คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 812/2492หลักกฎหมาย: ผู้รับโอนที่ดินเป็นชาวจีน แต่มิได้ปฏิบัติให้ถูกต้องตาม พ.ร.บ.ที่ดินในส่วนที่เกี่ยวแก่คนต่างด้าว พ.ศ. 2485 มาตรา 5, 6 จึงไม่มีสิทธิจะรับโอนที่ดิน สัญญาจะซื้อขายที่ทำขึ้นไว้ ก็ใช้บังคับไม่ได้ โจทก์ได้ทำสัญญาจะขายที่ดินให้แก่จำเลย และได้รับเงินค่าที่ดินไว้จากจำเลยเต็มจำนวนราคาขายแล้ว เมื่อศาลพิพากษาให้ทำลายนิติกรรมการซื้อขายเสีย ตามพฤตติการณ์ดังนี้ โจทก์ไม่ควรได้ค่าเสียหายอีกโจทก์ฟ้องว่า โจทก์ที่ ๑ ทำสัญญาจะขายที่ดินพร้อมทั้งสิ่งปลูกสร้างให้แก่จำเลยที่ ๑ และได้รับเงินไปแล้ว แต่ปรากฎว่าจำเลยที่ ๑ เป็นชาวจีนไม่มีสิทธิรับโอนกรรมสิทธิที่ดินได้ตาม พ.ร.บ.ที่ดินในส่วนที่เกี่ยวกับคนต่างด้าว ๒๔๘๕ มาตรา ๕ โจทก์ที่ ๑ ได้บอกเลิกนิติกรรมการซื้อขาย และให้จำเลยที่ ๑ มารับเงินคืน ครั้นเดือนมกราคม ๒๔๘๕ จำเลยทั้งสามสมคบกันปลอมใบมอบอำนาจที่โจทก์ที่ ๒ ทำให้แก่นายเซียทง เพื่อจัดการโอนให้จำเลยที่ ๑ เป็นว่าโอนให้แก่จำเลยที่ ๓ คณะกรมการอำเภอขอนแก่นหลงเชื่อ จึงทำนิติกรรมจดทะเบียนการโอนให้แก่จำเลยที่ ๓ จึงขอให้ศาลสั่งทำลายนิติกรรมการจดทะเบียนการโอน และเรียกค่าเสียหาย และให้จำเลยที่ ๑ รับเงิน ๓๔๐๐๐ บาท ไปจากโจทก์ จำเลยต่อสู้ว่า โจทก์ไม่มีสิทธิฟ้องขอให้ทำลายนิติกรรมและบอกเลิกสัญญาซื้อขายรายนี้ ทั้งโจทก์ไม่ได้รับความเสียหายและขาดประโยชน์ ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้โจทก์ชนะคดี จำเลยฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า จำเลยที่ ๑ ไม่มีสิทธิจะรับโอนที่ดิน เพราะเป็นคนต่างด้าวมิได้ปฏิบัติให้ถูกต้องตาม พ.ร.บ.ที่ดินในส่วนที่เกี่ยวแก่คนต่างด้าว ๒๔๘๕ มาตรา ๕,๖ สัญญาจะซื้อขายระหว่างโจทก์กับจำเลยที่ ๑ จึงใช้บังคับไม่ได้ การที่จำเลยที่ ๒ ผู้รับมอบอำนาจโจทก์แก้ชื่อผู้ซื้อ คือจำเลยที่ ๑ แล้วใส่ชื่อจำเลยที่ ๓ เป็นผู้รับโอนก็ไม่ทำให้รูปคดีเปลี่ยนแปลง เพราะปรากฎตามเอกสารหมาย ๑๑ ว่าการที่จำเลยที่ ๓ รับโอนที่ดินนั้น เป็นเพียงตัวแทนจำเลยที่ ๑ ซึ่งเป็นการขัดและหลีกเลี่ยง พ.ร.บ.ที่กล่าว ส่วนค่าเสียหายเห็นว่า โจทก์ตกลงขาย และได้รับเงินไว้เต็มจำนวนราคาขายแล้ว ตามพฤตติการณ์โจทก์ไม่ควรได้ค่าเสียหาย พิพากษาแก้ในข้อที่บังคับให้จำเลยใช้ค่าเสียหาย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 812/2492พระบุรพทิศอาทร ที่ 1, นางบุรพทิศอาทร ที่ 2โจทก์ขุนเทียมพาณิช ที่ 1, นายเซียหง แซ่เตียว ที่2,นายประพันธ์ รอดคเชนทร์ ที่ 3ล. พ.ร.บ.ที่ดินในส่วนที่เกี่ยวกับคนต่างด้าว พ.ศ.2486 ม. 5, ม. 6. ป.พ.พ. ม. 113, ม. 438, ม. 456, ม. 1299.ผู้รับโอนที่ดินเป็นชาวจีน แต่มิได้ปฏิบัติให้ถูกต้องตาม พ.ร.บ.ที่ดินในส่วนที่เกี่ยวแก่คนต่างด้าว พ.ศ. 2485 มาตรา 5, 6 จึงไม่มีสิทธิจะรับโอนที่ดิน สัญญาจะซื้อขายที่ทำขึ้นไว้ ก็ใช้บังคับไม่ได้ โจทก์ได้ทำสัญญาจะขายที่ดินให้แก่จำเลย และได้รับเงินค่าที่ดินไว้จากจำเลยเต็มจำนวนราคาขายแล้ว เมื่อศาลพิพากษาให้ทำลายนิติกรรมการซื้อขายเสีย ตามพฤตติการณ์ดังนี้ โจทก์ไม่ควรได้ค่าเสียหายอีกโจทก์ฟ้องว่า โจทก์ที่ ๑ ทำสัญญาจะขายที่ดินพร้อมทั้งสิ่งปลูกสร้างให้แก่จำเลยที่ ๑ และได้รับเงินไปแล้ว แต่ปรากฎว่าจำเลยที่ ๑ เป็นชาวจีนไม่มีสิทธิรับโอนกรรมสิทธิที่ดินได้ตาม พ.ร.บ.ที่ดินในส่วนที่เกี่ยวกับคนต่างด้าว ๒๔๘๕ มาตรา ๕ โจทก์ที่ ๑ ได้บอกเลิกนิติกรรมการซื้อขาย และให้จำเลยที่ ๑ มารับเงินคืน ครั้นเดือนมกราคม ๒๔๘๕ จำเลยทั้งสามสมคบกันปลอมใบมอบอำนาจที่โจทก์ที่ ๒ ทำให้แก่นายเซียทง เพื่อจัดการโอนให้จำเลยที่ ๑ เป็นว่าโอนให้แก่จำเลยที่ ๓ คณะกรมการอำเภอขอนแก่นหลงเชื่อ จึงทำนิติกรรมจดทะเบียนการโอนให้แก่จำเลยที่ ๓ จึงขอให้ศาลสั่งทำลายนิติกรรมการจดทะเบียนการโอน และเรียกค่าเสียหาย และให้จำเลยที่ ๑ รับเงิน ๓๔๐๐๐ บาท ไปจากโจทก์ จำเลยต่อสู้ว่า โจทก์ไม่มีสิทธิฟ้องขอให้ทำลายนิติกรรมและบอกเลิกสัญญาซื้อขายรายนี้ ทั้งโจทก์ไม่ได้รับความเสียหายและขาดประโยชน์ ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้โจทก์ชนะคดี จำเลยฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า จำเลยที่ ๑ ไม่มีสิทธิจะรับโอนที่ดิน เพราะเป็นคนต่างด้าวมิได้ปฏิบัติให้ถูกต้องตาม พ.ร.บ.ที่ดินในส่วนที่เกี่ยวแก่คนต่างด้าว ๒๔๘๕ มาตรา ๕,๖ สัญญาจะซื้อขายระหว่างโจทก์กับจำเลยที่ ๑ จึงใช้บังคับไม่ได้ การที่จำเลยที่ ๒ ผู้รับมอบอำนาจโจทก์แก้ชื่อผู้ซื้อ คือจำเลยที่ ๑ แล้วใส่ชื่อจำเลยที่ ๓ เป็นผู้รับโอนก็ไม่ทำให้รูปคดีเปลี่ยนแปลง เพราะปรากฎตามเอกสารหมาย ๑๑ ว่าการที่จำเลยที่ ๓ รับโอนที่ดินนั้น เป็นเพียงตัวแทนจำเลยที่ ๑ ซึ่งเป็นการขัดและหลีกเลี่ยง พ.ร.บ.ที่กล่าว ส่วนค่าเสียหายเห็นว่า โจทก์ตกลงขาย และได้รับเงินไว้เต็มจำนวนราคาขายแล้ว ตามพฤตติการณ์โจทก์ไม่ควรได้ค่าเสียหาย พิพากษาแก้ในข้อที่บังคับให้จำเลยใช้ค่าเสียหาย(ธรรมบัณฑิต-นาถปรีชา-นนทปัญญา)ศาลจังหวัดขอนแก่น - นายไพฑูรย์ พันธุฟักศาลอุทธรณ์ - พระประศาสน์วินิจฉัยแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า โจทก์ที่ ๑ ทำสัญญาจะขายที่ดินพร้อมทั้งสิ่งปลูกสร้างให้แก่จำเลยที่ ๑ และได้รับเงินไปแล้ว แต่ปรากฎว่าจำเลยที่ ๑ เป็นชาวจีนไม่มีสิทธิรับโอนกรรมสิทธิที่ดินได้ตาม พ.ร.บ.ที่ดินในส่วนที่เกี่ยวกับคนต่างด้าว ๒๔๘๕ มาตรา ๕ โจทก์ที่ ๑ ได้บอกเลิกนิติกรรมการซื้อขาย และให้จำเลยที่ ๑ มารับเงินคืน ครั้นเดือนมกราคม ๒๔๘๕ จำเลยทั้งสามสมคบกันปลอมใบมอบอำนาจที่โจทก์ที่ ๒ ทำให้แก่นายเซียทง เพื่อจัดการโอนให้จำเลยที่ ๑ เป็นว่าโอนให้แก่จำเลยที่ ๓ คณะกรมการอำเภอขอนแก่นหลงเชื่อ จึงทำนิติกรรมจดทะเบียนการโอนให้แก่จำเลยที่ ๓ จึงขอให้ศาลสั่งทำลายนิติกรรมการจดทะเบียนการโอน และเรียกค่าเสียหาย และให้จำเลยที่ ๑ รับเงิน ๓๔๐๐๐ บาท ไปจากโจทก์ จำเลยต่อสู้ว่า โจทก์ไม่มีสิทธิฟ้องขอให้ทำลายนิติกรรมและบอกเลิกสัญญาซื้อขายรายนี้ ทั้งโจทก์ไม่ได้รับความเสียหายและขาดประโยชน์ ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้โจทก์ชนะคดี จำเลยฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า จำเลยที่ ๑ ไม่มีสิทธิจะรับโอนที่ดิน เพราะเป็นคนต่างด้าวมิได้ปฏิบัติให้ถูกต้องตาม พ.ร.บ.ที่ดินในส่วนที่เกี่ยวแก่คนต่างด้าว ๒๔๘๕ มาตรา ๕,๖ สัญญาจะซื้อขายระหว่างโจทก์กับจำเลยที่ ๑ จึงใช้บังคับไม่ได้ การที่จำเลยที่ ๒ ผู้รับมอบอำนาจโจทก์แก้ชื่อผู้ซื้อ คือจำเลยที่ ๑ แล้วใส่ชื่อจำเลยที่ ๓ เป็นผู้รับโอนก็ไม่ทำให้รูปคดีเปลี่ยนแปลง เพราะปรากฎตามเอกสารหมาย ๑๑ ว่าการที่จำเลยที่ ๓ รับโอนที่ดินนั้น เป็นเพียงตัวแทนจำเลยที่ ๑ ซึ่งเป็นการขัดและหลีกเลี่ยง พ.ร.บ.ที่กล่าว ส่วนค่าเสียหายเห็นว่า โจทก์ตกลงขาย และได้รับเงินไว้เต็มจำนวนราคาขายแล้ว ตามพฤตติการณ์โจทก์ไม่ควรได้ค่าเสียหาย พิพากษาแก้ในข้อที่บังคับให้จำเลยใช้ค่าเสียหาย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 812/2492พระบุรพทิศอาทร ที่ 1, นางบุรพทิศอาทร ที่ 2โจทก์ขุนเทียมพาณิช ที่ 1, นายเซียหง แซ่เตียว ที่2,นายประพันธ์ รอดคเชนทร์ ที่ 3ล. พ.ร.บ.ที่ดินในส่วนที่เกี่ยวกับคนต่างด้าว พ.ศ.2486 ม. 5, ม. 6. ป.พ.พ. ม. 113, ม. 438, ม. 456, ม. 1299.ผู้รับโอนที่ดินเป็นชาวจีน แต่มิได้ปฏิบัติให้ถูกต้องตาม พ.ร.บ.ที่ดินในส่วนที่เกี่ยวแก่คนต่างด้าว พ.ศ. 2485 มาตรา 5, 6 จึงไม่มีสิทธิจะรับโอนที่ดิน สัญญาจะซื้อขายที่ทำขึ้นไว้ ก็ใช้บังคับไม่ได้ โจทก์ได้ทำสัญญาจะขายที่ดินให้แก่จำเลย และได้รับเงินค่าที่ดินไว้จากจำเลยเต็มจำนวนราคาขายแล้ว เมื่อศาลพิพากษาให้ทำลายนิติกรรมการซื้อขายเสีย ตามพฤตติการณ์ดังนี้ โจทก์ไม่ควรได้ค่าเสียหายอีกโจทก์ฟ้องว่า โจทก์ที่ ๑ ทำสัญญาจะขายที่ดินพร้อมทั้งสิ่งปลูกสร้างให้แก่จำเลยที่ ๑ และได้รับเงินไปแล้ว แต่ปรากฎว่าจำเลยที่ ๑ เป็นชาวจีนไม่มีสิทธิรับโอนกรรมสิทธิที่ดินได้ตาม พ.ร.บ.ที่ดินในส่วนที่เกี่ยวกับคนต่างด้าว ๒๔๘๕ มาตรา ๕ โจทก์ที่ ๑ ได้บอกเลิกนิติกรรมการซื้อขาย และให้จำเลยที่ ๑ มารับเงินคืน ครั้นเดือนมกราคม ๒๔๘๕ จำเลยทั้งสามสมคบกันปลอมใบมอบอำนาจที่โจทก์ที่ ๒ ทำให้แก่นายเซียทง เพื่อจัดการโอนให้จำเลยที่ ๑ เป็นว่าโอนให้แก่จำเลยที่ ๓ คณะกรมการอำเภอขอนแก่นหลงเชื่อ จึงทำนิติกรรมจดทะเบียนการโอนให้แก่จำเลยที่ ๓ จึงขอให้ศาลสั่งทำลายนิติกรรมการจดทะเบียนการโอน และเรียกค่าเสียหาย และให้จำเลยที่ ๑ รับเงิน ๓๔๐๐๐ บาท ไปจากโจทก์ จำเลยต่อสู้ว่า โจทก์ไม่มีสิทธิฟ้องขอให้ทำลายนิติกรรมและบอกเลิกสัญญาซื้อขายรายนี้ ทั้งโจทก์ไม่ได้รับความเสียหายและขาดประโยชน์ ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้โจทก์ชนะคดี จำเลยฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า จำเลยที่ ๑ ไม่มีสิทธิจะรับโอนที่ดิน เพราะเป็นคนต่างด้าวมิได้ปฏิบัติให้ถูกต้องตาม พ.ร.บ.ที่ดินในส่วนที่เกี่ยวแก่คนต่างด้าว ๒๔๘๕ มาตรา ๕,๖ สัญญาจะซื้อขายระหว่างโจทก์กับจำเลยที่ ๑ จึงใช้บังคับไม่ได้ การที่จำเลยที่ ๒ ผู้รับมอบอำนาจโจทก์แก้ชื่อผู้ซื้อ คือจำเลยที่ ๑ แล้วใส่ชื่อจำเลยที่ ๓ เป็นผู้รับโอนก็ไม่ทำให้รูปคดีเปลี่ยนแปลง เพราะปรากฎตามเอกสารหมาย ๑๑ ว่าการที่จำเลยที่ ๓ รับโอนที่ดินนั้น เป็นเพียงตัวแทนจำเลยที่ ๑ ซึ่งเป็นการขัดและหลีกเลี่ยง พ.ร.บ.ที่กล่าว ส่วนค่าเสียหายเห็นว่า โจทก์ตกลงขาย และได้รับเงินไว้เต็มจำนวนราคาขายแล้ว ตามพฤตติการณ์โจทก์ไม่ควรได้ค่าเสียหาย พิพากษาแก้ในข้อที่บังคับให้จำเลยใช้ค่าเสียหาย(ธรรมบัณฑิต-นาถปรีชา-นนทปัญญา)ศาลจังหวัดขอนแก่น - นายไพฑูรย์ พันธุฟักศาลอุทธรณ์ - พระประศาสน์วินิจฉัยแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ