คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 56544หลักกฎหมาย: ความว่า จำเลยทั้งสองอุทธรณ์ ศาลแรงงานกลางสั่งว่า อุทธรณ์ ของจำเลยตั้งแต่หน้า 15 ถึงหน้า 30 บรรทัดที่ 11 เป็นอุทธรณ์ ในลักษณะข้อกฎหมาย แต่ให้รับฟังข้อเท็จจริงที่ฝ่าฝืนคำพิพากษา ของศาลแรงงานกลาง เป็นการโต้เถียงข้อเท็จจริงเพื่อนำไปสู่ ข้อกฎหมาย ถือว่าเป็นอุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริง ต้องห้ามตาม พระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ. 2522 มาตรา 54 สำหรับอุทธรณ์ของจำเลยที่ว่าศาลแรงงานฯ ไม่มีอำนาจ พิจารณาหรือมีคำสั่งเพราะเป็นเรื่องจ้างทำของและฟ้อง ของโจทก์เป็นฟ้องเคลือบคลุม เป็นข้อกฎหมายที่มิได้ว่ากันมาแต่ ในศาลชั้นต้น จึงไม่รับอุทธรณ์ทุกข้อของจำเลยจำเลยทั้งสองเห็นว่า อุทธรณ์ของจำเลยเป็นปัญหาข้อกฎหมายที่เกี่ยวกับความสงบเรียบร้อยของประชาชนและเป็นสาระสำคัญแห่งคดีสมควรที่ศาลฎีกาจะได้วินิจฉัย โปรดมีคำสั่งให้รับอุทธรณ์ ของจำเลยไว้พิจารณาพิพากษาต่อไปหมายเหตุ ส่งสำเนาคำร้องให้ทนายโจทก์แล้วโดยทางไปรษณีย์ ลงทะเบียนตอบรับ (อันดับ 97)ศาลแรงงานกลางพิพากษาให้จำเลยทั้งสองร่วมกันชำระเงินจำนวน 670,000 บาท แก่โจทก์ พร้อมด้วยดอกเบี้ยในอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีจากเงินต้นจำนวนดังกล่าวนับแต่วันฟ้อง(วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2534) เป็นต้นไปจนกว่าจะชำระเสร็จจำเลยทั้งสองอุทธรณ์ ศาลแรงงานกลางมีคำสั่งไม่รับอุทธรณ์ดังกล่าว (อันดับ 87)จำเลยทั้งสองจึงยื่นคำร้องนี้ แต่มิได้นำเงินที่จะต้องชำระ ตามคำพิพากษาหรือหาประกันให้ไว้ต่อศาล ศาลชั้นต้นสั่งให้ส่ง ศาลฎีกาพิจารณาสั่ง (อันดับ 93) ต่อมา จำเลยทั้งสองขอวาง หลักประกัน ศาลชั้นต้นมิได้สั่งรับไว้ในฐานะหลักประกัน แต่สั่งให้ รับไว้เพื่อชำระหนี้โจทก์ตามคำพิพากษาเมื่อคดีถึงที่สุด(อันดับ 96)คำสั่งจำเลยทั้งสองไม่นำเงินมาชำระตามคำพิพากษาหรือหาประกัน มาวางศาลตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 234 ประกอบด้วย พระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ. 2522 มาตรา 31 ก่อน จึงให้ยกคำร้องอุทธรณ์คำสั่งไม่รับอุทธรณ์ของจำเลยทั้งสอง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 167/2535นายพุทธพร เหล่าวานิชโจทก์บริษัทออกัสติเฟอร์นิเจอร์แอนด์เดคอเรชั่น จำกัด กับพวกจำเลยบริษัทออกัสติเฟอร์นิเจอร์แอนด์เดคอเรชั่น จำกัด ที่ 1ผู้ยื่นคำร้องนายสุพจน์พงษ์ วิไลพันธ์ ที่ 2 จำเลยผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.พ. ม. 231 พ.ร.บ.จัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ.2522 ม. 31ความว่า จำเลยทั้งสองอุทธรณ์ ศาลแรงงานกลางสั่งว่า อุทธรณ์ ของจำเลยตั้งแต่หน้า 15 ถึงหน้า 30 บรรทัดที่ 11 เป็นอุทธรณ์ ในลักษณะข้อกฎหมาย แต่ให้รับฟังข้อเท็จจริงที่ฝ่าฝืนคำพิพากษา ของศาลแรงงานกลาง เป็นการโต้เถียงข้อเท็จจริงเพื่อนำไปสู่ ข้อกฎหมาย ถือว่าเป็นอุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริง ต้องห้ามตาม พระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ. 2522 มาตรา 54 สำหรับอุทธรณ์ของจำเลยที่ว่าศาลแรงงานฯ ไม่มีอำนาจ พิจารณาหรือมีคำสั่งเพราะเป็นเรื่องจ้างทำของและฟ้อง ของโจทก์เป็นฟ้องเคลือบคลุม เป็นข้อกฎหมายที่มิได้ว่ากันมาแต่ ในศาลชั้นต้น จึงไม่รับอุทธรณ์ทุกข้อของจำเลยจำเลยทั้งสองเห็นว่า อุทธรณ์ของจำเลยเป็นปัญหาข้อกฎหมายที่เกี่ยวกับความสงบเรียบร้อยของประชาชนและเป็นสาระสำคัญแห่งคดีสมควรที่ศาลฎีกาจะได้วินิจฉัย โปรดมีคำสั่งให้รับอุทธรณ์ ของจำเลยไว้พิจารณาพิพากษาต่อไปหมายเหตุ ส่งสำเนาคำร้องให้ทนายโจทก์แล้วโดยทางไปรษณีย์ ลงทะเบียนตอบรับ (อันดับ 97)ศาลแรงงานกลางพิพากษาให้จำเลยทั้งสองร่วมกันชำระเงินจำนวน 670,000 บาท แก่โจทก์ พร้อมด้วยดอกเบี้ยในอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีจากเงินต้นจำนวนดังกล่าวนับแต่วันฟ้อง(วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2534) เป็นต้นไปจนกว่าจะชำระเสร็จจำเลยทั้งสองอุทธรณ์ ศาลแรงงานกลางมีคำสั่งไม่รับอุทธรณ์ดังกล่าว (อันดับ 87)จำเลยทั้งสองจึงยื่นคำร้องนี้ แต่มิได้นำเงินที่จะต้องชำระ ตามคำพิพากษาหรือหาประกันให้ไว้ต่อศาล ศาลชั้นต้นสั่งให้ส่ง ศาลฎีกาพิจารณาสั่ง (อันดับ 93) ต่อมา จำเลยทั้งสองขอวาง หลักประกัน ศาลชั้นต้นมิได้สั่งรับไว้ในฐานะหลักประกัน แต่สั่งให้ รับไว้เพื่อชำระหนี้โจทก์ตามคำพิพากษาเมื่อคดีถึงที่สุด(อันดับ 96)คำสั่งจำเลยทั้งสองไม่นำเงินมาชำระตามคำพิพากษาหรือหาประกัน มาวางศาลตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 234 ประกอบด้วย พระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ. 2522 มาตรา 31 ก่อน จึงให้ยกคำร้องอุทธรณ์คำสั่งไม่รับอุทธรณ์ของจำเลยทั้งสอง(ตัน เวทไว-ชลิต ประไพศาล-ประพัฒน์ อุชุภาพ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 167/2535นายพุทธพร เหล่าวานิชโจทก์บริษัทออกัสติเฟอร์นิเจอร์แอนด์เดคอเรชั่น จำกัด กับพวกจำเลยบริษัทออกัสติเฟอร์นิเจอร์แอนด์เดคอเรชั่น จำกัด ที่ 1ผู้ยื่นคำร้องนายสุพจน์พงษ์ วิไลพันธ์ ที่ 2 จำเลยผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.พ. ม. 231 พ.ร.บ.จัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ.2522 ม. 31ความว่า จำเลยทั้งสองอุทธรณ์ ศาลแรงงานกลางสั่งว่า อุทธรณ์ ของจำเลยตั้งแต่หน้า 15 ถึงหน้า 30 บรรทัดที่ 11 เป็นอุทธรณ์ ในลักษณะข้อกฎหมาย แต่ให้รับฟังข้อเท็จจริงที่ฝ่าฝืนคำพิพากษา ของศาลแรงงานกลาง เป็นการโต้เถียงข้อเท็จจริงเพื่อนำไปสู่ ข้อกฎหมาย ถือว่าเป็นอุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริง ต้องห้ามตาม พระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ. 2522 มาตรา 54 สำหรับอุทธรณ์ของจำเลยที่ว่าศาลแรงงานฯ ไม่มีอำนาจ พิจารณาหรือมีคำสั่งเพราะเป็นเรื่องจ้างทำของและฟ้อง ของโจทก์เป็นฟ้องเคลือบคลุม เป็นข้อกฎหมายที่มิได้ว่ากันมาแต่ ในศาลชั้นต้น จึงไม่รับอุทธรณ์ทุกข้อของจำเลยจำเลยทั้งสองเห็นว่า อุทธรณ์ของจำเลยเป็นปัญหาข้อกฎหมายที่เกี่ยวกับความสงบเรียบร้อยของประชาชนและเป็นสาระสำคัญแห่งคดีสมควรที่ศาลฎีกาจะได้วินิจฉัย โปรดมีคำสั่งให้รับอุทธรณ์ ของจำเลยไว้พิจารณาพิพากษาต่อไปหมายเหตุ ส่งสำเนาคำร้องให้ทนายโจทก์แล้วโดยทางไปรษณีย์ ลงทะเบียนตอบรับ (อันดับ 97)ศาลแรงงานกลางพิพากษาให้จำเลยทั้งสองร่วมกันชำระเงินจำนวน 670,000 บาท แก่โจทก์ พร้อมด้วยดอกเบี้ยในอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีจากเงินต้นจำนวนดังกล่าวนับแต่วันฟ้อง(วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2534) เป็นต้นไปจนกว่าจะชำระเสร็จจำเลยทั้งสองอุทธรณ์ ศาลแรงงานกลางมีคำสั่งไม่รับอุทธรณ์ดังกล่าว (อันดับ 87)จำเลยทั้งสองจึงยื่นคำร้องนี้ แต่มิได้นำเงินที่จะต้องชำระ ตามคำพิพากษาหรือหาประกันให้ไว้ต่อศาล ศาลชั้นต้นสั่งให้ส่ง ศาลฎีกาพิจารณาสั่ง (อันดับ 93) ต่อมา จำเลยทั้งสองขอวาง หลักประกัน ศาลชั้นต้นมิได้สั่งรับไว้ในฐานะหลักประกัน แต่สั่งให้ รับไว้เพื่อชำระหนี้โจทก์ตามคำพิพากษาเมื่อคดีถึงที่สุด(อันดับ 96)คำสั่งจำเลยทั้งสองไม่นำเงินมาชำระตามคำพิพากษาหรือหาประกัน มาวางศาลตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 234 ประกอบด้วย พระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ. 2522 มาตรา 31 ก่อน จึงให้ยกคำร้องอุทธรณ์คำสั่งไม่รับอุทธรณ์ของจำเลยทั้งสอง(ตัน เวทไว-ชลิต ประไพศาล-ประพัฒน์ อุชุภาพ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ