คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1217/2492หลักกฎหมาย: ฟ้องโจทก์กล่าวว่า จำเลยทั้งหมดบังอาจสมคบกันเล่นการพนันสะบ้าทอย พนันเอาทรัพย์สินกันโดยมิได้รับอนุญาต โดยจำเลยที่ 1,2,3 เป็นผู้จัดให้มีการเล่น จำเลยนอกนั้นเป็นผู้เข้าพนันในการเล่น ดังนี้ ฟ้องของโจทก์ย่อมสมบูรณ์ ไม่ทำให้จำเลยหลงเข้าใจผิดแต่อย่างใดโจทก์ฟ้องหา จำเลยสมคบกันเล่นสะบ้าทอยพนันเอาทรัพย์สินกันโดยมิได้รับอนุญาต โดยจำเลยที่ 1, 2, 3 เป็นผู้จัดให้มีการเล่นส่วนจำเลยนอกนั้นเป็นผู้เข้าพนันในการเล่นด้วย ขอให้ลงโทษจำเลยที่ 1, 2, 3 รับว่าได้เล่นสะบ้าพนันเอาทรัพย์สินโดยไม่ได้รับอนุญาตตามฟ้อง แต่มิได้เป็นผู้จัดการให้มีการเล่นสะบ้า จำเลยที่ 17รับสารภาพ จำเลยนอกนั้นปฏิเสธ ศาลชั้นต้นงดสืบพยานแล้ววินิจฉัยว่าตามฟ้องไม่ปรากฏตัวผู้เข้าเล่นเลย คงมีแต่ผู้จัดให้มีการเล่นกับผู้เข้าพนันเท่านั้น ฟ้องโจทก์ลงโทษจำเลยไม่ได้ พิพากษายกฟ้องศาลอุทธรณ์พิพากษายกให้ศาลชั้นต้นพิจารณา พิพากษาใหม่จำเลยที่ 1, 3 ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า ฟ้องโจทก์มีข้อความชัดเจนว่า จำเลยทั้งหมดบังอาจสมคบกันเล่นการพนันสะบ้าทอยพนันเอาทรัพย์สินกัน โดยมิได้รับอนุญาต และยังบรรยายรายละเอียดต่อไปว่า จำเลยที่ 1, 2, 3 เป็นผู้จัดให้มีการเล่น จำเลยนอกนั้นเป็นผู้เข้าพนันในการเล่นฟ้องของโจทก์มีรายละเอียดบริบูรณ์ตามมาตรา 158 ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา จำเลยบางคนรับสารภาพไม่ทำให้จำเลยหลงเข้าใจผิดฟ้องโจทก์แต่ประการใดพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1217/2492อัยการหนองคายโจทก์นายชาย คมยำ กับพวกรวม 17 คนจำเลย ป.วิ.อ. ม. 158 พ.ร.บ.การพนัน พ.ศ.2478 ฟ้องโจทก์กล่าวว่า จำเลยทั้งหมดบังอาจสมคบกันเล่นการพนันสะบ้าทอย พนันเอาทรัพย์สินกันโดยมิได้รับอนุญาต โดยจำเลยที่ 1,2,3 เป็นผู้จัดให้มีการเล่น จำเลยนอกนั้นเป็นผู้เข้าพนันในการเล่น ดังนี้ ฟ้องของโจทก์ย่อมสมบูรณ์ ไม่ทำให้จำเลยหลงเข้าใจผิดแต่อย่างใดโจทก์ฟ้องหา จำเลยสมคบกันเล่นสะบ้าทอยพนันเอาทรัพย์สินกันโดยมิได้รับอนุญาต โดยจำเลยที่ 1, 2, 3 เป็นผู้จัดให้มีการเล่นส่วนจำเลยนอกนั้นเป็นผู้เข้าพนันในการเล่นด้วย ขอให้ลงโทษจำเลยที่ 1, 2, 3 รับว่าได้เล่นสะบ้าพนันเอาทรัพย์สินโดยไม่ได้รับอนุญาตตามฟ้อง แต่มิได้เป็นผู้จัดการให้มีการเล่นสะบ้า จำเลยที่ 17รับสารภาพ จำเลยนอกนั้นปฏิเสธ ศาลชั้นต้นงดสืบพยานแล้ววินิจฉัยว่าตามฟ้องไม่ปรากฏตัวผู้เข้าเล่นเลย คงมีแต่ผู้จัดให้มีการเล่นกับผู้เข้าพนันเท่านั้น ฟ้องโจทก์ลงโทษจำเลยไม่ได้ พิพากษายกฟ้องศาลอุทธรณ์พิพากษายกให้ศาลชั้นต้นพิจารณา พิพากษาใหม่จำเลยที่ 1, 3 ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า ฟ้องโจทก์มีข้อความชัดเจนว่า จำเลยทั้งหมดบังอาจสมคบกันเล่นการพนันสะบ้าทอยพนันเอาทรัพย์สินกัน โดยมิได้รับอนุญาต และยังบรรยายรายละเอียดต่อไปว่า จำเลยที่ 1, 2, 3 เป็นผู้จัดให้มีการเล่น จำเลยนอกนั้นเป็นผู้เข้าพนันในการเล่นฟ้องของโจทก์มีรายละเอียดบริบูรณ์ตามมาตรา 158 ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา จำเลยบางคนรับสารภาพไม่ทำให้จำเลยหลงเข้าใจผิดฟ้องโจทก์แต่ประการใดพิพากษายืน(ทรงนิติกรณ์-ประวัติ ปัตตพงศ์-ศิลปสิทธิวินิจฉัย)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องหา จำเลยสมคบกันเล่นสะบ้าทอยพนันเอาทรัพย์สินกันโดยมิได้รับอนุญาต โดยจำเลยที่ 1, 2, 3 เป็นผู้จัดให้มีการเล่นส่วนจำเลยนอกนั้นเป็นผู้เข้าพนันในการเล่นด้วย ขอให้ลงโทษจำเลยที่ 1, 2, 3 รับว่าได้เล่นสะบ้าพนันเอาทรัพย์สินโดยไม่ได้รับอนุญาตตามฟ้อง แต่มิได้เป็นผู้จัดการให้มีการเล่นสะบ้า จำเลยที่ 17รับสารภาพ จำเลยนอกนั้นปฏิเสธ ศาลชั้นต้นงดสืบพยานแล้ววินิจฉัยว่าตามฟ้องไม่ปรากฏตัวผู้เข้าเล่นเลย คงมีแต่ผู้จัดให้มีการเล่นกับผู้เข้าพนันเท่านั้น ฟ้องโจทก์ลงโทษจำเลยไม่ได้ พิพากษายกฟ้องศาลอุทธรณ์พิพากษายกให้ศาลชั้นต้นพิจารณา พิพากษาใหม่จำเลยที่ 1, 3 ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า ฟ้องโจทก์มีข้อความชัดเจนว่า จำเลยทั้งหมดบังอาจสมคบกันเล่นการพนันสะบ้าทอยพนันเอาทรัพย์สินกัน โดยมิได้รับอนุญาต และยังบรรยายรายละเอียดต่อไปว่า จำเลยที่ 1, 2, 3 เป็นผู้จัดให้มีการเล่น จำเลยนอกนั้นเป็นผู้เข้าพนันในการเล่นฟ้องของโจทก์มีรายละเอียดบริบูรณ์ตามมาตรา 158 ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา จำเลยบางคนรับสารภาพไม่ทำให้จำเลยหลงเข้าใจผิดฟ้องโจทก์แต่ประการใดพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1217/2492อัยการหนองคายโจทก์นายชาย คมยำ กับพวกรวม 17 คนจำเลย ป.วิ.อ. ม. 158 พ.ร.บ.การพนัน พ.ศ.2478 ฟ้องโจทก์กล่าวว่า จำเลยทั้งหมดบังอาจสมคบกันเล่นการพนันสะบ้าทอย พนันเอาทรัพย์สินกันโดยมิได้รับอนุญาต โดยจำเลยที่ 1,2,3 เป็นผู้จัดให้มีการเล่น จำเลยนอกนั้นเป็นผู้เข้าพนันในการเล่น ดังนี้ ฟ้องของโจทก์ย่อมสมบูรณ์ ไม่ทำให้จำเลยหลงเข้าใจผิดแต่อย่างใดโจทก์ฟ้องหา จำเลยสมคบกันเล่นสะบ้าทอยพนันเอาทรัพย์สินกันโดยมิได้รับอนุญาต โดยจำเลยที่ 1, 2, 3 เป็นผู้จัดให้มีการเล่นส่วนจำเลยนอกนั้นเป็นผู้เข้าพนันในการเล่นด้วย ขอให้ลงโทษจำเลยที่ 1, 2, 3 รับว่าได้เล่นสะบ้าพนันเอาทรัพย์สินโดยไม่ได้รับอนุญาตตามฟ้อง แต่มิได้เป็นผู้จัดการให้มีการเล่นสะบ้า จำเลยที่ 17รับสารภาพ จำเลยนอกนั้นปฏิเสธ ศาลชั้นต้นงดสืบพยานแล้ววินิจฉัยว่าตามฟ้องไม่ปรากฏตัวผู้เข้าเล่นเลย คงมีแต่ผู้จัดให้มีการเล่นกับผู้เข้าพนันเท่านั้น ฟ้องโจทก์ลงโทษจำเลยไม่ได้ พิพากษายกฟ้องศาลอุทธรณ์พิพากษายกให้ศาลชั้นต้นพิจารณา พิพากษาใหม่จำเลยที่ 1, 3 ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า ฟ้องโจทก์มีข้อความชัดเจนว่า จำเลยทั้งหมดบังอาจสมคบกันเล่นการพนันสะบ้าทอยพนันเอาทรัพย์สินกัน โดยมิได้รับอนุญาต และยังบรรยายรายละเอียดต่อไปว่า จำเลยที่ 1, 2, 3 เป็นผู้จัดให้มีการเล่น จำเลยนอกนั้นเป็นผู้เข้าพนันในการเล่นฟ้องของโจทก์มีรายละเอียดบริบูรณ์ตามมาตรา 158 ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา จำเลยบางคนรับสารภาพไม่ทำให้จำเลยหลงเข้าใจผิดฟ้องโจทก์แต่ประการใดพิพากษายืน(ทรงนิติกรณ์-ประวัติ ปัตตพงศ์-ศิลปสิทธิวินิจฉัย)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ