คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1413/2517หลักกฎหมาย: ศาลชั้นต้นพิพากษาให้ลงโทษจำคุกจำเลยแต่ละกระทงความผิดจำคุกไม่เกิน 1 ปี และปรับไม่เกิน 1,000 บาท โดยให้รอการลงโทษจำคุกไว้ เมื่อศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่าไม่รอการลงโทษจำคุกให้แม้จะเป็นการแก้ไขมาก จำเลยก็จะฎีกาขอให้รอการลงโทษจำคุกซึ่งเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงไม่ได้ ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 220คดีนี้ โจทก์ฟ้อง จำเลยรับสารภาพ ข้อเท็จจริงฟังได้ว่าจำเลยมีอาวุธปืน เครื่องกระสุนปืน และวัตถุระเบิดที่ใช้เฉพาะในการสงครามไว้ในความครอบครองโดยฝ่าฝืนกฎหมาย และได้พกพาอาวุธปืนและลูกระเบิดไปในที่ชุมนุมชนโดยไม่มีเหตุอันสมควรศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามฟ้อง ให้เรียงกระทงลงโทษฐานมีอาวุธปืนและเครื่องกระสุนปืนไว้ในความครอบครองโดยไม่ได้รับอนุญาต กระทงหนึ่ง จำคุก 6 เดือน ปรับ 2,000 บาท ฐานมีวัตถุระเบิดสำหรับใช้เฉพาะแต่ในการสงคราม กระทงหนึ่ง จำคุก 1 ปีฐานพกอาวุธปืนและวัตถุระเบิดไปในที่ชุมนุมชนโดยไม่มีเหตุสมควรอีกกระทงหนึ่ง ปรับ 100 บาท รวมโทษจำคุก 1 ปี 6 เดือน ปรับ 2,100 บาท จำเลยรับสารภาพ ลดโทษให้กึ่งหนึ่งตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 78 คงจำคุก 9 เดือน ปรับ 1,050 บาท โทษจำคุกให้รอการลงโทษไว้ 2 ปีโจทก์อุทธรณ์ขออย่าให้รอการลงโทษศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า ให้ลงโทษจำคุกจำเลยไปทีเดียวโดยไม่รอ นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นจำเลยฎีกาขอให้รอการลงโทษศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ศาลชั้นต้นพิพากษาให้ลงโทษจำคุกจำเลยแต่ละกระทงความผิดจำคุกไม่เกิน 1 ปี และปรับไม่เกิน 1,000 บาท โดยให้รอการลงโทษจำคุกไว้ เมื่อศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้คำพิพากษาศาลชั้นต้นเป็นว่า ให้ลงโทษจำคุกจำเลยไปทีเดียวโดยไม่รอ แม้จะเป็นการแก้ไขมาก แต่ก็ยังคงลงโทษจำเลยไม่เกินกำหนดที่ศาลชั้นต้นวางไว้จำเลยจึงฎีกาขอให้รอการลงโทษจำคุก ซึ่งเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงไม่ได้ ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 220ให้ยกฎีกาจำเลย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1413/2517พนักงานอัยการจังหวัดนครราชสีมาโจทก์นายวิชัย ปราณีตพลกรังจำเลย ป.วิ.อ. ม. 218, ม. 220ศาลชั้นต้นพิพากษาให้ลงโทษจำคุกจำเลยแต่ละกระทงความผิดจำคุกไม่เกิน 1 ปี และปรับไม่เกิน 1,000 บาท โดยให้รอการลงโทษจำคุกไว้ เมื่อศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่าไม่รอการลงโทษจำคุกให้แม้จะเป็นการแก้ไขมาก จำเลยก็จะฎีกาขอให้รอการลงโทษจำคุกซึ่งเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงไม่ได้ ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 220คดีนี้ โจทก์ฟ้อง จำเลยรับสารภาพ ข้อเท็จจริงฟังได้ว่าจำเลยมีอาวุธปืน เครื่องกระสุนปืน และวัตถุระเบิดที่ใช้เฉพาะในการสงครามไว้ในความครอบครองโดยฝ่าฝืนกฎหมาย และได้พกพาอาวุธปืนและลูกระเบิดไปในที่ชุมนุมชนโดยไม่มีเหตุอันสมควรศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามฟ้อง ให้เรียงกระทงลงโทษฐานมีอาวุธปืนและเครื่องกระสุนปืนไว้ในความครอบครองโดยไม่ได้รับอนุญาต กระทงหนึ่ง จำคุก 6 เดือน ปรับ 2,000 บาท ฐานมีวัตถุระเบิดสำหรับใช้เฉพาะแต่ในการสงคราม กระทงหนึ่ง จำคุก 1 ปีฐานพกอาวุธปืนและวัตถุระเบิดไปในที่ชุมนุมชนโดยไม่มีเหตุสมควรอีกกระทงหนึ่ง ปรับ 100 บาท รวมโทษจำคุก 1 ปี 6 เดือน ปรับ 2,100 บาท จำเลยรับสารภาพ ลดโทษให้กึ่งหนึ่งตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 78 คงจำคุก 9 เดือน ปรับ 1,050 บาท โทษจำคุกให้รอการลงโทษไว้ 2 ปีโจทก์อุทธรณ์ขออย่าให้รอการลงโทษศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า ให้ลงโทษจำคุกจำเลยไปทีเดียวโดยไม่รอ นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นจำเลยฎีกาขอให้รอการลงโทษศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ศาลชั้นต้นพิพากษาให้ลงโทษจำคุกจำเลยแต่ละกระทงความผิดจำคุกไม่เกิน 1 ปี และปรับไม่เกิน 1,000 บาท โดยให้รอการลงโทษจำคุกไว้ เมื่อศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้คำพิพากษาศาลชั้นต้นเป็นว่า ให้ลงโทษจำคุกจำเลยไปทีเดียวโดยไม่รอ แม้จะเป็นการแก้ไขมาก แต่ก็ยังคงลงโทษจำเลยไม่เกินกำหนดที่ศาลชั้นต้นวางไว้จำเลยจึงฎีกาขอให้รอการลงโทษจำคุก ซึ่งเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงไม่ได้ ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 220ให้ยกฎีกาจำเลย(ชลอ จามรมาน-เฉลิม กรพุกกะณะ-พิสัณห์ ลีตเวทย์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: คดีนี้ โจทก์ฟ้อง จำเลยรับสารภาพ ข้อเท็จจริงฟังได้ว่าจำเลยมีอาวุธปืน เครื่องกระสุนปืน และวัตถุระเบิดที่ใช้เฉพาะในการสงครามไว้ในความครอบครองโดยฝ่าฝืนกฎหมาย และได้พกพาอาวุธปืนและลูกระเบิดไปในที่ชุมนุมชนโดยไม่มีเหตุอันสมควรศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามฟ้อง ให้เรียงกระทงลงโทษฐานมีอาวุธปืนและเครื่องกระสุนปืนไว้ในความครอบครองโดยไม่ได้รับอนุญาต กระทงหนึ่ง จำคุก 6 เดือน ปรับ 2,000 บาท ฐานมีวัตถุระเบิดสำหรับใช้เฉพาะแต่ในการสงคราม กระทงหนึ่ง จำคุก 1 ปีฐานพกอาวุธปืนและวัตถุระเบิดไปในที่ชุมนุมชนโดยไม่มีเหตุสมควรอีกกระทงหนึ่ง ปรับ 100 บาท รวมโทษจำคุก 1 ปี 6 เดือน ปรับ 2,100 บาท จำเลยรับสารภาพ ลดโทษให้กึ่งหนึ่งตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 78 คงจำคุก 9 เดือน ปรับ 1,050 บาท โทษจำคุกให้รอการลงโทษไว้ 2 ปีโจทก์อุทธรณ์ขออย่าให้รอการลงโทษศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า ให้ลงโทษจำคุกจำเลยไปทีเดียวโดยไม่รอ นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นจำเลยฎีกาขอให้รอการลงโทษศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ศาลชั้นต้นพิพากษาให้ลงโทษจำคุกจำเลยแต่ละกระทงความผิดจำคุกไม่เกิน 1 ปี และปรับไม่เกิน 1,000 บาท โดยให้รอการลงโทษจำคุกไว้ เมื่อศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้คำพิพากษาศาลชั้นต้นเป็นว่า ให้ลงโทษจำคุกจำเลยไปทีเดียวโดยไม่รอ แม้จะเป็นการแก้ไขมาก แต่ก็ยังคงลงโทษจำเลยไม่เกินกำหนดที่ศาลชั้นต้นวางไว้จำเลยจึงฎีกาขอให้รอการลงโทษจำคุก ซึ่งเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงไม่ได้ ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 220ให้ยกฎีกาจำเลย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1413/2517พนักงานอัยการจังหวัดนครราชสีมาโจทก์นายวิชัย ปราณีตพลกรังจำเลย ป.วิ.อ. ม. 218, ม. 220ศาลชั้นต้นพิพากษาให้ลงโทษจำคุกจำเลยแต่ละกระทงความผิดจำคุกไม่เกิน 1 ปี และปรับไม่เกิน 1,000 บาท โดยให้รอการลงโทษจำคุกไว้ เมื่อศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่าไม่รอการลงโทษจำคุกให้แม้จะเป็นการแก้ไขมาก จำเลยก็จะฎีกาขอให้รอการลงโทษจำคุกซึ่งเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงไม่ได้ ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 220คดีนี้ โจทก์ฟ้อง จำเลยรับสารภาพ ข้อเท็จจริงฟังได้ว่าจำเลยมีอาวุธปืน เครื่องกระสุนปืน และวัตถุระเบิดที่ใช้เฉพาะในการสงครามไว้ในความครอบครองโดยฝ่าฝืนกฎหมาย และได้พกพาอาวุธปืนและลูกระเบิดไปในที่ชุมนุมชนโดยไม่มีเหตุอันสมควรศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามฟ้อง ให้เรียงกระทงลงโทษฐานมีอาวุธปืนและเครื่องกระสุนปืนไว้ในความครอบครองโดยไม่ได้รับอนุญาต กระทงหนึ่ง จำคุก 6 เดือน ปรับ 2,000 บาท ฐานมีวัตถุระเบิดสำหรับใช้เฉพาะแต่ในการสงคราม กระทงหนึ่ง จำคุก 1 ปีฐานพกอาวุธปืนและวัตถุระเบิดไปในที่ชุมนุมชนโดยไม่มีเหตุสมควรอีกกระทงหนึ่ง ปรับ 100 บาท รวมโทษจำคุก 1 ปี 6 เดือน ปรับ 2,100 บาท จำเลยรับสารภาพ ลดโทษให้กึ่งหนึ่งตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 78 คงจำคุก 9 เดือน ปรับ 1,050 บาท โทษจำคุกให้รอการลงโทษไว้ 2 ปีโจทก์อุทธรณ์ขออย่าให้รอการลงโทษศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า ให้ลงโทษจำคุกจำเลยไปทีเดียวโดยไม่รอ นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นจำเลยฎีกาขอให้รอการลงโทษศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ศาลชั้นต้นพิพากษาให้ลงโทษจำคุกจำเลยแต่ละกระทงความผิดจำคุกไม่เกิน 1 ปี และปรับไม่เกิน 1,000 บาท โดยให้รอการลงโทษจำคุกไว้ เมื่อศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้คำพิพากษาศาลชั้นต้นเป็นว่า ให้ลงโทษจำคุกจำเลยไปทีเดียวโดยไม่รอ แม้จะเป็นการแก้ไขมาก แต่ก็ยังคงลงโทษจำเลยไม่เกินกำหนดที่ศาลชั้นต้นวางไว้จำเลยจึงฎีกาขอให้รอการลงโทษจำคุก ซึ่งเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงไม่ได้ ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 220ให้ยกฎีกาจำเลย(ชลอ จามรมาน-เฉลิม กรพุกกะณะ-พิสัณห์ ลีตเวทย์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ