คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 207/2542หลักกฎหมาย: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยกับ ด. ร่วมกันจำหน่ายเมทแอมเฟตามีนแต่ข้อเท็จจริงในทางนำสืบของโจทก์ฟังได้ว่า ในขณะที่ ด. จำหน่ายเมทแอมเฟตามีนให้สายลับผู้ล่อซื้อ จำเลยไม่ได้อยู่ ร่วมด้วย โดยในขณะเกิดเหตุจำเลยอยู่ที่บ้านเพื่อนของจำเลย แต่จำเลยได้มอบเมทแอมเฟตามีนของกลางไว้ให้ ด. จำหน่ายให้สายลับผู้ล่อซื้อ อันเป็นการใช้หรือก่อให้ ด. กระทำความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 84 ดังนี้ จำเลยจึงมิใช่ผู้ร่วม กับ ด.กระทำการจำหน่ายเมทแอมเฟตามีนอันเป็นความผิดตามมาตรา 83 ที่โจทก์ฟ้อง ซึ่งเป็นการแตกต่างกันในสาระสำคัญ ย่อมลงโทษจำเลยฐานเป็นผู้ใช้ให้ ด.กระทำการจำหน่ายเมทแอมเฟตามีนไม่ได้ ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 192 วรรคสอง การที่จำเลยมอบเมทแอมเฟตามีนของกลาง ไว้ให้ ด. เพื่อจำหน่ายถือได้ว่าเป็นการกระทำด้วยประการใด ๆอันเป็นการช่วยเหลือหรือให้ความสะดวกในการที่ ด. กระทำการจำหน่ายเมทแอมเฟตามีนให้แก่สายลับผู้ล่อซื้อ และเป็นการ ให้ความสะดวกก่อนหรือขณะที่ ด.กระทำความผิด การกระทำของจำเลยจึงเป็นการกระทำความผิดฐานเป็นผู้สนับสนุนการกระทำ ความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 86 ซึ่งศาลมีอำนาจลงโทษจำเลยในความผิดฐานนี้ตามที่ทางพิจารณาได้ความนี้ได้โจทก์ฟ้องว่า จำเลยร่วมกับนางสาวดาริกา ร่วมกันมีเมทแอมเฟตามีน ไว้ในครอบครองเพื่อจำหน่าย และร่วมกันจำหน่ายเมทแอมเฟตามีนโดยไม่ได้รับอนุญาต ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2522 มาตรา 4, 7, 8, 15, 66, 67 ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 91 และคืนธนบัตรล่อซื้อแก่เจ้าของจำเลยให้การรับสารภาพศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2522 มาตรา 15 วรรคหนึ่ง, 66 วรรคหนึ่ง การกระทำของจำเลยเป็นความผิดสองกรรมต่างกัน ให้เรียงกระทง ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 91 ฐานมีเมทแอมเฟตามีน ไว้ในครอบครองเพื่อจำหน่าย จำคุก 5 ปี ฐานจำหน่ายเมทแอมเฟตามีน จำคุก 5 ปี รวมจำคุกจำเลยมีกำหนด 10 ปี จำเลยให้การรับสารภาพลดโทษให้กึ่งหนึ่ง คงจำคุกจำเลยมีกำหนด 5 ปี คืนธนบัตร ที่ใช้ล่อซื้อของกลางแก่เจ้าของจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ภาค 3 พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยมีความผิดฐานเป็นผู้สนับสนุนการจำหน่ายเมทแอมเฟตามีนตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2522 มาตรา 15 วรรคหนึ่ง, 66 วรรคหนึ่ง ประกอบประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 86 จำคุกจำเลย 3 ปี 4 เดือน รวมกับโทษจำคุก 5 ปี ฐานมีเมทแอมเฟตามีนไว้ในครอบครองเพื่อจำหน่ายตามที่ศาลชั้นต้นกำหนดไว้แล้ว รวมเป็นจำคุกจำเลย 8 ปี 4 เดือน ลดโทษให้กึ่งหนึ่งตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 คงจำคุกจำเลย 4 ปี 2 เดือน นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาของศาลชั้นต้นโจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ที่โจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษจำเลยฐานเป็นตัวการจำหน่ายเมทแอมเฟตามีนตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นนั้น เห็นว่า โจทก์ฟ้องกล่าวหาว่าจำเลยกับนางสาวดาริการ่วมกันจำหน่ายเมทแอมเฟตามีน แต่ข้อเท็จจริงในทางนำสืบของโจทก์ฟังได้ว่า ในขณะที่นางสาวดาริกากระทำการจำหน่ายเมทแอมเฟตามีนจำนวน 3 เม็ด ให้สายลับผู้ล่อซื้ออันเป็นความผิดฐานจำหน่ายเมทแอมเฟตามีนโดยผิดกฎหมายนั้น จำเลยไม่ได้อยู่ร่วมด้วยในการกระทำความผิดด้วยกันกับนางสาวดาริกา กลับได้ความว่าขณะเกิดเหตุจำเลยไม่อยู่บ้านเกิดเหตุ แต่อยู่ที่บ้านเพื่อนของจำเลย และได้มอบเมทแอมเฟตามีนของกลางไว้ให้นางสาวดาริกาจำหน่ายให้สายลับผู้ล่อซื้อ อันเป็นการใช้หรือก่อให้นางสาวดาริกากระทำความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 84 จำเลยจึงมิใช่ผู้ร่วมกับนางสาวดาริกา กระทำการจำหน่ายเมทแอมเฟตามีนอันเป็นความผิดตามมาตรา 83 ดังที่โจทก์ฟ้อง ซึ่งเป็นการแตกต่างกันในสาระสำคัญอย่างมาก ย่อมลงโทษจำเลยฐานเป็นผู้ใช้ให้นางสาวดาริกากระทำการจำหน่ายเมทแอมเฟตามีนไม่ได้ ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 192 วรรคสองแต่การที่จำเลยมอบเมทแอมเฟตามีนของกลางไว้ให้นางสาวดาริกาเพื่อจำหน่าย ถือได้ว่าเป็นการกระทำด้วยประการใด ๆ อันเป็นการช่วยเหลือหรือให้ความสะดวกในการที่นางสาวดาริกา กระทำการจำหน่ายเมทแอมเฟตามีนให้แก่สายลับผู้ล่อซื้อและเป็นการให้ความสะดวกก่อนหรือขณะที่นางสาวดาริกากระทำความผิด การกระทำของจำเลยดังกล่าวจึงเป็นการกระทำความผิดฐานเป็นผู้สนับสนุนการกระทำความผิดตามประมวลกฎหมายพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 207/2542พนักงานอัยการ จังหวัด ราชบุรีโจทก์นาง มัทรี แย้มก ล่ำจำเลย ป.อ. ม. 83, ม. 86 ป.วิ.อ. ม. 192 วรรคสองโจทก์ฟ้องว่า จำเลยกับ ด. ร่วมกันจำหน่ายเมทแอมเฟตามีนแต่ข้อเท็จจริงในทางนำสืบของโจทก์ฟังได้ว่า ในขณะที่ ด. จำหน่ายเมทแอมเฟตามีนให้สายลับผู้ล่อซื้อ จำเลยไม่ได้อยู่ ร่วมด้วย โดยในขณะเกิดเหตุจำเลยอยู่ที่บ้านเพื่อนของจำเลย แต่จำเลยได้มอบเมทแอมเฟตามีนของกลางไว้ให้ ด. จำหน่ายให้สายลับผู้ล่อซื้อ อันเป็นการใช้หรือก่อให้ ด. กระทำความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 84 ดังนี้ จำเลยจึงมิใช่ผู้ร่วม กับ ด.กระทำการจำหน่ายเมทแอมเฟตามีนอันเป็นความผิดตามมาตรา 83 ที่โจทก์ฟ้อง ซึ่งเป็นการแตกต่างกันในสาระสำคัญ ย่อมลงโทษจำเลยฐานเป็นผู้ใช้ให้ ด.กระทำการจำหน่ายเมทแอมเฟตามีนไม่ได้ ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 192 วรรคสอง การที่จำเลยมอบเมทแอมเฟตามีนของกลาง ไว้ให้ ด. เพื่อจำหน่ายถือได้ว่าเป็นการกระทำด้วยประการใด ๆอันเป็นการช่วยเหลือหรือให้ความสะดวกในการที่ ด. กระทำการจำหน่ายเมทแอมเฟตามีนให้แก่สายลับผู้ล่อซื้อ และเป็นการ ให้ความสะดวกก่อนหรือขณะที่ ด.กระทำความผิด การกระทำของจำเลยจึงเป็นการกระทำความผิดฐานเป็นผู้สนับสนุนการกระทำ ความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 86 ซึ่งศาลมีอำนาจลงโทษจำเลยในความผิดฐานนี้ตามที่ทางพิจารณาได้ความนี้ได้โจทก์ฟ้องว่า จำเลยร่วมกับนางสาวดาริกา ร่วมกันมีเมทแอมเฟตามีน ไว้ในครอบครองเพื่อจำหน่าย และร่วมกันจำหน่ายเมทแอมเฟตามีนโดยไม่ได้รับอนุญาต ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2522 มาตรา 4, 7, 8, 15, 66, 67 ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 91 และคืนธนบัตรล่อซื้อแก่เจ้าของจำเลยให้การรับสารภาพศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2522 มาตรา 15 วรรคหนึ่ง, 66 วรรคหนึ่ง การกระทำของจำเลยเป็นความผิดสองกรรมต่างกัน ให้เรียงกระทง ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 91 ฐานมีเมทแอมเฟตามีน ไว้ในครอบครองเพื่อจำหน่าย จำคุก 5 ปี ฐานจำหน่ายเมทแอมเฟตามีน จำคุก 5 ปี รวมจำคุกจำเลยมีกำหนด 10 ปี จำเลยให้การรับสารภาพลดโทษให้กึ่งหนึ่ง คงจำคุกจำเลยมีกำหนด 5 ปี คืนธนบัตร ที่ใช้ล่อซื้อของกลางแก่เจ้าของจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ภาค 3 พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยมีความผิดฐานเป็นผู้สนับสนุนการจำหน่ายเมทแอมเฟตามีนตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2522 มาตรา 15 วรรคหนึ่ง, 66 วรรคหนึ่ง ประกอบประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 86 จำคุกจำเลย 3 ปี 4 เดือน รวมกับโทษจำคุก 5 ปี ฐานมีเมทแอมเฟตามีนไว้ในครอบครองเพื่อจำหน่ายตามที่ศาลชั้นต้นกำหนดไว้แล้ว รวมเป็นจำคุกจำเลย 8 ปี 4 เดือน ลดโทษให้กึ่งหนึ่งตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 คงจำคุกจำเลย 4 ปี 2 เดือน นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาของศาลชั้นต้นโจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ที่โจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษจำเลยฐานเป็นตัวการจำหน่ายเมทแอมเฟตามีนตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นนั้น เห็นว่า โจทก์ฟ้องกล่าวหาว่าจำเลยกับนางสาวดาริการ่วมกันจำหน่ายเมทแอมเฟตามีน แต่ข้อเท็จจริงในทางนำสืบของโจทก์ฟังได้ว่า ในขณะที่นางสาวดาริกากระทำการจำหน่ายเมทแอมเฟตามีนจำนวน 3 เม็ด ให้สายลับผู้ล่อซื้ออันเป็นความผิดฐานจำหน่ายเมทแอมเฟตามีนโดยผิดกฎหมายนั้น จำเลยไม่ได้อยู่ร่วมด้วยในการกระทำความผิดด้วยกันกับนางสาวดาริกา กลับได้ความว่าขณะเกิดเหตุจำเลยไม่อยู่บ้านเกิดเหตุ แต่อยู่ที่บ้านเพื่อนของจำเลย และได้มอบเมทแอมเฟตามีนของกลางไว้ให้นางสาวดาริกาจำหน่ายให้สายลับผู้ล่อซื้อ อันเป็นการใช้หรือก่อให้นางสาวดาริกากระทำความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 84 จำเลยจึงมิใช่ผู้ร่วมกับนางสาวดาริกา กระทำการจำหน่ายเมทแอมเฟตามีนอันเป็นความผิดตามมาตรา 83 ดังที่โจทก์ฟ้อง ซึ่งเป็นการแตกต่างกันในสาระสำคัญอย่างมาก ย่อมลงโทษจำเลยฐานเป็นผู้ใช้ให้นางสาวดาริกากระทำการจำหน่ายเมทแอมเฟตามีนไม่ได้ ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 192 วรรคสองแต่การที่จำเลยมอบเมทแอมเฟตามีนของกลางไว้ให้นางสาวดาริกาเพื่อจำหน่าย ถือได้ว่าเป็นการกระทำด้วยประการใด ๆ อันเป็นการช่วยเหลือหรือให้ความสะดวกในการที่นางสาวดาริกา กระทำการจำหน่ายเมทแอมเฟตามีนให้แก่สายลับผู้ล่อซื้อและเป็นการให้ความสะดวกก่อนหรือขณะที่นางสาวดาริกากระทำความผิด การกระทำของจำเลยดังกล่าวจึงเป็นการกระทำความผิดฐานเป็นผู้สนับสนุนการกระทำความผิดตามประมวลกฎหมายพิพากษายืน(วิชัย ชื่นชมพูนุท-สุรินทร์ นาควิเชียร-อมร วีรวงศ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยร่วมกับนางสาวดาริกา ร่วมกันมีเมทแอมเฟตามีน ไว้ในครอบครองเพื่อจำหน่าย และร่วมกันจำหน่ายเมทแอมเฟตามีนโดยไม่ได้รับอนุญาต ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2522 มาตรา 4, 7, 8, 15, 66, 67 ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 91 และคืนธนบัตรล่อซื้อแก่เจ้าของจำเลยให้การรับสารภาพศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2522 มาตรา 15 วรรคหนึ่ง, 66 วรรคหนึ่ง การกระทำของจำเลยเป็นความผิดสองกรรมต่างกัน ให้เรียงกระทง ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 91 ฐานมีเมทแอมเฟตามีน ไว้ในครอบครองเพื่อจำหน่าย จำคุก 5 ปี ฐานจำหน่ายเมทแอมเฟตามีน จำคุก 5 ปี รวมจำคุกจำเลยมีกำหนด 10 ปี จำเลยให้การรับสารภาพลดโทษให้กึ่งหนึ่ง คงจำคุกจำเลยมีกำหนด 5 ปี คืนธนบัตร ที่ใช้ล่อซื้อของกลางแก่เจ้าของจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ภาค 3 พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยมีความผิดฐานเป็นผู้สนับสนุนการจำหน่ายเมทแอมเฟตามีนตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2522 มาตรา 15 วรรคหนึ่ง, 66 วรรคหนึ่ง ประกอบประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 86 จำคุกจำเลย 3 ปี 4 เดือน รวมกับโทษจำคุก 5 ปี ฐานมีเมทแอมเฟตามีนไว้ในครอบครองเพื่อจำหน่ายตามที่ศาลชั้นต้นกำหนดไว้แล้ว รวมเป็นจำคุกจำเลย 8 ปี 4 เดือน ลดโทษให้กึ่งหนึ่งตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 คงจำคุกจำเลย 4 ปี 2 เดือน นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาของศาลชั้นต้นโจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ที่โจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษจำเลยฐานเป็นตัวการจำหน่ายเมทแอมเฟตามีนตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นนั้น เห็นว่า โจทก์ฟ้องกล่าวหาว่าจำเลยกับนางสาวดาริการ่วมกันจำหน่ายเมทแอมเฟตามีน แต่ข้อเท็จจริงในทางนำสืบของโจทก์ฟังได้ว่า ในขณะที่นางสาวดาริกากระทำการจำหน่ายเมทแอมเฟตามีนจำนวน 3 เม็ด ให้สายลับผู้ล่อซื้ออันเป็นความผิดฐานจำหน่ายเมทแอมเฟตามีนโดยผิดกฎหมายนั้น จำเลยไม่ได้อยู่ร่วมด้วยในการกระทำความผิดด้วยกันกับนางสาวดาริกา กลับได้ความว่าขณะเกิดเหตุจำเลยไม่อยู่บ้านเกิดเหตุ แต่อยู่ที่บ้านเพื่อนของจำเลย และได้มอบเมทแอมเฟตามีนของกลางไว้ให้นางสาวดาริกาจำหน่ายให้สายลับผู้ล่อซื้อ อันเป็นการใช้หรือก่อให้นางสาวดาริกากระทำความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 84 จำเลยจึงมิใช่ผู้ร่วมกับนางสาวดาริกา กระทำการจำหน่ายเมทแอมเฟตามีนอันเป็นความผิดตามมาตรา 83 ดังที่โจทก์ฟ้อง ซึ่งเป็นการแตกต่างกันในสาระสำคัญอย่างมาก ย่อมลงโทษจำเลยฐานเป็นผู้ใช้ให้นางสาวดาริกากระทำการจำหน่ายเมทแอมเฟตามีนไม่ได้ ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 192 วรรคสองแต่การที่จำเลยมอบเมทแอมเฟตามีนของกลางไว้ให้นางสาวดาริกาเพื่อจำหน่าย ถือได้ว่าเป็นการกระทำด้วยประการใด ๆ อันเป็นการช่วยเหลือหรือให้ความสะดวกในการที่นางสาวดาริกา กระทำการจำหน่ายเมทแอมเฟตามีนให้แก่สายลับผู้ล่อซื้อและเป็นการให้ความสะดวกก่อนหรือขณะที่นางสาวดาริกากระทำความผิด การกระทำของจำเลยดังกล่าวจึงเป็นการกระทำความผิดฐานเป็นผู้สนับสนุนการกระทำความผิดตามประมวลกฎหมายพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 207/2542พนักงานอัยการ จังหวัด ราชบุรีโจทก์นาง มัทรี แย้มก ล่ำจำเลย ป.อ. ม. 83, ม. 86 ป.วิ.อ. ม. 192 วรรคสองโจทก์ฟ้องว่า จำเลยกับ ด. ร่วมกันจำหน่ายเมทแอมเฟตามีนแต่ข้อเท็จจริงในทางนำสืบของโจทก์ฟังได้ว่า ในขณะที่ ด. จำหน่ายเมทแอมเฟตามีนให้สายลับผู้ล่อซื้อ จำเลยไม่ได้อยู่ ร่วมด้วย โดยในขณะเกิดเหตุจำเลยอยู่ที่บ้านเพื่อนของจำเลย แต่จำเลยได้มอบเมทแอมเฟตามีนของกลางไว้ให้ ด. จำหน่ายให้สายลับผู้ล่อซื้อ อันเป็นการใช้หรือก่อให้ ด. กระทำความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 84 ดังนี้ จำเลยจึงมิใช่ผู้ร่วม กับ ด.กระทำการจำหน่ายเมทแอมเฟตามีนอันเป็นความผิดตามมาตรา 83 ที่โจทก์ฟ้อง ซึ่งเป็นการแตกต่างกันในสาระสำคัญ ย่อมลงโทษจำเลยฐานเป็นผู้ใช้ให้ ด.กระทำการจำหน่ายเมทแอมเฟตามีนไม่ได้ ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 192 วรรคสอง การที่จำเลยมอบเมทแอมเฟตามีนของกลาง ไว้ให้ ด. เพื่อจำหน่ายถือได้ว่าเป็นการกระทำด้วยประการใด ๆอันเป็นการช่วยเหลือหรือให้ความสะดวกในการที่ ด. กระทำการจำหน่ายเมทแอมเฟตามีนให้แก่สายลับผู้ล่อซื้อ และเป็นการ ให้ความสะดวกก่อนหรือขณะที่ ด.กระทำความผิด การกระทำของจำเลยจึงเป็นการกระทำความผิดฐานเป็นผู้สนับสนุนการกระทำ ความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 86 ซึ่งศาลมีอำนาจลงโทษจำเลยในความผิดฐานนี้ตามที่ทางพิจารณาได้ความนี้ได้โจทก์ฟ้องว่า จำเลยร่วมกับนางสาวดาริกา ร่วมกันมีเมทแอมเฟตามีน ไว้ในครอบครองเพื่อจำหน่าย และร่วมกันจำหน่ายเมทแอมเฟตามีนโดยไม่ได้รับอนุญาต ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2522 มาตรา 4, 7, 8, 15, 66, 67 ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 91 และคืนธนบัตรล่อซื้อแก่เจ้าของจำเลยให้การรับสารภาพศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2522 มาตรา 15 วรรคหนึ่ง, 66 วรรคหนึ่ง การกระทำของจำเลยเป็นความผิดสองกรรมต่างกัน ให้เรียงกระทง ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 91 ฐานมีเมทแอมเฟตามีน ไว้ในครอบครองเพื่อจำหน่าย จำคุก 5 ปี ฐานจำหน่ายเมทแอมเฟตามีน จำคุก 5 ปี รวมจำคุกจำเลยมีกำหนด 10 ปี จำเลยให้การรับสารภาพลดโทษให้กึ่งหนึ่ง คงจำคุกจำเลยมีกำหนด 5 ปี คืนธนบัตร ที่ใช้ล่อซื้อของกลางแก่เจ้าของจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ภาค 3 พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยมีความผิดฐานเป็นผู้สนับสนุนการจำหน่ายเมทแอมเฟตามีนตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2522 มาตรา 15 วรรคหนึ่ง, 66 วรรคหนึ่ง ประกอบประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 86 จำคุกจำเลย 3 ปี 4 เดือน รวมกับโทษจำคุก 5 ปี ฐานมีเมทแอมเฟตามีนไว้ในครอบครองเพื่อจำหน่ายตามที่ศาลชั้นต้นกำหนดไว้แล้ว รวมเป็นจำคุกจำเลย 8 ปี 4 เดือน ลดโทษให้กึ่งหนึ่งตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 คงจำคุกจำเลย 4 ปี 2 เดือน นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาของศาลชั้นต้นโจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ที่โจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษจำเลยฐานเป็นตัวการจำหน่ายเมทแอมเฟตามีนตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นนั้น เห็นว่า โจทก์ฟ้องกล่าวหาว่าจำเลยกับนางสาวดาริการ่วมกันจำหน่ายเมทแอมเฟตามีน แต่ข้อเท็จจริงในทางนำสืบของโจทก์ฟังได้ว่า ในขณะที่นางสาวดาริกากระทำการจำหน่ายเมทแอมเฟตามีนจำนวน 3 เม็ด ให้สายลับผู้ล่อซื้ออันเป็นความผิดฐานจำหน่ายเมทแอมเฟตามีนโดยผิดกฎหมายนั้น จำเลยไม่ได้อยู่ร่วมด้วยในการกระทำความผิดด้วยกันกับนางสาวดาริกา กลับได้ความว่าขณะเกิดเหตุจำเลยไม่อยู่บ้านเกิดเหตุ แต่อยู่ที่บ้านเพื่อนของจำเลย และได้มอบเมทแอมเฟตามีนของกลางไว้ให้นางสาวดาริกาจำหน่ายให้สายลับผู้ล่อซื้อ อันเป็นการใช้หรือก่อให้นางสาวดาริกากระทำความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 84 จำเลยจึงมิใช่ผู้ร่วมกับนางสาวดาริกา กระทำการจำหน่ายเมทแอมเฟตามีนอันเป็นความผิดตามมาตรา 83 ดังที่โจทก์ฟ้อง ซึ่งเป็นการแตกต่างกันในสาระสำคัญอย่างมาก ย่อมลงโทษจำเลยฐานเป็นผู้ใช้ให้นางสาวดาริกากระทำการจำหน่ายเมทแอมเฟตามีนไม่ได้ ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 192 วรรคสองแต่การที่จำเลยมอบเมทแอมเฟตามีนของกลางไว้ให้นางสาวดาริกาเพื่อจำหน่าย ถือได้ว่าเป็นการกระทำด้วยประการใด ๆ อันเป็นการช่วยเหลือหรือให้ความสะดวกในการที่นางสาวดาริกา กระทำการจำหน่ายเมทแอมเฟตามีนให้แก่สายลับผู้ล่อซื้อและเป็นการให้ความสะดวกก่อนหรือขณะที่นางสาวดาริกากระทำความผิด การกระทำของจำเลยดังกล่าวจึงเป็นการกระทำความผิดฐานเป็นผู้สนับสนุนการกระทำความผิดตามประมวลกฎหมายพิพากษายืน(วิชัย ชื่นชมพูนุท-สุรินทร์ นาควิเชียร-อมร วีรวงศ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ