คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 337/2517หลักกฎหมาย: จำเลยถือปืนพลาสติกมาขู่เข็ญทำท่าจะยิงผู้เสียหายผู้เสียหายเข้าใจว่าเป็นปืนจริงเกิดความกลัวหรือตกใจ จำเลยต้องมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 392โจทก์ฟ้องว่า จำเลยถือปืนพกพลาสติกเหมือนปืนพกจริงไปใช้วาจาขู่เข็ญและทำท่าจะยิงผู้เสียหาย ผู้เสียหายเข้าใจว่าเป็นอาวุธปืนจริง ได้รับความกลัวและตกใจว่าจำเลยจะยิงเอา ทั้งนี้โดยจำเลยมีเรื่องโกรธเคืองกับผู้เสียหายมาก่อน ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๓๙๒ และริบของกลาง จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ เป็นว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๙๒ ให้ปรับเป็นเงิน ๒๐๐ บาท ของกลางริบ จำเลยฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ผู้เสียหายกับจำเลยมีสาเหตุโกรธเคืองกัน จำเลยเชื่อว่าผู้เสียหายเป็นต้นเหตุที่ทำให้จำเลยต้องออกจากงาน เมื่อจำเลยถือปืนทำท่าจะยิงผู้เสียหาย ทำให้ผู้เสียหายกลัวถึงกับไปตามผู้บังคับกองตำรวจมาจับจำเลย ซึ่งผู้บังคับกองก็เบิกความประกอบว่า เมื่อผู้เสียหายไปแจ้งความนั้น แสดงอาการกลัว มีลักษณะท่าทางตกใจหน้าซีดขาว จึงฟังได้ว่าผู้เสียหายเกิดความกลัวหรือตกใจโดยการขู่เข็ญของจำเลยตามที่โจทก์ฟ้องจริง พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 337/2517พนักงานอัยการจังหวัดนนทบุรีโจทก์นายถมยา สุขโขจำเลย ป.อ. ม. 392จำเลยถือปืนพลาสติกมาขู่เข็ญทำท่าจะยิงผู้เสียหายผู้เสียหายเข้าใจว่าเป็นปืนจริงเกิดความกลัวหรือตกใจ จำเลยต้องมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 392โจทก์ฟ้องว่า จำเลยถือปืนพกพลาสติกเหมือนปืนพกจริงไปใช้วาจาขู่เข็ญและทำท่าจะยิงผู้เสียหาย ผู้เสียหายเข้าใจว่าเป็นอาวุธปืนจริง ได้รับความกลัวและตกใจว่าจำเลยจะยิงเอา ทั้งนี้โดยจำเลยมีเรื่องโกรธเคืองกับผู้เสียหายมาก่อน ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๓๙๒ และริบของกลาง จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ เป็นว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๙๒ ให้ปรับเป็นเงิน ๒๐๐ บาท ของกลางริบ จำเลยฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ผู้เสียหายกับจำเลยมีสาเหตุโกรธเคืองกัน จำเลยเชื่อว่าผู้เสียหายเป็นต้นเหตุที่ทำให้จำเลยต้องออกจากงาน เมื่อจำเลยถือปืนทำท่าจะยิงผู้เสียหาย ทำให้ผู้เสียหายกลัวถึงกับไปตามผู้บังคับกองตำรวจมาจับจำเลย ซึ่งผู้บังคับกองก็เบิกความประกอบว่า เมื่อผู้เสียหายไปแจ้งความนั้น แสดงอาการกลัว มีลักษณะท่าทางตกใจหน้าซีดขาว จึงฟังได้ว่าผู้เสียหายเกิดความกลัวหรือตกใจโดยการขู่เข็ญของจำเลยตามที่โจทก์ฟ้องจริง พิพากษายืน(สนิท บริรักษ์-สุธรรม วรรณแสง-สงวน สิทธิไชย)ศาลจังหวัดนนทบุรี - นายมาโนช เพียรสนองศาลอุทธรณ์ - นายพยนต์ ยาวะประภาษแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยถือปืนพกพลาสติกเหมือนปืนพกจริงไปใช้วาจาขู่เข็ญและทำท่าจะยิงผู้เสียหาย ผู้เสียหายเข้าใจว่าเป็นอาวุธปืนจริง ได้รับความกลัวและตกใจว่าจำเลยจะยิงเอา ทั้งนี้โดยจำเลยมีเรื่องโกรธเคืองกับผู้เสียหายมาก่อน ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๓๙๒ และริบของกลาง จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ เป็นว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๙๒ ให้ปรับเป็นเงิน ๒๐๐ บาท ของกลางริบ จำเลยฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ผู้เสียหายกับจำเลยมีสาเหตุโกรธเคืองกัน จำเลยเชื่อว่าผู้เสียหายเป็นต้นเหตุที่ทำให้จำเลยต้องออกจากงาน เมื่อจำเลยถือปืนทำท่าจะยิงผู้เสียหาย ทำให้ผู้เสียหายกลัวถึงกับไปตามผู้บังคับกองตำรวจมาจับจำเลย ซึ่งผู้บังคับกองก็เบิกความประกอบว่า เมื่อผู้เสียหายไปแจ้งความนั้น แสดงอาการกลัว มีลักษณะท่าทางตกใจหน้าซีดขาว จึงฟังได้ว่าผู้เสียหายเกิดความกลัวหรือตกใจโดยการขู่เข็ญของจำเลยตามที่โจทก์ฟ้องจริง พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 337/2517พนักงานอัยการจังหวัดนนทบุรีโจทก์นายถมยา สุขโขจำเลย ป.อ. ม. 392จำเลยถือปืนพลาสติกมาขู่เข็ญทำท่าจะยิงผู้เสียหายผู้เสียหายเข้าใจว่าเป็นปืนจริงเกิดความกลัวหรือตกใจ จำเลยต้องมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 392โจทก์ฟ้องว่า จำเลยถือปืนพกพลาสติกเหมือนปืนพกจริงไปใช้วาจาขู่เข็ญและทำท่าจะยิงผู้เสียหาย ผู้เสียหายเข้าใจว่าเป็นอาวุธปืนจริง ได้รับความกลัวและตกใจว่าจำเลยจะยิงเอา ทั้งนี้โดยจำเลยมีเรื่องโกรธเคืองกับผู้เสียหายมาก่อน ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๓๙๒ และริบของกลาง จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ เป็นว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๙๒ ให้ปรับเป็นเงิน ๒๐๐ บาท ของกลางริบ จำเลยฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ผู้เสียหายกับจำเลยมีสาเหตุโกรธเคืองกัน จำเลยเชื่อว่าผู้เสียหายเป็นต้นเหตุที่ทำให้จำเลยต้องออกจากงาน เมื่อจำเลยถือปืนทำท่าจะยิงผู้เสียหาย ทำให้ผู้เสียหายกลัวถึงกับไปตามผู้บังคับกองตำรวจมาจับจำเลย ซึ่งผู้บังคับกองก็เบิกความประกอบว่า เมื่อผู้เสียหายไปแจ้งความนั้น แสดงอาการกลัว มีลักษณะท่าทางตกใจหน้าซีดขาว จึงฟังได้ว่าผู้เสียหายเกิดความกลัวหรือตกใจโดยการขู่เข็ญของจำเลยตามที่โจทก์ฟ้องจริง พิพากษายืน(สนิท บริรักษ์-สุธรรม วรรณแสง-สงวน สิทธิไชย)ศาลจังหวัดนนทบุรี - นายมาโนช เพียรสนองศาลอุทธรณ์ - นายพยนต์ ยาวะประภาษแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ