คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 224/2530หลักกฎหมาย: โจทก์ให้จำเลยลงชื่อในหนังสือสัญญาซื้อขายข้าวเปลือกโดยยังไม่มีการกรอกข้อความ แล้วโจทก์นำสัญญานั้นไปให้บุคคลอื่นลงชื่อเป็นพยานและกรอกข้อความ ซึ่งไม่ตรงตามความประสงค์ของจำเลย เพราะจำเลยลงชื่อในสัญญาดังกล่าวเพื่อเป็นหลักฐานที่จำเลยได้กู้เงินโจทก์สัญญาดังกล่าวจึงเป็นเอกสารปลอม จำเลยนำพยานบุคคลมาสืบประกอบข้ออ้างของจำเลยได้ ไม่ต้องห้ามตาม ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 94เมื่อสัญญาซื้อขายที่โจทก์นำมาฟ้องปลอม จำเลยจึงไม่ต้องรับผิดส่งมอบข้าวเปลือกหรือชดใช้เงินให้แก่โจทก์ตามฟ้อง.(ที่มา-ส่งเสริมฯ)โจทก์ฟ้องว่าจำเลยได้ทำหนังสือสัญญาขายข้าวเปลือกจำนวน 22เกวียน รวมราคา 77,000 บาทให้แก่โจทก์และได้รับเงินค่าข้าวเปลือกไปแล้ว ส่วนข้าวเปลือกโจทก์ฝากจำเลยไว้ต่อมาจำเลยผิดสัญญา โจทก์จึงฟ้องให้จำเลยคืนข้าวเปลือกหรือใช้ราคาแทน จำเลยให้การว่าจำเลยไม่เคยขายข้าวเปลือกให้โจทก์และรับเงินจากโจทก์ แต่จำเลยเคยกู้เงินโดยโจทก์ให้จำเลยลงชื่อในสัญญาขายข้าวเปลือก ที่ยังไม่ได้กรอกข้อความ ต่อมาจำเลยชำระหนี้เงินกู้คืนแล้ว โจทก์ไม่คืนหลักฐานให้ อ้างว่าสูญหาย แล้วกรอกข้อความเท็จลงในสัญญาดังกล่าว ขอให้ยกฟ้อง ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า '....ข้อเท็จจริงเชื่อได้ว่าโจทก์ให้จำเลยลงชื่อในหนังสือสัญญาตามภาพถ่ายเอกสารท้ายฟ้องโดยที่ยังไม่มีการกรอกข้อความ แล้วโจทก์นำสัญญานั้นไปให้นายสุเทพลงชื่อเป็นพยานและให้นายประเทืองกรอกข้อความ ซึ่งไม่ตรงตามความประสงค์ของจำเลย เพราะจำเลยลงชื่อในสัญญาดังกล่าวเพื่อเป็นหลักฐานที่จำเลยกู้เงินโจทก์ไป 10,000 บาท แต่เมื่อจำเลยชำระเงินคืนแก่โจทก์แล้ว โจทก์ไม่คืนสัญญาให้จำเลย อ้างว่าสัญญาสูญหายไป ดังนี้ สัญญาดังกล่าวจึงเป็นเอกสารปลอมจำเลยนำพยานบุคคลมาสืบประกอบข้ออ้างของจำเลยได้ ไม่ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 94 เมื่อฟังว่าสัญญาที่โจทก์นำมาฟ้องปลอม จำเลยจึงไม่ต้องรับผิดส่งมอบข้าวเปลือกหรือชดใช้เงินให้แก่โจทก์ตามสัญญาดังที่โจทก์ฟ้อง ศาลอุทธรณ์พิพากษาชอบแล้ว ฎีกาโจทก์ฟังไม่ขึ้น พิพากษายืน' ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 224/2530นาย บรรเจิด ชัยกิมานนท์โจทก์นาง เล็ก รักษา ชอบจำเลย ป.พ.พ. ม. 453 ป.วิ.พ. ม. 94โจทก์ให้จำเลยลงชื่อในหนังสือสัญญาซื้อขายข้าวเปลือกโดยยังไม่มีการกรอกข้อความ แล้วโจทก์นำสัญญานั้นไปให้บุคคลอื่นลงชื่อเป็นพยานและกรอกข้อความ ซึ่งไม่ตรงตามความประสงค์ของจำเลย เพราะจำเลยลงชื่อในสัญญาดังกล่าวเพื่อเป็นหลักฐานที่จำเลยได้กู้เงินโจทก์สัญญาดังกล่าวจึงเป็นเอกสารปลอม จำเลยนำพยานบุคคลมาสืบประกอบข้ออ้างของจำเลยได้ ไม่ต้องห้ามตาม ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 94เมื่อสัญญาซื้อขายที่โจทก์นำมาฟ้องปลอม จำเลยจึงไม่ต้องรับผิดส่งมอบข้าวเปลือกหรือชดใช้เงินให้แก่โจทก์ตามฟ้อง.(ที่มา-ส่งเสริมฯ)โจทก์ฟ้องว่าจำเลยได้ทำหนังสือสัญญาขายข้าวเปลือกจำนวน 22เกวียน รวมราคา 77,000 บาทให้แก่โจทก์และได้รับเงินค่าข้าวเปลือกไปแล้ว ส่วนข้าวเปลือกโจทก์ฝากจำเลยไว้ต่อมาจำเลยผิดสัญญา โจทก์จึงฟ้องให้จำเลยคืนข้าวเปลือกหรือใช้ราคาแทน จำเลยให้การว่าจำเลยไม่เคยขายข้าวเปลือกให้โจทก์และรับเงินจากโจทก์ แต่จำเลยเคยกู้เงินโดยโจทก์ให้จำเลยลงชื่อในสัญญาขายข้าวเปลือก ที่ยังไม่ได้กรอกข้อความ ต่อมาจำเลยชำระหนี้เงินกู้คืนแล้ว โจทก์ไม่คืนหลักฐานให้ อ้างว่าสูญหาย แล้วกรอกข้อความเท็จลงในสัญญาดังกล่าว ขอให้ยกฟ้อง ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า '....ข้อเท็จจริงเชื่อได้ว่าโจทก์ให้จำเลยลงชื่อในหนังสือสัญญาตามภาพถ่ายเอกสารท้ายฟ้องโดยที่ยังไม่มีการกรอกข้อความ แล้วโจทก์นำสัญญานั้นไปให้นายสุเทพลงชื่อเป็นพยานและให้นายประเทืองกรอกข้อความ ซึ่งไม่ตรงตามความประสงค์ของจำเลย เพราะจำเลยลงชื่อในสัญญาดังกล่าวเพื่อเป็นหลักฐานที่จำเลยกู้เงินโจทก์ไป 10,000 บาท แต่เมื่อจำเลยชำระเงินคืนแก่โจทก์แล้ว โจทก์ไม่คืนสัญญาให้จำเลย อ้างว่าสัญญาสูญหายไป ดังนี้ สัญญาดังกล่าวจึงเป็นเอกสารปลอมจำเลยนำพยานบุคคลมาสืบประกอบข้ออ้างของจำเลยได้ ไม่ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 94 เมื่อฟังว่าสัญญาที่โจทก์นำมาฟ้องปลอม จำเลยจึงไม่ต้องรับผิดส่งมอบข้าวเปลือกหรือชดใช้เงินให้แก่โจทก์ตามสัญญาดังที่โจทก์ฟ้อง ศาลอุทธรณ์พิพากษาชอบแล้ว ฎีกาโจทก์ฟังไม่ขึ้น พิพากษายืน' (เสงี่ยม ทวีชัยการ-ยนต์ พิรวินิจ-พลจิตต์ ดียืน)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่าจำเลยได้ทำหนังสือสัญญาขายข้าวเปลือกจำนวน 22เกวียน รวมราคา 77,000 บาทให้แก่โจทก์และได้รับเงินค่าข้าวเปลือกไปแล้ว ส่วนข้าวเปลือกโจทก์ฝากจำเลยไว้ต่อมาจำเลยผิดสัญญา โจทก์จึงฟ้องให้จำเลยคืนข้าวเปลือกหรือใช้ราคาแทน จำเลยให้การว่าจำเลยไม่เคยขายข้าวเปลือกให้โจทก์และรับเงินจากโจทก์ แต่จำเลยเคยกู้เงินโดยโจทก์ให้จำเลยลงชื่อในสัญญาขายข้าวเปลือก ที่ยังไม่ได้กรอกข้อความ ต่อมาจำเลยชำระหนี้เงินกู้คืนแล้ว โจทก์ไม่คืนหลักฐานให้ อ้างว่าสูญหาย แล้วกรอกข้อความเท็จลงในสัญญาดังกล่าว ขอให้ยกฟ้อง ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า '....ข้อเท็จจริงเชื่อได้ว่าโจทก์ให้จำเลยลงชื่อในหนังสือสัญญาตามภาพถ่ายเอกสารท้ายฟ้องโดยที่ยังไม่มีการกรอกข้อความ แล้วโจทก์นำสัญญานั้นไปให้นายสุเทพลงชื่อเป็นพยานและให้นายประเทืองกรอกข้อความ ซึ่งไม่ตรงตามความประสงค์ของจำเลย เพราะจำเลยลงชื่อในสัญญาดังกล่าวเพื่อเป็นหลักฐานที่จำเลยกู้เงินโจทก์ไป 10,000 บาท แต่เมื่อจำเลยชำระเงินคืนแก่โจทก์แล้ว โจทก์ไม่คืนสัญญาให้จำเลย อ้างว่าสัญญาสูญหายไป ดังนี้ สัญญาดังกล่าวจึงเป็นเอกสารปลอมจำเลยนำพยานบุคคลมาสืบประกอบข้ออ้างของจำเลยได้ ไม่ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 94 เมื่อฟังว่าสัญญาที่โจทก์นำมาฟ้องปลอม จำเลยจึงไม่ต้องรับผิดส่งมอบข้าวเปลือกหรือชดใช้เงินให้แก่โจทก์ตามสัญญาดังที่โจทก์ฟ้อง ศาลอุทธรณ์พิพากษาชอบแล้ว ฎีกาโจทก์ฟังไม่ขึ้น พิพากษายืน' ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 224/2530นาย บรรเจิด ชัยกิมานนท์โจทก์นาง เล็ก รักษา ชอบจำเลย ป.พ.พ. ม. 453 ป.วิ.พ. ม. 94โจทก์ให้จำเลยลงชื่อในหนังสือสัญญาซื้อขายข้าวเปลือกโดยยังไม่มีการกรอกข้อความ แล้วโจทก์นำสัญญานั้นไปให้บุคคลอื่นลงชื่อเป็นพยานและกรอกข้อความ ซึ่งไม่ตรงตามความประสงค์ของจำเลย เพราะจำเลยลงชื่อในสัญญาดังกล่าวเพื่อเป็นหลักฐานที่จำเลยได้กู้เงินโจทก์สัญญาดังกล่าวจึงเป็นเอกสารปลอม จำเลยนำพยานบุคคลมาสืบประกอบข้ออ้างของจำเลยได้ ไม่ต้องห้ามตาม ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 94เมื่อสัญญาซื้อขายที่โจทก์นำมาฟ้องปลอม จำเลยจึงไม่ต้องรับผิดส่งมอบข้าวเปลือกหรือชดใช้เงินให้แก่โจทก์ตามฟ้อง.(ที่มา-ส่งเสริมฯ)โจทก์ฟ้องว่าจำเลยได้ทำหนังสือสัญญาขายข้าวเปลือกจำนวน 22เกวียน รวมราคา 77,000 บาทให้แก่โจทก์และได้รับเงินค่าข้าวเปลือกไปแล้ว ส่วนข้าวเปลือกโจทก์ฝากจำเลยไว้ต่อมาจำเลยผิดสัญญา โจทก์จึงฟ้องให้จำเลยคืนข้าวเปลือกหรือใช้ราคาแทน จำเลยให้การว่าจำเลยไม่เคยขายข้าวเปลือกให้โจทก์และรับเงินจากโจทก์ แต่จำเลยเคยกู้เงินโดยโจทก์ให้จำเลยลงชื่อในสัญญาขายข้าวเปลือก ที่ยังไม่ได้กรอกข้อความ ต่อมาจำเลยชำระหนี้เงินกู้คืนแล้ว โจทก์ไม่คืนหลักฐานให้ อ้างว่าสูญหาย แล้วกรอกข้อความเท็จลงในสัญญาดังกล่าว ขอให้ยกฟ้อง ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า '....ข้อเท็จจริงเชื่อได้ว่าโจทก์ให้จำเลยลงชื่อในหนังสือสัญญาตามภาพถ่ายเอกสารท้ายฟ้องโดยที่ยังไม่มีการกรอกข้อความ แล้วโจทก์นำสัญญานั้นไปให้นายสุเทพลงชื่อเป็นพยานและให้นายประเทืองกรอกข้อความ ซึ่งไม่ตรงตามความประสงค์ของจำเลย เพราะจำเลยลงชื่อในสัญญาดังกล่าวเพื่อเป็นหลักฐานที่จำเลยกู้เงินโจทก์ไป 10,000 บาท แต่เมื่อจำเลยชำระเงินคืนแก่โจทก์แล้ว โจทก์ไม่คืนสัญญาให้จำเลย อ้างว่าสัญญาสูญหายไป ดังนี้ สัญญาดังกล่าวจึงเป็นเอกสารปลอมจำเลยนำพยานบุคคลมาสืบประกอบข้ออ้างของจำเลยได้ ไม่ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 94 เมื่อฟังว่าสัญญาที่โจทก์นำมาฟ้องปลอม จำเลยจึงไม่ต้องรับผิดส่งมอบข้าวเปลือกหรือชดใช้เงินให้แก่โจทก์ตามสัญญาดังที่โจทก์ฟ้อง ศาลอุทธรณ์พิพากษาชอบแล้ว ฎีกาโจทก์ฟังไม่ขึ้น พิพากษายืน' (เสงี่ยม ทวีชัยการ-ยนต์ พิรวินิจ-พลจิตต์ ดียืน)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ