คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 59066หลักกฎหมาย: ความว่า จำเลยอุทธรณ์ ศาลแรงงานกลางสั่งว่า รับอุทธรณ์เฉพาะข้อ 2(ก)และ(ง) ส่วนอุทธรณ์ข้ออื่น มิใช่อุทธรณ์ในปัญหาข้อกฎหมาย จึงไม่รับจำเลยเห็นว่า อุทธรณ์ของจำเลยข้อ 2(ข)และ(ค) เป็นอุทธรณ์ในปัญหาข้อกฎหมายเช่นกัน โปรดรับอุทธรณ์ของจำเลยข้อ 2(ข)และ(ค)ไว้พิจารณาพิพากษาต่อไปด้วยหมายเหตุ ทนายโจทก์ได้รับสำเนาคำร้องแล้ว (อันดับ 55)ศาลแรงงานกลางพิพากษาให้จำเลยจ่ายค่าชดเชยจำนวน 10,500 บาทค่าทำงานวันหยุดตามประเพณีจำนวน 2,792 บาท และค่าทำงานวันหยุดพักผ่อนประจำปีจำนวน 174 บาท พร้อมทั้งดอกเบี้ยอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีสำหรับค่าชดเชยและร้อยละสิบห้าต่อปีสำหรับค่าทำงานวันหยุดทั้งสองประเภท ตั้งแต่วันเลิกจ้าง คือวันที่ 31 กรกฎาคม2531จนกว่าจะชำระเสร็จให้โจทก์ คำขออื่นของโจทก์ให้ยก และให้ยกฟ้องแย้งของจำเลยจำเลยอุทธรณ์ ศาลแรงงานกลางมีคำสั่งไม่รับดังกล่าว (อันดับ 49)จำเลยจึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 53)คำสั่งอุทธรณ์ข้อ 2 ข. ของจำเลยมีข้อความสรุปได้ว่า โจทก์เป็นผู้จบการศึกษาจากโรงเรียนผู้ช่วยพยาบาล ในวันเกิดเหตุโจทก์ทราบดีว่ามีคนไข้ที่นัดไว้เพื่อทำการรักษาที่คลีนิกของจำเลย แต่โจทก์กับพวกกลับปิดคลีนิกไม่ทำงานโดยพลการ การกระทำของโจทก์ดังกล่าวจำเลยเห็นว่าโจทก์มีเจตนาโดยตรงหรือย่อมเล็งเห็นผลโดยแจ้งชัดว่าจำเลยต้องเสียหาย ไม่สามารถประกอบกิจการรักษาคนไข้ที่นัดไว้โดยทั่วไปได้ หาใช่เป็นการกระทำเพียงขาดความรับผิดชอบไม่ โจทก์จึงไม่มีสิทธิได้รับค่าชดเชยตามฟ้องนั้น เป็นเรื่องโต้แย้งดุลพินิจในการรับฟังพยานหลักฐานของศาลแรงงานกลางที่ฟังว่า โจทก์ปิดคลีนิกโดยพลการเพียงครั้งเดียว โดยขาดความรับผิดชอบแต่ไม่ถึงกับเป็นการจงใจทำให้จำเลยเสียหาย หรือเป็นการฝ่าฝืนคำสั่งของจำเลยอันชอบด้วยกฎหมายอย่างร้ายแรง ดังนี้อุทธรณ์จำเลยจึงเป็นอุทธรณ์ในข้อเท็จจริงส่วนอุทธรณ์ข้อ 2 ค. ของจำเลยนั้นเป็นเรื่องที่เกี่ยวเนื่องกับอุทธรณ์ข้อ 2 ข. ที่ศาลแรงงานกลางมีคำสั่งไม่รับอุทธรณ์ของจำเลยทั้งสองข้อชอบแล้ว ให้ยกคำร้อง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 340/2532นางเนาวรัตน์ พลังไพบูลย์โจทก์นายแพทย์เรืออากาศเอกวิวัฒน์ ชินพิลาศ (33 เมดิคลีนิกจำเลยนายแพทย์เรืออากาศเอกวิวัฒน์ ชินพิลาศ จำเลยผู้ยื่นคำร้อง พ.ร.บ.จัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ.2522 ความว่า จำเลยอุทธรณ์ ศาลแรงงานกลางสั่งว่า รับอุทธรณ์เฉพาะข้อ 2(ก)และ(ง) ส่วนอุทธรณ์ข้ออื่น มิใช่อุทธรณ์ในปัญหาข้อกฎหมาย จึงไม่รับจำเลยเห็นว่า อุทธรณ์ของจำเลยข้อ 2(ข)และ(ค) เป็นอุทธรณ์ในปัญหาข้อกฎหมายเช่นกัน โปรดรับอุทธรณ์ของจำเลยข้อ 2(ข)และ(ค)ไว้พิจารณาพิพากษาต่อไปด้วยหมายเหตุ ทนายโจทก์ได้รับสำเนาคำร้องแล้ว (อันดับ 55)ศาลแรงงานกลางพิพากษาให้จำเลยจ่ายค่าชดเชยจำนวน 10,500 บาทค่าทำงานวันหยุดตามประเพณีจำนวน 2,792 บาท และค่าทำงานวันหยุดพักผ่อนประจำปีจำนวน 174 บาท พร้อมทั้งดอกเบี้ยอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีสำหรับค่าชดเชยและร้อยละสิบห้าต่อปีสำหรับค่าทำงานวันหยุดทั้งสองประเภท ตั้งแต่วันเลิกจ้าง คือวันที่ 31 กรกฎาคม2531จนกว่าจะชำระเสร็จให้โจทก์ คำขออื่นของโจทก์ให้ยก และให้ยกฟ้องแย้งของจำเลยจำเลยอุทธรณ์ ศาลแรงงานกลางมีคำสั่งไม่รับดังกล่าว (อันดับ 49)จำเลยจึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 53)คำสั่งอุทธรณ์ข้อ 2 ข. ของจำเลยมีข้อความสรุปได้ว่า โจทก์เป็นผู้จบการศึกษาจากโรงเรียนผู้ช่วยพยาบาล ในวันเกิดเหตุโจทก์ทราบดีว่ามีคนไข้ที่นัดไว้เพื่อทำการรักษาที่คลีนิกของจำเลย แต่โจทก์กับพวกกลับปิดคลีนิกไม่ทำงานโดยพลการ การกระทำของโจทก์ดังกล่าวจำเลยเห็นว่าโจทก์มีเจตนาโดยตรงหรือย่อมเล็งเห็นผลโดยแจ้งชัดว่าจำเลยต้องเสียหาย ไม่สามารถประกอบกิจการรักษาคนไข้ที่นัดไว้โดยทั่วไปได้ หาใช่เป็นการกระทำเพียงขาดความรับผิดชอบไม่ โจทก์จึงไม่มีสิทธิได้รับค่าชดเชยตามฟ้องนั้น เป็นเรื่องโต้แย้งดุลพินิจในการรับฟังพยานหลักฐานของศาลแรงงานกลางที่ฟังว่า โจทก์ปิดคลีนิกโดยพลการเพียงครั้งเดียว โดยขาดความรับผิดชอบแต่ไม่ถึงกับเป็นการจงใจทำให้จำเลยเสียหาย หรือเป็นการฝ่าฝืนคำสั่งของจำเลยอันชอบด้วยกฎหมายอย่างร้ายแรง ดังนี้อุทธรณ์จำเลยจึงเป็นอุทธรณ์ในข้อเท็จจริงส่วนอุทธรณ์ข้อ 2 ค. ของจำเลยนั้นเป็นเรื่องที่เกี่ยวเนื่องกับอุทธรณ์ข้อ 2 ข. ที่ศาลแรงงานกลางมีคำสั่งไม่รับอุทธรณ์ของจำเลยทั้งสองข้อชอบแล้ว ให้ยกคำร้อง(นำชัย สุนทรพินิจกิจ-มาโนช เพียรสนอง-ศักดา โมกขมรรคกุล)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 340/2532นางเนาวรัตน์ พลังไพบูลย์โจทก์นายแพทย์เรืออากาศเอกวิวัฒน์ ชินพิลาศ (33 เมดิคลีนิกจำเลยนายแพทย์เรืออากาศเอกวิวัฒน์ ชินพิลาศ จำเลยผู้ยื่นคำร้อง พ.ร.บ.จัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ.2522 ความว่า จำเลยอุทธรณ์ ศาลแรงงานกลางสั่งว่า รับอุทธรณ์เฉพาะข้อ 2(ก)และ(ง) ส่วนอุทธรณ์ข้ออื่น มิใช่อุทธรณ์ในปัญหาข้อกฎหมาย จึงไม่รับจำเลยเห็นว่า อุทธรณ์ของจำเลยข้อ 2(ข)และ(ค) เป็นอุทธรณ์ในปัญหาข้อกฎหมายเช่นกัน โปรดรับอุทธรณ์ของจำเลยข้อ 2(ข)และ(ค)ไว้พิจารณาพิพากษาต่อไปด้วยหมายเหตุ ทนายโจทก์ได้รับสำเนาคำร้องแล้ว (อันดับ 55)ศาลแรงงานกลางพิพากษาให้จำเลยจ่ายค่าชดเชยจำนวน 10,500 บาทค่าทำงานวันหยุดตามประเพณีจำนวน 2,792 บาท และค่าทำงานวันหยุดพักผ่อนประจำปีจำนวน 174 บาท พร้อมทั้งดอกเบี้ยอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีสำหรับค่าชดเชยและร้อยละสิบห้าต่อปีสำหรับค่าทำงานวันหยุดทั้งสองประเภท ตั้งแต่วันเลิกจ้าง คือวันที่ 31 กรกฎาคม2531จนกว่าจะชำระเสร็จให้โจทก์ คำขออื่นของโจทก์ให้ยก และให้ยกฟ้องแย้งของจำเลยจำเลยอุทธรณ์ ศาลแรงงานกลางมีคำสั่งไม่รับดังกล่าว (อันดับ 49)จำเลยจึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 53)คำสั่งอุทธรณ์ข้อ 2 ข. ของจำเลยมีข้อความสรุปได้ว่า โจทก์เป็นผู้จบการศึกษาจากโรงเรียนผู้ช่วยพยาบาล ในวันเกิดเหตุโจทก์ทราบดีว่ามีคนไข้ที่นัดไว้เพื่อทำการรักษาที่คลีนิกของจำเลย แต่โจทก์กับพวกกลับปิดคลีนิกไม่ทำงานโดยพลการ การกระทำของโจทก์ดังกล่าวจำเลยเห็นว่าโจทก์มีเจตนาโดยตรงหรือย่อมเล็งเห็นผลโดยแจ้งชัดว่าจำเลยต้องเสียหาย ไม่สามารถประกอบกิจการรักษาคนไข้ที่นัดไว้โดยทั่วไปได้ หาใช่เป็นการกระทำเพียงขาดความรับผิดชอบไม่ โจทก์จึงไม่มีสิทธิได้รับค่าชดเชยตามฟ้องนั้น เป็นเรื่องโต้แย้งดุลพินิจในการรับฟังพยานหลักฐานของศาลแรงงานกลางที่ฟังว่า โจทก์ปิดคลีนิกโดยพลการเพียงครั้งเดียว โดยขาดความรับผิดชอบแต่ไม่ถึงกับเป็นการจงใจทำให้จำเลยเสียหาย หรือเป็นการฝ่าฝืนคำสั่งของจำเลยอันชอบด้วยกฎหมายอย่างร้ายแรง ดังนี้อุทธรณ์จำเลยจึงเป็นอุทธรณ์ในข้อเท็จจริงส่วนอุทธรณ์ข้อ 2 ค. ของจำเลยนั้นเป็นเรื่องที่เกี่ยวเนื่องกับอุทธรณ์ข้อ 2 ข. ที่ศาลแรงงานกลางมีคำสั่งไม่รับอุทธรณ์ของจำเลยทั้งสองข้อชอบแล้ว ให้ยกคำร้อง(นำชัย สุนทรพินิจกิจ-มาโนช เพียรสนอง-ศักดา โมกขมรรคกุล)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ