คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 83186หลักกฎหมาย: คดีที่ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามศาลชั้นต้น และให้ลงโทษจำคุกจำเลย 2 กะทง ๆ ละ 5 ปี รวมเป็น 10 ปีเมื่อโทษที่ลงแก่จำเลยแต่ละกะทงไม่เกิน 5 ปี แล้วจำเลยฎีกาในข้อเท็จจริงตลอดทั้งฎีกาในเรื่องใช้ดุลยพินิจกำหนดโทษไม่ได้ ต้องห้ามตาม วิ.อาญา ม.218 อ้างฎีกาที่ 76/2484 คดีของศาลทหารที่โอนมาพิจารณาพิพากษายังศาลพลเรือน ตาม พ.ร.บ.กฎอัยยการศึก (ฉะบับที่ 3 ) พ.ศ. 2487 ม.8 แล้ว การพิจารณาพิพากษาคดีนั้นยังศาลทหารและการพิจารณาพิพากษาคดีนั้นยังศาลพลเรือนย่อมเป็นการชอบด้วยกฎหมายโดยตลอดคดีนี้โจทก์ฟ้องจำเลยเป็นสองสำนวน สำนวนแรกว่าจำเลยเป็นเจ้าพนักงานบังคับให้นายแลให้สินบน สำนวนที่ ๒ ว่าจำเลยเป็นเจ้าพนักงานบังคับให้นายก๊วยให้สินบน ขอให้ลงโทษ จำเลยให้การปฏิเสธทั้งสองสำนวน ศาลชั้นต้น สั่งให้พิจารณาคดีรวมกันและฟังว่าจำเลยได้กระทำผิดจริงตามฟ้อง พิพากษาลงโทษตาม ก.ม.อาญา ม.๑๓๖ ใหัจำคุกจำเลย ๒ กะทง ๆ ละ ๕ ปี รวมเป็น ๑๐ ปี จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า จำเลยฎีกาในข้อเท็จจริงว่า จำเลยไม่ได้กระทำผิด และศาลกำหนดโทษแรงไปแต่คดีนี้ศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงยืนตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นให้ลงโทษจำคุกจำเลยแต่ละกะทงไม่เกิน ๕ ปี จำเลยฎีกาในข้อเท็จจริงตลอดทั้งการใช้ดุลยพินิจกำหนดโทษไม่ได้ ต้องห้ามตาม ป.ม.วิ.อาญา ม.๒๑๘ และจำเลยฎีกาในข้อกฎหมายว่าคดี ๒ เรื่องนี้เดิมจำเลยถูกฟ้องยังศาลทหาร ซึ่งได้อำนาจมาตามคำสั่งผู้บัญชาการทหารสูงสุด แต่ตำแหน่งผู้บัญชาการทหารสูงสุดตั้งขึ้นโดยไม่มีกฎหมายสนับสนุนไม่ถูกต้องตาม พ.ร.บ.กฎอัยยการศึก คำสั่งผู้บัญชาการทหารสูงสุดจึงเป็นโมฆะการพิจารณาของศาลทหารจึงไม่เกิดผลตามกฎหมาย ศาลฎีกาเห็นว่า ตามมาตรา ๘ แห่ง พ.ร.บ.กฎอัยยการศึก (ฉะบับที่ ๓) พ.ศ.๒๔๘๗ บัญญัติว่า "บรรดาคดีอาญาที่ค้างพิจารณาอยู่ในศาลทหารในวันใช้ พ.ร.บ.นี้ ซึ่งศาลทหารไม่มีอำนาจพิจารณาพิพากษาตามความใน พ.ร.บ.นี้แล้วนั้น ให้โอนมาให้ศาลพลเรือนพิจารณาพิพากษาต่อไป" เมื่อมีกฎหมายรับรองให้โอนคดีที่ศาลทหารค้างชำระอยู่มาให้ศาลพลเรือนพิจารณาพิพากษาต่อไปดังนี้แล้ว การพิจารณาพิพากษาคดี ๒ เรื่องนี้จึงเป็นการชอบด้วยกฎหมายโดยตลอด พิพากษายืน ยกฎีกาจำเลย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 418 - 419/2488อัยยการสุพรรณบุรีโจทก์ส.ต.ท.เถา ตัวรวยจำเลย ป.อ. ม. 71 ป.วิ.อ. ม. 218 พ.ร.บ.กฎอัยการศึก พ.ศ.2457 ม. 8คดีที่ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามศาลชั้นต้น และให้ลงโทษจำคุกจำเลย 2 กะทง ๆ ละ 5 ปี รวมเป็น 10 ปีเมื่อโทษที่ลงแก่จำเลยแต่ละกะทงไม่เกิน 5 ปี แล้วจำเลยฎีกาในข้อเท็จจริงตลอดทั้งฎีกาในเรื่องใช้ดุลยพินิจกำหนดโทษไม่ได้ ต้องห้ามตาม วิ.อาญา ม.218 อ้างฎีกาที่ 76/2484 คดีของศาลทหารที่โอนมาพิจารณาพิพากษายังศาลพลเรือน ตาม พ.ร.บ.กฎอัยยการศึก (ฉะบับที่ 3 ) พ.ศ. 2487 ม.8 แล้ว การพิจารณาพิพากษาคดีนั้นยังศาลทหารและการพิจารณาพิพากษาคดีนั้นยังศาลพลเรือนย่อมเป็นการชอบด้วยกฎหมายโดยตลอดคดีนี้โจทก์ฟ้องจำเลยเป็นสองสำนวน สำนวนแรกว่าจำเลยเป็นเจ้าพนักงานบังคับให้นายแลให้สินบน สำนวนที่ ๒ ว่าจำเลยเป็นเจ้าพนักงานบังคับให้นายก๊วยให้สินบน ขอให้ลงโทษ จำเลยให้การปฏิเสธทั้งสองสำนวน ศาลชั้นต้น สั่งให้พิจารณาคดีรวมกันและฟังว่าจำเลยได้กระทำผิดจริงตามฟ้อง พิพากษาลงโทษตาม ก.ม.อาญา ม.๑๓๖ ใหัจำคุกจำเลย ๒ กะทง ๆ ละ ๕ ปี รวมเป็น ๑๐ ปี จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า จำเลยฎีกาในข้อเท็จจริงว่า จำเลยไม่ได้กระทำผิด และศาลกำหนดโทษแรงไปแต่คดีนี้ศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงยืนตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นให้ลงโทษจำคุกจำเลยแต่ละกะทงไม่เกิน ๕ ปี จำเลยฎีกาในข้อเท็จจริงตลอดทั้งการใช้ดุลยพินิจกำหนดโทษไม่ได้ ต้องห้ามตาม ป.ม.วิ.อาญา ม.๒๑๘ และจำเลยฎีกาในข้อกฎหมายว่าคดี ๒ เรื่องนี้เดิมจำเลยถูกฟ้องยังศาลทหาร ซึ่งได้อำนาจมาตามคำสั่งผู้บัญชาการทหารสูงสุด แต่ตำแหน่งผู้บัญชาการทหารสูงสุดตั้งขึ้นโดยไม่มีกฎหมายสนับสนุนไม่ถูกต้องตาม พ.ร.บ.กฎอัยยการศึก คำสั่งผู้บัญชาการทหารสูงสุดจึงเป็นโมฆะการพิจารณาของศาลทหารจึงไม่เกิดผลตามกฎหมาย ศาลฎีกาเห็นว่า ตามมาตรา ๘ แห่ง พ.ร.บ.กฎอัยยการศึก (ฉะบับที่ ๓) พ.ศ.๒๔๘๗ บัญญัติว่า "บรรดาคดีอาญาที่ค้างพิจารณาอยู่ในศาลทหารในวันใช้ พ.ร.บ.นี้ ซึ่งศาลทหารไม่มีอำนาจพิจารณาพิพากษาตามความใน พ.ร.บ.นี้แล้วนั้น ให้โอนมาให้ศาลพลเรือนพิจารณาพิพากษาต่อไป" เมื่อมีกฎหมายรับรองให้โอนคดีที่ศาลทหารค้างชำระอยู่มาให้ศาลพลเรือนพิจารณาพิพากษาต่อไปดังนี้แล้ว การพิจารณาพิพากษาคดี ๒ เรื่องนี้จึงเป็นการชอบด้วยกฎหมายโดยตลอด พิพากษายืน ยกฎีกาจำเลย(มนูภันย์วิมลสาร-ประมูล สุวรรณศร-สุทธิอรรถนฤมนตร์)ศาลชั้นต้น - นายสุก นิยมารคศาลอุทธรณ์ - แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: คดีนี้โจทก์ฟ้องจำเลยเป็นสองสำนวน สำนวนแรกว่าจำเลยเป็นเจ้าพนักงานบังคับให้นายแลให้สินบน สำนวนที่ ๒ ว่าจำเลยเป็นเจ้าพนักงานบังคับให้นายก๊วยให้สินบน ขอให้ลงโทษ จำเลยให้การปฏิเสธทั้งสองสำนวน ศาลชั้นต้น สั่งให้พิจารณาคดีรวมกันและฟังว่าจำเลยได้กระทำผิดจริงตามฟ้อง พิพากษาลงโทษตาม ก.ม.อาญา ม.๑๓๖ ใหัจำคุกจำเลย ๒ กะทง ๆ ละ ๕ ปี รวมเป็น ๑๐ ปี จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า จำเลยฎีกาในข้อเท็จจริงว่า จำเลยไม่ได้กระทำผิด และศาลกำหนดโทษแรงไปแต่คดีนี้ศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงยืนตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นให้ลงโทษจำคุกจำเลยแต่ละกะทงไม่เกิน ๕ ปี จำเลยฎีกาในข้อเท็จจริงตลอดทั้งการใช้ดุลยพินิจกำหนดโทษไม่ได้ ต้องห้ามตาม ป.ม.วิ.อาญา ม.๒๑๘ และจำเลยฎีกาในข้อกฎหมายว่าคดี ๒ เรื่องนี้เดิมจำเลยถูกฟ้องยังศาลทหาร ซึ่งได้อำนาจมาตามคำสั่งผู้บัญชาการทหารสูงสุด แต่ตำแหน่งผู้บัญชาการทหารสูงสุดตั้งขึ้นโดยไม่มีกฎหมายสนับสนุนไม่ถูกต้องตาม พ.ร.บ.กฎอัยยการศึก คำสั่งผู้บัญชาการทหารสูงสุดจึงเป็นโมฆะการพิจารณาของศาลทหารจึงไม่เกิดผลตามกฎหมาย ศาลฎีกาเห็นว่า ตามมาตรา ๘ แห่ง พ.ร.บ.กฎอัยยการศึก (ฉะบับที่ ๓) พ.ศ.๒๔๘๗ บัญญัติว่า "บรรดาคดีอาญาที่ค้างพิจารณาอยู่ในศาลทหารในวันใช้ พ.ร.บ.นี้ ซึ่งศาลทหารไม่มีอำนาจพิจารณาพิพากษาตามความใน พ.ร.บ.นี้แล้วนั้น ให้โอนมาให้ศาลพลเรือนพิจารณาพิพากษาต่อไป" เมื่อมีกฎหมายรับรองให้โอนคดีที่ศาลทหารค้างชำระอยู่มาให้ศาลพลเรือนพิจารณาพิพากษาต่อไปดังนี้แล้ว การพิจารณาพิพากษาคดี ๒ เรื่องนี้จึงเป็นการชอบด้วยกฎหมายโดยตลอด พิพากษายืน ยกฎีกาจำเลย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 418 - 419/2488อัยยการสุพรรณบุรีโจทก์ส.ต.ท.เถา ตัวรวยจำเลย ป.อ. ม. 71 ป.วิ.อ. ม. 218 พ.ร.บ.กฎอัยการศึก พ.ศ.2457 ม. 8คดีที่ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามศาลชั้นต้น และให้ลงโทษจำคุกจำเลย 2 กะทง ๆ ละ 5 ปี รวมเป็น 10 ปีเมื่อโทษที่ลงแก่จำเลยแต่ละกะทงไม่เกิน 5 ปี แล้วจำเลยฎีกาในข้อเท็จจริงตลอดทั้งฎีกาในเรื่องใช้ดุลยพินิจกำหนดโทษไม่ได้ ต้องห้ามตาม วิ.อาญา ม.218 อ้างฎีกาที่ 76/2484 คดีของศาลทหารที่โอนมาพิจารณาพิพากษายังศาลพลเรือน ตาม พ.ร.บ.กฎอัยยการศึก (ฉะบับที่ 3 ) พ.ศ. 2487 ม.8 แล้ว การพิจารณาพิพากษาคดีนั้นยังศาลทหารและการพิจารณาพิพากษาคดีนั้นยังศาลพลเรือนย่อมเป็นการชอบด้วยกฎหมายโดยตลอดคดีนี้โจทก์ฟ้องจำเลยเป็นสองสำนวน สำนวนแรกว่าจำเลยเป็นเจ้าพนักงานบังคับให้นายแลให้สินบน สำนวนที่ ๒ ว่าจำเลยเป็นเจ้าพนักงานบังคับให้นายก๊วยให้สินบน ขอให้ลงโทษ จำเลยให้การปฏิเสธทั้งสองสำนวน ศาลชั้นต้น สั่งให้พิจารณาคดีรวมกันและฟังว่าจำเลยได้กระทำผิดจริงตามฟ้อง พิพากษาลงโทษตาม ก.ม.อาญา ม.๑๓๖ ใหัจำคุกจำเลย ๒ กะทง ๆ ละ ๕ ปี รวมเป็น ๑๐ ปี จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า จำเลยฎีกาในข้อเท็จจริงว่า จำเลยไม่ได้กระทำผิด และศาลกำหนดโทษแรงไปแต่คดีนี้ศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงยืนตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นให้ลงโทษจำคุกจำเลยแต่ละกะทงไม่เกิน ๕ ปี จำเลยฎีกาในข้อเท็จจริงตลอดทั้งการใช้ดุลยพินิจกำหนดโทษไม่ได้ ต้องห้ามตาม ป.ม.วิ.อาญา ม.๒๑๘ และจำเลยฎีกาในข้อกฎหมายว่าคดี ๒ เรื่องนี้เดิมจำเลยถูกฟ้องยังศาลทหาร ซึ่งได้อำนาจมาตามคำสั่งผู้บัญชาการทหารสูงสุด แต่ตำแหน่งผู้บัญชาการทหารสูงสุดตั้งขึ้นโดยไม่มีกฎหมายสนับสนุนไม่ถูกต้องตาม พ.ร.บ.กฎอัยยการศึก คำสั่งผู้บัญชาการทหารสูงสุดจึงเป็นโมฆะการพิจารณาของศาลทหารจึงไม่เกิดผลตามกฎหมาย ศาลฎีกาเห็นว่า ตามมาตรา ๘ แห่ง พ.ร.บ.กฎอัยยการศึก (ฉะบับที่ ๓) พ.ศ.๒๔๘๗ บัญญัติว่า "บรรดาคดีอาญาที่ค้างพิจารณาอยู่ในศาลทหารในวันใช้ พ.ร.บ.นี้ ซึ่งศาลทหารไม่มีอำนาจพิจารณาพิพากษาตามความใน พ.ร.บ.นี้แล้วนั้น ให้โอนมาให้ศาลพลเรือนพิจารณาพิพากษาต่อไป" เมื่อมีกฎหมายรับรองให้โอนคดีที่ศาลทหารค้างชำระอยู่มาให้ศาลพลเรือนพิจารณาพิพากษาต่อไปดังนี้แล้ว การพิจารณาพิพากษาคดี ๒ เรื่องนี้จึงเป็นการชอบด้วยกฎหมายโดยตลอด พิพากษายืน ยกฎีกาจำเลย(มนูภันย์วิมลสาร-ประมูล สุวรรณศร-สุทธิอรรถนฤมนตร์)ศาลชั้นต้น - นายสุก นิยมารคศาลอุทธรณ์ - แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ