phoneee/thai-legal-corpus huggingface dataset:
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 249/2538หลักกฎหมาย: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยทั้งสองกับพวกร่วมกันปล้นเอาเงินสดของส.ไป โดยร่วมกันใช้อาวุธมีดปลายแหลมแทง ส. เป็นเหตุให้ ส.ถึงแก่ความตายขอให้ลงโทษตาม ป.อ. มาตรา 288, 289 และ 340 คดีฟังได้แต่เพียงว่า จำเลยที่ 2 ได้ล้วงเอาเงินสดจากผู้ตายไปจริง อันเป็นความผิดฐานร่วมกับพวกอีกคนหนึ่งลักทรัพย์ของทายาทผู้ตายเท่านั้น ข้อเท็จจริงไม่อาจรับฟังเลยไปถึงว่า จำเลยที่ 2ได้ร่วมกับคนร้ายอื่นชิงทรัพย์หรือปล้นทรัพย์หรือฆ่าผู้ตายตามฟ้อง ซึ่งความผิดฐานลักทรัพย์เป็นความผิดที่มีการกระทำรวมอยู่ในความผิดฐานปล้นทรัพย์ และเป็นความผิดได้อยู่ในตัวเอง ศาลมีอำนาจลงโทษจำเลยที่ 2 ฐานลักทรัพย์ได้ ตาม ป.วิ.อ.มาตรา 192 วรรคท้าย ลำพังแต่คำให้การซัดทอดในชั้นสอบสวนของจำเลยที่ 2 ซึ่งเป็นคนร้ายด้วยกัน ย่อมไม่อาจฟังลงโทษจำเลยที่ 1 ได้ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 249/2538พนักงานอัยการประจำศาลจังหวัดปากพนังโจทก์นางสมจิตต์ อาภาสกุลโจทก์ร่วมนายประจวบ หนูชู กับพวกจำเลย ป.อ. ม. 288, ม. 289, ม. 334, ม. 335, ม. 340 ป.วิ.อ. ม. 134, ม. 192 วรรคท้าย, ม. 226, ม. 227โจทก์ฟ้องว่า จำเลยทั้งสองกับพวกร่วมกันปล้นเอาเงินสดของส.ไป โดยร่วมกันใช้อาวุธมีดปลายแหลมแทง ส. เป็นเหตุให้ ส.ถึงแก่ความตายขอให้ลงโทษตาม ป.อ. มาตรา 288, 289 และ 340 คดีฟังได้แต่เพียงว่า จำเลยที่ 2 ได้ล้วงเอาเงินสดจากผู้ตายไปจริง อันเป็นความผิดฐานร่วมกับพวกอีกคนหนึ่งลักทรัพย์ของทายาทผู้ตายเท่านั้น ข้อเท็จจริงไม่อาจรับฟังเลยไปถึงว่า จำเลยที่ 2ได้ร่วมกับคนร้ายอื่นชิงทรัพย์หรือปล้นทรัพย์หรือฆ่าผู้ตายตามฟ้อง ซึ่งความผิดฐานลักทรัพย์เป็นความผิดที่มีการกระทำรวมอยู่ในความผิดฐานปล้นทรัพย์ และเป็นความผิดได้อยู่ในตัวเอง ศาลมีอำนาจลงโทษจำเลยที่ 2 ฐานลักทรัพย์ได้ ตาม ป.วิ.อ.มาตรา 192 วรรคท้าย ลำพังแต่คำให้การซัดทอดในชั้นสอบสวนของจำเลยที่ 2 ซึ่งเป็นคนร้ายด้วยกัน ย่อมไม่อาจฟังลงโทษจำเลยที่ 1 ได้(อร่าม หุตางกูร-ไพศาล รางชางกูร-สมพล สัตยาอภิธาน)ศาลจังหวัดปากพนัง - นายปิยะวรรณ สุประดิษฐ์ ณ อยุธยศาลอุทธรณ์ภาค ๓ - นายสมชาย วงศ์สวัสดิ์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 249/2538พนักงานอัยการประจำศาลจังหวัดปากพนังโจทก์นางสมจิตต์ อาภาสกุลโจทก์ร่วมนายประจวบ หนูชู กับพวกจำเลย ป.อ. ม. 288, ม. 289, ม. 334, ม. 335, ม. 340 ป.วิ.อ. ม. 134, ม. 192 วรรคท้าย, ม. 226, ม. 227โจทก์ฟ้องว่า จำเลยทั้งสองกับพวกร่วมกันปล้นเอาเงินสดของส.ไป โดยร่วมกันใช้อาวุธมีดปลายแหลมแทง ส. เป็นเหตุให้ ส.ถึงแก่ความตายขอให้ลงโทษตาม ป.อ. มาตรา 288, 289 และ 340 คดีฟังได้แต่เพียงว่า จำเลยที่ 2 ได้ล้วงเอาเงินสดจากผู้ตายไปจริง อันเป็นความผิดฐานร่วมกับพวกอีกคนหนึ่งลักทรัพย์ของทายาทผู้ตายเท่านั้น ข้อเท็จจริงไม่อาจรับฟังเลยไปถึงว่า จำเลยที่ 2ได้ร่วมกับคนร้ายอื่นชิงทรัพย์หรือปล้นทรัพย์หรือฆ่าผู้ตายตามฟ้อง ซึ่งความผิดฐานลักทรัพย์เป็นความผิดที่มีการกระทำรวมอยู่ในความผิดฐานปล้นทรัพย์ และเป็นความผิดได้อยู่ในตัวเอง ศาลมีอำนาจลงโทษจำเลยที่ 2 ฐานลักทรัพย์ได้ ตาม ป.วิ.อ.มาตรา 192 วรรคท้าย ลำพังแต่คำให้การซัดทอดในชั้นสอบสวนของจำเลยที่ 2 ซึ่งเป็นคนร้ายด้วยกัน ย่อมไม่อาจฟังลงโทษจำเลยที่ 1 ได้(อร่าม หุตางกูร-ไพศาล รางชางกูร-สมพล สัตยาอภิธาน)ศาลจังหวัดปากพนัง - นายปิยะวรรณ สุประดิษฐ์ ณ อยุธยศาลอุทธรณ์ภาค ๓ - นายสมชาย วงศ์สวัสดิ์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1884/2518หลักกฎหมาย: นายทะเบียนการค้าวินิจฉัยว่าเครื่องหมาย "LEVIE" ของโจทก์คล้าย "LEVI'S" ของจำเลย โจทก์อุทธรณ์ต่อคณะกรรมการเครื่องหมายการค้าและจำเลยไม่ฟ้องศาล คำวินิจฉัยของคณะกรรมการว่าเครื่องหมายของโจทก์คล้ายของจำเลยฯจึงเป็นที่สุด โจทก์ฟ้องคดีอีกไม่ได้ศาลฎีกาวินิจฉัยคดีอาญาว่าเครื่องหมาย LEVIE ของโจทก์ไม่เลียนเครื่องหมาย LEVI'S ของจำเลยก็ตาม ไม่ทำให้สิทธิขอจดทะเบียนการค้ากระทบกระเทือน เพราะเป็นการวินิจฉัยคนละทางกัน ข้อเท็จจริงในคดีอาญาว่าโจทก์ไม่ได้เลียนเครื่องหมายการค้าเป็นคนละเรื่องกับโจทก์มีสิทธิในเครื่องหมายการค้าหรือไม่ คณะกรรมการวินิจฉัยเครื่องหมายเฉพาะตัวหนังสือถือว่าคณะกรรมการมีเจตนาไม่สุจริตไม่ได้วิธีการวินิจฉัยมีอย่างไรเป็นสิทธิของคณะกรรมการโดยเฉพาะ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1884/2518นายย่งเซ็ง แซ่กังโจทก์กรมทะเบียนการค้า กับพวกจำเลย พ.ร.บ.เครื่องหมายการค้า พ.ศ.2474 ป.วิ.อ. ม. 46นายทะเบียนการค้าวินิจฉัยว่าเครื่องหมาย "LEVIE" ของโจทก์คล้าย "LEVI'S" ของจำเลย โจทก์อุทธรณ์ต่อคณะกรรมการเครื่องหมายการค้าและจำเลยไม่ฟ้องศาล คำวินิจฉัยของคณะกรรมการว่าเครื่องหมายของโจทก์คล้ายของจำเลยฯจึงเป็นที่สุด โจทก์ฟ้องคดีอีกไม่ได้ศาลฎีกาวินิจฉัยคดีอาญาว่าเครื่องหมาย LEVIE ของโจทก์ไม่เลียนเครื่องหมาย LEVI'S ของจำเลยก็ตาม ไม่ทำให้สิทธิขอจดทะเบียนการค้ากระทบกระเทือน เพราะเป็นการวินิจฉัยคนละทางกัน ข้อเท็จจริงในคดีอาญาว่าโจทก์ไม่ได้เลียนเครื่องหมายการค้าเป็นคนละเรื่องกับโจทก์มีสิทธิในเครื่องหมายการค้าหรือไม่ คณะกรรมการวินิจฉัยเครื่องหมายเฉพาะตัวหนังสือถือว่าคณะกรรมการมีเจตนาไม่สุจริตไม่ได้วิธีการวินิจฉัยมีอย่างไรเป็นสิทธิของคณะกรรมการโดยเฉพาะ(ยิ่งศักดิ์ กฤษณจินดา-วิกรม เมาลานนท์-สุธี ชอบธรรม)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1884/2518นายย่งเซ็ง แซ่กังโจทก์กรมทะเบียนการค้า กับพวกจำเลย พ.ร.บ.เครื่องหมายการค้า พ.ศ.2474 ป.วิ.อ. ม. 46นายทะเบียนการค้าวินิจฉัยว่าเครื่องหมาย "LEVIE" ของโจทก์คล้าย "LEVI'S" ของจำเลย โจทก์อุทธรณ์ต่อคณะกรรมการเครื่องหมายการค้าและจำเลยไม่ฟ้องศาล คำวินิจฉัยของคณะกรรมการว่าเครื่องหมายของโจทก์คล้ายของจำเลยฯจึงเป็นที่สุด โจทก์ฟ้องคดีอีกไม่ได้ศาลฎีกาวินิจฉัยคดีอาญาว่าเครื่องหมาย LEVIE ของโจทก์ไม่เลียนเครื่องหมาย LEVI'S ของจำเลยก็ตาม ไม่ทำให้สิทธิขอจดทะเบียนการค้ากระทบกระเทือน เพราะเป็นการวินิจฉัยคนละทางกัน ข้อเท็จจริงในคดีอาญาว่าโจทก์ไม่ได้เลียนเครื่องหมายการค้าเป็นคนละเรื่องกับโจทก์มีสิทธิในเครื่องหมายการค้าหรือไม่ คณะกรรมการวินิจฉัยเครื่องหมายเฉพาะตัวหนังสือถือว่าคณะกรรมการมีเจตนาไม่สุจริตไม่ได้วิธีการวินิจฉัยมีอย่างไรเป็นสิทธิของคณะกรรมการโดยเฉพาะ(ยิ่งศักดิ์ กฤษณจินดา-วิกรม เมาลานนท์-สุธี ชอบธรรม)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
กฎกระทรวงยกเลิกกฎกระทรวงกำหนดค่าธรรมเนียมการจดทะเบียนสิทธิและนิติกรรมสำหรับการโอนและการจำนองจากการซื้อขายอสังหาริมทรัพย์เพื่อสนับสนุนและบรรเทาภาระให้แก่ประชาชนที่ต้องการมีที่อยู่อาศัยเป็นของตนเอง พ.ศ. 2566 พ.ศ. 2567กฎกระทรวง ยกเลิกกฎกระทรวงกำหนดค่าธรรมเนียมการจดทะเบียนสิทธิและนิติกรรม สำหรับการโอนและการจำนองจากการซื้อขายอสังหาริมทรัพย์ เพื่อสนับสนุนและบรรเทาภาระให้แก่ประชาชนที่ต้องการมีที่อยู่อาศัยเป็นของตนเอง พ.ศ. ๒๕๖๖ พ.ศ. ๒๕๖๗อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๕ วรรคหนึ่ง แห่งพระราชบัญญัติให้ใช้ประมวลกฎหมายที่ดิน พ.ศ. ๒๔๙๗ และมาตรา ๑๐๓ วรรคหนึ่ง แห่งประมวลกฎหมายที่ดิน ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายที่ดิน (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๒๑ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้ให้ยกเลิกกฎกระทรวงกำหนดค่าธรรมเนียมการจดทะเบียนสิทธิและนิติกรรมสำหรับการโอนและการจำนองจากการซื้อขายอสังหาริมทรัพย์เพื่อสนับสนุนและบรรเทาภาระให้แก่ประชาชนที่ต้องการมีที่อยู่อาศัยเป็นของตนเอง พ.ศ. ๒๕๖๖ให้ไว้ ณ วันที่ ๙ เมษายน พ.ศ. ๒๕๖๗ อนุทิน ชาญวีรกูล รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยหมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ โดยที่เป็นการสมควรยกเลิกกฎกระทรวงกำหนดค่าธรรมเนียมการจดทะเบียนสิทธิและนิติกรรมสำหรับการโอนและการจำนองจากการซื้อขายอสังหาริมทรัพย์เพื่อสนับสนุนและบรรเทาภาระให้แก่ประชาชนที่ต้องการมีที่อยู่อาศัยเป็นของตนเอง พ.ศ. ๒๕๖๖เพื่อปรับปรุงหลักเกณฑ์การเรียกเก็บค่าธรรมเนียมจดทะเบียนสิทธิและนิติกรรมสำหรับการโอนและการจำนองจากการซื้อขายอสังหาริมทรัพย์ อันจะเป็นการสนับสนุนและบรรเทาภาระให้แก่ประชาชนที่ต้องการมีที่อยู่อาศัยเป็นของตนเอง ส่งเสริมการซื้อขายอสังหาริมทรัพย์เพื่อสร้างความมั่นคงในทางเศรษฐกิจรวมถึงช่วยกระตุ้นเศรษฐกิจผ่านภาคอสังหาริมทรัพย์และธุรกิจที่เกี่ยวเนื่องกับภาคอสังหาริมทรัพย์ จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้
ข้อกำหนดข้อกำหนดเกี่ยวกับการจัดสรรที่ดินจังหวัดจันทบุรีฉบับที่ ๒ (พ.ศ. ๒๕๕๐) อาศัยอำนาจตามความในมาตรา๑๔ (๑) มาตรา ๑๖ แห่งพระราชบัญญัติการจัดสรรที่ดิน พ.ศ. ๒๕๔๓ คณะกรรมการจัดสรรที่ดินจังหวัดจันทบุรีจึงออกข้อกำหนดเกี่ยวกับการจัดทำแผนผังโครงการ และวิธีการในการจัดสรรที่ดิน เพื่อประโยชน์เกี่ยวกับการอื่นที่จำเป็นต่อการรักษาสภาพแวดล้อมการส่งเสริมสภาพความเป็นอยู่และการบริการชุมชนโดยความเห็นชอบจากคณะกรรมการจัดสรรที่ดินกลาง ดังนี้ข้อ ๑ ข้อกำหนดนี้เรียกว่า ข้อกำหนดเกี่ยวกับการจัดสรรที่ดินจังหวัดจันทบุรีฉบับที่ ๒ (พ.ศ. ๒๕๕๐)ข้อ ๒[๑] ข้อกำหนดนี้ให้ใช้บังคับเมื่อพ้นกำหนดสามสิบวันนับแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปข้อ ๓ ให้เพิ่มความต่อไปนี้ในข้อกำหนดเกี่ยวกับการจัดสรรที่ดินจังหวัดจันทบุรีพ.ศ. ๒๕๔๖ เป็นข้อ ๓๖ ข้อ ๓๗ และ ข้อ ๓๘ ดังต่อไปนี้ข้อ ๓๖ ในกรณีที่ผู้จัดสรรที่ดินรายใดมีความประสงค์จะให้มีการจัดตั้งนิติบุคคลหมู่บ้านจัดสรรหรือนิติบุคคลตามกฎหมายอื่นผู้จัดสรรที่ดินจะต้องจัดพื้นที่ให้เป็นที่ตั้งสำนักงานของนิติบุคคลหมู่บ้านจัดสรรหรือนิติบุคคลตามกฎหมายอื่นอย่างใดอย่างหนึ่ง ดังนี้(๑) ที่ดินเปล่าต้องจัดให้มีเนื้อที่ไม่น้อยกว่า ๒๐ ตารางวา และมีความกว้างไม่น้อยกว่า๘.๐๐ เมตร ความยาวไม่น้อยกว่า ๑๐.๐๐ เมตร โดยตำแหน่งที่ดินให้มีเขตติดต่อกับสาธารณูปโภคอื่นๆ เช่น ถนน สวน สนามเด็กเล่น สนามกีฬา และหรือสาธารณูปโภคอื่นที่ใช้ประโยชน์ลักษณะเดียวกัน(๒) ที่ดินพร้อมอาคาร ต้องมีเนื้อที่ไม่น้อยกว่า ๑๖ ตารางวา และมีความกว้างไม่น้อยกว่า๔.๐๐ เมตร และให้มีพื้นที่ใช้สอยในอาคารไม่น้อยกว่า ๖๔ ตารางเมตร(๓) พื้นที่ส่วนอื่นซึ่งผู้จัดสรรที่ดินได้จัดไว้เพื่อเป็นที่ตั้งสำนักงานของนิติบุคคลหมู่บ้านจัดสรรหรือนิติบุคคลตามกฎหมายอื่นแล้วเช่น สำนักงาน สโมสร เป็นต้น ต้องจัดให้มีพื้นที่ใช้สอยสำหรับสำนักงานของนิติบุคคลหมู่บ้านจัดสรรหรือนิติบุคคลตามกฎหมายอื่นในอาคารดังกล่าวไม่น้อยกว่า๖๔ ตารางเมตร อาคารดังกล่าวจะต้องอยู่บนที่ดินแปลงบริการสาธารณะในโครงการจัดสรรที่ดินและจะเก็บค่าใช้จ่ายสำหรับการใช้เป็นที่ตั้งสำนักงานของนิติบุคคลหมู่บ้านจัดสรรหรือนิติบุคคลตามกฎหมายอื่นไม่ได้ทั้งนี้ ไม่นับรวมถึงค่าใช้จ่ายสาธารณูปโภคสิ้นเปลืองข้อ ๓๗ เมื่อตั้งนิติบุคคลหมู่บ้านจัดสรรหรือนิติบุคคลตามกฎหมายอื่นแล้วให้ถือว่าที่ดินดังกล่าวตามข้อ๓๖ (๑) หรือที่ดินพร้อมอาคารตาม ข้อ ๓๖ (๒) เป็นสาธารณูปโภคส่วนที่ดินที่เป็นที่ตั้งสำนักงานสโมสร ฯลฯ ผู้จัดสรรที่ดินต้องให้นิติบุคคลหมู่บ้านจัดสรรหรือนิติบุคคลตามกฎหมายอื่นถือกรรมสิทธิ์รวมในที่ดินเนื้อที่ไม่น้อยกว่า๒๐ ตารางวา และให้เป็นสาธารณูปโภคด้วยข้อ ๓๘ ข้อกำหนดนี้ไม่ให้ใช้บังคับกับการจัดสรรที่ดินที่ได้ยื่นคำขออนุญาตไว้ก่อนข้อกำหนดนี้ใช้บังคับให้ไว้ ณ วันที่ ๒ มีนาคมพ.ศ. ๒๕๕๐พนัส แก้วลายผู้ว่าราชการจังหวัดจันทบุรีประธานกรรมการจัดสรรที่ดินจังหวัดจันทบุรีวัชศักดิ์/จัดทำ๑๐ เมษายน ๒๕๕๐ศิรวัชร์/ปรับปรุง๒ มิถุนายน ๒๕๕๙[๑] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๔/ตอนพิเศษ ๔๒ ง/หน้า ๗๐/๕ เมษายน ๒๕๕๐
ประกาศกรมสรรพสามิตประกาศกรมสรรพสามิตเรื่องลักษณะเครื่องหมายแสดงการเสียภาษีจดทะเบียน(ฉบับที่๒/๒๕๕๐)[๑] อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๖๒ วรรคสาม แห่งพระราชบัญญัติภาษีสรรพสามิตพ.ศ. ๒๕๒๗ อธิบดีกรมสรรพสามิตประกาศกำหนดลักษณะเครื่องหมายแสดงการเสียภาษีจดทะเบียนของบริษัท เสริมสุข จำกัด (มหาชน) ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ เครื่องหมายแสดงการเสียภาษีจดทะเบียน ตามทะเบียนที่พนักงานเจ้าหน้าที่ได้รับจดไว้เลขที่๐๖๙/๒๕๔๙ ลงวันที่ ๑๒ ธันวาคม ๒๕๔๙ เป็นเครื่องหมายแสดงการเสียภาษีจดทะเบียนเป็นสิ่งผนึกภาชนะฝาเกลียวทำด้วยอะลูมิเนียม เป็นรูปวงกลม ขนาดเส้นผ่าศูนย์กลาง ๒.๘ เซนติเมตรพื้นด้านหน้าฝาสีฟ้าตรงกลางฝามีรูปโลโก แบ่งเป็น ๓ ส่วน ส่วนบนสีแดง ส่วนกลางสีขาว และส่วนล่างสีน้ำเงินมีขอบเส้นสีขาววงกลมล้อมรอบ บนโลโกส่วนสีแดงมีอักษรภาษาอังกฤษสีแดงขอบเส้นสีขาวและสีน้ำเงินคำว่า PEPSI ทับอยู่ ข้างอักษร I มีอักษรภาษาอังกฤษสีขาวคำว่า TM ถัดลงมามีอักษรภาษาอังกฤษสีแดงขอบเส้นสีขาวและสีน้ำเงิน คำว่า MAX โดยตัวอักษร X ทับอยู่บนโลโกส่วนสีแดงสีขาว และสีน้ำเงิน ถัดออกมาโดยรอบมีอักษรภาษาไทยและตัวเลขสีขาว คำว่า เครื่องดื่มปราศจากน้ำตาลเป๊ปซี่แมกซ์(เป๊ปซี่แมกซ์เครื่องหมายการค้า)ปริมาตรสุทธิ 250 ซม.3 บมจ.เสริมสุข พื้นด้านข้างฝาโดยรอบสีบรอนซ์เงินมีอักษรภาษาไทยและสัญลักษณ์สีน้ำเงิน คำว่า เปิดปิด ข้อ ๒เครื่องหมายแสดงการเสียภาษีจดทะเบียนตามทะเบียนที่พนักงานเจ้าหน้าที่ได้รับจดไว้เลขที่ ๐๗๐/๒๕๔๙ ลงวันที่ ๑๒ ธันวาคม ๒๕๔๙เป็นเครื่องหมายแสดงการเสียภาษีจดทะเบียนเป็นสิ่งผนึกภาชนะฝาเกลียว ทำด้วยพลาสติก เป็นรูปวงกลมขนาดเส้นผ่าศูนย์กลาง ๒.๘ เซนติเมตร พื้นฝาสีฟ้า และสีขาว ตรงกลางฝาเป็นรูปวงกลมพื้นสีฟ้าภายในรูปวงกลม ตรงกลางมีรูปโลโก แบ่งเป็น ๓ ส่วน ส่วนบนสีแดง ส่วนกลางสีขาว และส่วนล่างสีน้ำเงินมีขอบเส้นสีขาววงกลมล้อมรอบ บนโลโกส่วนสีแดงมีอักษรภาษาอังกฤษสีแดงขอบเส้นสีขาวและสีน้ำเงินคำว่า PEPSI ทับอยู่ ข้างอักษร I มีอักษรภาษาอังกฤษสีขาว คำว่า TM ถัดลงมามีอักษรภาษาอังกฤษสีแดงขอบเส้นสีขาวและสีน้ำเงินคำว่า MAX โดยตัวอักษร X ทับอยู่บนโลโกส่วนสีแดงสีขาว และสีน้ำเงิน ถัดออกมาโดยรอบมีอักษรภาษาไทยและตัวเลขสีขาว คำว่า เครื่องดื่มปราศจากน้ำตาลเป๊ปซี่แมกซ์(เป๊ปซี่แมกซ์เครื่องหมายการค้า) ปริมาตรสุทธิ 1.25 ลิตร บมจ.เสริมสุข พื้นฝาภายนอกรูปวงกลมและด้านข้างฝาโดยรอบสีขาวประกาศณ วันที่ ๑๒ มกราคม พ.ศ. ๒๕๕๐นิรมลหนูคงผู้อำนวยการกองรายได้ปฏิบัติราชการแทนอธิบดีกรมสรรพสามิตวัชศักดิ์/ผู้จัดทำ๒๘กุมภาพันธ์ ๒๕๕๐[๑]ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๔/ตอนที่ ๑๕ ง/หน้า ๔๕/๑๕ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๐
ประกาศกระทรวงอุตสาหกรรมฉบับที่ 4181 (พ.ศ. 2553)ออกตามความในพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมพ.ศ. 2511เรื่อง กําหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมปูนปลาสเตอร์สําหรับทําแบบในอุตสาหกรรมเซรามิก------------------------------อื่นๆ - อาศัยอํานาจตามความในมาตรา 15 แห่งพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม พ.ศ. 2511 รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมออกประกาศกําหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม ปูนปลาสเตอร์สําหรับทําแบบในอุตสาหกรรมเซรามิก มาตรฐานเลขที่ มอก. 2488 - 2553 ไว้ ดังมีรายการละเอียดต่อท้ายประกาศนี้ ทั้งนี้ ให้มีผลตั้งแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปผู้มีอํานาจลงนาม - ประกาศ ณ วันที่ 19 มีนาคม พ.ศ. 2553 ชาญชัย ชัยรุ่งเรืองรัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม
พระราชบัญญัติคืนยศ บรรดาศักดิ์ เครื่องราชอิสริยาภรณ์ และสิทธิในการรับเบี้ยหวัด บําเหน็จและบํานาญ (ฉะบับที่ 2) พ.ศ. 2491พระราชบัญญัติคืนยศ บรรดาศักดิ์ เครื่องราชอิสสริยาภรณ์ และสิทธิในการรับเบี้ยหวัด บำเหน็จ และบำนาญ (ฉะบับที่ ๒)พ.ศ. ๒๔๙๑ในพระปรมาภิไธยสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดช คณะอภิรัฐมนตรี ในหน้าที่คณะผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ รังสิต กรมขุนชัยนาทนเรนทร อลงกฏ ธานีนิวัติ มานวราชเสวี อดุลเดชจรัส ให้ไว้ ณ วันที่๑๖ มกราคม พ.ศ. ๒๔๙๐ เป็นปีที่ ๓ในรัชกาลปัจจุบันโดยที่เป็นการสมควรแก้ไขเพิ่มเติมพระราชบัญญัติคืนยศบรรดาศักดิ์ เครื่องราชอิสสริยาภรณ์ และสิทธิในการรับเบี้ยหวัด บำเหน็จ และบำนาญ พุทธศักราช๒๔๘๙ พระมหากษัตริย์โดยคำแนะนำและยินยอมของรัฐสภาจึงมีพระบรมราชโองการให้ตราพระบัญญัติขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้มาตรา 1 มาตรา ๑ พระราชบัญญัตินี้เรียกว่า "พระราชบัญญัติคืนยศ บรรดาศักดิ์เครื่องราชอิสสริยาภรณ์ และสิทธิในการรับเบี้ยหวัด บำเหน็จ และบำนาญ (ฉะบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๔๙๑"มาตรา 2 มาตรา ๒ พระราชบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา 3 มาตรา ๓ ให้ยกเลิกความในมาตรา ๓ แห่งพระราชบัญญัติคืนยศ บรรดาศักดิ์ เครื่องราชอิสสริยาภรณ์ และสิทธิในการรับเบี้ยหวัด บำเหน็จ และบำนาญ พุทธศักราช ๒๔๘๙ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน "มาตรา ๓ บุคคลผู้ได้รับการล้างมลทินตามพระราชบัญญัติล้างมลทินผู้กระทำผิดทางการเมือง ร.ศ. ๑๓๐ พุทธศักราช ๒๔๗๕มาตรา 3 หรือบุคคลผู้ได้รับนิรโทษกรรมตามพระราชกำหนดนิรโทษกรรมแก่ผู้กระทำความผิดฐานกบฏและจลาจล พุทธศักราช ๒๔๘๘ หรือบุคคลผู้ต้องออกจากราชการเนื่องจากเหตุเกี่ยวข้องกับความผิดทางการเมืองหรือความผิดฐานกบฏและจลาจลอันเป็นกรณีเดียวกันกับที่ได้ระบุไว้ในกฎหมายดังกล่าวมาแล้ว ถ้าต้องออกจากยศ บรรดาศักดิ์มาตรา 3 หรือถูกเรียกคืนเครื่องราชอิสริยาภรณ์เนื่องจากการกระทำความผิดหรือเกี่ยวข้องกับความผิดอันได้รับการล้างมลทินหรือได้รับนิรโทษกรรมดังกล่าวแล้ว ไม่ว่าจะมีชีวิตอยู่ในวันใช้พระราชบัญญัตินี้หรือไม่ก็ตาม ให้รัฐบาลนำความกราบบังคมทูลขอพระราชทานยศ บรรดาศักดิ์หรือเครื่องราชอิสริยาภรณ์คืนให้แก่ผู้นั้น"มาตรา 4 มาตรา ๔ ให้ยกเลิกความในมาตรา ๔ แห่งพระราชบัญญัติคืนยศ บรรดาศักดิ์ เครื่องราชอิสสริยาภรณ์ และสิทธิในการรับเบี้ยหวัด บำเหน็จ และบำนาญ พุทธศักราช ๒๔๘๙ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน "มาตรา ๔ บุคคลที่ได้ระบุไว้ในมาตรา ๓ ถ้าเป็นบุคคลที่เคยได้รับเบี้ยหวัดหรือบำนาญมาแล้วมาตรา 4 ก็ให้มีสิทธิได้รับเบี้ยหวัดหรือบำนาญตามเดิม ถ้าบุคคลดังกล่าวเคยเป็นข้าราชการประจำมาก่อน และยังไม่ได้รับเบี้ยหวัด บำเหน็จ หรือบำนาญ ก็ให้ได้รับเบี้ยหวัด บำเหน็จ หรือบำนาญเพราะเหตุทดแทนตามกฎหมายว่าด้วยบำเหน็จบำนาญในปัจจุบัน ในการพิจารณาจ่ายเบี้ยหวัด บำเหน็จ หรือบำนาญมาตรา 4 ตามพระราชบัญญัตินี้ให้ถือว่าคำวินิจฉัยของกระทรวงการคลังเป็นเด็ดขาด"มาตรา 5 มาตรา ๕ สิทธิในการรับเบี้ยหวัดหรือบำนาญตามมาตรา ๔ ให้เกิดแต่วันที่ให้ใช้บังคับพระราชบัญญัติคืนยศ บรรดาศักดิ์ เครื่องราชอิสสริยาภรณ์ และสิทธิในการรับเบี้ยหวัด บำเหน็จ และบำนาญ พุทธศักราช ๒๔๘๙ และให้เบิกจ่ายย้อนนับแต่วันที่กล่าวแล้วได้มาตรา 6 มาตรา ๖ ให้นายกรัฐมนตรีและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังรักษาการตามพระราชบัญญัตินี้ผู้รับสนองพระบรมราชโองการควง อภัยวงศ์นายกรัฐมนตรี
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 71149หลักกฎหมาย: ความยุติธรรมเพื่อป้องกันการลงโทษบุคคลที่มีเหตุสงสัยว่าได้กระทำผิดจึงไม่ควรบังคับคดีให้ลงโทษจำเลยศาลเดิมและศาลอุทธรณ์ตัดสินลงโทษจำเลยตามบท ๒๔๙ - ๖๐ ให้จำคุกจำเลย ๑๒ ปี จำเลยฎีกาในระหว่างฎีกาทนายโจทก์แถลงว่าจำเลยไม่ได้เปนผู้กระทำผิด และทราบว่านายบุญทรงซึ่งไปกับจำเลยทำปืนลั่น ศาลสอบถามอัยการรับว่าได้มีข่าวเช่นนี้จริง เมื่อได้ความเช่นนี้ ศาลฎีกาเห็นว่าสำหรับความยุติธรรมเพื่อป้องกันการลงโทษบุคคลที่มีเหตุอันสงสัยมิได้กระทำผิดขึ้นอย่างคดีนี้ จึงไม่ควรบังคับให้เด็ดขาดก่อนจึงให้ยกคำตัดสินศาลล่าง ให้ศาลสืบพยานใหม่ แล้วตัดสินตามรูปความ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 533 - 534/2470อัยการฉเชิงเทรา และนายอ้นโจทก์นายพริ้ง มหพันธ์ล. ป.อ. ม. 249, ม. 60ความยุติธรรมเพื่อป้องกันการลงโทษบุคคลที่มีเหตุสงสัยว่าได้กระทำผิดจึงไม่ควรบังคับคดีให้ลงโทษจำเลยศาลเดิมและศาลอุทธรณ์ตัดสินลงโทษจำเลยตามบท ๒๔๙ - ๖๐ ให้จำคุกจำเลย ๑๒ ปี จำเลยฎีกาในระหว่างฎีกาทนายโจทก์แถลงว่าจำเลยไม่ได้เปนผู้กระทำผิด และทราบว่านายบุญทรงซึ่งไปกับจำเลยทำปืนลั่น ศาลสอบถามอัยการรับว่าได้มีข่าวเช่นนี้จริง เมื่อได้ความเช่นนี้ ศาลฎีกาเห็นว่าสำหรับความยุติธรรมเพื่อป้องกันการลงโทษบุคคลที่มีเหตุอันสงสัยมิได้กระทำผิดขึ้นอย่างคดีนี้ จึงไม่ควรบังคับให้เด็ดขาดก่อนจึงให้ยกคำตัดสินศาลล่าง ให้ศาลสืบพยานใหม่ แล้วตัดสินตามรูปความ(พรหม-นรเนติ-พิพาก)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ศาลเดิมและศาลอุทธรณ์ตัดสินลงโทษจำเลยตามบท ๒๔๙ - ๖๐ ให้จำคุกจำเลย ๑๒ ปี จำเลยฎีกาในระหว่างฎีกาทนายโจทก์แถลงว่าจำเลยไม่ได้เปนผู้กระทำผิด และทราบว่านายบุญทรงซึ่งไปกับจำเลยทำปืนลั่น ศาลสอบถามอัยการรับว่าได้มีข่าวเช่นนี้จริง เมื่อได้ความเช่นนี้ ศาลฎีกาเห็นว่าสำหรับความยุติธรรมเพื่อป้องกันการลงโทษบุคคลที่มีเหตุอันสงสัยมิได้กระทำผิดขึ้นอย่างคดีนี้ จึงไม่ควรบังคับให้เด็ดขาดก่อนจึงให้ยกคำตัดสินศาลล่าง ให้ศาลสืบพยานใหม่ แล้วตัดสินตามรูปความ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 533 - 534/2470อัยการฉเชิงเทรา และนายอ้นโจทก์นายพริ้ง มหพันธ์ล. ป.อ. ม. 249, ม. 60ความยุติธรรมเพื่อป้องกันการลงโทษบุคคลที่มีเหตุสงสัยว่าได้กระทำผิดจึงไม่ควรบังคับคดีให้ลงโทษจำเลยศาลเดิมและศาลอุทธรณ์ตัดสินลงโทษจำเลยตามบท ๒๔๙ - ๖๐ ให้จำคุกจำเลย ๑๒ ปี จำเลยฎีกาในระหว่างฎีกาทนายโจทก์แถลงว่าจำเลยไม่ได้เปนผู้กระทำผิด และทราบว่านายบุญทรงซึ่งไปกับจำเลยทำปืนลั่น ศาลสอบถามอัยการรับว่าได้มีข่าวเช่นนี้จริง เมื่อได้ความเช่นนี้ ศาลฎีกาเห็นว่าสำหรับความยุติธรรมเพื่อป้องกันการลงโทษบุคคลที่มีเหตุอันสงสัยมิได้กระทำผิดขึ้นอย่างคดีนี้ จึงไม่ควรบังคับให้เด็ดขาดก่อนจึงให้ยกคำตัดสินศาลล่าง ให้ศาลสืบพยานใหม่ แล้วตัดสินตามรูปความ(พรหม-นรเนติ-พิพาก)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 65077หลักกฎหมาย: ศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงอย่างเดียวกับศาลชั้นต้นว่าจำเลยนำเอาความอันเป็นเท็จมาฟ้องโจทก์ว่ากระทำความผิดอาญา แต่พิพากษาแก้เฉพาะกำหนดโทษจากจำคุก 1 ปีเป็นจำคุก 6 เดือนเช่นนี้ เป็นการแก้ไขเล็กน้อย การที่จำเลยฎีกาว่าไม่ ได้นำความเท็จมาฟ้องโจทก์ เป็นการเถียงข้อเท็จจริงต้องห้ามมิให้ฎีกาตาม ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218 ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 836/2516นางสมทรง จันทาพากุลโจทก์นางบุญเรือน พุ่มประดับ กับพวกจำเลย ป.วิ.อ. ม. 218ศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงอย่างเดียวกับศาลชั้นต้นว่าจำเลยนำเอาความอันเป็นเท็จมาฟ้องโจทก์ว่ากระทำความผิดอาญา แต่พิพากษาแก้เฉพาะกำหนดโทษจากจำคุก 1 ปีเป็นจำคุก 6 เดือนเช่นนี้ เป็นการแก้ไขเล็กน้อย การที่จำเลยฎีกาว่าไม่ ได้นำความเท็จมาฟ้องโจทก์ เป็นการเถียงข้อเท็จจริงต้องห้ามมิให้ฎีกาตาม ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218(สุธรรม วรรณแสง-พิชัย รชตะนันทน์-สงวน สิทธิไชย)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 836/2516นางสมทรง จันทาพากุลโจทก์นางบุญเรือน พุ่มประดับ กับพวกจำเลย ป.วิ.อ. ม. 218ศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงอย่างเดียวกับศาลชั้นต้นว่าจำเลยนำเอาความอันเป็นเท็จมาฟ้องโจทก์ว่ากระทำความผิดอาญา แต่พิพากษาแก้เฉพาะกำหนดโทษจากจำคุก 1 ปีเป็นจำคุก 6 เดือนเช่นนี้ เป็นการแก้ไขเล็กน้อย การที่จำเลยฎีกาว่าไม่ ได้นำความเท็จมาฟ้องโจทก์ เป็นการเถียงข้อเท็จจริงต้องห้ามมิให้ฎีกาตาม ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218(สุธรรม วรรณแสง-พิชัย รชตะนันทน์-สงวน สิทธิไชย)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
พระราชกำหนดแก้ไขเพิ่มเติมประมวลรัษฎากร (ฉบับที่ 17) พ.ศ. 2540พระราชกำหนด แก้ไขเพิ่มเติมประมวลรัษฎากร (ฉบับที่ ๑๗) พ.ศ. ๒๕๔๐ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร. ให้ไว้ ณ วันที่ ๒๒ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๔๐ เป็นปีที่ ๕๒ ในรัชกาลปัจจุบันพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า โดยที่เป็นการสมควรแก้ไขเพิ่มเติมประมวลรัษฎากร อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๒๑๘ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชกำหนดขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้มาตรา 1 มาตรา ๑ พระราชกำหนดนี้เรียกว่า "พระราชกำหนดแก้ไขเพิ่มเติมประมวลรัษฎากร (ฉบับที่ ๑๗) พ.ศ. ๒๕๔๐"มาตรา 2 มาตรา ๒ พระราชกำหนดนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป เว้นแต่บทบัญญัติมาตรา ๓ ให้ใช้บังคับสำหรับเงินได้ของบริษัทหรือห้างหุ้นส่วนนิติบุคคลในรอบระยะเวลาบัญชีที่เริ่มตั้งแต่วันที่ ๑ มกราคม พ.ศ. ๒๕๔๐ เป็นต้นไปมาตรา 3 มาตรา ๓ ให้ยกเลิกความใน (ค) ของมาตรา ๖๕ ตรี (๑) แห่งประมวลรัษฎากร ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลรัษฎากร (ฉบับที่ ๓๑) พ.ศ. ๒๕๓๔ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน "(ค) เงินสำรองที่กันไว้เป็นค่าเผื่อหนี้สูญหรือหนี้สงสัยจะสูญสำหรับหนี้จากการให้สินเชื่อที่ธนาคารพาณิชย์ บริษัทเงินทุนมาตรา 3 บริษัทหลักทรัพย์ หรือบริษัทเครดิตฟองซิเอร์ ได้กันไว้ตามกฎหมายว่าด้วยการธนาคารพาณิชย์หรือกฎหมายว่าด้วยการประกอบธุรกิจเงินทุน ธุรกิจหลักทรัพย์ และธุรกิจเครดิตฟองซิเอร์ แล้วแต่กรณี ทั้งนี้ เฉพาะส่วนที่ตั้งเพิ่มขึ้นจากเงินสำรองประเภทดังกล่าวที่ปรากฏในงบดุลของรอบระยะเวลาบัญชีก่อนมาตรา 3 เงินสำรองส่วนที่ตั้งเพิ่มขึ้นตามวรรคหนึ่ง และได้นำมาถือเป็นรายจ่ายในการคำนวณกำไรสุทธิหรือขาดทุนสุทธิไปแล้วในรอบระยะเวลาบัญชีใด ต่อมาหากมีการตั้งเงินสำรองประเภทดังกล่าวลดลง ให้นำเงินสำรองส่วนที่ตั้งลดลงซึ่งได้ถือเป็นรายจ่ายไปแล้วนั้น มารวมคำนวณเป็นรายได้ในรอบระยะเวลาบัญชีที่ตั้งเงินสำรองลดลงนั้น"ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ พลเอก ชวลิต ยงใจยุทธ นายกรัฐมนตรีหมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกำหนดฉบับนี้ คือ โดยที่มีปัญหาวิกฤตการณ์ทางการเงิน ส่งผลทำให้ธนาคารพาณิชย์ บริษัทเงินทุน บริษัทหลักทรัพย์ และบริษัทเครดิตฟองซิเอร์จำเป็นต้องกันเงินสำรองไว้เป็นค่าเผื่อหนี้สูญหรือหนี้สงสัยจะสูญสูงขึ้นกว่าเดิมแต่บทบัญญัติของประมวลรัษฎากรที่ให้นำเงินสำรองดังกล่าวมาถือเป็นรายจ่ายในการคำนวณกำไรสุทธิได้มีข้อจำกัดก่อให้เกิดภาระภาษีแก่ธนาคารพาณิชย์ บริษัทเงินทุน บริษัทหลักทรัพย์ และบริษัทเครดิตฟองซิเอร์ เกินสมควร ดังนั้น เพื่อเป็นการลดภาระภาษีให้แก่สถาบันการเงินซึ่งจะทำให้ฐานะทางการเงินของสถาบันการเงินดีขึ้นสมควรกำหนดให้เงินสำรองดังกล่าวถือเป็นรายจ่ายในการคำนวณกำไรสุทธิได้เต็มจำนวน และโดยที่เป็นกรณีฉุกเฉินที่มีความจำเป็นรีบด่วนอันมิอาจจะหลีกเลี่ยงได้ในอันที่จะรักษาความมั่นคงทางเศรษฐกิจของประเทศ จึงจำเป็นต้องตราพระราชกำหนดนี้
ประกาศคณะกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกประกาศคณะกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกประจำจังหวัดศรีสะเกษฉบับที่๗๑ (พ.ศ. ๒๕๕๑)เรื่องการพิจารณากำหนด (ปรับปรุง) เส้นทางรถโดยสารประจำทางหมวด๔ จังหวัดศรีสะเกษ สายที่ ๔๑๘๕ ศรีสะเกษ-ขุขันธ์ เป็นศรีสะเกษ-ช่องสะงำ[๑] ด้วย คณะกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกประจำจังหวัดศรีสะเกษได้พิจารณาเห็นสมควรให้กำหนด(ปรับปรุง) เส้นทางและรายละเอียดเส้นทางสำหรับรถโดยสารประจำทาง หมวด ๔ ขึ้น นั้นฉะนั้น อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๒๐ (๑)แห่งพระราชบัญญัติการขนส่งทางบก พ.ศ. ๒๕๒๒โดยมติคณะกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกประจำจังหวัดศรีสะเกษ ในการประชุมครั้งที่๑/๒๕๕๐ เมื่อวันที่ ๒๐ ธันวาคม ๒๕๕๐และได้รับอนุมัติจากคณะกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกกลาง ในการประชุมครั้งที่๑๕/๒๕๕๑ เมื่อวันที่ ๒๕ สิงหาคม ๒๕๕๑ ให้ปรับปรุงรายละเอียดเส้นทางสำหรับการขนส่งประจำทางด้วยรถโดยสารหมวด ๔ จังหวัดศรีสะเกษ สายที่ ๔๑๘๕ ศรีสะเกษ-ขุขันธ์ เป็น ศรีสะเกษ-ช่องสะงำโดยให้มีรายละเอียดเส้นทางดังต่อไปนี้ คือสายที่ ๔๑๘๕ ศรีสะเกษ-ช่องสะงำเริ่มต้นจากสถานีขนส่งผู้โดยสารจังหวัดศรีสะเกษไปตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๒๒๐ ผ่านบ้านก้านเหลือง บ้านธาตุ บ้านศาลาระบานบ้านหัวเสือ บ้านตรางสวาย อำเภอขุขันธ์ แยกซ้ายไปตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๒๑๕๗ผ่านนิคมปรือใหญ่ บ้านปรือคัน บ้านโคกตาล บ้านนาตราว บ้านจำปานวง บ้านแซร์สะโบว์ถึงบ้านไพรพัฒนา แยกซ้ายไปตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๒๒๐๑ ผ่านเมืองใหม่ช่องสะงำไปสุดเส้นทาง ณ สถานที่จอดรถโดยสารประจำทางช่องสะงำประกาศณ วันที่ ๑๔ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๕๑เสนีย์จิตตเกษมผู้ว่าราชการจังหวัดศรีสะเกษประธานกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกประจำจังหวัดศรีสะเกษปริยานุช/ผู้จัดทำ๑๑มีนาคม ๒๕๕๒[๑]ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๖/ตอนที่ ๒๓ ง/หน้า ๒๔๗/๕ มีนาคม ๒๕๕๒