คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1001/2482หลักกฎหมาย: จำเลยเคย+พิศูจน์สัญชาติต่อเจ้าพนักงานคนเข้าเมืองมาแล้ว เจ้าพนักงานไม่เชื่อว่าเป็นคนไทยและสั่งว่าจำเลยเป็นคนต่างด้าว จำเลยมิได้อุทธรณ์คำสั่งนั้น ดังนี้ไม่เป็นการปิดปากตัดสำนวน+ให้จำเลยต่อสู้คดีในชั้นศาล+จำเลยเป็นคนไทยในเมื่อจำเลยถูกฟ้องหาว่าไม่ไปขอรับใบสำคัญประจำตัวอันเป็นผิดตาม ม.5,15 แห่ง พ.ร.บ.การทะเบียนคนต่างด้าว 2479จำเลยต้องหาว่าเป็นคนต่างด้าวไม่ไปขอรับใบสำคัญประจำตัวอันเป็นผิดตาม พ.ร.บ.การทะเบียนคนต่างด้าว ๒๔๗๙ ม.๕,๑๕ จำเลยต่อสู้ว่าเป็นคนไทย ศาลชั้นต้นฟังว่าจำเลยสืบได้สมว่าเป็นคนไทยตามพ.ร.บ.สัญชาติ จึงพิพากษายกฟ้อง ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกาว่า จำเลยได้ขอพิศูจน์สัญชาติต่อเจ้าพนักงานคนเข้าเมืองแล้ว ครั้นเมื่อเจ้าพนักงานคนเข้าเมืองแล้ว ครั้นเมื่อเจ้าพนักงานตรวจคนเข้าเมืองสั่งว่าจำเลยเป็นคนต่างด้าว จำเลยก็มิได้อุทธรณ์คำสั่งนั้น การที่จำเลยยอมถือตนเป็นคนต่างด้าวจึงเป็นบทตัดสำนวนหรือข้อปิดปากมิให้จำเลยพิศูจน์ต่อไป ศาลฎีกาเห็นว่าการที่จำเลยมิได้อุทธรณ์คำสั่งเจ้าพนักงานนั้น มิได้ตัดสำนวนหรือปิดปากมิให้จำเลยต่อสู้คดีในชั้นศาลอีกแม้จำเลยได้ขอพิศูจน์ต่อเจ้าพนักงานมาครั้งหนึ่งแล้ว บัดนี้ข้อเท็จจริงซึ่งมาพิศูจน์ต่อศาลเป็นอันฟังได้ว่าจำเลยมีสัญชาติเป็นไทยแล้วจะปรับว่าจำเลยเป็นคนต่างด้าวไม่ได้ ไม่มีบทกฎหมายให้ถือเป็นการปิดปากตัดสำนวนจึงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1001/2482อัยยการพิจิตร์โจทก์นายเหล้ากิมเซ็ง แซ่เล้าจำเลย พ.ร.บ.การทะเบียนคนต่างด้าว พ.ศ.2479 ม. 5, ม. 15 พ.ร.บ.คนเข้าเมือง พ.ศ.2480 ม. 28จำเลยเคย+พิศูจน์สัญชาติต่อเจ้าพนักงานคนเข้าเมืองมาแล้ว เจ้าพนักงานไม่เชื่อว่าเป็นคนไทยและสั่งว่าจำเลยเป็นคนต่างด้าว จำเลยมิได้อุทธรณ์คำสั่งนั้น ดังนี้ไม่เป็นการปิดปากตัดสำนวน+ให้จำเลยต่อสู้คดีในชั้นศาล+จำเลยเป็นคนไทยในเมื่อจำเลยถูกฟ้องหาว่าไม่ไปขอรับใบสำคัญประจำตัวอันเป็นผิดตาม ม.5,15 แห่ง พ.ร.บ.การทะเบียนคนต่างด้าว 2479จำเลยต้องหาว่าเป็นคนต่างด้าวไม่ไปขอรับใบสำคัญประจำตัวอันเป็นผิดตาม พ.ร.บ.การทะเบียนคนต่างด้าว ๒๔๗๙ ม.๕,๑๕ จำเลยต่อสู้ว่าเป็นคนไทย ศาลชั้นต้นฟังว่าจำเลยสืบได้สมว่าเป็นคนไทยตามพ.ร.บ.สัญชาติ จึงพิพากษายกฟ้อง ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกาว่า จำเลยได้ขอพิศูจน์สัญชาติต่อเจ้าพนักงานคนเข้าเมืองแล้ว ครั้นเมื่อเจ้าพนักงานคนเข้าเมืองแล้ว ครั้นเมื่อเจ้าพนักงานตรวจคนเข้าเมืองสั่งว่าจำเลยเป็นคนต่างด้าว จำเลยก็มิได้อุทธรณ์คำสั่งนั้น การที่จำเลยยอมถือตนเป็นคนต่างด้าวจึงเป็นบทตัดสำนวนหรือข้อปิดปากมิให้จำเลยพิศูจน์ต่อไป ศาลฎีกาเห็นว่าการที่จำเลยมิได้อุทธรณ์คำสั่งเจ้าพนักงานนั้น มิได้ตัดสำนวนหรือปิดปากมิให้จำเลยต่อสู้คดีในชั้นศาลอีกแม้จำเลยได้ขอพิศูจน์ต่อเจ้าพนักงานมาครั้งหนึ่งแล้ว บัดนี้ข้อเท็จจริงซึ่งมาพิศูจน์ต่อศาลเป็นอันฟังได้ว่าจำเลยมีสัญชาติเป็นไทยแล้วจะปรับว่าจำเลยเป็นคนต่างด้าวไม่ได้ ไม่มีบทกฎหมายให้ถือเป็นการปิดปากตัดสำนวนจึงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์(อมาตย-วิเศษ-มนูภันย์วิมลสาร)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: จำเลยต้องหาว่าเป็นคนต่างด้าวไม่ไปขอรับใบสำคัญประจำตัวอันเป็นผิดตาม พ.ร.บ.การทะเบียนคนต่างด้าว ๒๔๗๙ ม.๕,๑๕ จำเลยต่อสู้ว่าเป็นคนไทย ศาลชั้นต้นฟังว่าจำเลยสืบได้สมว่าเป็นคนไทยตามพ.ร.บ.สัญชาติ จึงพิพากษายกฟ้อง ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกาว่า จำเลยได้ขอพิศูจน์สัญชาติต่อเจ้าพนักงานคนเข้าเมืองแล้ว ครั้นเมื่อเจ้าพนักงานคนเข้าเมืองแล้ว ครั้นเมื่อเจ้าพนักงานตรวจคนเข้าเมืองสั่งว่าจำเลยเป็นคนต่างด้าว จำเลยก็มิได้อุทธรณ์คำสั่งนั้น การที่จำเลยยอมถือตนเป็นคนต่างด้าวจึงเป็นบทตัดสำนวนหรือข้อปิดปากมิให้จำเลยพิศูจน์ต่อไป ศาลฎีกาเห็นว่าการที่จำเลยมิได้อุทธรณ์คำสั่งเจ้าพนักงานนั้น มิได้ตัดสำนวนหรือปิดปากมิให้จำเลยต่อสู้คดีในชั้นศาลอีกแม้จำเลยได้ขอพิศูจน์ต่อเจ้าพนักงานมาครั้งหนึ่งแล้ว บัดนี้ข้อเท็จจริงซึ่งมาพิศูจน์ต่อศาลเป็นอันฟังได้ว่าจำเลยมีสัญชาติเป็นไทยแล้วจะปรับว่าจำเลยเป็นคนต่างด้าวไม่ได้ ไม่มีบทกฎหมายให้ถือเป็นการปิดปากตัดสำนวนจึงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1001/2482อัยยการพิจิตร์โจทก์นายเหล้ากิมเซ็ง แซ่เล้าจำเลย พ.ร.บ.การทะเบียนคนต่างด้าว พ.ศ.2479 ม. 5, ม. 15 พ.ร.บ.คนเข้าเมือง พ.ศ.2480 ม. 28จำเลยเคย+พิศูจน์สัญชาติต่อเจ้าพนักงานคนเข้าเมืองมาแล้ว เจ้าพนักงานไม่เชื่อว่าเป็นคนไทยและสั่งว่าจำเลยเป็นคนต่างด้าว จำเลยมิได้อุทธรณ์คำสั่งนั้น ดังนี้ไม่เป็นการปิดปากตัดสำนวน+ให้จำเลยต่อสู้คดีในชั้นศาล+จำเลยเป็นคนไทยในเมื่อจำเลยถูกฟ้องหาว่าไม่ไปขอรับใบสำคัญประจำตัวอันเป็นผิดตาม ม.5,15 แห่ง พ.ร.บ.การทะเบียนคนต่างด้าว 2479จำเลยต้องหาว่าเป็นคนต่างด้าวไม่ไปขอรับใบสำคัญประจำตัวอันเป็นผิดตาม พ.ร.บ.การทะเบียนคนต่างด้าว ๒๔๗๙ ม.๕,๑๕ จำเลยต่อสู้ว่าเป็นคนไทย ศาลชั้นต้นฟังว่าจำเลยสืบได้สมว่าเป็นคนไทยตามพ.ร.บ.สัญชาติ จึงพิพากษายกฟ้อง ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกาว่า จำเลยได้ขอพิศูจน์สัญชาติต่อเจ้าพนักงานคนเข้าเมืองแล้ว ครั้นเมื่อเจ้าพนักงานคนเข้าเมืองแล้ว ครั้นเมื่อเจ้าพนักงานตรวจคนเข้าเมืองสั่งว่าจำเลยเป็นคนต่างด้าว จำเลยก็มิได้อุทธรณ์คำสั่งนั้น การที่จำเลยยอมถือตนเป็นคนต่างด้าวจึงเป็นบทตัดสำนวนหรือข้อปิดปากมิให้จำเลยพิศูจน์ต่อไป ศาลฎีกาเห็นว่าการที่จำเลยมิได้อุทธรณ์คำสั่งเจ้าพนักงานนั้น มิได้ตัดสำนวนหรือปิดปากมิให้จำเลยต่อสู้คดีในชั้นศาลอีกแม้จำเลยได้ขอพิศูจน์ต่อเจ้าพนักงานมาครั้งหนึ่งแล้ว บัดนี้ข้อเท็จจริงซึ่งมาพิศูจน์ต่อศาลเป็นอันฟังได้ว่าจำเลยมีสัญชาติเป็นไทยแล้วจะปรับว่าจำเลยเป็นคนต่างด้าวไม่ได้ ไม่มีบทกฎหมายให้ถือเป็นการปิดปากตัดสำนวนจึงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์(อมาตย-วิเศษ-มนูภันย์วิมลสาร)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ