คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1019/2510หลักกฎหมาย: โจทก์นำยึดที่ดินของจำเลย แต่ปรากฏว่าที่ดินที่โจทก์นำยึดนี้น ศาลเคยมีคำพิพากษาถึงที่สุดไว้แล้วในคดีเรื่องหนึ่งว่าเป็นของผู้ร้อง คำพิพากษานั้นย่อมใช้ยันโจทก์ซึ่งเป็นบุคคลภายนอกคดีดังกล่าวได้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 145 (2) เว้นแต่โจทก์จะพิสูจน์ได้ว่าตนมีสิทธิดีกว่า โดยแสดงได้ว่ามีแปลงนั้นเป็นของจำเลย เพียงแต่มีชื่อเป็นผู้แจ้งการครอบครองใน ส.ค.1 หาพอฟังว่าตนเป็นผู้ครอบครองที่ดินนั้นไม่โจทก์เป็นเจ้าหนี้ตามคำพิพากษาได้นำเจ้าพนักงานบังคับคดียึดทรัพย์ของจำเลยผู้ร้องจึงยื่นคำร้องว่า ที่ดินที่โจทก์นำยึดเป็นของผู้ร้องขอให้ศาลสั่งปล่อย โจทก์คัดค้านว่าที่พิพาทเป็นของจำเลย จำเลยครอบครองมากว่า ๒๐ ปี และตาม ส.ค.๑ ก็ปรากฏชื่อจำเลยเป็นเจ้าของ ขอให้ยกคำร้องของผู้ร้อง ศาลชั้นต้นสั่งให้ถอนการยึดที่พิพาท โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า ที่พิพาทได้เคยถูกโจทก์ในสำนวนคดีแพ่งเรื่องอื่นนำเจ้าพนักงานบังคับคดียึดเพื่อขายทอดตลาดแล้วครั้งหนึ่งและผู้ร้องได้ร้องขัดทรัพย์จนศาลอุทธรณ์พิพากษาว่าที่พิพาทเป็นของผู้ร้อง คดีถึงที่สุดแล้ว คำพิพากษาดังกล่าวจึงใช้ยันโจทก์ในคดีนี้ซึ่งเป็นบุคคลภายนอกคดีดังกล่าวได้ตามประมวลกฎหมายพิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา ๑๔๕ (๒) เว้นแต่โจทก์จะพิสูจน์ได้ว่าตนมีสิทธิดีกว่า โดยแสดงได้ว่าที่พิพาทเป็นของจำเลย ตนมีสิทธินำยึดมาขายทอดตลาดได้ โจทก์จึงจะชนะคดี แต่คดีนี้การนำสืบของโจทก์ในข้อที่ว่าที่พิพาทเป็นของจำเลยยังฟังไม่ได้ ที่โจทก์อ้างว่าใน ส.ค.๑ มีชื่อจำเลยเป็นเจ้าของ จำเลยจึงต้องเป็นเจ้าของผู้ครอบครองที่พิพาทนั้น ศาลฎีกาเห็นว่าเพียงแต่มีชื่อเป็นผู้แจ้งการครอบครองใน ส.ค.๑ หาพอฟังว่าตนเป็นผู้ครอบครองที่ดินนั้นได้ไม่ เพราะผู้แจ้งอาจได้รับใช้จากเจ้าของผู้ครอบครองอันแท้จริงให้มาแจ้งแทนก็ได้ดังที่ผู้ร้องได้นำสืบว่าตนให้จำเลยมาแจ้งการครอบครองแทนจนศาลฟังว่าที่พิพาทเป็นของผู้ร้อง จึงถือได้ว่าโจทก์พิสูจน์ไม่ได้ว่าตนมีสิทธิดีกว่าผู้ร้อง พิพากษายืน. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1019/2510นางสาวหวังจิโจทก์นายเขียว ปรั่งพันธ์จำเลยนายหมี ปรั่งพันธ์ผู้ร้องขัดทรัพย์ ป.วิ.พ. ม. 145 (2) พ.ร.บ.ให้ใช้ประมวลกฎหมายที่ดิน พ.ศ.2497 ม. 5โจทก์นำยึดที่ดินของจำเลย แต่ปรากฏว่าที่ดินที่โจทก์นำยึดนี้น ศาลเคยมีคำพิพากษาถึงที่สุดไว้แล้วในคดีเรื่องหนึ่งว่าเป็นของผู้ร้อง คำพิพากษานั้นย่อมใช้ยันโจทก์ซึ่งเป็นบุคคลภายนอกคดีดังกล่าวได้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 145 (2) เว้นแต่โจทก์จะพิสูจน์ได้ว่าตนมีสิทธิดีกว่า โดยแสดงได้ว่ามีแปลงนั้นเป็นของจำเลย เพียงแต่มีชื่อเป็นผู้แจ้งการครอบครองใน ส.ค.1 หาพอฟังว่าตนเป็นผู้ครอบครองที่ดินนั้นไม่โจทก์เป็นเจ้าหนี้ตามคำพิพากษาได้นำเจ้าพนักงานบังคับคดียึดทรัพย์ของจำเลยผู้ร้องจึงยื่นคำร้องว่า ที่ดินที่โจทก์นำยึดเป็นของผู้ร้องขอให้ศาลสั่งปล่อย โจทก์คัดค้านว่าที่พิพาทเป็นของจำเลย จำเลยครอบครองมากว่า ๒๐ ปี และตาม ส.ค.๑ ก็ปรากฏชื่อจำเลยเป็นเจ้าของ ขอให้ยกคำร้องของผู้ร้อง ศาลชั้นต้นสั่งให้ถอนการยึดที่พิพาท โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า ที่พิพาทได้เคยถูกโจทก์ในสำนวนคดีแพ่งเรื่องอื่นนำเจ้าพนักงานบังคับคดียึดเพื่อขายทอดตลาดแล้วครั้งหนึ่งและผู้ร้องได้ร้องขัดทรัพย์จนศาลอุทธรณ์พิพากษาว่าที่พิพาทเป็นของผู้ร้อง คดีถึงที่สุดแล้ว คำพิพากษาดังกล่าวจึงใช้ยันโจทก์ในคดีนี้ซึ่งเป็นบุคคลภายนอกคดีดังกล่าวได้ตามประมวลกฎหมายพิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา ๑๔๕ (๒) เว้นแต่โจทก์จะพิสูจน์ได้ว่าตนมีสิทธิดีกว่า โดยแสดงได้ว่าที่พิพาทเป็นของจำเลย ตนมีสิทธินำยึดมาขายทอดตลาดได้ โจทก์จึงจะชนะคดี แต่คดีนี้การนำสืบของโจทก์ในข้อที่ว่าที่พิพาทเป็นของจำเลยยังฟังไม่ได้ ที่โจทก์อ้างว่าใน ส.ค.๑ มีชื่อจำเลยเป็นเจ้าของ จำเลยจึงต้องเป็นเจ้าของผู้ครอบครองที่พิพาทนั้น ศาลฎีกาเห็นว่าเพียงแต่มีชื่อเป็นผู้แจ้งการครอบครองใน ส.ค.๑ หาพอฟังว่าตนเป็นผู้ครอบครองที่ดินนั้นได้ไม่ เพราะผู้แจ้งอาจได้รับใช้จากเจ้าของผู้ครอบครองอันแท้จริงให้มาแจ้งแทนก็ได้ดังที่ผู้ร้องได้นำสืบว่าตนให้จำเลยมาแจ้งการครอบครองแทนจนศาลฟังว่าที่พิพาทเป็นของผู้ร้อง จึงถือได้ว่าโจทก์พิสูจน์ไม่ได้ว่าตนมีสิทธิดีกว่าผู้ร้อง พิพากษายืน.(แถม สิริสาลี-ชิค บุณยประภัศร-ลออง จุลกะเศียน)ศาลจังหวัดตรัง - นายเพียร สุมิระศาลอุทธรณ์ - นายเพี้ยง บุญรักษาแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์เป็นเจ้าหนี้ตามคำพิพากษาได้นำเจ้าพนักงานบังคับคดียึดทรัพย์ของจำเลยผู้ร้องจึงยื่นคำร้องว่า ที่ดินที่โจทก์นำยึดเป็นของผู้ร้องขอให้ศาลสั่งปล่อย โจทก์คัดค้านว่าที่พิพาทเป็นของจำเลย จำเลยครอบครองมากว่า ๒๐ ปี และตาม ส.ค.๑ ก็ปรากฏชื่อจำเลยเป็นเจ้าของ ขอให้ยกคำร้องของผู้ร้อง ศาลชั้นต้นสั่งให้ถอนการยึดที่พิพาท โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า ที่พิพาทได้เคยถูกโจทก์ในสำนวนคดีแพ่งเรื่องอื่นนำเจ้าพนักงานบังคับคดียึดเพื่อขายทอดตลาดแล้วครั้งหนึ่งและผู้ร้องได้ร้องขัดทรัพย์จนศาลอุทธรณ์พิพากษาว่าที่พิพาทเป็นของผู้ร้อง คดีถึงที่สุดแล้ว คำพิพากษาดังกล่าวจึงใช้ยันโจทก์ในคดีนี้ซึ่งเป็นบุคคลภายนอกคดีดังกล่าวได้ตามประมวลกฎหมายพิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา ๑๔๕ (๒) เว้นแต่โจทก์จะพิสูจน์ได้ว่าตนมีสิทธิดีกว่า โดยแสดงได้ว่าที่พิพาทเป็นของจำเลย ตนมีสิทธินำยึดมาขายทอดตลาดได้ โจทก์จึงจะชนะคดี แต่คดีนี้การนำสืบของโจทก์ในข้อที่ว่าที่พิพาทเป็นของจำเลยยังฟังไม่ได้ ที่โจทก์อ้างว่าใน ส.ค.๑ มีชื่อจำเลยเป็นเจ้าของ จำเลยจึงต้องเป็นเจ้าของผู้ครอบครองที่พิพาทนั้น ศาลฎีกาเห็นว่าเพียงแต่มีชื่อเป็นผู้แจ้งการครอบครองใน ส.ค.๑ หาพอฟังว่าตนเป็นผู้ครอบครองที่ดินนั้นได้ไม่ เพราะผู้แจ้งอาจได้รับใช้จากเจ้าของผู้ครอบครองอันแท้จริงให้มาแจ้งแทนก็ได้ดังที่ผู้ร้องได้นำสืบว่าตนให้จำเลยมาแจ้งการครอบครองแทนจนศาลฟังว่าที่พิพาทเป็นของผู้ร้อง จึงถือได้ว่าโจทก์พิสูจน์ไม่ได้ว่าตนมีสิทธิดีกว่าผู้ร้อง พิพากษายืน. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1019/2510นางสาวหวังจิโจทก์นายเขียว ปรั่งพันธ์จำเลยนายหมี ปรั่งพันธ์ผู้ร้องขัดทรัพย์ ป.วิ.พ. ม. 145 (2) พ.ร.บ.ให้ใช้ประมวลกฎหมายที่ดิน พ.ศ.2497 ม. 5โจทก์นำยึดที่ดินของจำเลย แต่ปรากฏว่าที่ดินที่โจทก์นำยึดนี้น ศาลเคยมีคำพิพากษาถึงที่สุดไว้แล้วในคดีเรื่องหนึ่งว่าเป็นของผู้ร้อง คำพิพากษานั้นย่อมใช้ยันโจทก์ซึ่งเป็นบุคคลภายนอกคดีดังกล่าวได้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 145 (2) เว้นแต่โจทก์จะพิสูจน์ได้ว่าตนมีสิทธิดีกว่า โดยแสดงได้ว่ามีแปลงนั้นเป็นของจำเลย เพียงแต่มีชื่อเป็นผู้แจ้งการครอบครองใน ส.ค.1 หาพอฟังว่าตนเป็นผู้ครอบครองที่ดินนั้นไม่โจทก์เป็นเจ้าหนี้ตามคำพิพากษาได้นำเจ้าพนักงานบังคับคดียึดทรัพย์ของจำเลยผู้ร้องจึงยื่นคำร้องว่า ที่ดินที่โจทก์นำยึดเป็นของผู้ร้องขอให้ศาลสั่งปล่อย โจทก์คัดค้านว่าที่พิพาทเป็นของจำเลย จำเลยครอบครองมากว่า ๒๐ ปี และตาม ส.ค.๑ ก็ปรากฏชื่อจำเลยเป็นเจ้าของ ขอให้ยกคำร้องของผู้ร้อง ศาลชั้นต้นสั่งให้ถอนการยึดที่พิพาท โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า ที่พิพาทได้เคยถูกโจทก์ในสำนวนคดีแพ่งเรื่องอื่นนำเจ้าพนักงานบังคับคดียึดเพื่อขายทอดตลาดแล้วครั้งหนึ่งและผู้ร้องได้ร้องขัดทรัพย์จนศาลอุทธรณ์พิพากษาว่าที่พิพาทเป็นของผู้ร้อง คดีถึงที่สุดแล้ว คำพิพากษาดังกล่าวจึงใช้ยันโจทก์ในคดีนี้ซึ่งเป็นบุคคลภายนอกคดีดังกล่าวได้ตามประมวลกฎหมายพิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา ๑๔๕ (๒) เว้นแต่โจทก์จะพิสูจน์ได้ว่าตนมีสิทธิดีกว่า โดยแสดงได้ว่าที่พิพาทเป็นของจำเลย ตนมีสิทธินำยึดมาขายทอดตลาดได้ โจทก์จึงจะชนะคดี แต่คดีนี้การนำสืบของโจทก์ในข้อที่ว่าที่พิพาทเป็นของจำเลยยังฟังไม่ได้ ที่โจทก์อ้างว่าใน ส.ค.๑ มีชื่อจำเลยเป็นเจ้าของ จำเลยจึงต้องเป็นเจ้าของผู้ครอบครองที่พิพาทนั้น ศาลฎีกาเห็นว่าเพียงแต่มีชื่อเป็นผู้แจ้งการครอบครองใน ส.ค.๑ หาพอฟังว่าตนเป็นผู้ครอบครองที่ดินนั้นได้ไม่ เพราะผู้แจ้งอาจได้รับใช้จากเจ้าของผู้ครอบครองอันแท้จริงให้มาแจ้งแทนก็ได้ดังที่ผู้ร้องได้นำสืบว่าตนให้จำเลยมาแจ้งการครอบครองแทนจนศาลฟังว่าที่พิพาทเป็นของผู้ร้อง จึงถือได้ว่าโจทก์พิสูจน์ไม่ได้ว่าตนมีสิทธิดีกว่าผู้ร้อง พิพากษายืน.(แถม สิริสาลี-ชิค บุณยประภัศร-ลออง จุลกะเศียน)ศาลจังหวัดตรัง - นายเพียร สุมิระศาลอุทธรณ์ - นายเพี้ยง บุญรักษาแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ