คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 209/2511หลักกฎหมาย: ผู้ร้องเคยร้องขอให้ปล่อยทรัพย์ และศาลได้สั่งยกคำร้องโดยฟังว่าทรัพย์นั้นเป็นของลูกหนี้ตามคำพิพากษา ผู้ร้องมายื่นคำร้องใหม่ในคดีนี้ว่า ทรัพย์ที่ถูกยึดนั้นได้มาระหว่างที่ผู้ร้องและลูกหนี้ตามคำพิพากษาอยู่กินกันฉันสามีภริยาโดยไม่จดทะเบียน ดังนี้ ปัญหาที่ว่าทรัพย์ดังกล่าวเป็นของผู้ร้องกึ่งหนึ่งด้วยหรือไม่ ศาลยังไม่ได้วินิจฉัย เพราะในคดีร้องขัดทรัพย์ไม่มีประเด็นที่จะต้องวินิจฉัยว่าทรัพย์ที่ยึดเป็นของลูกหนี้ทั้งหมดหรือไม่ เมื่อข้อเท็จจริงได้ความว่าทรัพย์ที่ถูกยึดนั้นได้มาระหว่างที่ผู้ร้องและลูกหนี้ตามคำพิพากษาอยู่กินกันฉันสามีภริยาโดยไม่จดทะเบียน ศาลก็ยกคำร้องขัดทรัพย์เสียได้ ที่ผู้ร้องมาร้องคดีนี้จึงมิใช่เป็นการร้องซ้ำในประเด็นเดียวกับที่ศาลได้วินิจฉัยโดยอาศัยเหตุอย่างเดียวกันผู้ร้องร้องว่าโจทก์นำเจ้าพนักงานบังคับคดียึดทรัพย์ที่จำเลยกับผู้ร้องซึ่งเป็นสามีภริยากันโดยมิได้จดทะเบียนสมรสมีกรรมสิทธิ์ร่วมกัน โจทก์คัดค้านว่า ทรัพย์รายนี้ผู้ร้องเคยร้องขอให้ปล่อยโดยอ้างว่าเป็นมรดกของนายรอดสามีคนก่อน ไม่ใช่ของจำเลย ศาลได้ยกคำร้องไปแล้ว บัดนี้มาร้องใหม่ว่าเป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์ร่วม ข้อเท็จจริงจึงขัดกัน ขอให้ยกคำร้อง ศาลชั้นต้นสอบคู่ความได้ข้อเท็จจริงตามคำคัดค้านของโจทก์ แล้วสั่งงดสืบพยานและวินิจฉัยให้ยกคำร้อง ศาลอุทธรณ์เห็นว่าเป็นฟ้องซ้ำ พิพากษายืน ศาลฎีกาเห็นว่า แม้จะได้ความว่าผู้ร้องเคยร้องขอให้ปล่อยทรัพย์ทั้งหมดมาแล้วครั้งหนึ่ง และศาลได้สั่งยกคำร้องโดยฟังว่าเป็นของจำเลย แต่ปัญหาที่ว่าทรัพย์ดังกล่าวเป็นของผู้ร้องกึ่งหนึ่งด้วยหรือไม่ ศาลยังไม่ได้วินิจฉัย เพราะในคดีร้องขัดทรัพย์ไม่มีประเด็นที่จะต้องวินิจฉัยว่าทรัพย์ที่ยึดเป็นของลูกหนี้ตามคำพิพากษาทั้งหมดเมื่อไหร่ เมื่อข้อเท็จจริงได้ความว่าทรัพย์ที่ยึดได้มาระหว่างที่ผู้ร้องและลูกหนี้ตามคำพิพากษาอยู่กินกันฉันสามีภริยาโดยไม่จดทะเบียน ศาลก็ยกคำร้องขัดทรัพย์เสียได้ ที่ผู้ร้องมาร้องคดีนี้จึงมิใช่เป็นการร้องซ้ำในประเด็นเดียวกับที่ศาลได้วินิจฉัยโดยอาศัยเหตุอย่างเดียวกันแต่อย่างใด ฎีกาผู้ร้องฟังขึ้น จึงพร้อมกันพิพากษาให้ยกคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ให้ศาลชั้นต้นดำเนินการไต่สวนคำร้องของผู้ร้อง และมีคำสั่งต่อไปตามรูปคดี ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 209/2511นางเสงี่ยม ไชยวรรณโจทก์นายจอย มาถึงล.นางน้อย สร้อยมีผู้ร้อง ป.วิ.พ. ม. 148, ม. 287, ม. 288 ป.พ.พ. ม. 1356ผู้ร้องเคยร้องขอให้ปล่อยทรัพย์ และศาลได้สั่งยกคำร้องโดยฟังว่าทรัพย์นั้นเป็นของลูกหนี้ตามคำพิพากษา ผู้ร้องมายื่นคำร้องใหม่ในคดีนี้ว่า ทรัพย์ที่ถูกยึดนั้นได้มาระหว่างที่ผู้ร้องและลูกหนี้ตามคำพิพากษาอยู่กินกันฉันสามีภริยาโดยไม่จดทะเบียน ดังนี้ ปัญหาที่ว่าทรัพย์ดังกล่าวเป็นของผู้ร้องกึ่งหนึ่งด้วยหรือไม่ ศาลยังไม่ได้วินิจฉัย เพราะในคดีร้องขัดทรัพย์ไม่มีประเด็นที่จะต้องวินิจฉัยว่าทรัพย์ที่ยึดเป็นของลูกหนี้ทั้งหมดหรือไม่ เมื่อข้อเท็จจริงได้ความว่าทรัพย์ที่ถูกยึดนั้นได้มาระหว่างที่ผู้ร้องและลูกหนี้ตามคำพิพากษาอยู่กินกันฉันสามีภริยาโดยไม่จดทะเบียน ศาลก็ยกคำร้องขัดทรัพย์เสียได้ ที่ผู้ร้องมาร้องคดีนี้จึงมิใช่เป็นการร้องซ้ำในประเด็นเดียวกับที่ศาลได้วินิจฉัยโดยอาศัยเหตุอย่างเดียวกันผู้ร้องร้องว่าโจทก์นำเจ้าพนักงานบังคับคดียึดทรัพย์ที่จำเลยกับผู้ร้องซึ่งเป็นสามีภริยากันโดยมิได้จดทะเบียนสมรสมีกรรมสิทธิ์ร่วมกัน โจทก์คัดค้านว่า ทรัพย์รายนี้ผู้ร้องเคยร้องขอให้ปล่อยโดยอ้างว่าเป็นมรดกของนายรอดสามีคนก่อน ไม่ใช่ของจำเลย ศาลได้ยกคำร้องไปแล้ว บัดนี้มาร้องใหม่ว่าเป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์ร่วม ข้อเท็จจริงจึงขัดกัน ขอให้ยกคำร้อง ศาลชั้นต้นสอบคู่ความได้ข้อเท็จจริงตามคำคัดค้านของโจทก์ แล้วสั่งงดสืบพยานและวินิจฉัยให้ยกคำร้อง ศาลอุทธรณ์เห็นว่าเป็นฟ้องซ้ำ พิพากษายืน ศาลฎีกาเห็นว่า แม้จะได้ความว่าผู้ร้องเคยร้องขอให้ปล่อยทรัพย์ทั้งหมดมาแล้วครั้งหนึ่ง และศาลได้สั่งยกคำร้องโดยฟังว่าเป็นของจำเลย แต่ปัญหาที่ว่าทรัพย์ดังกล่าวเป็นของผู้ร้องกึ่งหนึ่งด้วยหรือไม่ ศาลยังไม่ได้วินิจฉัย เพราะในคดีร้องขัดทรัพย์ไม่มีประเด็นที่จะต้องวินิจฉัยว่าทรัพย์ที่ยึดเป็นของลูกหนี้ตามคำพิพากษาทั้งหมดเมื่อไหร่ เมื่อข้อเท็จจริงได้ความว่าทรัพย์ที่ยึดได้มาระหว่างที่ผู้ร้องและลูกหนี้ตามคำพิพากษาอยู่กินกันฉันสามีภริยาโดยไม่จดทะเบียน ศาลก็ยกคำร้องขัดทรัพย์เสียได้ ที่ผู้ร้องมาร้องคดีนี้จึงมิใช่เป็นการร้องซ้ำในประเด็นเดียวกับที่ศาลได้วินิจฉัยโดยอาศัยเหตุอย่างเดียวกันแต่อย่างใด ฎีกาผู้ร้องฟังขึ้น จึงพร้อมกันพิพากษาให้ยกคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ให้ศาลชั้นต้นดำเนินการไต่สวนคำร้องของผู้ร้อง และมีคำสั่งต่อไปตามรูปคดี(ประสม เภกะสุต-จิตติ ติงศภัทิย์-วิเชียร เศวตรุนทร์)ศาลจังหวัดหล่มสัก - นายจินดา บุญศิริศาลอุทธรณ์ - นายพันธ์ นัยวิฑิตแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ผู้ร้องร้องว่าโจทก์นำเจ้าพนักงานบังคับคดียึดทรัพย์ที่จำเลยกับผู้ร้องซึ่งเป็นสามีภริยากันโดยมิได้จดทะเบียนสมรสมีกรรมสิทธิ์ร่วมกัน โจทก์คัดค้านว่า ทรัพย์รายนี้ผู้ร้องเคยร้องขอให้ปล่อยโดยอ้างว่าเป็นมรดกของนายรอดสามีคนก่อน ไม่ใช่ของจำเลย ศาลได้ยกคำร้องไปแล้ว บัดนี้มาร้องใหม่ว่าเป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์ร่วม ข้อเท็จจริงจึงขัดกัน ขอให้ยกคำร้อง ศาลชั้นต้นสอบคู่ความได้ข้อเท็จจริงตามคำคัดค้านของโจทก์ แล้วสั่งงดสืบพยานและวินิจฉัยให้ยกคำร้อง ศาลอุทธรณ์เห็นว่าเป็นฟ้องซ้ำ พิพากษายืน ศาลฎีกาเห็นว่า แม้จะได้ความว่าผู้ร้องเคยร้องขอให้ปล่อยทรัพย์ทั้งหมดมาแล้วครั้งหนึ่ง และศาลได้สั่งยกคำร้องโดยฟังว่าเป็นของจำเลย แต่ปัญหาที่ว่าทรัพย์ดังกล่าวเป็นของผู้ร้องกึ่งหนึ่งด้วยหรือไม่ ศาลยังไม่ได้วินิจฉัย เพราะในคดีร้องขัดทรัพย์ไม่มีประเด็นที่จะต้องวินิจฉัยว่าทรัพย์ที่ยึดเป็นของลูกหนี้ตามคำพิพากษาทั้งหมดเมื่อไหร่ เมื่อข้อเท็จจริงได้ความว่าทรัพย์ที่ยึดได้มาระหว่างที่ผู้ร้องและลูกหนี้ตามคำพิพากษาอยู่กินกันฉันสามีภริยาโดยไม่จดทะเบียน ศาลก็ยกคำร้องขัดทรัพย์เสียได้ ที่ผู้ร้องมาร้องคดีนี้จึงมิใช่เป็นการร้องซ้ำในประเด็นเดียวกับที่ศาลได้วินิจฉัยโดยอาศัยเหตุอย่างเดียวกันแต่อย่างใด ฎีกาผู้ร้องฟังขึ้น จึงพร้อมกันพิพากษาให้ยกคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ให้ศาลชั้นต้นดำเนินการไต่สวนคำร้องของผู้ร้อง และมีคำสั่งต่อไปตามรูปคดี ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 209/2511นางเสงี่ยม ไชยวรรณโจทก์นายจอย มาถึงล.นางน้อย สร้อยมีผู้ร้อง ป.วิ.พ. ม. 148, ม. 287, ม. 288 ป.พ.พ. ม. 1356ผู้ร้องเคยร้องขอให้ปล่อยทรัพย์ และศาลได้สั่งยกคำร้องโดยฟังว่าทรัพย์นั้นเป็นของลูกหนี้ตามคำพิพากษา ผู้ร้องมายื่นคำร้องใหม่ในคดีนี้ว่า ทรัพย์ที่ถูกยึดนั้นได้มาระหว่างที่ผู้ร้องและลูกหนี้ตามคำพิพากษาอยู่กินกันฉันสามีภริยาโดยไม่จดทะเบียน ดังนี้ ปัญหาที่ว่าทรัพย์ดังกล่าวเป็นของผู้ร้องกึ่งหนึ่งด้วยหรือไม่ ศาลยังไม่ได้วินิจฉัย เพราะในคดีร้องขัดทรัพย์ไม่มีประเด็นที่จะต้องวินิจฉัยว่าทรัพย์ที่ยึดเป็นของลูกหนี้ทั้งหมดหรือไม่ เมื่อข้อเท็จจริงได้ความว่าทรัพย์ที่ถูกยึดนั้นได้มาระหว่างที่ผู้ร้องและลูกหนี้ตามคำพิพากษาอยู่กินกันฉันสามีภริยาโดยไม่จดทะเบียน ศาลก็ยกคำร้องขัดทรัพย์เสียได้ ที่ผู้ร้องมาร้องคดีนี้จึงมิใช่เป็นการร้องซ้ำในประเด็นเดียวกับที่ศาลได้วินิจฉัยโดยอาศัยเหตุอย่างเดียวกันผู้ร้องร้องว่าโจทก์นำเจ้าพนักงานบังคับคดียึดทรัพย์ที่จำเลยกับผู้ร้องซึ่งเป็นสามีภริยากันโดยมิได้จดทะเบียนสมรสมีกรรมสิทธิ์ร่วมกัน โจทก์คัดค้านว่า ทรัพย์รายนี้ผู้ร้องเคยร้องขอให้ปล่อยโดยอ้างว่าเป็นมรดกของนายรอดสามีคนก่อน ไม่ใช่ของจำเลย ศาลได้ยกคำร้องไปแล้ว บัดนี้มาร้องใหม่ว่าเป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์ร่วม ข้อเท็จจริงจึงขัดกัน ขอให้ยกคำร้อง ศาลชั้นต้นสอบคู่ความได้ข้อเท็จจริงตามคำคัดค้านของโจทก์ แล้วสั่งงดสืบพยานและวินิจฉัยให้ยกคำร้อง ศาลอุทธรณ์เห็นว่าเป็นฟ้องซ้ำ พิพากษายืน ศาลฎีกาเห็นว่า แม้จะได้ความว่าผู้ร้องเคยร้องขอให้ปล่อยทรัพย์ทั้งหมดมาแล้วครั้งหนึ่ง และศาลได้สั่งยกคำร้องโดยฟังว่าเป็นของจำเลย แต่ปัญหาที่ว่าทรัพย์ดังกล่าวเป็นของผู้ร้องกึ่งหนึ่งด้วยหรือไม่ ศาลยังไม่ได้วินิจฉัย เพราะในคดีร้องขัดทรัพย์ไม่มีประเด็นที่จะต้องวินิจฉัยว่าทรัพย์ที่ยึดเป็นของลูกหนี้ตามคำพิพากษาทั้งหมดเมื่อไหร่ เมื่อข้อเท็จจริงได้ความว่าทรัพย์ที่ยึดได้มาระหว่างที่ผู้ร้องและลูกหนี้ตามคำพิพากษาอยู่กินกันฉันสามีภริยาโดยไม่จดทะเบียน ศาลก็ยกคำร้องขัดทรัพย์เสียได้ ที่ผู้ร้องมาร้องคดีนี้จึงมิใช่เป็นการร้องซ้ำในประเด็นเดียวกับที่ศาลได้วินิจฉัยโดยอาศัยเหตุอย่างเดียวกันแต่อย่างใด ฎีกาผู้ร้องฟังขึ้น จึงพร้อมกันพิพากษาให้ยกคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ให้ศาลชั้นต้นดำเนินการไต่สวนคำร้องของผู้ร้อง และมีคำสั่งต่อไปตามรูปคดี(ประสม เภกะสุต-จิตติ ติงศภัทิย์-วิเชียร เศวตรุนทร์)ศาลจังหวัดหล่มสัก - นายจินดา บุญศิริศาลอุทธรณ์ - นายพันธ์ นัยวิฑิตแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ