คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 398/2502หลักกฎหมาย: การเช่าที่ไม่มีกำหนดเวลาผู้ให้เช่าบอกเลิกสัญญาเช่าตั้งแต่วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2500 อันเป็นระยะเมื่อสุดระยะเวลาอันเป็นกำหนดชำระค่าเช่าของเดือนที่ล่วงแล้ว และยังฟ้องต่อศาลเมื่อวันที่ 11 มีนาคม2500 ถือว่าได้บอกเลิกสัญญาครบถ้วนตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาตรา 566โจทก์ฟ้องขอให้ขับไล่จำเลยและบริวารออกจากห้องพิพาท จำเลยต่อว่า เช่าเพื่ออยู่อาศัย โจทก์ไม่มีสิทธิฟ้องศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาให้ขับไล่จำเลยและบริวารและให้ใช้ค่าเสียหายเดือนละ 12 บาทจำเลยฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า สัญญาเช่าสิ้นอายุจำเลยยังคงอยู่ต่อไปและเสียค่าเช่า ถือได้ว่าเป็นการเช่าโดยไม่มีกำหนดเวลา โจทก์ได้บอกเลิกการเช่ากับจำเลยตั้งแต่วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2500 อันเป็นขณะเมื่อสุดระยะเวลาอันเป็นกำหนดชำระค่าเช่าของเดือนที่ล่วงแล้ว โจทก์ฟ้องคดีนี้เมื่อวันที่ 11 มีนาคม 2500 ถือว่า ได้บอกเลิกสัญญาเช่าถูกต้องครบถ้วนตามมาตรา 566พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 398/2502วัดบวรนิเวศวิหาร โดยหม่อมเจ้าชัชวลิต เกษมสันต์ ไวยาวัจจกร ผู้รับมอบอำนาจเจ้าอาวาสโจทก์นายสุข พูลสุขจำเลย ป.พ.พ. ม. 537, ม. 566การเช่าที่ไม่มีกำหนดเวลาผู้ให้เช่าบอกเลิกสัญญาเช่าตั้งแต่วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2500 อันเป็นระยะเมื่อสุดระยะเวลาอันเป็นกำหนดชำระค่าเช่าของเดือนที่ล่วงแล้ว และยังฟ้องต่อศาลเมื่อวันที่ 11 มีนาคม2500 ถือว่าได้บอกเลิกสัญญาครบถ้วนตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาตรา 566โจทก์ฟ้องขอให้ขับไล่จำเลยและบริวารออกจากห้องพิพาท จำเลยต่อว่า เช่าเพื่ออยู่อาศัย โจทก์ไม่มีสิทธิฟ้องศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาให้ขับไล่จำเลยและบริวารและให้ใช้ค่าเสียหายเดือนละ 12 บาทจำเลยฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า สัญญาเช่าสิ้นอายุจำเลยยังคงอยู่ต่อไปและเสียค่าเช่า ถือได้ว่าเป็นการเช่าโดยไม่มีกำหนดเวลา โจทก์ได้บอกเลิกการเช่ากับจำเลยตั้งแต่วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2500 อันเป็นขณะเมื่อสุดระยะเวลาอันเป็นกำหนดชำระค่าเช่าของเดือนที่ล่วงแล้ว โจทก์ฟ้องคดีนี้เมื่อวันที่ 11 มีนาคม 2500 ถือว่า ได้บอกเลิกสัญญาเช่าถูกต้องครบถ้วนตามมาตรา 566พิพากษายืน(ดุลยทัณฑ์ชนาณัติ-มนูภันย์วิมลสาร-ประศาสน์วินิจฉัย)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องขอให้ขับไล่จำเลยและบริวารออกจากห้องพิพาท จำเลยต่อว่า เช่าเพื่ออยู่อาศัย โจทก์ไม่มีสิทธิฟ้องศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาให้ขับไล่จำเลยและบริวารและให้ใช้ค่าเสียหายเดือนละ 12 บาทจำเลยฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า สัญญาเช่าสิ้นอายุจำเลยยังคงอยู่ต่อไปและเสียค่าเช่า ถือได้ว่าเป็นการเช่าโดยไม่มีกำหนดเวลา โจทก์ได้บอกเลิกการเช่ากับจำเลยตั้งแต่วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2500 อันเป็นขณะเมื่อสุดระยะเวลาอันเป็นกำหนดชำระค่าเช่าของเดือนที่ล่วงแล้ว โจทก์ฟ้องคดีนี้เมื่อวันที่ 11 มีนาคม 2500 ถือว่า ได้บอกเลิกสัญญาเช่าถูกต้องครบถ้วนตามมาตรา 566พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 398/2502วัดบวรนิเวศวิหาร โดยหม่อมเจ้าชัชวลิต เกษมสันต์ ไวยาวัจจกร ผู้รับมอบอำนาจเจ้าอาวาสโจทก์นายสุข พูลสุขจำเลย ป.พ.พ. ม. 537, ม. 566การเช่าที่ไม่มีกำหนดเวลาผู้ให้เช่าบอกเลิกสัญญาเช่าตั้งแต่วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2500 อันเป็นระยะเมื่อสุดระยะเวลาอันเป็นกำหนดชำระค่าเช่าของเดือนที่ล่วงแล้ว และยังฟ้องต่อศาลเมื่อวันที่ 11 มีนาคม2500 ถือว่าได้บอกเลิกสัญญาครบถ้วนตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาตรา 566โจทก์ฟ้องขอให้ขับไล่จำเลยและบริวารออกจากห้องพิพาท จำเลยต่อว่า เช่าเพื่ออยู่อาศัย โจทก์ไม่มีสิทธิฟ้องศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาให้ขับไล่จำเลยและบริวารและให้ใช้ค่าเสียหายเดือนละ 12 บาทจำเลยฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า สัญญาเช่าสิ้นอายุจำเลยยังคงอยู่ต่อไปและเสียค่าเช่า ถือได้ว่าเป็นการเช่าโดยไม่มีกำหนดเวลา โจทก์ได้บอกเลิกการเช่ากับจำเลยตั้งแต่วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2500 อันเป็นขณะเมื่อสุดระยะเวลาอันเป็นกำหนดชำระค่าเช่าของเดือนที่ล่วงแล้ว โจทก์ฟ้องคดีนี้เมื่อวันที่ 11 มีนาคม 2500 ถือว่า ได้บอกเลิกสัญญาเช่าถูกต้องครบถ้วนตามมาตรา 566พิพากษายืน(ดุลยทัณฑ์ชนาณัติ-มนูภันย์วิมลสาร-ประศาสน์วินิจฉัย)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ