คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 844/2492หลักกฎหมาย: ประกาศคณะกรรมการส่วนจังหวัดป้องกันการค้ากำไรเกินควร ซึ่งออกโดยอาศัยอำนาจตามความใน มาตรา 8 แห่ง พ.ร.บ.ป้องกันการค้ากำไรเกินควร พ.ศ. 2490 สั่งห้ามไม่ให้ส่งสิ่งของมี ไก่ เป็นต้น ออกไปนอกเขตต์ท้องที่ ดังนี้ (แม้ประกาศจะไม่มีข้อความกล่าวโดยชัดแจ้งว่าห้ามมิให้ค้ากำไรเกินควรในสิ่งของนั้นก็ดี) พอถือได้ว่าประกาศของคณะกรรมการรายนี้ เป็นสิ่งที่คณะกรรมการห้ามมิให้ค้ากำไรเกินควร ประกาศของคณะกรรมการ จึงนับว่ามีผลบังคับโดยชอบ.โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลย ตาม พ.ร.บ.ป้องกันการค้ากำไรเกินควร ๒๔๙๐ โดยหาว่า จำเลยส่ง ไก่ ออกนอกเขตต์จังหวัดพัทลุงเกินกว่าที่ได้รับอนุญาต เป็นการฝ่าฝืนประกาศของคณะกรรกมารส่วนจังหวัดป้องกันการค้ากำไรเกินควรจังหวัดพัทลุง ห้ามไม่ให้ส่ง โค กระบือ สุกร เป็ดไก่ และไข่เป็ดออกนอกเขตต์จังหวัดพัทลุง แต่เจ้าพนักงานจับจำเลยได้ก่อนรถไฟออกพร้อมด้วยไก่ จำเลยให้การต่อสู้หลายประการ และตัดฟ้องว่าประกาศคณะกรรมการฯ ไม่สมบูรณ์โดยประกาศมิได้ระบุสิ่งของที่ต้องห้ามเสียก่อน ศาลชั้นต้นวินิจฉัยข้อตัดฟ้อง แล้วพิพากษายกฟ้อง ศาลอุทธรณ์แก้ให้ยกคำพิพากษาศาลชั้นต้น ให้ศาลชั้นต้นพิจารณาพิพากษาใหม่ จำเลยฎีกา, ศาลฎีกาเห็นว่า คณะกรรมการฯ ประกาศได้โดยอาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๘ แห่ง พ.ร.บ.ป้องกันการค้ากำไรเกินควร ๒๔๙๐ สั่งห้ามไม่ให้ส่งสิ่งของมีไก่ เป็นต้นออกไปนอกเขตต์ท้องที่ ดังนี้ (แม้ประกาศจะไม่มีข้อความกล่าวโดยชัดแจ้งว่า ห้ามมิให้ค้ากำไรเกินควรในสิ่งของนั้นก็ดี) พอถือได้ว่า ประกาศของคณะกรรมการรายนี้ เป็นสิ่งที่คณะกรรมการห้ามมิให้ค้ากำไรเกินควร ประกาศของคณะกรรมการฯ จึงนับว่ามีผลบังคับโดยชอบ พิพากษายืน. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 844/2492อัยยการพัทลุงโจทก์นายเฮ่งกี่ แซ่เตียวล. พ.ร.บ.ป้องกันการค้ากำไรเกินควร พ.ศ.2490 ม. 8.ประกาศคณะกรรมการส่วนจังหวัดป้องกันการค้ากำไรเกินควร ซึ่งออกโดยอาศัยอำนาจตามความใน มาตรา 8 แห่ง พ.ร.บ.ป้องกันการค้ากำไรเกินควร พ.ศ. 2490 สั่งห้ามไม่ให้ส่งสิ่งของมี ไก่ เป็นต้น ออกไปนอกเขตต์ท้องที่ ดังนี้ (แม้ประกาศจะไม่มีข้อความกล่าวโดยชัดแจ้งว่าห้ามมิให้ค้ากำไรเกินควรในสิ่งของนั้นก็ดี) พอถือได้ว่าประกาศของคณะกรรมการรายนี้ เป็นสิ่งที่คณะกรรมการห้ามมิให้ค้ากำไรเกินควร ประกาศของคณะกรรมการ จึงนับว่ามีผลบังคับโดยชอบ.โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลย ตาม พ.ร.บ.ป้องกันการค้ากำไรเกินควร ๒๔๙๐ โดยหาว่า จำเลยส่ง ไก่ ออกนอกเขตต์จังหวัดพัทลุงเกินกว่าที่ได้รับอนุญาต เป็นการฝ่าฝืนประกาศของคณะกรรกมารส่วนจังหวัดป้องกันการค้ากำไรเกินควรจังหวัดพัทลุง ห้ามไม่ให้ส่ง โค กระบือ สุกร เป็ดไก่ และไข่เป็ดออกนอกเขตต์จังหวัดพัทลุง แต่เจ้าพนักงานจับจำเลยได้ก่อนรถไฟออกพร้อมด้วยไก่ จำเลยให้การต่อสู้หลายประการ และตัดฟ้องว่าประกาศคณะกรรมการฯ ไม่สมบูรณ์โดยประกาศมิได้ระบุสิ่งของที่ต้องห้ามเสียก่อน ศาลชั้นต้นวินิจฉัยข้อตัดฟ้อง แล้วพิพากษายกฟ้อง ศาลอุทธรณ์แก้ให้ยกคำพิพากษาศาลชั้นต้น ให้ศาลชั้นต้นพิจารณาพิพากษาใหม่ จำเลยฎีกา, ศาลฎีกาเห็นว่า คณะกรรมการฯ ประกาศได้โดยอาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๘ แห่ง พ.ร.บ.ป้องกันการค้ากำไรเกินควร ๒๔๙๐ สั่งห้ามไม่ให้ส่งสิ่งของมีไก่ เป็นต้นออกไปนอกเขตต์ท้องที่ ดังนี้ (แม้ประกาศจะไม่มีข้อความกล่าวโดยชัดแจ้งว่า ห้ามมิให้ค้ากำไรเกินควรในสิ่งของนั้นก็ดี) พอถือได้ว่า ประกาศของคณะกรรมการรายนี้ เป็นสิ่งที่คณะกรรมการห้ามมิให้ค้ากำไรเกินควร ประกาศของคณะกรรมการฯ จึงนับว่ามีผลบังคับโดยชอบ พิพากษายืน.(ดุลยทัณฑ์ชนาณัติ-เลขวณิชธรรมวิทักษ์-มนูกิจวิมลอรรถ)ศาลจังหวัดพัทลุง - นายสุธรรม ภัทราคมศาลอุทธรณ์ - พระทิพย์ประชาแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลย ตาม พ.ร.บ.ป้องกันการค้ากำไรเกินควร ๒๔๙๐ โดยหาว่า จำเลยส่ง ไก่ ออกนอกเขตต์จังหวัดพัทลุงเกินกว่าที่ได้รับอนุญาต เป็นการฝ่าฝืนประกาศของคณะกรรกมารส่วนจังหวัดป้องกันการค้ากำไรเกินควรจังหวัดพัทลุง ห้ามไม่ให้ส่ง โค กระบือ สุกร เป็ดไก่ และไข่เป็ดออกนอกเขตต์จังหวัดพัทลุง แต่เจ้าพนักงานจับจำเลยได้ก่อนรถไฟออกพร้อมด้วยไก่ จำเลยให้การต่อสู้หลายประการ และตัดฟ้องว่าประกาศคณะกรรมการฯ ไม่สมบูรณ์โดยประกาศมิได้ระบุสิ่งของที่ต้องห้ามเสียก่อน ศาลชั้นต้นวินิจฉัยข้อตัดฟ้อง แล้วพิพากษายกฟ้อง ศาลอุทธรณ์แก้ให้ยกคำพิพากษาศาลชั้นต้น ให้ศาลชั้นต้นพิจารณาพิพากษาใหม่ จำเลยฎีกา, ศาลฎีกาเห็นว่า คณะกรรมการฯ ประกาศได้โดยอาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๘ แห่ง พ.ร.บ.ป้องกันการค้ากำไรเกินควร ๒๔๙๐ สั่งห้ามไม่ให้ส่งสิ่งของมีไก่ เป็นต้นออกไปนอกเขตต์ท้องที่ ดังนี้ (แม้ประกาศจะไม่มีข้อความกล่าวโดยชัดแจ้งว่า ห้ามมิให้ค้ากำไรเกินควรในสิ่งของนั้นก็ดี) พอถือได้ว่า ประกาศของคณะกรรมการรายนี้ เป็นสิ่งที่คณะกรรมการห้ามมิให้ค้ากำไรเกินควร ประกาศของคณะกรรมการฯ จึงนับว่ามีผลบังคับโดยชอบ พิพากษายืน. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 844/2492อัยยการพัทลุงโจทก์นายเฮ่งกี่ แซ่เตียวล. พ.ร.บ.ป้องกันการค้ากำไรเกินควร พ.ศ.2490 ม. 8.ประกาศคณะกรรมการส่วนจังหวัดป้องกันการค้ากำไรเกินควร ซึ่งออกโดยอาศัยอำนาจตามความใน มาตรา 8 แห่ง พ.ร.บ.ป้องกันการค้ากำไรเกินควร พ.ศ. 2490 สั่งห้ามไม่ให้ส่งสิ่งของมี ไก่ เป็นต้น ออกไปนอกเขตต์ท้องที่ ดังนี้ (แม้ประกาศจะไม่มีข้อความกล่าวโดยชัดแจ้งว่าห้ามมิให้ค้ากำไรเกินควรในสิ่งของนั้นก็ดี) พอถือได้ว่าประกาศของคณะกรรมการรายนี้ เป็นสิ่งที่คณะกรรมการห้ามมิให้ค้ากำไรเกินควร ประกาศของคณะกรรมการ จึงนับว่ามีผลบังคับโดยชอบ.โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลย ตาม พ.ร.บ.ป้องกันการค้ากำไรเกินควร ๒๔๙๐ โดยหาว่า จำเลยส่ง ไก่ ออกนอกเขตต์จังหวัดพัทลุงเกินกว่าที่ได้รับอนุญาต เป็นการฝ่าฝืนประกาศของคณะกรรกมารส่วนจังหวัดป้องกันการค้ากำไรเกินควรจังหวัดพัทลุง ห้ามไม่ให้ส่ง โค กระบือ สุกร เป็ดไก่ และไข่เป็ดออกนอกเขตต์จังหวัดพัทลุง แต่เจ้าพนักงานจับจำเลยได้ก่อนรถไฟออกพร้อมด้วยไก่ จำเลยให้การต่อสู้หลายประการ และตัดฟ้องว่าประกาศคณะกรรมการฯ ไม่สมบูรณ์โดยประกาศมิได้ระบุสิ่งของที่ต้องห้ามเสียก่อน ศาลชั้นต้นวินิจฉัยข้อตัดฟ้อง แล้วพิพากษายกฟ้อง ศาลอุทธรณ์แก้ให้ยกคำพิพากษาศาลชั้นต้น ให้ศาลชั้นต้นพิจารณาพิพากษาใหม่ จำเลยฎีกา, ศาลฎีกาเห็นว่า คณะกรรมการฯ ประกาศได้โดยอาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๘ แห่ง พ.ร.บ.ป้องกันการค้ากำไรเกินควร ๒๔๙๐ สั่งห้ามไม่ให้ส่งสิ่งของมีไก่ เป็นต้นออกไปนอกเขตต์ท้องที่ ดังนี้ (แม้ประกาศจะไม่มีข้อความกล่าวโดยชัดแจ้งว่า ห้ามมิให้ค้ากำไรเกินควรในสิ่งของนั้นก็ดี) พอถือได้ว่า ประกาศของคณะกรรมการรายนี้ เป็นสิ่งที่คณะกรรมการห้ามมิให้ค้ากำไรเกินควร ประกาศของคณะกรรมการฯ จึงนับว่ามีผลบังคับโดยชอบ พิพากษายืน.(ดุลยทัณฑ์ชนาณัติ-เลขวณิชธรรมวิทักษ์-มนูกิจวิมลอรรถ)ศาลจังหวัดพัทลุง - นายสุธรรม ภัทราคมศาลอุทธรณ์ - พระทิพย์ประชาแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ