คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3337/2530หลักกฎหมาย: โจทก์นำกระจกเข้ามาในราชอาณาจักรและสำแดงราคาเพื่อเสียภาษีอากรตามที่ซื้อมา แต่เป็นราคาต่ำกว่าที่ระบุไว้ในบัญชีกำหนดราคาสินค้าซึ่ง จำเลยได้ใช้เป็นเกณฑ์ในการประเมินราคาสินค้ากระจกที่โจทก์นำเข้าในครั้งก่อน ๆ เมื่อปรากฏว่าในระหว่างเวลานำเข้านั้นราคากระจกลดลงเพราะราคาน้ำมันดิบลดลง ค่าขนส่งลดลง เงินฟรังก์ของฝรั่งเศส ซึ่งเป็นประเทศที่โจทก์ซื้อกระจกมีค่าต่ำลง และบัญชีกำหนดราคาสินค้าดังกล่าวถูกยกเลิกโดยบริษัทผู้ผลิตและใช้บัญชีใหม่แทน จำเลยจึงไม่อาจใช้ราคาตามที่ระบุไว้ในบัญชีกำหนดราคาสินค้าดังกล่าวเป็นเกณฑ์ในการเพิ่มราคากระจกและเก็บภาษีอากรเพิ่มเติมจากโจทก์ได้ ราคากระจกที่โจทก์สำแดงไว้ดังกล่าวเป็นราคาอันแท้จริงในท้องตลาดตามความในมาตรา 2 ของ พ.ร.บ. ศุลกากรพุทธศักราช 2469 การเสียภาษีอากรของโจทก์ตามราคาที่โจทก์สำแดงไว้ดังกล่าวจึงชอบด้วยกฎหมาย.โจทก์ฟ้องขอให้เพิกถอนการประเมินอากรขาเข้า ภาษีการค้าและภาษีบำรุงเทศบาลและให้จำเลยคืนเงินให้โจทก์พร้อมดอกเบี้ยจำเลยให้การว่าการประเมินอากรขาเข้า ภาษีการค้าและภาษีบำรุงเทศบาลชอบด้วยกฎหมาย ขอให้ยกฟ้องศาลภาษีอากรกลางพิพากษาให้ยกฟ้องโจทก์โจทก์อุทธรณ์ต่อศาลฎีกาศาลฎีกาแผนกคดีภาษีอากรวินิจฉัยว่า "ประเด็นในเรื่องอำนาจฟ้องและเรื่องอายุความเป็นอันยุติตามคำพิพากษาศาลภาษีอากรกลาง ส่วนประเด็นที่ว่าการประเมินราคาสินค้าและภาษีอากรชอบหรือไม่นั้นทั้งสองฝ่ายนำสืบโต้เถียงกันโดยโจทก์นำสืบว่า ได้สำแดงราคากระจกทั้ง 13 ใบขนตามราคาขายส่งเงินสดตามความในมาตรา 2 แห่งพระราชบัญญัติศุลกากร พุทธศักราช 2469 ปรากฏรายละเอียดตามเอกสารหมาย จ. 46 และเสียภาษีอากรโดยถูกต้อง ฝ่ายจำเลยนำสืบว่าโจทก์สำแดงราคากระจกทั้ง 13 ใบขนต่ำกว่าที่กำหนดในบัญชีราคาสินค้า(Price List) ตามเอกสารหมาย จ.58 ซึ่งจำเลยใช้เป็นเกณฑ์ประเมินราคาสินค้า (กระจก) คิดเป็นเงินเหรียญสหรัฐต่อ 1 ตารางเมตรคือกระจกที่มีความหนา 5 มม. ราคา 10.55 เหรียญสหรัฐ กระจกหนา6 มม. ราคา 12.27 เหรียญสหรัฐ กระจกหน่า 8 มม. ราคา 17.65เหรียญสหรัฐ กระจกหนา 10 มม. ราคา 22.28 เหรียญสหรัฐ และกระจกหนา 12 มม. ราคา 27.02 เหรียญสหรัฐสำหรับเหตุที่โจทก์สำแดงราคากระจกที่นำเข้าแตกต่างกันคือมีราคาสำแดงตามลำดับดังปรากฏตามใบขนเอกสารหมาย จ.2 ถึง จ.14 และตามบัญชีแสดงราคากระจกที่นำเข้าตามเอกสารหมาย จ.46 โดยอ้างว่าราคาน้ำมันดิบ ค่าขนส่ง และอัตราแลกเปลี่ยนสำหรับเงินฝรั่งเศสมีค่าลดลงเมื่อเทียบกับเงินเหรียญสหรัฐนั้น นายวันชัยเอื้อสุวรรณกุล เบิกความว่าราคาน้ำมันดิบในปี พ.ศ. 2523 ราคาบาเรลละประมาณ 34 เหรียญสหรัฐ ในปี พ.ศ. 2527 ราคาบาเรลละประมาณ>16 เหรียญสหรัฐ ถ้าคิดระหว่างปี พ.ศ. 2523-2526 ราคาน้ำมันดิบลดประมาณร้อยละ 60 จำเลยมิได้นำสืบปฏิเสธว่าน้ำมันดิบมิได้ลดราคานายสุธน บัวสรวง พยานจำเลยเบิกความแต่เพียงว่าตั้งแต่ปี พ.ศ. 2524ถคง 2526 ไม่แน่ใจว่าราคาน้ำมันดิบในตลาดโลกลดลงหรือไม่ดังนี้จึงต้องฟังว่าราคาน้ำมันดิบลดลงดังที่โจทก์นำสืบส่วนค่าขนส่งนั้นเมื่อฟังว่า ในระหว่างปี พ.ศ. 2523-2526 ราคาน้ำมันดิบในตลาดโลกลดลง อัตราค่าระวางก็ย่อมจะต้องลดลงเป็นธรรมดานอกจากนั้นโจทก์ยังได้อ้างเอกสารแสดงอัตราค่าระวางที่ลดลงมาเป็นหลักฐานดังปรากฏตามเอกสารหมาย จ.15 (แผ่นที่ 4) จ.18 (แผ่นที่ 4)และ จ.23 แผ่นที่ 4 คือค่าระวางต่อ 1 ตู้คอนเทนเนอร์ในปี พ.ศ. 2524เป็นเงิน 1,978.80 เหรียญสหรัฐ พ.ศ. 2524 เป็นเงิน 1,552.67เหรียญสหรัฐและสำหรับปี พ.ศ. 2526 ค่าระวางต่อ 1 ตู้คอนเทนเนอร์ลดเหลือเพียง 1,204 เหรียญสหรัฐ นางสาวรัตนา กสิกิจพยานจำเลยก็เบิกความยอมรับว่าได้ตรวจดูใบอินวอยซ์ปรากฏว่าค่าขนส่งลดลง แต่อ้างว่าลดลงเล็กน้อยจึงต้องฟังข้อเท็จจริงว่าค่าขนส่งหรือค่าระวางลดลงสำหรับอัตราแลกเปลี่ยนเงินฝรั่งเศสกับเงินเหรียญสหรัฐเมื่อคิดเทียบกับเงินบาทที่นายพรชัย เอื้อสุวรรณกุล เบิกความว่า ค่าของเงินฝรั่งเศสลดลงตั้งแต่ พ.ศ. 2523 1 เหรียญสหรัฐแลกได้ 4.175ฟรังก์ฝรั่งเศส จนในปี พ.ศ. 2526 1 เหรียญสหรัฐแลกได้ 8.25ฟรังก์ฝรั่งเศสนั้น โจทก์ก็ได้อ้างบัญชีอัตราแลกเปลี่ยนทางราชการมาเป็นหลักฐานดังปรากฏตามเอกสารหมาย จ. 47 ถึง จ. 56 ข้อเท็จจริงฟังได้ว่าอัตราแลกเปลี่ยนเงินฝรั่งเศสลดลงดังที่โจทก์นำสืบ เป็นที่รู้และเข้าใจกันทั่วไปว่า เมื่อราคาน้ำมันดิบลดลง ค่าระวางหรือค่าขนส่งสินค้าลดลง อัตราแลกเปลี่ยนเงินตราเปลี่ยนแปลงไปย่อมส่งผลกระทบต่อราคาสินค้าอย่างไม่มีปัญหา เมื่อข้อเท็จจริงฟังได้ว่าในระหว่างปี พ.ศ. 2523 ถึง 2526 ราคาน้ำมันดิบลดลง ค่าขนส่งลดลงเงินฟรังก์ของฝรั่งเศสมีค่าต่ำลงจึงเชื่อว่าราคากระจกย่อมลดลงดังที่โจทก์นำสืบนอกจากเหตุผลดังกล่าวโจทก์ยังอ้างโทรพิมพ์ซึ่งโจทก์และบริษัทผู้ผลิตในฝรั่งเศสใช้ติดต่อสอบถามราคาและสั่งซื้อมาประกอบเป็นหลักฐานดังปรากฏตามเอกสารหมาย จ.28 ถึง จ.45 สำหรับหลักฐานของฝ่ายจำเลยที่แสดงว่าโจทก์สำแดงราคาในใบขนทั้ง 13 ฉบับต่ำกว่าความเป็นจริงก็โดยอาศัยบัญชีราคาสินค้าตามเอกสารหมาย จ.58 นั้นศาลฎีกาเห็นว่าบัญชีราคาสินค้าตามเอกสารหมาย จ.58 บริษัทผู้ผลิตจัดทำสำหรับกระจกในเดือนตุลาคม 2523 แต่กระจกที่โจทก์นำเข้ามานี้นำเข้าตั้งแต่เดือนธันวาคม 2524 ถึง ธันวาคม 2526 อันเป็นเวลาห่างกันประมาร 1-3 ปี ราคาย่อมจะต้องเปลี่ยนแปลงไป ยิ่งกว่านั้นบัญชีราคาสินค้า (กระจก) ตามเอกสารหมาย จ.58 ซึ่งเป็นของบริษัทกลาเชคโคนั้น โจทก์ก็ได้อ้างหนังสือของบริษัทกลาเชคโคมาเป็นหลักฐานว่าบัญชีราคาสินค้าสำหรับเดือนธันวาคม 2524 อันเป็นบัญชีราคาสินค้าภายหลังเอกสารหมาย จ.58 ถูกยกเลิกแล้ว จึงแสดงอยู่ในตัวว่าบัญชีราคาสินค้า (กระจก) ของบริษัทกลาเชคโคสำหรับเดือนตุลาคม2523 ตามเอกสารหมาย จ.58 ได้ถูกยกเลิกไปก่อนแล้ว ดังปรากฏตามเอกสารหมาย จ. 59 นอกจากบัญชีราคาสินค้าตามเอกสารหมายจ.58 แล้ว ข้ออ้างของจำเลยก็มีแต่เพียงว่าทางกรมศุลกากรไม่ค่อยจะเชื่อหลักฐานทางโทรพิมพ์เพราะเกรงว่าผู้ซื้อและผู้ขายจะสมคบกันตั้งราคา ซึ่งศาลฎีกาเห็นว่าข้ออ้างดังกล่าวจะนำมาใช้ในทุกกรณีหาได้ไม่ด้วยเหตุผลดังวินิจฉัยมาข้อเท็จจริงฟังได้ว่าราคากระจกในใบขนทั้ง13 ฉบับ ตามเอกสารหมาย จ.2 ถึง จ.14 ได้สำแดงราคาอันแท้จริงในท้องตลาดหรือราคาขายส่งเงินสดตามความในมาตรา 2 แห่งพระราชบัญญัติศุลกากร พุทธศักราช 2509 และโจทก์ได้ชำระภาษีกาอรโดยชอบด้วยกฎหมายแล้ว การที่เจ้าพนักงานของจเลยทำการประเมินภาษีอากรขาเข้า ภาษีการค้า และภาษีบำรุงเทศบาลเพิ่มจึงเป็นการไม่ชอบด้วยกฎหมาย ที่ศาลภาษีอากรกลางพิพากษาให้ยกฟ้องโจทก์นั้น ศาลฎีกาไม่เห็นพ้องด้วย อุทธรณ์โจทก์ฟังขึ้นพิพากษากลับ ให้เพิกถอนการประเมินอากรขาเข้า ภาษีการค้าภาษีบำรุงเทศบาล สำหรับสินค้ากระจกทั้ง 10 ใบขนตามเอกสารหมายจ.2 ถึง จ.14 และให้จำเลยคืนเงินจำนวน 955,005.69 บาทให้แก่โจทก์พร้อมด้วยดอกเบี้ยอีกร้อยละ 0.625 ต่อเดือน (หรือ 7.5 ต่อปี)นับแต่วันที่ได้ชำระอากรหรือวางเงินประกัน ตามมาตรา 112 จัตวาแห่งพระราชบัญญัติศุลกากร พุทธศักราช 2469 กับให้จำเลยใช้ค่าฤชาธรรมเนียมทั้งสองศาลแทนโจทก์ โดยกำหนดค่าทนายความเป็นเงิน 9,500 บาท" ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3337/2530บริษัท อี . พี.แอ ล. จำกัดโจทก์กรมศุลกากรจำเลย พ.ร.บ.ศุลกากร พ.ศ.2469 ม. 2โจทก์นำกระจกเข้ามาในราชอาณาจักรและสำแดงราคาเพื่อเสียภาษีอากรตามที่ซื้อมา แต่เป็นราคาต่ำกว่าที่ระบุไว้ในบัญชีกำหนดราคาสินค้าซึ่ง จำเลยได้ใช้เป็นเกณฑ์ในการประเมินราคาสินค้ากระจกที่โจทก์นำเข้าในครั้งก่อน ๆ เมื่อปรากฏว่าในระหว่างเวลานำเข้านั้นราคากระจกลดลงเพราะราคาน้ำมันดิบลดลง ค่าขนส่งลดลง เงินฟรังก์ของฝรั่งเศส ซึ่งเป็นประเทศที่โจทก์ซื้อกระจกมีค่าต่ำลง และบัญชีกำหนดราคาสินค้าดังกล่าวถูกยกเลิกโดยบริษัทผู้ผลิตและใช้บัญชีใหม่แทน จำเลยจึงไม่อาจใช้ราคาตามที่ระบุไว้ในบัญชีกำหนดราคาสินค้าดังกล่าวเป็นเกณฑ์ในการเพิ่มราคากระจกและเก็บภาษีอากรเพิ่มเติมจากโจทก์ได้ ราคากระจกที่โจทก์สำแดงไว้ดังกล่าวเป็นราคาอันแท้จริงในท้องตลาดตามความในมาตรา 2 ของ พ.ร.บ. ศุลกากรพุทธศักราช 2469 การเสียภาษีอากรของโจทก์ตามราคาที่โจทก์สำแดงไว้ดังกล่าวจึงชอบด้วยกฎหมาย.โจทก์ฟ้องขอให้เพิกถอนการประเมินอากรขาเข้า ภาษีการค้าและภาษีบำรุงเทศบาลและให้จำเลยคืนเงินให้โจทก์พร้อมดอกเบี้ยจำเลยให้การว่าการประเมินอากรขาเข้า ภาษีการค้าและภาษีบำรุงเทศบาลชอบด้วยกฎหมาย ขอให้ยกฟ้องศาลภาษีอากรกลางพิพากษาให้ยกฟ้องโจทก์โจทก์อุทธรณ์ต่อศาลฎีกาศาลฎีกาแผนกคดีภาษีอากรวินิจฉัยว่า "ประเด็นในเรื่องอำนาจฟ้องและเรื่องอายุความเป็นอันยุติตามคำพิพากษาศาลภาษีอากรกลาง ส่วนประเด็นที่ว่าการประเมินราคาสินค้าและภาษีอากรชอบหรือไม่นั้นทั้งสองฝ่ายนำสืบโต้เถียงกันโดยโจทก์นำสืบว่า ได้สำแดงราคากระจกทั้ง 13 ใบขนตามราคาขายส่งเงินสดตามความในมาตรา 2 แห่งพระราชบัญญัติศุลกากร พุทธศักราช 2469 ปรากฏรายละเอียดตามเอกสารหมาย จ. 46 และเสียภาษีอากรโดยถูกต้อง ฝ่ายจำเลยนำสืบว่าโจทก์สำแดงราคากระจกทั้ง 13 ใบขนต่ำกว่าที่กำหนดในบัญชีราคาสินค้า(Price List) ตามเอกสารหมาย จ.58 ซึ่งจำเลยใช้เป็นเกณฑ์ประเมินราคาสินค้า (กระจก) คิดเป็นเงินเหรียญสหรัฐต่อ 1 ตารางเมตรคือกระจกที่มีความหนา 5 มม. ราคา 10.55 เหรียญสหรัฐ กระจกหนา6 มม. ราคา 12.27 เหรียญสหรัฐ กระจกหน่า 8 มม. ราคา 17.65เหรียญสหรัฐ กระจกหนา 10 มม. ราคา 22.28 เหรียญสหรัฐ และกระจกหนา 12 มม. ราคา 27.02 เหรียญสหรัฐสำหรับเหตุที่โจทก์สำแดงราคากระจกที่นำเข้าแตกต่างกันคือมีราคาสำแดงตามลำดับดังปรากฏตามใบขนเอกสารหมาย จ.2 ถึง จ.14 และตามบัญชีแสดงราคากระจกที่นำเข้าตามเอกสารหมาย จ.46 โดยอ้างว่าราคาน้ำมันดิบ ค่าขนส่ง และอัตราแลกเปลี่ยนสำหรับเงินฝรั่งเศสมีค่าลดลงเมื่อเทียบกับเงินเหรียญสหรัฐนั้น นายวันชัยเอื้อสุวรรณกุล เบิกความว่าราคาน้ำมันดิบในปี พ.ศ. 2523 ราคาบาเรลละประมาณ 34 เหรียญสหรัฐ ในปี พ.ศ. 2527 ราคาบาเรลละประมาณ>16 เหรียญสหรัฐ ถ้าคิดระหว่างปี พ.ศ. 2523-2526 ราคาน้ำมันดิบลดประมาณร้อยละ 60 จำเลยมิได้นำสืบปฏิเสธว่าน้ำมันดิบมิได้ลดราคานายสุธน บัวสรวง พยานจำเลยเบิกความแต่เพียงว่าตั้งแต่ปี พ.ศ. 2524ถคง 2526 ไม่แน่ใจว่าราคาน้ำมันดิบในตลาดโลกลดลงหรือไม่ดังนี้จึงต้องฟังว่าราคาน้ำมันดิบลดลงดังที่โจทก์นำสืบส่วนค่าขนส่งนั้นเมื่อฟังว่า ในระหว่างปี พ.ศ. 2523-2526 ราคาน้ำมันดิบในตลาดโลกลดลง อัตราค่าระวางก็ย่อมจะต้องลดลงเป็นธรรมดานอกจากนั้นโจทก์ยังได้อ้างเอกสารแสดงอัตราค่าระวางที่ลดลงมาเป็นหลักฐานดังปรากฏตามเอกสารหมาย จ.15 (แผ่นที่ 4) จ.18 (แผ่นที่ 4)และ จ.23 แผ่นที่ 4 คือค่าระวางต่อ 1 ตู้คอนเทนเนอร์ในปี พ.ศ. 2524เป็นเงิน 1,978.80 เหรียญสหรัฐ พ.ศ. 2524 เป็นเงิน 1,552.67เหรียญสหรัฐและสำหรับปี พ.ศ. 2526 ค่าระวางต่อ 1 ตู้คอนเทนเนอร์ลดเหลือเพียง 1,204 เหรียญสหรัฐ นางสาวรัตนา กสิกิจพยานจำเลยก็เบิกความยอมรับว่าได้ตรวจดูใบอินวอยซ์ปรากฏว่าค่าขนส่งลดลง แต่อ้างว่าลดลงเล็กน้อยจึงต้องฟังข้อเท็จจริงว่าค่าขนส่งหรือค่าระวางลดลงสำหรับอัตราแลกเปลี่ยนเงินฝรั่งเศสกับเงินเหรียญสหรัฐเมื่อคิดเทียบกับเงินบาทที่นายพรชัย เอื้อสุวรรณกุล เบิกความว่า ค่าของเงินฝรั่งเศสลดลงตั้งแต่ พ.ศ. 2523 1 เหรียญสหรัฐแลกได้ 4.175ฟรังก์ฝรั่งเศส จนในปี พ.ศ. 2526 1 เหรียญสหรัฐแลกได้ 8.25ฟรังก์ฝรั่งเศสนั้น โจทก์ก็ได้อ้างบัญชีอัตราแลกเปลี่ยนทางราชการมาเป็นหลักฐานดังปรากฏตามเอกสารหมาย จ. 47 ถึง จ. 56 ข้อเท็จจริงฟังได้ว่าอัตราแลกเปลี่ยนเงินฝรั่งเศสลดลงดังที่โจทก์นำสืบ เป็นที่รู้และเข้าใจกันทั่วไปว่า เมื่อราคาน้ำมันดิบลดลง ค่าระวางหรือค่าขนส่งสินค้าลดลง อัตราแลกเปลี่ยนเงินตราเปลี่ยนแปลงไปย่อมส่งผลกระทบต่อราคาสินค้าอย่างไม่มีปัญหา เมื่อข้อเท็จจริงฟังได้ว่าในระหว่างปี พ.ศ. 2523 ถึง 2526 ราคาน้ำมันดิบลดลง ค่าขนส่งลดลงเงินฟรังก์ของฝรั่งเศสมีค่าต่ำลงจึงเชื่อว่าราคากระจกย่อมลดลงดังที่โจทก์นำสืบนอกจากเหตุผลดังกล่าวโจทก์ยังอ้างโทรพิมพ์ซึ่งโจทก์และบริษัทผู้ผลิตในฝรั่งเศสใช้ติดต่อสอบถามราคาและสั่งซื้อมาประกอบเป็นหลักฐานดังปรากฏตามเอกสารหมาย จ.28 ถึง จ.45 สำหรับหลักฐานของฝ่ายจำเลยที่แสดงว่าโจทก์สำแดงราคาในใบขนทั้ง 13 ฉบับต่ำกว่าความเป็นจริงก็โดยอาศัยบัญชีราคาสินค้าตามเอกสารหมาย จ.58 นั้นศาลฎีกาเห็นว่าบัญชีราคาสินค้าตามเอกสารหมาย จ.58 บริษัทผู้ผลิตจัดทำสำหรับกระจกในเดือนตุลาคม 2523 แต่กระจกที่โจทก์นำเข้ามานี้นำเข้าตั้งแต่เดือนธันวาคม 2524 ถึง ธันวาคม 2526 อันเป็นเวลาห่างกันประมาร 1-3 ปี ราคาย่อมจะต้องเปลี่ยนแปลงไป ยิ่งกว่านั้นบัญชีราคาสินค้า (กระจก) ตามเอกสารหมาย จ.58 ซึ่งเป็นของบริษัทกลาเชคโคนั้น โจทก์ก็ได้อ้างหนังสือของบริษัทกลาเชคโคมาเป็นหลักฐานว่าบัญชีราคาสินค้าสำหรับเดือนธันวาคม 2524 อันเป็นบัญชีราคาสินค้าภายหลังเอกสารหมาย จ.58 ถูกยกเลิกแล้ว จึงแสดงอยู่ในตัวว่าบัญชีราคาสินค้า (กระจก) ของบริษัทกลาเชคโคสำหรับเดือนตุลาคม2523 ตามเอกสารหมาย จ.58 ได้ถูกยกเลิกไปก่อนแล้ว ดังปรากฏตามเอกสารหมาย จ. 59 นอกจากบัญชีราคาสินค้าตามเอกสารหมายจ.58 แล้ว ข้ออ้างของจำเลยก็มีแต่เพียงว่าทางกรมศุลกากรไม่ค่อยจะเชื่อหลักฐานทางโทรพิมพ์เพราะเกรงว่าผู้ซื้อและผู้ขายจะสมคบกันตั้งราคา ซึ่งศาลฎีกาเห็นว่าข้ออ้างดังกล่าวจะนำมาใช้ในทุกกรณีหาได้ไม่ด้วยเหตุผลดังวินิจฉัยมาข้อเท็จจริงฟังได้ว่าราคากระจกในใบขนทั้ง13 ฉบับ ตามเอกสารหมาย จ.2 ถึง จ.14 ได้สำแดงราคาอันแท้จริงในท้องตลาดหรือราคาขายส่งเงินสดตามความในมาตรา 2 แห่งพระราชบัญญัติศุลกากร พุทธศักราช 2509 และโจทก์ได้ชำระภาษีกาอรโดยชอบด้วยกฎหมายแล้ว การที่เจ้าพนักงานของจเลยทำการประเมินภาษีอากรขาเข้า ภาษีการค้า และภาษีบำรุงเทศบาลเพิ่มจึงเป็นการไม่ชอบด้วยกฎหมาย ที่ศาลภาษีอากรกลางพิพากษาให้ยกฟ้องโจทก์นั้น ศาลฎีกาไม่เห็นพ้องด้วย อุทธรณ์โจทก์ฟังขึ้นพิพากษากลับ ให้เพิกถอนการประเมินอากรขาเข้า ภาษีการค้าภาษีบำรุงเทศบาล สำหรับสินค้ากระจกทั้ง 10 ใบขนตามเอกสารหมายจ.2 ถึง จ.14 และให้จำเลยคืนเงินจำนวน 955,005.69 บาทให้แก่โจทก์พร้อมด้วยดอกเบี้ยอีกร้อยละ 0.625 ต่อเดือน (หรือ 7.5 ต่อปี)นับแต่วันที่ได้ชำระอากรหรือวางเงินประกัน ตามมาตรา 112 จัตวาแห่งพระราชบัญญัติศุลกากร พุทธศักราช 2469 กับให้จำเลยใช้ค่าฤชาธรรมเนียมทั้งสองศาลแทนโจทก์ โดยกำหนดค่าทนายความเป็นเงิน 9,500 บาท"(ชูเชิด รักตะบุตร์-เสวก จันทร์ผ่อง-ประวิทย์ ขัมภรัตน์)แหล่งที่มาสำนักงานส่งเสริมงานตุลาการแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ1. ราคาของที่นำเข้าหรือส่งออกมีความสำคัญต่อการจัดเก็บภาษีศุลกากรมากเพราะการจัดเก็บภาษีศุลกากรนั้นส่วนใหญ่จะเก็บตามราคา(adualorem) มากกว่าเก็บตามสภาพ (specific) และในกรณีที่เก็บทั้งตามราคาและตามสภาพ ก็ต้องทราบราคาเพื่อคำนวณภาษีเปรียบเทียบกับภาษีที่คำนวณได้ตามอัตราตามสภาพ จะได้เสียในอัตราอากรที่เป็นเงินสูงกว่าได้ถูกต้อง (มาตรา 4 และมาตรา 5 ทวิ แห่งพระราชกำหนดพิกัดอัตราศุลกากร พ.ศ. 2503) เมื่อราคาของมีความสำคัญเช่นนี้จึงมีบทบัญญัติมาตรา 10 ของพระราชบัญญัติศุลกากร (ฉบับที่ 9) พุทธศักราช2482 บังคับให้ผู้นำเข้าหรือผู้ส่งออกแสดงราคาอันแท้จริงในท้องตลาดของของที่นำเข้าหรือส่งออกในใบขนสินค้า ซึ่งหากผู้นำเข้าหรือผู้ส่งออกสำแดงราคาต่ำกว่าราคาอันแท้จริงในท้องตลาดนอกจากจะต้องเสียภาษีอากรเพิ่มขึ้นแล้ว ยังอาจมีความผิดทางอาญาฐานหลีกเลี่ยงการเสียภาษีศุลกากรตาม มาตรา 27 ของพระราชบัญญัติศุลกากร พุทธศักราช2469 ซึ่งมีโทษปรับเป็นเงินสี่เท่าของราคาของซึ่งได้รวมค่าอากรเข้าด้วยแล้ว หรือจำคุกไม่เกินสิบปี หรือทั้งปรับทั้งจำ และมีความผิดฐานสำแดงเท็จตามมาตรา 99 ของพระราชบัญญัติฉบับเดียวกันซึ่งมีโทษปรับไม่เกินห้าหมื่นบาท หรือจำคุกไม่เกินหกเดือนอีกด้วย คำว่า "ราคาอันแท้จริงในท้องตลาด" หรือเรียกสั้น ๆ ว่า "ราคา"นั้น มาตรา 2 ของพระราชบัญญัติศุลกากร พุทธศักราช 2469 ได้ให้บทนิยามไว้ว่า "หมายความว่าราคาขายส่งเงินสด (ในส่วนของขาเข้าไม่รวมค่าอากร) ซึ่งจะพึงขายของประเภทและชนิดเดียวกันได้โยไม่ขาดทุน ณเวลาและที่ที่นำของเข้าหรือส่งของออกแล้วแต่กรณี โดยไม่มีหักทอนหรือลดหย่อนราคาอย่างใด" ตามบทนิยามดังกล่าวมีข้อสังเกตุว่าราคาที่ใช้เป็นเกณฑ์ในการประเมินภาษีศุลกากรนั้น นอกจากจะต้องเป็นราคาขายส่งเงินสดโดยในส่วนของขาเข้าไม่รวมค่าอากรแล้ว ยังจะต้องเป็นราคาซึ่งจะพึงขายของประเภทและชนิดเดียวกันได้โดยไม่ขาดทุนด้วยหรือจะกล่าวอีกนัยหนึ่งราคาที่ใช้เป็นเกณฑ์ในการประเมินภาษีศุลกากรจะต้องใช้ราคาสำหรับสินค้าประเภทและชนิดเดียวกันในท้องตลาดเป็นหลัก มิใช่ใช้ราคาของสินค้าที่กำลังประเมินอากรอยู่โดยเฉพาะ ฉะนั้น ถ้าราคาของสินค้าที่กำลังประเมินอากรอยู่เป็นราคาที่ต่ำกว่าราคาของสินค้าประเภทและชนิดเดียวกันในท้องตลาดแล้ว ก็ต้องปรับให้สูงขึ้นเท่ากับราคาในท้องตลาดของสินค้าประเภทและชนิดเดียวกันนั้น แล้วจึงประเมินอากร ในทางปฏิบัติราคาของสินค้าที่นำเข้าจะใช้ราคา C.I.F(Cost,Insurance&Freight) ซึ่งหมายถึงราคาของสินค้าที่รวมค่าขนส่งและค่าประกันภัยไว้ด้วย หากบัญชีราคาสินค้า (Invoice) ที่ผู้นำเข้าต้องยื่นประกอบใบขนสินค้าขาเข้าและแบบแสดงรายการการค้าระบุการซื้อขายไว้ในราคา F.O.B.(FreeonBoard) หรือ C&F(Cost&Freight) หรือ C&I(Cost&Insurance) ก็ต้องบวกค่าขนส่งหรือค่าประกันภัยตามจำนวนที่จ่ายจริงเข้าไปในราคาสินค้าด้วย ถ้าไม่มีหลักฐานแสดงค่าขนส่งก็ต้องบวกค่าขนส่งอีกร้อยละ 10 ของราคาF.O.B และถ้าไม่มีหลักฐานแสดงค่าประกันภัยก็ต้องบวกค่าประกันภัยอีกร้อยละ 5 ของราคา F.O.B ถ้าไม่มีหลักฐานทั้งสองอย่างต้องบวกเพิ่มอีกร้อยละ 15 ของราคา F.O.B ส่วนราคาของสินค้าที่ส่งออกจะใช้ราคา F.O.B. ซึ่งหมายถึงราคาของสินค้าที่รวมค่าขนส่งและค่าใช้จ่ายอื่นเพียงแต่สินค้าบรรทุกลงเรือหากบัญชีราคาสินค้า (Invoice) ที่ผู้ส่งออกยื่นประกบอใบขนสินค้าขาออกและแบบแสดงรายการการค้าระบุการซื้อขายไว้ในราคาอื่น ก็ต้องปรับให้เป็นราคา F.O.B. นอกจากนี้มีข้อสังเกตว่าราคาที่ใช้เป็นเกณฑ์ในการประเมินภาษีศุลกากรจะต้องไม่ใช้ราคาที่มีการหักทอนหรือลดหย่อนแต่อย่างใด ฉะนั้น ถ้าเป็นราคาที่ผู้ขายลดให้เป็นกรณีพิเศษเฉพาะรายไม่ใช่ลดให้เป็นการทั่วไป ราคานั้นย่อมไม่ใช่ราคาที่จะนำมาใช้เป็นเกณฑ์ในการประเมินภาษีศุลกากร อนึ่ง เหตุที่ราคาในส่วนของขาเข้าไปรวมค่าอากรด้วย เพราะ ณที่นำเข้าความรับผิดในอันที่จะต้องเสียอากรขาเข้าเกิดขึ้นแล้ว(มาตรา 10 ทวิ แห่งพระราชบัญญัติศุลกากร พุทธศักราช 2469) ราคา ณที่ดังกล่าวจึงต้องรวมค่าอากรขาเข้าไว้ด้วย หากไม่มีการระบุยกเว้นไว้ก็ต้องรวมค่าอากรเข้าไปในราคาสินค้าที่นำเข้าด้วย เป็นการเก็บภาษีซ้ำซ้อน เพื่อมิให้เป็นการเก็บภาษีซ้ำซ้อนจึงต้องระบุไว้ในบทนิยามว่าราคาในส่วนของขาเข้าไม่รวมค่าอากรด้วย สำหรับกรณีขาออกนั้น ณ ที่ส่งออก ก่อนที่การส่งออกจะสำเร็จตามกฎหมาย ความรับผิดในอันที่จะต้องเสียอากรขาออกยังไม่เกิดขึ้น (มาตรา 10 ตรีประกอบด้วยมาตรา 46 แห่งพระราชบัญญัติศุลกากร พุทธศักราช 2469)ราคาที่ส่งออกจึงมิได้รวมค่าอากรขาออก จึงไม่มีความจำเป็นต้องระบุไว้ดังเช่นกรณีขาเข้า ราคาตามที่กล่าวมาเป็นราคาตามบทนิยามในมาตรา 2 ของพระราชบัญญัติศุลกากร พุทธศักราช 2469 ยังมีราคาอีกชนิดหนึ่งที่ใช้ในการประเมินภาษีศุลกากรได้แก่ ราคาในท้องตลาดเป็นรายเฉลี่ยตามประกาศของอธิบดีกรมศุลกากร ซึ่งประกาศโดยอาศัยอำนาจตามความในมาตรา 9 ของพระราชกำหนดพิกัดอัตราศุลกากร พ.ศ. 2503 โดยมาตรานี้บัญญัติว่า "ของที่ต้องเสียอากรตามราคานั้น อธิบดีกรมศุลกากรจะประกาศเป็นครั้งคราวก็ได้ว่า ราคาในท้องตลาดเป็นรายเฉลี่ยสำหรับของประเภทหนึ่งประเภทใด กำหนดเป็นเงินเท่าใด ให้ถือราคาเช่นว่านี้เป็นเกณฑ์ประเมินเงินอากรในประเภทของที่ประกาศนั้นแทนราคาอันแท้จริงในท้องตลาด นับตั้งแต่วันประกาสเป็นต้นไปจนกว่าจะมีประกาศยกเลิกหรือเปลี่ยนแปลง การประกาศให้ประกาศในราชกิจจานุเบกษา โปรดสังเกตว่าราคาในท้องตลาดเป็นรายเฉลี่ยตามประกาสของอธิบดีกรมศุลกากรเป็นราคาที่ใช้แทนราคาอันแท้จริงในท้องตลาด ดังนั้นแม้ราคาอันแท้จริงในท้องตลาดจะต่ำหรือสูงกว่าราคาในท้องตลาดเป็นรายเฉลี่ยตามประกาศของอธิบดีกรมศุลกากรก็ต้องใช้ราคาในท้องตลาดเป็นรายเฉลี่ยเป็นเกณฑ์ในการประเมินอากร ที่ผ่านการปรากฏว่าอธิบดีกรมศุลกากรได้ประกาสราคาในท้องตลาดเป็นรายเฉลี่ยสำหรับสินค้าไปแล้วหลายฉบับด้วยกัน เช่น ประกาศกรมศุลกากรที่ 23/2517 ลงวันที่ 30 กันยายน 2517 กำหนดราคาในท้องตลาดเป็นรายเฉลี่ยสำหรับเมล็กกาแฟไว้กิโลกรัมละ 25 บาท ประกาศกรมศุลกากรที่ 3/2520 ลงวันที่ 24 มกราคม 2520 กำหนดราคาในท้องตลาดเป็นรายเฉลี่ยสำหรับไม้แคมพัสไว้ลูกบาศก์เมตรละ 1,400 บาทไม้ลาลูไว้ลูกบาศก์เมตรละ 1,760 บาท เป็นต้น 2. ราคาที่กรมศุลกากรใช้เป็นเกณฑ์ในการจัดเก็บภาษีอากรกระจกโฟลทที่โจทก์นำเข้าในคดีนี้ ได้แก่ ราคาตามบัญชีกำหนดราคาสินค้า (PriceList) ของบริษัทผู้ผลิตในต่างประเทศซึ่งจัดทำขึ้นในเดือนตุลาคม 2523 แต่ต่อมาบริษัทผู้ผลิตได้ยกเลิกบัญชีดังกล่าวและใช้บัญชีใหมแทนเมื่อเดือนธันวาคม2524เมื่อโจทก์นำเข้ากระจกโฟลทในระหว่างเดือนธันวาคม 2524 ถึงเดือนธันวาคม 2526 และปรากฏว่าในระหว่างเวลาที่โจทก์นำเข้าดังกล่าวราคาน้ำมันดิบลดลง ค่าขนส่งลดลงและเงินฟรังก์ของฝรั่งเศสอันเป็นประเทศที่โจทก์ซื้อกระจกมีค่าต่ำลงอันมีผลทำให้ราคากระจกลดลงด้วยราคากระจกตามบัญชีราคาสินคัาซึ่งจัดทำขึ้นในเดือนตุลาคม 2523 จึงไม่อาจใช้เป็นเกณฑ์ในการจัดเก็บภาษีอากรกระจกโฟลทที่โจทก์นำเข้าได้ เพราะมิใช่ราคาอันแท้จริงในท้องตลาดในขณะที่นำเข้าตามมาตรา 2 ของพระราชบัญญัติศุลกากรพุทธศักราช 2469 ราคาที่โจทก์สำแดงไว้ในใบขนสินค้าขาเข้าและแบบแสดงรายการการค้าศาลเห็นว่าเป็นราคาอันแท้จริงในท้องตลาดตามบทบัญญัติมาตราดังกล่าว การที่โจทก์เสียภาษีอากรโดยถือตามราคาที่สำแดงไว้จึงชอบด้วยกฎหมาย การที่เจ้าพนักงานของจำเลยประเมินเรียกเก็บภาษีเพิ่มเติมโดยถือราคาตามบัญชีกำหนดราคาสินค้าซึ่งจัดทำขึ้นในเดือนตุลาคม 2523 จึงไม่ถูกต้อง. ชัยสิทธิ์ ตราชูธรรม.คำพิพากษา: โจทก์ฟ้องขอให้เพิกถอนการประเมินอากรขาเข้า ภาษีการค้าและภาษีบำรุงเทศบาลและให้จำเลยคืนเงินให้โจทก์พร้อมดอกเบี้ยจำเลยให้การว่าการประเมินอากรขาเข้า ภาษีการค้าและภาษีบำรุงเทศบาลชอบด้วยกฎหมาย ขอให้ยกฟ้องศาลภาษีอากรกลางพิพากษาให้ยกฟ้องโจทก์โจทก์อุทธรณ์ต่อศาลฎีกาศาลฎีกาแผนกคดีภาษีอากรวินิจฉัยว่า "ประเด็นในเรื่องอำนาจฟ้องและเรื่องอายุความเป็นอันยุติตามคำพิพากษาศาลภาษีอากรกลาง ส่วนประเด็นที่ว่าการประเมินราคาสินค้าและภาษีอากรชอบหรือไม่นั้นทั้งสองฝ่ายนำสืบโต้เถียงกันโดยโจทก์นำสืบว่า ได้สำแดงราคากระจกทั้ง 13 ใบขนตามราคาขายส่งเงินสดตามความในมาตรา 2 แห่งพระราชบัญญัติศุลกากร พุทธศักราช 2469 ปรากฏรายละเอียดตามเอกสารหมาย จ. 46 และเสียภาษีอากรโดยถูกต้อง ฝ่ายจำเลยนำสืบว่าโจทก์สำแดงราคากระจกทั้ง 13 ใบขนต่ำกว่าที่กำหนดในบัญชีราคาสินค้า(Price List) ตามเอกสารหมาย จ.58 ซึ่งจำเลยใช้เป็นเกณฑ์ประเมินราคาสินค้า (กระจก) คิดเป็นเงินเหรียญสหรัฐต่อ 1 ตารางเมตรคือกระจกที่มีความหนา 5 มม. ราคา 10.55 เหรียญสหรัฐ กระจกหนา6 มม. ราคา 12.27 เหรียญสหรัฐ กระจกหน่า 8 มม. ราคา 17.65เหรียญสหรัฐ กระจกหนา 10 มม. ราคา 22.28 เหรียญสหรัฐ และกระจกหนา 12 มม. ราคา 27.02 เหรียญสหรัฐสำหรับเหตุที่โจทก์สำแดงราคากระจกที่นำเข้าแตกต่างกันคือมีราคาสำแดงตามลำดับดังปรากฏตามใบขนเอกสารหมาย จ.2 ถึง จ.14 และตามบัญชีแสดงราคากระจกที่นำเข้าตามเอกสารหมาย จ.46 โดยอ้างว่าราคาน้ำมันดิบ ค่าขนส่ง และอัตราแลกเปลี่ยนสำหรับเงินฝรั่งเศสมีค่าลดลงเมื่อเทียบกับเงินเหรียญสหรัฐนั้น นายวันชัยเอื้อสุวรรณกุล เบิกความว่าราคาน้ำมันดิบในปี พ.ศ. 2523 ราคาบาเรลละประมาณ 34 เหรียญสหรัฐ ในปี พ.ศ. 2527 ราคาบาเรลละประมาณ>16 เหรียญสหรัฐ ถ้าคิดระหว่างปี พ.ศ. 2523-2526 ราคาน้ำมันดิบลดประมาณร้อยละ 60 จำเลยมิได้นำสืบปฏิเสธว่าน้ำมันดิบมิได้ลดราคานายสุธน บัวสรวง พยานจำเลยเบิกความแต่เพียงว่าตั้งแต่ปี พ.ศ. 2524ถคง 2526 ไม่แน่ใจว่าราคาน้ำมันดิบในตลาดโลกลดลงหรือไม่ดังนี้จึงต้องฟังว่าราคาน้ำมันดิบลดลงดังที่โจทก์นำสืบส่วนค่าขนส่งนั้นเมื่อฟังว่า ในระหว่างปี พ.ศ. 2523-2526 ราคาน้ำมันดิบในตลาดโลกลดลง อัตราค่าระวางก็ย่อมจะต้องลดลงเป็นธรรมดานอกจากนั้นโจทก์ยังได้อ้างเอกสารแสดงอัตราค่าระวางที่ลดลงมาเป็นหลักฐานดังปรากฏตามเอกสารหมาย จ.15 (แผ่นที่ 4) จ.18 (แผ่นที่ 4)และ จ.23 แผ่นที่ 4 คือค่าระวางต่อ 1 ตู้คอนเทนเนอร์ในปี พ.ศ. 2524เป็นเงิน 1,978.80 เหรียญสหรัฐ พ.ศ. 2524 เป็นเงิน 1,552.67เหรียญสหรัฐและสำหรับปี พ.ศ. 2526 ค่าระวางต่อ 1 ตู้คอนเทนเนอร์ลดเหลือเพียง 1,204 เหรียญสหรัฐ นางสาวรัตนา กสิกิจพยานจำเลยก็เบิกความยอมรับว่าได้ตรวจดูใบอินวอยซ์ปรากฏว่าค่าขนส่งลดลง แต่อ้างว่าลดลงเล็กน้อยจึงต้องฟังข้อเท็จจริงว่าค่าขนส่งหรือค่าระวางลดลงสำหรับอัตราแลกเปลี่ยนเงินฝรั่งเศสกับเงินเหรียญสหรัฐเมื่อคิดเทียบกับเงินบาทที่นายพรชัย เอื้อสุวรรณกุล เบิกความว่า ค่าของเงินฝรั่งเศสลดลงตั้งแต่ พ.ศ. 2523 1 เหรียญสหรัฐแลกได้ 4.175ฟรังก์ฝรั่งเศส จนในปี พ.ศ. 2526 1 เหรียญสหรัฐแลกได้ 8.25ฟรังก์ฝรั่งเศสนั้น โจทก์ก็ได้อ้างบัญชีอัตราแลกเปลี่ยนทางราชการมาเป็นหลักฐานดังปรากฏตามเอกสารหมาย จ. 47 ถึง จ. 56 ข้อเท็จจริงฟังได้ว่าอัตราแลกเปลี่ยนเงินฝรั่งเศสลดลงดังที่โจทก์นำสืบ เป็นที่รู้และเข้าใจกันทั่วไปว่า เมื่อราคาน้ำมันดิบลดลง ค่าระวางหรือค่าขนส่งสินค้าลดลง อัตราแลกเปลี่ยนเงินตราเปลี่ยนแปลงไปย่อมส่งผลกระทบต่อราคาสินค้าอย่างไม่มีปัญหา เมื่อข้อเท็จจริงฟังได้ว่าในระหว่างปี พ.ศ. 2523 ถึง 2526 ราคาน้ำมันดิบลดลง ค่าขนส่งลดลงเงินฟรังก์ของฝรั่งเศสมีค่าต่ำลงจึงเชื่อว่าราคากระจกย่อมลดลงดังที่โจทก์นำสืบนอกจากเหตุผลดังกล่าวโจทก์ยังอ้างโทรพิมพ์ซึ่งโจทก์และบริษัทผู้ผลิตในฝรั่งเศสใช้ติดต่อสอบถามราคาและสั่งซื้อมาประกอบเป็นหลักฐานดังปรากฏตามเอกสารหมาย จ.28 ถึง จ.45 สำหรับหลักฐานของฝ่ายจำเลยที่แสดงว่าโจทก์สำแดงราคาในใบขนทั้ง 13 ฉบับต่ำกว่าความเป็นจริงก็โดยอาศัยบัญชีราคาสินค้าตามเอกสารหมาย จ.58 นั้นศาลฎีกาเห็นว่าบัญชีราคาสินค้าตามเอกสารหมาย จ.58 บริษัทผู้ผลิตจัดทำสำหรับกระจกในเดือนตุลาคม 2523 แต่กระจกที่โจทก์นำเข้ามานี้นำเข้าตั้งแต่เดือนธันวาคม 2524 ถึง ธันวาคม 2526 อันเป็นเวลาห่างกันประมาร 1-3 ปี ราคาย่อมจะต้องเปลี่ยนแปลงไป ยิ่งกว่านั้นบัญชีราคาสินค้า (กระจก) ตามเอกสารหมาย จ.58 ซึ่งเป็นของบริษัทกลาเชคโคนั้น โจทก์ก็ได้อ้างหนังสือของบริษัทกลาเชคโคมาเป็นหลักฐานว่าบัญชีราคาสินค้าสำหรับเดือนธันวาคม 2524 อันเป็นบัญชีราคาสินค้าภายหลังเอกสารหมาย จ.58 ถูกยกเลิกแล้ว จึงแสดงอยู่ในตัวว่าบัญชีราคาสินค้า (กระจก) ของบริษัทกลาเชคโคสำหรับเดือนตุลาคม2523 ตามเอกสารหมาย จ.58 ได้ถูกยกเลิกไปก่อนแล้ว ดังปรากฏตามเอกสารหมาย จ. 59 นอกจากบัญชีราคาสินค้าตามเอกสารหมายจ.58 แล้ว ข้ออ้างของจำเลยก็มีแต่เพียงว่าทางกรมศุลกากรไม่ค่อยจะเชื่อหลักฐานทางโทรพิมพ์เพราะเกรงว่าผู้ซื้อและผู้ขายจะสมคบกันตั้งราคา ซึ่งศาลฎีกาเห็นว่าข้ออ้างดังกล่าวจะนำมาใช้ในทุกกรณีหาได้ไม่ด้วยเหตุผลดังวินิจฉัยมาข้อเท็จจริงฟังได้ว่าราคากระจกในใบขนทั้ง13 ฉบับ ตามเอกสารหมาย จ.2 ถึง จ.14 ได้สำแดงราคาอันแท้จริงในท้องตลาดหรือราคาขายส่งเงินสดตามความในมาตรา 2 แห่งพระราชบัญญัติศุลกากร พุทธศักราช 2509 และโจทก์ได้ชำระภาษีกาอรโดยชอบด้วยกฎหมายแล้ว การที่เจ้าพนักงานของจเลยทำการประเมินภาษีอากรขาเข้า ภาษีการค้า และภาษีบำรุงเทศบาลเพิ่มจึงเป็นการไม่ชอบด้วยกฎหมาย ที่ศาลภาษีอากรกลางพิพากษาให้ยกฟ้องโจทก์นั้น ศาลฎีกาไม่เห็นพ้องด้วย อุทธรณ์โจทก์ฟังขึ้นพิพากษากลับ ให้เพิกถอนการประเมินอากรขาเข้า ภาษีการค้าภาษีบำรุงเทศบาล สำหรับสินค้ากระจกทั้ง 10 ใบขนตามเอกสารหมายจ.2 ถึง จ.14 และให้จำเลยคืนเงินจำนวน 955,005.69 บาทให้แก่โจทก์พร้อมด้วยดอกเบี้ยอีกร้อยละ 0.625 ต่อเดือน (หรือ 7.5 ต่อปี)นับแต่วันที่ได้ชำระอากรหรือวางเงินประกัน ตามมาตรา 112 จัตวาแห่งพระราชบัญญัติศุลกากร พุทธศักราช 2469 กับให้จำเลยใช้ค่าฤชาธรรมเนียมทั้งสองศาลแทนโจทก์ โดยกำหนดค่าทนายความเป็นเงิน 9,500 บาท" ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3337/2530บริษัท อี . พี.แอ ล. จำกัดโจทก์กรมศุลกากรจำเลย พ.ร.บ.ศุลกากร พ.ศ.2469 ม. 2โจทก์นำกระจกเข้ามาในราชอาณาจักรและสำแดงราคาเพื่อเสียภาษีอากรตามที่ซื้อมา แต่เป็นราคาต่ำกว่าที่ระบุไว้ในบัญชีกำหนดราคาสินค้าซึ่ง จำเลยได้ใช้เป็นเกณฑ์ในการประเมินราคาสินค้ากระจกที่โจทก์นำเข้าในครั้งก่อน ๆ เมื่อปรากฏว่าในระหว่างเวลานำเข้านั้นราคากระจกลดลงเพราะราคาน้ำมันดิบลดลง ค่าขนส่งลดลง เงินฟรังก์ของฝรั่งเศส ซึ่งเป็นประเทศที่โจทก์ซื้อกระจกมีค่าต่ำลง และบัญชีกำหนดราคาสินค้าดังกล่าวถูกยกเลิกโดยบริษัทผู้ผลิตและใช้บัญชีใหม่แทน จำเลยจึงไม่อาจใช้ราคาตามที่ระบุไว้ในบัญชีกำหนดราคาสินค้าดังกล่าวเป็นเกณฑ์ในการเพิ่มราคากระจกและเก็บภาษีอากรเพิ่มเติมจากโจทก์ได้ ราคากระจกที่โจทก์สำแดงไว้ดังกล่าวเป็นราคาอันแท้จริงในท้องตลาดตามความในมาตรา 2 ของ พ.ร.บ. ศุลกากรพุทธศักราช 2469 การเสียภาษีอากรของโจทก์ตามราคาที่โจทก์สำแดงไว้ดังกล่าวจึงชอบด้วยกฎหมาย.โจทก์ฟ้องขอให้เพิกถอนการประเมินอากรขาเข้า ภาษีการค้าและภาษีบำรุงเทศบาลและให้จำเลยคืนเงินให้โจทก์พร้อมดอกเบี้ยจำเลยให้การว่าการประเมินอากรขาเข้า ภาษีการค้าและภาษีบำรุงเทศบาลชอบด้วยกฎหมาย ขอให้ยกฟ้องศาลภาษีอากรกลางพิพากษาให้ยกฟ้องโจทก์โจทก์อุทธรณ์ต่อศาลฎีกาศาลฎีกาแผนกคดีภาษีอากรวินิจฉัยว่า "ประเด็นในเรื่องอำนาจฟ้องและเรื่องอายุความเป็นอันยุติตามคำพิพากษาศาลภาษีอากรกลาง ส่วนประเด็นที่ว่าการประเมินราคาสินค้าและภาษีอากรชอบหรือไม่นั้นทั้งสองฝ่ายนำสืบโต้เถียงกันโดยโจทก์นำสืบว่า ได้สำแดงราคากระจกทั้ง 13 ใบขนตามราคาขายส่งเงินสดตามความในมาตรา 2 แห่งพระราชบัญญัติศุลกากร พุทธศักราช 2469 ปรากฏรายละเอียดตามเอกสารหมาย จ. 46 และเสียภาษีอากรโดยถูกต้อง ฝ่ายจำเลยนำสืบว่าโจทก์สำแดงราคากระจกทั้ง 13 ใบขนต่ำกว่าที่กำหนดในบัญชีราคาสินค้า(Price List) ตามเอกสารหมาย จ.58 ซึ่งจำเลยใช้เป็นเกณฑ์ประเมินราคาสินค้า (กระจก) คิดเป็นเงินเหรียญสหรัฐต่อ 1 ตารางเมตรคือกระจกที่มีความหนา 5 มม. ราคา 10.55 เหรียญสหรัฐ กระจกหนา6 มม. ราคา 12.27 เหรียญสหรัฐ กระจกหน่า 8 มม. ราคา 17.65เหรียญสหรัฐ กระจกหนา 10 มม. ราคา 22.28 เหรียญสหรัฐ และกระจกหนา 12 มม. ราคา 27.02 เหรียญสหรัฐสำหรับเหตุที่โจทก์สำแดงราคากระจกที่นำเข้าแตกต่างกันคือมีราคาสำแดงตามลำดับดังปรากฏตามใบขนเอกสารหมาย จ.2 ถึง จ.14 และตามบัญชีแสดงราคากระจกที่นำเข้าตามเอกสารหมาย จ.46 โดยอ้างว่าราคาน้ำมันดิบ ค่าขนส่ง และอัตราแลกเปลี่ยนสำหรับเงินฝรั่งเศสมีค่าลดลงเมื่อเทียบกับเงินเหรียญสหรัฐนั้น นายวันชัยเอื้อสุวรรณกุล เบิกความว่าราคาน้ำมันดิบในปี พ.ศ. 2523 ราคาบาเรลละประมาณ 34 เหรียญสหรัฐ ในปี พ.ศ. 2527 ราคาบาเรลละประมาณ>16 เหรียญสหรัฐ ถ้าคิดระหว่างปี พ.ศ. 2523-2526 ราคาน้ำมันดิบลดประมาณร้อยละ 60 จำเลยมิได้นำสืบปฏิเสธว่าน้ำมันดิบมิได้ลดราคานายสุธน บัวสรวง พยานจำเลยเบิกความแต่เพียงว่าตั้งแต่ปี พ.ศ. 2524ถคง 2526 ไม่แน่ใจว่าราคาน้ำมันดิบในตลาดโลกลดลงหรือไม่ดังนี้จึงต้องฟังว่าราคาน้ำมันดิบลดลงดังที่โจทก์นำสืบส่วนค่าขนส่งนั้นเมื่อฟังว่า ในระหว่างปี พ.ศ. 2523-2526 ราคาน้ำมันดิบในตลาดโลกลดลง อัตราค่าระวางก็ย่อมจะต้องลดลงเป็นธรรมดานอกจากนั้นโจทก์ยังได้อ้างเอกสารแสดงอัตราค่าระวางที่ลดลงมาเป็นหลักฐานดังปรากฏตามเอกสารหมาย จ.15 (แผ่นที่ 4) จ.18 (แผ่นที่ 4)และ จ.23 แผ่นที่ 4 คือค่าระวางต่อ 1 ตู้คอนเทนเนอร์ในปี พ.ศ. 2524เป็นเงิน 1,978.80 เหรียญสหรัฐ พ.ศ. 2524 เป็นเงิน 1,552.67เหรียญสหรัฐและสำหรับปี พ.ศ. 2526 ค่าระวางต่อ 1 ตู้คอนเทนเนอร์ลดเหลือเพียง 1,204 เหรียญสหรัฐ นางสาวรัตนา กสิกิจพยานจำเลยก็เบิกความยอมรับว่าได้ตรวจดูใบอินวอยซ์ปรากฏว่าค่าขนส่งลดลง แต่อ้างว่าลดลงเล็กน้อยจึงต้องฟังข้อเท็จจริงว่าค่าขนส่งหรือค่าระวางลดลงสำหรับอัตราแลกเปลี่ยนเงินฝรั่งเศสกับเงินเหรียญสหรัฐเมื่อคิดเทียบกับเงินบาทที่นายพรชัย เอื้อสุวรรณกุล เบิกความว่า ค่าของเงินฝรั่งเศสลดลงตั้งแต่ พ.ศ. 2523 1 เหรียญสหรัฐแลกได้ 4.175ฟรังก์ฝรั่งเศส จนในปี พ.ศ. 2526 1 เหรียญสหรัฐแลกได้ 8.25ฟรังก์ฝรั่งเศสนั้น โจทก์ก็ได้อ้างบัญชีอัตราแลกเปลี่ยนทางราชการมาเป็นหลักฐานดังปรากฏตามเอกสารหมาย จ. 47 ถึง จ. 56 ข้อเท็จจริงฟังได้ว่าอัตราแลกเปลี่ยนเงินฝรั่งเศสลดลงดังที่โจทก์นำสืบ เป็นที่รู้และเข้าใจกันทั่วไปว่า เมื่อราคาน้ำมันดิบลดลง ค่าระวางหรือค่าขนส่งสินค้าลดลง อัตราแลกเปลี่ยนเงินตราเปลี่ยนแปลงไปย่อมส่งผลกระทบต่อราคาสินค้าอย่างไม่มีปัญหา เมื่อข้อเท็จจริงฟังได้ว่าในระหว่างปี พ.ศ. 2523 ถึง 2526 ราคาน้ำมันดิบลดลง ค่าขนส่งลดลงเงินฟรังก์ของฝรั่งเศสมีค่าต่ำลงจึงเชื่อว่าราคากระจกย่อมลดลงดังที่โจทก์นำสืบนอกจากเหตุผลดังกล่าวโจทก์ยังอ้างโทรพิมพ์ซึ่งโจทก์และบริษัทผู้ผลิตในฝรั่งเศสใช้ติดต่อสอบถามราคาและสั่งซื้อมาประกอบเป็นหลักฐานดังปรากฏตามเอกสารหมาย จ.28 ถึง จ.45 สำหรับหลักฐานของฝ่ายจำเลยที่แสดงว่าโจทก์สำแดงราคาในใบขนทั้ง 13 ฉบับต่ำกว่าความเป็นจริงก็โดยอาศัยบัญชีราคาสินค้าตามเอกสารหมาย จ.58 นั้นศาลฎีกาเห็นว่าบัญชีราคาสินค้าตามเอกสารหมาย จ.58 บริษัทผู้ผลิตจัดทำสำหรับกระจกในเดือนตุลาคม 2523 แต่กระจกที่โจทก์นำเข้ามานี้นำเข้าตั้งแต่เดือนธันวาคม 2524 ถึง ธันวาคม 2526 อันเป็นเวลาห่างกันประมาร 1-3 ปี ราคาย่อมจะต้องเปลี่ยนแปลงไป ยิ่งกว่านั้นบัญชีราคาสินค้า (กระจก) ตามเอกสารหมาย จ.58 ซึ่งเป็นของบริษัทกลาเชคโคนั้น โจทก์ก็ได้อ้างหนังสือของบริษัทกลาเชคโคมาเป็นหลักฐานว่าบัญชีราคาสินค้าสำหรับเดือนธันวาคม 2524 อันเป็นบัญชีราคาสินค้าภายหลังเอกสารหมาย จ.58 ถูกยกเลิกแล้ว จึงแสดงอยู่ในตัวว่าบัญชีราคาสินค้า (กระจก) ของบริษัทกลาเชคโคสำหรับเดือนตุลาคม2523 ตามเอกสารหมาย จ.58 ได้ถูกยกเลิกไปก่อนแล้ว ดังปรากฏตามเอกสารหมาย จ. 59 นอกจากบัญชีราคาสินค้าตามเอกสารหมายจ.58 แล้ว ข้ออ้างของจำเลยก็มีแต่เพียงว่าทางกรมศุลกากรไม่ค่อยจะเชื่อหลักฐานทางโทรพิมพ์เพราะเกรงว่าผู้ซื้อและผู้ขายจะสมคบกันตั้งราคา ซึ่งศาลฎีกาเห็นว่าข้ออ้างดังกล่าวจะนำมาใช้ในทุกกรณีหาได้ไม่ด้วยเหตุผลดังวินิจฉัยมาข้อเท็จจริงฟังได้ว่าราคากระจกในใบขนทั้ง13 ฉบับ ตามเอกสารหมาย จ.2 ถึง จ.14 ได้สำแดงราคาอันแท้จริงในท้องตลาดหรือราคาขายส่งเงินสดตามความในมาตรา 2 แห่งพระราชบัญญัติศุลกากร พุทธศักราช 2509 และโจทก์ได้ชำระภาษีกาอรโดยชอบด้วยกฎหมายแล้ว การที่เจ้าพนักงานของจเลยทำการประเมินภาษีอากรขาเข้า ภาษีการค้า และภาษีบำรุงเทศบาลเพิ่มจึงเป็นการไม่ชอบด้วยกฎหมาย ที่ศาลภาษีอากรกลางพิพากษาให้ยกฟ้องโจทก์นั้น ศาลฎีกาไม่เห็นพ้องด้วย อุทธรณ์โจทก์ฟังขึ้นพิพากษากลับ ให้เพิกถอนการประเมินอากรขาเข้า ภาษีการค้าภาษีบำรุงเทศบาล สำหรับสินค้ากระจกทั้ง 10 ใบขนตามเอกสารหมายจ.2 ถึง จ.14 และให้จำเลยคืนเงินจำนวน 955,005.69 บาทให้แก่โจทก์พร้อมด้วยดอกเบี้ยอีกร้อยละ 0.625 ต่อเดือน (หรือ 7.5 ต่อปี)นับแต่วันที่ได้ชำระอากรหรือวางเงินประกัน ตามมาตรา 112 จัตวาแห่งพระราชบัญญัติศุลกากร พุทธศักราช 2469 กับให้จำเลยใช้ค่าฤชาธรรมเนียมทั้งสองศาลแทนโจทก์ โดยกำหนดค่าทนายความเป็นเงิน 9,500 บาท"(ชูเชิด รักตะบุตร์-เสวก จันทร์ผ่อง-ประวิทย์ ขัมภรัตน์)แหล่งที่มาสำนักงานส่งเสริมงานตุลาการแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ1. ราคาของที่นำเข้าหรือส่งออกมีความสำคัญต่อการจัดเก็บภาษีศุลกากรมากเพราะการจัดเก็บภาษีศุลกากรนั้นส่วนใหญ่จะเก็บตามราคา(adualorem) มากกว่าเก็บตามสภาพ (specific) และในกรณีที่เก็บทั้งตามราคาและตามสภาพ ก็ต้องทราบราคาเพื่อคำนวณภาษีเปรียบเทียบกับภาษีที่คำนวณได้ตามอัตราตามสภาพ จะได้เสียในอัตราอากรที่เป็นเงินสูงกว่าได้ถูกต้อง (มาตรา 4 และมาตรา 5 ทวิ แห่งพระราชกำหนดพิกัดอัตราศุลกากร พ.ศ. 2503) เมื่อราคาของมีความสำคัญเช่นนี้จึงมีบทบัญญัติมาตรา 10 ของพระราชบัญญัติศุลกากร (ฉบับที่ 9) พุทธศักราช2482 บังคับให้ผู้นำเข้าหรือผู้ส่งออกแสดงราคาอันแท้จริงในท้องตลาดของของที่นำเข้าหรือส่งออกในใบขนสินค้า ซึ่งหากผู้นำเข้าหรือผู้ส่งออกสำแดงราคาต่ำกว่าราคาอันแท้จริงในท้องตลาดนอกจากจะต้องเสียภาษีอากรเพิ่มขึ้นแล้ว ยังอาจมีความผิดทางอาญาฐานหลีกเลี่ยงการเสียภาษีศุลกากรตาม มาตรา 27 ของพระราชบัญญัติศุลกากร พุทธศักราช2469 ซึ่งมีโทษปรับเป็นเงินสี่เท่าของราคาของซึ่งได้รวมค่าอากรเข้าด้วยแล้ว หรือจำคุกไม่เกินสิบปี หรือทั้งปรับทั้งจำ และมีความผิดฐานสำแดงเท็จตามมาตรา 99 ของพระราชบัญญัติฉบับเดียวกันซึ่งมีโทษปรับไม่เกินห้าหมื่นบาท หรือจำคุกไม่เกินหกเดือนอีกด้วย คำว่า "ราคาอันแท้จริงในท้องตลาด" หรือเรียกสั้น ๆ ว่า "ราคา"นั้น มาตรา 2 ของพระราชบัญญัติศุลกากร พุทธศักราช 2469 ได้ให้บทนิยามไว้ว่า "หมายความว่าราคาขายส่งเงินสด (ในส่วนของขาเข้าไม่รวมค่าอากร) ซึ่งจะพึงขายของประเภทและชนิดเดียวกันได้โยไม่ขาดทุน ณเวลาและที่ที่นำของเข้าหรือส่งของออกแล้วแต่กรณี โดยไม่มีหักทอนหรือลดหย่อนราคาอย่างใด" ตามบทนิยามดังกล่าวมีข้อสังเกตุว่าราคาที่ใช้เป็นเกณฑ์ในการประเมินภาษีศุลกากรนั้น นอกจากจะต้องเป็นราคาขายส่งเงินสดโดยในส่วนของขาเข้าไม่รวมค่าอากรแล้ว ยังจะต้องเป็นราคาซึ่งจะพึงขายของประเภทและชนิดเดียวกันได้โดยไม่ขาดทุนด้วยหรือจะกล่าวอีกนัยหนึ่งราคาที่ใช้เป็นเกณฑ์ในการประเมินภาษีศุลกากรจะต้องใช้ราคาสำหรับสินค้าประเภทและชนิดเดียวกันในท้องตลาดเป็นหลัก มิใช่ใช้ราคาของสินค้าที่กำลังประเมินอากรอยู่โดยเฉพาะ ฉะนั้น ถ้าราคาของสินค้าที่กำลังประเมินอากรอยู่เป็นราคาที่ต่ำกว่าราคาของสินค้าประเภทและชนิดเดียวกันในท้องตลาดแล้ว ก็ต้องปรับให้สูงขึ้นเท่ากับราคาในท้องตลาดของสินค้าประเภทและชนิดเดียวกันนั้น แล้วจึงประเมินอากร ในทางปฏิบัติราคาของสินค้าที่นำเข้าจะใช้ราคา C.I.F(Cost,Insurance&Freight) ซึ่งหมายถึงราคาของสินค้าที่รวมค่าขนส่งและค่าประกันภัยไว้ด้วย หากบัญชีราคาสินค้า (Invoice) ที่ผู้นำเข้าต้องยื่นประกอบใบขนสินค้าขาเข้าและแบบแสดงรายการการค้าระบุการซื้อขายไว้ในราคา F.O.B.(FreeonBoard) หรือ C&F(Cost&Freight) หรือ C&I(Cost&Insurance) ก็ต้องบวกค่าขนส่งหรือค่าประกันภัยตามจำนวนที่จ่ายจริงเข้าไปในราคาสินค้าด้วย ถ้าไม่มีหลักฐานแสดงค่าขนส่งก็ต้องบวกค่าขนส่งอีกร้อยละ 10 ของราคาF.O.B และถ้าไม่มีหลักฐานแสดงค่าประกันภัยก็ต้องบวกค่าประกันภัยอีกร้อยละ 5 ของราคา F.O.B ถ้าไม่มีหลักฐานทั้งสองอย่างต้องบวกเพิ่มอีกร้อยละ 15 ของราคา F.O.B ส่วนราคาของสินค้าที่ส่งออกจะใช้ราคา F.O.B. ซึ่งหมายถึงราคาของสินค้าที่รวมค่าขนส่งและค่าใช้จ่ายอื่นเพียงแต่สินค้าบรรทุกลงเรือหากบัญชีราคาสินค้า (Invoice) ที่ผู้ส่งออกยื่นประกบอใบขนสินค้าขาออกและแบบแสดงรายการการค้าระบุการซื้อขายไว้ในราคาอื่น ก็ต้องปรับให้เป็นราคา F.O.B. นอกจากนี้มีข้อสังเกตว่าราคาที่ใช้เป็นเกณฑ์ในการประเมินภาษีศุลกากรจะต้องไม่ใช้ราคาที่มีการหักทอนหรือลดหย่อนแต่อย่างใด ฉะนั้น ถ้าเป็นราคาที่ผู้ขายลดให้เป็นกรณีพิเศษเฉพาะรายไม่ใช่ลดให้เป็นการทั่วไป ราคานั้นย่อมไม่ใช่ราคาที่จะนำมาใช้เป็นเกณฑ์ในการประเมินภาษีศุลกากร อนึ่ง เหตุที่ราคาในส่วนของขาเข้าไปรวมค่าอากรด้วย เพราะ ณที่นำเข้าความรับผิดในอันที่จะต้องเสียอากรขาเข้าเกิดขึ้นแล้ว(มาตรา 10 ทวิ แห่งพระราชบัญญัติศุลกากร พุทธศักราช 2469) ราคา ณที่ดังกล่าวจึงต้องรวมค่าอากรขาเข้าไว้ด้วย หากไม่มีการระบุยกเว้นไว้ก็ต้องรวมค่าอากรเข้าไปในราคาสินค้าที่นำเข้าด้วย เป็นการเก็บภาษีซ้ำซ้อน เพื่อมิให้เป็นการเก็บภาษีซ้ำซ้อนจึงต้องระบุไว้ในบทนิยามว่าราคาในส่วนของขาเข้าไม่รวมค่าอากรด้วย สำหรับกรณีขาออกนั้น ณ ที่ส่งออก ก่อนที่การส่งออกจะสำเร็จตามกฎหมาย ความรับผิดในอันที่จะต้องเสียอากรขาออกยังไม่เกิดขึ้น (มาตรา 10 ตรีประกอบด้วยมาตรา 46 แห่งพระราชบัญญัติศุลกากร พุทธศักราช 2469)ราคาที่ส่งออกจึงมิได้รวมค่าอากรขาออก จึงไม่มีความจำเป็นต้องระบุไว้ดังเช่นกรณีขาเข้า ราคาตามที่กล่าวมาเป็นราคาตามบทนิยามในมาตรา 2 ของพระราชบัญญัติศุลกากร พุทธศักราช 2469 ยังมีราคาอีกชนิดหนึ่งที่ใช้ในการประเมินภาษีศุลกากรได้แก่ ราคาในท้องตลาดเป็นรายเฉลี่ยตามประกาศของอธิบดีกรมศุลกากร ซึ่งประกาศโดยอาศัยอำนาจตามความในมาตรา 9 ของพระราชกำหนดพิกัดอัตราศุลกากร พ.ศ. 2503 โดยมาตรานี้บัญญัติว่า "ของที่ต้องเสียอากรตามราคานั้น อธิบดีกรมศุลกากรจะประกาศเป็นครั้งคราวก็ได้ว่า ราคาในท้องตลาดเป็นรายเฉลี่ยสำหรับของประเภทหนึ่งประเภทใด กำหนดเป็นเงินเท่าใด ให้ถือราคาเช่นว่านี้เป็นเกณฑ์ประเมินเงินอากรในประเภทของที่ประกาศนั้นแทนราคาอันแท้จริงในท้องตลาด นับตั้งแต่วันประกาสเป็นต้นไปจนกว่าจะมีประกาศยกเลิกหรือเปลี่ยนแปลง การประกาศให้ประกาศในราชกิจจานุเบกษา โปรดสังเกตว่าราคาในท้องตลาดเป็นรายเฉลี่ยตามประกาสของอธิบดีกรมศุลกากรเป็นราคาที่ใช้แทนราคาอันแท้จริงในท้องตลาด ดังนั้นแม้ราคาอันแท้จริงในท้องตลาดจะต่ำหรือสูงกว่าราคาในท้องตลาดเป็นรายเฉลี่ยตามประกาศของอธิบดีกรมศุลกากรก็ต้องใช้ราคาในท้องตลาดเป็นรายเฉลี่ยเป็นเกณฑ์ในการประเมินอากร ที่ผ่านการปรากฏว่าอธิบดีกรมศุลกากรได้ประกาสราคาในท้องตลาดเป็นรายเฉลี่ยสำหรับสินค้าไปแล้วหลายฉบับด้วยกัน เช่น ประกาศกรมศุลกากรที่ 23/2517 ลงวันที่ 30 กันยายน 2517 กำหนดราคาในท้องตลาดเป็นรายเฉลี่ยสำหรับเมล็กกาแฟไว้กิโลกรัมละ 25 บาท ประกาศกรมศุลกากรที่ 3/2520 ลงวันที่ 24 มกราคม 2520 กำหนดราคาในท้องตลาดเป็นรายเฉลี่ยสำหรับไม้แคมพัสไว้ลูกบาศก์เมตรละ 1,400 บาทไม้ลาลูไว้ลูกบาศก์เมตรละ 1,760 บาท เป็นต้น 2. ราคาที่กรมศุลกากรใช้เป็นเกณฑ์ในการจัดเก็บภาษีอากรกระจกโฟลทที่โจทก์นำเข้าในคดีนี้ ได้แก่ ราคาตามบัญชีกำหนดราคาสินค้า (PriceList) ของบริษัทผู้ผลิตในต่างประเทศซึ่งจัดทำขึ้นในเดือนตุลาคม 2523 แต่ต่อมาบริษัทผู้ผลิตได้ยกเลิกบัญชีดังกล่าวและใช้บัญชีใหมแทนเมื่อเดือนธันวาคม2524เมื่อโจทก์นำเข้ากระจกโฟลทในระหว่างเดือนธันวาคม 2524 ถึงเดือนธันวาคม 2526 และปรากฏว่าในระหว่างเวลาที่โจทก์นำเข้าดังกล่าวราคาน้ำมันดิบลดลง ค่าขนส่งลดลงและเงินฟรังก์ของฝรั่งเศสอันเป็นประเทศที่โจทก์ซื้อกระจกมีค่าต่ำลงอันมีผลทำให้ราคากระจกลดลงด้วยราคากระจกตามบัญชีราคาสินคัาซึ่งจัดทำขึ้นในเดือนตุลาคม 2523 จึงไม่อาจใช้เป็นเกณฑ์ในการจัดเก็บภาษีอากรกระจกโฟลทที่โจทก์นำเข้าได้ เพราะมิใช่ราคาอันแท้จริงในท้องตลาดในขณะที่นำเข้าตามมาตรา 2 ของพระราชบัญญัติศุลกากรพุทธศักราช 2469 ราคาที่โจทก์สำแดงไว้ในใบขนสินค้าขาเข้าและแบบแสดงรายการการค้าศาลเห็นว่าเป็นราคาอันแท้จริงในท้องตลาดตามบทบัญญัติมาตราดังกล่าว การที่โจทก์เสียภาษีอากรโดยถือตามราคาที่สำแดงไว้จึงชอบด้วยกฎหมาย การที่เจ้าพนักงานของจำเลยประเมินเรียกเก็บภาษีเพิ่มเติมโดยถือราคาตามบัญชีกำหนดราคาสินค้าซึ่งจัดทำขึ้นในเดือนตุลาคม 2523 จึงไม่ถูกต้อง. ชัยสิทธิ์ ตราชูธรรม.