คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1351/2530หลักกฎหมาย: โจทก์บรรยายฟ้องว่าทางราชการได้คัดสำเนาประกาศกระทรวงเกษตรเรื่องกำหนดเขตควบคุมการแปรรูปไม้ตามพระราชบัญญัติป่าไม้พุทธศักราช 2484 ประกาศไว้ ณ ที่ทำการอำเภอ ที่ทำการกำนันและที่สาธารณสถานในท้องที่ซึ่งเกี่ยวข้องและในท้องที่ที่เกิดเหตุคดีนี้ให้ทราบโดยทั่วกันแล้ว แม้จะไม่ได้บรรยายว่าจำเลยกับพวกได้ทราบประกาศดังกล่าวแล้วแต่คำว่าให้ทราบโดยทั่วกันหมายความว่าจำเลยกับพวกได้ทราบประกาศดังกล่าวแล้ว จึงเป็นคำฟ้องที่ไม่เคลือบคลุมแม้ฟ้องโจทก์จะไม่ได้บรรยายระบุให้แน่ชัดว่าไม้ตะเคียนชันตาแมวอันเป็นไม้ที่หวงห้ามที่จำเลยร่วมกันแปรรูปนั้น เป็นจำนวนเดียวกับไม้ตะเคียนชันตาแมวที่จำเลยกับพวกร่วมกันทำโดยตัดฟันออกจากต้นแล้วเลื่อยตัดทอนเป็นท่อนก็ตาม แต่โจทก์ก็ได้บรรยายข้อเท็จจริงถึงการกระทำของจำเลยและได้ระบุถึงสิ่งของที่เกี่ยวข้องพอสมควรที่จะให้จำเลยกับพวกเข้าใจข้อหาได้แล้ว ทั้งการกระทำความผิดในข้อหาทั้งสองดังกล่าวเป็นการกระทำต่างกรรมกัน ไม้ที่จำเลยกับพวกร่วมกันแปรรูปซึ่งมีปริมาณเกินกว่าที่กฎหมายกำหนดกับไม้ที่จำเลยกับพวกร่วมกันทำโดยตัดฟันออกจากต้นแล้วเลื่อยตัดทอนเป็นท่อน จะเป็นจำนวนเดียวกันหรือไม่ก็ได้ฟ้องของโจทก์ไม่เคลือบคลุมเช่นกัน.โจทก์ฟ้องว่า จำเลยทั้งสี่ร่วมกันกระทำผิดกฎหมายหลายกรรมต่างกันคือ จำเลยทั้งสี่ร่วมกันทำไม้สยาขาวและไม้ตะเคียนชันตาแมวซึ่งเป็นไม้หวงห้ามในประเภท ก. และ ข.ในป่าจังหวัดนราธิวาสโดยจำเลยทั้งสี่ได้ร่วมกันตัดฟันออกจากต้นแล้วเลื่อยตัดทอนเป็นท่อน ๆ รวม 4 ท่อนปริมาตร10.06 ลูกบาศก์เมตร โดยไม่ได้รับอนุญาต และจำเลยทั้งสี่ร่วมกันแปรรูปไม้กาลอและไม้ตะเคียนชันตาแมว ซึ่งเป็นไม้หวงห้ามประเภท ก. และ ข. โดยเลื่อยออกเป็นแผ่นและเหลี่ยม รวมจำนวน198 ชิ้น ปริมาตร 5.25 ลูกบาศก์เมตร อันเป็นการทำให้ไม้เปลี่ยนรูปและขนาดไปจากเดิมโดยจำเลยทั้งสี่ร่วมกันทำการแปรรูปไม้ภายในเขตควบคุมโดยไม่ได้รับอนุญาตหลังจากจำเลยทั้งสี่ได้ทำไม้ดังกล่าวแล้ว จำเลยทั้งสี่ได้ร่วมกันมีไม้สยาขาวและไม้ตะเคียนชันตาแมว ซึ่งยังไม่ได้แปรรูปอันเป็นไม้หวงห้ามตามกฎหมายและยังร่วมกันมีไม้กาลอและไม้ตะเคียนชันตาแมวแปรรูปอันเป็นไม้หวงห้ามตามกฎหมายโดยไม่ได้รับอนุญาต ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติป่าไม้พุทธศักราช 2484 มาตรา 11, 48, 69, 73, 74, 74 ทวิ, 74 จัตวาที่แก้ไขแล้ว พระราชกฤษฎีกากำหนดไม้หวงห้าม พ.ศ. 2505ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 83, 91 ที่แก้ไขแล้ว ริบของกลางทั้งหมดเว้นแต่รถจักรยานยนต์คืนแก่เจ้าของ และจ่ายสินบนนำจับ จำเลยทั้งสี่ให้การรับสารภาพ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยทั้งสี่มีความผิดตามฟ้องของโจทก์เรียงกระทงลงโทษ จำคุกรวมคนละ 4 ปี คืนรถจักรยานยนต์แก่เจ้าของของกลางนอนนั้นให้ริบ และจ่ายสินบนนำจับตามกฎหมาย จำเลยทั้งสี่อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่าไม่จ่ายสินบนนำจับแก่ผู้แจ้งความนำจับ นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น จำเลยทั้งสี่ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า จำเลยทั้งสี่อ้างว่า ฟ้องของโจทก์เคลือบคลุมเพราะเหตุ 2 ข้อ คือ ข้อแรกอ้างว่า คำฟ้องไม่ได้ระบุยืนยันให้แน่ชัดว่าประกาศกระทรวงเกษตรเรื่องกำหนดเขตควบคุมการแปรรูปไม้ตามพระราชบัญญัติป่าไม้ พุทธศักราช2484 ที่ทางราชการได้คัดสำเนาประกาศไว้ ณ ที่ต่าง ๆ นั้นจำเลยทราบประกาศนี้หรือไม่ เห็นว่า คำบรรยายฟ้องเกี่ยวกับประกาศที่จำเลยทั้งสี่ฎีกาโจทก์ได้บรรยายว่า ทางราชการได้คัดสำเนาประกาศไว้ ณ ที่ว่าการอำเภอที่ทำการกำนัน และที่สาธารณสถานในท้องที่ซึ่งเกี่ยวข้องและในท้องที่เกิดเหตุคดีนี้ให้ทราบโดยทั่วกันแล้ว คำว่าให้ทราบโดยทั่วกันแล้วหมายความว่าจำเลยทั้งสี่ทราบประกาศดังกล่าวแล้ว เป็นคำฟ้องที่ยืนยันแน่ชัดว่าจำเลยทั้งสี่ได้ทราบประกาศกระทรวงเกษตรเรื่องกำหนดเขตควบคุมการแปรรูปไม้ตามพระราชบัญญัติป่าไม้พุทธศักราช 2484 ดังกล่าวแล้ว ฟ้องโจทก์ไม่เคลือบคลุม และที่จำเลยทั้งสี่อ้างว่าฟ้องโจทก์เคลือบคลุมอีกข้อหนึ่ง คือฟ้องข้อ 2 ข. โดยอ้างว่า โจทก์ไม่ได้บรรยายข้อเท็จจริงและรายละเอียดที่เกี่ยวกับสิ่งของที่เกี่ยวข้องด้วยพอสมควรให้จำเลยเข้าใจข้อหาได้ คือโจทก์ฟ้องว่า จำเลยทั้งสี่บังอาจร่วมกันแปรรูปไม้กาลอและไม้ตะเคียนชันตาแมวซึ่งเป็นไม้หวงห้ามประเภท ก. และ ข. โดยเลื่อยออกเป็นแผ่นและเหลี่ยมรวมจำนวน 198 ชิ้น ปริมาตร5.25 ลูกบาศก์เมตร โดยไม่ได้ระบุให้แน่ชัดว่าไม้ตะเคียนชันตาแมวในฟ้องข้อ 2ข. นั้น เป็นจำนวนเดียวกันในฟ้องข้อ 2 ก. ที่โจทก์ฟ้องอ้างว่าจำเลยทั้งสี่ร่วมกันตัดไม้สยาขาวและไม้ตะเคียนชันตาแมวซึ่งเป็นไม้หวงห้ามประเภท ก. และ ข. โดยร่วมกันตัดฟันออกจากต้นแล้วเลื่อยตัดทอนเป็นท่อน ๆ รวมจำนวน 4 ท่อน ปริมาตร 10.06 ลูกบาศก์เมตรหรือไม่ ยังเคลือบคลุมไม่แน่ชัด และจำนวนปริมาตรของไม้ย่อมเป็นสาระสำคัญในการกระทำความผิดตามพระราชบัญญัติป่าไม้นั้นเห็นว่า คำฟ้องดังกล่าวโจทก์ได้บรรยายข้อเท็จจริงถึงการกระทำของจำเลยว่าจำเลยทั้งสี่ได้ร่วมกันแปรรูปไม้โดยวิธีเลื่อยออกเป็นแผ่นและเหลี่ยมทั้งได้ระบุถึงสิ่งของที่เกี่ยวข้องคือระบุว่า ไม้ที่จำเลยร่วมกันแปรรูปเป็นไม้กาลอและไม้ตะเคียนชันตาแมวอันเป็นการพอสมควรที่จำเลยทั้งสี่จะเข้าใจข้อหาได้แล้ว และการกระทำความผิดตามข้อ 2 ข. นี้ก็มิได้เกี่ยวพันกับการกระทำความผิดในข้อ 2 ก.แต่อย่างใด เป็นการกระทำความผิดคนละกรรมต่างกันไม้ที่จำเลยทั้งสี่ร่วมกันแปรรูปในฟ้องข้อ 2 ข. ซึ่งมีปริมาตรเกินกว่าที่กฎหมายกำหนดจะเป็นไม้จำนวนเดียวกับที่จำเลยทั้งสี่ร่วมกันทำไม้ในฟ้องข้อ 2 ก. หรือไม่ก็ได้ ไม่เป็นฟ้องเคลือบคลุมแต่ประการใด พิพากษายืน. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1351/2530พนักงานอัยการ จังหวัด นราธิวาสโจทก์นาย ยา มา สุ หลง กับพวกจำเลย ป.วิ.อ. ม. 158 (5) พ.ร.บ.ป่าไม้ พ.ศ.2484 ม. 48 ประกาศกระทรวงเกษตรฯ เรื่องกำหนดเขตควบคุมการแปรรูปไม้ตามพระราชบัญญัติป่าไม้ พ.ศ.2484 โจทก์บรรยายฟ้องว่าทางราชการได้คัดสำเนาประกาศกระทรวงเกษตรเรื่องกำหนดเขตควบคุมการแปรรูปไม้ตามพระราชบัญญัติป่าไม้พุทธศักราช 2484 ประกาศไว้ ณ ที่ทำการอำเภอ ที่ทำการกำนันและที่สาธารณสถานในท้องที่ซึ่งเกี่ยวข้องและในท้องที่ที่เกิดเหตุคดีนี้ให้ทราบโดยทั่วกันแล้ว แม้จะไม่ได้บรรยายว่าจำเลยกับพวกได้ทราบประกาศดังกล่าวแล้วแต่คำว่าให้ทราบโดยทั่วกันหมายความว่าจำเลยกับพวกได้ทราบประกาศดังกล่าวแล้ว จึงเป็นคำฟ้องที่ไม่เคลือบคลุมแม้ฟ้องโจทก์จะไม่ได้บรรยายระบุให้แน่ชัดว่าไม้ตะเคียนชันตาแมวอันเป็นไม้ที่หวงห้ามที่จำเลยร่วมกันแปรรูปนั้น เป็นจำนวนเดียวกับไม้ตะเคียนชันตาแมวที่จำเลยกับพวกร่วมกันทำโดยตัดฟันออกจากต้นแล้วเลื่อยตัดทอนเป็นท่อนก็ตาม แต่โจทก์ก็ได้บรรยายข้อเท็จจริงถึงการกระทำของจำเลยและได้ระบุถึงสิ่งของที่เกี่ยวข้องพอสมควรที่จะให้จำเลยกับพวกเข้าใจข้อหาได้แล้ว ทั้งการกระทำความผิดในข้อหาทั้งสองดังกล่าวเป็นการกระทำต่างกรรมกัน ไม้ที่จำเลยกับพวกร่วมกันแปรรูปซึ่งมีปริมาณเกินกว่าที่กฎหมายกำหนดกับไม้ที่จำเลยกับพวกร่วมกันทำโดยตัดฟันออกจากต้นแล้วเลื่อยตัดทอนเป็นท่อน จะเป็นจำนวนเดียวกันหรือไม่ก็ได้ฟ้องของโจทก์ไม่เคลือบคลุมเช่นกัน.โจทก์ฟ้องว่า จำเลยทั้งสี่ร่วมกันกระทำผิดกฎหมายหลายกรรมต่างกันคือ จำเลยทั้งสี่ร่วมกันทำไม้สยาขาวและไม้ตะเคียนชันตาแมวซึ่งเป็นไม้หวงห้ามในประเภท ก. และ ข.ในป่าจังหวัดนราธิวาสโดยจำเลยทั้งสี่ได้ร่วมกันตัดฟันออกจากต้นแล้วเลื่อยตัดทอนเป็นท่อน ๆ รวม 4 ท่อนปริมาตร10.06 ลูกบาศก์เมตร โดยไม่ได้รับอนุญาต และจำเลยทั้งสี่ร่วมกันแปรรูปไม้กาลอและไม้ตะเคียนชันตาแมว ซึ่งเป็นไม้หวงห้ามประเภท ก. และ ข. โดยเลื่อยออกเป็นแผ่นและเหลี่ยม รวมจำนวน198 ชิ้น ปริมาตร 5.25 ลูกบาศก์เมตร อันเป็นการทำให้ไม้เปลี่ยนรูปและขนาดไปจากเดิมโดยจำเลยทั้งสี่ร่วมกันทำการแปรรูปไม้ภายในเขตควบคุมโดยไม่ได้รับอนุญาตหลังจากจำเลยทั้งสี่ได้ทำไม้ดังกล่าวแล้ว จำเลยทั้งสี่ได้ร่วมกันมีไม้สยาขาวและไม้ตะเคียนชันตาแมว ซึ่งยังไม่ได้แปรรูปอันเป็นไม้หวงห้ามตามกฎหมายและยังร่วมกันมีไม้กาลอและไม้ตะเคียนชันตาแมวแปรรูปอันเป็นไม้หวงห้ามตามกฎหมายโดยไม่ได้รับอนุญาต ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติป่าไม้พุทธศักราช 2484 มาตรา 11, 48, 69, 73, 74, 74 ทวิ, 74 จัตวาที่แก้ไขแล้ว พระราชกฤษฎีกากำหนดไม้หวงห้าม พ.ศ. 2505ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 83, 91 ที่แก้ไขแล้ว ริบของกลางทั้งหมดเว้นแต่รถจักรยานยนต์คืนแก่เจ้าของ และจ่ายสินบนนำจับ จำเลยทั้งสี่ให้การรับสารภาพ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยทั้งสี่มีความผิดตามฟ้องของโจทก์เรียงกระทงลงโทษ จำคุกรวมคนละ 4 ปี คืนรถจักรยานยนต์แก่เจ้าของของกลางนอนนั้นให้ริบ และจ่ายสินบนนำจับตามกฎหมาย จำเลยทั้งสี่อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่าไม่จ่ายสินบนนำจับแก่ผู้แจ้งความนำจับ นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น จำเลยทั้งสี่ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า จำเลยทั้งสี่อ้างว่า ฟ้องของโจทก์เคลือบคลุมเพราะเหตุ 2 ข้อ คือ ข้อแรกอ้างว่า คำฟ้องไม่ได้ระบุยืนยันให้แน่ชัดว่าประกาศกระทรวงเกษตรเรื่องกำหนดเขตควบคุมการแปรรูปไม้ตามพระราชบัญญัติป่าไม้ พุทธศักราช2484 ที่ทางราชการได้คัดสำเนาประกาศไว้ ณ ที่ต่าง ๆ นั้นจำเลยทราบประกาศนี้หรือไม่ เห็นว่า คำบรรยายฟ้องเกี่ยวกับประกาศที่จำเลยทั้งสี่ฎีกาโจทก์ได้บรรยายว่า ทางราชการได้คัดสำเนาประกาศไว้ ณ ที่ว่าการอำเภอที่ทำการกำนัน และที่สาธารณสถานในท้องที่ซึ่งเกี่ยวข้องและในท้องที่เกิดเหตุคดีนี้ให้ทราบโดยทั่วกันแล้ว คำว่าให้ทราบโดยทั่วกันแล้วหมายความว่าจำเลยทั้งสี่ทราบประกาศดังกล่าวแล้ว เป็นคำฟ้องที่ยืนยันแน่ชัดว่าจำเลยทั้งสี่ได้ทราบประกาศกระทรวงเกษตรเรื่องกำหนดเขตควบคุมการแปรรูปไม้ตามพระราชบัญญัติป่าไม้พุทธศักราช 2484 ดังกล่าวแล้ว ฟ้องโจทก์ไม่เคลือบคลุม และที่จำเลยทั้งสี่อ้างว่าฟ้องโจทก์เคลือบคลุมอีกข้อหนึ่ง คือฟ้องข้อ 2 ข. โดยอ้างว่า โจทก์ไม่ได้บรรยายข้อเท็จจริงและรายละเอียดที่เกี่ยวกับสิ่งของที่เกี่ยวข้องด้วยพอสมควรให้จำเลยเข้าใจข้อหาได้ คือโจทก์ฟ้องว่า จำเลยทั้งสี่บังอาจร่วมกันแปรรูปไม้กาลอและไม้ตะเคียนชันตาแมวซึ่งเป็นไม้หวงห้ามประเภท ก. และ ข. โดยเลื่อยออกเป็นแผ่นและเหลี่ยมรวมจำนวน 198 ชิ้น ปริมาตร5.25 ลูกบาศก์เมตร โดยไม่ได้ระบุให้แน่ชัดว่าไม้ตะเคียนชันตาแมวในฟ้องข้อ 2ข. นั้น เป็นจำนวนเดียวกันในฟ้องข้อ 2 ก. ที่โจทก์ฟ้องอ้างว่าจำเลยทั้งสี่ร่วมกันตัดไม้สยาขาวและไม้ตะเคียนชันตาแมวซึ่งเป็นไม้หวงห้ามประเภท ก. และ ข. โดยร่วมกันตัดฟันออกจากต้นแล้วเลื่อยตัดทอนเป็นท่อน ๆ รวมจำนวน 4 ท่อน ปริมาตร 10.06 ลูกบาศก์เมตรหรือไม่ ยังเคลือบคลุมไม่แน่ชัด และจำนวนปริมาตรของไม้ย่อมเป็นสาระสำคัญในการกระทำความผิดตามพระราชบัญญัติป่าไม้นั้นเห็นว่า คำฟ้องดังกล่าวโจทก์ได้บรรยายข้อเท็จจริงถึงการกระทำของจำเลยว่าจำเลยทั้งสี่ได้ร่วมกันแปรรูปไม้โดยวิธีเลื่อยออกเป็นแผ่นและเหลี่ยมทั้งได้ระบุถึงสิ่งของที่เกี่ยวข้องคือระบุว่า ไม้ที่จำเลยร่วมกันแปรรูปเป็นไม้กาลอและไม้ตะเคียนชันตาแมวอันเป็นการพอสมควรที่จำเลยทั้งสี่จะเข้าใจข้อหาได้แล้ว และการกระทำความผิดตามข้อ 2 ข. นี้ก็มิได้เกี่ยวพันกับการกระทำความผิดในข้อ 2 ก.แต่อย่างใด เป็นการกระทำความผิดคนละกรรมต่างกันไม้ที่จำเลยทั้งสี่ร่วมกันแปรรูปในฟ้องข้อ 2 ข. ซึ่งมีปริมาตรเกินกว่าที่กฎหมายกำหนดจะเป็นไม้จำนวนเดียวกับที่จำเลยทั้งสี่ร่วมกันทำไม้ในฟ้องข้อ 2 ก. หรือไม่ก็ได้ ไม่เป็นฟ้องเคลือบคลุมแต่ประการใด พิพากษายืน.(ยนต์ พิรวินิจ-พลจิตต์ ดียืน-เสงี่ยม ทวีชัยการ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยทั้งสี่ร่วมกันกระทำผิดกฎหมายหลายกรรมต่างกันคือ จำเลยทั้งสี่ร่วมกันทำไม้สยาขาวและไม้ตะเคียนชันตาแมวซึ่งเป็นไม้หวงห้ามในประเภท ก. และ ข.ในป่าจังหวัดนราธิวาสโดยจำเลยทั้งสี่ได้ร่วมกันตัดฟันออกจากต้นแล้วเลื่อยตัดทอนเป็นท่อน ๆ รวม 4 ท่อนปริมาตร10.06 ลูกบาศก์เมตร โดยไม่ได้รับอนุญาต และจำเลยทั้งสี่ร่วมกันแปรรูปไม้กาลอและไม้ตะเคียนชันตาแมว ซึ่งเป็นไม้หวงห้ามประเภท ก. และ ข. โดยเลื่อยออกเป็นแผ่นและเหลี่ยม รวมจำนวน198 ชิ้น ปริมาตร 5.25 ลูกบาศก์เมตร อันเป็นการทำให้ไม้เปลี่ยนรูปและขนาดไปจากเดิมโดยจำเลยทั้งสี่ร่วมกันทำการแปรรูปไม้ภายในเขตควบคุมโดยไม่ได้รับอนุญาตหลังจากจำเลยทั้งสี่ได้ทำไม้ดังกล่าวแล้ว จำเลยทั้งสี่ได้ร่วมกันมีไม้สยาขาวและไม้ตะเคียนชันตาแมว ซึ่งยังไม่ได้แปรรูปอันเป็นไม้หวงห้ามตามกฎหมายและยังร่วมกันมีไม้กาลอและไม้ตะเคียนชันตาแมวแปรรูปอันเป็นไม้หวงห้ามตามกฎหมายโดยไม่ได้รับอนุญาต ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติป่าไม้พุทธศักราช 2484 มาตรา 11, 48, 69, 73, 74, 74 ทวิ, 74 จัตวาที่แก้ไขแล้ว พระราชกฤษฎีกากำหนดไม้หวงห้าม พ.ศ. 2505ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 83, 91 ที่แก้ไขแล้ว ริบของกลางทั้งหมดเว้นแต่รถจักรยานยนต์คืนแก่เจ้าของ และจ่ายสินบนนำจับ จำเลยทั้งสี่ให้การรับสารภาพ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยทั้งสี่มีความผิดตามฟ้องของโจทก์เรียงกระทงลงโทษ จำคุกรวมคนละ 4 ปี คืนรถจักรยานยนต์แก่เจ้าของของกลางนอนนั้นให้ริบ และจ่ายสินบนนำจับตามกฎหมาย จำเลยทั้งสี่อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่าไม่จ่ายสินบนนำจับแก่ผู้แจ้งความนำจับ นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น จำเลยทั้งสี่ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า จำเลยทั้งสี่อ้างว่า ฟ้องของโจทก์เคลือบคลุมเพราะเหตุ 2 ข้อ คือ ข้อแรกอ้างว่า คำฟ้องไม่ได้ระบุยืนยันให้แน่ชัดว่าประกาศกระทรวงเกษตรเรื่องกำหนดเขตควบคุมการแปรรูปไม้ตามพระราชบัญญัติป่าไม้ พุทธศักราช2484 ที่ทางราชการได้คัดสำเนาประกาศไว้ ณ ที่ต่าง ๆ นั้นจำเลยทราบประกาศนี้หรือไม่ เห็นว่า คำบรรยายฟ้องเกี่ยวกับประกาศที่จำเลยทั้งสี่ฎีกาโจทก์ได้บรรยายว่า ทางราชการได้คัดสำเนาประกาศไว้ ณ ที่ว่าการอำเภอที่ทำการกำนัน และที่สาธารณสถานในท้องที่ซึ่งเกี่ยวข้องและในท้องที่เกิดเหตุคดีนี้ให้ทราบโดยทั่วกันแล้ว คำว่าให้ทราบโดยทั่วกันแล้วหมายความว่าจำเลยทั้งสี่ทราบประกาศดังกล่าวแล้ว เป็นคำฟ้องที่ยืนยันแน่ชัดว่าจำเลยทั้งสี่ได้ทราบประกาศกระทรวงเกษตรเรื่องกำหนดเขตควบคุมการแปรรูปไม้ตามพระราชบัญญัติป่าไม้พุทธศักราช 2484 ดังกล่าวแล้ว ฟ้องโจทก์ไม่เคลือบคลุม และที่จำเลยทั้งสี่อ้างว่าฟ้องโจทก์เคลือบคลุมอีกข้อหนึ่ง คือฟ้องข้อ 2 ข. โดยอ้างว่า โจทก์ไม่ได้บรรยายข้อเท็จจริงและรายละเอียดที่เกี่ยวกับสิ่งของที่เกี่ยวข้องด้วยพอสมควรให้จำเลยเข้าใจข้อหาได้ คือโจทก์ฟ้องว่า จำเลยทั้งสี่บังอาจร่วมกันแปรรูปไม้กาลอและไม้ตะเคียนชันตาแมวซึ่งเป็นไม้หวงห้ามประเภท ก. และ ข. โดยเลื่อยออกเป็นแผ่นและเหลี่ยมรวมจำนวน 198 ชิ้น ปริมาตร5.25 ลูกบาศก์เมตร โดยไม่ได้ระบุให้แน่ชัดว่าไม้ตะเคียนชันตาแมวในฟ้องข้อ 2ข. นั้น เป็นจำนวนเดียวกันในฟ้องข้อ 2 ก. ที่โจทก์ฟ้องอ้างว่าจำเลยทั้งสี่ร่วมกันตัดไม้สยาขาวและไม้ตะเคียนชันตาแมวซึ่งเป็นไม้หวงห้ามประเภท ก. และ ข. โดยร่วมกันตัดฟันออกจากต้นแล้วเลื่อยตัดทอนเป็นท่อน ๆ รวมจำนวน 4 ท่อน ปริมาตร 10.06 ลูกบาศก์เมตรหรือไม่ ยังเคลือบคลุมไม่แน่ชัด และจำนวนปริมาตรของไม้ย่อมเป็นสาระสำคัญในการกระทำความผิดตามพระราชบัญญัติป่าไม้นั้นเห็นว่า คำฟ้องดังกล่าวโจทก์ได้บรรยายข้อเท็จจริงถึงการกระทำของจำเลยว่าจำเลยทั้งสี่ได้ร่วมกันแปรรูปไม้โดยวิธีเลื่อยออกเป็นแผ่นและเหลี่ยมทั้งได้ระบุถึงสิ่งของที่เกี่ยวข้องคือระบุว่า ไม้ที่จำเลยร่วมกันแปรรูปเป็นไม้กาลอและไม้ตะเคียนชันตาแมวอันเป็นการพอสมควรที่จำเลยทั้งสี่จะเข้าใจข้อหาได้แล้ว และการกระทำความผิดตามข้อ 2 ข. นี้ก็มิได้เกี่ยวพันกับการกระทำความผิดในข้อ 2 ก.แต่อย่างใด เป็นการกระทำความผิดคนละกรรมต่างกันไม้ที่จำเลยทั้งสี่ร่วมกันแปรรูปในฟ้องข้อ 2 ข. ซึ่งมีปริมาตรเกินกว่าที่กฎหมายกำหนดจะเป็นไม้จำนวนเดียวกับที่จำเลยทั้งสี่ร่วมกันทำไม้ในฟ้องข้อ 2 ก. หรือไม่ก็ได้ ไม่เป็นฟ้องเคลือบคลุมแต่ประการใด พิพากษายืน. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1351/2530พนักงานอัยการ จังหวัด นราธิวาสโจทก์นาย ยา มา สุ หลง กับพวกจำเลย ป.วิ.อ. ม. 158 (5) พ.ร.บ.ป่าไม้ พ.ศ.2484 ม. 48 ประกาศกระทรวงเกษตรฯ เรื่องกำหนดเขตควบคุมการแปรรูปไม้ตามพระราชบัญญัติป่าไม้ พ.ศ.2484 โจทก์บรรยายฟ้องว่าทางราชการได้คัดสำเนาประกาศกระทรวงเกษตรเรื่องกำหนดเขตควบคุมการแปรรูปไม้ตามพระราชบัญญัติป่าไม้พุทธศักราช 2484 ประกาศไว้ ณ ที่ทำการอำเภอ ที่ทำการกำนันและที่สาธารณสถานในท้องที่ซึ่งเกี่ยวข้องและในท้องที่ที่เกิดเหตุคดีนี้ให้ทราบโดยทั่วกันแล้ว แม้จะไม่ได้บรรยายว่าจำเลยกับพวกได้ทราบประกาศดังกล่าวแล้วแต่คำว่าให้ทราบโดยทั่วกันหมายความว่าจำเลยกับพวกได้ทราบประกาศดังกล่าวแล้ว จึงเป็นคำฟ้องที่ไม่เคลือบคลุมแม้ฟ้องโจทก์จะไม่ได้บรรยายระบุให้แน่ชัดว่าไม้ตะเคียนชันตาแมวอันเป็นไม้ที่หวงห้ามที่จำเลยร่วมกันแปรรูปนั้น เป็นจำนวนเดียวกับไม้ตะเคียนชันตาแมวที่จำเลยกับพวกร่วมกันทำโดยตัดฟันออกจากต้นแล้วเลื่อยตัดทอนเป็นท่อนก็ตาม แต่โจทก์ก็ได้บรรยายข้อเท็จจริงถึงการกระทำของจำเลยและได้ระบุถึงสิ่งของที่เกี่ยวข้องพอสมควรที่จะให้จำเลยกับพวกเข้าใจข้อหาได้แล้ว ทั้งการกระทำความผิดในข้อหาทั้งสองดังกล่าวเป็นการกระทำต่างกรรมกัน ไม้ที่จำเลยกับพวกร่วมกันแปรรูปซึ่งมีปริมาณเกินกว่าที่กฎหมายกำหนดกับไม้ที่จำเลยกับพวกร่วมกันทำโดยตัดฟันออกจากต้นแล้วเลื่อยตัดทอนเป็นท่อน จะเป็นจำนวนเดียวกันหรือไม่ก็ได้ฟ้องของโจทก์ไม่เคลือบคลุมเช่นกัน.โจทก์ฟ้องว่า จำเลยทั้งสี่ร่วมกันกระทำผิดกฎหมายหลายกรรมต่างกันคือ จำเลยทั้งสี่ร่วมกันทำไม้สยาขาวและไม้ตะเคียนชันตาแมวซึ่งเป็นไม้หวงห้ามในประเภท ก. และ ข.ในป่าจังหวัดนราธิวาสโดยจำเลยทั้งสี่ได้ร่วมกันตัดฟันออกจากต้นแล้วเลื่อยตัดทอนเป็นท่อน ๆ รวม 4 ท่อนปริมาตร10.06 ลูกบาศก์เมตร โดยไม่ได้รับอนุญาต และจำเลยทั้งสี่ร่วมกันแปรรูปไม้กาลอและไม้ตะเคียนชันตาแมว ซึ่งเป็นไม้หวงห้ามประเภท ก. และ ข. โดยเลื่อยออกเป็นแผ่นและเหลี่ยม รวมจำนวน198 ชิ้น ปริมาตร 5.25 ลูกบาศก์เมตร อันเป็นการทำให้ไม้เปลี่ยนรูปและขนาดไปจากเดิมโดยจำเลยทั้งสี่ร่วมกันทำการแปรรูปไม้ภายในเขตควบคุมโดยไม่ได้รับอนุญาตหลังจากจำเลยทั้งสี่ได้ทำไม้ดังกล่าวแล้ว จำเลยทั้งสี่ได้ร่วมกันมีไม้สยาขาวและไม้ตะเคียนชันตาแมว ซึ่งยังไม่ได้แปรรูปอันเป็นไม้หวงห้ามตามกฎหมายและยังร่วมกันมีไม้กาลอและไม้ตะเคียนชันตาแมวแปรรูปอันเป็นไม้หวงห้ามตามกฎหมายโดยไม่ได้รับอนุญาต ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติป่าไม้พุทธศักราช 2484 มาตรา 11, 48, 69, 73, 74, 74 ทวิ, 74 จัตวาที่แก้ไขแล้ว พระราชกฤษฎีกากำหนดไม้หวงห้าม พ.ศ. 2505ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 83, 91 ที่แก้ไขแล้ว ริบของกลางทั้งหมดเว้นแต่รถจักรยานยนต์คืนแก่เจ้าของ และจ่ายสินบนนำจับ จำเลยทั้งสี่ให้การรับสารภาพ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยทั้งสี่มีความผิดตามฟ้องของโจทก์เรียงกระทงลงโทษ จำคุกรวมคนละ 4 ปี คืนรถจักรยานยนต์แก่เจ้าของของกลางนอนนั้นให้ริบ และจ่ายสินบนนำจับตามกฎหมาย จำเลยทั้งสี่อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่าไม่จ่ายสินบนนำจับแก่ผู้แจ้งความนำจับ นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น จำเลยทั้งสี่ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า จำเลยทั้งสี่อ้างว่า ฟ้องของโจทก์เคลือบคลุมเพราะเหตุ 2 ข้อ คือ ข้อแรกอ้างว่า คำฟ้องไม่ได้ระบุยืนยันให้แน่ชัดว่าประกาศกระทรวงเกษตรเรื่องกำหนดเขตควบคุมการแปรรูปไม้ตามพระราชบัญญัติป่าไม้ พุทธศักราช2484 ที่ทางราชการได้คัดสำเนาประกาศไว้ ณ ที่ต่าง ๆ นั้นจำเลยทราบประกาศนี้หรือไม่ เห็นว่า คำบรรยายฟ้องเกี่ยวกับประกาศที่จำเลยทั้งสี่ฎีกาโจทก์ได้บรรยายว่า ทางราชการได้คัดสำเนาประกาศไว้ ณ ที่ว่าการอำเภอที่ทำการกำนัน และที่สาธารณสถานในท้องที่ซึ่งเกี่ยวข้องและในท้องที่เกิดเหตุคดีนี้ให้ทราบโดยทั่วกันแล้ว คำว่าให้ทราบโดยทั่วกันแล้วหมายความว่าจำเลยทั้งสี่ทราบประกาศดังกล่าวแล้ว เป็นคำฟ้องที่ยืนยันแน่ชัดว่าจำเลยทั้งสี่ได้ทราบประกาศกระทรวงเกษตรเรื่องกำหนดเขตควบคุมการแปรรูปไม้ตามพระราชบัญญัติป่าไม้พุทธศักราช 2484 ดังกล่าวแล้ว ฟ้องโจทก์ไม่เคลือบคลุม และที่จำเลยทั้งสี่อ้างว่าฟ้องโจทก์เคลือบคลุมอีกข้อหนึ่ง คือฟ้องข้อ 2 ข. โดยอ้างว่า โจทก์ไม่ได้บรรยายข้อเท็จจริงและรายละเอียดที่เกี่ยวกับสิ่งของที่เกี่ยวข้องด้วยพอสมควรให้จำเลยเข้าใจข้อหาได้ คือโจทก์ฟ้องว่า จำเลยทั้งสี่บังอาจร่วมกันแปรรูปไม้กาลอและไม้ตะเคียนชันตาแมวซึ่งเป็นไม้หวงห้ามประเภท ก. และ ข. โดยเลื่อยออกเป็นแผ่นและเหลี่ยมรวมจำนวน 198 ชิ้น ปริมาตร5.25 ลูกบาศก์เมตร โดยไม่ได้ระบุให้แน่ชัดว่าไม้ตะเคียนชันตาแมวในฟ้องข้อ 2ข. นั้น เป็นจำนวนเดียวกันในฟ้องข้อ 2 ก. ที่โจทก์ฟ้องอ้างว่าจำเลยทั้งสี่ร่วมกันตัดไม้สยาขาวและไม้ตะเคียนชันตาแมวซึ่งเป็นไม้หวงห้ามประเภท ก. และ ข. โดยร่วมกันตัดฟันออกจากต้นแล้วเลื่อยตัดทอนเป็นท่อน ๆ รวมจำนวน 4 ท่อน ปริมาตร 10.06 ลูกบาศก์เมตรหรือไม่ ยังเคลือบคลุมไม่แน่ชัด และจำนวนปริมาตรของไม้ย่อมเป็นสาระสำคัญในการกระทำความผิดตามพระราชบัญญัติป่าไม้นั้นเห็นว่า คำฟ้องดังกล่าวโจทก์ได้บรรยายข้อเท็จจริงถึงการกระทำของจำเลยว่าจำเลยทั้งสี่ได้ร่วมกันแปรรูปไม้โดยวิธีเลื่อยออกเป็นแผ่นและเหลี่ยมทั้งได้ระบุถึงสิ่งของที่เกี่ยวข้องคือระบุว่า ไม้ที่จำเลยร่วมกันแปรรูปเป็นไม้กาลอและไม้ตะเคียนชันตาแมวอันเป็นการพอสมควรที่จำเลยทั้งสี่จะเข้าใจข้อหาได้แล้ว และการกระทำความผิดตามข้อ 2 ข. นี้ก็มิได้เกี่ยวพันกับการกระทำความผิดในข้อ 2 ก.แต่อย่างใด เป็นการกระทำความผิดคนละกรรมต่างกันไม้ที่จำเลยทั้งสี่ร่วมกันแปรรูปในฟ้องข้อ 2 ข. ซึ่งมีปริมาตรเกินกว่าที่กฎหมายกำหนดจะเป็นไม้จำนวนเดียวกับที่จำเลยทั้งสี่ร่วมกันทำไม้ในฟ้องข้อ 2 ก. หรือไม่ก็ได้ ไม่เป็นฟ้องเคลือบคลุมแต่ประการใด พิพากษายืน.(ยนต์ พิรวินิจ-พลจิตต์ ดียืน-เสงี่ยม ทวีชัยการ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ