phoneee/thai-legal-corpus huggingface dataset:
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 304/2468หลักกฎหมาย: ศาลเดิมปรับ ๔๐ บาทตามมาตรา ๑๑๘ ศาลอุทธรณ์แก้ให้จำคุก ๒ เดือนตามมาตรา ๑๕๘ จำเลยฎีกาขอรับโทษตามศาลเดิม ศาลฎีกาตัดสินว่าต้องข้อห้ามตามมาตรา ๖ แห่งพระราชบัญญัติฎีกาอุทธรณ์ ให้ยกฎีกา ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 304/2468กรมตำรวจพระนครบาลโจทก์นายชำล. พ.ร.บ.ลักษณฎีกาอุทธรณ์ พ.ศ.2469 ม. 6ศาลเดิมปรับ ๔๐ บาทตามมาตรา ๑๑๘ ศาลอุทธรณ์แก้ให้จำคุก ๒ เดือนตามมาตรา ๑๕๘ จำเลยฎีกาขอรับโทษตามศาลเดิม ศาลฎีกาตัดสินว่าต้องข้อห้ามตามมาตรา ๖ แห่งพระราชบัญญัติฎีกาอุทธรณ์ ให้ยกฎีกา(นรเนติ-พิพากษา-พรหม)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ศาลเดิมปรับ ๔๐ บาทตามมาตรา ๑๑๘ ศาลอุทธรณ์แก้ให้จำคุก ๒ เดือนตามมาตรา ๑๕๘ จำเลยฎีกาขอรับโทษตามศาลเดิม ศาลฎีกาตัดสินว่าต้องข้อห้ามตามมาตรา ๖ แห่งพระราชบัญญัติฎีกาอุทธรณ์ ให้ยกฎีกา ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 304/2468กรมตำรวจพระนครบาลโจทก์นายชำล. พ.ร.บ.ลักษณฎีกาอุทธรณ์ พ.ศ.2469 ม. 6ศาลเดิมปรับ ๔๐ บาทตามมาตรา ๑๑๘ ศาลอุทธรณ์แก้ให้จำคุก ๒ เดือนตามมาตรา ๑๕๘ จำเลยฎีกาขอรับโทษตามศาลเดิม ศาลฎีกาตัดสินว่าต้องข้อห้ามตามมาตรา ๖ แห่งพระราชบัญญัติฎีกาอุทธรณ์ ให้ยกฎีกา(นรเนติ-พิพากษา-พรหม)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุหมายเหตุ: 116231. คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 303/2468 พิมพ์คำพิพากษาฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 303/2468 ป.อ. ม. 294 ตอน 2()แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
พระราชบัญญัติเครื่องแบบเจ้าหน้าที่ส่วนท้องถิ่น พ.ศ. 2509พระราชบัญญัติ เครื่องแบบเจ้าหน้าที่ส่วนท้องถิ่น พ.ศ. ๒๕๐๙ในพระปรมาภิไธย พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช สังวาลย์ ผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ ให้ไว้ ณ วันที่ ๓๐ กันยายน พ.ศ. ๒๕๐๙ เป็นปีที่ ๒๑ ในรัชกาลปัจจุบันโดยที่เป็นการสมควรปรับปรุงกฎหมายว่าด้วยเครื่องแบบเจ้าหน้าที่ส่วนท้องถิ่น พระมหากษัตริย์โดยคำแนะนำและยินยอมของสภาร่างรัฐธรรมนูญในฐานะรัฐสภา จึงมีพระบรมราชโองการให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้มาตรา 1 มาตรา ๑ พระราชบัญญัตินี้เรียกว่า "พระราชบัญญัติเครื่องแบบเจ้าหน้าที่ส่วนท้องถิ่น พ.ศ. ๒๕๐๙"มาตรา 2 มาตรา ๒ พระราชบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา 3 มาตรา ๓ ให้ยกเลิกพระราชบัญญัติเครื่องแบบเจ้าหน้าที่ฝ่ายท้องถิ่น พุทธศักราช ๒๔๗๘มาตรา 4 มาตรา ๔ ในพระราชบัญญัตินี้ "เครื่องแบบ" หมายความว่า เครื่องแต่งกายทั้งหลาย รวมทั้งเครื่องหมายต่าง ๆ ตลอดจนสิ่งประกอบเครื่องแต่งกายอย่างอื่น ที่ได้กำหนดให้เจ้าหน้าที่ส่วนท้องถิ่นแต่ง "เจ้าหน้าที่ส่วนท้องถิ่น" หมายความว่า สมาชิกสภาจังหวัด ข้าราชการส่วนจังหวัด ลูกจ้างประจำขององค์การบริหารส่วนจังหวัดมาตรา 4 สมาชิกสภาเทศบาล นายกเทศมนตรี เทศมนตรี พนักงานเทศบาล ลูกจ้างประจำของเทศบาล กรรมการสุขาภิบาล พนักงานสุขาภิบาล ลูกจ้างประจำของสุขาภิบาล สมาชิกสภาตำบล กรรมการตำบล พนักงานตำบล ลูกจ้างประจำขององค์การบริหารส่วนตำบล กำนัน ผู้ใหญ่บ้าน สารวัตรตำบล แพทย์ประจำตำบลมาตรา 4 และหมายความรวมถึงผู้ได้รับบำเหน็จบำนาญตามกฎหมายว่าด้วยบำเหน็จบำนาญข้าราชการส่วนท้องถิ่นมาตรา 5 มาตรา ๕ ลักษณะ ชนิด และประเภทของเครื่องแบบ และระเบียบในการแต่งเครื่องแบบของเจ้าหน้าที่ส่วนท้องถิ่นแต่ละจำพวกหรือแต่ละชั้น ให้กำหนดโดยกฎกระทรวงมาตรา 6 มาตรา ๖ ผู้ใดไม่มีสิทธิแต่งเครื่องแบบตามพระราชบัญญัตินี้ได้โดยชอบด้วยกฎหมาย แต่งเครื่องแบบนั้นเพื่อจะให้ผู้อื่นเชื่อว่าตนเป็นเจ้าหน้าที่ส่วนท้องถิ่น ต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินหนึ่งปี หรือปรับไม่เกินสองพันบาท หรือทั้งจำทั้งปรับมาตรา 7 มาตรา ๗ ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยรักษาการตามพระราชบัญญัตินี้ และให้มีอำนาจออกกฎกระทรวงเพื่อปฏิบัติการตามพระราชบัญญัตินี้ กฎกระทรวงนั้น เมื่อได้ประกาศในราชกิจจานุเบกษาแล้วให้ใช้บังคับได้ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ จอมพล ถนอม กิตติขจร นายกรัฐมนตรีหมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชบัญญัติฉบับนี้ คือ พระราชบัญญัติเครื่องแบบเจ้าหน้าที่ฝ่ายท้องถิ่น พุทธศักราช ๒๔๗๘ ที่ใช้อยู่ในปัจจุบันยังไม่อาจกำหนดเครื่องแบบของเจ้าหน้าที่ส่วนท้องถิ่นบางเหล่า เช่น ครูประชาบาลที่จะโอนมาเป็นข้าราชการส่วนจังหวัด เป็นต้นและโทษที่จะลงแก่ผู้ฝ่าฝืนที่กำหนดไว้นั้นก็ไม่เหมาะกับปัจจุบันด้วย จึงได้ปรับปรุงใหม่
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 63133หลักกฎหมาย: ทนายจำเลยลงชื่อในฎีกาโดยไม่มีอำนาจเท่ากับไม่มีลายมือชื่อของจำเลยในฎีกา การให้สัตยาบันภายหลังเมื่อสิ้นระยะเวลาฎีกาแล้วย่อมไม่เป็นผล แต่เมื่อถือว่าฎีกาเป็นคำคู่ความที่จะต้องดำเนินตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 18 จึงชอบที่จะให้จำเลยลงชื่อในฐานะผู้ฎีกาในฟ้องฎีกาเสียให้ถูกต้องแล้วดำเนินการตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา232,247 ต่อไป ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 814/2519กรุงเทพมหานครโจทก์นายเต็กเฮง แซ่ตั้งจำเลย ป.วิ.พ. ม. 18, ม. 232, ม. 247ทนายจำเลยลงชื่อในฎีกาโดยไม่มีอำนาจเท่ากับไม่มีลายมือชื่อของจำเลยในฎีกา การให้สัตยาบันภายหลังเมื่อสิ้นระยะเวลาฎีกาแล้วย่อมไม่เป็นผล แต่เมื่อถือว่าฎีกาเป็นคำคู่ความที่จะต้องดำเนินตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 18 จึงชอบที่จะให้จำเลยลงชื่อในฐานะผู้ฎีกาในฟ้องฎีกาเสียให้ถูกต้องแล้วดำเนินการตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา232,247 ต่อไป(แถม ดุลยสุข-ถนอม ครูไพศาล-สุจริต เสถียรกาล)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 814/2519กรุงเทพมหานครโจทก์นายเต็กเฮง แซ่ตั้งจำเลย ป.วิ.พ. ม. 18, ม. 232, ม. 247ทนายจำเลยลงชื่อในฎีกาโดยไม่มีอำนาจเท่ากับไม่มีลายมือชื่อของจำเลยในฎีกา การให้สัตยาบันภายหลังเมื่อสิ้นระยะเวลาฎีกาแล้วย่อมไม่เป็นผล แต่เมื่อถือว่าฎีกาเป็นคำคู่ความที่จะต้องดำเนินตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 18 จึงชอบที่จะให้จำเลยลงชื่อในฐานะผู้ฎีกาในฟ้องฎีกาเสียให้ถูกต้องแล้วดำเนินการตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา232,247 ต่อไป(แถม ดุลยสุข-ถนอม ครูไพศาล-สุจริต เสถียรกาล)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
กฎกระทรวงกฎกระทรวงกำหนดให้ทางน้ำชลประทานอ่างเก็บน้ำห้วยมุกเป็นทางน้ำชลประทานที่จะเรียกเก็บค่าชลประทานพ.ศ. ๒๕๕๑[๑] อาศัยอำนาจตามความในมาตรา๘ (๑) แห่งพระราชบัญญัติการชลประทานหลวง พุทธศักราช ๒๔๘๕ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติการชลประทานหลวง (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๑๘ และมาตรา๔๒ แห่งพระราชบัญญัติการชลประทานหลวง พุทธศักราช ๒๔๘๕อันเป็นกฎหมายที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคลซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๓๒ มาตรา ๓๓ มาตรา ๓๔ มาตรา ๔๑ มาตรา ๔๒ และมาตรา ๔๓ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย บัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมายรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้ให้ทางน้ำชลประทานอ่างเก็บน้ำห้วยมุกในท้องที่ตำบลน้ำเที่ยง อำเภอคำชะอี จังหวัดมุกดาหาร ภายในแนวเขตตามแผนที่ท้ายกฎกระทรวงนี้เป็นทางน้ำชลประทานที่จะเรียกเก็บค่าชลประทานให้ไว้ ณ วันที่ ๑๐กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๕๑สมศักดิ์ ปริศนานันทกุลรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์[เอกสารแนบท้าย]๑. แผนที่ท้ายกฎกระทรวงกำหนดให้ทางน้ำชลประทานอ่างเก็บน้ำห้วยมุกเป็นทางน้ำชลประทานที่จะเรียกเก็บค่าชลประทาน พ.ศ. ๒๕๕๑ (ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)หมายเหตุ :-เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือโดยที่เป็นการสมควรกำหนดให้ทางน้ำชลประทานอ่างเก็บน้ำห้วยมุกในท้องที่ตำบลน้ำเที่ยง อำเภอคำชะอี จังหวัดมุกดาหารเป็นทางน้ำชลประทานที่จะเรียกเก็บค่าชลประทาน เพื่อให้เกิดประโยชน์จากการใช้น้ำอย่างเต็มที่และเนื่องจากมาตรา ๘ (๑) แห่งพระราชบัญญัติการชลประทานหลวง พุทธศักราช ๒๔๘๕ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติการชลประทานหลวง (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๑๘บัญญัติให้ทางน้ำชลประทานที่จะเรียกเก็บค่าชลประทานต้องกำหนดโดยกฎกระทรวง จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้ปริยานุช/ผู้จัดทำ๑๑ สิงหาคม ๒๕๕๑วิมล/ปรับปรุง๑๕ ตุลาคม ๒๕๕๗[๑]ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๕/ตอนที่ ๙๓ ก/หน้า ๙/๘ สิงหาคม ๒๕๕๑
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 218/2531หลักกฎหมาย: ฎีกาเพิ่มเติมของจำเลยที่ยื่นเกินกำหนด ศาลชั้นต้นสั่งรับไว้เป็นการไม่ชอบ ศาลฎีการับวินิจฉัยให้ไม่ได้ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยฐานมีลูกระเบิดไว้ในครอบครองแม้จำเลยมิได้อุทธรณ์ก็ตาม แต่เมื่อมีปัญหาต้องวินิจฉัยในชั้นฎีกาว่าจำเลยขว้างลูกระเบิดเพื่อพยายามฆ่าผู้เสียหายหรือไม่และข้อเท็จจริงไม่พอรับฟังว่าจำเลยมีลูกระเบิดศาลฎีกามีอำนาจยกฟ้องโจทก์ในความผิดฐานนี้ได้ด้วยตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 185. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 218/2531พนักงานอัยการ จังหวัด ขอนแก่นโจทก์นาย แหล หรือประเสริฐ หรือเสริฐ รามสูงเนิน หรืออุดม ศิลป์จำเลย ป.อ. ม. 80, ม. 288, ม. 289 ป.วิ.อ. ม. 163, ม. 185, ม. 195, ม. 198, ม. 215, ม. 225 พ.ร.บ.อาวุธปืน เครื่องกระสุนปืน วัตถุระเบิด ดอกไม้เพลิง และสิ่งเทียมอาวุธปืน พ.ศ.2490 ม. 7, ม. 8 ทวิ, ม. 55ฎีกาเพิ่มเติมของจำเลยที่ยื่นเกินกำหนด ศาลชั้นต้นสั่งรับไว้เป็นการไม่ชอบ ศาลฎีการับวินิจฉัยให้ไม่ได้ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยฐานมีลูกระเบิดไว้ในครอบครองแม้จำเลยมิได้อุทธรณ์ก็ตาม แต่เมื่อมีปัญหาต้องวินิจฉัยในชั้นฎีกาว่าจำเลยขว้างลูกระเบิดเพื่อพยายามฆ่าผู้เสียหายหรือไม่และข้อเท็จจริงไม่พอรับฟังว่าจำเลยมีลูกระเบิดศาลฎีกามีอำนาจยกฟ้องโจทก์ในความผิดฐานนี้ได้ด้วยตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 185.(สง่า ศิลปประสิทธิ์-ชูเชิด รักตะบุตร์-ถาวร ตันตราภรณ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 218/2531พนักงานอัยการ จังหวัด ขอนแก่นโจทก์นาย แหล หรือประเสริฐ หรือเสริฐ รามสูงเนิน หรืออุดม ศิลป์จำเลย ป.อ. ม. 80, ม. 288, ม. 289 ป.วิ.อ. ม. 163, ม. 185, ม. 195, ม. 198, ม. 215, ม. 225 พ.ร.บ.อาวุธปืน เครื่องกระสุนปืน วัตถุระเบิด ดอกไม้เพลิง และสิ่งเทียมอาวุธปืน พ.ศ.2490 ม. 7, ม. 8 ทวิ, ม. 55ฎีกาเพิ่มเติมของจำเลยที่ยื่นเกินกำหนด ศาลชั้นต้นสั่งรับไว้เป็นการไม่ชอบ ศาลฎีการับวินิจฉัยให้ไม่ได้ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยฐานมีลูกระเบิดไว้ในครอบครองแม้จำเลยมิได้อุทธรณ์ก็ตาม แต่เมื่อมีปัญหาต้องวินิจฉัยในชั้นฎีกาว่าจำเลยขว้างลูกระเบิดเพื่อพยายามฆ่าผู้เสียหายหรือไม่และข้อเท็จจริงไม่พอรับฟังว่าจำเลยมีลูกระเบิดศาลฎีกามีอำนาจยกฟ้องโจทก์ในความผิดฐานนี้ได้ด้วยตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 185.(สง่า ศิลปประสิทธิ์-ชูเชิด รักตะบุตร์-ถาวร ตันตราภรณ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศกระทรวงอุตสาหกรรมฉบับที่ 5655 (พ.ศ. 2563)ออกตามความในพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมพ.ศ. 2511เรื่อง กําหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมตัวควบคุมแบบโปรแกรมได้ เล่ม 6 ฟังก์ชันนิรภัย----------------------------------อื่นๆ - อาศัยอํานาจตามความในมาตรา 15 แห่งพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม พ.ศ. 2511 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม (ฉบับที่ 7) พ.ศ. 2558 รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมออกประกาศกําหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม ตัวควบคุมแบบโปรแกรมได้ เล่ม 6 ฟังก์ชันนิรภัย มาตรฐานเลขที่ มอก. 61131 เล่ม 6 - 2562 ไว้ ดังมีรายละเอียดต่อท้ายประกาศนี้ ทั้งนี้ ให้มีผลตั้งแต่วันที่ประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปผู้มีอํานาจลงนาม - ประกาศ ณ วันที่ 13 มกราคม พ.ศ. 2563 สุริยะ จึงรุ่งเรืองกิจรัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 70448หลักกฎหมาย: การนับกำหนดโทษการนับกำหนดโทษจำคุกตามมาตรา ๓๖ แห่งกฎหมายอาญาจะให้นับแต่เมื่อใดนั้นอยู่ในอำนาจศาล แล้วแต่ศาลจะกำหนดให้นับ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1137 - 1138/2467อัยการสมุทปราการโจทก์นายอยู่ ช่วงนักธรรมล. ป.อ. ม. 36การนับกำหนดโทษการนับกำหนดโทษจำคุกตามมาตรา ๓๖ แห่งกฎหมายอาญาจะให้นับแต่เมื่อใดนั้นอยู่ในอำนาจศาล แล้วแต่ศาลจะกำหนดให้นับ(พิชัยญาติ-นรเนติ-พรหมทัต)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: การนับกำหนดโทษจำคุกตามมาตรา ๓๖ แห่งกฎหมายอาญาจะให้นับแต่เมื่อใดนั้นอยู่ในอำนาจศาล แล้วแต่ศาลจะกำหนดให้นับ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1137 - 1138/2467อัยการสมุทปราการโจทก์นายอยู่ ช่วงนักธรรมล. ป.อ. ม. 36การนับกำหนดโทษการนับกำหนดโทษจำคุกตามมาตรา ๓๖ แห่งกฎหมายอาญาจะให้นับแต่เมื่อใดนั้นอยู่ในอำนาจศาล แล้วแต่ศาลจะกำหนดให้นับ(พิชัยญาติ-นรเนติ-พรหมทัต)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศคณะกรรมการกํากับตลาดทุนที่ ทธ. 62/2558เรื่อง มาตรฐานการประกอบธุรกิจ โครงสร้างการบริหารงาน ระบบงาน และการให้บริการของผู้ประกอบธุรกิจหลักทรัพย์ และผู้ประกอบธุรกิจสัญญาซื้อขายล่วงหน้า (ฉบับที่ 4) อาศัยอํานาจตามความในมาตรา 16/6 และมาตรา 113 แห่งพระราชบัญญัติหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ พ.ศ. 2535 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ (ฉบับที่ 4) พ.ศ. 2551 มาตรา 114 มาตรา 115 มาตรา 116 และมาตรา 117 แห่งพระราชบัญญัติหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ พ.ศ. 2535 และมาตรา 133 วรรคสอง แห่งพระราชบัญญัติหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ พ.ศ. 2535 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2542 และมาตรา 18 แห่งพระราชบัญญัติสัญญาซื้อขายล่วงหน้า พ.ศ. 2546 คณะกรรมการกํากับตลาดทุนออกข้อกําหนดไว้ดังต่อไปนี้ ข้อ 1 ให้ยกเลิกความใน (2) ของวรรคหนึ่ง ในข้อ 12 แห่งประกาศคณะกรรมการกํากับตลาดทุน ที่ ทธ. 35/2556 เรื่อง มาตรฐานการประกอบธุรกิจ โครงสร้างการบริหารงาน ระบบงาน และการให้บริการของผู้ประกอบธุรกิจหลักทรัพย์และผู้ประกอบธุรกิจสัญญาซื้อขายล่วงหน้า ลงวันที่6 กันยายน พ.ศ. 2556 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยประกาศคณะกรรมการกํากับตลาดทุน ที่ ทธ. 9/2557 เรื่อง มาตรฐานการประกอบธุรกิจ โครงสร้างการบริหารงาน ระบบงาน และการให้บริการของผู้ประกอบธุรกิจหลักทรัพย์และผู้ประกอบธุรกิจสัญญาซื้อขายล่วงหน้า (ฉบับที่ 2) ลงวันที่ 3 มิถุนายน พ.ศ. 2557 และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน"(2) การกําหนดโครงสร้างองค์กร บทบาท อํานาจหน้าที่ และความรับผิดชอบในการดําเนินงานของกรรมการ ผู้บริหาร และบุคลากรที่ชัดเจน" ข้อ 2 ให้ยกเลิกข้อ 71 แห่งประกาศคณะกรรมการกํากับตลาดทุน ที่ ทธ. 35/2556 เรื่อง มาตรฐานการประกอบธุรกิจ โครงสร้างการบริหารงาน ระบบงาน และการให้บริการของผู้ประกอบธุรกิจหลักทรัพย์และผู้ประกอบธุรกิจสัญญาซื้อขายล่วงหน้า ลงวันที่ 6 กันยายน พ.ศ. 2556ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยประกาศคณะกรรมการกํากับตลาดทุน ที่ ทธ. 9/2557 เรื่อง มาตรฐานการประกอบธุรกิจ โครงสร้างการบริหารงาน ระบบงาน และการให้บริการของผู้ประกอบธุรกิจหลักทรัพย์และผู้ประกอบธุรกิจสัญญาซื้อขายล่วงหน้า (ฉบับที่ 2) ลงวันที่ 3 มิถุนายน พ.ศ. 2557ข้อ 3 ประกาศนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ 16 กันยายน พ.ศ. 2558 เป็นต้นไป ประกาศ ณ วันที่ 13 สิงหาคม พ.ศ. 2558(นายรพี สุจริตกุล)เลขาธิการสํานักงานคณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ประธานกรรมการคณะกรรมการกํากับตลาดทุน
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 591/2471หลักกฎหมาย: อายุความเรื่องมีกระสุนโดยไม่ได้รับอนุญาตขาดเมื่อไรปรากฏว่า จำเลยมีกระสุนปืน ๑๒ นัดก่อนออก พรบ อาวุธปืน แต่ จำเลยละเว้นไม่ขออนุญาติพิเศษเพื่อจำหน่ายหรือโอนกระสุนแก่ผู้ใดดังนี้ ปัญหามีว่าคดี โจทก์ขาดอายุความหรือไม่ ฎีกามีว่าคดีโจทก์ไม่ขาดอายุความเพราะเหตุว่าตราบใด จำเลยมีกระสุนปืนโดยไม่ได้รับ อนุญาตจำเลยก็ต้องมีผิดอยู่ตราบนั้น ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 591/2471อัยยการจังหวัดแพร่โจทก์นายแอ๊ดล. พ.ร.บ.อาวุธปืนและเครื่องกระสุนปืน ร.ศ.131 ม. 34 กฎเสนาบดี เรื่องซื้อกระสุนปืน พ.ศ.2459 ม. 6, ม. 7 ป.วิ.อ. อายุความเรื่องมีกระสุนโดยไม่ได้รับอนุญาตขาดเมื่อไรปรากฏว่า จำเลยมีกระสุนปืน ๑๒ นัดก่อนออก พรบ อาวุธปืน แต่ จำเลยละเว้นไม่ขออนุญาติพิเศษเพื่อจำหน่ายหรือโอนกระสุนแก่ผู้ใดดังนี้ ปัญหามีว่าคดี โจทก์ขาดอายุความหรือไม่ ฎีกามีว่าคดีโจทก์ไม่ขาดอายุความเพราะเหตุว่าตราบใด จำเลยมีกระสุนปืนโดยไม่ได้รับ อนุญาตจำเลยก็ต้องมีผิดอยู่ตราบนั้น(พรหม-พิพาก-ศรี)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ปรากฏว่า จำเลยมีกระสุนปืน ๑๒ นัดก่อนออก พรบ อาวุธปืน แต่ จำเลยละเว้นไม่ขออนุญาติพิเศษเพื่อจำหน่ายหรือโอนกระสุนแก่ผู้ใดดังนี้ ปัญหามีว่าคดี โจทก์ขาดอายุความหรือไม่ ฎีกามีว่าคดีโจทก์ไม่ขาดอายุความเพราะเหตุว่าตราบใด จำเลยมีกระสุนปืนโดยไม่ได้รับ อนุญาตจำเลยก็ต้องมีผิดอยู่ตราบนั้น ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 591/2471อัยยการจังหวัดแพร่โจทก์นายแอ๊ดล. พ.ร.บ.อาวุธปืนและเครื่องกระสุนปืน ร.ศ.131 ม. 34 กฎเสนาบดี เรื่องซื้อกระสุนปืน พ.ศ.2459 ม. 6, ม. 7 ป.วิ.อ. อายุความเรื่องมีกระสุนโดยไม่ได้รับอนุญาตขาดเมื่อไรปรากฏว่า จำเลยมีกระสุนปืน ๑๒ นัดก่อนออก พรบ อาวุธปืน แต่ จำเลยละเว้นไม่ขออนุญาติพิเศษเพื่อจำหน่ายหรือโอนกระสุนแก่ผู้ใดดังนี้ ปัญหามีว่าคดี โจทก์ขาดอายุความหรือไม่ ฎีกามีว่าคดีโจทก์ไม่ขาดอายุความเพราะเหตุว่าตราบใด จำเลยมีกระสุนปืนโดยไม่ได้รับ อนุญาตจำเลยก็ต้องมีผิดอยู่ตราบนั้น(พรหม-พิพาก-ศรี)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 323/2470หลักกฎหมาย: เจตนาจะทำผิดแต่ยังไม่ได้ลงมือไม่มีผิดปัญหากฎหมายข้อเท็จจริงฟังได้ว่า จำเลยสำแดงเจตนาฤาเตรียมการจะลัก แต่จำเลยยังไม่ได้ลงมือทำการลักฤาล่วงสิทธิในทรัพย์ของเจ้าทรัพย์ ดังนี้ ศาลเดิมแลศาลอุทธรณ์ตัดสินว่า จำเลยยังไม่มีผิด โจทย์ฎีกาเปนปัญหาข้อกฎหมายว่า กิริยาที่จำเลยทำนั้นต้องมีผิดฐานพยายามลักทรัพย์ ฎีกาตัดสินยืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 323/2470อัยการอุดรธานีโจทก์นายพุดทาล. ป.อ. ม. 293-60เจตนาจะทำผิดแต่ยังไม่ได้ลงมือไม่มีผิดปัญหากฎหมายข้อเท็จจริงฟังได้ว่า จำเลยสำแดงเจตนาฤาเตรียมการจะลัก แต่จำเลยยังไม่ได้ลงมือทำการลักฤาล่วงสิทธิในทรัพย์ของเจ้าทรัพย์ ดังนี้ ศาลเดิมแลศาลอุทธรณ์ตัดสินว่า จำเลยยังไม่มีผิด โจทย์ฎีกาเปนปัญหาข้อกฎหมายว่า กิริยาที่จำเลยทำนั้นต้องมีผิดฐานพยายามลักทรัพย์ ฎีกาตัดสินยืน(พิพาก-ศรี-พรหม)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ข้อเท็จจริงฟังได้ว่า จำเลยสำแดงเจตนาฤาเตรียมการจะลัก แต่จำเลยยังไม่ได้ลงมือทำการลักฤาล่วงสิทธิในทรัพย์ของเจ้าทรัพย์ ดังนี้ ศาลเดิมแลศาลอุทธรณ์ตัดสินว่า จำเลยยังไม่มีผิด โจทย์ฎีกาเปนปัญหาข้อกฎหมายว่า กิริยาที่จำเลยทำนั้นต้องมีผิดฐานพยายามลักทรัพย์ ฎีกาตัดสินยืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 323/2470อัยการอุดรธานีโจทก์นายพุดทาล. ป.อ. ม. 293-60เจตนาจะทำผิดแต่ยังไม่ได้ลงมือไม่มีผิดปัญหากฎหมายข้อเท็จจริงฟังได้ว่า จำเลยสำแดงเจตนาฤาเตรียมการจะลัก แต่จำเลยยังไม่ได้ลงมือทำการลักฤาล่วงสิทธิในทรัพย์ของเจ้าทรัพย์ ดังนี้ ศาลเดิมแลศาลอุทธรณ์ตัดสินว่า จำเลยยังไม่มีผิด โจทย์ฎีกาเปนปัญหาข้อกฎหมายว่า กิริยาที่จำเลยทำนั้นต้องมีผิดฐานพยายามลักทรัพย์ ฎีกาตัดสินยืน(พิพาก-ศรี-พรหม)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 741/2482หลักกฎหมาย: ศาลเดิมลงโทษจำเลย+ต้มสุราปรับ 160 บาท ศาลอุทธรณ์ให้ลงโทษฐาน+กินสุราปรับ 10 บาท โจทก์ฎีกาข้อเท็จจริงได้โจทก์ฟ้องว่าจำเลยต้นกลั่นสุราเถื่อนมีและกินสุรานั้น ศาลชั้นต้นลงโทษจำเลยทั้ง ๓ ฐานต้มกลั่นสุราตามพ.ร.บ.ภาษีชั้นใน จ.ศ.๑๒๔๘ มาตรา ๓๘ แก้ไข พ.ศ.๒๔๗๖ มาตรา ๗ -๘ ปรับคนละ ๑๖๐ บาท ลดให้นายตุกกึ่ง ๑ เหลือ ๘๐ บาท นายเล็ก นายเชยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ไม่เชื่อว่าจำเลยต้มกลั่น ฟังเพียงว่านายเล็กคนเดียวกินสุราเถื่อน จึงพิพากษาแก้ให้ปรับนายเล็ก ๒๐ บาท ตามพระราชบัญญัติภาษีชั้นใน จ.ศ.๑๒๔๘ มาตรา ๖ ปรับ ๒๐ บาท ลดกึ่ง ๑ เหลือ ๑๐ บาท โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาฟังว่าจำเลยสมคบกันต้มกลั่นสุราเถื่อน จึงพิพากษากลับคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ยืนตามศาลเดิม ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 741/2482อัยยการสุราษฎร์ธานีโจทก์นายตุก นายเล็ก นายเชยจำเลยศาลเดิมลงโทษจำเลย+ต้มสุราปรับ 160 บาท ศาลอุทธรณ์ให้ลงโทษฐาน+กินสุราปรับ 10 บาท โจทก์ฎีกาข้อเท็จจริงได้โจทก์ฟ้องว่าจำเลยต้นกลั่นสุราเถื่อนมีและกินสุรานั้น ศาลชั้นต้นลงโทษจำเลยทั้ง ๓ ฐานต้มกลั่นสุราตามพ.ร.บ.ภาษีชั้นใน จ.ศ.๑๒๔๘ มาตรา ๓๘ แก้ไข พ.ศ.๒๔๗๖ มาตรา ๗ -๘ ปรับคนละ ๑๖๐ บาท ลดให้นายตุกกึ่ง ๑ เหลือ ๘๐ บาท นายเล็ก นายเชยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ไม่เชื่อว่าจำเลยต้มกลั่น ฟังเพียงว่านายเล็กคนเดียวกินสุราเถื่อน จึงพิพากษาแก้ให้ปรับนายเล็ก ๒๐ บาท ตามพระราชบัญญัติภาษีชั้นใน จ.ศ.๑๒๔๘ มาตรา ๖ ปรับ ๒๐ บาท ลดกึ่ง ๑ เหลือ ๑๐ บาท โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาฟังว่าจำเลยสมคบกันต้มกลั่นสุราเถื่อน จึงพิพากษากลับคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ยืนตามศาลเดิม(อิศร-อรรถกฤต ช.เพ็ญชาติ-สุทธิอรรถนฤมนตร์)ศาลชั้นต้น - นายเริ่มศาลอุทธรณ์ - พระอรวุฒิวินิจฉัยแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่าจำเลยต้นกลั่นสุราเถื่อนมีและกินสุรานั้น ศาลชั้นต้นลงโทษจำเลยทั้ง ๓ ฐานต้มกลั่นสุราตามพ.ร.บ.ภาษีชั้นใน จ.ศ.๑๒๔๘ มาตรา ๓๘ แก้ไข พ.ศ.๒๔๗๖ มาตรา ๗ -๘ ปรับคนละ ๑๖๐ บาท ลดให้นายตุกกึ่ง ๑ เหลือ ๘๐ บาท นายเล็ก นายเชยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ไม่เชื่อว่าจำเลยต้มกลั่น ฟังเพียงว่านายเล็กคนเดียวกินสุราเถื่อน จึงพิพากษาแก้ให้ปรับนายเล็ก ๒๐ บาท ตามพระราชบัญญัติภาษีชั้นใน จ.ศ.๑๒๔๘ มาตรา ๖ ปรับ ๒๐ บาท ลดกึ่ง ๑ เหลือ ๑๐ บาท โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาฟังว่าจำเลยสมคบกันต้มกลั่นสุราเถื่อน จึงพิพากษากลับคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ยืนตามศาลเดิม ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 741/2482อัยยการสุราษฎร์ธานีโจทก์นายตุก นายเล็ก นายเชยจำเลยศาลเดิมลงโทษจำเลย+ต้มสุราปรับ 160 บาท ศาลอุทธรณ์ให้ลงโทษฐาน+กินสุราปรับ 10 บาท โจทก์ฎีกาข้อเท็จจริงได้โจทก์ฟ้องว่าจำเลยต้นกลั่นสุราเถื่อนมีและกินสุรานั้น ศาลชั้นต้นลงโทษจำเลยทั้ง ๓ ฐานต้มกลั่นสุราตามพ.ร.บ.ภาษีชั้นใน จ.ศ.๑๒๔๘ มาตรา ๓๘ แก้ไข พ.ศ.๒๔๗๖ มาตรา ๗ -๘ ปรับคนละ ๑๖๐ บาท ลดให้นายตุกกึ่ง ๑ เหลือ ๘๐ บาท นายเล็ก นายเชยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ไม่เชื่อว่าจำเลยต้มกลั่น ฟังเพียงว่านายเล็กคนเดียวกินสุราเถื่อน จึงพิพากษาแก้ให้ปรับนายเล็ก ๒๐ บาท ตามพระราชบัญญัติภาษีชั้นใน จ.ศ.๑๒๔๘ มาตรา ๖ ปรับ ๒๐ บาท ลดกึ่ง ๑ เหลือ ๑๐ บาท โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาฟังว่าจำเลยสมคบกันต้มกลั่นสุราเถื่อน จึงพิพากษากลับคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ยืนตามศาลเดิม(อิศร-อรรถกฤต ช.เพ็ญชาติ-สุทธิอรรถนฤมนตร์)ศาลชั้นต้น - นายเริ่มศาลอุทธรณ์ - พระอรวุฒิวินิจฉัยแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 64889หลักกฎหมาย: เมื่อปรากฏว่าที่ดินที่พิพาทในคดีนี้เป็นที่ดินแปลงเดียวกับที่ดินพิพาทตามสำนวนคดีอาญาที่โจทก์เคยฟ้องจำเลยหาว่าบุกรุกและในคดีอาญาดังกล่าวศาลฎีกาพิพากษาแล้วว่าจำเลยมิได้บุกรุก ศาลฎีกาจึงอนุญาตให้จำเลยอ้างสำเนาคำพิพากษาศาลฎีกาดังกล่าวมาเป็นพยานเพิ่มเติมเพื่อประกอบการพิจารณาของศาลฎีกาได้ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 459/2514นายสุดี หนองเด่นโจทก์พันตำรวจตรีเชิงชาย ชินประยูรจำเลย ป.วิ.พ. ม. 88เมื่อปรากฏว่าที่ดินที่พิพาทในคดีนี้เป็นที่ดินแปลงเดียวกับที่ดินพิพาทตามสำนวนคดีอาญาที่โจทก์เคยฟ้องจำเลยหาว่าบุกรุกและในคดีอาญาดังกล่าวศาลฎีกาพิพากษาแล้วว่าจำเลยมิได้บุกรุก ศาลฎีกาจึงอนุญาตให้จำเลยอ้างสำเนาคำพิพากษาศาลฎีกาดังกล่าวมาเป็นพยานเพิ่มเติมเพื่อประกอบการพิจารณาของศาลฎีกาได้(สุธรรม วรรณแสง-จำรูญ โชติรัต-ประพจน์ ถิระวัฒน์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 459/2514นายสุดี หนองเด่นโจทก์พันตำรวจตรีเชิงชาย ชินประยูรจำเลย ป.วิ.พ. ม. 88เมื่อปรากฏว่าที่ดินที่พิพาทในคดีนี้เป็นที่ดินแปลงเดียวกับที่ดินพิพาทตามสำนวนคดีอาญาที่โจทก์เคยฟ้องจำเลยหาว่าบุกรุกและในคดีอาญาดังกล่าวศาลฎีกาพิพากษาแล้วว่าจำเลยมิได้บุกรุก ศาลฎีกาจึงอนุญาตให้จำเลยอ้างสำเนาคำพิพากษาศาลฎีกาดังกล่าวมาเป็นพยานเพิ่มเติมเพื่อประกอบการพิจารณาของศาลฎีกาได้(สุธรรม วรรณแสง-จำรูญ โชติรัต-ประพจน์ ถิระวัฒน์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศกระทรวงอุตสาหกรรมฉบับที่ 5681 (พ.ศ. 2563)ออกตามความในพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมพ.ศ. 2511เรื่อง ยกเลิกและกําหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมชุดดันดินสําหรับรถแทรกเตอร์ล้อยางเพื่อการเกษตร----------------------------------อื่นๆ - โดยที่เป็นการสมควรปรับปรุงมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม ชุดดันดินสําหรับรถแทรกเตอร์ล้อยางเพื่อการเกษตร มาตรฐานเลขที่ มอก. 1196 - 2536 อาศัยอํานาจตามความในมาตรา 15 แห่งพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม พ.ศ. 2511 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม (ฉบับที่ 7) พ.ศ. 2558 รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมออกประกาศยกเลิกประกาศกระทรวงอุตสาหกรรม ฉบับที่ 1951 (พ.ศ. 2536) ออกตามความในพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม พ.ศ. 2511 เรื่อง กําหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม ชุดดันดินสําหรับรถแทรกเตอร์ล้อยางเพื่อการเกษตร ลงวันที่ 17 ธันวาคม พ.ศ. 2536 และออกประกาศกําหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม ชุดดันดินสําหรับรถแทรกเตอร์ล้อยางเพื่อการเกษตร มาตรฐานเลขที่ มอก. 1196 - 2562 ขึ้นใหม่ ดังมีรายละเอียดต่อท้ายประกาศนี้ ทั้งนี้ ให้มีผลตั้งแต่วันที่ประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปผู้มีอํานาจลงนาม - ประกาศ ณ วันที่ 14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2563 สุริยะ จึงรุ่งเรืองกิจรัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม