คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2501/2523หลักกฎหมาย: การที่บริษัทนายจ้างปลดลูกจ้างทั้งสองออกจากงานโดยข้อเท็จจริงฟังไม่ได้ว่าลูกจ้างทั้งสองทุจริตต่อหน้าที่ และมิได้ปฏิบัติตามระเบียบข้อบังคับของบริษัทนายจ้างดังที่บริษัทนายจ้างอ้าง และลูกจ้างทั้งสองเป็นสมาชิกสหภาพแรงงานมีตำแหน่งประธานและเลขาธิการ ซึ่งกรรมการผู้จัดการใหญ่ของบริษัทนายจ้างต้องการให้ยุบสหภาพนั้น แต่ลูกจ้างทั้งสองไม่ยินยอม นอกจากนี้ลูกจ้างทั้งสองยังได้ทำหนังสือร้องเรียนหัวหน้าคณะปฏิรูปการปกครองแผ่นดินให้ปรับปรุงบริษัทนายจ้างโดยอ้างว่ามีการทุจริต ทั้งยังได้นำพนักงานของบริษัทนายจ้างเรียกร้องผลประโยชน์อีกหลายเรื่อง พฤติการณ์ดังนี้น่าเชื่อว่าลูกจ้างทั้งสองถูกปลดออกจากงานเพราะเหตุเป็นสมาชิกของสหภาพแรงงานอันเป็นการฝ่าฝืนพระราชบัญญัติแรงงานสัมพันธ์ พ.ศ. 2518 มาตรา 121โจทก์ฟ้องว่า เนื่องจากนายบรรเจิดและนายบุญยังลูกจ้างโจทก์ ร่วมกันจำหน่ายยางรถยนต์ของโจทก์โดยทุจริตและไม่ชอบด้วยระเบียบคำสั่งข้อบังคับของโจทก์ โจทก์จึงมีคำสั่งปลดบุคคลทั้งสองออกจากบริษัทโจทก์ บุคคลทั้งสองได้ยื่นคำร้องต่อคณะกรรมการแรงงานสัมพันธ์กล่าวหาว่าโจทก์กลั่นแกล้งปลดออกจากงาน เพราะบุคคลทั้งสองเป็นประธานและเลขาธิการของสหภาพแรงงานกิจการขนส่งผู้โดยสารรถประจำทาง จำเลยทั้งสิบเอ็ด (คณะกรรมการแรงงานสัมพันธ์) มีคำสั่งชี้ขาดว่า บุคคลทั้งสองถูกโจทก์ปลดออกจากงานเนื่องจากโจทก์กลั่นแกล้งเพราะเหตุที่บุคคลทั้งสองเป็นสมาชิกสหภาพแรงงานฯ เป็นการกระทำอันไม่เป็นธรรมตามมาตรา ๑๒๑ แห่งพระราชบัญญัติแรงงานสัมพันธ์ พ.ศ. ๒๕๑๘ มีคำสั่งให้โจทก์รับบุคคลทั้งสองกลับเข้าทำงานในตำแหน่งหน้าที่และอัตราค่าจ้างไม่ต่ำกว่าเดิม โดยให้ถือเสมือนว่าไม่มีการเลิกจ้าง กับให้จ่ายค่าจ้างตั้งแต่วันเลิกจ้างจนถึงวันกลับเข้าทำงาน ความจริงโจทก์มิได้กลั่นแกล้งบุคคลทั้งสองดังที่จำเลยทั้งสิบเอ็ดมีคำสั่งชี้ขาด ขอให้เพิกถอนคำสั่งของคณะกรรมการแรงงานสัมพันธ์ดังกล่าวกับให้จำเลยทั้งสิบเอ็ดร่วมกันชดใช้ค่าจ้างที่โจทก์จ่ายให้แก่นายบรรเจิดและนายบุญยังตามคำสั่งของจำเลยทั้งสิบเอ็ดจนกว่าบุคคลทั้งสองออกไปจากบริษัทโจทก์ จำเลยทั้งสิบเอ็ดให้การว่า คำสั่งคณะกรรมการแรงงานสัมพันธ์ที่จำเลยทั้งสิบเอ็ดสั่งขอบด้วยกฎหมาย การที่โจทก์สั่งปลดนายบรรเจิดและนายบุญยังออกจากงานนั้นสาเหตุที่แท้จริงก็เพราะโจทก์ไม่พอใจเนื่องจากบุคคลทั้งสองเป็นสมาชิกสหภาพแรงงาน กิจการขนส่งผู้โดยสารรถยนต์ประจำทาง บุคคลทั้งสองจึงได้รับความคุ้มครองตามพระราชบัญญัติแรงงานสัมพันธ์ พ.ศ. ๒๕๑๘ มาตรา ๑๒๑ จำเลยทั้งสิบเอ็ดไม่ต้องรับผิดใช้เงินตามฟ้องแก่โจทก์ ขอให้ยกฟ้อง ศาลชั้นต้นพิพากษาให้เพิกถอนคำสั่งของคณะกรรมการแรงงานสัมพันธ์คำขออื่นของโจทก์นอกจากนี้ให้ยกเสีย จำเลยทุกคนอุทธรณ์ขอให้ยกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ขอให้โจทก์เป็นฝ่ายชนะคดีเต็มตามฟ้อง ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับให้ยกฟ้อง โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ข้อเท็จจริงยังฟังไม่ได้ว่านายบรรเจิดและนายบุญยังจำหน่ายยางรถยยนต์ของโจทก์โดยทุจริตหรือฝ่าฝืนระเบียบข้อบังคับของบริษัทโจทก์แต่อย่างใด และฟังได้ว่าบุคคลทั้งสองเป็นสมาชิกสหภาพแรงงานกิจการขนส่งผู้โดยสารรถยนต์ประจำทาง โดยนายบุญยังเป็นประธาน นายบรรเจิดเป็นเลขาธิการของสหภาพฯ กรรมการผู้จัดการใหญ่บริษัทโจทก์ต้องการให้ยุบสหภาพฯ หารวมทั้งศูนย์ บ.ข.ส. ของบริษัทโจทก์ แต่นายบรรเจิดและนายบุญยังคัดค้าน++ยินยอม ทั้งยังทำหนังสือร้องเรียนต่อหัวหน้าคณะปฏิรูปการปกครองแผ่นดินให้ปรับปรุงบริษัทโจทก์ อ้างว่าเพราะมีการทุจริต และนำพนักงานของบริษัทโจทก์เรียกร้องผลประโยชน์อีกหลายเรื่อง เป็นเหตุให้ทางฝ่ายบริหารของบริษัทโจทก์ไม่พอใจโดยเฉพาะเมื่อคณะปฏิรูปการปกครองแผ่นดินเรียกสหภาพฯ ไปประชุมเกี่ยวกับนโยบายด้านแรงงานซึ่งบุคคลทั้งสองไปร่วมประชุมและเสนอข้อคิดเห็นในนามสหภาพฯ เกี่ยวกับการปรับปรุงงานของบริษัทโจทก์ หลังจากนั้น ๓ วัน บุคคลทั้งสองก็ถูกบริษัทโจทก์สั่งพักงานและปลดออกจากงานเพราะเหตุเป็นสมาชิกของสหภาพแรงงานอันเป็นการฝ่าฝืนพระราชบัญญัติแรงงานสัมพันธ์ พ.ศ. ๒๕๑๘ มาตรา ๑๒๑ คำสั่งของคณะกรรมการแรงงานสัมพันธ์ เป็นคำสั่งที่ถูกต้องและชอบด้วยเหตุผล พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2501/2523บริษัทขนสง จำกัดฯโจทก์นายสุวรรณ รื่นยศ กับพวกล. พ.ร.บ.แรงงานสัมพันธ์ พ.ศ.2518 ม. 121การที่บริษัทนายจ้างปลดลูกจ้างทั้งสองออกจากงานโดยข้อเท็จจริงฟังไม่ได้ว่าลูกจ้างทั้งสองทุจริตต่อหน้าที่ และมิได้ปฏิบัติตามระเบียบข้อบังคับของบริษัทนายจ้างดังที่บริษัทนายจ้างอ้าง และลูกจ้างทั้งสองเป็นสมาชิกสหภาพแรงงานมีตำแหน่งประธานและเลขาธิการ ซึ่งกรรมการผู้จัดการใหญ่ของบริษัทนายจ้างต้องการให้ยุบสหภาพนั้น แต่ลูกจ้างทั้งสองไม่ยินยอม นอกจากนี้ลูกจ้างทั้งสองยังได้ทำหนังสือร้องเรียนหัวหน้าคณะปฏิรูปการปกครองแผ่นดินให้ปรับปรุงบริษัทนายจ้างโดยอ้างว่ามีการทุจริต ทั้งยังได้นำพนักงานของบริษัทนายจ้างเรียกร้องผลประโยชน์อีกหลายเรื่อง พฤติการณ์ดังนี้น่าเชื่อว่าลูกจ้างทั้งสองถูกปลดออกจากงานเพราะเหตุเป็นสมาชิกของสหภาพแรงงานอันเป็นการฝ่าฝืนพระราชบัญญัติแรงงานสัมพันธ์ พ.ศ. 2518 มาตรา 121โจทก์ฟ้องว่า เนื่องจากนายบรรเจิดและนายบุญยังลูกจ้างโจทก์ ร่วมกันจำหน่ายยางรถยนต์ของโจทก์โดยทุจริตและไม่ชอบด้วยระเบียบคำสั่งข้อบังคับของโจทก์ โจทก์จึงมีคำสั่งปลดบุคคลทั้งสองออกจากบริษัทโจทก์ บุคคลทั้งสองได้ยื่นคำร้องต่อคณะกรรมการแรงงานสัมพันธ์กล่าวหาว่าโจทก์กลั่นแกล้งปลดออกจากงาน เพราะบุคคลทั้งสองเป็นประธานและเลขาธิการของสหภาพแรงงานกิจการขนส่งผู้โดยสารรถประจำทาง จำเลยทั้งสิบเอ็ด (คณะกรรมการแรงงานสัมพันธ์) มีคำสั่งชี้ขาดว่า บุคคลทั้งสองถูกโจทก์ปลดออกจากงานเนื่องจากโจทก์กลั่นแกล้งเพราะเหตุที่บุคคลทั้งสองเป็นสมาชิกสหภาพแรงงานฯ เป็นการกระทำอันไม่เป็นธรรมตามมาตรา ๑๒๑ แห่งพระราชบัญญัติแรงงานสัมพันธ์ พ.ศ. ๒๕๑๘ มีคำสั่งให้โจทก์รับบุคคลทั้งสองกลับเข้าทำงานในตำแหน่งหน้าที่และอัตราค่าจ้างไม่ต่ำกว่าเดิม โดยให้ถือเสมือนว่าไม่มีการเลิกจ้าง กับให้จ่ายค่าจ้างตั้งแต่วันเลิกจ้างจนถึงวันกลับเข้าทำงาน ความจริงโจทก์มิได้กลั่นแกล้งบุคคลทั้งสองดังที่จำเลยทั้งสิบเอ็ดมีคำสั่งชี้ขาด ขอให้เพิกถอนคำสั่งของคณะกรรมการแรงงานสัมพันธ์ดังกล่าวกับให้จำเลยทั้งสิบเอ็ดร่วมกันชดใช้ค่าจ้างที่โจทก์จ่ายให้แก่นายบรรเจิดและนายบุญยังตามคำสั่งของจำเลยทั้งสิบเอ็ดจนกว่าบุคคลทั้งสองออกไปจากบริษัทโจทก์ จำเลยทั้งสิบเอ็ดให้การว่า คำสั่งคณะกรรมการแรงงานสัมพันธ์ที่จำเลยทั้งสิบเอ็ดสั่งขอบด้วยกฎหมาย การที่โจทก์สั่งปลดนายบรรเจิดและนายบุญยังออกจากงานนั้นสาเหตุที่แท้จริงก็เพราะโจทก์ไม่พอใจเนื่องจากบุคคลทั้งสองเป็นสมาชิกสหภาพแรงงาน กิจการขนส่งผู้โดยสารรถยนต์ประจำทาง บุคคลทั้งสองจึงได้รับความคุ้มครองตามพระราชบัญญัติแรงงานสัมพันธ์ พ.ศ. ๒๕๑๘ มาตรา ๑๒๑ จำเลยทั้งสิบเอ็ดไม่ต้องรับผิดใช้เงินตามฟ้องแก่โจทก์ ขอให้ยกฟ้อง ศาลชั้นต้นพิพากษาให้เพิกถอนคำสั่งของคณะกรรมการแรงงานสัมพันธ์คำขออื่นของโจทก์นอกจากนี้ให้ยกเสีย จำเลยทุกคนอุทธรณ์ขอให้ยกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ขอให้โจทก์เป็นฝ่ายชนะคดีเต็มตามฟ้อง ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับให้ยกฟ้อง โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ข้อเท็จจริงยังฟังไม่ได้ว่านายบรรเจิดและนายบุญยังจำหน่ายยางรถยยนต์ของโจทก์โดยทุจริตหรือฝ่าฝืนระเบียบข้อบังคับของบริษัทโจทก์แต่อย่างใด และฟังได้ว่าบุคคลทั้งสองเป็นสมาชิกสหภาพแรงงานกิจการขนส่งผู้โดยสารรถยนต์ประจำทาง โดยนายบุญยังเป็นประธาน นายบรรเจิดเป็นเลขาธิการของสหภาพฯ กรรมการผู้จัดการใหญ่บริษัทโจทก์ต้องการให้ยุบสหภาพฯ หารวมทั้งศูนย์ บ.ข.ส. ของบริษัทโจทก์ แต่นายบรรเจิดและนายบุญยังคัดค้าน++ยินยอม ทั้งยังทำหนังสือร้องเรียนต่อหัวหน้าคณะปฏิรูปการปกครองแผ่นดินให้ปรับปรุงบริษัทโจทก์ อ้างว่าเพราะมีการทุจริต และนำพนักงานของบริษัทโจทก์เรียกร้องผลประโยชน์อีกหลายเรื่อง เป็นเหตุให้ทางฝ่ายบริหารของบริษัทโจทก์ไม่พอใจโดยเฉพาะเมื่อคณะปฏิรูปการปกครองแผ่นดินเรียกสหภาพฯ ไปประชุมเกี่ยวกับนโยบายด้านแรงงานซึ่งบุคคลทั้งสองไปร่วมประชุมและเสนอข้อคิดเห็นในนามสหภาพฯ เกี่ยวกับการปรับปรุงงานของบริษัทโจทก์ หลังจากนั้น ๓ วัน บุคคลทั้งสองก็ถูกบริษัทโจทก์สั่งพักงานและปลดออกจากงานเพราะเหตุเป็นสมาชิกของสหภาพแรงงานอันเป็นการฝ่าฝืนพระราชบัญญัติแรงงานสัมพันธ์ พ.ศ. ๒๕๑๘ มาตรา ๑๒๑ คำสั่งของคณะกรรมการแรงงานสัมพันธ์ เป็นคำสั่งที่ถูกต้องและชอบด้วยเหตุผล พิพากษายืน(ขจร หะวานนท์-จรัญ สำเร็จประสงค์-แถมชัย สิทธิไตรย์)ศาลแพ่ง - นายธรรมนิตย์ วิชญเนตินัยศาลอุทธรณ์ - นายพจน์ บุญเลี้ยงแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า เนื่องจากนายบรรเจิดและนายบุญยังลูกจ้างโจทก์ ร่วมกันจำหน่ายยางรถยนต์ของโจทก์โดยทุจริตและไม่ชอบด้วยระเบียบคำสั่งข้อบังคับของโจทก์ โจทก์จึงมีคำสั่งปลดบุคคลทั้งสองออกจากบริษัทโจทก์ บุคคลทั้งสองได้ยื่นคำร้องต่อคณะกรรมการแรงงานสัมพันธ์กล่าวหาว่าโจทก์กลั่นแกล้งปลดออกจากงาน เพราะบุคคลทั้งสองเป็นประธานและเลขาธิการของสหภาพแรงงานกิจการขนส่งผู้โดยสารรถประจำทาง จำเลยทั้งสิบเอ็ด (คณะกรรมการแรงงานสัมพันธ์) มีคำสั่งชี้ขาดว่า บุคคลทั้งสองถูกโจทก์ปลดออกจากงานเนื่องจากโจทก์กลั่นแกล้งเพราะเหตุที่บุคคลทั้งสองเป็นสมาชิกสหภาพแรงงานฯ เป็นการกระทำอันไม่เป็นธรรมตามมาตรา ๑๒๑ แห่งพระราชบัญญัติแรงงานสัมพันธ์ พ.ศ. ๒๕๑๘ มีคำสั่งให้โจทก์รับบุคคลทั้งสองกลับเข้าทำงานในตำแหน่งหน้าที่และอัตราค่าจ้างไม่ต่ำกว่าเดิม โดยให้ถือเสมือนว่าไม่มีการเลิกจ้าง กับให้จ่ายค่าจ้างตั้งแต่วันเลิกจ้างจนถึงวันกลับเข้าทำงาน ความจริงโจทก์มิได้กลั่นแกล้งบุคคลทั้งสองดังที่จำเลยทั้งสิบเอ็ดมีคำสั่งชี้ขาด ขอให้เพิกถอนคำสั่งของคณะกรรมการแรงงานสัมพันธ์ดังกล่าวกับให้จำเลยทั้งสิบเอ็ดร่วมกันชดใช้ค่าจ้างที่โจทก์จ่ายให้แก่นายบรรเจิดและนายบุญยังตามคำสั่งของจำเลยทั้งสิบเอ็ดจนกว่าบุคคลทั้งสองออกไปจากบริษัทโจทก์ จำเลยทั้งสิบเอ็ดให้การว่า คำสั่งคณะกรรมการแรงงานสัมพันธ์ที่จำเลยทั้งสิบเอ็ดสั่งขอบด้วยกฎหมาย การที่โจทก์สั่งปลดนายบรรเจิดและนายบุญยังออกจากงานนั้นสาเหตุที่แท้จริงก็เพราะโจทก์ไม่พอใจเนื่องจากบุคคลทั้งสองเป็นสมาชิกสหภาพแรงงาน กิจการขนส่งผู้โดยสารรถยนต์ประจำทาง บุคคลทั้งสองจึงได้รับความคุ้มครองตามพระราชบัญญัติแรงงานสัมพันธ์ พ.ศ. ๒๕๑๘ มาตรา ๑๒๑ จำเลยทั้งสิบเอ็ดไม่ต้องรับผิดใช้เงินตามฟ้องแก่โจทก์ ขอให้ยกฟ้อง ศาลชั้นต้นพิพากษาให้เพิกถอนคำสั่งของคณะกรรมการแรงงานสัมพันธ์คำขออื่นของโจทก์นอกจากนี้ให้ยกเสีย จำเลยทุกคนอุทธรณ์ขอให้ยกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ขอให้โจทก์เป็นฝ่ายชนะคดีเต็มตามฟ้อง ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับให้ยกฟ้อง โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ข้อเท็จจริงยังฟังไม่ได้ว่านายบรรเจิดและนายบุญยังจำหน่ายยางรถยยนต์ของโจทก์โดยทุจริตหรือฝ่าฝืนระเบียบข้อบังคับของบริษัทโจทก์แต่อย่างใด และฟังได้ว่าบุคคลทั้งสองเป็นสมาชิกสหภาพแรงงานกิจการขนส่งผู้โดยสารรถยนต์ประจำทาง โดยนายบุญยังเป็นประธาน นายบรรเจิดเป็นเลขาธิการของสหภาพฯ กรรมการผู้จัดการใหญ่บริษัทโจทก์ต้องการให้ยุบสหภาพฯ หารวมทั้งศูนย์ บ.ข.ส. ของบริษัทโจทก์ แต่นายบรรเจิดและนายบุญยังคัดค้าน++ยินยอม ทั้งยังทำหนังสือร้องเรียนต่อหัวหน้าคณะปฏิรูปการปกครองแผ่นดินให้ปรับปรุงบริษัทโจทก์ อ้างว่าเพราะมีการทุจริต และนำพนักงานของบริษัทโจทก์เรียกร้องผลประโยชน์อีกหลายเรื่อง เป็นเหตุให้ทางฝ่ายบริหารของบริษัทโจทก์ไม่พอใจโดยเฉพาะเมื่อคณะปฏิรูปการปกครองแผ่นดินเรียกสหภาพฯ ไปประชุมเกี่ยวกับนโยบายด้านแรงงานซึ่งบุคคลทั้งสองไปร่วมประชุมและเสนอข้อคิดเห็นในนามสหภาพฯ เกี่ยวกับการปรับปรุงงานของบริษัทโจทก์ หลังจากนั้น ๓ วัน บุคคลทั้งสองก็ถูกบริษัทโจทก์สั่งพักงานและปลดออกจากงานเพราะเหตุเป็นสมาชิกของสหภาพแรงงานอันเป็นการฝ่าฝืนพระราชบัญญัติแรงงานสัมพันธ์ พ.ศ. ๒๕๑๘ มาตรา ๑๒๑ คำสั่งของคณะกรรมการแรงงานสัมพันธ์ เป็นคำสั่งที่ถูกต้องและชอบด้วยเหตุผล พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2501/2523บริษัทขนสง จำกัดฯโจทก์นายสุวรรณ รื่นยศ กับพวกล. พ.ร.บ.แรงงานสัมพันธ์ พ.ศ.2518 ม. 121การที่บริษัทนายจ้างปลดลูกจ้างทั้งสองออกจากงานโดยข้อเท็จจริงฟังไม่ได้ว่าลูกจ้างทั้งสองทุจริตต่อหน้าที่ และมิได้ปฏิบัติตามระเบียบข้อบังคับของบริษัทนายจ้างดังที่บริษัทนายจ้างอ้าง และลูกจ้างทั้งสองเป็นสมาชิกสหภาพแรงงานมีตำแหน่งประธานและเลขาธิการ ซึ่งกรรมการผู้จัดการใหญ่ของบริษัทนายจ้างต้องการให้ยุบสหภาพนั้น แต่ลูกจ้างทั้งสองไม่ยินยอม นอกจากนี้ลูกจ้างทั้งสองยังได้ทำหนังสือร้องเรียนหัวหน้าคณะปฏิรูปการปกครองแผ่นดินให้ปรับปรุงบริษัทนายจ้างโดยอ้างว่ามีการทุจริต ทั้งยังได้นำพนักงานของบริษัทนายจ้างเรียกร้องผลประโยชน์อีกหลายเรื่อง พฤติการณ์ดังนี้น่าเชื่อว่าลูกจ้างทั้งสองถูกปลดออกจากงานเพราะเหตุเป็นสมาชิกของสหภาพแรงงานอันเป็นการฝ่าฝืนพระราชบัญญัติแรงงานสัมพันธ์ พ.ศ. 2518 มาตรา 121โจทก์ฟ้องว่า เนื่องจากนายบรรเจิดและนายบุญยังลูกจ้างโจทก์ ร่วมกันจำหน่ายยางรถยนต์ของโจทก์โดยทุจริตและไม่ชอบด้วยระเบียบคำสั่งข้อบังคับของโจทก์ โจทก์จึงมีคำสั่งปลดบุคคลทั้งสองออกจากบริษัทโจทก์ บุคคลทั้งสองได้ยื่นคำร้องต่อคณะกรรมการแรงงานสัมพันธ์กล่าวหาว่าโจทก์กลั่นแกล้งปลดออกจากงาน เพราะบุคคลทั้งสองเป็นประธานและเลขาธิการของสหภาพแรงงานกิจการขนส่งผู้โดยสารรถประจำทาง จำเลยทั้งสิบเอ็ด (คณะกรรมการแรงงานสัมพันธ์) มีคำสั่งชี้ขาดว่า บุคคลทั้งสองถูกโจทก์ปลดออกจากงานเนื่องจากโจทก์กลั่นแกล้งเพราะเหตุที่บุคคลทั้งสองเป็นสมาชิกสหภาพแรงงานฯ เป็นการกระทำอันไม่เป็นธรรมตามมาตรา ๑๒๑ แห่งพระราชบัญญัติแรงงานสัมพันธ์ พ.ศ. ๒๕๑๘ มีคำสั่งให้โจทก์รับบุคคลทั้งสองกลับเข้าทำงานในตำแหน่งหน้าที่และอัตราค่าจ้างไม่ต่ำกว่าเดิม โดยให้ถือเสมือนว่าไม่มีการเลิกจ้าง กับให้จ่ายค่าจ้างตั้งแต่วันเลิกจ้างจนถึงวันกลับเข้าทำงาน ความจริงโจทก์มิได้กลั่นแกล้งบุคคลทั้งสองดังที่จำเลยทั้งสิบเอ็ดมีคำสั่งชี้ขาด ขอให้เพิกถอนคำสั่งของคณะกรรมการแรงงานสัมพันธ์ดังกล่าวกับให้จำเลยทั้งสิบเอ็ดร่วมกันชดใช้ค่าจ้างที่โจทก์จ่ายให้แก่นายบรรเจิดและนายบุญยังตามคำสั่งของจำเลยทั้งสิบเอ็ดจนกว่าบุคคลทั้งสองออกไปจากบริษัทโจทก์ จำเลยทั้งสิบเอ็ดให้การว่า คำสั่งคณะกรรมการแรงงานสัมพันธ์ที่จำเลยทั้งสิบเอ็ดสั่งขอบด้วยกฎหมาย การที่โจทก์สั่งปลดนายบรรเจิดและนายบุญยังออกจากงานนั้นสาเหตุที่แท้จริงก็เพราะโจทก์ไม่พอใจเนื่องจากบุคคลทั้งสองเป็นสมาชิกสหภาพแรงงาน กิจการขนส่งผู้โดยสารรถยนต์ประจำทาง บุคคลทั้งสองจึงได้รับความคุ้มครองตามพระราชบัญญัติแรงงานสัมพันธ์ พ.ศ. ๒๕๑๘ มาตรา ๑๒๑ จำเลยทั้งสิบเอ็ดไม่ต้องรับผิดใช้เงินตามฟ้องแก่โจทก์ ขอให้ยกฟ้อง ศาลชั้นต้นพิพากษาให้เพิกถอนคำสั่งของคณะกรรมการแรงงานสัมพันธ์คำขออื่นของโจทก์นอกจากนี้ให้ยกเสีย จำเลยทุกคนอุทธรณ์ขอให้ยกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ขอให้โจทก์เป็นฝ่ายชนะคดีเต็มตามฟ้อง ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับให้ยกฟ้อง โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ข้อเท็จจริงยังฟังไม่ได้ว่านายบรรเจิดและนายบุญยังจำหน่ายยางรถยยนต์ของโจทก์โดยทุจริตหรือฝ่าฝืนระเบียบข้อบังคับของบริษัทโจทก์แต่อย่างใด และฟังได้ว่าบุคคลทั้งสองเป็นสมาชิกสหภาพแรงงานกิจการขนส่งผู้โดยสารรถยนต์ประจำทาง โดยนายบุญยังเป็นประธาน นายบรรเจิดเป็นเลขาธิการของสหภาพฯ กรรมการผู้จัดการใหญ่บริษัทโจทก์ต้องการให้ยุบสหภาพฯ หารวมทั้งศูนย์ บ.ข.ส. ของบริษัทโจทก์ แต่นายบรรเจิดและนายบุญยังคัดค้าน++ยินยอม ทั้งยังทำหนังสือร้องเรียนต่อหัวหน้าคณะปฏิรูปการปกครองแผ่นดินให้ปรับปรุงบริษัทโจทก์ อ้างว่าเพราะมีการทุจริต และนำพนักงานของบริษัทโจทก์เรียกร้องผลประโยชน์อีกหลายเรื่อง เป็นเหตุให้ทางฝ่ายบริหารของบริษัทโจทก์ไม่พอใจโดยเฉพาะเมื่อคณะปฏิรูปการปกครองแผ่นดินเรียกสหภาพฯ ไปประชุมเกี่ยวกับนโยบายด้านแรงงานซึ่งบุคคลทั้งสองไปร่วมประชุมและเสนอข้อคิดเห็นในนามสหภาพฯ เกี่ยวกับการปรับปรุงงานของบริษัทโจทก์ หลังจากนั้น ๓ วัน บุคคลทั้งสองก็ถูกบริษัทโจทก์สั่งพักงานและปลดออกจากงานเพราะเหตุเป็นสมาชิกของสหภาพแรงงานอันเป็นการฝ่าฝืนพระราชบัญญัติแรงงานสัมพันธ์ พ.ศ. ๒๕๑๘ มาตรา ๑๒๑ คำสั่งของคณะกรรมการแรงงานสัมพันธ์ เป็นคำสั่งที่ถูกต้องและชอบด้วยเหตุผล พิพากษายืน(ขจร หะวานนท์-จรัญ สำเร็จประสงค์-แถมชัย สิทธิไตรย์)ศาลแพ่ง - นายธรรมนิตย์ วิชญเนตินัยศาลอุทธรณ์ - นายพจน์ บุญเลี้ยงแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ