ระเบียบคณะกรรมการข้าราชการฝ่ายศาลปกครองระเบียบคณะกรรมการข้าราชการฝ่ายศาลปกครองว่าด้วยการลาของข้าราชการฝ่ายศาลปกครองพ.ศ. ๒๕๔๒ อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๘๔ (๔)แห่งพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง พ.ศ. ๒๕๔๒คณะกรรมการข้าราชการฝ่ายศาลปกครองออกระเบียบไว้ ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ ระเบียบนี้เรียกว่า ระเบียบคณะกรรมการข้าราชการฝ่ายศาลปกครองว่าด้วยการลาของข้าราชการฝ่ายศาลปกครอง พ.ศ. ๒๕๔๒ข้อ ๒[๑]ระเบียบนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปข้อ ๓ให้เลขาธิการเป็นผู้รักษาการตามระเบียบนี้ และให้มีอำนาจออกประกาศ คำสั่งหลักเกณฑ์ และวิธีการเพื่อประโยชน์ในการปฏิบัติตามระเบียบนี้ข้อ ๔ให้คณะกรรมการข้าราชการฝ่ายศาลปกครองมีอำนาจตีความและวินิจฉัยปัญหาเกี่ยวกับการปฏิบัติตามระเบียบนี้หมวด ๑บททั่วไป ข้อ ๕ ในระเบียบนี้สำนักงาน หมายความว่า สำนักงานศาลปกครอง สำนักงานศาล หมายความว่า สำนักงานศาลปกครองสูงสุดสำนักงานศาลปกครองกลาง และสำนักงานศาลปกครองในภูมิภาคต่าง ๆหน่วยงานในสังกัด[๒]หมายความว่า สำนักงานศาล สำนัก วิทยาลัยและหน่วยงานที่เรียกชื่ออย่างอื่นที่มีฐานะเทียบเท่าสำนักงานศาล สำนักวิทยาลัยที่อยู่ในสังกัดสำนักงานศาลปกครองประธาน หมายความว่าประธานศาลปกครองสูงสุดเลขาธิการ หมายความว่า เลขาธิการสำนักงานศาลปกครองข้าราชการ หมายความว่า ข้าราชการฝ่ายศาลปกครองเข้ารับการตรวจเลือก หมายความว่าเข้ารับการตรวจเลือกเพื่อรับราชการเป็นทหารกองประจำการเข้ารับการเตรียมพล หมายความว่า เข้ารับการระดมพลเข้ารับการตรวจสอบพล เข้ารับการฝึกวิชาทหาร หรือเข้ารับการทดลองความพรั่งพร้อมตามกฎหมายว่าด้วยการรับราชการทหารองค์การระหว่างประเทศ[๓] (ยกเลิก)องค์การต่างประเทศ[๔] (ยกเลิก)การไปปฏิบัติงานในองค์การระหว่างประเทศ[๕] (ยกเลิก)ลาติดตามคู่สมรส[๖]หมายความว่าลาติดตามสามีหรือภริยาโดยชอบด้วยกฎหมายที่เป็นข้าราชการหรือพนักงานรัฐวิสาหกิจซึ่งไปปฏิบัติหน้าที่ราชการหรือไปปฏิบัติงานในต่างประเทศหรือทางราชการสั่งให้ไปปฏิบัติงานในต่างประเทศตั้งแต่๑ ปีขึ้นไป ตามความต้องการของทางราชการตามกฎหมายว่าด้วยการกำหนดหลักเกณฑ์การสั่งให้ไปทำการซึ่งให้นับเวลาระหว่างนั้นเหมือนเต็มเวลาราชการแต่ไม่รวมถึงกรณีที่คู่สมรสลาไปศึกษา ฝึกอบรม ดูงาน หรือปฏิบัติการวิจัย ณต่างประเทศข้อ ๖การลาทุกประเภทตามระเบียบนี้ ถ้ามีกฎหมาย ระเบียบหรือมติคณะรัฐมนตรีกำหนดเกี่ยวกับการลาประเภทใดไว้เป็นพิเศษผู้ลาและผู้มีอำนาจพิจารณาหรืออนุญาตการลาจะต้องปฏิบัติตามกฎหมายระเบียบหรือมติคณะรัฐมนตรีเกี่ยวกับการลาประเภทนั้นด้วยข้อ ๗[๗] ผู้มีอำนาจพิจารณาหรืออนุญาตและอำนาจพิจารณาหรืออนุญาตการลาแต่ละประเภทให้เป็นไปตามตารางที่กำหนดไว้ท้ายระเบียบนี้ในกรณีที่ผู้มีอำนาจอนุญาตการลาตามระเบียบนี้ไม่อยู่หรือไม่สามารถปฏิบัติราชการได้และมีเหตุจำเป็นเร่งด่วนไม่อาจรอขออนุญาตจากผู้มีอำนาจได้ให้ผู้ลาเสนอหรือจัดส่งใบลาต่อผู้มีอำนาจอนุญาตการลาชั้นเหนือขึ้นไปเพื่อพิจารณาและเมื่ออนุญาตแล้ว ให้แจ้งให้ผู้มีอำนาจอนุญาตตามระเบียบทราบด้วยผู้มีอำนาจพิจารณาหรืออนุญาตการลาจะมอบหมายหรือมอบอำนาจโดยทำเป็นหนังสือให้แก่ผู้ดำรงตำแหน่งอื่นเป็นผู้พิจารณาหรืออนุญาตแทนก็ได้โดยให้คำนึงถึงระดับตำแหน่งและความรับผิดชอบของผู้รับมอบอำนาจเป็นสำคัญการลาของข้าราชการในช่วงก่อนและหลังวันหยุดราชการประจำสัปดาห์หรือวันหยุดราชการประจำปีซึ่งทำให้มีวันหยุดต่อเนื่องกันให้ผู้มีอำนาจพิจารณาหรืออนุญาตใช้ดุลพินิจตามความเหมาะสมและจำเป็นที่จะอนุญาตให้ลาได้โดยมิให้เสียหายแก่การปฏิบัติราชการข้อ ๘เพื่อประโยชน์ในการตรวจสอบวัน เวลาปฏิบัติราชการให้สำนักงานจัดให้มีการบันทึกเวลาการปฏิบัติราชการของข้าราชการในสังกัดตามวิธีการที่เลขาธิการเห็นสมควรข้อ ๙ข้าราชการผู้ใดได้รับคำสั่งให้ไปช่วยราชการ ณ หน่วยงานในสังกัดของสำนักงาน หากประสงค์จะลาป่วยลาคลอดบุตร ลากิจส่วนตัว ลาพักผ่อน หรือลาเข้ารับการตรวจเลือกหรือเข้ารับการเตรียมพลในช่วงเวลาที่ไปช่วยราชการให้เสนอขออนุญาตลาต่อผู้บังคับบัญชาของหน่วยงานที่ไปช่วยราชการแล้วให้หน่วยงานนั้นรายงานจำนวนวันลาให้หน่วยงานต้นสังกัดของผู้นั้นทราบอย่างน้อยปีละครั้งการลาประเภทอื่นนอกจากที่ระบุไว้ในวรรคหนึ่งให้เสนอขออนุญาตลาต่อเลขาธิการตามหลักเกณฑ์ที่กำหนดสำหรับการลาประเภทนั้นข้อ ๑๐[๘] การนับวันลาตามระเบียบนี้ให้นับตามปีงบประมาณการนับวันลาเพื่อประโยชน์ในการเสนอหรือจัดส่งใบลาอนุญาตให้ลา และคำนวณวันลาให้นับต่อเนื่องกันโดยนับวันหยุดราชการที่อยู่ในระหว่างวันลาประเภทเดียวกันรวมเป็นวันลาด้วยเว้นแต่การนับเพื่อประโยชน์ในการคำนวณวันลาสำหรับวันลาป่วยที่มิใช่วันลาป่วยตามกฎหมายว่าด้วยการสงเคราะห์ข้าราชการผู้ได้รับอันตรายหรือการป่วยเจ็บเพราะเหตุปฏิบัติราชการวันลาไปช่วยเหลือภริยาที่คลอดบุตรวันลากิจส่วนตัว และวันลาพักผ่อนให้นับเฉพาะวันทำการการลาป่วยหรือลากิจส่วนตัวซึ่งมีระยะเวลาต่อเนื่องกันจะเป็นในปีเดียวกันหรือไม่ก็ตาม ให้นับเป็นการลาครั้งหนึ่งถ้าจำนวนวันลาครั้งหนึ่งรวมกันเกินอำนาจของผู้มีอำนาจอนุญาตระดับใดให้นำใบลาเสนอขึ้นไปตามลำดับจนถึงผู้มีอำนาจอนุญาตข้าราชการที่ได้รับอนุญาตให้ลาไปช่วยเหลือภริยาที่คลอดบุตรลากิจส่วนตัวซึ่งมิใช่ลากิจส่วนตัวเพื่อเลี้ยงดูบุตร หรือลาพักผ่อนซึ่งได้หยุดราชการไปยังไม่ครบกำหนดถ้ามีราชการจำเป็นเกิดขึ้นผู้บังคับบัญชาหรือผู้มีอำนาจอนุญาตจะเรียกตัวมาปฏิบัติราชการระหว่างการลาก็ได้การลาของข้าราชการที่ถูกเรียกกลับมาปฏิบัติราชการระหว่างการลาให้ถือว่าสิ้นสุดก่อนวันมาปฏิบัติราชการเว้นแต่ผู้มีอำนาจอนุญาตเห็นว่าการเดินทางต้องใช้เวลาให้ถือว่าสิ้นสุดก่อนวันเดินทางกลับการลาครึ่งวันในตอนเช้าหรือตอนบ่ายให้นับเป็นการลาครึ่งวันตามประเภทของการลานั้น ๆ ข้าราชการซึ่งได้รับอนุญาตให้ลาหากประสงค์จะยกเลิกวันลาที่ยังไม่ได้หยุดราชการให้เสนอขอยกเลิกวันลาต่อผู้บังคับบัญชาตามลำดับจนถึงผู้มีอำนาจอนุญาตให้ลาและให้ถือว่าการลาเป็นอันสิ้นสุดก่อนวันมาปฏิบัติราชการข้อ ๑๑การลาให้ใช้ใบลาตามแบบที่สำนักงานกำหนด เว้นแต่ในกรณีจำเป็นหรือรีบด่วน จะใช้ใบลาที่มีข้อความไม่ครบถ้วนตามแบบหรือจะลาโดยวิธีการอย่างอื่นก็ได้แต่ต้องส่งใบลาตามแบบในวันแรกที่มาปฏิบัติราชการสำนักงานอาจประกาศให้นำระบบอิเล็กทรอนิกส์มาใช้ในการเสนอใบลาอนุญาตให้ลา หรือยกเลิกวันลา กับการลาประเภทหนึ่งประเภทใดตามข้อ ๑๔ได้ตามที่เห็นสมควร ทั้งนี้ระบบอิเล็กทรอนิกส์ดังกล่าวจะต้องเป็นระบบที่มีความปลอดภัย รัดกุมสามารถตรวจสอบตัวบุคคล และเก็บข้อมูลเกี่ยวกับการลาเป็นหลักฐานในราชการได้[๙]ข้อ ๑๒ข้าราชการซึ่งประสงค์จะไปต่างประเทศในระหว่างการลาตามระเบียบนี้หรือในระหว่างวันหยุดราชการให้เสนอขออนุญาตต่อผู้บังคับบัญชาตามลำดับจนถึงเลขาธิการสำหรับเลขาธิการให้เสนอขออนุญาตต่อประธานสำหรับข้าราชการในสังกัดสำนักงานศาลให้หัวหน้าสำนักงานศาลมีอำนาจอนุญาตให้ข้าราชการในสังกัดไปต่างประเทศได้ครั้งหนึ่งไม่เกิน๗ วันข้อ ๑๓ข้าราชการผู้ใดไม่สามารถมาปฏิบัติราชการได้อันเนื่องมาจากพฤติการณ์พิเศษซึ่งเกิดขึ้นกับบุคคลทั่วไปในท้องที่นั้นหรือพฤติการณ์พิเศษซึ่งเกิดขึ้นกับข้าราชการผู้นั้นและมิได้เกิดจากความประมาทเลินเล่อหรือความผิดของข้าราชการผู้นั้นเองโดยพฤติการณ์พิเศษดังกล่าวร้ายแรงจนเป็นเหตุขัดขวางทำให้ไม่สามารถมาปฏิบัติราชการณ ที่ทำการตามปกติให้ข้าราชการผู้นั้นรีบรายงานพฤติการณ์ที่เกิดขึ้นรวมทั้งอุปสรรคขัดขวางที่ทำให้มาปฏิบัติราชการไม่ได้ต่อผู้บังคับบัญชาตามลำดับจนถึงเลขาธิการหรือหัวหน้าสำนักงานศาลที่ข้าราชการผู้นั้นสังกัดอยู่ แล้วแต่กรณีทันทีในวันแรกที่สามารถมาปฏิบัติราชการได้ในกรณีที่เลขาธิการหรือหัวหน้าสำนักงานศาลที่ข้าราชการผู้นั้นสังกัดอยู่เห็นว่าการที่ข้าราชการผู้นั้นมาปฏิบัติราชการไม่ได้เป็นเพราะพฤติการณ์พิเศษตามวรรคหนึ่งจริง ให้สั่งให้การไม่มาปฏิบัติราชการของข้าราชการผู้นั้นไม่นับเป็นวันลาตามจำนวนวันที่ไม่สามารถมาปฏิบัติราชการได้อันเนื่องมาจากพฤติการณ์พิเศษดังกล่าวในกรณีที่เลขาธิการหรือหัวหน้าสำนักงานศาลที่ข้าราชการผู้นั้นสังกัดอยู่เห็นว่าการที่ไม่สามารถมาปฏิบัติราชการยังไม่สมควรถือเป็นพฤติการณ์พิเศษตามวรรคหนึ่งให้ถือว่าวันที่ข้าราชการผู้นั้นไม่มาปฏิบัติราชการเป็นวันลากิจส่วนตัวหมวด ๒ประเภทของการลา ข้อ ๑๔[๑๐] การลาแบ่งออกเป็น ๑๑ ประเภท ดังต่อไปนี้(๑)การลาป่วย(๒)การลาคลอดบุตร(๓)การลาไปช่วยเหลือภริยาที่คลอดบุตร(๔)การลากิจส่วนตัว(๕)การลาพักผ่อน(๖)การลาอุปสมบทหรือการลาไปประกอบพิธีฮัจย์(๗)การลาเข้ารับการตรวจเลือกหรือเข้ารับการเตรียมพล(๘)การลาไปศึกษา ฝึกอบรม ดูงาน หรือปฏิบัติการวิจัย(๙)การลาไปปฏิบัติงานในองค์การระหว่างประเทศ(๑๐)การลาติดตามคู่สมรส(๑๑)การลาไปฟื้นฟูสมรรถภาพด้านอาชีพส่วนที่ ๑การลาป่วย ข้อ ๑๕ข้าราชการซึ่งประสงค์จะลาป่วยให้เสนอหรือจัดส่งใบลาต่อผู้บังคับบัญชาตามลำดับจนถึงผู้มีอำนาจอนุญาตก่อนหรือในวันที่ลาเว้นแต่ในกรณีจำเป็นจะเสนอหรือจัดส่งใบลาในวันแรกที่มาปฏิบัติราชการก็ได้ ในการนี้ถ้าการลานั้นมีระยะเวลาเกินกว่า ๒ วัน และผู้มีอำนาจอนุญาตเห็นสมควรจะสั่งให้มีใบรับรองแพทย์ประกอบใบลาเพื่อประกอบการพิจารณาอนุญาตก็ได้ในกรณีที่ข้าราชการผู้ขอลามีอาการป่วยจนไม่สามารถจะลงชื่อในใบลาได้จะให้ผู้อื่นลาแทนก็ได้ แต่เมื่อสามารถลงชื่อได้แล้วให้ข้าราชการผู้นั้นเสนอหรือจัดส่งใบลาด้วยตนเองอีกครั้งหนึ่งการลาป่วยตั้งแต่ ๑๕ วันขึ้นไปต้องมีใบรับรองแพทย์ซึ่งเป็นผู้ที่ได้ขึ้นทะเบียนและรับใบอนุญาตเป็นผู้ประกอบวิชาชีพเวชกรรมแนบไปกับใบลาด้วยและถ้าผู้มีอำนาจอนุญาตเห็นสมควรจะสั่งให้ใช้ใบรับรองแพทย์ของทางราชการแทนก็ได้ในกรณีที่มีการลาป่วยหลายครั้งในระยะเวลาใกล้เคียงกันถ้าผู้มีอำนาจอนุญาตเห็นสมควรจะสั่งให้มีใบรับรองแพทย์ประกอบใบลาหรือสั่งให้ผู้ลาไปรับการตรวจจากแพทย์ของทางราชการเพื่อประกอบการพิจารณาอนุญาตก็ได้ส่วนที่ ๒การลาคลอดบุตร ข้อ ๑๖ข้าราชการซึ่งประสงค์จะลาคลอดบุตร ให้เสนอหรือจัดส่งใบลาต่อผู้บังคับบัญชาตามลำดับจนถึงผู้มีอำนาจอนุญาตก่อนหรือในวันลาเว้นแต่ไม่สามารถจะลงชื่อในใบลาได้จะให้ผู้อื่นลาแทนก็ได้แต่เมื่อสามารถลงชื่อได้แล้ว ให้เสนอหรือจัดส่งใบลาโดยเร็วและมีสิทธิลาคลอดบุตรโดยได้รับเงินเดือนครั้งหนึ่งได้ ๙๐ วันโดยไม่ต้องมีใบรับรองแพทย์การลาคลอดบุตรจะลาในวันที่คลอดก่อนหรือหลังวันที่คลอดบุตรก็ได้ แต่เมื่อรวมวันลาแล้วต้องไม่เกิน ๙๐ วันข้าราชการที่ได้รับอนุญาตให้ลาคลอดบุตรและได้หยุดราชการไปแล้วแต่ไม่ได้คลอดบุตรตามกำหนด หากประสงค์จะขอถอนวันลาคลอดบุตรที่หยุดไปให้ผู้มีอำนาจอนุญาต อนุญาตให้ถอนวันลาคลอดบุตรได้โดยให้ถือว่าวันที่ได้หยุดราชการไปแล้วเป็นวันลากิจส่วนตัวการลาคลอดบุตรคาบเกี่ยวกับการลาประเภทใดซึ่งยังไม่ครบกำหนดวันลาของการลาประเภทนั้นให้ถือว่าการลาประเภทนั้นสิ้นสุดลงและให้นับเป็นการลาคลอดบุตรตั้งแต่วันเริ่มวันลาคลอดบุตรส่วนที่๒/๑การลาไปช่วยเหลือภริยาที่คลอดบุตร[๑๑] ข้อ๑๖/๑[๑๒]ข้าราชการซึ่งประสงค์จะลาไปช่วยเหลือภริยาโดยชอบด้วยกฎหมายที่คลอดบุตรให้เสนอหรือจัดส่งใบลาต่อผู้บังคับบัญชาตามลำดับจนถึงผู้มีอำนาจอนุญาตก่อนหรือในวันที่ลาภายใน๙๐ วัน นับแต่วันที่คลอดบุตร และให้มีสิทธิลาไปช่วยเหลือภริยาที่คลอดบุตรครั้งหนึ่งติดต่อกันได้ไม่เกิน ๑๕ วันทำการส่วนสิทธิได้รับเงินเดือนระหว่างลาให้เป็นไปตามกฎหมายหรือระเบียบว่าด้วยการนั้นผู้มีอำนาจอนุญาตตามวรรคหนึ่งอาจให้แสดงหลักฐานประกอบการพิจารณาอนุญาตด้วยก็ได้ส่วนที่ ๓การลากิจส่วนตัว ข้อ ๑๗ข้าราชการซึ่งประสงค์จะลากิจส่วนตัวให้เสนอหรือจัดส่งใบลาต่อผู้บังคับบัญชาตามลำดับจนถึงผู้มีอำนาจอนุญาตและเมื่อได้รับอนุญาตแล้ว จึงจะหยุดราชการได้เว้นแต่มีเหตุจำเป็นไม่สามารถรอรับอนุญาตได้ จะเสนอหรือจัดส่งใบลาพร้อมด้วยระบุเหตุจำเป็นไว้แล้วหยุดราชการไปก่อนก็ได้แต่จะต้องชี้แจงเหตุผลต่อผู้มีอำนาจอนุญาตโดยเร็วในกรณีมีเหตุพิเศษที่ไม่อาจเสนอหรือจัดส่งใบลาล่วงหน้าได้ตามวรรคหนึ่งให้เสนอหรือจัดส่งใบลาพร้อมทั้งระบุเหตุผลความจำเป็นต่อผู้บังคับบัญชาตามลำดับจนถึงผู้มีอำนาจอนุญาตทันทีในวันแรกที่มาปฏิบัติราชการข้อ ๑๘ข้าราชการที่ลากิจส่วนตัวปีละไม่เกิน ๔๕ วันทำการมีสิทธิได้รับเงินเดือนในระหว่างลาวรรคสอง[๑๓](ยกเลิก)ข้อ ๑๙[๑๔] ข้าราชการที่ลาคลอดบุตรตามข้อ ๑๖แล้วหากประสงค์จะลากิจส่วนตัวเพื่อเลี้ยงดูบุตรให้มีสิทธิลาต่อเนื่องจากการลาคลอดบุตรได้ไม่เกิน๑๕๐ วันทำการให้ข้าราชการที่ลาตามวรรคหนึ่งมีสิทธินำจำนวนวันลากิจส่วนตัวซึ่งมีสิทธิลาโดยได้รับเงินเดือนที่เหลือในปีนั้นตามข้อ๑๘มาใช้เพื่อให้ได้รับเงินเดือนระหว่างลาได้ไม่เกินจำนวนวันลากิจส่วนตัวที่เหลือนั้นได้ทั้งนี้จะต้องแจ้งการขอใช้สิทธิพร้อมกับการลากิจส่วนตัวเพื่อเลี้ยงดูบุตรข้อ ๒๐[๑๕] (ยกเลิก)ส่วนที่ ๔การลาพักผ่อน ข้อ ๒๑ข้าราชการมีสิทธิลาพักผ่อนประจำปีในปีหนึ่งได้ ๑๐ วันทำการเว้นแต่ข้าราชการดังต่อไปนี้ไม่มีสิทธิลาพักผ่อนประจำปีในปีที่ได้รับบรรจุเข้ารับราชการยังไม่ถึง๖ เดือน(๑) ผู้ซึ่งได้รับบรรจุเข้ารับราชการเป็นข้าราชการครั้งแรก(๒) ผู้ซึ่งลาออกจากราชการเพราะเหตุส่วนตัวแล้วแต่มาได้รับบรรจุเข้ารับราชการอีก(๓)ผู้ซึ่งลาออกจากราชการเพื่อดำรงตำแหน่งทางการเมืองหรือเพื่อสมัครรับเลือกตั้งแล้วต่อมาได้รับบรรจุเข้ารับราชการอีกหลัง๖ เดือน นับแต่วันออกจากราชการ(๔) ผู้ซึ่งถูกสั่งให้ออกจากราชการในกรณีอื่นนอกจากกรณีไปรับราชการทหารตามกฎหมายว่าด้วยการรับราชการทหาร และกรณีไปปฏิบัติงานใดๆ ตามความประสงค์ของทางราชการ แล้วต่อมาได้รับบรรจุเข้ารับราชการอีกข้อ ๒๒ถ้าในปีใดข้าราชการผู้ใดมิได้ลาพักผ่อนประจำปี หรือลาพักผ่อนประจำปีแล้วแต่ไม่ครบ ๑๐ วันทำการให้สะสมวันลาที่ยังมิได้ลาในปีนั้นรวมเข้ากับวันลาพักผ่อนในปีต่อไปได้ ดังนี้(๑) ผู้ที่รับราชการติดต่อกันมาไม่ถึง ๑๐ ปีให้มีสิทธินำวันลาพักผ่อนสะสมรวมกับวันลาพักผ่อนในปีปัจจุบันได้ไม่เกิน ๒๐วันทำการ(๒) ผู้ที่รับราชการติดต่อกันมาแล้ว ๑๐ ปีขึ้นไป แต่ไม่ถึง๒๐ ปี ให้มีสิทธินำวันลาพักผ่อนสะสมรวมกับวันลาพักผ่อนในปีปัจจุบันได้ไม่เกิน ๓๐วันทำการ(๓) ผู้ที่รับราชการติดต่อกันมาแล้ว ๒๐ ปีขึ้นไป แต่ไม่ถึง๓๐ ปี ให้มีสิทธินำวันลาพักผ่อนสะสมรวมกับวันลาพักผ่อนในปีปัจจุบันได้ไม่เกิน ๔๕วันทำการ(๔) ผู้ที่รับราชการติดต่อกันมาแล้ว ๓๐ ปีขึ้นไปให้มีสิทธินำวันลาพักผ่อนสะสมรวมกับวันลาพักผ่อนในปีปัจจุบันได้ไม่เกิน ๖๐วันทำการการอนุญาตให้ลาพักผ่อนตามวรรคหนึ่งให้ผู้มีอำนาจอนุญาตคำนึงถึงประโยชน์ที่ทางราชการจะได้รับและประโยชน์ในด้านการเพิ่มพูนประสิทธิภาพการทำงานของข้าราชการผู้ขอลาข้อ ๒๓ข้าราชการซึ่งประสงค์จะลาพักผ่อนให้เสนอหรือจัดส่งใบลาต่อผู้บังคับบัญชาตามลำดับจนถึงผู้มีอำนาจอนุญาตและเมื่อได้รับอนุญาตแล้ว จึงจะหยุดราชการได้ข้อ ๒๔การอนุญาตให้ลาพักผ่อน ผู้มีอำนาจอนุญาตจะอนุญาตให้ลาครั้งเดียวหรือหลายครั้งก็ได้โดยมิให้เสียหายแก่ราชการการอนุญาตให้ลาพักผ่อนครั้งหนึ่งเกินกว่า ๑๐ วันทำการให้เป็นอำนาจของเลขาธิการข้อ ๒๕[๑๖] (ยกเลิก)ส่วนที่ ๕การลาอุปสมบทหรือการลาไปประกอบพิธีฮัจย์ ข้อ ๒๖ข้าราชการซึ่งประสงค์จะลาอุปสมบทในพระพุทธศาสนาหรือข้าราชการที่นับถือศาสนาอิสลามซึ่งประสงค์จะลาไปประกอบพิธีฮัจย์ เมืองเมกกะประเทศซาอุดิอาระเบียให้เสนอหรือจัดส่งใบลาต่อผู้บังคับบัญชาตามลำดับจนถึงผู้มีอำนาจพิจารณาหรืออนุญาตก่อนวันอุปสมบทหรือก่อนวันเดินทางไปประกอบพิธีฮัจย์ไม่น้อยกว่า ๖๐ วันในกรณีมีเหตุพิเศษไม่อาจเสนอหรือจัดส่งใบลาก่อนตามวรรคหนึ่งให้ชี้แจงเหตุผลความจำเป็นประกอบการลาและให้อยู่ในดุลพินิจของผู้มีอำนาจที่จะพิจารณาให้ลาหรือไม่ก็ได้ข้อ ๒๗ข้าราชการที่ได้รับพระราชทานพระบรมราชานุญาตให้ลาอุปสมบทหรือได้รับอนุญาตให้ลาไปประกอบพิธีฮัจย์ตามข้อ๒๖ แล้ว จะต้องอุปสมบทหรือออกเดินทางไปประกอบพิธีฮัจย์ภายใน ๑๐ วันนับแต่วันเริ่มลา และจะต้องกลับมารายงานตัวเข้าปฏิบัติราชการภายใน ๕ วันนับแต่วันที่ลาสิกขาหรือวันที่เดินทางกลับถึงประเทศไทยหลังจากการเดินทางไปประกอบพิธีฮัจย์ ทั้งนี้ให้นับระยะเวลาที่จะต้องกลับมารายงานตัวดังกล่าวรวมอยู่ภายในระยะเวลาที่ได้รับอนุญาตการลาด้วย[๑๗]ข้าราชการที่ได้รับพระราชทานพระบรมราชานุญาตให้ลาอุปสมบทหรือได้รับอนุญาตให้ลาไปประกอบพิธีฮัจย์และได้หยุดราชการไปแล้วหากปรากฏว่ามีปัญหาอุปสรรคทำให้ไม่สามารถอุปสมบทหรือไปประกอบพิธีฮัจย์ตามที่ขอลาไว้เมื่อได้รายงานตัวกลับเข้าปฏิบัติราชการตามปกติและขอถอนวันลา ให้ผู้มีอำนาจพิจารณาหรืออนุญาตพิจารณาหรืออนุญาตให้ถอนวันลาอุปสมบทหรือไปประกอบพิธีฮัจย์ได้โดยให้ถือว่าวันที่หยุดราชการไปแล้วเป็นวันลากิจส่วนตัวส่วนที่ ๖การลาเข้ารับการตรวจเลือกหรือเข้ารับการเตรียมพล ข้อ ๒๘ข้าราชการที่ได้รับหมายเรียกเข้ารับการตรวจเลือก ให้รายงานลาต่อผู้บังคับบัญชาก่อนวันเข้ารับการตรวจเลือกไม่น้อยกว่า๔๘ ชั่วโมง ส่วนข้าราชการที่ได้รับหมายเรียกเข้ารับการเตรียมพล ให้รายงานลาต่อผู้บังคับบัญชาภายใน๔๘ ชั่วโมง นับแต่เวลารับหมายเรียกเป็นต้นไปและให้ไปเข้ารับการตรวจเลือกหรือเข้ารับการเตรียมพลตามวันเวลาในหมายเรียกนั้นโดยไม่ต้องรอรับคำสั่งอนุญาต และให้ผู้บังคับบัญชาเสนอรายงานลาไปตามลำดับจนเลขาธิการข้อ ๒๙เมื่อข้าราชการที่ลาตามข้อ ๒๘ พ้นจากการเข้ารับการตรวจเลือกหรือเข้ารับการเตรียมพลแล้วให้มารายงานตัวกลับเข้าปฏิบัติราชการตามปกติต่อผู้บังคับบัญชาภายใน ๗ วันเว้นแต่กรณีที่มีเหตุจำเป็น เลขาธิการอาจขยายเวลาให้ได้แต่รวมแล้วไม่เกิน ๑๕ วันส่วนที่ ๗การลาไปศึกษา ฝึกอบรมดูงาน หรือปฏิบัติการวิจัย ข้อ ๓๐ข้าราชการซึ่งประสงค์จะลาไปศึกษา ฝึกอบรม ดูงานหรือปฏิบัติการวิจัยในประเทศหรือต่างประเทศให้เสนอหรือจัดส่งใบลาต่อผู้บังคับบัญชาตามลำดับจนถึงเลขาธิการ เพื่อพิจารณาอนุญาตสำหรับเลขาธิการให้เสนอหรือจัดส่งใบลาต่อประธานส่วนที่ ๘การลาไปปฏิบัติงานในองค์การระหว่างประเทศ ข้อ ๓๑[๑๘]ข้าราชการซึ่งประสงค์จะลาไปปฏิบัติงานในองค์การระหว่างประเทศให้เสนอหรือจัดส่งใบลาต่อผู้บังคับบัญชาตามลำดับจนถึงประธานเพื่อพิจารณาอนุญาตโดยถือปฏิบัติตามกฎหมายว่าด้วยการกำหนดหลักเกณฑ์การสั่งให้ข้าราชการไปทำการซึ่งให้นับเวลาระหว่างนั้นเหมือนเต็มเวลาราชการโดยอนุโลมข้อ ๓๒[๑๙] (ยกเลิก)ข้อ ๓๓[๒๐] (ยกเลิก)ข้อ ๓๔[๒๑] (ยกเลิก)ข้อ ๓๕[๒๒] (ยกเลิก)ข้อ ๓๖[๒๓] (ยกเลิก)ข้อ ๓๗ข้าราชการที่ไปปฏิบัติงานในองค์การระหว่างประเทศเมื่อปฏิบัติงานแล้วเสร็จให้รายงานตัวเข้าปฏิบัติหน้าที่ภายใน ๑๐ วัน นับแต่วันถัดจากวันเสร็จสิ้นการปฏิบัติงานและให้รายงานผลการไปปฏิบัติงานให้ประธานทราบภายใน ๓๐ วันนับแต่วันที่กลับมาปฏิบัติหน้าที่ราชการการรายงานผลการไปปฏิบัติงานตามวรรคหนึ่งให้ใช้แบบรายงานการไปปฏิบัติงานในองค์การระหว่างประเทศตามที่เลขาธิการกำหนดส่วนที่ ๙การลาติดตามคู่สมรส ข้อ ๓๘ข้าราชการซึ่งประสงค์จะลาติดตามคู่สมรสให้เสนอหรือจัดส่งใบลาต่อผู้บังคับบัญชาตามลำดับจนถึงเลขาธิการเพื่อพิจารณาอนุญาตให้ลาได้ไม่เกินสองปีและในกรณีจำเป็นอาจอนุญาตให้ลาต่อได้อีกสองปี แต่เมื่อรวมแล้วต้องไม่เกินสี่ปีถ้าเกินสี่ปี ให้ลาออกจากราชการ สำหรับเลขาธิการให้เสนอหรือจัดส่งใบลาต่อประธานเพื่อพิจารณาอนุญาตข้อ ๓๙การพิจารณาอนุญาตให้ข้าราชการลาติดตามคู่สมรสผู้มีอำนาจอนุญาตจะอนุญาตให้ลาครั้งเดียวหรือหลายครั้งก็ได้โดยมิให้เสียหายแก่ราชการแต่เมื่อรวมแล้วจะต้องไม่เกินระยะเวลาตามที่กำหนดในข้อ ๓๘และจะต้องเป็นกรณีที่คู่สมรสอยู่ปฏิบัติหน้าที่ราชการหรือปฏิบัติงานในต่างประเทศในระยะเวลาติดต่อกันไม่ว่าจะอยู่ปฏิบัติหน้าที่ราชการหรือปฏิบัติงานในประเทศเดียวกันหรือไม่ข้อ ๔๐ข้าราชการที่ลาติดตามคู่สมรสครบกำหนดระยะเวลาตามข้อ ๓๘ ในช่วงเวลาที่คู่สมรสอยู่ปฏิบัติหน้าที่ราชการหรือปฏิบัติงานในต่างประเทศติดต่อกันคราวหนึ่งแล้วไม่มีสิทธิขอลาติดตามคู่สมรสอีกเว้นแต่คู่สมรสจะได้กลับมาปฏิบัติหน้าที่ราชการหรือปฏิบัติงานประจำในประเทศไทยแล้วต่อมาได้รับคำสั่งให้ปฏิบัติหน้าที่ราชการหรือปฏิบัติงานในต่างประเทศอีกในช่วงเวลาใหม่จึงจะมีสิทธิขอลาติดตามคู่สมรสตามข้อ ๓๘ ได้ใหม่ส่วนที่ ๑๐การลาไปฟื้นฟูสมรรถภาพด้านอาชีพ[๒๔] ข้อ ๔๑[๒๕]ข้าราชการผู้ใดได้รับอันตรายหรือการป่วยเจ็บเพราะเหตุปฏิบัติราชการในหน้าที่หรือถูกประทุษร้ายเพราะเหตุกระทำการตามหน้าที่จนทำให้ตกเป็นผู้ทุพพลภาพหรือพิการหากข้าราชการผู้นั้นประสงค์จะลาไปเข้ารับการฝึกอบรมหลักสูตรเกี่ยวกับการฟื้นฟูสมรรถภาพที่จำเป็นต่อการปฏิบัติหน้าที่ราชการหรือที่จำเป็นต่อการประกอบอาชีพแล้วแต่กรณีมีสิทธิลาไปฟื้นฟูสมรรถภาพด้านอาชีพครั้งหนึ่งได้ตามระยะเวลาที่กำหนดไว้ในหลักสูตรที่ประสงค์จะลาแต่ไม่เกิน ๑๒ เดือนข้าราชการที่ได้รับอันตรายหรือการป่วยเจ็บจนทำให้ตกเป็นผู้ทุพพลภาพหรือพิการเพราะเหตุอื่นนอกจากที่กำหนดในวรรคหนึ่งและผู้มีอำนาจสั่งบรรจุพิจารณาแล้วเห็นว่ายังสามารถรับราชการต่อไปได้หากข้าราชการผู้นั้นประสงค์จะลาไปเข้ารับการฝึกอบรมหลักสูตรเกี่ยวกับการฟื้นฟูสมรรถภาพที่จำเป็นต่อการปฏิบัติหน้าที่ราชการให้ผู้มีอำนาจพิจารณาหรืออนุญาตพิจารณาให้ลาไปฟื้นฟูสมรรถภาพด้านอาชีพดังกล่าวครั้งหนึ่งได้ตามระยะเวลาที่กำหนดไว้ในหลักสูตรที่ประสงค์จะลาแต่ไม่เกิน ๑๒ เดือนหลักสูตรตามวรรคหนึ่งและวรรคสองต้องเป็นหลักสูตรที่ส่วนราชการหน่วยงานอื่นของรัฐองค์กรการกุศลอันเป็นสาธารณะหรือสถาบันที่ได้รับการรับรองจากหน่วยงานของทางราชการเป็นผู้จัดหรือร่วมจัดข้อ ๔๒[๒๖]ข้าราชการซึ่งประสงค์จะลาไปฟื้นฟูสมรรถภาพด้านอาชีพตามข้อ๔๑ ให้เสนอหรือจัดส่งใบลาต่อผู้บังคับบัญชาตามลำดับจนถึงผู้มีอำนาจพิจารณาหรืออนุญาตพร้อมแสดงหลักฐานเกี่ยวกับหลักสูตรที่ประสงค์จะลาและเอกสารที่เกี่ยวข้อง (ถ้ามี) เพื่อพิจารณาอนุญาตและเมื่อได้รับอนุญาตแล้วจึงจะหยุดราชการเพื่อไปฟื้นฟูสมรรถภาพด้านอาชีพได้ประกาศ ณ วันที่ ๒๓ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๔๒อักขราทร จุฬารัตนกรรมการข้าราชการฝ่ายศาลปกครองทำหน้าที่ประธานกรรมการข้าราชการฝ่ายปกครอง[เอกสารแนบท้าย]๑. ตารางผู้มีอำนาจพิจารณาหรืออนุญาตและอำนาจพิจารณาหรืออนุญาตการลาของข้าราชการ[๒๗](ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)ระเบียบคณะกรรมการข้าราชการฝ่ายศาลปกครอง ว่าด้วยการลาของข้าราชการฝ่ายศาลปกครอง(ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๕๕[๒๘]เอกฤทธิ์/ผู้จัดทำ๑๑ มกราคม ๒๕๕๖[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๑๖/ตอนที่ ๑๓๓ ก/หน้า ๒๑/๒๔ ธันวาคม ๒๕๔๒[๒] ข้อ ๕บทนิยามคำว่า หน่วยงานในสังกัด แก้ไขเพิ่มเติมโดยระเบียบคณะกรรมการข้าราชการฝ่ายศาลปกครองว่าด้วยการลาของข้าราชการฝ่ายศาลปกครอง (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๕๕[๓] ข้อ ๕บทนิยามคำว่า องค์การระหว่างประเทศยกเลิกโดยระเบียบคณะกรรมการข้าราชการฝ่ายศาลปกครองว่าด้วยการลาของข้าราชการฝ่ายศาลปกครอง (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๕๕[๔] ข้อ ๕ บทนิยามคำว่าองค์การต่างประเทศยกเลิกโดยระเบียบคณะกรรมการข้าราชการฝ่ายศาลปกครองว่าด้วยการลาของข้าราชการฝ่ายศาลปกครอง (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๕๕[๕] ข้อ ๕บทนิยามคำว่า การไปปฏิบัติงานในองค์การระหว่างประเทศยกเลิกโดยระเบียบคณะกรรมการข้าราชการฝ่ายศาลปกครอง ว่าด้วยการลาของข้าราชการฝ่ายศาลปกครอง(ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๕๕[๖] ข้อ ๕บทนิยามคำว่า ลาติดตามคู่สมรสแก้ไขเพิ่มเติมโดยระเบียบคณะกรรมการข้าราชการฝ่ายศาลปกครองว่าด้วยการลาของข้าราชการฝ่ายศาลปกครอง (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๕๕[๗] ข้อ ๗แก้ไขเพิ่มเติมโดยระเบียบคณะกรรมการข้าราชการฝ่ายศาลปกครองว่าด้วยการลาของข้าราชการฝ่ายศาลปกครอง (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๕๕[๘] ข้อ ๑๐แก้ไขเพิ่มเติมโดยระเบียบคณะกรรมการข้าราชการฝ่ายศาลปกครองว่าด้วยการลาของข้าราชการฝ่ายศาลปกครอง (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๕๕[๙] ข้อ ๑๑ วรรคสองเพิ่มโดยระเบียบคณะกรรมการข้าราชการฝ่ายศาลปกครองว่าด้วยการลาของข้าราชการฝ่ายศาลปกครอง (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๕๕[๑๐] ข้อ ๑๔แก้ไขเพิ่มเติมโดยระเบียบคณะกรรมการข้าราชการฝ่ายศาลปกครองว่าด้วยการลาของข้าราชการฝ่ายศาลปกครอง (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๕๕[๑๑] ส่วนที่ ๒/๑ การลาไปช่วยเหลือภริยาที่คลอดบุตรเพิ่มโดยระเบียบคณะกรรมการข้าราชการฝ่ายศาลปกครองว่าด้วยการลาของข้าราชการฝ่ายศาลปกครอง (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๕๕[๑๒] ข้อ ๑๖/๑ เพิ่มโดยระเบียบคณะกรรมการข้าราชการฝ่ายศาลปกครองว่าด้วยการลาของข้าราชการฝ่ายศาลปกครอง (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๕๕[๑๓] ข้อ ๑๘ วรรคสองยกเลิกโดยระเบียบคณะกรรมการข้าราชการฝ่ายศาลปกครองว่าด้วยการลาของข้าราชการฝ่ายศาลปกครอง (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๕๕[๑๔] ข้อ ๑๙แก้ไขเพิ่มเติมโดยระเบียบคณะกรรมการข้าราชการฝ่ายศาลปกครองว่าด้วยการลาของข้าราชการฝ่ายศาลปกครอง (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๕๕[๑๕] ข้อ ๒๐ยกเลิกโดยระเบียบคณะกรรมการข้าราชการฝ่ายศาลปกครองว่าด้วยการลาของข้าราชการฝ่ายศาลปกครอง (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๕๕[๑๖] ข้อ ๒๕ยกเลิกโดยระเบียบคณะกรรมการข้าราชการฝ่ายศาลปกครองว่าด้วยการลาของข้าราชการฝ่ายศาลปกครอง (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๕๕[๑๗] ข้อ ๒๗ วรรคหนึ่ง แก้ไขเพิ่มเติมโดยระเบียบคณะกรรมการข้าราชการฝ่ายศาลปกครองว่าด้วยการลาของข้าราชการฝ่ายศาลปกครอง (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๕๕[๑๘] ข้อ ๓๑แก้ไขเพิ่มเติมโดยระเบียบคณะกรรมการข้าราชการฝ่ายศาลปกครองว่าด้วยการลาของข้าราชการฝ่ายศาลปกครอง (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๕๕[๑๙] ข้อ ๓๒ยกเลิกโดยระเบียบคณะกรรมการข้าราชการฝ่ายศาลปกครอง ว่าด้วยการลาของข้าราชการฝ่ายศาลปกครอง(ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๕๕[๒๐] ข้อ ๓๓ ยกเลิกโดยระเบียบคณะกรรมการข้าราชการฝ่ายศาลปกครองว่าด้วยการลาของข้าราชการฝ่ายศาลปกครอง (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๕๕[๒๑] ข้อ ๓๔ ยกเลิกโดยระเบียบคณะกรรมการข้าราชการฝ่ายศาลปกครองว่าด้วยการลาของข้าราชการฝ่ายศาลปกครอง (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๕๕[๒๒] ข้อ ๓๔ ยกเลิกโดยระเบียบคณะกรรมการข้าราชการฝ่ายศาลปกครองว่าด้วยการลาของข้าราชการฝ่ายศาลปกครอง (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๕๕[๒๓] ข้อ ๓๕ ยกเลิกโดยระเบียบคณะกรรมการข้าราชการฝ่ายศาลปกครองว่าด้วยการลาของข้าราชการฝ่ายศาลปกครอง (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๕๕[๒๔] ส่วนที่ ๑๐ การลาไปฟื้นฟูสมรรถภาพด้านอาชีพข้อ ๔๑ ถึง ข้อ ๔๒ เพิ่มโดยระเบียบคณะกรรมการข้าราชการฝ่ายศาลปกครองว่าด้วยการลาของข้าราชการฝ่ายศาลปกครอง (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๕๕[๒๕] ข้อ ๔๑ เพิ่มโดยระเบียบคณะกรรมการข้าราชการฝ่ายศาลปกครองว่าด้วยการลาของข้าราชการฝ่ายศาลปกครอง (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๕๕[๒๖] ข้อ ๔๒ เพิ่มโดยระเบียบคณะกรรมการข้าราชการฝ่ายศาลปกครองว่าด้วยการลาของข้าราชการฝ่ายศาลปกครอง (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๕๕[๒๗] ตารางผู้มีอำนาจพิจารณาหรืออนุญาตและอำนาจพิจารณาหรืออนุญาตการลาของข้าราชการ แก้ไขเพิ่มเติมโดยระเบียบคณะกรรมการข้าราชการฝ่ายศาลปกครองว่าด้วยการลาของข้าราชการฝ่ายศาลปกครอง (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๕๕[๒๘] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๒๙/ตอนที่ ๑๒๗ ก/หน้า ๒๕/๒๘ ธันวาคม ๒๕๕๕