กฎ กกฎ ก.ร.ว่าด้วยหลักเกณฑ์การจัดประเภทตำแหน่งและระดับตำแหน่งพ.ศ. ๒๕๕๔[๑] อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๒๒ (๓) มาตรา ๒๖ มาตรา ๒๗ และมาตรา ๑๐๑ แห่งพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการรัฐสภาพ.ศ. ๒๕๕๔ ก.ร. จึงออกกฎ ก.ร. ไว้ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ กฎ ก.ร.นี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ ๙ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๕๔ เป็นต้นไปข้อ ๒ ตำแหน่งประเภทบริหารได้แก่ตำแหน่งที่มีอำนาจและหน้าที่ในการบริหารงานในฐานะที่เป็นหัวหน้าส่วนราชการสังกัดรัฐสภารองหัวหน้าส่วนราชการสังกัดรัฐสภา ผู้ช่วยหัวหน้าส่วนราชการสังกัดรัฐสภาหรือตำแหน่งอื่นที่ ก.ร. กำหนดให้เป็นตำแหน่งประเภทบริหารตามหลักเกณฑ์ในกฎ ก.ร.นี้ข้อ ๓ ตำแหน่งประเภทบริหารมี ๒ ระดับ ดังต่อไปนี้(๑) ตำแหน่งประเภทบริหารระดับต้น ได้แก่ ตำแหน่งดังต่อไปนี้(ก) ผู้ช่วยหัวหน้าส่วนราชการสังกัดรัฐสภา ได้แก่ผู้ช่วยเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎรและผู้ช่วยเลขาธิการวุฒิสภา(ข) ตำแหน่งอื่นที่ ก.ร. กำหนดเป็นตำแหน่งประเภทบริหารระดับต้น(๒) ตำแหน่งประเภทบริหารระดับสูง ได้แก่ ตำแหน่งดังต่อไปนี้(ก) หัวหน้าส่วนราชการสังกัดรัฐสภา ได้แก่ เลขาธิการสภาผู้แทนราษฎรและเลขาธิการวุฒิสภา(ข) รองหัวหน้าส่วนราชการสังกัดรัฐสภา ได้แก่รองเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎรและรองเลขาธิการวุฒิสภา(ค) ตำแหน่งอื่นที่ ก.ร. กำหนดเป็นตำแหน่งประเภทบริหารระดับสูงข้อ ๔ ตำแหน่งประเภทอำนวยการได้แก่ตำแหน่งที่มีอำนาจและหน้าที่ในการบริหารงานในฐานะหัวหน้าส่วนราชการภายในระดับสำนักหรือผู้อำนวยการกลุ่มงานหรือตำแหน่งอื่นที่ ก.ร. กำหนดให้เป็นตำแหน่งประเภทอำนวยการตามหลักเกณฑ์ในกฎ ก.ร.นี้ข้อ ๕ ตำแหน่งประเภทอำนวยการมี ๒ ระดับ ดังต่อไปนี้(๑) ตำแหน่งประเภทอำนวยการระดับต้น ได้แก่(ก) ตำแหน่งผู้อำนวยการกลุ่มงาน(ข) ตำแหน่งอื่นที่ ก.ร. กำหนดเป็นตำแหน่งประเภทอำนวยการระดับต้น(๒) ตำแหน่งประเภทอำนวยการระดับสูง ได้แก่(ก) หัวหน้าส่วนราชการภายในระดับสำนัก(ข) ตำแหน่งอื่นที่ ก.ร. กำหนดเป็นตำแหน่งประเภทอำนวยการระดับสูงข้อ ๖ ตำแหน่งประเภทวิชาการ ได้แก่ตำแหน่งในฐานะผู้ปฏิบัติงานที่ใช้ความรู้ในทางวิชาการ ซึ่ง ก.ร. กำหนดว่าต้องใช้ผู้สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาเพื่อปฏิบัติงานในหน้าที่ของตำแหน่งนั้นโดยมีการจำแนกตามลักษณะหน้าที่ความรับผิดชอบและคุณภาพของงานเป็นหลักหรือตำแหน่งอื่นที่ ก.ร. กำหนดให้เป็นตำแหน่งประเภทวิชาการตามกฎ ก.ร. นี้ข้อ ๗ ตำแหน่งประเภทวิชาการ มี ๕ ระดับ ดังต่อไปนี้(๑) ตำแหน่งประเภทวิชาการระดับปฏิบัติการ ได้แก่ตำแหน่งสำหรับผู้ปฏิบัติงานระดับต้นโดยใช้ความรู้ความสามารถทางวิชาการในการทำงานปฏิบัติงานภายใต้การกำกับ แนะนำ ตรวจสอบ(๒) ตำแหน่งประเภทวิชาการระดับชำนาญการ ได้แก่ ตำแหน่งดังต่อไปนี้(ก) ตำแหน่งสำหรับผู้ปฏิบัติงานที่มีประสบการณ์ โดยใช้ความรู้ความสามารถ ประสบการณ์และความชำนาญงานสูงในงานวิชาการปฏิบัติงานที่ต้องตัดสินใจหรือแก้ปัญหาที่ยาก(ข) ตำแหน่งสำหรับหัวหน้างาน ซึ่งต้องกำกับ แนะนำตรวจสอบการปฏิบัติงานของผู้ร่วมปฏิบัติงาน โดยใช้ความรู้ ความสามารถ ประสบการณ์และความชำนาญงานสูงในงานวิชาการ ปฏิบัติงานที่ต้องตัดสินใจหรือแก้ปัญหาที่ยาก(๓) ตำแหน่งประเภทวิชาการระดับชำนาญการพิเศษ ได้แก่ตำแหน่งดังต่อไปนี้(ก) ตำแหน่งสำหรับผู้ปฏิบัติงานที่มีประสบการณ์ โดยใช้ความรู้ความสามารถ ประสบการณ์ และความชำนาญงานสูงมากในงานวิชาการปฏิบัติงานที่ต้องตัดสินใจหรือแก้ปัญหาที่ยากมาก(ข) ตำแหน่งสำหรับหัวหน้างาน ซึ่งต้องกำกับ แนะนำตรวจสอบการปฏิบัติงานของผู้ร่วมปฏิบัติงาน โดยใช้ความรู้ ความสามารถ ประสบการณ์และความชำนาญงานสูงมากในงานวิชาการ ปฏิบัติงานที่ต้องตัดสินใจหรือแก้ปัญหาที่ยากมาก(๔) ตำแหน่งประเภทวิชาการระดับเชี่ยวชาญ ได้แก่ตำแหน่งที่ต้องดำเนินการศึกษา วิจัยสั่งสมความรู้หรือผลการศึกษาวิจัยในลักษณะต่างๆ เพื่อให้มีการค้นคว้าอ้างอิงต่อไปได้ กำกับ แนะนำ ตรวจสอบการปฏิบัติงาน และสอนฝึกอบรม หรือเผยแพร่ความรู้ในระดับส่วนราชการสังกัดรัฐสภา ดังต่อไปนี้(ก) ตำแหน่งสำหรับผู้ปฏิบัติงานที่มีความเชี่ยวชาญในงานโดยใช้ความรู้ ความสามารถ ประสบการณ์ และความเชี่ยวชาญในทางวิชาการปฏิบัติงานที่ต้องตัดสินใจหรือแก้ปัญหาในทางวิชาการที่ยากและซับซ้อนมากและมีผลกระทบในวงกว้าง(ข) ตำแหน่งสำหรับผู้ปฏิบัติงานให้คำปรึกษาของส่วนราชการสังกัดรัฐสภาซึ่งใช้ความรู้ ความสามารถ ประสบการณ์ และความเชี่ยวชาญในทางวิชาการปฏิบัติงานที่ต้องตัดสินใจหรือแก้ปัญหาในทางวิชาการที่ยากและซับซ้อนมากและมีผลกระทบในวงกว้าง(ค) ตำแหน่งสำหรับหัวหน้างาน ซึ่งต้องกำกับ แนะนำ ตรวจสอบการปฏิบัติงานของผู้ร่วมปฏิบัติงานโดยใช้ความรู้ ความสามารถ ประสบการณ์และความเชี่ยวชาญในทางวิชาการปฏิบัติงานที่ต้องตัดสินใจหรือแก้ปัญหาในทางวิชาการที่ยากและซับซ้อนมากและมีผลกระทบในวงกว้าง(๕) ตำแหน่งประเภทวิชาการระดับทรงคุณวุฒิ ได้แก่ ตำแหน่งที่ต้องดำเนินการศึกษาวิจัยสั่งสมความรู้หรือผลการศึกษาวิจัยในลักษณะต่าง ๆเพื่อให้มีการค้นคว้าอ้างอิงต่อไปได้ และสอนฝึกอบรมหรือเผยแพร่ความรู้ในระดับส่วนราชการสังกัดรัฐสภา และระดับชาติ ดังต่อไปนี้(ก) ตำแหน่งสำหรับผู้ปฏิบัติงานที่ทรงคุณวุฒิ ซึ่งมีความรู้ความสามารถ ประสบการณ์และผลงานเป็นที่ประจักษ์ในความสามารถเป็นที่ยอมรับในระดับชาติปฏิบัติงานที่ต้องตัดสินใจหรือแก้ปัญหาในทางวิชาการที่ยากและซับซ้อนมากเป็นพิเศษและมีผลกระทบในวงกว้างระดับนโยบายส่วนราชการสังกัดรัฐสภาหรือระดับชาติ(ข) ตำแหน่งสำหรับผู้ปฏิบัติงานให้คำปรึกษาของส่วนราชการสังกัดรัฐสภาซึ่งมีความรู้ ความสามารถ ประสบการณ์ และผลงานเป็นที่ประจักษ์ในความสามารถเป็นที่ยอมรับในระดับชาติปฏิบัติงานที่ต้องตัดสินใจหรือแก้ปัญหาในทางวิชาการที่ยากและซับซ้อนมากเป็นพิเศษและมีผลกระทบในวงกว้างระดับนโยบายส่วนราชการสังกัดรัฐสภาหรือระดับชาติข้อ ๘ ตำแหน่งประเภททั่วไปได้แก่ ตำแหน่งซึ่งมิใช่ตำแหน่งประเภทบริหาร ประเภทอำนวยการ และประเภทวิชาการแต่เป็นตำแหน่งในฐานะผู้ปฏิบัติงานซึ่งเน้นการใช้ทักษะ ฝีมือในการปฏิบัติงานโดยมีการจำแนกตามลักษณะหน้าที่ความรับผิดชอบและคุณภาพของงานเป็นหลัก และในกรณีที่เห็นสมควรก.ร.จะกำหนดว่าตำแหน่งใดต้องใช้ผู้สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาเพื่อปฏิบัติงานในหน้าที่ของตำแหน่งนั้นด้วยก็ได้หรือตำแหน่งอื่นที่ ก.ร. กำหนดให้เป็นตำแหน่งประเภททั่วไปตามกฎ ก.ร. นี้ข้อ ๙ ตำแหน่งประเภททั่วไป มี ๔ ระดับดังต่อไปนี้(๑) ตำแหน่งประเภททั่วไประดับปฏิบัติงาน ได้แก่ตำแหน่งสำหรับผู้ปฏิบัติงานระดับต้นซึ่งปฏิบัติงานตามแนวทาง แบบอย่าง ขั้นตอนและวิธีการที่ชัดเจน ภายใต้การกำกับ แนะนำ ตรวจสอบ(๒) ตำแหน่งประเภททั่วไประดับชำนาญงาน ได้แก่ ตำแหน่งดังต่อไปนี้(ก) ตำแหน่งสำหรับผู้ปฏิบัติงานที่มีประสบการณ์ โดยใช้ความรู้ความสามารถ ประสบการณ์และความชำนาญงานปฏิบัติงานที่ต้องตัดสินใจหรือแก้ปัญหาที่ค่อนข้างยาก(ข) ตำแหน่งสำหรับหัวหน้างาน ซึ่งต้องกำกับ แนะนำตรวจสอบการปฏิบัติงานของผู้ร่วมปฏิบัติงาน โดยใช้ความรู้ ความสามารถ ประสบการณ์และความชำนาญงาน ปฏิบัติงานที่ต้องตัดสินใจหรือแก้ปัญหาที่ค่อนข้างยาก(๓) ตำแหน่งประเภททั่วไประดับอาวุโส ได้แก่ ตำแหน่งดังต่อไปนี้(ก) ตำแหน่งสำหรับผู้ปฏิบัติงานที่มีประสบการณ์ โดยใช้ความรู้ความสามารถ ประสบการณ์และความชำนาญงานค่อนข้างสูง ในงานเทคนิคเฉพาะด้านหรืองานที่ใช้ทักษะและความชำนาญเฉพาะตัวปฏิบัติงานที่ต้องตัดสินใจหรือแก้ปัญหาในงานที่ค่อนข้างยากมาก(ข) ตำแหน่งสำหรับหัวหน้างาน ซึ่งต้องกำกับ แนะนำตรวจสอบการปฏิบัติงานของผู้ร่วมปฏิบัติงาน โดยใช้ความรู้ ความสามารถ ประสบการณ์และความชำนาญงานค่อนข้างสูง มีงานในความรับผิดชอบที่หลากหลายปฏิบัติงานที่ต้องตัดสินใจหรือแก้ปัญหาในงานที่ค่อนข้างยากมาก(๔) ตำแหน่งประเภททั่วไประดับทักษะพิเศษ ได้แก่ตำแหน่งสำหรับผู้ปฏิบัติงานที่มีทักษะพิเศษเฉพาะตัว โดยมีความรู้ ความสามารถประสบการณ์และผลงานเป็นที่ประจักษ์ในความสามารถในงานที่ใช้ทักษะและความชำนาญเฉพาะตัวสูงมากปฏิบัติงานที่ต้องคิดริเริ่มสร้างสรรค์ด้วยตนเองและเป็นที่ยอมรับในระดับชาติข้อ ๑๐ ในกรณีที่มีความจำเป็นหรือมีเหตุผลอันสมควรให้ ก.ร. มีอำนาจกำหนดให้ตำแหน่งอื่นใดนอกจากที่กำหนดไว้แล้วในกฎ ก.ร. นี้เป็นตำแหน่งประเภทใด ระดับใด ตามกฎ ก.ร. นี้ก็ได้ข้อ ๑๑ การปฏิบัติงานใดที่จะเป็นการปฏิบัติงานที่มีลักษณะหน้าที่ความรับผิดชอบและคุณภาพของงานสูงหรือต้องใช้ความรู้ ความสามารถ ประสบการณ์ และความชำนาญงานที่ยุ่งยากซับซ้อนหรือต้องตัดสินใจหรือแก้ปัญหา หรือมีผลกระทบของงาน ในระดับใดให้เป็นไปตามมาตรฐานกำหนดตำแหน่งข้อ ๑๒ ข้าราชการรัฐสภาสามัญซึ่งดำรงตำแหน่งประเภทเชี่ยวชาญเฉพาะหรือวิชาชีพเฉพาะระดับ๙ ระดับ ๑๐ หรือระดับ ๑๑ ตามมาตรา ๒๐ แห่งพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายรัฐสภาพ.ศ. ๒๕๑๘ และที่แก้ไขเพิ่มเติมอยู่แล้ว ในวันก่อนวันที่กฎ ก.ร. นี้ใช้บังคับและได้รับการจัดเข้าสู่ตำแหน่งประเภทวิชาการระดับเชี่ยวชาญ หรือระดับทรงคุณวุฒิตามกฎ ก.ร. นี้ ให้ถือว่าได้ปฏิบัติงานในหน้าที่ตามกฎ ก.ร. นี้แล้วให้ไว้ณ วันที่ ๒๗ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๕๔พลเอกธีรเดช มีเพียรประธานวุฒิสภาทำหน้าที่ประธานรัฐสภาประธานก.ร.หมายเหตุ:- เหตุผลในการประกาศใช้กฎ ก.ร. ฉบับนี้ คือเนื่องจากพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการรัฐสภา พ.ศ. ๒๕๕๔ มาตรา ๒๖บัญญัติให้ตำแหน่งข้าราชการรัฐสภาสามัญมี ๔ ประเภท ได้แก่ ตำแหน่งประเภทบริหารตำแหน่งประเภทอำนวยการ ตำแหน่งประเภทวิชาการ และตำแหน่งประเภททั่วไป และมาตรา ๒๗กำหนดระดับตำแหน่งในแต่ละประเภทตำแหน่งดังกล่าวไว้ด้วยสำหรับการจัดประเภทตำแหน่งและระดับตำแหน่ง ให้เป็นไปตามหลักเกณฑ์ที่กำหนดใน กฎก.ร. ดังนั้น เพื่อให้มีหลักเกณฑ์การจัดตำแหน่งและระดับตำแหน่งข้าราชการรัฐสภาสามัญในส่วนราชการสังกัดรัฐสภาจึงจำเป็นต้องออกกฎ ก.ร. นี้ปริยานุช/ผู้จัดทำ๙ มิถุนายน๒๕๕๔ณัฐวดี/ตรวจ๙ มิถุนายน๒๕๕๔[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๒๘/ตอนที่ ๔๕ ก/หน้า ๑๓/๘ มิถุนายน ๒๕๕๔