คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1143/2500หลักกฎหมาย: การกระทำอย่างไรเป็นการครอบครองหรือไม่เป็นปัญหาข้อกฎหมาย ตามประมวลรัษฎากรเป็นเรื่องบัญญัติว่าบุคคลเช่นไรมีหน้าที่จะต้องเป็นผู้เสียภาษี หาใช่ว่าบุคคลเช่นนั้นต้องถือว่าเป็นผู้ครอบครองที่ดินไม่.เรื่อง ที่ดิน ขอให้ขับไล่ โจทก์ฟ้องว่าโจทก์ครอบครองที่พิพาทมา โจทก์ยื่นคำร้องต่ออำเภอขอขายที่ดินนี้ จำเลยคัดค้านเถียงกรรมสิทธิ์ ขอให้ขับไล่จำเลยและบริวาร กับห้ามอย่าให้จำเลยเกี่ยวข้อง จำเลยต่อสู้ว่าที่พิพาทเป็นของจำเลย ๆ ครอบครองมาทุก + ชั้นพิจารณา โจทก์จำเลยท้ากันว่า ให้ศาลเรียกนายจีนกำนันมาเป็นพยานคนกลาง ศาลชั้นต้นเห็นว่า ตามคำนายจีนพยานฟังได้ว่าจำเลยเป็นฝ่ายครอบครองทำกินในที่พิพาทฝ่ายเดียว โจทก์ไม่เคยเข้าครอบครอง คดีจึงสมประเด็นฝ่ายจำเลยที่ท้ากัน พิพากษาให้ยกฟ้องโจทก์ โจกท์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกาในปัญหาข้อกฎหมายว่า ตาม ป.พ.พ.ม.๑๓๖๗ และประมวลรัษฎากรที่โจทก์ยกขึ้นโต้เถียงมาต้องฟังว่า โจทก์เป็นผู้ครอบครองที่พิพาทตามประเด็นที่ท้ากัน โจทก์จึงควรชนะคดี ศาลฎีกาพิจารณาแล้ว คดีนี้ฎีกาได้แต่เฉพาะปัญหาข้อกฎหมายตาม ป.วิ.แพ่ง ม.๒๔๘ ที่แก้ไขใหม่ และว่าประเด็นที่ท้าเอาแพ้ชนะกันในคดีนี้เป็นประเด็นในข้อเท็จจริงว่าใครเป็นผู้ครอบครองที่พิพาทภายหลังที่นายคงเจ้าของตายแล้ว ซึ่งศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ฟังว่านายจีนพยานเบิกความสมจำเลยว่าจำเลยเป็นผู้ครอบครองที่พิพาท โจทก์มิได้ครอบครอง หาใช่ท้ากันว่าการกระทำอย่างไรเป็นการครอบครองหรือไม่ อันเป็นประเด็นหารือบท ฉะนั้น จำเลยจึงเป็นผู้ชนะคดีตามที่ท้ากัน โจทก์ยก ป.พ.พ.ม.๑๓๖๗ ขึ้นอ้างนั้น มาตรานี้ก็บัญญัติถึงบุคคลที่ยึดถือครอบครองที่ดินอยู่ โจทก์ไม่ได้ครอบครองที่พิพาท มาตรานี้จึงไม่สนับสนุนโจทก์ ส่วนประมวลรัษฎากรที่โจทก์อ้างก็เป็นเรื่องบัญญัติว่าบุคคลเช่นไรมีหน้าที่จะต้องเป็นผู้เสียภาษี หาใช่ว่าบุคคลเช่นนั้นต้องถือว่าเป็นผู้ครอบครองที่พิพาทไม่ ศาลฎีกาพิพากษายืน. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1143/2500นายแดง คงสุดโจทก์นายเจิม ช่วยยกจำเลย ป.วิ.พ. ม. 1367 ป.รัษฎากร ม. 148การกระทำอย่างไรเป็นการครอบครองหรือไม่เป็นปัญหาข้อกฎหมาย ตามประมวลรัษฎากรเป็นเรื่องบัญญัติว่าบุคคลเช่นไรมีหน้าที่จะต้องเป็นผู้เสียภาษี หาใช่ว่าบุคคลเช่นนั้นต้องถือว่าเป็นผู้ครอบครองที่ดินไม่.เรื่อง ที่ดิน ขอให้ขับไล่ โจทก์ฟ้องว่าโจทก์ครอบครองที่พิพาทมา โจทก์ยื่นคำร้องต่ออำเภอขอขายที่ดินนี้ จำเลยคัดค้านเถียงกรรมสิทธิ์ ขอให้ขับไล่จำเลยและบริวาร กับห้ามอย่าให้จำเลยเกี่ยวข้อง จำเลยต่อสู้ว่าที่พิพาทเป็นของจำเลย ๆ ครอบครองมาทุก + ชั้นพิจารณา โจทก์จำเลยท้ากันว่า ให้ศาลเรียกนายจีนกำนันมาเป็นพยานคนกลาง ศาลชั้นต้นเห็นว่า ตามคำนายจีนพยานฟังได้ว่าจำเลยเป็นฝ่ายครอบครองทำกินในที่พิพาทฝ่ายเดียว โจทก์ไม่เคยเข้าครอบครอง คดีจึงสมประเด็นฝ่ายจำเลยที่ท้ากัน พิพากษาให้ยกฟ้องโจทก์ โจกท์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกาในปัญหาข้อกฎหมายว่า ตาม ป.พ.พ.ม.๑๓๖๗ และประมวลรัษฎากรที่โจทก์ยกขึ้นโต้เถียงมาต้องฟังว่า โจทก์เป็นผู้ครอบครองที่พิพาทตามประเด็นที่ท้ากัน โจทก์จึงควรชนะคดี ศาลฎีกาพิจารณาแล้ว คดีนี้ฎีกาได้แต่เฉพาะปัญหาข้อกฎหมายตาม ป.วิ.แพ่ง ม.๒๔๘ ที่แก้ไขใหม่ และว่าประเด็นที่ท้าเอาแพ้ชนะกันในคดีนี้เป็นประเด็นในข้อเท็จจริงว่าใครเป็นผู้ครอบครองที่พิพาทภายหลังที่นายคงเจ้าของตายแล้ว ซึ่งศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ฟังว่านายจีนพยานเบิกความสมจำเลยว่าจำเลยเป็นผู้ครอบครองที่พิพาท โจทก์มิได้ครอบครอง หาใช่ท้ากันว่าการกระทำอย่างไรเป็นการครอบครองหรือไม่ อันเป็นประเด็นหารือบท ฉะนั้น จำเลยจึงเป็นผู้ชนะคดีตามที่ท้ากัน โจทก์ยก ป.พ.พ.ม.๑๓๖๗ ขึ้นอ้างนั้น มาตรานี้ก็บัญญัติถึงบุคคลที่ยึดถือครอบครองที่ดินอยู่ โจทก์ไม่ได้ครอบครองที่พิพาท มาตรานี้จึงไม่สนับสนุนโจทก์ ส่วนประมวลรัษฎากรที่โจทก์อ้างก็เป็นเรื่องบัญญัติว่าบุคคลเช่นไรมีหน้าที่จะต้องเป็นผู้เสียภาษี หาใช่ว่าบุคคลเช่นนั้นต้องถือว่าเป็นผู้ครอบครองที่พิพาทไม่ ศาลฎีกาพิพากษายืน.(ประศาสน์วินิจฉัย-มนูภันย์วิมลสาร-พิบูลย์ไอศวรรย์)นายอุทัย อติแพทย์ - หลวงอรรถไพศาลศรุดี - แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: เรื่อง ที่ดิน ขอให้ขับไล่ โจทก์ฟ้องว่าโจทก์ครอบครองที่พิพาทมา โจทก์ยื่นคำร้องต่ออำเภอขอขายที่ดินนี้ จำเลยคัดค้านเถียงกรรมสิทธิ์ ขอให้ขับไล่จำเลยและบริวาร กับห้ามอย่าให้จำเลยเกี่ยวข้อง จำเลยต่อสู้ว่าที่พิพาทเป็นของจำเลย ๆ ครอบครองมาทุก + ชั้นพิจารณา โจทก์จำเลยท้ากันว่า ให้ศาลเรียกนายจีนกำนันมาเป็นพยานคนกลาง ศาลชั้นต้นเห็นว่า ตามคำนายจีนพยานฟังได้ว่าจำเลยเป็นฝ่ายครอบครองทำกินในที่พิพาทฝ่ายเดียว โจทก์ไม่เคยเข้าครอบครอง คดีจึงสมประเด็นฝ่ายจำเลยที่ท้ากัน พิพากษาให้ยกฟ้องโจทก์ โจกท์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกาในปัญหาข้อกฎหมายว่า ตาม ป.พ.พ.ม.๑๓๖๗ และประมวลรัษฎากรที่โจทก์ยกขึ้นโต้เถียงมาต้องฟังว่า โจทก์เป็นผู้ครอบครองที่พิพาทตามประเด็นที่ท้ากัน โจทก์จึงควรชนะคดี ศาลฎีกาพิจารณาแล้ว คดีนี้ฎีกาได้แต่เฉพาะปัญหาข้อกฎหมายตาม ป.วิ.แพ่ง ม.๒๔๘ ที่แก้ไขใหม่ และว่าประเด็นที่ท้าเอาแพ้ชนะกันในคดีนี้เป็นประเด็นในข้อเท็จจริงว่าใครเป็นผู้ครอบครองที่พิพาทภายหลังที่นายคงเจ้าของตายแล้ว ซึ่งศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ฟังว่านายจีนพยานเบิกความสมจำเลยว่าจำเลยเป็นผู้ครอบครองที่พิพาท โจทก์มิได้ครอบครอง หาใช่ท้ากันว่าการกระทำอย่างไรเป็นการครอบครองหรือไม่ อันเป็นประเด็นหารือบท ฉะนั้น จำเลยจึงเป็นผู้ชนะคดีตามที่ท้ากัน โจทก์ยก ป.พ.พ.ม.๑๓๖๗ ขึ้นอ้างนั้น มาตรานี้ก็บัญญัติถึงบุคคลที่ยึดถือครอบครองที่ดินอยู่ โจทก์ไม่ได้ครอบครองที่พิพาท มาตรานี้จึงไม่สนับสนุนโจทก์ ส่วนประมวลรัษฎากรที่โจทก์อ้างก็เป็นเรื่องบัญญัติว่าบุคคลเช่นไรมีหน้าที่จะต้องเป็นผู้เสียภาษี หาใช่ว่าบุคคลเช่นนั้นต้องถือว่าเป็นผู้ครอบครองที่พิพาทไม่ ศาลฎีกาพิพากษายืน. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1143/2500นายแดง คงสุดโจทก์นายเจิม ช่วยยกจำเลย ป.วิ.พ. ม. 1367 ป.รัษฎากร ม. 148การกระทำอย่างไรเป็นการครอบครองหรือไม่เป็นปัญหาข้อกฎหมาย ตามประมวลรัษฎากรเป็นเรื่องบัญญัติว่าบุคคลเช่นไรมีหน้าที่จะต้องเป็นผู้เสียภาษี หาใช่ว่าบุคคลเช่นนั้นต้องถือว่าเป็นผู้ครอบครองที่ดินไม่.เรื่อง ที่ดิน ขอให้ขับไล่ โจทก์ฟ้องว่าโจทก์ครอบครองที่พิพาทมา โจทก์ยื่นคำร้องต่ออำเภอขอขายที่ดินนี้ จำเลยคัดค้านเถียงกรรมสิทธิ์ ขอให้ขับไล่จำเลยและบริวาร กับห้ามอย่าให้จำเลยเกี่ยวข้อง จำเลยต่อสู้ว่าที่พิพาทเป็นของจำเลย ๆ ครอบครองมาทุก + ชั้นพิจารณา โจทก์จำเลยท้ากันว่า ให้ศาลเรียกนายจีนกำนันมาเป็นพยานคนกลาง ศาลชั้นต้นเห็นว่า ตามคำนายจีนพยานฟังได้ว่าจำเลยเป็นฝ่ายครอบครองทำกินในที่พิพาทฝ่ายเดียว โจทก์ไม่เคยเข้าครอบครอง คดีจึงสมประเด็นฝ่ายจำเลยที่ท้ากัน พิพากษาให้ยกฟ้องโจทก์ โจกท์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกาในปัญหาข้อกฎหมายว่า ตาม ป.พ.พ.ม.๑๓๖๗ และประมวลรัษฎากรที่โจทก์ยกขึ้นโต้เถียงมาต้องฟังว่า โจทก์เป็นผู้ครอบครองที่พิพาทตามประเด็นที่ท้ากัน โจทก์จึงควรชนะคดี ศาลฎีกาพิจารณาแล้ว คดีนี้ฎีกาได้แต่เฉพาะปัญหาข้อกฎหมายตาม ป.วิ.แพ่ง ม.๒๔๘ ที่แก้ไขใหม่ และว่าประเด็นที่ท้าเอาแพ้ชนะกันในคดีนี้เป็นประเด็นในข้อเท็จจริงว่าใครเป็นผู้ครอบครองที่พิพาทภายหลังที่นายคงเจ้าของตายแล้ว ซึ่งศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ฟังว่านายจีนพยานเบิกความสมจำเลยว่าจำเลยเป็นผู้ครอบครองที่พิพาท โจทก์มิได้ครอบครอง หาใช่ท้ากันว่าการกระทำอย่างไรเป็นการครอบครองหรือไม่ อันเป็นประเด็นหารือบท ฉะนั้น จำเลยจึงเป็นผู้ชนะคดีตามที่ท้ากัน โจทก์ยก ป.พ.พ.ม.๑๓๖๗ ขึ้นอ้างนั้น มาตรานี้ก็บัญญัติถึงบุคคลที่ยึดถือครอบครองที่ดินอยู่ โจทก์ไม่ได้ครอบครองที่พิพาท มาตรานี้จึงไม่สนับสนุนโจทก์ ส่วนประมวลรัษฎากรที่โจทก์อ้างก็เป็นเรื่องบัญญัติว่าบุคคลเช่นไรมีหน้าที่จะต้องเป็นผู้เสียภาษี หาใช่ว่าบุคคลเช่นนั้นต้องถือว่าเป็นผู้ครอบครองที่พิพาทไม่ ศาลฎีกาพิพากษายืน.(ประศาสน์วินิจฉัย-มนูภันย์วิมลสาร-พิบูลย์ไอศวรรย์)นายอุทัย อติแพทย์ - หลวงอรรถไพศาลศรุดี - แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ