คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 350/2506หลักกฎหมาย: ร้านค้าทองทำการค้าสลากกินแบ่งรัฐบาลด้วย แต่ขายส่งไม่ขายปลีก และรับซื้อสลากที่ถูกรางวัลด้วย โดยซื้อจากเอกชนผู้นำมาขายเป็นราย ๆ ไป ทั้งไม่ได้ความชัดว่าร้านทองนี้ตั้งอยู่ในที่ชุมนุมการค้า ดังนี้ ไม่พอที่จะรับฟังได้ว่าร้านนี้อยู่ในท้องตลาดตามความหมายของประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1332 การที่ร้านนี้รับซื้อสลากจากผู้นำมาขาย ไม่เรียกว่าซื้อในท้องตลาดโจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นเจ้าของสลากกินแบ่งรัฐบาลซึ่งมีสิทธิได้รับรางวัล ๙,๘๕๐ บาท ดังรายการท้ายฟ้อง สลากดังกล่าวได้หายไปที่จังหวัดนราธิวาส ต่อมาปรากฏว่า จำเลยได้นำสลากไปขอขึ้นเงินรางวัลที่สำนักงานสลากกินแบ่ง ๆ ไม่ยอมจ่ายเงินให้ ขอให้แสดงว่าโจทก์มีสิทธิรับเงินรางวัล ห้ามจำเลยขัดขวาง จำเลยให้การว่า จำเลยนำสลากไปขอขึ้นเงินจริง โดยจำเลยเป็นตัวแทนของนายสุชัย วิสุทธิสังวร เจ้าของสลก นายสุชัยเป็นผู้ค้าสลากกินแบ่งและรับซื้อสลากที่ถูกรางวัลด้วย โจทก์ไม่ใช่เจ้าของสลากดังที่อ้าง แต่สลากเหล่านี้ลูกจ้าของนายสุชัยได้รวบรวมซื้อไว้ที่อำเภอหาดใหญ่โดยสุจริตในท้องตลาดและโดยมีค่าตอบแทน แล้วส่งมายังนายสุชัย ศาลชั้นต้นฟังว่า โจทก์ทำสลากหายจริง และนายสุชัยหรือพวกของนายสุชัยได้รับสลากเหล่านี้ไว้โดยสุจริต และเป็นการรับซื้อในท้องตลาด จำเลยไม่ต้องคืนโจทก์เว้นแต่โจทก์จะใช้ราคา พิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่า ที่ร้านค้าทองของนายสุชัยรับซื้อสลากดังกล่าวแล้วยังฟังไม่ได้ว่าเป็นการซื้อทรัพย์ในท้องตลาดตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาริชย์ มาตรา ๑๓๓๒ แม้จะซื้อโดยสุจริตก็ต้องคืนให้แก่เจ้าของ พิพากษากลับว่าสลากของโจทก์ ๆ มีสิทธิรับรางวัล ห้ามจำเลยขัดขวาง จำเลยฎีกาคัดค้านข้อที่สถานที่ซื้อมิใช่ท้องตลาด ศาลฎีกาเห็นว่า จำเลยนำสืบว่า จำเลยเป็นลูกจ้างนายสุชัย ๆ มีร้านค้าทองอยู่ที่บ้านหม้อ พระนคร และที่หาดใหญ่ จังหวัดสงขลา นอกจากค้าทองแล้วยังค้าสลากกินแบ่งรัฐบาลด้วย แต่ปัญหามาสู่ศาลฎีกาเพียงว่า ร้านค้าทองไท้เซ่งฮงที่หาดใหญ่ซึ่งเป็นสถานที่รับซื้อสลากรายพิพาทเป็นสถานที่ในท้องตลาดตามมาตรา ๑๓๓๒ หรือไม่ ได้ความว่า ร้านนี้ขายส่งสลากกินแบ่งรัฐบาล ไม่ขายปลีก และรับซื้อสลากที่ถูกรางวัลด้วย แต่การที่รับซื้อก็ซื้อจากเอกชนผู้นำมาขายเป็นราย ๆ ไป และไม่ได้ความชัดว่าร้านทองนี้ตั้งอยู่ในที่ชุมนุมการค้า ยังไม่พอจะรับฟังว่าร้านนี้อยู่ในท้องตลาดตามความหมายของมาตรา ๑๓๓๒ แห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 350/2506นางเชื้อ ศุภผลสาทร โดยหม่อมหลวงเจตน์ สุทัศน์ ผู้รับมอบอำนาจโจทก์นายจิ้นเซี้ยว แซ่เบ๊ล.ร้านค้าทองทำการค้าสลากกินแบ่งรัฐบาลด้วย แต่ขายส่งไม่ขายปลีก และรับซื้อสลากที่ถูกรางวัลด้วย โดยซื้อจากเอกชนผู้นำมาขายเป็นราย ๆ ไป ทั้งไม่ได้ความชัดว่าร้านทองนี้ตั้งอยู่ในที่ชุมนุมการค้า ดังนี้ ไม่พอที่จะรับฟังได้ว่าร้านนี้อยู่ในท้องตลาดตามความหมายของประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1332 การที่ร้านนี้รับซื้อสลากจากผู้นำมาขาย ไม่เรียกว่าซื้อในท้องตลาดโจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นเจ้าของสลากกินแบ่งรัฐบาลซึ่งมีสิทธิได้รับรางวัล ๙,๘๕๐ บาท ดังรายการท้ายฟ้อง สลากดังกล่าวได้หายไปที่จังหวัดนราธิวาส ต่อมาปรากฏว่า จำเลยได้นำสลากไปขอขึ้นเงินรางวัลที่สำนักงานสลากกินแบ่ง ๆ ไม่ยอมจ่ายเงินให้ ขอให้แสดงว่าโจทก์มีสิทธิรับเงินรางวัล ห้ามจำเลยขัดขวาง จำเลยให้การว่า จำเลยนำสลากไปขอขึ้นเงินจริง โดยจำเลยเป็นตัวแทนของนายสุชัย วิสุทธิสังวร เจ้าของสลก นายสุชัยเป็นผู้ค้าสลากกินแบ่งและรับซื้อสลากที่ถูกรางวัลด้วย โจทก์ไม่ใช่เจ้าของสลากดังที่อ้าง แต่สลากเหล่านี้ลูกจ้าของนายสุชัยได้รวบรวมซื้อไว้ที่อำเภอหาดใหญ่โดยสุจริตในท้องตลาดและโดยมีค่าตอบแทน แล้วส่งมายังนายสุชัย ศาลชั้นต้นฟังว่า โจทก์ทำสลากหายจริง และนายสุชัยหรือพวกของนายสุชัยได้รับสลากเหล่านี้ไว้โดยสุจริต และเป็นการรับซื้อในท้องตลาด จำเลยไม่ต้องคืนโจทก์เว้นแต่โจทก์จะใช้ราคา พิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่า ที่ร้านค้าทองของนายสุชัยรับซื้อสลากดังกล่าวแล้วยังฟังไม่ได้ว่าเป็นการซื้อทรัพย์ในท้องตลาดตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาริชย์ มาตรา ๑๓๓๒ แม้จะซื้อโดยสุจริตก็ต้องคืนให้แก่เจ้าของ พิพากษากลับว่าสลากของโจทก์ ๆ มีสิทธิรับรางวัล ห้ามจำเลยขัดขวาง จำเลยฎีกาคัดค้านข้อที่สถานที่ซื้อมิใช่ท้องตลาด ศาลฎีกาเห็นว่า จำเลยนำสืบว่า จำเลยเป็นลูกจ้างนายสุชัย ๆ มีร้านค้าทองอยู่ที่บ้านหม้อ พระนคร และที่หาดใหญ่ จังหวัดสงขลา นอกจากค้าทองแล้วยังค้าสลากกินแบ่งรัฐบาลด้วย แต่ปัญหามาสู่ศาลฎีกาเพียงว่า ร้านค้าทองไท้เซ่งฮงที่หาดใหญ่ซึ่งเป็นสถานที่รับซื้อสลากรายพิพาทเป็นสถานที่ในท้องตลาดตามมาตรา ๑๓๓๒ หรือไม่ ได้ความว่า ร้านนี้ขายส่งสลากกินแบ่งรัฐบาล ไม่ขายปลีก และรับซื้อสลากที่ถูกรางวัลด้วย แต่การที่รับซื้อก็ซื้อจากเอกชนผู้นำมาขายเป็นราย ๆ ไป และไม่ได้ความชัดว่าร้านทองนี้ตั้งอยู่ในที่ชุมนุมการค้า ยังไม่พอจะรับฟังว่าร้านนี้อยู่ในท้องตลาดตามความหมายของมาตรา ๑๓๓๒ แห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ พิพากษายืน(สนิท สุมาวงศ์-ประกอบ หุตะสิงห์-เชื้อ คงคากุล)ศาลแพ่ง - นายกิ่ง ศาลิคุปต์ศาลอุทธรณ์ - นายทองคำ จารุเหตุแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นเจ้าของสลากกินแบ่งรัฐบาลซึ่งมีสิทธิได้รับรางวัล ๙,๘๕๐ บาท ดังรายการท้ายฟ้อง สลากดังกล่าวได้หายไปที่จังหวัดนราธิวาส ต่อมาปรากฏว่า จำเลยได้นำสลากไปขอขึ้นเงินรางวัลที่สำนักงานสลากกินแบ่ง ๆ ไม่ยอมจ่ายเงินให้ ขอให้แสดงว่าโจทก์มีสิทธิรับเงินรางวัล ห้ามจำเลยขัดขวาง จำเลยให้การว่า จำเลยนำสลากไปขอขึ้นเงินจริง โดยจำเลยเป็นตัวแทนของนายสุชัย วิสุทธิสังวร เจ้าของสลก นายสุชัยเป็นผู้ค้าสลากกินแบ่งและรับซื้อสลากที่ถูกรางวัลด้วย โจทก์ไม่ใช่เจ้าของสลากดังที่อ้าง แต่สลากเหล่านี้ลูกจ้าของนายสุชัยได้รวบรวมซื้อไว้ที่อำเภอหาดใหญ่โดยสุจริตในท้องตลาดและโดยมีค่าตอบแทน แล้วส่งมายังนายสุชัย ศาลชั้นต้นฟังว่า โจทก์ทำสลากหายจริง และนายสุชัยหรือพวกของนายสุชัยได้รับสลากเหล่านี้ไว้โดยสุจริต และเป็นการรับซื้อในท้องตลาด จำเลยไม่ต้องคืนโจทก์เว้นแต่โจทก์จะใช้ราคา พิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่า ที่ร้านค้าทองของนายสุชัยรับซื้อสลากดังกล่าวแล้วยังฟังไม่ได้ว่าเป็นการซื้อทรัพย์ในท้องตลาดตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาริชย์ มาตรา ๑๓๓๒ แม้จะซื้อโดยสุจริตก็ต้องคืนให้แก่เจ้าของ พิพากษากลับว่าสลากของโจทก์ ๆ มีสิทธิรับรางวัล ห้ามจำเลยขัดขวาง จำเลยฎีกาคัดค้านข้อที่สถานที่ซื้อมิใช่ท้องตลาด ศาลฎีกาเห็นว่า จำเลยนำสืบว่า จำเลยเป็นลูกจ้างนายสุชัย ๆ มีร้านค้าทองอยู่ที่บ้านหม้อ พระนคร และที่หาดใหญ่ จังหวัดสงขลา นอกจากค้าทองแล้วยังค้าสลากกินแบ่งรัฐบาลด้วย แต่ปัญหามาสู่ศาลฎีกาเพียงว่า ร้านค้าทองไท้เซ่งฮงที่หาดใหญ่ซึ่งเป็นสถานที่รับซื้อสลากรายพิพาทเป็นสถานที่ในท้องตลาดตามมาตรา ๑๓๓๒ หรือไม่ ได้ความว่า ร้านนี้ขายส่งสลากกินแบ่งรัฐบาล ไม่ขายปลีก และรับซื้อสลากที่ถูกรางวัลด้วย แต่การที่รับซื้อก็ซื้อจากเอกชนผู้นำมาขายเป็นราย ๆ ไป และไม่ได้ความชัดว่าร้านทองนี้ตั้งอยู่ในที่ชุมนุมการค้า ยังไม่พอจะรับฟังว่าร้านนี้อยู่ในท้องตลาดตามความหมายของมาตรา ๑๓๓๒ แห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 350/2506นางเชื้อ ศุภผลสาทร โดยหม่อมหลวงเจตน์ สุทัศน์ ผู้รับมอบอำนาจโจทก์นายจิ้นเซี้ยว แซ่เบ๊ล.ร้านค้าทองทำการค้าสลากกินแบ่งรัฐบาลด้วย แต่ขายส่งไม่ขายปลีก และรับซื้อสลากที่ถูกรางวัลด้วย โดยซื้อจากเอกชนผู้นำมาขายเป็นราย ๆ ไป ทั้งไม่ได้ความชัดว่าร้านทองนี้ตั้งอยู่ในที่ชุมนุมการค้า ดังนี้ ไม่พอที่จะรับฟังได้ว่าร้านนี้อยู่ในท้องตลาดตามความหมายของประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1332 การที่ร้านนี้รับซื้อสลากจากผู้นำมาขาย ไม่เรียกว่าซื้อในท้องตลาดโจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นเจ้าของสลากกินแบ่งรัฐบาลซึ่งมีสิทธิได้รับรางวัล ๙,๘๕๐ บาท ดังรายการท้ายฟ้อง สลากดังกล่าวได้หายไปที่จังหวัดนราธิวาส ต่อมาปรากฏว่า จำเลยได้นำสลากไปขอขึ้นเงินรางวัลที่สำนักงานสลากกินแบ่ง ๆ ไม่ยอมจ่ายเงินให้ ขอให้แสดงว่าโจทก์มีสิทธิรับเงินรางวัล ห้ามจำเลยขัดขวาง จำเลยให้การว่า จำเลยนำสลากไปขอขึ้นเงินจริง โดยจำเลยเป็นตัวแทนของนายสุชัย วิสุทธิสังวร เจ้าของสลก นายสุชัยเป็นผู้ค้าสลากกินแบ่งและรับซื้อสลากที่ถูกรางวัลด้วย โจทก์ไม่ใช่เจ้าของสลากดังที่อ้าง แต่สลากเหล่านี้ลูกจ้าของนายสุชัยได้รวบรวมซื้อไว้ที่อำเภอหาดใหญ่โดยสุจริตในท้องตลาดและโดยมีค่าตอบแทน แล้วส่งมายังนายสุชัย ศาลชั้นต้นฟังว่า โจทก์ทำสลากหายจริง และนายสุชัยหรือพวกของนายสุชัยได้รับสลากเหล่านี้ไว้โดยสุจริต และเป็นการรับซื้อในท้องตลาด จำเลยไม่ต้องคืนโจทก์เว้นแต่โจทก์จะใช้ราคา พิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่า ที่ร้านค้าทองของนายสุชัยรับซื้อสลากดังกล่าวแล้วยังฟังไม่ได้ว่าเป็นการซื้อทรัพย์ในท้องตลาดตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาริชย์ มาตรา ๑๓๓๒ แม้จะซื้อโดยสุจริตก็ต้องคืนให้แก่เจ้าของ พิพากษากลับว่าสลากของโจทก์ ๆ มีสิทธิรับรางวัล ห้ามจำเลยขัดขวาง จำเลยฎีกาคัดค้านข้อที่สถานที่ซื้อมิใช่ท้องตลาด ศาลฎีกาเห็นว่า จำเลยนำสืบว่า จำเลยเป็นลูกจ้างนายสุชัย ๆ มีร้านค้าทองอยู่ที่บ้านหม้อ พระนคร และที่หาดใหญ่ จังหวัดสงขลา นอกจากค้าทองแล้วยังค้าสลากกินแบ่งรัฐบาลด้วย แต่ปัญหามาสู่ศาลฎีกาเพียงว่า ร้านค้าทองไท้เซ่งฮงที่หาดใหญ่ซึ่งเป็นสถานที่รับซื้อสลากรายพิพาทเป็นสถานที่ในท้องตลาดตามมาตรา ๑๓๓๒ หรือไม่ ได้ความว่า ร้านนี้ขายส่งสลากกินแบ่งรัฐบาล ไม่ขายปลีก และรับซื้อสลากที่ถูกรางวัลด้วย แต่การที่รับซื้อก็ซื้อจากเอกชนผู้นำมาขายเป็นราย ๆ ไป และไม่ได้ความชัดว่าร้านทองนี้ตั้งอยู่ในที่ชุมนุมการค้า ยังไม่พอจะรับฟังว่าร้านนี้อยู่ในท้องตลาดตามความหมายของมาตรา ๑๓๓๒ แห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ พิพากษายืน(สนิท สุมาวงศ์-ประกอบ หุตะสิงห์-เชื้อ คงคากุล)ศาลแพ่ง - นายกิ่ง ศาลิคุปต์ศาลอุทธรณ์ - นายทองคำ จารุเหตุแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ