คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1772/2512หลักกฎหมาย: ลูกจ้างมีหน้าที่ขับรถยนต์ เมื่องานเลิกแล้วได้ขับรถยนต์ของนายจ้าง (กรมโยธาเทศบาล) บรรทุกเครื่องครัวของคนงานอีกคนหนึ่งเอาไปส่งยังบ้านพี่สาวของคนงานนั้นอันเป็นกิจธุระส่วนตัว.โดยไม่ได้รับอนุญาต.จากผู้มีหน้าที่ควบคุมดูแลรถยนต์ แล้วไปชนบุตรของโจทก์ตาย.การละเมิดนี้.ไม่ใช่การกระทำในทางการที่จ้าง. นายจ้างไม่ต้องร่วมรับผิดในผลแห่งการละเมิดด้วย.โจทก์ฟ้องว่า จำเลยที่ 1 ซึ่งเป็นลูกจ้างของจำเลยที่ 2 ขับรถยนต์ของจำเลยที่ 2 อันเป็นการกระทำในทางการที่จ้าง ชนบุตรของโจทก์ถึงแก่ความตาย เป็นการละเมิด ขอให้จำเลยทั้งสองใช้ค่าเสียหาย จำเลยที่ 1 ขาดนัดยื่นคำให้การ ส่วนจำเลยที่ 2 ต่อสู้ว่าจำเลยที่ 1 ลักลอบเอารถยนต์ของจำเลยที่ 2 ไปใช้ในกิจธุระส่วนตัว จำเลยที่ 2 ไม่ต้องร่วมรับผิด ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยที่ 1 แต่ผู้เดียวรับผิดชดใช้ค่าสินไหมทดแทนให้โจทก์ โจทก์อุทธรณ์ ขอให้จำเลยที่ 2 ร่วมรับผิด ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ให้จำเลยที่ 2 ร่วมกับจำเลยที่ 1 รับผิดต่อโจทก์ด้วย จำเลยที่ 2 ฎีกา ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า จำเลยที่ 1 เป็นคนขับรถยนต์(ลูกจ้าง) ของจำเลยที่ 2 เมื่องานเลิกแล้วได้ขับรถยนต์ของจำเลยที่ 2 บรรทุกเครื่องครัวของคนงานไปส่งยังบ้านพี่สาวของคนงานนั้นอันเป็นกิจธุระส่วนตัว โดยไม่ได้รับอนุญาตจากผู้บังคับบัญชา แล้วไปชนบุตรของโจทก์ตาย วินิจฉัยว่าการกระทำของจำเลยที่ 1 ไม่ใช่การกระทำในทางการที่จ้าง จำเลยที่ 2 จึงไม่ต้องร่วมรับผิดในผลแห่งการละเมิดนี้ พิพากษาแก้. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1772/2512์ นาย อ้วยงัก แซ่ คูโจทก์ย นาย ประเมิน ปอ งจิตร ที่ 1 กรมโยธาเทศบาล โดยจำเลย ป.พ.พ. ม. 425ลูกจ้างมีหน้าที่ขับรถยนต์ เมื่องานเลิกแล้วได้ขับรถยนต์ของนายจ้าง (กรมโยธาเทศบาล) บรรทุกเครื่องครัวของคนงานอีกคนหนึ่งเอาไปส่งยังบ้านพี่สาวของคนงานนั้นอันเป็นกิจธุระส่วนตัว.โดยไม่ได้รับอนุญาต.จากผู้มีหน้าที่ควบคุมดูแลรถยนต์ แล้วไปชนบุตรของโจทก์ตาย.การละเมิดนี้.ไม่ใช่การกระทำในทางการที่จ้าง. นายจ้างไม่ต้องร่วมรับผิดในผลแห่งการละเมิดด้วย.โจทก์ฟ้องว่า จำเลยที่ 1 ซึ่งเป็นลูกจ้างของจำเลยที่ 2 ขับรถยนต์ของจำเลยที่ 2 อันเป็นการกระทำในทางการที่จ้าง ชนบุตรของโจทก์ถึงแก่ความตาย เป็นการละเมิด ขอให้จำเลยทั้งสองใช้ค่าเสียหาย จำเลยที่ 1 ขาดนัดยื่นคำให้การ ส่วนจำเลยที่ 2 ต่อสู้ว่าจำเลยที่ 1 ลักลอบเอารถยนต์ของจำเลยที่ 2 ไปใช้ในกิจธุระส่วนตัว จำเลยที่ 2 ไม่ต้องร่วมรับผิด ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยที่ 1 แต่ผู้เดียวรับผิดชดใช้ค่าสินไหมทดแทนให้โจทก์ โจทก์อุทธรณ์ ขอให้จำเลยที่ 2 ร่วมรับผิด ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ให้จำเลยที่ 2 ร่วมกับจำเลยที่ 1 รับผิดต่อโจทก์ด้วย จำเลยที่ 2 ฎีกา ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า จำเลยที่ 1 เป็นคนขับรถยนต์(ลูกจ้าง) ของจำเลยที่ 2 เมื่องานเลิกแล้วได้ขับรถยนต์ของจำเลยที่ 2 บรรทุกเครื่องครัวของคนงานไปส่งยังบ้านพี่สาวของคนงานนั้นอันเป็นกิจธุระส่วนตัว โดยไม่ได้รับอนุญาตจากผู้บังคับบัญชา แล้วไปชนบุตรของโจทก์ตาย วินิจฉัยว่าการกระทำของจำเลยที่ 1 ไม่ใช่การกระทำในทางการที่จ้าง จำเลยที่ 2 จึงไม่ต้องร่วมรับผิดในผลแห่งการละเมิดนี้ พิพากษาแก้.(ทองคำ จารุเหติ-ใหญ่ ศาลยาชีวิน-แสวง ลัดพลี)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยที่ 1 ซึ่งเป็นลูกจ้างของจำเลยที่ 2 ขับรถยนต์ของจำเลยที่ 2 อันเป็นการกระทำในทางการที่จ้าง ชนบุตรของโจทก์ถึงแก่ความตาย เป็นการละเมิด ขอให้จำเลยทั้งสองใช้ค่าเสียหาย จำเลยที่ 1 ขาดนัดยื่นคำให้การ ส่วนจำเลยที่ 2 ต่อสู้ว่าจำเลยที่ 1 ลักลอบเอารถยนต์ของจำเลยที่ 2 ไปใช้ในกิจธุระส่วนตัว จำเลยที่ 2 ไม่ต้องร่วมรับผิด ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยที่ 1 แต่ผู้เดียวรับผิดชดใช้ค่าสินไหมทดแทนให้โจทก์ โจทก์อุทธรณ์ ขอให้จำเลยที่ 2 ร่วมรับผิด ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ให้จำเลยที่ 2 ร่วมกับจำเลยที่ 1 รับผิดต่อโจทก์ด้วย จำเลยที่ 2 ฎีกา ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า จำเลยที่ 1 เป็นคนขับรถยนต์(ลูกจ้าง) ของจำเลยที่ 2 เมื่องานเลิกแล้วได้ขับรถยนต์ของจำเลยที่ 2 บรรทุกเครื่องครัวของคนงานไปส่งยังบ้านพี่สาวของคนงานนั้นอันเป็นกิจธุระส่วนตัว โดยไม่ได้รับอนุญาตจากผู้บังคับบัญชา แล้วไปชนบุตรของโจทก์ตาย วินิจฉัยว่าการกระทำของจำเลยที่ 1 ไม่ใช่การกระทำในทางการที่จ้าง จำเลยที่ 2 จึงไม่ต้องร่วมรับผิดในผลแห่งการละเมิดนี้ พิพากษาแก้. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1772/2512์ นาย อ้วยงัก แซ่ คูโจทก์ย นาย ประเมิน ปอ งจิตร ที่ 1 กรมโยธาเทศบาล โดยจำเลย ป.พ.พ. ม. 425ลูกจ้างมีหน้าที่ขับรถยนต์ เมื่องานเลิกแล้วได้ขับรถยนต์ของนายจ้าง (กรมโยธาเทศบาล) บรรทุกเครื่องครัวของคนงานอีกคนหนึ่งเอาไปส่งยังบ้านพี่สาวของคนงานนั้นอันเป็นกิจธุระส่วนตัว.โดยไม่ได้รับอนุญาต.จากผู้มีหน้าที่ควบคุมดูแลรถยนต์ แล้วไปชนบุตรของโจทก์ตาย.การละเมิดนี้.ไม่ใช่การกระทำในทางการที่จ้าง. นายจ้างไม่ต้องร่วมรับผิดในผลแห่งการละเมิดด้วย.โจทก์ฟ้องว่า จำเลยที่ 1 ซึ่งเป็นลูกจ้างของจำเลยที่ 2 ขับรถยนต์ของจำเลยที่ 2 อันเป็นการกระทำในทางการที่จ้าง ชนบุตรของโจทก์ถึงแก่ความตาย เป็นการละเมิด ขอให้จำเลยทั้งสองใช้ค่าเสียหาย จำเลยที่ 1 ขาดนัดยื่นคำให้การ ส่วนจำเลยที่ 2 ต่อสู้ว่าจำเลยที่ 1 ลักลอบเอารถยนต์ของจำเลยที่ 2 ไปใช้ในกิจธุระส่วนตัว จำเลยที่ 2 ไม่ต้องร่วมรับผิด ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยที่ 1 แต่ผู้เดียวรับผิดชดใช้ค่าสินไหมทดแทนให้โจทก์ โจทก์อุทธรณ์ ขอให้จำเลยที่ 2 ร่วมรับผิด ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ให้จำเลยที่ 2 ร่วมกับจำเลยที่ 1 รับผิดต่อโจทก์ด้วย จำเลยที่ 2 ฎีกา ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า จำเลยที่ 1 เป็นคนขับรถยนต์(ลูกจ้าง) ของจำเลยที่ 2 เมื่องานเลิกแล้วได้ขับรถยนต์ของจำเลยที่ 2 บรรทุกเครื่องครัวของคนงานไปส่งยังบ้านพี่สาวของคนงานนั้นอันเป็นกิจธุระส่วนตัว โดยไม่ได้รับอนุญาตจากผู้บังคับบัญชา แล้วไปชนบุตรของโจทก์ตาย วินิจฉัยว่าการกระทำของจำเลยที่ 1 ไม่ใช่การกระทำในทางการที่จ้าง จำเลยที่ 2 จึงไม่ต้องร่วมรับผิดในผลแห่งการละเมิดนี้ พิพากษาแก้.(ทองคำ จารุเหติ-ใหญ่ ศาลยาชีวิน-แสวง ลัดพลี)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ