phoneee/thai-legal-corpus huggingface dataset:
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 62686หลักกฎหมาย: โจทก์ขอให้โอนคดีไปศาลอาญา แต่ตามพฤติการณ์แห่งคดีแล้ว เมื่อมีการนัดไต่สวนมูลฟ้องนัดแรกโจทก์มาไม่พร้อม นัดที่สองคู่ความแถลงคดีมีทางตกลงกันได้ ยังฟังไม่ได้ว่าอาจมีการขัดขวางต่อการไต่สวนมูลฟ้อง หรือพิจารณาจึงไม่มีเหตุอนุญาต ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 530/2527นางเมี้ยน ประคำทอง กับพวกโจทก์นายจันทร์เพชร กระแสสินธิ์ กับพวกจำเลย ป.วิ.อ. ม. 26โจทก์ขอให้โอนคดีไปศาลอาญา แต่ตามพฤติการณ์แห่งคดีแล้ว เมื่อมีการนัดไต่สวนมูลฟ้องนัดแรกโจทก์มาไม่พร้อม นัดที่สองคู่ความแถลงคดีมีทางตกลงกันได้ ยังฟังไม่ได้ว่าอาจมีการขัดขวางต่อการไต่สวนมูลฟ้อง หรือพิจารณาจึงไม่มีเหตุอนุญาต(บัญญัติ สุชีวะ-)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 530/2527นางเมี้ยน ประคำทอง กับพวกโจทก์นายจันทร์เพชร กระแสสินธิ์ กับพวกจำเลย ป.วิ.อ. ม. 26โจทก์ขอให้โอนคดีไปศาลอาญา แต่ตามพฤติการณ์แห่งคดีแล้ว เมื่อมีการนัดไต่สวนมูลฟ้องนัดแรกโจทก์มาไม่พร้อม นัดที่สองคู่ความแถลงคดีมีทางตกลงกันได้ ยังฟังไม่ได้ว่าอาจมีการขัดขวางต่อการไต่สวนมูลฟ้อง หรือพิจารณาจึงไม่มีเหตุอนุญาต(บัญญัติ สุชีวะ-)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 64301หลักกฎหมาย: คำสั่งศาลอุทธรณ์ซึ่งยืนตามคำปฏิเสธของศาลชั้นต้นซึ่งสั่งไม่รับอุทธรณ์ของจำเลยเนื่องจากเป็นการอุทธรณ์ คำสั่ง ระหว่างพิจารณานั้น เป็นที่สุดตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 236 ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 111/2502นายเต็กท้วง แซ่ปุงโจทก์นายลำจวน โกกิลานนท์จำเลย ป.วิ.พ. ม. 236คำสั่งศาลอุทธรณ์ซึ่งยืนตามคำปฏิเสธของศาลชั้นต้นซึ่งสั่งไม่รับอุทธรณ์ของจำเลยเนื่องจากเป็นการอุทธรณ์ คำสั่ง ระหว่างพิจารณานั้น เป็นที่สุดตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 236(ประศาสน์วินิจฉัย-ประมูล สุวรรณศร-ดุลยทัณฑ์ชนาณัติสารนัยประสาสน์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 111/2502นายเต็กท้วง แซ่ปุงโจทก์นายลำจวน โกกิลานนท์จำเลย ป.วิ.พ. ม. 236คำสั่งศาลอุทธรณ์ซึ่งยืนตามคำปฏิเสธของศาลชั้นต้นซึ่งสั่งไม่รับอุทธรณ์ของจำเลยเนื่องจากเป็นการอุทธรณ์ คำสั่ง ระหว่างพิจารณานั้น เป็นที่สุดตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 236(ประศาสน์วินิจฉัย-ประมูล สุวรรณศร-ดุลยทัณฑ์ชนาณัติสารนัยประสาสน์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
กฎกระทรวงกฎกระทรวงกำหนดให้ทางน้ำชลประทานอ่างเก็บน้ำบ้านแม่ตะไคร้เป็นทางน้ำชลประทานที่จะเรียกเก็บค่าชลประทานพ.ศ.๒๕๕๒[๑] อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๘ (๑)แห่งพระราชบัญญัติการชลประทานหลวง พุทธศักราช ๒๔๘๕ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติการชลประทานหลวง (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๑๘และมาตรา ๔๒ แห่งพระราชบัญญัติการชลประทานหลวง พุทธศักราช ๒๔๘๕ อันเป็นกฎหมายที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคลซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๓๒ มาตรา ๓๓ มาตรา ๓๔ มาตรา ๔๑ มาตรา ๔๒ และมาตรา ๔๓ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยบัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมายรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้ให้ทางน้ำชลประทานอ่างเก็บน้ำบ้านแม่ตะไคร้ในท้องที่ตำบลทาเหนือ อำเภอแม่ออน จังหวัดเชียงใหม่ภายในแนวเขตตามแผนที่ท้ายกฎกระทรวงนี้ เป็นทางน้ำชลประทานที่จะเรียกเก็บค่าชลประทานให้ไว้ณ วันที่ ๒๔ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๕๒ธีระวงศ์สมุทรรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์[เอกสารแนบท้าย]๑. แผนที่ท้ายกฎกระทรวงกำหนดให้ทางน้ำชลประทานอ่างเก็บน้ำบ้านแม่ตะไคร้เป็นทางน้ำชลประทานที่จะเรียกเก็บค่าชลประทาน พ.ศ. ๒๕๕๒(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)หมายเหตุ:- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือโดยที่เป็นการสมควรกำหนดให้ทางน้ำชลประทานอ่างเก็บน้ำบ้านแม่ตะไคร้ในท้องที่ตำบลทาเหนือ อำเภอแม่ออน จังหวัดเชียงใหม่เป็นทางน้ำชลประทานที่จะเรียกเก็บค่าชลประทาน เพื่อให้เกิดประโยชน์จากการใช้น้ำอย่างเต็มที่และเนื่องจากมาตรา ๘ (๑) แห่งพระราชบัญญัติการชลประทานหลวง พุทธศักราช ๒๔๘๕ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติการชลประทานหลวง (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๑๘บัญญัติให้ทางน้ำชลประทานที่จะเรียกเก็บค่าชลประทานต้องกำหนดโดยกฎกระทรวง จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้ปริยานุช/ผู้จัดทำ๙ธันวาคม ๒๕๕๒นันท์นภัสร์/ตรวจ๙ธันวาคม ๒๕๕๒วิมล/ปรับปรุง๑๖ ตุลาคม ๒๕๕๗[๑]ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๖/ตอนที่ ๙๒ ก/หน้า ๒๙/๓ ธันวาคม ๒๕๕๒
ระเบียบคณะกรรมการเครื่องมือแพทย์ระเบียบคณะกรรมการเครื่องมือแพทย์ว่าด้วยหลักเกณฑ์และเงื่อนไขในการอนุญาตผลิตเครื่องมือแพทย์เพื่อการส่งออกพ.ศ.2537------------อาศัยอำนาจตามความในมาตรา 18 แห่งพระราชบัญญัติเครื่องมือแพทย์พ.ศ. 2531คณะกรรมการเครื่องมือแพทย์จึงออกระเบียบไว้ดังต่อไปนี้ ข้อ 1 ระเบียบนี้เรียกว่า `ระเบียบคณะกรรมการเครื่องมือแพทย์ว่าด้วยหลักเกณฑ์และเงื่อนไขการอนุญาตผลิตเครื่องมือแพทย์เพื่อการส่งออกพ.ศ. 2537' ข้อ 2 ระเบียบนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไป ข้อ 3ระเบียบนี้ให้ใช้บังคับแต่ผู้รับอนุญาตผลิตเครื่องมือแพทย์ที่รัฐมนตรีประกาศกำหนดมาตรา 35 (1) ข้อ 4ผู้รับอนุญาตผลิตเครื่องมือแพทย์ที่มีความประสงค์จะผลิตเครื่องมือแพทย์เพื่อการส่งออกเป็นการเฉพาะคราว ให้ยื่นคำขอตามแบบผ.พ.6 พร้อมด้วยหลักฐานตามที่ระบุไว้ในแบบแนบท้ายระเบียบนี้จำนวน 2 ชุด ข้อ 5การอนุญาตให้ผลิตเครื่องมือแพทย์เพื่อการส่งออกเป็นการเฉพาะคราวให้กระทำได้เมื่อมีหลักการสั่งซื้อของผู้สั่งซื้อโดยเป็นไปตามหลักเกณฑ์อย่างหนึ่งอย่างใดต่อไปนี้(1)ไม่ขัดต่อมาตรฐานหรือกฎหมายของประเทศผู้นำเข้า (2)เป็นไปตามมาตรฐานระหว่างประเทศ ข้อ 6ให้ผู้รับอนุญาตมีคำสั่งอนุญาตหรือไม่อนุญาตภายใน 10 วันวันทำการนับแต่วันรับคำขอการอนุญาตให้ผู้รับอนุญาตแสดงการอนุญาตไว้ในคำขอและให้มีผลเป็นการเฉพาะคราวตามที่ได้ยื่นคำอนุญาตไว้นั้นแล้วคืนคำขอที่มีการอนุญาตแล้วนั้น 1 ชุดให้แก่ผู้รับอนุญาตในกรณีที่ไม่อนุญาตให้ผู้อนุญาตแจ้งเป็นหนังสือพร้อมเหตุผลที่ไม่อนุญาต ข้อ 7การขออนุญาตผลิตเพื่อการส่งออกตามระเบียบนี้ เมื่อมีการส่งออกเครื่องมือแพทย์นั้นแต่ละครั้งให้แจ้งให้ผู้อนุญาตทราบพร้อมด้วยหลักฐานการส่งออก ภายใน 15 วันนับจากวันที่ส่งออก ข้อ 8การยื่นคำขออนุญาตผลิตเครื่องมือแพทย์เพื่อการส่งออกตามระเบียบนี้ให้ยื่น ณ กองควบคุมเครื่องมือแพทย์สำนักงานคณะกรรมการอาหารและยากระทรวงสาธารณสุขประกาศ ณ วันที่ 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2537วิฑูร แสงสิงแก้วปลัดกระทรวงสาธารณสุข
ประกาศกระทรวงอุตสาหกรรมประกาศกระทรวงอุตสาหกรรมฉบับที่๓๐ (พ.ศ. ๒๕๕๒)ออกตามความในพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมพ.ศ.๒๕๑๑เรื่องกำหนดอัตราค่าใช้จ่ายในการตรวจสอบผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๖แห่งพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม พ.ศ. ๒๕๑๑ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม(ฉบับที่ ๖) พ.ศ. ๒๕๔๘รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมออกประกาศกำหนดอัตราค่าใช้จ่ายในการตรวจสอบผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมตามมาตรา๑๖ มาตรา ๒๐ มาตรา ๒๐ ทวิ มาตรา ๒๑ มาตรา ๒๑ ทวิ และมาตรา ๔๔ (๑) เฉพาะผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมที่ใช้เครื่องหมายมาตรฐานตามมาตรา๑๖ หรือที่ได้รับใบอนุญาตหรือได้รับอนุญาตตามมาตรา ๒๐ มาตรา ๒๐ ทวิ มาตรา ๒๑หรือมาตรา ๒๑ ทวิไว้ ดังต่อไปนี้มาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมเลขที่มาตรฐานรายละเอียดการตรวจสอบอัตราค่าใช้จ่ายต่อตัวอย่าง๑ ชุด (บาท)หมายเหตุ๑. เหล็กแผ่นรีดเย็นเคลือบสังกะสีโดยกรรมวิธี ทางไฟฟ้า แผ่นม้วน แผ่นแถบและแผ่นตัดมอก.2223 - 2548ความหนา, ความกว้าง, ความยาว๒๐๐มวลสังกะสีที่เคลือบ๒,๐๐๐ความเค้นคราก ความต้านแรงดึงและความยืด๑,๒๐๐ไม่รวมค่าเตรียมตัวอย่างค่าการอบแข็ง๒,๔๐๐ความแข็ง๑,๒๐๐การดัดโค้ง๙๐๐ระยะเบี่ยงเบนของขอบโค้งที่ด้านเว้า๒๐๐ความไม่ได้ฉาก๒๐๐ระยะเบี่ยงเบนของความราบ๒๐๐๒. เหล็กแผ่นเคลือบ อะลูมิเนียม/ สังกะสีโดยกรรมวิธีจุ่มร้อนสำหรับงานทั่วไปงานขึ้นรูปงานโครงสร้างทั่วไปมอก.2228 - 2548ความหนา, ความกว้าง, ความยาว๒๐๐ส่วนประกอบทางเคมี๒,๔๐๐มวลสารที่เคลือบ๒,๐๐๐สมบัติทางกล ความต้านแรงดึง และ ความยืด ๑,๒๐๐ไม่รวมค่าเตรียมและตัวอย่างการดัดโค้ง๙๐๐ระยะเบี่ยงเบนของขอบโค้งที่ด้านเว้า๒๐๐ความไม่ได้ฉาก๒๐๐ระยะเบี่ยงเบนของความราบ๒๐๐๓. เหล็กกล้า คาร์บอนรีดเย็นแผ่นม้วนแผ่นแถบ และ แผ่นตัด สำหรับ งานโครงสร้างมอก. 2257 - 2549ความหนา, ความกว้าง, ความยาว๒๐๐ส่วนประกอบทางเคมี๑,๖๐๐ลักษณะทั่วไป๒๐๐สมบัติทางกล ความต้านแรงดึง และ ความยืด๑,๒๐๐ไม่รวมค่าเตรียมและตัวอย่างระยะเบี่ยงเบนของขอบโค้งที่ด้านเว้า๒๐๐ระยะเบี่ยงเบนของความราบ๒๐๐ความไม่ได้ฉาก๒๐๐ทั้งนี้ตั้งแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป[๑]ประกาศณ วันที่ ๔ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๕๒ชาญชัยชัยรุ่งเรืองรัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมปริยานุช/ผู้จัดทำ๒๙ตุลาคม ๒๕๕๒นันท์นภัสร์/ตรวจ๒๙ตุลาคม ๒๕๕๒[๑]ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๖/ตอนพิเศษ ๑๕๕ ง/หน้า ๓๙/๑๙ ตุลาคม ๒๕๕๒
พระราชกฤษฎีกาพระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืนในท้องที่ตำบลทุ่งปรังตำบลเสาเภา ตำบลฉลอง ตำบลเทพราชและตำบลเปลี่ยนอำเภอสิชล จังหวัดนครศรีธรรมราชพ.ศ. ๒๕๔๖ ภูมิพลอดุลยเดชป.ร.ให้ไว้ณ วันที่ ๖ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๔๖เป็นปีที่๕๘ ในรัชกาลปัจจุบันพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชมีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่าโดยที่เป็นการสมควรกำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืนในท้องที่ตำบลทุ่งปรัง ตำบลเสาเภา ตำบลฉลอง ตำบลเทพราช และตำบลเปลี่ยน อำเภอสิชลจังหวัดนครศรีธรรมราช เพื่อก่อสร้างระบบส่งน้ำและระบบระบายน้ำตามโครงการฝอยคลองท่าทนอาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๒๒๑ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย และมาตรา ๑๑ วรรคหนึ่งแห่งพระราชบัญญัติการชลประทานหลวง พุทธศักราช ๒๔๘๕ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติการชลประทานหลวง (ฉบับที่ ๕) พ.ศ. ๒๕๓๐อันเป็นพระราชบัญญัติที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคลซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๓๑ มาตรา ๓๕ มาตรา ๓๖ มาตรา ๔๘ มาตรา ๔๙ และมาตรา ๕๐ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยบัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมายประกอบกับมาตรา ๕ วรรคสาม และมาตรา ๖แห่งพระราชบัญญัติว่าด้วยการเวนคืนอสังหาริมทรัพย์ พ.ศ. ๒๕๓๐อันเป็นพระราชบัญญัติที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคลซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๓๕ มาตรา ๔๘ และมาตรา ๔๙ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย บัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมายจึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ดังต่อไปนี้มาตรา ๑ พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า พระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืนในท้องที่ตำบลทุ่งปรังตำบลเสาเภา ตำบลฉลอง ตำบลเทพราช และตำบลเปลี่ยน อำเภอสิชล จังหวัดนครศรีธรรมราช พ.ศ. ๒๕๔๖มาตรา ๒[๑] พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา ๓ พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับได้มีกำหนดสี่ปีมาตรา ๔ ให้อธิบดีกรมชลประทานเป็นเจ้าหน้าที่เวนคืนตามพระราชกฤษฎีกานี้มาตรา ๕ เขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืนตามพระราชกฤษฎีกานี้อยู่ในท้องที่ตำบลทุ่งปรัง ตำบลเสาเภา ตำบลฉลอง ตำบลเทพราช และตำบลเปลี่ยนอำเภอสิชล จังหวัดนครศรีธรรมราช มีส่วนกว้างหนึ่งร้อยห้าสิบเมตร ทั้งนี้ภายในแนวเขตตามแผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกานี้มาตรา ๖ ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์รักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้ผู้รับสนองพระบรมราชโองการพันตำรวจโททักษิณ ชินวัตรนายกรัฐมนตรี[เอกสารแนบท้าย]๑. แผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืนในท้องที่ตำบลทุ่งปรังตำบลเสาเภา ตำบลฉลอง ตำบลเทพราช และตำบลเปลี่ยน อำเภอสิชล จังหวัดนครศรีธรรมราช พ.ศ. ๒๕๔๖(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)หมายเหตุ:- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้คือ เนื่องจากมีความจำเป็นจะต้องสร้างระบบส่งน้ำและระบบระบายน้ำตามโครงการฝายคลองท่าทน ในท้องที่ตำบลทุ่งปรัง ตำบลเสาเภา ตำบลฉลอง ตำบลเทพราชและตำบลเปลี่ยน อำเภอสิชล จังหวัดนครศรีธรรมราชเพื่อประโยชน์ในการส่งน้ำให้กับพื้นที่เกษตรกรรม เพื่อการอุปโภค บริโภคและการบรรเทาอุทกภัยบริเวณพื้นที่ท้ายอ่างเก็บน้ำในการนี้สมควรกำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืนในท้องที่ดังกล่าวเพื่อให้เจ้าหน้าที่หรือผู้ซึ่งได้รับมอบหมายจากเจ้าหน้าที่มีสิทธิเข้าไปทำการสำรวจเพื่อทราบข้อเท็จจริงเกี่ยวกับอสังหาริมทรัพย์ที่จะต้องเวนคืนที่แน่นอน จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้พรพิมล/พิมพ์๒๑สิงหาคม ๒๕๔๖พรพิมล/แก้ไข๒๖ สิงหาคม๒๕๔๖A+Bวิมล/ปรับปรุง๘กันยายน ๒๕๕๗[๑] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม๑๒๐/ตอนที่ ๕๕ ก/หน้า ๒๔/๑๗ มิถุนายน ๒๕๔๖
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4933/2543หลักกฎหมาย: จำเลยให้การรับสารภาพและโจทก์นำสืบพยานหลักฐานได้สมฟ้องศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยแล้ว จำเลยมิได้อุทธรณ์คัดค้านคำพิพากษาศาลชั้นต้นในปัญหาที่ว่า พยานหลักฐานของโจทก์ไม่ชัดแจ้งพอที่จะรับฟังว่าจำเลยมีเมทแอมเฟตามีนตามฟ้องไว้ในครอบครองเพื่อจำหน่ายไว้ การที่จำเลยเพิ่งหยิบยกปัญหาดังกล่าวขึ้นอ้างในชั้นฎีกาจึงเป็นข้อที่มิได้ว่ากล่าวกันมาแล้วโดยชอบในศาลล่างทั้งสอง ตาม ป.วิ.พ.มาตรา 249 วรรคหนึ่ง ประกอบด้วย ป.วิ.อ.มาตรา 15 ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4933/2543พนักงานอัยการจังหวัดเชียงรายโจทก์นางสุพรรณี วงศ์เบี้ยจำเลย ป.วิ.อ. ม. 15, ม. 176 ป.วิ.พ. ม. 249จำเลยให้การรับสารภาพและโจทก์นำสืบพยานหลักฐานได้สมฟ้องศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยแล้ว จำเลยมิได้อุทธรณ์คัดค้านคำพิพากษาศาลชั้นต้นในปัญหาที่ว่า พยานหลักฐานของโจทก์ไม่ชัดแจ้งพอที่จะรับฟังว่าจำเลยมีเมทแอมเฟตามีนตามฟ้องไว้ในครอบครองเพื่อจำหน่ายไว้ การที่จำเลยเพิ่งหยิบยกปัญหาดังกล่าวขึ้นอ้างในชั้นฎีกาจึงเป็นข้อที่มิได้ว่ากล่าวกันมาแล้วโดยชอบในศาลล่างทั้งสอง ตาม ป.วิ.พ.มาตรา 249 วรรคหนึ่ง ประกอบด้วย ป.วิ.อ.มาตรา 15(สุวัตร์ สุขเกษม-วีระศักดิ์ รุ่งรัตน์-วิบูลย์ มีอาสา)ศาลจังหวัดเชียงราย - นายรุ่งโรจน์ จันละศาลอุทธรณ์ภาค ๕ - นายชุติมนต์ โพธิเดชแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4933/2543พนักงานอัยการจังหวัดเชียงรายโจทก์นางสุพรรณี วงศ์เบี้ยจำเลย ป.วิ.อ. ม. 15, ม. 176 ป.วิ.พ. ม. 249จำเลยให้การรับสารภาพและโจทก์นำสืบพยานหลักฐานได้สมฟ้องศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยแล้ว จำเลยมิได้อุทธรณ์คัดค้านคำพิพากษาศาลชั้นต้นในปัญหาที่ว่า พยานหลักฐานของโจทก์ไม่ชัดแจ้งพอที่จะรับฟังว่าจำเลยมีเมทแอมเฟตามีนตามฟ้องไว้ในครอบครองเพื่อจำหน่ายไว้ การที่จำเลยเพิ่งหยิบยกปัญหาดังกล่าวขึ้นอ้างในชั้นฎีกาจึงเป็นข้อที่มิได้ว่ากล่าวกันมาแล้วโดยชอบในศาลล่างทั้งสอง ตาม ป.วิ.พ.มาตรา 249 วรรคหนึ่ง ประกอบด้วย ป.วิ.อ.มาตรา 15(สุวัตร์ สุขเกษม-วีระศักดิ์ รุ่งรัตน์-วิบูลย์ มีอาสา)ศาลจังหวัดเชียงราย - นายรุ่งโรจน์ จันละศาลอุทธรณ์ภาค ๕ - นายชุติมนต์ โพธิเดชแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำสั่งกรมพัฒนาธุรกิจการค้าคำสั่งกรมพัฒนาธุรกิจการค้าที่๖๙/๒๕๕๒เรื่องมอบหมายให้ข้าราชการเป็นนายทะเบียนตามพระราชบัญญัติบริษัทมหาชนจำกัดพ.ศ. ๒๕๓๕[๑] อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๔แห่งพระราชบัญญัติบริษัทมหาชนจำกัด พ.ศ. ๒๕๓๕ อธิบดีกรมพัฒนาธุรกิจการค้าจึงมีคำสั่งไว้ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ให้ยกเลิกคำสั่งกรมทะเบียนการค้า ที่๒๓๔/๒๕๔๒ เรื่องมอบหมายให้ข้าราชการเป็นนายทะเบียนตามพระราชบัญญัติบริษัทมหาชนจำกัด พ.ศ. ๒๕๓๕ลงวันที่ ๑๑ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๔๒ข้อ ๒มอบหมายให้(๑) รองอธิบดีกรมพัฒนาธุรกิจการค้าผู้อำนวยการสำนักทะเบียนธุรกิจ ผู้อำนวยการสำนักบริการข้อมูลธุรกิจผู้อำนวยการสำนักกำกับดูแลธุรกิจข้าราชการพลเรือนสามัญประเภทวิชาการตั้งแต่ระดับชำนาญการขึ้นไปในสำนักบริการข้อมูลธุรกิจ สำนักกำกับดูแลธุรกิจ และข้าราชการพลเรือนสามัญ ประเภทวิชาการตั้งแต่ระดับปฏิบัติการขึ้นไปในสำนักทะเบียนธุรกิจเป็นนายทะเบียน เพื่อปฏิบัติการตามพระราชบัญญัติบริษัทมหาชนจำกัด พ.ศ. ๒๕๓๕ทั่วราชอาณาจักร(๒)ข้าราชการพลเรือนสามัญประเภททั่วไประดับปฏิบัติงานซึ่งมีอายุราชการไม่น้อยกว่า ๕ปี และระดับชำนาญงานขึ้นไป ประเภทวิชาการตั้งแต่ระดับปฏิบัติการขึ้นไปในสำนักบริการข้อมูลธุรกิจ และสำนักทะเบียนธุรกิจ เป็นนายทะเบียนเพื่อปฏิบัติงานเกี่ยวกับการรับรองข้อความในทะเบียน (หนังสือรับรอง)และหรือการรับรองสำเนาเอกสารของบริษัทมหาชนจำกัด ทั่วราชอาณาจักร(๓)ข้าราชการพลเรือนสามัญประเภทวิชาการตั้งแต่ระดับปฏิบัติการขึ้นไปในสังกัดสำนักงานพัฒนาธุรกิจการค้าจังหวัดเป็นนายทะเบียนเพื่อปฏิบัติการตามพระราชบัญญัติบริษัทมหาชนจำกัด พ.ศ. ๒๕๓๕ ในเขตจังหวัดนั้น(๔)ข้าราชการพลเรือนสามัญประเภททั่วไประดับปฏิบัติงานซึ่งมีอายุราชการไม่น้อยกว่า ๕ปี และระดับชำนาญงานขึ้นไป และประเภทวิชาการตั้งแต่ระดับปฏิบัติการขึ้นไปในสังกัดสำนักงานพัฒนาธุรกิจการค้าจังหวัดเป็นนายทะเบียนเพื่อปฏิบัติงานเกี่ยวกับการรับรองข้อความในทะเบียน (หนังสือรับรอง)และหรือการรับรองสำเนาเอกสารของบริษัทมหาชนจำกัด ทั่วราชอาณาจักรข้อ ๓จังหวัดใดไม่มีข้าราชการพลเรือนสามัญตามข้อ๒ (๓) และ (๔) หรือมีแต่ไม่อยู่หรือไม่อาจปฏิบัติหน้าที่ได้ให้ข้าราชการพลเรือนสามัญตามลำดับดังต่อไปนี้เป็นนายทะเบียนและมีอำนาจหน้าที่ตามนัย ข้อ ๒ (๓) และ (๔) ข้างต้น(๑) พาณิชย์จังหวัด(๒) ผู้รักษาราชการแทนพาณิชย์จังหวัดสำหรับกรณีที่พาณิชย์จังหวัดไม่อยู่ หรือไม่อาจปฏิบัติหน้าที่ได้(๓)ข้าราชการพลเรือนสามัญประเภทวิชาการตั้งแต่ระดับปฏิบัติการขึ้นไปในสังกัดสำนักงานพาณิชย์จังหวัดเรียงตามลำดับอาวุโสสำหรับกรณีที่ไม่มีผู้รักษาราชการแทนพาณิชย์จังหวัดหรือมีแต่ไม่อยู่หรือไม่อาจปฏิบัติหน้าที่ได้ทั้งนี้ ตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไปสั่งณ วันที่ ๒๗ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๕๒คณิสสรนาวานุเคราะห์อธิบดีกรมพัฒนาธุรกิจการค้าปริยานุช/ผู้จัดทำ๑๓พฤศจิกายน ๒๕๕๒นันท์นภัสร์/ตรวจ๑๓พฤศจิกายน ๒๕๕๒[๑]ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๖/ตอนพิเศษ ๑๖๐ ง/หน้า ๙๗/๒ พฤศจิกายน ๒๕๕๒
พระราชกฤษฎีกาพระราชกฤษฎีกาจัดตั้งคณะศิลปกรรมศาสตร์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยพ.ศ. ๒๕๒๗ ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร.ให้ไว้ ณ วันที่ ๒มีนาคม พ.ศ. ๒๕๒๗เป็นปีที่ ๓๙ในรัชกาลปัจจุบันพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯให้ประกาศว่าโดยที่เป็นการสมควรจัดตั้งคณะศิลปกรรมศาสตร์ขึ้นในจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยอาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๕๙ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย และมาตรา ๙ วรรคหนึ่งแห่งพระราชบัญญัติจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย พ.ศ. ๒๕๒๒ จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้มาตรา ๑พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า พระราชกฤษฎีกาจัดตั้งคณะศิลปกรรมศาสตร์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย พ.ศ. ๒๕๒๗มาตรา ๒[๑]พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา ๓ให้จัดตั้งคณะศิลปกรรมศาสตร์ขึ้นในจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยมาตรา ๔ให้รัฐมนตรีว่าการทบวงมหาวิทยาลัยรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้ผู้รับสนองพระบรมราชโองการพลเอก ป. ติณสูลานนท์นายกรัฐมนตรีหมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือ โดยที่ในปัจจุบันการศึกษาเกี่ยวกับศิลปกรรมศาสตร์ เช่น ดุริยางคศิลป์ ทัศนศิลป์ นฤมิตศิลป์และนาฏยศิลป์ มีลักษณะที่ขาดการวิจัยพัฒนาและส่งเสริมให้มีวิวัฒนาการด้านศิลปกรรมของชาติ เนื่องจากแนวทางการศึกษาส่วนใหญ่ในปัจจุบันมุ่งผลิตกำลังคนสำหรับการสอนในโรงเรียนระดับประถมศึกษาและมัธยมศึกษาและผลิตกำลังคนที่มีความเชี่ยวชาญหรือทักษะเฉพาะทางมากกว่าผลิตบัณฑิตทางศิลปกรรมศาสตร์ที่มีความรู้ความสามารถที่จะทำการวิจัยและพัฒนาให้เกิดความก้าวหน้าทางวิชาการในสาขาศิลปกรรมศาสตร์อย่างแท้จริงทบวงมหาวิทยาลัยได้เล็งเห็นความสำคัญในการวิจัยพัฒนาและสร้างสรรศิลปวัฒนธรรมทางด้านศิลปกรรมของชาติอันเป็นการพัฒนาทางจิตใจของประชากรควบคู่ไปกับการพัฒนาทางด้านวัตถุสมควรจัดตั้งคณะศิลปกรรมศาสตร์ขึ้นในจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยเพื่อให้สอดคล้องและตอบสนองกับวัตถุประสงค์ดังกล่าวและโดยที่มาตรา ๙ แห่งพระราชบัญญัติจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย พ.ศ. ๒๕๒๒กำหนดให้การจัดตั้งคณะขึ้นในจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยต้องตราเป็นพระราชกฤษฎีกา จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้คุณากร/ผู้จัดทำ๒๘ เมษายน ๒๕๕๔วิชชุตา/ผู้ตรวจ๑ มิถุนายน ๒๕๕๔[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๐๑/ตอนที่ ๓๔/ฉบับพิเศษ หน้า ๑/๑๖ มีนาคม ๒๕๒๗
ข้อบังคับมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ว่าด้วยการจัดตั้งและการแบ่งส่วนงานของมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์(ฉบับที่ ๓)พ.ศ. ๒๕๖๑[๑] โดยที่เป็นการสมควรแก้ไขเพิ่มเติมข้อบังคับมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ว่าด้วยการจัดตั้งและการแบ่งส่วนงานของมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ พ.ศ. ๒๕๕๙อาศัยอำนาจตามความในมาตรา๒๓ ประกอบมาตรา ๙ วรรคสาม แห่งพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ พ.ศ. ๒๕๕๘และโดยมติสภามหาวิทยาลัยในการประชุม ครั้งที่ ๔/๒๕๖๑ เมื่อวันที่ ๓๐ เมษายน ๒๕๖๑ให้ออกข้อบังคับไว้ ดังต่อไปนี้ข้อ๑ ข้อบังคับนี้เรียกว่าข้อบังคับมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ว่าด้วยการจัดตั้งและการแบ่งส่วนงานของมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์(ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๖๑ข้อ๒ ข้อบังคับนี้ให้มีผลใช้บังคับนับถัดจากวันประกาศเป็นต้นไปข้อ๓ ให้ยกเลิกความในข้อ ๑๐แห่งข้อบังคับมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ว่าด้วยการจัดตั้งและการแบ่งส่วนงานของมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์พ.ศ. ๒๕๕๙ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทนข้อ๑๐ ในสำนักงานทะเบียนนักศึกษาให้มีสำนักงานเลขานุการเป็นส่วนงานภายในสำนักงานอำนาจหน้าที่และการแบ่งหน่วยงานภายในส่วนงานตามวรรคหนึ่งให้อธิการบดีโดยความเห็นชอบของสภามหาวิทยาลัยกำหนดโดยออกเป็นประกาศมหาวิทยาลัยข้อ๔ ให้เพิ่มความต่อไปนี้เป็นข้อ ๑๐/๑แห่งข้อบังคับมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ว่าด้วยการจัดตั้งและการแบ่งส่วนงานของมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ พ.ศ. ๒๕๕๙ข้อ ๑๐/๑ หอสมุดแห่งมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ประกอบด้วยส่วนงาน ดังต่อไปนี้(๑)สำนักงานเลขานุการ(๒)ศูนย์ทรัพยากรสารสนเทศ(๓)ศูนย์บริการท่าพระจันทร์(๔)ศูนย์บริการรังสิต(๕)ศูนย์บริการภูมิภาคและเครือข่ายอำนาจหน้าที่และการแบ่งหน่วยงานภายในส่วนงานตามวรรคหนึ่งให้อธิการบดีโดยความเห็นชอบของสภามหาวิทยาลัยกำหนดโดยออกเป็นประกาศมหาวิทยาลัยข้อ๕ ให้เพิ่มความต่อไปนี้เป็นข้อ ๑๐/๒แห่งข้อบังคับมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ว่าด้วยการจัดตั้งและการแบ่งส่วนงานของมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ พ.ศ. ๒๕๕๙ข้อ ๑๐/๒ ในสำนักงานศูนย์เทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสารให้มีสำนักงานเลขานุการเป็นส่วนงานภายในสำนักงานอำนาจหน้าที่และการแบ่งหน่วยงานภายในส่วนงานตามวรรคหนึ่งให้อธิการบดีโดยความเห็นชอบของสภามหาวิทยาลัยกำหนดโดยออกเป็นประกาศมหาวิทยาลัยประกาศณ วันที่ ๗ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๖๑ศาสตราจารย์พิเศษนรนิติเศรษฐบุตรนายกสภามหาวิทยาลัยพิมพ์มาดา/จัดทำ๒๐สิงหาคม ๒๕๖๑[๑]ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๓๕/ตอนพิเศษ ๑๔๔ ง/หน้า ๒๕/๒๑ มิถุนายน ๒๕๖๑
กฎกระทรวงกฎกระทรวงฉบับที่ ๓๗๒ (พ.ศ. ๒๕๔๑)ออกตามความในพระราชบัญญัติการผังเมืองพ.ศ. ๒๕๑๘[๑] อาศัยอำนาจตามความในมาตรา๕ แห่งพระราชบัญญัติการผังเมือง พ.ศ. ๒๕๑๘ และมาตรา ๒๖ วรรคหกแห่งพระราชบัญญัติการผังเมือง พ.ศ. ๒๕๑๘ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติการผังเมือง (ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๓๕รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้ให้ขยายระยะเวลาการใช้บังคับกฎกระทรวงฉบับที่ ๑๓๖ (พ.ศ. ๒๕๓๖) ออกตามความในพระราชบัญญัติการผังเมือง พ.ศ. ๒๕๑๘ต่อไปอีกมีกำหนดหนึ่งปี ทั้งนี้ ตั้งแต่วันที่ ๓๑ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๔๑ เป็นต้นไปให้ไว้ ณ วันที่ ๑๓มีนาคม พ.ศ. ๒๕๔๑พลตรี สนั่น ขจรประศาสน์รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยหมายเหตุ :-เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือโดยที่ปรากฎว่าสภาพการณ์และสิ่งแวดล้อมในท้องที่ ตำบลเมือง ตำบลชัยพฤกษ์ตำบลกุดป่อง และตำบลนาอาน อำเภอเมืองเลย จังหวัดเลย ซึ่งกฎกระทรวง ฉบับที่ ๑๓๖(พ.ศ. ๒๕๓๖) ออกตามความในพระราชบัญญัติการผังเมือง พ.ศ. ๒๕๑๘กำหนดให้ใช้ผังเมืองรวมบังคับในท้องที่ดังกล่าวได้เปลี่ยนแปลงไปและเป็นกรณีที่ไม่อาจดำเนินการแก้ไขผังเมืองรวมได้ทันภายในระยะเวลาที่กฎกระทรวงนั้นใช้บังคับสมควรขยายระยะเวลาการใช้บังคับกฎกระทรวงดังกล่าวต่อไปอีกหนึ่งปี และเนื่องจากมาตรา๒๖ วรรคหก แห่งพระราชบัญญัติการผังเมือง พ.ศ. ๒๕๑๘ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติการผังเมือง (ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๓๕ บัญญัติว่าการขยายระยะเวลาการใช้บังคับผังเมืองรวมให้กระทำโดยกฎกระทรวง จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้วิภา/ปรับปรุง๔ ตุลาคม ๒๕๕๘[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๑๕/ตอนที่ ๑๓ ก/หน้า ๒๘/๑๖ มีนาคม ๒๕๔๑
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 62652หลักกฎหมาย: จำเลยได้ยื่นฎีกาไว้แล้วยื่นคำร้องขอถอนฎีกาและขอให้ศาลฎีกาออกหมายแดงแจ้งโทษให้กับจำเลยด้วย ศาลฎีกาอนุญาตให้ถอนฎีกาได้ ส่วนที่จำเลยขอให้ออกหมายแดงแจ้งโทษเด็ดขาดนั้น เป็นหน้าที่ของศาลชั้นต้นที่พิพากษาคดีนี้ที่จะดำเนินการต่อไป ตามบทบัญญัติของกฎหมาย ศาลฎีกาไม่จำเป็นต้องมีคำสั่งตาม คำขอข้อนี้ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 331/2527พนักงานอัยการกรมอัยการโจทก์นายชาติชาย โตสวัสดิ์จำเลย ป.วิ.อ. ม. 74, ม. 245 พ.ร.บ.ยาเสพติดให้โทษ พ.ศ.2522 ม. 67จำเลยได้ยื่นฎีกาไว้แล้วยื่นคำร้องขอถอนฎีกาและขอให้ศาลฎีกาออกหมายแดงแจ้งโทษให้กับจำเลยด้วย ศาลฎีกาอนุญาตให้ถอนฎีกาได้ ส่วนที่จำเลยขอให้ออกหมายแดงแจ้งโทษเด็ดขาดนั้น เป็นหน้าที่ของศาลชั้นต้นที่พิพากษาคดีนี้ที่จะดำเนินการต่อไป ตามบทบัญญัติของกฎหมาย ศาลฎีกาไม่จำเป็นต้องมีคำสั่งตาม คำขอข้อนี้(พิศิษฏ์ เทศะบำรุง-สุชาติ จิวะชาติ-วีระ ทรัพยไพศาล)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 331/2527พนักงานอัยการกรมอัยการโจทก์นายชาติชาย โตสวัสดิ์จำเลย ป.วิ.อ. ม. 74, ม. 245 พ.ร.บ.ยาเสพติดให้โทษ พ.ศ.2522 ม. 67จำเลยได้ยื่นฎีกาไว้แล้วยื่นคำร้องขอถอนฎีกาและขอให้ศาลฎีกาออกหมายแดงแจ้งโทษให้กับจำเลยด้วย ศาลฎีกาอนุญาตให้ถอนฎีกาได้ ส่วนที่จำเลยขอให้ออกหมายแดงแจ้งโทษเด็ดขาดนั้น เป็นหน้าที่ของศาลชั้นต้นที่พิพากษาคดีนี้ที่จะดำเนินการต่อไป ตามบทบัญญัติของกฎหมาย ศาลฎีกาไม่จำเป็นต้องมีคำสั่งตาม คำขอข้อนี้(พิศิษฏ์ เทศะบำรุง-สุชาติ จิวะชาติ-วีระ ทรัพยไพศาล)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 64606หลักกฎหมาย: คดีที่ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาว่า เอกสารที่โจทก์ฟ้องว่าจำเลยสมคบกันปลอมขึ้นนั้นมิใช่เอกสารปลอมพิพากษายกฟ้องโจทก์ จึงเป็นคดีที่ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษายกฟ้องโจทก์โดยอาศัยข้อเท็จจริง ดังนั้น โจทก์ฎีกาเถียงว่า เอกสารนั้นปลอม ศาลต้องลงโทษจำเลยซึ่งเป็นการฎีกาโต้เถียงข้อเท็จจริงนั้นไม่ได้ ต้องห้ามฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 219 ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 524/2508นายธวัช สุธีรวัฒนานนท์โจทก์นายเอี้ยง สีขาว กับพวกจำเลย ป.วิ.อ. ม. 219คดีที่ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาว่า เอกสารที่โจทก์ฟ้องว่าจำเลยสมคบกันปลอมขึ้นนั้นมิใช่เอกสารปลอมพิพากษายกฟ้องโจทก์ จึงเป็นคดีที่ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษายกฟ้องโจทก์โดยอาศัยข้อเท็จจริง ดังนั้น โจทก์ฎีกาเถียงว่า เอกสารนั้นปลอม ศาลต้องลงโทษจำเลยซึ่งเป็นการฎีกาโต้เถียงข้อเท็จจริงนั้นไม่ได้ ต้องห้ามฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 219(วงษ์ วีระพงศ์-อรรถไพศาลศรุดี-มณี ชุติวงศ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 524/2508นายธวัช สุธีรวัฒนานนท์โจทก์นายเอี้ยง สีขาว กับพวกจำเลย ป.วิ.อ. ม. 219คดีที่ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาว่า เอกสารที่โจทก์ฟ้องว่าจำเลยสมคบกันปลอมขึ้นนั้นมิใช่เอกสารปลอมพิพากษายกฟ้องโจทก์ จึงเป็นคดีที่ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษายกฟ้องโจทก์โดยอาศัยข้อเท็จจริง ดังนั้น โจทก์ฎีกาเถียงว่า เอกสารนั้นปลอม ศาลต้องลงโทษจำเลยซึ่งเป็นการฎีกาโต้เถียงข้อเท็จจริงนั้นไม่ได้ ต้องห้ามฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 219(วงษ์ วีระพงศ์-อรรถไพศาลศรุดี-มณี ชุติวงศ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ