คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1178/2499หลักกฎหมาย: การที่ฟ้องของโจทก์ขอให้ลงโทษจำเลยตาม มาตรา 104 และศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ก็พิพากษาลงโทษจำเลยตามมาตราที่ฟ้อง แต่ที่ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์อ้างพระราชบัญญัติที่แก้ไขมาตราที่กล่าวมานั้นต่างกันเช่นนี้หาใช่เป็นการตัดสินนอกฟ้องไม่ เพราะบทบัญญัติของการแก้ไขแต่ละคราวก็กลายเป็นส่วนหนึ่งของมาตราเดิมนั่นเองคดีนี้โจทก์ฟ้องจำเลยในข้อหาฐานกบถในและนอกพระราชอาณาจักรและเป็นอั้งยี่ จำเลยที่ 1, 3 รับสารภาพ จำเลยที่ 2 ปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยทั้งสามสมคบกันกระทำผิดฐานกบถภายในราชอาณาจักรมีความผิดตามกฎหมายอาญา มาตรา 104(1) ซึ่งแก้ไขตามพระราชบัญญัติแก้ไขกฎหมายอาญา พ.ศ. 2470 ให้จำคุกจำเลยคนละ 3 ปีลดจำเลยที่ 1, 3 ที่ให้การรับสารภาพกึ่งหนึ่งคงจำคุกจำเลยทั้งสองคนละ 1 ปี 6 เดือนจำเลยที่ 2 อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโดยให้ลงโทษนายชีจำเลยตามกฎหมายอาญา มาตรา 104(1) ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมกฎหมายอาญา พ.ศ. 2478 (ฉบับที่ 7) มาตรา 4 (เพราะที่แก้ไขตามพระราชบัญญัติแก้ไขกฎหมายอาญา พ.ศ. 2470 นั้นยกเลิกแล้ว)นายชีจำเลยที่ 2 ฎีกาต่อมา ว่าที่ศาลอุทธรณ์ลงโทษจำเลยตามกฎหมายอาญา แก้ไขเพิ่มเติม พ.ศ. 2478 เป็นการนอกฟ้องศาลฎีกาเห็นว่าเรื่องนี้โจทก์ได้ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามกฎหมายอาญา มาตรา 104 และศาลล่างทั้งสองก็ได้ลงโทษจำเลยตามมาตรากับที่ฟ้อง การที่ศาลล่างอ้างพระราชบัญญัติที่แก้ไขมาตราที่กล่าวต่างกันมาหาใช่เป็นการตัดสินนอกฟ้องไม่ เพราะบทบัญญัติของการแก้ไขแต่ละคราวก็ได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของมาตรา 104 เดิมนั่นเองพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1178/2499อัยการจังหวัดอุบลราชธานีโจทก์นายบุญศรี ถกลโยธิน หรือท้าวบุญตุ้ม ก่อนักรบ ที่ 1จำเลยนายชี พละสูน หรือท้าวพละ พละสูน ที่ 2จำเลยนายเม้า หรือบุนนาค หรือนาค บุญทวี หรือท้าวนาคจำเลยช่วยชาติ ที่ 3จำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 104 ป.วิ.อ. ม. 192การที่ฟ้องของโจทก์ขอให้ลงโทษจำเลยตาม มาตรา 104 และศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ก็พิพากษาลงโทษจำเลยตามมาตราที่ฟ้อง แต่ที่ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์อ้างพระราชบัญญัติที่แก้ไขมาตราที่กล่าวมานั้นต่างกันเช่นนี้หาใช่เป็นการตัดสินนอกฟ้องไม่ เพราะบทบัญญัติของการแก้ไขแต่ละคราวก็กลายเป็นส่วนหนึ่งของมาตราเดิมนั่นเองคดีนี้โจทก์ฟ้องจำเลยในข้อหาฐานกบถในและนอกพระราชอาณาจักรและเป็นอั้งยี่ จำเลยที่ 1, 3 รับสารภาพ จำเลยที่ 2 ปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยทั้งสามสมคบกันกระทำผิดฐานกบถภายในราชอาณาจักรมีความผิดตามกฎหมายอาญา มาตรา 104(1) ซึ่งแก้ไขตามพระราชบัญญัติแก้ไขกฎหมายอาญา พ.ศ. 2470 ให้จำคุกจำเลยคนละ 3 ปีลดจำเลยที่ 1, 3 ที่ให้การรับสารภาพกึ่งหนึ่งคงจำคุกจำเลยทั้งสองคนละ 1 ปี 6 เดือนจำเลยที่ 2 อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโดยให้ลงโทษนายชีจำเลยตามกฎหมายอาญา มาตรา 104(1) ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมกฎหมายอาญา พ.ศ. 2478 (ฉบับที่ 7) มาตรา 4 (เพราะที่แก้ไขตามพระราชบัญญัติแก้ไขกฎหมายอาญา พ.ศ. 2470 นั้นยกเลิกแล้ว)นายชีจำเลยที่ 2 ฎีกาต่อมา ว่าที่ศาลอุทธรณ์ลงโทษจำเลยตามกฎหมายอาญา แก้ไขเพิ่มเติม พ.ศ. 2478 เป็นการนอกฟ้องศาลฎีกาเห็นว่าเรื่องนี้โจทก์ได้ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามกฎหมายอาญา มาตรา 104 และศาลล่างทั้งสองก็ได้ลงโทษจำเลยตามมาตรากับที่ฟ้อง การที่ศาลล่างอ้างพระราชบัญญัติที่แก้ไขมาตราที่กล่าวต่างกันมาหาใช่เป็นการตัดสินนอกฟ้องไม่ เพราะบทบัญญัติของการแก้ไขแต่ละคราวก็ได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของมาตรา 104 เดิมนั่นเองพิพากษายืน(ประวัติ ปัตตพงศ์-ศิลปสิทธิวินิจฉัย-ปริพนธ์พจนพิสุทธิ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: คดีนี้โจทก์ฟ้องจำเลยในข้อหาฐานกบถในและนอกพระราชอาณาจักรและเป็นอั้งยี่ จำเลยที่ 1, 3 รับสารภาพ จำเลยที่ 2 ปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยทั้งสามสมคบกันกระทำผิดฐานกบถภายในราชอาณาจักรมีความผิดตามกฎหมายอาญา มาตรา 104(1) ซึ่งแก้ไขตามพระราชบัญญัติแก้ไขกฎหมายอาญา พ.ศ. 2470 ให้จำคุกจำเลยคนละ 3 ปีลดจำเลยที่ 1, 3 ที่ให้การรับสารภาพกึ่งหนึ่งคงจำคุกจำเลยทั้งสองคนละ 1 ปี 6 เดือนจำเลยที่ 2 อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโดยให้ลงโทษนายชีจำเลยตามกฎหมายอาญา มาตรา 104(1) ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมกฎหมายอาญา พ.ศ. 2478 (ฉบับที่ 7) มาตรา 4 (เพราะที่แก้ไขตามพระราชบัญญัติแก้ไขกฎหมายอาญา พ.ศ. 2470 นั้นยกเลิกแล้ว)นายชีจำเลยที่ 2 ฎีกาต่อมา ว่าที่ศาลอุทธรณ์ลงโทษจำเลยตามกฎหมายอาญา แก้ไขเพิ่มเติม พ.ศ. 2478 เป็นการนอกฟ้องศาลฎีกาเห็นว่าเรื่องนี้โจทก์ได้ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามกฎหมายอาญา มาตรา 104 และศาลล่างทั้งสองก็ได้ลงโทษจำเลยตามมาตรากับที่ฟ้อง การที่ศาลล่างอ้างพระราชบัญญัติที่แก้ไขมาตราที่กล่าวต่างกันมาหาใช่เป็นการตัดสินนอกฟ้องไม่ เพราะบทบัญญัติของการแก้ไขแต่ละคราวก็ได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของมาตรา 104 เดิมนั่นเองพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1178/2499อัยการจังหวัดอุบลราชธานีโจทก์นายบุญศรี ถกลโยธิน หรือท้าวบุญตุ้ม ก่อนักรบ ที่ 1จำเลยนายชี พละสูน หรือท้าวพละ พละสูน ที่ 2จำเลยนายเม้า หรือบุนนาค หรือนาค บุญทวี หรือท้าวนาคจำเลยช่วยชาติ ที่ 3จำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 104 ป.วิ.อ. ม. 192การที่ฟ้องของโจทก์ขอให้ลงโทษจำเลยตาม มาตรา 104 และศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ก็พิพากษาลงโทษจำเลยตามมาตราที่ฟ้อง แต่ที่ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์อ้างพระราชบัญญัติที่แก้ไขมาตราที่กล่าวมานั้นต่างกันเช่นนี้หาใช่เป็นการตัดสินนอกฟ้องไม่ เพราะบทบัญญัติของการแก้ไขแต่ละคราวก็กลายเป็นส่วนหนึ่งของมาตราเดิมนั่นเองคดีนี้โจทก์ฟ้องจำเลยในข้อหาฐานกบถในและนอกพระราชอาณาจักรและเป็นอั้งยี่ จำเลยที่ 1, 3 รับสารภาพ จำเลยที่ 2 ปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยทั้งสามสมคบกันกระทำผิดฐานกบถภายในราชอาณาจักรมีความผิดตามกฎหมายอาญา มาตรา 104(1) ซึ่งแก้ไขตามพระราชบัญญัติแก้ไขกฎหมายอาญา พ.ศ. 2470 ให้จำคุกจำเลยคนละ 3 ปีลดจำเลยที่ 1, 3 ที่ให้การรับสารภาพกึ่งหนึ่งคงจำคุกจำเลยทั้งสองคนละ 1 ปี 6 เดือนจำเลยที่ 2 อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโดยให้ลงโทษนายชีจำเลยตามกฎหมายอาญา มาตรา 104(1) ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมกฎหมายอาญา พ.ศ. 2478 (ฉบับที่ 7) มาตรา 4 (เพราะที่แก้ไขตามพระราชบัญญัติแก้ไขกฎหมายอาญา พ.ศ. 2470 นั้นยกเลิกแล้ว)นายชีจำเลยที่ 2 ฎีกาต่อมา ว่าที่ศาลอุทธรณ์ลงโทษจำเลยตามกฎหมายอาญา แก้ไขเพิ่มเติม พ.ศ. 2478 เป็นการนอกฟ้องศาลฎีกาเห็นว่าเรื่องนี้โจทก์ได้ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามกฎหมายอาญา มาตรา 104 และศาลล่างทั้งสองก็ได้ลงโทษจำเลยตามมาตรากับที่ฟ้อง การที่ศาลล่างอ้างพระราชบัญญัติที่แก้ไขมาตราที่กล่าวต่างกันมาหาใช่เป็นการตัดสินนอกฟ้องไม่ เพราะบทบัญญัติของการแก้ไขแต่ละคราวก็ได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของมาตรา 104 เดิมนั่นเองพิพากษายืน(ประวัติ ปัตตพงศ์-ศิลปสิทธิวินิจฉัย-ปริพนธ์พจนพิสุทธิ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ