คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 58/2490หลักกฎหมาย: เจ้าของเหมือแร่ให้เช่าเหมืองแร่ไปแล้ว ต่อมาให้ผู้อื่นเช่าอีกเมื่อผู้เช่ารายหลังเข้าไปทำในทรัพย์ที่เช่า ก็ถือว่าเจ้าของและผู้เช่ารายหลังทำละเมิดต่อผู้เช่ารายแรกต้องรับผิดชอบในความเสียหายให้แก่ผู้เช่ารายแรา. ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยใช้ค่าเสียหายให้โจทก์ไม่เต็มตามฟ้องโจทก์มิได้อุทธรณ์ฎีกา แม้จะได้ความว่า ตามทางพิจารณาว่าโจทก์เสียหายมากกว่าที่ศาลชั้นต้นกะให้ ก็ไม่มีทางแก้ไข.ได้ความว่า โจทก์ได้ทำสัญญาเช่าเหมืองแร่ตามประทาน+++++รวม ๓ เหมืองของ+++มฤดกซึ่งจำเลยที่ ๑-๒ เป็นผู้จัดการ ภายหลังจำเลยที่ ๑-๒ ได้ทำสัญญายอมให้จำเลยที่ ๓ ถ่ายมูลดินลงในหลุมเหมือง และทำลายน้ำผ่านหลุมเหมืองที่โจทก์เช่าอยู่โดยมิไดรับความยินยอมจากโจทก์ โจทก์ฟ้องขอให้ศาลทำลายสัญญาระหว่างจำเลย และขอให้จำเลยใช้ค่าเสียหายให้โจทก์ด้วย. ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาให้จำเลยแพ้คดี และให้จำเลยใช้ค่าเสียหายให้โจทก์ ๑๒๐๐๐ บาท จำเลยฎีกา, ศาลฎีกาพิจารณาแล้ว ฟังข้อเท็จจริงตามศาลชั้นต้นเห็นว่า การกระทำของจำเลยเช่นนี้ เห็นได้ว่าเป็นการละเมิดสิทธิ์ของโจทก์ จึงต้องรับใช้ค่าเสียหายให้โจทก์แต่ค่าเสียหายนี้โจทก์ฟ้องเรียก ๒๐๐๐๐ บาทและสืบพะยานคำนวณค่าเสียหายในการจะต้องขุดมูลดินทรายขึ้นว่าราว ๑๐๐๐๐๐ บาท ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยใช้ค่าเสียหาย ๑๒๐๐๐ บาท โจทก์มิได้อุทธรณ์ฎีกา แม้ทรงพิจารณาจะได้ความว่า++++อาจต้องเสียหายมากกว่านี้ ก็ไม่มีทางแก้ไข ศาลฎีกาคงพิพากษายืน. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 58/2490นาย+ู+ุทธิ์ โสดา+ัน+ุ(นางเลี่ยนเ+ก โสดาบัน+ุ,นายบูกี้โสดาบันลุ,นายปรีชาโสดาบันลุ ผู้รับมฤดาค+ามโจทก์นางอุดม โกสา (เลื่อม สหัสสานนท์) ,ที่1,นายโมรา ณถลาง ที่ 2, บริษัท+ีนเลจ.ก.โดยนายดับลิวโรมานิส ผู้จัดการ ที่ 3.จำเลย ป.พ.พ. ม. 420, ม. 438, ม. 537เจ้าของเหมือแร่ให้เช่าเหมืองแร่ไปแล้ว ต่อมาให้ผู้อื่นเช่าอีกเมื่อผู้เช่ารายหลังเข้าไปทำในทรัพย์ที่เช่า ก็ถือว่าเจ้าของและผู้เช่ารายหลังทำละเมิดต่อผู้เช่ารายแรกต้องรับผิดชอบในความเสียหายให้แก่ผู้เช่ารายแรา. ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยใช้ค่าเสียหายให้โจทก์ไม่เต็มตามฟ้องโจทก์มิได้อุทธรณ์ฎีกา แม้จะได้ความว่า ตามทางพิจารณาว่าโจทก์เสียหายมากกว่าที่ศาลชั้นต้นกะให้ ก็ไม่มีทางแก้ไข.ได้ความว่า โจทก์ได้ทำสัญญาเช่าเหมืองแร่ตามประทาน+++++รวม ๓ เหมืองของ+++มฤดกซึ่งจำเลยที่ ๑-๒ เป็นผู้จัดการ ภายหลังจำเลยที่ ๑-๒ ได้ทำสัญญายอมให้จำเลยที่ ๓ ถ่ายมูลดินลงในหลุมเหมือง และทำลายน้ำผ่านหลุมเหมืองที่โจทก์เช่าอยู่โดยมิไดรับความยินยอมจากโจทก์ โจทก์ฟ้องขอให้ศาลทำลายสัญญาระหว่างจำเลย และขอให้จำเลยใช้ค่าเสียหายให้โจทก์ด้วย. ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาให้จำเลยแพ้คดี และให้จำเลยใช้ค่าเสียหายให้โจทก์ ๑๒๐๐๐ บาท จำเลยฎีกา, ศาลฎีกาพิจารณาแล้ว ฟังข้อเท็จจริงตามศาลชั้นต้นเห็นว่า การกระทำของจำเลยเช่นนี้ เห็นได้ว่าเป็นการละเมิดสิทธิ์ของโจทก์ จึงต้องรับใช้ค่าเสียหายให้โจทก์แต่ค่าเสียหายนี้โจทก์ฟ้องเรียก ๒๐๐๐๐ บาทและสืบพะยานคำนวณค่าเสียหายในการจะต้องขุดมูลดินทรายขึ้นว่าราว ๑๐๐๐๐๐ บาท ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยใช้ค่าเสียหาย ๑๒๐๐๐ บาท โจทก์มิได้อุทธรณ์ฎีกา แม้ทรงพิจารณาจะได้ความว่า++++อาจต้องเสียหายมากกว่านี้ ก็ไม่มีทางแก้ไข ศาลฎีกาคงพิพากษายืน.(ธรรมบัณฑิต-จำรูญเนติศาสตร์-นาถปรีชา)ศาลชั้นต้น - นายเวียด วิมลสัจจารักษ์ศาลอุทธรณ์ - พระชัยประชาแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ได้ความว่า โจทก์ได้ทำสัญญาเช่าเหมืองแร่ตามประทาน+++++รวม ๓ เหมืองของ+++มฤดกซึ่งจำเลยที่ ๑-๒ เป็นผู้จัดการ ภายหลังจำเลยที่ ๑-๒ ได้ทำสัญญายอมให้จำเลยที่ ๓ ถ่ายมูลดินลงในหลุมเหมือง และทำลายน้ำผ่านหลุมเหมืองที่โจทก์เช่าอยู่โดยมิไดรับความยินยอมจากโจทก์ โจทก์ฟ้องขอให้ศาลทำลายสัญญาระหว่างจำเลย และขอให้จำเลยใช้ค่าเสียหายให้โจทก์ด้วย. ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาให้จำเลยแพ้คดี และให้จำเลยใช้ค่าเสียหายให้โจทก์ ๑๒๐๐๐ บาท จำเลยฎีกา, ศาลฎีกาพิจารณาแล้ว ฟังข้อเท็จจริงตามศาลชั้นต้นเห็นว่า การกระทำของจำเลยเช่นนี้ เห็นได้ว่าเป็นการละเมิดสิทธิ์ของโจทก์ จึงต้องรับใช้ค่าเสียหายให้โจทก์แต่ค่าเสียหายนี้โจทก์ฟ้องเรียก ๒๐๐๐๐ บาทและสืบพะยานคำนวณค่าเสียหายในการจะต้องขุดมูลดินทรายขึ้นว่าราว ๑๐๐๐๐๐ บาท ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยใช้ค่าเสียหาย ๑๒๐๐๐ บาท โจทก์มิได้อุทธรณ์ฎีกา แม้ทรงพิจารณาจะได้ความว่า++++อาจต้องเสียหายมากกว่านี้ ก็ไม่มีทางแก้ไข ศาลฎีกาคงพิพากษายืน. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 58/2490นาย+ู+ุทธิ์ โสดา+ัน+ุ(นางเลี่ยนเ+ก โสดาบัน+ุ,นายบูกี้โสดาบันลุ,นายปรีชาโสดาบันลุ ผู้รับมฤดาค+ามโจทก์นางอุดม โกสา (เลื่อม สหัสสานนท์) ,ที่1,นายโมรา ณถลาง ที่ 2, บริษัท+ีนเลจ.ก.โดยนายดับลิวโรมานิส ผู้จัดการ ที่ 3.จำเลย ป.พ.พ. ม. 420, ม. 438, ม. 537เจ้าของเหมือแร่ให้เช่าเหมืองแร่ไปแล้ว ต่อมาให้ผู้อื่นเช่าอีกเมื่อผู้เช่ารายหลังเข้าไปทำในทรัพย์ที่เช่า ก็ถือว่าเจ้าของและผู้เช่ารายหลังทำละเมิดต่อผู้เช่ารายแรกต้องรับผิดชอบในความเสียหายให้แก่ผู้เช่ารายแรา. ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยใช้ค่าเสียหายให้โจทก์ไม่เต็มตามฟ้องโจทก์มิได้อุทธรณ์ฎีกา แม้จะได้ความว่า ตามทางพิจารณาว่าโจทก์เสียหายมากกว่าที่ศาลชั้นต้นกะให้ ก็ไม่มีทางแก้ไข.ได้ความว่า โจทก์ได้ทำสัญญาเช่าเหมืองแร่ตามประทาน+++++รวม ๓ เหมืองของ+++มฤดกซึ่งจำเลยที่ ๑-๒ เป็นผู้จัดการ ภายหลังจำเลยที่ ๑-๒ ได้ทำสัญญายอมให้จำเลยที่ ๓ ถ่ายมูลดินลงในหลุมเหมือง และทำลายน้ำผ่านหลุมเหมืองที่โจทก์เช่าอยู่โดยมิไดรับความยินยอมจากโจทก์ โจทก์ฟ้องขอให้ศาลทำลายสัญญาระหว่างจำเลย และขอให้จำเลยใช้ค่าเสียหายให้โจทก์ด้วย. ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาให้จำเลยแพ้คดี และให้จำเลยใช้ค่าเสียหายให้โจทก์ ๑๒๐๐๐ บาท จำเลยฎีกา, ศาลฎีกาพิจารณาแล้ว ฟังข้อเท็จจริงตามศาลชั้นต้นเห็นว่า การกระทำของจำเลยเช่นนี้ เห็นได้ว่าเป็นการละเมิดสิทธิ์ของโจทก์ จึงต้องรับใช้ค่าเสียหายให้โจทก์แต่ค่าเสียหายนี้โจทก์ฟ้องเรียก ๒๐๐๐๐ บาทและสืบพะยานคำนวณค่าเสียหายในการจะต้องขุดมูลดินทรายขึ้นว่าราว ๑๐๐๐๐๐ บาท ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยใช้ค่าเสียหาย ๑๒๐๐๐ บาท โจทก์มิได้อุทธรณ์ฎีกา แม้ทรงพิจารณาจะได้ความว่า++++อาจต้องเสียหายมากกว่านี้ ก็ไม่มีทางแก้ไข ศาลฎีกาคงพิพากษายืน.(ธรรมบัณฑิต-จำรูญเนติศาสตร์-นาถปรีชา)ศาลชั้นต้น - นายเวียด วิมลสัจจารักษ์ศาลอุทธรณ์ - พระชัยประชาแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ