คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 680/2500หลักกฎหมาย: ถ้าปรากฎความผิดหลายฐานได้กระทำลงโดยผู้กระทำผิดคนเดียว ก็ย่อมฟ้องคดีทุกเรื่องต่อศาลซึ่งมีอำนาจชำระใน ฐานความผิดซึ่งมีอัตราโทษสูงได้ตามที่บัญญัติไว้ใน ป.วิ.อาญา มาตรา 24(1) นั้นกฎหมายถือเอาบุคคลผู้กระทำผิดเป็นสำคัญ มิใช่อาศัยแต่การเกี่ยวพันเฉพาะฐานความผิดเท่านั้น จำเลยกระทำผิดฐานปล้นทรัพย์ที่จังหวัดปากพนัง และถูกฟ้องยังศาลปากพนัง คดีอยู่ระหว่างพิจารณาจำเลยมากระทำผิดฐานมีอาวุธปืนและลูกระเบิดมือที่จังหวัดนครศรีธรรมราชอีก ดังนี้ โจทก์จึงฟ้องคดีหลังต่อศาลจังหวัดปากพนังได้.โจทก์ฟ้องว่าจำเลยมีอาวุธปืนสั้นและมีลูกระเบิดไว้ในครอบครองโดยไม่ได้รับอนุญาต เหตุเกิดตำบลปากพูน อำเภอเมือง นครศรีธรรมราช จังหวัดนครศรีธรรมราช ซึ่งอยู่ในเขตอำนาจศาลจังหวัดนครศรีธรรมราช แต่เนื่องจากจำเลยได้ กระทำผิดฐานปล้นทรัพย์ในเขตอำเภอปากพนังก่อน และได้ถูกฟ้องต่อศาลจังหวัดปากพนังแล้วคดีอยู่ในระหว่างพิจารณา และความผิดในคดีนี้เกี่ยวพันกับความผิดฐานปล้นทรัพย์โดยจำเลยกับพวกได้ใช้อาวุธนี้ทำการปล้นทรัพย์หลบหนีไป การกระทำผิดของจำเลยต้องตาม ป.วิ.อาญา มาตรา ๒๔ โจทก์จึงฟ้องคดีนี้ต่อศาลจังหวัดปากพนังซึ่งมีอำนาจชำระความผิด ฐานปล้นทรัพยอันมีอัตราโทษสูง ขอให้ลงโทษ ศาลปากพนังเห็นว่าไม่มีข้อความว่าจำเลยมีลูกระเบิดมือคงมีแต่อาวุธปืน และโจทก์ไม่ยืนยันว่าจะใช่อาวุธปืนกระบอก เดียวกับที่มีไว้ในคดีนี้หรือไม่ และเห็นว่าความผิดฐานปล้นทรัพย์ขาดตอนไปแล้วไม่เกี่ยวพันกับความผิดฐานมีอาวุธปืน และลูกระเบิด ซึ่งจำเลยได้กระทำผิดต่างท้องที่ การมีอาวุธปืนและลูกระเบิดกับการปล้นเป็นการกระทำผิดคนละวัน แต่ละตอนได้แยกขาดจากกันไปแล้ว จะถือว่าเป็นความผิดเกี่ยวพันกันตาม มาตรา ๒๔ แห่ง ป.วิ. อาญาไม่ได้ และข้อเท็จจริงอาจเป็นว่า จำเลยเพิ่งมีอาวุธปืนและลูกระเบิดภายหลังได้ จึงมีคำสั่งไม่ประทับฟ้องโจทก์ โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกาเป็นปัญหาข้อกฎหมาย ศาลฎีกาเห็นว่า ป.วิ.อาญา มาตรา ๒๔ บัญญัติถึงเหตุที่ให้ถือว่าเป็นความผิดหลายเรื่องเกี่ยวพันกันไว้ประการหนึ่ง ในข้อ (๑) ว่าถ้าปรากฎความผิดหลายฐานได้กระทำลงโดยผู้กระทำผิดคนเดียวกันก็ย่อมฟ้องคดีทุกเรื่องต่อศาลซึ่งมีอำนาจชำระ ในฐานความผิดซึ่งมีอัตราโทษสูงได้ ทั้งนี้จะเห็นว่าถือเอาบุคคลผู้กระทำผิดเป็นสำคัญ มิใช่อาศัยแต่การเกี่ยวพันเฉพาะ ฐานความผิดดังศาลล่างยกเป็นเหตุเท่านั้น อนึ่ง เฉพาะเรื่องนี้ปรากฎว่าจำเลยถูกจับพร้อมด้วยอาวุธปืนและวัตถุระเบิด กระชั้นชิดกับเวลาต้องหาว่าปล้นทรัพย์ หากจะพิเคราะห์ถึงความสดวกในการพิจารณาก็มีอยู่ พิพากษากลับให้ศาลชั้นต้นประทับรับฟ้องไว้พิจารณาพิพากษาต่อไป. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 680/2500พนักงานอัยการประจำศาลจังหวัดปากพนังโจทก์นายวิเชียร หรือ ซด งามศิลปจำเลย ป.วิ.อ. ม. 24 (1)ถ้าปรากฎความผิดหลายฐานได้กระทำลงโดยผู้กระทำผิดคนเดียว ก็ย่อมฟ้องคดีทุกเรื่องต่อศาลซึ่งมีอำนาจชำระใน ฐานความผิดซึ่งมีอัตราโทษสูงได้ตามที่บัญญัติไว้ใน ป.วิ.อาญา มาตรา 24(1) นั้นกฎหมายถือเอาบุคคลผู้กระทำผิดเป็นสำคัญ มิใช่อาศัยแต่การเกี่ยวพันเฉพาะฐานความผิดเท่านั้น จำเลยกระทำผิดฐานปล้นทรัพย์ที่จังหวัดปากพนัง และถูกฟ้องยังศาลปากพนัง คดีอยู่ระหว่างพิจารณาจำเลยมากระทำผิดฐานมีอาวุธปืนและลูกระเบิดมือที่จังหวัดนครศรีธรรมราชอีก ดังนี้ โจทก์จึงฟ้องคดีหลังต่อศาลจังหวัดปากพนังได้.โจทก์ฟ้องว่าจำเลยมีอาวุธปืนสั้นและมีลูกระเบิดไว้ในครอบครองโดยไม่ได้รับอนุญาต เหตุเกิดตำบลปากพูน อำเภอเมือง นครศรีธรรมราช จังหวัดนครศรีธรรมราช ซึ่งอยู่ในเขตอำนาจศาลจังหวัดนครศรีธรรมราช แต่เนื่องจากจำเลยได้ กระทำผิดฐานปล้นทรัพย์ในเขตอำเภอปากพนังก่อน และได้ถูกฟ้องต่อศาลจังหวัดปากพนังแล้วคดีอยู่ในระหว่างพิจารณา และความผิดในคดีนี้เกี่ยวพันกับความผิดฐานปล้นทรัพย์โดยจำเลยกับพวกได้ใช้อาวุธนี้ทำการปล้นทรัพย์หลบหนีไป การกระทำผิดของจำเลยต้องตาม ป.วิ.อาญา มาตรา ๒๔ โจทก์จึงฟ้องคดีนี้ต่อศาลจังหวัดปากพนังซึ่งมีอำนาจชำระความผิด ฐานปล้นทรัพยอันมีอัตราโทษสูง ขอให้ลงโทษ ศาลปากพนังเห็นว่าไม่มีข้อความว่าจำเลยมีลูกระเบิดมือคงมีแต่อาวุธปืน และโจทก์ไม่ยืนยันว่าจะใช่อาวุธปืนกระบอก เดียวกับที่มีไว้ในคดีนี้หรือไม่ และเห็นว่าความผิดฐานปล้นทรัพย์ขาดตอนไปแล้วไม่เกี่ยวพันกับความผิดฐานมีอาวุธปืน และลูกระเบิด ซึ่งจำเลยได้กระทำผิดต่างท้องที่ การมีอาวุธปืนและลูกระเบิดกับการปล้นเป็นการกระทำผิดคนละวัน แต่ละตอนได้แยกขาดจากกันไปแล้ว จะถือว่าเป็นความผิดเกี่ยวพันกันตาม มาตรา ๒๔ แห่ง ป.วิ. อาญาไม่ได้ และข้อเท็จจริงอาจเป็นว่า จำเลยเพิ่งมีอาวุธปืนและลูกระเบิดภายหลังได้ จึงมีคำสั่งไม่ประทับฟ้องโจทก์ โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกาเป็นปัญหาข้อกฎหมาย ศาลฎีกาเห็นว่า ป.วิ.อาญา มาตรา ๒๔ บัญญัติถึงเหตุที่ให้ถือว่าเป็นความผิดหลายเรื่องเกี่ยวพันกันไว้ประการหนึ่ง ในข้อ (๑) ว่าถ้าปรากฎความผิดหลายฐานได้กระทำลงโดยผู้กระทำผิดคนเดียวกันก็ย่อมฟ้องคดีทุกเรื่องต่อศาลซึ่งมีอำนาจชำระ ในฐานความผิดซึ่งมีอัตราโทษสูงได้ ทั้งนี้จะเห็นว่าถือเอาบุคคลผู้กระทำผิดเป็นสำคัญ มิใช่อาศัยแต่การเกี่ยวพันเฉพาะ ฐานความผิดดังศาลล่างยกเป็นเหตุเท่านั้น อนึ่ง เฉพาะเรื่องนี้ปรากฎว่าจำเลยถูกจับพร้อมด้วยอาวุธปืนและวัตถุระเบิด กระชั้นชิดกับเวลาต้องหาว่าปล้นทรัพย์ หากจะพิเคราะห์ถึงความสดวกในการพิจารณาก็มีอยู่ พิพากษากลับให้ศาลชั้นต้นประทับรับฟ้องไว้พิจารณาพิพากษาต่อไป.(ดุลยกรณ์พิทารณ์-ธรรมบัณฑิตสิทธิศถุงคาร-จักรปาณีศรีศีลวิสุทธิ์)ศาลชั้นต้น - ศาลจังหวัดปากพนังศาลอุทธรณ์ - ศาลอุทธรณ์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่าจำเลยมีอาวุธปืนสั้นและมีลูกระเบิดไว้ในครอบครองโดยไม่ได้รับอนุญาต เหตุเกิดตำบลปากพูน อำเภอเมือง นครศรีธรรมราช จังหวัดนครศรีธรรมราช ซึ่งอยู่ในเขตอำนาจศาลจังหวัดนครศรีธรรมราช แต่เนื่องจากจำเลยได้ กระทำผิดฐานปล้นทรัพย์ในเขตอำเภอปากพนังก่อน และได้ถูกฟ้องต่อศาลจังหวัดปากพนังแล้วคดีอยู่ในระหว่างพิจารณา และความผิดในคดีนี้เกี่ยวพันกับความผิดฐานปล้นทรัพย์โดยจำเลยกับพวกได้ใช้อาวุธนี้ทำการปล้นทรัพย์หลบหนีไป การกระทำผิดของจำเลยต้องตาม ป.วิ.อาญา มาตรา ๒๔ โจทก์จึงฟ้องคดีนี้ต่อศาลจังหวัดปากพนังซึ่งมีอำนาจชำระความผิด ฐานปล้นทรัพยอันมีอัตราโทษสูง ขอให้ลงโทษ ศาลปากพนังเห็นว่าไม่มีข้อความว่าจำเลยมีลูกระเบิดมือคงมีแต่อาวุธปืน และโจทก์ไม่ยืนยันว่าจะใช่อาวุธปืนกระบอก เดียวกับที่มีไว้ในคดีนี้หรือไม่ และเห็นว่าความผิดฐานปล้นทรัพย์ขาดตอนไปแล้วไม่เกี่ยวพันกับความผิดฐานมีอาวุธปืน และลูกระเบิด ซึ่งจำเลยได้กระทำผิดต่างท้องที่ การมีอาวุธปืนและลูกระเบิดกับการปล้นเป็นการกระทำผิดคนละวัน แต่ละตอนได้แยกขาดจากกันไปแล้ว จะถือว่าเป็นความผิดเกี่ยวพันกันตาม มาตรา ๒๔ แห่ง ป.วิ. อาญาไม่ได้ และข้อเท็จจริงอาจเป็นว่า จำเลยเพิ่งมีอาวุธปืนและลูกระเบิดภายหลังได้ จึงมีคำสั่งไม่ประทับฟ้องโจทก์ โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกาเป็นปัญหาข้อกฎหมาย ศาลฎีกาเห็นว่า ป.วิ.อาญา มาตรา ๒๔ บัญญัติถึงเหตุที่ให้ถือว่าเป็นความผิดหลายเรื่องเกี่ยวพันกันไว้ประการหนึ่ง ในข้อ (๑) ว่าถ้าปรากฎความผิดหลายฐานได้กระทำลงโดยผู้กระทำผิดคนเดียวกันก็ย่อมฟ้องคดีทุกเรื่องต่อศาลซึ่งมีอำนาจชำระ ในฐานความผิดซึ่งมีอัตราโทษสูงได้ ทั้งนี้จะเห็นว่าถือเอาบุคคลผู้กระทำผิดเป็นสำคัญ มิใช่อาศัยแต่การเกี่ยวพันเฉพาะ ฐานความผิดดังศาลล่างยกเป็นเหตุเท่านั้น อนึ่ง เฉพาะเรื่องนี้ปรากฎว่าจำเลยถูกจับพร้อมด้วยอาวุธปืนและวัตถุระเบิด กระชั้นชิดกับเวลาต้องหาว่าปล้นทรัพย์ หากจะพิเคราะห์ถึงความสดวกในการพิจารณาก็มีอยู่ พิพากษากลับให้ศาลชั้นต้นประทับรับฟ้องไว้พิจารณาพิพากษาต่อไป. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 680/2500พนักงานอัยการประจำศาลจังหวัดปากพนังโจทก์นายวิเชียร หรือ ซด งามศิลปจำเลย ป.วิ.อ. ม. 24 (1)ถ้าปรากฎความผิดหลายฐานได้กระทำลงโดยผู้กระทำผิดคนเดียว ก็ย่อมฟ้องคดีทุกเรื่องต่อศาลซึ่งมีอำนาจชำระใน ฐานความผิดซึ่งมีอัตราโทษสูงได้ตามที่บัญญัติไว้ใน ป.วิ.อาญา มาตรา 24(1) นั้นกฎหมายถือเอาบุคคลผู้กระทำผิดเป็นสำคัญ มิใช่อาศัยแต่การเกี่ยวพันเฉพาะฐานความผิดเท่านั้น จำเลยกระทำผิดฐานปล้นทรัพย์ที่จังหวัดปากพนัง และถูกฟ้องยังศาลปากพนัง คดีอยู่ระหว่างพิจารณาจำเลยมากระทำผิดฐานมีอาวุธปืนและลูกระเบิดมือที่จังหวัดนครศรีธรรมราชอีก ดังนี้ โจทก์จึงฟ้องคดีหลังต่อศาลจังหวัดปากพนังได้.โจทก์ฟ้องว่าจำเลยมีอาวุธปืนสั้นและมีลูกระเบิดไว้ในครอบครองโดยไม่ได้รับอนุญาต เหตุเกิดตำบลปากพูน อำเภอเมือง นครศรีธรรมราช จังหวัดนครศรีธรรมราช ซึ่งอยู่ในเขตอำนาจศาลจังหวัดนครศรีธรรมราช แต่เนื่องจากจำเลยได้ กระทำผิดฐานปล้นทรัพย์ในเขตอำเภอปากพนังก่อน และได้ถูกฟ้องต่อศาลจังหวัดปากพนังแล้วคดีอยู่ในระหว่างพิจารณา และความผิดในคดีนี้เกี่ยวพันกับความผิดฐานปล้นทรัพย์โดยจำเลยกับพวกได้ใช้อาวุธนี้ทำการปล้นทรัพย์หลบหนีไป การกระทำผิดของจำเลยต้องตาม ป.วิ.อาญา มาตรา ๒๔ โจทก์จึงฟ้องคดีนี้ต่อศาลจังหวัดปากพนังซึ่งมีอำนาจชำระความผิด ฐานปล้นทรัพยอันมีอัตราโทษสูง ขอให้ลงโทษ ศาลปากพนังเห็นว่าไม่มีข้อความว่าจำเลยมีลูกระเบิดมือคงมีแต่อาวุธปืน และโจทก์ไม่ยืนยันว่าจะใช่อาวุธปืนกระบอก เดียวกับที่มีไว้ในคดีนี้หรือไม่ และเห็นว่าความผิดฐานปล้นทรัพย์ขาดตอนไปแล้วไม่เกี่ยวพันกับความผิดฐานมีอาวุธปืน และลูกระเบิด ซึ่งจำเลยได้กระทำผิดต่างท้องที่ การมีอาวุธปืนและลูกระเบิดกับการปล้นเป็นการกระทำผิดคนละวัน แต่ละตอนได้แยกขาดจากกันไปแล้ว จะถือว่าเป็นความผิดเกี่ยวพันกันตาม มาตรา ๒๔ แห่ง ป.วิ. อาญาไม่ได้ และข้อเท็จจริงอาจเป็นว่า จำเลยเพิ่งมีอาวุธปืนและลูกระเบิดภายหลังได้ จึงมีคำสั่งไม่ประทับฟ้องโจทก์ โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกาเป็นปัญหาข้อกฎหมาย ศาลฎีกาเห็นว่า ป.วิ.อาญา มาตรา ๒๔ บัญญัติถึงเหตุที่ให้ถือว่าเป็นความผิดหลายเรื่องเกี่ยวพันกันไว้ประการหนึ่ง ในข้อ (๑) ว่าถ้าปรากฎความผิดหลายฐานได้กระทำลงโดยผู้กระทำผิดคนเดียวกันก็ย่อมฟ้องคดีทุกเรื่องต่อศาลซึ่งมีอำนาจชำระ ในฐานความผิดซึ่งมีอัตราโทษสูงได้ ทั้งนี้จะเห็นว่าถือเอาบุคคลผู้กระทำผิดเป็นสำคัญ มิใช่อาศัยแต่การเกี่ยวพันเฉพาะ ฐานความผิดดังศาลล่างยกเป็นเหตุเท่านั้น อนึ่ง เฉพาะเรื่องนี้ปรากฎว่าจำเลยถูกจับพร้อมด้วยอาวุธปืนและวัตถุระเบิด กระชั้นชิดกับเวลาต้องหาว่าปล้นทรัพย์ หากจะพิเคราะห์ถึงความสดวกในการพิจารณาก็มีอยู่ พิพากษากลับให้ศาลชั้นต้นประทับรับฟ้องไว้พิจารณาพิพากษาต่อไป.(ดุลยกรณ์พิทารณ์-ธรรมบัณฑิตสิทธิศถุงคาร-จักรปาณีศรีศีลวิสุทธิ์)ศาลชั้นต้น - ศาลจังหวัดปากพนังศาลอุทธรณ์ - ศาลอุทธรณ์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ