คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1315/2493หลักกฎหมาย: มีผู้ทุจริตปลอมหนังสือเอาโฉนดที่ดินของเขาไปจำนองไว้กับผู้มีชื่อ โดยเจ้าของที่ดินมิได้ประมาทเลินเล่อแต่อย่างใด ดังนี้ย่อมถือว่าผู้รับจำนองไม่ได้ทรัพย์สิทธิอย่างไรในที่ดินนั้นจะยก ป.ม.แพ่งฯมาตรา 1299 มาอ้างอิงไม่ได้ เจ้าของที่ดินมีสิทธิขอให้เพิกถอนนิติกรรมจำนองและเรียกให้ส่งโฉนดคืนได้ (อ้างฎีกาที่ 2049/2492)โจทก์ฟ้องขอให้เพิกถอนทำลายการจำนองและสั่งคืนโฉนดที่ดินให้แก่โจทก์โดยอ้างเหตุว่าได้มีผู้ปลอมหนังสือเอาโฉนดที่ดินของโจทก์ไปจำนองไว้แก่จำเลย จำเลยต่อสู้ว่า รับจำนองไว้โดยสุจริต เสียค่าสินจ้างกับจดทะเบียนถูกต้องตามกฎหมายแล้ว ศาลชั้นต้นพิพากษาให้เพิกถอนทำลายการจำนอง ให้จำเลยคืนโฉนดให้โจทก์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกา โดยฎีกาได้แต่ฉะเพาะข้อกฎหมาย ศาลฎีกาเห็นว่า กรณีเช่นนี้มิใช่เป็นการที่จำเลยได้ทรัพย์สิทธิอย่างใดไปเลย เพราะตามข้อเท็จจริงเจ้าของกรรมสิทธิในทรัพย์มิได้ทำนิติกรรมอย่างใดกับจำเลย ทั้งมิได้มีความประมาทเลินเล่ออย่างใด ในการที่จำเลยแสดงเจตนากับผู้ทุจริตปลอมหนังสือฉ้อโกงทรัพย์ เมื่อจำเลยไม่ได้ทรัพย์สิทธิมาอย่างไรแล้ว จำเลยจะยกเอา ป.ม.แพ่งฯมาตรา ๑๒๙๙ ขึ้นมาอ้างอิงย่อมไม่ได้ ดังที่ศาลฎีกาเคยวินิจฉัยไว้แล้วหลายเรื่อง เช่นในคำพิพากษาฎีกาที่ ๒๐๔๙/๒๔๙๒ จึงพิพากษา ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1315/2493นางชั้น พิทักษ์ธัญญกรณ์ ที่1, ขุนพิทักษ์ธัญญกรณ์ ที่2โจทก์นายเจงหลอง โปษยจินดาล. ป.พ.พ. ม. 1299, ม. 1336มีผู้ทุจริตปลอมหนังสือเอาโฉนดที่ดินของเขาไปจำนองไว้กับผู้มีชื่อ โดยเจ้าของที่ดินมิได้ประมาทเลินเล่อแต่อย่างใด ดังนี้ย่อมถือว่าผู้รับจำนองไม่ได้ทรัพย์สิทธิอย่างไรในที่ดินนั้นจะยก ป.ม.แพ่งฯมาตรา 1299 มาอ้างอิงไม่ได้ เจ้าของที่ดินมีสิทธิขอให้เพิกถอนนิติกรรมจำนองและเรียกให้ส่งโฉนดคืนได้ (อ้างฎีกาที่ 2049/2492)โจทก์ฟ้องขอให้เพิกถอนทำลายการจำนองและสั่งคืนโฉนดที่ดินให้แก่โจทก์โดยอ้างเหตุว่าได้มีผู้ปลอมหนังสือเอาโฉนดที่ดินของโจทก์ไปจำนองไว้แก่จำเลย จำเลยต่อสู้ว่า รับจำนองไว้โดยสุจริต เสียค่าสินจ้างกับจดทะเบียนถูกต้องตามกฎหมายแล้ว ศาลชั้นต้นพิพากษาให้เพิกถอนทำลายการจำนอง ให้จำเลยคืนโฉนดให้โจทก์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกา โดยฎีกาได้แต่ฉะเพาะข้อกฎหมาย ศาลฎีกาเห็นว่า กรณีเช่นนี้มิใช่เป็นการที่จำเลยได้ทรัพย์สิทธิอย่างใดไปเลย เพราะตามข้อเท็จจริงเจ้าของกรรมสิทธิในทรัพย์มิได้ทำนิติกรรมอย่างใดกับจำเลย ทั้งมิได้มีความประมาทเลินเล่ออย่างใด ในการที่จำเลยแสดงเจตนากับผู้ทุจริตปลอมหนังสือฉ้อโกงทรัพย์ เมื่อจำเลยไม่ได้ทรัพย์สิทธิมาอย่างไรแล้ว จำเลยจะยกเอา ป.ม.แพ่งฯมาตรา ๑๒๙๙ ขึ้นมาอ้างอิงย่อมไม่ได้ ดังที่ศาลฎีกาเคยวินิจฉัยไว้แล้วหลายเรื่อง เช่นในคำพิพากษาฎีกาที่ ๒๐๔๙/๒๔๙๒ จึงพิพากษา(ประมูล สุวรรณศร-เลขวณิชธรรมวิทักษ์-มนูกิจวิมลอรรถ)ศาลแขวงพระนครใต้ - นายศิลปกรณ์พิศาลศาลอุทธรณ์ - พระดุลยนิติศาสตร์โกศลแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องขอให้เพิกถอนทำลายการจำนองและสั่งคืนโฉนดที่ดินให้แก่โจทก์โดยอ้างเหตุว่าได้มีผู้ปลอมหนังสือเอาโฉนดที่ดินของโจทก์ไปจำนองไว้แก่จำเลย จำเลยต่อสู้ว่า รับจำนองไว้โดยสุจริต เสียค่าสินจ้างกับจดทะเบียนถูกต้องตามกฎหมายแล้ว ศาลชั้นต้นพิพากษาให้เพิกถอนทำลายการจำนอง ให้จำเลยคืนโฉนดให้โจทก์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกา โดยฎีกาได้แต่ฉะเพาะข้อกฎหมาย ศาลฎีกาเห็นว่า กรณีเช่นนี้มิใช่เป็นการที่จำเลยได้ทรัพย์สิทธิอย่างใดไปเลย เพราะตามข้อเท็จจริงเจ้าของกรรมสิทธิในทรัพย์มิได้ทำนิติกรรมอย่างใดกับจำเลย ทั้งมิได้มีความประมาทเลินเล่ออย่างใด ในการที่จำเลยแสดงเจตนากับผู้ทุจริตปลอมหนังสือฉ้อโกงทรัพย์ เมื่อจำเลยไม่ได้ทรัพย์สิทธิมาอย่างไรแล้ว จำเลยจะยกเอา ป.ม.แพ่งฯมาตรา ๑๒๙๙ ขึ้นมาอ้างอิงย่อมไม่ได้ ดังที่ศาลฎีกาเคยวินิจฉัยไว้แล้วหลายเรื่อง เช่นในคำพิพากษาฎีกาที่ ๒๐๔๙/๒๔๙๒ จึงพิพากษา ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1315/2493นางชั้น พิทักษ์ธัญญกรณ์ ที่1, ขุนพิทักษ์ธัญญกรณ์ ที่2โจทก์นายเจงหลอง โปษยจินดาล. ป.พ.พ. ม. 1299, ม. 1336มีผู้ทุจริตปลอมหนังสือเอาโฉนดที่ดินของเขาไปจำนองไว้กับผู้มีชื่อ โดยเจ้าของที่ดินมิได้ประมาทเลินเล่อแต่อย่างใด ดังนี้ย่อมถือว่าผู้รับจำนองไม่ได้ทรัพย์สิทธิอย่างไรในที่ดินนั้นจะยก ป.ม.แพ่งฯมาตรา 1299 มาอ้างอิงไม่ได้ เจ้าของที่ดินมีสิทธิขอให้เพิกถอนนิติกรรมจำนองและเรียกให้ส่งโฉนดคืนได้ (อ้างฎีกาที่ 2049/2492)โจทก์ฟ้องขอให้เพิกถอนทำลายการจำนองและสั่งคืนโฉนดที่ดินให้แก่โจทก์โดยอ้างเหตุว่าได้มีผู้ปลอมหนังสือเอาโฉนดที่ดินของโจทก์ไปจำนองไว้แก่จำเลย จำเลยต่อสู้ว่า รับจำนองไว้โดยสุจริต เสียค่าสินจ้างกับจดทะเบียนถูกต้องตามกฎหมายแล้ว ศาลชั้นต้นพิพากษาให้เพิกถอนทำลายการจำนอง ให้จำเลยคืนโฉนดให้โจทก์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกา โดยฎีกาได้แต่ฉะเพาะข้อกฎหมาย ศาลฎีกาเห็นว่า กรณีเช่นนี้มิใช่เป็นการที่จำเลยได้ทรัพย์สิทธิอย่างใดไปเลย เพราะตามข้อเท็จจริงเจ้าของกรรมสิทธิในทรัพย์มิได้ทำนิติกรรมอย่างใดกับจำเลย ทั้งมิได้มีความประมาทเลินเล่ออย่างใด ในการที่จำเลยแสดงเจตนากับผู้ทุจริตปลอมหนังสือฉ้อโกงทรัพย์ เมื่อจำเลยไม่ได้ทรัพย์สิทธิมาอย่างไรแล้ว จำเลยจะยกเอา ป.ม.แพ่งฯมาตรา ๑๒๙๙ ขึ้นมาอ้างอิงย่อมไม่ได้ ดังที่ศาลฎีกาเคยวินิจฉัยไว้แล้วหลายเรื่อง เช่นในคำพิพากษาฎีกาที่ ๒๐๔๙/๒๔๙๒ จึงพิพากษา(ประมูล สุวรรณศร-เลขวณิชธรรมวิทักษ์-มนูกิจวิมลอรรถ)ศาลแขวงพระนครใต้ - นายศิลปกรณ์พิศาลศาลอุทธรณ์ - พระดุลยนิติศาสตร์โกศลแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ