คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 56707หลักกฎหมาย: ความว่า โจทก์ยื่นฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งว่า คดีนี้โจทก์ฟ้องขับไล่จำเลยและเรียกค่าเสียหายเป็นรายเดือน ๆ ละ 300 บาท ฎีกาโจทก์เป็นฎีกาปัญหาข้อเท็จจริง ต้องห้ามฎีกาตาม ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 248 ที่แก้ไขใหม่จึงไม่รับฎีกา โจทก์เห็นว่า ฟ้องของโจทก์คำขอประธานคือขอให้ขับไล่จำเลย เนื่องจากมีการรุกล้ำแนวเขตเป็นเรื่องเกี่ยวกับคำขอที่ไม่อาจ คำนวณเป็นราคาเงินได้เพราะมิได้พิพาทเกี่ยวกับกรรมสิทธิ์ โดยตรงว่าเป็นของใคร แต่พิพาทกันว่าที่ดินของโจทก์จำเลยมีการ รุกล้ำแนวเขตกันหรือไม่จึงไม่ต้องห้ามฎีกา โปรดมีคำสั่งให้รับ ฎีกาของโจทก์ไว้เพื่อดำเนินการต่อไป หมายเหตุ จำเลยได้รับสำเนาคำร้องแล้ว(อันดับ 86 แผ่นที่ 2) ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยรื้อถอนสิ่งปลูกสร้างแนวรั้วและ ขนย้ายวัสดุต่าง ๆ ออกไปให้พ้นบริเวณที่ดินพิพาทระยะกว้าง 50 เซนติเมตรตลอดความยาวที่ดินพิพาทซึ่งวัดจากแนวกึ่งกลาง ต้นก้ามปูกอไผ่และหลักไม้ 2 หลักที่โจทก์จำเลยปักไว้ออกไป ถึงที่ดินโจทก์ ห้ามจำเลยและบริวารยุ่งเกี่ยวกับที่ดินโจทก์ ให้จำเลยใช้ค่าเสียหายให้โจทก์เดือนละ 100 บาท นับแต่วันฟ้อง เป็นต้นไปจนกว่าจำเลยจะรื้อถอนสิ่งปลูกสร้างรั้วและขนย้ายวัสดุ ออกไปพ้นที่ดินโจทก์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับฎีกาดังกล่าว(อันดับ 82) โจทก์จึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 84) คำสั่ง พิเคราะห์แล้ว คดีนี้โจทก์ฟ้องขับไล่จำเลยออกจากอสังหาริมทรัพย์ โดยขณะยื่นฟ้องอาจให้เช่าได้ไม่เกินเดือนละ10,000 บาท คดีจึงต้องห้ามมิให้ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 248 วรรคสองฎีกาของโจทก์เป็นการโต้เถียงดุลพินิจในการรับฟังพยานหลักฐานของศาลอุทธรณ์อันเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ที่ศาลชั้นต้นสั่งไม่รับฎีกาของโจทก์ชอบแล้ว ให้ยกคำร้อง ค่าคำร้องเป็นพับ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 1063/2535นางวราภรณ์ คุณัมพรานนท์โจทก์นางจันทร์ เวทการจำเลยนางวราภรณ์ คุณัมพรานนท์ โจทก์ผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.พ. ม. 248 วรรคสองความว่า โจทก์ยื่นฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งว่า คดีนี้โจทก์ฟ้องขับไล่จำเลยและเรียกค่าเสียหายเป็นรายเดือน ๆ ละ 300 บาท ฎีกาโจทก์เป็นฎีกาปัญหาข้อเท็จจริง ต้องห้ามฎีกาตาม ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 248 ที่แก้ไขใหม่จึงไม่รับฎีกา โจทก์เห็นว่า ฟ้องของโจทก์คำขอประธานคือขอให้ขับไล่จำเลย เนื่องจากมีการรุกล้ำแนวเขตเป็นเรื่องเกี่ยวกับคำขอที่ไม่อาจ คำนวณเป็นราคาเงินได้เพราะมิได้พิพาทเกี่ยวกับกรรมสิทธิ์ โดยตรงว่าเป็นของใคร แต่พิพาทกันว่าที่ดินของโจทก์จำเลยมีการ รุกล้ำแนวเขตกันหรือไม่จึงไม่ต้องห้ามฎีกา โปรดมีคำสั่งให้รับ ฎีกาของโจทก์ไว้เพื่อดำเนินการต่อไป หมายเหตุ จำเลยได้รับสำเนาคำร้องแล้ว(อันดับ 86 แผ่นที่ 2) ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยรื้อถอนสิ่งปลูกสร้างแนวรั้วและ ขนย้ายวัสดุต่าง ๆ ออกไปให้พ้นบริเวณที่ดินพิพาทระยะกว้าง 50 เซนติเมตรตลอดความยาวที่ดินพิพาทซึ่งวัดจากแนวกึ่งกลาง ต้นก้ามปูกอไผ่และหลักไม้ 2 หลักที่โจทก์จำเลยปักไว้ออกไป ถึงที่ดินโจทก์ ห้ามจำเลยและบริวารยุ่งเกี่ยวกับที่ดินโจทก์ ให้จำเลยใช้ค่าเสียหายให้โจทก์เดือนละ 100 บาท นับแต่วันฟ้อง เป็นต้นไปจนกว่าจำเลยจะรื้อถอนสิ่งปลูกสร้างรั้วและขนย้ายวัสดุ ออกไปพ้นที่ดินโจทก์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับฎีกาดังกล่าว(อันดับ 82) โจทก์จึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 84) คำสั่ง พิเคราะห์แล้ว คดีนี้โจทก์ฟ้องขับไล่จำเลยออกจากอสังหาริมทรัพย์ โดยขณะยื่นฟ้องอาจให้เช่าได้ไม่เกินเดือนละ10,000 บาท คดีจึงต้องห้ามมิให้ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 248 วรรคสองฎีกาของโจทก์เป็นการโต้เถียงดุลพินิจในการรับฟังพยานหลักฐานของศาลอุทธรณ์อันเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ที่ศาลชั้นต้นสั่งไม่รับฎีกาของโจทก์ชอบแล้ว ให้ยกคำร้อง ค่าคำร้องเป็นพับ(ชาติศักดิ์ ธรรมศักดิ์-ตัน เวทไว-ชวลิต พรายภู่)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 1063/2535นางวราภรณ์ คุณัมพรานนท์โจทก์นางจันทร์ เวทการจำเลยนางวราภรณ์ คุณัมพรานนท์ โจทก์ผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.พ. ม. 248 วรรคสองความว่า โจทก์ยื่นฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งว่า คดีนี้โจทก์ฟ้องขับไล่จำเลยและเรียกค่าเสียหายเป็นรายเดือน ๆ ละ 300 บาท ฎีกาโจทก์เป็นฎีกาปัญหาข้อเท็จจริง ต้องห้ามฎีกาตาม ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 248 ที่แก้ไขใหม่จึงไม่รับฎีกา โจทก์เห็นว่า ฟ้องของโจทก์คำขอประธานคือขอให้ขับไล่จำเลย เนื่องจากมีการรุกล้ำแนวเขตเป็นเรื่องเกี่ยวกับคำขอที่ไม่อาจ คำนวณเป็นราคาเงินได้เพราะมิได้พิพาทเกี่ยวกับกรรมสิทธิ์ โดยตรงว่าเป็นของใคร แต่พิพาทกันว่าที่ดินของโจทก์จำเลยมีการ รุกล้ำแนวเขตกันหรือไม่จึงไม่ต้องห้ามฎีกา โปรดมีคำสั่งให้รับ ฎีกาของโจทก์ไว้เพื่อดำเนินการต่อไป หมายเหตุ จำเลยได้รับสำเนาคำร้องแล้ว(อันดับ 86 แผ่นที่ 2) ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยรื้อถอนสิ่งปลูกสร้างแนวรั้วและ ขนย้ายวัสดุต่าง ๆ ออกไปให้พ้นบริเวณที่ดินพิพาทระยะกว้าง 50 เซนติเมตรตลอดความยาวที่ดินพิพาทซึ่งวัดจากแนวกึ่งกลาง ต้นก้ามปูกอไผ่และหลักไม้ 2 หลักที่โจทก์จำเลยปักไว้ออกไป ถึงที่ดินโจทก์ ห้ามจำเลยและบริวารยุ่งเกี่ยวกับที่ดินโจทก์ ให้จำเลยใช้ค่าเสียหายให้โจทก์เดือนละ 100 บาท นับแต่วันฟ้อง เป็นต้นไปจนกว่าจำเลยจะรื้อถอนสิ่งปลูกสร้างรั้วและขนย้ายวัสดุ ออกไปพ้นที่ดินโจทก์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับฎีกาดังกล่าว(อันดับ 82) โจทก์จึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 84) คำสั่ง พิเคราะห์แล้ว คดีนี้โจทก์ฟ้องขับไล่จำเลยออกจากอสังหาริมทรัพย์ โดยขณะยื่นฟ้องอาจให้เช่าได้ไม่เกินเดือนละ10,000 บาท คดีจึงต้องห้ามมิให้ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 248 วรรคสองฎีกาของโจทก์เป็นการโต้เถียงดุลพินิจในการรับฟังพยานหลักฐานของศาลอุทธรณ์อันเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ที่ศาลชั้นต้นสั่งไม่รับฎีกาของโจทก์ชอบแล้ว ให้ยกคำร้อง ค่าคำร้องเป็นพับ(ชาติศักดิ์ ธรรมศักดิ์-ตัน เวทไว-ชวลิต พรายภู่)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ