คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1252/2493หลักกฎหมาย: บุตรที่ติดแม่มาอยู่กับบิดาเลี้ยง กับแม่นั้น เมื่อไม่มีการแสดงออกรับรองเป็นบุตรบุญธรรมต่อกันแต่อย่างใดแล้ว ก็ถือไม่ได้ว่าเป็นบุตรบุญธรรมของบิดาเลี้ยง คงเป็นอย่างสามัญทั่วไป คือเป็นลูกติดแม่เท่านั้นเองดังนี้ บิดาเลี้ยงนั้นจึงมิใช่เป็นบุพการีของบุตรบุตรจึงมีสิทธิฟ้องบิดาเลี้ยงได้ ไม่เป็นอุทลุมตามกฎหมายโจทก์ฟ้องขอให้ขับไล่จำเลยออกจากที่นาของโจทก์ และเพิกถอนนิติกรรมที่จำเลยที่ 1 ยกนานี้ให้จำเลยที่ 2ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์วินิจฉัยต้องกันว่า นาพิพาทเป็นของโจทก์ จึงให้โจทก์ชนะคดีตามฟ้องจำเลยฎีกาเป็นปัญหาข้อกฎหมายศาลฎีกาเห็นว่า โจทก์เป็นบุตรติดนางปัดมารดามาอยู่กินกับจำเลยที่ 1 ด้วยอย่างบุตรติดแม่ธรรมดาทั่วไป ระหว่างจำเลยที่ 1 กับโจทก์ไม่ปรากฏว่า มีการแสดงออกรับรองเป็นบุตรบุญธรรมต่อกันแต่อย่างใด ความสัมพันธ์ระหว่างโจทก์กับจำเลยที่ 1 จึงไม่ใช่โจทก์เป็นบุตรบุญธรรมจำเลยที่ 1 คงเป็นอย่างสามัญทั่วไป คือโจทก์เป็นลูกติดแม่เท่านั้นเอง จำเลยที่ 1 ไม่ใช่เป็นบุพพการีของโจทก์ฟ้องของโจทก์ไม่เป็นอุทลุมฎีกาจำเลยฟังไม่ขึ้นส่วนฎีกาข้อที่ว่า ครอบครองโดยปรปักษ์เป็นข้อเท็จจริง ฎีกาไม่ได้จึงพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1252/2493นายมีอ ลือสกุลโจทก์นายอุ้ย ลือสกุล ที่ 1 นายพุ่ย ลือสกุล ที่ 2จำเลย ป.พ.พ. ม. 1534 ป.วิ.พ. ม. 55บุตรที่ติดแม่มาอยู่กับบิดาเลี้ยง กับแม่นั้น เมื่อไม่มีการแสดงออกรับรองเป็นบุตรบุญธรรมต่อกันแต่อย่างใดแล้ว ก็ถือไม่ได้ว่าเป็นบุตรบุญธรรมของบิดาเลี้ยง คงเป็นอย่างสามัญทั่วไป คือเป็นลูกติดแม่เท่านั้นเองดังนี้ บิดาเลี้ยงนั้นจึงมิใช่เป็นบุพการีของบุตรบุตรจึงมีสิทธิฟ้องบิดาเลี้ยงได้ ไม่เป็นอุทลุมตามกฎหมายโจทก์ฟ้องขอให้ขับไล่จำเลยออกจากที่นาของโจทก์ และเพิกถอนนิติกรรมที่จำเลยที่ 1 ยกนานี้ให้จำเลยที่ 2ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์วินิจฉัยต้องกันว่า นาพิพาทเป็นของโจทก์ จึงให้โจทก์ชนะคดีตามฟ้องจำเลยฎีกาเป็นปัญหาข้อกฎหมายศาลฎีกาเห็นว่า โจทก์เป็นบุตรติดนางปัดมารดามาอยู่กินกับจำเลยที่ 1 ด้วยอย่างบุตรติดแม่ธรรมดาทั่วไป ระหว่างจำเลยที่ 1 กับโจทก์ไม่ปรากฏว่า มีการแสดงออกรับรองเป็นบุตรบุญธรรมต่อกันแต่อย่างใด ความสัมพันธ์ระหว่างโจทก์กับจำเลยที่ 1 จึงไม่ใช่โจทก์เป็นบุตรบุญธรรมจำเลยที่ 1 คงเป็นอย่างสามัญทั่วไป คือโจทก์เป็นลูกติดแม่เท่านั้นเอง จำเลยที่ 1 ไม่ใช่เป็นบุพพการีของโจทก์ฟ้องของโจทก์ไม่เป็นอุทลุมฎีกาจำเลยฟังไม่ขึ้นส่วนฎีกาข้อที่ว่า ครอบครองโดยปรปักษ์เป็นข้อเท็จจริง ฎีกาไม่ได้จึงพิพากษายืน(นาถปริญญา-เลขวณิชธรรมวิทักษ์-มนูกิจวิมลอรรถ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องขอให้ขับไล่จำเลยออกจากที่นาของโจทก์ และเพิกถอนนิติกรรมที่จำเลยที่ 1 ยกนานี้ให้จำเลยที่ 2ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์วินิจฉัยต้องกันว่า นาพิพาทเป็นของโจทก์ จึงให้โจทก์ชนะคดีตามฟ้องจำเลยฎีกาเป็นปัญหาข้อกฎหมายศาลฎีกาเห็นว่า โจทก์เป็นบุตรติดนางปัดมารดามาอยู่กินกับจำเลยที่ 1 ด้วยอย่างบุตรติดแม่ธรรมดาทั่วไป ระหว่างจำเลยที่ 1 กับโจทก์ไม่ปรากฏว่า มีการแสดงออกรับรองเป็นบุตรบุญธรรมต่อกันแต่อย่างใด ความสัมพันธ์ระหว่างโจทก์กับจำเลยที่ 1 จึงไม่ใช่โจทก์เป็นบุตรบุญธรรมจำเลยที่ 1 คงเป็นอย่างสามัญทั่วไป คือโจทก์เป็นลูกติดแม่เท่านั้นเอง จำเลยที่ 1 ไม่ใช่เป็นบุพพการีของโจทก์ฟ้องของโจทก์ไม่เป็นอุทลุมฎีกาจำเลยฟังไม่ขึ้นส่วนฎีกาข้อที่ว่า ครอบครองโดยปรปักษ์เป็นข้อเท็จจริง ฎีกาไม่ได้จึงพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1252/2493นายมีอ ลือสกุลโจทก์นายอุ้ย ลือสกุล ที่ 1 นายพุ่ย ลือสกุล ที่ 2จำเลย ป.พ.พ. ม. 1534 ป.วิ.พ. ม. 55บุตรที่ติดแม่มาอยู่กับบิดาเลี้ยง กับแม่นั้น เมื่อไม่มีการแสดงออกรับรองเป็นบุตรบุญธรรมต่อกันแต่อย่างใดแล้ว ก็ถือไม่ได้ว่าเป็นบุตรบุญธรรมของบิดาเลี้ยง คงเป็นอย่างสามัญทั่วไป คือเป็นลูกติดแม่เท่านั้นเองดังนี้ บิดาเลี้ยงนั้นจึงมิใช่เป็นบุพการีของบุตรบุตรจึงมีสิทธิฟ้องบิดาเลี้ยงได้ ไม่เป็นอุทลุมตามกฎหมายโจทก์ฟ้องขอให้ขับไล่จำเลยออกจากที่นาของโจทก์ และเพิกถอนนิติกรรมที่จำเลยที่ 1 ยกนานี้ให้จำเลยที่ 2ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์วินิจฉัยต้องกันว่า นาพิพาทเป็นของโจทก์ จึงให้โจทก์ชนะคดีตามฟ้องจำเลยฎีกาเป็นปัญหาข้อกฎหมายศาลฎีกาเห็นว่า โจทก์เป็นบุตรติดนางปัดมารดามาอยู่กินกับจำเลยที่ 1 ด้วยอย่างบุตรติดแม่ธรรมดาทั่วไป ระหว่างจำเลยที่ 1 กับโจทก์ไม่ปรากฏว่า มีการแสดงออกรับรองเป็นบุตรบุญธรรมต่อกันแต่อย่างใด ความสัมพันธ์ระหว่างโจทก์กับจำเลยที่ 1 จึงไม่ใช่โจทก์เป็นบุตรบุญธรรมจำเลยที่ 1 คงเป็นอย่างสามัญทั่วไป คือโจทก์เป็นลูกติดแม่เท่านั้นเอง จำเลยที่ 1 ไม่ใช่เป็นบุพพการีของโจทก์ฟ้องของโจทก์ไม่เป็นอุทลุมฎีกาจำเลยฟังไม่ขึ้นส่วนฎีกาข้อที่ว่า ครอบครองโดยปรปักษ์เป็นข้อเท็จจริง ฎีกาไม่ได้จึงพิพากษายืน(นาถปริญญา-เลขวณิชธรรมวิทักษ์-มนูกิจวิมลอรรถ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ