คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 177/2508หลักกฎหมาย: การที่โจทก์ถูกจำเลยควบคุมในข้อหาเป็นบุคคลอันธพาลตามประกาศคณะปฏิวัติฉบับที่ 21 นั้น มิใช่เป็นโทษหรือเป็นวิธีการเพื่อความปลอดภัย ตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 18 และ 39 แม้จำเลยจะกระทำเพื่อแกล้งโจทก์ก็ไม่เป็นผิดตามมาตรา 200คดีนี้ โจทก์ฟ้องว่า จำเลยเป็นหัวหน้าพนักงานสอบสวนจังหวัดร้อยเอ็ด เมื่อวันที่ ๘ กุมภาพันธ์ ๒๕๐๗ จำเลยได้จับกุมโจทก์ในข้อหาว่า จ้าง วาน ใช้นายสิน บุญสุข วางเพลิงตลาดจังหวัดร้อยเอ็ด จำเลยได้ควบคุมกักขังโจทก์และสอบสวนปากคำเสร็จตั้งแต่วันที่ ๙ กุมภาพันธ์ ๒๕๐๗ อำนาจของจำเลยควบคุมโจทก์ได้ไม่เกินวันที่ ๑๔ กุมภาพันธ์ ๒๕๐๗ ครั้นวันที่ ๑๓ เดือนเดียวกันนั้น จำเลยได้กล่าวหาโจทก์ว่าเป็นบุคคลอันธพาล ทั้งประเภท ๑ - ๒ ตามประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ ๒๑ และมีคำสั่งกักขังโจทก์ ๓๐ วัน นับตั้งแต่วันที่ ๘ กุมภาพันธ์ ๒๕๐๗ จนถึงวันที่ ๖ มีนาคม ๒๕๐๗ การกระทำของจำเลยเป็นการใช้ตำแหน่งหน้าที่ปฏิบัติโดยมิชอบ ขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๑๕๗, ๒๐๐ และ ๓๑๐ ศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้องแล้ว เห็นว่าคดีมีมูล ให้ประทับฟ้องของโจทก์ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๑๕๗, ๓๑๐ โจทก์อุทธรณ์ว่า คดีโจทก์มีมูลตามมาตรา ๒๐๐ ด้วย ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า การที่โจทก์ถูกควบคุมในข้อหาว่าเป็นบุคคลประพฤติตนเป็นอันธพาลตามประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ ๒๑ มิใช่เป็นโทษหรือเป็นวิธีการเพื่อความปลอดภัยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๑๘ และ ๓๙ เมื่อไม่ใช่หรือวิธีการเพื่อความปลอดภัยตามประมวลกฎหมายอาญาแล้ว แม้จำเลยจะกระทำเพื่อแกล้งโจทก์จริง ก็ไม่เป็นผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๐๐ พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 177/2508นายเสรี อินทสมบัติโจทก์ร้อยตำรวจเอกชาลี พันธ์สุขจำเลย ป.อ. ม. 18, ม. 39, ม. 200การที่โจทก์ถูกจำเลยควบคุมในข้อหาเป็นบุคคลอันธพาลตามประกาศคณะปฏิวัติฉบับที่ 21 นั้น มิใช่เป็นโทษหรือเป็นวิธีการเพื่อความปลอดภัย ตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 18 และ 39 แม้จำเลยจะกระทำเพื่อแกล้งโจทก์ก็ไม่เป็นผิดตามมาตรา 200คดีนี้ โจทก์ฟ้องว่า จำเลยเป็นหัวหน้าพนักงานสอบสวนจังหวัดร้อยเอ็ด เมื่อวันที่ ๘ กุมภาพันธ์ ๒๕๐๗ จำเลยได้จับกุมโจทก์ในข้อหาว่า จ้าง วาน ใช้นายสิน บุญสุข วางเพลิงตลาดจังหวัดร้อยเอ็ด จำเลยได้ควบคุมกักขังโจทก์และสอบสวนปากคำเสร็จตั้งแต่วันที่ ๙ กุมภาพันธ์ ๒๕๐๗ อำนาจของจำเลยควบคุมโจทก์ได้ไม่เกินวันที่ ๑๔ กุมภาพันธ์ ๒๕๐๗ ครั้นวันที่ ๑๓ เดือนเดียวกันนั้น จำเลยได้กล่าวหาโจทก์ว่าเป็นบุคคลอันธพาล ทั้งประเภท ๑ - ๒ ตามประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ ๒๑ และมีคำสั่งกักขังโจทก์ ๓๐ วัน นับตั้งแต่วันที่ ๘ กุมภาพันธ์ ๒๕๐๗ จนถึงวันที่ ๖ มีนาคม ๒๕๐๗ การกระทำของจำเลยเป็นการใช้ตำแหน่งหน้าที่ปฏิบัติโดยมิชอบ ขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๑๕๗, ๒๐๐ และ ๓๑๐ ศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้องแล้ว เห็นว่าคดีมีมูล ให้ประทับฟ้องของโจทก์ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๑๕๗, ๓๑๐ โจทก์อุทธรณ์ว่า คดีโจทก์มีมูลตามมาตรา ๒๐๐ ด้วย ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า การที่โจทก์ถูกควบคุมในข้อหาว่าเป็นบุคคลประพฤติตนเป็นอันธพาลตามประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ ๒๑ มิใช่เป็นโทษหรือเป็นวิธีการเพื่อความปลอดภัยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๑๘ และ ๓๙ เมื่อไม่ใช่หรือวิธีการเพื่อความปลอดภัยตามประมวลกฎหมายอาญาแล้ว แม้จำเลยจะกระทำเพื่อแกล้งโจทก์จริง ก็ไม่เป็นผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๐๐ พิพากษายืน(กิตติ สีหนนทน์-ประกอบ หุตะสิงห์-พร สุขารมณ์)ศาลจังหวัดร้อยเอ็ด - นายเรืองสวัสดิ์ พรหมสาขา ฯศาลอุทธรณ์ - นายใหญ่ ศาลยาชีวินแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: คดีนี้ โจทก์ฟ้องว่า จำเลยเป็นหัวหน้าพนักงานสอบสวนจังหวัดร้อยเอ็ด เมื่อวันที่ ๘ กุมภาพันธ์ ๒๕๐๗ จำเลยได้จับกุมโจทก์ในข้อหาว่า จ้าง วาน ใช้นายสิน บุญสุข วางเพลิงตลาดจังหวัดร้อยเอ็ด จำเลยได้ควบคุมกักขังโจทก์และสอบสวนปากคำเสร็จตั้งแต่วันที่ ๙ กุมภาพันธ์ ๒๕๐๗ อำนาจของจำเลยควบคุมโจทก์ได้ไม่เกินวันที่ ๑๔ กุมภาพันธ์ ๒๕๐๗ ครั้นวันที่ ๑๓ เดือนเดียวกันนั้น จำเลยได้กล่าวหาโจทก์ว่าเป็นบุคคลอันธพาล ทั้งประเภท ๑ - ๒ ตามประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ ๒๑ และมีคำสั่งกักขังโจทก์ ๓๐ วัน นับตั้งแต่วันที่ ๘ กุมภาพันธ์ ๒๕๐๗ จนถึงวันที่ ๖ มีนาคม ๒๕๐๗ การกระทำของจำเลยเป็นการใช้ตำแหน่งหน้าที่ปฏิบัติโดยมิชอบ ขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๑๕๗, ๒๐๐ และ ๓๑๐ ศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้องแล้ว เห็นว่าคดีมีมูล ให้ประทับฟ้องของโจทก์ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๑๕๗, ๓๑๐ โจทก์อุทธรณ์ว่า คดีโจทก์มีมูลตามมาตรา ๒๐๐ ด้วย ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า การที่โจทก์ถูกควบคุมในข้อหาว่าเป็นบุคคลประพฤติตนเป็นอันธพาลตามประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ ๒๑ มิใช่เป็นโทษหรือเป็นวิธีการเพื่อความปลอดภัยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๑๘ และ ๓๙ เมื่อไม่ใช่หรือวิธีการเพื่อความปลอดภัยตามประมวลกฎหมายอาญาแล้ว แม้จำเลยจะกระทำเพื่อแกล้งโจทก์จริง ก็ไม่เป็นผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๐๐ พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 177/2508นายเสรี อินทสมบัติโจทก์ร้อยตำรวจเอกชาลี พันธ์สุขจำเลย ป.อ. ม. 18, ม. 39, ม. 200การที่โจทก์ถูกจำเลยควบคุมในข้อหาเป็นบุคคลอันธพาลตามประกาศคณะปฏิวัติฉบับที่ 21 นั้น มิใช่เป็นโทษหรือเป็นวิธีการเพื่อความปลอดภัย ตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 18 และ 39 แม้จำเลยจะกระทำเพื่อแกล้งโจทก์ก็ไม่เป็นผิดตามมาตรา 200คดีนี้ โจทก์ฟ้องว่า จำเลยเป็นหัวหน้าพนักงานสอบสวนจังหวัดร้อยเอ็ด เมื่อวันที่ ๘ กุมภาพันธ์ ๒๕๐๗ จำเลยได้จับกุมโจทก์ในข้อหาว่า จ้าง วาน ใช้นายสิน บุญสุข วางเพลิงตลาดจังหวัดร้อยเอ็ด จำเลยได้ควบคุมกักขังโจทก์และสอบสวนปากคำเสร็จตั้งแต่วันที่ ๙ กุมภาพันธ์ ๒๕๐๗ อำนาจของจำเลยควบคุมโจทก์ได้ไม่เกินวันที่ ๑๔ กุมภาพันธ์ ๒๕๐๗ ครั้นวันที่ ๑๓ เดือนเดียวกันนั้น จำเลยได้กล่าวหาโจทก์ว่าเป็นบุคคลอันธพาล ทั้งประเภท ๑ - ๒ ตามประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ ๒๑ และมีคำสั่งกักขังโจทก์ ๓๐ วัน นับตั้งแต่วันที่ ๘ กุมภาพันธ์ ๒๕๐๗ จนถึงวันที่ ๖ มีนาคม ๒๕๐๗ การกระทำของจำเลยเป็นการใช้ตำแหน่งหน้าที่ปฏิบัติโดยมิชอบ ขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๑๕๗, ๒๐๐ และ ๓๑๐ ศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้องแล้ว เห็นว่าคดีมีมูล ให้ประทับฟ้องของโจทก์ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๑๕๗, ๓๑๐ โจทก์อุทธรณ์ว่า คดีโจทก์มีมูลตามมาตรา ๒๐๐ ด้วย ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า การที่โจทก์ถูกควบคุมในข้อหาว่าเป็นบุคคลประพฤติตนเป็นอันธพาลตามประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ ๒๑ มิใช่เป็นโทษหรือเป็นวิธีการเพื่อความปลอดภัยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๑๘ และ ๓๙ เมื่อไม่ใช่หรือวิธีการเพื่อความปลอดภัยตามประมวลกฎหมายอาญาแล้ว แม้จำเลยจะกระทำเพื่อแกล้งโจทก์จริง ก็ไม่เป็นผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๐๐ พิพากษายืน(กิตติ สีหนนทน์-ประกอบ หุตะสิงห์-พร สุขารมณ์)ศาลจังหวัดร้อยเอ็ด - นายเรืองสวัสดิ์ พรหมสาขา ฯศาลอุทธรณ์ - นายใหญ่ ศาลยาชีวินแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ