คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 43/2509หลักกฎหมาย: ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา268,265 ให้จำคุก 2 ปี ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ให้ลดโทษ 1 ใน 3 ตามมาตรา 78 เหลือโทษจำคุก 1 ปี 4 เดือนและให้รอการลงโทษตามมาตรา 56 มีกำหนด 3 ปี ดังนี้เป็นการแก้ไขมาก คู่ความฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงได้โจทก์ฟ้องว่า จำเลยใช้ใบสุทธิโรงเรียนศิลปาจารย์ อันเป็นเอกสารราชการของกรมสามัญศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ ที่มีผู้ทำปลอมขึ้น โดยยื่นแสดงต่อเจ้าพนักงานกรมยุทธการทหารบก กระทรวงกลาโหมเพื่อให้หลงเชื่อว่าเป็นเอกสารแท้จริง โดยจำเลยรู้อยู่ว่าเป็นเอกสารราชการปลอม และจำเลยได้แจ้งความเท็จต่อเจ้าพนักงานผู้นั้นว่าสำเร็จชั้นมัธยม 4 ซึ่งความจริงจำเลยสำเร็จเพียงชั้นมัธยมปีที่ 2 ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 268, 264, 265, 137 และ 91จำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า จำเลยกระทำผิดตามฟ้องให้ลงโทษตามมาตรา 268, 265 ซึ่งเป็นกระทงหนัก โดยจำคุก 2 ปีจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์เห็นว่า จำเลยให้การรับสารภาพชั้นสอบสวนมีประโยชน์ต่อการพิจารณา จึงลดโทษให้หนึ่งในสามตามมาตรา 78 เหลือโทษจำคุก1 ปี 4 เดือน และรอการลงโทษไว้ตามมาตรา 56 มีกำหนด 3 ปีโจทก์ฎีกาว่า ไม่ควรลดโทษและไม่ควรรอการลงโทษให้จำเลย ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ไขมาก โจทก์จึงฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงได้ ไม่ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218 และเห็นพ้องกับคำพิพากษาศาลอุทธรณ์พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 43/2509พนักงานอัยการกรมอัยการโจทก์นายอำนวย หรือสิบตรีอำนวย ลอยอ่ำจำเลย ป.วิ.อ. ม. 218 ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา268,265 ให้จำคุก 2 ปี ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ให้ลดโทษ 1 ใน 3 ตามมาตรา 78 เหลือโทษจำคุก 1 ปี 4 เดือนและให้รอการลงโทษตามมาตรา 56 มีกำหนด 3 ปี ดังนี้เป็นการแก้ไขมาก คู่ความฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงได้โจทก์ฟ้องว่า จำเลยใช้ใบสุทธิโรงเรียนศิลปาจารย์ อันเป็นเอกสารราชการของกรมสามัญศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ ที่มีผู้ทำปลอมขึ้น โดยยื่นแสดงต่อเจ้าพนักงานกรมยุทธการทหารบก กระทรวงกลาโหมเพื่อให้หลงเชื่อว่าเป็นเอกสารแท้จริง โดยจำเลยรู้อยู่ว่าเป็นเอกสารราชการปลอม และจำเลยได้แจ้งความเท็จต่อเจ้าพนักงานผู้นั้นว่าสำเร็จชั้นมัธยม 4 ซึ่งความจริงจำเลยสำเร็จเพียงชั้นมัธยมปีที่ 2 ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 268, 264, 265, 137 และ 91จำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า จำเลยกระทำผิดตามฟ้องให้ลงโทษตามมาตรา 268, 265 ซึ่งเป็นกระทงหนัก โดยจำคุก 2 ปีจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์เห็นว่า จำเลยให้การรับสารภาพชั้นสอบสวนมีประโยชน์ต่อการพิจารณา จึงลดโทษให้หนึ่งในสามตามมาตรา 78 เหลือโทษจำคุก1 ปี 4 เดือน และรอการลงโทษไว้ตามมาตรา 56 มีกำหนด 3 ปีโจทก์ฎีกาว่า ไม่ควรลดโทษและไม่ควรรอการลงโทษให้จำเลย ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ไขมาก โจทก์จึงฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงได้ ไม่ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218 และเห็นพ้องกับคำพิพากษาศาลอุทธรณ์พิพากษายืน(บุศย์ ขันธวิทย์-พจน์ ปุษปาคม-เกษม ทิพยจันทร์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยใช้ใบสุทธิโรงเรียนศิลปาจารย์ อันเป็นเอกสารราชการของกรมสามัญศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ ที่มีผู้ทำปลอมขึ้น โดยยื่นแสดงต่อเจ้าพนักงานกรมยุทธการทหารบก กระทรวงกลาโหมเพื่อให้หลงเชื่อว่าเป็นเอกสารแท้จริง โดยจำเลยรู้อยู่ว่าเป็นเอกสารราชการปลอม และจำเลยได้แจ้งความเท็จต่อเจ้าพนักงานผู้นั้นว่าสำเร็จชั้นมัธยม 4 ซึ่งความจริงจำเลยสำเร็จเพียงชั้นมัธยมปีที่ 2 ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 268, 264, 265, 137 และ 91จำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า จำเลยกระทำผิดตามฟ้องให้ลงโทษตามมาตรา 268, 265 ซึ่งเป็นกระทงหนัก โดยจำคุก 2 ปีจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์เห็นว่า จำเลยให้การรับสารภาพชั้นสอบสวนมีประโยชน์ต่อการพิจารณา จึงลดโทษให้หนึ่งในสามตามมาตรา 78 เหลือโทษจำคุก1 ปี 4 เดือน และรอการลงโทษไว้ตามมาตรา 56 มีกำหนด 3 ปีโจทก์ฎีกาว่า ไม่ควรลดโทษและไม่ควรรอการลงโทษให้จำเลย ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ไขมาก โจทก์จึงฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงได้ ไม่ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218 และเห็นพ้องกับคำพิพากษาศาลอุทธรณ์พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 43/2509พนักงานอัยการกรมอัยการโจทก์นายอำนวย หรือสิบตรีอำนวย ลอยอ่ำจำเลย ป.วิ.อ. ม. 218 ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา268,265 ให้จำคุก 2 ปี ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ให้ลดโทษ 1 ใน 3 ตามมาตรา 78 เหลือโทษจำคุก 1 ปี 4 เดือนและให้รอการลงโทษตามมาตรา 56 มีกำหนด 3 ปี ดังนี้เป็นการแก้ไขมาก คู่ความฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงได้โจทก์ฟ้องว่า จำเลยใช้ใบสุทธิโรงเรียนศิลปาจารย์ อันเป็นเอกสารราชการของกรมสามัญศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ ที่มีผู้ทำปลอมขึ้น โดยยื่นแสดงต่อเจ้าพนักงานกรมยุทธการทหารบก กระทรวงกลาโหมเพื่อให้หลงเชื่อว่าเป็นเอกสารแท้จริง โดยจำเลยรู้อยู่ว่าเป็นเอกสารราชการปลอม และจำเลยได้แจ้งความเท็จต่อเจ้าพนักงานผู้นั้นว่าสำเร็จชั้นมัธยม 4 ซึ่งความจริงจำเลยสำเร็จเพียงชั้นมัธยมปีที่ 2 ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 268, 264, 265, 137 และ 91จำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า จำเลยกระทำผิดตามฟ้องให้ลงโทษตามมาตรา 268, 265 ซึ่งเป็นกระทงหนัก โดยจำคุก 2 ปีจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์เห็นว่า จำเลยให้การรับสารภาพชั้นสอบสวนมีประโยชน์ต่อการพิจารณา จึงลดโทษให้หนึ่งในสามตามมาตรา 78 เหลือโทษจำคุก1 ปี 4 เดือน และรอการลงโทษไว้ตามมาตรา 56 มีกำหนด 3 ปีโจทก์ฎีกาว่า ไม่ควรลดโทษและไม่ควรรอการลงโทษให้จำเลย ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ไขมาก โจทก์จึงฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงได้ ไม่ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218 และเห็นพ้องกับคำพิพากษาศาลอุทธรณ์พิพากษายืน(บุศย์ ขันธวิทย์-พจน์ ปุษปาคม-เกษม ทิพยจันทร์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ