คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 901/2493หลักกฎหมาย: โจทก์กล่าวถึงหนังสือซื้อขายมาในฟ้อง และแนบหนังสือซื้อขายมาท้ายฟ้อง ต้องถือว่าหนังสือซื้อขายเป็นส่วนหนึ่งของฟ้อง โจทก์ไม่จำต้องระบุอ้างในบัญชีพยานอีก ส่วนการเสียค่าธรรมเนียมอ้างเอกสารนั้น เมื่อโจทก์ยื่นเกสารมาพร้อมกับฟ้อง ต้องสันนิษฐานในเบื้องต้นว่า โจทก์อ้างเอกสารนั้น เมื่อปรากฏว่ายังไม่ได้เสียค่าธรรมเนียมอ้าง ก็เรียกเสียให้ครบถ้วนโจทก์ฟ้องเรียกนาคืนจากจำเลย โดยอ้างว่า ได้มอบให้จำเลยทำนาต่างดอกเบี้ยเงินกู้ จำเลยเสธว่าโจทก์ขายขาดแก่จำเลยแล้ว ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยรับขำระหนี้เงินกู้และคืนนาให้โจทก์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่า หนังสือสัญญาซื้อขาย(ที่โจทก์ซื้อนามาจากนางปุ่น) ที่ศาลชั้นต้นหยิบยกขึ้นมาวินิจฉัยนั้น โจทก์ไม่ได้ระบุอ้างเป็นพยานและมิได้เสียค่าอ้างเอกสาร เป็นการฝ่าฝืน ป.ม.วิ.แพ่งมาตรา ๘๖ แล้วฟังข้อเท็จจริงตามจำเลยต่อสู้ พิพากษากลับให้ยกฟ้อง โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า โจทก์กล่าวถึงหนังสือซื้อขายมาในฟ้อง และแนบหนังสือซื้อขายมาท้ายฟ้อง ต้องถือว่าหนังสือซื้อขายเป็นส่วนหนึ่งของฟ้อง โจทก์ไม่จำต้องระบุอ้างในบัญชีพยานอีก ส่วนการเสียค่าธรรมเนียมอ้างเอกสารนั้น เมื่อโจทก์ยื่นเกสารมาพร้อมกับฟ้อง ต้องสันนิษฐานในเบื้องต้นว่า โจทก์อ้างเอกสารนั้น จึงไม่นาจะยกเอาเรื่องไม่เสียค่าธรรมเนียมมาตัดไม่รับวินิจฉัยเอกสารนั้น เมื่อปรากฏว่ายังไม่ได้เสียค่าธรรมเนียมอ้าง ก็เรียกเสียให้ครบถ้วน อย่างไรก็ดี ศาลฎีกาคงฟังข้อเท็จจริงเชื่อตามคำพยานจำเลย พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 901/2493นายเฉลิมชัย พลแสนโจทก์นายสอ คำไพบูลย์จำเลย ป.วิ.พ. ม. 86, ม. 87, ม. 88, ม. 149, ม. 172โจทก์กล่าวถึงหนังสือซื้อขายมาในฟ้อง และแนบหนังสือซื้อขายมาท้ายฟ้อง ต้องถือว่าหนังสือซื้อขายเป็นส่วนหนึ่งของฟ้อง โจทก์ไม่จำต้องระบุอ้างในบัญชีพยานอีก ส่วนการเสียค่าธรรมเนียมอ้างเอกสารนั้น เมื่อโจทก์ยื่นเกสารมาพร้อมกับฟ้อง ต้องสันนิษฐานในเบื้องต้นว่า โจทก์อ้างเอกสารนั้น เมื่อปรากฏว่ายังไม่ได้เสียค่าธรรมเนียมอ้าง ก็เรียกเสียให้ครบถ้วนโจทก์ฟ้องเรียกนาคืนจากจำเลย โดยอ้างว่า ได้มอบให้จำเลยทำนาต่างดอกเบี้ยเงินกู้ จำเลยเสธว่าโจทก์ขายขาดแก่จำเลยแล้ว ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยรับขำระหนี้เงินกู้และคืนนาให้โจทก์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่า หนังสือสัญญาซื้อขาย(ที่โจทก์ซื้อนามาจากนางปุ่น) ที่ศาลชั้นต้นหยิบยกขึ้นมาวินิจฉัยนั้น โจทก์ไม่ได้ระบุอ้างเป็นพยานและมิได้เสียค่าอ้างเอกสาร เป็นการฝ่าฝืน ป.ม.วิ.แพ่งมาตรา ๘๖ แล้วฟังข้อเท็จจริงตามจำเลยต่อสู้ พิพากษากลับให้ยกฟ้อง โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า โจทก์กล่าวถึงหนังสือซื้อขายมาในฟ้อง และแนบหนังสือซื้อขายมาท้ายฟ้อง ต้องถือว่าหนังสือซื้อขายเป็นส่วนหนึ่งของฟ้อง โจทก์ไม่จำต้องระบุอ้างในบัญชีพยานอีก ส่วนการเสียค่าธรรมเนียมอ้างเอกสารนั้น เมื่อโจทก์ยื่นเกสารมาพร้อมกับฟ้อง ต้องสันนิษฐานในเบื้องต้นว่า โจทก์อ้างเอกสารนั้น จึงไม่นาจะยกเอาเรื่องไม่เสียค่าธรรมเนียมมาตัดไม่รับวินิจฉัยเอกสารนั้น เมื่อปรากฏว่ายังไม่ได้เสียค่าธรรมเนียมอ้าง ก็เรียกเสียให้ครบถ้วน อย่างไรก็ดี ศาลฎีกาคงฟังข้อเท็จจริงเชื่อตามคำพยานจำเลย พิพากษายืน(นนทปัญญา-จำรูญเนติศาสตร์-มนูภันย์วิมลสาร)ศาลจังหวัดบุรีรัมย์ - นายสกล ประภาศโนบลศาลอุทธรณ์ - นายสัญญา ธรรมศักดิ์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องเรียกนาคืนจากจำเลย โดยอ้างว่า ได้มอบให้จำเลยทำนาต่างดอกเบี้ยเงินกู้ จำเลยเสธว่าโจทก์ขายขาดแก่จำเลยแล้ว ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยรับขำระหนี้เงินกู้และคืนนาให้โจทก์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่า หนังสือสัญญาซื้อขาย(ที่โจทก์ซื้อนามาจากนางปุ่น) ที่ศาลชั้นต้นหยิบยกขึ้นมาวินิจฉัยนั้น โจทก์ไม่ได้ระบุอ้างเป็นพยานและมิได้เสียค่าอ้างเอกสาร เป็นการฝ่าฝืน ป.ม.วิ.แพ่งมาตรา ๘๖ แล้วฟังข้อเท็จจริงตามจำเลยต่อสู้ พิพากษากลับให้ยกฟ้อง โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า โจทก์กล่าวถึงหนังสือซื้อขายมาในฟ้อง และแนบหนังสือซื้อขายมาท้ายฟ้อง ต้องถือว่าหนังสือซื้อขายเป็นส่วนหนึ่งของฟ้อง โจทก์ไม่จำต้องระบุอ้างในบัญชีพยานอีก ส่วนการเสียค่าธรรมเนียมอ้างเอกสารนั้น เมื่อโจทก์ยื่นเกสารมาพร้อมกับฟ้อง ต้องสันนิษฐานในเบื้องต้นว่า โจทก์อ้างเอกสารนั้น จึงไม่นาจะยกเอาเรื่องไม่เสียค่าธรรมเนียมมาตัดไม่รับวินิจฉัยเอกสารนั้น เมื่อปรากฏว่ายังไม่ได้เสียค่าธรรมเนียมอ้าง ก็เรียกเสียให้ครบถ้วน อย่างไรก็ดี ศาลฎีกาคงฟังข้อเท็จจริงเชื่อตามคำพยานจำเลย พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 901/2493นายเฉลิมชัย พลแสนโจทก์นายสอ คำไพบูลย์จำเลย ป.วิ.พ. ม. 86, ม. 87, ม. 88, ม. 149, ม. 172โจทก์กล่าวถึงหนังสือซื้อขายมาในฟ้อง และแนบหนังสือซื้อขายมาท้ายฟ้อง ต้องถือว่าหนังสือซื้อขายเป็นส่วนหนึ่งของฟ้อง โจทก์ไม่จำต้องระบุอ้างในบัญชีพยานอีก ส่วนการเสียค่าธรรมเนียมอ้างเอกสารนั้น เมื่อโจทก์ยื่นเกสารมาพร้อมกับฟ้อง ต้องสันนิษฐานในเบื้องต้นว่า โจทก์อ้างเอกสารนั้น เมื่อปรากฏว่ายังไม่ได้เสียค่าธรรมเนียมอ้าง ก็เรียกเสียให้ครบถ้วนโจทก์ฟ้องเรียกนาคืนจากจำเลย โดยอ้างว่า ได้มอบให้จำเลยทำนาต่างดอกเบี้ยเงินกู้ จำเลยเสธว่าโจทก์ขายขาดแก่จำเลยแล้ว ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยรับขำระหนี้เงินกู้และคืนนาให้โจทก์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่า หนังสือสัญญาซื้อขาย(ที่โจทก์ซื้อนามาจากนางปุ่น) ที่ศาลชั้นต้นหยิบยกขึ้นมาวินิจฉัยนั้น โจทก์ไม่ได้ระบุอ้างเป็นพยานและมิได้เสียค่าอ้างเอกสาร เป็นการฝ่าฝืน ป.ม.วิ.แพ่งมาตรา ๘๖ แล้วฟังข้อเท็จจริงตามจำเลยต่อสู้ พิพากษากลับให้ยกฟ้อง โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า โจทก์กล่าวถึงหนังสือซื้อขายมาในฟ้อง และแนบหนังสือซื้อขายมาท้ายฟ้อง ต้องถือว่าหนังสือซื้อขายเป็นส่วนหนึ่งของฟ้อง โจทก์ไม่จำต้องระบุอ้างในบัญชีพยานอีก ส่วนการเสียค่าธรรมเนียมอ้างเอกสารนั้น เมื่อโจทก์ยื่นเกสารมาพร้อมกับฟ้อง ต้องสันนิษฐานในเบื้องต้นว่า โจทก์อ้างเอกสารนั้น จึงไม่นาจะยกเอาเรื่องไม่เสียค่าธรรมเนียมมาตัดไม่รับวินิจฉัยเอกสารนั้น เมื่อปรากฏว่ายังไม่ได้เสียค่าธรรมเนียมอ้าง ก็เรียกเสียให้ครบถ้วน อย่างไรก็ดี ศาลฎีกาคงฟังข้อเท็จจริงเชื่อตามคำพยานจำเลย พิพากษายืน(นนทปัญญา-จำรูญเนติศาสตร์-มนูภันย์วิมลสาร)ศาลจังหวัดบุรีรัมย์ - นายสกล ประภาศโนบลศาลอุทธรณ์ - นายสัญญา ธรรมศักดิ์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ