คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3098/2529หลักกฎหมาย: โจทก์รับจ้างสร้างรั้ว แต่สร้างไม่ถูกต้องตามหลักวิชา เป็นเหตุให้รั้วพังล้มลง แม้โจทก์จะอ้างว่า จำเลยรับมอบงานบางส่วนและจ่ายค่าจ้างให้โจทก์ ถือว่าโจทก์ทำงานให้จนเสร็จเรียบร้อยตามทางการจ้างแล้วนั้น โจทก์ก็หาหลุดพ้นจากความรับผิดไม่เพราะตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 600 โจทก์ยังต้องรับผิดแก่จำเลยจากงานที่ชำรุดบกพร่องตามที่ปรากฏขึ้นภายในหนึ่งปีนับแต่วันส่งมอบโจทก์ฟ้องว่า จำเลยว่าจ้างให้โจทก์ก่อสร้างรั้วคอนกรีตรอบที่ดินของจำเลยให้โจทก์เป็นผู้ออกค่าใช้จ่ายในการก่อสร้างทั้งหมดตามที่จำเลยต้องการโจทก์ลงมือก่อสร้างด้านทิศตะวันตกและทิศเหนือเสร็จ จำเลยจ่ายค่าจ้างให้บางส่วน จากนั้นจึงก่อสร้างด้านทิศตะวันออก ขณะก่อสร้างจำเลยจ้างบุคคลอื่นนำดินมาถมภายในบริเวณรั้วที่โจทก์ก่อสร้างเพื่อยกระดับดินให้สูงขึ้น และนำรถแทรกเตอร์มาบดอันดินให้แน่น เป็นการเพิ่มน้ำหนักแรงอัดให้รั้วรับน้ำหนักมากขึ้นเกินปกติ รั้วจึงพังล้มลงอันเป็นความผิดของจำเลยขอให้จำเลยจ่ายค่าจ้างซึ่งยังค้างอยู่ให้แก่โจทก์ จำเลยขาดนัดยื่นคำให้การ ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์ โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า การก่อสร้างรั้วแสดงให้เห็นได้ชัดว่าโจทก์สร้างไม่ถูกต้องตามหลักวิชา จึงเป็นเหตุให้รั้วล้ม มิใช่เป็นเพราะจำเลยนำดินไปอัดถมเห็นได้ว่าโจทก์สร้างรั้วไม่สมประโยชน์ในทางการที่จ้างของจำเลย แม้โจทก์จะอ้างว่าจำเลยรับมอบงานบางส่วนและจ่ายค่าจ้างให้โจทก์ ถือว่าโจทก์ทำงานให้จนเสร็จเรียบร้อยตามทางการที่จ้างแล้วนั้น แต่โจทก์ก็หาหลุดพ้นจากความรับผิดไม่ เพราะตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๖๐๐ โจทก์ยังต้องรับผิดแก่จำเลยจากงานที่ทำชำรุดบกพร่องตามที่ปรากฏขึ้นภายในหนึ่งปีนับแต่วันส่งมอบ เมื่อความชำรุดบกพร่องเกิดจากการกระทำของโจทก์เอง จำเลยจึงหาต้องรับผิดแก่โจทก์ดังฟ้องไม่ พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3098/2529นายกีรติ จิตรมหรรณพโจทก์นางปราณี หรือภาณี หรือณี ลิมปวัฒนวานิชจำเลย ป.พ.พ. ม. 600, ม. 603โจทก์รับจ้างสร้างรั้ว แต่สร้างไม่ถูกต้องตามหลักวิชา เป็นเหตุให้รั้วพังล้มลง แม้โจทก์จะอ้างว่า จำเลยรับมอบงานบางส่วนและจ่ายค่าจ้างให้โจทก์ ถือว่าโจทก์ทำงานให้จนเสร็จเรียบร้อยตามทางการจ้างแล้วนั้น โจทก์ก็หาหลุดพ้นจากความรับผิดไม่เพราะตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 600 โจทก์ยังต้องรับผิดแก่จำเลยจากงานที่ชำรุดบกพร่องตามที่ปรากฏขึ้นภายในหนึ่งปีนับแต่วันส่งมอบโจทก์ฟ้องว่า จำเลยว่าจ้างให้โจทก์ก่อสร้างรั้วคอนกรีตรอบที่ดินของจำเลยให้โจทก์เป็นผู้ออกค่าใช้จ่ายในการก่อสร้างทั้งหมดตามที่จำเลยต้องการโจทก์ลงมือก่อสร้างด้านทิศตะวันตกและทิศเหนือเสร็จ จำเลยจ่ายค่าจ้างให้บางส่วน จากนั้นจึงก่อสร้างด้านทิศตะวันออก ขณะก่อสร้างจำเลยจ้างบุคคลอื่นนำดินมาถมภายในบริเวณรั้วที่โจทก์ก่อสร้างเพื่อยกระดับดินให้สูงขึ้น และนำรถแทรกเตอร์มาบดอันดินให้แน่น เป็นการเพิ่มน้ำหนักแรงอัดให้รั้วรับน้ำหนักมากขึ้นเกินปกติ รั้วจึงพังล้มลงอันเป็นความผิดของจำเลยขอให้จำเลยจ่ายค่าจ้างซึ่งยังค้างอยู่ให้แก่โจทก์ จำเลยขาดนัดยื่นคำให้การ ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์ โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า การก่อสร้างรั้วแสดงให้เห็นได้ชัดว่าโจทก์สร้างไม่ถูกต้องตามหลักวิชา จึงเป็นเหตุให้รั้วล้ม มิใช่เป็นเพราะจำเลยนำดินไปอัดถมเห็นได้ว่าโจทก์สร้างรั้วไม่สมประโยชน์ในทางการที่จ้างของจำเลย แม้โจทก์จะอ้างว่าจำเลยรับมอบงานบางส่วนและจ่ายค่าจ้างให้โจทก์ ถือว่าโจทก์ทำงานให้จนเสร็จเรียบร้อยตามทางการที่จ้างแล้วนั้น แต่โจทก์ก็หาหลุดพ้นจากความรับผิดไม่ เพราะตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๖๐๐ โจทก์ยังต้องรับผิดแก่จำเลยจากงานที่ทำชำรุดบกพร่องตามที่ปรากฏขึ้นภายในหนึ่งปีนับแต่วันส่งมอบ เมื่อความชำรุดบกพร่องเกิดจากการกระทำของโจทก์เอง จำเลยจึงหาต้องรับผิดแก่โจทก์ดังฟ้องไม่ พิพากษายืน(ชวลิต นราลัย-เสนอ ศรนิยม-ไกร บุญญะกิติ)ศาลจังหวัดพิษณุโลก - นายชัยยันต์ ศุขโชตศาลอุทธรณ์ - นายวิชัย สูตรสุวรรณแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยว่าจ้างให้โจทก์ก่อสร้างรั้วคอนกรีตรอบที่ดินของจำเลยให้โจทก์เป็นผู้ออกค่าใช้จ่ายในการก่อสร้างทั้งหมดตามที่จำเลยต้องการโจทก์ลงมือก่อสร้างด้านทิศตะวันตกและทิศเหนือเสร็จ จำเลยจ่ายค่าจ้างให้บางส่วน จากนั้นจึงก่อสร้างด้านทิศตะวันออก ขณะก่อสร้างจำเลยจ้างบุคคลอื่นนำดินมาถมภายในบริเวณรั้วที่โจทก์ก่อสร้างเพื่อยกระดับดินให้สูงขึ้น และนำรถแทรกเตอร์มาบดอันดินให้แน่น เป็นการเพิ่มน้ำหนักแรงอัดให้รั้วรับน้ำหนักมากขึ้นเกินปกติ รั้วจึงพังล้มลงอันเป็นความผิดของจำเลยขอให้จำเลยจ่ายค่าจ้างซึ่งยังค้างอยู่ให้แก่โจทก์ จำเลยขาดนัดยื่นคำให้การ ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์ โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า การก่อสร้างรั้วแสดงให้เห็นได้ชัดว่าโจทก์สร้างไม่ถูกต้องตามหลักวิชา จึงเป็นเหตุให้รั้วล้ม มิใช่เป็นเพราะจำเลยนำดินไปอัดถมเห็นได้ว่าโจทก์สร้างรั้วไม่สมประโยชน์ในทางการที่จ้างของจำเลย แม้โจทก์จะอ้างว่าจำเลยรับมอบงานบางส่วนและจ่ายค่าจ้างให้โจทก์ ถือว่าโจทก์ทำงานให้จนเสร็จเรียบร้อยตามทางการที่จ้างแล้วนั้น แต่โจทก์ก็หาหลุดพ้นจากความรับผิดไม่ เพราะตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๖๐๐ โจทก์ยังต้องรับผิดแก่จำเลยจากงานที่ทำชำรุดบกพร่องตามที่ปรากฏขึ้นภายในหนึ่งปีนับแต่วันส่งมอบ เมื่อความชำรุดบกพร่องเกิดจากการกระทำของโจทก์เอง จำเลยจึงหาต้องรับผิดแก่โจทก์ดังฟ้องไม่ พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3098/2529นายกีรติ จิตรมหรรณพโจทก์นางปราณี หรือภาณี หรือณี ลิมปวัฒนวานิชจำเลย ป.พ.พ. ม. 600, ม. 603โจทก์รับจ้างสร้างรั้ว แต่สร้างไม่ถูกต้องตามหลักวิชา เป็นเหตุให้รั้วพังล้มลง แม้โจทก์จะอ้างว่า จำเลยรับมอบงานบางส่วนและจ่ายค่าจ้างให้โจทก์ ถือว่าโจทก์ทำงานให้จนเสร็จเรียบร้อยตามทางการจ้างแล้วนั้น โจทก์ก็หาหลุดพ้นจากความรับผิดไม่เพราะตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 600 โจทก์ยังต้องรับผิดแก่จำเลยจากงานที่ชำรุดบกพร่องตามที่ปรากฏขึ้นภายในหนึ่งปีนับแต่วันส่งมอบโจทก์ฟ้องว่า จำเลยว่าจ้างให้โจทก์ก่อสร้างรั้วคอนกรีตรอบที่ดินของจำเลยให้โจทก์เป็นผู้ออกค่าใช้จ่ายในการก่อสร้างทั้งหมดตามที่จำเลยต้องการโจทก์ลงมือก่อสร้างด้านทิศตะวันตกและทิศเหนือเสร็จ จำเลยจ่ายค่าจ้างให้บางส่วน จากนั้นจึงก่อสร้างด้านทิศตะวันออก ขณะก่อสร้างจำเลยจ้างบุคคลอื่นนำดินมาถมภายในบริเวณรั้วที่โจทก์ก่อสร้างเพื่อยกระดับดินให้สูงขึ้น และนำรถแทรกเตอร์มาบดอันดินให้แน่น เป็นการเพิ่มน้ำหนักแรงอัดให้รั้วรับน้ำหนักมากขึ้นเกินปกติ รั้วจึงพังล้มลงอันเป็นความผิดของจำเลยขอให้จำเลยจ่ายค่าจ้างซึ่งยังค้างอยู่ให้แก่โจทก์ จำเลยขาดนัดยื่นคำให้การ ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์ โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า การก่อสร้างรั้วแสดงให้เห็นได้ชัดว่าโจทก์สร้างไม่ถูกต้องตามหลักวิชา จึงเป็นเหตุให้รั้วล้ม มิใช่เป็นเพราะจำเลยนำดินไปอัดถมเห็นได้ว่าโจทก์สร้างรั้วไม่สมประโยชน์ในทางการที่จ้างของจำเลย แม้โจทก์จะอ้างว่าจำเลยรับมอบงานบางส่วนและจ่ายค่าจ้างให้โจทก์ ถือว่าโจทก์ทำงานให้จนเสร็จเรียบร้อยตามทางการที่จ้างแล้วนั้น แต่โจทก์ก็หาหลุดพ้นจากความรับผิดไม่ เพราะตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๖๐๐ โจทก์ยังต้องรับผิดแก่จำเลยจากงานที่ทำชำรุดบกพร่องตามที่ปรากฏขึ้นภายในหนึ่งปีนับแต่วันส่งมอบ เมื่อความชำรุดบกพร่องเกิดจากการกระทำของโจทก์เอง จำเลยจึงหาต้องรับผิดแก่โจทก์ดังฟ้องไม่ พิพากษายืน(ชวลิต นราลัย-เสนอ ศรนิยม-ไกร บุญญะกิติ)ศาลจังหวัดพิษณุโลก - นายชัยยันต์ ศุขโชตศาลอุทธรณ์ - นายวิชัย สูตรสุวรรณแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ