระราชบัญญัติสุรา พ.ศ. 2493 มาตรา 5, 30 พระราชบัญญัติสุรา (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2497มาตรา 4 อีกกระทงหนึ่ง ฯลฯ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1317/2522พนักงานอัยการจังหวัดนครปฐมโจทก์นายรวย มีคลองแบ่ง กับพวกจำเลย พ.ร.บ.สุรา พ.ศ.2493 ม. 5, ม. 30 พ.ร.บ.สุรา (ฉบับที่ 2) พ.ศ.2497 ม. 4 ป.วิ.อ. ม. 158โจทก์ฟ้องจำเลยฐานทำสุราโดยไม่ได้รับอนุญาต อันเป็นการฝ่าฝืนพระราชบัญญัติสุรา พ.ศ.2493 มาตรา 5 มีโทษตามมาตรา 30 โดยมิได้ระบุว่า เป็นสุราแช่หรือมิใช่เป็นการกล่าวถึงการกระทำที่อ้างว่าจำเลยได้กระทำผิดรวมทั้งสิ่งของที่เกี่ยวข้องด้วยถูกต้องครบถ้วน ตามที่มาตรา 5 บัญญัติไว้ และพอสมควรที่จะให้จำเลยเข้าใจข้อหาได้ดีแล้ว ไม่เป็นเหตุขัดข้องในการกำหนดโทษจำเลยตามมาตรา 30 ฟ้องโจทก์จึงชอบด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 158โจทก์ฟ้องจำเลย 3 คน ฐานร่วมกันทำสุราและมีเครื่องกลั่นสำหรับทำสุราไว้ในครอบครองโดยมิได้รับอนุญาต และร่วมกันมีสุราแช่สุรากลั่นไว้ในครอบครองโดยฝ่าฝืนกฎหมาย โดยรู้เป็นสุราที่ทำขึ้นโดยไม่ได้รับอนุญาตขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติสุรา พ.ศ.2493 มาตรา 5, 30, 32, 45 พระราชบัญญัติสุรา (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2497 มาตรา 4, 6 และริบของกลางจำเลยที่ 2 ให้การรับสารภาพจำเลยที่ 1 และที่ 3 ให้การปฏิเสธ ศาลสั่งจำหน่ายคดีสำหรับจำเลยที่ปฏิเสธเพื่อให้โจทก์ฟ้องเป็นคดีใหม่ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้ววินิจฉัยว่าฟ้องเฉพาะฐานทำสุราโดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นฟ้องที่ไม่ชอบด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 158 ลงโทษจำเลยไม่ได้ คงพิพากษาลงโทษจำเลยที่ 2 ฐานมีเครื่องกลั่นสำหรับทำสุรา มีสุราแช่ มีสุรากลั่น ฯลฯ ริบของกลางโจทก์อุทธรณ์ขอให้ลงโทษจำเลยที่ 2 ฐานทำสุราโดยไม่ได้รับอนุญาตอีกกระทงหนึ่ง ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า ฟ้องของโจทก์ได้กล่าวถึงการกระทำที่อ้างว่าจำเลยได้กระทำผิด รวมทั้งสิ่งของที่เกี่ยวข้องด้วย ถูกต้องครบถ้วนตามที่มาตรา 5บัญญัติไว้และพอสมควรที่จะให้จำเลยเข้าใจข้อหาได้ดีแล้ว การที่มิได้ระบุว่าสุราที่กระทำเป็นสุราแช่หรือมิใช่นั้น ไม่เป็นเหตุขัดข้องในการกำหนดโทษจำเลยตามมาตรา 30 กล่าวคือ ถ้าได้ความว่าสุราที่ทำขึ้นเป็นสุราแช่ก็ลงโทษตามมาตรา 30 ตอนท้าย หากไม่ได้ความเช่นนั้น ก็ลงโทษได้ตามมาตราเดียวกันตอนต้น ไม่จำเป็นต้องระบุในฟ้องว่าสุรานั้นเป็นสุราแช่หรือมิใช่ ฟ้องของโจทก์จึงชอบด้วยกฎหมาย และข้อหาดังกล่าวจำเลยที่ 2 รับสารภาพ โดยไม่มีข้อต่อสู้ว่าสุราที่ทำขึ้นนั้นเป็นสุราแช่จึงฟังได้ว่าจำเลยทำสุราฝ่าฝืนกฎหมายตามฟ้อง ไม่มีประเด็นที่จะวินิจฉัยว่าสุรานั้นเป็นสุราแช่อันจะมีโทษตามมาตรา 30 ตอนท้ายหรือไม่ พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยที่ 2 มีความผิดตามพระราชบัญญัติสุรา พ.ศ. 2493 มาตรา 5, 30 พระราชบัญญัติสุรา (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2497มาตรา 4 อีกกระทงหนึ่ง ฯลฯ(ธาดา วัชรานันท์-โสพิทย์ คังคะเกตุ-จำรัส เขมะจารุ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ