คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1041/2513หลักกฎหมาย: จำเลยออกเช็คให้โจทก์ร่วมนำไปใช้กู้เงินจากผู้อื่น มิใช่ออกเช็คเพื่อแลกเงินสดจากโจทก์ร่วม และโจทก์ร่วมก็มิได้นำเช็คนั้นไปใช้กู้เงินจากผู้ใด เมื่อโจทก์ร่วมนำเช็คนั้นไปขึ้นเงินไม่ได้ จำเลยย่อมไม่มีความผิดตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. 2497โจทก์และโจทก์ร่วมฟ้องว่าจำเลยออกเช็คให้โจทก์ร่วมเป็นการชำระหนี้ในการแลกเงินสดแล้วโจทก์ร่วมนำเช็คไปขึ้นเงินกับธนาคารตามเช็คไม่ได้ ขอให้ลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. ๒๔๙๗ มาตรา ๓ และขอให้เพิ่มโทษจำเลยฐานไม่เข็ดหลาบ ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๙๒ จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้น พิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. ๒๔๙๗ มาตรา ๓ (๒) (๓) ให้จำคุก ๒ เดือน เพิ่มโทษ ๑ ใน ๓ ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๙๒ ให้จำคุก ๒ เดือน ๒๐ วัน จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับคำพิพากษาศาลชั้นต้นให้ยกฟ้อง โจกท์ฎีกา ศาลฎีกาปรึกษาแล้วเชื่อว่า จำเลยออกเช็คพิพาทมอบให้โจทก์ร่วมไว้เพื่อนำไปกู้ยืมเงินผู้อื่น ไม่ใช่เพื่อแลกเงินสดจากโจทก์ร่วมดังฟ้อง และโจทก์ร่วมก็มิได้นำเช็คนั้นไปใช้กู้เงินจากผู้ใด โจทก์ร่วมกลับนำเช็คนั้นไปขึ้นเงินไม่ได้ จำเลยย่อมไม่มีความผิดตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. ๒๔๙๗ พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1041/2513พนักงานอัยการ กรมอัยการโจทก์นางสาวลัดดาวัลย์ ลิมปิพิพัฒน์โจทก์ร่วมนางลี่เค็ง แซ่เตียหรือแซ่เตียวจำเลย พ.ร.บ.ว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ.2497 ม. 3จำเลยออกเช็คให้โจทก์ร่วมนำไปใช้กู้เงินจากผู้อื่น มิใช่ออกเช็คเพื่อแลกเงินสดจากโจทก์ร่วม และโจทก์ร่วมก็มิได้นำเช็คนั้นไปใช้กู้เงินจากผู้ใด เมื่อโจทก์ร่วมนำเช็คนั้นไปขึ้นเงินไม่ได้ จำเลยย่อมไม่มีความผิดตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. 2497โจทก์และโจทก์ร่วมฟ้องว่าจำเลยออกเช็คให้โจทก์ร่วมเป็นการชำระหนี้ในการแลกเงินสดแล้วโจทก์ร่วมนำเช็คไปขึ้นเงินกับธนาคารตามเช็คไม่ได้ ขอให้ลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. ๒๔๙๗ มาตรา ๓ และขอให้เพิ่มโทษจำเลยฐานไม่เข็ดหลาบ ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๙๒ จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้น พิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. ๒๔๙๗ มาตรา ๓ (๒) (๓) ให้จำคุก ๒ เดือน เพิ่มโทษ ๑ ใน ๓ ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๙๒ ให้จำคุก ๒ เดือน ๒๐ วัน จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับคำพิพากษาศาลชั้นต้นให้ยกฟ้อง โจกท์ฎีกา ศาลฎีกาปรึกษาแล้วเชื่อว่า จำเลยออกเช็คพิพาทมอบให้โจทก์ร่วมไว้เพื่อนำไปกู้ยืมเงินผู้อื่น ไม่ใช่เพื่อแลกเงินสดจากโจทก์ร่วมดังฟ้อง และโจทก์ร่วมก็มิได้นำเช็คนั้นไปใช้กู้เงินจากผู้ใด โจทก์ร่วมกลับนำเช็คนั้นไปขึ้นเงินไม่ได้ จำเลยย่อมไม่มีความผิดตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. ๒๔๙๗ พิพากษายืน(สวัสดิ์ ภู่งาม-จินตา บุณยอาคม-เฉลิม ทัตภิรมย์)ศาลอาญา - นายพยนต์ ยาวะประภาสศาลอุทธรณ์ - นายเฉลิม กรพุกกะณะแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์และโจทก์ร่วมฟ้องว่าจำเลยออกเช็คให้โจทก์ร่วมเป็นการชำระหนี้ในการแลกเงินสดแล้วโจทก์ร่วมนำเช็คไปขึ้นเงินกับธนาคารตามเช็คไม่ได้ ขอให้ลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. ๒๔๙๗ มาตรา ๓ และขอให้เพิ่มโทษจำเลยฐานไม่เข็ดหลาบ ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๙๒ จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้น พิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. ๒๔๙๗ มาตรา ๓ (๒) (๓) ให้จำคุก ๒ เดือน เพิ่มโทษ ๑ ใน ๓ ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๙๒ ให้จำคุก ๒ เดือน ๒๐ วัน จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับคำพิพากษาศาลชั้นต้นให้ยกฟ้อง โจกท์ฎีกา ศาลฎีกาปรึกษาแล้วเชื่อว่า จำเลยออกเช็คพิพาทมอบให้โจทก์ร่วมไว้เพื่อนำไปกู้ยืมเงินผู้อื่น ไม่ใช่เพื่อแลกเงินสดจากโจทก์ร่วมดังฟ้อง และโจทก์ร่วมก็มิได้นำเช็คนั้นไปใช้กู้เงินจากผู้ใด โจทก์ร่วมกลับนำเช็คนั้นไปขึ้นเงินไม่ได้ จำเลยย่อมไม่มีความผิดตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. ๒๔๙๗ พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1041/2513พนักงานอัยการ กรมอัยการโจทก์นางสาวลัดดาวัลย์ ลิมปิพิพัฒน์โจทก์ร่วมนางลี่เค็ง แซ่เตียหรือแซ่เตียวจำเลย พ.ร.บ.ว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ.2497 ม. 3จำเลยออกเช็คให้โจทก์ร่วมนำไปใช้กู้เงินจากผู้อื่น มิใช่ออกเช็คเพื่อแลกเงินสดจากโจทก์ร่วม และโจทก์ร่วมก็มิได้นำเช็คนั้นไปใช้กู้เงินจากผู้ใด เมื่อโจทก์ร่วมนำเช็คนั้นไปขึ้นเงินไม่ได้ จำเลยย่อมไม่มีความผิดตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. 2497โจทก์และโจทก์ร่วมฟ้องว่าจำเลยออกเช็คให้โจทก์ร่วมเป็นการชำระหนี้ในการแลกเงินสดแล้วโจทก์ร่วมนำเช็คไปขึ้นเงินกับธนาคารตามเช็คไม่ได้ ขอให้ลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. ๒๔๙๗ มาตรา ๓ และขอให้เพิ่มโทษจำเลยฐานไม่เข็ดหลาบ ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๙๒ จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้น พิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. ๒๔๙๗ มาตรา ๓ (๒) (๓) ให้จำคุก ๒ เดือน เพิ่มโทษ ๑ ใน ๓ ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๙๒ ให้จำคุก ๒ เดือน ๒๐ วัน จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับคำพิพากษาศาลชั้นต้นให้ยกฟ้อง โจกท์ฎีกา ศาลฎีกาปรึกษาแล้วเชื่อว่า จำเลยออกเช็คพิพาทมอบให้โจทก์ร่วมไว้เพื่อนำไปกู้ยืมเงินผู้อื่น ไม่ใช่เพื่อแลกเงินสดจากโจทก์ร่วมดังฟ้อง และโจทก์ร่วมก็มิได้นำเช็คนั้นไปใช้กู้เงินจากผู้ใด โจทก์ร่วมกลับนำเช็คนั้นไปขึ้นเงินไม่ได้ จำเลยย่อมไม่มีความผิดตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. ๒๔๙๗ พิพากษายืน(สวัสดิ์ ภู่งาม-จินตา บุณยอาคม-เฉลิม ทัตภิรมย์)ศาลอาญา - นายพยนต์ ยาวะประภาสศาลอุทธรณ์ - นายเฉลิม กรพุกกะณะแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ