คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 11181/2555หลักกฎหมาย: ว. เช่าซื้อรถยนต์จากจำเลยแล้วผิดสัญญา ศาลชั้นต้นพิพากษาให้ ว. ส่งมอบรถยนต์คันที่เช่าซื้อคืนแก่จำเลย แต่ ว. นำรถยนต์ที่เช่าซื้อจากจำเลยมาให้โจทก์ซ่อมแล้วไม่ชำระค่าซ่อม โจทก์จึงต้องเก็บรักษารถยนต์ที่โจทก์ซ่อมซึ่งเป็นของจำเลยไว้ในอู่อีก ย่อมเป็นการที่โจทก์จัดการไปสมประโยชน์ของจำเลยและต้องด้วยความประสงค์ของจำเลยที่พึงสันนิษฐานได้ โจทก์จึงมีสิทธิเรียกให้จำเลยชดใช้ค่าบำรุงรักษารถยนต์ในส่วนค่าจอดรถจากจำเลยได้โจทก์ฟ้องขอให้บังคับจำเลยชำระเงิน 150,000 บาท พร้อมดอกเบี้ยในอัตราร้อยละ 7.5 ต่อปี ของต้นเงินดังกล่าวนับถัดจากวันฟ้องจนกว่าจะชำระเสร็จแก่โจทก์ จำเลยให้การขอให้ยกฟ้อง ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง ค่าฤชาธรรมเนียมให้เป็นพับ โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้จำเลยชำระเงินจำนวน 22,600 บาท พร้อมดอกเบี้ยในอัตราร้อยละ 7.5 ต่อปี ของต้นเงินดังกล่าว นับแต่วันฟ้องจนกว่าจะชำระเสร็จแก่โจทก์ ค่าฤชาธรรมเนียมทั้งสองศาลให้เป็นพับ โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ข้อเท็จจริงที่คู่ความไม่ได้โต้เถียงกันรับฟังเป็นยุติว่า จำเลยเป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์รถกระบะ ยี่ห้อมาสด้า หมายเลขทะเบียน ป - 4324 แพร่ จำเลยให้นางวนิดาเช่าซื้อรถยนต์คันดังกล่าวไปเมื่อวันที่ 26 มกราคม 2537 นางวนิดานำรถยนต์คันที่เช่าซื้อมาให้โจทก์ซ่อมแล้วไม่ชำระหนี้ค่าซ่อมรถยนต์และผิดสัญญาเช่าซื้อ จำเลยจึงบอกเลิกสัญญา ศาลจังหวัดลำปางพิพากษาให้นางวนิดาส่งมอบรถยนต์คันที่เช่าซื้อคืนแก่จำเลย โจทก์มีหนังสือทวงถามให้จำเลยชำระค่าบำรุงรักษารถยนต์ มีปัญหาที่ต้องวินิจฉัยตามฎีกาของโจทก์ว่า การที่ศาลอุทธรณ์ไม่กำหนดค่าบำรุงรักษารถยนต์ในส่วนค่าจอดรถชอบด้วยกฎหมายหรือไม่ โดยโจทก์เห็นพ้องด้วยกับคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ซึ่งวินิจฉัยว่า การบำรุงรักษารถยนต์ตามฟ้องเป็นเรื่องของการจัดการงานนอกสั่ง และจำเลยไม่แก้ฎีกา เห็นว่า การที่นางวนิดาไม่ชำระค่าซ่อมรถยนต์ให้แก่โจทก์ โจทก์จึงต้องเก็บรักษารถยนต์ที่โจทก์ซ่อมซึ่งเป็นของจำเลยไว้ในอู่อีก ย่อมเป็นการที่โจทก์จัดการไปสมประโยชน์ของจำเลยและต้องด้วยความประสงค์ของจำเลยที่พึงสันนิษฐานได้ โจทก์จึงมีสิทธิเรียกให้จำเลยชดใช้ค่าบำรุงรักษารถยนต์ในส่วนค่าจอดรถจากจำเลยได้ ที่ศาลอุทธรณ์พิพากษามานั้น ศาลฎีกาไม่เห็นพ้องด้วย ฎีกาของโจทก์ฟังขึ้น... พิพากษาแก้เป็นว่า ให้จำเลยชดใช้ค่าบำรุงรักษารถยนต์ในส่วนค่าจอดรถแก่โจทก์อีกจำนวน 80,000 บาท นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ค่าฤชาธรรมเนียมชั้นฎีกาให้เป็นพับ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 11181/2555นางเกษร ประสิทธิ์วิเศษโจทก์บริษัทซิตี้คอร์ป ลิสซิ่ง (ประเทศไทย) จำกัดจำเลย ป.พ.พ. ม. 401ว. เช่าซื้อรถยนต์จากจำเลยแล้วผิดสัญญา ศาลชั้นต้นพิพากษาให้ ว. ส่งมอบรถยนต์คันที่เช่าซื้อคืนแก่จำเลย แต่ ว. นำรถยนต์ที่เช่าซื้อจากจำเลยมาให้โจทก์ซ่อมแล้วไม่ชำระค่าซ่อม โจทก์จึงต้องเก็บรักษารถยนต์ที่โจทก์ซ่อมซึ่งเป็นของจำเลยไว้ในอู่อีก ย่อมเป็นการที่โจทก์จัดการไปสมประโยชน์ของจำเลยและต้องด้วยความประสงค์ของจำเลยที่พึงสันนิษฐานได้ โจทก์จึงมีสิทธิเรียกให้จำเลยชดใช้ค่าบำรุงรักษารถยนต์ในส่วนค่าจอดรถจากจำเลยได้โจทก์ฟ้องขอให้บังคับจำเลยชำระเงิน 150,000 บาท พร้อมดอกเบี้ยในอัตราร้อยละ 7.5 ต่อปี ของต้นเงินดังกล่าวนับถัดจากวันฟ้องจนกว่าจะชำระเสร็จแก่โจทก์ จำเลยให้การขอให้ยกฟ้อง ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง ค่าฤชาธรรมเนียมให้เป็นพับ โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้จำเลยชำระเงินจำนวน 22,600 บาท พร้อมดอกเบี้ยในอัตราร้อยละ 7.5 ต่อปี ของต้นเงินดังกล่าว นับแต่วันฟ้องจนกว่าจะชำระเสร็จแก่โจทก์ ค่าฤชาธรรมเนียมทั้งสองศาลให้เป็นพับ โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ข้อเท็จจริงที่คู่ความไม่ได้โต้เถียงกันรับฟังเป็นยุติว่า จำเลยเป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์รถกระบะ ยี่ห้อมาสด้า หมายเลขทะเบียน ป - 4324 แพร่ จำเลยให้นางวนิดาเช่าซื้อรถยนต์คันดังกล่าวไปเมื่อวันที่ 26 มกราคม 2537 นางวนิดานำรถยนต์คันที่เช่าซื้อมาให้โจทก์ซ่อมแล้วไม่ชำระหนี้ค่าซ่อมรถยนต์และผิดสัญญาเช่าซื้อ จำเลยจึงบอกเลิกสัญญา ศาลจังหวัดลำปางพิพากษาให้นางวนิดาส่งมอบรถยนต์คันที่เช่าซื้อคืนแก่จำเลย โจทก์มีหนังสือทวงถามให้จำเลยชำระค่าบำรุงรักษารถยนต์ มีปัญหาที่ต้องวินิจฉัยตามฎีกาของโจทก์ว่า การที่ศาลอุทธรณ์ไม่กำหนดค่าบำรุงรักษารถยนต์ในส่วนค่าจอดรถชอบด้วยกฎหมายหรือไม่ โดยโจทก์เห็นพ้องด้วยกับคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ซึ่งวินิจฉัยว่า การบำรุงรักษารถยนต์ตามฟ้องเป็นเรื่องของการจัดการงานนอกสั่ง และจำเลยไม่แก้ฎีกา เห็นว่า การที่นางวนิดาไม่ชำระค่าซ่อมรถยนต์ให้แก่โจทก์ โจทก์จึงต้องเก็บรักษารถยนต์ที่โจทก์ซ่อมซึ่งเป็นของจำเลยไว้ในอู่อีก ย่อมเป็นการที่โจทก์จัดการไปสมประโยชน์ของจำเลยและต้องด้วยความประสงค์ของจำเลยที่พึงสันนิษฐานได้ โจทก์จึงมีสิทธิเรียกให้จำเลยชดใช้ค่าบำรุงรักษารถยนต์ในส่วนค่าจอดรถจากจำเลยได้ ที่ศาลอุทธรณ์พิพากษามานั้น ศาลฎีกาไม่เห็นพ้องด้วย ฎีกาของโจทก์ฟังขึ้น... พิพากษาแก้เป็นว่า ให้จำเลยชดใช้ค่าบำรุงรักษารถยนต์ในส่วนค่าจอดรถแก่โจทก์อีกจำนวน 80,000 บาท นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ค่าฤชาธรรมเนียมชั้นฎีกาให้เป็นพับ(สุรศักดิ์ คีรีวิเชียร-ธีระวัฒน์ ภัทรานวัช-สมสันต์ ศุภศาสตรสิน)ศาลแขวงพระนครใต้ - นายวรุณ ชำนาญศรีเพ็ชรศาลอุทธรณ์ - นายทรงศิลป์ ธรรมรัตน์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาพ.1559/2553หมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นม830/2549หมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นม3804/2549หมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องขอให้บังคับจำเลยชำระเงิน 150,000 บาท พร้อมดอกเบี้ยในอัตราร้อยละ 7.5 ต่อปี ของต้นเงินดังกล่าวนับถัดจากวันฟ้องจนกว่าจะชำระเสร็จแก่โจทก์ จำเลยให้การขอให้ยกฟ้อง ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง ค่าฤชาธรรมเนียมให้เป็นพับ โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้จำเลยชำระเงินจำนวน 22,600 บาท พร้อมดอกเบี้ยในอัตราร้อยละ 7.5 ต่อปี ของต้นเงินดังกล่าว นับแต่วันฟ้องจนกว่าจะชำระเสร็จแก่โจทก์ ค่าฤชาธรรมเนียมทั้งสองศาลให้เป็นพับ โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ข้อเท็จจริงที่คู่ความไม่ได้โต้เถียงกันรับฟังเป็นยุติว่า จำเลยเป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์รถกระบะ ยี่ห้อมาสด้า หมายเลขทะเบียน ป - 4324 แพร่ จำเลยให้นางวนิดาเช่าซื้อรถยนต์คันดังกล่าวไปเมื่อวันที่ 26 มกราคม 2537 นางวนิดานำรถยนต์คันที่เช่าซื้อมาให้โจทก์ซ่อมแล้วไม่ชำระหนี้ค่าซ่อมรถยนต์และผิดสัญญาเช่าซื้อ จำเลยจึงบอกเลิกสัญญา ศาลจังหวัดลำปางพิพากษาให้นางวนิดาส่งมอบรถยนต์คันที่เช่าซื้อคืนแก่จำเลย โจทก์มีหนังสือทวงถามให้จำเลยชำระค่าบำรุงรักษารถยนต์ มีปัญหาที่ต้องวินิจฉัยตามฎีกาของโจทก์ว่า การที่ศาลอุทธรณ์ไม่กำหนดค่าบำรุงรักษารถยนต์ในส่วนค่าจอดรถชอบด้วยกฎหมายหรือไม่ โดยโจทก์เห็นพ้องด้วยกับคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ซึ่งวินิจฉัยว่า การบำรุงรักษารถยนต์ตามฟ้องเป็นเรื่องของการจัดการงานนอกสั่ง และจำเลยไม่แก้ฎีกา เห็นว่า การที่นางวนิดาไม่ชำระค่าซ่อมรถยนต์ให้แก่โจทก์ โจทก์จึงต้องเก็บรักษารถยนต์ที่โจทก์ซ่อมซึ่งเป็นของจำเลยไว้ในอู่อีก ย่อมเป็นการที่โจทก์จัดการไปสมประโยชน์ของจำเลยและต้องด้วยความประสงค์ของจำเลยที่พึงสันนิษฐานได้ โจทก์จึงมีสิทธิเรียกให้จำเลยชดใช้ค่าบำรุงรักษารถยนต์ในส่วนค่าจอดรถจากจำเลยได้ ที่ศาลอุทธรณ์พิพากษามานั้น ศาลฎีกาไม่เห็นพ้องด้วย ฎีกาของโจทก์ฟังขึ้น... พิพากษาแก้เป็นว่า ให้จำเลยชดใช้ค่าบำรุงรักษารถยนต์ในส่วนค่าจอดรถแก่โจทก์อีกจำนวน 80,000 บาท นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ค่าฤชาธรรมเนียมชั้นฎีกาให้เป็นพับ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 11181/2555นางเกษร ประสิทธิ์วิเศษโจทก์บริษัทซิตี้คอร์ป ลิสซิ่ง (ประเทศไทย) จำกัดจำเลย ป.พ.พ. ม. 401ว. เช่าซื้อรถยนต์จากจำเลยแล้วผิดสัญญา ศาลชั้นต้นพิพากษาให้ ว. ส่งมอบรถยนต์คันที่เช่าซื้อคืนแก่จำเลย แต่ ว. นำรถยนต์ที่เช่าซื้อจากจำเลยมาให้โจทก์ซ่อมแล้วไม่ชำระค่าซ่อม โจทก์จึงต้องเก็บรักษารถยนต์ที่โจทก์ซ่อมซึ่งเป็นของจำเลยไว้ในอู่อีก ย่อมเป็นการที่โจทก์จัดการไปสมประโยชน์ของจำเลยและต้องด้วยความประสงค์ของจำเลยที่พึงสันนิษฐานได้ โจทก์จึงมีสิทธิเรียกให้จำเลยชดใช้ค่าบำรุงรักษารถยนต์ในส่วนค่าจอดรถจากจำเลยได้โจทก์ฟ้องขอให้บังคับจำเลยชำระเงิน 150,000 บาท พร้อมดอกเบี้ยในอัตราร้อยละ 7.5 ต่อปี ของต้นเงินดังกล่าวนับถัดจากวันฟ้องจนกว่าจะชำระเสร็จแก่โจทก์ จำเลยให้การขอให้ยกฟ้อง ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง ค่าฤชาธรรมเนียมให้เป็นพับ โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้จำเลยชำระเงินจำนวน 22,600 บาท พร้อมดอกเบี้ยในอัตราร้อยละ 7.5 ต่อปี ของต้นเงินดังกล่าว นับแต่วันฟ้องจนกว่าจะชำระเสร็จแก่โจทก์ ค่าฤชาธรรมเนียมทั้งสองศาลให้เป็นพับ โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ข้อเท็จจริงที่คู่ความไม่ได้โต้เถียงกันรับฟังเป็นยุติว่า จำเลยเป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์รถกระบะ ยี่ห้อมาสด้า หมายเลขทะเบียน ป - 4324 แพร่ จำเลยให้นางวนิดาเช่าซื้อรถยนต์คันดังกล่าวไปเมื่อวันที่ 26 มกราคม 2537 นางวนิดานำรถยนต์คันที่เช่าซื้อมาให้โจทก์ซ่อมแล้วไม่ชำระหนี้ค่าซ่อมรถยนต์และผิดสัญญาเช่าซื้อ จำเลยจึงบอกเลิกสัญญา ศาลจังหวัดลำปางพิพากษาให้นางวนิดาส่งมอบรถยนต์คันที่เช่าซื้อคืนแก่จำเลย โจทก์มีหนังสือทวงถามให้จำเลยชำระค่าบำรุงรักษารถยนต์ มีปัญหาที่ต้องวินิจฉัยตามฎีกาของโจทก์ว่า การที่ศาลอุทธรณ์ไม่กำหนดค่าบำรุงรักษารถยนต์ในส่วนค่าจอดรถชอบด้วยกฎหมายหรือไม่ โดยโจทก์เห็นพ้องด้วยกับคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ซึ่งวินิจฉัยว่า การบำรุงรักษารถยนต์ตามฟ้องเป็นเรื่องของการจัดการงานนอกสั่ง และจำเลยไม่แก้ฎีกา เห็นว่า การที่นางวนิดาไม่ชำระค่าซ่อมรถยนต์ให้แก่โจทก์ โจทก์จึงต้องเก็บรักษารถยนต์ที่โจทก์ซ่อมซึ่งเป็นของจำเลยไว้ในอู่อีก ย่อมเป็นการที่โจทก์จัดการไปสมประโยชน์ของจำเลยและต้องด้วยความประสงค์ของจำเลยที่พึงสันนิษฐานได้ โจทก์จึงมีสิทธิเรียกให้จำเลยชดใช้ค่าบำรุงรักษารถยนต์ในส่วนค่าจอดรถจากจำเลยได้ ที่ศาลอุทธรณ์พิพากษามานั้น ศาลฎีกาไม่เห็นพ้องด้วย ฎีกาของโจทก์ฟังขึ้น... พิพากษาแก้เป็นว่า ให้จำเลยชดใช้ค่าบำรุงรักษารถยนต์ในส่วนค่าจอดรถแก่โจทก์อีกจำนวน 80,000 บาท นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ค่าฤชาธรรมเนียมชั้นฎีกาให้เป็นพับ(สุรศักดิ์ คีรีวิเชียร-ธีระวัฒน์ ภัทรานวัช-สมสันต์ ศุภศาสตรสิน)ศาลแขวงพระนครใต้ - นายวรุณ ชำนาญศรีเพ็ชรศาลอุทธรณ์ - นายทรงศิลป์ ธรรมรัตน์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาพ.1559/2553หมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นม830/2549หมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นม3804/2549หมายเหตุ