คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2225/2516หลักกฎหมาย: จำเลยทั้งสี่จับกุมผู้ตายทั้งสามคนในข้อหาลักโค ต่อมาจำเลยทั้งสี่นำตัวผู้ตายทั้งสามไปเพื่อผลักตกหน้าผาให้ถึงแก่ความตายเมื่อไปถึงบริเวณลานจอดรถห่างหน้าผาเพียง 2 เส้น จำเลยที่ 1 ให้จำเลยที่ 2 ที่ 3 ที่ 4 นำผู้ตายทั้งสามไปที่หน้าผาทีละคนจำเลยที่ 1 รออยู่บริเวณลานจอดรถนั้นเอง โดยจำเลยทั้งสี่มีเจตนาร่วมกันที่จะฆ่าผู้ตายทั้งสาม เมื่อจำเลยที่ 2 ที่ 3 ที่ 4 ผลักผู้ตายทั้งสามตกหน้าผาตายทีละคนแล้ว จำเลยทั้งสี่ก็พากันกลับพฤติการณ์เช่นนี้ถือได้ว่า จำเลยทั้งสี่ร่วมกันฆ่าผู้ตายทั้งสามโดยวางแผนไว้ล่วงหน้า การกระทำของจำเลยทั้งสี่จึงเป็นความผิดฐานร่วมกันฆ่าผู้ตายทั้งสามโดยไตร่ตรองไว้ก่อนโจทก์ฟ้องว่า จำเลยร่วมกันจับกุมตัวนายฤกษ์ พลคำ นายสมบูรณ์คำใสและนายมี สายจันทร์ ไป ต่อมาจำเลยร่วมกันใช้เชือกมัดแขนนายสมบูรณ์ไพล่หลัง แล้วจำเลยร่วมกันนำนายสมบูรณ์ นายมี และนายฤกษ์ไปที่หน้าผาเขาพระวิหาร แล้วร่วมกันผลักบุคคลทั้งสามตกหน้าผาโดยเจตนาฆ่าให้ตาย โดยไตร่ตรองไว้ก่อนและโดยกระทำทารุณโหดร้ายบุคคลทั้งสามได้ถึงแก่ความตายสมดังเจตนาของจำเลย ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288, 289, 83 และริบเชือกของกลางจำเลยทั้งสี่ให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยที่ 1 มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 289(4), 83 จำเลยที่ 2 ที่ 3 ที่ 4 มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 288, 80 ให้ประหารชีวิตจำเลยที่ 1 และให้จำคุกจำเลยที่ 2 ที่ 3 ที่ 4 มีกำหนดคนละ 20 ปี และริบเชือกของกลางโจทก์อุทธรณ์ขอให้ลงโทษจำเลยที่ 1 ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 289(5) ด้วย และขอให้ลงโทษจำเลยที่ 2 ที่ 3 ที่ 4 ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 289(4)(5)จำเลยทั้งสี่อุทธรณ์ขอให้ยกฟ้องศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยที่ 2 ที่ 3 และที่ 4 มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288, 289 (4), 83 ให้วางโทษประหารชีวิตเช่นจำเลยที่ 1 แต่จำเลยทุกคนให้การชั้นสอบสวนและนำชี้ที่เกิดเหตุมีประโยชน์แก่การพิจารณา จึงลดโทษให้จำเลยทุกคนคนละหนึ่งในสามตามมาตรา 78 ประกอบมาตรา 52 (1) และมาตรา 3 ที่เป็นคุณแก่จำเลย คงให้ลงโทษจำคุกจำเลยทุกคนไว้ตลอดชีวิตนอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นโจทก์ฎีกาว่ายังไม่มีเหตุอันควรลดโทษให้จำเลยทั้งสี่จำเลยทั้งสี่ฎีกาขอให้ยกฟ้องศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่าจำเลยทั้งสี่กับพวกได้ทำการจับกุมนายสมบูรณ์ นายฤกษ์ นายมีในข้อหาว่าลักโค ต่อมาจำเลยทั้งสี่ได้ร่วมกันนำบุคคลทั้งสามนี้ไปเพื่อผลักตกหน้าผาบริเวณเขาพระวิหารให้ถึงแก่ความตาย เมื่อไปถึงบริเวณลานจอดรถห่างหน้าผาเขาพระวิหารเพียง 2 เส้น จำเลยที่ 1 ก็ให้จำเลยที่ 2 ที่ 3 ที่ 4 นำบุคคลทั้งสามไปที่บริเวณหน้าผาทีละคน จำเลยที่ 1 รออยู่บริเวณลานจอดรถนั้นเอง โดยจำเลยทั้งสี่มีเจตนาร่วมกันที่จะฆ่าบุคคลทั้งสามเมื่อจำเลยที่ 2 ที่ 3 ที่ 4 ผลักบุคคลทั้งสามดังกล่าวตกหน้าผาตายทีละคนแล้วจำเลยทั้งสี่ก็พากันกลับ พฤติการณ์เช่นนี้ถือได้ว่าจำเลยทั้งสี่ร่วมกันฆ่าบุคคลทั้งสามนี้โดยวางแผนไว้ล่วงหน้า การกระทำของจำเลยทั้งสี่จึงเป็นความผิดฐานร่วมกันฆ่าบุคคลทั้งสามนี้โดยไตร่ตรองไว้ก่อน ที่ศาลอุทธรณ์ลดโทษให้จำเลยทั้งสี่นั้นชอบแล้วพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2225/2516พนักงานอัยการจังหวัดศรีสะเกษโจทก์จ่าสิบตำรวจวรชาติ ชาติศรี ที่ 1 กับพวกรวม 4 คนจำเลย ป.อ. ม. 83, ม. 84, ม. 289 (4)จำเลยทั้งสี่จับกุมผู้ตายทั้งสามคนในข้อหาลักโค ต่อมาจำเลยทั้งสี่นำตัวผู้ตายทั้งสามไปเพื่อผลักตกหน้าผาให้ถึงแก่ความตายเมื่อไปถึงบริเวณลานจอดรถห่างหน้าผาเพียง 2 เส้น จำเลยที่ 1 ให้จำเลยที่ 2 ที่ 3 ที่ 4 นำผู้ตายทั้งสามไปที่หน้าผาทีละคนจำเลยที่ 1 รออยู่บริเวณลานจอดรถนั้นเอง โดยจำเลยทั้งสี่มีเจตนาร่วมกันที่จะฆ่าผู้ตายทั้งสาม เมื่อจำเลยที่ 2 ที่ 3 ที่ 4 ผลักผู้ตายทั้งสามตกหน้าผาตายทีละคนแล้ว จำเลยทั้งสี่ก็พากันกลับพฤติการณ์เช่นนี้ถือได้ว่า จำเลยทั้งสี่ร่วมกันฆ่าผู้ตายทั้งสามโดยวางแผนไว้ล่วงหน้า การกระทำของจำเลยทั้งสี่จึงเป็นความผิดฐานร่วมกันฆ่าผู้ตายทั้งสามโดยไตร่ตรองไว้ก่อนโจทก์ฟ้องว่า จำเลยร่วมกันจับกุมตัวนายฤกษ์ พลคำ นายสมบูรณ์คำใสและนายมี สายจันทร์ ไป ต่อมาจำเลยร่วมกันใช้เชือกมัดแขนนายสมบูรณ์ไพล่หลัง แล้วจำเลยร่วมกันนำนายสมบูรณ์ นายมี และนายฤกษ์ไปที่หน้าผาเขาพระวิหาร แล้วร่วมกันผลักบุคคลทั้งสามตกหน้าผาโดยเจตนาฆ่าให้ตาย โดยไตร่ตรองไว้ก่อนและโดยกระทำทารุณโหดร้ายบุคคลทั้งสามได้ถึงแก่ความตายสมดังเจตนาของจำเลย ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288, 289, 83 และริบเชือกของกลางจำเลยทั้งสี่ให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยที่ 1 มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 289(4), 83 จำเลยที่ 2 ที่ 3 ที่ 4 มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 288, 80 ให้ประหารชีวิตจำเลยที่ 1 และให้จำคุกจำเลยที่ 2 ที่ 3 ที่ 4 มีกำหนดคนละ 20 ปี และริบเชือกของกลางโจทก์อุทธรณ์ขอให้ลงโทษจำเลยที่ 1 ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 289(5) ด้วย และขอให้ลงโทษจำเลยที่ 2 ที่ 3 ที่ 4 ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 289(4)(5)จำเลยทั้งสี่อุทธรณ์ขอให้ยกฟ้องศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยที่ 2 ที่ 3 และที่ 4 มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288, 289 (4), 83 ให้วางโทษประหารชีวิตเช่นจำเลยที่ 1 แต่จำเลยทุกคนให้การชั้นสอบสวนและนำชี้ที่เกิดเหตุมีประโยชน์แก่การพิจารณา จึงลดโทษให้จำเลยทุกคนคนละหนึ่งในสามตามมาตรา 78 ประกอบมาตรา 52 (1) และมาตรา 3 ที่เป็นคุณแก่จำเลย คงให้ลงโทษจำคุกจำเลยทุกคนไว้ตลอดชีวิตนอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นโจทก์ฎีกาว่ายังไม่มีเหตุอันควรลดโทษให้จำเลยทั้งสี่จำเลยทั้งสี่ฎีกาขอให้ยกฟ้องศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่าจำเลยทั้งสี่กับพวกได้ทำการจับกุมนายสมบูรณ์ นายฤกษ์ นายมีในข้อหาว่าลักโค ต่อมาจำเลยทั้งสี่ได้ร่วมกันนำบุคคลทั้งสามนี้ไปเพื่อผลักตกหน้าผาบริเวณเขาพระวิหารให้ถึงแก่ความตาย เมื่อไปถึงบริเวณลานจอดรถห่างหน้าผาเขาพระวิหารเพียง 2 เส้น จำเลยที่ 1 ก็ให้จำเลยที่ 2 ที่ 3 ที่ 4 นำบุคคลทั้งสามไปที่บริเวณหน้าผาทีละคน จำเลยที่ 1 รออยู่บริเวณลานจอดรถนั้นเอง โดยจำเลยทั้งสี่มีเจตนาร่วมกันที่จะฆ่าบุคคลทั้งสามเมื่อจำเลยที่ 2 ที่ 3 ที่ 4 ผลักบุคคลทั้งสามดังกล่าวตกหน้าผาตายทีละคนแล้วจำเลยทั้งสี่ก็พากันกลับ พฤติการณ์เช่นนี้ถือได้ว่าจำเลยทั้งสี่ร่วมกันฆ่าบุคคลทั้งสามนี้โดยวางแผนไว้ล่วงหน้า การกระทำของจำเลยทั้งสี่จึงเป็นความผิดฐานร่วมกันฆ่าบุคคลทั้งสามนี้โดยไตร่ตรองไว้ก่อน ที่ศาลอุทธรณ์ลดโทษให้จำเลยทั้งสี่นั้นชอบแล้วพิพากษายืน(ดวง ดีวาจิน-กฤษณ์ โสภิตกุล-สุมิตร ฟักทองพรรณ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยร่วมกันจับกุมตัวนายฤกษ์ พลคำ นายสมบูรณ์คำใสและนายมี สายจันทร์ ไป ต่อมาจำเลยร่วมกันใช้เชือกมัดแขนนายสมบูรณ์ไพล่หลัง แล้วจำเลยร่วมกันนำนายสมบูรณ์ นายมี และนายฤกษ์ไปที่หน้าผาเขาพระวิหาร แล้วร่วมกันผลักบุคคลทั้งสามตกหน้าผาโดยเจตนาฆ่าให้ตาย โดยไตร่ตรองไว้ก่อนและโดยกระทำทารุณโหดร้ายบุคคลทั้งสามได้ถึงแก่ความตายสมดังเจตนาของจำเลย ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288, 289, 83 และริบเชือกของกลางจำเลยทั้งสี่ให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยที่ 1 มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 289(4), 83 จำเลยที่ 2 ที่ 3 ที่ 4 มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 288, 80 ให้ประหารชีวิตจำเลยที่ 1 และให้จำคุกจำเลยที่ 2 ที่ 3 ที่ 4 มีกำหนดคนละ 20 ปี และริบเชือกของกลางโจทก์อุทธรณ์ขอให้ลงโทษจำเลยที่ 1 ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 289(5) ด้วย และขอให้ลงโทษจำเลยที่ 2 ที่ 3 ที่ 4 ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 289(4)(5)จำเลยทั้งสี่อุทธรณ์ขอให้ยกฟ้องศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยที่ 2 ที่ 3 และที่ 4 มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288, 289 (4), 83 ให้วางโทษประหารชีวิตเช่นจำเลยที่ 1 แต่จำเลยทุกคนให้การชั้นสอบสวนและนำชี้ที่เกิดเหตุมีประโยชน์แก่การพิจารณา จึงลดโทษให้จำเลยทุกคนคนละหนึ่งในสามตามมาตรา 78 ประกอบมาตรา 52 (1) และมาตรา 3 ที่เป็นคุณแก่จำเลย คงให้ลงโทษจำคุกจำเลยทุกคนไว้ตลอดชีวิตนอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นโจทก์ฎีกาว่ายังไม่มีเหตุอันควรลดโทษให้จำเลยทั้งสี่จำเลยทั้งสี่ฎีกาขอให้ยกฟ้องศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่าจำเลยทั้งสี่กับพวกได้ทำการจับกุมนายสมบูรณ์ นายฤกษ์ นายมีในข้อหาว่าลักโค ต่อมาจำเลยทั้งสี่ได้ร่วมกันนำบุคคลทั้งสามนี้ไปเพื่อผลักตกหน้าผาบริเวณเขาพระวิหารให้ถึงแก่ความตาย เมื่อไปถึงบริเวณลานจอดรถห่างหน้าผาเขาพระวิหารเพียง 2 เส้น จำเลยที่ 1 ก็ให้จำเลยที่ 2 ที่ 3 ที่ 4 นำบุคคลทั้งสามไปที่บริเวณหน้าผาทีละคน จำเลยที่ 1 รออยู่บริเวณลานจอดรถนั้นเอง โดยจำเลยทั้งสี่มีเจตนาร่วมกันที่จะฆ่าบุคคลทั้งสามเมื่อจำเลยที่ 2 ที่ 3 ที่ 4 ผลักบุคคลทั้งสามดังกล่าวตกหน้าผาตายทีละคนแล้วจำเลยทั้งสี่ก็พากันกลับ พฤติการณ์เช่นนี้ถือได้ว่าจำเลยทั้งสี่ร่วมกันฆ่าบุคคลทั้งสามนี้โดยวางแผนไว้ล่วงหน้า การกระทำของจำเลยทั้งสี่จึงเป็นความผิดฐานร่วมกันฆ่าบุคคลทั้งสามนี้โดยไตร่ตรองไว้ก่อน ที่ศาลอุทธรณ์ลดโทษให้จำเลยทั้งสี่นั้นชอบแล้วพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2225/2516พนักงานอัยการจังหวัดศรีสะเกษโจทก์จ่าสิบตำรวจวรชาติ ชาติศรี ที่ 1 กับพวกรวม 4 คนจำเลย ป.อ. ม. 83, ม. 84, ม. 289 (4)จำเลยทั้งสี่จับกุมผู้ตายทั้งสามคนในข้อหาลักโค ต่อมาจำเลยทั้งสี่นำตัวผู้ตายทั้งสามไปเพื่อผลักตกหน้าผาให้ถึงแก่ความตายเมื่อไปถึงบริเวณลานจอดรถห่างหน้าผาเพียง 2 เส้น จำเลยที่ 1 ให้จำเลยที่ 2 ที่ 3 ที่ 4 นำผู้ตายทั้งสามไปที่หน้าผาทีละคนจำเลยที่ 1 รออยู่บริเวณลานจอดรถนั้นเอง โดยจำเลยทั้งสี่มีเจตนาร่วมกันที่จะฆ่าผู้ตายทั้งสาม เมื่อจำเลยที่ 2 ที่ 3 ที่ 4 ผลักผู้ตายทั้งสามตกหน้าผาตายทีละคนแล้ว จำเลยทั้งสี่ก็พากันกลับพฤติการณ์เช่นนี้ถือได้ว่า จำเลยทั้งสี่ร่วมกันฆ่าผู้ตายทั้งสามโดยวางแผนไว้ล่วงหน้า การกระทำของจำเลยทั้งสี่จึงเป็นความผิดฐานร่วมกันฆ่าผู้ตายทั้งสามโดยไตร่ตรองไว้ก่อนโจทก์ฟ้องว่า จำเลยร่วมกันจับกุมตัวนายฤกษ์ พลคำ นายสมบูรณ์คำใสและนายมี สายจันทร์ ไป ต่อมาจำเลยร่วมกันใช้เชือกมัดแขนนายสมบูรณ์ไพล่หลัง แล้วจำเลยร่วมกันนำนายสมบูรณ์ นายมี และนายฤกษ์ไปที่หน้าผาเขาพระวิหาร แล้วร่วมกันผลักบุคคลทั้งสามตกหน้าผาโดยเจตนาฆ่าให้ตาย โดยไตร่ตรองไว้ก่อนและโดยกระทำทารุณโหดร้ายบุคคลทั้งสามได้ถึงแก่ความตายสมดังเจตนาของจำเลย ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288, 289, 83 และริบเชือกของกลางจำเลยทั้งสี่ให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยที่ 1 มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 289(4), 83 จำเลยที่ 2 ที่ 3 ที่ 4 มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 288, 80 ให้ประหารชีวิตจำเลยที่ 1 และให้จำคุกจำเลยที่ 2 ที่ 3 ที่ 4 มีกำหนดคนละ 20 ปี และริบเชือกของกลางโจทก์อุทธรณ์ขอให้ลงโทษจำเลยที่ 1 ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 289(5) ด้วย และขอให้ลงโทษจำเลยที่ 2 ที่ 3 ที่ 4 ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 289(4)(5)จำเลยทั้งสี่อุทธรณ์ขอให้ยกฟ้องศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยที่ 2 ที่ 3 และที่ 4 มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288, 289 (4), 83 ให้วางโทษประหารชีวิตเช่นจำเลยที่ 1 แต่จำเลยทุกคนให้การชั้นสอบสวนและนำชี้ที่เกิดเหตุมีประโยชน์แก่การพิจารณา จึงลดโทษให้จำเลยทุกคนคนละหนึ่งในสามตามมาตรา 78 ประกอบมาตรา 52 (1) และมาตรา 3 ที่เป็นคุณแก่จำเลย คงให้ลงโทษจำคุกจำเลยทุกคนไว้ตลอดชีวิตนอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นโจทก์ฎีกาว่ายังไม่มีเหตุอันควรลดโทษให้จำเลยทั้งสี่จำเลยทั้งสี่ฎีกาขอให้ยกฟ้องศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่าจำเลยทั้งสี่กับพวกได้ทำการจับกุมนายสมบูรณ์ นายฤกษ์ นายมีในข้อหาว่าลักโค ต่อมาจำเลยทั้งสี่ได้ร่วมกันนำบุคคลทั้งสามนี้ไปเพื่อผลักตกหน้าผาบริเวณเขาพระวิหารให้ถึงแก่ความตาย เมื่อไปถึงบริเวณลานจอดรถห่างหน้าผาเขาพระวิหารเพียง 2 เส้น จำเลยที่ 1 ก็ให้จำเลยที่ 2 ที่ 3 ที่ 4 นำบุคคลทั้งสามไปที่บริเวณหน้าผาทีละคน จำเลยที่ 1 รออยู่บริเวณลานจอดรถนั้นเอง โดยจำเลยทั้งสี่มีเจตนาร่วมกันที่จะฆ่าบุคคลทั้งสามเมื่อจำเลยที่ 2 ที่ 3 ที่ 4 ผลักบุคคลทั้งสามดังกล่าวตกหน้าผาตายทีละคนแล้วจำเลยทั้งสี่ก็พากันกลับ พฤติการณ์เช่นนี้ถือได้ว่าจำเลยทั้งสี่ร่วมกันฆ่าบุคคลทั้งสามนี้โดยวางแผนไว้ล่วงหน้า การกระทำของจำเลยทั้งสี่จึงเป็นความผิดฐานร่วมกันฆ่าบุคคลทั้งสามนี้โดยไตร่ตรองไว้ก่อน ที่ศาลอุทธรณ์ลดโทษให้จำเลยทั้งสี่นั้นชอบแล้วพิพากษายืน(ดวง ดีวาจิน-กฤษณ์ โสภิตกุล-สุมิตร ฟักทองพรรณ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ