คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 662/2468หลักกฎหมาย: สัญญาทางไมตรีคนสับเยกอังกฤษฟ้องคนสับเยกสยาม จำเลยฎีกาที่ดินยกให้โดยไม่มีหนังสือปกครองกรรมสิทธิ์คดีที่คนสับเยกอังกฤษฟ้องคนสับเยกสยามเปนจำเลย ๆ ฎีกาได้แต่ฉะเพาะปัญหาข้อกฎหมาย จำเลยแพ้ความโจทย์ ๆ จึงนำยึดตลาดแลประกอบแห่งตลาดรายพิภาษ ฝ่ายผู้ร้องยื่นคำร้องขัดทรัพย์ ศาลอุทธรณ์กรุงเทพฯ ฟังว่าทรัพย์รายนี้เจ้าบุญวาทยวงมานิตย์ได้ยกให้จำเลยกับเจ้าทิพวรรณแลยินยอมให้จำเลยแลเจ้าทิพวรรณปกครองเป็นเจ้าของโดยเปิดเผยมากว่า ๑๐ ปีแล้ว จึงตัดสินให้ขายทอดตลาดทรัพย์รายนี้ แล้วแบ่งเป็น ๒ ส่วน เป็นของเจ้าทิพวรรณส่วนหนึ่ง ของจำเลยส่วนหนึ่ง ส่วนของจำเลยให้อายัดไว้ในศาลเพื่อประโยชน์แก่เจ้าหนี้ของจำเลยซึ่งควรจะได้รับ ผู้ร้องทั้ง ๓ ฎีกา ในฎีกาของเจ้าราชบุตร์แลเจ้าสีนวลกล่าวเปนปัญหาว่า การยกตลาดนี้ให้แก่กันควรต้องทำเป็นลายลักษณอักษรจึงจะใช้ได้ชอบด้วยกฎหมาย เมื่อมิได้ทำดังนั้น ตลาดรายนี้จึงคงเปนส่วนมรฏกของเจ้าบุญวาทย์วงมานิตย์ซึ่งเจ้าสีนวลมีสิทธิจะได้รับมรฏกอยู่ด้วย ฎีกาเห็นว่าปัญหาเรื่องยกที่ตลาดให้จะใช้ได้เพียงใดนั้น เป็นข้อปิดปากผู้ร้องไม่ให้ยกขึ้นโต้เถียงในเวลานี้ เพราะเหตุนิ่งเสียเกินกว่า ๑๐ ปี ทำให้ปรากฎขึ้นว่าจำเลยกับเจ้าทิพวรรณเปนเจ้าของกรรมสิทธิ์ร่วมกันเด็ดขาด แลปกครองมาโดยอิศระ จึงตัดสินยืนตามศาลอุทธรณ์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 662/2468นายทุนละ (สับเยกอังกฤษ)โจทก์เจ้าห่าแก้วล.เจ้าทิพวรรณ เจ้าราชบุตร์ เจ้าสีนวลผู้ร้อง ป.วิ.พ. สัญญาทางไมตรีคนสับเยกอังกฤษฟ้องคนสับเยกสยาม จำเลยฎีกาที่ดินยกให้โดยไม่มีหนังสือปกครองกรรมสิทธิ์คดีที่คนสับเยกอังกฤษฟ้องคนสับเยกสยามเปนจำเลย ๆ ฎีกาได้แต่ฉะเพาะปัญหาข้อกฎหมาย จำเลยแพ้ความโจทย์ ๆ จึงนำยึดตลาดแลประกอบแห่งตลาดรายพิภาษ ฝ่ายผู้ร้องยื่นคำร้องขัดทรัพย์ ศาลอุทธรณ์กรุงเทพฯ ฟังว่าทรัพย์รายนี้เจ้าบุญวาทยวงมานิตย์ได้ยกให้จำเลยกับเจ้าทิพวรรณแลยินยอมให้จำเลยแลเจ้าทิพวรรณปกครองเป็นเจ้าของโดยเปิดเผยมากว่า ๑๐ ปีแล้ว จึงตัดสินให้ขายทอดตลาดทรัพย์รายนี้ แล้วแบ่งเป็น ๒ ส่วน เป็นของเจ้าทิพวรรณส่วนหนึ่ง ของจำเลยส่วนหนึ่ง ส่วนของจำเลยให้อายัดไว้ในศาลเพื่อประโยชน์แก่เจ้าหนี้ของจำเลยซึ่งควรจะได้รับ ผู้ร้องทั้ง ๓ ฎีกา ในฎีกาของเจ้าราชบุตร์แลเจ้าสีนวลกล่าวเปนปัญหาว่า การยกตลาดนี้ให้แก่กันควรต้องทำเป็นลายลักษณอักษรจึงจะใช้ได้ชอบด้วยกฎหมาย เมื่อมิได้ทำดังนั้น ตลาดรายนี้จึงคงเปนส่วนมรฏกของเจ้าบุญวาทย์วงมานิตย์ซึ่งเจ้าสีนวลมีสิทธิจะได้รับมรฏกอยู่ด้วย ฎีกาเห็นว่าปัญหาเรื่องยกที่ตลาดให้จะใช้ได้เพียงใดนั้น เป็นข้อปิดปากผู้ร้องไม่ให้ยกขึ้นโต้เถียงในเวลานี้ เพราะเหตุนิ่งเสียเกินกว่า ๑๐ ปี ทำให้ปรากฎขึ้นว่าจำเลยกับเจ้าทิพวรรณเปนเจ้าของกรรมสิทธิ์ร่วมกันเด็ดขาด แลปกครองมาโดยอิศระ จึงตัดสินยืนตามศาลอุทธรณ์(เนียล-พรหม-บัส)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: คดีที่คนสับเยกอังกฤษฟ้องคนสับเยกสยามเปนจำเลย ๆ ฎีกาได้แต่ฉะเพาะปัญหาข้อกฎหมาย จำเลยแพ้ความโจทย์ ๆ จึงนำยึดตลาดแลประกอบแห่งตลาดรายพิภาษ ฝ่ายผู้ร้องยื่นคำร้องขัดทรัพย์ ศาลอุทธรณ์กรุงเทพฯ ฟังว่าทรัพย์รายนี้เจ้าบุญวาทยวงมานิตย์ได้ยกให้จำเลยกับเจ้าทิพวรรณแลยินยอมให้จำเลยแลเจ้าทิพวรรณปกครองเป็นเจ้าของโดยเปิดเผยมากว่า ๑๐ ปีแล้ว จึงตัดสินให้ขายทอดตลาดทรัพย์รายนี้ แล้วแบ่งเป็น ๒ ส่วน เป็นของเจ้าทิพวรรณส่วนหนึ่ง ของจำเลยส่วนหนึ่ง ส่วนของจำเลยให้อายัดไว้ในศาลเพื่อประโยชน์แก่เจ้าหนี้ของจำเลยซึ่งควรจะได้รับ ผู้ร้องทั้ง ๓ ฎีกา ในฎีกาของเจ้าราชบุตร์แลเจ้าสีนวลกล่าวเปนปัญหาว่า การยกตลาดนี้ให้แก่กันควรต้องทำเป็นลายลักษณอักษรจึงจะใช้ได้ชอบด้วยกฎหมาย เมื่อมิได้ทำดังนั้น ตลาดรายนี้จึงคงเปนส่วนมรฏกของเจ้าบุญวาทย์วงมานิตย์ซึ่งเจ้าสีนวลมีสิทธิจะได้รับมรฏกอยู่ด้วย ฎีกาเห็นว่าปัญหาเรื่องยกที่ตลาดให้จะใช้ได้เพียงใดนั้น เป็นข้อปิดปากผู้ร้องไม่ให้ยกขึ้นโต้เถียงในเวลานี้ เพราะเหตุนิ่งเสียเกินกว่า ๑๐ ปี ทำให้ปรากฎขึ้นว่าจำเลยกับเจ้าทิพวรรณเปนเจ้าของกรรมสิทธิ์ร่วมกันเด็ดขาด แลปกครองมาโดยอิศระ จึงตัดสินยืนตามศาลอุทธรณ์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 662/2468นายทุนละ (สับเยกอังกฤษ)โจทก์เจ้าห่าแก้วล.เจ้าทิพวรรณ เจ้าราชบุตร์ เจ้าสีนวลผู้ร้อง ป.วิ.พ. สัญญาทางไมตรีคนสับเยกอังกฤษฟ้องคนสับเยกสยาม จำเลยฎีกาที่ดินยกให้โดยไม่มีหนังสือปกครองกรรมสิทธิ์คดีที่คนสับเยกอังกฤษฟ้องคนสับเยกสยามเปนจำเลย ๆ ฎีกาได้แต่ฉะเพาะปัญหาข้อกฎหมาย จำเลยแพ้ความโจทย์ ๆ จึงนำยึดตลาดแลประกอบแห่งตลาดรายพิภาษ ฝ่ายผู้ร้องยื่นคำร้องขัดทรัพย์ ศาลอุทธรณ์กรุงเทพฯ ฟังว่าทรัพย์รายนี้เจ้าบุญวาทยวงมานิตย์ได้ยกให้จำเลยกับเจ้าทิพวรรณแลยินยอมให้จำเลยแลเจ้าทิพวรรณปกครองเป็นเจ้าของโดยเปิดเผยมากว่า ๑๐ ปีแล้ว จึงตัดสินให้ขายทอดตลาดทรัพย์รายนี้ แล้วแบ่งเป็น ๒ ส่วน เป็นของเจ้าทิพวรรณส่วนหนึ่ง ของจำเลยส่วนหนึ่ง ส่วนของจำเลยให้อายัดไว้ในศาลเพื่อประโยชน์แก่เจ้าหนี้ของจำเลยซึ่งควรจะได้รับ ผู้ร้องทั้ง ๓ ฎีกา ในฎีกาของเจ้าราชบุตร์แลเจ้าสีนวลกล่าวเปนปัญหาว่า การยกตลาดนี้ให้แก่กันควรต้องทำเป็นลายลักษณอักษรจึงจะใช้ได้ชอบด้วยกฎหมาย เมื่อมิได้ทำดังนั้น ตลาดรายนี้จึงคงเปนส่วนมรฏกของเจ้าบุญวาทย์วงมานิตย์ซึ่งเจ้าสีนวลมีสิทธิจะได้รับมรฏกอยู่ด้วย ฎีกาเห็นว่าปัญหาเรื่องยกที่ตลาดให้จะใช้ได้เพียงใดนั้น เป็นข้อปิดปากผู้ร้องไม่ให้ยกขึ้นโต้เถียงในเวลานี้ เพราะเหตุนิ่งเสียเกินกว่า ๑๐ ปี ทำให้ปรากฎขึ้นว่าจำเลยกับเจ้าทิพวรรณเปนเจ้าของกรรมสิทธิ์ร่วมกันเด็ดขาด แลปกครองมาโดยอิศระ จึงตัดสินยืนตามศาลอุทธรณ์(เนียล-พรหม-บัส)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุหมายเหตุ: 115897. คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 661/2468 พิมพ์คำพิพากษาฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 661/2468 ป.อ. ม. 301()แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ