คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4708/2532หลักกฎหมาย: โจทก์ยื่นคำร้องขอให้ศาลชั้นต้นทำการชี้สองสถานเพื่อกำหนดประเด็นข้อพิพาท ศาลชั้นต้นสืบพยานโจทก์เสร็จแล้ว จึงสั่งยกคำร้องของโจทก์คำสั่งของศาลชั้นต้นเป็นคำสั่งระหว่างพิจารณา โจทก์มิได้โต้แย้งคำสั่งดังกล่าวไว้จึงไม่มีสิทธิอุทธรณ์ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 226.โจทก์ฟ้องว่า จำเลยที่ 3 กลั่นแกล้งร้องเรียนต่อจำเลยที่ 2ว่าโจทก์อ้างกรรมสิทธิ์เหนือที่ดินสาธารณประโยชน์ เนื้อที่ประมาณ2 ไร่ และหนังสือรับรองการทำประโยชน์ (น.ส.3) ของโจทก์ออกทับที่สาธารณประโยชน์ จำเลยที่ 2 ไม่เอาใจใส่ควบคุมดูแลเจ้าพนักงานที่ดินทำให้เจ้าพนักงานที่ดินตรวจสอบรังวัดที่ดินคลาดเคลื่อนจากความเป็นจริง แล้วรายงานจำเลยที่ 1 จนจำเลยที่ 1 หลงเชื่อ และมีคำสั่งแก้ไข น.ส.3 สำหรับที่ดินของโจทก์โดยมิชอบ เป็นการละเมิดต่อโจทก์ ทำให้ที่ดินของโจทก์ขาดหายไปตามคำสั่งของจำเลยที่ 1จำนวนเนื้อที่ 2 ไร่ 2 งาน 64 ตารางวา เป็นเงิน 39,900 บาทขอให้เพิกถอนคำสั่งดังกล่าว ถ้าไม่ปฏิบัติตามให้ถือเอาคำพิพากษาแทนการแสดงเจตนาของจำเลย หรือให้จำเลยทั้งสามร่วมกันใช้ค่าเสียหายพร้อมดอกเบี้ยนับแต่วันฟ้องจำเลยทั้งสามให้การว่า จำเลยที่ 3 ร้องเรียนขอความเป็นธรรมต่อทางราชการเป็นการใช้สิทธิโดยสุจริต การกระทำของจำเลยที่ 1ที่ 2 เป็นการกระทำตามอำนาจหน้าที่โดยชอบด้วยกฎหมาย มิได้กลั่นแกล้งหรือจงใจทำละเมิดให้โจทก์เสียหาย โจทก์ไม่มีอำนาจฟ้องจำเลยที่ 1ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์โจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า น.ส.3 สำหรับที่ดินของโจทก์ ออกทับคลองบางบ่ออันเป็นที่สาธารณประโยชน์ และวินิจฉัยข้อกฎหมายว่าที่โจทก์ฎีกาว่าคดีนี้โจทก์ยื่นคำร้องขอให้ศาลชั้นต้นทำการชี้สองสถานเพื่อกำหนดประเด็นข้อพิพาท ศาลชั้นต้นดำเนินการสืบพยานโจทก์เสร็จสิ้นแล้ว จึงยกคำร้องของโจทก์ดังกล่าวเป็นการดำเนินกระบวนพิจารณาที่มิชอบด้วยกฎหมาย แม้โจทก์จะมิได้โต้แย้งคำสั่งดังกล่าวของศาลชั้นต้น โจทก์ก็มีสิทธิอุทธรณ์ได้ แต่ศาลอุทธรณ์มิได้ยกอุทธรณ์ของโจทก์ในข้อนี้ขึ้นวินิจฉัยให้ พิเคราะห์แล้วเห็นว่า อุทธรณ์ของโจทก์ในข้อนี้เป็นเรื่องโต้แย้งดุลพินิจของศาลชั้นต้นที่ไม่ทำการชี้สองสถานตามคำร้องของโจทก์ อันเป็นคำสั่งระหว่างพิจารณา ซึ่งโจทก์มิได้โต้แย้งคำสั่งดังกล่าวไว้ โจทก์ไม่มีสิทธิอุทธรณ์ได้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 226ศาลอุทธรณ์ไม่รับวินิจฉัยอุทธรณ์ของโจทก์ในข้อนี้จึงชอบแล้วพิพากษายืน. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4708/2532นาย สุนทร บุญ มงคล กิจโจทก์นาย ปราโมทย์ นาค ล้วน กับพวกจำเลย ป.วิ.พ. ม. 226โจทก์ยื่นคำร้องขอให้ศาลชั้นต้นทำการชี้สองสถานเพื่อกำหนดประเด็นข้อพิพาท ศาลชั้นต้นสืบพยานโจทก์เสร็จแล้ว จึงสั่งยกคำร้องของโจทก์คำสั่งของศาลชั้นต้นเป็นคำสั่งระหว่างพิจารณา โจทก์มิได้โต้แย้งคำสั่งดังกล่าวไว้จึงไม่มีสิทธิอุทธรณ์ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 226.โจทก์ฟ้องว่า จำเลยที่ 3 กลั่นแกล้งร้องเรียนต่อจำเลยที่ 2ว่าโจทก์อ้างกรรมสิทธิ์เหนือที่ดินสาธารณประโยชน์ เนื้อที่ประมาณ2 ไร่ และหนังสือรับรองการทำประโยชน์ (น.ส.3) ของโจทก์ออกทับที่สาธารณประโยชน์ จำเลยที่ 2 ไม่เอาใจใส่ควบคุมดูแลเจ้าพนักงานที่ดินทำให้เจ้าพนักงานที่ดินตรวจสอบรังวัดที่ดินคลาดเคลื่อนจากความเป็นจริง แล้วรายงานจำเลยที่ 1 จนจำเลยที่ 1 หลงเชื่อ และมีคำสั่งแก้ไข น.ส.3 สำหรับที่ดินของโจทก์โดยมิชอบ เป็นการละเมิดต่อโจทก์ ทำให้ที่ดินของโจทก์ขาดหายไปตามคำสั่งของจำเลยที่ 1จำนวนเนื้อที่ 2 ไร่ 2 งาน 64 ตารางวา เป็นเงิน 39,900 บาทขอให้เพิกถอนคำสั่งดังกล่าว ถ้าไม่ปฏิบัติตามให้ถือเอาคำพิพากษาแทนการแสดงเจตนาของจำเลย หรือให้จำเลยทั้งสามร่วมกันใช้ค่าเสียหายพร้อมดอกเบี้ยนับแต่วันฟ้องจำเลยทั้งสามให้การว่า จำเลยที่ 3 ร้องเรียนขอความเป็นธรรมต่อทางราชการเป็นการใช้สิทธิโดยสุจริต การกระทำของจำเลยที่ 1ที่ 2 เป็นการกระทำตามอำนาจหน้าที่โดยชอบด้วยกฎหมาย มิได้กลั่นแกล้งหรือจงใจทำละเมิดให้โจทก์เสียหาย โจทก์ไม่มีอำนาจฟ้องจำเลยที่ 1ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์โจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า น.ส.3 สำหรับที่ดินของโจทก์ ออกทับคลองบางบ่ออันเป็นที่สาธารณประโยชน์ และวินิจฉัยข้อกฎหมายว่าที่โจทก์ฎีกาว่าคดีนี้โจทก์ยื่นคำร้องขอให้ศาลชั้นต้นทำการชี้สองสถานเพื่อกำหนดประเด็นข้อพิพาท ศาลชั้นต้นดำเนินการสืบพยานโจทก์เสร็จสิ้นแล้ว จึงยกคำร้องของโจทก์ดังกล่าวเป็นการดำเนินกระบวนพิจารณาที่มิชอบด้วยกฎหมาย แม้โจทก์จะมิได้โต้แย้งคำสั่งดังกล่าวของศาลชั้นต้น โจทก์ก็มีสิทธิอุทธรณ์ได้ แต่ศาลอุทธรณ์มิได้ยกอุทธรณ์ของโจทก์ในข้อนี้ขึ้นวินิจฉัยให้ พิเคราะห์แล้วเห็นว่า อุทธรณ์ของโจทก์ในข้อนี้เป็นเรื่องโต้แย้งดุลพินิจของศาลชั้นต้นที่ไม่ทำการชี้สองสถานตามคำร้องของโจทก์ อันเป็นคำสั่งระหว่างพิจารณา ซึ่งโจทก์มิได้โต้แย้งคำสั่งดังกล่าวไว้ โจทก์ไม่มีสิทธิอุทธรณ์ได้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 226ศาลอุทธรณ์ไม่รับวินิจฉัยอุทธรณ์ของโจทก์ในข้อนี้จึงชอบแล้วพิพากษายืน.(ครีภูมิ สุวรรณโรจน์-สุเทพ กิจสวัสดิ์-ชูศักดิ์ บัณฑิตกุล)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยที่ 3 กลั่นแกล้งร้องเรียนต่อจำเลยที่ 2ว่าโจทก์อ้างกรรมสิทธิ์เหนือที่ดินสาธารณประโยชน์ เนื้อที่ประมาณ2 ไร่ และหนังสือรับรองการทำประโยชน์ (น.ส.3) ของโจทก์ออกทับที่สาธารณประโยชน์ จำเลยที่ 2 ไม่เอาใจใส่ควบคุมดูแลเจ้าพนักงานที่ดินทำให้เจ้าพนักงานที่ดินตรวจสอบรังวัดที่ดินคลาดเคลื่อนจากความเป็นจริง แล้วรายงานจำเลยที่ 1 จนจำเลยที่ 1 หลงเชื่อ และมีคำสั่งแก้ไข น.ส.3 สำหรับที่ดินของโจทก์โดยมิชอบ เป็นการละเมิดต่อโจทก์ ทำให้ที่ดินของโจทก์ขาดหายไปตามคำสั่งของจำเลยที่ 1จำนวนเนื้อที่ 2 ไร่ 2 งาน 64 ตารางวา เป็นเงิน 39,900 บาทขอให้เพิกถอนคำสั่งดังกล่าว ถ้าไม่ปฏิบัติตามให้ถือเอาคำพิพากษาแทนการแสดงเจตนาของจำเลย หรือให้จำเลยทั้งสามร่วมกันใช้ค่าเสียหายพร้อมดอกเบี้ยนับแต่วันฟ้องจำเลยทั้งสามให้การว่า จำเลยที่ 3 ร้องเรียนขอความเป็นธรรมต่อทางราชการเป็นการใช้สิทธิโดยสุจริต การกระทำของจำเลยที่ 1ที่ 2 เป็นการกระทำตามอำนาจหน้าที่โดยชอบด้วยกฎหมาย มิได้กลั่นแกล้งหรือจงใจทำละเมิดให้โจทก์เสียหาย โจทก์ไม่มีอำนาจฟ้องจำเลยที่ 1ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์โจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า น.ส.3 สำหรับที่ดินของโจทก์ ออกทับคลองบางบ่ออันเป็นที่สาธารณประโยชน์ และวินิจฉัยข้อกฎหมายว่าที่โจทก์ฎีกาว่าคดีนี้โจทก์ยื่นคำร้องขอให้ศาลชั้นต้นทำการชี้สองสถานเพื่อกำหนดประเด็นข้อพิพาท ศาลชั้นต้นดำเนินการสืบพยานโจทก์เสร็จสิ้นแล้ว จึงยกคำร้องของโจทก์ดังกล่าวเป็นการดำเนินกระบวนพิจารณาที่มิชอบด้วยกฎหมาย แม้โจทก์จะมิได้โต้แย้งคำสั่งดังกล่าวของศาลชั้นต้น โจทก์ก็มีสิทธิอุทธรณ์ได้ แต่ศาลอุทธรณ์มิได้ยกอุทธรณ์ของโจทก์ในข้อนี้ขึ้นวินิจฉัยให้ พิเคราะห์แล้วเห็นว่า อุทธรณ์ของโจทก์ในข้อนี้เป็นเรื่องโต้แย้งดุลพินิจของศาลชั้นต้นที่ไม่ทำการชี้สองสถานตามคำร้องของโจทก์ อันเป็นคำสั่งระหว่างพิจารณา ซึ่งโจทก์มิได้โต้แย้งคำสั่งดังกล่าวไว้ โจทก์ไม่มีสิทธิอุทธรณ์ได้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 226ศาลอุทธรณ์ไม่รับวินิจฉัยอุทธรณ์ของโจทก์ในข้อนี้จึงชอบแล้วพิพากษายืน. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4708/2532นาย สุนทร บุญ มงคล กิจโจทก์นาย ปราโมทย์ นาค ล้วน กับพวกจำเลย ป.วิ.พ. ม. 226โจทก์ยื่นคำร้องขอให้ศาลชั้นต้นทำการชี้สองสถานเพื่อกำหนดประเด็นข้อพิพาท ศาลชั้นต้นสืบพยานโจทก์เสร็จแล้ว จึงสั่งยกคำร้องของโจทก์คำสั่งของศาลชั้นต้นเป็นคำสั่งระหว่างพิจารณา โจทก์มิได้โต้แย้งคำสั่งดังกล่าวไว้จึงไม่มีสิทธิอุทธรณ์ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 226.โจทก์ฟ้องว่า จำเลยที่ 3 กลั่นแกล้งร้องเรียนต่อจำเลยที่ 2ว่าโจทก์อ้างกรรมสิทธิ์เหนือที่ดินสาธารณประโยชน์ เนื้อที่ประมาณ2 ไร่ และหนังสือรับรองการทำประโยชน์ (น.ส.3) ของโจทก์ออกทับที่สาธารณประโยชน์ จำเลยที่ 2 ไม่เอาใจใส่ควบคุมดูแลเจ้าพนักงานที่ดินทำให้เจ้าพนักงานที่ดินตรวจสอบรังวัดที่ดินคลาดเคลื่อนจากความเป็นจริง แล้วรายงานจำเลยที่ 1 จนจำเลยที่ 1 หลงเชื่อ และมีคำสั่งแก้ไข น.ส.3 สำหรับที่ดินของโจทก์โดยมิชอบ เป็นการละเมิดต่อโจทก์ ทำให้ที่ดินของโจทก์ขาดหายไปตามคำสั่งของจำเลยที่ 1จำนวนเนื้อที่ 2 ไร่ 2 งาน 64 ตารางวา เป็นเงิน 39,900 บาทขอให้เพิกถอนคำสั่งดังกล่าว ถ้าไม่ปฏิบัติตามให้ถือเอาคำพิพากษาแทนการแสดงเจตนาของจำเลย หรือให้จำเลยทั้งสามร่วมกันใช้ค่าเสียหายพร้อมดอกเบี้ยนับแต่วันฟ้องจำเลยทั้งสามให้การว่า จำเลยที่ 3 ร้องเรียนขอความเป็นธรรมต่อทางราชการเป็นการใช้สิทธิโดยสุจริต การกระทำของจำเลยที่ 1ที่ 2 เป็นการกระทำตามอำนาจหน้าที่โดยชอบด้วยกฎหมาย มิได้กลั่นแกล้งหรือจงใจทำละเมิดให้โจทก์เสียหาย โจทก์ไม่มีอำนาจฟ้องจำเลยที่ 1ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์โจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า น.ส.3 สำหรับที่ดินของโจทก์ ออกทับคลองบางบ่ออันเป็นที่สาธารณประโยชน์ และวินิจฉัยข้อกฎหมายว่าที่โจทก์ฎีกาว่าคดีนี้โจทก์ยื่นคำร้องขอให้ศาลชั้นต้นทำการชี้สองสถานเพื่อกำหนดประเด็นข้อพิพาท ศาลชั้นต้นดำเนินการสืบพยานโจทก์เสร็จสิ้นแล้ว จึงยกคำร้องของโจทก์ดังกล่าวเป็นการดำเนินกระบวนพิจารณาที่มิชอบด้วยกฎหมาย แม้โจทก์จะมิได้โต้แย้งคำสั่งดังกล่าวของศาลชั้นต้น โจทก์ก็มีสิทธิอุทธรณ์ได้ แต่ศาลอุทธรณ์มิได้ยกอุทธรณ์ของโจทก์ในข้อนี้ขึ้นวินิจฉัยให้ พิเคราะห์แล้วเห็นว่า อุทธรณ์ของโจทก์ในข้อนี้เป็นเรื่องโต้แย้งดุลพินิจของศาลชั้นต้นที่ไม่ทำการชี้สองสถานตามคำร้องของโจทก์ อันเป็นคำสั่งระหว่างพิจารณา ซึ่งโจทก์มิได้โต้แย้งคำสั่งดังกล่าวไว้ โจทก์ไม่มีสิทธิอุทธรณ์ได้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 226ศาลอุทธรณ์ไม่รับวินิจฉัยอุทธรณ์ของโจทก์ในข้อนี้จึงชอบแล้วพิพากษายืน.(ครีภูมิ สุวรรณโรจน์-สุเทพ กิจสวัสดิ์-ชูศักดิ์ บัณฑิตกุล)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ