คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 100/2512หลักกฎหมาย: ในกรณีปล้นโดยมีอาวุธ แต่ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า เป็นความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 340 วรรคหนึ่งให้จำคุก15 ปีนั้น. เมื่อโจทก์มิได้อุทธรณ์. แม้ศาลอุทธรณ์จะแก้เป็นลงโทษจำคุกเพียง 10 ปี ตามมาตรา 340 วรรคหนึ่ง. ก็เป็นการแก้โทษให้ตรงกับบทเท่านั้น. โจทก์จะฎีกาขอให้ลงโทษจำเลยตามมาตรา 340 วรรคสองมิได้.โจทก์ฟ้องว่า จำเลยที่ 1 ที่ 2 กับพวกที่ยังจับไม่ได้อีก1 คน มีปืนและไม้เป็นอาวุธปล้นทรัพย์รวมราคม 8,130 บาท ขอให้ลงโทษจำเลยทั้งสองฐานปล้นทรัพย์ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 340 และคืนหรือใช้ราคาทรัพย์ให้แก่ผู้เสียหาย และจำเลยที่ 3 ฐานรับของโจรคือเครื่องรับวิทยุทรานซิสเตอร์ 1 เครื่อง ราคา 600 บาท ซึ่งถูกปล้นไปครั้งนี้ตามมาตรา 357 จำเลยที่ 1 ที่ 2 ให้การปฏิเสธ ส่วนจำเลยที่ 3 ให้การรับสารภาพ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยที่ 1 มีความผิดตามมาตรา 340 วรรค 1ให้จำคุก 15 ปี ลดโทษให้ 1 ใน 3 ตามมาตรา 78 คงจำคุก 10 ปีให้คืนหรือใช้ราคาทรัพย์ 3,310 บาท แก่ผู้เสียหาย จำเลยที่ 3มีความผิดตามมาตรา 357 ให้จำคุก 1 ปี จำเลยรับสารภาพลดโทษให้กึ่งหนึ่งตามมาตรา 78 เป็นจำคุก 6 เดือน ให้ยกฟ้องจำเลยที่ 2 จำเลยที่ 1 อุทธรณ์ขอให้ยกฟ้อง ศาลอุทธรณ์เชื่อว่ากรณีความผิดของจำเลยที่ 1 เป็นการปล้นโดยมีอาวุธ จะต้องปรับบทเป็นความผิดตามมาตรา 340 วรรค 2 ซึ่งมีระวางโทษตั้งแต่ 10 ปี ถึง 15 ปี โจทก์ก็ประสงค์จะให้ลงโทษเช่นนั้นแต่ศาลชั้นต้นกลับไปปรับบทเป็นความผิดตามมาตรา 340 วรรค 1ซึ่งเป็นเรื่องปล้นไม่มีอาวุธมีระวางโทษต่ำกว่า คือ จำคุกตั้งแต่ 5 ปี ถึง 10 ปี เท่านั้น เห็นได้ว่าเป็นความเผลอเรอของศาลชั้นต้น โจทก์มิได้อุทธรณ์ ทั้งศาลชั้นต้นมิได้แก้ไขถ้อยคำที่ผิดพลาดในคำพิพากษาที่อ่านแล้ว ต้องถือว่าที่ศาลชั้นต้นวางโทษจำคุก 15 ปีนั้น เกินกว่าบทที่ยกขึ้นปรับเป็นการไม่ชอบ พิพากษาแก้เป็นจำคุกจำเลยที่ 1 สิบปี ลดโทษหนึ่งในสามตามมาตรา 78 คงจำคุกไว้ 6 ปี 8 เดือน นอกจากที่แก้นี้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาของศาลชั้นต้นทุกประการ โจทก์ฎีกาเป็นปัญหาข้อกฎหมาย ขอให้ศาลฎีกาพิพากษาแก้คำพิพากษาของศาลอุทธรณ์โดยปรับบทลงโทษจำเลยให้ถูกต้องตามคำพิพากษาของศาลชั้นต้นตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 190 หรืออนุโลมตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 143 จำเลยฎีกาขอให้ยกฟ้อง ศาลฎีกาเห็นว่า จำเลยที่ 1 กระทำผิดจริงตามฟ้อง ส่วนฎีกาที่ขอให้กำหนดโทษจำเลยที่ 1 เสียใหม่ตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นนั้นเมื่อศาลชั้นต้นปรับบทผิดมิได้ลงโทษจำเลยตามมาตรา 340 วรรค 2แต่ได้ลงโทษจำเลยตามมาตรา 340 วรรค 1 โจทก์มิได้อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์จึงมิได้แก้ในเรื่องบทที่ใช้บังคับในการลงโทษแก่จำเลยแต่ประการใดที่ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้โทษจำคุกจำเลยจาก 15 ปี เหลือ 10 ปี จึงเป็นการแก้โทษของจำเลยให้ตรงกับบทคือมาตรา 340 วรรค 1 เท่านั้นโจทก์จึงฎีกาขอให้ลงโทษจำเลยตามบทที่ถูกต้องมิได้ พิพากษายืน. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 100/2512์ พนักงานอัยการ จังหวัด นครปฐมโจทก์ย นาย แจ๋ว หรือแหวว ไทรชมภู ที่ 1จำเลย ป.อ. ม. 340 ป.วิ.อ. ม. 190ในกรณีปล้นโดยมีอาวุธ แต่ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า เป็นความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 340 วรรคหนึ่งให้จำคุก15 ปีนั้น. เมื่อโจทก์มิได้อุทธรณ์. แม้ศาลอุทธรณ์จะแก้เป็นลงโทษจำคุกเพียง 10 ปี ตามมาตรา 340 วรรคหนึ่ง. ก็เป็นการแก้โทษให้ตรงกับบทเท่านั้น. โจทก์จะฎีกาขอให้ลงโทษจำเลยตามมาตรา 340 วรรคสองมิได้.โจทก์ฟ้องว่า จำเลยที่ 1 ที่ 2 กับพวกที่ยังจับไม่ได้อีก1 คน มีปืนและไม้เป็นอาวุธปล้นทรัพย์รวมราคม 8,130 บาท ขอให้ลงโทษจำเลยทั้งสองฐานปล้นทรัพย์ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 340 และคืนหรือใช้ราคาทรัพย์ให้แก่ผู้เสียหาย และจำเลยที่ 3 ฐานรับของโจรคือเครื่องรับวิทยุทรานซิสเตอร์ 1 เครื่อง ราคา 600 บาท ซึ่งถูกปล้นไปครั้งนี้ตามมาตรา 357 จำเลยที่ 1 ที่ 2 ให้การปฏิเสธ ส่วนจำเลยที่ 3 ให้การรับสารภาพ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยที่ 1 มีความผิดตามมาตรา 340 วรรค 1ให้จำคุก 15 ปี ลดโทษให้ 1 ใน 3 ตามมาตรา 78 คงจำคุก 10 ปีให้คืนหรือใช้ราคาทรัพย์ 3,310 บาท แก่ผู้เสียหาย จำเลยที่ 3มีความผิดตามมาตรา 357 ให้จำคุก 1 ปี จำเลยรับสารภาพลดโทษให้กึ่งหนึ่งตามมาตรา 78 เป็นจำคุก 6 เดือน ให้ยกฟ้องจำเลยที่ 2 จำเลยที่ 1 อุทธรณ์ขอให้ยกฟ้อง ศาลอุทธรณ์เชื่อว่ากรณีความผิดของจำเลยที่ 1 เป็นการปล้นโดยมีอาวุธ จะต้องปรับบทเป็นความผิดตามมาตรา 340 วรรค 2 ซึ่งมีระวางโทษตั้งแต่ 10 ปี ถึง 15 ปี โจทก์ก็ประสงค์จะให้ลงโทษเช่นนั้นแต่ศาลชั้นต้นกลับไปปรับบทเป็นความผิดตามมาตรา 340 วรรค 1ซึ่งเป็นเรื่องปล้นไม่มีอาวุธมีระวางโทษต่ำกว่า คือ จำคุกตั้งแต่ 5 ปี ถึง 10 ปี เท่านั้น เห็นได้ว่าเป็นความเผลอเรอของศาลชั้นต้น โจทก์มิได้อุทธรณ์ ทั้งศาลชั้นต้นมิได้แก้ไขถ้อยคำที่ผิดพลาดในคำพิพากษาที่อ่านแล้ว ต้องถือว่าที่ศาลชั้นต้นวางโทษจำคุก 15 ปีนั้น เกินกว่าบทที่ยกขึ้นปรับเป็นการไม่ชอบ พิพากษาแก้เป็นจำคุกจำเลยที่ 1 สิบปี ลดโทษหนึ่งในสามตามมาตรา 78 คงจำคุกไว้ 6 ปี 8 เดือน นอกจากที่แก้นี้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาของศาลชั้นต้นทุกประการ โจทก์ฎีกาเป็นปัญหาข้อกฎหมาย ขอให้ศาลฎีกาพิพากษาแก้คำพิพากษาของศาลอุทธรณ์โดยปรับบทลงโทษจำเลยให้ถูกต้องตามคำพิพากษาของศาลชั้นต้นตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 190 หรืออนุโลมตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 143 จำเลยฎีกาขอให้ยกฟ้อง ศาลฎีกาเห็นว่า จำเลยที่ 1 กระทำผิดจริงตามฟ้อง ส่วนฎีกาที่ขอให้กำหนดโทษจำเลยที่ 1 เสียใหม่ตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นนั้นเมื่อศาลชั้นต้นปรับบทผิดมิได้ลงโทษจำเลยตามมาตรา 340 วรรค 2แต่ได้ลงโทษจำเลยตามมาตรา 340 วรรค 1 โจทก์มิได้อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์จึงมิได้แก้ในเรื่องบทที่ใช้บังคับในการลงโทษแก่จำเลยแต่ประการใดที่ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้โทษจำคุกจำเลยจาก 15 ปี เหลือ 10 ปี จึงเป็นการแก้โทษของจำเลยให้ตรงกับบทคือมาตรา 340 วรรค 1 เท่านั้นโจทก์จึงฎีกาขอให้ลงโทษจำเลยตามบทที่ถูกต้องมิได้ พิพากษายืน.(ประสม เภกะสุต-สวิง ลัดพลี-ชลอ บุปผเวส)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยที่ 1 ที่ 2 กับพวกที่ยังจับไม่ได้อีก1 คน มีปืนและไม้เป็นอาวุธปล้นทรัพย์รวมราคม 8,130 บาท ขอให้ลงโทษจำเลยทั้งสองฐานปล้นทรัพย์ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 340 และคืนหรือใช้ราคาทรัพย์ให้แก่ผู้เสียหาย และจำเลยที่ 3 ฐานรับของโจรคือเครื่องรับวิทยุทรานซิสเตอร์ 1 เครื่อง ราคา 600 บาท ซึ่งถูกปล้นไปครั้งนี้ตามมาตรา 357 จำเลยที่ 1 ที่ 2 ให้การปฏิเสธ ส่วนจำเลยที่ 3 ให้การรับสารภาพ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยที่ 1 มีความผิดตามมาตรา 340 วรรค 1ให้จำคุก 15 ปี ลดโทษให้ 1 ใน 3 ตามมาตรา 78 คงจำคุก 10 ปีให้คืนหรือใช้ราคาทรัพย์ 3,310 บาท แก่ผู้เสียหาย จำเลยที่ 3มีความผิดตามมาตรา 357 ให้จำคุก 1 ปี จำเลยรับสารภาพลดโทษให้กึ่งหนึ่งตามมาตรา 78 เป็นจำคุก 6 เดือน ให้ยกฟ้องจำเลยที่ 2 จำเลยที่ 1 อุทธรณ์ขอให้ยกฟ้อง ศาลอุทธรณ์เชื่อว่ากรณีความผิดของจำเลยที่ 1 เป็นการปล้นโดยมีอาวุธ จะต้องปรับบทเป็นความผิดตามมาตรา 340 วรรค 2 ซึ่งมีระวางโทษตั้งแต่ 10 ปี ถึง 15 ปี โจทก์ก็ประสงค์จะให้ลงโทษเช่นนั้นแต่ศาลชั้นต้นกลับไปปรับบทเป็นความผิดตามมาตรา 340 วรรค 1ซึ่งเป็นเรื่องปล้นไม่มีอาวุธมีระวางโทษต่ำกว่า คือ จำคุกตั้งแต่ 5 ปี ถึง 10 ปี เท่านั้น เห็นได้ว่าเป็นความเผลอเรอของศาลชั้นต้น โจทก์มิได้อุทธรณ์ ทั้งศาลชั้นต้นมิได้แก้ไขถ้อยคำที่ผิดพลาดในคำพิพากษาที่อ่านแล้ว ต้องถือว่าที่ศาลชั้นต้นวางโทษจำคุก 15 ปีนั้น เกินกว่าบทที่ยกขึ้นปรับเป็นการไม่ชอบ พิพากษาแก้เป็นจำคุกจำเลยที่ 1 สิบปี ลดโทษหนึ่งในสามตามมาตรา 78 คงจำคุกไว้ 6 ปี 8 เดือน นอกจากที่แก้นี้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาของศาลชั้นต้นทุกประการ โจทก์ฎีกาเป็นปัญหาข้อกฎหมาย ขอให้ศาลฎีกาพิพากษาแก้คำพิพากษาของศาลอุทธรณ์โดยปรับบทลงโทษจำเลยให้ถูกต้องตามคำพิพากษาของศาลชั้นต้นตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 190 หรืออนุโลมตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 143 จำเลยฎีกาขอให้ยกฟ้อง ศาลฎีกาเห็นว่า จำเลยที่ 1 กระทำผิดจริงตามฟ้อง ส่วนฎีกาที่ขอให้กำหนดโทษจำเลยที่ 1 เสียใหม่ตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นนั้นเมื่อศาลชั้นต้นปรับบทผิดมิได้ลงโทษจำเลยตามมาตรา 340 วรรค 2แต่ได้ลงโทษจำเลยตามมาตรา 340 วรรค 1 โจทก์มิได้อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์จึงมิได้แก้ในเรื่องบทที่ใช้บังคับในการลงโทษแก่จำเลยแต่ประการใดที่ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้โทษจำคุกจำเลยจาก 15 ปี เหลือ 10 ปี จึงเป็นการแก้โทษของจำเลยให้ตรงกับบทคือมาตรา 340 วรรค 1 เท่านั้นโจทก์จึงฎีกาขอให้ลงโทษจำเลยตามบทที่ถูกต้องมิได้ พิพากษายืน. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 100/2512์ พนักงานอัยการ จังหวัด นครปฐมโจทก์ย นาย แจ๋ว หรือแหวว ไทรชมภู ที่ 1จำเลย ป.อ. ม. 340 ป.วิ.อ. ม. 190ในกรณีปล้นโดยมีอาวุธ แต่ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า เป็นความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 340 วรรคหนึ่งให้จำคุก15 ปีนั้น. เมื่อโจทก์มิได้อุทธรณ์. แม้ศาลอุทธรณ์จะแก้เป็นลงโทษจำคุกเพียง 10 ปี ตามมาตรา 340 วรรคหนึ่ง. ก็เป็นการแก้โทษให้ตรงกับบทเท่านั้น. โจทก์จะฎีกาขอให้ลงโทษจำเลยตามมาตรา 340 วรรคสองมิได้.โจทก์ฟ้องว่า จำเลยที่ 1 ที่ 2 กับพวกที่ยังจับไม่ได้อีก1 คน มีปืนและไม้เป็นอาวุธปล้นทรัพย์รวมราคม 8,130 บาท ขอให้ลงโทษจำเลยทั้งสองฐานปล้นทรัพย์ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 340 และคืนหรือใช้ราคาทรัพย์ให้แก่ผู้เสียหาย และจำเลยที่ 3 ฐานรับของโจรคือเครื่องรับวิทยุทรานซิสเตอร์ 1 เครื่อง ราคา 600 บาท ซึ่งถูกปล้นไปครั้งนี้ตามมาตรา 357 จำเลยที่ 1 ที่ 2 ให้การปฏิเสธ ส่วนจำเลยที่ 3 ให้การรับสารภาพ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยที่ 1 มีความผิดตามมาตรา 340 วรรค 1ให้จำคุก 15 ปี ลดโทษให้ 1 ใน 3 ตามมาตรา 78 คงจำคุก 10 ปีให้คืนหรือใช้ราคาทรัพย์ 3,310 บาท แก่ผู้เสียหาย จำเลยที่ 3มีความผิดตามมาตรา 357 ให้จำคุก 1 ปี จำเลยรับสารภาพลดโทษให้กึ่งหนึ่งตามมาตรา 78 เป็นจำคุก 6 เดือน ให้ยกฟ้องจำเลยที่ 2 จำเลยที่ 1 อุทธรณ์ขอให้ยกฟ้อง ศาลอุทธรณ์เชื่อว่ากรณีความผิดของจำเลยที่ 1 เป็นการปล้นโดยมีอาวุธ จะต้องปรับบทเป็นความผิดตามมาตรา 340 วรรค 2 ซึ่งมีระวางโทษตั้งแต่ 10 ปี ถึง 15 ปี โจทก์ก็ประสงค์จะให้ลงโทษเช่นนั้นแต่ศาลชั้นต้นกลับไปปรับบทเป็นความผิดตามมาตรา 340 วรรค 1ซึ่งเป็นเรื่องปล้นไม่มีอาวุธมีระวางโทษต่ำกว่า คือ จำคุกตั้งแต่ 5 ปี ถึง 10 ปี เท่านั้น เห็นได้ว่าเป็นความเผลอเรอของศาลชั้นต้น โจทก์มิได้อุทธรณ์ ทั้งศาลชั้นต้นมิได้แก้ไขถ้อยคำที่ผิดพลาดในคำพิพากษาที่อ่านแล้ว ต้องถือว่าที่ศาลชั้นต้นวางโทษจำคุก 15 ปีนั้น เกินกว่าบทที่ยกขึ้นปรับเป็นการไม่ชอบ พิพากษาแก้เป็นจำคุกจำเลยที่ 1 สิบปี ลดโทษหนึ่งในสามตามมาตรา 78 คงจำคุกไว้ 6 ปี 8 เดือน นอกจากที่แก้นี้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาของศาลชั้นต้นทุกประการ โจทก์ฎีกาเป็นปัญหาข้อกฎหมาย ขอให้ศาลฎีกาพิพากษาแก้คำพิพากษาของศาลอุทธรณ์โดยปรับบทลงโทษจำเลยให้ถูกต้องตามคำพิพากษาของศาลชั้นต้นตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 190 หรืออนุโลมตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 143 จำเลยฎีกาขอให้ยกฟ้อง ศาลฎีกาเห็นว่า จำเลยที่ 1 กระทำผิดจริงตามฟ้อง ส่วนฎีกาที่ขอให้กำหนดโทษจำเลยที่ 1 เสียใหม่ตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นนั้นเมื่อศาลชั้นต้นปรับบทผิดมิได้ลงโทษจำเลยตามมาตรา 340 วรรค 2แต่ได้ลงโทษจำเลยตามมาตรา 340 วรรค 1 โจทก์มิได้อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์จึงมิได้แก้ในเรื่องบทที่ใช้บังคับในการลงโทษแก่จำเลยแต่ประการใดที่ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้โทษจำคุกจำเลยจาก 15 ปี เหลือ 10 ปี จึงเป็นการแก้โทษของจำเลยให้ตรงกับบทคือมาตรา 340 วรรค 1 เท่านั้นโจทก์จึงฎีกาขอให้ลงโทษจำเลยตามบทที่ถูกต้องมิได้ พิพากษายืน.(ประสม เภกะสุต-สวิง ลัดพลี-ชลอ บุปผเวส)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ