คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 194/2472หลักกฎหมาย: ความประพฤติเรียบร้อยไม่เคยมีชื่อเสียงเสียหาย ไม่ใช่เปนเหตุปราณีย์ลดโทษค่าปลงศพเปนค่าเสียหายฉะเพาะตัว ศาลจะสั่งให้จัดการตาม ม.18 ไม่ได้ประมวลแพ่ง ม.443 ในคดีฆ่าคนตายโจทก์ผู้ฟ้องเรียกค่าเสียหายในทางแพ่งจะต้องสืบให้ได้ความว่าตนเสียหายอะไรบ้าง ถ้าสืบไม่ได้ก็มีสิทธิเรียกร้องได้แต่ค่าปลงศพตามที่ศาลจะเห็นสมควรเท่านั้นคดีนี้อัยยการโจทย์ฟ้องว่าจำเลยฆ่า ค.ตาย ขอให้ลงโทษ แลนางชื่นมารดาขอเรียกค่าเสียหาย ๑๐๐๐ บาท ศาลเดิมไม่เชื่อคพะยานโจทก์ว่าจะทำจำเลยได้ จึงตัดสินยกฟ้อง ศาลอุทธรณ์ฟังว่าจำเลยได้ฆ่า ค.ตายมีผิดตาม ม.๒๔๙ แต่จำเลยเปนผู้มีความประพฤติ+เรียบร้อยไม่เคยมีชื่อเสียเสียหาย ให้ลดโทษลง ๑ ใน ๓ ตาม ม.๕๙ คงจำคุก ๒๐ ปี แลให้ใช้ค่าเสียหายแก่นางชื่น ๑๐๐๐ บาท ถ้าไม่ใช้ให้จัดการตาม ม.๑๘ ศาลฎีกาเห็นว่า ไม่เปนเหตุควรปราณีย์ใหจำเลยตาม ม.๕๙ เพราะจำเลยได้กระทำลงด้วยความทะนงองอาจไม่กลัวเกรงพระราชอาญา จึงให้จำคุกจำเลยไว้ตลอดชีวิต ส่วนค่าเสียหายนั้นนางชื่นสืบไม่ได้ว่าตนเสียหายอะไรบ้างแลใช้จ่ายไปเท่าใด จึงควรกำหนดให้แต่ค่าปลงศพอย่างเดียวตามประมวลแพ่ง ม.๔๔๓ ตอนต้น ให้จำเลยใช้ค่าปลงศพแก่นางชื่น ๓๐๐ บาท แลเงินค่าทำศพนี้เปนค่าเสียหายฉะเพาะตัวนางชื่นเท่านั้น ศาลจะสั่งให้จัดการตามกฎหมายอาญา ม.๑๘ ไม่ได้ เพราะไม่ใช่ค่าเสียหายตาม ม.๘๗ แล ๙๒ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 194/2472อัยยการพระนครศรีอยุธยาแลนางชื่นโจทก์นายป่วน จิตร์กระวัตร์จำเลย ป.อ. ม. 249, ม. 87, ม. 92, ม. 59 แล 18 ป.วิ.อ. ป.พ.พ. ม. 443ความประพฤติเรียบร้อยไม่เคยมีชื่อเสียงเสียหาย ไม่ใช่เปนเหตุปราณีย์ลดโทษค่าปลงศพเปนค่าเสียหายฉะเพาะตัว ศาลจะสั่งให้จัดการตาม ม.18 ไม่ได้ประมวลแพ่ง ม.443 ในคดีฆ่าคนตายโจทก์ผู้ฟ้องเรียกค่าเสียหายในทางแพ่งจะต้องสืบให้ได้ความว่าตนเสียหายอะไรบ้าง ถ้าสืบไม่ได้ก็มีสิทธิเรียกร้องได้แต่ค่าปลงศพตามที่ศาลจะเห็นสมควรเท่านั้นคดีนี้อัยยการโจทย์ฟ้องว่าจำเลยฆ่า ค.ตาย ขอให้ลงโทษ แลนางชื่นมารดาขอเรียกค่าเสียหาย ๑๐๐๐ บาท ศาลเดิมไม่เชื่อคพะยานโจทก์ว่าจะทำจำเลยได้ จึงตัดสินยกฟ้อง ศาลอุทธรณ์ฟังว่าจำเลยได้ฆ่า ค.ตายมีผิดตาม ม.๒๔๙ แต่จำเลยเปนผู้มีความประพฤติ+เรียบร้อยไม่เคยมีชื่อเสียเสียหาย ให้ลดโทษลง ๑ ใน ๓ ตาม ม.๕๙ คงจำคุก ๒๐ ปี แลให้ใช้ค่าเสียหายแก่นางชื่น ๑๐๐๐ บาท ถ้าไม่ใช้ให้จัดการตาม ม.๑๘ ศาลฎีกาเห็นว่า ไม่เปนเหตุควรปราณีย์ใหจำเลยตาม ม.๕๙ เพราะจำเลยได้กระทำลงด้วยความทะนงองอาจไม่กลัวเกรงพระราชอาญา จึงให้จำคุกจำเลยไว้ตลอดชีวิต ส่วนค่าเสียหายนั้นนางชื่นสืบไม่ได้ว่าตนเสียหายอะไรบ้างแลใช้จ่ายไปเท่าใด จึงควรกำหนดให้แต่ค่าปลงศพอย่างเดียวตามประมวลแพ่ง ม.๔๔๓ ตอนต้น ให้จำเลยใช้ค่าปลงศพแก่นางชื่น ๓๐๐ บาท แลเงินค่าทำศพนี้เปนค่าเสียหายฉะเพาะตัวนางชื่นเท่านั้น ศาลจะสั่งให้จัดการตามกฎหมายอาญา ม.๑๘ ไม่ได้ เพราะไม่ใช่ค่าเสียหายตาม ม.๘๗ แล ๙๒(วิชัย-พิพาก-พรหม)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: คดีนี้อัยยการโจทย์ฟ้องว่าจำเลยฆ่า ค.ตาย ขอให้ลงโทษ แลนางชื่นมารดาขอเรียกค่าเสียหาย ๑๐๐๐ บาท ศาลเดิมไม่เชื่อคพะยานโจทก์ว่าจะทำจำเลยได้ จึงตัดสินยกฟ้อง ศาลอุทธรณ์ฟังว่าจำเลยได้ฆ่า ค.ตายมีผิดตาม ม.๒๔๙ แต่จำเลยเปนผู้มีความประพฤติ+เรียบร้อยไม่เคยมีชื่อเสียเสียหาย ให้ลดโทษลง ๑ ใน ๓ ตาม ม.๕๙ คงจำคุก ๒๐ ปี แลให้ใช้ค่าเสียหายแก่นางชื่น ๑๐๐๐ บาท ถ้าไม่ใช้ให้จัดการตาม ม.๑๘ ศาลฎีกาเห็นว่า ไม่เปนเหตุควรปราณีย์ใหจำเลยตาม ม.๕๙ เพราะจำเลยได้กระทำลงด้วยความทะนงองอาจไม่กลัวเกรงพระราชอาญา จึงให้จำคุกจำเลยไว้ตลอดชีวิต ส่วนค่าเสียหายนั้นนางชื่นสืบไม่ได้ว่าตนเสียหายอะไรบ้างแลใช้จ่ายไปเท่าใด จึงควรกำหนดให้แต่ค่าปลงศพอย่างเดียวตามประมวลแพ่ง ม.๔๔๓ ตอนต้น ให้จำเลยใช้ค่าปลงศพแก่นางชื่น ๓๐๐ บาท แลเงินค่าทำศพนี้เปนค่าเสียหายฉะเพาะตัวนางชื่นเท่านั้น ศาลจะสั่งให้จัดการตามกฎหมายอาญา ม.๑๘ ไม่ได้ เพราะไม่ใช่ค่าเสียหายตาม ม.๘๗ แล ๙๒ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 194/2472อัยยการพระนครศรีอยุธยาแลนางชื่นโจทก์นายป่วน จิตร์กระวัตร์จำเลย ป.อ. ม. 249, ม. 87, ม. 92, ม. 59 แล 18 ป.วิ.อ. ป.พ.พ. ม. 443ความประพฤติเรียบร้อยไม่เคยมีชื่อเสียงเสียหาย ไม่ใช่เปนเหตุปราณีย์ลดโทษค่าปลงศพเปนค่าเสียหายฉะเพาะตัว ศาลจะสั่งให้จัดการตาม ม.18 ไม่ได้ประมวลแพ่ง ม.443 ในคดีฆ่าคนตายโจทก์ผู้ฟ้องเรียกค่าเสียหายในทางแพ่งจะต้องสืบให้ได้ความว่าตนเสียหายอะไรบ้าง ถ้าสืบไม่ได้ก็มีสิทธิเรียกร้องได้แต่ค่าปลงศพตามที่ศาลจะเห็นสมควรเท่านั้นคดีนี้อัยยการโจทย์ฟ้องว่าจำเลยฆ่า ค.ตาย ขอให้ลงโทษ แลนางชื่นมารดาขอเรียกค่าเสียหาย ๑๐๐๐ บาท ศาลเดิมไม่เชื่อคพะยานโจทก์ว่าจะทำจำเลยได้ จึงตัดสินยกฟ้อง ศาลอุทธรณ์ฟังว่าจำเลยได้ฆ่า ค.ตายมีผิดตาม ม.๒๔๙ แต่จำเลยเปนผู้มีความประพฤติ+เรียบร้อยไม่เคยมีชื่อเสียเสียหาย ให้ลดโทษลง ๑ ใน ๓ ตาม ม.๕๙ คงจำคุก ๒๐ ปี แลให้ใช้ค่าเสียหายแก่นางชื่น ๑๐๐๐ บาท ถ้าไม่ใช้ให้จัดการตาม ม.๑๘ ศาลฎีกาเห็นว่า ไม่เปนเหตุควรปราณีย์ใหจำเลยตาม ม.๕๙ เพราะจำเลยได้กระทำลงด้วยความทะนงองอาจไม่กลัวเกรงพระราชอาญา จึงให้จำคุกจำเลยไว้ตลอดชีวิต ส่วนค่าเสียหายนั้นนางชื่นสืบไม่ได้ว่าตนเสียหายอะไรบ้างแลใช้จ่ายไปเท่าใด จึงควรกำหนดให้แต่ค่าปลงศพอย่างเดียวตามประมวลแพ่ง ม.๔๔๓ ตอนต้น ให้จำเลยใช้ค่าปลงศพแก่นางชื่น ๓๐๐ บาท แลเงินค่าทำศพนี้เปนค่าเสียหายฉะเพาะตัวนางชื่นเท่านั้น ศาลจะสั่งให้จัดการตามกฎหมายอาญา ม.๑๘ ไม่ได้ เพราะไม่ใช่ค่าเสียหายตาม ม.๘๗ แล ๙๒(วิชัย-พิพาก-พรหม)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ