คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 875/2491หลักกฎหมาย: การต่างกันในข้อเท็จจริงที่ปรากฏในทางพิจารณากับที่ปรากฏในฟ้อง ซึ่งเป็นเหตุให้ศาลต้องยกฟ้องตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 192 วรรคสอง นั้น จะต้องเป็นข้อเท็จจริงที่เป็นสาระสำคัญในคำฟ้องในคดีลักทรัพย์ การแตกต่างเพียงคำนำหน้าชื่อเจ้าทรัพย์ว่า"นาย" หรือ "นาง" นั้นเป็นข้อปลีกย่อย หาทำให้จำเลยหลงผิดในการต่อสู้คดีอย่างใดไม่โจทก์ฟ้องหาว่า จำเลยลักสุกรของนายยู่ล่าง แซ่โค้ว ไป 3 ตัว ขอให้ลงโทษ ทางพิจารณาได้ความว่าจำเลยทำผิดจริงดังฟ้องแต่ชื่อเจ้าทรัพย์ความจริงเป็นนางยู่ล่าง แซ่โค้ว ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาต้องกันให้ลงโทษจำเลยตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 294 จำคุก 1 ปีจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า การต่างกันในข้อเท็จจริงที่ปรากฏในทางพิจารณากับที่ปรากฏในฟ้อง ซึ่งจะเป็นเหตุให้ศาลต้องยกฟ้องตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 192 วรรค 2 ต้องเป็นข้อเท็จจริงในสาระสำคัญในคำฟ้อง การแตกต่างกันเพียงคำนำหน้าชื่อเจ้าทรัพย์ว่า "นาย" หรือ "นาง" เป็นข้อปลีกย่อย หาทำให้จำเลยหลงผิดในการต่อสู้คดีอย่างใดไม่พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 875/2491อัยการนครศรีธรรมราชโจทก์นายวิน มืดมิดจำเลย ป.วิ.อ. ม. 158, ม. 192 กฎหมายลักษณะอาญา ม. 294การต่างกันในข้อเท็จจริงที่ปรากฏในทางพิจารณากับที่ปรากฏในฟ้อง ซึ่งเป็นเหตุให้ศาลต้องยกฟ้องตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 192 วรรคสอง นั้น จะต้องเป็นข้อเท็จจริงที่เป็นสาระสำคัญในคำฟ้องในคดีลักทรัพย์ การแตกต่างเพียงคำนำหน้าชื่อเจ้าทรัพย์ว่า"นาย" หรือ "นาง" นั้นเป็นข้อปลีกย่อย หาทำให้จำเลยหลงผิดในการต่อสู้คดีอย่างใดไม่โจทก์ฟ้องหาว่า จำเลยลักสุกรของนายยู่ล่าง แซ่โค้ว ไป 3 ตัว ขอให้ลงโทษ ทางพิจารณาได้ความว่าจำเลยทำผิดจริงดังฟ้องแต่ชื่อเจ้าทรัพย์ความจริงเป็นนางยู่ล่าง แซ่โค้ว ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาต้องกันให้ลงโทษจำเลยตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 294 จำคุก 1 ปีจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า การต่างกันในข้อเท็จจริงที่ปรากฏในทางพิจารณากับที่ปรากฏในฟ้อง ซึ่งจะเป็นเหตุให้ศาลต้องยกฟ้องตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 192 วรรค 2 ต้องเป็นข้อเท็จจริงในสาระสำคัญในคำฟ้อง การแตกต่างกันเพียงคำนำหน้าชื่อเจ้าทรัพย์ว่า "นาย" หรือ "นาง" เป็นข้อปลีกย่อย หาทำให้จำเลยหลงผิดในการต่อสู้คดีอย่างใดไม่พิพากษายืน(ปรีชาวินิจฉัย-ประวัติ ปัตตพงศ์-ทรงนิติกรณ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องหาว่า จำเลยลักสุกรของนายยู่ล่าง แซ่โค้ว ไป 3 ตัว ขอให้ลงโทษ ทางพิจารณาได้ความว่าจำเลยทำผิดจริงดังฟ้องแต่ชื่อเจ้าทรัพย์ความจริงเป็นนางยู่ล่าง แซ่โค้ว ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาต้องกันให้ลงโทษจำเลยตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 294 จำคุก 1 ปีจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า การต่างกันในข้อเท็จจริงที่ปรากฏในทางพิจารณากับที่ปรากฏในฟ้อง ซึ่งจะเป็นเหตุให้ศาลต้องยกฟ้องตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 192 วรรค 2 ต้องเป็นข้อเท็จจริงในสาระสำคัญในคำฟ้อง การแตกต่างกันเพียงคำนำหน้าชื่อเจ้าทรัพย์ว่า "นาย" หรือ "นาง" เป็นข้อปลีกย่อย หาทำให้จำเลยหลงผิดในการต่อสู้คดีอย่างใดไม่พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 875/2491อัยการนครศรีธรรมราชโจทก์นายวิน มืดมิดจำเลย ป.วิ.อ. ม. 158, ม. 192 กฎหมายลักษณะอาญา ม. 294การต่างกันในข้อเท็จจริงที่ปรากฏในทางพิจารณากับที่ปรากฏในฟ้อง ซึ่งเป็นเหตุให้ศาลต้องยกฟ้องตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 192 วรรคสอง นั้น จะต้องเป็นข้อเท็จจริงที่เป็นสาระสำคัญในคำฟ้องในคดีลักทรัพย์ การแตกต่างเพียงคำนำหน้าชื่อเจ้าทรัพย์ว่า"นาย" หรือ "นาง" นั้นเป็นข้อปลีกย่อย หาทำให้จำเลยหลงผิดในการต่อสู้คดีอย่างใดไม่โจทก์ฟ้องหาว่า จำเลยลักสุกรของนายยู่ล่าง แซ่โค้ว ไป 3 ตัว ขอให้ลงโทษ ทางพิจารณาได้ความว่าจำเลยทำผิดจริงดังฟ้องแต่ชื่อเจ้าทรัพย์ความจริงเป็นนางยู่ล่าง แซ่โค้ว ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาต้องกันให้ลงโทษจำเลยตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 294 จำคุก 1 ปีจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า การต่างกันในข้อเท็จจริงที่ปรากฏในทางพิจารณากับที่ปรากฏในฟ้อง ซึ่งจะเป็นเหตุให้ศาลต้องยกฟ้องตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 192 วรรค 2 ต้องเป็นข้อเท็จจริงในสาระสำคัญในคำฟ้อง การแตกต่างกันเพียงคำนำหน้าชื่อเจ้าทรัพย์ว่า "นาย" หรือ "นาง" เป็นข้อปลีกย่อย หาทำให้จำเลยหลงผิดในการต่อสู้คดีอย่างใดไม่พิพากษายืน(ปรีชาวินิจฉัย-ประวัติ ปัตตพงศ์-ทรงนิติกรณ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ