คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1485/2492หลักกฎหมาย: โจทก์ฟ้องว่าจำเลยบังอาจมีอาวุธปืนไว้โดยไม่ได้รับอนุญาต ทางพิจารณาได้ความว่าจำเลยมีใบอนุญาตแล้ว แต่ขาดอายุเมื่อคดีอยู่ระหว่างพิจารณาในชั้นอุทธรณ์หรือฎีกา ได้มีพ.ร.บ.ผ่อนผันให้จดทะเบียนได้ อันเป็นคุณแก่ผู้ต้องหาแล้วก็ต้องยกประโยชน์นั้นให้แก่ผู้ต้องหา (อ้างฎีกาที่766/2490)โจทก์ฟ้องว่า เมื่อวันที่ 27 พ.ค. 2490 เจ้าพนักงานได้อาวุธปืนแก๊ปบรรจุปากจากจำเลย 1 กระบอก โดยใบอนุญาตประจำปืนของกลางขาดอายุความ จำเลยมิได้นำปืนมาขอรับอนุญาตใหม่ภายในกำหนดวันที่ 8 ธันวาคม 2490 ซึ่งเป็นวันครบกำหนดตามมาตรา 86 แห่งพระราชบัญญัติอาวุธปืน 2490 จำเลยจึงบังอาจมีอาวุธปืนรายนี้ไว้ในครอบครองโดยมิได้รับอนุญาต ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติอาวุธปืน 2490 มาตรา 7, 72 และริบของกลาง จำเลยรับสารภาพ แต่คัดค้านว่าไม่ควรริบอาวุธปืน ศาลชั้นต้นพิพากษาปรับจำเลย 25 บาท ตามฟ้อง แต่เห็นว่าปืนนี้จำเลยได้รับอนุญาตให้มีและใช้แล้ว แต่ในใบอนุญาตขาดอายุจึงไม่ควรริบศาลอุทธรณ์เห็นว่า เมื่อคดีอยู่ระหว่างอุทธรณ์ได้มีพระราชบัญญัติอาวุธปืน (ฉบับที่ 2) 2491 ออกใช้ผ่อนผันให้ผู้มีอาวุธปืนซึ่งได้รับอนุญาตตามพระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ 2477 มาแล้วแต่ใบอนุญาตสิ้นอายุลงก่อนวันใช้พระราชบัญญัตินี้ ให้นำมาขอรับใบอนุญาตใหม่ภายใน 90 วัน โดยไม่ต้องรับโทษ พิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า เมื่อคดีตกอยู่ระหว่างพิจารณาในชั้นอุทธรณ์หรือฎีกา ได้มีพระราชบัญญัติผ่อนผันให้จดทะเบียนได้ อันเป็นคุณแก่ผู้ต้องหา ก็ต้องยกประโยชน์นี้ให้แก่ผู้ต้องหาพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1485/2492อัยการมหาสารคามโจทก์นายสุด พลมีเดชจำเลย พ.ร.บ.อาวุธปืน เครื่องกระสุนปืน วัตถุระเบิด ดอกไม้เพลิง และสิ่งเทียมอาวุธปืน พ.ศ.2490 , กฎหมายลักษณะอาญา ม. 8โจทก์ฟ้องว่าจำเลยบังอาจมีอาวุธปืนไว้โดยไม่ได้รับอนุญาต ทางพิจารณาได้ความว่าจำเลยมีใบอนุญาตแล้ว แต่ขาดอายุเมื่อคดีอยู่ระหว่างพิจารณาในชั้นอุทธรณ์หรือฎีกา ได้มีพ.ร.บ.ผ่อนผันให้จดทะเบียนได้ อันเป็นคุณแก่ผู้ต้องหาแล้วก็ต้องยกประโยชน์นั้นให้แก่ผู้ต้องหา (อ้างฎีกาที่766/2490)โจทก์ฟ้องว่า เมื่อวันที่ 27 พ.ค. 2490 เจ้าพนักงานได้อาวุธปืนแก๊ปบรรจุปากจากจำเลย 1 กระบอก โดยใบอนุญาตประจำปืนของกลางขาดอายุความ จำเลยมิได้นำปืนมาขอรับอนุญาตใหม่ภายในกำหนดวันที่ 8 ธันวาคม 2490 ซึ่งเป็นวันครบกำหนดตามมาตรา 86 แห่งพระราชบัญญัติอาวุธปืน 2490 จำเลยจึงบังอาจมีอาวุธปืนรายนี้ไว้ในครอบครองโดยมิได้รับอนุญาต ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติอาวุธปืน 2490 มาตรา 7, 72 และริบของกลาง จำเลยรับสารภาพ แต่คัดค้านว่าไม่ควรริบอาวุธปืน ศาลชั้นต้นพิพากษาปรับจำเลย 25 บาท ตามฟ้อง แต่เห็นว่าปืนนี้จำเลยได้รับอนุญาตให้มีและใช้แล้ว แต่ในใบอนุญาตขาดอายุจึงไม่ควรริบศาลอุทธรณ์เห็นว่า เมื่อคดีอยู่ระหว่างอุทธรณ์ได้มีพระราชบัญญัติอาวุธปืน (ฉบับที่ 2) 2491 ออกใช้ผ่อนผันให้ผู้มีอาวุธปืนซึ่งได้รับอนุญาตตามพระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ 2477 มาแล้วแต่ใบอนุญาตสิ้นอายุลงก่อนวันใช้พระราชบัญญัตินี้ ให้นำมาขอรับใบอนุญาตใหม่ภายใน 90 วัน โดยไม่ต้องรับโทษ พิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า เมื่อคดีตกอยู่ระหว่างพิจารณาในชั้นอุทธรณ์หรือฎีกา ได้มีพระราชบัญญัติผ่อนผันให้จดทะเบียนได้ อันเป็นคุณแก่ผู้ต้องหา ก็ต้องยกประโยชน์นี้ให้แก่ผู้ต้องหาพิพากษายืน(นาถปรีชา-ธรรมบัณฑิตสิทธิศฤงคาร-นนทปัญญา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า เมื่อวันที่ 27 พ.ค. 2490 เจ้าพนักงานได้อาวุธปืนแก๊ปบรรจุปากจากจำเลย 1 กระบอก โดยใบอนุญาตประจำปืนของกลางขาดอายุความ จำเลยมิได้นำปืนมาขอรับอนุญาตใหม่ภายในกำหนดวันที่ 8 ธันวาคม 2490 ซึ่งเป็นวันครบกำหนดตามมาตรา 86 แห่งพระราชบัญญัติอาวุธปืน 2490 จำเลยจึงบังอาจมีอาวุธปืนรายนี้ไว้ในครอบครองโดยมิได้รับอนุญาต ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติอาวุธปืน 2490 มาตรา 7, 72 และริบของกลาง จำเลยรับสารภาพ แต่คัดค้านว่าไม่ควรริบอาวุธปืน ศาลชั้นต้นพิพากษาปรับจำเลย 25 บาท ตามฟ้อง แต่เห็นว่าปืนนี้จำเลยได้รับอนุญาตให้มีและใช้แล้ว แต่ในใบอนุญาตขาดอายุจึงไม่ควรริบศาลอุทธรณ์เห็นว่า เมื่อคดีอยู่ระหว่างอุทธรณ์ได้มีพระราชบัญญัติอาวุธปืน (ฉบับที่ 2) 2491 ออกใช้ผ่อนผันให้ผู้มีอาวุธปืนซึ่งได้รับอนุญาตตามพระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ 2477 มาแล้วแต่ใบอนุญาตสิ้นอายุลงก่อนวันใช้พระราชบัญญัตินี้ ให้นำมาขอรับใบอนุญาตใหม่ภายใน 90 วัน โดยไม่ต้องรับโทษ พิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า เมื่อคดีตกอยู่ระหว่างพิจารณาในชั้นอุทธรณ์หรือฎีกา ได้มีพระราชบัญญัติผ่อนผันให้จดทะเบียนได้ อันเป็นคุณแก่ผู้ต้องหา ก็ต้องยกประโยชน์นี้ให้แก่ผู้ต้องหาพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1485/2492อัยการมหาสารคามโจทก์นายสุด พลมีเดชจำเลย พ.ร.บ.อาวุธปืน เครื่องกระสุนปืน วัตถุระเบิด ดอกไม้เพลิง และสิ่งเทียมอาวุธปืน พ.ศ.2490 , กฎหมายลักษณะอาญา ม. 8โจทก์ฟ้องว่าจำเลยบังอาจมีอาวุธปืนไว้โดยไม่ได้รับอนุญาต ทางพิจารณาได้ความว่าจำเลยมีใบอนุญาตแล้ว แต่ขาดอายุเมื่อคดีอยู่ระหว่างพิจารณาในชั้นอุทธรณ์หรือฎีกา ได้มีพ.ร.บ.ผ่อนผันให้จดทะเบียนได้ อันเป็นคุณแก่ผู้ต้องหาแล้วก็ต้องยกประโยชน์นั้นให้แก่ผู้ต้องหา (อ้างฎีกาที่766/2490)โจทก์ฟ้องว่า เมื่อวันที่ 27 พ.ค. 2490 เจ้าพนักงานได้อาวุธปืนแก๊ปบรรจุปากจากจำเลย 1 กระบอก โดยใบอนุญาตประจำปืนของกลางขาดอายุความ จำเลยมิได้นำปืนมาขอรับอนุญาตใหม่ภายในกำหนดวันที่ 8 ธันวาคม 2490 ซึ่งเป็นวันครบกำหนดตามมาตรา 86 แห่งพระราชบัญญัติอาวุธปืน 2490 จำเลยจึงบังอาจมีอาวุธปืนรายนี้ไว้ในครอบครองโดยมิได้รับอนุญาต ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติอาวุธปืน 2490 มาตรา 7, 72 และริบของกลาง จำเลยรับสารภาพ แต่คัดค้านว่าไม่ควรริบอาวุธปืน ศาลชั้นต้นพิพากษาปรับจำเลย 25 บาท ตามฟ้อง แต่เห็นว่าปืนนี้จำเลยได้รับอนุญาตให้มีและใช้แล้ว แต่ในใบอนุญาตขาดอายุจึงไม่ควรริบศาลอุทธรณ์เห็นว่า เมื่อคดีอยู่ระหว่างอุทธรณ์ได้มีพระราชบัญญัติอาวุธปืน (ฉบับที่ 2) 2491 ออกใช้ผ่อนผันให้ผู้มีอาวุธปืนซึ่งได้รับอนุญาตตามพระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ 2477 มาแล้วแต่ใบอนุญาตสิ้นอายุลงก่อนวันใช้พระราชบัญญัตินี้ ให้นำมาขอรับใบอนุญาตใหม่ภายใน 90 วัน โดยไม่ต้องรับโทษ พิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า เมื่อคดีตกอยู่ระหว่างพิจารณาในชั้นอุทธรณ์หรือฎีกา ได้มีพระราชบัญญัติผ่อนผันให้จดทะเบียนได้ อันเป็นคุณแก่ผู้ต้องหา ก็ต้องยกประโยชน์นี้ให้แก่ผู้ต้องหาพิพากษายืน(นาถปรีชา-ธรรมบัณฑิตสิทธิศฤงคาร-นนทปัญญา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ