คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 707/2524หลักกฎหมาย: โจทก์กับผู้อื่นร่วมกันทุจริตนำเช็คพิพาทของบริษัทแห่งหนึ่งให้โจทก์นำไปเข้าบัญชีเรียกเก็บเงินจากธนาคารโจทก์ย่อมมิใช่ผู้ทรงเช็คโดยชอบด้วยกฎหมาย เมื่อธนาคารปฏิเสธการจ่ายเงินตามเช็คนั้น โจทก์หาใช่ผู้เสียหายตามความหมายแห่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 2(4) ไม่ โจทก์จึงไม่มีอำนาจฟ้องโจทก์ฟ้องว่า จำเลยสั่งจ่ายเช็ค 18 ฉบับ โดยเจตนาจะไม่ให้มีการใช้เงินตามเช็ค ธนาคารปฏิเสธการจ่ายเงินตามเช็ค ขอให้ลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. 2497 มาตรา 3ศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้องแล้ว คดีมีมูลให้ประทับฟ้องจำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ศาลฎีกาจะต้องฟังข้อเท็จจริงตามที่ศาลอุทธรณ์ได้วินิจฉัยมาแล้วจากพยานหลักฐานในสำนวนว่า โจทก์กับนายชัยวัฒน์ร่วมกันทุจริตนำเช็คพิพาททั้ง 18 ฉบับของบริษัทแชร์ เศรฐกิจการลงทุนจำกัด ให้โจทก์นำไปเข้าบัญชีเรียกเก็บเงินจากธนาคารและธนาคารปฏิเสธการจ่ายเงิน ดังนี้ เห็นว่า เมื่อข้อเท็จจริงยุติว่าโจทก์กับผู้อื่นร่วมกันทุจริตนำเช็คพิพาทของบริษัทดังกล่าวให้โจทก์นำไปเข้าบัญชีเรียกเก็บเงินจากธนาคาร โจทก์ย่อมมิใช่ผู้ทรงเช็คโดยชอบด้วยกฎหมาย เมื่อธนาคารปฏิเสธการจ่ายเงินตามเช็คนั้น โจทก์หาใช่ผู้เสียหายตามความหมายแห่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 2(4) ไม่โจทก์จึงไม่มีอำนาจฟ้องดังที่ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยมาและเห็นว่าไม่จำต้องวินิจฉัยว่าการออกเช็คของจำเลยเป็นความผิดหรือไม่ต่อไปนั้น ศาลฎีกาเห็นพ้องด้วยพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 707/2524นายวิโรจน์ ลิ้มสวัสดิ์วิวัฒน์โจทก์นางรัตนา เดชมาจำเลย ป.พ.พ. ม. 904 พ.ร.บ.ว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ.2497 ม. 3 ป.วิ.อ. ม. 2 (4)โจทก์กับผู้อื่นร่วมกันทุจริตนำเช็คพิพาทของบริษัทแห่งหนึ่งให้โจทก์นำไปเข้าบัญชีเรียกเก็บเงินจากธนาคารโจทก์ย่อมมิใช่ผู้ทรงเช็คโดยชอบด้วยกฎหมาย เมื่อธนาคารปฏิเสธการจ่ายเงินตามเช็คนั้น โจทก์หาใช่ผู้เสียหายตามความหมายแห่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 2(4) ไม่ โจทก์จึงไม่มีอำนาจฟ้องโจทก์ฟ้องว่า จำเลยสั่งจ่ายเช็ค 18 ฉบับ โดยเจตนาจะไม่ให้มีการใช้เงินตามเช็ค ธนาคารปฏิเสธการจ่ายเงินตามเช็ค ขอให้ลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. 2497 มาตรา 3ศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้องแล้ว คดีมีมูลให้ประทับฟ้องจำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ศาลฎีกาจะต้องฟังข้อเท็จจริงตามที่ศาลอุทธรณ์ได้วินิจฉัยมาแล้วจากพยานหลักฐานในสำนวนว่า โจทก์กับนายชัยวัฒน์ร่วมกันทุจริตนำเช็คพิพาททั้ง 18 ฉบับของบริษัทแชร์ เศรฐกิจการลงทุนจำกัด ให้โจทก์นำไปเข้าบัญชีเรียกเก็บเงินจากธนาคารและธนาคารปฏิเสธการจ่ายเงิน ดังนี้ เห็นว่า เมื่อข้อเท็จจริงยุติว่าโจทก์กับผู้อื่นร่วมกันทุจริตนำเช็คพิพาทของบริษัทดังกล่าวให้โจทก์นำไปเข้าบัญชีเรียกเก็บเงินจากธนาคาร โจทก์ย่อมมิใช่ผู้ทรงเช็คโดยชอบด้วยกฎหมาย เมื่อธนาคารปฏิเสธการจ่ายเงินตามเช็คนั้น โจทก์หาใช่ผู้เสียหายตามความหมายแห่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 2(4) ไม่โจทก์จึงไม่มีอำนาจฟ้องดังที่ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยมาและเห็นว่าไม่จำต้องวินิจฉัยว่าการออกเช็คของจำเลยเป็นความผิดหรือไม่ต่อไปนั้น ศาลฎีกาเห็นพ้องด้วยพิพากษายืน(อำนัคฆ์ คล้ายสังข์-ขจร หะวานนท์-แถมชัย สิทธิไตรย์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยสั่งจ่ายเช็ค 18 ฉบับ โดยเจตนาจะไม่ให้มีการใช้เงินตามเช็ค ธนาคารปฏิเสธการจ่ายเงินตามเช็ค ขอให้ลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. 2497 มาตรา 3ศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้องแล้ว คดีมีมูลให้ประทับฟ้องจำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ศาลฎีกาจะต้องฟังข้อเท็จจริงตามที่ศาลอุทธรณ์ได้วินิจฉัยมาแล้วจากพยานหลักฐานในสำนวนว่า โจทก์กับนายชัยวัฒน์ร่วมกันทุจริตนำเช็คพิพาททั้ง 18 ฉบับของบริษัทแชร์ เศรฐกิจการลงทุนจำกัด ให้โจทก์นำไปเข้าบัญชีเรียกเก็บเงินจากธนาคารและธนาคารปฏิเสธการจ่ายเงิน ดังนี้ เห็นว่า เมื่อข้อเท็จจริงยุติว่าโจทก์กับผู้อื่นร่วมกันทุจริตนำเช็คพิพาทของบริษัทดังกล่าวให้โจทก์นำไปเข้าบัญชีเรียกเก็บเงินจากธนาคาร โจทก์ย่อมมิใช่ผู้ทรงเช็คโดยชอบด้วยกฎหมาย เมื่อธนาคารปฏิเสธการจ่ายเงินตามเช็คนั้น โจทก์หาใช่ผู้เสียหายตามความหมายแห่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 2(4) ไม่โจทก์จึงไม่มีอำนาจฟ้องดังที่ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยมาและเห็นว่าไม่จำต้องวินิจฉัยว่าการออกเช็คของจำเลยเป็นความผิดหรือไม่ต่อไปนั้น ศาลฎีกาเห็นพ้องด้วยพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 707/2524นายวิโรจน์ ลิ้มสวัสดิ์วิวัฒน์โจทก์นางรัตนา เดชมาจำเลย ป.พ.พ. ม. 904 พ.ร.บ.ว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ.2497 ม. 3 ป.วิ.อ. ม. 2 (4)โจทก์กับผู้อื่นร่วมกันทุจริตนำเช็คพิพาทของบริษัทแห่งหนึ่งให้โจทก์นำไปเข้าบัญชีเรียกเก็บเงินจากธนาคารโจทก์ย่อมมิใช่ผู้ทรงเช็คโดยชอบด้วยกฎหมาย เมื่อธนาคารปฏิเสธการจ่ายเงินตามเช็คนั้น โจทก์หาใช่ผู้เสียหายตามความหมายแห่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 2(4) ไม่ โจทก์จึงไม่มีอำนาจฟ้องโจทก์ฟ้องว่า จำเลยสั่งจ่ายเช็ค 18 ฉบับ โดยเจตนาจะไม่ให้มีการใช้เงินตามเช็ค ธนาคารปฏิเสธการจ่ายเงินตามเช็ค ขอให้ลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. 2497 มาตรา 3ศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้องแล้ว คดีมีมูลให้ประทับฟ้องจำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ศาลฎีกาจะต้องฟังข้อเท็จจริงตามที่ศาลอุทธรณ์ได้วินิจฉัยมาแล้วจากพยานหลักฐานในสำนวนว่า โจทก์กับนายชัยวัฒน์ร่วมกันทุจริตนำเช็คพิพาททั้ง 18 ฉบับของบริษัทแชร์ เศรฐกิจการลงทุนจำกัด ให้โจทก์นำไปเข้าบัญชีเรียกเก็บเงินจากธนาคารและธนาคารปฏิเสธการจ่ายเงิน ดังนี้ เห็นว่า เมื่อข้อเท็จจริงยุติว่าโจทก์กับผู้อื่นร่วมกันทุจริตนำเช็คพิพาทของบริษัทดังกล่าวให้โจทก์นำไปเข้าบัญชีเรียกเก็บเงินจากธนาคาร โจทก์ย่อมมิใช่ผู้ทรงเช็คโดยชอบด้วยกฎหมาย เมื่อธนาคารปฏิเสธการจ่ายเงินตามเช็คนั้น โจทก์หาใช่ผู้เสียหายตามความหมายแห่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 2(4) ไม่โจทก์จึงไม่มีอำนาจฟ้องดังที่ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยมาและเห็นว่าไม่จำต้องวินิจฉัยว่าการออกเช็คของจำเลยเป็นความผิดหรือไม่ต่อไปนั้น ศาลฎีกาเห็นพ้องด้วยพิพากษายืน(อำนัคฆ์ คล้ายสังข์-ขจร หะวานนท์-แถมชัย สิทธิไตรย์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ