phoneee/thai-legal-corpus huggingface dataset:
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 65195หลักกฎหมาย: ปัญหาว่า คำสั่งของเจ้าพนักงานเป็นคำสั่งที่ชอบด้วยกฎหมายหรือไม่นั้นต้องวินิจฉัยจากปัญหาที่ว่า ที่ดินที่เจ้าพนักงานสั่งให้ จำเลยออกไปเป็นที่สาธารณะหรือไม่ เป็นปัญหาที่จะต้องวินิจฉัยโดยอาศัยพยานหลักฐาน จึงเป็นปัญหาข้อเท็จจริง เมื่อศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามศาลชั้นต้นให้รอการลงโทษจำคุกต้องห้ามฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218 ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 219/2518พนักงานอัยการจังหวัดอุดรธานีโจทก์นายรส ศรีดัฒนพรหมจำเลย ป.วิ.อ. ม. 218ปัญหาว่า คำสั่งของเจ้าพนักงานเป็นคำสั่งที่ชอบด้วยกฎหมายหรือไม่นั้นต้องวินิจฉัยจากปัญหาที่ว่า ที่ดินที่เจ้าพนักงานสั่งให้ จำเลยออกไปเป็นที่สาธารณะหรือไม่ เป็นปัญหาที่จะต้องวินิจฉัยโดยอาศัยพยานหลักฐาน จึงเป็นปัญหาข้อเท็จจริง เมื่อศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามศาลชั้นต้นให้รอการลงโทษจำคุกต้องห้ามฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218(สงวน สิทธิไชย-ล้วน นิลกำแหง-อุดม จาละ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 219/2518พนักงานอัยการจังหวัดอุดรธานีโจทก์นายรส ศรีดัฒนพรหมจำเลย ป.วิ.อ. ม. 218ปัญหาว่า คำสั่งของเจ้าพนักงานเป็นคำสั่งที่ชอบด้วยกฎหมายหรือไม่นั้นต้องวินิจฉัยจากปัญหาที่ว่า ที่ดินที่เจ้าพนักงานสั่งให้ จำเลยออกไปเป็นที่สาธารณะหรือไม่ เป็นปัญหาที่จะต้องวินิจฉัยโดยอาศัยพยานหลักฐาน จึงเป็นปัญหาข้อเท็จจริง เมื่อศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามศาลชั้นต้นให้รอการลงโทษจำคุกต้องห้ามฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218(สงวน สิทธิไชย-ล้วน นิลกำแหง-อุดม จาละ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 999/2532หลักกฎหมาย: จำเลยที่ ๑ ซึ่งเป็นลูกจ้างจงใจละเว้นปฏิบัติหน้าที่ โดยขายสินค้าเงินเชื่อให้แก่ลูกค้าของโจทก์ผู้เป็นนายจ้างเกินวงเงินที่โจทก์อนุญาต และเกินวงเงินที่ธนาคารมีหนังสือค้ำประกันเป็นเหตุให้โจทก์ได้รับความเสียหาย แม้ต่อมาจะมีการแปลงหนี้จากหนี้ที่ลูกค้าซื้อสินค้าเชื่อมาเป็นหนี้เงินกู้ตามจำนวนเดิมแทนทำให้หนี้ค่าซื้อสินค้าระงับไปก็ตาม ก็หาทำให้มูลหนี้ที่จำเลยที่ ๑จงใจละเว้นปฏิบัติหน้าที่ที่ต้องปฏิบัติตามสัญญาจ้าง ทำให้โจทก์ได้รับความเสียหายหมดสิ้นไปไม่ เพราะเป็นคนละเรื่องกัน โจทก์มีสิทธิเรียกให้จำเลยที่ ๑ รับผิดในมูลหนี้ตามสัญญาจ้างได้. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 999/2532สหกรณ์การเกษตรสันป่าตอง จำกัด.นาย สายันต์ ทิพย์เดโช กับพวก.จำเลยที่ ๑ ซึ่งเป็นลูกจ้างจงใจละเว้นปฏิบัติหน้าที่ โดยขายสินค้าเงินเชื่อให้แก่ลูกค้าของโจทก์ผู้เป็นนายจ้างเกินวงเงินที่โจทก์อนุญาต และเกินวงเงินที่ธนาคารมีหนังสือค้ำประกันเป็นเหตุให้โจทก์ได้รับความเสียหาย แม้ต่อมาจะมีการแปลงหนี้จากหนี้ที่ลูกค้าซื้อสินค้าเชื่อมาเป็นหนี้เงินกู้ตามจำนวนเดิมแทนทำให้หนี้ค่าซื้อสินค้าระงับไปก็ตาม ก็หาทำให้มูลหนี้ที่จำเลยที่ ๑จงใจละเว้นปฏิบัติหน้าที่ที่ต้องปฏิบัติตามสัญญาจ้าง ทำให้โจทก์ได้รับความเสียหายหมดสิ้นไปไม่ เพราะเป็นคนละเรื่องกัน โจทก์มีสิทธิเรียกให้จำเลยที่ ๑ รับผิดในมูลหนี้ตามสัญญาจ้างได้.(ศิลปชัย มัทธุรศ-มาโนช เพียรสนอง-วิศิษฏ์ ลิมานนท์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 999/2532สหกรณ์การเกษตรสันป่าตอง จำกัด.นาย สายันต์ ทิพย์เดโช กับพวก.จำเลยที่ ๑ ซึ่งเป็นลูกจ้างจงใจละเว้นปฏิบัติหน้าที่ โดยขายสินค้าเงินเชื่อให้แก่ลูกค้าของโจทก์ผู้เป็นนายจ้างเกินวงเงินที่โจทก์อนุญาต และเกินวงเงินที่ธนาคารมีหนังสือค้ำประกันเป็นเหตุให้โจทก์ได้รับความเสียหาย แม้ต่อมาจะมีการแปลงหนี้จากหนี้ที่ลูกค้าซื้อสินค้าเชื่อมาเป็นหนี้เงินกู้ตามจำนวนเดิมแทนทำให้หนี้ค่าซื้อสินค้าระงับไปก็ตาม ก็หาทำให้มูลหนี้ที่จำเลยที่ ๑จงใจละเว้นปฏิบัติหน้าที่ที่ต้องปฏิบัติตามสัญญาจ้าง ทำให้โจทก์ได้รับความเสียหายหมดสิ้นไปไม่ เพราะเป็นคนละเรื่องกัน โจทก์มีสิทธิเรียกให้จำเลยที่ ๑ รับผิดในมูลหนี้ตามสัญญาจ้างได้.(ศิลปชัย มัทธุรศ-มาโนช เพียรสนอง-วิศิษฏ์ ลิมานนท์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศกระทรวงการคลังประกาศกระทรวงการคลังเรื่องการยกเว้นอากรศุลกากรสำหรับของที่มีถิ่นกำเนิดจากสาธารณรัฐแห่งสหภาพเมียนมาร์[๑] เพื่อประโยชน์แก่การเศรษฐกิจของประเทศ อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๒แห่งพระราชกำหนดพิกัดอัตราศุลกากร พ.ศ. ๒๕๓๐รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังโดยความเห็นชอบของคณะรัฐมนตรีออกประกาศไว้ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ ให้ยกเลิกประกาศกระทรวงการคลังเรื่อง การยกเว้นอากรศุลกากรสำหรับของที่มีถิ่นกำเนิดจากสหภาพพม่า ลงวันที่ ๓๑ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๔๙ข้อ ๒ ให้ยกเว้นอากรสำหรับของในภาค ๒แห่งพิกัดอัตราศุลกากรท้ายพระราชกำหนดพิกัดอัตราศุลกากร พ.ศ. ๒๕๓๐ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชกำหนดพิกัดอัตราศุลกากร (ฉบับที่ ๕ ) พ.ศ. ๒๕๕๕ ที่มีถิ่นกำเนิดจากสาธารณรัฐแห่งสหภาพเมียนมาร์ดังต่อไปนี้(๑) ของในตอนที่ ๐๗ และตอนที่ ๐๘ ของภาค ๒ ดังกล่าว(๒) ของภายใต้โครงการพัฒนาดอยตุง (พื้นที่ทรงงาน) อันเนื่องมาจากพระราชดำริตามบัญชีท้ายประกาศนี้ข้อ ๓ การยกเว้นอากรตามข้อ๒ ให้เป็นไปตามหลักเกณฑ์และเงื่อนไข ดังต่อไปนี้(๑)ผู้นำของเข้าต้องนำเข้าทางด่านศุลกากรแม่สายหรือด่านศุลกากรเชียงดาว(๒) ผู้นำของเข้าตามข้อ ๒ (๒)ต้องแสดงหนังสือรับรองจากมูลนิธิแม่ฟ้าหลวง สำนักงานประสานงานโครงการพัฒนาดอยตุง(พื้นที่ทรงงาน) อันเนื่องมาจากพระราชดำริข้อ ๔ ประกาศนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่๑ มกราคม พ.ศ. ๒๕๕๕ เป็นต้นไปประกาศณ วันที่ ๖ มกราคม พ.ศ. ๒๕๕๕ธีระชัยภูวนาถนรานุบาลรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง[เอกสารแนบท้าย]๑. บัญชีท้ายประกาศกระทรวงการคลัง เรื่องการยกเว้นอากรศุลกากรสำหรับของที่มีถิ่นกำเนิดจากสาธารณรัฐแห่งสหภาพเมียนมาร์ ลงวันที่๖ มกราคม พ.ศ. ๒๕๕๕(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)ปริยานุช/ผู้จัดทำ๑๒ มกราคม ๒๕๕๕ชาญ/ผู้ตรวจ๑๖ มกราคม ๒๕๕๕[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๒๙/ตอนพิเศษ ๑๑ ง/หน้า ๑๖/๖ มกราคม ๒๕๕๕
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 161/2480หลักกฎหมาย: ยกฟ้อง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 161/2480 ป.อ. ม. 205ยกฟ้อง()แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 161/2480 ป.อ. ม. 205ยกฟ้อง()แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุหมายเหตุ: 109276. คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 160/2480 พิมพ์คำพิพากษาฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 160/2480 ป.อ. ม. 251()แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1942/2494หลักกฎหมาย: พระราชบัญญัติคนเข้าเมือง พ.ศ.2480 มาตรา 42 บัญญัติห้ามคนต่างด้าวเข้ามาในพระราชอาณาจักรสยามโดยฝ่าฝืนหรือหลีกเลี่ยงพระราชบัญญัตินี้และกำหนดโทษไว้ แต่ตาม พระราชบัญญัติคนเข้าเมืองพ.ศ.2493 มิได้กำหนดโทษความผิดไว้ คงมีมาตรา 58 บัญญัติห้ามคนต่างด้าวผู้ใดอยู่ในราชอาณาจักรด้วย การเข้ามาโดยฝ่าฝืนมาตรา 11 หรือไม่ปฏิบัติตามมาตรา 21 มีความผิดต้องระวางโทษ ฉะนั้นเมื่อใช้ พระราชบัญญัติคนเข้าเมือง พ.ศ.2493 แล้ว จะฟ้องคนต่างด้าวหาว่าเข้ามาในราชอาณาจักรสยามฝ่าฝืน พระราชบัญญัติคนเข้าเมือง พ.ศ.2480 ศาลย่อมลงโทษตามที่ฟ้องไม่ได้ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1942/2494อัยการระยองโจทก์นายเอี๊ยะ แซ่อุ่ยจำเลย พ.ร.บ.คนเข้าเมือง พ.ศ.2480 พ.ร.บ.คนเข้าเมือง พ.ศ.2493 กฎหมายลักษณะอาญา ม. 8พระราชบัญญัติคนเข้าเมือง พ.ศ.2480 มาตรา 42 บัญญัติห้ามคนต่างด้าวเข้ามาในพระราชอาณาจักรสยามโดยฝ่าฝืนหรือหลีกเลี่ยงพระราชบัญญัตินี้และกำหนดโทษไว้ แต่ตาม พระราชบัญญัติคนเข้าเมืองพ.ศ.2493 มิได้กำหนดโทษความผิดไว้ คงมีมาตรา 58 บัญญัติห้ามคนต่างด้าวผู้ใดอยู่ในราชอาณาจักรด้วย การเข้ามาโดยฝ่าฝืนมาตรา 11 หรือไม่ปฏิบัติตามมาตรา 21 มีความผิดต้องระวางโทษ ฉะนั้นเมื่อใช้ พระราชบัญญัติคนเข้าเมือง พ.ศ.2493 แล้ว จะฟ้องคนต่างด้าวหาว่าเข้ามาในราชอาณาจักรสยามฝ่าฝืน พระราชบัญญัติคนเข้าเมือง พ.ศ.2480 ศาลย่อมลงโทษตามที่ฟ้องไม่ได้(วิเทศจรรยารักษ์-มนูภันย์วิมลสาร-นนทประชา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1942/2494อัยการระยองโจทก์นายเอี๊ยะ แซ่อุ่ยจำเลย พ.ร.บ.คนเข้าเมือง พ.ศ.2480 พ.ร.บ.คนเข้าเมือง พ.ศ.2493 กฎหมายลักษณะอาญา ม. 8พระราชบัญญัติคนเข้าเมือง พ.ศ.2480 มาตรา 42 บัญญัติห้ามคนต่างด้าวเข้ามาในพระราชอาณาจักรสยามโดยฝ่าฝืนหรือหลีกเลี่ยงพระราชบัญญัตินี้และกำหนดโทษไว้ แต่ตาม พระราชบัญญัติคนเข้าเมืองพ.ศ.2493 มิได้กำหนดโทษความผิดไว้ คงมีมาตรา 58 บัญญัติห้ามคนต่างด้าวผู้ใดอยู่ในราชอาณาจักรด้วย การเข้ามาโดยฝ่าฝืนมาตรา 11 หรือไม่ปฏิบัติตามมาตรา 21 มีความผิดต้องระวางโทษ ฉะนั้นเมื่อใช้ พระราชบัญญัติคนเข้าเมือง พ.ศ.2493 แล้ว จะฟ้องคนต่างด้าวหาว่าเข้ามาในราชอาณาจักรสยามฝ่าฝืน พระราชบัญญัติคนเข้าเมือง พ.ศ.2480 ศาลย่อมลงโทษตามที่ฟ้องไม่ได้(วิเทศจรรยารักษ์-มนูภันย์วิมลสาร-นนทประชา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
พระราชกริสดีกาเปลี่ยนชื่อเทสบาลไนบางจังหวัดพุทธสักราช ๒๔๘๖ ในพระปรมาภิไธยสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวอานันทมหิดลคณะผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์(ตามประกาศประธานสภาผู้แทนราษฎรลงวันที่ ๔สิงหาคม พุทธศักราช ๒๔๘๐และวันที่ ๑๖ธันวาคม พุทธศักราช ๒๔๘๔อาทิตย์ทิพอาภาปรีดี พนมยงค์ตราไว้ ณ วันที่๒๗ มกราคม พุทธศักราช ๒๔๘๖เป็นปีที่ ๑๐ ในรัชกาลปัจจุบันโดยที่เห็นสมควรเปลี่ยนชื่อเทศบาลในบางจังหวัดที่ยุบและรวมการปกครองเพื่ออนุโลมตามชื่อจังหวัดคณะผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ในพระปรมาภิไธยสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว จึงให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้มาตรา ๑ พระราชกฤษฎีกานี้ให้เรียกว่า พระราชกริสดีกาเปลี่ยนชื่อเทสบาลไนบางจังหวัดพุทธสักราช ๒๔๘๖มาตรา ๒[๑] ให้ใช้พระราชกฤษฎีกานี้ตั้งแต่วันที่ ๑มกราคม พุทธศักราช ๒๔๘๖ เป็นต้นไปมาตรา ๓ ให้เปลี่ยนชื่อเทศบาลเมืองสมุทรปราการจังหวัดสมุทรปราการ เป็นเทศบาลเมืองสมุทรปราการ จังหวัดพระนครมาตรา ๔ ให้เปลี่ยนชื่อเทศบาลเมืองพระประแดงจังหวัดสมุทรปราการ เป็นเทศบาลเมืองพระประแดง จังหวัดพระนครมาตรา ๕ ให้เปลี่ยนชื่อเทศบาลเมืองนครนายกจังหวัดนครนายก เป็นเทศบาลเมืองนครนายก จังหวัดปราจีนบุรีมาตรา ๖ ให้เปลี่ยนชื่อเทศบาลเมืองสมุทรสาครจังหวัดสมุทรสาคร เป็นเทศบาลเมืองสมุทรสาคร จังหวัดธนบุรีมาตรา ๗ ให้เปลี่ยนชื่อเทศบาลตำบลกะทุ่มแบนจังหวัดสมุทรสาคร เป็นเทศบาลตำบลกะทุ่มแบน จังหวัดธนบุรีมาตรา ๘ ให้เปลี่ยนชื่อเทศบาลเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรีเป็นเทศบาลเมืองนนทบุรี จังหวัดพระนครมาตรา ๙ ให้เปลี่ยนชื่อเทศบาลเมืองบางบัวทองจังหวัดนนทบุรี เป็นเทศบาลเมืองบางบัวทอง จังหวัดธนบุรีมาตรา ๑๐ พระราชบัญญัติ พระราชกฤษฎีกา กฎและข้อบังคับใดซึ่งใช้บังคับแก่เทศบาลเหล่านี้ตามชื่อเดิมนั้น คงใช้บังคับแก่เทศบาลเหล่านี้ตามชื่อใหม่นี้มาตรา ๑๑ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้ผู้รับสนองพระบรมราชโองการพลโท ม. พรหมโยธีรัฐมนตรีวนิดา/พิมพ์๑๓ธันวาคม ๒๕๔๙วาทินี/ผู้จัดทำ๑๓ ธันวาคม ๒๕๔๙ศรินรัตน์/ปรับปรุง๒๔ เมษายน ๒๕๖๓อรญา/ตรวจ๗ สิงหาคม ๒๕๖๓[๑]ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๖๐/ตอนที่ ๗/หน้า ๒๕๗/๒ กุมภาพันธ์ ๒๔๘๖
พระราชบัญญัติการรถไฟแห่งประเทศไทย (ฉบับที่ 5) พ.ศ. 2530พระราชบัญญัติ การรถไฟแห่งประเทศไทย (ฉบับที่ ๕) พ.ศ. ๒๕๓๐ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร. ให้ไว้ ณ วันที่ ๑๔ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๓๐ เป็นปีที่ ๔๒ ในรัชกาลปัจจุบันพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า โดยที่เป็นการสมควรแก้ไขเพิ่มเติมกฎหมายว่าด้วยการรถไฟแห่งประเทศไทย จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้โดยคำแนะนำและยินยอมของรัฐสภา ดังต่อไปนี้มาตรา 1 มาตรา ๑ พระราชบัญญัตินี้เรียกว่า "พระราชบัญญัติการรถไฟแห่งประเทศไทย (ฉบับที่ ๕) พ.ศ. ๒๕๓๐"มาตรา 2 มาตรา ๒ พระราชบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา 3 มาตรา ๓ ให้ยกเลิกความในหมวด ๒ ทวิ การเวนคืนอสังหาริมทรัพย์เพื่อกิจการรถไฟ แห่งพระราชบัญญัติการรถไฟประเทศไทย พ.ศ. ๒๔๙๔ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติการรถไฟแห่งประเทศไทย (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๒๔ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน "หมวด ๒ ทวิ การเวนคืนอสังหาริมทรัพย์เพื่อกิจการรถไฟ มาตรา ๓๗ ทวิมาตรา 3 เมื่อการรถไฟแห่งประเทศไทยมีความจำเป็นที่จะต้องได้มาซึ่งอสังหาริมทรัพย์เพื่อใช้ในการสร้างทางรถไฟหรือเครื่องประกอบทางรถไฟ ถ้ามิได้ตกลงในเรื่องการโอนไว้เป็นอย่างอื่น ให้ดำเนินการเวนคืนตามกฎหมายว่าด้วยการเวนคืนอสังหาริมทรัพย์"มาตรา 4 มาตรา ๔ พระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืนและประกาศของสำนักนายกรัฐมนตรีกำหนดที่ดินที่มีความจำเป็นต้องเวนคืนโดยเร่งด่วน ซึ่งออกโดยอาศัยอำนาจตามพระราชบัญญัติการรถไฟแห่งประเทศไทย พ.ศ. ๒๔๙๔ ให้คงใช้บังคับได้มาตรา 4 การเวนคืนและการปฏิบัติตามกฎหมายว่าด้วยการรถไฟแห่งประเทศไทยที่ได้ปฏิบัติไปแล้วก่อนวันใช้บังคับพระราชบัญญัตินี้ ให้เป็นอันใช้ได้มาตรา 5 มาตรา ๕ ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคมรักษาการตามพระราชบัญญัตินี้ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ พลเอก ป. ติณสูลานนท์ นายกรัฐมนตรีหมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชบัญญัติฉบับนี้ คือ โดยที่บทบัญญัติว่าด้วยการเวนคืนอสังหาริมทรัพย์ที่บัญญัติไว้โดยเฉพาะในพระราชบัญญัติการรถไฟแห่งประเทศไทย พ.ศ. ๒๔๙๔ ซ้ำซ้อนกับบทบัญญัติในกฎหมายว่าด้วยการเวนคืนอสังหาริมทรัพย์ที่ได้ปรับปรุงใหม่แล้ว สมควรยกเลิกบทบัญญัติดังกล่าวจึงจำเป็นต้องตราพระราชบัญญัตินี้
ประกาศการท่าเรือแห่งประเทศไทยประกาศการท่าเรือแห่งประเทศไทยเรื่องการส่งข้อมูลเกี่ยวกับสินค้า หรือตู้สินค้าขาออกผ่านเข้าเขตศุลกากรท่าเรือแหลมฉบัง[๑] โดยที่เป็นการสมควรปรับปรุงประกาศเกี่ยวกับการนำสินค้าหรือตู้สินค้าขาออกผ่านเข้าเขตศุลกากรท่าเรือแหลมฉบังให้เหมาะสมกับสภาพปัจจุบัน อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๙ (๓) มาตรา ๒๙ วรรคหนึ่ง (๑)และวรรคสอง แห่งพระราชบัญญัติการท่าเรือแห่งประเทศไทย พ.ศ. ๒๔๙๔ ประกอบข้อ ๔และข้อ ๑๓ ของระเบียบการท่าเรือแห่งประเทศไทย ว่าด้วยการใช้ท่าเรือ บริการและความสะดวกต่าง ๆ พ.ศ. ๒๕๔๔ ผู้อำนวยการการท่าเรือแห่งประเทศไทยซึ่งได้รับมอบหมายจากคณะกรรมการการท่าเรือแห่งประเทศไทย จึงให้ดำเนินการดังนี้ข้อ ๑ ให้เจ้าของตู้สินค้าหรือตัวแทนเจ้าของตู้สินค้า ติดต่อผู้ประกอบการท่าของท่าเรือแหลมฉบังเพื่อส่งข้อมูลล่วงหน้า (Pre-Advice) เกี่ยวกับตู้สินค้าที่บรรจุสินค้าจากภายนอกรวมทั้งตู้สินค้าเปล่าตามแบบที่ผู้ประกอบการท่ากำหนดก่อนนำตู้สินค้าผ่านเข้าเขตศุลกากรข้อ ๒ ให้เจ้าของตู้สินค้าหรือตัวแทนเจ้าของตู้สินค้า ติดต่อผู้ประกอบการท่าของท่าเรือแหลมฉบังเพื่อส่งข้อมูลล่วงหน้า (Pre-Advice) เกี่ยวกับตู้สินค้าอันตรายกลุ่มที่ ๑ และ๒ ตามแบบที่ผู้ประกอบการท่ากำหนดก่อนนำตู้สินค้าผ่านเข้าเขตศุลกากรเพื่อบรรทุกลงเรือโดยตรงข้อ ๓ ให้เจ้าของตู้สินค้าหรือตัวแทนเจ้าของตู้สินค้าติดต่อผู้ประกอบการคลังสินค้าอันตรายของท่าเรือแหลมฉบัง เพื่อส่งข้อมูลล่วงหน้า (Pre-Advice) เกี่ยวกับตู้สินค้าอันตรายกลุ่มที่ ๓ ตามแบบที่ผู้ประกอบการคลังสินค้าอันตรายกำหนดก่อนนำตู้สินค้าผ่านเข้าเขตศุลกากรเพื่อนำตู้สินค้าไปฝากเก็บที่คลังสินค้าอันตรายหลังจากนั้นให้ผู้ประกอบการคลังสินค้าอันตรายส่งข้อมูลล่วงหน้า (Pre-Advice) ให้ผู้ประกอบการท่าของท่าเรือแหลมฉบัง ตามแบบที่ผู้ประกอบการท่ากำหนด ก่อนเคลื่อนย้ายตู้สินค้าผ่านด่านตรวจสอบภายใน(Sub Gate) เพื่อนำไปบรรทุกลงเรือโดยตรงข้อ ๔ สินค้าทั่วไปหรือสินค้าอันตรายที่นำเข้ามาฝากเก็บและรวบรวมไว้ที่คลังสินค้าทั่วไปหรือคลังสินค้าอันตราย ซึ่งอยู่นอกเขตท่าเทียบเรือแต่อยู่ภายในเขตศุลกากรท่าเรือแหลมฉบัง เพื่อรอบรรจุเข้าตู้สินค้าและบรรทุกลงเรือที่ท่าเทียบเรือต่าง ๆ ให้ผู้ประกอบการคลังสินค้าทั่วไปหรือคลังสินค้าอันตรายของท่าเรือแหลมฉบังติดต่อผู้ประกอบการท่าเพื่อส่งข้อมูลล่วงหน้า (Pre-Advice) เกี่ยวกับตู้สินค้าที่ต้องการบรรทุกลงเรือณ ท่าเทียบเรือต่าง ๆ ตามแบบที่ผู้ประกอบการท่ากำหนด ก่อนเคลื่อนย้ายตู้สินค้าผ่านด่านตรวจสอบภายใน(Sub Gate) เพื่อรอการบรรทุกลงเรือข้อ ๕ สำหรับตู้สินค้า ให้ส่งข้อมูลล่วงหน้า (Pre-Advice) ไม่น้อยกว่า ๑ ชั่วโมง ก่อนนำตู้สินค้าผ่านเข้าเขตศุลกากร หรือผ่านด่านตรวจสอบภายใน(Sub Gate) หากมิได้ส่งข้อมูลล่วงหน้าตามแบบที่กำหนดเป็นเหตุให้ไม่มีข้อมูลของตู้สินค้านั้นในระบบคอมพิวเตอร์หรือมีข้อมูลไม่ถูกต้องและไม่ครบถ้วนจะไม่อนุญาตให้นำตู้สินค้านั้นผ่านเข้าเขตศุลกากร หรือด่านตรวจสอบภายใน (Sub Gate) ของท่าเรือแหลมฉบังประกาศ ณ วันที่ ๑๔ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๕๔เฉลิมชัย มีคุณเอี่ยมผู้อำนวยการการท่าเรือแห่งประเทศไทยปริยานุช/ผู้จัดทำ๑๔ กันยายน๒๕๕๔ปณตภร/ผู้ตรวจ๑๐ ตุลาคม ๒๕๕๔[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๒๘/ตอนพิเศษ ๙๕ ง/หน้า ๓๓/๒๔ สิงหาคม ๒๕๕๔
พระราชกฤษฎีกาพระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในท้องที่ตำบลโพรงจระเข้ ตำบลในควน อำเภอย่านตาขาวและตำบลปะเหลียนอำเภอปะเหลียน จังหวัดตรังให้เป็นเขตปฏิรูปที่ดินพ.ศ. ๒๕๕๒ ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร.ให้ไว้ ณ วันที่ ๒๓ กรกฎาคมพ.ศ. ๒๕๕๒เป็นปีที่ ๖๔ในรัชกาลปัจจุบันพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชมีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่าโดยที่เป็นการสมควรกำหนดเขตที่ดินในท้องที่ตำบลโพรงจระเข้ ตำบลในควน อำเภอย่านตาขาวและตำบลปะเหลียน อำเภอปะเหลียนจังหวัดตรัง ให้เป็นเขตปฏิรูปที่ดินอาศัยอำนาจตามความในมาตรา๑๘๗ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย และมาตรา ๒๕ วรรคหนึ่งแห่งพระราชบัญญัติการปฏิรูปที่ดินเพื่อเกษตรกรรม พ.ศ. ๒๕๑๘อันเป็นกฎหมายที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคลซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๔๑ มาตรา ๔๒ และมาตรา ๔๓ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยบัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้มาตรา ๑พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า พระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในท้องที่ตำบลโพรงจระเข้ ตำบลในควน อำเภอย่านตาขาว และตำบลปะเหลียน อำเภอปะเหลียนจังหวัดตรัง ให้เป็นเขตปฏิรูปที่ดิน พ.ศ. ๒๕๕๒มาตรา ๒[๑]พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา ๓ให้ที่ดินในท้องที่ตำบลโพรงจระเข้ ตำบลในควน อำเภอย่านตาขาวและตำบลปะเหลียนอำเภอปะเหลียน จังหวัดตรังภายในแนวเขตตามแผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกานี้เป็นเขตปฏิรูปที่ดินมาตรา ๔ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้ผู้รับสนองพระบรมราชโองการอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะนายกรัฐมนตรี[เอกสารแนบท้าย]๑. แผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในท้องที่ตำบลโพรงจระเข้ ตำบลในควน อำเภอย่านตาขาว และตำบลปะเหลียน อำเภอปะเหลียนจังหวัดตรัง ให้เป็นเขตปฏิรูปที่ดิน พ.ศ. ๒๕๕๒(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)หมายเหตุ :-เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือ เนื่องจากในท้องที่ตำบลโพรงจระเข้ตำบลในควน อำเภอย่านตาขาว และตำบลปะเหลียน อำเภอปะเหลียน จังหวัดตรังมีเกษตรกรผู้ไม่มีที่ดินประกอบเกษตรกรรมเป็นของตนเองหรือมีที่ดินเล็กน้อยไม่เพียงพอแก่การครองชีพหรือต้องเช่าที่ดินของผู้อื่นประกอบเกษตรกรรมอยู่เป็นจำนวนมากสมควรกำหนดเขตที่ดินที่ได้จำแนกออกจากเขตป่าไม้ถาวรตามมติคณะรัฐมนตรีป่าโพรงจระเข้- ในควน ในท้องที่ดังกล่าวให้เป็นเขตปฏิรูปที่ดิน จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้วิภา/ปรับปรุง๒๐ มีนาคม ๒๕๕๘[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๒๖/ตอนที่ ๕๑ ก/หน้า ๔/๕ สิงหาคม ๒๕๕๒
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 60/2466หลักกฎหมาย: ถอนฎีกา ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 60/2466ถอนฎีกา()แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 60/2466ถอนฎีกา()แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 64336หลักกฎหมาย: ฎีกาที่โต้แย้งการใช้ดุลพินิจของศาลในการรอการลงอาญาเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง เมื่อคดีนี้ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาลงโทษจำคุกจำเลยไม่เกิน 1 ปี จึงต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 220 ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 732/2502พนักงานอัยการกรมอัยการโจทก์นายปราโมทย์ บัวจงกลจำเลย ป.วิ.อ. ม. 220ฎีกาที่โต้แย้งการใช้ดุลพินิจของศาลในการรอการลงอาญาเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง เมื่อคดีนี้ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาลงโทษจำคุกจำเลยไม่เกิน 1 ปี จึงต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 220(ประจักษ์ศุภอรรถ-บริรักษ์จรรยาวัตร-ไชยเจริญ สันติศิริ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 732/2502พนักงานอัยการกรมอัยการโจทก์นายปราโมทย์ บัวจงกลจำเลย ป.วิ.อ. ม. 220ฎีกาที่โต้แย้งการใช้ดุลพินิจของศาลในการรอการลงอาญาเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง เมื่อคดีนี้ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาลงโทษจำคุกจำเลยไม่เกิน 1 ปี จึงต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 220(ประจักษ์ศุภอรรถ-บริรักษ์จรรยาวัตร-ไชยเจริญ สันติศิริ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1210/2538หลักกฎหมาย: โจทก์ฟ้องว่าโจทก์เป็นเจ้าของมีสิทธิครอบครองที่ดินมือเปล่าจำเลยที่ 1 บุกรุกและนำที่ดินด้านทิศเหนือให้จำเลยที่ 2 เช่าปลูกอ้อย จำเลยที่ 1ให้การว่าที่ดินพิพาทเป็นของจำเลยที่ 1 มิใช่ของโจทก์ จำเลยที่ 1 ครอบครองที่พิพาทมานาน 8 ปีแล้ว หากจะฟังว่าที่พิพาทเป็นของโจทก์คดีก็ขาดอายุความเพราะจำเลยที่ 1 เข้าทำประโยชน์มาก่อนฟ้องเกินกว่า 1 ปี ดังนี้เป็นคำให้การที่ไม่ชัดแจ้งว่าที่พิพาทเป็นของจำเลยหรือของโจทก์ และขัดแย้งกันเอง ไม่ชอบด้วยป.วิ.พ. มาตรา มาตรา 177 วรรคสอง คดีไม่มีประเด็นข้อพิพาทว่าโจทก์ฟ้องคดีเพื่อเอาคืนซึ่งการครอบครองภายใน 1 ปี นับแต่ถูกแย่งการครอบครองหรือไม่ที่ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์วินิจฉัยให้ในประเด็นดังกล่าวจึงไม่ชอบ ถือว่าเป็นข้อที่มิได้ยกขึ้นว่ากันมาแล้วในศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ ต้องห้ามฎีกาตาม ป.วิ.พ.มาตรา 249 วรรคหนึ่ง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1210/2538นางสุรางค์ ชัยรุ่งเรืองโจทก์นายประสพ รอดภัย กับพวกจำเลย ป.วิ.พ. ม. 177 วรรคสอง, ม. 249 วรรคหนึ่งโจทก์ฟ้องว่าโจทก์เป็นเจ้าของมีสิทธิครอบครองที่ดินมือเปล่าจำเลยที่ 1 บุกรุกและนำที่ดินด้านทิศเหนือให้จำเลยที่ 2 เช่าปลูกอ้อย จำเลยที่ 1ให้การว่าที่ดินพิพาทเป็นของจำเลยที่ 1 มิใช่ของโจทก์ จำเลยที่ 1 ครอบครองที่พิพาทมานาน 8 ปีแล้ว หากจะฟังว่าที่พิพาทเป็นของโจทก์คดีก็ขาดอายุความเพราะจำเลยที่ 1 เข้าทำประโยชน์มาก่อนฟ้องเกินกว่า 1 ปี ดังนี้เป็นคำให้การที่ไม่ชัดแจ้งว่าที่พิพาทเป็นของจำเลยหรือของโจทก์ และขัดแย้งกันเอง ไม่ชอบด้วยป.วิ.พ. มาตรา มาตรา 177 วรรคสอง คดีไม่มีประเด็นข้อพิพาทว่าโจทก์ฟ้องคดีเพื่อเอาคืนซึ่งการครอบครองภายใน 1 ปี นับแต่ถูกแย่งการครอบครองหรือไม่ที่ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์วินิจฉัยให้ในประเด็นดังกล่าวจึงไม่ชอบ ถือว่าเป็นข้อที่มิได้ยกขึ้นว่ากันมาแล้วในศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ ต้องห้ามฎีกาตาม ป.วิ.พ.มาตรา 249 วรรคหนึ่ง(มงคล สระฏัน-อธิราช มณีภาค-วุฒิ คราวุฒิ)ศาลจังหวัดกาญจนบุรี - นายวิวรรต นิ่มละมัยศาลอุทธรณ์ - นายไพบูลย์ ถิรรุ่งเรืองแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1210/2538นางสุรางค์ ชัยรุ่งเรืองโจทก์นายประสพ รอดภัย กับพวกจำเลย ป.วิ.พ. ม. 177 วรรคสอง, ม. 249 วรรคหนึ่งโจทก์ฟ้องว่าโจทก์เป็นเจ้าของมีสิทธิครอบครองที่ดินมือเปล่าจำเลยที่ 1 บุกรุกและนำที่ดินด้านทิศเหนือให้จำเลยที่ 2 เช่าปลูกอ้อย จำเลยที่ 1ให้การว่าที่ดินพิพาทเป็นของจำเลยที่ 1 มิใช่ของโจทก์ จำเลยที่ 1 ครอบครองที่พิพาทมานาน 8 ปีแล้ว หากจะฟังว่าที่พิพาทเป็นของโจทก์คดีก็ขาดอายุความเพราะจำเลยที่ 1 เข้าทำประโยชน์มาก่อนฟ้องเกินกว่า 1 ปี ดังนี้เป็นคำให้การที่ไม่ชัดแจ้งว่าที่พิพาทเป็นของจำเลยหรือของโจทก์ และขัดแย้งกันเอง ไม่ชอบด้วยป.วิ.พ. มาตรา มาตรา 177 วรรคสอง คดีไม่มีประเด็นข้อพิพาทว่าโจทก์ฟ้องคดีเพื่อเอาคืนซึ่งการครอบครองภายใน 1 ปี นับแต่ถูกแย่งการครอบครองหรือไม่ที่ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์วินิจฉัยให้ในประเด็นดังกล่าวจึงไม่ชอบ ถือว่าเป็นข้อที่มิได้ยกขึ้นว่ากันมาแล้วในศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ ต้องห้ามฎีกาตาม ป.วิ.พ.มาตรา 249 วรรคหนึ่ง(มงคล สระฏัน-อธิราช มณีภาค-วุฒิ คราวุฒิ)ศาลจังหวัดกาญจนบุรี - นายวิวรรต นิ่มละมัยศาลอุทธรณ์ - นายไพบูลย์ ถิรรุ่งเรืองแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
พระราชกฤษฎีกาพระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในท้องที่ตำบลควนกรด ตำบลเขาขาว ตำบลนาไม้ไผ่ตำบลเขาโร อำเภอทุ่งสงและตำบลบางขัน ตำบลบ้านลำนาวอำเภอบางขันจังหวัดนครศรีธรรมราชให้เป็นเขตปฏิรูปที่ดินพ.ศ. ๒๕๕๒ ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร.ให้ไว้ ณ วันที่ ๒๗ กรกฎาคมพ.ศ. ๒๕๕๒เป็นปีที่ ๖๔ในรัชกาลปัจจุบันพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชมีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่าโดยที่เป็นการสมควรกำหนดเขตที่ดินในท้องที่ตำบลควนกรด ตำบลเขาขาว ตำบลนาไม้ไผ่ ตำบลเขาโร อำเภอทุ่งสง และตำบลบางขันตำบลบ้านลำนาว อำเภอบางขัน จังหวัดนครศรีธรรมราช ให้เป็นเขตปฏิรูปที่ดินอาศัยอำนาจตามความในมาตรา๑๘๗ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย และมาตรา ๒๕ วรรคหนึ่งแห่งพระราชบัญญัติการปฏิรูปที่ดินเพื่อเกษตรกรรม พ.ศ. ๒๕๑๘อันเป็นกฎหมายที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคลซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๔๑ มาตรา ๔๒ และมาตรา ๔๓ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยบัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้มาตรา ๑พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า พระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในท้องที่ตำบลควนกรด ตำบลเขาขาว ตำบลนาไม้ไผ่ ตำบลเขาโร อำเภอทุ่งสง และตำบลบางขันตำบลบ้านลำนาว อำเภอบางขัน จังหวัดนครศรีธรรมราช ให้เป็นเขตปฏิรูปที่ดิน พ.ศ. ๒๕๕๒มาตรา ๒[๑]พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา ๓ให้ที่ดินในท้องที่ตำบลควนกรด ตำบลเขาขาว ตำบลนาไม้ไผ่ ตำบลเขาโรอำเภอทุ่งสง และตำบลบางขัน ตำบลบ้านลำนาว อำเภอบางขัน จังหวัดนครศรีธรรมราชภายในแนวเขตตามแผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกานี้ เป็นเขตปฏิรูปที่ดินมาตรา ๔ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้ผู้รับสนองพระบรมราชโองการอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะนายกรัฐมนตรี[เอกสารแนบท้าย]๑.แผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดิน ในท้องที่ตำบลควนกรด ตำบลเขาขาวตำบลนาไม้ไผ่ ตำบลเขาโร อำเภอทุ่งสง และตำบลบางขัน ตำบลบ้านลำนาว อำเภอบางขันจังหวัดนครศรีธรรมราช ให้เป็นเขตปฏิรูปที่ดิน พ.ศ. ๒๕๕๒(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)หมายเหตุ :-เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือ เนื่องจากในท้องที่ตำบลควนกรดตำบลเขาขาว ตำบลนาไม้ไผ่ ตำบลเขาโร อำเภอทุ่งสง และตำบลบางขัน ตำบลบ้านลำนาวอำเภอบางขัน จังหวัดนครศรีธรรมราชมีเกษตรกรผู้ไม่มีที่ดินประกอบเกษตรกรรมเป็นของตนเองหรือมีที่ดินเล็กน้อยไม่เพียงพอแก่การครองชีพหรือต้องเช่าที่ดินของผู้อื่นประกอบเกษตรกรรมอยู่เป็นจำนวนมากและโดยที่คณะรัฐมนตรีมีมติให้ดำเนินการปฏิรูปที่ดินเพื่อเกษตรกรรมในที่ดินเขตป่าสงวนแห่งชาติป่าอ่าวกรายในส่วนที่มีสภาพเป็นป่าเสื่อมโทรมแล้วสมควรกำหนดเขตที่ดินในท้องที่ดังกล่าวให้เป็นเขตปฏิรูปที่ดิน จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้วิภา/ปรับปรุง๑ พฤษภาคม ๒๕๕๘[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๒๖/ตอนที่ ๕๑ ก/หน้า ๓๔/๕ สิงหาคม ๒๕๕๒