คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 305/2472หลักกฎหมาย: ย้อนสำนวนให้ศาลเดิมรับฟ้องโจทก์ไว้พิจารณาเพราะถึงแม้การส่งเด็กไปอยู่โรงเรียนดัดสันดานจะไม่ใช่โทษก็ดี แต่ถ้าพิจารณาได้ความจริงว่าหลบหนีจากที่คุมขังก็มีผิดเทียบฎีกาที่ 774/2456 ,149/2470โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานหลบหนีจากโรงเรียนดัดสันดาน ศาลเดิมสั่งไม่รับฟ้องโดยเห็นว่าการส่งเด็กไปโรงเรียนดัดสันดานไม่ใช่เป็นการลงโทษ เมื่อเด็กหนีไปก็ไม่มีความผิดตามกฎหมายที่โจทก์อ้าง ศาลอุทธรณ์ตัดสินยืนตามศาลเดิม ศาลฎีกาเห็นว่า ถึงแม้การส่งจำเลยไปอยู่โรงเรียนจะไม่ใช่เป็นการลงโทษก็ดี แต่เมื่อตามฟ้องของโจทก์กล่าวความชัดว่า ศาลได้พิพากษาให้ส่งตัวจำเลยไปอยู่โรงเรียนดัดสันดานมีกำหนด ๒ ปี จำเลยไปอยู่ได้ ๓ เดือนเศษก็ใช้เครื่องมือแหกหักที่คุมขังหนีไปเช่นนี้ ถ้าพิจารณาได้ความสมข้อหาของโจทก์ จำเลยก็ต้องมีผิด จึงตัดสินยกคำพิพากษาศาลล่างทั้ง ๒ เสียให้ศาลเดิมรับฟ้องของโจทก์ไว้พิจารณาพิพากษาต่อไป ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 305/2472อัยยการสมุทปราการโจทก์เด็กชายเวกหรือถวิลจำเลย ป.อ. ม. 163 วิธีพย้อนสำนวนให้ศาลเดิมรับฟ้องโจทก์ไว้พิจารณาเพราะถึงแม้การส่งเด็กไปอยู่โรงเรียนดัดสันดานจะไม่ใช่โทษก็ดี แต่ถ้าพิจารณาได้ความจริงว่าหลบหนีจากที่คุมขังก็มีผิดเทียบฎีกาที่ 774/2456 ,149/2470โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานหลบหนีจากโรงเรียนดัดสันดาน ศาลเดิมสั่งไม่รับฟ้องโดยเห็นว่าการส่งเด็กไปโรงเรียนดัดสันดานไม่ใช่เป็นการลงโทษ เมื่อเด็กหนีไปก็ไม่มีความผิดตามกฎหมายที่โจทก์อ้าง ศาลอุทธรณ์ตัดสินยืนตามศาลเดิม ศาลฎีกาเห็นว่า ถึงแม้การส่งจำเลยไปอยู่โรงเรียนจะไม่ใช่เป็นการลงโทษก็ดี แต่เมื่อตามฟ้องของโจทก์กล่าวความชัดว่า ศาลได้พิพากษาให้ส่งตัวจำเลยไปอยู่โรงเรียนดัดสันดานมีกำหนด ๒ ปี จำเลยไปอยู่ได้ ๓ เดือนเศษก็ใช้เครื่องมือแหกหักที่คุมขังหนีไปเช่นนี้ ถ้าพิจารณาได้ความสมข้อหาของโจทก์ จำเลยก็ต้องมีผิด จึงตัดสินยกคำพิพากษาศาลล่างทั้ง ๒ เสียให้ศาลเดิมรับฟ้องของโจทก์ไว้พิจารณาพิพากษาต่อไป(พิพาก-พรหม-วิชัย)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานหลบหนีจากโรงเรียนดัดสันดาน ศาลเดิมสั่งไม่รับฟ้องโดยเห็นว่าการส่งเด็กไปโรงเรียนดัดสันดานไม่ใช่เป็นการลงโทษ เมื่อเด็กหนีไปก็ไม่มีความผิดตามกฎหมายที่โจทก์อ้าง ศาลอุทธรณ์ตัดสินยืนตามศาลเดิม ศาลฎีกาเห็นว่า ถึงแม้การส่งจำเลยไปอยู่โรงเรียนจะไม่ใช่เป็นการลงโทษก็ดี แต่เมื่อตามฟ้องของโจทก์กล่าวความชัดว่า ศาลได้พิพากษาให้ส่งตัวจำเลยไปอยู่โรงเรียนดัดสันดานมีกำหนด ๒ ปี จำเลยไปอยู่ได้ ๓ เดือนเศษก็ใช้เครื่องมือแหกหักที่คุมขังหนีไปเช่นนี้ ถ้าพิจารณาได้ความสมข้อหาของโจทก์ จำเลยก็ต้องมีผิด จึงตัดสินยกคำพิพากษาศาลล่างทั้ง ๒ เสียให้ศาลเดิมรับฟ้องของโจทก์ไว้พิจารณาพิพากษาต่อไป ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 305/2472อัยยการสมุทปราการโจทก์เด็กชายเวกหรือถวิลจำเลย ป.อ. ม. 163 วิธีพย้อนสำนวนให้ศาลเดิมรับฟ้องโจทก์ไว้พิจารณาเพราะถึงแม้การส่งเด็กไปอยู่โรงเรียนดัดสันดานจะไม่ใช่โทษก็ดี แต่ถ้าพิจารณาได้ความจริงว่าหลบหนีจากที่คุมขังก็มีผิดเทียบฎีกาที่ 774/2456 ,149/2470โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานหลบหนีจากโรงเรียนดัดสันดาน ศาลเดิมสั่งไม่รับฟ้องโดยเห็นว่าการส่งเด็กไปโรงเรียนดัดสันดานไม่ใช่เป็นการลงโทษ เมื่อเด็กหนีไปก็ไม่มีความผิดตามกฎหมายที่โจทก์อ้าง ศาลอุทธรณ์ตัดสินยืนตามศาลเดิม ศาลฎีกาเห็นว่า ถึงแม้การส่งจำเลยไปอยู่โรงเรียนจะไม่ใช่เป็นการลงโทษก็ดี แต่เมื่อตามฟ้องของโจทก์กล่าวความชัดว่า ศาลได้พิพากษาให้ส่งตัวจำเลยไปอยู่โรงเรียนดัดสันดานมีกำหนด ๒ ปี จำเลยไปอยู่ได้ ๓ เดือนเศษก็ใช้เครื่องมือแหกหักที่คุมขังหนีไปเช่นนี้ ถ้าพิจารณาได้ความสมข้อหาของโจทก์ จำเลยก็ต้องมีผิด จึงตัดสินยกคำพิพากษาศาลล่างทั้ง ๒ เสียให้ศาลเดิมรับฟ้องของโจทก์ไว้พิจารณาพิพากษาต่อไป(พิพาก-พรหม-วิชัย)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ