phoneee/thai-legal-corpus huggingface dataset:
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 291/2470หลักกฎหมาย: สัญญาจะขายที่ดินแล้วสมยอมขายผู้อื่นศาลจะต้องพิจารณาให้สิ้นกระแสความเปนปัญหาข้อกฎหมายโจทย์ฟ้องว่านายกลิ่นทำสัญญาขายที่ดินมีโฉนดให้โจทย์แลได้รับเงินไปแล้ว กับได้มอบโฉนดให้โจทย์ ต่อมานายกลิ่นหลอกลวงเอาโฉนดไปจากโจทย์ไปโอนให้จำเลยที่ ๒-๓ เพื่อฉ้อโกงโจทย์ ศาลจังหวัดแลศาลอุทธรณ์มีคำสั่งว่า กรรมสิทธิ์ในที่ดินยังคงอยู่แก่นายกลิ่น เพราะเปนที่มีโฉนด นายกลิ่นมีอำนาจโอนให้ใคร ๆ ก็ได้ จึงให้ยกฟ้องโจทย์ โดยไม่สืบพยานโจทย์เลย โจทย์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่าที่ศาลล่างทั้ง ๒ ไม่ยอมให้โจทย์พิศูจน์การทุจริตของจำเลยทั้ง ๓ นั้นไม่ชอบ จึงพิพากษากลับคำสั่งศาลล่าง ให้ศาลเดิมจัดการพิจารณาและวินิจฉัยคดีไปตามรูปความ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 291/2470นายรื่น ศุภศิริโจทก์นายกลิ่น นายแซม นางเปลื้องล. ป.วิ.พ. สัญญาจะขายที่ดินแล้วสมยอมขายผู้อื่นศาลจะต้องพิจารณาให้สิ้นกระแสความเปนปัญหาข้อกฎหมายโจทย์ฟ้องว่านายกลิ่นทำสัญญาขายที่ดินมีโฉนดให้โจทย์แลได้รับเงินไปแล้ว กับได้มอบโฉนดให้โจทย์ ต่อมานายกลิ่นหลอกลวงเอาโฉนดไปจากโจทย์ไปโอนให้จำเลยที่ ๒-๓ เพื่อฉ้อโกงโจทย์ ศาลจังหวัดแลศาลอุทธรณ์มีคำสั่งว่า กรรมสิทธิ์ในที่ดินยังคงอยู่แก่นายกลิ่น เพราะเปนที่มีโฉนด นายกลิ่นมีอำนาจโอนให้ใคร ๆ ก็ได้ จึงให้ยกฟ้องโจทย์ โดยไม่สืบพยานโจทย์เลย โจทย์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่าที่ศาลล่างทั้ง ๒ ไม่ยอมให้โจทย์พิศูจน์การทุจริตของจำเลยทั้ง ๓ นั้นไม่ชอบ จึงพิพากษากลับคำสั่งศาลล่าง ให้ศาลเดิมจัดการพิจารณาและวินิจฉัยคดีไปตามรูปความ(ศรี-พิพาก-หริศ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทย์ฟ้องว่านายกลิ่นทำสัญญาขายที่ดินมีโฉนดให้โจทย์แลได้รับเงินไปแล้ว กับได้มอบโฉนดให้โจทย์ ต่อมานายกลิ่นหลอกลวงเอาโฉนดไปจากโจทย์ไปโอนให้จำเลยที่ ๒-๓ เพื่อฉ้อโกงโจทย์ ศาลจังหวัดแลศาลอุทธรณ์มีคำสั่งว่า กรรมสิทธิ์ในที่ดินยังคงอยู่แก่นายกลิ่น เพราะเปนที่มีโฉนด นายกลิ่นมีอำนาจโอนให้ใคร ๆ ก็ได้ จึงให้ยกฟ้องโจทย์ โดยไม่สืบพยานโจทย์เลย โจทย์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่าที่ศาลล่างทั้ง ๒ ไม่ยอมให้โจทย์พิศูจน์การทุจริตของจำเลยทั้ง ๓ นั้นไม่ชอบ จึงพิพากษากลับคำสั่งศาลล่าง ให้ศาลเดิมจัดการพิจารณาและวินิจฉัยคดีไปตามรูปความ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 291/2470นายรื่น ศุภศิริโจทก์นายกลิ่น นายแซม นางเปลื้องล. ป.วิ.พ. สัญญาจะขายที่ดินแล้วสมยอมขายผู้อื่นศาลจะต้องพิจารณาให้สิ้นกระแสความเปนปัญหาข้อกฎหมายโจทย์ฟ้องว่านายกลิ่นทำสัญญาขายที่ดินมีโฉนดให้โจทย์แลได้รับเงินไปแล้ว กับได้มอบโฉนดให้โจทย์ ต่อมานายกลิ่นหลอกลวงเอาโฉนดไปจากโจทย์ไปโอนให้จำเลยที่ ๒-๓ เพื่อฉ้อโกงโจทย์ ศาลจังหวัดแลศาลอุทธรณ์มีคำสั่งว่า กรรมสิทธิ์ในที่ดินยังคงอยู่แก่นายกลิ่น เพราะเปนที่มีโฉนด นายกลิ่นมีอำนาจโอนให้ใคร ๆ ก็ได้ จึงให้ยกฟ้องโจทย์ โดยไม่สืบพยานโจทย์เลย โจทย์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่าที่ศาลล่างทั้ง ๒ ไม่ยอมให้โจทย์พิศูจน์การทุจริตของจำเลยทั้ง ๓ นั้นไม่ชอบ จึงพิพากษากลับคำสั่งศาลล่าง ให้ศาลเดิมจัดการพิจารณาและวินิจฉัยคดีไปตามรูปความ(ศรี-พิพาก-หริศ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศธนาคารแห่งประเทศไทยที่ สกง. 91/2551 เรื่อง กําหนดการออกพันธบัตรธนาคารแห่งประเทศไทย อายุไม่เกิน 15 วันประจําเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2551------------------------------------------อื่นๆ - 1. เหตุผลในการออกประกาศ เพื่อกําหนดแผนการออกพันธบัตรธนาคารแห่งประเทศไทย อายุไม่เกิน 15 วัน ประจําเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2551อื่นๆ - 2. อํานาจตามกฎหมาย เพื่ออนุวัติตามข้อ 2 แห่งระเบียบธนาคารแห่งประเทศไทย ที่ สกง. 2/2550 ว่าด้วยการออกพันธบัตรธนาคารแห่งประเทศไทยอื่นๆ - 3. เนื้อหา ธนาคารแห่งประเทศไทยกําหนดแผนการประมูลพันธบัตรธนาคารแห่งประเทศไทย อายุไม่เกิน 15 วัน ดังนี้| | | | | || --- | --- | --- | --- | --- || รุ่นที่ | วงเงิน(ล้านบาท) | ประมูลวันที่ | วันที่ชําระเงิน - วันครบกําหนด | อายุ(วัน) || พ.116/14/51 | 70,000 | 20 พฤศจิกายน 2551 | 24/11/51 - 8/12/51 | 14 || พ.117/14/51 | 70,000 | 21 พฤศจิกายน 2551 | 25/11/51 - 9/12/51 | 14 |อื่นๆ - 4. วันเริ่มต้นบังคับใช้ ตั้งแต่วันที่ 19 พฤศจิกายน 2551ผู้มีอํานาจลงนาม - ประกาศ ณ วันที่ 18 พฤศจิกายน 2551 (นางสุชาดา กิระกุล)ผู้ช่วยผู้ว่าการ สายตลาดการเงินผู้ว่าการแทน
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 59295หลักกฎหมาย: ความว่า จำเลยที่ 2 ขอให้ศาลปล่อยชั่วคราวในระหว่างฎีกาโดยผู้ขอประกันได้เสนอบัญชีทรัพย์มาพร้อมคำร้องแล้วหมายเหตุ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนว่า จำเลยที่ 2 มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 40,264,268 พระราชบัญญัติประจำตัวประชาชน พ.ศ. 2526 มาตรา 14 ประกอบประมวลกฎหมายอาญามาตรา 86 ลงโทษตามพระราชบัญญัติบัตรประจำตัวประชาชน พ.ศ. 2526มาตรา 14 ประกอบประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 86 อันเป็นบทหนักจำคุก 8 เดือน ฯลฯจำเลยที่ 2 ยื่นคำร้องดังกล่าว (อันดับ 115)ศาลชั้นต้นอนุญาตให้ปล่อยจำเลยที่ 2 ชั่วคราวทั้งในระหว่างการพิจารณาของศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ ชั้นอุทธรณ์ตีราคาประกัน100,000 บาท (อันดับ 92)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว คดีนี้ต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงและจำเลยที่ 2 ก็ยังไม่ยื่นฎีกา จึงไม่มีเหตุที่จะพิจารณาให้ปล่อยชั่วคราวในชั้นนี้ ให้ยกคำร้อง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 1224/2532พนักงานอัยการจังหวัดนครพนมโจทก์นางจันลับ วงศ์ชัย กับพวกจำเลยนางทองอินทร์ จอมแก้ว จำเลยที่ 2ผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.อ. ม. 106, ม. 107, ม. 108, ม. 218ความว่า จำเลยที่ 2 ขอให้ศาลปล่อยชั่วคราวในระหว่างฎีกาโดยผู้ขอประกันได้เสนอบัญชีทรัพย์มาพร้อมคำร้องแล้วหมายเหตุ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนว่า จำเลยที่ 2 มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 40,264,268 พระราชบัญญัติประจำตัวประชาชน พ.ศ. 2526 มาตรา 14 ประกอบประมวลกฎหมายอาญามาตรา 86 ลงโทษตามพระราชบัญญัติบัตรประจำตัวประชาชน พ.ศ. 2526มาตรา 14 ประกอบประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 86 อันเป็นบทหนักจำคุก 8 เดือน ฯลฯจำเลยที่ 2 ยื่นคำร้องดังกล่าว (อันดับ 115)ศาลชั้นต้นอนุญาตให้ปล่อยจำเลยที่ 2 ชั่วคราวทั้งในระหว่างการพิจารณาของศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ ชั้นอุทธรณ์ตีราคาประกัน100,000 บาท (อันดับ 92)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว คดีนี้ต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงและจำเลยที่ 2 ก็ยังไม่ยื่นฎีกา จึงไม่มีเหตุที่จะพิจารณาให้ปล่อยชั่วคราวในชั้นนี้ ให้ยกคำร้อง(สวัสดิ์ รอดเจริญ-ส่อง สุขะปุณณพันธ์-เดชา สุวรรณโณ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 1224/2532พนักงานอัยการจังหวัดนครพนมโจทก์นางจันลับ วงศ์ชัย กับพวกจำเลยนางทองอินทร์ จอมแก้ว จำเลยที่ 2ผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.อ. ม. 106, ม. 107, ม. 108, ม. 218ความว่า จำเลยที่ 2 ขอให้ศาลปล่อยชั่วคราวในระหว่างฎีกาโดยผู้ขอประกันได้เสนอบัญชีทรัพย์มาพร้อมคำร้องแล้วหมายเหตุ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนว่า จำเลยที่ 2 มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 40,264,268 พระราชบัญญัติประจำตัวประชาชน พ.ศ. 2526 มาตรา 14 ประกอบประมวลกฎหมายอาญามาตรา 86 ลงโทษตามพระราชบัญญัติบัตรประจำตัวประชาชน พ.ศ. 2526มาตรา 14 ประกอบประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 86 อันเป็นบทหนักจำคุก 8 เดือน ฯลฯจำเลยที่ 2 ยื่นคำร้องดังกล่าว (อันดับ 115)ศาลชั้นต้นอนุญาตให้ปล่อยจำเลยที่ 2 ชั่วคราวทั้งในระหว่างการพิจารณาของศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ ชั้นอุทธรณ์ตีราคาประกัน100,000 บาท (อันดับ 92)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว คดีนี้ต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงและจำเลยที่ 2 ก็ยังไม่ยื่นฎีกา จึงไม่มีเหตุที่จะพิจารณาให้ปล่อยชั่วคราวในชั้นนี้ ให้ยกคำร้อง(สวัสดิ์ รอดเจริญ-ส่อง สุขะปุณณพันธ์-เดชา สุวรรณโณ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 464/2485หลักกฎหมาย: ฟ้องว่าจับจำเลยได้คนละวันกัน พิจารณาได้ความว่าจับได้วันเดียวกัน เป็นข้อแตกต่างเล็กน้อย ไม่ใช่สาระสำคัญ ไม่เป็นเหตุให้ยกฟ้องได้ความว่าจำเลยที่ ๑ ใช้ปืนยิงนายสุก กะสุนปืนถูกที่แก้มและใบหูมีบาดเจ็บศาลชั้นต้นลงโทษตากฎหมายอาญามาตรา ๒๔๙-๖๐ จำคุก ๑๐ ปี จำเลยที่ ๒ ไม่มีความผิด ให้ปล่อย ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยที่ ๑ ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่าข้อคัดค้านของจำเลยเรื่องโจทก์ฟ้องว่า จับจำเลยได้คนละวันกัน แต่ตามพะยานโจทก์ปรากฏว่าจับจำเลยได้วันเดียวกัน ข้อเท็จจริงจึงต่างกับฟ้อง ต้องยกฟ้องนั้น ข้อเท็จจริงที่กล่าวนี้มิใช่ข้อสาระสำคัญในคดี ไม่เป็นเหตุที่จะยกฟ้องได้ ส่วนฎีกาจำเลยข้ออื่นๆไม่มีสาระที่จะวินิจฉัย จึงพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 464/2485อัยยการอุดรธานีโจทก์นายพัน สุชนิน ที่ 1 นายเชื้อ ไม้สน ที่ 2จำเลย ป.อ. ม. 249-60 ป.วิ.อ. ม. 192ฟ้องว่าจับจำเลยได้คนละวันกัน พิจารณาได้ความว่าจับได้วันเดียวกัน เป็นข้อแตกต่างเล็กน้อย ไม่ใช่สาระสำคัญ ไม่เป็นเหตุให้ยกฟ้องได้ความว่าจำเลยที่ ๑ ใช้ปืนยิงนายสุก กะสุนปืนถูกที่แก้มและใบหูมีบาดเจ็บศาลชั้นต้นลงโทษตากฎหมายอาญามาตรา ๒๔๙-๖๐ จำคุก ๑๐ ปี จำเลยที่ ๒ ไม่มีความผิด ให้ปล่อย ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยที่ ๑ ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่าข้อคัดค้านของจำเลยเรื่องโจทก์ฟ้องว่า จับจำเลยได้คนละวันกัน แต่ตามพะยานโจทก์ปรากฏว่าจับจำเลยได้วันเดียวกัน ข้อเท็จจริงจึงต่างกับฟ้อง ต้องยกฟ้องนั้น ข้อเท็จจริงที่กล่าวนี้มิใช่ข้อสาระสำคัญในคดี ไม่เป็นเหตุที่จะยกฟ้องได้ ส่วนฎีกาจำเลยข้ออื่นๆไม่มีสาระที่จะวินิจฉัย จึงพิพากษายืน(ทิพปัญญา อ. บุปผเวส-ว.จ. นิติสาตรไพสาล-เหยียน)ศาลชั้นต้น - ศาลอุทธรณ์ - พระดุลยการณ์โกวิทแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ได้ความว่าจำเลยที่ ๑ ใช้ปืนยิงนายสุก กะสุนปืนถูกที่แก้มและใบหูมีบาดเจ็บศาลชั้นต้นลงโทษตากฎหมายอาญามาตรา ๒๔๙-๖๐ จำคุก ๑๐ ปี จำเลยที่ ๒ ไม่มีความผิด ให้ปล่อย ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยที่ ๑ ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่าข้อคัดค้านของจำเลยเรื่องโจทก์ฟ้องว่า จับจำเลยได้คนละวันกัน แต่ตามพะยานโจทก์ปรากฏว่าจับจำเลยได้วันเดียวกัน ข้อเท็จจริงจึงต่างกับฟ้อง ต้องยกฟ้องนั้น ข้อเท็จจริงที่กล่าวนี้มิใช่ข้อสาระสำคัญในคดี ไม่เป็นเหตุที่จะยกฟ้องได้ ส่วนฎีกาจำเลยข้ออื่นๆไม่มีสาระที่จะวินิจฉัย จึงพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 464/2485อัยยการอุดรธานีโจทก์นายพัน สุชนิน ที่ 1 นายเชื้อ ไม้สน ที่ 2จำเลย ป.อ. ม. 249-60 ป.วิ.อ. ม. 192ฟ้องว่าจับจำเลยได้คนละวันกัน พิจารณาได้ความว่าจับได้วันเดียวกัน เป็นข้อแตกต่างเล็กน้อย ไม่ใช่สาระสำคัญ ไม่เป็นเหตุให้ยกฟ้องได้ความว่าจำเลยที่ ๑ ใช้ปืนยิงนายสุก กะสุนปืนถูกที่แก้มและใบหูมีบาดเจ็บศาลชั้นต้นลงโทษตากฎหมายอาญามาตรา ๒๔๙-๖๐ จำคุก ๑๐ ปี จำเลยที่ ๒ ไม่มีความผิด ให้ปล่อย ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยที่ ๑ ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่าข้อคัดค้านของจำเลยเรื่องโจทก์ฟ้องว่า จับจำเลยได้คนละวันกัน แต่ตามพะยานโจทก์ปรากฏว่าจับจำเลยได้วันเดียวกัน ข้อเท็จจริงจึงต่างกับฟ้อง ต้องยกฟ้องนั้น ข้อเท็จจริงที่กล่าวนี้มิใช่ข้อสาระสำคัญในคดี ไม่เป็นเหตุที่จะยกฟ้องได้ ส่วนฎีกาจำเลยข้ออื่นๆไม่มีสาระที่จะวินิจฉัย จึงพิพากษายืน(ทิพปัญญา อ. บุปผเวส-ว.จ. นิติสาตรไพสาล-เหยียน)ศาลชั้นต้น - ศาลอุทธรณ์ - พระดุลยการณ์โกวิทแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
กฎกระทรวงกฎกระทรวงกำหนดให้ทางน้ำชลประทานอ่างเก็บน้ำแม่คำปองเป็นทางน้ำชลประทานที่จะเรียกเก็บค่าชลประทานพ.ศ. ๒๕๕๓[๑] อาศัยอำนาจตามความในมาตรา๘ (๑) แห่งพระราชบัญญัติการชลประทานหลวง พุทธศักราช ๒๔๘๕ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติการชลประทานหลวง (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๑๘และมาตรา ๔๒ แห่งพระราชบัญญัติการชลประทานหลวง พุทธศักราช ๒๔๘๕ อันเป็นกฎหมายที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคลซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๓๒ มาตรา ๓๓ มาตรา ๓๔ มาตรา ๔๑ มาตรา ๔๒ และมาตรา ๔๓ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยบัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ออกกฎกระทรวงไว้ดังต่อไปนี้ให้ทางน้ำชลประทานอ่างเก็บน้ำแม่คำปองในท้องที่ตำบลน้ำเลา อำเภอร้องกวาง จังหวัดแพร่ ภายในแนวเขตตามแผนที่ท้ายกฎกระทรวงนี้เป็นทางน้ำชลประทานที่จะเรียกเก็บค่าชลประทานให้ไว้ ณ วันที่ ๓ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๕๓ธีระ วงศ์สมุทรรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์[เอกสารแนบท้าย]๑.แผนที่ท้ายกฎกระทรวงกำหนดให้ทางน้ำชลประทานอ่างเก็บน้ำแม่คำปอง เป็นทางน้ำชลประทานที่จะเรียกเก็บค่าชลประทานพ.ศ. ๒๕๕๓(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)หมายเหตุ :-เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือโดยที่เป็นการสมควรกำหนดให้ทางน้ำชลประทานอ่างเก็บน้ำแม่คำปอง ในท้องที่ตำบลน้ำเลาอำเภอร้องกวาง จังหวัดแพร่ เป็นทางน้ำชลประทานที่จะเรียกเก็บค่าชลประทานเพื่อให้เกิดประโยชน์จากการใช้น้ำอย่างเต็มที่ และเนื่องจากมาตรา ๘ (๑) แห่งพระราชบัญญัติการชลประทานหลวงพุทธศักราช ๒๔๘๕ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติการชลประทานหลวง (ฉบับที่ ๔)พ.ศ. ๒๕๑๘บัญญัติให้ทางน้ำชลประทานที่จะเรียกเก็บค่าชลประทานต้องกำหนดโดยกฎกระทรวง จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้ปริยานุช/ผู้จัดทำ๒๔ ธันวาคม ๒๕๕๓ณัฐวดี/ตรวจ๒๔ ธันวาคม ๒๕๕๓[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๒๗/ตอนที่ ๗๙ ก/หน้า ๒๖/๒๒ ธันวาคม ๒๕๕๓
กฎกระทรวงฉบับที่ ๓(พ.ศ. ๒๕๒๔)ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนต์พ.ศ. ๒๕๒๒[๑] อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๕ (๖) แห่งพระราชบัญญัติรถยนต์พ.ศ. ๒๕๒๒รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ น้ำหนักบรรทุกสำหรับรถยนต์บรรทุกส่วนบุคคลจะต้องไม่เกินอัตรา ดังต่อไปนี้(๑) รถ ๒ เพลา ๔ ล้อ น้ำหนักรถรวมน้ำหนักบรรทุกไม่เกิน ๘,๕๐๐กิโลกรัม(๒) รถ ๒ เพลา ๖ ล้อ โดยเพลาหลังใช้ล้อคู่น้ำหนักรถรวมน้ำหนักบรรทุก ๑๒,๐๐๐ กิโลกรัม(๓) รถ ๓ เพลา ๖ ล้อ โดยเพลากลางและเพลาหลังใช้ล้อเดี่ยว น้ำหนักรถรวมน้ำหนักบรรทุก๑๕,๓๐๐ กิโลกรัม(๔)[๒] รถ ๓ เพลา ๑๐ ล้อ โดยเพลากลางและเพลาหลังใช้ล้อคู่ น้ำหนักรถรวมน้ำหนักบรรทุก๒๑,๐๐๐ กิโลกรัมข้อ ๒จำนวนคนโดยสารอย่างมากสำหรับรถยนต์นั่งส่วนบุคคลไม่เกินเจ็ดคนและรถยนต์นั่งส่วนบุคคลเกินเจ็ดคนให้คำนวณโดยถือเกณฑ์ระยะที่นั่ง ๔๐ เซนติเมตรต่อหนึ่งคน ถ้าระยะช่วงสุดท้ายของที่นั่งเหลือระยะไม่น้อยกว่า๓๐ เซนติเมตร ให้นั่งได้อีกหนึ่งคน และถ้าความยาวของที่นั่งถึง ๔ เมตรก็ให้เพิ่มจำนวนคนโดยสารได้อีกสองคนทุก ๆ ระยะที่นั่ง ๔ เมตร ในแถวเดียวกัน ถ้าคนโดยสารเป็นเด็กอายุไม่เกิน ๑๐ ปี ให้นับสองคนเท่ากับผู้ใหญ่หนึ่งคนข้อ ๓จำนวนคนโดยสารอย่างมากสำหรับรถยนต์สาธารณะ ให้คำนวณโดยถือเกณฑ์ระยะที่นั่งสำหรับผู้ขับ ๕๐ เซนติเมตร และสำหรับคนโดยสาร ๔๐เซนติเมตรต่อหนึ่งคน ถ้าระยะช่วงสุดท้ายของที่นั่งเหลือระยะไม่น้อยกว่า ๓๐ เซนติเมตรให้นั่งได้อีกหนึ่งคน ถ้าผู้โดยสารเป็นเด็กอายุไม่เกิน ๑๐ ปีให้นับสองคนเท่ากับผู้ใหญ่หนึ่งคนให้ไว้ ณ วันที่ ๘ เมษายน พ.ศ. ๒๕๒๔ประเทือง กีรติบุตรรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยหมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือเนื่องจากมาตรา ๕ (๖) แห่งพระราชบัญญัติรถยนต์ พ.ศ. ๒๕๒๒ บัญญัติให้ออกกฎกระทรวงกำหนดน้ำหนักบรรทุกอย่างมากและจำนวนคนโดยสารอย่างมากสำหรับรถยนต์ส่วนบุคคลและรถยนต์สาธารณะ จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้กฎกระทรวง ฉบับที่ ๙ (พ.ศ. ๒๕๒๕)ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนต์ พ.ศ. ๒๕๒๒[๓]หมายเหตุ :-เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ เนื่องจากกฎกระทรวง ฉบับที่ ๓ (พ.ศ. ๒๕๒๔) ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนต์พ.ศ. ๒๕๒๒ ข้อ ๑ (๔) ได้กำหนดน้ำหนักบรรทุกสำหรับรถยนต์บรรทุกส่วนบุคคล ประเภท ๓เพลา ๑๐ ล้อ โดยเพลากลางและเพลาหลังใช้ล้อคู่ให้มีน้ำหนักรถรวมน้ำหนักบรรทุกไม่เกิน ๒๕,๐๐๐ กิโลกรัม เมื่อนำไปใช้เดินบนทางหลวงปรากฏว่ามีน้ำหนักเกินกว่าสภาพทางหลวงจะรับน้ำหนักได้ สมควรปรับปรุงน้ำหนักบรรทุกสำหรับรถยนต์บรรทุกส่วนบุคคลประเภทดังกล่าวเสียใหม่ให้เหมาะสมและให้สอดคล้องกับประกาศผู้อำนวยการทางหลวงแผ่นดิน เรื่องห้ามใช้ยานพาหนะโดยที่ยานพาหนะนั้นมีน้ำหนัก น้ำหนักบรรทุกหรือน้ำหนักลงเพลาเกินกว่าที่ได้กำหนดเดินบนทางหลวง ลงวันที่ ๑๔ ธันวาคม ๒๕๑๙ซึ่งออกตามความในข้อ ๕๖ แห่งประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ ๒๙๕ ลงวันที่ ๒๘ พฤศจิกายนพ.ศ. ๒๕๑๕ โดยให้มีน้ำหนักรถรวมน้ำหนักบรรทุกไม่เกิน ๒๑,๐๐๐ กิโลกรัม จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้สิทธิกานต์/ปรับปรุง๕ เมษายน๒๕๖๒วศิน/ตรวจ๑๐ เมษายน ๒๕๖๒[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๙๘/ตอนที่ ๗๓/ฉบับพิเศษ หน้า ๑/๑๕ พฤษภาคม ๒๕๒๔[๒] ข้อ ๑(๔) แก้ไขเพิ่มเติมโดยกฎกระทรวง ฉบับที่ ๙ (พ.ศ. ๒๕๒๕) ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนต์พ.ศ. ๒๕๒๒[๓]ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๙๙/ตอนที่ ๙/ฉบับพิเศษ หน้า ๖/๒๕ มกราคม ๒๕๒๕
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1235/2518หลักกฎหมาย: กรรมการบริษัทลงลายมือชื่อในสัญญาจ้างทำของโดยมิได้ประทับตราของบริษัทตามข้อบังคับ แต่ได้ปฏิบัติตามสัญญาตลอดมา สัญญานั้นผูกพันบริษัท ถึงแม้จะมิได้ปิดอากรแสตมป์เพราะสัญญาจ้างทำของไม่ต้องทำเป็นหนังสือดุจสัญญาเช่าซื้อ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1235/2518บริษัทธนการ จำกัดโจทก์บริษัทพัฒนวิศณุ จำกัดจำเลย ป.พ.พ. ม. 1167 ป.รัษฎากร กรรมการบริษัทลงลายมือชื่อในสัญญาจ้างทำของโดยมิได้ประทับตราของบริษัทตามข้อบังคับ แต่ได้ปฏิบัติตามสัญญาตลอดมา สัญญานั้นผูกพันบริษัท ถึงแม้จะมิได้ปิดอากรแสตมป์เพราะสัญญาจ้างทำของไม่ต้องทำเป็นหนังสือดุจสัญญาเช่าซื้อ(อุดม ทันด่วน-พิชัย รชตะนันทน์-ชุ่ม สุนทรธัย)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1235/2518บริษัทธนการ จำกัดโจทก์บริษัทพัฒนวิศณุ จำกัดจำเลย ป.พ.พ. ม. 1167 ป.รัษฎากร กรรมการบริษัทลงลายมือชื่อในสัญญาจ้างทำของโดยมิได้ประทับตราของบริษัทตามข้อบังคับ แต่ได้ปฏิบัติตามสัญญาตลอดมา สัญญานั้นผูกพันบริษัท ถึงแม้จะมิได้ปิดอากรแสตมป์เพราะสัญญาจ้างทำของไม่ต้องทำเป็นหนังสือดุจสัญญาเช่าซื้อ(อุดม ทันด่วน-พิชัย รชตะนันทน์-ชุ่ม สุนทรธัย)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 86/2540หลักกฎหมาย: แม้โจทก์ได้จดทะเบียนเลิกบริษัทแล้ว โดยมี ส.และ พ.เป็นผู้ชำระบัญชีก็ตาม แต่ตาม ป.พ.พ.มาตรา 1249 บัญญัติให้ถือว่าบริษัทโจทก์ยังคงตั้งอยู่ตราบเท่าเวลาที่จำเป็นเพื่อการชำระบัญชี และตามมาตรา 1252บัญญัติให้กรรมการบริษัทมีอำนาจโดยตำแหน่งเดิม เมื่อเป็นผู้ชำระบัญชีก็ยังคงมีอำนาจอยู่ ดังนั้นบุคคลทั้งสองซึ่งเป็นผู้ชำระบัญชีของบริษัทโจทก์และเป็นกรรมการผู้มีอำนาจกระทำการแทนโจทก์ด้วย จึงยังคงมีอำนาจในตำแหน่งกรรมการของบริษัทโจทก์อยู่ และมาตรา 1259 (1) บัญญัติให้ผู้ชำระบัญชีมีอำนาจแก้ต่างว่าต่างในนามของบริษัทในอรรถคดีพิพาทอันเป็นแพ่งหรืออาญาทั้งปวง เมื่อผู้ชำระบัญชีและกรรมการผู้มีอำนาจกระทำการแทนโจทก์เป็นบุคคลคนเดียวกัน ดังนั้นที่บุคคลทั้งสองได้มอบอำนาจให้ ก.ฟ้องคดีแทนโจทก์ ผู้รับมอบอำนาจจากบุคคลทั้งสองจึงมีสิทธิฟ้องคดีแทนโจทก์ โจทก์จึงมีอำนาจฟ้อง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 86/2540บริษัทเมืองใหม่โคราช จำกัดโจทก์นายตะวัน จักรพุดซาจำเลย ป.พ.พ. ม. 1249, ม. 1252, ม. 1259 (1) ป.วิ.พ. ม. 55แม้โจทก์ได้จดทะเบียนเลิกบริษัทแล้ว โดยมี ส.และ พ.เป็นผู้ชำระบัญชีก็ตาม แต่ตาม ป.พ.พ.มาตรา 1249 บัญญัติให้ถือว่าบริษัทโจทก์ยังคงตั้งอยู่ตราบเท่าเวลาที่จำเป็นเพื่อการชำระบัญชี และตามมาตรา 1252บัญญัติให้กรรมการบริษัทมีอำนาจโดยตำแหน่งเดิม เมื่อเป็นผู้ชำระบัญชีก็ยังคงมีอำนาจอยู่ ดังนั้นบุคคลทั้งสองซึ่งเป็นผู้ชำระบัญชีของบริษัทโจทก์และเป็นกรรมการผู้มีอำนาจกระทำการแทนโจทก์ด้วย จึงยังคงมีอำนาจในตำแหน่งกรรมการของบริษัทโจทก์อยู่ และมาตรา 1259 (1) บัญญัติให้ผู้ชำระบัญชีมีอำนาจแก้ต่างว่าต่างในนามของบริษัทในอรรถคดีพิพาทอันเป็นแพ่งหรืออาญาทั้งปวง เมื่อผู้ชำระบัญชีและกรรมการผู้มีอำนาจกระทำการแทนโจทก์เป็นบุคคลคนเดียวกัน ดังนั้นที่บุคคลทั้งสองได้มอบอำนาจให้ ก.ฟ้องคดีแทนโจทก์ ผู้รับมอบอำนาจจากบุคคลทั้งสองจึงมีสิทธิฟ้องคดีแทนโจทก์ โจทก์จึงมีอำนาจฟ้อง(ปรีชา เฉลิมวณิชย์-บุญธรรม อยู่พุก-สวรรค์ ศักดารักษ์)ศาลจังหวัดนครราชสีมา - นางสาวนัยนาวุธ จันทร์จำเริญศาลอุทธรณ์ภาค ๑ - นายเรวัตร อิศราภรณ์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 86/2540บริษัทเมืองใหม่โคราช จำกัดโจทก์นายตะวัน จักรพุดซาจำเลย ป.พ.พ. ม. 1249, ม. 1252, ม. 1259 (1) ป.วิ.พ. ม. 55แม้โจทก์ได้จดทะเบียนเลิกบริษัทแล้ว โดยมี ส.และ พ.เป็นผู้ชำระบัญชีก็ตาม แต่ตาม ป.พ.พ.มาตรา 1249 บัญญัติให้ถือว่าบริษัทโจทก์ยังคงตั้งอยู่ตราบเท่าเวลาที่จำเป็นเพื่อการชำระบัญชี และตามมาตรา 1252บัญญัติให้กรรมการบริษัทมีอำนาจโดยตำแหน่งเดิม เมื่อเป็นผู้ชำระบัญชีก็ยังคงมีอำนาจอยู่ ดังนั้นบุคคลทั้งสองซึ่งเป็นผู้ชำระบัญชีของบริษัทโจทก์และเป็นกรรมการผู้มีอำนาจกระทำการแทนโจทก์ด้วย จึงยังคงมีอำนาจในตำแหน่งกรรมการของบริษัทโจทก์อยู่ และมาตรา 1259 (1) บัญญัติให้ผู้ชำระบัญชีมีอำนาจแก้ต่างว่าต่างในนามของบริษัทในอรรถคดีพิพาทอันเป็นแพ่งหรืออาญาทั้งปวง เมื่อผู้ชำระบัญชีและกรรมการผู้มีอำนาจกระทำการแทนโจทก์เป็นบุคคลคนเดียวกัน ดังนั้นที่บุคคลทั้งสองได้มอบอำนาจให้ ก.ฟ้องคดีแทนโจทก์ ผู้รับมอบอำนาจจากบุคคลทั้งสองจึงมีสิทธิฟ้องคดีแทนโจทก์ โจทก์จึงมีอำนาจฟ้อง(ปรีชา เฉลิมวณิชย์-บุญธรรม อยู่พุก-สวรรค์ ศักดารักษ์)ศาลจังหวัดนครราชสีมา - นางสาวนัยนาวุธ จันทร์จำเริญศาลอุทธรณ์ภาค ๑ - นายเรวัตร อิศราภรณ์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 64776หลักกฎหมาย: ศาลอุทธรณ์ได้พิพากษายืนตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นให้ ลงโทษจำคุก จำเลย 5 ปีฎีกาจำเลยที่เถียงว่า จำเลยยิงขู่มิได้มีเจตนาจะฆ่านั้น เป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 415/2512พนักงานอัยการจังหวัดเชียงใหม่โจทก์โจทก์ร่วมโจทก์นายดวงคำ เบี้ยพันธ์โจทก์นายทรง หน่อรัตน์จำเลย ป.วิ.อ. ม. 218ศาลอุทธรณ์ได้พิพากษายืนตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นให้ ลงโทษจำคุก จำเลย 5 ปีฎีกาจำเลยที่เถียงว่า จำเลยยิงขู่มิได้มีเจตนาจะฆ่านั้น เป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง(อัศนี เกาไศยนันท์-กิตติ สีหนนทน์-ถาวร หุตะโกวิท)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 415/2512พนักงานอัยการจังหวัดเชียงใหม่โจทก์โจทก์ร่วมโจทก์นายดวงคำ เบี้ยพันธ์โจทก์นายทรง หน่อรัตน์จำเลย ป.วิ.อ. ม. 218ศาลอุทธรณ์ได้พิพากษายืนตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นให้ ลงโทษจำคุก จำเลย 5 ปีฎีกาจำเลยที่เถียงว่า จำเลยยิงขู่มิได้มีเจตนาจะฆ่านั้น เป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง(อัศนี เกาไศยนันท์-กิตติ สีหนนทน์-ถาวร หุตะโกวิท)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 61878หลักกฎหมาย: ความว่า ผู้ร้องทั้งสองฎีกา มีทางชนะคดี โปรดอนุญาตให้ทุเลาการบังคับไว้ก่อนหมายเหตุ โจทก์ได้รับสำเนาคำร้องแล้ว (อันดับ 213)กรณีสืบเนื่องมาจากศาลชั้นต้นอนุญาตให้ปล่อยจำเลยที่ 2ชั่วคราวในระหว่างฎีกา ตีราคาค่าประกัน 170,000 บาท(หนึ่งแสนเจ็ดหมื่นบาทถ้วน) โดยมีผู้ร้องทั้งสองเป็นผู้ประกันต่อมาผู้ร้องทั้งสองผิดสัญญาประกัน ศาลชั้นต้นมีคำสั่งปรับผู้ร้องทั้งสองตามสัญญาประกันศาลอุทธรณ์พิพากษายืนผู้ร้องทั้งสองฎีกา พร้อมกับยื่นคำร้องดังกล่าว(อันดับ 210,211)ผู้ร้องทั้งสองได้รับอนุญาตให้ทุเลาการบังคับระหว่างอุทธรณ์(อันดับ 170)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว อนุญาตให้ผู้ร้องทั้งสองทุเลาการบังคับไว้ในระหว่างฎีกา ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 1466/2531พนักงานอัยการจังหวัดชัยภูมิโจทก์นางสำรอง สุวรรณชาติจำเลยนายสุภาพ วงศ์เจริญ ที่ 1ผู้ยื่นคำร้องนางสาวศิวาพร ตั้งสุณาวรรณ์ ที่ 2 ผู้ประกัน ผู้ร้องผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.พ. ม. 231, ม. 247 ป.วิ.อ. ม. 15ความว่า ผู้ร้องทั้งสองฎีกา มีทางชนะคดี โปรดอนุญาตให้ทุเลาการบังคับไว้ก่อนหมายเหตุ โจทก์ได้รับสำเนาคำร้องแล้ว (อันดับ 213)กรณีสืบเนื่องมาจากศาลชั้นต้นอนุญาตให้ปล่อยจำเลยที่ 2ชั่วคราวในระหว่างฎีกา ตีราคาค่าประกัน 170,000 บาท(หนึ่งแสนเจ็ดหมื่นบาทถ้วน) โดยมีผู้ร้องทั้งสองเป็นผู้ประกันต่อมาผู้ร้องทั้งสองผิดสัญญาประกัน ศาลชั้นต้นมีคำสั่งปรับผู้ร้องทั้งสองตามสัญญาประกันศาลอุทธรณ์พิพากษายืนผู้ร้องทั้งสองฎีกา พร้อมกับยื่นคำร้องดังกล่าว(อันดับ 210,211)ผู้ร้องทั้งสองได้รับอนุญาตให้ทุเลาการบังคับระหว่างอุทธรณ์(อันดับ 170)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว อนุญาตให้ผู้ร้องทั้งสองทุเลาการบังคับไว้ในระหว่างฎีกา(วิฑูรย์ ตั้งตรงจิตต์-ไมตรี กลั่นนุรักษ์-ประวิทย์ ขัมภรัตน์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 1466/2531พนักงานอัยการจังหวัดชัยภูมิโจทก์นางสำรอง สุวรรณชาติจำเลยนายสุภาพ วงศ์เจริญ ที่ 1ผู้ยื่นคำร้องนางสาวศิวาพร ตั้งสุณาวรรณ์ ที่ 2 ผู้ประกัน ผู้ร้องผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.พ. ม. 231, ม. 247 ป.วิ.อ. ม. 15ความว่า ผู้ร้องทั้งสองฎีกา มีทางชนะคดี โปรดอนุญาตให้ทุเลาการบังคับไว้ก่อนหมายเหตุ โจทก์ได้รับสำเนาคำร้องแล้ว (อันดับ 213)กรณีสืบเนื่องมาจากศาลชั้นต้นอนุญาตให้ปล่อยจำเลยที่ 2ชั่วคราวในระหว่างฎีกา ตีราคาค่าประกัน 170,000 บาท(หนึ่งแสนเจ็ดหมื่นบาทถ้วน) โดยมีผู้ร้องทั้งสองเป็นผู้ประกันต่อมาผู้ร้องทั้งสองผิดสัญญาประกัน ศาลชั้นต้นมีคำสั่งปรับผู้ร้องทั้งสองตามสัญญาประกันศาลอุทธรณ์พิพากษายืนผู้ร้องทั้งสองฎีกา พร้อมกับยื่นคำร้องดังกล่าว(อันดับ 210,211)ผู้ร้องทั้งสองได้รับอนุญาตให้ทุเลาการบังคับระหว่างอุทธรณ์(อันดับ 170)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว อนุญาตให้ผู้ร้องทั้งสองทุเลาการบังคับไว้ในระหว่างฎีกา(วิฑูรย์ ตั้งตรงจิตต์-ไมตรี กลั่นนุรักษ์-ประวิทย์ ขัมภรัตน์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศกระทรวงการคลังประกาศกระทรวงการคลังที่ ศก.๘ / ๒๕๑๗เรื่อง ยกเลิกการลดและลดอัตราอากรศุลกากร---------------------------- เพื่อประโยชน์แก่การเศรษฐกิจของประเทศและเพื่อความผาสุกของประชาชนรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง โดยความเห็นชอบของคณะรัฐมนตรีอาศัยอำนาจตามมาตรา ๑๑แห่งพระราชกำหนดพิกัดอัตราศุลกากร พ.ศ. ๒๕๐๓ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยประกาศของคณะปฏิวัติฉบับที่ ๓๖๓ ลงวันที่ ๑๓ ธันวาคม๒๕๑๕ ออกประกาศดังต่อไปนี้ ๑.ให้ยกเลิกการลดอัตราอากรขาเข้าของของตามประเภทที่ ๒๗.๑๐ ก. และ ข. ตามประกาศกระทรวงการคลัง ที่ ศก. ๖ / ๒๕๑๗ เรื่อง การยกเลิกการลดและลดอัตราอากรศุลกากรลงวันที่ ๒๙ ตุลาคม ๒๕๑๗ ๒. ให้ลดอัตราอากรของของตามประเภทที่๒๗.๑๐ ก. ข. และ ค. ในภาค๒ แห่งพระราชกำหนดพิกัดอัตราศุลกากร พ.ศ. ๒๕๐๓ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมครั้งสุดท้ายโดยพระราชบัญญัติพิกัดอัตราศุลกากร (ฉบับที่ ๕) พ.ศ. ๒๕๑๗ ตามบัญชีท้ายประกาศนี้ ทั้งนี้ตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป ประกาศณ วันที่ ๑๘ ธันวาคม ๒๕๑๗ สมหมาย ฮุนตระกูล รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง[รก.๒๕๑๗/๒๑๖/๑พ/๑๘ ธันวาคม ๒๕๑๗] ธิดาวรรณ/ แก้ไข ๑๗ ตุลาคม ๒๕๔๕ A+B(C)