คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 90/2500หลักกฎหมาย: จะอ้างแต่เพียงว่าบาดเจ็บของจำเลยทั้งสองถูกอะไรไม่ปรากฏแต่ผลเกิดจากจำเลยทั้งสองชกต่อยและกอดปล้ำทำร้ายร่างกายซึ่งกันและกันยืนยันขอให้ลงโทษจำเลยตามกฎหมายอาญา มาตรา254,256 ไม่ได้โจทก์ฟ้อง จำเลยทั้งสองให้การฟังได้ว่าจำเลยทั้งสองชกต่อยและกอดปล้ำทำร้ายซึ่งกันและกันจนล้ม และเป็นเหตุให้เกิดบาดเจ็บสาหัสและบาดเจ็บ คือนายผัน จำเลยที่ 2 บาดเจ็บที่ริมฝีปากเลือดไหลเมื่อแผลหายแล้วแผลเป็นถึงรูปหน้าเสียโฉมติดตัวไป ส่วนนายคำจำเลยที่ 1 บาดเจ็บที่ศีรษะ บาดแผลเหล่านี้จะเกิดจากอะไร จำเลยไม่ทราบ อาจจะเป็นเพราะถูกไม้ก็ได้ เพราะตรงนั้นเป็นกองไม้ โจทก์ขอให้ลงโทษตาม กฎหมายอาญา มาตรา 254, 256 ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ว่าจำเลยจะมีความผิดตามกฎหมายที่โจทก์ระบุจะต้องได้ความว่า จำเลยคนหนึ่งทำร้ายจำเลยอีกคนหนึ่งแต่คดีนี้ข้อเท็จจริงไม่ได้ความว่า จำเลยคนหนึ่งทำร้ายจำเลยอีกคนหนึ่ง เพราะฉะนั้นพิพากษายกฟ้องโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่าโจทก์ ฎีกาได้เฉพาะปัญหาข้อกฎหมายฎีกาของโจทก์ที่ว่าบาดเจ็บของจำเลยทั้งสองถูกอะไรไม่ปรากฏแต่ผลเกิดจากจำเลยทั้งสองชกต่อยและกอดปล้ำทำร้ายร่างกายซึ่งกันและกันดังนี้ จำเลยต้องมีความผิด โจทก์ฎีกาดังนี้ แต่บทกฎหมายที่โจทก์ระบุมิได้บัญญัติดังเช่นที่โจทก์ฎีกาเถียงมา ฎีกาโจทก์ฟังไม่ขึ้นพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 90/2500อัยการจังหวัดตากโจทก์นายคำ เจ๊กสืบแก้ว ที่ 1 นายผัน สืบเจ๊ก ที่ 2จำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 254, ม. 256จะอ้างแต่เพียงว่าบาดเจ็บของจำเลยทั้งสองถูกอะไรไม่ปรากฏแต่ผลเกิดจากจำเลยทั้งสองชกต่อยและกอดปล้ำทำร้ายร่างกายซึ่งกันและกันยืนยันขอให้ลงโทษจำเลยตามกฎหมายอาญา มาตรา254,256 ไม่ได้โจทก์ฟ้อง จำเลยทั้งสองให้การฟังได้ว่าจำเลยทั้งสองชกต่อยและกอดปล้ำทำร้ายซึ่งกันและกันจนล้ม และเป็นเหตุให้เกิดบาดเจ็บสาหัสและบาดเจ็บ คือนายผัน จำเลยที่ 2 บาดเจ็บที่ริมฝีปากเลือดไหลเมื่อแผลหายแล้วแผลเป็นถึงรูปหน้าเสียโฉมติดตัวไป ส่วนนายคำจำเลยที่ 1 บาดเจ็บที่ศีรษะ บาดแผลเหล่านี้จะเกิดจากอะไร จำเลยไม่ทราบ อาจจะเป็นเพราะถูกไม้ก็ได้ เพราะตรงนั้นเป็นกองไม้ โจทก์ขอให้ลงโทษตาม กฎหมายอาญา มาตรา 254, 256 ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ว่าจำเลยจะมีความผิดตามกฎหมายที่โจทก์ระบุจะต้องได้ความว่า จำเลยคนหนึ่งทำร้ายจำเลยอีกคนหนึ่งแต่คดีนี้ข้อเท็จจริงไม่ได้ความว่า จำเลยคนหนึ่งทำร้ายจำเลยอีกคนหนึ่ง เพราะฉะนั้นพิพากษายกฟ้องโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่าโจทก์ ฎีกาได้เฉพาะปัญหาข้อกฎหมายฎีกาของโจทก์ที่ว่าบาดเจ็บของจำเลยทั้งสองถูกอะไรไม่ปรากฏแต่ผลเกิดจากจำเลยทั้งสองชกต่อยและกอดปล้ำทำร้ายร่างกายซึ่งกันและกันดังนี้ จำเลยต้องมีความผิด โจทก์ฎีกาดังนี้ แต่บทกฎหมายที่โจทก์ระบุมิได้บัญญัติดังเช่นที่โจทก์ฎีกาเถียงมา ฎีกาโจทก์ฟังไม่ขึ้นพิพากษายืน(ศิลปสิทธิวินิจฉัย-ประวัติ ปัตตพงศ์-ปริพนธ์พจนพิสุทธิ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้อง จำเลยทั้งสองให้การฟังได้ว่าจำเลยทั้งสองชกต่อยและกอดปล้ำทำร้ายซึ่งกันและกันจนล้ม และเป็นเหตุให้เกิดบาดเจ็บสาหัสและบาดเจ็บ คือนายผัน จำเลยที่ 2 บาดเจ็บที่ริมฝีปากเลือดไหลเมื่อแผลหายแล้วแผลเป็นถึงรูปหน้าเสียโฉมติดตัวไป ส่วนนายคำจำเลยที่ 1 บาดเจ็บที่ศีรษะ บาดแผลเหล่านี้จะเกิดจากอะไร จำเลยไม่ทราบ อาจจะเป็นเพราะถูกไม้ก็ได้ เพราะตรงนั้นเป็นกองไม้ โจทก์ขอให้ลงโทษตาม กฎหมายอาญา มาตรา 254, 256 ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ว่าจำเลยจะมีความผิดตามกฎหมายที่โจทก์ระบุจะต้องได้ความว่า จำเลยคนหนึ่งทำร้ายจำเลยอีกคนหนึ่งแต่คดีนี้ข้อเท็จจริงไม่ได้ความว่า จำเลยคนหนึ่งทำร้ายจำเลยอีกคนหนึ่ง เพราะฉะนั้นพิพากษายกฟ้องโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่าโจทก์ ฎีกาได้เฉพาะปัญหาข้อกฎหมายฎีกาของโจทก์ที่ว่าบาดเจ็บของจำเลยทั้งสองถูกอะไรไม่ปรากฏแต่ผลเกิดจากจำเลยทั้งสองชกต่อยและกอดปล้ำทำร้ายร่างกายซึ่งกันและกันดังนี้ จำเลยต้องมีความผิด โจทก์ฎีกาดังนี้ แต่บทกฎหมายที่โจทก์ระบุมิได้บัญญัติดังเช่นที่โจทก์ฎีกาเถียงมา ฎีกาโจทก์ฟังไม่ขึ้นพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 90/2500อัยการจังหวัดตากโจทก์นายคำ เจ๊กสืบแก้ว ที่ 1 นายผัน สืบเจ๊ก ที่ 2จำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 254, ม. 256จะอ้างแต่เพียงว่าบาดเจ็บของจำเลยทั้งสองถูกอะไรไม่ปรากฏแต่ผลเกิดจากจำเลยทั้งสองชกต่อยและกอดปล้ำทำร้ายร่างกายซึ่งกันและกันยืนยันขอให้ลงโทษจำเลยตามกฎหมายอาญา มาตรา254,256 ไม่ได้โจทก์ฟ้อง จำเลยทั้งสองให้การฟังได้ว่าจำเลยทั้งสองชกต่อยและกอดปล้ำทำร้ายซึ่งกันและกันจนล้ม และเป็นเหตุให้เกิดบาดเจ็บสาหัสและบาดเจ็บ คือนายผัน จำเลยที่ 2 บาดเจ็บที่ริมฝีปากเลือดไหลเมื่อแผลหายแล้วแผลเป็นถึงรูปหน้าเสียโฉมติดตัวไป ส่วนนายคำจำเลยที่ 1 บาดเจ็บที่ศีรษะ บาดแผลเหล่านี้จะเกิดจากอะไร จำเลยไม่ทราบ อาจจะเป็นเพราะถูกไม้ก็ได้ เพราะตรงนั้นเป็นกองไม้ โจทก์ขอให้ลงโทษตาม กฎหมายอาญา มาตรา 254, 256 ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ว่าจำเลยจะมีความผิดตามกฎหมายที่โจทก์ระบุจะต้องได้ความว่า จำเลยคนหนึ่งทำร้ายจำเลยอีกคนหนึ่งแต่คดีนี้ข้อเท็จจริงไม่ได้ความว่า จำเลยคนหนึ่งทำร้ายจำเลยอีกคนหนึ่ง เพราะฉะนั้นพิพากษายกฟ้องโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่าโจทก์ ฎีกาได้เฉพาะปัญหาข้อกฎหมายฎีกาของโจทก์ที่ว่าบาดเจ็บของจำเลยทั้งสองถูกอะไรไม่ปรากฏแต่ผลเกิดจากจำเลยทั้งสองชกต่อยและกอดปล้ำทำร้ายร่างกายซึ่งกันและกันดังนี้ จำเลยต้องมีความผิด โจทก์ฎีกาดังนี้ แต่บทกฎหมายที่โจทก์ระบุมิได้บัญญัติดังเช่นที่โจทก์ฎีกาเถียงมา ฎีกาโจทก์ฟังไม่ขึ้นพิพากษายืน(ศิลปสิทธิวินิจฉัย-ประวัติ ปัตตพงศ์-ปริพนธ์พจนพิสุทธิ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ