phoneee/thai-legal-corpus huggingface dataset:
พระราชบัญญัติโอนที่ดินซึ่งเป็นสาธารณสมบัติของแผ่นดิน ในท้องที่ตำบลเมืองเดช อำเภอเดชอุดม จังหวัดอุบลราชธานี ให้แก่วัดเมืองเดช พ.ศ. 2533พระราชบัญญัติ โอนที่ดินซึ่งเป็นสาธารณสมบัติของแผ่นดิน ในท้องที่ตำบลเมืองเดช อำเภอเดชอุดม จังหวัดอุบลราชธานี ให้แก่วัดเมืองเดช พ.ศ. ๒๕๓๓ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร. ให้ไว้ ณ วันที่ ๒๔ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๓๓ เป็นปีที่ ๔๕ ในรัชกาลปัจจุบันพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า โดยที่เป็นการสมควรโอนที่ดินซึ่งเป็นสาธารณสมบัติของแผ่นดิน ในท้องที่ตำบลเมืองเดช อำเภอเดชอุดม จังหวัดอุบลราชธานี ให้แก่วัดเมืองเดช จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้โดยคำแนะนำและยินยอมของรัฐสภาดังต่อไปนี้มาตรา 1 มาตรา ๑ พระราชบัญญัตินี้เรียกว่า "พระราชบัญญัติโอนที่ดินซึ่งเป็นสาธารณสมบัติของแผ่นดิน ในท้องที่ตำบลเมืองเดช อำเภอเดชอุดม จังหวัดอุบลราชธานี ให้แก่วัดเมืองเดช พ.ศ. ๒๕๓๓"มาตรา 2 มาตรา ๒ พระราชบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา 3 มาตรา ๓ ให้โอนที่ดินซึ่งเป็นสาธารณสมบัติของแผ่นดิน ในท้องที่ตำบลเมืองเดช อำเภอเดชอุดม จังหวัดอุบลราชธานี บางส่วน เนื้อที่ประมาณ ๓๔ ไร่ ๒ งาน ๙ ตารางวา ภายในแนวเขตตามแผนที่ท้ายพระราชบัญญัตินี้ ให้แก่วัดเมืองเดชมาตรา 4 มาตรา ๔ ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยรักษาการตามพระราชบัญญัตินี้ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ พลเอก ชาติชาย ชุณหะวัณ นายกรัฐมนตรีหมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชบัญญัติฉบับนี้ คือ เนื่องจากที่ดินสาธารณประโยชน์ที่ทำเลเลี้ยงสัตว์บ้านเมืองเก่า ในท้องที่ตำบลเมืองเดช อำเภอเดชอุดม จังหวัดอุบลราชธานี ซึ่งมีเนื้อที่ทั้งหมดประมาณ ๑๐,๐๐๐ ไร่ และทางราชการได้สงวนหวงห้ามไว้เป็นที่เลี้ยงสัตว์เมื่อ พ.ศ. ๒๔๗๒กับได้ขึ้นทะเบียนเป็นที่สาธารณประโยชน์ไว้เมื่อ พ.ศ. ๒๔๘๑ ปัจจุบันปรากฏว่าพลเมืองได้เลิกใช้ประโยชน์ในที่ดินนั้นแล้ว สมควรโอนที่ดินดังกล่าว บางส่วน เนื้อที่ประมาณ ๓๔ ไร่ ๒ งาน ๙ ตารางวา ให้แก่วัดเมืองเดชเพื่อใช้เป็นที่ตั้งวัด จึงจำเป็นต้องตราพระราชบัญญัตินี้
ประกาศกรมสรรพากรกําหนดคุณสมบัติ การขออนุญาต การออกใบอนุญาต การต่ออายุ ใบอนุญาต และการขอออกใบแทนใบอนุญาตเป็นสํานักงานบัญชีตัวแทนยื่นแบบแสดงรายการภาษีและชําระภาษี หรือดําเนินการอื่นใดตามที่ อธิบดีกรมสรรพากรกําหนดในนามของผู้มีหน้าที่เสียภาษีผ่านระบบเครือข่าย อินเทอร์เน็ตทางเว็บไซต์ (Web Site) ของกรมสรรพากร แก้ไขประกาศกรมสรรพากร ลงวันที่ 22 เมษายน 2546--------------------------------------------------------------โดยเหตุที่การจัดเก็บภาษีอากรตามประมวลรัษฎากรอยู่ในอํานาจหน้าที่และการควบคุมของกรมสรรพากร ทั้งนี้ ตามมาตรา 5 แห่งประมวลรัษฎากร ดังนั้น เพื่อให้การควบคุมและกํากับดูแลการจัดเก็บภาษีอากรตามประมวลรัษฎากรเป็นไปอย่างมีประสิทธิภาพ กรมสรรพากร จึงให้สํานักงานบัญชีตัวแทนซึ่งมีคุณสมบัติตามหลักเกณฑ์ที่กรมสรรพากรกําหนดสามารถยื่นแบบแสดงรายการภาษีและชําระภาษี หรือดําเนินการอื่นใดตามที่อธิบดีกรมสรรพากรกําหนดในนาม ของผู้มีหน้าที่เสียภาษีผ่านระบบเครือข่ายอินเทอร์เน็ตทางเว็บไซต์ (Web Site) ของกรมสรรพากร ได้ ซึ่งสํานักงานบัญชีตัวแทนดังกล่าวจะต้องมีคุณสมบัติและปฏิบัติตาม หลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขเกี่ยวกับการขออนุญาต การออกใบอนุญาต การต่ออายุใบอนุญาต และการขอออกใบแทนใบอนุญาตเป็นสํานักงานบัญชีตัวแทน ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ ให้ยกเลิกความใน (1) ของ 2.1 ของข้อ 2 ของประกาศกรมสรรพากร เรื่อง กําหนดคุณสมบัติ การขออนุญาต การออกใบอนุญาต การต่ออายุใบอนุญาต และการขอออกใบแทน ใบอนุญาตเป็นสํานักงานบัญชีตัวแทนยื่นแบบแสดงรายการภาษีและชําระภาษี หรือดําเนินการอื่นใดตามที่อธิบดีกรมสรรพากรกําหนดในนามของผู้มีหน้าที่เสียภาษีผ่านระบบเครือข่ายอินเทอร์เน็ต ทางเว็บไซต์ (Web Site) ของกรมสรรพากร ลงวันที่ 22 เมษายน พ.ศ. 2546 และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน"(1) เป็นผู้ทําบัญชีตามคุณสมบัติและเงื่อนไขของการเป็นผู้ทําบัญชีตามพระราชบัญญัติการบัญชี พ.ศ. 2543 และผ่านการอบรมทางด้านกฎหมายภาษีอากรตามหลักสูตรที่อธิบดีกรมสรรพากรกําหนด"ข้อ ๒ ให้ยกเลิกความใน (1) ของ 2.2 ของข้อ 2 ของประกาศกรมสรรพากร เรื่อง กําหนดคุณสมบัติ การขออนุญาต การออกใบอนุญาต การต่ออายุใบอนุญาต และการขอออกใบแทนใบอนุญาตเป็นสํานักงานบัญชีตัวแทนยื่นแบบแสดงรายการภาษีและชําระภาษี หรือดําเนินการอื่นใดตามที่อธิบดีกรมสรรพากรกําหนดในนามของผู้มีหน้าที่เสียภาษีผ่านระบบเครือข่ายอินเทอร์เน็ตทางเว็บไซต์ (Web Site) ของกรมสรรพากร ลงวันที่ 22 เมษายน พ.ศ. 2546 และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน"(1) เป็นผู้ทําบัญชีตามคุณสมบัติและเงื่อนไขของการเป็นผู้ทําบัญชีตามพระราชบัญญัติการบัญชี พ.ศ. 2543 และผ่านการอบรมทางด้านกฎหมายภาษีอากรตามหลักสูตรที่อธิบดีกรมสรรพากรกําหนด"ข้อ ๓ ประกาศนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศเป็นต้นไปผู้มีอํานาจลงนาม - ประกาศ ณ วันที่ 6 สิงหาคม พ.ศ. 2547 ศุภรัตน์ ควัฒน์กุลอธิบดีกรมสรรพากร
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 309/2490หลักกฎหมาย: ราษฎรไม่มีอำนาจจับกุมผู้ที่ต้องหาว่าฆ่าคน หรือต้องหาว่าลักโคราษฎรตามจับผู้ต้องหาว่ากระทำผิด แล้วยิงผู้ต้องหานั้นตายมีความผิดฐานฆ่าคนโดยเจตนาศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาลงโทษจำเลยตามมาตรา 249ลดโทษตาม มาตรา 59, 38 ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำคุก 10 ปีจำเลยฎีกาขอลดโทษศาลฎีกาฟังว่า นายรอดผู้ตายต้องหาว่า ฆ่าคนทางตำรวจต้องการตัวนายรอดหลบหนี และต้องหาว่าลักโคอีก จำเลยได้รับปืนและเครื่องแบบตำรวจ แล้วไปจับนายรอดมาได้ นายรอดหลบหนีไปชาวบ้านล้อมอยู่ที่ป่า จำเลยไปเรียกให้ออกมา นายรอดคลานหนีจำเลยจึงยิงตาย ศาลฎีกาเห็นว่าจำเลยทำโดยไม่มีอำนาจและหน้าที่มีความผิด แต่ให้ลงโทษและลดโทษแล้วเหลือ 7 ปี 6 เดือน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 309/2490อัยการจังหวัดสวรรคโลกโจทก์นายอิ่ม ยิ้มย่อง นายจุ้ย บุญแช่ม นายชื่น เพิ่มพูลจำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 249 ป.วิ.อ. ม. 79, ม. 80, ม. 82ราษฎรไม่มีอำนาจจับกุมผู้ที่ต้องหาว่าฆ่าคน หรือต้องหาว่าลักโคราษฎรตามจับผู้ต้องหาว่ากระทำผิด แล้วยิงผู้ต้องหานั้นตายมีความผิดฐานฆ่าคนโดยเจตนาศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาลงโทษจำเลยตามมาตรา 249ลดโทษตาม มาตรา 59, 38 ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำคุก 10 ปีจำเลยฎีกาขอลดโทษศาลฎีกาฟังว่า นายรอดผู้ตายต้องหาว่า ฆ่าคนทางตำรวจต้องการตัวนายรอดหลบหนี และต้องหาว่าลักโคอีก จำเลยได้รับปืนและเครื่องแบบตำรวจ แล้วไปจับนายรอดมาได้ นายรอดหลบหนีไปชาวบ้านล้อมอยู่ที่ป่า จำเลยไปเรียกให้ออกมา นายรอดคลานหนีจำเลยจึงยิงตาย ศาลฎีกาเห็นว่าจำเลยทำโดยไม่มีอำนาจและหน้าที่มีความผิด แต่ให้ลงโทษและลดโทษแล้วเหลือ 7 ปี 6 เดือน(เลขวณิชธรรมวิทักษ์-ประมูล สุวรรณศร-มนูภันย์วิมลสาร)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาลงโทษจำเลยตามมาตรา 249ลดโทษตาม มาตรา 59, 38 ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำคุก 10 ปีจำเลยฎีกาขอลดโทษศาลฎีกาฟังว่า นายรอดผู้ตายต้องหาว่า ฆ่าคนทางตำรวจต้องการตัวนายรอดหลบหนี และต้องหาว่าลักโคอีก จำเลยได้รับปืนและเครื่องแบบตำรวจ แล้วไปจับนายรอดมาได้ นายรอดหลบหนีไปชาวบ้านล้อมอยู่ที่ป่า จำเลยไปเรียกให้ออกมา นายรอดคลานหนีจำเลยจึงยิงตาย ศาลฎีกาเห็นว่าจำเลยทำโดยไม่มีอำนาจและหน้าที่มีความผิด แต่ให้ลงโทษและลดโทษแล้วเหลือ 7 ปี 6 เดือน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 309/2490อัยการจังหวัดสวรรคโลกโจทก์นายอิ่ม ยิ้มย่อง นายจุ้ย บุญแช่ม นายชื่น เพิ่มพูลจำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 249 ป.วิ.อ. ม. 79, ม. 80, ม. 82ราษฎรไม่มีอำนาจจับกุมผู้ที่ต้องหาว่าฆ่าคน หรือต้องหาว่าลักโคราษฎรตามจับผู้ต้องหาว่ากระทำผิด แล้วยิงผู้ต้องหานั้นตายมีความผิดฐานฆ่าคนโดยเจตนาศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาลงโทษจำเลยตามมาตรา 249ลดโทษตาม มาตรา 59, 38 ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำคุก 10 ปีจำเลยฎีกาขอลดโทษศาลฎีกาฟังว่า นายรอดผู้ตายต้องหาว่า ฆ่าคนทางตำรวจต้องการตัวนายรอดหลบหนี และต้องหาว่าลักโคอีก จำเลยได้รับปืนและเครื่องแบบตำรวจ แล้วไปจับนายรอดมาได้ นายรอดหลบหนีไปชาวบ้านล้อมอยู่ที่ป่า จำเลยไปเรียกให้ออกมา นายรอดคลานหนีจำเลยจึงยิงตาย ศาลฎีกาเห็นว่าจำเลยทำโดยไม่มีอำนาจและหน้าที่มีความผิด แต่ให้ลงโทษและลดโทษแล้วเหลือ 7 ปี 6 เดือน(เลขวณิชธรรมวิทักษ์-ประมูล สุวรรณศร-มนูภันย์วิมลสาร)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศกระทรวงพาณิชย์ประกาศกระทรวงพาณิชย์เรื่องการพิสูจน์ลักษณะบ่งเฉพาะตามมาตรา ๗ วรรค ๓แห่งพระราชบัญญัติเครื่องหมายการค้าพ.ศ. ๒๕๓๔[๑] อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๕ และมาตรา ๗ วรรค ๓แห่งพระราชบัญญัติเครื่องหมายการค้า พ.ศ. ๒๕๓๔รัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์ออกประกาศไว้ดังต่อไปนี้๑. ให้ยกเลิกประกาศกระทรวงพาณิชย์ ฉบับที่ ๔ (พ.ศ. ๒๕๓๕)เรื่อง การพิสูจน์ลักษณะบ่งเฉพาะตามมาตรา ๗ วรรค ๓แห่งพระราชบัญญัติเครื่องหมายการค้า พ.ศ. ๒๕๓๔ ลงวันที่ ๒๒ มกราคม ๒๕๓๕๒. การพิสูจน์ลักษณะบ่งเฉพาะโดยการจำหน่าย เผยแพร่หรือโฆษณาสินค้า หรือบริการที่ใช้เครื่องหมายการค้า เครื่องหมายบริการเครื่องหมายรับรอง และเครื่องหมายร่วม จนแพร่หลายแล้วตามมาตรา ๗ วรรค ๓แห่งพระราชบัญญัติเครื่องหมายการค้า พ.ศ. ๒๕๓๔ ให้ใช้หลักเกณฑ์ดังต่อไปนี้(๑) สินค้าหรือบริการที่ใช้เครื่องหมายนั้นได้มีการจำหน่ายเผยแพร่ หรือโฆษณาในประเทศไทยจนทำให้สาธารณชนในประเทศไทยรู้จักและเข้าใจว่าสินค้าหรือบริการดังกล่าวแตกต่างไปจากสินค้าหรือบริการอื่น(๒) การจำหน่าย เผยแพร่หรือโฆษณาสินค้าหรือบริการใดจนทำให้เครื่องหมายมีความเผยแพร่หลายในประเทศไทยให้ถือว่าเครื่องหมายมีลักษณะบ่งเฉพาะเพียงที่ใช้กับสินค้าหรือบริการนั้นเท่านั้น(๓) ในการพิสูจน์ข้อเท็จจริงตาม (๑) และ (๒)ให้ผู้ขอจดทะเบียนนำส่งพยานหลักฐานเกี่ยวกับการจำหน่าย เผยแพร่หรือโฆษณาในประเทศไทยซึ่งสินค้าหรือบริการที่ใช้เครื่องหมายที่ประสงค์จะขอจดทะเบียนเช่น ใบเสร็จรับเงิน ใบส่งของ ตัวอย่างสินค้า ใบโฆษณาสินค้า หรือพยานหลักฐานอื่น ๆรวมทั้งพยานบุคคล (ถ้ามี) เป็นต้น(๔) ในการส่งหลักฐานตาม (๓)ให้ผู้ขอจดทะเบียนส่งหลักฐานพร้อมการยื่นคำขอจดทะเบียนเครื่องหมายทุกคำขอในกรณีที่ไม่อาจกระทำได้ให้ผู้ขอจดทะเบียนทำหนังสือขอผ่อนผันแนบมาพร้อมคำขอจดทะเบียนและให้นายทะเบียนมีอำนาจผ่อนผันได้ไม่เกิน ๓๐ วันถ้าผู้ขอจดทะเบียนมิได้ส่งหลักฐานใดภายในกำหนดเวลาที่นายทะเบียนผ่อนผันให้นายทะเบียนพิจารณาดำเนินการแก่คำขอจดทะเบียนนั้นต่อไปโดยรับฟังข้อเท็จจริงเพียงเฉพาะหลักฐานเท่าที่ผู้ขอจดทะเบียนได้ส่งให้แก่นายทะเบียนไว้(ถ้ามี)ทั้งนี้ ตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไปประกาศ ณ วันที่ ๒๓ กันยายน พ.ศ. ๒๕๔๒ศุภชัย พานิชภักดิ์รัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์วิชชุตา/ผู้จัดทำ๙ กันยายน ๒๕๕๔[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๑๖/ตอนพิเศษ ๗๔ ง/หน้า ๙/๒๙ กันยายน ๒๕๔๒
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 59253หลักกฎหมาย: ความว่า จำเลยขอให้ศาลมีคำสั่งปล่อยชั่วคราวในระหว่างฎีกาโดยผู้ขอประกันได้เสนอบัญชีทรัพย์มาพร้อมคำร้องแล้วหมายเหตุ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 297 วรรคหนึ่ง ให้จำคุก 4 ปี จำเลยให้การรับสารภาพ ลดโทษกึ่งหนึ่งคงจำคุก 2 ปีศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยยื่นคำร้องดังกล่าว (อันดับ 20)ศาลชั้นต้นอนุญาตให้ปล่อยจำเลยชั่วคราวในระหว่างการพิจารณาของศาลอุทธรณ์ ตีราคาประกัน 100,000 บาท (อันดับ 6 แผ่นที่ 9)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว คดีนี้ต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงประกอบกับจำเลยยังไม่ได้ยื่นฎีกา เป็นเหตุให้ไม่อาจนำฎีกาในมาประกอบในการใช้ดุลพินิจว่ามีเหตุสมควรปล่อยชั่วคราวในชั้นนี้หรือไม่ ให้ยกคำร้อง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 1173/2532พนักงานอัยการ กรมอัยการโจทก์นายณรงค์ แตงอ่อนจำเลยนายณรงค์ แตงอ่อน จำเลยผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.อ. ม. 106, ม. 107, ม. 108ความว่า จำเลยขอให้ศาลมีคำสั่งปล่อยชั่วคราวในระหว่างฎีกาโดยผู้ขอประกันได้เสนอบัญชีทรัพย์มาพร้อมคำร้องแล้วหมายเหตุ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 297 วรรคหนึ่ง ให้จำคุก 4 ปี จำเลยให้การรับสารภาพ ลดโทษกึ่งหนึ่งคงจำคุก 2 ปีศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยยื่นคำร้องดังกล่าว (อันดับ 20)ศาลชั้นต้นอนุญาตให้ปล่อยจำเลยชั่วคราวในระหว่างการพิจารณาของศาลอุทธรณ์ ตีราคาประกัน 100,000 บาท (อันดับ 6 แผ่นที่ 9)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว คดีนี้ต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงประกอบกับจำเลยยังไม่ได้ยื่นฎีกา เป็นเหตุให้ไม่อาจนำฎีกาในมาประกอบในการใช้ดุลพินิจว่ามีเหตุสมควรปล่อยชั่วคราวในชั้นนี้หรือไม่ ให้ยกคำร้อง(วิฑูรย์ ตั้งตรงจิตต์-ประวิทย์ ขัมภรัตน์-เคียง บุญเพิ่ม)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 1173/2532พนักงานอัยการ กรมอัยการโจทก์นายณรงค์ แตงอ่อนจำเลยนายณรงค์ แตงอ่อน จำเลยผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.อ. ม. 106, ม. 107, ม. 108ความว่า จำเลยขอให้ศาลมีคำสั่งปล่อยชั่วคราวในระหว่างฎีกาโดยผู้ขอประกันได้เสนอบัญชีทรัพย์มาพร้อมคำร้องแล้วหมายเหตุ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 297 วรรคหนึ่ง ให้จำคุก 4 ปี จำเลยให้การรับสารภาพ ลดโทษกึ่งหนึ่งคงจำคุก 2 ปีศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยยื่นคำร้องดังกล่าว (อันดับ 20)ศาลชั้นต้นอนุญาตให้ปล่อยจำเลยชั่วคราวในระหว่างการพิจารณาของศาลอุทธรณ์ ตีราคาประกัน 100,000 บาท (อันดับ 6 แผ่นที่ 9)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว คดีนี้ต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงประกอบกับจำเลยยังไม่ได้ยื่นฎีกา เป็นเหตุให้ไม่อาจนำฎีกาในมาประกอบในการใช้ดุลพินิจว่ามีเหตุสมควรปล่อยชั่วคราวในชั้นนี้หรือไม่ ให้ยกคำร้อง(วิฑูรย์ ตั้งตรงจิตต์-ประวิทย์ ขัมภรัตน์-เคียง บุญเพิ่ม)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 186/2471หลักกฎหมาย: ศาลล่างวางบทผิดทำหลักฐานเท็จแล้วไปแจ้งต่ออำเภอปัญหาขั้นมาสู่ ศาลฎีกาฉะเพาะนายเลาะหักเท่านั้น ข้อเท็จจริงปรากฏว่านายเลาะหักโกรธนายเหล็บ เพราะนายเหล็บไปเบิกความเปนพยานในเรื่องที่นายเลาะหักต้องหาว่าลักโค นายเลาะหักนายแก้วแลนายหมุดจำเลยทั้ง ๓ ในคดีได้นำโคไปผูกซ่อนไว้ในสวน ต. ใกล้กับสวนนายเหล็บ เพื่อใส่ร้ายนายเหล็บ เพราะฉะนั้นการกระทำของนายเถาะหักได้ร่วมคิดกับนายแก้วนายหมุด เมื่อ จำเลยเอาความเท็จไปแจ้งต่อเจ้าพนักงาน จำเลยต้องมีผิดศาลฎีกาจึงตัดสินกลับศาลอุทธรณ์ให้ลงโทษนายเถาะพัก ๖ เดือนตามมาตรา ๑๑๘ ไม่ใช่มาตรา ๑๕๙ กับให้จำเลยช่วยกันเสียค่าเสียหาย ๒๐๐ บาท ให้แก่นายเหล็บซึ่งเปนโจทก์ในคดีนี้ด้วย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 186/2471อัยยการนครศรีธรรมราชโจทก์นายเลาะหักล. ป.อ. ม. 118, ม. 159ศาลล่างวางบทผิดทำหลักฐานเท็จแล้วไปแจ้งต่ออำเภอปัญหาขั้นมาสู่ ศาลฎีกาฉะเพาะนายเลาะหักเท่านั้น ข้อเท็จจริงปรากฏว่านายเลาะหักโกรธนายเหล็บ เพราะนายเหล็บไปเบิกความเปนพยานในเรื่องที่นายเลาะหักต้องหาว่าลักโค นายเลาะหักนายแก้วแลนายหมุดจำเลยทั้ง ๓ ในคดีได้นำโคไปผูกซ่อนไว้ในสวน ต. ใกล้กับสวนนายเหล็บ เพื่อใส่ร้ายนายเหล็บ เพราะฉะนั้นการกระทำของนายเถาะหักได้ร่วมคิดกับนายแก้วนายหมุด เมื่อ จำเลยเอาความเท็จไปแจ้งต่อเจ้าพนักงาน จำเลยต้องมีผิดศาลฎีกาจึงตัดสินกลับศาลอุทธรณ์ให้ลงโทษนายเถาะพัก ๖ เดือนตามมาตรา ๑๑๘ ไม่ใช่มาตรา ๑๕๙ กับให้จำเลยช่วยกันเสียค่าเสียหาย ๒๐๐ บาท ให้แก่นายเหล็บซึ่งเปนโจทก์ในคดีนี้ด้วย(พิพาก-ศรี-พรหม)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ปัญหาขั้นมาสู่ ศาลฎีกาฉะเพาะนายเลาะหักเท่านั้น ข้อเท็จจริงปรากฏว่านายเลาะหักโกรธนายเหล็บ เพราะนายเหล็บไปเบิกความเปนพยานในเรื่องที่นายเลาะหักต้องหาว่าลักโค นายเลาะหักนายแก้วแลนายหมุดจำเลยทั้ง ๓ ในคดีได้นำโคไปผูกซ่อนไว้ในสวน ต. ใกล้กับสวนนายเหล็บ เพื่อใส่ร้ายนายเหล็บ เพราะฉะนั้นการกระทำของนายเถาะหักได้ร่วมคิดกับนายแก้วนายหมุด เมื่อ จำเลยเอาความเท็จไปแจ้งต่อเจ้าพนักงาน จำเลยต้องมีผิดศาลฎีกาจึงตัดสินกลับศาลอุทธรณ์ให้ลงโทษนายเถาะพัก ๖ เดือนตามมาตรา ๑๑๘ ไม่ใช่มาตรา ๑๕๙ กับให้จำเลยช่วยกันเสียค่าเสียหาย ๒๐๐ บาท ให้แก่นายเหล็บซึ่งเปนโจทก์ในคดีนี้ด้วย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 186/2471อัยยการนครศรีธรรมราชโจทก์นายเลาะหักล. ป.อ. ม. 118, ม. 159ศาลล่างวางบทผิดทำหลักฐานเท็จแล้วไปแจ้งต่ออำเภอปัญหาขั้นมาสู่ ศาลฎีกาฉะเพาะนายเลาะหักเท่านั้น ข้อเท็จจริงปรากฏว่านายเลาะหักโกรธนายเหล็บ เพราะนายเหล็บไปเบิกความเปนพยานในเรื่องที่นายเลาะหักต้องหาว่าลักโค นายเลาะหักนายแก้วแลนายหมุดจำเลยทั้ง ๓ ในคดีได้นำโคไปผูกซ่อนไว้ในสวน ต. ใกล้กับสวนนายเหล็บ เพื่อใส่ร้ายนายเหล็บ เพราะฉะนั้นการกระทำของนายเถาะหักได้ร่วมคิดกับนายแก้วนายหมุด เมื่อ จำเลยเอาความเท็จไปแจ้งต่อเจ้าพนักงาน จำเลยต้องมีผิดศาลฎีกาจึงตัดสินกลับศาลอุทธรณ์ให้ลงโทษนายเถาะพัก ๖ เดือนตามมาตรา ๑๑๘ ไม่ใช่มาตรา ๑๕๙ กับให้จำเลยช่วยกันเสียค่าเสียหาย ๒๐๐ บาท ให้แก่นายเหล็บซึ่งเปนโจทก์ในคดีนี้ด้วย(พิพาก-ศรี-พรหม)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 232/2480หลักกฎหมาย: คดีที่โจทก์ฎีกาโดยส่งสำเนาให้จำเลยแก้ไม่ได้ โดยจำเลยยังมิได้ฟังคำพิพากษาศาลอุทธรณ์เพราะนายประกันส่งตัวจำเลยให้ศาลไม่ได้นั้น ศาลฎีกาจะรับคดีไว้พิจารณาไม่ได้ ต้องจำหน่ายคดีจากสารบบแลส่งสำนวนคืนไปยังศาลชั้นต้นคดีนี้ศาลชั้นต้นฟังว่า จำเลยยักยอกเอาเสาโทรเลขของกรมรถไฟซึ่งอยู่ในความปกครองของจำเลยรวม ๑๘ ต้นไปขายให้ ภ. จึงพิพากษาให้จำคุก ๓ เดือนแต่ให้รอการลงอาญาไว้ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามแต่คงให้ยกฟ้องฉะเพาะเสา ๖ ต้นที่จำเลยเอาไปให้ ภ.โดยฟังว่าจำเลยไม่มีเจตนาทุจจริต โจทก์ฎีกา ปรากฎว่าจำเลยมิได้ฟังคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ โดยนายประกันส่งตัวไม่ได้ แลส่งสำเนาฎีกาให้จำเลยแก้ไม่ได้ ศาลฎีกาเห็นว่า จะพิจารณาคดีนี้ไม่ได้ ให้จำหน่ายคดีจากสารบบส่งสำนวนคืนไปยังศาลชั้นต้น ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 232/2480พนักงานอัยยการโจทก์นายเผือก สุริยันต์จำเลยคดีที่โจทก์ฎีกาโดยส่งสำเนาให้จำเลยแก้ไม่ได้ โดยจำเลยยังมิได้ฟังคำพิพากษาศาลอุทธรณ์เพราะนายประกันส่งตัวจำเลยให้ศาลไม่ได้นั้น ศาลฎีกาจะรับคดีไว้พิจารณาไม่ได้ ต้องจำหน่ายคดีจากสารบบแลส่งสำนวนคืนไปยังศาลชั้นต้นคดีนี้ศาลชั้นต้นฟังว่า จำเลยยักยอกเอาเสาโทรเลขของกรมรถไฟซึ่งอยู่ในความปกครองของจำเลยรวม ๑๘ ต้นไปขายให้ ภ. จึงพิพากษาให้จำคุก ๓ เดือนแต่ให้รอการลงอาญาไว้ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามแต่คงให้ยกฟ้องฉะเพาะเสา ๖ ต้นที่จำเลยเอาไปให้ ภ.โดยฟังว่าจำเลยไม่มีเจตนาทุจจริต โจทก์ฎีกา ปรากฎว่าจำเลยมิได้ฟังคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ โดยนายประกันส่งตัวไม่ได้ แลส่งสำเนาฎีกาให้จำเลยแก้ไม่ได้ ศาลฎีกาเห็นว่า จะพิจารณาคดีนี้ไม่ได้ ให้จำหน่ายคดีจากสารบบส่งสำนวนคืนไปยังศาลชั้นต้น(พลางกูร-นิติศาสตร์-เทฟโนต์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: คดีนี้ศาลชั้นต้นฟังว่า จำเลยยักยอกเอาเสาโทรเลขของกรมรถไฟซึ่งอยู่ในความปกครองของจำเลยรวม ๑๘ ต้นไปขายให้ ภ. จึงพิพากษาให้จำคุก ๓ เดือนแต่ให้รอการลงอาญาไว้ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามแต่คงให้ยกฟ้องฉะเพาะเสา ๖ ต้นที่จำเลยเอาไปให้ ภ.โดยฟังว่าจำเลยไม่มีเจตนาทุจจริต โจทก์ฎีกา ปรากฎว่าจำเลยมิได้ฟังคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ โดยนายประกันส่งตัวไม่ได้ แลส่งสำเนาฎีกาให้จำเลยแก้ไม่ได้ ศาลฎีกาเห็นว่า จะพิจารณาคดีนี้ไม่ได้ ให้จำหน่ายคดีจากสารบบส่งสำนวนคืนไปยังศาลชั้นต้น ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 232/2480พนักงานอัยยการโจทก์นายเผือก สุริยันต์จำเลยคดีที่โจทก์ฎีกาโดยส่งสำเนาให้จำเลยแก้ไม่ได้ โดยจำเลยยังมิได้ฟังคำพิพากษาศาลอุทธรณ์เพราะนายประกันส่งตัวจำเลยให้ศาลไม่ได้นั้น ศาลฎีกาจะรับคดีไว้พิจารณาไม่ได้ ต้องจำหน่ายคดีจากสารบบแลส่งสำนวนคืนไปยังศาลชั้นต้นคดีนี้ศาลชั้นต้นฟังว่า จำเลยยักยอกเอาเสาโทรเลขของกรมรถไฟซึ่งอยู่ในความปกครองของจำเลยรวม ๑๘ ต้นไปขายให้ ภ. จึงพิพากษาให้จำคุก ๓ เดือนแต่ให้รอการลงอาญาไว้ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามแต่คงให้ยกฟ้องฉะเพาะเสา ๖ ต้นที่จำเลยเอาไปให้ ภ.โดยฟังว่าจำเลยไม่มีเจตนาทุจจริต โจทก์ฎีกา ปรากฎว่าจำเลยมิได้ฟังคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ โดยนายประกันส่งตัวไม่ได้ แลส่งสำเนาฎีกาให้จำเลยแก้ไม่ได้ ศาลฎีกาเห็นว่า จะพิจารณาคดีนี้ไม่ได้ ให้จำหน่ายคดีจากสารบบส่งสำนวนคืนไปยังศาลชั้นต้น(พลางกูร-นิติศาสตร์-เทฟโนต์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศกรมวิชาการเกษตรประกาศกรมวิชาการเกษตรเรื่องแบบคำขอจดทะเบียนการอนุญาตให้ใช้สิทธิ การโอนสิทธิ และการรับโอนสิทธิโดยทางมรดกในพันธุ์พืชใหม่และหลักฐานเกี่ยวกับการรับมรดกพ.ศ. ๒๕๕๒[๑] อาศัยอำนาจตามข้อ๒ ข้อ ๓ และข้อ ๔ แห่งกฎกระทรวง การจดทะเบียนการอนุญาตให้ใช้สิทธิ การโอนสิทธิและการรับโอนสิทธิโดยทางมรดกในพันธุ์พืชใหม่ พ.ศ. ๒๕๕๐ออกตามความในพระราชบัญญัติคุ้มครองพันธุ์พืช พ.ศ. ๒๕๔๒อธิบดีกรมวิชาการเกษตรออกประกาศไว้ ดังนี้ข้อ ๑แบบคำขอจดทะเบียนการอนุญาตให้ใช้สิทธิในพันธุ์พืชใหม่ ให้ใช้แบบ คพ. ๑๓ท้ายประกาศนี้ข้อ ๒แบบคำขอจดทะเบียนการโอนสิทธิในพันธุ์พืชใหม่และแบบคำขอจดทะเบียนการรับโอนสิทธิในพันธุ์พืชใหม่โดยทางมรดก ให้ใช้แบบ คพ. ๑๔ท้ายประกาศนี้ข้อ ๓ในการจดทะเบียนการรับโอนสิทธิในพันธุ์พืชใหม่โดยทางมรดกให้ผู้ยื่นคำขอทำสำเนาหลักฐานเกี่ยวกับการรับมรดก แนบมาพร้อมคำขอจดทะเบียนด้วยโดยแยกเป็นกรณีทายาทโดยธรรม ผู้รับพินัยกรรม และผู้จัดการมรดก ดังต่อไปนี้ก.กรณีผู้ขอเป็นทายาทโดยชอบธรรม(๑)รายละเอียดเกี่ยวกับชื่อ ที่อยู่ และจำนวนของทายาททั้งหมด(๒)บัตรประจำตัวของผู้รับมรดก(๓)ทะเบียนบ้านของผู้รับมรดก(๔)มรณะบัตรหรือหลักฐานการตายอย่างอื่นของผู้ทรงสิทธิในพันธุ์พืชใหม่(๕)ถ้าผู้ขอ ขอรับมรดกในฐานะเป็นคู่สมรสของผู้ทรงสิทธิในพันธุ์พืชใหม่ต้องมีหลักฐานการสมรสตามกฎหมาย(๖)ถ้าผู้ขอเป็นบิดาของผู้ทรงสิทธิในพันธุ์พืชใหม่ต้องมีทะเบียนสมรสกับมารดาของผู้ทรงสิทธิหรือหลักฐานการรับรองบุตร(๗)กรณีบุตรบุญธรรมเป็นผู้ขอ ต้องแสดงหลักฐานการจดทะเบียนรับบุตรบุญธรรม(๘)ถ้ามีกรณีพิพาทเกี่ยวกับมรดกต้องนำสัญญาประนีประนอมยอมความหรือคำพิพากษาอันถึงที่สุดมาแสดง(๙)ถ้ามีผู้มีสิทธิในพันธุ์พืชใหม่โดยทางมรดกร่วมกับหลายคนและบางคนได้ถึงแก่กรรมไปแล้วต้องมีหลักฐานการตายของทายาทนั้นข.กรณีผู้ขอเป็นผู้รับพินัยกรรม(๑)พินัยกรรม(๒)บัตรประจำตัวของผู้รับพินัยกรรม(๓)ทะเบียนบ้านของผู้รับพินัยกรรม(๔)มรณะบัตรหรือหลักฐานการตายอย่างอื่นของผู้ทรงสิทธิในพันธุ์พืชใหม่(๕)ถ้ามีกรณีพิพาทเกี่ยวกับมรดก ต้องนำสัญญาประนีประนอมยอมความหรือคำพิพากษาอันถึงที่สุดมาแสดง(๖)ถ้ามีผู้มีสิทธิรับโอนสิทธิในพันธุ์พืชใหม่โดยทางมรดกร่วมกับหลายคนและบางคนได้ถึงแก่กรรมไปแล้วต้องมีหลักฐานการตายของผู้รับพินัยกรรมนั้น ๆค.กรณีผู้ขอเป็นผู้จัดการมรดก(๑)คำสั่งศาลหรือคำพิพากษาของศาลอันถึงที่สุดหรือพินัยกรรมซึ่งตั้งให้ผู้ขอเป็นผู้จัดการมรดก(๒)มรณะบัตร หรือหลักฐานอย่างอื่นของผู้ทรงสิทธิในพันธุ์พืชใหม่(๓)บัตรประจำตัวผู้จัดการมรดกทั้งนี้ตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไปประกาศ ณ วันที่ ๑๕กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๕๒สมชาย ชาญณรงค์กุลอธิบดีกรมวิชาการเกษตร[เอกสารแนบท้าย]๑.คำขอจดทะเบียนการอนุญาตให้ใช้สิทธิในพันธุ์พืชใหม่ (คพ. ๑๓)๒.คำขอจดทะเบียนการโอนสิทธิ และการรับโอนสิทธิโดยทางมรดกในพันธุ์พืชใหม่ (คพ. ๑๔)(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)วิชชุตา/ผู้จัดทำ๕ สิงหาคม ๒๕๕๔[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๒๖/ตอนพิเศษ ๑๒๐ ง/หน้า ๒๖/๒๔ สิงหาคม ๒๕๕๒
ประกาศสํานักงานศาลรัฐธรรมนูญเรื่อง ผลแห่งคําวินิจฉัยของศาลรัฐธรรมนูญ--------------------------------------------------- ด้วยศาลรัฐธรรมนูญได้มีคําวินิจฉัยที่ 14/2564 ลงวันที่ 8 กันยายน 2564 ว่าประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 95 วรรคหนึ่ง เฉพาะในส่วนที่บัญญัติว่า "ในคดีอาญา ถ้ามิได้ฟ้องและได้ตัวผู้กระทําความผิดมายังศาลภายในกําหนดดังต่อไปนี้ นับแต่วันกระทําความผิดเป็นอันขาดอายุความ" ไม่ขัดหรือแย้งต่อรัฐธรรมนูญ มาตรา 26 และมาตรา 27 จึงประกาศให้ทราบทั่วกันผู้มีอํานาจลงนาม - ประกาศ ณ วันที่ 8 กันยายน พ.ศ. 2564 เชาวนะ ไตรมาศ เลขาธิการสํานักงานศาลรัฐธรรมนูญ
พระราชกฤษฎีกาพระราชกฤษฎีกาโอนที่วัดวัดท่าขี้เหล็ก (ร้าง)ตำบลวัดขวางอำเภอโพทะเล จังหวัดพิจิตรให้แก่กรมชลประทานพ.ศ. ๒๕๕๘ ภูมิพลอดุลยเดชป.ร.ให้ไว้ ณวันที่ ๒๘ กันยายน พ.ศ. ๒๕๕๘เป็นปีที่ ๗๐ในรัชกาลปัจจุบันพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชมีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่าโดยที่เป็นการสมควรโอนที่วัด วัดท่าขี้เหล็ก (ร้าง) ตำบลวัดขวางอำเภอโพทะเล จังหวัดพิจิตร ให้แก่กรมชลประทาน เพื่อก่อสร้างคลองส่งน้ำ พี.อาร์. ๗๙.๙ อาร์.อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๒๒ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย(ฉบับชั่วคราว) พุทธศักราช ๒๕๕๗ และมาตรา ๓๔ วรรคสอง แห่งพระราชบัญญัติคณะสงฆ์พ.ศ. ๒๕๐๕ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติคณะสงฆ์ (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๓๕จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้มาตรา ๑ พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า พระราชกฤษฎีกาโอนที่วัด วัดท่าขี้เหล็ก (ร้าง) ตำบลวัดขวาง อำเภอโพทะเลจังหวัดพิจิตร ให้แก่กรมชลประทาน พ.ศ. ๒๕๕๘มาตรา ๒[๑] พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา ๓ ให้โอนที่วัดวัดท่าขี้เหล็ก (ร้าง) ตำบลวัดขวาง อำเภอโพทะเล จังหวัดพิจิตร เนื้อที่ ๗๖ ตารางวาภายในแนวเขตตามแผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกานี้ ให้แก่กรมชลประทานมาตรา ๔ ให้นายกรัฐมนตรีรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้ผู้รับสนองพระบรมราชโองการพลเอกประยุทธ์ จันทร์โอชานายกรัฐมนตรี[เอกสารแนบท้าย]๑. แผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกาโอนที่วัด วัดท่าขี้เหล็ก (ร้าง) ตำบลวัดขวางอำเภอโพทะเล จังหวัดพิจิตร ให้แก่กรมชลประทาน พ.ศ. ๒๕๕๘(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)หมายเหตุ:- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือเนื่องจากกรมชลประทานได้ก่อสร้างคลองส่งน้ำ พี.อาร์. ๗๙.๙ อาร์. เพื่อประโยชน์แก่การชลประทานตามโครงการส่งน้ำและบำรุงรักษาดงเศรษฐีที่ตำบลวัดขวาง อำเภอโพทะเล จังหวัดพิจิตร และได้ทำการสำรวจแล้วปรากฏว่าแนวเขตคลองส่งน้ำสายนี้ตอน กม . ที่ ๕๘ + ๔๐๐ กม. ที่ ๕๘ +๔๖๕ ถูกที่วัด วัดท่าขี้เหล็ก (ร้าง) ตำบลวัดขวาง อำเภอโพทะเล จังหวัดพิจิตรเนื้อที่ ๗๖ ตารางวา ตามหนังสือรับรองการทำประโยชน์ (น.ส. ๓ ก.) เลขที่ ๙๙๘ซึ่งกรมชลประทานได้ติดต่อกับสำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติเพื่อขอโอนที่วัดดังกล่าวให้แก่กรมชลประทานและสำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติได้นำเสนอมหาเถรสมาคมพิจารณาแล้วไม่ขัดข้อง และกรมชลประทานได้ชำระค่าผาติกรรมเป็นค่าทดแทนแล้วสมควรโอนที่วัดดังกล่าวให้แก่กรมชลประทาน จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้ปริยานุช/ผู้จัดทำ๑๔ ตุลาคม ๒๕๕๘วิศนี/ผู้ตรวจ๑๙ ตุลาคม ๒๕๕๘[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๓๒/ตอนที่ ๙๗ ก/หน้า ๑๓/๕ ตุลาคม ๒๕๕๘
คำสั่งกระทรวงสาธารณสุขคำสั่งกระทรวงสาธารณสุขที่ ๓๕๒/๒๕๖๐เรื่องแก้ไขชื่อสามัญทางยาของตัวยาสำคัญในฉลากและเอกสารกำกับยาของทะเบียนตำรับยาแผนปัจจุบัน[๑] เพื่อคุ้มครองความปลอดภัยของผู้บริโภคจากการใช้ยาซ้ำซ้อนอันเนื่องมาจากความเข้าใจผิดจากการใช้ยาชนิดเดียวกันแต่แสดงชื่อสามัญทางยาบนฉลากและเอกสารกำกับยาไว้แตกต่างกันจึงสมควรให้มีการกำหนดมาตรฐานการแสดงชื่อสามัญทางยาของตัวยาสำคัญในทะเบียนตำรับยาฉลากและเอกสารกำกับยาให้มีชื่อเดียวกันตามแนวทางสากลอาศัยอำนาจตามความในมาตรา๘๖ ทวิ แห่งพระราชบัญญัติยา พ.ศ. ๒๕๑๐ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติยา(ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๒๒รัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุขโดยคำแนะนำของคณะกรรมการยาในการประชุม ครั้งที่๓/๒๕๕๘ วันที่ ๑๔ พฤษภาคม ๒๕๕๘ จึงมีคำสั่ง ดังต่อไปนี้ข้อ๑ ให้แก้ไขทะเบียนตำรับยาแผนปัจจุบันโดยให้แสดงชื่อสามัญทางยาของตัวยาสำคัญบนฉลากและเอกสารกำกับยาเป็นชื่อสามัญทางยาตามมาตรฐานInternational Nonproprietary Names (INN)ข้อ๒ ให้ผู้รับอนุญาตผลิตและผู้รับอนุญาตนำหรือสั่งยาแผนปัจจุบันเข้ามาในราชอาณาจักรแก้ไขทะเบียนตำรับยาให้เป็นไปตามข้อ๑ ให้แล้วเสร็จภายในสามร้อยหกสิบห้าวันนับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเมื่อพ้นกำหนดแล้วกระทรวงสาธารณสุขจะพิจารณาเพิกถอนทะเบียนตำรับยาที่ผู้รับอนุญาตไม่ได้ดำเนินการแก้ไขตามกฎหมายต่อไปข้อ๓ ให้ยาแผนปัจจุบันที่ผลิตขึ้นก่อนคำสั่งนี้มีผลบังคับใช้ยังคงใช้ฉลากและเอกสารกำกับยาเดิมต่อไปจนกว่ารุ่นการผลิตนั้นจะสิ้นอายุทั้งนี้ตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไปสั่ง ณ วันที่ ๑๐มีนาคม พ.ศ. ๒๕๖๐ปิยะสกล สกลสัตยาทรรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุขภวรรณตรี/จัดทำ๒๘ เมษายน ๒๕๖๐วริญา/ตรวจ๒๘ เมษายน ๒๕๖๐[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๓๔/ตอนพิเศษ ๑๑๔ ง/หน้า ๕๓/๒๕ เมษายน ๒๕๖๐