คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1682/2530หลักกฎหมาย: ศาลชั้นต้นสั่งยกคำร้องขอดำเนินคดีอย่างคนอนาถาของจำเลยหากจำเลยประสงค์จะอุทธรณ์ต่อไปให้นำเงินค่าธรรมเนียมทั้งหมดมาเสียภายใน 7 วัน คำสั่งของศาลชั้นต้นดังกล่าวเท่ากับวินิจฉัยเนื้อหาแห่งคำร้องของจำเลยแล้วว่าจำเลยไม่เป็นคนยากจนที่ไม่สามารถเสียค่าธรรมเนียมศาล จะใช้สิทธิดำเนินคดีอย่างคนอนาถาไม่ได้ เมื่อจำเลยอุทธรณ์และศาลอุทธรณ์พิพากษายืน คำพิพากษาศาลอุทธรณ์ย่อมถึงที่สุดตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา156 วรรคท้าย.(ที่มา-ส่งเสริม)คดีนี้จำเลยอุทธรณ์คำพิพากษาของศาลชั้นต้นที่ให้ขับไล่จำเลยกับบริวารออกจากที่พิพาท และขอดำเนินคดีอย่างคนอนาถา ศาลชั้นต้นนัดไต่สวนคำร้อง ครั้นถึงกำหนดนัดปรากฏว่าจำเลยกับทนายไม่มาศาลศาลชั้นต้นมีคำสั่งยกคำร้องจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาพิพากษาว่า "ศาลชั้นต้นนัดไต่สวนคำร้องของจำเลยที่ขอดำเนินคดีอย่างคนอนาถาครั้งแรกวันที่ 16 สิงหาคม 2527เวลา 13 นาฬิกา แต่จำเลยขอเลื่อนคดีอ้างว่าป่วย ศาลอนุญาตให้เลื่อนไปนัดไต่สวนคำร้องวันที่ 25 กันยายน 2527 เวลา 8.30 นาฬิกาครั้นถึงกำหนดนัดจำเลยกับทนายความไม่มาศษลโดยไม่แจ้งเหตุขัดข้องให้ศาลทราบ ศาลชั้นต้นมีคำสั่งให้ยกคำร้องขอดำเนินคดีอย่างคนอนาถาของจำเลย หากจำเลยประสงค์จะอุทธรณ์ต่อไป ให้นำเงินค่าธรรมเนียมทั้งหมดมาเสียภายใน 7 วัน คำสั่งของศาลชั้นต้นดังกล่าวเท่ากับวินิจฉัยในเนื้อหาแห่งคำร้องของจำเลยแล้วว่าจำเลยไม่เป็นคนยากจนที่ไม่สามารถเสียค่าธรรมเนียมศาล จะใช้สิทธิดำเนินคดีอย่างคนอนาถาไม่ได้ เมื่อจำเลยอุทธรณ์และศาลอุทธรณ์พิพากษายืน คำพิพากษาศาลอุทธรณ์ย่อมถึงที่สุดตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 156 วรรคท้าย ศาลฎีการับวินิจฉัยฎีกาของจำเลยให้ไม่ได้"พิพากษาให้ยกฎีกาจำเลย คืนค่าขึ้นศาลชั้นฎีกาแก่จำเลยค่าทนายความชั้นฎีกาให้เป็นพับ. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1682/2530บริษัท พระนคร ก่อสร้าง จำกัดโจทก์พันเอก พิเศษ วิเชียร กระบวนยุทธ ฯจำเลย ป.วิ.พ. ม. 156ศาลชั้นต้นสั่งยกคำร้องขอดำเนินคดีอย่างคนอนาถาของจำเลยหากจำเลยประสงค์จะอุทธรณ์ต่อไปให้นำเงินค่าธรรมเนียมทั้งหมดมาเสียภายใน 7 วัน คำสั่งของศาลชั้นต้นดังกล่าวเท่ากับวินิจฉัยเนื้อหาแห่งคำร้องของจำเลยแล้วว่าจำเลยไม่เป็นคนยากจนที่ไม่สามารถเสียค่าธรรมเนียมศาล จะใช้สิทธิดำเนินคดีอย่างคนอนาถาไม่ได้ เมื่อจำเลยอุทธรณ์และศาลอุทธรณ์พิพากษายืน คำพิพากษาศาลอุทธรณ์ย่อมถึงที่สุดตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา156 วรรคท้าย.(ที่มา-ส่งเสริม)คดีนี้จำเลยอุทธรณ์คำพิพากษาของศาลชั้นต้นที่ให้ขับไล่จำเลยกับบริวารออกจากที่พิพาท และขอดำเนินคดีอย่างคนอนาถา ศาลชั้นต้นนัดไต่สวนคำร้อง ครั้นถึงกำหนดนัดปรากฏว่าจำเลยกับทนายไม่มาศาลศาลชั้นต้นมีคำสั่งยกคำร้องจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาพิพากษาว่า "ศาลชั้นต้นนัดไต่สวนคำร้องของจำเลยที่ขอดำเนินคดีอย่างคนอนาถาครั้งแรกวันที่ 16 สิงหาคม 2527เวลา 13 นาฬิกา แต่จำเลยขอเลื่อนคดีอ้างว่าป่วย ศาลอนุญาตให้เลื่อนไปนัดไต่สวนคำร้องวันที่ 25 กันยายน 2527 เวลา 8.30 นาฬิกาครั้นถึงกำหนดนัดจำเลยกับทนายความไม่มาศษลโดยไม่แจ้งเหตุขัดข้องให้ศาลทราบ ศาลชั้นต้นมีคำสั่งให้ยกคำร้องขอดำเนินคดีอย่างคนอนาถาของจำเลย หากจำเลยประสงค์จะอุทธรณ์ต่อไป ให้นำเงินค่าธรรมเนียมทั้งหมดมาเสียภายใน 7 วัน คำสั่งของศาลชั้นต้นดังกล่าวเท่ากับวินิจฉัยในเนื้อหาแห่งคำร้องของจำเลยแล้วว่าจำเลยไม่เป็นคนยากจนที่ไม่สามารถเสียค่าธรรมเนียมศาล จะใช้สิทธิดำเนินคดีอย่างคนอนาถาไม่ได้ เมื่อจำเลยอุทธรณ์และศาลอุทธรณ์พิพากษายืน คำพิพากษาศาลอุทธรณ์ย่อมถึงที่สุดตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 156 วรรคท้าย ศาลฎีการับวินิจฉัยฎีกาของจำเลยให้ไม่ได้"พิพากษาให้ยกฎีกาจำเลย คืนค่าขึ้นศาลชั้นฎีกาแก่จำเลยค่าทนายความชั้นฎีกาให้เป็นพับ.(สง่า ศิลปประสิทธิ์-ชูเชิด รักตะบุตร์-ธิรพันธุ์ รัศมิทัต)แหล่งที่มาADMINแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุการดำเนินคดีอย่างคนอนาถามีได้ทั้งการฟ้องคดี และต่อสู้และมีได้ทุกชั้นศาล ในการฟ้องคดีอย่างคนอนาถา ศาลต้องดูคำฟ้องนั้นว่า คำฟ้องนั้นทำมาถูกต้องอันศาลจะรับประทับฟ้องนั้นได้หรือไม่ และถ้าทำถูกต้อง คดีของโจทก์เท่าที่ปรากฏในคำฟ้องมีมูลจะชนะได้หรือไม่เพราะในการอนุญาตให้ฟ้องอย่างคนอนาถาศาลจะต้องพอใจด้วยว่าคดีของโจทก์มีมูลที่จะชนะได้ ฉะนั้นศาลจึงดูจากข้อความที่ปรากฏในคำฟ้องเสียชั้นหนึ่งก่อนที่จะไต่สวน ถ้าในคำฟ้องไม่มีมูลที่จะชนะแล้วก็ไม่ต้องเสียเวลาไต่สวน แต่ถ้าคำฟ้องนั้นทำถูกต้อง ซึ่งศาลเห็นสมควรรับศาลจะนัดไต่สวนและให้จัดส่งสำเนาคำร้องให้อีกฝ่ายหนึ่งพร้อมด้วยบันทึกถ้อยคำสาบานและสำเนาคำฟ้อง (มาตรา 156 วรรคสาม) ถ้าเป็นเรื่องขอต่อสู้อย่างคนอนาถา ศาลเพียงดูคำให้การว่าเป็นคำให้การอันควรรับไว้หรือไม่ ถ้าควรรับไว้ก็สั่งนัดไต่สวนและให้ส่งสำเนาคำร้องขอต่อสู้อย่างคนอนาถาและบันทึกถ้อยคำสาบานไปยังฝ่ายโจทก์ (มาตรา 155 และมาตรา 156 วรรคสาม) ไม่ว่าจะเป็นการฟ้องคดี หรือต่อสู้คดีอย่างคนอนาถา ก่อนที่ศาลจะสั่งอนุญาตหรือยกคำขอศาลจะต้องฟ้องคู่ความทุกฝ่ายและทำการไต่สวนตามที่เห็นสมควร (มาตรา 156 วรรคสี่) ซึ่งก็หมายความว่าศาลจะสั่งให้ฟ้องคดีอย่างคนอนาถาหรือต่อสู้คดีอย่างคนอนาถาโดยไม่ฟังคู่ความทุกฝ่ายและไต่สวนก่อนไม่ได้นั่นเอง ทั้งนี้เพราะการขอดำเนินกระบวนพิจารณาอย่างคนอนาถานั้นคู่ความฝ่ายที่ขอจะอ้างว่าตนเป็นคนยากจนไม่สามารถเสียค่าธรรมเนียมศาลได้ ลำพังแต่เพียงคำร้องที่ยื่นมาอย่างเดียว ศาลไม่อาจจะเชื่อได้ว่าคู่ความฝ่ายที่ขอนั้นจะยากจนจริงหรือไม่ ถ้าหากไม่มีการไต่สวน และในมาตรา155 ยังได้บัญญัติให้ศาลไต่สวนให้เป็นที่เชื่อได้ว่าคู่ความนั้นเป็นคนยากจนอีกด้วย ตามคำพิพากษาศาลฎีกาเรื่องนี้ปรากฏว่า ศาลนัดไต่สวนครั้งแรกจำเลยขอเลื่อนคดี ครั้นถึงวันนัดครั้งใหม่จำเลยกับทนายไม่มาศาลโดยไม่แจ้งเหตุขัดข้อง ศาลชั้นต้นสั่งยกคำร้องโดยไม่มีการไต่สวน และว่าหากจำเลยประสงค์จะอุทธรณ์ต่อไปให้นำเงินค่าธรรมเนียมทั้งหมดมาเสียภายใน 7 วัน คำสั่งของศาลชั้นต้นดังกล่าวศาลฎีกาวินิจฉัยว่าเป็นกรณีที่ศาลชั้นต้นได้วินิจฉัยเนื้อหาแห่งคำร้องของจำเลยแล้วว่าจำเลยไม่เป็นคนยากจนที่ไม่สามารถเสียค่าธรรมเนียมศาล ซึ่งก็เท่ากับว่าศาลวินิจฉัยเรื่องที่ผู้ขอเป็นคนยากจนหรือไม่ได้โดยไม่ต้องไต่สวน นับว่าเป็นการวางหลักใหม่ที่ไกลออกไปจากหลักเดิมและเมื่อคำสั่งของศาลเป็นการวินิจฉัยเกี่ยวกับคำร้องขอดำเนินคดีอย่างคนอนาถา การใช้สิทธิอุทธรณ์จึงเป็นไปตามมาตรา 156 วรรคท้าย คือต้องอุทธรณ์ภายใน 7 วัน นับแต่วันมีคำสั่ง มิใช่อุทธรณ์ตามหลักทั่วไป (มาตรา 223)(คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 956/2504 ประชุมใหญ่, คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 689/2511,คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1245/2520) และคำสั่งของศาลอุทธรณ์เช่นว่านี้ให้เป็นที่สุด (คำสั่งคำร้องของศาลฎีกาที่ 652/2524,คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2785/2523) ไพฤทธิ์เศรษฐไกรกุลคำพิพากษา: คดีนี้จำเลยอุทธรณ์คำพิพากษาของศาลชั้นต้นที่ให้ขับไล่จำเลยกับบริวารออกจากที่พิพาท และขอดำเนินคดีอย่างคนอนาถา ศาลชั้นต้นนัดไต่สวนคำร้อง ครั้นถึงกำหนดนัดปรากฏว่าจำเลยกับทนายไม่มาศาลศาลชั้นต้นมีคำสั่งยกคำร้องจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาพิพากษาว่า "ศาลชั้นต้นนัดไต่สวนคำร้องของจำเลยที่ขอดำเนินคดีอย่างคนอนาถาครั้งแรกวันที่ 16 สิงหาคม 2527เวลา 13 นาฬิกา แต่จำเลยขอเลื่อนคดีอ้างว่าป่วย ศาลอนุญาตให้เลื่อนไปนัดไต่สวนคำร้องวันที่ 25 กันยายน 2527 เวลา 8.30 นาฬิกาครั้นถึงกำหนดนัดจำเลยกับทนายความไม่มาศษลโดยไม่แจ้งเหตุขัดข้องให้ศาลทราบ ศาลชั้นต้นมีคำสั่งให้ยกคำร้องขอดำเนินคดีอย่างคนอนาถาของจำเลย หากจำเลยประสงค์จะอุทธรณ์ต่อไป ให้นำเงินค่าธรรมเนียมทั้งหมดมาเสียภายใน 7 วัน คำสั่งของศาลชั้นต้นดังกล่าวเท่ากับวินิจฉัยในเนื้อหาแห่งคำร้องของจำเลยแล้วว่าจำเลยไม่เป็นคนยากจนที่ไม่สามารถเสียค่าธรรมเนียมศาล จะใช้สิทธิดำเนินคดีอย่างคนอนาถาไม่ได้ เมื่อจำเลยอุทธรณ์และศาลอุทธรณ์พิพากษายืน คำพิพากษาศาลอุทธรณ์ย่อมถึงที่สุดตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 156 วรรคท้าย ศาลฎีการับวินิจฉัยฎีกาของจำเลยให้ไม่ได้"พิพากษาให้ยกฎีกาจำเลย คืนค่าขึ้นศาลชั้นฎีกาแก่จำเลยค่าทนายความชั้นฎีกาให้เป็นพับ. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1682/2530บริษัท พระนคร ก่อสร้าง จำกัดโจทก์พันเอก พิเศษ วิเชียร กระบวนยุทธ ฯจำเลย ป.วิ.พ. ม. 156ศาลชั้นต้นสั่งยกคำร้องขอดำเนินคดีอย่างคนอนาถาของจำเลยหากจำเลยประสงค์จะอุทธรณ์ต่อไปให้นำเงินค่าธรรมเนียมทั้งหมดมาเสียภายใน 7 วัน คำสั่งของศาลชั้นต้นดังกล่าวเท่ากับวินิจฉัยเนื้อหาแห่งคำร้องของจำเลยแล้วว่าจำเลยไม่เป็นคนยากจนที่ไม่สามารถเสียค่าธรรมเนียมศาล จะใช้สิทธิดำเนินคดีอย่างคนอนาถาไม่ได้ เมื่อจำเลยอุทธรณ์และศาลอุทธรณ์พิพากษายืน คำพิพากษาศาลอุทธรณ์ย่อมถึงที่สุดตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา156 วรรคท้าย.(ที่มา-ส่งเสริม)คดีนี้จำเลยอุทธรณ์คำพิพากษาของศาลชั้นต้นที่ให้ขับไล่จำเลยกับบริวารออกจากที่พิพาท และขอดำเนินคดีอย่างคนอนาถา ศาลชั้นต้นนัดไต่สวนคำร้อง ครั้นถึงกำหนดนัดปรากฏว่าจำเลยกับทนายไม่มาศาลศาลชั้นต้นมีคำสั่งยกคำร้องจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาพิพากษาว่า "ศาลชั้นต้นนัดไต่สวนคำร้องของจำเลยที่ขอดำเนินคดีอย่างคนอนาถาครั้งแรกวันที่ 16 สิงหาคม 2527เวลา 13 นาฬิกา แต่จำเลยขอเลื่อนคดีอ้างว่าป่วย ศาลอนุญาตให้เลื่อนไปนัดไต่สวนคำร้องวันที่ 25 กันยายน 2527 เวลา 8.30 นาฬิกาครั้นถึงกำหนดนัดจำเลยกับทนายความไม่มาศษลโดยไม่แจ้งเหตุขัดข้องให้ศาลทราบ ศาลชั้นต้นมีคำสั่งให้ยกคำร้องขอดำเนินคดีอย่างคนอนาถาของจำเลย หากจำเลยประสงค์จะอุทธรณ์ต่อไป ให้นำเงินค่าธรรมเนียมทั้งหมดมาเสียภายใน 7 วัน คำสั่งของศาลชั้นต้นดังกล่าวเท่ากับวินิจฉัยในเนื้อหาแห่งคำร้องของจำเลยแล้วว่าจำเลยไม่เป็นคนยากจนที่ไม่สามารถเสียค่าธรรมเนียมศาล จะใช้สิทธิดำเนินคดีอย่างคนอนาถาไม่ได้ เมื่อจำเลยอุทธรณ์และศาลอุทธรณ์พิพากษายืน คำพิพากษาศาลอุทธรณ์ย่อมถึงที่สุดตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 156 วรรคท้าย ศาลฎีการับวินิจฉัยฎีกาของจำเลยให้ไม่ได้"พิพากษาให้ยกฎีกาจำเลย คืนค่าขึ้นศาลชั้นฎีกาแก่จำเลยค่าทนายความชั้นฎีกาให้เป็นพับ.(สง่า ศิลปประสิทธิ์-ชูเชิด รักตะบุตร์-ธิรพันธุ์ รัศมิทัต)แหล่งที่มาADMINแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุการดำเนินคดีอย่างคนอนาถามีได้ทั้งการฟ้องคดี และต่อสู้และมีได้ทุกชั้นศาล ในการฟ้องคดีอย่างคนอนาถา ศาลต้องดูคำฟ้องนั้นว่า คำฟ้องนั้นทำมาถูกต้องอันศาลจะรับประทับฟ้องนั้นได้หรือไม่ และถ้าทำถูกต้อง คดีของโจทก์เท่าที่ปรากฏในคำฟ้องมีมูลจะชนะได้หรือไม่เพราะในการอนุญาตให้ฟ้องอย่างคนอนาถาศาลจะต้องพอใจด้วยว่าคดีของโจทก์มีมูลที่จะชนะได้ ฉะนั้นศาลจึงดูจากข้อความที่ปรากฏในคำฟ้องเสียชั้นหนึ่งก่อนที่จะไต่สวน ถ้าในคำฟ้องไม่มีมูลที่จะชนะแล้วก็ไม่ต้องเสียเวลาไต่สวน แต่ถ้าคำฟ้องนั้นทำถูกต้อง ซึ่งศาลเห็นสมควรรับศาลจะนัดไต่สวนและให้จัดส่งสำเนาคำร้องให้อีกฝ่ายหนึ่งพร้อมด้วยบันทึกถ้อยคำสาบานและสำเนาคำฟ้อง (มาตรา 156 วรรคสาม) ถ้าเป็นเรื่องขอต่อสู้อย่างคนอนาถา ศาลเพียงดูคำให้การว่าเป็นคำให้การอันควรรับไว้หรือไม่ ถ้าควรรับไว้ก็สั่งนัดไต่สวนและให้ส่งสำเนาคำร้องขอต่อสู้อย่างคนอนาถาและบันทึกถ้อยคำสาบานไปยังฝ่ายโจทก์ (มาตรา 155 และมาตรา 156 วรรคสาม) ไม่ว่าจะเป็นการฟ้องคดี หรือต่อสู้คดีอย่างคนอนาถา ก่อนที่ศาลจะสั่งอนุญาตหรือยกคำขอศาลจะต้องฟ้องคู่ความทุกฝ่ายและทำการไต่สวนตามที่เห็นสมควร (มาตรา 156 วรรคสี่) ซึ่งก็หมายความว่าศาลจะสั่งให้ฟ้องคดีอย่างคนอนาถาหรือต่อสู้คดีอย่างคนอนาถาโดยไม่ฟังคู่ความทุกฝ่ายและไต่สวนก่อนไม่ได้นั่นเอง ทั้งนี้เพราะการขอดำเนินกระบวนพิจารณาอย่างคนอนาถานั้นคู่ความฝ่ายที่ขอจะอ้างว่าตนเป็นคนยากจนไม่สามารถเสียค่าธรรมเนียมศาลได้ ลำพังแต่เพียงคำร้องที่ยื่นมาอย่างเดียว ศาลไม่อาจจะเชื่อได้ว่าคู่ความฝ่ายที่ขอนั้นจะยากจนจริงหรือไม่ ถ้าหากไม่มีการไต่สวน และในมาตรา155 ยังได้บัญญัติให้ศาลไต่สวนให้เป็นที่เชื่อได้ว่าคู่ความนั้นเป็นคนยากจนอีกด้วย ตามคำพิพากษาศาลฎีกาเรื่องนี้ปรากฏว่า ศาลนัดไต่สวนครั้งแรกจำเลยขอเลื่อนคดี ครั้นถึงวันนัดครั้งใหม่จำเลยกับทนายไม่มาศาลโดยไม่แจ้งเหตุขัดข้อง ศาลชั้นต้นสั่งยกคำร้องโดยไม่มีการไต่สวน และว่าหากจำเลยประสงค์จะอุทธรณ์ต่อไปให้นำเงินค่าธรรมเนียมทั้งหมดมาเสียภายใน 7 วัน คำสั่งของศาลชั้นต้นดังกล่าวศาลฎีกาวินิจฉัยว่าเป็นกรณีที่ศาลชั้นต้นได้วินิจฉัยเนื้อหาแห่งคำร้องของจำเลยแล้วว่าจำเลยไม่เป็นคนยากจนที่ไม่สามารถเสียค่าธรรมเนียมศาล ซึ่งก็เท่ากับว่าศาลวินิจฉัยเรื่องที่ผู้ขอเป็นคนยากจนหรือไม่ได้โดยไม่ต้องไต่สวน นับว่าเป็นการวางหลักใหม่ที่ไกลออกไปจากหลักเดิมและเมื่อคำสั่งของศาลเป็นการวินิจฉัยเกี่ยวกับคำร้องขอดำเนินคดีอย่างคนอนาถา การใช้สิทธิอุทธรณ์จึงเป็นไปตามมาตรา 156 วรรคท้าย คือต้องอุทธรณ์ภายใน 7 วัน นับแต่วันมีคำสั่ง มิใช่อุทธรณ์ตามหลักทั่วไป (มาตรา 223)(คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 956/2504 ประชุมใหญ่, คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 689/2511,คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1245/2520) และคำสั่งของศาลอุทธรณ์เช่นว่านี้ให้เป็นที่สุด (คำสั่งคำร้องของศาลฎีกาที่ 652/2524,คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2785/2523) ไพฤทธิ์เศรษฐไกรกุล