คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1957/2497หลักกฎหมาย: ที่ดินไม่มีหนังสือสำคัญเจ้าของยกให้โดยไม่ได้ทำให้ถูกต้องสมบูรณ์ตามกฎหมาย ผู้รับการให้ได้เข้าครอบครองมากว่าหนึ่งปีแล้วย่อมได้สิทธิตาม ม.1367 ฉะนั้นเจ้าของเดิมทำพินัยกรรม์ยกที่ดินนั้นให้ผู้อื่นในภายหลังจึงไม่มีผล โจทก์บรรยายฟ้องว่าที่พิพาทเป็นของโจทก์ แล้วนำสืบว่าโจทก์ได้ที่พิพาทมาโดยผู้อื่นยกให้เช่นนี้ เป็นการสืบถึงเหตุที่ได้ที่พิพาทมา ไม่เป็นการสืบนอกฟ้องโจทก์ฟ้องว่าที่นาพิพาทเป็นของโจทก์ จำเลยบุกรุกเข้าแบ่งทำนา จึงขอให้ขับไล่และใช้ค่าเสียหาย จำเลยให้การต่อสู้ว่า นาพิพาทเป็นของจำเลยโดยได้รับมรดกมาจากนางขำย่าจำเลย ศาลล่างทั้งสองฟังข้อเท็จจริงว่า นางขำย่าจำเลยได้ทำหนังสือยกนาพิพาทให้โจทก์เมื่อ พ.ศ.๒๔๘๔ ต่อมาภายหลังได้ทำพินัยกรรมยกที่พิพาทให้จำเลยเมื่อหลังจากยกให้โจทก์แล้วกว่า ๑ ปี จึงไม่มีผลตามกฎหมายเพราะนางขำได้สละสิทธิครอบครองให้โจทก์แล้วพิพากษาต้องกันให้ขับไล่จำเลย ให้จำเลยใช้ค่าเสียหาย จำเลยฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า นางขำได้ยกที่นาพิพาทให้โจทก์ ๆ ได้ครอบครองมากว่าปีแล้ว ฉะนั้นแม้นางขำจะทำพินัยกรรม์ยกที่พิพาทให้จำเลยก็ไม่มีผล แม้การให้จะไม่สมบูรณ์ ถ้าผู้รับเข้าครอบครองก็ย่อมได้สิทธิตามป.พ.พ.ม. ๑๓๖๗ ส่วนข้อที่จำเลยฎีกาว่าโจทก์ไม่ได้บรรยายฟ้องว่าโจทก์ได้สิทธินาพิพาทมาอย่างไร จะสืบว่านางขำยกให้เป็นการสืบนอกฟ้องนั้น เห็นว่าโจทก์บรรยายฟ้องว่าทรัพย์เป็นของตน และสืบถึงเหตุที่ได้ทรัพย์มา จึงไม่ใช่เป็นการสืบนอกฟ้องแต่อย่างใด เป็นเรื่องต่อเนื่องกันไม่ทำให้จำเลยเสียเปรียบ จึงพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1957/2497นายย้อย หนูแดงโจทก์นายมิตร หนูแดงจำเลย ป.พ.พ. ม. 1367, ม. 1375, ม. 1377 ป.วิ.พ. ม. 84, ม. 172ที่ดินไม่มีหนังสือสำคัญเจ้าของยกให้โดยไม่ได้ทำให้ถูกต้องสมบูรณ์ตามกฎหมาย ผู้รับการให้ได้เข้าครอบครองมากว่าหนึ่งปีแล้วย่อมได้สิทธิตาม ม.1367 ฉะนั้นเจ้าของเดิมทำพินัยกรรม์ยกที่ดินนั้นให้ผู้อื่นในภายหลังจึงไม่มีผล โจทก์บรรยายฟ้องว่าที่พิพาทเป็นของโจทก์ แล้วนำสืบว่าโจทก์ได้ที่พิพาทมาโดยผู้อื่นยกให้เช่นนี้ เป็นการสืบถึงเหตุที่ได้ที่พิพาทมา ไม่เป็นการสืบนอกฟ้องโจทก์ฟ้องว่าที่นาพิพาทเป็นของโจทก์ จำเลยบุกรุกเข้าแบ่งทำนา จึงขอให้ขับไล่และใช้ค่าเสียหาย จำเลยให้การต่อสู้ว่า นาพิพาทเป็นของจำเลยโดยได้รับมรดกมาจากนางขำย่าจำเลย ศาลล่างทั้งสองฟังข้อเท็จจริงว่า นางขำย่าจำเลยได้ทำหนังสือยกนาพิพาทให้โจทก์เมื่อ พ.ศ.๒๔๘๔ ต่อมาภายหลังได้ทำพินัยกรรมยกที่พิพาทให้จำเลยเมื่อหลังจากยกให้โจทก์แล้วกว่า ๑ ปี จึงไม่มีผลตามกฎหมายเพราะนางขำได้สละสิทธิครอบครองให้โจทก์แล้วพิพากษาต้องกันให้ขับไล่จำเลย ให้จำเลยใช้ค่าเสียหาย จำเลยฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า นางขำได้ยกที่นาพิพาทให้โจทก์ ๆ ได้ครอบครองมากว่าปีแล้ว ฉะนั้นแม้นางขำจะทำพินัยกรรม์ยกที่พิพาทให้จำเลยก็ไม่มีผล แม้การให้จะไม่สมบูรณ์ ถ้าผู้รับเข้าครอบครองก็ย่อมได้สิทธิตามป.พ.พ.ม. ๑๓๖๗ ส่วนข้อที่จำเลยฎีกาว่าโจทก์ไม่ได้บรรยายฟ้องว่าโจทก์ได้สิทธินาพิพาทมาอย่างไร จะสืบว่านางขำยกให้เป็นการสืบนอกฟ้องนั้น เห็นว่าโจทก์บรรยายฟ้องว่าทรัพย์เป็นของตน และสืบถึงเหตุที่ได้ทรัพย์มา จึงไม่ใช่เป็นการสืบนอกฟ้องแต่อย่างใด เป็นเรื่องต่อเนื่องกันไม่ทำให้จำเลยเสียเปรียบ จึงพิพากษายืน(ธรรมบัณฑิต-จักรปาณีศรีศีลวิสุทธิ์-ดุลยกรณ์พิทารณ์)ศาลจังหวัดพัทลุง - นายจำรัส อมรสุขศาลอุทธรณ์ - หลวงสุธรรมนุวัฒน์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่าที่นาพิพาทเป็นของโจทก์ จำเลยบุกรุกเข้าแบ่งทำนา จึงขอให้ขับไล่และใช้ค่าเสียหาย จำเลยให้การต่อสู้ว่า นาพิพาทเป็นของจำเลยโดยได้รับมรดกมาจากนางขำย่าจำเลย ศาลล่างทั้งสองฟังข้อเท็จจริงว่า นางขำย่าจำเลยได้ทำหนังสือยกนาพิพาทให้โจทก์เมื่อ พ.ศ.๒๔๘๔ ต่อมาภายหลังได้ทำพินัยกรรมยกที่พิพาทให้จำเลยเมื่อหลังจากยกให้โจทก์แล้วกว่า ๑ ปี จึงไม่มีผลตามกฎหมายเพราะนางขำได้สละสิทธิครอบครองให้โจทก์แล้วพิพากษาต้องกันให้ขับไล่จำเลย ให้จำเลยใช้ค่าเสียหาย จำเลยฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า นางขำได้ยกที่นาพิพาทให้โจทก์ ๆ ได้ครอบครองมากว่าปีแล้ว ฉะนั้นแม้นางขำจะทำพินัยกรรม์ยกที่พิพาทให้จำเลยก็ไม่มีผล แม้การให้จะไม่สมบูรณ์ ถ้าผู้รับเข้าครอบครองก็ย่อมได้สิทธิตามป.พ.พ.ม. ๑๓๖๗ ส่วนข้อที่จำเลยฎีกาว่าโจทก์ไม่ได้บรรยายฟ้องว่าโจทก์ได้สิทธินาพิพาทมาอย่างไร จะสืบว่านางขำยกให้เป็นการสืบนอกฟ้องนั้น เห็นว่าโจทก์บรรยายฟ้องว่าทรัพย์เป็นของตน และสืบถึงเหตุที่ได้ทรัพย์มา จึงไม่ใช่เป็นการสืบนอกฟ้องแต่อย่างใด เป็นเรื่องต่อเนื่องกันไม่ทำให้จำเลยเสียเปรียบ จึงพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1957/2497นายย้อย หนูแดงโจทก์นายมิตร หนูแดงจำเลย ป.พ.พ. ม. 1367, ม. 1375, ม. 1377 ป.วิ.พ. ม. 84, ม. 172ที่ดินไม่มีหนังสือสำคัญเจ้าของยกให้โดยไม่ได้ทำให้ถูกต้องสมบูรณ์ตามกฎหมาย ผู้รับการให้ได้เข้าครอบครองมากว่าหนึ่งปีแล้วย่อมได้สิทธิตาม ม.1367 ฉะนั้นเจ้าของเดิมทำพินัยกรรม์ยกที่ดินนั้นให้ผู้อื่นในภายหลังจึงไม่มีผล โจทก์บรรยายฟ้องว่าที่พิพาทเป็นของโจทก์ แล้วนำสืบว่าโจทก์ได้ที่พิพาทมาโดยผู้อื่นยกให้เช่นนี้ เป็นการสืบถึงเหตุที่ได้ที่พิพาทมา ไม่เป็นการสืบนอกฟ้องโจทก์ฟ้องว่าที่นาพิพาทเป็นของโจทก์ จำเลยบุกรุกเข้าแบ่งทำนา จึงขอให้ขับไล่และใช้ค่าเสียหาย จำเลยให้การต่อสู้ว่า นาพิพาทเป็นของจำเลยโดยได้รับมรดกมาจากนางขำย่าจำเลย ศาลล่างทั้งสองฟังข้อเท็จจริงว่า นางขำย่าจำเลยได้ทำหนังสือยกนาพิพาทให้โจทก์เมื่อ พ.ศ.๒๔๘๔ ต่อมาภายหลังได้ทำพินัยกรรมยกที่พิพาทให้จำเลยเมื่อหลังจากยกให้โจทก์แล้วกว่า ๑ ปี จึงไม่มีผลตามกฎหมายเพราะนางขำได้สละสิทธิครอบครองให้โจทก์แล้วพิพากษาต้องกันให้ขับไล่จำเลย ให้จำเลยใช้ค่าเสียหาย จำเลยฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า นางขำได้ยกที่นาพิพาทให้โจทก์ ๆ ได้ครอบครองมากว่าปีแล้ว ฉะนั้นแม้นางขำจะทำพินัยกรรม์ยกที่พิพาทให้จำเลยก็ไม่มีผล แม้การให้จะไม่สมบูรณ์ ถ้าผู้รับเข้าครอบครองก็ย่อมได้สิทธิตามป.พ.พ.ม. ๑๓๖๗ ส่วนข้อที่จำเลยฎีกาว่าโจทก์ไม่ได้บรรยายฟ้องว่าโจทก์ได้สิทธินาพิพาทมาอย่างไร จะสืบว่านางขำยกให้เป็นการสืบนอกฟ้องนั้น เห็นว่าโจทก์บรรยายฟ้องว่าทรัพย์เป็นของตน และสืบถึงเหตุที่ได้ทรัพย์มา จึงไม่ใช่เป็นการสืบนอกฟ้องแต่อย่างใด เป็นเรื่องต่อเนื่องกันไม่ทำให้จำเลยเสียเปรียบ จึงพิพากษายืน(ธรรมบัณฑิต-จักรปาณีศรีศีลวิสุทธิ์-ดุลยกรณ์พิทารณ์)ศาลจังหวัดพัทลุง - นายจำรัส อมรสุขศาลอุทธรณ์ - หลวงสุธรรมนุวัฒน์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ