คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 33725หลักกฎหมาย: จำเลยเลิกจ้างโจทก์ เพราะเหตุประสบภาวะการขาดทุน ไม่ สามารถดำเนินกิจการในแผนกที่โจทก์ทำงานอยู่ต่อไปได้ทั้งภายหลังเลิกจ้างแล้วจำเลยยังพยายามดำเนินการเพื่อให้โจทก์เข้าทำงานใหม่ และได้จ่ายเงินชดเชยให้โจทก์ทุกคนรับไปแล้วด้วย จึงถือไม่ได้ว่าเป็นการกระทำที่ไม่เป็นธรรมต่อโจทก์โจทก์ฟ้องทำนองเดียวกันว่า จำเลยได้จ้างโจทก์ให้ทำหน้าที่บริหารทางการบินต่อมาเดือนธันวาคม 2517 โจทก์กับจำเลยมีข้อพิพาทแรงงานเกี่ยวกับสภาพการจ้างและตกลงกันได้ตามประกาศของกระทรวงมหาดไทยเรื่องการแรงงานสัมพันธ์ โดยทำบันทึกข้อตกลงเกี่ยวกับสภาพการจ้างไว้ มีสารสำคัญว่า จำเลยยอมให้โจทก์รับผลประโยชน์ต่าง ๆ หลายประการ ทั้งไม่ถือเอาข้อพิพาทแรงงานเกี่ยวกับสภาพการจ้างครั้งนี้เป็นสาเหตุกลั่นแกล้ง ปลดออก ไล่ออก โดยไม่มีความผิดใด ๆ ทั้งสิ้น ครั้นวันที่ 23 กันยายน 2518 จำเลยได้เลิกจ้างโจทก์และให้ออกจากงานโดยไม่มีความผิดเป็นการปฏิบัติผิดข้อตกลง ทำให้โจทก์เสียหายขาดรายได้เป็นเงินค่าจ้างและค่าอาหารรายเดือน โจทก์ทวงเตือนให้จำเลยชำระแล้ว จำเลยเพิกเฉย ขอให้ศาลบังคับชำระค่าเสียหายพร้อมกับดอกเบี้ยแก่โจทก์ทุกสำนวนจำเลยให้กรทำนองเดียวกันว่า จำเลยมิได้ปฏิบัติผิดบันทึกข้อตกลงและถือเอาการเรียกร้องและหยุดงานของโจทก์เป็นสาเหตุกลั่นแกล้ง ปลอออก ไล่ออกแต่อย่างใด แต่เนื่องจากจำเลยประสบสภาวะขาดทุน มีความจำเป็นต้องโอนกิจการบางแผนกให้กับบริษัทการบินไทย จำกัด จำเลยได้แจ้งให้ลูกจ้างทุกคนทราบด้วยว่า ถ้าโจทก์ประสงค์จะโอนไปปฏิบัติงานกับบริษัทการบินไทย จำกัด ก็จะได้เงินชดเชยตามสิทธิอันพึงได้ และเงินชดเชยอื่น ๆ ด้วย โจทก์ตกลงรับเงินชดเชยต่าง ๆ ดังกล่าวไปจากจำเลย และยินยอมไปปฏิบัติงานในบริษัทการบินไทย จำกัด โดยมิได้ทักท้วงต้องถือว่ามีการตกลงกันเป็นยุติแล้ว โจทก์ไม่มีอำนาจฟ้องศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วพิพากษายกฟ้องโจทก์ทุกสำนวนอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ทุกสำนวนฎีกาศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า โจทก์ทุกคนเป็นพนักงานของจำเลย โดยเป็นลูกจ้างทำงานในแผนกบริการภาคพื้นดิน เมื่อเดือนธันวาคม 2517 โจทก์และพนักงานอื่นนัดหยุดงานเรียกร้องเงินค่าครองชีพ ฯลฯ ผลที่สุดตกลงกันได้และได้ทำบันทึกข้อตกลงกันไว้ 2 ฉบับ ตามเอกสารหมาย ล.10 และ ล.11 ซึ่งมีผลให้ใช้บังคับจนถึงวันที่ 31 ธันวาคม 2519 ครั้นต่อมาวันที่ 23 กันยายน 2518 จำเลยได้เลิกจ้างโจทก์และพนักงานอื่น โดยอ้างว่าขาดทุน และโอนกิจการแผนกบริหารภาคพื้นดินให้แก่บริษัทการบินไทย จำกัด ทั้งนี้ โดยได้จ่ายเงินชดเชยแก่โจทก์ด้วยแล้ว และวินิจฉัยปัญหาข้อกฎหมายว่า จำเลยเลิกจ้างโจทก์ เพราะเหตุประสบภาวะการขาดทุน ไม่สามารถดำเนินกิจการในแผนกที่โจทก์ทำงานอยู่ต่อไปได้ ทั้งภายหลังเลิกจ้างแล้ว จำเลยยังได้พยายามดำเนินการเพื่อให้โจทก์เข้าทำงานใหม่ และได้จ่ายเงินชดเชยให้โจทก์ทุกคนรับไปแล้วด้วย จึงถือไม่ได้ว่าเป็นการกระทำที่ไม่เป็นธรรมต่อโจทก์พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1612 - 1636/2523นายสุพล อังสุธรโจทก์บริษัทแพนอเมริกัน เวอร์ลด์แอร์เวยส์ อิงค์ ฯจำเลย พ.ร.บ.แรงงานสัมพันธ์ พ.ศ.2518 ม. 123จำเลยเลิกจ้างโจทก์ เพราะเหตุประสบภาวะการขาดทุน ไม่ สามารถดำเนินกิจการในแผนกที่โจทก์ทำงานอยู่ต่อไปได้ทั้งภายหลังเลิกจ้างแล้วจำเลยยังพยายามดำเนินการเพื่อให้โจทก์เข้าทำงานใหม่ และได้จ่ายเงินชดเชยให้โจทก์ทุกคนรับไปแล้วด้วย จึงถือไม่ได้ว่าเป็นการกระทำที่ไม่เป็นธรรมต่อโจทก์โจทก์ฟ้องทำนองเดียวกันว่า จำเลยได้จ้างโจทก์ให้ทำหน้าที่บริหารทางการบินต่อมาเดือนธันวาคม 2517 โจทก์กับจำเลยมีข้อพิพาทแรงงานเกี่ยวกับสภาพการจ้างและตกลงกันได้ตามประกาศของกระทรวงมหาดไทยเรื่องการแรงงานสัมพันธ์ โดยทำบันทึกข้อตกลงเกี่ยวกับสภาพการจ้างไว้ มีสารสำคัญว่า จำเลยยอมให้โจทก์รับผลประโยชน์ต่าง ๆ หลายประการ ทั้งไม่ถือเอาข้อพิพาทแรงงานเกี่ยวกับสภาพการจ้างครั้งนี้เป็นสาเหตุกลั่นแกล้ง ปลดออก ไล่ออก โดยไม่มีความผิดใด ๆ ทั้งสิ้น ครั้นวันที่ 23 กันยายน 2518 จำเลยได้เลิกจ้างโจทก์และให้ออกจากงานโดยไม่มีความผิดเป็นการปฏิบัติผิดข้อตกลง ทำให้โจทก์เสียหายขาดรายได้เป็นเงินค่าจ้างและค่าอาหารรายเดือน โจทก์ทวงเตือนให้จำเลยชำระแล้ว จำเลยเพิกเฉย ขอให้ศาลบังคับชำระค่าเสียหายพร้อมกับดอกเบี้ยแก่โจทก์ทุกสำนวนจำเลยให้กรทำนองเดียวกันว่า จำเลยมิได้ปฏิบัติผิดบันทึกข้อตกลงและถือเอาการเรียกร้องและหยุดงานของโจทก์เป็นสาเหตุกลั่นแกล้ง ปลอออก ไล่ออกแต่อย่างใด แต่เนื่องจากจำเลยประสบสภาวะขาดทุน มีความจำเป็นต้องโอนกิจการบางแผนกให้กับบริษัทการบินไทย จำกัด จำเลยได้แจ้งให้ลูกจ้างทุกคนทราบด้วยว่า ถ้าโจทก์ประสงค์จะโอนไปปฏิบัติงานกับบริษัทการบินไทย จำกัด ก็จะได้เงินชดเชยตามสิทธิอันพึงได้ และเงินชดเชยอื่น ๆ ด้วย โจทก์ตกลงรับเงินชดเชยต่าง ๆ ดังกล่าวไปจากจำเลย และยินยอมไปปฏิบัติงานในบริษัทการบินไทย จำกัด โดยมิได้ทักท้วงต้องถือว่ามีการตกลงกันเป็นยุติแล้ว โจทก์ไม่มีอำนาจฟ้องศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วพิพากษายกฟ้องโจทก์ทุกสำนวนอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ทุกสำนวนฎีกาศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า โจทก์ทุกคนเป็นพนักงานของจำเลย โดยเป็นลูกจ้างทำงานในแผนกบริการภาคพื้นดิน เมื่อเดือนธันวาคม 2517 โจทก์และพนักงานอื่นนัดหยุดงานเรียกร้องเงินค่าครองชีพ ฯลฯ ผลที่สุดตกลงกันได้และได้ทำบันทึกข้อตกลงกันไว้ 2 ฉบับ ตามเอกสารหมาย ล.10 และ ล.11 ซึ่งมีผลให้ใช้บังคับจนถึงวันที่ 31 ธันวาคม 2519 ครั้นต่อมาวันที่ 23 กันยายน 2518 จำเลยได้เลิกจ้างโจทก์และพนักงานอื่น โดยอ้างว่าขาดทุน และโอนกิจการแผนกบริหารภาคพื้นดินให้แก่บริษัทการบินไทย จำกัด ทั้งนี้ โดยได้จ่ายเงินชดเชยแก่โจทก์ด้วยแล้ว และวินิจฉัยปัญหาข้อกฎหมายว่า จำเลยเลิกจ้างโจทก์ เพราะเหตุประสบภาวะการขาดทุน ไม่สามารถดำเนินกิจการในแผนกที่โจทก์ทำงานอยู่ต่อไปได้ ทั้งภายหลังเลิกจ้างแล้ว จำเลยยังได้พยายามดำเนินการเพื่อให้โจทก์เข้าทำงานใหม่ และได้จ่ายเงินชดเชยให้โจทก์ทุกคนรับไปแล้วด้วย จึงถือไม่ได้ว่าเป็นการกระทำที่ไม่เป็นธรรมต่อโจทก์พิพากษายืน(ขจร หะวานนท์-จรัญ สำเร็จประสงค์-แถมชัย สิทธิไตรย์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องทำนองเดียวกันว่า จำเลยได้จ้างโจทก์ให้ทำหน้าที่บริหารทางการบินต่อมาเดือนธันวาคม 2517 โจทก์กับจำเลยมีข้อพิพาทแรงงานเกี่ยวกับสภาพการจ้างและตกลงกันได้ตามประกาศของกระทรวงมหาดไทยเรื่องการแรงงานสัมพันธ์ โดยทำบันทึกข้อตกลงเกี่ยวกับสภาพการจ้างไว้ มีสารสำคัญว่า จำเลยยอมให้โจทก์รับผลประโยชน์ต่าง ๆ หลายประการ ทั้งไม่ถือเอาข้อพิพาทแรงงานเกี่ยวกับสภาพการจ้างครั้งนี้เป็นสาเหตุกลั่นแกล้ง ปลดออก ไล่ออก โดยไม่มีความผิดใด ๆ ทั้งสิ้น ครั้นวันที่ 23 กันยายน 2518 จำเลยได้เลิกจ้างโจทก์และให้ออกจากงานโดยไม่มีความผิดเป็นการปฏิบัติผิดข้อตกลง ทำให้โจทก์เสียหายขาดรายได้เป็นเงินค่าจ้างและค่าอาหารรายเดือน โจทก์ทวงเตือนให้จำเลยชำระแล้ว จำเลยเพิกเฉย ขอให้ศาลบังคับชำระค่าเสียหายพร้อมกับดอกเบี้ยแก่โจทก์ทุกสำนวนจำเลยให้กรทำนองเดียวกันว่า จำเลยมิได้ปฏิบัติผิดบันทึกข้อตกลงและถือเอาการเรียกร้องและหยุดงานของโจทก์เป็นสาเหตุกลั่นแกล้ง ปลอออก ไล่ออกแต่อย่างใด แต่เนื่องจากจำเลยประสบสภาวะขาดทุน มีความจำเป็นต้องโอนกิจการบางแผนกให้กับบริษัทการบินไทย จำกัด จำเลยได้แจ้งให้ลูกจ้างทุกคนทราบด้วยว่า ถ้าโจทก์ประสงค์จะโอนไปปฏิบัติงานกับบริษัทการบินไทย จำกัด ก็จะได้เงินชดเชยตามสิทธิอันพึงได้ และเงินชดเชยอื่น ๆ ด้วย โจทก์ตกลงรับเงินชดเชยต่าง ๆ ดังกล่าวไปจากจำเลย และยินยอมไปปฏิบัติงานในบริษัทการบินไทย จำกัด โดยมิได้ทักท้วงต้องถือว่ามีการตกลงกันเป็นยุติแล้ว โจทก์ไม่มีอำนาจฟ้องศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วพิพากษายกฟ้องโจทก์ทุกสำนวนอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ทุกสำนวนฎีกาศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า โจทก์ทุกคนเป็นพนักงานของจำเลย โดยเป็นลูกจ้างทำงานในแผนกบริการภาคพื้นดิน เมื่อเดือนธันวาคม 2517 โจทก์และพนักงานอื่นนัดหยุดงานเรียกร้องเงินค่าครองชีพ ฯลฯ ผลที่สุดตกลงกันได้และได้ทำบันทึกข้อตกลงกันไว้ 2 ฉบับ ตามเอกสารหมาย ล.10 และ ล.11 ซึ่งมีผลให้ใช้บังคับจนถึงวันที่ 31 ธันวาคม 2519 ครั้นต่อมาวันที่ 23 กันยายน 2518 จำเลยได้เลิกจ้างโจทก์และพนักงานอื่น โดยอ้างว่าขาดทุน และโอนกิจการแผนกบริหารภาคพื้นดินให้แก่บริษัทการบินไทย จำกัด ทั้งนี้ โดยได้จ่ายเงินชดเชยแก่โจทก์ด้วยแล้ว และวินิจฉัยปัญหาข้อกฎหมายว่า จำเลยเลิกจ้างโจทก์ เพราะเหตุประสบภาวะการขาดทุน ไม่สามารถดำเนินกิจการในแผนกที่โจทก์ทำงานอยู่ต่อไปได้ ทั้งภายหลังเลิกจ้างแล้ว จำเลยยังได้พยายามดำเนินการเพื่อให้โจทก์เข้าทำงานใหม่ และได้จ่ายเงินชดเชยให้โจทก์ทุกคนรับไปแล้วด้วย จึงถือไม่ได้ว่าเป็นการกระทำที่ไม่เป็นธรรมต่อโจทก์พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1612 - 1636/2523นายสุพล อังสุธรโจทก์บริษัทแพนอเมริกัน เวอร์ลด์แอร์เวยส์ อิงค์ ฯจำเลย พ.ร.บ.แรงงานสัมพันธ์ พ.ศ.2518 ม. 123จำเลยเลิกจ้างโจทก์ เพราะเหตุประสบภาวะการขาดทุน ไม่ สามารถดำเนินกิจการในแผนกที่โจทก์ทำงานอยู่ต่อไปได้ทั้งภายหลังเลิกจ้างแล้วจำเลยยังพยายามดำเนินการเพื่อให้โจทก์เข้าทำงานใหม่ และได้จ่ายเงินชดเชยให้โจทก์ทุกคนรับไปแล้วด้วย จึงถือไม่ได้ว่าเป็นการกระทำที่ไม่เป็นธรรมต่อโจทก์โจทก์ฟ้องทำนองเดียวกันว่า จำเลยได้จ้างโจทก์ให้ทำหน้าที่บริหารทางการบินต่อมาเดือนธันวาคม 2517 โจทก์กับจำเลยมีข้อพิพาทแรงงานเกี่ยวกับสภาพการจ้างและตกลงกันได้ตามประกาศของกระทรวงมหาดไทยเรื่องการแรงงานสัมพันธ์ โดยทำบันทึกข้อตกลงเกี่ยวกับสภาพการจ้างไว้ มีสารสำคัญว่า จำเลยยอมให้โจทก์รับผลประโยชน์ต่าง ๆ หลายประการ ทั้งไม่ถือเอาข้อพิพาทแรงงานเกี่ยวกับสภาพการจ้างครั้งนี้เป็นสาเหตุกลั่นแกล้ง ปลดออก ไล่ออก โดยไม่มีความผิดใด ๆ ทั้งสิ้น ครั้นวันที่ 23 กันยายน 2518 จำเลยได้เลิกจ้างโจทก์และให้ออกจากงานโดยไม่มีความผิดเป็นการปฏิบัติผิดข้อตกลง ทำให้โจทก์เสียหายขาดรายได้เป็นเงินค่าจ้างและค่าอาหารรายเดือน โจทก์ทวงเตือนให้จำเลยชำระแล้ว จำเลยเพิกเฉย ขอให้ศาลบังคับชำระค่าเสียหายพร้อมกับดอกเบี้ยแก่โจทก์ทุกสำนวนจำเลยให้กรทำนองเดียวกันว่า จำเลยมิได้ปฏิบัติผิดบันทึกข้อตกลงและถือเอาการเรียกร้องและหยุดงานของโจทก์เป็นสาเหตุกลั่นแกล้ง ปลอออก ไล่ออกแต่อย่างใด แต่เนื่องจากจำเลยประสบสภาวะขาดทุน มีความจำเป็นต้องโอนกิจการบางแผนกให้กับบริษัทการบินไทย จำกัด จำเลยได้แจ้งให้ลูกจ้างทุกคนทราบด้วยว่า ถ้าโจทก์ประสงค์จะโอนไปปฏิบัติงานกับบริษัทการบินไทย จำกัด ก็จะได้เงินชดเชยตามสิทธิอันพึงได้ และเงินชดเชยอื่น ๆ ด้วย โจทก์ตกลงรับเงินชดเชยต่าง ๆ ดังกล่าวไปจากจำเลย และยินยอมไปปฏิบัติงานในบริษัทการบินไทย จำกัด โดยมิได้ทักท้วงต้องถือว่ามีการตกลงกันเป็นยุติแล้ว โจทก์ไม่มีอำนาจฟ้องศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วพิพากษายกฟ้องโจทก์ทุกสำนวนอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ทุกสำนวนฎีกาศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า โจทก์ทุกคนเป็นพนักงานของจำเลย โดยเป็นลูกจ้างทำงานในแผนกบริการภาคพื้นดิน เมื่อเดือนธันวาคม 2517 โจทก์และพนักงานอื่นนัดหยุดงานเรียกร้องเงินค่าครองชีพ ฯลฯ ผลที่สุดตกลงกันได้และได้ทำบันทึกข้อตกลงกันไว้ 2 ฉบับ ตามเอกสารหมาย ล.10 และ ล.11 ซึ่งมีผลให้ใช้บังคับจนถึงวันที่ 31 ธันวาคม 2519 ครั้นต่อมาวันที่ 23 กันยายน 2518 จำเลยได้เลิกจ้างโจทก์และพนักงานอื่น โดยอ้างว่าขาดทุน และโอนกิจการแผนกบริหารภาคพื้นดินให้แก่บริษัทการบินไทย จำกัด ทั้งนี้ โดยได้จ่ายเงินชดเชยแก่โจทก์ด้วยแล้ว และวินิจฉัยปัญหาข้อกฎหมายว่า จำเลยเลิกจ้างโจทก์ เพราะเหตุประสบภาวะการขาดทุน ไม่สามารถดำเนินกิจการในแผนกที่โจทก์ทำงานอยู่ต่อไปได้ ทั้งภายหลังเลิกจ้างแล้ว จำเลยยังได้พยายามดำเนินการเพื่อให้โจทก์เข้าทำงานใหม่ และได้จ่ายเงินชดเชยให้โจทก์ทุกคนรับไปแล้วด้วย จึงถือไม่ได้ว่าเป็นการกระทำที่ไม่เป็นธรรมต่อโจทก์พิพากษายืน(ขจร หะวานนท์-จรัญ สำเร็จประสงค์-แถมชัย สิทธิไตรย์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ