คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1028/2505หลักกฎหมาย: โจทก์จำเลยต่างเป็นผู้เช่าที่ดินของวัด ปลูกเรือนอาศัยอยู่ จำเลยได้ปล่อยปละละเลยให้ต้นมะม่วงที่ขึ้นอยู่ในที่ดินจำเลยเช่าแผ่กิ่งก้านสาขาเข้ามาปกคลุมหลังคาเรือนโจทก์ เป็นเหตุให้โจทก์ได้รับความเสียหาย โจทก์ย่อมมีอำนาจฟ้องจำเลยฐานละเมิดและเรียกค่าเสียหายได้ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 434โจทก์ฟ้องว่า โจทก์จำเลยเป็นผู้เช่าที่ดินของวัด ปลูกบ้านเรือนอาศัยติดต่อกัน จำเลยปล่อยปละละเลยให้ต้นมะม่วง ๓ ต้น ซึ่งขึ้นอยู่ในที่ซึ่งจำเลยเช่า แผ่กิ่งก้านสาขาล้ำเข้ามาปกคลุมเรือนโจทก์ด้านหลัง ต้นมะม่วงต้นหนึ่งทอดเอนเข้ามาในระดับต่ำ เป็นเหตุให้โจทก์ไม่สามารถสร้างกำแพงบ้านให้เสร็จไปได้ เพราะไปติดต้นมะม่วงเป็นเหตุให้โจทก์เสียหายตามรายการคิดเป็นเงิน ๔,๐๐๐ บาท ขอให้ศาลสั่งให้จำเลยตัดหรือรานต้นหรือกิ่งมะม่วงที่รุกล้ำในที่ดินที่โจทก์ครอบครอง และให้จำเลยใช้ค่าเสียหายด้วย จำเลยให้การสู้คดี และตัดฟ้องว่าโจทก์ไม่มีอำนาจฟ้อง คู่ความตกลงกันขอให้ศาลชี้ขาดในปัญหาข้อเดียวว่า "การที่โจทก์ครอบครองที่เช่าแล้วปลูกบ้านของโจทก์ลงในที่เช่า โจทก์จะมีอำนาจฟ้องจำเลยในประเด็นที่ว่าจำเลยได้ปล่อยปละละเลยให้ต้นมะม่วงแผ่กิ่งก้านสาขาเข้ามาปกคลุมหลังคาเรือนของโจทก์หรือไม่" ถ้าวินิจฉัยว่าโจทก์มีอำนาจฟ้อง จำเลยยอมรับผิดใช้ค่าเสียหายเต็มตามฟ้อง ถ้าวินิจฉัยว่าโจทก์ไม่มีอำนาจฟ้อง โจทก์ยอมแพ้คดี ศาลแพ่งวินิจฉัยว่า โจทก์มีอำนาจฟ้องตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๑๓๓๗ พิพากษาให้จำเลยแพ้คดี จำเลยทั้ง ๒ อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า โจทก์มีอำนาจฟ้องจำเลยได้ ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๔๓๔ จำเลยต้องแพ้คดีดังคำท้า พิพากษายืนในผล จำเลยที่ ๑ ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า รูปคดีไม่ใช่เรื่องแดนแห่งกรรมสิทธิ์ แต่เป็นเรื่องความบกพร่องในการใช้ความระมัดระวังหรือบำรุงรักษาของผู้ครองในการปลูกฤาค้ำจุนต้นไม้ซึ่งทำให้เกิดความเสียหายต่อผู้อื่น เมื่อโจทก์เป็นผู้ได้รับความเสียหายก็ย่อมมีอำนาจฟ้องจำเลยซึ่งเป็นครองได้ ฯลฯ พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1028/2505นางสายหยุด บวตจรัญญา (หม้าย)โจทก์นายธีระ ปิ่นกุลบุตร ที่ 1 นางสงวน ปิ่นกุลบุตร ที่ 2จำเลย ป.พ.พ. ม. 434โจทก์จำเลยต่างเป็นผู้เช่าที่ดินของวัด ปลูกเรือนอาศัยอยู่ จำเลยได้ปล่อยปละละเลยให้ต้นมะม่วงที่ขึ้นอยู่ในที่ดินจำเลยเช่าแผ่กิ่งก้านสาขาเข้ามาปกคลุมหลังคาเรือนโจทก์ เป็นเหตุให้โจทก์ได้รับความเสียหาย โจทก์ย่อมมีอำนาจฟ้องจำเลยฐานละเมิดและเรียกค่าเสียหายได้ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 434โจทก์ฟ้องว่า โจทก์จำเลยเป็นผู้เช่าที่ดินของวัด ปลูกบ้านเรือนอาศัยติดต่อกัน จำเลยปล่อยปละละเลยให้ต้นมะม่วง ๓ ต้น ซึ่งขึ้นอยู่ในที่ซึ่งจำเลยเช่า แผ่กิ่งก้านสาขาล้ำเข้ามาปกคลุมเรือนโจทก์ด้านหลัง ต้นมะม่วงต้นหนึ่งทอดเอนเข้ามาในระดับต่ำ เป็นเหตุให้โจทก์ไม่สามารถสร้างกำแพงบ้านให้เสร็จไปได้ เพราะไปติดต้นมะม่วงเป็นเหตุให้โจทก์เสียหายตามรายการคิดเป็นเงิน ๔,๐๐๐ บาท ขอให้ศาลสั่งให้จำเลยตัดหรือรานต้นหรือกิ่งมะม่วงที่รุกล้ำในที่ดินที่โจทก์ครอบครอง และให้จำเลยใช้ค่าเสียหายด้วย จำเลยให้การสู้คดี และตัดฟ้องว่าโจทก์ไม่มีอำนาจฟ้อง คู่ความตกลงกันขอให้ศาลชี้ขาดในปัญหาข้อเดียวว่า "การที่โจทก์ครอบครองที่เช่าแล้วปลูกบ้านของโจทก์ลงในที่เช่า โจทก์จะมีอำนาจฟ้องจำเลยในประเด็นที่ว่าจำเลยได้ปล่อยปละละเลยให้ต้นมะม่วงแผ่กิ่งก้านสาขาเข้ามาปกคลุมหลังคาเรือนของโจทก์หรือไม่" ถ้าวินิจฉัยว่าโจทก์มีอำนาจฟ้อง จำเลยยอมรับผิดใช้ค่าเสียหายเต็มตามฟ้อง ถ้าวินิจฉัยว่าโจทก์ไม่มีอำนาจฟ้อง โจทก์ยอมแพ้คดี ศาลแพ่งวินิจฉัยว่า โจทก์มีอำนาจฟ้องตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๑๓๓๗ พิพากษาให้จำเลยแพ้คดี จำเลยทั้ง ๒ อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า โจทก์มีอำนาจฟ้องจำเลยได้ ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๔๓๔ จำเลยต้องแพ้คดีดังคำท้า พิพากษายืนในผล จำเลยที่ ๑ ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า รูปคดีไม่ใช่เรื่องแดนแห่งกรรมสิทธิ์ แต่เป็นเรื่องความบกพร่องในการใช้ความระมัดระวังหรือบำรุงรักษาของผู้ครองในการปลูกฤาค้ำจุนต้นไม้ซึ่งทำให้เกิดความเสียหายต่อผู้อื่น เมื่อโจทก์เป็นผู้ได้รับความเสียหายก็ย่อมมีอำนาจฟ้องจำเลยซึ่งเป็นครองได้ ฯลฯ พิพากษายืน(ไชยเจริญ สันติศิริ-พจน์ ปุษปาคม-สารกิจปรีชา)ศาลแพ่ง - นายฉลาด ไชยชาญศาลอุทธรณ์ - นายโกวิท ถิระวัฒน์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า โจทก์จำเลยเป็นผู้เช่าที่ดินของวัด ปลูกบ้านเรือนอาศัยติดต่อกัน จำเลยปล่อยปละละเลยให้ต้นมะม่วง ๓ ต้น ซึ่งขึ้นอยู่ในที่ซึ่งจำเลยเช่า แผ่กิ่งก้านสาขาล้ำเข้ามาปกคลุมเรือนโจทก์ด้านหลัง ต้นมะม่วงต้นหนึ่งทอดเอนเข้ามาในระดับต่ำ เป็นเหตุให้โจทก์ไม่สามารถสร้างกำแพงบ้านให้เสร็จไปได้ เพราะไปติดต้นมะม่วงเป็นเหตุให้โจทก์เสียหายตามรายการคิดเป็นเงิน ๔,๐๐๐ บาท ขอให้ศาลสั่งให้จำเลยตัดหรือรานต้นหรือกิ่งมะม่วงที่รุกล้ำในที่ดินที่โจทก์ครอบครอง และให้จำเลยใช้ค่าเสียหายด้วย จำเลยให้การสู้คดี และตัดฟ้องว่าโจทก์ไม่มีอำนาจฟ้อง คู่ความตกลงกันขอให้ศาลชี้ขาดในปัญหาข้อเดียวว่า "การที่โจทก์ครอบครองที่เช่าแล้วปลูกบ้านของโจทก์ลงในที่เช่า โจทก์จะมีอำนาจฟ้องจำเลยในประเด็นที่ว่าจำเลยได้ปล่อยปละละเลยให้ต้นมะม่วงแผ่กิ่งก้านสาขาเข้ามาปกคลุมหลังคาเรือนของโจทก์หรือไม่" ถ้าวินิจฉัยว่าโจทก์มีอำนาจฟ้อง จำเลยยอมรับผิดใช้ค่าเสียหายเต็มตามฟ้อง ถ้าวินิจฉัยว่าโจทก์ไม่มีอำนาจฟ้อง โจทก์ยอมแพ้คดี ศาลแพ่งวินิจฉัยว่า โจทก์มีอำนาจฟ้องตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๑๓๓๗ พิพากษาให้จำเลยแพ้คดี จำเลยทั้ง ๒ อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า โจทก์มีอำนาจฟ้องจำเลยได้ ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๔๓๔ จำเลยต้องแพ้คดีดังคำท้า พิพากษายืนในผล จำเลยที่ ๑ ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า รูปคดีไม่ใช่เรื่องแดนแห่งกรรมสิทธิ์ แต่เป็นเรื่องความบกพร่องในการใช้ความระมัดระวังหรือบำรุงรักษาของผู้ครองในการปลูกฤาค้ำจุนต้นไม้ซึ่งทำให้เกิดความเสียหายต่อผู้อื่น เมื่อโจทก์เป็นผู้ได้รับความเสียหายก็ย่อมมีอำนาจฟ้องจำเลยซึ่งเป็นครองได้ ฯลฯ พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1028/2505นางสายหยุด บวตจรัญญา (หม้าย)โจทก์นายธีระ ปิ่นกุลบุตร ที่ 1 นางสงวน ปิ่นกุลบุตร ที่ 2จำเลย ป.พ.พ. ม. 434โจทก์จำเลยต่างเป็นผู้เช่าที่ดินของวัด ปลูกเรือนอาศัยอยู่ จำเลยได้ปล่อยปละละเลยให้ต้นมะม่วงที่ขึ้นอยู่ในที่ดินจำเลยเช่าแผ่กิ่งก้านสาขาเข้ามาปกคลุมหลังคาเรือนโจทก์ เป็นเหตุให้โจทก์ได้รับความเสียหาย โจทก์ย่อมมีอำนาจฟ้องจำเลยฐานละเมิดและเรียกค่าเสียหายได้ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 434โจทก์ฟ้องว่า โจทก์จำเลยเป็นผู้เช่าที่ดินของวัด ปลูกบ้านเรือนอาศัยติดต่อกัน จำเลยปล่อยปละละเลยให้ต้นมะม่วง ๓ ต้น ซึ่งขึ้นอยู่ในที่ซึ่งจำเลยเช่า แผ่กิ่งก้านสาขาล้ำเข้ามาปกคลุมเรือนโจทก์ด้านหลัง ต้นมะม่วงต้นหนึ่งทอดเอนเข้ามาในระดับต่ำ เป็นเหตุให้โจทก์ไม่สามารถสร้างกำแพงบ้านให้เสร็จไปได้ เพราะไปติดต้นมะม่วงเป็นเหตุให้โจทก์เสียหายตามรายการคิดเป็นเงิน ๔,๐๐๐ บาท ขอให้ศาลสั่งให้จำเลยตัดหรือรานต้นหรือกิ่งมะม่วงที่รุกล้ำในที่ดินที่โจทก์ครอบครอง และให้จำเลยใช้ค่าเสียหายด้วย จำเลยให้การสู้คดี และตัดฟ้องว่าโจทก์ไม่มีอำนาจฟ้อง คู่ความตกลงกันขอให้ศาลชี้ขาดในปัญหาข้อเดียวว่า "การที่โจทก์ครอบครองที่เช่าแล้วปลูกบ้านของโจทก์ลงในที่เช่า โจทก์จะมีอำนาจฟ้องจำเลยในประเด็นที่ว่าจำเลยได้ปล่อยปละละเลยให้ต้นมะม่วงแผ่กิ่งก้านสาขาเข้ามาปกคลุมหลังคาเรือนของโจทก์หรือไม่" ถ้าวินิจฉัยว่าโจทก์มีอำนาจฟ้อง จำเลยยอมรับผิดใช้ค่าเสียหายเต็มตามฟ้อง ถ้าวินิจฉัยว่าโจทก์ไม่มีอำนาจฟ้อง โจทก์ยอมแพ้คดี ศาลแพ่งวินิจฉัยว่า โจทก์มีอำนาจฟ้องตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๑๓๓๗ พิพากษาให้จำเลยแพ้คดี จำเลยทั้ง ๒ อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า โจทก์มีอำนาจฟ้องจำเลยได้ ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๔๓๔ จำเลยต้องแพ้คดีดังคำท้า พิพากษายืนในผล จำเลยที่ ๑ ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า รูปคดีไม่ใช่เรื่องแดนแห่งกรรมสิทธิ์ แต่เป็นเรื่องความบกพร่องในการใช้ความระมัดระวังหรือบำรุงรักษาของผู้ครองในการปลูกฤาค้ำจุนต้นไม้ซึ่งทำให้เกิดความเสียหายต่อผู้อื่น เมื่อโจทก์เป็นผู้ได้รับความเสียหายก็ย่อมมีอำนาจฟ้องจำเลยซึ่งเป็นครองได้ ฯลฯ พิพากษายืน(ไชยเจริญ สันติศิริ-พจน์ ปุษปาคม-สารกิจปรีชา)ศาลแพ่ง - นายฉลาด ไชยชาญศาลอุทธรณ์ - นายโกวิท ถิระวัฒน์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ