phoneee/thai-legal-corpus huggingface dataset:
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 38/2471หลักกฎหมาย: ศาลอุทธรณ์สั่งให้ศาลเดิมสืบพะยานใหม่แล้วตัดสินคดีนี้ศาลเดิมงดถามจำเลยแลสืบพยานโจทก์ แล้วตัดสินยกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์สั่งให้ศาลเดิมสืบพะยานแล้วตัดสินลงโทษจำเลยโดยไม่เปิดโอกาศให้ศาลเดิมตัดสิน ฎีกาตัดสินว่าการที่ศาลอุทธรณ์ทำเช่นนั้นไม่ชอบด้วยกระบวนพิจารณา จึงพร้อมกันพิพากษาให้ยกคำพิพากษา ศาลอุทธรณ์ ย้อนสำนวนให้ศาลเดิมตัดสินใหม่ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 38/2471อัยยการนครราชสีมาโจทก์นายอู่ล. ป.วิ.อ. ป.วิ.พ. ศาลอุทธรณ์สั่งให้ศาลเดิมสืบพะยานใหม่แล้วตัดสินคดีนี้ศาลเดิมงดถามจำเลยแลสืบพยานโจทก์ แล้วตัดสินยกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์สั่งให้ศาลเดิมสืบพะยานแล้วตัดสินลงโทษจำเลยโดยไม่เปิดโอกาศให้ศาลเดิมตัดสิน ฎีกาตัดสินว่าการที่ศาลอุทธรณ์ทำเช่นนั้นไม่ชอบด้วยกระบวนพิจารณา จึงพร้อมกันพิพากษาให้ยกคำพิพากษา ศาลอุทธรณ์ ย้อนสำนวนให้ศาลเดิมตัดสินใหม่(พรหม-พิพาก-ศรี)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: คดีนี้ศาลเดิมงดถามจำเลยแลสืบพยานโจทก์ แล้วตัดสินยกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์สั่งให้ศาลเดิมสืบพะยานแล้วตัดสินลงโทษจำเลยโดยไม่เปิดโอกาศให้ศาลเดิมตัดสิน ฎีกาตัดสินว่าการที่ศาลอุทธรณ์ทำเช่นนั้นไม่ชอบด้วยกระบวนพิจารณา จึงพร้อมกันพิพากษาให้ยกคำพิพากษา ศาลอุทธรณ์ ย้อนสำนวนให้ศาลเดิมตัดสินใหม่ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 38/2471อัยยการนครราชสีมาโจทก์นายอู่ล. ป.วิ.อ. ป.วิ.พ. ศาลอุทธรณ์สั่งให้ศาลเดิมสืบพะยานใหม่แล้วตัดสินคดีนี้ศาลเดิมงดถามจำเลยแลสืบพยานโจทก์ แล้วตัดสินยกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์สั่งให้ศาลเดิมสืบพะยานแล้วตัดสินลงโทษจำเลยโดยไม่เปิดโอกาศให้ศาลเดิมตัดสิน ฎีกาตัดสินว่าการที่ศาลอุทธรณ์ทำเช่นนั้นไม่ชอบด้วยกระบวนพิจารณา จึงพร้อมกันพิพากษาให้ยกคำพิพากษา ศาลอุทธรณ์ ย้อนสำนวนให้ศาลเดิมตัดสินใหม่(พรหม-พิพาก-ศรี)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 113/2504หลักกฎหมาย: ภารจำยอมในเรื่องทางเดินเป็นทรัพย์สิทธิอย่างหนึ่งกฎหมายเพ่งเล็งถึงความสำคัญของที่ดิน ไม่ใช่ส่วนตัวบุคคลผู้เป็นเจ้าของ ตอนแรกโจทก์ที่ 1 เช่าที่ดินสามยทรัพย์ปลูกบ้านอยู่ และโจทก์ที่ 2 เช่าบ้านอีกหลังหนึ่งอยู่ในที่ดินนั้นด้วยระหว่างนั้นโจทก์ทั้งสองใช้ทางพิพาทเดินเข้าออกสู่ทางสาธารณเรื่อยมา ตอนหลังโจทก์ทั้งสองซื้อที่ดินนั้น และคงใช้ทางพิพาทเดินตลอดมาเมื่อรวมระยะเวลาทั้ง 2 ตอนเกิน 10 ปี โจทก์ย่อมได้ภารจำยอมในทางพิพาทโดยอายุความ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 113/2504นายเล็ก ขมประเสริฐ ที่ 1 นายทองย้อย ทองปลิว (หม้าย) ที่ 2โจทก์นางสาวสมจิตต์ อัศววิลัย ที่ 1 นางสวย อัศววิลัย ที่ 2 นางบุบผา จิรานุวัฒน์ ที่ 3จำเลย ป.พ.พ. ภารจำยอมในเรื่องทางเดินเป็นทรัพย์สิทธิอย่างหนึ่งกฎหมายเพ่งเล็งถึงความสำคัญของที่ดิน ไม่ใช่ส่วนตัวบุคคลผู้เป็นเจ้าของ ตอนแรกโจทก์ที่ 1 เช่าที่ดินสามยทรัพย์ปลูกบ้านอยู่ และโจทก์ที่ 2 เช่าบ้านอีกหลังหนึ่งอยู่ในที่ดินนั้นด้วยระหว่างนั้นโจทก์ทั้งสองใช้ทางพิพาทเดินเข้าออกสู่ทางสาธารณเรื่อยมา ตอนหลังโจทก์ทั้งสองซื้อที่ดินนั้น และคงใช้ทางพิพาทเดินตลอดมาเมื่อรวมระยะเวลาทั้ง 2 ตอนเกิน 10 ปี โจทก์ย่อมได้ภารจำยอมในทางพิพาทโดยอายุความ(อรรถไพศาลศรุดี-ชวน สิงหลกะ-โพยม เลขยานนท์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 113/2504นายเล็ก ขมประเสริฐ ที่ 1 นายทองย้อย ทองปลิว (หม้าย) ที่ 2โจทก์นางสาวสมจิตต์ อัศววิลัย ที่ 1 นางสวย อัศววิลัย ที่ 2 นางบุบผา จิรานุวัฒน์ ที่ 3จำเลย ป.พ.พ. ภารจำยอมในเรื่องทางเดินเป็นทรัพย์สิทธิอย่างหนึ่งกฎหมายเพ่งเล็งถึงความสำคัญของที่ดิน ไม่ใช่ส่วนตัวบุคคลผู้เป็นเจ้าของ ตอนแรกโจทก์ที่ 1 เช่าที่ดินสามยทรัพย์ปลูกบ้านอยู่ และโจทก์ที่ 2 เช่าบ้านอีกหลังหนึ่งอยู่ในที่ดินนั้นด้วยระหว่างนั้นโจทก์ทั้งสองใช้ทางพิพาทเดินเข้าออกสู่ทางสาธารณเรื่อยมา ตอนหลังโจทก์ทั้งสองซื้อที่ดินนั้น และคงใช้ทางพิพาทเดินตลอดมาเมื่อรวมระยะเวลาทั้ง 2 ตอนเกิน 10 ปี โจทก์ย่อมได้ภารจำยอมในทางพิพาทโดยอายุความ(อรรถไพศาลศรุดี-ชวน สิงหลกะ-โพยม เลขยานนท์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 195/2464หลักกฎหมาย: พิจารณาได้ความเกินคำขอ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 195/2464 ป.อ. ม. 300พิจารณาได้ความเกินคำขอ()แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 195/2464 ป.อ. ม. 300พิจารณาได้ความเกินคำขอ()แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุหมายเหตุ: 119790. คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 194/2464 พิมพ์คำพิพากษาฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 194/2464 ป.อ. ม. 249()แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศคณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ที่ กด. 21/2553เรื่อง การกําหนดประเภทสินค้าและตัวแปรเพิ่มเติม(ประมวล)อาศัยอํานาจตามความในมาตรา 3 และมาตรา 9 แห่งพระราชบัญญัติสัญญาซื้อขายล่วงหน้า พ.ศ. 2546 อันเป็นพระราชบัญญัติที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจํากัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคล ซึ่งมาตรา 29 ประกอบกับมาตรา 33 มาตรา 34 มาตรา 36 มาตรา 41 มาตรา 43 และมาตรา 45 ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย บัญญัติให้กระทําได้โดยอาศัยอํานาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย คณะกรรมการ ก.ล.ต. โดยความเห็นชอบของคณะรัฐมนตรี ออกข้อกําหนดไว้ดังต่อไปนี้ข้อ 1 ให้ทรัพย์สินดังต่อไปนี้เป็นสินค้าตามมาตรา 3(1) เงิน (silver)(2) แพลทินัม(3) ทองแดง(4) สังกะสี(5) เหล็ก(6) อะลูมิเนียม(7) ดีบุก(8) ถ่านหิน(9) ก๊าซธรรมชาติ(10) ไฟฟ้า(11) พลาสติก(12)[1](
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 967/2502หลักกฎหมาย: รถยนต์ที่ใช้เป็นยานพาหนะนำพาฝิ่นไป ไม่เกี่ยวกับการมีฝิ่นไว้ในครอบครอง จึงไม่เป็นของที่ต้องริบตาม พระราชบัญญัติฝิ่น พ.ศ.2472 มาตรา 69คดีนี้โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานมีฝิ่นไว้ในครอบครองโดยไม่ได้รับอนุญาต และริบรถยนต์จิ๊ปบรรทุกฝิ่นของกลางจำเลยที่ 1 รับสารภาพ จำเลยที่ 2 ปฏิเสธ โจทก์ถอนฟ้องจำเลยที่ 2 เพื่อฟ้องใหม่ศาลชั้นต้นพิพากษาจำคุกจำเลยที่ 1 สามปีและริบรถยนต์จิ๊ปของกลางจำเลยที่ 1 อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ไม่ริบรถยนต์จิ๊ปของกลางโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า รถยนต์จิ๊ปของกลางเป็นแต่ยานพาหนะนำฝิ่นไปไม่เกี่ยวกับการมีฝิ่นไว้ในครอบครอง จึงไม่เป็นของที่ต้องริบตาม พระราชบัญญัติ ฝิ่น พ.ศ. 2472 มาตรา 69พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 967/2502อัยการจังหวัดลำพูนโจทก์นายแสน สุวรรณ์ ที่ 1 นายปั๋น แก้วเมือง ที่ 2จำเลย พ.ร.บ.ฝิ่น พ.ศ.2472 ม. 69รถยนต์ที่ใช้เป็นยานพาหนะนำพาฝิ่นไป ไม่เกี่ยวกับการมีฝิ่นไว้ในครอบครอง จึงไม่เป็นของที่ต้องริบตาม พระราชบัญญัติฝิ่น พ.ศ.2472 มาตรา 69คดีนี้โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานมีฝิ่นไว้ในครอบครองโดยไม่ได้รับอนุญาต และริบรถยนต์จิ๊ปบรรทุกฝิ่นของกลางจำเลยที่ 1 รับสารภาพ จำเลยที่ 2 ปฏิเสธ โจทก์ถอนฟ้องจำเลยที่ 2 เพื่อฟ้องใหม่ศาลชั้นต้นพิพากษาจำคุกจำเลยที่ 1 สามปีและริบรถยนต์จิ๊ปของกลางจำเลยที่ 1 อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ไม่ริบรถยนต์จิ๊ปของกลางโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า รถยนต์จิ๊ปของกลางเป็นแต่ยานพาหนะนำฝิ่นไปไม่เกี่ยวกับการมีฝิ่นไว้ในครอบครอง จึงไม่เป็นของที่ต้องริบตาม พระราชบัญญัติ ฝิ่น พ.ศ. 2472 มาตรา 69พิพากษายืน(เจริญ ฤทธิศาสตร์-ไชยเจริญ สันติศิริ-พิทักษ์มนูศาสตร์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: คดีนี้โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานมีฝิ่นไว้ในครอบครองโดยไม่ได้รับอนุญาต และริบรถยนต์จิ๊ปบรรทุกฝิ่นของกลางจำเลยที่ 1 รับสารภาพ จำเลยที่ 2 ปฏิเสธ โจทก์ถอนฟ้องจำเลยที่ 2 เพื่อฟ้องใหม่ศาลชั้นต้นพิพากษาจำคุกจำเลยที่ 1 สามปีและริบรถยนต์จิ๊ปของกลางจำเลยที่ 1 อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ไม่ริบรถยนต์จิ๊ปของกลางโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า รถยนต์จิ๊ปของกลางเป็นแต่ยานพาหนะนำฝิ่นไปไม่เกี่ยวกับการมีฝิ่นไว้ในครอบครอง จึงไม่เป็นของที่ต้องริบตาม พระราชบัญญัติ ฝิ่น พ.ศ. 2472 มาตรา 69พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 967/2502อัยการจังหวัดลำพูนโจทก์นายแสน สุวรรณ์ ที่ 1 นายปั๋น แก้วเมือง ที่ 2จำเลย พ.ร.บ.ฝิ่น พ.ศ.2472 ม. 69รถยนต์ที่ใช้เป็นยานพาหนะนำพาฝิ่นไป ไม่เกี่ยวกับการมีฝิ่นไว้ในครอบครอง จึงไม่เป็นของที่ต้องริบตาม พระราชบัญญัติฝิ่น พ.ศ.2472 มาตรา 69คดีนี้โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานมีฝิ่นไว้ในครอบครองโดยไม่ได้รับอนุญาต และริบรถยนต์จิ๊ปบรรทุกฝิ่นของกลางจำเลยที่ 1 รับสารภาพ จำเลยที่ 2 ปฏิเสธ โจทก์ถอนฟ้องจำเลยที่ 2 เพื่อฟ้องใหม่ศาลชั้นต้นพิพากษาจำคุกจำเลยที่ 1 สามปีและริบรถยนต์จิ๊ปของกลางจำเลยที่ 1 อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ไม่ริบรถยนต์จิ๊ปของกลางโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า รถยนต์จิ๊ปของกลางเป็นแต่ยานพาหนะนำฝิ่นไปไม่เกี่ยวกับการมีฝิ่นไว้ในครอบครอง จึงไม่เป็นของที่ต้องริบตาม พระราชบัญญัติ ฝิ่น พ.ศ. 2472 มาตรา 69พิพากษายืน(เจริญ ฤทธิศาสตร์-ไชยเจริญ สันติศิริ-พิทักษ์มนูศาสตร์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 63494หลักกฎหมาย: ฎีกาในปัญหาข้อกฎหมายซึ่งในการวินิจฉัยนั้นย่อมไม่มีผลให้เปลี่ยนแปลงดุลพินิจของศาลชั้นต้นที่อนุญาตให้โจทก์ถอนฟ้องและจำหน่ายคดีซึ่งจำเลยมิได้โต้แย้ง จึงเป็นข้อกฎหมายที่ไม่เป็นสาระแก่คดีอันควรได้รับการวินิจฉัย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 627/2522นางมณีพรรณ อุณหเลขกะโจทก์นายเกไท แซ่คูจำเลย ป.วิ.พ. ม. 249ฎีกาในปัญหาข้อกฎหมายซึ่งในการวินิจฉัยนั้นย่อมไม่มีผลให้เปลี่ยนแปลงดุลพินิจของศาลชั้นต้นที่อนุญาตให้โจทก์ถอนฟ้องและจำหน่ายคดีซึ่งจำเลยมิได้โต้แย้ง จึงเป็นข้อกฎหมายที่ไม่เป็นสาระแก่คดีอันควรได้รับการวินิจฉัย(อำนัคฆ์ คล้ายสังข์-วิถี ปานะบุตร-ไพบูลย์ เพียรรู้จบ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 627/2522นางมณีพรรณ อุณหเลขกะโจทก์นายเกไท แซ่คูจำเลย ป.วิ.พ. ม. 249ฎีกาในปัญหาข้อกฎหมายซึ่งในการวินิจฉัยนั้นย่อมไม่มีผลให้เปลี่ยนแปลงดุลพินิจของศาลชั้นต้นที่อนุญาตให้โจทก์ถอนฟ้องและจำหน่ายคดีซึ่งจำเลยมิได้โต้แย้ง จึงเป็นข้อกฎหมายที่ไม่เป็นสาระแก่คดีอันควรได้รับการวินิจฉัย(อำนัคฆ์ คล้ายสังข์-วิถี ปานะบุตร-ไพบูลย์ เพียรรู้จบ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำสั่งคณะกรรมการว่าด้วยการโฆษณาคำสั่งคณะกรรมการว่าด้วยการโฆษณาที่ ๒/๒๕๓๒เรื่องห้ามการโฆษณาบุหรี่ ด้วยคณะรัฐมนตรีได้มีมติเมื่อวันที่ ๒๖ เมษายน ๒๕๓๑และวันที่ ๒๐ ธันวาคม ๒๕๓๑เห็นชอบในหลักการตามโครงการรณรงค์ให้ประชาชนตระหนักถึงพิษภัยของบุหรี่และเลิกสูบบุหรี่รวมทั้งมีมติเห็นชอบในหลักการให้งดการโฆษณาบุหรี่ทุกชนิดในรูปแบบต่างๆ ทั้งทางตรงและทางอ้อมในที่สาธารณะและสื่อทุกชนิดคณะกรรมการว่าด้วยการโฆษณาได้พิจารณาแล้วเห็นว่าบุหรี่เป็นสินค้าที่อาจก่อให้เกิดอันตรายแก่ผู้บริโภคและคณะกรรมการว่าด้วยฉลากได้กำหนดให้บุหรี่เป็นสินค้าที่ควบคุมฉลากตามประกาศคณะกรรมการว่าด้วยฉลาก ฉบับที่ ๔๔ (พ.ศ. ๒๕๓๒) ลงวันที่ ๓ กุมภาพันธ์พ.ศ. ๒๕๓๒ ดังนั้นอาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๒๔ (๓) แห่งพระราชบัญญัติคุ้มครองผู้บริโภค พ.ศ. ๒๕๒๒คณะกรรมการว่าด้วยการโฆษณาจึงมีคำสั่งห้ามการโฆษณาสินค้าที่เป็นบุหรี่ตามความหมายในประกาศคณะกรรมการว่าด้วยฉลากดังกล่าวด้วยสื่อโฆษณาทุกชนิดทั้งนี้ ตั้งแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป[๑]สั่ง ณ วันที่ ๓ กุมภาพันธ์ ๒๕๓๒อรรถนิติ ดิษฐอำนาจประธานคณะกรรมการว่าด้วยการโฆษณาปริญสินีย์/ผู้จัดทำ๑๗ ธันวาคม ๒๕๕๓พัสสน/ผู้ตรวจ๒๗ มกราคม ๒๕๕๔ชุติมา/ปรับปรุง๑๗ พฤษภาคม ๒๕๖๐[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๐๖/ตอนที่ ๒๕/ฉบับพิเศษ หน้า ๔/๑๐ กุมภาพันธ์ ๒๕๓๒
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5690/2537หลักกฎหมาย: สัญญาสิทธิอาศัยมีข้อความว่า "ถ้าผู้อาศัยและบริวารไม่ประสงค์จะอาศัยอยู่ในห้องชุดต่อไป ผู้อาศัยจะโอนสิทธิอาศัยให้แก่ผู้หนึ่งผู้ใดก็ได้ โดยผู้รับโอนสิทธิและฐานะเช่นเดียวกับผู้อาศัยทุกประการ หรือถ้าหากผู้อาศัยหรือผู้หนึ่งผู้ใดที่ผู้อาศัยกำหนดให้ ประสงค์จะซื้อห้องชุดดังกล่าว ผู้อาศัยก็มีสิทธิจะซื้อห้องชุดดังกล่าวได้ในราคาเท่ากับค่าตอบแทนในข้อ 1 และไม่จำต้องชำระราคาให้แก่ผู้ให้อาศัยอีก นอกจากค่าธรรมเนียมของทางราชการในการโอนกรรมสิทธิ์ห้องชุดเท่านั้น แต่ให้ถือเอาค่าตอบแทนในข้อ 1 เป็นค่าราคาของห้องชุดที่ผู้อาศัยได้ชำระแล้ว" ตามข้อความในสัญญาดังกล่าวผู้อาศัยไม่มีกรรมสิทธิ์ในห้องชุด คงมีเฉพาะสิทธิอาศัยเท่านั้น ผู้อาศัยจึงไม่มีสิทธิทำสัญญาโอนกรรมสิทธิ์ให้โจทก์ โจทก์จึงไม่มีสิทธิฟ้องจำเลยให้จดทะเบียนโอนกรรมสิทธิ์ที่ดินของห้องชุดให้โจทก์ได้ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5690/2537นายสถิตย์ วิทยาศาสตร์โจทก์บริษัทสุรวงศ์พลาซ่า จำกัดจำเลย ป.พ.พ. ม. 1404สัญญาสิทธิอาศัยมีข้อความว่า "ถ้าผู้อาศัยและบริวารไม่ประสงค์จะอาศัยอยู่ในห้องชุดต่อไป ผู้อาศัยจะโอนสิทธิอาศัยให้แก่ผู้หนึ่งผู้ใดก็ได้ โดยผู้รับโอนสิทธิและฐานะเช่นเดียวกับผู้อาศัยทุกประการ หรือถ้าหากผู้อาศัยหรือผู้หนึ่งผู้ใดที่ผู้อาศัยกำหนดให้ ประสงค์จะซื้อห้องชุดดังกล่าว ผู้อาศัยก็มีสิทธิจะซื้อห้องชุดดังกล่าวได้ในราคาเท่ากับค่าตอบแทนในข้อ 1 และไม่จำต้องชำระราคาให้แก่ผู้ให้อาศัยอีก นอกจากค่าธรรมเนียมของทางราชการในการโอนกรรมสิทธิ์ห้องชุดเท่านั้น แต่ให้ถือเอาค่าตอบแทนในข้อ 1 เป็นค่าราคาของห้องชุดที่ผู้อาศัยได้ชำระแล้ว" ตามข้อความในสัญญาดังกล่าวผู้อาศัยไม่มีกรรมสิทธิ์ในห้องชุด คงมีเฉพาะสิทธิอาศัยเท่านั้น ผู้อาศัยจึงไม่มีสิทธิทำสัญญาโอนกรรมสิทธิ์ให้โจทก์ โจทก์จึงไม่มีสิทธิฟ้องจำเลยให้จดทะเบียนโอนกรรมสิทธิ์ที่ดินของห้องชุดให้โจทก์ได้(สถิตย์ ไพเราะ-พรชัย สมรรถเวช-สมคิด ไตรโสรัส)ศาลแพ่ง - นายธวัช สุทธิสมบูรณ์ศาลอุทธรณ์ - นายพิชัย เตโชพิทยากูลแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5690/2537นายสถิตย์ วิทยาศาสตร์โจทก์บริษัทสุรวงศ์พลาซ่า จำกัดจำเลย ป.พ.พ. ม. 1404สัญญาสิทธิอาศัยมีข้อความว่า "ถ้าผู้อาศัยและบริวารไม่ประสงค์จะอาศัยอยู่ในห้องชุดต่อไป ผู้อาศัยจะโอนสิทธิอาศัยให้แก่ผู้หนึ่งผู้ใดก็ได้ โดยผู้รับโอนสิทธิและฐานะเช่นเดียวกับผู้อาศัยทุกประการ หรือถ้าหากผู้อาศัยหรือผู้หนึ่งผู้ใดที่ผู้อาศัยกำหนดให้ ประสงค์จะซื้อห้องชุดดังกล่าว ผู้อาศัยก็มีสิทธิจะซื้อห้องชุดดังกล่าวได้ในราคาเท่ากับค่าตอบแทนในข้อ 1 และไม่จำต้องชำระราคาให้แก่ผู้ให้อาศัยอีก นอกจากค่าธรรมเนียมของทางราชการในการโอนกรรมสิทธิ์ห้องชุดเท่านั้น แต่ให้ถือเอาค่าตอบแทนในข้อ 1 เป็นค่าราคาของห้องชุดที่ผู้อาศัยได้ชำระแล้ว" ตามข้อความในสัญญาดังกล่าวผู้อาศัยไม่มีกรรมสิทธิ์ในห้องชุด คงมีเฉพาะสิทธิอาศัยเท่านั้น ผู้อาศัยจึงไม่มีสิทธิทำสัญญาโอนกรรมสิทธิ์ให้โจทก์ โจทก์จึงไม่มีสิทธิฟ้องจำเลยให้จดทะเบียนโอนกรรมสิทธิ์ที่ดินของห้องชุดให้โจทก์ได้(สถิตย์ ไพเราะ-พรชัย สมรรถเวช-สมคิด ไตรโสรัส)ศาลแพ่ง - นายธวัช สุทธิสมบูรณ์ศาลอุทธรณ์ - นายพิชัย เตโชพิทยากูลแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศกระทรวงพลังงานประกาศกระทรวงพลังงานเรื่องกำหนดเขตระบบการขนส่งปิโตรเลียมทางท่อในท้องที่อำเภอเมืองราชบุรีและอำเภอโพธารามจังหวัดราชบุรี[๑] ด้วยบริษัท ปตท. จำกัด (มหาชน)มีความจำเป็นจะต้องดำเนินการก่อสร้างวางระบบการขนส่งปิโตรเลียมทางท่อและเครื่องหมายแสดงเขตในท้องที่อำเภอเมืองราชบุรี และอำเภอโพธาราม จังหวัดราชบุรีเพื่อนำก๊าซธรรมชาติมาใช้เป็นเชื้อเพลิงในการผลิตเพิ่มศักยภาพการขยายตัวทางด้านเศรษฐกิจและอุตสาหกรรมอันเป็นประโยชน์ในทางเศรษฐกิจและความมั่นคงของประเทศ ดังนั้นเพื่อประโยชน์ในการก่อสร้าง บำรุงรักษา และความปลอดภัยต่อระบบการขนส่งปิโตรเลียมทางท่ออาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๔ แห่งพระราชกฤษฎีกากำหนดอำนาจสิทธิและประโยชน์ ของบริษัท ปตท. จำกัด (มหาชน) พ.ศ. ๒๕๔๔รัฐมนตรีว่าการกระทรวงพลังงานจึงประกาศกำหนดเขตระบบการขนส่งปิโตรเลียมทางท่อและเครื่องหมายแสดงเขตระบบการขนส่งปิโตรเลียมทางท่อ ดังต่อไปนี้ข้อ ๑เขตระบบการขนส่งปิโตรเลียมทางท่อ ในท้องที่อำเภอเมืองราชบุรีและอำเภอโพธาราม จังหวัดราชบุรีโดยเริ่มต้นจากจุดเชื่อมต่อระบบท่อส่งก๊าซธรรมชาติโครงการท่อส่งก๊าซธรรมชาติราชบุรี-วังน้อย บริเวณหลักกิโลเมตรที่ ๑๐๐+๕๐๐ ของทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๔ (เดิม)ท้องที่ตำบลท่าราบ อำเภอเมืองราชบุรี จังหวัดราชบุรีถึงสถานีควบคุมความดันและวัดปริมาตรก๊าซ บริษัท กังวาลเท็กซ์ไทล์ จำกัดท้องที่ตำบลบ้านฆ้อง อำเภอโพธาราม จังหวัดราชบุรี ผ่านท้องที่ต่างๆตามแผนที่และเครื่องหมายแสดงเขตท้ายประกาศนี้(๑) ช่วงที่๑ มีขนาดความกว้างของเขต ๒ เมตร และความยาวของเขต ๖,๑๓๕ เมตรวางอยู่ในเขตทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๔ (เดิม) ท้องที่ตำบลท่าราบ อำเภอเมืองราชบุรีและตำบลเจ็ดเสมียน อำเภอโพธาราม จังหวัดราชบุรี(๒)ช่วงที่ ๒ มีขนาดความกว้างของเขต ๒ เมตร และความยาวของเขต ๓,๘๗๕ เมตร วางอยู่ในเขตทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๔ ท้องที่ตำบลดอนทรายและตำบลบ้านสิงห์ อำเภอโพธาราม จังหวัดราชบุรี(๓)ช่วงที่ ๓ มีขนาดความกว้างของเขต ๒ เมตร และความยาวของเขต ๒,๓๒๖ เมตร วางอยู่ในเขตทางหลวงหมายเลข ๔ (เดิม) ท้องที่ตำบลบ้านฆ้อง อำเภอโพธารามจังหวัดราชบุรีข้อ ๒สถานีควบคุมความดันก๊าซธรรมชาติ ๑ จุด เนื้อที่ประมาณ ๑-๐-๐๐ ไร่ตั้งอยู่ในท้องที่ตำบลท่าราบ อำเภอเมืองราชบุรี จังหวัดราชบุรีประกาศณ วันที่ ๒๓ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๔๖พรหมินทร์เลิศสุริย์เดชรัฐมนตรีว่าการกระทรวงพลังงาน[เอกสารแนบท้าย]๑. แผนที่ท้ายประกาศกระทรวงพลังงาน เรื่องกำหนดเขตระบบการขนส่งปิโตรเลียมทางท่อโครงการท่อส่งก๊าซธรรมชาติไปยังบริษัทกังวาลเท็กซ์ไทล์ จำกัด ลงวันที่ 23 พฤษภาคม พ.ศ. 2546๒.เครื่องหมายแสดงเขตระบบการขนส่งปิโตรเลียมทางท่อตามประกาศกระทรวงพลังงานเรื่อง กำหนดเขตระบบการขนส่งปิโตรเลียมทางท่อโครงการท่อส่งก๊าซธรรมชาติไปยังบริษัทกังวาลเท็กซ์ไทล์ จำกัด ลงวันที่ 23 พฤษภาคม พ.ศ. 2546(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)ฐิติพงษ์/พิมพ์๗ธันวาคม ๒๕๔๘[๑]รก.๒๕๔๖/พ๖๗ง/๑/๑๖มิถุนายน ๒๕๔๖
คำสั่งศูนย์บริหารสถานการณ์การแพร่ระบาดของโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา๒๐๑๙ (โควิด - ๑๙)ที่๓/๒๕๖๔เรื่องพื้นที่สถานการณ์ที่กำหนดเป็นพื้นที่ควบคุม พื้นที่เฝ้าระวังสูงและพื้นที่เฝ้าระวังตามข้อกำหนดออกตามความในมาตรา ๙แห่งพระราชกำหนดการบริหารราชการในสถานการณ์ฉุกเฉินพ.ศ. ๒๕๔๘[๑] ตามที่ได้มีประกาศสถานการณ์ฉุกเฉินในทุกเขตท้องที่ทั่วราชอาณาจักรตั้งแต่วันที่๒๖ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๖๓และต่อมาได้ขยายระยะเวลาการบังคับใช้ประกาศสถานการณ์ฉุกเฉินดังกล่าวออกไปเป็นคราวที่๙ จนถึงวันที่ ๒๘ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๖๔ นั้นเพื่อให้การบริหารจัดการและเตรียมความพร้อมในการป้องกันการระบาดระลอกใหม่ของโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา๒๐๑๙ ตามแนวทางการจัดเขตพื้นที่สถานการณ์ตามข้อกำหนดออกตามความในมาตรา ๙แห่งพระราชกำหนดการบริหารราชการในสถานการณ์ฉุกเฉิน พ.ศ. ๒๕๔๘ เป็นไปอย่างมีประสิทธิภาพอาศัยอำนาจตามความในข้อ ๔ (๒) ของคำสั่งนายกรัฐมนตรี ที่ ๔/๒๕๖๓ เรื่อง แต่งตั้งผู้กำกับการปฏิบัติงาน หัวหน้าผู้รับผิดชอบและพนักงานเจ้าหน้าที่ในการแก้ไขสถานการณ์ฉุกเฉินลงวันที่ ๒๕ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๖๓ และที่แก้ไขเพิ่มเติม นายกรัฐมนตรีในฐานะผู้อำนวยการศูนย์บริหารสถานการณ์โควิด- ๑๙ โดยคำแนะนำของศูนย์ปฏิบัติการฉุกเฉินด้านการแพทย์และสาธารณสุข และศูนย์บริหารสถานการณ์โควิด- ๑๙ กระทรวงมหาดไทย จึงมีคำสั่งให้หัวหน้าผู้รับผิดชอบในการแก้ไขสถานการณ์ฉุกเฉินและพนักงานเจ้าหน้าที่ปฏิบัติการให้เป็นไปตามมาตรการตามข้อกำหนดฯสำหรับเขตพื้นที่สถานการณ์ที่กำหนดเป็นพื้นที่ควบคุม พื้นที่เฝ้าระวังสูง และพื้นที่เฝ้าระวังตามบัญชีรายชื่อจังหวัดแนบท้ายคำสั่งนี้ทั้งนี้ตั้งแต่วันที่ ๒๒ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๖๔ เป็นต้นไป จนกว่าจะมีคำสั่งเปลี่ยนแปลงเป็นอย่างอื่นสั่งณ วันที่ ๒๒ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๖๔พลเอกประยุทธ์ จันทร์โอชานายกรัฐมนตรีผู้อำนวยการศูนย์บริหารสถานการณ์โควิด- ๑๙[เอกสารแนบท้าย]๑.บัญชีรายชื่อจังหวัดที่กำหนดระดับของพื้นที่สถานการณ์เพื่อการบังคับใช้มาตรการควบคุมแบบบูรณาการแนบท้ายคำสั่งศูนย์บริหารสถานการณ์การแพร่ระบาดของโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา๒๐๑๙ (โควิด - ๑๙) ที่ ๓/๒๕๖๔ ลงวันที่ ๒๒ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๖๔(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)อัมพิกา/จัดทำ๒๓กุมภาพันธ์ ๒๕๖๔สุภาทิพย์/ตรวจ๒๓กุมภาพันธ์ ๒๕๖๔[๑] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๓๘/ตอนพิเศษ ๔๑ ง/หน้า ๗๑/๒๒ กุมภาพันธ์ ๒๕๖๔
ประกาศกระทรวงอุตสาหกรรมประกาศกระทรวงอุตสาหกรรมฉบับที่๓๖๐๗ (พ.ศ. ๒๕๔๙)ออกตามความในพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมพ.ศ.๒๕๑๑เรื่องยกเลิกมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมกลีเซอรอลสำหรับอุตสาหกรรม- การวิเคราะห์หาปริมาณน้ำ วิธีคาร์ลฟิสเชอร์ โดยที่เป็นการสมควรยกเลิกมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมกลีเซอรอลสำหรับอุตสาหกรรม- การวิเคราะห์หาปริมาณน้ำ - วิธีคาร์ลฟิสเชอร์ มาตรฐานเลขที่ มอก. 1751 2542อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๕แห่งพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม พ.ศ. ๒๕๑๑รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมออกประกาศยกเลิกประกาศกระทรวงอุตสาหกรรม ฉบับที่๓๐๗๔ (พ.ศ. ๒๕๔๕) ออกตามความในพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม พ.ศ. ๒๕๑๑เรื่อง กำหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมกลีเซอรอลสำหรับอุตสาหกรรม - การวิเคราะห์หาปริมาณน้ำ- วิธีคาร์ลฟิสเชอร์ ลงวันที่ ๑๒ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๔๕ทั้งนี้ให้มีผลตั้งแต่วันที่ประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป[๑]ประกาศณ วันที่ ๑๒ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๔๙โฆสิตปั้นเปี่ยมรัษฎ์รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมโสรศ/ผู้จัดทำ๙พฤษภาคม ๒๕๕๐[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๒๔/ตอนพิเศษ ๔๙ ง/หน้า ๑/๒๕ เมษายน ๒๕๕๐
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 65326หลักกฎหมาย: ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยที่ 1 ตาม กฎหมายลักษณะอาญามาตรา 276,243 และ 338(3) รวม 3 กระทงจำคุก 9เดือน ลงโทษจำคุกจำเลยที่ 2 ตามมาตรา 276 และ 338(3) รวม 2 กระทงจำคุก 3 เดือน ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เฉพาะกำหนดโทษให้ลงโทษจำคุกจำเลยที่ 13 ปี จำคุกจำเลยที่ 21 ปีนอกนั้นคงเดิม จึงเป็นการแก้ไขเล็กน้อยและยังคงลงโทษจำคุกจำเลย ไม่เกิน 5 ปีต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218 ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 1/2486นายเสริม เพิกเฉย จำเลยที่ 1จำเลยนายเหนียว วิเสสสิงห์ จำเลยที่ 2จำเลย ป.วิ.อ. ม. 218ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยที่ 1 ตาม กฎหมายลักษณะอาญามาตรา 276,243 และ 338(3) รวม 3 กระทงจำคุก 9เดือน ลงโทษจำคุกจำเลยที่ 2 ตามมาตรา 276 และ 338(3) รวม 2 กระทงจำคุก 3 เดือน ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เฉพาะกำหนดโทษให้ลงโทษจำคุกจำเลยที่ 13 ปี จำคุกจำเลยที่ 21 ปีนอกนั้นคงเดิม จึงเป็นการแก้ไขเล็กน้อยและยังคงลงโทษจำคุกจำเลย ไม่เกิน 5 ปีต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218(คง อิสรภักดี-ชม จามรมาน-ทิพปัญญา อ. บุปผเวส)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 1/2486นายเสริม เพิกเฉย จำเลยที่ 1จำเลยนายเหนียว วิเสสสิงห์ จำเลยที่ 2จำเลย ป.วิ.อ. ม. 218ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยที่ 1 ตาม กฎหมายลักษณะอาญามาตรา 276,243 และ 338(3) รวม 3 กระทงจำคุก 9เดือน ลงโทษจำคุกจำเลยที่ 2 ตามมาตรา 276 และ 338(3) รวม 2 กระทงจำคุก 3 เดือน ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เฉพาะกำหนดโทษให้ลงโทษจำคุกจำเลยที่ 13 ปี จำคุกจำเลยที่ 21 ปีนอกนั้นคงเดิม จึงเป็นการแก้ไขเล็กน้อยและยังคงลงโทษจำคุกจำเลย ไม่เกิน 5 ปีต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218(คง อิสรภักดี-ชม จามรมาน-ทิพปัญญา อ. บุปผเวส)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1317/2495หลักกฎหมาย: ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 188 นั้น เป็นบทบัญญัติว่าด้วยการฟ้องและดำเนินคดีไม่มีข้อพิพาท แต่กรณีใดจะฟ้องได้หรือไม่ เป็นบทบัญญัติของมาตรา 55 กล่าวคือต่อเมื่อมีสิทธิฟ้องตามมาตรา 55 แล้ว จึงจะใช้มาตรา 188 ในเมื่อเป็นคดีไม่มีข้อพิพาทการร้องขอต่อศาลเป็นคดีไม่มีข้อพิพาท อ้างว่าตนเป็นคนไทยแต่บิดาไปขอจดทะเบียนว่าเป็นคนต่างด้าว จนพนักงานเจ้าหน้าที่ออกใบสำคัญประจำตัวคนต่างด้าวให้ยึดถือ เป็นการผิดพลาด จึงขอให้ศาลแสดงว่าผู้ร้องเป็นบุคคลสัญชาติไทยนั้น ไม่ใช่กรณีจะต้องใช้สิทธิในทางศาลตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 55 จึงจะมายื่นคำร้องขอต่อศาลไม่ได้ หากจะถือว่าเป็นการโต้แย้งสิทธิก็ชอบที่จะดำเนินการฟ้องร้องผู้ที่โต้แย้งสิทธิตน เป็นคดีมีข้อพิพาท ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1317/2495นายง่วนเส็ง แซ่ซิ้มผู้ร้อง พ.ร.บ.การทะเบียนคนต่างด้าว พ.ศ.2493 ป.วิ.พ. ม. 55, ม. 188ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 188 นั้น เป็นบทบัญญัติว่าด้วยการฟ้องและดำเนินคดีไม่มีข้อพิพาท แต่กรณีใดจะฟ้องได้หรือไม่ เป็นบทบัญญัติของมาตรา 55 กล่าวคือต่อเมื่อมีสิทธิฟ้องตามมาตรา 55 แล้ว จึงจะใช้มาตรา 188 ในเมื่อเป็นคดีไม่มีข้อพิพาทการร้องขอต่อศาลเป็นคดีไม่มีข้อพิพาท อ้างว่าตนเป็นคนไทยแต่บิดาไปขอจดทะเบียนว่าเป็นคนต่างด้าว จนพนักงานเจ้าหน้าที่ออกใบสำคัญประจำตัวคนต่างด้าวให้ยึดถือ เป็นการผิดพลาด จึงขอให้ศาลแสดงว่าผู้ร้องเป็นบุคคลสัญชาติไทยนั้น ไม่ใช่กรณีจะต้องใช้สิทธิในทางศาลตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 55 จึงจะมายื่นคำร้องขอต่อศาลไม่ได้ หากจะถือว่าเป็นการโต้แย้งสิทธิก็ชอบที่จะดำเนินการฟ้องร้องผู้ที่โต้แย้งสิทธิตน เป็นคดีมีข้อพิพาท(จำรูญเนติศาสตร์-มนูภันย์วิมลสาร-นนทประชา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1317/2495นายง่วนเส็ง แซ่ซิ้มผู้ร้อง พ.ร.บ.การทะเบียนคนต่างด้าว พ.ศ.2493 ป.วิ.พ. ม. 55, ม. 188ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 188 นั้น เป็นบทบัญญัติว่าด้วยการฟ้องและดำเนินคดีไม่มีข้อพิพาท แต่กรณีใดจะฟ้องได้หรือไม่ เป็นบทบัญญัติของมาตรา 55 กล่าวคือต่อเมื่อมีสิทธิฟ้องตามมาตรา 55 แล้ว จึงจะใช้มาตรา 188 ในเมื่อเป็นคดีไม่มีข้อพิพาทการร้องขอต่อศาลเป็นคดีไม่มีข้อพิพาท อ้างว่าตนเป็นคนไทยแต่บิดาไปขอจดทะเบียนว่าเป็นคนต่างด้าว จนพนักงานเจ้าหน้าที่ออกใบสำคัญประจำตัวคนต่างด้าวให้ยึดถือ เป็นการผิดพลาด จึงขอให้ศาลแสดงว่าผู้ร้องเป็นบุคคลสัญชาติไทยนั้น ไม่ใช่กรณีจะต้องใช้สิทธิในทางศาลตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 55 จึงจะมายื่นคำร้องขอต่อศาลไม่ได้ หากจะถือว่าเป็นการโต้แย้งสิทธิก็ชอบที่จะดำเนินการฟ้องร้องผู้ที่โต้แย้งสิทธิตน เป็นคดีมีข้อพิพาท(จำรูญเนติศาสตร์-มนูภันย์วิมลสาร-นนทประชา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ