คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 523/2489หลักกฎหมาย: ฟ้องโจทก์ข้อ 1 กล่าวถึงทรัพย์หายและสถานที่ที่ทรัพย์หายฟ้องข้อ 2 หาว่าจำเลยรับของโจร อ้างวันเวลาเกิดเหตุในข้อ 1 แต่มิได้อ้างสถานที่เกิดเหตุด้วยดังนี้จะฟังว่าโจทก์ได้อ้างรวมถึงสถานที่เกิดเหตุด้วยนั้นไม่ได้ ถือว่าฟ้องไม่ระบุที่เกิดเหตุ ต้องยกฟ้องโจทก์บรรยายฟ้องว่า "ข้อ 1 เมื่อวันที่ 19 มกราคม 2488 เวลากลางวัน ได้มีคนร้ายลักทรัพย์สิ่งของ ๆ นางหยิ้น จองสกุลเหตุเกิดที่ตำบลตะกั่วป่า จังหวัดพังงา ข้อ 2 ตามวันเวลาที่กล่าวมาแล้วในข้อ 1 ตลอดมาถึงวันที่ 31 มกราคม 2488 เวลากลางวันและกลางคืน จำเลยได้สมคบกันรับทรัพย์รายนี้ไว้จากคนร้ายโดยรู้ว่าเป็นของร้ายได้มาจากการกระทำผิดกฎหมาย ฯลฯ ขอให้ลงโทษศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามศาลชั้นต้น วินิจฉัยว่าฟ้องโจทก์ไม่ปรากฏว่า การกระทำผิดเกิดขึ้นที่ใด ให้ยกฟ้องโจทก์ฎีกาอ้างว่า ฟ้องของโจทก์ถูกต้องตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 158 เพราะฟ้องในข้อ 2 ของโจทก์ได้กล่าวท้าวถึงฟ้องข้อ 1 อ้างถึงสถานที่เกิดเหตุรับของโจรไว้ชัดเจนแล้วศาลฎีกาพิจารณาแล้วเห็นว่า ฟ้องโจทก์ในข้อ 2 อ้างถึงแต่เพียงวันเวลาที่กล่าวแล้วในข้อ 1 ไม่มีข้อความอันใดที่จะอนุมาณได้ว่าการรับของโจรได้เกิดขึ้นในสถานที่เดียวกันกับที่เกิดเหตุการลักทรัพย์ ฎีกาของโจทก์ฟังไม่ขึ้น พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 523/2489อัยการจังหวัดตะกั่วป่าโจทก์นายจี่ เลี้ยวสกุลจำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 321 ป.วิ.อ. ม. 158, ม. 161, ม. 192ฟ้องโจทก์ข้อ 1 กล่าวถึงทรัพย์หายและสถานที่ที่ทรัพย์หายฟ้องข้อ 2 หาว่าจำเลยรับของโจร อ้างวันเวลาเกิดเหตุในข้อ 1 แต่มิได้อ้างสถานที่เกิดเหตุด้วยดังนี้จะฟังว่าโจทก์ได้อ้างรวมถึงสถานที่เกิดเหตุด้วยนั้นไม่ได้ ถือว่าฟ้องไม่ระบุที่เกิดเหตุ ต้องยกฟ้องโจทก์บรรยายฟ้องว่า "ข้อ 1 เมื่อวันที่ 19 มกราคม 2488 เวลากลางวัน ได้มีคนร้ายลักทรัพย์สิ่งของ ๆ นางหยิ้น จองสกุลเหตุเกิดที่ตำบลตะกั่วป่า จังหวัดพังงา ข้อ 2 ตามวันเวลาที่กล่าวมาแล้วในข้อ 1 ตลอดมาถึงวันที่ 31 มกราคม 2488 เวลากลางวันและกลางคืน จำเลยได้สมคบกันรับทรัพย์รายนี้ไว้จากคนร้ายโดยรู้ว่าเป็นของร้ายได้มาจากการกระทำผิดกฎหมาย ฯลฯ ขอให้ลงโทษศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามศาลชั้นต้น วินิจฉัยว่าฟ้องโจทก์ไม่ปรากฏว่า การกระทำผิดเกิดขึ้นที่ใด ให้ยกฟ้องโจทก์ฎีกาอ้างว่า ฟ้องของโจทก์ถูกต้องตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 158 เพราะฟ้องในข้อ 2 ของโจทก์ได้กล่าวท้าวถึงฟ้องข้อ 1 อ้างถึงสถานที่เกิดเหตุรับของโจรไว้ชัดเจนแล้วศาลฎีกาพิจารณาแล้วเห็นว่า ฟ้องโจทก์ในข้อ 2 อ้างถึงแต่เพียงวันเวลาที่กล่าวแล้วในข้อ 1 ไม่มีข้อความอันใดที่จะอนุมาณได้ว่าการรับของโจรได้เกิดขึ้นในสถานที่เดียวกันกับที่เกิดเหตุการลักทรัพย์ ฎีกาของโจทก์ฟังไม่ขึ้น พิพากษายืน(ประมูล สุวรรณศร-อิศรภักดีธรรมวิเทต-เลขวณิชธรรมวิทักษ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์บรรยายฟ้องว่า "ข้อ 1 เมื่อวันที่ 19 มกราคม 2488 เวลากลางวัน ได้มีคนร้ายลักทรัพย์สิ่งของ ๆ นางหยิ้น จองสกุลเหตุเกิดที่ตำบลตะกั่วป่า จังหวัดพังงา ข้อ 2 ตามวันเวลาที่กล่าวมาแล้วในข้อ 1 ตลอดมาถึงวันที่ 31 มกราคม 2488 เวลากลางวันและกลางคืน จำเลยได้สมคบกันรับทรัพย์รายนี้ไว้จากคนร้ายโดยรู้ว่าเป็นของร้ายได้มาจากการกระทำผิดกฎหมาย ฯลฯ ขอให้ลงโทษศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามศาลชั้นต้น วินิจฉัยว่าฟ้องโจทก์ไม่ปรากฏว่า การกระทำผิดเกิดขึ้นที่ใด ให้ยกฟ้องโจทก์ฎีกาอ้างว่า ฟ้องของโจทก์ถูกต้องตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 158 เพราะฟ้องในข้อ 2 ของโจทก์ได้กล่าวท้าวถึงฟ้องข้อ 1 อ้างถึงสถานที่เกิดเหตุรับของโจรไว้ชัดเจนแล้วศาลฎีกาพิจารณาแล้วเห็นว่า ฟ้องโจทก์ในข้อ 2 อ้างถึงแต่เพียงวันเวลาที่กล่าวแล้วในข้อ 1 ไม่มีข้อความอันใดที่จะอนุมาณได้ว่าการรับของโจรได้เกิดขึ้นในสถานที่เดียวกันกับที่เกิดเหตุการลักทรัพย์ ฎีกาของโจทก์ฟังไม่ขึ้น พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 523/2489อัยการจังหวัดตะกั่วป่าโจทก์นายจี่ เลี้ยวสกุลจำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 321 ป.วิ.อ. ม. 158, ม. 161, ม. 192ฟ้องโจทก์ข้อ 1 กล่าวถึงทรัพย์หายและสถานที่ที่ทรัพย์หายฟ้องข้อ 2 หาว่าจำเลยรับของโจร อ้างวันเวลาเกิดเหตุในข้อ 1 แต่มิได้อ้างสถานที่เกิดเหตุด้วยดังนี้จะฟังว่าโจทก์ได้อ้างรวมถึงสถานที่เกิดเหตุด้วยนั้นไม่ได้ ถือว่าฟ้องไม่ระบุที่เกิดเหตุ ต้องยกฟ้องโจทก์บรรยายฟ้องว่า "ข้อ 1 เมื่อวันที่ 19 มกราคม 2488 เวลากลางวัน ได้มีคนร้ายลักทรัพย์สิ่งของ ๆ นางหยิ้น จองสกุลเหตุเกิดที่ตำบลตะกั่วป่า จังหวัดพังงา ข้อ 2 ตามวันเวลาที่กล่าวมาแล้วในข้อ 1 ตลอดมาถึงวันที่ 31 มกราคม 2488 เวลากลางวันและกลางคืน จำเลยได้สมคบกันรับทรัพย์รายนี้ไว้จากคนร้ายโดยรู้ว่าเป็นของร้ายได้มาจากการกระทำผิดกฎหมาย ฯลฯ ขอให้ลงโทษศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามศาลชั้นต้น วินิจฉัยว่าฟ้องโจทก์ไม่ปรากฏว่า การกระทำผิดเกิดขึ้นที่ใด ให้ยกฟ้องโจทก์ฎีกาอ้างว่า ฟ้องของโจทก์ถูกต้องตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 158 เพราะฟ้องในข้อ 2 ของโจทก์ได้กล่าวท้าวถึงฟ้องข้อ 1 อ้างถึงสถานที่เกิดเหตุรับของโจรไว้ชัดเจนแล้วศาลฎีกาพิจารณาแล้วเห็นว่า ฟ้องโจทก์ในข้อ 2 อ้างถึงแต่เพียงวันเวลาที่กล่าวแล้วในข้อ 1 ไม่มีข้อความอันใดที่จะอนุมาณได้ว่าการรับของโจรได้เกิดขึ้นในสถานที่เดียวกันกับที่เกิดเหตุการลักทรัพย์ ฎีกาของโจทก์ฟังไม่ขึ้น พิพากษายืน(ประมูล สุวรรณศร-อิศรภักดีธรรมวิเทต-เลขวณิชธรรมวิทักษ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ