phoneee/thai-legal-corpus huggingface dataset:
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 45439หลักกฎหมาย: สัญญาขายฝากทำเมื่อ 30 กันยายน 2498 กำหนดไถ่ใน 15 เดือนวันสุดท้ายที่จะไถ่ คือ วันที่ 31 ธันวาคม 2499 แต่วันนั้นและวันที่ 1-2 มกราคม 2500 เป็นวันหยุดราชการ ผู้ขายฝากจึงมีสิทธิขอไถ่ได้ในวันที่ 3มกราคม 2500 ตาม ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 161 ผู้ขายฝากพร้อมที่จะไถ่ได้ในกำหนดแล้วผู้ซื้อฝากบิดพลิ้วและข่มขู่ให้ผู้ขายฝากทำหนังสือขึ้นว่าสัญญาขายฝากหมดกำหนดไถ่ถอนแล้วและทรัพย์หลุดเป็นสิทธิแล้ว ซึ่งไม่ตรงกับความจริง ดังนี้ หนังสือนั้นไม่ใช่สัญญาประนีประนอมยอมความ ว่า ผู้ขายสละสิทธิไถ่ถอนและไม่ทำให้ผู้ขายฝากหมดสิทธิไถ่ถอน ขายฝากกัน 7 แสนบาท. แต่ระบุในสัญญาเป็น 868,000 บาท โดยผู้ซื้อฝากคิดเอาผลประโยชน์อีกร้อยละ 2 ต่อเดือน ใน 1 ปีนั้นย่อมทำได้และเป็นสินไถ่ตาม มาตรา499 ผู้ขายฝากต้องไถ่ในราคานี้ ไม่เป็นการฝ่าฝืนต่อความสงบเรียบร้อยหรือศีลธรรมอันดี ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 707 - 708/2505นายวิชัย มาลีนนท์โจทก์นางหมุยแซ อินทะสมบูรณ์จำเลย ป.พ.พ. สัญญาขายฝากทำเมื่อ 30 กันยายน 2498 กำหนดไถ่ใน 15 เดือนวันสุดท้ายที่จะไถ่ คือ วันที่ 31 ธันวาคม 2499 แต่วันนั้นและวันที่ 1-2 มกราคม 2500 เป็นวันหยุดราชการ ผู้ขายฝากจึงมีสิทธิขอไถ่ได้ในวันที่ 3มกราคม 2500 ตาม ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 161 ผู้ขายฝากพร้อมที่จะไถ่ได้ในกำหนดแล้วผู้ซื้อฝากบิดพลิ้วและข่มขู่ให้ผู้ขายฝากทำหนังสือขึ้นว่าสัญญาขายฝากหมดกำหนดไถ่ถอนแล้วและทรัพย์หลุดเป็นสิทธิแล้ว ซึ่งไม่ตรงกับความจริง ดังนี้ หนังสือนั้นไม่ใช่สัญญาประนีประนอมยอมความ ว่า ผู้ขายสละสิทธิไถ่ถอนและไม่ทำให้ผู้ขายฝากหมดสิทธิไถ่ถอน ขายฝากกัน 7 แสนบาท. แต่ระบุในสัญญาเป็น 868,000 บาท โดยผู้ซื้อฝากคิดเอาผลประโยชน์อีกร้อยละ 2 ต่อเดือน ใน 1 ปีนั้นย่อมทำได้และเป็นสินไถ่ตาม มาตรา499 ผู้ขายฝากต้องไถ่ในราคานี้ ไม่เป็นการฝ่าฝืนต่อความสงบเรียบร้อยหรือศีลธรรมอันดี(ประมูล สุวรรณศร-อนุสสรนิติสาร-อรรถไพศาลศรุดี)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 707 - 708/2505นายวิชัย มาลีนนท์โจทก์นางหมุยแซ อินทะสมบูรณ์จำเลย ป.พ.พ. สัญญาขายฝากทำเมื่อ 30 กันยายน 2498 กำหนดไถ่ใน 15 เดือนวันสุดท้ายที่จะไถ่ คือ วันที่ 31 ธันวาคม 2499 แต่วันนั้นและวันที่ 1-2 มกราคม 2500 เป็นวันหยุดราชการ ผู้ขายฝากจึงมีสิทธิขอไถ่ได้ในวันที่ 3มกราคม 2500 ตาม ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 161 ผู้ขายฝากพร้อมที่จะไถ่ได้ในกำหนดแล้วผู้ซื้อฝากบิดพลิ้วและข่มขู่ให้ผู้ขายฝากทำหนังสือขึ้นว่าสัญญาขายฝากหมดกำหนดไถ่ถอนแล้วและทรัพย์หลุดเป็นสิทธิแล้ว ซึ่งไม่ตรงกับความจริง ดังนี้ หนังสือนั้นไม่ใช่สัญญาประนีประนอมยอมความ ว่า ผู้ขายสละสิทธิไถ่ถอนและไม่ทำให้ผู้ขายฝากหมดสิทธิไถ่ถอน ขายฝากกัน 7 แสนบาท. แต่ระบุในสัญญาเป็น 868,000 บาท โดยผู้ซื้อฝากคิดเอาผลประโยชน์อีกร้อยละ 2 ต่อเดือน ใน 1 ปีนั้นย่อมทำได้และเป็นสินไถ่ตาม มาตรา499 ผู้ขายฝากต้องไถ่ในราคานี้ ไม่เป็นการฝ่าฝืนต่อความสงบเรียบร้อยหรือศีลธรรมอันดี(ประมูล สุวรรณศร-อนุสสรนิติสาร-อรรถไพศาลศรุดี)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3180/2538หลักกฎหมาย: โจทก์เข้ารับช่วงสิทธิของผู้เอาประกันภัยฟ้องจำเลยโดยอาศัยอำนาจตาม ป.พ.พ.มาตรา 880 มิใช่เป็นการฟ้องร้องบังคับคดีตามสัญญาประกันภัยจึงไม่ตกอยู่ภายใต้บังคับตาม ป.พ.พ. มาตรา 867 วรรคหนึ่ง และไม่ตกอยู่ภายใต้บังคับตาม ป.วิ.พ. มาตรา 94 เพราะมิใช่กรณีกฎหมายบังคับให้ต้องมีพยานเอกสารมาแสดง ดังนั้น โจทก์จึงมีสิทธินำสืบพยานเอกสารคู่ฉบับหนังสือกรมธรรม์ประกอบพยานอื่น ๆ ในข้อรับช่วงสิทธิเพื่อแสดงว่าโจทก์รับประกันภัยรถยนต์คันเกิดเหตุได้ แม้ว่าคู่ฉบับหนังสือกรมธรรม์ประกันภัยจะปิดอากรแสตมป์ไม่ครบบริบูรณ์ตามประมวลรัษฎากร มาตรา 118 ก็ตาม ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3180/2538บริษัทไทยประสิทธิประกันภัย จำกัดโจทก์นายประวิทย์ ทองศรีนุ่น กับพวกจำเลย ป.พ.พ. ม. 867 วรรคแรก, ม. 880 ป.วิ.พ. ม. 94 ป.รัษฎากร ม. 118โจทก์เข้ารับช่วงสิทธิของผู้เอาประกันภัยฟ้องจำเลยโดยอาศัยอำนาจตาม ป.พ.พ.มาตรา 880 มิใช่เป็นการฟ้องร้องบังคับคดีตามสัญญาประกันภัยจึงไม่ตกอยู่ภายใต้บังคับตาม ป.พ.พ. มาตรา 867 วรรคหนึ่ง และไม่ตกอยู่ภายใต้บังคับตาม ป.วิ.พ. มาตรา 94 เพราะมิใช่กรณีกฎหมายบังคับให้ต้องมีพยานเอกสารมาแสดง ดังนั้น โจทก์จึงมีสิทธินำสืบพยานเอกสารคู่ฉบับหนังสือกรมธรรม์ประกอบพยานอื่น ๆ ในข้อรับช่วงสิทธิเพื่อแสดงว่าโจทก์รับประกันภัยรถยนต์คันเกิดเหตุได้ แม้ว่าคู่ฉบับหนังสือกรมธรรม์ประกันภัยจะปิดอากรแสตมป์ไม่ครบบริบูรณ์ตามประมวลรัษฎากร มาตรา 118 ก็ตาม(อุดม มั่งมีดี-สันติ ทักราล-สวรรค์ ศักดารักษ์)ศาลแพ่ง - นายวิเศษ นิ่มกุลศาลอุทธรณ์ - นายสุนทร พิมพ์อักษรแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3180/2538บริษัทไทยประสิทธิประกันภัย จำกัดโจทก์นายประวิทย์ ทองศรีนุ่น กับพวกจำเลย ป.พ.พ. ม. 867 วรรคแรก, ม. 880 ป.วิ.พ. ม. 94 ป.รัษฎากร ม. 118โจทก์เข้ารับช่วงสิทธิของผู้เอาประกันภัยฟ้องจำเลยโดยอาศัยอำนาจตาม ป.พ.พ.มาตรา 880 มิใช่เป็นการฟ้องร้องบังคับคดีตามสัญญาประกันภัยจึงไม่ตกอยู่ภายใต้บังคับตาม ป.พ.พ. มาตรา 867 วรรคหนึ่ง และไม่ตกอยู่ภายใต้บังคับตาม ป.วิ.พ. มาตรา 94 เพราะมิใช่กรณีกฎหมายบังคับให้ต้องมีพยานเอกสารมาแสดง ดังนั้น โจทก์จึงมีสิทธินำสืบพยานเอกสารคู่ฉบับหนังสือกรมธรรม์ประกอบพยานอื่น ๆ ในข้อรับช่วงสิทธิเพื่อแสดงว่าโจทก์รับประกันภัยรถยนต์คันเกิดเหตุได้ แม้ว่าคู่ฉบับหนังสือกรมธรรม์ประกันภัยจะปิดอากรแสตมป์ไม่ครบบริบูรณ์ตามประมวลรัษฎากร มาตรา 118 ก็ตาม(อุดม มั่งมีดี-สันติ ทักราล-สวรรค์ ศักดารักษ์)ศาลแพ่ง - นายวิเศษ นิ่มกุลศาลอุทธรณ์ - นายสุนทร พิมพ์อักษรแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2026/2494หลักกฎหมาย: มารดากับบุตรมีชื่อเป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์ในที่ดินร่วมกัน ภายหลังบุตรขอให้มารดากดลายพิมพ์นิ้วมือให้ โดยอ้างว่าจะไปขึ้นเงินจำนองที่ดินรายนี้ ครั้นมารดากดลายพิมพ์นิ้วมือให้ไปแล้ว บุตรกลับไปทำเป็นหนังสือมอบอำนาจของมารดาให้บุตรเป็นผู้จัดการยกกรรมสิทธิ์ที่ดินส่วนของมารดาให้แก่บุตร และบุตรได้ดำเนินการมาจนเจ้าพนักงานที่ดินทำนิติกรรมยกให้ที่ดินส่วนมารดาเป็นกรรมสิทธิ์ของบุตร ดังนี้ มารดาย่อมมีสิทธิขอให้เพิกถอนการให้นี้ได้ เพราะถือได้ว่านิติกรรมการให้ดังกล่าวเป็นการไม่ชอบ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2026/2494นายมี ออสมานโจทก์นางทองคำ คำมั่นจำเลย ป.พ.พ. ม. 112, ม. 521, ม. 525, ม. 823มารดากับบุตรมีชื่อเป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์ในที่ดินร่วมกัน ภายหลังบุตรขอให้มารดากดลายพิมพ์นิ้วมือให้ โดยอ้างว่าจะไปขึ้นเงินจำนองที่ดินรายนี้ ครั้นมารดากดลายพิมพ์นิ้วมือให้ไปแล้ว บุตรกลับไปทำเป็นหนังสือมอบอำนาจของมารดาให้บุตรเป็นผู้จัดการยกกรรมสิทธิ์ที่ดินส่วนของมารดาให้แก่บุตร และบุตรได้ดำเนินการมาจนเจ้าพนักงานที่ดินทำนิติกรรมยกให้ที่ดินส่วนมารดาเป็นกรรมสิทธิ์ของบุตร ดังนี้ มารดาย่อมมีสิทธิขอให้เพิกถอนการให้นี้ได้ เพราะถือได้ว่านิติกรรมการให้ดังกล่าวเป็นการไม่ชอบ(ดุลยทัณฑ์ชนาณัติ-ประมูล สุวรรณศร-มนูกิจวิมลอรรถ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2026/2494นายมี ออสมานโจทก์นางทองคำ คำมั่นจำเลย ป.พ.พ. ม. 112, ม. 521, ม. 525, ม. 823มารดากับบุตรมีชื่อเป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์ในที่ดินร่วมกัน ภายหลังบุตรขอให้มารดากดลายพิมพ์นิ้วมือให้ โดยอ้างว่าจะไปขึ้นเงินจำนองที่ดินรายนี้ ครั้นมารดากดลายพิมพ์นิ้วมือให้ไปแล้ว บุตรกลับไปทำเป็นหนังสือมอบอำนาจของมารดาให้บุตรเป็นผู้จัดการยกกรรมสิทธิ์ที่ดินส่วนของมารดาให้แก่บุตร และบุตรได้ดำเนินการมาจนเจ้าพนักงานที่ดินทำนิติกรรมยกให้ที่ดินส่วนมารดาเป็นกรรมสิทธิ์ของบุตร ดังนี้ มารดาย่อมมีสิทธิขอให้เพิกถอนการให้นี้ได้ เพราะถือได้ว่านิติกรรมการให้ดังกล่าวเป็นการไม่ชอบ(ดุลยทัณฑ์ชนาณัติ-ประมูล สุวรรณศร-มนูกิจวิมลอรรถ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 6736/2538หลักกฎหมาย: โจทก์ฟ้องเรียกให้จำเลยผู้รับฝากชดใช้ราคารถยนต์ที่สูญหายจำนวน 383,700 บาท เท่านั้น เมื่อปรากฏว่า ขณะคดีนี้อยู่ในระหว่างการพิจารณาโจทก์ได้รับรถยนต์ตามฟ้องกลับคืนมาแล้ว ดังนั้นข้ออ้างที่อาศัยเป็นหลักแห่งข้อหาตามคำฟ้องของโจทก์ที่ว่ารถยนต์ของโจทก์ที่ฝากไว้แก่จำเลยทั้งสองสูญหายย่อมหมดไปคดีจึงไม่เป็นประโยชน์ที่ศาลฎีกาจะพิจารณาต่อไป แต่หากจะจำหน่ายคดีโดยให้คงคำพิพากษาศาลล่างทั้งสองที่พิพากษาให้จำเลยชำระค่าเสียหายแก่โจทก์ก็จะเป็นการไม่ชอบเพราะโจทก์ได้รับรถยนต์กลับคืนแล้ว และไม่จำต้องวินิจฉัยประเด็นอื่นต่อไปศาลฎีกาพิพากษายกคำพิพากษาศาลล่างทั้งสองและให้จำหน่ายคดีเสีย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 6736/2538นายเมฆ เนื่องจำนงค์โจทก์นายสังวรณ์ ปิยมงคลรัศมี กับพวกจำเลย ป.วิ.พ. ม. 132, ม. 242, ม. 246, ม. 247โจทก์ฟ้องเรียกให้จำเลยผู้รับฝากชดใช้ราคารถยนต์ที่สูญหายจำนวน 383,700 บาท เท่านั้น เมื่อปรากฏว่า ขณะคดีนี้อยู่ในระหว่างการพิจารณาโจทก์ได้รับรถยนต์ตามฟ้องกลับคืนมาแล้ว ดังนั้นข้ออ้างที่อาศัยเป็นหลักแห่งข้อหาตามคำฟ้องของโจทก์ที่ว่ารถยนต์ของโจทก์ที่ฝากไว้แก่จำเลยทั้งสองสูญหายย่อมหมดไปคดีจึงไม่เป็นประโยชน์ที่ศาลฎีกาจะพิจารณาต่อไป แต่หากจะจำหน่ายคดีโดยให้คงคำพิพากษาศาลล่างทั้งสองที่พิพากษาให้จำเลยชำระค่าเสียหายแก่โจทก์ก็จะเป็นการไม่ชอบเพราะโจทก์ได้รับรถยนต์กลับคืนแล้ว และไม่จำต้องวินิจฉัยประเด็นอื่นต่อไปศาลฎีกาพิพากษายกคำพิพากษาศาลล่างทั้งสองและให้จำหน่ายคดีเสีย(อร่าม หุตางกูร-ไพศาล รางชางกูร-สมพล สัตยาอภิธาน)ศาลจังหวัดชลบุรี - นายชัยยุทธ ศรีจำนงค์ศาลอุทธรณ์ - นายอัธยา ดิษยบุตรแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 6736/2538นายเมฆ เนื่องจำนงค์โจทก์นายสังวรณ์ ปิยมงคลรัศมี กับพวกจำเลย ป.วิ.พ. ม. 132, ม. 242, ม. 246, ม. 247โจทก์ฟ้องเรียกให้จำเลยผู้รับฝากชดใช้ราคารถยนต์ที่สูญหายจำนวน 383,700 บาท เท่านั้น เมื่อปรากฏว่า ขณะคดีนี้อยู่ในระหว่างการพิจารณาโจทก์ได้รับรถยนต์ตามฟ้องกลับคืนมาแล้ว ดังนั้นข้ออ้างที่อาศัยเป็นหลักแห่งข้อหาตามคำฟ้องของโจทก์ที่ว่ารถยนต์ของโจทก์ที่ฝากไว้แก่จำเลยทั้งสองสูญหายย่อมหมดไปคดีจึงไม่เป็นประโยชน์ที่ศาลฎีกาจะพิจารณาต่อไป แต่หากจะจำหน่ายคดีโดยให้คงคำพิพากษาศาลล่างทั้งสองที่พิพากษาให้จำเลยชำระค่าเสียหายแก่โจทก์ก็จะเป็นการไม่ชอบเพราะโจทก์ได้รับรถยนต์กลับคืนแล้ว และไม่จำต้องวินิจฉัยประเด็นอื่นต่อไปศาลฎีกาพิพากษายกคำพิพากษาศาลล่างทั้งสองและให้จำหน่ายคดีเสีย(อร่าม หุตางกูร-ไพศาล รางชางกูร-สมพล สัตยาอภิธาน)ศาลจังหวัดชลบุรี - นายชัยยุทธ ศรีจำนงค์ศาลอุทธรณ์ - นายอัธยา ดิษยบุตรแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 619122หลักกฎหมาย: คดีละเมิดที่จะอยู่ในอำนาจศาลปกครองนั้นจะต้องเป็นคดีที่หน่วยงานทางปกครองหรือเจ้าหน้าที่ของรัฐกระทำละเมิดจากการใช้อำนาจตามกฎหมาย หรือจากกฎ คำสั่งทางปกครองหรือจากการละเลยต่อหน้าที่ตามที่กฎหมายกำหนดให้ต้องปฏิบัติหรือปฏิบัติหน้าที่ดังกล่าวล่าช้าเกินสมควร ตามพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง พ.ศ. ๒๕๔๒ มาตรา ๙ วรรคหนึ่ง (๓) ข้อเท็จจริงคดีนี้ โจทก์เป็นสถาบันอุดมศึกษาเอกชนยื่นฟ้องจำเลยทั้งสิบซึ่งเป็นกรรมการสภามหาวิทยาลัยโจทก์ว่าจงใจกระทำการโดยมิชอบด้วยกฎหมายหลายประการ เมื่อโจทก์เป็นสถาบันอุดมศึกษาเอกชนจัดตั้งขึ้นตามพระราชบัญญัติสถาบันอุดมศึกษาเอกชน พ.ศ. ๒๕๔๖ โจทก์จึงได้รับมอบหมายจากรัฐให้ใช้อำนาจปกครองบางประการและหากโจทก์ใช้อำนาจดังกล่าวก่อให้เกิดความเสียหายอันเป็นละเมิด คดีนั้นย่อมเป็นคดีปกครองและอยู่ในอำนาจของศาลปกครอง แต่คดีนี้โจทก์เป็นสถาบันอุดมศึกษาเอกชน มิใช่หน่วยงานทางปกครองหรือเจ้าหน้าที่ของรัฐและมูลเหตุแห่งคดีนี้โจทก์ก็ฟ้องว่า ความเสียหายเกิดจากการที่จำเลยทั้งสิบร่วมกันออกเสียงลงคะแนนในการประชุมสภามหาวิทยาลัยของโจทก์ ความเสียหายดังกล่าวนี้จึงเกิดจากการดำเนินกิจการภายในของโจทก์เอง มิได้เกิดจากการที่จำเลยทั้งสิบใช้อำนาจทางปกครองที่ได้รับมอบหมายมาจากรัฐอันจะเป็นละเมิดจากการใช้อำนาจทางปกครองที่จะอยู่ในอำนาจพิจารณาพิพากษาของศาลปกครอง แต่เป็นคดีละเมิดทั่วไปซึ่งอยู่ในอำนาจพิจารณาพิพากษาของศาลยุติธรรม ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำวินิจฉัยที่ 3/2560ศาลแพ่งกรุงเทพใต้ศาลผู้ส่งความเห็นศาลปกครองกลางศาลผู้รับความเห็นมหาวิทยาลัยอัสสัมชัญโจทก์นายวิศิษฐ์ ศรีวิชัยรัตน์ ที่ 1 กับพวกรวม 10 คนจำเลย พ.ร.บ.จัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง พ.ศ.2542 พ.ร.บ.สถาบันอุดมศึกษาเอกชน พ.ศ.2546 คดีละเมิดที่จะอยู่ในอำนาจศาลปกครองนั้นจะต้องเป็นคดีที่หน่วยงานทางปกครองหรือเจ้าหน้าที่ของรัฐกระทำละเมิดจากการใช้อำนาจตามกฎหมาย หรือจากกฎ คำสั่งทางปกครองหรือจากการละเลยต่อหน้าที่ตามที่กฎหมายกำหนดให้ต้องปฏิบัติหรือปฏิบัติหน้าที่ดังกล่าวล่าช้าเกินสมควร ตามพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง พ.ศ. ๒๕๔๒ มาตรา ๙ วรรคหนึ่ง (๓) ข้อเท็จจริงคดีนี้ โจทก์เป็นสถาบันอุดมศึกษาเอกชนยื่นฟ้องจำเลยทั้งสิบซึ่งเป็นกรรมการสภามหาวิทยาลัยโจทก์ว่าจงใจกระทำการโดยมิชอบด้วยกฎหมายหลายประการ เมื่อโจทก์เป็นสถาบันอุดมศึกษาเอกชนจัดตั้งขึ้นตามพระราชบัญญัติสถาบันอุดมศึกษาเอกชน พ.ศ. ๒๕๔๖ โจทก์จึงได้รับมอบหมายจากรัฐให้ใช้อำนาจปกครองบางประการและหากโจทก์ใช้อำนาจดังกล่าวก่อให้เกิดความเสียหายอันเป็นละเมิด คดีนั้นย่อมเป็นคดีปกครองและอยู่ในอำนาจของศาลปกครอง แต่คดีนี้โจทก์เป็นสถาบันอุดมศึกษาเอกชน มิใช่หน่วยงานทางปกครองหรือเจ้าหน้าที่ของรัฐและมูลเหตุแห่งคดีนี้โจทก์ก็ฟ้องว่า ความเสียหายเกิดจากการที่จำเลยทั้งสิบร่วมกันออกเสียงลงคะแนนในการประชุมสภามหาวิทยาลัยของโจทก์ ความเสียหายดังกล่าวนี้จึงเกิดจากการดำเนินกิจการภายในของโจทก์เอง มิได้เกิดจากการที่จำเลยทั้งสิบใช้อำนาจทางปกครองที่ได้รับมอบหมายมาจากรัฐอันจะเป็นละเมิดจากการใช้อำนาจทางปกครองที่จะอยู่ในอำนาจพิจารณาพิพากษาของศาลปกครอง แต่เป็นคดีละเมิดทั่วไปซึ่งอยู่ในอำนาจพิจารณาพิพากษาของศาลยุติธรรม()แหล่งที่มาส่วนเลขานุการคณะกรรมการวินิจฉัยฯแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุเขตอำนาจศาลเกี่ยวกับพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง พ.ศ. 2542มาตรา 9 วรรคหนึ่ง (3)หมายเหตุ: เขตอำนาจศาลเกี่ยวกับพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง พ.ศ. 2542มาตรา 9 วรรคหนึ่ง (3)
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 63404หลักกฎหมาย: โจทก์เป็นฝ่ายฎีกา แต่ศาลฎีกาพิพากษาให้ยกฎีกาจำเลยและให้คืนค่าธรรมเนียมให้จำเลย เช่นนี้ เป็นข้อผิดพลาดเล็กน้อย จึงแก้ไขข้อผิดพลาดนั้นโดยพิพากษาให้ยกฎีกาโจทก์และให้คืนค่าธรรมเนียมให้โจทก์ได้ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 128/2522นายบรรเทา เกตุแก้วโจทก์นายวิรัตน์ เพชรนุ้ยจำเลยผู้ร้องขอกันส่วนจำเลยนางวรรณกลิ่น เพชรนุ้ย หรืออินวิศพงศ์จำเลย ป.วิ.พ. ม. 143, ม. 144โจทก์เป็นฝ่ายฎีกา แต่ศาลฎีกาพิพากษาให้ยกฎีกาจำเลยและให้คืนค่าธรรมเนียมให้จำเลย เช่นนี้ เป็นข้อผิดพลาดเล็กน้อย จึงแก้ไขข้อผิดพลาดนั้นโดยพิพากษาให้ยกฎีกาโจทก์และให้คืนค่าธรรมเนียมให้โจทก์ได้(พิสัณห์ ลีตเวทย์-ขจร หะวานนท์-จรัญ สำเร็จประสงค์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 128/2522นายบรรเทา เกตุแก้วโจทก์นายวิรัตน์ เพชรนุ้ยจำเลยผู้ร้องขอกันส่วนจำเลยนางวรรณกลิ่น เพชรนุ้ย หรืออินวิศพงศ์จำเลย ป.วิ.พ. ม. 143, ม. 144โจทก์เป็นฝ่ายฎีกา แต่ศาลฎีกาพิพากษาให้ยกฎีกาจำเลยและให้คืนค่าธรรมเนียมให้จำเลย เช่นนี้ เป็นข้อผิดพลาดเล็กน้อย จึงแก้ไขข้อผิดพลาดนั้นโดยพิพากษาให้ยกฎีกาโจทก์และให้คืนค่าธรรมเนียมให้โจทก์ได้(พิสัณห์ ลีตเวทย์-ขจร หะวานนท์-จรัญ สำเร็จประสงค์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศกระทรวงมหาดไทยเรื่อง ขยายกำหนดเวลาการขอมีบัตร มีบัตรใหม่หรือเปลี่ยนบัตรสำหรับผู้ประสบภัยธรรมชาติ (อุทกภัยและวาตภัย)ในท้องที่ ๑๒ จังหวัด[๑] ตามที่ได้เกิดเหตุอุทกภัยวาตภัย และน้ำป่าไหลหลากจากพายุโซนร้อน ปาบึก ตั้งแต่วันที่ ๓ - ๗ มกราคม ๒๕๖๒ เป็นเหตุให้ประชาชนในพื้นที่ดังกล่าวได้รับความเดือดร้อนทรัพย์สินเสียหายเป็นจำนวนมาก โดยมีจังหวัดที่ได้รับผลกระทบ ๑๒ จังหวัด ได้แก่ จังหวัดนครศรีธรรมราชปัตตานีสุราษฎร์ธานี ตรัง ระนอง กระบี่ ยะลา สงขลา นราธิวาส พัทลุง ชุมพร และจังหวัดประจวบคีรีขันธ์นั้นอาศัยอำนาจตามความในมาตรา๖ เบญจ แห่งพระราชบัญญัติบัตรประจำตัวประชาชน พ.ศ. ๒๕๒๖ แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติบัตรประจำตัวประชาชน(ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๕๔ และข้อ ๓ แห่งกฎกระทรวงกำหนดค่าธรรมเนียมและยกเว้นค่าธรรมเนียมเกี่ยวกับบัตรประจำตัวประชาชนพ.ศ. ๒๕๕๙ ออกตามความในพระราชบัญญัติบัตรประจำตัวประชาชน พ.ศ. ๒๕๒๖ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยจึงออกประกาศให้ขยายกำหนดเวลาการขอมีบัตรการขอมีบัตรใหม่ หรือเปลี่ยนบัตรแก่ผู้ถือบัตรซึ่งมีชื่ออยู่ในทะเบียนบ้านในท้องที่ประสบภัยธรรมชาติ(อุทกภัย) ที่เกิดขึ้นตั้งแต่วันที่ ๓ มกราคม ๒๕๖๒ จนถึงปัจจุบัน จากภายในกำหนดหกสิบวันนับแต่วันที่ต้องมีบัตรมีบัตรใหม่ หรือเปลี่ยนบัตรเป็นภายในวันที่ ๓ มีนาคม ๒๕๖๒ และให้ยกเว้นค่าธรรมเนียมการมีบัตรใหม่หรือเปลี่ยนบัตรกรณีบัตรหายหรือถูกทำลายหรือบัตรชำรุด สำหรับผู้ซึ่งต้องมีบัตรที่มีชื่ออยู่ในทะเบียนบ้านในท้องที่ทุกอำเภอในจังหวัดนครศรีธรรมราชปัตตานี สุราษฎร์ธานี ตรัง ระนอง กระบี่ ยะลา สงขลา นราธิวาส พัทลุง ชุมพร และจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ประกาศณ วันที่ ๑๗ มกราคม พ.ศ. ๒๕๖๒พลเอก อนุพงษ์เผ่าจินดารัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยพัชรภรณ์/ธนบดี/จัดทำ๒๔เมษายน ๒๕๖๒[๑]ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๓๖/ตอนพิเศษ ๒๘ ง/หน้า ๗/๓๑ มกราคม ๒๕๖๒
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 472/2469หลักกฎหมาย: ขายสุราโดยไม่มีใบอนุญาตโจทย์ฟ้องว่าจำเลยขายน้ำสุราเถื่อนให้แก่นายสินมาโดยมิได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติอากรชั้นใน จ.ศ. ๑๒๔๘ จำเลยให้การว่าได้ซื้อสุราจากนายฮวด แล้วได้ขายให้แก่นายสินมาโดยมิได้รับอนุญาตทั้งสองฝ่ายไม่สืบพยาน ฎีกาตัดสินว่า ที่ศาลเดิมยกมาตรา ๖ แห่งพระราชบัญญัติอากรชั้นในมาใช้กับคดีนี้ไม่ถูก แลมาตรา ๔ แห่งประกาศแก้ไขเพิ่มเติมชั้นใน พ.ศ.๒๔๖๗ ซึ่งศาลอุทธรณ์ยกมาใช้ก็ไม่ตรงกับรูปคดีนี้ เพราะไม่ได้ความว่าจำเลยได้ขายน้ำสุราที่ได้ทำขึ้นฤาบรรทุกเข้ามาอันผิดต่อกฎหมาย คดีนี้จำเลยมีผิดตามมาตรา ๒๖ แห่งพระราชบัญญัติอากรภายใน ซึ่งว่าด้วยความผิดฐานขายน้ำสุราโดยไม่มีหนังสืออนุญาต ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 472/2469อัยการอุทัยธานีโจทก์นายดวงโยทะวงษ์ล. พ.ร.บ.อากรชั้นใน จ.ศ.1248 ม. 26ขายสุราโดยไม่มีใบอนุญาตโจทย์ฟ้องว่าจำเลยขายน้ำสุราเถื่อนให้แก่นายสินมาโดยมิได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติอากรชั้นใน จ.ศ. ๑๒๔๘ จำเลยให้การว่าได้ซื้อสุราจากนายฮวด แล้วได้ขายให้แก่นายสินมาโดยมิได้รับอนุญาตทั้งสองฝ่ายไม่สืบพยาน ฎีกาตัดสินว่า ที่ศาลเดิมยกมาตรา ๖ แห่งพระราชบัญญัติอากรชั้นในมาใช้กับคดีนี้ไม่ถูก แลมาตรา ๔ แห่งประกาศแก้ไขเพิ่มเติมชั้นใน พ.ศ.๒๔๖๗ ซึ่งศาลอุทธรณ์ยกมาใช้ก็ไม่ตรงกับรูปคดีนี้ เพราะไม่ได้ความว่าจำเลยได้ขายน้ำสุราที่ได้ทำขึ้นฤาบรรทุกเข้ามาอันผิดต่อกฎหมาย คดีนี้จำเลยมีผิดตามมาตรา ๒๖ แห่งพระราชบัญญัติอากรภายใน ซึ่งว่าด้วยความผิดฐานขายน้ำสุราโดยไม่มีหนังสืออนุญาต(นรเนติ-พิพาก-หริศ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทย์ฟ้องว่าจำเลยขายน้ำสุราเถื่อนให้แก่นายสินมาโดยมิได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติอากรชั้นใน จ.ศ. ๑๒๔๘ จำเลยให้การว่าได้ซื้อสุราจากนายฮวด แล้วได้ขายให้แก่นายสินมาโดยมิได้รับอนุญาตทั้งสองฝ่ายไม่สืบพยาน ฎีกาตัดสินว่า ที่ศาลเดิมยกมาตรา ๖ แห่งพระราชบัญญัติอากรชั้นในมาใช้กับคดีนี้ไม่ถูก แลมาตรา ๔ แห่งประกาศแก้ไขเพิ่มเติมชั้นใน พ.ศ.๒๔๖๗ ซึ่งศาลอุทธรณ์ยกมาใช้ก็ไม่ตรงกับรูปคดีนี้ เพราะไม่ได้ความว่าจำเลยได้ขายน้ำสุราที่ได้ทำขึ้นฤาบรรทุกเข้ามาอันผิดต่อกฎหมาย คดีนี้จำเลยมีผิดตามมาตรา ๒๖ แห่งพระราชบัญญัติอากรภายใน ซึ่งว่าด้วยความผิดฐานขายน้ำสุราโดยไม่มีหนังสืออนุญาต ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 472/2469อัยการอุทัยธานีโจทก์นายดวงโยทะวงษ์ล. พ.ร.บ.อากรชั้นใน จ.ศ.1248 ม. 26ขายสุราโดยไม่มีใบอนุญาตโจทย์ฟ้องว่าจำเลยขายน้ำสุราเถื่อนให้แก่นายสินมาโดยมิได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติอากรชั้นใน จ.ศ. ๑๒๔๘ จำเลยให้การว่าได้ซื้อสุราจากนายฮวด แล้วได้ขายให้แก่นายสินมาโดยมิได้รับอนุญาตทั้งสองฝ่ายไม่สืบพยาน ฎีกาตัดสินว่า ที่ศาลเดิมยกมาตรา ๖ แห่งพระราชบัญญัติอากรชั้นในมาใช้กับคดีนี้ไม่ถูก แลมาตรา ๔ แห่งประกาศแก้ไขเพิ่มเติมชั้นใน พ.ศ.๒๔๖๗ ซึ่งศาลอุทธรณ์ยกมาใช้ก็ไม่ตรงกับรูปคดีนี้ เพราะไม่ได้ความว่าจำเลยได้ขายน้ำสุราที่ได้ทำขึ้นฤาบรรทุกเข้ามาอันผิดต่อกฎหมาย คดีนี้จำเลยมีผิดตามมาตรา ๒๖ แห่งพระราชบัญญัติอากรภายใน ซึ่งว่าด้วยความผิดฐานขายน้ำสุราโดยไม่มีหนังสืออนุญาต(นรเนติ-พิพาก-หริศ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศคณะกรรมการประมงประจำจังหวัดนครนายกเรื่อง กำหนดเขตพื้นที่รักษาพันธุ์สัตว์น้ำพ.ศ.๒๕๖๑ โดยที่ที่จับสัตว์น้ำแม่น้ำในหน้าวัดโพธิ์แทน บริเวณท้องที่หมู่ที่ ๔ ตำบลโพธิ์แทนอำเภอองครักษ์ จังหวัดนครนายกเป็นพื้นที่ที่มีความเหมาะสมตามธรรมชาติและเป็นแหล่งที่อยู่อาศัยของสัตว์น้ำจืดนานาชนิดซึ่งหากปล่อยให้มีการทำประมงในบริเวณพื้นที่ดังกล่าวต่อไปจะส่งผลกระทบต่อทรัพยากรสัตว์น้ำในอนาคต จึงสมควรกำหนดมาตรการอนุรักษ์และบริหารจัดการทรัพยากรให้เกิดความสมดุลทางธรรมชาติและรักษาทรัพยากรสัตว์น้ำรวมทั้งระบบนิเวศไว้อย่างยั่งยืนตามหลักการป้องกันล่วงหน้าประกอบกับความในมาตรา๕๖ แห่งพระราชกำหนดการประมงพ.ศ. ๒๕๕๘ บัญญัติห้ามมิให้ผู้ใดจับสัตว์น้ำในเขตพื้นที่รักษาพันธุ์สัตว์น้ำตามที่รัฐมนตรีหรือคณะกรรมการประมงประจำจังหวัดโดยอนุมัติรัฐมนตรีประกาศกำหนดอาศัยอำนาจตามความในมาตรา๒๘ วรรคหนึ่ง (๓) ประกอบมาตรา ๕๖ แห่งพระราชกำหนดการประมง พ.ศ. ๒๕๕๘คณะกรรมการประมงประจำจังหวัดนครนายกโดยอนุมัติรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ออกประกาศไว้ ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ ให้ที่จับสัตว์น้ำแม่น้ำในหน้าวัดโพธิ์แทน บริเวณท้องที่หมู่ที่ ๔ ตำบลโพธิ์แทน อำเภอองครักษ์จังหวัดนครนายก ตามแผนที่แสดงแนวเขตบริเวณที่กำหนดแนบท้ายประกาศนี้เป็นเขตพื้นที่รักษาพันธุ์สัตว์น้าข้อ ๒[๑] ประกาศนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปประกาศณ วันที่ ๒ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๖๑ณัฐพงศ์ศิริชนะผู้ว่าราชการจังหวัดนครนายกประธานกรรมการประมงประจำจังหวัดนครนายก[เอกสารแนบท้าย]๑.แผนที่ท้ายประกาศคณะกรรมการประมงประจำจังหวัดนครนายก เรื่องกำหนดเขตพื้นที่รักษาพันธุ์สัตว์น้ำ พ.ศ.๒๕๖๑(ดูภาพจากข้อมูลกฎหมาย)วิวรรธน์/จัดทำ๒๖ ตุลาคม ๒๕๖๑นุสรา/ตรวจ๒๗ ตุลาคม ๒๕๖๑[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๓๕/ตอนพิเศษ ๒๖๑ ง/หน้า ๓๔/๑๘ ตุลาคม ๒๕๖๑
ประกาศกระทรวงอุตสาหกรรมประกาศกระทรวงอุตสาหกรรมฉบับที่ ๔๒๘๗(พ.ศ. ๒๕๕๓)ออกตามความในพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมพ.ศ. ๒๕๑๑เรื่อง ยกเลิกมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมลวดทองแดงกลมตันเคลือบน้ำยาโพลิเอสเตอร์และกำหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมลวดทองแดงกลมเคลือบพอลิเอสเตอร์ โดยที่เป็นการสมควรปรับปรุงมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม ลวดทองแดงกลมตันเคลือบน้ำยาโพลิเอสเตอร์มาตรฐานเลขที่ มอก. 226 - 2525อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๕แห่งพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม พ.ศ. ๒๕๑๑รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมออกประกาศยกเลิกประกาศกระทรวงอุตสาหกรรม ฉบับที่ ๒๘๔(พ.ศ. ๒๕๒๐) ออกตามความในพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม พ.ศ. ๒๕๑๑เรื่อง กำหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม ลวดทองแดงกลมตันเคลือบน้ำยาโพลิเอสเตอร์ ลงวันที่๑๙ กรกฎาคม ๒๕๒๐ ออกประกาศยกเลิกประกาศกระทรวงอุตสาหกรรม ฉบับที่ ๖๕๐ (พ.ศ. ๒๕๒๕)ออกตามความในพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม พ.ศ. ๒๕๑๑ เรื่อง แก้ไขมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมลวดทองแดงกลมตันเคลือบน้ำยาโพลิเอสเตอร์ (แก้ไขครั้งที่ ๑) ลงวันที่ ๑ ตุลาคม พ.ศ.๒๕๒๕ และออกประกาศกำหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม ลวดทองแดงกลมเคลือบพอลิเอสเตอร์มาตรฐานเลขที่ มอก. 226 - 2552 ขึ้นใหม่ ดังมีรายละเอียดต่อท้ายประกาศนี้ทั้งนี้ ให้มีผลเมื่อพ้นกำหนด ๑๒๐ วัน นับแต่วันที่ประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป[๑]ประกาศณ วันที่ ๓๐ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๕๓ชัยวุฒิบรรณวัฒน์รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม[เอกสารแนบท้าย]๑. มาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม ลวดทองแดงกลมเคลือบพอลิเอสเตอร์ (มอก.226 - 2552)(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)ปริยานุช/จัดทำ๑๙ เมษายน ๒๕๕๔ณัฐวดี/ตรวจ๑๙ เมษายน ๒๕๕๔จุฑามาศ/ปรับปรุง๑๐ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๙[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๒๘/ตอนพิเศษ ๓๖ ง/หน้า ๘/๒๙ มีนาคม ๒๕๕๔
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 386/2478หลักกฎหมาย: ตลอดชีวิตร์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 386/2478 ป.อ. ม. 301 ตอน 3ตลอดชีวิตร์()แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 386/2478 ป.อ. ม. 301 ตอน 3ตลอดชีวิตร์()แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ