คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4/2530หลักกฎหมาย: โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานทำให้คนตายโดยประมาทข้อเท็จจริงได้ความว่าจำเลยมีความผิดฐานฆ่าคนตายโดยเจตนา แม้ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 192 จะบัญญัติให้ถือว่าเป็นการแตกต่างในรายละเอียดก็ลงโทษจำเลยในความผิดฐานฆ่าคนตายโดยเจตนาไม่ได้ เพราะเป็นการพิพากษาเกินคำขอต้องห้ามตาม มาตรา 192 วรรคแรก คงลงโทษจำเลยในความผิดฐานทำให้คนตายโดยประมาทเท่านั้น.โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 291, 91ฯลฯและสั่งริบหัวกระสุนปืนของกลาง คืนปืนและกระสุนปืน 5 นัดแก่เจ้าของ จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติอาวุธปืนเครื่องกระสุนปืน วัตถุระเบิด ดอกไม้เพลิง และสิ่งเทียมอาวุธปืน พ.ศ.2490 มาตรา 72 วรรคสาม จำคุก 1 ปี ผิดตามมาตรา 72 ทวิ จำคุก 1 ปี และผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288 จำคุก 10 ปี รวมเป็นจำคุก 12 ปีลดโทษ 1 ใน 3 ตามมาตรา 78 คงจำคุก 8 ปี ริบหัวกระสุนปืน อาวุธปืนและกระสุนปืน 5 นัด คืนเจ้าของ จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 291 จำคุก 5 ปี และให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติอาวุธปืน เครื่องกระสุนปืน วัตถุระเบิดและสิ่งเทียมอาวุธปืน มาตรา 72 ทวิ จำคุก 6 เดือน รวมเป็นจำคุก 6 ปี6 เดือน ลดโทษกึ่งหนึ่งตาม มาตรา 78 คงจำคุก 3 ปี 3 เดือน นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น จำเลยฎีกา ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า จำเลยและผู้ตายต่างเมาสุราและโต้เถียงกันก่อน แล้วจำเลยเป็นผู้ใช้อาวุธปืนยิงผู้ตาย และวินิจฉัยปัญหาข้อกฎหมายว่า จากข้อเท็จจริงที่ได้ความดังกล่าวศาลฎีกาเห็นว่า จำเลยมีความผิดฐานฆ่าคนตายโดยเจตนาแต่เนื่องจากโจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษฐานทำให้คนตายโดยประมาท แม้ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 192 จะบัญญัติให้ถือว่าเป็นการแตกต่างในรายละเอียดก็จะลงโทษจำเลยในความผิดฐานฆ่าคนตายโดยเจตนาไม่ได้ เพราะเป็นการพิพากษาเกินคำขอ ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 192 วรรคแรกดังนั้นการที่ศาลอุทธรณ์พิพากษาลงโทษจำคุกจำเลยในความผิดฐานทำให้คนตายโดยประมาทตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 291 มีกำหนด 5 ปี จึงนับว่าเป็นคุณแก่จำเลยอยู่แล้ว พิพากษายืน. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4/2530พนักงานอัยการ จังหวัด นครราชสีมาโจทก์สิบตำรวจโท อุด ม ทราบจังห รีดจำเลย ป.วิ.อ. ม. 192โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานทำให้คนตายโดยประมาทข้อเท็จจริงได้ความว่าจำเลยมีความผิดฐานฆ่าคนตายโดยเจตนา แม้ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 192 จะบัญญัติให้ถือว่าเป็นการแตกต่างในรายละเอียดก็ลงโทษจำเลยในความผิดฐานฆ่าคนตายโดยเจตนาไม่ได้ เพราะเป็นการพิพากษาเกินคำขอต้องห้ามตาม มาตรา 192 วรรคแรก คงลงโทษจำเลยในความผิดฐานทำให้คนตายโดยประมาทเท่านั้น.โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 291, 91ฯลฯและสั่งริบหัวกระสุนปืนของกลาง คืนปืนและกระสุนปืน 5 นัดแก่เจ้าของ จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติอาวุธปืนเครื่องกระสุนปืน วัตถุระเบิด ดอกไม้เพลิง และสิ่งเทียมอาวุธปืน พ.ศ.2490 มาตรา 72 วรรคสาม จำคุก 1 ปี ผิดตามมาตรา 72 ทวิ จำคุก 1 ปี และผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288 จำคุก 10 ปี รวมเป็นจำคุก 12 ปีลดโทษ 1 ใน 3 ตามมาตรา 78 คงจำคุก 8 ปี ริบหัวกระสุนปืน อาวุธปืนและกระสุนปืน 5 นัด คืนเจ้าของ จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 291 จำคุก 5 ปี และให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติอาวุธปืน เครื่องกระสุนปืน วัตถุระเบิดและสิ่งเทียมอาวุธปืน มาตรา 72 ทวิ จำคุก 6 เดือน รวมเป็นจำคุก 6 ปี6 เดือน ลดโทษกึ่งหนึ่งตาม มาตรา 78 คงจำคุก 3 ปี 3 เดือน นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น จำเลยฎีกา ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า จำเลยและผู้ตายต่างเมาสุราและโต้เถียงกันก่อน แล้วจำเลยเป็นผู้ใช้อาวุธปืนยิงผู้ตาย และวินิจฉัยปัญหาข้อกฎหมายว่า จากข้อเท็จจริงที่ได้ความดังกล่าวศาลฎีกาเห็นว่า จำเลยมีความผิดฐานฆ่าคนตายโดยเจตนาแต่เนื่องจากโจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษฐานทำให้คนตายโดยประมาท แม้ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 192 จะบัญญัติให้ถือว่าเป็นการแตกต่างในรายละเอียดก็จะลงโทษจำเลยในความผิดฐานฆ่าคนตายโดยเจตนาไม่ได้ เพราะเป็นการพิพากษาเกินคำขอ ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 192 วรรคแรกดังนั้นการที่ศาลอุทธรณ์พิพากษาลงโทษจำคุกจำเลยในความผิดฐานทำให้คนตายโดยประมาทตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 291 มีกำหนด 5 ปี จึงนับว่าเป็นคุณแก่จำเลยอยู่แล้ว พิพากษายืน.(ชูเชิด รักตะบุตร์-ธิรพันธุ์ รัศมิทัต-สง่า ศิลปประสิทธิ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 291, 91ฯลฯและสั่งริบหัวกระสุนปืนของกลาง คืนปืนและกระสุนปืน 5 นัดแก่เจ้าของ จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติอาวุธปืนเครื่องกระสุนปืน วัตถุระเบิด ดอกไม้เพลิง และสิ่งเทียมอาวุธปืน พ.ศ.2490 มาตรา 72 วรรคสาม จำคุก 1 ปี ผิดตามมาตรา 72 ทวิ จำคุก 1 ปี และผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288 จำคุก 10 ปี รวมเป็นจำคุก 12 ปีลดโทษ 1 ใน 3 ตามมาตรา 78 คงจำคุก 8 ปี ริบหัวกระสุนปืน อาวุธปืนและกระสุนปืน 5 นัด คืนเจ้าของ จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 291 จำคุก 5 ปี และให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติอาวุธปืน เครื่องกระสุนปืน วัตถุระเบิดและสิ่งเทียมอาวุธปืน มาตรา 72 ทวิ จำคุก 6 เดือน รวมเป็นจำคุก 6 ปี6 เดือน ลดโทษกึ่งหนึ่งตาม มาตรา 78 คงจำคุก 3 ปี 3 เดือน นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น จำเลยฎีกา ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า จำเลยและผู้ตายต่างเมาสุราและโต้เถียงกันก่อน แล้วจำเลยเป็นผู้ใช้อาวุธปืนยิงผู้ตาย และวินิจฉัยปัญหาข้อกฎหมายว่า จากข้อเท็จจริงที่ได้ความดังกล่าวศาลฎีกาเห็นว่า จำเลยมีความผิดฐานฆ่าคนตายโดยเจตนาแต่เนื่องจากโจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษฐานทำให้คนตายโดยประมาท แม้ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 192 จะบัญญัติให้ถือว่าเป็นการแตกต่างในรายละเอียดก็จะลงโทษจำเลยในความผิดฐานฆ่าคนตายโดยเจตนาไม่ได้ เพราะเป็นการพิพากษาเกินคำขอ ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 192 วรรคแรกดังนั้นการที่ศาลอุทธรณ์พิพากษาลงโทษจำคุกจำเลยในความผิดฐานทำให้คนตายโดยประมาทตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 291 มีกำหนด 5 ปี จึงนับว่าเป็นคุณแก่จำเลยอยู่แล้ว พิพากษายืน. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4/2530พนักงานอัยการ จังหวัด นครราชสีมาโจทก์สิบตำรวจโท อุด ม ทราบจังห รีดจำเลย ป.วิ.อ. ม. 192โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานทำให้คนตายโดยประมาทข้อเท็จจริงได้ความว่าจำเลยมีความผิดฐานฆ่าคนตายโดยเจตนา แม้ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 192 จะบัญญัติให้ถือว่าเป็นการแตกต่างในรายละเอียดก็ลงโทษจำเลยในความผิดฐานฆ่าคนตายโดยเจตนาไม่ได้ เพราะเป็นการพิพากษาเกินคำขอต้องห้ามตาม มาตรา 192 วรรคแรก คงลงโทษจำเลยในความผิดฐานทำให้คนตายโดยประมาทเท่านั้น.โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 291, 91ฯลฯและสั่งริบหัวกระสุนปืนของกลาง คืนปืนและกระสุนปืน 5 นัดแก่เจ้าของ จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติอาวุธปืนเครื่องกระสุนปืน วัตถุระเบิด ดอกไม้เพลิง และสิ่งเทียมอาวุธปืน พ.ศ.2490 มาตรา 72 วรรคสาม จำคุก 1 ปี ผิดตามมาตรา 72 ทวิ จำคุก 1 ปี และผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288 จำคุก 10 ปี รวมเป็นจำคุก 12 ปีลดโทษ 1 ใน 3 ตามมาตรา 78 คงจำคุก 8 ปี ริบหัวกระสุนปืน อาวุธปืนและกระสุนปืน 5 นัด คืนเจ้าของ จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 291 จำคุก 5 ปี และให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติอาวุธปืน เครื่องกระสุนปืน วัตถุระเบิดและสิ่งเทียมอาวุธปืน มาตรา 72 ทวิ จำคุก 6 เดือน รวมเป็นจำคุก 6 ปี6 เดือน ลดโทษกึ่งหนึ่งตาม มาตรา 78 คงจำคุก 3 ปี 3 เดือน นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น จำเลยฎีกา ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า จำเลยและผู้ตายต่างเมาสุราและโต้เถียงกันก่อน แล้วจำเลยเป็นผู้ใช้อาวุธปืนยิงผู้ตาย และวินิจฉัยปัญหาข้อกฎหมายว่า จากข้อเท็จจริงที่ได้ความดังกล่าวศาลฎีกาเห็นว่า จำเลยมีความผิดฐานฆ่าคนตายโดยเจตนาแต่เนื่องจากโจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษฐานทำให้คนตายโดยประมาท แม้ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 192 จะบัญญัติให้ถือว่าเป็นการแตกต่างในรายละเอียดก็จะลงโทษจำเลยในความผิดฐานฆ่าคนตายโดยเจตนาไม่ได้ เพราะเป็นการพิพากษาเกินคำขอ ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 192 วรรคแรกดังนั้นการที่ศาลอุทธรณ์พิพากษาลงโทษจำคุกจำเลยในความผิดฐานทำให้คนตายโดยประมาทตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 291 มีกำหนด 5 ปี จึงนับว่าเป็นคุณแก่จำเลยอยู่แล้ว พิพากษายืน.(ชูเชิด รักตะบุตร์-ธิรพันธุ์ รัศมิทัต-สง่า ศิลปประสิทธิ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ