คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 540/2504หลักกฎหมาย: ฟ้องว่าเล่นการพนัน โจทก์ไม่มีหลักฐานอย่างใด นอกจากคำรับของจำเลยในชั้นสอบสวน ในชั้นศาลจำเลยให้การปฏิเสธแต่เมื่อจำเลยเบิกความเป็นพยานอ้างตนเอง ได้เบิกความตอบคำซักค้านของโจทก์ว่า ได้เล่นการพนันจริงดังนี้ไม่พอฟังลงโทษจำเลยเจ้าหน้าที่ตำรวจสืบสวนได้ความว่า จำเลยเป็นเจ้ามือการพนันสลากกินรวบ วันที่ 15 ธันวาคม 2501 เจ้าพนักงานตำรวจจึงไปตรวจค้นบ้านจำเลยไม่ได้ของกลางอย่างใดเลย แต่ก็จับจำเลยไปทำการสอบสวน จำเลยให้การรับสารภาพในชั้นสอบสวนว่า เป็นเจ้ามือสลากกินรวบมา 2 ปีแล้วเพิ่งเลิกเมื่อวันที่ 25 พฤศจิกายน 2501 ในชั้นศาลจำเลยให้การปฏิเสธ แต่เมื่อจำเลยเบิกความเป็นพยานตนเองได้เบิกความว่า จำเลยรับสารภาพในชั้นสอบสวนเพราะถูกขู่ว่าจะขัง 30 วัน และตอบคำซักค้านของโจทก์ว่าในเดือนพฤศจิกายน 2501 จำเลยยังคงเล่นสลากกินรวบอยู่ จึงได้รับสารภาพไปเช่นนั้นศาลชั้นต้นอาศัยคำรับชั้นสอบสวนกับคำเบิกความของจำเลยชั้นศาลซึ่งถือว่ารับข้อเท็จจริงแล้ว พิพากษาลงโทษจำเลยศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า คำรับชั้นสอบสวนเป็นเพียงหลักฐานอย่างหนึ่งของโจทก์เท่านั้น แต่ชั้นศาลจำเลยให้การปฏิเสธ โจทก์จึงต้องสืบให้ได้ความว่าจำเลยทำผิดคำเบิกความของจำเลยในชั้นศาลเป็นแต่เพียงประกอบคำให้การชั้นสอบสวนของจำเลยเท่านั้นหาใช่คำรับสารภาพของจำเลยชั้นศาลพิจารณาไม่ เมื่อหลักฐานพยานโจทก์ไม่พอฟังว่าจำเลยทำผิด จะฟังคำรับของจำเลยชั้นสอบสวนมาลงโทษไม่ได้ พิพากษากลับให้ยกฟ้องศาลฎีกาเห็นว่าเป็นหน้าที่ของโจทก์จะต้องสืบว่าจำเลยกระทำผิดจึงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ด้วยเหตุผลเช่นเดียวกัน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 540/2504อัยการจังหวัดชัยภูมิโจทก์นางทองม้วน มิทธิศรจำเลย ป.วิ.อ. ม. 226, ม. 227, ม. 232, ม. 233, ม. 235 พ.ร.บ.การพนัน พ.ศ.2478 ม. 12 ฟ้องว่าเล่นการพนัน โจทก์ไม่มีหลักฐานอย่างใด นอกจากคำรับของจำเลยในชั้นสอบสวน ในชั้นศาลจำเลยให้การปฏิเสธแต่เมื่อจำเลยเบิกความเป็นพยานอ้างตนเอง ได้เบิกความตอบคำซักค้านของโจทก์ว่า ได้เล่นการพนันจริงดังนี้ไม่พอฟังลงโทษจำเลยเจ้าหน้าที่ตำรวจสืบสวนได้ความว่า จำเลยเป็นเจ้ามือการพนันสลากกินรวบ วันที่ 15 ธันวาคม 2501 เจ้าพนักงานตำรวจจึงไปตรวจค้นบ้านจำเลยไม่ได้ของกลางอย่างใดเลย แต่ก็จับจำเลยไปทำการสอบสวน จำเลยให้การรับสารภาพในชั้นสอบสวนว่า เป็นเจ้ามือสลากกินรวบมา 2 ปีแล้วเพิ่งเลิกเมื่อวันที่ 25 พฤศจิกายน 2501 ในชั้นศาลจำเลยให้การปฏิเสธ แต่เมื่อจำเลยเบิกความเป็นพยานตนเองได้เบิกความว่า จำเลยรับสารภาพในชั้นสอบสวนเพราะถูกขู่ว่าจะขัง 30 วัน และตอบคำซักค้านของโจทก์ว่าในเดือนพฤศจิกายน 2501 จำเลยยังคงเล่นสลากกินรวบอยู่ จึงได้รับสารภาพไปเช่นนั้นศาลชั้นต้นอาศัยคำรับชั้นสอบสวนกับคำเบิกความของจำเลยชั้นศาลซึ่งถือว่ารับข้อเท็จจริงแล้ว พิพากษาลงโทษจำเลยศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า คำรับชั้นสอบสวนเป็นเพียงหลักฐานอย่างหนึ่งของโจทก์เท่านั้น แต่ชั้นศาลจำเลยให้การปฏิเสธ โจทก์จึงต้องสืบให้ได้ความว่าจำเลยทำผิดคำเบิกความของจำเลยในชั้นศาลเป็นแต่เพียงประกอบคำให้การชั้นสอบสวนของจำเลยเท่านั้นหาใช่คำรับสารภาพของจำเลยชั้นศาลพิจารณาไม่ เมื่อหลักฐานพยานโจทก์ไม่พอฟังว่าจำเลยทำผิด จะฟังคำรับของจำเลยชั้นสอบสวนมาลงโทษไม่ได้ พิพากษากลับให้ยกฟ้องศาลฎีกาเห็นว่าเป็นหน้าที่ของโจทก์จะต้องสืบว่าจำเลยกระทำผิดจึงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ด้วยเหตุผลเช่นเดียวกัน(สนิท สุมาวงศ์-ประมูล สุวรรณศร-บริรักษ์จรรยาวัตร)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: เจ้าหน้าที่ตำรวจสืบสวนได้ความว่า จำเลยเป็นเจ้ามือการพนันสลากกินรวบ วันที่ 15 ธันวาคม 2501 เจ้าพนักงานตำรวจจึงไปตรวจค้นบ้านจำเลยไม่ได้ของกลางอย่างใดเลย แต่ก็จับจำเลยไปทำการสอบสวน จำเลยให้การรับสารภาพในชั้นสอบสวนว่า เป็นเจ้ามือสลากกินรวบมา 2 ปีแล้วเพิ่งเลิกเมื่อวันที่ 25 พฤศจิกายน 2501 ในชั้นศาลจำเลยให้การปฏิเสธ แต่เมื่อจำเลยเบิกความเป็นพยานตนเองได้เบิกความว่า จำเลยรับสารภาพในชั้นสอบสวนเพราะถูกขู่ว่าจะขัง 30 วัน และตอบคำซักค้านของโจทก์ว่าในเดือนพฤศจิกายน 2501 จำเลยยังคงเล่นสลากกินรวบอยู่ จึงได้รับสารภาพไปเช่นนั้นศาลชั้นต้นอาศัยคำรับชั้นสอบสวนกับคำเบิกความของจำเลยชั้นศาลซึ่งถือว่ารับข้อเท็จจริงแล้ว พิพากษาลงโทษจำเลยศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า คำรับชั้นสอบสวนเป็นเพียงหลักฐานอย่างหนึ่งของโจทก์เท่านั้น แต่ชั้นศาลจำเลยให้การปฏิเสธ โจทก์จึงต้องสืบให้ได้ความว่าจำเลยทำผิดคำเบิกความของจำเลยในชั้นศาลเป็นแต่เพียงประกอบคำให้การชั้นสอบสวนของจำเลยเท่านั้นหาใช่คำรับสารภาพของจำเลยชั้นศาลพิจารณาไม่ เมื่อหลักฐานพยานโจทก์ไม่พอฟังว่าจำเลยทำผิด จะฟังคำรับของจำเลยชั้นสอบสวนมาลงโทษไม่ได้ พิพากษากลับให้ยกฟ้องศาลฎีกาเห็นว่าเป็นหน้าที่ของโจทก์จะต้องสืบว่าจำเลยกระทำผิดจึงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ด้วยเหตุผลเช่นเดียวกัน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 540/2504อัยการจังหวัดชัยภูมิโจทก์นางทองม้วน มิทธิศรจำเลย ป.วิ.อ. ม. 226, ม. 227, ม. 232, ม. 233, ม. 235 พ.ร.บ.การพนัน พ.ศ.2478 ม. 12 ฟ้องว่าเล่นการพนัน โจทก์ไม่มีหลักฐานอย่างใด นอกจากคำรับของจำเลยในชั้นสอบสวน ในชั้นศาลจำเลยให้การปฏิเสธแต่เมื่อจำเลยเบิกความเป็นพยานอ้างตนเอง ได้เบิกความตอบคำซักค้านของโจทก์ว่า ได้เล่นการพนันจริงดังนี้ไม่พอฟังลงโทษจำเลยเจ้าหน้าที่ตำรวจสืบสวนได้ความว่า จำเลยเป็นเจ้ามือการพนันสลากกินรวบ วันที่ 15 ธันวาคม 2501 เจ้าพนักงานตำรวจจึงไปตรวจค้นบ้านจำเลยไม่ได้ของกลางอย่างใดเลย แต่ก็จับจำเลยไปทำการสอบสวน จำเลยให้การรับสารภาพในชั้นสอบสวนว่า เป็นเจ้ามือสลากกินรวบมา 2 ปีแล้วเพิ่งเลิกเมื่อวันที่ 25 พฤศจิกายน 2501 ในชั้นศาลจำเลยให้การปฏิเสธ แต่เมื่อจำเลยเบิกความเป็นพยานตนเองได้เบิกความว่า จำเลยรับสารภาพในชั้นสอบสวนเพราะถูกขู่ว่าจะขัง 30 วัน และตอบคำซักค้านของโจทก์ว่าในเดือนพฤศจิกายน 2501 จำเลยยังคงเล่นสลากกินรวบอยู่ จึงได้รับสารภาพไปเช่นนั้นศาลชั้นต้นอาศัยคำรับชั้นสอบสวนกับคำเบิกความของจำเลยชั้นศาลซึ่งถือว่ารับข้อเท็จจริงแล้ว พิพากษาลงโทษจำเลยศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า คำรับชั้นสอบสวนเป็นเพียงหลักฐานอย่างหนึ่งของโจทก์เท่านั้น แต่ชั้นศาลจำเลยให้การปฏิเสธ โจทก์จึงต้องสืบให้ได้ความว่าจำเลยทำผิดคำเบิกความของจำเลยในชั้นศาลเป็นแต่เพียงประกอบคำให้การชั้นสอบสวนของจำเลยเท่านั้นหาใช่คำรับสารภาพของจำเลยชั้นศาลพิจารณาไม่ เมื่อหลักฐานพยานโจทก์ไม่พอฟังว่าจำเลยทำผิด จะฟังคำรับของจำเลยชั้นสอบสวนมาลงโทษไม่ได้ พิพากษากลับให้ยกฟ้องศาลฎีกาเห็นว่าเป็นหน้าที่ของโจทก์จะต้องสืบว่าจำเลยกระทำผิดจึงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ด้วยเหตุผลเช่นเดียวกัน(สนิท สุมาวงศ์-ประมูล สุวรรณศร-บริรักษ์จรรยาวัตร)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ