คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 348/2521หลักกฎหมาย: จำเลยกระทำชำเราผู้เสียหายอายุ 9 ปี อวัยวะเพศของจำเลยเพียงเข้าไปจ่อดันอยู่ที่อวัยวะเพศของผู้เสียหายแล้วจำเลยก็สำเร็จความใคร่ อวัยวะเพศของจำเลยยังไม่ล่วงล้ำเข้าไปในช่องอวัยวะเพศของผู้เสียหาย การกระทำของจำเลยจึงเป็นความผิดฐานพยายามข่มขืนกระทำชำเรา หาใช่จำเลยเจตนาเพียงกระทำอนาจารแก่ผู้เสียหายไม่โจทก์ฟ้องว่า จำเลยบังอาจชำเราเด็กหญิงทัศนีย์ ดีมาก ผู้เสียหายอายุ 9 ปีซึ่งมิใช่ภริยาของจำเลย จนสำเร็จความใคร่ของจำเลยหลายครั้ง โดยเด็กหญิงทัศนีย์ดีมากไม่ยินยอม ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 277 ประกาศของคณะปฏิวัติฉบับที่ 11 ลงวันที่ 21 พฤศจิกายน 2514 ข้อ 7จำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 227 วรรคแรก ประกอบด้วยมาตรา 80 ฯลฯ จำคุก 4 ปีจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์เห็นว่าจำเลยมีเจตนาเพียงจะกระทำอนาจารต่อผู้เสียหายเท่านั้นพิพากษาแก้เป็นว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 279 ฯลฯจำคุก 1 ปี และปรับ 2,000 บาท โทษจำคุกรอการลงโทษไว้ 3 ปี ฯลฯโจทก์ฎีกาศาลฎีกาพิจารณาแล้ว คดีได้ความจากผู้เสียหายว่าจำเลยเอาอวัยวะเพศของจำเลยใส่เข้าไปในอวัยะเพศของผู้เสียหาย ดันเข้า ๆ ออก ๆ หลายครั้ง ผู้เสียหายเจ็บและร้องไห้ ต่อมาก็มีน้ำเหนียว ๆ สีขาวไหลออกมาเปื้อนผู้เสียหาย และได้ความจากรายงานของแพทย์ว่าช่องคลอดของผู้เสียหายเล็กมาก ใส่ได้หนึ่งนิ้วมือก็คับ ใส่เครื่องมือไม่ได้ ใส่ได้แต่ไม้พันสำลีเข้าไปซับมามีเลือดนิดหน่อยแดงปนเหลืองออกมามีเชื้ออสุจิอยู่ในช่องอวัยวะเพศของผู้เสียหาย แคมนอกแคมในของผู้เสียหายเป็นปกติแต่เยื่อพรหมจารีนั้นฉีกขาดอยู่เก่าเช่นนี้ แสดงว่าอวัยวะเพศของจำเลยเพียงเข้าไปจ่อดันอยู่ที่อวัยวะเพศของผู้เสียหายแล้วจำเลยก็สำเร็จความใคร่ อวัยวะเพศของจำเลยยังไม่ล่วงล้ำเข้าไปในช่องอวัยวะเพศของผู้เสียหาย การกระทำของจำเลยจึงเป็นความผิดฐานพยายามข่มขืนกระทำชำเรา หาใช่จำเลยเจตนาเพียงกระทำอนาจารแก่ผู้เสียหายไม่พิพากษาแก้ ให้ลงโทษจำเลยตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 348/2521พนักงานอัยการกรมอัยการโจทก์นายประทีป สินธุเดชจำเลย ป.อ. ม. 80, ม. 277, ม. 279จำเลยกระทำชำเราผู้เสียหายอายุ 9 ปี อวัยวะเพศของจำเลยเพียงเข้าไปจ่อดันอยู่ที่อวัยวะเพศของผู้เสียหายแล้วจำเลยก็สำเร็จความใคร่ อวัยวะเพศของจำเลยยังไม่ล่วงล้ำเข้าไปในช่องอวัยวะเพศของผู้เสียหาย การกระทำของจำเลยจึงเป็นความผิดฐานพยายามข่มขืนกระทำชำเรา หาใช่จำเลยเจตนาเพียงกระทำอนาจารแก่ผู้เสียหายไม่โจทก์ฟ้องว่า จำเลยบังอาจชำเราเด็กหญิงทัศนีย์ ดีมาก ผู้เสียหายอายุ 9 ปีซึ่งมิใช่ภริยาของจำเลย จนสำเร็จความใคร่ของจำเลยหลายครั้ง โดยเด็กหญิงทัศนีย์ดีมากไม่ยินยอม ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 277 ประกาศของคณะปฏิวัติฉบับที่ 11 ลงวันที่ 21 พฤศจิกายน 2514 ข้อ 7จำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 227 วรรคแรก ประกอบด้วยมาตรา 80 ฯลฯ จำคุก 4 ปีจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์เห็นว่าจำเลยมีเจตนาเพียงจะกระทำอนาจารต่อผู้เสียหายเท่านั้นพิพากษาแก้เป็นว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 279 ฯลฯจำคุก 1 ปี และปรับ 2,000 บาท โทษจำคุกรอการลงโทษไว้ 3 ปี ฯลฯโจทก์ฎีกาศาลฎีกาพิจารณาแล้ว คดีได้ความจากผู้เสียหายว่าจำเลยเอาอวัยวะเพศของจำเลยใส่เข้าไปในอวัยะเพศของผู้เสียหาย ดันเข้า ๆ ออก ๆ หลายครั้ง ผู้เสียหายเจ็บและร้องไห้ ต่อมาก็มีน้ำเหนียว ๆ สีขาวไหลออกมาเปื้อนผู้เสียหาย และได้ความจากรายงานของแพทย์ว่าช่องคลอดของผู้เสียหายเล็กมาก ใส่ได้หนึ่งนิ้วมือก็คับ ใส่เครื่องมือไม่ได้ ใส่ได้แต่ไม้พันสำลีเข้าไปซับมามีเลือดนิดหน่อยแดงปนเหลืองออกมามีเชื้ออสุจิอยู่ในช่องอวัยวะเพศของผู้เสียหาย แคมนอกแคมในของผู้เสียหายเป็นปกติแต่เยื่อพรหมจารีนั้นฉีกขาดอยู่เก่าเช่นนี้ แสดงว่าอวัยวะเพศของจำเลยเพียงเข้าไปจ่อดันอยู่ที่อวัยวะเพศของผู้เสียหายแล้วจำเลยก็สำเร็จความใคร่ อวัยวะเพศของจำเลยยังไม่ล่วงล้ำเข้าไปในช่องอวัยวะเพศของผู้เสียหาย การกระทำของจำเลยจึงเป็นความผิดฐานพยายามข่มขืนกระทำชำเรา หาใช่จำเลยเจตนาเพียงกระทำอนาจารแก่ผู้เสียหายไม่พิพากษาแก้ ให้ลงโทษจำเลยตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น(สมคิด มงคลชาติ-ภิญโญ ธีรนิติ-พัลลภ เสถียรธรรมกิจ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยบังอาจชำเราเด็กหญิงทัศนีย์ ดีมาก ผู้เสียหายอายุ 9 ปีซึ่งมิใช่ภริยาของจำเลย จนสำเร็จความใคร่ของจำเลยหลายครั้ง โดยเด็กหญิงทัศนีย์ดีมากไม่ยินยอม ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 277 ประกาศของคณะปฏิวัติฉบับที่ 11 ลงวันที่ 21 พฤศจิกายน 2514 ข้อ 7จำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 227 วรรคแรก ประกอบด้วยมาตรา 80 ฯลฯ จำคุก 4 ปีจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์เห็นว่าจำเลยมีเจตนาเพียงจะกระทำอนาจารต่อผู้เสียหายเท่านั้นพิพากษาแก้เป็นว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 279 ฯลฯจำคุก 1 ปี และปรับ 2,000 บาท โทษจำคุกรอการลงโทษไว้ 3 ปี ฯลฯโจทก์ฎีกาศาลฎีกาพิจารณาแล้ว คดีได้ความจากผู้เสียหายว่าจำเลยเอาอวัยวะเพศของจำเลยใส่เข้าไปในอวัยะเพศของผู้เสียหาย ดันเข้า ๆ ออก ๆ หลายครั้ง ผู้เสียหายเจ็บและร้องไห้ ต่อมาก็มีน้ำเหนียว ๆ สีขาวไหลออกมาเปื้อนผู้เสียหาย และได้ความจากรายงานของแพทย์ว่าช่องคลอดของผู้เสียหายเล็กมาก ใส่ได้หนึ่งนิ้วมือก็คับ ใส่เครื่องมือไม่ได้ ใส่ได้แต่ไม้พันสำลีเข้าไปซับมามีเลือดนิดหน่อยแดงปนเหลืองออกมามีเชื้ออสุจิอยู่ในช่องอวัยวะเพศของผู้เสียหาย แคมนอกแคมในของผู้เสียหายเป็นปกติแต่เยื่อพรหมจารีนั้นฉีกขาดอยู่เก่าเช่นนี้ แสดงว่าอวัยวะเพศของจำเลยเพียงเข้าไปจ่อดันอยู่ที่อวัยวะเพศของผู้เสียหายแล้วจำเลยก็สำเร็จความใคร่ อวัยวะเพศของจำเลยยังไม่ล่วงล้ำเข้าไปในช่องอวัยวะเพศของผู้เสียหาย การกระทำของจำเลยจึงเป็นความผิดฐานพยายามข่มขืนกระทำชำเรา หาใช่จำเลยเจตนาเพียงกระทำอนาจารแก่ผู้เสียหายไม่พิพากษาแก้ ให้ลงโทษจำเลยตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 348/2521พนักงานอัยการกรมอัยการโจทก์นายประทีป สินธุเดชจำเลย ป.อ. ม. 80, ม. 277, ม. 279จำเลยกระทำชำเราผู้เสียหายอายุ 9 ปี อวัยวะเพศของจำเลยเพียงเข้าไปจ่อดันอยู่ที่อวัยวะเพศของผู้เสียหายแล้วจำเลยก็สำเร็จความใคร่ อวัยวะเพศของจำเลยยังไม่ล่วงล้ำเข้าไปในช่องอวัยวะเพศของผู้เสียหาย การกระทำของจำเลยจึงเป็นความผิดฐานพยายามข่มขืนกระทำชำเรา หาใช่จำเลยเจตนาเพียงกระทำอนาจารแก่ผู้เสียหายไม่โจทก์ฟ้องว่า จำเลยบังอาจชำเราเด็กหญิงทัศนีย์ ดีมาก ผู้เสียหายอายุ 9 ปีซึ่งมิใช่ภริยาของจำเลย จนสำเร็จความใคร่ของจำเลยหลายครั้ง โดยเด็กหญิงทัศนีย์ดีมากไม่ยินยอม ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 277 ประกาศของคณะปฏิวัติฉบับที่ 11 ลงวันที่ 21 พฤศจิกายน 2514 ข้อ 7จำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 227 วรรคแรก ประกอบด้วยมาตรา 80 ฯลฯ จำคุก 4 ปีจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์เห็นว่าจำเลยมีเจตนาเพียงจะกระทำอนาจารต่อผู้เสียหายเท่านั้นพิพากษาแก้เป็นว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 279 ฯลฯจำคุก 1 ปี และปรับ 2,000 บาท โทษจำคุกรอการลงโทษไว้ 3 ปี ฯลฯโจทก์ฎีกาศาลฎีกาพิจารณาแล้ว คดีได้ความจากผู้เสียหายว่าจำเลยเอาอวัยวะเพศของจำเลยใส่เข้าไปในอวัยะเพศของผู้เสียหาย ดันเข้า ๆ ออก ๆ หลายครั้ง ผู้เสียหายเจ็บและร้องไห้ ต่อมาก็มีน้ำเหนียว ๆ สีขาวไหลออกมาเปื้อนผู้เสียหาย และได้ความจากรายงานของแพทย์ว่าช่องคลอดของผู้เสียหายเล็กมาก ใส่ได้หนึ่งนิ้วมือก็คับ ใส่เครื่องมือไม่ได้ ใส่ได้แต่ไม้พันสำลีเข้าไปซับมามีเลือดนิดหน่อยแดงปนเหลืองออกมามีเชื้ออสุจิอยู่ในช่องอวัยวะเพศของผู้เสียหาย แคมนอกแคมในของผู้เสียหายเป็นปกติแต่เยื่อพรหมจารีนั้นฉีกขาดอยู่เก่าเช่นนี้ แสดงว่าอวัยวะเพศของจำเลยเพียงเข้าไปจ่อดันอยู่ที่อวัยวะเพศของผู้เสียหายแล้วจำเลยก็สำเร็จความใคร่ อวัยวะเพศของจำเลยยังไม่ล่วงล้ำเข้าไปในช่องอวัยวะเพศของผู้เสียหาย การกระทำของจำเลยจึงเป็นความผิดฐานพยายามข่มขืนกระทำชำเรา หาใช่จำเลยเจตนาเพียงกระทำอนาจารแก่ผู้เสียหายไม่พิพากษาแก้ ให้ลงโทษจำเลยตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น(สมคิด มงคลชาติ-ภิญโญ ธีรนิติ-พัลลภ เสถียรธรรมกิจ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ