คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 84006หลักกฎหมาย: แม้กรณีเป็นวิวาท แต่เมื่อปรากฏตัวผู้ทำร้ายและผู้ถูกทำร้าย และโจทย์ฟ้องฐานทำร้ายร่างกาย ศาลลงโทษฐานทำร้ายร่างกายได้.สำนวนที่ ๑ โจทก์ฟ้องว่าจำเลยสมคบกันทำร้ายนายแม้นสาหัส สำนวนที่ ๒ ฟ้องว่าจำเลยทำร้ายนายพาบสาหัส ศาลชั้นต้นรวมพิจารณาและพิพากษาลงโทษจำเลยตามกฎหมายลักษณะอาญามาตรา ๒๕๖ ให้จำคุกคนละ ๓ ปี ศาลอุทธรณ์เห็นว่าตามข้อเท็จจริงที่ได้ความเป็นเรื่องวิวาท แต่ในสำนวนที่ ๑ ปรากฎว่านายคงจำเลยใช้มีดดาบฟันนายแม้นถึงสาหัส และสำนวนที่ ๒ ได้ความว่านายเผื่อนตีนายพายนิ้วมือหักถึงสาหัส จึงพิพากษาแก้ให้ลงโทษนายคงนายเผื่อนตามมาตรา ๒๕๖ จำคุกคนละ ๒ ปี ลดฐานปราณีให้นายคง ๑ ใน ๓ คงจำคุก ๑ ปี ๔ เดือนและให้ยกฟ้องนายหยู่ นายเผื่อนในข้อหาว่าสมคบกันทำร้ายนายแม้น อัยการและนายแม้นโจทก์ กับนายเผื่อนฎีกาศาลฎีกาเห็นว่าคดีสำนวนที่ ๑ ได้ความว่านายคงทำร้ายนายแม้นด้วย และถึงแม้กรณีจะเป็นวิวาทแต่ปรากฎตัวผู้ทำร้ายและโจทย์ฟ้องศาลก็ลงโทษได้ฎีกาอัยการไม่มีเหตุจะเปลี่ยนแปลงศาลอุทธรณ์คดีนายเผื่อนที่ถูกฟ้องแต่ผู้เดียวอ้างว่าเด็ดขาดแต่ศาลชั้นต้นนั้น ก็ปรากฎว่านายเผื่อนอุทธรณ์ในสำนวนนั้นด้วย ศาลอุทธรณ์จึงมีอำนาจวินิจฉัยได้ จึงพิพากษายืน ให้ยกฎีกาโจทก์จำเลย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 603 - 604/2485อัยการสมุทรปราการ และนายแม้นอินทรบุตรโจทก์นายหยู นายคง นายเผื่อนจำเลยอัยการสมุทรปราการโจทก์นายเผื่อน มากลั่นจำเลย ป.อ. ม. 256, ม. 258 ป.วิ.อ. ม. 192แม้กรณีเป็นวิวาท แต่เมื่อปรากฏตัวผู้ทำร้ายและผู้ถูกทำร้าย และโจทย์ฟ้องฐานทำร้ายร่างกาย ศาลลงโทษฐานทำร้ายร่างกายได้.สำนวนที่ ๑ โจทก์ฟ้องว่าจำเลยสมคบกันทำร้ายนายแม้นสาหัส สำนวนที่ ๒ ฟ้องว่าจำเลยทำร้ายนายพาบสาหัส ศาลชั้นต้นรวมพิจารณาและพิพากษาลงโทษจำเลยตามกฎหมายลักษณะอาญามาตรา ๒๕๖ ให้จำคุกคนละ ๓ ปี ศาลอุทธรณ์เห็นว่าตามข้อเท็จจริงที่ได้ความเป็นเรื่องวิวาท แต่ในสำนวนที่ ๑ ปรากฎว่านายคงจำเลยใช้มีดดาบฟันนายแม้นถึงสาหัส และสำนวนที่ ๒ ได้ความว่านายเผื่อนตีนายพายนิ้วมือหักถึงสาหัส จึงพิพากษาแก้ให้ลงโทษนายคงนายเผื่อนตามมาตรา ๒๕๖ จำคุกคนละ ๒ ปี ลดฐานปราณีให้นายคง ๑ ใน ๓ คงจำคุก ๑ ปี ๔ เดือนและให้ยกฟ้องนายหยู่ นายเผื่อนในข้อหาว่าสมคบกันทำร้ายนายแม้น อัยการและนายแม้นโจทก์ กับนายเผื่อนฎีกาศาลฎีกาเห็นว่าคดีสำนวนที่ ๑ ได้ความว่านายคงทำร้ายนายแม้นด้วย และถึงแม้กรณีจะเป็นวิวาทแต่ปรากฎตัวผู้ทำร้ายและโจทย์ฟ้องศาลก็ลงโทษได้ฎีกาอัยการไม่มีเหตุจะเปลี่ยนแปลงศาลอุทธรณ์คดีนายเผื่อนที่ถูกฟ้องแต่ผู้เดียวอ้างว่าเด็ดขาดแต่ศาลชั้นต้นนั้น ก็ปรากฎว่านายเผื่อนอุทธรณ์ในสำนวนนั้นด้วย ศาลอุทธรณ์จึงมีอำนาจวินิจฉัยได้ จึงพิพากษายืน ให้ยกฎีกาโจทก์จำเลย(เคลื่อน อิสรภักดี-อรรถกฤต ช.เพ็ญชาติ-ธรรมบัณฑิต)ศาลชั้นต้น - นายเกียรติ +ศาลอุทธรณ์ - พระ+ปรีชาแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: สำนวนที่ ๑ โจทก์ฟ้องว่าจำเลยสมคบกันทำร้ายนายแม้นสาหัส สำนวนที่ ๒ ฟ้องว่าจำเลยทำร้ายนายพาบสาหัส ศาลชั้นต้นรวมพิจารณาและพิพากษาลงโทษจำเลยตามกฎหมายลักษณะอาญามาตรา ๒๕๖ ให้จำคุกคนละ ๓ ปี ศาลอุทธรณ์เห็นว่าตามข้อเท็จจริงที่ได้ความเป็นเรื่องวิวาท แต่ในสำนวนที่ ๑ ปรากฎว่านายคงจำเลยใช้มีดดาบฟันนายแม้นถึงสาหัส และสำนวนที่ ๒ ได้ความว่านายเผื่อนตีนายพายนิ้วมือหักถึงสาหัส จึงพิพากษาแก้ให้ลงโทษนายคงนายเผื่อนตามมาตรา ๒๕๖ จำคุกคนละ ๒ ปี ลดฐานปราณีให้นายคง ๑ ใน ๓ คงจำคุก ๑ ปี ๔ เดือนและให้ยกฟ้องนายหยู่ นายเผื่อนในข้อหาว่าสมคบกันทำร้ายนายแม้น อัยการและนายแม้นโจทก์ กับนายเผื่อนฎีกาศาลฎีกาเห็นว่าคดีสำนวนที่ ๑ ได้ความว่านายคงทำร้ายนายแม้นด้วย และถึงแม้กรณีจะเป็นวิวาทแต่ปรากฎตัวผู้ทำร้ายและโจทย์ฟ้องศาลก็ลงโทษได้ฎีกาอัยการไม่มีเหตุจะเปลี่ยนแปลงศาลอุทธรณ์คดีนายเผื่อนที่ถูกฟ้องแต่ผู้เดียวอ้างว่าเด็ดขาดแต่ศาลชั้นต้นนั้น ก็ปรากฎว่านายเผื่อนอุทธรณ์ในสำนวนนั้นด้วย ศาลอุทธรณ์จึงมีอำนาจวินิจฉัยได้ จึงพิพากษายืน ให้ยกฎีกาโจทก์จำเลย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 603 - 604/2485อัยการสมุทรปราการ และนายแม้นอินทรบุตรโจทก์นายหยู นายคง นายเผื่อนจำเลยอัยการสมุทรปราการโจทก์นายเผื่อน มากลั่นจำเลย ป.อ. ม. 256, ม. 258 ป.วิ.อ. ม. 192แม้กรณีเป็นวิวาท แต่เมื่อปรากฏตัวผู้ทำร้ายและผู้ถูกทำร้าย และโจทย์ฟ้องฐานทำร้ายร่างกาย ศาลลงโทษฐานทำร้ายร่างกายได้.สำนวนที่ ๑ โจทก์ฟ้องว่าจำเลยสมคบกันทำร้ายนายแม้นสาหัส สำนวนที่ ๒ ฟ้องว่าจำเลยทำร้ายนายพาบสาหัส ศาลชั้นต้นรวมพิจารณาและพิพากษาลงโทษจำเลยตามกฎหมายลักษณะอาญามาตรา ๒๕๖ ให้จำคุกคนละ ๓ ปี ศาลอุทธรณ์เห็นว่าตามข้อเท็จจริงที่ได้ความเป็นเรื่องวิวาท แต่ในสำนวนที่ ๑ ปรากฎว่านายคงจำเลยใช้มีดดาบฟันนายแม้นถึงสาหัส และสำนวนที่ ๒ ได้ความว่านายเผื่อนตีนายพายนิ้วมือหักถึงสาหัส จึงพิพากษาแก้ให้ลงโทษนายคงนายเผื่อนตามมาตรา ๒๕๖ จำคุกคนละ ๒ ปี ลดฐานปราณีให้นายคง ๑ ใน ๓ คงจำคุก ๑ ปี ๔ เดือนและให้ยกฟ้องนายหยู่ นายเผื่อนในข้อหาว่าสมคบกันทำร้ายนายแม้น อัยการและนายแม้นโจทก์ กับนายเผื่อนฎีกาศาลฎีกาเห็นว่าคดีสำนวนที่ ๑ ได้ความว่านายคงทำร้ายนายแม้นด้วย และถึงแม้กรณีจะเป็นวิวาทแต่ปรากฎตัวผู้ทำร้ายและโจทย์ฟ้องศาลก็ลงโทษได้ฎีกาอัยการไม่มีเหตุจะเปลี่ยนแปลงศาลอุทธรณ์คดีนายเผื่อนที่ถูกฟ้องแต่ผู้เดียวอ้างว่าเด็ดขาดแต่ศาลชั้นต้นนั้น ก็ปรากฎว่านายเผื่อนอุทธรณ์ในสำนวนนั้นด้วย ศาลอุทธรณ์จึงมีอำนาจวินิจฉัยได้ จึงพิพากษายืน ให้ยกฎีกาโจทก์จำเลย(เคลื่อน อิสรภักดี-อรรถกฤต ช.เพ็ญชาติ-ธรรมบัณฑิต)ศาลชั้นต้น - นายเกียรติ +ศาลอุทธรณ์ - พระ+ปรีชาแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ