คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1361/2498หลักกฎหมาย: ให้ศาลใช้ดุลพินิจวินิจฉัยชั่งน้ำหนักพยานหลักฐานทั้งปวงอย่าพิพากษาลงโทษจนกว่าจะแน่ใจว่ามีการกระทำผิดจริงและจำเลยเป็นผู้กระทำผิดนั้นโจทก์มีพยานแวดล้อมว่า "ก่อนเกิดเหตุครึ่งเดือนผู้ตายชกนายใบจำเลยเรื่องแย่งวิดปลาที่นาพ่อตาซึ่งผู้ตายเคยวิดมาทุกปีและในวันเกิดเหตุเวลาเย็นจำเลยทั้งสามถืออาวุธมาชวนผู้ตายไปดูข้าวที่นาซึ่งนายใบจำเลยเช่าพ่อตาผู้ตายทำ ผู้ตายได้ไปกับจำเลยทั้ง 3 โดยไม่มีอาวุธ ประมาณหุงข้าวสุกผู้ตายก็ถูกทำร้ายถึงตายที่นาพ่อตาทั้งนายจันนายวันจำเลยก็รับว่าได้ทำร้ายผู้ตายตายจริงอ้างว่าผู้ตายเข้าไปลักข้าวในนาและต่อสู้กัน แต่ไม่ปรากฏว่าจำเลยทั้งสามมีบาดเจ็บเลย ส่วนบาดแผลของผู้ตายมีถึง 6 แห่ง ถูกทำร้ายด้วยของแข็งและมีคม หลักฐานพยานโจทก์แวดล้อมกรณีเหล่านี้ ย่อมแสดงให้เห็นว่าจำเลยสมคบกันฆ่าผู้ตายโดยเจตนา ดังนี้แม้โจทก์จะไม่มีประจักษ์พยานเห็นจำเลยทั้งสามเป็นคนฆ่าผู้ตายก็ตาม ก็ลงโทษจำเลยได้โจทก์ฟ้องว่าจำเลยสมคบกันใช้มีดและไม้ฟันและตีนายพุ่มโดยเจตนาฆ่าให้ตาย และนายพุ่มได้ตายเพราะพิษบาดแผลที่ถูกทำร้าย ขอให้ลงโทษนายจันและนายวันให้การต้องกันภาคเสธว่านายพุ่มผู้ตายกับพวกอีกคนหนึ่งได้สมคบกันลักข้าวในลานนาจำเลย ๆ จะเข้าจับกุมนายพุ่มผู้ตายกับพวกใช้มีดและปืนทำร้ายจำเลย ๆ จึงใช้ไม้ตีป้องกันตัว หาได้เจตนาฆ่าไม่นายใบจำเลยปฏิเสธศาลชั้นต้นเห็นว่าผู้ตายมาที่ลานนาในเวลาค่ำคืนย่อมทำให้จำเลยสงสัยได้ง่ายว่าเป็นคนร้ายและเชื่อว่าเป็นคนร้ายและทำร้ายเอาเห็นว่าการกระทำของจำเลยเป็นการป้องกันตัวพอสมควรแก่เหตุพิพากษายกฟ้องโจทก์โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับคำพิพากษาศาลชั้นต้นว่านายวันนายจันและนายใบจำเลยมีความผิดตามกฎหมายอาญา มาตรา 249,63 ให้จำคุกจำเลยไว้คนละ 20 ปีจำเลยทั้ง 3 ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่าคดีนี้แม้โจทก์จะไม่มีประจักษ์พยานเห็นจำเลยทั้ง 3 ฆ่านายพุ่มตายก็ตาม แต่โจทก์ก็มีพยานแวดล้อมว่าก่อนเกิดเหตุประมาณครึ่งเดือน นายพุ่มได้ชกนายใบจำเลยเรื่องแย่งวิดปลาที่นาพ่อตาซึ่งนายพุ่มเคยวิดปลาทุกปีและในวันเกิดเหตุเวลาเย็นจำเลยทั้ง 3 ถืออาวุธมาชวนนายพุ่มไปดูข้าวที่นาซึ่งนายใบจำเลยเช่าพ่อตานายพุ่มทำนายพุ่มได้ไปกับจำเลยทั้งสามโดยไม่มีอาวุธประมาณหุงข้าวสุกหนึ่งหม้อได้ถูกทำร้ายถึงตายที่นาพ่อตานายจันและนายจันจำเลยก็รับว่าได้ทำร้ายนายพุ่มตายจริงโดยว่าเข้าไปลักข้าวในนาและต่อสู้กัน แต่ไม่ปรากฏว่าจำเลยทั้ง 3 มีบาดแผลเลย บาดแผลผู้ตายมีรวมถึง 6 แผล ถูกทำร้ายด้วยอาวุธของแข็งและมีคม แสดงให้เห็นว่าได้เจตนาทำร้ายนายพุ่มให้ถึงแก่ความตาย หลักฐานพยานโจทก์แวดล้อมกรณีแสดงให้เห็นว่าจำเลยทั้ง 3 ได้สมคบกันฆ่านายพุ่มตายโดยเจตนาพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1361/2498พนักงานอัยการจังหวัดนครราชสีมาโจทก์นายจัน อุ่นประชา ที่ 1 นายวัน อุ่นประชา ที่ 2จำเลยนายใบ อุ่นประชา ที่ 3จำเลย ป.วิ.อ. ม. 226, ม. 227 กฎหมายลักษณะอาญา ม. 249, ม. 63ให้ศาลใช้ดุลพินิจวินิจฉัยชั่งน้ำหนักพยานหลักฐานทั้งปวงอย่าพิพากษาลงโทษจนกว่าจะแน่ใจว่ามีการกระทำผิดจริงและจำเลยเป็นผู้กระทำผิดนั้นโจทก์มีพยานแวดล้อมว่า "ก่อนเกิดเหตุครึ่งเดือนผู้ตายชกนายใบจำเลยเรื่องแย่งวิดปลาที่นาพ่อตาซึ่งผู้ตายเคยวิดมาทุกปีและในวันเกิดเหตุเวลาเย็นจำเลยทั้งสามถืออาวุธมาชวนผู้ตายไปดูข้าวที่นาซึ่งนายใบจำเลยเช่าพ่อตาผู้ตายทำ ผู้ตายได้ไปกับจำเลยทั้ง 3 โดยไม่มีอาวุธ ประมาณหุงข้าวสุกผู้ตายก็ถูกทำร้ายถึงตายที่นาพ่อตาทั้งนายจันนายวันจำเลยก็รับว่าได้ทำร้ายผู้ตายตายจริงอ้างว่าผู้ตายเข้าไปลักข้าวในนาและต่อสู้กัน แต่ไม่ปรากฏว่าจำเลยทั้งสามมีบาดเจ็บเลย ส่วนบาดแผลของผู้ตายมีถึง 6 แห่ง ถูกทำร้ายด้วยของแข็งและมีคม หลักฐานพยานโจทก์แวดล้อมกรณีเหล่านี้ ย่อมแสดงให้เห็นว่าจำเลยสมคบกันฆ่าผู้ตายโดยเจตนา ดังนี้แม้โจทก์จะไม่มีประจักษ์พยานเห็นจำเลยทั้งสามเป็นคนฆ่าผู้ตายก็ตาม ก็ลงโทษจำเลยได้โจทก์ฟ้องว่าจำเลยสมคบกันใช้มีดและไม้ฟันและตีนายพุ่มโดยเจตนาฆ่าให้ตาย และนายพุ่มได้ตายเพราะพิษบาดแผลที่ถูกทำร้าย ขอให้ลงโทษนายจันและนายวันให้การต้องกันภาคเสธว่านายพุ่มผู้ตายกับพวกอีกคนหนึ่งได้สมคบกันลักข้าวในลานนาจำเลย ๆ จะเข้าจับกุมนายพุ่มผู้ตายกับพวกใช้มีดและปืนทำร้ายจำเลย ๆ จึงใช้ไม้ตีป้องกันตัว หาได้เจตนาฆ่าไม่นายใบจำเลยปฏิเสธศาลชั้นต้นเห็นว่าผู้ตายมาที่ลานนาในเวลาค่ำคืนย่อมทำให้จำเลยสงสัยได้ง่ายว่าเป็นคนร้ายและเชื่อว่าเป็นคนร้ายและทำร้ายเอาเห็นว่าการกระทำของจำเลยเป็นการป้องกันตัวพอสมควรแก่เหตุพิพากษายกฟ้องโจทก์โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับคำพิพากษาศาลชั้นต้นว่านายวันนายจันและนายใบจำเลยมีความผิดตามกฎหมายอาญา มาตรา 249,63 ให้จำคุกจำเลยไว้คนละ 20 ปีจำเลยทั้ง 3 ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่าคดีนี้แม้โจทก์จะไม่มีประจักษ์พยานเห็นจำเลยทั้ง 3 ฆ่านายพุ่มตายก็ตาม แต่โจทก์ก็มีพยานแวดล้อมว่าก่อนเกิดเหตุประมาณครึ่งเดือน นายพุ่มได้ชกนายใบจำเลยเรื่องแย่งวิดปลาที่นาพ่อตาซึ่งนายพุ่มเคยวิดปลาทุกปีและในวันเกิดเหตุเวลาเย็นจำเลยทั้ง 3 ถืออาวุธมาชวนนายพุ่มไปดูข้าวที่นาซึ่งนายใบจำเลยเช่าพ่อตานายพุ่มทำนายพุ่มได้ไปกับจำเลยทั้งสามโดยไม่มีอาวุธประมาณหุงข้าวสุกหนึ่งหม้อได้ถูกทำร้ายถึงตายที่นาพ่อตานายจันและนายจันจำเลยก็รับว่าได้ทำร้ายนายพุ่มตายจริงโดยว่าเข้าไปลักข้าวในนาและต่อสู้กัน แต่ไม่ปรากฏว่าจำเลยทั้ง 3 มีบาดแผลเลย บาดแผลผู้ตายมีรวมถึง 6 แผล ถูกทำร้ายด้วยอาวุธของแข็งและมีคม แสดงให้เห็นว่าได้เจตนาทำร้ายนายพุ่มให้ถึงแก่ความตาย หลักฐานพยานโจทก์แวดล้อมกรณีแสดงให้เห็นว่าจำเลยทั้ง 3 ได้สมคบกันฆ่านายพุ่มตายโดยเจตนาพิพากษายืน(ทรงนิติกรณ์-เลขวณิชธรรมวิทักษ์-ชวน สิงหลกะ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่าจำเลยสมคบกันใช้มีดและไม้ฟันและตีนายพุ่มโดยเจตนาฆ่าให้ตาย และนายพุ่มได้ตายเพราะพิษบาดแผลที่ถูกทำร้าย ขอให้ลงโทษนายจันและนายวันให้การต้องกันภาคเสธว่านายพุ่มผู้ตายกับพวกอีกคนหนึ่งได้สมคบกันลักข้าวในลานนาจำเลย ๆ จะเข้าจับกุมนายพุ่มผู้ตายกับพวกใช้มีดและปืนทำร้ายจำเลย ๆ จึงใช้ไม้ตีป้องกันตัว หาได้เจตนาฆ่าไม่นายใบจำเลยปฏิเสธศาลชั้นต้นเห็นว่าผู้ตายมาที่ลานนาในเวลาค่ำคืนย่อมทำให้จำเลยสงสัยได้ง่ายว่าเป็นคนร้ายและเชื่อว่าเป็นคนร้ายและทำร้ายเอาเห็นว่าการกระทำของจำเลยเป็นการป้องกันตัวพอสมควรแก่เหตุพิพากษายกฟ้องโจทก์โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับคำพิพากษาศาลชั้นต้นว่านายวันนายจันและนายใบจำเลยมีความผิดตามกฎหมายอาญา มาตรา 249,63 ให้จำคุกจำเลยไว้คนละ 20 ปีจำเลยทั้ง 3 ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่าคดีนี้แม้โจทก์จะไม่มีประจักษ์พยานเห็นจำเลยทั้ง 3 ฆ่านายพุ่มตายก็ตาม แต่โจทก์ก็มีพยานแวดล้อมว่าก่อนเกิดเหตุประมาณครึ่งเดือน นายพุ่มได้ชกนายใบจำเลยเรื่องแย่งวิดปลาที่นาพ่อตาซึ่งนายพุ่มเคยวิดปลาทุกปีและในวันเกิดเหตุเวลาเย็นจำเลยทั้ง 3 ถืออาวุธมาชวนนายพุ่มไปดูข้าวที่นาซึ่งนายใบจำเลยเช่าพ่อตานายพุ่มทำนายพุ่มได้ไปกับจำเลยทั้งสามโดยไม่มีอาวุธประมาณหุงข้าวสุกหนึ่งหม้อได้ถูกทำร้ายถึงตายที่นาพ่อตานายจันและนายจันจำเลยก็รับว่าได้ทำร้ายนายพุ่มตายจริงโดยว่าเข้าไปลักข้าวในนาและต่อสู้กัน แต่ไม่ปรากฏว่าจำเลยทั้ง 3 มีบาดแผลเลย บาดแผลผู้ตายมีรวมถึง 6 แผล ถูกทำร้ายด้วยอาวุธของแข็งและมีคม แสดงให้เห็นว่าได้เจตนาทำร้ายนายพุ่มให้ถึงแก่ความตาย หลักฐานพยานโจทก์แวดล้อมกรณีแสดงให้เห็นว่าจำเลยทั้ง 3 ได้สมคบกันฆ่านายพุ่มตายโดยเจตนาพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1361/2498พนักงานอัยการจังหวัดนครราชสีมาโจทก์นายจัน อุ่นประชา ที่ 1 นายวัน อุ่นประชา ที่ 2จำเลยนายใบ อุ่นประชา ที่ 3จำเลย ป.วิ.อ. ม. 226, ม. 227 กฎหมายลักษณะอาญา ม. 249, ม. 63ให้ศาลใช้ดุลพินิจวินิจฉัยชั่งน้ำหนักพยานหลักฐานทั้งปวงอย่าพิพากษาลงโทษจนกว่าจะแน่ใจว่ามีการกระทำผิดจริงและจำเลยเป็นผู้กระทำผิดนั้นโจทก์มีพยานแวดล้อมว่า "ก่อนเกิดเหตุครึ่งเดือนผู้ตายชกนายใบจำเลยเรื่องแย่งวิดปลาที่นาพ่อตาซึ่งผู้ตายเคยวิดมาทุกปีและในวันเกิดเหตุเวลาเย็นจำเลยทั้งสามถืออาวุธมาชวนผู้ตายไปดูข้าวที่นาซึ่งนายใบจำเลยเช่าพ่อตาผู้ตายทำ ผู้ตายได้ไปกับจำเลยทั้ง 3 โดยไม่มีอาวุธ ประมาณหุงข้าวสุกผู้ตายก็ถูกทำร้ายถึงตายที่นาพ่อตาทั้งนายจันนายวันจำเลยก็รับว่าได้ทำร้ายผู้ตายตายจริงอ้างว่าผู้ตายเข้าไปลักข้าวในนาและต่อสู้กัน แต่ไม่ปรากฏว่าจำเลยทั้งสามมีบาดเจ็บเลย ส่วนบาดแผลของผู้ตายมีถึง 6 แห่ง ถูกทำร้ายด้วยของแข็งและมีคม หลักฐานพยานโจทก์แวดล้อมกรณีเหล่านี้ ย่อมแสดงให้เห็นว่าจำเลยสมคบกันฆ่าผู้ตายโดยเจตนา ดังนี้แม้โจทก์จะไม่มีประจักษ์พยานเห็นจำเลยทั้งสามเป็นคนฆ่าผู้ตายก็ตาม ก็ลงโทษจำเลยได้โจทก์ฟ้องว่าจำเลยสมคบกันใช้มีดและไม้ฟันและตีนายพุ่มโดยเจตนาฆ่าให้ตาย และนายพุ่มได้ตายเพราะพิษบาดแผลที่ถูกทำร้าย ขอให้ลงโทษนายจันและนายวันให้การต้องกันภาคเสธว่านายพุ่มผู้ตายกับพวกอีกคนหนึ่งได้สมคบกันลักข้าวในลานนาจำเลย ๆ จะเข้าจับกุมนายพุ่มผู้ตายกับพวกใช้มีดและปืนทำร้ายจำเลย ๆ จึงใช้ไม้ตีป้องกันตัว หาได้เจตนาฆ่าไม่นายใบจำเลยปฏิเสธศาลชั้นต้นเห็นว่าผู้ตายมาที่ลานนาในเวลาค่ำคืนย่อมทำให้จำเลยสงสัยได้ง่ายว่าเป็นคนร้ายและเชื่อว่าเป็นคนร้ายและทำร้ายเอาเห็นว่าการกระทำของจำเลยเป็นการป้องกันตัวพอสมควรแก่เหตุพิพากษายกฟ้องโจทก์โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับคำพิพากษาศาลชั้นต้นว่านายวันนายจันและนายใบจำเลยมีความผิดตามกฎหมายอาญา มาตรา 249,63 ให้จำคุกจำเลยไว้คนละ 20 ปีจำเลยทั้ง 3 ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่าคดีนี้แม้โจทก์จะไม่มีประจักษ์พยานเห็นจำเลยทั้ง 3 ฆ่านายพุ่มตายก็ตาม แต่โจทก์ก็มีพยานแวดล้อมว่าก่อนเกิดเหตุประมาณครึ่งเดือน นายพุ่มได้ชกนายใบจำเลยเรื่องแย่งวิดปลาที่นาพ่อตาซึ่งนายพุ่มเคยวิดปลาทุกปีและในวันเกิดเหตุเวลาเย็นจำเลยทั้ง 3 ถืออาวุธมาชวนนายพุ่มไปดูข้าวที่นาซึ่งนายใบจำเลยเช่าพ่อตานายพุ่มทำนายพุ่มได้ไปกับจำเลยทั้งสามโดยไม่มีอาวุธประมาณหุงข้าวสุกหนึ่งหม้อได้ถูกทำร้ายถึงตายที่นาพ่อตานายจันและนายจันจำเลยก็รับว่าได้ทำร้ายนายพุ่มตายจริงโดยว่าเข้าไปลักข้าวในนาและต่อสู้กัน แต่ไม่ปรากฏว่าจำเลยทั้ง 3 มีบาดแผลเลย บาดแผลผู้ตายมีรวมถึง 6 แผล ถูกทำร้ายด้วยอาวุธของแข็งและมีคม แสดงให้เห็นว่าได้เจตนาทำร้ายนายพุ่มให้ถึงแก่ความตาย หลักฐานพยานโจทก์แวดล้อมกรณีแสดงให้เห็นว่าจำเลยทั้ง 3 ได้สมคบกันฆ่านายพุ่มตายโดยเจตนาพิพากษายืน(ทรงนิติกรณ์-เลขวณิชธรรมวิทักษ์-ชวน สิงหลกะ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ