คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3844/2526หลักกฎหมาย: เมื่อจำเลยเป็นฝ่ายผิดสัญญา โจทก์ย่อมมีสิทธิฟ้องเรียกค่าเสียหายจากจำเลยได้ แม้โจทก์นำสืบไม่ได้ว่าโจทก์ได้รับความเสียหายจากการผิดสัญญาของจำเลยเป็นจำนวนเท่าใด ศาลก็กำหนดค่าเสียหายให้ตามสมควรแก่พฤติการณ์ได้โจทก์ฟ้องว่า โจทก์ตกลงซื้อไม้จากจำเลยทั้งสองโดยวางเงินมัดจำไว้ต่อมาจำเลยนำไม้นั้นไปขายให้แก่บุคคลอื่นทำให้โจทก์ได้รับความเสียหาย ขอให้บังคับจำเลยทั้งสองคืนเงินมัดจำและใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์ จำเลยทั้งสองให้การว่า โจทก์เป็นฝ่ายผิดสัญญาเพราะไม่ชำระเงินค่าไม้ภายในกำหนดตามสัญญา จำเลยจึงมีสิทธิริบเงินมัดจำและขายไม้แก่บุคคลอื่นได้ ขอให้ยกฟ้อง ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วพิพากษายกฟ้องโจทก์ โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้จำเลยทั้งสองคืนเงินมัดจำและใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์ จำเลยทั้งสองฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า เมื่อฝ่ายใดประพฤติผิดสัญญาฝ่ายนั้นก็มีหน้าที่จะต้องรับผิดในความเสียหายที่ได้เกิดขึ้นเนื่องจากการผิดสัญญานั้น และอีกฝ่ายหนึ่งมีสิทธิที่จะฟ้องเรียกค่าเสียหายได้ ตามที่ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๒๒๒ บัญญัติไว้ คดีนี้ข้อเท็จจริงฟังได้ว่าจำเลยเป็นฝ่ายผิดสัญญาโดยเอาไม้ที่ตกลงจะขายให้โจทก์ไปขายให้แก่บุคคลอื่นเสียในขณะที่สัญญายังมีผลผูกพันกันอยู่ เมื่อจำเลยเป็นฝ่ายผิดสัญญา โจทก์จึงมีสิทธิฟ้องเรียกค่าเสียหายจากจำเลยได้ส่วนจำนวนค่าเสียหายนั้น แม้โจทก์นำสืบไม่ได้ว่าโจทก์ได้รับความเสียหายจำนวนเท่าใด ศาลก็กำหนดค่าเสียหายให้ตามสมควรแก่พฤติการณ์ได้ พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3844/2526นายบัญชา กาญจนทวีโจทก์ห้างหุ้นส่วนจำกัดเด่นชัยพนา กับพวกจำเลย ป.พ.พ. ม. 222, ม. 453เมื่อจำเลยเป็นฝ่ายผิดสัญญา โจทก์ย่อมมีสิทธิฟ้องเรียกค่าเสียหายจากจำเลยได้ แม้โจทก์นำสืบไม่ได้ว่าโจทก์ได้รับความเสียหายจากการผิดสัญญาของจำเลยเป็นจำนวนเท่าใด ศาลก็กำหนดค่าเสียหายให้ตามสมควรแก่พฤติการณ์ได้โจทก์ฟ้องว่า โจทก์ตกลงซื้อไม้จากจำเลยทั้งสองโดยวางเงินมัดจำไว้ต่อมาจำเลยนำไม้นั้นไปขายให้แก่บุคคลอื่นทำให้โจทก์ได้รับความเสียหาย ขอให้บังคับจำเลยทั้งสองคืนเงินมัดจำและใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์ จำเลยทั้งสองให้การว่า โจทก์เป็นฝ่ายผิดสัญญาเพราะไม่ชำระเงินค่าไม้ภายในกำหนดตามสัญญา จำเลยจึงมีสิทธิริบเงินมัดจำและขายไม้แก่บุคคลอื่นได้ ขอให้ยกฟ้อง ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วพิพากษายกฟ้องโจทก์ โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้จำเลยทั้งสองคืนเงินมัดจำและใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์ จำเลยทั้งสองฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า เมื่อฝ่ายใดประพฤติผิดสัญญาฝ่ายนั้นก็มีหน้าที่จะต้องรับผิดในความเสียหายที่ได้เกิดขึ้นเนื่องจากการผิดสัญญานั้น และอีกฝ่ายหนึ่งมีสิทธิที่จะฟ้องเรียกค่าเสียหายได้ ตามที่ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๒๒๒ บัญญัติไว้ คดีนี้ข้อเท็จจริงฟังได้ว่าจำเลยเป็นฝ่ายผิดสัญญาโดยเอาไม้ที่ตกลงจะขายให้โจทก์ไปขายให้แก่บุคคลอื่นเสียในขณะที่สัญญายังมีผลผูกพันกันอยู่ เมื่อจำเลยเป็นฝ่ายผิดสัญญา โจทก์จึงมีสิทธิฟ้องเรียกค่าเสียหายจากจำเลยได้ส่วนจำนวนค่าเสียหายนั้น แม้โจทก์นำสืบไม่ได้ว่าโจทก์ได้รับความเสียหายจำนวนเท่าใด ศาลก็กำหนดค่าเสียหายให้ตามสมควรแก่พฤติการณ์ได้ พิพากษายืน(สำเนียง ด้วงมหาสอน-สนิท อังศุสิงห์-พิชัย วุฒิจำนงค์)ศาลจังหวัดแพร่ - นายสิงห์พล ละลองมณีศาลอุทธรณ์ - นายดำริ ศุภพิโรจน์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า โจทก์ตกลงซื้อไม้จากจำเลยทั้งสองโดยวางเงินมัดจำไว้ต่อมาจำเลยนำไม้นั้นไปขายให้แก่บุคคลอื่นทำให้โจทก์ได้รับความเสียหาย ขอให้บังคับจำเลยทั้งสองคืนเงินมัดจำและใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์ จำเลยทั้งสองให้การว่า โจทก์เป็นฝ่ายผิดสัญญาเพราะไม่ชำระเงินค่าไม้ภายในกำหนดตามสัญญา จำเลยจึงมีสิทธิริบเงินมัดจำและขายไม้แก่บุคคลอื่นได้ ขอให้ยกฟ้อง ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วพิพากษายกฟ้องโจทก์ โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้จำเลยทั้งสองคืนเงินมัดจำและใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์ จำเลยทั้งสองฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า เมื่อฝ่ายใดประพฤติผิดสัญญาฝ่ายนั้นก็มีหน้าที่จะต้องรับผิดในความเสียหายที่ได้เกิดขึ้นเนื่องจากการผิดสัญญานั้น และอีกฝ่ายหนึ่งมีสิทธิที่จะฟ้องเรียกค่าเสียหายได้ ตามที่ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๒๒๒ บัญญัติไว้ คดีนี้ข้อเท็จจริงฟังได้ว่าจำเลยเป็นฝ่ายผิดสัญญาโดยเอาไม้ที่ตกลงจะขายให้โจทก์ไปขายให้แก่บุคคลอื่นเสียในขณะที่สัญญายังมีผลผูกพันกันอยู่ เมื่อจำเลยเป็นฝ่ายผิดสัญญา โจทก์จึงมีสิทธิฟ้องเรียกค่าเสียหายจากจำเลยได้ส่วนจำนวนค่าเสียหายนั้น แม้โจทก์นำสืบไม่ได้ว่าโจทก์ได้รับความเสียหายจำนวนเท่าใด ศาลก็กำหนดค่าเสียหายให้ตามสมควรแก่พฤติการณ์ได้ พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3844/2526นายบัญชา กาญจนทวีโจทก์ห้างหุ้นส่วนจำกัดเด่นชัยพนา กับพวกจำเลย ป.พ.พ. ม. 222, ม. 453เมื่อจำเลยเป็นฝ่ายผิดสัญญา โจทก์ย่อมมีสิทธิฟ้องเรียกค่าเสียหายจากจำเลยได้ แม้โจทก์นำสืบไม่ได้ว่าโจทก์ได้รับความเสียหายจากการผิดสัญญาของจำเลยเป็นจำนวนเท่าใด ศาลก็กำหนดค่าเสียหายให้ตามสมควรแก่พฤติการณ์ได้โจทก์ฟ้องว่า โจทก์ตกลงซื้อไม้จากจำเลยทั้งสองโดยวางเงินมัดจำไว้ต่อมาจำเลยนำไม้นั้นไปขายให้แก่บุคคลอื่นทำให้โจทก์ได้รับความเสียหาย ขอให้บังคับจำเลยทั้งสองคืนเงินมัดจำและใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์ จำเลยทั้งสองให้การว่า โจทก์เป็นฝ่ายผิดสัญญาเพราะไม่ชำระเงินค่าไม้ภายในกำหนดตามสัญญา จำเลยจึงมีสิทธิริบเงินมัดจำและขายไม้แก่บุคคลอื่นได้ ขอให้ยกฟ้อง ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วพิพากษายกฟ้องโจทก์ โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้จำเลยทั้งสองคืนเงินมัดจำและใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์ จำเลยทั้งสองฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า เมื่อฝ่ายใดประพฤติผิดสัญญาฝ่ายนั้นก็มีหน้าที่จะต้องรับผิดในความเสียหายที่ได้เกิดขึ้นเนื่องจากการผิดสัญญานั้น และอีกฝ่ายหนึ่งมีสิทธิที่จะฟ้องเรียกค่าเสียหายได้ ตามที่ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๒๒๒ บัญญัติไว้ คดีนี้ข้อเท็จจริงฟังได้ว่าจำเลยเป็นฝ่ายผิดสัญญาโดยเอาไม้ที่ตกลงจะขายให้โจทก์ไปขายให้แก่บุคคลอื่นเสียในขณะที่สัญญายังมีผลผูกพันกันอยู่ เมื่อจำเลยเป็นฝ่ายผิดสัญญา โจทก์จึงมีสิทธิฟ้องเรียกค่าเสียหายจากจำเลยได้ส่วนจำนวนค่าเสียหายนั้น แม้โจทก์นำสืบไม่ได้ว่าโจทก์ได้รับความเสียหายจำนวนเท่าใด ศาลก็กำหนดค่าเสียหายให้ตามสมควรแก่พฤติการณ์ได้ พิพากษายืน(สำเนียง ด้วงมหาสอน-สนิท อังศุสิงห์-พิชัย วุฒิจำนงค์)ศาลจังหวัดแพร่ - นายสิงห์พล ละลองมณีศาลอุทธรณ์ - นายดำริ ศุภพิโรจน์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ