คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2931/2517หลักกฎหมาย: พระราชบัญญัติโรงงาน พ.ศ.2512 มาตรา 5 มีคำจำกัดความคำว่าโรงงานไว้ ให้หมายถึงอาคารสถานที่หรือยานพาหนะที่ใช้เครื่องจักรมีกำลังรวมตั้งแต่สองแรงม้า หรือกำลังเทียบเท่าตั้งแต่สองแรงม้าขึ้นไป ฯลฯ และมีคำจำกัดความคำว่าเครื่องจักรไว้ด้วยว่าหมายถึงสิ่งที่ประกอบด้วยชิ้นส่วนหลายชิ้นสำหรับใช้ก่อกำเนิดพลังงานฯลฯ ดังนั้น จึงถือได้ว่า โรงผลิตปูนขาวซึ่งใช้เตาหินปูนขนาดให้ความร้อนเท่ากับเครื่องจักรขนาด 368 แรงม้า โดยใช้ฟืนเป็นเชื้อเพลิง เป็นโรงงานที่ต้องขออนุญาตตามความหมายของพระราชบัญญัติโรงงาน พ.ศ.2512 ด้วย เพราะใช้เตาซึ่งย่อมต้องประกอบด้วยชิ้นส่วนหลายชิ้น และใช้เชื้อเพลิงก่อให้เกิดพลังงานคือความร้อนขึ้นอันเป็นเครื่องจักรตามคำจำกัดความข้างต้นโจทก์ฟ้องว่า จำเลยตั้งโรงงานผลิตปูนขาวมีกำลังเทียบเท่าเครื่องจักรขนาด 368 แรงม้า โดยไม่ได้รับอนุญาต ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติโรงงาน พ.ศ. 2512 มาตรา 8, 12, 43, 44 และให้จำเลยหยุดประกอบกิจการโรงงานจนกว่าจะได้รับอนุญาต จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติโรงงาน พ.ศ. 2512 มาตรา 43, 44 ให้ปรับตามมาตรา 43 2,000 บาท ปรับตามมาตรา 44 4,000 บาท รวม 6,000 บาท การนำสืบของจำเลยเป็นประโยชน์ลดโทษให้หนึ่งในสามตามมาตรา 78 คงเหลือปรับ 4,000 บาท ให้จำเลยหยุดประกอบกิจการโรงงานจนกว่าจะได้รับอนุญาต จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกา ข้อที่จำเลยฎีกาว่า โรงงานของจำเลยไม่ใช้เครื่องจักรและมีคนงานไม่เกิน 7 คน จึงไม่ใช่โรงงานที่ต้องขออนุญาตตามพระราชบัญญัติโรงงานพ.ศ. 2512 ศาลฎีกาวินิจฉัยว่าจำเลยตั้งโรงงานผลิตปูนขาวโดยใช้เตาหินปูนเพื่อผลิตปูนขาวโดยไม่ได้รับอนุญาต ขนาดของเตาให้ความร้อนเท่ากับเครื่องจักรขนาด 368 แรงม้าโดยใช้ฟืนเป็นเชื้อเพลิงตามมาตรา 5 แห่งพระราชบัญญัติดังกล่าวมีคำจำกัดความคำว่าโรงงานไว้ให้หมายความถึงอาคารสถานที่หรือยานพาหนะที่ใช้เครื่องจักรมีกำลังรวมตั้งแต่สองแรงม้า หรือกำลังเทียบเท่าตั้งแต่สองแรงม้าขึ้นไป ฯลฯ และมีคำจำกัดความคำว่า เครื่องจักรไว้ด้วยว่า หมายถึงสิ่งที่ประกอบด้วยชิ้นส่วนหลายชิ้นสำหรับใช้ก่อกำเนิดพลังงานเปลี่ยนหรือแปรสภาพพลังงานหรือส่งพลังงาน ฯลฯ ตามคำจำกัดความคำว่า โรงงาน และคำว่า เครื่องจักรดังกล่าวแล้วจึงถือได้ว่าโรงเตาเผาหินปูนของจำเลยเป็นโรงงานที่ต้องขออนุญาตตามความหมายของพระราชบัญญัติโรงงาน พ.ศ. 2512 ด้วย เพราะใช้เตาซึ่งย่อมต้องประกอบด้วยชิ้นส่วนหลายชิ้น และใช้เชื้อเพลิงก่อให้เกิดพลังงานคือความร้อนขึ้นอันเป็นเครื่องจักรตามคำจำกัดความข้างต้น พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2931/2517พนักงานอัยการจังหวัดสุราษฎร์ธานีโจทก์นายวินิต ปุวารักษาจำเลย พ.ร.บ.โรงงาน พ.ศ.2512 ม. 5, ม. 8, ม. 12พระราชบัญญัติโรงงาน พ.ศ.2512 มาตรา 5 มีคำจำกัดความคำว่าโรงงานไว้ ให้หมายถึงอาคารสถานที่หรือยานพาหนะที่ใช้เครื่องจักรมีกำลังรวมตั้งแต่สองแรงม้า หรือกำลังเทียบเท่าตั้งแต่สองแรงม้าขึ้นไป ฯลฯ และมีคำจำกัดความคำว่าเครื่องจักรไว้ด้วยว่าหมายถึงสิ่งที่ประกอบด้วยชิ้นส่วนหลายชิ้นสำหรับใช้ก่อกำเนิดพลังงานฯลฯ ดังนั้น จึงถือได้ว่า โรงผลิตปูนขาวซึ่งใช้เตาหินปูนขนาดให้ความร้อนเท่ากับเครื่องจักรขนาด 368 แรงม้า โดยใช้ฟืนเป็นเชื้อเพลิง เป็นโรงงานที่ต้องขออนุญาตตามความหมายของพระราชบัญญัติโรงงาน พ.ศ.2512 ด้วย เพราะใช้เตาซึ่งย่อมต้องประกอบด้วยชิ้นส่วนหลายชิ้น และใช้เชื้อเพลิงก่อให้เกิดพลังงานคือความร้อนขึ้นอันเป็นเครื่องจักรตามคำจำกัดความข้างต้นโจทก์ฟ้องว่า จำเลยตั้งโรงงานผลิตปูนขาวมีกำลังเทียบเท่าเครื่องจักรขนาด 368 แรงม้า โดยไม่ได้รับอนุญาต ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติโรงงาน พ.ศ. 2512 มาตรา 8, 12, 43, 44 และให้จำเลยหยุดประกอบกิจการโรงงานจนกว่าจะได้รับอนุญาต จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติโรงงาน พ.ศ. 2512 มาตรา 43, 44 ให้ปรับตามมาตรา 43 2,000 บาท ปรับตามมาตรา 44 4,000 บาท รวม 6,000 บาท การนำสืบของจำเลยเป็นประโยชน์ลดโทษให้หนึ่งในสามตามมาตรา 78 คงเหลือปรับ 4,000 บาท ให้จำเลยหยุดประกอบกิจการโรงงานจนกว่าจะได้รับอนุญาต จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกา ข้อที่จำเลยฎีกาว่า โรงงานของจำเลยไม่ใช้เครื่องจักรและมีคนงานไม่เกิน 7 คน จึงไม่ใช่โรงงานที่ต้องขออนุญาตตามพระราชบัญญัติโรงงานพ.ศ. 2512 ศาลฎีกาวินิจฉัยว่าจำเลยตั้งโรงงานผลิตปูนขาวโดยใช้เตาหินปูนเพื่อผลิตปูนขาวโดยไม่ได้รับอนุญาต ขนาดของเตาให้ความร้อนเท่ากับเครื่องจักรขนาด 368 แรงม้าโดยใช้ฟืนเป็นเชื้อเพลิงตามมาตรา 5 แห่งพระราชบัญญัติดังกล่าวมีคำจำกัดความคำว่าโรงงานไว้ให้หมายความถึงอาคารสถานที่หรือยานพาหนะที่ใช้เครื่องจักรมีกำลังรวมตั้งแต่สองแรงม้า หรือกำลังเทียบเท่าตั้งแต่สองแรงม้าขึ้นไป ฯลฯ และมีคำจำกัดความคำว่า เครื่องจักรไว้ด้วยว่า หมายถึงสิ่งที่ประกอบด้วยชิ้นส่วนหลายชิ้นสำหรับใช้ก่อกำเนิดพลังงานเปลี่ยนหรือแปรสภาพพลังงานหรือส่งพลังงาน ฯลฯ ตามคำจำกัดความคำว่า โรงงาน และคำว่า เครื่องจักรดังกล่าวแล้วจึงถือได้ว่าโรงเตาเผาหินปูนของจำเลยเป็นโรงงานที่ต้องขออนุญาตตามความหมายของพระราชบัญญัติโรงงาน พ.ศ. 2512 ด้วย เพราะใช้เตาซึ่งย่อมต้องประกอบด้วยชิ้นส่วนหลายชิ้น และใช้เชื้อเพลิงก่อให้เกิดพลังงานคือความร้อนขึ้นอันเป็นเครื่องจักรตามคำจำกัดความข้างต้น พิพากษายืน(สงวน สิทธิไชย-อุดม จาละ-ปรีชา สุมาวงศ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยตั้งโรงงานผลิตปูนขาวมีกำลังเทียบเท่าเครื่องจักรขนาด 368 แรงม้า โดยไม่ได้รับอนุญาต ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติโรงงาน พ.ศ. 2512 มาตรา 8, 12, 43, 44 และให้จำเลยหยุดประกอบกิจการโรงงานจนกว่าจะได้รับอนุญาต จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติโรงงาน พ.ศ. 2512 มาตรา 43, 44 ให้ปรับตามมาตรา 43 2,000 บาท ปรับตามมาตรา 44 4,000 บาท รวม 6,000 บาท การนำสืบของจำเลยเป็นประโยชน์ลดโทษให้หนึ่งในสามตามมาตรา 78 คงเหลือปรับ 4,000 บาท ให้จำเลยหยุดประกอบกิจการโรงงานจนกว่าจะได้รับอนุญาต จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกา ข้อที่จำเลยฎีกาว่า โรงงานของจำเลยไม่ใช้เครื่องจักรและมีคนงานไม่เกิน 7 คน จึงไม่ใช่โรงงานที่ต้องขออนุญาตตามพระราชบัญญัติโรงงานพ.ศ. 2512 ศาลฎีกาวินิจฉัยว่าจำเลยตั้งโรงงานผลิตปูนขาวโดยใช้เตาหินปูนเพื่อผลิตปูนขาวโดยไม่ได้รับอนุญาต ขนาดของเตาให้ความร้อนเท่ากับเครื่องจักรขนาด 368 แรงม้าโดยใช้ฟืนเป็นเชื้อเพลิงตามมาตรา 5 แห่งพระราชบัญญัติดังกล่าวมีคำจำกัดความคำว่าโรงงานไว้ให้หมายความถึงอาคารสถานที่หรือยานพาหนะที่ใช้เครื่องจักรมีกำลังรวมตั้งแต่สองแรงม้า หรือกำลังเทียบเท่าตั้งแต่สองแรงม้าขึ้นไป ฯลฯ และมีคำจำกัดความคำว่า เครื่องจักรไว้ด้วยว่า หมายถึงสิ่งที่ประกอบด้วยชิ้นส่วนหลายชิ้นสำหรับใช้ก่อกำเนิดพลังงานเปลี่ยนหรือแปรสภาพพลังงานหรือส่งพลังงาน ฯลฯ ตามคำจำกัดความคำว่า โรงงาน และคำว่า เครื่องจักรดังกล่าวแล้วจึงถือได้ว่าโรงเตาเผาหินปูนของจำเลยเป็นโรงงานที่ต้องขออนุญาตตามความหมายของพระราชบัญญัติโรงงาน พ.ศ. 2512 ด้วย เพราะใช้เตาซึ่งย่อมต้องประกอบด้วยชิ้นส่วนหลายชิ้น และใช้เชื้อเพลิงก่อให้เกิดพลังงานคือความร้อนขึ้นอันเป็นเครื่องจักรตามคำจำกัดความข้างต้น พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2931/2517พนักงานอัยการจังหวัดสุราษฎร์ธานีโจทก์นายวินิต ปุวารักษาจำเลย พ.ร.บ.โรงงาน พ.ศ.2512 ม. 5, ม. 8, ม. 12พระราชบัญญัติโรงงาน พ.ศ.2512 มาตรา 5 มีคำจำกัดความคำว่าโรงงานไว้ ให้หมายถึงอาคารสถานที่หรือยานพาหนะที่ใช้เครื่องจักรมีกำลังรวมตั้งแต่สองแรงม้า หรือกำลังเทียบเท่าตั้งแต่สองแรงม้าขึ้นไป ฯลฯ และมีคำจำกัดความคำว่าเครื่องจักรไว้ด้วยว่าหมายถึงสิ่งที่ประกอบด้วยชิ้นส่วนหลายชิ้นสำหรับใช้ก่อกำเนิดพลังงานฯลฯ ดังนั้น จึงถือได้ว่า โรงผลิตปูนขาวซึ่งใช้เตาหินปูนขนาดให้ความร้อนเท่ากับเครื่องจักรขนาด 368 แรงม้า โดยใช้ฟืนเป็นเชื้อเพลิง เป็นโรงงานที่ต้องขออนุญาตตามความหมายของพระราชบัญญัติโรงงาน พ.ศ.2512 ด้วย เพราะใช้เตาซึ่งย่อมต้องประกอบด้วยชิ้นส่วนหลายชิ้น และใช้เชื้อเพลิงก่อให้เกิดพลังงานคือความร้อนขึ้นอันเป็นเครื่องจักรตามคำจำกัดความข้างต้นโจทก์ฟ้องว่า จำเลยตั้งโรงงานผลิตปูนขาวมีกำลังเทียบเท่าเครื่องจักรขนาด 368 แรงม้า โดยไม่ได้รับอนุญาต ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติโรงงาน พ.ศ. 2512 มาตรา 8, 12, 43, 44 และให้จำเลยหยุดประกอบกิจการโรงงานจนกว่าจะได้รับอนุญาต จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติโรงงาน พ.ศ. 2512 มาตรา 43, 44 ให้ปรับตามมาตรา 43 2,000 บาท ปรับตามมาตรา 44 4,000 บาท รวม 6,000 บาท การนำสืบของจำเลยเป็นประโยชน์ลดโทษให้หนึ่งในสามตามมาตรา 78 คงเหลือปรับ 4,000 บาท ให้จำเลยหยุดประกอบกิจการโรงงานจนกว่าจะได้รับอนุญาต จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกา ข้อที่จำเลยฎีกาว่า โรงงานของจำเลยไม่ใช้เครื่องจักรและมีคนงานไม่เกิน 7 คน จึงไม่ใช่โรงงานที่ต้องขออนุญาตตามพระราชบัญญัติโรงงานพ.ศ. 2512 ศาลฎีกาวินิจฉัยว่าจำเลยตั้งโรงงานผลิตปูนขาวโดยใช้เตาหินปูนเพื่อผลิตปูนขาวโดยไม่ได้รับอนุญาต ขนาดของเตาให้ความร้อนเท่ากับเครื่องจักรขนาด 368 แรงม้าโดยใช้ฟืนเป็นเชื้อเพลิงตามมาตรา 5 แห่งพระราชบัญญัติดังกล่าวมีคำจำกัดความคำว่าโรงงานไว้ให้หมายความถึงอาคารสถานที่หรือยานพาหนะที่ใช้เครื่องจักรมีกำลังรวมตั้งแต่สองแรงม้า หรือกำลังเทียบเท่าตั้งแต่สองแรงม้าขึ้นไป ฯลฯ และมีคำจำกัดความคำว่า เครื่องจักรไว้ด้วยว่า หมายถึงสิ่งที่ประกอบด้วยชิ้นส่วนหลายชิ้นสำหรับใช้ก่อกำเนิดพลังงานเปลี่ยนหรือแปรสภาพพลังงานหรือส่งพลังงาน ฯลฯ ตามคำจำกัดความคำว่า โรงงาน และคำว่า เครื่องจักรดังกล่าวแล้วจึงถือได้ว่าโรงเตาเผาหินปูนของจำเลยเป็นโรงงานที่ต้องขออนุญาตตามความหมายของพระราชบัญญัติโรงงาน พ.ศ. 2512 ด้วย เพราะใช้เตาซึ่งย่อมต้องประกอบด้วยชิ้นส่วนหลายชิ้น และใช้เชื้อเพลิงก่อให้เกิดพลังงานคือความร้อนขึ้นอันเป็นเครื่องจักรตามคำจำกัดความข้างต้น พิพากษายืน(สงวน สิทธิไชย-อุดม จาละ-ปรีชา สุมาวงศ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ