phoneee/thai-legal-corpus huggingface dataset:
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 59653หลักกฎหมาย: ความว่า จำเลยยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่งของศาลอุทธรณ์ ขอให้ศาลฎีกาอนุญาตให้ปล่อยชั่วคราวในระหว่างอุทธรณ์หมายเหตุ โจทก์ยังไม่ได้รับสำเนาคำร้องศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 277 วรรคสอง ประกอบมาตรา 80,279 วรรคสอง การกระทำของจำเลยในสองกรรมแรก ให้ลงโทษทุกกรรม แต่เนื่องจากแต่ละกรรมเป็นความผิดต่อกฎหมายหลายบทลงโทษบทหนักฐานพยายามข่มขืนกระทำชำเราจำคุกกระทงละ 6 ปี รวมจำคุก 12 ปี และผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 279 วรรคแรก จำคุก 1 ปี รวมจำคุก 13 ปี จำเลยรับสารภาพในชั้นจับกุม ลดโทษให้หนึ่งในสี่ คงจำคุก 9 ปี 9 เดือนคำขออื่นให้ยกจำเลยอุทธรณ์ และยื่นคำร้องขอให้ปล่อยชั่วคราวในระหว่างอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์มีคำสั่งไม่อนุญาต ให้ยกคำร้อง (อันดับ 2)จำเลยจึงยื่นคำร้องดังกล่าว (อันดับ 1)คำสั่งพิเคราะห์พฤติการณ์แห่งคดีแล้ว ยังไม่สมควรให้ปล่อยชั่วคราวในระหว่างอุทธรณ์ ให้ยกคำร้อง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 1758/2532พนักงานอัยการจังหวัดขอนแก่นโจทก์นายหลวยหรือฉลวย ชัยพิเดชจำเลยนายหลวยหรือฉลวย ชัยพิเดช จำเลยผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.อ. ม. 106, ม. 107, ม. 108ความว่า จำเลยยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่งของศาลอุทธรณ์ ขอให้ศาลฎีกาอนุญาตให้ปล่อยชั่วคราวในระหว่างอุทธรณ์หมายเหตุ โจทก์ยังไม่ได้รับสำเนาคำร้องศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 277 วรรคสอง ประกอบมาตรา 80,279 วรรคสอง การกระทำของจำเลยในสองกรรมแรก ให้ลงโทษทุกกรรม แต่เนื่องจากแต่ละกรรมเป็นความผิดต่อกฎหมายหลายบทลงโทษบทหนักฐานพยายามข่มขืนกระทำชำเราจำคุกกระทงละ 6 ปี รวมจำคุก 12 ปี และผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 279 วรรคแรก จำคุก 1 ปี รวมจำคุก 13 ปี จำเลยรับสารภาพในชั้นจับกุม ลดโทษให้หนึ่งในสี่ คงจำคุก 9 ปี 9 เดือนคำขออื่นให้ยกจำเลยอุทธรณ์ และยื่นคำร้องขอให้ปล่อยชั่วคราวในระหว่างอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์มีคำสั่งไม่อนุญาต ให้ยกคำร้อง (อันดับ 2)จำเลยจึงยื่นคำร้องดังกล่าว (อันดับ 1)คำสั่งพิเคราะห์พฤติการณ์แห่งคดีแล้ว ยังไม่สมควรให้ปล่อยชั่วคราวในระหว่างอุทธรณ์ ให้ยกคำร้อง(ถวิล ทองสว่างรัตน์-พัลลภ พิสิษฐ์สังฆการ-อากาศ บำรุงชีพ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 1758/2532พนักงานอัยการจังหวัดขอนแก่นโจทก์นายหลวยหรือฉลวย ชัยพิเดชจำเลยนายหลวยหรือฉลวย ชัยพิเดช จำเลยผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.อ. ม. 106, ม. 107, ม. 108ความว่า จำเลยยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่งของศาลอุทธรณ์ ขอให้ศาลฎีกาอนุญาตให้ปล่อยชั่วคราวในระหว่างอุทธรณ์หมายเหตุ โจทก์ยังไม่ได้รับสำเนาคำร้องศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 277 วรรคสอง ประกอบมาตรา 80,279 วรรคสอง การกระทำของจำเลยในสองกรรมแรก ให้ลงโทษทุกกรรม แต่เนื่องจากแต่ละกรรมเป็นความผิดต่อกฎหมายหลายบทลงโทษบทหนักฐานพยายามข่มขืนกระทำชำเราจำคุกกระทงละ 6 ปี รวมจำคุก 12 ปี และผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 279 วรรคแรก จำคุก 1 ปี รวมจำคุก 13 ปี จำเลยรับสารภาพในชั้นจับกุม ลดโทษให้หนึ่งในสี่ คงจำคุก 9 ปี 9 เดือนคำขออื่นให้ยกจำเลยอุทธรณ์ และยื่นคำร้องขอให้ปล่อยชั่วคราวในระหว่างอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์มีคำสั่งไม่อนุญาต ให้ยกคำร้อง (อันดับ 2)จำเลยจึงยื่นคำร้องดังกล่าว (อันดับ 1)คำสั่งพิเคราะห์พฤติการณ์แห่งคดีแล้ว ยังไม่สมควรให้ปล่อยชั่วคราวในระหว่างอุทธรณ์ ให้ยกคำร้อง(ถวิล ทองสว่างรัตน์-พัลลภ พิสิษฐ์สังฆการ-อากาศ บำรุงชีพ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศอธิบดีกรมสรรพากรเกี่ยวกับภาษีเงินได้ (ฉบับที่ ๔๓๙)เรื่อง หลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไข และระยะเวลา เพื่อการยกเว้นภาษีเงินได้นิติบุคคลสําหรับการลงทุนในระบบอัตโนมัติ อาศัยอํานาจตามความในมาตรา ๔ มาตรา ๕ (๑) และมาตรา ๖ แห่งพระราชกฤษฎีกาออกตามความในประมวลรัษฎากร ว่าด้วยการยกเว้นรัษฎากร (ฉบับที่ ๗๓๘) พ.ศ. ๒๕๖๔ แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชกฤษฎีกาออกตามความในประมวลรัษฎากร ว่าด้วยการยกเว้นรัษฎากร (ฉบับที่ ๗๗๖) พ.ศ. ๒๕๖๖ อธิบดีกรมสรรพากรกําหนดหลักเกณฑ์ วิธีการ เงื่อนไข และระยะเวลา เพื่อการยกเว้นภาษีเงินได้นิติบุคคลสําหรับการลงทุนในระบบอัตโนมัติ ดังต่อไปนี้ ข้อ ๑ ให้ยกเลิกความใน (๑) ของข้อ ๑ ของประกาศอธิบดีกรมสรรพากร เกี่ยวกับภาษีเงินได้ (ฉบับที่ ๔๒๑) เรื่อง หลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไข และระยะเวลา เพื่อการยกเว้นภาษีเงินได้นิติบุคคล สําหรับการลงทุนในระบบอัตโนมัติ ลงวันที่ ๒๑ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๖๕ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน"(๑) ต้องเป็นรายจ่ายเพื่อการลงทุนที่เกิดขึ้นจากสัญญา ใบสั่งซื้อ ใบสั่งจ้าง หรือข้อตกลงในลักษณะทํานองเดียวกัน ที่ได้กระทําตั้งแต่วันที่ ๑ มกราคม พ.ศ. ๒๕๖๔ ถึงวันที่ ๓๑ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๖๘"ข้อ ๒ ให้ยกเลิกความใน (๑) ของข้อ ๓ ของประกาศอธิบดีกรมสรรพากร เกี่ยวกับภาษีเงินได้ (ฉบับที่ ๔๒๑) เรื่อง หลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไข และระยะเวลา เพื่อการยกเว้นภาษีเงินได้นิติบุคคล สําหรับการลงทุนในระบบอัตโนมัติ ลงวันที่ ๒๑ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๖๕ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน"(๑)จัดทําโครงการลงทุนในระบบอัตโนมัติและแผนการจ่ายเงินตามตารางการแจ้งโครงการลงทุนและแผนการจ่ายเงินตามที่แนบท้ายประกาศนี้และแจ้งต่ออธิบดีผ่านระบบเครือข่ายอินเทอร์เน็ตทางเว็บไซต์ของกรมสรรพากร ภายในกําหนดเวลา ดังต่อไปนี้(ก) บริษัทหรือห้างหุ้นส่วนนิติบุคคลที่ลงทุนในเครื่องจักรและโปรแกรมคอมพิวเตอร์ซึ่งได้มาและอยู่ในสภาพพร้อมใช้การได้ตามประสงค์ภายในวันที่ ๓๑ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๖๕ ให้แจ้งภายในวันที่ ๓๑ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๖๗(ข) บริษัทหรือห้างหุ้นส่วนนิติบุคคลที่ลงทุนในเครื่องจักรและโปรแกรมคอมพิวเตอร์ซึ่งได้มาและอยู่ในสภาพพร้อมใช้การได้ตามประสงค์ตั้งแต่วันที่ ๑ มกราคม พ.ศ. ๒๕๖๖ ถึงวันที่ ๓๑ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๖๘ ให้แจ้งภายในวันที่ ๓๑ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๖๙"ผู้มีอํานาจลงนาม ประกาศ ณ วันที่ 14 พฤศจิกายน พ.ศ.2566 กุลยา ตันติเตมิท(นางสาวกุลยา ตันติเตมิท)อธิบดีกรมบัญชีกลาง รักษาราชการแทนอธิบดีกรมสรรพากร
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 63742หลักกฎหมาย: ฎีกาในปัญหาที่ว่าโจทก์เป็นบุคคลภายนอกสัญญาไม่มีส่วนได้เสียหรือถูกโต้แย้งสิทธิ ไม่มีอำนาจฟ้องนั้นเป็นปัญหาข้อกฎหมาย และเมื่อเป็นข้อที่ได้ยกขึ้นว่ากันมาแล้วในศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ จึงไม่ต้องห้ามฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 248,249 ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 910/2523นายสานิ ขันทองโจทก์นายสกานต์ ขันทองจำเลย ป.วิ.พ. ม. 248, ม. 249ฎีกาในปัญหาที่ว่าโจทก์เป็นบุคคลภายนอกสัญญาไม่มีส่วนได้เสียหรือถูกโต้แย้งสิทธิ ไม่มีอำนาจฟ้องนั้นเป็นปัญหาข้อกฎหมาย และเมื่อเป็นข้อที่ได้ยกขึ้นว่ากันมาแล้วในศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ จึงไม่ต้องห้ามฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 248,249(จินดา บุญศิริ-พิศิษฏ์ เทศะบำรุง-พูน จักรเสน)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 910/2523นายสานิ ขันทองโจทก์นายสกานต์ ขันทองจำเลย ป.วิ.พ. ม. 248, ม. 249ฎีกาในปัญหาที่ว่าโจทก์เป็นบุคคลภายนอกสัญญาไม่มีส่วนได้เสียหรือถูกโต้แย้งสิทธิ ไม่มีอำนาจฟ้องนั้นเป็นปัญหาข้อกฎหมาย และเมื่อเป็นข้อที่ได้ยกขึ้นว่ากันมาแล้วในศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ จึงไม่ต้องห้ามฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 248,249(จินดา บุญศิริ-พิศิษฏ์ เทศะบำรุง-พูน จักรเสน)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 47051หลักกฎหมาย: ส่งข่าวไปลงหนังสือพิมพ์ว่า ส. เป็นนายทุนขูดรีดจนถึงขนาดถูกสอบสวนว่าเป็นภัยต่อสังคม เป็นคำกล่าวหมิ่นประมาทและไม่เป็นการแสดงความคิดเห็นโดยสุจริต ที่กล่าวว่าเป็น ส. ส. ขบวนการปลาทูเป็นการเปรียบเทียบเลื่อนลอยไม่ยืนยันข้อเท็จจริงไม่เป็นหมิ่นประมาท ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 426 - 427/2520อัยการศรีสะเกษโจทก์นายอารีย์ ศรีขาวจำเลยโจทก์ร่วมจำเลยนายสง่า วัชราภรณ์จำเลย ป.อ. ม. 326, ม. 329ส่งข่าวไปลงหนังสือพิมพ์ว่า ส. เป็นนายทุนขูดรีดจนถึงขนาดถูกสอบสวนว่าเป็นภัยต่อสังคม เป็นคำกล่าวหมิ่นประมาทและไม่เป็นการแสดงความคิดเห็นโดยสุจริต ที่กล่าวว่าเป็น ส. ส. ขบวนการปลาทูเป็นการเปรียบเทียบเลื่อนลอยไม่ยืนยันข้อเท็จจริงไม่เป็นหมิ่นประมาท(สุมิตร ฟักทองพรรณ-ถนัด ลีลากุล-สุวัฒน์ รัตรสาร)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 426 - 427/2520อัยการศรีสะเกษโจทก์นายอารีย์ ศรีขาวจำเลยโจทก์ร่วมจำเลยนายสง่า วัชราภรณ์จำเลย ป.อ. ม. 326, ม. 329ส่งข่าวไปลงหนังสือพิมพ์ว่า ส. เป็นนายทุนขูดรีดจนถึงขนาดถูกสอบสวนว่าเป็นภัยต่อสังคม เป็นคำกล่าวหมิ่นประมาทและไม่เป็นการแสดงความคิดเห็นโดยสุจริต ที่กล่าวว่าเป็น ส. ส. ขบวนการปลาทูเป็นการเปรียบเทียบเลื่อนลอยไม่ยืนยันข้อเท็จจริงไม่เป็นหมิ่นประมาท(สุมิตร ฟักทองพรรณ-ถนัด ลีลากุล-สุวัฒน์ รัตรสาร)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ตราครุฑตราครุฑกฎกระทรวงฉบับที่4 (พ.ศ. 2522)ออกตามความในพระราชบัญญัติจดทะเบียนเครื่องจักรพ.ศ.2514----------อาศัยอำนาจตามความในมาตรา17แห่งพระราชบัญญัติจดทะเบียนเครื่องจัก พ.ศ. 2514 รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้ข้อ 1 ให้ยกเลิกกฎกระทรวง ฉบับที่ 3 (พ.ศ. 2514)ออกตามความในพระราชบัญญัติจดทะเบียนเครื่องจักร พ.ศ. 2514ข้อ 2 ให้กำหนดค่าธรรมเนียม ดังต่อไปนี้ (1)ค่าจดทะเบียนกรรมสิทธิ์เครื่องจักรเครื่องละ 500 บาทหรือถ้าจดทะเบียนเป็นหลายเครื่องในโรงงานเดียวและคราวเดียวกัน ไม่เกิน 5,000 บาท (2)ค่าออกใบแทนหนังสือสำคัญแสดงการจดทะเบียนเครื่องจักร ฉบับละ 20 บาท (3)ค่าเครื่องหมายการจดทะเบียนซึ่งพนักงานเจ้าหน้าที่ได้ประทับหรือทำไว้ที่เครื่องจักรเครื่องหมายละ 50 บาทหรือถ้าประทับหรือทำไว้หลายเครื่องในโรงงานเดียวกันไม่เกิน 500 บาท (4) ค่าจดทะเบียนใหม่ตามมาตรา 10 หรือมาตรา12 ครั้งละ 50 บาท (5) ค่าจดทะเบียนการจำนองเครื่องจักร พันละ 1ของจำนวนเงินที่จำนองแต่อย่างสูงต้องไม่เกิน 50,000 บาท (6)ค่าจดทะเบียนสิทธิและนิติธรรม เครื่องจักรที่จดทะเบียนแล้ว อย่างอื่น นอกจากจำนองครั้งละ 50 บาท (7)ค่าคำขอหรือแบบพิมพ์ต่าง ๆ ฉบับละ 1 บาท (8)ค่าตรวจเอกสารซึ่งนายทะเบียนเก็บรักษาไว้ ครั้งละ 5 บาท (9)ค่าคัดสำเนาเอกสารพร้อมด้วยคำรับรองว่าถูกต้อง หน้าละ 5 บาทให้ไว้ ณ วันที่ 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2522ประสิทธิ์ ณรงค์เดชรัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมหมายเหตุ :-เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ โดยที่อัตราค่าธรรมเนียมตามที่กำหนดไว้โดยกฎกระทรวง ฉบับที่ 3 (พ.ศ. 2514)ออกตามความในพระราชบัญญัติจดทะเบียนเครื่องจักร พ.ศ.2514 ซึ่งใช้บังคับอยู่ในปัจจุบันไม่เหมาะสมกับสภาพเศรษฐกิจสมควรปรับปรุงเสียใหม่ให้เหมาะสมยิ่งขึ้นจึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 6515/2539หลักกฎหมาย: จำเลยให้การและฟ้องแย้งว่า จำเลยครอบครองที่พิพาทจนได้กรรมสิทธิ์แล้ว โจทก์ซื้อที่ดินดังกล่าวมาโดยไม่สุจริต ไม่ได้เสียค่าตอบแทนและจดทะเบียนโดยไม่สุจริต กล่าวคือ โจทก์อ้างว่าซื้อที่ดินมาตามโฉนด แต่โจทก์ไม่ได้มาดูที่ดินหรือสอบถามเสียก่อนว่ามีอาณาเขตจากไหนถึงไหน มียุ้งฉางอยู่ก่อนโดยอาศัยสิทธิอย่างไรและมีการล้อมรั้วลวดหนามเป็นอย่างไร ซึ่งผิดวิสัยของบุคคลที่จะซื้อที่ดิน อันเป็นการแสดงโดยแจ้งชัดถึงการได้มาซึ่งที่ดินดังกล่าวโดยไม่สุจริตของโจทก์ คำให้การของจำเลยดังกล่าวชอบด้วย ป.วิ.พ.มาตรา 177 วรรคสองจึงมีประเด็นที่จำเลยจะสืบตามข้อสู้ได้ว่าโจทก์ได้สิทธิมาโดยไม่สุจริต ตาม ป.พ.พ.1299 วรรคสอง ศาลชั้นต้นมีคำสั่งให้งดสืบพยานโจทก์และพยานจำเลยและพิพากษาให้โจทก์ชนะคดีมา ย่อมเป็นการดำเนินกระบวนพิจารณาที่ไม่ชอบด้วยกฎหมาย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 6515/2539นางสุณี เจียมทิติกุลโจทก์นายฉลวย จันทรโอภาสจำเลย ป.พ.พ. ม. 1299 ป.วิ.พ. ม. 84, ม. 86, ม. 177จำเลยให้การและฟ้องแย้งว่า จำเลยครอบครองที่พิพาทจนได้กรรมสิทธิ์แล้ว โจทก์ซื้อที่ดินดังกล่าวมาโดยไม่สุจริต ไม่ได้เสียค่าตอบแทนและจดทะเบียนโดยไม่สุจริต กล่าวคือ โจทก์อ้างว่าซื้อที่ดินมาตามโฉนด แต่โจทก์ไม่ได้มาดูที่ดินหรือสอบถามเสียก่อนว่ามีอาณาเขตจากไหนถึงไหน มียุ้งฉางอยู่ก่อนโดยอาศัยสิทธิอย่างไรและมีการล้อมรั้วลวดหนามเป็นอย่างไร ซึ่งผิดวิสัยของบุคคลที่จะซื้อที่ดิน อันเป็นการแสดงโดยแจ้งชัดถึงการได้มาซึ่งที่ดินดังกล่าวโดยไม่สุจริตของโจทก์ คำให้การของจำเลยดังกล่าวชอบด้วย ป.วิ.พ.มาตรา 177 วรรคสองจึงมีประเด็นที่จำเลยจะสืบตามข้อสู้ได้ว่าโจทก์ได้สิทธิมาโดยไม่สุจริต ตาม ป.พ.พ.1299 วรรคสอง ศาลชั้นต้นมีคำสั่งให้งดสืบพยานโจทก์และพยานจำเลยและพิพากษาให้โจทก์ชนะคดีมา ย่อมเป็นการดำเนินกระบวนพิจารณาที่ไม่ชอบด้วยกฎหมาย(ไพฑูรย์ แสงจันทร์เทศ-จองทรัพย์ เที่ยงธรรม-ธวัชชัย พิทักษ์พล)ศาลจังหวัดราชบุรี - นายเทพ อิงคสิทธิ์ศาลอุทธรณ์ภาค ๓ - นายเกษม พิสิษฐ์สังฆการแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 6515/2539นางสุณี เจียมทิติกุลโจทก์นายฉลวย จันทรโอภาสจำเลย ป.พ.พ. ม. 1299 ป.วิ.พ. ม. 84, ม. 86, ม. 177จำเลยให้การและฟ้องแย้งว่า จำเลยครอบครองที่พิพาทจนได้กรรมสิทธิ์แล้ว โจทก์ซื้อที่ดินดังกล่าวมาโดยไม่สุจริต ไม่ได้เสียค่าตอบแทนและจดทะเบียนโดยไม่สุจริต กล่าวคือ โจทก์อ้างว่าซื้อที่ดินมาตามโฉนด แต่โจทก์ไม่ได้มาดูที่ดินหรือสอบถามเสียก่อนว่ามีอาณาเขตจากไหนถึงไหน มียุ้งฉางอยู่ก่อนโดยอาศัยสิทธิอย่างไรและมีการล้อมรั้วลวดหนามเป็นอย่างไร ซึ่งผิดวิสัยของบุคคลที่จะซื้อที่ดิน อันเป็นการแสดงโดยแจ้งชัดถึงการได้มาซึ่งที่ดินดังกล่าวโดยไม่สุจริตของโจทก์ คำให้การของจำเลยดังกล่าวชอบด้วย ป.วิ.พ.มาตรา 177 วรรคสองจึงมีประเด็นที่จำเลยจะสืบตามข้อสู้ได้ว่าโจทก์ได้สิทธิมาโดยไม่สุจริต ตาม ป.พ.พ.1299 วรรคสอง ศาลชั้นต้นมีคำสั่งให้งดสืบพยานโจทก์และพยานจำเลยและพิพากษาให้โจทก์ชนะคดีมา ย่อมเป็นการดำเนินกระบวนพิจารณาที่ไม่ชอบด้วยกฎหมาย(ไพฑูรย์ แสงจันทร์เทศ-จองทรัพย์ เที่ยงธรรม-ธวัชชัย พิทักษ์พล)ศาลจังหวัดราชบุรี - นายเทพ อิงคสิทธิ์ศาลอุทธรณ์ภาค ๓ - นายเกษม พิสิษฐ์สังฆการแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศคณะกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกประกาศคณะกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกประจำจังหวัดนครปฐมฉบับที่๙๕ (พ.ศ. ๒๕๕๑)เรื่องยกเลิกเส้นทางสำหรับการขนส่งโดยรถขนาดเล็ก[๑] ตามที่ได้มีประกาศคณะกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกประจำจังหวัดนครปฐมฉบับที่ ๒๘ (พ.ศ. ๒๕๓๐) ลงวันที่ ๘ ธันวาคม ๒๕๓๐ กำหนดเส้นทางสำหรับการขนส่งโดยรถขนาดเล็กจังหวัดนครปฐมสายที่ ๗๒๐๐๙ นครปฐม-สำนักงานขนส่งจังหวัดนครปฐม นั้นคณะกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกประจำจังหวัดนครปฐมได้พิจารณาแล้วเห็นว่าเส้นทางสายดังกล่าวข้างต้นหมดความจำเป็นสำหรับการขนส่งโดยรถขนาดเล็กโดยได้กำหนดให้เป็นเส้นทางรถโดยสารประจำทาง หมวด ๔ ขึ้นใหม่ฉะนั้น อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๒๐ (๓)แห่งพระราชบัญญัติการขนส่งทางบก พ.ศ. ๒๕๒๒ประกอบกับมติคณะกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกประจำจังหวัดนครปฐม ในการประชุมครั้งที่๑/๒๕๕๑ เมื่อวันที่ ๔ มิถุนายน ๒๕๕๑ จึงให้ยกเลิกเส้นทางดังกล่าวตั้งแต่วันที่ ๑๑มิถุนายน ๒๕๕๑ เป็นต้นไปประกาศณ วันที่ ๑๑ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๕๑ชนินทร์บัวประเสริฐผู้ว่าราชการจังหวัดนครปฐมประธานกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกประจำจังหวัดนครปฐมปริยานุช/ผู้จัดทำ๑๙กุมภาพันธ์ ๒๕๕๒[๑]ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๖/ตอนที่ ๑๕ ง/หน้า ๑๕๑/๑๒ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๒
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 64153หลักกฎหมาย: อุทธรณ์ว่าศาลแรงงานกลางวินิจฉัยข้อเท็จจริงคลาดเคลื่อนไปจากพยานหลักฐานในสำนวนเป็นอุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริง ส่วนข้อที่ว่าโจทก์ขาดงานจึงไม่มีสิทธิได้รับโบนัสตามระเบียบข้อบังคับของจำเลยนั้น เป็นข้อที่ศาลแรงงานกลางวินิจฉัยไว้แล้วว่าจำเลยมิได้ให้การต่อสู้ไว้ จึงยกขึ้นมาว่ากล่าวในชั้นอุทธรณ์ไม่ได้ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 960/2525นายสนขัย กลิ่นจำปีโจทก์บริษัทอิลิแก็น จำกัดฯจำเลย พ.ร.บ.จัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ.2522 ม. 54อุทธรณ์ว่าศาลแรงงานกลางวินิจฉัยข้อเท็จจริงคลาดเคลื่อนไปจากพยานหลักฐานในสำนวนเป็นอุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริง ส่วนข้อที่ว่าโจทก์ขาดงานจึงไม่มีสิทธิได้รับโบนัสตามระเบียบข้อบังคับของจำเลยนั้น เป็นข้อที่ศาลแรงงานกลางวินิจฉัยไว้แล้วว่าจำเลยมิได้ให้การต่อสู้ไว้ จึงยกขึ้นมาว่ากล่าวในชั้นอุทธรณ์ไม่ได้(ไพศาล สว่างเนตร-ขจร หะวานนท์-ดุสิต วราโห)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 960/2525นายสนขัย กลิ่นจำปีโจทก์บริษัทอิลิแก็น จำกัดฯจำเลย พ.ร.บ.จัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ.2522 ม. 54อุทธรณ์ว่าศาลแรงงานกลางวินิจฉัยข้อเท็จจริงคลาดเคลื่อนไปจากพยานหลักฐานในสำนวนเป็นอุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริง ส่วนข้อที่ว่าโจทก์ขาดงานจึงไม่มีสิทธิได้รับโบนัสตามระเบียบข้อบังคับของจำเลยนั้น เป็นข้อที่ศาลแรงงานกลางวินิจฉัยไว้แล้วว่าจำเลยมิได้ให้การต่อสู้ไว้ จึงยกขึ้นมาว่ากล่าวในชั้นอุทธรณ์ไม่ได้(ไพศาล สว่างเนตร-ขจร หะวานนท์-ดุสิต วราโห)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศธนาคารแห่งประเทศไทยที่ สกง. 80/2560เรื่อง กําหนดอัตราดอกเบี้ยพันธบัตรธนาคารแห่งประเทศไทยประเภทอัตราดอกเบี้ยลอยตัว อายุ 3 ปี รุ่นที่ 1/FRB 3 ปี/2560 สําหรับงวดเริ่มต้นวันที่ 7 พฤศจิกายน 2560------------------------อื่นๆ - 1. เหตุผลในการออกประกาศ เพื่อกําหนดอัตราดอกเบี้ยพันธบัตรธนาคารแห่งประเทศไทยประเภทอัตราดอกเบี้ยลอยตัว อายุ 3 ปี รุ่นที่ 1/FRB 3 ปี/2560 สําหรับงวดเริ่มต้นวันที่ 7 พฤศจิกายน 2560อื่นๆ - 2. อํานาจตามกฎหมาย เพื่ออนุวัตตามข้อ 2 แห่งระเบียบธนาคารแห่งประเทศไทย ที่ สกง. 1/2560 ว่าด้วยการออกพันธบัตรธนาคารแห่งประเทศไทย อื่นๆ - 3. เนื้อหา ธนาคารแห่งประเทศไทยได้กําหนดอัตราดอกเบี้ยของพันธบัตรธนาคารแห่งประเทศไทยประเภทอัตราดอกเบี้ยลอยตัว อายุ 3 ปี รุ่นที่ 1/FRB 3 ปี/2560 สําหรับงวดเริ่มต้นวันที่ 7 พฤศจิกายน 2560เท่ากับร้อยละ 1.46636 ต่อปี (เท่ากับอัตราดอกเบี้ยอ้างอิงระยะสั้นการกู้ยืมเงินระหว่างธนาคารของตลาดกรุงเทพฯ (BIBOR) ระยะ 3 เดือน ณ วันที่ 3 พฤศจิกายน 2560 ลบร้อยละ 0.1) อื่นๆ - 4. วันเริ่มต้นบังคับใช้ ตั้งแต่วันที่ 6 พฤศจิกายน 2560ผู้มีอํานาจลงนาม - ประกาศ ณ วันที่ 3 พฤศจิกายน 2560 (นางสาววชิรา อารมย์ดี)ผู้ช่วยผู้ว่าการ สายตลาดการเงินผู้ว่าการแทนธนาคารแห่งประเทศไทย
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 63243หลักกฎหมาย: จำเลยฟังคำพิพากษาศาลอุทธรณ์วันที่ 17 พฤษภาคม 2520ยื่นฎีกาวันที่ 27 กรกฎาคม 2520. จึงเกิน 1 เดือนที่ กฎหมาย กำหนดให้ยื่นฎีกา ส่วนฎีกาจำเลยฉบับลงวันที่24 พฤษภาคม 2520ศาลชั้นต้นสั่งไม่รับเป็นฎีกา เมื่อจำเลยมิได้โต้แย้ง จึงไม่เป็นฎีกาที่ศาลฎีกาจะหยิบยกขึ้นพิจารณาได้ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 777/2520พนักงานอัยการประจำศาลจังหวัดหลังสวนโจทก์โจทก์ร่วมโจทก์นางมัณฑนา เพชรมุนีโจทก์นายสนิท พรหมทุ่งฆ้อจำเลย ป.วิ.อ. ม. 216จำเลยฟังคำพิพากษาศาลอุทธรณ์วันที่ 17 พฤษภาคม 2520ยื่นฎีกาวันที่ 27 กรกฎาคม 2520. จึงเกิน 1 เดือนที่ กฎหมาย กำหนดให้ยื่นฎีกา ส่วนฎีกาจำเลยฉบับลงวันที่24 พฤษภาคม 2520ศาลชั้นต้นสั่งไม่รับเป็นฎีกา เมื่อจำเลยมิได้โต้แย้ง จึงไม่เป็นฎีกาที่ศาลฎีกาจะหยิบยกขึ้นพิจารณาได้(อุดม จาละ-สงวน สิทธิไชย-ปรีชา สุมาวงศ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 777/2520พนักงานอัยการประจำศาลจังหวัดหลังสวนโจทก์โจทก์ร่วมโจทก์นางมัณฑนา เพชรมุนีโจทก์นายสนิท พรหมทุ่งฆ้อจำเลย ป.วิ.อ. ม. 216จำเลยฟังคำพิพากษาศาลอุทธรณ์วันที่ 17 พฤษภาคม 2520ยื่นฎีกาวันที่ 27 กรกฎาคม 2520. จึงเกิน 1 เดือนที่ กฎหมาย กำหนดให้ยื่นฎีกา ส่วนฎีกาจำเลยฉบับลงวันที่24 พฤษภาคม 2520ศาลชั้นต้นสั่งไม่รับเป็นฎีกา เมื่อจำเลยมิได้โต้แย้ง จึงไม่เป็นฎีกาที่ศาลฎีกาจะหยิบยกขึ้นพิจารณาได้(อุดม จาละ-สงวน สิทธิไชย-ปรีชา สุมาวงศ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 533/2483หลักกฎหมาย: ยกฟ้อง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 533/2483 ป.อ. ม. 249ยกฟ้อง()แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 533/2483 ป.อ. ม. 249ยกฟ้อง()แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2506/2533หลักกฎหมาย: แม้ค่าใช้จ่ายและค่าควบคุมการซ่อมจะเป็นค่าใช้จ่ายประจำที่โจทก์จะต้องใช้จ่ายอยู่แล้ว แต่เมื่อเป็นค่าใช้จ่ายอย่างหนึ่งที่โจทก์ต้องเสียไปในการซ่อมความเสียหายที่ได้รับ ซึ่งสามารถคิดคำนวณเฉลี่ยออกมาได้ จึงถือได้ว่าเป็นต้นทุนในการซ่อมที่จำเลยต้องรับผิดต่อโจทก์ เงินค่าแรงที่โจทก์ต้องจ่ายให้แก่พนักงานของโจทก์ในการซ่อมแซมความเสียหายเกี่ยวกับรถไฟ เสาโทรเลข สายควบคุมพร้อมอุปกรณ์และอื่น ๆ อันเกิดจากการทำละเมิดของจำเลยที่ 1 แม้พนักงานของโจทก์จะได้รับเงินเดือนจากโจทก์เป็นประจำอยู่แล้ว แต่เมื่อโจทก์ต้องใช้พนักงานของโจทก์ไปซ่อมแซม เพราะถ้าไม่มีการละเมิดเกิดขึ้น โจทก์ก็ย่อมไม่ต้องใช้พนักงานของโจทก์ไปทำงานนั้น หรือไม่เช่นนั้นก็ต้องจ้างเหมาให้บุคคลอื่นทำการซ่อมแซมแทน จำเลยทั้งห้าจึงต้องรับผิดชดใช้เงินค่าแรงดังกล่าวให้โจทก์. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2506/2533การรถไฟแห่งประเทศไทยโจทก์นาย สำราญ มาลัย กับพวกจำเลย ป.พ.พ. ม. 420, ม. 438แม้ค่าใช้จ่ายและค่าควบคุมการซ่อมจะเป็นค่าใช้จ่ายประจำที่โจทก์จะต้องใช้จ่ายอยู่แล้ว แต่เมื่อเป็นค่าใช้จ่ายอย่างหนึ่งที่โจทก์ต้องเสียไปในการซ่อมความเสียหายที่ได้รับ ซึ่งสามารถคิดคำนวณเฉลี่ยออกมาได้ จึงถือได้ว่าเป็นต้นทุนในการซ่อมที่จำเลยต้องรับผิดต่อโจทก์ เงินค่าแรงที่โจทก์ต้องจ่ายให้แก่พนักงานของโจทก์ในการซ่อมแซมความเสียหายเกี่ยวกับรถไฟ เสาโทรเลข สายควบคุมพร้อมอุปกรณ์และอื่น ๆ อันเกิดจากการทำละเมิดของจำเลยที่ 1 แม้พนักงานของโจทก์จะได้รับเงินเดือนจากโจทก์เป็นประจำอยู่แล้ว แต่เมื่อโจทก์ต้องใช้พนักงานของโจทก์ไปซ่อมแซม เพราะถ้าไม่มีการละเมิดเกิดขึ้น โจทก์ก็ย่อมไม่ต้องใช้พนักงานของโจทก์ไปทำงานนั้น หรือไม่เช่นนั้นก็ต้องจ้างเหมาให้บุคคลอื่นทำการซ่อมแซมแทน จำเลยทั้งห้าจึงต้องรับผิดชดใช้เงินค่าแรงดังกล่าวให้โจทก์.(สหัส สิงหวิริยะ-มงคล เปาอินทร์-ถาวร ตันตราภรณ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2506/2533การรถไฟแห่งประเทศไทยโจทก์นาย สำราญ มาลัย กับพวกจำเลย ป.พ.พ. ม. 420, ม. 438แม้ค่าใช้จ่ายและค่าควบคุมการซ่อมจะเป็นค่าใช้จ่ายประจำที่โจทก์จะต้องใช้จ่ายอยู่แล้ว แต่เมื่อเป็นค่าใช้จ่ายอย่างหนึ่งที่โจทก์ต้องเสียไปในการซ่อมความเสียหายที่ได้รับ ซึ่งสามารถคิดคำนวณเฉลี่ยออกมาได้ จึงถือได้ว่าเป็นต้นทุนในการซ่อมที่จำเลยต้องรับผิดต่อโจทก์ เงินค่าแรงที่โจทก์ต้องจ่ายให้แก่พนักงานของโจทก์ในการซ่อมแซมความเสียหายเกี่ยวกับรถไฟ เสาโทรเลข สายควบคุมพร้อมอุปกรณ์และอื่น ๆ อันเกิดจากการทำละเมิดของจำเลยที่ 1 แม้พนักงานของโจทก์จะได้รับเงินเดือนจากโจทก์เป็นประจำอยู่แล้ว แต่เมื่อโจทก์ต้องใช้พนักงานของโจทก์ไปซ่อมแซม เพราะถ้าไม่มีการละเมิดเกิดขึ้น โจทก์ก็ย่อมไม่ต้องใช้พนักงานของโจทก์ไปทำงานนั้น หรือไม่เช่นนั้นก็ต้องจ้างเหมาให้บุคคลอื่นทำการซ่อมแซมแทน จำเลยทั้งห้าจึงต้องรับผิดชดใช้เงินค่าแรงดังกล่าวให้โจทก์.(สหัส สิงหวิริยะ-มงคล เปาอินทร์-ถาวร ตันตราภรณ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
พระราชกฤษฎีกาพระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืนเพื่อสร้างทางหลวง ๕ สายในจังหวัดพระนคร จังหวัดธนบุรี และจังหวัดนนทบุรีพุทธศักราช ๒๔๘๒ ในพระปรมาภิไธยสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวอานันทมหิดลคณะผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์(ตามประกาศประธานสภาผู้แทนราษฎรลงวันที่ ๔ สิงหาคม พุทธศักราช ๒๔๘๐)อาทิตย์ทิพอาภาพล. อ. เจ้าพระยาพิชเยนทร โยธินตราไว้ ณ วันที่ ๒๔ กุมภาพันธ์ พุทธศักราช ๒๔๘๒เป็นปีที่ ๖ ในรัชกาลปัจจุบันโดยที่เห็นสมควรกำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืนเพื่อสร้างทางหลวง๕ สาย ในจังหวัดพระนคร จังหวัดธนบุรี และจังหวัดนนทบุรี เพื่อประโยชน์แก่การคมนาคมคณะผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ในพระปรมาภิไธยสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๔๑ และมาตรา ๔๓ แห่งพระราชบัญญัติทางหลวง พุทธศักราช ๒๔๘๒ จึงให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้มาตรา๑พระราชกฤษฎีกานี้ให้เรียกว่า พระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืน เพื่อสร้างทางหลวง ๕ สายในจังหวัดพระนคร จังหวัดธนบุรี และจังหวัดนนทบุรี พุทธศักราช ๒๔๘๒มาตรา๒[๑]ให้ใช้พระราชกฤษฎีกานี้ตั้งแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา๓พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้ได้มีกำหนดสามปีนับตั้งแต่วันประกาศใช้เป็นต้นไปมาตรา๔ให้อธิบดีกรมโยธาเทศบาลเป็นเจ้าหน้าที่เวนคืนอสังหาริมทรัพย์ตามพระราชกฤษฎีกานี้มาตรา๕ที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืนเพื่อสร้างทางหลวง ๕ สายนั้น คือสายบางซ่อน-สะพานพระราม ๖-บางกอกน้อย อยู่ในท้องที่อำเภอดุสิต จังหวัดพระนคร และอำเภอบางกอกน้อย จังหวัดธนบุรีสายสะพานพระราม ๖-นนทบุรี อยู่ในท้องที่อำเภอดุสิต จังหวัดพระนคร และอำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรีสายบางเขน-นนทบุรี อยู่ในท้องที่อำเภอบางเขน จังหวัดพระนคร และอำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรีสายหลักสี่-ปากเกร็ด อยู่ในท้องที่อำเภอบางเขน จังหวัดพระนคร และอำเภอปากเกร็ด จังหวัดนนทบุรีสายบางซ่อน-สะพานพระราม ๖ อยู่ในท้องที่อำเภอดุสิต จังหวัดพระนครทั้งนี้ภายในเส้นแนวเขตตามแผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกานี้มาตรา๖ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยมีหน้าที่รักษาการให้เป็นไปตามพระราชกฤษฎีกานี้ผู้รับสนองพระบรมราชโองการพิบูลสงครามนายกรัฐมนตรีพรพิมล/พิมพ์๑๕ กันยายน ๒๕๔๖พรพิมล/แก้ไข๑๗ กันยาย ๒๕๔๖A+B+C[๑] รก.๒๔๘๒/-/๒๓๑๔/๒๖ กุมภาพันธ์ ๒๔๘๒