phoneee/thai-legal-corpus huggingface dataset:
ประกาศกรมประมงประกาศกรมประมงเรื่องกำหนดระยะเวลาและวิธีการรายงานหนังสือกำกับการขนถ่ายสัตว์น้ำของเรือขนถ่ายสัตว์น้ำหรือเรือเก็บรักษาสัตว์น้ำพ.ศ. ๒๕๕๘ อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๘๘ (๒) แห่งพระราชกำหนดการประมงพ.ศ. ๒๕๕๘อธิบดีกรมประมงออกประกาศไว้ ดังต่อไปนี้ข้อ๑[๑] ให้เจ้าของหรือผู้ควบคุมเรือประมงที่ได้จดทะเบียนเป็นเรือขนถ่ายสัตว์น้ำหรือเรือเก็บรักษาสัตว์น้ำที่นำเรือประมงออกไปขนถ่ายสัตว์น้ำต้องจัดทำหนังสือกำกับการขนถ่ายสัตว์น้ำซึ่งรับรองความถูกต้องโดยผู้ควบคุมเรือตามแบบแนบท้ายประกาศนี้กรณีเจ้าของหรือผู้ควบคุมเรือประมงที่ได้จดทะเบียนเป็นเรือขนถ่ายสัตว์น้ำหรือเรือเก็บรักษาสัตว์น้ำโดยใช้เรือประมงขนาดต่ำกว่าสามสิบตันกรอสลงมาอยู่ก่อนหรือในวันที่ประกาศฉบับนี้มีผลใช้บังคับให้จัดทำหนังสือกำกับการขนถ่ายสัตว์น้ำตามวรรคแรกภายหลังจากพ้นกำหนดสามสิบวันนับแต่วันที่ประกาศฉบับนี้มีผลใช้บังคับข้อ๒ให้ผู้ควบคุมเรือขนถ่ายสัตว์น้ำหรือเรือเก็บรักษาสัตว์น้ำที่ได้จดทะเบียนเป็นเรือขนถ่ายสัตว์น้ำหรือเรือเก็บรักษาสัตว์น้ำจัดส่งหนังสือกำกับการขนถ่ายสัตว์น้ำให้กับพนักงานเจ้าหน้าที่ประจำศูนย์ควบคุมการแจ้งเรือเข้าออกทันทีที่เทียบท่าเพื่อให้พนักงานเจ้าหน้าที่ตรวจสอบความถูกต้องของสัตว์น้ำหน้าท่าและให้เจ้าของเรือขนถ่ายสัตว์น้ำหรือเรือเก็บรักษาสัตว์น้ำส่งสำเนาหนังสือกำกับการขนถ่ายสัตว์น้ำให้กรมประมงโดยทางโทรสาร หรือจดหมายอิเล็กทรอนิกส์ภายหลังการขนถ่ายสัตว์น้ำเรียบร้อยแล้วภายใน ๓ วันข้อ๓[๒] ประกาศฉบับนี้ให้ใช้บังคับเมื่อพ้นกำหนดสามสิบวันนับแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปประกาศ ณ วันที่ ๒๙ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๕๘วิมล จันทรโรทัยอธิบดีกรมประมง[เอกสารแนบท้าย]๑.[๓]หนังสือกำกับการขนถ่ายสัตว์นํ้า (Marine Catch Transshipping Document : MCTD)(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)ประกาศกรมประมง เรื่องกำหนดระยะเวลาและวิธีการรายงานหนังสือกำกับการขนถ่ายสัตว์น้ำของเรือขนถ่ายสัตว์น้ำหรือเรือเก็บรักษาสัตว์น้ำ(ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๖๐[๔]ข้อ ๒ ประกาศนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปพิมพ์มาดา/ผู้จัดทำ๒๘ มีนาคม ๒๕๖๐[๑] ข้อ ๑แก้ไขเพิ่มเติมโดยประกาศกรมประมง เรื่องกำหนดระยะเวลาและวิธีการรายงานหนังสือกำกับการขนถ่ายสัตว์น้ำของเรือขนถ่ายสัตว์น้ำหรือเรือเก็บรักษาสัตว์น้ำ(ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๖๐[๒] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๓๒/ตอนพิเศษ ๓๕๒ ง/หน้า ๒๗/๓๐ ธันวาคม ๒๕๕๘[๓] หนังสือกำกับการขนถ่ายสัตว์น้ำ (Marine Catch Transshipping Document : MCTD) แก้ไขเพิ่มเติมโดยประกาศกรมประมงเรื่องกำหนดระยะเวลาและวิธีการรายงานหนังสือกำกับการขนถ่ายสัตว์น้ำของเรือขนถ่ายสัตว์น้ำหรือเรือเก็บรักษาสัตว์น้ำ(ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๖๐ [๔] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๓๔/ตอนพิเศษ ๗๒ ง/หน้า ๘/๘ มีนาคม ๒๕๖๐
ข้อบังคับข้อบังคับว่าด้วยการสั่งจ่ายเงินจากคลังจังหวัดหรือคลังอำเภอพ.ศ. ๒๔๙๕[๑] อาศัยอำนาจตามความในมาตรา๑๑ แห่งพระราชบัญญัติเงินคงคลัง พ.ศ. ๒๔๙๑ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังกำหนดข้อบังคับไว้ดังต่อไปนี้ข้อ๑เมื่อคลังจังหวัดหรือคลังอำเภอได้ตรวจสอบฎีกาขอเบิกเงินเห็นเป็นการถูกต้องแล้วให้นำเสนอผู้ว่าราชการจังหวัด หรือผู้ที่ผู้ว่าราชการจังหวัดมอบหมายลงลายมือชื่อสั่งจ่ายเงินข้อ๒การนำเสนอเพื่อให้ผู้ว่าราชการจังหวัดหรือผู้ที่ผู้ว่าราชการจังหวัดมอบหมายสั่งจ่ายเงินนั้นให้คลังจังหวัดหรือคลังอำเภอเขียนข้อความหรือกรอกจำนวนเงินลงในดวงตราที่ประทับด้วยตัวแดงในฎีกานั้นตามจำนวนที่ให้จ่ายว่าให้คลังจ่ายเงิน..........................................(ตัวอักษร).........................(......................(ตัวเลข)........................................บาท)ได้--------------------------ผู้ว่าราชการจังหวัดหรือผู้ที่ผู้ว่าราชการจังหวัดมอบหมายข้อ๓คลังจังหวัดหรือคลังอำเภอจะจ่ายเงินตามฎีกาที่ตั้งเบิกได้ก็ต่อเมื่อผู้ว่าราชการจังหวัดหรือผู้ที่ผู้ว่าราชการจังหวัดมอบหมายได้ลงลายมือชื่อสั่งจ่ายแล้วเท่านั้นข้อ๔ ผู้ว่าราชการจังหวัดหรือผู้ที่ผู้ว่าราชการจังหวัดมอบหมายจะสั่งจ่ายเงินได้ก็ต่อเมื่อคลังจังหวัดหรือคลังอำเภอได้ปฏิบัติตามข้อ๑ และข้อ ๒ แล้ว และจำนวนเงินที่สั่งจ่ายนั้นต้องเป็นรายจ่ายที่ให้จ่ายได้ตามกฎหมายหรือตามระเบียบหรือคำสั่งของกระทรวงการคลังประกาศ ณ วันที่ ๒เมษายน ๒๔๙๕ภ บริภัณฑ์ยุทธกิจรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังพรพิมล/พิมพ์๒๔ ก.ค ๒๕๔๔นันทพล/ปรับปรุง๓๐ พฤศจิกายน ๒๕๔๙ก้องเกียรติ/ผู้จัดทำ๑๖ กันยายน ๒๕๕๑ชุติมา/ปรับปรุง๒๕ พฤษภาคม ๒๕๖๑[๑] ราชกิจจานุเบกษา.เล่ม ๖๙/ตอนที่ ๒๕/หน้า ๕๗๕/๑๕ เมษายน ๒๔๙๕
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1037/2473หลักกฎหมาย: คำซัดของจำเลยด้วยกัน ภรรยาเปนผู้ยุยงให้ผัวทำผิด ไม่เรียกว่าทำไปโดยอยู่ในบังคับของผัวล่อเขาไปให้ผู้อื่นทำร้ายเปนตัวการฉ. เปนภรรยา ก.ยุยงให้ ก. ไปล่อลวง บ. ไปเพื่อเอาทรัพย์ ก. จึงชวน บ.ไปเที่ยว ครั้นถึงที่เปลี่ยว พวกเพื่อนของ ฉ. และ ก.ซึ่งคอยอยู่ก็ทำร้าย บ.ตายแล้วเอาทรัพย์เสีย ฉ.ก. จำเลยให้การซัดว่า ส.เปนผู้ฆ่า (โจทก์ไม่มีคำพะยานอื่นประกอบคำซัด) ศาลล่างทั้ง ๒ ตัดสินว่า ฉ.ก. มีผิดตาม ม.๒๕๐ ข้อ ๕-๖ ส่วน ฉ.เปนภรรยา ก.ทำไปโดยอยู่ในบังคับบัญชาผัวลดโทษตาม ม.๕๙ ศาลฎีกาเห็นว่า ฉ.ก. มีผิดตาม ม.๓๐๑ ตอน ๓ และไม่ลดโทษให้ ฉ. เพราะเปนผู้ต้นเหตุ และจะฟังคำซัดของ ฉ.ก.มายัน ส.ไม่ได้ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1037/2473กรมอัยยการโจทก์นายกี นางแฉล้ม นายสมานจำเลย อาชญา ม. 301, ม. 250, ม. 59, ม. 63 วิธีพิคำซัดของจำเลยด้วยกัน ภรรยาเปนผู้ยุยงให้ผัวทำผิด ไม่เรียกว่าทำไปโดยอยู่ในบังคับของผัวล่อเขาไปให้ผู้อื่นทำร้ายเปนตัวการฉ. เปนภรรยา ก.ยุยงให้ ก. ไปล่อลวง บ. ไปเพื่อเอาทรัพย์ ก. จึงชวน บ.ไปเที่ยว ครั้นถึงที่เปลี่ยว พวกเพื่อนของ ฉ. และ ก.ซึ่งคอยอยู่ก็ทำร้าย บ.ตายแล้วเอาทรัพย์เสีย ฉ.ก. จำเลยให้การซัดว่า ส.เปนผู้ฆ่า (โจทก์ไม่มีคำพะยานอื่นประกอบคำซัด) ศาลล่างทั้ง ๒ ตัดสินว่า ฉ.ก. มีผิดตาม ม.๒๕๐ ข้อ ๕-๖ ส่วน ฉ.เปนภรรยา ก.ทำไปโดยอยู่ในบังคับบัญชาผัวลดโทษตาม ม.๕๙ ศาลฎีกาเห็นว่า ฉ.ก. มีผิดตาม ม.๓๐๑ ตอน ๓ และไม่ลดโทษให้ ฉ. เพราะเปนผู้ต้นเหตุ และจะฟังคำซัดของ ฉ.ก.มายัน ส.ไม่ได้(พิพาก-พรหม-วิชัย)ศาลชั้นต้น - พระดุลยกรมศาลอุทธรณ์ - พระยาหัสดินแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ฉ. เปนภรรยา ก.ยุยงให้ ก. ไปล่อลวง บ. ไปเพื่อเอาทรัพย์ ก. จึงชวน บ.ไปเที่ยว ครั้นถึงที่เปลี่ยว พวกเพื่อนของ ฉ. และ ก.ซึ่งคอยอยู่ก็ทำร้าย บ.ตายแล้วเอาทรัพย์เสีย ฉ.ก. จำเลยให้การซัดว่า ส.เปนผู้ฆ่า (โจทก์ไม่มีคำพะยานอื่นประกอบคำซัด) ศาลล่างทั้ง ๒ ตัดสินว่า ฉ.ก. มีผิดตาม ม.๒๕๐ ข้อ ๕-๖ ส่วน ฉ.เปนภรรยา ก.ทำไปโดยอยู่ในบังคับบัญชาผัวลดโทษตาม ม.๕๙ ศาลฎีกาเห็นว่า ฉ.ก. มีผิดตาม ม.๓๐๑ ตอน ๓ และไม่ลดโทษให้ ฉ. เพราะเปนผู้ต้นเหตุ และจะฟังคำซัดของ ฉ.ก.มายัน ส.ไม่ได้ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1037/2473กรมอัยยการโจทก์นายกี นางแฉล้ม นายสมานจำเลย อาชญา ม. 301, ม. 250, ม. 59, ม. 63 วิธีพิคำซัดของจำเลยด้วยกัน ภรรยาเปนผู้ยุยงให้ผัวทำผิด ไม่เรียกว่าทำไปโดยอยู่ในบังคับของผัวล่อเขาไปให้ผู้อื่นทำร้ายเปนตัวการฉ. เปนภรรยา ก.ยุยงให้ ก. ไปล่อลวง บ. ไปเพื่อเอาทรัพย์ ก. จึงชวน บ.ไปเที่ยว ครั้นถึงที่เปลี่ยว พวกเพื่อนของ ฉ. และ ก.ซึ่งคอยอยู่ก็ทำร้าย บ.ตายแล้วเอาทรัพย์เสีย ฉ.ก. จำเลยให้การซัดว่า ส.เปนผู้ฆ่า (โจทก์ไม่มีคำพะยานอื่นประกอบคำซัด) ศาลล่างทั้ง ๒ ตัดสินว่า ฉ.ก. มีผิดตาม ม.๒๕๐ ข้อ ๕-๖ ส่วน ฉ.เปนภรรยา ก.ทำไปโดยอยู่ในบังคับบัญชาผัวลดโทษตาม ม.๕๙ ศาลฎีกาเห็นว่า ฉ.ก. มีผิดตาม ม.๓๐๑ ตอน ๓ และไม่ลดโทษให้ ฉ. เพราะเปนผู้ต้นเหตุ และจะฟังคำซัดของ ฉ.ก.มายัน ส.ไม่ได้(พิพาก-พรหม-วิชัย)ศาลชั้นต้น - พระดุลยกรมศาลอุทธรณ์ - พระยาหัสดินแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศสํานักงานคณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ที่ สธ. 54/2546เรื่อง การยกเลิกประกาศสํานักงานคณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ว่าด้วยการยื่นรายงานการประกอบธุรกิจหลักทรัพย์ประเภทการจัดจําหน่ายหลักทรัพย์อันเป็นตราสารแห่งหนี้ อาศัยอํานาจตามความในมาตรา 109 แห่งพระราชบัญญัติหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ พ.ศ. 2535 ประกอบกับข้อ 1(3) แห่งประกาศคณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์เรื่อง หลักเกณฑ์ และกําหนดเวลาในการยื่นรายงานของบริษัทหลักทรัพย์ ลงวันที่ 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2535 สํานักงานคณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ออกข้อกําหนดไว้ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ ให้ยกเลิกประกาศสํานักงานคณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ ที่ สธ. 6/2544 เรื่อง การยื่นรายงานการประกอบธุรกิจหลักทรัพย์ประเภทการจัดจําหน่ายหลักทรัพย์อันเป็นตราสารแห่งหนี้ ลงวันที่ 11 มกราคม พ.ศ. 2544ข้อ ๒ ประกาศนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม 2547 เป็นต้นไปผู้มีอํานาจลงนาม - ประกาศ ณ วันที่ 26 ธันวาคม พ.ศ. 2546 (นายประสาร ไตรรัตน์วรกุล) เลขาธิการ สํานักงานคณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 543/2474หลักกฎหมาย: จับสัตว์น้ำในที่หวงห้ามซึ่งมีประกาศห้ามแล้ว แต่จำเลยยังไม่ทราบประกาศนั้นมีผิด แต่ศาลลงโทษอย่างเบา สุภาษิตกฎหมายการไม่รู้กฎหมายไม่เป็นข้อแก้ตัวมีประกาศลงในราชกิจจาเมื่อวันที่ ๒๗ มีนาคม พ.ศ.๒๔๗๒ และให้ใช้ตั้งแต่วันที่ ๑ เมษายน พ.ศ.๒๔๗๓ ว่าห้ามไม่ให้จับสัตว์น้ำในหนองหารครั้นวันที่ ๘ เมษายน พ.ศ.๒๔๗๓ จำเลยไปจับสัตว์น้ำในหนองที่ห้ามนั้นและปรากฎว่าจำเลยยังไม่ทราบประกาศห้ามดังนี้ จำเลยย่อมมีผิดแต่ศาลลงโทษอย่างอบาให้ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 543/2474อัยยการสกลนครโจทก์นายทา กับพวกจำเลย พ.ร.บ.อากรค่าน้ำ ร.ศ.120 วิธีพิจารณาอาชญา ประกาศแก้ไข พ.ร.บ.อากร ค่าน้ำเพิ่มเติม พ.ศ.2473 ลงวันที่ 1 เมษายน 2473 จับสัตว์น้ำในที่หวงห้ามซึ่งมีประกาศห้ามแล้ว แต่จำเลยยังไม่ทราบประกาศนั้นมีผิด แต่ศาลลงโทษอย่างเบา สุภาษิตกฎหมายการไม่รู้กฎหมายไม่เป็นข้อแก้ตัวมีประกาศลงในราชกิจจาเมื่อวันที่ ๒๗ มีนาคม พ.ศ.๒๔๗๒ และให้ใช้ตั้งแต่วันที่ ๑ เมษายน พ.ศ.๒๔๗๓ ว่าห้ามไม่ให้จับสัตว์น้ำในหนองหารครั้นวันที่ ๘ เมษายน พ.ศ.๒๔๗๓ จำเลยไปจับสัตว์น้ำในหนองที่ห้ามนั้นและปรากฎว่าจำเลยยังไม่ทราบประกาศห้ามดังนี้ จำเลยย่อมมีผิดแต่ศาลลงโทษอย่างอบาให้(นล-ศรี-หริศ)ศาลชั้นต้น - พระยุ+ดำรงสิทธิ์ศาลอุทธรณ์ - พระยาวิศิษฎ์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: มีประกาศลงในราชกิจจาเมื่อวันที่ ๒๗ มีนาคม พ.ศ.๒๔๗๒ และให้ใช้ตั้งแต่วันที่ ๑ เมษายน พ.ศ.๒๔๗๓ ว่าห้ามไม่ให้จับสัตว์น้ำในหนองหารครั้นวันที่ ๘ เมษายน พ.ศ.๒๔๗๓ จำเลยไปจับสัตว์น้ำในหนองที่ห้ามนั้นและปรากฎว่าจำเลยยังไม่ทราบประกาศห้ามดังนี้ จำเลยย่อมมีผิดแต่ศาลลงโทษอย่างอบาให้ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 543/2474อัยยการสกลนครโจทก์นายทา กับพวกจำเลย พ.ร.บ.อากรค่าน้ำ ร.ศ.120 วิธีพิจารณาอาชญา ประกาศแก้ไข พ.ร.บ.อากร ค่าน้ำเพิ่มเติม พ.ศ.2473 ลงวันที่ 1 เมษายน 2473 จับสัตว์น้ำในที่หวงห้ามซึ่งมีประกาศห้ามแล้ว แต่จำเลยยังไม่ทราบประกาศนั้นมีผิด แต่ศาลลงโทษอย่างเบา สุภาษิตกฎหมายการไม่รู้กฎหมายไม่เป็นข้อแก้ตัวมีประกาศลงในราชกิจจาเมื่อวันที่ ๒๗ มีนาคม พ.ศ.๒๔๗๒ และให้ใช้ตั้งแต่วันที่ ๑ เมษายน พ.ศ.๒๔๗๓ ว่าห้ามไม่ให้จับสัตว์น้ำในหนองหารครั้นวันที่ ๘ เมษายน พ.ศ.๒๔๗๓ จำเลยไปจับสัตว์น้ำในหนองที่ห้ามนั้นและปรากฎว่าจำเลยยังไม่ทราบประกาศห้ามดังนี้ จำเลยย่อมมีผิดแต่ศาลลงโทษอย่างอบาให้(นล-ศรี-หริศ)ศาลชั้นต้น - พระยุ+ดำรงสิทธิ์ศาลอุทธรณ์ - พระยาวิศิษฎ์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ข้อกำหนดข้อกำหนดเกี่ยวกับการจัดสรรที่ดินจังหวัดกาญจนบุรี(ฉบับที่ ๒)พ.ศ. ๒๕๕๐[๑] อาศัยอำนาจตามมาตรา๑๔ (๑) และมาตรา ๑๖ แห่งพระราชบัญญัติการจัดสรรที่ดิน พ.ศ. ๒๕๔๓คณะกรรมการจัดสรรที่ดินจังหวัดกาญจนบุรีจึงขอออกข้อกำหนดเกี่ยวกับการจัดพื้นที่ตั้งของสำนักงานนิติบุคคลหมู่บ้านจัดสรรหรือนิติบุคคลตามกฎหมายอื่น โดยความเห็นชอบของคณะกรรมการจัดสรรที่ดินกลาง ดังนี้ให้เพิ่มความต่อไปนี้เป็นข้อ ๓๖ และข้อ ๓๗ แห่งข้อกำหนดเกี่ยวกับการจัดสรรที่ดินจังหวัดกาญจนบุรี พ.ศ.๒๕๔๕ข้อ ๓๖ ในกรณีที่ผู้จัดสรรที่ดินรายใดมีความประสงค์จะให้มีการจัดตั้งนิติบุคคลหมู่บ้านจัดสรรหรือนิติบุคคลตามกฎหมายอื่นผู้จัดสรรที่ดินจะต้องจัดพื้นที่ให้เป็นที่ตั้งสำนักงานนิติบุคคลหมู่บ้านจัดสรรหรือนิติบุคคลตามกฎหมายอื่นอย่างใดอย่างหนึ่ง ดังนี้(๑) ที่ดินเปล่าจะต้องจัดให้มีเนื้อที่ไม่น้อยกว่า ๒๐ ตารางวา และมีความกว้างไม่น้อยกว่า๘ เมตร ความยาวไม่น้อยกว่า ๑๐ เมตรโดยตำแหน่งที่ดินให้มีเขตติดต่อกับสาธารณูปโภคอื่น ๆ เช่น ถนน สวน สนามเด็กเล่นสนามกีฬา และหรือสาธารณูปโภคอื่นที่ใช้ประโยชน์ลักษณะเดียวกัน(๒) ที่ดินพร้อมอาคาร ต้องมีเนื้อที่ไม่น้อยกว่า ๑๖ ตารางวา มีความกว้างไม่น้อยกว่า๔ เมตร และมีพื้นที่ใช้สอยในอาคารไม่น้อยกว่า ๖๔ ตารางเมตร(๓) พื้นที่ส่วนอื่นซึ่งผู้จัดสรรที่ดินได้จัดไว้เพื่อเป็นที่ตั้งสำนักงานนิติบุคคลหมู่บ้านจัดสรรหรือนิติบุคคลตามกฎหมายอื่นแล้วเช่น สำนักงาน สโมสร เป็นต้น ต้องจัดให้มีพื้นที่ใช้สอยสำหรับสำนักงานของนิติบุคคลหมู่บ้านจัดสรรหรือนิติบุคคลตามกฎหมายอื่นในอาคารดังกล่าวไม่น้อยกว่า๖๔ ตารางเมตรอาคารดังกล่าวจะต้องอยู่บนที่ดินแปลงบริการสาธารณะในโครงการจัดสรรที่ดินและจัดเก็บค่าใช้จ่ายสำหรับการใช้เป็นที่ตั้งสำนักงานนิติบุคคลหมู่บ้านจัดสรรหรือนิติบุคคลตามกฎหมายอื่นไม่ได้ ทั้งนี้ไม่นับรวมถึงค่าใช้จ่ายสาธารณูปโภคสิ้นเปลืองข้อ ๓๗ เมื่อตั้งนิติบุคคลหมู่บ้านจัดสรรหรือนิติบุคคลตามกฎหมายอื่นแล้วให้ถือว่าที่ดินดังกล่าวตามข้อ๓๖ (๑) หรือที่ดินพร้อมอาคารตามข้อ ๓๖ (๒) เป็นสาธารณูปโภค ส่วนที่ดินเป็นที่ตั้งสำนักงานสโมสร ฯลฯผู้จัดสรรที่ดินต้องให้นิติบุคคลหมู่บ้านจัดสรรหรือนิติบุคคลตามกฎหมายอื่นถือกรรมสิทธิ์รวมในที่ดินเนื้อที่ไม่น้อยกว่า๒๐ ตารางวา และให้เป็นสาธารณูปโภคด้วยข้อกำหนดนี้ไม่ให้ใช้บังคับเกี่ยวกับการจัดสรรที่ดินที่ได้ยื่นคำขออนุญาตไว้ก่อน ข้อกำหนดนี้ใช้บังคับให้ไว้ ณ วันที่ ๑๓พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๕๐อำนาจ ผการัตน์ผู้ว่าราชการจังหวัดกาญจนบุรีประธานกรรมการจัดสรรที่ดินจังหวัดกาญจนบุรีวัชศักดิ์/จัดทำ๒๖ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๑ศิรวัชร์/ปรับปรุง๒๗ มิถุนายน ๒๕๕๙[๑]ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๕/ตอนพิเศษ ๓๘ ง/หน้า ๓๓/๒๒ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๑
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 63094หลักกฎหมาย: คำสั่งศาลชั้นต้นซึ่งไม่อนุญาตให้จำเลยฎีกาอย่างคนอนาถาต้องยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่งนั้นต่อศาลชั้นต้นภายในกำหนด7 วัน นับแต่วันมีคำสั่ง ตามที่บัญญัติไว้ในประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 156 วรรคท้าย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 485/2519การรถไฟแห่งประเทศไทยฯโจทก์บริษัทสยามบริการขนส่ง จำกัดฯจำเลย ป.วิ.พ. ม. 156 วรรคท้ายคำสั่งศาลชั้นต้นซึ่งไม่อนุญาตให้จำเลยฎีกาอย่างคนอนาถาต้องยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่งนั้นต่อศาลชั้นต้นภายในกำหนด7 วัน นับแต่วันมีคำสั่ง ตามที่บัญญัติไว้ในประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 156 วรรคท้าย(โสพิทย์ คังคะเกตุ-ประพจน์ ถิระวัฒน์-ชุ่ม สุนทรชัย)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 485/2519การรถไฟแห่งประเทศไทยฯโจทก์บริษัทสยามบริการขนส่ง จำกัดฯจำเลย ป.วิ.พ. ม. 156 วรรคท้ายคำสั่งศาลชั้นต้นซึ่งไม่อนุญาตให้จำเลยฎีกาอย่างคนอนาถาต้องยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่งนั้นต่อศาลชั้นต้นภายในกำหนด7 วัน นับแต่วันมีคำสั่ง ตามที่บัญญัติไว้ในประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 156 วรรคท้าย(โสพิทย์ คังคะเกตุ-ประพจน์ ถิระวัฒน์-ชุ่ม สุนทรชัย)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1143/2479หลักกฎหมาย: จำเลยบังอาจจับแขนหญิงสาวต่อหน้าบุคคลหลายคน ต้องมีความผิดตาม ม.246 อ้างฎีกาที่ 569/2479ได้ความว่านางสาว อ.นั่งคุยกับหญิงอื่นอีก ๒ คน และมีเด็กเล่นอยู่ข้าง ๆ อีก ๒-๓ คน จำเลยเดินเข้ามานั่งระหว่างกลาง อ. กับ ย. แล้วเอามือขวาจับแขนซ้าย อ. ๆ จึงลุกหนีเข้าไปในห้อง ศาลอุทธรณ์เห็นว่าจำเลยใช้มือจับแขน อ.ด้วยลักษณอนาจาร แต่มิได้ใช้อำนาจด้วยกำลัง มีผิดตามกฎหมายอาญา ม.๓๓๗ ข้อ ๒ ให้ปรับ ๒๐ บาท ศาลฎีกาตัดสินว่าการกระทำของจำเลยเป็นการใช้อำนาจด้วยกำลังกายตามความในมาตรา ๒๔๖ ดังตัวอย่างคำพิพากษาฎีกาที่ ๕๖๙/๒๔๗๙ ให้จำคุก ๑ เดือนปรับ ๕๐ บาทโทษจำให้ยก ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1143/2479อัยยการตำรวจโจทก์นายธงไชย เศรษฐสุวรรณจำเลย ป.อ. ม. 246-337 ข้จำเลยบังอาจจับแขนหญิงสาวต่อหน้าบุคคลหลายคน ต้องมีความผิดตาม ม.246 อ้างฎีกาที่ 569/2479ได้ความว่านางสาว อ.นั่งคุยกับหญิงอื่นอีก ๒ คน และมีเด็กเล่นอยู่ข้าง ๆ อีก ๒-๓ คน จำเลยเดินเข้ามานั่งระหว่างกลาง อ. กับ ย. แล้วเอามือขวาจับแขนซ้าย อ. ๆ จึงลุกหนีเข้าไปในห้อง ศาลอุทธรณ์เห็นว่าจำเลยใช้มือจับแขน อ.ด้วยลักษณอนาจาร แต่มิได้ใช้อำนาจด้วยกำลัง มีผิดตามกฎหมายอาญา ม.๓๓๗ ข้อ ๒ ให้ปรับ ๒๐ บาท ศาลฎีกาตัดสินว่าการกระทำของจำเลยเป็นการใช้อำนาจด้วยกำลังกายตามความในมาตรา ๒๔๖ ดังตัวอย่างคำพิพากษาฎีกาที่ ๕๖๙/๒๔๗๙ ให้จำคุก ๑ เดือนปรับ ๕๐ บาทโทษจำให้ยก(นล-อิศร-ดูปลาตร์)ศาลชั้นต้น - นายบัวเหรียญศาลอุทธรณ์ - พระ+แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ได้ความว่านางสาว อ.นั่งคุยกับหญิงอื่นอีก ๒ คน และมีเด็กเล่นอยู่ข้าง ๆ อีก ๒-๓ คน จำเลยเดินเข้ามานั่งระหว่างกลาง อ. กับ ย. แล้วเอามือขวาจับแขนซ้าย อ. ๆ จึงลุกหนีเข้าไปในห้อง ศาลอุทธรณ์เห็นว่าจำเลยใช้มือจับแขน อ.ด้วยลักษณอนาจาร แต่มิได้ใช้อำนาจด้วยกำลัง มีผิดตามกฎหมายอาญา ม.๓๓๗ ข้อ ๒ ให้ปรับ ๒๐ บาท ศาลฎีกาตัดสินว่าการกระทำของจำเลยเป็นการใช้อำนาจด้วยกำลังกายตามความในมาตรา ๒๔๖ ดังตัวอย่างคำพิพากษาฎีกาที่ ๕๖๙/๒๔๗๙ ให้จำคุก ๑ เดือนปรับ ๕๐ บาทโทษจำให้ยก ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1143/2479อัยยการตำรวจโจทก์นายธงไชย เศรษฐสุวรรณจำเลย ป.อ. ม. 246-337 ข้จำเลยบังอาจจับแขนหญิงสาวต่อหน้าบุคคลหลายคน ต้องมีความผิดตาม ม.246 อ้างฎีกาที่ 569/2479ได้ความว่านางสาว อ.นั่งคุยกับหญิงอื่นอีก ๒ คน และมีเด็กเล่นอยู่ข้าง ๆ อีก ๒-๓ คน จำเลยเดินเข้ามานั่งระหว่างกลาง อ. กับ ย. แล้วเอามือขวาจับแขนซ้าย อ. ๆ จึงลุกหนีเข้าไปในห้อง ศาลอุทธรณ์เห็นว่าจำเลยใช้มือจับแขน อ.ด้วยลักษณอนาจาร แต่มิได้ใช้อำนาจด้วยกำลัง มีผิดตามกฎหมายอาญา ม.๓๓๗ ข้อ ๒ ให้ปรับ ๒๐ บาท ศาลฎีกาตัดสินว่าการกระทำของจำเลยเป็นการใช้อำนาจด้วยกำลังกายตามความในมาตรา ๒๔๖ ดังตัวอย่างคำพิพากษาฎีกาที่ ๕๖๙/๒๔๗๙ ให้จำคุก ๑ เดือนปรับ ๕๐ บาทโทษจำให้ยก(นล-อิศร-ดูปลาตร์)ศาลชั้นต้น - นายบัวเหรียญศาลอุทธรณ์ - พระ+แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
กฎกระทรวงกำหนดจำนวนเงินที่ให้เหรียญกษาปณ์ราคาเก้าร้อยบาทเป็นเงินที่ชำระหนี้ได้ตามกฎหมาย พ.ศ. 2549กฎกระทรวง กำหนดจำนวนเงินที่ให้เหรียญกษาปณ์ราคาเก้าร้อยบาท เป็นเงินที่ชำระหนี้ได้ตามกฎหมาย พ.ศ. ๒๕๔๙อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๕ และมาตรา ๑๑ แห่งพระราชบัญญัติเงินตรา พ.ศ. ๒๕๐๑ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้ให้เหรียญกษาปณ์ราคาเก้าร้อยบาท เป็นเงินที่ชำระหนี้ได้ตามกฎหมายโดยไม่จำกัดจำนวนให้ไว้ ณ วันที่ ๔ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๔๙ ปรีดิยาธร เทวกุล รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังหมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ โดยที่เป็นการสมควรกำหนดให้เหรียญกษาปณ์ราคาเก้าร้อยบาท ซึ่งกระทรวงการคลังจัดทำและนำออกใช้ตามกฎกระทรวงออกตามความในพระราชบัญญัติเงินตรา พ.ศ. ๒๕๐๑ เป็นเงินที่ชำระหนี้ได้ตามกฎหมายโดยไม่จำกัดจำนวน จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้
ประกาศมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒประกาศมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒฉบับที่ ๘/๒๕๕๙เรื่องการจัดตั้งส่วนงานของมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ(ฉบับที่ ๒)พ.ศ. ๒๕๕๙[๑] ตามที่ได้ประกาศมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒฉบับที่ ๔/๒๕๕๙ เรื่อง การจัดตั้งส่วนงานของมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ลงวันที่๒๓ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๕๙ นั้นอาศัยอำนาจตามความในมาตรา๙ มาตรา ๑๐ และมาตรา ๒๓ (๒) และ (๖) แห่งพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒพ.ศ. ๒๕๕๙ ประกอบกับมติสภามหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ในการประชุมครั้งที่๑๐/๒๕๕๙ เมื่อวันที่ ๒๔ สิงหาคม ๒๕๕๙ จึงออกประกาศไว้ ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ ประกาศนี้เรียกว่าประกาศมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ฉบับที่ ๘/๒๕๕๙ เรื่องการจัดตั้งส่วนงานของมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๕๙ข้อ ๒ ให้ยกเลิกความใน (๓.๑๔) ของข้อ ๒แห่งประกาศมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ฉบับที่ ๔/๒๕๕๙เรื่อง การจัดตั้งส่วนงานของมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ลงวันที่ ๒๓ กรกฎาคม พ.ศ.๒๕๕๙ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน(๓.๑๔) คณะกายภาพบำบัดประกาศ ณ วันที่ ๑ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๕๙ศาสตราจารย์เกษม สุวรรณกุลนายกสภามหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒพรวิภา/ปริยานุช/จัดทำ๒๗ มกราคม ๒๕๖๐ปริญสินีย์/ตรวจ๒๐ กุมภาพันธ์๒๕๖๐[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๓๔/ตอนพิเศษ ๒๕ ง/หน้า ๖/๒๓ มกราคม ๒๕๖๐
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 928/2468หลักกฎหมาย: อำนาจศาลฎีกาที่จะปล่อยจำเลยซึ่งมิได้ฎีกาคดีอาญาที่ศาลอุทธรณ์ให้ลงโทษจำเลยหลายคนซึ่งต้องหาในเรื่องเดียวกัน จำเลยคนเดียวฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่าจำเลยทั้งหมดไม่มีความผิด ก็มีอำนาจปล่อยจำเลยที่มิได้ฎีกาได้ด้วยตามนัยแห่งฎีกาที่ ๒๖๒/๕๖,๑๗๗/๖๘ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 928/2468อัยการจังหวัดแพร่โจทก์นายเมือง นายฮ่อน นายน้อยล. ป.วิ.อ. อำนาจศาลฎีกาที่จะปล่อยจำเลยซึ่งมิได้ฎีกาคดีอาญาที่ศาลอุทธรณ์ให้ลงโทษจำเลยหลายคนซึ่งต้องหาในเรื่องเดียวกัน จำเลยคนเดียวฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่าจำเลยทั้งหมดไม่มีความผิด ก็มีอำนาจปล่อยจำเลยที่มิได้ฎีกาได้ด้วยตามนัยแห่งฎีกาที่ ๒๖๒/๕๖,๑๗๗/๖๘(พิพากษา-พิจารณา-พรหม)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: คดีอาญาที่ศาลอุทธรณ์ให้ลงโทษจำเลยหลายคนซึ่งต้องหาในเรื่องเดียวกัน จำเลยคนเดียวฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่าจำเลยทั้งหมดไม่มีความผิด ก็มีอำนาจปล่อยจำเลยที่มิได้ฎีกาได้ด้วยตามนัยแห่งฎีกาที่ ๒๖๒/๕๖,๑๗๗/๖๘ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 928/2468อัยการจังหวัดแพร่โจทก์นายเมือง นายฮ่อน นายน้อยล. ป.วิ.อ. อำนาจศาลฎีกาที่จะปล่อยจำเลยซึ่งมิได้ฎีกาคดีอาญาที่ศาลอุทธรณ์ให้ลงโทษจำเลยหลายคนซึ่งต้องหาในเรื่องเดียวกัน จำเลยคนเดียวฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่าจำเลยทั้งหมดไม่มีความผิด ก็มีอำนาจปล่อยจำเลยที่มิได้ฎีกาได้ด้วยตามนัยแห่งฎีกาที่ ๒๖๒/๕๖,๑๗๗/๖๘(พิพากษา-พิจารณา-พรหม)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
พระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการครู (ฉบับที่ 3) พ.ศ. 2538พระราชบัญญัติ ระเบียบข้าราชการครู (ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๓๘ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร. ให้ไว้ ณ วันที่ ๑ มกราคม พ.ศ. ๒๕๓๘ เป็นปีที่ ๕๐ ในรัชกาลปัจจุบันพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า โดยที่เป็นการสมควรแก้ไขเพิ่มเติมกฎหมายว่าด้วยระเบียบข้าราชการครู จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้โดยคำแนะนำและยินยอมของรัฐสภา ดังต่อไปนี้มาตรา 1 มาตรา ๑ พระราชบัญญัตินี้เรียกว่า "พระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการครู (ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๓๘"มาตรา 2 มาตรา ๒ พระราชบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ ๑ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๓๗ เป็นต้นไปมาตรา 3 มาตรา ๓ ให้ยกเลิกความในมาตรา ๒๔ แห่งพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการครู พ.ศ. ๒๕๒๓ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการครู (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๓๕ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน "มาตรา ๒๔ อัตราเงินเดือนข้าราชการครูมาตรา 3 ให้เป็นไปตามกฎหมายว่าด้วยเงินเดือนและเงินประจำตำแหน่งที่กำหนดไว้สำหรับข้าราชการพลเรือนโดยอนุโลม อัตราเงินประจำตำแหน่งข้าราชการครู ให้เป็นไปตามกฎหมายว่าด้วยเงินเดือนและเงินประจำตำแหน่ง"มาตรา 4 มาตรา ๔ ให้ยกเลิกความในวรรคสองของมาตรา ๓๐ แห่งพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการครู พ.ศ. ๒๕๒๓ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน "ตำแหน่งข้าราชการครูตำแหน่งใดจะได้รับเงินเดือนในระดับใด ให้เป็นไปตามที่กำหนดในกฎ ก.ค. โดยให้คำนึงถึงการรับเงินเดือนของข้าราชการพลเรือน ตามกฎหมายว่าด้วยเงินเดือนและเงินประจำตำแหน่งด้วย"มาตรา 5 มาตรา ๕ ให้ยกเลิกวรรคสามของมาตรา ๓๕ แห่งพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการครู พ.ศ. ๒๕๒๓ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการครู (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๓๕ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ ชวน หลีกภัย นายกรัฐมนตรีหมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชบัญญัติฉบับนี้ คือ โดยที่ได้มีการแยกบัญชีอัตราเงินเดือนและบัญชีอัตราเงินประจำตำแหน่งของข้าราชการพลเรือนซึ่งอนุโลมนำมาใช้กับข้าราชการครูไปบัญญัติไว้ในกฎหมายว่าด้วยเงินเดือนและเงินประจำตำแหน่งซึ่งเป็นกฎหมายเฉพาะแล้วสมควรแก้ไขเพิ่มเติมกฎหมายว่าด้วยระเบียบข้าราชการครูให้สอดคล้องกัน ประกอบกับการกำหนดให้ข้าราชการครูได้รับเงินเดือนตามตำแหน่งก็ควรจะได้คำนึงถึงหลักเกณฑ์การรับเงินเดือนของข้าราชการพลเรือนตามกฎหมายดังกล่าวด้วย จึงจำเป็นต้องตราพระราชบัญญัตินี้
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 9732/2539หลักกฎหมาย: คดีที่มีอัตราโทษจำคุกตั้งแต่ 2 ปี ถึง 15 ปี เป็นหน้าที่ของศาลชั้นต้นที่จะต้องสอบถามจำเลยก่อนเริ่มพิจารณาว่ามีและต้องการทนายหรือไม่ตาม ป.วิ.อ. มาตรา 173 วรรคสอง เมื่อตามรายงานกระบวนพิจารณาของศาลชั้นต้นมิได้ปรากฏว่าได้มีการดำเนินการดังกล่าวแล้ว การดำเนินกระบวนพิจารณาของศาลชั้นต้นจึงไม่ถูกต้องจริง ศาลฎีกาพิพากษายกคำพิพากษาศาลล่างทั้งสองและย้อนสำนวนไปให้ศาลชั้นต้นดำเนินการใหม่ให้ถูกต้องแล้วดำเนินกระบวนพิจารณาพิพากษาคดีใหม่ตามรูปคดี ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 9732/2539พนักงานอัยการประจำศาลจังหวัดหลังสวนโจทก์นายจิรวัฒน์ ตันสุเมธ กับพวกจำเลย ป.วิ.อ. ม. 173 วรรคสอง, ม. 208 วรรคสอง, ม. 225คดีที่มีอัตราโทษจำคุกตั้งแต่ 2 ปี ถึง 15 ปี เป็นหน้าที่ของศาลชั้นต้นที่จะต้องสอบถามจำเลยก่อนเริ่มพิจารณาว่ามีและต้องการทนายหรือไม่ตาม ป.วิ.อ. มาตรา 173 วรรคสอง เมื่อตามรายงานกระบวนพิจารณาของศาลชั้นต้นมิได้ปรากฏว่าได้มีการดำเนินการดังกล่าวแล้ว การดำเนินกระบวนพิจารณาของศาลชั้นต้นจึงไม่ถูกต้องจริง ศาลฎีกาพิพากษายกคำพิพากษาศาลล่างทั้งสองและย้อนสำนวนไปให้ศาลชั้นต้นดำเนินการใหม่ให้ถูกต้องแล้วดำเนินกระบวนพิจารณาพิพากษาคดีใหม่ตามรูปคดี(วินัย วิมลเศรษฐ-จิระ บุญพจนสุนทร-ชูชาติ ศรีแสง)ศาลจังหวัดหลังสวน - นายจำนงค์ เตือนวีระเดชศาลอุทธรณ์ภาค ๓ - นายสุรชาติ บุญศิริทรัพย์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 9732/2539พนักงานอัยการประจำศาลจังหวัดหลังสวนโจทก์นายจิรวัฒน์ ตันสุเมธ กับพวกจำเลย ป.วิ.อ. ม. 173 วรรคสอง, ม. 208 วรรคสอง, ม. 225คดีที่มีอัตราโทษจำคุกตั้งแต่ 2 ปี ถึง 15 ปี เป็นหน้าที่ของศาลชั้นต้นที่จะต้องสอบถามจำเลยก่อนเริ่มพิจารณาว่ามีและต้องการทนายหรือไม่ตาม ป.วิ.อ. มาตรา 173 วรรคสอง เมื่อตามรายงานกระบวนพิจารณาของศาลชั้นต้นมิได้ปรากฏว่าได้มีการดำเนินการดังกล่าวแล้ว การดำเนินกระบวนพิจารณาของศาลชั้นต้นจึงไม่ถูกต้องจริง ศาลฎีกาพิพากษายกคำพิพากษาศาลล่างทั้งสองและย้อนสำนวนไปให้ศาลชั้นต้นดำเนินการใหม่ให้ถูกต้องแล้วดำเนินกระบวนพิจารณาพิพากษาคดีใหม่ตามรูปคดี(วินัย วิมลเศรษฐ-จิระ บุญพจนสุนทร-ชูชาติ ศรีแสง)ศาลจังหวัดหลังสวน - นายจำนงค์ เตือนวีระเดชศาลอุทธรณ์ภาค ๓ - นายสุรชาติ บุญศิริทรัพย์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ