คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 993/2491หลักกฎหมาย: โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานมีและใช้เครื่องชั่งที่ถูกแก้ไขและมีคำรับรองของเจ้าพนักงานและอ้างพระราชบัญญัติมาตราชั่ง ตวง วัด 2466 มาตรา 31,32 จำเลยให้การรับสารภาพ ศาลมีอำนาจลงโทษจำเลยตามมาตรา 32 ซึ่งเป็นบทหนักได้เงินค่าสินบนผู้จับในคดีผิดพระราชบัญญัติมาตราชั่ง ตวง วัดนั้น ไม่มีกฎหมายใดให้อำนาจอัยการจะฟ้องเรียกสินบนให้แก่ผู้จับ (อ้างฎีกา 362/2481,218/2482)โจทก์ฟ้องว่า จำเลยมีและใช้เครื่องชั่งที่ถูกแก้ไขโดยจำเลยรู้อยู่แล้วว่า เป็นเครื่องชั่งที่ถูกแก้ ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติมาตราชั่งตวงวัด 2466 มาตรา 31, 32 และขอให้จำเลยจ่ายเงินค่าสินบนนำจับด้วย จำเลยให้การรับสารภาพ ศาลชั้นต้นลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติมาตราชั่งตวงวัด 2466 มาตรา 32 และกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 59 จำคุกจำเลย 2 เดือน ปรับ 500 บาท ริบของกลาง ส่วนค่าสินบนนำจับ โจทก์มิได้เสียค่าธรรมเนียมมาในฟ้องให้ยกเสีย ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ว่าจำเลยมีความผิดตามมาตรา 31นอกนั้นยืนตามโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า ตามที่ศาลอุทธรณ์วางโทษจำเลยตามมาตรา 31 นั้นไม่มีคู่ความฝ่ายใดอุทธรณ์ในบทกฎหมายที่ศาลวางโทษนี้ว่าคลาดเคลื่อนประการใด จึงไม่มีประเด็นมาสู่ศาลอุทธรณ์ คำบรรยายฟ้องของโจทก์ก็ต้องด้วยมาตรา 32 วรรค 2 ซึ่งจำเลยให้การรับสารภาพอยู่แล้ว มาตรา 32 มีโทษหนักกว่ามาตรา 31 เมื่อกระทำผิดต้องด้วยหลายบทต้องวางโทษตามบทหนักกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 70ส่วนเงินค่าสินบนผู้นำจับนั้น ไม่มีกฎหมายใดให้อำนาจ อัยการจะฟ้องเรียกสินบนให้แก่ผู้นำจับ จึงเป็นเรื่องนอกอำนาจและหน้าที่ของอัยการพิพากษาแก้ให้บังคับคดีตามศาลชั้นต้น ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 993/2491พนักงานอัยการกรมอัยการโจทก์นายซุนฮวย แซ่เตียวจำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 70 ป.วิ.อ. ม. 43, ม. 253 พ.ร.บ.พนักงานอัยการ พ.ศ.2478 โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานมีและใช้เครื่องชั่งที่ถูกแก้ไขและมีคำรับรองของเจ้าพนักงานและอ้างพระราชบัญญัติมาตราชั่ง ตวง วัด 2466 มาตรา 31,32 จำเลยให้การรับสารภาพ ศาลมีอำนาจลงโทษจำเลยตามมาตรา 32 ซึ่งเป็นบทหนักได้เงินค่าสินบนผู้จับในคดีผิดพระราชบัญญัติมาตราชั่ง ตวง วัดนั้น ไม่มีกฎหมายใดให้อำนาจอัยการจะฟ้องเรียกสินบนให้แก่ผู้จับ (อ้างฎีกา 362/2481,218/2482)โจทก์ฟ้องว่า จำเลยมีและใช้เครื่องชั่งที่ถูกแก้ไขโดยจำเลยรู้อยู่แล้วว่า เป็นเครื่องชั่งที่ถูกแก้ ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติมาตราชั่งตวงวัด 2466 มาตรา 31, 32 และขอให้จำเลยจ่ายเงินค่าสินบนนำจับด้วย จำเลยให้การรับสารภาพ ศาลชั้นต้นลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติมาตราชั่งตวงวัด 2466 มาตรา 32 และกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 59 จำคุกจำเลย 2 เดือน ปรับ 500 บาท ริบของกลาง ส่วนค่าสินบนนำจับ โจทก์มิได้เสียค่าธรรมเนียมมาในฟ้องให้ยกเสีย ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ว่าจำเลยมีความผิดตามมาตรา 31นอกนั้นยืนตามโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า ตามที่ศาลอุทธรณ์วางโทษจำเลยตามมาตรา 31 นั้นไม่มีคู่ความฝ่ายใดอุทธรณ์ในบทกฎหมายที่ศาลวางโทษนี้ว่าคลาดเคลื่อนประการใด จึงไม่มีประเด็นมาสู่ศาลอุทธรณ์ คำบรรยายฟ้องของโจทก์ก็ต้องด้วยมาตรา 32 วรรค 2 ซึ่งจำเลยให้การรับสารภาพอยู่แล้ว มาตรา 32 มีโทษหนักกว่ามาตรา 31 เมื่อกระทำผิดต้องด้วยหลายบทต้องวางโทษตามบทหนักกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 70ส่วนเงินค่าสินบนผู้นำจับนั้น ไม่มีกฎหมายใดให้อำนาจ อัยการจะฟ้องเรียกสินบนให้แก่ผู้นำจับ จึงเป็นเรื่องนอกอำนาจและหน้าที่ของอัยการพิพากษาแก้ให้บังคับคดีตามศาลชั้นต้น(เลขวณิชธรรมวิทักษ์-พิบูลย์ไอศวรรย์-มนูภันย์วิมลสาร)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยมีและใช้เครื่องชั่งที่ถูกแก้ไขโดยจำเลยรู้อยู่แล้วว่า เป็นเครื่องชั่งที่ถูกแก้ ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติมาตราชั่งตวงวัด 2466 มาตรา 31, 32 และขอให้จำเลยจ่ายเงินค่าสินบนนำจับด้วย จำเลยให้การรับสารภาพ ศาลชั้นต้นลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติมาตราชั่งตวงวัด 2466 มาตรา 32 และกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 59 จำคุกจำเลย 2 เดือน ปรับ 500 บาท ริบของกลาง ส่วนค่าสินบนนำจับ โจทก์มิได้เสียค่าธรรมเนียมมาในฟ้องให้ยกเสีย ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ว่าจำเลยมีความผิดตามมาตรา 31นอกนั้นยืนตามโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า ตามที่ศาลอุทธรณ์วางโทษจำเลยตามมาตรา 31 นั้นไม่มีคู่ความฝ่ายใดอุทธรณ์ในบทกฎหมายที่ศาลวางโทษนี้ว่าคลาดเคลื่อนประการใด จึงไม่มีประเด็นมาสู่ศาลอุทธรณ์ คำบรรยายฟ้องของโจทก์ก็ต้องด้วยมาตรา 32 วรรค 2 ซึ่งจำเลยให้การรับสารภาพอยู่แล้ว มาตรา 32 มีโทษหนักกว่ามาตรา 31 เมื่อกระทำผิดต้องด้วยหลายบทต้องวางโทษตามบทหนักกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 70ส่วนเงินค่าสินบนผู้นำจับนั้น ไม่มีกฎหมายใดให้อำนาจ อัยการจะฟ้องเรียกสินบนให้แก่ผู้นำจับ จึงเป็นเรื่องนอกอำนาจและหน้าที่ของอัยการพิพากษาแก้ให้บังคับคดีตามศาลชั้นต้น ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 993/2491พนักงานอัยการกรมอัยการโจทก์นายซุนฮวย แซ่เตียวจำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 70 ป.วิ.อ. ม. 43, ม. 253 พ.ร.บ.พนักงานอัยการ พ.ศ.2478 โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานมีและใช้เครื่องชั่งที่ถูกแก้ไขและมีคำรับรองของเจ้าพนักงานและอ้างพระราชบัญญัติมาตราชั่ง ตวง วัด 2466 มาตรา 31,32 จำเลยให้การรับสารภาพ ศาลมีอำนาจลงโทษจำเลยตามมาตรา 32 ซึ่งเป็นบทหนักได้เงินค่าสินบนผู้จับในคดีผิดพระราชบัญญัติมาตราชั่ง ตวง วัดนั้น ไม่มีกฎหมายใดให้อำนาจอัยการจะฟ้องเรียกสินบนให้แก่ผู้จับ (อ้างฎีกา 362/2481,218/2482)โจทก์ฟ้องว่า จำเลยมีและใช้เครื่องชั่งที่ถูกแก้ไขโดยจำเลยรู้อยู่แล้วว่า เป็นเครื่องชั่งที่ถูกแก้ ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติมาตราชั่งตวงวัด 2466 มาตรา 31, 32 และขอให้จำเลยจ่ายเงินค่าสินบนนำจับด้วย จำเลยให้การรับสารภาพ ศาลชั้นต้นลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติมาตราชั่งตวงวัด 2466 มาตรา 32 และกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 59 จำคุกจำเลย 2 เดือน ปรับ 500 บาท ริบของกลาง ส่วนค่าสินบนนำจับ โจทก์มิได้เสียค่าธรรมเนียมมาในฟ้องให้ยกเสีย ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ว่าจำเลยมีความผิดตามมาตรา 31นอกนั้นยืนตามโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า ตามที่ศาลอุทธรณ์วางโทษจำเลยตามมาตรา 31 นั้นไม่มีคู่ความฝ่ายใดอุทธรณ์ในบทกฎหมายที่ศาลวางโทษนี้ว่าคลาดเคลื่อนประการใด จึงไม่มีประเด็นมาสู่ศาลอุทธรณ์ คำบรรยายฟ้องของโจทก์ก็ต้องด้วยมาตรา 32 วรรค 2 ซึ่งจำเลยให้การรับสารภาพอยู่แล้ว มาตรา 32 มีโทษหนักกว่ามาตรา 31 เมื่อกระทำผิดต้องด้วยหลายบทต้องวางโทษตามบทหนักกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 70ส่วนเงินค่าสินบนผู้นำจับนั้น ไม่มีกฎหมายใดให้อำนาจ อัยการจะฟ้องเรียกสินบนให้แก่ผู้นำจับ จึงเป็นเรื่องนอกอำนาจและหน้าที่ของอัยการพิพากษาแก้ให้บังคับคดีตามศาลชั้นต้น(เลขวณิชธรรมวิทักษ์-พิบูลย์ไอศวรรย์-มนูภันย์วิมลสาร)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ