คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 236/2513หลักกฎหมาย: โจทก์บรรยายฟ้องแล้วว่า จำเลยได้ทำร้ายผู้เสียหายซึ่งเป็นเจ้าพนักงานตามกฎหมายได้รับอันตรายสาหัสเพราะเหตุที่ได้ปฏิบัติการตามหน้าที่ ต่อมาโจทก์ขอเพิ่มเติมฟ้องโดยอ้างพระราชบัญญัติการท่าเรือแห่งประเทศไทย พ.ศ. 2494 มาตรา 16 การขอเพิ่มเติมฟ้องนี้ ก็เพื่อชี้ให้เห็นชัดเจนยิ่งขึ้นว่ามีกฎหมายรับรองความเป็นเจ้าพนักงานของผู้เสียหาย หาได้เป็นการอ้างกฎหมายขึ้นใหม่เพื่อให้ศาลลงโทษจำเลยหนักขึ้นประการใดไม่ ฉะนั้น การที่ศาลสั่งอนุญาตให้โจทก์เพิ่มเติมฟ้อง จึงไม่ขัดต่อกฎหมายโจทก์ฟ้องและเพิ่มเติมฟ้องว่า จำเลยทำร้ายร่างกายผู้เสียหายพนักงานของการท่าเรือแห่งประเทศไทย ซึ่งเป็นเจ้าพนักงานตามกฎหมาย ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๙๗, ๒๙๘ พระราชบัญญัติการท่าเรือแห่งประเทศไทย พ.ศ. ๒๔๙๔ มาตรา ๑๖ จำเลยปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๙๗, ๒๙๘ พระราชบัญญัติการท่าเรือแห่งประเทศไทย พ.ศ. ๒๔๙๔ มาตรา ๑๖ จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกาว่าศาลจะลงโทษจำเลยฐานทำร้ายร่างกายเจ้าพนักงานไม่ได้ และศาลให้โจทก์เพิ่มเติมฟ้องโดยอ้างพระราชบัญญัติการท่าเรือแห่งประเทศไทย พ.ศ. ๒๔๙๔ มาตรา ๑๖ นั้นเป็นการขัดต่อประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๑๖๔, ๑๙๒ ศาลฎีกาเห็นว่า ฟ้องโจทก์บรรยายไว้ชัดแจ้งแล้วว่าจำเลยได้ทำร้ายผู้เสียหายซึ่งเป็นเจ้าพนักงานตามกฎหมายได้รับอันตรายแก่กายถึงสาหัส เพราะเหตุที่ได้ปฏิบัติการตามหน้าที่ ฉะนั้น ที่โจทก์ขอเพิ่มเติมฟ้องโดยอ้างพระราชบัญญัติการท่าเรือแห่งประเทศไทย พ.ศ. ๒๔๙๔ มาตรา ๑๖ นั้น ก็เพื่อชี้ให้เห็นชัดยิ่งขึ้นว่ามีกฎหมายรับรองความเป็นเจ้าพนักงานของผู้เสียหายโจทก์ หาได้อ้างกฎหมายขึ้นใหม่เพื่อให้ศาลลงโทษจำเลยให้หนักขึ้นประการใดไม่ ศาลชั้นต้นสั่งอนุญาตให้โจทก์เพิ่มเติมฟ้อง จึงไม่ขัดต่อบทกฎหมายดังจำเลยอ้าง พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 236/2513พนักงานอัยการ กรมอัยการโจทก์นายบุญอยู่ หรือชาญ แซ่ลิ้มจำเลย ป.อ. ม. 297, ม. 298 ป.วิ.อ. ม. 164, ม. 192 พ.ร.บ.การท่าเรือแห่งประเทศไทย พ.ศ.2494 ม. 16โจทก์บรรยายฟ้องแล้วว่า จำเลยได้ทำร้ายผู้เสียหายซึ่งเป็นเจ้าพนักงานตามกฎหมายได้รับอันตรายสาหัสเพราะเหตุที่ได้ปฏิบัติการตามหน้าที่ ต่อมาโจทก์ขอเพิ่มเติมฟ้องโดยอ้างพระราชบัญญัติการท่าเรือแห่งประเทศไทย พ.ศ. 2494 มาตรา 16 การขอเพิ่มเติมฟ้องนี้ ก็เพื่อชี้ให้เห็นชัดเจนยิ่งขึ้นว่ามีกฎหมายรับรองความเป็นเจ้าพนักงานของผู้เสียหาย หาได้เป็นการอ้างกฎหมายขึ้นใหม่เพื่อให้ศาลลงโทษจำเลยหนักขึ้นประการใดไม่ ฉะนั้น การที่ศาลสั่งอนุญาตให้โจทก์เพิ่มเติมฟ้อง จึงไม่ขัดต่อกฎหมายโจทก์ฟ้องและเพิ่มเติมฟ้องว่า จำเลยทำร้ายร่างกายผู้เสียหายพนักงานของการท่าเรือแห่งประเทศไทย ซึ่งเป็นเจ้าพนักงานตามกฎหมาย ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๙๗, ๒๙๘ พระราชบัญญัติการท่าเรือแห่งประเทศไทย พ.ศ. ๒๔๙๔ มาตรา ๑๖ จำเลยปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๙๗, ๒๙๘ พระราชบัญญัติการท่าเรือแห่งประเทศไทย พ.ศ. ๒๔๙๔ มาตรา ๑๖ จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกาว่าศาลจะลงโทษจำเลยฐานทำร้ายร่างกายเจ้าพนักงานไม่ได้ และศาลให้โจทก์เพิ่มเติมฟ้องโดยอ้างพระราชบัญญัติการท่าเรือแห่งประเทศไทย พ.ศ. ๒๔๙๔ มาตรา ๑๖ นั้นเป็นการขัดต่อประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๑๖๔, ๑๙๒ ศาลฎีกาเห็นว่า ฟ้องโจทก์บรรยายไว้ชัดแจ้งแล้วว่าจำเลยได้ทำร้ายผู้เสียหายซึ่งเป็นเจ้าพนักงานตามกฎหมายได้รับอันตรายแก่กายถึงสาหัส เพราะเหตุที่ได้ปฏิบัติการตามหน้าที่ ฉะนั้น ที่โจทก์ขอเพิ่มเติมฟ้องโดยอ้างพระราชบัญญัติการท่าเรือแห่งประเทศไทย พ.ศ. ๒๔๙๔ มาตรา ๑๖ นั้น ก็เพื่อชี้ให้เห็นชัดยิ่งขึ้นว่ามีกฎหมายรับรองความเป็นเจ้าพนักงานของผู้เสียหายโจทก์ หาได้อ้างกฎหมายขึ้นใหม่เพื่อให้ศาลลงโทษจำเลยให้หนักขึ้นประการใดไม่ ศาลชั้นต้นสั่งอนุญาตให้โจทก์เพิ่มเติมฟ้อง จึงไม่ขัดต่อบทกฎหมายดังจำเลยอ้าง พิพากษายืน(จรัญ อิศระ-ถาวร หุตะโกวิท-ชลอ บุปผเวส)ศาลอาญา - นายพยนต์ ยาวะประภาษศาลอุทธรณ์ - นายศิริ กลัมพะสุตแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องและเพิ่มเติมฟ้องว่า จำเลยทำร้ายร่างกายผู้เสียหายพนักงานของการท่าเรือแห่งประเทศไทย ซึ่งเป็นเจ้าพนักงานตามกฎหมาย ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๙๗, ๒๙๘ พระราชบัญญัติการท่าเรือแห่งประเทศไทย พ.ศ. ๒๔๙๔ มาตรา ๑๖ จำเลยปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๙๗, ๒๙๘ พระราชบัญญัติการท่าเรือแห่งประเทศไทย พ.ศ. ๒๔๙๔ มาตรา ๑๖ จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกาว่าศาลจะลงโทษจำเลยฐานทำร้ายร่างกายเจ้าพนักงานไม่ได้ และศาลให้โจทก์เพิ่มเติมฟ้องโดยอ้างพระราชบัญญัติการท่าเรือแห่งประเทศไทย พ.ศ. ๒๔๙๔ มาตรา ๑๖ นั้นเป็นการขัดต่อประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๑๖๔, ๑๙๒ ศาลฎีกาเห็นว่า ฟ้องโจทก์บรรยายไว้ชัดแจ้งแล้วว่าจำเลยได้ทำร้ายผู้เสียหายซึ่งเป็นเจ้าพนักงานตามกฎหมายได้รับอันตรายแก่กายถึงสาหัส เพราะเหตุที่ได้ปฏิบัติการตามหน้าที่ ฉะนั้น ที่โจทก์ขอเพิ่มเติมฟ้องโดยอ้างพระราชบัญญัติการท่าเรือแห่งประเทศไทย พ.ศ. ๒๔๙๔ มาตรา ๑๖ นั้น ก็เพื่อชี้ให้เห็นชัดยิ่งขึ้นว่ามีกฎหมายรับรองความเป็นเจ้าพนักงานของผู้เสียหายโจทก์ หาได้อ้างกฎหมายขึ้นใหม่เพื่อให้ศาลลงโทษจำเลยให้หนักขึ้นประการใดไม่ ศาลชั้นต้นสั่งอนุญาตให้โจทก์เพิ่มเติมฟ้อง จึงไม่ขัดต่อบทกฎหมายดังจำเลยอ้าง พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 236/2513พนักงานอัยการ กรมอัยการโจทก์นายบุญอยู่ หรือชาญ แซ่ลิ้มจำเลย ป.อ. ม. 297, ม. 298 ป.วิ.อ. ม. 164, ม. 192 พ.ร.บ.การท่าเรือแห่งประเทศไทย พ.ศ.2494 ม. 16โจทก์บรรยายฟ้องแล้วว่า จำเลยได้ทำร้ายผู้เสียหายซึ่งเป็นเจ้าพนักงานตามกฎหมายได้รับอันตรายสาหัสเพราะเหตุที่ได้ปฏิบัติการตามหน้าที่ ต่อมาโจทก์ขอเพิ่มเติมฟ้องโดยอ้างพระราชบัญญัติการท่าเรือแห่งประเทศไทย พ.ศ. 2494 มาตรา 16 การขอเพิ่มเติมฟ้องนี้ ก็เพื่อชี้ให้เห็นชัดเจนยิ่งขึ้นว่ามีกฎหมายรับรองความเป็นเจ้าพนักงานของผู้เสียหาย หาได้เป็นการอ้างกฎหมายขึ้นใหม่เพื่อให้ศาลลงโทษจำเลยหนักขึ้นประการใดไม่ ฉะนั้น การที่ศาลสั่งอนุญาตให้โจทก์เพิ่มเติมฟ้อง จึงไม่ขัดต่อกฎหมายโจทก์ฟ้องและเพิ่มเติมฟ้องว่า จำเลยทำร้ายร่างกายผู้เสียหายพนักงานของการท่าเรือแห่งประเทศไทย ซึ่งเป็นเจ้าพนักงานตามกฎหมาย ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๙๗, ๒๙๘ พระราชบัญญัติการท่าเรือแห่งประเทศไทย พ.ศ. ๒๔๙๔ มาตรา ๑๖ จำเลยปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๙๗, ๒๙๘ พระราชบัญญัติการท่าเรือแห่งประเทศไทย พ.ศ. ๒๔๙๔ มาตรา ๑๖ จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกาว่าศาลจะลงโทษจำเลยฐานทำร้ายร่างกายเจ้าพนักงานไม่ได้ และศาลให้โจทก์เพิ่มเติมฟ้องโดยอ้างพระราชบัญญัติการท่าเรือแห่งประเทศไทย พ.ศ. ๒๔๙๔ มาตรา ๑๖ นั้นเป็นการขัดต่อประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๑๖๔, ๑๙๒ ศาลฎีกาเห็นว่า ฟ้องโจทก์บรรยายไว้ชัดแจ้งแล้วว่าจำเลยได้ทำร้ายผู้เสียหายซึ่งเป็นเจ้าพนักงานตามกฎหมายได้รับอันตรายแก่กายถึงสาหัส เพราะเหตุที่ได้ปฏิบัติการตามหน้าที่ ฉะนั้น ที่โจทก์ขอเพิ่มเติมฟ้องโดยอ้างพระราชบัญญัติการท่าเรือแห่งประเทศไทย พ.ศ. ๒๔๙๔ มาตรา ๑๖ นั้น ก็เพื่อชี้ให้เห็นชัดยิ่งขึ้นว่ามีกฎหมายรับรองความเป็นเจ้าพนักงานของผู้เสียหายโจทก์ หาได้อ้างกฎหมายขึ้นใหม่เพื่อให้ศาลลงโทษจำเลยให้หนักขึ้นประการใดไม่ ศาลชั้นต้นสั่งอนุญาตให้โจทก์เพิ่มเติมฟ้อง จึงไม่ขัดต่อบทกฎหมายดังจำเลยอ้าง พิพากษายืน(จรัญ อิศระ-ถาวร หุตะโกวิท-ชลอ บุปผเวส)ศาลอาญา - นายพยนต์ ยาวะประภาษศาลอุทธรณ์ - นายศิริ กลัมพะสุตแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ