คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 480/2537หลักกฎหมาย: จำเลยใช้ลูกกุญแจไขประตูห้องซึ่งเป็นที่อยู่อาศัยและเก็บรักษาทรัพย์ของผู้เสียหายจนเปิดออก ถือได้ว่า จำเลยได้ลงมือกระทำความผิดฐานบุกรุกเคหสถานและลักทรัพย์ของผู้เสียหายแล้ว แต่เมื่อผู้เสียหายพบเห็นและขัดขวางเสียก่อน จำเลยจึงมีความผิดฐานพยายามโจทก์ฟ้องว่า จำเลยพยายามบุกรุกและลักทรัพย์ในเวลากลางคืนโดยใช้ลูกกุญแจที่ทำขึ้นไขประตูห้องพักผู้เสียหายจนเปิดออก ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 33, 80, 335, 364, 365(3) และริบของกลางจำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิจารณาแล้ว พิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 335(1)(8) วรรคสาม, 364, 365(3) ประกอบด้วยมาตรา 80 การกระทำของจำเลยเป็นกรรมเดียวผิดกฎหมายหลายบทให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 335(1)(8) วรรคสามประกอบด้วย มาตรา 80 ที่มีโทษหนักที่สุดตามมาตรา 90 จำคุก 1 ปี ริบลูกกุญแจของกลางดอกที่ไม่มียี่ห้อ 1 ดอก ของกลางอื่นนอกจากนี้ให้คืนเจ้าของจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า จำเลยใช้ลูกกุญแจไขประตูห้องผู้เสียหายจนประตูเปิดออก เมื่อผู้เสียหายพบเห็นตอนแรกจำเลยอ้างว่าจำห้องผิด แต่เมื่อผู้เสียหายให้พาไปชี้ห้องที่ถูก จำเลยกลับไปเคาะที่ห้องคนอื่น เมื่อเจ้าของห้องเปิดประตูออกมาจำเลยกลับถามหาห้องที่ให้เช่าวีดีโอเทปนั้น แสดงให้เห็นเจตนาของจำเลยว่า จำเลยมีเจตนาบุกรุกเข้าไปลักทรัพย์ในห้องพักของผู้เสียหายนั่นเองและการที่จำเลยใช้ลูกกุญแจไขประตูห้องซึ่งเป็นที่อยู่อาศัยและเก็บรักษาทรัพย์ของผู้เสียหายจนประตูเปิดออก ถือได้ว่า จำเลยได้ลงมือกระทำความผิดฐานบุกรุกเคหสถานและลักทรัพย์ของผู้เสียหายแล้วแต่ผู้เสียหายพบเห็นและขัดขวางการกระทำของจำเลยเสียก่อน จำเลยจึงไม่สามารถกระทำความผิดดังกล่าวสำเร็จจำเลยจึงมีความผิดฐานพยายาม ฎีกาจำเลยฟังไม่ขึ้น แต่ตามพฤติการณ์แห่งคดีเป็นความผิดที่ไม่ร้ายแรง จำเลยเป็นหญิงมีอาชีพการงานเป็นหลักฐานทั้งไม่ปรากฏว่าจำเลยเคยกระทำความผิดอาญาและเคยได้รับโทษจำคุกมาก่อนเห็นสมควรให้โอกาสจำเลยกลับตนเป็นพลเมืองดีต่อไปจึงสมควรให้รอการลงโทษจำเลยไว้ด้วยพิพากษาแก้เป็นว่า ให้รอการลงโทษจำเลยไว้มีกำหนด 2 ปีและให้คุมความประพฤติจำเลย นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 480/2537พนักงานอัยการ สำนักงาน อัยการ สูงสุดโจทก์นางสาว อา รี วรรณ อุทัศน์จำเลย ป.อ. ม. 80, ม. 335, ม. 364, ม. 365 จำเลยใช้ลูกกุญแจไขประตูห้องซึ่งเป็นที่อยู่อาศัยและเก็บรักษาทรัพย์ของผู้เสียหายจนเปิดออก ถือได้ว่า จำเลยได้ลงมือกระทำความผิดฐานบุกรุกเคหสถานและลักทรัพย์ของผู้เสียหายแล้ว แต่เมื่อผู้เสียหายพบเห็นและขัดขวางเสียก่อน จำเลยจึงมีความผิดฐานพยายามโจทก์ฟ้องว่า จำเลยพยายามบุกรุกและลักทรัพย์ในเวลากลางคืนโดยใช้ลูกกุญแจที่ทำขึ้นไขประตูห้องพักผู้เสียหายจนเปิดออก ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 33, 80, 335, 364, 365(3) และริบของกลางจำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิจารณาแล้ว พิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 335(1)(8) วรรคสาม, 364, 365(3) ประกอบด้วยมาตรา 80 การกระทำของจำเลยเป็นกรรมเดียวผิดกฎหมายหลายบทให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 335(1)(8) วรรคสามประกอบด้วย มาตรา 80 ที่มีโทษหนักที่สุดตามมาตรา 90 จำคุก 1 ปี ริบลูกกุญแจของกลางดอกที่ไม่มียี่ห้อ 1 ดอก ของกลางอื่นนอกจากนี้ให้คืนเจ้าของจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า จำเลยใช้ลูกกุญแจไขประตูห้องผู้เสียหายจนประตูเปิดออก เมื่อผู้เสียหายพบเห็นตอนแรกจำเลยอ้างว่าจำห้องผิด แต่เมื่อผู้เสียหายให้พาไปชี้ห้องที่ถูก จำเลยกลับไปเคาะที่ห้องคนอื่น เมื่อเจ้าของห้องเปิดประตูออกมาจำเลยกลับถามหาห้องที่ให้เช่าวีดีโอเทปนั้น แสดงให้เห็นเจตนาของจำเลยว่า จำเลยมีเจตนาบุกรุกเข้าไปลักทรัพย์ในห้องพักของผู้เสียหายนั่นเองและการที่จำเลยใช้ลูกกุญแจไขประตูห้องซึ่งเป็นที่อยู่อาศัยและเก็บรักษาทรัพย์ของผู้เสียหายจนประตูเปิดออก ถือได้ว่า จำเลยได้ลงมือกระทำความผิดฐานบุกรุกเคหสถานและลักทรัพย์ของผู้เสียหายแล้วแต่ผู้เสียหายพบเห็นและขัดขวางการกระทำของจำเลยเสียก่อน จำเลยจึงไม่สามารถกระทำความผิดดังกล่าวสำเร็จจำเลยจึงมีความผิดฐานพยายาม ฎีกาจำเลยฟังไม่ขึ้น แต่ตามพฤติการณ์แห่งคดีเป็นความผิดที่ไม่ร้ายแรง จำเลยเป็นหญิงมีอาชีพการงานเป็นหลักฐานทั้งไม่ปรากฏว่าจำเลยเคยกระทำความผิดอาญาและเคยได้รับโทษจำคุกมาก่อนเห็นสมควรให้โอกาสจำเลยกลับตนเป็นพลเมืองดีต่อไปจึงสมควรให้รอการลงโทษจำเลยไว้ด้วยพิพากษาแก้เป็นว่า ให้รอการลงโทษจำเลยไว้มีกำหนด 2 ปีและให้คุมความประพฤติจำเลย นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์(ทองเลื่อน พูลพิพัฒน์-จองทรัพย์ เที่ยงธรรม-สมมาตร พรหมานุกูล)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยพยายามบุกรุกและลักทรัพย์ในเวลากลางคืนโดยใช้ลูกกุญแจที่ทำขึ้นไขประตูห้องพักผู้เสียหายจนเปิดออก ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 33, 80, 335, 364, 365(3) และริบของกลางจำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิจารณาแล้ว พิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 335(1)(8) วรรคสาม, 364, 365(3) ประกอบด้วยมาตรา 80 การกระทำของจำเลยเป็นกรรมเดียวผิดกฎหมายหลายบทให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 335(1)(8) วรรคสามประกอบด้วย มาตรา 80 ที่มีโทษหนักที่สุดตามมาตรา 90 จำคุก 1 ปี ริบลูกกุญแจของกลางดอกที่ไม่มียี่ห้อ 1 ดอก ของกลางอื่นนอกจากนี้ให้คืนเจ้าของจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า จำเลยใช้ลูกกุญแจไขประตูห้องผู้เสียหายจนประตูเปิดออก เมื่อผู้เสียหายพบเห็นตอนแรกจำเลยอ้างว่าจำห้องผิด แต่เมื่อผู้เสียหายให้พาไปชี้ห้องที่ถูก จำเลยกลับไปเคาะที่ห้องคนอื่น เมื่อเจ้าของห้องเปิดประตูออกมาจำเลยกลับถามหาห้องที่ให้เช่าวีดีโอเทปนั้น แสดงให้เห็นเจตนาของจำเลยว่า จำเลยมีเจตนาบุกรุกเข้าไปลักทรัพย์ในห้องพักของผู้เสียหายนั่นเองและการที่จำเลยใช้ลูกกุญแจไขประตูห้องซึ่งเป็นที่อยู่อาศัยและเก็บรักษาทรัพย์ของผู้เสียหายจนประตูเปิดออก ถือได้ว่า จำเลยได้ลงมือกระทำความผิดฐานบุกรุกเคหสถานและลักทรัพย์ของผู้เสียหายแล้วแต่ผู้เสียหายพบเห็นและขัดขวางการกระทำของจำเลยเสียก่อน จำเลยจึงไม่สามารถกระทำความผิดดังกล่าวสำเร็จจำเลยจึงมีความผิดฐานพยายาม ฎีกาจำเลยฟังไม่ขึ้น แต่ตามพฤติการณ์แห่งคดีเป็นความผิดที่ไม่ร้ายแรง จำเลยเป็นหญิงมีอาชีพการงานเป็นหลักฐานทั้งไม่ปรากฏว่าจำเลยเคยกระทำความผิดอาญาและเคยได้รับโทษจำคุกมาก่อนเห็นสมควรให้โอกาสจำเลยกลับตนเป็นพลเมืองดีต่อไปจึงสมควรให้รอการลงโทษจำเลยไว้ด้วยพิพากษาแก้เป็นว่า ให้รอการลงโทษจำเลยไว้มีกำหนด 2 ปีและให้คุมความประพฤติจำเลย นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 480/2537พนักงานอัยการ สำนักงาน อัยการ สูงสุดโจทก์นางสาว อา รี วรรณ อุทัศน์จำเลย ป.อ. ม. 80, ม. 335, ม. 364, ม. 365 จำเลยใช้ลูกกุญแจไขประตูห้องซึ่งเป็นที่อยู่อาศัยและเก็บรักษาทรัพย์ของผู้เสียหายจนเปิดออก ถือได้ว่า จำเลยได้ลงมือกระทำความผิดฐานบุกรุกเคหสถานและลักทรัพย์ของผู้เสียหายแล้ว แต่เมื่อผู้เสียหายพบเห็นและขัดขวางเสียก่อน จำเลยจึงมีความผิดฐานพยายามโจทก์ฟ้องว่า จำเลยพยายามบุกรุกและลักทรัพย์ในเวลากลางคืนโดยใช้ลูกกุญแจที่ทำขึ้นไขประตูห้องพักผู้เสียหายจนเปิดออก ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 33, 80, 335, 364, 365(3) และริบของกลางจำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิจารณาแล้ว พิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 335(1)(8) วรรคสาม, 364, 365(3) ประกอบด้วยมาตรา 80 การกระทำของจำเลยเป็นกรรมเดียวผิดกฎหมายหลายบทให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 335(1)(8) วรรคสามประกอบด้วย มาตรา 80 ที่มีโทษหนักที่สุดตามมาตรา 90 จำคุก 1 ปี ริบลูกกุญแจของกลางดอกที่ไม่มียี่ห้อ 1 ดอก ของกลางอื่นนอกจากนี้ให้คืนเจ้าของจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า จำเลยใช้ลูกกุญแจไขประตูห้องผู้เสียหายจนประตูเปิดออก เมื่อผู้เสียหายพบเห็นตอนแรกจำเลยอ้างว่าจำห้องผิด แต่เมื่อผู้เสียหายให้พาไปชี้ห้องที่ถูก จำเลยกลับไปเคาะที่ห้องคนอื่น เมื่อเจ้าของห้องเปิดประตูออกมาจำเลยกลับถามหาห้องที่ให้เช่าวีดีโอเทปนั้น แสดงให้เห็นเจตนาของจำเลยว่า จำเลยมีเจตนาบุกรุกเข้าไปลักทรัพย์ในห้องพักของผู้เสียหายนั่นเองและการที่จำเลยใช้ลูกกุญแจไขประตูห้องซึ่งเป็นที่อยู่อาศัยและเก็บรักษาทรัพย์ของผู้เสียหายจนประตูเปิดออก ถือได้ว่า จำเลยได้ลงมือกระทำความผิดฐานบุกรุกเคหสถานและลักทรัพย์ของผู้เสียหายแล้วแต่ผู้เสียหายพบเห็นและขัดขวางการกระทำของจำเลยเสียก่อน จำเลยจึงไม่สามารถกระทำความผิดดังกล่าวสำเร็จจำเลยจึงมีความผิดฐานพยายาม ฎีกาจำเลยฟังไม่ขึ้น แต่ตามพฤติการณ์แห่งคดีเป็นความผิดที่ไม่ร้ายแรง จำเลยเป็นหญิงมีอาชีพการงานเป็นหลักฐานทั้งไม่ปรากฏว่าจำเลยเคยกระทำความผิดอาญาและเคยได้รับโทษจำคุกมาก่อนเห็นสมควรให้โอกาสจำเลยกลับตนเป็นพลเมืองดีต่อไปจึงสมควรให้รอการลงโทษจำเลยไว้ด้วยพิพากษาแก้เป็นว่า ให้รอการลงโทษจำเลยไว้มีกำหนด 2 ปีและให้คุมความประพฤติจำเลย นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์(ทองเลื่อน พูลพิพัฒน์-จองทรัพย์ เที่ยงธรรม-สมมาตร พรหมานุกูล)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ