คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 349/2509หลักกฎหมาย: คำให้การจำเลยที่ว่า ได้ออกเงินช่วยค่าก่อสร้างแก่โจทก์และโจทก์ตกลงจะให้จำเลยได้อยู่ในตึกแถว 2 คูหา มีกำหนดเวลา 25 ปีนั้น พอถือได้ว่าจำเลยต่อสู้ว่าจำเลยมีสิทธิอยู่ในตึกแถวที่โจทก์สร้างขึ้นโดยจำเลยชำระเงินจำนวนหนึ่งให้แก่โจทก์จึงอนุมานได้ว่าเป็นสัญญาต่างตอบแทนโดยนัยอยู่ในตัว สัญญาเช่นนี้แม้จะมิได้จดทะเบียนต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ ก็ใช้บังคับตามกำหนดเวลาที่ตกลงกันไว้ได้ (อ้างฎีกาที่ 1627/2505 และที่ 1152/2507)โจทก์ฟ้องว่าจำเลยเช่าตึกพิพาทจากโจทก์โดยออกเงินช่วยค่าก่อสร้างให้ และโจทก์ยอมให้จำเลยเช่ามีกำหนด 25 ปี แต่จำเลยยังค้างเงินช่วยค่าก่อสร้างอีก 10,000 บาท ทั้งยังค้างค่าเช่าตลอดมาจึงขอให้จำเลยชำระเงินที่ค้าง และขอให้ขับไล่จำเลยกับบริวารจำเลยให้การว่า โจทก์เรียกเอาค่าก่อสร้างจากจำเลยโดยให้ถือเป็นค่าเช่าตลอด 25 ปี จำเลยชำระครบถ้วนแล้วศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษาให้ขับไล่จำเลยและบริวารออกจากตึกพิพาทจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า จำเลยมิได้ผิดสัญญาที่ให้ชำระเงินช่วยค่าก่อสร้าง และมิได้ผิดสัญญาค้างค่าเช่า และเห็นว่าตามคำให้การจำเลยแสดงว่าการที่จำเลยได้ออกเงินช่วยค่าก่อสร้างแก่โจทก์และโจทก์ตกลงจะให้จำเลยได้อยู่ในตึกแถว 2 คูหามีกำหนดเวลา 25 ปี เช่นนี้ พอถือได้ว่าจำเลยต่อสู้ว่า จำเลยมีสิทธิอยู่ในตึกแถวที่โจทก์สร้างขึ้น โดยจำเลยชำระเงินจำนวนหนึ่งให้แก่โจทก์ จึงอนุมานได้ว่าเป็นสัญญาต่างตอบแทนโดยนัยอยู่ในตัวดังนี้ แม้จะมิได้จดทะเบียนต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ ก็ย่อมผูกพันโจทก์ในอันที่จะต้องให้จำเลยอยู่ตามกำหนดเวลาที่ตกลงกันไว้ ตามนัยคำพิพากษาฎีกาที่1627/2505 และฎีกาที่ 1152/2507พิพากษาแก้ ให้ยกฟ้องโจทก์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 349/2509นางม้วน ยมเกิดโจทก์นายเซี้ยวโป แซ่แต้ ที่ 1 นายรุจน์ เตชาชาน ที่ 2จำเลย ป.พ.พ. ม. 538 ป.วิ.พ. ม. 177 คำให้การจำเลยที่ว่า ได้ออกเงินช่วยค่าก่อสร้างแก่โจทก์และโจทก์ตกลงจะให้จำเลยได้อยู่ในตึกแถว 2 คูหา มีกำหนดเวลา 25 ปีนั้น พอถือได้ว่าจำเลยต่อสู้ว่าจำเลยมีสิทธิอยู่ในตึกแถวที่โจทก์สร้างขึ้นโดยจำเลยชำระเงินจำนวนหนึ่งให้แก่โจทก์จึงอนุมานได้ว่าเป็นสัญญาต่างตอบแทนโดยนัยอยู่ในตัว สัญญาเช่นนี้แม้จะมิได้จดทะเบียนต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ ก็ใช้บังคับตามกำหนดเวลาที่ตกลงกันไว้ได้ (อ้างฎีกาที่ 1627/2505 และที่ 1152/2507)โจทก์ฟ้องว่าจำเลยเช่าตึกพิพาทจากโจทก์โดยออกเงินช่วยค่าก่อสร้างให้ และโจทก์ยอมให้จำเลยเช่ามีกำหนด 25 ปี แต่จำเลยยังค้างเงินช่วยค่าก่อสร้างอีก 10,000 บาท ทั้งยังค้างค่าเช่าตลอดมาจึงขอให้จำเลยชำระเงินที่ค้าง และขอให้ขับไล่จำเลยกับบริวารจำเลยให้การว่า โจทก์เรียกเอาค่าก่อสร้างจากจำเลยโดยให้ถือเป็นค่าเช่าตลอด 25 ปี จำเลยชำระครบถ้วนแล้วศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษาให้ขับไล่จำเลยและบริวารออกจากตึกพิพาทจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า จำเลยมิได้ผิดสัญญาที่ให้ชำระเงินช่วยค่าก่อสร้าง และมิได้ผิดสัญญาค้างค่าเช่า และเห็นว่าตามคำให้การจำเลยแสดงว่าการที่จำเลยได้ออกเงินช่วยค่าก่อสร้างแก่โจทก์และโจทก์ตกลงจะให้จำเลยได้อยู่ในตึกแถว 2 คูหามีกำหนดเวลา 25 ปี เช่นนี้ พอถือได้ว่าจำเลยต่อสู้ว่า จำเลยมีสิทธิอยู่ในตึกแถวที่โจทก์สร้างขึ้น โดยจำเลยชำระเงินจำนวนหนึ่งให้แก่โจทก์ จึงอนุมานได้ว่าเป็นสัญญาต่างตอบแทนโดยนัยอยู่ในตัวดังนี้ แม้จะมิได้จดทะเบียนต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ ก็ย่อมผูกพันโจทก์ในอันที่จะต้องให้จำเลยอยู่ตามกำหนดเวลาที่ตกลงกันไว้ ตามนัยคำพิพากษาฎีกาที่1627/2505 และฎีกาที่ 1152/2507พิพากษาแก้ ให้ยกฟ้องโจทก์(เสนอ บุณยเกียรติ-เชื้อ คงคากุล-ยง เหลืองรังษี)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่าจำเลยเช่าตึกพิพาทจากโจทก์โดยออกเงินช่วยค่าก่อสร้างให้ และโจทก์ยอมให้จำเลยเช่ามีกำหนด 25 ปี แต่จำเลยยังค้างเงินช่วยค่าก่อสร้างอีก 10,000 บาท ทั้งยังค้างค่าเช่าตลอดมาจึงขอให้จำเลยชำระเงินที่ค้าง และขอให้ขับไล่จำเลยกับบริวารจำเลยให้การว่า โจทก์เรียกเอาค่าก่อสร้างจากจำเลยโดยให้ถือเป็นค่าเช่าตลอด 25 ปี จำเลยชำระครบถ้วนแล้วศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษาให้ขับไล่จำเลยและบริวารออกจากตึกพิพาทจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า จำเลยมิได้ผิดสัญญาที่ให้ชำระเงินช่วยค่าก่อสร้าง และมิได้ผิดสัญญาค้างค่าเช่า และเห็นว่าตามคำให้การจำเลยแสดงว่าการที่จำเลยได้ออกเงินช่วยค่าก่อสร้างแก่โจทก์และโจทก์ตกลงจะให้จำเลยได้อยู่ในตึกแถว 2 คูหามีกำหนดเวลา 25 ปี เช่นนี้ พอถือได้ว่าจำเลยต่อสู้ว่า จำเลยมีสิทธิอยู่ในตึกแถวที่โจทก์สร้างขึ้น โดยจำเลยชำระเงินจำนวนหนึ่งให้แก่โจทก์ จึงอนุมานได้ว่าเป็นสัญญาต่างตอบแทนโดยนัยอยู่ในตัวดังนี้ แม้จะมิได้จดทะเบียนต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ ก็ย่อมผูกพันโจทก์ในอันที่จะต้องให้จำเลยอยู่ตามกำหนดเวลาที่ตกลงกันไว้ ตามนัยคำพิพากษาฎีกาที่1627/2505 และฎีกาที่ 1152/2507พิพากษาแก้ ให้ยกฟ้องโจทก์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 349/2509นางม้วน ยมเกิดโจทก์นายเซี้ยวโป แซ่แต้ ที่ 1 นายรุจน์ เตชาชาน ที่ 2จำเลย ป.พ.พ. ม. 538 ป.วิ.พ. ม. 177 คำให้การจำเลยที่ว่า ได้ออกเงินช่วยค่าก่อสร้างแก่โจทก์และโจทก์ตกลงจะให้จำเลยได้อยู่ในตึกแถว 2 คูหา มีกำหนดเวลา 25 ปีนั้น พอถือได้ว่าจำเลยต่อสู้ว่าจำเลยมีสิทธิอยู่ในตึกแถวที่โจทก์สร้างขึ้นโดยจำเลยชำระเงินจำนวนหนึ่งให้แก่โจทก์จึงอนุมานได้ว่าเป็นสัญญาต่างตอบแทนโดยนัยอยู่ในตัว สัญญาเช่นนี้แม้จะมิได้จดทะเบียนต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ ก็ใช้บังคับตามกำหนดเวลาที่ตกลงกันไว้ได้ (อ้างฎีกาที่ 1627/2505 และที่ 1152/2507)โจทก์ฟ้องว่าจำเลยเช่าตึกพิพาทจากโจทก์โดยออกเงินช่วยค่าก่อสร้างให้ และโจทก์ยอมให้จำเลยเช่ามีกำหนด 25 ปี แต่จำเลยยังค้างเงินช่วยค่าก่อสร้างอีก 10,000 บาท ทั้งยังค้างค่าเช่าตลอดมาจึงขอให้จำเลยชำระเงินที่ค้าง และขอให้ขับไล่จำเลยกับบริวารจำเลยให้การว่า โจทก์เรียกเอาค่าก่อสร้างจากจำเลยโดยให้ถือเป็นค่าเช่าตลอด 25 ปี จำเลยชำระครบถ้วนแล้วศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษาให้ขับไล่จำเลยและบริวารออกจากตึกพิพาทจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า จำเลยมิได้ผิดสัญญาที่ให้ชำระเงินช่วยค่าก่อสร้าง และมิได้ผิดสัญญาค้างค่าเช่า และเห็นว่าตามคำให้การจำเลยแสดงว่าการที่จำเลยได้ออกเงินช่วยค่าก่อสร้างแก่โจทก์และโจทก์ตกลงจะให้จำเลยได้อยู่ในตึกแถว 2 คูหามีกำหนดเวลา 25 ปี เช่นนี้ พอถือได้ว่าจำเลยต่อสู้ว่า จำเลยมีสิทธิอยู่ในตึกแถวที่โจทก์สร้างขึ้น โดยจำเลยชำระเงินจำนวนหนึ่งให้แก่โจทก์ จึงอนุมานได้ว่าเป็นสัญญาต่างตอบแทนโดยนัยอยู่ในตัวดังนี้ แม้จะมิได้จดทะเบียนต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ ก็ย่อมผูกพันโจทก์ในอันที่จะต้องให้จำเลยอยู่ตามกำหนดเวลาที่ตกลงกันไว้ ตามนัยคำพิพากษาฎีกาที่1627/2505 และฎีกาที่ 1152/2507พิพากษาแก้ ให้ยกฟ้องโจทก์(เสนอ บุณยเกียรติ-เชื้อ คงคากุล-ยง เหลืองรังษี)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ