คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3806/2531หลักกฎหมาย: จำเลยได้กำหนดระเบียบปฏิบัติเกี่ยวกับการจัดหาวัสดุอุปกรณ์การเกษตรเป็นเงินสดว่า ให้หัวหน้าหน่วยอำเภอเป็นผู้เก็บรักษาเงินสดและส่งฝากเงินสดที่มีจำนวนตั้งแต่ 1,000 บาทขึ้นไปเข้าธนาคารหรือสาขา โจทก์เป็นหัวหน้าหน่วยสินเชื่ออำเภอมีหน้าที่รับผิดชอบด้วยการเงิน รับเงินจากลูกค้าการเกษตรไว้จำนวน1,074 บาท แม้จะเกินจำนวนที่โจทก์สามารถเก็บรักษาไว้ได้เพียง 74 บาท แต่โจทก์ส่งฝากเข้าบัญชีสาขาล่าช้าถึง 5 วันดังนี้ ถือได้ว่าโจทก์จงใจฝ่าฝืนข้อบังคับหรือระเบียบเกี่ยวกับการทำงานของจำเลยอันเป็นกรณีร้ายแรงตามประกาศกระทรวงมหาดไทยเรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ข้อ 47(3) จำเลยสามารถเลิกจ้างโจทก์ได้โดยไม่ต้องจ่ายค่าชดเชยโจทก์ฟ้องขอให้บังคับจำเลยจ่ายค่าเสียหายเนื่องจากเลิกจ้างโดยไม่เป็นธรรมค่าชดเชย และสินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้ารวมเป็นเงิน 2,390,880 บาท พร้อมดอกเบี้ยให้แก่โจทก์จำเลยให้การว่า เลิกจ้างโจทก์เพราะโจทก์จงใจไม่ปฏิบัติตามวิธีปฏิบัติเกี่ยวกับการจัดหาวัสดุอุปกรณ์การเกษตรเป็นเงินสดซึ่งเป็นการกระทำผิดวินัยเป็นกรณีที่ร้ายแรง จำเลยไม่ต้องจ่ายเงินตามฟ้องให้แก่โจทก์ศาลแรงงานกลางพิพากษาให้จำเลยจ่ายค่าชดเชยแก่โจทก์เป็นเงิน 48,960 บาท พร้อมด้วยดอกเบี้ยร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีนับแต่วันฟ้องจนกว่าจะชำระเสร็จให้แก่โจทก์ คำขออื่นนอกจากนี้ให้ยกจำเลยอุทธรณ์ต่อศาลฎีกาศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยว่า "จำเลยได้กำหนดวิธีปฏิบัติเกี่ยวกับการจัดหาวัสดุอุปกรณ์การเกษตรเป็นเงินสดตามหนังสือที่ 0114/ว 94 ลงวันที่ 4 กรกฎาคม 2529 ตามเอกสารหมาย ล.5 ข้อ 1.2.3ว่า "ให้หัวหน้าหน่วยอำเภอเป็นผู้เก็บรักษาเงินสดที่ได้จากการจัดกาวัสดุอุปกรณ์การเกษตร และเป็นผู้รับผิดชอบส่งฝากเข้าบัญชีเงินฝากของสาขาที่ธนาคารพาณิชย์หรือส่งให้สาขาทางไปรษณีย์ธนาณัติทุกวันทำการ อย่างไรก็ตามถ้าในวันใดวันหนึ่งมีจำนวนเงินสดไม่ถึง 1,000 บาท หัวหน้าหน่วยอำเภออาจพิจารณาเก็บรักษาไว้ก่อนได้ จนกว่าจะมีจำนวนเงินสดตั้งแต่ 1,000 บาทขึ้นไปจึงนำเงินทั้งหมดไปฝากธนาคารหรือส่งให้สาขาทางไปรษณีย์ธนาณัติตามที่กล่าวข้างต้น" สำหรับกรณีของโจทก์ได้ความว่าโจทก์ได้รับชำระเงินค่าขายข้าวสารไว้จากลูกค้าเมื่อวันที่ 2 กรกฎาคม 2530มีจำนวน 1,074 บาท แต่โจทก์เพิ่มเงินจำนวนดังกล่าวส่งฝากเข้าบัญชีสาขาในวันที่ 7 กรกฎาคม 2530 การกระทำของโจทก์จึงเป็นการปฏิบัติฝ่าฝืนระเบียบข้อบังคับเกี่ยวกับการทำงานของจำเลยผู้เป็นนายจ้างอย่างชัดแจ้ง แม้จะได้ความตามข้อเท็จจริงที่ศาลแรงงานกลางฟังมาว่า ในวันที่รับชำระเงินไว้จากลูกค้า โจทก์อยู่คนเดียว ศาลแรงงานกลางก็ฟังว่าถือได้ว่าเหตุอ้างดังกล่าวเป็นข้อแสดงว่าโจทก์มิได้มีเจตนาจะฝ่าฝืนระเบียบข้อบังคับเกี่ยวกับการทำงานของจำเลย อีกนัยหนึ่งก็คือโจทก์จงใจไม่ปฏิบัติตามระเบียบข้อบังคับของธนาคารนั่นเอง การกระทำของโจทก์ดังกล่าวศาลฎีกาเห็นว่า โจทก์มีหน้าที่ต้องรับผิดชอบด้านการเงินจึงมีความจำเป็นอย่างยิ่งที่ต้องปฏิบัติตามระเบียบข้อบังคับขอจำเลยเกี่ยวกับการเงินอย่างเคร่งครัด มิฉะนั้นแล้วจะส่งผลกระทบกระเทือนไปถึงความเชื่อถือของประชาชนอันมีต่อกิจการของจำเลยซึ่งเป็นกิจการธนาคาร ถึงขนาดที่ในที่สุดอาจทำให้กิจการของจำเลยไม่สามารถดำรงอยู่ต่อไปได้ จริงอยู่จำนวนเงินที่โจทก์รับไว้จากลูกค้ามีจำนวนเพียง 1,074 บาท เกินกว่าจำนวนเงินที่โจทก์สามารถเก็บรักษาไว้ได้โดยไม่ต้องส่งฝากเข้าบัญชีเงินฝากของสาขาที่ธนาคารพาณิชย์ฯ เพียง 74 บาท แต่ตามข้อเท็จจริงที่ศาลแรงงานกลางฟังมานั้นฟังได้ว่า การที่โจทก์แม้จะอยู่คนเดียวในบ่ายวันที่2 กรกฎาคม 2530 อันเป็นวันที่โจทก์ได้รับเงินไว้จากลูกค้าเหตุและข้ออ้างดังกล่าวยังไม่ถึงกับเป็นข้อขัดขวางการนำเงินส่งเข้าบัญชีแต่อย่างใด หมายความว่าแม้โจทก์จะอยู่ตนเดียวก็ยังสามารถนำเงินส่งฝากเข้าบัญชีเงินฝากของสาขาที่ธนาคารพาณิชย์ฯ ได้ตามระเบียบ แต่โจทก์หาได้กระทำไม่ จงใจไม่ปฏิบัติตามระเบียบอย่างเห็นได้ชัด การกระทำของโจทก์เช่นนี้ถือได้ว่าเป็นการฝ่าฝืนข้อบังคับหรือระเบียบเกี่ยวกับการทำงานของนายจ้างอันเป็นกรณีร้ายแรงตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ลงวันที่16 เมษายน 2515 ข้อ 47 แล้วจำเลยสามารถเลิกจ้างโจทก์ได้โดยไม่ต้องจ่ายค่าชดเชย"พิพากษาแก้เป็นว่า ให้ยกคำขอของโจทก์ที่ให้จำเลยจ่ายค่าชดเชยแก่โจทก์เสียด้วย นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลแรงงานกลาง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3806/2531นาย ชาดก ณ สงขลาโจทก์ธนาคาร เพื่อ การเกษตร และ สหกรณ์การเกษตรจำเลย ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ข้อ 47(3)จำเลยได้กำหนดระเบียบปฏิบัติเกี่ยวกับการจัดหาวัสดุอุปกรณ์การเกษตรเป็นเงินสดว่า ให้หัวหน้าหน่วยอำเภอเป็นผู้เก็บรักษาเงินสดและส่งฝากเงินสดที่มีจำนวนตั้งแต่ 1,000 บาทขึ้นไปเข้าธนาคารหรือสาขา โจทก์เป็นหัวหน้าหน่วยสินเชื่ออำเภอมีหน้าที่รับผิดชอบด้วยการเงิน รับเงินจากลูกค้าการเกษตรไว้จำนวน1,074 บาท แม้จะเกินจำนวนที่โจทก์สามารถเก็บรักษาไว้ได้เพียง 74 บาท แต่โจทก์ส่งฝากเข้าบัญชีสาขาล่าช้าถึง 5 วันดังนี้ ถือได้ว่าโจทก์จงใจฝ่าฝืนข้อบังคับหรือระเบียบเกี่ยวกับการทำงานของจำเลยอันเป็นกรณีร้ายแรงตามประกาศกระทรวงมหาดไทยเรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ข้อ 47(3) จำเลยสามารถเลิกจ้างโจทก์ได้โดยไม่ต้องจ่ายค่าชดเชยโจทก์ฟ้องขอให้บังคับจำเลยจ่ายค่าเสียหายเนื่องจากเลิกจ้างโดยไม่เป็นธรรมค่าชดเชย และสินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้ารวมเป็นเงิน 2,390,880 บาท พร้อมดอกเบี้ยให้แก่โจทก์จำเลยให้การว่า เลิกจ้างโจทก์เพราะโจทก์จงใจไม่ปฏิบัติตามวิธีปฏิบัติเกี่ยวกับการจัดหาวัสดุอุปกรณ์การเกษตรเป็นเงินสดซึ่งเป็นการกระทำผิดวินัยเป็นกรณีที่ร้ายแรง จำเลยไม่ต้องจ่ายเงินตามฟ้องให้แก่โจทก์ศาลแรงงานกลางพิพากษาให้จำเลยจ่ายค่าชดเชยแก่โจทก์เป็นเงิน 48,960 บาท พร้อมด้วยดอกเบี้ยร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีนับแต่วันฟ้องจนกว่าจะชำระเสร็จให้แก่โจทก์ คำขออื่นนอกจากนี้ให้ยกจำเลยอุทธรณ์ต่อศาลฎีกาศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยว่า "จำเลยได้กำหนดวิธีปฏิบัติเกี่ยวกับการจัดหาวัสดุอุปกรณ์การเกษตรเป็นเงินสดตามหนังสือที่ 0114/ว 94 ลงวันที่ 4 กรกฎาคม 2529 ตามเอกสารหมาย ล.5 ข้อ 1.2.3ว่า "ให้หัวหน้าหน่วยอำเภอเป็นผู้เก็บรักษาเงินสดที่ได้จากการจัดกาวัสดุอุปกรณ์การเกษตร และเป็นผู้รับผิดชอบส่งฝากเข้าบัญชีเงินฝากของสาขาที่ธนาคารพาณิชย์หรือส่งให้สาขาทางไปรษณีย์ธนาณัติทุกวันทำการ อย่างไรก็ตามถ้าในวันใดวันหนึ่งมีจำนวนเงินสดไม่ถึง 1,000 บาท หัวหน้าหน่วยอำเภออาจพิจารณาเก็บรักษาไว้ก่อนได้ จนกว่าจะมีจำนวนเงินสดตั้งแต่ 1,000 บาทขึ้นไปจึงนำเงินทั้งหมดไปฝากธนาคารหรือส่งให้สาขาทางไปรษณีย์ธนาณัติตามที่กล่าวข้างต้น" สำหรับกรณีของโจทก์ได้ความว่าโจทก์ได้รับชำระเงินค่าขายข้าวสารไว้จากลูกค้าเมื่อวันที่ 2 กรกฎาคม 2530มีจำนวน 1,074 บาท แต่โจทก์เพิ่มเงินจำนวนดังกล่าวส่งฝากเข้าบัญชีสาขาในวันที่ 7 กรกฎาคม 2530 การกระทำของโจทก์จึงเป็นการปฏิบัติฝ่าฝืนระเบียบข้อบังคับเกี่ยวกับการทำงานของจำเลยผู้เป็นนายจ้างอย่างชัดแจ้ง แม้จะได้ความตามข้อเท็จจริงที่ศาลแรงงานกลางฟังมาว่า ในวันที่รับชำระเงินไว้จากลูกค้า โจทก์อยู่คนเดียว ศาลแรงงานกลางก็ฟังว่าถือได้ว่าเหตุอ้างดังกล่าวเป็นข้อแสดงว่าโจทก์มิได้มีเจตนาจะฝ่าฝืนระเบียบข้อบังคับเกี่ยวกับการทำงานของจำเลย อีกนัยหนึ่งก็คือโจทก์จงใจไม่ปฏิบัติตามระเบียบข้อบังคับของธนาคารนั่นเอง การกระทำของโจทก์ดังกล่าวศาลฎีกาเห็นว่า โจทก์มีหน้าที่ต้องรับผิดชอบด้านการเงินจึงมีความจำเป็นอย่างยิ่งที่ต้องปฏิบัติตามระเบียบข้อบังคับขอจำเลยเกี่ยวกับการเงินอย่างเคร่งครัด มิฉะนั้นแล้วจะส่งผลกระทบกระเทือนไปถึงความเชื่อถือของประชาชนอันมีต่อกิจการของจำเลยซึ่งเป็นกิจการธนาคาร ถึงขนาดที่ในที่สุดอาจทำให้กิจการของจำเลยไม่สามารถดำรงอยู่ต่อไปได้ จริงอยู่จำนวนเงินที่โจทก์รับไว้จากลูกค้ามีจำนวนเพียง 1,074 บาท เกินกว่าจำนวนเงินที่โจทก์สามารถเก็บรักษาไว้ได้โดยไม่ต้องส่งฝากเข้าบัญชีเงินฝากของสาขาที่ธนาคารพาณิชย์ฯ เพียง 74 บาท แต่ตามข้อเท็จจริงที่ศาลแรงงานกลางฟังมานั้นฟังได้ว่า การที่โจทก์แม้จะอยู่คนเดียวในบ่ายวันที่2 กรกฎาคม 2530 อันเป็นวันที่โจทก์ได้รับเงินไว้จากลูกค้าเหตุและข้ออ้างดังกล่าวยังไม่ถึงกับเป็นข้อขัดขวางการนำเงินส่งเข้าบัญชีแต่อย่างใด หมายความว่าแม้โจทก์จะอยู่ตนเดียวก็ยังสามารถนำเงินส่งฝากเข้าบัญชีเงินฝากของสาขาที่ธนาคารพาณิชย์ฯ ได้ตามระเบียบ แต่โจทก์หาได้กระทำไม่ จงใจไม่ปฏิบัติตามระเบียบอย่างเห็นได้ชัด การกระทำของโจทก์เช่นนี้ถือได้ว่าเป็นการฝ่าฝืนข้อบังคับหรือระเบียบเกี่ยวกับการทำงานของนายจ้างอันเป็นกรณีร้ายแรงตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ลงวันที่16 เมษายน 2515 ข้อ 47 แล้วจำเลยสามารถเลิกจ้างโจทก์ได้โดยไม่ต้องจ่ายค่าชดเชย"พิพากษาแก้เป็นว่า ให้ยกคำขอของโจทก์ที่ให้จำเลยจ่ายค่าชดเชยแก่โจทก์เสียด้วย นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลแรงงานกลาง(วิศิษฏ์ ลิมานนท์-จุนท์ จันทรวงศ์-สุพจน์ นาถะพินธุ)แหล่งที่มาสำนักงานส่งเสริมงานตุลาการแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุปัญหาว่ากรณีอย่างไรจึงจะถือว่าเป็นการฝ่าฝืนข้อบังคับหรือระเบียบเกี่ยวกับการทำงานหรือคำสั่งอันชอบด้วยกฎหมายของนายจ้างเป็นกรณีที่ร้ายแรงโดยนายจ้างไม่จำต้องตักเตือนก่อนเลิกจ้างนั้นแม้จะต้องพิจารณาจากข้อเท็จจริงเป็นเรื่อง ๆ ไป แต่ก็ยังพอวางหลักเกณฑ์ในการพิจารณาในเรื่องนี้ได้พอสมควร อย่างเช่นข้อเท็จจริงในคำพิพากษาศาลฎีกาที่บันทึกอยู่นี้ อาจมีผู้พิจารณาเห็นว่าแม้จะมีการฝ่าฝืนระเบียบข้อบังคับเกี่ยวกับการทำงานของนายจ้างแต่ก็ไม่น่าจะถึงกับเป็นกรณีที่ร้ายแรง ทั้งนี้เพราะข้อเท็จจริงเท่าที่ปรากฏไม่พบว่าโจทก์ซึ่งเป็นลูกจ้างทุจริตต่อหน้าที่แต่อย่างใด ทั้งจำนวนเงินที่ลูกจ้างเก็บรักษาไว้เกินระเบียบของธนาคารนายจ้างก็มีจำนวนเพียง 74 บาทซึ่งเป็นจำนวนเล็กน้อย และระเบียบของนายจ้างเกี่ยวกับการจำหน่ายวัสดุอุปกรณ์การเกษตรที่ให้โจทก์ส่งเงินสดที่ได้จากการจัดหาวัสดุอุปกรณ์การเกษตรฝากเข้าบัญชีเงินฝากก็เป็นระเบียบเฉพาะของนายจ้างที่กำหนดหน้าที่ของลูกจ้างของตนเท่านั้น ไม่เกี่ยวกับลูกค้าของธนาคารนายจ้าง ไม่น่าจะกระทบกระเทือนถึงความเชื่อถือของประชาชน แต่อย่างไรก็ดี หากพิจารณาอีกแง่มุมหนึ่งจะเห็นว่าระเบียบข้อบังคับของนายจ้างดังกล่าวมีความสำคัญมากเพราะเป็นระเบียบเกี่ยวกับการเงิน และระเบียบดังกล่าวหากลูกจ้างจงใจฝ่าฝืน นายจ้างสามารถเลิกจ้างโดยให้ลูกจ้างออกจากงานได้(ปรากฏตามฟ้องของโจทก์เอง) เมื่อข้อเท็จจริงฟังยุติว่าโจทก์จงใจไม่ปฏิบัติตามระเบียบข้อบังคับของธนาคารนายจ้าง ปัญหาที่จะต้องพิจารณาจึงเหลือเพียงว่าการฝ่าฝืนดังกล่าวเป็นกรณีที่ร้ายแรงหรือไม่ ซึ่งเมื่อพิจารณาว่าระเบียบข้อบังคับดังกล่าวของนายจ้างเป็นระเบียบเกี่ยวกับการเงินอันเกี่ยวข้องกับกิจการของนายจ้างซึ่งดำเนินกิจการธนาคารโดยตรง การฝ่าฝืนระเบียบดังกล่าวของลูกจ้างย่อมจะกระทบถึงกิจการของธนาคารซึ่งเป็นสถาบันการเงินที่ได้รับความไว้วางใจและศรัทธาจากประชาชนอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้เรื่องเช่นนี้หากไม่ถือว่าเป็นเรื่องสำคัญมากและถือเป็นกรณีร้ายแรงเมื่อมีการฝ่าฝืนแล้ว ย่อมทำให้ลูกจ้างผู้มีหน้าที่เกี่ยวกับการเงินของธนาคารประพฤติปฏิบัติหน้าที่อย่างหละหลวมและเสียหายแก่ธนาคารและประชาชนผู้เป็นลูกค้าได้ในที่สุด ผู้บันทึกเห็นไปถึงขนาดว่าแม้จะเป็นเงินจำนวนเพียง 1 บาทที่ลูกจ้างจงใจฝ่าฝืนไม่ปฏิบัติตามระเบียบ ก็ถือว่าเป็นกรณีที่ร้ายแรงได้ จำนวนเงินมากน้อยจึงมิใช่ข้อสำคัญหลักในการพิจารณาในเรื่องนี้ ที่ศาลฎีกาวินิจฉัยไว้ในคดีนี้จึงชอบด้วยข้อเท็จจริงและเหตุผลแล้ว นับเป็นตัวอย่างและเป็นแนวทางในการวินิจฉัยคดีอื่นได้ต่อไปอย่างดีด้วยการพิจารณาว่าเป็นการฝ่าฝืนข้อบังคับของนายจ้างเกี่ยวกับการทำงานเป็นกรณีที่ร้ายแรงหรือไม่ จึงพอจะวางหลักได้ว่าหากระเบียบข้อบังคับนั้นเป็นเรื่องสำคัญที่เกี่ยวข้องโดยตรงกับกิจการของนายจ้างหรือมีผลกระทบกระเทือนถึงกิจการของนายจ้างโดยตรง และลูกจ้างจงใจฝ่าฝืน ย่อมถือได้ว่าเป็นกรณีที่ร้ายแรงเสมอ ปริญญาดีผดุงคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องขอให้บังคับจำเลยจ่ายค่าเสียหายเนื่องจากเลิกจ้างโดยไม่เป็นธรรมค่าชดเชย และสินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้ารวมเป็นเงิน 2,390,880 บาท พร้อมดอกเบี้ยให้แก่โจทก์จำเลยให้การว่า เลิกจ้างโจทก์เพราะโจทก์จงใจไม่ปฏิบัติตามวิธีปฏิบัติเกี่ยวกับการจัดหาวัสดุอุปกรณ์การเกษตรเป็นเงินสดซึ่งเป็นการกระทำผิดวินัยเป็นกรณีที่ร้ายแรง จำเลยไม่ต้องจ่ายเงินตามฟ้องให้แก่โจทก์ศาลแรงงานกลางพิพากษาให้จำเลยจ่ายค่าชดเชยแก่โจทก์เป็นเงิน 48,960 บาท พร้อมด้วยดอกเบี้ยร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีนับแต่วันฟ้องจนกว่าจะชำระเสร็จให้แก่โจทก์ คำขออื่นนอกจากนี้ให้ยกจำเลยอุทธรณ์ต่อศาลฎีกาศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยว่า "จำเลยได้กำหนดวิธีปฏิบัติเกี่ยวกับการจัดหาวัสดุอุปกรณ์การเกษตรเป็นเงินสดตามหนังสือที่ 0114/ว 94 ลงวันที่ 4 กรกฎาคม 2529 ตามเอกสารหมาย ล.5 ข้อ 1.2.3ว่า "ให้หัวหน้าหน่วยอำเภอเป็นผู้เก็บรักษาเงินสดที่ได้จากการจัดกาวัสดุอุปกรณ์การเกษตร และเป็นผู้รับผิดชอบส่งฝากเข้าบัญชีเงินฝากของสาขาที่ธนาคารพาณิชย์หรือส่งให้สาขาทางไปรษณีย์ธนาณัติทุกวันทำการ อย่างไรก็ตามถ้าในวันใดวันหนึ่งมีจำนวนเงินสดไม่ถึง 1,000 บาท หัวหน้าหน่วยอำเภออาจพิจารณาเก็บรักษาไว้ก่อนได้ จนกว่าจะมีจำนวนเงินสดตั้งแต่ 1,000 บาทขึ้นไปจึงนำเงินทั้งหมดไปฝากธนาคารหรือส่งให้สาขาทางไปรษณีย์ธนาณัติตามที่กล่าวข้างต้น" สำหรับกรณีของโจทก์ได้ความว่าโจทก์ได้รับชำระเงินค่าขายข้าวสารไว้จากลูกค้าเมื่อวันที่ 2 กรกฎาคม 2530มีจำนวน 1,074 บาท แต่โจทก์เพิ่มเงินจำนวนดังกล่าวส่งฝากเข้าบัญชีสาขาในวันที่ 7 กรกฎาคม 2530 การกระทำของโจทก์จึงเป็นการปฏิบัติฝ่าฝืนระเบียบข้อบังคับเกี่ยวกับการทำงานของจำเลยผู้เป็นนายจ้างอย่างชัดแจ้ง แม้จะได้ความตามข้อเท็จจริงที่ศาลแรงงานกลางฟังมาว่า ในวันที่รับชำระเงินไว้จากลูกค้า โจทก์อยู่คนเดียว ศาลแรงงานกลางก็ฟังว่าถือได้ว่าเหตุอ้างดังกล่าวเป็นข้อแสดงว่าโจทก์มิได้มีเจตนาจะฝ่าฝืนระเบียบข้อบังคับเกี่ยวกับการทำงานของจำเลย อีกนัยหนึ่งก็คือโจทก์จงใจไม่ปฏิบัติตามระเบียบข้อบังคับของธนาคารนั่นเอง การกระทำของโจทก์ดังกล่าวศาลฎีกาเห็นว่า โจทก์มีหน้าที่ต้องรับผิดชอบด้านการเงินจึงมีความจำเป็นอย่างยิ่งที่ต้องปฏิบัติตามระเบียบข้อบังคับขอจำเลยเกี่ยวกับการเงินอย่างเคร่งครัด มิฉะนั้นแล้วจะส่งผลกระทบกระเทือนไปถึงความเชื่อถือของประชาชนอันมีต่อกิจการของจำเลยซึ่งเป็นกิจการธนาคาร ถึงขนาดที่ในที่สุดอาจทำให้กิจการของจำเลยไม่สามารถดำรงอยู่ต่อไปได้ จริงอยู่จำนวนเงินที่โจทก์รับไว้จากลูกค้ามีจำนวนเพียง 1,074 บาท เกินกว่าจำนวนเงินที่โจทก์สามารถเก็บรักษาไว้ได้โดยไม่ต้องส่งฝากเข้าบัญชีเงินฝากของสาขาที่ธนาคารพาณิชย์ฯ เพียง 74 บาท แต่ตามข้อเท็จจริงที่ศาลแรงงานกลางฟังมานั้นฟังได้ว่า การที่โจทก์แม้จะอยู่คนเดียวในบ่ายวันที่2 กรกฎาคม 2530 อันเป็นวันที่โจทก์ได้รับเงินไว้จากลูกค้าเหตุและข้ออ้างดังกล่าวยังไม่ถึงกับเป็นข้อขัดขวางการนำเงินส่งเข้าบัญชีแต่อย่างใด หมายความว่าแม้โจทก์จะอยู่ตนเดียวก็ยังสามารถนำเงินส่งฝากเข้าบัญชีเงินฝากของสาขาที่ธนาคารพาณิชย์ฯ ได้ตามระเบียบ แต่โจทก์หาได้กระทำไม่ จงใจไม่ปฏิบัติตามระเบียบอย่างเห็นได้ชัด การกระทำของโจทก์เช่นนี้ถือได้ว่าเป็นการฝ่าฝืนข้อบังคับหรือระเบียบเกี่ยวกับการทำงานของนายจ้างอันเป็นกรณีร้ายแรงตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ลงวันที่16 เมษายน 2515 ข้อ 47 แล้วจำเลยสามารถเลิกจ้างโจทก์ได้โดยไม่ต้องจ่ายค่าชดเชย"พิพากษาแก้เป็นว่า ให้ยกคำขอของโจทก์ที่ให้จำเลยจ่ายค่าชดเชยแก่โจทก์เสียด้วย นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลแรงงานกลาง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3806/2531นาย ชาดก ณ สงขลาโจทก์ธนาคาร เพื่อ การเกษตร และ สหกรณ์การเกษตรจำเลย ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ข้อ 47(3)จำเลยได้กำหนดระเบียบปฏิบัติเกี่ยวกับการจัดหาวัสดุอุปกรณ์การเกษตรเป็นเงินสดว่า ให้หัวหน้าหน่วยอำเภอเป็นผู้เก็บรักษาเงินสดและส่งฝากเงินสดที่มีจำนวนตั้งแต่ 1,000 บาทขึ้นไปเข้าธนาคารหรือสาขา โจทก์เป็นหัวหน้าหน่วยสินเชื่ออำเภอมีหน้าที่รับผิดชอบด้วยการเงิน รับเงินจากลูกค้าการเกษตรไว้จำนวน1,074 บาท แม้จะเกินจำนวนที่โจทก์สามารถเก็บรักษาไว้ได้เพียง 74 บาท แต่โจทก์ส่งฝากเข้าบัญชีสาขาล่าช้าถึง 5 วันดังนี้ ถือได้ว่าโจทก์จงใจฝ่าฝืนข้อบังคับหรือระเบียบเกี่ยวกับการทำงานของจำเลยอันเป็นกรณีร้ายแรงตามประกาศกระทรวงมหาดไทยเรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ข้อ 47(3) จำเลยสามารถเลิกจ้างโจทก์ได้โดยไม่ต้องจ่ายค่าชดเชยโจทก์ฟ้องขอให้บังคับจำเลยจ่ายค่าเสียหายเนื่องจากเลิกจ้างโดยไม่เป็นธรรมค่าชดเชย และสินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้ารวมเป็นเงิน 2,390,880 บาท พร้อมดอกเบี้ยให้แก่โจทก์จำเลยให้การว่า เลิกจ้างโจทก์เพราะโจทก์จงใจไม่ปฏิบัติตามวิธีปฏิบัติเกี่ยวกับการจัดหาวัสดุอุปกรณ์การเกษตรเป็นเงินสดซึ่งเป็นการกระทำผิดวินัยเป็นกรณีที่ร้ายแรง จำเลยไม่ต้องจ่ายเงินตามฟ้องให้แก่โจทก์ศาลแรงงานกลางพิพากษาให้จำเลยจ่ายค่าชดเชยแก่โจทก์เป็นเงิน 48,960 บาท พร้อมด้วยดอกเบี้ยร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีนับแต่วันฟ้องจนกว่าจะชำระเสร็จให้แก่โจทก์ คำขออื่นนอกจากนี้ให้ยกจำเลยอุทธรณ์ต่อศาลฎีกาศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยว่า "จำเลยได้กำหนดวิธีปฏิบัติเกี่ยวกับการจัดหาวัสดุอุปกรณ์การเกษตรเป็นเงินสดตามหนังสือที่ 0114/ว 94 ลงวันที่ 4 กรกฎาคม 2529 ตามเอกสารหมาย ล.5 ข้อ 1.2.3ว่า "ให้หัวหน้าหน่วยอำเภอเป็นผู้เก็บรักษาเงินสดที่ได้จากการจัดกาวัสดุอุปกรณ์การเกษตร และเป็นผู้รับผิดชอบส่งฝากเข้าบัญชีเงินฝากของสาขาที่ธนาคารพาณิชย์หรือส่งให้สาขาทางไปรษณีย์ธนาณัติทุกวันทำการ อย่างไรก็ตามถ้าในวันใดวันหนึ่งมีจำนวนเงินสดไม่ถึง 1,000 บาท หัวหน้าหน่วยอำเภออาจพิจารณาเก็บรักษาไว้ก่อนได้ จนกว่าจะมีจำนวนเงินสดตั้งแต่ 1,000 บาทขึ้นไปจึงนำเงินทั้งหมดไปฝากธนาคารหรือส่งให้สาขาทางไปรษณีย์ธนาณัติตามที่กล่าวข้างต้น" สำหรับกรณีของโจทก์ได้ความว่าโจทก์ได้รับชำระเงินค่าขายข้าวสารไว้จากลูกค้าเมื่อวันที่ 2 กรกฎาคม 2530มีจำนวน 1,074 บาท แต่โจทก์เพิ่มเงินจำนวนดังกล่าวส่งฝากเข้าบัญชีสาขาในวันที่ 7 กรกฎาคม 2530 การกระทำของโจทก์จึงเป็นการปฏิบัติฝ่าฝืนระเบียบข้อบังคับเกี่ยวกับการทำงานของจำเลยผู้เป็นนายจ้างอย่างชัดแจ้ง แม้จะได้ความตามข้อเท็จจริงที่ศาลแรงงานกลางฟังมาว่า ในวันที่รับชำระเงินไว้จากลูกค้า โจทก์อยู่คนเดียว ศาลแรงงานกลางก็ฟังว่าถือได้ว่าเหตุอ้างดังกล่าวเป็นข้อแสดงว่าโจทก์มิได้มีเจตนาจะฝ่าฝืนระเบียบข้อบังคับเกี่ยวกับการทำงานของจำเลย อีกนัยหนึ่งก็คือโจทก์จงใจไม่ปฏิบัติตามระเบียบข้อบังคับของธนาคารนั่นเอง การกระทำของโจทก์ดังกล่าวศาลฎีกาเห็นว่า โจทก์มีหน้าที่ต้องรับผิดชอบด้านการเงินจึงมีความจำเป็นอย่างยิ่งที่ต้องปฏิบัติตามระเบียบข้อบังคับขอจำเลยเกี่ยวกับการเงินอย่างเคร่งครัด มิฉะนั้นแล้วจะส่งผลกระทบกระเทือนไปถึงความเชื่อถือของประชาชนอันมีต่อกิจการของจำเลยซึ่งเป็นกิจการธนาคาร ถึงขนาดที่ในที่สุดอาจทำให้กิจการของจำเลยไม่สามารถดำรงอยู่ต่อไปได้ จริงอยู่จำนวนเงินที่โจทก์รับไว้จากลูกค้ามีจำนวนเพียง 1,074 บาท เกินกว่าจำนวนเงินที่โจทก์สามารถเก็บรักษาไว้ได้โดยไม่ต้องส่งฝากเข้าบัญชีเงินฝากของสาขาที่ธนาคารพาณิชย์ฯ เพียง 74 บาท แต่ตามข้อเท็จจริงที่ศาลแรงงานกลางฟังมานั้นฟังได้ว่า การที่โจทก์แม้จะอยู่คนเดียวในบ่ายวันที่2 กรกฎาคม 2530 อันเป็นวันที่โจทก์ได้รับเงินไว้จากลูกค้าเหตุและข้ออ้างดังกล่าวยังไม่ถึงกับเป็นข้อขัดขวางการนำเงินส่งเข้าบัญชีแต่อย่างใด หมายความว่าแม้โจทก์จะอยู่ตนเดียวก็ยังสามารถนำเงินส่งฝากเข้าบัญชีเงินฝากของสาขาที่ธนาคารพาณิชย์ฯ ได้ตามระเบียบ แต่โจทก์หาได้กระทำไม่ จงใจไม่ปฏิบัติตามระเบียบอย่างเห็นได้ชัด การกระทำของโจทก์เช่นนี้ถือได้ว่าเป็นการฝ่าฝืนข้อบังคับหรือระเบียบเกี่ยวกับการทำงานของนายจ้างอันเป็นกรณีร้ายแรงตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ลงวันที่16 เมษายน 2515 ข้อ 47 แล้วจำเลยสามารถเลิกจ้างโจทก์ได้โดยไม่ต้องจ่ายค่าชดเชย"พิพากษาแก้เป็นว่า ให้ยกคำขอของโจทก์ที่ให้จำเลยจ่ายค่าชดเชยแก่โจทก์เสียด้วย นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลแรงงานกลาง(วิศิษฏ์ ลิมานนท์-จุนท์ จันทรวงศ์-สุพจน์ นาถะพินธุ)แหล่งที่มาสำนักงานส่งเสริมงานตุลาการแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุปัญหาว่ากรณีอย่างไรจึงจะถือว่าเป็นการฝ่าฝืนข้อบังคับหรือระเบียบเกี่ยวกับการทำงานหรือคำสั่งอันชอบด้วยกฎหมายของนายจ้างเป็นกรณีที่ร้ายแรงโดยนายจ้างไม่จำต้องตักเตือนก่อนเลิกจ้างนั้นแม้จะต้องพิจารณาจากข้อเท็จจริงเป็นเรื่อง ๆ ไป แต่ก็ยังพอวางหลักเกณฑ์ในการพิจารณาในเรื่องนี้ได้พอสมควร อย่างเช่นข้อเท็จจริงในคำพิพากษาศาลฎีกาที่บันทึกอยู่นี้ อาจมีผู้พิจารณาเห็นว่าแม้จะมีการฝ่าฝืนระเบียบข้อบังคับเกี่ยวกับการทำงานของนายจ้างแต่ก็ไม่น่าจะถึงกับเป็นกรณีที่ร้ายแรง ทั้งนี้เพราะข้อเท็จจริงเท่าที่ปรากฏไม่พบว่าโจทก์ซึ่งเป็นลูกจ้างทุจริตต่อหน้าที่แต่อย่างใด ทั้งจำนวนเงินที่ลูกจ้างเก็บรักษาไว้เกินระเบียบของธนาคารนายจ้างก็มีจำนวนเพียง 74 บาทซึ่งเป็นจำนวนเล็กน้อย และระเบียบของนายจ้างเกี่ยวกับการจำหน่ายวัสดุอุปกรณ์การเกษตรที่ให้โจทก์ส่งเงินสดที่ได้จากการจัดหาวัสดุอุปกรณ์การเกษตรฝากเข้าบัญชีเงินฝากก็เป็นระเบียบเฉพาะของนายจ้างที่กำหนดหน้าที่ของลูกจ้างของตนเท่านั้น ไม่เกี่ยวกับลูกค้าของธนาคารนายจ้าง ไม่น่าจะกระทบกระเทือนถึงความเชื่อถือของประชาชน แต่อย่างไรก็ดี หากพิจารณาอีกแง่มุมหนึ่งจะเห็นว่าระเบียบข้อบังคับของนายจ้างดังกล่าวมีความสำคัญมากเพราะเป็นระเบียบเกี่ยวกับการเงิน และระเบียบดังกล่าวหากลูกจ้างจงใจฝ่าฝืน นายจ้างสามารถเลิกจ้างโดยให้ลูกจ้างออกจากงานได้(ปรากฏตามฟ้องของโจทก์เอง) เมื่อข้อเท็จจริงฟังยุติว่าโจทก์จงใจไม่ปฏิบัติตามระเบียบข้อบังคับของธนาคารนายจ้าง ปัญหาที่จะต้องพิจารณาจึงเหลือเพียงว่าการฝ่าฝืนดังกล่าวเป็นกรณีที่ร้ายแรงหรือไม่ ซึ่งเมื่อพิจารณาว่าระเบียบข้อบังคับดังกล่าวของนายจ้างเป็นระเบียบเกี่ยวกับการเงินอันเกี่ยวข้องกับกิจการของนายจ้างซึ่งดำเนินกิจการธนาคารโดยตรง การฝ่าฝืนระเบียบดังกล่าวของลูกจ้างย่อมจะกระทบถึงกิจการของธนาคารซึ่งเป็นสถาบันการเงินที่ได้รับความไว้วางใจและศรัทธาจากประชาชนอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้เรื่องเช่นนี้หากไม่ถือว่าเป็นเรื่องสำคัญมากและถือเป็นกรณีร้ายแรงเมื่อมีการฝ่าฝืนแล้ว ย่อมทำให้ลูกจ้างผู้มีหน้าที่เกี่ยวกับการเงินของธนาคารประพฤติปฏิบัติหน้าที่อย่างหละหลวมและเสียหายแก่ธนาคารและประชาชนผู้เป็นลูกค้าได้ในที่สุด ผู้บันทึกเห็นไปถึงขนาดว่าแม้จะเป็นเงินจำนวนเพียง 1 บาทที่ลูกจ้างจงใจฝ่าฝืนไม่ปฏิบัติตามระเบียบ ก็ถือว่าเป็นกรณีที่ร้ายแรงได้ จำนวนเงินมากน้อยจึงมิใช่ข้อสำคัญหลักในการพิจารณาในเรื่องนี้ ที่ศาลฎีกาวินิจฉัยไว้ในคดีนี้จึงชอบด้วยข้อเท็จจริงและเหตุผลแล้ว นับเป็นตัวอย่างและเป็นแนวทางในการวินิจฉัยคดีอื่นได้ต่อไปอย่างดีด้วยการพิจารณาว่าเป็นการฝ่าฝืนข้อบังคับของนายจ้างเกี่ยวกับการทำงานเป็นกรณีที่ร้ายแรงหรือไม่ จึงพอจะวางหลักได้ว่าหากระเบียบข้อบังคับนั้นเป็นเรื่องสำคัญที่เกี่ยวข้องโดยตรงกับกิจการของนายจ้างหรือมีผลกระทบกระเทือนถึงกิจการของนายจ้างโดยตรง และลูกจ้างจงใจฝ่าฝืน ย่อมถือได้ว่าเป็นกรณีที่ร้ายแรงเสมอ ปริญญาดีผดุง