phoneee/thai-legal-corpus huggingface dataset:
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 59209หลักกฎหมาย: ความว่า จำเลยฎีกา มีทางชนะคดี โปรดอนุญาตให้ทุเลาการบังคับไว้ก่อนหมายเหตุ โจทก์ได้รับสำเนาคำร้องแล้ว (อันดับ 227 แผ่นที่ 2)ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้จำเลยใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์จำนวน 21,900 บาท พร้อมดอกเบี้ยร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปี นับแต่วันที่ 7 มีนาคม 2521 จนกว่าจำเลยจะชำระเสร็จให้โจทก์โจทก์และจำเลยต่างฎีกา เฉพาะจำเลยยื่นคำร้องดังกล่าว(อันดับ 216,225,224)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว อนุญาตให้ทุเลาการบังคับไว้ในระหว่างฎีกาได้ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 1063/2532กรมป่าไม้โจทก์นายประเสริฐ บุญศิริจำเลยนายประเสริฐ บุญศิริ จำเลยผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.พ. ม. 231ความว่า จำเลยฎีกา มีทางชนะคดี โปรดอนุญาตให้ทุเลาการบังคับไว้ก่อนหมายเหตุ โจทก์ได้รับสำเนาคำร้องแล้ว (อันดับ 227 แผ่นที่ 2)ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้จำเลยใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์จำนวน 21,900 บาท พร้อมดอกเบี้ยร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปี นับแต่วันที่ 7 มีนาคม 2521 จนกว่าจำเลยจะชำระเสร็จให้โจทก์โจทก์และจำเลยต่างฎีกา เฉพาะจำเลยยื่นคำร้องดังกล่าว(อันดับ 216,225,224)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว อนุญาตให้ทุเลาการบังคับไว้ในระหว่างฎีกาได้(ปชา วรธรรมพินิจ-เสียง ตรีวิมล-วีระชัย สูตรสุวรรณ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 1063/2532กรมป่าไม้โจทก์นายประเสริฐ บุญศิริจำเลยนายประเสริฐ บุญศิริ จำเลยผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.พ. ม. 231ความว่า จำเลยฎีกา มีทางชนะคดี โปรดอนุญาตให้ทุเลาการบังคับไว้ก่อนหมายเหตุ โจทก์ได้รับสำเนาคำร้องแล้ว (อันดับ 227 แผ่นที่ 2)ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้จำเลยใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์จำนวน 21,900 บาท พร้อมดอกเบี้ยร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปี นับแต่วันที่ 7 มีนาคม 2521 จนกว่าจำเลยจะชำระเสร็จให้โจทก์โจทก์และจำเลยต่างฎีกา เฉพาะจำเลยยื่นคำร้องดังกล่าว(อันดับ 216,225,224)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว อนุญาตให้ทุเลาการบังคับไว้ในระหว่างฎีกาได้(ปชา วรธรรมพินิจ-เสียง ตรีวิมล-วีระชัย สูตรสุวรรณ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ข้อบังคับมหาวิทยาลัยศิลปากรข้อบังคับมหาวิทยาลัยศิลปากรว่าด้วยการแต่งกายของนักศึกษาพ.ศ. ๒๕๔๐ โดยที่เป็นการสมควรปรับปรุงข้อบังคับมหาวิทยาลัยศิลปากรว่าด้วยเครื่องแบบและเครื่องแต่งกายนักศึกษา มหาวิทยาลัยศิลปากรอาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๕๓ แห่งพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยศิลปากรพ.ศ. ๒๕๓๐ สภามหาวิทยาลัยจึงออกข้อบังคับไว้ ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ข้อบังคับนี้เรียกว่า ข้อบังคับมหาวิทยาลัยศิลปากรว่าด้วยการแต่งกายของนักศึกษา พ.ศ. ๒๕๔๐ข้อ ๒[๑]ข้อบังคับนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปข้อ ๓ให้ยกเลิกข้อบังคับมหาวิทยาลัยศิลปากร ว่าด้วยเครื่องแบบและเครื่องแต่งกายนักศึกษาพ.ศ. ๒๕๑๒บรรดาข้อบังคับ ระเบียบ คำสั่งหรือประกาศอื่นใดที่มีความซึ่งกล่าวไว้แล้วในข้อบังคับนี้หรือซึ่งข้อบังคับนี้กล่าวไว้เป็นอย่างอื่น หรือซึ่งขัดหรือแย้งกับข้อบังคับนี้ให้ใช้ข้อบังคับนี้แทนข้อ ๔ในกรณีงานพระราชพิธีและงานที่เป็นทางการ นักศึกษาต้องแต่งกาย ดังนี้๔.๑ นักศึกษาชาย๔.๑.๑ เสื้อเชิ้ตขาวแขนสั้น หรือยาวแบบสุภาพ๔.๑.๒ กางเกงขายาวสีดำ หรือสีกรมท่า หรือสีเทาแบบสุภาพ๔.๑.๓ เข็มขัดหนังสีดำ หรือสีน้ำตาล กว้าง ๓.๔ เซนติเมตรหัวเข็มขัดทำด้วยโลหะสีเงินดุนเป็นรูปเครื่องหมายมหาวิทยาลัย ขนาด ๓.๕ x ๕เซนติเมตร๔.๑.๔ ผูกเนคไทสีเขียวเวอริเดี่ยน๔.๑.๕ ถุงเท้าสีสุภาพ๔.๑.๖ รองเท้าหุ้มส้นสีดำหรือสีน้ำตาล แบบสุภาพ๔.๒ นักศึกษาหญิง๔.๒.๑ เสื้อเชิ้ตขาวแขนสั้น ปลายแขนพับ ที่คอและแนวสาบอกติดกระดุม๔ เม็ด ทำด้วยโลหะสีเงินดุนตามรูปเครื่องหมายมหาวิทยาลัยที่อกเบื้องขวาติดเป็นเข็มเครื่องหมายมหาวิทยาลัย ทำด้วยโลหะสีเงิน ส่วนสูง ๒.๕เซนติเมตร๔.๒.๒ กระโปรงสีดำ หรือสีกรมท่า หรือสีเทา แบบสุภาพส่วนยาวคลุมเข่า๔.๒.๓ เข็ดขัดหนังสีดำ หรือสีน้ำตาล ขนาดกว้าง ๓.๔ เซนติเมตรหัวเข็มขัดทำด้วยโลหะสีเงินดุนเป็นรูปเครื่องหมายมหาวิทยาลัย ขนาด ๓.๕ x ๕เซนติเมตร คาดทับกระโปรงที่เอว๔.๒.๔ รองเท้าหุ้มส้นสีดำ หรือสีน้ำตาล หรือสีเทาแบบสุภาพเฉพาะนักศึกษาชั้นปีที่ ๑ สวมรองเท้าหุ้มส้นสีขาวและถุงเท้าสั้นสีขาวข้อ ๕ในกรณีที่นอกเหนือจากข้อ ๔ ให้นักศึกษาแต่งกายตามที่คณะวิชากำหนดข้อ ๖ให้อธิการบดีรักษาการตามข้อบังคับนี้ และให้มีอำนาจออกระเบียบหรือประกาศกำหนดวิธีปฏิบัติและรายละเอียดในเรื่องต่างๆ ได้ กับมีอำนาจวินิจฉัยปัญหาเกี่ยวกับการตีความตามข้อบังคับนี้ประกาศ ณ วันที่ ๒๔ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๔๐ชุมพล พรประภานายกสภามหาวิทยาลัยกนกพร/ผู้จัดทำ๔ พฤศจิกายน ๒๕๕๓กวินทราดา/ผู้ตรวจ[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๑๔/ตอนที่ ๖๕ ง/หน้า ๑๓/๑๔ สิงหาคม ๒๕๔๐
กฎกระทรวงยกเลิกกฎกระทรวงกำหนดให้ผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมเครื่องเสียง วีดิทัศน์ และเครื่องใช้อิเล็กทรอนิกส์ที่คล้ายกัน : คุณลักษณะที่ต้องการด้านความปลอดภัย ต้องเป็นไปตามมาตรฐาน พ.ศ. 2564 พ.ศ. 2564กฎกระทรวง ยกเลิกกฎกระทรวงกำหนดให้ผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมเครื่องเสียง วีดิทัศน์ และเครื่องใช้อิเล็กทรอนิกส์ที่คล้ายกัน : คุณลักษณะที่ต้องการด้านความปลอดภัย ต้องเป็นไปตามมาตรฐาน พ.ศ. ๒๕๖๔ พ.ศ. ๒๕๖๔อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๗ วรรคหนึ่ง แห่งพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม พ.ศ. ๒๕๑๑ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม (ฉบับที่ ๘) พ.ศ. ๒๕๖๒ และมาตรา ๕๘ วรรคหนึ่ง แห่งพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม พ.ศ. ๒๕๑๑ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม (ฉบับที่ ๗) พ.ศ. ๒๕๕๘ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้มาตรา 1 ข้อ ๑ กฎกระทรวงนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา 2 ข้อ ๒ ให้ยกเลิกกฎกระทรวงกำหนดให้ผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมเครื่องเสียง วีดิทัศน์ และเครื่องใช้อิเล็กทรอนิกส์ที่คล้ายกัน : คุณลักษณะที่ต้องการด้านความปลอดภัย ต้องเป็นไปตามมาตรฐาน พ.ศ. ๒๕๖๔ให้ไว้ ณ วันที่ ๒๓ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๖๔ สุริยะ จึงรุ่งเรืองกิจ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมหมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ เนื่องจากกฎกระทรวงกำหนดให้ผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมเครื่องเสียง วีดิทัศน์ และเครื่องใช้อิเล็กทรอนิกส์ที่คล้ายกัน : คุณลักษณะที่ต้องการด้านความปลอดภัย ต้องเป็นไปตามมาตรฐาน พ.ศ. ๒๕๖๔ กำหนดให้ผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมเครื่องเสียง วีดิทัศน์และเครื่องใช้อิเล็กทรอนิกส์ที่คล้ายกัน : คุณลักษณะที่ต้องการด้านความปลอดภัย ต้องเป็นไปตามมาตรฐานเลขที่ มอก. ๑๑๙๕ - ๒๕๖๑ แต่มาตรฐานดังกล่าวมีขอบข่ายครอบคลุมไม่ชัดเจนและไม่สอดคล้องกับมาตรฐานระหว่างประเทศด้านความปลอดภัยของเครื่องเสียง วีดิทัศน์ บริภัณฑ์เทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสารในปัจจุบันประกอบกับคณะกรรมการมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม เห็นชอบให้ดำเนินการกำหนดให้ผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมบริภัณฑ์เสียง วีดิทัศน์ บริภัณฑ์เทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร ต้องเป็นไปตามมาตรฐานเลขที่ มอก. ๖๒๓๖๘ เล่ม ๑ - ๒๕๖๓ จำนวน ๒๐ รายการ ซึ่งเป็นผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมที่อยู่ในกลุ่มเดียวกันกับมาตรฐานดังกล่าวจึงอาจเกิดความซ้ำซ้อนขึ้นได้ ดังนั้น เพื่อดำเนินการปรับปรุงมาตรฐานให้มีขอบข่ายที่ชัดเจน ลดความซ้ำซ้อน เป็นไปตามมาตรฐานระหว่างประเทศที่เกี่ยวข้อง และสอดคล้องกับการผลิตและเทคโนโลยีการใช้งานในปัจจุบัน และใช้มาตรฐาน เลขที่ มอก. ๑๑๙๕ - ๒๕๓๖ ที่ใช้บังคับอยู่ในปัจจุบันไปพลางก่อนสมควรยกเลิกกฎกระทรวงกำหนดให้ผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมเครื่องเสียง วีดิทัศน์ และเครื่องใช้อิเล็กทรอนิกส์ที่คล้ายกัน : คุณลักษณะที่ต้องการด้านความปลอดภัย ต้องเป็นไปตามมาตรฐาน พ.ศ. ๒๕๖๔ จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้
ประกาศกรมสวัสดิการและคุ้มครองแรงงานประกาศกรมสวัสดิการและคุ้มครองแรงงานเรื่องกำหนดระยะเวลาทำงานปกติและหลักเกณฑ์การจ่ายค่าจ้างในงานบรรทุกหรือขนถ่ายสินค้าเรือเดินทะเล---------- โดยที่ข้อ๓ และข้อ ๕ แห่งกฎกระทรวง ฉบับที่ ๑๑ (พ.ศ.๒๕๔๑) ออกตามความในพระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงาน พ.ศ. ๒๕๔๑กำหนดให้อธิบดีประกาศกำหนดระยะเวลาทำงานปกติและหลักเกณฑ์การจ่ายค่าจ้างในงานบรรทุกหรือขนถ่ายสินค้าเรือเดินทะเลอธิบดีกรมสวัสดิการและคุ้มครองแรงงานจึงออกประกาศไว้ ดังต่อไปนี้ ข้อ๑ ให้นายจ้างจ่ายค่าจ้างเพื่อตอบแทนการทำงานในระหว่างกำหนดเวลาทำงานปกติตามหลักเกณฑ์ ดังต่อไปนี้ (๑) กะกลางวัน เวลา๐๘.๐๐ นาฬิกา ถึง ๑๗.๐๐ นาฬิกา จ่ายค้างจ้างหนึ่งแรง เวลา๐๘.๐๐ นาฬิกา ถึง ๑๒.๐๐ นาฬิกา จ่ายค่าจ้างครึ่งแรง เวลา๑๓.๐๐ นาฬิกา ถึง ๑๗.๐๐ นาฬิกา จ่ายค่าจ้างครึ่งแรง (๒) กะกลางคืน เวลา๑๙.๐๐ นาฬิกา ถึง ๒๓.๓๐ นาฬิกา จ่ายค่าจ้างหนึ่งแรง (๓) กะดึก เวลา๐๑.๐๐ นาฬิกา ถึง ๐๔.๓๐ นาฬิกา จ่ายค่าจ้างหนึ่งแรง ข้อ๒ให้นายจ้างจ่ายค่าจ้างพิเศษแก่ลูกจ้างตามช่วงเวลาการทำงานดังต่อไปนี้ (๑) เวลา ๑๒.๐๐ นาฬิกา ถึง ๑๓.๐๐ นาฬิกาจ่ายค่าจ้างครึ่งแรง (๒) เวลา ๑๗.๐๐ นาฬิกา ถึง ๑๘.๐๐ นาฬิกาจ่ายค่าจ้างครึ่งแรง (๓) เวลา ๑๘.๐๐ นาฬิกา ถึง ๑๙.๐๐ นาฬิกาจ่ายค่าจ้างครึ่งแรง (๔) เวลา ๒๓.๓๐ นาฬิกา ถึง ๐๑.๐๐ นาฬิกาจ่ายค่าจ้างครึ่งแรง (๕) เวลา ๐๔.๓๐ นาฬิกา ถึง ๐๖.๐๐ นาฬิกาจ่ายค่าจ้างครึ่งแรง (๖) เวลา ๐๖.๐๐ นาฬิกา ถึง ๐๗.๐๐ นาฬิกาจ่ายค่าจ้างครึ่งแรง (๗) เวลา ๐๗.๐๐ นาฬิกา ถึง ๐๘.๐๐ นาฬิกาจ่ายค่าจ้างครึ่งแรง ข้อ๓ ให้นายจ้างจ่ายค่าจ้างแก่ลูกจ้างซึ่งทำงานบรรทุกหรือขนถ่ายสินค้าเรือเดินทะเลภายในสองวันนับแต่วันที่ลูกจ้างทำงานแล้วเสร็จ ประกาศณ วันที่ ๑๖ กันยายน พ.ศ. ๒๕๔๑ ศักดิ์ชัย ศักดิ์กุลวงศ์ อธิบดีกรมสวัสดิการและคุ้มครองแรงงาน[รก.๒๕๔๑/พ๘๕ง/๑๘/๒๓ กันยายน ๒๕๔๑]
ประกาศคณะกรรมการบริหารศาลยุติธรรม เรื่อง เปลี่ยนแปลงสถานที่ตั้งของศาลฎีกา-------------------------------อื่นๆ - ด้วยศาลฎีกา จะย้ายที่ทําการไปยังอาคารที่ทําการศาลหลังใหม่ อาศัยอํานาจตามความในมาตรา 4 วรรคสาม แห่งพระธรรมนูญศาลยุติธรรม คณะกรรมการบริหารศาลยุติธรรมจึงออกประกาศเปลี่ยนแปลงสถานที่ตั้งของศาลฎีกา จากที่ทําการศาลฎีกาชั่วคราว เลขที่ 120 ศูนย์ราชการเฉลิมพระเกียรติ 80 พรรษา 5 ธันวาคม 2550 อาคารราชบุรีดิเรกฤทธิ์ ถนนแจ้งวัฒนะ แขวงทุ่งสองห้อง เขตหลักสี่ กรุงเทพมหานคร ไปยังอาคารที่ทําการหลังใหม่เลขที่ 6 ถนนราชดําเนินใน แขวงพระบรมมหาราชวัง เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร โดยเริ่มทําการตั้งแต่วันที่ 9 มกราคม พ.ศ. 2562 เป็นต้นไปผู้มีอํานาจลงนาม - ประกาศ ณ วันที่ 23 พฤศจิกายน พ.ศ. 2561 ชีพ จุลมนต์ประธานศาลฎีกาประธานกรรมการบริหารศาลยุติธรรม
คําสั่งกรมสรรพากรที่ ป. 59/2538เรื่อง ภาษีเงินได้บุคคลธรรมดา กรณีค่าเบี้ยเลี้ยงเดินทางที่ได้รับยกเว้นไม่ต้องรวมคํานวณเพื่อเสียภาษีเงินได้บุคคลธรรมดาตามมาตรา 42(1) แห่งประมวลรัษฎากร--------------------------------------------------เพื่อให้เจ้าพนักงานสรรพากรถือเป็นแนวทางปฏิบัติ รวมทั้งแนะนําผู้จ่ายเงินได้และผู้มีเงินได้ สําหรับค่าเบี้ยเลี้ยงเดินทางในกรณีที่ต้องปฏิบัติงานตามหน้าที่นอกสํานักงานหรือนอกสถานที่เป็นครั้งคราว ซึ่งเป็นเงินได้พึงประเมินที่ได้รับยกเว้นไม่ต้องรวมคํานวณเพื่อเสียภาษีเงินได้ ตามมาตรา 42 (1) แห่งประมวลรัษฎากร กรมสรรพากรจึงมีคําสั่ง ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ ค่าเบี้ยเลี้ยงเดินทางที่ลูกจ้างหรือผู้มีหน้าที่หรือตําแหน่งงาน หรือผู้รับทํางานให้ ได้รับเนื่องจากการเดินทางไปปฏิบัติงานตามหน้าที่ในประเทศหรือต่างประเทศเป็นครั้งคราว ให้ได้รับยกเว้นไม่ต้องรวมคํานวณเพื่อเสียภาษีเงินได้บุคคลธรรมดาต้องเข้าลักษณะดังนี้(1) ต้องเป็นค่าเบี้ยเลี้ยงซึ่งบุคคลดังกล่าวได้จ่ายไปโดยสุจริตตามความจําเป็นเฉพาะในการที่จะต้องปฏิบัติการตามหน้าที่ของตนและได้จ่ายไปทั้งหมดในการนั้น(2) ในกรณีบุคคลดังกล่าวได้รับค่าเบี้ยเลี้ยงในอัตราไม่เกินอัตราค่าเบี้ยเลี้ยงสูงสุดที่ทางราชการกําหนดจ่ายให้แก่ข้าราชการ ตามพระราชกฤษฎีกา ว่าด้วย ค่าใช้จ่ายในการเดินทางไปราชการ ในประเทศหรือต่างประเทศ แล้วแต่กรณี ตามหลักเกณฑ์การเบิกจ่ายในลักษณะเหมาจ่าย ให้ถือว่าค่าเบี้ยเลี้ยงดังกล่าว เป็นค่าเบี้ยเลี้ยงซึ่งบุคคลดังกล่าวได้จ่ายไปโดยสุจริตตามความจําเป็นเฉพาะในการที่ต้องปฏิบัติงานตามหน้าที่ของตนและได้จ่ายไปทั้งหมดในการนั้น โดยไม่ต้องมีหลักฐานการจ่ายเงินมาพิสูจน์(3) ในกรณีบุคคลดังกล่าวได้รับค่าเบี้ยเลี้ยงในอัตราเกินกว่าอัตราค่าเบี้ยเลี้ยงตาม (2) และบุคคลดังกล่าวไม่มีหลักฐานมาพิสูจน์ว่าได้จ่ายไปโดยสุจริตตามความจําเป็นเฉพาะในการที่ต้องปฏิบัติงานตามหน้าที่ของตนและได้จ่ายไปทั้งหมดในการนั้นให้ถือว่าค่าเบี้ยเลี้ยงดังกล่าวเป็นค่าเบี้ยเลี้ยงซึ่งบุคคลนั้นได้จ่ายไปโดยสุจริตตามความจําเป็น เพียงเฉพาะในส่วนที่ไม่เกินอัตราตาม (2)ข้อ ๒ การเดินทางไปปฏิบัติงานตามหน้าที่ ตามข้อ 1 ต้องมีหลักฐานการได้รับอนุมัติให้เดินทางไปปฏิบัติงานนอกสํานักงานหรือนอกสถานที่จากนายจ้างหรือผู้จ่ายเงินได้ โดยต้องระบุลักษณะงานที่ทําและระยะเวลาในการปฏิบัติงานตามหน้าที่แล้วแต่กรณีด้วยข้อ ๓ บรรดาระเบียบ ข้อบังคับ คําสั่ง หรือคําวินิจฉัยใดที่ขัดหรือแย้งกับคําสั่งนี้ให้เป็นอันยกเลิกข้อ ๔ คําสั่งนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2539 เป็นต้นไผู้มีอํานาจลงนาม - สั่ง ณ วันที่ 26 ธันวาคม พ.ศ. 2538 ร้อยเอก สุชาติ เชาว์วิศิษฐอธิบดีกรมสรรพากร
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 339/2473หลักกฎหมาย: อย่างไรเรียกว่า ผู้ได้รับความเสียหาย จำเลยได้หลอกเอาเงินจากผู้มีชื่อไปโดยกล่าวว่าโจทก์ให้มาเอาดังนี้ โจทก์ไม่ใช่เปนผู้ได้รับความเสียหาย จึงฟ้องจำเลยฐานฉ้อไม่ได้ได้ความตามโจทก์ฟ้องว่า จำเลยได้กล่าวเท็จหลอก ศ.และ ป.ว่า โจทก์ให้มารับเงินค่าโคที่ยังค้างอยู่จาก ศ.ป. ๆ หลงเชื่อให้เงินแก่จำเลยไปดังนี้ มีปัญหาว่าโจทก์เปนผู้เสียหายในคดีนี้หรือไมม่ เมื่อไม่เปนก็ฟ้องจำเลยไม่ขึ้น ศาลเดิมตัดสินว่าจำเลยมีผิดตาม ม.๓๐๔ ให้จำคุก ๖ เดือน แต่ให้รอการลงอาญาไว้ ศาลฎีกาและศาลอุทธรณ์ตัดสินกลับว่า ตามฟ้องโจทก์ ถ้าจริงก็เปนอันว่าจำเลยฉ้อเงิน ป.และ ศ. ซึ่งเปนหนี้โจทก์อยู่ โจทก์หาได้เกี่ยวข้องเปนผู้รับความเสียหายไม่ จึงฟ้องจำเลยไม่ขึ้น ให้ยกฟ้องโจทก์ปล่อยจำเลยไป ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 339/2473นายแสง เวียงยศโจทก์นางก้าน แก้งคำ นางมา ทีนะกุลจำเลย ป.อ. ม. 304 วิธีพิอย่างไรเรียกว่า ผู้ได้รับความเสียหาย จำเลยได้หลอกเอาเงินจากผู้มีชื่อไปโดยกล่าวว่าโจทก์ให้มาเอาดังนี้ โจทก์ไม่ใช่เปนผู้ได้รับความเสียหาย จึงฟ้องจำเลยฐานฉ้อไม่ได้ได้ความตามโจทก์ฟ้องว่า จำเลยได้กล่าวเท็จหลอก ศ.และ ป.ว่า โจทก์ให้มารับเงินค่าโคที่ยังค้างอยู่จาก ศ.ป. ๆ หลงเชื่อให้เงินแก่จำเลยไปดังนี้ มีปัญหาว่าโจทก์เปนผู้เสียหายในคดีนี้หรือไมม่ เมื่อไม่เปนก็ฟ้องจำเลยไม่ขึ้น ศาลเดิมตัดสินว่าจำเลยมีผิดตาม ม.๓๐๔ ให้จำคุก ๖ เดือน แต่ให้รอการลงอาญาไว้ ศาลฎีกาและศาลอุทธรณ์ตัดสินกลับว่า ตามฟ้องโจทก์ ถ้าจริงก็เปนอันว่าจำเลยฉ้อเงิน ป.และ ศ. ซึ่งเปนหนี้โจทก์อยู่ โจทก์หาได้เกี่ยวข้องเปนผู้รับความเสียหายไม่ จึงฟ้องจำเลยไม่ขึ้น ให้ยกฟ้องโจทก์ปล่อยจำเลยไป(ศรี-นล-หริศ)ศาลชั้นต้น - พระ+ศาลอุทธรณ์ - พระยา+แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ได้ความตามโจทก์ฟ้องว่า จำเลยได้กล่าวเท็จหลอก ศ.และ ป.ว่า โจทก์ให้มารับเงินค่าโคที่ยังค้างอยู่จาก ศ.ป. ๆ หลงเชื่อให้เงินแก่จำเลยไปดังนี้ มีปัญหาว่าโจทก์เปนผู้เสียหายในคดีนี้หรือไมม่ เมื่อไม่เปนก็ฟ้องจำเลยไม่ขึ้น ศาลเดิมตัดสินว่าจำเลยมีผิดตาม ม.๓๐๔ ให้จำคุก ๖ เดือน แต่ให้รอการลงอาญาไว้ ศาลฎีกาและศาลอุทธรณ์ตัดสินกลับว่า ตามฟ้องโจทก์ ถ้าจริงก็เปนอันว่าจำเลยฉ้อเงิน ป.และ ศ. ซึ่งเปนหนี้โจทก์อยู่ โจทก์หาได้เกี่ยวข้องเปนผู้รับความเสียหายไม่ จึงฟ้องจำเลยไม่ขึ้น ให้ยกฟ้องโจทก์ปล่อยจำเลยไป ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 339/2473นายแสง เวียงยศโจทก์นางก้าน แก้งคำ นางมา ทีนะกุลจำเลย ป.อ. ม. 304 วิธีพิอย่างไรเรียกว่า ผู้ได้รับความเสียหาย จำเลยได้หลอกเอาเงินจากผู้มีชื่อไปโดยกล่าวว่าโจทก์ให้มาเอาดังนี้ โจทก์ไม่ใช่เปนผู้ได้รับความเสียหาย จึงฟ้องจำเลยฐานฉ้อไม่ได้ได้ความตามโจทก์ฟ้องว่า จำเลยได้กล่าวเท็จหลอก ศ.และ ป.ว่า โจทก์ให้มารับเงินค่าโคที่ยังค้างอยู่จาก ศ.ป. ๆ หลงเชื่อให้เงินแก่จำเลยไปดังนี้ มีปัญหาว่าโจทก์เปนผู้เสียหายในคดีนี้หรือไมม่ เมื่อไม่เปนก็ฟ้องจำเลยไม่ขึ้น ศาลเดิมตัดสินว่าจำเลยมีผิดตาม ม.๓๐๔ ให้จำคุก ๖ เดือน แต่ให้รอการลงอาญาไว้ ศาลฎีกาและศาลอุทธรณ์ตัดสินกลับว่า ตามฟ้องโจทก์ ถ้าจริงก็เปนอันว่าจำเลยฉ้อเงิน ป.และ ศ. ซึ่งเปนหนี้โจทก์อยู่ โจทก์หาได้เกี่ยวข้องเปนผู้รับความเสียหายไม่ จึงฟ้องจำเลยไม่ขึ้น ให้ยกฟ้องโจทก์ปล่อยจำเลยไป(ศรี-นล-หริศ)ศาลชั้นต้น - พระ+ศาลอุทธรณ์ - พระยา+แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำสั่งกรมสวัสดิการและคุ้มครองแรงงานคำสั่งกรมสวัสดิการและคุ้มครองแรงงานที่๑๓๒๗/๒๕๔๑เรื่องมอบหมายอำนาจหน้าที่ให้ร้องทุกข์หรือกล่าวโทษเพื่อดำเนินคดีอาญาผู้กระทำความผิดตามพระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงานพ.ศ. ๒๕๔๑ เพื่อให้การปฏิบัติงานของกรมสวัสดิการและคุ้มครองแรงงานดำเนินไปด้วยความเรียบร้อย รวดเร็ว มีประสิทธิภาพและไม่เป็นที่เสียหายแก่งานราชการอธิบดีกรมสวัสดิการและคุ้มครองแรงงานจึงมอบหมายอำนาจหน้าที่ในการร้องทุกข์หรือกล่าวโทษและดำเนินการต่างๆในกรณีที่มีการกระทำความผิดอาญาตามพระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงาน พ.ศ. ๒๕๔๑ให้ข้าราชการดังต่อไปนี้๑. รองอธิบดีกรมสวัสดิการและคุ้มครองแรงงานให้มีอำนาจในทุกท้องที่ทั่วราชอาณาจักร๒.ผู้เชี่ยวชาญเฉพาะด้านนโยบายและแผนผู้เชี่ยวชาญเฉพาะด้านมาตรฐานคุ้มครองแรงงาน ผู้เชี่ยวชาญเฉพาะด้านแรงงานสัมพันธ์ผู้เชี่ยวชาญเฉพาะด้านความปลอดภัยในการทำงาน และผู้ตรวจราชการกรมสวัสดิการและคุ้มครองแรงงานให้มีอำนาจทุกท้องที่ทั่วราชอาณาจักร๓.ผู้อำนวยการกองนิติการ ผู้อำนวยการกองคุ้มครองแรงงานผู้อำนวยการกองตรวจความปลอดภัย ผู้อำนวยการกองแรงงานหญิงและเด็กผู้อำนวยการกองแรงงานสัมพันธ์ ผู้อำนวยการกองรัฐวิสาหกิจสัมพันธ์ ผู้อำนวยการสถาบันความปลอดภัยในการทำงานผู้อำนวยการกองฝึกอบรมแรงงาน ผู้อำนวยการกองสวัสดิการแรงงานผู้อำนวยการกองวิชาการและแผนงาน ผู้อำนวยการกองการเจ้าหน้าที่ เลขานุการกรมและนิติกรซึ่งปฏิบัติงาน ณ กองนิติการ ให้มีอำนาจทุกท้องที่ทั่วราชอาณาจักร๔.ข้าราชการพลเรือนสามัญตั้งแต่ระดับ ๓ ขึ้นไป ซึ่งปฏิบัติงาน ณกองคุ้มครองแรงงาน กองตรวจความปลอดภัย กองแรงงานหญิงและเด็ก กองแรงงานสัมพันธ์กองรัฐวิสาหกิจสัมพันธ์ สถาบันความปลอดภัยในการทำงาน กองฝึกอบรมแรงงานกองสวัสดิการแรงงาน กองวิชาการและแผนงาน กองการเจ้าหน้าที่ และสำนักงานเลขานุการกรมให้มีอำนาจเฉพาะความผิดที่เกิดขึ้นหรือผู้กระทำความผิดมีที่อยู่ในเขตพื้นที่กรุงเทพมหานคร๕.ข้าราชการพลเรือนสามัญตั้งแต่ระดับ ๓ ขึ้นไป ซึ่งปฏิบัติงาน ณสำนักงานสวัสดิการและคุ้มครองแรงงานเขตพื้นที่ ให้มีอำนาจเฉพาะความผิดที่เกิดขึ้นหรือผู้กระทำความผิดมีที่อยู่ในเขตพื้นที่ของตน๖. ผู้ว่าราชการจังหวัด เฉพาะความผิดที่เกิดขึ้นหรือผู้กระทำความผิดมีที่อยู่ในเขตพื้นที่จังหวัดของตน๗.สวัสดิการและคุ้มครองแรงงานจังหวัด และข้าราชการพลเรือนสามัญ ตั้งแต่ระดับ๓ ขึ้นไป ซึ่งปฏิบัติงาน ณ สำนักงานสวัสดิการและคุ้มครองแรงงานจังหวัดให้มีอำนาจเฉพาะความผิดที่เกิดขึ้นหรือผู้กระทำความผิดมีที่อยู่ในเขตพื้นที่จังหวัดของตนทั้งนี้ ตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไป[๑]สั่งณ วันที่ ๙ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๔๑ศักดิ์ชัย ศักดิ์กุลวงศ์อธิบดีกรมสวัสดิการและคุ้มครองแรงงานสุกัญญา/พิมพ์๒๓กรกฎาคม ๒๕๕๐รัศม์วรรณวลัย/ตรวจ๑๑เมษายน ๒๕๕๑[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๑๕/ตอนที่ ๑๐๓ ง/หน้า ๑๕๑/๒๔ ธันวาคม ๒๕๔๑
ประกาศกรมทรัพยากรธรณีประกาศกรมทรัพยากรธรณีเรื่องให้ซากดึกดำบรรพ์เป็นซากดึกดำบรรพ์ที่ขึ้นทะเบียน ๓๖๐๐๐๑๖๕๕๒อาศัยอำนาจตามความในมาตรา๒๖ วรรคหนึ่ง แห่งพระราชบัญญัติคุ้มครองซากดึกดำบรรพ์ พ.ศ. ๒๕๕๑ และข้อ ๔ (๒)แห่งประกาศคณะกรรมการคุ้มครองซากดึกดำบรรพ์ เรื่อง หลักเกณฑ์การประกาศเป็นแหล่งซากดึกดำบรรพ์ที่ขึ้นทะเบียนและเป็นซากดึกดำบรรพ์ที่ขึ้นทะเบียนพ.ศ. ๒๕๕๒ อธิบดีกรมทรัพยากรธรณีโดยความเห็นชอบของคณะกรรมการคุ้มครองซากดึกดำบรรพ์ กำหนดให้ซากดึกดำบรรพ์ รหัสประจำซากดึกดำบรรพ์ THFชื่อซากดึกดำบรรพ์ สยามมาเมียนาคา (Siamamia naga) สกุล/ประเภท สัตว์มีกระดูกสันหลัง หน่วยหิน กลุ่มหินโคราชหมวดหินเสาขัว อายุ ครีเทเชียสตอนต้นประมาณ ๑๓๐ ล้านปี ลักษณะรูปพรรณ สัณฐาน กระดูกบริเวณกล่องหูพรูติคข้างขวา (right prootic) ขนาด กว้าง๑.๓ ซม. ยาว ๑.๒ ซม. หนา ๐.๗ ซม. น้ำหนัก ๐.๘๐กรัม สถานที่ที่พบ ภูพอก ตำบล กกปลาซิว อำเภอ ภูพาน จังหวัด สกลนคร ชื่อผู้ค้นพบ นายวราวุธสุธีธร และคณะ วันเดือนปีที่พบ ๒พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๔๖ เจ้าของ/หรือผู้ครอบครอง กรมทรัพยากรธรณีเก็บรักษาไว้ที่พิพิธภัณฑ์สิรินธร จังหวัดกาฬสินธุ์ ตามรูปถ่ายแนบท้ายประกาศนี้เป็นซากดึกดำบรรพ์ที่ขึ้นทะเบียนทั้งนี้ตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป[๑]ประกาศ ณ วันที่ ๖สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๕๖ปราณีต ร้อยบางอธิบดีกรมทรัพยากรธรณี[เอกสารแนบท้าย]๑.รูปถ่ายซากดึกดำบรรพ์ รหัสประจำซากดึกดำบรรพ์ THF ๒๕๕๖ ๑ ๐๐๐๖๓(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)ปริยานุช/ผู้จัดทำ๒๕ กันยายน ๒๕๕๖โชติกานต์/ผู้ตรวจ๗ ตุลาคม ๒๕๕๖[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๓๐/ตอนพิเศษ ๑๒๑ ง/หน้า ๒๕/๑๙ กันยายน ๒๕๕๖
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 751/2465หลักกฎหมาย: คำให้การรับสารภาพชั้นไต่สวนซึ่งจำเลยรับโดยชื่น ตานั้น แม้มาถึงศาลจำเลยจะให้การใหม่ปฏิเสธว่าไม่ได้กระทำผิดแลว่าเจ้าพนักงานหลอกลวงให้รับก็ดี ถ้าจำเลยนำสืบไม่สมดังข้อแก้ตัวชั้นหลังนี้แล้ว ศาลฟังคำรับนั้นประกอบกับพยานอื่น ลงโทษจำเลยได้ คำซัดทอดของจำเลยด้วยกันในคดีอาญานั้นใช้ยันแก่ผู้ที่ถูกซัดมิได้ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 751/2465อัยการมณฑลพิศณุโลกโจทก์นายเชียงกับพวกจำเลย ป.วิ.อ. คำให้การรับสารภาพชั้นไต่สวนซึ่งจำเลยรับโดยชื่น ตานั้น แม้มาถึงศาลจำเลยจะให้การใหม่ปฏิเสธว่าไม่ได้กระทำผิดแลว่าเจ้าพนักงานหลอกลวงให้รับก็ดี ถ้าจำเลยนำสืบไม่สมดังข้อแก้ตัวชั้นหลังนี้แล้ว ศาลฟังคำรับนั้นประกอบกับพยานอื่น ลงโทษจำเลยได้ คำซัดทอดของจำเลยด้วยกันในคดีอาญานั้นใช้ยันแก่ผู้ที่ถูกซัดมิได้(เทพ-พิพาก-พิจารณา)ศาลชั้นต้น - ศาลอุทธรณ์ - กฤติกาแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: คำให้การรับสารภาพชั้นไต่สวนซึ่งจำเลยรับโดยชื่น ตานั้น แม้มาถึงศาลจำเลยจะให้การใหม่ปฏิเสธว่าไม่ได้กระทำผิดแลว่าเจ้าพนักงานหลอกลวงให้รับก็ดี ถ้าจำเลยนำสืบไม่สมดังข้อแก้ตัวชั้นหลังนี้แล้ว ศาลฟังคำรับนั้นประกอบกับพยานอื่น ลงโทษจำเลยได้ คำซัดทอดของจำเลยด้วยกันในคดีอาญานั้นใช้ยันแก่ผู้ที่ถูกซัดมิได้ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 751/2465อัยการมณฑลพิศณุโลกโจทก์นายเชียงกับพวกจำเลย ป.วิ.อ. คำให้การรับสารภาพชั้นไต่สวนซึ่งจำเลยรับโดยชื่น ตานั้น แม้มาถึงศาลจำเลยจะให้การใหม่ปฏิเสธว่าไม่ได้กระทำผิดแลว่าเจ้าพนักงานหลอกลวงให้รับก็ดี ถ้าจำเลยนำสืบไม่สมดังข้อแก้ตัวชั้นหลังนี้แล้ว ศาลฟังคำรับนั้นประกอบกับพยานอื่น ลงโทษจำเลยได้ คำซัดทอดของจำเลยด้วยกันในคดีอาญานั้นใช้ยันแก่ผู้ที่ถูกซัดมิได้(เทพ-พิพาก-พิจารณา)ศาลชั้นต้น - ศาลอุทธรณ์ - กฤติกาแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
พระราชกฤษฎีกาพระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืนเพื่อสร้างทางหลวงเทศบาลสายเชื่อมระหว่างถนนพัฒนาการกับถนนสุขุมวิท ๑๐๓พ.ศ.๒๕๔๕ ภูมิพลอดุลยเดชป.ร.ให้ไว้ณ วันที่ ๓๑ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๔๕เป็นปีที่๕๗ ในรัชกาลปัจจุบันพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชมีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่าโดยที่เป็นการสมควรกำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืนเพื่อสร้างทางหลวงเทศบาล สายเชื่อมระหว่างถนนพัฒนาการกับถนนสุขุมวิท ๑๐๓ในท้องที่แขวงประเวศ แขวงดอกไม้ และแขวงหนองบอน เขตประเวศ กรุงเทพมหานครอาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๒๒๑ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย และมาตรา ๖๘ วรรคหนึ่ง แห่งพระราชบัญญัติทางหลวงพ.ศ. ๒๕๓๕อันเป็นพระราชบัญญัติที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคลซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๓๑ มาตรา ๓๕ มาตรา ๓๖ มาตรา ๔๘ มาตรา ๔๙ มาตรา ๕๐และมาตรา ๕๑ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยบัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย ประกอบกับมาตรา ๕ วรรคสามและมาตรา ๖ แห่งพระราชบัญญัติว่าด้วยการเวนคืนอสังหาริมทรัพย์ พ.ศ. ๒๕๓๐อันเป็นพระราชบัญญัติที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคลซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๓๕ มาตรา ๔๘ และมาตรา ๔๙ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยบัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้มาตรา ๑พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า พระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืนเพื่อสร้างทางหลวงเทศบาลสายเชื่อมระหว่างถนนพัฒนาการกับถนนสุขุมวิท ๑๐๓ พ.ศ. ๒๕๔๕มาตรา ๒[๑]พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา ๓พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับได้มีกำหนดสามปีมาตรา ๔ให้ผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานครเป็นเจ้าหน้าที่เวนคืนตามพระราชกฤษฎีกานี้มาตรา ๕เขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืนตามพระราชกฤษฎีกานี้อยู่ในท้องที่แขวงประเวศ แขวงดอกไม้ และแขวงหนองบอน เขตประเวศ กรุงเทพมหานครมีส่วนแคบที่สุดหนึ่งร้อยเมตร และส่วนกว้างที่สุดแปดร้อยเมตร ทั้งนี้ภายในแนวเขตตามแผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกานี้มาตรา ๖ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้ผู้รับสนองพระบรมราชโองการพันตำรวจโททักษิณ ชินวัตรนายกรัฐมนตรี[เอกสารแนบท้าย]๑. แผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืนเพื่อสร้างทางหลวงเทศบาล สายเชื่อมระหว่างถนนพัฒนาการกับถนนสุขุมวิท ๑๐๓ พ.ศ. ๒๕๔๕(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)หมายเหตุ:- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือเนื่องจากกรุงเทพมหานครได้ทำการสำรวจเขตที่ดินเพื่อเวนคืนตามพระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืนเพื่อสร้างทางหลวงเทศบาล สายเชื่อมระหว่างถนนพัฒนาการกับถนนสุขุมวิท ๑๐๓ พ.ศ. ๒๕๔๐ในท้องที่แขวงประเวศ แขวงดอกไม้ และแขวงหนองบอน เขตประเวศ กรุงเทพมหานครยังไม่แล้วเสร็จ สมควรกำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืนในท้องที่ดังกล่าวเพื่อให้เจ้าหน้าที่หรือผู้ซึ่งได้รับมอบหมายจากเจ้าหน้าที่มีสิทธิเข้าไปทำการสำรวจและเพื่อทราบข้อเท็จจริงเกี่ยวกับอสังหาริมทรัพย์ที่จะต้องเวนคืนที่แน่นอนจึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้สุกัญญา/พิมพ์๒๘มิถุนายน ๒๕๔๙สุนันทา/ฐิติพงษ์/ตรวจA+B๒๙มิถุนายน ๒๕๔๙[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๑๙/ตอนที่ ๑๒๗ ก/หน้า ๒๔/๓๑ ธันวาคม ๒๕๔๕
ประกาศกรมวิชาการเกษตรประกาศกรมวิชาการเกษตรเรื่องมาตรการว่าด้วยการตรวจศัตรูพืชเพื่อออกใบรับรองปลอดศัตรูพืชสำหรับผลลำไยสดส่งออกไปยังประเทศไต้หวันพ.ศ. ๒๕๔๕[๑] เนื่องจากปัจจุบันนี้ประเทศผู้นำเข้าได้ใช้มาตรฐานสุขอนามัยและสุขภาพพืชมาเป็นข้อกีดกันทางการค้า ทำให้ผู้ส่งออกของประเทศไทยประสบปัญหาในการส่งออกไปยังบางประเทศและมีแนวโน้มว่าอาจจะมีปัญหามากขึ้นดังนั้นเพื่อให้การตรวจสอบศัตรูพืชบังเกิดผลอย่างมีประสิทธิภาพก่อนที่จะออกใบรับรองปลอดศัตรูพืชแก่ผลลำไยสดที่จะส่งออกไปนอกราชอาณาจักรไปยังประเทศไต้หวันอธิบดีกรมวิชาการเกษตรจึงออกประกาศไว้ ดังนี้ข้อ๑บุคคลใดประสงค์จะขอใบรับรองเพื่อแสดงว่าลำไยสดที่จะส่งออกไปประเทศไต้หวันนั้นปลอดศัตรูพืชให้ยื่นคำขอใบรับรองปลอดศัตรูพืชต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ ณด่านตรวจพืชที่อยู่ในพื้นที่เดียวกันหรือใกล้เคียงกับที่ตั้งโรงงานบรรจุหีบห่อข้อ๒ ให้พนักงานเจ้าหน้าที่ดำเนินการตรวจศัตรูพืชก่อนออกใบรับรองปลอดศัตรูพืชโดยสุ่มตรวจที่โรงบรรจุหีบห่อลำไย (Packing house)จำนวนไม่น้อยกว่าร้อยละ ๒๐ของจำนวนหีบห่อสินค้าก่อนขนถ่ายสินค้าเข้าตู้คอนเทนเนอร์ข้อ๓ กรณีการส่งออกในปริมาณที่น้อยกว่า๒๕๐ กิโลกรัม ให้สุ่มตรวจ ณ จุดส่งออกได้ โดยจำนวนสุ่มตรวจไม่น้อยกว่าร้อยละ ๒๐ของจำนวนหีบห่อสินค้าประกาศฉบับนี้ใช้บังคับตั้งแต่วันประกาศเป็นต้นไปประกาศ ณ วันที่ ๒๘กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๔๕สมศักดิ์ สิงหลกะอธิบดีกรมวิชาการเกษตรพิมลกร/ผู้จัดทำ๓๐ กันยายน ๒๕๕๖พลัฐวัษ/ตรวจ๓๐ กันยายน ๒๕๕๖จุฑามาศ/ปรับปรุง๒๘ พฤษภาคม ๒๕๕๘[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๑๙/ตอนที่ ๒๘ ง/หน้า ๔๔/๔ เมษายน ๒๕๔๕