คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 701/2524หลักกฎหมาย: ม้าต่างของกลางเป็นเพียงพาหนะที่จำเลยใช้ในการนำพาของกลางเท่านั้น มิได้ใช้เพื่อให้ได้มาซึ่งการมีฝิ่นของกลางไว้ในความครอบครองแต่อย่างใด จึงไม่เป็นทรัพย์ที่พึงต้องริบตามพระราชบัญญัติฝิ่น พ.ศ. 2472 มาตรา 69ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยทั้งสองมีความผิดตามพระราชบัญญัติฝิ่นพ.ศ. 2472 มาตรา 53, 69 (ฉบับที่ 7) พ.ศ. 2502 มาตรา 5 จำคุกคนละ 10 ปีริบของกลาง ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า ไม่ริบม้าของกลาง จำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยข้อกฎหมายว่า "ข้อเท็จจริงฟังได้ว่าจำเลยทั้งสองกระทำความผิดฐานมีฝิ่นดิบไว้ในครอบครองโดยไม่ได้รับอนุญาตตามโจทก์ฟ้องที่โจทก์ฎีกาขอให้ริบม้าต่างของกลางเพราะเป็นทรัพย์ที่จำเลยทั้งสองใช้ในการกระทำความผิดนั้น เห็นว่า ข้อเท็จจริงปรากฏจากพยานโจทก์ว่าม้าต่างของกลางเป็นเพียงพาหนะที่จำเลยทั้งสองใช้ในการนำพาของกลางเท่านั้น มิได้ใช้เพื่อให้ได้มาซึ่งการมีฝิ่นของกลางไว้ในความครอบครองแต่อย่างใด ม้าต่างของกลางจึงไม่เป็นทรัพย์ที่พึงต้องริบตามพระราชบัญญัติฝิ่นพ.ศ. 2472 มาตรา 69"พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 701/2524อัยการเชียงรายโจทก์นายหยีหนึ่ง แซ่ต่าง กับพวกจำเลย ป.อ. ม. 32 พ.ร.บ.ฝิ่น พ.ศ.2472 ม้าต่างของกลางเป็นเพียงพาหนะที่จำเลยใช้ในการนำพาของกลางเท่านั้น มิได้ใช้เพื่อให้ได้มาซึ่งการมีฝิ่นของกลางไว้ในความครอบครองแต่อย่างใด จึงไม่เป็นทรัพย์ที่พึงต้องริบตามพระราชบัญญัติฝิ่น พ.ศ. 2472 มาตรา 69ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยทั้งสองมีความผิดตามพระราชบัญญัติฝิ่นพ.ศ. 2472 มาตรา 53, 69 (ฉบับที่ 7) พ.ศ. 2502 มาตรา 5 จำคุกคนละ 10 ปีริบของกลาง ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า ไม่ริบม้าของกลาง จำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยข้อกฎหมายว่า "ข้อเท็จจริงฟังได้ว่าจำเลยทั้งสองกระทำความผิดฐานมีฝิ่นดิบไว้ในครอบครองโดยไม่ได้รับอนุญาตตามโจทก์ฟ้องที่โจทก์ฎีกาขอให้ริบม้าต่างของกลางเพราะเป็นทรัพย์ที่จำเลยทั้งสองใช้ในการกระทำความผิดนั้น เห็นว่า ข้อเท็จจริงปรากฏจากพยานโจทก์ว่าม้าต่างของกลางเป็นเพียงพาหนะที่จำเลยทั้งสองใช้ในการนำพาของกลางเท่านั้น มิได้ใช้เพื่อให้ได้มาซึ่งการมีฝิ่นของกลางไว้ในความครอบครองแต่อย่างใด ม้าต่างของกลางจึงไม่เป็นทรัพย์ที่พึงต้องริบตามพระราชบัญญัติฝิ่นพ.ศ. 2472 มาตรา 69"พิพากษายืน(บรรเทอง ภู่กฤษณา-ชลูตม์ สวัสดิทัต-วัฒน์ ผดุงจิตร)แหล่งที่มาเนติบัณฑิตยสภาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยทั้งสองมีความผิดตามพระราชบัญญัติฝิ่นพ.ศ. 2472 มาตรา 53, 69 (ฉบับที่ 7) พ.ศ. 2502 มาตรา 5 จำคุกคนละ 10 ปีริบของกลาง ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า ไม่ริบม้าของกลาง จำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยข้อกฎหมายว่า "ข้อเท็จจริงฟังได้ว่าจำเลยทั้งสองกระทำความผิดฐานมีฝิ่นดิบไว้ในครอบครองโดยไม่ได้รับอนุญาตตามโจทก์ฟ้องที่โจทก์ฎีกาขอให้ริบม้าต่างของกลางเพราะเป็นทรัพย์ที่จำเลยทั้งสองใช้ในการกระทำความผิดนั้น เห็นว่า ข้อเท็จจริงปรากฏจากพยานโจทก์ว่าม้าต่างของกลางเป็นเพียงพาหนะที่จำเลยทั้งสองใช้ในการนำพาของกลางเท่านั้น มิได้ใช้เพื่อให้ได้มาซึ่งการมีฝิ่นของกลางไว้ในความครอบครองแต่อย่างใด ม้าต่างของกลางจึงไม่เป็นทรัพย์ที่พึงต้องริบตามพระราชบัญญัติฝิ่นพ.ศ. 2472 มาตรา 69"พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 701/2524อัยการเชียงรายโจทก์นายหยีหนึ่ง แซ่ต่าง กับพวกจำเลย ป.อ. ม. 32 พ.ร.บ.ฝิ่น พ.ศ.2472 ม้าต่างของกลางเป็นเพียงพาหนะที่จำเลยใช้ในการนำพาของกลางเท่านั้น มิได้ใช้เพื่อให้ได้มาซึ่งการมีฝิ่นของกลางไว้ในความครอบครองแต่อย่างใด จึงไม่เป็นทรัพย์ที่พึงต้องริบตามพระราชบัญญัติฝิ่น พ.ศ. 2472 มาตรา 69ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยทั้งสองมีความผิดตามพระราชบัญญัติฝิ่นพ.ศ. 2472 มาตรา 53, 69 (ฉบับที่ 7) พ.ศ. 2502 มาตรา 5 จำคุกคนละ 10 ปีริบของกลาง ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า ไม่ริบม้าของกลาง จำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยข้อกฎหมายว่า "ข้อเท็จจริงฟังได้ว่าจำเลยทั้งสองกระทำความผิดฐานมีฝิ่นดิบไว้ในครอบครองโดยไม่ได้รับอนุญาตตามโจทก์ฟ้องที่โจทก์ฎีกาขอให้ริบม้าต่างของกลางเพราะเป็นทรัพย์ที่จำเลยทั้งสองใช้ในการกระทำความผิดนั้น เห็นว่า ข้อเท็จจริงปรากฏจากพยานโจทก์ว่าม้าต่างของกลางเป็นเพียงพาหนะที่จำเลยทั้งสองใช้ในการนำพาของกลางเท่านั้น มิได้ใช้เพื่อให้ได้มาซึ่งการมีฝิ่นของกลางไว้ในความครอบครองแต่อย่างใด ม้าต่างของกลางจึงไม่เป็นทรัพย์ที่พึงต้องริบตามพระราชบัญญัติฝิ่นพ.ศ. 2472 มาตรา 69"พิพากษายืน(บรรเทอง ภู่กฤษณา-ชลูตม์ สวัสดิทัต-วัฒน์ ผดุงจิตร)แหล่งที่มาเนติบัณฑิตยสภาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ