คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 59031หลักกฎหมาย: ความว่า จำเลยขอให้ศาลสั่งปล่อยชั่วคราวในระหว่างฎีกา โดยผู้ขอประกันได้เสนอบัญชีทรัพย์มาพร้อมคำร้องแล้วหมายเหตุ คดีทั้งสองสำนวนนี้ โจทก์จำเลยเป็นคู่ความรายเดียวกัน ศาลชั้นต้นพิจารณาพิพากษารวมกันศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 265,268,341,342(1) สำนวนที่ 2 โจทก์ไม่ได้อ้างมาตรา 342(1) ดังกล่าว ศาลลงโทษตามมาตรานี้ไม่ได้ ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 268 ซึ่งเป็นบทที่มีโทษหนักที่สุดให้จำคุกจำเลยกระทงละ 5 ปี เรียงกระทงลงโทษรวมจำคุก 10 ปี และให้จำเลยคืนหรือใช้ราคารวม 13,600 บาท ให้แก่บริษัทอเมริกันเอ็กซ์เพรส (ไทย) จำกัด ผู้เสียหาย ยกฟ้องข้อหาปลอมบัตรอเมริกันเอ็กซ์เพรสของสำนวนที่ 2 ริบของกลางคดีแรกศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า ให้ยกฟ้องโจทก์ในข้อหาปลอมบัตรเครดิตอเมริกันเอ็กซ์เพรสตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 265ในสำนวนแรก ลดโทษให้หนึ่งในสาม จำคุกจำเลย 6 ปี 8 เดือนนอกจากที่แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นจำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับ (อันดับ 54)จำเลยยื่นคำร้องดังกล่าว โดยมีคำร้องประกอบ (สำนวนธุรการอันดับ 40 แผ่นที่ 3 และแผ่นที่ 1)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว ไม่มีเหตุสมควรปล่อยชั่วคราวในชั้นนี้ไม่อนุญาตให้ยกคำร้อง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 252 - 253/2532พนักงานอัยการ กรมอัยการโจทก์นายวีระพล ตั้งไวบูลย์จำเลยนายวีระพล ตั้งไวบูลย์ จำเลยผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.อ. ม. 106, ม. 107, ม. 108ความว่า จำเลยขอให้ศาลสั่งปล่อยชั่วคราวในระหว่างฎีกา โดยผู้ขอประกันได้เสนอบัญชีทรัพย์มาพร้อมคำร้องแล้วหมายเหตุ คดีทั้งสองสำนวนนี้ โจทก์จำเลยเป็นคู่ความรายเดียวกัน ศาลชั้นต้นพิจารณาพิพากษารวมกันศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 265,268,341,342(1) สำนวนที่ 2 โจทก์ไม่ได้อ้างมาตรา 342(1) ดังกล่าว ศาลลงโทษตามมาตรานี้ไม่ได้ ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 268 ซึ่งเป็นบทที่มีโทษหนักที่สุดให้จำคุกจำเลยกระทงละ 5 ปี เรียงกระทงลงโทษรวมจำคุก 10 ปี และให้จำเลยคืนหรือใช้ราคารวม 13,600 บาท ให้แก่บริษัทอเมริกันเอ็กซ์เพรส (ไทย) จำกัด ผู้เสียหาย ยกฟ้องข้อหาปลอมบัตรอเมริกันเอ็กซ์เพรสของสำนวนที่ 2 ริบของกลางคดีแรกศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า ให้ยกฟ้องโจทก์ในข้อหาปลอมบัตรเครดิตอเมริกันเอ็กซ์เพรสตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 265ในสำนวนแรก ลดโทษให้หนึ่งในสาม จำคุกจำเลย 6 ปี 8 เดือนนอกจากที่แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นจำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับ (อันดับ 54)จำเลยยื่นคำร้องดังกล่าว โดยมีคำร้องประกอบ (สำนวนธุรการอันดับ 40 แผ่นที่ 3 และแผ่นที่ 1)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว ไม่มีเหตุสมควรปล่อยชั่วคราวในชั้นนี้ไม่อนุญาตให้ยกคำร้อง(บุญส่ง วรรณกลาง-ประชา บุญวนิช-เธียร ยูงทอง)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 252 - 253/2532พนักงานอัยการ กรมอัยการโจทก์นายวีระพล ตั้งไวบูลย์จำเลยนายวีระพล ตั้งไวบูลย์ จำเลยผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.อ. ม. 106, ม. 107, ม. 108ความว่า จำเลยขอให้ศาลสั่งปล่อยชั่วคราวในระหว่างฎีกา โดยผู้ขอประกันได้เสนอบัญชีทรัพย์มาพร้อมคำร้องแล้วหมายเหตุ คดีทั้งสองสำนวนนี้ โจทก์จำเลยเป็นคู่ความรายเดียวกัน ศาลชั้นต้นพิจารณาพิพากษารวมกันศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 265,268,341,342(1) สำนวนที่ 2 โจทก์ไม่ได้อ้างมาตรา 342(1) ดังกล่าว ศาลลงโทษตามมาตรานี้ไม่ได้ ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 268 ซึ่งเป็นบทที่มีโทษหนักที่สุดให้จำคุกจำเลยกระทงละ 5 ปี เรียงกระทงลงโทษรวมจำคุก 10 ปี และให้จำเลยคืนหรือใช้ราคารวม 13,600 บาท ให้แก่บริษัทอเมริกันเอ็กซ์เพรส (ไทย) จำกัด ผู้เสียหาย ยกฟ้องข้อหาปลอมบัตรอเมริกันเอ็กซ์เพรสของสำนวนที่ 2 ริบของกลางคดีแรกศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า ให้ยกฟ้องโจทก์ในข้อหาปลอมบัตรเครดิตอเมริกันเอ็กซ์เพรสตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 265ในสำนวนแรก ลดโทษให้หนึ่งในสาม จำคุกจำเลย 6 ปี 8 เดือนนอกจากที่แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นจำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับ (อันดับ 54)จำเลยยื่นคำร้องดังกล่าว โดยมีคำร้องประกอบ (สำนวนธุรการอันดับ 40 แผ่นที่ 3 และแผ่นที่ 1)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว ไม่มีเหตุสมควรปล่อยชั่วคราวในชั้นนี้ไม่อนุญาตให้ยกคำร้อง(บุญส่ง วรรณกลาง-ประชา บุญวนิช-เธียร ยูงทอง)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ