คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 234/2481หลักกฎหมาย: +ดีความผิดต่อส่วนตัวเมื่อเจ้าทุกข์รู้เรื่องความผิดและรู้จักตัวผู้กระทำผิดแล้วไม่ร้องทุกข์เสียภายในกำหนด 3 เดือนคดีขาดอายุความ โจทก์ฟ้องว่าเจ้าทุกข์ทราบเรื่องความผิด และตัวผู้กระทำผิดในเดือนเมษายนในชั้นฎีกาโจทก์จะขอให้ศาลถือตามคำเบิกความของเจ้าทุกข์ว่าเจ้าทุกข์ทราบเรื่องความผิดและรู้ตัวผู้ทำผิดในเดือนสิงหาคม โดยโจทก์มิได้ขออนุญาตแก้ฟ้องเสียแต่ในศาลชั้นต้นไม่ได้โจทก์ฟ้องหาว่าจำเลยหลอกลวงเจ้าทุกข์ว่าจะขายเข้าให้แล้วรับเงินมัดจำ ๓๐๐ บาทไป ในเดือนเมษายน ๒๔๘๐ เจ้าทุกข์ทราบว่าตนถูกหลอกลวงโดยทุจจริตจึงร้องทุกข์ขอให้เจ้าพนักงานว่ากล่าวฟ้องร้อง ขอให้ลงโทษจำเลยตาม ม.๓๐๔ ศาลอุทธรณ์เห็นว่าคดีนี้เป็นความผิดต่อส่วนตัว ตามฟ้องของโจทก์ปรากฎว่าจำเลยรู้เรื่องความผิดและตัวผู้ทำผิด แต่เดือนเมษายน แต่ตามคำเบิกความของเจ้าทุกข์ว่ารออยู่ถึงเดือนสิงหาคม จึงได้ร้องทุกข์ต่อเจ้าพนักงาน เป็นอันเกิน ๓ เดือนแล้ว คดีของโจทก์ขาดอายุความจึงให้ยกฟ้อง โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาตัดสินว่าฟ้องของโจทก์พรรณาว่าเจ้าทุกข์รู้การกระทำผิดและตัวผู้ทำผิดแต่เดือนเมษายน ครั้นถึงชั้นฎีกาโจทก์จะขอให้ศาลถือเอาคำเบิกความเจ้าทุกข์ว่าทราบเรื่องความผิดเมื่อเดือนสิงหาคมนั้นไม่ได้โจทก์มิได้หาทางแก้ฟ้องในศาลชั้นต้น กลับมาขอชั้นฎีกาให้ถือเอาคำเบิกความของเจ้าทุกข์ย่อมไม่ชอบด้วยวิธีพิจารณาเมื่อข้อเท็จจริงในฟ้องว่าเจ้าทุกข์ทราบเรื่องความผิดในเดือนเมษายน แต่ชั้นพิจารณาปรากฎว่าเจ้าทุกข์ได้ร้องทุกข์ในเดือนสิงหาคมดังนี้ คดีจึงเป็นอันขาดอายุความ พิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 234/2481อัยยการหล่มศักดิ์โจทก์นายทา มาซูจำเลย ป.อ. ม. 80, ม. 86, ม. 304 ป.วิ.อ. ม. 158 (5), ม. 163, ม. 192+ดีความผิดต่อส่วนตัวเมื่อเจ้าทุกข์รู้เรื่องความผิดและรู้จักตัวผู้กระทำผิดแล้วไม่ร้องทุกข์เสียภายในกำหนด 3 เดือนคดีขาดอายุความ โจทก์ฟ้องว่าเจ้าทุกข์ทราบเรื่องความผิด และตัวผู้กระทำผิดในเดือนเมษายนในชั้นฎีกาโจทก์จะขอให้ศาลถือตามคำเบิกความของเจ้าทุกข์ว่าเจ้าทุกข์ทราบเรื่องความผิดและรู้ตัวผู้ทำผิดในเดือนสิงหาคม โดยโจทก์มิได้ขออนุญาตแก้ฟ้องเสียแต่ในศาลชั้นต้นไม่ได้โจทก์ฟ้องหาว่าจำเลยหลอกลวงเจ้าทุกข์ว่าจะขายเข้าให้แล้วรับเงินมัดจำ ๓๐๐ บาทไป ในเดือนเมษายน ๒๔๘๐ เจ้าทุกข์ทราบว่าตนถูกหลอกลวงโดยทุจจริตจึงร้องทุกข์ขอให้เจ้าพนักงานว่ากล่าวฟ้องร้อง ขอให้ลงโทษจำเลยตาม ม.๓๐๔ ศาลอุทธรณ์เห็นว่าคดีนี้เป็นความผิดต่อส่วนตัว ตามฟ้องของโจทก์ปรากฎว่าจำเลยรู้เรื่องความผิดและตัวผู้ทำผิด แต่เดือนเมษายน แต่ตามคำเบิกความของเจ้าทุกข์ว่ารออยู่ถึงเดือนสิงหาคม จึงได้ร้องทุกข์ต่อเจ้าพนักงาน เป็นอันเกิน ๓ เดือนแล้ว คดีของโจทก์ขาดอายุความจึงให้ยกฟ้อง โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาตัดสินว่าฟ้องของโจทก์พรรณาว่าเจ้าทุกข์รู้การกระทำผิดและตัวผู้ทำผิดแต่เดือนเมษายน ครั้นถึงชั้นฎีกาโจทก์จะขอให้ศาลถือเอาคำเบิกความเจ้าทุกข์ว่าทราบเรื่องความผิดเมื่อเดือนสิงหาคมนั้นไม่ได้โจทก์มิได้หาทางแก้ฟ้องในศาลชั้นต้น กลับมาขอชั้นฎีกาให้ถือเอาคำเบิกความของเจ้าทุกข์ย่อมไม่ชอบด้วยวิธีพิจารณาเมื่อข้อเท็จจริงในฟ้องว่าเจ้าทุกข์ทราบเรื่องความผิดในเดือนเมษายน แต่ชั้นพิจารณาปรากฎว่าเจ้าทุกข์ได้ร้องทุกข์ในเดือนสิงหาคมดังนี้ คดีจึงเป็นอันขาดอายุความ พิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์(นิติศาสตร์-อิศร-วิเศษ)ศาลชั้นต้น - ศาลอุทธรณ์ - พระปรีชาวินิจฉัยแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องหาว่าจำเลยหลอกลวงเจ้าทุกข์ว่าจะขายเข้าให้แล้วรับเงินมัดจำ ๓๐๐ บาทไป ในเดือนเมษายน ๒๔๘๐ เจ้าทุกข์ทราบว่าตนถูกหลอกลวงโดยทุจจริตจึงร้องทุกข์ขอให้เจ้าพนักงานว่ากล่าวฟ้องร้อง ขอให้ลงโทษจำเลยตาม ม.๓๐๔ ศาลอุทธรณ์เห็นว่าคดีนี้เป็นความผิดต่อส่วนตัว ตามฟ้องของโจทก์ปรากฎว่าจำเลยรู้เรื่องความผิดและตัวผู้ทำผิด แต่เดือนเมษายน แต่ตามคำเบิกความของเจ้าทุกข์ว่ารออยู่ถึงเดือนสิงหาคม จึงได้ร้องทุกข์ต่อเจ้าพนักงาน เป็นอันเกิน ๓ เดือนแล้ว คดีของโจทก์ขาดอายุความจึงให้ยกฟ้อง โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาตัดสินว่าฟ้องของโจทก์พรรณาว่าเจ้าทุกข์รู้การกระทำผิดและตัวผู้ทำผิดแต่เดือนเมษายน ครั้นถึงชั้นฎีกาโจทก์จะขอให้ศาลถือเอาคำเบิกความเจ้าทุกข์ว่าทราบเรื่องความผิดเมื่อเดือนสิงหาคมนั้นไม่ได้โจทก์มิได้หาทางแก้ฟ้องในศาลชั้นต้น กลับมาขอชั้นฎีกาให้ถือเอาคำเบิกความของเจ้าทุกข์ย่อมไม่ชอบด้วยวิธีพิจารณาเมื่อข้อเท็จจริงในฟ้องว่าเจ้าทุกข์ทราบเรื่องความผิดในเดือนเมษายน แต่ชั้นพิจารณาปรากฎว่าเจ้าทุกข์ได้ร้องทุกข์ในเดือนสิงหาคมดังนี้ คดีจึงเป็นอันขาดอายุความ พิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 234/2481อัยยการหล่มศักดิ์โจทก์นายทา มาซูจำเลย ป.อ. ม. 80, ม. 86, ม. 304 ป.วิ.อ. ม. 158 (5), ม. 163, ม. 192+ดีความผิดต่อส่วนตัวเมื่อเจ้าทุกข์รู้เรื่องความผิดและรู้จักตัวผู้กระทำผิดแล้วไม่ร้องทุกข์เสียภายในกำหนด 3 เดือนคดีขาดอายุความ โจทก์ฟ้องว่าเจ้าทุกข์ทราบเรื่องความผิด และตัวผู้กระทำผิดในเดือนเมษายนในชั้นฎีกาโจทก์จะขอให้ศาลถือตามคำเบิกความของเจ้าทุกข์ว่าเจ้าทุกข์ทราบเรื่องความผิดและรู้ตัวผู้ทำผิดในเดือนสิงหาคม โดยโจทก์มิได้ขออนุญาตแก้ฟ้องเสียแต่ในศาลชั้นต้นไม่ได้โจทก์ฟ้องหาว่าจำเลยหลอกลวงเจ้าทุกข์ว่าจะขายเข้าให้แล้วรับเงินมัดจำ ๓๐๐ บาทไป ในเดือนเมษายน ๒๔๘๐ เจ้าทุกข์ทราบว่าตนถูกหลอกลวงโดยทุจจริตจึงร้องทุกข์ขอให้เจ้าพนักงานว่ากล่าวฟ้องร้อง ขอให้ลงโทษจำเลยตาม ม.๓๐๔ ศาลอุทธรณ์เห็นว่าคดีนี้เป็นความผิดต่อส่วนตัว ตามฟ้องของโจทก์ปรากฎว่าจำเลยรู้เรื่องความผิดและตัวผู้ทำผิด แต่เดือนเมษายน แต่ตามคำเบิกความของเจ้าทุกข์ว่ารออยู่ถึงเดือนสิงหาคม จึงได้ร้องทุกข์ต่อเจ้าพนักงาน เป็นอันเกิน ๓ เดือนแล้ว คดีของโจทก์ขาดอายุความจึงให้ยกฟ้อง โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาตัดสินว่าฟ้องของโจทก์พรรณาว่าเจ้าทุกข์รู้การกระทำผิดและตัวผู้ทำผิดแต่เดือนเมษายน ครั้นถึงชั้นฎีกาโจทก์จะขอให้ศาลถือเอาคำเบิกความเจ้าทุกข์ว่าทราบเรื่องความผิดเมื่อเดือนสิงหาคมนั้นไม่ได้โจทก์มิได้หาทางแก้ฟ้องในศาลชั้นต้น กลับมาขอชั้นฎีกาให้ถือเอาคำเบิกความของเจ้าทุกข์ย่อมไม่ชอบด้วยวิธีพิจารณาเมื่อข้อเท็จจริงในฟ้องว่าเจ้าทุกข์ทราบเรื่องความผิดในเดือนเมษายน แต่ชั้นพิจารณาปรากฎว่าเจ้าทุกข์ได้ร้องทุกข์ในเดือนสิงหาคมดังนี้ คดีจึงเป็นอันขาดอายุความ พิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์(นิติศาสตร์-อิศร-วิเศษ)ศาลชั้นต้น - ศาลอุทธรณ์ - พระปรีชาวินิจฉัยแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ