คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 631/2503หลักกฎหมาย: สังหาริมทรัพย์ซึ่งโจทก์เอาไปฝากบุคคลอื่นขาย โดยให้ผู้รับฝากขายแสดงออกเหมือนหนึ่งเป็นสินค้าของตนเอง. จนจำเลยซึ่งเป็นคนภายนอกรับจำนำไว้โดยสุจริตเช่นนี้โจทก์จะเอาคืนโดยไม่จัดการไถ่ถอนหาได้ไม่คดีนี้ โจทก์ฟ้องว่าได้สั่งรถจักรยานยนต์วิคกี้เข้ามาจำหน่ายและได้มอบรถนี้ 31 คัน ให้ห้างหุ้นส่วนสามัญนิติบุคคลอิ้วเซ้ง เพื่อฝากขาย ต่อมานายซีคุน แซ่โล้ว หุ้นส่วนผู้จัดการของบริษัทอิ้วเซ้ง ได้ยักยอกรถจักรยานยนต์ของโจทก์และนำไปจำนำไว้กับจำเลย 6 คัน จำเลยรับจำนำไว้โดยไม่สุจริตหรือประมาทเลินเล่อ จึงขอให้ศาลบังคับจำเลยคืนหรือใช้ราคาจำเลยให้การว่าได้รับจำนำรถจักรยานยนต์ 6 คัน ไว้จากนายซีคุนแซ่โล้ว ยี่ห้ออิ้วเซ้ง ด้วยความสุจริตและเปิดเผยไม่ประมาทเลินเล่อศาลชั้นต้นพิพากษาว่า ฟังไม่ได้ว่าจำเลยรับจำนำรถของโจทก์ไว้โดยไม่สุจริตให้ยกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษาว่า รถเป็นของโจทก์ จำเลยเป็นผู้รับจำนำจากผู้อื่นโดยเจ้าของมิได้โอนให้ อันเป็นการได้สิทธิมาจากผู้ที่ไม่มีอำนาจ จะนำไปอ้างยันต่อโจทก์ผู้เป็นเจ้าของหาได้ไม่ จึงให้จำเลยคืนรถพิพาทแก่โจทก์ถ้าคืนไม่ได้ให้ใช้ราคา จำเลยฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า จำเลยนำสืบได้ว่า ตนได้รับจำนำไว้โดยสุจริตส่วนโจทก์ไม่มีพยานหักล้างความข้อนี้ เป็นแต่ได้ความว่า พี่ชายของผู้จัดการห้างจำเลยเคยไปที่ร้านอิ้วเซ้งบ่อย ๆ และที่ร้านอิ้วเซ้งมีป้ายชื่อของห้างโจทก์ติดอยู่ด้วยเท่านั้น เพียงแต่ปรากฏสองประการนี้จะฟังเอาว่าจำเลยรับจำนำไว้โดยรู้หรือควรรู้ว่าเป็นทรัพย์ของคนอื่นมาฝากร้านอิ้วเซ้งขายยังไม่ได้ เพราะรถนี้ก็ตั้งขายในร้านอิ้วเซ้งโดยเปิดเผย แม้จะมีป้ายชื่อห้างของโจทก์ก็ปรากฏเพียงชื่อห้างของโจทก์เฉย ๆ ไม่ปรากฏว่าติดไว้อย่างไรอันจะทำให้เป็นที่เข้าใจหรือควรเข้าใจได้ว่าเป็นรถของห้างโจทก์ฝากขาย โจทก์เสียอีกได้รับโอนทรัพย์และกิจการในร้านอิ้วเซ้งมาโดยหาได้มีข้อสังเกตุเรื่องรถหายไปแต่ประการใดไม่ ต่อเมื่อภายหลังทราบว่านายซีคุนเอาไปจำนำจำเลยไว้ โจทก์จึงจะไปเอาคืนศาลฎีกาเห็นว่า รถรายนี้เป็นสังหาริมทรัพย์ เมื่อโจทก์เอาไปฝากห้างอิ้วเซ้งขายโดยให้ร้านอิ้วเซ้งแสดงออกเหมือนหนึ่งเป็นสินค้าของตนเอง จนจำเลยซึ่งเป็นคนภายนอกรับจำนำไว้โดยสุจริตเช่นนี้ โจทก์จะเอาคืนโดยไม่จัดการไถ่ถอนหาได้ไม่ พิพากษากลับ ให้ยกฟ้องโจทก์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 631/2503ห้างหุ้นส่วนสามัญนิติบุคคลกุลามบราเดอร์กัมปนี โดยนายกุลามอาสกาสฮูเซ็น หุ้นส่วนผู้จัดการโจทก์ห้างหุ้นส่วนสามัญนิติบุคคลเบ๊ย่งฮวดเซ้งคลังสินค้าฯ โดยนายวรวิทย์ โชติวิจิตร์ หุ้นส่วนผู้จัดการจำเลย ป.พ.พ. ม. 758, ม. 833, ม. 844, ม. 1332, ม. 1336 สังหาริมทรัพย์ซึ่งโจทก์เอาไปฝากบุคคลอื่นขาย โดยให้ผู้รับฝากขายแสดงออกเหมือนหนึ่งเป็นสินค้าของตนเอง. จนจำเลยซึ่งเป็นคนภายนอกรับจำนำไว้โดยสุจริตเช่นนี้โจทก์จะเอาคืนโดยไม่จัดการไถ่ถอนหาได้ไม่คดีนี้ โจทก์ฟ้องว่าได้สั่งรถจักรยานยนต์วิคกี้เข้ามาจำหน่ายและได้มอบรถนี้ 31 คัน ให้ห้างหุ้นส่วนสามัญนิติบุคคลอิ้วเซ้ง เพื่อฝากขาย ต่อมานายซีคุน แซ่โล้ว หุ้นส่วนผู้จัดการของบริษัทอิ้วเซ้ง ได้ยักยอกรถจักรยานยนต์ของโจทก์และนำไปจำนำไว้กับจำเลย 6 คัน จำเลยรับจำนำไว้โดยไม่สุจริตหรือประมาทเลินเล่อ จึงขอให้ศาลบังคับจำเลยคืนหรือใช้ราคาจำเลยให้การว่าได้รับจำนำรถจักรยานยนต์ 6 คัน ไว้จากนายซีคุนแซ่โล้ว ยี่ห้ออิ้วเซ้ง ด้วยความสุจริตและเปิดเผยไม่ประมาทเลินเล่อศาลชั้นต้นพิพากษาว่า ฟังไม่ได้ว่าจำเลยรับจำนำรถของโจทก์ไว้โดยไม่สุจริตให้ยกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษาว่า รถเป็นของโจทก์ จำเลยเป็นผู้รับจำนำจากผู้อื่นโดยเจ้าของมิได้โอนให้ อันเป็นการได้สิทธิมาจากผู้ที่ไม่มีอำนาจ จะนำไปอ้างยันต่อโจทก์ผู้เป็นเจ้าของหาได้ไม่ จึงให้จำเลยคืนรถพิพาทแก่โจทก์ถ้าคืนไม่ได้ให้ใช้ราคา จำเลยฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า จำเลยนำสืบได้ว่า ตนได้รับจำนำไว้โดยสุจริตส่วนโจทก์ไม่มีพยานหักล้างความข้อนี้ เป็นแต่ได้ความว่า พี่ชายของผู้จัดการห้างจำเลยเคยไปที่ร้านอิ้วเซ้งบ่อย ๆ และที่ร้านอิ้วเซ้งมีป้ายชื่อของห้างโจทก์ติดอยู่ด้วยเท่านั้น เพียงแต่ปรากฏสองประการนี้จะฟังเอาว่าจำเลยรับจำนำไว้โดยรู้หรือควรรู้ว่าเป็นทรัพย์ของคนอื่นมาฝากร้านอิ้วเซ้งขายยังไม่ได้ เพราะรถนี้ก็ตั้งขายในร้านอิ้วเซ้งโดยเปิดเผย แม้จะมีป้ายชื่อห้างของโจทก์ก็ปรากฏเพียงชื่อห้างของโจทก์เฉย ๆ ไม่ปรากฏว่าติดไว้อย่างไรอันจะทำให้เป็นที่เข้าใจหรือควรเข้าใจได้ว่าเป็นรถของห้างโจทก์ฝากขาย โจทก์เสียอีกได้รับโอนทรัพย์และกิจการในร้านอิ้วเซ้งมาโดยหาได้มีข้อสังเกตุเรื่องรถหายไปแต่ประการใดไม่ ต่อเมื่อภายหลังทราบว่านายซีคุนเอาไปจำนำจำเลยไว้ โจทก์จึงจะไปเอาคืนศาลฎีกาเห็นว่า รถรายนี้เป็นสังหาริมทรัพย์ เมื่อโจทก์เอาไปฝากห้างอิ้วเซ้งขายโดยให้ร้านอิ้วเซ้งแสดงออกเหมือนหนึ่งเป็นสินค้าของตนเอง จนจำเลยซึ่งเป็นคนภายนอกรับจำนำไว้โดยสุจริตเช่นนี้ โจทก์จะเอาคืนโดยไม่จัดการไถ่ถอนหาได้ไม่ พิพากษากลับ ให้ยกฟ้องโจทก์(พิทักษ์มนูศาสตร์-จำรูญเนติศาสตร์-ประมูล สุวรรณศร)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: คดีนี้ โจทก์ฟ้องว่าได้สั่งรถจักรยานยนต์วิคกี้เข้ามาจำหน่ายและได้มอบรถนี้ 31 คัน ให้ห้างหุ้นส่วนสามัญนิติบุคคลอิ้วเซ้ง เพื่อฝากขาย ต่อมานายซีคุน แซ่โล้ว หุ้นส่วนผู้จัดการของบริษัทอิ้วเซ้ง ได้ยักยอกรถจักรยานยนต์ของโจทก์และนำไปจำนำไว้กับจำเลย 6 คัน จำเลยรับจำนำไว้โดยไม่สุจริตหรือประมาทเลินเล่อ จึงขอให้ศาลบังคับจำเลยคืนหรือใช้ราคาจำเลยให้การว่าได้รับจำนำรถจักรยานยนต์ 6 คัน ไว้จากนายซีคุนแซ่โล้ว ยี่ห้ออิ้วเซ้ง ด้วยความสุจริตและเปิดเผยไม่ประมาทเลินเล่อศาลชั้นต้นพิพากษาว่า ฟังไม่ได้ว่าจำเลยรับจำนำรถของโจทก์ไว้โดยไม่สุจริตให้ยกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษาว่า รถเป็นของโจทก์ จำเลยเป็นผู้รับจำนำจากผู้อื่นโดยเจ้าของมิได้โอนให้ อันเป็นการได้สิทธิมาจากผู้ที่ไม่มีอำนาจ จะนำไปอ้างยันต่อโจทก์ผู้เป็นเจ้าของหาได้ไม่ จึงให้จำเลยคืนรถพิพาทแก่โจทก์ถ้าคืนไม่ได้ให้ใช้ราคา จำเลยฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า จำเลยนำสืบได้ว่า ตนได้รับจำนำไว้โดยสุจริตส่วนโจทก์ไม่มีพยานหักล้างความข้อนี้ เป็นแต่ได้ความว่า พี่ชายของผู้จัดการห้างจำเลยเคยไปที่ร้านอิ้วเซ้งบ่อย ๆ และที่ร้านอิ้วเซ้งมีป้ายชื่อของห้างโจทก์ติดอยู่ด้วยเท่านั้น เพียงแต่ปรากฏสองประการนี้จะฟังเอาว่าจำเลยรับจำนำไว้โดยรู้หรือควรรู้ว่าเป็นทรัพย์ของคนอื่นมาฝากร้านอิ้วเซ้งขายยังไม่ได้ เพราะรถนี้ก็ตั้งขายในร้านอิ้วเซ้งโดยเปิดเผย แม้จะมีป้ายชื่อห้างของโจทก์ก็ปรากฏเพียงชื่อห้างของโจทก์เฉย ๆ ไม่ปรากฏว่าติดไว้อย่างไรอันจะทำให้เป็นที่เข้าใจหรือควรเข้าใจได้ว่าเป็นรถของห้างโจทก์ฝากขาย โจทก์เสียอีกได้รับโอนทรัพย์และกิจการในร้านอิ้วเซ้งมาโดยหาได้มีข้อสังเกตุเรื่องรถหายไปแต่ประการใดไม่ ต่อเมื่อภายหลังทราบว่านายซีคุนเอาไปจำนำจำเลยไว้ โจทก์จึงจะไปเอาคืนศาลฎีกาเห็นว่า รถรายนี้เป็นสังหาริมทรัพย์ เมื่อโจทก์เอาไปฝากห้างอิ้วเซ้งขายโดยให้ร้านอิ้วเซ้งแสดงออกเหมือนหนึ่งเป็นสินค้าของตนเอง จนจำเลยซึ่งเป็นคนภายนอกรับจำนำไว้โดยสุจริตเช่นนี้ โจทก์จะเอาคืนโดยไม่จัดการไถ่ถอนหาได้ไม่ พิพากษากลับ ให้ยกฟ้องโจทก์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 631/2503ห้างหุ้นส่วนสามัญนิติบุคคลกุลามบราเดอร์กัมปนี โดยนายกุลามอาสกาสฮูเซ็น หุ้นส่วนผู้จัดการโจทก์ห้างหุ้นส่วนสามัญนิติบุคคลเบ๊ย่งฮวดเซ้งคลังสินค้าฯ โดยนายวรวิทย์ โชติวิจิตร์ หุ้นส่วนผู้จัดการจำเลย ป.พ.พ. ม. 758, ม. 833, ม. 844, ม. 1332, ม. 1336 สังหาริมทรัพย์ซึ่งโจทก์เอาไปฝากบุคคลอื่นขาย โดยให้ผู้รับฝากขายแสดงออกเหมือนหนึ่งเป็นสินค้าของตนเอง. จนจำเลยซึ่งเป็นคนภายนอกรับจำนำไว้โดยสุจริตเช่นนี้โจทก์จะเอาคืนโดยไม่จัดการไถ่ถอนหาได้ไม่คดีนี้ โจทก์ฟ้องว่าได้สั่งรถจักรยานยนต์วิคกี้เข้ามาจำหน่ายและได้มอบรถนี้ 31 คัน ให้ห้างหุ้นส่วนสามัญนิติบุคคลอิ้วเซ้ง เพื่อฝากขาย ต่อมานายซีคุน แซ่โล้ว หุ้นส่วนผู้จัดการของบริษัทอิ้วเซ้ง ได้ยักยอกรถจักรยานยนต์ของโจทก์และนำไปจำนำไว้กับจำเลย 6 คัน จำเลยรับจำนำไว้โดยไม่สุจริตหรือประมาทเลินเล่อ จึงขอให้ศาลบังคับจำเลยคืนหรือใช้ราคาจำเลยให้การว่าได้รับจำนำรถจักรยานยนต์ 6 คัน ไว้จากนายซีคุนแซ่โล้ว ยี่ห้ออิ้วเซ้ง ด้วยความสุจริตและเปิดเผยไม่ประมาทเลินเล่อศาลชั้นต้นพิพากษาว่า ฟังไม่ได้ว่าจำเลยรับจำนำรถของโจทก์ไว้โดยไม่สุจริตให้ยกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษาว่า รถเป็นของโจทก์ จำเลยเป็นผู้รับจำนำจากผู้อื่นโดยเจ้าของมิได้โอนให้ อันเป็นการได้สิทธิมาจากผู้ที่ไม่มีอำนาจ จะนำไปอ้างยันต่อโจทก์ผู้เป็นเจ้าของหาได้ไม่ จึงให้จำเลยคืนรถพิพาทแก่โจทก์ถ้าคืนไม่ได้ให้ใช้ราคา จำเลยฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า จำเลยนำสืบได้ว่า ตนได้รับจำนำไว้โดยสุจริตส่วนโจทก์ไม่มีพยานหักล้างความข้อนี้ เป็นแต่ได้ความว่า พี่ชายของผู้จัดการห้างจำเลยเคยไปที่ร้านอิ้วเซ้งบ่อย ๆ และที่ร้านอิ้วเซ้งมีป้ายชื่อของห้างโจทก์ติดอยู่ด้วยเท่านั้น เพียงแต่ปรากฏสองประการนี้จะฟังเอาว่าจำเลยรับจำนำไว้โดยรู้หรือควรรู้ว่าเป็นทรัพย์ของคนอื่นมาฝากร้านอิ้วเซ้งขายยังไม่ได้ เพราะรถนี้ก็ตั้งขายในร้านอิ้วเซ้งโดยเปิดเผย แม้จะมีป้ายชื่อห้างของโจทก์ก็ปรากฏเพียงชื่อห้างของโจทก์เฉย ๆ ไม่ปรากฏว่าติดไว้อย่างไรอันจะทำให้เป็นที่เข้าใจหรือควรเข้าใจได้ว่าเป็นรถของห้างโจทก์ฝากขาย โจทก์เสียอีกได้รับโอนทรัพย์และกิจการในร้านอิ้วเซ้งมาโดยหาได้มีข้อสังเกตุเรื่องรถหายไปแต่ประการใดไม่ ต่อเมื่อภายหลังทราบว่านายซีคุนเอาไปจำนำจำเลยไว้ โจทก์จึงจะไปเอาคืนศาลฎีกาเห็นว่า รถรายนี้เป็นสังหาริมทรัพย์ เมื่อโจทก์เอาไปฝากห้างอิ้วเซ้งขายโดยให้ร้านอิ้วเซ้งแสดงออกเหมือนหนึ่งเป็นสินค้าของตนเอง จนจำเลยซึ่งเป็นคนภายนอกรับจำนำไว้โดยสุจริตเช่นนี้ โจทก์จะเอาคืนโดยไม่จัดการไถ่ถอนหาได้ไม่ พิพากษากลับ ให้ยกฟ้องโจทก์(พิทักษ์มนูศาสตร์-จำรูญเนติศาสตร์-ประมูล สุวรรณศร)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ