คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3184/2537หลักกฎหมาย: โจทก์ฟ้องให้จำเลยชำระค่าจ้างที่โจทก์จะต้องจ้างผู้อื่นทำการซ่อมแซมแก้ไขความชำรุดบกพร่องของสิ่งก่อสร้างตามที่โจทก์จำเลยได้ทำสัญญากันไว้เป็นเรื่องฟ้องให้รับผิดตามข้อสัญญาที่ผูกพันกันอยู่อีกส่วนหนึ่ง ซึ่งไม่มีกฎหมายบัญญัติเรื่องอายุความไว้โดยเฉพาะจึงต้องใช้อายุความสิบปี ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาตรา 164 เดิม หาใช่เป็นการฟ้องเรียกค่าเสียหายเพื่อการที่ทำชำรุดบกพร่องอันมีอายุความหนึ่งปีตาม มาตรา 601 ไม่โจทก์ฟ้องว่า โจทก์ว่าจ้างให้จำเลยที่ 1 ปรับปรุงถนน ภายหลังตรวจรับงานแล้ว ปรากฏว่าถนนบางส่วนชำรุด โจทก์แจ้งให้จำเลยที่ 1ซ่อมตามสัญญาแต่จำเลยที่ 1 ไม่ซ่อมตามสัญญา โจทก์มีสิทธิจ้างผู้อื่นทำการซ่อมแทนโดยจำเลยที่ 1 ต้องรับผิดชอบ จำเลยที่ 2 ในฐานะหุ้นส่วนผู้จัดการไม่จำกัดความรับผิดต้องร่วมรับผิดกับจำเลยที่ 1ด้วย ขอให้บังคับให้จำเลยทั้งสองชำระเงิน 187,737 บาทพร้อมดอกเบี้ยจำเลยทั้งสองให้การว่า ความเสียหายที่เกิดขึ้นจากการใช้งานซึ่งย่อมเสื่อมสภาพไปตามกาลเวลาและธรรมชาติอยู่นอกเหนือความรับผิดของจำเลยที่ 1 โจทก์ฟ้องคดีเกิน 1 ปี นับแต่พบเห็นความชำรุดบกพร่องจึงขาดอายุความตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 601ขอให้ยกฟ้องศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยทั้งสองร่วมกันชำระเงิน 78,625 บาทพร้อมดอกเบี้ยอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปี นับแต่วันฟ้องจนกว่าจะชำระเสร็จแก่โจทก์โจทก์และจำเลยทั้งสองอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ภาค 1 พิพากษาแก้เป็นว่า ให้จำเลยทั้งสองร่วมกันชำระเงิน 86,137 บาท แก่โจทก์ นอกจากที่แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นจำเลยทั้งสองฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ตามสัญญาจ้างเอกสารหมาย จ.1 ข้อ 6มีใจความพอสรุปได้ว่า เมื่อผู้ว่าจ้างได้รับมอบงานแล้ว ถ้ามีเหตุชำรุดเสียหายเกิดขึ้นแก่งานที่จ้างภายใน 1 ปี นับแต่วันรับมอบงานโดยผู้รับจ้างทำไว้ไม่เรียบร้อยหรือใช้สิ่งของที่ไม่ดีหรือทำไม่ถูกต้องตามหลักวิชาการ ผู้รับจ้างต้องรีบทำการแก้ไขภายในระยะเวลาที่ผู้ว่าจ้างกำหนด หากผู้รับจ้างบิดพลิ้วไม่แก้ไขซ่อมแซมภายในกำหนดนับแต่วันที่ได้รับแจ้งเป็นหนังสือจากผู้ว่าจ้างผู้ว่าจ้างมีสิทธิจ้างผู้อื่นให้ทำงานจ้างนั้นแทนผู้รับจ้างได้จำเลยที่ 1 ได้รับแจ้งจากโจทก์ให้ซ่อมแซมถนนที่ก่อสร้างรวม 3 ครั้งเมื่อวันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2530 วันที่ 3 และ 23 มีนาคม 2530 ดังนี้การที่โจทก์ผู้ว่าจ้างกับจำเลยที่ 1 ผู้รับจ้างได้มีข้อสัญญาตกลงกันไว้ดังกล่าว จึงย่อมต้องผูกพันปฏิบัติตามสัญญาต่อกัน เมื่อจำเลยที่ 1 ได้รับแจ้งจากโจทก์ให้ซ่อมแซมแก้ไขถนนที่ก่อสร้างแล้วไม่จัดการซ่อมแซมแก้ไขให้เป็นที่เรียบร้อยซึ่งโจทก์มีสิทธิจ้างผู้อื่นให้ทำแทนและเรียกค่าจ้างที่จะต้องจ้างผู้อื่นให้ทำแทนนั้นได้ตามสัญญา การที่จำเลยที่ 1 ไม่ปฏิบัติตามข้อสัญญา จึงเป็นการผิดสัญญา กรณีเป็นเรื่องที่โจทก์ฟ้องให้จำเลยที่ 1 รับผิดตามสัญญาอันผูกพันกันอยู่อีกส่วนหนึ่งต่างหาก ซึ่งกรณีนี้ไม่มีกฎหมายบัญญัติเรื่องอายุความไว้โดยเฉพาะ จึงต้องใช้อายุความ 10 ปีตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 164 เดิม กรณีหาใช่เป็นการฟ้องเรียกค่าเสียหายเพื่อการที่ทำชำรุดบกพร่องอันมีอายุความ 1 ปีตามมาตรา 601 ไม่ จึงจะนำมาตรา 601 มาปรับไม่ได้ จำเลยที่ 1ได้รับแจ้งจากโจทก์ให้ซ่อมแซมแก้ไขถนนที่ก่อสร้างเมื่อวันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2530 วันที่ 3 และ 23 มีนาคม 2530 โจทก์ฟ้องคดีเมื่อวันที่ 28 มกราคม 2531 จึงไม่ขาดอายุความพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3184/2537เทศบาล เมือง ร้อยเอ็ดโจทก์ห้างหุ้นส่วนจำกัด วัฒ นา ร้อยเอ็ด ก่อสร้าง กับพวกจำเลย ป.พ.พ. ม. 164 เดิม, ม. 601 โจทก์ฟ้องให้จำเลยชำระค่าจ้างที่โจทก์จะต้องจ้างผู้อื่นทำการซ่อมแซมแก้ไขความชำรุดบกพร่องของสิ่งก่อสร้างตามที่โจทก์จำเลยได้ทำสัญญากันไว้เป็นเรื่องฟ้องให้รับผิดตามข้อสัญญาที่ผูกพันกันอยู่อีกส่วนหนึ่ง ซึ่งไม่มีกฎหมายบัญญัติเรื่องอายุความไว้โดยเฉพาะจึงต้องใช้อายุความสิบปี ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาตรา 164 เดิม หาใช่เป็นการฟ้องเรียกค่าเสียหายเพื่อการที่ทำชำรุดบกพร่องอันมีอายุความหนึ่งปีตาม มาตรา 601 ไม่โจทก์ฟ้องว่า โจทก์ว่าจ้างให้จำเลยที่ 1 ปรับปรุงถนน ภายหลังตรวจรับงานแล้ว ปรากฏว่าถนนบางส่วนชำรุด โจทก์แจ้งให้จำเลยที่ 1ซ่อมตามสัญญาแต่จำเลยที่ 1 ไม่ซ่อมตามสัญญา โจทก์มีสิทธิจ้างผู้อื่นทำการซ่อมแทนโดยจำเลยที่ 1 ต้องรับผิดชอบ จำเลยที่ 2 ในฐานะหุ้นส่วนผู้จัดการไม่จำกัดความรับผิดต้องร่วมรับผิดกับจำเลยที่ 1ด้วย ขอให้บังคับให้จำเลยทั้งสองชำระเงิน 187,737 บาทพร้อมดอกเบี้ยจำเลยทั้งสองให้การว่า ความเสียหายที่เกิดขึ้นจากการใช้งานซึ่งย่อมเสื่อมสภาพไปตามกาลเวลาและธรรมชาติอยู่นอกเหนือความรับผิดของจำเลยที่ 1 โจทก์ฟ้องคดีเกิน 1 ปี นับแต่พบเห็นความชำรุดบกพร่องจึงขาดอายุความตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 601ขอให้ยกฟ้องศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยทั้งสองร่วมกันชำระเงิน 78,625 บาทพร้อมดอกเบี้ยอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปี นับแต่วันฟ้องจนกว่าจะชำระเสร็จแก่โจทก์โจทก์และจำเลยทั้งสองอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ภาค 1 พิพากษาแก้เป็นว่า ให้จำเลยทั้งสองร่วมกันชำระเงิน 86,137 บาท แก่โจทก์ นอกจากที่แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นจำเลยทั้งสองฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ตามสัญญาจ้างเอกสารหมาย จ.1 ข้อ 6มีใจความพอสรุปได้ว่า เมื่อผู้ว่าจ้างได้รับมอบงานแล้ว ถ้ามีเหตุชำรุดเสียหายเกิดขึ้นแก่งานที่จ้างภายใน 1 ปี นับแต่วันรับมอบงานโดยผู้รับจ้างทำไว้ไม่เรียบร้อยหรือใช้สิ่งของที่ไม่ดีหรือทำไม่ถูกต้องตามหลักวิชาการ ผู้รับจ้างต้องรีบทำการแก้ไขภายในระยะเวลาที่ผู้ว่าจ้างกำหนด หากผู้รับจ้างบิดพลิ้วไม่แก้ไขซ่อมแซมภายในกำหนดนับแต่วันที่ได้รับแจ้งเป็นหนังสือจากผู้ว่าจ้างผู้ว่าจ้างมีสิทธิจ้างผู้อื่นให้ทำงานจ้างนั้นแทนผู้รับจ้างได้จำเลยที่ 1 ได้รับแจ้งจากโจทก์ให้ซ่อมแซมถนนที่ก่อสร้างรวม 3 ครั้งเมื่อวันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2530 วันที่ 3 และ 23 มีนาคม 2530 ดังนี้การที่โจทก์ผู้ว่าจ้างกับจำเลยที่ 1 ผู้รับจ้างได้มีข้อสัญญาตกลงกันไว้ดังกล่าว จึงย่อมต้องผูกพันปฏิบัติตามสัญญาต่อกัน เมื่อจำเลยที่ 1 ได้รับแจ้งจากโจทก์ให้ซ่อมแซมแก้ไขถนนที่ก่อสร้างแล้วไม่จัดการซ่อมแซมแก้ไขให้เป็นที่เรียบร้อยซึ่งโจทก์มีสิทธิจ้างผู้อื่นให้ทำแทนและเรียกค่าจ้างที่จะต้องจ้างผู้อื่นให้ทำแทนนั้นได้ตามสัญญา การที่จำเลยที่ 1 ไม่ปฏิบัติตามข้อสัญญา จึงเป็นการผิดสัญญา กรณีเป็นเรื่องที่โจทก์ฟ้องให้จำเลยที่ 1 รับผิดตามสัญญาอันผูกพันกันอยู่อีกส่วนหนึ่งต่างหาก ซึ่งกรณีนี้ไม่มีกฎหมายบัญญัติเรื่องอายุความไว้โดยเฉพาะ จึงต้องใช้อายุความ 10 ปีตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 164 เดิม กรณีหาใช่เป็นการฟ้องเรียกค่าเสียหายเพื่อการที่ทำชำรุดบกพร่องอันมีอายุความ 1 ปีตามมาตรา 601 ไม่ จึงจะนำมาตรา 601 มาปรับไม่ได้ จำเลยที่ 1ได้รับแจ้งจากโจทก์ให้ซ่อมแซมแก้ไขถนนที่ก่อสร้างเมื่อวันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2530 วันที่ 3 และ 23 มีนาคม 2530 โจทก์ฟ้องคดีเมื่อวันที่ 28 มกราคม 2531 จึงไม่ขาดอายุความพิพากษายืน(สมิทธิ์ วราอุบล-สมาน เวทวินิจ-จิระ บุญพจนสุนทร)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า โจทก์ว่าจ้างให้จำเลยที่ 1 ปรับปรุงถนน ภายหลังตรวจรับงานแล้ว ปรากฏว่าถนนบางส่วนชำรุด โจทก์แจ้งให้จำเลยที่ 1ซ่อมตามสัญญาแต่จำเลยที่ 1 ไม่ซ่อมตามสัญญา โจทก์มีสิทธิจ้างผู้อื่นทำการซ่อมแทนโดยจำเลยที่ 1 ต้องรับผิดชอบ จำเลยที่ 2 ในฐานะหุ้นส่วนผู้จัดการไม่จำกัดความรับผิดต้องร่วมรับผิดกับจำเลยที่ 1ด้วย ขอให้บังคับให้จำเลยทั้งสองชำระเงิน 187,737 บาทพร้อมดอกเบี้ยจำเลยทั้งสองให้การว่า ความเสียหายที่เกิดขึ้นจากการใช้งานซึ่งย่อมเสื่อมสภาพไปตามกาลเวลาและธรรมชาติอยู่นอกเหนือความรับผิดของจำเลยที่ 1 โจทก์ฟ้องคดีเกิน 1 ปี นับแต่พบเห็นความชำรุดบกพร่องจึงขาดอายุความตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 601ขอให้ยกฟ้องศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยทั้งสองร่วมกันชำระเงิน 78,625 บาทพร้อมดอกเบี้ยอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปี นับแต่วันฟ้องจนกว่าจะชำระเสร็จแก่โจทก์โจทก์และจำเลยทั้งสองอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ภาค 1 พิพากษาแก้เป็นว่า ให้จำเลยทั้งสองร่วมกันชำระเงิน 86,137 บาท แก่โจทก์ นอกจากที่แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นจำเลยทั้งสองฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ตามสัญญาจ้างเอกสารหมาย จ.1 ข้อ 6มีใจความพอสรุปได้ว่า เมื่อผู้ว่าจ้างได้รับมอบงานแล้ว ถ้ามีเหตุชำรุดเสียหายเกิดขึ้นแก่งานที่จ้างภายใน 1 ปี นับแต่วันรับมอบงานโดยผู้รับจ้างทำไว้ไม่เรียบร้อยหรือใช้สิ่งของที่ไม่ดีหรือทำไม่ถูกต้องตามหลักวิชาการ ผู้รับจ้างต้องรีบทำการแก้ไขภายในระยะเวลาที่ผู้ว่าจ้างกำหนด หากผู้รับจ้างบิดพลิ้วไม่แก้ไขซ่อมแซมภายในกำหนดนับแต่วันที่ได้รับแจ้งเป็นหนังสือจากผู้ว่าจ้างผู้ว่าจ้างมีสิทธิจ้างผู้อื่นให้ทำงานจ้างนั้นแทนผู้รับจ้างได้จำเลยที่ 1 ได้รับแจ้งจากโจทก์ให้ซ่อมแซมถนนที่ก่อสร้างรวม 3 ครั้งเมื่อวันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2530 วันที่ 3 และ 23 มีนาคม 2530 ดังนี้การที่โจทก์ผู้ว่าจ้างกับจำเลยที่ 1 ผู้รับจ้างได้มีข้อสัญญาตกลงกันไว้ดังกล่าว จึงย่อมต้องผูกพันปฏิบัติตามสัญญาต่อกัน เมื่อจำเลยที่ 1 ได้รับแจ้งจากโจทก์ให้ซ่อมแซมแก้ไขถนนที่ก่อสร้างแล้วไม่จัดการซ่อมแซมแก้ไขให้เป็นที่เรียบร้อยซึ่งโจทก์มีสิทธิจ้างผู้อื่นให้ทำแทนและเรียกค่าจ้างที่จะต้องจ้างผู้อื่นให้ทำแทนนั้นได้ตามสัญญา การที่จำเลยที่ 1 ไม่ปฏิบัติตามข้อสัญญา จึงเป็นการผิดสัญญา กรณีเป็นเรื่องที่โจทก์ฟ้องให้จำเลยที่ 1 รับผิดตามสัญญาอันผูกพันกันอยู่อีกส่วนหนึ่งต่างหาก ซึ่งกรณีนี้ไม่มีกฎหมายบัญญัติเรื่องอายุความไว้โดยเฉพาะ จึงต้องใช้อายุความ 10 ปีตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 164 เดิม กรณีหาใช่เป็นการฟ้องเรียกค่าเสียหายเพื่อการที่ทำชำรุดบกพร่องอันมีอายุความ 1 ปีตามมาตรา 601 ไม่ จึงจะนำมาตรา 601 มาปรับไม่ได้ จำเลยที่ 1ได้รับแจ้งจากโจทก์ให้ซ่อมแซมแก้ไขถนนที่ก่อสร้างเมื่อวันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2530 วันที่ 3 และ 23 มีนาคม 2530 โจทก์ฟ้องคดีเมื่อวันที่ 28 มกราคม 2531 จึงไม่ขาดอายุความพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3184/2537เทศบาล เมือง ร้อยเอ็ดโจทก์ห้างหุ้นส่วนจำกัด วัฒ นา ร้อยเอ็ด ก่อสร้าง กับพวกจำเลย ป.พ.พ. ม. 164 เดิม, ม. 601 โจทก์ฟ้องให้จำเลยชำระค่าจ้างที่โจทก์จะต้องจ้างผู้อื่นทำการซ่อมแซมแก้ไขความชำรุดบกพร่องของสิ่งก่อสร้างตามที่โจทก์จำเลยได้ทำสัญญากันไว้เป็นเรื่องฟ้องให้รับผิดตามข้อสัญญาที่ผูกพันกันอยู่อีกส่วนหนึ่ง ซึ่งไม่มีกฎหมายบัญญัติเรื่องอายุความไว้โดยเฉพาะจึงต้องใช้อายุความสิบปี ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาตรา 164 เดิม หาใช่เป็นการฟ้องเรียกค่าเสียหายเพื่อการที่ทำชำรุดบกพร่องอันมีอายุความหนึ่งปีตาม มาตรา 601 ไม่โจทก์ฟ้องว่า โจทก์ว่าจ้างให้จำเลยที่ 1 ปรับปรุงถนน ภายหลังตรวจรับงานแล้ว ปรากฏว่าถนนบางส่วนชำรุด โจทก์แจ้งให้จำเลยที่ 1ซ่อมตามสัญญาแต่จำเลยที่ 1 ไม่ซ่อมตามสัญญา โจทก์มีสิทธิจ้างผู้อื่นทำการซ่อมแทนโดยจำเลยที่ 1 ต้องรับผิดชอบ จำเลยที่ 2 ในฐานะหุ้นส่วนผู้จัดการไม่จำกัดความรับผิดต้องร่วมรับผิดกับจำเลยที่ 1ด้วย ขอให้บังคับให้จำเลยทั้งสองชำระเงิน 187,737 บาทพร้อมดอกเบี้ยจำเลยทั้งสองให้การว่า ความเสียหายที่เกิดขึ้นจากการใช้งานซึ่งย่อมเสื่อมสภาพไปตามกาลเวลาและธรรมชาติอยู่นอกเหนือความรับผิดของจำเลยที่ 1 โจทก์ฟ้องคดีเกิน 1 ปี นับแต่พบเห็นความชำรุดบกพร่องจึงขาดอายุความตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 601ขอให้ยกฟ้องศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยทั้งสองร่วมกันชำระเงิน 78,625 บาทพร้อมดอกเบี้ยอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปี นับแต่วันฟ้องจนกว่าจะชำระเสร็จแก่โจทก์โจทก์และจำเลยทั้งสองอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ภาค 1 พิพากษาแก้เป็นว่า ให้จำเลยทั้งสองร่วมกันชำระเงิน 86,137 บาท แก่โจทก์ นอกจากที่แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นจำเลยทั้งสองฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ตามสัญญาจ้างเอกสารหมาย จ.1 ข้อ 6มีใจความพอสรุปได้ว่า เมื่อผู้ว่าจ้างได้รับมอบงานแล้ว ถ้ามีเหตุชำรุดเสียหายเกิดขึ้นแก่งานที่จ้างภายใน 1 ปี นับแต่วันรับมอบงานโดยผู้รับจ้างทำไว้ไม่เรียบร้อยหรือใช้สิ่งของที่ไม่ดีหรือทำไม่ถูกต้องตามหลักวิชาการ ผู้รับจ้างต้องรีบทำการแก้ไขภายในระยะเวลาที่ผู้ว่าจ้างกำหนด หากผู้รับจ้างบิดพลิ้วไม่แก้ไขซ่อมแซมภายในกำหนดนับแต่วันที่ได้รับแจ้งเป็นหนังสือจากผู้ว่าจ้างผู้ว่าจ้างมีสิทธิจ้างผู้อื่นให้ทำงานจ้างนั้นแทนผู้รับจ้างได้จำเลยที่ 1 ได้รับแจ้งจากโจทก์ให้ซ่อมแซมถนนที่ก่อสร้างรวม 3 ครั้งเมื่อวันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2530 วันที่ 3 และ 23 มีนาคม 2530 ดังนี้การที่โจทก์ผู้ว่าจ้างกับจำเลยที่ 1 ผู้รับจ้างได้มีข้อสัญญาตกลงกันไว้ดังกล่าว จึงย่อมต้องผูกพันปฏิบัติตามสัญญาต่อกัน เมื่อจำเลยที่ 1 ได้รับแจ้งจากโจทก์ให้ซ่อมแซมแก้ไขถนนที่ก่อสร้างแล้วไม่จัดการซ่อมแซมแก้ไขให้เป็นที่เรียบร้อยซึ่งโจทก์มีสิทธิจ้างผู้อื่นให้ทำแทนและเรียกค่าจ้างที่จะต้องจ้างผู้อื่นให้ทำแทนนั้นได้ตามสัญญา การที่จำเลยที่ 1 ไม่ปฏิบัติตามข้อสัญญา จึงเป็นการผิดสัญญา กรณีเป็นเรื่องที่โจทก์ฟ้องให้จำเลยที่ 1 รับผิดตามสัญญาอันผูกพันกันอยู่อีกส่วนหนึ่งต่างหาก ซึ่งกรณีนี้ไม่มีกฎหมายบัญญัติเรื่องอายุความไว้โดยเฉพาะ จึงต้องใช้อายุความ 10 ปีตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 164 เดิม กรณีหาใช่เป็นการฟ้องเรียกค่าเสียหายเพื่อการที่ทำชำรุดบกพร่องอันมีอายุความ 1 ปีตามมาตรา 601 ไม่ จึงจะนำมาตรา 601 มาปรับไม่ได้ จำเลยที่ 1ได้รับแจ้งจากโจทก์ให้ซ่อมแซมแก้ไขถนนที่ก่อสร้างเมื่อวันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2530 วันที่ 3 และ 23 มีนาคม 2530 โจทก์ฟ้องคดีเมื่อวันที่ 28 มกราคม 2531 จึงไม่ขาดอายุความพิพากษายืน(สมิทธิ์ วราอุบล-สมาน เวทวินิจ-จิระ บุญพจนสุนทร)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ