คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 61443หลักกฎหมาย: ความว่า จำเลยที่ 1 ที่ 2 อุทธรณ์ ศาลแรงงานกลางสั่งว่าอุทธรณ์ข้อ 3,4,5,6 เป็นอุทธรณ์คัดค้านดุลพินิจศาลในการรับฟังข้อเท็จจริง ถือเป็นอุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริง ต้องห้ามตามพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ. 2522มาตรา 54 จึงไม่รับ ฯลฯจำเลยที่ 1 ที่ 2 เห็นว่า อุทธรณ์ข้อ 3 และข้อ 4 เป็นปัญหาข้อกฎหมายว่า การวินิจฉัยคดีของศาลแรงงานกลางไม่ชอบด้วยกฎหมายเนื่องจากไม่นำข้อเท็จจริงตามฟ้องและที่โจทก์นำสืบมาวินิจฉัยประเด็นข้อพิพาท ส่วนอุทธรณ์ข้อ 5 เป็นปัญหาข้อกฎหมายในเรื่องหน้าที่นำสืบกับเรื่องสิทธิและประโยชน์ที่เกิดขึ้นตามสัญญาจ้างแรงงานและอุทธรณ์ข้อ 6 ก็เป็นปัญหาข้อกฎหมายว่า ตามเอกสารหมาย จ.5แปลได้ว่า โจทก์มีสิทธิได้รับเงินโบนัสหรือไม่โปรดมีคำสั่งให้รับอุทธรณ์ของจำเลยไว้พิจารณาต่อไปหมายเหตุ โจทก์ได้รับสำเนาคำร้องแล้ว (อันดับ 76 แผ่นที่ 4)ศาลแรงงานกลางพิพากษาให้จำเลยทั้งสองร่วมกันชำระเงินจำนวน806,636.32 บาทแก่โจทก์ พร้อมด้วยดอกเบี้ยอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีดังนี้ นับแต่วันที่ 10 สิงหาคม 2530 เป็นต้นไปจนกว่าจะชำระเสร็จในต้นเงิน 197,100 บาท และนับตั้งแต่วันที่ 9 กันยายน 2530อันเป็นวันฟ้องเป็นต้นไปจนกว่าจะชำระเสร็จในต้นเงิน 609,536.32บาท ฯลฯจำเลยที่ 1 ที่ 2 อุทธรณ์ ศาลแรงงานกลางมีคำสั่งดังกล่าว(อันดับ 69)จำเลยที่ 1 ที่ 2 จึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 74)คำสั่งศาลแรงงานกลางฟังข้อเท็จจริงว่า โจทก์ไม่ทราบว่านายพิเชฏฐ์ ไชยคุตร ผู้ใต้บังคับบัญชาของโจทก์ยักยอกเงินของจำเลยที่ 1 มาก่อน จำเลยทั้งสองอุทธรณ์ตามข้อ 3 และข้อ 4 ว่าแม้ตามพยานหลักฐานของโจทก์เองคดีย่อมรับฟังได้แล้วว่าโจทก์ทราบถึงการยักยอกของนายพิเชฏฐ์ ไชยคุตรมาก่อน ศาลแรงงานกลางฟังข้อเท็จจริงว่า จำเลยที่ 1 มีระเบียบว่าด้วยการจ่ายเงินบำเหน็จจำเลยทั้งสองอุทธรณ์ตามข้อ 5 ว่า ตามคำเบิกความของจำเลยที่ 2จะฟังว่าจำเลยที่ 1 มีระเบียบปฏิบัติในการจ่ายเงินบำเหน็จหาได้ไม่เห็นว่าอุทธรณ์ตามข้อ 3 ข้อ 4 และข้อ 5 เป็นอุทธรณ์ที่โต้เถียงดุลพินิจในการรับฟังพยานหลักฐานของศาลแรงงานกลาง เป็นอุทธรณ์ในข้อเท็จจริงต้องห้ามตามพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ. 2522 มาตรา 54 ศาลแรงงานกลางไม่รับอุทธรณ์ทั้งสามข้อนั้นชอบแล้ว ส่วนอุทธรณ์ข้อ 6 เป็นการแปลข้อบังคับหรือระเบียบว่าด้วยการจ่ายเงินโบนัส เอกสารหมาย จ.5 ว่า โจทก์มีสิทธิเรียกร้องเงินโบนัสหรือไม่ เป็นการแปลเอกสารซึ่งเป็นข้อกฎหมายจึงเป็นอุทธรณ์ในข้อกฎหมาย ให้รับอุทธรณ์ข้อ 6 ไว้พิจารณาให้ศาลแรงงานกลางดำเนินกระบวนพิจารณาว่าด้วยการอุทธรณ์แล้วรีบส่งสำนวนไปยังศาลฎีกาโดยเร็ว ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 190/2531นายประวิทย์ วัชรอยู่โจทก์บริษัท เอฟ.อี.ซิลลิค (กรุงเทพ) จำกัด กับพวกจำเลยบริษัท เอฟ.อี.ซิลลิค (กรุงเทพ) จำกัด ที่ 1ผู้ยื่นคำร้องนายเดิร์ก เนาว์มานน์ ที่ 2 จำเลยผู้ยื่นคำร้อง พ.ร.บ.จัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ.2522 ม. 54ความว่า จำเลยที่ 1 ที่ 2 อุทธรณ์ ศาลแรงงานกลางสั่งว่าอุทธรณ์ข้อ 3,4,5,6 เป็นอุทธรณ์คัดค้านดุลพินิจศาลในการรับฟังข้อเท็จจริง ถือเป็นอุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริง ต้องห้ามตามพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ. 2522มาตรา 54 จึงไม่รับ ฯลฯจำเลยที่ 1 ที่ 2 เห็นว่า อุทธรณ์ข้อ 3 และข้อ 4 เป็นปัญหาข้อกฎหมายว่า การวินิจฉัยคดีของศาลแรงงานกลางไม่ชอบด้วยกฎหมายเนื่องจากไม่นำข้อเท็จจริงตามฟ้องและที่โจทก์นำสืบมาวินิจฉัยประเด็นข้อพิพาท ส่วนอุทธรณ์ข้อ 5 เป็นปัญหาข้อกฎหมายในเรื่องหน้าที่นำสืบกับเรื่องสิทธิและประโยชน์ที่เกิดขึ้นตามสัญญาจ้างแรงงานและอุทธรณ์ข้อ 6 ก็เป็นปัญหาข้อกฎหมายว่า ตามเอกสารหมาย จ.5แปลได้ว่า โจทก์มีสิทธิได้รับเงินโบนัสหรือไม่โปรดมีคำสั่งให้รับอุทธรณ์ของจำเลยไว้พิจารณาต่อไปหมายเหตุ โจทก์ได้รับสำเนาคำร้องแล้ว (อันดับ 76 แผ่นที่ 4)ศาลแรงงานกลางพิพากษาให้จำเลยทั้งสองร่วมกันชำระเงินจำนวน806,636.32 บาทแก่โจทก์ พร้อมด้วยดอกเบี้ยอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีดังนี้ นับแต่วันที่ 10 สิงหาคม 2530 เป็นต้นไปจนกว่าจะชำระเสร็จในต้นเงิน 197,100 บาท และนับตั้งแต่วันที่ 9 กันยายน 2530อันเป็นวันฟ้องเป็นต้นไปจนกว่าจะชำระเสร็จในต้นเงิน 609,536.32บาท ฯลฯจำเลยที่ 1 ที่ 2 อุทธรณ์ ศาลแรงงานกลางมีคำสั่งดังกล่าว(อันดับ 69)จำเลยที่ 1 ที่ 2 จึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 74)คำสั่งศาลแรงงานกลางฟังข้อเท็จจริงว่า โจทก์ไม่ทราบว่านายพิเชฏฐ์ ไชยคุตร ผู้ใต้บังคับบัญชาของโจทก์ยักยอกเงินของจำเลยที่ 1 มาก่อน จำเลยทั้งสองอุทธรณ์ตามข้อ 3 และข้อ 4 ว่าแม้ตามพยานหลักฐานของโจทก์เองคดีย่อมรับฟังได้แล้วว่าโจทก์ทราบถึงการยักยอกของนายพิเชฏฐ์ ไชยคุตรมาก่อน ศาลแรงงานกลางฟังข้อเท็จจริงว่า จำเลยที่ 1 มีระเบียบว่าด้วยการจ่ายเงินบำเหน็จจำเลยทั้งสองอุทธรณ์ตามข้อ 5 ว่า ตามคำเบิกความของจำเลยที่ 2จะฟังว่าจำเลยที่ 1 มีระเบียบปฏิบัติในการจ่ายเงินบำเหน็จหาได้ไม่เห็นว่าอุทธรณ์ตามข้อ 3 ข้อ 4 และข้อ 5 เป็นอุทธรณ์ที่โต้เถียงดุลพินิจในการรับฟังพยานหลักฐานของศาลแรงงานกลาง เป็นอุทธรณ์ในข้อเท็จจริงต้องห้ามตามพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ. 2522 มาตรา 54 ศาลแรงงานกลางไม่รับอุทธรณ์ทั้งสามข้อนั้นชอบแล้ว ส่วนอุทธรณ์ข้อ 6 เป็นการแปลข้อบังคับหรือระเบียบว่าด้วยการจ่ายเงินโบนัส เอกสารหมาย จ.5 ว่า โจทก์มีสิทธิเรียกร้องเงินโบนัสหรือไม่ เป็นการแปลเอกสารซึ่งเป็นข้อกฎหมายจึงเป็นอุทธรณ์ในข้อกฎหมาย ให้รับอุทธรณ์ข้อ 6 ไว้พิจารณาให้ศาลแรงงานกลางดำเนินกระบวนพิจารณาว่าด้วยการอุทธรณ์แล้วรีบส่งสำนวนไปยังศาลฎีกาโดยเร็ว(จุนท์ จันทรวงศ์-มาโนช เพียรสนอง-สีนวล คงลาภ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 190/2531นายประวิทย์ วัชรอยู่โจทก์บริษัท เอฟ.อี.ซิลลิค (กรุงเทพ) จำกัด กับพวกจำเลยบริษัท เอฟ.อี.ซิลลิค (กรุงเทพ) จำกัด ที่ 1ผู้ยื่นคำร้องนายเดิร์ก เนาว์มานน์ ที่ 2 จำเลยผู้ยื่นคำร้อง พ.ร.บ.จัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ.2522 ม. 54ความว่า จำเลยที่ 1 ที่ 2 อุทธรณ์ ศาลแรงงานกลางสั่งว่าอุทธรณ์ข้อ 3,4,5,6 เป็นอุทธรณ์คัดค้านดุลพินิจศาลในการรับฟังข้อเท็จจริง ถือเป็นอุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริง ต้องห้ามตามพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ. 2522มาตรา 54 จึงไม่รับ ฯลฯจำเลยที่ 1 ที่ 2 เห็นว่า อุทธรณ์ข้อ 3 และข้อ 4 เป็นปัญหาข้อกฎหมายว่า การวินิจฉัยคดีของศาลแรงงานกลางไม่ชอบด้วยกฎหมายเนื่องจากไม่นำข้อเท็จจริงตามฟ้องและที่โจทก์นำสืบมาวินิจฉัยประเด็นข้อพิพาท ส่วนอุทธรณ์ข้อ 5 เป็นปัญหาข้อกฎหมายในเรื่องหน้าที่นำสืบกับเรื่องสิทธิและประโยชน์ที่เกิดขึ้นตามสัญญาจ้างแรงงานและอุทธรณ์ข้อ 6 ก็เป็นปัญหาข้อกฎหมายว่า ตามเอกสารหมาย จ.5แปลได้ว่า โจทก์มีสิทธิได้รับเงินโบนัสหรือไม่โปรดมีคำสั่งให้รับอุทธรณ์ของจำเลยไว้พิจารณาต่อไปหมายเหตุ โจทก์ได้รับสำเนาคำร้องแล้ว (อันดับ 76 แผ่นที่ 4)ศาลแรงงานกลางพิพากษาให้จำเลยทั้งสองร่วมกันชำระเงินจำนวน806,636.32 บาทแก่โจทก์ พร้อมด้วยดอกเบี้ยอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีดังนี้ นับแต่วันที่ 10 สิงหาคม 2530 เป็นต้นไปจนกว่าจะชำระเสร็จในต้นเงิน 197,100 บาท และนับตั้งแต่วันที่ 9 กันยายน 2530อันเป็นวันฟ้องเป็นต้นไปจนกว่าจะชำระเสร็จในต้นเงิน 609,536.32บาท ฯลฯจำเลยที่ 1 ที่ 2 อุทธรณ์ ศาลแรงงานกลางมีคำสั่งดังกล่าว(อันดับ 69)จำเลยที่ 1 ที่ 2 จึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 74)คำสั่งศาลแรงงานกลางฟังข้อเท็จจริงว่า โจทก์ไม่ทราบว่านายพิเชฏฐ์ ไชยคุตร ผู้ใต้บังคับบัญชาของโจทก์ยักยอกเงินของจำเลยที่ 1 มาก่อน จำเลยทั้งสองอุทธรณ์ตามข้อ 3 และข้อ 4 ว่าแม้ตามพยานหลักฐานของโจทก์เองคดีย่อมรับฟังได้แล้วว่าโจทก์ทราบถึงการยักยอกของนายพิเชฏฐ์ ไชยคุตรมาก่อน ศาลแรงงานกลางฟังข้อเท็จจริงว่า จำเลยที่ 1 มีระเบียบว่าด้วยการจ่ายเงินบำเหน็จจำเลยทั้งสองอุทธรณ์ตามข้อ 5 ว่า ตามคำเบิกความของจำเลยที่ 2จะฟังว่าจำเลยที่ 1 มีระเบียบปฏิบัติในการจ่ายเงินบำเหน็จหาได้ไม่เห็นว่าอุทธรณ์ตามข้อ 3 ข้อ 4 และข้อ 5 เป็นอุทธรณ์ที่โต้เถียงดุลพินิจในการรับฟังพยานหลักฐานของศาลแรงงานกลาง เป็นอุทธรณ์ในข้อเท็จจริงต้องห้ามตามพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ. 2522 มาตรา 54 ศาลแรงงานกลางไม่รับอุทธรณ์ทั้งสามข้อนั้นชอบแล้ว ส่วนอุทธรณ์ข้อ 6 เป็นการแปลข้อบังคับหรือระเบียบว่าด้วยการจ่ายเงินโบนัส เอกสารหมาย จ.5 ว่า โจทก์มีสิทธิเรียกร้องเงินโบนัสหรือไม่ เป็นการแปลเอกสารซึ่งเป็นข้อกฎหมายจึงเป็นอุทธรณ์ในข้อกฎหมาย ให้รับอุทธรณ์ข้อ 6 ไว้พิจารณาให้ศาลแรงงานกลางดำเนินกระบวนพิจารณาว่าด้วยการอุทธรณ์แล้วรีบส่งสำนวนไปยังศาลฎีกาโดยเร็ว(จุนท์ จันทรวงศ์-มาโนช เพียรสนอง-สีนวล คงลาภ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ