คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 7304/2538หลักกฎหมาย: โจทก์ชนะคดีและได้ขอหมายบังคับคดีแก่ทรัพย์สินของจำเลยที่ถูกยึดไว้ชั่วคราวก่อนพิพากษาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา260((2)แต่ก็ต้องงดการบังคับคดีไว้เพราะจำเลยอุทธรณ์และได้รับอนุญาตให้ทุเลาการบังคับไว้ในระหว่างอุทธรณ์ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา231วรรคสี่และจำเลยได้วางหลักประกันเป็นจำนวนพอชำระหนี้ตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นตามคำสั่งของศาลอุทธรณ์แล้วการวางหลักประกันของจำเลยแม้จะเป็นการวางตามคำสั่งของศาลอุทธรณ์ในการทุเลาการบังคับก็ถือได้ว่าจำเลยได้หาประกันมาให้จนเป็นที่พอใจของศาลสำหรับจำนวนเงินพอชำระหนี้ตามคำพิพากษาพร้อมทั้งค่าฤชาธรรมเนียมแห่งคดีตามมาตรา295(1)แล้วกรณีมีเหตุให้ถอนการบังคับคดีตามมาตรา295(1)คดีสืบเนื่องมาจากโจทก์นำยึดทรัพย์ของจำเลยที่ 1 ไว้ชั่วคราวก่อนพิพากษา จำนวน 22 รายการ ในระหว่างพิจารณาของศาลชั้นต้น ต่อมาศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยทั้งสามชำระเงินพร้อมดอกเบี้ย กับใช้ค่าฤชาธรรมเนียมแทนโจทก์หลังจากนั้นศาลชั้นต้นออกหมายบังคับคดีตามคำขอของโจทก์ จำเลยทั้งสามยื่นอุทธรณ์และขอทุเลาการบังคับไว้ในระหว่างอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์มีคำสั่งว่า ถ้าจำเลยหาประกันสำหรับต้นเงินที่จะต้องชำระตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นพร้อมด้วยดอกเบี้ยเป็นเวลา 2 ปี มาให้จนเป็นที่พอใจและภายในเวลาที่ศาลชั้นต้นกำหนด ก็อนุญาตให้ทุเลาการบังคับไว้ในระหว่างอุทธรณ์มิฉะนั้นให้ยกคำร้อง จำเลยทั้งสามวางหลักประกันเป็นที่ดินและเงินฝากประจำในธนาคารจำนวน 3,000,000 บาท ซึ่งได้วางเป็นหลักประกันต่อศาลชั้นต้นไว้แล้วในชั้นขอคุ้มครองชั่วคราวระหว่างพิจารณาของศาลชั้นต้น และวางหลักประกันเพิ่มเติมเป็นหนังสือค้ำประกันของธนาคารจำนวน 2,000,000 บาท รวมเป็นเงิน 15,575,000 บาทครบถ้วนตามคำสั่งศาลอุทธรณ์ ซึ่งโจทก์พอใจหลักประกันดังกล่าวและจำเลยทั้งสามได้ทำสัญญาประกันแล้วจำเลยทั้งสามยื่นคำร้องขอให้ศาลชั้นต้นมีคำสั่งให้ถอนการยึดทรัพย์ 22 รายการดังกล่าวเพื่อจำเลยที่ 1 จะนำไปใช้ในการก่อสร้างทางหลวงต่อไป โดยอ้างเหตุว่าจำเลยที่ 1 ได้วางหลักประกันจำนวนดังกล่าว ซึ่งจำนวนมูลค่าทรัพย์สินสูงกว่าจำนวนเงินที่จำเลยทั้งสามจะต้องชำระแก่โจทก์ตามคำพิพากษาของศาลชั้นต้นโจทก์ยื่นคำคัดค้านว่า โจทก์ปฏิบัติตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 260(2) แล้ว ดังนั้นทรัพย์ที่ยึดไว้ 22 รายการดังกล่าวยังคงมีผลต่อไป คำสั่งศาลอุทธรณ์เรื่องทุเลาการบังคับไม่มีผลลบล้างการบังคับคดีที่ได้ดำเนินไปก่อนแล้ว คงมีผลให้โจทก์งดการบังคับคดีเท่านั้น ขอให้ยกคำร้องศาลชั้นต้นมีคำสั่งยกคำร้องของจำเลยทั้งสามจำเลยทั้งสามอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้เจ้าพนักงานบังคับคดีถอนการยึดทรัพย์ 22 รายการที่ได้ยึดไว้โจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า มีปัญหาที่ต้องวินิจฉัยตามฎีกาของโจทก์ว่ามีเหตุให้ถอนการบังคับคดีหรือไม่ เห็นว่า ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 295(1) ให้เจ้าพนักงานบังคับคดีถอนการบังคับนั้นเอง หรือถอนตามคำสั่งศาล เมื่อลูกหนี้ตามคำพิพากษาได้วางเงินต่อศาลหรือต่อเจ้าหนักงานบังคับคดีเป็นจำนวนพอชำระหนี้ตามคำพิพากษา พร้อมทั้งค่าฤชาธรรมเนียมแห่งคดีหรือค่าธรรมเนียมในการบังคับคดีหรือได้หาประกันมาให้จนเป็นที่พอใจของศาลสำหรับจำนวนเงินเช่นว่านี้ คดีนี้โจทก์ชนะคดีและโจทก์ได้ขอหมายบังคับคดีแก่ทรัพย์สิน 22 รายการของจำเลยที่ 1 ที่ถูกยึดไว้ชั่วคราวก่อนพิพากษา ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 260(2)แต่โจทก์ก็ต้องงดการบังคับคดีไว้เพราะจำเลยทั้งสามอุทธรณ์และได้รับอนุญาตให้ทุเลาการบังคับไว้ในระหว่างอุทธรณ์ ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 231 วรรคสี่ จำเลยทั้งสามได้ทำสัญญาประกันโดยวางหลักประกันเป็นจำนวนพอชำระหนี้ตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นตามคำสั่งของศาลอุทธรณ์แล้ว การวางหลักประกันของจำเลยทั้งสามดังกล่าว แม้จะเป็นการวางตามคำสั่งของศาลอุทธรณ์ก็ตามก็ถือได้ว่าจำเลยทั้งสามได้หาประกันมาให้จนเป็นที่พอใจของศาลสำหรับจำนวนเงินพอชำระหนี้ตามคำพิพากษาพร้อมทั้งค่าฤชาธรรมเนียมแห่งคดี ตามมาตรา 295(1) แล้ว จึงมีเหตุให้ถอนการบังคับคดีดังกล่าวได้พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 7304/2538นาย อนันต์ เรืองสุขอุดมโจทก์ห้างหุ้นส่วนจำกัด จิวเทียนเฮง กับพวกจำเลย ป.วิ.พ. ม. 231, ม. 260 (2), ม. 295 (1)โจทก์ชนะคดีและได้ขอหมายบังคับคดีแก่ทรัพย์สินของจำเลยที่ถูกยึดไว้ชั่วคราวก่อนพิพากษาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา260((2)แต่ก็ต้องงดการบังคับคดีไว้เพราะจำเลยอุทธรณ์และได้รับอนุญาตให้ทุเลาการบังคับไว้ในระหว่างอุทธรณ์ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา231วรรคสี่และจำเลยได้วางหลักประกันเป็นจำนวนพอชำระหนี้ตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นตามคำสั่งของศาลอุทธรณ์แล้วการวางหลักประกันของจำเลยแม้จะเป็นการวางตามคำสั่งของศาลอุทธรณ์ในการทุเลาการบังคับก็ถือได้ว่าจำเลยได้หาประกันมาให้จนเป็นที่พอใจของศาลสำหรับจำนวนเงินพอชำระหนี้ตามคำพิพากษาพร้อมทั้งค่าฤชาธรรมเนียมแห่งคดีตามมาตรา295(1)แล้วกรณีมีเหตุให้ถอนการบังคับคดีตามมาตรา295(1)คดีสืบเนื่องมาจากโจทก์นำยึดทรัพย์ของจำเลยที่ 1 ไว้ชั่วคราวก่อนพิพากษา จำนวน 22 รายการ ในระหว่างพิจารณาของศาลชั้นต้น ต่อมาศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยทั้งสามชำระเงินพร้อมดอกเบี้ย กับใช้ค่าฤชาธรรมเนียมแทนโจทก์หลังจากนั้นศาลชั้นต้นออกหมายบังคับคดีตามคำขอของโจทก์ จำเลยทั้งสามยื่นอุทธรณ์และขอทุเลาการบังคับไว้ในระหว่างอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์มีคำสั่งว่า ถ้าจำเลยหาประกันสำหรับต้นเงินที่จะต้องชำระตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นพร้อมด้วยดอกเบี้ยเป็นเวลา 2 ปี มาให้จนเป็นที่พอใจและภายในเวลาที่ศาลชั้นต้นกำหนด ก็อนุญาตให้ทุเลาการบังคับไว้ในระหว่างอุทธรณ์มิฉะนั้นให้ยกคำร้อง จำเลยทั้งสามวางหลักประกันเป็นที่ดินและเงินฝากประจำในธนาคารจำนวน 3,000,000 บาท ซึ่งได้วางเป็นหลักประกันต่อศาลชั้นต้นไว้แล้วในชั้นขอคุ้มครองชั่วคราวระหว่างพิจารณาของศาลชั้นต้น และวางหลักประกันเพิ่มเติมเป็นหนังสือค้ำประกันของธนาคารจำนวน 2,000,000 บาท รวมเป็นเงิน 15,575,000 บาทครบถ้วนตามคำสั่งศาลอุทธรณ์ ซึ่งโจทก์พอใจหลักประกันดังกล่าวและจำเลยทั้งสามได้ทำสัญญาประกันแล้วจำเลยทั้งสามยื่นคำร้องขอให้ศาลชั้นต้นมีคำสั่งให้ถอนการยึดทรัพย์ 22 รายการดังกล่าวเพื่อจำเลยที่ 1 จะนำไปใช้ในการก่อสร้างทางหลวงต่อไป โดยอ้างเหตุว่าจำเลยที่ 1 ได้วางหลักประกันจำนวนดังกล่าว ซึ่งจำนวนมูลค่าทรัพย์สินสูงกว่าจำนวนเงินที่จำเลยทั้งสามจะต้องชำระแก่โจทก์ตามคำพิพากษาของศาลชั้นต้นโจทก์ยื่นคำคัดค้านว่า โจทก์ปฏิบัติตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 260(2) แล้ว ดังนั้นทรัพย์ที่ยึดไว้ 22 รายการดังกล่าวยังคงมีผลต่อไป คำสั่งศาลอุทธรณ์เรื่องทุเลาการบังคับไม่มีผลลบล้างการบังคับคดีที่ได้ดำเนินไปก่อนแล้ว คงมีผลให้โจทก์งดการบังคับคดีเท่านั้น ขอให้ยกคำร้องศาลชั้นต้นมีคำสั่งยกคำร้องของจำเลยทั้งสามจำเลยทั้งสามอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้เจ้าพนักงานบังคับคดีถอนการยึดทรัพย์ 22 รายการที่ได้ยึดไว้โจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า มีปัญหาที่ต้องวินิจฉัยตามฎีกาของโจทก์ว่ามีเหตุให้ถอนการบังคับคดีหรือไม่ เห็นว่า ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 295(1) ให้เจ้าพนักงานบังคับคดีถอนการบังคับนั้นเอง หรือถอนตามคำสั่งศาล เมื่อลูกหนี้ตามคำพิพากษาได้วางเงินต่อศาลหรือต่อเจ้าหนักงานบังคับคดีเป็นจำนวนพอชำระหนี้ตามคำพิพากษา พร้อมทั้งค่าฤชาธรรมเนียมแห่งคดีหรือค่าธรรมเนียมในการบังคับคดีหรือได้หาประกันมาให้จนเป็นที่พอใจของศาลสำหรับจำนวนเงินเช่นว่านี้ คดีนี้โจทก์ชนะคดีและโจทก์ได้ขอหมายบังคับคดีแก่ทรัพย์สิน 22 รายการของจำเลยที่ 1 ที่ถูกยึดไว้ชั่วคราวก่อนพิพากษา ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 260(2)แต่โจทก์ก็ต้องงดการบังคับคดีไว้เพราะจำเลยทั้งสามอุทธรณ์และได้รับอนุญาตให้ทุเลาการบังคับไว้ในระหว่างอุทธรณ์ ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 231 วรรคสี่ จำเลยทั้งสามได้ทำสัญญาประกันโดยวางหลักประกันเป็นจำนวนพอชำระหนี้ตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นตามคำสั่งของศาลอุทธรณ์แล้ว การวางหลักประกันของจำเลยทั้งสามดังกล่าว แม้จะเป็นการวางตามคำสั่งของศาลอุทธรณ์ก็ตามก็ถือได้ว่าจำเลยทั้งสามได้หาประกันมาให้จนเป็นที่พอใจของศาลสำหรับจำนวนเงินพอชำระหนี้ตามคำพิพากษาพร้อมทั้งค่าฤชาธรรมเนียมแห่งคดี ตามมาตรา 295(1) แล้ว จึงมีเหตุให้ถอนการบังคับคดีดังกล่าวได้พิพากษายืน(ดุสิต เพชรปลูก-อากาศ บำรุงชีพ-ทวีชัย เจริญบัณฑิต)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: คดีสืบเนื่องมาจากโจทก์นำยึดทรัพย์ของจำเลยที่ 1 ไว้ชั่วคราวก่อนพิพากษา จำนวน 22 รายการ ในระหว่างพิจารณาของศาลชั้นต้น ต่อมาศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยทั้งสามชำระเงินพร้อมดอกเบี้ย กับใช้ค่าฤชาธรรมเนียมแทนโจทก์หลังจากนั้นศาลชั้นต้นออกหมายบังคับคดีตามคำขอของโจทก์ จำเลยทั้งสามยื่นอุทธรณ์และขอทุเลาการบังคับไว้ในระหว่างอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์มีคำสั่งว่า ถ้าจำเลยหาประกันสำหรับต้นเงินที่จะต้องชำระตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นพร้อมด้วยดอกเบี้ยเป็นเวลา 2 ปี มาให้จนเป็นที่พอใจและภายในเวลาที่ศาลชั้นต้นกำหนด ก็อนุญาตให้ทุเลาการบังคับไว้ในระหว่างอุทธรณ์มิฉะนั้นให้ยกคำร้อง จำเลยทั้งสามวางหลักประกันเป็นที่ดินและเงินฝากประจำในธนาคารจำนวน 3,000,000 บาท ซึ่งได้วางเป็นหลักประกันต่อศาลชั้นต้นไว้แล้วในชั้นขอคุ้มครองชั่วคราวระหว่างพิจารณาของศาลชั้นต้น และวางหลักประกันเพิ่มเติมเป็นหนังสือค้ำประกันของธนาคารจำนวน 2,000,000 บาท รวมเป็นเงิน 15,575,000 บาทครบถ้วนตามคำสั่งศาลอุทธรณ์ ซึ่งโจทก์พอใจหลักประกันดังกล่าวและจำเลยทั้งสามได้ทำสัญญาประกันแล้วจำเลยทั้งสามยื่นคำร้องขอให้ศาลชั้นต้นมีคำสั่งให้ถอนการยึดทรัพย์ 22 รายการดังกล่าวเพื่อจำเลยที่ 1 จะนำไปใช้ในการก่อสร้างทางหลวงต่อไป โดยอ้างเหตุว่าจำเลยที่ 1 ได้วางหลักประกันจำนวนดังกล่าว ซึ่งจำนวนมูลค่าทรัพย์สินสูงกว่าจำนวนเงินที่จำเลยทั้งสามจะต้องชำระแก่โจทก์ตามคำพิพากษาของศาลชั้นต้นโจทก์ยื่นคำคัดค้านว่า โจทก์ปฏิบัติตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 260(2) แล้ว ดังนั้นทรัพย์ที่ยึดไว้ 22 รายการดังกล่าวยังคงมีผลต่อไป คำสั่งศาลอุทธรณ์เรื่องทุเลาการบังคับไม่มีผลลบล้างการบังคับคดีที่ได้ดำเนินไปก่อนแล้ว คงมีผลให้โจทก์งดการบังคับคดีเท่านั้น ขอให้ยกคำร้องศาลชั้นต้นมีคำสั่งยกคำร้องของจำเลยทั้งสามจำเลยทั้งสามอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้เจ้าพนักงานบังคับคดีถอนการยึดทรัพย์ 22 รายการที่ได้ยึดไว้โจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า มีปัญหาที่ต้องวินิจฉัยตามฎีกาของโจทก์ว่ามีเหตุให้ถอนการบังคับคดีหรือไม่ เห็นว่า ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 295(1) ให้เจ้าพนักงานบังคับคดีถอนการบังคับนั้นเอง หรือถอนตามคำสั่งศาล เมื่อลูกหนี้ตามคำพิพากษาได้วางเงินต่อศาลหรือต่อเจ้าหนักงานบังคับคดีเป็นจำนวนพอชำระหนี้ตามคำพิพากษา พร้อมทั้งค่าฤชาธรรมเนียมแห่งคดีหรือค่าธรรมเนียมในการบังคับคดีหรือได้หาประกันมาให้จนเป็นที่พอใจของศาลสำหรับจำนวนเงินเช่นว่านี้ คดีนี้โจทก์ชนะคดีและโจทก์ได้ขอหมายบังคับคดีแก่ทรัพย์สิน 22 รายการของจำเลยที่ 1 ที่ถูกยึดไว้ชั่วคราวก่อนพิพากษา ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 260(2)แต่โจทก์ก็ต้องงดการบังคับคดีไว้เพราะจำเลยทั้งสามอุทธรณ์และได้รับอนุญาตให้ทุเลาการบังคับไว้ในระหว่างอุทธรณ์ ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 231 วรรคสี่ จำเลยทั้งสามได้ทำสัญญาประกันโดยวางหลักประกันเป็นจำนวนพอชำระหนี้ตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นตามคำสั่งของศาลอุทธรณ์แล้ว การวางหลักประกันของจำเลยทั้งสามดังกล่าว แม้จะเป็นการวางตามคำสั่งของศาลอุทธรณ์ก็ตามก็ถือได้ว่าจำเลยทั้งสามได้หาประกันมาให้จนเป็นที่พอใจของศาลสำหรับจำนวนเงินพอชำระหนี้ตามคำพิพากษาพร้อมทั้งค่าฤชาธรรมเนียมแห่งคดี ตามมาตรา 295(1) แล้ว จึงมีเหตุให้ถอนการบังคับคดีดังกล่าวได้พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 7304/2538นาย อนันต์ เรืองสุขอุดมโจทก์ห้างหุ้นส่วนจำกัด จิวเทียนเฮง กับพวกจำเลย ป.วิ.พ. ม. 231, ม. 260 (2), ม. 295 (1)โจทก์ชนะคดีและได้ขอหมายบังคับคดีแก่ทรัพย์สินของจำเลยที่ถูกยึดไว้ชั่วคราวก่อนพิพากษาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา260((2)แต่ก็ต้องงดการบังคับคดีไว้เพราะจำเลยอุทธรณ์และได้รับอนุญาตให้ทุเลาการบังคับไว้ในระหว่างอุทธรณ์ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา231วรรคสี่และจำเลยได้วางหลักประกันเป็นจำนวนพอชำระหนี้ตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นตามคำสั่งของศาลอุทธรณ์แล้วการวางหลักประกันของจำเลยแม้จะเป็นการวางตามคำสั่งของศาลอุทธรณ์ในการทุเลาการบังคับก็ถือได้ว่าจำเลยได้หาประกันมาให้จนเป็นที่พอใจของศาลสำหรับจำนวนเงินพอชำระหนี้ตามคำพิพากษาพร้อมทั้งค่าฤชาธรรมเนียมแห่งคดีตามมาตรา295(1)แล้วกรณีมีเหตุให้ถอนการบังคับคดีตามมาตรา295(1)คดีสืบเนื่องมาจากโจทก์นำยึดทรัพย์ของจำเลยที่ 1 ไว้ชั่วคราวก่อนพิพากษา จำนวน 22 รายการ ในระหว่างพิจารณาของศาลชั้นต้น ต่อมาศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยทั้งสามชำระเงินพร้อมดอกเบี้ย กับใช้ค่าฤชาธรรมเนียมแทนโจทก์หลังจากนั้นศาลชั้นต้นออกหมายบังคับคดีตามคำขอของโจทก์ จำเลยทั้งสามยื่นอุทธรณ์และขอทุเลาการบังคับไว้ในระหว่างอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์มีคำสั่งว่า ถ้าจำเลยหาประกันสำหรับต้นเงินที่จะต้องชำระตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นพร้อมด้วยดอกเบี้ยเป็นเวลา 2 ปี มาให้จนเป็นที่พอใจและภายในเวลาที่ศาลชั้นต้นกำหนด ก็อนุญาตให้ทุเลาการบังคับไว้ในระหว่างอุทธรณ์มิฉะนั้นให้ยกคำร้อง จำเลยทั้งสามวางหลักประกันเป็นที่ดินและเงินฝากประจำในธนาคารจำนวน 3,000,000 บาท ซึ่งได้วางเป็นหลักประกันต่อศาลชั้นต้นไว้แล้วในชั้นขอคุ้มครองชั่วคราวระหว่างพิจารณาของศาลชั้นต้น และวางหลักประกันเพิ่มเติมเป็นหนังสือค้ำประกันของธนาคารจำนวน 2,000,000 บาท รวมเป็นเงิน 15,575,000 บาทครบถ้วนตามคำสั่งศาลอุทธรณ์ ซึ่งโจทก์พอใจหลักประกันดังกล่าวและจำเลยทั้งสามได้ทำสัญญาประกันแล้วจำเลยทั้งสามยื่นคำร้องขอให้ศาลชั้นต้นมีคำสั่งให้ถอนการยึดทรัพย์ 22 รายการดังกล่าวเพื่อจำเลยที่ 1 จะนำไปใช้ในการก่อสร้างทางหลวงต่อไป โดยอ้างเหตุว่าจำเลยที่ 1 ได้วางหลักประกันจำนวนดังกล่าว ซึ่งจำนวนมูลค่าทรัพย์สินสูงกว่าจำนวนเงินที่จำเลยทั้งสามจะต้องชำระแก่โจทก์ตามคำพิพากษาของศาลชั้นต้นโจทก์ยื่นคำคัดค้านว่า โจทก์ปฏิบัติตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 260(2) แล้ว ดังนั้นทรัพย์ที่ยึดไว้ 22 รายการดังกล่าวยังคงมีผลต่อไป คำสั่งศาลอุทธรณ์เรื่องทุเลาการบังคับไม่มีผลลบล้างการบังคับคดีที่ได้ดำเนินไปก่อนแล้ว คงมีผลให้โจทก์งดการบังคับคดีเท่านั้น ขอให้ยกคำร้องศาลชั้นต้นมีคำสั่งยกคำร้องของจำเลยทั้งสามจำเลยทั้งสามอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้เจ้าพนักงานบังคับคดีถอนการยึดทรัพย์ 22 รายการที่ได้ยึดไว้โจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า มีปัญหาที่ต้องวินิจฉัยตามฎีกาของโจทก์ว่ามีเหตุให้ถอนการบังคับคดีหรือไม่ เห็นว่า ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 295(1) ให้เจ้าพนักงานบังคับคดีถอนการบังคับนั้นเอง หรือถอนตามคำสั่งศาล เมื่อลูกหนี้ตามคำพิพากษาได้วางเงินต่อศาลหรือต่อเจ้าหนักงานบังคับคดีเป็นจำนวนพอชำระหนี้ตามคำพิพากษา พร้อมทั้งค่าฤชาธรรมเนียมแห่งคดีหรือค่าธรรมเนียมในการบังคับคดีหรือได้หาประกันมาให้จนเป็นที่พอใจของศาลสำหรับจำนวนเงินเช่นว่านี้ คดีนี้โจทก์ชนะคดีและโจทก์ได้ขอหมายบังคับคดีแก่ทรัพย์สิน 22 รายการของจำเลยที่ 1 ที่ถูกยึดไว้ชั่วคราวก่อนพิพากษา ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 260(2)แต่โจทก์ก็ต้องงดการบังคับคดีไว้เพราะจำเลยทั้งสามอุทธรณ์และได้รับอนุญาตให้ทุเลาการบังคับไว้ในระหว่างอุทธรณ์ ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 231 วรรคสี่ จำเลยทั้งสามได้ทำสัญญาประกันโดยวางหลักประกันเป็นจำนวนพอชำระหนี้ตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นตามคำสั่งของศาลอุทธรณ์แล้ว การวางหลักประกันของจำเลยทั้งสามดังกล่าว แม้จะเป็นการวางตามคำสั่งของศาลอุทธรณ์ก็ตามก็ถือได้ว่าจำเลยทั้งสามได้หาประกันมาให้จนเป็นที่พอใจของศาลสำหรับจำนวนเงินพอชำระหนี้ตามคำพิพากษาพร้อมทั้งค่าฤชาธรรมเนียมแห่งคดี ตามมาตรา 295(1) แล้ว จึงมีเหตุให้ถอนการบังคับคดีดังกล่าวได้พิพากษายืน(ดุสิต เพชรปลูก-อากาศ บำรุงชีพ-ทวีชัย เจริญบัณฑิต)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ