คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 55/2481หลักกฎหมาย: โจทก์ฟ้องว่าจำเลยปล่อยผู้ต้องหาที่ถูกคุมขังไปโดยเจตนา จำเลยให้การว่าผู้ต้องหาหนีไปโดยความพลั้งเผลอของจำเลย เมื่อทั้งสองฝ่ายไม่สืบพะยาน ศาลต้องตัดสินยกฟ้องโจทก์ฟ้องว่าจำเลยเป็นนายสิบเวรได้ไขกุญแจเปิดห้องขังคนต้องหาเพื่อส่งอาหารแล้วไม่ปิดประตูลั่นกุญแจ โดยจำเลยเป็นใจช่วยเหลือให้ ม.ผู้ต้องฐานชิงทรัพย์หลบหนีไปได้ จำเลยให้การว่าจำเลยมิได้เป็นใจช่วยเหลือให้ ม.หนี เป็นเพราะความพลั้งเผลอของจำเลยเท่านั้น ทั้งสองฝ่ายไม่สืบพะยาน ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาต้องกันให้ลงโทษจำคุกฐานปล่อยให้ ม. หนี้ที่คุมขังไปโดยความประมาท ศาลฎีกาตัดสินว่าข้อความในฟ้องของโจทก์เป็นการกล่าวหาว่าจำเลยทำไปโดยเจตนา แม้คำขอท้ายฟ้องของโจทก์จะอ้าง ม.๑๖๙ มาด้วยก็ตาม ตามคำให้การของจำเลยต้องถือว่าปฏิเสธ เมื่อโจทก์มิได้นำสืบให้สมตามฟ้องแล้วก็ลงโทษไม่ได้ จึงพิพากษาให้ยกฟ้องโจทก์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 55/2481อัยยการจังหวัดกระบี่โจทก์นายสิบตำรวจตรีชิ้น ปิติจำเลย ป.อ. ม. 168, ม. 169 ป.วิ.อ. ม. 158, ม. 165, ม. 185, ม. 192โจทก์ฟ้องว่าจำเลยปล่อยผู้ต้องหาที่ถูกคุมขังไปโดยเจตนา จำเลยให้การว่าผู้ต้องหาหนีไปโดยความพลั้งเผลอของจำเลย เมื่อทั้งสองฝ่ายไม่สืบพะยาน ศาลต้องตัดสินยกฟ้องโจทก์ฟ้องว่าจำเลยเป็นนายสิบเวรได้ไขกุญแจเปิดห้องขังคนต้องหาเพื่อส่งอาหารแล้วไม่ปิดประตูลั่นกุญแจ โดยจำเลยเป็นใจช่วยเหลือให้ ม.ผู้ต้องฐานชิงทรัพย์หลบหนีไปได้ จำเลยให้การว่าจำเลยมิได้เป็นใจช่วยเหลือให้ ม.หนี เป็นเพราะความพลั้งเผลอของจำเลยเท่านั้น ทั้งสองฝ่ายไม่สืบพะยาน ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาต้องกันให้ลงโทษจำคุกฐานปล่อยให้ ม. หนี้ที่คุมขังไปโดยความประมาท ศาลฎีกาตัดสินว่าข้อความในฟ้องของโจทก์เป็นการกล่าวหาว่าจำเลยทำไปโดยเจตนา แม้คำขอท้ายฟ้องของโจทก์จะอ้าง ม.๑๖๙ มาด้วยก็ตาม ตามคำให้การของจำเลยต้องถือว่าปฏิเสธ เมื่อโจทก์มิได้นำสืบให้สมตามฟ้องแล้วก็ลงโทษไม่ได้ จึงพิพากษาให้ยกฟ้องโจทก์(พลางกูร-นิติศาสตร์-เทฟโนต์)ศาลอุทธรณ์ศาลชั้นต้น - หลวงเทพ สุภาพระวรพจน์ฯ - หลวงทินปัญญาแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่าจำเลยเป็นนายสิบเวรได้ไขกุญแจเปิดห้องขังคนต้องหาเพื่อส่งอาหารแล้วไม่ปิดประตูลั่นกุญแจ โดยจำเลยเป็นใจช่วยเหลือให้ ม.ผู้ต้องฐานชิงทรัพย์หลบหนีไปได้ จำเลยให้การว่าจำเลยมิได้เป็นใจช่วยเหลือให้ ม.หนี เป็นเพราะความพลั้งเผลอของจำเลยเท่านั้น ทั้งสองฝ่ายไม่สืบพะยาน ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาต้องกันให้ลงโทษจำคุกฐานปล่อยให้ ม. หนี้ที่คุมขังไปโดยความประมาท ศาลฎีกาตัดสินว่าข้อความในฟ้องของโจทก์เป็นการกล่าวหาว่าจำเลยทำไปโดยเจตนา แม้คำขอท้ายฟ้องของโจทก์จะอ้าง ม.๑๖๙ มาด้วยก็ตาม ตามคำให้การของจำเลยต้องถือว่าปฏิเสธ เมื่อโจทก์มิได้นำสืบให้สมตามฟ้องแล้วก็ลงโทษไม่ได้ จึงพิพากษาให้ยกฟ้องโจทก์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 55/2481อัยยการจังหวัดกระบี่โจทก์นายสิบตำรวจตรีชิ้น ปิติจำเลย ป.อ. ม. 168, ม. 169 ป.วิ.อ. ม. 158, ม. 165, ม. 185, ม. 192โจทก์ฟ้องว่าจำเลยปล่อยผู้ต้องหาที่ถูกคุมขังไปโดยเจตนา จำเลยให้การว่าผู้ต้องหาหนีไปโดยความพลั้งเผลอของจำเลย เมื่อทั้งสองฝ่ายไม่สืบพะยาน ศาลต้องตัดสินยกฟ้องโจทก์ฟ้องว่าจำเลยเป็นนายสิบเวรได้ไขกุญแจเปิดห้องขังคนต้องหาเพื่อส่งอาหารแล้วไม่ปิดประตูลั่นกุญแจ โดยจำเลยเป็นใจช่วยเหลือให้ ม.ผู้ต้องฐานชิงทรัพย์หลบหนีไปได้ จำเลยให้การว่าจำเลยมิได้เป็นใจช่วยเหลือให้ ม.หนี เป็นเพราะความพลั้งเผลอของจำเลยเท่านั้น ทั้งสองฝ่ายไม่สืบพะยาน ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาต้องกันให้ลงโทษจำคุกฐานปล่อยให้ ม. หนี้ที่คุมขังไปโดยความประมาท ศาลฎีกาตัดสินว่าข้อความในฟ้องของโจทก์เป็นการกล่าวหาว่าจำเลยทำไปโดยเจตนา แม้คำขอท้ายฟ้องของโจทก์จะอ้าง ม.๑๖๙ มาด้วยก็ตาม ตามคำให้การของจำเลยต้องถือว่าปฏิเสธ เมื่อโจทก์มิได้นำสืบให้สมตามฟ้องแล้วก็ลงโทษไม่ได้ จึงพิพากษาให้ยกฟ้องโจทก์(พลางกูร-นิติศาสตร์-เทฟโนต์)ศาลอุทธรณ์ศาลชั้นต้น - หลวงเทพ สุภาพระวรพจน์ฯ - หลวงทินปัญญาแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ