คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1020/2493หลักกฎหมาย: การที่จะวินิจฉัยว่าถ้อยคำที่เบิกความเท็จจะเป็นข้อสำคัญหรือไม่นั้น ย่อมต้องพิจารณาประเด็นในคดีที่ผู้นั้นเบิกความประกอบ เมื่อศาลล่าง 2 ศาลฟังว่าข้อความที่ผู้นั้นเบิกความเท็จไม่ใช่ข้อสำคัญในคดีแล้ว การเป็นข้อสำคัญหรือไม่สำคัญ ย่อมเป็นข้อเท็จจริงโจทก์ฟ้องหาว่าจำเลยเบิกความเท็จ ขอให้ลงโทษจำเลยรับว่าได้ให้การดังฟ้องศาลล่างทั้งสองพิจารณาสำนวนคดีที่อ้างประกอบแล้ววินิจฉัยว่า ถ้อยคำที่จำเลยเบิกความไม่ใช่ข้อสำคัญในคดี พิพากษายกฟ้องโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า การวินิจฉัยว่าถ้อยคำที่จำเลยเบิกความเท็จจะเป็นข้อสำคัญหรือไม่นั้น ย่อมต้องพิจารณาประเด็นในคดีที่จำเลยเบิกความประกอบ ก็เมื่อศาลล่างทั้งสองฟังว่า ข้อความที่จำเลยเบิกความเท็จไม่ใช่ข้อสำคัญในคดีนั้นแล้ว การเป็นข้อสำคัญหรือไม่ก็ย่อมเป็นข้อเท็จจริงซึ่งโจทก์ฎีกาไม่ได้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 219จึงให้ยกฎีกา ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1020/2493อัยการลพบุรีโจทก์นายโท เมี้ยนสกูลจำเลย ป.วิ.อ. ม. 219 กฎหมายลักษณะอาญา ม. 155, ม. 156การที่จะวินิจฉัยว่าถ้อยคำที่เบิกความเท็จจะเป็นข้อสำคัญหรือไม่นั้น ย่อมต้องพิจารณาประเด็นในคดีที่ผู้นั้นเบิกความประกอบ เมื่อศาลล่าง 2 ศาลฟังว่าข้อความที่ผู้นั้นเบิกความเท็จไม่ใช่ข้อสำคัญในคดีแล้ว การเป็นข้อสำคัญหรือไม่สำคัญ ย่อมเป็นข้อเท็จจริงโจทก์ฟ้องหาว่าจำเลยเบิกความเท็จ ขอให้ลงโทษจำเลยรับว่าได้ให้การดังฟ้องศาลล่างทั้งสองพิจารณาสำนวนคดีที่อ้างประกอบแล้ววินิจฉัยว่า ถ้อยคำที่จำเลยเบิกความไม่ใช่ข้อสำคัญในคดี พิพากษายกฟ้องโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า การวินิจฉัยว่าถ้อยคำที่จำเลยเบิกความเท็จจะเป็นข้อสำคัญหรือไม่นั้น ย่อมต้องพิจารณาประเด็นในคดีที่จำเลยเบิกความประกอบ ก็เมื่อศาลล่างทั้งสองฟังว่า ข้อความที่จำเลยเบิกความเท็จไม่ใช่ข้อสำคัญในคดีนั้นแล้ว การเป็นข้อสำคัญหรือไม่ก็ย่อมเป็นข้อเท็จจริงซึ่งโจทก์ฎีกาไม่ได้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 219จึงให้ยกฎีกา(ธรรมบัณฑิตสิทธิศฤงคาร-นาถปรีชา-นนทประชา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องหาว่าจำเลยเบิกความเท็จ ขอให้ลงโทษจำเลยรับว่าได้ให้การดังฟ้องศาลล่างทั้งสองพิจารณาสำนวนคดีที่อ้างประกอบแล้ววินิจฉัยว่า ถ้อยคำที่จำเลยเบิกความไม่ใช่ข้อสำคัญในคดี พิพากษายกฟ้องโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า การวินิจฉัยว่าถ้อยคำที่จำเลยเบิกความเท็จจะเป็นข้อสำคัญหรือไม่นั้น ย่อมต้องพิจารณาประเด็นในคดีที่จำเลยเบิกความประกอบ ก็เมื่อศาลล่างทั้งสองฟังว่า ข้อความที่จำเลยเบิกความเท็จไม่ใช่ข้อสำคัญในคดีนั้นแล้ว การเป็นข้อสำคัญหรือไม่ก็ย่อมเป็นข้อเท็จจริงซึ่งโจทก์ฎีกาไม่ได้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 219จึงให้ยกฎีกา ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1020/2493อัยการลพบุรีโจทก์นายโท เมี้ยนสกูลจำเลย ป.วิ.อ. ม. 219 กฎหมายลักษณะอาญา ม. 155, ม. 156การที่จะวินิจฉัยว่าถ้อยคำที่เบิกความเท็จจะเป็นข้อสำคัญหรือไม่นั้น ย่อมต้องพิจารณาประเด็นในคดีที่ผู้นั้นเบิกความประกอบ เมื่อศาลล่าง 2 ศาลฟังว่าข้อความที่ผู้นั้นเบิกความเท็จไม่ใช่ข้อสำคัญในคดีแล้ว การเป็นข้อสำคัญหรือไม่สำคัญ ย่อมเป็นข้อเท็จจริงโจทก์ฟ้องหาว่าจำเลยเบิกความเท็จ ขอให้ลงโทษจำเลยรับว่าได้ให้การดังฟ้องศาลล่างทั้งสองพิจารณาสำนวนคดีที่อ้างประกอบแล้ววินิจฉัยว่า ถ้อยคำที่จำเลยเบิกความไม่ใช่ข้อสำคัญในคดี พิพากษายกฟ้องโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า การวินิจฉัยว่าถ้อยคำที่จำเลยเบิกความเท็จจะเป็นข้อสำคัญหรือไม่นั้น ย่อมต้องพิจารณาประเด็นในคดีที่จำเลยเบิกความประกอบ ก็เมื่อศาลล่างทั้งสองฟังว่า ข้อความที่จำเลยเบิกความเท็จไม่ใช่ข้อสำคัญในคดีนั้นแล้ว การเป็นข้อสำคัญหรือไม่ก็ย่อมเป็นข้อเท็จจริงซึ่งโจทก์ฎีกาไม่ได้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 219จึงให้ยกฎีกา(ธรรมบัณฑิตสิทธิศฤงคาร-นาถปรีชา-นนทประชา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ