คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 7324/2544หลักกฎหมาย: ภายหลังจากศาลชั้นต้นอ่านคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ภาค 6 ให้คู่ความฟังแล้ว ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับอุทธรณ์ฉบับลงวันที่ 26 มกราคม 2541 ของผู้คัดค้าน และแจ้งคำสั่งให้ผู้คัดค้านทราบโดยชอบแล้ว แต่ไม่ปรากฏว่าผู้คัดค้านยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่งไม่รับอุทธรณ์ดังกล่าว คำสั่งของศาลชั้นต้นที่ไม่รับอุทธรณ์จึงถึงที่สุด ฎีกาของผู้คัดค้านที่ว่า ผู้คัดค้านมีสิทธิที่จะนำพยานหลักฐานมาแสดงเพิ่มเติมว่าผู้คัดค้านเป็นคนยากจนได้ จึงไม่เป็นสาระแก่คดีอันควรได้รับการวินิจฉัยตาม ป.วิ.พ. มาตรา 249 วรรคหนึ่งคดีสืบเนื่องจากศาลชั้นต้นพิพากษาว่า ที่ดินโฉนดเลขที่ 6649 ตำบลเนินมะกอก อำเภอพยุหะคีรี จังหวัดนครสวรรค์ เฉพาะส่วนเนื้อที่ 12 ไร่ 2 งาน 3 ตารางวา ภายในกรอบเส้นสีเขียวของแผนที่พิพาทตกเป็นกรรมสิทธิ์ของผู้ร้องตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1382 ผู้คัดค้านอุทธรณ์และยื่นคำร้องขอดำเนินคดีอย่างคนอนาถาในชั้นอุทธรณ์ ศาลชั้นต้นไต่สวนแล้วมีคำสั่งว่า ผู้คัดค้านมิใช่คนยากจน ยกคำร้อง หากผู้คัดค้านประสงค์จะอุทธรณ์ให้นำเงินค่าธรรมเนียมมาวางศาลภายใน 15 วัน นับแต่วันมีคำสั่ง ผู้คัดค้านอุทธรณ์คำสั่ง ศาลชั้นต้นสั่งไม่รับอุทธรณ์คำสั่งเพราะยื่นเมื่อพ้นกำหนดระยะเวลา ผู้คัดค้านยื่นคำร้องขอต่อศาลชั้นต้นให้พิจารณาคำขออุทธรณ์อย่างคนอนาถาใหม่ เพื่ออนุญาตให้ผู้คัดค้านนำพยานหลักฐานมาแสดงเพิ่มเติมว่าผู้คัดค้านเป็นคนยากจน ศาลชั้นต้นมีคำสั่งยกคำร้อง ค่าคำร้องให้เป็นพับ ผู้คัดค้านอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ภาค 6 พิพากษายืน ค่าฤชาธรรมเนียมชั้นอุทธรณ์ให้เป็นพับ ผู้คัดค้านฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ที่ผู้คัดค้านฎีกาว่า ภายหลังจากศาลชั้นต้นมีคำสั่งยกคำร้องขออุทธรณ์ของผู้คัดค้าน เมื่อผู้คัดค้านอุทธรณ์คำสั่งดังกล่าวของศาลชั้นต้น ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับอุทธรณ์ของผู้คัดค้าน ผู้คัดค้านย่อมมีสิทธิที่จะนำพยานหลักฐานมาแสดงเพิ่มเติมว่าผู้คัดค้านเป็นคนยากจนได้ จึงขอให้ศาลฎีกาสั่งให้ศาลชั้นต้นมีคำสั่งรับคำร้องฉบับลงวันที่ 30 กันยายน 2541 ของผู้คัดค้านนั้น เห็นว่า ปรากฏในสำนวนคดีนี้ว่าหลังจากศาลชั้นต้นอ่านคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ภาค 6 ให้คู่ความฟังแล้ว ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับอุทธรณ์ฉบับลงวันที่ 26 มกราคม 2541 ของผู้คัดค้าน และแจ้งคำสั่งที่ให้ผู้คัดค้านทราบโดยชอบแล้ว แต่ไม่ปรากฏว่าผู้คัดค้านยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่งไม่รับอุทธรณ์ดังกล่าว คำสั่งของศาลชั้นต้นที่ไม่รับอุทธรณ์จึงถึงที่สุด ฎีกาของผู้คัดค้านจึงไม่เป็นสาระแก่คดีอันควรได้รับการวินิจฉัยตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 249 วรรคหนึ่ง ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัย พิพากษายกฎีกาของผู้คัดค้าน ให้คืนค่าขึ้นศาลชั้นฎีกาทั้งหมดแก่ผู้คัดค้าน ค่าทนายความชั้นฎีกาให้เป็นพับ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 7324/2544นางสาวสง่า สง่างามผู้ร้องนางนกแก้ว รักขิตตะธรรมผู้คัดค้าน ป.วิ.พ. ม. 229ภายหลังจากศาลชั้นต้นอ่านคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ภาค 6 ให้คู่ความฟังแล้ว ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับอุทธรณ์ฉบับลงวันที่ 26 มกราคม 2541 ของผู้คัดค้าน และแจ้งคำสั่งให้ผู้คัดค้านทราบโดยชอบแล้ว แต่ไม่ปรากฏว่าผู้คัดค้านยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่งไม่รับอุทธรณ์ดังกล่าว คำสั่งของศาลชั้นต้นที่ไม่รับอุทธรณ์จึงถึงที่สุด ฎีกาของผู้คัดค้านที่ว่า ผู้คัดค้านมีสิทธิที่จะนำพยานหลักฐานมาแสดงเพิ่มเติมว่าผู้คัดค้านเป็นคนยากจนได้ จึงไม่เป็นสาระแก่คดีอันควรได้รับการวินิจฉัยตาม ป.วิ.พ. มาตรา 249 วรรคหนึ่งคดีสืบเนื่องจากศาลชั้นต้นพิพากษาว่า ที่ดินโฉนดเลขที่ 6649 ตำบลเนินมะกอก อำเภอพยุหะคีรี จังหวัดนครสวรรค์ เฉพาะส่วนเนื้อที่ 12 ไร่ 2 งาน 3 ตารางวา ภายในกรอบเส้นสีเขียวของแผนที่พิพาทตกเป็นกรรมสิทธิ์ของผู้ร้องตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1382 ผู้คัดค้านอุทธรณ์และยื่นคำร้องขอดำเนินคดีอย่างคนอนาถาในชั้นอุทธรณ์ ศาลชั้นต้นไต่สวนแล้วมีคำสั่งว่า ผู้คัดค้านมิใช่คนยากจน ยกคำร้อง หากผู้คัดค้านประสงค์จะอุทธรณ์ให้นำเงินค่าธรรมเนียมมาวางศาลภายใน 15 วัน นับแต่วันมีคำสั่ง ผู้คัดค้านอุทธรณ์คำสั่ง ศาลชั้นต้นสั่งไม่รับอุทธรณ์คำสั่งเพราะยื่นเมื่อพ้นกำหนดระยะเวลา ผู้คัดค้านยื่นคำร้องขอต่อศาลชั้นต้นให้พิจารณาคำขออุทธรณ์อย่างคนอนาถาใหม่ เพื่ออนุญาตให้ผู้คัดค้านนำพยานหลักฐานมาแสดงเพิ่มเติมว่าผู้คัดค้านเป็นคนยากจน ศาลชั้นต้นมีคำสั่งยกคำร้อง ค่าคำร้องให้เป็นพับ ผู้คัดค้านอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ภาค 6 พิพากษายืน ค่าฤชาธรรมเนียมชั้นอุทธรณ์ให้เป็นพับ ผู้คัดค้านฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ที่ผู้คัดค้านฎีกาว่า ภายหลังจากศาลชั้นต้นมีคำสั่งยกคำร้องขออุทธรณ์ของผู้คัดค้าน เมื่อผู้คัดค้านอุทธรณ์คำสั่งดังกล่าวของศาลชั้นต้น ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับอุทธรณ์ของผู้คัดค้าน ผู้คัดค้านย่อมมีสิทธิที่จะนำพยานหลักฐานมาแสดงเพิ่มเติมว่าผู้คัดค้านเป็นคนยากจนได้ จึงขอให้ศาลฎีกาสั่งให้ศาลชั้นต้นมีคำสั่งรับคำร้องฉบับลงวันที่ 30 กันยายน 2541 ของผู้คัดค้านนั้น เห็นว่า ปรากฏในสำนวนคดีนี้ว่าหลังจากศาลชั้นต้นอ่านคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ภาค 6 ให้คู่ความฟังแล้ว ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับอุทธรณ์ฉบับลงวันที่ 26 มกราคม 2541 ของผู้คัดค้าน และแจ้งคำสั่งที่ให้ผู้คัดค้านทราบโดยชอบแล้ว แต่ไม่ปรากฏว่าผู้คัดค้านยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่งไม่รับอุทธรณ์ดังกล่าว คำสั่งของศาลชั้นต้นที่ไม่รับอุทธรณ์จึงถึงที่สุด ฎีกาของผู้คัดค้านจึงไม่เป็นสาระแก่คดีอันควรได้รับการวินิจฉัยตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 249 วรรคหนึ่ง ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัย พิพากษายกฎีกาของผู้คัดค้าน ให้คืนค่าขึ้นศาลชั้นฎีกาทั้งหมดแก่ผู้คัดค้าน ค่าทนายความชั้นฎีกาให้เป็นพับ(วิธวิทย์ หิรัญรุจิพงศ์-ม.ล.เฉลิมชัย เกษมสันต์-วัฒนชัย โชติชูตระกูล)ศาลจังหวัดนครสวรรค์ - นายมนต์ เอี่ยมศิริศาลอุทธรณ์ภาค 6 - นายประเวศ อัศวรัตน์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: คดีสืบเนื่องจากศาลชั้นต้นพิพากษาว่า ที่ดินโฉนดเลขที่ 6649 ตำบลเนินมะกอก อำเภอพยุหะคีรี จังหวัดนครสวรรค์ เฉพาะส่วนเนื้อที่ 12 ไร่ 2 งาน 3 ตารางวา ภายในกรอบเส้นสีเขียวของแผนที่พิพาทตกเป็นกรรมสิทธิ์ของผู้ร้องตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1382 ผู้คัดค้านอุทธรณ์และยื่นคำร้องขอดำเนินคดีอย่างคนอนาถาในชั้นอุทธรณ์ ศาลชั้นต้นไต่สวนแล้วมีคำสั่งว่า ผู้คัดค้านมิใช่คนยากจน ยกคำร้อง หากผู้คัดค้านประสงค์จะอุทธรณ์ให้นำเงินค่าธรรมเนียมมาวางศาลภายใน 15 วัน นับแต่วันมีคำสั่ง ผู้คัดค้านอุทธรณ์คำสั่ง ศาลชั้นต้นสั่งไม่รับอุทธรณ์คำสั่งเพราะยื่นเมื่อพ้นกำหนดระยะเวลา ผู้คัดค้านยื่นคำร้องขอต่อศาลชั้นต้นให้พิจารณาคำขออุทธรณ์อย่างคนอนาถาใหม่ เพื่ออนุญาตให้ผู้คัดค้านนำพยานหลักฐานมาแสดงเพิ่มเติมว่าผู้คัดค้านเป็นคนยากจน ศาลชั้นต้นมีคำสั่งยกคำร้อง ค่าคำร้องให้เป็นพับ ผู้คัดค้านอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ภาค 6 พิพากษายืน ค่าฤชาธรรมเนียมชั้นอุทธรณ์ให้เป็นพับ ผู้คัดค้านฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ที่ผู้คัดค้านฎีกาว่า ภายหลังจากศาลชั้นต้นมีคำสั่งยกคำร้องขออุทธรณ์ของผู้คัดค้าน เมื่อผู้คัดค้านอุทธรณ์คำสั่งดังกล่าวของศาลชั้นต้น ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับอุทธรณ์ของผู้คัดค้าน ผู้คัดค้านย่อมมีสิทธิที่จะนำพยานหลักฐานมาแสดงเพิ่มเติมว่าผู้คัดค้านเป็นคนยากจนได้ จึงขอให้ศาลฎีกาสั่งให้ศาลชั้นต้นมีคำสั่งรับคำร้องฉบับลงวันที่ 30 กันยายน 2541 ของผู้คัดค้านนั้น เห็นว่า ปรากฏในสำนวนคดีนี้ว่าหลังจากศาลชั้นต้นอ่านคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ภาค 6 ให้คู่ความฟังแล้ว ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับอุทธรณ์ฉบับลงวันที่ 26 มกราคม 2541 ของผู้คัดค้าน และแจ้งคำสั่งที่ให้ผู้คัดค้านทราบโดยชอบแล้ว แต่ไม่ปรากฏว่าผู้คัดค้านยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่งไม่รับอุทธรณ์ดังกล่าว คำสั่งของศาลชั้นต้นที่ไม่รับอุทธรณ์จึงถึงที่สุด ฎีกาของผู้คัดค้านจึงไม่เป็นสาระแก่คดีอันควรได้รับการวินิจฉัยตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 249 วรรคหนึ่ง ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัย พิพากษายกฎีกาของผู้คัดค้าน ให้คืนค่าขึ้นศาลชั้นฎีกาทั้งหมดแก่ผู้คัดค้าน ค่าทนายความชั้นฎีกาให้เป็นพับ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 7324/2544นางสาวสง่า สง่างามผู้ร้องนางนกแก้ว รักขิตตะธรรมผู้คัดค้าน ป.วิ.พ. ม. 229ภายหลังจากศาลชั้นต้นอ่านคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ภาค 6 ให้คู่ความฟังแล้ว ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับอุทธรณ์ฉบับลงวันที่ 26 มกราคม 2541 ของผู้คัดค้าน และแจ้งคำสั่งให้ผู้คัดค้านทราบโดยชอบแล้ว แต่ไม่ปรากฏว่าผู้คัดค้านยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่งไม่รับอุทธรณ์ดังกล่าว คำสั่งของศาลชั้นต้นที่ไม่รับอุทธรณ์จึงถึงที่สุด ฎีกาของผู้คัดค้านที่ว่า ผู้คัดค้านมีสิทธิที่จะนำพยานหลักฐานมาแสดงเพิ่มเติมว่าผู้คัดค้านเป็นคนยากจนได้ จึงไม่เป็นสาระแก่คดีอันควรได้รับการวินิจฉัยตาม ป.วิ.พ. มาตรา 249 วรรคหนึ่งคดีสืบเนื่องจากศาลชั้นต้นพิพากษาว่า ที่ดินโฉนดเลขที่ 6649 ตำบลเนินมะกอก อำเภอพยุหะคีรี จังหวัดนครสวรรค์ เฉพาะส่วนเนื้อที่ 12 ไร่ 2 งาน 3 ตารางวา ภายในกรอบเส้นสีเขียวของแผนที่พิพาทตกเป็นกรรมสิทธิ์ของผู้ร้องตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1382 ผู้คัดค้านอุทธรณ์และยื่นคำร้องขอดำเนินคดีอย่างคนอนาถาในชั้นอุทธรณ์ ศาลชั้นต้นไต่สวนแล้วมีคำสั่งว่า ผู้คัดค้านมิใช่คนยากจน ยกคำร้อง หากผู้คัดค้านประสงค์จะอุทธรณ์ให้นำเงินค่าธรรมเนียมมาวางศาลภายใน 15 วัน นับแต่วันมีคำสั่ง ผู้คัดค้านอุทธรณ์คำสั่ง ศาลชั้นต้นสั่งไม่รับอุทธรณ์คำสั่งเพราะยื่นเมื่อพ้นกำหนดระยะเวลา ผู้คัดค้านยื่นคำร้องขอต่อศาลชั้นต้นให้พิจารณาคำขออุทธรณ์อย่างคนอนาถาใหม่ เพื่ออนุญาตให้ผู้คัดค้านนำพยานหลักฐานมาแสดงเพิ่มเติมว่าผู้คัดค้านเป็นคนยากจน ศาลชั้นต้นมีคำสั่งยกคำร้อง ค่าคำร้องให้เป็นพับ ผู้คัดค้านอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ภาค 6 พิพากษายืน ค่าฤชาธรรมเนียมชั้นอุทธรณ์ให้เป็นพับ ผู้คัดค้านฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ที่ผู้คัดค้านฎีกาว่า ภายหลังจากศาลชั้นต้นมีคำสั่งยกคำร้องขออุทธรณ์ของผู้คัดค้าน เมื่อผู้คัดค้านอุทธรณ์คำสั่งดังกล่าวของศาลชั้นต้น ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับอุทธรณ์ของผู้คัดค้าน ผู้คัดค้านย่อมมีสิทธิที่จะนำพยานหลักฐานมาแสดงเพิ่มเติมว่าผู้คัดค้านเป็นคนยากจนได้ จึงขอให้ศาลฎีกาสั่งให้ศาลชั้นต้นมีคำสั่งรับคำร้องฉบับลงวันที่ 30 กันยายน 2541 ของผู้คัดค้านนั้น เห็นว่า ปรากฏในสำนวนคดีนี้ว่าหลังจากศาลชั้นต้นอ่านคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ภาค 6 ให้คู่ความฟังแล้ว ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับอุทธรณ์ฉบับลงวันที่ 26 มกราคม 2541 ของผู้คัดค้าน และแจ้งคำสั่งที่ให้ผู้คัดค้านทราบโดยชอบแล้ว แต่ไม่ปรากฏว่าผู้คัดค้านยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่งไม่รับอุทธรณ์ดังกล่าว คำสั่งของศาลชั้นต้นที่ไม่รับอุทธรณ์จึงถึงที่สุด ฎีกาของผู้คัดค้านจึงไม่เป็นสาระแก่คดีอันควรได้รับการวินิจฉัยตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 249 วรรคหนึ่ง ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัย พิพากษายกฎีกาของผู้คัดค้าน ให้คืนค่าขึ้นศาลชั้นฎีกาทั้งหมดแก่ผู้คัดค้าน ค่าทนายความชั้นฎีกาให้เป็นพับ(วิธวิทย์ หิรัญรุจิพงศ์-ม.ล.เฉลิมชัย เกษมสันต์-วัฒนชัย โชติชูตระกูล)ศาลจังหวัดนครสวรรค์ - นายมนต์ เอี่ยมศิริศาลอุทธรณ์ภาค 6 - นายประเวศ อัศวรัตน์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ