คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 597/2485หลักกฎหมาย: ฟ้องกล่าวว่าจำเลยมีอาวุธทำการปล้น แม้จำเลยรับสารภาพ แต่ทางพิจารณาไม่ได้ความว่าจำเลยไม่ได้ใช้กำลังทำร้ายหรือขู่เข็นว่าจะทำร้ายผู้ใด ไม่พอฟังว่าเป็นการปล้นทรัพย์. ฟ้องฐานปล้นทรัพย์ พิจารณาได้ความว่าลักทรัพย์ ลงโทษได้.โจทก์ฟ้องว่าจำเลยกับพวกที่ยังหลบหนีอีก ๕ คนสมคบกันมีศาสตราวุธทำการปล้นทรัพย์นายมาก จำเลยรับสารภาพว่าได้ปล้นทรัพย์จริง ศาลชั้นต้นสืบเจ้าทรัพย์ปากหนึ่งได้ความว่า มีคนร้ายขึ้นบนเรือน ๕ คน ต่างมีอาวุธมีดและตะบอง จำเลยทั้ง ๓ นี้เป็นคนที่วิ่งไปมาที่พื้นดิน ได้ความเช่นนี้พิพากษาว่าจำเลยมีความผิดฐานปล้นทรัพย์ตามฟ้อง ให้จำคุกคนละ ๕ ปี. ศาลอุทธรณ์แก้ให้จำคุกจำเลยคนละ ๓ ปี ๖ เดือน ฐานลักทรัพย์ตามกฏหมายอาญามาตรา ๒๙๕. จำเลยและโจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่าฟ้องโจทก์กล่าวแต่ว่า จำเลยมีอาวุธทำการปล้นทรัพย์ ไม่ได้บรรยายว่าจำเลยหรือพรรคพวกได้ใช้กำลังทำร้ายหรือขู่เข็นว่าจะทำร้ายผู้ใด และทางพิจารณาก็ไม่ได้ความเช่นนั้น แม้จำเลยจะรับสารภาพก็ยังไม่พอให้ฟังว่าเป็นการปล้นทรัพย์ ส่วนฎีกาจำเลยว่าศาลจะลงโทษสถานลักทรัพย์ไม่ได้นั้น เห็นว่าการลักทรัพย์เป็นส่วนหนึ่งของการปล้นทรัพย์ แล้วแต่ว่าจะมีอาวุธมีการใช้กำลังทำร้าย มีพรรคพวกมากน้อยเพียงใด + ศาลก็มีอำนาจลงโทษในฐานความผิดที่ถูกต้องได้ จึงพิพากษายืน. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 597/2485อัยการบุรีรัมย์โจทก์นายหอนหรือสอน ดีพร้อม ที่ 1 นายเนา ไกรโสม ที่ 2 นายแดง ชะรารัมย์ ที่3 ป.วิ.อ. ม. 192, ม. 176. กฎหมายลักษณะอาญา ม. 295, ม. 301ฟ้องกล่าวว่าจำเลยมีอาวุธทำการปล้น แม้จำเลยรับสารภาพ แต่ทางพิจารณาไม่ได้ความว่าจำเลยไม่ได้ใช้กำลังทำร้ายหรือขู่เข็นว่าจะทำร้ายผู้ใด ไม่พอฟังว่าเป็นการปล้นทรัพย์. ฟ้องฐานปล้นทรัพย์ พิจารณาได้ความว่าลักทรัพย์ ลงโทษได้.โจทก์ฟ้องว่าจำเลยกับพวกที่ยังหลบหนีอีก ๕ คนสมคบกันมีศาสตราวุธทำการปล้นทรัพย์นายมาก จำเลยรับสารภาพว่าได้ปล้นทรัพย์จริง ศาลชั้นต้นสืบเจ้าทรัพย์ปากหนึ่งได้ความว่า มีคนร้ายขึ้นบนเรือน ๕ คน ต่างมีอาวุธมีดและตะบอง จำเลยทั้ง ๓ นี้เป็นคนที่วิ่งไปมาที่พื้นดิน ได้ความเช่นนี้พิพากษาว่าจำเลยมีความผิดฐานปล้นทรัพย์ตามฟ้อง ให้จำคุกคนละ ๕ ปี. ศาลอุทธรณ์แก้ให้จำคุกจำเลยคนละ ๓ ปี ๖ เดือน ฐานลักทรัพย์ตามกฏหมายอาญามาตรา ๒๙๕. จำเลยและโจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่าฟ้องโจทก์กล่าวแต่ว่า จำเลยมีอาวุธทำการปล้นทรัพย์ ไม่ได้บรรยายว่าจำเลยหรือพรรคพวกได้ใช้กำลังทำร้ายหรือขู่เข็นว่าจะทำร้ายผู้ใด และทางพิจารณาก็ไม่ได้ความเช่นนั้น แม้จำเลยจะรับสารภาพก็ยังไม่พอให้ฟังว่าเป็นการปล้นทรัพย์ ส่วนฎีกาจำเลยว่าศาลจะลงโทษสถานลักทรัพย์ไม่ได้นั้น เห็นว่าการลักทรัพย์เป็นส่วนหนึ่งของการปล้นทรัพย์ แล้วแต่ว่าจะมีอาวุธมีการใช้กำลังทำร้าย มีพรรคพวกมากน้อยเพียงใด + ศาลก็มีอำนาจลงโทษในฐานความผิดที่ถูกต้องได้ จึงพิพากษายืน.(ธรรมบัณฑิต บุนยะปานะ-เคลื่อน อิสรภักดี-อรรถกฤต ช.เพ็ญชาติ)ศาลชั้นต้น - หลวง +ศาลอุทธรณ์ - หลวง +แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่าจำเลยกับพวกที่ยังหลบหนีอีก ๕ คนสมคบกันมีศาสตราวุธทำการปล้นทรัพย์นายมาก จำเลยรับสารภาพว่าได้ปล้นทรัพย์จริง ศาลชั้นต้นสืบเจ้าทรัพย์ปากหนึ่งได้ความว่า มีคนร้ายขึ้นบนเรือน ๕ คน ต่างมีอาวุธมีดและตะบอง จำเลยทั้ง ๓ นี้เป็นคนที่วิ่งไปมาที่พื้นดิน ได้ความเช่นนี้พิพากษาว่าจำเลยมีความผิดฐานปล้นทรัพย์ตามฟ้อง ให้จำคุกคนละ ๕ ปี. ศาลอุทธรณ์แก้ให้จำคุกจำเลยคนละ ๓ ปี ๖ เดือน ฐานลักทรัพย์ตามกฏหมายอาญามาตรา ๒๙๕. จำเลยและโจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่าฟ้องโจทก์กล่าวแต่ว่า จำเลยมีอาวุธทำการปล้นทรัพย์ ไม่ได้บรรยายว่าจำเลยหรือพรรคพวกได้ใช้กำลังทำร้ายหรือขู่เข็นว่าจะทำร้ายผู้ใด และทางพิจารณาก็ไม่ได้ความเช่นนั้น แม้จำเลยจะรับสารภาพก็ยังไม่พอให้ฟังว่าเป็นการปล้นทรัพย์ ส่วนฎีกาจำเลยว่าศาลจะลงโทษสถานลักทรัพย์ไม่ได้นั้น เห็นว่าการลักทรัพย์เป็นส่วนหนึ่งของการปล้นทรัพย์ แล้วแต่ว่าจะมีอาวุธมีการใช้กำลังทำร้าย มีพรรคพวกมากน้อยเพียงใด + ศาลก็มีอำนาจลงโทษในฐานความผิดที่ถูกต้องได้ จึงพิพากษายืน. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 597/2485อัยการบุรีรัมย์โจทก์นายหอนหรือสอน ดีพร้อม ที่ 1 นายเนา ไกรโสม ที่ 2 นายแดง ชะรารัมย์ ที่3 ป.วิ.อ. ม. 192, ม. 176. กฎหมายลักษณะอาญา ม. 295, ม. 301ฟ้องกล่าวว่าจำเลยมีอาวุธทำการปล้น แม้จำเลยรับสารภาพ แต่ทางพิจารณาไม่ได้ความว่าจำเลยไม่ได้ใช้กำลังทำร้ายหรือขู่เข็นว่าจะทำร้ายผู้ใด ไม่พอฟังว่าเป็นการปล้นทรัพย์. ฟ้องฐานปล้นทรัพย์ พิจารณาได้ความว่าลักทรัพย์ ลงโทษได้.โจทก์ฟ้องว่าจำเลยกับพวกที่ยังหลบหนีอีก ๕ คนสมคบกันมีศาสตราวุธทำการปล้นทรัพย์นายมาก จำเลยรับสารภาพว่าได้ปล้นทรัพย์จริง ศาลชั้นต้นสืบเจ้าทรัพย์ปากหนึ่งได้ความว่า มีคนร้ายขึ้นบนเรือน ๕ คน ต่างมีอาวุธมีดและตะบอง จำเลยทั้ง ๓ นี้เป็นคนที่วิ่งไปมาที่พื้นดิน ได้ความเช่นนี้พิพากษาว่าจำเลยมีความผิดฐานปล้นทรัพย์ตามฟ้อง ให้จำคุกคนละ ๕ ปี. ศาลอุทธรณ์แก้ให้จำคุกจำเลยคนละ ๓ ปี ๖ เดือน ฐานลักทรัพย์ตามกฏหมายอาญามาตรา ๒๙๕. จำเลยและโจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่าฟ้องโจทก์กล่าวแต่ว่า จำเลยมีอาวุธทำการปล้นทรัพย์ ไม่ได้บรรยายว่าจำเลยหรือพรรคพวกได้ใช้กำลังทำร้ายหรือขู่เข็นว่าจะทำร้ายผู้ใด และทางพิจารณาก็ไม่ได้ความเช่นนั้น แม้จำเลยจะรับสารภาพก็ยังไม่พอให้ฟังว่าเป็นการปล้นทรัพย์ ส่วนฎีกาจำเลยว่าศาลจะลงโทษสถานลักทรัพย์ไม่ได้นั้น เห็นว่าการลักทรัพย์เป็นส่วนหนึ่งของการปล้นทรัพย์ แล้วแต่ว่าจะมีอาวุธมีการใช้กำลังทำร้าย มีพรรคพวกมากน้อยเพียงใด + ศาลก็มีอำนาจลงโทษในฐานความผิดที่ถูกต้องได้ จึงพิพากษายืน.(ธรรมบัณฑิต บุนยะปานะ-เคลื่อน อิสรภักดี-อรรถกฤต ช.เพ็ญชาติ)ศาลชั้นต้น - หลวง +ศาลอุทธรณ์ - หลวง +แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ