คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 60722หลักกฎหมาย: ความว่า โจทก์ฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งว่า เป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 219 จึงไม่รับฎีกาโจทก์เห็นว่า กรณีตามมาตรา 219 แห่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญาเป็นเรื่องที่คู่ความอุทธรณ์เฉพาะที่ศาลชั้นต้นลงโทษจำคุกหรือปรับ และศาลอุทธรณ์ก็พิพากษาเฉพาะโทษจำคุกหรือปรับ แต่คดีนี้จำเลยอุทธรณ์เฉพาะเรื่องที่ศาลชั้นต้นพิพากษาริบรถยนต์ของกลางส่วนโทษปรับ จำเลยมิได้อุทธรณ์ โทษในส่วนนี้จึงระงับไป และการที่ศาลอุทธรณ์พิพากษาดังกล่าวเป็นการแก้ไขมาก ไม่ต้องห้ามตามมาตรา 218 อีกเช่นกัน ฎีกาของโจทก์จึงไม่ต้องห้ามตามนัยคำสั่งคำร้องที่ 802/2527 โปรดรับฎีกาของโจทก์ไว้พิจารณาพิพากษาต่อไปหมายเหตุ จำเลยยังไม่ได้รับสำเนาคำร้องศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยทั้งสี่มีความผิดตามพระราชบัญญัติป่าไม้ พ.ศ. 2484 มาตรา 29 ทวิ,71 ทวิ,74,74 ทวิ,74 จัตวา ฯลฯปรับคนละ 1,400 บาท จำเลยทั้งสี่ให้การรับสารภาพ ลดโทษให้กึ่งหนึ่ง คงปรับคนละ 700 บาท ริบของกลาง จ่ายสินบนนำจับกึ่งค่าปรับศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า ให้คืนรถยนต์ของกลางแก่จำเลยที่ 1 นอกจากที่แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นโจทก์ฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับฎีกาดังกล่าว (อันดับ 18)โจทก์จึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 19)คำสั่งคดีนี้ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษปรับจำเลยคนละ 700 บาทและให้ริบของกลาง ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เฉพาะของกลางเป็นไม่ริบเป็นการแก้ไขเล็กน้อย ต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218 โจทก์ฎีกาว่าให้ริบของกลาง เป็นการโต้เถียงดุลพินิจของศาล เป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง จึงต้องห้ามตามบทกฎหมายดังกล่าว ศาลชั้นต้นไม่รับฎีกาของโจทก์ชอบแล้ว ยกคำร้อง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 219/2530พนักงานอัยการจังหวัดสกลนครโจทก์นายช่วย สุขสงวน กับพวกจำเลยพนักงานอัยการจังหวัดสกลนคร โจทก์ผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.อ. ม. 218, ม. 224ความว่า โจทก์ฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งว่า เป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 219 จึงไม่รับฎีกาโจทก์เห็นว่า กรณีตามมาตรา 219 แห่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญาเป็นเรื่องที่คู่ความอุทธรณ์เฉพาะที่ศาลชั้นต้นลงโทษจำคุกหรือปรับ และศาลอุทธรณ์ก็พิพากษาเฉพาะโทษจำคุกหรือปรับ แต่คดีนี้จำเลยอุทธรณ์เฉพาะเรื่องที่ศาลชั้นต้นพิพากษาริบรถยนต์ของกลางส่วนโทษปรับ จำเลยมิได้อุทธรณ์ โทษในส่วนนี้จึงระงับไป และการที่ศาลอุทธรณ์พิพากษาดังกล่าวเป็นการแก้ไขมาก ไม่ต้องห้ามตามมาตรา 218 อีกเช่นกัน ฎีกาของโจทก์จึงไม่ต้องห้ามตามนัยคำสั่งคำร้องที่ 802/2527 โปรดรับฎีกาของโจทก์ไว้พิจารณาพิพากษาต่อไปหมายเหตุ จำเลยยังไม่ได้รับสำเนาคำร้องศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยทั้งสี่มีความผิดตามพระราชบัญญัติป่าไม้ พ.ศ. 2484 มาตรา 29 ทวิ,71 ทวิ,74,74 ทวิ,74 จัตวา ฯลฯปรับคนละ 1,400 บาท จำเลยทั้งสี่ให้การรับสารภาพ ลดโทษให้กึ่งหนึ่ง คงปรับคนละ 700 บาท ริบของกลาง จ่ายสินบนนำจับกึ่งค่าปรับศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า ให้คืนรถยนต์ของกลางแก่จำเลยที่ 1 นอกจากที่แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นโจทก์ฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับฎีกาดังกล่าว (อันดับ 18)โจทก์จึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 19)คำสั่งคดีนี้ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษปรับจำเลยคนละ 700 บาทและให้ริบของกลาง ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เฉพาะของกลางเป็นไม่ริบเป็นการแก้ไขเล็กน้อย ต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218 โจทก์ฎีกาว่าให้ริบของกลาง เป็นการโต้เถียงดุลพินิจของศาล เป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง จึงต้องห้ามตามบทกฎหมายดังกล่าว ศาลชั้นต้นไม่รับฎีกาของโจทก์ชอบแล้ว ยกคำร้อง(สมบูรณ์ ฤกษ์สำราญ-ไพรัช วงศ์วัฒนะ-ไพจิตร วิเศษโกสิน)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 219/2530พนักงานอัยการจังหวัดสกลนครโจทก์นายช่วย สุขสงวน กับพวกจำเลยพนักงานอัยการจังหวัดสกลนคร โจทก์ผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.อ. ม. 218, ม. 224ความว่า โจทก์ฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งว่า เป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 219 จึงไม่รับฎีกาโจทก์เห็นว่า กรณีตามมาตรา 219 แห่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญาเป็นเรื่องที่คู่ความอุทธรณ์เฉพาะที่ศาลชั้นต้นลงโทษจำคุกหรือปรับ และศาลอุทธรณ์ก็พิพากษาเฉพาะโทษจำคุกหรือปรับ แต่คดีนี้จำเลยอุทธรณ์เฉพาะเรื่องที่ศาลชั้นต้นพิพากษาริบรถยนต์ของกลางส่วนโทษปรับ จำเลยมิได้อุทธรณ์ โทษในส่วนนี้จึงระงับไป และการที่ศาลอุทธรณ์พิพากษาดังกล่าวเป็นการแก้ไขมาก ไม่ต้องห้ามตามมาตรา 218 อีกเช่นกัน ฎีกาของโจทก์จึงไม่ต้องห้ามตามนัยคำสั่งคำร้องที่ 802/2527 โปรดรับฎีกาของโจทก์ไว้พิจารณาพิพากษาต่อไปหมายเหตุ จำเลยยังไม่ได้รับสำเนาคำร้องศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยทั้งสี่มีความผิดตามพระราชบัญญัติป่าไม้ พ.ศ. 2484 มาตรา 29 ทวิ,71 ทวิ,74,74 ทวิ,74 จัตวา ฯลฯปรับคนละ 1,400 บาท จำเลยทั้งสี่ให้การรับสารภาพ ลดโทษให้กึ่งหนึ่ง คงปรับคนละ 700 บาท ริบของกลาง จ่ายสินบนนำจับกึ่งค่าปรับศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า ให้คืนรถยนต์ของกลางแก่จำเลยที่ 1 นอกจากที่แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นโจทก์ฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับฎีกาดังกล่าว (อันดับ 18)โจทก์จึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 19)คำสั่งคดีนี้ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษปรับจำเลยคนละ 700 บาทและให้ริบของกลาง ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เฉพาะของกลางเป็นไม่ริบเป็นการแก้ไขเล็กน้อย ต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218 โจทก์ฎีกาว่าให้ริบของกลาง เป็นการโต้เถียงดุลพินิจของศาล เป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง จึงต้องห้ามตามบทกฎหมายดังกล่าว ศาลชั้นต้นไม่รับฎีกาของโจทก์ชอบแล้ว ยกคำร้อง(สมบูรณ์ ฤกษ์สำราญ-ไพรัช วงศ์วัฒนะ-ไพจิตร วิเศษโกสิน)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ