คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1567/2506หลักกฎหมาย: การที่จำเลยอ้างว่าใบรับชำระหนี้ซึ่งมีหลักฐานการกู้เป็นหนังสือหาย แล้วนำพยานบุคคลเข้าสืบว่า ใบรับนั้นโจทก์ผู้ให้ยืมพิมพ์ลายนิ้วมือให้ไว้ และมีคนลงนามในใบรับนั้นเพียงคนเดียวเช่นนี้ ไม่เป็นการแสดงว่าโจทก์ผู้ให้ยืมได้ลงลายมือชื่อตามกฎหมาย จึงเท่ากับจำเลยไม่มีหลักฐานการใช้เงินเป็นหนังสือ ลงลายมือชื่อผู้ให้ยืมมาแสดงต่อศาลโจทก์ฟ้องให้จำเลยชำระหนี้ ๗,๐๐๐ บาท ตามสัญญากู้พร้อมด้วยดอกเบี้ย จำเลยให้การว่า จำเลยชำระเงิน ๗,๐๐๐ บาท ให้โจทก์แล้ว แต่โจทก์หาสัญญากู้ไม่พบ โจทก์จึงทำหนังสือสัญญาชำระหนี้ลงลายมือชื่อโจทก์ ให้จำเลยแต่จำเลยทำหนังสือดังกล่าวหาย ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยใช้เงินต้น ๗,๐๐๐ บาท พร้อมด้วยดอกเบี้ยแก่โจทก์ จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้ยกฟ้องโจทก์ โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยข้อเท็จจริงว่า ไม่น่าเชื่อว่าจำเลยได้ชำระหนี้เงินกู้แก่โจทก์ และวินิจฉัยต่อไปว่าการที่จำเลยอ้างว่าใบรับชำระหนี้หาย แล้วนำพยานบุคคลเข้าสืบว่า ใบรับนั้น โจทก์พิมพ์ลายนิ้วมือให้ไว้ และมีคนลงนามในใบรับนั้นเพียงคนเดียวเช่นนี้ ไม่เป็นการแสดงว่าโจทก์ผู้ให้ยืมได้ลงลายมือชื่อตามกฎหมาย จึงเท่ากับจำเลยไม่มีหลักฐานการใช้เงินเป็นหนังสือลงลายมือชื่อผู้ให้ยืมมาแสดงต่อศาล พิพากษากลับคำพิพากษาของศาลอุทธรณ์ ให้จำเลยใช้เงินต้นและดอกเบี้ยแก่โจทก์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1567/2506นายตีเมาะ ปินมะแซโจทก์นายกอเดร์ กะเต็งจำเลย ป.พ.พ. ม. 9การที่จำเลยอ้างว่าใบรับชำระหนี้ซึ่งมีหลักฐานการกู้เป็นหนังสือหาย แล้วนำพยานบุคคลเข้าสืบว่า ใบรับนั้นโจทก์ผู้ให้ยืมพิมพ์ลายนิ้วมือให้ไว้ และมีคนลงนามในใบรับนั้นเพียงคนเดียวเช่นนี้ ไม่เป็นการแสดงว่าโจทก์ผู้ให้ยืมได้ลงลายมือชื่อตามกฎหมาย จึงเท่ากับจำเลยไม่มีหลักฐานการใช้เงินเป็นหนังสือ ลงลายมือชื่อผู้ให้ยืมมาแสดงต่อศาลโจทก์ฟ้องให้จำเลยชำระหนี้ ๗,๐๐๐ บาท ตามสัญญากู้พร้อมด้วยดอกเบี้ย จำเลยให้การว่า จำเลยชำระเงิน ๗,๐๐๐ บาท ให้โจทก์แล้ว แต่โจทก์หาสัญญากู้ไม่พบ โจทก์จึงทำหนังสือสัญญาชำระหนี้ลงลายมือชื่อโจทก์ ให้จำเลยแต่จำเลยทำหนังสือดังกล่าวหาย ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยใช้เงินต้น ๗,๐๐๐ บาท พร้อมด้วยดอกเบี้ยแก่โจทก์ จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้ยกฟ้องโจทก์ โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยข้อเท็จจริงว่า ไม่น่าเชื่อว่าจำเลยได้ชำระหนี้เงินกู้แก่โจทก์ และวินิจฉัยต่อไปว่าการที่จำเลยอ้างว่าใบรับชำระหนี้หาย แล้วนำพยานบุคคลเข้าสืบว่า ใบรับนั้น โจทก์พิมพ์ลายนิ้วมือให้ไว้ และมีคนลงนามในใบรับนั้นเพียงคนเดียวเช่นนี้ ไม่เป็นการแสดงว่าโจทก์ผู้ให้ยืมได้ลงลายมือชื่อตามกฎหมาย จึงเท่ากับจำเลยไม่มีหลักฐานการใช้เงินเป็นหนังสือลงลายมือชื่อผู้ให้ยืมมาแสดงต่อศาล พิพากษากลับคำพิพากษาของศาลอุทธรณ์ ให้จำเลยใช้เงินต้นและดอกเบี้ยแก่โจทก์(พร สุขารมณ์-ประมูล สุวรรณศร-ยง เหลืองรังษี)ศาลจังหวัดนราธิวาส - นายบุญทรง เค้าไพบูลย์ศาลอุทธรณ์ - นายไฉน บุญยกแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องให้จำเลยชำระหนี้ ๗,๐๐๐ บาท ตามสัญญากู้พร้อมด้วยดอกเบี้ย จำเลยให้การว่า จำเลยชำระเงิน ๗,๐๐๐ บาท ให้โจทก์แล้ว แต่โจทก์หาสัญญากู้ไม่พบ โจทก์จึงทำหนังสือสัญญาชำระหนี้ลงลายมือชื่อโจทก์ ให้จำเลยแต่จำเลยทำหนังสือดังกล่าวหาย ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยใช้เงินต้น ๗,๐๐๐ บาท พร้อมด้วยดอกเบี้ยแก่โจทก์ จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้ยกฟ้องโจทก์ โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยข้อเท็จจริงว่า ไม่น่าเชื่อว่าจำเลยได้ชำระหนี้เงินกู้แก่โจทก์ และวินิจฉัยต่อไปว่าการที่จำเลยอ้างว่าใบรับชำระหนี้หาย แล้วนำพยานบุคคลเข้าสืบว่า ใบรับนั้น โจทก์พิมพ์ลายนิ้วมือให้ไว้ และมีคนลงนามในใบรับนั้นเพียงคนเดียวเช่นนี้ ไม่เป็นการแสดงว่าโจทก์ผู้ให้ยืมได้ลงลายมือชื่อตามกฎหมาย จึงเท่ากับจำเลยไม่มีหลักฐานการใช้เงินเป็นหนังสือลงลายมือชื่อผู้ให้ยืมมาแสดงต่อศาล พิพากษากลับคำพิพากษาของศาลอุทธรณ์ ให้จำเลยใช้เงินต้นและดอกเบี้ยแก่โจทก์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1567/2506นายตีเมาะ ปินมะแซโจทก์นายกอเดร์ กะเต็งจำเลย ป.พ.พ. ม. 9การที่จำเลยอ้างว่าใบรับชำระหนี้ซึ่งมีหลักฐานการกู้เป็นหนังสือหาย แล้วนำพยานบุคคลเข้าสืบว่า ใบรับนั้นโจทก์ผู้ให้ยืมพิมพ์ลายนิ้วมือให้ไว้ และมีคนลงนามในใบรับนั้นเพียงคนเดียวเช่นนี้ ไม่เป็นการแสดงว่าโจทก์ผู้ให้ยืมได้ลงลายมือชื่อตามกฎหมาย จึงเท่ากับจำเลยไม่มีหลักฐานการใช้เงินเป็นหนังสือ ลงลายมือชื่อผู้ให้ยืมมาแสดงต่อศาลโจทก์ฟ้องให้จำเลยชำระหนี้ ๗,๐๐๐ บาท ตามสัญญากู้พร้อมด้วยดอกเบี้ย จำเลยให้การว่า จำเลยชำระเงิน ๗,๐๐๐ บาท ให้โจทก์แล้ว แต่โจทก์หาสัญญากู้ไม่พบ โจทก์จึงทำหนังสือสัญญาชำระหนี้ลงลายมือชื่อโจทก์ ให้จำเลยแต่จำเลยทำหนังสือดังกล่าวหาย ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยใช้เงินต้น ๗,๐๐๐ บาท พร้อมด้วยดอกเบี้ยแก่โจทก์ จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้ยกฟ้องโจทก์ โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยข้อเท็จจริงว่า ไม่น่าเชื่อว่าจำเลยได้ชำระหนี้เงินกู้แก่โจทก์ และวินิจฉัยต่อไปว่าการที่จำเลยอ้างว่าใบรับชำระหนี้หาย แล้วนำพยานบุคคลเข้าสืบว่า ใบรับนั้น โจทก์พิมพ์ลายนิ้วมือให้ไว้ และมีคนลงนามในใบรับนั้นเพียงคนเดียวเช่นนี้ ไม่เป็นการแสดงว่าโจทก์ผู้ให้ยืมได้ลงลายมือชื่อตามกฎหมาย จึงเท่ากับจำเลยไม่มีหลักฐานการใช้เงินเป็นหนังสือลงลายมือชื่อผู้ให้ยืมมาแสดงต่อศาล พิพากษากลับคำพิพากษาของศาลอุทธรณ์ ให้จำเลยใช้เงินต้นและดอกเบี้ยแก่โจทก์(พร สุขารมณ์-ประมูล สุวรรณศร-ยง เหลืองรังษี)ศาลจังหวัดนราธิวาส - นายบุญทรง เค้าไพบูลย์ศาลอุทธรณ์ - นายไฉน บุญยกแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ