คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 337/2517หลักกฎหมาย: จำเลยถือปืนพลาสติกมาขู่เข็ญทำท่าจะยิงผู้เสียหายผู้เสียหายเข้าใจว่าเป็นปืนจริงเกิดความกลัวหรือตกใจ จำเลยต้องมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 392โจทก์ฟ้องว่า จำเลยถือปืนพกพลาสติกเหมือนปืนพกจริงไปใช้วาจาขู่เข็ญและทำท่าจะยิงผู้เสียหาย ผู้เสียหายเข้าใจว่าเป็นอาวุธปืนจริง ได้รับความกลัวและตกใจว่าจำเลยจะยิงเอา ทั้งนี้โดยจำเลยมีเรื่องโกรธเคืองกับผู้เสียหายมาก่อน ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 392 และริบของกลางจำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ เป็นว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 392 ให้ปรับเป็นเงิน 200 บาท ของกลางริบจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ผู้เสียหายกับจำเลยมีสาเหตุโกรธเคืองกันจำเลยเชื่อว่าผู้เสียหายเป็นต้นเหตุที่ทำให้จำเลยต้องออกจากงานเมื่อจำเลยถือปืนทำท่าจะยิงผู้เสียหาย ทำให้ผู้เสียหายกลัวถึงกับไปตามผู้บังคับกองตำรวจมาจับจำเลย ซึ่งผู้บังคับกองก็เบิกความประกอบว่า เมื่อผู้เสียหายไปแจ้งความนั้น แสดงอาการกลัว มีลักษณะท่าทางตกใจหน้าซีดขาว จึงฟังได้ว่าผู้เสียหายเกิดความกลัวหรือตกใจโดยการขู่เข็ญของจำเลยตามที่โจทก์ฟ้องจริงพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 337/2517พนักงานอัยการจังหวัดนนทบุรีโจทก์นายถมยา สุขโขจำเลย ป.อ. ม. 392จำเลยถือปืนพลาสติกมาขู่เข็ญทำท่าจะยิงผู้เสียหายผู้เสียหายเข้าใจว่าเป็นปืนจริงเกิดความกลัวหรือตกใจ จำเลยต้องมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 392โจทก์ฟ้องว่า จำเลยถือปืนพกพลาสติกเหมือนปืนพกจริงไปใช้วาจาขู่เข็ญและทำท่าจะยิงผู้เสียหาย ผู้เสียหายเข้าใจว่าเป็นอาวุธปืนจริง ได้รับความกลัวและตกใจว่าจำเลยจะยิงเอา ทั้งนี้โดยจำเลยมีเรื่องโกรธเคืองกับผู้เสียหายมาก่อน ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 392 และริบของกลางจำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ เป็นว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 392 ให้ปรับเป็นเงิน 200 บาท ของกลางริบจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ผู้เสียหายกับจำเลยมีสาเหตุโกรธเคืองกันจำเลยเชื่อว่าผู้เสียหายเป็นต้นเหตุที่ทำให้จำเลยต้องออกจากงานเมื่อจำเลยถือปืนทำท่าจะยิงผู้เสียหาย ทำให้ผู้เสียหายกลัวถึงกับไปตามผู้บังคับกองตำรวจมาจับจำเลย ซึ่งผู้บังคับกองก็เบิกความประกอบว่า เมื่อผู้เสียหายไปแจ้งความนั้น แสดงอาการกลัว มีลักษณะท่าทางตกใจหน้าซีดขาว จึงฟังได้ว่าผู้เสียหายเกิดความกลัวหรือตกใจโดยการขู่เข็ญของจำเลยตามที่โจทก์ฟ้องจริงพิพากษายืน(สนิท บริรักษ์-สุธรรม วรรณแสง-สงวน สิทธิไชย)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยถือปืนพกพลาสติกเหมือนปืนพกจริงไปใช้วาจาขู่เข็ญและทำท่าจะยิงผู้เสียหาย ผู้เสียหายเข้าใจว่าเป็นอาวุธปืนจริง ได้รับความกลัวและตกใจว่าจำเลยจะยิงเอา ทั้งนี้โดยจำเลยมีเรื่องโกรธเคืองกับผู้เสียหายมาก่อน ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 392 และริบของกลางจำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ เป็นว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 392 ให้ปรับเป็นเงิน 200 บาท ของกลางริบจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ผู้เสียหายกับจำเลยมีสาเหตุโกรธเคืองกันจำเลยเชื่อว่าผู้เสียหายเป็นต้นเหตุที่ทำให้จำเลยต้องออกจากงานเมื่อจำเลยถือปืนทำท่าจะยิงผู้เสียหาย ทำให้ผู้เสียหายกลัวถึงกับไปตามผู้บังคับกองตำรวจมาจับจำเลย ซึ่งผู้บังคับกองก็เบิกความประกอบว่า เมื่อผู้เสียหายไปแจ้งความนั้น แสดงอาการกลัว มีลักษณะท่าทางตกใจหน้าซีดขาว จึงฟังได้ว่าผู้เสียหายเกิดความกลัวหรือตกใจโดยการขู่เข็ญของจำเลยตามที่โจทก์ฟ้องจริงพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 337/2517พนักงานอัยการจังหวัดนนทบุรีโจทก์นายถมยา สุขโขจำเลย ป.อ. ม. 392จำเลยถือปืนพลาสติกมาขู่เข็ญทำท่าจะยิงผู้เสียหายผู้เสียหายเข้าใจว่าเป็นปืนจริงเกิดความกลัวหรือตกใจ จำเลยต้องมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 392โจทก์ฟ้องว่า จำเลยถือปืนพกพลาสติกเหมือนปืนพกจริงไปใช้วาจาขู่เข็ญและทำท่าจะยิงผู้เสียหาย ผู้เสียหายเข้าใจว่าเป็นอาวุธปืนจริง ได้รับความกลัวและตกใจว่าจำเลยจะยิงเอา ทั้งนี้โดยจำเลยมีเรื่องโกรธเคืองกับผู้เสียหายมาก่อน ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 392 และริบของกลางจำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ เป็นว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 392 ให้ปรับเป็นเงิน 200 บาท ของกลางริบจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ผู้เสียหายกับจำเลยมีสาเหตุโกรธเคืองกันจำเลยเชื่อว่าผู้เสียหายเป็นต้นเหตุที่ทำให้จำเลยต้องออกจากงานเมื่อจำเลยถือปืนทำท่าจะยิงผู้เสียหาย ทำให้ผู้เสียหายกลัวถึงกับไปตามผู้บังคับกองตำรวจมาจับจำเลย ซึ่งผู้บังคับกองก็เบิกความประกอบว่า เมื่อผู้เสียหายไปแจ้งความนั้น แสดงอาการกลัว มีลักษณะท่าทางตกใจหน้าซีดขาว จึงฟังได้ว่าผู้เสียหายเกิดความกลัวหรือตกใจโดยการขู่เข็ญของจำเลยตามที่โจทก์ฟ้องจริงพิพากษายืน(สนิท บริรักษ์-สุธรรม วรรณแสง-สงวน สิทธิไชย)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ