คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 409/2496หลักกฎหมาย: พระราบัญญัติควบคุมค่าเช่า ฯลฯ คุ้มครองผู้เช่าตลอดจนถึงครอบครัวของผู้เช่าด้วย เช่าห้องให้ภริยาและบุตรอยู่เป็นที่อาศัยแม้ผู้เช่าจะมีภริยาอีกและอยู่อีกบ้านหนึ่งก็ดีภริยาและบุตรของผู้เช่าที่อยู่ในห้องเช่า ก็ได้รับความคุ้มครองตามพระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่า ฯลฯ เพราะเป็นครอบครัวของผู้เช่า และอยู่ในนามของผู้เช่าและโดยภาระของผู้เช่าโดยตรงถือได้ว่าผู้เช่าได้อยู่ในห้อง รายนี้ด้วยโจทก์ฟ้องขอขับไล่จำเลยออกจากห้องเช่าของโจทก์ โดยอ้างว่าสิ้นอายุสัญญาเช่า และได้บอกเลิกการเช่าแล้ว กับให้จำเลยชำระค่าเช่าที่ค้างชำระจำเลยต่อสู้ว่า สถานที่เช่าเป็นเคหะได้รับความคุ้มครองตามพระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่า ฯลฯศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง ในข้อขับไล่ ส่วนค่าเช่าที่ค้าง 360 บาท ให้จำเลยชำระให้โจทก์โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกา เห็นว่า พระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่าคุ้มครองผู้เช่าตลอดถึงครอบครัวผู้เช่าด้วย ห้องรายพิพาทนี้ภริยาของจำเลยและบุตรของจำเลยได้ใช้เป็นที่อยู่อาศัย แม้จำเลยจะมีภริยาอีก และอยู่อีกบ้านหนึ่งก็ดี ภริยาและบุตรของจำเลยที่อยู่ในห้องพิพาทนี้ ก็ได้รับความคุ้มครองตามพระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่าฯ เพราะเป็นครอบครัวของผู้เช่า อยู่ในนามของผู้เช่าและโดยภาระของผู้เช่าโดยตรง ถือได้ว่าผู้เช่าได้อยู่ในห้องรายนี้ด้วย ฯลฯจึงพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 409/2496นางไปล่ กิจไพบูลย์ โดยนายดิส กิจไพบูลย์ ผู้รับมอบอำนาจโจทก์นายเมี้ยเฮี้ยง หรือเมี้ยงเฮี้ยง แซ่ลิ้มจำเลย พ.ร.บ.ควบคุมค่าเช่าในภาวะคับขัน พ.ศ.2489 พระราบัญญัติควบคุมค่าเช่า ฯลฯ คุ้มครองผู้เช่าตลอดจนถึงครอบครัวของผู้เช่าด้วย เช่าห้องให้ภริยาและบุตรอยู่เป็นที่อาศัยแม้ผู้เช่าจะมีภริยาอีกและอยู่อีกบ้านหนึ่งก็ดีภริยาและบุตรของผู้เช่าที่อยู่ในห้องเช่า ก็ได้รับความคุ้มครองตามพระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่า ฯลฯ เพราะเป็นครอบครัวของผู้เช่า และอยู่ในนามของผู้เช่าและโดยภาระของผู้เช่าโดยตรงถือได้ว่าผู้เช่าได้อยู่ในห้อง รายนี้ด้วยโจทก์ฟ้องขอขับไล่จำเลยออกจากห้องเช่าของโจทก์ โดยอ้างว่าสิ้นอายุสัญญาเช่า และได้บอกเลิกการเช่าแล้ว กับให้จำเลยชำระค่าเช่าที่ค้างชำระจำเลยต่อสู้ว่า สถานที่เช่าเป็นเคหะได้รับความคุ้มครองตามพระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่า ฯลฯศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง ในข้อขับไล่ ส่วนค่าเช่าที่ค้าง 360 บาท ให้จำเลยชำระให้โจทก์โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกา เห็นว่า พระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่าคุ้มครองผู้เช่าตลอดถึงครอบครัวผู้เช่าด้วย ห้องรายพิพาทนี้ภริยาของจำเลยและบุตรของจำเลยได้ใช้เป็นที่อยู่อาศัย แม้จำเลยจะมีภริยาอีก และอยู่อีกบ้านหนึ่งก็ดี ภริยาและบุตรของจำเลยที่อยู่ในห้องพิพาทนี้ ก็ได้รับความคุ้มครองตามพระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่าฯ เพราะเป็นครอบครัวของผู้เช่า อยู่ในนามของผู้เช่าและโดยภาระของผู้เช่าโดยตรง ถือได้ว่าผู้เช่าได้อยู่ในห้องรายนี้ด้วย ฯลฯจึงพิพากษายืน(เลขวณิชธรรมวิทักษ์-ประวัติ ปัตตพงศ์-นาถปริญญา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องขอขับไล่จำเลยออกจากห้องเช่าของโจทก์ โดยอ้างว่าสิ้นอายุสัญญาเช่า และได้บอกเลิกการเช่าแล้ว กับให้จำเลยชำระค่าเช่าที่ค้างชำระจำเลยต่อสู้ว่า สถานที่เช่าเป็นเคหะได้รับความคุ้มครองตามพระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่า ฯลฯศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง ในข้อขับไล่ ส่วนค่าเช่าที่ค้าง 360 บาท ให้จำเลยชำระให้โจทก์โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกา เห็นว่า พระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่าคุ้มครองผู้เช่าตลอดถึงครอบครัวผู้เช่าด้วย ห้องรายพิพาทนี้ภริยาของจำเลยและบุตรของจำเลยได้ใช้เป็นที่อยู่อาศัย แม้จำเลยจะมีภริยาอีก และอยู่อีกบ้านหนึ่งก็ดี ภริยาและบุตรของจำเลยที่อยู่ในห้องพิพาทนี้ ก็ได้รับความคุ้มครองตามพระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่าฯ เพราะเป็นครอบครัวของผู้เช่า อยู่ในนามของผู้เช่าและโดยภาระของผู้เช่าโดยตรง ถือได้ว่าผู้เช่าได้อยู่ในห้องรายนี้ด้วย ฯลฯจึงพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 409/2496นางไปล่ กิจไพบูลย์ โดยนายดิส กิจไพบูลย์ ผู้รับมอบอำนาจโจทก์นายเมี้ยเฮี้ยง หรือเมี้ยงเฮี้ยง แซ่ลิ้มจำเลย พ.ร.บ.ควบคุมค่าเช่าในภาวะคับขัน พ.ศ.2489 พระราบัญญัติควบคุมค่าเช่า ฯลฯ คุ้มครองผู้เช่าตลอดจนถึงครอบครัวของผู้เช่าด้วย เช่าห้องให้ภริยาและบุตรอยู่เป็นที่อาศัยแม้ผู้เช่าจะมีภริยาอีกและอยู่อีกบ้านหนึ่งก็ดีภริยาและบุตรของผู้เช่าที่อยู่ในห้องเช่า ก็ได้รับความคุ้มครองตามพระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่า ฯลฯ เพราะเป็นครอบครัวของผู้เช่า และอยู่ในนามของผู้เช่าและโดยภาระของผู้เช่าโดยตรงถือได้ว่าผู้เช่าได้อยู่ในห้อง รายนี้ด้วยโจทก์ฟ้องขอขับไล่จำเลยออกจากห้องเช่าของโจทก์ โดยอ้างว่าสิ้นอายุสัญญาเช่า และได้บอกเลิกการเช่าแล้ว กับให้จำเลยชำระค่าเช่าที่ค้างชำระจำเลยต่อสู้ว่า สถานที่เช่าเป็นเคหะได้รับความคุ้มครองตามพระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่า ฯลฯศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง ในข้อขับไล่ ส่วนค่าเช่าที่ค้าง 360 บาท ให้จำเลยชำระให้โจทก์โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกา เห็นว่า พระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่าคุ้มครองผู้เช่าตลอดถึงครอบครัวผู้เช่าด้วย ห้องรายพิพาทนี้ภริยาของจำเลยและบุตรของจำเลยได้ใช้เป็นที่อยู่อาศัย แม้จำเลยจะมีภริยาอีก และอยู่อีกบ้านหนึ่งก็ดี ภริยาและบุตรของจำเลยที่อยู่ในห้องพิพาทนี้ ก็ได้รับความคุ้มครองตามพระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่าฯ เพราะเป็นครอบครัวของผู้เช่า อยู่ในนามของผู้เช่าและโดยภาระของผู้เช่าโดยตรง ถือได้ว่าผู้เช่าได้อยู่ในห้องรายนี้ด้วย ฯลฯจึงพิพากษายืน(เลขวณิชธรรมวิทักษ์-ประวัติ ปัตตพงศ์-นาถปริญญา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ