คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 889/2481หลักกฎหมาย: +มาแสดงวาจาไม่เคารพกำนันในขณะทำการตามหน้าที่ซึ่งกำนันเห็นว่าเป็นความผิดจึงเข้าปล้ำจับกุม+โซ่ล่ามมือไว้ดังนี้กำนันมีความผิดฐานหน่วงเหนี่ยวกักขังตามกฎหมายอาญา ม.270 +ควบคุมผู้ถูกจับจะต้องไม่ทำเกินกว่าที่จำเป็นเพื่อป้องกันมิให้เขาหนีเท่านั้นจำเลยเป็นกำนันในขณะที่จำเลยกำลังเปรียบเทียบความระหว่างบิดาโจทก์กับผู้มิชื่อ โจทก์อยู่ ณ ที่นั้นด้วยได้แสดงกิริยาไม่เคารพจำเลย ๆ จึงไล่โจทก์ให้ไปเสียจากเรือนจำเลย พอโจทก์ลงเรือนก็กล่าววาจาว่าจำเลยว่า "กำนันล่ำ" จำเลยก็ตามไปปล้ำจับโจทก์เอาผ้าผูกบั้นเอวพามาที่เรือนแล้วเอาโซ่ล่ามข้อมือโจทก์ไว้ ภายหลังจึงนำส่งอำเภอ โจทก์จึงฟ้องจำเลย ศาลฎีกาตัดสินว่าถึงแม้โจทก์จะแสดงกิริยาไม่เคารพต่อจำเลยซึ่งเป็นกำนันในขณะทำการตามหน้าที่และจำเลยเห็นว่าเป็นผิดก็ดี แต่ก็เป็นความผิดเพียงเล็กน้อยไม่น่าคิดว่าโจทก์จะหลบหนีถึงต้องปล้ำจับกุมและเอาโซ่ล่ามมือโจทก์ไว้อีก ตามประมวลวิธีพิจารณาอาญา ม.๘๖ ก็ห้ามมิให้วิธีควบคุมเกินกว่าจำเป็นเพื่อป้องกันมิให้หลบหนี จำเลยไม่มีอำนาจกระทำแก่โจทก์เช่นนี้ได้ ที่ศาลชั้นต้นลงโทษจำเลยตาม ม.๒๗๐ แห่งกฎหมายอาญาจึงพิพากษากลับศาลอุทธรณ์ยืนตามศาลชั้นต้น ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 889/2481นายคำ ดนตรีโจทก์นายกาวีที่ 1 นายพอนที่ 2 นายมาที่ 3จำเลย ป.อ. ม. 116, ม. 270+มาแสดงวาจาไม่เคารพกำนันในขณะทำการตามหน้าที่ซึ่งกำนันเห็นว่าเป็นความผิดจึงเข้าปล้ำจับกุม+โซ่ล่ามมือไว้ดังนี้กำนันมีความผิดฐานหน่วงเหนี่ยวกักขังตามกฎหมายอาญา ม.270 +ควบคุมผู้ถูกจับจะต้องไม่ทำเกินกว่าที่จำเป็นเพื่อป้องกันมิให้เขาหนีเท่านั้นจำเลยเป็นกำนันในขณะที่จำเลยกำลังเปรียบเทียบความระหว่างบิดาโจทก์กับผู้มิชื่อ โจทก์อยู่ ณ ที่นั้นด้วยได้แสดงกิริยาไม่เคารพจำเลย ๆ จึงไล่โจทก์ให้ไปเสียจากเรือนจำเลย พอโจทก์ลงเรือนก็กล่าววาจาว่าจำเลยว่า "กำนันล่ำ" จำเลยก็ตามไปปล้ำจับโจทก์เอาผ้าผูกบั้นเอวพามาที่เรือนแล้วเอาโซ่ล่ามข้อมือโจทก์ไว้ ภายหลังจึงนำส่งอำเภอ โจทก์จึงฟ้องจำเลย ศาลฎีกาตัดสินว่าถึงแม้โจทก์จะแสดงกิริยาไม่เคารพต่อจำเลยซึ่งเป็นกำนันในขณะทำการตามหน้าที่และจำเลยเห็นว่าเป็นผิดก็ดี แต่ก็เป็นความผิดเพียงเล็กน้อยไม่น่าคิดว่าโจทก์จะหลบหนีถึงต้องปล้ำจับกุมและเอาโซ่ล่ามมือโจทก์ไว้อีก ตามประมวลวิธีพิจารณาอาญา ม.๘๖ ก็ห้ามมิให้วิธีควบคุมเกินกว่าจำเป็นเพื่อป้องกันมิให้หลบหนี จำเลยไม่มีอำนาจกระทำแก่โจทก์เช่นนี้ได้ ที่ศาลชั้นต้นลงโทษจำเลยตาม ม.๒๗๐ แห่งกฎหมายอาญาจึงพิพากษากลับศาลอุทธรณ์ยืนตามศาลชั้นต้น(อรรถกฤต ช.เพ็ญชาติ-อมาตย์-เทฟโนต์)ศาลชั้นต้น - พระดุลยวิทย์ศาลอุทธรณ์ - พระจันทรปริญญาแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: จำเลยเป็นกำนันในขณะที่จำเลยกำลังเปรียบเทียบความระหว่างบิดาโจทก์กับผู้มิชื่อ โจทก์อยู่ ณ ที่นั้นด้วยได้แสดงกิริยาไม่เคารพจำเลย ๆ จึงไล่โจทก์ให้ไปเสียจากเรือนจำเลย พอโจทก์ลงเรือนก็กล่าววาจาว่าจำเลยว่า "กำนันล่ำ" จำเลยก็ตามไปปล้ำจับโจทก์เอาผ้าผูกบั้นเอวพามาที่เรือนแล้วเอาโซ่ล่ามข้อมือโจทก์ไว้ ภายหลังจึงนำส่งอำเภอ โจทก์จึงฟ้องจำเลย ศาลฎีกาตัดสินว่าถึงแม้โจทก์จะแสดงกิริยาไม่เคารพต่อจำเลยซึ่งเป็นกำนันในขณะทำการตามหน้าที่และจำเลยเห็นว่าเป็นผิดก็ดี แต่ก็เป็นความผิดเพียงเล็กน้อยไม่น่าคิดว่าโจทก์จะหลบหนีถึงต้องปล้ำจับกุมและเอาโซ่ล่ามมือโจทก์ไว้อีก ตามประมวลวิธีพิจารณาอาญา ม.๘๖ ก็ห้ามมิให้วิธีควบคุมเกินกว่าจำเป็นเพื่อป้องกันมิให้หลบหนี จำเลยไม่มีอำนาจกระทำแก่โจทก์เช่นนี้ได้ ที่ศาลชั้นต้นลงโทษจำเลยตาม ม.๒๗๐ แห่งกฎหมายอาญาจึงพิพากษากลับศาลอุทธรณ์ยืนตามศาลชั้นต้น ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 889/2481นายคำ ดนตรีโจทก์นายกาวีที่ 1 นายพอนที่ 2 นายมาที่ 3จำเลย ป.อ. ม. 116, ม. 270+มาแสดงวาจาไม่เคารพกำนันในขณะทำการตามหน้าที่ซึ่งกำนันเห็นว่าเป็นความผิดจึงเข้าปล้ำจับกุม+โซ่ล่ามมือไว้ดังนี้กำนันมีความผิดฐานหน่วงเหนี่ยวกักขังตามกฎหมายอาญา ม.270 +ควบคุมผู้ถูกจับจะต้องไม่ทำเกินกว่าที่จำเป็นเพื่อป้องกันมิให้เขาหนีเท่านั้นจำเลยเป็นกำนันในขณะที่จำเลยกำลังเปรียบเทียบความระหว่างบิดาโจทก์กับผู้มิชื่อ โจทก์อยู่ ณ ที่นั้นด้วยได้แสดงกิริยาไม่เคารพจำเลย ๆ จึงไล่โจทก์ให้ไปเสียจากเรือนจำเลย พอโจทก์ลงเรือนก็กล่าววาจาว่าจำเลยว่า "กำนันล่ำ" จำเลยก็ตามไปปล้ำจับโจทก์เอาผ้าผูกบั้นเอวพามาที่เรือนแล้วเอาโซ่ล่ามข้อมือโจทก์ไว้ ภายหลังจึงนำส่งอำเภอ โจทก์จึงฟ้องจำเลย ศาลฎีกาตัดสินว่าถึงแม้โจทก์จะแสดงกิริยาไม่เคารพต่อจำเลยซึ่งเป็นกำนันในขณะทำการตามหน้าที่และจำเลยเห็นว่าเป็นผิดก็ดี แต่ก็เป็นความผิดเพียงเล็กน้อยไม่น่าคิดว่าโจทก์จะหลบหนีถึงต้องปล้ำจับกุมและเอาโซ่ล่ามมือโจทก์ไว้อีก ตามประมวลวิธีพิจารณาอาญา ม.๘๖ ก็ห้ามมิให้วิธีควบคุมเกินกว่าจำเป็นเพื่อป้องกันมิให้หลบหนี จำเลยไม่มีอำนาจกระทำแก่โจทก์เช่นนี้ได้ ที่ศาลชั้นต้นลงโทษจำเลยตาม ม.๒๗๐ แห่งกฎหมายอาญาจึงพิพากษากลับศาลอุทธรณ์ยืนตามศาลชั้นต้น(อรรถกฤต ช.เพ็ญชาติ-อมาตย์-เทฟโนต์)ศาลชั้นต้น - พระดุลยวิทย์ศาลอุทธรณ์ - พระจันทรปริญญาแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ