คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 594/2485หลักกฎหมาย: มีผู้ว่าจ้างรถบรรทุกไปเดินในทางส่วนตัวเพื่อรับคนโดยสารและบรรทุกของเช่นเดียวกันเมื่อเกิดความเสียหายขึ้นเพราะความประมาทของผู้ขับ เจ้าของรถต้องรับผิดเพราะเป็นการกระทำในหน้าที่ลูกจ้างมิใช่ผู้ขับได้เปลี่ยนไปอยู่ในความควบคุมของผู้ว่าจ้างรถไป.คดีนี้ศาลชั้นต้นให้จำเลยที่ ๑-๒ ใช้ค่าเสียหายให้ผู้เสียหายรวม ๑,๖๕๐ บาท ศาลอุทธรณ์แก้ให้ใช้ค่าเสียหายเพิ่มขึ้นอีก ๑,๐๐๐ บาท รวมเป็น ๒,๖๕๐ บาท จำเลยที่ ๒ ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่าตามข้อเท็จจริงที่ได้ความปรากฏว่าจำเลยที่ ๒ เป็นเจ้าของรถบรรทุกโดยจำเลยที่ ๑ เป็นผู้ขับ ในวันเกิดเหตุนายเจือ นายจุ่นผู้จัดการเดินรถในทางส่วนตัวของนายไล้ได้จ้างรถจำเลยไปเดินแทนรถนายไล้ที่เสีย และเป็นการจ้างเหมาให้เดินตลอดทาง เมื่อรถจำเลยเป็นรถบรรทุกและจำเลยที่ ๑ ซึ่งเป็นผู้ขับได้นำไปรับจ้างบรรทุกก็ต้องถือว่าเป็นกิจการตามหน้าที่ปกติ จำเลยที่ ๑ ผู้เป็นนายจ้างจึงต้องรับผิดชอบ และการจ้างนี้ได้จ้างไปทั้งคนทั้งรถ จำเลยที่ ๑ ผู้ขับก็ยังคงรับเงินเดือนจากจำเลยที่ ๒ ผู้เป็นนายจ้าง จะอ้างว่าเปลี่ยนไปอยู่ในความควบคุมของนายไล้ผู้ว่าจ้างรถไปมิได้ จึงพิพากษายืน. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 594/2485นางเบื้อง จุทัยรัตน ในส่วนตัวผู้แทนโดยชอบธรรมของ ด.ช.สุรินทร์ด.ช.สุรีย์ด.ญ.ไพเราะและ ด.ช.ยังไม่มีชื่อโจทก์นายวัธนา กับปิยะบุตรที่ 1 นายกิมเช้ง สุววณศิลปที่ 2 นายเจือ กิติวรรณโนที่3 ป.พ.พ. ม. 420, ม. 425มีผู้ว่าจ้างรถบรรทุกไปเดินในทางส่วนตัวเพื่อรับคนโดยสารและบรรทุกของเช่นเดียวกันเมื่อเกิดความเสียหายขึ้นเพราะความประมาทของผู้ขับ เจ้าของรถต้องรับผิดเพราะเป็นการกระทำในหน้าที่ลูกจ้างมิใช่ผู้ขับได้เปลี่ยนไปอยู่ในความควบคุมของผู้ว่าจ้างรถไป.คดีนี้ศาลชั้นต้นให้จำเลยที่ ๑-๒ ใช้ค่าเสียหายให้ผู้เสียหายรวม ๑,๖๕๐ บาท ศาลอุทธรณ์แก้ให้ใช้ค่าเสียหายเพิ่มขึ้นอีก ๑,๐๐๐ บาท รวมเป็น ๒,๖๕๐ บาท จำเลยที่ ๒ ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่าตามข้อเท็จจริงที่ได้ความปรากฏว่าจำเลยที่ ๒ เป็นเจ้าของรถบรรทุกโดยจำเลยที่ ๑ เป็นผู้ขับ ในวันเกิดเหตุนายเจือ นายจุ่นผู้จัดการเดินรถในทางส่วนตัวของนายไล้ได้จ้างรถจำเลยไปเดินแทนรถนายไล้ที่เสีย และเป็นการจ้างเหมาให้เดินตลอดทาง เมื่อรถจำเลยเป็นรถบรรทุกและจำเลยที่ ๑ ซึ่งเป็นผู้ขับได้นำไปรับจ้างบรรทุกก็ต้องถือว่าเป็นกิจการตามหน้าที่ปกติ จำเลยที่ ๑ ผู้เป็นนายจ้างจึงต้องรับผิดชอบ และการจ้างนี้ได้จ้างไปทั้งคนทั้งรถ จำเลยที่ ๑ ผู้ขับก็ยังคงรับเงินเดือนจากจำเลยที่ ๒ ผู้เป็นนายจ้าง จะอ้างว่าเปลี่ยนไปอยู่ในความควบคุมของนายไล้ผู้ว่าจ้างรถไปมิได้ จึงพิพากษายืน.(อรรถกฤต ช.เพ็ญชาติ-เคลื่อน อิสรภักดี-เคลื่อน อิสรภักดี)ศาลชั้นต้น - นายเอี่ยม อรุนินท์ศาลอุทธรณ์ - พระนนทปัญญาแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: คดีนี้ศาลชั้นต้นให้จำเลยที่ ๑-๒ ใช้ค่าเสียหายให้ผู้เสียหายรวม ๑,๖๕๐ บาท ศาลอุทธรณ์แก้ให้ใช้ค่าเสียหายเพิ่มขึ้นอีก ๑,๐๐๐ บาท รวมเป็น ๒,๖๕๐ บาท จำเลยที่ ๒ ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่าตามข้อเท็จจริงที่ได้ความปรากฏว่าจำเลยที่ ๒ เป็นเจ้าของรถบรรทุกโดยจำเลยที่ ๑ เป็นผู้ขับ ในวันเกิดเหตุนายเจือ นายจุ่นผู้จัดการเดินรถในทางส่วนตัวของนายไล้ได้จ้างรถจำเลยไปเดินแทนรถนายไล้ที่เสีย และเป็นการจ้างเหมาให้เดินตลอดทาง เมื่อรถจำเลยเป็นรถบรรทุกและจำเลยที่ ๑ ซึ่งเป็นผู้ขับได้นำไปรับจ้างบรรทุกก็ต้องถือว่าเป็นกิจการตามหน้าที่ปกติ จำเลยที่ ๑ ผู้เป็นนายจ้างจึงต้องรับผิดชอบ และการจ้างนี้ได้จ้างไปทั้งคนทั้งรถ จำเลยที่ ๑ ผู้ขับก็ยังคงรับเงินเดือนจากจำเลยที่ ๒ ผู้เป็นนายจ้าง จะอ้างว่าเปลี่ยนไปอยู่ในความควบคุมของนายไล้ผู้ว่าจ้างรถไปมิได้ จึงพิพากษายืน. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 594/2485นางเบื้อง จุทัยรัตน ในส่วนตัวผู้แทนโดยชอบธรรมของ ด.ช.สุรินทร์ด.ช.สุรีย์ด.ญ.ไพเราะและ ด.ช.ยังไม่มีชื่อโจทก์นายวัธนา กับปิยะบุตรที่ 1 นายกิมเช้ง สุววณศิลปที่ 2 นายเจือ กิติวรรณโนที่3 ป.พ.พ. ม. 420, ม. 425มีผู้ว่าจ้างรถบรรทุกไปเดินในทางส่วนตัวเพื่อรับคนโดยสารและบรรทุกของเช่นเดียวกันเมื่อเกิดความเสียหายขึ้นเพราะความประมาทของผู้ขับ เจ้าของรถต้องรับผิดเพราะเป็นการกระทำในหน้าที่ลูกจ้างมิใช่ผู้ขับได้เปลี่ยนไปอยู่ในความควบคุมของผู้ว่าจ้างรถไป.คดีนี้ศาลชั้นต้นให้จำเลยที่ ๑-๒ ใช้ค่าเสียหายให้ผู้เสียหายรวม ๑,๖๕๐ บาท ศาลอุทธรณ์แก้ให้ใช้ค่าเสียหายเพิ่มขึ้นอีก ๑,๐๐๐ บาท รวมเป็น ๒,๖๕๐ บาท จำเลยที่ ๒ ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่าตามข้อเท็จจริงที่ได้ความปรากฏว่าจำเลยที่ ๒ เป็นเจ้าของรถบรรทุกโดยจำเลยที่ ๑ เป็นผู้ขับ ในวันเกิดเหตุนายเจือ นายจุ่นผู้จัดการเดินรถในทางส่วนตัวของนายไล้ได้จ้างรถจำเลยไปเดินแทนรถนายไล้ที่เสีย และเป็นการจ้างเหมาให้เดินตลอดทาง เมื่อรถจำเลยเป็นรถบรรทุกและจำเลยที่ ๑ ซึ่งเป็นผู้ขับได้นำไปรับจ้างบรรทุกก็ต้องถือว่าเป็นกิจการตามหน้าที่ปกติ จำเลยที่ ๑ ผู้เป็นนายจ้างจึงต้องรับผิดชอบ และการจ้างนี้ได้จ้างไปทั้งคนทั้งรถ จำเลยที่ ๑ ผู้ขับก็ยังคงรับเงินเดือนจากจำเลยที่ ๒ ผู้เป็นนายจ้าง จะอ้างว่าเปลี่ยนไปอยู่ในความควบคุมของนายไล้ผู้ว่าจ้างรถไปมิได้ จึงพิพากษายืน.(อรรถกฤต ช.เพ็ญชาติ-เคลื่อน อิสรภักดี-เคลื่อน อิสรภักดี)ศาลชั้นต้น - นายเอี่ยม อรุนินท์ศาลอุทธรณ์ - พระนนทปัญญาแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ