คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1830/2514หลักกฎหมาย: ดุลพินิจของศาลเป็นปัญหาข้อเท็จจริง ศาลชั้นต้นลงโทษจำคุกจำเลยคนละ 2 เดือน ศาลอุทธรณ์แก้ให้ลงโทษปรับสถานเดียวคนละ 200 บาทเป็นเรื่องดุลพินิจของศาลแม้จะแก้ไขมาก ก็ต้องห้ามมิให้ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตาม ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 220คดีนี้โจทก์ฟ้องว่า เมื่อวันที่ 29 ธันวาคม 2510 จำเลยกับพวกที่ยังหลบหนีได้ร่วมกันทำร้ายนายวีระศักดิ์ วังคำแหง ได้รับอันตรายแก่กาย เหตุเกิดที่ตำบลวัดธาตุ อำเภอเมือง จังหวัดหนองคาย ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 295, 83จำเลยทั้งสามให้การรับสารภาพศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำคุกจำเลยคนละ 2 เดือนจำเลยทั้งสามจึงอุทธรณ์เรื่องโทษศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้คำพิพากษาศาลชั้นต้นเป็นเห็นสมควรให้ปรับจำเลยสถานเดียวคนละ 200 บาทโจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นศาลฎีกาเห็นว่า เมื่อศาลอุทธรณ์ให้ปรับจำเลยสถานเดียวคนละ 200 บาทแล้ว โจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษจำเลยตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นเป็นการฎีกาในข้อดุลพินิจของศาล ซึ่งเป็นปัญหาข้อเท็จจริง คดีนี้แม้ศาลอุทธรณ์จะพิพากษาแก้ให้ลงโทษจำเลยเพียงปรับสถานเดียวอันเป็นการแก้ไขมาก แต่ศาลอุทธรณ์คงลงโทษจำคุกจำเลยปรับไม่เกิน 1,000 บาทโจทก์จะฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงไม่ได้ ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 220 พิพากษาให้ยกฎีกาโจทก์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1830/2514อัยการจังหวัดหนองคายโจทก์นายเจริญ พนาลิกุล ที่ 1 กับพวกรวม 3 คนจำเลย ป.วิ.อ. ม. 220ดุลพินิจของศาลเป็นปัญหาข้อเท็จจริง ศาลชั้นต้นลงโทษจำคุกจำเลยคนละ 2 เดือน ศาลอุทธรณ์แก้ให้ลงโทษปรับสถานเดียวคนละ 200 บาทเป็นเรื่องดุลพินิจของศาลแม้จะแก้ไขมาก ก็ต้องห้ามมิให้ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตาม ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 220คดีนี้โจทก์ฟ้องว่า เมื่อวันที่ 29 ธันวาคม 2510 จำเลยกับพวกที่ยังหลบหนีได้ร่วมกันทำร้ายนายวีระศักดิ์ วังคำแหง ได้รับอันตรายแก่กาย เหตุเกิดที่ตำบลวัดธาตุ อำเภอเมือง จังหวัดหนองคาย ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 295, 83จำเลยทั้งสามให้การรับสารภาพศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำคุกจำเลยคนละ 2 เดือนจำเลยทั้งสามจึงอุทธรณ์เรื่องโทษศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้คำพิพากษาศาลชั้นต้นเป็นเห็นสมควรให้ปรับจำเลยสถานเดียวคนละ 200 บาทโจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นศาลฎีกาเห็นว่า เมื่อศาลอุทธรณ์ให้ปรับจำเลยสถานเดียวคนละ 200 บาทแล้ว โจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษจำเลยตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นเป็นการฎีกาในข้อดุลพินิจของศาล ซึ่งเป็นปัญหาข้อเท็จจริง คดีนี้แม้ศาลอุทธรณ์จะพิพากษาแก้ให้ลงโทษจำเลยเพียงปรับสถานเดียวอันเป็นการแก้ไขมาก แต่ศาลอุทธรณ์คงลงโทษจำคุกจำเลยปรับไม่เกิน 1,000 บาทโจทก์จะฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงไม่ได้ ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 220 พิพากษาให้ยกฎีกาโจทก์(สวัสดิ์ ภู่งาม-บุณยเกียรติ อรชุนะกะ-อัศนี เกาไศยนันท์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: คดีนี้โจทก์ฟ้องว่า เมื่อวันที่ 29 ธันวาคม 2510 จำเลยกับพวกที่ยังหลบหนีได้ร่วมกันทำร้ายนายวีระศักดิ์ วังคำแหง ได้รับอันตรายแก่กาย เหตุเกิดที่ตำบลวัดธาตุ อำเภอเมือง จังหวัดหนองคาย ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 295, 83จำเลยทั้งสามให้การรับสารภาพศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำคุกจำเลยคนละ 2 เดือนจำเลยทั้งสามจึงอุทธรณ์เรื่องโทษศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้คำพิพากษาศาลชั้นต้นเป็นเห็นสมควรให้ปรับจำเลยสถานเดียวคนละ 200 บาทโจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นศาลฎีกาเห็นว่า เมื่อศาลอุทธรณ์ให้ปรับจำเลยสถานเดียวคนละ 200 บาทแล้ว โจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษจำเลยตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นเป็นการฎีกาในข้อดุลพินิจของศาล ซึ่งเป็นปัญหาข้อเท็จจริง คดีนี้แม้ศาลอุทธรณ์จะพิพากษาแก้ให้ลงโทษจำเลยเพียงปรับสถานเดียวอันเป็นการแก้ไขมาก แต่ศาลอุทธรณ์คงลงโทษจำคุกจำเลยปรับไม่เกิน 1,000 บาทโจทก์จะฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงไม่ได้ ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 220 พิพากษาให้ยกฎีกาโจทก์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1830/2514อัยการจังหวัดหนองคายโจทก์นายเจริญ พนาลิกุล ที่ 1 กับพวกรวม 3 คนจำเลย ป.วิ.อ. ม. 220ดุลพินิจของศาลเป็นปัญหาข้อเท็จจริง ศาลชั้นต้นลงโทษจำคุกจำเลยคนละ 2 เดือน ศาลอุทธรณ์แก้ให้ลงโทษปรับสถานเดียวคนละ 200 บาทเป็นเรื่องดุลพินิจของศาลแม้จะแก้ไขมาก ก็ต้องห้ามมิให้ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตาม ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 220คดีนี้โจทก์ฟ้องว่า เมื่อวันที่ 29 ธันวาคม 2510 จำเลยกับพวกที่ยังหลบหนีได้ร่วมกันทำร้ายนายวีระศักดิ์ วังคำแหง ได้รับอันตรายแก่กาย เหตุเกิดที่ตำบลวัดธาตุ อำเภอเมือง จังหวัดหนองคาย ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 295, 83จำเลยทั้งสามให้การรับสารภาพศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำคุกจำเลยคนละ 2 เดือนจำเลยทั้งสามจึงอุทธรณ์เรื่องโทษศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้คำพิพากษาศาลชั้นต้นเป็นเห็นสมควรให้ปรับจำเลยสถานเดียวคนละ 200 บาทโจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นศาลฎีกาเห็นว่า เมื่อศาลอุทธรณ์ให้ปรับจำเลยสถานเดียวคนละ 200 บาทแล้ว โจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษจำเลยตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นเป็นการฎีกาในข้อดุลพินิจของศาล ซึ่งเป็นปัญหาข้อเท็จจริง คดีนี้แม้ศาลอุทธรณ์จะพิพากษาแก้ให้ลงโทษจำเลยเพียงปรับสถานเดียวอันเป็นการแก้ไขมาก แต่ศาลอุทธรณ์คงลงโทษจำคุกจำเลยปรับไม่เกิน 1,000 บาทโจทก์จะฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงไม่ได้ ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 220 พิพากษาให้ยกฎีกาโจทก์(สวัสดิ์ ภู่งาม-บุณยเกียรติ อรชุนะกะ-อัศนี เกาไศยนันท์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ