คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3774/2529หลักกฎหมาย: โจทก์เคยฟ้องจำเลยทั้งสองเกี่ยวกับการกระทำตามฟ้องนี้เป็นคดีอาญามาครั้งหนึ่งแล้วซึ่งในคดีดังกล่าวโจทก์ไม่มาศาลในชั้นไต่สวนมูลฟ้อง ศาลชั้นต้นจึงพิพากษายกฟ้องตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 166 วรรคแรก คดีถึงที่สุด เช่นนี้ โจทก์จะฟ้องจำเลยทั้งสองในเรื่องเดียวกันอีกไม่ได้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 166 วรรคสามโจทก์ฟ้องขอให้ศาลลงโทษจำเลยทั้งสองตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๓๕๘, ๓๕๙(๔), ๓๖๒, ๓๖๓, ๘๓, ๘๔, ๙๐, ๙๑ และขอให้ศาลพิพากษาว่าที่พิพาทเป็นของโจทก์ และให้ขับไล่จำเลยทั้งสองกับให้รื้อถอนสิ่งปลูกสร้างออกจากที่พิพาททั้งหมด จำเลยยื่นคำร้องว่า มูลเหตุที่โจทก์นำมาฟ้องเป็นคดีนี้เป็นมูลเหตุเดียวกันกับในคดีอาญาเรื่องก่อนซึ่งศาลได้พิพากษายกฟ้องไปแล้ว ศาลชั้นต้นวินิจฉัยแล้วให้ยกฟ้องคดีส่วนอาญาและจำหน่ายคดีส่วนแพ่ง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า คงมีปัญหาเฉพาะในส่วนคดีอาญาเท่านั้นในปัญหาดังกล่าวข้อเท็จจริงยุติว่า การกระทำของจำเลยทั้งสองที่โจทก์อ้างว่าเป็นความผิดในคดีนี้นั้น โจทก์เคยฟ้องจำเลยทั้งสองมาครั้งหนึ่งแล้วซึ่งในคดีดังกล่าวในชั้นไต่สวนมูลฟ้องโจทก์ไม่มาศาล ศาลพิพากษายกฟ้องตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา ๑๖๖ วรรคแรก คำพิพากษาถึงที่สุด เช่นนี้ โจทก์จะฟ้องจำเลยทั้งสองในเรื่องเดียวกันนั้นอีกไม่ได้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๑๖๖ วรรคสาม พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3774/2529นายเชื้อ ภักดีพินิจโจทก์นายโสภณ ศิริวงศ์ กับพวกจำเลย ป.วิ.อ. ม. 39 (4), ม. 166โจทก์เคยฟ้องจำเลยทั้งสองเกี่ยวกับการกระทำตามฟ้องนี้เป็นคดีอาญามาครั้งหนึ่งแล้วซึ่งในคดีดังกล่าวโจทก์ไม่มาศาลในชั้นไต่สวนมูลฟ้อง ศาลชั้นต้นจึงพิพากษายกฟ้องตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 166 วรรคแรก คดีถึงที่สุด เช่นนี้ โจทก์จะฟ้องจำเลยทั้งสองในเรื่องเดียวกันอีกไม่ได้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 166 วรรคสามโจทก์ฟ้องขอให้ศาลลงโทษจำเลยทั้งสองตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๓๕๘, ๓๕๙(๔), ๓๖๒, ๓๖๓, ๘๓, ๘๔, ๙๐, ๙๑ และขอให้ศาลพิพากษาว่าที่พิพาทเป็นของโจทก์ และให้ขับไล่จำเลยทั้งสองกับให้รื้อถอนสิ่งปลูกสร้างออกจากที่พิพาททั้งหมด จำเลยยื่นคำร้องว่า มูลเหตุที่โจทก์นำมาฟ้องเป็นคดีนี้เป็นมูลเหตุเดียวกันกับในคดีอาญาเรื่องก่อนซึ่งศาลได้พิพากษายกฟ้องไปแล้ว ศาลชั้นต้นวินิจฉัยแล้วให้ยกฟ้องคดีส่วนอาญาและจำหน่ายคดีส่วนแพ่ง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า คงมีปัญหาเฉพาะในส่วนคดีอาญาเท่านั้นในปัญหาดังกล่าวข้อเท็จจริงยุติว่า การกระทำของจำเลยทั้งสองที่โจทก์อ้างว่าเป็นความผิดในคดีนี้นั้น โจทก์เคยฟ้องจำเลยทั้งสองมาครั้งหนึ่งแล้วซึ่งในคดีดังกล่าวในชั้นไต่สวนมูลฟ้องโจทก์ไม่มาศาล ศาลพิพากษายกฟ้องตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา ๑๖๖ วรรคแรก คำพิพากษาถึงที่สุด เช่นนี้ โจทก์จะฟ้องจำเลยทั้งสองในเรื่องเดียวกันนั้นอีกไม่ได้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๑๖๖ วรรคสาม พิพากษายืน(สุรัตน์ ศรีอนุพันธุ์-ยนต์ พิรวินิจ-สมประสงค์ พานิชอัตรา)ศาลจังหวัดบุรีรัมย์ - ศาลอุทธรณ์ - นายอุไร คังคะเกตุแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องขอให้ศาลลงโทษจำเลยทั้งสองตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๓๕๘, ๓๕๙(๔), ๓๖๒, ๓๖๓, ๘๓, ๘๔, ๙๐, ๙๑ และขอให้ศาลพิพากษาว่าที่พิพาทเป็นของโจทก์ และให้ขับไล่จำเลยทั้งสองกับให้รื้อถอนสิ่งปลูกสร้างออกจากที่พิพาททั้งหมด จำเลยยื่นคำร้องว่า มูลเหตุที่โจทก์นำมาฟ้องเป็นคดีนี้เป็นมูลเหตุเดียวกันกับในคดีอาญาเรื่องก่อนซึ่งศาลได้พิพากษายกฟ้องไปแล้ว ศาลชั้นต้นวินิจฉัยแล้วให้ยกฟ้องคดีส่วนอาญาและจำหน่ายคดีส่วนแพ่ง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า คงมีปัญหาเฉพาะในส่วนคดีอาญาเท่านั้นในปัญหาดังกล่าวข้อเท็จจริงยุติว่า การกระทำของจำเลยทั้งสองที่โจทก์อ้างว่าเป็นความผิดในคดีนี้นั้น โจทก์เคยฟ้องจำเลยทั้งสองมาครั้งหนึ่งแล้วซึ่งในคดีดังกล่าวในชั้นไต่สวนมูลฟ้องโจทก์ไม่มาศาล ศาลพิพากษายกฟ้องตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา ๑๖๖ วรรคแรก คำพิพากษาถึงที่สุด เช่นนี้ โจทก์จะฟ้องจำเลยทั้งสองในเรื่องเดียวกันนั้นอีกไม่ได้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๑๖๖ วรรคสาม พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3774/2529นายเชื้อ ภักดีพินิจโจทก์นายโสภณ ศิริวงศ์ กับพวกจำเลย ป.วิ.อ. ม. 39 (4), ม. 166โจทก์เคยฟ้องจำเลยทั้งสองเกี่ยวกับการกระทำตามฟ้องนี้เป็นคดีอาญามาครั้งหนึ่งแล้วซึ่งในคดีดังกล่าวโจทก์ไม่มาศาลในชั้นไต่สวนมูลฟ้อง ศาลชั้นต้นจึงพิพากษายกฟ้องตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 166 วรรคแรก คดีถึงที่สุด เช่นนี้ โจทก์จะฟ้องจำเลยทั้งสองในเรื่องเดียวกันอีกไม่ได้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 166 วรรคสามโจทก์ฟ้องขอให้ศาลลงโทษจำเลยทั้งสองตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๓๕๘, ๓๕๙(๔), ๓๖๒, ๓๖๓, ๘๓, ๘๔, ๙๐, ๙๑ และขอให้ศาลพิพากษาว่าที่พิพาทเป็นของโจทก์ และให้ขับไล่จำเลยทั้งสองกับให้รื้อถอนสิ่งปลูกสร้างออกจากที่พิพาททั้งหมด จำเลยยื่นคำร้องว่า มูลเหตุที่โจทก์นำมาฟ้องเป็นคดีนี้เป็นมูลเหตุเดียวกันกับในคดีอาญาเรื่องก่อนซึ่งศาลได้พิพากษายกฟ้องไปแล้ว ศาลชั้นต้นวินิจฉัยแล้วให้ยกฟ้องคดีส่วนอาญาและจำหน่ายคดีส่วนแพ่ง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า คงมีปัญหาเฉพาะในส่วนคดีอาญาเท่านั้นในปัญหาดังกล่าวข้อเท็จจริงยุติว่า การกระทำของจำเลยทั้งสองที่โจทก์อ้างว่าเป็นความผิดในคดีนี้นั้น โจทก์เคยฟ้องจำเลยทั้งสองมาครั้งหนึ่งแล้วซึ่งในคดีดังกล่าวในชั้นไต่สวนมูลฟ้องโจทก์ไม่มาศาล ศาลพิพากษายกฟ้องตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา ๑๖๖ วรรคแรก คำพิพากษาถึงที่สุด เช่นนี้ โจทก์จะฟ้องจำเลยทั้งสองในเรื่องเดียวกันนั้นอีกไม่ได้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๑๖๖ วรรคสาม พิพากษายืน(สุรัตน์ ศรีอนุพันธุ์-ยนต์ พิรวินิจ-สมประสงค์ พานิชอัตรา)ศาลจังหวัดบุรีรัมย์ - ศาลอุทธรณ์ - นายอุไร คังคะเกตุแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ