คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1475/2510หลักกฎหมาย: จำเลยเป็นคนงานของผู้ตาย จำเลยไม่สมัครใจทำงานกับผู้ตายจำเลยขอเงินค่าโดยสารรถจากผู้ตายเพื่อกลับบ้านผู้ตายไม่ให้ จำเลยว่าจะไปขอความช่วยเหลือตำรวจ ผู้ตายโกรธตบหน้าจำเลย 1 ที และใช้ไม้ข้างถนนตีจำเลย 1 ที จำเลยใช้ไม้ตีผู้ตายบ้าง ผู้ตายชักปืนออกจะยิงจำเลย จำเลยเข้าแย่งปืนจากผู้ตายได้ จำเลยไล่ยิงผู้ตาย ผู้ตายล้มลงแล้วจำเลยเข้าไปยิงผู้ตาย 2 นัด ดังนี้ จำเลยย่อมมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288 ไม่ใช่เป็นกรณีป้องกันตัวโจทก์ฟ้องว่า จำเลยใช้ปืนพกสั้นตีและยิงผู้ตาย ขอให้ลงโทษจำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 288 จำคุกตลอดชีวิต ลดโทษหนึ่งในสามตามมาตรา 78 คงจำคุก 14 ปีจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า จำเลยถูกข่มเหงอย่างร้ายแรงด้วยเหตุไม่เป็นธรรมเป็นเหตุให้บันดาลโทสะถึงกับฆ่าผู้ตายในขณะนั้น พิพากษาแก้ว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288 ประกอบด้วยมาตรา 72 ให้จำคุก 12 ปี ลดโทษตามมาตรา 78 หนึ่งในสาม คงจำคุก 8 ปีจำเลยฎีกาว่า จำเลยจำเป็นต้องกระทำเพื่อป้องกันตัวศาลฎีกาวินิจฉัยว่า จำเลยและผู้ตายได้ไปด้วยกัน ในขณะเกิดเหตุจำเลยขอเงินค่าโดยสารรถจากผู้ตาย ผู้ตายไม่ให้ จำเลยว่าจะไปขอความช่วยเหลือจากตำรวจ ผู้ตายโกรธ ตบหน้าจำเลย 1 ที และใช้ไม้ข้างถนนตีจำเลยอีก 1 ที จำเลยใช้ไม้ตีผู้ตายบ้างผู้ตายชักปืนออกจะยิงจำเลย จำเลยเข้าไปแย่งปืนจากผู้ตายได้ จำเลยไล่ยิงผู้ตาย ผู้ตายล้มลง จำเลยเข้าไปยิงซ้ำอีก 2 นัด แล้วจำเลยหนีไปเป็นความผิดตามที่โจทก์ฟ้อง ไม่ใช่เป็นกรณีป้องกันตัวพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1475/2510พนักงานอัยการจังหวัดตราดโจทก์นายสมศักดิ์ อ่วมกระทุ่มจำเลย ป.อ. ม. 68, ม. 288จำเลยเป็นคนงานของผู้ตาย จำเลยไม่สมัครใจทำงานกับผู้ตายจำเลยขอเงินค่าโดยสารรถจากผู้ตายเพื่อกลับบ้านผู้ตายไม่ให้ จำเลยว่าจะไปขอความช่วยเหลือตำรวจ ผู้ตายโกรธตบหน้าจำเลย 1 ที และใช้ไม้ข้างถนนตีจำเลย 1 ที จำเลยใช้ไม้ตีผู้ตายบ้าง ผู้ตายชักปืนออกจะยิงจำเลย จำเลยเข้าแย่งปืนจากผู้ตายได้ จำเลยไล่ยิงผู้ตาย ผู้ตายล้มลงแล้วจำเลยเข้าไปยิงผู้ตาย 2 นัด ดังนี้ จำเลยย่อมมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288 ไม่ใช่เป็นกรณีป้องกันตัวโจทก์ฟ้องว่า จำเลยใช้ปืนพกสั้นตีและยิงผู้ตาย ขอให้ลงโทษจำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 288 จำคุกตลอดชีวิต ลดโทษหนึ่งในสามตามมาตรา 78 คงจำคุก 14 ปีจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า จำเลยถูกข่มเหงอย่างร้ายแรงด้วยเหตุไม่เป็นธรรมเป็นเหตุให้บันดาลโทสะถึงกับฆ่าผู้ตายในขณะนั้น พิพากษาแก้ว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288 ประกอบด้วยมาตรา 72 ให้จำคุก 12 ปี ลดโทษตามมาตรา 78 หนึ่งในสาม คงจำคุก 8 ปีจำเลยฎีกาว่า จำเลยจำเป็นต้องกระทำเพื่อป้องกันตัวศาลฎีกาวินิจฉัยว่า จำเลยและผู้ตายได้ไปด้วยกัน ในขณะเกิดเหตุจำเลยขอเงินค่าโดยสารรถจากผู้ตาย ผู้ตายไม่ให้ จำเลยว่าจะไปขอความช่วยเหลือจากตำรวจ ผู้ตายโกรธ ตบหน้าจำเลย 1 ที และใช้ไม้ข้างถนนตีจำเลยอีก 1 ที จำเลยใช้ไม้ตีผู้ตายบ้างผู้ตายชักปืนออกจะยิงจำเลย จำเลยเข้าไปแย่งปืนจากผู้ตายได้ จำเลยไล่ยิงผู้ตาย ผู้ตายล้มลง จำเลยเข้าไปยิงซ้ำอีก 2 นัด แล้วจำเลยหนีไปเป็นความผิดตามที่โจทก์ฟ้อง ไม่ใช่เป็นกรณีป้องกันตัวพิพากษายืน(ไฉน บุญยก-ยง เหลืองรังษี-ถาวร หุตะโกวิท)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยใช้ปืนพกสั้นตีและยิงผู้ตาย ขอให้ลงโทษจำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 288 จำคุกตลอดชีวิต ลดโทษหนึ่งในสามตามมาตรา 78 คงจำคุก 14 ปีจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า จำเลยถูกข่มเหงอย่างร้ายแรงด้วยเหตุไม่เป็นธรรมเป็นเหตุให้บันดาลโทสะถึงกับฆ่าผู้ตายในขณะนั้น พิพากษาแก้ว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288 ประกอบด้วยมาตรา 72 ให้จำคุก 12 ปี ลดโทษตามมาตรา 78 หนึ่งในสาม คงจำคุก 8 ปีจำเลยฎีกาว่า จำเลยจำเป็นต้องกระทำเพื่อป้องกันตัวศาลฎีกาวินิจฉัยว่า จำเลยและผู้ตายได้ไปด้วยกัน ในขณะเกิดเหตุจำเลยขอเงินค่าโดยสารรถจากผู้ตาย ผู้ตายไม่ให้ จำเลยว่าจะไปขอความช่วยเหลือจากตำรวจ ผู้ตายโกรธ ตบหน้าจำเลย 1 ที และใช้ไม้ข้างถนนตีจำเลยอีก 1 ที จำเลยใช้ไม้ตีผู้ตายบ้างผู้ตายชักปืนออกจะยิงจำเลย จำเลยเข้าไปแย่งปืนจากผู้ตายได้ จำเลยไล่ยิงผู้ตาย ผู้ตายล้มลง จำเลยเข้าไปยิงซ้ำอีก 2 นัด แล้วจำเลยหนีไปเป็นความผิดตามที่โจทก์ฟ้อง ไม่ใช่เป็นกรณีป้องกันตัวพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1475/2510พนักงานอัยการจังหวัดตราดโจทก์นายสมศักดิ์ อ่วมกระทุ่มจำเลย ป.อ. ม. 68, ม. 288จำเลยเป็นคนงานของผู้ตาย จำเลยไม่สมัครใจทำงานกับผู้ตายจำเลยขอเงินค่าโดยสารรถจากผู้ตายเพื่อกลับบ้านผู้ตายไม่ให้ จำเลยว่าจะไปขอความช่วยเหลือตำรวจ ผู้ตายโกรธตบหน้าจำเลย 1 ที และใช้ไม้ข้างถนนตีจำเลย 1 ที จำเลยใช้ไม้ตีผู้ตายบ้าง ผู้ตายชักปืนออกจะยิงจำเลย จำเลยเข้าแย่งปืนจากผู้ตายได้ จำเลยไล่ยิงผู้ตาย ผู้ตายล้มลงแล้วจำเลยเข้าไปยิงผู้ตาย 2 นัด ดังนี้ จำเลยย่อมมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288 ไม่ใช่เป็นกรณีป้องกันตัวโจทก์ฟ้องว่า จำเลยใช้ปืนพกสั้นตีและยิงผู้ตาย ขอให้ลงโทษจำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 288 จำคุกตลอดชีวิต ลดโทษหนึ่งในสามตามมาตรา 78 คงจำคุก 14 ปีจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า จำเลยถูกข่มเหงอย่างร้ายแรงด้วยเหตุไม่เป็นธรรมเป็นเหตุให้บันดาลโทสะถึงกับฆ่าผู้ตายในขณะนั้น พิพากษาแก้ว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288 ประกอบด้วยมาตรา 72 ให้จำคุก 12 ปี ลดโทษตามมาตรา 78 หนึ่งในสาม คงจำคุก 8 ปีจำเลยฎีกาว่า จำเลยจำเป็นต้องกระทำเพื่อป้องกันตัวศาลฎีกาวินิจฉัยว่า จำเลยและผู้ตายได้ไปด้วยกัน ในขณะเกิดเหตุจำเลยขอเงินค่าโดยสารรถจากผู้ตาย ผู้ตายไม่ให้ จำเลยว่าจะไปขอความช่วยเหลือจากตำรวจ ผู้ตายโกรธ ตบหน้าจำเลย 1 ที และใช้ไม้ข้างถนนตีจำเลยอีก 1 ที จำเลยใช้ไม้ตีผู้ตายบ้างผู้ตายชักปืนออกจะยิงจำเลย จำเลยเข้าไปแย่งปืนจากผู้ตายได้ จำเลยไล่ยิงผู้ตาย ผู้ตายล้มลง จำเลยเข้าไปยิงซ้ำอีก 2 นัด แล้วจำเลยหนีไปเป็นความผิดตามที่โจทก์ฟ้อง ไม่ใช่เป็นกรณีป้องกันตัวพิพากษายืน(ไฉน บุญยก-ยง เหลืองรังษี-ถาวร หุตะโกวิท)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ