คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 281/2496หลักกฎหมาย: ความผิดฐานขนสุราโดยไม่ได้รับอนุญาตตามมาตรา 11 แห่งพระราชบัญญัติภาษีชั้นในนั้นมุ่งหมายถึงการขนน้ำสุราที่ชอบด้วยกฎหมายไปต่างตำบลถ้าหากน้ำสุราที่ขนเป็นน้ำสุราที่ผิดกฎหมายแล้ว ย่อมไม่อยู่ในบังคับแห่งบทมาตรานี้และแม้จะเป็นเวลาที่ใช้พระราชบัญญัติสุราพ.ศ.2493 แล้วก็ตามก็ยังมีบทความทำนองเดียวกับ พระราชบัญญัติภาษีชั้นในดังกล่าวแล้วจึงยังไม่เป็นผิดตาม พระราบัญญัติภาษีชั้นในและพระราชัญญัติสุรา พ.ศ.2493 (อ้างฎีกาที่ 38/2493)โจทก์ฟ้องจำเลยให้การรับสารภาพตามฟ้องว่า จำเลยบังอาจมีสุรากลั่น 710.975 ลิตร โดยรู้ว่าเป็นสุราที่ทำขึ้นโดยมิได้รับอนุญาตและจำเลยได้บังอาจทำการขนสุราดังกล่าว จากจังหวัดพระนครและธนบุรีเข้ามาในจังหวัดชุมพร โดยมิได้รับใบอนุญาตขนสุรา ฯลฯศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยฐานมีสุราที่ทำขึ้นฝ่าฝืนกฎหมายเท่านั้น จะเอาผิดฐานขนสุราไม่มีใบขนด้วยไม่ได้ เพราะเป็นน้ำสุราที่ผิดกฎหมายโจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า กรณีขนน้ำสุราที่ผิดกฎหมายหาอยู่ในบังคับแห่งบทกฎหมายมาตรา 11 แห่ง พระราชบัญญัติภาษีชั้นในว่าด้วยการขนน้ำสุราไปต่างตำบล ให้มีหนังสือเพื่อขอใบอนุญาตไม่ แม้คดีนี้จะเป็นเวลาที่ใช้ พระราชบัญญัติสุรา พ.ศ. 2493 แล้วก็ตาม ก็ยังมีบทความทำนองเดียวกับ พระราชบัญญัติภาษีชั้นในที่ศาลฎีกา ได้เคยวินิจฉัยมาแล้ว จึงพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 281/2496อัยการจังหวัดชุมพรโจทก์นายสอาด วรรณเกียรติ์จำเลย พ.ร.บ.ภาษีชั้นใน พ.ร.บ.สุรา พ.ศ.2493 ความผิดฐานขนสุราโดยไม่ได้รับอนุญาตตามมาตรา 11 แห่งพระราชบัญญัติภาษีชั้นในนั้นมุ่งหมายถึงการขนน้ำสุราที่ชอบด้วยกฎหมายไปต่างตำบลถ้าหากน้ำสุราที่ขนเป็นน้ำสุราที่ผิดกฎหมายแล้ว ย่อมไม่อยู่ในบังคับแห่งบทมาตรานี้และแม้จะเป็นเวลาที่ใช้พระราชบัญญัติสุราพ.ศ.2493 แล้วก็ตามก็ยังมีบทความทำนองเดียวกับ พระราชบัญญัติภาษีชั้นในดังกล่าวแล้วจึงยังไม่เป็นผิดตาม พระราบัญญัติภาษีชั้นในและพระราชัญญัติสุรา พ.ศ.2493 (อ้างฎีกาที่ 38/2493)โจทก์ฟ้องจำเลยให้การรับสารภาพตามฟ้องว่า จำเลยบังอาจมีสุรากลั่น 710.975 ลิตร โดยรู้ว่าเป็นสุราที่ทำขึ้นโดยมิได้รับอนุญาตและจำเลยได้บังอาจทำการขนสุราดังกล่าว จากจังหวัดพระนครและธนบุรีเข้ามาในจังหวัดชุมพร โดยมิได้รับใบอนุญาตขนสุรา ฯลฯศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยฐานมีสุราที่ทำขึ้นฝ่าฝืนกฎหมายเท่านั้น จะเอาผิดฐานขนสุราไม่มีใบขนด้วยไม่ได้ เพราะเป็นน้ำสุราที่ผิดกฎหมายโจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า กรณีขนน้ำสุราที่ผิดกฎหมายหาอยู่ในบังคับแห่งบทกฎหมายมาตรา 11 แห่ง พระราชบัญญัติภาษีชั้นในว่าด้วยการขนน้ำสุราไปต่างตำบล ให้มีหนังสือเพื่อขอใบอนุญาตไม่ แม้คดีนี้จะเป็นเวลาที่ใช้ พระราชบัญญัติสุรา พ.ศ. 2493 แล้วก็ตาม ก็ยังมีบทความทำนองเดียวกับ พระราชบัญญัติภาษีชั้นในที่ศาลฎีกา ได้เคยวินิจฉัยมาแล้ว จึงพิพากษายืน(มนูภันย์วิมลสาร-นนทประชา-ทรงนิติกรณ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องจำเลยให้การรับสารภาพตามฟ้องว่า จำเลยบังอาจมีสุรากลั่น 710.975 ลิตร โดยรู้ว่าเป็นสุราที่ทำขึ้นโดยมิได้รับอนุญาตและจำเลยได้บังอาจทำการขนสุราดังกล่าว จากจังหวัดพระนครและธนบุรีเข้ามาในจังหวัดชุมพร โดยมิได้รับใบอนุญาตขนสุรา ฯลฯศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยฐานมีสุราที่ทำขึ้นฝ่าฝืนกฎหมายเท่านั้น จะเอาผิดฐานขนสุราไม่มีใบขนด้วยไม่ได้ เพราะเป็นน้ำสุราที่ผิดกฎหมายโจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า กรณีขนน้ำสุราที่ผิดกฎหมายหาอยู่ในบังคับแห่งบทกฎหมายมาตรา 11 แห่ง พระราชบัญญัติภาษีชั้นในว่าด้วยการขนน้ำสุราไปต่างตำบล ให้มีหนังสือเพื่อขอใบอนุญาตไม่ แม้คดีนี้จะเป็นเวลาที่ใช้ พระราชบัญญัติสุรา พ.ศ. 2493 แล้วก็ตาม ก็ยังมีบทความทำนองเดียวกับ พระราชบัญญัติภาษีชั้นในที่ศาลฎีกา ได้เคยวินิจฉัยมาแล้ว จึงพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 281/2496อัยการจังหวัดชุมพรโจทก์นายสอาด วรรณเกียรติ์จำเลย พ.ร.บ.ภาษีชั้นใน พ.ร.บ.สุรา พ.ศ.2493 ความผิดฐานขนสุราโดยไม่ได้รับอนุญาตตามมาตรา 11 แห่งพระราชบัญญัติภาษีชั้นในนั้นมุ่งหมายถึงการขนน้ำสุราที่ชอบด้วยกฎหมายไปต่างตำบลถ้าหากน้ำสุราที่ขนเป็นน้ำสุราที่ผิดกฎหมายแล้ว ย่อมไม่อยู่ในบังคับแห่งบทมาตรานี้และแม้จะเป็นเวลาที่ใช้พระราชบัญญัติสุราพ.ศ.2493 แล้วก็ตามก็ยังมีบทความทำนองเดียวกับ พระราชบัญญัติภาษีชั้นในดังกล่าวแล้วจึงยังไม่เป็นผิดตาม พระราบัญญัติภาษีชั้นในและพระราชัญญัติสุรา พ.ศ.2493 (อ้างฎีกาที่ 38/2493)โจทก์ฟ้องจำเลยให้การรับสารภาพตามฟ้องว่า จำเลยบังอาจมีสุรากลั่น 710.975 ลิตร โดยรู้ว่าเป็นสุราที่ทำขึ้นโดยมิได้รับอนุญาตและจำเลยได้บังอาจทำการขนสุราดังกล่าว จากจังหวัดพระนครและธนบุรีเข้ามาในจังหวัดชุมพร โดยมิได้รับใบอนุญาตขนสุรา ฯลฯศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยฐานมีสุราที่ทำขึ้นฝ่าฝืนกฎหมายเท่านั้น จะเอาผิดฐานขนสุราไม่มีใบขนด้วยไม่ได้ เพราะเป็นน้ำสุราที่ผิดกฎหมายโจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า กรณีขนน้ำสุราที่ผิดกฎหมายหาอยู่ในบังคับแห่งบทกฎหมายมาตรา 11 แห่ง พระราชบัญญัติภาษีชั้นในว่าด้วยการขนน้ำสุราไปต่างตำบล ให้มีหนังสือเพื่อขอใบอนุญาตไม่ แม้คดีนี้จะเป็นเวลาที่ใช้ พระราชบัญญัติสุรา พ.ศ. 2493 แล้วก็ตาม ก็ยังมีบทความทำนองเดียวกับ พระราชบัญญัติภาษีชั้นในที่ศาลฎีกา ได้เคยวินิจฉัยมาแล้ว จึงพิพากษายืน(มนูภันย์วิมลสาร-นนทประชา-ทรงนิติกรณ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ