คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 477/2489หลักกฎหมาย: โจทก์ฟ้องว่าจำเลยรับเงินจากโจทก์ แล้วออกตั๋วแลกเงินให้ โจทก์ไปเก็บเงินตามตั๋วแลกเงินไม่ได้ และทำคำคัดค้านไว้ จึงมาฟ้องเรียกเงินคืนดังนี้ เป็นการฟ้องเรียกเงินคืนตามมูลหนี้เดิมคดีเข้าอยู่ในมาตรา 1005 ต้องบังคับให้จำเลยคืนเงินให้โจทก์โจทก์ฟ้องว่า จำเลยรับเงินจากโจทก์แล้วออกตั๋วแลกเงินให้ปรับเงินที่ยี่ห้องเฮงหยูที่สิงคโปร์ โจทก์ไปเก็บเงินแล้ว ยี่ห้อเฮงหนูไม่จ่ายเงินให้ โจทก์ทำคำคัดค้านไว้แล้ว จึงขอให้จำเลยคืนเงินให้โจทก์ จำเลยต่อสู้ว่า ตั้งแต่วันทำคำคัดค้านจนถึงวันฟ้องเกิน ๑ ปี คดีขาดอายุความตามมาตรา ๑๐๐๒ ศาลแพ่งและศาลอุทธรณ์พิพากษายกฟ้อง โดยอ้างว่าคดีขาดอายุความตาม มาตรา ๕๑๔ แต่ศาลฎีกาย้อนสำนวนให้พิจารณาใหม่ ศาลแพ่งและศาลอุทธรณ์พิจารณาใหม่ แล้วพิพากษาให้จำเลยคืนเงินให้โจทก์ จำเลยฎีกา ศาลฎีกาตัดสินว่า ตามฟ้องของโจทก์ เห็นได้ว่าเป็นการฟ้องเรียกเงินคืนตามมูลหนี้เดิม มิให้ฟ้องเรียกเงินตามตั๋วแลกเงินหรือลาภมิควรได้ เมื่อจำเลยรับว่าเงินไปจากโจทก์ และโจทก์มิได้รับเงินตามตั๋วจริง ก็ต้องปรับด้วยมาตรา ๑๐๐๕ เมื่อไม่ถึง ๑๐ ปีโจทก์ก็ฟ้องได้ จึงพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 477/2489นายอับดุลไตเป็น อิสไมลนี มัสกาตี เจ้าของห้าง เอ.ที.มัสกาตี (นายปัดรูดินอาเม็ดลาลี กาปาซี ผู้รับมอบอำนาจ)โจทก์นายโค้วป้วยพวงหรือนายป้วยพวง แซ่โค้ว (เจ้าของร้านยี่ห้อขอเฮงหลี)จำเลย ป.พ.พ. ม. 419, ม. 653, ม. 1002, ม. 1005โจทก์ฟ้องว่าจำเลยรับเงินจากโจทก์ แล้วออกตั๋วแลกเงินให้ โจทก์ไปเก็บเงินตามตั๋วแลกเงินไม่ได้ และทำคำคัดค้านไว้ จึงมาฟ้องเรียกเงินคืนดังนี้ เป็นการฟ้องเรียกเงินคืนตามมูลหนี้เดิมคดีเข้าอยู่ในมาตรา 1005 ต้องบังคับให้จำเลยคืนเงินให้โจทก์โจทก์ฟ้องว่า จำเลยรับเงินจากโจทก์แล้วออกตั๋วแลกเงินให้ปรับเงินที่ยี่ห้องเฮงหยูที่สิงคโปร์ โจทก์ไปเก็บเงินแล้ว ยี่ห้อเฮงหนูไม่จ่ายเงินให้ โจทก์ทำคำคัดค้านไว้แล้ว จึงขอให้จำเลยคืนเงินให้โจทก์ จำเลยต่อสู้ว่า ตั้งแต่วันทำคำคัดค้านจนถึงวันฟ้องเกิน ๑ ปี คดีขาดอายุความตามมาตรา ๑๐๐๒ ศาลแพ่งและศาลอุทธรณ์พิพากษายกฟ้อง โดยอ้างว่าคดีขาดอายุความตาม มาตรา ๕๑๔ แต่ศาลฎีกาย้อนสำนวนให้พิจารณาใหม่ ศาลแพ่งและศาลอุทธรณ์พิจารณาใหม่ แล้วพิพากษาให้จำเลยคืนเงินให้โจทก์ จำเลยฎีกา ศาลฎีกาตัดสินว่า ตามฟ้องของโจทก์ เห็นได้ว่าเป็นการฟ้องเรียกเงินคืนตามมูลหนี้เดิม มิให้ฟ้องเรียกเงินตามตั๋วแลกเงินหรือลาภมิควรได้ เมื่อจำเลยรับว่าเงินไปจากโจทก์ และโจทก์มิได้รับเงินตามตั๋วจริง ก็ต้องปรับด้วยมาตรา ๑๐๐๕ เมื่อไม่ถึง ๑๐ ปีโจทก์ก็ฟ้องได้ จึงพิพากษายืน(ธรรมบัณฑิต-จำรูญเนติศาสตร์-นาถปรีชา)ศาลชั้นต้น - หลวงสารนัยประสาสน์ศาลอุทธรณ์ - พระชัยประชาแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยรับเงินจากโจทก์แล้วออกตั๋วแลกเงินให้ปรับเงินที่ยี่ห้องเฮงหยูที่สิงคโปร์ โจทก์ไปเก็บเงินแล้ว ยี่ห้อเฮงหนูไม่จ่ายเงินให้ โจทก์ทำคำคัดค้านไว้แล้ว จึงขอให้จำเลยคืนเงินให้โจทก์ จำเลยต่อสู้ว่า ตั้งแต่วันทำคำคัดค้านจนถึงวันฟ้องเกิน ๑ ปี คดีขาดอายุความตามมาตรา ๑๐๐๒ ศาลแพ่งและศาลอุทธรณ์พิพากษายกฟ้อง โดยอ้างว่าคดีขาดอายุความตาม มาตรา ๕๑๔ แต่ศาลฎีกาย้อนสำนวนให้พิจารณาใหม่ ศาลแพ่งและศาลอุทธรณ์พิจารณาใหม่ แล้วพิพากษาให้จำเลยคืนเงินให้โจทก์ จำเลยฎีกา ศาลฎีกาตัดสินว่า ตามฟ้องของโจทก์ เห็นได้ว่าเป็นการฟ้องเรียกเงินคืนตามมูลหนี้เดิม มิให้ฟ้องเรียกเงินตามตั๋วแลกเงินหรือลาภมิควรได้ เมื่อจำเลยรับว่าเงินไปจากโจทก์ และโจทก์มิได้รับเงินตามตั๋วจริง ก็ต้องปรับด้วยมาตรา ๑๐๐๕ เมื่อไม่ถึง ๑๐ ปีโจทก์ก็ฟ้องได้ จึงพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 477/2489นายอับดุลไตเป็น อิสไมลนี มัสกาตี เจ้าของห้าง เอ.ที.มัสกาตี (นายปัดรูดินอาเม็ดลาลี กาปาซี ผู้รับมอบอำนาจ)โจทก์นายโค้วป้วยพวงหรือนายป้วยพวง แซ่โค้ว (เจ้าของร้านยี่ห้อขอเฮงหลี)จำเลย ป.พ.พ. ม. 419, ม. 653, ม. 1002, ม. 1005โจทก์ฟ้องว่าจำเลยรับเงินจากโจทก์ แล้วออกตั๋วแลกเงินให้ โจทก์ไปเก็บเงินตามตั๋วแลกเงินไม่ได้ และทำคำคัดค้านไว้ จึงมาฟ้องเรียกเงินคืนดังนี้ เป็นการฟ้องเรียกเงินคืนตามมูลหนี้เดิมคดีเข้าอยู่ในมาตรา 1005 ต้องบังคับให้จำเลยคืนเงินให้โจทก์โจทก์ฟ้องว่า จำเลยรับเงินจากโจทก์แล้วออกตั๋วแลกเงินให้ปรับเงินที่ยี่ห้องเฮงหยูที่สิงคโปร์ โจทก์ไปเก็บเงินแล้ว ยี่ห้อเฮงหนูไม่จ่ายเงินให้ โจทก์ทำคำคัดค้านไว้แล้ว จึงขอให้จำเลยคืนเงินให้โจทก์ จำเลยต่อสู้ว่า ตั้งแต่วันทำคำคัดค้านจนถึงวันฟ้องเกิน ๑ ปี คดีขาดอายุความตามมาตรา ๑๐๐๒ ศาลแพ่งและศาลอุทธรณ์พิพากษายกฟ้อง โดยอ้างว่าคดีขาดอายุความตาม มาตรา ๕๑๔ แต่ศาลฎีกาย้อนสำนวนให้พิจารณาใหม่ ศาลแพ่งและศาลอุทธรณ์พิจารณาใหม่ แล้วพิพากษาให้จำเลยคืนเงินให้โจทก์ จำเลยฎีกา ศาลฎีกาตัดสินว่า ตามฟ้องของโจทก์ เห็นได้ว่าเป็นการฟ้องเรียกเงินคืนตามมูลหนี้เดิม มิให้ฟ้องเรียกเงินตามตั๋วแลกเงินหรือลาภมิควรได้ เมื่อจำเลยรับว่าเงินไปจากโจทก์ และโจทก์มิได้รับเงินตามตั๋วจริง ก็ต้องปรับด้วยมาตรา ๑๐๐๕ เมื่อไม่ถึง ๑๐ ปีโจทก์ก็ฟ้องได้ จึงพิพากษายืน(ธรรมบัณฑิต-จำรูญเนติศาสตร์-นาถปรีชา)ศาลชั้นต้น - หลวงสารนัยประสาสน์ศาลอุทธรณ์ - พระชัยประชาแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ