กฎกระทรวงกฎกระทรวงฉบับที่๒๖ (พ.ศ. ๒๕๓๙)ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนต์พ.ศ.๒๕๒๒ อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๕ (๑) (๒) (๓) (๔) (๕)(๑๐) และ (๑๔) แห่งพระราชบัญญัติรถยนต์ พ.ศ. ๒๕๒๒ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติรถยนต์ (ฉบับที่ ๗) พ.ศ. ๒๕๓๐รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคมออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ ให้ยกเลิก(๑) กฎกระทรวง ฉบับที่ ๑๐ (พ.ศ. ๒๕๓๕)ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนต์ พ.ศ. ๒๕๒๒(๒) กฎกระทรวง ฉบับที่ ๑๗ (พ.ศ. ๒๕๓๗)ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนต์ พ.ศ. ๒๕๒๒(๓) กฎกระทรวง ฉบับที่ ๑๘ (พ.ศ. ๒๕๓๗) ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนต์พ.ศ. ๒๕๒๒(๔) กฎกระทรวง ฉบับที่ ๒๐ (พ.ศ. ๒๕๓๗)ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนต์ พ.ศ. ๒๕๒๒ข้อ ๒กฎกระทรวงนี้ให้ใช้บังคับแก่รถยนต์รับจ้างประเภทรถยนต์รับจ้างบรรทุกคนโดยสารไม่เกินเจ็ดคนที่จดทะเบียนในเขตกรุงเทพมหานครเว้นแต่รถยนต์รับจ้างดังกล่าวที่จดทะเบียนไว้ก่อนวันที่ ๑๗ เมษายน พ.ศ. ๒๕๓๕หรือเจ้าของรถนำมาจดทะเบียนแทนรถยนต์รับจ้างดังกล่าวข้อ ๓[๑] รถยนต์รับจ้างต้องเป็นรถเก๋งสองตอนรถเก๋งสองตอนแวน รถเก๋งสามตอน รถเก๋งสามตอนแวน รถยนต์นั่งสองตอนรถยนต์นั่งสองตอนแวน รถยนต์นั่งสามตอน รถยนต์นั่งสามตอนแวนหรือรถลักษณะอื่นตามแบบที่กรมการขนส่งทางบกให้ความเห็นชอบ ทั้งนี้ ต้องมีขนาดความกว้างของรถไม่เกิน๒.๕๐ เมตร ความยาวไม่เกิน ๖ เมตร ความสูงไม่เกิน ๒ เมตรมีประตูไม่ต่ำกว่าสี่ประตูและเครื่องยนต์ต้องมีความจุของกระบอกสูบรวมกันไม่ต่ำกว่า๑,๕๐๐ลูกบาศก์เซนติเมตรในกรณีที่เป็นรถยนต์นั่งสองตอนรถยนต์นั่งสองตอนแวน รถยนต์นั่งสามตอน หรือรถยนต์นั่งสามตอนแวนเบาะนั่งต้องมีความสูงจากพื้นถึงส่วนบนสุดของเบาะนั่งไม่น้อยกว่า ๒๕เซนติเมตรและความสูงจากส่วนต่ำสุดของเบาะนั่งถึงหลังคาต้องไม่น้อยกว่า ๘๕เซนติเมตรข้อ ๔รถยนต์รับจ้างต้องไม่ติดตั้งระบบควบคุมการปิดเปิดประตูรถจากศูนย์กลาง (CENTRALLOCK) และกระจกกันลมทุกด้านต้องเป็นกระจกที่โปร่งใสสามารถมองเห็นสภาพภายในรถและสภาพการจราจรภายนอกรถได้ชัดเจนและห้ามมิให้นำวัสดุอื่นใดมาติดหรือบังส่วนหนึ่งส่วนใดของกระจก เว้นแต่เป็นการติดเครื่องหมายหรือเอกสารตามที่กฎหมายกำหนดหรือการติดวัสดุสำหรับบังหรือกรองแสงแดดที่กระจกกันลมด้านหน้าตามลักษณะและขนาดที่กรมการขนส่งทางบกกำหนดข้อ ๕ รถยนต์รับจ้างต้องมีและใช้มาตรค่าโดยสาร (TAXI-METER)โดยติดตั้งไว้ด้านซ้ายของผู้ขับรถอัตราค่าโดยสารตามวรรคหนึ่งต้องเป็นแบบหรือชนิดที่ได้รับความเห็นชอบจากกรมการขนส่งทางบกโดยต้องแสดงจำนวนเงินค่าโดยสารได้ตามอัตราระยะทางและระยะเวลาที่กำหนดไว้ในข้อ๑๑ข้อ ๖รถยนต์รับจ้างต้องมีและใช้เครื่องสื่อสารตามกฎหมายว่าด้วยวิทยุคมนาคมตามแบบหรือชนิดที่ได้รับความเห็นชอบจากกรมไปรษณีย์โทรเลขรถยนต์รับจ้างที่มีและใช้เครื่องสื่อสารตามวรรคหนึ่งต้องแสดงเครื่องหมายการใช้เครื่องสื่อสารณ ที่ที่คนโดยสารเห็นได้ชัดเจน ทั้งนี้ ตามลักษณะ ขนาดและตำแหน่งตามที่นายทะเบียนประกาศกำหนดข้อ ๗ รถยนต์รับจ้างให้ใช้สี ดังนี้(๑) รถยนต์รับจ้างของบุคคลธรรมดาให้ใช้สีเขียวและสีเหลืองเป็นสีของตัวถังรถดังนี้(ก) สีเขียวให้เริ่มตั้งแต่ด้านล่างสุดของตัวถังจนถึงที่ปิดเปิดประตูเป็นแนวขนานกับพื้นตลอดรอบตัวรถ(ข) สีเหลืองให้เริ่มถัดต่อจากสีเขียวตาม (ก)จนถึงด้านบนของหลังคารถ(๒) รถยนต์รับจ้างของนิติบุคคลให้ใช้สีตามแบบที่นายทะเบียนให้ความเห็นชอบข้อ ๘รถยนต์รับจ้างต้องมีเครื่องหมายเป็นอักษรโรมันว่า TAXI-METERอยู่ภายในกรอบขนาดไม่น้อยกว่า ๖๐ เซนติเมตร x ๑๕เซนติเมตร ติดตรึงไว้ในแนวนอนบนหลังคารถให้เห็นได้จากทางหน้ารถ ตัวอักษรคำว่า TAXI-METERให้มีขนาดสูงไม่น้อยกว่า ๗ เซนติเมตร เส้นของตัวอักษรหนาไม่น้อยกว่า ๑.๒๐เซนติเมตรและให้มีแสงไฟพร้อมด้วยกรอบที่บังคับแสงให้เห็นเครื่องหมายนี้ได้ชัดเจนในเวลากลางคืนและเครื่องหมายอื่นตามลักษณะขนาดและตำแหน่งตามระเบียบที่อธิบดีกรมการขนส่งทางบกกำหนดการขอแก้ไขทะเบียนเปลี่ยนแปลงประเภทจากรถยนต์รับจ้างเป็นรถยนต์ประเภทอื่นต้องเอาเครื่องหมายตามวรรคหนึ่งออกข้อ ๙ในขณะใดขณะหนึ่งที่ผู้ขับรถยนต์รับจ้างไม่ประสงค์จะทำการรับจ้างบรรทุกคนโดยสารให้แสดงเครื่องหมายงดรับจ้างบรรทุกคนโดยสารไว้ที่หน้ารถด้านซ้ายของผู้ขับรถโดยให้สามารถมองเห็นได้ชัดเจนจากภายนอกรถทั้งในเวลากลางวันและกลางคืนเครื่องหมายงดรับจ้างบรรทุกคนโดยสารตามวรรคหนึ่งต้องมีลักษณะเป็นแผ่นป้ายรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า มีพื้นสีขาวขนาดไม่น้อยกว่า ๑๐เซนติเมตร x ๒ เซนติเมตรและมีเส้นกรอบสีแดงหนาไม่น้อยกว่า ๐.๕ เซนติเมตร ตรงกลางมีตัวอักษรสีแดง คำว่า งดรับจ้างขนาดสูงไม่น้อยกว่า๕ เซนติเมตร และเส้นของตัวอักษรหนาไม่น้อยกว่า ๐.๖ เซนติเมตรข้อ๑๐[๒]รถยนต์รับจ้างตามกฎกระทรวงนี้ให้มีอายุการใช้งานได้ไม่เกินเก้าปีนับแต่วันที่รถยนต์นั้นจดทะเบียนครั้งแรกข้อ ๑๑ ให้รัฐมนตรีมีอำนาจกำหนดอัตราค่าจ้างบรรทุกคนโดยสารสำหรับรถยนต์รับจ้างและอัตราค่าจ้างที่เพิ่มขึ้นจากค่าจ้างบรรทุกคนโดยสาร ดังต่อไปนี้(๑)ค่าจ้างบรรทุกคนโดยสารให้กำหนดโดยถือเกณฑ์ระยะทาง ๒ กิโลเมตรแรกไม่เกิน ๕๐ บาทและกิโลเมตรต่อ ๆ ไปไม่เกินกิโลเมตรละ ๑๒ บาท และในกรณีที่ไม่สามารถเคลื่อนที่หรือเดินรถต่อไปได้ตามปกติวิสัยในอัตรานาทีละไม่เกิน๓ บาท(๒)อัตราค่าจ้างที่เพิ่มขึ้นจากค่าจ้างรถบรรทุกคนโดยสารให้กำหนดดังนี้(ก)กรณีการจ้างผ่านศูนย์บริการสื่อสารของผู้รับจ้าง กำหนดได้ไม่เกิน ๕๐ บาท(ข)กรณีการจ้างจากท่าอากาศยานกรุงเทพโดยรถยนต์รับจ้างนั้นจอดรอคนโดยสารอยู่ในบริเวณท่าอากาศยานกรุงเทพณ จุดที่ได้จัดไว้เป็นการเฉพาะกำหนดได้ไม่เกิน ๑๐๐ บาทการกำหนดอัตราค่าจ้างบรรทุกคนโดยสารและค่าจ้างที่เพิ่มขึ้นจากค่าจ้างบรรทุกคนโดยสารตามวรรคหนึ่งให้ประกาศในราชกิจจานุเบกษาการเรียกเก็บค่าจ้างบรรทุกคนโดยสารให้เรียกเก็บตามจำนวนเงินรวมที่แสดงไว้ในมาตราค่าโดยสารส่วนการเรียกเก็บค่าจ้างที่เพิ่มขึ้นจากค่าจ้างบรรทุกคนโดยสาร(ถ้ามี) ให้เรียกเก็บเพิ่มขึ้นจากค่าจ้างบรรทุกคนโดยสารที่แสดงไว้ในมาตราค่าโดยสารดังกล่าวข้อ ๑๒ให้เจ้าของรถยนต์รับจ้างติดอัตราค่าจ้างบรรทุกคนโดยสารและอัตราค่าจ้างที่เพิ่มขึ้นจากค่าจ้างบรรทุกโดยสารตามข้อ๑๑ ในรถ ณ ที่ที่คนโดยสารเห็นได้ชัดเจน ทั้งนี้ ตามลักษณะขนาดและตำแหน่งตามที่นายทะเบียนประกาศกำหนดข้อ๑๓[๓]รถยนต์รับจ้างที่จดทะเบียนไว้ตามกฎกระทรวงฉบับที่ ๑๐ (พ.ศ. ๒๕๓๕) ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนต์ พ.ศ. ๒๕๒๒จะมีและใช้เครื่องสื่อสารตามข้อ ๖ หรือไม่ก็ได้ข้อ ๑๔ บรรดาประกาศหรือระเบียบที่ออกตามกฎกระทรวงฉบับที่ ๑๐ (พ.ศ. ๒๕๓๕) ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนต์ พ.ศ. ๒๕๒๒ให้ยังคงใช้บังคับได้ต่อไปเพียงเท่าที่ไม่ขัดหรือแย้งกับกฎกระทรวงนี้จนกว่าจะมีประกาศหรือระเบียบตามกฎกระทรวงนี้ใช้บังคับข้อ ๑๕[๔]กฎกระทรวงนี้ให้ใช้บังคับเมื่อพ้นกำหนดเก้าสิบวันนับแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปให้ไว้ณ วันที่ ๒๒ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๓๙วันมูหะมัดนอร์มะทารัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคมหมายเหตุ:- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือโดยที่การนำเครื่องสื่อสารมาติดตั้งในรถยนต์รับจ้าง (TAXI-METER)เพื่อให้ผู้ใช้บริการสามารถเรียกใช้บริการโดยผ่านเครื่องสื่อสารดังกล่าวได้นอกจากจะเป็นการปรับปรุงและพัฒนาการให้บริการของรถยนต์รับจ้าง(TAXI-METER)ให้ทันสมัยมากยิ่งขึ้นแล้วยังก่อให้เกิดประโยชน์ในการอำนวยความสะดวกแก่ทั้งผู้ให้บริการและผู้ใช้บริการโดยเฉพาะผู้ใช้บริการที่อยู่ห่างไกลถนนใหญ่หรือสถานที่จอดรถยนต์รับจ้าง (TAXI-STAND)รวมทั้งยังมีผลให้ปริมาณรถยนต์บนท้องถนนลดลงด้วยซึ่งจะเป็นมาตรการเสริมประการหนึ่งในการแก้ปัญหาการจราจรสมควรกำหนดให้รถยนต์รับจ้าง (TAXI-METER) ในเขตกรุงเทพมหานครต้องมีและใช้เครื่องสื่อสารนอกจากนี้ สมควรกำหนดให้รถยนต์รับจ้าง (TAXI-METER) ในเขตกรุงเทพมหานครที่จอดรถคนโดยสารในบริเวณท่าอากาศยานกรุงเทพหรือค่าจ้างบรรทุกคนโดยสารได้เพิ่มขึ้นเพื่อเป็นการจูงใจผู้ขับรถยนต์รับจ้างให้จอดรอผู้ที่จะใช้บริการในบริเวณท่าอากาศยานกรุงเทพประกอบกับกฎกระทรวงฉบับที่ ๑๐ (พ.ศ. ๒๕๓๕) ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนต์ พ.ศ.๒๕๒๒ ซึ่งเป็นกฎกระทรวงที่กำหนดในเรื่องดังกล่าวนี้ได้มีการแก้ไขเพิ่มเติมมาแล้วหลายครั้ง สมควรรวบรวมกฎกระทรวงในเรื่องที่เกี่ยวกับการควบคุมรถยนต์รับจ้าง(TAXI-METER) ในเขตกรุงเทพมหานครให้เป็นฉบับเดียวกัน จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้กฎกระทรวง ฉบับที่ ๒๙ (พ.ศ. ๒๕๔๑) ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนต์พ.ศ. ๒๕๒๒[๕]ข้อ ๒รถยนต์รับจ้างที่มีอายุการใช้งานเกินเจ็ดปี นับแต่วันที่รถยนต์นั้นจดทะเบียนครั้งแรกและจดทะเบียนเปลี่ยนประเภทไปแล้วก่อนวันที่กฎกระทรวงนี้ใช้บังคับหากรถยนต์นั้นมีอายุการใช้งานยังไม่ถึงเก้าปีนับแต่วันจดทะเบียนครั้งแรกและมีการจดทะเบียนเปลี่ยนประเภทกลับมาเป็นรถยนต์รับจ้างภายหลังให้ใช้รถยนต์นั้นเป็นรถยนต์รับจ้างได้ต่อไปจนกว่าจะครบเก้าปีนับแต่วันจดทะเบียนครั้งแรก เว้นแต่ได้โอนรถยนต์นั้นให้แก่บุคคลอื่นแล้ว จะใช้รถยนต์นั้นเป็นรถยนต์รับจ้างอีกไม่ได้หมายเหตุ:- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือเนื่องจากปัจจุบันเศรษฐกิจของประเทศไทยได้ประสบภาวะตกต่ำจนถึงขั้นวิกฤตการขยายอายุการใช้งานของรถยนต์รับจ้างบรรทุกคนโดยสารไม่เกินเจ็ดคนเพิ่มขึ้นอีกนับเป็นมาตรการประหยัดอย่างหนึ่งที่จะช่วยให้ต้นทุนการประกอบกิจการรถยนต์รับจ้างดังกล่าวต่ำลงอันจะก่อให้เกิดผลดีต่อการลงทุนของภาคเอกชนและภาวะเศรษฐกิจโดยรวมด้วย และเป็นมาตรการที่เหมาะสมในภาวะการณ์เช่นนี้สมควรแก้ไขเพิ่มเติมอายุการใช้งานของรถยนต์รับจ้างดังกล่าวที่กำหนดไว้ในกฎระทรวงฉบับที่ ๒๖ (พ.ศ. ๒๕๓๙) ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนต์ พ.ศ. ๒๕๒๒เสียใหม่ให้เหมาะสมยิ่งขึ้น จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้กฎกระทรวง ฉบับที่ ๓๓ (พ.ศ. ๒๕๔๒) ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนต์พ.ศ. ๒๕๒๒[๖]หมายเหตุ:- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ เนื่องจากกฎกระทรวง ฉบับที่ ๒๖ (พ.ศ.๒๕๓๙) ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนต์ พ.ศ. ๒๕๒๒ กำหนดให้รถยนต์รับจ้างที่จดทะเบียนไว้ตามกฎกระทรวงฉบับที่ ๑๐ (พ.ศ. ๒๕๓๕) ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนต์ พ.ศ. ๒๕๒๒ที่เป็นของนิติบุคคลต้องมีและใช้เครื่องสื่อสารภายในสองปีนับแต่วันที่ ๒๖กุมภาพันธ์ ๒๕๔๐ เป็นต้นไปแต่โดยที่ปัจจุบันนิติบุคคลที่เป็นเจ้าของรถได้รับผลกระทบและความเดือดร้อนจากภาวะเศรษฐกิจสมควรขยายระยะเวลาการใช้บังคับดังกล่าวจากสองปีเป็นห้าปีจึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้กฎกระทรวง ฉบับที่ ๓๗ (พ.ศ. ๒๕๔๔) ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนต์พ.ศ. ๒๕๒๒[๗]ข้อ ๒รถยนต์รับจ้างที่มีอายุการใช้งานเกินเก้าปี นับแต่วันที่รถยนต์นั้นจดทะเบียนครั้งแรกและจดทะเบียนเปลี่ยนประเภทไปแล้วก่อนวันที่กฎกระทรวงนี้ใช้บังคับหากรถยนต์นั้นมีอายุการใช้งานยังไม่ถึงสิบสองปี นับแต่วันจดทะเบียนครั้งแรกและมีการจดทะเบียนเปลี่ยนประเภทกลับมาเป็นรถยนต์รับจ้างภายหลังให้ใช้รถยนต์นั้นเป็นรถยนต์รับจ้างได้ต่อไปจนกว่าจะครบสิบสองปีนับแต่วันจดทะเบียนครั้งแรก เว้นแต่ได้โอนรถยนต์นั้นให้แก่บุคคลอื่นแล้ว จะใช้รถยนต์นั้นเป็นรถยนต์รับจ้างอีกไม่ได้หมายเหตุ:- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือเนื่องจากปัจจุบันเศรษฐกิจของประเทศยังประสบภาวะตกต่ำอย่างต่อเนื่องการขยายอายุการใช้งานของรถยนต์รับจ้างบรรทุกคนโดยสารไม่เกินเจ็ดคนเพิ่มขึ้นอีกนับเป็นมาตรการประหยัดอย่างหนึ่งที่จะช่วยให้ต้นทุนการประกอบกิจการรถยนต์รับจ้างดังกล่าวต่ำลงอันจะก่อให้เกิดผลดีต่อการลงทุนของภาคเอกชนและภาวะเศรษฐกิจโดยรวมด้วยและเป็นมาตรการที่เหมาะสมในภาวะการณ์เช่นนี้สมควรแก้ไขอายุการใช้งานของรถยนต์รับจ้างดังกล่าวเสียใหม่จากเก้าปีเป็นสิบสองปีจึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้กฎกระทรวงฉบับที่ ๓๙ (พ.ศ. ๒๕๔๕) ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนต์พ.ศ. ๒๕๒๒[๘]หมายเหตุ:- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ เนื่องจากกฎกระทรวง ฉบับที่ ๒๖ (พ.ศ.๒๕๓๙) ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนต์ พ.ศ. ๒๕๒๒ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยกฎกระทรวงฉบับที่ ๓๓ (พ.ศ. ๒๕๔๒) ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนต์ พ.ศ. ๒๕๒๒ กำหนดให้รถยนต์รับจ้างแบบใช้มาตรค่าโดยสาร(TAXI - METER) ที่เป็นของนิติบุคคลที่จดทะเบียนไว้ก่อนวันที่๒๖ กุมภาพันธ์ ๒๕๔๐ ต้องมีและใช้เครื่องสื่อสาร ตั้งแต่วันที่ ๒๖ กุมภาพันธ์ ๒๕๔๕ทำให้ผู้ประกอบการได้รับความเดือดร้อนและเกิดภาระค่าใช้จ่ายในการติดตั้งเครื่องสื่อสารเพิ่มขึ้นโดยไม่คุ้มค่าแก่การนำไปใช้งานเนื่องจากจะครบอายุการใช้งาน ๑๒ ปีแล้วประกอบกับโดยที่เครื่องสื่อสารเป็นสินค้านำเข้าต้องสูญเสียเงินตรากับต่างประเทศอีกด้วยสมควรกำหนดให้รถยนต์รับจ้างดังกล่าวที่เป็นของนิติบุคคลจะมีและใช้เครื่องสื่อสารหรือไม่ก็ได้เช่นเดียวกับรถยนต์รับจ้างที่เป็นของบุคคลธรรมดาจึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้กฎกระทรวง ฉบับที่ ๔๔ (พ.ศ. ๒๕๔๘) ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนต์พ.ศ. ๒๕๒๒[๙]หมายเหตุ:- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ เนื่องจากกฎกระทรวง ฉบับที่ ๒๖ (พ.ศ.๒๕๓๙) ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนต์ พ.ศ. ๒๕๒๒กำหนดให้เฉพาะรถเก๋งสองตอนหรือรถเก๋งสองตอนที่มีพื้นที่บรรทุกของภายในตัวรถ(รถเก๋งสองตอนแวน) ที่ผลิตสำเร็จรูปจากโรงงานผู้ผลิตเท่านั้นสามารถจดทะเบียนเป็นรถยนต์รับจ้างในเขตกรุงเทพมหานครได้ทำให้รถลักษณะอื่นไม่สามารถจดทะเบียนเป็นรถยนต์รับจ้างได้ ดังนั้นเพื่อเป็นการยกระดับมาตรฐานการให้บริการของรถยนต์รับจ้างและเพื่อส่งเสริมอุตสาหกรรมยานยนต์ภายในประเทศสมควรกำหนดให้รถลักษณะอื่นสามารถจดทะเบียนเป็นรถยนต์รับจ้างในเขตกรุงเทพมหานครได้จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้กฎกระทรวง ฉบับที่ ๔๘ (พ.ศ. ๒๕๔๘) ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนต์พ.ศ. ๒๕๒๒[๑๐]ข้อ ๒ รถยนต์รับจ้างที่จดทะเบียนไว้แล้วก่อนวันที่กฎกระทรวงนี้ใช้บังคับและมีอายุการใช้งานยังไม่ถึงสิบสองปี นับแต่วันจดทะเบียนครั้งแรกให้ใช้รถยนต์รับจ้างนั้นต่อไปได้จนกว่าจะครบสิบสองปีนับแต่วันจดทะเบียนครั้งแรกหมายเหตุ:- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ เนื่องจากในปัจจุบันได้กำหนดให้รถยนต์รับจ้างบรรทุกคนโดยสารไม่เกินเจ็ดคนที่จดทะเบียนในเขตกรุงเทพมหานครมีอายุการใช้งานได้ไม่เกินสิบสองปีนับแต่วันจดทะเบียนครั้งแรกซึ่งจากผลการพิจารณาของคณะกรรมการสิ่งแวดล้อมแห่งชาติปรากฏว่าอายุการใช้งานที่เหมาะสมทั้งทางด้านวิศวกรรมและความปลอดภัย เศรษฐศาสตร์และสิ่งแวดล้อม สำหรับรถยนต์รับจ้างดังกล่าวควรกำหนดไว้ไม่เกินเก้าปี ดังนั้นเพื่อแก้ไขอายุการใช้งานของรถยนต์รับจ้างบรรทุกคนโดยสารไม่เกินเจ็ดคนจากสิบสองปีเป็นเก้าปีจึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้[๑]ข้อ ๓ แก้ไขเพิ่มเติมโดยกฎกระทรวง ฉบับที่ ๔๔ (พ.ศ. ๒๕๔๘)ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนต์ พ.ศ. ๒๕๒๒[๒]ข้อ ๑๐ แก้ไขเพิ่มเติมโดยกฎกระทรวง ฉบับที่ ๔๘ (พ.ศ. ๒๕๔๘)ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนต์ พ.ศ.๒๕๒๒[๓]ข้อ ๑๓ แก้ไขเพิ่มเติมโดยกฎกระทรวง ฉบับที่ ๓๙ (พ.ศ. ๒๕๔๕)ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนต์ พ.ศ. ๒๕๒๒[๔]ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๑๓/ตอนที่ ๗๑ ก/หน้า ๒๕/๒๘ พฤศจิกายน ๒๕๓๙ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนต์ พ.ศ. ๒๕๒๒[๕]ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๑๕/ตอนที่ ๕๓ ก/หน้า ๑๘/๒๕ สิงหาคม ๒๕๔๑[๖]ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๑๖/ตอนที่ ๑๐ ก/หน้า ๒๒/๒๕ กุมภาพันธ์ ๒๕๔๒[๗]ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๑๘/ตอนที่ ๑๑ ก/หน้า ๑/๑๖ กุมภาพันธ์ ๒๕๔๔[๘]ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๑๙/ตอนที่ ๔๒ ก/หน้า ๒๙/๓ พฤษภาคม ๒๕๔๕[๙] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๒/ตอนที่ ๙ ก/หน้า ๔/๒๕ มกราคม๒๕๔๘[๑๐]ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๒/ตอนที่ ๑๒๓ ก/หน้า ๘/๒๖ ธันวาคม ๒๕๔๘