คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2335/2533หลักกฎหมาย: ศาลอุทธรณ์ปรับบทลงโทษจำเลยตาม พ.ร.บ. อาวุธปืนฯ มาตรา 78โดยระบุวรรคหนึ่ง ซึ่งไม่ถูกต้องเพราะมาตราดังกล่าวที่ใช้บังคับขณะเกิดเหตุบัญญัติไว้เพียงวรรคเดียว ศาลฎีกาแก้ไขให้ถูกต้องได้.โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 288,371 และพระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ พ.ศ. 2490 มาตรา 7, 8 ทวิ,55, 72, 72 ทวิ, 78 ที่แก้ไขแล้ว และริบของกลางระหว่างพิจารณา นางสมบัติ ธรรมชัย ภรรยาผู้ตายยื่นคำร้องขอเข้าร่วมเป็นโจทก์ ศาลชั้นต้นอนุญาตจำเลยให้การปฎิเสธศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามฟ้องเป็นความผิด3 กระทง ให้ลงโทษเรียงกระทงความผิด กระทงที่หนึ่งตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 288 จำคุก 20 ปี กระทงที่สองตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 371 และพระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ พ.ศ. 2490มาตรา 8 ทวิ, 72 ทวิ อันเป็นความผิดหลายบท ให้ลงโทษตามบทหลังซึ่งเป็นบทหนัก จำคุก 1 ปี และกระทงที่สามตามพระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ พ.ศ. 2490 มาตรา 7, 72, 78 จำคุก 2 ปี รวมจำคุก 23 ปีของกลางริบจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ พ.ศ. 2490 มาตรา 8 ทวิ วรรคหนึ่ง, 72 ทวิ วรรคสองกับผิดมาตรา 55, 78 วรรคหนึ่ง และไม่ปรับบทลงโทษจำเลยตามมาตรา 7, 72 นอกจากที่แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "...เชื่อว่าจำเลยใช้อาวุธปืนเล็กกล(เอ็ม 16) ยิงผู้ตายจริงตามฟ้อง ที่ศาลอุทธรณ์พิพากษาลงโทษจำเลยศาลฎีกาเห็นพ้องด้วย ฎีกาจำเลยฟังไม่ขึ้น แต่ที่ศาลอุทธรณ์ปรับบทลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ มาตรา 78 โดยระบุวรรคหนึ่งนั้น ไม่ถูกต้องเพราะมาตราดังกล่าวที่ใช้บังคับขณะเกิดเหตุบัญญัติไว้เพียงวรรคเดียว สมควรแก้ไขให้ถูกต้อง"พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติอาวุธปืนเครื่องกระสุนปืน วัตถุระเบิด ดอกไม้เพลิง และสิ่งเทียมอาวุธปืนพ.ศ. 2490 มาตรา 78 นอกจากที่แก้ไขให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2335/2533พนักงานอัยการ จังหวัด ขอนแก่นโจทก์โจทก์ร่วมโจทก์นาง สมบัติ ธรรม ชัยโจทก์สิบตำรวจโท ชัยนาท หนอง ผือจำเลย ป.วิ.พ. ม. 186 (7), ม. 215, ม. 225ศาลอุทธรณ์ปรับบทลงโทษจำเลยตาม พ.ร.บ. อาวุธปืนฯ มาตรา 78โดยระบุวรรคหนึ่ง ซึ่งไม่ถูกต้องเพราะมาตราดังกล่าวที่ใช้บังคับขณะเกิดเหตุบัญญัติไว้เพียงวรรคเดียว ศาลฎีกาแก้ไขให้ถูกต้องได้.โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 288,371 และพระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ พ.ศ. 2490 มาตรา 7, 8 ทวิ,55, 72, 72 ทวิ, 78 ที่แก้ไขแล้ว และริบของกลางระหว่างพิจารณา นางสมบัติ ธรรมชัย ภรรยาผู้ตายยื่นคำร้องขอเข้าร่วมเป็นโจทก์ ศาลชั้นต้นอนุญาตจำเลยให้การปฎิเสธศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามฟ้องเป็นความผิด3 กระทง ให้ลงโทษเรียงกระทงความผิด กระทงที่หนึ่งตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 288 จำคุก 20 ปี กระทงที่สองตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 371 และพระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ พ.ศ. 2490มาตรา 8 ทวิ, 72 ทวิ อันเป็นความผิดหลายบท ให้ลงโทษตามบทหลังซึ่งเป็นบทหนัก จำคุก 1 ปี และกระทงที่สามตามพระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ พ.ศ. 2490 มาตรา 7, 72, 78 จำคุก 2 ปี รวมจำคุก 23 ปีของกลางริบจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ พ.ศ. 2490 มาตรา 8 ทวิ วรรคหนึ่ง, 72 ทวิ วรรคสองกับผิดมาตรา 55, 78 วรรคหนึ่ง และไม่ปรับบทลงโทษจำเลยตามมาตรา 7, 72 นอกจากที่แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "...เชื่อว่าจำเลยใช้อาวุธปืนเล็กกล(เอ็ม 16) ยิงผู้ตายจริงตามฟ้อง ที่ศาลอุทธรณ์พิพากษาลงโทษจำเลยศาลฎีกาเห็นพ้องด้วย ฎีกาจำเลยฟังไม่ขึ้น แต่ที่ศาลอุทธรณ์ปรับบทลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ มาตรา 78 โดยระบุวรรคหนึ่งนั้น ไม่ถูกต้องเพราะมาตราดังกล่าวที่ใช้บังคับขณะเกิดเหตุบัญญัติไว้เพียงวรรคเดียว สมควรแก้ไขให้ถูกต้อง"พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติอาวุธปืนเครื่องกระสุนปืน วัตถุระเบิด ดอกไม้เพลิง และสิ่งเทียมอาวุธปืนพ.ศ. 2490 มาตรา 78 นอกจากที่แก้ไขให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์.(ประศาสน์ ธำรงกาญจน์-ถาวร ตันตราภรณ์-วินัย กันนะ)แหล่งที่มาสำนักงานส่งเสริมงานตุลาการแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 186 บัญญัติให้คำพิพากษาต้องมี "...(7) บทมาตราที่ยกขึ้นปรับ ..." ด้วย และในมาตรา 192 บัญญัติให้ศาลพิพากษาไม่ให้เกินคำขอท้ายฟ้อง ดังนั้นเวลาที่ศาลมีคำพิพากษาก็จะระบุกฎหมาย และเลขมาตราที่ใช้อ้างลงโทษจำเลยไว้เสมอ แต่ในระยะหลัง ๆ แนวคำพิพากษาศาลฎีกาจะออกมาขยายความในเรื่องนี้ว่าหากในมาตราใดมีหลายวรรค และศาลใช้วรรคใดลงโทษจำเลย ศาลฎีกาก็จะระบุวรรคนั้น ๆ ปรากฏให้ชัดในคำพิพากษาศาลฎีกาด้วย หากศาลชั้นต้น และศาลอุทธรณ์ไม่ได้พิพากษาตามแนวนี้ ศาลฎีกาก็มักจะพิพากษาแก้ในจุดนี้เสมอ ๆ (โปรดดูคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2077/2530 และหมายเหตุท้ายคำพิพากษาศาลฎีกาดังกล่าวของ นายนพพรโพธิรังสิยากร ในหนังสือคำพิพากษาศาลฎีกาประจำปี พ.ศ. 2530 เล่ม 10 ของสำนักงานส่งเสริมงานตุลาการหน้า 34-37) สำหรับเหตุผลที่จะต้องระบุของมาตราให้ชัดด้วยกันเข้าใจว่าคงจะด้วยเหตุผลที่ว่าในความผิดบางมาตราจะกำหนดองค์ประกอบของความผิด และอัตราโทษสูงต่ำแตกต่างกันแยกเป็นวรรคต่าง ๆ ไป เมื่อคำพิพากษาระบุวรรคใดไว้แจ้งชัดแล้ว อย่างน้อยก็สามารถตรวจสอบได้ว่าการกระทำของจำเลยเข้าองค์ประกอบของความผิดวรรคใด และศาลได้วางโทษเกินอัตราที่กฎหมายกำหนดไว้หรือไม่ สำหรับคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2335/2533 นี้ ศาลฎีกาก็ได้ขยายแนวคำพิพากษาศาลฎีกาเรื่องดังกล่าวออกไปอีกให้ชัดว่าหากมาตราใดที่ศาลใช้อ้างในการลงโทษจำเลยมีเพียงวรรคเดียว ศาลไม่ต้องระบุคำว่า "วรรคหนึ่ง" ของมาตรานั้น ๆ ด้วยแต่อย่างใด เพียงแต่อ้างเลขมาตรานั้น ๆ มาก็เป็นอันใช้ได้แล้ว.คำพิพากษา: โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 288,371 และพระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ พ.ศ. 2490 มาตรา 7, 8 ทวิ,55, 72, 72 ทวิ, 78 ที่แก้ไขแล้ว และริบของกลางระหว่างพิจารณา นางสมบัติ ธรรมชัย ภรรยาผู้ตายยื่นคำร้องขอเข้าร่วมเป็นโจทก์ ศาลชั้นต้นอนุญาตจำเลยให้การปฎิเสธศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามฟ้องเป็นความผิด3 กระทง ให้ลงโทษเรียงกระทงความผิด กระทงที่หนึ่งตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 288 จำคุก 20 ปี กระทงที่สองตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 371 และพระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ พ.ศ. 2490มาตรา 8 ทวิ, 72 ทวิ อันเป็นความผิดหลายบท ให้ลงโทษตามบทหลังซึ่งเป็นบทหนัก จำคุก 1 ปี และกระทงที่สามตามพระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ พ.ศ. 2490 มาตรา 7, 72, 78 จำคุก 2 ปี รวมจำคุก 23 ปีของกลางริบจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ พ.ศ. 2490 มาตรา 8 ทวิ วรรคหนึ่ง, 72 ทวิ วรรคสองกับผิดมาตรา 55, 78 วรรคหนึ่ง และไม่ปรับบทลงโทษจำเลยตามมาตรา 7, 72 นอกจากที่แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "...เชื่อว่าจำเลยใช้อาวุธปืนเล็กกล(เอ็ม 16) ยิงผู้ตายจริงตามฟ้อง ที่ศาลอุทธรณ์พิพากษาลงโทษจำเลยศาลฎีกาเห็นพ้องด้วย ฎีกาจำเลยฟังไม่ขึ้น แต่ที่ศาลอุทธรณ์ปรับบทลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ มาตรา 78 โดยระบุวรรคหนึ่งนั้น ไม่ถูกต้องเพราะมาตราดังกล่าวที่ใช้บังคับขณะเกิดเหตุบัญญัติไว้เพียงวรรคเดียว สมควรแก้ไขให้ถูกต้อง"พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติอาวุธปืนเครื่องกระสุนปืน วัตถุระเบิด ดอกไม้เพลิง และสิ่งเทียมอาวุธปืนพ.ศ. 2490 มาตรา 78 นอกจากที่แก้ไขให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2335/2533พนักงานอัยการ จังหวัด ขอนแก่นโจทก์โจทก์ร่วมโจทก์นาง สมบัติ ธรรม ชัยโจทก์สิบตำรวจโท ชัยนาท หนอง ผือจำเลย ป.วิ.พ. ม. 186 (7), ม. 215, ม. 225ศาลอุทธรณ์ปรับบทลงโทษจำเลยตาม พ.ร.บ. อาวุธปืนฯ มาตรา 78โดยระบุวรรคหนึ่ง ซึ่งไม่ถูกต้องเพราะมาตราดังกล่าวที่ใช้บังคับขณะเกิดเหตุบัญญัติไว้เพียงวรรคเดียว ศาลฎีกาแก้ไขให้ถูกต้องได้.โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 288,371 และพระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ พ.ศ. 2490 มาตรา 7, 8 ทวิ,55, 72, 72 ทวิ, 78 ที่แก้ไขแล้ว และริบของกลางระหว่างพิจารณา นางสมบัติ ธรรมชัย ภรรยาผู้ตายยื่นคำร้องขอเข้าร่วมเป็นโจทก์ ศาลชั้นต้นอนุญาตจำเลยให้การปฎิเสธศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามฟ้องเป็นความผิด3 กระทง ให้ลงโทษเรียงกระทงความผิด กระทงที่หนึ่งตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 288 จำคุก 20 ปี กระทงที่สองตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 371 และพระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ พ.ศ. 2490มาตรา 8 ทวิ, 72 ทวิ อันเป็นความผิดหลายบท ให้ลงโทษตามบทหลังซึ่งเป็นบทหนัก จำคุก 1 ปี และกระทงที่สามตามพระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ พ.ศ. 2490 มาตรา 7, 72, 78 จำคุก 2 ปี รวมจำคุก 23 ปีของกลางริบจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ พ.ศ. 2490 มาตรา 8 ทวิ วรรคหนึ่ง, 72 ทวิ วรรคสองกับผิดมาตรา 55, 78 วรรคหนึ่ง และไม่ปรับบทลงโทษจำเลยตามมาตรา 7, 72 นอกจากที่แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "...เชื่อว่าจำเลยใช้อาวุธปืนเล็กกล(เอ็ม 16) ยิงผู้ตายจริงตามฟ้อง ที่ศาลอุทธรณ์พิพากษาลงโทษจำเลยศาลฎีกาเห็นพ้องด้วย ฎีกาจำเลยฟังไม่ขึ้น แต่ที่ศาลอุทธรณ์ปรับบทลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ มาตรา 78 โดยระบุวรรคหนึ่งนั้น ไม่ถูกต้องเพราะมาตราดังกล่าวที่ใช้บังคับขณะเกิดเหตุบัญญัติไว้เพียงวรรคเดียว สมควรแก้ไขให้ถูกต้อง"พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติอาวุธปืนเครื่องกระสุนปืน วัตถุระเบิด ดอกไม้เพลิง และสิ่งเทียมอาวุธปืนพ.ศ. 2490 มาตรา 78 นอกจากที่แก้ไขให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์.(ประศาสน์ ธำรงกาญจน์-ถาวร ตันตราภรณ์-วินัย กันนะ)แหล่งที่มาสำนักงานส่งเสริมงานตุลาการแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 186 บัญญัติให้คำพิพากษาต้องมี "...(7) บทมาตราที่ยกขึ้นปรับ ..." ด้วย และในมาตรา 192 บัญญัติให้ศาลพิพากษาไม่ให้เกินคำขอท้ายฟ้อง ดังนั้นเวลาที่ศาลมีคำพิพากษาก็จะระบุกฎหมาย และเลขมาตราที่ใช้อ้างลงโทษจำเลยไว้เสมอ แต่ในระยะหลัง ๆ แนวคำพิพากษาศาลฎีกาจะออกมาขยายความในเรื่องนี้ว่าหากในมาตราใดมีหลายวรรค และศาลใช้วรรคใดลงโทษจำเลย ศาลฎีกาก็จะระบุวรรคนั้น ๆ ปรากฏให้ชัดในคำพิพากษาศาลฎีกาด้วย หากศาลชั้นต้น และศาลอุทธรณ์ไม่ได้พิพากษาตามแนวนี้ ศาลฎีกาก็มักจะพิพากษาแก้ในจุดนี้เสมอ ๆ (โปรดดูคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2077/2530 และหมายเหตุท้ายคำพิพากษาศาลฎีกาดังกล่าวของ นายนพพรโพธิรังสิยากร ในหนังสือคำพิพากษาศาลฎีกาประจำปี พ.ศ. 2530 เล่ม 10 ของสำนักงานส่งเสริมงานตุลาการหน้า 34-37) สำหรับเหตุผลที่จะต้องระบุของมาตราให้ชัดด้วยกันเข้าใจว่าคงจะด้วยเหตุผลที่ว่าในความผิดบางมาตราจะกำหนดองค์ประกอบของความผิด และอัตราโทษสูงต่ำแตกต่างกันแยกเป็นวรรคต่าง ๆ ไป เมื่อคำพิพากษาระบุวรรคใดไว้แจ้งชัดแล้ว อย่างน้อยก็สามารถตรวจสอบได้ว่าการกระทำของจำเลยเข้าองค์ประกอบของความผิดวรรคใด และศาลได้วางโทษเกินอัตราที่กฎหมายกำหนดไว้หรือไม่ สำหรับคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2335/2533 นี้ ศาลฎีกาก็ได้ขยายแนวคำพิพากษาศาลฎีกาเรื่องดังกล่าวออกไปอีกให้ชัดว่าหากมาตราใดที่ศาลใช้อ้างในการลงโทษจำเลยมีเพียงวรรคเดียว ศาลไม่ต้องระบุคำว่า "วรรคหนึ่ง" ของมาตรานั้น ๆ ด้วยแต่อย่างใด เพียงแต่อ้างเลขมาตรานั้น ๆ มาก็เป็นอันใช้ได้แล้ว.