คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1708/2500หลักกฎหมาย: จำเลยอุทธรณ์โดยมิได้วางเงินค่าธรรมเนียมที่ต้องใช้แทนโจทก์ตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น แต่ศาลชั้นต้นก็ได้รับอุทธรณ์ไว้โดยจำเลยไม่มีเจตนาที่จะไม่วางเงินนั้น และต่อมาก็ได้นำมาวางแล้ว ศาลอุทธรณ์พิพากษายกอุทธรณ์ ศาลฎีกาถือว่าศาลได้ขยายเวลาวางเงินค่าธรรมเนียมให้แล้วให้ยกคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ให้ศาลอุทธรณ์พิจารณาพิพากษาใหม่คดีนี้โจทก์ฟ้องเรียกต้นเงิน 2,000 บาท ตามใบยืม กับดอกเบี้ยจำเลยให้การแก้คดีว่า โจทก์หลอกให้จำเลยเขียนใบยืมตามสำเนาท้ายฟ้อง และต่อสู้ในข้ออื่น ๆ อีกศาลจังหวัดเชียงใหม่สอบคู่ความแล้ว สั่งให้งดสืบพยานเสียทั้งสองฝ่าย และพิพากษาให้จำเลยทั้งสองใช้ต้นเงินและดอกเบี้ยให้โจทก์รวม 2,231 บาท 25 สตางค์ กับให้จำเลยเสียดอกเบี้ยในต้นเงิน 2,000 บาท ให้โจทก์ในอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปี นับแต่วันฟ้องไปจนชำระเสร็จ ให้จำเลยเสียค่าธรรมเนียมแทนโจทก์ กับค่าทนายความ 100 บาทจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ตรวจสำนวนปรากฏว่า จำเลยมิได้นำเงินค่าธรรมเนียมซึ่งจะต้องใช้ให้โจทก์ตามคำพิพากษามาวางศาลพร้อมกับฟ้องอุทธรณ์ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 229 เห็นว่าอุทธรณ์ของจำเลยไม่ชอบด้วยกฎหมาย พิพากษาให้ยกอุทธรณ์ของจำเลยเสียจำเลยฎีกาคัดค้านคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ศาลฎีกาได้ตรวจสำนวนและประชุมปรึกษาคดีนี้แล้ว ปรากฏว่าจำเลยยื่นอุทธรณ์โดยมิได้นำเงินค่าธรรมเนียมซึ่งจะต้องใช้แก่โจทก์ตามคำพิพากษามาวางศาลพร้อมกับอุทธรณ์ของจำเลยตามที่ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 229 บังคับไว้ แต่เรื่องนี้ศาลชั้นต้นได้รับอุทธรณ์ของจำเลยไว้โดยไม่ปรากฏว่า จำเลยมีเจตนาที่จะไม่วางค่าธรรมเนียมดังกล่าว และต่อมาจำเลยก็ได้นำค่าธรรมเนียมนั้นมาวางแล้ว เพื่อประโยชน์แห่งความยุติธรรม จึงให้ถือว่าศาลได้ขยายเวลาวางเงินค่าธรรมเนียมให้แก่จำเลย ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 23 แล้วโดยเหตุนี้ จึงพิพากษาให้ยกคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ให้ศาลอุทธรณ์พิจารณาพิพากษาคดีนี้ต่อไปตามรูปความ ค่าฤชาธรรมเนียมในชั้นนี้ให้เป็นพับไป ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1708/2500นายณรงค์ ศักดาทรโจทก์นายบุญศรี สุขเกษม ที่ 1 นายบุญเติม สิงหเนตร ที่ 2จำเลย ป.วิ.พ. จำเลยอุทธรณ์โดยมิได้วางเงินค่าธรรมเนียมที่ต้องใช้แทนโจทก์ตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น แต่ศาลชั้นต้นก็ได้รับอุทธรณ์ไว้โดยจำเลยไม่มีเจตนาที่จะไม่วางเงินนั้น และต่อมาก็ได้นำมาวางแล้ว ศาลอุทธรณ์พิพากษายกอุทธรณ์ ศาลฎีกาถือว่าศาลได้ขยายเวลาวางเงินค่าธรรมเนียมให้แล้วให้ยกคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ให้ศาลอุทธรณ์พิจารณาพิพากษาใหม่คดีนี้โจทก์ฟ้องเรียกต้นเงิน 2,000 บาท ตามใบยืม กับดอกเบี้ยจำเลยให้การแก้คดีว่า โจทก์หลอกให้จำเลยเขียนใบยืมตามสำเนาท้ายฟ้อง และต่อสู้ในข้ออื่น ๆ อีกศาลจังหวัดเชียงใหม่สอบคู่ความแล้ว สั่งให้งดสืบพยานเสียทั้งสองฝ่าย และพิพากษาให้จำเลยทั้งสองใช้ต้นเงินและดอกเบี้ยให้โจทก์รวม 2,231 บาท 25 สตางค์ กับให้จำเลยเสียดอกเบี้ยในต้นเงิน 2,000 บาท ให้โจทก์ในอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปี นับแต่วันฟ้องไปจนชำระเสร็จ ให้จำเลยเสียค่าธรรมเนียมแทนโจทก์ กับค่าทนายความ 100 บาทจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ตรวจสำนวนปรากฏว่า จำเลยมิได้นำเงินค่าธรรมเนียมซึ่งจะต้องใช้ให้โจทก์ตามคำพิพากษามาวางศาลพร้อมกับฟ้องอุทธรณ์ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 229 เห็นว่าอุทธรณ์ของจำเลยไม่ชอบด้วยกฎหมาย พิพากษาให้ยกอุทธรณ์ของจำเลยเสียจำเลยฎีกาคัดค้านคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ศาลฎีกาได้ตรวจสำนวนและประชุมปรึกษาคดีนี้แล้ว ปรากฏว่าจำเลยยื่นอุทธรณ์โดยมิได้นำเงินค่าธรรมเนียมซึ่งจะต้องใช้แก่โจทก์ตามคำพิพากษามาวางศาลพร้อมกับอุทธรณ์ของจำเลยตามที่ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 229 บังคับไว้ แต่เรื่องนี้ศาลชั้นต้นได้รับอุทธรณ์ของจำเลยไว้โดยไม่ปรากฏว่า จำเลยมีเจตนาที่จะไม่วางค่าธรรมเนียมดังกล่าว และต่อมาจำเลยก็ได้นำค่าธรรมเนียมนั้นมาวางแล้ว เพื่อประโยชน์แห่งความยุติธรรม จึงให้ถือว่าศาลได้ขยายเวลาวางเงินค่าธรรมเนียมให้แก่จำเลย ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 23 แล้วโดยเหตุนี้ จึงพิพากษาให้ยกคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ให้ศาลอุทธรณ์พิจารณาพิพากษาคดีนี้ต่อไปตามรูปความ ค่าฤชาธรรมเนียมในชั้นนี้ให้เป็นพับไป(มนูกิจวิมลอรรถ-ดุลยพากย์สุวมัณฑ์-ดุลยทัณฑ์ชนาณัติ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุการอุทธรณ์นั้นนอกจากเสียค่าธรรมเนียมชั้นอุทธรณ์แล้วยังต้องวางเงินค่าธรรมเนียมซึ่งจะต้องใช้แก่คู่ความอีกฝ่ายหนึ่งพร้อมกับอุทธรณ์ด้วยตาม มาตรา 229 ถ้าผู้อุทธรณ์ไม่ปฏิบัติตามก็ย่อมไม่ชอบด้วยมาตรา 229 ผู้อุทธรณ์อาจขอหรือศาลอาจสั่งขยายเวลาได้ตาม มาตรา 23(ฎีกา 1567/2495) การขอหรือสั่งขยายเวลานั้นตามมาตรา 23 ต้องทำก่อนที่ระยะเวลาที่จะวางเงินสุดสิ้นลงอีกนัยหนึ่งก็คือต้องขยายก่อนสิ้นอายุอุทธรณ์ เว้นแต่จะมีเหตุสุดวิสัย ไม่ใช่ขอหรือสั่งเมื่อไรก็ขอได้หรือสั่งได้ ฉะนั้น การที่ศาลมาสั่งเอาในชั้นฎีกา คงจะหมายความว่าจำเลยผู้อุทธรณ์ไม่เจตนาที่จะไม่วางเงินค่าธรรมเนียม และต่อมาก็ได้นำเงินมาวางแล้ว ศาลชั้นต้นสั่งรับอุทธรณ์มาควรจะได้สั่งขยายเวลาให้เสียแต่ครั้งนั้นก่อนที่อายุอุทธรณ์จะสิ้นสุดลง ศาลฎีกาจึงพิพากษาให้ถือว่ามีการขยายเวลาโดยการปฏิบัติของศาลเช่นนั้นแล้ว(ดูฎีกาที่ 197/2485,5/2489,1806/2492,733/2496 ประกอบ) บรรณาธิการคำพิพากษา: คดีนี้โจทก์ฟ้องเรียกต้นเงิน 2,000 บาท ตามใบยืม กับดอกเบี้ยจำเลยให้การแก้คดีว่า โจทก์หลอกให้จำเลยเขียนใบยืมตามสำเนาท้ายฟ้อง และต่อสู้ในข้ออื่น ๆ อีกศาลจังหวัดเชียงใหม่สอบคู่ความแล้ว สั่งให้งดสืบพยานเสียทั้งสองฝ่าย และพิพากษาให้จำเลยทั้งสองใช้ต้นเงินและดอกเบี้ยให้โจทก์รวม 2,231 บาท 25 สตางค์ กับให้จำเลยเสียดอกเบี้ยในต้นเงิน 2,000 บาท ให้โจทก์ในอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปี นับแต่วันฟ้องไปจนชำระเสร็จ ให้จำเลยเสียค่าธรรมเนียมแทนโจทก์ กับค่าทนายความ 100 บาทจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ตรวจสำนวนปรากฏว่า จำเลยมิได้นำเงินค่าธรรมเนียมซึ่งจะต้องใช้ให้โจทก์ตามคำพิพากษามาวางศาลพร้อมกับฟ้องอุทธรณ์ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 229 เห็นว่าอุทธรณ์ของจำเลยไม่ชอบด้วยกฎหมาย พิพากษาให้ยกอุทธรณ์ของจำเลยเสียจำเลยฎีกาคัดค้านคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ศาลฎีกาได้ตรวจสำนวนและประชุมปรึกษาคดีนี้แล้ว ปรากฏว่าจำเลยยื่นอุทธรณ์โดยมิได้นำเงินค่าธรรมเนียมซึ่งจะต้องใช้แก่โจทก์ตามคำพิพากษามาวางศาลพร้อมกับอุทธรณ์ของจำเลยตามที่ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 229 บังคับไว้ แต่เรื่องนี้ศาลชั้นต้นได้รับอุทธรณ์ของจำเลยไว้โดยไม่ปรากฏว่า จำเลยมีเจตนาที่จะไม่วางค่าธรรมเนียมดังกล่าว และต่อมาจำเลยก็ได้นำค่าธรรมเนียมนั้นมาวางแล้ว เพื่อประโยชน์แห่งความยุติธรรม จึงให้ถือว่าศาลได้ขยายเวลาวางเงินค่าธรรมเนียมให้แก่จำเลย ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 23 แล้วโดยเหตุนี้ จึงพิพากษาให้ยกคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ให้ศาลอุทธรณ์พิจารณาพิพากษาคดีนี้ต่อไปตามรูปความ ค่าฤชาธรรมเนียมในชั้นนี้ให้เป็นพับไป ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1708/2500นายณรงค์ ศักดาทรโจทก์นายบุญศรี สุขเกษม ที่ 1 นายบุญเติม สิงหเนตร ที่ 2จำเลย ป.วิ.พ. จำเลยอุทธรณ์โดยมิได้วางเงินค่าธรรมเนียมที่ต้องใช้แทนโจทก์ตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น แต่ศาลชั้นต้นก็ได้รับอุทธรณ์ไว้โดยจำเลยไม่มีเจตนาที่จะไม่วางเงินนั้น และต่อมาก็ได้นำมาวางแล้ว ศาลอุทธรณ์พิพากษายกอุทธรณ์ ศาลฎีกาถือว่าศาลได้ขยายเวลาวางเงินค่าธรรมเนียมให้แล้วให้ยกคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ให้ศาลอุทธรณ์พิจารณาพิพากษาใหม่คดีนี้โจทก์ฟ้องเรียกต้นเงิน 2,000 บาท ตามใบยืม กับดอกเบี้ยจำเลยให้การแก้คดีว่า โจทก์หลอกให้จำเลยเขียนใบยืมตามสำเนาท้ายฟ้อง และต่อสู้ในข้ออื่น ๆ อีกศาลจังหวัดเชียงใหม่สอบคู่ความแล้ว สั่งให้งดสืบพยานเสียทั้งสองฝ่าย และพิพากษาให้จำเลยทั้งสองใช้ต้นเงินและดอกเบี้ยให้โจทก์รวม 2,231 บาท 25 สตางค์ กับให้จำเลยเสียดอกเบี้ยในต้นเงิน 2,000 บาท ให้โจทก์ในอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปี นับแต่วันฟ้องไปจนชำระเสร็จ ให้จำเลยเสียค่าธรรมเนียมแทนโจทก์ กับค่าทนายความ 100 บาทจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ตรวจสำนวนปรากฏว่า จำเลยมิได้นำเงินค่าธรรมเนียมซึ่งจะต้องใช้ให้โจทก์ตามคำพิพากษามาวางศาลพร้อมกับฟ้องอุทธรณ์ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 229 เห็นว่าอุทธรณ์ของจำเลยไม่ชอบด้วยกฎหมาย พิพากษาให้ยกอุทธรณ์ของจำเลยเสียจำเลยฎีกาคัดค้านคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ศาลฎีกาได้ตรวจสำนวนและประชุมปรึกษาคดีนี้แล้ว ปรากฏว่าจำเลยยื่นอุทธรณ์โดยมิได้นำเงินค่าธรรมเนียมซึ่งจะต้องใช้แก่โจทก์ตามคำพิพากษามาวางศาลพร้อมกับอุทธรณ์ของจำเลยตามที่ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 229 บังคับไว้ แต่เรื่องนี้ศาลชั้นต้นได้รับอุทธรณ์ของจำเลยไว้โดยไม่ปรากฏว่า จำเลยมีเจตนาที่จะไม่วางค่าธรรมเนียมดังกล่าว และต่อมาจำเลยก็ได้นำค่าธรรมเนียมนั้นมาวางแล้ว เพื่อประโยชน์แห่งความยุติธรรม จึงให้ถือว่าศาลได้ขยายเวลาวางเงินค่าธรรมเนียมให้แก่จำเลย ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 23 แล้วโดยเหตุนี้ จึงพิพากษาให้ยกคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ให้ศาลอุทธรณ์พิจารณาพิพากษาคดีนี้ต่อไปตามรูปความ ค่าฤชาธรรมเนียมในชั้นนี้ให้เป็นพับไป(มนูกิจวิมลอรรถ-ดุลยพากย์สุวมัณฑ์-ดุลยทัณฑ์ชนาณัติ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุการอุทธรณ์นั้นนอกจากเสียค่าธรรมเนียมชั้นอุทธรณ์แล้วยังต้องวางเงินค่าธรรมเนียมซึ่งจะต้องใช้แก่คู่ความอีกฝ่ายหนึ่งพร้อมกับอุทธรณ์ด้วยตาม มาตรา 229 ถ้าผู้อุทธรณ์ไม่ปฏิบัติตามก็ย่อมไม่ชอบด้วยมาตรา 229 ผู้อุทธรณ์อาจขอหรือศาลอาจสั่งขยายเวลาได้ตาม มาตรา 23(ฎีกา 1567/2495) การขอหรือสั่งขยายเวลานั้นตามมาตรา 23 ต้องทำก่อนที่ระยะเวลาที่จะวางเงินสุดสิ้นลงอีกนัยหนึ่งก็คือต้องขยายก่อนสิ้นอายุอุทธรณ์ เว้นแต่จะมีเหตุสุดวิสัย ไม่ใช่ขอหรือสั่งเมื่อไรก็ขอได้หรือสั่งได้ ฉะนั้น การที่ศาลมาสั่งเอาในชั้นฎีกา คงจะหมายความว่าจำเลยผู้อุทธรณ์ไม่เจตนาที่จะไม่วางเงินค่าธรรมเนียม และต่อมาก็ได้นำเงินมาวางแล้ว ศาลชั้นต้นสั่งรับอุทธรณ์มาควรจะได้สั่งขยายเวลาให้เสียแต่ครั้งนั้นก่อนที่อายุอุทธรณ์จะสิ้นสุดลง ศาลฎีกาจึงพิพากษาให้ถือว่ามีการขยายเวลาโดยการปฏิบัติของศาลเช่นนั้นแล้ว(ดูฎีกาที่ 197/2485,5/2489,1806/2492,733/2496 ประกอบ) บรรณาธิการหมายเหตุ: การอุทธรณ์นั้นนอกจากเสียค่าธรรมเนียมชั้นอุทธรณ์แล้วยังต้องวางเงินค่าธรรมเนียมซึ่งจะต้องใช้แก่คู่ความอีกฝ่ายหนึ่งพร้อมกับอุทธรณ์ด้วยตาม มาตรา 229 ถ้าผู้อุทธรณ์ไม่ปฏิบัติตามก็ย่อมไม่ชอบด้วยมาตรา 229 ผู้อุทธรณ์อาจขอหรือศาลอาจสั่งขยายเวลาได้ตาม มาตรา 23(ฎีกา 1567/2495) การขอหรือสั่งขยายเวลานั้นตามมาตรา 23 ต้องทำก่อนที่ระยะเวลาที่จะวางเงินสุดสิ้นลงอีกนัยหนึ่งก็คือต้องขยายก่อนสิ้นอายุอุทธรณ์ เว้นแต่จะมีเหตุสุดวิสัย ไม่ใช่ขอหรือสั่งเมื่อไรก็ขอได้หรือสั่งได้ ฉะนั้น การที่ศาลมาสั่งเอาในชั้นฎีกา คงจะหมายความว่าจำเลยผู้อุทธรณ์ไม่เจตนาที่จะไม่วางเงินค่าธรรมเนียม และต่อมาก็ได้นำเงินมาวางแล้ว ศาลชั้นต้นสั่งรับอุทธรณ์มาควรจะได้สั่งขยายเวลาให้เสียแต่ครั้งนั้นก่อนที่อายุอุทธรณ์จะสิ้นสุดลง ศาลฎีกาจึงพิพากษาให้ถือว่ามีการขยายเวลาโดยการปฏิบัติของศาลเช่นนั้นแล้ว(ดูฎีกาที่ 197/2485,5/2489,1806/2492,733/2496 ประกอบ) บรรณาธิการ