คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 857/2512หลักกฎหมาย: โจทก์ปลูกอาคารไม้ 2 ชั้น และมีโรงเรือนของ น.กับ ร.ปลูกติดกับรั้วของโจทก์ น. กับ ร. ยอมยกอาคารให้เป็นกรรมสิทธิ์แก่จำเลยคนร้ายลอบเข้าไปในบริเวณบ้านเรือนของ น. กับ ร. และวางเพลิงเผาบ้านเรือนและทรัพย์สินของโจทก์เสียหาย ดังนี้ความเสียหายของโจทก์เกิดจากการกระทำของบุคคลที่สามหาใช่เกิดจากการกระทำของจำเลยไม่ การที่จำเลยไม่จัดหาคนเฝ้าบ้านของ น. กับร. หรือไม่รื้อถอนอาคารดังกล่าวไม่มีกฎหมายบทใดบัญญัติให้จำเลยมีหน้าที่ต้องทำจะถือว่าจำเลยประมาทเลินเล่อไม่ได้โจทก์ฟ้องว่า โจทก์ปลูกอาคารไม้สองชั้น กับมีโรงเรือนหลังเล็กของนางสาวนิ่ม นายรำพึง ปลูกติดกับรั้วของโจทก์ นางสาวนิ่ม นายรำพึงยอมยกอาคารให้เป็นกรรมสิทธิ์แก่จำเลยโดยจำเลยให้เงินแก่บุคคลทั้งสอง จำเลยประมาทเลินเล่อไม่จัดการใช้ความระมัดระวังดูแลอาคารของนางสาวนิ่ม นายรำพึง เป็นเหตุให้ผู้ร้ายลอบเข้าไปในบริเวณบ้านเรือนดังกล่าวและวางเพลิงเผาบ้านเรือนและทรัพย์สินของโจทก์ขอให้จำเลยใช้ค่าเสียหาย 20,000 บาทศาลชั้นต้นให้ยกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า ความเสียหายของโจทก์เกิดจากการกระทำของบุคคลที่สามหาใช่เกิดจากการกระทำของจำเลยไม่ การที่จำเลยไม่จัดหาคนเฝ้าบ้านนางสาวนิ่ม นายรำพึง หรือไม่รื้อถอนอาคารหลังนั้นเสียก็ไม่มีกฎหมายบทใดบัญญัติให้จำเลยมีหน้าที่ต้องทำเช่นนั้น และพฤติการณ์ตามที่โจทก์บรรยายฟ้องมา จะถือว่าจำเลยประมาทเลินเล่อหาได้ไม่พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 857/2512นายไพรฑูรย์ วิรยศิริโจทก์กระทรวงศึกษาธิการ โดยหม่อมหลวงปิ่น มาลากุล รัฐมนตรีว่าการ ที่ 1 กับพวกรวม 2 คนจำเลย ป.พ.พ. ม. 420โจทก์ปลูกอาคารไม้ 2 ชั้น และมีโรงเรือนของ น.กับ ร.ปลูกติดกับรั้วของโจทก์ น. กับ ร. ยอมยกอาคารให้เป็นกรรมสิทธิ์แก่จำเลยคนร้ายลอบเข้าไปในบริเวณบ้านเรือนของ น. กับ ร. และวางเพลิงเผาบ้านเรือนและทรัพย์สินของโจทก์เสียหาย ดังนี้ความเสียหายของโจทก์เกิดจากการกระทำของบุคคลที่สามหาใช่เกิดจากการกระทำของจำเลยไม่ การที่จำเลยไม่จัดหาคนเฝ้าบ้านของ น. กับร. หรือไม่รื้อถอนอาคารดังกล่าวไม่มีกฎหมายบทใดบัญญัติให้จำเลยมีหน้าที่ต้องทำจะถือว่าจำเลยประมาทเลินเล่อไม่ได้โจทก์ฟ้องว่า โจทก์ปลูกอาคารไม้สองชั้น กับมีโรงเรือนหลังเล็กของนางสาวนิ่ม นายรำพึง ปลูกติดกับรั้วของโจทก์ นางสาวนิ่ม นายรำพึงยอมยกอาคารให้เป็นกรรมสิทธิ์แก่จำเลยโดยจำเลยให้เงินแก่บุคคลทั้งสอง จำเลยประมาทเลินเล่อไม่จัดการใช้ความระมัดระวังดูแลอาคารของนางสาวนิ่ม นายรำพึง เป็นเหตุให้ผู้ร้ายลอบเข้าไปในบริเวณบ้านเรือนดังกล่าวและวางเพลิงเผาบ้านเรือนและทรัพย์สินของโจทก์ขอให้จำเลยใช้ค่าเสียหาย 20,000 บาทศาลชั้นต้นให้ยกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า ความเสียหายของโจทก์เกิดจากการกระทำของบุคคลที่สามหาใช่เกิดจากการกระทำของจำเลยไม่ การที่จำเลยไม่จัดหาคนเฝ้าบ้านนางสาวนิ่ม นายรำพึง หรือไม่รื้อถอนอาคารหลังนั้นเสียก็ไม่มีกฎหมายบทใดบัญญัติให้จำเลยมีหน้าที่ต้องทำเช่นนั้น และพฤติการณ์ตามที่โจทก์บรรยายฟ้องมา จะถือว่าจำเลยประมาทเลินเล่อหาได้ไม่พิพากษายืน(ทองคำ จารุเหติ-ใหญ่ ศาลยาชีวิน-แสวง ลัดพลี)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า โจทก์ปลูกอาคารไม้สองชั้น กับมีโรงเรือนหลังเล็กของนางสาวนิ่ม นายรำพึง ปลูกติดกับรั้วของโจทก์ นางสาวนิ่ม นายรำพึงยอมยกอาคารให้เป็นกรรมสิทธิ์แก่จำเลยโดยจำเลยให้เงินแก่บุคคลทั้งสอง จำเลยประมาทเลินเล่อไม่จัดการใช้ความระมัดระวังดูแลอาคารของนางสาวนิ่ม นายรำพึง เป็นเหตุให้ผู้ร้ายลอบเข้าไปในบริเวณบ้านเรือนดังกล่าวและวางเพลิงเผาบ้านเรือนและทรัพย์สินของโจทก์ขอให้จำเลยใช้ค่าเสียหาย 20,000 บาทศาลชั้นต้นให้ยกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า ความเสียหายของโจทก์เกิดจากการกระทำของบุคคลที่สามหาใช่เกิดจากการกระทำของจำเลยไม่ การที่จำเลยไม่จัดหาคนเฝ้าบ้านนางสาวนิ่ม นายรำพึง หรือไม่รื้อถอนอาคารหลังนั้นเสียก็ไม่มีกฎหมายบทใดบัญญัติให้จำเลยมีหน้าที่ต้องทำเช่นนั้น และพฤติการณ์ตามที่โจทก์บรรยายฟ้องมา จะถือว่าจำเลยประมาทเลินเล่อหาได้ไม่พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 857/2512นายไพรฑูรย์ วิรยศิริโจทก์กระทรวงศึกษาธิการ โดยหม่อมหลวงปิ่น มาลากุล รัฐมนตรีว่าการ ที่ 1 กับพวกรวม 2 คนจำเลย ป.พ.พ. ม. 420โจทก์ปลูกอาคารไม้ 2 ชั้น และมีโรงเรือนของ น.กับ ร.ปลูกติดกับรั้วของโจทก์ น. กับ ร. ยอมยกอาคารให้เป็นกรรมสิทธิ์แก่จำเลยคนร้ายลอบเข้าไปในบริเวณบ้านเรือนของ น. กับ ร. และวางเพลิงเผาบ้านเรือนและทรัพย์สินของโจทก์เสียหาย ดังนี้ความเสียหายของโจทก์เกิดจากการกระทำของบุคคลที่สามหาใช่เกิดจากการกระทำของจำเลยไม่ การที่จำเลยไม่จัดหาคนเฝ้าบ้านของ น. กับร. หรือไม่รื้อถอนอาคารดังกล่าวไม่มีกฎหมายบทใดบัญญัติให้จำเลยมีหน้าที่ต้องทำจะถือว่าจำเลยประมาทเลินเล่อไม่ได้โจทก์ฟ้องว่า โจทก์ปลูกอาคารไม้สองชั้น กับมีโรงเรือนหลังเล็กของนางสาวนิ่ม นายรำพึง ปลูกติดกับรั้วของโจทก์ นางสาวนิ่ม นายรำพึงยอมยกอาคารให้เป็นกรรมสิทธิ์แก่จำเลยโดยจำเลยให้เงินแก่บุคคลทั้งสอง จำเลยประมาทเลินเล่อไม่จัดการใช้ความระมัดระวังดูแลอาคารของนางสาวนิ่ม นายรำพึง เป็นเหตุให้ผู้ร้ายลอบเข้าไปในบริเวณบ้านเรือนดังกล่าวและวางเพลิงเผาบ้านเรือนและทรัพย์สินของโจทก์ขอให้จำเลยใช้ค่าเสียหาย 20,000 บาทศาลชั้นต้นให้ยกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า ความเสียหายของโจทก์เกิดจากการกระทำของบุคคลที่สามหาใช่เกิดจากการกระทำของจำเลยไม่ การที่จำเลยไม่จัดหาคนเฝ้าบ้านนางสาวนิ่ม นายรำพึง หรือไม่รื้อถอนอาคารหลังนั้นเสียก็ไม่มีกฎหมายบทใดบัญญัติให้จำเลยมีหน้าที่ต้องทำเช่นนั้น และพฤติการณ์ตามที่โจทก์บรรยายฟ้องมา จะถือว่าจำเลยประมาทเลินเล่อหาได้ไม่พิพากษายืน(ทองคำ จารุเหติ-ใหญ่ ศาลยาชีวิน-แสวง ลัดพลี)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ