phoneee/thai-legal-corpus huggingface dataset:
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 579/2492หลักกฎหมาย: ในคดีลักทรัพย์หรือรับของโจรของกลางมีการโต้แย้งกรรมสิทธิกันอยู่ ศาลจะคืนของกลางให้แก่จำเลยหาควรไม่.โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลย ฐานลักทรัพย์ หรือรับของโจร จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาต้องกันว่า จำเลยไม่ใช่คนร้ายลัก ส่วนฐานรับของโจร ได้ความว่า จำเลยซื้อรถยนตร์ของกลางไว้โดยไม่รู้ว่าเป็นของได้มาจากการกระทำผิด จำเลยหามีความผิดไม่ ศาลชั้นต้นสั่งคืนรถยนตร์ของกลางให้จำเลย ศาลอุทธรณ์ไม่สั่งคืน จำเลยฎีกาขอให้คืนของกลางให้จำเลย ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า รถยนตร์ของกลางยังมีการโต้แย้งกรรมสิทธิกันอยู่ เจ้าทรัพย์ว่าเป็นของเจ้าทรัพย์ จำเลยว่าเป็นของจำเลย จะสั่งคืนให้แก่จำเลยหาควรไม่ พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 579/2492อัยยการ กรมอัยยการ , และนางเล็ก วรภาโจทก์นายกวง แซ่เอ็งล. ป.วิ.อ. ม. 43, ม. 48. กฎหมายลักษณะอาญา ม. 293, ม. 321.ในคดีลักทรัพย์หรือรับของโจรของกลางมีการโต้แย้งกรรมสิทธิกันอยู่ ศาลจะคืนของกลางให้แก่จำเลยหาควรไม่.โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลย ฐานลักทรัพย์ หรือรับของโจร จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาต้องกันว่า จำเลยไม่ใช่คนร้ายลัก ส่วนฐานรับของโจร ได้ความว่า จำเลยซื้อรถยนตร์ของกลางไว้โดยไม่รู้ว่าเป็นของได้มาจากการกระทำผิด จำเลยหามีความผิดไม่ ศาลชั้นต้นสั่งคืนรถยนตร์ของกลางให้จำเลย ศาลอุทธรณ์ไม่สั่งคืน จำเลยฎีกาขอให้คืนของกลางให้จำเลย ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า รถยนตร์ของกลางยังมีการโต้แย้งกรรมสิทธิกันอยู่ เจ้าทรัพย์ว่าเป็นของเจ้าทรัพย์ จำเลยว่าเป็นของจำเลย จะสั่งคืนให้แก่จำเลยหาควรไม่ พิพากษายืน(ศิลปสิทธิวินิจฉัย-ปรีชาวินิจฉัย-ทรงนิติกรณ์)ศาลอาญา - นายผล พิทักษ์พลศาลอุทธรณ์ - นายชวน สิงหลกะแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลย ฐานลักทรัพย์ หรือรับของโจร จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาต้องกันว่า จำเลยไม่ใช่คนร้ายลัก ส่วนฐานรับของโจร ได้ความว่า จำเลยซื้อรถยนตร์ของกลางไว้โดยไม่รู้ว่าเป็นของได้มาจากการกระทำผิด จำเลยหามีความผิดไม่ ศาลชั้นต้นสั่งคืนรถยนตร์ของกลางให้จำเลย ศาลอุทธรณ์ไม่สั่งคืน จำเลยฎีกาขอให้คืนของกลางให้จำเลย ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า รถยนตร์ของกลางยังมีการโต้แย้งกรรมสิทธิกันอยู่ เจ้าทรัพย์ว่าเป็นของเจ้าทรัพย์ จำเลยว่าเป็นของจำเลย จะสั่งคืนให้แก่จำเลยหาควรไม่ พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 579/2492อัยยการ กรมอัยยการ , และนางเล็ก วรภาโจทก์นายกวง แซ่เอ็งล. ป.วิ.อ. ม. 43, ม. 48. กฎหมายลักษณะอาญา ม. 293, ม. 321.ในคดีลักทรัพย์หรือรับของโจรของกลางมีการโต้แย้งกรรมสิทธิกันอยู่ ศาลจะคืนของกลางให้แก่จำเลยหาควรไม่.โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลย ฐานลักทรัพย์ หรือรับของโจร จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาต้องกันว่า จำเลยไม่ใช่คนร้ายลัก ส่วนฐานรับของโจร ได้ความว่า จำเลยซื้อรถยนตร์ของกลางไว้โดยไม่รู้ว่าเป็นของได้มาจากการกระทำผิด จำเลยหามีความผิดไม่ ศาลชั้นต้นสั่งคืนรถยนตร์ของกลางให้จำเลย ศาลอุทธรณ์ไม่สั่งคืน จำเลยฎีกาขอให้คืนของกลางให้จำเลย ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า รถยนตร์ของกลางยังมีการโต้แย้งกรรมสิทธิกันอยู่ เจ้าทรัพย์ว่าเป็นของเจ้าทรัพย์ จำเลยว่าเป็นของจำเลย จะสั่งคืนให้แก่จำเลยหาควรไม่ พิพากษายืน(ศิลปสิทธิวินิจฉัย-ปรีชาวินิจฉัย-ทรงนิติกรณ์)ศาลอาญา - นายผล พิทักษ์พลศาลอุทธรณ์ - นายชวน สิงหลกะแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
กฎกระทรวงฉบับที่ ๒(พ.ศ. ๒๕๑๒)ออกตามความในพระราชบัญญัติการท่าเรือแห่งประเทศไทยพ.ศ. ๒๔๙๔[๑] อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๕แห่งพระราชบัญญัติการท่าเรือแห่งประเทศไทย พ.ศ. ๒๔๙๔ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติการท่าเรือแห่งประเทศไทย (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๔๙๙รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคมและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังออกกฎกระทรวงไว้ดังต่อไปนี้ข้อ ๑การใช้รถ การขับรถ การเดินรถ การเลี้ยวรถ การจอดรถ การใช้ทาง หรือการกระทำใดๆ ที่เกี่ยวกับการจราจรทางบก ภายในอาณาบริเวณของการท่าเรือแห่งประเทศไทย ให้ผู้ขับหรือผู้ใช้ทางปฏิบัติอย่างเดียวกับการใช้ทางตามกฎหมายว่าด้วยการจราจรทางบกข้อ ๒ให้ผู้อำนวยการการท่าเรือแห่งประเทศไทยเป็นผู้จัดให้มีการขีดเส้นบนทาง หรือทำเครื่องหมายอื่นใดรวมทั้งการติดตั้งเครื่องแสดงสัญญาณสำหรับการจราจรให้ไว้ ณ วันที่ ๕ กันยายน พ.ศ. ๒๕๑๒พลอากาศเอก ทวี จุลละทรัพย์รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคมส. วินิจฉัยกุลรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังหมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือเนื่องจากเขตพื้นที่ทางบกที่เป็นกรรมสิทธิ์ของการท่าเรือแห่งประเทศไทย ณท่าเรือกรุงเทพฯ ตามพระราชกฤษฎีกากำหนดอาณาบริเวณของการท่าเรือแห่งประเทศไทย พ.ศ.๒๔๙๙ มีถนนอยู่หลายสาย ซึ่งมิใช่เป็นทางตามที่บัญญัติไว้ในพระราชบัญญัติจราจรทางบกพ.ศ. ๒๔๗๗ จึงไม่อยู่ในบังคับของพระราชบัญญัติดังกล่าว และไม่อาจควบคุมผู้ใช้ถนนภายในอาณาบริเวณดังกล่าวได้จึงสมควรออกกฎกระทรวงเพื่อให้การจราจรทางบกภายในอาณาบริเวณของการท่าเรือแห่งประเทศไทยได้เป็นไปโดยเรียบร้อยและปลอดภัยปิยะธิดา/ปรับปรุง๑๙ตุลาคม ๒๕๖๐[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๘๖/ตอนที่ ๘๒/หน้า ๘๐๗/๒๓ กันยายน ๒๕๑๒
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 658/2465หลักกฎหมาย: จำเลยสมคบกันแทงผู้ตายถูกที่ไหปาร้าริมต้นคอซ้ายกว้าง ๓ อนุกระเบียด ยาว ๑ นิ้ว ลึก ๑ นิ้ว ๒ กระเบียด ผู้ตายอยู่ได้สักครู่หนึ่งก็ขาดใจตาย ศาลมณฑลนครไชยศรีเห็นว่า จำเลยมีความผิดฐานฆ่าคนตายโดยไม่เจตนาตามมาตรา ๒๕๑ ศาลอุทธรณ์ปฤกษาแก้ว่า จำเลยมีผิดฐานฆ่าคนตายโดยเจตนาตามมาตรา ๒๔๙ ฎีกายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 658/2465อัยการมณฑลนครไชยศรีโจทก์นายโพ นายออด นายเทา กับพวกล. ป.อ. ม. 249จำเลยสมคบกันแทงผู้ตายถูกที่ไหปาร้าริมต้นคอซ้ายกว้าง ๓ อนุกระเบียด ยาว ๑ นิ้ว ลึก ๑ นิ้ว ๒ กระเบียด ผู้ตายอยู่ได้สักครู่หนึ่งก็ขาดใจตาย ศาลมณฑลนครไชยศรีเห็นว่า จำเลยมีความผิดฐานฆ่าคนตายโดยไม่เจตนาตามมาตรา ๒๕๑ ศาลอุทธรณ์ปฤกษาแก้ว่า จำเลยมีผิดฐานฆ่าคนตายโดยเจตนาตามมาตรา ๒๔๙ ฎีกายืน(หริศ-พิจารณา-เทพ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: จำเลยสมคบกันแทงผู้ตายถูกที่ไหปาร้าริมต้นคอซ้ายกว้าง ๓ อนุกระเบียด ยาว ๑ นิ้ว ลึก ๑ นิ้ว ๒ กระเบียด ผู้ตายอยู่ได้สักครู่หนึ่งก็ขาดใจตาย ศาลมณฑลนครไชยศรีเห็นว่า จำเลยมีความผิดฐานฆ่าคนตายโดยไม่เจตนาตามมาตรา ๒๕๑ ศาลอุทธรณ์ปฤกษาแก้ว่า จำเลยมีผิดฐานฆ่าคนตายโดยเจตนาตามมาตรา ๒๔๙ ฎีกายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 658/2465อัยการมณฑลนครไชยศรีโจทก์นายโพ นายออด นายเทา กับพวกล. ป.อ. ม. 249จำเลยสมคบกันแทงผู้ตายถูกที่ไหปาร้าริมต้นคอซ้ายกว้าง ๓ อนุกระเบียด ยาว ๑ นิ้ว ลึก ๑ นิ้ว ๒ กระเบียด ผู้ตายอยู่ได้สักครู่หนึ่งก็ขาดใจตาย ศาลมณฑลนครไชยศรีเห็นว่า จำเลยมีความผิดฐานฆ่าคนตายโดยไม่เจตนาตามมาตรา ๒๕๑ ศาลอุทธรณ์ปฤกษาแก้ว่า จำเลยมีผิดฐานฆ่าคนตายโดยเจตนาตามมาตรา ๒๔๙ ฎีกายืน(หริศ-พิจารณา-เทพ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศคณะกรรมการเครื่องสำอางประกาศคณะกรรมการเครื่องสำอางเรื่องฉลากของเครื่องสำอาง โดยที่เป็นการสมควรปรับปรุงประกาศคณะกรรมการเครื่องสำอางเกี่ยวกับฉลากของเครื่องสำอางให้เหมาะสมยิ่งขึ้นอาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๓๐ วรรคสอง แห่งพระราชบัญญัติเครื่องสำอาง พ.ศ.๒๕๓๕ อันเป็นกฎหมายที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคลซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๓๒ มาตรา ๓๓ มาตรา ๔๑ มาตรา ๔๓ และมาตรา ๔๕ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยบัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย คณะกรรมการเครื่องสำอางออกประกาศไว้ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ ให้ยกเลิกประกาศคณะกรรมการเครื่องสำอางเรื่อง ฉลากของเครื่องสำอาง ลงวันที่ ๒ กันยายน พ.ศ. ๒๕๕๑ข้อ ๒ ฉลากของเครื่องสำอางที่มีการควบคุมฉลากอย่างน้อยต้องระบุข้อความอันจำเป็นดังต่อไปนี้(๑) ชื่อเครื่องสำอางและชื่อทางการค้าของเครื่องสำอางซึ่งต้องมีขนาดใหญ่กว่าข้อความอื่น(๒) ประเภทหรือชนิดของเครื่องสำอาง(๓)ชื่อของสารทุกชนิดที่ใช้เป็นส่วนผสมในการผลิตเครื่องสำอางซึ่งจะต้องเป็นชื่อตามตำราที่สำนักงานคณะกรรมการอาหารและยาประกาศกำหนดและจะต้องเรียงลำดับตามปริมาณของสารจากมากไปหาน้อย(๔) วิธีใช้เครื่องสำอาง(๕) ชื่อและที่ตั้งของผู้ผลิตกรณีเป็นเครื่องสำอางที่ผลิตในประเทศชื่อและที่ตั้งของผู้นำเข้าและชื่อผู้ผลิตและประเทศที่ผลิตกรณีที่เป็นเครื่องสำอางนำเข้า(๖) ปริมาณสุทธิ(๗) เลขที่แสดงครั้งที่ผลิต(๘) เดือน ปี ที่ผลิต หรือ ปี เดือน ที่ผลิต(๙) เดือน ปี ที่หมดอายุ หรือ ปี เดือน ที่หมดอายุหรือข้อความอื่นที่มีความหมายในทำนองเดียวกันสำหรับกรณีที่เป็นเครื่องสำอางที่มีอายุการใช้น้อยกว่า ๓๐ เดือนตามบัญชีแนบท้ายประกาศนี้(๑๐)คำเตือนเกี่ยวกับอันตรายที่อาจเกิดขึ้นต่ออนามัยของบุคคล (ถ้ามี)(๑๑) เลขที่ใบรับแจ้งข้อ ๓ ฉลากของเครื่องสำอางที่มีการควบคุมฉลากต้องใช้ข้อความภาษาไทยที่มองเห็นและอ่านได้ชัดเจนนอกจากข้อความอันจำเป็นที่ได้กำหนดไว้แล้วอาจมีข้อความอื่นหรือมีภาษาต่างประเทศด้วยก็ได้ยกเว้นชื่อของสารที่ใช้เป็นส่วนผสมในการผลิตเครื่องสำอาง อาจใช้ภาษาไทยหรือเขียนภาษาไทยทับศัพท์ภาษาอังกฤษหรือใช้ภาษาอังกฤษ อย่างใดอย่างหนึ่งก็ได้ข้อ ๔ ให้เครื่องสำอางที่มีการควบคุมฉลากซึ่งนำเข้าเพื่อขายได้รับการยกเว้นไม่ต้องทำฉลากเป็นภาษาไทยที่ภาชนะบรรจุหรือหีบห่อในขณะนำเข้าที่ด่านศุลกากร แต่ต้องจัดทำฉลากเป็นภาษาไทยก่อนนำออกจำหน่ายให้แล้วเสร็จและถูกต้องภายใน ๓๐ วัน นับแต่พนักงานเจ้าหน้าที่ที่เกี่ยวข้องได้ตรวจปล่อยให้นำเข้าแล้วข้อ ๕ ฉลากของเครื่องสำอางที่มีการควบคุมฉลากต้องจัดหรือติดแสดงไว้ในที่เปิดเผยมองเห็นได้ชัดเจนที่เครื่องสำอาง หรือภาชนะบรรจุหรือหีบห่อของภาชนะบรรจุเครื่องสำอางข้อ ๖ ในกรณีของเครื่องสำอางที่มีการควบคุมฉลากที่มีภาชนะบรรจุขนาดเล็กและมีพื้นที่ในการแสดงฉลากน้อยกว่า ๒๐ ตารางเซนติเมตรอย่างน้อยต้องแสดงข้อความตามข้อ ๒ (๑) (๗) (๘) และ (๑๑)สำหรับข้อความตามข้อ ๒ นอกจากที่กำหนดไว้ตามวรรคหนึ่งให้แสดงไว้ที่ใบแทรกหรือเอกสารหรือคู่มือที่ใช้ประกอบเครื่องสำอางนั้นด้วยข้อ ๗ ฉลากของเครื่องสำอางที่มีการควบคุมฉลากที่ผลิตเฉพาะเพื่อการส่งออกให้เป็นไปตามข้อกำหนดของประเทศคู่ค้าข้อ ๘[๑]ประกาศนี้ให้ใช้บังคับเมื่อพ้นกำหนดหนึ่งร้อยแปดสิบวันนับแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปประกาศณ วันที่ ๑๑ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๕๔ทะนงสรรค์สุธาธรรมรองปลัดกระทรวงปฏิบัติราชการแทนปลัดกระทรวงสาธารณสุขประธานกรรมการเครื่องสำอาง[เอกสารแนบท้าย]๑. บัญชีแนบท้ายประกาศคณะกรรมการเครื่องสำอาง เรื่องฉลากของเครื่องสำอาง(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)ปริยานุช/ผู้จัดทำ๒๙ มีนาคม ๒๕๕๔ณัฐวดี/ตรวจ๒๙ มีนาคม ๒๕๕๔[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๒๘/ตอนพิเศษ ๓๑ ง/หน้า ๓๔/๑๗ มีนาคม ๒๕๕๔
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 644652หลักกฎหมาย: คดีนี้แม้จำเลยเป็นนิติบุคคลและเป็นรัฐวิสาหกิจที่จัดตั้งขึ้นตามพระราชบัญญัติการประปานครหลวง พ.ศ. ๒๕๑๐ เป็นหน่วยงานทางปกครองตามมาตรา ๓ แห่งพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง พ.ศ. ๒๕๔๒ แต่สัญญาซื้อขายงานพัฒนาระบบข้อมูลผู้ใช้น้ำของโจทก์เป็นเพียงสัญญาที่จำเลยว่าจ้างให้โจทก์พัฒนาระบบคอมพิวเตอร์แม่ข่ายและอุปกรณ์ ตามโครงการพัฒนาระบบข้อมูลผู้ใช้น้ำ ซึ่งจำเลยนำระบบเทคโนโลยีสารสนเทศมาใช้ในการบริหารจัดการงานและพัฒนาระบบสารสนเทศ รวมทั้งยังสามารถสนับสนุนการทำงานของสายงานการเงิน สายงานบริหาร ของจำเลย ทั้งไม่มีลักษณะเป็นการให้โจทก์เข้าร่วมจัดทำบริการสาธารณะโดยตรง หรือมีลักษณะเป็นสัญญาสัมปทาน หรือจัดให้มีสิ่งสาธารณูปโภคหรือแสวงประโยชน์จากทรัพยากรธรรมชาติ อันจะเข้าลักษณะเป็นสัญญาทางปกครองตามบทนิยาม "สัญญาทางปกครอง" ตามมาตรา ๓ แห่งพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง พ.ศ. ๒๕๔๒ ความสัมพันธ์ระหว่างโจทก์และจำเลยในการทำสัญญาพิพาทจึงไม่จำต้องบังคับตามกฎหมายมหาชน แต่เป็นเรื่องสิทธิและหน้าที่ในทางแพ่งของคู่สัญญาตามหลักกฎหมายเอกชน ดังนั้น ข้อพิพาทเกี่ยวกับสัญญาซื้อขายงานพัฒนาระบบข้อมูลผู้ใช้น้ำ จึงเป็นสัญญาทางแพ่ง อยู่ในอำนาจพิจารณาพิพากษาของศาลยุติธรรม ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำวินิจฉัยที่ 27/2563ศาลแพ่งศาลผู้ส่งความเห็นศาลปกครองกลางศาลผู้รับความเห็นบริษัท ยิบอินซอย จำกัดโจทก์การประปานครหลวงคู่กรณี พ.ร.บ.จัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง พ.ศ.2542 ป.พ.พ. คดีนี้แม้จำเลยเป็นนิติบุคคลและเป็นรัฐวิสาหกิจที่จัดตั้งขึ้นตามพระราชบัญญัติการประปานครหลวง พ.ศ. ๒๕๑๐ เป็นหน่วยงานทางปกครองตามมาตรา ๓ แห่งพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง พ.ศ. ๒๕๔๒ แต่สัญญาซื้อขายงานพัฒนาระบบข้อมูลผู้ใช้น้ำของโจทก์เป็นเพียงสัญญาที่จำเลยว่าจ้างให้โจทก์พัฒนาระบบคอมพิวเตอร์แม่ข่ายและอุปกรณ์ ตามโครงการพัฒนาระบบข้อมูลผู้ใช้น้ำ ซึ่งจำเลยนำระบบเทคโนโลยีสารสนเทศมาใช้ในการบริหารจัดการงานและพัฒนาระบบสารสนเทศ รวมทั้งยังสามารถสนับสนุนการทำงานของสายงานการเงิน สายงานบริหาร ของจำเลย ทั้งไม่มีลักษณะเป็นการให้โจทก์เข้าร่วมจัดทำบริการสาธารณะโดยตรง หรือมีลักษณะเป็นสัญญาสัมปทาน หรือจัดให้มีสิ่งสาธารณูปโภคหรือแสวงประโยชน์จากทรัพยากรธรรมชาติ อันจะเข้าลักษณะเป็นสัญญาทางปกครองตามบทนิยาม "สัญญาทางปกครอง" ตามมาตรา ๓ แห่งพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง พ.ศ. ๒๕๔๒ ความสัมพันธ์ระหว่างโจทก์และจำเลยในการทำสัญญาพิพาทจึงไม่จำต้องบังคับตามกฎหมายมหาชน แต่เป็นเรื่องสิทธิและหน้าที่ในทางแพ่งของคู่สัญญาตามหลักกฎหมายเอกชน ดังนั้น ข้อพิพาทเกี่ยวกับสัญญาซื้อขายงานพัฒนาระบบข้อมูลผู้ใช้น้ำ จึงเป็นสัญญาทางแพ่ง อยู่ในอำนาจพิจารณาพิพากษาของศาลยุติธรรม()แหล่งที่มาสำนักงานเลขานุการคณะกรรมการวินิจฉัยฯแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุเขตอำนาจศาลเกี่ยวกับพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง พ.ศ. 2542 มาตรา 9 วรรคหนึ่ง (4)หมายเหตุ: เขตอำนาจศาลเกี่ยวกับพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง พ.ศ. 2542 มาตรา 9 วรรคหนึ่ง (4)
กฎกระทรวงแบ่งส่วนราชการสำนักงานปลัดกระทรวง กระทรวงคมนาคม (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2567กฎกระทรวง แบ่งส่วนราชการสำนักงานปลัดกระทรวง กระทรวงคมนาคม (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๖๗อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๘ ฉ แห่งพระราชบัญญัติระเบียบบริหารราชการแผ่นดิน พ.ศ. ๒๕๓๔ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติระเบียบบริหารราชการแผ่นดิน (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๔๓ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคมออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้ให้ยกเลิกความในข้อ ๖ แห่งกฎกระทรวงแบ่งส่วนราชการสำนักงานปลัดกระทรวง กระทรวงคมนาคม พ.ศ. ๒๕๖๐ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน "ข้อ ๖ ในสำนักงานปลัดกระทรวง กระทรวงคมนาคม ให้มีศูนย์ปฏิบัติการต่อต้านการทุจริตเพื่อทำหน้าที่หลักในการบูรณาการและขับเคลื่อนแผนปฏิบัติการที่เกี่ยวข้องกับการต่อต้านการทุจริตและประพฤติมิชอบ และการส่งเสริมคุณธรรมและจริยธรรมในกระทรวง รับผิดชอบงานขึ้นตรงต่อปลัดกระทรวง โดยมีหน้าที่และอำนาจ ดังต่อไปนี้ (๑)เสนอแนะต่อปลัดกระทรวงเกี่ยวกับการป้องกันและปราบปรามการทุจริตและประพฤติมิชอบของส่วนราชการในสังกัด ประเมินความเสี่ยงและกำหนดมาตรการบริหารความเสี่ยงเพื่อลดและปิดโอกาสการทุจริตและประพฤติมิชอบ รวมทั้งจัดทำแผนปฏิบัติการที่เกี่ยวข้องกับการต่อต้านการทุจริตและประพฤติมิชอบและการส่งเสริมคุณธรรมและจริยธรรมของส่วนราชการดังกล่าว ให้สอดคล้องกับยุทธศาสตร์ระดับชาติและนโยบายของรัฐบาล เสนอต่อปลัดกระทรวง (๒) เร่งรัดและกำกับการดำเนินการตามแผนปฏิบัติการที่เกี่ยวข้องกับการต่อต้านการทุจริตและประพฤติมิชอบ และการส่งเสริมคุณธรรมและจริยธรรมของส่วนราชการในสังกัด (๓)ดำเนินการในส่วนที่เกี่ยวข้องตามกฎหมายว่าด้วยมาตรฐานทางจริยธรรมและประมวลจริยธรรมข้าราชการพลเรือน รับข้อร้องเรียนเรื่องการทุจริต การปฏิบัติหรือละเว้นการปฏิบัติหน้าที่โดยมิชอบ และการฝ่าฝืนจริยธรรมของเจ้าหน้าที่ส่วนราชการในสังกัด และส่งต่อไปยังส่วนราชการและหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง รวมทั้งประสานงาน เร่งรัดและติดตามจนได้ข้อยุติ (๔) ติดตาม ประเมินผลสัมฤทธิ์ และจัดทำรายงานการต่อต้านการทุจริตและประพฤติมิชอบ และการส่งเสริมคุณธรรมและจริยธรรมของส่วนราชการในสังกัด เสนอต่อปลัดกระทรวงและหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง (๕)ประสานความร่วมมือกับรัฐวิสาหกิจหรือองค์การมหาชนที่อยู่ในกำกับดูแลของรัฐมนตรีเกี่ยวกับข้อมูลการจัดทำและการดำเนินงานตามแผนปฏิบัติการที่เกี่ยวข้องกับการต่อต้านการทุจริตและประพฤติมิชอบ และการส่งเสริมคุณธรรมและจริยธรรม รวมทั้งการดำเนินการตามกฎหมายว่าด้วยมาตรฐานทางจริยธรรมและประมวลจริยธรรมตลอดจนการประเมินผลสัมฤทธิ์ของหน่วยงานดังกล่าว เพื่อเสนอความเห็นหรือข้อเสนอแนะต่อปลัดกระทรวงในการจัดทำรายงานต่อรัฐมนตรีในฐานะผู้กำกับดูแลรัฐวิสาหกิจหรือองค์การมหาชนดังกล่าวต่อไป (๖) ปฏิบัติงานร่วมกับหรือสนับสนุนการปฏิบัติงานของหน่วยงานที่เกี่ยวข้องหรือที่ปลัดกระทรวงมอบหมาย"ให้ไว้ ณ วันที่ ๔ เมษายน พ.ศ. ๒๕๖๗ สุริยะ จึงรุ่งเรืองกิจ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคมหมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ โดยที่เป็นการสมควรปรับปรุงหน้าที่และอำนาจของศูนย์ปฏิบัติการต่อต้านการทุจริตในสำนักงานปลัดกระทรวง กระทรวงคมนาคม ให้มีหน้าที่และอำนาจบูรณาการและขับเคลื่อนแผนปฏิบัติการที่เกี่ยวข้องกับการต่อต้านการทุจริตและประพฤติมิชอบและการส่งเสริมคุณธรรมและจริยธรรมในส่วนราชการ อันจะเป็นการเสริมสร้างความโปร่งใสในการปฏิบัติราชการ จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้
ประกาศศาลรัฐธรรมนูญเรื่อง ตราสัญลักษณ์ศาลรัฐธรรมนูญ--------------------------------------- โดยที่ศาลรัฐธรรมนูญเป็นองค์กรตามบทบัญญัติของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย แต่ขณะนี้ยังไม่มีตราสัญลักษณ์ ที่จะแสดงหรือสื่อให้สาธารณชนได้เข้าใจถึงองค์กรนี้ได้ ในการนี้คณะตุลาการศาลรัฐธรรมนูญ จึงเห็นสมควรกําหนดตราสัญลักษณ์ศาลรัฐธรรมนูญขึ้นไว้ ดังปรากฏตามภาพและรายการท้ายประกาศนี้ผู้มีอํานาจลงนาม - ประกาศ ณ วันที่ 6 ตุลาคม พ.ศ. 2541 เชาวน์ สายเชื้อ ประธานศาลรัฐธรรมนูญ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 58177หลักกฎหมาย: ความว่า จำเลยขอให้ศาลสั่งปล่อยชั่วคราวในระหว่างฎีกา โดยผู้ขอประกันได้เสนอบัญชีทรัพย์มาพร้อมคำร้องแล้วหมายเหตุ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 277 วรรคแรก จำคุก 8 ปีศาลอุทธรณ์ภาค 3 พิพากษายืนจำเลยฎีกา (อันดับ 89)จำเลยยื่นคำร้องดังกล่าว (อันดับ 86)ศาลชั้นต้นอนุญาตให้ปล่อยจำเลยชั่วคราวทั้งในระหว่างการพิจารณาของศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ โดยในชั้นอุทธรณ์ตีราคาประกัน200,000 บาท (อันดับ 3,66)คำสั่งอนุญาตให้ปล่อยชั่วคราวระหว่างฎีกา ตีราคาสองแสนบาทให้ศาลชั้นต้นพิจารณาหลักประกันและดำเนินการต่อไป ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 2500/2533พนักงานอัยการจังหวัดปัตตานีโจทก์นายสนิล พรหมนุกูลจำเลยนายสนิล พรหมนุกูล จำเลยผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.อ. ม. 106, ม. 107, ม. 108ความว่า จำเลยขอให้ศาลสั่งปล่อยชั่วคราวในระหว่างฎีกา โดยผู้ขอประกันได้เสนอบัญชีทรัพย์มาพร้อมคำร้องแล้วหมายเหตุ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 277 วรรคแรก จำคุก 8 ปีศาลอุทธรณ์ภาค 3 พิพากษายืนจำเลยฎีกา (อันดับ 89)จำเลยยื่นคำร้องดังกล่าว (อันดับ 86)ศาลชั้นต้นอนุญาตให้ปล่อยจำเลยชั่วคราวทั้งในระหว่างการพิจารณาของศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ โดยในชั้นอุทธรณ์ตีราคาประกัน200,000 บาท (อันดับ 3,66)คำสั่งอนุญาตให้ปล่อยชั่วคราวระหว่างฎีกา ตีราคาสองแสนบาทให้ศาลชั้นต้นพิจารณาหลักประกันและดำเนินการต่อไป(เสริมพงศ์ วรยิ่งยง-อากาศ บำรุงชีพ-อุดม เฟื่องฟุ้ง)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 2500/2533พนักงานอัยการจังหวัดปัตตานีโจทก์นายสนิล พรหมนุกูลจำเลยนายสนิล พรหมนุกูล จำเลยผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.อ. ม. 106, ม. 107, ม. 108ความว่า จำเลยขอให้ศาลสั่งปล่อยชั่วคราวในระหว่างฎีกา โดยผู้ขอประกันได้เสนอบัญชีทรัพย์มาพร้อมคำร้องแล้วหมายเหตุ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 277 วรรคแรก จำคุก 8 ปีศาลอุทธรณ์ภาค 3 พิพากษายืนจำเลยฎีกา (อันดับ 89)จำเลยยื่นคำร้องดังกล่าว (อันดับ 86)ศาลชั้นต้นอนุญาตให้ปล่อยจำเลยชั่วคราวทั้งในระหว่างการพิจารณาของศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ โดยในชั้นอุทธรณ์ตีราคาประกัน200,000 บาท (อันดับ 3,66)คำสั่งอนุญาตให้ปล่อยชั่วคราวระหว่างฎีกา ตีราคาสองแสนบาทให้ศาลชั้นต้นพิจารณาหลักประกันและดำเนินการต่อไป(เสริมพงศ์ วรยิ่งยง-อากาศ บำรุงชีพ-อุดม เฟื่องฟุ้ง)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศคณะกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกประกาศคณะกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกประจำจังหวัดลำปางฉบับที่๓๑ (พ.ศ. ๒๕๔๙)เรื่องยกเลิกเส้นทางสำหรับการขนส่งโดยรถขนาดเล็ก[๑] ตามที่ได้มีประกาศคณะกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกประจำจังหวัดลำปางฉบับที่ ๓ (พ.ศ. ๒๕๒๙) ลงวันที่ ๑๓ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๒๙กำหนดเส้นทางสำหรับการขนส่งโดยรถขนาดเล็ก จังหวัดลำปาง สายที่ ๕๖๐๑๓อำเภอเถิน-บ้านแม่พุ ขึ้นนั้นคณะกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกประจำจังหวัดลำปางได้พิจารณาแล้วเห็นว่าเส้นทางสายดังกล่าวข้างต้นหมดความจำเป็นสำหรับการขนส่งโดยรถขนาดเล็กฉะนั้น อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๒๐ (๓)แห่งพระราชบัญญัติการขนส่งทางบก พ.ศ. ๒๕๒๒ประกอบกับมติคณะกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกประจำจังหวัดลำปาง ในการประชุมครั้งที่๒/๒๕๔๙ เมื่อวันที่ ๒๗ กันยายน พ.ศ. ๒๕๔๙จึงให้ยกเลิกเส้นทางดังกล่าวตั้งแต่วันที่ ๒๗ กันยายน ๒๕๔๙ เป็นต้นไปประกาศณ วันที่ ๑๖ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๔๙อมรทัตนิรัติศยกุลผู้ว่าราชการจังหวัดลำปางประธานกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกประจำจังหวัดลำปางโสรศ/ผู้จัดทำ๒๖ธันวาคม ๒๕๔๙[๑] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม๑๒๓/ตอนที่ ๑๒๙ ง/หน้า ๑๘๑/๑๔ ธันวาคม ๒๕๔๙
ประกาศกระทรวงอุตสาหกรรมฉบับที่ 4528 (พ.ศ. 2556)ออกตามความในพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมพ.ศ. 2511เรื่อง ยกเลิกและกําหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม ปูนซีเมนต์ปอร์ตแลนด์ปอซโซลาน------------------------------อื่นๆ - โดยที่เป็นการสมควรปรับปรุงมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมปูนซีเมนต์ปอร์ตแลนด์ปอซโซลานมาตรฐานเลขที่ มอก. 849 - 2532 อาศัยอํานาจตามความในมาตรา 15 แห่งพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม พ.ศ. 2511รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมออกประกาศยกเลิกประกาศกระทรวงอุตสาหกรรม ฉบับที่ 1470 (พ.ศ. 2532) ออกตามความในพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม พ.ศ. 2511 เรื่อง กําหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมปูนซีเมนต์ปอร์ตแลนด์ปอซโซลาน ลงวันที่ 10 เมษายน พ.ศ 2532 และออกประกาศกําหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมปูนซีเมนต์ปอร์ตแลนด์ปอซโซลาน มาตรฐานเลขที่ มอก. 849 - 2556 ขึ้นใหม่ ดังมีรายการละเอียดต่อท้ายประกาศนี้ ทั้งนี้ ให้มีผลเมื่อพ้นกําหนด 270 วัน นับแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษา เป็นต้นไป ผู้มีอํานาจลงนาม - ประกาศ ณ วันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2556 ประเสริฐ บุญชัยสุขรัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม
พระราชกฤษฎีกาพระราชกฤษฎีกาให้ใช้พระราชบัญญัติคันและคูน้ำพ.ศ. ๒๕๐๕บังคับในท้องที่อำเภอเมืองกำแพงเพชรจังหวัดกำแพงเพชรพ.ศ.๒๕๕๐ ภูมิพลอดุลยเดชป.ร.ให้ไว้ณ วันที่ ๒๕ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๕๐เป็นปีที่๖๒ ในรัชกาลปัจจุบันพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯให้ประกาศว่าโดยที่เป็นการสมควรให้ใช้พระราชบัญญัติคันและคูน้ำพ.ศ. ๒๕๐๕ บังคับในท้องที่อำเภอเมืองกำแพงเพชร จังหวัดกำแพงเพชรอาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๘๗ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย และมาตรา ๒ แห่งพระราชบัญญัติคันและคูน้ำ พ.ศ.๒๕๐๕อันเป็นกฎหมายที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคลซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๓๓ และมาตรา ๔๑ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยบัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้มาตรา ๑ พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า พระราชกฤษฎีกาให้ใช้พระราชบัญญัติคันและคูน้ำพ.ศ. ๒๕๐๕ บังคับในท้องที่อำเภอเมืองกำแพงเพชร จังหวัดกำแพงเพชร พ.ศ. ๒๕๕๐มาตรา ๒[๑]พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา ๓ ให้ใช้พระราชบัญญัติคันและคูน้ำ พ.ศ. ๒๕๐๕บังคับในท้องที่อำเภอเมืองกำแพงเพชร จังหวัดกำแพงเพชรภายในแนวเขตตามแผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกานี้มาตรา ๔ ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์รักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้ผู้รับสนองพระบรมราชโองการพลเอกสุรยุทธ์ จุลานนท์นายกรัฐมนตรี[เอกสารแนบท้าย]๑.แผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกาให้ใช้พระราชบัญญัติคันและคูน้ำ พ.ศ. ๒๕๐๕ บังคับในท้องที่อำเภอเมืองกำแพงเพชรจังหวัดกำแพงเพชร พ.ศ. ๒๕๕๐(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)หมายเหตุ:- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือเนื่องจากกรมชลประทานได้ดำเนินการขุดคลองส่งน้ำสายใหญ่ คลองซอย สร้างประตูระบายน้ำและท่อส่งน้ำในเขตโครงการหนองปิ้งไก่ ในท้องที่อำเภอเมืองกำแพงเพชรจังหวัดกำแพงเพชร เสร็จแล้วแต่ยังขาดคันและคูน้ำสำหรับส่งน้ำจากทางน้ำชลประทานไปใช้ในการเพาะปลูก สมควรให้ใช้พระราชบัญญัติคันและคูน้ำพ.ศ. ๒๕๐๕ บังคับในท้องที่ดังกล่าวเพื่อให้มีการจัดทำคันและคูน้ำอันจะเป็นประโยชน์ในการเกษตรและทำให้การใช้น้ำเป็นไปโดยประหยัดจึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้ปริยานุช/ผู้จัดทำ๑๖มกราคม ๒๕๕๑[๑]ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๔/ตอนที่ ๑๐๒ ก/หน้า ๓๐/๓๐ ธันวาคม ๒๕๕๐
ระเบียบการประปาส่วนภูมิภาคระเบียบการประปาส่วนภูมิภาคว่าด้วยการปฏิบัติการคิดเงินทดแทนและค่าน้ำสูญเสีย กรณีการลักใช้น้ำประปา (ฉบับที่ ๒)พ.ศ. ๒๕๕๑[๑] โดยที่เป็นการสมควรแก้ไขระเบียบการประปาส่วนภูมิภาคว่าด้วยการปฏิบัติ การคิดเงินทดแทนและค่าน้ำสูญเสียกรณีการลักใช้น้ำประปา พ.ศ. ๒๕๓๘เพื่อเป็นแนวปฏิบัติในการดำเนินงานของการประปาส่วนภูมิภาคอาศัยอำนาจตามความในข้อ๗ แห่งข้อบังคับการประปาส่วนภูมิภาคว่าด้วยการจ่ายเงินรางวัลให้แก่ผู้แจ้งการลักใช้น้ำประปาพ.ศ. ๒๕๒๖ ผู้ว่าการ จึงออกระเบียบไว้ ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ ระเบียบนี้เรียกว่า ระเบียบการประปาส่วนภูมิภาคว่าด้วยการปฏิบัติการคิดเงินทดแทนและค่าน้ำสูญเสีย กรณีการลักใช้น้ำประปา (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๕๑ข้อ ๒ ระเบียบนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ ๒๔ตุลาคม ๒๕๕๑ เป็นต้นไปข้อ ๓ ให้ยกเลิกความใน (๒) ของข้อ ๗แห่งระเบียบการประปาส่วนภูมิภาคว่าด้วยการปฏิบัติ การคิดเงินทดแทนและค่าน้ำสูญเสียกรณีการลักใช้น้ำประปา พ.ศ. ๒๕๓๘ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน(๒) ค่าน้ำสูญเสีย ให้คิดจำนวนน้ำที่ได้ใช้หรือเสียไปตลอดระยะเวลาที่มีการลักใช้น้ำประปาในราคาจำหน่ายน้ำท่อธารที่ กปภ.กำหนดในปัจจุบัน โดยคิดจากขนาดท่อที่แยกจากท่อประปาของ กปภ.หรือขนาดของรูที่ถูกเจาะดังนี้ขนาดไม่เกิน Ø ๑/๒" คิดวันละ ๖ม.๓ขนาดเกิน Ø ๑/๒" แต่ไม่เกิน Ø ๓/๔" คิดวันละ ๑๒ม.๓ขนาดเกิน Ø ๓/๔" แต่ไม่เกิน Ø ๑" คิดวันละ ๒๔ม.๓ขนาดเกิน Ø ๑" แต่ไม่เกินØ ๑ ๑/๒" คิดวันละ ๕๔ม.๓ขนาดเกิน Ø ๑ ๑/๒" แต่ไม่เกิน Ø ๒" คิดวันละ ๙๖ม.๓ขนาดเกิน Ø ๒" แต่ไม่เกินØ ๒ ๑/๒" คิดวันละ ๑๕๐ ม.๓ขนาดเกิน Ø ๒ ๑/๒" แต่ไม่เกิน Ø ๓" คิดวันละ ๒๑๖ ม.๓ขนาดเกิน Ø ๓" แต่ไม่เกินØ ๔" คิดวันละ ๓๘๔ ม.๓ขนาดเกิน Ø ๔" แต่ไม่เกินØ ๖" คิดวันละ ๘๖๔ ม.๓ขนาดเกิน Ø ๖" แต่ไม่เกินØ ๘" คิดวันละ ๑,๕๓๖ม.๓ขนาดเกิน Ø ๘" แต่ไม่เกินØ ๑๐" คิดวันละ ๒,๔๐๐ม.๓ขนาดเกิน Ø ๑๐" แต่ไม่เกินØ ๑๒" คิดวันละ ๓,๔๕๖ม.๓ขนาดเกิน Ø ๑๒" ขึ้นไป คิดวันละ ๔,๐๐๐ ม.๓ประกาศ ณ วันที่ ๒๔ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๕๑ชวลิต สารันต์ผู้ว่าการการประปาส่วนภูมิภาคปริยานุช/ผู้จัดทำ๒๙ มกราคม ๒๕๕๓นันท์นภัสร์/ตรวจ๒๙ มกราคม ๒๕๕๓สุเมธ/ปรับปรุง๒๓ มิถุนายน ๒๕๕๘[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๒๗/ตอนพิเศษ ๙ ง/หน้า ๖/๑๘ มกราคม ๒๕๕๓
ประกาศกระทรวงอุตสาหกรรมฉบับที่ 4653 (พ.ศ. 2557)ออกตามความในพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมพ.ศ. 2511เรื่อง กําหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมสีพ่นยานยนต์พอลิยูรีเทนชนิดแยกส่วนผสมสองส่วน : สีทับหน้า-------------------------------อื่นๆ - อาศัยอํานาจตามความในมาตรา 15 แห่งพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม พ.ศ. 2511รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมออกประกาศกําหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมสีพ่นยานยนต์พอลิยูรีเทนชนิดแยกส่วนผสมสองส่วน : สีทับหน้า มาตรฐานเลขที่ มอก. 2663 - 2557 ไว้ ดังมีรายการละเอียดต่อท้ายประกาศนี้ ทั้งนี้ ให้มีผลตั้งแต่วันที่ประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปผู้มีอํานาจลงนาม - ประกาศ ณ วันที่ 29 ตุลาคม พ.ศ. 2557 จักรมณฑ์ ผาสุกวนิชรัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม