คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 565/2491หลักกฎหมาย: เมื่อข้อเท็จจริงฟังได้ว่าจำเลยได้เข้าครอบครองที่ดินโดยสงบและเปิดเผยด้วยเจตนาเป็นเจ้าของเกินกว่า 10 ปีแล้วจำเลยก็ย่อมได้กรรมสิทธิ์ตามมาตรา 1382ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์โดยไม่ต้องคำนึงว่าผู้ที่ยกที่ดินให้จำเลยเข้าครอบครองนั้นจะเป็นเจ้าของที่ดินหรือไม่และหนังสือยกให้นั้นจะใช้ได้ตามกฎหมายหรือไม่คดีนี้ศาลล่างทั้งสองฟังข้อเท็จจริงต้องกันว่าที่ดินรายพิพาทอยู่ในโฉนด 299 จังหวัดจันทบุรี ซึ่งมีชื่อโจทก์เป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์ แต่นางเต๋งมารดาโจทก์ได้ยกที่ดินรายพิพาทให้จำเลยที่ 1 ครอบครองมาโดยสงบและเปิดเผยเป็นเวลาเกินกว่า10 ปีแล้ว จำเลยที่ 1 จึงได้โอนขายให้แก่จำเลยที่ 2 โจทก์ไม่มีอำนาจขับไล่โจทก์ฎีกาในข้อกฎหมายว่า นางเต๋งมารดาโจทก์ไม่มีอำนาจเอาที่ดินไปยกให้จำเลยที่ 1 และหนังสือยกให้ไม่สมบูรณ์ตามกฎหมายศาลฎีกาวินิจฉัยว่า เมื่อข้อเท็จจริงฟังได้ว่า นางเต๋ง มารดาโจทก์ได้ทำหนังสือยกที่รายพิพาทให้แก่จำเลยที่ 1 และจำเลยที่ 1 ได้เข้าครอบครองโดยสงบและเปิดเผยด้วยเจตนาเป็นเจ้าของมาเกิน 10 ปีแล้ว จำเลยที่ 1 ย่อมได้กรรมสิทธิ์ตามมาตรา 1382 ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ โดยไม่ต้องคำนึงว่ามารดาโจทก์จะเป็นเจ้าของที่ดินในเวลาทำหนังสือยกให้หรือไม่ และหนังสือนั้นใช้ได้หรือไม่หนังสือยกให้เป็นเพียงแสดงให้เห็นว่าจำเลยที่ 1 ได้เข้าครอบครองโดยเจตนาเป็นเจ้าของจริง ๆ ไม่ใช่โดยอาศัย จึงพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 565/2491นางสาวเนือง เคหะสุข โดยนางเต๊ง ผู้แทนโดยชอบธรรม มารดาโจทก์นายเจียตั้ง เหล่าหะพันธ์ ที่ 1 นายฮุ้น ชานพนา ที่ 2จำเลย ป.พ.พ. ม. 1382เมื่อข้อเท็จจริงฟังได้ว่าจำเลยได้เข้าครอบครองที่ดินโดยสงบและเปิดเผยด้วยเจตนาเป็นเจ้าของเกินกว่า 10 ปีแล้วจำเลยก็ย่อมได้กรรมสิทธิ์ตามมาตรา 1382ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์โดยไม่ต้องคำนึงว่าผู้ที่ยกที่ดินให้จำเลยเข้าครอบครองนั้นจะเป็นเจ้าของที่ดินหรือไม่และหนังสือยกให้นั้นจะใช้ได้ตามกฎหมายหรือไม่คดีนี้ศาลล่างทั้งสองฟังข้อเท็จจริงต้องกันว่าที่ดินรายพิพาทอยู่ในโฉนด 299 จังหวัดจันทบุรี ซึ่งมีชื่อโจทก์เป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์ แต่นางเต๋งมารดาโจทก์ได้ยกที่ดินรายพิพาทให้จำเลยที่ 1 ครอบครองมาโดยสงบและเปิดเผยเป็นเวลาเกินกว่า10 ปีแล้ว จำเลยที่ 1 จึงได้โอนขายให้แก่จำเลยที่ 2 โจทก์ไม่มีอำนาจขับไล่โจทก์ฎีกาในข้อกฎหมายว่า นางเต๋งมารดาโจทก์ไม่มีอำนาจเอาที่ดินไปยกให้จำเลยที่ 1 และหนังสือยกให้ไม่สมบูรณ์ตามกฎหมายศาลฎีกาวินิจฉัยว่า เมื่อข้อเท็จจริงฟังได้ว่า นางเต๋ง มารดาโจทก์ได้ทำหนังสือยกที่รายพิพาทให้แก่จำเลยที่ 1 และจำเลยที่ 1 ได้เข้าครอบครองโดยสงบและเปิดเผยด้วยเจตนาเป็นเจ้าของมาเกิน 10 ปีแล้ว จำเลยที่ 1 ย่อมได้กรรมสิทธิ์ตามมาตรา 1382 ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ โดยไม่ต้องคำนึงว่ามารดาโจทก์จะเป็นเจ้าของที่ดินในเวลาทำหนังสือยกให้หรือไม่ และหนังสือนั้นใช้ได้หรือไม่หนังสือยกให้เป็นเพียงแสดงให้เห็นว่าจำเลยที่ 1 ได้เข้าครอบครองโดยเจตนาเป็นเจ้าของจริง ๆ ไม่ใช่โดยอาศัย จึงพิพากษายืน(เลขวณิชธรรมวิทักษ์-มนูภันย์วิมลสาร-นิติธรรมประกรณ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: คดีนี้ศาลล่างทั้งสองฟังข้อเท็จจริงต้องกันว่าที่ดินรายพิพาทอยู่ในโฉนด 299 จังหวัดจันทบุรี ซึ่งมีชื่อโจทก์เป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์ แต่นางเต๋งมารดาโจทก์ได้ยกที่ดินรายพิพาทให้จำเลยที่ 1 ครอบครองมาโดยสงบและเปิดเผยเป็นเวลาเกินกว่า10 ปีแล้ว จำเลยที่ 1 จึงได้โอนขายให้แก่จำเลยที่ 2 โจทก์ไม่มีอำนาจขับไล่โจทก์ฎีกาในข้อกฎหมายว่า นางเต๋งมารดาโจทก์ไม่มีอำนาจเอาที่ดินไปยกให้จำเลยที่ 1 และหนังสือยกให้ไม่สมบูรณ์ตามกฎหมายศาลฎีกาวินิจฉัยว่า เมื่อข้อเท็จจริงฟังได้ว่า นางเต๋ง มารดาโจทก์ได้ทำหนังสือยกที่รายพิพาทให้แก่จำเลยที่ 1 และจำเลยที่ 1 ได้เข้าครอบครองโดยสงบและเปิดเผยด้วยเจตนาเป็นเจ้าของมาเกิน 10 ปีแล้ว จำเลยที่ 1 ย่อมได้กรรมสิทธิ์ตามมาตรา 1382 ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ โดยไม่ต้องคำนึงว่ามารดาโจทก์จะเป็นเจ้าของที่ดินในเวลาทำหนังสือยกให้หรือไม่ และหนังสือนั้นใช้ได้หรือไม่หนังสือยกให้เป็นเพียงแสดงให้เห็นว่าจำเลยที่ 1 ได้เข้าครอบครองโดยเจตนาเป็นเจ้าของจริง ๆ ไม่ใช่โดยอาศัย จึงพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 565/2491นางสาวเนือง เคหะสุข โดยนางเต๊ง ผู้แทนโดยชอบธรรม มารดาโจทก์นายเจียตั้ง เหล่าหะพันธ์ ที่ 1 นายฮุ้น ชานพนา ที่ 2จำเลย ป.พ.พ. ม. 1382เมื่อข้อเท็จจริงฟังได้ว่าจำเลยได้เข้าครอบครองที่ดินโดยสงบและเปิดเผยด้วยเจตนาเป็นเจ้าของเกินกว่า 10 ปีแล้วจำเลยก็ย่อมได้กรรมสิทธิ์ตามมาตรา 1382ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์โดยไม่ต้องคำนึงว่าผู้ที่ยกที่ดินให้จำเลยเข้าครอบครองนั้นจะเป็นเจ้าของที่ดินหรือไม่และหนังสือยกให้นั้นจะใช้ได้ตามกฎหมายหรือไม่คดีนี้ศาลล่างทั้งสองฟังข้อเท็จจริงต้องกันว่าที่ดินรายพิพาทอยู่ในโฉนด 299 จังหวัดจันทบุรี ซึ่งมีชื่อโจทก์เป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์ แต่นางเต๋งมารดาโจทก์ได้ยกที่ดินรายพิพาทให้จำเลยที่ 1 ครอบครองมาโดยสงบและเปิดเผยเป็นเวลาเกินกว่า10 ปีแล้ว จำเลยที่ 1 จึงได้โอนขายให้แก่จำเลยที่ 2 โจทก์ไม่มีอำนาจขับไล่โจทก์ฎีกาในข้อกฎหมายว่า นางเต๋งมารดาโจทก์ไม่มีอำนาจเอาที่ดินไปยกให้จำเลยที่ 1 และหนังสือยกให้ไม่สมบูรณ์ตามกฎหมายศาลฎีกาวินิจฉัยว่า เมื่อข้อเท็จจริงฟังได้ว่า นางเต๋ง มารดาโจทก์ได้ทำหนังสือยกที่รายพิพาทให้แก่จำเลยที่ 1 และจำเลยที่ 1 ได้เข้าครอบครองโดยสงบและเปิดเผยด้วยเจตนาเป็นเจ้าของมาเกิน 10 ปีแล้ว จำเลยที่ 1 ย่อมได้กรรมสิทธิ์ตามมาตรา 1382 ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ โดยไม่ต้องคำนึงว่ามารดาโจทก์จะเป็นเจ้าของที่ดินในเวลาทำหนังสือยกให้หรือไม่ และหนังสือนั้นใช้ได้หรือไม่หนังสือยกให้เป็นเพียงแสดงให้เห็นว่าจำเลยที่ 1 ได้เข้าครอบครองโดยเจตนาเป็นเจ้าของจริง ๆ ไม่ใช่โดยอาศัย จึงพิพากษายืน(เลขวณิชธรรมวิทักษ์-มนูภันย์วิมลสาร-นิติธรรมประกรณ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ