คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1960/2522หลักกฎหมาย: ผู้ตายกับจำเลยเป็นเพื่อกันมาแต่เด็ก จำเลยเมาสุราหยอกล้อชกต่อยกับผู้ตาย จำเลยถูกต่อล้มลง จึงใช้ปืนยิงผู้ตายถูกที่ขา แล้ววิ่งตามไปยิงซ้ำถูกที่คำในเวลาอันกระชั้นชิด แม้จะฟังว่าบิดาผู้ตายได้ขอร้องมิให้จำเลยยิงซ้ำ ก็ยังถือไม่ได้ว่าจำเลยฆ่าผู้ตายโดยไตร่ตรองไว้ก่อน และมิใช่เป็นการกระทำโดยทรมารหรือทารุณโหดร้ายโจทก์ฟ้องว่า จำเลยยิงนายเบิ้ม ๑ นัดโดยเจตนาฆ่า แต่นายเบิ้มยังไม่ถึงตายทันที ได้เดินจะขึ้นรถไปโรงพยาบาล จำเลยได้กลับมายิงอีก ๑ นัด เป็นเหตุให้ถึงแก่ความตาย เป็นการกระทำที่ทารุณโหดร้ายและโดยไตร่ตรองไว้ก่อน ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘,๒๘๙ จำเลยให้การรับสารภาพว่ายิงผู้ตายจริง แต่ปฏิเสธข้อหาเรื่องฆ่าโดยทารุณโหดร้าย โดยทรมานและโดยไตร่ตรอง ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘ จำคุก ๒๐ ปี ลดโทษให้ ๑ ใน ๓ เหลือจำคุก ๑๓ ปี ๔ เดือน ข้อหาอื่นให้ยก โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า จำเลยใช้ปืนยิงผู้ตาย ๒ นัด ถูกขาและคอ ถึงตายเพราะเสียโลหิตมาก ผู้ตายกับจำเลยเป็นเพื่อนกันมาแต่เด็ก ๆ ไม่เคยมีสาเหตุโกรธเคืองกัน วันเกิดเหตุตามทางนำสืบของจำเลยซึ่งโจทก์มิได้ซักค้านให้ศาลเห็นเป็นอย่างอื่น ก็ปรากฏว่าจำเลยมีอาการมึนเมาสุรา ทั้งมีการหยอกล้อชกต่อยกับผู้ตายก่อนเกิดเหตุเป็นคดีนี้การที่จำเลยใช้อาวุธปืนยิงผู้ตายก็สืบเนื่องมาจากการที่จำเลยถูกผู้ตายต่อยล้มลง และเมื่อลุกขึ้นมาจึงได้ใช้อาวุธปืนที่พกติดตัวมายิงผู้ตายซึ่งตามทางนำสืบของโจทก์ก็ปรากฏว่าถูกที่ขาซ้ายผู้ตาย การที่จำเลยวิ่งตามผู้ตายออกไปที่หน้าร้านของบิดาผู้ตายก็เป็นไปโดยกระชั้นชิดแม้จะฟังว่าบิดาผู้ตายได้ขอร้องห้ามมิให้จำเลยยิงผู้ตายซ้ำดังที่โจทก์นำสืบก็ตาม ก็ยังถือไม่ได้ว่าจำเลยฆ่าผู้ตายโดยไตร่ตรองไว้ก่อน และมิใช่การกระทำโดยทรมานหรือทารุณโหดร้ายแต่อย่างใด พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1960/2522พนักงานอัยการจังหวัดแพร่โจทก์นายศักดา กันทะวงศ์จำเลย ป.อ. ม. 288, ม. 289 (4) (5)ผู้ตายกับจำเลยเป็นเพื่อกันมาแต่เด็ก จำเลยเมาสุราหยอกล้อชกต่อยกับผู้ตาย จำเลยถูกต่อล้มลง จึงใช้ปืนยิงผู้ตายถูกที่ขา แล้ววิ่งตามไปยิงซ้ำถูกที่คำในเวลาอันกระชั้นชิด แม้จะฟังว่าบิดาผู้ตายได้ขอร้องมิให้จำเลยยิงซ้ำ ก็ยังถือไม่ได้ว่าจำเลยฆ่าผู้ตายโดยไตร่ตรองไว้ก่อน และมิใช่เป็นการกระทำโดยทรมารหรือทารุณโหดร้ายโจทก์ฟ้องว่า จำเลยยิงนายเบิ้ม ๑ นัดโดยเจตนาฆ่า แต่นายเบิ้มยังไม่ถึงตายทันที ได้เดินจะขึ้นรถไปโรงพยาบาล จำเลยได้กลับมายิงอีก ๑ นัด เป็นเหตุให้ถึงแก่ความตาย เป็นการกระทำที่ทารุณโหดร้ายและโดยไตร่ตรองไว้ก่อน ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘,๒๘๙ จำเลยให้การรับสารภาพว่ายิงผู้ตายจริง แต่ปฏิเสธข้อหาเรื่องฆ่าโดยทารุณโหดร้าย โดยทรมานและโดยไตร่ตรอง ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘ จำคุก ๒๐ ปี ลดโทษให้ ๑ ใน ๓ เหลือจำคุก ๑๓ ปี ๔ เดือน ข้อหาอื่นให้ยก โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า จำเลยใช้ปืนยิงผู้ตาย ๒ นัด ถูกขาและคอ ถึงตายเพราะเสียโลหิตมาก ผู้ตายกับจำเลยเป็นเพื่อนกันมาแต่เด็ก ๆ ไม่เคยมีสาเหตุโกรธเคืองกัน วันเกิดเหตุตามทางนำสืบของจำเลยซึ่งโจทก์มิได้ซักค้านให้ศาลเห็นเป็นอย่างอื่น ก็ปรากฏว่าจำเลยมีอาการมึนเมาสุรา ทั้งมีการหยอกล้อชกต่อยกับผู้ตายก่อนเกิดเหตุเป็นคดีนี้การที่จำเลยใช้อาวุธปืนยิงผู้ตายก็สืบเนื่องมาจากการที่จำเลยถูกผู้ตายต่อยล้มลง และเมื่อลุกขึ้นมาจึงได้ใช้อาวุธปืนที่พกติดตัวมายิงผู้ตายซึ่งตามทางนำสืบของโจทก์ก็ปรากฏว่าถูกที่ขาซ้ายผู้ตาย การที่จำเลยวิ่งตามผู้ตายออกไปที่หน้าร้านของบิดาผู้ตายก็เป็นไปโดยกระชั้นชิดแม้จะฟังว่าบิดาผู้ตายได้ขอร้องห้ามมิให้จำเลยยิงผู้ตายซ้ำดังที่โจทก์นำสืบก็ตาม ก็ยังถือไม่ได้ว่าจำเลยฆ่าผู้ตายโดยไตร่ตรองไว้ก่อน และมิใช่การกระทำโดยทรมานหรือทารุณโหดร้ายแต่อย่างใด พิพากษายืน(ปรีชา สุมาวงศ์-กุศล บุญยืน-กุศล บุญยืน)ศาลจังหวัดแพร่ - นายไพศาล รางชางกูรศาลอุทธรณ์ - นายสำเนียง ด้วงมหาสอนแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยยิงนายเบิ้ม ๑ นัดโดยเจตนาฆ่า แต่นายเบิ้มยังไม่ถึงตายทันที ได้เดินจะขึ้นรถไปโรงพยาบาล จำเลยได้กลับมายิงอีก ๑ นัด เป็นเหตุให้ถึงแก่ความตาย เป็นการกระทำที่ทารุณโหดร้ายและโดยไตร่ตรองไว้ก่อน ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘,๒๘๙ จำเลยให้การรับสารภาพว่ายิงผู้ตายจริง แต่ปฏิเสธข้อหาเรื่องฆ่าโดยทารุณโหดร้าย โดยทรมานและโดยไตร่ตรอง ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘ จำคุก ๒๐ ปี ลดโทษให้ ๑ ใน ๓ เหลือจำคุก ๑๓ ปี ๔ เดือน ข้อหาอื่นให้ยก โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า จำเลยใช้ปืนยิงผู้ตาย ๒ นัด ถูกขาและคอ ถึงตายเพราะเสียโลหิตมาก ผู้ตายกับจำเลยเป็นเพื่อนกันมาแต่เด็ก ๆ ไม่เคยมีสาเหตุโกรธเคืองกัน วันเกิดเหตุตามทางนำสืบของจำเลยซึ่งโจทก์มิได้ซักค้านให้ศาลเห็นเป็นอย่างอื่น ก็ปรากฏว่าจำเลยมีอาการมึนเมาสุรา ทั้งมีการหยอกล้อชกต่อยกับผู้ตายก่อนเกิดเหตุเป็นคดีนี้การที่จำเลยใช้อาวุธปืนยิงผู้ตายก็สืบเนื่องมาจากการที่จำเลยถูกผู้ตายต่อยล้มลง และเมื่อลุกขึ้นมาจึงได้ใช้อาวุธปืนที่พกติดตัวมายิงผู้ตายซึ่งตามทางนำสืบของโจทก์ก็ปรากฏว่าถูกที่ขาซ้ายผู้ตาย การที่จำเลยวิ่งตามผู้ตายออกไปที่หน้าร้านของบิดาผู้ตายก็เป็นไปโดยกระชั้นชิดแม้จะฟังว่าบิดาผู้ตายได้ขอร้องห้ามมิให้จำเลยยิงผู้ตายซ้ำดังที่โจทก์นำสืบก็ตาม ก็ยังถือไม่ได้ว่าจำเลยฆ่าผู้ตายโดยไตร่ตรองไว้ก่อน และมิใช่การกระทำโดยทรมานหรือทารุณโหดร้ายแต่อย่างใด พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1960/2522พนักงานอัยการจังหวัดแพร่โจทก์นายศักดา กันทะวงศ์จำเลย ป.อ. ม. 288, ม. 289 (4) (5)ผู้ตายกับจำเลยเป็นเพื่อกันมาแต่เด็ก จำเลยเมาสุราหยอกล้อชกต่อยกับผู้ตาย จำเลยถูกต่อล้มลง จึงใช้ปืนยิงผู้ตายถูกที่ขา แล้ววิ่งตามไปยิงซ้ำถูกที่คำในเวลาอันกระชั้นชิด แม้จะฟังว่าบิดาผู้ตายได้ขอร้องมิให้จำเลยยิงซ้ำ ก็ยังถือไม่ได้ว่าจำเลยฆ่าผู้ตายโดยไตร่ตรองไว้ก่อน และมิใช่เป็นการกระทำโดยทรมารหรือทารุณโหดร้ายโจทก์ฟ้องว่า จำเลยยิงนายเบิ้ม ๑ นัดโดยเจตนาฆ่า แต่นายเบิ้มยังไม่ถึงตายทันที ได้เดินจะขึ้นรถไปโรงพยาบาล จำเลยได้กลับมายิงอีก ๑ นัด เป็นเหตุให้ถึงแก่ความตาย เป็นการกระทำที่ทารุณโหดร้ายและโดยไตร่ตรองไว้ก่อน ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘,๒๘๙ จำเลยให้การรับสารภาพว่ายิงผู้ตายจริง แต่ปฏิเสธข้อหาเรื่องฆ่าโดยทารุณโหดร้าย โดยทรมานและโดยไตร่ตรอง ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘ จำคุก ๒๐ ปี ลดโทษให้ ๑ ใน ๓ เหลือจำคุก ๑๓ ปี ๔ เดือน ข้อหาอื่นให้ยก โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า จำเลยใช้ปืนยิงผู้ตาย ๒ นัด ถูกขาและคอ ถึงตายเพราะเสียโลหิตมาก ผู้ตายกับจำเลยเป็นเพื่อนกันมาแต่เด็ก ๆ ไม่เคยมีสาเหตุโกรธเคืองกัน วันเกิดเหตุตามทางนำสืบของจำเลยซึ่งโจทก์มิได้ซักค้านให้ศาลเห็นเป็นอย่างอื่น ก็ปรากฏว่าจำเลยมีอาการมึนเมาสุรา ทั้งมีการหยอกล้อชกต่อยกับผู้ตายก่อนเกิดเหตุเป็นคดีนี้การที่จำเลยใช้อาวุธปืนยิงผู้ตายก็สืบเนื่องมาจากการที่จำเลยถูกผู้ตายต่อยล้มลง และเมื่อลุกขึ้นมาจึงได้ใช้อาวุธปืนที่พกติดตัวมายิงผู้ตายซึ่งตามทางนำสืบของโจทก์ก็ปรากฏว่าถูกที่ขาซ้ายผู้ตาย การที่จำเลยวิ่งตามผู้ตายออกไปที่หน้าร้านของบิดาผู้ตายก็เป็นไปโดยกระชั้นชิดแม้จะฟังว่าบิดาผู้ตายได้ขอร้องห้ามมิให้จำเลยยิงผู้ตายซ้ำดังที่โจทก์นำสืบก็ตาม ก็ยังถือไม่ได้ว่าจำเลยฆ่าผู้ตายโดยไตร่ตรองไว้ก่อน และมิใช่การกระทำโดยทรมานหรือทารุณโหดร้ายแต่อย่างใด พิพากษายืน(ปรีชา สุมาวงศ์-กุศล บุญยืน-กุศล บุญยืน)ศาลจังหวัดแพร่ - นายไพศาล รางชางกูรศาลอุทธรณ์ - นายสำเนียง ด้วงมหาสอนแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ