เทศบัญญัติเทศบาลตำบลหนองผึ้งเทศบัญญัติเทศบาลตำบลหนองผึ้งเรื่องการควบคุมกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพพ.ศ.๒๕๕๒[๑] โดยที่เป็นการสมควรตราเทศบัญญัติเทศบาลตำบลหนองผึ้งว่าด้วย เรื่องการควบคุมกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพอาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๖๐แห่งพระราชบัญญัติเทศบาล พ.ศ. ๒๔๙๖ แก้ไขเพิ่มเติมถึง (ฉบับที่ ๑๒) พ.ศ. ๒๕๔๖และมาตรา ๓๒ มาตรา ๕๔ มาตรา ๕๕ มาตรา ๕๘ มาตรา ๖๓ และมาตรา ๖๕แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕อันเป็นพระราชบัญญัติที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคลซึ่งมาตรา ๒๖ ประกอบกับมาตรา ๒๙ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พ.ศ. ๒๕๕๐บัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย เทศบาลตำบลหนองผึ้งโดยความเห็นชอบจากสภาเทศบาลและผู้ว่าราชการจังหวัดเชียงใหม่ จึงออกเทศบัญญัติไว้ดังต่อไปนี้ข้อ ๑เทศบัญญัตินี้ให้เรียกว่า เทศบัญญัติเทศบาลตำบลหนองผึ้งเรื่อง การควบคุมกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ พ.ศ. ๒๕๕๒ข้อ ๒เทศบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับในเขตเทศบาลตำบลหนองผึ้งตั้งแต่วันที่ได้ประกาศไว้โดยเปิดเผยที่สำนักงานเทศบาลตำบลหนองผึ้งแล้วเจ็ดวันข้อ ๓นับแต่วันที่เทศบัญญัตินี้ใช้บังคับเป็นต้นไปให้ยกเลิก(๑) ข้อบังคับองค์การบริหารส่วนตำบลหนองผึ้งเรื่อง การควบคุมกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ พ.ศ. ๒๕๔๐(๒) ข้อบังคับองค์การบริหารส่วนตำบลหนองผึ้งเรื่อง การควบคุมกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๔๑ข้อ ๔บรรดาข้อบัญญัติ ระเบียบและคำสั่งอื่นใดในส่วนที่ได้ตราไว้แล้วในเทศบัญญัตินี้ หรือซึ่งขัดหรือแย้งกับเทศบัญญัตินี้ให้ใช้เทศบัญญัตินี้แทนหมวด๑บททั่วไป ข้อ ๕ในเทศบัญญัตินี้เจ้าพนักงานท้องถิ่น หมายความว่านายกเทศมนตรีตำบลหนองผึ้งเจ้าพนักงานสาธารณสุข หมายความว่าเจ้าพนักงานซึ่งได้รับแต่งตั้งให้ปฏิบัติการตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ.๒๕๓๕ผู้ซึ่งได้รับการแต่งตั้งจากเจ้าพนักงานท้องถิ่นหมายความว่าข้าราชการหรือพนักงานท้องถิ่นซึ่งได้รับการแต่งตั้งจากเจ้าพนักงานท้องถิ่นเพื่อให้ปฏิบัติการตามมาตรา๔๔ แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕การค้า หมายความว่าการประกอบธุรกิจ การพาณิชย์ การอุตสาหกรรม การเกษตร การผลิต หรือให้บริการใด ๆเพื่อหาประโยชน์อันมีมูลค่ากิจการสปาเพื่อสุขภาพ หมายความว่าการประกอบกิจการที่ให้การดูแลและสร้างสุขภาพโดยบริการหลักที่จัดไว้ประกอบด้วยการนวดเพื่อสุขภาพ การใช้น้ำเพื่อสุขภาพโดยอาจมีบริการเสริมประกอบด้วยเช่นการอบเพื่อสุขภาพการออกกำลังกายเพื่อสุขภาพโภชนบำบัดและการควบคุมอาหาร โยคะและการทำสมาธิการใช้สมุนไพรหรือผลิตภัณฑ์เพื่อสุขภาพตลอดจนการแพทย์ทางเลือกอื่น ๆ หรือไม่ก็ได้โดยทั้งนี้บริการที่จัดไว้จะต้องไม่ขัดต่อกฎหมายว่าด้วยการประกอบโรคศิลปะ และกฎหมายว่าด้วยวิชาชีพทางการแพทย์และต้องเป็นไปตามหลักเกณฑ์และวิธีการที่กระทรวงสาธารณสุขประกาศกำหนดสถานประกอบกิจการ หมายความว่าสถานที่ที่ใช้ในการประกอบกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพตามประกาศกระทรวงสาธารณสุขผู้ดำเนินกิจการ หมายความว่าผู้เป็นเจ้าของหรือบุคคลที่เรียกชื่ออย่างอื่นที่รับผิดชอบดำเนินการสถานประกอบกิจการนั้นคนงาน หมายความว่าผู้ปฏิบัติงานในสถานประกอบกิจการมลพิษทางเสียง หมายความว่าสภาวะของเสียงอันเกิดจากการประกอบกิจการของสถานประกอบกิจการที่ทำให้มีผลกระทบหรืออาจมีผลกระทบต่อสุขภาพอนามัยของสาธารณชนมลพิษความสั่นสะเทือน หมายความว่าสภาวะของความสั่นสะเทือนอันเกิดจากการประกอบกิจการของสถานประกอบกิจการที่ทำให้มีผลกระทบหรืออาจมีผลกระทบต่อสุขภาพอนามัยของสาธารณชนมลพิษทางอากาศ หมายความว่าสภาวะของอากาศอันเกิดจากการประกอบกิจการของสถานประกอบกิจการที่ทำให้มีผลกระทบหรืออาจมีผลกระทบต่อสุขภาพอนามัยของสาธารณชนมลพิษทางน้ำ หมายความว่าสภาวะของน้ำทิ้งอันเกิดจากการประกอบกิจการของสถานประกอบกิจการที่ทำให้มีผลกระทบหรืออาจมีผลกระทบต่อสุขภาพอนามัยของสาธารณชนข้อ ๖ให้กิจการประเภทต่าง ๆ ดังต่อไปนี้เป็นกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ และต้องมีการควบคุมภายในเทศบาลตำบลหนองผึ้ง คือ๑. กิจการที่เกี่ยวกับการเลี้ยงสัตว์(๑) การเลี้ยงสัตว์บก สัตว์ปีก สัตว์น้ำสัตว์เลื้อยคลานหรือแมลง(๒) การเลี้ยงสัตว์เพื่อรีดเอานม(๓) การประกอบกิจการเลี้ยง รวบรวมสัตว์หรือธุรกิจอื่นใดอันมีลักษณะทำนองเดียวกันเพื่อให้ประชาชนเข้าชมหรือเพื่อประโยชน์ของกิจการนั้น ทั้งนี้จะมีการเรียกเก็บค่าดูหรือค่าบริการไม่ว่าทางตรง หรือทางอ้อมหรือไม่ก็ตาม๒. กิจการที่เกี่ยวกับสัตว์และผลิตภัณฑ์(๑) การฆ่าสัตว์ ยกเว้น ในสถานที่จำหน่ายอาหารการเร่ขาย การขายในตลาดและการฆ่า เพื่อบริโภคในครัวเรือน(๒) การฟอกหนังสัตว์ ขนสัตว์ การสะสมหนังสัตว์ขนสัตว์ที่ยังมิได้ฟอก(๓) การสะสมเขาสัตว์กระดูกสัตว์ที่ยังมิได้แปรรูป(๔) การเคี่ยวหนังสัตว์ เอ็นสัตว์ ไขสัตว์(๕) การต้ม การตาก การเผา เปลือกหอยเปลือกปูเปลือกกุ้ง ยกเว้นในสถานที่จำหน่ายอาหารการเร่ขาย และการขายในตลาดสด(๖) การประดิษฐ์เครื่องใช้หรือผลิตภัณฑ์อื่น ๆจากเปลือกหอย กระดูกสัตว์ เขาสัตว์ หนังสัตว์ ขนสัตว์ หรือส่วนอื่น ๆ ของสัตว์(๗) การผลิต การโม่ การป่น การบด การผสม การบรรจุการสะสม หรือการกระทำอื่นใดต่อสัตว์ หรือพืช หรือส่วนหนึ่งส่วนใดของสัตว์หรือพืชเพื่อเป็นอาหารสัตว์(๘) การสะสมหรือการล้างครั่ง๓. กิจการที่เกี่ยวกับอาหาร เครื่องดื่ม น้ำดื่ม(๑) การผลิตเนย เนยเทียม(๒) การผลิตกะปิ น้ำพริกแกง น้ำพริกเผา น้ำปลาน้ำเคย น้ำบูดู ไตปลา เต้าเจี้ยว ซีอิ้ว หอยดอง หรือซอสปรุงรสอื่น ๆยกเว้นการผลิตเพื่อบริโภคในครัวเรือน(๓) การผลิต การหมัก การสะสมปลาร้า ปลาเจ่ากุ้งเจ่า ยกเว้นการผลิต เพื่อบริโภคในครัวเรือน(๔) การตากเนื้อสัตว์ การผลิตเนื้อสัตว์เค็มการเคี่ยวมันกุ้ง ยกเว้นการผลิตเพื่อบริโภคในครัวเรือน จำหน่ายอาหาร การเร่ขายการขายในตลาด และการผลิตเพื่อบริโภคในครัวเรือน(๖) การเคี่ยวน้ำมันหมู การผลิตกุนเชียง หมูยอไส้กรอก หมูตั้ง ยกเว้นในสถานที่จำหน่ายอาหาร การเร่ขาย การขายในตลาดและการผลิตเพื่อบริโภคในครัวเรือน(๗) การผลิตเส้นหมี่ ขนมจีน ก๋วยเตี๋ยว เต้าฮวยเต้าหู้ วุ้นเส้น เกี้ยมอี๋(๘) การผลิตแบะแซ(๙) การผลิตอาหารบรรจุกระป๋อง ขวดหรือภาชนะอื่นใด(๑๐) การประกอบกิจการการทำขนมปังสด ขนมปังแห้งจันทร์อับ ขนมเปี๊ยะ(๑๑) การแกะ การล้างสัตว์น้ำที่ไม่ใช่ส่วนหนึ่งของกิจการห้องเย็น ยกเว้นการผลิตเพื่อบริโภคในครัวเรือน(๑๒) การผลิตน้ำอัดลม น้ำหวาน น้ำโซดาน้ำถั่วเหลือง เครื่องดื่มชนิดต่าง ๆ บรรจุกระป๋อง ขวด หรือภาชนะอื่นใด ยกเว้นการผลิตเพื่อบริโภคในครัวเรือน(๑๓) การผลิต การแบ่งบรรจุน้ำตาล(๑๔) การผลิต ผลิตภัณฑ์จากน้ำนมวัว(๑๕) การผลิต การแบ่งบรรจุเอททิลแอลกอฮอล์ สุราเบียร์ น้ำส้มสายชู(๑๖) การคั่วกาแฟ(๑๗) การผลิตลูกชิ้นด้วยเครื่องจักร(๑๘) การผลิตผงชูรส(๑๙) การผลิตน้ำกลั่น น้ำบริโภค(๒๐) การตาก การหมัก การดองผัก ผลไม้หรือพืชอย่างอื่น ยกเว้นการผลิตเพื่อบริโภคในครัวเรือน(๒๑) การผลิต การบรรจุใบชาแห้ง ชาผงหรือเครื่องดื่มชนิดผงอื่น ๆ(๒๒) การผลิตไอศกรีม ยกเว้นการผลิตเพื่อบริโภคในครัวเรือน(๒๓) การผลิตบะหมี่ มักกะโรนี หรือผลิตภัณฑ์อื่นๆ ที่คล้ายคลึงกัน(๒๔) การประกอบกิจการห้องเย็น แช่แข็งอาหาร(๒๕) การผลิตน้ำแข็ง ยกเว้นการผลิตเพื่อใช้ในสถานที่จำหน่ายอาหารและเพื่อการบริโภคในครัวเรือน(๒๖) การเก็บการถนอมอาหารด้วยเครื่องจักรที่มีกำลังตั้งแต่ ๕ แรงม้า ขึ้นไป๔. กิจการที่เกี่ยวกับยา เวชภัณฑ์อุปกรณ์การแพทย์ เครื่องสำอาง ผลิตภัณฑ์ชำระล้าง(๑) การผลิต การโม่ การบด การผสมการบรรจุยาด้วยเครื่องจักร(๒) การผลิต การบรรจุยาสีฟัน แชมพู ผ้าเย็นกระดาษเย็น เครื่องสำอางต่าง ๆ(๓) การผลิตสำลี ผลิตภัณฑ์จากสำลี(๔) การผลิตผ้าพันแผล ผ้าปิดแผล ผ้าอนามัยผ้าอ้อมสำเร็จรูป(๕) การผลิตสบู่ ผงซักฟอก ผลิตภัณฑ์ชำระล้างต่างๆ๕. กิจการที่เกี่ยวกับการเกษตร(๑) การอัด การสกัดเอาน้ำมันจากพืช(๒) การล้าง การอบ การรม การสะสมยางดิบ(๓) การผลิตแป้งมันสำปะหลัง แป้งสาคูหรือแป้งอื่น ๆ ในทำนองเดียวกันด้วยเครื่องจักร(๔) การสีข้าวด้วยเครื่องจักร(๕) การผลิตยาสูบ(๖) การขัด การกะเทาะ การบดเมล็ดพืชการนวดข้าวด้วยเครื่องจักร(๗) การผลิต การสะสมปุ๋ย(๘)การผลิตใยมะพร้าวหรือวัตถุคล้ายคลึงด้วยเครื่องจักร(๙) การตาก การสะสม หรือการขนถ่ายมันสำปะหลัง๖. กิจการที่เกี่ยวกับโลหะหรือแร่(๑) การผลิตโลหะเป็นภาชนะ เครื่องมือ เครื่องจักรอุปกรณ์หรือเครื่องใช้ต่าง ๆ(๒) การหลอม การหล่อ การถลุง แร่หรือโลหะทุกชนิดยกเว้นกิจการใน (๑)(๓) การกลึง การเจาะ การเชื่อม การตี การตัดการประสาน การรีด การอัดโลหะด้วยเครื่องจักรหรือก๊าซ หรือไฟฟ้า ยกเว้นกิจการใน (๑)(๔) การเคลือบ การชุบโลหะด้วยตะกั่ว สังกะสีดีบุก โครเมี่ยม นิกเกิล หรือโลหะอื่นใดยกเว้นกิจการใน (๑)(๕) การขัด การล้างโลหะด้วยเครื่องจักร สารเคมีหรือวิธีอื่นใด ยกเว้นกิจการใน (๑)(๖) การทำเหมืองแร่ การสะสม การแยกการคัดเลือกหรือการล้างแร่๗. กิจการที่เกี่ยวกับยานยนต์ เครื่องจักรหรือเครื่องกล(๑) การต่อ การประกอบ การเคาะ การปะผุ การพ่นสีการพ่นสารกันสนิมยานยนต์(๒) การตั้งศูนย์ถ่วงล้อ การซ่อม การปรับแต่งระบบปรับอากาศ หรืออุปกรณ์ที่เป็นส่วนประกอบของยานยนต์เครื่องจักรหรือเครื่องกล(๓) การประกอบธุรกิจเกี่ยวกับยานยนต์ เครื่องจักรหรือเครื่องกล ซึ่งมีไว้บริการหรือจำหน่ายและในการประกอบธุรกิจนั้น มีการซ่อม หรือปรับปรุงยานยนต์ เครื่องจักรหรือเครื่องกลดังกล่าวด้วย(๔) การล้าง การอัดฉีดยานยนต์(๕) การผลิต การซ่อม การอัดแบตเตอรี่(๖) การปะ การเชื่อมยาง(๗) การอัดผ้าเบรก ผ้าคลัตช์๘. กิจการที่เกี่ยวกับไม้(๑) การผลิตไม้ขีดไฟ(๒) การเลื่อย การซอย การขัด การไส การเจาะการขุดร่อง การทำคิ้ว หรือการตัดไม้ด้วยเครื่องจักร(๓) การประดิษฐ์ไม้ หวายเป็นสิ่งของด้วยเครื่องจักร หรือการพ่นการทาสารเคลือบเงาสีหรือการแต่งสำเร็จผลิตภัณฑ์จากไม้หรือหวาย(๔) การอบไม้(๕) การผลิตธูปด้วยเครื่องจักร(๖) การประดิษฐ์สิ่งของ เครื่องใช้ เครื่องเขียนด้วยกระดาษ(๗) การผลิตกระดาษต่าง ๆ(๘) การเผาถ่าน หรือการสะสมถ่าน๙. กิจการที่เกี่ยวกับการบริการ(๑) การประกอบกิจการ สปาเพื่อสุขภาพเว้นแต่การให้บริการในสถานพยาบาลตามกฎหมายว่าด้วยสถานพยาบาล(๒) การประกอบกิจการอาบ อบ นวดเว้นแต่เป็นการให้บริการใน ๙ (๑) หรือในสถานพยาบาลตามกฎหมายว่าด้วยสถานพยาบาล(๓) การประกอบกิจการสถานที่อาบน้ำ อบไอน้ำอบสมุนไพร เว้นแต่เป็นการให้บริการใน ๙ (๑)หรือในสถานพยาบาลตามกฎหมายว่าด้วยสถานพยาบาล(๔) การประกอบกิจการโรงแรม หรือกิจการอื่นในทำนองเดียวกัน(๕) การประกอบกิจการหอพัก อาคารชุดให้เช่าห้องเช่า ห้องแบ่งเช่า หรือกิจการอื่นใดทำนองเดียวกัน(๖) การประกอบกิจการโรงมหรสพ(๗) การจัดให้มีการแสดงดนตรี เต้นรำ รำวง รองเง็งดิสโกเทก คาราโอเกะ ร้านอาหาร สถานบริการ หรือการแสดงอื่น ๆ ในทำนองเดียวกัน(๘) การประกอบกิจการสระว่ายน้ำ หรือกิจการอื่นๆในทำนองเดียวกัน เว้นแต่เป็นการให้บริการใน ๙ (๑)(๙) การจัดให้มีการเล่นสเกตโดยมีแสงหรือเสียงประกอบ หรือการเล่นอื่น ๆ ในทำนองเดียวกัน(๑๐) การประกอบกิจการเสริมสวยหรือแต่งผมเว้นแต่กิจการที่อยู่ในบังคับตามกฎหมายว่าด้วยการประกอบวิชาชีพเวชกรรม(๑๑) การประกอบกิจการให้บริการควบคุมน้ำหนักโดยวิธีการควบคุมทางโภชนาการให้อาหารที่มีวัตถุประสงค์พิเศษ การบริหารร่างกายหรือโดยวิธีอื่นใดเว้นแต่การให้บริการดังกล่าวในสถานพยาบาลตามกฎหมายว่าด้วยสถานพยาบาล(๑๒) การประกอบกิจการสวนสนุก ตู้เกม(๑๓) การประกอบกิจการสนามกอล์ฟหรือสนามฝึกซ้อมกอล์ฟ(๑๔) การประกอบกิจการห้องปฏิบัติการทางการแพทย์การสาธารณสุข วิทยาศาสตร์หรือสิ่งแวดล้อม(๑๕) การประกอบกิจการสักผิวหนังการเจาะหูหรือเจาะอวัยวะอื่น ๆ(๑๖)การประกอบกิจการให้มีการเลี้ยงและดูแลเด็กที่บ้าน๑๐. กิจการที่เกี่ยวกับสิ่งทอ(๑) การปั่นด้าย การกรอด้ายการทอผ้าด้วยเครื่องจักร หรือการทอผ้าด้วยกี่กระตุกตั้งแต่ ๕ กี่ขึ้นไป(๒) การสะสมปอ ป่าน ฝ้ายหรือนุ่น(๓) การปั่นฝ้ายหรือนุ่นด้วยเครื่องจักร(๔) การทอเสื่อ กระสอบ พรม หรือสิ่งทออื่น ๆด้วยเครื่องจักร(๕) การเย็บผ้าด้วยเครื่องจักรตั้งแต่ ๕เครื่องขึ้นไป(๖) การพิมพ์ผ้า หรือการพิมพ์บนสิ่งทออื่น ๆ(๗) การซัก การอบ การรีดการอัดกลีบผ้าด้วยเครื่องจักร(๘) การย้อม การกัดสีผ้าหรือสิ่งทออื่น ๆ๑๑. กิจการที่เกี่ยวกับหิน ดิน ทราย ซีเมนต์หรือวัตถุที่คล้ายคลึง(๑) การผลิตภาชนะดินเผา หรือผลิตภัณฑ์ดินเผา(๒) การระเบิด การโม่ การป่นหินด้วยเครื่องจักร(๓) การผลิตเครื่องใช้ด้วยซีเมนต์หรือวัตถุที่คล้ายคลึง(๔) การสะสม การผสมซีเมนต์ หิน ทรายหรือวัตถุที่คล้ายคลึง(๕) การเจียรไนเพชร พลอย หิน กระจกหรือวัตถุที่คล้ายคลึง(๖) การเลื่อย การตัด หรือการประดิษฐ์หินเป็นสิ่งของต่างๆ(๗) การผลิตชอล์ก ปูนปลาสเตอร์ ปูนขาว ดินสอพองหรือการเผาหินปูน(๘) การผลิต ผลิตภัณฑ์ต่าง ๆที่มีแร่ใยหินเป็นส่วนประกอบหรือส่วนผสม เช่น ผ้าเบรก ผ้าคลัตช์กระเบื้องมุงหลังคา กระเบื้องยาง ฝ้าเพดาน ท่อนํ้า เป็นต้น(๙) การผลิตกระจก หรือผลิตภัณฑ์แก้ว(๑๐) การผลิตกระดาษทราย(๑๑) การผลิตใยแก้วหรือผลิตภัณฑ์จากใยแก้ว๑๒. กิจการที่เกี่ยวกับปิโตรเลียม ถ่านหินสารเคมี(๑) การผลิต บรรจุ การสะสม การขนส่งกรด ด่างสารออกซิไดส์ หรือสารตัวทำละลาย(๒) การผลิต การบรรจุ การสะสม การขนส่งก๊าซ(๓) การผลิต การกลั่น การสะสมการขนส่งน้ำมันปิโตรเลียมหรือผลิตภัณฑ์ปิโตรเลียมต่าง ๆ(๔) การผลิต การสะสม การขนส่งถ่านหิน ถ่านโค้ก(๕) การพ่นสี ยกเว้นกิจการในข้อ ๗ (๑)(๖) การประดิษฐ์สิ่งของเครื่องใช้ด้วยยางยางเทียม พลาสติก เซลลูลอยด์ เบเกอร์ไลท์ หรือวัตถุที่คล้ายคลึง(๗) การโม่ การบดชัน(๘) การผลิต สีหรือน้ำมันผสมสี(๙) การผลิต การล้างฟิล์มรูปถ่ายหรือฟิล์มภาพยนตร์(๑๐) การเคลือบ การชุบ วัตถุด้วยพลาสติกเซลลูลอยด์ เบเกอร์ไลท์ หรือวัตถุที่คล้ายคลึง(๑๑) การผลิตพลาสติก เซลลูลอยด์เบเกอร์ไลท์หรือวัตถุที่คล้ายคลึง(๑๒) การผลิต การบรรจุสารเคมีดับเพลิง(๑๓) การผลิตน้ำแข็งแห้ง(๑๔) การผลิต การสะสม การขนส่งดอกไม้เพลิงหรือสารเคมีอันเป็นส่วนประกอบในการผลิตดอกไม้เพลิง(๑๕) การผลิตเชลแล็ก หรือสารเคลือบเงา(๑๖) การผลิต การบรรจุ การสะสม การขนส่งสารกำจัดศัตรูพืช หรือพาหะนำโรค(๑๗) การผลิต การบรรจุ การสะสมกาว๑๓. กิจการอื่น ๆ(๑)การพิมพ์หนังสือหรือสิ่งพิมพ์อื่นที่มีลักษณะเดียวกันด้วยเครื่องจักร(๒) การผลิต การซ่อมเครื่องอิเล็กทรอนิกส์เครื่องไฟฟ้า อุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ อุปกรณ์ไฟฟ้า(๓) การผลิตเทียน เทียนไข หรือวัตถุที่คล้ายคลึง(๔) การพิมพ์แบบ พิมพ์เขียว หรือการถ่ายเอกสาร(๕) การสะสมวัตถุหรือสิ่งของที่ชำรุด ใช้แล้วหรือเหลือใช้(๖) การประกอบกิจการโกดังสินค้า(๗) การล้างขวด ภาชนะ หรือบรรจุภัณฑ์ที่ใช้แล้ว(๘) การพิมพ์สีลงบนวัตถุที่มิใช่สิ่งทอ(๙) การก่อสร้าง(๑๐) กิจการท่าเทียบเรือประมงสะพานปลา หรือแพปลาข้อ ๗สถานประกอบกิจการที่ตั้งอยู่ในเขตที่กฎหมายว่าด้วยการผังเมืองหรือกฎหมายว่าด้วยการควบคุมอาคารมีผลใช้บังคับหรือสถานประกอบกิจการใดที่เข้าข่ายเป็นโรงงานหรือมีการประกอบกิจการเกี่ยวกับวัตถุอันตรายจะต้องปฏิบัติตามกฎหมายว่าด้วยการนั้นและกฎหมายอื่นที่เกี่ยวข้องแล้วแต่กรณีข้อ ๘ผู้ดำเนินกิจการตามข้อ ๖ทั้งเป็นการค้าและไม่เป็นการค้า ต้องปฏิบัติตามหลักเกณฑ์ และเงื่อนไขทั่วไปเพื่อการดูแลสภาพหรือสุขลักษณะของสถานที่ที่ใช้ดำเนินการตามที่กำหนดในหมวด ๒ หมวด๓ หมวด ๔ ดังต่อไปนี้หมวด๒สถานที่ตั้งลักษณะอาคาร และการสุขาภิบาล ข้อ ๙สถานประกอบกิจการต้องตั้งอยู่ห่างจากชุมชนวัด ศาสนา โบราณสถาน โรงเรียน สถาบันการศึกษา โรงพยาบาล หรือสถานที่อื่น ๆตามกฎหมายว่าด้วยโรงงานหรือกฎหมายอื่นที่เกี่ยวข้อง ทั้งนี้ ในกรณีที่สถานประกอบกิจการที่ไม่เข้าข่ายเป็นโรงงานสถานประกอบกิจการนั้นจะต้องมีสถานที่ตั้งตามที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นโดยคำแนะนำของเจ้าพนักงานสาธารณสุขประกาศกำหนดโดยคำนึงถึงลักษณะและประเภทของการประกอบกิจการซึ่งอาจก่อให้เกิดอันตรายต่อสุขภาพอนามัยของประชาชนหรือก่อเหตุรำคาญข้อ ๑๐สถานประกอบกิจการที่มีอาคารต้องปฏิบัติตามหลักเกณฑ์ดังต่อไปนี้(๑) ต้องเป็นอาคารที่มีความมั่นคง แข็งแรงเหมาะสมที่จะประกอบกิจการที่ขออนุญาตได้ตามกฎหมายว่าด้วยการควบคุมอาคารและกฎหมายอื่นที่เกี่ยวข้องบันไดหนีไฟ หรือทางออกฉุกเฉินมีลักษณะเป็นไปตามกฎหมายว่าด้วยการควบคุมอาคารและกฎหมายอื่นที่เกี่ยวข้องทั้งนี้ต้องไม่มีสิ่งกีดขวางมีแสงสว่างเพียงพอ และมีป้ายหรือเครื่องหมายแสดงชัดเจนโดยทางออกฉุกเฉินต้องมีไฟส่องสว่างฉุกเฉินเมื่อระบบไฟฟ้าปกติขัดข้อง(๒)ต้องจัดให้มีระบบการจัดแสงสว่างและการระบายอากาศให้เป็นไปตามกฎหมายว่าด้วยการควบคุมอาคารและกฎหมายอื่นที่เกี่ยวข้อง(๓)ต้องมีห้องน้ำและห้องส้วมตามแบบและจำนวนที่กำหนดในกฎหมายว่าด้วยการควบคุมอาคารและกฎหมายอื่นที่เกี่ยวข้องและมีการดูแลรักษาความสะอาดให้อยู่ในสภาพที่ถูกสุขลักษณะเป็นประจำทุกวันข้อ ๑๑สถานประกอบกิจการที่มีคนงานอาจเปรอะเปื้อนจากสารเคมีวัตถุอันตรายหรือสิ่งอื่นใดอันอาจเป็นอันตรายต่อสุขภาพต้องจัดให้มีที่อาบน้ำฉุกเฉิน ที่ล้างตาฉุกเฉินตามความจำเป็นและเหมาะสมกับคุณสมบัติของวัตถุอันตรายและขนาดของการประกอบกิจการตามที่กำหนดไว้ในกฎหมายว่าด้วยวัตถุอันตรายและกฎหมายอื่นที่เกี่ยวข้องข้อ ๑๒สถานประกอบกิจการต้องมีการเก็บรวบรวม หรือกำจัดมูลฝอยที่ถูกสุขลักษณะ ดังนี้(๑)มีภาชนะบรรจุหรือภาชนะรองรับที่เหมาะสมและเพียงพอกับปริมาณและประเภทมูลฝอย รวมทั้งมีการทำความสะอาดภาชนะหรือภาชนะรองรับและบริเวณที่เก็บภาชนะนั้นอยู่เสมอ(๒) ในกรณีที่มีการกำจัดเองต้องได้รับความเห็นชอบจากเจ้าพนักงานท้องถิ่นและต้องดำเนินการให้ถูกต้องตามเทศบัญญัติว่าด้วยการจัดการสิ่งปฏิกูลมูลฝอย(๓)ในกรณีที่มีมูลฝอยที่ปนเปื้อนหรือวัตถุอันตรายหรือสิ่งอื่นใดที่อาจเป็นอันตรายต่อสุขภาพหรือมีผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมต้องดำเนินการตามกฎหมายที่เกี่ยวข้องข้อ ๑๓สถานประกอบกิจการต้องมีการป้องกันและกำจัดแมลงและสัตว์ที่เป็นพาหะของโรคติดต่อให้ถูกต้องตามหลักวิชาการสุขาภิบาลสิ่งแวดล้อมข้อ ๑๔สถานประกอบกิจการที่มีโรงอาหารหรือห้องครัวที่จัดไว้สำหรับประกอบอาหารการปรุงอาหาร การสะสมอาหาร สำหรับคนงานหรือผู้มาใช้บริการต้องมีการดำเนินการให้ถูกต้องตามเทศบัญญัติว่าด้วยสถานที่จำหน่ายอาหารหรือสถานที่สะสมอาหารหรือมาตรฐานสุขาภิบาลอาหารกรมอนามัยข้อ ๑๕สถานประกอบกิจการต้องจัดวางสิ่งของให้เป็นระเบียบเรียบร้อยปลอดภัยเป็นสัดส่วนและต้องรักษาความสะอาดอยู่เสมอหมวด๓การอาชีวอนามัยและความปลอดภัย ข้อ ๑๖สถานประกอบกิจการต้องมีมาตรการความปลอดภัยในการทำงานและปฏิบัติให้เป็นไปตามกฎหมายว่าด้วยการคุ้มครองแรงงานและกฎหมายอื่นที่เกี่ยวข้องข้อ ๑๗สถานประกอบกิจการต้องจัดให้มีการป้องกันเพื่อความปลอดภัยดังนี้(๑)มีระบบสัญญาณเตือนเพลิงไหม้และเครื่องดับเพลิงเป็นไปตามพระราชบัญญัติควบคุมอาคาร พ.ศ.๒๕๒๒ หรือกฎหมายอื่น ๆ ที่เกี่ยวข้อง ทั้งนี้ จะต้องมีการบันทึกการบำรุงรักษาเครื่องดับเพลิงอย่างน้อยหกเดือนต่อครั้งและมีการฝึกอบรมการดับเพลิงเบื้องต้นจากหน่วยงานที่ทางราชการกำหนดหรืออบรมให้แก่คนงานไม่น้อยกว่าร้อยละสี่สิบของจำนวนคนงานในสถานประกอบกิจการนั้น(๒) กรณีที่มีวัตถุอันตรายต้องมีสถานที่ที่ปลอดภัยสำหรับเก็บรักษาวัตถุอันตรายหรือสิ่งของที่อาจก่อให้เกิดอันตรายหรืออัคคีภัยได้ง่ายไว้โดยเฉพาะตามกฎหมายว่าด้วยวัตถุอันตรายและกฎหมายอื่นที่เกี่ยวข้องหมวด๔การควบคุมของเสียมลพิษหรือสิ่งใดๆที่เกิดจากการประกอบกิจการของสถานประกอบกิจการ ข้อ ๑๘สถานประกอบกิจการใดที่การประกอบกิจการอาจก่อให้เกิดมลพิษทางเสียงหรือความสั่นสะเทือนมลพิษทางอากาศ มลพิษทางน้ำ ของเสียอันตราย หรือมีการใช้สารเคมีหรือวัตถุอันตรายจะต้องดำเนินการควบคุมและป้องกันมิให้เกิดผลกระทบจนเป็นเหตุรำคาญหรือเป็นอันตรายต่อสุขภาพของคนงานและผู้อยู่อาศัยบริเวณใกล้เคียงข้อ ๑๙เมื่อพ้นกำหนดเก้าสิบวันนับแต่วันที่เทศบัญญัตินี้มีผลบังคับใช้ห้ามมิให้ผู้ใดประกอบกิจการตามประเภทที่กำหนดไว้ในข้อ ๖ ในลักษณะเป็นการค้าเว้นแต่จะได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานท้องถิ่นข้อ ๒๐ผู้ใดประสงค์จะประกอบกิจการตามประเภทที่มีเทศบัญญัติกำหนดให้เป็นกิจการที่ต้องมีการควบคุมตามข้อ๖ ในลักษณะที่เป็นการค้า จะต้องยื่นคำขอรับใบอนุญาตตามแบบที่กำหนดไว้ในท้ายเทศบัญญัตินี้พร้อมกับเอกสารและหลักฐาน ดังต่อไปนี้(๑)สำเนาบัตรประจำตัวประชาชน/ข้าราชการ/พนักงานรัฐวิสาหกิจ(๒) สำเนาทะเบียนบ้าน(๓) สำเนาใบอนุญาตตามกฎหมายที่เกี่ยวข้อง(๔) สำเนาหนังสือรับรองการจดทะเบียนนิติบุคคลพร้อมสำเนาบัตรประจำตัวประชาชนของผู้แทนนิติบุคคล(๕) หนังสือมอบอำนาจในกรณีที่เจ้าของกิจการไม่มายื่นขอรับใบอนุญาตด้วยตนเอง(๖) อื่น ๆ ตามที่กำหนดข้อ ๒๑เมื่อได้รับคำขอรับใบอนุญาตหรือคำขอต่ออายุใบอนุญาตให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นตรวจความถูกต้องและความสมบูรณ์ของคำขอถ้าปรากฏว่าคำขอดังกล่าวไม่ถูกต้องหรือไม่สมบูรณ์ตามหลักเกณฑ์วิธีการหรือเงื่อนไขที่กำหนดไว้ในเทศบัญญัตินี้ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นรวบรวมความไม่ถูกต้องหรือความไม่สมบูรณ์นั้นทั้งหมดและแจ้งให้ผู้ขออนุญาตแก้ไขให้ถูกต้องและสมบูรณ์ในคราวเดียวกันและในกรณีจำเป็นที่จะต้องส่งคืนคำขอแก่ผู้ขออนุญาต ก็ให้ส่งคืนคำขอพร้อมทั้งแจ้งความไม่ถูกต้องหรือความไม่สมบูรณ์ให้ทราบภายในสิบห้าวันนับแต่วันที่ได้รับคำขอเจ้าพนักงานท้องถิ่นต้องออกใบอนุญาตหรือมีหนังสือแจ้งคำสั่งไม่อนุญาตพร้อมด้วยเหตุผลให้ผู้ขออนุญาตทราบภายในสามสิบวันนับแต่วันได้รับคำขอซึ่งมีรายละเอียดถูกต้องหรือครบถ้วนตามที่กำหนดในเทศบัญญัตินี้ในกรณีที่มีเหตุจำเป็นที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นไม่อาจออกใบอนุญาตหรือยังไม่อาจมีคำสั่งไม่อนุญาตได้ภายในกำหนดเวลาตามวรรคสองให้ขยายเวลาออกไปได้อีกไม่เกินสองครั้งครั้งละไม่เกินสิบห้าวันแต่ต้องมีหนังสือแจ้งการขยายระยะเวลาและเหตุจำเป็นแต่ละครั้งให้ผู้ขออนุญาตทราบก่อนสิ้นกำหนดเวลาตามวรรคสองหรือตามที่ขยายเวลาไว้แล้วนั้นแล้วแต่กรณีข้อ ๒๒ในการออกใบอนุญาตตามข้อ ๒๑เจ้าพนักงานท้องถิ่นอาจกำหนดเงื่อนไขโดยเฉพาะให้ผู้รับใบอนุญาตปฏิบัติเพื่อป้องกันอันตรายต่อสุขภาพของสาธารณชนเพิ่มเติมจากที่กำหนดไว้โดยทั่วไปในเทศบัญญัตินี้ก็ได้ใบอนุญาตตามข้อ ๒๑ให้ใช้ได้สำหรับกิจการประเภทเดียวและสำหรับสถานที่แห่งเดียวการประกอบกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพตามเทศบัญญัตินี้หลายประเภทที่เกี่ยวเนื่องกันและสถานที่เดียวกันให้เสียค่าธรรมเนียมใบอนุญาตในประเภทที่มีอัตราสูงสุดเพียงประเภทเดียวข้อ ๒๓ผู้ได้รับอนุญาตต้องมารับใบอนุญาตภายในสิบห้าวันนับแต่วันที่ได้รับหนังสือแจ้งการอนุญาตจากเจ้าพนักงานท้องถิ่นหากไม่มารับภายในกำหนดเวลาดังกล่าวโดยไม่มีเหตุอันสมควรให้ถือว่าสละสิทธิ์ข้อ ๒๔ใบอนุญาตที่ออกตามเทศบัญญัตินี้ให้มีอายุหนึ่งปีนับแต่วันที่ออกใบอนุญาตและให้ใช้ได้เพียงในเขตเทศบาลตำบลหนองผึ้งการขอต่ออายุใบอนุญาตจะต้องยื่นคำขอก่อนใบอนุญาตสิ้นอายุภายในกำหนดสามสิบวันเมื่อได้ยื่นคำขอพร้อมกับเสียค่าธรรมเนียมแล้วให้ประกอบกิจการต่อไปได้จนกว่าเจ้าพนักงานท้องถิ่นจะสั่งไม่ต่ออายุใบอนุญาตการขอต่ออายุใบอนุญาตและการอนุญาตให้ต่ออายุใบอนุญาตให้เป็นไปตามหลักเกณฑ์วิธีการและเงื่อนไขที่กำหนดไว้ตามข้อ ๒๑ โดยอนุโลมข้อ ๒๕ผู้ได้รับใบอนุญาตต้องเสียค่าธรรมเนียมการออกใบอนุญาตตามอัตราที่กำหนดไว้ท้ายเทศบัญญัตินี้ในวันที่มารับใบอนุญาตสำหรับเป็นกรณีที่เป็นการขอรับใบอนุญาตครั้งแรกหรือก่อนใบอนุญาตสิ้นอายุสำหรับกรณีที่เป็นการขอต่ออายุใบอนุญาตตลอดเวลาที่ยังดำเนินกิจการนั้นถ้ามิได้เสียค่าธรรมเนียมภายในเวลาที่กำหนดให้ชำระค่าปรับเพิ่มขึ้นอีกร้อยละยี่สิบของจำนวนค่าธรรมเนียมที่ค้างชำระ เว้นแต่ที่ผู้รับใบอนุญาตจะได้บอกเลิกการดำเนินกิจการนั้นก่อนถึงกำหนดการเสียค่าธรรมเนียมครั้งต่อไปในกรณีที่ผู้มีหน้าที่ที่ต้องเสียค่าธรรมเนียมตามวรรคหนึ่งค้างชำระค่าธรรมเนียมติดต่อกันเกินกว่าสองครั้งให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจสั่งให้ผู้นั้นหยุดการดำเนินกิจการไว้จนกว่าจะได้เสียค่าธรรมเนียมและค่าปรับจนครบจำนวนข้อ ๒๖บรรดาค่าธรรมเนียมและค่าปรับตามเทศบัญญัตินี้ให้เป็นรายได้ของเทศบาลตำบลหนองผึ้งข้อ ๒๗ผู้ได้รับใบอนุญาตตามเทศบัญญัตินี้ต้องแสดงใบอนุญาตไว้โดยเปิดเผยและเห็นได้ง่าย ณ สถานที่ประกอบกิจการตลอดเวลาที่ประกอบกิจการข้อ ๒๘ในกรณีที่ใบอนุญาตสูญหาย ถูกทำลายหรือชำรุดในสาระที่สำคัญให้ผู้ได้รับใบอนุญาตยื่นคำขอรับใบแทนใบอนุญาตภายในสิบห้าวันนับแต่วันที่ได้ทราบถึงการสูญหายถูกทำลาย หรือชำรุด ตามแบบที่กำหนดไว้ท้ายเทศบัญญัตินี้การขอรับใบแทนใบอนุญาตและการออกใบแทนใบอนุญาตให้เป็นไปตามหลักเกณฑ์วิธีการและเงื่อนไข ดังต่อไปนี้(๑) กรณีใบอนุญาตสูญหายให้ผู้ยื่นคำขอรับใบแทนใบอนุญาตนำสำเนาบันทึกการแจ้งความต่อพนักงานเจ้าหน้าที่แห่งท้องที่ที่ใบอนุญาตสูญหายมาแสดงต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นประกอบด้วย(๒) ในกรณีใบอนุญาตถูกทำลาย หรือชำรุดในสาระที่สำคัญให้ผู้ยื่นคำขอรับใบแทนใบอนุญาตนำใบอนุญาตเดิมเท่าที่เหลืออยู่มาแสดงต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นประกอบด้วยข้อ ๒๙ในกรณีที่ปรากฏว่าผู้รับอนุญาตสำหรับกิจการใดตามเทศบัญญัตินี้ไม่ปฏิบัติหรือปฏิบัติไม่ถูกต้องตามบทบัญญัติแห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ.๒๕๓๕ กฎกระทรวงที่ออกตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ หรือเทศบัญญัตินี้หรือเงื่อนไขที่ระบุไว้ในใบอนุญาตในเรื่องที่กำหนดไว้เกี่ยวกับการประกอบกิจการตามที่ได้รับใบอนุญาตนั้นเจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจสั่งพักใช้ใบอนุญาตได้ภายในเวลาที่เห็นสมควรแต่ต้องไม่เกินสิบห้าวันข้อ ๓๐เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจออกคำสั่งเพิกถอนใบอนุญาตเมื่อปรากฏว่าผู้ขอรับใบอนุญาต(๑) ถูกสั่งพักใช้ใบอนุญาตตั้งแต่สองครั้งขึ้นไปและมีเหตุที่จะต้องถูกสั่งพักใช้ใบอนุญาตอีก(๒) ต้องคำพิพากษาถึงที่สุดว่าได้กระทำความผิดตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุขพ.ศ. ๒๕๓๕(๓)ไม่ปฏิบัติหรือปฏิบัติไม่ถูกต้องตามบทแห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ กฎกระทรวงที่ออกตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุขพ.ศ. ๒๕๓๕ หรือข้อบัญญัตินี้หรือเงื่อนไขที่ระบุไว้ในใบอนุญาตในเรื่องที่กำหนดไว้เกี่ยวกับการประกอบกิจการตามที่ได้รับอนุญาตและการไม่ปฏิบัติหรือการปฏิบัติไม่ถูกต้องนั้นก่อให้เกิดอันตรายอย่างร้ายแรงต่อสุขภาพของประชาชนหรือมีผลกระทบต่อสภาวะความเป็นอยู่ที่เหมาะสมกับการดำรงชีพของประชาชนข้อ ๓๑คำสั่งพักการใช้ใบอนุญาตและคำสั่งเพิกถอนใบอนุญาตให้ทำเป็นหนังสือแจ้งให้ผู้รับใบอนุญาตทราบ ในกรณีที่ไม่พบผู้รับใบอนุญาตหรือผู้รับใบอนุญาตไม่ยอมรับคำสั่งดังกล่าวให้ส่งคำสั่งโดยทางไปรษณีย์ตอบรับหรือให้ปิดคำสั่งไว้ในที่เปิดเผยเห็นได้ง่าย ณ ภูมิลำเนาหรือสำนักทำการงานของผู้รับใบอนุญาต และให้ถือว่าผู้รับใบอนุญาตนั้นได้ทราบคำสั่งแล้วตั้งแต่เวลาที่คำสั่งไปถึง หรือวันปิดคำสั่ง แล้วแต่กรณีข้อ ๓๒ผู้ถูกสั่งเพิกถอนใบอนุญาตจะขอรับใบอนุญาตสำหรับการประกอบกิจการที่ถูกเพิกถอนใบอนุญาตอีกไม่ได้จนกว่าจะพ้นกำหนดหนึ่งปีนับแต่วันที่ถูกเพิกถอนใบอนุญาตข้อ ๓๓ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจแต่งตั้งข้าราชการหรือพนักงานส่วนท้องถิ่นเพื่อให้ปฏิบัติหน้าที่ตามมาตรา๔๔ วรรคหนึ่ง แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ ในเขตอำนาจของเทศบาลตำบลหนองผึ้งในเรื่องใดหรือทุกเรื่องก็ได้ข้อ ๓๔ผู้ใดฝ่าฝืนหรือไม่ปฏิบัติตามเทศบัญญัตินี้ต้องระวางโทษตามบทกำหนดโทษแห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุขพ.ศ. ๒๕๓๕ข้อ ๓๕ให้นายกเทศมนตรีตำบลหนองผึ้งเป็นผู้รักษาการให้เป็นไปตามเทศบัญญัตินี้และให้มีอำนาจออกระเบียบประกาศ หรือคำสั่งเพื่อปฏิบัติการให้เป็นไปตามเทศบัญญัตินี้บทเฉพาะกาล บรรดาใบอนุญาตการค้าเรื่องกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพที่ได้ออกก่อนวันใช้เทศบัญญตินี้ให้คงใช้บังคับต่อไปจนสิ้นอายุใบอนุญาตนั้นนี้ประกาศณ วันที่ ๑๐ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๕๒ธวัชตุ้ยแสนนายกเทศมนตรีเทศบาลตำบลหนองผึ้ง[เอกสารแนบท้าย]๑. อัตราค่าธรรมเนียมตามบัญชีแนบท้ายเทศบัญญัติเทศบาลตำบลหนองผึ้งเรื่อง การควบคุมกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ พ.ศ. ๒๕๕๒(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)ปริยานุช/ผู้จัดทำ๓กุมภาพันธ์ ๒๕๕๓นันท์นภัสร์/ตรวจ๓กุมภาพันธ์ ๒๕๕๓[๑]ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๗/ตอนพิเศษ ๑๓ ง/หน้า ๗๒/๒๖ มกราคม ๒๕๕๓