คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 473/2475หลักกฎหมาย: ศาลเดิมตัดสินจำเลยมีผิดฐานลักทรัพย์แลชิงทรัพย์ให้จำคุกคนหนึ่ง 3 ปี อีกคนหนึ่ง 4 ปี ศาลอุทธรณ์แก้ลงโทษจำเลยฐานลักทรัพย์อย่างเดียวให้จำคุกจำเลยคนละ 3 เดือน เป็นแก้มาก วิธีพิจารณาอาชญา อำนาจศาลอุทธรณ์จำเลยที่มิได้อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ไม่ควรยกความผิดของผู้นั้นขึ้นวินิจฉัยข้อเท็จจริงได้ความว่า ล.กับพวก ๓ คน มีอาวุธเข้าไปในร้านเจ้าทรัพย์หยิบสุราไปคนละ ๒ ขวด แล้วพากันหนีไปโดยมิได้ทำร้ายหรือใช้วาจาหรือกิริยาขู่เข็ญประการใด ล.ออกไปถึงประตูร้านส่งสุรา ๒ ขวดให้ ต. ๆ หนีไป ส่วน ล.หันกลับเข้าร้าน เจ้าทรัพย์อีก เจ้าทรัพย์จึงเข้าจับตัว ล. ๆ พูดว่า "มึงจะปล่อยกูหรือไม่ ไม่ปล่อยกูยิงและควักปืนออกจากพก พวกเจ้าทรัพย์เข้าช่วยกันจับ ล.ได้ดังนี้ ศาลเดิมตัดสินว่า จำเลยมีผิดตาม ม. ๒๙๕ - ๒๙๙ ให้จำคุก ต. ๓ ปี จำคุก ล. ๖ปี แต่ลดโทษ ล. ตาม ม. ๕๙ เสีย ๑ ใน ๓ คงให้จำคุก ล. ๔ ปี ต.ผู้เดียวอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์แก้ให้จำคุก ล.และ ต. คนละ ๖ เดือน ตาม ม. ๒๙๓ ลดโทษ ล.กึ่งหนึ่งตาม ม. ๕๙ คงจำคุก ล. ๓ เดือน นอกนั้นยืน ศาลฎีกาเห็นว่าในตอนต้นจำเลยทั้งสองมีผิดฐานลักทรัพย์ตาม ม. ๒๙๕ ส่วน ล. ในตอนหลังมีผิดฐานชิงทรัพย์ตาม ม. ๒๙๙ และคดีนี้ ล.มิได้อุทธรณ์ขึ้นมาเป็นอันยุติ เสร็จเด็ดขาดชั้นศาลเดิมแล้ว ศาลอุทธรณ์ไม่ควรยกขึ้นวินิจฉัย จึงให้ยกคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ให้บังคับคดีไปตามศาลเดิม ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 473/2475อัยยการอยุธยาโจทก์นายหลง นายเติมจำเลย อาชญา ม. 295 - 299 พ.ร.บ.ลักษณฎีกาอุทธรณ์ พ.ศ.2469 ม. 3ศาลเดิมตัดสินจำเลยมีผิดฐานลักทรัพย์แลชิงทรัพย์ให้จำคุกคนหนึ่ง 3 ปี อีกคนหนึ่ง 4 ปี ศาลอุทธรณ์แก้ลงโทษจำเลยฐานลักทรัพย์อย่างเดียวให้จำคุกจำเลยคนละ 3 เดือน เป็นแก้มาก วิธีพิจารณาอาชญา อำนาจศาลอุทธรณ์จำเลยที่มิได้อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ไม่ควรยกความผิดของผู้นั้นขึ้นวินิจฉัยข้อเท็จจริงได้ความว่า ล.กับพวก ๓ คน มีอาวุธเข้าไปในร้านเจ้าทรัพย์หยิบสุราไปคนละ ๒ ขวด แล้วพากันหนีไปโดยมิได้ทำร้ายหรือใช้วาจาหรือกิริยาขู่เข็ญประการใด ล.ออกไปถึงประตูร้านส่งสุรา ๒ ขวดให้ ต. ๆ หนีไป ส่วน ล.หันกลับเข้าร้าน เจ้าทรัพย์อีก เจ้าทรัพย์จึงเข้าจับตัว ล. ๆ พูดว่า "มึงจะปล่อยกูหรือไม่ ไม่ปล่อยกูยิงและควักปืนออกจากพก พวกเจ้าทรัพย์เข้าช่วยกันจับ ล.ได้ดังนี้ ศาลเดิมตัดสินว่า จำเลยมีผิดตาม ม. ๒๙๕ - ๒๙๙ ให้จำคุก ต. ๓ ปี จำคุก ล. ๖ปี แต่ลดโทษ ล. ตาม ม. ๕๙ เสีย ๑ ใน ๓ คงให้จำคุก ล. ๔ ปี ต.ผู้เดียวอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์แก้ให้จำคุก ล.และ ต. คนละ ๖ เดือน ตาม ม. ๒๙๓ ลดโทษ ล.กึ่งหนึ่งตาม ม. ๕๙ คงจำคุก ล. ๓ เดือน นอกนั้นยืน ศาลฎีกาเห็นว่าในตอนต้นจำเลยทั้งสองมีผิดฐานลักทรัพย์ตาม ม. ๒๙๕ ส่วน ล. ในตอนหลังมีผิดฐานชิงทรัพย์ตาม ม. ๒๙๙ และคดีนี้ ล.มิได้อุทธรณ์ขึ้นมาเป็นอันยุติ เสร็จเด็ดขาดชั้นศาลเดิมแล้ว ศาลอุทธรณ์ไม่ควรยกขึ้นวินิจฉัย จึงให้ยกคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ให้บังคับคดีไปตามศาลเดิม(พรหม-วิกรม-มนู)ศาลชั้นต้น - พระดุลยกรณ์ฯศาลอุทธรณ์ - นาย+แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ข้อเท็จจริงได้ความว่า ล.กับพวก ๓ คน มีอาวุธเข้าไปในร้านเจ้าทรัพย์หยิบสุราไปคนละ ๒ ขวด แล้วพากันหนีไปโดยมิได้ทำร้ายหรือใช้วาจาหรือกิริยาขู่เข็ญประการใด ล.ออกไปถึงประตูร้านส่งสุรา ๒ ขวดให้ ต. ๆ หนีไป ส่วน ล.หันกลับเข้าร้าน เจ้าทรัพย์อีก เจ้าทรัพย์จึงเข้าจับตัว ล. ๆ พูดว่า "มึงจะปล่อยกูหรือไม่ ไม่ปล่อยกูยิงและควักปืนออกจากพก พวกเจ้าทรัพย์เข้าช่วยกันจับ ล.ได้ดังนี้ ศาลเดิมตัดสินว่า จำเลยมีผิดตาม ม. ๒๙๕ - ๒๙๙ ให้จำคุก ต. ๓ ปี จำคุก ล. ๖ปี แต่ลดโทษ ล. ตาม ม. ๕๙ เสีย ๑ ใน ๓ คงให้จำคุก ล. ๔ ปี ต.ผู้เดียวอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์แก้ให้จำคุก ล.และ ต. คนละ ๖ เดือน ตาม ม. ๒๙๓ ลดโทษ ล.กึ่งหนึ่งตาม ม. ๕๙ คงจำคุก ล. ๓ เดือน นอกนั้นยืน ศาลฎีกาเห็นว่าในตอนต้นจำเลยทั้งสองมีผิดฐานลักทรัพย์ตาม ม. ๒๙๕ ส่วน ล. ในตอนหลังมีผิดฐานชิงทรัพย์ตาม ม. ๒๙๙ และคดีนี้ ล.มิได้อุทธรณ์ขึ้นมาเป็นอันยุติ เสร็จเด็ดขาดชั้นศาลเดิมแล้ว ศาลอุทธรณ์ไม่ควรยกขึ้นวินิจฉัย จึงให้ยกคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ให้บังคับคดีไปตามศาลเดิม ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 473/2475อัยยการอยุธยาโจทก์นายหลง นายเติมจำเลย อาชญา ม. 295 - 299 พ.ร.บ.ลักษณฎีกาอุทธรณ์ พ.ศ.2469 ม. 3ศาลเดิมตัดสินจำเลยมีผิดฐานลักทรัพย์แลชิงทรัพย์ให้จำคุกคนหนึ่ง 3 ปี อีกคนหนึ่ง 4 ปี ศาลอุทธรณ์แก้ลงโทษจำเลยฐานลักทรัพย์อย่างเดียวให้จำคุกจำเลยคนละ 3 เดือน เป็นแก้มาก วิธีพิจารณาอาชญา อำนาจศาลอุทธรณ์จำเลยที่มิได้อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ไม่ควรยกความผิดของผู้นั้นขึ้นวินิจฉัยข้อเท็จจริงได้ความว่า ล.กับพวก ๓ คน มีอาวุธเข้าไปในร้านเจ้าทรัพย์หยิบสุราไปคนละ ๒ ขวด แล้วพากันหนีไปโดยมิได้ทำร้ายหรือใช้วาจาหรือกิริยาขู่เข็ญประการใด ล.ออกไปถึงประตูร้านส่งสุรา ๒ ขวดให้ ต. ๆ หนีไป ส่วน ล.หันกลับเข้าร้าน เจ้าทรัพย์อีก เจ้าทรัพย์จึงเข้าจับตัว ล. ๆ พูดว่า "มึงจะปล่อยกูหรือไม่ ไม่ปล่อยกูยิงและควักปืนออกจากพก พวกเจ้าทรัพย์เข้าช่วยกันจับ ล.ได้ดังนี้ ศาลเดิมตัดสินว่า จำเลยมีผิดตาม ม. ๒๙๕ - ๒๙๙ ให้จำคุก ต. ๓ ปี จำคุก ล. ๖ปี แต่ลดโทษ ล. ตาม ม. ๕๙ เสีย ๑ ใน ๓ คงให้จำคุก ล. ๔ ปี ต.ผู้เดียวอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์แก้ให้จำคุก ล.และ ต. คนละ ๖ เดือน ตาม ม. ๒๙๓ ลดโทษ ล.กึ่งหนึ่งตาม ม. ๕๙ คงจำคุก ล. ๓ เดือน นอกนั้นยืน ศาลฎีกาเห็นว่าในตอนต้นจำเลยทั้งสองมีผิดฐานลักทรัพย์ตาม ม. ๒๙๕ ส่วน ล. ในตอนหลังมีผิดฐานชิงทรัพย์ตาม ม. ๒๙๙ และคดีนี้ ล.มิได้อุทธรณ์ขึ้นมาเป็นอันยุติ เสร็จเด็ดขาดชั้นศาลเดิมแล้ว ศาลอุทธรณ์ไม่ควรยกขึ้นวินิจฉัย จึงให้ยกคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ให้บังคับคดีไปตามศาลเดิม(พรหม-วิกรม-มนู)ศาลชั้นต้น - พระดุลยกรณ์ฯศาลอุทธรณ์ - นาย+แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ