คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 259/2492หลักกฎหมาย: ไม้สักได้กลายสภาพเป็นสิ่งของ คือล้อเกวียนไปแล้ว จึงไม่ใช่ไม้แปรรูปตาม พระราชบัญญัติป่าไม้ 2484 มาตรา 4(4) โจทก์ฎีกาว่า วงล้อของกลางหามีเครื่องประกอบพร้อมทุกอย่างอันจะเรียกว่าวงล้อตามความหมายที่เข้าใจกันไม่จึงยังไม่กลายสภาพมาเป็นสิ่งของ คือล้อเกวียน ดังนี้ เป็นฎีกาในข้อเท็จจริง จึงต้องห้ามโจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลย ฐานมีไม้สักแปรรูปไว้ในครอบครองในเขตควบคุมการแปรรูปไม้ โดยไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานกับขอให้ริบของกลาง จำเลยให้การว่า จำเลยได้เอาไม้สักของกลางประกอบเข้าไม้ประดู่ทำเป็นวงล้อเกวียนสำเร็จเรียบร้อย โจทก์ จำเลยไม่สืบพยานคงขอให้ศาลตรวจดูของกลาง ศาลชั้นต้นตรวจดูของกลางแล้ววินิจฉัยว่าของกลางได้ผ่านการเป็นไม้แปรรูปไปเสียแล้ว โดยได้ทำเป็นสิ่งของ คือล้อเกวียนสำเร็จแล้วไม่ใช่เป็นไม้แปรรูปตามพระราชบัญญัติป่าไม้ 2484มาตรา 4(4) จำเลยไม่มีผิด พิพากษายกฟ้องของกลางคืนจำเลย ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาว่า วงล้อของกลางหามีเครื่องประกอบทุกอย่างอันจะเรียกว่า วงล้อตามความหมายที่เข้าใจกันไม่ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ฎีกาโจทก์เถียงในข้อเท็จจริงซึ่งศาลทั้งสองวินิจฉัยมาแล้วว่า ความจริงไม้ขอนสักของกลางเป็นวงล้อเกวียนอันเป็นสิ่งของอย่างหนึ่ง โจทก์ฎีกาในข้อเท็จจริงไม่ได้พิพากษายกฎีกา ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 259/2492อัยการจังหวัดแพร่โจทก์นายพรมมินทร์ คะชาจำเลย ป.วิ.อ. ม. 219 พ.ร.บ.ป่าไม้ พ.ศ.2484 ม. 4 (4)ไม้สักได้กลายสภาพเป็นสิ่งของ คือล้อเกวียนไปแล้ว จึงไม่ใช่ไม้แปรรูปตาม พระราชบัญญัติป่าไม้ 2484 มาตรา 4(4) โจทก์ฎีกาว่า วงล้อของกลางหามีเครื่องประกอบพร้อมทุกอย่างอันจะเรียกว่าวงล้อตามความหมายที่เข้าใจกันไม่จึงยังไม่กลายสภาพมาเป็นสิ่งของ คือล้อเกวียน ดังนี้ เป็นฎีกาในข้อเท็จจริง จึงต้องห้ามโจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลย ฐานมีไม้สักแปรรูปไว้ในครอบครองในเขตควบคุมการแปรรูปไม้ โดยไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานกับขอให้ริบของกลาง จำเลยให้การว่า จำเลยได้เอาไม้สักของกลางประกอบเข้าไม้ประดู่ทำเป็นวงล้อเกวียนสำเร็จเรียบร้อย โจทก์ จำเลยไม่สืบพยานคงขอให้ศาลตรวจดูของกลาง ศาลชั้นต้นตรวจดูของกลางแล้ววินิจฉัยว่าของกลางได้ผ่านการเป็นไม้แปรรูปไปเสียแล้ว โดยได้ทำเป็นสิ่งของ คือล้อเกวียนสำเร็จแล้วไม่ใช่เป็นไม้แปรรูปตามพระราชบัญญัติป่าไม้ 2484มาตรา 4(4) จำเลยไม่มีผิด พิพากษายกฟ้องของกลางคืนจำเลย ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาว่า วงล้อของกลางหามีเครื่องประกอบทุกอย่างอันจะเรียกว่า วงล้อตามความหมายที่เข้าใจกันไม่ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ฎีกาโจทก์เถียงในข้อเท็จจริงซึ่งศาลทั้งสองวินิจฉัยมาแล้วว่า ความจริงไม้ขอนสักของกลางเป็นวงล้อเกวียนอันเป็นสิ่งของอย่างหนึ่ง โจทก์ฎีกาในข้อเท็จจริงไม่ได้พิพากษายกฎีกา(มนูกิจวิมลอรรถ-เลขวณิชธรรมวิทักษ์-มนูภันย์วิมลสาร)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลย ฐานมีไม้สักแปรรูปไว้ในครอบครองในเขตควบคุมการแปรรูปไม้ โดยไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานกับขอให้ริบของกลาง จำเลยให้การว่า จำเลยได้เอาไม้สักของกลางประกอบเข้าไม้ประดู่ทำเป็นวงล้อเกวียนสำเร็จเรียบร้อย โจทก์ จำเลยไม่สืบพยานคงขอให้ศาลตรวจดูของกลาง ศาลชั้นต้นตรวจดูของกลางแล้ววินิจฉัยว่าของกลางได้ผ่านการเป็นไม้แปรรูปไปเสียแล้ว โดยได้ทำเป็นสิ่งของ คือล้อเกวียนสำเร็จแล้วไม่ใช่เป็นไม้แปรรูปตามพระราชบัญญัติป่าไม้ 2484มาตรา 4(4) จำเลยไม่มีผิด พิพากษายกฟ้องของกลางคืนจำเลย ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาว่า วงล้อของกลางหามีเครื่องประกอบทุกอย่างอันจะเรียกว่า วงล้อตามความหมายที่เข้าใจกันไม่ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ฎีกาโจทก์เถียงในข้อเท็จจริงซึ่งศาลทั้งสองวินิจฉัยมาแล้วว่า ความจริงไม้ขอนสักของกลางเป็นวงล้อเกวียนอันเป็นสิ่งของอย่างหนึ่ง โจทก์ฎีกาในข้อเท็จจริงไม่ได้พิพากษายกฎีกา ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 259/2492อัยการจังหวัดแพร่โจทก์นายพรมมินทร์ คะชาจำเลย ป.วิ.อ. ม. 219 พ.ร.บ.ป่าไม้ พ.ศ.2484 ม. 4 (4)ไม้สักได้กลายสภาพเป็นสิ่งของ คือล้อเกวียนไปแล้ว จึงไม่ใช่ไม้แปรรูปตาม พระราชบัญญัติป่าไม้ 2484 มาตรา 4(4) โจทก์ฎีกาว่า วงล้อของกลางหามีเครื่องประกอบพร้อมทุกอย่างอันจะเรียกว่าวงล้อตามความหมายที่เข้าใจกันไม่จึงยังไม่กลายสภาพมาเป็นสิ่งของ คือล้อเกวียน ดังนี้ เป็นฎีกาในข้อเท็จจริง จึงต้องห้ามโจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลย ฐานมีไม้สักแปรรูปไว้ในครอบครองในเขตควบคุมการแปรรูปไม้ โดยไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานกับขอให้ริบของกลาง จำเลยให้การว่า จำเลยได้เอาไม้สักของกลางประกอบเข้าไม้ประดู่ทำเป็นวงล้อเกวียนสำเร็จเรียบร้อย โจทก์ จำเลยไม่สืบพยานคงขอให้ศาลตรวจดูของกลาง ศาลชั้นต้นตรวจดูของกลางแล้ววินิจฉัยว่าของกลางได้ผ่านการเป็นไม้แปรรูปไปเสียแล้ว โดยได้ทำเป็นสิ่งของ คือล้อเกวียนสำเร็จแล้วไม่ใช่เป็นไม้แปรรูปตามพระราชบัญญัติป่าไม้ 2484มาตรา 4(4) จำเลยไม่มีผิด พิพากษายกฟ้องของกลางคืนจำเลย ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาว่า วงล้อของกลางหามีเครื่องประกอบทุกอย่างอันจะเรียกว่า วงล้อตามความหมายที่เข้าใจกันไม่ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ฎีกาโจทก์เถียงในข้อเท็จจริงซึ่งศาลทั้งสองวินิจฉัยมาแล้วว่า ความจริงไม้ขอนสักของกลางเป็นวงล้อเกวียนอันเป็นสิ่งของอย่างหนึ่ง โจทก์ฎีกาในข้อเท็จจริงไม่ได้พิพากษายกฎีกา(มนูกิจวิมลอรรถ-เลขวณิชธรรมวิทักษ์-มนูภันย์วิมลสาร)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ