phoneee/thai-legal-corpus huggingface dataset:
ประกาศกระทรวงแรงงานประกาศกระทรวงแรงงานเรื่องแบบบัตรประจำตัวพนักงานตรวจความปลอดภัยตามพระราชบัญญัติความปลอดภัยอาชีวอนามัย และสภาพแวดล้อมในการทำงานพ.ศ. ๒๕๕๔[๑] อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๕ และมาตรา ๔๑ วรรคสองแห่งพระราชบัญญัติความปลอดภัย อาชีวอนามัย และสภาพแวดล้อมในการทำงาน พ.ศ. ๒๕๕๔รัฐมนตรีว่าการกระทรวงแรงงานจึงออกประกาศไว้ ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ บัตรประจำตัวพนักงานตรวจความปลอดภัยให้เป็นไปตามแบบท้ายประกาศนี้ข้อ ๒ ให้ผู้ดำรงตำแหน่งต่อไปนี้เป็นผู้ออกบัตรประจำตัวพนักงานตรวจความปลอดภัย(๑) รัฐมนตรีว่าการกระทรวงแรงงาน สำหรับปลัดกระทรวงแรงงานหรือข้าราชการอื่นที่ดำรงตำแหน่งเทียบเท่า(๒) ปลัดกระทรวงแรงงาน สำหรับรองปลัดกระทรวงแรงงานผู้ตรวจราชการกระทรวงแรงงาน ที่ปรึกษาวิชาการแรงงาน ที่ปรึกษากฎหมายอธิบดีกรมสวัสดิการและคุ้มครองแรงงาน หรือข้าราชการอื่น ที่ดำรงตำแหน่งเทียบเท่า(๓) อธิบดีกรมสวัสดิการและคุ้มครองแรงงาน สำหรับข้าราชการนอกจาก (๑)และ (๒) ซึ่งปฏิบัติงานในเขตกรุงเทพมหานครหรือในเขตพื้นที่ความรับผิดชอบมากกว่าหนึ่งจังหวัด(๔) ผู้ว่าราชการจังหวัด สำหรับข้าราชการนอกจาก (๑) และ (๒)ซึ่งปฏิบัติงานเฉพาะในเขตจังหวัดนั้นข้อ ๓ ให้ข้าราชการซึ่งได้รับแต่งตั้งเป็นพนักงานตรวจความปลอดภัยยื่นคำขอมีบัตรประจำตัวตามแบบท้ายประกาศนี้พร้อมแนบรูปถ่ายจำนวนสองรูปและสำเนาบัตรประจำตัวเจ้าหน้าที่ของรัฐที่รับรองสำเนาถูกต้องยื่นต่อผู้บังคับบัญชาให้ผู้บังคับบัญชาซึ่งได้รับคำขอตามวรรคหนึ่ง เสนอคำขอต่อผู้มีอำนาจออกบัตรประจำตัวตามข้อ๒รูปถ่ายตามวรรคหนึ่งให้ใช้รูปถ่ายที่ถ่ายไว้ไม่เกินหกเดือนก่อนวันยื่นคำขอมีบัตรประจำตัวขนาด ๒.๕ × ๓ เซนติเมตร ครึ่งตัว หน้าตรง ไม่สวมหมวกและแว่นตาสีเข้มแต่งเครื่องแบบข้าราชการ หรือเครื่องแบบเจ้าหน้าที่ของรัฐข้อ ๔ บัตรประจำตัวตามประกาศนี้ให้มีอายุห้าปีนับแต่วันออกบัตรข้อ ๕ เมื่อได้ออกบัตรประจำตัวให้แก่ผู้ใดให้ผู้ออกบัตรประจำตัวจัดให้มีสำเนาข้อความและรายการบัตรประจำตัวซึ่งติดรูปถ่ายของผู้นั้นไว้ด้วยหนึ่งฉบับและให้เก็บไว้เป็นหลักฐานที่กรมสวัสดิการและคุ้มครองแรงงานหรือที่สำนักงานสวัสดิการและคุ้มครองแรงงานจังหวัดแล้วแต่กรณีข้อ ๖ การออกบัตรประจำตัวในกรณีที่บัตรประจำตัวหมดอายุ สูญหาย หรือชำรุด ให้นำความในข้อ ๒ ถึงข้อ ๕มาใช้บังคับโดยอนุโลมข้อ ๗ ผู้ใดได้รับบัตรประจำตัวใหม่หรือผู้ถือบัตรไม่มีสิทธิใช้บัตรประจำตัวนั้นต่อไป ให้คืนบัตรต่อผู้ออกบัตรประจำตัวตามข้อ๒ ภายในสิบห้าวันนับแต่วันที่ได้รับบัตรประจำตัวใหม่ หรือไม่มีสิทธิใช้บัตรประจำตัวนั้นทั้งนี้ ตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไปประกาศณ วันที่ ๒๐ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๕๔เฉลิมชัยศรีอ่อนรัฐมนตรีว่าการกระทรวงแรงงาน[เอกสารแนบท้าย]๑. คำขอมีบัตรประจำตัวพนักงานตรวจความปลอดภัย ตามพระราชบัญญัติความปลอดภัยอาชีวอนามัย และสภาพแวดล้อมในการทำงาน พ.ศ. ๒๕๕๔๒. แบบบัตรประจำตัวพนักงานตรวจความปลอดภัย ตามพระราชบัญญัติความปลอดภัยอาชีวอนามัย และสภาพแวดล้อมในการทำงาน พ.ศ. ๒๕๕๔(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)ปริยานุช/ผู้จัดทำ๑๔ กันยายน๒๕๕๔ปณตภร/ผู้ตรวจ๑๐ ตุลาคม ๒๕๕๔[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๒๘/ตอนพิเศษ ๙๕ ง/หน้า ๑๘/๒๔ สิงหาคม ๒๕๕๔
กฎกระทรวงกฎกระทรวงกำหนดผลิตผลเกษตรกรรมเป็นสินค้าที่ได้รับยกเว้นตามกฎหมายว่าด้วยความรับผิดต่อความเสียหายที่เกิดขึ้นจากสินค้าที่ไม่ปลอดภัยพ.ศ. ๒๕๕๓[๑] อาศัยอำนาจตามความในบทนิยามคำว่าสินค้า ในมาตรา ๔ และมาตรา ๑๖แห่งพระราชบัญญัติความรับผิดต่อความเสียหายที่เกิดขึ้นจากสินค้าที่ไม่ปลอดภัย พ.ศ.๒๕๕๑อันเป็นกฎหมายที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคลซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๔๓ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยบัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย นายกรัฐมนตรีออกกฎกระทรวงไว้ดังต่อไปนี้กำหนดให้ผลิตผลเกษตรกรรมของเกษตรกรที่มีแหล่งกำเนิดในประเทศไทยแม้ผ่านกระบวนการอย่างหนึ่งอย่างใดดังต่อไปนี้เป็นสินค้าที่ได้รับยกเว้นตามบทนิยามคำว่า สินค้า ในมาตรา๔(๑)การสี ฝัด หรือขัดข้าว(๒)การร่อนหรือล้างพืช หรือการคัดหรือแยกขนาดหรือคุณภาพของพืช(๓)การปอก ตัด บด ป่น หรือย่อยพืช(๔)การกะเทาะเมล็ดหรือเปลือกเมล็ดพืช(๕)การอบใบยาสูบให้แห้งหรือการรูดก้านใบยาสูบ(๖)การล้าง ชำแหละ แกะ หรือบดสัตว์หรือส่วนหนึ่งส่วนใดของสัตว์(๗)การกระทำอื่นใดที่มีลักษณะทำนองเดียวกันเพื่อประโยชน์ของกฎกระทรวงนี้เกษตรกร หมายความว่าเกษตรกรตามกฎหมายว่าด้วยกองทุนสงเคราะห์เกษตรกรและกลุ่มเกษตรกรตามกฎหมายว่าด้วยสหกรณ์ แต่ไม่รวมถึงชุมนุมสหกรณ์การเกษตรให้ไว้ ณ วันที่ ๒๖พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๕๓อภิสิทธิ์ เวชชาชีวะนายกรัฐมนตรีหมายเหตุ :-เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือเนื่องจากประเทศไทยมีรายได้หลักจากผลิตผลเกษตรกรรมประกอบกับผลิตผลจากเกษตรกรรมขั้นปฐมภูมิไม่มีลักษณะอันตรายที่สมควรนำหลักความรับผิดโดยเคร่งครัดมาใช้สมควรกำหนดให้ผลิตผลเกษตรกรรมของเกษตรกรรายย่อยที่มีแหล่งกำเนิดในประเทศไทยได้รับยกเว้นไม่อยู่ภายใต้บังคับพระราชบัญญัติความรับผิดต่อความเสียหายที่เกิดขึ้นจากสินค้าที่ไม่ปลอดภัยพ.ศ. ๒๕๕๑ จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้ปริยานุช/ผู้จัดทำ๙ ธันวาคม ๒๕๕๓ณัฐวดี/ตรวจ๙ ธันวาคม ๒๕๕๓[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๒๗/ตอนที่ ๗๔ ก/หน้า ๑๑/๓ ธันวาคม ๒๕๕๓
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 61754หลักกฎหมาย: ความว่า จำเลยฎีกา คดีมีมูลที่จะชนะ โปรดอนุญาตให้ทุเลาการบังคับไว้ก่อนหมายเหตุ โจทก์แถลงคัดค้าน (อันดับ 69)ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน ให้จำเลยชำระค่าภาษีโรงเรือนและเงินเพิ่มจำนวน 2,866,186.59 บาท ให้แก่โจทก์ พร้อมด้วยดอกเบี้ยในอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีของต้นเงินดังกล่าวนับแต่วันที่ 14 มกราคม 2528เป็นต้นไปจนกว่าจะชำระเสร็จจำเลยฎีกาพร้อมกับยื่นคำร้องดังกล่าว (อันดับ 65,64)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว ถ้าจำเลยหาประกันสำหรับจำนวนเงินที่ต้องชำระตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ พร้อมด้วยดอกเบี้ยอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีมีกำหนด 4 ปี นับแต่วันที่ 14 มกราคม 2528 มาให้เป็นที่พอใจและภายในเวลาที่ศาลชั้นต้นกำหนดก็อนุญาตให้ทุเลาการบังคับไว้ในระหว่างฎีกา มิฉะนั้นให้ยกคำร้อง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 1169/2531กรุงเทพมหานครโจทก์บริษัทตันตกิตต์ จำกัดจำเลยบริษัทตันตกิตต์ จำกัด จำเลยผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.พ. ม. 231ความว่า จำเลยฎีกา คดีมีมูลที่จะชนะ โปรดอนุญาตให้ทุเลาการบังคับไว้ก่อนหมายเหตุ โจทก์แถลงคัดค้าน (อันดับ 69)ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน ให้จำเลยชำระค่าภาษีโรงเรือนและเงินเพิ่มจำนวน 2,866,186.59 บาท ให้แก่โจทก์ พร้อมด้วยดอกเบี้ยในอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีของต้นเงินดังกล่าวนับแต่วันที่ 14 มกราคม 2528เป็นต้นไปจนกว่าจะชำระเสร็จจำเลยฎีกาพร้อมกับยื่นคำร้องดังกล่าว (อันดับ 65,64)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว ถ้าจำเลยหาประกันสำหรับจำนวนเงินที่ต้องชำระตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ พร้อมด้วยดอกเบี้ยอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีมีกำหนด 4 ปี นับแต่วันที่ 14 มกราคม 2528 มาให้เป็นที่พอใจและภายในเวลาที่ศาลชั้นต้นกำหนดก็อนุญาตให้ทุเลาการบังคับไว้ในระหว่างฎีกา มิฉะนั้นให้ยกคำร้อง(วิฑูรย์ ตั้งตรงจิตต์-สมศักดิ์ จูสวัสดิ์-เดชา สุวรรณโณ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 1169/2531กรุงเทพมหานครโจทก์บริษัทตันตกิตต์ จำกัดจำเลยบริษัทตันตกิตต์ จำกัด จำเลยผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.พ. ม. 231ความว่า จำเลยฎีกา คดีมีมูลที่จะชนะ โปรดอนุญาตให้ทุเลาการบังคับไว้ก่อนหมายเหตุ โจทก์แถลงคัดค้าน (อันดับ 69)ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน ให้จำเลยชำระค่าภาษีโรงเรือนและเงินเพิ่มจำนวน 2,866,186.59 บาท ให้แก่โจทก์ พร้อมด้วยดอกเบี้ยในอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีของต้นเงินดังกล่าวนับแต่วันที่ 14 มกราคม 2528เป็นต้นไปจนกว่าจะชำระเสร็จจำเลยฎีกาพร้อมกับยื่นคำร้องดังกล่าว (อันดับ 65,64)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว ถ้าจำเลยหาประกันสำหรับจำนวนเงินที่ต้องชำระตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ พร้อมด้วยดอกเบี้ยอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีมีกำหนด 4 ปี นับแต่วันที่ 14 มกราคม 2528 มาให้เป็นที่พอใจและภายในเวลาที่ศาลชั้นต้นกำหนดก็อนุญาตให้ทุเลาการบังคับไว้ในระหว่างฎีกา มิฉะนั้นให้ยกคำร้อง(วิฑูรย์ ตั้งตรงจิตต์-สมศักดิ์ จูสวัสดิ์-เดชา สุวรรณโณ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศกระทรวงอุตสาหกรรมฉบับที่ 5663 (พ.ศ. 2563)ออกตามความในพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมพ.ศ. 2511เรื่อง กําหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมเครื่องปิดฝาเกลียว----------------------------------อื่นๆ - อาศัยอํานาจตามความในมาตรา 15 แห่งพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม พ.ศ. 2511 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม (ฉบับที่ 7) พ.ศ. 2558 รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมออกประกาศกําหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม เครื่องปิดฝาเกลียว มาตรฐานเลขที่ มอก. 3004 - 2562 ไว้ ดังมีรายละเอียดต่อท้ายประกาศนี้ ทั้งนี้ ให้มีผลตั้งแต่วันที่ประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปผู้มีอํานาจลงนาม - ประกาศ ณ วันที่ 24 มกราคม พ.ศ. 2563 สุริยะ จึงรุ่งเรืองกิจรัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 801/2483หลักกฎหมาย: ยกฟ้อง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 801/2483 ป.อ. ม. 123, ม. 304, ม. 72ยกฟ้อง()แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 801/2483 ป.อ. ม. 123, ม. 304, ม. 72ยกฟ้อง()แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 259874หลักกฎหมาย: โจทก์มอบเงินให้จำเลยที่ ๑ ไปร่วมลงทุนกับ อ. ซึ่งเป็นกรรมการผู้จัดการบริษัท ช. โดยจำเลยที่ ๑ สัญญาว่าโจทก์จะได้รับผลประโยชน์ในอัตราร้อยละ ๗ ต่อเดือน ต่อมาโจทก์ไปขอรับเงินผลประโยชน์ จำเลยที่ ๑ ขอผัดผ่อนและไม่ยอมคืนเงินลงทุนให้โจทก์แต่เมื่อได้ความว่าจำเลยที่ ๑ กับบุคคลในครอบครัวของจำเลยที่ ๑ก็เป็นผู้ร่วมลงทุนกับบริษัท ช. ด้วยโดยจำเลยที่ ๑ ทำหน้าที่เป็นเพียงหัวหน้าสายนำเงินที่มีผู้มาลงทุนไปส่งมอบให้บริษัท ช.และรับผลประโยชน์มาแจกจ่ายให้แก่ผู้มาร่วมลงทุนเท่านั้น การกระทำของจำเลยที่ ๑ ยังฟังไม่ได้ว่าจำเลยที่ ๑ มีเจตนาหลอกลวงโจทก์จึงไม่เป็นความผิดฐานฉ้อโกง. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 841 - 842/2532นาย ประเสริฐ ประทุมทอง.นาง กนกวรรณ หรือ แดง พุ่มวงศ์สำเนียง กับพวก.โจทก์มอบเงินให้จำเลยที่ ๑ ไปร่วมลงทุนกับ อ. ซึ่งเป็นกรรมการผู้จัดการบริษัท ช. โดยจำเลยที่ ๑ สัญญาว่าโจทก์จะได้รับผลประโยชน์ในอัตราร้อยละ ๗ ต่อเดือน ต่อมาโจทก์ไปขอรับเงินผลประโยชน์ จำเลยที่ ๑ ขอผัดผ่อนและไม่ยอมคืนเงินลงทุนให้โจทก์แต่เมื่อได้ความว่าจำเลยที่ ๑ กับบุคคลในครอบครัวของจำเลยที่ ๑ก็เป็นผู้ร่วมลงทุนกับบริษัท ช. ด้วยโดยจำเลยที่ ๑ ทำหน้าที่เป็นเพียงหัวหน้าสายนำเงินที่มีผู้มาลงทุนไปส่งมอบให้บริษัท ช.และรับผลประโยชน์มาแจกจ่ายให้แก่ผู้มาร่วมลงทุนเท่านั้น การกระทำของจำเลยที่ ๑ ยังฟังไม่ได้ว่าจำเลยที่ ๑ มีเจตนาหลอกลวงโจทก์จึงไม่เป็นความผิดฐานฉ้อโกง.(กู้เกียรติ สุนทรบุระ-ศักดิ์ สนองชาติ-สุวรรณ ตระการพันธุ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 841 - 842/2532นาย ประเสริฐ ประทุมทอง.นาง กนกวรรณ หรือ แดง พุ่มวงศ์สำเนียง กับพวก.โจทก์มอบเงินให้จำเลยที่ ๑ ไปร่วมลงทุนกับ อ. ซึ่งเป็นกรรมการผู้จัดการบริษัท ช. โดยจำเลยที่ ๑ สัญญาว่าโจทก์จะได้รับผลประโยชน์ในอัตราร้อยละ ๗ ต่อเดือน ต่อมาโจทก์ไปขอรับเงินผลประโยชน์ จำเลยที่ ๑ ขอผัดผ่อนและไม่ยอมคืนเงินลงทุนให้โจทก์แต่เมื่อได้ความว่าจำเลยที่ ๑ กับบุคคลในครอบครัวของจำเลยที่ ๑ก็เป็นผู้ร่วมลงทุนกับบริษัท ช. ด้วยโดยจำเลยที่ ๑ ทำหน้าที่เป็นเพียงหัวหน้าสายนำเงินที่มีผู้มาลงทุนไปส่งมอบให้บริษัท ช.และรับผลประโยชน์มาแจกจ่ายให้แก่ผู้มาร่วมลงทุนเท่านั้น การกระทำของจำเลยที่ ๑ ยังฟังไม่ได้ว่าจำเลยที่ ๑ มีเจตนาหลอกลวงโจทก์จึงไม่เป็นความผิดฐานฉ้อโกง.(กู้เกียรติ สุนทรบุระ-ศักดิ์ สนองชาติ-สุวรรณ ตระการพันธุ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศกรมสรรพสามิตประกาศกรมสรรพสามิตเรื่องกำหนดมูลค่าน้ำมันเตาที่ผลิตในราชอาณาจักรเพื่อถือเป็นเกณฑ์ในการคำนวณภาษี(ฉบับที่๓๘/๒๕๕๑)[๑] อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๘ (๑) วรรคสามแห่งพระราชบัญญัติภาษีสรรพสามิต พ.ศ. ๒๕๒๗ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติภาษีสรรพสามิต (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๓๔และโดยอนุมัติรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังเป็นหลักการตามหนังสือสำนักงานเศรษฐกิจการคลังที่ กค ๐๓๐๒/๑๑๒๖ ลงวันที่ ๕ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๓๖อธิบดีกรมสรรพสามิต ออกประกาศไว้ ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ให้ยกเลิกประกาศกรมสรรพสามิต เรื่องกำหนดมูลค่าน้ำมันเตาที่ผลิตในราชอาณาจักรเพื่อถือเป็นเกณฑ์ในการคำนวณภาษี(ฉบับที่ ๓๗/๒๕๕๑) ลงวันที่ ๑๐ กันยายน ๒๕๕๑ข้อ ๒กำหนดมูลค่าน้ำมันเตาที่ผลิตในราชอาณาจักรเพื่อถือเป็นเกณฑ์ในการคำนวณภาษีไว้ดังต่อไปนี้(๑)น้ำมันเตาชนิดที่ ๑ ลิตรละ ๒๕.๕๗๔๒ บาท(๒)น้ำมันเตาชนิดที่ ๒ ลิตรละ ๒๔.๘๑๐๗ บาท(๓)น้ำมันเตาชนิดที่ ๓ ลิตรละ ๒๔.๒๖๔๗ บาท(๔)น้ำมันเตาชนิดที่ ๔ ลิตรละ ๒๓.๖๓๘๐ บาท(๕)น้ำมันเตาชนิดที่ ๕ ลิตรละ ๒๔.๔๕๕๑ บาททั้งนี้ ตั้งแต่วันที่ ๒๒ กันยายน ๒๕๕๑ เป็นต้นไปประกาศณ วันที่ ๑๖ กันยายน พ.ศ. ๒๕๕๑เอกศักดิ์โอเจริญรองอธิบดีปฏิบัติราชการแทนอธิบดีกรมสรรพสามิตปริยานุช/ผู้จัดทำ๙ตุลาคม ๒๕๕๑[๑]ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๕/ตอนพิเศษ ๑๖๑ ง/หน้า ๒๑/๖ ตุลาคม ๒๕๕๑
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 6317/2549หลักกฎหมาย: อาวุธปืนพกของกลางและกระสุนปืนของกลางเป็นของผู้ตาย ส่วนเสื้อยืดของกลางเป็นของจำเลยที่ 2 แต่โจทก์มิได้มีคำขอให้ริบและมิใช่ทรัพย์สินที่ได้ใช้หรือมีไว้เพื่อใช้ในการกระทำความผิด หรือได้มาโดยการกระทำความผิดตาม ป.อ. มาตรา 33 จึงไม่อาจริบได้ จำเลยทั้งสองร่วมกันชิงทรัพย์เป็นเหตุให้ผู้อื่นถึงแก่ความตาย โดยจำเลยที่ 1 มีและใช้อาวุธปืนเพื่อกระทำความผิด ต้องตาม ป.อ.มาตรา 340 วรรคท้าย ประกอบมาตรา 340 ตรี แต่มาตรา 340 ตรี เป็นเพียงบทกำหนดโทษไม่ใช่บทเพิ่มโทษ เนื่องจากจำเลยที่ 1 ต้องระวางโทษประหารชีวิตหรือจำคุกตลอดชีวิตตามมาตรา 339 วรรคท้าย กรณีไม่มีทางที่จะวางโทษกึ่งหนึ่งตามที่มาตรา 340 ตรี บัญญัติไว้ จึงนำมาตรา 340 ตรี มาบัญญัติด้วยไม่ได้ จำเลยที่ 1 คงมีความผิดตาม มาตรา 339 วรรคท้ายเท่านั้น ในการกระทำความผิดหลายกรรมต่างกัน ป.อ. มาตรา 91 ให้ศาลลงโทษผู้นั้นทุกกรรมเป็นกระทงความผิดไป เมื่อจำเลยที่ 2 กระทำความผิดหลายกรรมต่างกัน การเพิ่มโทษจำเลยที่ 2 ต้องเพิ่มโทษทุกกระทงของความผิด เว้นแต่ในความผิดฐานใดที่ศาลลงโทษประหารชีวิต จำคุกตลอดชีวิตหรือจำคุกเกินห้าสิบปี ตาม ป.อ. มาตรา 51 ที่ศาลชั้นต้นยกคำขอเพิ่มโทษ และศาลอุทธรณ์ภาค 6 ไม่ได้วินิจฉัยและแก้ไขในส่วนนี้เป็นการไม่ชอบ แต่โจทก์ไม่ได้อุทธรณ์และฎีกาในปัญหาดังกล่าว ศาลจึงเพิ่มโทษจำเลยที่ 2 ไม่ได้ เพราะเป็นการเพิ่มเติมโทษจำเลยที่ 2 ต้องห้ามตาม ป.วิ.อ. มาตรา 212, 225 ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 6317/2549พนักงานอัยการจังหวัดเพชรบูรณ์โจทก์นายทองจันทร์ จีบมาลัย กับพวกจำเลย ป.อ. ม. 33, ม. 51, ม. 339 วรรคท้าย, ม. 340 ตรี ป.วิ.อ. ม. 212, ม. 225อาวุธปืนพกของกลางและกระสุนปืนของกลางเป็นของผู้ตาย ส่วนเสื้อยืดของกลางเป็นของจำเลยที่ 2 แต่โจทก์มิได้มีคำขอให้ริบและมิใช่ทรัพย์สินที่ได้ใช้หรือมีไว้เพื่อใช้ในการกระทำความผิด หรือได้มาโดยการกระทำความผิดตาม ป.อ. มาตรา 33 จึงไม่อาจริบได้ จำเลยทั้งสองร่วมกันชิงทรัพย์เป็นเหตุให้ผู้อื่นถึงแก่ความตาย โดยจำเลยที่ 1 มีและใช้อาวุธปืนเพื่อกระทำความผิด ต้องตาม ป.อ.มาตรา 340 วรรคท้าย ประกอบมาตรา 340 ตรี แต่มาตรา 340 ตรี เป็นเพียงบทกำหนดโทษไม่ใช่บทเพิ่มโทษ เนื่องจากจำเลยที่ 1 ต้องระวางโทษประหารชีวิตหรือจำคุกตลอดชีวิตตามมาตรา 339 วรรคท้าย กรณีไม่มีทางที่จะวางโทษกึ่งหนึ่งตามที่มาตรา 340 ตรี บัญญัติไว้ จึงนำมาตรา 340 ตรี มาบัญญัติด้วยไม่ได้ จำเลยที่ 1 คงมีความผิดตาม มาตรา 339 วรรคท้ายเท่านั้น ในการกระทำความผิดหลายกรรมต่างกัน ป.อ. มาตรา 91 ให้ศาลลงโทษผู้นั้นทุกกรรมเป็นกระทงความผิดไป เมื่อจำเลยที่ 2 กระทำความผิดหลายกรรมต่างกัน การเพิ่มโทษจำเลยที่ 2 ต้องเพิ่มโทษทุกกระทงของความผิด เว้นแต่ในความผิดฐานใดที่ศาลลงโทษประหารชีวิต จำคุกตลอดชีวิตหรือจำคุกเกินห้าสิบปี ตาม ป.อ. มาตรา 51 ที่ศาลชั้นต้นยกคำขอเพิ่มโทษ และศาลอุทธรณ์ภาค 6 ไม่ได้วินิจฉัยและแก้ไขในส่วนนี้เป็นการไม่ชอบ แต่โจทก์ไม่ได้อุทธรณ์และฎีกาในปัญหาดังกล่าว ศาลจึงเพิ่มโทษจำเลยที่ 2 ไม่ได้ เพราะเป็นการเพิ่มเติมโทษจำเลยที่ 2 ต้องห้ามตาม ป.วิ.อ. มาตรา 212, 225(สิทธิชัย รุ่งตระกูล-ประเสริฐ วิริยสิทธาวัฒน์-ธนัท วิรบุตร์)ศาลจังหวัดเพชรบูรณ์ - นายอดิศร บุปผเวสศาลอุทธรณ์ภาค 6 - นายสนอง เล่าศรีวรกตแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5083/2537หลักกฎหมาย: คดีมีทุนทรัพย์ที่พิพาทกันในชั้นฎีกา 3,000 บาท จึงต้องห้ามฎีกาในข้อเท็จจริงตาม ป.วิ.พ. มาตรา 248 ที่จำเลยฎีกาว่า จำเลยได้โต้แย้งสิทธิครอบครองที่พิพาทมาโดยตลอดเป็นการครอบครองเพื่อตน จำเลยย่อมได้สิทธิครอบครอง โจทก์จึงไม่มีอำนาจฟ้องนั้น เป็นฎีกาในข้อเท็จจริงจึงต้องห้ามฎีกา ตามประมวลกฎหมายที่ดิน มาตรา 31 ห้ามโจทก์ผู้ได้สิทธิครอบครองในที่ดินแปลงพิพาทโอนไปยังผู้อื่นภายใน 10 ปี ดังนั้นถึงแม้จะฟังว่าจำเลยซื้อที่ดินพิพาทจากโจทก์ โดยโจทก์สละการครอบครองก็เป็นการซื้อมาและเข้าครอบครองภายในกำหนดเวลาห้ามโอน เป็นนิติกรรมที่มีวัตถุประสงค์ต้องห้ามชัดแจ้งโดยกฎหมาย ตกเป็นโมฆะ ตาม ป.พ.พ.มาตรา 113 แม้จะโอนไปเพียงบางส่วนของที่ดินที่ห้ามโอนและมอบการครอบครองแล้ว ทั้งมีข้อตกลงว่าจะจดทะเบียนโอนที่ดินให้จำเลยเมื่อพ้นกำหนดห้ามโอนแล้วก็ไม่อาจทำได้ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5083/2537นายจันทร์ ยอดใสโจทก์นายชาติ เอี่ยมสันต์จำเลย ป.พ.พ. ม. 113, ม. 456 ป.วิ.พ. ม. 248 ป.ที่ดิน ม. 31คดีมีทุนทรัพย์ที่พิพาทกันในชั้นฎีกา 3,000 บาท จึงต้องห้ามฎีกาในข้อเท็จจริงตาม ป.วิ.พ. มาตรา 248 ที่จำเลยฎีกาว่า จำเลยได้โต้แย้งสิทธิครอบครองที่พิพาทมาโดยตลอดเป็นการครอบครองเพื่อตน จำเลยย่อมได้สิทธิครอบครอง โจทก์จึงไม่มีอำนาจฟ้องนั้น เป็นฎีกาในข้อเท็จจริงจึงต้องห้ามฎีกา ตามประมวลกฎหมายที่ดิน มาตรา 31 ห้ามโจทก์ผู้ได้สิทธิครอบครองในที่ดินแปลงพิพาทโอนไปยังผู้อื่นภายใน 10 ปี ดังนั้นถึงแม้จะฟังว่าจำเลยซื้อที่ดินพิพาทจากโจทก์ โดยโจทก์สละการครอบครองก็เป็นการซื้อมาและเข้าครอบครองภายในกำหนดเวลาห้ามโอน เป็นนิติกรรมที่มีวัตถุประสงค์ต้องห้ามชัดแจ้งโดยกฎหมาย ตกเป็นโมฆะ ตาม ป.พ.พ.มาตรา 113 แม้จะโอนไปเพียงบางส่วนของที่ดินที่ห้ามโอนและมอบการครอบครองแล้ว ทั้งมีข้อตกลงว่าจะจดทะเบียนโอนที่ดินให้จำเลยเมื่อพ้นกำหนดห้ามโอนแล้วก็ไม่อาจทำได้(สกล เหมือนพะวงศ์-พิมล สมานิตย์-ถวิล ตรีเพชร)ศาลจังหวัดกำแพงเพชร - นายสุนทร นาเนกรังสรรค์ศาลอุทธรณ์ภาค ๒ - นายพูนศักดิ์ จงกลนีแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5083/2537นายจันทร์ ยอดใสโจทก์นายชาติ เอี่ยมสันต์จำเลย ป.พ.พ. ม. 113, ม. 456 ป.วิ.พ. ม. 248 ป.ที่ดิน ม. 31คดีมีทุนทรัพย์ที่พิพาทกันในชั้นฎีกา 3,000 บาท จึงต้องห้ามฎีกาในข้อเท็จจริงตาม ป.วิ.พ. มาตรา 248 ที่จำเลยฎีกาว่า จำเลยได้โต้แย้งสิทธิครอบครองที่พิพาทมาโดยตลอดเป็นการครอบครองเพื่อตน จำเลยย่อมได้สิทธิครอบครอง โจทก์จึงไม่มีอำนาจฟ้องนั้น เป็นฎีกาในข้อเท็จจริงจึงต้องห้ามฎีกา ตามประมวลกฎหมายที่ดิน มาตรา 31 ห้ามโจทก์ผู้ได้สิทธิครอบครองในที่ดินแปลงพิพาทโอนไปยังผู้อื่นภายใน 10 ปี ดังนั้นถึงแม้จะฟังว่าจำเลยซื้อที่ดินพิพาทจากโจทก์ โดยโจทก์สละการครอบครองก็เป็นการซื้อมาและเข้าครอบครองภายในกำหนดเวลาห้ามโอน เป็นนิติกรรมที่มีวัตถุประสงค์ต้องห้ามชัดแจ้งโดยกฎหมาย ตกเป็นโมฆะ ตาม ป.พ.พ.มาตรา 113 แม้จะโอนไปเพียงบางส่วนของที่ดินที่ห้ามโอนและมอบการครอบครองแล้ว ทั้งมีข้อตกลงว่าจะจดทะเบียนโอนที่ดินให้จำเลยเมื่อพ้นกำหนดห้ามโอนแล้วก็ไม่อาจทำได้(สกล เหมือนพะวงศ์-พิมล สมานิตย์-ถวิล ตรีเพชร)ศาลจังหวัดกำแพงเพชร - นายสุนทร นาเนกรังสรรค์ศาลอุทธรณ์ภาค ๒ - นายพูนศักดิ์ จงกลนีแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 916/2472หลักกฎหมาย: ผู้ร้ายใช้ปืนยิงและตีพวกเจ้าทรัพย์ ๆ ฆ่าผู้ร้ายตาย เปนการป้องกันพอสมควรแก่เหตุได้ความว่า ย.บุตร์โจทก์เปนผู้ร้ายลักกระบือของ ส.ไป ส.และ ฟ.กับพวกติดตามพบกระบือผูกอยู่ในไร่แห่งหนึ่ง จึงนำความไปแจ้งต่อผู้ใหญ่บ้านผู้ใหญ่บ้านให้ไปเฝ้ากระบือไว้ก่อน ขณะนี้ ย.ได้ใช้ปืนยิงจำเลย ๑ นัด ฟ.จึงยิงตอบไปบ้าง ย.กลับใช้ปืนตีจำเลยอีก แต่ไม่ถูก ส.จึงเอาดาฟฟัน ย.ตาย ศาลเดิมตัดสินว่า ส.พ.ทำการป้องกันทรัพย์เกินสมควรแก่เหตุ ให้จำคุกคนละ ๖ เดือนตาม ม.๒๔๙-๕๓ จำเลยอื่นไม่มีผิดให้ปล่อยไป ศาลฎีกาตัดสินยืนตามศาลอุทธรณ์ว่า การกระทำของจำเลยเปนการป้องกันโดยชอบด้วยกฎหมาย ไม่เกินสมควรแก่เหตุ ควรได้รับความยกเว้นอาญาตาม ม.๕๐ จึงให้ยกฟ้องโจทก์เสีย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 916/2472นางทิบโจทก์นายฟุ้ง นายเสริมกับพวก 5 คนจำเลย ป.อ. ม. 50ผู้ร้ายใช้ปืนยิงและตีพวกเจ้าทรัพย์ ๆ ฆ่าผู้ร้ายตาย เปนการป้องกันพอสมควรแก่เหตุได้ความว่า ย.บุตร์โจทก์เปนผู้ร้ายลักกระบือของ ส.ไป ส.และ ฟ.กับพวกติดตามพบกระบือผูกอยู่ในไร่แห่งหนึ่ง จึงนำความไปแจ้งต่อผู้ใหญ่บ้านผู้ใหญ่บ้านให้ไปเฝ้ากระบือไว้ก่อน ขณะนี้ ย.ได้ใช้ปืนยิงจำเลย ๑ นัด ฟ.จึงยิงตอบไปบ้าง ย.กลับใช้ปืนตีจำเลยอีก แต่ไม่ถูก ส.จึงเอาดาฟฟัน ย.ตาย ศาลเดิมตัดสินว่า ส.พ.ทำการป้องกันทรัพย์เกินสมควรแก่เหตุ ให้จำคุกคนละ ๖ เดือนตาม ม.๒๔๙-๕๓ จำเลยอื่นไม่มีผิดให้ปล่อยไป ศาลฎีกาตัดสินยืนตามศาลอุทธรณ์ว่า การกระทำของจำเลยเปนการป้องกันโดยชอบด้วยกฎหมาย ไม่เกินสมควรแก่เหตุ ควรได้รับความยกเว้นอาญาตาม ม.๕๐ จึงให้ยกฟ้องโจทก์เสีย(พรหม-เทพ-มนู)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ได้ความว่า ย.บุตร์โจทก์เปนผู้ร้ายลักกระบือของ ส.ไป ส.และ ฟ.กับพวกติดตามพบกระบือผูกอยู่ในไร่แห่งหนึ่ง จึงนำความไปแจ้งต่อผู้ใหญ่บ้านผู้ใหญ่บ้านให้ไปเฝ้ากระบือไว้ก่อน ขณะนี้ ย.ได้ใช้ปืนยิงจำเลย ๑ นัด ฟ.จึงยิงตอบไปบ้าง ย.กลับใช้ปืนตีจำเลยอีก แต่ไม่ถูก ส.จึงเอาดาฟฟัน ย.ตาย ศาลเดิมตัดสินว่า ส.พ.ทำการป้องกันทรัพย์เกินสมควรแก่เหตุ ให้จำคุกคนละ ๖ เดือนตาม ม.๒๔๙-๕๓ จำเลยอื่นไม่มีผิดให้ปล่อยไป ศาลฎีกาตัดสินยืนตามศาลอุทธรณ์ว่า การกระทำของจำเลยเปนการป้องกันโดยชอบด้วยกฎหมาย ไม่เกินสมควรแก่เหตุ ควรได้รับความยกเว้นอาญาตาม ม.๕๐ จึงให้ยกฟ้องโจทก์เสีย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 916/2472นางทิบโจทก์นายฟุ้ง นายเสริมกับพวก 5 คนจำเลย ป.อ. ม. 50ผู้ร้ายใช้ปืนยิงและตีพวกเจ้าทรัพย์ ๆ ฆ่าผู้ร้ายตาย เปนการป้องกันพอสมควรแก่เหตุได้ความว่า ย.บุตร์โจทก์เปนผู้ร้ายลักกระบือของ ส.ไป ส.และ ฟ.กับพวกติดตามพบกระบือผูกอยู่ในไร่แห่งหนึ่ง จึงนำความไปแจ้งต่อผู้ใหญ่บ้านผู้ใหญ่บ้านให้ไปเฝ้ากระบือไว้ก่อน ขณะนี้ ย.ได้ใช้ปืนยิงจำเลย ๑ นัด ฟ.จึงยิงตอบไปบ้าง ย.กลับใช้ปืนตีจำเลยอีก แต่ไม่ถูก ส.จึงเอาดาฟฟัน ย.ตาย ศาลเดิมตัดสินว่า ส.พ.ทำการป้องกันทรัพย์เกินสมควรแก่เหตุ ให้จำคุกคนละ ๖ เดือนตาม ม.๒๔๙-๕๓ จำเลยอื่นไม่มีผิดให้ปล่อยไป ศาลฎีกาตัดสินยืนตามศาลอุทธรณ์ว่า การกระทำของจำเลยเปนการป้องกันโดยชอบด้วยกฎหมาย ไม่เกินสมควรแก่เหตุ ควรได้รับความยกเว้นอาญาตาม ม.๕๐ จึงให้ยกฟ้องโจทก์เสีย(พรหม-เทพ-มนู)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศคณะกรรมการประมงประจำจังหวัดแพร่ประกาศคณะกรรมการประมงประจำจังหวัดแพร่เรื่องกำหนดเขตเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำสำหรับกิจการการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำควบคุมประเภทการเพาะเลี้ยงกุ้งก้ามแดง หรือกุ้งเครย์ฟิช Procambarus clarkii หรือ Cherax spp.พ.ศ. ๒๕๕๙ โดยที่กฎกระทรวงกำหนดกิจการการเพาะลี้ยงสัตว์น้ำให้เป็นกิจการการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำควบคุมพ.ศ. ๒๕๕๙ ออกตามความในมาตรา ๖ วรรคหนึ่ง และมาตรา ๗๖ แห่งพระราชกำหนดการประมง พ.ศ.๒๕๕๘ กำหนดให้การเพาะเลี้ยงกุ้งก้ามแดง หรือกุ้งเครย์ฟิช Procambarus clarkii หรือ Cherax spp. เป็นกิจการการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำควบคุมและความในมาตรา ๗๗แห่งพระราชกำหนดดังกล่าวบัญญัติห้ามมิให้ผู้ใดประกอบกิจการการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำควบคุมนอกเขตพื้นที่ที่คณะกรรมการประมงประจำจังหวัดประกาศกำหนดให้เป็นเขตเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำอาศัยอำนาจตามความในมาตรา๒๘ วรรคหนึ่ง (๓) แห่งพระราชกำหนดการประมง พ.ศ. ๒๕๕๘ คณะกรรมการประมงประจำจังหวัดแพร่ออกประกาศไว้ดังต่อไปนี้ข้อ๑ ให้เขตท้องที่จังหวัดแพร่เป็นเขตเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำสำหรับกิจการการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำควบคุม ประเภทการเพาะเลี้ยงกุ้งก้ามแดง หรือกุ้งเครย์ฟิช Procambarus clarkii หรือ Cherax spp.ข้อ๒[๑] ประกาศนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปประกาศ ณ วันที่ ๓๑ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๕๙วัฒนา พุฒิชาติผู้ว่าราชการจังหวัดแพร่ประธานคณะกรรมการประมงประจำจังหวัดแพร่วิศนี/ปริยานุช/จัดทำ๗ ธันวาคม ๒๕๕๙ปริญสินีย์/ตรวจ๓๐ ธันวาคม๒๕๕๙[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๓๓/ตอนพิเศษ ๒๗๔ ง/หน้า ๒๕/๒๙ พฤศจิกายน ๒๕๕๙
ประกาศอธิบดีกรมสรรพากรเรื่อง กําหนดให้คนต่างด้าวผู้เดินทางออกจากประเทศไทยไม่ต้องขอรับใบผ่านภาษีอากร------------------------------------------------------อาศัยอํานาจตามความในมาตรา 4 จัตวา แห่งประมวลรัษฎากรซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชกําหนด แก้ไขเพิ่มเติมประมวลรัษฎากร (ฉบับที่ 13) พ.ศ. 2527 อธิบดีกรมสรรพากรโดยอนุมัติรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังประกาศดังต่อไปนี้ข้อ ๑ ให้ยกเลิก(1) ประกาศอธิบดีกรมสรรพากร เรื่อง กําหนดให้คนต่างด้าวผู้เดินทางออกจากประเทศไทยไม่ต้องขอรับใบผ่านภาษีอากรลงวันที่ 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2528(2) ประกาศอธิบดีกรมสรรพากร เรื่อง กําหนดให้คนต่างด้าวผู้เดินทางออกจากประเทศไทยไม่ต้องขอรับใบผ่านภาษีอากร (ฉบับที่ 2) ลงวันที่ 25 กรกฎาคม พ.ศ. 2532(3) ประกาศอธิบดีกรมสรรพากร เรื่อง กําหนดให้คนต่างด้าวผู้เดินทางออกจากประเทศไทยไม่ต้องขอรับใบผ่านภาษีอากร (ฉบับที่ 3) ลงวันที่ 4 เมษายน พ.ศ. 2533ข้อ ๒ ให้คนต่างด้าวผู้เดินทางออกนอกราชอาณาจักรไม่ต้องขอรับใบผ่านภาษีอากร เว้นแต่"(1) คนต่างด้าวผู้ต้องรับผิดเสียภาษีอากรหรือนําส่งภาษีอากรที่ค้างชําระหรือที่จะต้องชําระตาม การประเมินของเจ้าพนักงานประเมินอยู่ก่อนหรือในขณะเดินทางออกนอกราชอาณาจักร"(แก้ไขเพิ่มเติมโดยประกาศอธิบดีกรมสรรพากร ใช้บังคับ 1 พฤศจิกายน 2534 เป็นต้นไป)(2) คนต่างด้าวผู้มีหน้าที่และความรับผิดในการยื่นรายการและเสียภาษีเงินได้แทนบริษัทหรือห้างหุ้นส่วนนิติบุคคลที่ตั้งขึ้นตามกฎหมายของต่างประเทศ ประกอบกิจการในประเทศไทย"(3) คนต่างด้าวที่มีเงินได้พึงประเมินจากการเป็นนักแสดงสาธารณะในประเทศไทยไม่ว่าเงินได้นั้นจะจ่ายในหรือนอกประเทศ"(4) คนต่างด้าวที่มีเงินได้พึงประเมินจากการขายพลอย ทับทิม มรกต บุษราคัม โกเมน โอปอล นิล เพทาย ไพฑูรย์ หยก และอัญมณีที่มีลักษณะทํานองเดียวกัน เฉพาะที่ยังมิได้เจียระไน แต่ไม่รวมถึงสิ่งทําเทียมวัตถุดังกล่าวหรือที่ทําขึ้นใหม่ เพชร ไข่มุก และสิ่งทําเทียมเพชรหรือไข่มุกหรือที่ทําขึ้นใหม่"(แก้ไขเพิ่มเติมโดยประกาศอธิบดีกรมสรรพากร เรื่อง กําหนดให้คนต่างด้าวผู้เดินทางออกจากประเทศไทยไม่ต้องขอรับใบผ่านภาษีอากร ใช้บังคับ 9 กรกฎาคม พ.ศ. 2553 เป็นต้นไป)คําว่า "นักแสดงสาธารณะ" หมายความว่า นักแสดงละคร ภาพยนตร์ วิทยุ และโทรทัศน์ นักร้อง นักดนตรี นักกีฬาอาชีพ หรือนักแสดงเพื่อความบันเทิงใด ๆ"(แก้ไขเพิ่มเติมโดยประกาศอธิบดีกรมสรรพากร (ฉบับที่ 2) ใช้บังคับ 1 พฤษภาคม 2541 เป็นต้นไป)ข้อ ๓ ประกาศนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ 10 พฤษภาคม พ.ศ. 2534 เป็นต้นไปผู้มีอํานาจลงนาม - ประกาศ ณ วันที่ 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2534 บัณฑิต บุณยะปานะอธิบดีกรมสรรพากร