คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 574/2499หลักกฎหมาย: อัยการโจทก์บรรยายฟ้องว่าจำเลยกระทำผิดหลายบทหลายกระทงคือปลอมหนังสือและฉ้อโกงนายเจียมพลฯ บรรจง ผู้เสียหาย ผู้เสียหายได้ร้องทุกข์ให้พนักงานดำเนินคดีแล้ว แม้ศาลล่างทั้งสองฟังว่าจำเลยกระทำผิดตามฟ้องและพิพากษาลงโทษจำเลยตาม มาตรา 224,227,304 ฯลฯ กับให้คืนเงินจำเลย ในชั้นฎีกาเมื่อคดีนี้ฟังได้ว่าไม่มีการร้องทุกข์ก็ลงโทษจำเลยตาม มาตรา 304 ไม่ได้ จึงชอบที่จะพิพากษาแก้เฉพาะที่เกี่ยวกับมาตรา 304 และเรื่องการใช้เงินโจทก์ฟ้องว่าจำเลยสมคบกันใช้อุบายหลอกลวงกล่าวต่อนายเจียมและพลทหารบรรจงว่าจำเลยสามารถจะช่วยเหลือให้พลบรรจงพ้นจากเป็นทหารประจำการโดยจำเลยนำใบตรวจของแพทย์โรงพยาบาลโรคจิตธนบุรีมามอบให้พลทหารบรรจงเป็นหลักฐานนายเจียม พลฯ บรรจงหลงเชื่อมอบเงินให้ 3,500 บาทจำเลยสมคบกันปลอมหนังสือซึ่งมีข้อความว่านายแพทย์ฝนผู้อำนวยการโรงพยาบาลโรคจิตเห็นว่าพลฯ บรรจงวิกลจริตสมควรให้ลาพักราชการทหาร จำเลยมอบหนังสือนี้ให้นายเจียม พลฯ บรรจง ทั้งที่จำเลยรู้ว่าปลอม ขอให้ลงโทษตาม มาตรา 224, 227, 304, 70, 71จำเลยทั้งสองปฏิเสธศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามกฎหมายอาญา มาตรา 224, 227, 304 ให้ลงโทษบทหนักตาม มาตรา 224, 227 จำคุก 2 ปีลดฐานปรานี 1 ใน 4 เหลือโทษจำคุก 1 ปี 6 เดือน กับให้คืนเงินจำเลยทั้ง 2 ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่าที่จำเลยฎีกาว่าผู้เสียหายไม่ได้ร้องทุกข์นั้นฟังขึ้นคือนายเจียมเบิกความว่าไม่ติดใจเอาเรื่อง ส่วนพลฯ บรรจงไม่ได้เข้าเบิกความเป็นพยาน หาตัวไม่พบ พยานอื่นที่จะให้เชื่อได้ว่ามีการร้องทุกข์หามีไม่ ที่ฟังกันมาว่ามีการร้องทุกข์แล้วนั้นไม่มีหลักฐานในสำนวน จึงฟังว่าคดีนี้ไม่มีการร้องทุกข์ คำบรรยายฟ้องที่ว่า ผู้เสียหายร้องทุกข์แล้วเป็นคำกล่าวที่ปราศจากหลักฐาน ลงโทษจำคุกจำเลยตาม มาตรา 304 หาได้ไม่พิพากษาแก้ให้จำคุกจำเลยตามกฎหมายอาญา มาตรา 224, 227 คนละ1 ปี 4 เดือน ปรานีตาม มาตรา 59, 1 ใน 4 เหลือโทษจำคุกคนละ 1 ปี ข้อหาตามมาตรา 304 ให้ยก ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 574/2499พนักงานอัยการกรมอัยการโจทก์นายงาม ภาวะสัย ที่ 1 นายผ่อน แก้วโผงผาง ที่ 2จำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 304, ม. 224, ม. 227อัยการโจทก์บรรยายฟ้องว่าจำเลยกระทำผิดหลายบทหลายกระทงคือปลอมหนังสือและฉ้อโกงนายเจียมพลฯ บรรจง ผู้เสียหาย ผู้เสียหายได้ร้องทุกข์ให้พนักงานดำเนินคดีแล้ว แม้ศาลล่างทั้งสองฟังว่าจำเลยกระทำผิดตามฟ้องและพิพากษาลงโทษจำเลยตาม มาตรา 224,227,304 ฯลฯ กับให้คืนเงินจำเลย ในชั้นฎีกาเมื่อคดีนี้ฟังได้ว่าไม่มีการร้องทุกข์ก็ลงโทษจำเลยตาม มาตรา 304 ไม่ได้ จึงชอบที่จะพิพากษาแก้เฉพาะที่เกี่ยวกับมาตรา 304 และเรื่องการใช้เงินโจทก์ฟ้องว่าจำเลยสมคบกันใช้อุบายหลอกลวงกล่าวต่อนายเจียมและพลทหารบรรจงว่าจำเลยสามารถจะช่วยเหลือให้พลบรรจงพ้นจากเป็นทหารประจำการโดยจำเลยนำใบตรวจของแพทย์โรงพยาบาลโรคจิตธนบุรีมามอบให้พลทหารบรรจงเป็นหลักฐานนายเจียม พลฯ บรรจงหลงเชื่อมอบเงินให้ 3,500 บาทจำเลยสมคบกันปลอมหนังสือซึ่งมีข้อความว่านายแพทย์ฝนผู้อำนวยการโรงพยาบาลโรคจิตเห็นว่าพลฯ บรรจงวิกลจริตสมควรให้ลาพักราชการทหาร จำเลยมอบหนังสือนี้ให้นายเจียม พลฯ บรรจง ทั้งที่จำเลยรู้ว่าปลอม ขอให้ลงโทษตาม มาตรา 224, 227, 304, 70, 71จำเลยทั้งสองปฏิเสธศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามกฎหมายอาญา มาตรา 224, 227, 304 ให้ลงโทษบทหนักตาม มาตรา 224, 227 จำคุก 2 ปีลดฐานปรานี 1 ใน 4 เหลือโทษจำคุก 1 ปี 6 เดือน กับให้คืนเงินจำเลยทั้ง 2 ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่าที่จำเลยฎีกาว่าผู้เสียหายไม่ได้ร้องทุกข์นั้นฟังขึ้นคือนายเจียมเบิกความว่าไม่ติดใจเอาเรื่อง ส่วนพลฯ บรรจงไม่ได้เข้าเบิกความเป็นพยาน หาตัวไม่พบ พยานอื่นที่จะให้เชื่อได้ว่ามีการร้องทุกข์หามีไม่ ที่ฟังกันมาว่ามีการร้องทุกข์แล้วนั้นไม่มีหลักฐานในสำนวน จึงฟังว่าคดีนี้ไม่มีการร้องทุกข์ คำบรรยายฟ้องที่ว่า ผู้เสียหายร้องทุกข์แล้วเป็นคำกล่าวที่ปราศจากหลักฐาน ลงโทษจำคุกจำเลยตาม มาตรา 304 หาได้ไม่พิพากษาแก้ให้จำคุกจำเลยตามกฎหมายอาญา มาตรา 224, 227 คนละ1 ปี 4 เดือน ปรานีตาม มาตรา 59, 1 ใน 4 เหลือโทษจำคุกคนละ 1 ปี ข้อหาตามมาตรา 304 ให้ยก(ศิลปสิทธิวินิจฉัย-ประวัติ ปัตตพงศ์-ประศาสน์วินิจฉัย)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่าจำเลยสมคบกันใช้อุบายหลอกลวงกล่าวต่อนายเจียมและพลทหารบรรจงว่าจำเลยสามารถจะช่วยเหลือให้พลบรรจงพ้นจากเป็นทหารประจำการโดยจำเลยนำใบตรวจของแพทย์โรงพยาบาลโรคจิตธนบุรีมามอบให้พลทหารบรรจงเป็นหลักฐานนายเจียม พลฯ บรรจงหลงเชื่อมอบเงินให้ 3,500 บาทจำเลยสมคบกันปลอมหนังสือซึ่งมีข้อความว่านายแพทย์ฝนผู้อำนวยการโรงพยาบาลโรคจิตเห็นว่าพลฯ บรรจงวิกลจริตสมควรให้ลาพักราชการทหาร จำเลยมอบหนังสือนี้ให้นายเจียม พลฯ บรรจง ทั้งที่จำเลยรู้ว่าปลอม ขอให้ลงโทษตาม มาตรา 224, 227, 304, 70, 71จำเลยทั้งสองปฏิเสธศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามกฎหมายอาญา มาตรา 224, 227, 304 ให้ลงโทษบทหนักตาม มาตรา 224, 227 จำคุก 2 ปีลดฐานปรานี 1 ใน 4 เหลือโทษจำคุก 1 ปี 6 เดือน กับให้คืนเงินจำเลยทั้ง 2 ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่าที่จำเลยฎีกาว่าผู้เสียหายไม่ได้ร้องทุกข์นั้นฟังขึ้นคือนายเจียมเบิกความว่าไม่ติดใจเอาเรื่อง ส่วนพลฯ บรรจงไม่ได้เข้าเบิกความเป็นพยาน หาตัวไม่พบ พยานอื่นที่จะให้เชื่อได้ว่ามีการร้องทุกข์หามีไม่ ที่ฟังกันมาว่ามีการร้องทุกข์แล้วนั้นไม่มีหลักฐานในสำนวน จึงฟังว่าคดีนี้ไม่มีการร้องทุกข์ คำบรรยายฟ้องที่ว่า ผู้เสียหายร้องทุกข์แล้วเป็นคำกล่าวที่ปราศจากหลักฐาน ลงโทษจำคุกจำเลยตาม มาตรา 304 หาได้ไม่พิพากษาแก้ให้จำคุกจำเลยตามกฎหมายอาญา มาตรา 224, 227 คนละ1 ปี 4 เดือน ปรานีตาม มาตรา 59, 1 ใน 4 เหลือโทษจำคุกคนละ 1 ปี ข้อหาตามมาตรา 304 ให้ยก ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 574/2499พนักงานอัยการกรมอัยการโจทก์นายงาม ภาวะสัย ที่ 1 นายผ่อน แก้วโผงผาง ที่ 2จำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 304, ม. 224, ม. 227อัยการโจทก์บรรยายฟ้องว่าจำเลยกระทำผิดหลายบทหลายกระทงคือปลอมหนังสือและฉ้อโกงนายเจียมพลฯ บรรจง ผู้เสียหาย ผู้เสียหายได้ร้องทุกข์ให้พนักงานดำเนินคดีแล้ว แม้ศาลล่างทั้งสองฟังว่าจำเลยกระทำผิดตามฟ้องและพิพากษาลงโทษจำเลยตาม มาตรา 224,227,304 ฯลฯ กับให้คืนเงินจำเลย ในชั้นฎีกาเมื่อคดีนี้ฟังได้ว่าไม่มีการร้องทุกข์ก็ลงโทษจำเลยตาม มาตรา 304 ไม่ได้ จึงชอบที่จะพิพากษาแก้เฉพาะที่เกี่ยวกับมาตรา 304 และเรื่องการใช้เงินโจทก์ฟ้องว่าจำเลยสมคบกันใช้อุบายหลอกลวงกล่าวต่อนายเจียมและพลทหารบรรจงว่าจำเลยสามารถจะช่วยเหลือให้พลบรรจงพ้นจากเป็นทหารประจำการโดยจำเลยนำใบตรวจของแพทย์โรงพยาบาลโรคจิตธนบุรีมามอบให้พลทหารบรรจงเป็นหลักฐานนายเจียม พลฯ บรรจงหลงเชื่อมอบเงินให้ 3,500 บาทจำเลยสมคบกันปลอมหนังสือซึ่งมีข้อความว่านายแพทย์ฝนผู้อำนวยการโรงพยาบาลโรคจิตเห็นว่าพลฯ บรรจงวิกลจริตสมควรให้ลาพักราชการทหาร จำเลยมอบหนังสือนี้ให้นายเจียม พลฯ บรรจง ทั้งที่จำเลยรู้ว่าปลอม ขอให้ลงโทษตาม มาตรา 224, 227, 304, 70, 71จำเลยทั้งสองปฏิเสธศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามกฎหมายอาญา มาตรา 224, 227, 304 ให้ลงโทษบทหนักตาม มาตรา 224, 227 จำคุก 2 ปีลดฐานปรานี 1 ใน 4 เหลือโทษจำคุก 1 ปี 6 เดือน กับให้คืนเงินจำเลยทั้ง 2 ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่าที่จำเลยฎีกาว่าผู้เสียหายไม่ได้ร้องทุกข์นั้นฟังขึ้นคือนายเจียมเบิกความว่าไม่ติดใจเอาเรื่อง ส่วนพลฯ บรรจงไม่ได้เข้าเบิกความเป็นพยาน หาตัวไม่พบ พยานอื่นที่จะให้เชื่อได้ว่ามีการร้องทุกข์หามีไม่ ที่ฟังกันมาว่ามีการร้องทุกข์แล้วนั้นไม่มีหลักฐานในสำนวน จึงฟังว่าคดีนี้ไม่มีการร้องทุกข์ คำบรรยายฟ้องที่ว่า ผู้เสียหายร้องทุกข์แล้วเป็นคำกล่าวที่ปราศจากหลักฐาน ลงโทษจำคุกจำเลยตาม มาตรา 304 หาได้ไม่พิพากษาแก้ให้จำคุกจำเลยตามกฎหมายอาญา มาตรา 224, 227 คนละ1 ปี 4 เดือน ปรานีตาม มาตรา 59, 1 ใน 4 เหลือโทษจำคุกคนละ 1 ปี ข้อหาตามมาตรา 304 ให้ยก(ศิลปสิทธิวินิจฉัย-ประวัติ ปัตตพงศ์-ประศาสน์วินิจฉัย)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ