คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 115/2511หลักกฎหมาย: เดิมโจทก์ฟ้องจำเลยที่ 1 คนเดียวในข้อหาฐานทำให้เสียทรัพย์ แล้วต่อมาได้ยื่นคำร้องขอเพิ่มเติมฟ้องโดยขอให้มารดาจำเลยที่ 1 เข้ามาเป็นจำเลยอีกคนหนึ่งในข้อหาฐานฉ้อโกง ซึ่งเป็นข้อหาและการกระทำผิดที่มิได้เกี่ยวข้องเป็นคดีเดียวกัน คำร้องของโจทก์ที่ยื่นขอเพิ่มเติมนี้ถือได้ว่าเป็นการฟ้องจำเลยคนใหม่เป็นคดีใหม่เข้ามาอีกเรื่องหนึ่ง โจทก์จะมาขอเพิ่มเติมฟ้องเช่นนี้ไม่ได้ ไม่มีเหตุอันควรตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 163คดีนี้ ชั้นแรกโจทก์ฟ้องนางสาวแถม จำเลยกล่าวหาว่าใช้ยาฆ่าปูผสมข้าวสุกกองไว้ที่ขอบบ่อ เป็ดของโจทก์ได้มากินถึงแก่ความตาย ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๕๙, ๓๕๘, ๓๕๙ ข้อ ๒ และให้ใช้ราคาทรัพย์ ในระหว่างนัดไต่สวนมูลฟ้อง โจทก์ยื่นคำร้องขอเพิ่มเติมฟ้องว่านางเกลี้ยงมารดานางสาวแถมจำเลยมาหาโจทก์แทนนางสาวแถม ได้พูดจากล่าวเท็จและใช้อุบายหลอกลวงโจทก์ว่าจะชดใช้ค่าเป็ดให้ แล้วนางเกลี้ยงก็ไม่ยอมใช้ โจทก์จึงขอเพิ่มเติมคำฟ้องเดิม โดยขอเพิ่มเติมนางเกลี้ยงเป็นจำเลยที่ ๒ อีกคนหนึ่ง และขอให้ลงโทษนางเกลี้ยงตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๔๑, ๓๔๒ ข้อ ๒ และมาตรา ๘๓ ให้ท้ายคำฟ้องที่เพิ่มเติมนี้ลงชื่อนายกมล วงษ์ภักดี ทนายโจทก์ในช่องโจทก์ผู้ยื่นคำร้อง ศาลชั้นต้นมีคำสั่งอนุญาต ศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้องแล้วมีคำสั่งว่า ฟ้องโจทก์เฉพาะจำเลยที่ ๑ มีมูลให้ประทัปรับฟ้อง ส่วนคดีสำหรับนางเกลี้ยงจำเลยที่ ๒ ในข้อหาฐานฉ้อโกง ไม่เป็นความผิดฐานฉ้อโกงและเคลือบคลุม ให้ยกฟ้องเฉพาะจำเลยที่ ๒ เสีย โจทก์อุทธรณ์ว่าฟ้องโจทก์สำหรับจำเลยที่ ๒ มีมูล ไม่เคลือบคลุม ศาลอุทธรณ์เห็นว่า คำฟ้องเพิ่มเติมของโจทก์ไม่มีลายมือชื่อโจทก์เป็นผู้ฟ้อง หากมีลายมือชื่อของทนายซึ่งไม่ปรากฏว่าได้รับมอบอำนาจจากโจทก์ให้ฟ้องจำเลยที่ ๒ ได้ ฟ้องของโจทก์ที่เกี่ยวกับจำเลยที่ ๒ จึงไม่ถูกต้องตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา ๑๕๘ (๗) ชอบที่จะยกฟ้อง พิพากษายืน โจทก์ฎีกายืดยาวหลายประการ สรุปแล้วฎีกาว่า คำร้องเพิ่มเติมฟ้องของโจทก์เป็นการถูกต้องสมบูรณ์ ศาลชั้นต้นสั่งไม่รับฎีกาโจทก์ อ้างว่าฎีกาโจทก์ไม่มีข้อเท็จจริงและข้อกฎหมายว่าอย่างไร โจทก์อุทธรณ์คำสั่งที่ไม่รับฎีกา ศาลฎีกาสั่งให้รับฎีกาโจทก์ ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า คดีมีปัญหามาสู่ศาลฎีกาเฉพาะจำเลยที่ ๒ คือ นางเกลี้ยง ที่โจทก์ยื่นคำร้องขอเพิ่มเติมฟ้องเข้ามาเป็นจำเลยอีกคนหนึ่งว่า เป็นการชอบตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา ๑๕๘ (๗)หรือไม่ ศาลฎีกาเห็นว่า คดีนี้ ตามฟ้องเดิมของโจทก์ โจทก์ได้ฟ้องเฉพาะแต่นางสาวแถมเป็นจำเลยในข้อหาว่ากระทำผิดฐานทำให้เสียทรัพย์และขอให้ใช้ราคราทรัพย์ แล้วต่อมาโจทก์ก็ยื่นคำร้องขอเพิ่มเติมฟ้องโดยกล่าวหานางเกลี้ยงมารดาจำเลยเข้ามาเป็นจำเลยอีกคนหนึ่ง มีข้อกล่าวหาเป็นอีกอย่างหนึ่งว่ากระทำผิดฐานฉ้อโกง ข้อกล่าวหาตามฟ้องเดิมและตามคำร้องที่ขอเพิ่มเติมฟ้องนางเกลี้ยงเข้ามาอีกคนหนึ่ง จึงเป็นข้อหาและการกระทำผิดที่มิได้เกี่ยวข้องเป็นคดีเดียวกัน และตามคำบรรยายในคำร้องเพิ่มเติมฟ้องของโจทก์ก็มิได้บรรยายให้เห็นว่าจำเลยเดิมกับจำเลยที่โจทก์ขอเพิ่มเติมเข้ามานี้ได้ร่วมกันกระทำผิดในข้อหาทั้งสองแต่อย่างใดเลย กรณีเช่นนี้เป็นกรณีที่ฟ้องจำเลยคนใหม่เป็นคดีใหม่เข้ามาอีกเรื่องหนึ่ง โจทก์จะมาขอเพิ่มเติมฟ้องเช่นนี้ไม่ได้ ไม่มีเหตุอันควรตามมาตรา ๑๖๓ แห่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 115/2511นายน้อย เสมาทองโจทก์นางสาวแถม สิมมาลี ที่ 1 นางเกลี้ยง สิมมาลี ที่ 2ล. ป.อ. ม. 59, ม. 358, ม. 359, ม. 341, ม. 342, ม. 83 ป.วิ.อ. ม. 158 (7), ม. 163, ม. 164 ป.วิ.พ. ม. 67เดิมโจทก์ฟ้องจำเลยที่ 1 คนเดียวในข้อหาฐานทำให้เสียทรัพย์ แล้วต่อมาได้ยื่นคำร้องขอเพิ่มเติมฟ้องโดยขอให้มารดาจำเลยที่ 1 เข้ามาเป็นจำเลยอีกคนหนึ่งในข้อหาฐานฉ้อโกง ซึ่งเป็นข้อหาและการกระทำผิดที่มิได้เกี่ยวข้องเป็นคดีเดียวกัน คำร้องของโจทก์ที่ยื่นขอเพิ่มเติมนี้ถือได้ว่าเป็นการฟ้องจำเลยคนใหม่เป็นคดีใหม่เข้ามาอีกเรื่องหนึ่ง โจทก์จะมาขอเพิ่มเติมฟ้องเช่นนี้ไม่ได้ ไม่มีเหตุอันควรตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 163คดีนี้ ชั้นแรกโจทก์ฟ้องนางสาวแถม จำเลยกล่าวหาว่าใช้ยาฆ่าปูผสมข้าวสุกกองไว้ที่ขอบบ่อ เป็ดของโจทก์ได้มากินถึงแก่ความตาย ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๕๙, ๓๕๘, ๓๕๙ ข้อ ๒ และให้ใช้ราคาทรัพย์ ในระหว่างนัดไต่สวนมูลฟ้อง โจทก์ยื่นคำร้องขอเพิ่มเติมฟ้องว่านางเกลี้ยงมารดานางสาวแถมจำเลยมาหาโจทก์แทนนางสาวแถม ได้พูดจากล่าวเท็จและใช้อุบายหลอกลวงโจทก์ว่าจะชดใช้ค่าเป็ดให้ แล้วนางเกลี้ยงก็ไม่ยอมใช้ โจทก์จึงขอเพิ่มเติมคำฟ้องเดิม โดยขอเพิ่มเติมนางเกลี้ยงเป็นจำเลยที่ ๒ อีกคนหนึ่ง และขอให้ลงโทษนางเกลี้ยงตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๔๑, ๓๔๒ ข้อ ๒ และมาตรา ๘๓ ให้ท้ายคำฟ้องที่เพิ่มเติมนี้ลงชื่อนายกมล วงษ์ภักดี ทนายโจทก์ในช่องโจทก์ผู้ยื่นคำร้อง ศาลชั้นต้นมีคำสั่งอนุญาต ศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้องแล้วมีคำสั่งว่า ฟ้องโจทก์เฉพาะจำเลยที่ ๑ มีมูลให้ประทัปรับฟ้อง ส่วนคดีสำหรับนางเกลี้ยงจำเลยที่ ๒ ในข้อหาฐานฉ้อโกง ไม่เป็นความผิดฐานฉ้อโกงและเคลือบคลุม ให้ยกฟ้องเฉพาะจำเลยที่ ๒ เสีย โจทก์อุทธรณ์ว่าฟ้องโจทก์สำหรับจำเลยที่ ๒ มีมูล ไม่เคลือบคลุม ศาลอุทธรณ์เห็นว่า คำฟ้องเพิ่มเติมของโจทก์ไม่มีลายมือชื่อโจทก์เป็นผู้ฟ้อง หากมีลายมือชื่อของทนายซึ่งไม่ปรากฏว่าได้รับมอบอำนาจจากโจทก์ให้ฟ้องจำเลยที่ ๒ ได้ ฟ้องของโจทก์ที่เกี่ยวกับจำเลยที่ ๒ จึงไม่ถูกต้องตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา ๑๕๘ (๗) ชอบที่จะยกฟ้อง พิพากษายืน โจทก์ฎีกายืดยาวหลายประการ สรุปแล้วฎีกาว่า คำร้องเพิ่มเติมฟ้องของโจทก์เป็นการถูกต้องสมบูรณ์ ศาลชั้นต้นสั่งไม่รับฎีกาโจทก์ อ้างว่าฎีกาโจทก์ไม่มีข้อเท็จจริงและข้อกฎหมายว่าอย่างไร โจทก์อุทธรณ์คำสั่งที่ไม่รับฎีกา ศาลฎีกาสั่งให้รับฎีกาโจทก์ ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า คดีมีปัญหามาสู่ศาลฎีกาเฉพาะจำเลยที่ ๒ คือ นางเกลี้ยง ที่โจทก์ยื่นคำร้องขอเพิ่มเติมฟ้องเข้ามาเป็นจำเลยอีกคนหนึ่งว่า เป็นการชอบตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา ๑๕๘ (๗)หรือไม่ ศาลฎีกาเห็นว่า คดีนี้ ตามฟ้องเดิมของโจทก์ โจทก์ได้ฟ้องเฉพาะแต่นางสาวแถมเป็นจำเลยในข้อหาว่ากระทำผิดฐานทำให้เสียทรัพย์และขอให้ใช้ราคราทรัพย์ แล้วต่อมาโจทก์ก็ยื่นคำร้องขอเพิ่มเติมฟ้องโดยกล่าวหานางเกลี้ยงมารดาจำเลยเข้ามาเป็นจำเลยอีกคนหนึ่ง มีข้อกล่าวหาเป็นอีกอย่างหนึ่งว่ากระทำผิดฐานฉ้อโกง ข้อกล่าวหาตามฟ้องเดิมและตามคำร้องที่ขอเพิ่มเติมฟ้องนางเกลี้ยงเข้ามาอีกคนหนึ่ง จึงเป็นข้อหาและการกระทำผิดที่มิได้เกี่ยวข้องเป็นคดีเดียวกัน และตามคำบรรยายในคำร้องเพิ่มเติมฟ้องของโจทก์ก็มิได้บรรยายให้เห็นว่าจำเลยเดิมกับจำเลยที่โจทก์ขอเพิ่มเติมเข้ามานี้ได้ร่วมกันกระทำผิดในข้อหาทั้งสองแต่อย่างใดเลย กรณีเช่นนี้เป็นกรณีที่ฟ้องจำเลยคนใหม่เป็นคดีใหม่เข้ามาอีกเรื่องหนึ่ง โจทก์จะมาขอเพิ่มเติมฟ้องเช่นนี้ไม่ได้ ไม่มีเหตุอันควรตามมาตรา ๑๖๓ แห่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา พิพากษายืน(อดุล รัตนปิณฑะ-โพยม เลขยานนท์-จำรูญ โชติรัต)ศาลจังหวัดลพบุรี - นายวิเชียร พูนคำศาลอุทธรณ์ - นายอุดม เพชรคุปต์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: คดีนี้ ชั้นแรกโจทก์ฟ้องนางสาวแถม จำเลยกล่าวหาว่าใช้ยาฆ่าปูผสมข้าวสุกกองไว้ที่ขอบบ่อ เป็ดของโจทก์ได้มากินถึงแก่ความตาย ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๕๙, ๓๕๘, ๓๕๙ ข้อ ๒ และให้ใช้ราคาทรัพย์ ในระหว่างนัดไต่สวนมูลฟ้อง โจทก์ยื่นคำร้องขอเพิ่มเติมฟ้องว่านางเกลี้ยงมารดานางสาวแถมจำเลยมาหาโจทก์แทนนางสาวแถม ได้พูดจากล่าวเท็จและใช้อุบายหลอกลวงโจทก์ว่าจะชดใช้ค่าเป็ดให้ แล้วนางเกลี้ยงก็ไม่ยอมใช้ โจทก์จึงขอเพิ่มเติมคำฟ้องเดิม โดยขอเพิ่มเติมนางเกลี้ยงเป็นจำเลยที่ ๒ อีกคนหนึ่ง และขอให้ลงโทษนางเกลี้ยงตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๔๑, ๓๔๒ ข้อ ๒ และมาตรา ๘๓ ให้ท้ายคำฟ้องที่เพิ่มเติมนี้ลงชื่อนายกมล วงษ์ภักดี ทนายโจทก์ในช่องโจทก์ผู้ยื่นคำร้อง ศาลชั้นต้นมีคำสั่งอนุญาต ศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้องแล้วมีคำสั่งว่า ฟ้องโจทก์เฉพาะจำเลยที่ ๑ มีมูลให้ประทัปรับฟ้อง ส่วนคดีสำหรับนางเกลี้ยงจำเลยที่ ๒ ในข้อหาฐานฉ้อโกง ไม่เป็นความผิดฐานฉ้อโกงและเคลือบคลุม ให้ยกฟ้องเฉพาะจำเลยที่ ๒ เสีย โจทก์อุทธรณ์ว่าฟ้องโจทก์สำหรับจำเลยที่ ๒ มีมูล ไม่เคลือบคลุม ศาลอุทธรณ์เห็นว่า คำฟ้องเพิ่มเติมของโจทก์ไม่มีลายมือชื่อโจทก์เป็นผู้ฟ้อง หากมีลายมือชื่อของทนายซึ่งไม่ปรากฏว่าได้รับมอบอำนาจจากโจทก์ให้ฟ้องจำเลยที่ ๒ ได้ ฟ้องของโจทก์ที่เกี่ยวกับจำเลยที่ ๒ จึงไม่ถูกต้องตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา ๑๕๘ (๗) ชอบที่จะยกฟ้อง พิพากษายืน โจทก์ฎีกายืดยาวหลายประการ สรุปแล้วฎีกาว่า คำร้องเพิ่มเติมฟ้องของโจทก์เป็นการถูกต้องสมบูรณ์ ศาลชั้นต้นสั่งไม่รับฎีกาโจทก์ อ้างว่าฎีกาโจทก์ไม่มีข้อเท็จจริงและข้อกฎหมายว่าอย่างไร โจทก์อุทธรณ์คำสั่งที่ไม่รับฎีกา ศาลฎีกาสั่งให้รับฎีกาโจทก์ ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า คดีมีปัญหามาสู่ศาลฎีกาเฉพาะจำเลยที่ ๒ คือ นางเกลี้ยง ที่โจทก์ยื่นคำร้องขอเพิ่มเติมฟ้องเข้ามาเป็นจำเลยอีกคนหนึ่งว่า เป็นการชอบตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา ๑๕๘ (๗)หรือไม่ ศาลฎีกาเห็นว่า คดีนี้ ตามฟ้องเดิมของโจทก์ โจทก์ได้ฟ้องเฉพาะแต่นางสาวแถมเป็นจำเลยในข้อหาว่ากระทำผิดฐานทำให้เสียทรัพย์และขอให้ใช้ราคราทรัพย์ แล้วต่อมาโจทก์ก็ยื่นคำร้องขอเพิ่มเติมฟ้องโดยกล่าวหานางเกลี้ยงมารดาจำเลยเข้ามาเป็นจำเลยอีกคนหนึ่ง มีข้อกล่าวหาเป็นอีกอย่างหนึ่งว่ากระทำผิดฐานฉ้อโกง ข้อกล่าวหาตามฟ้องเดิมและตามคำร้องที่ขอเพิ่มเติมฟ้องนางเกลี้ยงเข้ามาอีกคนหนึ่ง จึงเป็นข้อหาและการกระทำผิดที่มิได้เกี่ยวข้องเป็นคดีเดียวกัน และตามคำบรรยายในคำร้องเพิ่มเติมฟ้องของโจทก์ก็มิได้บรรยายให้เห็นว่าจำเลยเดิมกับจำเลยที่โจทก์ขอเพิ่มเติมเข้ามานี้ได้ร่วมกันกระทำผิดในข้อหาทั้งสองแต่อย่างใดเลย กรณีเช่นนี้เป็นกรณีที่ฟ้องจำเลยคนใหม่เป็นคดีใหม่เข้ามาอีกเรื่องหนึ่ง โจทก์จะมาขอเพิ่มเติมฟ้องเช่นนี้ไม่ได้ ไม่มีเหตุอันควรตามมาตรา ๑๖๓ แห่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 115/2511นายน้อย เสมาทองโจทก์นางสาวแถม สิมมาลี ที่ 1 นางเกลี้ยง สิมมาลี ที่ 2ล. ป.อ. ม. 59, ม. 358, ม. 359, ม. 341, ม. 342, ม. 83 ป.วิ.อ. ม. 158 (7), ม. 163, ม. 164 ป.วิ.พ. ม. 67เดิมโจทก์ฟ้องจำเลยที่ 1 คนเดียวในข้อหาฐานทำให้เสียทรัพย์ แล้วต่อมาได้ยื่นคำร้องขอเพิ่มเติมฟ้องโดยขอให้มารดาจำเลยที่ 1 เข้ามาเป็นจำเลยอีกคนหนึ่งในข้อหาฐานฉ้อโกง ซึ่งเป็นข้อหาและการกระทำผิดที่มิได้เกี่ยวข้องเป็นคดีเดียวกัน คำร้องของโจทก์ที่ยื่นขอเพิ่มเติมนี้ถือได้ว่าเป็นการฟ้องจำเลยคนใหม่เป็นคดีใหม่เข้ามาอีกเรื่องหนึ่ง โจทก์จะมาขอเพิ่มเติมฟ้องเช่นนี้ไม่ได้ ไม่มีเหตุอันควรตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 163คดีนี้ ชั้นแรกโจทก์ฟ้องนางสาวแถม จำเลยกล่าวหาว่าใช้ยาฆ่าปูผสมข้าวสุกกองไว้ที่ขอบบ่อ เป็ดของโจทก์ได้มากินถึงแก่ความตาย ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๕๙, ๓๕๘, ๓๕๙ ข้อ ๒ และให้ใช้ราคาทรัพย์ ในระหว่างนัดไต่สวนมูลฟ้อง โจทก์ยื่นคำร้องขอเพิ่มเติมฟ้องว่านางเกลี้ยงมารดานางสาวแถมจำเลยมาหาโจทก์แทนนางสาวแถม ได้พูดจากล่าวเท็จและใช้อุบายหลอกลวงโจทก์ว่าจะชดใช้ค่าเป็ดให้ แล้วนางเกลี้ยงก็ไม่ยอมใช้ โจทก์จึงขอเพิ่มเติมคำฟ้องเดิม โดยขอเพิ่มเติมนางเกลี้ยงเป็นจำเลยที่ ๒ อีกคนหนึ่ง และขอให้ลงโทษนางเกลี้ยงตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๔๑, ๓๔๒ ข้อ ๒ และมาตรา ๘๓ ให้ท้ายคำฟ้องที่เพิ่มเติมนี้ลงชื่อนายกมล วงษ์ภักดี ทนายโจทก์ในช่องโจทก์ผู้ยื่นคำร้อง ศาลชั้นต้นมีคำสั่งอนุญาต ศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้องแล้วมีคำสั่งว่า ฟ้องโจทก์เฉพาะจำเลยที่ ๑ มีมูลให้ประทัปรับฟ้อง ส่วนคดีสำหรับนางเกลี้ยงจำเลยที่ ๒ ในข้อหาฐานฉ้อโกง ไม่เป็นความผิดฐานฉ้อโกงและเคลือบคลุม ให้ยกฟ้องเฉพาะจำเลยที่ ๒ เสีย โจทก์อุทธรณ์ว่าฟ้องโจทก์สำหรับจำเลยที่ ๒ มีมูล ไม่เคลือบคลุม ศาลอุทธรณ์เห็นว่า คำฟ้องเพิ่มเติมของโจทก์ไม่มีลายมือชื่อโจทก์เป็นผู้ฟ้อง หากมีลายมือชื่อของทนายซึ่งไม่ปรากฏว่าได้รับมอบอำนาจจากโจทก์ให้ฟ้องจำเลยที่ ๒ ได้ ฟ้องของโจทก์ที่เกี่ยวกับจำเลยที่ ๒ จึงไม่ถูกต้องตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา ๑๕๘ (๗) ชอบที่จะยกฟ้อง พิพากษายืน โจทก์ฎีกายืดยาวหลายประการ สรุปแล้วฎีกาว่า คำร้องเพิ่มเติมฟ้องของโจทก์เป็นการถูกต้องสมบูรณ์ ศาลชั้นต้นสั่งไม่รับฎีกาโจทก์ อ้างว่าฎีกาโจทก์ไม่มีข้อเท็จจริงและข้อกฎหมายว่าอย่างไร โจทก์อุทธรณ์คำสั่งที่ไม่รับฎีกา ศาลฎีกาสั่งให้รับฎีกาโจทก์ ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า คดีมีปัญหามาสู่ศาลฎีกาเฉพาะจำเลยที่ ๒ คือ นางเกลี้ยง ที่โจทก์ยื่นคำร้องขอเพิ่มเติมฟ้องเข้ามาเป็นจำเลยอีกคนหนึ่งว่า เป็นการชอบตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา ๑๕๘ (๗)หรือไม่ ศาลฎีกาเห็นว่า คดีนี้ ตามฟ้องเดิมของโจทก์ โจทก์ได้ฟ้องเฉพาะแต่นางสาวแถมเป็นจำเลยในข้อหาว่ากระทำผิดฐานทำให้เสียทรัพย์และขอให้ใช้ราคราทรัพย์ แล้วต่อมาโจทก์ก็ยื่นคำร้องขอเพิ่มเติมฟ้องโดยกล่าวหานางเกลี้ยงมารดาจำเลยเข้ามาเป็นจำเลยอีกคนหนึ่ง มีข้อกล่าวหาเป็นอีกอย่างหนึ่งว่ากระทำผิดฐานฉ้อโกง ข้อกล่าวหาตามฟ้องเดิมและตามคำร้องที่ขอเพิ่มเติมฟ้องนางเกลี้ยงเข้ามาอีกคนหนึ่ง จึงเป็นข้อหาและการกระทำผิดที่มิได้เกี่ยวข้องเป็นคดีเดียวกัน และตามคำบรรยายในคำร้องเพิ่มเติมฟ้องของโจทก์ก็มิได้บรรยายให้เห็นว่าจำเลยเดิมกับจำเลยที่โจทก์ขอเพิ่มเติมเข้ามานี้ได้ร่วมกันกระทำผิดในข้อหาทั้งสองแต่อย่างใดเลย กรณีเช่นนี้เป็นกรณีที่ฟ้องจำเลยคนใหม่เป็นคดีใหม่เข้ามาอีกเรื่องหนึ่ง โจทก์จะมาขอเพิ่มเติมฟ้องเช่นนี้ไม่ได้ ไม่มีเหตุอันควรตามมาตรา ๑๖๓ แห่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา พิพากษายืน(อดุล รัตนปิณฑะ-โพยม เลขยานนท์-จำรูญ โชติรัต)ศาลจังหวัดลพบุรี - นายวิเชียร พูนคำศาลอุทธรณ์ - นายอุดม เพชรคุปต์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ