คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 751/2498หลักกฎหมาย: ความเสียหายอันเกิดจากการละเมิดครั้งเดียวกันนั้นอาจเกิดจากหลายคนกระทำขึ้นก็ได้และศาลอาจกำหนดความรับผิดให้ฝ่ายหนึ่งรับผิดในเรื่องค่าสินไหมทดแทนหนักกว่าอีกผ่ายหนึ่งก็ได้ตามพฤติการณ์และความร้ายแรงแห่งการละเมิดที่ต่างได้ทำลง ภรรยาและบุตรของผู้ตายในการละเมิดอาจเข้าเป็นโจทก์ร่วมฟ้องเรียกค่าเสียหายเป็นคดีเดียวกันได้เพราะมีผลประโยชน์ร่วมกันในคดี นายจ้างและผู้ขับรถยนต์ทั้งสองฝ่ายที่ขับรถยนต์ชนกันเป็นเหตุให้คนตายก็อาจถูกฟ้องเป็นจำเลยร่วมกันได้ เพราะทั้งสองฝ่ายย่อมต้องรับผิดในความเสียหายอันเดียวกัน แม้ว่าจำเลยจะต้องรับผิดชดใช้ค่าเสียหายไม่เต็มตามฟ้องแต่ศาลเห็นว่ากรณีมีเหตุสมควรและโจทก์มิได้แกล้งเรียกร้องค่าเสียหายมาเกินสมควรศาลก็อาจสั่งให้จำเลยใช่ค่าธรรมเนียมค่าขึ้นศาลแทนโจทก์เต็มตามจำนวนที่โจทก์เสียไปตามฟ้องก็ได้โจทก์ฟ้องขอให้จำเลยทั้ง ๔ ร่วมกันรับผิดชดใช้ค่าสินไหมทดแทนฐานะละเมิดโดยจำเลยที่ ๒ ที่ ๔ เป็นลูกจ้างของจำเลยที่ ๑ ที่ ๓ ได้ขับรถยนต์โดยประมาทเป็นเหตุให้สามีและบิดาโจทก์ถึงแก่ความตาย จำเลยต่างต่อสู้ปฏิเสธความรับผิดและว่าโจทก์จะฟ้องจำเลยทั้งหมดให้ร่วมกันรับผิดไม่ได้ ศาลชั้นต้นเห็นว่ากรณีนี้ในคดีอาญาศาลได้พิพากษาถึงที่สุดว่าจำเลยที่ ๒ ที่ ๔ ขับรถชนกันทำให้คนตายโดยประมาท แล้วจำเลยที่ ๑,๓ ซึ่งเป็นนายจ้างย่อมต้องรับผิดร่วมด้วยศาลชั้นต้นกำหนดค่าเสียหายให้จำเลยที่ ๑,๒ รับผิดต่อโ่จทก์ ๒ ส่วน และจำเลยที่ ๓,๔ รับผิด + ส่วนจากจำนวนค่าเสียหายทั้งสิ้น ๓๖,๓๒๐ บาท ฯลฯ จำเลยทั้ง ๔ อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยทั้ง ๔ ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่าความเสียหายอันเกิดจากการละเมิดนั้นอาจเกิดจากหลายคนกระทำละเมิดได้ จำเลยที่ ๑,๓ เป็นนายจ้างต้องรับผิดร่วมกับจำเลยที่ ๒,๔ ตาม ม.๔๒ โจทก์เป็นภรรยาและบุตรซึ่งอยู่ในความอุปการะของผู้ตายจึงมีประโยชน์ร่วมกันในคดีย่อมเป็นโจทก์ร่วมกันได้ตาม วิ.แพ่ง ม. ๕๙ ฝ่ายจำเลยทั้ง ๔ แม้จะมิได้มีประโยชน์ร่วมกันแต่ก็ต้องรับผิดในความเสียหายอันเดียวกัน จึงอาจถูกต้องเป็นจำเลยร่วมกันได้ตาม ม. ๔๓๘ วรรคต้นให้ศาลมีอำนาจวินิจฉัยว่าสินไหมทดแทนได้ตามพฤติการณ์และความร้ายแรง ฉนั้นเมื่อคดีอาญาศาลวินิจฉัยว่าจำเลยที่ ๒ ประมาทยิ่งกว่าจำเลยที่ ๔ ลงโทษจำเลยที่ ๒ หนักกว่าจำเลยที่ ๔ คดีนี้ศาลล่างกำหนดให้จำเลยที่ ๑,๒ รับผิดใ่ช้ค่าทดแทนหนักกว่าจำเลยที่ ๓,๔ จึงชอบแล้ว ส่วนที่จำเลยคัดค้านว่าศาลให้จำเลยใช้ค่าธรรมเนียมค่าขึ้นศาลเกินกว่าที่จำเลยรับผิดนั้นเห็นว่าการเรียกร้องค่าทดแทนเกี่ยวกับค่าอุปการะเลี้ยงดูนั้น ยากที่จะเรียกให้ถูกต้อง คดีไม่ปรากฎว่าโจทก์ได้แกล้งเรียก ที่ศาลล่างให้จำเลยใช้ค่าธรรมเนียมทั้งหมดแทนโ่จทก์จึงชอบแล้ว พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 751/2498นางยวน ชัยพงษ์โจทก์บริษัท ส.ช.ร. จำกัด กับพวกจำเลย ป.วิ.พ. ม. 59, ม. 161ความเสียหายอันเกิดจากการละเมิดครั้งเดียวกันนั้นอาจเกิดจากหลายคนกระทำขึ้นก็ได้และศาลอาจกำหนดความรับผิดให้ฝ่ายหนึ่งรับผิดในเรื่องค่าสินไหมทดแทนหนักกว่าอีกผ่ายหนึ่งก็ได้ตามพฤติการณ์และความร้ายแรงแห่งการละเมิดที่ต่างได้ทำลง ภรรยาและบุตรของผู้ตายในการละเมิดอาจเข้าเป็นโจทก์ร่วมฟ้องเรียกค่าเสียหายเป็นคดีเดียวกันได้เพราะมีผลประโยชน์ร่วมกันในคดี นายจ้างและผู้ขับรถยนต์ทั้งสองฝ่ายที่ขับรถยนต์ชนกันเป็นเหตุให้คนตายก็อาจถูกฟ้องเป็นจำเลยร่วมกันได้ เพราะทั้งสองฝ่ายย่อมต้องรับผิดในความเสียหายอันเดียวกัน แม้ว่าจำเลยจะต้องรับผิดชดใช้ค่าเสียหายไม่เต็มตามฟ้องแต่ศาลเห็นว่ากรณีมีเหตุสมควรและโจทก์มิได้แกล้งเรียกร้องค่าเสียหายมาเกินสมควรศาลก็อาจสั่งให้จำเลยใช่ค่าธรรมเนียมค่าขึ้นศาลแทนโจทก์เต็มตามจำนวนที่โจทก์เสียไปตามฟ้องก็ได้โจทก์ฟ้องขอให้จำเลยทั้ง ๔ ร่วมกันรับผิดชดใช้ค่าสินไหมทดแทนฐานะละเมิดโดยจำเลยที่ ๒ ที่ ๔ เป็นลูกจ้างของจำเลยที่ ๑ ที่ ๓ ได้ขับรถยนต์โดยประมาทเป็นเหตุให้สามีและบิดาโจทก์ถึงแก่ความตาย จำเลยต่างต่อสู้ปฏิเสธความรับผิดและว่าโจทก์จะฟ้องจำเลยทั้งหมดให้ร่วมกันรับผิดไม่ได้ ศาลชั้นต้นเห็นว่ากรณีนี้ในคดีอาญาศาลได้พิพากษาถึงที่สุดว่าจำเลยที่ ๒ ที่ ๔ ขับรถชนกันทำให้คนตายโดยประมาท แล้วจำเลยที่ ๑,๓ ซึ่งเป็นนายจ้างย่อมต้องรับผิดร่วมด้วยศาลชั้นต้นกำหนดค่าเสียหายให้จำเลยที่ ๑,๒ รับผิดต่อโ่จทก์ ๒ ส่วน และจำเลยที่ ๓,๔ รับผิด + ส่วนจากจำนวนค่าเสียหายทั้งสิ้น ๓๖,๓๒๐ บาท ฯลฯ จำเลยทั้ง ๔ อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยทั้ง ๔ ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่าความเสียหายอันเกิดจากการละเมิดนั้นอาจเกิดจากหลายคนกระทำละเมิดได้ จำเลยที่ ๑,๓ เป็นนายจ้างต้องรับผิดร่วมกับจำเลยที่ ๒,๔ ตาม ม.๔๒ โจทก์เป็นภรรยาและบุตรซึ่งอยู่ในความอุปการะของผู้ตายจึงมีประโยชน์ร่วมกันในคดีย่อมเป็นโจทก์ร่วมกันได้ตาม วิ.แพ่ง ม. ๕๙ ฝ่ายจำเลยทั้ง ๔ แม้จะมิได้มีประโยชน์ร่วมกันแต่ก็ต้องรับผิดในความเสียหายอันเดียวกัน จึงอาจถูกต้องเป็นจำเลยร่วมกันได้ตาม ม. ๔๓๘ วรรคต้นให้ศาลมีอำนาจวินิจฉัยว่าสินไหมทดแทนได้ตามพฤติการณ์และความร้ายแรง ฉนั้นเมื่อคดีอาญาศาลวินิจฉัยว่าจำเลยที่ ๒ ประมาทยิ่งกว่าจำเลยที่ ๔ ลงโทษจำเลยที่ ๒ หนักกว่าจำเลยที่ ๔ คดีนี้ศาลล่างกำหนดให้จำเลยที่ ๑,๒ รับผิดใ่ช้ค่าทดแทนหนักกว่าจำเลยที่ ๓,๔ จึงชอบแล้ว ส่วนที่จำเลยคัดค้านว่าศาลให้จำเลยใช้ค่าธรรมเนียมค่าขึ้นศาลเกินกว่าที่จำเลยรับผิดนั้นเห็นว่าการเรียกร้องค่าทดแทนเกี่ยวกับค่าอุปการะเลี้ยงดูนั้น ยากที่จะเรียกให้ถูกต้อง คดีไม่ปรากฎว่าโจทก์ได้แกล้งเรียก ที่ศาลล่างให้จำเลยใช้ค่าธรรมเนียมทั้งหมดแทนโ่จทก์จึงชอบแล้ว พิพากษายืน(นนทปัญญา-นนทประชา-ดุลยการณ์โกวิท)ศาลจังหวัดเชียงใหม่ - นายผล พิทักษ์พลศาลอุทธรณ์ - หลวงประจักษ์+แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องขอให้จำเลยทั้ง ๔ ร่วมกันรับผิดชดใช้ค่าสินไหมทดแทนฐานะละเมิดโดยจำเลยที่ ๒ ที่ ๔ เป็นลูกจ้างของจำเลยที่ ๑ ที่ ๓ ได้ขับรถยนต์โดยประมาทเป็นเหตุให้สามีและบิดาโจทก์ถึงแก่ความตาย จำเลยต่างต่อสู้ปฏิเสธความรับผิดและว่าโจทก์จะฟ้องจำเลยทั้งหมดให้ร่วมกันรับผิดไม่ได้ ศาลชั้นต้นเห็นว่ากรณีนี้ในคดีอาญาศาลได้พิพากษาถึงที่สุดว่าจำเลยที่ ๒ ที่ ๔ ขับรถชนกันทำให้คนตายโดยประมาท แล้วจำเลยที่ ๑,๓ ซึ่งเป็นนายจ้างย่อมต้องรับผิดร่วมด้วยศาลชั้นต้นกำหนดค่าเสียหายให้จำเลยที่ ๑,๒ รับผิดต่อโ่จทก์ ๒ ส่วน และจำเลยที่ ๓,๔ รับผิด + ส่วนจากจำนวนค่าเสียหายทั้งสิ้น ๓๖,๓๒๐ บาท ฯลฯ จำเลยทั้ง ๔ อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยทั้ง ๔ ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่าความเสียหายอันเกิดจากการละเมิดนั้นอาจเกิดจากหลายคนกระทำละเมิดได้ จำเลยที่ ๑,๓ เป็นนายจ้างต้องรับผิดร่วมกับจำเลยที่ ๒,๔ ตาม ม.๔๒ โจทก์เป็นภรรยาและบุตรซึ่งอยู่ในความอุปการะของผู้ตายจึงมีประโยชน์ร่วมกันในคดีย่อมเป็นโจทก์ร่วมกันได้ตาม วิ.แพ่ง ม. ๕๙ ฝ่ายจำเลยทั้ง ๔ แม้จะมิได้มีประโยชน์ร่วมกันแต่ก็ต้องรับผิดในความเสียหายอันเดียวกัน จึงอาจถูกต้องเป็นจำเลยร่วมกันได้ตาม ม. ๔๓๘ วรรคต้นให้ศาลมีอำนาจวินิจฉัยว่าสินไหมทดแทนได้ตามพฤติการณ์และความร้ายแรง ฉนั้นเมื่อคดีอาญาศาลวินิจฉัยว่าจำเลยที่ ๒ ประมาทยิ่งกว่าจำเลยที่ ๔ ลงโทษจำเลยที่ ๒ หนักกว่าจำเลยที่ ๔ คดีนี้ศาลล่างกำหนดให้จำเลยที่ ๑,๒ รับผิดใ่ช้ค่าทดแทนหนักกว่าจำเลยที่ ๓,๔ จึงชอบแล้ว ส่วนที่จำเลยคัดค้านว่าศาลให้จำเลยใช้ค่าธรรมเนียมค่าขึ้นศาลเกินกว่าที่จำเลยรับผิดนั้นเห็นว่าการเรียกร้องค่าทดแทนเกี่ยวกับค่าอุปการะเลี้ยงดูนั้น ยากที่จะเรียกให้ถูกต้อง คดีไม่ปรากฎว่าโจทก์ได้แกล้งเรียก ที่ศาลล่างให้จำเลยใช้ค่าธรรมเนียมทั้งหมดแทนโ่จทก์จึงชอบแล้ว พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 751/2498นางยวน ชัยพงษ์โจทก์บริษัท ส.ช.ร. จำกัด กับพวกจำเลย ป.วิ.พ. ม. 59, ม. 161ความเสียหายอันเกิดจากการละเมิดครั้งเดียวกันนั้นอาจเกิดจากหลายคนกระทำขึ้นก็ได้และศาลอาจกำหนดความรับผิดให้ฝ่ายหนึ่งรับผิดในเรื่องค่าสินไหมทดแทนหนักกว่าอีกผ่ายหนึ่งก็ได้ตามพฤติการณ์และความร้ายแรงแห่งการละเมิดที่ต่างได้ทำลง ภรรยาและบุตรของผู้ตายในการละเมิดอาจเข้าเป็นโจทก์ร่วมฟ้องเรียกค่าเสียหายเป็นคดีเดียวกันได้เพราะมีผลประโยชน์ร่วมกันในคดี นายจ้างและผู้ขับรถยนต์ทั้งสองฝ่ายที่ขับรถยนต์ชนกันเป็นเหตุให้คนตายก็อาจถูกฟ้องเป็นจำเลยร่วมกันได้ เพราะทั้งสองฝ่ายย่อมต้องรับผิดในความเสียหายอันเดียวกัน แม้ว่าจำเลยจะต้องรับผิดชดใช้ค่าเสียหายไม่เต็มตามฟ้องแต่ศาลเห็นว่ากรณีมีเหตุสมควรและโจทก์มิได้แกล้งเรียกร้องค่าเสียหายมาเกินสมควรศาลก็อาจสั่งให้จำเลยใช่ค่าธรรมเนียมค่าขึ้นศาลแทนโจทก์เต็มตามจำนวนที่โจทก์เสียไปตามฟ้องก็ได้โจทก์ฟ้องขอให้จำเลยทั้ง ๔ ร่วมกันรับผิดชดใช้ค่าสินไหมทดแทนฐานะละเมิดโดยจำเลยที่ ๒ ที่ ๔ เป็นลูกจ้างของจำเลยที่ ๑ ที่ ๓ ได้ขับรถยนต์โดยประมาทเป็นเหตุให้สามีและบิดาโจทก์ถึงแก่ความตาย จำเลยต่างต่อสู้ปฏิเสธความรับผิดและว่าโจทก์จะฟ้องจำเลยทั้งหมดให้ร่วมกันรับผิดไม่ได้ ศาลชั้นต้นเห็นว่ากรณีนี้ในคดีอาญาศาลได้พิพากษาถึงที่สุดว่าจำเลยที่ ๒ ที่ ๔ ขับรถชนกันทำให้คนตายโดยประมาท แล้วจำเลยที่ ๑,๓ ซึ่งเป็นนายจ้างย่อมต้องรับผิดร่วมด้วยศาลชั้นต้นกำหนดค่าเสียหายให้จำเลยที่ ๑,๒ รับผิดต่อโ่จทก์ ๒ ส่วน และจำเลยที่ ๓,๔ รับผิด + ส่วนจากจำนวนค่าเสียหายทั้งสิ้น ๓๖,๓๒๐ บาท ฯลฯ จำเลยทั้ง ๔ อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยทั้ง ๔ ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่าความเสียหายอันเกิดจากการละเมิดนั้นอาจเกิดจากหลายคนกระทำละเมิดได้ จำเลยที่ ๑,๓ เป็นนายจ้างต้องรับผิดร่วมกับจำเลยที่ ๒,๔ ตาม ม.๔๒ โจทก์เป็นภรรยาและบุตรซึ่งอยู่ในความอุปการะของผู้ตายจึงมีประโยชน์ร่วมกันในคดีย่อมเป็นโจทก์ร่วมกันได้ตาม วิ.แพ่ง ม. ๕๙ ฝ่ายจำเลยทั้ง ๔ แม้จะมิได้มีประโยชน์ร่วมกันแต่ก็ต้องรับผิดในความเสียหายอันเดียวกัน จึงอาจถูกต้องเป็นจำเลยร่วมกันได้ตาม ม. ๔๓๘ วรรคต้นให้ศาลมีอำนาจวินิจฉัยว่าสินไหมทดแทนได้ตามพฤติการณ์และความร้ายแรง ฉนั้นเมื่อคดีอาญาศาลวินิจฉัยว่าจำเลยที่ ๒ ประมาทยิ่งกว่าจำเลยที่ ๔ ลงโทษจำเลยที่ ๒ หนักกว่าจำเลยที่ ๔ คดีนี้ศาลล่างกำหนดให้จำเลยที่ ๑,๒ รับผิดใ่ช้ค่าทดแทนหนักกว่าจำเลยที่ ๓,๔ จึงชอบแล้ว ส่วนที่จำเลยคัดค้านว่าศาลให้จำเลยใช้ค่าธรรมเนียมค่าขึ้นศาลเกินกว่าที่จำเลยรับผิดนั้นเห็นว่าการเรียกร้องค่าทดแทนเกี่ยวกับค่าอุปการะเลี้ยงดูนั้น ยากที่จะเรียกให้ถูกต้อง คดีไม่ปรากฎว่าโจทก์ได้แกล้งเรียก ที่ศาลล่างให้จำเลยใช้ค่าธรรมเนียมทั้งหมดแทนโ่จทก์จึงชอบแล้ว พิพากษายืน(นนทปัญญา-นนทประชา-ดุลยการณ์โกวิท)ศาลจังหวัดเชียงใหม่ - นายผล พิทักษ์พลศาลอุทธรณ์ - หลวงประจักษ์+แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ