คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1052/2519หลักกฎหมาย: โจทก์บรรยายฟ้องว่า จำเลยทั้งสองบังอาจร่วมกันลักเอาเงินสดจำนวน 1,000 บาท ของ ส. ไปโดยทุจริตโดยใช้กุญแจปลอมไขลิ้นชักโต๊ะเก็บเงินแล้วลักเอาทรัพย์ดังกล่าวไปแต่มิได้ระบุสถานที่เกิดเหตุหรือรายละเอียดที่เกี่ยวกับสถานที่เกิดเหตุพอสมควรที่จะให้จำเลยเข้าใจได้ว่าถูกกล่าวหาว่าลักทรัพย์ ณ สถานที่แห่งใด ย่อมเป็นฟ้องที่ไม่สมบูรณ์ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 158(5)โจทก์ฟ้องว่า เมื่อวันที่ 3 ตุลาคม 2517 เวลากลางวัน จำเลยทั้งสองบังอาจร่วมกันลักเอาเงินสดจำนวน 1,000 บาท ของนายสมไปโดยทุจริต โดยจำเลยใช้กุญแจปลอมไขลิ้นชักโต๊ะเก็บเงินแล้วลักเอาทรัพย์ดังกล่าวไป ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 335(7) และให้จำเลยคืนหรือใช้เงิน 1,000 บาทแก่เจ้าทรัพย์จำเลยทั้งสองให้การรับสารภาพศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 335(7) จำคุกคนละ 2 ปี จำเลยรับสารภาพเป็นประโยชน์แก่การพิจารณาเป็นเหตุบรรเทาโทษ ลดโทษกึ่งหนึ่งตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 คงจำคุกคนละ 1 ปี ให้จำเลยคืนหรือใช้เงิน 1,000 บาท แก่เจ้าทรัพย์จำเลยทั้งสองอุทธรณ์ ขอให้ลงโทษสถานเบา และว่าฟ้องของโจทก์ไม่ได้ระบุสถานที่เกิดเหตุ เป็นคำฟ้องที่ไม่ชอบด้วยกฎหมายศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า ฟ้องโจทก์เป็นฟ้องที่ไม่สมบูรณ์ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 158(5) พิพากษายกฟ้องโจทก์ฎีกาว่า ฟ้องโจทก์เป็นฟ้องที่ชอบด้วยกฎหมายแล้วศาลฎีกาตรวจสำนวนประชุมปรึกษาแล้ว เห็นว่าคดีไม่จำเป็นต้องฟังคำแถลงการณ์ด้วยวาจาตามที่โจทก์ขอ จึงให้งด คดีมีปัญหาต้องวินิจฉัยว่าฟ้องโจทก์เป็นฟ้องที่ชอบด้วยกฎหมายหรือไม่ โจทก์บรรยายฟ้องว่า จำเลยทั้งสองบังอาจร่วมกันลักเอาเงินสดจำนวน 1,000 บาท ของนายสมไปโดยทุจริตโดยใช้กุญแจปลอมไขลิ้นชักโต๊ะเก็บเงินแล้วลักเอาทรัพย์ดังกล่าวไป แต่มิได้ระบุสถานที่เกิดเหตุหรือรายละเอียดที่เกี่ยวกับสถานที่เกิดเหตุ พอสมควรที่จะให้จำเลยเข้าใจได้ว่า ถูกกล่าวหาว่าลักทรัพย์ ณ สถานที่แห่งใด ฟ้องโจทก์จึงเป็นฟ้องที่ไม่สมบูรณ์ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 158(5)พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1052/2519พนักงานอัยการจังหวัดสุราษฎร์ธานีโจทก์นายสมเกียรติ นุ้ยเมือง กับพวกจำเลย ป.อ. ม. 334, ม. 335 ป.วิ.อ. ม. 158 (5)โจทก์บรรยายฟ้องว่า จำเลยทั้งสองบังอาจร่วมกันลักเอาเงินสดจำนวน 1,000 บาท ของ ส. ไปโดยทุจริตโดยใช้กุญแจปลอมไขลิ้นชักโต๊ะเก็บเงินแล้วลักเอาทรัพย์ดังกล่าวไปแต่มิได้ระบุสถานที่เกิดเหตุหรือรายละเอียดที่เกี่ยวกับสถานที่เกิดเหตุพอสมควรที่จะให้จำเลยเข้าใจได้ว่าถูกกล่าวหาว่าลักทรัพย์ ณ สถานที่แห่งใด ย่อมเป็นฟ้องที่ไม่สมบูรณ์ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 158(5)โจทก์ฟ้องว่า เมื่อวันที่ 3 ตุลาคม 2517 เวลากลางวัน จำเลยทั้งสองบังอาจร่วมกันลักเอาเงินสดจำนวน 1,000 บาท ของนายสมไปโดยทุจริต โดยจำเลยใช้กุญแจปลอมไขลิ้นชักโต๊ะเก็บเงินแล้วลักเอาทรัพย์ดังกล่าวไป ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 335(7) และให้จำเลยคืนหรือใช้เงิน 1,000 บาทแก่เจ้าทรัพย์จำเลยทั้งสองให้การรับสารภาพศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 335(7) จำคุกคนละ 2 ปี จำเลยรับสารภาพเป็นประโยชน์แก่การพิจารณาเป็นเหตุบรรเทาโทษ ลดโทษกึ่งหนึ่งตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 คงจำคุกคนละ 1 ปี ให้จำเลยคืนหรือใช้เงิน 1,000 บาท แก่เจ้าทรัพย์จำเลยทั้งสองอุทธรณ์ ขอให้ลงโทษสถานเบา และว่าฟ้องของโจทก์ไม่ได้ระบุสถานที่เกิดเหตุ เป็นคำฟ้องที่ไม่ชอบด้วยกฎหมายศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า ฟ้องโจทก์เป็นฟ้องที่ไม่สมบูรณ์ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 158(5) พิพากษายกฟ้องโจทก์ฎีกาว่า ฟ้องโจทก์เป็นฟ้องที่ชอบด้วยกฎหมายแล้วศาลฎีกาตรวจสำนวนประชุมปรึกษาแล้ว เห็นว่าคดีไม่จำเป็นต้องฟังคำแถลงการณ์ด้วยวาจาตามที่โจทก์ขอ จึงให้งด คดีมีปัญหาต้องวินิจฉัยว่าฟ้องโจทก์เป็นฟ้องที่ชอบด้วยกฎหมายหรือไม่ โจทก์บรรยายฟ้องว่า จำเลยทั้งสองบังอาจร่วมกันลักเอาเงินสดจำนวน 1,000 บาท ของนายสมไปโดยทุจริตโดยใช้กุญแจปลอมไขลิ้นชักโต๊ะเก็บเงินแล้วลักเอาทรัพย์ดังกล่าวไป แต่มิได้ระบุสถานที่เกิดเหตุหรือรายละเอียดที่เกี่ยวกับสถานที่เกิดเหตุ พอสมควรที่จะให้จำเลยเข้าใจได้ว่า ถูกกล่าวหาว่าลักทรัพย์ ณ สถานที่แห่งใด ฟ้องโจทก์จึงเป็นฟ้องที่ไม่สมบูรณ์ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 158(5)พิพากษายืน(สมชัย ทรัพยวณิช-สนับ คัมภีรยส-รื่น วิไลชนม์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า เมื่อวันที่ 3 ตุลาคม 2517 เวลากลางวัน จำเลยทั้งสองบังอาจร่วมกันลักเอาเงินสดจำนวน 1,000 บาท ของนายสมไปโดยทุจริต โดยจำเลยใช้กุญแจปลอมไขลิ้นชักโต๊ะเก็บเงินแล้วลักเอาทรัพย์ดังกล่าวไป ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 335(7) และให้จำเลยคืนหรือใช้เงิน 1,000 บาทแก่เจ้าทรัพย์จำเลยทั้งสองให้การรับสารภาพศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 335(7) จำคุกคนละ 2 ปี จำเลยรับสารภาพเป็นประโยชน์แก่การพิจารณาเป็นเหตุบรรเทาโทษ ลดโทษกึ่งหนึ่งตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 คงจำคุกคนละ 1 ปี ให้จำเลยคืนหรือใช้เงิน 1,000 บาท แก่เจ้าทรัพย์จำเลยทั้งสองอุทธรณ์ ขอให้ลงโทษสถานเบา และว่าฟ้องของโจทก์ไม่ได้ระบุสถานที่เกิดเหตุ เป็นคำฟ้องที่ไม่ชอบด้วยกฎหมายศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า ฟ้องโจทก์เป็นฟ้องที่ไม่สมบูรณ์ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 158(5) พิพากษายกฟ้องโจทก์ฎีกาว่า ฟ้องโจทก์เป็นฟ้องที่ชอบด้วยกฎหมายแล้วศาลฎีกาตรวจสำนวนประชุมปรึกษาแล้ว เห็นว่าคดีไม่จำเป็นต้องฟังคำแถลงการณ์ด้วยวาจาตามที่โจทก์ขอ จึงให้งด คดีมีปัญหาต้องวินิจฉัยว่าฟ้องโจทก์เป็นฟ้องที่ชอบด้วยกฎหมายหรือไม่ โจทก์บรรยายฟ้องว่า จำเลยทั้งสองบังอาจร่วมกันลักเอาเงินสดจำนวน 1,000 บาท ของนายสมไปโดยทุจริตโดยใช้กุญแจปลอมไขลิ้นชักโต๊ะเก็บเงินแล้วลักเอาทรัพย์ดังกล่าวไป แต่มิได้ระบุสถานที่เกิดเหตุหรือรายละเอียดที่เกี่ยวกับสถานที่เกิดเหตุ พอสมควรที่จะให้จำเลยเข้าใจได้ว่า ถูกกล่าวหาว่าลักทรัพย์ ณ สถานที่แห่งใด ฟ้องโจทก์จึงเป็นฟ้องที่ไม่สมบูรณ์ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 158(5)พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1052/2519พนักงานอัยการจังหวัดสุราษฎร์ธานีโจทก์นายสมเกียรติ นุ้ยเมือง กับพวกจำเลย ป.อ. ม. 334, ม. 335 ป.วิ.อ. ม. 158 (5)โจทก์บรรยายฟ้องว่า จำเลยทั้งสองบังอาจร่วมกันลักเอาเงินสดจำนวน 1,000 บาท ของ ส. ไปโดยทุจริตโดยใช้กุญแจปลอมไขลิ้นชักโต๊ะเก็บเงินแล้วลักเอาทรัพย์ดังกล่าวไปแต่มิได้ระบุสถานที่เกิดเหตุหรือรายละเอียดที่เกี่ยวกับสถานที่เกิดเหตุพอสมควรที่จะให้จำเลยเข้าใจได้ว่าถูกกล่าวหาว่าลักทรัพย์ ณ สถานที่แห่งใด ย่อมเป็นฟ้องที่ไม่สมบูรณ์ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 158(5)โจทก์ฟ้องว่า เมื่อวันที่ 3 ตุลาคม 2517 เวลากลางวัน จำเลยทั้งสองบังอาจร่วมกันลักเอาเงินสดจำนวน 1,000 บาท ของนายสมไปโดยทุจริต โดยจำเลยใช้กุญแจปลอมไขลิ้นชักโต๊ะเก็บเงินแล้วลักเอาทรัพย์ดังกล่าวไป ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 335(7) และให้จำเลยคืนหรือใช้เงิน 1,000 บาทแก่เจ้าทรัพย์จำเลยทั้งสองให้การรับสารภาพศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 335(7) จำคุกคนละ 2 ปี จำเลยรับสารภาพเป็นประโยชน์แก่การพิจารณาเป็นเหตุบรรเทาโทษ ลดโทษกึ่งหนึ่งตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 คงจำคุกคนละ 1 ปี ให้จำเลยคืนหรือใช้เงิน 1,000 บาท แก่เจ้าทรัพย์จำเลยทั้งสองอุทธรณ์ ขอให้ลงโทษสถานเบา และว่าฟ้องของโจทก์ไม่ได้ระบุสถานที่เกิดเหตุ เป็นคำฟ้องที่ไม่ชอบด้วยกฎหมายศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า ฟ้องโจทก์เป็นฟ้องที่ไม่สมบูรณ์ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 158(5) พิพากษายกฟ้องโจทก์ฎีกาว่า ฟ้องโจทก์เป็นฟ้องที่ชอบด้วยกฎหมายแล้วศาลฎีกาตรวจสำนวนประชุมปรึกษาแล้ว เห็นว่าคดีไม่จำเป็นต้องฟังคำแถลงการณ์ด้วยวาจาตามที่โจทก์ขอ จึงให้งด คดีมีปัญหาต้องวินิจฉัยว่าฟ้องโจทก์เป็นฟ้องที่ชอบด้วยกฎหมายหรือไม่ โจทก์บรรยายฟ้องว่า จำเลยทั้งสองบังอาจร่วมกันลักเอาเงินสดจำนวน 1,000 บาท ของนายสมไปโดยทุจริตโดยใช้กุญแจปลอมไขลิ้นชักโต๊ะเก็บเงินแล้วลักเอาทรัพย์ดังกล่าวไป แต่มิได้ระบุสถานที่เกิดเหตุหรือรายละเอียดที่เกี่ยวกับสถานที่เกิดเหตุ พอสมควรที่จะให้จำเลยเข้าใจได้ว่า ถูกกล่าวหาว่าลักทรัพย์ ณ สถานที่แห่งใด ฟ้องโจทก์จึงเป็นฟ้องที่ไม่สมบูรณ์ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 158(5)พิพากษายืน(สมชัย ทรัพยวณิช-สนับ คัมภีรยส-รื่น วิไลชนม์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ