คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1265/2513หลักกฎหมาย: คำว่าพนักงานตามความหมายแห่งพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดของพนักงานในองค์การหรือหน่วยงานของรัฐ พ.ศ. 2502 จะต้องเป็นบุคคลที่ได้รับแต่งตั้งให้มีหน้าที่ปฏิบัติงานโดยมีความรับผิดชอบต่องานในหน้าที่ด้วยตนเอง ดังนั้น จำเลยซึ่งเป็นคนงานทดลองปฏิบัติงานชั่วคราวในองค์การสวนสัตว์ยังไม่ได้รับการบรรจุ และไม่มีหน้าที่ต้องรับผิดชอบต่องานอย่างใดโดยเฉพาะ แต่ทำงานอยู่ในความควบคุมดูแลของเจ้าหน้าที่อีกชั้นหนึ่ง ย่อมไม่เป็นพนักงานตามพระราชบัญญัตินี้ เมื่อจำเลยยักยอกทรัพย์ขององค์การสวนสัตว์ไป ก็ย่อมมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 352 แต่ไม่มีความผิดตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดของพนักงานในองค์การหรือหน่วยงานของรัฐ พ.ศ. 2502 มาตรา 4โจทก์ฟ้องว่า จำเลยเป็นพนักงานองค์การสวนสัตว์ ได้ยักยอกเนื้อโคและไข่ไก่งวงขององค์การสวนสัตว์ที่อยู่ในความดูแลของจำเลยไป ขอให้ลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดของพนักงานในองค์การหรือหน่วยงานของรัฐ พ.ศ. ๒๕๐๒ มาตรา ๔ ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๕๒ จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยไม่มีความผิดตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดของพนักงานในองค์การหรือหน่วยงานของรัฐ พ.ศ. ๒๕๐๒ แต่มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๕๒ ให้ลงโทษจำคุกจำเลย ๖ เดือน จำเลยรับสารภาพในชั้นสอบสวนลดโทษให้ ๑ ใน ๓ คงจำคุก ๔ เดือน โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกาในปัญหาข้อกฎหมาย ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า คำว่าพนักงานตามความหมายแห่งพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดของพนักงานในองค์การหรือหน่วยงานของรัฐ พ.ศ. ๒๕๐๒ จะต้องเป็นบุคคลที่ได้รับแต่งตั้งให้มีหน้าที่ปฏิบัติงานโดยมีความรับผิดชอบต่องานในหน้าที่ด้วยตนเอง แต่จำเลยเป็นผู้ทดลองปฏิบัติงานชั่วคราวเท่านั้น ซึ่งการทำงานของจำเลยต้องอยู่ในความดูแลควบคุมของเจ้าหน้าที่ในการนั้นอีกชั้นหนึ่ง และคำสั่งที่แต่งตั้งให้จำเลยทดลองปฏิบัติงานชั่วคราวนั้นมิได้กำหนดให้จำเลยมีหน้าที่รับผิดชอบต่องานอย่างใดโดยเฉพาะ ดังนั้น จึงถือไม่ได้ว่าจำเลยเป็นพนักงานตามความหมายแห่งพระราชบัญญัตินี้ จึงลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัตินี้ไม่ได้ พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1265/2513พนักงานอัยการ กรมอัยการโจทก์นายเกษียร ศรีคร้ามล. ป.อ. ม. 352 พ.ร.บ.ว่าด้วยความผิดของพนักงานในองค์การหรือหน่วยงานของรัฐ พ.ศ.2502 ม. 3, ม. 4คำว่าพนักงานตามความหมายแห่งพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดของพนักงานในองค์การหรือหน่วยงานของรัฐ พ.ศ. 2502 จะต้องเป็นบุคคลที่ได้รับแต่งตั้งให้มีหน้าที่ปฏิบัติงานโดยมีความรับผิดชอบต่องานในหน้าที่ด้วยตนเอง ดังนั้น จำเลยซึ่งเป็นคนงานทดลองปฏิบัติงานชั่วคราวในองค์การสวนสัตว์ยังไม่ได้รับการบรรจุ และไม่มีหน้าที่ต้องรับผิดชอบต่องานอย่างใดโดยเฉพาะ แต่ทำงานอยู่ในความควบคุมดูแลของเจ้าหน้าที่อีกชั้นหนึ่ง ย่อมไม่เป็นพนักงานตามพระราชบัญญัตินี้ เมื่อจำเลยยักยอกทรัพย์ขององค์การสวนสัตว์ไป ก็ย่อมมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 352 แต่ไม่มีความผิดตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดของพนักงานในองค์การหรือหน่วยงานของรัฐ พ.ศ. 2502 มาตรา 4โจทก์ฟ้องว่า จำเลยเป็นพนักงานองค์การสวนสัตว์ ได้ยักยอกเนื้อโคและไข่ไก่งวงขององค์การสวนสัตว์ที่อยู่ในความดูแลของจำเลยไป ขอให้ลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดของพนักงานในองค์การหรือหน่วยงานของรัฐ พ.ศ. ๒๕๐๒ มาตรา ๔ ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๕๒ จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยไม่มีความผิดตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดของพนักงานในองค์การหรือหน่วยงานของรัฐ พ.ศ. ๒๕๐๒ แต่มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๕๒ ให้ลงโทษจำคุกจำเลย ๖ เดือน จำเลยรับสารภาพในชั้นสอบสวนลดโทษให้ ๑ ใน ๓ คงจำคุก ๔ เดือน โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกาในปัญหาข้อกฎหมาย ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า คำว่าพนักงานตามความหมายแห่งพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดของพนักงานในองค์การหรือหน่วยงานของรัฐ พ.ศ. ๒๕๐๒ จะต้องเป็นบุคคลที่ได้รับแต่งตั้งให้มีหน้าที่ปฏิบัติงานโดยมีความรับผิดชอบต่องานในหน้าที่ด้วยตนเอง แต่จำเลยเป็นผู้ทดลองปฏิบัติงานชั่วคราวเท่านั้น ซึ่งการทำงานของจำเลยต้องอยู่ในความดูแลควบคุมของเจ้าหน้าที่ในการนั้นอีกชั้นหนึ่ง และคำสั่งที่แต่งตั้งให้จำเลยทดลองปฏิบัติงานชั่วคราวนั้นมิได้กำหนดให้จำเลยมีหน้าที่รับผิดชอบต่องานอย่างใดโดยเฉพาะ ดังนั้น จึงถือไม่ได้ว่าจำเลยเป็นพนักงานตามความหมายแห่งพระราชบัญญัตินี้ จึงลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัตินี้ไม่ได้ พิพากษายืน(ประสาท สุคนธมาน-บุณยเกียรติ อรชุนะกะ-บัญญัติ สุขารมณ์)ศาลอาญา - นายสนับ คัมภีรยสศาลอุทธรณ์ - นายประสงค์ ศาตะมานแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยเป็นพนักงานองค์การสวนสัตว์ ได้ยักยอกเนื้อโคและไข่ไก่งวงขององค์การสวนสัตว์ที่อยู่ในความดูแลของจำเลยไป ขอให้ลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดของพนักงานในองค์การหรือหน่วยงานของรัฐ พ.ศ. ๒๕๐๒ มาตรา ๔ ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๕๒ จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยไม่มีความผิดตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดของพนักงานในองค์การหรือหน่วยงานของรัฐ พ.ศ. ๒๕๐๒ แต่มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๕๒ ให้ลงโทษจำคุกจำเลย ๖ เดือน จำเลยรับสารภาพในชั้นสอบสวนลดโทษให้ ๑ ใน ๓ คงจำคุก ๔ เดือน โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกาในปัญหาข้อกฎหมาย ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า คำว่าพนักงานตามความหมายแห่งพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดของพนักงานในองค์การหรือหน่วยงานของรัฐ พ.ศ. ๒๕๐๒ จะต้องเป็นบุคคลที่ได้รับแต่งตั้งให้มีหน้าที่ปฏิบัติงานโดยมีความรับผิดชอบต่องานในหน้าที่ด้วยตนเอง แต่จำเลยเป็นผู้ทดลองปฏิบัติงานชั่วคราวเท่านั้น ซึ่งการทำงานของจำเลยต้องอยู่ในความดูแลควบคุมของเจ้าหน้าที่ในการนั้นอีกชั้นหนึ่ง และคำสั่งที่แต่งตั้งให้จำเลยทดลองปฏิบัติงานชั่วคราวนั้นมิได้กำหนดให้จำเลยมีหน้าที่รับผิดชอบต่องานอย่างใดโดยเฉพาะ ดังนั้น จึงถือไม่ได้ว่าจำเลยเป็นพนักงานตามความหมายแห่งพระราชบัญญัตินี้ จึงลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัตินี้ไม่ได้ พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1265/2513พนักงานอัยการ กรมอัยการโจทก์นายเกษียร ศรีคร้ามล. ป.อ. ม. 352 พ.ร.บ.ว่าด้วยความผิดของพนักงานในองค์การหรือหน่วยงานของรัฐ พ.ศ.2502 ม. 3, ม. 4คำว่าพนักงานตามความหมายแห่งพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดของพนักงานในองค์การหรือหน่วยงานของรัฐ พ.ศ. 2502 จะต้องเป็นบุคคลที่ได้รับแต่งตั้งให้มีหน้าที่ปฏิบัติงานโดยมีความรับผิดชอบต่องานในหน้าที่ด้วยตนเอง ดังนั้น จำเลยซึ่งเป็นคนงานทดลองปฏิบัติงานชั่วคราวในองค์การสวนสัตว์ยังไม่ได้รับการบรรจุ และไม่มีหน้าที่ต้องรับผิดชอบต่องานอย่างใดโดยเฉพาะ แต่ทำงานอยู่ในความควบคุมดูแลของเจ้าหน้าที่อีกชั้นหนึ่ง ย่อมไม่เป็นพนักงานตามพระราชบัญญัตินี้ เมื่อจำเลยยักยอกทรัพย์ขององค์การสวนสัตว์ไป ก็ย่อมมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 352 แต่ไม่มีความผิดตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดของพนักงานในองค์การหรือหน่วยงานของรัฐ พ.ศ. 2502 มาตรา 4โจทก์ฟ้องว่า จำเลยเป็นพนักงานองค์การสวนสัตว์ ได้ยักยอกเนื้อโคและไข่ไก่งวงขององค์การสวนสัตว์ที่อยู่ในความดูแลของจำเลยไป ขอให้ลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดของพนักงานในองค์การหรือหน่วยงานของรัฐ พ.ศ. ๒๕๐๒ มาตรา ๔ ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๕๒ จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยไม่มีความผิดตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดของพนักงานในองค์การหรือหน่วยงานของรัฐ พ.ศ. ๒๕๐๒ แต่มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๕๒ ให้ลงโทษจำคุกจำเลย ๖ เดือน จำเลยรับสารภาพในชั้นสอบสวนลดโทษให้ ๑ ใน ๓ คงจำคุก ๔ เดือน โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกาในปัญหาข้อกฎหมาย ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า คำว่าพนักงานตามความหมายแห่งพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดของพนักงานในองค์การหรือหน่วยงานของรัฐ พ.ศ. ๒๕๐๒ จะต้องเป็นบุคคลที่ได้รับแต่งตั้งให้มีหน้าที่ปฏิบัติงานโดยมีความรับผิดชอบต่องานในหน้าที่ด้วยตนเอง แต่จำเลยเป็นผู้ทดลองปฏิบัติงานชั่วคราวเท่านั้น ซึ่งการทำงานของจำเลยต้องอยู่ในความดูแลควบคุมของเจ้าหน้าที่ในการนั้นอีกชั้นหนึ่ง และคำสั่งที่แต่งตั้งให้จำเลยทดลองปฏิบัติงานชั่วคราวนั้นมิได้กำหนดให้จำเลยมีหน้าที่รับผิดชอบต่องานอย่างใดโดยเฉพาะ ดังนั้น จึงถือไม่ได้ว่าจำเลยเป็นพนักงานตามความหมายแห่งพระราชบัญญัตินี้ จึงลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัตินี้ไม่ได้ พิพากษายืน(ประสาท สุคนธมาน-บุณยเกียรติ อรชุนะกะ-บัญญัติ สุขารมณ์)ศาลอาญา - นายสนับ คัมภีรยสศาลอุทธรณ์ - นายประสงค์ ศาตะมานแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ