คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 57150หลักกฎหมาย: ความว่า ผู้ร้องฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งว่า คดีนี้เป็นคดี เกี่ยวกับการบังคับวงศ์ญาติทั้งหลายและบริวารของผู้ถูกฟ้องขับไล่ออกจากอสังหาริมทรัพย์อันมีค่าเช่าหรืออาจให้เช่าได้ในขณะ ยื่นคำฟ้องไม่เกินเดือนละหนึ่งหมื่นบาท ต้องห้ามฎีกาใน ปัญหาข้อเท็จจริง ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา 248 วรรคสองและวรรคสาม เมื่ออุทธรณ์ข้อ 1 ถึงข้อ 3ล้วนเป็นฎีกาในข้อเท็จจริง ส่วนฎีกาข้อ 4 แม้เป็นข้อกฎหมายแต่มิใช่ข้อที่ยกขึ้นว่ากันมาแล้วโดยชอบในศาลชั้นต้น จึงต้องห้าม ตามมาตรา 249 จึงไม่รับฎีกาผู้ร้องเห็นว่า คำสั่งศาลชั้นต้นที่ยกประมวลกฎหมาย วิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 248 วรรคสองและวรรคสาม มาเป็นเหตุ ไม่รับฎีกาของผู้ร้องไม่ชอบด้วยการดำเนินกระบวนพิจารณา ส่วนฎีกาข้อ 4 เป็นปัญหาข้อกฎหมายอันเกี่ยวกับความสงบเรียบร้อย ของประชาชนซึ่งยกขึ้นอ้างในชั้นฎีกาได้ โปรดมีคำสั่งให้รับฎีกา ของผู้ร้องไว้พิจารณาพิพากษาต่อไปด้วยหมายเหตุ เจ้าพนักงานบังคับคดีและทนายโจทก์ ได้รับสำเนาคำร้องแล้ว (อันดับ 30 แผ่นที่ 4, แผ่นที่ 6)คดีสืบเนื่องจากศาลชั้นต้นพิพากษาตามยอมโดยจำเลยยอม รื้อถอนบ้านตามฟ้องพร้อมสิ่งปลูกสร้างและบริวารออกจากที่ดิน ของโจทก์ ต่อมาจำเลยไม่ปฏิบัติตามคำพิพากษา ศาลชั้นต้นจึงออกหมายบังคับคดีแต่งตั้งเจ้าพนักงานบังคับคดีจัดการให้โจทก์ ได้เข้าครอบครองที่ดินดังกล่าว และเจ้าพนักงานบังคับคดีได้ ปิดประกาศให้จำเลยและบริวารทราบว่าจะทำการรื้อถอนจนกว่าจะเสร็จผู้ร้องยื่นคำร้องขอให้ศาลชั้นต้นสั่งเจ้าพนักงานบังคับคดีงดการบังคับคดีและทำการไต่สวนคำร้องของ ผู้ร้องต่อไป ศาลชั้นต้น มีคำสั่งยกคำร้องศาลอุทธรณ์พิพากษายืนผู้ร้องฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับฎีกา (อันดับ 26)ผู้ร้องยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 24)คำสั่งคำร้องของ ผู้ร้องฉบับลงวันที่ 30 พฤศจิกายน 2533 ที่อ้างว่า เจ้าพนักงานบังคับคดี ดำเนินการบังคับคดีโดยฝ่าฝืนต่อกฎหมาย ขอให้ศาลยกเลิกกระบวนวิธีการบังคับคดีของเจ้าพนักงานบังคับคดี เสียนั้น เป็นกรณีที่ผู้ร้องร้องตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณา ความแพ่ง มาตรา 296 วรรคสอง มิใช่กรณีพิพาทกันตามประมวลกฎหมาย วิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 296 จัตวา (3) จึงมิใช่คดีเกี่ยวกับ การบังคับบริวารของผู้ที่ถูกฟ้องขับไล่ ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณา ความแพ่ง มาตรา 248 วรรคสาม บัญญัติไว้ ผู้ร้องจึงไม่ต้องห้ามฎีกา ในปัญหาข้อเท็จจริง ให้รับฎีกาของผู้ร้องไว้ดำเนินการต่อไป ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 3412/2535นายอุดมเดช บุญยรักษ์โจทก์นายสุรัตน์ ศรีศุภชัยยาผู้ร้องนายสมชาย งามอุษาวรรณจำเลยนายสุรัตน์ ศรีศุภชัยยา ผู้ร้องผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.พ. ม. 248, ม. 296, ม. 296 จัตวาความว่า ผู้ร้องฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งว่า คดีนี้เป็นคดี เกี่ยวกับการบังคับวงศ์ญาติทั้งหลายและบริวารของผู้ถูกฟ้องขับไล่ออกจากอสังหาริมทรัพย์อันมีค่าเช่าหรืออาจให้เช่าได้ในขณะ ยื่นคำฟ้องไม่เกินเดือนละหนึ่งหมื่นบาท ต้องห้ามฎีกาใน ปัญหาข้อเท็จจริง ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา 248 วรรคสองและวรรคสาม เมื่ออุทธรณ์ข้อ 1 ถึงข้อ 3ล้วนเป็นฎีกาในข้อเท็จจริง ส่วนฎีกาข้อ 4 แม้เป็นข้อกฎหมายแต่มิใช่ข้อที่ยกขึ้นว่ากันมาแล้วโดยชอบในศาลชั้นต้น จึงต้องห้าม ตามมาตรา 249 จึงไม่รับฎีกาผู้ร้องเห็นว่า คำสั่งศาลชั้นต้นที่ยกประมวลกฎหมาย วิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 248 วรรคสองและวรรคสาม มาเป็นเหตุ ไม่รับฎีกาของผู้ร้องไม่ชอบด้วยการดำเนินกระบวนพิจารณา ส่วนฎีกาข้อ 4 เป็นปัญหาข้อกฎหมายอันเกี่ยวกับความสงบเรียบร้อย ของประชาชนซึ่งยกขึ้นอ้างในชั้นฎีกาได้ โปรดมีคำสั่งให้รับฎีกา ของผู้ร้องไว้พิจารณาพิพากษาต่อไปด้วยหมายเหตุ เจ้าพนักงานบังคับคดีและทนายโจทก์ ได้รับสำเนาคำร้องแล้ว (อันดับ 30 แผ่นที่ 4, แผ่นที่ 6)คดีสืบเนื่องจากศาลชั้นต้นพิพากษาตามยอมโดยจำเลยยอม รื้อถอนบ้านตามฟ้องพร้อมสิ่งปลูกสร้างและบริวารออกจากที่ดิน ของโจทก์ ต่อมาจำเลยไม่ปฏิบัติตามคำพิพากษา ศาลชั้นต้นจึงออกหมายบังคับคดีแต่งตั้งเจ้าพนักงานบังคับคดีจัดการให้โจทก์ ได้เข้าครอบครองที่ดินดังกล่าว และเจ้าพนักงานบังคับคดีได้ ปิดประกาศให้จำเลยและบริวารทราบว่าจะทำการรื้อถอนจนกว่าจะเสร็จผู้ร้องยื่นคำร้องขอให้ศาลชั้นต้นสั่งเจ้าพนักงานบังคับคดีงดการบังคับคดีและทำการไต่สวนคำร้องของ ผู้ร้องต่อไป ศาลชั้นต้น มีคำสั่งยกคำร้องศาลอุทธรณ์พิพากษายืนผู้ร้องฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับฎีกา (อันดับ 26)ผู้ร้องยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 24)คำสั่งคำร้องของ ผู้ร้องฉบับลงวันที่ 30 พฤศจิกายน 2533 ที่อ้างว่า เจ้าพนักงานบังคับคดี ดำเนินการบังคับคดีโดยฝ่าฝืนต่อกฎหมาย ขอให้ศาลยกเลิกกระบวนวิธีการบังคับคดีของเจ้าพนักงานบังคับคดี เสียนั้น เป็นกรณีที่ผู้ร้องร้องตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณา ความแพ่ง มาตรา 296 วรรคสอง มิใช่กรณีพิพาทกันตามประมวลกฎหมาย วิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 296 จัตวา (3) จึงมิใช่คดีเกี่ยวกับ การบังคับบริวารของผู้ที่ถูกฟ้องขับไล่ ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณา ความแพ่ง มาตรา 248 วรรคสาม บัญญัติไว้ ผู้ร้องจึงไม่ต้องห้ามฎีกา ในปัญหาข้อเท็จจริง ให้รับฎีกาของผู้ร้องไว้ดำเนินการต่อไป(สุนพ กีรติยุติ-เจริญ นิลเอสงฆ์-มงคล สระฏัน)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 3412/2535นายอุดมเดช บุญยรักษ์โจทก์นายสุรัตน์ ศรีศุภชัยยาผู้ร้องนายสมชาย งามอุษาวรรณจำเลยนายสุรัตน์ ศรีศุภชัยยา ผู้ร้องผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.พ. ม. 248, ม. 296, ม. 296 จัตวาความว่า ผู้ร้องฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งว่า คดีนี้เป็นคดี เกี่ยวกับการบังคับวงศ์ญาติทั้งหลายและบริวารของผู้ถูกฟ้องขับไล่ออกจากอสังหาริมทรัพย์อันมีค่าเช่าหรืออาจให้เช่าได้ในขณะ ยื่นคำฟ้องไม่เกินเดือนละหนึ่งหมื่นบาท ต้องห้ามฎีกาใน ปัญหาข้อเท็จจริง ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา 248 วรรคสองและวรรคสาม เมื่ออุทธรณ์ข้อ 1 ถึงข้อ 3ล้วนเป็นฎีกาในข้อเท็จจริง ส่วนฎีกาข้อ 4 แม้เป็นข้อกฎหมายแต่มิใช่ข้อที่ยกขึ้นว่ากันมาแล้วโดยชอบในศาลชั้นต้น จึงต้องห้าม ตามมาตรา 249 จึงไม่รับฎีกาผู้ร้องเห็นว่า คำสั่งศาลชั้นต้นที่ยกประมวลกฎหมาย วิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 248 วรรคสองและวรรคสาม มาเป็นเหตุ ไม่รับฎีกาของผู้ร้องไม่ชอบด้วยการดำเนินกระบวนพิจารณา ส่วนฎีกาข้อ 4 เป็นปัญหาข้อกฎหมายอันเกี่ยวกับความสงบเรียบร้อย ของประชาชนซึ่งยกขึ้นอ้างในชั้นฎีกาได้ โปรดมีคำสั่งให้รับฎีกา ของผู้ร้องไว้พิจารณาพิพากษาต่อไปด้วยหมายเหตุ เจ้าพนักงานบังคับคดีและทนายโจทก์ ได้รับสำเนาคำร้องแล้ว (อันดับ 30 แผ่นที่ 4, แผ่นที่ 6)คดีสืบเนื่องจากศาลชั้นต้นพิพากษาตามยอมโดยจำเลยยอม รื้อถอนบ้านตามฟ้องพร้อมสิ่งปลูกสร้างและบริวารออกจากที่ดิน ของโจทก์ ต่อมาจำเลยไม่ปฏิบัติตามคำพิพากษา ศาลชั้นต้นจึงออกหมายบังคับคดีแต่งตั้งเจ้าพนักงานบังคับคดีจัดการให้โจทก์ ได้เข้าครอบครองที่ดินดังกล่าว และเจ้าพนักงานบังคับคดีได้ ปิดประกาศให้จำเลยและบริวารทราบว่าจะทำการรื้อถอนจนกว่าจะเสร็จผู้ร้องยื่นคำร้องขอให้ศาลชั้นต้นสั่งเจ้าพนักงานบังคับคดีงดการบังคับคดีและทำการไต่สวนคำร้องของ ผู้ร้องต่อไป ศาลชั้นต้น มีคำสั่งยกคำร้องศาลอุทธรณ์พิพากษายืนผู้ร้องฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับฎีกา (อันดับ 26)ผู้ร้องยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 24)คำสั่งคำร้องของ ผู้ร้องฉบับลงวันที่ 30 พฤศจิกายน 2533 ที่อ้างว่า เจ้าพนักงานบังคับคดี ดำเนินการบังคับคดีโดยฝ่าฝืนต่อกฎหมาย ขอให้ศาลยกเลิกกระบวนวิธีการบังคับคดีของเจ้าพนักงานบังคับคดี เสียนั้น เป็นกรณีที่ผู้ร้องร้องตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณา ความแพ่ง มาตรา 296 วรรคสอง มิใช่กรณีพิพาทกันตามประมวลกฎหมาย วิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 296 จัตวา (3) จึงมิใช่คดีเกี่ยวกับ การบังคับบริวารของผู้ที่ถูกฟ้องขับไล่ ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณา ความแพ่ง มาตรา 248 วรรคสาม บัญญัติไว้ ผู้ร้องจึงไม่ต้องห้ามฎีกา ในปัญหาข้อเท็จจริง ให้รับฎีกาของผู้ร้องไว้ดำเนินการต่อไป(สุนพ กีรติยุติ-เจริญ นิลเอสงฆ์-มงคล สระฏัน)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ