คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 824/2499หลักกฎหมาย: โจทก์ฟ้องว่าจำเลยถือท้ายเรือโดยประมาทชนสพานสาธารณะจึงเสาหัก 2 ต้นสพานชำรุด ขอให้ลงโทษฐานทำโดยประมาทตาม ม.191, 201 นั้นถือได้แล้วว่าเป็นคำบรรยายฟ้องที่สมบูรณ์และถ้าหากจำเลยกระทำดั่งข้อกล่าวหาของโจทก์เรียกได้ว่ากระทำให้เป็นเหตุให้เกิดความเสียหายแก่ทรัพย์ต้องตาม ม.201(1) อันเป็นความผิดที่จะต้องรับโทษอาญาแล้ว.โจทก์กล่าวหาว่าจำเลยผู้เป็นนายท้ายเรือควบคุมเรือยนต์ได้กระทำการโดยประมาทปราศจากความระมัดระวังอันควรเป็นวิสัยของปกติชนโดยไม่ติดต่อให้เรือจูงเบาเครื่องให้วิ่งช้าลงกว่าปกติในขณะที่ให้เรือยนต์ลำอื่นจูงเพราะเครื่องยนต์เสียและมิได้ถือท้ายเรือให้แล่นอยู่กึ่งกลางลำคลองเป็นเหตุให้เรือที่จำเลยถือท้ายชนเสาสพานสาธารณะสำหรับใช้ไปมาข้ามคลองที่วัดป่าระกำล่างหักไป ๒ เสาเสียหายประมาณ ๔,๕๐๐ บ. ทำให้สพานชำรุดจนสามารถอาจเกิดอันตรายแก่การไปมา เหตุเกิดที่ต.บ้านใหม่ อ.ปากพนัง จ.นครศรีธรรมราช ขอให้ลงโทษตาม ก.ม.อาญา ม.๑๙๑,๒๐๑,๔๓ จำเลยให้การปฏิเสธความผิดและว่าขณะเกิดเหตุ จำเลยมิได้ถือท้ายเรือ ศาลจังหวัดปากพนังพิจารณาแล้วพิพากษาว่าการกระทำของจำเลยยังหากระทำให้เกิดเป็นความผิดในทางอาญาไม่ให้ยกฟ้องโจทก์ โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาให้ยกคำพิพากษาศาลชั้นต้นให้สืบพยานให้เสร็จสิ้นกระแสความ แล้วพิพากษาใหม่ตามรูปคดี จำเลยฎีกา ศาลฎีกาได้ตรวจสำนวนประชุมปรึกษาคดีเรื่องนี้แล้วฟ้องโจทก์ว่าจำเลยถือท้ายเรือชนสพานสาธารณะถึงเสาหัก ๒ ต้นสถานชำรุด โจทก์ขอให้ลงโทษฐานทำให้โดยประมาทตาม ม.๑๙๑,๒๐๑ ศาลนี้เห็นพ้องด้วยคำวินิจฉัยของศาลอุทธรณ์ว่าถ้าจำเลยกระทำดังข้อกล่าวหาของโจทก์เรียกได้ว่ากระทำให้เป็นเหตุให้เกิดความเสียหายแก่ทรัพย์ต้องตาม ม.๒๐๑(๑) อันเป็นควาผิดที่จะต้องรับอาญา ศาลอุทธรณ์พิพากษาชอบแล้ว จึงพิพากษายืน ให้ยกฎีกาของจำเลย. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 824/2499อัยการประจำศาลจังหวัดปากพนังโจทก์นายโกมล เกียรติเลขาจำเลย ป.อ. ม. 201 (1) ป.วิ.อ. ม. 158โจทก์ฟ้องว่าจำเลยถือท้ายเรือโดยประมาทชนสพานสาธารณะจึงเสาหัก 2 ต้นสพานชำรุด ขอให้ลงโทษฐานทำโดยประมาทตาม ม.191, 201 นั้นถือได้แล้วว่าเป็นคำบรรยายฟ้องที่สมบูรณ์และถ้าหากจำเลยกระทำดั่งข้อกล่าวหาของโจทก์เรียกได้ว่ากระทำให้เป็นเหตุให้เกิดความเสียหายแก่ทรัพย์ต้องตาม ม.201(1) อันเป็นความผิดที่จะต้องรับโทษอาญาแล้ว.โจทก์กล่าวหาว่าจำเลยผู้เป็นนายท้ายเรือควบคุมเรือยนต์ได้กระทำการโดยประมาทปราศจากความระมัดระวังอันควรเป็นวิสัยของปกติชนโดยไม่ติดต่อให้เรือจูงเบาเครื่องให้วิ่งช้าลงกว่าปกติในขณะที่ให้เรือยนต์ลำอื่นจูงเพราะเครื่องยนต์เสียและมิได้ถือท้ายเรือให้แล่นอยู่กึ่งกลางลำคลองเป็นเหตุให้เรือที่จำเลยถือท้ายชนเสาสพานสาธารณะสำหรับใช้ไปมาข้ามคลองที่วัดป่าระกำล่างหักไป ๒ เสาเสียหายประมาณ ๔,๕๐๐ บ. ทำให้สพานชำรุดจนสามารถอาจเกิดอันตรายแก่การไปมา เหตุเกิดที่ต.บ้านใหม่ อ.ปากพนัง จ.นครศรีธรรมราช ขอให้ลงโทษตาม ก.ม.อาญา ม.๑๙๑,๒๐๑,๔๓ จำเลยให้การปฏิเสธความผิดและว่าขณะเกิดเหตุ จำเลยมิได้ถือท้ายเรือ ศาลจังหวัดปากพนังพิจารณาแล้วพิพากษาว่าการกระทำของจำเลยยังหากระทำให้เกิดเป็นความผิดในทางอาญาไม่ให้ยกฟ้องโจทก์ โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาให้ยกคำพิพากษาศาลชั้นต้นให้สืบพยานให้เสร็จสิ้นกระแสความ แล้วพิพากษาใหม่ตามรูปคดี จำเลยฎีกา ศาลฎีกาได้ตรวจสำนวนประชุมปรึกษาคดีเรื่องนี้แล้วฟ้องโจทก์ว่าจำเลยถือท้ายเรือชนสพานสาธารณะถึงเสาหัก ๒ ต้นสถานชำรุด โจทก์ขอให้ลงโทษฐานทำให้โดยประมาทตาม ม.๑๙๑,๒๐๑ ศาลนี้เห็นพ้องด้วยคำวินิจฉัยของศาลอุทธรณ์ว่าถ้าจำเลยกระทำดังข้อกล่าวหาของโจทก์เรียกได้ว่ากระทำให้เป็นเหตุให้เกิดความเสียหายแก่ทรัพย์ต้องตาม ม.๒๐๑(๑) อันเป็นควาผิดที่จะต้องรับอาญา ศาลอุทธรณ์พิพากษาชอบแล้ว จึงพิพากษายืน ให้ยกฎีกาของจำเลย.(เลขวณิชธรรมวิทักษ์-ทรงนิติกรณ์-ชวน สิงหลกะ)ศาลชั้นต้น - ศาลปากพนัง - นายบุญเกียรติ อรชศาลอุทธรณ์ - ศาลอุทธรณ์ - นายสว่าง ว.วิงษ์ศแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์กล่าวหาว่าจำเลยผู้เป็นนายท้ายเรือควบคุมเรือยนต์ได้กระทำการโดยประมาทปราศจากความระมัดระวังอันควรเป็นวิสัยของปกติชนโดยไม่ติดต่อให้เรือจูงเบาเครื่องให้วิ่งช้าลงกว่าปกติในขณะที่ให้เรือยนต์ลำอื่นจูงเพราะเครื่องยนต์เสียและมิได้ถือท้ายเรือให้แล่นอยู่กึ่งกลางลำคลองเป็นเหตุให้เรือที่จำเลยถือท้ายชนเสาสพานสาธารณะสำหรับใช้ไปมาข้ามคลองที่วัดป่าระกำล่างหักไป ๒ เสาเสียหายประมาณ ๔,๕๐๐ บ. ทำให้สพานชำรุดจนสามารถอาจเกิดอันตรายแก่การไปมา เหตุเกิดที่ต.บ้านใหม่ อ.ปากพนัง จ.นครศรีธรรมราช ขอให้ลงโทษตาม ก.ม.อาญา ม.๑๙๑,๒๐๑,๔๓ จำเลยให้การปฏิเสธความผิดและว่าขณะเกิดเหตุ จำเลยมิได้ถือท้ายเรือ ศาลจังหวัดปากพนังพิจารณาแล้วพิพากษาว่าการกระทำของจำเลยยังหากระทำให้เกิดเป็นความผิดในทางอาญาไม่ให้ยกฟ้องโจทก์ โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาให้ยกคำพิพากษาศาลชั้นต้นให้สืบพยานให้เสร็จสิ้นกระแสความ แล้วพิพากษาใหม่ตามรูปคดี จำเลยฎีกา ศาลฎีกาได้ตรวจสำนวนประชุมปรึกษาคดีเรื่องนี้แล้วฟ้องโจทก์ว่าจำเลยถือท้ายเรือชนสพานสาธารณะถึงเสาหัก ๒ ต้นสถานชำรุด โจทก์ขอให้ลงโทษฐานทำให้โดยประมาทตาม ม.๑๙๑,๒๐๑ ศาลนี้เห็นพ้องด้วยคำวินิจฉัยของศาลอุทธรณ์ว่าถ้าจำเลยกระทำดังข้อกล่าวหาของโจทก์เรียกได้ว่ากระทำให้เป็นเหตุให้เกิดความเสียหายแก่ทรัพย์ต้องตาม ม.๒๐๑(๑) อันเป็นควาผิดที่จะต้องรับอาญา ศาลอุทธรณ์พิพากษาชอบแล้ว จึงพิพากษายืน ให้ยกฎีกาของจำเลย. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 824/2499อัยการประจำศาลจังหวัดปากพนังโจทก์นายโกมล เกียรติเลขาจำเลย ป.อ. ม. 201 (1) ป.วิ.อ. ม. 158โจทก์ฟ้องว่าจำเลยถือท้ายเรือโดยประมาทชนสพานสาธารณะจึงเสาหัก 2 ต้นสพานชำรุด ขอให้ลงโทษฐานทำโดยประมาทตาม ม.191, 201 นั้นถือได้แล้วว่าเป็นคำบรรยายฟ้องที่สมบูรณ์และถ้าหากจำเลยกระทำดั่งข้อกล่าวหาของโจทก์เรียกได้ว่ากระทำให้เป็นเหตุให้เกิดความเสียหายแก่ทรัพย์ต้องตาม ม.201(1) อันเป็นความผิดที่จะต้องรับโทษอาญาแล้ว.โจทก์กล่าวหาว่าจำเลยผู้เป็นนายท้ายเรือควบคุมเรือยนต์ได้กระทำการโดยประมาทปราศจากความระมัดระวังอันควรเป็นวิสัยของปกติชนโดยไม่ติดต่อให้เรือจูงเบาเครื่องให้วิ่งช้าลงกว่าปกติในขณะที่ให้เรือยนต์ลำอื่นจูงเพราะเครื่องยนต์เสียและมิได้ถือท้ายเรือให้แล่นอยู่กึ่งกลางลำคลองเป็นเหตุให้เรือที่จำเลยถือท้ายชนเสาสพานสาธารณะสำหรับใช้ไปมาข้ามคลองที่วัดป่าระกำล่างหักไป ๒ เสาเสียหายประมาณ ๔,๕๐๐ บ. ทำให้สพานชำรุดจนสามารถอาจเกิดอันตรายแก่การไปมา เหตุเกิดที่ต.บ้านใหม่ อ.ปากพนัง จ.นครศรีธรรมราช ขอให้ลงโทษตาม ก.ม.อาญา ม.๑๙๑,๒๐๑,๔๓ จำเลยให้การปฏิเสธความผิดและว่าขณะเกิดเหตุ จำเลยมิได้ถือท้ายเรือ ศาลจังหวัดปากพนังพิจารณาแล้วพิพากษาว่าการกระทำของจำเลยยังหากระทำให้เกิดเป็นความผิดในทางอาญาไม่ให้ยกฟ้องโจทก์ โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาให้ยกคำพิพากษาศาลชั้นต้นให้สืบพยานให้เสร็จสิ้นกระแสความ แล้วพิพากษาใหม่ตามรูปคดี จำเลยฎีกา ศาลฎีกาได้ตรวจสำนวนประชุมปรึกษาคดีเรื่องนี้แล้วฟ้องโจทก์ว่าจำเลยถือท้ายเรือชนสพานสาธารณะถึงเสาหัก ๒ ต้นสถานชำรุด โจทก์ขอให้ลงโทษฐานทำให้โดยประมาทตาม ม.๑๙๑,๒๐๑ ศาลนี้เห็นพ้องด้วยคำวินิจฉัยของศาลอุทธรณ์ว่าถ้าจำเลยกระทำดังข้อกล่าวหาของโจทก์เรียกได้ว่ากระทำให้เป็นเหตุให้เกิดความเสียหายแก่ทรัพย์ต้องตาม ม.๒๐๑(๑) อันเป็นควาผิดที่จะต้องรับอาญา ศาลอุทธรณ์พิพากษาชอบแล้ว จึงพิพากษายืน ให้ยกฎีกาของจำเลย.(เลขวณิชธรรมวิทักษ์-ทรงนิติกรณ์-ชวน สิงหลกะ)ศาลชั้นต้น - ศาลปากพนัง - นายบุญเกียรติ อรชศาลอุทธรณ์ - ศาลอุทธรณ์ - นายสว่าง ว.วิงษ์ศแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ