คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 354/2526หลักกฎหมาย: แม้จำเลยจะเคยซื้อน้ำมันดีเซลเกินกำหนดที่ประกาศไว้ในคำสั่งของนายกรัฐมนตรีมาแล้วหลายครั้ง แต่ก็เป็นการซื้อโดยได้รับอนุญาตจากนายอำเภอแห่งท้องที่ และเป็นการซื้อภายหลังจากที่คำสั่งนายกรัฐมนตรี ในเรื่องนี้ใช้บังคับแล้ว กรณีจึงมิใช่เป็นการซื้อน้ำมันดีเซลตามปกติเช่นที่เคยซื้อ ตามความหมายในคำสั่งนายกรัฐมนตรี ข้อ19 (4) การที่จำเลยซื้อน้ำมันดีเซลเกินกำหนดในคดีโดยไม่รับอนุญาต จึงเป็นความผิดตามที่โจทก์ฟ้องโจทก์ฟ้องว่าจำเลยซื้อน้ำมันดีเซลเกินปริมาณที่คำสั่งนายกรัฐมนตรีกำหนดห้ามไว้ โดยไม่ได้รับอนุญาตตามกฎหมายขอให้ลงโทษ จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยตามฟ้อง จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ผู้ประกอบธุรกิจหรืออุตสาหกรรมหรือกิจการอื่นที่คณะกรรมการกำหนด ให้ซื้อน้ำมันดีเซลได้ไม่เกินปริมาณที่เคยซื้อตามปกติตามคำสั่งนายกรัฐมนตรี ข้อ ๑๙(๔) นั้น หมายถึงผู้ประกอบธุรกิจหรืออุตสาหกรรมหรือกิจการอื่นที่คณะกรรมการกำหนดที่เคยซื้อน้ำมันดีเซลและมีหลักฐานที่เคยซื้อมาแล้ว ก่อนที่คำสั่งนายกรัฐมนตรีดังกล่าวจะมีผลใช้บังคับ จึงจะซื้อน้ำมันดีเซลได้ไม่เกินปริมาณที่เคยซื้อตามปกติโดยไม่ต้องขออนุญาตอีก แม้จะซื้อเกินกว่าจำนวนครั้งละ ๒๐ ลิตรก็ตาม คดีนี้ข้อเท็จจริงไม่ปรากฏว่าจำเลยมีหลักฐานว่าได้เคยซื้อน้ำมันดีเซลในปริมาณที่เคยซื้อตามปกติโดยไม่ต้องขออนุญาตมาก่อนแต่อย่างใดและที่จำเลยเคยซื้อน้ำมันดีเซลมาแล้ว ๕ ครั้ง ครั้งละ ๔,๐๐๐ ลิตร ดังที่ปรากฏตามเอกสารหมาย จ.๒ ถึง จ.๖ ก็เป็นการซื้อโดยได้รับอนุญาตจากนายอำเภอแห่งท้องที่และเป็นการซื้อภายหลังจากที่คำสั่งนายกรัฐมนตรีในเรื่องดังกล่าวใช้บังคับแล้ว กรณีจึงมิใช่เป็นการซื้อน้ำมันดีเซลตามปกติเช่นที่เคยซื้อ ตามความหมายในคำสั่งนายกรัฐมนตรีข้อ ๑๙(๔) แต่เป็นการซื้อในกรณีจำเป็นโดยได้รับอนุญาต ดังนั้นเมื่อจำเลยซื้อน้ำมันดีเซลจำนวน ๔,๐๐๐ ลิตร ครั้งที่เกิดเหตุนี้ โดยมิได้รับอนุญาตให้ถูกต้อง การกระทำของจำเลยจึงเป็นความผิดตามที่โจทก์ฟ้อง พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 354/2526พนักงานอัยการจังหวัดตราดโจทก์นายสมศักดิ์ ศักดิ์ศิริกุลจำเลย พ.ร.ก.แก้ไขและป้องกันภาวะการขาดแคลนน้ำมันเชื้อเพลิง พ.ศ.2516 ม. 3, ม. 8 คำสั่งนายกรัฐมนตรีที่ 1/2522 แม้จำเลยจะเคยซื้อน้ำมันดีเซลเกินกำหนดที่ประกาศไว้ในคำสั่งของนายกรัฐมนตรีมาแล้วหลายครั้ง แต่ก็เป็นการซื้อโดยได้รับอนุญาตจากนายอำเภอแห่งท้องที่ และเป็นการซื้อภายหลังจากที่คำสั่งนายกรัฐมนตรี ในเรื่องนี้ใช้บังคับแล้ว กรณีจึงมิใช่เป็นการซื้อน้ำมันดีเซลตามปกติเช่นที่เคยซื้อ ตามความหมายในคำสั่งนายกรัฐมนตรี ข้อ19 (4) การที่จำเลยซื้อน้ำมันดีเซลเกินกำหนดในคดีโดยไม่รับอนุญาต จึงเป็นความผิดตามที่โจทก์ฟ้องโจทก์ฟ้องว่าจำเลยซื้อน้ำมันดีเซลเกินปริมาณที่คำสั่งนายกรัฐมนตรีกำหนดห้ามไว้ โดยไม่ได้รับอนุญาตตามกฎหมายขอให้ลงโทษ จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยตามฟ้อง จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ผู้ประกอบธุรกิจหรืออุตสาหกรรมหรือกิจการอื่นที่คณะกรรมการกำหนด ให้ซื้อน้ำมันดีเซลได้ไม่เกินปริมาณที่เคยซื้อตามปกติตามคำสั่งนายกรัฐมนตรี ข้อ ๑๙(๔) นั้น หมายถึงผู้ประกอบธุรกิจหรืออุตสาหกรรมหรือกิจการอื่นที่คณะกรรมการกำหนดที่เคยซื้อน้ำมันดีเซลและมีหลักฐานที่เคยซื้อมาแล้ว ก่อนที่คำสั่งนายกรัฐมนตรีดังกล่าวจะมีผลใช้บังคับ จึงจะซื้อน้ำมันดีเซลได้ไม่เกินปริมาณที่เคยซื้อตามปกติโดยไม่ต้องขออนุญาตอีก แม้จะซื้อเกินกว่าจำนวนครั้งละ ๒๐ ลิตรก็ตาม คดีนี้ข้อเท็จจริงไม่ปรากฏว่าจำเลยมีหลักฐานว่าได้เคยซื้อน้ำมันดีเซลในปริมาณที่เคยซื้อตามปกติโดยไม่ต้องขออนุญาตมาก่อนแต่อย่างใดและที่จำเลยเคยซื้อน้ำมันดีเซลมาแล้ว ๕ ครั้ง ครั้งละ ๔,๐๐๐ ลิตร ดังที่ปรากฏตามเอกสารหมาย จ.๒ ถึง จ.๖ ก็เป็นการซื้อโดยได้รับอนุญาตจากนายอำเภอแห่งท้องที่และเป็นการซื้อภายหลังจากที่คำสั่งนายกรัฐมนตรีในเรื่องดังกล่าวใช้บังคับแล้ว กรณีจึงมิใช่เป็นการซื้อน้ำมันดีเซลตามปกติเช่นที่เคยซื้อ ตามความหมายในคำสั่งนายกรัฐมนตรีข้อ ๑๙(๔) แต่เป็นการซื้อในกรณีจำเป็นโดยได้รับอนุญาต ดังนั้นเมื่อจำเลยซื้อน้ำมันดีเซลจำนวน ๔,๐๐๐ ลิตร ครั้งที่เกิดเหตุนี้ โดยมิได้รับอนุญาตให้ถูกต้อง การกระทำของจำเลยจึงเป็นความผิดตามที่โจทก์ฟ้อง พิพากษายืน(นิยม ติวุตานนท์-ประสาท บุณยรังษี-ศักดิ์ สนองชาติ)ศาลจังหวัดตราด - นายสมพล สัตยาอภิธานศาลอุทธรณ์ - นายสุรัส มุ่งศิลป์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่าจำเลยซื้อน้ำมันดีเซลเกินปริมาณที่คำสั่งนายกรัฐมนตรีกำหนดห้ามไว้ โดยไม่ได้รับอนุญาตตามกฎหมายขอให้ลงโทษ จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยตามฟ้อง จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ผู้ประกอบธุรกิจหรืออุตสาหกรรมหรือกิจการอื่นที่คณะกรรมการกำหนด ให้ซื้อน้ำมันดีเซลได้ไม่เกินปริมาณที่เคยซื้อตามปกติตามคำสั่งนายกรัฐมนตรี ข้อ ๑๙(๔) นั้น หมายถึงผู้ประกอบธุรกิจหรืออุตสาหกรรมหรือกิจการอื่นที่คณะกรรมการกำหนดที่เคยซื้อน้ำมันดีเซลและมีหลักฐานที่เคยซื้อมาแล้ว ก่อนที่คำสั่งนายกรัฐมนตรีดังกล่าวจะมีผลใช้บังคับ จึงจะซื้อน้ำมันดีเซลได้ไม่เกินปริมาณที่เคยซื้อตามปกติโดยไม่ต้องขออนุญาตอีก แม้จะซื้อเกินกว่าจำนวนครั้งละ ๒๐ ลิตรก็ตาม คดีนี้ข้อเท็จจริงไม่ปรากฏว่าจำเลยมีหลักฐานว่าได้เคยซื้อน้ำมันดีเซลในปริมาณที่เคยซื้อตามปกติโดยไม่ต้องขออนุญาตมาก่อนแต่อย่างใดและที่จำเลยเคยซื้อน้ำมันดีเซลมาแล้ว ๕ ครั้ง ครั้งละ ๔,๐๐๐ ลิตร ดังที่ปรากฏตามเอกสารหมาย จ.๒ ถึง จ.๖ ก็เป็นการซื้อโดยได้รับอนุญาตจากนายอำเภอแห่งท้องที่และเป็นการซื้อภายหลังจากที่คำสั่งนายกรัฐมนตรีในเรื่องดังกล่าวใช้บังคับแล้ว กรณีจึงมิใช่เป็นการซื้อน้ำมันดีเซลตามปกติเช่นที่เคยซื้อ ตามความหมายในคำสั่งนายกรัฐมนตรีข้อ ๑๙(๔) แต่เป็นการซื้อในกรณีจำเป็นโดยได้รับอนุญาต ดังนั้นเมื่อจำเลยซื้อน้ำมันดีเซลจำนวน ๔,๐๐๐ ลิตร ครั้งที่เกิดเหตุนี้ โดยมิได้รับอนุญาตให้ถูกต้อง การกระทำของจำเลยจึงเป็นความผิดตามที่โจทก์ฟ้อง พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 354/2526พนักงานอัยการจังหวัดตราดโจทก์นายสมศักดิ์ ศักดิ์ศิริกุลจำเลย พ.ร.ก.แก้ไขและป้องกันภาวะการขาดแคลนน้ำมันเชื้อเพลิง พ.ศ.2516 ม. 3, ม. 8 คำสั่งนายกรัฐมนตรีที่ 1/2522 แม้จำเลยจะเคยซื้อน้ำมันดีเซลเกินกำหนดที่ประกาศไว้ในคำสั่งของนายกรัฐมนตรีมาแล้วหลายครั้ง แต่ก็เป็นการซื้อโดยได้รับอนุญาตจากนายอำเภอแห่งท้องที่ และเป็นการซื้อภายหลังจากที่คำสั่งนายกรัฐมนตรี ในเรื่องนี้ใช้บังคับแล้ว กรณีจึงมิใช่เป็นการซื้อน้ำมันดีเซลตามปกติเช่นที่เคยซื้อ ตามความหมายในคำสั่งนายกรัฐมนตรี ข้อ19 (4) การที่จำเลยซื้อน้ำมันดีเซลเกินกำหนดในคดีโดยไม่รับอนุญาต จึงเป็นความผิดตามที่โจทก์ฟ้องโจทก์ฟ้องว่าจำเลยซื้อน้ำมันดีเซลเกินปริมาณที่คำสั่งนายกรัฐมนตรีกำหนดห้ามไว้ โดยไม่ได้รับอนุญาตตามกฎหมายขอให้ลงโทษ จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยตามฟ้อง จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ผู้ประกอบธุรกิจหรืออุตสาหกรรมหรือกิจการอื่นที่คณะกรรมการกำหนด ให้ซื้อน้ำมันดีเซลได้ไม่เกินปริมาณที่เคยซื้อตามปกติตามคำสั่งนายกรัฐมนตรี ข้อ ๑๙(๔) นั้น หมายถึงผู้ประกอบธุรกิจหรืออุตสาหกรรมหรือกิจการอื่นที่คณะกรรมการกำหนดที่เคยซื้อน้ำมันดีเซลและมีหลักฐานที่เคยซื้อมาแล้ว ก่อนที่คำสั่งนายกรัฐมนตรีดังกล่าวจะมีผลใช้บังคับ จึงจะซื้อน้ำมันดีเซลได้ไม่เกินปริมาณที่เคยซื้อตามปกติโดยไม่ต้องขออนุญาตอีก แม้จะซื้อเกินกว่าจำนวนครั้งละ ๒๐ ลิตรก็ตาม คดีนี้ข้อเท็จจริงไม่ปรากฏว่าจำเลยมีหลักฐานว่าได้เคยซื้อน้ำมันดีเซลในปริมาณที่เคยซื้อตามปกติโดยไม่ต้องขออนุญาตมาก่อนแต่อย่างใดและที่จำเลยเคยซื้อน้ำมันดีเซลมาแล้ว ๕ ครั้ง ครั้งละ ๔,๐๐๐ ลิตร ดังที่ปรากฏตามเอกสารหมาย จ.๒ ถึง จ.๖ ก็เป็นการซื้อโดยได้รับอนุญาตจากนายอำเภอแห่งท้องที่และเป็นการซื้อภายหลังจากที่คำสั่งนายกรัฐมนตรีในเรื่องดังกล่าวใช้บังคับแล้ว กรณีจึงมิใช่เป็นการซื้อน้ำมันดีเซลตามปกติเช่นที่เคยซื้อ ตามความหมายในคำสั่งนายกรัฐมนตรีข้อ ๑๙(๔) แต่เป็นการซื้อในกรณีจำเป็นโดยได้รับอนุญาต ดังนั้นเมื่อจำเลยซื้อน้ำมันดีเซลจำนวน ๔,๐๐๐ ลิตร ครั้งที่เกิดเหตุนี้ โดยมิได้รับอนุญาตให้ถูกต้อง การกระทำของจำเลยจึงเป็นความผิดตามที่โจทก์ฟ้อง พิพากษายืน(นิยม ติวุตานนท์-ประสาท บุณยรังษี-ศักดิ์ สนองชาติ)ศาลจังหวัดตราด - นายสมพล สัตยาอภิธานศาลอุทธรณ์ - นายสุรัส มุ่งศิลป์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ