กฎกระทรวงระบบการป้องกันและควบคุมโรคระบาด พ.ศ. 2561กฎกระทรวง ระบบการป้องกันและควบคุมโรคระบาด พ.ศ. ๒๕๖๑อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๕ วรรคหนึ่ง และมาตรา ๗ วรรคสอง แห่งพระราชบัญญัติโรคระบาดสัตว์ พ.ศ. ๒๕๕๘ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้มาตรา 1 ข้อ ๑ กฎกระทรวงนี้ให้ใช้บังคับเมื่อพ้นกำหนดหนึ่งร้อยแปดสิบวันนับแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา 2 ข้อ ๒ ในกฎกระทรวงนี้ "ระบบการป้องกันโรคระบาด" หมายความว่า การกระทำใด ๆ ที่สามารถปกป้องสัตว์ให้ปราศจากโรคและทำให้สัตว์มีสุขภาพดีโดยอาศัยหลักในการป้องกันโรค เช่น การควบคุม การเคลื่อนย้าย การป้องกันโรคตามหลักความปลอดภัยทางชีวภาพ หรือการให้ภูมิคุ้มกันโรคแก่สัตว์ "ระบบการควบคุมโรคระบาด" หมายความว่ามาตรา 2 การกระทำใด ๆ ที่สามารถควบคุมการแพร่ระบาดของโรคจากที่หนึ่งไปยังอีกที่หนึ่ง การควบคุมสภาวะของโรคที่เกิดขึ้นในฟาร์ม หรือสถานที่เลี้ยงสัตว์ให้น้อยลงหรือหมดไป หรือการจำกัดขอบเขตของการแพร่ระบาดเพื่อง่ายต่อการกำจัดโรคออกไปจากฟาร์มหรือสถานที่เลี้ยงสัตว์มาตรา 3 ข้อ ๓ ในกรณีที่ต้องมีการทำเครื่องหมายประจำตัวสัตว์สำหรับสัตว์หรือซากสัตว์ตามมาตรา ๙ มาตรา ๓๒ (๑) หรือมาตรา ๓๔ วรรคหนึ่ง ให้เจ้าของสัตว์ตามกฎกระทรวงนี้ดำเนินการให้สัตว์ของตนมีเครื่องหมายประจำตัวสัตว์หรือซากสัตว์ตามที่กำหนดมาตรา 4 ข้อ ๔ เจ้าของสัตว์ต้องขึ้นทะเบียนผู้เลี้ยงสัตว์ และปฏิบัติตามระบบการป้องกันและควบคุมโรคระบาดตามที่กำหนดในกฎกระทรวงนี้ หลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขในการขึ้นทะเบียนผู้เลี้ยงสัตว์ตามวรรคหนึ่งให้เป็นไปตามที่อธิบดีประกาศกำหนดมาตรา 5 ข้อ ๕ เจ้าของสัตว์ต้องดูแลสุขภาพสัตว์อย่างสม่ำเสมอและสังเกตอาการสัตว์ป่วยในกรณีมีเหตุสงสัยว่าเป็นโรคระบาดให้ดำเนินการตามมาตรา ๑๑มาตรา 6 ข้อ ๖ ในกรณีที่มีโรคระบาด เจ้าของสัตว์ต้องดำเนินการให้เป็นไปตามมาตรา ๑๒ และมาตรา ๑๓ หรือตามที่อธิบดีประกาศกำหนดมาตรา 1 หมวด ๑ ระบบการป้องกันโรคระบาดและระบบการควบคุมโรคระบาดในโคนมมาตรา 7 ข้อ ๗ ในหมวดนี้ "สัตว์" หมายความว่า โคนมมาตรา 8 ข้อ ๘ ให้เจ้าของสัตว์ดำเนินการตามระบบการป้องกันโรคระบาด ดังต่อไปนี้ (๑) ดูแลสุขภาพสัตว์โดยการถ่ายพยาธิสัตว์ตามที่อธิบดีประกาศกำหนด (๒) ให้วัคซีนป้องกันโรคปากและเท้าเปื่อย หรือวัคซีนป้องกันโรคอื่นตามที่อธิบดีประกาศกำหนด ทั้งนี้ หลักเกณฑ์ วิธีการ เงื่อนไขมาตรา 8 และพื้นที่การให้วัคซีนให้เป็นไปตามที่อธิบดีประกาศกำหนด (๓) ทดสอบโรคบรูเซลลา วัณโรค หรือโรคอื่นตามที่อธิบดีประกาศกำหนด ทั้งนี้ หลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขการทดสอบโรคให้เป็นไปตามที่อธิบดีประกาศกำหนด (๔) จดบันทึกข้อมูลการให้วัคซีน การตรวจ และการรักษาโรคตามที่อธิบดีประกาศกำหนด (๕)มาตรา 8 ป้องกันโรคด้านความปลอดภัยทางชีวภาพตามข้อ ๙ (๖) สัตว์ที่นำเข้ามาเลี้ยงใหม่ต้องทราบแหล่งที่มา โดยต้องมาจากสถานที่เลี้ยงสัตว์ที่มีระบบการป้องกันโรคระบาดตาม (๑) ถึง (๔) และมีผลตรวจทางห้องปฏิบัติการจากกรมปศุสัตว์ว่าไม่มีโรคบรูเซลลา วัณโรค หรือโรคอื่นตามที่อธิบดีประกาศกำหนด ทั้งนี้มาตรา 8 ก่อนนำสัตว์เข้าเลี้ยงร่วมกับสัตว์ที่มี ให้แยกสัตว์ดังกล่าวไว้อย่างน้อยสิบสี่วันก่อนนำเข้าเลี้ยง (๗) ปฏิบัติการอื่นตามที่อธิบดีประกาศกำหนดมาตรา 9 ข้อ ๙ ให้เจ้าของสัตว์ดำเนินการให้มีการป้องกันโรคด้านความปลอดภัยทางชีวภาพ ดังต่อไปนี้ (๑) แยกพื้นที่สำหรับบ้านหรือที่พักอาศัยและโรงเรือนเลี้ยงสัตว์ (๒) มีคอกหรือโรงเรือนเลี้ยงสัตว์ที่เหมาะสมกับจำนวนและขนาดของสัตว์ (๓) ป้องกันคนหรือยานพาหนะจากภายนอกเข้าออกสถานที่เลี้ยงสัตว์มาตรา 9 เว้นแต่มีการทำลายเชื้อโรคก่อน (๔) จัดให้มีอ่างน้ำยา หรืออุปกรณ์สำหรับฆ่าเชื้อโรค หรือมีรองเท้าสำหรับเปลี่ยนที่ทางเข้าบริเวณโรงเรือนเลี้ยงสัตว์และโรงเรือนรีดนม ทั้งนี้ ห้ามนำรองเท้าภายในสถานที่เลี้ยงสัตว์ออกไปใช้ภายนอก (๕) ไม่นำสัตว์กีบคู่ชนิดอื่นจากภายนอกฟาร์มหรือสถานที่เลี้ยงสัตว์ เช่น โคเนื้อมาตรา 9 กระบือ แพะ หรือแกะ เข้ามาเลี้ยงร่วมกับสัตว์ที่อยู่ในคอกหรือโรงเรือนเลี้ยงสัตว์เดียวกัน (๖) ตรวจตราและดูแลมิให้สัตว์อื่นเข้าไปในบริเวณโรงเรือนเลี้ยงสัตว์ (๗) จัดให้มีซองบังคับสัตว์และอุปกรณ์ควบคุมบังคับสัตว์ในการให้วัคซีนหรือรักษาโรค (๘)มาตรา 9 ไม่ทำความสะอาดถังบรรจุน้ำนมดิบในโรงเรือนเลี้ยงสัตว์และโรงเรือนรีดนม (๙) ทำความสะอาดและทำลายเชื้อโรคในโรงเรือนอย่างสม่ำเสมอ (๑๐) เก็บอาหารให้สะอาด แห้ง ไม่อับชื้น ไม่มีเชื้อราหรือวัตถุที่เป็นอันตรายต่อสัตว์ปนเปื้อนในอาหาร และสามารถป้องกันพาหะนำโรคและการเสื่อมสภาพของอาหารสัตว์ได้ (๑๑)มาตรา 9 จัดเก็บและรักษาคุณภาพวัคซีนและยารักษาโรคอย่างเหมาะสมตามหลักวิชาการ (๑๒) ปฏิบัติการอื่นตามที่อธิบดีประกาศกำหนดมาตรา 10 ข้อ ๑๐ ในกรณีที่มีโรคระบาดในสถานที่เลี้ยงสัตว์หรือพื้นที่ใกล้เคียง ให้เจ้าของสัตว์ดำเนินการตามระบบการควบคุมโรคระบาดจนกว่าโรคจะสงบและสัตวแพทย์มีคำสั่งเป็นอย่างอื่น การดำเนินการตามระบบการควบคุมโรคระบาดให้ดำเนินการ ดังต่อไปนี้ (๑) ต้องจัดให้สัตว์อยู่ในคอกหรือโรงเรือนเลี้ยงสัตว์มาตรา 10 โดยมีอาหารและน้ำเพียงพอและเหมาะสมสำหรับสัตว์ในคอกหรือในโรงเรือนเลี้ยงสัตว์ รวมทั้งควบคุมดูแลมิให้สัตว์ออกไปนอกคอกหรือโรงเรือนเลี้ยงสัตว์ (๒) ห้ามยานพาหนะหรือบุคคลภายนอกเข้าไปในสถานที่เลี้ยงสัตว์โดยเด็ดขาด เว้นแต่เป็นการเข้าไปเพื่อการควบคุมโรค (๓) ดำเนินการควบคุมโรคตามมาตรการที่อธิบดีประกาศกำหนดมาตรา 2 หมวด ๒ ระบบการป้องกันโรคระบาดและระบบการควบคุมโรคระบาด ในโคเนื้อ กระบือ แพะ แกะ และกวางมาตรา 11 ข้อ ๑๑ ในหมวดนี้ "สัตว์" หมายความว่า โคเนื้อ กระบือ แพะ แกะ หรือกวางมาตรา 12 ข้อ ๑๒ ให้เจ้าของสัตว์ดำเนินการตามระบบการป้องกันโรคระบาด ดังต่อไปนี้ (๑) ดูแลสุขภาพสัตว์โดยการถ่ายพยาธิสัตว์ตามที่อธิบดีประกาศกำหนด (๒) ให้วัคซีนป้องกันโรคปากและเท้าเปื่อยในโคเนื้อ กระบือ แพะ หรือแกะ วัคซีนป้องกันโรคเฮโมรายิกเซปทิซีเมียในกระบือ หรือวัคซีนป้องกันโรคอื่นตามที่อธิบดีประกาศกำหนดมาตรา 12 สำหรับการให้วัคซีนป้องกันโรคในกวางให้เป็นไปตามที่อธิบดีประกาศกำหนด ทั้งนี้ หลักเกณฑ์ วิธีการ เงื่อนไขและพื้นที่การให้วัคซีนให้เป็นไปตามที่อธิบดีประกาศกำหนด (๓) ทดสอบโรคบรูเซลลา หรือโรคอื่นตามที่อธิบดีประกาศกำหนด ทั้งนี้ หลักเกณฑ์ วิธีการและเงื่อนไขการทดสอบโรคให้เป็นไปตามที่อธิบดีประกาศกำหนด (๔)มาตรา 12 จดบันทึกข้อมูลการให้วัคซีน การตรวจ และการรักษาโรคตามที่อธิบดีประกาศกำหนด (๕) ป้องกันโรคด้านความปลอดภัยทางชีวภาพตามข้อ ๑๓ (๖) ปฏิบัติการอื่นตามที่อธิบดีประกาศกำหนดมาตรา 13 ข้อ ๑๓ ให้เจ้าของสัตว์ดำเนินการให้มีการป้องกันโรคด้านความปลอดภัยทางชีวภาพดังต่อไปนี้ (๑) มีคอกหรือโรงเรือนเลี้ยงสัตว์ที่เหมาะสมกับชนิด จำนวนและขนาดของสัตว์ (๒) จัดให้มีอ่างน้ำยา หรืออุปกรณ์สำหรับฆ่าเชื้อโรค หรือมีรองเท้าสำหรับเปลี่ยนที่ทางเข้าบริเวณคอกหรือโรงเรือนเลี้ยงสัตว์ ทั้งนี้มาตรา 13 ห้ามนำรองเท้าภายในสถานที่เลี้ยงสัตว์ออกไปใช้ภายนอก (๓) จัดให้มีซองบังคับสัตว์และอุปกรณ์ควบคุมบังคับสัตว์ในการให้วัคซีนหรือรักษาโรคสำหรับโคเนื้อ กระบือ และกวาง หรือจัดให้มีสถานที่ที่เหมาะสมสำหรับควบคุมบังคับสัตว์ในการให้วัคซีนหรือรักษาโรคสำหรับแพะและแกะ (๔)มาตรา 13 ทำความสะอาดและทำลายเชื้อโรคในคอกหรือโรงเรือนเลี้ยงสัตว์อย่างสม่ำเสมอ (๕) เก็บอาหารให้สะอาด แห้ง ไม่อับชื้น ไม่มีเชื้อราหรือวัตถุที่เป็นอันตรายต่อสัตว์ปนเปื้อนในอาหาร และสามารถป้องกันพาหะนำโรคและการเสื่อมสภาพของอาหารสัตว์ได้ (๖) ปฏิบัติการอื่นตามที่อธิบดีประกาศกำหนดมาตรา 14 ข้อ ๑๔ ในกรณีที่มีโรคระบาดในสถานที่หรือบริเวณที่ใช้เลี้ยงสัตว์ หรือพื้นที่ใกล้เคียง ให้เจ้าของสัตว์ดำเนินการตามระบบการควบคุมโรคระบาดจนกว่าโรคจะสงบและสัตวแพทย์มีคำสั่งเป็นอย่างอื่น การดำเนินการตามระบบการควบคุมโรคระบาดให้ดำเนินการ ดังต่อไปนี้ (๑) ต้องจัดให้สัตว์อยู่ในคอกหรือโรงเรือนเลี้ยงสัตว์มาตรา 14 โดยมีอาหารและน้ำเพียงพอและเหมาะสมสำหรับสัตว์ในคอกหรือในโรงเรือนเลี้ยงสัตว์ รวมทั้งควบคุมดูแลมิให้สัตว์ออกไปนอกคอกหรือโรงเรือนเลี้ยงสัตว์ (๒) ห้ามยานพาหนะหรือบุคคลภายนอกเข้าไปในคอกหรือโรงเรือนเลี้ยงสัตว์โดยเด็ดขาดเว้นแต่เป็นการเข้าไปเพื่อการควบคุมโรค (๓)มาตรา 14 ดำเนินการควบคุมโรคตามมาตรการที่อธิบดีประกาศกำหนดมาตรา 3 หมวด ๓ ระบบการป้องกันโรคระบาดและระบบการควบคุมโรคระบาดในนก ไก่ เป็ด และห่านมาตรา 15 ข้อ ๑๕ ในหมวดนี้ "สัตว์" หมายความว่า นก ไก่ เป็ด หรือห่านมาตรา 16 ข้อ ๑๖ ให้เจ้าของสัตว์ดำเนินการตามระบบการป้องกันโรคระบาด ดังต่อไปนี้ (๑) ดูแลสุขภาพสัตว์โดยการถ่ายพยาธิสัตว์ตามที่อธิบดีประกาศกำหนด (๒) ให้วัคซีนป้องกันโรคนิวคาสเซิลในไก่ กาฬโรคเป็ดในเป็ด หรือวัคซีนป้องกันโรคอื่นตามที่อธิบดีประกาศกำหนด ทั้งนี้ หลักเกณฑ์ วิธีการ เงื่อนไขมาตรา 16 และพื้นที่การให้วัคซีนให้เป็นไปตามที่อธิบดีประกาศกำหนด (๓) ทดสอบโรคตามที่อธิบดีประกาศกำหนด (๔) จดบันทึกข้อมูลการให้วัคซีน การตรวจและการรักษาโรคตามที่อธิบดีประกาศกำหนด (๕) ป้องกันโรคด้านความปลอดภัยทางชีวภาพตามข้อ ๑๗ ข้อ ๑๘ ข้อ ๑๙ หรือข้อ ๒๐ แล้วแต่กรณี (๖)มาตรา 16 สัตว์ที่นำเข้ามาเลี้ยงใหม่ต้องทราบแหล่งที่มาและมีการตรวจโรคจากแหล่งที่มาของสัตว์ ได้แก่ โรคไข้หวัดนก โรคนิวคาสเซิล หรือโรคอื่นตามที่อธิบดีประกาศกำหนด (๗) ปฏิบัติการอื่นตามที่อธิบดีประกาศกำหนดมาตรา 17 ข้อ ๑๗ ให้เจ้าของสัตว์ดำเนินการให้มีการป้องกันโรคด้านความปลอดภัยทางชีวภาพสำหรับการเลี้ยงสัตว์ภายในครัวเรือน ดังต่อไปนี้ (๑) การเลี้ยงสัตว์เพื่อการบริโภค ต้องมีเล้าหรือโรงเรือนสำหรับให้สัตว์นอนตอนกลางคืนโดยแยกจากบ้านหรือที่พักอาศัยของคนอย่างชัดเจนมาตรา 17 และไม่ใช้หลังคาร่วมกับบ้านหรือที่พักอาศัยของคนรวมทั้งสามารถทำความสะอาดฆ่าเชื้อโรคได้ง่าย (๒) การเลี้ยงสัตว์เพื่อวัตถุประสงค์อื่น เช่น สัตว์สวยงาม สัตว์ที่ใช้ประกวด หรือสัตว์ที่ใช้แข่งขันต้องมีเล้าหรือกรงที่เหมาะสมกับชนิดและจำนวนของสัตว์ สามารถป้องกันการสัมผัสกับสัตว์ที่อาจเป็นพาหะนำโรคมาตรา 17 และสามารถทำความสะอาดฆ่าเชื้อโรคได้ง่าย การเลี้ยงสัตว์ตามวรรคหนึ่ง ต้องมีการเก็บอาหารที่สะอาด แห้ง ไม่อับชื้น ไม่มีเชื้อราหรือวัตถุที่เป็นอันตรายต่อสัตว์ปนเปื้อนในอาหาร และสามารถป้องกันพาหะนำโรคและการเสื่อมสภาพของอาหารสัตว์ได้ รวมทั้งปฏิบัติการอื่นตามที่อธิบดีประกาศกำหนดมาตรา 18 ข้อ ๑๘ ให้เจ้าของสัตว์ดำเนินการให้มีการป้องกันโรคด้านความปลอดภัยทางชีวภาพสำหรับการเลี้ยงสัตว์ในลักษณะฟาร์มหรือสถานที่เลี้ยงสัตว์ที่มีความปลอดภัยทางชีวภาพเบื้องต้น ดังต่อไปนี้ (๑) บริเวณที่เลี้ยงหรือที่นอนของสัตว์มาตรา 18 ต้องแยกจากบ้านหรือที่พักอาศัยของคนอย่างชัดเจนไม่ใช้หลังคาร่วมกับบ้านหรือที่พักอาศัยของคน กรณีไก่ชนต้องแยกจากสถานที่ซ้อมไก่หรือชนไก่โดยอยู่ห่างกันอย่างชัดเจน (๒) มีเล้า กรง สุ่ม หรือโรงเรือนขนาดเหมาะสมกับชนิด จำนวน และอายุของสัตว์และสามารถป้องกันการสัมผัสกับสัตว์ที่อาจเป็นพาหะนำโรคได้ (๓)มาตรา 18 มีรั้วล้อมรอบพื้นที่ที่ใช้เลี้ยงและมีประตูเข้าออกทางเดียว (๔) จัดให้มีอ่างน้ำยา หรืออุปกรณ์สำหรับฆ่าเชื้อโรค หรือมีรองเท้าสำหรับเปลี่ยนที่ทางเข้าโดยอยู่ในบริเวณที่ป้องกันแดดและฝนได้ ทั้งนี้ ห้ามนำรองเท้าภายในสถานที่เลี้ยงสัตว์ออกไปใช้ภายนอก (๕) ทำความสะอาดและฆ่าเชื้ออุปกรณ์ใส่น้ำ ใส่อาหาร กรงมาตรา 18 อุปกรณ์การเลี้ยงและอุปกรณ์ที่มีการใช้ร่วมกัน (๖) มีเล้า กรง สุ่ม หรือโรงเรือนเพื่อแยกเลี้ยงสัตว์ที่จะนำเข้ามาเลี้ยงใหม่ หรือสัตว์ที่กลับจากการแข่งขัน การซ้อม การชน หรือตลาดค้าสัตว์มีชีวิตอย่างน้อยเจ็ดวันก่อนการเข้าร่วมฝูง (๗)มาตรา 18 มีการบันทึกประวัติการเลี้ยงสัตว์และการนำสัตว์เข้ามาเลี้ยงใหม่ทุกครั้งและมีประวัติการตรวจโรคตามข้อ ๑๖ (๖) (๘) เก็บอาหารให้สะอาด แห้ง ไม่อับชื้น ไม่มีเชื้อราหรือวัตถุที่เป็นอันตรายต่อสัตว์ปนเปื้อนในอาหาร และสามารถป้องกันพาหะนำโรคและการเสื่อมสภาพของอาหารสัตว์ได้ (๙)มาตรา 18 ปฏิบัติการอื่นตามที่อธิบดีประกาศกำหนดมาตรา 19 ข้อ ๑๙ ให้เจ้าของสัตว์ดำเนินการให้มีการป้องกันโรคด้านความปลอดภัยทางชีวภาพสำหรับการเลี้ยงสัตว์เพื่อการพาณิชย์ ดังต่อไปนี้ (๑) มีโรงเรือนเลี้ยงสัตว์หรือเล้าขนาดเหมาะสมกับชนิด จำนวน และอายุของสัตว์ โดยบ้านหรือที่พักอาศัยของคนต้องแยกเป็นสัดส่วนออกจากโรงเรือนเลี้ยงสัตว์หรือเล้าอย่างชัดเจนมาตรา 19 และไม่ใช้หลังคาร่วมกับบ้านหรือที่พักอาศัยของคน (๒) มีรั้วล้อมรอบบริเวณสถานที่เลี้ยงสัตว์ โดยสามารถป้องกันคนและสัตว์ที่อาจเป็นพาหะนำโรคไม่ให้ผ่านเข้าออก และโรงเรือนเลี้ยงสัตว์ต้องสามารถควบคุมป้องกันสัตว์ที่อาจเป็นพาหะนำโรคไม่ให้เข้าโรงเรือนได้ (๓) ก่อนเข้าออกจากสถานที่เลี้ยงสัตว์มาตรา 19 ยานพาหนะและบุคคลต้องมีการทำลายเชื้อโรคโดยผู้ที่จะเข้าสถานที่เลี้ยงสัตว์หรือโรงเรือนต้องผ่านการทำความสะอาดร่างกายและเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อนเข้าสถานที่เลี้ยงสัตว์ทุกครั้ง และมีการควบคุมดูแลไม่ให้บุคคลภายนอกเข้าสถานที่เลี้ยงสัตว์ (๔) จัดให้มีอ่างน้ำยา หรืออุปกรณ์สำหรับฆ่าเชื้อโรคมาตรา 19 หรือมีรองเท้าสำหรับเปลี่ยนและมีอ่างล้างมือพร้อมสบู่ที่ทางเข้าบริเวณโรงเรือนเลี้ยงสัตว์ ทั้งนี้ ห้ามนำรองเท้าภายในสถานที่เลี้ยงสัตว์ออกไปใช้ภายนอก (๕) ทำความสะอาดและทำลายเชื้อโรคในโรงเรือนหรือสถานที่เลี้ยงสัตว์มาตรา 19 ตลอดจนทำความสะอาดและฆ่าเชื้อโรควัสดุและอุปกรณ์ที่ใช้ในการเลี้ยงสัตว์หลังจากนำสัตว์ตัวสุดท้ายออกจากโรงเรือนและนำมูลของสัตว์ออกจากโรงเรือน รวมทั้งให้มีระยะเวลาพักโรงเรือนก่อนนำสัตว์เข้าเลี้ยงใหม่ตามระยะเวลาที่อธิบดีประกาศกำหนด (๖) กำจัดซากสัตว์อย่างเหมาะสม เช่น มีสถานที่เผาหรือทำลายซากสัตว์มาตรา 19 และควบคุมดูแลความสะอาดในบริเวณสถานที่เลี้ยงสัตว์ ในกรณีที่มีการนำซากสัตว์ออกจากสถานที่เลี้ยงสัตว์ ให้ปฏิบัติตามหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขที่อธิบดีประกาศกำหนด (๗) เก็บอาหารให้สะอาด แห้ง ไม่อับชื้น ไม่มีเชื้อราหรือวัตถุที่เป็นอันตรายต่อสัตว์ปนเปื้อนในอาหารมาตรา 19 และสามารถป้องกันพาหะนำโรคและการเสื่อมสภาพของอาหารสัตว์ได้ และมีแหล่งน้ำสะอาดสำหรับใช้ในสถานที่เลี้ยงสัตว์ (๘) มีสัตวแพทย์ของกรมปศุสัตว์หรือผู้ประกอบวิชาชีพการสัตวแพทย์ชั้นหนึ่งทำหน้าที่ควบคุมดูแลด้านสุขภาพสัตว์ เช่น การใช้ยา การให้วัคซีนมาตรา 19 โดยต้องมีการบันทึกประวัติการเลี้ยงสัตว์สำหรับให้พนักงานเจ้าหน้าที่ตรวจสอบได้ (๙) ปฏิบัติการอื่นตามที่อธิบดีประกาศกำหนด ระยะเวลาการเลี้ยงสัตว์ การปลดสัตว์ หรือการนำสัตว์เข้าเลี้ยงใหม่ ให้ปฏิบัติตามหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขที่อธิบดีประกาศกำหนดมาตรา 19 ในกรณีที่สถานที่เลี้ยงสัตว์ตามวรรคหนึ่งผ่านการรับรองการปฏิบัติทางการเกษตรที่ดีด้านปศุสัตว์ให้ปฏิบัติตามหลักเกณฑ์ดังกล่าวด้วยมาตรา 20 ข้อ ๒๐ ให้เจ้าของสัตว์ดำเนินการให้มีการป้องกันโรคด้านความปลอดภัยทางชีวภาพสำหรับการเลี้ยงสัตว์ในลักษณะไล่ทุ่ง ดังต่อไปนี้ (๑) มีเล้าหรือโรงเรือนที่สามารถใช้กักสัตว์ เมื่อมีโรคระบาดที่เหมาะสมกับชนิดและจำนวนสัตว์มีการทำลายเชื้อโรคที่สิ่งปูรองและมูลสัตว์ (๒)มาตรา 20 เล้าหรือโรงเรือนเลี้ยงสัตว์ต้องแยกเป็นสัดส่วนออกจากบ้านหรือที่พักอาศัยของคน (๓) มีข้อกำหนดให้บุคคลภายนอกหรือยานพาหนะที่เข้าสถานที่และบริเวณดังกล่าวต้องได้รับอนุญาตก่อน (๔) เก็บอาหารให้สะอาด แห้ง ไม่อับชื้นมาตรา 20 ไม่มีเชื้อราหรือวัตถุที่เป็นอันตรายต่อสัตว์ปนเปื้อนในอาหารและสามารถป้องกันพาหะนำโรคและการเสื่อมสภาพของอาหารสัตว์ได้ (๕) ปฏิบัติการอื่นตามที่อธิบดีประกาศกำหนดมาตรา 21 ข้อ ๒๑ ในกรณีที่มีโรคระบาดในสถานที่หรือบริเวณที่ใช้เลี้ยงสัตว์ หรือพื้นที่ใกล้เคียง ให้เจ้าของสัตว์ดำเนินการตามระบบการควบคุมโรคระบาดจนกว่าโรคจะสงบและสัตวแพทย์มีคำสั่งเป็นอย่างอื่น การดำเนินการตามระบบการควบคุมโรคระบาดให้ดำเนินการ ดังต่อไปนี้ (๑)มาตรา 21 ห้ามนำสัตว์เข้าเลี้ยงใหม่ภายในระยะเวลาที่อธิบดีประกาศกำหนด (๒) ห้ามยานพาหนะหรือบุคคลภายนอกเข้าไปในสถานที่หรือบริเวณที่ใช้เลี้ยงสัตว์โดยเด็ดขาด เว้นแต่เป็นการเข้าไปเพื่อการควบคุมโรค (๓) ดำเนินการควบคุมโรคตามมาตรการที่อธิบดีประกาศกำหนดมาตรา 4 หมวด ๔ ระบบการป้องกันโรคระบาดและระบบการควบคุมโรคระบาดในสุกรและหมูป่ามาตรา 22 ข้อ ๒๒ ในหมวดนี้ "สัตว์" หมายความว่า สุกรหรือหมูป่ามาตรา 23 ข้อ ๒๓ ให้เจ้าของสัตว์ดำเนินการตามระบบการป้องกันโรคระบาด ดังต่อไปนี้ (๑) ดูแลสุขภาพสัตว์โดยการถ่ายพยาธิสัตว์ตามที่อธิบดีประกาศกำหนด (๒) ให้วัคซีนป้องกันโรคปากและเท้าเปื่อย วัคซีนป้องกันโรคอหิวาต์สุกร หรือวัคซีนป้องกันโรคอื่นตามที่อธิบดีประกาศกำหนด ทั้งนี้ หลักเกณฑ์ วิธีการ เงื่อนไขมาตรา 23 และพื้นที่การให้วัคซีนให้เป็นไปตามที่อธิบดีประกาศกำหนด (๓) ทดสอบโรคตามที่อธิบดีประกาศกำหนด (๔) จดบันทึกข้อมูลการให้วัคซีน การตรวจ และการรักษาโรคตามที่อธิบดีประกาศกำหนด (๕) ป้องกันโรคด้านความปลอดภัยทางชีวภาพตามข้อ ๒๔ ข้อ ๒๕ หรือข้อ ๒๖ แล้วแต่กรณี (๖) สัตว์ที่นำเข้ามาเลี้ยงใหม่ต้องทราบแหล่งที่มามาตรา 23 และต้องมาจากสถานที่เลี้ยงสัตว์ที่มีระบบป้องกันโรคระบาด รวมทั้งต้องไม่มีโรคตามที่อธิบดีประกาศกำหนด (๗) ปฏิบัติการอื่นตามที่อธิบดีประกาศกำหนดมาตรา 24 ข้อ ๒๔ ให้เจ้าของสัตว์ดำเนินการให้มีการป้องกันโรคด้านความปลอดภัยทางชีวภาพสำหรับการเลี้ยงสัตว์จำนวนไม่เกินห้าสิบตัว ดังต่อไปนี้ (๑) มีคอกหรือโรงเรือนเลี้ยงสัตว์ที่เหมาะสมกับจำนวนและอายุของสัตว์ (๒) จัดให้มีอ่างน้ำยา หรืออุปกรณ์สำหรับฆ่าเชื้อโรคมาตรา 24 หรือมีรองเท้าสำหรับเปลี่ยนที่ทางเข้าบริเวณคอกหรือโรงเรือนเลี้ยงสัตว์ ทั้งนี้ ห้ามนำรองเท้าภายในสถานที่เลี้ยงสัตว์ออกไปใช้ภายนอก (๓) ทำความสะอาดและทำลายเชื้อโรคในคอกหรือโรงเรือนเลี้ยงสัตว์อย่างสม่ำเสมอ และในกรณีที่มีการขายสัตว์ ให้ทำความสะอาดและทำลายเชื้อโรคในคอกหรือโรงเรือนเลี้ยงสัตว์หลังการขาย (๔)มาตรา 24 เก็บและกำจัดซากสัตว์อย่างเหมาะสม และควบคุมดูแลความสะอาดในบริเวณสถานที่เลี้ยงสัตว์ ในกรณีที่มีการนำซากสัตว์ออกจากสถานที่เลี้ยงสัตว์ให้ปฏิบัติตามหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขที่อธิบดีประกาศกำหนด (๕) มีคอก โรงเรือน หรือสถานที่กักสัตว์ก่อนนำเข้าร่วมฝูงอย่างน้อยสิบสี่วัน เว้นแต่ในกรณีที่ไม่มีคอกมาตรา 24 โรงเรือน หรือสถานที่ดังกล่าว ให้เลี้ยงสัตว์ในรูปแบบการเลี้ยงแบบเข้าหมดออกหมดของโรงเรือนหรือคอก (All In - All Out) (๖) ตรวจตรา ดูแล และป้องกันมิให้สัตว์ที่อาจเป็นพาหะนำโรคเข้าไปในคอกหรือโรงเรือนเลี้ยงสัตว์ (๗) เก็บอาหารให้สะอาด แห้ง ไม่อับชื้นมาตรา 24 ไม่มีเชื้อราหรือวัตถุที่เป็นอันตรายต่อสัตว์ปนเปื้อนในอาหาร และสามารถป้องกันพาหะนำโรคและการเสื่อมสภาพของอาหารสัตว์ได้ (๘) ปฏิบัติการอื่นตามที่อธิบดีประกาศกำหนดมาตรา 25 ข้อ ๒๕ ให้เจ้าของสัตว์ดำเนินการให้มีการป้องกันโรคด้านความปลอดภัยทางชีวภาพสำหรับการเลี้ยงสัตว์จำนวนเกินกว่าห้าสิบตัวแต่ไม่เกินห้าร้อยตัว ดังต่อไปนี้ (๑) บริเวณที่เลี้ยงสัตว์ต้องแยกจากบ้านหรือที่พักอาศัยของคนอย่างชัดเจน โดยมีคอกหรือโรงเรือนเลี้ยงสัตว์ที่เหมาะสมกับจำนวนและอายุของสัตว์ (๒)มาตรา 25 ป้องกันคนหรือยานพาหนะจากภายนอกเข้าออกสถานที่เลี้ยงสัตว์ เว้นแต่มีการทำลายเชื้อโรคก่อน ทั้งนี้ ห้ามยานพาหนะรับซื้อสัตว์เข้าฟาร์มหรือสถานที่เลี้ยงสัตว์ (๓) จัดให้มีอ่างน้ำยา หรืออุปกรณ์สำหรับฆ่าเชื้อโรค หรือมีรองเท้าสำหรับเปลี่ยนที่ทางเข้าบริเวณคอกหรือโรงเรือนเลี้ยงสัตว์มาตรา 25 และมีอ่างล้างมือพร้อมสบู่ที่ทางเข้าบริเวณโรงเรือนเลี้ยงสัตว์ ทั้งนี้ ห้ามนำรองเท้าภายในสถานที่เลี้ยงสัตว์ออกไปใช้ภายนอก (๔) ทำความสะอาดและทำลายเชื้อโรคในคอกหรือโรงเรือนเลี้ยงสัตว์อย่างสม่ำเสมอ และในกรณีที่มีการขายสัตว์ ให้ทำความสะอาดและทำลายเชื้อโรคในคอกหรือโรงเรือนเลี้ยงสัตว์หลังการขาย (๕)มาตรา 25 เก็บและกำจัดซากสัตว์อย่างเหมาะสม และควบคุมดูแลความสะอาดในบริเวณสถานที่เลี้ยงสัตว์ ในกรณีที่มีการนำซากสัตว์ออกจากสถานที่เลี้ยงสัตว์ ให้ปฏิบัติตามหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขที่อธิบดีประกาศกำหนด (๖) มีคอก โรงเรือน หรือสถานที่กักสัตว์ก่อนนำเข้าร่วมฝูงอย่างน้อยสิบสี่วัน เว้นแต่ในกรณีที่ไม่มีคอกมาตรา 25 โรงเรือน หรือสถานที่ดังกล่าว ให้เลี้ยงสัตว์ในรูปแบบการเลี้ยงแบบเข้าหมดออกหมดของโรงเรือนหรือคอก (All In - All Out) (๗) สัตว์ที่นำเข้ามาเลี้ยงใหม่ต้องทราบแหล่งที่มามาตรา 25 หรือไม่มีโรคตามที่อธิบดีประกาศกำหนดและมีระยะเวลาพักคอกหรือโรงเรือนเลี้ยงสัตว์ไม่น้อยกว่าเจ็ดวันก่อนนำสัตว์ชุดใหม่เข้ามาเลี้ยงโดยนับจากวันที่มีการฆ่าเชื้อโดยใช้น้ำยาฆ่าเชื้อ (๘) ไม่ใช้พ่อพันธุ์ร่วมกับฟาร์มหรือสถานที่เลี้ยงสัตว์อื่นมาตรา 25 หากจำเป็นต้องใช้พ่อพันธุ์ควรมาจากฟาร์มหรือสถานที่เลี้ยงสัตว์ที่มีประวัติเชื่อถือได้ (๙) ตรวจตรา ดูแล และป้องกันมิให้สัตว์ที่อาจเป็นพาหะนำโรคเข้าไปในคอกหรือโรงเรือนเลี้ยงสัตว์ (๑๐) เก็บอาหารให้สะอาด แห้ง ไม่อับชื้น ไม่มีเชื้อราหรือวัตถุที่เป็นอันตรายต่อสัตว์ปนเปื้อนในอาหารมาตรา 25 และสามารถป้องกันพาหะนำโรคและการเสื่อมสภาพของอาหารสัตว์ได้ (๑๑) จัดให้มีสถานที่จำหน่ายสัตว์หรือเนื้อสัตว์ภายนอกสถานที่เลี้ยงสัตว์ (๑๒) ปฏิบัติการอื่นตามที่อธิบดีประกาศกำหนดมาตรา 26 ข้อ ๒๖ ให้เจ้าของสัตว์ดำเนินการให้มีการป้องกันโรคด้านความปลอดภัยทางชีวภาพสำหรับการเลี้ยงสัตว์จำนวนเกินกว่าห้าร้อยตัวขึ้นไป ดังต่อไปนี้ (๑) บริเวณที่เลี้ยงสัตว์ต้องแยกจากบ้านหรือที่พักอาศัยของคนอย่างชัดเจน โดยมีคอกหรือโรงเรือนเลี้ยงสัตว์ที่เหมาะสมกับจำนวนและอายุของสัตว์ (๒)มาตรา 26 ป้องกันคนหรือยานพาหนะจากภายนอกเข้าออกสถานที่เลี้ยงสัตว์ เว้นแต่มีการทำลายเชื้อโรคก่อน ทั้งนี้ ห้ามยานพาหนะรับซื้อสัตว์เข้าฟาร์มหรือสถานที่เลี้ยงสัตว์ (๓) จัดให้มีอ่างน้ำยาหรืออุปกรณ์สำหรับฆ่าเชื้อโรค หรือมีรองเท้าสำหรับเปลี่ยนที่ทางเข้าบริเวณคอกหรือโรงเรือนเลี้ยงสัตว์มาตรา 26 และมีอ่างล้างมือพร้อมสบู่ที่ทางเข้าบริเวณโรงเรือนเลี้ยงสัตว์ ทั้งนี้ ห้ามนำรองเท้าภายในสถานที่เลี้ยงสัตว์ออกไปใช้ภายนอก (๔) ทำความสะอาดและทำลายเชื้อโรคในคอกหรือโรงเรือนเลี้ยงสัตว์อย่างสม่ำเสมอ และในกรณีที่มีการขายสัตว์ ให้ทำความสะอาดและทำลายเชื้อในโรคคอกหรือโรงเรือนเลี้ยงสัตว์หลังการขาย (๕)มาตรา 26 เก็บและกำจัดซากสัตว์อย่างเหมาะสม และควบคุมดูแลความสะอาดในบริเวณสถานที่เลี้ยงสัตว์ ในกรณีที่มีการนำซากสัตว์ออกจากสถานที่เลี้ยงสัตว์ ให้ปฏิบัติตามหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขที่อธิบดีประกาศกำหนด (๖) มีคอก โรงเรือน หรือสถานที่กักสัตว์ก่อนนำเข้าร่วมฝูงอย่างน้อยสิบสี่วันมาตรา 26 โดยอยู่ห่างจากคอกหรือโรงเรือนเลี้ยงสัตว์อย่างน้อยสิบเมตร เว้นแต่ในกรณีที่ไม่มีคอก โรงเรือน หรือสถานที่ดังกล่าวให้เลี้ยงสัตว์ในรูปแบบการเลี้ยงแบบเข้าหมดออกหมดของโรงเรือนหรือคอก (All In - All Out) (๗) สัตว์ที่นำเข้ามาเลี้ยงใหม่ต้องทราบแหล่งที่มามาตรา 26 หรือไม่มีโรคตามที่อธิบดีประกาศกำหนดและมีระยะเวลาพักคอกหรือโรงเรือนเลี้ยงสัตว์ไม่น้อยกว่าเจ็ดวันก่อนนำสัตว์ชุดใหม่เข้ามาเลี้ยงโดยนับจากวันที่มีการฆ่าเชื้อโดยใช้น้ำยาฆ่าเชื้อ (๘) ไม่ใช้พ่อพันธุ์ร่วมกับฟาร์มหรือสถานที่เลี้ยงสัตว์อื่นมาตรา 26 หากจำเป็นต้องใช้พ่อพันธุ์ควรมาจากฟาร์มหรือสถานที่เลี้ยงสัตว์ที่มีประวัติเชื่อถือได้ (๙) ตรวจตรา ดูแล และป้องกันมิให้สัตว์ที่อาจเป็นพาหะนำโรคเข้าไปในคอกหรือโรงเรือนเลี้ยงสัตว์ (๑๐) เก็บอาหารให้สะอาด แห้ง ไม่อับชื้น ไม่มีเชื้อราหรือวัตถุที่เป็นอันตรายต่อสัตว์ปนเปื้อนในอาหารมาตรา 26 และสามารถป้องกันพาหะนำโรคและการเสื่อมสภาพของอาหารสัตว์ได้ (๑๑) จัดให้มีสถานที่จำหน่ายสัตว์หรือเนื้อสัตว์ภายนอกสถานที่เลี้ยงสัตว์ (๑๒) ปฏิบัติการอื่นตามที่อธิบดีประกาศกำหนดมาตรา 27 ข้อ ๒๗ ในกรณีที่มีโรคระบาดในสถานที่หรือบริเวณที่ใช้เลี้ยงสัตว์ หรือพื้นที่ใกล้เคียง ให้เจ้าของสัตว์ดำเนินการตามระบบการควบคุมโรคระบาดจนกว่าโรคจะสงบและสัตวแพทย์มีคำสั่งเป็นอย่างอื่น การดำเนินการตามระบบการควบคุมโรคระบาดให้ดำเนินการ ดังต่อไปนี้ (๑) ต้องจัดให้สัตว์อยู่ในคอกหรือโรงเรือนเลี้ยงสัตว์มาตรา 27 โดยมีอาหารและน้ำเพียงพอและเหมาะสมสำหรับสัตว์ในคอกหรือในโรงเรือนเลี้ยงสัตว์ รวมทั้งควบคุมดูแลมิให้สัตว์ออกไปนอกคอกหรือโรงเรือนเลี้ยงสัตว์ (๒) ห้ามยานพาหนะหรือบุคคลภายนอกเข้าไปในคอกหรือโรงเรือนเลี้ยงสัตว์โดยเด็ดขาด เว้นแต่เป็นการเข้าไปเพื่อการควบคุมโรค (๓)มาตรา 27 ดำเนินการควบคุมโรคตามมาตรการที่อธิบดีประกาศกำหนดมาตรา 5 หมวด ๕ ระบบการป้องกันโรคระบาดและระบบการควบคุมโรคระบาดในสุนัขและแมวมาตรา 28 ข้อ ๒๘ ในหมวดนี้ "สัตว์" หมายความว่า สุนัขหรือแมวมาตรา 29 ข้อ ๒๙ ให้เจ้าของสัตว์ดำเนินการตามระบบการป้องกันโรคระบาด ดังต่อไปนี้ (๑) ดูแลสุขภาพสัตว์โดยการถ่ายพยาธิสัตว์ตามที่อธิบดีประกาศกำหนด (๒) ให้วัคซีนป้องกันโรคพิษสุนัขบ้าหรือวัคซีนป้องกันโรคอื่นตามที่อธิบดีประกาศกำหนด (๓) จดบันทึกข้อมูลการให้วัคซีน การตรวจ และการรักษาโรค ตามที่อธิบดีประกาศกำหนด (๔)มาตรา 29 เลี้ยงสัตว์ในบริเวณที่มีรั้วรอบหรือขอบเขตชัดเจน และมีขนาดพื้นที่ที่เหมาะสมกับจำนวนและพันธุ์สัตว์ รวมทั้งทำความสะอาดและทำลายเชื้อโรคในบริเวณสถานที่เลี้ยงสัตว์อย่างสม่ำเสมอ (๕) ไม่ปล่อยสัตว์ไปยังสถานที่สาธารณะโดยไม่มีการควบคุม หากจำเป็นต้องไปในที่สาธารณะต้องมีอุปกรณ์ในการควบคุมหรือดูแล เช่นมาตรา 29 สายจูงและปลอกคอ เพื่อไม่ให้สัตว์อยู่นอกเหนือการควบคุมและให้มีการเก็บมูลของสัตว์ทุกครั้งที่มีการขับถ่ายในที่สาธารณะ ทั้งนี้ เพื่อประโยชน์ในการป้องกันการเกิดโรค (๖)มาตรา 29 ในกรณีที่มีเหตุอันควรสงสัยว่าสัตว์เป็นโรคพิษสุนัขบ้าหรือถูกสัตว์ที่อาจเป็นโรคพิษสุนัขบ้ากัดให้แจ้งต่อพนักงานเจ้าหน้าที่หรือเจ้าพนักงานท้องถิ่นภายในยี่สิบสี่ชั่วโมง (๗) ปฏิบัติการอื่นตามที่อธิบดีประกาศกำหนดมาตรา 29 ในกรณีที่การเลี้ยงสัตว์ตามวรรคหนึ่งเป็นการเลี้ยงพ่อพันธุ์หรือแม่พันธุ์สัตว์เพื่อการพาณิชย์ให้เจ้าของสัตว์จัดให้มีการทดสอบโรคบรูเซลลา หรือโรคอื่นตามที่อธิบดีประกาศกำหนดมาตรา 30 ข้อ ๓๐ ในกรณีที่มีโรคระบาดในบริเวณที่ใช้เลี้ยงสัตว์หรือพื้นที่ใกล้เคียง ให้เจ้าของสัตว์ดำเนินการตามระบบการควบคุมโรคระบาดจนกว่าโรคจะสงบและสัตวแพทย์มีคำสั่งเป็นอย่างอื่น การดำเนินการตามระบบการควบคุมโรคระบาดตามวรรคหนึ่งให้เป็นไปตามที่อธิบดีประกาศกำหนดมาตรา 6 หมวด ๖ ระบบการป้องกันโรคระบาดและระบบการควบคุมโรคระบาดในม้าและม้าลายมาตรา 31 ข้อ ๓๑ ในหมวดนี้ "สัตว์" หมายความว่า ม้าหรือม้าลายมาตรา 32 ข้อ ๓๒ ให้เจ้าของสัตว์ดำเนินการตามระบบการป้องกันโรคระบาด ดังต่อไปนี้ (๑) ดูแลสุขภาพสัตว์โดยการถ่ายพยาธิสัตว์ตามที่อธิบดีประกาศกำหนด (๒) ให้วัคซีนป้องกันโรคตามที่อธิบดีประกาศกำหนด ทั้งนี้ หลักเกณฑ์ วิธีการ เงื่อนไขและพื้นที่การให้วัคซีนให้เป็นไปตามที่อธิบดีประกาศกำหนด (๓)มาตรา 32 ทดสอบโรคตามที่อธิบดีประกาศกำหนด (๔) จดบันทึกข้อมูลการให้วัคซีน การตรวจ และการรักษาโรค ตามที่อธิบดีประกาศกำหนด (๕) ป้องกันโรคด้านความปลอดภัยทางชีวภาพตามข้อ ๓๓ (๖) ปฏิบัติการอื่นตามที่อธิบดีประกาศกำหนดมาตรา 33 ข้อ ๓๓ ให้เจ้าของสัตว์ดำเนินการให้มีการป้องกันโรคด้านความปลอดภัยทางชีวภาพ ดังต่อไปนี้ (๑) มีคอกหรือโรงเรือนเลี้ยงสัตว์ที่เหมาะสมกับจำนวนและขนาดของสัตว์ (๒) ทำความสะอาดและทำลายเชื้อโรคในคอกหรือโรงเรือนเลี้ยงสัตว์ และบริเวณคอกหรือโรงเรือนเลี้ยงสัตว์อย่างสม่ำเสมอ (๓) ตรวจตรา ดูแลมาตรา 33 และป้องกันมิให้สัตว์ที่อาจเป็นพาหะนำโรคเข้าไปในคอก หรือโรงเรือนเลี้ยงสัตว์ และกรณีม้าลายต้องดำเนินการกำจัดพาหะนำโรคในบริเวณตามที่อธิบดีประกาศกำหนดด้วย (๔) เก็บอาหารให้สะอาด แห้ง ไม่อับชื้น ไม่มีเชื้อราหรือวัตถุที่เป็นอันตรายต่อสัตว์ปนเปื้อนในอาหารมาตรา 33 และสามารถป้องกันพาหะนำโรคและการเสื่อมสภาพของอาหารสัตว์ได้ (๕) ปฏิบัติการอื่นตามที่อธิบดีประกาศกำหนดมาตรา 34 ข้อ ๓๔ ในกรณีที่มีโรคระบาดในสถานที่หรือบริเวณที่ใช้เลี้ยงสัตว์ หรือพื้นที่ใกล้เคียง ให้เจ้าของสัตว์ดำเนินการตามระบบการควบคุมโรคระบาดจนกว่าโรคจะสงบและสัตวแพทย์มีคำสั่งเป็นอย่างอื่น การดำเนินการตามระบบการควบคุมโรคระบาดให้ดำเนินการ ดังต่อไปนี้ (๑) ต้องจัดให้สัตว์อยู่ในคอกหรือโรงเรือนเลี้ยงสัตว์มาตรา 34 โดยมีอาหารและน้ำเพียงพอและเหมาะสมสำหรับสัตว์ในคอกหรือในโรงเรือนเลี้ยงสัตว์ รวมทั้งควบคุมดูแลมิให้สัตว์ออกไปนอกคอกหรือโรงเรือนเลี้ยงสัตว์ (๒) ห้ามยานพาหนะหรือบุคคลภายนอกเข้าไปในคอกหรือโรงเรือนเลี้ยงสัตว์โดยเด็ดขาด เว้นแต่เป็นการเข้าไปเพื่อการควบคุมโรค (๓)มาตรา 34 ดำเนินการควบคุมโรคตามมาตรการที่อธิบดีประกาศกำหนดมาตรา 7 หมวด ๗ ระบบการป้องกันโรคระบาดและระบบการควบคุมโรคระบาดในช้างมาตรา 35 ข้อ ๓๕ ในหมวดนี้ "สัตว์" หมายความว่า ช้างมาตรา 36 ข้อ ๓๖ ให้เจ้าของสัตว์ดำเนินการตามระบบการป้องกันโรคระบาด ดังต่อไปนี้ (๑) ดูแลสุขภาพสัตว์โดยการถ่ายพยาธิสัตว์ตามที่อธิบดีประกาศกำหนด (๒) ให้วัคซีนป้องกันโรคตามที่อธิบดีประกาศกำหนด ทั้งนี้ หลักเกณฑ์ วิธีการ เงื่อนไขและพื้นที่การให้วัคซีนให้เป็นไปตามที่อธิบดีประกาศกำหนด (๓)มาตรา 36 ทดสอบโรคตามที่อธิบดีประกาศกำหนด (๔) จดบันทึกข้อมูลการให้วัคซีน การตรวจ และการรักษาโรค ตามที่อธิบดีประกาศกำหนด (๕) ป้องกันโรคด้านความปลอดภัยทางชีวภาพตามข้อ ๓๗ (๖) ปฏิบัติการอื่นตามที่อธิบดีประกาศกำหนดมาตรา 37 ข้อ ๓๗ ให้เจ้าของสัตว์ดำเนินการให้มีการป้องกันโรคด้านความปลอดภัยทางชีวภาพ ดังต่อไปนี้ (๑) มีสถานที่หรือบริเวณที่ใช้เลี้ยงสัตว์ที่เหมาะสมกับจำนวนและขนาดของสัตว์ (๒) ทำความสะอาดและทำลายเชื้อโรคในสถานที่หรือบริเวณที่ใช้เลี้ยงสัตว์อย่างสม่ำเสมอ (๓) ไม่ปล่อยสัตว์ไปยังสถานที่สาธารณะโดยไม่มีการควบคุมมาตรา 37 หากจำเป็นต้องไปในที่สาธารณะต้องมีอุปกรณ์ในการควบคุมหรือดูแลที่เหมาะสมและแข็งแรง เพื่อไม่ให้สัตว์อยู่นอกเหนือการควบคุมและให้มีการเก็บมูลของสัตว์ทุกครั้งที่มีการขับถ่ายในที่สาธารณะ ทั้งนี้ เพื่อประโยชน์ในการป้องกันการเกิดโรค (๔) เก็บอาหารให้สะอาด แห้ง ไม่อับชื้นมาตรา 37 ไม่มีเชื้อราหรือวัตถุที่เป็นอันตรายต่อสัตว์ปนเปื้อนในอาหาร และสามารถป้องกันพาหะนำโรคและการเสื่อมสภาพของอาหารสัตว์ได้ (๕) ปฏิบัติการอื่นตามที่อธิบดีประกาศกำหนดมาตรา 38 ข้อ ๓๘ ในกรณีที่มีโรคระบาดในสถานที่หรือบริเวณที่ใช้เลี้ยงสัตว์ หรือพื้นที่ใกล้เคียง ให้เจ้าของสัตว์ดำเนินการตามระบบการควบคุมโรคระบาดจนกว่าโรคจะสงบและสัตวแพทย์มีคำสั่งเป็นอย่างอื่น การดำเนินการตามระบบการควบคุมโรคระบาดให้ดำเนินการ ดังต่อไปนี้ (๑)มาตรา 38 ต้องจัดให้สัตว์อยู่ในสถานที่หรือบริเวณที่ใช้เลี้ยงสัตว์ โดยมีอาหารและน้ำเพียงพอและเหมาะสมสำหรับสัตว์ในสถานที่หรือบริเวณที่ใช้เลี้ยงสัตว์ รวมทั้งควบคุมดูแลมิให้สัตว์ออกไปนอกสถานที่หรือบริเวณที่ใช้เลี้ยงสัตว์ (๒) ห้ามยานพาหนะหรือบุคคลภายนอกเข้าไปในสถานที่หรือบริเวณที่ใช้เลี้ยงสัตว์โดยเด็ดขาดมาตรา 38 เว้นแต่เป็นการเข้าไปเพื่อการควบคุมโรค (๓) ดำเนินการควบคุมโรคตามมาตรการที่อธิบดีประกาศกำหนดให้ไว้ ณ วันที่ ๒๗ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๖๑ ลักษณ์ วจนานวัช รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ ปฏิบัติราชการแทนรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ โดยที่มาตรา ๗ วรรคสอง แห่งพระราชบัญญัติโรคระบาดสัตว์ พ.ศ. ๒๕๕๘ บัญญัติให้ระบบการป้องกันและควบคุมโรคระบาดในช้าง ม้า โค กระบือ แพะ แกะ กวาง สุกร หมูป่า สุนัข แมว นก ไก่ เป็ด ห่าน และสัตว์ชนิดอื่นตามที่รัฐมนตรีประกาศกำหนดเป็นไปตามหลักเกณฑ์วิธีการและเงื่อนไขที่กำหนดในกฎกระทรวง จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้มาตรา ฉบับที่ 2 กฎกระทรวงระบบการป้องกันและควบคุมโรคระบาด (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๖๕มาตรา 1 ข้อ ๑ กฎกระทรวงนี้ให้ใช้บังคับเมื่อพ้นกำหนดหนึ่งร้อยแปดสิบวันนับแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปหมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ โดยที่ปัจจุบันระบบการป้องกันและควบคุมโรคระบาดในสัตว์ต่าง ๆ ที่กำหนดไว้ในกฎกระทรวงระบบการป้องกันและควบคุมโรคระบาด พ.ศ. ๒๕๖๑ ยังไม่ครอบคลุมถึงระบบการป้องกันและควบคุมโรคระบาดในม้าลายซึ่งเป็นสัตว์ชนิดอื่นที่รัฐมนตรีประกาศกำหนดตามมาตรา ๗ (๔)แห่งพระราชบัญญัติโรคระบาดสัตว์ พ.ศ. ๒๕๕๘ สมควรแก้ไขเพิ่มเติมกฎกระทรวงดังกล่าวเพื่อเพิ่มเติมข้อกำหนดเกี่ยวกับระบบการป้องกันและควบคุมโรคระบาดในม้าลาย จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้