คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 84441หลักกฎหมาย: โจทก์รับซื้อฝากที่วิวาทที่มีโฉนดจากเจ้าของเดิมแล้วภายหลังได้รับโอนเป็นสิทธิ์โดยเด็ดขาด ขณะซื้อฝากผู้โอนที่ให้จำเลยได้บุกรุกที่วิวาทอยู่ก่อนแล้ว ผู้โอนให้จำเลยและจำเลยได้ครอบครองที่วิวาทมาครบ 10 ปีก่อนโจทก์รับโอนโดยเด็ดขาดดังนี้ จำเลยย่อมได้กรรมสิทธิ์ โจทก์ฟ้องขับไล่ไม่ได้(ข้อเท็จจริงฟังว่าโจทก์รู้ถึงการบุกรุกอยู่แล้วขณะที่รับซื้อฝากและรับโอน).(คดีทั้งสองนี้เรียกฝ่ายนางชุ้นเป็นโจทก์ฝ่ายนายเพี้ยนเป็นจำเลย). โจทก์ฟ้องให้ขับไล่จำเลยออกจากที่ดินที่มีโฉนดของโจทก์ จำเลยกลับฟ้องแย้งอ้างการได้สิทธิ์โดยครอบครองปรปักษ์. คู่ความรับกันว่า ที่ดินของโจทก์จำเลยอยู่ติดต่อกัน ที่ของโจทก์เดิมเป็นของนายจุ๊ม ฯลฯ นายจุ๊มขายฝากโจทก์ไว้เมื่อวันที่ ๒/๔/๒๔๖๘ ต่อมาได้แก้ทะเบียนให้เป็นกรรมสิทธิ์ของโจทก์เมื่อวันที่ ๓๐/๖/๒๔๘๑ ส่วนที่ของจำเลยเดิมเป็นที่ของนางไฮ้ ๆ ขายให้จำเลยเมื่อวันที่ ๑๙/๑๒/๒๔๗๑ ครั้นวันที่ ๙/๓/๒๔๘๑ จำเลยที่ ๑ จึงยกที่ดินให้แก่จำเลยที่ ๒ ที่วิวาทอยู่ในเขตต์โฉนดของโจทก์และอยู่ติดต่อกับที่ของจำเลย. ศาลชั้นต้นฟังว่านางไฮ้และจำเลยครอบครองเองเป็นเจ้าของมาถึง ๒๐ ปีเศษ โจทก์ทราบดีตั้งแต่ก่อนรับซื้อฝากและรับซื้อฝากที่ดินจากจุ๊ม ฯลฯ เจ้าของเดิมทั้ง ๆ ที่รู้ดังนี้ได้ชื่อว่าได้นิทธิ์มาโดยไม่สุจจริต จึงพิพากษาให้ที่วิวาทเป็นของจำเลย. ศาลอุทธรณ์ฟังว่าจำเลยครอบครองที่วิวาทสืบเนื่องมาจากนางไฮ้รวมกันได้ถึง ๒๐ ปีเศษ นางไฮ้ขายที่ของนางไฮ้ให้จำเลยแล้วทั้งได้โอนการครอบครองที่วิวาทนี้ให้ด้วย และการบุกรุกได้มีมาก่อนที่โจทก์รับซื้อฝาก จำเลยจึงได้กรรมสิทธิ์ พิพากษายืน. โจทก์ฎีกา ศาลฎีการับวินิจฉัยแต่ข้อกฎหมาย เพราะคดีต้องห้ามฎีกาในข้อเท็จจริงเห็นว่าจำเลยได้ยกข้ออายุความขึ้นต่อสู้แล้วและข้อที่โจทก์ว่าพึ่งได้กรรมสิทธิ์เมื่อรับโอนจึงไม่หมดสิทธิ์จะฟ้องนั้นข้อนี้เห็นว่า นางไฮ้และจำเลยได้บุกรุกมาก่อนโจทก์ซื้อฝาก แลโดยอายุความ ๑๐ ปีก็ก่อนโจทก์รับโอนฎีกาของโจทก์จึงฟังไม่ขึ้น จึงพิพากษายืนตามศาลล่าง. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1288 - 1289/2482นางชุ้น โภคาโจทก์นายเพี้ยน ยูปานนท์กับพวกจำเลยนายเพี้ยน ยูปานนท์กับพวกโจทก์นางซุ้น โภคาจำเลย ป.พ.พ. ม. 1299, ม. 1378, ม. 1382 ป.ที่ดิน โจทก์รับซื้อฝากที่วิวาทที่มีโฉนดจากเจ้าของเดิมแล้วภายหลังได้รับโอนเป็นสิทธิ์โดยเด็ดขาด ขณะซื้อฝากผู้โอนที่ให้จำเลยได้บุกรุกที่วิวาทอยู่ก่อนแล้ว ผู้โอนให้จำเลยและจำเลยได้ครอบครองที่วิวาทมาครบ 10 ปีก่อนโจทก์รับโอนโดยเด็ดขาดดังนี้ จำเลยย่อมได้กรรมสิทธิ์ โจทก์ฟ้องขับไล่ไม่ได้(ข้อเท็จจริงฟังว่าโจทก์รู้ถึงการบุกรุกอยู่แล้วขณะที่รับซื้อฝากและรับโอน).(คดีทั้งสองนี้เรียกฝ่ายนางชุ้นเป็นโจทก์ฝ่ายนายเพี้ยนเป็นจำเลย). โจทก์ฟ้องให้ขับไล่จำเลยออกจากที่ดินที่มีโฉนดของโจทก์ จำเลยกลับฟ้องแย้งอ้างการได้สิทธิ์โดยครอบครองปรปักษ์. คู่ความรับกันว่า ที่ดินของโจทก์จำเลยอยู่ติดต่อกัน ที่ของโจทก์เดิมเป็นของนายจุ๊ม ฯลฯ นายจุ๊มขายฝากโจทก์ไว้เมื่อวันที่ ๒/๔/๒๔๖๘ ต่อมาได้แก้ทะเบียนให้เป็นกรรมสิทธิ์ของโจทก์เมื่อวันที่ ๓๐/๖/๒๔๘๑ ส่วนที่ของจำเลยเดิมเป็นที่ของนางไฮ้ ๆ ขายให้จำเลยเมื่อวันที่ ๑๙/๑๒/๒๔๗๑ ครั้นวันที่ ๙/๓/๒๔๘๑ จำเลยที่ ๑ จึงยกที่ดินให้แก่จำเลยที่ ๒ ที่วิวาทอยู่ในเขตต์โฉนดของโจทก์และอยู่ติดต่อกับที่ของจำเลย. ศาลชั้นต้นฟังว่านางไฮ้และจำเลยครอบครองเองเป็นเจ้าของมาถึง ๒๐ ปีเศษ โจทก์ทราบดีตั้งแต่ก่อนรับซื้อฝากและรับซื้อฝากที่ดินจากจุ๊ม ฯลฯ เจ้าของเดิมทั้ง ๆ ที่รู้ดังนี้ได้ชื่อว่าได้นิทธิ์มาโดยไม่สุจจริต จึงพิพากษาให้ที่วิวาทเป็นของจำเลย. ศาลอุทธรณ์ฟังว่าจำเลยครอบครองที่วิวาทสืบเนื่องมาจากนางไฮ้รวมกันได้ถึง ๒๐ ปีเศษ นางไฮ้ขายที่ของนางไฮ้ให้จำเลยแล้วทั้งได้โอนการครอบครองที่วิวาทนี้ให้ด้วย และการบุกรุกได้มีมาก่อนที่โจทก์รับซื้อฝาก จำเลยจึงได้กรรมสิทธิ์ พิพากษายืน. โจทก์ฎีกา ศาลฎีการับวินิจฉัยแต่ข้อกฎหมาย เพราะคดีต้องห้ามฎีกาในข้อเท็จจริงเห็นว่าจำเลยได้ยกข้ออายุความขึ้นต่อสู้แล้วและข้อที่โจทก์ว่าพึ่งได้กรรมสิทธิ์เมื่อรับโอนจึงไม่หมดสิทธิ์จะฟ้องนั้นข้อนี้เห็นว่า นางไฮ้และจำเลยได้บุกรุกมาก่อนโจทก์ซื้อฝาก แลโดยอายุความ ๑๐ ปีก็ก่อนโจทก์รับโอนฎีกาของโจทก์จึงฟังไม่ขึ้น จึงพิพากษายืนตามศาลล่าง.(อมาตย-วิเศษ-มนูภันย์วิมลสาร)ศาลชั้นต้น - พระดุลยวิทยสรพิสาสศาลอุทธรณ์ - พระนนทปัญญาแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: (คดีทั้งสองนี้เรียกฝ่ายนางชุ้นเป็นโจทก์ฝ่ายนายเพี้ยนเป็นจำเลย). โจทก์ฟ้องให้ขับไล่จำเลยออกจากที่ดินที่มีโฉนดของโจทก์ จำเลยกลับฟ้องแย้งอ้างการได้สิทธิ์โดยครอบครองปรปักษ์. คู่ความรับกันว่า ที่ดินของโจทก์จำเลยอยู่ติดต่อกัน ที่ของโจทก์เดิมเป็นของนายจุ๊ม ฯลฯ นายจุ๊มขายฝากโจทก์ไว้เมื่อวันที่ ๒/๔/๒๔๖๘ ต่อมาได้แก้ทะเบียนให้เป็นกรรมสิทธิ์ของโจทก์เมื่อวันที่ ๓๐/๖/๒๔๘๑ ส่วนที่ของจำเลยเดิมเป็นที่ของนางไฮ้ ๆ ขายให้จำเลยเมื่อวันที่ ๑๙/๑๒/๒๔๗๑ ครั้นวันที่ ๙/๓/๒๔๘๑ จำเลยที่ ๑ จึงยกที่ดินให้แก่จำเลยที่ ๒ ที่วิวาทอยู่ในเขตต์โฉนดของโจทก์และอยู่ติดต่อกับที่ของจำเลย. ศาลชั้นต้นฟังว่านางไฮ้และจำเลยครอบครองเองเป็นเจ้าของมาถึง ๒๐ ปีเศษ โจทก์ทราบดีตั้งแต่ก่อนรับซื้อฝากและรับซื้อฝากที่ดินจากจุ๊ม ฯลฯ เจ้าของเดิมทั้ง ๆ ที่รู้ดังนี้ได้ชื่อว่าได้นิทธิ์มาโดยไม่สุจจริต จึงพิพากษาให้ที่วิวาทเป็นของจำเลย. ศาลอุทธรณ์ฟังว่าจำเลยครอบครองที่วิวาทสืบเนื่องมาจากนางไฮ้รวมกันได้ถึง ๒๐ ปีเศษ นางไฮ้ขายที่ของนางไฮ้ให้จำเลยแล้วทั้งได้โอนการครอบครองที่วิวาทนี้ให้ด้วย และการบุกรุกได้มีมาก่อนที่โจทก์รับซื้อฝาก จำเลยจึงได้กรรมสิทธิ์ พิพากษายืน. โจทก์ฎีกา ศาลฎีการับวินิจฉัยแต่ข้อกฎหมาย เพราะคดีต้องห้ามฎีกาในข้อเท็จจริงเห็นว่าจำเลยได้ยกข้ออายุความขึ้นต่อสู้แล้วและข้อที่โจทก์ว่าพึ่งได้กรรมสิทธิ์เมื่อรับโอนจึงไม่หมดสิทธิ์จะฟ้องนั้นข้อนี้เห็นว่า นางไฮ้และจำเลยได้บุกรุกมาก่อนโจทก์ซื้อฝาก แลโดยอายุความ ๑๐ ปีก็ก่อนโจทก์รับโอนฎีกาของโจทก์จึงฟังไม่ขึ้น จึงพิพากษายืนตามศาลล่าง. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1288 - 1289/2482นางชุ้น โภคาโจทก์นายเพี้ยน ยูปานนท์กับพวกจำเลยนายเพี้ยน ยูปานนท์กับพวกโจทก์นางซุ้น โภคาจำเลย ป.พ.พ. ม. 1299, ม. 1378, ม. 1382 ป.ที่ดิน โจทก์รับซื้อฝากที่วิวาทที่มีโฉนดจากเจ้าของเดิมแล้วภายหลังได้รับโอนเป็นสิทธิ์โดยเด็ดขาด ขณะซื้อฝากผู้โอนที่ให้จำเลยได้บุกรุกที่วิวาทอยู่ก่อนแล้ว ผู้โอนให้จำเลยและจำเลยได้ครอบครองที่วิวาทมาครบ 10 ปีก่อนโจทก์รับโอนโดยเด็ดขาดดังนี้ จำเลยย่อมได้กรรมสิทธิ์ โจทก์ฟ้องขับไล่ไม่ได้(ข้อเท็จจริงฟังว่าโจทก์รู้ถึงการบุกรุกอยู่แล้วขณะที่รับซื้อฝากและรับโอน).(คดีทั้งสองนี้เรียกฝ่ายนางชุ้นเป็นโจทก์ฝ่ายนายเพี้ยนเป็นจำเลย). โจทก์ฟ้องให้ขับไล่จำเลยออกจากที่ดินที่มีโฉนดของโจทก์ จำเลยกลับฟ้องแย้งอ้างการได้สิทธิ์โดยครอบครองปรปักษ์. คู่ความรับกันว่า ที่ดินของโจทก์จำเลยอยู่ติดต่อกัน ที่ของโจทก์เดิมเป็นของนายจุ๊ม ฯลฯ นายจุ๊มขายฝากโจทก์ไว้เมื่อวันที่ ๒/๔/๒๔๖๘ ต่อมาได้แก้ทะเบียนให้เป็นกรรมสิทธิ์ของโจทก์เมื่อวันที่ ๓๐/๖/๒๔๘๑ ส่วนที่ของจำเลยเดิมเป็นที่ของนางไฮ้ ๆ ขายให้จำเลยเมื่อวันที่ ๑๙/๑๒/๒๔๗๑ ครั้นวันที่ ๙/๓/๒๔๘๑ จำเลยที่ ๑ จึงยกที่ดินให้แก่จำเลยที่ ๒ ที่วิวาทอยู่ในเขตต์โฉนดของโจทก์และอยู่ติดต่อกับที่ของจำเลย. ศาลชั้นต้นฟังว่านางไฮ้และจำเลยครอบครองเองเป็นเจ้าของมาถึง ๒๐ ปีเศษ โจทก์ทราบดีตั้งแต่ก่อนรับซื้อฝากและรับซื้อฝากที่ดินจากจุ๊ม ฯลฯ เจ้าของเดิมทั้ง ๆ ที่รู้ดังนี้ได้ชื่อว่าได้นิทธิ์มาโดยไม่สุจจริต จึงพิพากษาให้ที่วิวาทเป็นของจำเลย. ศาลอุทธรณ์ฟังว่าจำเลยครอบครองที่วิวาทสืบเนื่องมาจากนางไฮ้รวมกันได้ถึง ๒๐ ปีเศษ นางไฮ้ขายที่ของนางไฮ้ให้จำเลยแล้วทั้งได้โอนการครอบครองที่วิวาทนี้ให้ด้วย และการบุกรุกได้มีมาก่อนที่โจทก์รับซื้อฝาก จำเลยจึงได้กรรมสิทธิ์ พิพากษายืน. โจทก์ฎีกา ศาลฎีการับวินิจฉัยแต่ข้อกฎหมาย เพราะคดีต้องห้ามฎีกาในข้อเท็จจริงเห็นว่าจำเลยได้ยกข้ออายุความขึ้นต่อสู้แล้วและข้อที่โจทก์ว่าพึ่งได้กรรมสิทธิ์เมื่อรับโอนจึงไม่หมดสิทธิ์จะฟ้องนั้นข้อนี้เห็นว่า นางไฮ้และจำเลยได้บุกรุกมาก่อนโจทก์ซื้อฝาก แลโดยอายุความ ๑๐ ปีก็ก่อนโจทก์รับโอนฎีกาของโจทก์จึงฟังไม่ขึ้น จึงพิพากษายืนตามศาลล่าง.(อมาตย-วิเศษ-มนูภันย์วิมลสาร)ศาลชั้นต้น - พระดุลยวิทยสรพิสาสศาลอุทธรณ์ - พระนนทปัญญาแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ