คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3548/2539หลักกฎหมาย: เมื่อคดีอาญาฟังไม่ได้ว่าจำเลยทำให้ทรัพย์ของโจทก์เสียหายในการพิพากษาคดีส่วนแพ่งศาลจำต้องถือข้อเท็จจริงตามที่ปรากฎในคำพิพากษาคดีส่วนอาญาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา46แม้คดีส่วนแพ่งมีทุนทรัพย์ที่พิพาทในชั้นฎีกาไม่เกินสองแสนบาทต้องห้ามฎีกาในข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา248วรรคหนึ่งประกอบประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา40ก็ตามแต่เมื่อการพิพากษาคดีส่วนแพ่งจำต้องถือข้อเท็จจริงตามที่ปรากฎในคำพิพากษาคดีส่วนอาญาซึ่งเป็นข้อกฎหมายจึงต้องฟังว่าจำเลยที่1มิได้ทำละเมิดอันจะต้องใช้ค่าสินไหมทดแทนแก่โจทก์โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยทั้งสามตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา83,358,362,365และให้จำเลยทั้งสามชดใช้ค่าเสียหายเป็นเงิน70,000บาทแก่โจทก์ศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้องแล้วเห็นว่าคดีมีมูลให้ประทับฟ้องจำเลยทั้งสามให้การว่าจำเลยที่1ไม่เคยบุกรุกไถคันที่ดินและทำลายทรัพย์ของโจทก์จำเลยที่2และจำเลยที่3มิได้กระทำผิดขอให้ยกฟ้องศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วพิพากษายกฟ้องยกคำขอส่วนแบ่งโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ภาค3พิพากษาแก้เป็นว่าจำเลยที่1มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา362และมาตรา358การกระทำของจำเลยที่1เป็นกรรมเดียวเป็นความผิดต่อกฎหมายหลายบทลงโทษตามมาตรา258ซึ่งเป็นบทที่มีโทษหนักที่สุดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา90ให้จำคุกจำเลยที่1มีกำหนด9เดือนและปรับ6,000บาทลดโทษให้หนึ่งในสามตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา78คงจำคุก6เดือนและปรับ4,000บาทจำเลยที่1อายุ81ปีและพฤติการณ์แห่งการกระทำผิดของจำเลยที่1ไม่ร้ายแรงนักโทษจำคุกให้รอการลงโทษไว้มีกำหนด2ปีและให้จำเลยที่1ใช้ราคาทรัพย์สินแก่โจทก์เป็นเงิน30,000บาทนอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นจำเลยที่1ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยข้อเท็จจริงว่าการกระทำของจำเลยที่1ไม่เป็นความผิดฐานบุกรุกและทำให้เสียทรัพย์และวินิจฉัยข้อกฎหมายว่าเมื่อในคดีอาญาฟังไม่ได้ว่าจำเลยที่1ทำให้ทรัพย์ของโจทก์เสียหายในการพิพากษาคดีส่วนแพ่งศาลจำต้องถือข้อเท็จจริงตามที่ปรากฏในคำพิพากษาคดีส่วนอาญาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา46แม้คดีส่วนแพ่งคดีนี้มีทุนทรัพย์ที่พิพาทในชั้นฎีกาไม่เกินสองแสนบาทต้องห้ามฎีกาในข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา248วรรคหนึ่งประกอบประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา40ก็ตามแต่เมื่อการพิพากษาคดีส่วนแพ่งจำต้องถือข้อเท็จจริงตามที่ปรากฏในคำพิพากษาคดีส่วนอาญาดังกล่าวซึ่งเป็นข้อกฎหมายจึงต้องฟังว่าจำเลยที่1มิได้ทำละเมิดอันจะต้องใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์พิพากษาแก้เป็นว่าให้ยกฟ้องโจทก์สำหรับจำเลยที่1 ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3548/2539นาย จำนงค์ มรกตโจทก์นาย เกลื้อน เกื้อบุตร กับพวกจำเลย ป.อ. ม. 83, ม. 358, ม. 362, ม. 365 ป.วิ.อ. ม. 40, ม. 46 ป.วิ.พ. ม. 248เมื่อคดีอาญาฟังไม่ได้ว่าจำเลยทำให้ทรัพย์ของโจทก์เสียหายในการพิพากษาคดีส่วนแพ่งศาลจำต้องถือข้อเท็จจริงตามที่ปรากฎในคำพิพากษาคดีส่วนอาญาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา46แม้คดีส่วนแพ่งมีทุนทรัพย์ที่พิพาทในชั้นฎีกาไม่เกินสองแสนบาทต้องห้ามฎีกาในข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา248วรรคหนึ่งประกอบประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา40ก็ตามแต่เมื่อการพิพากษาคดีส่วนแพ่งจำต้องถือข้อเท็จจริงตามที่ปรากฎในคำพิพากษาคดีส่วนอาญาซึ่งเป็นข้อกฎหมายจึงต้องฟังว่าจำเลยที่1มิได้ทำละเมิดอันจะต้องใช้ค่าสินไหมทดแทนแก่โจทก์โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยทั้งสามตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา83,358,362,365และให้จำเลยทั้งสามชดใช้ค่าเสียหายเป็นเงิน70,000บาทแก่โจทก์ศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้องแล้วเห็นว่าคดีมีมูลให้ประทับฟ้องจำเลยทั้งสามให้การว่าจำเลยที่1ไม่เคยบุกรุกไถคันที่ดินและทำลายทรัพย์ของโจทก์จำเลยที่2และจำเลยที่3มิได้กระทำผิดขอให้ยกฟ้องศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วพิพากษายกฟ้องยกคำขอส่วนแบ่งโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ภาค3พิพากษาแก้เป็นว่าจำเลยที่1มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา362และมาตรา358การกระทำของจำเลยที่1เป็นกรรมเดียวเป็นความผิดต่อกฎหมายหลายบทลงโทษตามมาตรา258ซึ่งเป็นบทที่มีโทษหนักที่สุดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา90ให้จำคุกจำเลยที่1มีกำหนด9เดือนและปรับ6,000บาทลดโทษให้หนึ่งในสามตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา78คงจำคุก6เดือนและปรับ4,000บาทจำเลยที่1อายุ81ปีและพฤติการณ์แห่งการกระทำผิดของจำเลยที่1ไม่ร้ายแรงนักโทษจำคุกให้รอการลงโทษไว้มีกำหนด2ปีและให้จำเลยที่1ใช้ราคาทรัพย์สินแก่โจทก์เป็นเงิน30,000บาทนอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นจำเลยที่1ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยข้อเท็จจริงว่าการกระทำของจำเลยที่1ไม่เป็นความผิดฐานบุกรุกและทำให้เสียทรัพย์และวินิจฉัยข้อกฎหมายว่าเมื่อในคดีอาญาฟังไม่ได้ว่าจำเลยที่1ทำให้ทรัพย์ของโจทก์เสียหายในการพิพากษาคดีส่วนแพ่งศาลจำต้องถือข้อเท็จจริงตามที่ปรากฏในคำพิพากษาคดีส่วนอาญาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา46แม้คดีส่วนแพ่งคดีนี้มีทุนทรัพย์ที่พิพาทในชั้นฎีกาไม่เกินสองแสนบาทต้องห้ามฎีกาในข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา248วรรคหนึ่งประกอบประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา40ก็ตามแต่เมื่อการพิพากษาคดีส่วนแพ่งจำต้องถือข้อเท็จจริงตามที่ปรากฏในคำพิพากษาคดีส่วนอาญาดังกล่าวซึ่งเป็นข้อกฎหมายจึงต้องฟังว่าจำเลยที่1มิได้ทำละเมิดอันจะต้องใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์พิพากษาแก้เป็นว่าให้ยกฟ้องโจทก์สำหรับจำเลยที่1(สละ เทศรำพรรณ-สุรินทร์ นาควิเชียร-ถวิล อินทรักษา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยทั้งสามตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา83,358,362,365และให้จำเลยทั้งสามชดใช้ค่าเสียหายเป็นเงิน70,000บาทแก่โจทก์ศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้องแล้วเห็นว่าคดีมีมูลให้ประทับฟ้องจำเลยทั้งสามให้การว่าจำเลยที่1ไม่เคยบุกรุกไถคันที่ดินและทำลายทรัพย์ของโจทก์จำเลยที่2และจำเลยที่3มิได้กระทำผิดขอให้ยกฟ้องศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วพิพากษายกฟ้องยกคำขอส่วนแบ่งโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ภาค3พิพากษาแก้เป็นว่าจำเลยที่1มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา362และมาตรา358การกระทำของจำเลยที่1เป็นกรรมเดียวเป็นความผิดต่อกฎหมายหลายบทลงโทษตามมาตรา258ซึ่งเป็นบทที่มีโทษหนักที่สุดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา90ให้จำคุกจำเลยที่1มีกำหนด9เดือนและปรับ6,000บาทลดโทษให้หนึ่งในสามตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา78คงจำคุก6เดือนและปรับ4,000บาทจำเลยที่1อายุ81ปีและพฤติการณ์แห่งการกระทำผิดของจำเลยที่1ไม่ร้ายแรงนักโทษจำคุกให้รอการลงโทษไว้มีกำหนด2ปีและให้จำเลยที่1ใช้ราคาทรัพย์สินแก่โจทก์เป็นเงิน30,000บาทนอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นจำเลยที่1ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยข้อเท็จจริงว่าการกระทำของจำเลยที่1ไม่เป็นความผิดฐานบุกรุกและทำให้เสียทรัพย์และวินิจฉัยข้อกฎหมายว่าเมื่อในคดีอาญาฟังไม่ได้ว่าจำเลยที่1ทำให้ทรัพย์ของโจทก์เสียหายในการพิพากษาคดีส่วนแพ่งศาลจำต้องถือข้อเท็จจริงตามที่ปรากฏในคำพิพากษาคดีส่วนอาญาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา46แม้คดีส่วนแพ่งคดีนี้มีทุนทรัพย์ที่พิพาทในชั้นฎีกาไม่เกินสองแสนบาทต้องห้ามฎีกาในข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา248วรรคหนึ่งประกอบประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา40ก็ตามแต่เมื่อการพิพากษาคดีส่วนแพ่งจำต้องถือข้อเท็จจริงตามที่ปรากฏในคำพิพากษาคดีส่วนอาญาดังกล่าวซึ่งเป็นข้อกฎหมายจึงต้องฟังว่าจำเลยที่1มิได้ทำละเมิดอันจะต้องใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์พิพากษาแก้เป็นว่าให้ยกฟ้องโจทก์สำหรับจำเลยที่1 ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3548/2539นาย จำนงค์ มรกตโจทก์นาย เกลื้อน เกื้อบุตร กับพวกจำเลย ป.อ. ม. 83, ม. 358, ม. 362, ม. 365 ป.วิ.อ. ม. 40, ม. 46 ป.วิ.พ. ม. 248เมื่อคดีอาญาฟังไม่ได้ว่าจำเลยทำให้ทรัพย์ของโจทก์เสียหายในการพิพากษาคดีส่วนแพ่งศาลจำต้องถือข้อเท็จจริงตามที่ปรากฎในคำพิพากษาคดีส่วนอาญาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา46แม้คดีส่วนแพ่งมีทุนทรัพย์ที่พิพาทในชั้นฎีกาไม่เกินสองแสนบาทต้องห้ามฎีกาในข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา248วรรคหนึ่งประกอบประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา40ก็ตามแต่เมื่อการพิพากษาคดีส่วนแพ่งจำต้องถือข้อเท็จจริงตามที่ปรากฎในคำพิพากษาคดีส่วนอาญาซึ่งเป็นข้อกฎหมายจึงต้องฟังว่าจำเลยที่1มิได้ทำละเมิดอันจะต้องใช้ค่าสินไหมทดแทนแก่โจทก์โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยทั้งสามตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา83,358,362,365และให้จำเลยทั้งสามชดใช้ค่าเสียหายเป็นเงิน70,000บาทแก่โจทก์ศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้องแล้วเห็นว่าคดีมีมูลให้ประทับฟ้องจำเลยทั้งสามให้การว่าจำเลยที่1ไม่เคยบุกรุกไถคันที่ดินและทำลายทรัพย์ของโจทก์จำเลยที่2และจำเลยที่3มิได้กระทำผิดขอให้ยกฟ้องศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วพิพากษายกฟ้องยกคำขอส่วนแบ่งโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ภาค3พิพากษาแก้เป็นว่าจำเลยที่1มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา362และมาตรา358การกระทำของจำเลยที่1เป็นกรรมเดียวเป็นความผิดต่อกฎหมายหลายบทลงโทษตามมาตรา258ซึ่งเป็นบทที่มีโทษหนักที่สุดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา90ให้จำคุกจำเลยที่1มีกำหนด9เดือนและปรับ6,000บาทลดโทษให้หนึ่งในสามตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา78คงจำคุก6เดือนและปรับ4,000บาทจำเลยที่1อายุ81ปีและพฤติการณ์แห่งการกระทำผิดของจำเลยที่1ไม่ร้ายแรงนักโทษจำคุกให้รอการลงโทษไว้มีกำหนด2ปีและให้จำเลยที่1ใช้ราคาทรัพย์สินแก่โจทก์เป็นเงิน30,000บาทนอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นจำเลยที่1ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยข้อเท็จจริงว่าการกระทำของจำเลยที่1ไม่เป็นความผิดฐานบุกรุกและทำให้เสียทรัพย์และวินิจฉัยข้อกฎหมายว่าเมื่อในคดีอาญาฟังไม่ได้ว่าจำเลยที่1ทำให้ทรัพย์ของโจทก์เสียหายในการพิพากษาคดีส่วนแพ่งศาลจำต้องถือข้อเท็จจริงตามที่ปรากฏในคำพิพากษาคดีส่วนอาญาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา46แม้คดีส่วนแพ่งคดีนี้มีทุนทรัพย์ที่พิพาทในชั้นฎีกาไม่เกินสองแสนบาทต้องห้ามฎีกาในข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา248วรรคหนึ่งประกอบประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา40ก็ตามแต่เมื่อการพิพากษาคดีส่วนแพ่งจำต้องถือข้อเท็จจริงตามที่ปรากฏในคำพิพากษาคดีส่วนอาญาดังกล่าวซึ่งเป็นข้อกฎหมายจึงต้องฟังว่าจำเลยที่1มิได้ทำละเมิดอันจะต้องใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์พิพากษาแก้เป็นว่าให้ยกฟ้องโจทก์สำหรับจำเลยที่1(สละ เทศรำพรรณ-สุรินทร์ นาควิเชียร-ถวิล อินทรักษา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ