คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1559/2493หลักกฎหมาย: ผู้บริโภคสั่งซื้อเครื่องบริโภคเป็นพิเศษ ผู้ค้าก็จัดให้ตามต้องการและคิดราคาเพิ่มขึ้นเป็นพิเศษเช่นนี้ จะถือว่าขายเครื่องบริโภคเกินกว่าราคาควบคุม ฝ่าฝืน พ.ร.บ.ป้องกันการค้ากำไรเกินควรไม่ได้ จำเลยรับเงินจากผู้ซื้อเครื่องบริโภคแล้ว ไม่ได้ทำใบรับเงินให้แก่ผู้ซื้อเมื่อปรากฎว่าจำเลยเป็นเพียงผู้รับใช้และมีคนอื่น มีหน้าที่รับเงินและออกใบรับเงินในร้านนั้น ดังนี้จะเอาผิดแก่จำเลยฐานไม่ออกใบรับเงินไม่ได้โจทก์ฟ้องว่าจำเลยขายอาหารเกินกว่าราคาควบคุมแก่นายประสิทธิ ชูพินิจ ผู้ซื้อ และเมื่อนายประสิทธิชำระค่าอาหาร ๔๐ บาทให้แก่จำเลย ๆ ไม่ออกใบรับเงินให้แก่นายประสิทธิอีก ขอให้ลงโทษจำเลยตาม พ.ร.บ.ป้องกันการค้ากำไรเกินควร มาตรา ๘, ๑๗, ๑๘ และประมวลรัษฎากร ๒๔๘๑ มาตรา ๑๐๕, ๑๐๖, ๑๐๗, พ.ร.บ.แก้ไขเพิ่มเติมประมวลรัษฎากร ๒๔๘๒ มาตรา ๑๘ จำเลยปฏิเสธ ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์เห็นว่าจำเลยยังไม่มีความผิดพิพากษายกฟ้อง โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่าความประสงค์ของ พ.ร.บ.ป้องกันการค้ากำไรเกินควร และประกาศของคณะกรรมการฯ นั้นก็เพื่อมิให้ผู้ค้าเรียกเอาราคาแพงเกินสมควร เพราะจะเป็นการเดือดร้อนแก่ประชาชนผู้บริโภค แต่ในเรื่องนี้ปรากฎว่าผู้บริโภคสั่งซื้อเครื่องบริโภคเป็นพิเศษ ผู้ค้าก็จัดให้ตามต้องการและคิดราคาเพิ่มขึ้นเป็นพิเศษเช่นนี้ย่อมไม่มีทางที่จะให้เห็นว่าเป็นการฝ่าฝืน พ.ร.บ.หรือประกาศที่กล่าวข้างต้น หรือเป็นการเดือดร้อนแก่ผู้บริโภคอย่างใด ส่วนเรื่องการไม่ออกใบรับเงิน ศาลล่างฟังข้อเท็จจริงว่าจำเลยเป็นผู้รับใช้และมีคนอื่นในร้านเป็นผู้ออกใบรับเงิน จึงจะเอาผิดแก่จำเลยในฐานนี้ไม่ได้เช่นเดียวกัน จึงพิพากษายืนให้ยกฎีกาโจทก์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1559/2493อัยการกรมอัยการโจทก์นายเลี่ยงตุง แซ่แต้ล. พ.ร.บ.ป้องกันการค้ากำไรเกินควร พ.ศ.2490 ป.รัษฎากร ผู้บริโภคสั่งซื้อเครื่องบริโภคเป็นพิเศษ ผู้ค้าก็จัดให้ตามต้องการและคิดราคาเพิ่มขึ้นเป็นพิเศษเช่นนี้ จะถือว่าขายเครื่องบริโภคเกินกว่าราคาควบคุม ฝ่าฝืน พ.ร.บ.ป้องกันการค้ากำไรเกินควรไม่ได้ จำเลยรับเงินจากผู้ซื้อเครื่องบริโภคแล้ว ไม่ได้ทำใบรับเงินให้แก่ผู้ซื้อเมื่อปรากฎว่าจำเลยเป็นเพียงผู้รับใช้และมีคนอื่น มีหน้าที่รับเงินและออกใบรับเงินในร้านนั้น ดังนี้จะเอาผิดแก่จำเลยฐานไม่ออกใบรับเงินไม่ได้โจทก์ฟ้องว่าจำเลยขายอาหารเกินกว่าราคาควบคุมแก่นายประสิทธิ ชูพินิจ ผู้ซื้อ และเมื่อนายประสิทธิชำระค่าอาหาร ๔๐ บาทให้แก่จำเลย ๆ ไม่ออกใบรับเงินให้แก่นายประสิทธิอีก ขอให้ลงโทษจำเลยตาม พ.ร.บ.ป้องกันการค้ากำไรเกินควร มาตรา ๘, ๑๗, ๑๘ และประมวลรัษฎากร ๒๔๘๑ มาตรา ๑๐๕, ๑๐๖, ๑๐๗, พ.ร.บ.แก้ไขเพิ่มเติมประมวลรัษฎากร ๒๔๘๒ มาตรา ๑๘ จำเลยปฏิเสธ ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์เห็นว่าจำเลยยังไม่มีความผิดพิพากษายกฟ้อง โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่าความประสงค์ของ พ.ร.บ.ป้องกันการค้ากำไรเกินควร และประกาศของคณะกรรมการฯ นั้นก็เพื่อมิให้ผู้ค้าเรียกเอาราคาแพงเกินสมควร เพราะจะเป็นการเดือดร้อนแก่ประชาชนผู้บริโภค แต่ในเรื่องนี้ปรากฎว่าผู้บริโภคสั่งซื้อเครื่องบริโภคเป็นพิเศษ ผู้ค้าก็จัดให้ตามต้องการและคิดราคาเพิ่มขึ้นเป็นพิเศษเช่นนี้ย่อมไม่มีทางที่จะให้เห็นว่าเป็นการฝ่าฝืน พ.ร.บ.หรือประกาศที่กล่าวข้างต้น หรือเป็นการเดือดร้อนแก่ผู้บริโภคอย่างใด ส่วนเรื่องการไม่ออกใบรับเงิน ศาลล่างฟังข้อเท็จจริงว่าจำเลยเป็นผู้รับใช้และมีคนอื่นในร้านเป็นผู้ออกใบรับเงิน จึงจะเอาผิดแก่จำเลยในฐานนี้ไม่ได้เช่นเดียวกัน จึงพิพากษายืนให้ยกฎีกาโจทก์(ธรรมบัณฑิต-นนทปัญญา-ดุลยทรรศน์ปฏิภาณ)ศาลชั้นต้น - นายเสวตร โรจน์เวทย์ศาลอุทธรณ์ - พระดุลยนิติศาสตร์โกศลแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่าจำเลยขายอาหารเกินกว่าราคาควบคุมแก่นายประสิทธิ ชูพินิจ ผู้ซื้อ และเมื่อนายประสิทธิชำระค่าอาหาร ๔๐ บาทให้แก่จำเลย ๆ ไม่ออกใบรับเงินให้แก่นายประสิทธิอีก ขอให้ลงโทษจำเลยตาม พ.ร.บ.ป้องกันการค้ากำไรเกินควร มาตรา ๘, ๑๗, ๑๘ และประมวลรัษฎากร ๒๔๘๑ มาตรา ๑๐๕, ๑๐๖, ๑๐๗, พ.ร.บ.แก้ไขเพิ่มเติมประมวลรัษฎากร ๒๔๘๒ มาตรา ๑๘ จำเลยปฏิเสธ ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์เห็นว่าจำเลยยังไม่มีความผิดพิพากษายกฟ้อง โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่าความประสงค์ของ พ.ร.บ.ป้องกันการค้ากำไรเกินควร และประกาศของคณะกรรมการฯ นั้นก็เพื่อมิให้ผู้ค้าเรียกเอาราคาแพงเกินสมควร เพราะจะเป็นการเดือดร้อนแก่ประชาชนผู้บริโภค แต่ในเรื่องนี้ปรากฎว่าผู้บริโภคสั่งซื้อเครื่องบริโภคเป็นพิเศษ ผู้ค้าก็จัดให้ตามต้องการและคิดราคาเพิ่มขึ้นเป็นพิเศษเช่นนี้ย่อมไม่มีทางที่จะให้เห็นว่าเป็นการฝ่าฝืน พ.ร.บ.หรือประกาศที่กล่าวข้างต้น หรือเป็นการเดือดร้อนแก่ผู้บริโภคอย่างใด ส่วนเรื่องการไม่ออกใบรับเงิน ศาลล่างฟังข้อเท็จจริงว่าจำเลยเป็นผู้รับใช้และมีคนอื่นในร้านเป็นผู้ออกใบรับเงิน จึงจะเอาผิดแก่จำเลยในฐานนี้ไม่ได้เช่นเดียวกัน จึงพิพากษายืนให้ยกฎีกาโจทก์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1559/2493อัยการกรมอัยการโจทก์นายเลี่ยงตุง แซ่แต้ล. พ.ร.บ.ป้องกันการค้ากำไรเกินควร พ.ศ.2490 ป.รัษฎากร ผู้บริโภคสั่งซื้อเครื่องบริโภคเป็นพิเศษ ผู้ค้าก็จัดให้ตามต้องการและคิดราคาเพิ่มขึ้นเป็นพิเศษเช่นนี้ จะถือว่าขายเครื่องบริโภคเกินกว่าราคาควบคุม ฝ่าฝืน พ.ร.บ.ป้องกันการค้ากำไรเกินควรไม่ได้ จำเลยรับเงินจากผู้ซื้อเครื่องบริโภคแล้ว ไม่ได้ทำใบรับเงินให้แก่ผู้ซื้อเมื่อปรากฎว่าจำเลยเป็นเพียงผู้รับใช้และมีคนอื่น มีหน้าที่รับเงินและออกใบรับเงินในร้านนั้น ดังนี้จะเอาผิดแก่จำเลยฐานไม่ออกใบรับเงินไม่ได้โจทก์ฟ้องว่าจำเลยขายอาหารเกินกว่าราคาควบคุมแก่นายประสิทธิ ชูพินิจ ผู้ซื้อ และเมื่อนายประสิทธิชำระค่าอาหาร ๔๐ บาทให้แก่จำเลย ๆ ไม่ออกใบรับเงินให้แก่นายประสิทธิอีก ขอให้ลงโทษจำเลยตาม พ.ร.บ.ป้องกันการค้ากำไรเกินควร มาตรา ๘, ๑๗, ๑๘ และประมวลรัษฎากร ๒๔๘๑ มาตรา ๑๐๕, ๑๐๖, ๑๐๗, พ.ร.บ.แก้ไขเพิ่มเติมประมวลรัษฎากร ๒๔๘๒ มาตรา ๑๘ จำเลยปฏิเสธ ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์เห็นว่าจำเลยยังไม่มีความผิดพิพากษายกฟ้อง โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่าความประสงค์ของ พ.ร.บ.ป้องกันการค้ากำไรเกินควร และประกาศของคณะกรรมการฯ นั้นก็เพื่อมิให้ผู้ค้าเรียกเอาราคาแพงเกินสมควร เพราะจะเป็นการเดือดร้อนแก่ประชาชนผู้บริโภค แต่ในเรื่องนี้ปรากฎว่าผู้บริโภคสั่งซื้อเครื่องบริโภคเป็นพิเศษ ผู้ค้าก็จัดให้ตามต้องการและคิดราคาเพิ่มขึ้นเป็นพิเศษเช่นนี้ย่อมไม่มีทางที่จะให้เห็นว่าเป็นการฝ่าฝืน พ.ร.บ.หรือประกาศที่กล่าวข้างต้น หรือเป็นการเดือดร้อนแก่ผู้บริโภคอย่างใด ส่วนเรื่องการไม่ออกใบรับเงิน ศาลล่างฟังข้อเท็จจริงว่าจำเลยเป็นผู้รับใช้และมีคนอื่นในร้านเป็นผู้ออกใบรับเงิน จึงจะเอาผิดแก่จำเลยในฐานนี้ไม่ได้เช่นเดียวกัน จึงพิพากษายืนให้ยกฎีกาโจทก์(ธรรมบัณฑิต-นนทปัญญา-ดุลยทรรศน์ปฏิภาณ)ศาลชั้นต้น - นายเสวตร โรจน์เวทย์ศาลอุทธรณ์ - พระดุลยนิติศาสตร์โกศลแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ