คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 104/2513หลักกฎหมาย: จำเลยได้ทำการปล้นทรัพย์ แล้วได้พากันหนีไปห่างที่เกิดเหตุประมาณ 2 เส้น เห็นคนเดินสวนทางมา จำเลยจึงได้ยิงปืนขึ้น 1 นัด เป็นการยิงเพื่อให้พ้นจากการจับกุม เป็นเหตุการณ์ที่ยังไม่ขาดตอนกับการปล้นการกระทำของจำเลยจึงผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 340 วรรคสี่โจทก์ฟ้องว่า วันที่ 28 สิงหาคม 2507 เวลากลางวัน จำเลยกับพวกอีก 2 คน ร่วมกันมีอาวุธปืนติดตัวปล้นเอาทรัพย์สินของผู้เสียหาย รวมราคา 2,580 บาท โดยจำเลยใช้ปืนขู่เข็ญจะทำร้ายผู้เสียหายเพื่อสะดวกในการปล้นทรัพย์หลบหนีไปพร้อมกับยิงปืนขู่ขึ้น 1 นัด ขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 340จำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วเชื่อว่าจำเลยกระทำผิดจริง พิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 340 วรรค 4 จำคุกจำเลยไว้ 20 ปีจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 340 วรรค 2 คงจำคุกจำเลย 12 ปีโจทก์และจำเลยฎีกา โดยโจทก์ขอให้วางบทกำหนดโทษตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น ส่วนจำเลยขอให้ยกฟ้องศาลฎีกาพิเคราะห์พยานโจทก์จำเลยโดยตลอดแล้ว ฟังว่าจำเลยได้กระทำผิดตามฟ้อง ส่วนที่โจทก์ฎีกาว่าจำเลยควรมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 340 วรรค 4 นั้น เห็นว่า จำเลยได้ใช้ปืนยิงในระยะห่างที่เกิดเหตุ 2 เส้น ในขณะเห็นนายน้อยสวนทางมา จึงเห็นได้ว่าเป็นการยิงเพื่อให้พ้นจากการจับกุม เป็นเหตุการณ์ที่ยังไม่ขาดตอนกับการปล้น การกระทำของจำเลยจึงเป็นความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 340 วรรค 4พิพากษาแก้ บังคับคดีตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นทุกประการ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 104/2513พนักงานอัยการจังหวัดชัยภูมิโจทก์นายบุดดา จันทร์แปงจำเลย ป.อ. ม. 340 วรรคสี่จำเลยได้ทำการปล้นทรัพย์ แล้วได้พากันหนีไปห่างที่เกิดเหตุประมาณ 2 เส้น เห็นคนเดินสวนทางมา จำเลยจึงได้ยิงปืนขึ้น 1 นัด เป็นการยิงเพื่อให้พ้นจากการจับกุม เป็นเหตุการณ์ที่ยังไม่ขาดตอนกับการปล้นการกระทำของจำเลยจึงผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 340 วรรคสี่โจทก์ฟ้องว่า วันที่ 28 สิงหาคม 2507 เวลากลางวัน จำเลยกับพวกอีก 2 คน ร่วมกันมีอาวุธปืนติดตัวปล้นเอาทรัพย์สินของผู้เสียหาย รวมราคา 2,580 บาท โดยจำเลยใช้ปืนขู่เข็ญจะทำร้ายผู้เสียหายเพื่อสะดวกในการปล้นทรัพย์หลบหนีไปพร้อมกับยิงปืนขู่ขึ้น 1 นัด ขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 340จำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วเชื่อว่าจำเลยกระทำผิดจริง พิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 340 วรรค 4 จำคุกจำเลยไว้ 20 ปีจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 340 วรรค 2 คงจำคุกจำเลย 12 ปีโจทก์และจำเลยฎีกา โดยโจทก์ขอให้วางบทกำหนดโทษตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น ส่วนจำเลยขอให้ยกฟ้องศาลฎีกาพิเคราะห์พยานโจทก์จำเลยโดยตลอดแล้ว ฟังว่าจำเลยได้กระทำผิดตามฟ้อง ส่วนที่โจทก์ฎีกาว่าจำเลยควรมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 340 วรรค 4 นั้น เห็นว่า จำเลยได้ใช้ปืนยิงในระยะห่างที่เกิดเหตุ 2 เส้น ในขณะเห็นนายน้อยสวนทางมา จึงเห็นได้ว่าเป็นการยิงเพื่อให้พ้นจากการจับกุม เป็นเหตุการณ์ที่ยังไม่ขาดตอนกับการปล้น การกระทำของจำเลยจึงเป็นความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 340 วรรค 4พิพากษาแก้ บังคับคดีตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นทุกประการ(จรัญ อิศระ-ถาวร หุตะโกวิท-ชลอ บุปผเวส)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า วันที่ 28 สิงหาคม 2507 เวลากลางวัน จำเลยกับพวกอีก 2 คน ร่วมกันมีอาวุธปืนติดตัวปล้นเอาทรัพย์สินของผู้เสียหาย รวมราคา 2,580 บาท โดยจำเลยใช้ปืนขู่เข็ญจะทำร้ายผู้เสียหายเพื่อสะดวกในการปล้นทรัพย์หลบหนีไปพร้อมกับยิงปืนขู่ขึ้น 1 นัด ขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 340จำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วเชื่อว่าจำเลยกระทำผิดจริง พิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 340 วรรค 4 จำคุกจำเลยไว้ 20 ปีจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 340 วรรค 2 คงจำคุกจำเลย 12 ปีโจทก์และจำเลยฎีกา โดยโจทก์ขอให้วางบทกำหนดโทษตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น ส่วนจำเลยขอให้ยกฟ้องศาลฎีกาพิเคราะห์พยานโจทก์จำเลยโดยตลอดแล้ว ฟังว่าจำเลยได้กระทำผิดตามฟ้อง ส่วนที่โจทก์ฎีกาว่าจำเลยควรมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 340 วรรค 4 นั้น เห็นว่า จำเลยได้ใช้ปืนยิงในระยะห่างที่เกิดเหตุ 2 เส้น ในขณะเห็นนายน้อยสวนทางมา จึงเห็นได้ว่าเป็นการยิงเพื่อให้พ้นจากการจับกุม เป็นเหตุการณ์ที่ยังไม่ขาดตอนกับการปล้น การกระทำของจำเลยจึงเป็นความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 340 วรรค 4พิพากษาแก้ บังคับคดีตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นทุกประการ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 104/2513พนักงานอัยการจังหวัดชัยภูมิโจทก์นายบุดดา จันทร์แปงจำเลย ป.อ. ม. 340 วรรคสี่จำเลยได้ทำการปล้นทรัพย์ แล้วได้พากันหนีไปห่างที่เกิดเหตุประมาณ 2 เส้น เห็นคนเดินสวนทางมา จำเลยจึงได้ยิงปืนขึ้น 1 นัด เป็นการยิงเพื่อให้พ้นจากการจับกุม เป็นเหตุการณ์ที่ยังไม่ขาดตอนกับการปล้นการกระทำของจำเลยจึงผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 340 วรรคสี่โจทก์ฟ้องว่า วันที่ 28 สิงหาคม 2507 เวลากลางวัน จำเลยกับพวกอีก 2 คน ร่วมกันมีอาวุธปืนติดตัวปล้นเอาทรัพย์สินของผู้เสียหาย รวมราคา 2,580 บาท โดยจำเลยใช้ปืนขู่เข็ญจะทำร้ายผู้เสียหายเพื่อสะดวกในการปล้นทรัพย์หลบหนีไปพร้อมกับยิงปืนขู่ขึ้น 1 นัด ขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 340จำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วเชื่อว่าจำเลยกระทำผิดจริง พิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 340 วรรค 4 จำคุกจำเลยไว้ 20 ปีจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 340 วรรค 2 คงจำคุกจำเลย 12 ปีโจทก์และจำเลยฎีกา โดยโจทก์ขอให้วางบทกำหนดโทษตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น ส่วนจำเลยขอให้ยกฟ้องศาลฎีกาพิเคราะห์พยานโจทก์จำเลยโดยตลอดแล้ว ฟังว่าจำเลยได้กระทำผิดตามฟ้อง ส่วนที่โจทก์ฎีกาว่าจำเลยควรมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 340 วรรค 4 นั้น เห็นว่า จำเลยได้ใช้ปืนยิงในระยะห่างที่เกิดเหตุ 2 เส้น ในขณะเห็นนายน้อยสวนทางมา จึงเห็นได้ว่าเป็นการยิงเพื่อให้พ้นจากการจับกุม เป็นเหตุการณ์ที่ยังไม่ขาดตอนกับการปล้น การกระทำของจำเลยจึงเป็นความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 340 วรรค 4พิพากษาแก้ บังคับคดีตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นทุกประการ(จรัญ อิศระ-ถาวร หุตะโกวิท-ชลอ บุปผเวส)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ