phoneee/thai-legal-corpus huggingface dataset:
กฎกระทรวงกำหนดค่าธรรมเนียมสำหรับผู้ประกอบวิชาชีพทันตกรรม พ.ศ. 2545กฎกระทรวง กำหนดค่าธรรมเนียมสำหรับผู้ประกอบวิชาชีพทันตกรรม พ.ศ. ๒๕๔๕อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๖ แห่งพระราชบัญญัติวิชาชีพทันตกรรม พ.ศ. ๒๕๓๗ อันเป็นพระราชบัญญัติที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคล ซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๓๑ มาตรา ๓๕ มาตรา ๓๖ มาตรา ๓๙ มาตรา ๔๘ และมาตรา ๕๐ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยบัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย รัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุขออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้มาตรา 1 ข้อ ๑ ให้ยกเลิกกฎกระทรวง (พ.ศ. ๒๕๓๙) ออกตามความในพระราชบัญญัติวิชาชีพทันตกรรม พ.ศ. ๒๕๓๗มาตรา 2 ข้อ ๒ ให้กำหนดค่าธรรมเนียม ดังต่อไปนี้ (๑) ค่าขึ้นทะเบียนและรับใบอนุญาต เป็นผู้ประกอบวิชาชีพทันตกรรมฉบับละ๔,๐๐๐บาท (๑/๑) ค่าต่ออายุใบอนุญาตฉบับละ๒,๐๐๐บาท (๒) ค่าหนังสือรับรองการขึ้นทะเบียน เป็นผู้ประกอบวิชาชีพทันตกรรมฉบับละ๒๐๐บาท (๓) ค่าหนังสืออนุมัติ หรือวุฒิบัตรแสดง ความรู้ความชำนาญมาตรา 2 ในการประกอบวิชาชีพทันตกรรมฉบับละ๒,๐๐๐บาท (๔) ค่าใบแทนใบอนุญาตฉบับละ๒๐๐บาทให้ไว้ ณ วันที่ ๒๑ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๔๕ สุดารัตน์ เกยุราพันธุ์ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุขหมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ โดยที่กฎกระทรวง (พ.ศ. ๒๕๓๙) ออกตามความในพระราชบัญญัติวิชาชีพทันตกรรม พ.ศ. ๒๕๓๗ ได้กำหนดค่าธรรมเนียมสำหรับผู้ประกอบวิชาชีพทันตกรรมไว้แล้ว แต่เนื่องจากค่าธรรมเนียมเกี่ยวกับการขึ้นทะเบียนและรับใบอนุญาตให้เป็นผู้ประกอบวิชาชีพทันตกรรมการออกหนังสืออนุมัติหรือวุฒิบัตรแสดงความรู้ความชำนาญในการประกอบวิชาชีพทันตกรรม ไม่เหมาะสมกับสภาวการณ์ในปัจจุบัน และโดยที่มาตรา ๖ แห่งพระราชบัญญัติวิชาชีพทันตกรรม พ.ศ. ๒๕๓๗ บัญญัติให้รัฐมนตรีมีอำนาจออกกฎกระทรวงกำหนดค่าธรรรมเนียมไม่เกินอัตราท้ายพระราชบัญญัติดังกล่าว จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้มาตรา ฉบับที่ 2 กฎกระทรวงกำหนดค่าธรรมเนียมสำหรับผู้ประกอบวิชาชีพทันตกรรม (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๖๕หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ โดยที่พระราชบัญญัติวิชาชีพทันตกรรม (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๕๙ ได้กำหนดอัตราค่าธรรมเนียมการต่ออายุใบอนุญาตสำหรับผู้ประกอบวิชาชีพทันตกรรมเพิ่มขึ้น สมควรแก้ไขเพิ่มเติมกฎกระทรวงกำหนดค่าธรรมเนียมสำหรับผู้ประกอบวิชาชีพทันตกรรม พ.ศ. ๒๕๔๕เพื่อกำหนดค่าธรรมเนียมการต่ออายุใบอนุญาตสำหรับผู้ประกอบวิชาชีพทันตกรรมเพื่อสามารถเรียกเก็บสำหรับกรณีดังกล่าวได้ ประกอบกับมาตรา ๖ วรรคหนึ่ง แห่งพระราชบัญญัติวิชาชีพทันตกรรม พ.ศ. ๒๕๓๗ บัญญัติให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุขมีอำนาจออกกฎกระทรวงกำหนดค่าธรรมเนียมไม่เกินอัตราท้ายพระราชบัญญัตินี้จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 64527หลักกฎหมาย: คดีเสร็จจากศาลฎีกาไปแล้วและอยู่ในระหว่างศาลชั้นต้นดำเนินการบังคับคดี เมื่อมีคำร้องขอรับมรดกความขึ้นมาในระหว่างนี้ย่อมเป็นอำนาจหน้าที่ของศาลชั้นต้นที่จะพิจารณาสั่งมิใช่ศาลฎีกา ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 237/2507นายสุข วีระวัธนะชัยโจทก์นายบุ่นเจียว หรือบุ้นเจียว แซ่จึงจำเลย ป.วิ.พ. ม. 42คดีเสร็จจากศาลฎีกาไปแล้วและอยู่ในระหว่างศาลชั้นต้นดำเนินการบังคับคดี เมื่อมีคำร้องขอรับมรดกความขึ้นมาในระหว่างนี้ย่อมเป็นอำนาจหน้าที่ของศาลชั้นต้นที่จะพิจารณาสั่งมิใช่ศาลฎีกา(การุณย์นราทร-ยง เหลืองรังษี-พร สุขารมณ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 237/2507นายสุข วีระวัธนะชัยโจทก์นายบุ่นเจียว หรือบุ้นเจียว แซ่จึงจำเลย ป.วิ.พ. ม. 42คดีเสร็จจากศาลฎีกาไปแล้วและอยู่ในระหว่างศาลชั้นต้นดำเนินการบังคับคดี เมื่อมีคำร้องขอรับมรดกความขึ้นมาในระหว่างนี้ย่อมเป็นอำนาจหน้าที่ของศาลชั้นต้นที่จะพิจารณาสั่งมิใช่ศาลฎีกา(การุณย์นราทร-ยง เหลืองรังษี-พร สุขารมณ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 65566หลักกฎหมาย: ในคดีอาญา คำสั่งไม่รับอุทธรณ์ของศาลอุทธรณ์ยืนตามศาลชั้นต้นเพราะเป็นอุทธรณ์คำสั่งระหว่างพิจารณาเช่นนี้ ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา ไม่ได้บัญญัติให้เป็นที่สุดจำเลยจึงฎีกาได้ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 203/2496นายไข่ จิตตโรจน์โจทก์ ป.วิ.อ. ม. 196, ม. 225ในคดีอาญา คำสั่งไม่รับอุทธรณ์ของศาลอุทธรณ์ยืนตามศาลชั้นต้นเพราะเป็นอุทธรณ์คำสั่งระหว่างพิจารณาเช่นนี้ ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา ไม่ได้บัญญัติให้เป็นที่สุดจำเลยจึงฎีกาได้(ดุลยทัณฑ์ชนาณัติ-มนูภันย์วิมลสาร-ศิลปสิทธิวินิจฉัย)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 203/2496นายไข่ จิตตโรจน์โจทก์ ป.วิ.อ. ม. 196, ม. 225ในคดีอาญา คำสั่งไม่รับอุทธรณ์ของศาลอุทธรณ์ยืนตามศาลชั้นต้นเพราะเป็นอุทธรณ์คำสั่งระหว่างพิจารณาเช่นนี้ ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา ไม่ได้บัญญัติให้เป็นที่สุดจำเลยจึงฎีกาได้(ดุลยทัณฑ์ชนาณัติ-มนูภันย์วิมลสาร-ศิลปสิทธิวินิจฉัย)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1004/2464หลักกฎหมาย: รับของโจร ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1004/2464 ป.อ. ม. 321รับของโจร()แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: รับของโจร ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1004/2464 ป.อ. ม. 321รับของโจร()แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศอธิบดีกรมสรรพากร (ฉบับที่ 51) เรื่อง กําหนดหลักเกณฑ์ และเงื่อนไข เพื่อการยกเว้นภาษีเงินได้ ภาษีมูลค่าเพิ่ม ภาษีธุรกิจเฉพาะและอากรแสตมป์ สําหรับการบริจาคเพื่อสนับสนุนการกีฬา ผ่านระบบบริจาคอิเล็กทรอนิกส์ อาศัยอํานาจตามความในมาตรา 5 มาตรา 6 และมาตรา 8 แห่งพระราชกฤษฎีกาออกตามความในประมวลรัษฎากร ว่าด้วยการยกเว้นรัษฎากร (ฉบับที่ 772) พ.ศ. 2566 อธิบดีกรมสรรพากรกําหนดหลักเกณฑ์ และเงื่อนไข เพื่อการยกเว้นภาษีเงินได้ ภาษีมูลค่าเพิ่ม ภาษีธุรกิจเฉพาะ และอากรแสตมป์ สําหรับการบริจาคเพื่อสนับสนุนการกีฬา ผ่านระบบบริจาคอิเล็กทรอนิกส์ ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ ในประกาศนี้"หน่วยรับบริจาค" หมายความว่า การกีฬาแห่งประเทศไทย คณะกรรมการกีฬาจังหวัด สมาคมกีฬาแห่งจังหวัด สมาคมกีฬาที่ใช้คําว่า "แห่งประเทศไทย" หรือกองทุนพัฒนาการกีฬาแห่งชาติ ที่จัดตั้งขึ้นตามกฎหมายว่าด้วยการกีฬาแห่งประเทศไทย และกรมพลศึกษาข้อ ๒ การได้รับยกเว้นภาษีเงินได้ของบุคคลธรรมดา สําหรับการบริจาคให้แก่หน่วยรับบริจาค ตามมาตรา 4 (1) แห่งพระราชกฤษฎีกาออกตามความในประมวลรัษฎากร ว่าด้วยการยกเว้นรัษฎากร (ฉบับที่ 772) พ.ศ. 2566 จะต้องบริจาคเป็นเงินเท่านั้นข้อ ๓ การได้รับยกเว้นภาษีเงินได้ของบริษัทหรือห้างหุ้นส่วนนิติบุคคล สําหรับการบริจาค ให้แก่หน่วยรับบริจาค ตามมาตรา 4 (2) แห่งพระราชกฤษฎีกาออกตามความในประมวลรัษฎากร ว่าด้วยการยกเว้นรัษฎากร (ฉบับที่ 772) พ.ศ. 2566 จะบริจาคเป็นเงิน ทรัพย์สิน หรือสินค้าก็ได้ ในกรณีที่บริจาคเป็นทรัพย์สินหรือสินค้า ต้องเป็นไปตามหลักเกณฑ์ และเงื่อนไข ดังนี้ (1) กรณีที่บริษัทหรือห้างหุ้นส่วนนิติบุคคลซื้อทรัพย์สินมาเพื่อบริจาค ต้องมีหลักฐาน การได้มาซึ่งทรัพย์สินที่ระบุจํานวนและมูลค่าของทรัพย์สินนั้น โดยให้ถือว่ามูลค่าตามหลักฐานดังกล่าว เป็นมูลค่าของรายจ่ายที่บริจาค(2) กรณีที่บริษัทหรือห้างหุ้นส่วนนิติบุคคลนําทรัพย์สินที่ได้บันทึกบัญชีทรัพย์สิน ของบริษัทหรือห้างหุ้นส่วนนิติบุคคลนั้นมาบริจาค ให้ถือเอามูลค่าต้นทุนส่วนที่เหลือจากการคํานวณ หักค่าสึกหรอและค่าเสื่อมราคาของทรัพย์สิน เป็นมูลค่าของรายจ่ายที่บริจาค(3) กรณีที่บริษัทหรือห้างหุ้นส่วนนิติบุคคลนําสินค้ามาบริจาค ไม่ว่าจะเป็นสินค้าที่ผลิตเอง หรือซื้อมาเพื่อขาย ให้ถือเอามูลค่าต้นทุนของสินค้าดังกล่าวที่สามารถพิสูจน์ได้ เป็นมูลค่าของรายจ่ายที่บริจาค แต่มูลค่าดังกล่าวต้องไม่เกินราคาสินค้าคงเหลือยกมา ตามมาตรา 65 ทวิ (6) แห่งประมวลรัษฎากร (4) มูลค่าของทรัพย์สินหรือสินค้าที่ซื้อมาเพื่อบริจาคนั้น จะต้องมีจํานวนไม่เกินราคาที่พึงซื้อได้โดยปกติ ทั้งนี้ ตามมาตรา 65 ตรี (15) แห่งประมวลรัษฎากรข้อ ๔ การบริจาคให้แก่หน่วยรับบริจาค ให้ใช้ข้อมูลการบริจาคที่ปรากฏในระบบบริจาค อิเล็กทรอนิกส์เป็นหลักฐานประกอบการใช้สิทธิยกเว้นภาษีเงินได้ ภาษีมูลค่าเพิ่ม ภาษีธุรกิจเฉพาะ และอากรแสตมป์ ตามมาตรา 4 และมาตรา 8 แห่งพระราชกฤษฎีกาออกตามความในประมวลรัษฎากร ว่าด้วยการยกเว้นรัษฎากร (ฉบับที่ 772) พ.ศ. 2566 โดยผู้ที่ใช้สิทธิยกเว้นภาษีอากรไม่ต้องแสดงเอกสารหลักฐานการบริจาคต่อเจ้าพนักงานประเมิน ข้อ ๕ ประกาศนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2566 เป็นต้นไปผู้มีอํานาจลงนาม ประกาศ ณ วันที่ 14 กันยายน พ.ศ. 2566 ลวรณ แสงสนิท(นายลวรณ แสงสนิท)อธิบดีกรมสรรพากร
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 193/2473หลักกฎหมาย: จำเลยทะเลาะกับผู้ตายและเลิกกันไปแล้ว จำเลยกลับไปเอามีดมาจากบ้านแล้วมาท้าผู้ตายอีก ผู้ตายออกมา จำเลยก็เอามีดแทงดังนี้ ไม่มีเหตุจะลดโทษจำเลยตามมาตรา 55 ได้ได้ความว่าจำเลยกับผู้ตายทะเลาะวิวาทกัน แต่มีผู้ห้ามปรามเลิกกันไปแล้ว จำเลยวิ่งไปเอามีดที่บ้านซึ่งอยู่ห่างจากทีเกิดเหตุประมาณ ๑๐ วา แล้วกลับมาร้องท้าทายผู้ตายอีก ผู้ตายออกม จำเลยก็แทงผู้ตาย ๆ ดังนี้ ศาลเดิมตัดสินให้จำคุกจำเลย ๑๕ ปี ตาม ม.๒๔๙ ศาลอุทธรณ์ตัดสินแก้ศาลอุทธรณ์ว่า ศาลอุทธรณ์ไม่ควรยก ม.๕๕ มาปรับแก่คดีนี้ จึงให้ลงโทษจำคุกจำเลยยื่นตามศาลเดิม ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 193/2473อัยยการพัทลุงโจทก์นายสงหรือทองจำเลย ป.อ. ม. 249, ม. 55จำเลยทะเลาะกับผู้ตายและเลิกกันไปแล้ว จำเลยกลับไปเอามีดมาจากบ้านแล้วมาท้าผู้ตายอีก ผู้ตายออกมา จำเลยก็เอามีดแทงดังนี้ ไม่มีเหตุจะลดโทษจำเลยตามมาตรา 55 ได้ได้ความว่าจำเลยกับผู้ตายทะเลาะวิวาทกัน แต่มีผู้ห้ามปรามเลิกกันไปแล้ว จำเลยวิ่งไปเอามีดที่บ้านซึ่งอยู่ห่างจากทีเกิดเหตุประมาณ ๑๐ วา แล้วกลับมาร้องท้าทายผู้ตายอีก ผู้ตายออกม จำเลยก็แทงผู้ตาย ๆ ดังนี้ ศาลเดิมตัดสินให้จำคุกจำเลย ๑๕ ปี ตาม ม.๒๔๙ ศาลอุทธรณ์ตัดสินแก้ศาลอุทธรณ์ว่า ศาลอุทธรณ์ไม่ควรยก ม.๕๕ มาปรับแก่คดีนี้ จึงให้ลงโทษจำคุกจำเลยยื่นตามศาลเดิม(บัส-เทพ-มนู)ศาลชั้นต้น - หลวง+ศาลอุทธรณ์ - พระยา+แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ได้ความว่าจำเลยกับผู้ตายทะเลาะวิวาทกัน แต่มีผู้ห้ามปรามเลิกกันไปแล้ว จำเลยวิ่งไปเอามีดที่บ้านซึ่งอยู่ห่างจากทีเกิดเหตุประมาณ ๑๐ วา แล้วกลับมาร้องท้าทายผู้ตายอีก ผู้ตายออกม จำเลยก็แทงผู้ตาย ๆ ดังนี้ ศาลเดิมตัดสินให้จำคุกจำเลย ๑๕ ปี ตาม ม.๒๔๙ ศาลอุทธรณ์ตัดสินแก้ศาลอุทธรณ์ว่า ศาลอุทธรณ์ไม่ควรยก ม.๕๕ มาปรับแก่คดีนี้ จึงให้ลงโทษจำคุกจำเลยยื่นตามศาลเดิม ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 193/2473อัยยการพัทลุงโจทก์นายสงหรือทองจำเลย ป.อ. ม. 249, ม. 55จำเลยทะเลาะกับผู้ตายและเลิกกันไปแล้ว จำเลยกลับไปเอามีดมาจากบ้านแล้วมาท้าผู้ตายอีก ผู้ตายออกมา จำเลยก็เอามีดแทงดังนี้ ไม่มีเหตุจะลดโทษจำเลยตามมาตรา 55 ได้ได้ความว่าจำเลยกับผู้ตายทะเลาะวิวาทกัน แต่มีผู้ห้ามปรามเลิกกันไปแล้ว จำเลยวิ่งไปเอามีดที่บ้านซึ่งอยู่ห่างจากทีเกิดเหตุประมาณ ๑๐ วา แล้วกลับมาร้องท้าทายผู้ตายอีก ผู้ตายออกม จำเลยก็แทงผู้ตาย ๆ ดังนี้ ศาลเดิมตัดสินให้จำคุกจำเลย ๑๕ ปี ตาม ม.๒๔๙ ศาลอุทธรณ์ตัดสินแก้ศาลอุทธรณ์ว่า ศาลอุทธรณ์ไม่ควรยก ม.๕๕ มาปรับแก่คดีนี้ จึงให้ลงโทษจำคุกจำเลยยื่นตามศาลเดิม(บัส-เทพ-มนู)ศาลชั้นต้น - หลวง+ศาลอุทธรณ์ - พระยา+แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
กฎกระทรวงกำหนดให้ทางน้ำชลประทานอ่างเก็บน้ำห้วยคะคาง เป็นทางน้ำชลประทานที่จะเรียกเก็บค่าชลประทาน พ.ศ. 2565กฎกระทรวง กำหนดให้ทางน้ำชลประทานอ่างเก็บน้ำห้วยคะคาง เป็นทางน้ำชลประทานที่จะเรียกเก็บค่าชลประทาน พ.ศ. ๒๕๖๕อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๘ (๑) แห่งพระราชบัญญัติการชลประทานหลวง พุทธศักราช ๒๔๘๕ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติการชลประทานหลวง (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๑๘ และมาตรา ๔๒ วรรคหนึ่ง แห่งพระราชบัญญัติการชลประทานหลวง พุทธศักราช ๒๔๘๕ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้ให้ทางน้ำชลประทานอ่างเก็บน้ำห้วยคะคาง ในท้องที่ตำบลโคกก่อ อำเภอเมืองมหาสารคาม จังหวัดมหาสารคาม ภายในแนวเขตตามแผนที่ท้ายกฎกระทรวงนี้ เป็นทางน้ำชลประทานที่จะเรียกเก็บค่าชลประทานให้ไว้ ณ วันที่ ๕ กันยายน พ.ศ. ๒๕๖๕ เฉลิมชัย ศรีอ่อน รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ โดยที่เป็นการสมควรกำหนดให้ทางน้ำชลประทานอ่างเก็บน้ำห้วยคะคาง เป็นทางน้ำชลประทานที่จะเรียกเก็บค่าชลประทาน เพื่อให้เกิดประโยชน์จากการใช้น้ำอย่างเต็มที่ และเนื่องจากมาตรา ๘ (๑) แห่งพระราชบัญญัติการชลประทานหลวง พุทธศักราช ๒๔๘๕ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติการชลประทานหลวง (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๑๘ บัญญัติให้ทางน้ำชลประทานที่จะเรียกเก็บค่าชลประทานต้องกำหนดโดยกฎกระทรวง จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้
กฎกระทรวงฉบับที่ ๑๐๗(พ.ศ. ๒๕๓๔)ออกตามความในพระราชบัญญัติเงินตราพ.ศ. ๒๕๐๑[๑] อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๕ และมาตรา ๑๐แห่งพระราชบัญญัติเงินตรา พ.ศ. ๒๕๐๑ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังออกกฎกระทรวงไว้ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ ให้ยกเลิกความใน(๑) ของบัญชีท้ายกฎกระทรวง ฉบับที่ ๙๗ (พ.ศ. ๒๕๓๓)ออกตามความในพระราชบัญญัติเงินตรา พ.ศ. ๒๕๐๑ และให้ใช้บัญชีท้ายกฎกระทรวงนี้ แทนข้อ ๒ กฎกระทรวงนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่๔ กันยายน ๒๕๓๓ เป็นต้นไปให้ไว้ ณ วันที่ ๑๓ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๓๔สุธี สิงห์เสน่ห์รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง[เอกสารแนบท้าย]๑. บัญชีท้ายกฎกระทรวง ฉบับที่ ๑๐๗ (พ.ศ. ๒๕๓๔) ออกตามความในพระราชบัญญัติเงินตราพ.ศ. ๒๕๐๑(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือโดยที่เป็นการสมควรแก้ไขรายละเอียดของลวดลายด้านหน้าของเหรียญกษาปณ์ที่ระลึกครบรอบ๑๐๐ ปี แห่งการสถาปนาศิริราชแพทยากร ตามที่บัญญัติไว้ใน (๑) ของบัญชีท้ายกฎกระทรวงฉบับที่ ๙๗ (พ.ศ. ๒๕๓๓) ออกตามความในพระราชบัญญัติเงินตรา พ.ศ. ๒๕๐๑ให้ถูกต้องตรงกับข้อเท็จจริง จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้ปิยะธิดา/ปรับปรุง๓๐ พฤษภาคม๒๕๖๑[๑] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๐๘/ตอนที่ ๒๐๗/หน้า ๑๑๒๓/๒๘พฤศจิกายน ๒๕๓๔
พระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะดำเนินการเพื่อกิจการขนส่งมวลชนในท้องที่อำเภอบางบัวทองอำเภอบางใหญ่ อำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรีและเขตบางซื่อกรุงเทพมหานครพ.ศ. ๒๕๕๒ ภูมิพลอดุลยเดชป.ร.ให้ไว้ ณ วันที่๑ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๕๒เป็นปีที่ ๖๔ ในรัชกาลปัจจุบันพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชมีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่าโดยที่เป็นการสมควรกำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะดำเนินการเพื่อกิจการขนส่งมวลชน ในท้องที่อำเภอบางบัวทอง อำเภอบางใหญ่อำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี และเขตบางซื่อ กรุงเทพมหานครเพื่อประโยชน์ในการดำเนินกิจการขนส่งมวลชนตามโครงการรถไฟฟ้า สายสีม่วง บางใหญ่ -ราษฎร์บูรณะ ช่วงบางใหญ่ - บางซื่ออาศัยอำนาจตามความในมาตรา๑๘๗ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย และมาตรา ๘ แห่งพระราชบัญญัติว่าด้วยการจัดหาอสังหาริมทรัพย์เพื่อกิจการขนส่งมวลชนพ.ศ. ๒๕๔๐อันเป็นกฎหมายที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคลซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๓๓ มาตรา ๓๔ และมาตรา ๔๑ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย บัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมายจึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้มาตรา ๑ พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า พระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะดำเนินการเพื่อกิจการขนส่งมวลชนในท้องที่อำเภอบางบัวทอง อำเภอบางใหญ่ อำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรีและเขตบางซื่อ กรุงเทพมหานคร พ.ศ. ๒๕๕๒มาตรา ๒[๑] พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา ๓ พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับได้มีกำหนดสี่ปีมาตรา ๔ ที่ดินที่จะดำเนินการเพื่อกิจการขนส่งมวลชนตามพระราชกฤษฎีกานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อประโยชน์ในการดำเนินกิจการขนส่งมวลชนตามโครงการรถไฟฟ้าสายสีม่วง บางใหญ่- ราษฎร์บูรณะ ช่วงบางใหญ่ - บางซื่อมาตรา ๕ ให้การรถไฟฟ้าขนส่งมวลชนแห่งประเทศไทยเป็นหน่วยงานที่ดำเนินการตามพระราชกฤษฎีกานี้มาตรา ๖ เขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะดำเนินการเพื่อกิจการขนส่งมวลชนตามพระราชกฤษฎีกานี้อยู่ในท้องที่อำเภอบางบัวทอง อำเภอบางใหญ่อำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี และเขตบางซื่อ กรุงเทพมหานครภายในแนวเขตตามแผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกานี้มาตรา ๗ ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคมรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้ผู้รับสนองพระบรมราชโองการอภิสิทธิ์เวชชาชีวะนายกรัฐมนตรี[เอกสารแนบท้าย]๑.แผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะดำเนินการเพื่อกิจการขนส่งมวลชนในท้องที่อำเภอบางบัวทอง อำเภอบางใหญ่ อำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรีและเขตบางซื่อ กรุงเทพมหานคร พ.ศ. ๒๕๕๒(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)หมายเหตุ:- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือเนื่องจากมีความจำเป็นต้องดำเนินกิจการขนส่งมวลชนตามโครงการรถไฟฟ้า สายสีม่วงบางใหญ่ - ราษฎร์บูรณะ ช่วงบางใหญ่ - บางซื่อ ในท้องที่อำเภอบางบัวทองอำเภอบางใหญ่ อำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี และเขตบางซื่อ กรุงเทพมหานคร เพื่อแก้ไขปัญหาการจราจรในกรุงเทพมหานครและปริมณฑลในการนี้สมควรกำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะดำเนินการเพื่อกิจการขนส่งมวลชนในท้องที่ดังกล่าวเพื่อให้พนักงานเจ้าหน้าที่มีอำนาจดำเนินการสำรวจและเพื่อทราบข้อเท็จจริงเกี่ยวกับสภาพลักษณะและการเข้าใช้ประโยชน์บน เหนือหรือใต้พื้นดินหรือพื้นน้ำ เพื่อการวางแผนหรือออกแบบกิจการขนส่งมวลชน จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้ปริยานุช/ผู้จัดทำ๑๓ สิงหาคม ๒๕๕๒ภัทรานิษฐ์/ปรับปรุง๑๙กรกฎาคม ๒๕๖๒อนุกูล/ตรวจ๓๑กรกฎาคม ๒๕๖๒[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๒๖/ตอนที่ ๕๐ ก/หน้า ๒๒/๔ สิงหาคม ๒๕๕๒
กฎกระทรวงกฎกระทรวงจัดตั้งส่วนราชการในมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสานกระทรวงศึกษาธิการพ.ศ. ๒๕๔๙[๑] อาศัยอำนาจตามความในมาตรา๖ และมาตรา ๙ วรรคหนึ่ง แห่งพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคล พ.ศ. ๒๕๔๘รัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้ให้จัดตั้งส่วนราชการในมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสานกระทรวงศึกษาธิการ ดังต่อไปนี้(๑) สำนักงานอธิการบดี(๒) สำนักงานวิทยาเขตกาฬสินธุ์(๓) สำนักงานวิทยาเขตขอนแก่น(๔) สำนักงานวิทยาเขตสกลนคร(๕) สำนักงานวิทยาเขตสุรินทร์(๖) คณะเกษตรศาสตร์และเทคโนโลยี(๗) คณะครุศาสตร์อุตสาหกรรม(๘) คณะทรัพยากรธรรมชาติ(๙) คณะเทคโนโลยีการจัดการ(๑๐) คณะเทคโนโลยีสังคม(๑๑) คณะเทคโนโลยีอุตสาหกรรมเกษตร(๑๒) คณะบริหารธุรกิจ(๑๓) คณะวิทยาศาสตร์และศิลปศาสตร์(๑๔) คณะวิศวกรรมศาสตร์(๑๕) คณะวิศวกรรมศาสตร์และสถาปัตยกรรมศาสตร์(๑๖) คณะศิลปกรรมและออกแบบอุตสาหกรรม(๑๗) คณะอุตสาหกรรมและเทคโนโลยี(๑๘) สถาบันวิจัยและพัฒนา(๑๙) สำนักวิทยบริการและเทคโนโลยีสารสนเทศ(๒๐) สำนักส่งเสริมวิชาการและงานทะเบียนให้ไว้ ณ วันที่ ๑๔พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๔๙วิจิตร ศรีสอ้านรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการหมายเหตุ :-เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ โดยที่มาตรา ๙ วรรคหนึ่งแห่งพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคล พ.ศ. ๒๕๔๘ บัญญัติให้การจัดตั้งการรวม และการยุบเลิกสำนักงานวิทยาเขตบัณฑิตวิทยาลัย คณะ สถาบัน สำนักวิทยาลัยหรือส่วนราชการที่เรียกชื่ออย่างอื่นที่มีฐานะเทียบเท่าคณะให้ทำเป็นกฎกระทรวงจึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้มณฑิตา/ผู้จัดทำ๑๑ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๔วิภา/ตรวจ๙ มิถุนายน ๒๕๕๔[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๒๓/ตอนที่ ๑๑๘ ก/หน้า ๓๓/๒๗ พฤศจิกายน ๒๕๔๙
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 194/2494หลักกฎหมาย: ศาลชั้นต้นลงโทษจำคุกจำเลย 1 ปีฐานลักทรัพย์ศาลอุทธรณ์แก้ให้ลงโทษ 1 เดือนฐานรับของโจร แม้จะเป็นการแก้มาก ก็จะฎีกาในข้อเท็จจริงไม่ได้ ต้องห้ามตาม ป.ม.วิ.อาญามาตรา 220โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานลักทรัพย์หรือรับของโจร ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยฐานลักทรัพย์ตามมาตรา ๒๙๔ จำคุก ๑ ปี ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ว่าจำเลยผิดตามมาตรา ๓๒๑ ฐานรับของโจร จำคุก ๑ เดือน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า คดีนี้ศาลชั้นต้นลงโทษจำคุกจำเลย ๑ ปี ศาลอุทธรณ์แก้ให้ลงโทษจำเลย ๑ เดือน แม้จะเป็นการแก้มาก ก็ต้องห้ามไม่ให้ฎีกาในข้อเท็จจริงตาม ป.ม.วิ.อาญามาตรา ๒๒๐ จึงให้ยกฎีกาโจทก์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 194/2494พนักงานอัยการจังหวัดชุมพรโจทก์นางเชย ศิริรัตน์จำเลย ป.วิ.อ. ม. 220ศาลชั้นต้นลงโทษจำคุกจำเลย 1 ปีฐานลักทรัพย์ศาลอุทธรณ์แก้ให้ลงโทษ 1 เดือนฐานรับของโจร แม้จะเป็นการแก้มาก ก็จะฎีกาในข้อเท็จจริงไม่ได้ ต้องห้ามตาม ป.ม.วิ.อาญามาตรา 220โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานลักทรัพย์หรือรับของโจร ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยฐานลักทรัพย์ตามมาตรา ๒๙๔ จำคุก ๑ ปี ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ว่าจำเลยผิดตามมาตรา ๓๒๑ ฐานรับของโจร จำคุก ๑ เดือน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า คดีนี้ศาลชั้นต้นลงโทษจำคุกจำเลย ๑ ปี ศาลอุทธรณ์แก้ให้ลงโทษจำเลย ๑ เดือน แม้จะเป็นการแก้มาก ก็ต้องห้ามไม่ให้ฎีกาในข้อเท็จจริงตาม ป.ม.วิ.อาญามาตรา ๒๒๐ จึงให้ยกฎีกาโจทก์(ดุลยทัณฑ์ชนาณัติ-เลขวณิชธรรมวิทักษ์-นาถปริญญา)ศาลจังหวัดชุมพร - นายเพรียบ หุตางกูรศาลอุทธรณ์ - พระดุลยกรณ์พิทารณ์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานลักทรัพย์หรือรับของโจร ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยฐานลักทรัพย์ตามมาตรา ๒๙๔ จำคุก ๑ ปี ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ว่าจำเลยผิดตามมาตรา ๓๒๑ ฐานรับของโจร จำคุก ๑ เดือน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า คดีนี้ศาลชั้นต้นลงโทษจำคุกจำเลย ๑ ปี ศาลอุทธรณ์แก้ให้ลงโทษจำเลย ๑ เดือน แม้จะเป็นการแก้มาก ก็ต้องห้ามไม่ให้ฎีกาในข้อเท็จจริงตาม ป.ม.วิ.อาญามาตรา ๒๒๐ จึงให้ยกฎีกาโจทก์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 194/2494พนักงานอัยการจังหวัดชุมพรโจทก์นางเชย ศิริรัตน์จำเลย ป.วิ.อ. ม. 220ศาลชั้นต้นลงโทษจำคุกจำเลย 1 ปีฐานลักทรัพย์ศาลอุทธรณ์แก้ให้ลงโทษ 1 เดือนฐานรับของโจร แม้จะเป็นการแก้มาก ก็จะฎีกาในข้อเท็จจริงไม่ได้ ต้องห้ามตาม ป.ม.วิ.อาญามาตรา 220โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานลักทรัพย์หรือรับของโจร ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยฐานลักทรัพย์ตามมาตรา ๒๙๔ จำคุก ๑ ปี ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ว่าจำเลยผิดตามมาตรา ๓๒๑ ฐานรับของโจร จำคุก ๑ เดือน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า คดีนี้ศาลชั้นต้นลงโทษจำคุกจำเลย ๑ ปี ศาลอุทธรณ์แก้ให้ลงโทษจำเลย ๑ เดือน แม้จะเป็นการแก้มาก ก็ต้องห้ามไม่ให้ฎีกาในข้อเท็จจริงตาม ป.ม.วิ.อาญามาตรา ๒๒๐ จึงให้ยกฎีกาโจทก์(ดุลยทัณฑ์ชนาณัติ-เลขวณิชธรรมวิทักษ์-นาถปริญญา)ศาลจังหวัดชุมพร - นายเพรียบ หุตางกูรศาลอุทธรณ์ - พระดุลยกรณ์พิทารณ์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 63225หลักกฎหมาย: ฎีกาของจำเลยที่ว่า ศาลอุทธรณ์มิได้หยิบยกพยานหลักฐานหรือข้อเท็จจริงในคดีขึ้นวินิจฉัยก็ดี และจำเลย มิได้ขับรถผิดพระราชบัญญัติจราจรก็ดี เป็นฎีกาโต้เถียงข้อเท็จจริงเมื่อศาลชั้นต้นพิพากษาให้เปลี่ยนโทษจำคุกเป็นกักขังและศาลอุทธรณ์มิได้พิพากษากลับคำพิพากษาของ ศาลชั้นต้น ฎีกาของจำเลยจึงต้องห้ามมิให้ฎีกาตาม ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 219 ตรี ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 542/2520พนักงานอัยการกรมอัยการโจทก์พ.ท.วิรัช อัมพุชจำเลย ป.วิ.อ. ม. 219 ตรีฎีกาของจำเลยที่ว่า ศาลอุทธรณ์มิได้หยิบยกพยานหลักฐานหรือข้อเท็จจริงในคดีขึ้นวินิจฉัยก็ดี และจำเลย มิได้ขับรถผิดพระราชบัญญัติจราจรก็ดี เป็นฎีกาโต้เถียงข้อเท็จจริงเมื่อศาลชั้นต้นพิพากษาให้เปลี่ยนโทษจำคุกเป็นกักขังและศาลอุทธรณ์มิได้พิพากษากลับคำพิพากษาของ ศาลชั้นต้น ฎีกาของจำเลยจึงต้องห้ามมิให้ฎีกาตาม ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 219 ตรี(ชุ่ม สุนทรชัย-ไพโรจน์ ไวกาสี-กุศล บุญยืน)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 542/2520พนักงานอัยการกรมอัยการโจทก์พ.ท.วิรัช อัมพุชจำเลย ป.วิ.อ. ม. 219 ตรีฎีกาของจำเลยที่ว่า ศาลอุทธรณ์มิได้หยิบยกพยานหลักฐานหรือข้อเท็จจริงในคดีขึ้นวินิจฉัยก็ดี และจำเลย มิได้ขับรถผิดพระราชบัญญัติจราจรก็ดี เป็นฎีกาโต้เถียงข้อเท็จจริงเมื่อศาลชั้นต้นพิพากษาให้เปลี่ยนโทษจำคุกเป็นกักขังและศาลอุทธรณ์มิได้พิพากษากลับคำพิพากษาของ ศาลชั้นต้น ฎีกาของจำเลยจึงต้องห้ามมิให้ฎีกาตาม ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 219 ตรี(ชุ่ม สุนทรชัย-ไพโรจน์ ไวกาสี-กุศล บุญยืน)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศสํานักงานคณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ที่ สจ. 25 /2556เรื่อง ข้อกําหนดเพิ่มเติมที่เกี่ยวข้องกับการเสนอขาย ใบสําคัญแสดงสิทธิอนุพันธ์ที่ออกใหม่(ฉบับที่ 3)\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_ อาศัยอํานาจตามความในมาตรา 72 แห่งพระราชบัญญัติหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ พ.ศ. 2535 อันเป็นพระราชบัญญัติที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจํากัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคล ซึ่งมาตรา 29 ประกอบกับมาตรา 33 มาตรา 34 มาตรา 41 มาตรา 43 มาตรา 44 และมาตรา 64 ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย บัญญัติให้กระทําได้โดยอาศัยอํานาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย ประกอบกับข้อ 11 และข้อ 32 แห่งประกาศคณะกรรมการกํากับตลาดทุน ที่ ทจ. 15/2553 เรื่อง การออกและเสนอขายใบสําคัญแสดงสิทธิอนุพันธ์ ลงวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2553 สํานักงานออกข้อกําหนดไว้ดังต่อไปนี้ ข้อ 1 ให้เพิ่มความต่อไปนี้เป็นวรรคสองของข้อ 4 แห่งประกาศสํานักงานคณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ ที่ สจ. 8/2553 เรื่อง ข้อกําหนดเพิ่มเติมที่เกี่ยวข้องกับการเสนอขายใบสําคัญแสดงสิทธิอนุพันธ์ที่ออกใหม่ ลงวันที่ 22 เมษายน พ.ศ. 2553 "การยื่นคําขออนุญาตเสนอขายใบสําคัญแสดงสิทธิอนุพันธ์โดยการส่งข้อมูลอิเล็กทรอนิกส์ตามหลักเกณฑ์และวิธีการที่กําหนดไว้บนเว็บไซต์ของสํานักงาน ผู้ยื่นคําขออนุญาตต้องดําเนินการให้เป็นไปตามระเบียบวิธีปฏิบัติสํานักงานคณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ว่าด้วยการรับส่งข้อมูลอิเล็กทรอนิกส์ พ.ศ. 2547 ด้วย" ข้อ 2 ให้ยกเลิกความในข้อ 12 แห่งประกาศสํานักงานคณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ ที่ สจ. 8/2553 เรื่อง ข้อกําหนดเพิ่มเติมที่เกี่ยวข้องกับการเสนอขายใบสําคัญแสดงสิทธิอนุพันธ์ที่ออกใหม่ ลงวันที่ 22 เมษายน พ.ศ. 2553 และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน "ข้อ 12 แบบของร่างหนังสือชี้ชวนและวิธีการยื่นที่ผู้เสนอขายใบสําคัญแสดงสิทธิอนุพันธ์ต้องยื่นต่อสํานักงาน ให้เป็นไปตามแบบที่กําหนดไว้บนเว็บไซต์ของสํานักงาน" ข้อ 3 ให้ยกเลิกข้อ 13 และข้อ 14 แห่งประกาศสํานักงานคณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ ที่ สจ. 8/2553 เรื่อง ข้อกําหนดเพิ่มเติมที่เกี่ยวข้องกับการเสนอขายใบสําคัญแสดงสิทธิอนุพันธ์ที่ออกใหม่ ลงวันที่ 22 เมษายน พ.ศ. 2553 ข้อ 4 ประกาศนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ 16 ตุลาคม พ.ศ. 2556 เป็นต้นไป ประกาศ ณ วันที่ 27 กันยายน พ.ศ. 2556 (นายวรพล โสคติยานุรักษ์) เลขาธิการ สํานักงานคณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์