คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1140/2480หลักกฎหมาย: เจ้าของรถประจำทางไม่มีอำนาจฟ้องผู้ที่ขับรถแย่งผู้โดยสารในแนวทางของตนเป็นคดีอาญาหาว่ากระทำผิด พรบ รถยนตร์ ผู้ถูกรถชนไม่มีอำนาจฟ้องผู้ขับฐานขับรถโดยไม่มีใบอนุญาตคดีนี้โจทก์ฟ้องว่าบริษัทโจทก์ได้รับพระบรมราชานุญาตให้เดินรถรางประจำทาง จำเลยได้ขับรถยนต์รับคนโดยสารหาผลประโยชน์ตามแนวทางรถประจำทางของโจทก์ ๆ ได้รับความเสีย จึงขอให้ลงโทษจำเลยตาม พรบ รถยนตร์ ๒๔๗๓ ม. ๓๓ และฉะบับที่ ๗ พ.ศ. ๒๔๗๙ ม. ๗ ศาลล่างทั้ง ๒ เห็นว่าโจทก์ไม่ใช่ผู้เสียหาย โจทก์ไม่มีอำนาจฟ้องจึงพิพากษาให้ยกฟ้อง ศาลฎีกาตัดสินยืนตามโดยวินิจฉัยว่าตามกฎหมายที่โจทก์อ้างเป็นความผิดฐานเลมิดการปกครองในเรื่องทำการโดยไม่ได้รับอนุญาตของพนักงานเจ้าหน้าที่ ซึ่งกำหนดไว้ใน พรบ รถยนต์ ม. ๔๑ แลแก้ไขเพิ่มเติม พ.ศ. ๒๔๗๙ (ฉะบับที่ ๗) ม. ๑๒ เอกชนไม่มีสิ่ทธิเข้ามาจัดการด้วยจึงไม่มีสิทธิฟ้องร้อง แลเห็นว่าตาม ม. ๒๘ ที่โจทก์อ้าง แม้จะได้ความว่าโจทก์เสียหายโจทก์เป็นเจ้าของรถรางเป็นคนนอกไม่เกี่ยวข้องแก่ พรบ รถยนต์ กฎหมายที่โจทก์อ้างจึงไม่ให้อำนาจโจทก์ฟ้องความผิดฐานนี้ได้ เช่นเดียวกับเรื่องขับรถโดยไม่มีใบอนุญาตแล้วรถไปทับคนผู้ถูกรถทับจะฟ้องในข้อนี้ที่ผู้ขับไม่มีใบอนุญาตด้วยไม่ได้ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1140/2480บริษัทไฟฟ้าสยามคาร์ปกร์เรชั่นโจทก์นายเภาจำเลย พ.ร.บ.รถยนต์ พ.ศ.2473 ม. 12, ม. 7 ป.วิ.อ. ม. 28เจ้าของรถประจำทางไม่มีอำนาจฟ้องผู้ที่ขับรถแย่งผู้โดยสารในแนวทางของตนเป็นคดีอาญาหาว่ากระทำผิด พรบ รถยนตร์ ผู้ถูกรถชนไม่มีอำนาจฟ้องผู้ขับฐานขับรถโดยไม่มีใบอนุญาตคดีนี้โจทก์ฟ้องว่าบริษัทโจทก์ได้รับพระบรมราชานุญาตให้เดินรถรางประจำทาง จำเลยได้ขับรถยนต์รับคนโดยสารหาผลประโยชน์ตามแนวทางรถประจำทางของโจทก์ ๆ ได้รับความเสีย จึงขอให้ลงโทษจำเลยตาม พรบ รถยนตร์ ๒๔๗๓ ม. ๓๓ และฉะบับที่ ๗ พ.ศ. ๒๔๗๙ ม. ๗ ศาลล่างทั้ง ๒ เห็นว่าโจทก์ไม่ใช่ผู้เสียหาย โจทก์ไม่มีอำนาจฟ้องจึงพิพากษาให้ยกฟ้อง ศาลฎีกาตัดสินยืนตามโดยวินิจฉัยว่าตามกฎหมายที่โจทก์อ้างเป็นความผิดฐานเลมิดการปกครองในเรื่องทำการโดยไม่ได้รับอนุญาตของพนักงานเจ้าหน้าที่ ซึ่งกำหนดไว้ใน พรบ รถยนต์ ม. ๔๑ แลแก้ไขเพิ่มเติม พ.ศ. ๒๔๗๙ (ฉะบับที่ ๗) ม. ๑๒ เอกชนไม่มีสิ่ทธิเข้ามาจัดการด้วยจึงไม่มีสิทธิฟ้องร้อง แลเห็นว่าตาม ม. ๒๘ ที่โจทก์อ้าง แม้จะได้ความว่าโจทก์เสียหายโจทก์เป็นเจ้าของรถรางเป็นคนนอกไม่เกี่ยวข้องแก่ พรบ รถยนต์ กฎหมายที่โจทก์อ้างจึงไม่ให้อำนาจโจทก์ฟ้องความผิดฐานนี้ได้ เช่นเดียวกับเรื่องขับรถโดยไม่มีใบอนุญาตแล้วรถไปทับคนผู้ถูกรถทับจะฟ้องในข้อนี้ที่ผู้ขับไม่มีใบอนุญาตด้วยไม่ได้(อมาตย-มนธา-ดูปลาตร์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: คดีนี้โจทก์ฟ้องว่าบริษัทโจทก์ได้รับพระบรมราชานุญาตให้เดินรถรางประจำทาง จำเลยได้ขับรถยนต์รับคนโดยสารหาผลประโยชน์ตามแนวทางรถประจำทางของโจทก์ ๆ ได้รับความเสีย จึงขอให้ลงโทษจำเลยตาม พรบ รถยนตร์ ๒๔๗๓ ม. ๓๓ และฉะบับที่ ๗ พ.ศ. ๒๔๗๙ ม. ๗ ศาลล่างทั้ง ๒ เห็นว่าโจทก์ไม่ใช่ผู้เสียหาย โจทก์ไม่มีอำนาจฟ้องจึงพิพากษาให้ยกฟ้อง ศาลฎีกาตัดสินยืนตามโดยวินิจฉัยว่าตามกฎหมายที่โจทก์อ้างเป็นความผิดฐานเลมิดการปกครองในเรื่องทำการโดยไม่ได้รับอนุญาตของพนักงานเจ้าหน้าที่ ซึ่งกำหนดไว้ใน พรบ รถยนต์ ม. ๔๑ แลแก้ไขเพิ่มเติม พ.ศ. ๒๔๗๙ (ฉะบับที่ ๗) ม. ๑๒ เอกชนไม่มีสิ่ทธิเข้ามาจัดการด้วยจึงไม่มีสิทธิฟ้องร้อง แลเห็นว่าตาม ม. ๒๘ ที่โจทก์อ้าง แม้จะได้ความว่าโจทก์เสียหายโจทก์เป็นเจ้าของรถรางเป็นคนนอกไม่เกี่ยวข้องแก่ พรบ รถยนต์ กฎหมายที่โจทก์อ้างจึงไม่ให้อำนาจโจทก์ฟ้องความผิดฐานนี้ได้ เช่นเดียวกับเรื่องขับรถโดยไม่มีใบอนุญาตแล้วรถไปทับคนผู้ถูกรถทับจะฟ้องในข้อนี้ที่ผู้ขับไม่มีใบอนุญาตด้วยไม่ได้ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1140/2480บริษัทไฟฟ้าสยามคาร์ปกร์เรชั่นโจทก์นายเภาจำเลย พ.ร.บ.รถยนต์ พ.ศ.2473 ม. 12, ม. 7 ป.วิ.อ. ม. 28เจ้าของรถประจำทางไม่มีอำนาจฟ้องผู้ที่ขับรถแย่งผู้โดยสารในแนวทางของตนเป็นคดีอาญาหาว่ากระทำผิด พรบ รถยนตร์ ผู้ถูกรถชนไม่มีอำนาจฟ้องผู้ขับฐานขับรถโดยไม่มีใบอนุญาตคดีนี้โจทก์ฟ้องว่าบริษัทโจทก์ได้รับพระบรมราชานุญาตให้เดินรถรางประจำทาง จำเลยได้ขับรถยนต์รับคนโดยสารหาผลประโยชน์ตามแนวทางรถประจำทางของโจทก์ ๆ ได้รับความเสีย จึงขอให้ลงโทษจำเลยตาม พรบ รถยนตร์ ๒๔๗๓ ม. ๓๓ และฉะบับที่ ๗ พ.ศ. ๒๔๗๙ ม. ๗ ศาลล่างทั้ง ๒ เห็นว่าโจทก์ไม่ใช่ผู้เสียหาย โจทก์ไม่มีอำนาจฟ้องจึงพิพากษาให้ยกฟ้อง ศาลฎีกาตัดสินยืนตามโดยวินิจฉัยว่าตามกฎหมายที่โจทก์อ้างเป็นความผิดฐานเลมิดการปกครองในเรื่องทำการโดยไม่ได้รับอนุญาตของพนักงานเจ้าหน้าที่ ซึ่งกำหนดไว้ใน พรบ รถยนต์ ม. ๔๑ แลแก้ไขเพิ่มเติม พ.ศ. ๒๔๗๙ (ฉะบับที่ ๗) ม. ๑๒ เอกชนไม่มีสิ่ทธิเข้ามาจัดการด้วยจึงไม่มีสิทธิฟ้องร้อง แลเห็นว่าตาม ม. ๒๘ ที่โจทก์อ้าง แม้จะได้ความว่าโจทก์เสียหายโจทก์เป็นเจ้าของรถรางเป็นคนนอกไม่เกี่ยวข้องแก่ พรบ รถยนต์ กฎหมายที่โจทก์อ้างจึงไม่ให้อำนาจโจทก์ฟ้องความผิดฐานนี้ได้ เช่นเดียวกับเรื่องขับรถโดยไม่มีใบอนุญาตแล้วรถไปทับคนผู้ถูกรถทับจะฟ้องในข้อนี้ที่ผู้ขับไม่มีใบอนุญาตด้วยไม่ได้(อมาตย-มนธา-ดูปลาตร์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุหมายเหตุ: 108392. คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1138 - 1139/2480 พิมพ์คำพิพากษาฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1138 - 1139/2480 ป.อ. ม. 301()แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ