คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2058/2514หลักกฎหมาย: จำเลยใช้ไม้ไผ่ตันเส้นผ่าศูนย์กลางประมาณ 2 นิ้วฟุต ยาวประมาณ 1 หลา ซึ่งเป็นไม้แข็งใช้หาบน้ำแข็ง เลือกตีผู้ตายที่ศีรษะด้านหลัง 1 ที ผู้ตายถึงแก่ความตายในเวลาต่อมา แม้จะตีเพียงทีเดียวก็เป็นการฆ่าคนโดยเจตนาโจทก์ฟ้องว่า จำเลยใช้ไม้คานกลมสำหรับหาบน้ำแข็งตีนายพาเชื้อเวียง โดยเจตนาฆ่า นายพา เชื้อเวียง ถึงแก่ความตายสมดังเจตนาของจำเลย ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘ จำเลยรับว่าได้ใช้ไม้ตีผู้ตายจริง แต่ไม่มีเจตนาฆ่า ศาลชั้นต้นเห็นว่าจำเลยไม่มีเจตนาฆ่า ให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๙๐ จำคุก ๔ ปี ลดกึ่งตามมาตรา ๗๘ คงจำคุกไว้ ๒ ปี โจทก์อุทธรณ์ว่า จำเลยควรมีความผิดฐานฆ่าผู้อื่นโดยเจตนา ศาลอุทธรณ์เห็นว่าจำเลยเจตนาฆ่าผู้ตาย ให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘ จำคุก ๑๕ ปี ลดให้ตามมาตรา ๗๘ หนึ่งในสาม คงจำคุก ๑๐ ปี จำเลยฎีกา ศาลฎีกาได้พิเคราะห์พยานหลักฐานโจทก์จำเลยแล้วเห็นว่าตรงที่เกิดเหตุจะต้องมีแสงไฟฟ้าอยู่เป็นแน่ เพราะเครื่องจักรก็กำลังทำงานอยู่ จำเลยกับนายพาคงจะไม่ได้โต้เถียงหรือทะเลาะกันรุนแรงนักมิฉะนั้นนายชวน (พยานโจทก์) ก็คงจะได้สังเกตเห็นหรือห้ามปรามเสียแล้วเมื่อพิเคราะห์ถึงไม้ที่จำเลยใช้ตีผู้ตายแล้วเห็นได้ว่า เป็นไม้ใหญ่เพราะเป็นไม้ไผ่ตัน ยาวประมาณ ๑ หลา เส้นผ่าศูนย์กลางประมาณ ๒ นิ้วฟุต ไม้นี้ต้องเป็นไม้แข็งมาก เพราะใช้หาบน้ำแข็งหนักถึง ๑๕๐ กิโลกรัม เมื่อพิจารณาถึงบาดแผลที่ผู้ตายได้รับคือที่ศีรษะด้านหลังแล้ว เห็นว่า จำเลยต้องตีผู้ตายทางด้านหลังเป็นแน่ ในขณะที่ผู้ตายหันหลังให้และตรงนั้นมีแสงสว่างเห็นได้ถนัดเป็นการเลือกตีที่สำคัญ คือ ที่ศีรษะ แม้จะตีไปเพียงทีเดียว ก็เป็นการฆ่าคนโดยเจตนาแล้ว พิพากษายืนให้ยกฎีกาของจำเลยเสีย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2058/2514พนักงานอัยการจังหวัดเพชรบุรีโจทก์นายปอด ม่วงสดจำเลย ป.อ. ม. 288, ม. 290, ม. 59จำเลยใช้ไม้ไผ่ตันเส้นผ่าศูนย์กลางประมาณ 2 นิ้วฟุต ยาวประมาณ 1 หลา ซึ่งเป็นไม้แข็งใช้หาบน้ำแข็ง เลือกตีผู้ตายที่ศีรษะด้านหลัง 1 ที ผู้ตายถึงแก่ความตายในเวลาต่อมา แม้จะตีเพียงทีเดียวก็เป็นการฆ่าคนโดยเจตนาโจทก์ฟ้องว่า จำเลยใช้ไม้คานกลมสำหรับหาบน้ำแข็งตีนายพาเชื้อเวียง โดยเจตนาฆ่า นายพา เชื้อเวียง ถึงแก่ความตายสมดังเจตนาของจำเลย ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘ จำเลยรับว่าได้ใช้ไม้ตีผู้ตายจริง แต่ไม่มีเจตนาฆ่า ศาลชั้นต้นเห็นว่าจำเลยไม่มีเจตนาฆ่า ให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๙๐ จำคุก ๔ ปี ลดกึ่งตามมาตรา ๗๘ คงจำคุกไว้ ๒ ปี โจทก์อุทธรณ์ว่า จำเลยควรมีความผิดฐานฆ่าผู้อื่นโดยเจตนา ศาลอุทธรณ์เห็นว่าจำเลยเจตนาฆ่าผู้ตาย ให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘ จำคุก ๑๕ ปี ลดให้ตามมาตรา ๗๘ หนึ่งในสาม คงจำคุก ๑๐ ปี จำเลยฎีกา ศาลฎีกาได้พิเคราะห์พยานหลักฐานโจทก์จำเลยแล้วเห็นว่าตรงที่เกิดเหตุจะต้องมีแสงไฟฟ้าอยู่เป็นแน่ เพราะเครื่องจักรก็กำลังทำงานอยู่ จำเลยกับนายพาคงจะไม่ได้โต้เถียงหรือทะเลาะกันรุนแรงนักมิฉะนั้นนายชวน (พยานโจทก์) ก็คงจะได้สังเกตเห็นหรือห้ามปรามเสียแล้วเมื่อพิเคราะห์ถึงไม้ที่จำเลยใช้ตีผู้ตายแล้วเห็นได้ว่า เป็นไม้ใหญ่เพราะเป็นไม้ไผ่ตัน ยาวประมาณ ๑ หลา เส้นผ่าศูนย์กลางประมาณ ๒ นิ้วฟุต ไม้นี้ต้องเป็นไม้แข็งมาก เพราะใช้หาบน้ำแข็งหนักถึง ๑๕๐ กิโลกรัม เมื่อพิจารณาถึงบาดแผลที่ผู้ตายได้รับคือที่ศีรษะด้านหลังแล้ว เห็นว่า จำเลยต้องตีผู้ตายทางด้านหลังเป็นแน่ ในขณะที่ผู้ตายหันหลังให้และตรงนั้นมีแสงสว่างเห็นได้ถนัดเป็นการเลือกตีที่สำคัญ คือ ที่ศีรษะ แม้จะตีไปเพียงทีเดียว ก็เป็นการฆ่าคนโดยเจตนาแล้ว พิพากษายืนให้ยกฎีกาของจำเลยเสีย(ประพนธ์ ศาตะมาน-ประสาท สุคนธมาน-อัศนี เกาไศยนันท์)ศาลจังหวัดเพชรบุรี - นายสุภัทร์ พรหมประสิทธิ์ศาลอุทธรณ์ - นายพยนต์ เยาวะประภาษแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยใช้ไม้คานกลมสำหรับหาบน้ำแข็งตีนายพาเชื้อเวียง โดยเจตนาฆ่า นายพา เชื้อเวียง ถึงแก่ความตายสมดังเจตนาของจำเลย ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘ จำเลยรับว่าได้ใช้ไม้ตีผู้ตายจริง แต่ไม่มีเจตนาฆ่า ศาลชั้นต้นเห็นว่าจำเลยไม่มีเจตนาฆ่า ให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๙๐ จำคุก ๔ ปี ลดกึ่งตามมาตรา ๗๘ คงจำคุกไว้ ๒ ปี โจทก์อุทธรณ์ว่า จำเลยควรมีความผิดฐานฆ่าผู้อื่นโดยเจตนา ศาลอุทธรณ์เห็นว่าจำเลยเจตนาฆ่าผู้ตาย ให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘ จำคุก ๑๕ ปี ลดให้ตามมาตรา ๗๘ หนึ่งในสาม คงจำคุก ๑๐ ปี จำเลยฎีกา ศาลฎีกาได้พิเคราะห์พยานหลักฐานโจทก์จำเลยแล้วเห็นว่าตรงที่เกิดเหตุจะต้องมีแสงไฟฟ้าอยู่เป็นแน่ เพราะเครื่องจักรก็กำลังทำงานอยู่ จำเลยกับนายพาคงจะไม่ได้โต้เถียงหรือทะเลาะกันรุนแรงนักมิฉะนั้นนายชวน (พยานโจทก์) ก็คงจะได้สังเกตเห็นหรือห้ามปรามเสียแล้วเมื่อพิเคราะห์ถึงไม้ที่จำเลยใช้ตีผู้ตายแล้วเห็นได้ว่า เป็นไม้ใหญ่เพราะเป็นไม้ไผ่ตัน ยาวประมาณ ๑ หลา เส้นผ่าศูนย์กลางประมาณ ๒ นิ้วฟุต ไม้นี้ต้องเป็นไม้แข็งมาก เพราะใช้หาบน้ำแข็งหนักถึง ๑๕๐ กิโลกรัม เมื่อพิจารณาถึงบาดแผลที่ผู้ตายได้รับคือที่ศีรษะด้านหลังแล้ว เห็นว่า จำเลยต้องตีผู้ตายทางด้านหลังเป็นแน่ ในขณะที่ผู้ตายหันหลังให้และตรงนั้นมีแสงสว่างเห็นได้ถนัดเป็นการเลือกตีที่สำคัญ คือ ที่ศีรษะ แม้จะตีไปเพียงทีเดียว ก็เป็นการฆ่าคนโดยเจตนาแล้ว พิพากษายืนให้ยกฎีกาของจำเลยเสีย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2058/2514พนักงานอัยการจังหวัดเพชรบุรีโจทก์นายปอด ม่วงสดจำเลย ป.อ. ม. 288, ม. 290, ม. 59จำเลยใช้ไม้ไผ่ตันเส้นผ่าศูนย์กลางประมาณ 2 นิ้วฟุต ยาวประมาณ 1 หลา ซึ่งเป็นไม้แข็งใช้หาบน้ำแข็ง เลือกตีผู้ตายที่ศีรษะด้านหลัง 1 ที ผู้ตายถึงแก่ความตายในเวลาต่อมา แม้จะตีเพียงทีเดียวก็เป็นการฆ่าคนโดยเจตนาโจทก์ฟ้องว่า จำเลยใช้ไม้คานกลมสำหรับหาบน้ำแข็งตีนายพาเชื้อเวียง โดยเจตนาฆ่า นายพา เชื้อเวียง ถึงแก่ความตายสมดังเจตนาของจำเลย ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘ จำเลยรับว่าได้ใช้ไม้ตีผู้ตายจริง แต่ไม่มีเจตนาฆ่า ศาลชั้นต้นเห็นว่าจำเลยไม่มีเจตนาฆ่า ให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๙๐ จำคุก ๔ ปี ลดกึ่งตามมาตรา ๗๘ คงจำคุกไว้ ๒ ปี โจทก์อุทธรณ์ว่า จำเลยควรมีความผิดฐานฆ่าผู้อื่นโดยเจตนา ศาลอุทธรณ์เห็นว่าจำเลยเจตนาฆ่าผู้ตาย ให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘ จำคุก ๑๕ ปี ลดให้ตามมาตรา ๗๘ หนึ่งในสาม คงจำคุก ๑๐ ปี จำเลยฎีกา ศาลฎีกาได้พิเคราะห์พยานหลักฐานโจทก์จำเลยแล้วเห็นว่าตรงที่เกิดเหตุจะต้องมีแสงไฟฟ้าอยู่เป็นแน่ เพราะเครื่องจักรก็กำลังทำงานอยู่ จำเลยกับนายพาคงจะไม่ได้โต้เถียงหรือทะเลาะกันรุนแรงนักมิฉะนั้นนายชวน (พยานโจทก์) ก็คงจะได้สังเกตเห็นหรือห้ามปรามเสียแล้วเมื่อพิเคราะห์ถึงไม้ที่จำเลยใช้ตีผู้ตายแล้วเห็นได้ว่า เป็นไม้ใหญ่เพราะเป็นไม้ไผ่ตัน ยาวประมาณ ๑ หลา เส้นผ่าศูนย์กลางประมาณ ๒ นิ้วฟุต ไม้นี้ต้องเป็นไม้แข็งมาก เพราะใช้หาบน้ำแข็งหนักถึง ๑๕๐ กิโลกรัม เมื่อพิจารณาถึงบาดแผลที่ผู้ตายได้รับคือที่ศีรษะด้านหลังแล้ว เห็นว่า จำเลยต้องตีผู้ตายทางด้านหลังเป็นแน่ ในขณะที่ผู้ตายหันหลังให้และตรงนั้นมีแสงสว่างเห็นได้ถนัดเป็นการเลือกตีที่สำคัญ คือ ที่ศีรษะ แม้จะตีไปเพียงทีเดียว ก็เป็นการฆ่าคนโดยเจตนาแล้ว พิพากษายืนให้ยกฎีกาของจำเลยเสีย(ประพนธ์ ศาตะมาน-ประสาท สุคนธมาน-อัศนี เกาไศยนันท์)ศาลจังหวัดเพชรบุรี - นายสุภัทร์ พรหมประสิทธิ์ศาลอุทธรณ์ - นายพยนต์ เยาวะประภาษแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ