คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 290/2493หลักกฎหมาย: คดีที่หาว่า จำเลยกระทำผิดฐานไม่ปิดป้ายแสดงราคาฝ่าฝืนประกาศคณะกรรมการฯ และหาว่า จำเลยขายของเกินราคาควบคุม ซึ่งเจ้าพนักงานจับของกลางรวมกันมานั้น ศาลต้องแยกพิเคราะห์ดูว่า ของกลางสิ่งใดจำเลยได้ขายเกินราคาควบคุม และศาลคงริบได้เฉพาะสิ่งของที่หาว่า จำเลยขายเกินราคาควบคุมอันเป็นการค้ากำไรเกินควรโดยตรงเท่านั้นส่วนสิ่งของที่หาว่าจำเลยกระทำผิดฝ่าฝืนประกาศฯ ไม่เป็นของจะพึงริบให้คืนไปได้ความตามโจทก์หา จำเลยให้การรับสารภาพว่า จำเลยขายไข่เป็ดจืดไม่ปิดป้ายแสดงราคา ฝ่าฝืนประกาศคณะกรรมการฯ และจำเลยได้ขายไข่เป็ดจืดให้ผู้มีชื่อไป 6 ฟอง เป็นเงิน 2 บาท 10 สตางค์ เกินราคาควบคุมไป 30 สตางค์ เจ้าพนักงานตำรวจจับได้พร้อมด้วยไข่เป็ดจืด 21 ฟอง เป็นของกลางศาลอุทธรณ์เห็นพ้องกับศาลชั้นต้นที่พิพากษาปรับจำเลย 150 บาทโดยลดกึ่งหนึ่งแล้วตามพระราชบัญญัติป้องกันการค้ากำไรเกินควร 2490 มาตรา 17, 18 ริบของกลาง ส่วนที่โจทก์ขอให้จ่ายรางวัลผู้จับให้ยกโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า พระราชบัญญัติป้องกันการค้ากำไรเกินควร 2490 หาได้บัญญัติให้ยกเลิกเงินรางวัลผู้จับตามพระราชบัญญัติให้บำเหน็จในการปราบปรามผู้กระทำผิด 2489 โจทก์ยังมีอำนาจขอให้จ่ายรางวัล (ฎีกาที่ 1933/2492)ส่วนไข่ 15 ฟ้อง ซึ่งศาลทั้งสองให้รวบริบด้วยนั้น ไม่เป็นของที่จะพึงริบได้ตามนัยฎีกาที่ 201/2493พิพากษาแก้ ให้จ่ายเงินรางวัลผู้จับร้อยละ 20 ของราคาของกลางหรือค่าปรับ ส่วนไข่เป็ด 15 ฟองนั้นให้คืนไป ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 290/2493พนักงานอัยการกรมอัยการโจทก์นางเสงี่ยม ปานเรืองจำเลย พ.ร.บ.ป้องกันการค้ากำไรเกินควร พ.ศ.2490 ม. 17, ม. 18, ม. 20คดีที่หาว่า จำเลยกระทำผิดฐานไม่ปิดป้ายแสดงราคาฝ่าฝืนประกาศคณะกรรมการฯ และหาว่า จำเลยขายของเกินราคาควบคุม ซึ่งเจ้าพนักงานจับของกลางรวมกันมานั้น ศาลต้องแยกพิเคราะห์ดูว่า ของกลางสิ่งใดจำเลยได้ขายเกินราคาควบคุม และศาลคงริบได้เฉพาะสิ่งของที่หาว่า จำเลยขายเกินราคาควบคุมอันเป็นการค้ากำไรเกินควรโดยตรงเท่านั้นส่วนสิ่งของที่หาว่าจำเลยกระทำผิดฝ่าฝืนประกาศฯ ไม่เป็นของจะพึงริบให้คืนไปได้ความตามโจทก์หา จำเลยให้การรับสารภาพว่า จำเลยขายไข่เป็ดจืดไม่ปิดป้ายแสดงราคา ฝ่าฝืนประกาศคณะกรรมการฯ และจำเลยได้ขายไข่เป็ดจืดให้ผู้มีชื่อไป 6 ฟอง เป็นเงิน 2 บาท 10 สตางค์ เกินราคาควบคุมไป 30 สตางค์ เจ้าพนักงานตำรวจจับได้พร้อมด้วยไข่เป็ดจืด 21 ฟอง เป็นของกลางศาลอุทธรณ์เห็นพ้องกับศาลชั้นต้นที่พิพากษาปรับจำเลย 150 บาทโดยลดกึ่งหนึ่งแล้วตามพระราชบัญญัติป้องกันการค้ากำไรเกินควร 2490 มาตรา 17, 18 ริบของกลาง ส่วนที่โจทก์ขอให้จ่ายรางวัลผู้จับให้ยกโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า พระราชบัญญัติป้องกันการค้ากำไรเกินควร 2490 หาได้บัญญัติให้ยกเลิกเงินรางวัลผู้จับตามพระราชบัญญัติให้บำเหน็จในการปราบปรามผู้กระทำผิด 2489 โจทก์ยังมีอำนาจขอให้จ่ายรางวัล (ฎีกาที่ 1933/2492)ส่วนไข่ 15 ฟ้อง ซึ่งศาลทั้งสองให้รวบริบด้วยนั้น ไม่เป็นของที่จะพึงริบได้ตามนัยฎีกาที่ 201/2493พิพากษาแก้ ให้จ่ายเงินรางวัลผู้จับร้อยละ 20 ของราคาของกลางหรือค่าปรับ ส่วนไข่เป็ด 15 ฟองนั้นให้คืนไป(มนูกิจวิมลอรรถ-ปรีชาวินิจฉัย-นาถปริญญา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ได้ความตามโจทก์หา จำเลยให้การรับสารภาพว่า จำเลยขายไข่เป็ดจืดไม่ปิดป้ายแสดงราคา ฝ่าฝืนประกาศคณะกรรมการฯ และจำเลยได้ขายไข่เป็ดจืดให้ผู้มีชื่อไป 6 ฟอง เป็นเงิน 2 บาท 10 สตางค์ เกินราคาควบคุมไป 30 สตางค์ เจ้าพนักงานตำรวจจับได้พร้อมด้วยไข่เป็ดจืด 21 ฟอง เป็นของกลางศาลอุทธรณ์เห็นพ้องกับศาลชั้นต้นที่พิพากษาปรับจำเลย 150 บาทโดยลดกึ่งหนึ่งแล้วตามพระราชบัญญัติป้องกันการค้ากำไรเกินควร 2490 มาตรา 17, 18 ริบของกลาง ส่วนที่โจทก์ขอให้จ่ายรางวัลผู้จับให้ยกโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า พระราชบัญญัติป้องกันการค้ากำไรเกินควร 2490 หาได้บัญญัติให้ยกเลิกเงินรางวัลผู้จับตามพระราชบัญญัติให้บำเหน็จในการปราบปรามผู้กระทำผิด 2489 โจทก์ยังมีอำนาจขอให้จ่ายรางวัล (ฎีกาที่ 1933/2492)ส่วนไข่ 15 ฟ้อง ซึ่งศาลทั้งสองให้รวบริบด้วยนั้น ไม่เป็นของที่จะพึงริบได้ตามนัยฎีกาที่ 201/2493พิพากษาแก้ ให้จ่ายเงินรางวัลผู้จับร้อยละ 20 ของราคาของกลางหรือค่าปรับ ส่วนไข่เป็ด 15 ฟองนั้นให้คืนไป ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 290/2493พนักงานอัยการกรมอัยการโจทก์นางเสงี่ยม ปานเรืองจำเลย พ.ร.บ.ป้องกันการค้ากำไรเกินควร พ.ศ.2490 ม. 17, ม. 18, ม. 20คดีที่หาว่า จำเลยกระทำผิดฐานไม่ปิดป้ายแสดงราคาฝ่าฝืนประกาศคณะกรรมการฯ และหาว่า จำเลยขายของเกินราคาควบคุม ซึ่งเจ้าพนักงานจับของกลางรวมกันมานั้น ศาลต้องแยกพิเคราะห์ดูว่า ของกลางสิ่งใดจำเลยได้ขายเกินราคาควบคุม และศาลคงริบได้เฉพาะสิ่งของที่หาว่า จำเลยขายเกินราคาควบคุมอันเป็นการค้ากำไรเกินควรโดยตรงเท่านั้นส่วนสิ่งของที่หาว่าจำเลยกระทำผิดฝ่าฝืนประกาศฯ ไม่เป็นของจะพึงริบให้คืนไปได้ความตามโจทก์หา จำเลยให้การรับสารภาพว่า จำเลยขายไข่เป็ดจืดไม่ปิดป้ายแสดงราคา ฝ่าฝืนประกาศคณะกรรมการฯ และจำเลยได้ขายไข่เป็ดจืดให้ผู้มีชื่อไป 6 ฟอง เป็นเงิน 2 บาท 10 สตางค์ เกินราคาควบคุมไป 30 สตางค์ เจ้าพนักงานตำรวจจับได้พร้อมด้วยไข่เป็ดจืด 21 ฟอง เป็นของกลางศาลอุทธรณ์เห็นพ้องกับศาลชั้นต้นที่พิพากษาปรับจำเลย 150 บาทโดยลดกึ่งหนึ่งแล้วตามพระราชบัญญัติป้องกันการค้ากำไรเกินควร 2490 มาตรา 17, 18 ริบของกลาง ส่วนที่โจทก์ขอให้จ่ายรางวัลผู้จับให้ยกโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า พระราชบัญญัติป้องกันการค้ากำไรเกินควร 2490 หาได้บัญญัติให้ยกเลิกเงินรางวัลผู้จับตามพระราชบัญญัติให้บำเหน็จในการปราบปรามผู้กระทำผิด 2489 โจทก์ยังมีอำนาจขอให้จ่ายรางวัล (ฎีกาที่ 1933/2492)ส่วนไข่ 15 ฟ้อง ซึ่งศาลทั้งสองให้รวบริบด้วยนั้น ไม่เป็นของที่จะพึงริบได้ตามนัยฎีกาที่ 201/2493พิพากษาแก้ ให้จ่ายเงินรางวัลผู้จับร้อยละ 20 ของราคาของกลางหรือค่าปรับ ส่วนไข่เป็ด 15 ฟองนั้นให้คืนไป(มนูกิจวิมลอรรถ-ปรีชาวินิจฉัย-นาถปริญญา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ