phoneee/thai-legal-corpus huggingface dataset:
ประกาศกระทรวงพาณิชย์ประกาศกระทรวงพาณิชย์เรื่องการกำหนดภาพแผนที่หรือภาพแสดงสถานที่ทางภูมิศาสตร์ตามมาตรา ๗ วรรคสอง (๙)แห่งพระราชบัญญัติเครื่องหมายการค้าพ.ศ. ๒๕๓๔ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติเครื่องหมายการค้า(ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๕๙[๑] อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๕ วรรคหนึ่ง และมาตรา ๗ วรรคสอง(๙) แห่งพระราชบัญญัติเครื่องหมายการค้าพ.ศ. ๒๕๓๔ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติเครื่องหมายการค้า (ฉบับที่ ๓) พ.ศ.๒๕๕๙ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์ออกประกาศไว้ ดังต่อไปนี้ภาพแผนที่หรือภาพแสดงสถานที่ทางภูมิศาสตร์ดังต่อไปนี้ให้ถือว่าเป็นภาพแผนที่หรือภาพแสดงสถานที่ทางภูมิศาสตร์ตามมาตรา ๗ วรรคสอง (๙)แห่งพระราชบัญญัติเครื่องหมายการค้า พ.ศ. ๒๕๓๔ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติเครื่องหมายการค้า(ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๕๙๑.ภาพแผนที่ ได้แก่ ภาพแผนที่โลกภาพแผนที่ทวีป ภาพแผนที่ประเทศ ภาพแผนที่ทางทะเลภาพแผนที่ถนนหรือเส้นทางคมนาคมอื่น ๆ ภาพแผนที่ของสถานที่ใด ๆที่ประชาชนโดยทั่วไปในประเทศไทยรู้จักกันแพร่หลาย เช่น ภาพแผนที่แหล่งท่องเที่ยวเป็นต้น๒.ภาพแสดงสถานที่ทางภูมิศาสตร์ ได้แก่ภาพแสดงสถานที่ทางภูมิศาสตร์ที่ประชาชนโดยทั่วไปในประเทศไทยรู้จักกันแพร่หลายหรือภาพที่ประดิษฐ์ขึ้นให้คล้ายกับสถานที่ดังกล่าว เช่น ภาพภูเขา ภาพเกาะ ภาพแหลมภาพอ่าว เป็นต้นทั้งนี้ตั้งแต่วันที่ ๒๘ กรกฎาคม ๒๕๕๙ เป็นต้นไปประกาศ ณ วันที่ ๒๑กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๕๙อภิรดี ตันตราภรณ์รัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์กัญฑรัตน์/ปริยานุช/จัดทำ๑๗ สิงหาคม๒๕๕๙[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๓๓/ตอนพิเศษ ๑๗๗ ง/หน้า ๑๓/๑๑ สิงหาคม ๒๕๕๙
พระราชกฤษฎีกาให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมการก่อสร้างอาคารพุทธศักราช ๒๔๗๙ในเขตเทศบาลเมืองเพชรบูรณ์จังหวัดเพชรบูรณ์พ.ศ. ๒๕๐๑ ภูมิพลอดุลยเดชป.ร.ให้ไว้ ณ วันที่๑๒ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๐๑เป็นปีที่ ๑๓ในรัชกาลปัจจุบันพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชมีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่าโดยที่เป็นการสมควรให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมการก่อสร้างอาคารพุทธศักราช ๒๔๗๙ ในเขตเทศบาลเมืองเพชรบูรณ์ จังหวัดเพชรบูรณ์อาศัยอำนาจตามความในมาตรา๙๕ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช ๒๔๗๕ แก้ไขเพิ่มเติม พุทธศักราช๒๔๙๕ และมาตรา ๒ แห่งพระราชบัญญัติควบคุมการก่อสร้างอาคาร พุทธศักราช ๒๔๗๙จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้มาตรา ๑ พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า พระราชกฤษฎีกาให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมการก่อสร้างอาคารพุทธศักราช ๒๔๗๙ ในเขตเทศบาลเมืองเพชรบูรณ์ จังหวัดเพชรบูรณ์ พ.ศ. ๒๕๐๑มาตรา ๒[๑]พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา ๓ให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมการก่อสร้างอาคาร พุทธศักราช ๒๔๗๙ในเขตเทศบาลเมืองเพชรบูรณ์ จังหวัดเพชรบูรณ์มาตรา ๔ ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้ผู้รับสนองพระบรมราชโองการพลเอกถ. กิตติขจรนายกรัฐมนตรีหมายเหตุ:- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือ เนื่องจากสภาพเทศบาลเมืองเพชรบูรณ์จังหวัดเพชรบูรณ์ได้ขยายตัวทั้งในทางการก่อสร้างอาคารและการผังเมืองสมควรควบคุมการก่อสร้างอาคารในเขตเทศบาลนี้ เพื่อประโยชน์ในความมั่นคงแข็งแรงการอนามัย การสุขาภิบาล การป้องกันอัคคีภัย และการผังเมืองให้เป็นระเบียบเรียบร้อยโดยประกาศพระราชกฤษฎีกาให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมการก่อสร้างอาคาร พุทธศักราช ๒๔๗๙ในเขตเทศบาลเมืองเพชรบูรณ์ จังหวัดเพชรบูรณ์ ตามความในมาตรา ๒แห่งพระราชบัญญัติควบคุมการก่อสร้างอาคาร พุทธศักราช ๒๔๗๙อัมภิญา/พิมพ์๒ มิถุนายน ๒๕๕๑รัศม์วรรณวลัย/ตรวจ๒ มิถุนายน ๒๕๕๑โชติกานต์/ปรับปรุง๒๙ มิถุนายน๒๕๖๓อรญา/ตรวจ๓ สิงหาคม ๒๕๖๓[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๗๕/ตอนที่ ๕๕/หน้า ๓๓๑/๒๒ กรกฎาคม ๒๕๐๑
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 250/2466หลักกฎหมาย: รับฝากของแล้วปฏิเสธรับฝากของเขาไว้ แล้วปฏิเสธว่า มิได้รับฝาก โดยคิดทุจริตเบียดบังเอาทรัพย์นั้นไว้เป็นอนาประโยชน์ตนเอง มีผิดตามกฎหมายอาญามาตรา ๓๑๔ ตามฎีกาที่ ๑๕๕๗/๑๓๑. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 250/2466อัยการนครศรีธรรมราชโจทก์นางเขียวจำเลย ป.อ. ม. 314รับฝากของแล้วปฏิเสธรับฝากของเขาไว้ แล้วปฏิเสธว่า มิได้รับฝาก โดยคิดทุจริตเบียดบังเอาทรัพย์นั้นไว้เป็นอนาประโยชน์ตนเอง มีผิดตามกฎหมายอาญามาตรา ๓๑๔ ตามฎีกาที่ ๑๕๕๗/๑๓๑.(พิพาก-ศรี-มโน)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: รับฝากของเขาไว้ แล้วปฏิเสธว่า มิได้รับฝาก โดยคิดทุจริตเบียดบังเอาทรัพย์นั้นไว้เป็นอนาประโยชน์ตนเอง มีผิดตามกฎหมายอาญามาตรา ๓๑๔ ตามฎีกาที่ ๑๕๕๗/๑๓๑. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 250/2466อัยการนครศรีธรรมราชโจทก์นางเขียวจำเลย ป.อ. ม. 314รับฝากของแล้วปฏิเสธรับฝากของเขาไว้ แล้วปฏิเสธว่า มิได้รับฝาก โดยคิดทุจริตเบียดบังเอาทรัพย์นั้นไว้เป็นอนาประโยชน์ตนเอง มีผิดตามกฎหมายอาญามาตรา ๓๑๔ ตามฎีกาที่ ๑๕๕๗/๑๓๑.(พิพาก-ศรี-มโน)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุหมายเหตุ: 118353. คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 249/2466 พิมพ์คำพิพากษาฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 249/2466 ป.อ. ม. 298()แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
กฎกระทรวงฉบับที่ ๑๓๙(พ.ศ. ๒๕๓๙)ออกตามความในพระราชบัญญัติเงินตราพ.ศ. ๒๕๐๑[๑] อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๕ แห่งพระราชบัญญัติเงินตรา พ.ศ.๒๕๐๑ และมาตรา ๑๐ วรรคสาม แห่งพระราชบัญญัติเงินตรา พ.ศ. ๒๕๐๑ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติเงินตรา (ฉบับที่ ๕) พ.ศ. ๒๕๓๖ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังออกกฎกระทรวงไว้ดังต่อไปนี้ให้กำหนดชนิด ราคา โลหะ อัตราเนื้อโลหะ น้ำหนัก ขนาดอัตราเผื่อเหลือเผื่อขาด ลวดลาย และลักษณะอื่น ๆของเหรียญกษาปณ์ที่ระลึกเนื่องในมหามงคลสมัยพระราชพิธีกาญจนาภิเษกของพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชในวันที่ ๙ มิถุนายน ๒๕๓๙ ตามบัญชีท้ายกฎกระทรวงนี้ให้ไว้ ณ วันที่ ๒๗ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๓๙สุรเกียรติ์ เสถียรไทยรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง[เอกสารแนบท้าย]๑. บัญชีท้ายกฎกระทรวง ฉบับที่ ๑๓๙ (พ.ศ. ๒๕๓๙) ออกตามความในพระราชบัญญัติเงินตราพ.ศ. ๒๕๐๑(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)หมายเหต :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือโดยที่เป็นการสมควรจัดทำเหรียญกษาปณ์ทองคำราคาหกพันบาท สองชนิด ราคาสามพันบาทสองชนิด ราคาหนึ่งพันห้าร้อยบาท สองชนิด เหรียญกษาปณ์เงินราคาหกร้อยบาท สองชนิดราคาสามร้อยบาท สองชนิด ราคาหนึ่งร้อยห้าสิบบาท สองชนิด เหรียญกษาปณ์โลหะสีขาว(ทองแดงผสมนิกเกิล) ราคายี่สิบบาท สองชนิด เหรียญกษาปณ์โลหะสีขาว(ทองแดงผสมนิกเกิล) เคลือบไส้ทองแดง ราคาห้าบาท หนึ่งชนิด และราคาสองบาท หนึ่งชนิดออกใช้เพื่อเป็นที่ระลึกเนื่องในมหามงคลสมัยพระราชพิธีกาญจนาภิเษกของพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชในวันที่ ๙ มิถุนายน ๒๕๓๙ จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้ปิยะธิดา/ปรับปรุง๑๑ มิถุนายน๒๕๖๑[๑] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๑๓/ตอนที่ ๕ ก/หน้า ๑๑/๖ มีนาคม ๒๕๓๙
พระราชกฤษฎีกาพระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในท้องที่ตำบลสะเอียบ ตำบลเตาปูนและตำบลบ้านกลาง อำเภอสองจังหวัดแพร่ให้เป็นเขตปฏิรูปที่ดินพ.ศ. ๒๕๕๒ ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร.ให้ไว้ ณ วันที่ ๖ สิงหาคมพ.ศ. ๒๕๕๒เป็นปีที่ ๖๔ในรัชกาลปัจจุบันพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชมีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่าโดยที่เป็นการสมควรกำหนดเขตที่ดินในท้องที่ตำบลสะเอียบ ตำบลเตาปูน และตำบลบ้านกลาง อำเภอสอง จังหวัดแพร่ให้เป็นเขตปฏิรูปที่ดินอาศัยอำนาจตามความในมาตรา๑๘๗ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย และมาตรา ๒๕ วรรคหนึ่งแห่งพระราชบัญญัติการปฏิรูปที่ดินเพื่อเกษตรกรรม พ.ศ. ๒๕๑๘อันเป็นกฎหมายที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคลซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๔๑ มาตรา ๔๒ และมาตรา ๔๓ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย บัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมายจึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้มาตรา ๑พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า พระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในท้องที่ตำบลสะเอียบ ตำบลเตาปูน และตำบลบ้านกลาง อำเภอสอง จังหวัดแพร่ให้เป็นเขตปฏิรูปที่ดิน พ.ศ. ๒๕๕๒มาตรา ๒[๑]พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา ๓ให้ที่ดินในท้องที่ตำบลสะเอียบ ตำบลเตาปูน และตำบลบ้านกลาง อำเภอสองจังหวัดแพร่ ภายในแนวเขตตามแผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกานี้ เป็นเขตปฏิรูปที่ดินมาตรา ๔ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้ผู้รับสนองพระบรมราชโองการอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะนายกรัฐมนตรี[เอกสารแนบท้าย]๑.แผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดิน ในท้องที่ตำบลสะเอียบ ตำบลเตาปูนและตำบลบ้านกลาง อำเภอสอง จังหวัดแพร่ ให้เป็นเขตปฏิรูปที่ดิน พ.ศ. ๒๕๕๒(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)หมายเหตุ :-เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือ เนื่องจากในท้องที่ตำบลสะเอียบตำบลเตาปูน และตำบลบ้านกลาง อำเภอสอง จังหวัดแพร่ มีเกษตรกรผู้ไม่มีที่ดินประกอบเกษตรกรรมเป็นของตนเองหรือมีที่ดินเล็กน้อยไม่เพียงพอแก่การครองชีพหรือต้องเช่าที่ดินของผู้อื่นประกอบเกษตรกรรมอยู่เป็นจำนวนมากและโดยที่คณะรัฐมนตรีมีมติให้ดำเนินการปฏิรูปที่ดินเพื่อเกษตรกรรมในที่ดินเขตป่าสงวนแห่งชาติป่าแม่สองในส่วนที่มีสภาพเป็นป่าเสื่อมโทรมแล้วสมควรกำหนดเขตที่ดินในท้องที่ดังกล่าวให้เป็นเขตปฏิรูปที่ดิน จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้วิภา/ปรับปรุง๑ พฤษภาคม ๒๕๕๘[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๒๖/ตอนที่ ๕๗ ก/หน้า ๕๘/๒๑ สิงหาคม ๒๕๕๒
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 814/2474หลักกฎหมาย: แก้ไขเล็กน้อย ศาลเดิมวางบท ม.296 จำคุก 4 ปี ศาลอุทธรณ์แก้วางบท ม.321 จำคุก 1 ปี ดังนี้เป็นแก้ไขเล็กน้อย คู่ความฎีกาข้อเท็จจริงไม่ได้คดีนี้ศาลเดิมตัดสินให้จำคุก พ.จำเลย ๔ ปี ตาม ม.๒๙๖ ศาลอุทธรณ์แก้ว่า ท.มีผิดตาม ม.๓๒๑ ให้จำคุก ๑ ปี ศาลฎีกาเห็นว่า คดีสำหรับตัว ทจำเลยนี้ศาลอุทธรณ์ตัดสินแก้ไขเล็กน้อยแลจำคุกไม่เกิน ๕ ปี คู่ความฎีกาในข้อเท็จจริงไม่ได้ ต้องห้ามตาม ม.๓ แห่ง พ.ร.บ.ฎีกาอุทธรณ์ พ.ศ.๒๔๖๑ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 814/2474อัยยการฉะเชิงเทราโจทก์นายสหาด นายมิด นายเทียบ นายพูนเล็กจำเลย พ.ร.บ.ลักษณฎีกาอุทธรณ์ พ.ศ.2469 ม. 3แก้ไขเล็กน้อย ศาลเดิมวางบท ม.296 จำคุก 4 ปี ศาลอุทธรณ์แก้วางบท ม.321 จำคุก 1 ปี ดังนี้เป็นแก้ไขเล็กน้อย คู่ความฎีกาข้อเท็จจริงไม่ได้คดีนี้ศาลเดิมตัดสินให้จำคุก พ.จำเลย ๔ ปี ตาม ม.๒๙๖ ศาลอุทธรณ์แก้ว่า ท.มีผิดตาม ม.๓๒๑ ให้จำคุก ๑ ปี ศาลฎีกาเห็นว่า คดีสำหรับตัว ทจำเลยนี้ศาลอุทธรณ์ตัดสินแก้ไขเล็กน้อยแลจำคุกไม่เกิน ๕ ปี คู่ความฎีกาในข้อเท็จจริงไม่ได้ ต้องห้ามตาม ม.๓ แห่ง พ.ร.บ.ฎีกาอุทธรณ์ พ.ศ.๒๔๖๑(วิกรม-พรหม-วิชัย)พระ+ - พระยาวิศิษฎ์ - แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: คดีนี้ศาลเดิมตัดสินให้จำคุก พ.จำเลย ๔ ปี ตาม ม.๒๙๖ ศาลอุทธรณ์แก้ว่า ท.มีผิดตาม ม.๓๒๑ ให้จำคุก ๑ ปี ศาลฎีกาเห็นว่า คดีสำหรับตัว ทจำเลยนี้ศาลอุทธรณ์ตัดสินแก้ไขเล็กน้อยแลจำคุกไม่เกิน ๕ ปี คู่ความฎีกาในข้อเท็จจริงไม่ได้ ต้องห้ามตาม ม.๓ แห่ง พ.ร.บ.ฎีกาอุทธรณ์ พ.ศ.๒๔๖๑ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 814/2474อัยยการฉะเชิงเทราโจทก์นายสหาด นายมิด นายเทียบ นายพูนเล็กจำเลย พ.ร.บ.ลักษณฎีกาอุทธรณ์ พ.ศ.2469 ม. 3แก้ไขเล็กน้อย ศาลเดิมวางบท ม.296 จำคุก 4 ปี ศาลอุทธรณ์แก้วางบท ม.321 จำคุก 1 ปี ดังนี้เป็นแก้ไขเล็กน้อย คู่ความฎีกาข้อเท็จจริงไม่ได้คดีนี้ศาลเดิมตัดสินให้จำคุก พ.จำเลย ๔ ปี ตาม ม.๒๙๖ ศาลอุทธรณ์แก้ว่า ท.มีผิดตาม ม.๓๒๑ ให้จำคุก ๑ ปี ศาลฎีกาเห็นว่า คดีสำหรับตัว ทจำเลยนี้ศาลอุทธรณ์ตัดสินแก้ไขเล็กน้อยแลจำคุกไม่เกิน ๕ ปี คู่ความฎีกาในข้อเท็จจริงไม่ได้ ต้องห้ามตาม ม.๓ แห่ง พ.ร.บ.ฎีกาอุทธรณ์ พ.ศ.๒๔๖๑(วิกรม-พรหม-วิชัย)พระ+ - พระยาวิศิษฎ์ - แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 63725หลักกฎหมาย: ข้อฎีกาของจำเลยที่ว่า คำเบิกความของจำเลยเป็นข้อสำคัญในคดีอาญาหรือไม่ และฎีกาที่ว่า ในคดีอาญาชั้นไต่สวนมูลฟ้องโจทก์หาต้องบรรยายในรายละเอียดแห่งความผิดอันจะต้องสืบในชั้นพิจารณาด้วยไม่ โจทก์เพียงบรรยายข้อเท็จจริงอันเป็นองค์ประกอบความผิดที่ได้ฟ้องให้พอฟังว่าคดีมีมูล ก็พึงประทับฟ้องไว้พิจารณาได้นั้น เป็นฎีกาในปัญหาข้อกฎหมาย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 794/2523นางละม่อม วรรณยิ่งโจทก์นางผล เฉลิมช่วงจำเลย ป.วิ.อ. ม. 220ข้อฎีกาของจำเลยที่ว่า คำเบิกความของจำเลยเป็นข้อสำคัญในคดีอาญาหรือไม่ และฎีกาที่ว่า ในคดีอาญาชั้นไต่สวนมูลฟ้องโจทก์หาต้องบรรยายในรายละเอียดแห่งความผิดอันจะต้องสืบในชั้นพิจารณาด้วยไม่ โจทก์เพียงบรรยายข้อเท็จจริงอันเป็นองค์ประกอบความผิดที่ได้ฟ้องให้พอฟังว่าคดีมีมูล ก็พึงประทับฟ้องไว้พิจารณาได้นั้น เป็นฎีกาในปัญหาข้อกฎหมาย(แต่ง ทองภักดี-สมชัย ทรัพยวณิช-เฟื่องขจิต รัศมิภูติ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 794/2523นางละม่อม วรรณยิ่งโจทก์นางผล เฉลิมช่วงจำเลย ป.วิ.อ. ม. 220ข้อฎีกาของจำเลยที่ว่า คำเบิกความของจำเลยเป็นข้อสำคัญในคดีอาญาหรือไม่ และฎีกาที่ว่า ในคดีอาญาชั้นไต่สวนมูลฟ้องโจทก์หาต้องบรรยายในรายละเอียดแห่งความผิดอันจะต้องสืบในชั้นพิจารณาด้วยไม่ โจทก์เพียงบรรยายข้อเท็จจริงอันเป็นองค์ประกอบความผิดที่ได้ฟ้องให้พอฟังว่าคดีมีมูล ก็พึงประทับฟ้องไว้พิจารณาได้นั้น เป็นฎีกาในปัญหาข้อกฎหมาย(แต่ง ทองภักดี-สมชัย ทรัพยวณิช-เฟื่องขจิต รัศมิภูติ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คําสั่งกรมบังคับคดีที่ 12/2551เรื่อง ตั้งกรรมการเก็บรักษาเงิน กรรมการเก็บรักษาเงินแทนชั่วคราวกรรมการป่าส่งหรือรับเงินของกรมบังคับคดี-------------------------- ตามที่กรมบังคับคดีได้มีคําสั่งที่ 37/2550 ลงวันที่ 22 มกราคม 2550 เรื่อง ตั้งกรรมการ เก็บรักษาเงิน กรรมการเก็บรักษาเงินแทนชั่วคราว กรรมการ ส่งหรือรับเงินของกรมบังคับคดี ตามระเบียบการเก็บรักษาเงินและการส่งคลังของส่วนราชการ พ.ศ. 2550 นั่น บัดนี้ เป็นสมควรแต่งตั้งกรรมการเก็บรักษาเงิน กรรมการเก็บรักษาเงินแมนชั่วคราว กรรมการ ส่งหรือรับเงินของกรมบังคับคดี กระทรวงยุติธรรมขึ้นมาใหม่ โดยให้ยกเลิกคําสั่งกรมบังคับคดีที่ 37/2550 ลงวันที่ 22 มกราคม 2550 และแต่งตั้งกรรมการเก็บรักษาเงิน กรรมการเก็บรักษาเงินแทนชั่วคราว กรรมการ นําส่งหรือรักษาเงินของกรมบังคับคดี กระทรวงยุติธรรม ดังนี้อื่นๆ - ก. กรรมการเก็บรักษาเงิน 1. ผู้อํานวยการกองคลัง (หม่อมหลวงผกาพรรณ สันติกุญชร) เป็นกรรมการ 2. หัวหน้าฝ่ายบัญชีเงินในคดีแห่ง (นางวิไล อุปปาตึก) เป็นกรรมการ 3. หัวหน้าฝ่ายการเงิน เป็นกรรมการ (นางผุสดี วจบ) เป็นกรรมการอื่นๆ - ข. กรรมการเก็บรักษาเงินแทนชั่วคราว ในกรณีที่กรรมการเก็บรักษาเงินในข้อ ก. ผู้ใดไม่สามารถปฏิบัติหน้าที่กรรมการได้ ให้ข้าราชการดังต่อไปนี้เป็นกรรมการเก็บรักษาเงินแทนชั่วคราวตามจํานวนกรรมการเก็บรักษาเงินซึ่งไม่สามารถปฏิบัติหน้าที่กรรมการได้คือ 1. หัวหน้ากลุ่มงานบัญชีและงบประมาณ (นางสาวรัตนา วิมุกดานนท์ เป็นกรรมการ 2. หัวหน้าฝ่ายพัสดุ (นางสาวมาลี วญไชย) เป็นกรรมการ 3. เจ้าหน้าที่บริหารงานการเงินและบัญชี 6 (นางสาวจิตติมา ศรีล้างกุ้ง) เป็นกรรมการ 4. เจ้าพนักงานการเงินและบัญชี 5 (นางสาววรรณี กร พลวานิชกุล) เป็นกรรมการอื่นๆ - ค.กรรมการนําส่ง หรือรับเงิน หรือการนําเงินไปจ่ายนอกที่ สํานักงาน ให้ข้าราชการดังต่อไปนี้ เป็นกรรมการควบคุมเงินไปส่งหรือรับเงิน หรือนําเงินไปจ่ายนอกที่ตั้งสํานักงานคือ 1. หัวหน้าฝ่ายการเงิน (นางผุสดี ทั่วจบ) เป็นกรรมการ 2 เจ้าหน้าที่บริหารงานการเงินและบัญชี 6: (นางสาวจิตติมา ศรีค้างดัง) เป็นกรรมการ 3. เจ้าพนักงานการเงินและบัญชี 5 (นางสาววรรณี ธีรพลวานิชกุล) เป็นกรรมการ 4. เจ้าพนักงานการเงินและบัญชี : (นางทศพร วิสิทธิ์) เป็นกรรมการ 5. นักวิชาการเงินและบัญชี 3 (นางสนทอง ลัทธิธรรม) เป็นกรรมการ ให้ข้าราชการดังกล่าวข้างต้นจํานวนอย่างน้อย 2 คน เป็นกรรมการรับผิดชอบร่วมกันควบคุมเงินไปส่งหรือ รับเงินหรือชาเงินไปจ่ายนอกที่ตั้งสํานักงาน ถ้ากรณีการน่าส่งเงิน หรือนําไปถ่ายนอกที่ตั้งสํานักงานเป็นเงินสดจํานวนมาก หรือสถานที่ ที่จะนําเงินส่งอยู่ห่างไกล หรือกรณีใดซึ่งเห็นว่าจะไม่ปลอดภัยแก่เงินที่นําส่ง ให้ผู้อํานวยการกองคลังหรือหัวหน้า ฝ่ายการเงินเป็นผู้พิจารณาจัดให้มีเจ้าหน้าที่ตํารวจหรือข้าราชการอื่นอย่างน้อยหนึ่งคน ไปช่วยควบคุมรักษา ความปลอดภัยด้วยก็ได้ ทั้งนี้ ให้กรรมการดังกล่าวปฏิบัติการตามที่กําหนดไว้ในระเบียบการเก็บรักษาเงิน และการนําเงิน ส่งคลังของส่วนราชการ พ.ศ. 2520 ตั้งแต่บัดนี้ เป็นต้นไปผู้มีอํานาจลงนาม - สั่ง ณ วันที่ 15 มกราคม พ.ศ. 2551 (ลงชื่อ) กัญญานุช สอทิพย์ (นางสาวกัญญานุช สอทิพย์) อธิบกรมบังคับคดี
ประกาศกรมสวัสดิการและคุ้มครองแรงงานเรื่อง สถานศึกษาหรือหน่วยงานของรัฐหรือเอกชนที่จัดประชุม สัมมนา อบรม ฝึกหรือการอื่น ตามมาตรา 52 แห่งพระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงาน พ.ศ. 2541-------------------------------------------- โดยที่มาตรา 52 แห่งพระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงาน พ.ศ. 2541 บัญญัติให้ลูกจ้างซึ่งเป็นเด็กอายุต่ํากว่าสิบแปดปี มีสิทธิลาเพื่อเข้าประชุม สัมมนา รับการอบรม รับการฝึกหรือลาเพื่อการอื่น ที่เป็นประโยชน์ต่อการพัฒนาและส่งเสริมคุณภาพชีวิตและการทํางานของเด็กซึ่งจัดโดยสถานศึกษาหรือหน่วยงานของรัฐหรือเอกชนที่อธิบดีเห็นชอบ อาศัยอํานาจตามความในมาตรา 52 แห่งพระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงาน พ.ศ. 2541 อันเป็นพระราชบัญญัติที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจํากัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคล ซึ่งมาตรา 29 ประกอบกับมาตรา 31 มาตรา 35 มาตรา 48 และมาตรา 50 ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย บัญญัติให้กระทําได้โดยอาศัยอํานาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมายอธิบดีกรมสวัสดิการและคุ้มครองแรงงานจึงออกประกาศไว้ ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ ประกาศนี้เรียกว่า "ประกาศกรมสวัสดิการและคุ้มครองแรงงาน เรื่องสถานศึกษาหรือหน่วยงานของรัฐหรือเอกชนที่จัดประชุม สัมมนา อบรม ฝึกหรือการอื่น ตามมาตรา 52 แห่งพระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงาน พ.ศ. 2541"ข้อ ๒ ประกาศนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปข้อ ๓ ในประกาศนี้ "สถานศึกษา" หมายความว่า โรงเรียน ศูนย์การเรียน วิทยาลัย สถาบันมหาวิทยาลัย ที่มีอํานาจหน้าที่หรือมีวัตถุประสงค์ในการจัดการศึกษาข้อ ๔ สถานศึกษาหรือหน่วยงานของรัฐหรือเอกชนที่อธิบดีกรมสวัสดิการและคุ้มครองแรงงานเห็นชอบให้ลูกจ้างซึ่งเป็นเด็กอายุต่ํากว่าสิบแปดปี มีสิทธิลาเพื่อเข้าประชุมสัมมนา รับการอบรม รับการฝึกหรือลาเพื่อการอื่นตามมาตรา 52 แห่งพระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงาน พ.ศ. 2541 ได้แก่ (1) สถานศึกษาของรัฐทุกแห่ง (2) สถานศึกษาของเอกชนตามกฎหมายว่าด้วยโรงเรียนเอกชน หรือตามกฎหมายว่าด้วยสถาบันอุดมศึกษาเอกชน (3) หน่วยงานของรัฐทุกแห่งที่มีอํานาจหน้าที่หรือวัตถุประสงค์ในการจัดการศึกษา ประชุม สัมมนา อบรม ฝึกหรือการอื่น เพื่อพัฒนาและส่งเสริมคุณภาพชีวิตและการทํางานของเด็กหรือเยาวชน หรือฝึกอาชีพตามกฎหมายว่าด้วยการปรับปรุงกระทรวง ทบวง กรม หรือตามกฎหมายว่าด้วยการจัดตั้งหน่วยงาน (4) หน่วยงานของเอกชนที่มีฐานะเป็นนิติบุคคลตามกฎหมายไทย อันมีวัตถุประสงค์ในการดําเนินการเพื่อให้การศึกษา ซึ่งเป็นการจัดการศึกษาเพื่อการพัฒนาและส่งเสริมคุณภาพชีวิตและการทํางาน หรือเป็นผู้ดําเนินการฝึกตามกฎหมายว่าด้วยการส่งเสริมการฝึกอาชีพข้อ ๕ หน่วยงานอื่นนอกเหนือจากข้อ 4 ซึ่งประสงค์จะจัดประชุม สัมมนาอบรม ฝึกหรือการอื่น เพื่อประโยชน์ในการพัฒนาและส่งเสริมคุณภาพชีวิตและการทํางานให้แก่ลูกจ้างซึ่งเป็นเด็กอายุต่ํากว่าสิบแปดปี ให้ยื่นคําขอต่ออธิบดีกรมสวัสดิการและคุ้มครองแรงงานเพื่อให้ความเป็นชอบ คําขอและหนังสือให้ความเห็นชอบตามวรรคหนึ่ง ให้เป็นไปตามแบบท้ายประกาศนี้ผู้มีอํานาจลงนาม - ประกาศ ณ วันที่ 14 มิถุนายน พ.ศ. 2543 ศักดิ์ชัย ศักดิ์กุลวงศ์ อธิบดีกรมสวัสดิการและคุ้มครองแรงงาน
กฎกระทรวงกฎกระทรวงฉบับที่๓ (พ.ศ. ๒๕๔๑)ออกตามความในพระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงานพ.ศ.๒๕๔๑--------------- อาศัยอำนาจตามความในมาตรา๖ และมาตรา ๒๖ แห่งพระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงาน พ.ศ. ๒๕๔๑รัฐมนตรีว่าการกระทรวงแรงงานและสวัสดิการสังคมออกกฎกระทรวงไว้ดังต่อไปนี้ ชั่วโมงทำงานล่วงเวลาตามมาตรา๒๔ วรรคหนึ่ง และชั่วโมงทำงานในวันหยุดตามมาตรา ๒๕ วรรคสอง และวรรคสามเมื่อรวมกันแล้วสัปดาห์หนึ่งต้องไม่เกินสามสิบหกชั่วโมง ชั่วโมงทำงานในวันหยุดให้หมายความรวมถึงชั่วโมงทำงานล่วงเวลาในวันหยุดด้วย ให้ไว้ ณ วันที่ ๑๙ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๔๑ ไตรรงค์สุวรรณคีรี รัฐมนตรีว่าการกระทรวงแรงงานและสวัสดิการสังคม+------------------------------------------------------------------------------------------------------+หมายเหตุ :-เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ โดยที่มาตรา ๒๖ แห่งพระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงาน พ.ศ. ๒๕๔๑ บัญญัติว่าชั่วโมงทำงานล่วงเวลาตามมาตรา ๒๔วรรคหนึ่ง และชั่วโมงทำงานในวันหยุดตามมาตรา ๒๕ วรรคสองและวรรคสาม เมื่อรวมแล้วจะต้องไม่เกินอัตราตามที่กำหนดในกฎกระทรวงสมควรกำหนดอัตราชั่วโมงทำงานล่วงเวลาและชั่วโมงทำงานในวันหยุด จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้[รก.๒๕๔๑/๔๙ก/๑๔/๑๙ สิงหาคม ๒๕๔๑]
ประกาศอธิบดีกรมสรรพากรเกี่ยวกับภาษีมูลค่าเพิ่ม (ฉบับที่ 145)เรื่อง กําหนดหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขของสัญญาการตั้งตัวแทนเพื่อขายตามประเภทของสินค้าตามมาตรา 78(3) แห่งประมวลรัษฎากร--------------------------------------------- อาศัยอํานาจตามความในมาตรา 78(3) แห่งประมวลรัษฎากร ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติม โดยพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลรัษฎากร (ฉบับที่ 30) พ.ศ. 2534 อธิบดีกรมสรรพากรโดยอนุมัติรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง กําหนดหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขของสัญญาการตั้งตัวแทนเพื่อขายตามประเภทของสินค้าไว้ ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ ให้ยกเลิกความในข้อ 5 ของประกาศอธิบดีกรมสรรพากร เกี่ยวกับภาษี มูลค่าเพิ่ม (ฉบับที่ 8) เรื่อง กําหนดหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขของสัญญาการตั้งตัวแทน เพื่อขายตามประเภทของสินค้า ตามมาตรา 78(3) แห่งประมวลรัษฎากร ลงวันที่ 27 ธันวาคม พ.ศ. 2534 และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน "ข้อ 5 ตัวการต้องแจ้งสัญญาการตั้งตัวแทนต่อเจ้าพนักงานสรรพากรภายใน 15 วันนับแต่วันทําสัญญาตั้งตัวแทน ณ สํานักงานสรรพากรพื้นที่ หรือสํานักงานสรรพากรพื้นที่สาขาในเขตท้องที่ที่สถานประกอบการที่เป็นสํานักงานใหญ่ของตัวการตั้งอยู่"ข้อ ๒ ประกาศนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ 11 ตุลาคม พ.ศ. 2545 เป็นต้นไปผู้มีอํานาจลงนาม - ประกาศ ณ วันที่ 11 ตุลาคม พ.ศ. 2545 ศุภรัตน์ ควัฒน์กุล(นายศุภรัตน์ ควัฒน์กุล)อธิบดีกรมสรรพากร
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 295/2472หลักกฎหมาย: ผู้ร้ายเปนแต่พูดว่าจะต้องการตุ้มหูที่เจ้าทรัพย์แลมิได้ใช้กิริยาขู่เข็ญว่าจะทำร้าย ยังไม่เปนผิดฐานชิงทรัพย์อ.ภ.เดินจะไปธุระที่บ้านกล้วย ในระวางทางพบจำเลยถือขวานออกจากหมู่บ้านเดินตามหลังมา อ.ภ.จึงถามถึงทางจะไปสงนกล้วยจำเลยรับว่าจะพาไป แล้วก็ออกเดินนำหน้า อ.ภ. สักครู่หนึ่งจำเลยหันหน้ามาทาง อ.ภ.พูดว่า จำเลยจะต้องการตุ้มหู อ.วิ่งหนีแลร้องเอะอะขึ้น จำเลยก็จับมือ ภ.ยึดไว้ สักประเดี๋ยวหนึ่งก็ปล่อยไป ศาลเดิมตัดสินว่าจำเลยมีผิดตาม ม.๒๙๙ แล ๖๐ ให้จำคุก ๒ ปี ศาลฎีกาตัดสินยืนตามศาลอุทธรณ์ว่า ขณะที่จำเลยพูดขอตุ้มหู อ.นั้น จำเลยมิได้เงื้อขวานขึ้นขู่เข็ญหรือพูดขู่ว่าจะทำร้ายอย่างไร กิริยาของจำเลยยังไม่เปนผิดทางอาญา จำเลยอาจจะพูดลัพยอกเล่นก็ได้ จึงให้ยกฟ้องโจทก์ปล่อยจำเลยไป ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 295/2472อัยยการเพ็ชร์บุรีโจทก์นายชื่น นากอ่อนจำเลย ป.อ. ม. 299, ม. 60 ป.วิ.อ. ผู้ร้ายเปนแต่พูดว่าจะต้องการตุ้มหูที่เจ้าทรัพย์แลมิได้ใช้กิริยาขู่เข็ญว่าจะทำร้าย ยังไม่เปนผิดฐานชิงทรัพย์อ.ภ.เดินจะไปธุระที่บ้านกล้วย ในระวางทางพบจำเลยถือขวานออกจากหมู่บ้านเดินตามหลังมา อ.ภ.จึงถามถึงทางจะไปสงนกล้วยจำเลยรับว่าจะพาไป แล้วก็ออกเดินนำหน้า อ.ภ. สักครู่หนึ่งจำเลยหันหน้ามาทาง อ.ภ.พูดว่า จำเลยจะต้องการตุ้มหู อ.วิ่งหนีแลร้องเอะอะขึ้น จำเลยก็จับมือ ภ.ยึดไว้ สักประเดี๋ยวหนึ่งก็ปล่อยไป ศาลเดิมตัดสินว่าจำเลยมีผิดตาม ม.๒๙๙ แล ๖๐ ให้จำคุก ๒ ปี ศาลฎีกาตัดสินยืนตามศาลอุทธรณ์ว่า ขณะที่จำเลยพูดขอตุ้มหู อ.นั้น จำเลยมิได้เงื้อขวานขึ้นขู่เข็ญหรือพูดขู่ว่าจะทำร้ายอย่างไร กิริยาของจำเลยยังไม่เปนผิดทางอาญา จำเลยอาจจะพูดลัพยอกเล่นก็ได้ จึงให้ยกฟ้องโจทก์ปล่อยจำเลยไป(นล-ศรี-หริศ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: อ.ภ.เดินจะไปธุระที่บ้านกล้วย ในระวางทางพบจำเลยถือขวานออกจากหมู่บ้านเดินตามหลังมา อ.ภ.จึงถามถึงทางจะไปสงนกล้วยจำเลยรับว่าจะพาไป แล้วก็ออกเดินนำหน้า อ.ภ. สักครู่หนึ่งจำเลยหันหน้ามาทาง อ.ภ.พูดว่า จำเลยจะต้องการตุ้มหู อ.วิ่งหนีแลร้องเอะอะขึ้น จำเลยก็จับมือ ภ.ยึดไว้ สักประเดี๋ยวหนึ่งก็ปล่อยไป ศาลเดิมตัดสินว่าจำเลยมีผิดตาม ม.๒๙๙ แล ๖๐ ให้จำคุก ๒ ปี ศาลฎีกาตัดสินยืนตามศาลอุทธรณ์ว่า ขณะที่จำเลยพูดขอตุ้มหู อ.นั้น จำเลยมิได้เงื้อขวานขึ้นขู่เข็ญหรือพูดขู่ว่าจะทำร้ายอย่างไร กิริยาของจำเลยยังไม่เปนผิดทางอาญา จำเลยอาจจะพูดลัพยอกเล่นก็ได้ จึงให้ยกฟ้องโจทก์ปล่อยจำเลยไป ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 295/2472อัยยการเพ็ชร์บุรีโจทก์นายชื่น นากอ่อนจำเลย ป.อ. ม. 299, ม. 60 ป.วิ.อ. ผู้ร้ายเปนแต่พูดว่าจะต้องการตุ้มหูที่เจ้าทรัพย์แลมิได้ใช้กิริยาขู่เข็ญว่าจะทำร้าย ยังไม่เปนผิดฐานชิงทรัพย์อ.ภ.เดินจะไปธุระที่บ้านกล้วย ในระวางทางพบจำเลยถือขวานออกจากหมู่บ้านเดินตามหลังมา อ.ภ.จึงถามถึงทางจะไปสงนกล้วยจำเลยรับว่าจะพาไป แล้วก็ออกเดินนำหน้า อ.ภ. สักครู่หนึ่งจำเลยหันหน้ามาทาง อ.ภ.พูดว่า จำเลยจะต้องการตุ้มหู อ.วิ่งหนีแลร้องเอะอะขึ้น จำเลยก็จับมือ ภ.ยึดไว้ สักประเดี๋ยวหนึ่งก็ปล่อยไป ศาลเดิมตัดสินว่าจำเลยมีผิดตาม ม.๒๙๙ แล ๖๐ ให้จำคุก ๒ ปี ศาลฎีกาตัดสินยืนตามศาลอุทธรณ์ว่า ขณะที่จำเลยพูดขอตุ้มหู อ.นั้น จำเลยมิได้เงื้อขวานขึ้นขู่เข็ญหรือพูดขู่ว่าจะทำร้ายอย่างไร กิริยาของจำเลยยังไม่เปนผิดทางอาญา จำเลยอาจจะพูดลัพยอกเล่นก็ได้ จึงให้ยกฟ้องโจทก์ปล่อยจำเลยไป(นล-ศรี-หริศ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 62766หลักกฎหมาย: ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษายกฟ้องโดยฟังว่าจำเลยไม่ได้ร่วมกระทำความผิด ซึ่งวินิจฉัยโดยฟังข้อเท็จจริงจากพยานหลักฐานตามท้องสำนวนนั้น เป็นปัญหาข้อเท็จจริง ต้องห้ามฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 220 ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 883/2527นายเจน อิ่มสะอาดโจทก์นายสี สุวรรณมุขจำเลย ป.วิ.อ. ม. 220ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษายกฟ้องโดยฟังว่าจำเลยไม่ได้ร่วมกระทำความผิด ซึ่งวินิจฉัยโดยฟังข้อเท็จจริงจากพยานหลักฐานตามท้องสำนวนนั้น เป็นปัญหาข้อเท็จจริง ต้องห้ามฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 220(สนิท อังศุสิงห์-สำเนียง ด้วงมหาสอน-พิชัย วุฒิจำนงค์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 883/2527นายเจน อิ่มสะอาดโจทก์นายสี สุวรรณมุขจำเลย ป.วิ.อ. ม. 220ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษายกฟ้องโดยฟังว่าจำเลยไม่ได้ร่วมกระทำความผิด ซึ่งวินิจฉัยโดยฟังข้อเท็จจริงจากพยานหลักฐานตามท้องสำนวนนั้น เป็นปัญหาข้อเท็จจริง ต้องห้ามฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 220(สนิท อังศุสิงห์-สำเนียง ด้วงมหาสอน-พิชัย วุฒิจำนงค์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ