ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลหนองแวงเรื่องสถานที่จำหน่ายอาหารและสถานที่สะสมอาหารพ.ศ.๒๕๖๐[๑] โดยที่เป็นการสมควรตราข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลหนองแวงว่าด้วยสถานที่จำหน่ายอาหารและสถานที่สะสมอาหารอาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๗๑ แห่งพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบลพ.ศ. ๒๕๓๗ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล (ฉบับที่๕) พ.ศ. ๒๕๔๖ ประกอบกับมาตรา ๔๐ มาตรา ๔๗ มาตรา ๕๐ มาตรา ๕๔ มาตรา ๕๕ มาตรา ๕๘มาตรา ๖๓ และมาตรา ๖๕ แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ องค์การบริหารส่วนตำบลหนองแวงโดยความเห็นชอบของสภาองค์การบริหารส่วนตำบลหนองแวงและนายอำเภอกันทรารมย์ จึงตราข้อบัญญัติไว้ ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ ข้อบัญญัตินี้เรียกว่า ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลหนองแวงเรื่อง สถานที่จำหน่ายอาหารและสถานที่สะสมอาหาร พ.ศ. ๒๕๖๐ข้อ ๒ ข้อบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับภายในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลหนองแวงเมื่อได้ประกาศไว้โดยเปิดเผยณ ที่ทำการองค์การบริหารส่วนตำบลหนองแวงแล้วเจ็ดวันข้อ ๓ บรรดาข้อบัญญัติประกาศ ระเบียบ หรือคำสั่งอื่นใดในส่วนที่ได้ตราไว้แล้วในข้อบัญญัตินี้หรือซึ่งขัดหรือแย้งกับข้อบัญญัตินี้ให้ใช้ข้อบัญญัตินี้แทนข้อ ๔ ในข้อบัญญัตินี้อาหาร หมายความว่าของกินหรือเครื่องค้ำจุนชีวิต ได้แก่(๑) วัตถุทุกชนิดที่คนกิน ดื่ม อมหรือนำเข้าสู่ร่างกายไม่ว่าด้วยวิธีการใด ๆ หรือในรูปลักษณะใด ๆ แต่ไม่รวมถึงยาวัตถุออกฤทธิ์ต่อจิตและประสาท หรือยาเสพติดให้โทษตามกฎหมายว่าด้วยการนั้นแล้วแต่กรณี(๒)วัตถุที่มุ่งหมายสำหรับใช้หรือใช้เป็นส่วนผสมในการผลิตอาหาร รวมถึงวัตถุเจือปนอาหาร สี และเครื่องปรุงแต่งกลิ่นรสสถานที่จำหน่ายอาหาร หมายความว่าอาคาร สถานที่หรือบริเวณใด ๆ ที่มิใช่ที่หรือทางสาธารณะที่จัดไว้เพื่อประกอบอาหารหรือปรุงอาหารจนสำเร็จและจำหน่ายผู้ซื้อสามารถบริโภคได้ทันทีทั้งนี้ไม่ว่าจะเป็นการจำหน่ายโดยจัดให้มีบริเวณไว้สำหรับการบริโภค ณ ที่นั้นหรือนำไปบริโภคที่อื่นก็ตามสถานที่สะสมอาหาร หมายความว่าอาคาร สถานที่หรือบริเวณใด ๆ ที่มิใช่ที่ หรือทางสาธารณะที่จัดไว้สำหรับเก็บอาหารอันมีสภาพเป็นของสดหรือของแห้งหรืออาหารในรูปลักษณะอื่นใดซึ่งผู้ซื้อต้องนำไปทำ ประกอบ หรือปรุงเพื่อบริโภคในภายหลังเจ้าพนักงานท้องถิ่น หมายความว่านายกองค์การบริหารส่วนตำบลหนองแวงเจ้าพนักงานสาธารณสุข หมายความว่าเจ้าพนักงานซึ่งได้รับการแต่งตั้งจากรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุขให้ปฏิบัติการตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุขพ.ศ. ๒๕๓๕ข้อ ๕ ผู้ใดจะจัดตั้งสถานที่จำหน่ายอาหารและสถานที่สะสมอาหารในอาคารหรือพื้นที่ใดซึ่งมีพื้นที่เกินสองร้อยตารางเมตรและมิใช่เป็นการขายของในตลาดต้องได้รับใบอนุญาตจากเจ้าพนักงานท้องถิ่นถ้าสถานที่ดังกล่าวมีพื้นที่ไม่เกินสองร้อยตารางเมตรต้องแจ้งต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นเพื่อขอหนังสือรับรองการแจ้งก่อนการจัดตั้งข้อ ๖ ผู้ได้รับใบอนุญาตหรือได้รับหนังสือแจ้งรับรองการแจ้งให้จัดตั้งสถานที่จำหน่ายอาหารหรือสถานที่สะสมอาหารต้องปฏิบัติตามหลักเกณฑ์วิธีการและเงื่อนไข ดังต่อไปนี้(๑) ต้องตั้งห่างจากแหล่งที่น่ารังเกียจและ/หรือแหล่งก่อให้เกิดมลพิษที่อาจเป็นอันตรายต่อสุขภาพ(๒) พื้น ผนัง เพดานต้องทำจากวัสดุถาวร แข็งแรงเรียบซึ่งจะต้องทำความสะอาดได้ง่าย รวมทั้งพื้นลาดเอียงไปสู่ระบบระบายน้ำเสียและต้องไม่ระบายน้ำเสียลงสู่แหล่งน้ำสาธารณะโดยตรง(๓) ต้องมีแสงสว่างภายในไม่น้อยกว่า ๒๐๐ ลักซ์ ณ จุดที่ทำการปรุงประกอบ และจำหน่ายอาหาร(๔) ต้องมีการระบายอากาศภายในร้านอย่างเพียงพอโดยมีช่องระบายอากาศไม่น้อยกว่าร้อยละ ๒๐ ของพื้นที่ห้องสำหรับห้องรับประทานอาหารที่มีเครื่องดูดควันและปล่องระบายควันต้องสูงเพียงพอไม่ก่อให้เกิดเหตุรำคาญ(๕) ต้องมีน้ำสะอาดสำหรับใช้อย่างเพียงพอมีอ่างล้างมือและส้วมที่ถูกสุขลักษณะ และมีจำนวนเพียงพอกับผู้ใช้บริการ(๖) สถานที่รับประทานอาหารต้องใช้โต๊ะ เก้าอี้ที่สะอาด แข็งแรงจัดเป็นระเบียบเรียบร้อย(๗) การจำหน่าย ทำ ประกอบ ปรุง เก็บสะสมอาหารและการล้างภาชนะ อุปกรณ์ต้องสูงจากพื้นไม่น้อยกว่า ๖๐ เซนติเมตร(๘) อาหาร เครื่องดื่ม เครื่องปรุงรสเก็บในภาชนะที่ปิดสนิทต้องมีเลขทะเบียนตำรับอาหาร(อย.) หรือมีเครื่องหมายรับรองของทางราชการ(๙) อาหารสด เช่น เนื้อสัตว์ ผักสด ผลไม้ และอาหารแห้งต้องมีคุณภาพดีแยกเก็บเป็นสัดส่วนไม่ปะปนกัน วางสูงจากพื้นอย่างน้อย ๖๐ เซนติเมตรขึ้นไปหรือเก็บในตู้เย็น ถ้าเป็นห้องเย็นต้องวางอาหารสูงจากพื้นอย่างน้อย ๓๐ เซนติเมตรสำหรับอาหารสดต้องล้างให้สะอาดก่อนนำมาปรุงเป็นอาหาร(๑๐) น้ำดื่ม เครื่องดื่ม น้ำผลไม้ต้องสะอาด ใส่ภาชนะที่สะอาดมีฝาปิด มีก๊อก หรือทางรินน้ำหรือมีอุปกรณ์ที่มีด้ามสำหรับตักโดยเฉพาะ(๑๑) น้ำแข็งที่ใช้บริการต้องสะอาด ใส่ภาชนะที่สะอาด มีฝาปิดมีอุปกรณ์ที่มีด้ามสำหรับคีบหรือตักโดยเฉพาะ และต้องไม่มีสิ่งของอื่นแช่รวม(๑๒) ภาชนะที่บรรจุอาหาร หรือใส่เครื่องปรุงรสต่าง ๆต้องใช้วัสดุที่มีการออกแบบที่ถูกหลักสุขาภิบาลอาหารภาชนะประเภทใช้แล้วทิ้งห้ามนำกลับมาใช้ใหม่(๑๓)ล้างภาชนะอุปกรณ์ด้วยวิธีการที่ถูกต้องตามหลักสุขลักษณะอย่างน้อยสองขั้นตอนโดยขั้นตอนที่หนึ่งล้างด้วยน้ำยาล้างภาชนะและขั้นตอนที่สองล้างด้วยน้ำสะอาดสองครั้ง หรือล้างด้วยน้ำไหล(๑๔) ต้องจัดให้มีที่รองขยะมูลฝอย ที่ไม่รั่วซึมและมีฝาปิดและต้องมีการรวบรวม และกำจัดที่ถูกต้อง(๑๕) หากมีการเปลี่ยนแปลงสถานที่จำหน่ายอาหารหรือสถานที่สะสมอาหารและมีผลทำให้สุขลักษณะของสถานที่เปลี่ยนแปลงไปด้วยแล้วจะต้องได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น(๑๖)ถ้าปรากฏขึ้นว่าผู้รับใบอนุญาตใดเป็นโรคติดต่อหรือมีพาหนะนำโรคติดต่อ ซึ่งพนักงานสาธารณสุขเห็นว่าถ้าอนุญาตให้จัดตั้งหรือใช้สถานที่จำหน่ายอาหารต่อไปจะเป็นอันตรายต่อสุขภาพของประชาชนให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจสั่งให้เพิกถอนใบอนุญาตของผู้นั้นเสีย(๑๗) ปฏิบัติการด้านอื่น ๆต้องถูกสุขลักษณะตามคำสั่งของเจ้าพนักงานท้องถิ่นหรือตามคำแนะนำของเจ้าพนักงานสาธารณสุขหรือผู้ซึ่งได้รับการแต่งตั้งจากเจ้าพนักงานท้องถิ่นข้อ ๗ ผู้ขอรับใบอนุญาตตามความในข้อ ๕ ต้องยื่นคำขอรับใบอนุญาตต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นตามแบบที่กำหนดไว้ข้อ ๘ ผู้ขอรับใบอนุญาตและหรือผู้ขอต่อใบอนุญาตจะต้องชำระค่าธรรมเนียมการออกใบอนุญาตต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นตามอัตราที่กำหนดท้ายข้อบัญญัตินี้ในวันที่มารับใบอนุญาตหรือวันที่มายื่นคำขอต่ออายุใบอนุญาตแล้วแต่กรณีผู้ประกอบการจำหน่ายอาหารรายใดไม่ชำระค่าธรรมเนียมภายในเวลาที่กำหนดจะต้องชำระค่าปรับเพิ่มขึ้นอีกร้อยละยี่สิบของจำนวนค่าธรรมเนียมที่ค้างชำระเว้นแต่จะได้บอกเลิกการดำเนินกิจการก่อนถึงกำหนดการเสียค่าธรรมเนียมตามข้อบัญญัตินี้ข้อ ๙ ผู้ขอรับใบอนุญาตจะต้องนำสำเนาหลักฐานตามที่กำหนดมาแสดงต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นเพื่อประกอบคำขอรับใบอนุญาต(๑) สำเนาบัตรประจำตัวประชาชน/ข้าราชการ/พนักงานรัฐวิสาหกิจ(๒) สำเนาทะเบียนบ้าน(๓) สำเนาใบอนุญาตตามกฎหมายที่เกี่ยวข้อง(๔) อื่น ๆ ตามที่องค์การบริหารส่วนตำบลหนองแวงประกาศกำหนดข้อ ๑๐ เจ้าพนักงานท้องถิ่นจะดำเนินการออกใบอนุญาตหรือมีหนังสือแจ้งคำสั่งไม่อนุญาตพร้อมด้วยเหตุผลให้ผู้ขอรับใบอนุญาตประกอบกิจการตามข้อ๕ ทราบภายในสามสิบวันนับตั้งแต่วันที่ได้รับคำขอตามข้อ ๗ และหลักฐานตามข้อ ๙ ถูกต้องครบถ้วนในกรณีที่มีเหตุอันจำเป็นเจ้าพนักงานท้องถิ่นไม่อาจดำเนินการได้ภายในเวลาที่กำหนดตามวรรคหนึ่งสามารถขยายระยะเวลาออกไปได้อีกสองครั้งครั้งละไม่เกินสิบห้าวัน โดยจะมีหนังสือแจ้งการขยายเวลาและเหตุจำเป็นแต่ละครั้งให้ผู้มารับใบอนุญาตทราบก่อนสิ้นกำหนดเวลาตามวรรคหนึ่งหรือตามที่ได้ขยายเวลาแล้วนั้นข้อ ๑๑ ใบอนุญาตนี้มีอายุหนึ่งปีนับแต่วันที่ออกใบอนุญาตและใช้ได้เฉพาะที่แห่งเดียวที่ได้ระบุไว้ในใบอนุญาตโดยต้องแสดงใบอนุญาตไว้โดยเปิดเผยและเห็นได้ง่าย ณ สถานที่ประกอบกิจการตลอดเวลาที่ประกอบกิจการข้อ ๑๒ การขอต่อใบอนุญาตจะต้องยื่นคำขอต่ออายุใบอนุญาตตามแบบที่กำหนดภายในกำหนดสามสิบวันก่อนใบอนุญาตสิ้นอายุเมื่อได้ยื่นคำขอพร้อมเสียค่าธรรมเนียมแล้วให้ประกอบกิจการต่อไปจนกว่าเจ้าพนักงานท้องถิ่นจะสั่งไม่ต่ออายุใบอนุญาตข้อ ๑๓ ในกรณีที่ใบอนุญาตสูญหายถูกทำลาย หรือชำรุดในสาระสำคัญให้ผู้รับใบอนุญาตยื่นคำขอรับใบแทนใบอนุญาตภายในสิบห้าวันนับแต่วันที่ได้รับทราบถึงการสูญหายถูกทำลาย หรือชำรุดการขอรับใบแทนใบอนุญาตให้ดำเนินการตามหลักเกณฑ์วิธีการตามข้อ๗ หรือข้อ ๙ โดยอนุโลมและให้ใช้ใบแทนใบอนุญาตได้เท่ากับเวลาที่เหลือของอายุใบอนุญาตเดิมนั้นข้อ ๑๔ ในกรณีที่ปรากฏว่าผู้รับใบอนุญาตสำหรับกิจการใดไม่ปฏิบัติหรือปฏิบัติไม่ถูกต้องตามเงื่อนไขแห่งข้อบัญญัตินี้เกี่ยวกับการประกอบกิจการที่ได้รับใบอนุญาตนั้นให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจสั่งพักใบอนุญาตได้ภายในเวลาที่เห็นสมควรแต่ต้องไม่เกินสิบห้าวันข้อ ๑๕ เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจออกคำสั่งเพิกถอนใบอนุญาตเมื่อปรากฏว่าผู้รับใบอนุญาต(๑)ถูกสั่งพักใช้ใบอนุญาตตั้งแต่สองครั้งขึ้นไปและมีเหตุที่จะต้องสั่งใช้ใบอนุญาตอีก(๒) ต้องคำพิพากษาถึงที่สุดว่าได้กระทำผิดตามข้อบัญญัตินี้(๓) ไม่ปฏิบัติหรือปฏิบัติไม่ถูกต้องตามบทบัญญัติแห่งข้อบัญญัตินี้หรือเงื่อนไขที่ระบุไว้ในใบอนุญาตในเรื่องที่กำหนดไว้เกี่ยวกับการประกอบกิจการตามที่ได้รับใบอนุญาตและการไม่ปฏิบัติหรือการปฏิบัติไม่ถูกต้องนั้น ก่อให้เกิดอันตรายอย่างร้ายแรงต่อสุขภาพของประชาชนหรือมีผลกระทบต่อสภาวะความเป็นอยู่ที่เหมาะสมกับการดำรงชีพของประชาชนข้อ ๑๖ ผู้ถูกสั่งเพิกถอนใบอนุญาตจะขอรับใบอนุญาตสำหรับการประกอบกิจการที่ถูกเพิกถอนใบอนุญาตอีกไม่ได้จนกว่าจะพ้นกำหนดหนึ่งปีนับแต่วันที่ถูกสั่งเพิกถอนใบอนุญาตข้อ ๑๗ บรรดาใบอนุญาตจำหน่ายอาหารที่ได้ออกก่อนวันใช้ข้อบัญญัตินี้ให้คงใช้ได้ต่อไปจนสิ้นอายุใบอนุญาตนั้นข้อ ๑๘ ผู้ประกอบการจำหน่ายอาหารตามข้อ ๕ วรรคสองต้องยื่นคำขอรับหนังสือรับรองการแจ้งต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นตามแบบที่กำหนดไว้ข้อ ๑๙ ผู้แจ้งจะต้องชำระค่าธรรมเนียมการออกหนังสือรับรองการแจ้งต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นตามอัตราที่กำหนดท้ายข้อบัญญัตินี้ในวันที่มารับหนังสือรับรองการแจ้งหรือวันที่มายื่นคำขอต่ออายุหนังสือรับรองการแจ้งแล้วแต่กรณีผู้ประกอบการจำหน่ายอาหารรายใดไม่ชำระค่าธรรมเนียมตามกำหนดเวลาในวรรคหนึ่งจะต้องชำระค่าปรับเพิ่มขึ้นอีกร้อยละยี่สิบของจำนวนค่าธรรมเนียมที่ค้างชำระเว้นแต่จะได้บอกเลิกการดำเนินกิจการก่อนวันถึงกำหนดการเสียค่าธรรมเนียมตามข้อบัญญัตินี้ข้อ ๒๐ เมื่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นได้รับแจ้งให้ออกหนังสือรับรองการแจ้งจากผู้แจ้งเพื่อใช้เป็นหลักฐานในการประกอบกิจการตามที่แจ้งได้ชั่วคราวในระยะที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นยังมิได้ออกหนังสือรับรองการแจ้งให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นตรวจการแจ้งให้ถูกต้องตามแบบที่กำหนดถ้าการแจ้งเป็นไปโดยถูกต้องให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นออกหนังสือรับรองการแจ้งให้ผู้แจ้งภายในเจ็ดวันนับแต่วันที่ได้รับการแจ้งในใบรับแจ้งหรือหนังสือรับรองการแจ้งเจ้าพนักงานท้องถิ่นจะกำหนดเงื่อนไขให้ผู้แจ้งหรือผู้ได้รับหนังสือรับรองการแจ้งปฏิบัติเป็นการเฉพาะรายก็ได้ในกรณีที่การแจ้งไม่ถูกต้อง หรือไม่สมบูรณ์ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นแจ้งให้ผู้แจ้งทราบภายในเจ็ดวันทำการนับแต่วันที่ได้รับการแจ้งถ้าผู้แจ้งไม่ดำเนินการแก้ไขให้ถูกต้องภายในเจ็ดวันทำการนับแต่วันที่ได้รับแจ้งจากเจ้าพนักงานท้องถิ่นเจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจสั่งให้การแจ้งของผู้แจ้งเป็นอันสิ้นผลแต่ถ้าผู้แจ้งได้ดำเนินการแก้ไขภายในเวลาที่กำหนดแล้ว เจ้าพนักงานท้องถิ่นออกหนังสือรับรองการแจ้งให้ผู้แจ้งภายในเจ็ดวันทำการนับแต่วันที่ได้รับการแจ้งซึ่งผู้มีรายละเอียดถูกต้องตามแบบที่กำหนดข้อ ๒๑ หนังสือรับรองการแจ้งนี้มีอายุหนึ่งปีนับแต่วันที่ออกหนังสือรับรองการแจ้งและใช้ได้เฉพาะสถานที่แห่งเดียวที่ได้ระบุไว้ในหนังสือรับรองการแจ้งโดยต้องแสดงหนังสือรับรองการแจ้งไว้โดยเปิดเผยและเห็นได้ง่าย ณสถานที่ประกอบกิจการตลอดเวลาที่ประกอบกิจการข้อ ๒๒ ในกรณีที่หนังสือรับรองการแจ้งสูญหายถูกทำลายหรือชำรุดในสาระสำคัญให้ผู้ได้รับหนังสือรับรองการแจ้งยื่นคำขอใบแทนหนังสือรับรองการแจ้งภายในสิบห้าวันนับแต่วันที่ได้ทราบถึงการสูญหาย ถูกทำลาย หรือชำรุดข้อ ๒๓ เมื่อผู้แจ้งประสงค์จะเลิกกิจการหรือโอนกิจการให้แก่บุคคลอื่นให้แจ้งต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นด้วยข้อ ๒๔ ในกรณีที่ผู้ดำเนินกิจการใด ๆ ดำเนินกิจการตามข้อ๕ วรรคสอง โดยมิได้แจ้งต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นและหรือเคยฝ่าฝืนดำเนินกิจการโดยมิได้แจ้งต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นมาแล้วครั้งหนึ่งยังฝ่าฝืนดำเนินกิจการโดยมิได้แจ้งต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นต่อไปเจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจสั่งให้ผู้นั้นหยุดดำเนินกิจการไว้จนกว่าจะได้ดำเนินการแจ้งต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นตามข้อ๑๘ ถ้ายังฝ่าฝืนอีกให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจสั่งห้ามการดำเนินกิจการนั้นไว้ตามเวลาที่กำหนดซึ่งต้องไม่เกินสองปีข้อ ๒๕ บรรดาค่าธรรมเนียมและค่าปรับตามข้อบัญญัตินี้ให้เป็นรายได้ขององค์การบริหารส่วนตำบลหนองแวงข้อ ๒๖ ผู้ใดประกอบกิจการตามข้อ๕ วรรคหนึ่งโดยมิได้รับอนุญาตและผู้ใดประกอบการค้าตามข้อ ๕วรรคสองโดยไม่มีหนังสือรับรองการแจ้งมีความผิดและต้องรับโทษตามมาตรา ๗๒แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ และผู้ประกอบการค้าตามข้อ ๕ รายใดไม่ปฏิบัติตามเงื่อนไขที่องค์การบริหารส่วนตำบลหนองแวงกำหนดมีความผิดตามมาตรา๗๓ แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ข้อ ๒๗ ให้นายกองค์การบริหารส่วนตำบลหนองแวงเป็นผู้รักษาการตามข้อบัญญัตินี้และให้มีอำนาจออกระเบียบ ประกาศ หรือคำสั่ง เพื่อปฏิบัติการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตินี้ประกาศ ณ วันที่ ๑๕ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๖๐ไพบูลย์ สะอาดนายกองค์การบริหารส่วนตำบลหนองแวง[เอกสารแนบท้าย]๑. บัญชีอัตราค่าธรรมเนียมท้ายข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลหนองแวงเรื่อง สถานที่จำหน่ายอาหารและสถานที่สะสมอาหาร พ.ศ. ๒๕๖๐(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)พัชรภรณ์/อัญชลี/จัดทำ๑๘ธันวาคม ๒๕๖๐นุสรา/ตรวจ๓๐ ธันวาคม๒๕๖๐[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๓๔/ตอนพิเศษ ๓๐๖ ง/หน้า ๑๖๗/๑๓ ธันวาคม ๒๕๖๐