คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 512/2524หลักกฎหมาย: ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 167 บัญญัติว่า'ถ้าปรากฏว่าคดีมีมูลให้ศาลประทับฟ้องไว้พิจารณาต่อไปเฉพาะกระทงที่มีมูล ถ้าคดีไม่มีมูล ให้พิพากษา ยกฟ้อง'คำว่า ถ้าคดีไม่มีมูลให้พิพากษายกฟ้อง นั้น มิได้หมายความว่าศาลจะฟังพยานหลักฐานจากการ ไต่สวนมูลฟ้องแต่เพียงอย่างเดียวกรณีที่โจทก์ไม่สามารถนำพยานมาไต่สวนเพื่อวินิจฉัยถึงมูลคดีซึ่งจำเลยต้องหาก็ถือได้ว่าคดีโจทก์ไม่มีมูลตามความหมายของประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 167 เช่นเดียวกันโจทก์ฟ้องว่า จำเลยปฏิบัติหน้าที่โดยมิชอบกลั่นแกล้งโจทก์ให้ได้รับความเสียหายได้รับโทษทางวินัย ขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๘๓, ๘๔, ๙๐, ๑๕๗ พระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการตำรวจ พ.ศ. ๒๕๒๓ พระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการพลเรือน พ.ศ. ๒๕๑๘ ประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ ๑๙ พระราชบัญญัติว่าด้วยวินัยตำรวจ พ.ศ. ๒๔๗๗ ข้อบังคับของกระทรวงมหาดไทยที่ ๔/๒๔๙๙ ศาลชั้นต้นนัดไต่สวนมูลฟ้อง แต่ไม่ได้ทำการไต่สวนโดยโจทก์ขอเลื่อน ๑๔ ครั้ง ในการขอเลื่อนครั้งที่ ๔ ศาลสั่งกำชับว่านัดต่อไปศาลจะไม่ยอมให้เลื่อน แต่ศาลก็ให้เลื่อนอีกจนครั้งสุดท้าย โจทก์และทนายโจทก์ขอเลื่อนคดีโดยอ้างว่าท้องเสียและปวดท้อง ทนายจำเลยคัดค้านว่าโจทก์จงใจประวิงคดี ศาลชั้นต้นไม่อนุญาตให้โจทก์เลื่อน และเห็นว่าเท่ากับไม่มีพยานมาแสดงให้เห็นถึงมูลความผิดของจำเลยได้ พิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ที่โจทก์ฎีกาว่าการที่ศาลจะพิพากษายกฟ้องโดยเหตุที่คดีโจทก์ไม่มีมูลตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา ๑๖๗ และ ๑๘๕ ได้หมายถึงมีการไต่สวนมูลฟ้องแล้ว และพยานหลักฐานไม่เพียงพอ แต่คดีนี้ศาลยังไม่ได้ไต่สวนมูลฟ้องเพราะโจทก์ป่วย ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์จะพิพากษายกฟ้องโดยอ้างว่า โจทก์ไม่มีพยานมาสืบย่อมไม่ชอบด้วยกฎหมายนั้น พิเคราะห์แล้วประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๑๖๗ บัญญัติว่า "ถ้าปรากฏว่าคดีมีมูลให้ศาลประทับฟ้องไว้พิจารณาต่อไป เฉพาะกระทงที่มีมูล ถ้าคดีไม่มีมูลให้พิพากษายกฟ้อง" ศาลฎีกาเห็นว่า คำว่าถ้าคดีไม่มีมูลให้พิพากษายกฟ้องนั้น มิได้หมายความว่าศาลจะฟังพยานหลักฐานจากการไต่สวนมูลฟ้องแต่เพียงอย่างเดียว กรณีที่โจทก์ไม่สามารถนำพยานมาไต่สวนเพื่อวินิจฉัยถึงมูลคดีซึ่งจำเลยต้องหาอย่างเช่นคดีนี้ ก็ถือได้ว่า คดีโจทก์ไม่มีมูลตามความหมายของประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา ๑๖๗ เช่นเดียวกัน ศาลฎีกาเห็นว่าที่ศาลล่างทั้งสองพิพากษายกฟ้องเพราะโจทก์ไม่มีพยานมาสืบให้เห็นถึงมูลความผิดของจำเลยนั้นชอบแล้ว พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 512/2524ร้อยตำรวจตรีพลเทพ สุวรรณวิเชียรโจทก์ร้อยตำรวจเอกกำพล อรุณปลอด กับพวกจำเลย ป.วิ.อ. ม. 167, ม. 185ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 167 บัญญัติว่า'ถ้าปรากฏว่าคดีมีมูลให้ศาลประทับฟ้องไว้พิจารณาต่อไปเฉพาะกระทงที่มีมูล ถ้าคดีไม่มีมูล ให้พิพากษา ยกฟ้อง'คำว่า ถ้าคดีไม่มีมูลให้พิพากษายกฟ้อง นั้น มิได้หมายความว่าศาลจะฟังพยานหลักฐานจากการ ไต่สวนมูลฟ้องแต่เพียงอย่างเดียวกรณีที่โจทก์ไม่สามารถนำพยานมาไต่สวนเพื่อวินิจฉัยถึงมูลคดีซึ่งจำเลยต้องหาก็ถือได้ว่าคดีโจทก์ไม่มีมูลตามความหมายของประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 167 เช่นเดียวกันโจทก์ฟ้องว่า จำเลยปฏิบัติหน้าที่โดยมิชอบกลั่นแกล้งโจทก์ให้ได้รับความเสียหายได้รับโทษทางวินัย ขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๘๓, ๘๔, ๙๐, ๑๕๗ พระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการตำรวจ พ.ศ. ๒๕๒๓ พระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการพลเรือน พ.ศ. ๒๕๑๘ ประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ ๑๙ พระราชบัญญัติว่าด้วยวินัยตำรวจ พ.ศ. ๒๔๗๗ ข้อบังคับของกระทรวงมหาดไทยที่ ๔/๒๔๙๙ ศาลชั้นต้นนัดไต่สวนมูลฟ้อง แต่ไม่ได้ทำการไต่สวนโดยโจทก์ขอเลื่อน ๑๔ ครั้ง ในการขอเลื่อนครั้งที่ ๔ ศาลสั่งกำชับว่านัดต่อไปศาลจะไม่ยอมให้เลื่อน แต่ศาลก็ให้เลื่อนอีกจนครั้งสุดท้าย โจทก์และทนายโจทก์ขอเลื่อนคดีโดยอ้างว่าท้องเสียและปวดท้อง ทนายจำเลยคัดค้านว่าโจทก์จงใจประวิงคดี ศาลชั้นต้นไม่อนุญาตให้โจทก์เลื่อน และเห็นว่าเท่ากับไม่มีพยานมาแสดงให้เห็นถึงมูลความผิดของจำเลยได้ พิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ที่โจทก์ฎีกาว่าการที่ศาลจะพิพากษายกฟ้องโดยเหตุที่คดีโจทก์ไม่มีมูลตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา ๑๖๗ และ ๑๘๕ ได้หมายถึงมีการไต่สวนมูลฟ้องแล้ว และพยานหลักฐานไม่เพียงพอ แต่คดีนี้ศาลยังไม่ได้ไต่สวนมูลฟ้องเพราะโจทก์ป่วย ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์จะพิพากษายกฟ้องโดยอ้างว่า โจทก์ไม่มีพยานมาสืบย่อมไม่ชอบด้วยกฎหมายนั้น พิเคราะห์แล้วประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๑๖๗ บัญญัติว่า "ถ้าปรากฏว่าคดีมีมูลให้ศาลประทับฟ้องไว้พิจารณาต่อไป เฉพาะกระทงที่มีมูล ถ้าคดีไม่มีมูลให้พิพากษายกฟ้อง" ศาลฎีกาเห็นว่า คำว่าถ้าคดีไม่มีมูลให้พิพากษายกฟ้องนั้น มิได้หมายความว่าศาลจะฟังพยานหลักฐานจากการไต่สวนมูลฟ้องแต่เพียงอย่างเดียว กรณีที่โจทก์ไม่สามารถนำพยานมาไต่สวนเพื่อวินิจฉัยถึงมูลคดีซึ่งจำเลยต้องหาอย่างเช่นคดีนี้ ก็ถือได้ว่า คดีโจทก์ไม่มีมูลตามความหมายของประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา ๑๖๗ เช่นเดียวกัน ศาลฎีกาเห็นว่าที่ศาลล่างทั้งสองพิพากษายกฟ้องเพราะโจทก์ไม่มีพยานมาสืบให้เห็นถึงมูลความผิดของจำเลยนั้นชอบแล้ว พิพากษายืน(ดุสิต วราโห-สุวัฒน์ รัตรสาร-สุไพศาล วิบุลศิลป์)ศาลอาญา - นายนาม จำนงศาลอุทธรณ์ - นายพินิจ สังขนันท์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยปฏิบัติหน้าที่โดยมิชอบกลั่นแกล้งโจทก์ให้ได้รับความเสียหายได้รับโทษทางวินัย ขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๘๓, ๘๔, ๙๐, ๑๕๗ พระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการตำรวจ พ.ศ. ๒๕๒๓ พระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการพลเรือน พ.ศ. ๒๕๑๘ ประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ ๑๙ พระราชบัญญัติว่าด้วยวินัยตำรวจ พ.ศ. ๒๔๗๗ ข้อบังคับของกระทรวงมหาดไทยที่ ๔/๒๔๙๙ ศาลชั้นต้นนัดไต่สวนมูลฟ้อง แต่ไม่ได้ทำการไต่สวนโดยโจทก์ขอเลื่อน ๑๔ ครั้ง ในการขอเลื่อนครั้งที่ ๔ ศาลสั่งกำชับว่านัดต่อไปศาลจะไม่ยอมให้เลื่อน แต่ศาลก็ให้เลื่อนอีกจนครั้งสุดท้าย โจทก์และทนายโจทก์ขอเลื่อนคดีโดยอ้างว่าท้องเสียและปวดท้อง ทนายจำเลยคัดค้านว่าโจทก์จงใจประวิงคดี ศาลชั้นต้นไม่อนุญาตให้โจทก์เลื่อน และเห็นว่าเท่ากับไม่มีพยานมาแสดงให้เห็นถึงมูลความผิดของจำเลยได้ พิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ที่โจทก์ฎีกาว่าการที่ศาลจะพิพากษายกฟ้องโดยเหตุที่คดีโจทก์ไม่มีมูลตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา ๑๖๗ และ ๑๘๕ ได้หมายถึงมีการไต่สวนมูลฟ้องแล้ว และพยานหลักฐานไม่เพียงพอ แต่คดีนี้ศาลยังไม่ได้ไต่สวนมูลฟ้องเพราะโจทก์ป่วย ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์จะพิพากษายกฟ้องโดยอ้างว่า โจทก์ไม่มีพยานมาสืบย่อมไม่ชอบด้วยกฎหมายนั้น พิเคราะห์แล้วประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๑๖๗ บัญญัติว่า "ถ้าปรากฏว่าคดีมีมูลให้ศาลประทับฟ้องไว้พิจารณาต่อไป เฉพาะกระทงที่มีมูล ถ้าคดีไม่มีมูลให้พิพากษายกฟ้อง" ศาลฎีกาเห็นว่า คำว่าถ้าคดีไม่มีมูลให้พิพากษายกฟ้องนั้น มิได้หมายความว่าศาลจะฟังพยานหลักฐานจากการไต่สวนมูลฟ้องแต่เพียงอย่างเดียว กรณีที่โจทก์ไม่สามารถนำพยานมาไต่สวนเพื่อวินิจฉัยถึงมูลคดีซึ่งจำเลยต้องหาอย่างเช่นคดีนี้ ก็ถือได้ว่า คดีโจทก์ไม่มีมูลตามความหมายของประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา ๑๖๗ เช่นเดียวกัน ศาลฎีกาเห็นว่าที่ศาลล่างทั้งสองพิพากษายกฟ้องเพราะโจทก์ไม่มีพยานมาสืบให้เห็นถึงมูลความผิดของจำเลยนั้นชอบแล้ว พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 512/2524ร้อยตำรวจตรีพลเทพ สุวรรณวิเชียรโจทก์ร้อยตำรวจเอกกำพล อรุณปลอด กับพวกจำเลย ป.วิ.อ. ม. 167, ม. 185ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 167 บัญญัติว่า'ถ้าปรากฏว่าคดีมีมูลให้ศาลประทับฟ้องไว้พิจารณาต่อไปเฉพาะกระทงที่มีมูล ถ้าคดีไม่มีมูล ให้พิพากษา ยกฟ้อง'คำว่า ถ้าคดีไม่มีมูลให้พิพากษายกฟ้อง นั้น มิได้หมายความว่าศาลจะฟังพยานหลักฐานจากการ ไต่สวนมูลฟ้องแต่เพียงอย่างเดียวกรณีที่โจทก์ไม่สามารถนำพยานมาไต่สวนเพื่อวินิจฉัยถึงมูลคดีซึ่งจำเลยต้องหาก็ถือได้ว่าคดีโจทก์ไม่มีมูลตามความหมายของประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 167 เช่นเดียวกันโจทก์ฟ้องว่า จำเลยปฏิบัติหน้าที่โดยมิชอบกลั่นแกล้งโจทก์ให้ได้รับความเสียหายได้รับโทษทางวินัย ขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๘๓, ๘๔, ๙๐, ๑๕๗ พระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการตำรวจ พ.ศ. ๒๕๒๓ พระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการพลเรือน พ.ศ. ๒๕๑๘ ประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ ๑๙ พระราชบัญญัติว่าด้วยวินัยตำรวจ พ.ศ. ๒๔๗๗ ข้อบังคับของกระทรวงมหาดไทยที่ ๔/๒๔๙๙ ศาลชั้นต้นนัดไต่สวนมูลฟ้อง แต่ไม่ได้ทำการไต่สวนโดยโจทก์ขอเลื่อน ๑๔ ครั้ง ในการขอเลื่อนครั้งที่ ๔ ศาลสั่งกำชับว่านัดต่อไปศาลจะไม่ยอมให้เลื่อน แต่ศาลก็ให้เลื่อนอีกจนครั้งสุดท้าย โจทก์และทนายโจทก์ขอเลื่อนคดีโดยอ้างว่าท้องเสียและปวดท้อง ทนายจำเลยคัดค้านว่าโจทก์จงใจประวิงคดี ศาลชั้นต้นไม่อนุญาตให้โจทก์เลื่อน และเห็นว่าเท่ากับไม่มีพยานมาแสดงให้เห็นถึงมูลความผิดของจำเลยได้ พิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ที่โจทก์ฎีกาว่าการที่ศาลจะพิพากษายกฟ้องโดยเหตุที่คดีโจทก์ไม่มีมูลตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา ๑๖๗ และ ๑๘๕ ได้หมายถึงมีการไต่สวนมูลฟ้องแล้ว และพยานหลักฐานไม่เพียงพอ แต่คดีนี้ศาลยังไม่ได้ไต่สวนมูลฟ้องเพราะโจทก์ป่วย ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์จะพิพากษายกฟ้องโดยอ้างว่า โจทก์ไม่มีพยานมาสืบย่อมไม่ชอบด้วยกฎหมายนั้น พิเคราะห์แล้วประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๑๖๗ บัญญัติว่า "ถ้าปรากฏว่าคดีมีมูลให้ศาลประทับฟ้องไว้พิจารณาต่อไป เฉพาะกระทงที่มีมูล ถ้าคดีไม่มีมูลให้พิพากษายกฟ้อง" ศาลฎีกาเห็นว่า คำว่าถ้าคดีไม่มีมูลให้พิพากษายกฟ้องนั้น มิได้หมายความว่าศาลจะฟังพยานหลักฐานจากการไต่สวนมูลฟ้องแต่เพียงอย่างเดียว กรณีที่โจทก์ไม่สามารถนำพยานมาไต่สวนเพื่อวินิจฉัยถึงมูลคดีซึ่งจำเลยต้องหาอย่างเช่นคดีนี้ ก็ถือได้ว่า คดีโจทก์ไม่มีมูลตามความหมายของประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา ๑๖๗ เช่นเดียวกัน ศาลฎีกาเห็นว่าที่ศาลล่างทั้งสองพิพากษายกฟ้องเพราะโจทก์ไม่มีพยานมาสืบให้เห็นถึงมูลความผิดของจำเลยนั้นชอบแล้ว พิพากษายืน(ดุสิต วราโห-สุวัฒน์ รัตรสาร-สุไพศาล วิบุลศิลป์)ศาลอาญา - นายนาม จำนงศาลอุทธรณ์ - นายพินิจ สังขนันท์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ