เทศบัญญัติของเทศบาลตำบลตะลุบันเทศบัญญัติของเทศบาลตำบลตะลุบันเรื่องควบคุมการก่อสร้างอาคารพ.ศ.๒๕๑๗ โดยอนุมัติของรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยซึ่งอาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๕ แห่งพระราชบัญญัติควบคุมการก่อสร้างอาคารพุทธศักราช ๒๔๗๙ เทศบาลตำบลตะลุบันตราเทศบัญญัติไว้โดยคำแนะนำและยินยอมของสภาเทศบาลตำบลตะลุบันโดยอนุมัติของผู้ว่าราชการจังหวัดปัตตานีดังต่อไปนี้ข้อ ๑ เทศบัญญัตินี้เรียกว่า เทศบัญญัติเรื่องควบคุมการก่อสร้างอาคารพ.ศ. ๒๕๑๗ข้อ ๒[๑]ให้ใช้เทศบัญญัตินี้ตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปหมวด๑วิเคราะห์ศัพท์ ข้อ๓ในเทศบัญญัตินี้(๑) อาคารที่พักอาศัยหมายความว่า ตึก บ้าน เรือน โรง แพซึ่งโดยปกติบุคคลจะอาศัยอยู่ได้ทั้งกลางวันและกลางคืน(๒) ห้องแถวหมายความว่า อาคารที่พักอาศัยหรืออาคารพาณิชย์ซึ่งปลูกสร้างติดต่อกันเป็นแถวเกินกว่าสองห้อง และประกอบด้วยวัตถุอันมิใช่วัตถุทนไฟเป็นส่วนใหญ่(๓) ตึกแถวหมายความว่า อาคารที่พักอาศัยหรืออาคารพาณิชย์ซึ่งปลูกสร้างติดต่อกันเป็นแถวเกินกว่าสองห้องและประกอบด้วยวัตถุถาวรและวัตถุทนไฟเป็นส่วนใหญ่(๔) อาคารพาณิชย์หมายความว่า อาคารที่ใช้เพื่อเป็นประโยชน์แห่งการค้าหรือโรงงานซึ่งใช้เครื่องจักรซึ่งเทียบได้ไม่เกิน๕ แรงม้า หรืออาคารที่ก่อสร้างห่างแนวที่สาธารณะหรืออาจใช้เป็นอาคารเพื่อประโยชน์แห่งการค้าได้(๕) โรงงานอุตสาหกรรมหมายความว่า โรงงานสำหรับประกอบอุตสาหกรรมโดยอาศัยเครื่องจักรซึ่งเทียบได้เกินกว่า ๕ แรงม้าเป็นปัจจัย(๖) อาคารสาธารณะหมายความว่า โรงมหรสพ หอประชุม หรือสถานที่ซึ่งกำหนดให้เป็นที่ชุมนุมชนได้ทั่วไปเช่น โรงแรม โรงเรียน ภัตตาคารหรือโรงพยาบาล เป็นต้น(๗) อาคารเลี้ยงสัตว์หมายความว่า สิ่งปลูกสร้างเพื่อให้สัตว์พาหนะ เช่น ช้าง ม้า โค กระบือ พักอาศัย(๘) อาคารชั่วคราวหมายความว่า สิ่งปลูกสร้างเพื่อใช้ประโยชน์เป็นการชั่วคราวและมีกำหนดเวลาที่จะรื้อถอน(๙) อาคารพิเศษหมายความถึง อาคารดังต่อไปนี้ก. โรงมหรสพ อัฒจันทร์หรือหอประชุมข. อู่เรือคานเรือหรือท่าเรือสำหรับเรือขนาดใหญ่เกินกว่า ๑๐๐ ตันค. อาคารสูงกว่า ๑๕ เมตรหรือสะพานในที่ซึ่งติดต่อกับทางสาธารณะหรืออาคารที่มีคานหรือโครงหลังคาช่วงหนึ่งยาวเกิน ๑๐ เมตร(๑๐) ผู้ออกแบบหมายความว่า ผู้รับผิดชอบในการคำนวณเขียนแบบและกำหนดรายการเพื่อใช้ในการก่อสร้าง(๑๑) นายงานหมายความว่า ผู้มีหน้าที่ควบคุมการก่อสร้างให้ผู้ได้รับอนุญาต(๑๒) แผนผังหมายความว่า แผนที่แสดงลักษณะที่ดินบริเวณปลูกสร้างอาคารและที่ดินติดต่อ(๑๓) แบบก่อสร้างหมายความว่า แบบของตัวอาคาร เพื่อใช้ประโยชน์ของการปลูกสร้าง(๑๔) รายการหมายความว่า ข้อความชี้แจงรายละเอียดเกี่ยวแก่การปลูกสร้างตามแนวของแบบก่อสร้างนั้น(๑๕) รายการคำนวณหมายความว่ารายละเอียดแสดงวิธีการคิดกำลังต้านทานของส่วนอาคารตามที่ปรากฏในแบบก่อสร้าง(๑๖)แบบสังเขป หมายความว่าแบบชนิดที่เขียนไว้พอเป็นประมาณ(๑๗) แผนอาคารหมายความว่า แบบแสดงลักษณะส่วนราบของอาคาร(๑๘) รูปด้านหมายความว่า แบบแสดงลักษณะส่วนตั้งภายนอกของอาคาร(๑๙) รูปตัดหมายความว่า แบบแสดงลักษณะส่วนตั้งภายในของอาคาร(๒๐) พื้นอาคารหมายความว่าเนื้อที่ส่วนราบของอาคารซึ่งอยู่ภายในขอบเขตของคานหรือรอดที่รับพื้นนั้นหรือภายในพื้นนั้น หรือภายในขอบเขตของเสาอาคาร(๒๑) ฝาหมายความว่า ส่วนก่อสร้างในด้านตั้ง ซึ่งกั้นแบ่งพื้นอาคารให้เป็นห้อง ๆ(๒๒) ผนังหมายความว่า ส่วนก่อสร้างในด้านตั้งซึ่งกั้นด้านนอกของอาคารให้เป็นหลังหรือหน่วยจากกัน(๒๓) ผนังกันไฟหมายความว่า ผนังซึ่งทำด้วยวัตถุทนไฟ และไม่มีช่องที่จะให้ไฟผ่านได้(๒๔) รากฐานหมายความว่า ส่วนรับน้ำหนักของอาคารนับจากใต้พื้นชั้นล่างลงไปจนถึงที่ฝังอยู่ในดิน(๒๕) เสาเข็มหมายความว่า เสาที่ตอกฝังลงไปในดินเพื่อช่วยรับน้ำหนักบรรทุกของอาคาร(๒๖) ช่วงบันไดหมายความว่า ระยะตั้งบันไดซึ่งมีชั้นต่อกันโดยตลอด(๒๗) ลูกตั้งหมายความว่า ระยะตั้งของขั้นบันได(๒๘) ลูกนอนหมายความว่า ระยะราบของขั้นบันได(๒๙) บ่อตรวจระบายหมายความว่า ส่วนที่เปิดได้ของท่อระบาย ซึ่งกำหนดไว้ใช้ในการชำระล้างท่อ(๓๐) บ่อพักขยะหมายความว่า ส่วนของทางระบายน้ำที่กำหนดกั้นขยะให้หยุดระบายไปด้วยกับน้ำ(๓๑) อุปกรณ์อนามัยหมายความว่า เครื่องประกอบอันใช้ประโยชน์ในการสุขาภิบาลของอาคาร(๓๒) บ่ออาจมหมายความว่า บ่อพักอุจจาระหรือสิ่งโสโครกอันไม่มีวิธีการระบายออกไปตามสภาพปกติ(๓๓) ลิฟต์หมายความว่า เครื่องสำหรับใช้บรรทุกบุคคลหรือของขึ้นลงระหว่างพื้นต่าง ๆ ของอาคาร(๓๔) ท่อเอกประปาหมายความว่า ท่อน้ำประปาในทางสาธารณะซึ่งเป็นสมบัติของการประปา(๓๕) วัตถุทนไฟหมายความว่า วัตถุก่อสร้างซึ่งไม่เป็นเชื้อเพลิง(๓๖) วัตถุถาวรหมายความว่า วัตถุทนไฟซึ่งตามปกติไม่แปลงสภาพได้ง่าย โดยน้ำไฟ หรือดิน ฟ้า อากาศ(๓๗) อิฐธรรมดาหมายความว่า ดินชนิดที่ปั้นขึ้นโดยไม่ใช้เครื่องจักรและเผาสุกแล้ว(๓๘) อิฐอัดหมายความว่า อิฐชนิดที่ได้ประดิษฐ์ขึ้นโดยใช้เครื่องอัดให้เนื้อแน่นก่อนเผา(๓๙) คอนกรีตหมายความว่า วัตถุซึ่งประกอบขึ้นด้วยส่วนผสมของปูนซีเมนต์ ทราย หินหรือกรวดและน้ำในอัตราส่วนตามความต้องการกำลังแรงอัดของคอนกรีต(๔๐) คอนกรีตเสริมเหล็กหมายความว่า คอนกรีตซึ่งมีเหล็กฝังภายในให้ทำหน้าที่รับแรงได้มากขึ้นกว่าปกติ(๔๑) เหล็กหล่อหมายความว่า เหล็กซึ่งถลุงมาจากแร่เหล็กอันจะใช้ชุบไม่ได้ผล(๔๒) เหล็กล้วนหมายความว่า เหล็กที่มีธาตุอื่นเจือปนน้อยที่สุด และจะใช้ชุบไม่ได้ผล(๔๓) เหล็กกล้าหมายความว่า เหล็กจำพวกที่มีธาตุถ่านผสม(๔๔) เหล็กเสริมหมายความว่า เหล็กกล้าที่ใช้สำหรับฝังในคอนกรีตเพื่อเพิ่มกำลังขึ้น(๔๕) ไม้แก่นหมายความว่า ไม้เนื้อแข็งซึ่งคงทนต่อดินฟ้าอากาศ และตัวสัตว์ได้ดีตามสภาพอันสมควรเช่น ไม้เต็ง ไม้รัง ไม้ตะเคียนทอง หรือไม้เคี่ยม(๔๖) ไม้อ่อนหมายความว่า ไม้เนื้ออ่อนซึ่งไม่คงทนต่อดินฟ้าอากาศและตัวสัตว์ เช่น ไม้ยางหรือไม้ตะแบก(๔๗) ปูนขาวหมายความว่า วัตถุประสานซึ่งประดิษฐ์ขึ้นจากหินธาตุปูนหรือเปลือกหอย(๔๘) ปูนซีเมนต์หมายความว่า ผงผลิตภัณฑ์ที่ได้จากการบดปูนเม็ดซึ่งเป็นผลึกที่เกิดจากการเผาส่วนผสมต่าง ๆ จนรวมตัวผสมกันสุกพอดีมีส่วนประกอบเคมีที่สำคัญคือ ไฮครอลิกคัลเซี่ยมซิลิเกต(๔๙) ทรายหมายความว่า ก้อนหินเมล็ดเล็กละเอียด เกิดตามธรรมชาติ ซึ่งมีขนาดไม่โตเกิน ๓มิลลิเมตร(๕๐) กรวดหมายความว่า ก้อนหินเกิดตามธรรมชาติขนาดก้อนโตเกินกว่า ๓ มิลลิเมตร(๕๑) ดินดานหมายความว่า หินชนิดที่มีเนื้อเปื่อย ไม่แน่นเป็นก้อนแกร่ง(๕๒) หินปูนหมายความว่า หินธาตุปูนซึ่งมีเนื้อแน่นแกร่งเป็นก้อนปึก(๕๓) หินทรายหมายความว่า หินประกอบด้วยเมล็ดทรายและประสานด้วยวัตถุอื่นเป็นก้อนปึก(๕๔) หินอัคนีหมายความว่า หินที่มีเนื้อแข็งแกร่งเป็นก้อนปึกโดยไม่ต้องอาศัยวัตถุอื่นประสาน(๕๕) แรงประลัยหมายความว่า แรงขนาดที่จะทำให้วัตถุนั้นแตกแยกออกจากกันเป็นส่วน(๕๖) แรงดึงหมายความว่า แรงที่จะทำให้วัตถุแยกออกห่างจากกัน(๕๗) แรงอัดหมายความว่า แรงที่จะทำให้วัตถุทลายเข้าหากัน(๕๘) แรงเฉือนหมายความว่า แรงที่จะทำให้วัตถุขาดออกจากกันดุจกรรไกรตัด(๕๙) ส่วนปลอดภัยหมายความว่า ตัวเลขที่ใช้ทอนแรงประลัยลงให้ถึงขนาดที่จะใช้ได้ปลอดภัย(๖๐) น้ำหนักบรรทุกหมายความว่าน้ำหนักที่กำหนดว่าจะมาเพิ่มขึ้นบนอาคารนอกจากน้ำหนักของตัวอาคารนั้นเอง(๖๑) ส่วนลาดหมายความว่า ส่วนระยะตั้งเทียบกับส่วนระยะยาวทางราบ(๖๒) ทางสาธารณะหมายความว่า ที่ดินที่ประชาชนมีสิทธิใช้เป็นทางคมนาคมได้(๖๓) ถนนสาธารณะหมายความว่า ทางสาธารณะที่รถเดินผ่านได้(๖๔) ระดับถนนสาธารณะหมายความว่า ความสูงของยอดถนนสาธารณะใกล้ชิดกับที่ดินปลูกสร้างเทียบกับระดับน้ำทะเล(๖๕) ทางระบายน้ำสาธารณะหมายความว่า ช่องน้ำไหลตามทางสาธารณะซึ่งกำหนดไว้ให้ใช้ระบายน้ำออกจากอาคารได้(๖๖) แนวถนนหมายความว่า เขตถนนและทางเดินที่กำหนดไว้ให้เป็นทางสาธารณะ(๖๗) หลังคาหมายความว่า สิ่งปกคลุมส่วนบนของอาคารสำหรับบังแดดและฝนรวมทั้งสิ่งใดซึ่งประกอบขึ้นเพื่อยึดเหนี่ยวสิ่งปกคลุมนี้ให้มั่นคงแข็งแรง(๖๘) ทางซึ่งมีสภาพเป็นสาธารณะหมายความว่า ที่ดินที่ไม่อยู่ในความดูแลของเจ้าหน้าที่ท้องถิ่นซึ่งประชาชนใช้เป็นทางคมนาคมผ่านที่ดินต่างเจ้าของเกินกว่า ๑๐ ปีหรือที่ดินที่มอบให้เจ้าหน้าที่ท้องถิ่นรักษาแนวเขตเพื่อให้ประชาชนใช้เป็นทางคมนาคม(๖๙) ทางน้ำสาธารณะหมายความว่า ทางน้ำที่ประชาชนมีสิทธิใช้เป็นทางคมนาคม(๗๐) แนวทางซึ่งมีสภาพเป็นสาธารณะหมายความว่า แนวเขตที่ประชาชนได้ใช้เป็นทางคมนาคมผ่านที่ดินต่างเจ้าของเกินกว่า ๑๐ปี หรือแนวเขตที่กำหนดไว้ให้ประชาชนคมนาคมโดยเจ้าหน้าที่ท้องถิ่นเป็นผู้รักษาแนวเขตนั้นทั้งทางบกและทางน้ำ(๗๑) อาคารแผงลอยหมายความว่า โต๊ะ แท่น แคร่ มีหลังคาตั้งอยู่บนพื้นดิน สามารถเคลื่อนที่ได้ขนาดไม่เกิน ๔ ตารางเมตร ไม่มีฝาหรือผนัง ซึ่งใช้ประโยชน์แห่งการค้าย่อยโดยมีกำหนดเวลาเข้าใช้สอยและเลิกเป็นประจำวันและไม่ได้ใช้เป็นที่พักอาศัยหมวด๒การอนุญาตปลูกสร้างอาคาร ข้อ ๔ บุคคลใดที่จะปลูกสร้างอาคารใดตามความหมายในมาตรา๗ แห่งพระราชบัญญัติต้องยื่นคำขอและได้รับอนุญาตจากคณะเทศมนตรีผู้ขออนุญาตปลูกสร้างอาคารจะต้องเป็นเจ้าของอาคารที่จะปลูกสร้างหรือเป็นตัวแทนของผู้นั้นซึ่งได้รับมอบอำนาจโดยชอบด้วยกฎหมายข้อ ๕ คำขออนุญาตให้ทำตามแบบ อ.๑ ท้ายเทศบัญญัตินี้ยื่นต่อคณะเทศมนตรีพร้อมด้วยแผนผังแบบก่อสร้างและรายการอย่างละสามชุดข้อ ๖สำหรับการขอหนังสืออนุญาตชั่วคราวตามความในมาตรา ๙แห่งพระราชบัญญัตินั้นนอกจากจะแสดงจุดประสงค์ในหนังสือขออนุญาตแล้วให้ผู้ขออนุญาตกำหนดชั้นของงานและระยะเวลาสำเร็จในแผนผังแบบก่อสร้างและรายการไว้ให้ชัดเจนข้อ ๗ ใบอนุญาตให้ปลูกสร้างอาคาร ตามความในมาตรา๙ แห่งพระราชบัญญัติ ให้ทำตามแบบ อ. ๒ท้ายเทศบัญญัตินี้ข้อ ๘ คำสั่งคณะเทศมนตรีให้แก้ไขเปลี่ยนแปลงแผนผังแบบก่อสร้างหรือรายการตามความในมาตรา ๑๐แห่งพระราชบัญญัติ ให้ทำตามแบบ อ. ๓ท้ายเทศบัญญัตินี้ และให้จัดส่งให้ผู้ขออนุญาต โดยให้ลงนามรับเป็นหลักฐานไว้แต่ถ้าส่งให้ไม่ได้ก็ให้ประกาศไว้ให้ทราบที่ป้ายโฆษณาของสำนักงานเทศบาลข้อ ๙ สำหรับอาคารตามความในมาตรา ๑๔แห่งพระราชบัญญัติให้เจ้าหน้าที่บังคับบัญชาการก่อสร้างแจ้งให้คณะเทศมนตรีทราบเป็นหนังสือก่อนกำหนดก่อสร้างอย่างน้อยเป็นเวลา๓๐ วัน พร้อมด้วยแผนผังและแบบก่อสร้างหนึ่งชุดข้อ ๑๐ถ้าคณะเทศมนตรีมีข้อแก้ไขสำหรับอาคารตามความในมาตรา ๑๔แห่งพระราชบัญญัติก็ให้มีหนังสือแจ้งเหตุผลให้เจ้าหน้าที่บังคับบัญชาการก่อสร้างทราบภายในกำหนด๑๕ วัน นับจากเวลาที่ได้รับแจ้งความนั้นหมวด๓แผนผังแบบก่อสร้าง และรายการ แผนผังข้อ ๑๑ แผนผังให้ใช้มาตราส่วนไม่เล็กกว่า ๑ ใน๑,๐๐๐ แสดงขอบเขตที่ดินและบริเวณติดต่อและแสดงขอบนอกของอาคารที่มีอยู่แล้วกับอาคารที่ขออนุญาตปลูกสร้างใหม่ด้วยลักษณะเครื่องหมายต่างกันให้ชัดเจนพร้อมด้วยเครื่องหมายทิศให้ถูกต้องข้อ ๑๒ในแผนผังให้แสดงทางสาธารณะที่ติดต่อกับที่ดินปลูกสร้างโดยบริบูรณ์กับทางระบายน้ำออกจากอาคารที่ปลูกสร้างนั้นจนถึงทางระบายน้ำสาธารณะและตามแนวทางระบายน้ำนั้นให้แสดงเครื่องหมายชี้ทางน้ำไหลพร้อมด้วยส่วนลาดข้อ ๑๓ในแผนผังให้แสดงระดับของพื้นชั้นล่างของอาคารและให้แสดงการสัมพันธ์กับระดับถนนสาธารณะหรือระดับพื้นดินตรงที่ปลูกสร้างแบบก่อสร้างข้อ ๑๔ แบบก่อสร้างให้ใช้มาตราส่วนไม่เล็กกว่า ๑ใน ๑๐๐ แสดงแผนรากฐานของอาคารและพื้นอาคารของชั้นต่าง ๆ รูปด้านและรูปตัดเนื่องกันไม่ต่ำกว่าสองด้านรูปรายละเอียดส่วนสำคัญ ขนาดและเครื่องหมายแสดงวัตถุก่อสร้างอาคารชัดเจนพอที่จะคิดรายการสอบรายการคำนวณและดำเนินการก่อสร้างได้แบบก่อสร้างแสดงรูปด้านและแผนพื้นอาคารของโรงงานอุตสาหกรรมจะใช้มาตราส่วนไม่เล็กกว่า๑ ใน ๒๐๐ ก็ได้ข้อ ๑๕ แบบก่อสร้างอาคารพาณิชย์อาคารสาธารณะหรืออาคารที่ก่อสร้างด้วยวัตถุถาวรและวัตถุทนไฟเป็นส่วนใหญ่ให้แสดงรายการคำนวณกำลังของส่วนสำคัญต่างๆ ของอาคารไว้โดยบริบูรณ์ข้อ ๑๖แบบก่อสร้างสำหรับต่อเติมหรือดัดแปลงอาคารที่มีอยู่แล้วให้แสดงแบบของส่วนเก่าและส่วนที่จะต่อเติมหรือดัดแปลงให้เห็นชัดเจนต่างกันข้อ ๑๗อาคารชั่วคราวเพื่อประโยชน์ในการปลูกสร้างอาคารถาวรหรือเพื่อประโยชน์อย่างอื่นก็ดี จะเสนอแบบก่อสร้างเป็นแบบสังเขปก็ได้แบบอาคารประเภทนี้ผู้รับอนุญาตจะต้องรื้อถอนให้เสร็จสิ้นภายในกำหนดอายุหนังสืออนุญาตนั้นหรือถ้ายังมีความจำเป็นจะต้องใช้อยู่ต่อไปก็ขออนุญาตต่ออายุได้รายการข้อ ๑๘รายการให้แสดงลักษณะของวัสดุก่อสร้างอันเป็นส่วนประกอบสำคัญของอาคารโดยละเอียดชัดเจนพร้อมด้วยวิธีประกอบวัสดุต่าง ๆ นั้น เป็นหลักดำเนินการได้ด้วยทั่วไปข้อ ๑๙ มาตราส่วน ขนาด ระยะ น้ำหนักและหน่วยการคำนวณต่างๆ ของแผนผังแบบก่อสร้าง รายการหรือรายการคำนวณนั้นให้ใช้มาตราเมตริกอนุโลมตามกฎหมายว่าด้วยมาตราชั่งตวงวัดข้อ ๒๐ ในแผนผัง แบบก่อสร้าง รายการและรายการคำนวณนั้น ให้ลงลายมือชื่อ พร้อมด้วยชื่อตัวบรรจงและแจ้งสำนักงานหรือที่อยู่ของผู้กำหนดแผนผังออกแบบก่อสร้างทำรายการและคิดรายการคำนวณไว้ด้วยพร้อมกับวิทยฐานะ (ถ้ามี) ว่าเป็นผู้สามารถสมควรทำการเหล่านั้นได้หมวด๔ลักษณะอาคารต่างๆ ข้อ ๒๑ อาคารพิเศษนั้นนอกจากต้องปฏิบัติตามกฎหมายต่าง ๆ ที่มีกำหนดควบคุมอยู่โดยเฉพาะแล้วให้เสนอรายการคำนวณอย่างละเอียดด้วยข้อ ๒๒ อาคารทุกชนิดที่ก่อสร้างด้วยไม้หรือวัตถุไม่ทนไฟเป็นส่วนใหญ่หรือก่อด้วยอิฐไม่เสริมเหล็กจะปลูกสร้างได้ไม่เกินสองชั้น ครัวไฟจะต้องอยู่นอกอาคารเป็นส่วนสัดต่างหากเว้นแต่ก. ถ้ามีที่ดินจำกัดจะรวมครัวไฟไว้ด้วยก็ได้แต่ต้องสร้างด้วยวัตถุทนไฟข.สำหรับอาคารพักอาศัยที่มีที่ดินจำกัดจะรวมครัวไฟไว้ด้วยก็ได้และไม่จำเป็นต้องก่อสร้างโครงสร้างด้วยวัตถุทนไฟแต่ต้องกรุผนัง พื้นเพดานครัวไฟด้วยวัตถุทนไฟมาตรฐานได้ไม่น้อยกว่า ๓๐ นาทีข้อ ๒๓ อาคารสองชั้นที่ทำด้วยไม้หรือวัตถุไม่ทนไฟเป็นส่วนใหญ่ พื้นชั้นล่างของอาคารนั้นจะสูงกว่าระดับพื้นดินเกินกว่า ๑ เมตร ไม่ได้ข้อ ๒๔ อาคารที่ปลูกสร้างเกินกว่าสองชั้นให้ทำด้วยวัตถุถาวรและทนไฟเป็นส่วนใหญ่สำหรับอาคารที่ปลูกสร้างเกินกว่าสามชั้นนอกจากมีบันไดตามปกติต้องมีทางหนีไฟอย่างน้อยอีกทางหนึ่ง หรือคณะเทศมนตรีจะได้กำหนดให้ตามลักษณะแบบของอาคารข้อ ๒๕ ห้องแถวตึกแถวให้ทำกว้างระหว่างศูนย์ผนังไม่น้อยกว่า ๓.๕๐ เมตรและต้องมีประตูหรือช่องทางเข้าออกได้ทั้งข้างหน้ากับข้างหลังการปลูกสร้างติดต่อกันเป็นแนวยาวให้มีผนังกันไฟมีความหนาไม่น้อยกว่า ๒๐ เซนติเมตรสูงเหนือวัตถุมุงหลังคาไม่น้อยกว่า ๕๐ เซนติเมตร ทุกระยะ ๕ ห้องเป็นอย่างน้อยและห้ามมิให้ฝังวัตถุที่ไหม้ไฟได้ในผนังนี้ และให้เว้นทางกว้างไม่น้อยกว่า ๒ เมตรเป็นทางโดยไม่มีสิ่งใดปกคลุมติดต่อจากทางด้านหน้าไปสู่ทางหลังห้องแถวตึกแถวทุกระยะ ๒๐ ห้องอีกด้วยผนังตึกแถวต้องก่อด้วยอิฐหรือวัสดุก่อสร้างอย่างอื่นซึ่งมีคุณสมบัติอย่างเดียวกันและผนังนี้ต้องหนาไม่น้อยกว่า ๙ เซนติเมตรทุกห้องตึกแถวที่สูงเกินกว่า ๓ ชั้นต้องสร้างพื้นด้วยวัตถุทนไฟทุกชั้น ถ้าสูง ๓ ชั้นต้องมีพื้นชั้นสองหรือชั้นสามสร้างด้วยวัตถุทนไฟชั้นใดชั้นหนึ่งเป็นอย่างน้อยข้อ ๒๖ อาคาร บ้านเรือน โรงจะปลูกสร้างบนที่ดินถมขยะมูลฝอยมิได้จนกว่าจะปรากฏว่าลักษณะดินนั้นเป็นการปลอดภัยทางอนามัยแล้วและได้ถมปิดขยะมูลฝอยนั้นเสร็จด้วยดินกระทุ้งแน่นหนาไม่ต่ำกว่า ๓๐ เซนติเมตร แล้วข้อ ๒๗ รั้วหรือกำแพงกั้นเขตให้ทำได้สูงไม่เกิน ๓เมตรเหนือระดับถนนสาธารณะและกำหนดให้สภาพได้ดิ่งอยู่เสมอไปประตูรั้วหรือกำแพงทางรถเข้าเมื่อมีคานบนให้วางคานนั้นสูงตั้งแต่๓ เมตร ขึ้นไปจากระดับถนนสาธารณะข้อ ๒๘ป้ายโฆษณาจะต้องติดตั้งโดยไม่บังช่องลมหน้าต่างหรือประตูด้วยวัตถุติดต่ออันถาวรอันจะหลุดออกมิได้ข้อ ๒๙สะพานสำหรับรถข้ามได้ต้องมีช่องกว้างเป็นทางจราจรไม่น้อยกว่า ๓ เมตรและลาดขึ้นลงไม่ชันกว่า ๑ ใน ๑๐ ถ้ามีหลังคาคลุมต้องวางคานบนสูงไม่ต่ำกว่า ๓ เมตรจากระดับพื้นสะพานข้อ ๓๐ การปลูกสร้างโดยต่อเติมหรือดัดแปลงอาคารซึ่งจำต้องได้รับอนุญาตนั้นมีกำหนดดังนี้ก.ขยายพื้นชั้นหนึ่งชั้นใดตั้งแต่ห้าตารางเมตรขึ้นไปข.เปลี่ยนหลังคาหรือขยายหลังคาให้ปกคลุมเนื้อที่มากขึ้นกว่าเดิมค. เพิ่มลดจำนวนหรือเปลี่ยนเสาคานบันไดและผนังข้อ ๓๑ อาคารแผงลอยต้องมีระยะห่างกันไม่น้อยกว่า๒ เมตรอาคารซึ่งใช้เป็นสถานที่บริการอัดฉีดน้ำมันยานยนต์นอกจากจะต้องปฏิบัติตามพระราชบัญญัติระเบียบข้อบังคับนั้น ๆ แล้วอาคารดังกล่าวต้องห่างเขตที่ดินไม่น้อยกว่า ๑๐ เมตรและมีการป้องกันมิให้ละอองน้ำมันเข้าไปในเขตที่ดินข้างเคียงได้ด้วยข้อ ๓๒อาคารที่ก่อสร้างขึ้นเฉพาะเพื่อกระทำการหรือใช้ประโยชน์ เพื่อกิจการดังกล่าวในข้อนี้ต้องอยู่ห่างเขตที่ดินต่างเจ้าของ และมีที่ว่างอันปราศจากหลังคาหรือสิ่งใดปกคลุมโดยรอบอาคารนั้น ไม่น้อยกว่า ๒๐ เมตร ทุกด้านและในกรณีที่ก่อสร้างอยู่ริมทางสาธารณะหรือทางซึ่งมีสภาพเป็นสาธารณะหรือทางน้ำสาธารณะอนุญาตให้อยู่ห่างแนวทางสาธารณะ หรือแนวทางซึ่งมีสภาพเป็นสาธารณะหรือทางน้ำสาธารณะฟากตรงข้ามได้ไม่น้อยกว่า ๒๐ เมตร คือ๑. การทำสบู่๒. การเคี่ยวหนังสัตว์ เอ็นสัตว์ ไขสัตว์๓. การเลื่อยไม้ที่ใช้เครื่องจักร๔. การเคี่ยว และการอัดเอาน้ำมันทุกชนิด๕. การสีข้าวที่ใช้เครื่องจักร๖. การทำน้ำแข็ง๗. การปั่นฝ้าย หรือนุ่น ที่ใช้เครื่องจักร๘. การทำดินเผา๙. การเก็บเขาสัตว์ กระดูกสัตว์ ขนสัตว์หนังสัตว์๑๐. การเผาเปลือกหอยข้อ ๓๓อาคารที่ก่อสร้างขึ้นเฉพาะเพื่อทำการหรือใช้ประโยชน์เพื่อกิจการดังกล่าวในข้อนี้ ต้องอยู่ห่างเขตที่ดินต่างเจ้าของ และมีที่ว่างอันปราศจากหลังคาหรือสิ่งใดปกคลุมโดยรอบอาคารนั้นไม่น้อยกว่า๑๐ เมตร ทุกด้าน และกรณีที่ก่อสร้างอยู่ริมทางสาธารณะหรือทางซึ่งมีสภาพเป็นสาธารณะหรือทางน้ำสาธารณะ อนุญาตให้อยู่ห่างแนวทางสาธารณะหรือแนวทางซึ่งมีสภาพเป็นสาธารณะ หรือทางน้ำสาธารณะ ไม่น้อยกว่า ๑๐ เมตร คือ๑. การทำเนย เนยเทียม๒. การทำกะปิ น้ำปลา น้ำเคย ไตปลา เต้าเจี้ยวซีอิ้ว หอยดอง๓. การทำตากปลาเค็ม เนื้อเค็ม เป็ดเค็ม หนังหมูกุ้งแห้ง เลือดแห้ง๔. การนึ่งปลา การต้มปลา ซึ่งใช้แทนการนึ่งเว้นแต่การนึ่งหรือต้ม ในภัตตาคาร โรงแรม หรือร้านข้าวแกง เพื่อปรุงอาหารในนั้นและการนึ่งหรือต้มเพื่อปรุงอาหารเร่ขายด้วยตนเอง๕. การทำกุนเชียง หมูตั้ง๖. การทำเส้นหมี่ ขนมจีน ก๋วยเตี๋ยว เกี้ยมอี๋๗. การทำแป๊แซ๘. การล้างรม การเก็บยาง๙. การตี กลึงโลหะทุกชนิด นอกจาก เงิน ทองนาคหรือทองคำขาว๑๐. การโม่แป้ง๑๑. การทำธูปโดยใช้เครื่องจักร๑๒. การซอยไม้ด้วยเครื่องจักร๑๓. การซ่อมเครื่องจักรทุกชนิด๑๔. การอุตสาหกรรมและการพาณิชย์ซึ่งต้องใช้เตาไฟเพื่อกิจการนั้น เว้นแต่มีไว้เพื่อประกอบอาหารในภัตตาคารโรงแรมและร้านข้าวแกง๑๕. การทอผ้า โดยใช้กี่ตั้งแต่ ๕ กี่ขึ้นไป๑๖. การทำอื่นใดซึ่งเป็นที่รังเกียจหรืออาจเป็นอันตรายแก่สุขภาพซึ่งเทศบาลจะได้ออกเทศบัญญัติเพิ่มเติมต่อไปข้อ ๓๔ ห้องแถว ตึกแถว อาคารพาณิชย์โรงงานอุตสาหกรรม และอาคารสาธารณะ ต้องมีที่ว่างเป็นทางเดินหลังอาคารเพื่อใช้เป็นทางคมนาคมได้ถึงกัน กว้างไม่น้อยกว่า ๒ เมตร ทั้งนี้ให้กันเขตบริเวณทางเดินนี้ให้ปรากฏแต่ถ้าแนวอาคารด้านหลังอยู่ติดต่อกับทางสาธารณะซึ่งกว้างไม่น้อยกว่า ๔ เมตรจะไม่มีทางเดินด้านหลังอาคารเลยก็ได้ แต่ถ้าทางสาธารณะนั้นกว้างไม่ถึง ๔ เมตรให้เว้นทางเดินหลังอาคารกว้าง ๒ เมตร จากศูนย์กลางทางสาธารณะนั้นในกรณีที่อาคารหลังเดียวกันตั้งอยู่มุมถนนสองสายตัดกันและมีทางออกสู่ถนนด้านหน้าทั้งสองสายในระยะไม่เกิน ๑๕ เมตร จากมุมถนนทั้งสองสาย จะไม่มีทางเดินด้านหลังอาคารก็ได้หมวด๕ส่วนต่างๆ ของอาคาร ข้อ ๓๕ห้องซึ่งใช้พักอาศัยในอาคารให้มีส่วนกว้างหรือยาวไม่ต่ำกว่า ๒๕๐ เซนติเมตรกับรวมเนื้อที่พื้นทั้งหมดไม่น้อยกว่า ๙ ตารางเมตรข้อ ๓๖ห้องนอนหรือห้องซึ่งใช้เป็นที่พักอาศัยในอาคารให้มีช่องประตูและหน้าต่างเป็นเนื้อที่รวมกันไม่น้อยกว่า๑ ใน ๑๐ ของพื้นที่ห้องนั้น โดยไม่รวมนับส่วนประตู หน้าต่าง อันติดต่อกับห้องอื่นข้อ ๓๗ห้องของอาคารซึ่งบุคคลอื่นเข้าไปได้จะต้องมีช่องระบายลมให้เพียงพอในเมื่อได้ปิดประตูหน้าต่างทั้งหมดส่วนวิธีระบายลมนั้นให้ทำตามแบบซึ่งเหมาะสมกับสภาพของอาคารนั้นข้อ ๓๘ช่องทางเดินในอาคารสำหรับบุคคลใช้สอยหรืออาศัย ให้ทำกว้างไม่น้อยกว่า ๑เมตร ถ้ามิให้มีเสากีดกั้นให้ส่วนใดแคบกว่ากำหนดนั้นทั้งให้มีแสงสว่างธรรมชาติแลเห็นได้ชัดเจนเวลากลางวันด้วยข้อ ๓๙ ยอดหน้าต่างและประตูในอาคารให้ทำสูงจากพื้นไม่น้อยกว่า ๒ เมตรและบุคคลอยู่ในห้องสามารถเปิดประตูหน้าต่างและออกจากห้องนั้นได้โดยมิจำเป็นต้องใช้เครื่องมือข้อ๔๐ระยะดิ่งระหว่างพื้นถึงเพดานยอดฝาหรือผนังสำหรับอาคารที่พักอาศัยต้องไม่ต่ำกว่า ๒๕๐ เซนติเมตรถ้าเป็นอาคารสาธารณะ โรงงานอุตสาหกรรม อาคารพาณิชย์ ห้องแถว ตึกแถวหรือคอกสัตว์ที่มีคนพักอาศัย ระยะดังกล่าวข้างต้นโดยเฉลี่ยจะต้องไม่ต่ำกว่า ๓๕๐เซนติเมตร เว้นแต่๑.อาคารที่เป็นโรงแรมหรืออาคารพักอาศัยประเภทรวมกลุ่ม เกินกว่า ๒ครอบครัวขึ้นไปซึ่งมีการจัดระบบปรับอากาศให้มีระยะดิ่งระหว่างพื้นถึงเพดานยอดฝาหรือผนังแต่ละชั้นโดยเฉลี่ยไม่ต่ำกว่า ๒๕๐ เซนติเมตร ได้ หรือ๒. อาคารพาณิชย์ที่ใช้ประกอบกิจการภัตตาคารสำนักงาน ธนาคาร ร้านจำหน่ายสินค้าเฉพาะห้องที่มีระบบปรับอากาศให้มีระยะดิ่งจากพื้นถึงเพดานยอดฝาหรือผนัง แต่ละชั้น โดยเฉลี่ยไม่ต่ำกว่า ๓ เมตรได้สำหรับอาคารที่มีการสร้างพื้นซึ่งไม่คลุมเต็มเนื้อที่ห้องในระหว่างชั้นของอาคารนั้นต้องมีความสูงจากระดับบนของพื้นห้องถึงระดับต่ำสุดของเพดานไม่ต่ำกว่า๕ เมตร โดยพื้นระหว่างชั้นของอาคาร ดังกล่าวข้างต้นต้องมีความสูงจากระดับของพื้นห้องไม่ต่ำกว่า ๒๒๕ เซนติเมตรและต้องมีเนื้อที่ไม่เกิน ๒๕ ใน ๑๐๐ ส่วนของพื้นที่ห้องทั้งหมดของห้องนั้น ๆห้ามกั้นริมของพื้นที่สร้างสูงเกิน ๙๐ เซนติเมตร เว้นแต่กรณีที่มีการจัดระบบการปรับอากาศข้อ ๔๑ พื้นชั้นล่างของอาคารที่พักอาศัยนั้นต้องมีระดับอยู่เหนือพื้นดินปลูกสร้างอาคารไม่ต่ำกว่า ๗๕ เซนติเมตรแต่ถ้าเป็นพื้นซีเมนต์ อิฐ หินหรือวัตถุแข็งอย่างอื่นที่สร้างตันต้องมีระดับอยู่เหนือพื้นดินที่ปลูกสร้างอาคารไม่ต่ำกว่า๑๐ เซนติเมตร และถ้าเป็นอาคารตั้งอยู่ริมทางสาธารณะความสูงจะต้องวัดจากระดับทางสาธารณะนั้นข้อ ๔๒ห้ามมิให้มีประตูหน้าต่างหรือช่องลงจากครัวไฟเปิดเข้าไปสู่ห้องส้วมหรือห้องนอนของอาคารได้ โดยตรงข้อ ๔๓เตาไฟสำหรับการอุตสาหกรรมหรือการพาณิชย์จะต้องมีผนังเตาก่อด้วยอิฐดินเผาหรืออิฐทนไฟกำบังความร้อนมิให้เกิดอันตรายไฟไหม้ส่วนอาคารที่ต่อเนื่องกับเตาและต้องตั้งอยู่ในอาคารที่ประกอบด้วยวัตถุทนไฟ ทั้งนี้เตาจะต้องตั้งห่างจากผนังอาคารหรือสิ่งที่เป็นเชื้อไฟ โดยรอบมีรัศมีไม่ต่ำกว่า ๔เมตร โครงหลังคาวัตถุมุงหลังคา ปล่องระบายควันไฟและเพดานส่วนประกอบเพดานถ้ามีจะต้องเป็นวัตถุทนไฟและต้องทำปล่องระบายควันไฟมิให้ฝาหรือผนังหลังคารับความร้อนจัด โดยความสูงของปล่องต้องสูงกว่าหลังคาอาคารข้างเคียงภายในระยะโดยรอบ ๒๕ เมตร ไม่น้อยกว่า ๑ เมตรและมีความกว้างของปล่องโดยวัดเส้นผ่าศูนย์กลาง ๒๐ เซนติเมตรเว้นแต่เตาไฟซึ่งมีไว้เพื่อประกอบอาหารภายในภัตตาคาร โรงแรมร้านขายอาหารหรือเครื่องดื่มข้อ ๔๔ ประตูสำหรับอาคารสาธารณะ โรงงานอุตสาหกรรมหรืออาคารพาณิชย์ ต้องมีธรณีประตูเสมอเรียบกับพื้นหรือไม่มีเลยข้อ ๔๕ บันไดสำหรับอาคารที่พักอาศัย ต้องทำขนาดกว้างไม่น้อยกว่า๙๐ เซนติเมตร ช่วงหนึ่งไม่สูงเกินกว่า ๓ เมตร และลูกตั้งไม่สูงกว่า ๒๐ เซนติเมตรลูกนอนไม่แคบกว่า ๒๒ เซนติเมตรข้อ ๔๖บันไดสำหรับอาคารสาธารณะ โรงงานอุตสาหกรรมและอาคารพาณิชย์ต้องทำขนาดกว้างไม่น้อยกว่า ๑๕๐ เซนติเมตร ช่วงหนึ่งไม่สูงกว่า ๔ เมตรและลูกตั้งไม่สูงกว่า ๑๙ เซนติเมตร และลูกนอนไม่แคบกว่า ๒๔ เซนติเมตรข้อ ๔๗ บันไดซึ่งมีช่วงระยะสูงกว่าที่กำหนดไว้ให้ทำที่พักมีขนาดกว้างยาวไม่น้อยกว่าส่วนกว้างของบันไดนั้นอาคารที่มีบันไดติดต่อกันตั้งแต่สี่ขั้นขึ้นไปนั้นพื้น ประตู หน้าต่าง วงกบของห้องบันไดและสิ่งก่อสร้างโดยรอบบันไดต้องก่อสร้างด้วยวัตถุทนไฟหน้าต่างหรือช่องระบายอากาศหรือช่องแสงสว่างซึ่งทำติดต่อกันสูงเกินกว่า๑๐ เมตร ต้องสร้างด้วยวัตถุทนไฟข้อ ๔๘ ลิฟต์สำหรับบุคคลใช้สอยให้ทำได้แต่ในอาคารซึ่งประกอบด้วยวัตถุทนไฟเป็นส่วนใหญ่ และโดยเฉพาะส่วนต่อเนื่องกับลิฟต์นั้นต้องเป็นวัตถุทนไฟทั้งสิ้นส่วนปลอดภัยของลิฟต์จะต้องมีอยู่ไม่น้อยกว่าสี่เท่าของน้ำหนักที่กำหนดใช้ข้อ ๔๙ วัตถุมุงหลังคาให้ทำด้วยวัตถุทนไฟแต่ทั้งนี้คณะเทศมนตรีอาจพิจารณาผ่อนผันให้ใช้วัตถุอื่นมุง เมื่อมีเหตุอันสมควรสำหรับอาคารซึ่งตั้งอยู่ห่างอาคารต่างครัวเรือนเขตที่ดินหรือทางสาธารณะเกิน๔๐ เมตร จะใช้มุงด้วยวัตถุอื่นก็ได้ข้อ ๕๐ ส่วนรากฐานของอาคารซึ่งอยู่ใต้ดินต่อเนื่องกับทางสาธารณะ เมื่อได้รับอนุญาตจากคณะเทศมนตรีแล้วจะอยู่เหลื่อมทางสาธารณะเข้าไปได้ไม่เกิน ๑ เมตรแต่การเหลื่อมล้ำต้องไม่กีดขวางสิ่งปลูกสร้างซึ่งมีอยู่ใต้ทางนั้น และระดับของส่วนรากฐานที่ยื่นออกมาในทางสาธารณะจะต้องไม่สูงกว่าระดับที่คณะเทศมนตรีกำหนดให้ข้อ ๕๑รากฐานของอาคารจะต้องทำเป็นลักษณะถาวรมั่นคงพอที่จะรับน้ำหนักของอาคารและน้ำหนักที่จะใช้บรรทุกได้โดยปลอดภัยในกรณีที่คณะเทศมนตรีเห็นว่าการกำหนดรากฐานนั้นยังไม่มั่นคงเพียงพอก็ให้เรียกรายการคำนวณจากเจ้าของอาคาร หรือผลของการทดลองหรือทั้งสองอย่างเพื่อประกอบการพิจารณาได้หมวด๖กำลังวัตถุและน้ำหนักบรรทุก ข้อ ๕๒ ในการคำนวณกำลังต้านทานแรงอัดส่วนอาคารประกอบด้วยอิฐประสานด้วยปูนผสมส่วนต่าง ๆให้กำหนดใช้ไม่เกินอัตราดังต่อไปนี้ชนิดอิฐส่วนปูนขาวส่วนปูนซีเมนต์ส่วนทรายแรงอัดต่อ ๑ตารางเซนติเมตรธรรมดา๑-๓๒ กิโลกรัม,,๑๑๖๓ ,,-๑๔๔ ,,-๑๓๕ อัด๑-๓๔ ,,๑๑๖๖ ,,-๑๔๘ ,,-๑๓๑๐ ข้อ ๕๓ ในการคำนวณกำลังต้านทานแรงประเภทต่าง ๆของส่วนอาคารประกอบด้วยเหล็กชนิดต่าง ๆ ให้ใช้ส่วนปลอดภัยโดยใช้กำลังไม่เกิน ๑ ใน๔ ของแรงประลัยแห่งวัตถุและถ้าไม่มีเอกสารแสดงการทดลองโดยผู้ชำนาญก็ให้ใช้แรงไม่เกินอัตราดังต่อไปนี้ชนิดเหล็กแรงดึงต่อ ๑ตารางเซนติเมตรแรงอัดต่อ ๑ตารางเซนติเมตรแรงเฉือนต่อ ๑ตารางเซนติเมตรเหล็กหล่อ ๒๐๐ กิโลกรัม ๑,๒๐๐ กิโลกรัม๒๐๐ กิโลกรัมเหล็กล้วน ๗๐๐ ๗๐๐ ๖๐๐ เหล็กกล้าสำหรับโครงสร้าง ๑,๒๐๐ ๑,๒๐๐ ๘๕๐ เหล็กเสริม ๑,๒๐๐ ๑,๒๐๐ ๘๕๐ ข้อ ๕๔ในการคำนวณกำลังต้านทางแรงประเภทต่าง ๆ ของไม้ชนิดต่าง ๆให้ใช้ส่วนปลอดภัยโดยใช้กำลังไม่เกิน ๑ ใน ๖ ของแรงประลัยแห่งวัตถุและถ้าไม่มีเอกสารแสดงการทดลองของผู้ชำนาญก็ให้ใช้แรงไม่เกินอัตราดังต่อไปนี้ชนิดไม้แรงดึงตามเสี้ยนต่อ ๑ ตารางเซนติเมตรแรงอัดตามเสี้ยนต่อ ๑ ตารางเซนติเมตรแรงเฉือนตามเสี้ยนต่อ ๑ ตารางเซนติเมตรไม้อ่อน๘๐ กิโลกรัม๘๐ กิโลกรัม๖ กิโลกรัมไม้สัก๙๐ ๙๐ ๑๐ ไม้แก่น๑๐๐ ๑๐๐ ๑๒ ข้อ ๕๕ในการคำนวณกำลังต้านทานแรงอัดของคอนกรีตธรรมดาไม่มีเหล็กเสริมตามส่วนผสมต่างๆ นั้น ให้ใช้ส่วนความปลอดภัยนั้นโดยใช้กำลังไม่เกิน ๑ ใน ๔ของแรงประลัยแห่งคอนกรีตภายในอายุ ๒๘ วันแต่ถ้าไม่มีเอกสารแสดงผลทดลองของผู้ชำนาญ ก็ให้ใช้อัตราแรงไม่เกินดังต่อไปนี้ส่วนปูนซีเมนต์ตามปริมาตรส่วนทรายตามปริมาตรส่วนหินตามปริมาตรแรงอัดต่อ ๑ ตารางเซนติเมตร๑๑๓๕๐ กิโลกรัม๑๒๔๔๕ ๑๒๕๔๐ ๑๓๖๓๔ ๑๓๗๓๐ ๑๔๘๑๕ ข้อ ๕๖ในการคำนวณกำลังแรงของส่วนอาคารประกอบด้วยคอนกรีตเสริมเหล็กให้ผู้คำนวณแสดงรายการคำนวณจนเป็นที่พอใจเจ้าหน้าที่ท้องถิ่นในลักษณะปลอดภัยถ้าไม่มีหลักฐานการทดลองเป็นอย่างอื่นตามปกติให้ถือหลักการคำนวณดังต่อไปนี้ก. พิกัดยืดของคอนกรีต ๑.๕×ตันต่อหนึ่งตารางเมตรข. พิกัดยืดของเหล็กเสริม ๒๒×ตันต่อหนึ่งตารางเมตรค. ส่วนผสมของคอนกรีตไม่อ่อนกว่าซีเมนต์ ๑ ทราย ๒และหิน ๔ ตามปริมาตรง. แรงอัดของคอนกรีตไม่เกิน ๔๕ กิโลกรัมต่อหนึ่งตารางเซนติเมตรจ. แรงดึงของเหล็กเสริมไม่เกิน ๑,๒๐๐ กิโลกรัมต่อหนึ่งตารางเซนติเมตรฉ. แรงเฉือนของเหล็กเสริมไม่เกิน ๘๕๐ กิโลกรัมต่อหนึ่งตารางเซนติเมตรช. สำหรับคานให้มีคอนกรีตหุ้มเหล็กหนาไม่น้อยกว่า๒.๕ เซนติเมตร และไม่ต่ำกว่าขนาดของเหล็กเสริมเส้นใหญ่ที่สุดซ. สำหรับพื้นให้มีคอนกรีตหุ้มเหล็กหนาไม่น้อยกว่า๑.๕ เซนติเมตร และไม่ต่ำกว่าขนาดของเหล็กเสริมเส้นใหญ่ที่สุดญ.ให้มีช่องว่างระหว่างเหล็กที่ขนานกันไม่น้อยกว่า ๒.๕ เซนติเมตรและไม่ต่ำกว่าขนาดของเหล็กเสริมอย่างไรก็ดีต้องโตกว่าขนาดของหินที่โตที่สุดที่ใช้อยู่๐.๕ เซนติเมตรด. คานคอนกรีตเสริมเหล็กต้องมีส่วนยาวไม่เกิน ๒๔เท่าของส่วนหนา เว้นแต่มีเหตุผลเป็นพิเศษ และไม่ใช้เหล็กเสริมแนวนอนเล็กกว่า ๖มิลลิเมตรต. สำหรับคอนกรีตเสริมเหล็กรับน้ำหนักต้องมีเหล็กเสริมตามลำไม่น้อยกว่า ๑ เส้นทุกมุม ถ้าเป็นเสากลมต้องไม่น้อยกว่า ๖เส้น และมีส่วนเหล็กไม่น้อยกว่า ๐.๘ ใน ๑๐๐ ของคอนกรีตและขนาดของเหล็กเสริมต้องไม่น้อยกว่า ๑๒.๗ มิลลิเมตรปริมาตรของเหล็กปลอกต้องไม่น้อยกว่า ๐.๔ ใน ๑๐๐ ของปริมาตรของคอนกรีตและระยะห่างของเหล็กปลอกและต้องไม่เกิน ๑๖ เท่าของขนาดเหล็กแกน หรือ ๔๘เท่าของขนาดเหล็กปลอก หรือไม่เกินด้านแคบที่สุดของเสาข้อ ๕๗ น้ำหนักบรรทุกบนพื้นของอาคารประเภทต่าง ๆนอกจากน้ำหนักของตัวอาคารหรือส่วนเครื่องจักรและอุปกรณ์อย่างอื่นที่แน่ชัดให้คำนวณเป็นประมาณเฉลี่ยไม่ต่ำกว่าอัตราดังต่อไปนี้ก. อาคารที่พักอาศัย ๑๕๐ กิโลกรัม ต่อ ๑ตารางเมตรข. โรงพยาบาล โรงแรม สำนักงาน ๓๐๐ กิโลกรัม ต่อ ๑ตารางเมตรค. โรงเรียน โรงงาน โรงพิมพ์ ร้านขายของ โรงมหรสพหอประชุม ภัตตาคาร ๔๐๐ กิโลกรัม ต่อ ๑ ตารางเมตรง. คลังสินค้า ห้องสมุด พิพิธภัณฑ์ โรงกีฬา ๕๐๐กิโลกรัม ต่อ ๑ ตารางเมตรจ. โรงเก็บรถยนต์ โรงเก็บเครื่องจักร โรงงานอุตสาหกรรมตั้งแต่ ๕๐๐ กิโลกรัม ต่อ ๑ ตารางเมตรขึ้นไปข้อ ๕๘แรงลมขนานกับพื้นดินสำหรับส่วนอาคารที่สูงกว่า ๑๕ เมตรขึ้นไปให้ถือกำหนดแรงเท่ากับ ๑๕๐ กิโลกรัม ต่อ ๑ ตารางเมตรเป็นอย่างน้อยส่วนที่ต่ำกว่านี้ลงมาให้ลดอัตราแรงลมเป็น ๑๐๐ กิโลกรัมต่อ ๑ ตารางเมตรข้อ ๕๙ น้ำหนักบรรทุกบนดินประเภทต่าง ๆที่รากฐานของอาคารต้องกำหนดให้เหมาะสมมั่นคงปลอดภัยซึ่งถ้าไม่มีเอกสารการทดลองให้เป็นที่พอใจของคณะเทศมนตรีจะต้องไม่เกินอัตรากำหนดดังต่อไปนี้ก.ดินอ่อนหรือดินถมไว้แน่นตัวเต็มที่ ๒ตัน ต่อ ๑ ตารางเมตรข. ดินปานกลางหรือทรายร่วน ๑๐ตัน ต่อ ๑ ตารางเมตรค.ดินแน่นหรือดินทรายหยาบ ๒๐ตัน ต่อ ๑ ตารางเมตรง. กรวดหรือดินดาน ๔๐ตัน ต่อ ๑ ตารางเมตรจ. หินปูนหรือหินทราย ๘๐ตัน ต่อ ๑ ตารางเมตรฉ. หินอัคนี ๑๕๐ตัน ต่อ ๑ ตารางเมตรข้อ ๖๐ ในการคำนวณน้ำหนักที่ลงบนรากฐานและเสาของอาคารสูงตั้งแต่สองชั้นลงมาให้คำนวณน้ำหนักของอาคารและน้ำหนักบรรทุกเต็มอัตราส่วนน้ำหนักบรรทุกของอาคารซึ่งสูงกว่าสองชั้นขึ้นไปและมิได้เป็นอาคารพิเศษคลังสินค้า ห้องสมุด หรือโรงงานอุตสาหกรรมนั้นให้ลดส่วนลงได้ตามชั้นของอาคารดังนี้(๑) ชั้นถัดจากชั้นยอด ลดอัตราลง๑๐ ใน ๑๐๐(๒) ชั้นถัดลงมา ลดอัตราลง๒๐ ใน ๑๐๐(๓) ชั้นถัดลงมา ลดอัตราลง๒๐ ใน ๑๐๐(๔) ชั้นถัดลงมา ลดอัตราลง๒๐ ใน ๑๐๐ทุกชั้นที่ถัดลงมาจากนี้ ลดอัตราลง ๕๐ ใน ๑๐๐ข้อ ๖๑ ในการคำนวณกำลังต้านทานของรากฐานให้คำนวณน้ำหนักของอาคารเต็มอัตราและ (เข็มรากฐานบนดินอ่อน)ให้เข็มรับน้ำหนักทั้งหมดโดยไม่คิดเอาแรงต้านของดินรอบ ๆเข็มมาช่วยรับน้ำหนักสำหรับปลายเข็มจดดินแข็ง ดินดานหรือวัตถุพื้นแข็งให้คำนวณเข็มนั้น เช่นลักษณะเสาแต่ถ้าเข็มอยู่ในดินอ่อนอาศัยแรงฝืดพยุง ให้ใช้เข็มไม่สั้นกว่า ๓๐๐ เซนติเมตรและให้ใช้แรงฝืดดินตามสูตรต่อไปนี้ให้ ฝ. = ๔๐๐ × ๓๕ ย.ฝ. =แรงฝืดดินเป็นกิโลกรัมต่อตารางเมตรของเนื้อที่ผิวเข็มย. = ความยาวของเสาเข็มเป็นเมตรถ้าความยาวของเสาเข็มเกิน ๑๒ เมตรต้องมีการทดลองกำลังน้ำหนักบรรทุกของเสาเข็มเนื้อที่ของรากฐานทั้งหมดจะต้องไม่น้อยกว่า ของเนื้อที่ผิวของเสาเข็มทั้งหมดซึ่งอยู่ภายใต้รากฐานนั้นในกรณีที่ไม่สามารถตอกเข็มได้เพราะพื้นดินแข็งเป็นดินปานกลางหรือทรายร่วนในการคำนวณความต้านทานของดินใต้แผ่นฐานรากจะต้องไม่เกิน ๑๐ ตันต่อ ๑ตารางเมตร ถ้าจะใช้มากกว่านี้จะต้องแสดงหลักฐานให้เป็นที่เชื่อถือได้สำหรับเครื่องตอกเข็มด้วยแรงคนบ ถ้าตอกด้วยเครื่องจักร ซึ่งตอกได้ไม่น้อยกว่า ๔๐ครั้งต่อ ๑ นาทีบ ให้บ. น้ำหนักบรรทุกได้โดยปลอดภัยเป็นกิโลกรัมน น้ำหนักลูกตุ้มเป็นกิโลกรัมส ระยะลูกตุ้มเป็นเซนติเมตรจ ระยะที่เข็มจมครั้งสุดท้ายเป็นเซนติเมตรหมวด๗แนวอาคารและระยะต่างๆ ข้อ ๖๒ ห้ามมิให้บุคคลใดปลูกสร้างอาคารหรือส่วนของอาคารยื่นออกมาในหรือเหนือทางหรือที่ดินสาธารณะเว้นแต่จะได้รับอนุญาตจากคณะเทศมนตรีเป็นหนังสือซึ่งจะต้องเป็นไปตามกำหนดต่อไปนี้๑.สำหรับกันสาดของพื้นชั้นแรกเหนือระดับถนนระยะยื่นของกันสาดต้องยื่น ๑ ใน ๑๐ ของความกว้างของแนวถนน แนวถนนที่กว้าง ๒๐ เมตรขึ้นไป ระยะยื่นของกันสาดต้องยื่น ๒ เมตรสำหรับอาคารสาธารณะคณะเทศมนตรีอาจกำหนดระยะยื่นของกันสาดไม่เกินขอบทางเท้าได้ระยะของกันสาดสูงจากพื้นทางเท้า๓๒๕ เซนติเมตรระดับปลายชายคาชั้นเดียวให้ถือตามกำหนดนี้ด้วยระดับสูงของกันสาดนี้ให้วัดจากระดับบนคันดินถึงใต้ท้องกันสาดโดยตลอดลักษณะกันสาดถ้ามีคานหูช้างโคนของคานต้องไม่สูงกว่า ๕๐ เซนติเมตร จากท้องกันสาด คานขอบกันสาดริมนอกหรือคานรัดปลายหูช้าง ต้องลึกหรือหนา ๒๕ เซนติเมตรใต้ท้องกันสาดต้องเรียบวัตถุที่ทำกันสาดต้องเป็นคอนกรีตเสริมเหล็กหรือโครงเหล็กเว้นแต่อาคารที่ได้รับอนุญาตให้สร้างด้วยไม้ จะสร้างโครงสร้างกันสาดด้วยไม้ก็ได้เฉพาะการดัดแปลงกันสาดของเดิมจะสร้างโครงสร้างกันสาดด้วยไม้ก็ได้แต่วัตถุมุงกันสาดต้องเป็นวัตถุทนไฟ และต้องบุฝ้าใต้ท้องกันสาดด้วยระดับกันสาดให้ถือเท่าแนวระดับกันสาดข้างเคียง แต่ต้องไม่ต่ำกว่า ๓๒๕ เซนติเมตร๒.หลังคา หลังคาของตึกแถว อาคารพาณิชย์อาคารสาธารณะ กำหนดให้เป็นหลังคาตัด ถ้าเป็นหลังคาจั่วต้องมีลาดชายคาไม่ยื่นออกมานอกผนังตึกด้านหน้า และต้องทำผนังลังลาดหลังคาด้วยเว้นแต่นายช่างเห็นว่าไม่ขัดกับหลักการของสถาปัตยกรรม๓.ส่วนยื่นสถาปัตยกรรมระยะยื่นของส่วนประณีตสถาปัตยกรรมของพื้นชั้นอื่น ๆ ได้ไม่เกิน ๑ ใน ๒๐ของความกว้างของแนวถนน แต่ทั้งนี้ต้องไม่เกิน ๑๒๐ เซนติเมตรจากผนังระเบียงด้านหน้าอาคารให้ยื่นได้ตั้งแต่พื้นชั้นสามขึ้นไปและยื่นได้ไม่เกินระยะยื่นของส่วนประณีตสถาปัตยกรรมข้อ ๖๓ห้ามมิให้ปลูกสร้างอาคารสูงกว่าระดับพื้นดินเกินกว่าสองเท่าของระยะจากผนังด้านหน้าของอาคารจดแนวถนนฟากตรงข้าม เว้นแต่ในกรณีอาคารตามข้อ ๖๔ในกรณีอาคารปลูกสร้างรินถนนตรอกหรือซอยที่มีความกว้างไม่ถึง ๔ เมตร ห้ามมิให้ปลูกสร้างอาคารใด ๆเว้นแต่จะได้ร่นแนวอาคารด้านชิดถนน ตรอก หรือซอย ให้ห่างจากศูนย์กลางของถนนตรอกหรือซอยนั้น ๒ เมตร จึงอนุญาตปลูกสร้างได้สูงไม่เกิน ๘ เมตรคณะเทศมนตรีมีอำนาจที่จะประกาศเขตอนุญาตให้ปลูกสร้างอาคารสูงกว่ากำหนดนี้ได้ข้อ ๖๔สำหรับอาคารหลังเดียวกันที่อยู่ระหว่างถนนสองสายขนาดไม่เท่ากันอนุญาตให้ปลูกสร้างสูงได้สองเท่าของแนวถนนที่กว้างกว่าได้ทั้งหลังสำหรับอาคารหลังเดียวกันที่อยู่บนถนนสองสายขนาดไม่เท่ากันอนุญาตให้ปลูกสร้างถึงระดับสูงได้สามเท่าของความกว้างของถนนที่กว้างกว่าได้ทั้งหลังแต่อนุญาตให้สร้างได้ในระยะยาวตามถนนด้านละไม่เกิน ๑๕ เมตร จากมุมถนนอาคารที่อยู่ริมถนนที่มีความกว้างไม่ถึง๘ เมตร แต่ไม่น้อยกว่า ๔ เมตร อนุญาตให้ปลูกสร้างได้สูงไม่เกิน ๘ เมตรคณะเทศมนตรีมีอำนาจที่จะอนุญาตให้ปลูกสร้างอาคารสูงกว่ากำหนดนี้ได้ข้อ ๖๕ อาคารที่ปลูกชิดที่ดินเอกชนนั้นอนุญาตให้ผนังด้านที่มีหน้าต่าง ประตู หรือช่องระบายลมอยู่ห่างเขตที่ดินได้สำหรับสองชั้นลงมาระยะไม่น้อยกว่า ๒ เมตร สำหรับสามชั้นขึ้นไป ระยะไม่น้อยกว่า ๓เมตรข้อ ๖๖ อาคารที่ปลูกสร้างชิดที่ดินต่างผู้ครอบครองอนุญาตให้เฉพาะฝาหรือผนังด้านที่ไม่มีประตูหน้าต่างหรือช่องระบายลมอยู่ชิดเขตที่ดินได้พอดีแต่มิให้ส่วนใดของอาคารรุกล้ำเขตที่ดินข้างเคียงในกรณีที่ชายคาอยู่ใกล้เขตที่ดินข้างเคียงต้องมีการป้องกันน้ำจากชายคามิให้ไหลตกลงในที่ดินนั้นด้วย เช่นใส่รางน้ำข้อ ๖๗ อาคารประเภทต่าง ๆจะต้องมีที่ว่างอันปราศจากหลังคาหรือสิ่งใดปกคลุมไม่น้อยกว่าส่วนที่กำหนดไว้ดังต่อไปนี้ก.อาคารที่พักอาศัยแต่ละหลังให้มีที่ว่างอยู่ ๔๐ ใน ๑๐๐ ส่วน ของพื้นที่ข.ห้องแถวหรือตึกแถวแต่ละห้องให้มีที่ว่างในอาคารอยู่ไม่น้อยกว่า ๓๐ ใน ๑๐๐ส่วนของพื้นที่ภายในขอบเขตที่ก่อสร้างเฉพาะห้องแถวตึกแถว ที่ได้กันที่ดินไว้เป็นทางเดินด้านหลังอาคารตามข้อ ๓๔ แห่งเทศบัญญัตินี้อนุญาตให้คิดรวมเนื้อที่หลังอาคารนี้เป็นที่ว่างได้อีกครึ่งหนึ่งของทางเดินหลังอาคารแต่ละห้องนั้นค.ห้องแถว ตึกแถว อาคารพาณิชย์ และอาคารสาธารณะซึ่งก่อสร้างอยู่มุมทางสาธารณะหรือทางซึ่งมีสภาพเป็นสาธารณะกว้างไม่น้อยกว่าสายละ๑๐ เมตร และลึกไปตามถนนทั้งสองด้าน ไม่เกินด้านละ ๑๕ เมตร จะไม่มีที่ว่างเลยก็ได้หากได้กันทางเดินไว้หลังอาคารกว้างไม่น้อยกว่า ๒ เมตร หรือก่อสร้างอยู่ริมทางสาธารณะหรือทางซึ่งมีสภาพเป็นสาธารณะสองสายขนานอยู่กว้างไม่น้อยกว่าสายละ๑๐ เมตร และทางขนานทั้งสองนั้นห่างจากกันไม่เกิน ๑๕ เมตร จะไม่มีที่ว่างเลยก็ได้ง.อาคารพาณิชย์ โรงงานอุตสาหกรรมและอาคารสาธารณะ นอกจากที่กล่าวไว้แล้วในข้อ ค.ซึ่งไม่ได้ใช้เป็นที่พักอาศัยด้วย ให้มีที่ว่างอยู่ ๑๐ ใน ๑๐๐ส่วนของพื้นที่เว้นแต่ในกรณีพิเศษที่การระบายลมและให้แสงสว่างเหมาะสมเพียงพอแล้วคณะเทศมนตรีจะอนุมัติให้ก่อสร้าง โดยมีที่ว่างน้อยกว่าที่กำหนดก็ได้แต่ถ้าใช้เป็นที่พักอาศัยด้วยให้มีที่ว่างอยู่ ๓๐ ใน ๑๐๐ ส่วนของพื้นที่เฉพาะอาคารพาณิชย์โรงงานอุตสาหกรรม และอาคารสาธารณะที่ได้กันที่ดินไว้เป็นทางเดินด้านหลังอาคารตามข้อ ๓๔ แห่งเทศบัญญัตินี้ อนุญาตให้คิดรวมเนื้อที่หลังอาคารนี้เป็นที่ว่างได้อีกครึ่งของทางเดินหลังอาคารนั้นจ.สำหรับตึกแถว อาคารพาณิชย์หรืออาคารสาธารณะ ในกรณีที่มีช่องหน้าต่างหรือประตูเปิดสู่อากาศภายนอกไม่น้อยกว่า๒๐ ใน ๑๐๐ ส่วนของพื้นที่อาคารทุกๆ ชั้นจะไม่มีที่ว่างเลยก็ได้ช่องหน้าต่างประตู ด้านที่เปิดสู่อากาศภายนอก หมายถึง ช่องเปิดของผนังด้านชิด ทางสาธารณะหรือด้านที่ห่างที่ดินเอกชน สำหรับอาคารสองชั้นลงมาให้ห่างไม่น้อยกว่า ๒ เมตรสำหรับสามชั้นขึ้นไปให้ห่างไม่น้อยกว่า ๓ เมตรข้อ ๖๘ห้ามทำการก่อสร้างสิ่งใดปกคลุมหรือก่อสร้างอาคารลงบนที่ดินซึ่งได้เว้นระยะห่างเขตและเป็นที่ว่างดังกล่าวในข้อ ๓๑, ๓๒, ๓๓, ๓๔ และข้อ ๖๗แห่งเทศบัญญัตินี้ให้เป็นการกีดขวางหรือกระทำการอย่างหนึ่งอย่างใดในที่ว่างนี้ต้องหมดไปหรือน้อยลงกว่าเดิมในเมื่ออาคารนั้นยังคงสภาพอยู่ข้อ ๖๙ อาคารซึ่งก่อสร้างมาก่อนและขัดกับข้อ ๓๑,๓๒, ๓๓, ๓๔ และ ๖๗ แห่งเทศบัญญัตินี้ห้ามทำการต่อเติมขยายหรือดัดแปลงเว้นแต่การดัดแปลงหน้าร้านซึ่งทำเพื่อความเป็นระเบียบเรียบร้อยและสวยงามเฉพาะอาคารซึ่งก่อสร้างมาก่อนและขัดกับข้อ ๓๔, ๖๗แห่งเทศบัญญัตินี้ถ้าเป็นการดัดแปลงอาคารตามสภาพเดิมโดยเปลี่ยนให้เป็นวัตถุทนไฟให้คณะเทศมนตรีเป็นผู้พิจารณาอนุญาตตามความเหมาะสมได้หมวด๘การสุขาภิบาล ข้อ ๗๐ อาคารที่จะปลูกสร้างต้องมีทางระบายน้ำที่ใช้แล้วออกจากอาคารไปได้สะดวกข้อ ๗๑การทำทางระบายน้ำจากอาคารไปสู่ทางน้ำสาธารณะ จะต้องให้มีส่วนลาดไม่ต่ำกว่า๑ ใน ๒๐๐ ตามแนวตรงที่สุดที่จะทำได้ ถ้าจะใช้ท่อกลมเป็นทางระบายต้องมีบ่อตรวจทุกระยะ ๓๐ เมตร และทุกมุมเลี้ยวด้วยข้อ ๗๒ ถ้าการระบายน้ำโสโครกออกจากอาคารไปสู่ทางน้ำสาธารณะซึ่งมิได้จัดเตรียมไว้โดยเฉพาะแล้วคณะเทศมนตรีอาจไม่ยอมอนุญาตให้จนกว่าเจ้าของอาคารจะได้จัดการให้น้ำโสโครกนั้นมีลักษณะดีขึ้นตามที่เห็นสมควรก็ได้ข้อ ๗๓ อาคารตามความหมายแห่งข้อ ๓ (๑) ถึง (๗)ถ้ามีท่อเอกประปาในทางสาธารณะต่อเขตที่สร้างอาคารก็ให้ต่อท่อประปาเข้าสู่อาคารด้วย เว้นแต่อาคารที่พักอาศัยซึ่งเจ้าของอยู่เองข้อ ๗๔การทำการระบายน้ำและติดต่อท่อระบายน้ำนั้นท่อประปา ท่อระบายน้ำในอาคารและอุปกรณ์ต่าง ๆ สำหรับการต่อท่อและการสุขาภิบาลจะต้องมีลักษณะถูกต้องเพื่อประโยชน์ในทางอนามัยตามแบบนิยมในทางวิชาการข้อ ๗๕อาคารที่บุคคลอาจพักอาศัยใช้สอยได้ให้มีส้วมไว้ตามจำนวนอันสมควรแต่ต้องไม่น้อยกว่าอัตราตามกำหนดไว้นี้ก.อาคารที่พักอาศัย ห้องแถว หรือตึกแถว ให้มี ๑ แท่น ทุกหลังข.โรงแรมให้มี ๑ แท่น ต่อกำหนด ๑๐ คน ที่อาคารนั้นจะให้คนพักแรมได้ค.โรงเรียนและโรงงานให้มี ๑ แท่น ต่อ ๑๐๐ คน ที่กำหนดให้ใช้สอยอาคารนั้นง.หอประชุมและโรงมหรสพ ให้มี ๑ แท่น ต่อ ๓๐๐ คน ที่กำหนดให้ใช้สอยอาคารนั้นข้อ ๗๖ ห้องส้วมต้องมีขนาดเนื้อที่ไม่ต่ำกว่า ๑.๐ตารางเมตร ต่อ ๑ แท่น มีลักษณะที่จะรักษาความสะอาดได้ง่าย เรียบร้อยและมีพื้นที่ไม่ซึมกับมีช่องระบายลมตามสมควรถ้าเป็นส้วมระบายน้ำซึ่งไม่ใช่บ่อเก็บอาจมให้ทำในตัวอาคารที่พักอาศัยได้แต่ถ้าเป็นส้วมวิธีอื่นต้องทำเป็นส่วนหนึ่งต่างหากนอกออกไปจากตัวอาคารที่พักอาศัยนั้นหมวด๙การตรวจควบคุมการปลูกสร้าง ข้อ ๗๗ ผู้ได้รับอนุญาตปลูกสร้างอาคารต้องเก็บรักษาใบอนุญาตแผนผังแบบก่อสร้างและรายการไว้ ณ บริเวณปลูกสร้างหนึ่งชุดเพื่อให้นายช่างที่ตรวจการปลูกสร้างขอตรวจได้เสมอตามเวลาที่สมควรข้อ ๗๘ การควบคุมการปลูกสร้างให้มีนายงานรับผิดชอบควบคุม หรือให้เจ้าของคุมเองเพื่อให้เป็นไปตามกำหนดอนุญาตและให้เป็นการปลอดภัยต่อคนงานหรือผู้ที่เกี่ยวข้องกับอาคารนั้นนายงานต้องมีความสามารถสมควรทำการปลูกสร้างตามหน้าที่ได้ถ้านายงานไม่อยู่ประจำตลอดเวลาปลูกสร้างจะต้องมีตัวแทนกำกับการไว้เสมอคำสั่งของนายช่างที่ตรวจการปลูกสร้าง ซึ่งมอบให้กับนายงานหรือตัวแทนนั้นให้ถือว่าได้ให้ไว้กับเจ้าของอาคารเองข้อ ๗๙ถ้านายช่างตรวจพบการปลูกสร้างอาคารนั้นผิดจากแผนผังแบบก่อสร้างรายการหรือเงื่อนไขตามที่ระบุไว้ในหนังสืออนุญาตให้ตักเตือนเจ้าของอาคารหรือนายงานควบคุมแล้วรายงานให้คณะเทศมนตรีทราบคณะเทศมนตรีจะแจ้งกำหนดเวลาอันสมควรให้เจ้าของอาคารจัดการแก้ไขการปลูกสร้างเสียให้ถูกต้องซึ่งเมื่อพ้นกำหนดเวลาไปแล้วการแก้ไขยังไม่เสร็จเรียบร้อยก็ให้ดำเนินการต่อไปตามมาตรา๑๑ แห่งพระราชบัญญัติข้อ ๘๐วัตถุประกอบการปลูกสร้างอาคารต้องมีคุณภาพตามกำหนดของรายการและรายการคำนวณถ้านายช่างเห็นว่าเหตุสงสัยในคุณภาพของวัตถุอย่างไรก็ขอให้ตรวจดูหนังสือสำคัญแสดงผลการทดลองกำลังจากเจ้าของอาคารหรือเรียกตัวอย่างวัตถุตามปริมาณสมควรเพื่อตรวจสอบโดยการทดลองตามวิชาการซึ่งเจ้าของอาคารจะต้องจัดการส่งให้ตามต้องการโดยไม่คิดมูลค่าของนั้นข้อ ๘๑ การปลูกสร้างรากฐานของอาคารให้ทำได้เฉพาะเวลากลางวันถ้ารายการคำนวณของรากฐานไม่แน่นอนในหลักการนายช่างอาจขอให้เจ้าของอาคารทำการทดลองบรรทุกน้ำหนักบนส่วนรากฐานตามสมควรและเจ้าของอาคารจะปลูกสร้างขั้นต่อไปมิได้จนปรากฏว่าผลการทดลองนั้นเป็นการมั่นคงปลอดภัยตามหลักวิชาการข้อ ๘๒ อาคารปลูกสร้างติดต่อกับทางสาธารณะจะลงมือปลูกสร้างได้ต่อเมื่อได้นัดหมายให้นายช่างทราบ และตกลงกำหนดเวลากันแล้วเพื่อมิให้มีภัยต่อผู้ใช้ทางสาธารณะนั้นเจ้าของอาคารจะต้องแสดงวิธีการและขั้นของงานจนเป็นที่พอใจของนายช่างก่อนดำเนินงานข้อ ๘๓ เมื่อนายช่างประสงค์จะเข้าตรวจอาคารที่ปลูกสร้างไว้เสร็จแล้วว่าอยู่ในภาวะอันสมควรหรือไม่ก็ให้แจ้งกำหนดเวลาตรวจให้เจ้าของอาคารทราบเป็นหนังสือก่อนตรวจอย่างน้อย๔๘ ชั่วโมง เจ้าของอาคารหรือตัวแทนจะต้องให้ความสะดวกต่อนายช่างในการตรวจตามสมควรข้อ ๘๔ เมื่อนายช่างตรวจพบอาคารหรือส่วนหนึ่งส่วนใดของอาคารไม่อยู่ในภาวะอันสมควรซึ่งน่าจะเป็นอันตรายต่อร่างกาย ชีวิต หรือทรัพย์สิน ให้รายงานคณะเทศมนตรีทราบคณะเทศมนตรีจะสั่งเจ้าของอาคารให้เปลี่ยนแปลงแก้ไขหรือรื้อถอนตามแบบ อ.๔ ท้ายเทศบัญญัติหมวด๑๐ค่าธรรมเนียมการตรวจแบบก่อสร้างและการออกใบอนุญาต ข้อ ๘๕ค่าธรรมเนียมให้เรียกเก็บสำหรับอาคารที่เป็นบ้าน เรือน โรง ทำด้วยอิฐคอนกรีตหรือเหล็กเป็นส่วนใหญ่ตารางเมตรละ ๑๐ สตางค์ตามขนาดของพื้นในอาคารนั้นทุกชั้นข้อ ๘๖ ค่าธรรมเนียมสำหรับรั้ว กำแพงให้เรียกเก็บตามระยะยาวเมตรละ ๕ สตางค์ข้อ ๘๗ ค่าธรรมเนียมสำหรับเขื่อน ท่าน้ำให้เรียกเก็บตามระยะยาวเมตรละ ๒๐ สตางค์ข้อ ๘๘ ค่าธรรมเนียมสำหรับอู่เรือคานเรือและป้ายโฆษณา ให้เรียกเก็บตารางเมตรละ ๔๐ สตางค์ข้อ ๘๙ ค่าธรรมเนียมสำหรับท่อ หรือรางระบายน้ำให้เรียกเก็บตามระยะยาวเมตรละ ๕ สตางค์ข้อ ๙๐ ค่าธรรมเนียมสำหรับสะพานให้เรียกเก็บตารางเมตรละ ๔๐ สตางค์ข้อ ๙๑ค่าธรรมเนียมสำหรับอาคารอย่างอื่นชนิดไม่ได้กล่าวและไม่เข้าในประเภทใดตามกำหนดไว้ ให้เรียกเก็บตารางเมตรละ ๔๐ สตางค์ของพื้นที่หรือถ้าวัดพื้นที่ไม่ได้ ให้เรียกเก็บตามยาวเมตรละ ๒๐ สตางค์ข้อ ๙๒ อาคารชั่วคราวให้ยกเว้นไม่เรียกเก็บค่าธรรมเนียมข้อ ๙๓ ในการคิดค่าธรรมเนียมถ้าเศษของเมตรหรือตารางเมตรต่ำกว่ากึ่งให้ปัดเศษถ้าตั้งแต่กึ่งขึ้นไปให้เรียกเก็บเท่าหน่วยเต็มหมวด๑๑การรักษาการตามเทศบัญญัติ ข้อ ๙๔ ให้นายกเทศมนตรีเทศบาลตำบลตะลุบันมีหน้าที่รักษาการให้เป็นไปตามเทศบัญญัตินี้ประกาศ ณ วันที่ ๒๖ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๑๗วิชิตสุทธิธรรมนายกเทศมนตรีตำบลตะลุบันฐิติพงษ์/ตรวจ๒๑พฤษภาคม ๒๕๕๑[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๙๑/ตอนที่ ๑๙๙/หน้า ๔๗๔/๒๖ พฤศจิกายน ๒๕๑๗