คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 449/2530หลักกฎหมาย: จำเลยจ้างโจทก์ให้สอนหนังสือนักเรียน จ่ายค่าจ้างเป็นรายเดือน และมีอำนาจออกระเบียบข้อบังคับเกี่ยวกับการทำงาน กำหนดวันเวลาสอนหนังสือ หากโจทก์ปฏิบัติฝ่าฝืนจำเลยมีอำนาจลงโทษได้การที่จำเลยจ่ายค่าจ้างมิใช่หวังผลสำเร็จของการสอนหนังสือแม้โจทก์จะมีอิสระในการสอนตามวิชาชีพ แต่ก็ต้องปฏิบัติตามระเบียบข้อบังคับเกี่ยวกับการทำงานของจำเลยสัญญาจ้างระหว่างโจทก์จำเลยจึงเป็นสัญญาจ้างแรงงานมิใช่จ้างทำของ.โจทก์ฟ้องว่าโจทก์ทั้งหกเป็นลูกจ้างปฏิบัติหน้าที่ครูในโรงเรียนสงเคราะห์ศึกษาซึ่งนายเสรีบิดาจำเลยเป็นเจ้าของและผู้รับอนุญาตต่อมานายเสรีถึงแก่ความตายจำเลยเป็นทายาทเข้าดำเนินกิจการแทนจำเลยเลิกจ้างโจทก์ทั้งหกโดยไม่มีความผิดขอให้จ่ายค่าชดเชย จำเลยให้การว่าจำเลยไม่ใช่นายจ้างของโจทก์โจทก์ปฏิบัติผิดระเบียบข้อบังคับของโรงเรียนและการเป็นครูสอนหนังสือเป็นการจ้างทำของไม่ได้รับความคุ้มครองตามกฎหมายแรงงานขอให้ยกฟ้อง ศาลแรงงานกลางพิพากษาให้จำเลยจ่ายค่าชดเชยแก่โจทก์ทั้งหกตามฟ้อง จำเลยอุทธรณ์ต่อศาลฎีกา ศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยว่าจำเลยจ้างโจทก์ทั้งหกให้สอนหนังสือนักเรียนโดยจ่ายค่าจ้างเป็นรายเดือนและจำเลยมีอำนาจออกระเบียบข้อบังคับเกี่ยวกับการทำงานรวมทั้งกำหนดวันเวลาสอนหนังสือให้โจทก์ปฏิบัติได้หากโจทก์ปฏิบัติฝ่าฝืนจำเลยมีอำนาจลงโทษถึงขั้นเลิกจ้างได้ทั้งการที่จำเลยจ่ายค่าจ้างให้โจทก์มิใช่หวังผลสำเร็จของการสอนหนังสือตามวิชาชีพที่ได้เรียนมาแต่ก็จะต้องปฏิบัติตามระเบียบข้อบังคับเกี่ยวกับการทำงานที่จำเลยวางไว้ดังนั้นสัญญาระหว่างจำเลยกับโจทก์จึงเป็นสัญญาจ้างแรงงานมิใช่สัญญาจ้างทำของ พิพากษายืน. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 449/2530นาง สุภาณี ธานี กับพวกโจทก์นาย มา นพ พล จันทร์จำเลย ป.พ.พ. ม. 575, ม. 587 ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่องการคุ้มครองแรงงาน ลงวันที่ 16 เมษายน พ.ศ.2515 ข้อ 2จำเลยจ้างโจทก์ให้สอนหนังสือนักเรียน จ่ายค่าจ้างเป็นรายเดือน และมีอำนาจออกระเบียบข้อบังคับเกี่ยวกับการทำงาน กำหนดวันเวลาสอนหนังสือ หากโจทก์ปฏิบัติฝ่าฝืนจำเลยมีอำนาจลงโทษได้การที่จำเลยจ่ายค่าจ้างมิใช่หวังผลสำเร็จของการสอนหนังสือแม้โจทก์จะมีอิสระในการสอนตามวิชาชีพ แต่ก็ต้องปฏิบัติตามระเบียบข้อบังคับเกี่ยวกับการทำงานของจำเลยสัญญาจ้างระหว่างโจทก์จำเลยจึงเป็นสัญญาจ้างแรงงานมิใช่จ้างทำของ.โจทก์ฟ้องว่าโจทก์ทั้งหกเป็นลูกจ้างปฏิบัติหน้าที่ครูในโรงเรียนสงเคราะห์ศึกษาซึ่งนายเสรีบิดาจำเลยเป็นเจ้าของและผู้รับอนุญาตต่อมานายเสรีถึงแก่ความตายจำเลยเป็นทายาทเข้าดำเนินกิจการแทนจำเลยเลิกจ้างโจทก์ทั้งหกโดยไม่มีความผิดขอให้จ่ายค่าชดเชย จำเลยให้การว่าจำเลยไม่ใช่นายจ้างของโจทก์โจทก์ปฏิบัติผิดระเบียบข้อบังคับของโรงเรียนและการเป็นครูสอนหนังสือเป็นการจ้างทำของไม่ได้รับความคุ้มครองตามกฎหมายแรงงานขอให้ยกฟ้อง ศาลแรงงานกลางพิพากษาให้จำเลยจ่ายค่าชดเชยแก่โจทก์ทั้งหกตามฟ้อง จำเลยอุทธรณ์ต่อศาลฎีกา ศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยว่าจำเลยจ้างโจทก์ทั้งหกให้สอนหนังสือนักเรียนโดยจ่ายค่าจ้างเป็นรายเดือนและจำเลยมีอำนาจออกระเบียบข้อบังคับเกี่ยวกับการทำงานรวมทั้งกำหนดวันเวลาสอนหนังสือให้โจทก์ปฏิบัติได้หากโจทก์ปฏิบัติฝ่าฝืนจำเลยมีอำนาจลงโทษถึงขั้นเลิกจ้างได้ทั้งการที่จำเลยจ่ายค่าจ้างให้โจทก์มิใช่หวังผลสำเร็จของการสอนหนังสือตามวิชาชีพที่ได้เรียนมาแต่ก็จะต้องปฏิบัติตามระเบียบข้อบังคับเกี่ยวกับการทำงานที่จำเลยวางไว้ดังนั้นสัญญาระหว่างจำเลยกับโจทก์จึงเป็นสัญญาจ้างแรงงานมิใช่สัญญาจ้างทำของ พิพากษายืน.(เสียง ตรีวิมล-จุนท์ จันทรวงศ์-สุรัตน์ ศรีอนุพันธุ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่าโจทก์ทั้งหกเป็นลูกจ้างปฏิบัติหน้าที่ครูในโรงเรียนสงเคราะห์ศึกษาซึ่งนายเสรีบิดาจำเลยเป็นเจ้าของและผู้รับอนุญาตต่อมานายเสรีถึงแก่ความตายจำเลยเป็นทายาทเข้าดำเนินกิจการแทนจำเลยเลิกจ้างโจทก์ทั้งหกโดยไม่มีความผิดขอให้จ่ายค่าชดเชย จำเลยให้การว่าจำเลยไม่ใช่นายจ้างของโจทก์โจทก์ปฏิบัติผิดระเบียบข้อบังคับของโรงเรียนและการเป็นครูสอนหนังสือเป็นการจ้างทำของไม่ได้รับความคุ้มครองตามกฎหมายแรงงานขอให้ยกฟ้อง ศาลแรงงานกลางพิพากษาให้จำเลยจ่ายค่าชดเชยแก่โจทก์ทั้งหกตามฟ้อง จำเลยอุทธรณ์ต่อศาลฎีกา ศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยว่าจำเลยจ้างโจทก์ทั้งหกให้สอนหนังสือนักเรียนโดยจ่ายค่าจ้างเป็นรายเดือนและจำเลยมีอำนาจออกระเบียบข้อบังคับเกี่ยวกับการทำงานรวมทั้งกำหนดวันเวลาสอนหนังสือให้โจทก์ปฏิบัติได้หากโจทก์ปฏิบัติฝ่าฝืนจำเลยมีอำนาจลงโทษถึงขั้นเลิกจ้างได้ทั้งการที่จำเลยจ่ายค่าจ้างให้โจทก์มิใช่หวังผลสำเร็จของการสอนหนังสือตามวิชาชีพที่ได้เรียนมาแต่ก็จะต้องปฏิบัติตามระเบียบข้อบังคับเกี่ยวกับการทำงานที่จำเลยวางไว้ดังนั้นสัญญาระหว่างจำเลยกับโจทก์จึงเป็นสัญญาจ้างแรงงานมิใช่สัญญาจ้างทำของ พิพากษายืน. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 449/2530นาง สุภาณี ธานี กับพวกโจทก์นาย มา นพ พล จันทร์จำเลย ป.พ.พ. ม. 575, ม. 587 ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่องการคุ้มครองแรงงาน ลงวันที่ 16 เมษายน พ.ศ.2515 ข้อ 2จำเลยจ้างโจทก์ให้สอนหนังสือนักเรียน จ่ายค่าจ้างเป็นรายเดือน และมีอำนาจออกระเบียบข้อบังคับเกี่ยวกับการทำงาน กำหนดวันเวลาสอนหนังสือ หากโจทก์ปฏิบัติฝ่าฝืนจำเลยมีอำนาจลงโทษได้การที่จำเลยจ่ายค่าจ้างมิใช่หวังผลสำเร็จของการสอนหนังสือแม้โจทก์จะมีอิสระในการสอนตามวิชาชีพ แต่ก็ต้องปฏิบัติตามระเบียบข้อบังคับเกี่ยวกับการทำงานของจำเลยสัญญาจ้างระหว่างโจทก์จำเลยจึงเป็นสัญญาจ้างแรงงานมิใช่จ้างทำของ.โจทก์ฟ้องว่าโจทก์ทั้งหกเป็นลูกจ้างปฏิบัติหน้าที่ครูในโรงเรียนสงเคราะห์ศึกษาซึ่งนายเสรีบิดาจำเลยเป็นเจ้าของและผู้รับอนุญาตต่อมานายเสรีถึงแก่ความตายจำเลยเป็นทายาทเข้าดำเนินกิจการแทนจำเลยเลิกจ้างโจทก์ทั้งหกโดยไม่มีความผิดขอให้จ่ายค่าชดเชย จำเลยให้การว่าจำเลยไม่ใช่นายจ้างของโจทก์โจทก์ปฏิบัติผิดระเบียบข้อบังคับของโรงเรียนและการเป็นครูสอนหนังสือเป็นการจ้างทำของไม่ได้รับความคุ้มครองตามกฎหมายแรงงานขอให้ยกฟ้อง ศาลแรงงานกลางพิพากษาให้จำเลยจ่ายค่าชดเชยแก่โจทก์ทั้งหกตามฟ้อง จำเลยอุทธรณ์ต่อศาลฎีกา ศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยว่าจำเลยจ้างโจทก์ทั้งหกให้สอนหนังสือนักเรียนโดยจ่ายค่าจ้างเป็นรายเดือนและจำเลยมีอำนาจออกระเบียบข้อบังคับเกี่ยวกับการทำงานรวมทั้งกำหนดวันเวลาสอนหนังสือให้โจทก์ปฏิบัติได้หากโจทก์ปฏิบัติฝ่าฝืนจำเลยมีอำนาจลงโทษถึงขั้นเลิกจ้างได้ทั้งการที่จำเลยจ่ายค่าจ้างให้โจทก์มิใช่หวังผลสำเร็จของการสอนหนังสือตามวิชาชีพที่ได้เรียนมาแต่ก็จะต้องปฏิบัติตามระเบียบข้อบังคับเกี่ยวกับการทำงานที่จำเลยวางไว้ดังนั้นสัญญาระหว่างจำเลยกับโจทก์จึงเป็นสัญญาจ้างแรงงานมิใช่สัญญาจ้างทำของ พิพากษายืน.(เสียง ตรีวิมล-จุนท์ จันทรวงศ์-สุรัตน์ ศรีอนุพันธุ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ