คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 370/2523หลักกฎหมาย: นายประกันขอผลัดส่งตัวผู้ต้องหาหลายครั้ง ครั้งสุดท้ายนายประกันขอผลัดส่งตัวผู้ต้องหาอีก ศาลชั้นต้นสั่งปรับนายประกันตามสัญญาประกันเท่ากับศาลไม่อนุญาตให้นายประกันผลัดส่งตัวผู้ต้องหาไปในตัว นายประกันอุทธรณ์และฎีกาว่า หลักประกันที่ยื่นต่อศาลเป็นการเพียงพอ มิได้ประวิงคดีและไม่ทำให้เสียรูปคดี ขอให้ศาลอุทธรณ์และศาลฎีกาให้โอกาสแก่นายประกันติดตามตัวผู้ต้องหาอีกระยะหนึ่ง อุทธรณ์และฎีกากล่าวเพียงแสดงความประสงค์จะขอผลัดการส่งตัวผู้ต้องหาต่อศาลอุทธรณ์ฎีกาเท่านั้น มิได้โต้แย้งคำสั่งของศาลชั้นต้นที่สั่งปรับนายประกันตามสัญญาประกันว่าไม่สมควรหรือไม่ถูกต้องแต่อย่างใด ศาลฎีกาจึงไม่รับไว้พิจารณาคดีนี้ผู้ร้อง (นายประกัน) ทำสัญญาประกันตัวจำเลยที่ ๓ ที่ ๕ กับพวกรวม ๕ คนไปจากศาลชั้นต้น ระหว่างฝากขังต่อศาลในชั้นสอบสวนเมื่อครบกำหนดวันนัด ผู้ร้องไม่สามารถส่งตัวจำเลยที่ ๓ ที่ ๕ ต่อศาลได้ ผู้ร้องขอผลัดส่งตัวผู้ต้องหาทั้งสองรวมสี่ครั้งในที่สุดศาลชั้นต้นมีคำสั่งว่า ผู้ร้องผิดนัดและมีคำสั่งปรับนายประกันตามสัญญา ผู้ร้องอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่าที่ผู้ร้องอุทธรณ์ขอให้ให้โอกาสแก่ผู้ร้องติดตามตัวผู้ต้องหานั้น เป็นเรื่องที่อยู่ในอำนาจของศาลชั้นต้นจะอนุญาตหรือไม่ก็ได้ ไม่อยู่ในอำนาจของศาลอุทธรณ์จะอนุญาตได้ พิพากษายืน ผู้ร้องฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า คดีนี้ผู้ร้องขอผลัดส่งตัวผู้ต้องหาที่ ๓ ที่ ๕ หลายครั้งครั้งสุดท้ายผู้ร้องขอผลัดส่งตัวผู้ต้องหาทั้งสองไปอีก ศาลชั้นต้นสั่งปรับผู้ร้องตามสัญญาค้ำประกันเท่ากับไม่อนุญาตให้ผู้ร้องผลัดส่งตัวผู้ต้องหาทั้งสองไปในตัว ผู้ร้องอุทธรณ์และฎีกาความว่าหลักประกันที่ผู้ร้องยื่นต่อศาลเป็นการเพียงพอ ผู้ร้องมิได้ประวิงและไม่ทำให้เสียรูปคดีจึงขอความกรุณาศาลอุทธรณ์และศาลฎีกาให้โอกาสแก่ผู้ร้องติดตามตัวให้ผู้ต้องหาระยะหนึ่งเห็นว่าอุทธรณ์และฎีกาของผู้ร้องดังกล่าวแสดงความประสงค์จะขอผลัดส่งตัวผู้ต้องหาต่อศาลอุทธรณ์และศาลฎีกา มิได้โต้แย้งคำสั่งของศาลชั้นต้นที่สั่งปรับผู้ร้องตามสัญญาประกันว่าสมควรหรือไม่ถูกต้องอย่างไร อุทธรณ์และฎีกาของผู้ร้องจึงไม่ใช่อุทธรณ์หรือฎีกาคัดค้านคำพิพากษา หรือคำสั่งของศาลชั้นต้นที่จะรับไว้พิจารณา ที่ศาลอุทธรณ์พิพากษามานั้นยังไม่ต้องด้วยความเห็นของศาลฎีกา พิพากษากลับ ให้ยกฎีกาของผู้ร้อง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 370/2523พนักงานอัยการจังหวัดชลบุรีโจทก์นายบุญยัง ทัพทวี กับพวกล.นายนิยม โตโฉมผู้ร้อง ป.วิ.อ. ม. 119, ม. 193, ม. 195, ม. 216นายประกันขอผลัดส่งตัวผู้ต้องหาหลายครั้ง ครั้งสุดท้ายนายประกันขอผลัดส่งตัวผู้ต้องหาอีก ศาลชั้นต้นสั่งปรับนายประกันตามสัญญาประกันเท่ากับศาลไม่อนุญาตให้นายประกันผลัดส่งตัวผู้ต้องหาไปในตัว นายประกันอุทธรณ์และฎีกาว่า หลักประกันที่ยื่นต่อศาลเป็นการเพียงพอ มิได้ประวิงคดีและไม่ทำให้เสียรูปคดี ขอให้ศาลอุทธรณ์และศาลฎีกาให้โอกาสแก่นายประกันติดตามตัวผู้ต้องหาอีกระยะหนึ่ง อุทธรณ์และฎีกากล่าวเพียงแสดงความประสงค์จะขอผลัดการส่งตัวผู้ต้องหาต่อศาลอุทธรณ์ฎีกาเท่านั้น มิได้โต้แย้งคำสั่งของศาลชั้นต้นที่สั่งปรับนายประกันตามสัญญาประกันว่าไม่สมควรหรือไม่ถูกต้องแต่อย่างใด ศาลฎีกาจึงไม่รับไว้พิจารณาคดีนี้ผู้ร้อง (นายประกัน) ทำสัญญาประกันตัวจำเลยที่ ๓ ที่ ๕ กับพวกรวม ๕ คนไปจากศาลชั้นต้น ระหว่างฝากขังต่อศาลในชั้นสอบสวนเมื่อครบกำหนดวันนัด ผู้ร้องไม่สามารถส่งตัวจำเลยที่ ๓ ที่ ๕ ต่อศาลได้ ผู้ร้องขอผลัดส่งตัวผู้ต้องหาทั้งสองรวมสี่ครั้งในที่สุดศาลชั้นต้นมีคำสั่งว่า ผู้ร้องผิดนัดและมีคำสั่งปรับนายประกันตามสัญญา ผู้ร้องอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่าที่ผู้ร้องอุทธรณ์ขอให้ให้โอกาสแก่ผู้ร้องติดตามตัวผู้ต้องหานั้น เป็นเรื่องที่อยู่ในอำนาจของศาลชั้นต้นจะอนุญาตหรือไม่ก็ได้ ไม่อยู่ในอำนาจของศาลอุทธรณ์จะอนุญาตได้ พิพากษายืน ผู้ร้องฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า คดีนี้ผู้ร้องขอผลัดส่งตัวผู้ต้องหาที่ ๓ ที่ ๕ หลายครั้งครั้งสุดท้ายผู้ร้องขอผลัดส่งตัวผู้ต้องหาทั้งสองไปอีก ศาลชั้นต้นสั่งปรับผู้ร้องตามสัญญาค้ำประกันเท่ากับไม่อนุญาตให้ผู้ร้องผลัดส่งตัวผู้ต้องหาทั้งสองไปในตัว ผู้ร้องอุทธรณ์และฎีกาความว่าหลักประกันที่ผู้ร้องยื่นต่อศาลเป็นการเพียงพอ ผู้ร้องมิได้ประวิงและไม่ทำให้เสียรูปคดีจึงขอความกรุณาศาลอุทธรณ์และศาลฎีกาให้โอกาสแก่ผู้ร้องติดตามตัวให้ผู้ต้องหาระยะหนึ่งเห็นว่าอุทธรณ์และฎีกาของผู้ร้องดังกล่าวแสดงความประสงค์จะขอผลัดส่งตัวผู้ต้องหาต่อศาลอุทธรณ์และศาลฎีกา มิได้โต้แย้งคำสั่งของศาลชั้นต้นที่สั่งปรับผู้ร้องตามสัญญาประกันว่าสมควรหรือไม่ถูกต้องอย่างไร อุทธรณ์และฎีกาของผู้ร้องจึงไม่ใช่อุทธรณ์หรือฎีกาคัดค้านคำพิพากษา หรือคำสั่งของศาลชั้นต้นที่จะรับไว้พิจารณา ที่ศาลอุทธรณ์พิพากษามานั้นยังไม่ต้องด้วยความเห็นของศาลฎีกา พิพากษากลับ ให้ยกฎีกาของผู้ร้อง(วิทูร เทพพิทักษ์-ไพบูลย์ ไวกาสี-สุนทร วรรณแสง)ศาลจังหวัดชลบุรี - นายชัยโรช กฤษณะโลมศาลอุทธรณ์ - นายเดือน จิตรกรแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: คดีนี้ผู้ร้อง (นายประกัน) ทำสัญญาประกันตัวจำเลยที่ ๓ ที่ ๕ กับพวกรวม ๕ คนไปจากศาลชั้นต้น ระหว่างฝากขังต่อศาลในชั้นสอบสวนเมื่อครบกำหนดวันนัด ผู้ร้องไม่สามารถส่งตัวจำเลยที่ ๓ ที่ ๕ ต่อศาลได้ ผู้ร้องขอผลัดส่งตัวผู้ต้องหาทั้งสองรวมสี่ครั้งในที่สุดศาลชั้นต้นมีคำสั่งว่า ผู้ร้องผิดนัดและมีคำสั่งปรับนายประกันตามสัญญา ผู้ร้องอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่าที่ผู้ร้องอุทธรณ์ขอให้ให้โอกาสแก่ผู้ร้องติดตามตัวผู้ต้องหานั้น เป็นเรื่องที่อยู่ในอำนาจของศาลชั้นต้นจะอนุญาตหรือไม่ก็ได้ ไม่อยู่ในอำนาจของศาลอุทธรณ์จะอนุญาตได้ พิพากษายืน ผู้ร้องฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า คดีนี้ผู้ร้องขอผลัดส่งตัวผู้ต้องหาที่ ๓ ที่ ๕ หลายครั้งครั้งสุดท้ายผู้ร้องขอผลัดส่งตัวผู้ต้องหาทั้งสองไปอีก ศาลชั้นต้นสั่งปรับผู้ร้องตามสัญญาค้ำประกันเท่ากับไม่อนุญาตให้ผู้ร้องผลัดส่งตัวผู้ต้องหาทั้งสองไปในตัว ผู้ร้องอุทธรณ์และฎีกาความว่าหลักประกันที่ผู้ร้องยื่นต่อศาลเป็นการเพียงพอ ผู้ร้องมิได้ประวิงและไม่ทำให้เสียรูปคดีจึงขอความกรุณาศาลอุทธรณ์และศาลฎีกาให้โอกาสแก่ผู้ร้องติดตามตัวให้ผู้ต้องหาระยะหนึ่งเห็นว่าอุทธรณ์และฎีกาของผู้ร้องดังกล่าวแสดงความประสงค์จะขอผลัดส่งตัวผู้ต้องหาต่อศาลอุทธรณ์และศาลฎีกา มิได้โต้แย้งคำสั่งของศาลชั้นต้นที่สั่งปรับผู้ร้องตามสัญญาประกันว่าสมควรหรือไม่ถูกต้องอย่างไร อุทธรณ์และฎีกาของผู้ร้องจึงไม่ใช่อุทธรณ์หรือฎีกาคัดค้านคำพิพากษา หรือคำสั่งของศาลชั้นต้นที่จะรับไว้พิจารณา ที่ศาลอุทธรณ์พิพากษามานั้นยังไม่ต้องด้วยความเห็นของศาลฎีกา พิพากษากลับ ให้ยกฎีกาของผู้ร้อง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 370/2523พนักงานอัยการจังหวัดชลบุรีโจทก์นายบุญยัง ทัพทวี กับพวกล.นายนิยม โตโฉมผู้ร้อง ป.วิ.อ. ม. 119, ม. 193, ม. 195, ม. 216นายประกันขอผลัดส่งตัวผู้ต้องหาหลายครั้ง ครั้งสุดท้ายนายประกันขอผลัดส่งตัวผู้ต้องหาอีก ศาลชั้นต้นสั่งปรับนายประกันตามสัญญาประกันเท่ากับศาลไม่อนุญาตให้นายประกันผลัดส่งตัวผู้ต้องหาไปในตัว นายประกันอุทธรณ์และฎีกาว่า หลักประกันที่ยื่นต่อศาลเป็นการเพียงพอ มิได้ประวิงคดีและไม่ทำให้เสียรูปคดี ขอให้ศาลอุทธรณ์และศาลฎีกาให้โอกาสแก่นายประกันติดตามตัวผู้ต้องหาอีกระยะหนึ่ง อุทธรณ์และฎีกากล่าวเพียงแสดงความประสงค์จะขอผลัดการส่งตัวผู้ต้องหาต่อศาลอุทธรณ์ฎีกาเท่านั้น มิได้โต้แย้งคำสั่งของศาลชั้นต้นที่สั่งปรับนายประกันตามสัญญาประกันว่าไม่สมควรหรือไม่ถูกต้องแต่อย่างใด ศาลฎีกาจึงไม่รับไว้พิจารณาคดีนี้ผู้ร้อง (นายประกัน) ทำสัญญาประกันตัวจำเลยที่ ๓ ที่ ๕ กับพวกรวม ๕ คนไปจากศาลชั้นต้น ระหว่างฝากขังต่อศาลในชั้นสอบสวนเมื่อครบกำหนดวันนัด ผู้ร้องไม่สามารถส่งตัวจำเลยที่ ๓ ที่ ๕ ต่อศาลได้ ผู้ร้องขอผลัดส่งตัวผู้ต้องหาทั้งสองรวมสี่ครั้งในที่สุดศาลชั้นต้นมีคำสั่งว่า ผู้ร้องผิดนัดและมีคำสั่งปรับนายประกันตามสัญญา ผู้ร้องอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่าที่ผู้ร้องอุทธรณ์ขอให้ให้โอกาสแก่ผู้ร้องติดตามตัวผู้ต้องหานั้น เป็นเรื่องที่อยู่ในอำนาจของศาลชั้นต้นจะอนุญาตหรือไม่ก็ได้ ไม่อยู่ในอำนาจของศาลอุทธรณ์จะอนุญาตได้ พิพากษายืน ผู้ร้องฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า คดีนี้ผู้ร้องขอผลัดส่งตัวผู้ต้องหาที่ ๓ ที่ ๕ หลายครั้งครั้งสุดท้ายผู้ร้องขอผลัดส่งตัวผู้ต้องหาทั้งสองไปอีก ศาลชั้นต้นสั่งปรับผู้ร้องตามสัญญาค้ำประกันเท่ากับไม่อนุญาตให้ผู้ร้องผลัดส่งตัวผู้ต้องหาทั้งสองไปในตัว ผู้ร้องอุทธรณ์และฎีกาความว่าหลักประกันที่ผู้ร้องยื่นต่อศาลเป็นการเพียงพอ ผู้ร้องมิได้ประวิงและไม่ทำให้เสียรูปคดีจึงขอความกรุณาศาลอุทธรณ์และศาลฎีกาให้โอกาสแก่ผู้ร้องติดตามตัวให้ผู้ต้องหาระยะหนึ่งเห็นว่าอุทธรณ์และฎีกาของผู้ร้องดังกล่าวแสดงความประสงค์จะขอผลัดส่งตัวผู้ต้องหาต่อศาลอุทธรณ์และศาลฎีกา มิได้โต้แย้งคำสั่งของศาลชั้นต้นที่สั่งปรับผู้ร้องตามสัญญาประกันว่าสมควรหรือไม่ถูกต้องอย่างไร อุทธรณ์และฎีกาของผู้ร้องจึงไม่ใช่อุทธรณ์หรือฎีกาคัดค้านคำพิพากษา หรือคำสั่งของศาลชั้นต้นที่จะรับไว้พิจารณา ที่ศาลอุทธรณ์พิพากษามานั้นยังไม่ต้องด้วยความเห็นของศาลฎีกา พิพากษากลับ ให้ยกฎีกาของผู้ร้อง(วิทูร เทพพิทักษ์-ไพบูลย์ ไวกาสี-สุนทร วรรณแสง)ศาลจังหวัดชลบุรี - นายชัยโรช กฤษณะโลมศาลอุทธรณ์ - นายเดือน จิตรกรแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ