คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 845/2497หลักกฎหมาย: ธรรมเนียมประเพณีวงการค้าเกี่ยวกับการขนส่งที่ทราบกันอยู่ระหว่างคู่สัญญานั้นแล้วว่าถ้าเสียเวลาก็มีการคิดค่าเสียเวลาให้แก่กันดังนี้แม้ไม่ได้เขียนระบุไว้เป็นอย่างอื่นประเพณีนั้นก็ย่อมใช้บังคับกันได้เท่ากับเป็นการตกลงโดยปริยายโจทก์ฟ้องว่าจำเลยจ้างโจทก์บรรทุกรางรถไฟฯ จากเรือเดินสมุทรที่เกาะสีชังมาส่งที่ท่าเรือใหม่ จังหวัดพระนคร จำเลยขนไม่เสร็จภายใน 7 วันโดยมีอุปสรรคซึ่งไม่ใช่ความผิดของโจทก์ จำเลยต้องรับผิดใช้ค่าเสียเวลาคิดเป็นเงิน 66,410 บาทจำเลยต่อสู้ว่าในสัญญาจ้างไม่มีข้อสัญญาให้เรียกค่าเสียเวลากัน จำเลยไม่ทราบว่ามีประเพณี การเสียเวลาเป็นความผิดของโจทก์เองจำเลยไม่ต้องรับผิดศาลแพ่งฟังว่าการขนถ่ายชักช้าไม่ใช่ความผิดของโจทก์เป็นความผิดของจำเลยที่ไม่แก้ไขอุปสรรคและค่าเสียเวลานี้เป็นประเพณีของการลำเลียงไม่ต้องระบุในสัญญาก็ได้ พิพากษาให้จำเลยใช้เงินแก่โจทก์ 66,410 บาทจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาเห็นว่าเมื่อความล่าช้าไม่ใช่ความผิดของโจทก์ และกรณีเป็นเรื่องที่จำเลยทำผิดสัญญาจ้างขนส่งโดยไม่สามารถจัดให้โจทก์ผู้รับขนทำการขนถ่ายสินค้าจากเรือลำเลียงให้เสร็จสิ้นภายในกำหนดตามธรรมเนียมประเพณีวงการค้าที่ทราบกันอยู่ในระหว่างคู่สัญญานั้นแล้วว่าถ้าเสียเวลาก็มีการคิดค่าเสียเวลาให้แก่ฝ่ายเรือลำเลียงแม้ไม่ได้เขียนระบุไว้เป็นอย่างอื่นประเพณีนั้นก็ย่อมใช้บังคับกันได้เท่ากับเป็นการตกลงโดยปริยายพิพากษาให้ยกฎีกาจำเลย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 845/2497บริษัทนิวอิสท์เอเซีย จำกัดโจทก์บริษัทดีทแฮล์ม จำกัดจำเลย ป.พ.พ. ม. 4 วรรคสอง, ม. 112, ม. 132, ม. 616ธรรมเนียมประเพณีวงการค้าเกี่ยวกับการขนส่งที่ทราบกันอยู่ระหว่างคู่สัญญานั้นแล้วว่าถ้าเสียเวลาก็มีการคิดค่าเสียเวลาให้แก่กันดังนี้แม้ไม่ได้เขียนระบุไว้เป็นอย่างอื่นประเพณีนั้นก็ย่อมใช้บังคับกันได้เท่ากับเป็นการตกลงโดยปริยายโจทก์ฟ้องว่าจำเลยจ้างโจทก์บรรทุกรางรถไฟฯ จากเรือเดินสมุทรที่เกาะสีชังมาส่งที่ท่าเรือใหม่ จังหวัดพระนคร จำเลยขนไม่เสร็จภายใน 7 วันโดยมีอุปสรรคซึ่งไม่ใช่ความผิดของโจทก์ จำเลยต้องรับผิดใช้ค่าเสียเวลาคิดเป็นเงิน 66,410 บาทจำเลยต่อสู้ว่าในสัญญาจ้างไม่มีข้อสัญญาให้เรียกค่าเสียเวลากัน จำเลยไม่ทราบว่ามีประเพณี การเสียเวลาเป็นความผิดของโจทก์เองจำเลยไม่ต้องรับผิดศาลแพ่งฟังว่าการขนถ่ายชักช้าไม่ใช่ความผิดของโจทก์เป็นความผิดของจำเลยที่ไม่แก้ไขอุปสรรคและค่าเสียเวลานี้เป็นประเพณีของการลำเลียงไม่ต้องระบุในสัญญาก็ได้ พิพากษาให้จำเลยใช้เงินแก่โจทก์ 66,410 บาทจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาเห็นว่าเมื่อความล่าช้าไม่ใช่ความผิดของโจทก์ และกรณีเป็นเรื่องที่จำเลยทำผิดสัญญาจ้างขนส่งโดยไม่สามารถจัดให้โจทก์ผู้รับขนทำการขนถ่ายสินค้าจากเรือลำเลียงให้เสร็จสิ้นภายในกำหนดตามธรรมเนียมประเพณีวงการค้าที่ทราบกันอยู่ในระหว่างคู่สัญญานั้นแล้วว่าถ้าเสียเวลาก็มีการคิดค่าเสียเวลาให้แก่ฝ่ายเรือลำเลียงแม้ไม่ได้เขียนระบุไว้เป็นอย่างอื่นประเพณีนั้นก็ย่อมใช้บังคับกันได้เท่ากับเป็นการตกลงโดยปริยายพิพากษาให้ยกฎีกาจำเลย(ประมูล สุวรรณศร-ดุลยการณ์โกวิท-ดุลยทรรศน์ปฏิภาณ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่าจำเลยจ้างโจทก์บรรทุกรางรถไฟฯ จากเรือเดินสมุทรที่เกาะสีชังมาส่งที่ท่าเรือใหม่ จังหวัดพระนคร จำเลยขนไม่เสร็จภายใน 7 วันโดยมีอุปสรรคซึ่งไม่ใช่ความผิดของโจทก์ จำเลยต้องรับผิดใช้ค่าเสียเวลาคิดเป็นเงิน 66,410 บาทจำเลยต่อสู้ว่าในสัญญาจ้างไม่มีข้อสัญญาให้เรียกค่าเสียเวลากัน จำเลยไม่ทราบว่ามีประเพณี การเสียเวลาเป็นความผิดของโจทก์เองจำเลยไม่ต้องรับผิดศาลแพ่งฟังว่าการขนถ่ายชักช้าไม่ใช่ความผิดของโจทก์เป็นความผิดของจำเลยที่ไม่แก้ไขอุปสรรคและค่าเสียเวลานี้เป็นประเพณีของการลำเลียงไม่ต้องระบุในสัญญาก็ได้ พิพากษาให้จำเลยใช้เงินแก่โจทก์ 66,410 บาทจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาเห็นว่าเมื่อความล่าช้าไม่ใช่ความผิดของโจทก์ และกรณีเป็นเรื่องที่จำเลยทำผิดสัญญาจ้างขนส่งโดยไม่สามารถจัดให้โจทก์ผู้รับขนทำการขนถ่ายสินค้าจากเรือลำเลียงให้เสร็จสิ้นภายในกำหนดตามธรรมเนียมประเพณีวงการค้าที่ทราบกันอยู่ในระหว่างคู่สัญญานั้นแล้วว่าถ้าเสียเวลาก็มีการคิดค่าเสียเวลาให้แก่ฝ่ายเรือลำเลียงแม้ไม่ได้เขียนระบุไว้เป็นอย่างอื่นประเพณีนั้นก็ย่อมใช้บังคับกันได้เท่ากับเป็นการตกลงโดยปริยายพิพากษาให้ยกฎีกาจำเลย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 845/2497บริษัทนิวอิสท์เอเซีย จำกัดโจทก์บริษัทดีทแฮล์ม จำกัดจำเลย ป.พ.พ. ม. 4 วรรคสอง, ม. 112, ม. 132, ม. 616ธรรมเนียมประเพณีวงการค้าเกี่ยวกับการขนส่งที่ทราบกันอยู่ระหว่างคู่สัญญานั้นแล้วว่าถ้าเสียเวลาก็มีการคิดค่าเสียเวลาให้แก่กันดังนี้แม้ไม่ได้เขียนระบุไว้เป็นอย่างอื่นประเพณีนั้นก็ย่อมใช้บังคับกันได้เท่ากับเป็นการตกลงโดยปริยายโจทก์ฟ้องว่าจำเลยจ้างโจทก์บรรทุกรางรถไฟฯ จากเรือเดินสมุทรที่เกาะสีชังมาส่งที่ท่าเรือใหม่ จังหวัดพระนคร จำเลยขนไม่เสร็จภายใน 7 วันโดยมีอุปสรรคซึ่งไม่ใช่ความผิดของโจทก์ จำเลยต้องรับผิดใช้ค่าเสียเวลาคิดเป็นเงิน 66,410 บาทจำเลยต่อสู้ว่าในสัญญาจ้างไม่มีข้อสัญญาให้เรียกค่าเสียเวลากัน จำเลยไม่ทราบว่ามีประเพณี การเสียเวลาเป็นความผิดของโจทก์เองจำเลยไม่ต้องรับผิดศาลแพ่งฟังว่าการขนถ่ายชักช้าไม่ใช่ความผิดของโจทก์เป็นความผิดของจำเลยที่ไม่แก้ไขอุปสรรคและค่าเสียเวลานี้เป็นประเพณีของการลำเลียงไม่ต้องระบุในสัญญาก็ได้ พิพากษาให้จำเลยใช้เงินแก่โจทก์ 66,410 บาทจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาเห็นว่าเมื่อความล่าช้าไม่ใช่ความผิดของโจทก์ และกรณีเป็นเรื่องที่จำเลยทำผิดสัญญาจ้างขนส่งโดยไม่สามารถจัดให้โจทก์ผู้รับขนทำการขนถ่ายสินค้าจากเรือลำเลียงให้เสร็จสิ้นภายในกำหนดตามธรรมเนียมประเพณีวงการค้าที่ทราบกันอยู่ในระหว่างคู่สัญญานั้นแล้วว่าถ้าเสียเวลาก็มีการคิดค่าเสียเวลาให้แก่ฝ่ายเรือลำเลียงแม้ไม่ได้เขียนระบุไว้เป็นอย่างอื่นประเพณีนั้นก็ย่อมใช้บังคับกันได้เท่ากับเป็นการตกลงโดยปริยายพิพากษาให้ยกฎีกาจำเลย(ประมูล สุวรรณศร-ดุลยการณ์โกวิท-ดุลยทรรศน์ปฏิภาณ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ