คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 56138หลักกฎหมาย: ความว่า จำเลยทั้งสองฎีกาคำสั่งขอให้กลับคำสั่งศาลอุทธรณ์ โดยอนุญาตให้จำเลยนำค่าธรรมเนียม มาวางศาล และให้รับอุทธรณ์ของจำเลยทั้งสองไว้พิจารณา ศาลชั้นต้นสั่งว่า ครบกำหนดเวลาที่ขยายในวันที่ 1 พฤศจิกายน 2535 ตรงกับวันอาทิตย์ จำเลยทั้งสอง มีสิทธิยื่นฎีกาคำสั่งในวันที่ 2 พฤศจิกายน 2535 แต่ไม่ยื่น ฎีกาคำสั่งภายในกำหนด จึงไม่รับจำเลยทั้งสองเห็นว่า ที่จำเลยทั้งสองยื่นฎีกาคำสั่ง ในวันที่ 3 พฤศจิกายน 2535 ซึ่งล่วงเลยกำหนดเวลา ก็เพราะสำคัญผิดว่าวันครบกำหนดฎีกาคำสั่งคือวันที่ 9 พฤศจิกายน 2535 เป็นการสำคัญผิดโดยรู้เท่าไม่ถึงการณ์ โปรดรับฎีกาคำสั่งของจำเลยทั้งสองไว้พิจารณาต่อไปด้วยหมายเหตุ โจทก์แถลงคัดค้าน (อันดับ 129)คดีสืบเนื่องจากศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยทั้งสอง ร่วมกันชำระหนี้เงินกู้ตามสัญญาเบิกเงินเกินบัญชีและตามสัญญาขายลดเช็ค พร้อมดอกเบี้ยแก่โจทก์ หากจำเลยทั้งสองไม่ชำระให้ยึดทรัพย์จำนองของจำเลยที่ 1 ออกขายทอดตลาดหากไม่พอชำระหนี้ให้ยึดทรัพย์สินอื่นของจำเลยทั้งสองออกขายทอดตลาดเอาเงินมาชำระหนี้ให้โจทก์จนครบจำเลยทั้งสองยื่นคำร้องขออุทธรณ์อย่างคนอนาถาพร้อมอุทธรณ์ ศาลชั้นต้นนัดไต่สวนคำร้องขออนาถา ถึงวันนัดไต่สวนจำเลยทั้งสอง ไม่มาศาล ศาลชั้นต้นถือว่าจำเลยทั้งสองไม่มีพยานมาสืบ จึงให้ยกคำร้อง หากจำเลยทั้งสองยังติดใจที่จะอุทธรณ์ ให้นำค่าฤชาธรรมเนียมชั้นอุทธรณ์มาวางศาลภายใน 7 วัน มิฉะนั้นจะไม่รับอุทธรณ์แจ้งคำสั่งให้จำเลยทั้งสองทราบ (อันดับ 90,92,102) ต่อมาในวันที่ 29 มีนาคม 2534เจ้าพนักงานศาลรายงานว่า จำเลยทั้งสองทราบคำสั่งศาลแล้วบัดนี้เลยกำหนดระยะเวลาแล้วจำเลยทั้งสองไม่นำเงินค่าฤชาธรรมเนียมมาวางศาล (อันดับ 106) ต่อมาศาลชั้นต้น มีคำสั่งลงวันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2535 ให้แจ้งคำสั่ง ไม่รับอุทธรณ์ให้จำเลยทั้งสองทราบ (อันดับ 109 แผ่นที่ 2,92 แผ่นที่ 1)จำเลยทั้งสองยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่งลงวันที่9 มิถุนายน 2535 ว่าจำเลยทั้งสองย้ายภูมิลำเนาจึงไม่ทราบวันนัดฟังคำสั่งศาลชั้นต้น และยังประสงค์จะอุทธรณ์คำสั่ง จึงขอวางเงินค่าฤชาธรรมเนียมชั้นอุทธรณ์ ขอให้ศาลรับอุทธรณ์ ไว้พิจารณา (อันดับ 114 แผ่นที่ 3)ศาลอุทธรณ์มีคำสั่งให้ยกคำร้อง (อันดับ 118)ศาลชั้นต้นอ่านคำสั่งศาลอุทธรณ์เมื่อวันที่ 17 กันยายน 2535 และอนุญาตให้จำเลยทั้งสองขยายระยะเวลา ยื่นฎีกาคำสั่งออกไปอีก 15 วัน นับแต่วันครบกำหนดฎีกา คำสั่ง (อันดับ 119,121)จำเลยทั้งสองยื่นฎีกาคำสั่งเมื่อวันที่ 3 พฤศจิกายน 2535 ศาลชั้นต้น มีคำสั่งไม่รับฎีกาคำสั่งดังกล่าว โดยให้จำเลยทั้งสองมาทราบคำสั่งในวันที่ 10 พฤศจิกายน 2535 ถ้าไม่มาให้ถือว่าทราบคำสั่งแล้ว (อันดับ 124)จำเลยทั้งสองยื่นคำร้องฉบับลงวันที่ 27 พฤศจิกายน 2535เป็นคำร้องนี้ (อันดับ 126)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว จำเลยทั้งสองยื่นฎีกาเมื่อพ้นกำหนดระยะเวลาที่ศาลชั้นต้นขยายให้แล้ว จำเลยทั้งสอง จะอ้างว่าสำคัญผิดเกี่ยวกับวันครบกำหนดโดยรู้เท่าไม่ถึงการณ์ อันเป็นเหตุให้ยื่นฎีกาไม่พ้นนั้นหาได้ไม่ ที่ศาลชั้นต้นสั่ง ไม่รับฎีกาของจำเลยทั้งสองชอบแล้ว ให้ยกคำร้อง ค่าคำร้องเป็นพับ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 283/2536ธนาคารนครหลวงไทย จำกัดโจทก์นางอิงครัตน์ สมุทรโคจร กับพวกจำเลยนางอิงครัตน์ สมุทรโคจร ที่ 1ผู้ยื่นคำร้องนายมนัส สมุทรโคจร ที่ 2 จำเลยผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.พ. ม. 247ความว่า จำเลยทั้งสองฎีกาคำสั่งขอให้กลับคำสั่งศาลอุทธรณ์ โดยอนุญาตให้จำเลยนำค่าธรรมเนียม มาวางศาล และให้รับอุทธรณ์ของจำเลยทั้งสองไว้พิจารณา ศาลชั้นต้นสั่งว่า ครบกำหนดเวลาที่ขยายในวันที่ 1 พฤศจิกายน 2535 ตรงกับวันอาทิตย์ จำเลยทั้งสอง มีสิทธิยื่นฎีกาคำสั่งในวันที่ 2 พฤศจิกายน 2535 แต่ไม่ยื่น ฎีกาคำสั่งภายในกำหนด จึงไม่รับจำเลยทั้งสองเห็นว่า ที่จำเลยทั้งสองยื่นฎีกาคำสั่ง ในวันที่ 3 พฤศจิกายน 2535 ซึ่งล่วงเลยกำหนดเวลา ก็เพราะสำคัญผิดว่าวันครบกำหนดฎีกาคำสั่งคือวันที่ 9 พฤศจิกายน 2535 เป็นการสำคัญผิดโดยรู้เท่าไม่ถึงการณ์ โปรดรับฎีกาคำสั่งของจำเลยทั้งสองไว้พิจารณาต่อไปด้วยหมายเหตุ โจทก์แถลงคัดค้าน (อันดับ 129)คดีสืบเนื่องจากศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยทั้งสอง ร่วมกันชำระหนี้เงินกู้ตามสัญญาเบิกเงินเกินบัญชีและตามสัญญาขายลดเช็ค พร้อมดอกเบี้ยแก่โจทก์ หากจำเลยทั้งสองไม่ชำระให้ยึดทรัพย์จำนองของจำเลยที่ 1 ออกขายทอดตลาดหากไม่พอชำระหนี้ให้ยึดทรัพย์สินอื่นของจำเลยทั้งสองออกขายทอดตลาดเอาเงินมาชำระหนี้ให้โจทก์จนครบจำเลยทั้งสองยื่นคำร้องขออุทธรณ์อย่างคนอนาถาพร้อมอุทธรณ์ ศาลชั้นต้นนัดไต่สวนคำร้องขออนาถา ถึงวันนัดไต่สวนจำเลยทั้งสอง ไม่มาศาล ศาลชั้นต้นถือว่าจำเลยทั้งสองไม่มีพยานมาสืบ จึงให้ยกคำร้อง หากจำเลยทั้งสองยังติดใจที่จะอุทธรณ์ ให้นำค่าฤชาธรรมเนียมชั้นอุทธรณ์มาวางศาลภายใน 7 วัน มิฉะนั้นจะไม่รับอุทธรณ์แจ้งคำสั่งให้จำเลยทั้งสองทราบ (อันดับ 90,92,102) ต่อมาในวันที่ 29 มีนาคม 2534เจ้าพนักงานศาลรายงานว่า จำเลยทั้งสองทราบคำสั่งศาลแล้วบัดนี้เลยกำหนดระยะเวลาแล้วจำเลยทั้งสองไม่นำเงินค่าฤชาธรรมเนียมมาวางศาล (อันดับ 106) ต่อมาศาลชั้นต้น มีคำสั่งลงวันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2535 ให้แจ้งคำสั่ง ไม่รับอุทธรณ์ให้จำเลยทั้งสองทราบ (อันดับ 109 แผ่นที่ 2,92 แผ่นที่ 1)จำเลยทั้งสองยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่งลงวันที่9 มิถุนายน 2535 ว่าจำเลยทั้งสองย้ายภูมิลำเนาจึงไม่ทราบวันนัดฟังคำสั่งศาลชั้นต้น และยังประสงค์จะอุทธรณ์คำสั่ง จึงขอวางเงินค่าฤชาธรรมเนียมชั้นอุทธรณ์ ขอให้ศาลรับอุทธรณ์ ไว้พิจารณา (อันดับ 114 แผ่นที่ 3)ศาลอุทธรณ์มีคำสั่งให้ยกคำร้อง (อันดับ 118)ศาลชั้นต้นอ่านคำสั่งศาลอุทธรณ์เมื่อวันที่ 17 กันยายน 2535 และอนุญาตให้จำเลยทั้งสองขยายระยะเวลา ยื่นฎีกาคำสั่งออกไปอีก 15 วัน นับแต่วันครบกำหนดฎีกา คำสั่ง (อันดับ 119,121)จำเลยทั้งสองยื่นฎีกาคำสั่งเมื่อวันที่ 3 พฤศจิกายน 2535 ศาลชั้นต้น มีคำสั่งไม่รับฎีกาคำสั่งดังกล่าว โดยให้จำเลยทั้งสองมาทราบคำสั่งในวันที่ 10 พฤศจิกายน 2535 ถ้าไม่มาให้ถือว่าทราบคำสั่งแล้ว (อันดับ 124)จำเลยทั้งสองยื่นคำร้องฉบับลงวันที่ 27 พฤศจิกายน 2535เป็นคำร้องนี้ (อันดับ 126)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว จำเลยทั้งสองยื่นฎีกาเมื่อพ้นกำหนดระยะเวลาที่ศาลชั้นต้นขยายให้แล้ว จำเลยทั้งสอง จะอ้างว่าสำคัญผิดเกี่ยวกับวันครบกำหนดโดยรู้เท่าไม่ถึงการณ์ อันเป็นเหตุให้ยื่นฎีกาไม่พ้นนั้นหาได้ไม่ ที่ศาลชั้นต้นสั่ง ไม่รับฎีกาของจำเลยทั้งสองชอบแล้ว ให้ยกคำร้อง ค่าคำร้องเป็นพับ(เริงธรรม ลัดพลี-อุระ หวังอ้อมกลาง-ปรีชา เฉลิมวณิชย์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 283/2536ธนาคารนครหลวงไทย จำกัดโจทก์นางอิงครัตน์ สมุทรโคจร กับพวกจำเลยนางอิงครัตน์ สมุทรโคจร ที่ 1ผู้ยื่นคำร้องนายมนัส สมุทรโคจร ที่ 2 จำเลยผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.พ. ม. 247ความว่า จำเลยทั้งสองฎีกาคำสั่งขอให้กลับคำสั่งศาลอุทธรณ์ โดยอนุญาตให้จำเลยนำค่าธรรมเนียม มาวางศาล และให้รับอุทธรณ์ของจำเลยทั้งสองไว้พิจารณา ศาลชั้นต้นสั่งว่า ครบกำหนดเวลาที่ขยายในวันที่ 1 พฤศจิกายน 2535 ตรงกับวันอาทิตย์ จำเลยทั้งสอง มีสิทธิยื่นฎีกาคำสั่งในวันที่ 2 พฤศจิกายน 2535 แต่ไม่ยื่น ฎีกาคำสั่งภายในกำหนด จึงไม่รับจำเลยทั้งสองเห็นว่า ที่จำเลยทั้งสองยื่นฎีกาคำสั่ง ในวันที่ 3 พฤศจิกายน 2535 ซึ่งล่วงเลยกำหนดเวลา ก็เพราะสำคัญผิดว่าวันครบกำหนดฎีกาคำสั่งคือวันที่ 9 พฤศจิกายน 2535 เป็นการสำคัญผิดโดยรู้เท่าไม่ถึงการณ์ โปรดรับฎีกาคำสั่งของจำเลยทั้งสองไว้พิจารณาต่อไปด้วยหมายเหตุ โจทก์แถลงคัดค้าน (อันดับ 129)คดีสืบเนื่องจากศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยทั้งสอง ร่วมกันชำระหนี้เงินกู้ตามสัญญาเบิกเงินเกินบัญชีและตามสัญญาขายลดเช็ค พร้อมดอกเบี้ยแก่โจทก์ หากจำเลยทั้งสองไม่ชำระให้ยึดทรัพย์จำนองของจำเลยที่ 1 ออกขายทอดตลาดหากไม่พอชำระหนี้ให้ยึดทรัพย์สินอื่นของจำเลยทั้งสองออกขายทอดตลาดเอาเงินมาชำระหนี้ให้โจทก์จนครบจำเลยทั้งสองยื่นคำร้องขออุทธรณ์อย่างคนอนาถาพร้อมอุทธรณ์ ศาลชั้นต้นนัดไต่สวนคำร้องขออนาถา ถึงวันนัดไต่สวนจำเลยทั้งสอง ไม่มาศาล ศาลชั้นต้นถือว่าจำเลยทั้งสองไม่มีพยานมาสืบ จึงให้ยกคำร้อง หากจำเลยทั้งสองยังติดใจที่จะอุทธรณ์ ให้นำค่าฤชาธรรมเนียมชั้นอุทธรณ์มาวางศาลภายใน 7 วัน มิฉะนั้นจะไม่รับอุทธรณ์แจ้งคำสั่งให้จำเลยทั้งสองทราบ (อันดับ 90,92,102) ต่อมาในวันที่ 29 มีนาคม 2534เจ้าพนักงานศาลรายงานว่า จำเลยทั้งสองทราบคำสั่งศาลแล้วบัดนี้เลยกำหนดระยะเวลาแล้วจำเลยทั้งสองไม่นำเงินค่าฤชาธรรมเนียมมาวางศาล (อันดับ 106) ต่อมาศาลชั้นต้น มีคำสั่งลงวันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2535 ให้แจ้งคำสั่ง ไม่รับอุทธรณ์ให้จำเลยทั้งสองทราบ (อันดับ 109 แผ่นที่ 2,92 แผ่นที่ 1)จำเลยทั้งสองยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่งลงวันที่9 มิถุนายน 2535 ว่าจำเลยทั้งสองย้ายภูมิลำเนาจึงไม่ทราบวันนัดฟังคำสั่งศาลชั้นต้น และยังประสงค์จะอุทธรณ์คำสั่ง จึงขอวางเงินค่าฤชาธรรมเนียมชั้นอุทธรณ์ ขอให้ศาลรับอุทธรณ์ ไว้พิจารณา (อันดับ 114 แผ่นที่ 3)ศาลอุทธรณ์มีคำสั่งให้ยกคำร้อง (อันดับ 118)ศาลชั้นต้นอ่านคำสั่งศาลอุทธรณ์เมื่อวันที่ 17 กันยายน 2535 และอนุญาตให้จำเลยทั้งสองขยายระยะเวลา ยื่นฎีกาคำสั่งออกไปอีก 15 วัน นับแต่วันครบกำหนดฎีกา คำสั่ง (อันดับ 119,121)จำเลยทั้งสองยื่นฎีกาคำสั่งเมื่อวันที่ 3 พฤศจิกายน 2535 ศาลชั้นต้น มีคำสั่งไม่รับฎีกาคำสั่งดังกล่าว โดยให้จำเลยทั้งสองมาทราบคำสั่งในวันที่ 10 พฤศจิกายน 2535 ถ้าไม่มาให้ถือว่าทราบคำสั่งแล้ว (อันดับ 124)จำเลยทั้งสองยื่นคำร้องฉบับลงวันที่ 27 พฤศจิกายน 2535เป็นคำร้องนี้ (อันดับ 126)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว จำเลยทั้งสองยื่นฎีกาเมื่อพ้นกำหนดระยะเวลาที่ศาลชั้นต้นขยายให้แล้ว จำเลยทั้งสอง จะอ้างว่าสำคัญผิดเกี่ยวกับวันครบกำหนดโดยรู้เท่าไม่ถึงการณ์ อันเป็นเหตุให้ยื่นฎีกาไม่พ้นนั้นหาได้ไม่ ที่ศาลชั้นต้นสั่ง ไม่รับฎีกาของจำเลยทั้งสองชอบแล้ว ให้ยกคำร้อง ค่าคำร้องเป็นพับ(เริงธรรม ลัดพลี-อุระ หวังอ้อมกลาง-ปรีชา เฉลิมวณิชย์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ