คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 257/2503หลักกฎหมาย: จำเลยเป็นคนขาเป๋เดินไม่ถนัดร่างกายเตี้ยสูงเพียง 147 เซนติเมตร ผู้ตายเป็นคนรูปร่างสูงใหญ่ การที่ผู้ตายรูปร่างสูงใหญ่กว่าตรงเข้ามาจะฟังแล้วหกล้ม จำเลยจึงฟันผู้ตายหลานที เพราะกลัวผู้ตายจะฟันเอา ดังนี้ การกระทำของจำเลยเป็นการป้องกันตัวพอสมควรแก่เหตุโจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานฆ่าคนโดยเจตนา จำเลยที่ ๑ ให้การภาคเสธ จำเลยที่ ๒ ให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยทั้งสองมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘, ๘๓, ๕๓ ให้จำคุกจำเลยที่ ๑ ไว้ ๑๔ ปี จำคุกจำเลยที่ ๒ ตลอดชีวิต จำเลยทั้งสอง อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับให้ยกฟ้อง โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ โดยเชื่อว่า จำเลยที่ ๑ แต่คนเดียวทำร้ายผู้ตาย ส่วนจำเลยที่ ๒ ไม่เชื่อว่าได้สมคบกับจำเลยที่ ๑ ทำร้ายผู้ตาย แต่วินิจฉัยต่อไปว่า จำเลย ที่ ๑ เป็นคนขาเป๋เดินไม่ถนัดร่างกายเตี้ยสูงเพียง ๑๔๗ เซนติเมตร ผู้ตายเป็นคนรูปร่างสูงใหญ่ การที่ผู้ตายรูปร่างสูงใหญ่กว่าตรงเข้ามาจะฟังแล้วหกล้ม จำเลยจึงฟันผู้ตายหลานที เพราะกลัวผู้ตายจะฟันเอา ดังนี้ การกระทำของจำเลยเป็นการป้องกันตัวพอสมควรแก่เหตุ ไม่ควรมีความผิด ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 257/2503อัยการจังหวัดนราธิวาสโจทก์นายเฉ บุญให้ ที่ 1 นายลี่ แซ่ว่องที่ 2จำเลยจำเลยเป็นคนขาเป๋เดินไม่ถนัดร่างกายเตี้ยสูงเพียง 147 เซนติเมตร ผู้ตายเป็นคนรูปร่างสูงใหญ่ การที่ผู้ตายรูปร่างสูงใหญ่กว่าตรงเข้ามาจะฟังแล้วหกล้ม จำเลยจึงฟันผู้ตายหลานที เพราะกลัวผู้ตายจะฟันเอา ดังนี้ การกระทำของจำเลยเป็นการป้องกันตัวพอสมควรแก่เหตุโจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานฆ่าคนโดยเจตนา จำเลยที่ ๑ ให้การภาคเสธ จำเลยที่ ๒ ให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยทั้งสองมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘, ๘๓, ๕๓ ให้จำคุกจำเลยที่ ๑ ไว้ ๑๔ ปี จำคุกจำเลยที่ ๒ ตลอดชีวิต จำเลยทั้งสอง อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับให้ยกฟ้อง โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ โดยเชื่อว่า จำเลยที่ ๑ แต่คนเดียวทำร้ายผู้ตาย ส่วนจำเลยที่ ๒ ไม่เชื่อว่าได้สมคบกับจำเลยที่ ๑ ทำร้ายผู้ตาย แต่วินิจฉัยต่อไปว่า จำเลย ที่ ๑ เป็นคนขาเป๋เดินไม่ถนัดร่างกายเตี้ยสูงเพียง ๑๔๗ เซนติเมตร ผู้ตายเป็นคนรูปร่างสูงใหญ่ การที่ผู้ตายรูปร่างสูงใหญ่กว่าตรงเข้ามาจะฟังแล้วหกล้ม จำเลยจึงฟันผู้ตายหลานที เพราะกลัวผู้ตายจะฟันเอา ดังนี้ การกระทำของจำเลยเป็นการป้องกันตัวพอสมควรแก่เหตุ ไม่ควรมีความผิด(พิชัยบัณฑิต-ไชยเจริญ สันติศิริ-พิทักษ์มนูศาสตร์)ศาลจังหวัดนราธิวาส - นายอุดม เพชรคุปต์ศาลอุทธรณ์ - นายเสนอ บุณยเกียรติแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานฆ่าคนโดยเจตนา จำเลยที่ ๑ ให้การภาคเสธ จำเลยที่ ๒ ให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยทั้งสองมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘, ๘๓, ๕๓ ให้จำคุกจำเลยที่ ๑ ไว้ ๑๔ ปี จำคุกจำเลยที่ ๒ ตลอดชีวิต จำเลยทั้งสอง อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับให้ยกฟ้อง โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ โดยเชื่อว่า จำเลยที่ ๑ แต่คนเดียวทำร้ายผู้ตาย ส่วนจำเลยที่ ๒ ไม่เชื่อว่าได้สมคบกับจำเลยที่ ๑ ทำร้ายผู้ตาย แต่วินิจฉัยต่อไปว่า จำเลย ที่ ๑ เป็นคนขาเป๋เดินไม่ถนัดร่างกายเตี้ยสูงเพียง ๑๔๗ เซนติเมตร ผู้ตายเป็นคนรูปร่างสูงใหญ่ การที่ผู้ตายรูปร่างสูงใหญ่กว่าตรงเข้ามาจะฟังแล้วหกล้ม จำเลยจึงฟันผู้ตายหลานที เพราะกลัวผู้ตายจะฟันเอา ดังนี้ การกระทำของจำเลยเป็นการป้องกันตัวพอสมควรแก่เหตุ ไม่ควรมีความผิด ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 257/2503อัยการจังหวัดนราธิวาสโจทก์นายเฉ บุญให้ ที่ 1 นายลี่ แซ่ว่องที่ 2จำเลยจำเลยเป็นคนขาเป๋เดินไม่ถนัดร่างกายเตี้ยสูงเพียง 147 เซนติเมตร ผู้ตายเป็นคนรูปร่างสูงใหญ่ การที่ผู้ตายรูปร่างสูงใหญ่กว่าตรงเข้ามาจะฟังแล้วหกล้ม จำเลยจึงฟันผู้ตายหลานที เพราะกลัวผู้ตายจะฟันเอา ดังนี้ การกระทำของจำเลยเป็นการป้องกันตัวพอสมควรแก่เหตุโจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานฆ่าคนโดยเจตนา จำเลยที่ ๑ ให้การภาคเสธ จำเลยที่ ๒ ให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยทั้งสองมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘, ๘๓, ๕๓ ให้จำคุกจำเลยที่ ๑ ไว้ ๑๔ ปี จำคุกจำเลยที่ ๒ ตลอดชีวิต จำเลยทั้งสอง อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับให้ยกฟ้อง โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ โดยเชื่อว่า จำเลยที่ ๑ แต่คนเดียวทำร้ายผู้ตาย ส่วนจำเลยที่ ๒ ไม่เชื่อว่าได้สมคบกับจำเลยที่ ๑ ทำร้ายผู้ตาย แต่วินิจฉัยต่อไปว่า จำเลย ที่ ๑ เป็นคนขาเป๋เดินไม่ถนัดร่างกายเตี้ยสูงเพียง ๑๔๗ เซนติเมตร ผู้ตายเป็นคนรูปร่างสูงใหญ่ การที่ผู้ตายรูปร่างสูงใหญ่กว่าตรงเข้ามาจะฟังแล้วหกล้ม จำเลยจึงฟันผู้ตายหลานที เพราะกลัวผู้ตายจะฟันเอา ดังนี้ การกระทำของจำเลยเป็นการป้องกันตัวพอสมควรแก่เหตุ ไม่ควรมีความผิด(พิชัยบัณฑิต-ไชยเจริญ สันติศิริ-พิทักษ์มนูศาสตร์)ศาลจังหวัดนราธิวาส - นายอุดม เพชรคุปต์ศาลอุทธรณ์ - นายเสนอ บุณยเกียรติแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ