คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2483/2528หลักกฎหมาย: จำเลยใช้อาวุธปืนขู่ผู้ตายมิให้เอาถ่านมาป้ายหน้าจำเลย โดยจำเลยไม่รู้ว่าอาวุธปืนนั้นมีกระสุนปืนบรรจุอยู่ฟังไม่ได้ว่าจำเลยมีเจตนาฆ่าผู้ตาย จำเลยไม่มีความผิดฐานฆ่าผู้อื่น แต่การที่จำเลยใช้อาวุธปืนซึ่งเป็นอาวุธ ร้ายแรงออกมาขู่ผู้ตายโดยจำเลยไม่ดูเสียให้ดีก่อนว่า อาวุธปืนดังกล่าวมีกระสุนปืนบรรจุอยู่หรือไม่เป็นเหตุให้ กระสุนปืนลั่นไปถูกผู้ตายถึงแก่ความตาย จำเลยจึงมีความผิดฐานกระทำโดยประมาทเป็นเหตุให้ผู้อื่นถึงแก่ความตายโจทก์ฟ้องว่า จำเลยใช้อาวุธปืนยิงผู้ตายโดยเจตนาฆ่า ขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘ จำเลยให้การรับสารภาพ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘ ลงโทษจำคุก จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ฟังว่าจำเลยกระทำโดยประมาทเป็นเหตุให้ผู้อื่นถึงแก่ความตายพิพากษาแก้เป็นว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๙๑ ลงโทษจำคุก โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า จำเลยกับผู้ตายเป็นเพื่อนชอบพอกัน วันเกิดเหตุจำเลยและผู้ตายกับพวกกลับจากไปเที่ยวมาถึงบ้านจำเลย จำเลยติดไฟหุงข้าวเพื่อจะเลี้ยงผู้ตายกับพวก แล้วจำเลยเอามือเปื้อนถ่านป้ายหน้าผู้ตายเป็นการหยอกล้อ เมื่อผู้ตายจะเอาถ่านป้ายหน้าจำเลยบ้าง จำเลยกลับไม่ยอมและเอาอาวุธปืนออกมาขู่ผู้ตายไม่ให้เข้าใกล้ โดยจำเลยเข้าใจว่าอาวุธปืนดังกล่าวไม่มีกระสุนปืนบรรจุอยู่ แล้ววินิจฉัยว่าพฤติการณ์ดังกล่าวแสดงว่าจำเลยมีเจตนาจะใช้อาวุธปืนขู่ผู้ตายมิให้เอาถ่านมาป้ายหน้าจำเลยเท่านั้น โดยจำเลยไม่รู้ว่าอาวุธปืนนั้นมีกระสุนปืนบรรจุอยู่ ฟังไม่ได้ว่าจำเลยมีเจตนาจะยิงผู้ตาย จำเลยจึงไม่มีความผิดฐานฆ่าคนตายโดยเจตนา แต่การที่จำเลยใช้อาวุธปืนซึ่งเป็นอาวุธปืนร้ายแรงออกมาขู่ผู้ตาย เป็นเหตุให้กระสุนปืนลั่นไปถูกผู้ตายถึงแก่ความตาย โดยจำเลยไม่ดูเสียให้ดีก่อนว่าอาวุธปืนดังกล่าวมีกระสุนปืนบรรจุอยู่หรือไม่ เป็นการกระทำโดยประมาท จำเลยจึงมีความผิดฐานกระทำโดยประมาทเป็นเหตุให้ผู้อื่นถึงแก่ความตาย ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๙๑ พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2483/2528พนักงานอัยการจังหวัดพิจิตรโจทก์นายสุนทร หรือหำ นาคำจำเลย ป.อ. ม. 59, ม. 288, ม. 291 ป.วิ.อ. ม. 192จำเลยใช้อาวุธปืนขู่ผู้ตายมิให้เอาถ่านมาป้ายหน้าจำเลย โดยจำเลยไม่รู้ว่าอาวุธปืนนั้นมีกระสุนปืนบรรจุอยู่ฟังไม่ได้ว่าจำเลยมีเจตนาฆ่าผู้ตาย จำเลยไม่มีความผิดฐานฆ่าผู้อื่น แต่การที่จำเลยใช้อาวุธปืนซึ่งเป็นอาวุธ ร้ายแรงออกมาขู่ผู้ตายโดยจำเลยไม่ดูเสียให้ดีก่อนว่า อาวุธปืนดังกล่าวมีกระสุนปืนบรรจุอยู่หรือไม่เป็นเหตุให้ กระสุนปืนลั่นไปถูกผู้ตายถึงแก่ความตาย จำเลยจึงมีความผิดฐานกระทำโดยประมาทเป็นเหตุให้ผู้อื่นถึงแก่ความตายโจทก์ฟ้องว่า จำเลยใช้อาวุธปืนยิงผู้ตายโดยเจตนาฆ่า ขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘ จำเลยให้การรับสารภาพ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘ ลงโทษจำคุก จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ฟังว่าจำเลยกระทำโดยประมาทเป็นเหตุให้ผู้อื่นถึงแก่ความตายพิพากษาแก้เป็นว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๙๑ ลงโทษจำคุก โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า จำเลยกับผู้ตายเป็นเพื่อนชอบพอกัน วันเกิดเหตุจำเลยและผู้ตายกับพวกกลับจากไปเที่ยวมาถึงบ้านจำเลย จำเลยติดไฟหุงข้าวเพื่อจะเลี้ยงผู้ตายกับพวก แล้วจำเลยเอามือเปื้อนถ่านป้ายหน้าผู้ตายเป็นการหยอกล้อ เมื่อผู้ตายจะเอาถ่านป้ายหน้าจำเลยบ้าง จำเลยกลับไม่ยอมและเอาอาวุธปืนออกมาขู่ผู้ตายไม่ให้เข้าใกล้ โดยจำเลยเข้าใจว่าอาวุธปืนดังกล่าวไม่มีกระสุนปืนบรรจุอยู่ แล้ววินิจฉัยว่าพฤติการณ์ดังกล่าวแสดงว่าจำเลยมีเจตนาจะใช้อาวุธปืนขู่ผู้ตายมิให้เอาถ่านมาป้ายหน้าจำเลยเท่านั้น โดยจำเลยไม่รู้ว่าอาวุธปืนนั้นมีกระสุนปืนบรรจุอยู่ ฟังไม่ได้ว่าจำเลยมีเจตนาจะยิงผู้ตาย จำเลยจึงไม่มีความผิดฐานฆ่าคนตายโดยเจตนา แต่การที่จำเลยใช้อาวุธปืนซึ่งเป็นอาวุธปืนร้ายแรงออกมาขู่ผู้ตาย เป็นเหตุให้กระสุนปืนลั่นไปถูกผู้ตายถึงแก่ความตาย โดยจำเลยไม่ดูเสียให้ดีก่อนว่าอาวุธปืนดังกล่าวมีกระสุนปืนบรรจุอยู่หรือไม่ เป็นการกระทำโดยประมาท จำเลยจึงมีความผิดฐานกระทำโดยประมาทเป็นเหตุให้ผู้อื่นถึงแก่ความตาย ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๙๑ พิพากษายืน(ดำริ ศุภพิโรจน์-อำนวย อินทุภูติ-สมศักดิ์ เกิดลาภผล)ศาลจังหวัดพิจิตร - นายชูเกียรติ ตันทวีวงศ์ศาลอุทธรณ์ - นายพนม พ่วงภิญโญแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยใช้อาวุธปืนยิงผู้ตายโดยเจตนาฆ่า ขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘ จำเลยให้การรับสารภาพ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘ ลงโทษจำคุก จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ฟังว่าจำเลยกระทำโดยประมาทเป็นเหตุให้ผู้อื่นถึงแก่ความตายพิพากษาแก้เป็นว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๙๑ ลงโทษจำคุก โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า จำเลยกับผู้ตายเป็นเพื่อนชอบพอกัน วันเกิดเหตุจำเลยและผู้ตายกับพวกกลับจากไปเที่ยวมาถึงบ้านจำเลย จำเลยติดไฟหุงข้าวเพื่อจะเลี้ยงผู้ตายกับพวก แล้วจำเลยเอามือเปื้อนถ่านป้ายหน้าผู้ตายเป็นการหยอกล้อ เมื่อผู้ตายจะเอาถ่านป้ายหน้าจำเลยบ้าง จำเลยกลับไม่ยอมและเอาอาวุธปืนออกมาขู่ผู้ตายไม่ให้เข้าใกล้ โดยจำเลยเข้าใจว่าอาวุธปืนดังกล่าวไม่มีกระสุนปืนบรรจุอยู่ แล้ววินิจฉัยว่าพฤติการณ์ดังกล่าวแสดงว่าจำเลยมีเจตนาจะใช้อาวุธปืนขู่ผู้ตายมิให้เอาถ่านมาป้ายหน้าจำเลยเท่านั้น โดยจำเลยไม่รู้ว่าอาวุธปืนนั้นมีกระสุนปืนบรรจุอยู่ ฟังไม่ได้ว่าจำเลยมีเจตนาจะยิงผู้ตาย จำเลยจึงไม่มีความผิดฐานฆ่าคนตายโดยเจตนา แต่การที่จำเลยใช้อาวุธปืนซึ่งเป็นอาวุธปืนร้ายแรงออกมาขู่ผู้ตาย เป็นเหตุให้กระสุนปืนลั่นไปถูกผู้ตายถึงแก่ความตาย โดยจำเลยไม่ดูเสียให้ดีก่อนว่าอาวุธปืนดังกล่าวมีกระสุนปืนบรรจุอยู่หรือไม่ เป็นการกระทำโดยประมาท จำเลยจึงมีความผิดฐานกระทำโดยประมาทเป็นเหตุให้ผู้อื่นถึงแก่ความตาย ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๙๑ พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2483/2528พนักงานอัยการจังหวัดพิจิตรโจทก์นายสุนทร หรือหำ นาคำจำเลย ป.อ. ม. 59, ม. 288, ม. 291 ป.วิ.อ. ม. 192จำเลยใช้อาวุธปืนขู่ผู้ตายมิให้เอาถ่านมาป้ายหน้าจำเลย โดยจำเลยไม่รู้ว่าอาวุธปืนนั้นมีกระสุนปืนบรรจุอยู่ฟังไม่ได้ว่าจำเลยมีเจตนาฆ่าผู้ตาย จำเลยไม่มีความผิดฐานฆ่าผู้อื่น แต่การที่จำเลยใช้อาวุธปืนซึ่งเป็นอาวุธ ร้ายแรงออกมาขู่ผู้ตายโดยจำเลยไม่ดูเสียให้ดีก่อนว่า อาวุธปืนดังกล่าวมีกระสุนปืนบรรจุอยู่หรือไม่เป็นเหตุให้ กระสุนปืนลั่นไปถูกผู้ตายถึงแก่ความตาย จำเลยจึงมีความผิดฐานกระทำโดยประมาทเป็นเหตุให้ผู้อื่นถึงแก่ความตายโจทก์ฟ้องว่า จำเลยใช้อาวุธปืนยิงผู้ตายโดยเจตนาฆ่า ขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘ จำเลยให้การรับสารภาพ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘ ลงโทษจำคุก จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ฟังว่าจำเลยกระทำโดยประมาทเป็นเหตุให้ผู้อื่นถึงแก่ความตายพิพากษาแก้เป็นว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๙๑ ลงโทษจำคุก โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า จำเลยกับผู้ตายเป็นเพื่อนชอบพอกัน วันเกิดเหตุจำเลยและผู้ตายกับพวกกลับจากไปเที่ยวมาถึงบ้านจำเลย จำเลยติดไฟหุงข้าวเพื่อจะเลี้ยงผู้ตายกับพวก แล้วจำเลยเอามือเปื้อนถ่านป้ายหน้าผู้ตายเป็นการหยอกล้อ เมื่อผู้ตายจะเอาถ่านป้ายหน้าจำเลยบ้าง จำเลยกลับไม่ยอมและเอาอาวุธปืนออกมาขู่ผู้ตายไม่ให้เข้าใกล้ โดยจำเลยเข้าใจว่าอาวุธปืนดังกล่าวไม่มีกระสุนปืนบรรจุอยู่ แล้ววินิจฉัยว่าพฤติการณ์ดังกล่าวแสดงว่าจำเลยมีเจตนาจะใช้อาวุธปืนขู่ผู้ตายมิให้เอาถ่านมาป้ายหน้าจำเลยเท่านั้น โดยจำเลยไม่รู้ว่าอาวุธปืนนั้นมีกระสุนปืนบรรจุอยู่ ฟังไม่ได้ว่าจำเลยมีเจตนาจะยิงผู้ตาย จำเลยจึงไม่มีความผิดฐานฆ่าคนตายโดยเจตนา แต่การที่จำเลยใช้อาวุธปืนซึ่งเป็นอาวุธปืนร้ายแรงออกมาขู่ผู้ตาย เป็นเหตุให้กระสุนปืนลั่นไปถูกผู้ตายถึงแก่ความตาย โดยจำเลยไม่ดูเสียให้ดีก่อนว่าอาวุธปืนดังกล่าวมีกระสุนปืนบรรจุอยู่หรือไม่ เป็นการกระทำโดยประมาท จำเลยจึงมีความผิดฐานกระทำโดยประมาทเป็นเหตุให้ผู้อื่นถึงแก่ความตาย ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๙๑ พิพากษายืน(ดำริ ศุภพิโรจน์-อำนวย อินทุภูติ-สมศักดิ์ เกิดลาภผล)ศาลจังหวัดพิจิตร - นายชูเกียรติ ตันทวีวงศ์ศาลอุทธรณ์ - นายพนม พ่วงภิญโญแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ