คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1904/2542หลักกฎหมาย: โจทก์ชก ว. ที่แขนหนึ่งที เกิดรอยช้ำแดงหายได้ภายใน 4 ชั่วโมง โจทก์กระทำผิดขณะ ว. กำลังปฏิบัติหน้าที่ในเวลางานและภายในบริเวณบริษัทจำเลยซึ่งผิดระเบียบข้อบังคับ เกี่ยวกับการทำงานเป็นกรณีร้ายแรง การที่โจทก์ได้ทำร้าย ร่างกาย ว.ผู้ใต้บังคับบัญชาต่อหน้าพนักงานอื่นและบุคคลภายนอกในเวลาทำงานและในสถานที่ทำงานของจำเลยย่อมทำให้จำเลยได้รับความเสียหายต่อภาพพจน์และการปกครองบังคับบัญชาพนักงานในองค์กรของจำเลย การกระทำของจำเลยจึงเป็นการฝ่าฝืนข้อบังคับหรือระเบียบเกี่ยวกับการทำงานหรือคำสั่งอันชอบด้วยกฎหมายและเป็นธรรมของนายจ้างเป็นกรณีที่ร้ายแรงตามประกาศกระทรวงมหาดไทยเรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ข้อ 47(3)โจทก์ฟ้องว่า จำเลยจ้างโจทก์เข้าทำงานเป็นลูกจ้างต่อมาจำเลยเลิกจ้างโจทก์ด้วยเหตุกระทำความผิดมึนเมาทำร้ายร่างกายผู้อื่นในบริษัทหรือในเวลาทำงาน เป็นเหตุให้จำเลยได้รับความเสียหายซึ่งไม่เป็นความจริง โจทก์ไม่ได้กระทำความผิด ถือว่าเป็นการเลิกจ้างไม่เป็นธรรม ขอให้บังคับจำเลยรับโจทก์กลับเข้าทำงานในตำแหน่งเดิม อัตราค่าจ้างและสวัสดิการเท่าเดิมพร้อมทั้งนับอายุงานต่อเนื่อง หากไม่สามารถรับกลับเข้าทำงานให้จำเลยชดใช้ค่าเสียหายเป็นเงิน 308,810 บาทจำเลยให้การว่า โจทก์มีตำแหน่งเป็นหัวหน้าภาค อันเป็นตำแหน่งบังคับบัญชาสูงสุดของสาขากำแพงเพชร แต่กลับประพฤติตนไม่เหมาะสมต่อหน้าพนักงานและบุคคลภายนอก ทำให้จำเลยได้รับความเสียหาย ซึ่งเป็นความผิดตามข้อตกลงสภาพการจ้างข้อ 11.1(5) 11.3(1)(11) อันเป็นความผิดร้ายแรง จำเลยเลิกจ้างโจทก์โดยไม่ต้องเตือนล่วงหน้าและไม่ต้องจ่ายค่าเสียหาย ขอให้ยกฟ้องศาลแรงงานกลางพิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ต่อศาลฎีกาศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยว่า คงมีปัญหาต้องวินิจฉัยตามอุทธรณ์โจทก์แต่เพียงว่า โจทก์กระทำผิดระเบียบข้อบังคับเป็นกรณีที่ร้ายแรงหรือไม่ โจทก์อุทธรณ์อ้างว่า การทำร้ายร่างกายจะเป็นความผิดกรณีร้ายแรงจะต้องเป็นอันตรายแก่กายหรือจิตใจโจทก์เพียงทำร้ายร่างกายนายวิชัย ผดุงชาติ ฟกช้ำเล็กน้อยและข้อเท็จจริงไม่ปรากฏว่าเสียหายอย่างไร เห็นว่าศาลแรงงานกลางฟังข้อเท็จจริงว่าโจทก์ชกนายวิชัยที่แขนหนึ่งทีเกิดรอยช้ำแดงหายได้ภายใน 4 ชั่วโมง โจทก์กระทำผิดขณะนายวิชัยกำลังปฏิบัติหน้าที่ในเวลางานและภายในบริเวณบริษัทจำเลย สาขากำแพงเพชรซึ่งผิดระเบียบข้อบังคับเกี่ยวกับการทำงานเป็นกรณีร้ายแรงตามเอกสารหมาย จล.4 ข้อ 11.3(11) นอกจากนี้โจทก์ทำร้ายร่างกายนายวิชัยผู้ใต้บังคับบัญชาต่อหน้าพนักงานอื่นและบุคคลภายนอกในเวลาทำงานและในสถานที่ทำงานของจำเลยย่อมทำให้จำเลยได้รับความเสียหายต่อภาพพจน์ และการปกครองบัญชาพนักงานในองค์กรของจำเลย การกระทำของจำเลยจึงเป็นการฝ่าฝืนข้อบังคับหรือระเบียบเกี่ยวกับการทำงานหรือคำสั่งอันชอบด้วยกฎหมายและเป็นธรรมของนายจ้างเป็นกรณีที่ร้ายแรงตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ข้อ 47(3)ศาลแรงงานกลางพิพากษาชอบแล้วพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1904/2542นาย สิน ธ์ชัย สุวพรโจทก์บริษัท เสริม สุข จำกัด ( มหาชนจำเลย ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ข้อ 47(3)โจทก์ชก ว. ที่แขนหนึ่งที เกิดรอยช้ำแดงหายได้ภายใน 4 ชั่วโมง โจทก์กระทำผิดขณะ ว. กำลังปฏิบัติหน้าที่ในเวลางานและภายในบริเวณบริษัทจำเลยซึ่งผิดระเบียบข้อบังคับ เกี่ยวกับการทำงานเป็นกรณีร้ายแรง การที่โจทก์ได้ทำร้าย ร่างกาย ว.ผู้ใต้บังคับบัญชาต่อหน้าพนักงานอื่นและบุคคลภายนอกในเวลาทำงานและในสถานที่ทำงานของจำเลยย่อมทำให้จำเลยได้รับความเสียหายต่อภาพพจน์และการปกครองบังคับบัญชาพนักงานในองค์กรของจำเลย การกระทำของจำเลยจึงเป็นการฝ่าฝืนข้อบังคับหรือระเบียบเกี่ยวกับการทำงานหรือคำสั่งอันชอบด้วยกฎหมายและเป็นธรรมของนายจ้างเป็นกรณีที่ร้ายแรงตามประกาศกระทรวงมหาดไทยเรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ข้อ 47(3)โจทก์ฟ้องว่า จำเลยจ้างโจทก์เข้าทำงานเป็นลูกจ้างต่อมาจำเลยเลิกจ้างโจทก์ด้วยเหตุกระทำความผิดมึนเมาทำร้ายร่างกายผู้อื่นในบริษัทหรือในเวลาทำงาน เป็นเหตุให้จำเลยได้รับความเสียหายซึ่งไม่เป็นความจริง โจทก์ไม่ได้กระทำความผิด ถือว่าเป็นการเลิกจ้างไม่เป็นธรรม ขอให้บังคับจำเลยรับโจทก์กลับเข้าทำงานในตำแหน่งเดิม อัตราค่าจ้างและสวัสดิการเท่าเดิมพร้อมทั้งนับอายุงานต่อเนื่อง หากไม่สามารถรับกลับเข้าทำงานให้จำเลยชดใช้ค่าเสียหายเป็นเงิน 308,810 บาทจำเลยให้การว่า โจทก์มีตำแหน่งเป็นหัวหน้าภาค อันเป็นตำแหน่งบังคับบัญชาสูงสุดของสาขากำแพงเพชร แต่กลับประพฤติตนไม่เหมาะสมต่อหน้าพนักงานและบุคคลภายนอก ทำให้จำเลยได้รับความเสียหาย ซึ่งเป็นความผิดตามข้อตกลงสภาพการจ้างข้อ 11.1(5) 11.3(1)(11) อันเป็นความผิดร้ายแรง จำเลยเลิกจ้างโจทก์โดยไม่ต้องเตือนล่วงหน้าและไม่ต้องจ่ายค่าเสียหาย ขอให้ยกฟ้องศาลแรงงานกลางพิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ต่อศาลฎีกาศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยว่า คงมีปัญหาต้องวินิจฉัยตามอุทธรณ์โจทก์แต่เพียงว่า โจทก์กระทำผิดระเบียบข้อบังคับเป็นกรณีที่ร้ายแรงหรือไม่ โจทก์อุทธรณ์อ้างว่า การทำร้ายร่างกายจะเป็นความผิดกรณีร้ายแรงจะต้องเป็นอันตรายแก่กายหรือจิตใจโจทก์เพียงทำร้ายร่างกายนายวิชัย ผดุงชาติ ฟกช้ำเล็กน้อยและข้อเท็จจริงไม่ปรากฏว่าเสียหายอย่างไร เห็นว่าศาลแรงงานกลางฟังข้อเท็จจริงว่าโจทก์ชกนายวิชัยที่แขนหนึ่งทีเกิดรอยช้ำแดงหายได้ภายใน 4 ชั่วโมง โจทก์กระทำผิดขณะนายวิชัยกำลังปฏิบัติหน้าที่ในเวลางานและภายในบริเวณบริษัทจำเลย สาขากำแพงเพชรซึ่งผิดระเบียบข้อบังคับเกี่ยวกับการทำงานเป็นกรณีร้ายแรงตามเอกสารหมาย จล.4 ข้อ 11.3(11) นอกจากนี้โจทก์ทำร้ายร่างกายนายวิชัยผู้ใต้บังคับบัญชาต่อหน้าพนักงานอื่นและบุคคลภายนอกในเวลาทำงานและในสถานที่ทำงานของจำเลยย่อมทำให้จำเลยได้รับความเสียหายต่อภาพพจน์ และการปกครองบัญชาพนักงานในองค์กรของจำเลย การกระทำของจำเลยจึงเป็นการฝ่าฝืนข้อบังคับหรือระเบียบเกี่ยวกับการทำงานหรือคำสั่งอันชอบด้วยกฎหมายและเป็นธรรมของนายจ้างเป็นกรณีที่ร้ายแรงตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ข้อ 47(3)ศาลแรงงานกลางพิพากษาชอบแล้วพิพากษายืน(พูนศักดิ์ จงกลนี-เสมอ อินทรศักดิ์-อร่าม หุตางกูร)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยจ้างโจทก์เข้าทำงานเป็นลูกจ้างต่อมาจำเลยเลิกจ้างโจทก์ด้วยเหตุกระทำความผิดมึนเมาทำร้ายร่างกายผู้อื่นในบริษัทหรือในเวลาทำงาน เป็นเหตุให้จำเลยได้รับความเสียหายซึ่งไม่เป็นความจริง โจทก์ไม่ได้กระทำความผิด ถือว่าเป็นการเลิกจ้างไม่เป็นธรรม ขอให้บังคับจำเลยรับโจทก์กลับเข้าทำงานในตำแหน่งเดิม อัตราค่าจ้างและสวัสดิการเท่าเดิมพร้อมทั้งนับอายุงานต่อเนื่อง หากไม่สามารถรับกลับเข้าทำงานให้จำเลยชดใช้ค่าเสียหายเป็นเงิน 308,810 บาทจำเลยให้การว่า โจทก์มีตำแหน่งเป็นหัวหน้าภาค อันเป็นตำแหน่งบังคับบัญชาสูงสุดของสาขากำแพงเพชร แต่กลับประพฤติตนไม่เหมาะสมต่อหน้าพนักงานและบุคคลภายนอก ทำให้จำเลยได้รับความเสียหาย ซึ่งเป็นความผิดตามข้อตกลงสภาพการจ้างข้อ 11.1(5) 11.3(1)(11) อันเป็นความผิดร้ายแรง จำเลยเลิกจ้างโจทก์โดยไม่ต้องเตือนล่วงหน้าและไม่ต้องจ่ายค่าเสียหาย ขอให้ยกฟ้องศาลแรงงานกลางพิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ต่อศาลฎีกาศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยว่า คงมีปัญหาต้องวินิจฉัยตามอุทธรณ์โจทก์แต่เพียงว่า โจทก์กระทำผิดระเบียบข้อบังคับเป็นกรณีที่ร้ายแรงหรือไม่ โจทก์อุทธรณ์อ้างว่า การทำร้ายร่างกายจะเป็นความผิดกรณีร้ายแรงจะต้องเป็นอันตรายแก่กายหรือจิตใจโจทก์เพียงทำร้ายร่างกายนายวิชัย ผดุงชาติ ฟกช้ำเล็กน้อยและข้อเท็จจริงไม่ปรากฏว่าเสียหายอย่างไร เห็นว่าศาลแรงงานกลางฟังข้อเท็จจริงว่าโจทก์ชกนายวิชัยที่แขนหนึ่งทีเกิดรอยช้ำแดงหายได้ภายใน 4 ชั่วโมง โจทก์กระทำผิดขณะนายวิชัยกำลังปฏิบัติหน้าที่ในเวลางานและภายในบริเวณบริษัทจำเลย สาขากำแพงเพชรซึ่งผิดระเบียบข้อบังคับเกี่ยวกับการทำงานเป็นกรณีร้ายแรงตามเอกสารหมาย จล.4 ข้อ 11.3(11) นอกจากนี้โจทก์ทำร้ายร่างกายนายวิชัยผู้ใต้บังคับบัญชาต่อหน้าพนักงานอื่นและบุคคลภายนอกในเวลาทำงานและในสถานที่ทำงานของจำเลยย่อมทำให้จำเลยได้รับความเสียหายต่อภาพพจน์ และการปกครองบัญชาพนักงานในองค์กรของจำเลย การกระทำของจำเลยจึงเป็นการฝ่าฝืนข้อบังคับหรือระเบียบเกี่ยวกับการทำงานหรือคำสั่งอันชอบด้วยกฎหมายและเป็นธรรมของนายจ้างเป็นกรณีที่ร้ายแรงตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ข้อ 47(3)ศาลแรงงานกลางพิพากษาชอบแล้วพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1904/2542นาย สิน ธ์ชัย สุวพรโจทก์บริษัท เสริม สุข จำกัด ( มหาชนจำเลย ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ข้อ 47(3)โจทก์ชก ว. ที่แขนหนึ่งที เกิดรอยช้ำแดงหายได้ภายใน 4 ชั่วโมง โจทก์กระทำผิดขณะ ว. กำลังปฏิบัติหน้าที่ในเวลางานและภายในบริเวณบริษัทจำเลยซึ่งผิดระเบียบข้อบังคับ เกี่ยวกับการทำงานเป็นกรณีร้ายแรง การที่โจทก์ได้ทำร้าย ร่างกาย ว.ผู้ใต้บังคับบัญชาต่อหน้าพนักงานอื่นและบุคคลภายนอกในเวลาทำงานและในสถานที่ทำงานของจำเลยย่อมทำให้จำเลยได้รับความเสียหายต่อภาพพจน์และการปกครองบังคับบัญชาพนักงานในองค์กรของจำเลย การกระทำของจำเลยจึงเป็นการฝ่าฝืนข้อบังคับหรือระเบียบเกี่ยวกับการทำงานหรือคำสั่งอันชอบด้วยกฎหมายและเป็นธรรมของนายจ้างเป็นกรณีที่ร้ายแรงตามประกาศกระทรวงมหาดไทยเรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ข้อ 47(3)โจทก์ฟ้องว่า จำเลยจ้างโจทก์เข้าทำงานเป็นลูกจ้างต่อมาจำเลยเลิกจ้างโจทก์ด้วยเหตุกระทำความผิดมึนเมาทำร้ายร่างกายผู้อื่นในบริษัทหรือในเวลาทำงาน เป็นเหตุให้จำเลยได้รับความเสียหายซึ่งไม่เป็นความจริง โจทก์ไม่ได้กระทำความผิด ถือว่าเป็นการเลิกจ้างไม่เป็นธรรม ขอให้บังคับจำเลยรับโจทก์กลับเข้าทำงานในตำแหน่งเดิม อัตราค่าจ้างและสวัสดิการเท่าเดิมพร้อมทั้งนับอายุงานต่อเนื่อง หากไม่สามารถรับกลับเข้าทำงานให้จำเลยชดใช้ค่าเสียหายเป็นเงิน 308,810 บาทจำเลยให้การว่า โจทก์มีตำแหน่งเป็นหัวหน้าภาค อันเป็นตำแหน่งบังคับบัญชาสูงสุดของสาขากำแพงเพชร แต่กลับประพฤติตนไม่เหมาะสมต่อหน้าพนักงานและบุคคลภายนอก ทำให้จำเลยได้รับความเสียหาย ซึ่งเป็นความผิดตามข้อตกลงสภาพการจ้างข้อ 11.1(5) 11.3(1)(11) อันเป็นความผิดร้ายแรง จำเลยเลิกจ้างโจทก์โดยไม่ต้องเตือนล่วงหน้าและไม่ต้องจ่ายค่าเสียหาย ขอให้ยกฟ้องศาลแรงงานกลางพิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ต่อศาลฎีกาศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยว่า คงมีปัญหาต้องวินิจฉัยตามอุทธรณ์โจทก์แต่เพียงว่า โจทก์กระทำผิดระเบียบข้อบังคับเป็นกรณีที่ร้ายแรงหรือไม่ โจทก์อุทธรณ์อ้างว่า การทำร้ายร่างกายจะเป็นความผิดกรณีร้ายแรงจะต้องเป็นอันตรายแก่กายหรือจิตใจโจทก์เพียงทำร้ายร่างกายนายวิชัย ผดุงชาติ ฟกช้ำเล็กน้อยและข้อเท็จจริงไม่ปรากฏว่าเสียหายอย่างไร เห็นว่าศาลแรงงานกลางฟังข้อเท็จจริงว่าโจทก์ชกนายวิชัยที่แขนหนึ่งทีเกิดรอยช้ำแดงหายได้ภายใน 4 ชั่วโมง โจทก์กระทำผิดขณะนายวิชัยกำลังปฏิบัติหน้าที่ในเวลางานและภายในบริเวณบริษัทจำเลย สาขากำแพงเพชรซึ่งผิดระเบียบข้อบังคับเกี่ยวกับการทำงานเป็นกรณีร้ายแรงตามเอกสารหมาย จล.4 ข้อ 11.3(11) นอกจากนี้โจทก์ทำร้ายร่างกายนายวิชัยผู้ใต้บังคับบัญชาต่อหน้าพนักงานอื่นและบุคคลภายนอกในเวลาทำงานและในสถานที่ทำงานของจำเลยย่อมทำให้จำเลยได้รับความเสียหายต่อภาพพจน์ และการปกครองบัญชาพนักงานในองค์กรของจำเลย การกระทำของจำเลยจึงเป็นการฝ่าฝืนข้อบังคับหรือระเบียบเกี่ยวกับการทำงานหรือคำสั่งอันชอบด้วยกฎหมายและเป็นธรรมของนายจ้างเป็นกรณีที่ร้ายแรงตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ข้อ 47(3)ศาลแรงงานกลางพิพากษาชอบแล้วพิพากษายืน(พูนศักดิ์ จงกลนี-เสมอ อินทรศักดิ์-อร่าม หุตางกูร)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ