phoneee/thai-legal-corpus huggingface dataset:
ประกาศกระทรวงสาธารณสุขเรื่อง ยาที่ต้องแจ้งคำเตือนการใช้ยาไว้ในฉลากและที่เอกสารกำกับยาและข้อความของคำเตือนฉบับที่ ๑๘ อาศัยอำนาจตามความในมาตรา๗๖ (๙) แห่งพระราชบัญญัติยา พ.ศ. ๒๕๑๐ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติยา(ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๒๒ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข โดยคำแนะนำของคณะกรรมการยาออกประกาศไว้ ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ให้เพิ่มเติมยาที่ต้องแจ้งคำเตือนการใช้ยาไว้ในฉลากและที่เอกสารกำกับยาและข้อความของคำเตือนตามข้อ ๓ ของประกาศกระทรวงสาธารณสุข เรื่องยาที่ต้องแจ้งคำเตือนการใช้ยาไว้ในฉลากและที่เอกสารกำกับยา และข้อความของคำเตือนลงวันที่ ๑๖ กุมภาพันธ์ ๒๕๓๓ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยประกาศกระทรวงสาธารณสุข เรื่องยาที่ต้องแจ้งคำเตือนการใช้ยาไว้ในฉลากและที่เอกสารกำกับยา และข้อความของคำเตือนฉบับที่ ๑๗ ลงวันที่ ๔ เมษายน พ.ศ. ๒๕๓๘ ดังต่อไปนี้(๔๓) ยาซีซาไพรด์ (Cisapride)คำเตือน : (๑) ห้ามใช้ยานี้ร่วมกับยา Ketoconazole, Itraconazole, Miconazole และTroleandomycin รวมทั้งยาตัวอื่นที่ลดการทำงานของตับหรือยาที่มีผลต่อการเต้นของหัวใจทั้งนี้ เพราะจะทำให้หัวใจเต้นเสียจังหวะ (Ventricular Arrhythmias)(๒)ควรใช้ยานี้อย่างระมัดระวังในผู้ป่วยที่เป็นโรคตับและโรคหัวใจ(๓)หากใช้ยานี้แล้วหัวใจเต้นผิดปกติให้ปรึกษาแพทย์ข้อ ๒[๑] ประกาศฉบับนี้ให้ใช้บังคับเมื่อพ้นกำหนดสามสิบวันนับแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษา เป็นต้นไปประกาศณ วันที่ ๒๔ มกราคม พ.ศ. ๒๕๔๐มนตรี พงษ์พานิชรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุขประภาศรี/พิมพ์๑๐ สิงหาคม ๒๕๕๐ศิรวัชร์/ปรับปรุง๑๘ ธันวาคม ๒๕๖๑[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๑๔/ตอนที่ ๒๕ ง/หน้า ๘/๒๗ มีนาคม ๒๕๔๐
ประกาศกระทรวงอุตสาหกรรมฉบับที่ 4341 (พ.ศ. 2554)ออกตามความในพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมพ.ศ. 2511เรื่อง ยกเลิกและกําหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม ระบบการจัดการอาชีวอนามัยและความปลอดภัย : ข้อกําหนด-------------------------------อื่นๆ - โดยที่เป็นการสมควรปรับปรุงมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม ระบบการจัดการอาชีวอนามัยและความปลอดภัย : ข้อกําหนด มาตรฐานเลขที่ มอก. 18001 - 2542 และกําหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม ระบบการจัดการอาชีวอนามัยและความปลอดภัย : ข้อกําหนด มาตรฐานเลขที่ มอก. 18001 - 2554 ขึ้นใหม่ อาศัยอํานาจตามความในมาตรา 15 แห่งพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม พ.ศ. 2511 รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมจึงออกประกาศกระทรวงอุตสาหกรรมไว้ดังต่อไปนี้ 1. ยกเลิกประกาศกระทรวงอุตสาหกรรม ซึ่งออกตามความในพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม พ.ศ. 2511 จํานวน 1 ฉบับ คือ ประกาศกระทรวงอุตสาหกรรม ฉบับที่ 2600 (พ.ศ. 2542) เรื่อง ยกเลิกและกําหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม ระบบการจัดการอาชีวอนามัยและความปลอดภัย : ข้อกําหนด ลงวันที่ 27 ตุลาคม พ.ศ. 2542 ทั้งนี้ ให้มีผลใช้บังคับเมื่อพ้นกําหนด 24 เดือน นับแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป 2. กําหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม ระบบการจัดการอาชีวอนามัยและความปลอดภัย : ข้อกําหนด มาตรฐานเลขที่ มอก. 18001 - 2554 ขึ้นใหม่ ดังมีรายละเอียดต่อท้ายประกาศนี้ ทั้งนี้ ให้มีผลตั้งแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปผู้มีอํานาจลงนาม - ประกาศ ณ วันที่ 25 เมษายน พ.ศ. 2554 ชัยวุฒิ บรรณวัฒน์รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5247/2534หลักกฎหมาย: ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำคุกจำเลย 3 เดือน ปรับ 5,000 บาท ริบของกลางและให้ทำลายลานปูนซีเมนต์ของกลาง โทษจำคุกให้รอการลงโทษไว้ 2 ปี ศาลอุทธรณ์ภาค 1 พิพากษาแก้เฉพาะให้ยกคำขอของโจทก์ที่ขอให้ทำลายลานปูนซีเมนต์ของกลาง เป็นการแก้ไขเล็กน้อย ต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218 วรรคแรก โจทก์ฎีกาขอให้ทำลายลานปูนซีเมนต์ของกลาง เป็นการโต้เถียงดุลพินิจของศาล อันเป็นการฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง จึงต้องห้ามมิให้ฎีกาตามบทกฎหมายดังกล่าว ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5247/2534พนักงานอัยการจังหวัดมหาสารคามโจทก์นายวิชิตหรือทวีคิด อุปการหรืออุปกาจำเลย ป.วิ.อ. ม. 218 วรรคแรกศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำคุกจำเลย 3 เดือน ปรับ 5,000 บาท ริบของกลางและให้ทำลายลานปูนซีเมนต์ของกลาง โทษจำคุกให้รอการลงโทษไว้ 2 ปี ศาลอุทธรณ์ภาค 1 พิพากษาแก้เฉพาะให้ยกคำขอของโจทก์ที่ขอให้ทำลายลานปูนซีเมนต์ของกลาง เป็นการแก้ไขเล็กน้อย ต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218 วรรคแรก โจทก์ฎีกาขอให้ทำลายลานปูนซีเมนต์ของกลาง เป็นการโต้เถียงดุลพินิจของศาล อันเป็นการฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง จึงต้องห้ามมิให้ฎีกาตามบทกฎหมายดังกล่าว ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัย(สมศักดิ์ วิธุรัติ-เสียง ตรีวิมล-บุญศรี กอบบุญ)ศาลจังหวัดมหาสารคาม - นายสมชาย ธารณธรรมศาลอุทธรณ์ - นายชูชาติ ศรีแสงแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5247/2534พนักงานอัยการจังหวัดมหาสารคามโจทก์นายวิชิตหรือทวีคิด อุปการหรืออุปกาจำเลย ป.วิ.อ. ม. 218 วรรคแรกศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำคุกจำเลย 3 เดือน ปรับ 5,000 บาท ริบของกลางและให้ทำลายลานปูนซีเมนต์ของกลาง โทษจำคุกให้รอการลงโทษไว้ 2 ปี ศาลอุทธรณ์ภาค 1 พิพากษาแก้เฉพาะให้ยกคำขอของโจทก์ที่ขอให้ทำลายลานปูนซีเมนต์ของกลาง เป็นการแก้ไขเล็กน้อย ต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218 วรรคแรก โจทก์ฎีกาขอให้ทำลายลานปูนซีเมนต์ของกลาง เป็นการโต้เถียงดุลพินิจของศาล อันเป็นการฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง จึงต้องห้ามมิให้ฎีกาตามบทกฎหมายดังกล่าว ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัย(สมศักดิ์ วิธุรัติ-เสียง ตรีวิมล-บุญศรี กอบบุญ)ศาลจังหวัดมหาสารคาม - นายสมชาย ธารณธรรมศาลอุทธรณ์ - นายชูชาติ ศรีแสงแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 128/2543หลักกฎหมาย: การลงโทษจำเลยในคดีที่จำเลยให้การรับสารภาพนั้นต้องอาศัยคำฟ้อง และการฟ้องขอให้ลงโทษผู้ใดตามกฎหมายต้องเป็นเรื่องที่ผู้นั้นได้กระทำผิดมาแล้วก่อนวันที่โจทก์ฟ้อง จะฟ้องล่วงหน้าว่าจำเลยกระทำผิดหาได้ไม่แม้จำเลยจะให้การรับสารภาพก็เป็นการรับสารภาพตามฟ้องที่ไม่เป็นความผิด โจทก์ยื่นฟ้องจำเลยเมื่อวันที่ 15 พฤษภาคม 2541 กล่าวหาว่าจำเลยกระทำผิดในวันที่ 23 ธันวาคม 2541 เป็นการกล่าวหาว่าจำเลยกระทำผิดภายหลังวันที่โจทก์ฟ้อง วันเวลาซึ่งเกิดการกระทำที่โจทก์กล่าวหาว่าเป็นความผิดเป็นสาระสำคัญของข้อเท็จจริงที่โจทก์จะต้องบรรยายในคำฟ้องตาม ป.วิ.อ.มาตรา 158 (5) โจทก์จะละเลยเสียมิได้ โจทก์จึงไม่อาจจะอ้างว่าเกิดจากความผิดหลง ฟ้องโจทก์ไม่ชอบ ไม่อาจลงโทษจำเลยได้ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 128/2543พนักงานอัยการจังหวัดตากโจทก์นายศรีสุข อนุพงศ์ถาวรจำเลย ป.วิ.อ. ม. 158 (5), ม. 185การลงโทษจำเลยในคดีที่จำเลยให้การรับสารภาพนั้นต้องอาศัยคำฟ้อง และการฟ้องขอให้ลงโทษผู้ใดตามกฎหมายต้องเป็นเรื่องที่ผู้นั้นได้กระทำผิดมาแล้วก่อนวันที่โจทก์ฟ้อง จะฟ้องล่วงหน้าว่าจำเลยกระทำผิดหาได้ไม่แม้จำเลยจะให้การรับสารภาพก็เป็นการรับสารภาพตามฟ้องที่ไม่เป็นความผิด โจทก์ยื่นฟ้องจำเลยเมื่อวันที่ 15 พฤษภาคม 2541 กล่าวหาว่าจำเลยกระทำผิดในวันที่ 23 ธันวาคม 2541 เป็นการกล่าวหาว่าจำเลยกระทำผิดภายหลังวันที่โจทก์ฟ้อง วันเวลาซึ่งเกิดการกระทำที่โจทก์กล่าวหาว่าเป็นความผิดเป็นสาระสำคัญของข้อเท็จจริงที่โจทก์จะต้องบรรยายในคำฟ้องตาม ป.วิ.อ.มาตรา 158 (5) โจทก์จะละเลยเสียมิได้ โจทก์จึงไม่อาจจะอ้างว่าเกิดจากความผิดหลง ฟ้องโจทก์ไม่ชอบ ไม่อาจลงโทษจำเลยได้(จรัส พวงมณี-กมล เพียรพิทักษ์-สมชาย พงษธา)ศาลจังหวัดตาก - นายนเรศ กลิ่นสุคนธ์ศาลอุทธรณ์ภาค ๒ - นายเสรี ภูรีญานสวัสดิ์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 128/2543พนักงานอัยการจังหวัดตากโจทก์นายศรีสุข อนุพงศ์ถาวรจำเลย ป.วิ.อ. ม. 158 (5), ม. 185การลงโทษจำเลยในคดีที่จำเลยให้การรับสารภาพนั้นต้องอาศัยคำฟ้อง และการฟ้องขอให้ลงโทษผู้ใดตามกฎหมายต้องเป็นเรื่องที่ผู้นั้นได้กระทำผิดมาแล้วก่อนวันที่โจทก์ฟ้อง จะฟ้องล่วงหน้าว่าจำเลยกระทำผิดหาได้ไม่แม้จำเลยจะให้การรับสารภาพก็เป็นการรับสารภาพตามฟ้องที่ไม่เป็นความผิด โจทก์ยื่นฟ้องจำเลยเมื่อวันที่ 15 พฤษภาคม 2541 กล่าวหาว่าจำเลยกระทำผิดในวันที่ 23 ธันวาคม 2541 เป็นการกล่าวหาว่าจำเลยกระทำผิดภายหลังวันที่โจทก์ฟ้อง วันเวลาซึ่งเกิดการกระทำที่โจทก์กล่าวหาว่าเป็นความผิดเป็นสาระสำคัญของข้อเท็จจริงที่โจทก์จะต้องบรรยายในคำฟ้องตาม ป.วิ.อ.มาตรา 158 (5) โจทก์จะละเลยเสียมิได้ โจทก์จึงไม่อาจจะอ้างว่าเกิดจากความผิดหลง ฟ้องโจทก์ไม่ชอบ ไม่อาจลงโทษจำเลยได้(จรัส พวงมณี-กมล เพียรพิทักษ์-สมชาย พงษธา)ศาลจังหวัดตาก - นายนเรศ กลิ่นสุคนธ์ศาลอุทธรณ์ภาค ๒ - นายเสรี ภูรีญานสวัสดิ์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศคณะกรรมการการนิคมอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทยประกาศคณะกรรมการการนิคมอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทยเรื่อง การเปลี่ยนแปลงเขตเขตอุตสาหกรรมทั่วไปนิคมอุตสาหกรรมลาดกระบังส่วนขยายที่ ๓ (ฉบับที่ ๔) ตามที่ได้มีประกาศกระทรวงอุตสาหกรรมเรื่อง การจัดตั้งเขตอุตสาหกรรมทั่วไป นิคมอุตสาหกรรมลาดกระบัง ส่วนขยายที่ ๓ ลงวันที่๑ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๓๑ กำหนดให้พื้นที่แขวงลำปลาทิว เขตลาดกระบัง กรุงเทพมหานครเป็นเขตอุตสาหกรรมทั่วไป ตามมาตรา ๓๖ (๑)แห่งพระราชบัญญัติการนิคมอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย พ.ศ. ๒๕๒๒ซึ่งต่อมาได้มีการเปลี่ยนแปลงเขตอุตสาหกรรมทั่วไปดังกล่าว ตามประกาศกระทรวงอุตสาหกรรมเรื่อง การเปลี่ยนแปลงเขต เขตอุตสาหกรรมทั่วไป นิคมอุตสาหกรรมลาดกระบังส่วนขยายที่ ๓ ลงวันที่ ๒๙ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๓๒ ประกาศกระทรวงอุตสาหกรรม เรื่องการเปลี่ยนแปลงเขต เขตอุตสาหกรรมทั่วไป นิคมอุตสาหกรรมลาดกระบัง ส่วนขยายที่ ๓ลงวันที่ ๑๙ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๔๐ และประกาศคณะกรรมการการนิคมอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทยเรื่อง การเปลี่ยนแปลงเขต เขตอุตสาหกรรมทั่วไป นิคมอุตสาหกรรมลาดกระบังส่วนขยายที่ ๓ (ฉบับที่ ๓) ลงวันที่ ๒๙ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๔๙ นั้นเนื่องจากการนิคมอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทยประสงค์ที่จะเปลี่ยนแปลงการใช้ประโยชน์พื้นที่โดยนำพื้นที่บางส่วนในเขตอุตสาหกรรมทั่วไป นิคมอุตสาหกรรมลาดกระบัง ส่วนขยายที่ ๓ เนื้อที่ประมาณ ๖ไร่ ๑ งาน ๓๑.๘๔ ตารางวา มากำหนดเป็นเขตประกอบการเสรีจึงสมควรกันพื้นที่ดังกล่าวออก และนำไปกำหนดเป็นเขตประกอบการเสรีนิคมอุตสาหกรรมลาดกระบังอาศัยอำนาจตามความในมาตรา๓๖ วรรคสอง แห่งพระราชบัญญัติการนิคมอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย พ.ศ. ๒๕๒๒ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติการนิคมอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย (ฉบับที่ ๔)พ.ศ. ๒๕๕๐อันเป็นกฎหมายที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคล ซึ่งมาตรา๒๙ ประกอบกับมาตรา ๓๒ มาตรา ๓๓ มาตรา ๓๔ มาตรา ๔๑ มาตรา ๔๒ และมาตรา ๔๓ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยบัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมายและข้อ ๔ วรรคสองของกฎกระทรวงกำหนดหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขในการจัดตั้งนิคมอุตสาหกรรม พ.ศ. ๒๕๔๘คณะกรรมการการนิคมอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทยจึงประกาศเปลี่ยนแปลงเขตเขตอุตสาหกรรมทั่วไป นิคมอุตสาหกรรมลาดกระบัง ส่วนขยายที่ ๓โดยให้ยกเลิกแผนที่ท้ายประกาศกระทรวงอุตสาหกรรม เรื่องการจัดตั้งเขตอุตสาหกรรมทั่วไป นิคมอุตสาหกรรมลาดกระบัง ส่วนขยายที่ ๓ ลงวันที่ ๑มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๓๑ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยประกาศคณะกรรมการการนิคมอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทยเรื่อง การเปลี่ยนแปลงเขต เขตอุตสาหกรรมทั่วไป นิคมอุตสาหกรรมลาดกระบังส่วนขยายที่ ๓ (ฉบับที่ ๓) ลงวันที่ ๒๙ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๔๙และให้ใช้แผนที่ท้ายประกาศนี้แทนทั้งนี้ตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป[๑]ประกาศ ณ วันที่ ๒๑กันยายน พ.ศ. ๒๕๕๒ประสาน ตันประเสริฐประธานกรรมการการนิคมอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย[เอกสารแนบท้าย]๑.แผนที่ท้ายประกาศคณะกรรมการการนิคมอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย เรื่องการเปลี่ยนแปลงเขต เขตอุตสาหกรรมทั่วไป นิคมอุตสาหกรรมลาดกระบัง ส่วนขยายที่ ๓(ฉบับที่ ๔)(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)ปริยานุช/จัดทำ๑๙ พฤศจิกายน ๒๕๕๒นันท์นภัสร์/ตรวจ๑๙ พฤศจิกายน ๒๕๕๒ศิรวัชร์/ปรับปรุง.๓ มีนาคม ๒๕๕๙[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๒๖/ตอนพิเศษ ๑๖๔ ง/หน้า ๖๔/๑๑ พฤศจิกายน ๒๕๕๒
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 240/2487หลักกฎหมาย: ในคดีที่จำเลยขายยาอันตรายผิดพระราชบัญญัติควบคุมการขายยาพ.ศ.2479 นั้น ยาอันตรายของกลางไม่เป็นสิ่งที่ควรริบ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 240/2487อัยการตรังโจทก์นายทาม สินไชยจำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 27, ม. 28 พ.ร.บ.ควบคุมการขายยา พ.ศ.2479 ม. 8, ม. 13, ม. 18ในคดีที่จำเลยขายยาอันตรายผิดพระราชบัญญัติควบคุมการขายยาพ.ศ.2479 นั้น ยาอันตรายของกลางไม่เป็นสิ่งที่ควรริบ(ชม จามรมาน-ทิพปัญญา อ. บุปผเวส-ธรรมบัณฑิต บุนยะปานะ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 240/2487อัยการตรังโจทก์นายทาม สินไชยจำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 27, ม. 28 พ.ร.บ.ควบคุมการขายยา พ.ศ.2479 ม. 8, ม. 13, ม. 18ในคดีที่จำเลยขายยาอันตรายผิดพระราชบัญญัติควบคุมการขายยาพ.ศ.2479 นั้น ยาอันตรายของกลางไม่เป็นสิ่งที่ควรริบ(ชม จามรมาน-ทิพปัญญา อ. บุปผเวส-ธรรมบัณฑิต บุนยะปานะ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
กฎกระทรวงกฎกระทรวงกำหนดจำนวนทรัพย์สินถาวรของภารธุระอุตสาหกรรมขนาดย่อมที่จะขอรับบริการจากบรรษัทเงินทุนอุตสากรรมขนาดย่อมพ.ศ.๒๕๔๔--------------- อาศัยอำนาจตามความในมาตรา๓ และมาตรา ๔ แห่งพระราชบัญญัติบรรษัทเงินทุนอุตสาหกรรมขนาดย่อม พ.ศ. ๒๕๓๔รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้ ข้อ๑ ให้ยกเลิกกฎกระทรวง ฉบับที่ ๓(พ.ศ. ๒๕๔๒) ออกตามความในพระราชบัญญัติบรรษัทเงินทุนอุตสาหกรรมขนาดย่อม พ.ศ. ๒๕๓๔ ข้อ๒ให้ทรัพย์สินถาวรในการประกอบอุตสาหกรรม การทำหัตถกรรม หรือการประกอบกิจการอื่นตามที่คณะกรรมการกำหนด ซึ่งมีลักษณะเป็นกิจการขนาดย่อมที่บุคคลภาคเอกชนเป็นเจ้าของอันจะเป็นภารธุระอุตสาหกรรมขนาดย่อมมีจำนวนไม่เกินสองร้อยล้านบาท ให้ไว้ณ วันที่ ๒๖ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๔๔ สุริยะจึงรุ่งเรืองกิจ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสากรรม สมคิดจาตุศรีพิทักษ์ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง-----------------------------------------------------------------------------------------------------------หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือโดยที่ในปัจจุบันการให้ความช่วยเหลือทางการเงินแก่ธุระอุตสาหกรรมขนาดย่อมที่บรรษัทเงินทุนอุตสาหกรรมขนาดย่อมดำเนินการนั้นไม่สามารถให้ความช่วยเหลือครอบคลุมถึงการประกอบกิจการที่มีขนาดการลงทุนสูงขึ้น และเพื่อให้ความช่วยเหลือทางการเงินแก่ธุระอุตสาหกรรมขนาดย่อมได้กว้างขวางยิ่งขึ้นสมควรกำหนดจำนวนขั้นสูงของทรัพย์สินถาวรที่ธุระอุตสาหกรรมขนาดย่อยจะได้รับบิการทางการเงินจากบรรษัทเงินทุนอุตสาหกรรมขนาดย่อมได้จากเดิมไม่เกินหนึ่งร้อยล้านบาทเป็นไม่เกินสองร้อยล้านบาทซึ่งจะเป็นการส่งเสริมและพัฒนาอุตสาหกรรมขนาดย่อมอันจะเป็นประโยชน์ต่อการพัฒนาเศรษฐกิจของประเทศไทยต่อไป จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้[รก.๒๕๔๔/๑๐ก/๓/๓๐ ตุลาคม ๒๕๔๔] อัมพิกา/แก้ไข ๑๐/๕/๒๕๔๕ B
ประกาศสํานักงานคณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ ที่ สธ. 61/2562 เรื่อง การคํานวณและรายงานการคํานวณเงินกองทุนสภาพคล่องสุทธิ(ฉบับที่ 2) อาศัยอํานาจตามความในข้อ 1(3) แห่งประกาศคณะกรรมการกํากับตลาดทุน ที่ ทธ. 59/2552 เรื่อง หลักเกณฑ์และกําหนดเวลาในการยื่นรายงานของบริษัทหลักทรัพย์ ลงวันที่ 3 สิงหาคม พ.ศ. 2552 สํานักงานออกประกาศไว้ดังต่อไปนี้ ข้อ 1 ให้ยกเลิกความใน (2) ของข้อ 4 แห่งประกาศสํานักงานคณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ ที่ สธ. 50/2560 เรื่อง การคํานวณและรายงานการคํานวณเงินกองทุนสภาพคล่องสุทธิ ลงวันที่ 29 ธันวาคม พ.ศ. 2560 และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน "(2) ยื่นรายงานการคํานวณเงินกองทุนสภาพคล่องสุทธิของวันทําการสุดท้ายของเดือนต่อสํานักงานภายใน 5 วันทําการแรกของเดือนถัดไป เว้นแต่ได้รับการผ่อนผันจากสํานักงานเมื่อมีเหตุจําเป็นและสมควร" ข้อ 2 ประกาศนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2563 เป็นต้นไป ประกาศ ณ วันที่ 9 ธันวาคม พ.ศ. 2562 (นางสาวรื่นวดี สุวรรณมงคล) เลขาธิการ สํานักงานคณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 294/2464หลักกฎหมาย: ทำร้ายร่างกายคราวเดียว ๒ คนศาลลงโทษ ๒ กะทง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 294/2464 ป.อ. ม. 71ทำร้ายร่างกายคราวเดียว ๒ คนศาลลงโทษ ๒ กะทง()แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ทำร้ายร่างกายคราวเดียว ๒ คนศาลลงโทษ ๒ กะทง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 294/2464 ป.อ. ม. 71ทำร้ายร่างกายคราวเดียว ๒ คนศาลลงโทษ ๒ กะทง()แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุหมายเหตุ: 119699. คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 293/2464 พิมพ์คำพิพากษาฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 293/2464 ป.อ. ม. 288()แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศคณะกรรมการกํากับตลาดทุนที่ ทจ. 21/2551เรื่อง หลักเกณฑ์ในการทํารายการที่เกี่ยวโยงกัน อาศัยอํานาจตามความในมาตรา 16/6 มาตรา 89/1 มาตรา 89/12 และมาตรา 89/13 แห่งพระราชบัญญัติหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ พ.ศ. 2535 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ (ฉบับที่ 4) พ.ศ. 2551 อันเป็นพระราชบัญญัติที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจํากัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคลซึ่งมาตรา 29 ประกอบกับมาตรา 33 มาตรา 34 มาตรา 41 มาตรา 43 มาตรา 44 และมาตรา 64 ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยบัญญัติให้กระทําได้โดยอาศัยอํานาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย คณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ทําหน้าที่คณะกรรมการกํากับตลาดทุนตามมาตรา 60 แห่งพระราชบัญญัติหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ (ฉบับที่ 4) พ.ศ. 2551 ออกข้อกําหนดไว้ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ ในประกาศนี้ (1) "ประกาศคณะกรรมการตลาดหลักทรัพย์" หมายความว่า ประกาศคณะกรรมการตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย เรื่อง การเปิดเผยข้อมูลและการปฏิบัติการของบริษัทจดทะเบียนในรายการที่เกี่ยวโยงกัน พ.ศ. 2546 ลงวันที่ 19 พฤศจิกายน พ.ศ. 2546 และที่แก้ไขเพิ่มเติม(2) "สํานักงาน" หมายความว่า สํานักงานคณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ข้อ ๒ บทนิยามดังต่อไปนี้ ในประกาศคณะกรรมการตลาดหลักทรัพย์ ให้มีความหมายดังนี้(1) "ผู้มีอํานาจควบคุม" หมายความว่า บุคคลที่มีอํานาจควบคุมกิจการตามมาตรา 89/1 2. (2) "ผู้ที่เกี่ยวข้อง" หมายความว่า บุคคลตามมาตรา 258 (1) ถึง (7) แห่งพระราชบัญญัติหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ พ.ศ. 2535 ก่อนการแก้ไขเพิ่มเติม(3) "บุคคลที่เกี่ยวโยงกัน" หมายความว่า บุคคลที่เกี่ยวโยงกันตามประกาศคณะกรรมการตลาดหลักทรัพย์ และให้รวมถึงบุคคลที่มีความเกี่ยวข้องตามมาตรา 89/1 ซึ่งหมายถึง (ก) กรรมการของนิติบุคคลที่มีอํานาจควบคุมกิจการบริษัท (ข) คู่สมรส บุตรหรือบุตรบุญธรรมที่ยังไม่บรรลุนิติภาวะของกรรมการตาม (ก) (ค) นิติบุคคลที่บุคคลตาม (ก) หรือ (ข) มีอํานาจควบคุมกิจการ (ง) บุคคลใดที่กระทําการด้วยความเข้าใจหรือความตกลงว่า หากบริษัททําธุรกรรมที่ให้ประโยชน์ทางการเงินแก่บุคคลดังกล่าว บุคคลดังต่อไปนี้ จะได้รับประโยชน์ทางการเงินด้วย ทั้งนี้ เฉพาะการทําธุรกรรมดังกล่าว 1. กรรมการของบริษัท 2. ผู้บริหารของบริษัท 3. บุคคลที่มีอํานาจควบคุมกิจการบริษัท 4. กรรมการของบุคคลที่มีอํานาจควบคุมกิจการบริษัท 5. คู่สมรส บุตรหรือบุตรบุญธรรมที่ยังไม่บรรลุนิติภาวะของบุคคลตาม 1. 2. 3. หรือ 4. (4) "บริษัทย่อย" หมายความว่า บริษัทย่อยตามมาตรา 89/1 ข้อ ๓ ในการทําธุรกรรมระหว่างบริษัทหรือบริษัทย่อยกับกรรมการ ผู้บริหาร หรือบุคคลที่มีความเกี่ยวข้อง ของบริษัทตามมาตรา 89/12 และมาตรา 89/13 ให้บริษัทปฏิบัติตามประกาศคณะกรรมการตลาดหลักทรัพย์ โดยอนุโลม ในกรณีที่การทําธุรกรรมตามวรรคหนึ่ง เป็นรายการที่มีเงื่อนไขการค้าโดยทั่วไปตามประกาศคณะกรรมการตลาดหลักทรัพย์ ธุรกรรมดังกล่าวต้องได้รับอนุมัติจากคณะกรรมการหรือเป็นไปตามหลักการที่คณะกรรมการอนุมัติไว้แล้วตามมาตรา 89/12 (1)เพื่อประโยชน์ในการปฏิบัติตามประกาศคณะกรรมการตลาดหลักทรัพย์ ให้ใช้คําว่า"สํานักงาน" แทนคําว่า "ตลาดหลักทรัพย์" ในข้อ 3 บทนิยามคําว่า "บุคคลที่เกี่ยวโยงกัน" ข้อ 6 ข้อ 12 ข้อ 13 ข้อ 14 ข้อ 18 ข้อ 20 และข้อ 21 แห่งประกาศคณะกรรมการตลาดหลักทรัพย์ ข้อ ๔ ประกาศนี้ไม่ใช้บังคับกับการทําธุรกรรมระหว่างบริษัทย่อยกับบุคคลที่เกี่ยวโยงกันของบริษัทย่อยข้อ ๕ ประกาศนี้ให้มีผลใช้บังคับตั้งแต่วันที่ 31 สิงหาคม พ.ศ. 2551 เป็นต้นไป ผู้มีอํานาจลงนาม - ประกาศ ณ วันที่ 31 สิงหาคม พ.ศ. 2551 (นายวิจิตร สุพินิจ) ประธานกรรมการ คณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 476/2483หลักกฎหมาย: เมื่อ ศาลฎีกาเห็นว่าจะ วินิจฉัยชี้ขาดเป็นสถาน++ก็ไม่ทำให้ชนะคดีได้แล้ว ศาลฎีกามีอำนาจไม่ วินิจฉัยในประเด็นที่ ฎีกาขึ้นมาคดีนี้ ศาลชั้นต้น และ ศาลอุทธรณ์ พิพากษาต้องกันว่า โจทก์ยังมิได้สิทธิในที่วิวาทโดยการครอบครองไม่มีสิทธิที่จะฟ้องรัองได้ ให้ยกฟ้อง โจทก์ โจทก์ฎีกาว่า ที่วิวาทยังไม่เข้าเกณฑ์เป็นรกร้างว่างเปล่า ศาลฎีกาเห็นว่า ไม่จำเป็นต้องวินิจฉัย ปัญหาข้อนี้ โดยเหตุว่าจะ วินิจฉัยชี้ขาดเป็นสถานใด ก็ไม่ทำให้ โจทก์ชนะคดีได้ เพราะเมื่อ โจทก์ไม่ได้ครอบครอง โจทก์ก็ไม่มีสิทธิที่จะฟ้องคดี พิพากษายืนตาม ศาลล่าง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 476/2483นายเงิน เทวฤทธิ์โจทก์นายมุม ลิกขะไชยล. ป.พ.พ. ม. 1367 ป.วิ.พ. ม. 248, ม. 247, ม. 242เมื่อ ศาลฎีกาเห็นว่าจะ วินิจฉัยชี้ขาดเป็นสถาน++ก็ไม่ทำให้ชนะคดีได้แล้ว ศาลฎีกามีอำนาจไม่ วินิจฉัยในประเด็นที่ ฎีกาขึ้นมาคดีนี้ ศาลชั้นต้น และ ศาลอุทธรณ์ พิพากษาต้องกันว่า โจทก์ยังมิได้สิทธิในที่วิวาทโดยการครอบครองไม่มีสิทธิที่จะฟ้องรัองได้ ให้ยกฟ้อง โจทก์ โจทก์ฎีกาว่า ที่วิวาทยังไม่เข้าเกณฑ์เป็นรกร้างว่างเปล่า ศาลฎีกาเห็นว่า ไม่จำเป็นต้องวินิจฉัย ปัญหาข้อนี้ โดยเหตุว่าจะ วินิจฉัยชี้ขาดเป็นสถานใด ก็ไม่ทำให้ โจทก์ชนะคดีได้ เพราะเมื่อ โจทก์ไม่ได้ครอบครอง โจทก์ก็ไม่มีสิทธิที่จะฟ้องคดี พิพากษายืนตาม ศาลล่าง(สุทธิอรรถนฤมนตร์-อิศรภักดีธรรมวิเทต-อรรถกฤต ช.เพ็ญชาติ)ศาลชั้นต้น - หลวงอรรถขจรนิติปคุณศาลอุทธรณ์ - พระทิพย์เบญญาแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: คดีนี้ ศาลชั้นต้น และ ศาลอุทธรณ์ พิพากษาต้องกันว่า โจทก์ยังมิได้สิทธิในที่วิวาทโดยการครอบครองไม่มีสิทธิที่จะฟ้องรัองได้ ให้ยกฟ้อง โจทก์ โจทก์ฎีกาว่า ที่วิวาทยังไม่เข้าเกณฑ์เป็นรกร้างว่างเปล่า ศาลฎีกาเห็นว่า ไม่จำเป็นต้องวินิจฉัย ปัญหาข้อนี้ โดยเหตุว่าจะ วินิจฉัยชี้ขาดเป็นสถานใด ก็ไม่ทำให้ โจทก์ชนะคดีได้ เพราะเมื่อ โจทก์ไม่ได้ครอบครอง โจทก์ก็ไม่มีสิทธิที่จะฟ้องคดี พิพากษายืนตาม ศาลล่าง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 476/2483นายเงิน เทวฤทธิ์โจทก์นายมุม ลิกขะไชยล. ป.พ.พ. ม. 1367 ป.วิ.พ. ม. 248, ม. 247, ม. 242เมื่อ ศาลฎีกาเห็นว่าจะ วินิจฉัยชี้ขาดเป็นสถาน++ก็ไม่ทำให้ชนะคดีได้แล้ว ศาลฎีกามีอำนาจไม่ วินิจฉัยในประเด็นที่ ฎีกาขึ้นมาคดีนี้ ศาลชั้นต้น และ ศาลอุทธรณ์ พิพากษาต้องกันว่า โจทก์ยังมิได้สิทธิในที่วิวาทโดยการครอบครองไม่มีสิทธิที่จะฟ้องรัองได้ ให้ยกฟ้อง โจทก์ โจทก์ฎีกาว่า ที่วิวาทยังไม่เข้าเกณฑ์เป็นรกร้างว่างเปล่า ศาลฎีกาเห็นว่า ไม่จำเป็นต้องวินิจฉัย ปัญหาข้อนี้ โดยเหตุว่าจะ วินิจฉัยชี้ขาดเป็นสถานใด ก็ไม่ทำให้ โจทก์ชนะคดีได้ เพราะเมื่อ โจทก์ไม่ได้ครอบครอง โจทก์ก็ไม่มีสิทธิที่จะฟ้องคดี พิพากษายืนตาม ศาลล่าง(สุทธิอรรถนฤมนตร์-อิศรภักดีธรรมวิเทต-อรรถกฤต ช.เพ็ญชาติ)ศาลชั้นต้น - หลวงอรรถขจรนิติปคุณศาลอุทธรณ์ - พระทิพย์เบญญาแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3577/2541หลักกฎหมาย: ปัญหาที่จำเลยฎีกาขึ้นมาว่า ศาลชั้นต้นออกหมายจำคุกระหว่างอุทธรณ์ฎีกาโดยคิดหักวันที่จำเลยถูกคุมขังมาแล้วให้ไม่ถูกต้องนั้นเป็นปัญหาในชั้นบังคับคดี เมื่อมิใช่เป็นการฎีกาโต้แย้งคัดค้านคำพิพากษาของศาลล่างทั้งสองที่พิพากษาว่าจำเลยได้กระทำความผิดตามฟ้องโจทก์ว่าไม่ถูกต้องแต่ประการใดจึงเป็นเรื่องที่จำเลยต้องดำเนินการให้เป็นไปตามลำดับชั้นศาล หากจำเลยเห็นว่าศาลชั้นต้นหักวันที่ถูกคุมขังก่อนศาลพิพากษาออกจากโทษจำคุกตามคำพิพากษาไม่ชอบหรือไม่ถูกต้องตาม ป.อ.มาตรา 22 แล้ว ก็ชอบที่จะยื่นคำร้องคัดค้านโดยขอให้ศาลชั้นต้นแก้ไขให้ถูกต้องเสียก่อน หากศาลชั้นต้นมีคำสั่งเป็นประการใดแล้ว จำเลยจึงจะใช้สิทธิอุทธรณ์ฎีกาต่อมาได้เป็นลำดับ การที่จำเลยยกปัญหาดังกล่าวขึ้นมาฎีกาและศาลชั้นต้นสั่งรับฎีกามานั้นเป็นการไม่ชอบ ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัยให้ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3577/2541พนักงานอัยการ สำนักงานอัยการสูงสุดโจทก์นายพิเชฐ ศักดิ์ศรีจำเลย ป.อ. ม. 22 ป.วิ.อ. ม. 193, ม. 216ปัญหาที่จำเลยฎีกาขึ้นมาว่า ศาลชั้นต้นออกหมายจำคุกระหว่างอุทธรณ์ฎีกาโดยคิดหักวันที่จำเลยถูกคุมขังมาแล้วให้ไม่ถูกต้องนั้นเป็นปัญหาในชั้นบังคับคดี เมื่อมิใช่เป็นการฎีกาโต้แย้งคัดค้านคำพิพากษาของศาลล่างทั้งสองที่พิพากษาว่าจำเลยได้กระทำความผิดตามฟ้องโจทก์ว่าไม่ถูกต้องแต่ประการใดจึงเป็นเรื่องที่จำเลยต้องดำเนินการให้เป็นไปตามลำดับชั้นศาล หากจำเลยเห็นว่าศาลชั้นต้นหักวันที่ถูกคุมขังก่อนศาลพิพากษาออกจากโทษจำคุกตามคำพิพากษาไม่ชอบหรือไม่ถูกต้องตาม ป.อ.มาตรา 22 แล้ว ก็ชอบที่จะยื่นคำร้องคัดค้านโดยขอให้ศาลชั้นต้นแก้ไขให้ถูกต้องเสียก่อน หากศาลชั้นต้นมีคำสั่งเป็นประการใดแล้ว จำเลยจึงจะใช้สิทธิอุทธรณ์ฎีกาต่อมาได้เป็นลำดับ การที่จำเลยยกปัญหาดังกล่าวขึ้นมาฎีกาและศาลชั้นต้นสั่งรับฎีกามานั้นเป็นการไม่ชอบ ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัยให้(เรืองฤทธิ์ ศรีวรรธนะ-สันติ ทักราล-ณรงค์ศักดิ์ วิจิตรสาระวงศ์)ศาลอาญากรุงเทพใต้ - นายภัทรศักดิ์ ศิริสินธว์ศาลอุทธรณ์ - นายสมชาย จุลนิติ์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3577/2541พนักงานอัยการ สำนักงานอัยการสูงสุดโจทก์นายพิเชฐ ศักดิ์ศรีจำเลย ป.อ. ม. 22 ป.วิ.อ. ม. 193, ม. 216ปัญหาที่จำเลยฎีกาขึ้นมาว่า ศาลชั้นต้นออกหมายจำคุกระหว่างอุทธรณ์ฎีกาโดยคิดหักวันที่จำเลยถูกคุมขังมาแล้วให้ไม่ถูกต้องนั้นเป็นปัญหาในชั้นบังคับคดี เมื่อมิใช่เป็นการฎีกาโต้แย้งคัดค้านคำพิพากษาของศาลล่างทั้งสองที่พิพากษาว่าจำเลยได้กระทำความผิดตามฟ้องโจทก์ว่าไม่ถูกต้องแต่ประการใดจึงเป็นเรื่องที่จำเลยต้องดำเนินการให้เป็นไปตามลำดับชั้นศาล หากจำเลยเห็นว่าศาลชั้นต้นหักวันที่ถูกคุมขังก่อนศาลพิพากษาออกจากโทษจำคุกตามคำพิพากษาไม่ชอบหรือไม่ถูกต้องตาม ป.อ.มาตรา 22 แล้ว ก็ชอบที่จะยื่นคำร้องคัดค้านโดยขอให้ศาลชั้นต้นแก้ไขให้ถูกต้องเสียก่อน หากศาลชั้นต้นมีคำสั่งเป็นประการใดแล้ว จำเลยจึงจะใช้สิทธิอุทธรณ์ฎีกาต่อมาได้เป็นลำดับ การที่จำเลยยกปัญหาดังกล่าวขึ้นมาฎีกาและศาลชั้นต้นสั่งรับฎีกามานั้นเป็นการไม่ชอบ ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัยให้(เรืองฤทธิ์ ศรีวรรธนะ-สันติ ทักราล-ณรงค์ศักดิ์ วิจิตรสาระวงศ์)ศาลอาญากรุงเทพใต้ - นายภัทรศักดิ์ ศิริสินธว์ศาลอุทธรณ์ - นายสมชาย จุลนิติ์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ