คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2199/2519หลักกฎหมาย: จำเลยใช้กำลังจับมือผู้ตายให้ลุกขึ้นโดยผู้ตายไม่สมัครใจ เมื่อผู้ตายบอกว่าจะไปสวมเสื้อก่อน จำเลยจึงปล่อย ถือได้ว่าเป็นการใช้กำลังทำร้าย เป็นความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 391โจทก์ฟ้องว่าจำเลยมิได้มีเจตนาฆ่า แต่มีเจตนาทำร้ายร่างกายผู้ตาย โดยจำเลยจับแขนผู้ตายกระชากให้หงายหลังจนศีรษะและหลังกระทบพื้นบ้านอย่างแรง แล้วลากถูไปกับพื้นกระดาน ทำให้ศีรษะผู้ตายกระทบพื้นกระดานอย่างแรง เลือดในสมองออก ผู้ตายได้รับอันตรายแก่กายและจิตใจ และถึงแก่ความตายเพราะพิษบาดแผลที่จำเลยทำร้าย ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 290จำเลยให้การปฏิเสธ ต่อสู้ว่าผู้ตายเดินมาหกล้ม ศีรษะฟาดพื้นตายเองศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยกระทำความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 290 ให้ลงโทษจำคุก 3 ปีจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ เป็นว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 391 จำคุก 1 เดือนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า พยานโจทก์เบิกความขัดกัน และรายงานการชันสูตรพลิกศพซึ่งมีอยู่ 2 ฉบับก็แสดงเหตุที่ทำให้ตายไม่ตรงกัน ข้อเท็จจริงฟังไม่ได้ว่าจำเลยกระทำความผิดตามที่โจทก์ฟ้อง อย่างไรก็ดี ข้อเท็จจริงฟังได้ว่าจำเลยได้ใช้กำลังจับมือผู้ตายให้ลุกขึ้นโดยผู้ตายไม่สมัครใจ ซึ่งจำเลยก็นำสืบยอมรับเมื่อผู้ตายบอกว่าจะไปสวมเสื้อก่อนจำเลยจึงปล่อย ถือได้ว่าเป็นการใช้กำลังทำร้ายผู้ตายพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2199/2519อัยการร้อยเอ็ดโจทก์นายคำตัน ฝากาบลจำเลย ป.อ. ม. 391จำเลยใช้กำลังจับมือผู้ตายให้ลุกขึ้นโดยผู้ตายไม่สมัครใจ เมื่อผู้ตายบอกว่าจะไปสวมเสื้อก่อน จำเลยจึงปล่อย ถือได้ว่าเป็นการใช้กำลังทำร้าย เป็นความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 391โจทก์ฟ้องว่าจำเลยมิได้มีเจตนาฆ่า แต่มีเจตนาทำร้ายร่างกายผู้ตาย โดยจำเลยจับแขนผู้ตายกระชากให้หงายหลังจนศีรษะและหลังกระทบพื้นบ้านอย่างแรง แล้วลากถูไปกับพื้นกระดาน ทำให้ศีรษะผู้ตายกระทบพื้นกระดานอย่างแรง เลือดในสมองออก ผู้ตายได้รับอันตรายแก่กายและจิตใจ และถึงแก่ความตายเพราะพิษบาดแผลที่จำเลยทำร้าย ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 290จำเลยให้การปฏิเสธ ต่อสู้ว่าผู้ตายเดินมาหกล้ม ศีรษะฟาดพื้นตายเองศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยกระทำความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 290 ให้ลงโทษจำคุก 3 ปีจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ เป็นว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 391 จำคุก 1 เดือนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า พยานโจทก์เบิกความขัดกัน และรายงานการชันสูตรพลิกศพซึ่งมีอยู่ 2 ฉบับก็แสดงเหตุที่ทำให้ตายไม่ตรงกัน ข้อเท็จจริงฟังไม่ได้ว่าจำเลยกระทำความผิดตามที่โจทก์ฟ้อง อย่างไรก็ดี ข้อเท็จจริงฟังได้ว่าจำเลยได้ใช้กำลังจับมือผู้ตายให้ลุกขึ้นโดยผู้ตายไม่สมัครใจ ซึ่งจำเลยก็นำสืบยอมรับเมื่อผู้ตายบอกว่าจะไปสวมเสื้อก่อนจำเลยจึงปล่อย ถือได้ว่าเป็นการใช้กำลังทำร้ายผู้ตายพิพากษายืน(จันทร์ ระรวยทรง-กฤษณ์ โสภิตกุล-ชุบ วีระเวคิน)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่าจำเลยมิได้มีเจตนาฆ่า แต่มีเจตนาทำร้ายร่างกายผู้ตาย โดยจำเลยจับแขนผู้ตายกระชากให้หงายหลังจนศีรษะและหลังกระทบพื้นบ้านอย่างแรง แล้วลากถูไปกับพื้นกระดาน ทำให้ศีรษะผู้ตายกระทบพื้นกระดานอย่างแรง เลือดในสมองออก ผู้ตายได้รับอันตรายแก่กายและจิตใจ และถึงแก่ความตายเพราะพิษบาดแผลที่จำเลยทำร้าย ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 290จำเลยให้การปฏิเสธ ต่อสู้ว่าผู้ตายเดินมาหกล้ม ศีรษะฟาดพื้นตายเองศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยกระทำความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 290 ให้ลงโทษจำคุก 3 ปีจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ เป็นว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 391 จำคุก 1 เดือนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า พยานโจทก์เบิกความขัดกัน และรายงานการชันสูตรพลิกศพซึ่งมีอยู่ 2 ฉบับก็แสดงเหตุที่ทำให้ตายไม่ตรงกัน ข้อเท็จจริงฟังไม่ได้ว่าจำเลยกระทำความผิดตามที่โจทก์ฟ้อง อย่างไรก็ดี ข้อเท็จจริงฟังได้ว่าจำเลยได้ใช้กำลังจับมือผู้ตายให้ลุกขึ้นโดยผู้ตายไม่สมัครใจ ซึ่งจำเลยก็นำสืบยอมรับเมื่อผู้ตายบอกว่าจะไปสวมเสื้อก่อนจำเลยจึงปล่อย ถือได้ว่าเป็นการใช้กำลังทำร้ายผู้ตายพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2199/2519อัยการร้อยเอ็ดโจทก์นายคำตัน ฝากาบลจำเลย ป.อ. ม. 391จำเลยใช้กำลังจับมือผู้ตายให้ลุกขึ้นโดยผู้ตายไม่สมัครใจ เมื่อผู้ตายบอกว่าจะไปสวมเสื้อก่อน จำเลยจึงปล่อย ถือได้ว่าเป็นการใช้กำลังทำร้าย เป็นความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 391โจทก์ฟ้องว่าจำเลยมิได้มีเจตนาฆ่า แต่มีเจตนาทำร้ายร่างกายผู้ตาย โดยจำเลยจับแขนผู้ตายกระชากให้หงายหลังจนศีรษะและหลังกระทบพื้นบ้านอย่างแรง แล้วลากถูไปกับพื้นกระดาน ทำให้ศีรษะผู้ตายกระทบพื้นกระดานอย่างแรง เลือดในสมองออก ผู้ตายได้รับอันตรายแก่กายและจิตใจ และถึงแก่ความตายเพราะพิษบาดแผลที่จำเลยทำร้าย ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 290จำเลยให้การปฏิเสธ ต่อสู้ว่าผู้ตายเดินมาหกล้ม ศีรษะฟาดพื้นตายเองศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยกระทำความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 290 ให้ลงโทษจำคุก 3 ปีจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ เป็นว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 391 จำคุก 1 เดือนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า พยานโจทก์เบิกความขัดกัน และรายงานการชันสูตรพลิกศพซึ่งมีอยู่ 2 ฉบับก็แสดงเหตุที่ทำให้ตายไม่ตรงกัน ข้อเท็จจริงฟังไม่ได้ว่าจำเลยกระทำความผิดตามที่โจทก์ฟ้อง อย่างไรก็ดี ข้อเท็จจริงฟังได้ว่าจำเลยได้ใช้กำลังจับมือผู้ตายให้ลุกขึ้นโดยผู้ตายไม่สมัครใจ ซึ่งจำเลยก็นำสืบยอมรับเมื่อผู้ตายบอกว่าจะไปสวมเสื้อก่อนจำเลยจึงปล่อย ถือได้ว่าเป็นการใช้กำลังทำร้ายผู้ตายพิพากษายืน(จันทร์ ระรวยทรง-กฤษณ์ โสภิตกุล-ชุบ วีระเวคิน)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ