คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 383/2498หลักกฎหมาย: โจทก์บรรยายฟ้องความผิดฐานเบิกความเท็จตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 155 โดยไม่ได้กล่าวว่า จำเลยนำความที่รู้อยู่ว่าเป็นความเท็จมาเบิกความ เป็นฟ้องที่ไม่สมบูรณ์โจทก์ฟ้องว่า จำเลยเป็นกำนันได้สาบานตัวเข้าเบิกความที่ศาลจังหวัดตรังกระทำให้โจทก์เสียหาย โดยจำเลยเบิกความเท็จในข้อสำคัญว่า โจทก์ไม่เคยจับจองที่ดินในตำบลนาพละเลย และจำเลยไม่เคยรับประกาศชื่อโจทก์ไปจากอำเภอเลยนับตั้งแต่จำเลยเป็นผู้ใหญ่บ้านจนกระทั่งเป็นกำนันซึ่งเป็นความเท็จทั้งสิ้น ขอให้ลงโทษตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 154 ซึ่งแก้ไขแล้วจำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นเห็นว่าโจทก์บรรยายฟ้องขอให้ลงโทษตาม มาตรา 155 แต่อ้างบทมาตรา 154 ซึ่งลงโทษไม่ได้พิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า ฟ้องโจทก์มิได้บรรยายองค์ความผิดตาม มาตรา 155ว่า "จำเลยนำความที่รู้อยู่ว่าเป็นความเท็จ" มาเบิกความ ฟ้องจึงไม่สมบูรณ์เพราะขาดองค์ความผิด จึงเป็นฟ้องที่ไม่ถูกต้องตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 158 จึงพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 383/2498นายจ้อย ดำชุมโจทก์นายแหม่ง หนูสนิทจำเลย ป.วิ.อ. ม. 158โจทก์บรรยายฟ้องความผิดฐานเบิกความเท็จตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 155 โดยไม่ได้กล่าวว่า จำเลยนำความที่รู้อยู่ว่าเป็นความเท็จมาเบิกความ เป็นฟ้องที่ไม่สมบูรณ์โจทก์ฟ้องว่า จำเลยเป็นกำนันได้สาบานตัวเข้าเบิกความที่ศาลจังหวัดตรังกระทำให้โจทก์เสียหาย โดยจำเลยเบิกความเท็จในข้อสำคัญว่า โจทก์ไม่เคยจับจองที่ดินในตำบลนาพละเลย และจำเลยไม่เคยรับประกาศชื่อโจทก์ไปจากอำเภอเลยนับตั้งแต่จำเลยเป็นผู้ใหญ่บ้านจนกระทั่งเป็นกำนันซึ่งเป็นความเท็จทั้งสิ้น ขอให้ลงโทษตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 154 ซึ่งแก้ไขแล้วจำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นเห็นว่าโจทก์บรรยายฟ้องขอให้ลงโทษตาม มาตรา 155 แต่อ้างบทมาตรา 154 ซึ่งลงโทษไม่ได้พิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า ฟ้องโจทก์มิได้บรรยายองค์ความผิดตาม มาตรา 155ว่า "จำเลยนำความที่รู้อยู่ว่าเป็นความเท็จ" มาเบิกความ ฟ้องจึงไม่สมบูรณ์เพราะขาดองค์ความผิด จึงเป็นฟ้องที่ไม่ถูกต้องตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 158 จึงพิพากษายืน(ประศาสน์วินิจฉัย-มนูภันย์วิมลสาร-พิบูลย์ไอศวรรย์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยเป็นกำนันได้สาบานตัวเข้าเบิกความที่ศาลจังหวัดตรังกระทำให้โจทก์เสียหาย โดยจำเลยเบิกความเท็จในข้อสำคัญว่า โจทก์ไม่เคยจับจองที่ดินในตำบลนาพละเลย และจำเลยไม่เคยรับประกาศชื่อโจทก์ไปจากอำเภอเลยนับตั้งแต่จำเลยเป็นผู้ใหญ่บ้านจนกระทั่งเป็นกำนันซึ่งเป็นความเท็จทั้งสิ้น ขอให้ลงโทษตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 154 ซึ่งแก้ไขแล้วจำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นเห็นว่าโจทก์บรรยายฟ้องขอให้ลงโทษตาม มาตรา 155 แต่อ้างบทมาตรา 154 ซึ่งลงโทษไม่ได้พิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า ฟ้องโจทก์มิได้บรรยายองค์ความผิดตาม มาตรา 155ว่า "จำเลยนำความที่รู้อยู่ว่าเป็นความเท็จ" มาเบิกความ ฟ้องจึงไม่สมบูรณ์เพราะขาดองค์ความผิด จึงเป็นฟ้องที่ไม่ถูกต้องตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 158 จึงพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 383/2498นายจ้อย ดำชุมโจทก์นายแหม่ง หนูสนิทจำเลย ป.วิ.อ. ม. 158โจทก์บรรยายฟ้องความผิดฐานเบิกความเท็จตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 155 โดยไม่ได้กล่าวว่า จำเลยนำความที่รู้อยู่ว่าเป็นความเท็จมาเบิกความ เป็นฟ้องที่ไม่สมบูรณ์โจทก์ฟ้องว่า จำเลยเป็นกำนันได้สาบานตัวเข้าเบิกความที่ศาลจังหวัดตรังกระทำให้โจทก์เสียหาย โดยจำเลยเบิกความเท็จในข้อสำคัญว่า โจทก์ไม่เคยจับจองที่ดินในตำบลนาพละเลย และจำเลยไม่เคยรับประกาศชื่อโจทก์ไปจากอำเภอเลยนับตั้งแต่จำเลยเป็นผู้ใหญ่บ้านจนกระทั่งเป็นกำนันซึ่งเป็นความเท็จทั้งสิ้น ขอให้ลงโทษตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 154 ซึ่งแก้ไขแล้วจำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นเห็นว่าโจทก์บรรยายฟ้องขอให้ลงโทษตาม มาตรา 155 แต่อ้างบทมาตรา 154 ซึ่งลงโทษไม่ได้พิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า ฟ้องโจทก์มิได้บรรยายองค์ความผิดตาม มาตรา 155ว่า "จำเลยนำความที่รู้อยู่ว่าเป็นความเท็จ" มาเบิกความ ฟ้องจึงไม่สมบูรณ์เพราะขาดองค์ความผิด จึงเป็นฟ้องที่ไม่ถูกต้องตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 158 จึงพิพากษายืน(ประศาสน์วินิจฉัย-มนูภันย์วิมลสาร-พิบูลย์ไอศวรรย์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ