ประกาศคณะกรรมการว่าด้วยสัญญาประกาศคณะกรรมการว่าด้วยสัญญาเรื่องให้ธุรกิจการให้เช่าที่อยู่อาศัยที่เรียกเงินประกันเป็นธุรกิจที่ควบคุมรายการในหลักฐานการรับเงินพ.ศ. ๒๕๔๙[๑] อาศัยอำนาจตามความในมาตรา๓๕ เบญจ และมาตรา ๓๕ อัฏฐ แห่งพระราชบัญญัติคุ้มครองผู้บริโภค พ.ศ. ๒๕๒๒ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติคุ้มครองผู้บริโภค (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๔๑อันเป็นกฎหมายที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคลซึ่งมาตรา ๒๙ มาตรา ๓๙ มาตรา ๔๘ และมาตรา ๕๐ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยบัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย ประกอบกับมาตรา ๓ มาตรา ๔และมาตรา ๕แห่งพระราชกฤษฎีกากำหนดหลักเกณฑ์และวิธีการในการกำหนดธุรกิจที่ควบคุมรายการในหลักฐานการรับเงินและลักษณะของหลักฐานการรับเงินพ.ศ. ๒๕๔๒ คณะกรรมการว่าด้วยสัญญาออกประกาศไว้ ดังต่อไปนี้ข้อ๑ ในประกาศนี้ธุรกิจการให้เช่าที่อยู่อาศัย หมายความว่าการประกอบธุรกิจที่ผู้ประกอบธุรกิจทำการตกลงกับผู้เช่าในการให้เช่าที่อยู่อาศัยโดยมีสถานที่ที่จัดแบ่งให้เช่าตั้งแต่๕ หน่วยขึ้นไปที่อยู่อาศัย[๒] หมายความว่า สถานที่ที่จัดขึ้นสำหรับการให้เช่าเพื่อเป็นที่พักอาศัย เช่นบ้าน อาคาร อาคารชุด อพาร์ตเม้นท์ หรือสถานที่พักอาศัยที่เรียกชื่ออย่างอื่นแต่ทั้งนี้ ไม่รวมถึงสถานที่พักที่จัดตั้งขึ้นตามกฎหมายว่าด้วยโรงแรมและหอพักตามกฎหมายว่าด้วยหอพักผู้ประกอบธุรกิจ หมายความว่าผู้ประกอบธุรกิจการให้เช่าที่อยู่อาศัยโดยเรียกเงินค่าเช่าหรือค่าตอบแทนอย่างอื่นเพื่อการเช่าจากผู้เช่าผู้เช่า หมายความว่าผู้บริโภคซึ่งเช่าที่อยู่อาศัยเพื่อการพักอาศัยเป็นหลักและการเช่านั้นต้องมิใช่เป็นการเช่าเพื่อให้เช่าช่วง ทั้งนี้ ไม่รวมถึงผู้บริโภคซึ่งเป็นนิติบุคคลเงินประกัน หมายความว่า เงินที่ผู้เช่ามอบให้แก่ผู้ประกอบธุรกิจเป็นค่าประกันการเช่าที่อยู่อาศัยหรือค่าประกันความเสียหายหรือเงินอื่นใดที่ผู้ประกอบธุรกิจเรียกเก็บจากผู้เช่าในลักษณะทำนองเดียวกันข้อ๒ให้ธุรกิจการให้เช่าที่อยู่อาศัยที่เรียกเงินประกันเป็นธุรกิจที่ควบคุมรายการในหลักฐานการรับเงินข้อ ๓ ผู้ประกอบธุรกิจต้องจัดให้มีหลักฐานการรับเงินตามข้อ๔ และมอบให้แก่ผู้เช่าในทันทีที่รับเงินประกันจากผู้เช่าข้อ๔[๓] หลักฐานการรับเงินที่ผู้ประกอบธุรกิจออกให้แก่ผู้เช่าตามข้อ๓ ต้องมีข้อความเป็นภาษาไทยที่สามารถเห็นและอ่านได้ชัดเจนมีขนาดของตัวอักษรไม่เล็กกว่าสองมิลลิเมตรโดยมีจำนวนไม่เกินสิบเอ็ดตัวอักษรในหนึ่งนิ้วและต้องใช้ข้อความที่มีสาระสำคัญและเงื่อนไข ดังต่อไปนี้(๑)ชื่อและที่อยู่ของผู้ประกอบธุรกิจ และของผู้มีอำนาจออกหลักฐานการรับเงิน(๒)ชื่อและที่อยู่ของผู้เช่า(๓)ชื่อและสถานที่ตั้งของที่อยู่อาศัย(๔) กำหนดระยะเวลาเช่าที่อยู่อาศัยโดยระบุวันเริ่มต้นการเช่า และวันสิ้นสุดการเช่า (ถ้ามี)(๕)วัน เดือน ปี ที่รับเงินประกัน(๖) จำนวนเงินประกัน และข้อความว่าผู้เช่ามีสิทธิได้รับคืนเงินประกันทันที เมื่อสิ้นสุดระยะเวลาเช่าที่อยู่อาศัยหรือเมื่อสัญญาเช่าที่อยู่อาศัยเลิกกันเว้นแต่กรณีที่ผู้ประกอบธุรกิจประสงค์จะตรวจสอบความเสียหายที่ผู้เช่าต้องรับผิดชอบหากผู้เช่ามิได้ทำความเสียหาย ให้ผู้เช่ามีสิทธิได้รับคืนเงินประกันภายในเจ็ดวันโดยให้ผู้ประกอบธุรกิจรับภาระค่าใช้จ่ายในการนำส่งคืนเงินประกันนั้นตามวิธีการที่ผู้เช่าแจ้งให้ทราบ(๗)ลายมือชื่อของผู้ประกอบธุรกิจ หรือผู้มีอำนาจออกหลักฐานการรับเงินข้อ ๕หลักฐานการรับเงินตามข้อ ๔ต้องไม่มีข้อความที่มีความหมายในทำนองว่าผู้ประกอบธุรกิจจะไม่คืนเงินประกันให้แก่ผู้เช่าทั้งหมดไม่ว่ากรณีใดๆ ประกาศนี้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่๑ มกราคม พ.ศ. ๒๕๕๐ เป็นต้นไปประกาศ ณ วันที่ ๑๕กันยายน พ.ศ. ๒๕๔๙ขวัญชัย สันตสว่างประธานกรรมการว่าด้วยสัญญาประกาศคณะกรรมการว่าด้วยสัญญาเรื่องให้ธุรกิจการให้เช่าที่อยู่อาศัยที่เรียกเก็บเงินประกันเป็นธุรกิจที่ควบคุมรายการในหลักฐานการรับเงิน(ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๕๙[๔]ข้อ ๓ ประกาศนี้ไม่ใช้บังคับกับหลักฐานการรับเงินที่ผู้ประกอบธุรกิจออกให้แก่ผู้เช่าก่อนวันที่ประกาศนี้ใช้บังคับประกาศฉบับนี้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่๑ เมษายน พ.ศ. ๒๕๕๙ เป็นต้นไปปุณิกา/จัดทำ๘ เมษายน ๒๕๕๙นุสรา/ตรวจ๑๙ เมษายน ๒๕๕๙[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๒๓/ตอนพิเศษ ๑๑๓ ง/หน้า ๖/๒๖ ตุลาคม ๒๕๔๙[๒] ข้อ ๑ บทนิยามคำว่าที่อยู่อาศัย แก้ไขเพิ่มเติมโดยประกาศคณะกรรมการว่าด้วยสัญญาเรื่องให้ธุรกิจการให้เช่าที่อยู่อาศัยที่เรียกเก็บเงินประกันเป็นธุรกิจที่ควบคุมรายการในหลักฐานการรับเงิน(ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๕๙[๓] ข้อ ๔แก้ไขเพิ่มเติมโดยประกาศคณะกรรมการว่าด้วยสัญญา เรื่องให้ธุรกิจการให้เช่าที่อยู่อาศัยที่เรียกเก็บเงินประกันเป็นธุรกิจที่ควบคุมรายการในหลักฐานการรับเงิน(ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๕๙[๔] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๓๓/ตอนพิเศษ ๕๙ ง/หน้า ๓๒/๘ มีนาคม ๒๕๕๙