phoneee/thai-legal-corpus huggingface dataset:
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 472/2472หลักกฎหมาย: ผู้ตายเปนผู้ร้ายสำคัญ วิธีพิจารณาอาญา ดุลยพินิจคดีนี้ศาลเดิมแลศาลอุทธรณ์ตัดสินว่าจำเลยฆ่า ท.ตายโดยเจตนา มีผิดตามมาตรา ๒๔๙ แต่เพราะเหตุ ท.เปนพวกอ้ายมิ่งผู้ร้ายสำคัญหนีเรือนจำมา และได้ข่มเหงจำเลยอยู่เนื่อง ๆ ควรวางโทษจำเลยสถานกลาง คือให้จำคุกตลอดชิวิต ให้ลดฐานรับสารภาพตามมาตรา ๕๙ เสียกึ่งหนึ่ง คิดตามเกณฑ์ในมาตรา ๓๘ คงเหลือกำหนดโทษจำคุก ๙ ปีถึง ๑๒ ปี แต่เนื่องด้วยผลของการที่จำเลยกระทำ ย่อมยังความปลอดภัยและความสงบสุขให้แก่ประชาชนในกาลข้างหน้า จึ่งหใ้จำคุกจำเลยไว้มีกำหนด ๙ ปี จำเลยฎีกาขอลดหย่อนผ่อนโทษ ศาลฎีกาเห็นว่าไม่มีเหตุที่จะลดโทษให้จำเลยลงอีกได้ จึ่งตัดสินยืนตามศาลล่าง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 472/2472อัยยการฉะเชิงเทราโจทก์นายครึ้ม เสือชนจำเลย อาชญา ม. 249, ม. 38 ป.วิ.อ. ผู้ตายเปนผู้ร้ายสำคัญ วิธีพิจารณาอาญา ดุลยพินิจคดีนี้ศาลเดิมแลศาลอุทธรณ์ตัดสินว่าจำเลยฆ่า ท.ตายโดยเจตนา มีผิดตามมาตรา ๒๔๙ แต่เพราะเหตุ ท.เปนพวกอ้ายมิ่งผู้ร้ายสำคัญหนีเรือนจำมา และได้ข่มเหงจำเลยอยู่เนื่อง ๆ ควรวางโทษจำเลยสถานกลาง คือให้จำคุกตลอดชิวิต ให้ลดฐานรับสารภาพตามมาตรา ๕๙ เสียกึ่งหนึ่ง คิดตามเกณฑ์ในมาตรา ๓๘ คงเหลือกำหนดโทษจำคุก ๙ ปีถึง ๑๒ ปี แต่เนื่องด้วยผลของการที่จำเลยกระทำ ย่อมยังความปลอดภัยและความสงบสุขให้แก่ประชาชนในกาลข้างหน้า จึ่งหใ้จำคุกจำเลยไว้มีกำหนด ๙ ปี จำเลยฎีกาขอลดหย่อนผ่อนโทษ ศาลฎีกาเห็นว่าไม่มีเหตุที่จะลดโทษให้จำเลยลงอีกได้ จึ่งตัดสินยืนตามศาลล่าง(พรหม-พิพาก-วิชัย)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: คดีนี้ศาลเดิมแลศาลอุทธรณ์ตัดสินว่าจำเลยฆ่า ท.ตายโดยเจตนา มีผิดตามมาตรา ๒๔๙ แต่เพราะเหตุ ท.เปนพวกอ้ายมิ่งผู้ร้ายสำคัญหนีเรือนจำมา และได้ข่มเหงจำเลยอยู่เนื่อง ๆ ควรวางโทษจำเลยสถานกลาง คือให้จำคุกตลอดชิวิต ให้ลดฐานรับสารภาพตามมาตรา ๕๙ เสียกึ่งหนึ่ง คิดตามเกณฑ์ในมาตรา ๓๘ คงเหลือกำหนดโทษจำคุก ๙ ปีถึง ๑๒ ปี แต่เนื่องด้วยผลของการที่จำเลยกระทำ ย่อมยังความปลอดภัยและความสงบสุขให้แก่ประชาชนในกาลข้างหน้า จึ่งหใ้จำคุกจำเลยไว้มีกำหนด ๙ ปี จำเลยฎีกาขอลดหย่อนผ่อนโทษ ศาลฎีกาเห็นว่าไม่มีเหตุที่จะลดโทษให้จำเลยลงอีกได้ จึ่งตัดสินยืนตามศาลล่าง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 472/2472อัยยการฉะเชิงเทราโจทก์นายครึ้ม เสือชนจำเลย อาชญา ม. 249, ม. 38 ป.วิ.อ. ผู้ตายเปนผู้ร้ายสำคัญ วิธีพิจารณาอาญา ดุลยพินิจคดีนี้ศาลเดิมแลศาลอุทธรณ์ตัดสินว่าจำเลยฆ่า ท.ตายโดยเจตนา มีผิดตามมาตรา ๒๔๙ แต่เพราะเหตุ ท.เปนพวกอ้ายมิ่งผู้ร้ายสำคัญหนีเรือนจำมา และได้ข่มเหงจำเลยอยู่เนื่อง ๆ ควรวางโทษจำเลยสถานกลาง คือให้จำคุกตลอดชิวิต ให้ลดฐานรับสารภาพตามมาตรา ๕๙ เสียกึ่งหนึ่ง คิดตามเกณฑ์ในมาตรา ๓๘ คงเหลือกำหนดโทษจำคุก ๙ ปีถึง ๑๒ ปี แต่เนื่องด้วยผลของการที่จำเลยกระทำ ย่อมยังความปลอดภัยและความสงบสุขให้แก่ประชาชนในกาลข้างหน้า จึ่งหใ้จำคุกจำเลยไว้มีกำหนด ๙ ปี จำเลยฎีกาขอลดหย่อนผ่อนโทษ ศาลฎีกาเห็นว่าไม่มีเหตุที่จะลดโทษให้จำเลยลงอีกได้ จึ่งตัดสินยืนตามศาลล่าง(พรหม-พิพาก-วิชัย)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ระเบียบกองทุนเพื่อความเสมอภาคทางการศึกษาว่าด้วยการรักษาการแทนและการปฏิบัติการแทนผู้จัดการและนิติกรรมที่ผู้จัดการต้องขออนุมัติต่อคณะกรรมการพ.ศ. ๒๕๖๑[๑] โดยที่เป็นการสมควรกำหนดให้มีระเบียบกองทุนเพื่อความเสมอภาคทางการศึกษาว่าด้วยการรักษาการแทนและการปฏิบัติการแทนผู้จัดการและนิติกรรมที่ผู้จัดการต้องขออนุมัติต่อคณะกรรมการอาศัยอำนาจตามความในมาตรา๓๕ วรรคสอง และมาตรา ๓๖ แห่งพระราชบัญญัติกองทุนเพื่อความเสมอภาคทางการศึกษา พ.ศ.๒๕๖๑ ประกอบกับมติคณะกรรมการบริหารกองทุนเพื่อความเสมอภาคทางการศึกษาในการประชุมครั้งที่ ๖/๒๕๖๑ เมื่อวันที่ ๒๔ กันยายน ๒๕๖๑ คณะกรรมการบริหารกองทุนเพื่อความเสมอภาคทางการศึกษาจึงออกระเบียบไว้ดังต่อไปนี้ข้อ๑ ระเบียบนี้เรียกว่า ระเบียบกองทุนเพื่อความเสมอภาคทางการศึกษาว่าด้วยการรักษาการแทนและการปฏิบัติการแทนผู้จัดการและนิติกรรมที่ผู้จัดการต้องขออนุมัติต่อคณะกรรมการ พ.ศ. ๒๕๖๑ข้อ๒ ระเบียบนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันประกาศเป็นต้นไปข้อ๓ ในกรณีที่ไม่มีผู้ดำรงตำแหน่งผู้จัดการหรือมีแต่ไม่อาจปฏิบัติหน้าที่ได้ ให้รองผู้จัดการที่มีอาวุโสสูงสุดตามลำดับเป็นผู้รักษาการแทนผู้จัดการและถ้าไม่มีผู้ดำรงตำแหน่งรองผู้จัดการหรือมีแต่ไม่อาจปฏิบัติหน้าที่ได้ให้ประธานกรรมการแต่งตั้งกรรมการหรือพนักงานสำนักงานคนใดคนหนึ่งตามที่เห็นสมควรเป็นผู้รักษาการแทนผู้จัดการข้อ๔ อำนาจในการสั่ง การอนุญาตการอนุมัติ การปฏิบัติงาน หรือการดำเนินการอื่นที่ผู้จัดการจะพึงปฏิบัติหรือดำเนินการตามอำนาจหน้าที่ถ้ากฎหมาย ระเบียบ ข้อบังคับ ประกาศ คำสั่ง หรือมติคณะกรรมการ ในเรื่องนั้นมิได้ห้ามการมอบอำนาจไว้ ผู้จัดการอาจมอบอำนาจให้รองผู้จัดการหรือผู้ช่วยผู้จัดการหรือผู้บริหารอื่นในระดับรองลงมา ปฏิบัติการแทนได้การมอบอำนาจตามวรรคหนึ่งให้ทำเป็นหนังสือและอย่างน้อยให้ระบุรายละเอียดเกี่ยวกับการมอบอำนาจให้ชัดเจนดังต่อไปนี้(๑)ชนิด ลักษณะ และประเภทของกิจการ(๒)ขอบเขตของการกระทำของผู้รับมอบอำนาจ(๓)ระยะเวลาแห่งการมอบอำนาจ (ถ้ามี)ข้อ๕ เมื่อมีการมอบอำนาจตามข้อ ๔โดยชอบแล้ว ผู้รับมอบอำนาจจะมอบอำนาจนั้นให้แก่ผู้ดำรงตำแหน่งอื่นมิได้ข้อ๖ ในการมอบอำนาจตามข้อ ๔ ให้ผู้มอบอำนาจพิจารณาถึงการอำนวยความสะดวกแก่ประชาชนความรวดเร็วในการปฏิบัติงาน และความรับผิดชอบ ตามสภาพของตำแหน่งของผู้รับมอบอำนาจ และผู้รับมอบอำนาจต้องปฏิบัติหน้าที่ที่ได้รับมอบอำนาจตามวัตถุประสงค์ของการมอบอำนาจดังกล่าวข้อ๗ ในกิจการของกองทุนที่เกี่ยวกับบุคคลภายนอกให้ผู้จัดการมีอำนาจมอบหมายให้พนักงานหรือบุคคลใดปฏิบัติงานเฉพาะอย่างแทนในกิจการของกองทุนที่เกี่ยวกับบุคคลภายนอกได้โดยทำเป็นหนังสือระบุตัวผู้รับมอบอำนาจและขอบเขตของการมอบอำนาจไว้อย่างชัดแจ้งข้อ๘ ในกรณีที่เป็นการทำสัญญาหรือข้อตกลงกับหน่วยงานหรือองค์การต่างประเทศหรือระหว่างประเทศผู้จัดการต้องขออนุมัติต่อคณะกรรมการก่อนกระทำการข้อ๙ ในกรณีที่มีปัญหาในการปฏิบัติตามระเบียบนี้ให้คณะกรรมการเป็นผู้วินิจฉัยชี้ขาดคำวินิจฉัยของคณะกรรมการให้เป็นที่สุดประกาศณ วันที่ ๒๘ กันยายน พ.ศ. ๒๕๖๑ประสาร ไตรรัตน์วรกุลประธานกรรมการบริหารกองทุนเพื่อความเสมอภาคทางการศึกษาพรวิภา/จัดทำ๒๗กุมภาพันธ์ ๒๕๖๒[๑]ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๓๕/ตอนพิเศษ ๒๔๘ ง/หน้า ๑๐/๕ตุลาคม ๒๕๖๑
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 65374หลักกฎหมาย: แม้ทุนทรัพย์ที่พิพาทในชั้นฎีกาไม่ถึง 2,000 บาทแต่เมื่อคดีที่พิพาทกันมาแต่ศาลล่างมีทุนทรัพย์เกินกว่า2,000 บาท คดีก็ไม่ต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงเพราะตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 248 ใช้คำว่า'คดี' จึงหาได้หมายเฉพาะทุนทรัพย์พิพาทที่ขึ้นมาสู่ศาลฎีกาเท่านั้นไม่ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 91/2487นายลิ่มฮกเซ่ง กุลวานิช นายเกียรติ กุลวานิชจำเลย ป.วิ.พ. ม. 248แม้ทุนทรัพย์ที่พิพาทในชั้นฎีกาไม่ถึง 2,000 บาทแต่เมื่อคดีที่พิพาทกันมาแต่ศาลล่างมีทุนทรัพย์เกินกว่า2,000 บาท คดีก็ไม่ต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงเพราะตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 248 ใช้คำว่า'คดี' จึงหาได้หมายเฉพาะทุนทรัพย์พิพาทที่ขึ้นมาสู่ศาลฎีกาเท่านั้นไม่(จำรูญ โปษยานนท์-พระยาอิศรภักดี-เลขวณิชธรรมวิทักษ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 91/2487นายลิ่มฮกเซ่ง กุลวานิช นายเกียรติ กุลวานิชจำเลย ป.วิ.พ. ม. 248แม้ทุนทรัพย์ที่พิพาทในชั้นฎีกาไม่ถึง 2,000 บาทแต่เมื่อคดีที่พิพาทกันมาแต่ศาลล่างมีทุนทรัพย์เกินกว่า2,000 บาท คดีก็ไม่ต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงเพราะตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 248 ใช้คำว่า'คดี' จึงหาได้หมายเฉพาะทุนทรัพย์พิพาทที่ขึ้นมาสู่ศาลฎีกาเท่านั้นไม่(จำรูญ โปษยานนท์-พระยาอิศรภักดี-เลขวณิชธรรมวิทักษ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2170/2537หลักกฎหมาย: แม้สัญญาจะร่วมกิจการและสัญญาวางมัดจำ กับหนังสือสำคัญรับเงินตามสัญญาดังกล่าว เป็นเอกสารคนละฉบับ แต่ก็เป็นเอกสารที่ทำขึ้นโดยมีเจตนาเดียวกันเพื่อเป็นหลักฐานว่าโจทก์ร่วมลงทุนน้อยกว่าที่ได้ร่วมลงทุนจริง การที่จำเลยปลอมสัญญาจะร่วมกิจการและสัญญาวางมัดจำ และปลอมหนังสือสำคัญรับเงินตามสัญญาดังกล่าว จึงเป็นการกระทำกรรมเดียวเป็นความผิดต่อกฎหมายหลายบท ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2170/2537นายเฮียงเฮาะหรือประชา แซ่ตันหรือวัฒนเสวีโจทก์นางสาวรื่นจิตหรือรื่นจิตต์ ตั้งกิจรัตน์ กับพวกจำเลย ป.อ. ม. 91, ม. 265, ม. 268แม้สัญญาจะร่วมกิจการและสัญญาวางมัดจำ กับหนังสือสำคัญรับเงินตามสัญญาดังกล่าว เป็นเอกสารคนละฉบับ แต่ก็เป็นเอกสารที่ทำขึ้นโดยมีเจตนาเดียวกันเพื่อเป็นหลักฐานว่าโจทก์ร่วมลงทุนน้อยกว่าที่ได้ร่วมลงทุนจริง การที่จำเลยปลอมสัญญาจะร่วมกิจการและสัญญาวางมัดจำ และปลอมหนังสือสำคัญรับเงินตามสัญญาดังกล่าว จึงเป็นการกระทำกรรมเดียวเป็นความผิดต่อกฎหมายหลายบท(อุระ หวังอ้อมกลาง-ปรีชา เฉลิมวณิชย์-ปราโมทย์ ชพานนท์)ศาลอาญา - นายวิบูลย์ มีอาสาศาลอุทธรณ์ - นายสวรรค์ ศักดารักษ์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2170/2537นายเฮียงเฮาะหรือประชา แซ่ตันหรือวัฒนเสวีโจทก์นางสาวรื่นจิตหรือรื่นจิตต์ ตั้งกิจรัตน์ กับพวกจำเลย ป.อ. ม. 91, ม. 265, ม. 268แม้สัญญาจะร่วมกิจการและสัญญาวางมัดจำ กับหนังสือสำคัญรับเงินตามสัญญาดังกล่าว เป็นเอกสารคนละฉบับ แต่ก็เป็นเอกสารที่ทำขึ้นโดยมีเจตนาเดียวกันเพื่อเป็นหลักฐานว่าโจทก์ร่วมลงทุนน้อยกว่าที่ได้ร่วมลงทุนจริง การที่จำเลยปลอมสัญญาจะร่วมกิจการและสัญญาวางมัดจำ และปลอมหนังสือสำคัญรับเงินตามสัญญาดังกล่าว จึงเป็นการกระทำกรรมเดียวเป็นความผิดต่อกฎหมายหลายบท(อุระ หวังอ้อมกลาง-ปรีชา เฉลิมวณิชย์-ปราโมทย์ ชพานนท์)ศาลอาญา - นายวิบูลย์ มีอาสาศาลอุทธรณ์ - นายสวรรค์ ศักดารักษ์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศคณะกรรมการว่าด้วยฉลากฉบับที่ 23 (พ.ศ. 2550)เรื่อง ให้ชุดสังฆทานและชุดไทยธรรมเป็นสินค้าที่ควบคุมฉลาก--------------------------------------------------- โดยที่ปรากฏว่าในปัจจุบันได้มีการนําสินค้าหลายชนิดมาบรรจุหรือห่อหุ้มรวมกันเป็นสินค้าชุดสังฆทานหรือชุดไทยธรรมเพื่อขายให้นําไปถวายแด่นักบวชในพระพุทธศาสนา ซึ่งสินค้าบางชนิดที่นํามารวมนั้น มีกําหนดอายุหรือเวลาที่ควรใช้โดยผู้ซื้อไม่อาจทราบได้ และสินค้าดังกล่าวอาจทําปฏิกิริยากัน ก่อให้เกิดการเปลี่ยนแปลงสี กลิ่น หรือรส จนอาจเป็นอันตรายแก่ผู้บริโภคเนื่องในการใช้ หรือโดยสภาพได้ ดังนั้น การกําหนดฉลากของสินค้าชุดสังฆทานหรือชุดไทยธรรมจะเป็นประโยชน์แก่ผู้บริโภคในการที่จะทราบข้อเท็จจริงในสาระสําคัญเกี่ยวกับสินค้า ลักษณะ ข้อความ และข้อความที่จําเป็นของฉลากสินค้านั้น จึงสมควรกําหนดให้ชุดสังฆทาน หรือชุดไทยธรรมเป็นสินค้าที่ควบคุมฉลาก อาศัยอํานาจตามความในมาตรา 30 และมาตรา 31 แห่งพระราชบัญญัติคุ้มครองผู้บริโภค พ.ศ. 2522 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติคุ้มครองผู้บริโภค (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2541 คณะกรรมการว่าด้วยฉลาก จึงออกประกาศไว้ ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ ในประกาศนี้ "ชุดสังฆทาน หรือชุดไทยธรรม" หมายความว่า สินค้าที่นํามารวมเป็นชุด ไม่ว่าด้วยวิธีการใด เพื่อขายให้นําไปถวายแด่นักบวชในพระพุทธศาสนาข้อ ๒ ให้ชุดสังฆทานและชุดไทยธรรมเป็นสินค้าที่ควบคุมฉลากข้อ ๓ ให้ติดตั้งหรือแสดงฉลากของสินค้าที่ควบคุมตามข้อ 2 ซึ่งต้องเป็นข้อความภาษาไทยที่สามารถเห็นและอ่านได้อย่างชัดเจน ตามตัวอย่างท้ายประกาศนี้ไว้ที่ภาชนะบรรจุหรือสิ่งที่นํามาห่อหุ้ม โดยให้ระบุข้อความดังต่อไปนี้ด้วย (1) คําว่า "ชุดสังฆทาน หรือชุดไทยธรรม" (2) รายการสินค้าที่ระบุขนาด มิติ ปริมาณ ปริมาตร น้ําหนัก จํานวน และราคาของสินค้า แต่ละรายการ (3) ชื่อและสถานที่ตั้งของผู้ผลิตหรือผู้จําหน่ายชุดสังฆทานหรือชุดไทยธรรม (4) วันเดือนปีที่หมดอายุ หรือวันเดือนปีที่ควรใช้ก่อน ของสินค้าใดสินค้าหนึ่งที่นํามารวมนั้นระบุว่าเร็วที่สุด (5) วันเดือนปีที่บรรจุ (6) ราคารวมชุดจัดบรรจุที่ระบุหน่วยเป็นบาทข้อ ๔ ชุดสังฆทานหรือชุดไทยธรรมใดที่มีการนําสินค้าที่อาจทําปฏิกิริยากันจนทําให้มี สี กลิ่น หรือรส เปลี่ยนแปลงไป ซึ่งอาจเป็นอันตรายแก่ผู้บริโภคเนื่องในการใช้หรือโดยสภาพของสินค้านั้นได้ ให้ระบุคําเตือนในฉลากตามข้อ 3 ด้วย เช่น ใบชา ข้าวสาร สบู่ และผงซักฟอก อาจทําปฏิกิริยากัน จนทําให้มีสี กลิ่น หรือรส เปลี่ยนแปลงไป ซึ่งอาจเป็นอันตรายแก่ผู้บริโภค เนื่องในการใช้ หรือโดยสภาพของสินค้านั้นได้ ดังนั้น ผู้ใช้ควรแยกสินค้าที่อาจทําปฏิกิริยากันได้นั้นออกจากกันโดยเร็ว ประกาศนี้ให้ใช้บังคับเมื่อพ้นกําหนดหนึ่งร้อยยี่สิบวันนับแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษา เป็นต้นไปผู้มีอํานาจลงนาม - ประกาศ ณ วันที่ 5 มกราคม พ.ศ. 2550 รัศมี วิศทเวทย์ประธานกรรมการว่าด้วยฉลาก
ประกาศประกาศเรื่อง ยกเลิกประกาศแก้ไขเพิ่มเติมการใช้กฎอัยการศึกลงวันที่ ๒๔ เมษายน พุทธศักราช ๒๔๘๕[๑] ในพระปรมาภิไธยสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวอานันทมหิดลผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์(ตามประกาศประธานสภาผู้แทนราษฎรลงวันที่ ๑ สิงหาคม พุทธศักราช ๒๔๘๗)ปรีดี พนมยงค์โดยที่ได้มีประกาศพระบรมราชโองการ ลงวันที่๑๐ ธันวาคม พุทธศักราช ๒๔๘๔ ให้ใช้กฎอัยการศึกทั่วราชอาณาจักร เป็นผลให้บรรดาคดีอาญาทั่วราชอาณาจักรขึ้นศาลทหารทั้งสิ้นต่อมาได้มีประกาศพระบรมราชโองการแก้ไขเพิ่มเติมการใช้กฎอัยการศึก ลงวันที่ ๒๔ เมษายนพุทธศักราช ๒๔๘๕ เกี่ยวกับเรื่องอำนาจศาล ซึ่งเห็นสมควรให้ศาลพลเรือนได้แบ่งเบาภาระไปจากศาลทหารได้แต่บัดนี้ได้มีพระราชบัญญัติกฎอัยการศึก (ฉบับที่ ๓) พุทธศักราช ๒๔๘๗ เปลี่ยนแปลงอำนาจศาลทหารและศาลพลเรือนในเขตใช้กฎอัยการศึกเสียใหม่คือ ในเขตที่ประกาศใช้กฎอัยการศึกนั้น ศาลพลเรือนคงมีอำนาจพิจารณาพิพากษาคดีอย่างปกติแต่ผู้มีอำนาจประกาศใช้กฎอัยการศึกมีอำนาจประกาศให้ศาลทหารพิจารณาพิพากษาคดีอาญาซึ่งการกระทำผิดเกิดขึ้นในเขตที่ประกาศใช้กฎอัยการศึกและในระหว่างที่ใช้กฎอัยการศึกตามที่ระบุไว้ในบัญชีต่อท้ายพระราชบัญญัติดังกล่าวทุกข้อหรือแต่บางข้อและหรือบางส่วนของข้อใดข้อหนึ่งได้และได้มีประกาศพระบรมราชโองการให้ศาลทหารมีอำนาจพิจารณาพิพากษาคดีอาญาตามพระราชบัญญัติกฎอัยการศึก(ฉบับที่ ๓) พุทธศักราช ๒๔๘๗ แล้ว จึงสมควรยกเลิกประกาศแก้ไขเพิ่มเติมการใช้กฎอัยการศึกเรื่องอำนาจศาล ลงวันที่ ๒๔ เมษายน พุทธศักราช ๒๔๘๕ นั้นเสียผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ในพระปรมาภิไธยสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวจึงประกาศให้ยกเลิกประกาศแก้ไขเพิ่มเติมการใช้กฎอัยการศึก เรื่องอำนาจศาล ลงวันที่๒๔ เมษายน พุทธศักราช ๒๔๘๕ ตั้งแต่วันที่ ๑ มกราคม พุทธศักราช ๒๔๘๘ เป็นต้นไปประกาศ ณ วันที่ ๓๑ ธันวาคมพุทธศักราช ๒๔๘๗ เป็นปีที่ ๑๑ ในรัชกาลปัจจุบันผู้รับสนองพระบรมราชโองการควง อภัยวงศ์นายกรัฐมนตรีสุกัญญา/ผู้จัดทำ๘เมษายน ๒๕๕๓นฤดล/ตรวจ๑๕ พฤศจิกายน ๒๕๕๓[๑]ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๖๑/ตอนที่ ๗๙/หน้า ๑๒๗๓/๓๑ ธันวาคม ๒๔๘๗
กฎกระทรวงกำหนดค่าธรรมเนียมสำหรับธุรกิจประกันวินาศภัย พ.ศ. 2552กฎกระทรวง กำหนดค่าธรรมเนียมสำหรับธุรกิจประกันวินาศภัย พ.ศ. ๒๕๕๒อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๕ แห่งพระราชบัญญัติประกันวินาศภัย พ.ศ. ๒๕๓๕ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติประกันวินาศภัย (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๕๑ อันเป็นกฎหมายที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคล ซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๓๓ มาตรา ๓๔ มาตรา ๔๑ มาตรา ๔๓ และมาตรา ๔๕ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย บัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้ ให้กำหนดค่าธรรมเนียม ดังต่อไปนี้ (๑) คำขอรับใบอนุญาตประกอบธุรกิจประกันวินาศภัย ๕๐,๐๐๐ บาท (๒) ใบอนุญาตประกอบธุรกิจประกันวินาศภัยทุกประเภท ๕๐๐,๐๐๐ บาท (๓)ใบอนุญาตประกอบธุรกิจประกันวินาศภัย ไม่ครบทุกประเภท ๔๐๐,๐๐๐ บาท (๔) ใบอนุญาตให้เปิดสาขาของบริษัท ๖,๐๐๐ บาท (๕) การอนุญาตให้ย้ายสำนักงานใหญ่หรือสาขา ๕๐๐ บาท (๖) ค่าสมัครสอบความรู้เพื่อขอรับใบอนุญาตเป็นตัวแทน ประกันวินาศภัยหรือนายหน้าประกันวินาศภัย ๒๐๐ บาท (๗) ใบอนุญาตเป็นตัวแทนประกันวินาศภัย ๓๐๐ บาท(๘) ใบอนุญาตให้นิติบุคคลเป็นนายหน้าประกันวินาศภัย ๑๐,๐๐๐ บาท (๙) ใบอนุญาตให้บุคคลธรรมดาเป็นนายหน้าประกันวินาศภัย ๓๐๐ บาท (๑๐) คำขอรับใบอนุญาตเป็นผู้ประเมินวินาศภัย ๔๐๐ บาท (๑๑) คำขอรับใบอนุญาตเป็นนักคณิตศาสตร์ประกันภัย ๔๐๐ บาท (๑๒) ใบอนุญาตเป็นผู้ประเมินวินาศภัย ๕,๐๐๐ บาท (๑๓)ใบอนุญาตเป็นนักคณิตศาสตร์ประกันภัย ๑๕,๐๐๐ บาท (๑๔) ใบแทนใบอนุญาตทุกชนิด ๒๐๐ บาท (๑๕) ค่าธรรมเนียมรายปีสำหรับการประกอบธุรกิจ ประกันวินาศภัยทุกประเภท ๒๐,๐๐๐ บาท (๑๖) ค่าธรรมเนียมรายปีสำหรับการประกอบธุรกิจ ประกันวินาศภัยไม่ครบทุกประเภท ๑๖,๐๐๐ บาท (๑๗) การให้ต่ออายุใบอนุญาตเป็นตัวแทนประกันวินาศภัยประเภท ๑ ปี ๒๐๐ บาท (๑๘) การให้ต่ออายุใบอนุญาตเป็นตัวแทนประกันวินาศภัย ประเภท ๕ ปี ๘๐๐ บาท (๑๙) การให้ต่ออายุใบอนุญาตให้นิติบุคคลเป็นนายหน้า ประกันวินาศภัย ประเภท ๑ ปี ๕,๐๐๐ บาท (๒๐) การให้ต่ออายุใบอนุญาตให้นิติบุคคลเป็นนายหน้า ประกันวินาศภัย ประเภท ๕ ปี ๒๐,๐๐๐ บาท (๒๑)การให้ต่ออายุใบอนุญาตให้บุคคลธรรมดา เป็นนายหน้าประกันวินาศภัย ประเภท ๑ ปี ๒๐๐ บาท (๒๒) การให้ต่ออายุใบอนุญาตให้บุคคลธรรมดา เป็นนายหน้าประกันวินาศภัย ประเภท ๕ ปี ๘๐๐ บาท (๒๓) การให้ต่ออายุใบอนุญาตเป็นผู้ประเมินวินาศภัย ๓,๐๐๐ บาท (๒๔) การให้ต่ออายุใบอนุญาตเป็นนักคณิตศาสตร์ประกันภัย ๙,๐๐๐ บาท (๒๕)การขอตรวจดูเอกสาร ครั้งละ ๓๐ บาท (๒๖) การคัดหรือรับรองสำเนาเอกสาร หน้าละ ๕๐ บาท (๒๗) คำขอรับความเห็นชอบในแบบและข้อความ แห่งกรมธรรม์ประกันภัย เอกสารประกอบ หรือแนบท้ายกรมธรรม์ประกันภัย แบบละ ๒๐๐ บาท (๒๘) คำขอรับความเห็นชอบการกำหนดอัตรา เบี้ยประกันภัย แบบละ ๒๐๐ บาทให้ไว้ ณ วันที่ ๗ กันยายน ๒๕๕๒ กรณ์ จาติกวณิช รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังหมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ โดยที่เป็นการสมควรกำหนดค่าธรรมเนียมสำหรับธุรกิจประกันวินาศภัยให้สอดคล้องกับพระราชบัญญัติประกันวินาศภัย พ.ศ. ๒๕๓๕ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติประกันวินาศภัย (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๕๑ ที่ได้มีการปรับปรุงอัตราค่าธรรมเนียมจึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้
ประกาศมหาวิทยาลัยพะเยาประกาศมหาวิทยาลัยพะเยาเรื่องจัดตั้งศูนย์การแพทย์และโรงพยาบาลมหาวิทยาลัยพะเยา[๑] โดยที่เป็นการสมควรออกประกาศมหาวิทยาลัยพะเยา เรื่องจัดตั้งศูนย์การแพทย์และโรงพยาบาลมหาวิทยาลัยพะเยา อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๗ (๔)มาตรา ๘ และมาตรา ๒๑ (๔) แห่งพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยพะเยา พ.ศ. ๒๕๕๓สภามหาวิทยาลัยพะเยา ในคราวประชุมครั้งที่ ๓/๒๕๕๘ เมื่อวันที่ ๕ เมษายน พ.ศ. ๒๕๕๘จึงออกประกาศไว้ ดังนี้ข้อ ๑ ประกาศนี้เรียกว่า ประกาศมหาวิทยาลัยพะเยา เรื่องจัดตั้งศูนย์การแพทย์และโรงพยาบาลมหาวิทยาลัยพะเยาข้อ ๒ ประกาศนี้ให้มีผลใช้บังคับตั้งแต่วันที่๑ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๕๘ เป็นต้นไปข้อ ๓ ให้จัดตั้งศูนย์การแพทย์และโรงพยาบาลมหาวิทยาลัยพะเยาเป็นส่วนงานตามมาตรา ๗ (๔) แห่งพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยพะเยา พ.ศ. ๒๕๕๓ข้อ ๔ ให้อธิการบดีเป็นผู้รักษาการให้เป็นไปตามประกาศนี้ประกาศณ วันที่ ๒๔ เมษายน พ.ศ. ๒๕๕๘ศาสตราจารย์เกียรติคุณคุณหญิงไขศรี ศรีอรุณนายกสภามหาวิทยาลัยพะเยาปริยานุช/ผู้จัดทำ๒ มิถุนายน๒๕๕๘ปริญสินีย์/ผู้ตรวจ๒ มิถุนายน๒๕๕๘[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๓๒/ตอนพิเศษ ๑๒๑ ง/หน้า ๑๖/๒๕ พฤษภาคม ๒๕๕๘
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 63683หลักกฎหมาย: ศาลแรงงานกลางวินิจฉัยว่า ยังเป็นที่สงสัยคำเบิกความพยานโจทก์จะเป็นความจริงหรือไม่ และเอกสารเป็นเพียงพยานบอกเล่าเมื่อโจทก์ไม่มีพยานมาสนับสนุน จึงไม่อาจรับฟังได้โจทก์อุทธรณ์โต้เถียงว่าไม่ใช่พยานบอกเล่าและเอกสารมีน้ำหนักฟังได้นั้น เป็นอุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริงต้องห้ามตามพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงานพ.ศ.2522 มาตรา 54 ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 489/2523บริษัทรองเท้าบาจาแห่งประเทศไทย จำกัดโจทก์นายจำรูญ เจริญกุล กับพวกจำเลย พ.ร.บ.จัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ.2522 ม. 54ศาลแรงงานกลางวินิจฉัยว่า ยังเป็นที่สงสัยคำเบิกความพยานโจทก์จะเป็นความจริงหรือไม่ และเอกสารเป็นเพียงพยานบอกเล่าเมื่อโจทก์ไม่มีพยานมาสนับสนุน จึงไม่อาจรับฟังได้โจทก์อุทธรณ์โต้เถียงว่าไม่ใช่พยานบอกเล่าและเอกสารมีน้ำหนักฟังได้นั้น เป็นอุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริงต้องห้ามตามพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงานพ.ศ.2522 มาตรา 54(ประทีป ชุ่มวัฒนะ-ภิญโญ ธีรนิติ-สมบูรณ์ บุญภินนท์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 489/2523บริษัทรองเท้าบาจาแห่งประเทศไทย จำกัดโจทก์นายจำรูญ เจริญกุล กับพวกจำเลย พ.ร.บ.จัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ.2522 ม. 54ศาลแรงงานกลางวินิจฉัยว่า ยังเป็นที่สงสัยคำเบิกความพยานโจทก์จะเป็นความจริงหรือไม่ และเอกสารเป็นเพียงพยานบอกเล่าเมื่อโจทก์ไม่มีพยานมาสนับสนุน จึงไม่อาจรับฟังได้โจทก์อุทธรณ์โต้เถียงว่าไม่ใช่พยานบอกเล่าและเอกสารมีน้ำหนักฟังได้นั้น เป็นอุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริงต้องห้ามตามพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงานพ.ศ.2522 มาตรา 54(ประทีป ชุ่มวัฒนะ-ภิญโญ ธีรนิติ-สมบูรณ์ บุญภินนท์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 930/2532หลักกฎหมาย: ก่อนเกิดเหตุ ล. พวกจำเลยมาชวนผู้ตายและ ร. ไปดื่มสุราที่บ้านจำเลยโดยมี ด. พี่ชายจำเลยร่วมดื่มสุราด้วย ขณะดื่มสุราผู้ตายพูดขอไถ่รถจักรยานยนต์ที่จำนำไว้กับ ด. จำเลยไม่ยอมให้ไถ่หลังจากนั้นจำเลยกับพวกก็เข้ากลุ้มรุมทำร้ายผู้ตายโดยจำเลยใช้ขวดสุราตีศีรษะผู้ตาย เมื่อผู้ตายและ ร. วิ่งหนี จำเลยก็ถือขวานวิ่งไล่ตามฟันผู้ตายถูกที่ไหล่ซ้ายและท้ายทอยล้มคว่ำลงเป็นแผลฉกรรจ์ เมื่อ ร. ช่วยเหลือนำผู้ตายกลับที่พัก จำเลยได้ขับขี่รถจักรยานยนต์ให้ ล. นั่งซ้อนท้ายพร้อมมีปืนลูกซองยาวซึ่ง ด. มอบให้ตามไปยิงผู้ตาย ณ ที่พักของผู้ตาย จนถึงแก่ความตายในที่สุด การกระทำของจำเลยส่อแสดงให้เห็นถึงเจตนาของจำเลยกับพวกที่มุ่งมั่นจะเอาชีวิตผู้ตายให้จงได้เป็นพฤติการณ์ที่เข้าลักษณะไตร่ตรองไว้ก่อน. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 930/2532พนักงานอัยการ จังหวัด สุราษฎร์ธานีโจทก์นาย หมุ่น หรือ วัน หรือ นาว หนู เพชรจำเลย ป.อ. ม. 289ก่อนเกิดเหตุ ล. พวกจำเลยมาชวนผู้ตายและ ร. ไปดื่มสุราที่บ้านจำเลยโดยมี ด. พี่ชายจำเลยร่วมดื่มสุราด้วย ขณะดื่มสุราผู้ตายพูดขอไถ่รถจักรยานยนต์ที่จำนำไว้กับ ด. จำเลยไม่ยอมให้ไถ่หลังจากนั้นจำเลยกับพวกก็เข้ากลุ้มรุมทำร้ายผู้ตายโดยจำเลยใช้ขวดสุราตีศีรษะผู้ตาย เมื่อผู้ตายและ ร. วิ่งหนี จำเลยก็ถือขวานวิ่งไล่ตามฟันผู้ตายถูกที่ไหล่ซ้ายและท้ายทอยล้มคว่ำลงเป็นแผลฉกรรจ์ เมื่อ ร. ช่วยเหลือนำผู้ตายกลับที่พัก จำเลยได้ขับขี่รถจักรยานยนต์ให้ ล. นั่งซ้อนท้ายพร้อมมีปืนลูกซองยาวซึ่ง ด. มอบให้ตามไปยิงผู้ตาย ณ ที่พักของผู้ตาย จนถึงแก่ความตายในที่สุด การกระทำของจำเลยส่อแสดงให้เห็นถึงเจตนาของจำเลยกับพวกที่มุ่งมั่นจะเอาชีวิตผู้ตายให้จงได้เป็นพฤติการณ์ที่เข้าลักษณะไตร่ตรองไว้ก่อน.(สวัสดิ์ รอดเจริญ-ส่อง สุขะปุณณพันธ์-เดชา สุวรรณโณ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 930/2532พนักงานอัยการ จังหวัด สุราษฎร์ธานีโจทก์นาย หมุ่น หรือ วัน หรือ นาว หนู เพชรจำเลย ป.อ. ม. 289ก่อนเกิดเหตุ ล. พวกจำเลยมาชวนผู้ตายและ ร. ไปดื่มสุราที่บ้านจำเลยโดยมี ด. พี่ชายจำเลยร่วมดื่มสุราด้วย ขณะดื่มสุราผู้ตายพูดขอไถ่รถจักรยานยนต์ที่จำนำไว้กับ ด. จำเลยไม่ยอมให้ไถ่หลังจากนั้นจำเลยกับพวกก็เข้ากลุ้มรุมทำร้ายผู้ตายโดยจำเลยใช้ขวดสุราตีศีรษะผู้ตาย เมื่อผู้ตายและ ร. วิ่งหนี จำเลยก็ถือขวานวิ่งไล่ตามฟันผู้ตายถูกที่ไหล่ซ้ายและท้ายทอยล้มคว่ำลงเป็นแผลฉกรรจ์ เมื่อ ร. ช่วยเหลือนำผู้ตายกลับที่พัก จำเลยได้ขับขี่รถจักรยานยนต์ให้ ล. นั่งซ้อนท้ายพร้อมมีปืนลูกซองยาวซึ่ง ด. มอบให้ตามไปยิงผู้ตาย ณ ที่พักของผู้ตาย จนถึงแก่ความตายในที่สุด การกระทำของจำเลยส่อแสดงให้เห็นถึงเจตนาของจำเลยกับพวกที่มุ่งมั่นจะเอาชีวิตผู้ตายให้จงได้เป็นพฤติการณ์ที่เข้าลักษณะไตร่ตรองไว้ก่อน.(สวัสดิ์ รอดเจริญ-ส่อง สุขะปุณณพันธ์-เดชา สุวรรณโณ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
พระราชกฤษฎีกาพระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืนเพื่อสร้างและขยายทางหลวงแผ่นดินหมายเลข๔สายกรุงเทพมหานคร- สะเดา (คลองพรวน) ที่บ้านหัวหรั่งพ.ศ. ๒๕๕๕ ภูมิพลอดุลยเดชป.ร.ให้ไว้ ณวันที่ ๒๑ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๕๕เป็นปีที่ ๖๗ในรัชกาลปัจจุบันพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯให้ประกาศว่าโดยที่เป็นการสมควรกำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืนเพื่อสร้างและขยายทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๔ สายกรุงเทพมหานคร - สะเดา (คลองพรวน) ที่บ้านหัวหรั่ง ในท้องที่อำเภอเขาชัยสน จังหวัดพัทลุงอาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๘๗ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยกับมาตรา ๕ วรรคสาม และมาตรา ๖แห่งพระราชบัญญัติว่าด้วยการเวนคืนอสังหาริมทรัพย์ พ.ศ. ๒๕๓๐อันเป็นกฎหมายที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคลซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๔๒ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยบัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมายประกอบกับมาตรา ๖๘/๑แห่งพระราชบัญญัติทางหลวง พ.ศ. ๒๕๓๕ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติทางหลวง(ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๔๙ อันเป็นกฎหมายที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคลซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๓๒ มาตรา ๓๓ มาตรา ๓๔ มาตรา ๓๘ มาตรา ๔๑ มาตรา ๔๒และมาตรา ๔๓ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย บัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมายจึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้มาตรา ๑ พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่าพระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืนเพื่อสร้างและขยายทางหลวงแผ่นดินหมายเลข๔ สายกรุงเทพมหานคร - สะเดา (คลองพรวน) ที่บ้านหัวหรั่ง พ.ศ.๒๕๕๕มาตรา ๒[๑] พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา ๓ พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับได้มีกำหนดสี่ปีมาตรา ๔ ให้อธิบดีกรมทางหลวงเป็นเจ้าหน้าที่เวนคืนตามพระราชกฤษฎีกานี้มาตรา ๕ เขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืนตามพระราชกฤษฎีกานี้อยู่ในท้องที่อำเภอเขาชัยสน จังหวัดพัทลุง มีส่วนกว้างสี่ร้อยเมตร ทั้งนี้ภายในแนวเขตตามแผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกานี้มาตรา ๖ ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคมรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้ผู้รับสนองพระบรมราชโองการยิ่งลักษณ์ชินวัตรนายกรัฐมนตรี[เอกสารแนบท้าย]๑. แผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืนเพื่อสร้างและขยายทางหลวงแผ่นดินหมายเลข๔ สายกรุงเทพมหานคร - สะเดา (คลองพรวน) ที่บ้านหัวหรั่ง พ.ศ. ๒๕๕๕(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)หมายเหตุ:- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือเนื่องจากมีความจำเป็นต้องสร้างและขยายทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๔ สายกรุงเทพมหานคร - สะเดา (คลองพรวน) ที่บ้านหัวหรั่ง ในท้องที่อำเภอเขาชัยสน จังหวัดพัทลุงเพื่ออำนวยความสะดวกและความรวดเร็วแก่การจราจรและการขนส่งอันเป็นกิจการสาธารณูปโภคในการนี้สมควรกำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืนในท้องที่ดังกล่าวเพื่อให้เจ้าหน้าที่หรือผู้ซึ่งได้รับมอบหมายจากเจ้าหน้าที่มีสิทธิเข้าไปทำการสำรวจและเพื่อทราบข้อเท็จจริงเกี่ยวกับอสังหาริมทรัพย์ที่จะต้องเวนคืนที่แน่นอน จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้ปริยานุช/ผู้จัดทำ๙ มีนาคม ๒๕๕๕ชาญ/ผู้ตรวจ๑๖ มีนาคม ๒๕๕๕[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๒๙/ตอนที่ ๒๓ ก/หน้า ๗/๖ มีนาคม ๒๕๕๕