คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 106581หลักกฎหมาย: จำเลยซื้อที่พิพาทของโจทก์จากการขายทอดตลาดของศาลเป็นที่ดินมือเปล่า และข้อเท็จจริงฟังไม่ได้ว่าจำเลยได้ขายที่พิพาทคืนแก่โจทก์แล้ว การที่โจทก์เป็นผู้ครอบครองที่พิพาทมาแต่เดิมจนกระทั่งเกิดมีข้อพิพาทกันขึ้นนี้ ถือไม่ได้ว่าเป็นการแย่งการครอบครองที่พิพาทคดีทั้งสองสำนวนนี้ศาลพิจารณาพิพากษารวมกัน สำนวนแรก โจทก์ฟ้องและแก้ไขคำฟ้องว่า โจทก์มีที่ดินมี ส.ค.๑ สามแปลง เมื่อ พ.ศ. ๒๕๐๖ โจทก์แพ้คดีจำเลยที่ ๑ และถูกยึดที่ดินทั้งสามแปลงนี้ขายทอดตลาด จำเลยที่ ๑ เป็นผู้ซื้อได้แต่ไม่ได้เข้าครอบครองไม่ยื่นคำขอจดทะเบียนสิทธินิติกรรมสอบสวนสิทธิในที่ดินประเภทขายตามคำสั่งศาล โจทก์คงครอบครองที่นี้ตลอดมา จนวันที่ ๓ เมษายน ๒๕๐๗ จำเลยที่ ๑ ขายที่ดินทั้งสามแปลงคืนให้แก่โจทก์ โจทก์จึงเปลี่ยนเข้าครอบครองโดยสงบเปิดเผยอย่างเจ้าของตลอดมาเป็นเวลา ๓ ปี ครั้นวันที่ ๗ กรกฎาคม ๒๕๐๙ โจทก์มอบอำนาจให้นายเกียงไปร้องขอให้อำเภอบำเหน็จณรงค์รับรองการทำประโยชน์สำหรับที่ดินดังกล่าว จำเลยทั้งสองคนสมคบกันปลอมแปลงลายมือชื่อจำเลยที่ ๑ ในใบมอบอำนาจให้จำเลยที่ ๒ ยื่นเรื่องราวขอจดทะเบียนสิทธิและทำนิติกรรมตามคำสั่งศาลและขอรับรองการทำประโยชน์ ขอให้ศาลพิพากษาว่าที่ดินทั้งสามแปลงเป็นของโจทก์ ห้ามจำเลยเกี่ยวข้อง หนังสือซื้อขายที่ดินทั้งสามแปลงที่จำเลยที่ ๑ ซื้อจากการขายทอดตลาดของศาลชั้นต้น จำเลยที่ ๑ ไม่มีสิทธิดีกว่าโจทก์ จำเลยทั้งสองให้การว่า จำเลยที่ ๑ ซื้อที่พิพาทแล้วครอบครองเป็นเจ้าของตลอดมา โจทก์ขออาศัยอยู่ในห้องแถวของจำเลยที่ ๑และรับว่าจะปกครองที่ดินสามแปลงแทนจำเลยอนุญาต ต่อมาจำเลยที่ ๑ ให้จำเลยที่ ๒ ปกครองแทน และมอบอำนาจให้ติดต่อเจ้าพนักงานที่ดินอำเภอบำเหน็จณรงค์แทน หาได้สมคบกันปลอมแปลงดังโจทก์ฟ้องไม่จำเลยไม่เคยขายที่ดินสามแปลงให้โจทก์หรือนายเกียง สำนวนหลัง โจทก์ฟ้องใจความเป็นทำนองเดียวกับคำให้การในคดีแรก และมีข้อความเพิ่มเติมอีกว่าหลังจากให้จำเลยอาศัยอยู่ในห้องแถวแล้ว โจทก์มอบอำนาจให้นายกองปกครองทรัพย์รายนี้แทนและนำรังวัดเพื่อโอนใส่ชื่อโจทก์เป็นเจ้าของแต่จำเลยที่ ๑ ได้ไปขอให้เจ้าพนักงานออกหนังสือรับรองการทำประโยชน์ที่ดินสามแปลงนี้เป็นของจำเลยที่ ๑ จึงขอให้ขับไล่จำเลยออกไปจากที่พิพาท จำเลยให้การว่าโจทก์ขายที่พิพาทคืนให้จำเลย และปล่อยให้จำเลยครอบครองตลอดมาเป็นเวลาเกิน ๑ ปีแล้ว คดีของโจทก์ขาดอายุความ ศาลชั้นต้นเรียกนายทัศน์กับนายเกียงว่าโจทก์ เรียกนายกิมเซียนายกองว่าจำเลย และพิพากษายกฟ้องโจทก์ ให้ขับไล่โจทก์และบริวารออกจากที่พิพาท โจทก์อุทธรณ์ทั้งสองสำนวน ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกาทั้งสองสำนวน ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า คดีมีปัญหาว่าจำเลยขายที่พิพาทสามแปลงและสิ่งปลูกสร้างที่ซื้อมาจากการขายทอดตลาดของศาลคืนแก่โจทก์หรือไม่ตามข้อนี้โจทก์ไม่มีหลักฐานการซื้อขาย คงมีแต่พยานบุคคลและเอกสารมาประกอบ แต่พยานบุคคลเบิกความแตกต่างขัดกัน พยานเอกสารที่อ้างอิงก็ไม่น่าเชื่อดังที่ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยให้เหตุผลไว้ในคำพิพากษาแล้วไม่เชื่อว่าจำเลยขายทรัพย์สินที่พิพาทคืนแก่โจทก์ การที่โจทก์ครอบครองที่พิพาทมาแต่เดิมจนกระทั่งเกิดมีข้อพิพาทกันขึ้นนี้ ถือไม่ได้ว่าเป็นการแย่งการครอบครองดังที่โจทก์ฎีกา พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1249 - 1250/2514นายทัศน์ เพชรบำรุงโจทก์นายกิมเซีย รักศิริพงษ์ ที่ 1 นายกอง ครอบบัวบาน ที่ 2จำเลยนายกิมเซีย รักศิริพงษ์ โดยนายกอง ครอบบัวบาน ผู้รับมอบอำนาจโจทก์นายทัศน์ เพชรบำรุง ที่ 1 นายเกียง ภู่ตระกูล ที่ 2จำเลย ป.พ.พ. ม. 1367, ม. 1377, ม. 1378, ม. 1380จำเลยซื้อที่พิพาทของโจทก์จากการขายทอดตลาดของศาลเป็นที่ดินมือเปล่า และข้อเท็จจริงฟังไม่ได้ว่าจำเลยได้ขายที่พิพาทคืนแก่โจทก์แล้ว การที่โจทก์เป็นผู้ครอบครองที่พิพาทมาแต่เดิมจนกระทั่งเกิดมีข้อพิพาทกันขึ้นนี้ ถือไม่ได้ว่าเป็นการแย่งการครอบครองที่พิพาทคดีทั้งสองสำนวนนี้ศาลพิจารณาพิพากษารวมกัน สำนวนแรก โจทก์ฟ้องและแก้ไขคำฟ้องว่า โจทก์มีที่ดินมี ส.ค.๑ สามแปลง เมื่อ พ.ศ. ๒๕๐๖ โจทก์แพ้คดีจำเลยที่ ๑ และถูกยึดที่ดินทั้งสามแปลงนี้ขายทอดตลาด จำเลยที่ ๑ เป็นผู้ซื้อได้แต่ไม่ได้เข้าครอบครองไม่ยื่นคำขอจดทะเบียนสิทธินิติกรรมสอบสวนสิทธิในที่ดินประเภทขายตามคำสั่งศาล โจทก์คงครอบครองที่นี้ตลอดมา จนวันที่ ๓ เมษายน ๒๕๐๗ จำเลยที่ ๑ ขายที่ดินทั้งสามแปลงคืนให้แก่โจทก์ โจทก์จึงเปลี่ยนเข้าครอบครองโดยสงบเปิดเผยอย่างเจ้าของตลอดมาเป็นเวลา ๓ ปี ครั้นวันที่ ๗ กรกฎาคม ๒๕๐๙ โจทก์มอบอำนาจให้นายเกียงไปร้องขอให้อำเภอบำเหน็จณรงค์รับรองการทำประโยชน์สำหรับที่ดินดังกล่าว จำเลยทั้งสองคนสมคบกันปลอมแปลงลายมือชื่อจำเลยที่ ๑ ในใบมอบอำนาจให้จำเลยที่ ๒ ยื่นเรื่องราวขอจดทะเบียนสิทธิและทำนิติกรรมตามคำสั่งศาลและขอรับรองการทำประโยชน์ ขอให้ศาลพิพากษาว่าที่ดินทั้งสามแปลงเป็นของโจทก์ ห้ามจำเลยเกี่ยวข้อง หนังสือซื้อขายที่ดินทั้งสามแปลงที่จำเลยที่ ๑ ซื้อจากการขายทอดตลาดของศาลชั้นต้น จำเลยที่ ๑ ไม่มีสิทธิดีกว่าโจทก์ จำเลยทั้งสองให้การว่า จำเลยที่ ๑ ซื้อที่พิพาทแล้วครอบครองเป็นเจ้าของตลอดมา โจทก์ขออาศัยอยู่ในห้องแถวของจำเลยที่ ๑และรับว่าจะปกครองที่ดินสามแปลงแทนจำเลยอนุญาต ต่อมาจำเลยที่ ๑ ให้จำเลยที่ ๒ ปกครองแทน และมอบอำนาจให้ติดต่อเจ้าพนักงานที่ดินอำเภอบำเหน็จณรงค์แทน หาได้สมคบกันปลอมแปลงดังโจทก์ฟ้องไม่จำเลยไม่เคยขายที่ดินสามแปลงให้โจทก์หรือนายเกียง สำนวนหลัง โจทก์ฟ้องใจความเป็นทำนองเดียวกับคำให้การในคดีแรก และมีข้อความเพิ่มเติมอีกว่าหลังจากให้จำเลยอาศัยอยู่ในห้องแถวแล้ว โจทก์มอบอำนาจให้นายกองปกครองทรัพย์รายนี้แทนและนำรังวัดเพื่อโอนใส่ชื่อโจทก์เป็นเจ้าของแต่จำเลยที่ ๑ ได้ไปขอให้เจ้าพนักงานออกหนังสือรับรองการทำประโยชน์ที่ดินสามแปลงนี้เป็นของจำเลยที่ ๑ จึงขอให้ขับไล่จำเลยออกไปจากที่พิพาท จำเลยให้การว่าโจทก์ขายที่พิพาทคืนให้จำเลย และปล่อยให้จำเลยครอบครองตลอดมาเป็นเวลาเกิน ๑ ปีแล้ว คดีของโจทก์ขาดอายุความ ศาลชั้นต้นเรียกนายทัศน์กับนายเกียงว่าโจทก์ เรียกนายกิมเซียนายกองว่าจำเลย และพิพากษายกฟ้องโจทก์ ให้ขับไล่โจทก์และบริวารออกจากที่พิพาท โจทก์อุทธรณ์ทั้งสองสำนวน ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกาทั้งสองสำนวน ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า คดีมีปัญหาว่าจำเลยขายที่พิพาทสามแปลงและสิ่งปลูกสร้างที่ซื้อมาจากการขายทอดตลาดของศาลคืนแก่โจทก์หรือไม่ตามข้อนี้โจทก์ไม่มีหลักฐานการซื้อขาย คงมีแต่พยานบุคคลและเอกสารมาประกอบ แต่พยานบุคคลเบิกความแตกต่างขัดกัน พยานเอกสารที่อ้างอิงก็ไม่น่าเชื่อดังที่ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยให้เหตุผลไว้ในคำพิพากษาแล้วไม่เชื่อว่าจำเลยขายทรัพย์สินที่พิพาทคืนแก่โจทก์ การที่โจทก์ครอบครองที่พิพาทมาแต่เดิมจนกระทั่งเกิดมีข้อพิพาทกันขึ้นนี้ ถือไม่ได้ว่าเป็นการแย่งการครอบครองดังที่โจทก์ฎีกา พิพากษายืน(อุทัย ศุภนิตย์-จินตา บุณยอาคม-เฉลิม ทัตภิรมย์)ศาลจังหวัดชัยภูมิ - นายชัยวัฒน์ ดุลยปวีนศาลอุทธรณ์ - นายชุ่ม สุนทรธัยแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: คดีทั้งสองสำนวนนี้ศาลพิจารณาพิพากษารวมกัน สำนวนแรก โจทก์ฟ้องและแก้ไขคำฟ้องว่า โจทก์มีที่ดินมี ส.ค.๑ สามแปลง เมื่อ พ.ศ. ๒๕๐๖ โจทก์แพ้คดีจำเลยที่ ๑ และถูกยึดที่ดินทั้งสามแปลงนี้ขายทอดตลาด จำเลยที่ ๑ เป็นผู้ซื้อได้แต่ไม่ได้เข้าครอบครองไม่ยื่นคำขอจดทะเบียนสิทธินิติกรรมสอบสวนสิทธิในที่ดินประเภทขายตามคำสั่งศาล โจทก์คงครอบครองที่นี้ตลอดมา จนวันที่ ๓ เมษายน ๒๕๐๗ จำเลยที่ ๑ ขายที่ดินทั้งสามแปลงคืนให้แก่โจทก์ โจทก์จึงเปลี่ยนเข้าครอบครองโดยสงบเปิดเผยอย่างเจ้าของตลอดมาเป็นเวลา ๓ ปี ครั้นวันที่ ๗ กรกฎาคม ๒๕๐๙ โจทก์มอบอำนาจให้นายเกียงไปร้องขอให้อำเภอบำเหน็จณรงค์รับรองการทำประโยชน์สำหรับที่ดินดังกล่าว จำเลยทั้งสองคนสมคบกันปลอมแปลงลายมือชื่อจำเลยที่ ๑ ในใบมอบอำนาจให้จำเลยที่ ๒ ยื่นเรื่องราวขอจดทะเบียนสิทธิและทำนิติกรรมตามคำสั่งศาลและขอรับรองการทำประโยชน์ ขอให้ศาลพิพากษาว่าที่ดินทั้งสามแปลงเป็นของโจทก์ ห้ามจำเลยเกี่ยวข้อง หนังสือซื้อขายที่ดินทั้งสามแปลงที่จำเลยที่ ๑ ซื้อจากการขายทอดตลาดของศาลชั้นต้น จำเลยที่ ๑ ไม่มีสิทธิดีกว่าโจทก์ จำเลยทั้งสองให้การว่า จำเลยที่ ๑ ซื้อที่พิพาทแล้วครอบครองเป็นเจ้าของตลอดมา โจทก์ขออาศัยอยู่ในห้องแถวของจำเลยที่ ๑และรับว่าจะปกครองที่ดินสามแปลงแทนจำเลยอนุญาต ต่อมาจำเลยที่ ๑ ให้จำเลยที่ ๒ ปกครองแทน และมอบอำนาจให้ติดต่อเจ้าพนักงานที่ดินอำเภอบำเหน็จณรงค์แทน หาได้สมคบกันปลอมแปลงดังโจทก์ฟ้องไม่จำเลยไม่เคยขายที่ดินสามแปลงให้โจทก์หรือนายเกียง สำนวนหลัง โจทก์ฟ้องใจความเป็นทำนองเดียวกับคำให้การในคดีแรก และมีข้อความเพิ่มเติมอีกว่าหลังจากให้จำเลยอาศัยอยู่ในห้องแถวแล้ว โจทก์มอบอำนาจให้นายกองปกครองทรัพย์รายนี้แทนและนำรังวัดเพื่อโอนใส่ชื่อโจทก์เป็นเจ้าของแต่จำเลยที่ ๑ ได้ไปขอให้เจ้าพนักงานออกหนังสือรับรองการทำประโยชน์ที่ดินสามแปลงนี้เป็นของจำเลยที่ ๑ จึงขอให้ขับไล่จำเลยออกไปจากที่พิพาท จำเลยให้การว่าโจทก์ขายที่พิพาทคืนให้จำเลย และปล่อยให้จำเลยครอบครองตลอดมาเป็นเวลาเกิน ๑ ปีแล้ว คดีของโจทก์ขาดอายุความ ศาลชั้นต้นเรียกนายทัศน์กับนายเกียงว่าโจทก์ เรียกนายกิมเซียนายกองว่าจำเลย และพิพากษายกฟ้องโจทก์ ให้ขับไล่โจทก์และบริวารออกจากที่พิพาท โจทก์อุทธรณ์ทั้งสองสำนวน ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกาทั้งสองสำนวน ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า คดีมีปัญหาว่าจำเลยขายที่พิพาทสามแปลงและสิ่งปลูกสร้างที่ซื้อมาจากการขายทอดตลาดของศาลคืนแก่โจทก์หรือไม่ตามข้อนี้โจทก์ไม่มีหลักฐานการซื้อขาย คงมีแต่พยานบุคคลและเอกสารมาประกอบ แต่พยานบุคคลเบิกความแตกต่างขัดกัน พยานเอกสารที่อ้างอิงก็ไม่น่าเชื่อดังที่ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยให้เหตุผลไว้ในคำพิพากษาแล้วไม่เชื่อว่าจำเลยขายทรัพย์สินที่พิพาทคืนแก่โจทก์ การที่โจทก์ครอบครองที่พิพาทมาแต่เดิมจนกระทั่งเกิดมีข้อพิพาทกันขึ้นนี้ ถือไม่ได้ว่าเป็นการแย่งการครอบครองดังที่โจทก์ฎีกา พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1249 - 1250/2514นายทัศน์ เพชรบำรุงโจทก์นายกิมเซีย รักศิริพงษ์ ที่ 1 นายกอง ครอบบัวบาน ที่ 2จำเลยนายกิมเซีย รักศิริพงษ์ โดยนายกอง ครอบบัวบาน ผู้รับมอบอำนาจโจทก์นายทัศน์ เพชรบำรุง ที่ 1 นายเกียง ภู่ตระกูล ที่ 2จำเลย ป.พ.พ. ม. 1367, ม. 1377, ม. 1378, ม. 1380จำเลยซื้อที่พิพาทของโจทก์จากการขายทอดตลาดของศาลเป็นที่ดินมือเปล่า และข้อเท็จจริงฟังไม่ได้ว่าจำเลยได้ขายที่พิพาทคืนแก่โจทก์แล้ว การที่โจทก์เป็นผู้ครอบครองที่พิพาทมาแต่เดิมจนกระทั่งเกิดมีข้อพิพาทกันขึ้นนี้ ถือไม่ได้ว่าเป็นการแย่งการครอบครองที่พิพาทคดีทั้งสองสำนวนนี้ศาลพิจารณาพิพากษารวมกัน สำนวนแรก โจทก์ฟ้องและแก้ไขคำฟ้องว่า โจทก์มีที่ดินมี ส.ค.๑ สามแปลง เมื่อ พ.ศ. ๒๕๐๖ โจทก์แพ้คดีจำเลยที่ ๑ และถูกยึดที่ดินทั้งสามแปลงนี้ขายทอดตลาด จำเลยที่ ๑ เป็นผู้ซื้อได้แต่ไม่ได้เข้าครอบครองไม่ยื่นคำขอจดทะเบียนสิทธินิติกรรมสอบสวนสิทธิในที่ดินประเภทขายตามคำสั่งศาล โจทก์คงครอบครองที่นี้ตลอดมา จนวันที่ ๓ เมษายน ๒๕๐๗ จำเลยที่ ๑ ขายที่ดินทั้งสามแปลงคืนให้แก่โจทก์ โจทก์จึงเปลี่ยนเข้าครอบครองโดยสงบเปิดเผยอย่างเจ้าของตลอดมาเป็นเวลา ๓ ปี ครั้นวันที่ ๗ กรกฎาคม ๒๕๐๙ โจทก์มอบอำนาจให้นายเกียงไปร้องขอให้อำเภอบำเหน็จณรงค์รับรองการทำประโยชน์สำหรับที่ดินดังกล่าว จำเลยทั้งสองคนสมคบกันปลอมแปลงลายมือชื่อจำเลยที่ ๑ ในใบมอบอำนาจให้จำเลยที่ ๒ ยื่นเรื่องราวขอจดทะเบียนสิทธิและทำนิติกรรมตามคำสั่งศาลและขอรับรองการทำประโยชน์ ขอให้ศาลพิพากษาว่าที่ดินทั้งสามแปลงเป็นของโจทก์ ห้ามจำเลยเกี่ยวข้อง หนังสือซื้อขายที่ดินทั้งสามแปลงที่จำเลยที่ ๑ ซื้อจากการขายทอดตลาดของศาลชั้นต้น จำเลยที่ ๑ ไม่มีสิทธิดีกว่าโจทก์ จำเลยทั้งสองให้การว่า จำเลยที่ ๑ ซื้อที่พิพาทแล้วครอบครองเป็นเจ้าของตลอดมา โจทก์ขออาศัยอยู่ในห้องแถวของจำเลยที่ ๑และรับว่าจะปกครองที่ดินสามแปลงแทนจำเลยอนุญาต ต่อมาจำเลยที่ ๑ ให้จำเลยที่ ๒ ปกครองแทน และมอบอำนาจให้ติดต่อเจ้าพนักงานที่ดินอำเภอบำเหน็จณรงค์แทน หาได้สมคบกันปลอมแปลงดังโจทก์ฟ้องไม่จำเลยไม่เคยขายที่ดินสามแปลงให้โจทก์หรือนายเกียง สำนวนหลัง โจทก์ฟ้องใจความเป็นทำนองเดียวกับคำให้การในคดีแรก และมีข้อความเพิ่มเติมอีกว่าหลังจากให้จำเลยอาศัยอยู่ในห้องแถวแล้ว โจทก์มอบอำนาจให้นายกองปกครองทรัพย์รายนี้แทนและนำรังวัดเพื่อโอนใส่ชื่อโจทก์เป็นเจ้าของแต่จำเลยที่ ๑ ได้ไปขอให้เจ้าพนักงานออกหนังสือรับรองการทำประโยชน์ที่ดินสามแปลงนี้เป็นของจำเลยที่ ๑ จึงขอให้ขับไล่จำเลยออกไปจากที่พิพาท จำเลยให้การว่าโจทก์ขายที่พิพาทคืนให้จำเลย และปล่อยให้จำเลยครอบครองตลอดมาเป็นเวลาเกิน ๑ ปีแล้ว คดีของโจทก์ขาดอายุความ ศาลชั้นต้นเรียกนายทัศน์กับนายเกียงว่าโจทก์ เรียกนายกิมเซียนายกองว่าจำเลย และพิพากษายกฟ้องโจทก์ ให้ขับไล่โจทก์และบริวารออกจากที่พิพาท โจทก์อุทธรณ์ทั้งสองสำนวน ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกาทั้งสองสำนวน ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า คดีมีปัญหาว่าจำเลยขายที่พิพาทสามแปลงและสิ่งปลูกสร้างที่ซื้อมาจากการขายทอดตลาดของศาลคืนแก่โจทก์หรือไม่ตามข้อนี้โจทก์ไม่มีหลักฐานการซื้อขาย คงมีแต่พยานบุคคลและเอกสารมาประกอบ แต่พยานบุคคลเบิกความแตกต่างขัดกัน พยานเอกสารที่อ้างอิงก็ไม่น่าเชื่อดังที่ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยให้เหตุผลไว้ในคำพิพากษาแล้วไม่เชื่อว่าจำเลยขายทรัพย์สินที่พิพาทคืนแก่โจทก์ การที่โจทก์ครอบครองที่พิพาทมาแต่เดิมจนกระทั่งเกิดมีข้อพิพาทกันขึ้นนี้ ถือไม่ได้ว่าเป็นการแย่งการครอบครองดังที่โจทก์ฎีกา พิพากษายืน(อุทัย ศุภนิตย์-จินตา บุณยอาคม-เฉลิม ทัตภิรมย์)ศาลจังหวัดชัยภูมิ - นายชัยวัฒน์ ดุลยปวีนศาลอุทธรณ์ - นายชุ่ม สุนทรธัยแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ