คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1300/2501หลักกฎหมาย: ในเรื่องทรัพย์สินที่ใช้พนันกันนั้น พระราชบัญญัติการพนันบัญญัติให้รับไว้เป็นพิเศษเฉพาะที่จับได้ในวงเล่น ฉะนั้น จะใช้กฎหมายอาญามาใช้บังคับไม่ได้โจทก์ฟ้องว่าจำเลยสมคบกันเล่นการพนันไพ่เผ โดยจำเลยที่ 1 เป็นผู้จัดให้เล่นและเป็นผู้เล่นด้วย จำเลยที่ 3 เคยต้องโทษฐานเล่นไพ่เผพ้นโทษยังไม่ครบ 3 ปี ขอให้ลงโทษและเพิ่มโทษจำเลยทุกคนให้การปฏิเสธ ส่วนข้อต้องโทษรับศาลชั้นต้นฟังว่า จำเลยเล่นจริง แต่ไพ่ป๊อกของกลางยังไม่พอจะเชื่อว่าใช้ในการเล่นรายนี้ และเงินของกลาง 5,000 บาท ก็ยังฟังไม่ได้ว่าใช้ในการเล่นคดีนี้ พิพากษาปรับจำเลยที่ 1 ผู้จัดให้เล่น 1,000 บาท ปรับจำเลยที่ 2, 4, 5 คนละ 800 บาท ส่วนจำเลยที่ 3 จำคุก 1 เดือน ปรับ 800 บาท ตาม พระราชบัญญัติการพนัน พ.ศ. 2478 มาตรา 4, 10, 12 ฉบับที่ 4 พ.ศ. 2485 และฉบับที่ 3 พ.ศ. 2485 มาตรา 3 ของกลางไม่ริบจำเลยอุทธรณ์ขอให้ยกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ขอให้ริบของกลางศาลอุทธรณ์เห็นว่าคดีฟังไม่ได้ถนัดว่าจำเลยกระทำผิด พิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษและริบของกลางศาลฎีกาฟังว่า จำเลยเล่นการพนันไพ่เผจริง สำหรับไพ่ป๊อกของกลางยังฟังไม่ถนัดว่าใช้ในการเล่นพนันรายนี้จึงไม่ควรริบ ส่วนเงินของกลาง 5,000 บาท แม้จะฟังว่าเป็นเงินที่ใช้เล่นพนันกันในคดีนี้ก็ดี แต่ข้อเท็จจริงโจทก์นำสืบว่าจับได้จากตัวจำเลยภายหลังจากที่ได้มีการเล่นแล้วหนึ่งวัน โดยว่าจำเลยรับว่าเป็นเงินที่เล่นการพนันได้มา จึงยึดมาเป็นของกลาง ตาม พระราชบัญญัติการพนัน พ.ศ. 2478 มาตรา 10 บัญญัติว่า ทรัพย์สินพนันกันซึ่งจับได้ในวงเล่น ฯลฯ ให้ริบเสียทั้งสิ้น เครื่องใช้ในการเล่นให้ริบได้ตาม กฎหมายอาญา จึงเห็นได้ว่า พระราชบัญญัติการพนัน ได้บัญญัติไว้เป็นพิเศษว่าทรัพย์สินที่พนันกันนั้นให้ริบเฉพาะที่จับได้ในวงเล่น เมื่อเงินของกลางรายนี้ไม่ได้จับได้ในวงเล่น จึงไม่ริบ ศาลฎีกาพิพากษากลับให้บังคับคดีลงโทษไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1300/2501อัยการสกลนครโจทก์นายจุด ห่อเถื่อง กับพวกรวม 5 คนจำเลย พ.ร.บ.การพนัน พ.ศ.2478 ม. 10 กฎหมายลักษณะอาญา ม. 27ในเรื่องทรัพย์สินที่ใช้พนันกันนั้น พระราชบัญญัติการพนันบัญญัติให้รับไว้เป็นพิเศษเฉพาะที่จับได้ในวงเล่น ฉะนั้น จะใช้กฎหมายอาญามาใช้บังคับไม่ได้โจทก์ฟ้องว่าจำเลยสมคบกันเล่นการพนันไพ่เผ โดยจำเลยที่ 1 เป็นผู้จัดให้เล่นและเป็นผู้เล่นด้วย จำเลยที่ 3 เคยต้องโทษฐานเล่นไพ่เผพ้นโทษยังไม่ครบ 3 ปี ขอให้ลงโทษและเพิ่มโทษจำเลยทุกคนให้การปฏิเสธ ส่วนข้อต้องโทษรับศาลชั้นต้นฟังว่า จำเลยเล่นจริง แต่ไพ่ป๊อกของกลางยังไม่พอจะเชื่อว่าใช้ในการเล่นรายนี้ และเงินของกลาง 5,000 บาท ก็ยังฟังไม่ได้ว่าใช้ในการเล่นคดีนี้ พิพากษาปรับจำเลยที่ 1 ผู้จัดให้เล่น 1,000 บาท ปรับจำเลยที่ 2, 4, 5 คนละ 800 บาท ส่วนจำเลยที่ 3 จำคุก 1 เดือน ปรับ 800 บาท ตาม พระราชบัญญัติการพนัน พ.ศ. 2478 มาตรา 4, 10, 12 ฉบับที่ 4 พ.ศ. 2485 และฉบับที่ 3 พ.ศ. 2485 มาตรา 3 ของกลางไม่ริบจำเลยอุทธรณ์ขอให้ยกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ขอให้ริบของกลางศาลอุทธรณ์เห็นว่าคดีฟังไม่ได้ถนัดว่าจำเลยกระทำผิด พิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษและริบของกลางศาลฎีกาฟังว่า จำเลยเล่นการพนันไพ่เผจริง สำหรับไพ่ป๊อกของกลางยังฟังไม่ถนัดว่าใช้ในการเล่นพนันรายนี้จึงไม่ควรริบ ส่วนเงินของกลาง 5,000 บาท แม้จะฟังว่าเป็นเงินที่ใช้เล่นพนันกันในคดีนี้ก็ดี แต่ข้อเท็จจริงโจทก์นำสืบว่าจับได้จากตัวจำเลยภายหลังจากที่ได้มีการเล่นแล้วหนึ่งวัน โดยว่าจำเลยรับว่าเป็นเงินที่เล่นการพนันได้มา จึงยึดมาเป็นของกลาง ตาม พระราชบัญญัติการพนัน พ.ศ. 2478 มาตรา 10 บัญญัติว่า ทรัพย์สินพนันกันซึ่งจับได้ในวงเล่น ฯลฯ ให้ริบเสียทั้งสิ้น เครื่องใช้ในการเล่นให้ริบได้ตาม กฎหมายอาญา จึงเห็นได้ว่า พระราชบัญญัติการพนัน ได้บัญญัติไว้เป็นพิเศษว่าทรัพย์สินที่พนันกันนั้นให้ริบเฉพาะที่จับได้ในวงเล่น เมื่อเงินของกลางรายนี้ไม่ได้จับได้ในวงเล่น จึงไม่ริบ ศาลฎีกาพิพากษากลับให้บังคับคดีลงโทษไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น(ดุลยทัณฑ์ชนาณัติ-มนูภันย์วิมลสาร-ประศาสน์วินิจฉัย)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่าจำเลยสมคบกันเล่นการพนันไพ่เผ โดยจำเลยที่ 1 เป็นผู้จัดให้เล่นและเป็นผู้เล่นด้วย จำเลยที่ 3 เคยต้องโทษฐานเล่นไพ่เผพ้นโทษยังไม่ครบ 3 ปี ขอให้ลงโทษและเพิ่มโทษจำเลยทุกคนให้การปฏิเสธ ส่วนข้อต้องโทษรับศาลชั้นต้นฟังว่า จำเลยเล่นจริง แต่ไพ่ป๊อกของกลางยังไม่พอจะเชื่อว่าใช้ในการเล่นรายนี้ และเงินของกลาง 5,000 บาท ก็ยังฟังไม่ได้ว่าใช้ในการเล่นคดีนี้ พิพากษาปรับจำเลยที่ 1 ผู้จัดให้เล่น 1,000 บาท ปรับจำเลยที่ 2, 4, 5 คนละ 800 บาท ส่วนจำเลยที่ 3 จำคุก 1 เดือน ปรับ 800 บาท ตาม พระราชบัญญัติการพนัน พ.ศ. 2478 มาตรา 4, 10, 12 ฉบับที่ 4 พ.ศ. 2485 และฉบับที่ 3 พ.ศ. 2485 มาตรา 3 ของกลางไม่ริบจำเลยอุทธรณ์ขอให้ยกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ขอให้ริบของกลางศาลอุทธรณ์เห็นว่าคดีฟังไม่ได้ถนัดว่าจำเลยกระทำผิด พิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษและริบของกลางศาลฎีกาฟังว่า จำเลยเล่นการพนันไพ่เผจริง สำหรับไพ่ป๊อกของกลางยังฟังไม่ถนัดว่าใช้ในการเล่นพนันรายนี้จึงไม่ควรริบ ส่วนเงินของกลาง 5,000 บาท แม้จะฟังว่าเป็นเงินที่ใช้เล่นพนันกันในคดีนี้ก็ดี แต่ข้อเท็จจริงโจทก์นำสืบว่าจับได้จากตัวจำเลยภายหลังจากที่ได้มีการเล่นแล้วหนึ่งวัน โดยว่าจำเลยรับว่าเป็นเงินที่เล่นการพนันได้มา จึงยึดมาเป็นของกลาง ตาม พระราชบัญญัติการพนัน พ.ศ. 2478 มาตรา 10 บัญญัติว่า ทรัพย์สินพนันกันซึ่งจับได้ในวงเล่น ฯลฯ ให้ริบเสียทั้งสิ้น เครื่องใช้ในการเล่นให้ริบได้ตาม กฎหมายอาญา จึงเห็นได้ว่า พระราชบัญญัติการพนัน ได้บัญญัติไว้เป็นพิเศษว่าทรัพย์สินที่พนันกันนั้นให้ริบเฉพาะที่จับได้ในวงเล่น เมื่อเงินของกลางรายนี้ไม่ได้จับได้ในวงเล่น จึงไม่ริบ ศาลฎีกาพิพากษากลับให้บังคับคดีลงโทษไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1300/2501อัยการสกลนครโจทก์นายจุด ห่อเถื่อง กับพวกรวม 5 คนจำเลย พ.ร.บ.การพนัน พ.ศ.2478 ม. 10 กฎหมายลักษณะอาญา ม. 27ในเรื่องทรัพย์สินที่ใช้พนันกันนั้น พระราชบัญญัติการพนันบัญญัติให้รับไว้เป็นพิเศษเฉพาะที่จับได้ในวงเล่น ฉะนั้น จะใช้กฎหมายอาญามาใช้บังคับไม่ได้โจทก์ฟ้องว่าจำเลยสมคบกันเล่นการพนันไพ่เผ โดยจำเลยที่ 1 เป็นผู้จัดให้เล่นและเป็นผู้เล่นด้วย จำเลยที่ 3 เคยต้องโทษฐานเล่นไพ่เผพ้นโทษยังไม่ครบ 3 ปี ขอให้ลงโทษและเพิ่มโทษจำเลยทุกคนให้การปฏิเสธ ส่วนข้อต้องโทษรับศาลชั้นต้นฟังว่า จำเลยเล่นจริง แต่ไพ่ป๊อกของกลางยังไม่พอจะเชื่อว่าใช้ในการเล่นรายนี้ และเงินของกลาง 5,000 บาท ก็ยังฟังไม่ได้ว่าใช้ในการเล่นคดีนี้ พิพากษาปรับจำเลยที่ 1 ผู้จัดให้เล่น 1,000 บาท ปรับจำเลยที่ 2, 4, 5 คนละ 800 บาท ส่วนจำเลยที่ 3 จำคุก 1 เดือน ปรับ 800 บาท ตาม พระราชบัญญัติการพนัน พ.ศ. 2478 มาตรา 4, 10, 12 ฉบับที่ 4 พ.ศ. 2485 และฉบับที่ 3 พ.ศ. 2485 มาตรา 3 ของกลางไม่ริบจำเลยอุทธรณ์ขอให้ยกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ขอให้ริบของกลางศาลอุทธรณ์เห็นว่าคดีฟังไม่ได้ถนัดว่าจำเลยกระทำผิด พิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษและริบของกลางศาลฎีกาฟังว่า จำเลยเล่นการพนันไพ่เผจริง สำหรับไพ่ป๊อกของกลางยังฟังไม่ถนัดว่าใช้ในการเล่นพนันรายนี้จึงไม่ควรริบ ส่วนเงินของกลาง 5,000 บาท แม้จะฟังว่าเป็นเงินที่ใช้เล่นพนันกันในคดีนี้ก็ดี แต่ข้อเท็จจริงโจทก์นำสืบว่าจับได้จากตัวจำเลยภายหลังจากที่ได้มีการเล่นแล้วหนึ่งวัน โดยว่าจำเลยรับว่าเป็นเงินที่เล่นการพนันได้มา จึงยึดมาเป็นของกลาง ตาม พระราชบัญญัติการพนัน พ.ศ. 2478 มาตรา 10 บัญญัติว่า ทรัพย์สินพนันกันซึ่งจับได้ในวงเล่น ฯลฯ ให้ริบเสียทั้งสิ้น เครื่องใช้ในการเล่นให้ริบได้ตาม กฎหมายอาญา จึงเห็นได้ว่า พระราชบัญญัติการพนัน ได้บัญญัติไว้เป็นพิเศษว่าทรัพย์สินที่พนันกันนั้นให้ริบเฉพาะที่จับได้ในวงเล่น เมื่อเงินของกลางรายนี้ไม่ได้จับได้ในวงเล่น จึงไม่ริบ ศาลฎีกาพิพากษากลับให้บังคับคดีลงโทษไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น(ดุลยทัณฑ์ชนาณัติ-มนูภันย์วิมลสาร-ประศาสน์วินิจฉัย)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ