คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 375/2531หลักกฎหมาย: คำฟ้องของโจทก์ที่เรียกค่าเสียหายอ้างว่าจำเลยผิดสัญญารับจ้างทำการฟอกและย้อมผ้าโดยระบุอัตราค่าจ้างฟอกและย้อมผ้าไว้ชัดเจนแล้ว จำเลยให้การว่าไม่ได้ผิดสัญญาและฟ้องแย้งเรียกค่าจ้าง แม้คำให้การและฟ้องแย้งของจำเลยไม่ได้ระบุว่าค่าจ้างย้อมผ้าคิดในอัตราใด แต่จำเลยก็มิได้ปฏิเสธซึ่งต้องฟังว่าจำเลยยอมรับอัตราค่าจ้างตามฟ้อง ไม่จำเป็นต้องระบุไว้อีกในฟ้องแย้ง จึงเป็นฟ้องแย้งที่ชอบด้วยกฎหมายโจทก์ฟ้องว่า โจทก์ได้ว่าจ้างจำเลยทำการฟอกและย้อมผ้าดิบเป็นสีต่าง ๆ ในอัตราฟอกขาวหลาละ ๒.๗๕ บาท การย้อมสีถ้าเป็นสีอ่อนค่าจ้างหลาละ ๓ บาท สีแก่หลาละ ๔.๒๕ บาท และโจทก์ทำสัญญาขายผ้าดังกล่าวให้บริษัทเมย์พิลค์ จำกัด โจทก์ส่งมอบฟ้องแก่จำเลย ๕๓,๔๓๓ หลา จำเลยทำการฟอกขาวส่งมอบแก่โจทก์แล้วบางส่วน คงเหลือผ้าดิบที่โจทก์ไม่ได้สั่งให้ย้อมที่จำเลย ๒,๓๕๙ หลา แต่ผ้าที่จำเลยย้อมและส่งมอบแก่บริษัทเมย์ฟิลด์ จำกัด นั้น ปรากฏว่ามีรอยด่างสภาพสีไม่ทั่ว บริษัทเมย์ฟิลด์ จำกัด ส่งคืนผ้าแก่โจทก์ จำเลยไม่ยอมรับผ้ากลับไปแก้ไข เป็นการผิดสัญญา รวมเป็นค่าเสียหายที่จำเลยต้องชดใช้แก่โจทก์ ๗๓๓,๓๑๒ บาท ขอให้บังคับจำเลยชำระเงิน ๗๗๐,๔๓๕ บาท พร้อมด้วยดอกเบี้ยตามกฎหมายแก่โจทก์ จำเลยให้การและฟ้องแย้งว่า ผ้าที่จำเลยย้อมไม่มีรอยด่างหรือสภาพสีไม่ทั่ว และผ้าที่จำเลยย้อมเป็นไปตามสภาพผ้าดิบที่มีคุณภาพต่ำสภาพเส้นด้ายไม่สม่ำเสมอ จำเลยไม่ได้ผิดสัญญา ผ้าดิบเมื่อย้อมเนื้อผ้าย่อมหดหายไปไม่น้อยกว่า ๒ เปอร์เซ็นต์ คงเหลือผ้าของโจทก์ที่ย้อมเสร็จแล้ว ๕๒,๓๖๔ หลา ขาดชำรุดไป ๑๙ หลา คงเหลือผ้าดิบที่จำเลย ๑,๒๗๑ หลา โจทก์ไม่ได้ชำระราคาค่าจ้างย้อมสีและค่าจ้างฟอกขาวผ้าดิบที่โจทก์รับไปแล้ว จำเลยได้เรียกค่าจ้างดังกล่าวเป็นเงิน ๑๙๔,๙๙๔ บาทจากโจทก์แล้ว โจทก์ไม่ยอมชำระ ขอให้ยกฟ้องและพิพากษาบังคับโจทก์ชำระเงิน ๑๙๔,๙๙๔ บาท แก่จำเลยพร้อมด้วยดอกเบี้ยร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีนับแต่วันฟ้องจนกว่าจะชำระเสร็จ โจทก์ให้การแก้ฟ้องแย้งว่า ผ้าดิบที่โจทก์มอบแก่จำเลยไม่ใช่ผ้าที่มีคุณภาพต่ำ สภาพเส้นด้ายไม่สม่ำเสมอไม่เท่ากันดังจำเลยอ้าง การย้อมผ้าเกิดจากความผิดพลาดของจำเลยเอง และผ้าที่ย้อมจำเลยจะต้องทำการเรซิ่นก่อนจึงไม่มีการหดตัว ผ้าดิบจึงเหลือที่จำเลย ๒,๓๕๙ หลา จำเลยเรียกค่าจ้างย้อมผ้าจากโจทก์ไม่ได้เพราะจำเลยเป็นฝ่ายผิดสัญญา ฟ้องแย้งของจำเลยเคลือบคลุมในส่วนที่เกี่ยวกับค่าจ้างเพราะไม่ทราบว่าค่าจ้างย้อมคิดในอัตราใด อย่างไหนคิดเท่าใด ขอให้ยกฟ้องแย้ง ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้ว พิพากษายกฟ้องโจทก์ให้โจทก์ชำระเงิน ๑๙๔,๙๙๔ บาทแก่จำเลยพร้อมดอกเบี้ย โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้จำเลยใช้เงิน ๑๕๕,๑๐๐ บาท พร้อมดอกเบี้ยแก่โจทก์ ให้จำเลยคืนผ้าดิบ ๒,๓๕๙ หลาแก่โจทก์ หากจำเลยไม่คืนให้ ให้จำเลยใช้ราคา ๒๗,๖๐๐ บาทแทน ยกฟ้องแย้งของจำเลย โจทก์ จำเลย ฎีกา ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า คงเหลือผ้าที่จำเลย ๑,๒๗๑ หลา โจทก์ค้างชำระค่าจ้างจำนวน ๑๙๔,๙๙๔ บาทแล้ววินิจฉัยปัญหาข้อกฎหมายว่า ปัญหาว่าฟ้องแย้งเกี่ยวกับค่าจ้างชอบด้วยกฎหมายหรือไม่ เห็นว่า แม้คำให้การและฟ้องแย้งไม่ได้ระบุว่าค่าจ้างย้อมผ้าคิดในอัตราใด อย่างไหนคิดเท่าใดก็ตาม คำฟ้องของโจทก์ก็ระบุไว้ชัดเจนแล้วว่าคิดอัตราค่าจ้างต่อกันอย่างไร ซึ่งตามคำให้การของจำเลยไม่ได้ปฏิเสธ ก็ต้องฟังว่าจำเลยยอมรับอัตราค่าจ้างตามฟ้อง ส่วนอย่างไหนคิดเท่าใดเป็นเรื่องที่เกี่ยวกับรายละเอียดที่จะต้องนำสืบในชั้นพิจารณา ไม่จำเป็นต้องระบุไว้จึงเป็นฟ้องแย้งที่ชอบด้วยกฎหมาย ที่ศาลอุทธรณ์พิพากษาให้จำเลยแพ้คดีทั้งหมดและยกฟ้องแย้งนั้น ศาลฎีกาไม่เห็นพ้องด้วย ฎีกาจำเลยฟังขึ้น ฎีกาโจทก์ฟังไม่ขึ้น พิพากษากลับ ให้จำเลยคืนผ้า ๑,๒๗๑ หลา และชำระเงินค่าผ้าที่ชำรุด ๒๒๒.๓๐ บาท แก่โจทก์ หากคืนไม่ได้ให้จำเลยใช้เงินค่าผ้า ๑๔,๘๗๐.๗๐ บาท แทนพร้อมด้วยดอกเบี้ยในอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีนับแต่วันฟ้องจนกว่าชำระเสร็จและให้โจทก์ชำระเงินค่าจ้าง ๑๙๔,๙๙๔ บาท ตามฟ้องแย้งแก่จำเลยพร้อมด้วยดอกเบี้ยอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีของต้นเงินดังกล่าว นับแต่วันฟ้องจนกว่าจะชำระเสร็จ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 375/2531ห้างหุ้นส่วนจำกัดเนชั่นแนลเท็กไทซ์โจทก์บริษัทบุญช่วยอุตสาหกรรม จำกัดจำเลย ป.วิ.พ. ม. 172, ม. 177คำฟ้องของโจทก์ที่เรียกค่าเสียหายอ้างว่าจำเลยผิดสัญญารับจ้างทำการฟอกและย้อมผ้าโดยระบุอัตราค่าจ้างฟอกและย้อมผ้าไว้ชัดเจนแล้ว จำเลยให้การว่าไม่ได้ผิดสัญญาและฟ้องแย้งเรียกค่าจ้าง แม้คำให้การและฟ้องแย้งของจำเลยไม่ได้ระบุว่าค่าจ้างย้อมผ้าคิดในอัตราใด แต่จำเลยก็มิได้ปฏิเสธซึ่งต้องฟังว่าจำเลยยอมรับอัตราค่าจ้างตามฟ้อง ไม่จำเป็นต้องระบุไว้อีกในฟ้องแย้ง จึงเป็นฟ้องแย้งที่ชอบด้วยกฎหมายโจทก์ฟ้องว่า โจทก์ได้ว่าจ้างจำเลยทำการฟอกและย้อมผ้าดิบเป็นสีต่าง ๆ ในอัตราฟอกขาวหลาละ ๒.๗๕ บาท การย้อมสีถ้าเป็นสีอ่อนค่าจ้างหลาละ ๓ บาท สีแก่หลาละ ๔.๒๕ บาท และโจทก์ทำสัญญาขายผ้าดังกล่าวให้บริษัทเมย์พิลค์ จำกัด โจทก์ส่งมอบฟ้องแก่จำเลย ๕๓,๔๓๓ หลา จำเลยทำการฟอกขาวส่งมอบแก่โจทก์แล้วบางส่วน คงเหลือผ้าดิบที่โจทก์ไม่ได้สั่งให้ย้อมที่จำเลย ๒,๓๕๙ หลา แต่ผ้าที่จำเลยย้อมและส่งมอบแก่บริษัทเมย์ฟิลด์ จำกัด นั้น ปรากฏว่ามีรอยด่างสภาพสีไม่ทั่ว บริษัทเมย์ฟิลด์ จำกัด ส่งคืนผ้าแก่โจทก์ จำเลยไม่ยอมรับผ้ากลับไปแก้ไข เป็นการผิดสัญญา รวมเป็นค่าเสียหายที่จำเลยต้องชดใช้แก่โจทก์ ๗๓๓,๓๑๒ บาท ขอให้บังคับจำเลยชำระเงิน ๗๗๐,๔๓๕ บาท พร้อมด้วยดอกเบี้ยตามกฎหมายแก่โจทก์ จำเลยให้การและฟ้องแย้งว่า ผ้าที่จำเลยย้อมไม่มีรอยด่างหรือสภาพสีไม่ทั่ว และผ้าที่จำเลยย้อมเป็นไปตามสภาพผ้าดิบที่มีคุณภาพต่ำสภาพเส้นด้ายไม่สม่ำเสมอ จำเลยไม่ได้ผิดสัญญา ผ้าดิบเมื่อย้อมเนื้อผ้าย่อมหดหายไปไม่น้อยกว่า ๒ เปอร์เซ็นต์ คงเหลือผ้าของโจทก์ที่ย้อมเสร็จแล้ว ๕๒,๓๖๔ หลา ขาดชำรุดไป ๑๙ หลา คงเหลือผ้าดิบที่จำเลย ๑,๒๗๑ หลา โจทก์ไม่ได้ชำระราคาค่าจ้างย้อมสีและค่าจ้างฟอกขาวผ้าดิบที่โจทก์รับไปแล้ว จำเลยได้เรียกค่าจ้างดังกล่าวเป็นเงิน ๑๙๔,๙๙๔ บาทจากโจทก์แล้ว โจทก์ไม่ยอมชำระ ขอให้ยกฟ้องและพิพากษาบังคับโจทก์ชำระเงิน ๑๙๔,๙๙๔ บาท แก่จำเลยพร้อมด้วยดอกเบี้ยร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีนับแต่วันฟ้องจนกว่าจะชำระเสร็จ โจทก์ให้การแก้ฟ้องแย้งว่า ผ้าดิบที่โจทก์มอบแก่จำเลยไม่ใช่ผ้าที่มีคุณภาพต่ำ สภาพเส้นด้ายไม่สม่ำเสมอไม่เท่ากันดังจำเลยอ้าง การย้อมผ้าเกิดจากความผิดพลาดของจำเลยเอง และผ้าที่ย้อมจำเลยจะต้องทำการเรซิ่นก่อนจึงไม่มีการหดตัว ผ้าดิบจึงเหลือที่จำเลย ๒,๓๕๙ หลา จำเลยเรียกค่าจ้างย้อมผ้าจากโจทก์ไม่ได้เพราะจำเลยเป็นฝ่ายผิดสัญญา ฟ้องแย้งของจำเลยเคลือบคลุมในส่วนที่เกี่ยวกับค่าจ้างเพราะไม่ทราบว่าค่าจ้างย้อมคิดในอัตราใด อย่างไหนคิดเท่าใด ขอให้ยกฟ้องแย้ง ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้ว พิพากษายกฟ้องโจทก์ให้โจทก์ชำระเงิน ๑๙๔,๙๙๔ บาทแก่จำเลยพร้อมดอกเบี้ย โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้จำเลยใช้เงิน ๑๕๕,๑๐๐ บาท พร้อมดอกเบี้ยแก่โจทก์ ให้จำเลยคืนผ้าดิบ ๒,๓๕๙ หลาแก่โจทก์ หากจำเลยไม่คืนให้ ให้จำเลยใช้ราคา ๒๗,๖๐๐ บาทแทน ยกฟ้องแย้งของจำเลย โจทก์ จำเลย ฎีกา ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า คงเหลือผ้าที่จำเลย ๑,๒๗๑ หลา โจทก์ค้างชำระค่าจ้างจำนวน ๑๙๔,๙๙๔ บาทแล้ววินิจฉัยปัญหาข้อกฎหมายว่า ปัญหาว่าฟ้องแย้งเกี่ยวกับค่าจ้างชอบด้วยกฎหมายหรือไม่ เห็นว่า แม้คำให้การและฟ้องแย้งไม่ได้ระบุว่าค่าจ้างย้อมผ้าคิดในอัตราใด อย่างไหนคิดเท่าใดก็ตาม คำฟ้องของโจทก์ก็ระบุไว้ชัดเจนแล้วว่าคิดอัตราค่าจ้างต่อกันอย่างไร ซึ่งตามคำให้การของจำเลยไม่ได้ปฏิเสธ ก็ต้องฟังว่าจำเลยยอมรับอัตราค่าจ้างตามฟ้อง ส่วนอย่างไหนคิดเท่าใดเป็นเรื่องที่เกี่ยวกับรายละเอียดที่จะต้องนำสืบในชั้นพิจารณา ไม่จำเป็นต้องระบุไว้จึงเป็นฟ้องแย้งที่ชอบด้วยกฎหมาย ที่ศาลอุทธรณ์พิพากษาให้จำเลยแพ้คดีทั้งหมดและยกฟ้องแย้งนั้น ศาลฎีกาไม่เห็นพ้องด้วย ฎีกาจำเลยฟังขึ้น ฎีกาโจทก์ฟังไม่ขึ้น พิพากษากลับ ให้จำเลยคืนผ้า ๑,๒๗๑ หลา และชำระเงินค่าผ้าที่ชำรุด ๒๒๒.๓๐ บาท แก่โจทก์ หากคืนไม่ได้ให้จำเลยใช้เงินค่าผ้า ๑๔,๘๗๐.๗๐ บาท แทนพร้อมด้วยดอกเบี้ยในอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีนับแต่วันฟ้องจนกว่าชำระเสร็จและให้โจทก์ชำระเงินค่าจ้าง ๑๙๔,๙๙๔ บาท ตามฟ้องแย้งแก่จำเลยพร้อมด้วยดอกเบี้ยอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีของต้นเงินดังกล่าว นับแต่วันฟ้องจนกว่าจะชำระเสร็จ(ส่อง สุขะปุณณพันธ์-สวัสดิ์ รอดเจริญ-เดชา สุวรรณโณ)ศาลจังหวัดนครปฐม - นายบรรหาร มูลทวีศาลอุทธรณ์ - นายส่งศักดิ์ เปรมวุฒิแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า โจทก์ได้ว่าจ้างจำเลยทำการฟอกและย้อมผ้าดิบเป็นสีต่าง ๆ ในอัตราฟอกขาวหลาละ ๒.๗๕ บาท การย้อมสีถ้าเป็นสีอ่อนค่าจ้างหลาละ ๓ บาท สีแก่หลาละ ๔.๒๕ บาท และโจทก์ทำสัญญาขายผ้าดังกล่าวให้บริษัทเมย์พิลค์ จำกัด โจทก์ส่งมอบฟ้องแก่จำเลย ๕๓,๔๓๓ หลา จำเลยทำการฟอกขาวส่งมอบแก่โจทก์แล้วบางส่วน คงเหลือผ้าดิบที่โจทก์ไม่ได้สั่งให้ย้อมที่จำเลย ๒,๓๕๙ หลา แต่ผ้าที่จำเลยย้อมและส่งมอบแก่บริษัทเมย์ฟิลด์ จำกัด นั้น ปรากฏว่ามีรอยด่างสภาพสีไม่ทั่ว บริษัทเมย์ฟิลด์ จำกัด ส่งคืนผ้าแก่โจทก์ จำเลยไม่ยอมรับผ้ากลับไปแก้ไข เป็นการผิดสัญญา รวมเป็นค่าเสียหายที่จำเลยต้องชดใช้แก่โจทก์ ๗๓๓,๓๑๒ บาท ขอให้บังคับจำเลยชำระเงิน ๗๗๐,๔๓๕ บาท พร้อมด้วยดอกเบี้ยตามกฎหมายแก่โจทก์ จำเลยให้การและฟ้องแย้งว่า ผ้าที่จำเลยย้อมไม่มีรอยด่างหรือสภาพสีไม่ทั่ว และผ้าที่จำเลยย้อมเป็นไปตามสภาพผ้าดิบที่มีคุณภาพต่ำสภาพเส้นด้ายไม่สม่ำเสมอ จำเลยไม่ได้ผิดสัญญา ผ้าดิบเมื่อย้อมเนื้อผ้าย่อมหดหายไปไม่น้อยกว่า ๒ เปอร์เซ็นต์ คงเหลือผ้าของโจทก์ที่ย้อมเสร็จแล้ว ๕๒,๓๖๔ หลา ขาดชำรุดไป ๑๙ หลา คงเหลือผ้าดิบที่จำเลย ๑,๒๗๑ หลา โจทก์ไม่ได้ชำระราคาค่าจ้างย้อมสีและค่าจ้างฟอกขาวผ้าดิบที่โจทก์รับไปแล้ว จำเลยได้เรียกค่าจ้างดังกล่าวเป็นเงิน ๑๙๔,๙๙๔ บาทจากโจทก์แล้ว โจทก์ไม่ยอมชำระ ขอให้ยกฟ้องและพิพากษาบังคับโจทก์ชำระเงิน ๑๙๔,๙๙๔ บาท แก่จำเลยพร้อมด้วยดอกเบี้ยร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีนับแต่วันฟ้องจนกว่าจะชำระเสร็จ โจทก์ให้การแก้ฟ้องแย้งว่า ผ้าดิบที่โจทก์มอบแก่จำเลยไม่ใช่ผ้าที่มีคุณภาพต่ำ สภาพเส้นด้ายไม่สม่ำเสมอไม่เท่ากันดังจำเลยอ้าง การย้อมผ้าเกิดจากความผิดพลาดของจำเลยเอง และผ้าที่ย้อมจำเลยจะต้องทำการเรซิ่นก่อนจึงไม่มีการหดตัว ผ้าดิบจึงเหลือที่จำเลย ๒,๓๕๙ หลา จำเลยเรียกค่าจ้างย้อมผ้าจากโจทก์ไม่ได้เพราะจำเลยเป็นฝ่ายผิดสัญญา ฟ้องแย้งของจำเลยเคลือบคลุมในส่วนที่เกี่ยวกับค่าจ้างเพราะไม่ทราบว่าค่าจ้างย้อมคิดในอัตราใด อย่างไหนคิดเท่าใด ขอให้ยกฟ้องแย้ง ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้ว พิพากษายกฟ้องโจทก์ให้โจทก์ชำระเงิน ๑๙๔,๙๙๔ บาทแก่จำเลยพร้อมดอกเบี้ย โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้จำเลยใช้เงิน ๑๕๕,๑๐๐ บาท พร้อมดอกเบี้ยแก่โจทก์ ให้จำเลยคืนผ้าดิบ ๒,๓๕๙ หลาแก่โจทก์ หากจำเลยไม่คืนให้ ให้จำเลยใช้ราคา ๒๗,๖๐๐ บาทแทน ยกฟ้องแย้งของจำเลย โจทก์ จำเลย ฎีกา ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า คงเหลือผ้าที่จำเลย ๑,๒๗๑ หลา โจทก์ค้างชำระค่าจ้างจำนวน ๑๙๔,๙๙๔ บาทแล้ววินิจฉัยปัญหาข้อกฎหมายว่า ปัญหาว่าฟ้องแย้งเกี่ยวกับค่าจ้างชอบด้วยกฎหมายหรือไม่ เห็นว่า แม้คำให้การและฟ้องแย้งไม่ได้ระบุว่าค่าจ้างย้อมผ้าคิดในอัตราใด อย่างไหนคิดเท่าใดก็ตาม คำฟ้องของโจทก์ก็ระบุไว้ชัดเจนแล้วว่าคิดอัตราค่าจ้างต่อกันอย่างไร ซึ่งตามคำให้การของจำเลยไม่ได้ปฏิเสธ ก็ต้องฟังว่าจำเลยยอมรับอัตราค่าจ้างตามฟ้อง ส่วนอย่างไหนคิดเท่าใดเป็นเรื่องที่เกี่ยวกับรายละเอียดที่จะต้องนำสืบในชั้นพิจารณา ไม่จำเป็นต้องระบุไว้จึงเป็นฟ้องแย้งที่ชอบด้วยกฎหมาย ที่ศาลอุทธรณ์พิพากษาให้จำเลยแพ้คดีทั้งหมดและยกฟ้องแย้งนั้น ศาลฎีกาไม่เห็นพ้องด้วย ฎีกาจำเลยฟังขึ้น ฎีกาโจทก์ฟังไม่ขึ้น พิพากษากลับ ให้จำเลยคืนผ้า ๑,๒๗๑ หลา และชำระเงินค่าผ้าที่ชำรุด ๒๒๒.๓๐ บาท แก่โจทก์ หากคืนไม่ได้ให้จำเลยใช้เงินค่าผ้า ๑๔,๘๗๐.๗๐ บาท แทนพร้อมด้วยดอกเบี้ยในอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีนับแต่วันฟ้องจนกว่าชำระเสร็จและให้โจทก์ชำระเงินค่าจ้าง ๑๙๔,๙๙๔ บาท ตามฟ้องแย้งแก่จำเลยพร้อมด้วยดอกเบี้ยอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีของต้นเงินดังกล่าว นับแต่วันฟ้องจนกว่าจะชำระเสร็จ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 375/2531ห้างหุ้นส่วนจำกัดเนชั่นแนลเท็กไทซ์โจทก์บริษัทบุญช่วยอุตสาหกรรม จำกัดจำเลย ป.วิ.พ. ม. 172, ม. 177คำฟ้องของโจทก์ที่เรียกค่าเสียหายอ้างว่าจำเลยผิดสัญญารับจ้างทำการฟอกและย้อมผ้าโดยระบุอัตราค่าจ้างฟอกและย้อมผ้าไว้ชัดเจนแล้ว จำเลยให้การว่าไม่ได้ผิดสัญญาและฟ้องแย้งเรียกค่าจ้าง แม้คำให้การและฟ้องแย้งของจำเลยไม่ได้ระบุว่าค่าจ้างย้อมผ้าคิดในอัตราใด แต่จำเลยก็มิได้ปฏิเสธซึ่งต้องฟังว่าจำเลยยอมรับอัตราค่าจ้างตามฟ้อง ไม่จำเป็นต้องระบุไว้อีกในฟ้องแย้ง จึงเป็นฟ้องแย้งที่ชอบด้วยกฎหมายโจทก์ฟ้องว่า โจทก์ได้ว่าจ้างจำเลยทำการฟอกและย้อมผ้าดิบเป็นสีต่าง ๆ ในอัตราฟอกขาวหลาละ ๒.๗๕ บาท การย้อมสีถ้าเป็นสีอ่อนค่าจ้างหลาละ ๓ บาท สีแก่หลาละ ๔.๒๕ บาท และโจทก์ทำสัญญาขายผ้าดังกล่าวให้บริษัทเมย์พิลค์ จำกัด โจทก์ส่งมอบฟ้องแก่จำเลย ๕๓,๔๓๓ หลา จำเลยทำการฟอกขาวส่งมอบแก่โจทก์แล้วบางส่วน คงเหลือผ้าดิบที่โจทก์ไม่ได้สั่งให้ย้อมที่จำเลย ๒,๓๕๙ หลา แต่ผ้าที่จำเลยย้อมและส่งมอบแก่บริษัทเมย์ฟิลด์ จำกัด นั้น ปรากฏว่ามีรอยด่างสภาพสีไม่ทั่ว บริษัทเมย์ฟิลด์ จำกัด ส่งคืนผ้าแก่โจทก์ จำเลยไม่ยอมรับผ้ากลับไปแก้ไข เป็นการผิดสัญญา รวมเป็นค่าเสียหายที่จำเลยต้องชดใช้แก่โจทก์ ๗๓๓,๓๑๒ บาท ขอให้บังคับจำเลยชำระเงิน ๗๗๐,๔๓๕ บาท พร้อมด้วยดอกเบี้ยตามกฎหมายแก่โจทก์ จำเลยให้การและฟ้องแย้งว่า ผ้าที่จำเลยย้อมไม่มีรอยด่างหรือสภาพสีไม่ทั่ว และผ้าที่จำเลยย้อมเป็นไปตามสภาพผ้าดิบที่มีคุณภาพต่ำสภาพเส้นด้ายไม่สม่ำเสมอ จำเลยไม่ได้ผิดสัญญา ผ้าดิบเมื่อย้อมเนื้อผ้าย่อมหดหายไปไม่น้อยกว่า ๒ เปอร์เซ็นต์ คงเหลือผ้าของโจทก์ที่ย้อมเสร็จแล้ว ๕๒,๓๖๔ หลา ขาดชำรุดไป ๑๙ หลา คงเหลือผ้าดิบที่จำเลย ๑,๒๗๑ หลา โจทก์ไม่ได้ชำระราคาค่าจ้างย้อมสีและค่าจ้างฟอกขาวผ้าดิบที่โจทก์รับไปแล้ว จำเลยได้เรียกค่าจ้างดังกล่าวเป็นเงิน ๑๙๔,๙๙๔ บาทจากโจทก์แล้ว โจทก์ไม่ยอมชำระ ขอให้ยกฟ้องและพิพากษาบังคับโจทก์ชำระเงิน ๑๙๔,๙๙๔ บาท แก่จำเลยพร้อมด้วยดอกเบี้ยร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีนับแต่วันฟ้องจนกว่าจะชำระเสร็จ โจทก์ให้การแก้ฟ้องแย้งว่า ผ้าดิบที่โจทก์มอบแก่จำเลยไม่ใช่ผ้าที่มีคุณภาพต่ำ สภาพเส้นด้ายไม่สม่ำเสมอไม่เท่ากันดังจำเลยอ้าง การย้อมผ้าเกิดจากความผิดพลาดของจำเลยเอง และผ้าที่ย้อมจำเลยจะต้องทำการเรซิ่นก่อนจึงไม่มีการหดตัว ผ้าดิบจึงเหลือที่จำเลย ๒,๓๕๙ หลา จำเลยเรียกค่าจ้างย้อมผ้าจากโจทก์ไม่ได้เพราะจำเลยเป็นฝ่ายผิดสัญญา ฟ้องแย้งของจำเลยเคลือบคลุมในส่วนที่เกี่ยวกับค่าจ้างเพราะไม่ทราบว่าค่าจ้างย้อมคิดในอัตราใด อย่างไหนคิดเท่าใด ขอให้ยกฟ้องแย้ง ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้ว พิพากษายกฟ้องโจทก์ให้โจทก์ชำระเงิน ๑๙๔,๙๙๔ บาทแก่จำเลยพร้อมดอกเบี้ย โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้จำเลยใช้เงิน ๑๕๕,๑๐๐ บาท พร้อมดอกเบี้ยแก่โจทก์ ให้จำเลยคืนผ้าดิบ ๒,๓๕๙ หลาแก่โจทก์ หากจำเลยไม่คืนให้ ให้จำเลยใช้ราคา ๒๗,๖๐๐ บาทแทน ยกฟ้องแย้งของจำเลย โจทก์ จำเลย ฎีกา ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า คงเหลือผ้าที่จำเลย ๑,๒๗๑ หลา โจทก์ค้างชำระค่าจ้างจำนวน ๑๙๔,๙๙๔ บาทแล้ววินิจฉัยปัญหาข้อกฎหมายว่า ปัญหาว่าฟ้องแย้งเกี่ยวกับค่าจ้างชอบด้วยกฎหมายหรือไม่ เห็นว่า แม้คำให้การและฟ้องแย้งไม่ได้ระบุว่าค่าจ้างย้อมผ้าคิดในอัตราใด อย่างไหนคิดเท่าใดก็ตาม คำฟ้องของโจทก์ก็ระบุไว้ชัดเจนแล้วว่าคิดอัตราค่าจ้างต่อกันอย่างไร ซึ่งตามคำให้การของจำเลยไม่ได้ปฏิเสธ ก็ต้องฟังว่าจำเลยยอมรับอัตราค่าจ้างตามฟ้อง ส่วนอย่างไหนคิดเท่าใดเป็นเรื่องที่เกี่ยวกับรายละเอียดที่จะต้องนำสืบในชั้นพิจารณา ไม่จำเป็นต้องระบุไว้จึงเป็นฟ้องแย้งที่ชอบด้วยกฎหมาย ที่ศาลอุทธรณ์พิพากษาให้จำเลยแพ้คดีทั้งหมดและยกฟ้องแย้งนั้น ศาลฎีกาไม่เห็นพ้องด้วย ฎีกาจำเลยฟังขึ้น ฎีกาโจทก์ฟังไม่ขึ้น พิพากษากลับ ให้จำเลยคืนผ้า ๑,๒๗๑ หลา และชำระเงินค่าผ้าที่ชำรุด ๒๒๒.๓๐ บาท แก่โจทก์ หากคืนไม่ได้ให้จำเลยใช้เงินค่าผ้า ๑๔,๘๗๐.๗๐ บาท แทนพร้อมด้วยดอกเบี้ยในอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีนับแต่วันฟ้องจนกว่าชำระเสร็จและให้โจทก์ชำระเงินค่าจ้าง ๑๙๔,๙๙๔ บาท ตามฟ้องแย้งแก่จำเลยพร้อมด้วยดอกเบี้ยอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีของต้นเงินดังกล่าว นับแต่วันฟ้องจนกว่าจะชำระเสร็จ(ส่อง สุขะปุณณพันธ์-สวัสดิ์ รอดเจริญ-เดชา สุวรรณโณ)ศาลจังหวัดนครปฐม - นายบรรหาร มูลทวีศาลอุทธรณ์ - นายส่งศักดิ์ เปรมวุฒิแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ