กฎกระทรวงกฎกระทรวงฉะบับที่1 (พ.ศ. 2490)ว่าด้วยชื่อเครื่องมือในพิกัดออกตามความในพระราชบัญญัติการประมงพ.ศ.2490------อาศัยอำนาจตามความในมาตรา 4 (13) และมาตรา 5 แห่งพระราชบัญญัติการประมง พ.ศ. 2490รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตราธิการออกกฎกระทรวงไว้ดังต่อไปนี้เครื่องมือทำการประมงต่อไปนี้เป็นเครื่องมือในพิกัด(1) ยอขันช่อ(2) ช้อนขันช่อ(3) ช้อนสนั่น(4) ช้อนหางเหยี่ยว(5) ถุงโพงพางซึ่งใช้ประกอบกับโพงพาง รั้วไซมานหรือกั้นซู่รั้วไซมาน(6) ถุงบาม(7) เรือผีหลอกหรือเรือกัตรา(8) แหยาวตั้งแต่ 4 เมตรขึ้นไป (ยังไม่ทบเพลา)(9) ช้อนต่าง ๆ ปากกว้างตั้งแต่ 3.5 เมตรขึ้นไป(10) เบ็ดราวยาวตั้งแต่ 40 เมตรขึ้นไป(11) ข่าย(12) อวนต่าง ๆ(13) เฝือก(14) เครื่องกั้นให้ไว้ ณ วันที่ 14 เมษายน พ.ศ. 2490จรูญ สืบแสงรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตราธิการ*[5]`ยกเลิกกฎกระทรวง ฉบับที่ 2 (พ.ศ. 2490) ว่าด้วยการกำหนดอัตราเงินอากร ออกตามความในพระราชบัญญัติการประมง พ.ศ. 2490'*[2]`ยกเลิกกฎกระทรวง ฉะบับที่ 3 (พ.ศ. 2490) ว่าด้วยการกำหนดอัตราค่าธรรมเนียม ออกตามความในพระราชบัญญัติการประมง พ.ศ.2490'กฎกระทรวงฉะบับที่ 4 (พ.ศ. 2490)ว่าด้วยการขออาชญาบัตรออกตามความในพระราชบัญญัติการประมงพ.ศ. 2490------อาศัยอำนาจตามความในมาตรา 5 แห่งพระราชบัญญัติการประมงพ.ศ. 2490 รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตราธิการออกกฎกระทรวงไว้ดังต่อไปนี้ข้อ 1. ผู้ใดประสงค์จะขออาชญาบัตรเพื่อใช้เครื่องมือในพิกัดชะนิดใดทำการประมงต้องยื่นคำขอตามแบบพิมพ์ (คำขอ)ท้ายกฎกระทรวงนี้ต่อคณะกรมการอำเภอท้องที่ การขอรับอาชญาบัตรเช่นว่านี้หากผู้ขอมีอาชญาบัตรฉะบับหลังที่สุดสำหรับเครื่องมือนั้นก็ให้แนบไปกับคำขอด้วยและถ้าผู้ขอประสงค์จะให้ผู้ใดในครอบครองหรือลูกจ้างมีสิทธิ์ใช้เครื่องมือนั้นด้วยก็ให้ระบุชื่อไว้ในคำขอนั้นข้อ 2. ในการยื่นคำขอตามข้อ 1 นั้น ถ้าพนักงานเจ้าหน้าที่สงสัยอาจสั่งให้ผู้ขออนุญาตนำเครื่องมือนั้นมาให้ตรวจก็ได้ถ้าพนักงานเจ้าหน้าที่จะให้กำนันหรือผู้ใหญ่บ้านในท้องที่นั้นตรวจวัดแทนและรับรองก็ได้ข้อ 3. เมื่อได้รับคำขอตามความในข้อ 1 ให้พนักงานเจ้าหน้าที่พิจารณาคำขอเมื่อเห็นว่าเป็นการถูกต้องและสมควรจะอนุญาตได้ตามกฎเกณฑ์ในระเบียบวิธีการอนุญาตที่กำหนดไว้ก็ให้เรียกเก็บเงินอากรตามอัตราที่กำหนดไว้ในกฎกระทรวง และออกอาชญาบัตรให้แก่ผู้ขอข้อ 4. ใบอาชญาบัตรทุกฉะบับต้องให้นายอำเภอ หรือปลัดอำเภอประจำกิ่งอำเภอ หรือผู้ทำการแทน แล้วแต่กรณีเป็นผู้ลงลายมือชื่ออนุญาต และให้ใช้แบบอาชญาบัตร (อนุญาต 1) ท้ายกฎกระทรวงนี้ข้อ 5. ถ้าผู้รับอนุญาตใดประสงค์จะขอสลักหลังอาชญาบัตรเพื่อตัดทอนหรือเพิ่มบุคคลในครอบครัวหรือลูกจ้างของตนให้เป็นผู้มีสิทธิ์ใช้เครื่องมือในพิกัดก็ให้ยื่นรายชื่อบุคคลที่จะตัดทอนหรือเพิ่มต่อคณะกรมการอำเภอท้องที่พร้อมด้วยอาชญาบัตรและผู้รับอนุญาตจะต้องเสียค่าธรรมเนียมค่าสลักหลังตามกฎกระทรวงและให้นายอำเภอ หรือปลัดอำเภอประจำกิ่งอำเภอหรือผู้ทำการแทน แล้วแต่กรณีเป็นผู้ลงลายมือชื่ออนุญาตในการสลักหลังข้อ 6. ถ้าผู้รับอนุญาตรายใดนำเครื่องมือในพิกัดนั้นไปใช้ทำการประมงในท้องที่อื่นซึ่งเก็บอากรสูงกว่าที่ตนได้ชำระไว้แล้วก็ให้ผู้รับอนุญาตนั้นนำอาชญาบัตรไปเสียอากรเพิ่มเติมต่อคณะกรมการอำเภอที่ตนนำเครื่องมือในพิกัดไปใช้ทำการประมง ต่อเมื่อได้ชำระเงินอากรเพิ่มเติมและนายอำเภอ หรือปลัดอำเภอประจำกิ่งอำเภอ หรือผู้ทำการแทน แล้วแต่กรณี ได้สลักหลังอาชญาบัตรว่าได้เสียเงินอากรเพิ่มเติมตามกฎกระทรวงแล้วจึงจะใช้เครื่องมือนั้นทำการประมงได้ข้อ 7. ถ้าอาชญาบัตรที่ออกให้ตามกฎกระทรวงนี้ศูนย์หายหรือชำรุดเสียหายในสาระสำคัญ ผู้รับอนุญาตมีสิทธิ์ยื่นคำขอนั้น ๆรับใบแทนอาชญาบัตรตามแบบพิมพ์(คำขอ 2) ท้ายกฎกระทรวงนี้ต่อคณะกรรมการอำเภอท้องที่และให้ส่งอาชญาบัตรที่ชำรุดไปด้วยเมื่อพนักงานเจ้าหน้าที่ได้รับคำขอและได้สอบสวนพิจารณาเห็นสมควรออกใบแทนให้ก็ให้เรียกเก็บค่าธรรมเนียมการออกใบแทนตามกฎกระทรวงและออกใบแทนอาชญาบัตรอันมีข้อความอย่างเดียวกับอาชญาบัตรที่ศูนย์หายหรือชำรุดเสียหายในสาระสำคัญให้แก่ผู้รับอนุญาตแต่ให้เขียนคำว่า `ใบแทน'ด้วยหมึกสีแดงไว้ตอนบนใบแทนอาชญาบัตรทุกฉะบับต้องให้นายอำเภอ หรือปลัดอำเภอประจำกิ่งอำเภอ หรือผู้ทำการแทน แล้วแต่กรณีในท้องที่เดียวกันเป็นผู้ลงลายมือชื่ออนุญาตในแบแทน ข้อ 8.ถ้าผู้รับอนุญาตประสงค์จะโอนอาชญาบัตรของตนให้แก่ผู้อื่น ให้ยื่นเรื่องราวชี้แจงเหตุผลพร้อมด้วยอาชญาบัตรต่อคณะกรมการอำเภอท้องที่เมื่อพนักงานเจ้าหน้าที่ได้รับเรื่องราวและได้พิจารณาเห็นว่าถูกต้องตามกฎเกณฑ์การโอนตามที่กำหนดไว้ ก็ให้เรียกเก็บค่าธรรมเนียมการโอนตามที่กำหนดไว้ในกฎกระทรวง และให้นายอำเภอ หรือปลัดอำเภอประจำกิ่งอำเภอหรือผู้ทำการแทน แล้วแต่กรณีสลักหลังการโอนและชื่อผู้รับโอนไว้ในอาชญาบัตรนั้นและมอบอาชญาบัตรให้แก่ผู้รับโอนต่อไปข้อ 9. ถ้าผู้รับอนุญาตรายใดได้รับการผ่อนเวลาชำระเงินอากรค่าอาชญาบัตรให้พนักงานเจ้าหน้าที่ออกใบอนุญาตตามแบบพิมพ์ (อนุญาต 2)ท้ายกฎกระทรวงนี้ให้แก่ผู้รับอนุญาตแทนอาชญาบัตรและให้ผู้รับอนุญาตมีสิทธิ์ใช้เครื่องมือนั้นทำการประมงได้ตามเวลาที่กำหนดไว้ในใบอนุญาตระหว่างผ่อนเวลาชำระเงินอากรให้ไว้ ณ วันที่ 14 เมษายน พ.ศ. 2490จรูญ สืบแสงรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตราธิการกฎกระทรวงฉะบับที่ 5 (พ.ศ. 2490)ว่าด้วยที่อนุญาตออกตามความในพระราชบัญญัติการประมงพ.ศ. 2490------อาศัยอำนาจตามความในมาตรา 5 แห่งพระราชบัญญัติการประมงพ.ศ. 2490 รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตราธิการออกกฎกระทรวงไว้ดังต่อไปนี้ข้อ 1. ผู้ใดประสงค์จะขออนุญาตทำการประมงหรือเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำในที่อนุญาตตามประกาศของข้าหลวงประจำจังหวัดต้องยื่นคำขอตามแบบพิมพ์(คำขอ 3) ท้ายกฎกระทรวงนี้ต่อคณะกรมการอำเภอท้องที่ข้อ 2. ถ้าผู้ขออนุญาตเคยได้รับอนุญาตให้ทำการประมงหรือเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำในที่อนุญาตนั้นอยู่แล้วก็ให้แนบในอนุญาตปีก่อนมาพร้อมกับคำขอด้วยข้อ 3. เมื่อได้รับคำขอตามข้อ 1 ให้พนักงานเจ้าหน้าที่พิจารณาคำขอเมื่อเห็นว่าเป็นการถูกต้องและสมควรจะอนุญาตได้ก็ให้เรียกเก็บเงินอากรตามอัตราที่กำหนดไว้ในกฎกระทรวงและออกใบอนุญาตให้แก่ผู้ขอต่อไปข้อ 4. ใบอนุญาตสำหรับที่อนุญาตทุกฉะบับ ต้องให้นายอำเภอหรือปลัดอำเภอประจำกิ่งอำเภอ หรือผู้ทำการแทนแล้วแต่กรณีเป็นผู้ลงลายมือชื่ออนุญาต และให้ใช้แบบพิมพ์ใบอนุญาต (อนุญาต 3)ท้ายกฎกระทรวงนี้ข้อ 5. การออกใบแทนใบอนุญาตการโอนใบอนุญาตและการผ่อนเวลาชำระเงินอากรใบอนุญาตให้นำบทบัญญัติว่าด้วยการออกใบแทนการโอนอาชญาบัตรและการผ่อนเวลาชำระเงินอากรอาชญาบัตรตามที่กำหนดไว้ในกฎกระทรวง ฉะบับที่ 4 (พ.ศ. 2490) ว่าด้วยการขออาชญาบัตรออกตามความในพระราชบัญญัติการประมง พ.ศ. 2490มาใช้โดยอนุโลมแล้วแต่กรณี ให้ไว้ณ วันที่ 14 เมษายน พ.ศ. 2490จรูญ สืบแสงรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตราธิการกฎกระทรวงฉะบับที่ 6 (พ.ศ. 2490)ว่าด้วยบ่อล่อสัตว์น้ำออกตามความในพระราชบัญญัติการประมงพ.ศ. 2490------อาศัยอำนาจตามความในมาตรา 4 (6) และมาตรา 5 แห่งพระราชบัญญัติการประมง พ.ศ. 2490 รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตราธิการออกกฎกระทรวงไว้ดังต่อไปนี้ก. บ่อล่อสัตว์น้ำ------ข้อ 1. บ่อล่อสัตว์น้ำ คือ ที่ล่อสัตว์น้ำซึ่งอยู่ในที่ดินอันบุคคลถือกรรมสิทธิ์ก็ดี หรือในที่สาธารณสมบัตรของแผ่นดินก็ดี ไม่ว่าบ่อล่อสัตว์น้ำนั้นจะมีลักษณะหรือรูปร่างอย่างใดโดยผู้ขุดหรือสร้างหรือเจ้าของหรือผู้ครอบครองมีความมุ่งหมายโดยตรงหรือโดยปริยายที่จะล่อสัตว์น้ำจากที่จับสัตว์น้ำเพื่อประโยชน์ในการทำการประมงข. การขุดหรือสร้างบ่อล่อสัตว์น้ำ------ข้อ 2.ผู้ใดประสงค์จะขุดหรือสร้างบ่อล่อสัตว์น้ำในที่ดินอันเป็นสาธารณสมบัติของแผ่นดิน ต้องยื่นคำขอตามแบบพิมพ์ (คำขอ 4)ท้ายกฎกระทรวงนี้ต่อคณะกรมการอำเภอท้องที่ข้อ 3. เมื่อได้รับคำขอตามข้อ 2 แล้ว ให้พนักงานเจ้าหน้าที่พิจารณาคำขอเมื่อเห็นสมควรอนุญาต ก็ให้ออกใบอนุญาตตามแบบพิมพ์ (อนุญาต4) ท้ายกฎกระทรวงนี้ค. การทำการประมงในบ่อล่อสัตว์น้ำ------ข้อ 4. ผู้ใดประสงค์จะทำการประมงในบ่อล่อสัตว์น้ำด้วยวิธีวิดน้ำ หรือทำให้น้ำในบ่อนั้นแห้งหรือลดน้อยลงไม่ว่าบ่อล่อสัตว์น้ำนั้นจะอยู่ในที่ดินอันบุคคลถือกรรมสิทธิ์หรืออยู่ในที่ดินอันเป็นสาธารณสมบัติของแผ่นดินต้องยื่นคำขอตามแบบพิมพ์(คำขอ 3) ต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ ณ ที่ว่าการอำเภอท้องที่ข้อ 5. เมื่อได้รับคำขอตามข้อ 4 แล้ว ให้พนักงานเจ้าหน้าที่พิจารณาคำขอเมื่อเห็นสมควรอนุญาตก็ให้เรียกเก็บเงินอากรตามอัตราที่กำหนดในกฎกระทรวงและออกใบอนุญาตตามแบบพิมพ์ (อนุญาต 4)ให้ไว้ ณ วันที่ 14 เมษายน พ.ศ. 2490จรูญ สืบแสง รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตราธิการกฎกระทรวงฉะบับที่ 7 (พ.ศ. 2490)ว่าด้วยบ่อเลี้ยงสัตว์น้ำออกตามความในพระราชบัญญัติการประมงพ.ศ. 2490------อาศัยอำนาจตามความในมาตรา 4 (7) และมาตรา 5 แห่งพระราชบัญญัติการประมง พ.ศ. 2490รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตราธิการออกกฎกระทรวงไว้ดังต่อไปนี้ก. บ่อเลี้ยงสัตว์น้ำ------ข้อ 1. บ่อเลี้ยงสัตว์น้ำ คือที่เลี้ยงสัตว์น้ำซึ่งอยู่ในที่ดินอันบุคคลถือกรรมสิทธิ์ก็ดี หรือในที่สาธารณสมบัติของแผ่นดินก็ดีโดยผู้ขุดหรือสร้างหรือเจ้าของหรือผู้ครอบครองมีความมุ่งหมายโดยตรงที่จะเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำชะนิดใดชะนิดหนึ่งหรือหลายชะนิดรวมกันให้เพิ่มจำนวนหรือเพิ่มน้ำหนักยิ่งขึ้นข. การขุดเรือสร้างบ่อเลี้ยงสัตว์น้ำ------ข้อ 2. ผู้ใดประสงค์จะขุดหรือสร้างบ่อเลี้ยงสัตว์น้ำในที่ดินอันเป็นสาธารณสมบัติของแผ่นดิน ต้องยื่นคำขออนุญาตตามแบบพิมพ์(คำขอ 4)ต่อท้ายกฎกระทรวง ฉะบับที่ 6 (พ.ศ. 2490)ว่าด้วยบ่อล่อสัตว์น้ำออกตามความในพระราชบัญญัติการประมง พ.ศ. 2490 ต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ ณ ที่ว่าการอำเภอท้องที่ข้อ 3. เมื่อได้รับคำขออนุญาตตามข้อ 2 แล้ว ให้พนักงานเจ้าหน้าที่พิจารณาคำขอ เมื่อเห็นสมควรอนุญาต ก็ให้ออกใบอนุญาตตามแบบพิมพ์(อนุญาต 4)ต่อท้ายกฎกระทรวง ฉะบับที่ 6 (พ.ศ. 2490)ว่าด้วยบ่อล่อสัตว์น้ำ ออกตามความในพระราชบัญญัติการประมง พ.ศ. 2490ข้อ 4. ใบอนุญาตตามข้อ 3 ทุกฉะบับ ต้องให้พนักงานเจ้าหน้าที่ลงลายมือชื่อในใบอนุญาตให้ไว้ ณ วันที่ 14 เมษายน พ.ศ. 2490จรูญ สืบแสงรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตราธิการกฎกระทรวงฉะบับที่ 8 (พ.ศ. 2490)ว่าด้วยที่ว่าประมูลออกตามความในพระราชบัญญัติการประมงพ.ศ. 2490------อาศัยอำนาจตามความในมาตรา 5 แห่งพระราชบัญญัติการประมงพ.ศ. 2490 รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตราธิการออกกฎกระทรวงไว้ดังต่อไปนี้ ก.การดำเนินการว่าประมูล------ข้อ 1. ให้คณะกรมการจังหวัดท้องที่รายงานขออนุมัติการว่าประมูลที่ว่าประมูลพร้อมทั้งชะนิด จำนวนและที่ตั้งเครื่องมือทำการประมงต่อรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตราธิการ ก่อนดำเนินการออกประกาศว่าประมูลทุกคราวข. คณะกรรมการดำเนินการว่าประมูล------ข้อ 2. ให้ข้าหลวงประจำจังหวัดท้องที่สั่งตั้งคณะกรรมการดำเนินการว่าประมูลขึ้นคณะหนึ่งไม่น้อยกว่า 3 นายประกอบด้วยข้าหลวงประจำจังหวัดท้องที่หรือผู้รักษาการแทน ประมงจังหวัดหรือผู้รักษาการแทนและนายอำเภอหรือปลัดอำเภอประจำกิ่งอำเภอท้องที่หรือผู้รักษาการแทนแล้วแต่กรณีแต่ถ้าจังหวัดใดไม่มีประมงจังหวัดหรือผู้รักษาการแทนก็ให้ข้าหลวงประจำจังหวัดแต่งตั้งบุคคลที่ได้รับแต่งตั้งเป็นพนักงานเจ้าหน้าที่ตามพระราชบัญญัติการประมง พ.ศ. 2490 เป็นกรรมการแทนข้อ 3. ให้คณะกรรมการดำเนินการว่าประมูลมีอำนาจหน้าที่ดำเนินการว่าประมูลที่ว่าประมูลในท้องที่จังหวัดนั้นตามวิธีการและกฎเกณฑ์ในระเบียบการว่าประมูลซึ่งได้กำหนดไว้ข้อ 4. ในการว่าประมูลคณะกรรมการดำเนินการว่าประมูลจะกำหนดให้ว่าประมูลโดยวิธีปิดซองหรือโดยวิธีปากเปล่าก็ได้ตามแต่จะเห็นสมควร และจะกำหนดอัตราเงินอากรขั้นต่ำสำหรับการว่าประมูลไว้ก็ได้*[3]`ข้อ 5บรรดาที่ว่าประมูลทุกแห่งจะต้องอนุญาตให้บุคคลทำการประมงหรือเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำโดยวิธีว่าประมูล เว้นแต่ที่ว่าประมูลแห่งใดที่สมควรอนุญาตให้แก่สหกรณ์การประมงเป็นผู้รับอนุญาตหรือสมควรอนุญาตให้แก่ผู้รับอนุญาตที่ประทานบัตรสิ้นอายุในปีที่พึ่งล่วงมาและเป็นผู้ที่ได้รับความเสียหายจากภัยธรรมชาติทำการประมงและเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำไม่ได้ผลก็ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรมีอำนาจอนุมัติให้จังหวัดอนุญาตได้โดยไม่ต้องว่าประมูลถ้าที่ว่าประมูลแห่งใดไม่มีผู้เข้าว่าประมูล หรือมีผู้เข้าว่าประมูลเพียงรายเดียว หรือผู้เข้าว่าประมูลให้อากรต่ำเกินสมควรจะระงับการว่าประมูลเสียก็ได้ หรือถ้าคณะกรรมการดำเนินการว่าประมูลได้พิจารณาเห็นสมควรจะอนุญาตให้ผู้ใดเป็นผู้รับอนุญาตทำการประมงหรือเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำในที่ว่าประมูลนั้นโดยกำหนดจำนวนเงินอากรที่จะเรียกเก็บตามที่เห็นสมควรก็ได้แต่ทั้งนี้จะต้องได้รับความเห็นชอบจากอธิบดีกรมประมงก่อนและจำนวนเงินอากรจะต้องไม่ต่ำกว่าอัตราค่าที่อนุญาตประเภทนั้น ๆ'ค. วิธีการดำเนินการว่าประมูล------ข้อ 6. ก่อนเวลาดำเนินการว่าประมูลที่ว่าประมูลแห่งใดให้ข้าหลวงประจำจังหวัดท้องที่ทำหนังสือประกาศให้ประชาชนทราบล่วงหน้าก่อนวันว่าประมูลเป็นเวลาไม่น้อยกว่าสามสิบวันโดยให้ปิดประกาศไว้ที่ศาลากลางจังหวัดท้องที่ที่ว่าการอำเภอท้องที่ และที่ชุมนุมชนตามที่เห็นสมควรข้อ 7. ในประกาศของข้าหลวงประจำจังหวัดตามข้อ 6 จะต้องมีข้อความดังต่อไปนี้ คือ ชื่อที่ว่าประมูลที่ว่าประมูลนั้นอยู่ในตำบลใด อำเภอใด สถานที่ทำการว่าประมูล วันและเวลาทำการว่าประมูลที่ตั้งและชื่อเครื่องมือทำการประมงที่อนุญาตให้ใช้ในที่ว่าประมูลกำหนดอายุการอนุญาตให้ทำการประมงและกำหนดวันเดือนปีทำสัญญาและการส่งเงินอากร ง.กำหนดอายุการอนุญาตให้ทำการประมงในที่ว่าประมูล------ข้อ 8. กำหนดอายุการอนุญาตในการประมงในที่ว่าประมูลนั้น ให้ข้าหลวงประจำจังหวัดท้องที่มีอำนาจกำหนดการอนุญาตได้คราวละ 1 ปีเมื่อหมดอายุการอนุญาตแล้วก็ให้ดำเนินการว่าประมูลใหม่ถ้าข้าหลวงประจำจังหวัดได้พิจารณาเห็นสมควรกำหนดอายุการอนุญาตเกินกว่า 1 ปีก็ให้รายงานขออนุญาตต่ออธิบดีกรมการประมงจ. การออกประทานบัตรและการทำสัญญา------ข้อ 9. เมื่อคณะกรรมการดำเนินการว่าประมูลชี้ขาดให้ผู้ใดเป็นผู้ได้รับอนุญาตแล้ว ให้ข้าหลวงประจำจังหวัดท้องที่ดำเนินการเรียกให้ผู้นั้นนำหลักทรัพย์หรือจัดหาผู้ค้ำประกันเงินอากรตามข้อ 13และดำเนินการออกประทานบัตรตามแบบพิมพ์ท้ายกฎกระทรวงนี้และให้ผู้รับอนุญาตทำสัญญาผูกขาดตามแบบที่อธิบดีกรมการประมงกำหนดข้อ 10. ให้ข้าหลวงประจำจังหวัดท้องที่เป็นผู้ลงลายมือชื่ออนุญาตในประทานบัตรส่วนในสัญญาผูกขาดที่กระทรวงเกษตราธิการทำกับผู้อนุญาตนั้นให้ข้าหลวงประจำจังหวัดท้องที่กับประมงจังหวัดหรือผู้รักษาการแทนเป็นผู้ลงลายมือชื่อแทนกระทรวงเกษตราธิการแต่ถ้าจังหวัดใดไม่มีประมงจังหวัดหรือผู้รักษาการแทน ก็ให้ผู้รับแต่งตั้งเป็นพนักงานเจ้าหน้าที่ตามพระราชบัญญัติการประมง พ.ศ. 2490เป็นผู้ลงลายมือชื่อร่วมกับข้าหลวงประจำจังหวัดข้อ 11. การทำสัญญาผูกขาดตามข้อ 9 และ 10 ให้ทำเป็นสองฉะบับมีข้อความตรงกันและให้คู่สัญญาทั้งสองฝ่ายต่างยึดถือไว้เป็นหลักฐานฝ่ายละหนึ่งฉะบับ ในสัญญาผูกขาดจะต้องแสดงอาณาเขตต์ที่ว่าประมูลและที่ตั้งเครื่องมือทำการประมงแบบไว้ด้วยฉ. การชำระเงินอากรค่าที่ว่าประมูล------ข้อ 12. การชำระเงินอากรค่าที่ว่าประมูล ให้ผู้รับอนุญาตชำระทั้งหมดในเวลารับประทานบัตรและลงลายมือชื่อในสัญญาผูกขาดเว้นแต่จะได้มีการผ่อนเวลาตามความในมาตรา 39ช. หลักทรัพย์และผู้ค้ำประกัน------ข้อ 13. ในกรณีที่มีการผ่อนเวลาตามความในมาตรา 39 ผู้รับอนุญาตจะต้องนำหลักทรัพย์คือโฉนดที่ดิน หรืออสังหาริมทรัพย์มาจำนองไว้เป็นประกันการชำระอากรถ้าหลักทรัพย์ดังกล่าวแล้วมีราคายังไม่คุ้มกับเงินอากร ก็ให้ผู้รับอนุญาตหาผู้ค้ำประกันที่มีหลักทรัพย์มั่นคงเป็นที่พอใจของคณะกรรมการดำเนินการว่าประมูลมาทำสัญญาจำนองหรือค้ำประกันให้ถูกต้องตามกฎหมายแล้วจึงให้ข้าหลวงประจำจังหวัดออกประทานบัตรและทำสัญญาผูกขาดตามข้อ 9 ซ.การผิดชำระอากรและการผ่อนเวลาชำระอากร------ข้อ 14. เมื่อได้ดำเนินการตามมาตรา 40 และมาตรา 41 แล้วปรากฏว่าเงินอากรยังค้างชำระอยู่ให้พนักงานเจ้าหน้าที่เร่งรัดให้ผู้ค้ำประกันชำระเงินอากรโดยไม่ชักช้าฌ. การโอนประทานบัตร------ข้อ 15. ถ้าผู้รับอนุญาตรายใดประสงค์จะโอนประทานบัตรและสัญญาผูกขาดในที่ว่าประมูลซึ่งตนได้รับให้แก่ผู้อื่นให้ผู้รับอนุญาตและผู้รับโอนยื่นเรื่องราวขออนุญาตโอนต่อข้าหลวงประจำจังหวัดเมื่อได้เสียค่าธรรมเนียมตามอัตราที่กำหนดไว้ในกฎกระทรวงและได้รับอนุญาตแล้วจึงจำทำการโอนกันได้ข้อ 16. การโอนประทานบัตรและสัญญาผูกขาดตามข้อ 15 ผู้โอนจะต้องนำประทานบัตรมาให้ข้าหลวงประจำจังหวัดสลักหลังการโอนและผู้รับโอนจะต้องทำสัญญาผูกขาดกับพนักงานเจ้าหน้าที่มีข้อความเช่นเดียวกับผู้ที่ทำกับผู้โอนและต้องปฏิบัติในเรื่องหลักทรัพย์ประกัน ผู้ค้ำประกันและอื่น ๆตามกฎกระทรวงนี้ญ. การเวนคืนที่ว่าประมูล------ข้อ 17. ถ้าผู้รับอนุญาตรายใดประสงค์จะเวนคืนที่ว่าประมูลให้แก่พนักงานเจ้าหน้าที่ก่อนสิ้นกำหนดอายุการอนุญาตตามประทานบัตรและสัญญาผูกขาดให้ผู้นั้นยื่นเรื่องราวขอเวนคืนต่อข้าหลวงประจำจังหวัดข้อ 18. เมื่อข้าหลวงประจำจังหวัดได้รับเรื่องราวขอเวนคืนที่ว่าประมูลแล้วและได้พิจารณาเห็นสมควรจะรับเวนคืนก็ให้สั่งอนุญาตให้เวนคืนได้ ส่วนทรัพย์สินที่ผู้นั้นนำมาวางประกันและสัญญาค้ำประกันให้คงยึดถือไว้ก่อนจนกว่าจะได้จัดการอย่างหนึ่งอย่างใดแก่ที่ว่าประมูลนั้นเพื่อให้ได้เงินอากรครบตามสัญญาผูกขาดข้อ 19. ถ้าข้าหลวงประจำจังหวัดได้พิจารณาเห็นสมควรให้จัดการว่าประมูลที่ว่าประมูลที่เวนคืนนั้นใหม่ก็ให้กรรมการดำเนินการว่าประมูลดำเนินการต่อไปได้หากได้เงินอากรต่ำกว่าการประมูลคราวแรกเท่าใดก็ให้ข้าหลวงประจำจังหวัดเรียกเงินอากรที่ยังขาดจากผู้เวนคืนจนครบข้อ 20. ที่ว่าประมูลซึ่งผู้รับอนุญาตขอเวนคืนนั้นแม้ผู้รับอนุญาตจะยังไม่ได้ลงมือทำการประมงในที่ว่าประมูลนั้นเลยก็ดีเงินอากรที่ผู้รับอนุญาตชำระแล้วจะเรียกคืนมิได้แต่ถ้าการขอเวนคืนนั้นเนื่องจากเหตุที่ทางราชการได้กระทำการอย่างหนึ่งอย่างใดทำให้เสียประโยชน์ของผู้รับอนุญาตในการทำการประมงในที่ว่าประมูลนั้น เช่นการปิดทำนบเป็นต้นให้ข้าหลวงประจำจังหวัดรับคืนที่ว่าประมูลนั้นและส่งคืนเงินอากรที่ได้ชำระแล้วให้แก่ผู้รับอนุญาตทั้งหมดแต่ถ้าผู้รับอนุญาตได้ลงมือทำการประมงได้ผลประโยชน์ไปบ้างแล้วก็ให้พิจารณาว่าจะควรคืนเงินอากรที่ชำระให้แล้วเพียงใดหรือไม่ต้องคืนเลยโดยให้พิจารณาถึงประโยชน์ที่ผู้รับอนุญาตได้รับจากที่ว่าประมูลนั้นแล้วเพียงใดฎ. การออกใบแทนประทานบัตรและสัญญาผูกขาด------ข้อ 21. การออกใบแทนประทานบัตรและสัญญาผูกขาด ให้นำบทบัญญัติแห่งกฎกระทรวง ฉะบับที่ 4 (พ.ศ. 2490)ว่าด้วยการออกใบแทนอาชญาบัตรมาใช้โดยอนุโลม และในใบแทนประทานบัตรและสัญญาผูกขาดนั้นให้ข้าหลวงประจำจังหวัดเป็นผู้ลงลายมือชื่ออนุญาตให้ไว้ ณ วันที่ 14 เมษายน พ.ศ. 2490จรูญ สืบแสงรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตราธิการกฎกระทรวงฉะบับที่ 9 (พ.ศ. 2490)ว่าด้วยใบอนุญาตรายบุคคลออกตามความในพระราชบัญญัติการประมงพ.ศ. 2490------อาศัยอำนาจตามความในมาตรา 5 และมาตรา 30 แห่งพระราชบัญญัติการประมง พ.ศ. 2490รัฐมนตรีว่ากระทรวงเกษตราธิการออกกฎกระทรวงไว้ดังต่อไปนี้ข้อ 1. ผู้ใดประสงค์จะทำการประมงโดยใช้เครื่องมือนอกพิกัดในที่อนุญาตรายบุคคล หรือทำการหาหอยแมลงภู่และหอยกระพงหรือเทียนหอยและหอยมุกด์ให้ยื่นคำขอตามแบบพิมพ์ (คำขอ 1) ต่อท้ายกฎกระทรวง ฉะบับที่4 (พ.ศ. 2490)ว่าด้วยการขออาชญาบัตรต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ ณที่ว่าการอำเภอท้องที่ข้อ 2. เมื่อพนักงานเจ้าหน้าที่ได้รับคำขอตามข้อ 1 แล้ว ให้พิจารณาถ้าเห็นสมควรอนุญาตก็ให้เรียกเก็บเงินอากรตามอัตราที่กำหนดในกฎกระทรวงและดำเนินการออกใบอนุญาตให้ตามแบบพิมพ์ (อนุญาต 5)ท้ายกฎกระทรวงนี้ข้อ 3. ใบอนุญาตทุกฉะบับที่ออกให้ตามข้อ 2 ให้นายอำเภอหรือปลัดอำเภอประจำกิ่งอำเภอหรือผู้ทำการแทนแล้วแต่กรณี เป็นผู้ลงลายมือชื่ออนุญาตให้ไว้ ณ วันที่ 14 เมษายน พ.ศ. 2490จรูญ สืบแสงรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตราธิการกฎกระทรวงฉะบับที่ 10 (พ.ศ. 2490)ว่าด้วยการติดโคมไฟและเครื่องหมายออกตามความในพระราชบัญญัติการประมงพ.ศ. 2490------อาศัยอำนาจตามความในมาตรา 5 และมาตรา 15 แห่งพระราชบัญญัติการประมง พ.ศ. 2490รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตราธิการออกกฎกระทรวงไว้ดังต่อไปนี้ข้อ 1. ผู้ใดได้รับอนุญาตให้ใช้เครื่องมือประจำที่ มีหน้าที่ต้องติดโคมไฟและเครื่องหมายแผ่นสี่เหลี่ยมสีขาวกว้าง 20 เซ็นติเมตร ยาว50 เซ็นติเมตรเป็นอย่างน้อยให้เห็นได้ชัดเจนข้อ 2. โคมไฟนั้นผู้รับอนุญาตตามข้อ 1 ต้องติดโคมไฟไว้ที่เรือทุ่น หรือที่เสาหรือสลัก ตั้งแต่พระอาทิตย์ตกถึงพระอาทิตย์ขึ้นส่วนเครื่องหมายนั้นในเวลากลางวันผู้รับอนุญาตจะต้องติดไว้เสมอที่เครื่องมือประจำที่ให้ไว้ ณ วันที่ 14 เมษายน พ.ศ. 2490จรูญ สืบแสงรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตราธิการกฎกระทรวงฉะบับที่ 11 (พ.ศ. 2490)ว่าด้วยการอุทธรณ์ออกตามความในพระราชบัญญัติการประมงพ.ศ. 2490------อาศัยอำนาจตามความในมาตรา 5 และมาตรา 46 แห่งพระราชบัญญัติการประมง พ.ศ. 2490รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตราธิการออกกฎกระทรวงไว้ดังต่อไปนี้ข้อ 1. ในกรณีที่เจ้าพนักงาน ผู้มีอำนาจออกประทานบัตร ใบอนุญาตและอาชญาบัตร ไม่ยอมออกเอกสารเช่นว่านั้นถ้าบุคคลผู้มีส่วนได้เสียประสงค์จะอุทธรณ์คำสั่งของเจ้าพนักงานก็ให้บุคคลนั้นยื่นอุทธรณ์ต่อเจ้าพนักงาน ภายในกำหนดสามสิบวันนับตั้งแต่วันที่ผู้ยื่นอุทธรณ์ทราบคำสั่งข้อ 2. ในคำอุทธรณ์นั้น จะต้องชี้แจงข้อเท็จจริงและเหตุผลโดยละเอียดชัดเจนว่าคำสั่งของเจ้าพนักงานนั้นไม่ชอบด้วยเหตุผลประการใดและต้องลงชื่อตัวชื่อสกุลและภูมิลำเนาของผู้ยื่นอุทธรณ์ข้อ 3. เมื่อเจ้าพนักงานได้รับคำอุทธรณ์ ก็ให้ออกใบรับให้แก่ผู้ยื่นอุทธรณ์เป็นหลักฐาน และให้เจ้าพนักงานดังกล่าวแล้วชี้แจงข้อเท็จจริงและเหตุผลในการไม่ยอมออกใบอนุญาตหรืออาชญาบัตรแล้วแต่กรณีโดยละเอียดเสนอคณะกรรมการจังหวัดเพื่อตรวจสอบแสดงความเห็นภายในกำหนดสามสิบวันนับตั้งแต่วันได้รับอุทธรณ์ข้อ 4. สำหรับกรณีใบอนุญาตหรืออาชญาบัตรนั้นถ้าคณะกรมการจังหวัดเห็นสมควรออกใบอนุญาตหรืออาชญาบัตรให้แก่ผู้ยื่นอุทธรณ์ก็ให้แนะนำเจ้าพนักงานดำเนินการออกใบอนุญาตหรืออาชญาบัตรให้แก่ผู้อุทธรณ์ต่อไปได้ถ้าเจ้าพนักงานออกใบอนุญาตหรืออาชญาบัตรให้ก็เป็นอันยุติแต่ถ้าพนักงานเห็นว่าไม่สมควรออกใบอนุญาตหรืออาชญาบัตรก็ให้เจ้าพนักงานรายงานมายังรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตราธิการพร้อมด้วยความเห็นของคณะกรมการจังหวัดภายในยี่สิบวันนับตั้งแต่วันที่ได้รับอุทธรณ์ข้อ 5. ในกรณีที่ไม่ยอมให้ออกประทานบัตร เมื่อข้าหลวงประจำจังหวัดได้รับอุทธรณ์ ก็ให้ชี้แจงข้อเท็จจริงและเหตุผลโดยละเอียดเสนอไปยังรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตราธิการภายในสิบห้าวันนับตั้งแต่วันได้รับอุทธรณ์ข้อ 6. เมื่อเจ้าพนักงานได้รับคำวินิจฉัยของรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตราธิการให้แจ้งคำวินิจฉัยนั้นให้ผู้อุทธรณ์ทราบภายในห้าวันให้ไว้ ณ วันที่ 14 เมษายน พ.ศ. 2490จรูญ สืบแสงรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตราธิการกฎกระทรวงฉะบับที่ 12 (พ.ศ. 2490)ว่าด้วยการขออนุญาตและจดทะเบียนผู้มีอาชีพในการประมง การสินค้าสัตว์น้ำผลิตภัณฑ์สัตว์น้ำ และอุตสาหกรมสัตว์น้ำออกตามความในพระราชบัญญัติการประมงพ.ศ. 2490------อาศัยอำนาจตามความในมาตรา 5 แห่งพระราชบัญญัติการประมงพ.ศ. 2490 รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตราธิการออกกฎกระทรวงไว้ดังต่อไปนี้การขออนุญาตและการจดทะเบียนผู้มีอาชีพในการประมง------ข้อ 1. ผู้ใดประกอบอาชีพอยู่แล้วในวันใช้พระราชบัญญัติการประมงพ.ศ. 2490 ก็ดี หรือมีความประสงค์จะประกอบอาชีพก็ดีถ้าเป็นอาชีพที่ระบุไว้ในพระราชกฤษฎีกากำหนดให้ผู้มีอาชีพในการประมงการค้าสินค้าสัตว์น้ำผลิตภัณฑ์สัตว์น้ำและอุตสาหกรรมสัตว์น้ำมาจดทะเบียนตามพระราชบัญญัติการประมง พ.ศ. 2490 ให้ผู้นั้นยื่นคำขออนุญาตและจดทะเบียน(คำขอ 6)ท้ายกฎกระทรวงนี้1. สำหรับจังหวัดพระนครและจังหวัดธนบุรี ให้ยื่นต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ณ กรมการประมง2. สำหรับจังหวัดอื่น ให้ยื่นต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ ณที่ว่าการอำเภอท้องที่ข้อ 2. เมื่อพนักงานเจ้าหน้าที่ได้รับคำขอตามข้อ 1 แล้ว ก็ให้พิจารณาคำขอนั้น ถ้าสมควรอนุญาตก็ให้เรียกเก็บค่าธรรมเนียมตามอัตราที่กำหนดในกฎกระทรวง และดำเนินการจดทะเบียนออกใบอนุญาตตามแบบพิมพ์(อนุญาต 6)ท้ายกฎกระทรวงนี้ข้อ 3. ใบอนุญาตที่ออกให้ตามข้อ 2 ทุกฉะบับ ให้อธิบดีกรมการประมงนายอำเภอ หรือปลัดอำเภอประจำกิ่งอำเภอ หรือผู้ทำการแทนแล้วแต่กรณีเป็นผู้ลงลายมือชื่ออนุญาตให้ไว้ ณ วันที่ 14 เมษายน พ.ศ. 2490จรูญ สืบแสงรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตราธิการ*[2]*[5]`ยกเลิกกฎกระทรวง ฉบับที่ 14 (พ.ศ. 2492) ว่าด้วยการกำหนดอัตราค่าธรรมเนียม ออกตามความในพระราชบัญญัติการประมง พ.ศ.2490'*[5]กฎกระทรวงฉบับที่ 17 (พ.ศ. 2521)ออกตามความในพระราชบัญญัติการประมงพ.ศ. 2490------อาศัยอำนาจตามความในมาตรา 5 แห่งพระราชบัญญัติการประมงพ.ศ. 2490รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ออกกฎกระทรวงไว้ดังต่อไปนี้ข้อ 1 ให้ยกเลิก(1) กฎกระทรวง ฉบับที่ 2 (พ.ศ. 2490) ว่าด้วยการกำหนดอัตราเงินอากร ออกตามความในพระราชบัญญัติการประมง พ.ศ. 2490(2) กฎกระทรวง ฉบับที่ 13 (พ.ศ. 2491) ว่าด้วยการกำหนดอัตราเงินอากร ออกตามความในพระราชบัญญัติการประมง พ.ศ. 2490(3) กฎกระทรวง ฉบับที่ 14 (พ.ศ. 2492) ว่าด้วยการกำหนดอัตราค่าธรรมเนียม ออกตามความในพระราชบัญญัติการประมง พ.ศ. 2490(4) กฎกระทรวง ฉบับที่ 16 (พ.ศ. 2506) ออกตามความในพระราชบัญญัติการประมง พุทธศักราช 2490ข้อ 2ให้กำหนดอัตราอากรสำหรับที่อนุญาตตามบัญชีหมายเลข 1 ท้ายกฎกระทรวงนี้ข้อ 3ให้กำหนดอัตราอากรอาชญาบัตรสำหรับเครื่องมือในการพิกัดตามบัญชีหมายเลข 2 ท้ายกฎกระทรวงนี้ข้อ 4ให้กำหนดอัตราอากรใบอนุญาตรายบุคคลผู้ทำการประมงตามบัญชีหมายเลข 3 ท้ายกฎกระทรวงนี้ข้อ 5ให้กำหนดอัตราค่าธรรมเนียมตามบัญชีหมายเลข 4 ท้ายกฎกระทรวงนี้ให้ไว้ ณ วันที่ 6 กรกฎาคม พ.ศ. 2521ป. กรรณสูตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์บัญชีหมายเลข 1อัตราสำหรับที่อนุญาต----------+--------------------------------------+-----------|| อัตราอากรลำดับ|ประเภทที่อนุญาต|-----+-----|| บาท |สตางค์----+--------------------------------------+-----+----- 1.| โป๊ะน้ำลึกแห่งละ | 200 | - 2.| อวนรังแห่งละ | 200 | - 3.| โป๊ะน้ำตื้นแห่งละ | 150 | - 4.| เฝือกรังแห่งละ | 150 | - 5.| จิบแห่งละ | 150 | - 6.| ลี่แห่งละ | 150 | - 7.| สุกแห่งละ | 150 | - 8.| โพงพางช่องละ | 100 | - 9.| ร้านโจนแห่งละ | 100 | -10.| รั้วไซมานช่องละ | 50 | -11.| กั้นซู่รั้วไซมานช่องละ | 50 | -12.| ช้อนปีกแห่งละ | 50 | -13.| ยอปีกแห่งละ | 50 | -14.| บาม แห่งละ| 25 | -15.| ยอขันช่อแห่งละ | 20 | -16.| ช้อนขันช่อแห่งละ | 20 | -17.| จันทาแห่งละ | 10 | -18.| กร่ำตารางเมตรละ | 1| -19.| บ่อล่อสัตว์น้ำตารางเมตรละ | - | 2520.| ที่เลี้ยงหอยตารางเมตรละ | 1| 5----+--------------------------------------+-----+-----บัญชีหมายเลข 2อัตราอากรอาญชาบัตรสำหรับเครื่องมือในพิกัด----------+--------------------------------------+-----------|| อัตราอากรลำดับ|ชื่อเครื่องมือ|-----+-----||บาท |สตางค์----+--------------------------------------+-----+----- 1.| ยอขันช่อช้อนขันช่อ| || และช้อนหางเหยี่ยวมีเครื่องยก ปากละ | 20 | - 2.| ถุงโพงพาง(ที่ใช้ประกอบกับโพงพาง | | | รั้วไซมานหรือกันซู่รั้วไซมาน) ถุงละ | 20 | - 3.| ถุงบามปากละ | 15 | - 4.| เรือผีหลอกหรือเรือกัตราลำละ | 10 | - 5.| แหยาวตั้งแต่ 4 เมตรขึ้นไป| || (ยังไม่ทบเพลา)ปากละ | 10 | - 6.| ช้อนต่างๆ ปากกว้างตั้งแต่| || 3.5 เมตรขึ้นไปปากละ | 10 | - 7.| เบ็ดราวยาวตั้งแต่40 เมตรขึ้นไปสายละ | 5 | - 8.| ข่ายหรืออวนต่างๆ มีอัตราดังนี้ | || (ก) อวนลอยขนาดช่องตาตั้งแต่ 7 เซนติเมตร | || ขึ้นไป(การวัดให้ดึงตาอวนเป็นเส้นตรง| || ตามเส้นทะแยงมุมแล้ววัดตามเส้นนั้นจาก | || กึ่งกลางของเงื่อนหนึ่งไปยังกึ่งกลางของ | || อีกเงื่อนหนึ่ง)ยาวเมตรละ | 5 | -| (ข) อวนลอยขนาดช่องตาไม่ถึง| || 7เซนติเมตร (การวัดให้วิธี| || เดียวกับ8 (ก) ยาวเมตรละ | 2 | -| (ค) อวนลากยาวเมตรละ | 5 | -| (ง) ข่ายหรืออวนอื่น ๆ| || (1)ขนาดกว้างกว่า 1 เมตร | || ถึง 4 เมตร ยาวเมตรละ| - | 50| (2)ขนาดกว้างกว่า 4 เมตร | || ถึง 8 เมตร ยาวเมตรละ| 1 | -| (3)ขนาดกว้างกว่า 8 เมตร | || ถึง 24 เมตรยาวเมตรละ | 2 | -| (4)ขนาดกว้างกว่า 24 เมตร | || ขึ้นไปยาวเมตรละ | 3 | - 9.| เฝือกหรือเครื่องกั้นขนาดยาวกว่า2 เมตรขึ้นไป | || (เว้นแต่เฝือกหรือเครื่องกั้นที่ใช้ประกอบกับโป๊ะ | || โพงพาง รั้วไซมาน กั้นซู่รั้วไซมาน ช้อนปีก | || หรือยอปีกเมตรละ | 1 | -----+--------------------------------------+-----+-----บัญชีหมายเลข 3อัตราอากรใบอนุญาตรายบุคคลผู้ทำการประมง----------+--------------------------------------+-----------|| อัตราอากรลำดับ|รายการ|-----+-----|| บาท |สตางค์----+--------------------------------------+-----+----- 1.| ใบอนุญาตรายบุคคลผู้ทำการประมงโดย| || ใช้เครื่องมือนอกพิกัดในที่อนุญาต คนละ | 15 | - 2.| ใบอนุญาตหาหอยแมลงภู่และหอยกะพง คนละ | 15 | - 3.| ใบอนุญาตหาเทียนหอยและหอยมุกคนละ | 15 | -----+--------------------------------------+-----+-----บัญชีหมายเลข 4อัตราค่าธรรมเนียม----------+--------------------------------------+-----------|| อัตราอากรลำดับ|รายการ|-----+-----|| บาท |สตางค์----+--------------------------------------+-----+----- 1.| ใบอนุญาตสำหรับทำการค้าสัตว์น้ำผลิตภัณฑ์สัตว์น้ำ ||| และอุตสาหกรรมสัตว์น้ำ| || (ก) ใบอนุญาตสำหรับประกอบกิจการแพปลา | || หรือสะพานปลาซึ่งรับทำการขายสินค้า| || สัตว์น้ำเป็นปกติธุระด้วยวิธีการขายทอดตลาด| || ขายเหมาขายส่ง หรือวิธีการอย่างอื่น | || โดยมีข้อตกลงหรือเข้าใจกันโดยตรงหรือ | || โดยปริยายตามพฤติการณ์ว่าสินค้านั้นทั้งหมด | || หรือแต่บางส่วนจะได้รับค่านายหน้าในการ | || ขายจากเจ้าของสินค้าสัตว์น้ำปีละ | 150 | -| (ข) ใบอนุญาตสำหรับการค้าสินค้าสัตว์น้ำสด | || หรือเค็มด้วยวิธีการขายทอดตลาด | || ขายเหมาหรือขายส่งปีละ | 150 | -| (ค) ใบอนุญาตสำหรับการประกอบกิจการ | || โรงเค็มหรือทำปลาเค็มเพื่อการค้า ปีละ | 150 | -| (ง) ใบอนุญาตสำหรับการประกอบกิจการ | || โรงทำน้ำปลาเพื่อการค้า ปีละ | 150| -| (จ) ใบอนุญาตสำหรับการประกอบกิจการ | || โรงทำกะปิเพื่อการค้าปีละ | 50 | -| (ฉ) ใบอนุญาตสำหรับการประกอบกิจการ | || โรงนึ่งหรือย่างสัตว์น้ำเพื่อการค้า ปีละ | 100 | -| (ช) ใบอนุญาตสำหรับการประกอบกิจการ | || โรงทำหอยแห้งเพื่อการค้า ปีละ | 50 | -| (ซ) ใบอนุญาตสำหรับการประกอบกิจการ | | | โรงทำสัตว์น้ำกระป๋องปีละ | 150 | - 2.| ค่าโอนประทานบัตร ฉบับละ | 20 | - 3.| ค่าโอนใบอนุญาตอาชญาบัตร| || (ก) ใบอนุญาตสำหรับที่อนุญาต ฉบับละ | 20 | -| (ข) อาชญาบัตรหรือใบอนุญาตอื่น ๆ ฉบับละ | 15| - 4.| ใบแทนอาชญาบัตรใบอนุญาต| || หรือประทานบัตรฉบับละ | 10 | - 5.| ใบอนุญาตสำหรับผู้มีอาชีพทำการประมง ปีละ | 5 | - 6.| ค่าสลักหลังใบอาชญาบัตรเพื่อแก้ไขหรือเพิ่มเติม | || ผู้มีสิทธิใช้เครื่องมือทำการประมง ครั้งละ | 5 | -----+--------------------------------------+-----+------------------------------------------------------------หมายเหตุ :-เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ เนื่องจากอัตราอากรสำหรับที่อนุญาตอัตราอากรอาชญาบัตรสำหรับเครื่องมือในการพิกัดอัตราอากรใบอนุญาตรายบุคคลผู้ทำการประมงและอัตราค่าธรรมเนียมที่กำหนดไว้แต่เดิมนั้นได้ใช้มาเป็นเวลาสิบปีแล้วสมควรปรับปรุงให้เหมาะสมกับภาวะทางเศรษฐกิจและค่าของเงินในปัจจุบัน จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้บทเฉพาะกาล--------------------กฎกระทรวง ฉบับที่ 15 (พ.ศ. 2502) ออกตามความในพระราชบัญญัติการประมง พ.ศ. 2490หมายเหตุ :-เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ เนื่องด้วยผู้มีอาชีพทำการประมงในท้องที่จังหวัดต่าง ๆได้รับความเสียหายเพราะภัยธรรมชาติวิปริตในบางปี เช่น ใน พ.ศ. 2500 และ 2501ดินฟ้าอากาศแห้งแล้งมาก ในน่านน้ำจืดน้ำเข้าทุ่งน้อยปลาเข้าวางไข่ไม่ได้ผล ในทะเลก็เช่นเดียวกันปลาวางไข่น้อยจึงทำให้ชาวประมงผู้ว่าประมูลจับปลาไม่ได้ผลผู้ว่าประมูลได้ต้องเสียเงินอากรให้แก่รัฐบาลในอัตราสูงก็ได้รับความเสียหายและเดือนร้อนมากอนึ่งที่จับสัตว์น้ำประเภทที่ว่าประมูลบางแห่งมีความเหมาะสมที่จะจัดตั้งเป็นสหกรณ์การประมงแล้วอนุญาตให้สหกรณ์การประมงที่ได้จัดตั้งขึ้นมีสิทธิทำการประมงและเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำในที่ว่าประมูลแห่งนั้นได้จึงเป็นการสมควรออกกฎกระทรวงฉบับใหม่ เพื่อแก้ไขเพิ่มเติมให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรมีอำนาจอนุมัติให้จังหวัดอนุญาตที่จับสัตว์น้ำประเภทที่ว่าประมูลให้แก่ผู้ประสบอุทกภัย วาตะภัยหรือให้แก่ผู้ประสบความเสียหายจากภัยธรรมชาติกับให้สหกรณ์การประมงได้--------------------กฎกระทรวง ฉบับที่ 16 (พ.ศ. 2506)ออกตามความในพระราชบัญญัติการประมง พ.ศ. 2490หมายเหตุ :-เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ เนื่องด้วยกฎกระทรวง ฉบับที่ 2 (พ.ศ. 2490)ว่าด้วยการกำหนดอัตราเงินอากรการประมงได้ประกาศใช้มาเป็นเวลา 15 ปีแล้วการเรียกเก็บเงินอากรแก่เครื่องมือการประมงบางชนิดยังไม่เหมาะสมกับเหตุการณ์ในปัจจุบันเพราะในปัจจุบันนี้การประมงทะเลได้พัฒนาก้าวหน้าขึ้นเป็นอันมากชาวประมงได้นำเอาเครื่องมือประมงแบบใหม่ ๆ มาใช้ทำการประมงอีกหลายชนิดเช่นอวนลอยไนล่อน เป็นต้น อวนแบบใหม่ ๆ เหล่านี้ซึ่งเป็นเครื่องมือขนาดเล็กแต่ต้องเสียเงินอากรค่าอาชญาบัตรในอัตราสูงเกินรายได้ของชาวประมงซึ่งนับว่าไม่เป็นธรรมแก่ชาวประมงผู้ใช้อวนลอยไนล่อนเมื่อเปรียบเทียบกับเครื่องมือขนาดใหญ่อื่น ๆซึ่งเสียเงินอากรน้อยกว่าอวนลอยไนล่อนหลายเท่าแต่สามารถจับสัตว์น้ำได้มากกว่าอวนลอยไนล่อนหลายสิบเท่าเพื่อส่งเสริมอาชีพชาวประมงผู้ใช้อวนลอยไนล่อนให้สามารถประกอบอาชีพต่อไปได้จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงแก้ไขปรับปรุงอัตราเงินอากรการประมงเสียใหม่เชิงอรรถ-------------------- *[1]แก้ไขโดย กฎกระทรวง ฉะบับที่ 13 (พ.ศ. 2491) ว่าด้วยการ กำหนดอัตราเงินอากรออกตามความในพระราชบัญญัติการประมง พ.ศ. 2490 *[2]แก้ไขโดย กฎกระทรวง ฉะบับที่ 14 (พ.ศ. 2492) ว่าด้วยการ กำหนดอัตราค่าธรรมเนียมออกตามความในพระราชบัญญัติการประมง พ.ศ. 2490 *[3]แก้ไขโดย กฎกระทรวง ฉบับที่ 15 (พ.ศ. 2502) ออกตามความใน พระราชบัญญัติการประมงพ.ศ. 2490 *[4]แก้ไขโดย กฎกระทรวง ฉบับที่ 16 (พ.ศ. 2506) ออกตามความใน พระราชบัญญัติการประมงพ.ศ. 2490 *[5]แก้ไขโดย กฎกระทรวง ฉบับที่ 17 (พ.ศ. 2521) ออกตามความใน พระราชบัญญัติการประมงพ.ศ. 2490