พระราชกฤษฎีกาพระราชกฤษฎีกาการได้รับเงินประจำตำแหน่งของข้าราชการและผู้ดำรงตำแหน่งผู้บริหารซึ่งไม่เป็นข้าราชการพ.ศ. ๒๕๓๘[๑] ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร.ให้ไว้ ณ วันที่ ๒๘มกราคม พ.ศ. ๒๕๓๘เป็นปีที่ ๕๐ในรัชกาลปัจจุบันพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯให้ประกาศว่าโดยที่เป็นการสมควรกำหนดประเภทตำแหน่งและการได้รับเงินประจำตำแหน่งของข้าราชการพลเรือนข้าราชการพลเรือนในมหาวิทยาลัย ข้าราชการครู ผู้ดำรงตำแหน่งผู้บริหารซึ่งไม่เป็นข้าราชการพลเรือนในมหาวิทยาลัยหรือข้าราชการครูในสถาบันการศึกษาของกระทรวงศึกษาธิการข้าราชการทหารและข้าราชการตำรวจอาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๗๕ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยและมาตรา ๑๒ วรรคสองแห่งพระราชบัญญัติเงินเดือนและเงินประจำตำแหน่ง พ.ศ. ๒๕๓๘ จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้มาตรา ๑ พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า พระราชกฤษฎีกาการได้รับเงินประจำตำแหน่งของข้าราชการและผู้ดำรงตำแหน่งผู้บริหารซึ่งไม่เป็นข้าราชการพ.ศ. ๒๕๓๘มาตรา ๒พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ ๑ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๓๗ เป็นต้นไปมาตรา ๓ตำแหน่งข้าราชการพลเรือนที่จะได้รับเงินประจำตำแหน่ง ประเภทบริหารระดับสูงได้แก่ ตำแหน่งตั้งแต่ระดับ ๙ ขึ้นไป ที่มีฐานะและหน้าที่ในการบริหารงาน ดังต่อไปนี้(๑) หัวหน้าส่วนราชการระดับกระทรวง ทบวง กรม หรือจังหวัด(๒) รองหัวหน้าส่วนราชการระดับกระทรวง ทบวง กรม หรือจังหวัด(๓) ผู้ช่วยหัวหน้าส่วนราชการระดับกระทรวงหรือทบวง(๔)ผู้ช่วยหัวหน้าส่วนราชการที่มีฐานะเป็นกรมและไม่สังกัดกระทรวงหรือทบวงแต่อยู่ในบังคับบัญชาของนายกรัฐมนตรีและผู้ช่วยหัวหน้าส่วนราชการที่มีฐานะเป็นกรมและมีหัวหน้าส่วนราชการรับผิดชอบในการปฏิบัติราชการขึ้นตรงต่อนายกรัฐมนตรี(๕) ผู้ตรวจราชการกระทรวงและผู้ตรวจราชการสำนักนายกรัฐมนตรี(๖)[๒]หัวหน้าสถานเอกอัครราชทูต หัวหน้าคณะทูตถาวรแห่งประเทศไทยประจำสหประชาชาติหัวหน้าคณะทูตถาวรแห่งประเทศไทยประจำสำนักงานสหประชาชาติ หัวหน้าคณะผู้แทนถาวรไทยประจำองค์การการค้าโลกเอกอัครราชทูตประจำกระทรวง รองหัวหน้าสถานเอกอัครราชทูตรองหัวหน้าคณะทูตถาวรแห่งประเทศไทยประจำสหประชาชาติ รองหัวหน้าคณะทูตถาวรแห่งประเทศไทยประจำสำนักงานสหประชาชาติและรองหัวหน้าคณะผู้แทนถาวรไทยประจำองค์การการค้าโลก(๗) หัวหน้าสถานกงสุล(๘) หัวหน้าส่วนราชการที่สูงกว่ากองในกรม(๙)[๓]ตำแหน่งอื่นที่ ก.พ. กำหนดโดยได้รับความเห็นชอบจากคณะรัฐมนตรีมาตรา ๔ตำแหน่งข้าราชการพลเรือนที่จะได้รับเงินประจำตำแหน่ง ประเภทบริหารระดับกลางได้แก่ ตำแหน่งระดับ ๘ ที่มีฐานะและหน้าที่ในการบริหารงาน ดังต่อไปนี้(๑) ผู้ตรวจราชการระดับกรม(๒) หัวหน้าส่วนราชการประจำจังหวัด(๓) หัวหน้าส่วนราชการที่เป็นกองหรือมีฐานะเทียบกอง(๔)หัวหน้าหน่วยงานอื่นที่เทียบได้ไม่ต่ำกว่าหัวหน้าส่วนราชการที่เป็นกองตามที่ ก.พ.กำหนดมาตรา ๕[๔]ตำแหน่งข้าราชการพลเรือนที่จะได้รับเงินประจำตำแหน่งประเภทวิชาเฉพาะ (วช.)ได้แก่ ตำแหน่งตั้งแต่ระดับ ๗ ขึ้นไป ดังต่อไปนี้(ก)ตำแหน่งที่มีลักษณะงานวิชาชีพที่ต้องปฏิบัติโดยผู้สำเร็จการศึกษาในระดับปริญญาที่ไม่อาจมอบหมายให้ผู้มีคุณวุฒิอย่างอื่นปฏิบัติงานแทนได้และเป็นงานที่มีผลกระทบต่อชีวิตและทรัพย์สินของประชาชนอย่างเห็นได้ชัดโดยมีองค์กรตามกฎหมายทำหน้าที่ตรวจสอบ กลั่นกรอง และรับรองการประกอบวิชาชีพรวมทั้งลงโทษผู้กระทำผิดกฎหมายเกี่ยวกับการประกอบวิชาชีพดังกล่าวซึ่งได้แก่ตำแหน่งที่ปฏิบัติหน้าที่ในวิชาชีพเฉพาะ ดังต่อไปนี้(๑) วิชาชีพเฉพาะกายภาพบำบัด(๒) วิชาชีพเฉพาะการทันตแพทย์(๓) วิชาชีพเฉพาะการพยาบาล(๔) วิชาชีพเฉพาะการแพทย์(๕) วิชาชีพเฉพาะการสัตวแพทย์(๖) วิชาชีพเฉพาะเทคนิคการแพทย์(๗) วิชาชีพเฉพาะเภสัชกรรม(๘) วิชาชีพเฉพาะวิศวกรรมเครื่องกล(๙) วิชาชีพเฉพาะวิศวกรรมไฟฟ้า(๑๐) วิชาชีพเฉพาะวิศวกรรมไฟฟ้าสื่อสาร(๑๑) วิชาชีพเฉพาะวิศวกรรมโยธา(๑๒) วิชาชีพเฉพาะวิศวกรรมเหมืองแร่(๑๓) วิชาชีพเฉพาะสถาปัตยกรรม(ข)ตำแหน่งที่มีลักษณะงานวิชาชีพที่ต้องปฏิบัติโดยผู้สำเร็จการศึกษาในระดับปริญญาที่ไม่อาจมอบหมายให้ผู้มีคุณวุฒิอย่างอื่นปฏิบัติงานแทนได้และเป็นงานที่มีผลกระทบต่อชีวิตและทรัพย์สินของประชาชนอย่างเห็นได้ชัด อีกทั้งเป็นงานที่ขาดแคลนกำลังคนในภาคราชการซึ่งได้แก่ตำแหน่งที่ปฏิบัติหน้าที่ในวิชาชีพเฉพาะ ดังต่อไปนี้(๑) วิชาชีพเฉพาะฟิสิกส์รังสี(๒) วิชาชีพเฉพาะรังสีการแพทย์(๓) วิชาชีพเฉพาะวิศวกรรมชลประทาน(๔) วิชาชีพเฉพาะวิศวกรรมนิวเคลียร์(๕) วิชาชีพเฉพาะวิศวกรรมปิโตรเลียม(๖) วิชาชีพเฉพาะวิศวกรรมโลหการ(ค)ตำแหน่งที่มีลักษณะงานวิชาชีพที่ต้องปฏิบัติโดยผู้สำเร็จการศึกษาในระดับปริญญาที่ไม่อาจมอบหมายให้ผู้มีคุณวุฒิอย่างอื่นปฏิบัติงานแทนได้และเป็นงานทางวิทยาศาสตร์ และเทคโนโลยีที่มีลักษณะในเชิงวิจัยและพัฒนาอีกทั้งเป็นงานที่ขาดแคลนกำลังคนในภาคราชการ ซึ่งได้แก่ตำแหน่งที่ปฏิบัติหน้าที่ในวิชาชีพเฉพาะดังต่อไปนี้(๑) วิชาชีพเฉพาะการผลิตไอโซโทป(๒) วิชาชีพเฉพาะกีฏวิทยารังสี(๓) วิชาชีพเฉพาะชีววิทยารังสี(๔) วิชาชีพเฉพาะนิวเคลียร์เคมี(๕) วิชาชีพเฉพาะนิวเคลียร์ฟิสิกส์(๖) วิชาชีพเฉพาะวิทยาการคอมพิวเตอร์(๗) วิชาชีพเฉพาะวิศวกรรมการเกษตรมาตรา ๖[๕]ตำแหน่งข้าราชการพลเรือนที่จะได้รับเงินประจำตำแหน่งประเภทเชี่ยวชาญเฉพาะ(ชช.) ได้แก่ ตำแหน่งตั้งแต่ระดับ ๙ ขึ้นไปที่ต้องปฏิบัติงานที่เป็นงานหลักของหน่วยงาน โดยอาศัยพื้นฐานของความรู้ ประสบการณ์การฝึกฝนทฤษฎี หรือหลักวิชาอันเกี่ยวข้องกับงานและเป็นงานเชิงพัฒนาระบบหรือมาตรฐานของงาน งานอนุรักษ์ตามภารกิจหรืองานที่ต้องปฏิบัติโดยผู้มีความรู้ความสามารถหรือประสบการณ์เป็นอย่างสูงเฉพาะด้านอันเป็นที่ยอมรับในวงการวิชาการหรือวงการด้านนั้นๆ และต้องใช้ความเชี่ยวชาญเฉพาะด้าน ดังต่อไปนี้(๑) ด้านการข่าว(๒) ด้านการเจ้าหน้าที่(๓) ด้านการผังเมือง(๔) ด้านการฝึกอบรม(๕) ด้านการสืบสวนสอบสวน(๖) ด้านกีฏวิทยา(๗) ด้านคดีพิเศษ(๘) ด้านคุมประพฤติ(๙) ด้านจัดการปฏิรูปที่ดินเพื่อเกษตรกรรม(๑๐) ด้านจิตวิทยา(๑๑) ด้านช่างศิลปกรรม(๑๒) ด้านเดินเรือระหว่างประเทศ(๑๓) ด้านตรวจสอบบัญชี(๑๔) ด้านตรวจสอบภายใน(๑๕) ด้านตรวจสอบศุลกากร(๑๖) ด้านทำแผนที่ภาพถ่าย(๑๗) ด้านนิติการ(๑๘) ด้านนิติวิทยาศาสตร์(๑๙) ด้านโบราณคดี(๒๐) ด้านประเมินอากร(๒๑) ด้านพัฒนาการกีฬา(๒๒) ด้านพัฒนาการท่องเที่ยว(๒๓) ด้านพัฒนาทรัพยากรบุคคล(๒๔) ด้านพัฒนาระบบราชการ(๒๕) ด้านพัฒนาสังคม(๒๖) ด้านภูมิสถาปัตยกรรม(๒๗) ด้านวิเคราะห์งบประมาณ(๒๘) ด้านวิเคราะห์งานทะเบียนการค้า(๒๙) ด้านวิเคราะห์งานบุคคล(๓๐) ด้านวิเคราะห์นโยบายและแผน(๓๑) ด้านวิจัยสังคมศาสตร์(๓๒) ด้านวิชาการกษาปณ์(๓๓) ด้านวิชาการเกษตร(๓๔) ด้านวิชาการขนส่ง(๓๕) ด้านวิชาการคลัง(๓๖) ด้านวิชาการควบคุมโรค(๓๗) ด้านวิชาการเงินและบัญชี(๓๘) ด้านวิชาการตรวจเงินแผ่นดิน(๓๙) ด้านวิชาการตรวจสอบบัญชี(๔๐) ด้านวิชาการตรวจสอบภาษี(๔๑) ด้านวิชาการทรัพยากรธรณี(๔๒) ด้านวิชาการทัณฑวิทยา(๔๓) ด้านวิชาการที่ดิน(๔๔) ด้านวิชาการธรณีวิทยา(๔๕) ด้านวิชาการบัญชี(๔๖) ด้านวิชาการประกันภัย(๔๗) ด้านวิชาการประชาสัมพันธ์(๔๘) ด้านวิชาการประมง(๔๙) ด้านวิชาการประมงทะเล(๕๐) ด้านวิชาการป่าไม้(๕๑) ด้านวิชาการผลิตภัณฑ์อาหาร(๕๒) ด้านวิชาการพัฒนาชุมชน(๕๓) ด้านวิชาการพาณิชย์(๕๔) ด้านวิชาการภาษี(๕๕) ด้านวิชาการมาตรฐาน(๕๖) ด้านวิชาการมาตรฐานสินค้า(๕๗) ด้านวิชาการยุติธรรม(๕๘) ด้านวิชาการแรงงาน(๕๙) ด้านวิชาการโรคพืช(๖๐) ด้านวิชาการละครและดนตรี(๖๑) ด้านวิชาการวัฒนธรรม(๖๒) ด้านวิชาการวิทยาศาสตร์การแพทย์(๖๓) ด้านวิชาการศาสนา(๖๔) ด้านวิชาการศึกษา(๖๕) ด้านวิชาการศึกษาพิเศษ(๖๖) ด้านวิชาการเศรษฐกิจ(๖๗) ด้านวิชาการส่งเสริมการเกษตร(๖๘) ด้านวิชาการสถิติ(๖๙) ด้านวิชาการสรรพสามิต(๗๐) ด้านวิชาการสรรพากร(๗๑) ด้านวิชาการสหกรณ์(๗๒) ด้านวิชาการสอบ(๗๓) ด้านวิชาการสัตวบาล(๗๔) ด้านวิชาการสาธารณสุข(๗๕) ด้านวิชาการสิ่งแวดล้อม(๗๖) ด้านวิชาการสุขศึกษา(๗๗) ด้านวิชาการสุขาภิบาล(๗๘) ด้านวิชาการอาหารและยา(๗๙) ด้านวิชาการอุทกวิทยา(๘๐) ด้านวิทยาศาสตร์(๘๑) ด้านวิทยาศาสตร์นิวเคลียร์(๘๒) ด้านวิเทศสหการ(๘๓) ด้านวิศวกรรม(๘๔) ด้านวิศวกรรมสำรวจ(๘๕) ด้านส่งเสริมและสอนการพลศึกษา(๘๖) ด้านสถิติเศรษฐสังคม(๘๗) ด้านสอบสวนคดีพิเศษ(๘๘) ด้านสังคมสงเคราะห์(๘๙) ด้านสัตววิทยา(๙๐) ด้านสำรวจดิน(๙๑) ด้านอักษรศาสตร์(๙๒) ด้านอาลักษณ์(๙๓) ด้านอุตุนิยมวิทยามาตรา ๗ข้าราชการพลเรือนผู้ได้รับแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งตามมาตรา ๓ มาตรา ๔ มาตรา๕ และมาตรา ๖ ตำแหน่งใด ระดับใด และปฏิบัติหน้าที่หลักของตำแหน่งดังกล่าว ให้ได้รับเงินประจำตำแหน่งในอัตราสำหรับตำแหน่งนั้นและระดับนั้นของประเภทบริหารระดับสูงประเภทบริหารระดับกลาง ประเภทวิชาชีพเฉพาะ (วช.) หรือประเภทเชี่ยวชาญเฉพาะ (ชช.)แล้วแต่กรณีตามบัญชีอัตราเงินประจำตำแหน่งข้าราชการพลเรือนท้ายพระราชบัญญัติเงินเดือนและเงินประจำตำแหน่งพ.ศ. ๒๕๓๘มาตรา ๘ตำแหน่งข้าราชการพลเรือนในสถาบันอุดมศึกษาที่จะได้รับเงินประจำตำแหน่งประเภทวิชาการได้แก่ ตำแหน่ง ดังต่อไปนี้(๑) ศาสตราจารย์(๒) รองศาสตราจารย์(๓) ผู้ช่วยศาสตราจารย์มาตรา ๙[๖] ตำแหน่งข้าราชการพลเรือนในสถาบันอุดมศึกษาที่จะได้รับเงินประจำตำแหน่งประเภทวิชาชีพเฉพาะ(วช.) ได้แก่ ตำแหน่งตั้งแต่ระดับ ๗ ขึ้นไป ดังต่อไปนี้(ก)ตำแหน่งที่มีลักษณะงานวิชาชีพที่ต้องปฏิบัติโดยผู้สำเร็จการศึกษาในระดับปริญญาที่ไม่อาจมอบหมายให้ผู้มีคุณวุฒิอย่างอื่นปฏิบัติงานแทนได้และเป็นงานที่มีผลกระทบต่อชีวิตและทรัพย์สินของประชาชนอย่างเห็นได้ชัดโดยมีองค์กรตามกฎหมายทำหน้าที่ตรวจสอบ กลั่นกรองและรับรองการประกอบวิชาชีพรวมทั้งลงโทษผู้กระทำผิดกฎหมายเกี่ยวกับการประกอบวิชาชีพดังกล่าวซึ่งได้แก่ตำแหน่งที่ปฏิบัติหน้าที่ในวิชาชีพเฉพาะดังต่อไปนี้(๑) วิชาชีพเฉพาะกายภาพบำบัด(๒) วิชาชีพเฉพาะการทันตแพทย์(๓) วิชาชีพเฉพาะการพยาบาล(๔) วิชาชีพเฉพาะการแพทย์(๕) วิชาชีพเฉพาะการสัตวแพทย์(๖) วิชาชีพเฉพาะเทคนิคการแพทย์(๗) วิชาชีพเฉพาะเภสัชกรรม(๘) วิชาชีพเฉพาะวิศวกรรมเครื่องกล(๙) วิชาชีพเฉพาะวิศวกรรมไฟฟ้า(๑๐) วิชาชีพเฉพาะวิศวกรรมไฟฟ้าสื่อสาร(๑๑) วิชาชีพเฉพาะวิศวกรรมโยธา(๑๒) วิชาชีพเฉพาะวิศวกรรมเหมืองแร่(๑๓) วิชาชีพเฉพาะสถาปัตยกรรม(ข)ตำแหน่งที่มีลักษณะงานวิชาชีพที่ต้องปฏิบัติโดยผู้สำเร็จการศึกษาในระดับปริญญาที่ไม่อาจมอบหมายให้ผู้มีคุณวุฒิอย่างอื่นปฏิบัติงานแทนได้และเป็นงานที่มีผลกระทบต่อชีวิตและทรัพย์สินของประชาชนอย่างเห็นได้ชัดอีกทั้งเป็นงานที่ขาดแคลนกำลังคนในภาคราชการ ซึ่งได้แก่ตำแหน่งที่ปฏิบัติหน้าที่ในวิชาชีพเฉพาะดังต่อไปนี้(๑) วิชาชีพเฉพาะฟิสิกส์รังสี(๒) วิชาชีพเฉพาะรังสีการแพทย์(๓) วิชาชีพเฉพาะวิศวกรรมชลประทาน(๔) วิชาชีพเฉพาะวิศวกรรมนิวเคลียร์(๕) วิชาชีพเฉพาะวิศวกรรมปิโตรเลียม(๖) วิชาชีพเฉพาะวิศวกรรมโลหการ(ค)ตำแหน่งที่มีลักษณะงานวิชาชีพที่ต้องปฏิบัติโดยผู้สำเร็จการศึกษาในระดับปริญญาที่ไม่อาจมอบหมายให้ผู้มีคุณวุฒิอย่างอื่นปฏิบัติงานแทนได้และเป็นงานทางวิทยาศาสตร์ และเทคโนโลยีที่มีลักษณะในเชิงวิจัยและพัฒนาอีกทั้งเป็นงานที่ขาดแคลนกำลังคนในภาคราชการ ซึ่งได้แก่ตำแหน่งที่ปฏิบัติหน้าที่ในวิชาชีพเฉพาะดังต่อไปนี้(๑) วิชาชีพเฉพาะการผลิตไอโซโทป(๒) วิชาชีพเฉพาะกีฏวิทยารังสี(๓) วิชาชีพเฉพาะชีววิทยารังสี(๔) วิชาชีพเฉพาะนิวเคลียร์เคมี(๕) วิชาชีพเฉพาะนิวเคลียร์ฟิสิกส์(๖) วิชาชีพเฉพาะวิทยาการคอมพิวเตอร์(๗) วิชาชีพเฉพาะวิศวกรรมการเกษตรมาตรา ๑๐ตำแหน่งข้าราชการพลเรือนในสถาบันอุดมศึกษาที่จะได้รับเงินประจำตำแหน่งประเภทเชี่ยวชาญเฉพาะ(ชช.) หรือชำนาญการ (ช.) ได้แก่ ตำแหน่งตั้งแต่ระดับ ๙ ขึ้นไป ที่ต้องปฏิบัติงานที่เป็นงานหลักของหน่วยงานหรืองานที่ต้องการความชำนาญการเฉพาะด้าน โดยอาศัยพื้นฐานของความรู้ ประสบการณ์การฝึกฝนทฤษฎี หรือหลักวิชาอันเกี่ยวข้องกับงาน และเป็นงานเชิงพัฒนาระบบหรือมาตรฐานของงานงานอนุรักษ์ตามภารกิจ หรืองานที่ต้องปฏิบัติโดยผู้มีความรู้ความสามารถหรือประสบการณ์เป็นอย่างสูงเฉพาะด้าน อันเป็นที่ยอมรับในวงการวิชาการหรือวงการด้านนั้นๆ และต้องใช้ความเชี่ยวชาญเฉพาะด้านหรือชำนาญการเฉพาะด้าน ดังต่อไปนี้(๑) ด้านกิจการนักศึกษา(๒) ด้านจิตวิทยา(๓) ด้านช่างภาพการแพทย์(๔) ด้านนิติการ(๕) ด้านแนะแนวการศึกษาและอาชีพ(๖) ด้านบรรณารักษ์(๗) ด้านบริหารงานบุคคล(๘) ด้านบริหารทั่วไป(๙) ด้านวิเคราะห์นโยบายและแผน(๑๐) ด้านวิจัย(๑๑) ด้านวิชาการเกษตร(๑๒) ด้านวิชาการบัญชี(๑๓) ด้านวิชาการประชาสัมพันธ์(๑๔) ด้านวิชาการประมง(๑๕) ด้านวิชาการพัสดุ(๑๖) ด้านวิชาการโภชนาการ(๑๗) ด้านวิชาการรังสีเทคนิค(๑๘) ด้านวิชาการเวชสถิติ(๑๙) ด้านวิชาการวิทยาศาสตร์การแพทย์(๒๐) ด้านวิชาการศึกษา(๒๑) ด้านวิชาการสถิติ(๒๒) ด้านวิชาการสัตวบาล(๒๓) ด้านวิชาการโสตทัศนศึกษา(๒๔) ด้านวิชาการอาชีวบำบัด(๒๕) ด้านวิทยาศาสตร์(๒๖) ด้านวิเทศสัมพันธ์(๒๗) ด้านวิศวกรรม(๒๘) ด้านสังคมสงเคราะห์(๒๙) ด้านเอกสารสนเทศมาตรา ๑๑ตำแหน่งข้าราชการพลเรือนในสถาบันอุดมศึกษาที่จะได้รับเงินประจำตำแหน่งประเภทบริหาร(บ.) ได้แก่ ตำแหน่งตั้งแต่ระดับ ๘ ขึ้นไป ที่มีฐานะและหน้าที่ในการบริหารงานดังต่อไปนี้(๑) ผู้อำนวยการ และหัวหน้าสำนักงานอธิการบดี(๒) ผู้อำนวยการกอง เลขานุการคณะ เลขานุการสถาบันเลขานุการศูนย์ เลขานุการสำนัก เลขานุการสำนักงานคณบดี และเลขานุการวิทยาลัย(๓)ตำแหน่งบริหารที่เรียกชื่ออย่างอื่นที่มีฐานะเทียบเท่าตำแหน่งตาม (๑) หรือ (๒)ตามที่ ก.พ.อ. กำหนดมาตรา ๑๒ ข้าราชการพลเรือนในสถาบันอุดมศึกษาผู้ได้รับแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งตามมาตรา๘ มาตรา ๙ มาตรา ๑๐ และมาตรา ๑๑ ตำแหน่งใด หรือตำแหน่งและระดับใด และปฏิบัติหน้าที่หลักของตำแหน่งดังกล่าวให้ได้รับเงินประจำตำแหน่งในอัตราสำหรับตำแหน่งนั้น หรือตำแหน่งและระดับนั้นของประเภทวิชาการประเภทวิชาชีพเฉพาะ (วช.) ประเภทชำนาญการ (ช.) ประเภทเชี่ยวชาญเฉพาะ (ชช.)หรือประเภทบริหาร (บ.) แล้วแต่กรณี ตามบัญชีอัตราเงินประจำตำแหน่งข้าราชการพลเรือนในมหาวิทยาลัยท้ายพระราชบัญญัติเงินเดือนและเงินประจำตำแหน่งพ.ศ. ๒๕๓๘มาตรา ๑๓ตำแหน่งข้าราชการครูที่จะได้รับเงินประจำตำแหน่งประเภทวิชาการ ได้แก่ตำแหน่ง ดังต่อไปนี้(๑) ศาสตราจารย์(๒) รองศาสตราจารย์(๓) ผู้ช่วยศาสตราจารย์(๔) อาจารย์ ๓มาตรา ๑๔ตำแหน่งข้าราชการครูที่จะได้รับเงินประจำตำแหน่งประเภทเชี่ยวชาญเฉพาะ (ชช.)ได้แก่ ตำแหน่งตั้งแต่ระดับ ๙ ขึ้นไป ที่ผ่านการประเมินความเชี่ยวชาญและผลงานวิชาการเฉพาะตัวที่ต้องปฏิบัติงานที่เป็นงานหลักของหน่วยงานโดยอาศัยพื้นฐานของความรู้ ประสบการณ์ การฝึกฝนทฤษฎีหรือหลักวิชาอันเกี่ยวข้องกับงาน และเป็นงานเชิงพัฒนาระบบหรือมาตรฐานของงานหรืองานที่ต้องปฏิบัติโดยผู้มีความรู้ความสามารถหรือประสบการณ์เป็นอย่างสูงเฉพาะด้านอันเป็นที่ยอมรับในวงการวิชาการหรือวงการด้านนั้นๆ และต้องใช้ความเชี่ยวชาญเฉพาะด้าน ดังต่อไปนี้(๑) ด้านนิเทศก์การศึกษา(๒) ด้านบริหารสถานศึกษา(๓)[๗]ด้านบริหารการศึกษาขั้นพื้นฐานมาตรา ๑๕ตำแหน่งข้าราชการครูที่จะได้รับเงินประจำตำแหน่งประเภทบริหารได้แก่ตำแหน่งระดับ ๘ ที่มีฐานะและหน้าที่ในการบริหารงาน ดังต่อไปนี้(๑) ผู้อำนวยการโรงเรียน ผู้อำนวยการวิทยาลัยผู้อำนวยการวิทยาเขตและผู้อำนวยการศูนย์(๒) ศึกษาธิการเขต(๓) ศึกษาธิการจังหวัด(๔) ผู้อำนวยการการประถมศึกษาจังหวัด(๕) ผู้อำนวยการการประถมศึกษากรุงเทพมหานคร(๖) ผู้อำนวยการสามัญศึกษาจังหวัด(๗) ผู้อำนวยการสามัญศึกษากรุงเทพมหานคร(๘)ตำแหน่งบริหารที่เรียกชื่ออย่างอื่นที่มีฐานะเทียบเท่าตำแหน่งตาม (๑) (๒) (๓) (๔)(๕) (๖) หรือ (๗) ตามที่ ก.ค. กำหนดมาตรา ๑๖ข้าราชการครูผู้ได้รับแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งตามมาตรา ๑๓ มาตรา ๑๔ และมาตรา๑๕ ตำแหน่งใด หรือตำแหน่งและระดับใด และปฏิบัติหน้าที่หลักของตำแหน่งดังกล่าวให้ได้รับเงินประจำตำแหน่งในอัตราสำหรับตำแหน่งนั้น หรือตำแหน่งและระดับนั้นของประเภทวิชาการประเภทเชี่ยวชาญเฉพาะ (ชช.) หรือประเภทบริหาร แล้วแต่กรณี ตามบัญชีอัตราเงินประจำตำแหน่งข้าราชการครูท้ายพระราชบัญญัติเงินเดือนและเงินประจำตำแหน่งพ.ศ. ๒๕๓๘มาตรา ๑๗[๘]ตำแหน่งผู้บริหารในสถาบันอุดมศึกษาที่จะได้รับเงินประจำตำแหน่ง ได้แก่ตำแหน่ง ดังต่อไปนี้(๑) อธิการบดี(๒) รองอธิการบดี คณบดี ประธานสาขาวิชา ผู้อำนวยการสถาบันผู้อำนวยการสำนัก ผู้อำนวยการศูนย์ ผู้อำนวยการวิทยาลัย หัวหน้าแผนกอิสระและหัวหน้าหน่วยงานที่เรียกชื่ออย่างอื่นที่มีฐานะเทียบเท่าคณะ(๓) รองคณบดี รองประธานสาขาวิชา รองผู้อำนวยการสถาบันรองผู้อำนวยการสำนัก รองผู้อำนวยการศูนย์ รองผู้อำนวยการวิทยาลัยรองหัวหน้าแผนกอิสระ ผู้ช่วยอธิการบดี หัวหน้าภาควิชาและรองหัวหน้าหน่วยงานที่เรียกชื่ออย่างอื่นที่มีฐานะเทียบเท่าคณะมาตรา ๑๘ผู้ได้รับแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งตามมาตรา ๑๗ ตำแหน่งใดและปฏิบัติหน้าที่หลักของตำแหน่งดังกล่าวให้ได้รับเงินประจำตำแหน่งในอัตราสำหรับตำแหน่งผู้บริหารในสถาบันอุดมศึกษานั้นตามบัญชีอัตราเงินประจำตำแหน่งผู้บริหารในมหาวิทยาลัยของรัฐท้ายพระราชบัญญัติเงินเดือนและเงินประจำตำแหน่งพ.ศ. ๒๕๓๘มาตรา ๑๙ผู้ได้รับแต่งตั้งให้รักษาราชการแทนหรือให้รักษาการในตำแหน่งผู้บริหารในสถาบันอุดมศึกษาตามมาตรา๑๗ ในกรณีที่เป็นตำแหน่งว่างตำแหน่งใด และปฏิบัติหน้าที่หลักของตำแหน่งดังกล่าวให้ได้รับเงินประจำตำแหน่งตามบัญชีอัตราเงินประจำตำแหน่งผู้บริหารในมหาวิทยาลัยของรัฐท้ายพระราชบัญญัติเงินเดือนและเงินประจำตำแหน่งพ.ศ. ๒๕๓๘ ในอัตราที่กำหนดไว้สำหรับตำแหน่งนั้นนับแต่วันที่เข้าปฏิบัติหน้าที่ในตำแหน่งที่ได้รับแต่งตั้งให้รักษาราชการแทนหรือให้รักษาการในตำแหน่งแล้วแต่กรณี เป็นต้นไป จนถึงวันที่พ้นจากหน้าที่ดังกล่าว แต่ทั้งนี้ต้องไม่เกินหกเดือนมาตรา ๒๐[๙] ตำแหน่งผู้บริหารในสถาบันการศึกษาของกระทรวงศึกษาธิการที่จะได้รับเงินประจำตำแหน่งได้แก่ตำแหน่ง ดังต่อไปนี้(ก) ผู้บริหารในวิทยาลัยชุมชน ได้แก่ตำแหน่ง(๑) ผู้อำนวยการซึ่งมีฐานะเทียบเท่าอธิการ(๒) รองผู้อำนวยการซึ่งมีฐานะเทียบเท่ารองอธิการ(ข) ผู้บริหารในสถาบันบัณฑิตพัฒนศิลป์ ได้แก่ตำแหน่ง(๑) อธิการ(๒) รองอธิการมาตรา ๒๑[๑๐] มาตรา ๒๑ผู้ได้รับแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งผู้บริหารในสถาบันการศึกษาของกระทรวงศึกษาธิการตามมาตรา ๒๐ ตำแหน่งใด และปฏิบัติหน้าที่หลักของตำแหน่งดังกล่าวให้ได้รับเงินประจำตำแหน่ง ในอัตราที่กำหนดไว้สำหรับตำแหน่งผู้บริหารในวิทยาลัยครูตามบัญชีอัตราเงินประจำตำแหน่งผู้บริหารในสถาบันการศึกษาของกระทรวงศึกษาธิการท้ายพระราชบัญญัติเงินเดือนและเงินประจำตำแหน่งพ.ศ. ๒๕๓๘มาตรา ๒๒[๑๑] ผู้ได้รับแต่งตั้งให้รักษาราชการแทนหรือให้รักษาการในตำแหน่งตามมาตรา๒๐ ในกรณีที่เป็นตำแหน่งว่างตำแหน่งใด และปฏิบัติหน้าที่หลักของตำแหน่งดังกล่าวให้ได้รับเงินประจำตำแหน่งในอัตราที่กำหนดไว้สำหรับตำแหน่งผู้บริหารในวิทยาลัยครูตามบัญชีอัตราเงินประจำตำแหน่งผู้บริหารในสถาบันการศึกษาของกระทรวงศึกษาธิการท้ายพระราชบัญญัติเงินเดือนและเงินประจำตำแหน่งพ.ศ. ๒๕๓๘ ทั้งนี้ตั้งแต่วันที่เข้าปฏิบัติหน้าที่ในตำแหน่งที่ได้รับแต่งตั้งให้รักษาราชการแทนหรือให้รักษาการในตำแหน่งแล้วแต่กรณี เป็นต้นไปจนถึงวันที่พ้นจากหน้าที่ดังกล่าว แต่ต้องไม่เกินหกเดือนมาตรา ๒๓[๑๒]ตำแหน่งข้าราชการทหารที่จะได้รับเงินประจำตำแหน่งประเภทบริหารระดับสูงได้แก่ ตำแหน่งตั้งแต่ชั้นยศ พ.อ.อัตราเงินเดือน พ.อ. (พิเศษ) หรือ น.อ.อัตราเงินเดือนน.อ. (พิเศษ) ขึ้นไปที่มีฐานะและหน้าที่ในการบริหารงาน ดังต่อไปนี้(๑) หัวหน้าส่วนราชการระดับกระทรวง กองทัพ หน่วยบัญชาการกองบัญชาการ มณฑลทหารบก จังหวัดทหารบก กองพล กองเรือ ฐานทัพเรือ กองพลบิน กรม กองหมวดเรือหมู่เรือ อู่เรือ ท่าเรือ กองบิน หน่วยบิน ศูนย์ สำนักงาน สำนัก ฝ่ายสถานี สถาบัน สถานศึกษาสถานพยาบาล โรงงาน หรือเทียบเท่า(๒) รองหัวหน้าส่วนราชการระดับกระทรวง กองทัพ หน่วยบัญชาการกองบัญชาการ มณฑลทหารบก จังหวัดทหารบก กองพล กองเรือ ฐานทัพเรือ กองพลบิน กรม กอง หมวดเรือหมู่เรือ อู่เรือ ท่าเรือ กองบิน ศูนย์ สำนักงาน สำนัก ฝ่าย สถานี สถาบันสถานศึกษา สถานพยาบาล โรงงาน หรือเทียบเท่า(๓) ผู้ช่วยหัวหน้าส่วนราชการระดับกระทรวง กองทัพหน่วยบัญชาการ กองบัญชาการ มณฑลทหารบก จังหวัดทหารบก กองพล กองเรือ ฐานทัพเรือกองพลบิน กรม กอง หมวดเรือ หมู่เรือ อู่เรือ ท่าเรือ กองบิน ศูนย์ สำนักงาน สำนักฝ่าย สถานี สถาบัน สถานศึกษา สถานพยาบาล โรงงาน หรือเทียบเท่า(๔) ราชองครักษ์ประจำ ผู้บังคับการเรือ(๕) เสนาธิการ รองเสนาธิการ ผู้ช่วยเสนาธิการที่กระทรวงกลาโหมกำหนดให้เป็นตำแหน่งผู้บังคับบัญชาของส่วนราชการ(๖)ตำแหน่งอื่นที่ฐานะและหน้าที่ในการบริหารงานเทียบได้ไม่ต่ำกว่าตำแหน่งใน (๑) (๒)หรือ (๓) ตามที่ กขท. กำหนดมาตรา ๒๓ ทวิ[๑๓]ตำแหน่งข้าราชการทหารที่จะได้รับเงินประจำตำแหน่งประเภทบริหารระดับกลางได้แก่ ตำแหน่งชั้นยศ พ.อ. หรือ น.อ. ที่มีฐานะและหน้าที่ในการบริหารงานดังต่อไปนี้(๑) หัวหน้าส่วนราชการระดับจังหวัดทหารบก กรม กองพัน กองหมวดเรือกองบิน ศูนย์ สำนักงาน สำนัก สถานี ป้อม สถาบัน สถานศึกษา สถานพยาบาลโรงงาน หรือเทียบเท่า(๒) รองหัวหน้าส่วนราชการระดับจังหวัดทหารบก กรม กองพัน กองหมวดเรือกองบิน หน่วยบิน ศูนย์ สำนัก สถานี ป้อม สถาบัน สถานศึกษา สถานพยาบาลโรงงาน หรือเทียบเท่า(๓) ผู้ช่วยหัวหน้าส่วนราชการระดับกรม กองพัน กอง หมวดเรือกองบิน ศูนย์สำนัก สถานี ป้อม สถาบัน สถานศึกษา สถานพยาบาล โรงงาน หรือเทียบเท่า(๔) ราชองครักษ์ประจำ ผู้บังคับการเรือ ต้นเรือ(๕) เสนาธิการ รองเสนาธิการที่กระทรวงกลาโหมกำหนดให้เป็นตำแหน่งผู้บังคับบัญชาของส่วนราชการ(๖)ตำแหน่งอื่นที่มีฐานะและหน้าที่ในการบริหารงานเทียบได้ไม่ต่ำกว่าตำแหน่งใน (๑) (๒)หรือ (๓) ตามที่ กขท. กำหนดมาตรา ๒๔[๑๔] ตำแหน่งข้าราชการทหารที่จะได้รับเงินประจำตำแหน่งประเภทวิชาชีพเฉพาะ(วช.) ได้แก่ ตำแหน่งตั้งแต่ชั้นยศ พ.ท. หรือ น.ท. ขึ้นไป ดังต่อไปนี้(ก)[๑๕]ตำแหน่งที่มีลักษณะงานวิชาชีพที่ต้องปฏิบัติโดยผู้สำเร็จการศึกษาในระดับปริญญาที่ไม่อาจมอบหมายให้ผู้มีคุณวุฒิอย่างอื่นปฏิบัติงานแทนได้และเป็นงานที่มีผลกระทบต่อชีวิตและทรัพย์สินของประชาชนอย่างเห็นได้ชัดโดยมีองค์กรตามกฎหมายทำหน้าที่ตรวจสอบ กลั่นกรอง และรับรองการประกอบวิชาชีพรวมทั้งลงโทษผู้กระทำผิดกฎหมายเกี่ยวกับการประกอบวิชาชีพดังกล่าวซึ่งได้แก่ตำแหน่งที่ปฏิบัติหน้าที่ในวิชาชีพเฉพาะ ดังต่อไปนี้(๑) วิชาชีพเฉพาะกายภาพบำบัด(๒) วิชาชีพเฉพาะการเดินเรือ(๓) วิชาชีพเฉพาะการทันตแพทย์(๔) วิชาชีพเฉพาะการพยาบาล(๕) วิชาชีพเฉพาะการแพทย์(๖) วิชาชีพเฉพาะการสัตวแพทย์(๗) วิชาชีพเฉพาะเทคนิคการแพทย์(๘) วิชาชีพเฉพาะเภสัชกรรม(๙) วิชาชีพเฉพาะวิศวกรรมเครื่องกล(๑๐) วิชาชีพเฉพาะวิศวกรรมไฟฟ้า(๑๑) วิชาชีพเฉพาะวิศวกรรมไฟฟ้าสื่อสาร(๑๒) วิชาชีพเฉพาะวิศวกรรมโยธา(๑๓) วิชาชีพเฉพาะวิศวกรรมเหมืองแร่(๑๔) วิชาชีพเฉพาะสถาปัตยกรรม(ข)ตำแหน่งที่มีลักษณะงานวิชาชีพที่ต้องปฏิบัติโดยผู้สำเร็จการศึกษาในระดับปริญญาที่ไม่อาจมอบหมายให้ผู้มีคุณวุฒิอย่างอื่นปฏิบัติงานแทนได้และเป็นงานที่มีผลกระทบต่อชีวิตและทรัพย์สินของประชาชนอย่างเห็นได้ชัดอีกทั้งเป็นงานที่ขาดแคลนกำลังคนในภาคราชการ ซึ่งได้แก่ตำแหน่งที่ปฏิบัติหน้าที่ในวิชาชีพเฉพาะดังต่อไปนี้(๑) วิชาชีพเฉพาะฟิสิกส์รังสี(๒) วิชาชีพเฉพาะรังสีการแพทย์(๓) วิชาชีพเฉพาะวิศวกรรมชลประทาน(๔) วิชาชีพเฉพาะวิศวกรรมนิวเคลียร์(๕) วิชาชีพเฉพาะวิศวกรรมปิโตรเลียม(๖) วิชาชีพเฉพาะวิศวกรรมโลหการ(ค)ตำแหน่งที่มีลักษณะงานวิชาชีพที่ต้องปฏิบัติโดยผู้สำเร็จการศึกษาในระดับปริญญาที่ไม่อาจมอบหมายให้ผู้มีคุณวุฒิอย่างอื่นปฏิบัติงานแทนได้และเป็นงานทางวิทยาศาสตร์ และเทคโนโลยีที่มีลักษณะในเชิงวิจัยและพัฒนาอีกทั้งเป็นงานที่ขาดแคลนกำลังคนในภาคราชการ ซึ่งได้แก่ตำแหน่งที่ปฏิบัติหน้าที่ในวิชาชีพเฉพาะดังต่อไปนี้(๑) วิชาชีพเฉพาะการผลิตไอโซโทป(๒) วิชาชีพเฉพาะกีฏวิทยารังสี(๓) วิชาชีพเฉพาะชีววิทยารังสี(๔) วิชาชีพเฉพาะนิวเคลียร์เคมี(๕) วิชาชีพเฉพาะนิวเคลียร์ฟิสิกส์(๖) วิชาชีพเฉพาะวิทยาการคอมพิวเตอร์(๗) วิชาชีพเฉพาะวิศวกรรมการเกษตร(๘) วิชาชีพเฉพาะวิศวกรรมแผนที่(๙) วิชาชีพเฉพาะวิศวกรรมอากาศยาน(๑๐) วิชาชีพเฉพาะวิศวกรรมอุทกศาสตร์มาตรา ๒๕ตำแหน่งข้าราชการทหารที่จะได้รับเงินประจำตำแหน่งประเภทเชี่ยวชาญเฉพาะ(ชช.) ได้แก่ ตำแหน่งตั้งแต่ชั้นยศ พ.อ. อัตราเงินเดือน พ.อ. (พิเศษ) หรือ น.อ. อัตราเงินเดือนน.อ. (พิเศษ) ขึ้นไป ที่ต้องปฏิบัติงานที่เป็นงานหลักของหน่วยงานโดยอาศัยพื้นฐานของความรู้ประสบการณ์ การฝึกฝนทฤษฎี หรือหลักวิชาอันเกี่ยวข้องกับงาน และเป็นงานเชิงพัฒนาระบบหรือมาตรฐานของงานงานอนุรักษ์ตามภารกิจ หรืองานที่ต้องปฏิบัติโดยผู้มีความรู้ ความสามารถหรือประสบการณ์เป็นอย่างสูงเฉพาะด้าน อันเป็นที่ยอมรับในวงการวิชาการหรือวงการด้านนั้นๆ และต้องใช้ความเชี่ยวชาญเฉพาะด้านโดยมีคุณวุฒิการศึกษาตรงกับความเชี่ยวชาญเฉพาะด้านดังต่อไปนี้(๑) ด้านการข่าว(๒) ด้านการบิน(๓) ด้านการฝึกอบรม(๔) ด้านการสืบสวนสอบสวน(๕) ด้านขีปนาวุธ(๖) ด้านตรวจสอบบัญชี(๗) ด้านนิติการ(๘) ด้านวิเคราะห์งบประมาณ(๙) ด้านวิเคราะห์งานบุคคล(๑๐) ด้านวิเคราะห์นโยบายและแผน(๑๑) ด้านวิจัยสังคมศาสตร์(๑๒) ด้านวิชาการเกษตร(๑๓) ด้านวิชาการขนส่ง(๑๔) ด้านวิชาการควบคุมโรค(๑๕) ด้านวิชาการตรวจสอบบัญชี(๑๖) ด้านวิชาการธรณีวิทยา(๑๗) ด้านวิชาการบัญชี(๑๘) ด้านวิชาการประชาสัมพันธ์(๑๙) ด้านวิชาการพัฒนาชุมชน(๒๐) ด้านวิชาการละครและดนตรี(๒๑) ด้านวิชาการวิทยาศาสตร์การแพทย์(๒๒) ด้านวิชาการศึกษา(๒๓) ด้านวิชาการเศรษฐกิจ(๒๔) ด้านวิชาการสถิติ(๒๕) ด้านวิชาการสัตวบาล(๒๖) ด้านวิชาการสาธารณสุข(๒๗) ด้านวิชาการสุขศึกษา(๒๘) ด้านวิชาการสุขาภิบาล(๒๙) ด้านวิชาการอาหารและยา(๓๐) ด้านวิทยาศาสตร์(๓๑) ด้านวิศวกรรม(๓๒) ด้านเสนาธิการ(๓๓) ด้านสัตววิทยา(๓๔) ด้านอักษรศาสตร์(๓๕) ด้านอุตุนิยมวิทยามาตรา ๒๖ตำแหน่งข้าราชการทหารที่จะได้รับเงินประจำตำแหน่งประเภทตุลาการพระธรรมนูญและอัยการทหารได้แก่ ตำแหน่งตั้งแต่ชั้นยศ พ.ท. หรือ น.ท. ขึ้นไป ดังต่อไปนี้(๑) ตุลาการพระธรรมนูญ(๒) อัยการ(๓) อัยการผู้ช่วยมาตรา ๒๗ตำแหน่งข้าราชการทหารที่จะได้รับเงินประจำตำแหน่งประเภทวิชาการในโรงเรียนทหารได้แก่ ตำแหน่งตั้งแต่ชั้นยศ พ.ต. หรือ น.ต. ขึ้นไป ดังต่อไปนี้(๑) ศาสตราจารย์(๒) รองศาสตราจารย์(๓) ผู้ช่วยศาสตราจารย์มาตรา ๒๘ข้าราชการทหารผู้ได้รับแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งตามมาตรา ๒๓ มาตรา ๒๔ มาตรา๒๕ มาตรา ๒๖ และมาตรา ๒๗ ตำแหน่งใด ชั้นยศใด หรือชั้นยศ และอัตราเงินเดือนใดและปฏิบัติหน้าที่หลักของตำแหน่งดังกล่าว ให้ได้รับเงินประจำตำแหน่งในอัตราสำหรับตำแหน่งนั้นชั้นยศนั้นหรือชั้นยศและอัตราเงินเดือนนั้นของประเภทบริหารระดับสูง ประเภทบริหารระดับกลางประเภทวิชาชีพเฉพาะ (วช.) ประเภทเชี่ยวชาญเฉพาะ (ชช.) ประเภทตุลาการพระธรรมนูญและอัยการทหารหรือประเภทวิชาการในโรงเรียนทหารแล้วแต่กรณี ตามบัญชีอัตราเงินประจำตำแหน่งข้าราชการทหารท้ายพระราชบัญญัติเงินเดือนและเงินประจำตำแหน่งพ.ศ. ๒๕๓๘ข้าราชการทหารผู้ได้รับเงินประจำตำแหน่งอยู่แล้วถ้าต่อมาได้รับแต่งตั้งและปฏิบัติหน้าที่หลักในตำแหน่งสูงขึ้นโดยเป็นตำแหน่งที่มีเงินประจำตำแหน่งในอัตรามากกว่าที่ได้รับอยู่แต่ยังไม่ได้รับชั้นยศสูงขึ้นให้ได้รับเงินประจำตำแหน่งตามอัตราเดิมต่อไปจนกว่าจะได้รับยศสูงขึ้นมาตรา ๒๙ตำแหน่งข้าราชการตำรวจที่จะได้รับเงินประจำตำแหน่งประเภทบริหารระดับสูงได้แก่ ตำแหน่งตั้งแต่ชั้นยศ พล.ต.จ. หรือ พ.ต.อ. อัตราเงินเดือน พ.ต.อ. (พิเศษ) ขึ้นไปที่มีฐานะและหน้าที่ในการบริหารงาน ดังต่อไปนี้(๑) หัวหน้าส่วนราชการระดับกรม(๒) รองหัวหน้าส่วนราชการระดับกรม(๓) ผู้ช่วยหัวหน้าส่วนราชการระดับกรม(๔) หัวหน้าส่วนราชการระดับกองบัญชาการหรือเทียบกองบัญชาการ(๕) รองหัวหน้าส่วนราชการระดับกองบัญชาการหรือเทียบกองบัญชาการ(๖)ผู้ช่วยหัวหน้าส่วนราชการระดับกองบัญชาการหรือเทียบกองบัญชาการ(๗)หัวหน้าส่วนราชการระดับกองบังคับการหรือเทียบกองบังคับการ(๘) หัวหน้าส่วนราชการระดับตำรวจภูธรจังหวัดซึ่งเป็นตำแหน่งผู้บังคับการหรือเทียบผู้บังคับการ(๙)รองหัวหน้าส่วนราชการระดับกองบังคับการหรือเทียบกองบังคับการ(๑๐) หัวหน้าส่วนราชการระดับตำรวจภูธรจังหวัดซึ่งเป็นตำแหน่งรองผู้บังคับการหรือเทียบรองผู้บังคับการ(๑๑) รองหัวหน้าส่วนราชการระดับตำรวจภูธรจังหวัดซึ่งเป็นตำแหน่งรองผู้บังคับการหรือเทียบรองผู้บังคับการ(๑๒)ตำแหน่งอื่นที่มีฐานะและหน้าที่ในการบริหารงานเทียบได้ไม่ต่ำกว่าตำแหน่งหัวหน้าส่วนราชการระดับกองบัญชาการหัวหน้าส่วนราชการระดับกองบังคับการหรือรองหัวหน้าส่วนราชการระดับกองบังคับการแล้วแต่กรณี ตามที่ ก.ตร. กำหนดมาตรา ๓๐ตำแหน่งข้าราชการตำรวจที่จะได้รับเงินประจำตำแหน่งประเภทบริหารระดับกลางได้แก่ ตำแหน่งชั้นยศ พ.ต.อ.ที่มีฐานะและหน้าที่ในการบริหารงาน ดังต่อไปนี้(๑) หัวหน้าส่วนราชการระดับกองกำกับการหรือเทียบกองกำกับการ(๒) รองหัวหน้าส่วนราชการระดับตำรวจภูธรจังหวัดซึ่งเป็นตำแหน่งผู้กำกับการหรือเทียบผู้กำกับการ(๓) หัวหน้าส่วนราชการระดับสถานีตำรวจซึ่งเป็นตำแหน่งผู้กำกับการหรือเทียบผู้กำกับการ(๔) หัวหน้าส่วนราชการระดับด่านตรวจคนเข้าเมืองซึ่งเป็นตำแหน่งผู้กำกับการหรือเทียบผู้กำกับการ(๕) ตำแหน่งอื่นที่มีฐานะและหน้าที่ในการบริหารงานเทียบได้ไม่ต่ำกว่าตำแหน่งหัวหน้าส่วนราชการระดับกองกำกับการตามที่ก.ตร. กำหนดมาตรา ๓๑[๑๖]ตำแหน่งข้าราชการตำรวจที่จะได้รับเงินประจำตำแหน่งประเภทวิชาชีพเฉพาะ (วช.)ได้แก่ ตำแหน่งตั้งแต่ชั้นยศ พ.ต.ท. ขึ้นไป ดังต่อไปนี้(ก)[๑๗]ตำแหน่งที่มีลักษณะงานวิชาชีพที่ต้องปฏิบัติโดยผู้สำเร็จการศึกษาในระดับปริญญาที่ไม่อาจมอบหมายให้ผู้มีคุณวุฒิอย่างอื่นปฏิบัติงานแทนได้และเป็นงานที่มีผลกระทบต่อชีวิตและทรัพย์สินของประชาชนอย่างเห็นได้ชัดโดยมีองค์กรตามกฎหมายทำหน้าที่ตรวจสอบ กลั่นกรอง และรับรองการประกอบวิชาชีพรวมทั้งลงโทษผู้กระทำผิดกฎหมายเกี่ยวกับการประกอบวิชาชีพดังกล่าวซึ่งได้แก่ตำแหน่งที่ปฏิบัติหน้าที่ในวิชาชีพเฉพาะ ดังต่อไปนี้(๑) วิชาชีพเฉพาะกายภาพบำบัด(๒) วิชาชีพเฉพาะการทันตแพทย์(๓) วิชาชีพเฉพาะการพยาบาล(๔) วิชาชีพเฉพาะการแพทย์(๕) วิชาชีพเฉพาะการสัตวแพทย์(๖) วิชาชีพเฉพาะจิตวิทยาคลินิก(๗) วิชาชีพเฉพาะเทคนิคการแพทย์(๘) วิชาชีพเฉพาะเภสัชกรรม(๙) วิชาชีพเฉพาะวิศวกรรมเครื่องกล(๑๐) วิชาชีพเฉพาะวิศวกรรมไฟฟ้า(๑๑) วิชาชีพเฉพาะวิศวกรรมไฟฟ้าสื่อสาร(๑๒) วิชาชีพเฉพาะวิศวกรรมโยธา(๑๓) วิชาชีพเฉพาะสถาปัตยกรรม(ข)[๑๘]ตำแหน่งที่มีลักษณะงานวิชาชีพที่ต้องปฏิบัติโดยผู้สำเร็จการศึกษาในระดับปริญญาที่ไม่อาจมอบหมายให้ผู้มีคุณวุฒิอย่างอื่นปฏิบัติงานแทนได้และเป็นงานที่มีผลกระทบต่อชีวิตและทรัพย์สินของประชาชนอย่างเห็นได้ชัดอีกทั้งเป็นงานที่ขาดแคลนกำลังคนในภาคราชการ ซึ่งได้แก่ตำแหน่งที่ปฏิบัติหน้าที่ในวิชาชีพเฉพาะดังต่อไปนี้(๑) วิชาชีพเฉพาะการเดินเรือ(๒) วิชาชีพเฉพาะฟิสิกส์รังสี(๓) วิชาชีพเฉพาะรังสีการแพทย์(๔) วิชาชีพเฉพาะวิศวกรรมนิวเคลียร์(๕) วิชาชีพเฉพาะวิศวกรรมโลหการ(ค) ตำแหน่งที่มีลักษณะงานวิชาชีพที่ต้องปฏิบัติโดยผู้สำเร็จการศึกษาในระดับปริญญาที่ไม่อาจมอบหมายให้ผู้มีคุณวุฒิอย่างอื่นปฏิบัติงานแทนได้และเป็นงานทางวิทยาศาสตร์ และเทคโนโลยีที่มีลักษณะในเชิงวิจัยและพัฒนาอีกทั้งเป็นงานที่ขาดแคลนกำลังคนในภาคราชการ ซึ่งได้แก่ตำแหน่งที่ปฏิบัติหน้าที่ในวิชาชีพเฉพาะดังต่อไปนี้(๑) วิชาชีพเฉพาะการผลิตไอโซโทป(๒) วิชาชีพเฉพาะกีฏวิทยารังสี(๓) วิชาชีพเฉพาะชีววิทยารังสี(๔) วิชาชีพเฉพาะนิวเคลียร์เคมี(๕) วิชาชีพเฉพาะนิวเคลียร์ฟิสิกส์(๖) วิชาชีพเฉพาะวิทยาการคอมพิวเตอร์(๗) วิชาชีพเฉพาะวิศวกรรมการเกษตร(๘)[๑๙]วิชาชีพเฉพาะวิศวกรรมอากาศยานมาตรา ๓๒[๒๐]ตำแหน่งข้าราชการตำรวจที่จะได้รับเงินประจำตำแหน่งประเภทเชี่ยวชาญเฉพาะ(ชช.) ได้แก่ ตำแหน่งตั้งแต่ชั้นยศ พล.ต.จ. หรือ พ.ต.อ. อัตราเงินเดือน พ.ต.อ.(พิเศษ) ขึ้นไป ที่ต้องปฏิบัติงานที่เป็นงานหลักของหน่วยงาน โดยอาศัยพื้นฐานของความรู้ประสบการณ์ การฝึกฝนทฤษฎี หรือหลักวิชาอันเกี่ยวข้องกับงานและเป็นงานเชิงพัฒนาระบบหรือมาตรฐานของงาน งานอนุรักษ์ตามภารกิจหรืองานที่ต้องปฏิบัติโดยผู้มีความรู้ ความสามารถหรือประสบการณ์เป็นอย่างสูงเฉพาะด้านอันเป็นที่ยอมรับในวงวิชาการหรือวงการด้านนั้นๆ และต้องใช้ความเชี่ยวชาญเฉพาะด้านโดยมีคุณวุฒิการศึกษาตรงกับความเชี่ยวชาญเฉพาะด้าน ดังต่อไปนี้(๑) ด้านการข่าว(๒) ด้านการเงิน(๓) ด้านการบิน(๔) ด้านการผังเมือง(๕) ด้านการฝึกอบรม(๖) ด้านการสืบสวนสอบสวน(๗) ด้านช่างศิลปกรรม(๘) ด้านตรวจพิสูจน์ทางวิทยาศาสตร์(๙) ด้านตรวจพิสูจน์อุบัติเหตุจราจร(๑๐) ด้านตรวจสอบบัญชี(๑๑) ด้านตรวจสอบภายใน(๑๒) ด้านนิติการ(๑๓) ด้านป้องกันปราบปราม(๑๔) ด้านวิเคราะห์งบประมาณ(๑๕) ด้านวิเคราะห์งานทะเบียนการค้า(๑๖) ด้านวิเคราะห์งานบุคคล(๑๗) ด้านวิเคราะห์นโยบายและแผน(๑๘) ด้านวิจัยสังคมศาสตร์(๑๙) ด้านวิชาการควบคุมโรค(๒๐) ด้านวิชาการตรวจสอบบัญชี(๒๑) ด้านวิชาการตรวจสอบภาษี(๒๒) ด้านวิชาการบัญชี(๒๓) ด้านวิชาการประชาสัมพันธ์(๒๔) ด้านวิชาการพัฒนาชุมชน(๒๕) ด้านวิชาการละครและดนตรี(๒๖) ด้านวิชาการวิทยาศาสตร์การแพทย์(๒๗) ด้านวิชาการศึกษา(๒๘) ด้านวิชาการสถิติ(๒๙) ด้านวิชาการสอบ(๓๐) ด้านวิชาการสัตวบาล(๓๑) ด้านวิชาการสาธารณสุข(๓๒) ด้านวิชาการสิ่งแวดล้อม(๓๓) ด้านวิชาการสุขศึกษา(๓๔) ด้านวิชาการสุขาภิบาล(๓๕) ด้านวิชาการอาหารและยา(๓๖) ด้านวิทยาศาสตร์(๓๗) ด้านวิเทศสหการ(๓๘) ด้านวิศวกรรม(๓๙) ด้านส่งเสริมและสอนการพลศึกษา(๔๐) ด้านสังคมสงเคราะห์(๔๑) ด้านสัตววิทยา(๔๒) ด้านเสนาธิการ(๔๓) ด้านอักษรศาสตร์มาตรา ๓๓ตำแหน่งข้าราชการตำรวจที่จะได้รับเงินประจำตำแหน่งประเภทวิชาการในโรงเรียนตำรวจได้แก่ ตำแหน่งตั้งแต่ชั้นยศ พ.ต.ต. ขึ้นไป ดังต่อไปนี้(๑) ศาสตราจารย์(๒) รองศาสตราจารย์(๓) ผู้ช่วยศาสตราจารย์มาตรา ๓๔ข้าราชการตำรวจผู้ได้รับแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งตามมาตรา ๒๙ มาตรา ๓๐ มาตรา๓๑ มาตรา ๓๒ และมาตรา ๓๓ ตำแหน่งใด ชั้นยศใด หรือชั้นยศและอัตราเงินเดือนใดและปฏิบัติหน้าที่หลักของตำแหน่งดังกล่าว ให้ได้รับเงินประจำตำแหน่งในอัตราสำหรับตำแหน่งนั้นชั้นยศนั้น หรือชั้นยศและอัตราเงินเดือนนั้นของประเภทบริหารระดับสูง ประเภทบริหารระดับกลางประเภทวิชาชีพเฉพาะ (วช.) ประเภทเชี่ยวชาญเฉพาะ (ชช.) หรือประเภทวิชาการในโรงเรียนตำรวจแล้วแต่กรณี ตามบัญชีอัตราเงินประจำตำแหน่งข้าราชการตำรวจท้ายพระราชบัญญัติเงินเดือนและเงินประจำตำแหน่งพ.ศ. ๒๕๓๘ข้าราชการตำรวจผู้ได้รับเงินประจำตำแหน่งอยู่แล้วถ้าต่อมาได้รับแต่งตั้งและปฏิบัติหน้าที่หลักในตำแหน่งสูงขึ้นโดยเป็นตำแหน่งที่มีเงินประจำตำแหน่งในอัตรามากกว่าที่ได้รับอยู่แต่ยังไม่ได้รับชั้นยศสูงขึ้นให้ได้รับเงินประจำตำแหน่งตามอัตราเดิมต่อไปจนกว่าจะได้รับยศสูงขึ้นมาตรา ๓๕[๒๑] ข้าราชการพลเรือนข้าราชการพลเรือนในสถาบันอุดมศึกษา ข้าราชการครูผู้ดำรงตำแหน่งผู้บริหารในสถาบันอุดมศึกษาผู้ดำรงตำแหน่งผู้บริหารสถาบันการศึกษาของกระทรวงศึกษาธิการ ข้าราชการทหารและข้าราชการตำรวจซึ่งได้รับเงินประจำตำแหน่งสำหรับตำแหน่งที่ได้รับแต่งตั้งตำแหน่งใดหากได้รับคำสั่งให้ไปปฏิบัติหน้าที่อื่นและมิได้ปฏิบัติหน้าที่หลักของตำแหน่งที่ตนดำรงอยู่ไม่มีสิทธิได้รับเงินประจำตำแหน่งนั้นตั้งแต่วันที่ไม่ได้ปฏิบัติหน้าที่หลักของตำแหน่งที่ตนดำรงอยู่เว้นแต่ในกรณีที่ได้รับคำสั่งให้ไปปฏิบัติหน้าที่อื่นที่มีลักษณะงานวิชาชีพหรือเชี่ยวชาญเฉพาะด้านเหมือนหน้าที่หลักของตำแหน่งที่ตนดำรงอยู่เดิมให้ได้รับเงินประจำตำแหน่งในอัตราของตำแหน่งเดิมต่อไปมาตรา ๓๖ข้าราชการพลเรือน ข้าราชการพลเรือนในสถาบันอุดมศึกษา ข้าราชการครูผู้ดำรงตำแหน่งผู้บริหารในสถาบันอุดมศึกษาผู้ดำรงตำแหน่งผู้บริหารสถาบันการศึกษาของกระทรวงศึกษาธิการ ข้าราชการทหารและข้าราชการตำรวจซึ่งได้รับแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งที่ได้รับเงินประจำตำแหน่งและปฏิบัติหน้าที่หลักของตำแหน่งนั้นไม่เต็มเดือนในเดือนใดให้ได้รับเงินประจำตำแหน่งสำหรับเดือนนั้นตามส่วนจำนวนวันที่ได้ดำรงตำแหน่งและปฏิบัติหน้าที่หลักของตำแหน่งดังกล่าวมาตรา ๓๗ข้าราชการพลเรือน ข้าราชการพลเรือนในสถาบันอุดมศึกษา ข้าราชการครูผู้ดำรงตำแหน่งผู้บริหารในสถาบันอุดมศึกษา ผู้ดำรงตำแหน่งผู้บริหารสถาบันการศึกษาของกระทรวงศึกษาธิการข้าราชการทหาร และข้าราชการตำรวจซึ่งได้รับแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งที่มีสิทธิได้รับเงินประจำตำแหน่งและได้ปฏิบัติหน้าที่หลักของตำแหน่งนั้นเกินหนึ่งตำแหน่ง ให้ได้รับเงินประจำตำแหน่งสำหรับตำแหน่งที่มีสิทธิได้รับเงินประจำตำแหน่งสูงสุดเพียงตำแหน่งเดียวมาตรา ๓๘ข้าราชการพลเรือน ข้าราชการพลเรือนในสถาบันอุดมศึกษา ข้าราชการครูผู้ดำรงตำแหน่งผู้บริหารในสถาบันอุดมศึกษาผู้ดำรงตำแหน่งผู้บริหารสถาบันการศึกษาของกระทรวงศึกษาธิการ ข้าราชการทหารและข้าราชการตำรวจซึ่งดำรงตำแหน่งที่มีสิทธิได้รับเงินประจำตำแหน่งและได้รับคำสั่งให้ไปปฏิบัติหน้าที่ในตำแหน่งประเภทเดียวกันที่มีสิทธิได้รับเงินประจำตำแหน่งและได้ปฏิบัติหน้าที่หลักในตำแหน่งที่ตนไปปฏิบัติหน้าที่ ให้ได้รับเงินประจำตำแหน่งตามอัตราเดิมของตนต่อไปในกรณีที่ข้าราชการพลเรือน ข้าราชการพลเรือนในสถาบันอุดมศึกษาข้าราชการครู ผู้ดำรงตำแหน่งผู้บริหารในสถาบันอุดมศึกษาผู้ดำรงตำแหน่งผู้บริหารสถาบันการศึกษาของกระทรวงศึกษาธิการ ข้าราชการทหารและข้าราชการตำรวจ ซึ่งดำรงตำแหน่งที่มีสิทธิได้รับเงินประจำตำแหน่งได้รับคำสั่งให้ไปปฏิบัติหน้าที่ หรือรักษาราชการแทนหรือรักษาการในตำแหน่งที่มีสิทธิได้รับเงินประจำตำแหน่งต่างประเภทกันให้ได้รับเงินประจำตำแหน่งในอัตราของตำแหน่งเดิมต่อไปนับแต่วันที่เข้าปฏิบัติหน้าที่ในตำแหน่งที่ได้รับแต่งตั้งให้ปฏิบัติหน้าที่หรือรักษาราชการแทน หรือรักษาการในตำแหน่ง แล้วแต่กรณีแต่ทั้งนี้ต้องไม่เกินหกเดือน[๒๒]มาตรา ๓๙[๒๓]การกำหนดตำแหน่งและจำนวนตำแหน่งที่จะให้ได้รับเงินประจำตำแหน่งตามพระราชกฤษฎีกานี้และตำแหน่งและจำนวนตำแหน่งตามที่กำหนดในมาตรา ๔ (๔) มาตรา ๑๑ (๓) มาตรา ๑๕ (๘)มาตรา ๒๓ (๖) มาตรา ๒๓ ทวิ (๖) มาตรา ๒๙ (๑๒) และมาตรา ๓๐ (๕)เพิ่มขึ้นจากตำแหน่งและจำนวนตำแหน่งที่มีอยู่แล้วในวันที่ ๒๗ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๓๗ต้องได้รับความเห็นชอบจากคณะกรรมการพิจารณาเงินเดือนแห่งชาติก่อนในการพิจารณาให้ความเห็นชอบการกำหนดตำแหน่งและจำนวนตำแหน่งที่จะให้ได้รับเงินประจำตำแหน่งตามวรรคหนึ่งคณะกรรมการพิจารณาเงินเดือนแห่งชาติอาจมอบหมายให้องค์กรกลางบริหารงานบุคคลหรือส่วนราชการใดดำเนินการแทนก็ได้ ทั้งนี้ ตามหลักเกณฑ์ วิธีการและเงื่อนไขที่คณะกรรมการพิจารณาเงินเดือนแห่งชาติกำหนด[๒๔]มาตรา ๔๐ให้นายกรัฐมนตรีรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้ผู้รับสนองพระบรมราชโองการชวน หลีกภัยนายกรัฐมนตรีหมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือ โดยที่มาตรา ๑๒วรรคสอง แห่งพระราชบัญญัติเงินเดือนและเงินประจำตำแหน่ง พ.ศ. ๒๕๓๘ บัญญัติว่าข้าราชการพลเรือน ข้าราชการพลเรือนในมหาวิทยาลัย ข้าราชการครู ผู้ดำรงตำแหน่งผู้บริหารซึ่งไม่เป็นข้าราชการพลเรือนในมหาวิทยาลัยหรือข้าราชการครูในสถาบันการศึกษาของกระทรวงศึกษาธิการข้าราชการทหาร และข้าราชการตำรวจประเภทใด ตำแหน่งใดจะได้รับเงินประจำตำแหน่งท้ายพระราชบัญญัติดังกล่าวในอัตราใดให้เป็นไปตามที่กำหนดในพระราชกฤษฎีกา สมควรกำหนดประเภทตำแหน่งและการได้รับเงินประจำตำแหน่งของข้าราชการและผู้ดำรงตำแหน่งผู้บริหารซึ่งไม่เป็นข้าราชการดังกล่าว จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้พระราชกฤษฎีกาการได้รับเงินประจำตำแหน่งของข้าราชการและผู้ดำรงตำแหน่งผู้บริหารซึ่งไม่เป็นข้าราชการ(ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๓๘[๒๕]หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือโดยที่เป็นการสมควรกำหนดตำแหน่งข้าราชการที่จะได้รับเงินประจำตำแหน่งเพิ่มขึ้น จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้พระราชกฤษฎีกาการได้รับเงินประจำตำแหน่งของข้าราชการและผู้ดำรงตำแหน่งผู้บริหารซึ่งไม่เป็นข้าราชการ(ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๔๐[๒๖]หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือเนื่องจากพระราชกฤษฎีกาการได้รับเงินประจำตำแหน่งของข้าราชการและผู้ดำรงตำแหน่งผู้บริหารซึ่งไม่เป็นข้าราชการ พ.ศ. ๒๕๓๘ได้กำหนดตำแหน่งข้าราชการทหารซึ่งมีสิทธิที่จะได้รับเงินประจำตำแหน่งประเภทบริหารระดับสูงและประเภทบริหารระดับกลางไว้โดยการกำหนดตำแหน่งดังกล่าวได้ยึดถือตามคุณลักษณะของตำแหน่งซึ่งยังไม่สอดคล้องกับข้าราชการประเภทอื่นที่กำหนดตำแหน่งโดยยึดถือฐานะและหน้าที่ในการบริหารงานสมควรแก้ไขเพิ่มเติมการกำหนดตำแหน่งข้าราชการทหาร ซึ่งมีสิทธิที่จะได้รับเงินประจำตำแหน่งประเภทบริหารระดับสูงและประเภทบริหารระดับกลางให้สอดคล้องกับข้าราชการประเภทอื่นนอกจากนี้สมควรกำหนดให้การกำหนดตำแหน่ง และจำนวนตำแหน่งข้าราชการทหารที่จะให้ได้รับเงินประจำตำแหน่งเพิ่มขึ้นจากตำแหน่งและจำนวนตำแหน่งที่มีอยู่แล้วต้องได้รับความเห็นชอบจากคณะกรรมการพิจารณาเงินเดือนแห่งชาติก่อนเช่นเดียวกับข้าราชการประเภทอื่น จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้พระราชกฤษฎีกาการได้รับเงินประจำตำแหน่งของข้าราชการและผู้ดำรงตำแหน่งผู้บริหารซึ่งไม่เป็นข้าราชการ(ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๔๒[๒๗]หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือเนื่องจากตำแหน่งเอกอัครราชทูตประจำกระทรวงเป็นตำแหน่งที่เคยได้รับเงินประจำตำแหน่งประเภทบริหารระดับสูงตามกฎก.พ. ฉบับที่ ๕ (พ.ศ. ๒๕๓๕) ออกตามความในพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการพลเรือนพ.ศ. ๒๕๓๕ ว่าด้วยการรับเงินประจำตำแหน่งประเภทวิชาชีพเฉพาะหรือเชี่ยวชาญเฉพาะและตำแหน่งประเภทบริหารระดับสูงหรือบริหารระดับกลางอยู่แล้วก่อนวันที่ ๑ ตุลาคม ๒๕๓๗ สมควรกำหนดให้ตำแหน่งดังกล่าวเป็นตำแหน่งที่ได้รับเงินประจำตำแหน่งตามเดิม จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้พระราชกฤษฎีกาการได้รับเงินประจำตำแหน่งของข้าราชการและผู้ดำรงตำแหน่งผู้บริหารซึ่งไม่เป็นข้าราชการ(ฉบับที่ ๕) พ.ศ. ๒๕๔๕[๒๘]หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือโดยที่พระราชกฤษฎีกาการได้รับเงินประจำตำแหน่งของข้าราชการและผู้ดำรงตำแหน่งผู้บริหารซึ่งไม่เป็นข้าราชการพ.ศ. ๒๕๓๘ กำหนดให้ตำแหน่งอธิการและรองอธิการในวิทยาลัยครูเป็นตำแหน่งที่ได้รับเงินประจำตำแหน่งแต่ปัจจุบันวิทยาลัยครูได้เปลี่ยนเป็นสถาบันราชภัฏและตำแหน่งอธิการและรองอธิการในวิทยาลัยครูได้เปลี่ยนเป็นตำแหน่งอธิการบดีและรองอธิการบดีในสถาบันราชภัฏแล้วสมควรแก้ไขตำแหน่งอธิการและรองอธิการในวิทยาลัยครูเป็นตำแหน่งอธิการบดีและรองอธิการบดีในสถาบันราชภัฏให้สอดคล้องกันประกอบกับตำแหน่งอธิการและรองอธิการในสถาบันเทคโนโลยีปทุมวัน และสถาบันบัณฑิตพัฒนศิลป์เป็นตำแหน่งผู้บริหารในสถาบันการศึกษาที่ตั้งขึ้นตามพระราชบัญญัติการจัดการศึกษาระดับปริญญาตรีในสถาบันเทคโนโลยีปทุมวันพ.ศ. ๒๕๔๑ และพระราชบัญญัติการจัดการศึกษาระดับปริญญาตรีในสถาบันบัณฑิตพัฒนศิลป์พ.ศ. ๒๕๔๑ จึงสมควรกำหนดให้ตำแหน่งผู้บริหารในสถาบันเทคโนโลยีปทุมวันและสถาบันบัณฑิตพัฒนศิลป์เป็นตำแหน่งที่ได้รับเงินประจำตำแหน่งในอัตราที่กำหนดไว้สำหรับตำแหน่งผู้บริหารในวิทยาลัยครูตามบัญชีอัตราเงินประจำตำแหน่งผู้บริหารสถาบันการศึกษาของกระทรวงศึกษาธิการท้ายพระราชบัญญัติเงินเดือนและเงินประจำตำแหน่ง พ.ศ. ๒๕๓๘ จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้พระราชกฤษฎีกาการได้รับเงินประจำตำแหน่งของข้าราชการและผู้ดำรงตำแหน่งผู้บริหารซึ่งไม่เป็นข้าราชการ(ฉบับที่ ๖) พ.ศ. ๒๕๔๕[๒๙]หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือโดยที่พระราชบัญญัติระเบียบบริหารราชการแผ่นดิน พ.ศ. ๒๕๓๔ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติระเบียบบริหารราชการแผ่นดิน (ฉบับที่ ๕) พ.ศ.๒๕๔๕ กำหนดให้ในกระทรวงจะตราพระราชกฤษฎีกาจัดตั้งส่วนราชการเพื่อรับผิดชอบภาระหน้าที่ใดโดยเฉพาะซึ่งไม่มีฐานะเป็นกรมแต่มีผู้บังคับบัญชาของส่วนราชการดังกล่าวเป็นอธิบดีหรือตำแหน่งที่เรียกชื่ออย่างอื่นที่มีฐานะเป็นอธิบดีก็ได้ซึ่งตำแหน่งผู้บังคับบัญชาของส่วนราชการดังกล่าวจะไม่มีสิทธิรับเงินประจำตำแหน่งประเภทบริหารระดับสูงเช่นเดียวกับตำแหน่งอธิบดีเนื่องจากตามพระราชกฤษฎีกาการได้รับเงินประจำตำแหน่งของข้าราชการและผู้ดำรงตำแหน่งผู้บริหารซึ่งไม่เป็นข้าราชการพ.ศ. ๒๕๓๘ มิได้กำหนดตำแหน่งดังกล่าวให้เป็นตำแหน่งที่มีสิทธิได้รับเงินประจำตำแหน่งสมควรกำหนดให้ตำแหน่งดังกล่าวเป็นตำแหน่งที่มีสิทธิได้รับเงินประจำตำแหน่งนักบริหารระดับสูง จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้พระราชกฤษฎีกาการได้รับเงินประจำตำแหน่งของข้าราชการและผู้ดำรงตำแหน่งผู้บริหารซึ่งไม่เป็นข้าราชการ(ฉบับที่ ๗) พ.ศ. ๒๕๔๗[๓๐]หมายเหตุ :-เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือ เนื่องจาก ก.ค.ได้กำหนดให้ตำแหน่งผู้อำนวยการสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาซึ่งเป็นผู้บังคับบัญชาข้าราชการและรับผิดชอบการปฏิบัติราชการของสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาตามมาตรา๓๗ แห่งพระราชบัญญัติระเบียบบริหารราชการกระทรวงศึกษาธิการ พ.ศ. ๒๕๔๖เป็นตำแหน่งข้าราชการครูตามมาตรา ๓๐ วรรคหนึ่ง (ค) (๒๑)แห่งพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการครู พ.ศ. ๒๕๒๓ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการครู (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๓๕สมควรกำหนดให้ตำแหน่งดังกล่าวเป็นตำแหน่งที่ได้รับเงินประจำตำแหน่งประเภทเชี่ยวชาญเฉพาะ(ชช.)จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้พระราชกฤษฎีกาการได้รับเงินประจำตำแหน่งของข้าราชการและผู้ดำรงตำแหน่งผู้บริหารซึ่งไม่เป็นข้าราชการ(ฉบับที่ ๘) พ.ศ. ๒๕๔๗[๓๑]หมายเหตุ :-เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือโดยที่ได้มีการปรับปรุงระบบบริหารราชการเพื่อให้สามารถปฏิบัติงานตอบสนองต่อการพัฒนาประเทศและการให้บริการประชาชนอย่างมีประสิทธิภาพมีการปรับโครงสร้างส่วนราชการให้มีขนาดเล็กกะทัดรัดตามภารกิจที่ปรับปรุงใหม่และกำหนดอัตรากำลังภายใต้จำนวนที่มีอยู่เดิมทำให้ส่วนราชการมีภาระงานที่เพิ่มมากขึ้นภายใต้ข้อจำกัดของการจัดโครงสร้างและการกำหนดอัตรากำลังของส่วนราชการจำเป็นต้องมีการมอบหมายงานเพื่อให้สามารถปฏิบัติภารกิจได้อย่างมีประสิทธิภาพและลดขั้นตอนการทำงานจึงสมควรกำหนดให้ผู้ดำรงตำแหน่งที่มีสิทธิได้รับเงินประจำตำแหน่งซึ่งได้รับคำสั่งหรือมอบหมายให้ไปปฏิบัติราชการในลักษณะงานเดียวกับหน้าที่หลักของตำแหน่งที่ดำรงอยู่ในหน่วยงานอื่นทั้งในส่วนราชการเดียวกันและต่างส่วนราชการโดยไม่มีตำแหน่งประเภทเดียวกันรองรับ หรือได้รับคำสั่งให้ไปปฏิบัติหน้าที่หรือรักษาราชการแทนหรือรักษาการในตำแหน่งที่มีสิทธิได้รับเงินประจำตำแหน่งต่างประเภทกันมีสิทธิได้รับเงินประจำตำแหน่งในอัตราของตำแหน่งเดิมต่อไปรวมทั้งกำหนดให้คณะกรรมการพิจารณาเงินเดือนแห่งชาติสามารถมอบอำนาจในการให้ความเห็นชอบการกำหนดตำแหน่งและจำนวนตำแหน่งที่จะให้ได้รับเงินประจำตำแหน่งให้แก่องค์กรกลางบริหารงานบุคคลหรือส่วนราชการดำเนินการแทนได้นอกจากนี้การกำหนดตำแหน่งข้าราชการตำรวจซึ่งมีสิทธิได้รับเงินประจำตำแหน่งยังมีความไม่เหมาะสมและไม่สอดคล้องกับข้าราชการประเภทอื่นสมควรกำหนดตำแหน่งข้าราชการตำรวจซึ่งมีสิทธิได้รับเงินประจำตำแหน่งประเภทวิชาชีพเฉพาะและประเภทเชี่ยวชาญเฉพาะเพิ่มเติม จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้พระราชกฤษฎีกาการได้รับเงินประจำตำแหน่งของข้าราชการและผู้ดำรงตำแหน่งผู้บริหารซึ่งไม่เป็นข้าราชการ(ฉบับที่ ๙) พ.ศ. ๒๕๔๙[๓๒]มาตรา๕ ในมาตรา ๘ มาตรา ๙ มาตรา ๑๐ มาตรา๑๑ มาตรา ๑๒ มาตรา ๓๖ และมาตรา ๓๗แห่งพระราชกฤษฎีกาการได้รับเงินประจำตำแหน่งของข้าราชการและผู้ดำรงตำแหน่งผู้บริหารซึ่งไม่เป็นข้าราชการ พ.ศ. ๒๕๓๘ และมาตรา ๓๕ และมาตรา ๓๘ แห่งพระราชกฤษฎีกาการได้รับเงินประจำตำแหน่งของข้าราชการและผู้ดำรงตำแหน่งผู้บริหารซึ่งไม่เป็นข้าราชการพ.ศ. ๒๕๓๘ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชกฤษฎีกาการได้รับเงินประจำตำแหน่งของข้าราชการและผู้ดำรงตำแหน่งผู้บริหารซึ่งไม่เป็นข้าราชการ(ฉบับที่ ๘) พ.ศ. ๒๕๔๗ ให้แก้ไขคำว่า ข้าราชการพลเรือนในมหาวิทยาลัยเป็น ข้าราชการพลเรือนในสถาบันอุดมศึกษามาตรา๖ ในมาตรา ๑๘ มาตรา ๑๙ มาตรา ๓๖และมาตรา ๓๗แห่งพระราชกฤษฎีกาการได้รับเงินประจำตำแหน่งของข้าราชการและผู้ดำรงตำแหน่งผู้บริหารซึ่งไม่เป็นข้าราชการพ.ศ. ๒๕๓๘ และมาตรา ๓๕ และมาตรา ๓๘ แห่งพระราชกฤษฎีกาการได้รับเงินประจำตำแหน่งของข้าราชการและผู้ดำรงตำแหน่งผู้บริหารซึ่งไม่เป็นข้าราชการพ.ศ. ๒๕๓๘ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชกฤษฎีกาการได้รับเงินประจำตำแหน่งของข้าราชการและผู้ดำรงตำแหน่งผู้บริหารซึ่งไม่เป็นข้าราชการ(ฉบับที่ ๘) พ.ศ. ๒๕๔๗ ให้แก้ไขคำว่า ผู้บริหารในมหาวิทยาลัย เป็น ผู้บริหารในสถาบันอุดมศึกษามาตรา๗ ในมาตรา ๑๑แห่งพระราชกฤษฎีกาการได้รับเงินประจำตำแหน่งของข้าราชการและผู้ดำรงตำแหน่งผู้บริหารซึ่งไม่เป็นข้าราชการพ.ศ. ๒๕๓๘ ให้แก้ไขคำว่า ก.ม. เป็น ก.พ.อ.หมายเหตุ :-เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือ โดยที่พระราชกฤษฎีกาการได้รับเงินประจำตำแหน่งของข้าราชการและผู้ดำรงตำแหน่งผู้บริหารซึ่งไม่เป็นข้าราชการพ.ศ. ๒๕๓๘ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชกฤษฎีกาการได้รับเงินประจำตำแหน่งของข้าราชการและผู้ดำรงตำแหน่งผู้บริหารซึ่งไม่เป็นข้าราชการ(ฉบับที่ ๕) พ.ศ. ๒๕๔๕ กำหนดให้ตำแหน่งผู้บริหารในสถาบันราชภัฏสถาบันเทคโนโลยีปทุมวัน และสถาบันเทคโนโลยีราชมงคลเป็นตำแหน่งที่ได้รับเงินประจำตำแหน่งในอัตราที่กำหนดไว้สำหรับตำแหน่งผู้บริหารในวิทยาลัยครูหรือตำแหน่งผู้บริหารในสถาบันเทคโนโลยีราชมงคลตามบัญชีอัตราเงินประจำตำแหน่งผู้บริหารสถาบันการศึกษาของกระทรวงศึกษาธิการท้ายพระราชบัญญัติเงินเดือนและเงินประจำตำแหน่งพ.ศ. ๒๕๓๘แต่ปัจจุบันได้มีกฎหมายจัดตั้งสถาบันการศึกษาดังกล่าวเป็นมหาวิทยาลัยราชภัฏสถาบันเทคโนโลยีปทุมวัน และมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลซึ่งมีฐานะเป็นสถาบันอุดมศึกษาตามพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการพลเรือนในสถาบันอุดมศึกษาพ.ศ. ๒๕๔๗จึงทำให้ข้าราชการในสังกัดเปลี่ยนฐานะเป็นข้าราชการพลเรือนในสถาบันอุดมศึกษาและตำแหน่งผู้บริหารในมหาวิทยาลัยดังกล่าวเปลี่ยนเป็นตำแหน่งผู้บริหารในสถาบันอุดมศึกษาที่มีสิทธิได้รับเงินประจำตำแหน่งในอัตราที่กำหนดไว้สำหรับตำแหน่งผู้บริหารในมหาวิทยาลัยตามบัญชีอัตราเงินประจำตำแหน่งผู้บริหารในมหาวิทยาลัยของรัฐท้ายพระราชบัญญัติเงินเดือนและเงินประจำตำแหน่งพ.ศ. ๒๕๓๘ ด้วย ประกอบกับตำแหน่งผู้อำนวยการและรองผู้อำนวยการในวิทยาลัยชุมชนเป็นตำแหน่งผู้บริหารในสถาบันการศึกษาของกระทรวงศึกษาธิการตามพระราชบัญญัติระเบียบบริหารราชการกระทรวงศึกษาธิการ พ.ศ. ๒๕๔๖จึงสมควรแก้ไขเพิ่มเติมการได้รับเงินประจำตำแหน่งของผู้บริหารในสถาบันอุดมศึกษาให้สอดคล้องกับสภาพการณ์รวมทั้งสมควรกำหนดให้ตำแหน่งผู้อำนวยการและรองผู้อำนวยการในวิทยาลัยชุมชนได้รับเงินประจำตำแหน่งในอัตราที่กำหนดไว้สำหรับตำแหน่งผู้บริหารในวิทยาลัยครูและสมควรแก้ไขคำว่า ผู้บริหารในมหาวิทยาลัย ข้าราชการพลเรือนในมหาวิทยาลัยและ ก.ม. เป็น ผู้บริหารในสถาบันอุดมศึกษา ข้าราชการพลเรือนในสถาบันอุดมศึกษาและ ก.พ.อ. เพื่อให้สอดคล้องกับบทบัญญัติของกฎหมายว่าด้วยระเบียบข้าราชการพลเรือนในสถาบันอุดมศึกษาด้วย จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้พระราชกฤษฎีกาการได้รับเงินประจำตำแหน่งของข้าราชการและผู้ดำรงตำแหน่งผู้บริหารซึ่งไม่เป็นข้าราชการ(ฉบับที่ ๑๐) พ.ศ. ๒๕๕๐[๓๓]หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้คือ โดยที่คณะรัฐมนตรีได้มอบหมายให้คณะกรรมการพิจารณาเงินเดือนแห่งชาติพิจารณาภาพรวมเกี่ยวกับการกำหนดตำแหน่งและจำนวนตำแหน่งที่จะให้ได้รับเงินประจำตำแหน่งของข้าราชการประเภทต่างๆ ซึ่งคณะกรรมการพิจารณาเงินเดือนแห่งชาติได้พิจารณาแล้วเห็นชอบให้ตำแหน่งประเภทเชี่ยวชาญเฉพาะในสายงานต่างๆ ของข้าราชการพลเรือนที่คณะกรรมการข้าราชการพลเรือนขอกำหนดเพิ่มเติมรวม ๒๙ ด้านตำแหน่งประเภทวิชาชีพเฉพาะการเดินเรือของข้าราชการทหารที่คณะกรรมการข้าราชการทหารขอกำหนดเพิ่มเติมและตำแหน่งประเภทวิชาชีพเฉพาะจิตวิทยาคลินิกและวิชาชีพเฉพาะการเดินเรือรวมทั้งตำแหน่งประเภทเชี่ยวชาญเฉพาะด้านต่าง ๆของข้าราชการตำรวจที่คณะกรรมการข้าราชการตำรวจขอกำหนดเพิ่มเติมรวม ๖ ด้านเป็นตำแหน่งที่มีสิทธิได้รับเงินประจำตำแหน่งประเภทเชี่ยวชาญเฉพาะหรือประเภทวิชาชีพเฉพาะแล้วแต่กรณีได้จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้สุนันทา/ผู้จัดทำ๔ มีนาคม ๒๕๕๓กวินทราดา/ผู้ตรวจ๒๘ ธันวาคม ๒๕๕๓[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๑๒/ตอนที่ ๕ ก/หน้า ๑๕/๓๐มกราคม ๒๕๓๘[๒] มาตรา ๓ (๖)แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชกฤษฎีกาการได้รับเงินประจำตำแหน่งของข้าราชการและผู้ดำรงตำแหน่งผู้บริหารซึ่งไม่เป็นข้าราชการ(ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๔๒[๓] มาตรา ๓ (๙)เพิ่มโดยพระราชกฤษฎีกาการได้รับเงินประจำตำแหน่งของข้าราชการและผู้ดำรงตำแหน่งผู้บริหารซึ่งไม่เป็นข้าราชการ(ฉบับที่ ๖) พ.ศ. ๒๕๔๕[๔] มาตรา ๕ แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชกฤษฎีกาการได้รับเงินประจำตำแหน่งของข้าราชการและผู้ดำรงตำแหน่งผู้บริหารซึ่งไม่เป็นข้าราชการ(ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๓๘[๕] มาตรา ๖แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชกฤษฎีกาการได้รับเงินประจำตำแหน่งของข้าราชการและผู้ดำรงตำแหน่งผู้บริหารซึ่งไม่เป็นข้าราชการ(ฉบับที่ ๑๐) พ.ศ. ๒๕๕๐[๖] มาตรา ๙แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชกฤษฎีกาการได้รับเงินประจำตำแหน่งของข้าราชการและผู้ดำรงตำแหน่งผู้บริหารซึ่งไม่เป็นข้าราชการ(ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๓๘[๗] มาตรา ๑๔ (๓)เพิ่มโดยพระราชกฤษฎีกาการได้รับเงินประจำตำแหน่งของข้าราชการและผู้ดำรงตำแหน่งผู้บริหารซึ่งไม่เป็นข้าราชการ(ฉบับที่ ๗) พ.ศ. ๒๕๔๗[๘] มาตรา ๑๗แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชกฤษฎีกาการได้รับเงินประจำตำแหน่งของข้าราชการและผู้ดำรงตำแหน่งผู้บริหารซึ่งไม่เป็นข้าราชการ(ฉบับที่ ๙) พ.ศ. ๒๕๔๙[๙] มาตรา ๒๐แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชกฤษฎีกาการได้รับเงินประจำตำแหน่งของข้าราชการและผู้ดำรงตำแหน่งผู้บริหารซึ่งไม่เป็นข้าราชการ(ฉบับที่ ๙) พ.ศ. ๒๕๔๙[๑๐] มาตรา ๒๑แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชกฤษฎีกาการได้รับเงินประจำตำแหน่งของข้าราชการและผู้ดำรงตำแหน่งผู้บริหารซึ่งไม่เป็นข้าราชการ(ฉบับที่ ๙) พ.ศ. ๒๕๔๙[๑๑] มาตรา ๒๒ แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชกฤษฎีกาการได้รับเงินประจำตำแหน่งของข้าราชการและผู้ดำรงตำแหน่งผู้บริหารซึ่งไม่เป็นข้าราชการ(ฉบับที่ ๙) พ.ศ. ๒๕๔๙[๑๒] มาตรา ๒๓แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชกฤษฎีกาการได้รับเงินประจำตำแหน่งของข้าราชการและผู้ดำรงตำแหน่งผู้บริหารซึ่งไม่เป็นข้าราชการ(ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๔๐[๑๓] มาตรา ๒๓ ทวิเพิ่มโดยพระราชกฤษฎีกาการได้รับเงินประจำตำแหน่งของข้าราชการและผู้ดำรงตำแหน่งผู้บริหารซึ่งไม่เป็นข้าราชการ(ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๔๐[๑๔] มาตรา ๒๔แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชกฤษฎีกาการได้รับเงินประจำตำแหน่งของข้าราชการและผู้ดำรงตำแหน่งผู้บริหารซึ่งไม่เป็นข้าราชการ(ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๓๘[๑๕] มาตรา ๒๔ (ก)แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชกฤษฎีกาการได้รับเงินประจำตำแหน่งของข้าราชการและผู้ดำรงตำแหน่งผู้บริหารซึ่งไม่เป็นข้าราชการ(ฉบับที่ ๑๐) พ.ศ. ๒๕๕๐[๑๖] มาตรา ๓๑แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชกฤษฎีกาการได้รับเงินประจำตำแหน่งของข้าราชการและผู้ดำรงตำแหน่งผู้บริหารซึ่งไม่เป็นข้าราชการ(ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๓๘[๑๗] มาตรา ๓๑ (ก)แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชกฤษฎีกาการได้รับเงินประจำตำแหน่งของข้าราชการและผู้ดำรงตำแหน่งผู้บริหารซึ่งไม่เป็นข้าราชการ(ฉบับที่ ๑๐) พ.ศ. ๒๕๕๐[๑๘] มาตรา ๓๑ (ข)แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชกฤษฎีกาการได้รับเงินประจำตำแหน่งของข้าราชการและผู้ดำรงตำแหน่งผู้บริหารซึ่งไม่เป็นข้าราชการ(ฉบับที่ ๑๐) พ.ศ. ๒๕๕๐[๑๙] มาตรา ๓๑ (ค) (๘)เพิ่มโดยพระราชกฤษฎีกาการได้รับเงินประจำตำแหน่งของข้าราชการและผู้ดำรงตำแหน่งผู้บริหารซึ่งไม่เป็นข้าราชการ(ฉบับที่ ๘) พ.ศ. ๒๕๔๗[๒๐] มาตรา ๓๒แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชกฤษฎีกาการได้รับเงินประจำตำแหน่งของข้าราชการและผู้ดำรงตำแหน่งผู้บริหารซึ่งไม่เป็นข้าราชการ(ฉบับที่ ๑๐) พ.ศ. ๒๕๕๐[๒๑] มาตรา ๓๕แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชกฤษฎีกาการได้รับเงินประจำตำแหน่งของข้าราชการและผู้ดำรงตำแหน่งผู้บริหารซึ่งไม่เป็นข้าราชการ(ฉบับที่ ๘) พ.ศ. ๒๕๔๗[๒๒] มาตรา ๓๘ วรรคสองเพิ่มโดยพระราชกฤษฎีกาการได้รับเงินประจำตำแหน่งของข้าราชการและผู้ดำรงตำแหน่งผู้บริหารซึ่งไม่เป็นข้าราชการ(ฉบับที่ ๘) พ.ศ. ๒๕๔๗[๒๓] มาตรา ๓๙แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชกฤษฎีกาการได้รับเงินประจำตำแหน่งของข้าราชการและผู้ดำรงตำแหน่งผู้บริหารซึ่งไม่เป็นข้าราชการ(ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๔๐[๒๔] มาตรา ๓๙ วรรคสองเพิ่มโดยพระราชกฤษฎีกาการได้รับเงินประจำตำแหน่งของข้าราชการและผู้ดำรงตำแหน่งผู้บริหารซึ่งไม่เป็นข้าราชการ(ฉบับที่ ๘) พ.ศ. ๒๕๔๗[๒๕] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๑๒/ตอนที่ ๕๐ ก/หน้า ๒๐/๖ ธันวาคม ๒๕๓๘[๒๖] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๑๔/ตอนที่ ๖๗ ก/หน้า ๑๐/๑๑พฤศจิกายน ๒๕๔๐[๒๗] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๑๖/ตอนที่ ๑๑ ก/หน้า ๓๑/๒มีนาคม ๒๕๔๒[๒๘] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๑๙/ตอนที่ ๑๒๐ ก/หน้า ๑/๖ธันวาคม ๒๕๔๕[๒๙] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๑๙/ตอนที่ ๑๒๐ ก/หน้า ๔/๖ ธันวาคม ๒๕๔๕[๓๐] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๒๑/ตอนที่ ๒๒ ก/หน้า ๑/๒๕ มีนาคม ๒๕๔๗[๓๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๒๑/ตอนพิเศษ ๘๒ ก/หน้า ๑๓/๒๘ ธันวาคม ๒๕๔๗[๓๒] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๒๓/ตอนที่ ๔๖ ก/หน้า ๑/๓ พฤษภาคม ๒๕๔๙[๓๓] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๒๔/ตอนที่ ๑๑ ก/หน้า ๑๑/๑๖ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๐