คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 75343หลักกฎหมาย: โจทก์จำเลยต่างกล่าวหาฟ้องร้องกันคนละสำนวน แม้ศาลจะรวมการพิจารณา ก็ไม่ทำให้คดีทั้ง 2 เรื่องนั้น เป็นคดีเรื่องเดียวและมีทุนทรัพย์ที่พิพาทเท่ากันไปได้ สิทธิที่จะฎีกาจะมีเพียงใด จึงต้องพิจารณาตามจำนวนทุนทรัพย์ที่ตั้งพิพาทในคดีที่จะฎีกานั้นเองโดยเฉพาะ แม้สำนวนหนึ่งมีทุนทรัพย์เกิน 2,000 บาท อันจะฎีกาในข้อเท็จจริงได้ แต่คู่ความไม่ฎีกาในสำนวนนี้ คงติดใจฎีกาเฉพาะแต่สำนวนที่มีนั้น ดังนี้ เมื่อปรากฎว่าในคดีที่ฎีกานี้ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามศาลชั้นต้น ในข้อเท็จจริงไม่ได้นางสาวสุรางค์เป็นโจทก์ฟ้องขอแบ่งที่นาโฉนดที่ ๒๘๘๘ ให้แก่โจทก์กึ่งหนึ่งตามที่มีชื่อในโฉนด นางโหงจำเลยต่อสู้ว่า จำเลยซื้อที่นาพิพาทมาแล้ว เอาชื่อโจทก์ลงในโฉนดร่วมด้วย แล้วจำเลยกลับเป็นโจทก์ฟ้องนางสาวสุรางค์ว่า นางสาวสุรางค์เนรคุณ จำเลยจึงขอถอนคืนการให้ที่นาครึ่งหนึ่งดังกล่าวข้างต้น ศาลชั้นต้นพิจารณาคดีทั้ง ๒ สำนวนนี้รวมกัน แล้วพิพากษาให้นางโหงจำเลยแบ่งนาพิพาทให้โจทก์กึ่งหนึ่ง ฟ้องของนางโหงจำเลยให้ยกเสีย นางโหงจำเลยฝ่ายเดียวอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนทั้งสองสำนวน นางโหงจำเลยฎีกา โดยยืนยันว่า ขอฎีกาในข้อที่ศาลล่างพิพากษายกฟ้องของนายโหงในกรณีเพิกถอนการให้ เพราะเหตุเนรคุณเท่านั้น ข้อที่ศาลล่างพิพากษาให้แบ่งนาแก่โจทก์นั้น นางโหงไม่ขอฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า ข้อพิพาทระว่างโจทก์และจำเลยนั้นต่างกล่าวหาฟ้องร้องกันคนละสำนวน แม้สาลจะรวมการพิจารณา ก็ไม่ทำให้คดีทั้ง ๒ เรื่องนี้เป็นคดีเรื่องเดียวกันและมีทุนทรัพย์ที่พิพาทเท่ากันไปได้ สิทธิที่จะฎีกาจะมีเพียงใด จึงต้องพิจารณาตามจำนวนทุนทรัพย์ที่ตั้งพิพาทในคดีจะฎีกานั้นเองโดยเฉพาะ คดีเรื่องนี้นางโหงตีราคาที่นารายพิพาททั้งแปลงเป็นเงิน ๒๕๐๐ บาทและขอให้บังคับนางสาวสุรางค์ โอนกรรมสิทธิกลับคืนเพียงกึ่งเดียว ซึ่งมีราคาเพียง ๑๒๕๐ บาทเท่านั้น มิได้โต้แย้งกรรมสิทธิกันทั้งแปลง จึงเป็นคดีมีทุนทรัพย์เพียง ๑๒๕๐ บาท ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นให้ยกฟ้องของนางโหงโดยไม่เชื่อข้อเท็จจริงแล้วดังนี้นางโหงจึงไม่มีสิทธิฎีกาในข้อเท็จจริงต่อมาอีกได้ จึงพิพากษาให้ยกฎีกานางโหง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 79 - 80/2494น.ส.สุรางค์ หรือเซี้ยมลั้ง ลิมปิสวัสติ์ หรือ แซ่ตั้นโจทก์นางโหง แซ่เล้าที่ 1, และมารดาผู้แทนโดยชอบธรรมของ ด.ช.ฮ้อหรือฮุ๋ยฮ้อแซ่เล้า หรือ ตั้น ที่ 2ล.นางโหง แซ่เล้า ที่ 1 , และมารดาผู้แทนโดยชอบธรรม ของ ด.ช.ฮ้อหรือฮุ๋ยฮ้อ ป.วิ.พ. ม. 28, ม. 150, ม. 247, ม. 248โจทก์จำเลยต่างกล่าวหาฟ้องร้องกันคนละสำนวน แม้ศาลจะรวมการพิจารณา ก็ไม่ทำให้คดีทั้ง 2 เรื่องนั้น เป็นคดีเรื่องเดียวและมีทุนทรัพย์ที่พิพาทเท่ากันไปได้ สิทธิที่จะฎีกาจะมีเพียงใด จึงต้องพิจารณาตามจำนวนทุนทรัพย์ที่ตั้งพิพาทในคดีที่จะฎีกานั้นเองโดยเฉพาะ แม้สำนวนหนึ่งมีทุนทรัพย์เกิน 2,000 บาท อันจะฎีกาในข้อเท็จจริงได้ แต่คู่ความไม่ฎีกาในสำนวนนี้ คงติดใจฎีกาเฉพาะแต่สำนวนที่มีนั้น ดังนี้ เมื่อปรากฎว่าในคดีที่ฎีกานี้ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามศาลชั้นต้น ในข้อเท็จจริงไม่ได้นางสาวสุรางค์เป็นโจทก์ฟ้องขอแบ่งที่นาโฉนดที่ ๒๘๘๘ ให้แก่โจทก์กึ่งหนึ่งตามที่มีชื่อในโฉนด นางโหงจำเลยต่อสู้ว่า จำเลยซื้อที่นาพิพาทมาแล้ว เอาชื่อโจทก์ลงในโฉนดร่วมด้วย แล้วจำเลยกลับเป็นโจทก์ฟ้องนางสาวสุรางค์ว่า นางสาวสุรางค์เนรคุณ จำเลยจึงขอถอนคืนการให้ที่นาครึ่งหนึ่งดังกล่าวข้างต้น ศาลชั้นต้นพิจารณาคดีทั้ง ๒ สำนวนนี้รวมกัน แล้วพิพากษาให้นางโหงจำเลยแบ่งนาพิพาทให้โจทก์กึ่งหนึ่ง ฟ้องของนางโหงจำเลยให้ยกเสีย นางโหงจำเลยฝ่ายเดียวอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนทั้งสองสำนวน นางโหงจำเลยฎีกา โดยยืนยันว่า ขอฎีกาในข้อที่ศาลล่างพิพากษายกฟ้องของนายโหงในกรณีเพิกถอนการให้ เพราะเหตุเนรคุณเท่านั้น ข้อที่ศาลล่างพิพากษาให้แบ่งนาแก่โจทก์นั้น นางโหงไม่ขอฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า ข้อพิพาทระว่างโจทก์และจำเลยนั้นต่างกล่าวหาฟ้องร้องกันคนละสำนวน แม้สาลจะรวมการพิจารณา ก็ไม่ทำให้คดีทั้ง ๒ เรื่องนี้เป็นคดีเรื่องเดียวกันและมีทุนทรัพย์ที่พิพาทเท่ากันไปได้ สิทธิที่จะฎีกาจะมีเพียงใด จึงต้องพิจารณาตามจำนวนทุนทรัพย์ที่ตั้งพิพาทในคดีจะฎีกานั้นเองโดยเฉพาะ คดีเรื่องนี้นางโหงตีราคาที่นารายพิพาททั้งแปลงเป็นเงิน ๒๕๐๐ บาทและขอให้บังคับนางสาวสุรางค์ โอนกรรมสิทธิกลับคืนเพียงกึ่งเดียว ซึ่งมีราคาเพียง ๑๒๕๐ บาทเท่านั้น มิได้โต้แย้งกรรมสิทธิกันทั้งแปลง จึงเป็นคดีมีทุนทรัพย์เพียง ๑๒๕๐ บาท ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นให้ยกฟ้องของนางโหงโดยไม่เชื่อข้อเท็จจริงแล้วดังนี้นางโหงจึงไม่มีสิทธิฎีกาในข้อเท็จจริงต่อมาอีกได้ จึงพิพากษาให้ยกฎีกานางโหง(ดุลยทรรศน์ปฏิภาณ-ธรรมบัณฑิต-นนทปัญญา)ศาลชั้นต้น - นายถาวร อำพรสุตศาลอุทธรณ์ - แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: นางสาวสุรางค์เป็นโจทก์ฟ้องขอแบ่งที่นาโฉนดที่ ๒๘๘๘ ให้แก่โจทก์กึ่งหนึ่งตามที่มีชื่อในโฉนด นางโหงจำเลยต่อสู้ว่า จำเลยซื้อที่นาพิพาทมาแล้ว เอาชื่อโจทก์ลงในโฉนดร่วมด้วย แล้วจำเลยกลับเป็นโจทก์ฟ้องนางสาวสุรางค์ว่า นางสาวสุรางค์เนรคุณ จำเลยจึงขอถอนคืนการให้ที่นาครึ่งหนึ่งดังกล่าวข้างต้น ศาลชั้นต้นพิจารณาคดีทั้ง ๒ สำนวนนี้รวมกัน แล้วพิพากษาให้นางโหงจำเลยแบ่งนาพิพาทให้โจทก์กึ่งหนึ่ง ฟ้องของนางโหงจำเลยให้ยกเสีย นางโหงจำเลยฝ่ายเดียวอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนทั้งสองสำนวน นางโหงจำเลยฎีกา โดยยืนยันว่า ขอฎีกาในข้อที่ศาลล่างพิพากษายกฟ้องของนายโหงในกรณีเพิกถอนการให้ เพราะเหตุเนรคุณเท่านั้น ข้อที่ศาลล่างพิพากษาให้แบ่งนาแก่โจทก์นั้น นางโหงไม่ขอฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า ข้อพิพาทระว่างโจทก์และจำเลยนั้นต่างกล่าวหาฟ้องร้องกันคนละสำนวน แม้สาลจะรวมการพิจารณา ก็ไม่ทำให้คดีทั้ง ๒ เรื่องนี้เป็นคดีเรื่องเดียวกันและมีทุนทรัพย์ที่พิพาทเท่ากันไปได้ สิทธิที่จะฎีกาจะมีเพียงใด จึงต้องพิจารณาตามจำนวนทุนทรัพย์ที่ตั้งพิพาทในคดีจะฎีกานั้นเองโดยเฉพาะ คดีเรื่องนี้นางโหงตีราคาที่นารายพิพาททั้งแปลงเป็นเงิน ๒๕๐๐ บาทและขอให้บังคับนางสาวสุรางค์ โอนกรรมสิทธิกลับคืนเพียงกึ่งเดียว ซึ่งมีราคาเพียง ๑๒๕๐ บาทเท่านั้น มิได้โต้แย้งกรรมสิทธิกันทั้งแปลง จึงเป็นคดีมีทุนทรัพย์เพียง ๑๒๕๐ บาท ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นให้ยกฟ้องของนางโหงโดยไม่เชื่อข้อเท็จจริงแล้วดังนี้นางโหงจึงไม่มีสิทธิฎีกาในข้อเท็จจริงต่อมาอีกได้ จึงพิพากษาให้ยกฎีกานางโหง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 79 - 80/2494น.ส.สุรางค์ หรือเซี้ยมลั้ง ลิมปิสวัสติ์ หรือ แซ่ตั้นโจทก์นางโหง แซ่เล้าที่ 1, และมารดาผู้แทนโดยชอบธรรมของ ด.ช.ฮ้อหรือฮุ๋ยฮ้อแซ่เล้า หรือ ตั้น ที่ 2ล.นางโหง แซ่เล้า ที่ 1 , และมารดาผู้แทนโดยชอบธรรม ของ ด.ช.ฮ้อหรือฮุ๋ยฮ้อ ป.วิ.พ. ม. 28, ม. 150, ม. 247, ม. 248โจทก์จำเลยต่างกล่าวหาฟ้องร้องกันคนละสำนวน แม้ศาลจะรวมการพิจารณา ก็ไม่ทำให้คดีทั้ง 2 เรื่องนั้น เป็นคดีเรื่องเดียวและมีทุนทรัพย์ที่พิพาทเท่ากันไปได้ สิทธิที่จะฎีกาจะมีเพียงใด จึงต้องพิจารณาตามจำนวนทุนทรัพย์ที่ตั้งพิพาทในคดีที่จะฎีกานั้นเองโดยเฉพาะ แม้สำนวนหนึ่งมีทุนทรัพย์เกิน 2,000 บาท อันจะฎีกาในข้อเท็จจริงได้ แต่คู่ความไม่ฎีกาในสำนวนนี้ คงติดใจฎีกาเฉพาะแต่สำนวนที่มีนั้น ดังนี้ เมื่อปรากฎว่าในคดีที่ฎีกานี้ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามศาลชั้นต้น ในข้อเท็จจริงไม่ได้นางสาวสุรางค์เป็นโจทก์ฟ้องขอแบ่งที่นาโฉนดที่ ๒๘๘๘ ให้แก่โจทก์กึ่งหนึ่งตามที่มีชื่อในโฉนด นางโหงจำเลยต่อสู้ว่า จำเลยซื้อที่นาพิพาทมาแล้ว เอาชื่อโจทก์ลงในโฉนดร่วมด้วย แล้วจำเลยกลับเป็นโจทก์ฟ้องนางสาวสุรางค์ว่า นางสาวสุรางค์เนรคุณ จำเลยจึงขอถอนคืนการให้ที่นาครึ่งหนึ่งดังกล่าวข้างต้น ศาลชั้นต้นพิจารณาคดีทั้ง ๒ สำนวนนี้รวมกัน แล้วพิพากษาให้นางโหงจำเลยแบ่งนาพิพาทให้โจทก์กึ่งหนึ่ง ฟ้องของนางโหงจำเลยให้ยกเสีย นางโหงจำเลยฝ่ายเดียวอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนทั้งสองสำนวน นางโหงจำเลยฎีกา โดยยืนยันว่า ขอฎีกาในข้อที่ศาลล่างพิพากษายกฟ้องของนายโหงในกรณีเพิกถอนการให้ เพราะเหตุเนรคุณเท่านั้น ข้อที่ศาลล่างพิพากษาให้แบ่งนาแก่โจทก์นั้น นางโหงไม่ขอฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า ข้อพิพาทระว่างโจทก์และจำเลยนั้นต่างกล่าวหาฟ้องร้องกันคนละสำนวน แม้สาลจะรวมการพิจารณา ก็ไม่ทำให้คดีทั้ง ๒ เรื่องนี้เป็นคดีเรื่องเดียวกันและมีทุนทรัพย์ที่พิพาทเท่ากันไปได้ สิทธิที่จะฎีกาจะมีเพียงใด จึงต้องพิจารณาตามจำนวนทุนทรัพย์ที่ตั้งพิพาทในคดีจะฎีกานั้นเองโดยเฉพาะ คดีเรื่องนี้นางโหงตีราคาที่นารายพิพาททั้งแปลงเป็นเงิน ๒๕๐๐ บาทและขอให้บังคับนางสาวสุรางค์ โอนกรรมสิทธิกลับคืนเพียงกึ่งเดียว ซึ่งมีราคาเพียง ๑๒๕๐ บาทเท่านั้น มิได้โต้แย้งกรรมสิทธิกันทั้งแปลง จึงเป็นคดีมีทุนทรัพย์เพียง ๑๒๕๐ บาท ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นให้ยกฟ้องของนางโหงโดยไม่เชื่อข้อเท็จจริงแล้วดังนี้นางโหงจึงไม่มีสิทธิฎีกาในข้อเท็จจริงต่อมาอีกได้ จึงพิพากษาให้ยกฎีกานางโหง(ดุลยทรรศน์ปฏิภาณ-ธรรมบัณฑิต-นนทปัญญา)ศาลชั้นต้น - นายถาวร อำพรสุตศาลอุทธรณ์ - แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ