คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 80/2514หลักกฎหมาย: โจทก์เป็นผู้เช่าแผงลอยแล้วให้น้องสาวและมารดาโจทก์เข้านั่งขายของ น้องสาวโจทก์เป็นหนี้จำเลยอยู่ ได้ให้จำเลยเข้าขายของที่แผงลอยนั้นโดยโจทก์ไม่ทราบเรื่อง และไม่ปรากฏว่าจำเลยขอเช่าจากผู้มีสิทธิให้เช่า โจทก์มีสิทธิฟ้องขับไล่จำเลยได้ แม้โจทก์จะไม่ใช่เจ้าของแผงลอย และคนเก็บค่าเช่าจะเก็บค่าเช่าจากจำเลยก็ตามได้ความว่า นายสุพิน วรพิบูลย์ สร้างตลาดแล้วยกให้เป็นกรรมสิทธิ์แก่จังหวัดนครศรีธรรมราช แล้วนายสุพินได้เช่าตลาดนี้จากจังหวัดนครศรีธรรมราช เพื่อให้คนเช่าแผงลอยขายของในตลาด นายสุพินให้โจทก์มีสิทธิเช่าแผงลอย ๓ แผง โดยเสียค่าเช่าประจำวัน โดยไม่จำกัดว่าต้องค้าขายเองหรือให้มารดาโจทก์ค้าขาย และไม่ได้กำหนดระยะเวลาเช่า เมื่อนายสุพินโอนสิทธิการเช่าตลาดให้นายเอิบ ผู้เช่าแผงลอยกับนายสุพินและนายเอิบตกลงกันว่า ถ้าไม่ค้างชำระค่าเช่าก็ให้เช่าตลอดไป โจทก์ได้ให้นางสุรีย์หรือลี่น้องโจทก์ไปนั่งขายของรวมกับนางฉิมมารดาโจทก์ นางฉิมเสียค่าเช่าเป็นรายวัย นางลี่ได้กู้เงินจากนางฮ้อจำเลยและจากพี่ชายนางสาวจุไรหรือจู้จำเลยไป นางลี่จึงให้นางฮ้อกับพี่ชายนางสาวจู้เข้าขายของที่แผงลอยพิพาท แต่พี่ชายนางสาวจู้ให้นางสาวจู้จำเลยเข้าไปนั่งขายแทน โจทก์ไม่ทราบเรื่องที่นางลี่ได้กระทำไป ศาลฎีกาเห็นว่า แม้โจทก์จะไม่ใช่เจ้าของแผงลอยพิพาท แต่ก็เป็นผู้มีสิทธิที่จะเข้าขายของที่แผงลอยได้โดยชอบ โจทก์ย่อมมีสิทธิฟ้องขับไล่จำเลยได้ ที่จำเลยทั้งสองว่าได้ไปติดต่อขอเช่าจากนายเอิบ นายเอิบก็เบิกความว่าไม่รู้จักจำเลย แม้จะได้ความว่าคนเก็บค่าเช่าแผงลอยไปเก็บค่าเช่าจากจำเลย ก็ยังไม่พอให้ถือว่าจำเลยมีสิทธิในแผงลอยที่พิพาทดีกว่าโจทก์ เพราะหาใช่ว่าจำเลยได้ชำระไปในฐานะที่เป็นผู้เช่าโดยชอบไม่ พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 80/2514นายวิชิต นิมิตรพันธ์ โดยนายสาคร พงษ์ศิริ ผู้รับมอบอำนาจโจทก์นายฮ้อ แซ่อ่าง ที่ 1 นางสาวจู้ แซ่เต่า ที่ 2ล. ป.วิ.พ. ม. 55 ป.พ.พ. ม. 537โจทก์เป็นผู้เช่าแผงลอยแล้วให้น้องสาวและมารดาโจทก์เข้านั่งขายของ น้องสาวโจทก์เป็นหนี้จำเลยอยู่ ได้ให้จำเลยเข้าขายของที่แผงลอยนั้นโดยโจทก์ไม่ทราบเรื่อง และไม่ปรากฏว่าจำเลยขอเช่าจากผู้มีสิทธิให้เช่า โจทก์มีสิทธิฟ้องขับไล่จำเลยได้ แม้โจทก์จะไม่ใช่เจ้าของแผงลอย และคนเก็บค่าเช่าจะเก็บค่าเช่าจากจำเลยก็ตามได้ความว่า นายสุพิน วรพิบูลย์ สร้างตลาดแล้วยกให้เป็นกรรมสิทธิ์แก่จังหวัดนครศรีธรรมราช แล้วนายสุพินได้เช่าตลาดนี้จากจังหวัดนครศรีธรรมราช เพื่อให้คนเช่าแผงลอยขายของในตลาด นายสุพินให้โจทก์มีสิทธิเช่าแผงลอย ๓ แผง โดยเสียค่าเช่าประจำวัน โดยไม่จำกัดว่าต้องค้าขายเองหรือให้มารดาโจทก์ค้าขาย และไม่ได้กำหนดระยะเวลาเช่า เมื่อนายสุพินโอนสิทธิการเช่าตลาดให้นายเอิบ ผู้เช่าแผงลอยกับนายสุพินและนายเอิบตกลงกันว่า ถ้าไม่ค้างชำระค่าเช่าก็ให้เช่าตลอดไป โจทก์ได้ให้นางสุรีย์หรือลี่น้องโจทก์ไปนั่งขายของรวมกับนางฉิมมารดาโจทก์ นางฉิมเสียค่าเช่าเป็นรายวัย นางลี่ได้กู้เงินจากนางฮ้อจำเลยและจากพี่ชายนางสาวจุไรหรือจู้จำเลยไป นางลี่จึงให้นางฮ้อกับพี่ชายนางสาวจู้เข้าขายของที่แผงลอยพิพาท แต่พี่ชายนางสาวจู้ให้นางสาวจู้จำเลยเข้าไปนั่งขายแทน โจทก์ไม่ทราบเรื่องที่นางลี่ได้กระทำไป ศาลฎีกาเห็นว่า แม้โจทก์จะไม่ใช่เจ้าของแผงลอยพิพาท แต่ก็เป็นผู้มีสิทธิที่จะเข้าขายของที่แผงลอยได้โดยชอบ โจทก์ย่อมมีสิทธิฟ้องขับไล่จำเลยได้ ที่จำเลยทั้งสองว่าได้ไปติดต่อขอเช่าจากนายเอิบ นายเอิบก็เบิกความว่าไม่รู้จักจำเลย แม้จะได้ความว่าคนเก็บค่าเช่าแผงลอยไปเก็บค่าเช่าจากจำเลย ก็ยังไม่พอให้ถือว่าจำเลยมีสิทธิในแผงลอยที่พิพาทดีกว่าโจทก์ เพราะหาใช่ว่าจำเลยได้ชำระไปในฐานะที่เป็นผู้เช่าโดยชอบไม่ พิพากษายืน(จำรูญ โชติรัต-สุธรรม วรรณแสง-ประพจน์ ถิระวัฒน์)ศาลจังหวัดปากพนัง - นายสาระ เสาวมลศาลอุทธรณ์ - นายแสวง จินดานนท์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ได้ความว่า นายสุพิน วรพิบูลย์ สร้างตลาดแล้วยกให้เป็นกรรมสิทธิ์แก่จังหวัดนครศรีธรรมราช แล้วนายสุพินได้เช่าตลาดนี้จากจังหวัดนครศรีธรรมราช เพื่อให้คนเช่าแผงลอยขายของในตลาด นายสุพินให้โจทก์มีสิทธิเช่าแผงลอย ๓ แผง โดยเสียค่าเช่าประจำวัน โดยไม่จำกัดว่าต้องค้าขายเองหรือให้มารดาโจทก์ค้าขาย และไม่ได้กำหนดระยะเวลาเช่า เมื่อนายสุพินโอนสิทธิการเช่าตลาดให้นายเอิบ ผู้เช่าแผงลอยกับนายสุพินและนายเอิบตกลงกันว่า ถ้าไม่ค้างชำระค่าเช่าก็ให้เช่าตลอดไป โจทก์ได้ให้นางสุรีย์หรือลี่น้องโจทก์ไปนั่งขายของรวมกับนางฉิมมารดาโจทก์ นางฉิมเสียค่าเช่าเป็นรายวัย นางลี่ได้กู้เงินจากนางฮ้อจำเลยและจากพี่ชายนางสาวจุไรหรือจู้จำเลยไป นางลี่จึงให้นางฮ้อกับพี่ชายนางสาวจู้เข้าขายของที่แผงลอยพิพาท แต่พี่ชายนางสาวจู้ให้นางสาวจู้จำเลยเข้าไปนั่งขายแทน โจทก์ไม่ทราบเรื่องที่นางลี่ได้กระทำไป ศาลฎีกาเห็นว่า แม้โจทก์จะไม่ใช่เจ้าของแผงลอยพิพาท แต่ก็เป็นผู้มีสิทธิที่จะเข้าขายของที่แผงลอยได้โดยชอบ โจทก์ย่อมมีสิทธิฟ้องขับไล่จำเลยได้ ที่จำเลยทั้งสองว่าได้ไปติดต่อขอเช่าจากนายเอิบ นายเอิบก็เบิกความว่าไม่รู้จักจำเลย แม้จะได้ความว่าคนเก็บค่าเช่าแผงลอยไปเก็บค่าเช่าจากจำเลย ก็ยังไม่พอให้ถือว่าจำเลยมีสิทธิในแผงลอยที่พิพาทดีกว่าโจทก์ เพราะหาใช่ว่าจำเลยได้ชำระไปในฐานะที่เป็นผู้เช่าโดยชอบไม่ พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 80/2514นายวิชิต นิมิตรพันธ์ โดยนายสาคร พงษ์ศิริ ผู้รับมอบอำนาจโจทก์นายฮ้อ แซ่อ่าง ที่ 1 นางสาวจู้ แซ่เต่า ที่ 2ล. ป.วิ.พ. ม. 55 ป.พ.พ. ม. 537โจทก์เป็นผู้เช่าแผงลอยแล้วให้น้องสาวและมารดาโจทก์เข้านั่งขายของ น้องสาวโจทก์เป็นหนี้จำเลยอยู่ ได้ให้จำเลยเข้าขายของที่แผงลอยนั้นโดยโจทก์ไม่ทราบเรื่อง และไม่ปรากฏว่าจำเลยขอเช่าจากผู้มีสิทธิให้เช่า โจทก์มีสิทธิฟ้องขับไล่จำเลยได้ แม้โจทก์จะไม่ใช่เจ้าของแผงลอย และคนเก็บค่าเช่าจะเก็บค่าเช่าจากจำเลยก็ตามได้ความว่า นายสุพิน วรพิบูลย์ สร้างตลาดแล้วยกให้เป็นกรรมสิทธิ์แก่จังหวัดนครศรีธรรมราช แล้วนายสุพินได้เช่าตลาดนี้จากจังหวัดนครศรีธรรมราช เพื่อให้คนเช่าแผงลอยขายของในตลาด นายสุพินให้โจทก์มีสิทธิเช่าแผงลอย ๓ แผง โดยเสียค่าเช่าประจำวัน โดยไม่จำกัดว่าต้องค้าขายเองหรือให้มารดาโจทก์ค้าขาย และไม่ได้กำหนดระยะเวลาเช่า เมื่อนายสุพินโอนสิทธิการเช่าตลาดให้นายเอิบ ผู้เช่าแผงลอยกับนายสุพินและนายเอิบตกลงกันว่า ถ้าไม่ค้างชำระค่าเช่าก็ให้เช่าตลอดไป โจทก์ได้ให้นางสุรีย์หรือลี่น้องโจทก์ไปนั่งขายของรวมกับนางฉิมมารดาโจทก์ นางฉิมเสียค่าเช่าเป็นรายวัย นางลี่ได้กู้เงินจากนางฮ้อจำเลยและจากพี่ชายนางสาวจุไรหรือจู้จำเลยไป นางลี่จึงให้นางฮ้อกับพี่ชายนางสาวจู้เข้าขายของที่แผงลอยพิพาท แต่พี่ชายนางสาวจู้ให้นางสาวจู้จำเลยเข้าไปนั่งขายแทน โจทก์ไม่ทราบเรื่องที่นางลี่ได้กระทำไป ศาลฎีกาเห็นว่า แม้โจทก์จะไม่ใช่เจ้าของแผงลอยพิพาท แต่ก็เป็นผู้มีสิทธิที่จะเข้าขายของที่แผงลอยได้โดยชอบ โจทก์ย่อมมีสิทธิฟ้องขับไล่จำเลยได้ ที่จำเลยทั้งสองว่าได้ไปติดต่อขอเช่าจากนายเอิบ นายเอิบก็เบิกความว่าไม่รู้จักจำเลย แม้จะได้ความว่าคนเก็บค่าเช่าแผงลอยไปเก็บค่าเช่าจากจำเลย ก็ยังไม่พอให้ถือว่าจำเลยมีสิทธิในแผงลอยที่พิพาทดีกว่าโจทก์ เพราะหาใช่ว่าจำเลยได้ชำระไปในฐานะที่เป็นผู้เช่าโดยชอบไม่ พิพากษายืน(จำรูญ โชติรัต-สุธรรม วรรณแสง-ประพจน์ ถิระวัฒน์)ศาลจังหวัดปากพนัง - นายสาระ เสาวมลศาลอุทธรณ์ - นายแสวง จินดานนท์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ