ระเบียบกระทรวงมหาดไทยระเบียบกระทรวงมหาดไทยว่าด้วยเงินสวัสดิการเกี่ยวกับเบี้ยกันดารของพนักงานส่วนท้องถิ่นพ.ศ.๒๕๔๓---------- โดยที่เป็นการสมควรปรับปรุงระเบียบกระทรวงมหาดไทยว่าด้วยเงินสวัสดิการเกี่ยวกับเบี้ยกันดารของพนักงานส่วนท้องถิ่น อาศัยอำนาจตามความในมาตรา๖ และมาตรา ๗๖ แห่งพระราชบัญญัติองค์การบริหารส่วนจังหวัด พ.ศ. ๒๕๔๐ มาตรา ๖๙ และมาตรา ๗๗แห่งพระราชบัญญัติเทศบาล พ.ศ. ๒๔๙๖ มาตรา ๕ และมาตรา ๘๘ แห่งพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบลพ.ศ. ๒๕๓๗รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยจึงออกระเบียบไว้ ดังต่อไปนี้ ข้อ๑ ระเบียบนี้เรียกว่า"ระเบียบกระทรวงมหาดไทย ว่าด้วยเงินสวัสดิการเกี่ยวกับเบี้ยกันดารของพนักงานส่วนท้องถิ่น พ.ศ.๒๕๔๓" ข้อ๒ ระเบียบนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป ข้อ๓ ให้ยกเลิก (๑) ระเบียบกระทรวงมหาดไทยว่าด้วยเงินสวัสดิการเกี่ยวกับเบี้ยกันดารของข้าราชการส่วนท้องถิ่น พ.ศ. ๒๕๒๐ (๒) ระเบียบกระทรวงมหาดไทยว่าด้วยเงินสวัสดิการเกี่ยวกับเบี้ยกันดารของข้าราชการส่วนท้องถิ่น (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๔๑ บรรดาระเบียบข้อบังคับ คำสั่ง หรือหนังสือสั่งการอื่นใด ซึ่งขัดหรือแย้งกับระเบียบนี้ให้ใช้ระเบียบนี้แทน ข้อ๔ให้ปลัดกระทรวงมหาดไทยรักษาการตามระเบียบนี้ และให้มีอำนาจตีความวินิจฉัยปัญหา ยกเว้นหรือผ่อนผันการปฏิบัติตามระเบียบนี้กำหนดหลักเกณฑ์และกำหนดวิธีปฏิบัติเพื่อดำเนินการให้เป็นไปตามระเบียบนี้ ปลัดกระทรวงมหาดไทยอาจมอบอำนาจเรื่องใดเรื่องหนึ่งตามวรรคหนึ่งให้ผู้ว่าราชการจังหวัดได้ ข้อ๕ ในระเบียบนี้ "เบี้ยกันดาร" หมายความว่า เงินที่จ่ายช่วยเหลือพนักงานส่วนท้องถิ่นเนื่องจากการปฏิบัติราชการประจำในท้องที่กันดาร "ท้องที่กันดาร" หมายความว่า อำเภอหรือกิ่งอำเภอซึ่งกระทรวงการคลังประกาศกำหนดให้เป็นท้องที่กันดาร "พนักงานส่วนท้องถิ่น" หมายความว่าข้าราชการองค์การบริหารส่วนจังหวัดพนักงานเทศบาล พนักงานส่วนตำบล ตามกฎหมายว่าด้วยการนั้นและให้รวมตลอดถึงนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัด รองนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดนายกเทศมนตรี เทศมนตรี ประธานกรรมการบริหารองค์การบริหารส่วนตำบลกรรมการบริหารองค์การบริหารส่วนตำบล และลูกจ้างประจำขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นซึ่งรับเงินค่าจ้างประจำตามอัตราที่กำหนดไว้ในงบประมาณรายจ่าย "เงินเดือน"หมายความรวมถึงเงินเดือนของนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดและรองนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดซึ่งพระราชกฤษฎีกาได้กำหนดไว้ "เงินค่าป่วยการ" หมายถึง เงินค่าป่วยการรายเดือนของนายกเทศมนตรีและเทศมนตรีซึ่งพระราชกฤษฎีกาได้กำหนดไว้ "เงินค่าตอบแทน" หมายถึงเงินค่าตอบแทนรายเดือนของประธานกรรมการบริหารองค์การบริหารส่วนตำบลและกรรมการบริหารองค์การบริหารส่วนตำบลซึ่งระเบียบกระทรวงมหาดไทยได้กำหนดไว้ "เงินค่าจ้างประจำ" หมายความถึงเงินค่าจ้างที่ได้รับเป็นรายเดือนรายวัน และรายชั่วโมงตามอัตราปกติที่รับจริงในเดือนหนึ่ง ข้อ๖พนักงานส่วนท้องถิ่นซึ่งได้รับแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งและปฏิบัติราชการประจำอยู่ในท้องที่กันดารหรือได้รับคำสั่งให้ไปปฏิบัติราชการในลักษณะประจำอยู่ในท้องที่กันดารให้มีสิทธิได้รับเบี้ยกันดารในอัตราร้อยละสิบของเงินเดือนเงินค่าป่วยการ เงินค่าตอบแทนหรือเงินค่าจ้างประจำรายเดือนที่ได้รับจริงแต่ไม่น้อยกว่าเดือนละสองร้อยบาท ผู้ได้รับเบี้ยกันดารตามวรรคหนึ่งไม่มีสิทธิได้รับค่าเบี้ยเลี้ยงเดินทางตามระเบียบกระทรวงมหาดไทย ว่าด้วยค่าใช้จ่ายในการเดินทางไปราชการในระหว่างที่ปฏิบัติราชการในท้องที่กันดารเว้นแต่ค่าเบี้ยเลี้ยงเดินทางในระหว่างที่เดินทางไปปฏิบัติราชการนอกที่ตั้งปกติในระหว่างที่ปฏิบัติราชการอยู่ในท้องที่กันดาร ข้อ๗พนักงานส่วนท้องถิ่นซึ่งมีสิทธิได้รับเบี้ยกันดารตามข้อ ๖ หากได้รับคำสั่งให้ไปช่วยราชการหรือไปรักษาราชการแทนหรือได้รับอนุญาตให้ไปศึกษา ฝึกอบรมหรือดูงาน นอกท้องที่กันดารเกินสิบห้าวันไม่มีสิทธิได้รับเบี้ยกันดารสำหรับระยะเวลาที่เกินสิบห้าวันนั้น ข้อ๘การขอรับเบี้ยกันดารให้ปฏิบัติดังนี้ (๑) ให้พนักงานส่วนท้องถิ่นผู้มีสิทธิรับเบี้ยกันดารยื่นคำขอรับเบี้ยกันดารตามแบบคำขอรับเบี้ยกันดารท้ายระเบียบนี้ต่อผู้บังคับบัญชาที่กำหนดให้เป็นผู้รับรองการใช้สิทธิตามข้อ ๙ (๒)เมื่อผู้บังคับบัญชาที่กำหนดให้เป็นผู้รับรองการใช้สิทธิตามข้อ ๙ ได้พิจารณาคำขอรับเบี้ยกันดารแล้วหากเห็นว่าผู้ยื่นคำขอมีสิทธิได้รับเบี้ยกันดารตามระเบียบนี้ก็ให้ลงลายมือชื่อรับรองในคำขอแล้วให้ดำเนินการเสนอผู้มีอำนาจอนุมัติโดยมิชักช้า ข้อ๙ให้ผู้บังคับบัญชาหรือพนักงานส่วนท้องถิ่นต่อไปนี้เป็นผู้มีอำนาจรับรองการใช้สิทธิขอรับเบี้ยกันดาร (๑) พนักงานส่วนท้องถิ่นผู้ดำรงตำแหน่งหัวหน้างาน เป็นผู้มีอำนาจรับรองการใช้สิทธิสำหรับพนักงานส่วนท้องถิ่นซึ่งดำรงตำแหน่งไม่สูงกว่าระดับ๔ หรือเทียบเท่าหรือลูกจ้างประจำ (๒) พนักงานส่วนท้องถิ่นผู้ดำรงตำแหน่งตั้งแต่ระดับ ๕ หรือเทียบเท่าขึ้นไปรวมตลอดถึงนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดรองนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัด นายกเทศมนตรี เทศมนตรีประธานกรรมการบริหารองค์การบริหารส่วนตำบล กรรมการบริหารองค์การบริหารส่วนตำบล ให้มีอำนาจรับรองการใช้สิทธิของตนเอง ข้อ๑๐การจ่ายเบี้ยกันดารให้ปฏิบัติตามวิธีการจ่ายเงินเดือน เงินค่าป่วยการเงินค่าตอบแทนหรือค่าจ้างโดยอนุโลม ข้อ๑๑ การเบิกจ่ายเบี้ยกันดารตามระเบียบนี้ให้องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นเบิกจ่ายจากงบประมาณ หมวดเงินเดือนและค่าจ้างประจำหรือหมวดค่าตอบแทนใช้สอยและวัสดุ ขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นแล้วแต่กรณี ข้อ๑๒ ให้นายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดหรือนายกเทศมนตรี หรือประธานกรรมการบริหารองค์การบริหารส่วนตำบลหรือผู้ที่ได้รับมอบหมายแล้วแต่กรณีเป็นผู้มีอำนาจอนุมัติเบิกจ่ายเบี้ยกันดารของพนักงานส่วนท้องถิ่น ประกาศณ วันที่ ๑๐ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๔๓ ชำนิ ศักดิเศรษฐ์ รัฐมนตรีช่วยว่าการ ฯรักษาราชการแทน รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย[ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย][รก.๒๕๔๓/พ๒๓ง/๑๙/๑๕ มีนาคม ๒๕๔๓]