phoneee/thai-legal-corpus huggingface dataset:
ประกาศสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกาเรื่องหลักเกณฑ์การคัดเลือกและการพิจารณาให้ความเห็นชอบผู้ที่สมควรเป็นกรรมการกฤษฎีกาพ.ศ. ๒๕๕๒ อาศัยอำนาจตามความในมาตรา๑๓/๑ วรรคสาม แห่งพระราชบัญญัติคณะกรรมการกฤษฎีกา พ.ศ. ๒๕๒๒ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติคณะกรรมการกฤษฎีกา (ฉบับที่ ๕) พ.ศ. ๒๕๕๑คณะกรรมการตามมาตรา ๑๓/๑ ซึ่งประกอบด้วยประธานกรรมการกฤษฎีกาแต่ละคณะตามมาตรา ๑๕ได้กำหนดหลักเกณฑ์การคัดเลือกและการพิจารณาให้ความเห็นชอบผู้ที่สมควรเป็นกรรมการกฤษฎีกาไว้ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ หลักเกณฑ์การคัดเลือกบุคคลเป็นกรรมการกฤษฎีกาให้เป็นไปตามแนวทางดังต่อไปนี้(๑)เป็นบุคคลที่มีคุณสมบัติตามมาตรา ๑๓ แห่งพระราชบัญญัติคณะกรรมการกฤษฎีกา พ.ศ. ๒๕๒๒(๒)ผู้ที่ได้รับการแต่งตั้งจากการดำรงตำแหน่งที่สำคัญในทางกฎหมายหรือการบริหารราชการแผ่นดินในขณะได้รับแต่งตั้งจะมีการพิจารณาสับเปลี่ยนเพื่อให้บุคคลอื่นที่ดำรงตำแหน่งเดียวกันซึ่งได้รับแต่งตั้งในภายหลังหรือบุคคลที่ดำรงตำแหน่งอื่นที่จำเป็นในการปฏิบัติหน้าที่มาปฏิบัติหน้าที่เป็นกรรมการกฤษฎีกาแทนเว้นแต่ผู้ใดได้ปฏิบัติหน้าที่โดยแสดงความรู้ความเชี่ยวชาญเฉพาะด้านที่จำเป็นต่อการปฏิบัติงานของคณะกรรมการกฤษฎีกาจะพิจารณาแต่งตั้งในฐานะเป็นผู้ทรงคุณวุฒิเพื่อปฏิบัติหน้าที่ต่อเนื่องต่อไป(๓)การพิจารณาคัดเลือกบุคคลให้คำนึงถึงการเฉลี่ยประสบการณ์ตามสายงานด้านต่าง ๆเพื่อให้คณะกรรมการกฤษฎีกาประกอบด้วยผู้มีความเชี่ยวชาญในทางนิติศาสตร์ รัฐศาสตร์เศรษฐศาสตร์ สังคมศาสตร์ หรือการบริหารราชการแผ่นดินในสัดส่วนที่เหมาะสม(๔)การพิจารณาโดยเฉลี่ยประสบการณ์ในอดีตกับปัจจุบันระหว่างผู้ที่เป็นข้าราชการบำนาญและผู้ทรงคุณวุฒิที่มีอาวุโสกับข้าราชการประจำ(๕)[๑] การพิจารณาคัดเลือกบุคคลที่เป็นกลางและปฏิบัติงานได้อย่างเป็นอิสระโดยไม่อยู่ในระหว่างการดำรงตำแหน่งทางการเมืองหรือผู้มีอาชีพที่อาจขัดแย้งต่อการให้ความเห็นทางกฎหมายในฐานะเป็นที่ปรึกษากฎหมายของรัฐบาลเว้นแต่เป็นผู้ที่เคยเป็นกรรมการกฤษฎีกามาแล้วก่อนเข้าดำรงตำแหน่งทางการเมืองและเป็นการแต่งตั้งต่อเนื่องกันหรือคณะกรรมการตามมาตรา ๑๓/๑ จะมีมติเป็นอย่างอื่น(๖)ในการพิจารณาเพื่อแต่งตั้งเป็นกรรมการกฤษฎีกาให้คำนึงถึงความรู้ความสามารถและประโยชน์ที่สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกาได้รับและการมาประชุมโดยสม่ำเสมอข้อ ๒ให้สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกาดำเนินการพิจารณาคัดเลือกบุคคลผู้ที่สมควรเป็นกรรมการกฤษฎีกาตามจำนวนที่เห็นว่าเหมาะสมในการปฏิบัติหน้าที่ของคณะกรรมการกฤษฎีกาไม่เกินคณะละสิบคนเพื่อเสนอรายชื่อต่อคณะกรรมการตามมาตรา ๑๓/๑ พร้อมทั้งข้อมูลที่เกี่ยวข้องข้อ ๓การให้ความเห็นชอบรายชื่อบุคคลผู้ที่สมควรเป็นกรรมการกฤษฎีกาของคณะกรรมการตามมาตรา๑๓/๑ ให้เป็นไปตามเสียงข้างมากข้อ ๔ เมื่อคณะกรรมการตามมาตรา ๑๓/๑ได้พิจารณาเห็นชอบการคัดเลือกบุคคลผู้ที่สมควรเป็นกรรมการกฤษฎีกาแล้วให้เลขาธิการคณะกรรมการกฤษฎีการายงานผลให้นายกรัฐมนตรีนำความกราบบังคมทูลเพื่อทรงแต่งตั้งต่อไปประกาศณ วันที่ ๒ กันยายน พ.ศ. ๒๕๕๒คุณพรทิพย์ จาละเลขาธิการคณะกรรมการกฤษฎีกาประกาศสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกาเรื่องหลักเกณฑ์การคัดเลือกและการพิจารณาให้ความเห็นชอบผู้ที่สมควรเป็นกรรมการกฤษฎีกา (ฉบับที่๒) พ.ศ. ๒๕๕๘ข้อ๒ประกาศนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ ๘ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๕๘ เป็นต้นไปปุณิกา/จัดทำ๑๑ พฤษภาคม ๒๕๕๙[๑] ข้อ ๑(๕) แก้ไขเพิ่มเติมโดยประกาศสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา เรื่องหลักเกณฑ์การคัดเลือกและการพิจารณาให้ความเห็นชอบผู้ที่สมควรเป็นกรรมการกฤษฎีกา (ฉบับที่๒) พ.ศ. ๒๕๕๘
ข้อกำหนดข้อกำหนดการจัดสรรที่ดินจังหวัดชัยภูมิ(ฉบับที่ ๒)พ.ศ. ๒๕๕๐ อาศัยอำนาจตามความในมาตรา๑๔ (๑) และมาตรา ๑๖ แห่งพระราชบัญญัติการจัดสรรที่ดิน พ.ศ. ๒๕๔๓ คณะกรรมการจัดสรรที่ดินจังหวัดชัยภูมิโดยความเห็นชอบจากคณะกรรมการจัดสรรที่ดินกลาง จึงออกข้อกำหนดเกี่ยวกับการจัดพื้นที่ให้เป็นที่ตั้งสำนักงานของนิติบุคคลหมู่บ้านจัดสรรหรือนิติบุคคลตามกฎหมายอื่นในการจัดสรรที่ดินเพื่อที่อยู่อาศัย และพาณิชยกรรม เพิ่มเติมจากข้อกำหนดเดิมที่ได้ประกาศใช้ไปแล้วในหมวดที่ ๘ ว่าด้วยข้อกำหนดเพื่อประโยชน์เกี่ยวกับการอื่นที่จำเป็นต่อการรักษาสภาพแวดล้อมการส่งเสริมสภาพความเป็นอยู่และการบริหารชุมชน ดังนี้ข้อ ๑ ข้อกำหนดนี้เรียกว่า ข้อกำหนดเกี่ยวกับการจัดสรรที่ดินจังหวัดชัยภูมิ(ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๕๐ข้อ ๒[๑] ข้อกำหนดนี้ให้ใช้บังคับเมื่อพ้นกำหนดสามสิบวันนับแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปข้อ ๓ ให้เพิ่มความต่อไปนี้เป็นข้อ ๓๕ และข้อ ๓๖ ของข้อกำหนดเกี่ยวกับการจัดสรรที่ดินจังหวัดชัยภูมิพ.ศ. ๒๕๔๖ข้อ ๓๕ ในกรณีที่ผู้จัดสรรที่ดินรายใดมีความประสงค์จะให้มีการจัดตั้งนิติบุคคลหมู่บ้านจัดสรรหรือนิติบุคคลตามกฎหมายอื่นผู้จัดสรรที่ดินจะต้องจัดพื้นที่ให้เป็นที่ตั้งสำนักงานของนิติบุคคลหมู่บ้านจัดสรรหรือนิติบุคคลตามกฎหมายอื่น อย่างใดอย่างหนึ่ง ดังนี้(๑) ที่ดินเปล่าต้องจัดให้มีเนื้อที่ไม่น้อยกว่า ๒๐ ตารางวา และมีความกว้างไม่น้อยกว่า๘.๐๐ เมตร ความยาวไม่น้อยกว่า ๑๐.๐๐ เมตร โดยตำแหน่งที่ดินให้มีเขตติดต่อกับสาธารณูปโภคอื่นๆ เช่น ถนน สวน สนามเด็กเล่น สนามกีฬา ที่จอดรถส่วนกลาง หรือ สาธารณูปโภคอื่นที่ใช้ประโยชน์ลักษณะเดียวกัน(๒) ที่ดินพร้อมอาคาร ต้องมีเนื้อที่ไม่น้อยกว่า ๑๖ ตารางวา มีความกว้างไม่น้อยกว่า๔.๐๐ เมตรและมีพื้นที่ใช้สอยในอาคารไม่น้อยกว่า ๖๔ ตารางเมตร(๓) พื้นที่ส่วนอื่นซึ่งผู้จัดสรรที่ดินได้จัดไว้ เพื่อเป็นที่ตั้งสำนักงานของนิติบุคคลหมู่บ้านจัดสรรหรือนิติบุคคลตามกฎหมายอื่นแล้วเช่น สำนักงาน สโมสร เป็นต้น ต้องจัดให้มีพื้นที่ใช้สอยสำหรับสำนักงานของนิติบุคคลหมู่บ้านจัดสรรหรือนิติบุคคลตามกฎหมายอื่น ในอาคารดังกล่าวไม่น้อยกว่า ๖๔ ตารางเมตร อาคารดังกล่าวจะต้องอยู่บนที่ดินแปลงบริการสาธารณะในโครงการจัดสรรที่ดินและจะเก็บค่าใช้จ่ายสำหรับการใช้เป็นที่ตั้งสำนักงานของนิติบุคคลหมู่บ้านจัดสรรหรือนิติบุคคลตามกฎหมายอื่นไม่ได้ ทั้งนี้ไม่นับรวมถึงค่าใช้จ่ายสาธารณูปโภคสิ้นเปลืองข้อ ๓๖ เมื่อตั้งนิติบุคคลหมู่บ้านจัดสรรหรือนิติบุคคลตามกฎหมายอื่นแล้วให้ถือว่าที่ดินดังกล่าวตามข้อ ๓๕ (๑) หรือที่ดินพร้อมอาคารตามข้อ ๓๕ (๒) เป็นสาธารณูปโภคส่วนที่ดินที่เป็นที่ตั้งสำนักงาน สโมสร ฯลฯ ผู้จัดสรรที่ดินต้องให้นิติบุคคลหมู่บ้านจัดสรรหรือนิติบุคคลตามกฎหมายอื่นถือกรรมสิทธิ์รวมในที่ดินเนื้อที่ไม่น้อยกว่า ๒๐ ตารางวา และให้เป็นสาธารณูปโภคด้วยข้อ ๔ ข้อกำหนดนี้ไม่ให้ใช้บังคับเกี่ยวกับการจัดสรรที่ดินที่ได้ยื่นคำขออนุญาตไว้ก่อนข้อกำหนดนี้ใช้บังคับให้ไว้ ณ วันที่ ๑๔มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๕๐ศุภกิจ บุญญฤทธิพงษ์ผู้ว่าราชการจังหวัดชัยภูมิประธานกรรมการจัดสรรที่ดินจังหวัดชัยภูมิวัชศักดิ์/จัดทำ๒๑ สิงหาคม ๒๕๕๐ศิรวัชร์/ปรับปรุง๑๕ มิถุนายน ๒๕๕๙[๑] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๔/ตอนพิเศษ ๙๗ ง/หน้า ๕๙/๑๕ สิงหาคม ๒๕๕๐
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 59692หลักกฎหมาย: ความว่า จำเลยฎีกา คดีมีทางชนะ โปรดอนุญาตให้ทุเลาการบังคับไว้ก่อนหมายเหตุ ทนายโจทก์ได้รับสำเนาคำร้องแล้ว (อันดับ 107)ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยชำระเงินจำนวน 50,000 บาท แก่โจทก์พร้อมเงินเพิ่มอัตราร้อยละ 12 ต่อปี ในต้นเงินดังกล่าวนับแต่วันที่ 10 พฤษภาคม 2523 จนกว่าชำระเสร็จศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาพร้อมกับยื่นคำร้องดังกล่าว (อันดับ 100,99)ศาลอุทธรณ์อนุญาตให้ทุเลาการบังคับในระหว่างอุทธรณ์ แต่จำเลยไม่นำหลักทรัพย์มาวางเป็นประกันต่อศาลภายในเวลาที่ศาลชั้นต้นกำหนด (อันดับ 80,83)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว ถ้าจำเลยหาประกันสำหรับจำนวนเงินที่จะต้องชำระตามคำพิพากษาของศาลอุทธรณ์พร้อมดอกเบี้ยอัตราร้อยละ 12 ต่อปีนับแต่วันที่ 10 พฤษภาคม 2523 จนถึงวันทราบคำสั่งนี้มาให้จนเป็นที่พอใจและภายในเวลาที่ศาลชั้นต้นกำหนด ก็อนุญาตให้ทุเลาการบังคับไว้ในระหว่างฎีกา มิฉะนั้นให้ยกคำร้อง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 1799/2532กรมศุลกากรโจทก์นายไพฑูรย์ รุ่งเรืองวิโรจน์จำเลยนายไพฑูรย์ รุ่งเรืองวิโรจน์ จำเลยผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.พ. ม. 231ความว่า จำเลยฎีกา คดีมีทางชนะ โปรดอนุญาตให้ทุเลาการบังคับไว้ก่อนหมายเหตุ ทนายโจทก์ได้รับสำเนาคำร้องแล้ว (อันดับ 107)ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยชำระเงินจำนวน 50,000 บาท แก่โจทก์พร้อมเงินเพิ่มอัตราร้อยละ 12 ต่อปี ในต้นเงินดังกล่าวนับแต่วันที่ 10 พฤษภาคม 2523 จนกว่าชำระเสร็จศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาพร้อมกับยื่นคำร้องดังกล่าว (อันดับ 100,99)ศาลอุทธรณ์อนุญาตให้ทุเลาการบังคับในระหว่างอุทธรณ์ แต่จำเลยไม่นำหลักทรัพย์มาวางเป็นประกันต่อศาลภายในเวลาที่ศาลชั้นต้นกำหนด (อันดับ 80,83)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว ถ้าจำเลยหาประกันสำหรับจำนวนเงินที่จะต้องชำระตามคำพิพากษาของศาลอุทธรณ์พร้อมดอกเบี้ยอัตราร้อยละ 12 ต่อปีนับแต่วันที่ 10 พฤษภาคม 2523 จนถึงวันทราบคำสั่งนี้มาให้จนเป็นที่พอใจและภายในเวลาที่ศาลชั้นต้นกำหนด ก็อนุญาตให้ทุเลาการบังคับไว้ในระหว่างฎีกา มิฉะนั้นให้ยกคำร้อง(มงคล เปาอินทร์-สหัส สิงหวิริยะ-ถาวร ตันตราภรณ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 1799/2532กรมศุลกากรโจทก์นายไพฑูรย์ รุ่งเรืองวิโรจน์จำเลยนายไพฑูรย์ รุ่งเรืองวิโรจน์ จำเลยผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.พ. ม. 231ความว่า จำเลยฎีกา คดีมีทางชนะ โปรดอนุญาตให้ทุเลาการบังคับไว้ก่อนหมายเหตุ ทนายโจทก์ได้รับสำเนาคำร้องแล้ว (อันดับ 107)ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยชำระเงินจำนวน 50,000 บาท แก่โจทก์พร้อมเงินเพิ่มอัตราร้อยละ 12 ต่อปี ในต้นเงินดังกล่าวนับแต่วันที่ 10 พฤษภาคม 2523 จนกว่าชำระเสร็จศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาพร้อมกับยื่นคำร้องดังกล่าว (อันดับ 100,99)ศาลอุทธรณ์อนุญาตให้ทุเลาการบังคับในระหว่างอุทธรณ์ แต่จำเลยไม่นำหลักทรัพย์มาวางเป็นประกันต่อศาลภายในเวลาที่ศาลชั้นต้นกำหนด (อันดับ 80,83)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว ถ้าจำเลยหาประกันสำหรับจำนวนเงินที่จะต้องชำระตามคำพิพากษาของศาลอุทธรณ์พร้อมดอกเบี้ยอัตราร้อยละ 12 ต่อปีนับแต่วันที่ 10 พฤษภาคม 2523 จนถึงวันทราบคำสั่งนี้มาให้จนเป็นที่พอใจและภายในเวลาที่ศาลชั้นต้นกำหนด ก็อนุญาตให้ทุเลาการบังคับไว้ในระหว่างฎีกา มิฉะนั้นให้ยกคำร้อง(มงคล เปาอินทร์-สหัส สิงหวิริยะ-ถาวร ตันตราภรณ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
พระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินที่จะเวนคืน ในท้องที่แขวงบางบอนใต้ เขตบางบอน กรุงเทพมหานคร พ.ศ. 2566พระราชกฤษฎีกา กำหนดเขตที่ดินที่จะเวนคืน ในท้องที่แขวงบางบอนใต้ เขตบางบอน กรุงเทพมหานคร พ.ศ. ๒๕๖๖พระบาทสมเด็จพระปรเมนทรรามาธิบดีศรีสินทรมหาวชิราลงกรณ พระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว ให้ไว้ ณ วันที่ ๑๕ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๖๖ เป็นปีที่ ๘ ในรัชกาลปัจจุบันพระบาทสมเด็จพระปรเมนทรรามาธิบดีศรีสินทรมหาวชิราลงกรณ พระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า โดยที่เป็นการสมควรกำหนดเขตที่ดินที่จะเวนคืน ในท้องที่แขวงบางบอนใต้ เขตบางบอน กรุงเทพมหานคร เพื่อสร้างและขยายทางหลวงท้องถิ่นและเพื่อนำที่ดินไปชดเชยให้เกิดความเป็นธรรมแก่เจ้าของที่ดินที่ถูกเวนคืนอาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๗๕ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย มาตรา ๘ วรรคหนึ่ง แห่งพระราชบัญญัติว่าด้วยการเวนคืนและการได้มาซึ่งอสังหาริมทรัพย์ พ.ศ. ๒๕๖๒ ประกอบกับมาตรา ๖๘/๑ แห่งพระราชบัญญัติทางหลวง พ.ศ. ๒๕๓๕ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติทางหลวง (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๔๙ จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้มาตรา 1 มาตรา ๑ พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า "พระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินที่จะเวนคืน ในท้องที่แขวงบางบอนใต้ เขตบางบอน กรุงเทพมหานคร พ.ศ. ๒๕๖๖"มาตรา 2 มาตรา ๒ พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา 3 มาตรา ๓ ที่ดินที่จะเวนคืนตามพระราชกฤษฎีกานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อใช้ในการสร้างและขยายทางหลวงท้องถิ่น สายซอยเอกชัย ๑๐๑ และเพื่อนำที่ดินไปชดเชยให้เกิดความเป็นธรรมแก่เจ้าของที่ดินที่ถูกเวนคืนมาตรา 4 มาตรา ๔ พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับได้มีกำหนดสามปีมาตรา 5 มาตรา ๕ เขตที่ดินที่จะเวนคืนตามพระราชกฤษฎีกานี้ อยู่ในท้องที่แขวงบางบอนใต้ เขตบางบอน กรุงเทพมหานคร มีส่วนแคบที่สุดหกสิบเมตร และส่วนกว้างที่สุดแปดสิบเมตร ทั้งนี้ ภายในแนวเขตตามแผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกานี้มาตรา 6 มาตรา ๖ ให้เริ่มต้นเข้าสำรวจที่ดินและอสังหาริมทรัพย์ที่อยู่ภายในแนวเขตที่ดินที่จะเวนคืนตามพระราชกฤษฎีกานี้ภายในหนึ่งร้อยยี่สิบวันนับแต่วันที่พระราชกฤษฎีกานี้ใช้บังคับมาตรา 7 มาตรา ๗ ให้กรุงเทพมหานครเป็นเจ้าหน้าที่ในการเวนคืนมาตรา 8 มาตรา ๘ ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ พลเอก ประยุทธ์ จันทร์โอชา นายกรัฐมนตรีหมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือ เนื่องจากมีความจำเป็นต้องสร้างและขยายทางหลวงท้องถิ่น สายซอยเอกชัย ๑๐๑ ในท้องที่แขวงบางบอนใต้ เขตบางบอน กรุงเทพมหานคร เพื่ออำนวยความสะดวกและความรวดเร็วแก่การจราจรและการขนส่งอันเป็นกิจการสาธารณูปโภคและเพื่อนำที่ดินไปชดเชยให้เกิดความเป็นธรรมแก่เจ้าของที่ดินที่ถูกเวนคืน สมควรกำหนดเขตที่ดินที่จะเวนคืนในท้องที่ดังกล่าว เพื่อให้พนักงานเจ้าหน้าที่มีสิทธิเข้าไปทำการสำรวจเพื่อให้ทราบข้อเท็จจริงเกี่ยวกับอสังหาริมทรัพย์ที่ต้องได้มาโดยแน่ชัด จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1230/2473หลักกฎหมาย: เช่าช่วงโดยไม่มีกำหนดเวลา วิธีพิจารณาแพ่ง อำนาจของผู้เช่าฟ้องขับไล่ผู้เช่าช่วง พ.ร.บ.ฎีกาอุทธรณ์ โจทก์มีอำนาจฟ้องหรือไม่เปนปัญหากฎหมายมารดาโจทก์เช่าตึกมาจาก ก. แล้วจำเลยได้ทำสัญญาเช่าช่วงไปจากโจทก์โดยได้รับอนุญาตจาก ก.มีกำหนด ๓ ปี เมื่อครบกำหนดสัญญาเช่าแล้วจำเลยคงอยู่ในตึกและเสียค่าเช่าให้โจทก์ตามสัญญาเดิม แต่มิได้ทำสัญญาเช่าช่วงกันใหม่ และมารดาโจทก์ได้โอนการเช่าให้โจทก์พร้อมด้วยความยินยอมของ ก. ต่อมาโจทก์ต้องการอยู่ในตึกนี้เอง จึงให้ ก.สั่งจำเลยออกจากตึกก่อนฟ้อง ๒ เดือน และจำเลยค้างชำระค่าเช่าแก่โจทก์ ฎีกาตัดสินยืนตามศาลล่างให้ขับไล่จำเลย กับให้เสียค่าเช่าจนกว่าจะออกไป ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1230/2473นางเชยโจทก์นางเง็กกี่จำเลย ป.พ.พ. ม. 560, ม. 566, ม. 570, ม. 545 ป.วิ.พ. เช่าช่วงโดยไม่มีกำหนดเวลา วิธีพิจารณาแพ่ง อำนาจของผู้เช่าฟ้องขับไล่ผู้เช่าช่วง พ.ร.บ.ฎีกาอุทธรณ์ โจทก์มีอำนาจฟ้องหรือไม่เปนปัญหากฎหมายมารดาโจทก์เช่าตึกมาจาก ก. แล้วจำเลยได้ทำสัญญาเช่าช่วงไปจากโจทก์โดยได้รับอนุญาตจาก ก.มีกำหนด ๓ ปี เมื่อครบกำหนดสัญญาเช่าแล้วจำเลยคงอยู่ในตึกและเสียค่าเช่าให้โจทก์ตามสัญญาเดิม แต่มิได้ทำสัญญาเช่าช่วงกันใหม่ และมารดาโจทก์ได้โอนการเช่าให้โจทก์พร้อมด้วยความยินยอมของ ก. ต่อมาโจทก์ต้องการอยู่ในตึกนี้เอง จึงให้ ก.สั่งจำเลยออกจากตึกก่อนฟ้อง ๒ เดือน และจำเลยค้างชำระค่าเช่าแก่โจทก์ ฎีกาตัดสินยืนตามศาลล่างให้ขับไล่จำเลย กับให้เสียค่าเช่าจนกว่าจะออกไป(หริศ-ศรี-นล)ศาลชั้นต้น - นายฮวดศาลอุทธรณ์ - พระมนู+แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: มารดาโจทก์เช่าตึกมาจาก ก. แล้วจำเลยได้ทำสัญญาเช่าช่วงไปจากโจทก์โดยได้รับอนุญาตจาก ก.มีกำหนด ๓ ปี เมื่อครบกำหนดสัญญาเช่าแล้วจำเลยคงอยู่ในตึกและเสียค่าเช่าให้โจทก์ตามสัญญาเดิม แต่มิได้ทำสัญญาเช่าช่วงกันใหม่ และมารดาโจทก์ได้โอนการเช่าให้โจทก์พร้อมด้วยความยินยอมของ ก. ต่อมาโจทก์ต้องการอยู่ในตึกนี้เอง จึงให้ ก.สั่งจำเลยออกจากตึกก่อนฟ้อง ๒ เดือน และจำเลยค้างชำระค่าเช่าแก่โจทก์ ฎีกาตัดสินยืนตามศาลล่างให้ขับไล่จำเลย กับให้เสียค่าเช่าจนกว่าจะออกไป ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1230/2473นางเชยโจทก์นางเง็กกี่จำเลย ป.พ.พ. ม. 560, ม. 566, ม. 570, ม. 545 ป.วิ.พ. เช่าช่วงโดยไม่มีกำหนดเวลา วิธีพิจารณาแพ่ง อำนาจของผู้เช่าฟ้องขับไล่ผู้เช่าช่วง พ.ร.บ.ฎีกาอุทธรณ์ โจทก์มีอำนาจฟ้องหรือไม่เปนปัญหากฎหมายมารดาโจทก์เช่าตึกมาจาก ก. แล้วจำเลยได้ทำสัญญาเช่าช่วงไปจากโจทก์โดยได้รับอนุญาตจาก ก.มีกำหนด ๓ ปี เมื่อครบกำหนดสัญญาเช่าแล้วจำเลยคงอยู่ในตึกและเสียค่าเช่าให้โจทก์ตามสัญญาเดิม แต่มิได้ทำสัญญาเช่าช่วงกันใหม่ และมารดาโจทก์ได้โอนการเช่าให้โจทก์พร้อมด้วยความยินยอมของ ก. ต่อมาโจทก์ต้องการอยู่ในตึกนี้เอง จึงให้ ก.สั่งจำเลยออกจากตึกก่อนฟ้อง ๒ เดือน และจำเลยค้างชำระค่าเช่าแก่โจทก์ ฎีกาตัดสินยืนตามศาลล่างให้ขับไล่จำเลย กับให้เสียค่าเช่าจนกว่าจะออกไป(หริศ-ศรี-นล)ศาลชั้นต้น - นายฮวดศาลอุทธรณ์ - พระมนู+แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
กฎกระทรวงกฎกระทรวงฉบับที่ ๘ (พ.ศ. ๒๕๓๘)ออกตามความในพระราชบัญญัติพนักงานอัยการ พ.ศ. ๒๔๙๘ว่าด้วยการกำหนดตำแหน่งพนักงานอัยการที่เรียกชื่ออย่างอื่น[๑] อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๕ (๑๒)แห่งพระราชบัญญัติพนักงานอัยการ พ.ศ. ๒๔๙๘ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติพนักงานอัยการ (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๐๗ และมาตรา๒๐ แห่งพระราชบัญญัติพนักงานอัยการ พ.ศ. ๒๔๙๘ ประกอบกับมาตรา ๔๐ แห่งพระราชบัญญัติปรับปรุงกระทรวงทบวง กรม พ.ศ. ๒๕๓๔ นายกรัฐมนตรีออกกฎกระทรวงไว้ดังต่อไปนี้กำหนดให้ตำแหน่งอัยการพิเศษฝ่ายเป็นตำแหน่งพนักงานอัยการที่เรียกชื่ออย่างอื่นให้ไว้ ณ วันที่ ๕ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๓๘ชวน หลีกภัยนายกรัฐมนตรีหมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือเนื่องจากมาตรา ๒๓ แห่งพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายอัยการ พ.ศ. ๒๕๒๑ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายอัยการ (ฉบับที่ ๖) พ.ศ.๒๕๓๘ ได้กำหนดให้ตำแหน่งอัยการพิเศษฝ่ายเป็นตำแหน่งข้าราชการอัยการสมควรกำหนดให้ตำแหน่งดังกล่าวเป็นตำแหน่งพนักงานอัยการที่เรียกชื่ออย่างอื่นตามมาตรา๕ (๑๒) แห่งพระราชบัญญัติพนักงานอัยการ พ.ศ. ๒๔๙๘ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติพนักงานอัยการ(ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๐๗ และโดยที่มาตรา ๕ (๑๒) แห่งพระราชบัญญัติพนักงานอัยการฯบัญญัติว่า การกำหนดให้ผู้ดำรงตำแหน่งที่เรียกชื่ออย่างอื่นเป็นพนักงานอัยการให้กระทำโดยกฎกระทรวง จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้สุนันทา/ผู้จัดทำ๑๖พฤศจิกายน ๒๕๕๒กวินทราดา/ตรวจ๒๕พฤศจิกายน ๒๕๕๓[๑]ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๑๒/ตอนที่ ๑๙ ก/หน้า๔/๓๑ พฤษภาคม ๒๕๓๘
ข้อกำหนดข้อกำหนดเกี่ยวกับการจัดสรรที่ดินจังหวัดอำนาจเจริญ(ฉบับที่ ๒)พ.ศ. ๒๕๕๑ อาศัยอำนาจตามความในมาตรา๑๔ (๑) และมาตรา ๑๖ แห่งพระราชบัญญัติการจัดสรรที่ดิน พ.ศ. ๒๕๔๓คณะกรรมการจัดสรรที่ดินจังหวัดอำนาจเจริญจึงออกข้อกำหนดเกี่ยวกับการจัดทำแผนผังโครงการและวิธีการในการจัดสรรที่ดินเพื่อที่อยู่อาศัยและพาณิชยกรรมโดยความเห็นชอบจากคณะกรรมการจัดสรรที่ดินกลางไว้ ดังต่อไปนี้ข้อ๑ ข้อกำหนดนี้เรียกว่า ข้อกำหนดเกี่ยวกับการจัดสรรที่ดินจังหวัดอำนาจเจริญ(ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๕๑ข้อ๒[๑]ข้อกำหนดนี้ให้ใช้บังคับเมื่อพ้นกำหนดสามสิบวันนับแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปข้อ๓ ให้ยกเลิกข้อ ๓๓ และข้อ ๓๔ ของหมวด๘ แห่งข้อกำหนดเกี่ยวกับการจัดสรรที่ดินจังหวัดอำนาจเจริญ พ.ศ. ๒๕๔๕ข้อ๔ ให้เพิ่มเติมข้อความต่อไปนี้เป็นหมวด ๙ ข้อ ๓๓ ข้อ ๓๔ และข้อ ๓๕ แห่งข้อกำหนดเกี่ยวกับการจัดสรรที่ดินจังหวัดอำนาจเจริญพ.ศ. ๒๕๔๕หมวด ๙ข้อกำหนดเกี่ยวกับการจัดพื้นที่ให้เป็นที่ตั้งสำนักงานของนิติบุคคลหมู่บ้านจัดสรรหรือนิติบุคคลตามกฎหมายอื่น ข้อ๓๓ ในกรณีที่ผู้จัดสรรที่ดินรายใดมีความประสงค์จะให้มีการจัดตั้งนิติบุคคลหมู่บ้านจัดสรรหรือนิติบุคคลตามกฎหมายอื่นผู้จัดสรรที่ดินจะต้องจัดพื้นที่ให้เป็นที่ตั้งสำนักงานของนิติบุคคลหมู่บ้านจัดสรรหรือนิติบุคคลตามกฎหมายอื่นอย่างใดอย่างหนึ่ง ดังนี้๓๓.๑ที่ดินเปล่าต้องจัดให้มีเนื้อที่ไม่น้อยกว่า ๒๐ ตารางวา และมีความกว้างไม่น้อยกว่า๘.๐๐ เมตร ความยาวไม่น้อยกว่า ๑๐.๐๐ เมตรเว้นแต่ข้อบัญญัติของท้องถิ่นใดกำหนดไว้สูงกว่าก็ให้เป็นไปตามข้อบัญญัติของท้องถิ่นนั้นโดยตำแหน่งที่ดินให้มีเขตติดต่อกับสาธารณูปโภคอื่น ๆ เช่น ถนน สวน สนามเด็กเล่นสนามกีฬา และหรือสาธารณูปโภคอื่นที่ใช้ประโยชน์ลักษณะเดียวกัน๓๓.๒ที่ดินพร้อมอาคาร ต้องมีเนื้อที่ไม่น้อยกว่า ๑๖ ตารางวา และมีความกว้างไม่น้อยกว่า๔.๐๐ เมตร และมีพื้นที่ใช้สอยในอาคารไม่น้อยกว่า ๖๕ ตารางเมตร๓๓.๓พื้นที่ส่วนอื่นซึ่งผู้จัดสรรที่ดินได้จัดไว้เพื่อเป็นที่ตั้งสำนักงานของนิติบุคคลหมู่บ้านจัดสรรหรือนิติบุคคลตามกฎหมายอื่นแล้วเช่น สำนักงาน สโมสร เป็นต้นต้องจัดให้มีพื้นที่ใช้สอยสำหรับสำนักงานของนิติบุคคลหมู่บ้านจัดสรรหรือนิติบุคคลตามกฎหมายอื่นในอาคารดังกล่าวไม่น้อยกว่า ๖๔ ตารางเมตรอาคารดังกล่าวจะต้องอยู่บนที่ดินแปลงบริการสาธารณะในโครงการจัดสรรที่ดินและจะเก็บค่าใช้จ่ายสำหรับการใช้เป็นที่ตั้งสำนักงานของนิติบุคคลหมู่บ้านจัดสรรหรือนิติบุคคลตามกฎหมายอื่นไม่ได้ทั้งนี้ไม่นับรวมถึงค่าใช้จ่ายสาธารณูปโภคสิ้นเปลืองข้อ๓๔ เมื่อตั้งนิติบุคคลหมู่บ้านจัดสรรหรือนิติบุคคลตามกฎหมายอื่นแล้วให้ถือว่าที่ดินดังกล่าวตามข้อ ๓๓.๑ หรือที่ดินพร้อมอาคารตามข้อ ๓๓.๒เป็นสาธารณูปโภคสำหรับที่ดินที่เป็นที่ตั้งพื้นที่ส่วนอื่นซึ่งผู้จัดสรรที่ดินได้จัดไว้เพื่อเป็นที่ตั้งสำนักงานของนิติบุคคลหมู่บ้านจัดสรรหรือนิติบุคคลตามกฎหมายอื่นเช่น สำนักงาน สโมสร ฯลฯ ตามข้อ ๓๓.๓ ผู้จัดสรรที่ดินต้องให้นิติบุคคลหมู่บ้านจัดสรรหรือนิติบุคคลตามกฎหมายอื่นถือกรรมสิทธิ์รวมในที่ดินเนื้อที่ไม่น้อยกว่า๒๐ ตารางวา และให้เป็นสาธารณูปโภคด้วยข้อ๓๕ ในการประชุมจัดตั้งนิติบุคคลหมู่บ้านจัดสรรหรือนิติบุคคลตามกฎหมายอื่น ให้ผู้จัดสรรที่ดินอำนวยความสะดวกในด้านเอกสารบัญชีรายชื่อผู้ซื้อที่ดินจัดสรรและสถานที่ประชุมตามสมควรข้อ๕ ข้อกำหนดนี้ไม่ให้ใช้บังคับกับการจัดสรรที่ดินที่ได้ยื่นคำขออนุญาตไว้ก่อนข้อกำหนดนี้ใช้บังคับให้ไว้ ณ วันที่ ๑๖พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๕๑ปริญญา ปานทองผู้ว่าราชการจังหวัดอำนาจเจริญประธานกรรมการจัดสรรที่ดินจังหวัดอำนาจเจริญปริยานุช/จัดทำ๒ กรกฎาคม ๒๕๕๑ศิรวัชร์/ปรับปรุง๔ กรกฎาคม ๒๕๕๙[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๒๕/ตอนพิเศษ ๑๐๖ ง/หน้า ๓๗/๒๔ มิถุนายน ๒๕๕๑
กหดหกดหกดหกดกฎกระทรวงกลาโหมว่าด้วยเครื่องแบบทหารเรือ(ฉบับที่ ๓)ออกตามความในมาตรา ๕ และมาตรา ๗แห่งพระราชบัญญัติเครื่องแบบทหารพุทธศักราช ๒๔๗๗----------------------------- อาศัยอำนาจตามความในมาตรา๕ และมาตรา ๗ แห่งพระราชบัญญัติเครื่องแบบทหาร พุทธศักราช ๒๔๗๗ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมออกกฎว่าด้วยเครื่องแบบทหารเรือไว้ดั่งต่อไปนี้ มาตรา๑ ให้แก้กฎกระทรวงกลาโหม ว่าด้วยเครื่องแบบทหารเรือออกตามความในมาตรา ๕ และมาตรา ๗ แห่งพระราชบัญญัติเครื่องแบบทหาร พุทธศักราช ๒๔๗๗ลงวันที่ ๒๒ เมษายน พุทธศักราช ๒๔๗๘ มาตรา ๑ ข้อ ๑ อย่างที่ ๓ วรรค ๒ คือให้ขีดฆ่าคำว่า"และมีอักษรพระปรมาภิไธยย่อเป็นตัวทองกำกับข้างหน้าและข้างท้ายวรรคอักษร"ออกเสียแล้วเติมความใหม่ว่า"และมีสมอสวมพระมหามงกุฎเป็นตัวทองกำกับข้างหน้าและข้างท้ายวรรคอักษร" กฎให้ไว้ณ วันที่ ๔ เมษายน พุทธศักราช ๒๔๗๙ พิบูลสงคราม รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม[รก.๒๔๗๙/-/๑๒/๘ เมษายน ๒๔๗๙] จารุวรรณ/แก้ไข ๓มกราคม ๒๕๔๖ A+B(C)
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 383/2538หลักกฎหมาย: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยและสามีขายรถยนต์ให้โจทก์โดยวิธีผ่อนชำระ โจทก์ผ่อนชำระหมดแล้ว จำเลยให้การว่าจำเลยและสามีไม่ได้ขายรถยนต์ให้โจทก์ โจทก์ไม่เคยผ่อนชำระค่ารถให้จำเลยและสามี จำเลยและสามีขายรถยนต์ให้บุตรโจทก์ และบุตรโจทก์ยังชำระราคาไม่ครบ โจทก์ไม่ใช่คู่สัญญาคดีจึงไม่มีประเด็นที่ว่า โจทก์ผ่อนชำระราคารถยนต์ให้จำเลยและสามีหมดสิ้นแล้วหรือไม่ เมื่อศาลฟังว่าโจทก์ซื้อรถยนต์จากจำเลยและสามีแล้ว จำเลยจึงมีหน้าที่ต้องโอนทะเบียนรถยนต์ให้โจทก์ ที่ศาลล่างยกประเด็นว่าโจทก์ชำระราคาครบถ้วนแล้วหรือไม่ขึ้นวินิจฉัย จึงไม่ถูกต้อง ปัญหาว่า คำให้การจำเลยก่อให้เกิดประเด็นหรือไม่เป็นข้อกฎหมายเกี่ยวกับความสงบเรียบร้อย ศาลฎีกายกขึ้นวินิจฉัยเองได้ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 383/2538นายหร่าย หาขุนทดโจทก์นางม้วยเฮงหรือบ้วยเฮงจำเลยหรือป้วยเฮงยศไตรศรีวิรัตน์ ป.วิ.พ. ม. 177 วรรคสองโจทก์ฟ้องว่า จำเลยและสามีขายรถยนต์ให้โจทก์โดยวิธีผ่อนชำระ โจทก์ผ่อนชำระหมดแล้ว จำเลยให้การว่าจำเลยและสามีไม่ได้ขายรถยนต์ให้โจทก์ โจทก์ไม่เคยผ่อนชำระค่ารถให้จำเลยและสามี จำเลยและสามีขายรถยนต์ให้บุตรโจทก์ และบุตรโจทก์ยังชำระราคาไม่ครบ โจทก์ไม่ใช่คู่สัญญาคดีจึงไม่มีประเด็นที่ว่า โจทก์ผ่อนชำระราคารถยนต์ให้จำเลยและสามีหมดสิ้นแล้วหรือไม่ เมื่อศาลฟังว่าโจทก์ซื้อรถยนต์จากจำเลยและสามีแล้ว จำเลยจึงมีหน้าที่ต้องโอนทะเบียนรถยนต์ให้โจทก์ ที่ศาลล่างยกประเด็นว่าโจทก์ชำระราคาครบถ้วนแล้วหรือไม่ขึ้นวินิจฉัย จึงไม่ถูกต้อง ปัญหาว่า คำให้การจำเลยก่อให้เกิดประเด็นหรือไม่เป็นข้อกฎหมายเกี่ยวกับความสงบเรียบร้อย ศาลฎีกายกขึ้นวินิจฉัยเองได้(ชลอ บุณยเนตร-มีพาศน์ โปตระนันทน์-ธวัชชัย พิทักษ์พล)ศาลจังหวัดนครสวรรค์ - นายวันชัย ศศิโรจน์ศาลอุทธรณ์ภาค ๒ - นายกฤษณ์ ผือโยแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 383/2538นายหร่าย หาขุนทดโจทก์นางม้วยเฮงหรือบ้วยเฮงจำเลยหรือป้วยเฮงยศไตรศรีวิรัตน์ ป.วิ.พ. ม. 177 วรรคสองโจทก์ฟ้องว่า จำเลยและสามีขายรถยนต์ให้โจทก์โดยวิธีผ่อนชำระ โจทก์ผ่อนชำระหมดแล้ว จำเลยให้การว่าจำเลยและสามีไม่ได้ขายรถยนต์ให้โจทก์ โจทก์ไม่เคยผ่อนชำระค่ารถให้จำเลยและสามี จำเลยและสามีขายรถยนต์ให้บุตรโจทก์ และบุตรโจทก์ยังชำระราคาไม่ครบ โจทก์ไม่ใช่คู่สัญญาคดีจึงไม่มีประเด็นที่ว่า โจทก์ผ่อนชำระราคารถยนต์ให้จำเลยและสามีหมดสิ้นแล้วหรือไม่ เมื่อศาลฟังว่าโจทก์ซื้อรถยนต์จากจำเลยและสามีแล้ว จำเลยจึงมีหน้าที่ต้องโอนทะเบียนรถยนต์ให้โจทก์ ที่ศาลล่างยกประเด็นว่าโจทก์ชำระราคาครบถ้วนแล้วหรือไม่ขึ้นวินิจฉัย จึงไม่ถูกต้อง ปัญหาว่า คำให้การจำเลยก่อให้เกิดประเด็นหรือไม่เป็นข้อกฎหมายเกี่ยวกับความสงบเรียบร้อย ศาลฎีกายกขึ้นวินิจฉัยเองได้(ชลอ บุณยเนตร-มีพาศน์ โปตระนันทน์-ธวัชชัย พิทักษ์พล)ศาลจังหวัดนครสวรรค์ - นายวันชัย ศศิโรจน์ศาลอุทธรณ์ภาค ๒ - นายกฤษณ์ ผือโยแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ