phoneee/thai-legal-corpus huggingface dataset:
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 659/2470หลักกฎหมาย: ที่หลวงหวงห้าม พยานบอกเล่า น่าที่นำสืบโจทก์ฟ้องขอให้ขับไล่ จำเลยออกจากที่ดินโดยอ้างว่า เปนที่หลวงห้าม ฎีกาตัดสินเป็นตามศาลล่างทั้งว่า ๒ โจทก์ต้องนำสืบให้สมฟ้องว่า ที่ดินเปนที่หลวงหวงห้ามหรือพระราชทานให้พระยา ม. อาสัย ในคดีนี้ โจทก์มีแต่พยานที่ได้รับคำบอกเล่าต่อๆมาว่าเปนที่หลวงพระราชทานให้ จำเลยอาสัย ส่วนทะเบียนของกระทรวงนครบาลที่จดว่าเปนที่หลวงนั้นก็โดยความเข้าใจเอาเองตามคำบอกเล่าซึ่งไม่มีหลักฐาน เมื่อปี พ.ศ. ๒๔๕๒ กระทรวงนครบาลให้ทั้งวิวาทสำหรับที่รายนี้เจ้าพนักงานเกษตร์สั่งให้ฟ้อง แต่กระทรวงนครบาลหาได้ฟ้องไม่ ทิ้งให้เวลาล่วงเลยมา ๑๕ - ๑๖ ปี ให้ยกฟ้อง โจทก์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 659/2470กระทรวงพระคลังมหาสมบัติโจทก์ขุนศรีพัศดาธรล. ป.ที่ดิน ที่หลวงหวงห้าม พยานบอกเล่า น่าที่นำสืบโจทก์ฟ้องขอให้ขับไล่ จำเลยออกจากที่ดินโดยอ้างว่า เปนที่หลวงห้าม ฎีกาตัดสินเป็นตามศาลล่างทั้งว่า ๒ โจทก์ต้องนำสืบให้สมฟ้องว่า ที่ดินเปนที่หลวงหวงห้ามหรือพระราชทานให้พระยา ม. อาสัย ในคดีนี้ โจทก์มีแต่พยานที่ได้รับคำบอกเล่าต่อๆมาว่าเปนที่หลวงพระราชทานให้ จำเลยอาสัย ส่วนทะเบียนของกระทรวงนครบาลที่จดว่าเปนที่หลวงนั้นก็โดยความเข้าใจเอาเองตามคำบอกเล่าซึ่งไม่มีหลักฐาน เมื่อปี พ.ศ. ๒๔๕๒ กระทรวงนครบาลให้ทั้งวิวาทสำหรับที่รายนี้เจ้าพนักงานเกษตร์สั่งให้ฟ้อง แต่กระทรวงนครบาลหาได้ฟ้องไม่ ทิ้งให้เวลาล่วงเลยมา ๑๕ - ๑๖ ปี ให้ยกฟ้อง โจทก์(พรหม-พิพาก-วิชัย.)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องขอให้ขับไล่ จำเลยออกจากที่ดินโดยอ้างว่า เปนที่หลวงห้าม ฎีกาตัดสินเป็นตามศาลล่างทั้งว่า ๒ โจทก์ต้องนำสืบให้สมฟ้องว่า ที่ดินเปนที่หลวงหวงห้ามหรือพระราชทานให้พระยา ม. อาสัย ในคดีนี้ โจทก์มีแต่พยานที่ได้รับคำบอกเล่าต่อๆมาว่าเปนที่หลวงพระราชทานให้ จำเลยอาสัย ส่วนทะเบียนของกระทรวงนครบาลที่จดว่าเปนที่หลวงนั้นก็โดยความเข้าใจเอาเองตามคำบอกเล่าซึ่งไม่มีหลักฐาน เมื่อปี พ.ศ. ๒๔๕๒ กระทรวงนครบาลให้ทั้งวิวาทสำหรับที่รายนี้เจ้าพนักงานเกษตร์สั่งให้ฟ้อง แต่กระทรวงนครบาลหาได้ฟ้องไม่ ทิ้งให้เวลาล่วงเลยมา ๑๕ - ๑๖ ปี ให้ยกฟ้อง โจทก์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 659/2470กระทรวงพระคลังมหาสมบัติโจทก์ขุนศรีพัศดาธรล. ป.ที่ดิน ที่หลวงหวงห้าม พยานบอกเล่า น่าที่นำสืบโจทก์ฟ้องขอให้ขับไล่ จำเลยออกจากที่ดินโดยอ้างว่า เปนที่หลวงห้าม ฎีกาตัดสินเป็นตามศาลล่างทั้งว่า ๒ โจทก์ต้องนำสืบให้สมฟ้องว่า ที่ดินเปนที่หลวงหวงห้ามหรือพระราชทานให้พระยา ม. อาสัย ในคดีนี้ โจทก์มีแต่พยานที่ได้รับคำบอกเล่าต่อๆมาว่าเปนที่หลวงพระราชทานให้ จำเลยอาสัย ส่วนทะเบียนของกระทรวงนครบาลที่จดว่าเปนที่หลวงนั้นก็โดยความเข้าใจเอาเองตามคำบอกเล่าซึ่งไม่มีหลักฐาน เมื่อปี พ.ศ. ๒๔๕๒ กระทรวงนครบาลให้ทั้งวิวาทสำหรับที่รายนี้เจ้าพนักงานเกษตร์สั่งให้ฟ้อง แต่กระทรวงนครบาลหาได้ฟ้องไม่ ทิ้งให้เวลาล่วงเลยมา ๑๕ - ๑๖ ปี ให้ยกฟ้อง โจทก์(พรหม-พิพาก-วิชัย.)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศอธิบดีกรมสรรพากรเกี่ยวกับภาษีเงินได้ (ฉบับที่ 203)เรื่อง กําหนดหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขการยกเว้นภาษีเงินได้ให้แก่ผู้ได้รับผลกระทบหรือความเสียหายจากหรือเนื่องมาจากการเกิดเพลิงไหม้อันเนื่องมาจากการชุมนุมทางการเมืองในระหว่างวันที่ 1 มีนาคม พ.ศ. 2553 ถึงวันที่ 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2553---------------------------------------------------------อาศัยอํานาจตามความในมาตรา 3 มาตรา 4 และมาตรา 5 แห่งพระราชกฤษฎีกา ออกตามความในประมวลรัษฎากร ว่าด้วยการยกเว้นรัษฎากร (ฉบับที่ 524) พ.ศ. 2554 อธิบดีกรมสรรพากรกําหนดหลักเกณฑ์ วิธีการ เงื่อนไข การได้รับยกเว้นภาษีเงินได้ให้แก่ผู้ได้รับผลกระทบหรือความเสียหายจากหรือเนื่องมาจากการเกิดเพลิงไหม้อันเนื่องมาจากการชุมนุมทางการเมืองในระหว่างวันที่ 1 มีนาคม พ.ศ. 2553 ถึงวันที่ 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2553 ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ การยกเว้นภาษีเงินได้บุคคลธรรมดาและภาษีเงินได้นิติบุคคลตามมาตรา 3 มาตรา 4 และมาตรา 5 แห่งพระราชกฤษฎีกา ออกตามความในประมวลรัษฎากร ว่าด้วยการยกเว้นรัษฎากร (ฉบับที่ 524) พ.ศ. 2554 ให้เป็นไปตามหลักเกณฑ์ในประกาศนี้ข้อ ๒ บุคคลธรรมดาที่จะใช้สิทธิยกเว้นภาษีเงินได้ ต้องเป็นผู้มีเงินได้พึงประเมินตามมาตรา 40 (5) (6) (7) หรือ (8) แห่งประมวลรัษฎากร ซึ่งต้องเสียภาษีเงินได้ตามมาตรา 48 (1) แห่งประมวลรัษฎากร โดยยื่นแบบแสดงรายการภาษีเงินได้บุคคลธรรมดาคํานวณหักค่าใช้จ่ายตามความจําเป็นและสมควรการได้รับยกเว้นภาษีเงินได้ตามวรรคหนึ่ง ให้ผู้มีหน้าที่เสียภาษีเงินได้ซึ่งเป็นบุคคลธรรมดานําเงินได้ที่ได้รับยกเว้นภาษีไปคํานวณหักจากเงินได้พึงประเมินตามมาตรา 40 แห่งประมวลรัษฎากร เมื่อได้หักตามมาตรา 42 ทวิ ถึงมาตรา 46 แห่งประมวลรัษฎากร แล้วข้อ ๓ บริษัทหรือห้างหุ้นส่วนนิติบุคคลที่จะใช้สิทธิยกเว้นภาษีเงินได้ ต้องเป็นบริษัทหรือห้างหุ้นส่วนนิติบุคคลที่คํานวณเสียภาษีเงินได้จากกําไรสุทธิตามมาตรา 65 แห่งประมวลรัษฎากรข้อ ๕ บุคคลธรรมดาและบริษัทหรือห้างหุ้นส่วนนิติบุคคลที่จะใช้สิทธิยกเว้นภาษีเงินได้ ต้องมีหลักฐานที่เกี่ยวข้องเพื่อพิสูจน์การได้รับสิทธิยกเว้นภาษีเงินได้ตามมาตรา 3 มาตรา 4 หรือ มาตรา 5 แห่งพระราชกฤษฎีกา ออกตามความในประมวลรัษฎากร ว่าด้วยการยกเว้นรัษฎากร (ฉบับที่ 524) พ.ศ.2554 แล้วแต่กรณี พร้อมที่จะให้เจ้าพนักงานประเมินตรวจสอบได้ผู้มีอํานาจลงนาม - ประกาศ ณ วันที่ 25 กรกฎาคม พ.ศ. 2554 สาธิต รังคสิริ(นายสาธิต รังคสิริ)อธิบดีกรมสรรพากร
ประกาศกระทรวงมหาดไทยประกาศกระทรวงมหาดไทยเรื่องโรคซึ่งเกิดขึ้นเกี่ยวเนื่องกับการทำงาน---------------------- อาศัยอำนาจตามความในข้อ๓ วรรคสอง แห่งประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ ๑๙ กระทรวงมหาดไทยจึงออกประกาศไว้ดังต่อไปนี้ ให้กำหนดโรคต่อไปนี้เป็นโรคซึ่งเกิดขึ้นตามลักษณะหรือสภาพของงาน หรือโรคซึ่งเกิดขึ้นจากการทำงานให้แก่นายจ้าง คือ (๑) โรคที่มีอาการเป็นพิษเนื่องจากตะกั่ว (๒) โรคที่มีอาการเป็นพิษเนื่องจากฟอสฟอรัส (๓) โรคที่มีอาการเป็นพิษเนื่องจากปรอท (๔) โรคที่มีอาการเป็นพิษเนื่องจากแมงกานีส (๕) โรคที่มีอาการเป็นพิษเนื่องจากสารหนู (๖) โรคที่มีอาการเป็นพิษเนื่องจากเบนซิน (๗) โรคที่มีอาการเป็นพิษเนื่องจากโครเมี่ยม (๘) โรคที่มีอาการเป็นพิษเนื่องจากก๊าซไนโตร (๙)โรคที่มีอาการเป็นพิษเนื่องจากคาร์บอนไบซัลไฟต์ (๑๐) โรคที่มีอาการเป็นพิษเนื่องจากอัลกอฮอล์กลั่นจากไม้ (๑๑)โรคที่มีอาการเป็นพิษเนื่องจากกัมมันตรังสี (๑๒) โรงนิวโมโคนิโอซีส (๑๓) โรคแอนแทรกซ์ (๑๔) โรคแกลนเดอรส์ หรือ (๑๕) โรคเนื่องจากการติดเชื้ออื่น ทั้งนี้ตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไป ประกาศ ณ วันที่ ๓๑ ตุลาคม ๒๕๐๑ นายพลตำรวจเอก ชาติตระการโกศล ปลัดกระทรวงมหาดไทย รักษาการในหน้าที่รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย[รก.๒๕๐๑/๙๖/๑๘พ/๑๙ พฤศจิกายน ๒๕๐๑] พุทธชาด/ พิมพ์ ๓๑ตุลาคม ๒๕๔๕ A+B(C )
ประกาศคณะกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกกลางประกาศคณะกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกกลางฉบับที่๑๘๔๓ (พ.ศ. ๒๕๕๐)เรื่องกำหนด (ปรับปรุง) เส้นทางสำหรับการขนส่งประจำทางด้วยรถโดยสารหมวด๑ ในเขตกรุงเทพมหานครและจังหวัดที่มีเส้นทางต่อเนื่องสายที่๑๖๕ พุทธมณฑลสาย ๒-ถนนศาลาธรรมสพน์-สำนักงานเขตบางกอกใหญ่เป็นพุทธมณฑลสาย ๒-ถนนศาลาธรรมสพน์-สำนักงานเขตบางกอกใหญ่และให้มีรายละเอียดเส้นทางแยกช่วงสำนักงานเขตทวีวัฒนา-สำนักงานเขตบางกอกใหญ่เพิ่มขึ้นหนึ่งช่วง[๑] ตามที่ได้มีประกาศคณะกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกกลางฉบับที่ ๑๖๙๕ (พ.ศ. ๒๕๔๙) ประกาศ ณ วันที่ ๒๔ กรกฎาคม ๒๕๔๙ กำหนด (ปรับปรุง)เส้นทางสำหรับการขนส่งประจำทางด้วยรถโดยสาร หมวด ๑ในเขตกรุงเทพมหานครและจังหวัดที่มีเส้นทางต่อเนื่อง สายที่ ๑๖๕ พุทธมณฑลสาย๒-เขตบางกอกใหญ่ เป็น พุทธมณฑลสาย ๒-ถนนศาลาธรรมสพน์-สำนักงานเขตบางกอกใหญ่ นั้นคณะกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกกลางได้พิจารณาเห็นสมควรให้ปรับปรุงเส้นทางดังกล่าวอาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๙ (๒)แห่งพระราชบัญญัติการขนส่งทางบก พ.ศ. ๒๕๒๒ ประกอบกับมติคณะกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกกลางในการประชุมครั้งที่ ๑๙/๒๕๕๐ เมื่อวันที่ ๔ ธันวาคม ๒๕๕๐ จึงให้กำหนด (ปรับปรุง)เส้นทางสำหรับการขนส่งประจำทางด้วยรถโดยสาร หมวด ๑ในเขตกรุงเทพมหานครและจังหวัดที่มีเส้นทางต่อเนื่อง สายที่ ๑๖๕ พุทธมณฑลสาย๒-ถนนศาลาธรรมสพน์-สำนักงานเขตบางกอกใหญ่ เป็น พุทธมณฑลสาย๒-ถนนศาลาธรรมสพน์-สำนักงานเขตบางกอกใหญ่และให้มีรายละเอียดเส้นทางแยกช่วงสำนักงานเขตทวีวัฒนา-สำนักงานเขตบางกอกใหญ่เพิ่มขึ้นหนึ่งช่วงโดยให้ใช้รายละเอียดเส้นทางดังต่อไปนี้สายที่๑๖๕ พุทธมณฑลสาย ๒-ถนนศาลาธรรมสพน์-สำนักงานเขตบางกอกใหญ่เริ่มต้นจากถนนพุทธมณฑลสาย ๒ (ด้านถนนบรมราชชนนี)ไปตามถนนพุทธมณฑลสาย ๒ แยกซ้ายไปตามถนนศาลาธรรมสพน์ แยกซ้ายไปตามถนนพุทธมณฑลสาย ๓แยกซ้ายไปตามถนนเพชรเกษมถึงแยกท่าพระ แยกขวาไปตามถนนรัชดาภิเษกตอนล่างจนสุดเส้นทางที่สำนักงานเขตบางกอกใหญ่ช่วงสำนักงานเขตทวีวัฒนา-สำนักงานเขตบางกอกใหญ่เริ่มต้นจากสำนักงานเขตทวีวัฒนาไปตามซอยเข้าสำนักงานเขตทวีวัฒนาแยกขวาไปตามถนนอุทยาน แยกขวาไปตามถนนพุทธมณฑลสาย ๓ แยกซ้ายไปตามถนนเพชรเกษมถึงแยกท่าพระ แยกขวาไปตามถนนรัชดาภิเษกตอนล่างจนสุดเส้นทางที่สำนักงานเขตบางกอกใหญ่ประกาศณ วันที่ ๑๕ มกราคม พ.ศ. ๒๕๕๑สุรชัยธารสิทธิ์พงษ์รองปลัดกระทรวงคมนาคมหัวหน้ากลุ่มภารกิจด้านการขนส่งประธานกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกกลางวัชศักดิ์/ผู้จัดทำ๒๕กุมภาพันธ์ ๒๕๕๑[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๒๕/ตอนที่ ๒๓ ง/หน้า ๑๖๓/๒๑ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๑
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 64347หลักกฎหมาย: ในกรณีที่โจทก์ผู้ได้รับอนุญาตให้ดำเนินคดีอย่างคนอนาถาตายลง แม้ผู้รับมรดกความจะเป็นคนมีทรัพย์เสียค่าธรรมเนียมศาลได้ ก็มีสิทธิดำเนินคดีอย่างคนอนาถาต่อไปได้ โดยไม่ต้องขอคำสั่งศาลใหม่ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 60/2503นายสุข ประเสริฐวงศ์โจทก์กระทรวงมหาดไทยจำเลย ป.วิ.พ. ม. 155, ม. 156ในกรณีที่โจทก์ผู้ได้รับอนุญาตให้ดำเนินคดีอย่างคนอนาถาตายลง แม้ผู้รับมรดกความจะเป็นคนมีทรัพย์เสียค่าธรรมเนียมศาลได้ ก็มีสิทธิดำเนินคดีอย่างคนอนาถาต่อไปได้ โดยไม่ต้องขอคำสั่งศาลใหม่(ประมูล สุวรรณศร-บริรักษ์จรรยาวัตร-สนิท สุมาวงศ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 60/2503นายสุข ประเสริฐวงศ์โจทก์กระทรวงมหาดไทยจำเลย ป.วิ.พ. ม. 155, ม. 156ในกรณีที่โจทก์ผู้ได้รับอนุญาตให้ดำเนินคดีอย่างคนอนาถาตายลง แม้ผู้รับมรดกความจะเป็นคนมีทรัพย์เสียค่าธรรมเนียมศาลได้ ก็มีสิทธิดำเนินคดีอย่างคนอนาถาต่อไปได้ โดยไม่ต้องขอคำสั่งศาลใหม่(ประมูล สุวรรณศร-บริรักษ์จรรยาวัตร-สนิท สุมาวงศ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
พระราชกำหนดแก้ไขเพิ่มเติมพระราชบัญญัติให้ใช้บทบัญญัติบรรพ 6 แห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ พุทธศักราช 2477 พุทธศักราช 2486พระราชกำหนด แก้ไขเพิ่มเติมพระราชบัญญัติให้ใช้บทบัญญัติบรรพ ๖ แห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ พุทธศักราช ๒๔๗๗ พุทธศักราช ๒๔๘๖ในพระปรมาภิไธยสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวอานันทมหิดล คณะผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ (ตามประกาศประธานสภาผู้แทนราษฎร ลงวันที่ ๔ สิงหาคม พุทธศักราช ๒๔๘๐ และวันที่ ๑๖ ธันวาคม พุทธศักราช ๒๔๘๔) อาทิตย์ทิพอาภา ปรีดี พนมยงค์ ตราไว้ ณ วันที่ ๑๙ มิถุนายน พุทธศักราช ๒๔๘๖ เป็นปีที่ ๑๐ ในรัชกาลปัจจุบันโดยที่เห็นสมควรขยายการใช้บทบัญญัติบรรพ ๖ แห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ให้ทั่วถึง เพื่อความมั่นคงและวัฒนธรรมแห่งชาติ และโดยที่มีเหตุฉุกเฉินซึ่งจะเรียกประชุมสภาผู้แทนราษฎรให้ทันท่วงทีมิได้ จึงมีพระบรมราชโองการให้ตราพระราชกำหนดขึ้นไว้ โดยอาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๕๒ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยดังต่อไปนี้มาตรา 1 มาตรา ๑ พระราชกำหนดนี้ให้เรียกว่า "พระราชกำหนดแก้ไขเพิ่มเติมพระราชบัญญัติให้ใช้บทบัญญัติบรรพ ๖ แห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ พุทธศักราช ๒๔๗๗ พุทธศักราช ๒๔๘๖"มาตรา 2 มาตรา ๒ ให้ใช้พระราชกำหนดนี้ตั้งแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา 3 มาตรา ๓ ให้ยกเลิกมาตรา ๔ แห่งพระราชบัญญัติให้ใช้บทบัญญัติบรรพ ๖ แห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ พุทธศักราช ๒๔๗๗ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ จอมพล ป. พิบูลสงคราม นายกรัฐมนตรี
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 882/2518หลักกฎหมาย: ที่ดินซึ่งภริยาก่อนบรรพ 5 มีอยู่ก่อนสมรสและอาจนำมาใช้ประโยชน์ด้วยกันได้ ไม่ต้องเอามาระคนปนกับสินเดิมของสามีก็ถือเป็นสินเดิมของภริยา สามีภริยาก่อนบรรพ 5 การขาดจากสมรสต้องบังคับตามบรรพ 5การยินยอมขาดกันเองต้องทำเป็นหนังสือมีพยานลงลายมือชื่ออย่างน้อย 2 คน การที่สามีภริยาไม่ได้หลับนอนร่วมเพศกัน แต่อยู่คนละบ้านในบริเวณเดียวกัน ไม่เป็นการทิ้งร้างกัน สามีมีภริยาใหม่แต่ไม่จดทะเบียน ทรัพย์ที่ได้มาใหม่จะมีส่วนได้ร่วมกับสามีหรือไม่. ก็ยังเป็นสินสมรสระหว่างสามีกับภริยาเดิม และใส่ชื่อภริยาในโฉนดร่วมด้วยได้ แต่จะระบุส่วนของภริยาว่าหนึ่งในสามโดยยังไม่ถึงเวลาแบ่งทรัพย์สินกันไม่ได้ สามีโอนที่ดินสินสมรสให้โดยเสน่หาแก่ภริยาใหม่ที่ไม่ได้จดทะเบียนโดยภริยามิได้ยินยอมเป็นหนังสือ การเพิกถอนต้องทำทั้งหมดมิใช่เฉพาะส่วนของภริยา ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 882/2518นางแผ้ว กรลักษณ์โจทก์นายบรรจง กรลักษณ์ กับพวกจำเลย ป.พ.พ. ม. 1453, ม. 1465, ม. 1466, ม. 1472, ม. 1473, ม. 1474, ม. 1476, ม. 1498 พ.ร.บ.ให้ใช้บทบัญญัติบรรพ 5 แห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ พ.ศ.2477 ที่ดินซึ่งภริยาก่อนบรรพ 5 มีอยู่ก่อนสมรสและอาจนำมาใช้ประโยชน์ด้วยกันได้ ไม่ต้องเอามาระคนปนกับสินเดิมของสามีก็ถือเป็นสินเดิมของภริยา สามีภริยาก่อนบรรพ 5 การขาดจากสมรสต้องบังคับตามบรรพ 5การยินยอมขาดกันเองต้องทำเป็นหนังสือมีพยานลงลายมือชื่ออย่างน้อย 2 คน การที่สามีภริยาไม่ได้หลับนอนร่วมเพศกัน แต่อยู่คนละบ้านในบริเวณเดียวกัน ไม่เป็นการทิ้งร้างกัน สามีมีภริยาใหม่แต่ไม่จดทะเบียน ทรัพย์ที่ได้มาใหม่จะมีส่วนได้ร่วมกับสามีหรือไม่. ก็ยังเป็นสินสมรสระหว่างสามีกับภริยาเดิม และใส่ชื่อภริยาในโฉนดร่วมด้วยได้ แต่จะระบุส่วนของภริยาว่าหนึ่งในสามโดยยังไม่ถึงเวลาแบ่งทรัพย์สินกันไม่ได้ สามีโอนที่ดินสินสมรสให้โดยเสน่หาแก่ภริยาใหม่ที่ไม่ได้จดทะเบียนโดยภริยามิได้ยินยอมเป็นหนังสือ การเพิกถอนต้องทำทั้งหมดมิใช่เฉพาะส่วนของภริยา(สนับ คัมภีรยส-รื่น วิไลชนม์-สมชัย ทรัพยวณิช)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 882/2518นางแผ้ว กรลักษณ์โจทก์นายบรรจง กรลักษณ์ กับพวกจำเลย ป.พ.พ. ม. 1453, ม. 1465, ม. 1466, ม. 1472, ม. 1473, ม. 1474, ม. 1476, ม. 1498 พ.ร.บ.ให้ใช้บทบัญญัติบรรพ 5 แห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ พ.ศ.2477 ที่ดินซึ่งภริยาก่อนบรรพ 5 มีอยู่ก่อนสมรสและอาจนำมาใช้ประโยชน์ด้วยกันได้ ไม่ต้องเอามาระคนปนกับสินเดิมของสามีก็ถือเป็นสินเดิมของภริยา สามีภริยาก่อนบรรพ 5 การขาดจากสมรสต้องบังคับตามบรรพ 5การยินยอมขาดกันเองต้องทำเป็นหนังสือมีพยานลงลายมือชื่ออย่างน้อย 2 คน การที่สามีภริยาไม่ได้หลับนอนร่วมเพศกัน แต่อยู่คนละบ้านในบริเวณเดียวกัน ไม่เป็นการทิ้งร้างกัน สามีมีภริยาใหม่แต่ไม่จดทะเบียน ทรัพย์ที่ได้มาใหม่จะมีส่วนได้ร่วมกับสามีหรือไม่. ก็ยังเป็นสินสมรสระหว่างสามีกับภริยาเดิม และใส่ชื่อภริยาในโฉนดร่วมด้วยได้ แต่จะระบุส่วนของภริยาว่าหนึ่งในสามโดยยังไม่ถึงเวลาแบ่งทรัพย์สินกันไม่ได้ สามีโอนที่ดินสินสมรสให้โดยเสน่หาแก่ภริยาใหม่ที่ไม่ได้จดทะเบียนโดยภริยามิได้ยินยอมเป็นหนังสือ การเพิกถอนต้องทำทั้งหมดมิใช่เฉพาะส่วนของภริยา(สนับ คัมภีรยส-รื่น วิไลชนม์-สมชัย ทรัพยวณิช)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2595/2529หลักกฎหมาย: คำร้องขอพิจารณาใหม่กล่าวแต่เหตุที่จำเลยมิได้จงใจขาดนัดพิจารณาไม่ได้กล่าวโดยละเอียดชัดแจ้งซึ่งข้อคัดค้านคำตัดสินชี้ขาดของศาลเพื่อให้เห็นว่าหากมีการพิจารณาใหม่จำเลยเอาชนะคดีได้คำขอจำเลยไม่ชอบด้วยป.วิ.พ.มาตรา208วรรคท้ายศาลชอบที่จะยกคำร้องได้โดยไม่ต้องไต่สวน.(ที่มา-ส่งเสริมฯ) ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2595/2529นาย สมมิตร สุทธิเชื้อชาติ กับพวกโจทก์นาย เลิศศักดิ์ งามมิตรสมบูรณ์จำเลย ป.วิ.พ. ม. 208 วรรคท้ายคำร้องขอพิจารณาใหม่กล่าวแต่เหตุที่จำเลยมิได้จงใจขาดนัดพิจารณาไม่ได้กล่าวโดยละเอียดชัดแจ้งซึ่งข้อคัดค้านคำตัดสินชี้ขาดของศาลเพื่อให้เห็นว่าหากมีการพิจารณาใหม่จำเลยเอาชนะคดีได้คำขอจำเลยไม่ชอบด้วยป.วิ.พ.มาตรา208วรรคท้ายศาลชอบที่จะยกคำร้องได้โดยไม่ต้องไต่สวน.(ที่มา-ส่งเสริมฯ)(ไพจิตร วิเศษโกสิน-อาจ ปัญญาดิลก-ดำรง สายเชื้อ)แหล่งที่มาADMINแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2595/2529นาย สมมิตร สุทธิเชื้อชาติ กับพวกโจทก์นาย เลิศศักดิ์ งามมิตรสมบูรณ์จำเลย ป.วิ.พ. ม. 208 วรรคท้ายคำร้องขอพิจารณาใหม่กล่าวแต่เหตุที่จำเลยมิได้จงใจขาดนัดพิจารณาไม่ได้กล่าวโดยละเอียดชัดแจ้งซึ่งข้อคัดค้านคำตัดสินชี้ขาดของศาลเพื่อให้เห็นว่าหากมีการพิจารณาใหม่จำเลยเอาชนะคดีได้คำขอจำเลยไม่ชอบด้วยป.วิ.พ.มาตรา208วรรคท้ายศาลชอบที่จะยกคำร้องได้โดยไม่ต้องไต่สวน.(ที่มา-ส่งเสริมฯ)(ไพจิตร วิเศษโกสิน-อาจ ปัญญาดิลก-ดำรง สายเชื้อ)แหล่งที่มาADMINแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศสํานักงานคณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ที่ สจ. 8/2543เรื่อง แบบของร่างหนังสือชี้ชวนกรณีการเสนอขายหลักทรัพย์ที่ออกใหม่พร้อมกับการทําคําเสนอซื้อหลักทรัพย์เดิมของบริษัทจดทะเบียนเพื่อ ปรับโครงสร้างการถือหุ้นและการจัดการ และการเผยแพร่ข้อมูลก่อนแบบแสดงรายการข้อมูลการเสนอขายหลักทรัพย์มีผลใช้บังคับ อาศัยอํานาจตามความในมาตรา 72 มาตรา 77 และมาตรา 78 แห่งพระราชบัญญัติหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ พ.ศ. 2535 สํานักงานคณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ออกข้อกําหนดไว้ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ ในประกาศนี้ "ประกาศที่ กจ. 6/2543" หมายความว่า ประกาศคณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ที่ กจ. 6/2543 เรื่อง หลักเกณฑ์เกี่ยวกับการเสนอขายหลักทรัพย์ที่ออกใหม่พร้อมกับการทําคําเสนอซื้อหลักทรัพย์เดิมของบริษัทจดทะเบียนเพื่อปรับโครงสร้างการถือหุ้นและการจัดการ ลงวันที่ 6 มกราคม 2543 "ผู้เสนอขายหลักทรัพย์" หมายความว่า บริษัทมหาชนจํากัดที่ประสงค์จะเสนอขายหลักทรัพย์ที่ออกใหม่และในขณะเดียวกันจะทําคําเสนอซื้อหลักทรัพย์ของบริษัทจดทะเบียน "บริษัทจดทะเบียน" หมายความว่า บริษัทที่มีหลักทรัพย์จดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์ และเป็นกิจการที่จะถูกครอบงํากิจการจากการทําคําเสนอซื้อหลักทรัพย์โดยผู้เสนอขายหลักทรัพย์ "สํานักงาน" หมายความว่า สํานักงานคณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ข้อ ๒ ให้ผู้เสนอขายหลักทรัพย์ยื่นร่างหนังสือชี้ชวนต่อสํานักงาน จํานวนห้าชุด โดยมีที่ปรึกษาทางการเงินที่สํานักงานให้ความเห็นชอบเป็นผู้ร่วมจัดทําร่างหนังสือชี้ชวนดังกล่าว แบบของร่างหนังสือชี้ชวนให้เป็นไปตามแบบ 69/247-1 ท้ายประกาศที่ กจ. 6/2543 เว้นแต่ในส่วนที่เกี่ยวกับการรับรองความถูกต้องของข้อมูลให้ใช้ตามแบบ 72-1 ท้ายประกาศสํานักงานคณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ว่าด้วย แบบของร่างหนังสือชี้ชวน โดยอนุโลมข้อ ๓ ในกรณีที่ผู้เสนอขายหลักทรัพย์ประสงค์จะเผยแพร่ข้อมูลการเสนอขายหลักทรัพย์ก่อนวันที่แบบแสดงรายการข้อมูลการเสนอขายหลักทรัพย์และร่างหนังสือชี้ชวนมีผลใช้บังคับ เอกสารเผยแพร่ข้อมูลดังกล่าวต้องมีแบบและข้อมูลเป็นไปตามแบบ 69/247-1 ที่ยื่นไว้ต่อสํานักงาน ทั้งนี้ ต้องจัดให้เอกสารเผยแพร่ข้อมูลนั้นปรากฏข้อความบนปกหน้าด้านนอกของเอกสารเผยแพร่ที่มีลักษณะเช่นเดียวกับที่กําหนดไว้ตามประกาศสํานักงานคณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ ว่าด้วยการเผยแพร่ข้อมูลเกี่ยวกับการเสนอขายหลักทรัพย์ก่อนวันที่แบบแสดงรายการข้อมูลการเสนอขายหลักทรัพย์และร่างหนังสือชี้ชวนมีผลใช้บังคับข้อ ๔ บุคคลทั่วไปสามารถขอตรวจสอบหรือขอสําเนาแบบแสดงรายการข้อมูลการเสนอขายหลักทรัพย์หรือร่างหนังสือชี้ชวนที่ยื่นไว้ต่อสํานักงานได้ในวันและเวลาทําการของสํานักงาน โดยปฏิบัติตามระเบียบของสํานักงานข้อ ๕ ประกาศนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปผู้มีอํานาจลงนาม - ประกาศ ณ วันที่ 2 มีนาคม พ.ศ. 2543 (นายประสาร ไตรรัตน์วรกุล) เลขาธิการ สํานักงานคณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 469/2534หลักกฎหมาย: จำเลยเป็นบุตรเขยของผู้เสียหาย ไม่เคยมีสาเหตุโกรธเคืองกันก่อนเกิดเหตุร่วมดื่มสุราด้วยกันจนเมา สาเหตุที่ทะเลาะกันก็เป็นเรื่องเพียงเล็กน้อยแม้มีดที่จำเลยแทงผู้เสียหายจะยาวถึง 8 นิ้วเศษ และจำเลยแทงผู้เสียหายที่บริเวณชายโครงซึ่งเป็นอวัยวะสำคัญของผู้ตาย แต่จำเลยก็แทงเพียงครั้งเดียวโดยไม่ได้แทงซ้ำทั้ง ๆ ที่มีโอกาส เมื่อจำเลยเห็นผู้เสียหายมีโลหิตไหล จำเลยก็ใช้มือปิดแผลให้เพราะเกรงว่าโลหิตจะออกมาก แสดงว่าจำเลยไม่มีเจตนาฆ่าผู้เสียหาย เพียงแต่มีเจตนาทำร้าย โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษฐานพยายามฆ่า แม้ข้อเท็จจริงฟังได้ว่าจำเลยมีเจตนาทำร้ายร่างกายเท่านั้น แต่การกระทำความผิดฐานทำร้ายร่างกายเป็นการกระทำที่รวมอยู่ในความผิดฐานฆ่าผู้อื่น และเป็นความผิดได้อยู่ในตัวเอง ศาลพิพากษาลงโทษจำเลยฐานทำร้ายร่างกายได้ตาม ป.วิ.อ มาตรา 192 วรรคท้าย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 469/2534พนักงานอัยการจังหวัดลำปางโจทก์นายสม มังป๋องจำเลย ป.อ. ม. 59, ม. 80, ม. 288, ม. 297 (8) ป.วิ.อ. ม. 192 วรรคท้ายจำเลยเป็นบุตรเขยของผู้เสียหาย ไม่เคยมีสาเหตุโกรธเคืองกันก่อนเกิดเหตุร่วมดื่มสุราด้วยกันจนเมา สาเหตุที่ทะเลาะกันก็เป็นเรื่องเพียงเล็กน้อยแม้มีดที่จำเลยแทงผู้เสียหายจะยาวถึง 8 นิ้วเศษ และจำเลยแทงผู้เสียหายที่บริเวณชายโครงซึ่งเป็นอวัยวะสำคัญของผู้ตาย แต่จำเลยก็แทงเพียงครั้งเดียวโดยไม่ได้แทงซ้ำทั้ง ๆ ที่มีโอกาส เมื่อจำเลยเห็นผู้เสียหายมีโลหิตไหล จำเลยก็ใช้มือปิดแผลให้เพราะเกรงว่าโลหิตจะออกมาก แสดงว่าจำเลยไม่มีเจตนาฆ่าผู้เสียหาย เพียงแต่มีเจตนาทำร้าย โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษฐานพยายามฆ่า แม้ข้อเท็จจริงฟังได้ว่าจำเลยมีเจตนาทำร้ายร่างกายเท่านั้น แต่การกระทำความผิดฐานทำร้ายร่างกายเป็นการกระทำที่รวมอยู่ในความผิดฐานฆ่าผู้อื่น และเป็นความผิดได้อยู่ในตัวเอง ศาลพิพากษาลงโทษจำเลยฐานทำร้ายร่างกายได้ตาม ป.วิ.อ มาตรา 192 วรรคท้าย(ไพฑูรย์ เนติโพธิ์-นาม ยิ้มแย้ม-โสภณ จันเทรมะ)ศาลจังหวัดลำปาง - นายบุญไชย ธนาพันธ์สินศาลอุทธรณ์ภาค ๒ - นายเหล็ก ไทรวิจิตรแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 469/2534พนักงานอัยการจังหวัดลำปางโจทก์นายสม มังป๋องจำเลย ป.อ. ม. 59, ม. 80, ม. 288, ม. 297 (8) ป.วิ.อ. ม. 192 วรรคท้ายจำเลยเป็นบุตรเขยของผู้เสียหาย ไม่เคยมีสาเหตุโกรธเคืองกันก่อนเกิดเหตุร่วมดื่มสุราด้วยกันจนเมา สาเหตุที่ทะเลาะกันก็เป็นเรื่องเพียงเล็กน้อยแม้มีดที่จำเลยแทงผู้เสียหายจะยาวถึง 8 นิ้วเศษ และจำเลยแทงผู้เสียหายที่บริเวณชายโครงซึ่งเป็นอวัยวะสำคัญของผู้ตาย แต่จำเลยก็แทงเพียงครั้งเดียวโดยไม่ได้แทงซ้ำทั้ง ๆ ที่มีโอกาส เมื่อจำเลยเห็นผู้เสียหายมีโลหิตไหล จำเลยก็ใช้มือปิดแผลให้เพราะเกรงว่าโลหิตจะออกมาก แสดงว่าจำเลยไม่มีเจตนาฆ่าผู้เสียหาย เพียงแต่มีเจตนาทำร้าย โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษฐานพยายามฆ่า แม้ข้อเท็จจริงฟังได้ว่าจำเลยมีเจตนาทำร้ายร่างกายเท่านั้น แต่การกระทำความผิดฐานทำร้ายร่างกายเป็นการกระทำที่รวมอยู่ในความผิดฐานฆ่าผู้อื่น และเป็นความผิดได้อยู่ในตัวเอง ศาลพิพากษาลงโทษจำเลยฐานทำร้ายร่างกายได้ตาม ป.วิ.อ มาตรา 192 วรรคท้าย(ไพฑูรย์ เนติโพธิ์-นาม ยิ้มแย้ม-โสภณ จันเทรมะ)ศาลจังหวัดลำปาง - นายบุญไชย ธนาพันธ์สินศาลอุทธรณ์ภาค ๒ - นายเหล็ก ไทรวิจิตรแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 643/2470หลักกฎหมาย: ป้องกันพอสมควรแก่เหตุถูกฟันข้างหลังแล้วหันมาฟันบ้างพ. มีสาเหตุกับ จำเลย พ. มาด่าท้าทายที่หน้าบ้านจำเลย และรื้อรั้วหนามเข้ามาในบ้าน จำเลยห้าม แต่ พ. ยังแสดงกิริยาจะทำร้ายอยู่อีก จำเลยจึงผลัก พ. ไป พ. จำเลยหันหลังจะเข้าบ้าน พ. ฟันจำเลยถูกหลัง จำเลยจึงหันหน้าไปฟัน พ. เพื่อป้องกันตัวไว้ โดยเกรงว่า พ. จะทำร้าย จำเลยอีก และทั้ง ๒ มีบาดเจ็บด้วยกัน ฎีกาตัดสินยืนศาลอุทธรณ์ว่า จำเลยกระทำป้องกันตัวพอสมควรแก่เหตุ ให้ยกฟ้องโจทก์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 643/2470อัยการพระนครศรีอยุธยาโจทก์นายเยื่อกับพวกล. ป.อ. ม. 50ป้องกันพอสมควรแก่เหตุถูกฟันข้างหลังแล้วหันมาฟันบ้างพ. มีสาเหตุกับ จำเลย พ. มาด่าท้าทายที่หน้าบ้านจำเลย และรื้อรั้วหนามเข้ามาในบ้าน จำเลยห้าม แต่ พ. ยังแสดงกิริยาจะทำร้ายอยู่อีก จำเลยจึงผลัก พ. ไป พ. จำเลยหันหลังจะเข้าบ้าน พ. ฟันจำเลยถูกหลัง จำเลยจึงหันหน้าไปฟัน พ. เพื่อป้องกันตัวไว้ โดยเกรงว่า พ. จะทำร้าย จำเลยอีก และทั้ง ๒ มีบาดเจ็บด้วยกัน ฎีกาตัดสินยืนศาลอุทธรณ์ว่า จำเลยกระทำป้องกันตัวพอสมควรแก่เหตุ ให้ยกฟ้องโจทก์(พรหม-พิพาก-พิพาก)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: พ. มีสาเหตุกับ จำเลย พ. มาด่าท้าทายที่หน้าบ้านจำเลย และรื้อรั้วหนามเข้ามาในบ้าน จำเลยห้าม แต่ พ. ยังแสดงกิริยาจะทำร้ายอยู่อีก จำเลยจึงผลัก พ. ไป พ. จำเลยหันหลังจะเข้าบ้าน พ. ฟันจำเลยถูกหลัง จำเลยจึงหันหน้าไปฟัน พ. เพื่อป้องกันตัวไว้ โดยเกรงว่า พ. จะทำร้าย จำเลยอีก และทั้ง ๒ มีบาดเจ็บด้วยกัน ฎีกาตัดสินยืนศาลอุทธรณ์ว่า จำเลยกระทำป้องกันตัวพอสมควรแก่เหตุ ให้ยกฟ้องโจทก์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 643/2470อัยการพระนครศรีอยุธยาโจทก์นายเยื่อกับพวกล. ป.อ. ม. 50ป้องกันพอสมควรแก่เหตุถูกฟันข้างหลังแล้วหันมาฟันบ้างพ. มีสาเหตุกับ จำเลย พ. มาด่าท้าทายที่หน้าบ้านจำเลย และรื้อรั้วหนามเข้ามาในบ้าน จำเลยห้าม แต่ พ. ยังแสดงกิริยาจะทำร้ายอยู่อีก จำเลยจึงผลัก พ. ไป พ. จำเลยหันหลังจะเข้าบ้าน พ. ฟันจำเลยถูกหลัง จำเลยจึงหันหน้าไปฟัน พ. เพื่อป้องกันตัวไว้ โดยเกรงว่า พ. จะทำร้าย จำเลยอีก และทั้ง ๒ มีบาดเจ็บด้วยกัน ฎีกาตัดสินยืนศาลอุทธรณ์ว่า จำเลยกระทำป้องกันตัวพอสมควรแก่เหตุ ให้ยกฟ้องโจทก์(พรหม-พิพาก-พิพาก)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ