phoneee/thai-legal-corpus huggingface dataset:
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 807/2473หลักกฎหมาย: อาญา วิวาท ต่างคนต่างทะเลาะวิวาทกัน ผู้มีบาดเจ็บเรียกสินไหมทดแทนให้โจทก์จำเลยเกิดทะเลาะวิวาทกันขึ้น โจทก์ถูกจำเลยทำร้ายมีบาดเจ็บเล็กน้อย โจทก์ฟ้องเรียกค่าสินไหมจากจำเลย ๑๐๐ บาท ศาลเดิมตัดสินให้จำเลยใช้ค่าสินไหมแก่โจทก์ ๔๐ บาท ศาลอุทธรณ์ตัดสินให้ยกฟ้อง ศาลฎีกาเห็นว่า เพียงแต่โจทก์เปนผู้กล่าวคำหยาบต่อจำเลยก่อน แล้วจำเลยทำร้ายโจทก์บาดเจ็บดังนี้ จำเลยต้องรับผิดใช้ค่าสินไหมให้โจทก์ตาม ม.๔๒๐ - ๔๔๖ - ๔๓๘ จึงตัดสินยืนตามศาลเดิม ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 807/2473นางหนูโจทก์นางเลี๋ยมจำเลย ป.พ.พ. ม. 420, ม. 446, ม. 438 อาญาอาญา วิวาท ต่างคนต่างทะเลาะวิวาทกัน ผู้มีบาดเจ็บเรียกสินไหมทดแทนให้โจทก์จำเลยเกิดทะเลาะวิวาทกันขึ้น โจทก์ถูกจำเลยทำร้ายมีบาดเจ็บเล็กน้อย โจทก์ฟ้องเรียกค่าสินไหมจากจำเลย ๑๐๐ บาท ศาลเดิมตัดสินให้จำเลยใช้ค่าสินไหมแก่โจทก์ ๔๐ บาท ศาลอุทธรณ์ตัดสินให้ยกฟ้อง ศาลฎีกาเห็นว่า เพียงแต่โจทก์เปนผู้กล่าวคำหยาบต่อจำเลยก่อน แล้วจำเลยทำร้ายโจทก์บาดเจ็บดังนี้ จำเลยต้องรับผิดใช้ค่าสินไหมให้โจทก์ตาม ม.๔๒๐ - ๔๔๖ - ๔๓๘ จึงตัดสินยืนตามศาลเดิม(วิกรม-พิพาก-พรหม)ศาลชั้นต้น - พระดุลยการณ์โกวิทศาลอุทธรณ์ - พระยากุศะนเรศร์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์จำเลยเกิดทะเลาะวิวาทกันขึ้น โจทก์ถูกจำเลยทำร้ายมีบาดเจ็บเล็กน้อย โจทก์ฟ้องเรียกค่าสินไหมจากจำเลย ๑๐๐ บาท ศาลเดิมตัดสินให้จำเลยใช้ค่าสินไหมแก่โจทก์ ๔๐ บาท ศาลอุทธรณ์ตัดสินให้ยกฟ้อง ศาลฎีกาเห็นว่า เพียงแต่โจทก์เปนผู้กล่าวคำหยาบต่อจำเลยก่อน แล้วจำเลยทำร้ายโจทก์บาดเจ็บดังนี้ จำเลยต้องรับผิดใช้ค่าสินไหมให้โจทก์ตาม ม.๔๒๐ - ๔๔๖ - ๔๓๘ จึงตัดสินยืนตามศาลเดิม ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 807/2473นางหนูโจทก์นางเลี๋ยมจำเลย ป.พ.พ. ม. 420, ม. 446, ม. 438 อาญาอาญา วิวาท ต่างคนต่างทะเลาะวิวาทกัน ผู้มีบาดเจ็บเรียกสินไหมทดแทนให้โจทก์จำเลยเกิดทะเลาะวิวาทกันขึ้น โจทก์ถูกจำเลยทำร้ายมีบาดเจ็บเล็กน้อย โจทก์ฟ้องเรียกค่าสินไหมจากจำเลย ๑๐๐ บาท ศาลเดิมตัดสินให้จำเลยใช้ค่าสินไหมแก่โจทก์ ๔๐ บาท ศาลอุทธรณ์ตัดสินให้ยกฟ้อง ศาลฎีกาเห็นว่า เพียงแต่โจทก์เปนผู้กล่าวคำหยาบต่อจำเลยก่อน แล้วจำเลยทำร้ายโจทก์บาดเจ็บดังนี้ จำเลยต้องรับผิดใช้ค่าสินไหมให้โจทก์ตาม ม.๔๒๐ - ๔๔๖ - ๔๓๘ จึงตัดสินยืนตามศาลเดิม(วิกรม-พิพาก-พรหม)ศาลชั้นต้น - พระดุลยการณ์โกวิทศาลอุทธรณ์ - พระยากุศะนเรศร์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คําสั่งกรมสรรพากรที่ ท.ป. 180/2553เรื่อง กําหนดสถานที่รับแบบแสดงรายการ และรับชําระเงินภาษีอากรตามประมวลรัษฎากร-------------------------------------------เพื่ออํานวยความสะดวกแก่ผู้เสียภาษีอากรและให้การบริหารการจัดเก็บภาษีอากรตามประมวลรัษฎากรมีประสิทธิภาพ อาศัยอํานาจตามความในมาตรา 11 แห่งประมวลรัษฎากร อธิบดีกรมสรรพากรจึงมีคําสั่งดังต่อไปนี้ข้อ ๑ ให้สถานที่ดังต่อไปนี้ เป็นสถานที่รับแบบแสดงรายการและรับชําระเงินภาษีอากรตามประมวลรัษฎากรได้อีกแห่งหนึ่ง นอกจากสํานักงานสรรพากรพื้นที่สาขา สําหรับผู้มีหน้าที่เสียภาษีเงินได้บุคคลธรรมดาไม่ว่าจะมีภูมิลําเนาอยู่ในอําเภอหรือเขตท้องที่ใด(1) หน่วยบริการรับชําระภาษีอากรของสํานักงานสรรพากรพื้นที่สาขาตลิ่งชัน ที่ตั้งอยู่ ณ สํานักงานอํานวยการตลาดนัดธนบุรี (สนามหลวง 2) ถนนเลียบคลองทวีวัฒนา แขวงทวีวัฒนาเขตทวีวัฒนา กรุงเทพมหานคร (2) หน่วยบริการรับชําระภาษีอากรของสํานักงานสรรพากรพื้นที่สาขาเมืองนครศรีธรรมราช ที่ตั้งอยู่ ณ ห้างสรรพสินค้าโรบินสันโอเชี่ยน ถนนพัฒนาการคูขวาง ตําบลคลัง อําเภอเมืองนครศรีธรรมราช จังหวัดนครศรีธรรมราชข้อ ๒ ให้สรรพากรพื้นที่ดังต่อไปนี้ ออกคําสั่งเป็นหนังสือแต่งตั้งข้าราชการพลเรือนสามัญในสังกัด เป็น "เจ้าหน้าที่รับชําระเงินภาษีอากร" เพื่อรับชําระเงินภาษีอากรตามประมวลรัษฎากร(1) สรรพากรพื้นที่กรุงเทพมหานคร 25 สําหรับการรับแบบแสดงรายการและรับชําระเงินภาษีอากรตามข้อ 1(1)(2) สรรพากรพื้นที่นครศรีธรรมราช สําหรับการรับแบบแสดงรายการและรับชําระเงินภาษีอากรตามข้อ 1(2)ข้อ ๓ การเสียภาษีอากรตามคําสั่งนี้ ให้ถือว่าเป็นการสมบูรณ์เมื่อได้รับใบเสร็จรับเงินซึ่ง "เจ้าหน้าที่รับชําระเงินภาษีอากร" ตาม 2 ได้ลงลายมือชื่อรับเงินแล้วข้อ ๔ คําสั่งนี้ให้ใช้บังคับสําหรับการรับแบบแสดงรายการและรับชําระเงินภาษีเงินได้บุคคลธรรมดาตามประมวลรัษฎากร ดังต่อไปนี้(1) หน่วยบริการรับชําระภาษีอากรตามข้อ 1(1) เฉพาะวันเสาร์ที่ 6 มีนาคม พ.ศ. 2553และวันอาทิตย์ที่ 7 มีนาคม พ.ศ. 2553(2) หน่วยบริการรับชําระภาษีอากรตามข้อ 1(2) ตั้งแต่วันที่ 22 มีนาคม พ.ศ. 2553 ถึงวันที่ 31 มีนาคม พ.ศ. 2553ผู้มีอํานาจลงนาม - สั่ง ณ วันที่ 27 มกราคม พ.ศ. 2553 วินัย วิทวัสการเวช(นายวินัย วิทวัสการเวช)อธิบดีกรมสรรพากร
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 457/2468หลักกฎหมาย: ที่ดิน ทางเดิรทางที่ใช้ชั่วฤดูการที่นาของจำเลย ซึ่งเมื่อถึงฤดูทำนาจำเลยได้ปลูกเข้าเต็มเนื้อที่ ไม่มีทางเกวียนกระบือเลยเหตุที่โจทย์อาศรัยใช้เกวียนกระบือเดิรผ่านมาจำเลยไปนาโจทย์เปนครั้งคราวในระหว่างที่จำเลยยังมิได้ไถหว่านปลูกเข้าลงนั้น ถึงแม้จะได้ใช้มาดังนี้ตั้ง ๒๐ ปีก็ดี โจทย์จะถือเอาว่าเปนทางที่จำเลยอนุญาตให้เดิรตลอดฤดูการยังไม่ได้ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 457/2468นายเทียน นางคำโจทก์นางจาด นางสาวตู๊ นายเตี๋ยว นายภู่ นางมีล.ที่ดิน ทางเดิรทางที่ใช้ชั่วฤดูการที่นาของจำเลย ซึ่งเมื่อถึงฤดูทำนาจำเลยได้ปลูกเข้าเต็มเนื้อที่ ไม่มีทางเกวียนกระบือเลยเหตุที่โจทย์อาศรัยใช้เกวียนกระบือเดิรผ่านมาจำเลยไปนาโจทย์เปนครั้งคราวในระหว่างที่จำเลยยังมิได้ไถหว่านปลูกเข้าลงนั้น ถึงแม้จะได้ใช้มาดังนี้ตั้ง ๒๐ ปีก็ดี โจทย์จะถือเอาว่าเปนทางที่จำเลยอนุญาตให้เดิรตลอดฤดูการยังไม่ได้(ศรี-พิพากษา-มโน)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ที่นาของจำเลย ซึ่งเมื่อถึงฤดูทำนาจำเลยได้ปลูกเข้าเต็มเนื้อที่ ไม่มีทางเกวียนกระบือเลยเหตุที่โจทย์อาศรัยใช้เกวียนกระบือเดิรผ่านมาจำเลยไปนาโจทย์เปนครั้งคราวในระหว่างที่จำเลยยังมิได้ไถหว่านปลูกเข้าลงนั้น ถึงแม้จะได้ใช้มาดังนี้ตั้ง ๒๐ ปีก็ดี โจทย์จะถือเอาว่าเปนทางที่จำเลยอนุญาตให้เดิรตลอดฤดูการยังไม่ได้ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 457/2468นายเทียน นางคำโจทก์นางจาด นางสาวตู๊ นายเตี๋ยว นายภู่ นางมีล.ที่ดิน ทางเดิรทางที่ใช้ชั่วฤดูการที่นาของจำเลย ซึ่งเมื่อถึงฤดูทำนาจำเลยได้ปลูกเข้าเต็มเนื้อที่ ไม่มีทางเกวียนกระบือเลยเหตุที่โจทย์อาศรัยใช้เกวียนกระบือเดิรผ่านมาจำเลยไปนาโจทย์เปนครั้งคราวในระหว่างที่จำเลยยังมิได้ไถหว่านปลูกเข้าลงนั้น ถึงแม้จะได้ใช้มาดังนี้ตั้ง ๒๐ ปีก็ดี โจทย์จะถือเอาว่าเปนทางที่จำเลยอนุญาตให้เดิรตลอดฤดูการยังไม่ได้(ศรี-พิพากษา-มโน)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศกระทรวงการคลังประกาศกระทรวงการคลังเรื่องการไถ่ถอนตั๋วสัญญาใช้เงินก่อนกำหนดจากธนาคารกรุงไทยจำกัด (มหาชน)[๑] อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๔แห่งพระราชบัญญัติการบริหารหนี้สาธารณะ พ.ศ. ๒๕๔๘ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติการบริหารหนี้สาธารณะ(ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๕๑ และตามข้อ ๓ วรรค ๒ ของประกาศกระทรวงการคลัง ๒ ฉบับ ดังนี้๑) ประกาศกระทรวงการคลังเรื่อง การกู้เงินเพื่อชดเชยการขาดดุล โดยตั๋วสัญญาใช้เงิน ในปีงบประมาณ พ.ศ. ๒๕๕๐(ครั้งที่ ๕) จากธนาคารกรุงไทย จำกัด (มหาชน) ลงวันที่ ๑๖ พฤษภาคม ๒๕๕๐๒) ประกาศกระทรวงการคลังเรื่อง การกู้เงินเพื่อชดเชยการขาดดุล โดยตั๋วสัญญาใช้เงิน ในปีงบประมาณ พ.ศ. ๒๕๕๒(ครั้งที่ ๒) จากธนาคารกรุงไทย จำกัด (มหาชน) ลงวันที่ ๒๐ เมษายน ๒๕๕๒กระทรวงการคลังจะชำระคืนต้นเงินกู้ตามตั๋วสัญญาใช้เงินนี้ทั้งหมดหรือบางส่วนก่อนกำหนดก็ได้โดยประกาศในราชกิจจานุเบกษาล่วงหน้าเป็นเวลาไม่น้อยกว่าสามสิบวันโดยที่เป็นการสมควรชำระคืนต้นเงินกู้ให้กับธนาคารกรุงไทยจำกัด (มหาชน) สำหรับตั๋วสัญญาใช้เงินตามประกาศกระทรวงการคลังทั้ง ๒ ฉบับ ดังกล่าวโดยกำหนดชำระคืนต้นเงินกู้ จำนวนรวม ๑๖,๐๕๐,๐๐๐,๐๐๐บาท (หนึ่งหมื่นหกพันห้าสิบล้านบาทถ้วน) พร้อมชำระดอกเบี้ยงวดสุดท้าย ในวันที่ ๒๓กันยายน ๒๕๕๓ โดยมีรายละเอียด ดังนี้รายการวงเงิน(ล้านบาท)อายุอัตราดอกเบี้ยงวดแรก(ร้อยละต่อปี)สถาบันการเงินผู้ให้กู้ปรับอัตราดอกเบี้ยอัตราดอกเบี้ยในปัจจุบันวันครบกำหนด๑. ตั๋วสัญญาใช้เงิน ปีงบประมาณพ.ศ. ๒๕๕๐ (ครั้งที่ ๕)๙,๕๔๕๖ ปี๓.๖๙ธนาคารกรุงไทยจำกัด (มหาชน)สFDR*ส6M +๐.๙๔๑.๖๒๒๓ พฤษภาคม ๒๕๕๖๒. ตั๋วสัญญาใช้เงิน ปีงบประมาณพ.ศ. ๒๕๕๒ (ครั้งที่ ๒) **๖,๕๐๕๕ ปี๑.๗๐ธนาคารกรุงไทยจำกัด (มหาชน)สFDR*ส6M +๐.๘๙๑.๕๗๒๒ เมษายน ๒๕๕๗๑๖,๐๕๐หมายเหตุ :- * คืออัตราดอกเบี้ยอัตราต่ำสุดของอัตราดอกเบี้ยเงินฝากประจำ ๖เดือน ประเภทบุคคลธรรมดา เฉลี่ย ๗ วัน ของธนาคารพาณิชย์ ขนาดใหญ่ ๔ แห่งประกอบด้วยธนาคารกรุงเทพฯ ธนาคารกรุงไทยฯ ธนาคารกสิกรไทยฯ และธนาคารไทยพาณิชย์ฯ **คือไถ่ถอนตั๋วสัญญาใช้เงินบางส่วนทำให้มีต้นเงินกู้คงเหลือจากการไถ่ถอนตั๋วสัญญาใช้เงินดังกล่าวจำนวน ๓,๔๙๕ ล้านบาทสำหรับต้นเงินกู้คงเหลือจากการไถ่ถอนตั๋วสัญญาใช้เงินปีงบประมาณ พ.ศ. ๒๕๕๒ (ครั้งที่ ๒) จากธนาคารกรุงไทย จำกัด (มหาชน)อัตราดอกเบี้ยปัจจุบันร้อยละ ๑.๕๗ ต่อปี จำนวน ๓,๔๙๕ล้านบาท กระทรวงการคลังจะดำเนินการออกตั๋วสัญญาใช้เงินฉบับใหม่แทนฉบับเดิมโดยมีอัตราดอกเบี้ยตั๋วสัญญาใช้เงินและเงื่อนไขอื่นคงเดิมตามประกาศกระทรวงการคลังเรื่อง การเปลี่ยนแปลงอัตราดอกเบี้ยเงินกู้จากธนาคารกรุงไทย จำกัด (มหาชน)ในปีงบประมาณ พ.ศ. ๒๕๕๒ (ครั้งที่ ๒) วันที่ ๒๒ เมษายน ๒๕๕๓ ลงวันที่ ๒๑ เมษายน๒๕๕๓ โดยกำหนดวันที่ออกตั๋วสัญญาใช้เงินฉบับใหม่ตามวันที่ไถ่ถอน ๒๓ กันยายน ๒๕๕๓มีผลคำนวณดอกเบี้ยตั้งแต่วันที่ ๒๓ กันยายน ๒๕๕๓ จนถึงวันที่ ๒๑ ตุลาคม ๒๕๕๓ประกาศณ วันที่ ๒๐ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๕๓กรณ์จาติกวณิชรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังปริยานุช/ผู้จัดทำ๘กันยายน ๒๕๕๓ณัฐวดี/ตรวจ๘กันยายน ๒๕๕๓[๑]ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๗/ตอนพิเศษ ๑๐๐ ง/หน้า ๒/๒๓ สิงหาคม ๒๕๕๓
ระเบียบองค์การบริหารส่วนตำบลวังจันทร์ระเบียบองค์การบริหารส่วนตำบลวังจันทร์ว่าด้วยการรักษาความเป็นระเบียบเรียบร้อยและความปลอดภัยในการให้ประชาชนเข้าตรวจดูข้อมูลข่าวสารพ.ศ. ๒๕๕๕ อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๙ แห่งพระราชบัญญัติข้อมูลข่าวสารของราชการพ.ศ. ๒๕๔๐ และข้อ ๔ แห่งประกาศคณะกรรมการข้อมูลข่าวสารของราชการ ลงวันที่ ๒๔กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๔๑ เรื่องหลักเกณฑ์และวิธีการเกี่ยวกับการจัดให้มีข้อมูลข่าวสารของราชการไว้ให้ประชาชนเข้าตรวจดูองค์การบริหารส่วนตำบลวังจันทร์จึงวางระเบียบไว้ ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ ระเบียบนี้เรียกว่า ระเบียบองค์การบริหารส่วนตำบลวังจันทร์ว่าด้วยการรักษาความเป็นระเบียบเรียบร้อยและความปลอดภัยในการให้ประชาชนเข้าตรวจดูข้อมูลข่าวสารพ.ศ. ๒๕๕๕ข้อ ๒[๑] ระเบียบนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปข้อ ๓ ให้นายกองค์การบริหารส่วนตำบลวังจันทร์รักษาการตามระเบียบนี้และให้มีอำนาจออกประกาศหรือคำสั่งเพื่อประโยชน์ในการปฏิบัติตามระเบียบนี้ในกรณีที่มีปัญหาหรืออุปสรรคในการปฏิบัติตามระเบียบนี้ให้นายกองค์การบริหารส่วนตำบลวังจันทร์มีอำนาจวินิจฉัยสั่งการตามที่เห็นสมควรข้อ ๔ ให้ประชาชนเข้าตรวจดู ศึกษา ค้นคว้า ข้อมูลข่าวสารของราชการได้ณ ศูนย์ข้อมูลข่าวสารขององค์การบริหารส่วนตำบลวังจันทร์ซึ่งตั้งอยู่ที่องค์การบริหารส่วนตำบลวังจันทร์ เลขที่ ๑ หมู่ที่ ๓ ตำบลวังจันทร์อำเภอแก่งกระจาน จังหวัดเพชรบุรี ในวันและเวลาราชการข้อ ๕ ประชาชนผู้ขอเข้าตรวจดูข้อมูลข่าวสารต้องแต่งกายสุภาพหรือตามความนิยมของท้องถิ่นข้อ ๖ ห้ามนำอาวุธเข้าไปในศูนย์ข้อมูลข่าวสารข้อ ๗ ห้ามนำอาหารหรือเครื่องดื่มมึนเมาเพื่อรับประทานหรือดื่มในศูนย์ข้อมูลข่าวสารข้อ ๘ ห้ามนำสัตว์เลี้ยงเข้าไปในศูนย์ข้อมูลข่าวสารข้อ ๙ การใช้สถานที่ต้องเคารพสถานที่ ไม่ส่งเสียงดังจนเป็นการรบกวนผู้อื่นและต้องรักษาความเป็นระเบียบเรียบร้อยข้อ ๑๐ ประชาชนผู้ขอเข้าตรวจ ศึกษา ค้นคว้าต้องลงทะเบียนในสมุดทะเบียนที่ศูนย์ข้อมูลข่าวสารจัดไว้ข้อ ๑๑ การตรวจ ค้นคว้าศึกษา ข้อมูลข่าวสารใดพึงใช้ความระมัดระวังและรักษาเยี่ยงวิญญูชนข้อ ๑๒ เมื่อตรวจค้นคว้าศึกษา เสร็จสิ้นแล้วให้นำไปคืนแก่เจ้าหน้าที่ประจำศูนย์ข้อมูลข่าวสารข้อ ๑๓ ห้ามนำข้อมูลข่าวสารใดออกนอกศูนย์ข้อมูลข่าวสารเว้นแต่ได้รับอนุญาตข้อ ๑๔ ผู้ใดประมาทเลินเล่อหรือจงใจทำให้ข้อมูลข่าวสารใดชำรุดเสียหาย สูญหาย ต้องรับผิดชอบชดใช้ค่าเสียหายหรืออาจถูกฟ้องร้องได้ข้อ ๑๕ ผู้ใดไม่ปฏิบัติตามระเบียบนี้ผู้รับผิดชอบดูแลศูนย์ข้อมูลข่าวสารสามารถแจ้งให้ผู้นั้นออกจากศูนย์ข้อมูลข่าวสารด้วยวิธีการอันสมควรประกาศณ วันที่ ๑๖ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๕๕มี นิลห้อยนายกองค์การบริหารส่วนตำบลวังจันทร์ปริยานุช/ผู้จัดทำ๒๔ เมษายน ๒๕๕๕ชาญ/ผู้ตรวจ๓๐ เมษายน ๒๕๕๕[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๒๙/ตอนพิเศษ ๖๘ ง/หน้า ๗/๒๐ เมษายน ๒๕๕๕
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 593/2486หลักกฎหมาย: กรณีปรากฏว่าเป็นคดีวิวาททำร้ายซึ่งกันและกัน เมื่อได้ความว่าจำเลยเป็นผู้ทำร้ายก็ลงโทษจำเลยได้ (อ้างฎีกาที่696/2485) ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 593/2486อัยการประจวบคีรีขันธ์โจทก์นายจาง ปานสุวรรน์จำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 253, ม. 254 ป.วิ.อ. ม. 192กรณีปรากฏว่าเป็นคดีวิวาททำร้ายซึ่งกันและกัน เมื่อได้ความว่าจำเลยเป็นผู้ทำร้ายก็ลงโทษจำเลยได้ (อ้างฎีกาที่696/2485)(ทิพปัญญา อ. บุปผเวส-ชม จามรมาน-ธรรมบัณฑิต บุนยะปานะ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 593/2486อัยการประจวบคีรีขันธ์โจทก์นายจาง ปานสุวรรน์จำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 253, ม. 254 ป.วิ.อ. ม. 192กรณีปรากฏว่าเป็นคดีวิวาททำร้ายซึ่งกันและกัน เมื่อได้ความว่าจำเลยเป็นผู้ทำร้ายก็ลงโทษจำเลยได้ (อ้างฎีกาที่696/2485)(ทิพปัญญา อ. บุปผเวส-ชม จามรมาน-ธรรมบัณฑิต บุนยะปานะ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศสํานักงานคณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ที่ สธ. 33 /2554เรื่อง หลักเกณฑ์สําหรับตัวแทนซื้อขายสัญญาซื้อขายล่วงหน้า ในการใช้บริการด้านผู้ติดต่อกับผู้ลงทุนใน สัญญาซื้อขายล่วงหน้าที่เกี่ยวกับโลหะมีค่า(ฉบับที่ 2 ) อาศัยอํานาจตามความในข้อ 31 แห่งประกาศคณะกรรมการกํากับตลาดทุน ที่ ทธ. 80/2552 เรื่อง หลักเกณฑ์การประกอบธุรกิจสัญญาซื้อขายล่วงหน้าสําหรับผู้ได้รับใบอนุญาตเป็นตัวแทนซื้อขายสัญญาซื้อขายล่วงหน้า ลงวันที่ 3 สิงหาคม พ.ศ. 2552 สํานักงาน ก.ล.ต. ออกข้อกําหนดไว้ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ ให้ยกเลิกวรรคสองของข้อ 15 แห่งประกาศสํานักงานคณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ ที่ สธ. 11/2554 เรื่อง หลักเกณฑ์สําหรับตัวแทนซื้อขายสัญญาซื้อขายล่วงหน้าในการใช้บริการด้านผู้ติดต่อกับผู้ลงทุนในสัญญาซื้อขายล่วงหน้าที่เกี่ยวกับโลหะมีค่า ลงวันที่ 29 เมษายน พ.ศ. 2554ข้อ ๒ ให้เพิ่มความต่อไปนี้เป็นข้อ 15/1 แห่งประกาศสํานักงานคณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ ที่ สธ. 11/2554 เรื่อง หลักเกณฑ์สําหรับตัวแทนซื้อขายสัญญาซื้อขายล่วงหน้าในการใช้บริการด้านผู้ติดต่อกับผู้ลงทุนในสัญญาซื้อขายล่วงหน้าที่เกี่ยวกับโลหะมีค่า ลงวันที่ 29 เมษายน พ.ศ. 2554"ข้อ 15/1 ในกรณีที่ตัวแทนซื้อขายสัญญาประสงค์จะขยายขอบเขตการใช้บริการด้านผู้ติดต่อกับผู้ลงทุนจากผู้ให้บริการตามข้อ 15 เพื่อให้ครอบคลุมสัญญาซื้อขายล่วงหน้าที่เกี่ยวกับโลหะมีค่านอกเหนือจากทองคํา ให้ตัวแทนซื้อขายสัญญาดําเนินการตามหลักเกณฑ์ที่กําหนดในประกาศนี้ แต่ทั้งนี้ ให้ได้รับยกเว้นคุณสมบัติของผู้ให้บริการตามข้อ 4(1) และได้รับยกเว้นการดูแลให้ผู้ให้บริการดํารงคุณสมบัติตามข้อ 10 วรรคหนึ่ง (2) เฉพาะคุณสมบัติตามข้อ 4(1)"ข้อ ๓ ประกาศนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2554 เป็นต้นไปผู้มีอํานาจลงนาม - ประกาศ ณ วันที่ 6 กันยายน พ.ศ. 2554 (นายชาลี จันทนยิ่งยง) รองเลขาธิการ รักษาการเลขาธิการ สํานักงานคณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1006/2472หลักกฎหมาย: ผัวเมียเหตุอย่าโจทก์กับจำเลยที่ ๒ แต่งงานเปนสามีภรรยากัน ต่อมาได้ทะเลาะโกรธเคืองกัน โจทก์เก็บเอาเงินกับทรัพย์สิ่งของไปอยู่กับบิดามารดาของตนและได้รื้อเรือนไปเสียด้วย โจทก์จำเลยที่ ๒ ไม่ได้อยู่ด้วยกันทั้งปีเศษ ภายหลังจำเลยที่ ๓-๔ จัดแจงให้จำเลยที่ ๒ มีผัวใหม่ดังนี้ ศาลเดิมเห็นว่าโจทก์ขาดเปนสามีแล้ว จะฟ้องเรื่องชักสื่อชายชู้ไม่ได้ ศาลอุทธรณ์เห็นว่า ข้อเท็จจริงเท่าที่ปรากฎข้างบน ยังไม่พอจะให้อย่าขาดกัน จึงให้ปรับจำเลย ศาลฎีกาเห็นว่า ผัวเมียบทที่ ๕๑ ชายไปแต่วันเดียวก็ขาดจากผัวเมียกัน โจทก์ไม่มีอำนาจฟ้อง ให้ยกฟ้องโจทก์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1006/2472นายสมบุญโจทก์พลทหารสายที่ 1 นางโพที่ 2 นายจันที่ 3 นางยาที่ 4จำเลย กฎหมายลักษณะผัวเมีย บทที่ 51 ผัวเมียเหตุอย่าโจทก์กับจำเลยที่ ๒ แต่งงานเปนสามีภรรยากัน ต่อมาได้ทะเลาะโกรธเคืองกัน โจทก์เก็บเอาเงินกับทรัพย์สิ่งของไปอยู่กับบิดามารดาของตนและได้รื้อเรือนไปเสียด้วย โจทก์จำเลยที่ ๒ ไม่ได้อยู่ด้วยกันทั้งปีเศษ ภายหลังจำเลยที่ ๓-๔ จัดแจงให้จำเลยที่ ๒ มีผัวใหม่ดังนี้ ศาลเดิมเห็นว่าโจทก์ขาดเปนสามีแล้ว จะฟ้องเรื่องชักสื่อชายชู้ไม่ได้ ศาลอุทธรณ์เห็นว่า ข้อเท็จจริงเท่าที่ปรากฎข้างบน ยังไม่พอจะให้อย่าขาดกัน จึงให้ปรับจำเลย ศาลฎีกาเห็นว่า ผัวเมียบทที่ ๕๑ ชายไปแต่วันเดียวก็ขาดจากผัวเมียกัน โจทก์ไม่มีอำนาจฟ้อง ให้ยกฟ้องโจทก์(ศรี-หริศ-นล)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์กับจำเลยที่ ๒ แต่งงานเปนสามีภรรยากัน ต่อมาได้ทะเลาะโกรธเคืองกัน โจทก์เก็บเอาเงินกับทรัพย์สิ่งของไปอยู่กับบิดามารดาของตนและได้รื้อเรือนไปเสียด้วย โจทก์จำเลยที่ ๒ ไม่ได้อยู่ด้วยกันทั้งปีเศษ ภายหลังจำเลยที่ ๓-๔ จัดแจงให้จำเลยที่ ๒ มีผัวใหม่ดังนี้ ศาลเดิมเห็นว่าโจทก์ขาดเปนสามีแล้ว จะฟ้องเรื่องชักสื่อชายชู้ไม่ได้ ศาลอุทธรณ์เห็นว่า ข้อเท็จจริงเท่าที่ปรากฎข้างบน ยังไม่พอจะให้อย่าขาดกัน จึงให้ปรับจำเลย ศาลฎีกาเห็นว่า ผัวเมียบทที่ ๕๑ ชายไปแต่วันเดียวก็ขาดจากผัวเมียกัน โจทก์ไม่มีอำนาจฟ้อง ให้ยกฟ้องโจทก์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1006/2472นายสมบุญโจทก์พลทหารสายที่ 1 นางโพที่ 2 นายจันที่ 3 นางยาที่ 4จำเลย กฎหมายลักษณะผัวเมีย บทที่ 51 ผัวเมียเหตุอย่าโจทก์กับจำเลยที่ ๒ แต่งงานเปนสามีภรรยากัน ต่อมาได้ทะเลาะโกรธเคืองกัน โจทก์เก็บเอาเงินกับทรัพย์สิ่งของไปอยู่กับบิดามารดาของตนและได้รื้อเรือนไปเสียด้วย โจทก์จำเลยที่ ๒ ไม่ได้อยู่ด้วยกันทั้งปีเศษ ภายหลังจำเลยที่ ๓-๔ จัดแจงให้จำเลยที่ ๒ มีผัวใหม่ดังนี้ ศาลเดิมเห็นว่าโจทก์ขาดเปนสามีแล้ว จะฟ้องเรื่องชักสื่อชายชู้ไม่ได้ ศาลอุทธรณ์เห็นว่า ข้อเท็จจริงเท่าที่ปรากฎข้างบน ยังไม่พอจะให้อย่าขาดกัน จึงให้ปรับจำเลย ศาลฎีกาเห็นว่า ผัวเมียบทที่ ๕๑ ชายไปแต่วันเดียวก็ขาดจากผัวเมียกัน โจทก์ไม่มีอำนาจฟ้อง ให้ยกฟ้องโจทก์(ศรี-หริศ-นล)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ข้อบังคับเจ้าพนักงานจราจรในเขตกรุงเทพมหานครข้อบังคับเจ้าพนักงานจราจรในเขตกรุงเทพมหานครว่าด้วยการห้ามรถบางชนิดและล้อเลื่อนลากเข็น เดินในถนนรัชดาภิเษกผ่านทางลอดใต้ทางแยกรัชดา- สุทธิสารและแยกรัชดา - ห้วยขวางพ.ศ.๒๕๕๐ ด้วยกรุงเทพมหานครอนุญาตให้ใช้ทางลอดใต้ทางแยกรัชดา- สุทธิสาร และแยกรัชดา - ห้วยขวางเพื่อบรรเทาปัญหาการจราจรคับคั่งที่บริเวณทางแยกแต่เนื่องจากมีผู้ขับขี่รถจักรยานยนต์ รถสามล้อรถบรรทุก และรถโดยสารประจำทาง เดินในทางลอดใต้ทางแยกเป็นจำนวนมากทำให้เกิดอุบัติเหตุและปัญหาการจราจร ดังนั้น เพื่อความปลอดภัยและสะดวกในการจราจรจึงจำเป็นต้องจัดระเบียบการจราจรในทางลอดใต้ทางแยกดังกล่าวฉะนั้น อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๓๙ (๑) แห่งพระราชบัญญัติจราจรทางบกพ.ศ. ๒๕๒๒และคำสั่งกระทรวงมหาดไทย ที่ ๓๘๗/๒๕๔๑ ลงวันที่ ๑๔ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๔๑ แต่งตั้งผู้บัญชาการตำรวจนครบาลเป็นเจ้าพนักงานจราจรในเขตกรุงเทพมหานคร จึงได้ออกข้อบังคับไว้ ดังต่อไปนี้๑. ข้อบังคับนี้เรียกว่า ข้อบังคับเจ้าพนักงานจราจรในเขตกรุงเทพมหานครว่าด้วย การห้ามรถบางชนิดและล้อเลื่อนลากเข็น เดินในถนนรัชดาภิเษกผ่านทางลอดใต้ทางแยกรัชดา- สุทธิสาร และแยกรัชดา - ห้วยขวาง พ.ศ. ๒๕๕๐๒[๑].ข้อบังคับนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป๓. ห้ามมิให้รถดังต่อไปนี้ เดินในถนนรัชดาภิเษกผ่านทางลอดใต้ทางแยกรัชดา- สุทธิสารและแยกรัชดา - ห้วยขวาง๓.๑ ล้อเลื่อนลากเข็น๓.๒ รถจักรยาน๓.๓ รถจักรยานยนต์๓.๔ รถยนต์สามล้อ๓.๕ รถบรรทุกตั้งแต่ ๖ ล้อขึ้นไป๓.๖ รถโดยสารประจำทาง๓.๗ รถลากจูงและรถพ่วง๔. นับตั้งแต่วันที่ข้อบังคับนี้ใช้บังคับเป็นต้นไปให้ยกเลิกระเบียบ ข้อบังคับ หรือประกาศใดที่ขัดหรือแย้งกับข้อบังคับนี้ประกาศณ วันที่ ๑๘ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๕๐พลตำรวจตรีวัจนนท์ ถิระวัฒน์รองผู้บัญชาการปฏิบัติราชการแทนผู้บัญชาการกองบัญชาการตำรวจนครบาลเจ้าพนักงานจราจรในเขตกรุงเทพมหานครวัชศักดิ์/ผู้จัดทำ๑๘กรกฎาคม ๒๕๕๐[๑]ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๔/ตอนพิเศษ ๘๓ ง/หน้า ๖๑/๑๑ กรกฎาคม ๒๕๕๐
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 848/2497หลักกฎหมาย: ที่ดินสวนมะพร้าว ซึ่งเป็นที่ดินไม่มีหนังสือสำคัญสำหรับที่อันเจ้าของมีสิทธิตามกฎหมายลักษณะเบ็ดเสร็จบทที่ 42นั้นละทิ้งไปเสียช้านานถึง 9 ปี 10 ปี จึงจะขาดสิทธิ์โจทก์ฟ้องหาว่าจำเลยบุกรุกเข้ามาแผ้วถางต้นไม้ในสวนของโจทก์ขอให้ศาลพิพากษาว่าที่พิพาทเป็นของโจทก์และห้ามจำเลยและบริวารอย่าเข้ามาเกี่ยวข้อง กับเรียกค่าเสียหาย จำเลยให้การว่าที่พิพาทเป็นของจำเลย แม้ที่พิพาทเป็นของโจทก์จำเลยได้แย่งการครอบครองเป็นเวลาหลายปี คดีขาดอายุความแล้วศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาให้โจทก์ชนะคดีจำเลยฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า ที่พิพาทเป็นของโจทก์เป็นสวนมะพร้าว โจทก์มีสิทธิตามกฎหมายลักษณะเบ็ดเสร็จ บทที่ 42 จนกว่าจะได้ละทิ้งไปเสียช้านานถึง 9 ปี 10 ปีพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 848/2497นายอารี หรือย่วนงี แซ่ก้วยโจทก์นายพัฒน์ พรหมจันทร์จำเลย ป.พ.พ. ม. 1382 กฎหมายลักษณะเบ็ดเสร็จ บทที่ 42 ที่ดินสวนมะพร้าว ซึ่งเป็นที่ดินไม่มีหนังสือสำคัญสำหรับที่อันเจ้าของมีสิทธิตามกฎหมายลักษณะเบ็ดเสร็จบทที่ 42นั้นละทิ้งไปเสียช้านานถึง 9 ปี 10 ปี จึงจะขาดสิทธิ์โจทก์ฟ้องหาว่าจำเลยบุกรุกเข้ามาแผ้วถางต้นไม้ในสวนของโจทก์ขอให้ศาลพิพากษาว่าที่พิพาทเป็นของโจทก์และห้ามจำเลยและบริวารอย่าเข้ามาเกี่ยวข้อง กับเรียกค่าเสียหาย จำเลยให้การว่าที่พิพาทเป็นของจำเลย แม้ที่พิพาทเป็นของโจทก์จำเลยได้แย่งการครอบครองเป็นเวลาหลายปี คดีขาดอายุความแล้วศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาให้โจทก์ชนะคดีจำเลยฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า ที่พิพาทเป็นของโจทก์เป็นสวนมะพร้าว โจทก์มีสิทธิตามกฎหมายลักษณะเบ็ดเสร็จ บทที่ 42 จนกว่าจะได้ละทิ้งไปเสียช้านานถึง 9 ปี 10 ปีพิพากษายืน(พิบูลย์ไอศวรรย์-มนูภันย์วิมลสาร-ประศาสน์วินิจฉัย)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องหาว่าจำเลยบุกรุกเข้ามาแผ้วถางต้นไม้ในสวนของโจทก์ขอให้ศาลพิพากษาว่าที่พิพาทเป็นของโจทก์และห้ามจำเลยและบริวารอย่าเข้ามาเกี่ยวข้อง กับเรียกค่าเสียหาย จำเลยให้การว่าที่พิพาทเป็นของจำเลย แม้ที่พิพาทเป็นของโจทก์จำเลยได้แย่งการครอบครองเป็นเวลาหลายปี คดีขาดอายุความแล้วศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาให้โจทก์ชนะคดีจำเลยฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า ที่พิพาทเป็นของโจทก์เป็นสวนมะพร้าว โจทก์มีสิทธิตามกฎหมายลักษณะเบ็ดเสร็จ บทที่ 42 จนกว่าจะได้ละทิ้งไปเสียช้านานถึง 9 ปี 10 ปีพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 848/2497นายอารี หรือย่วนงี แซ่ก้วยโจทก์นายพัฒน์ พรหมจันทร์จำเลย ป.พ.พ. ม. 1382 กฎหมายลักษณะเบ็ดเสร็จ บทที่ 42 ที่ดินสวนมะพร้าว ซึ่งเป็นที่ดินไม่มีหนังสือสำคัญสำหรับที่อันเจ้าของมีสิทธิตามกฎหมายลักษณะเบ็ดเสร็จบทที่ 42นั้นละทิ้งไปเสียช้านานถึง 9 ปี 10 ปี จึงจะขาดสิทธิ์โจทก์ฟ้องหาว่าจำเลยบุกรุกเข้ามาแผ้วถางต้นไม้ในสวนของโจทก์ขอให้ศาลพิพากษาว่าที่พิพาทเป็นของโจทก์และห้ามจำเลยและบริวารอย่าเข้ามาเกี่ยวข้อง กับเรียกค่าเสียหาย จำเลยให้การว่าที่พิพาทเป็นของจำเลย แม้ที่พิพาทเป็นของโจทก์จำเลยได้แย่งการครอบครองเป็นเวลาหลายปี คดีขาดอายุความแล้วศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาให้โจทก์ชนะคดีจำเลยฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า ที่พิพาทเป็นของโจทก์เป็นสวนมะพร้าว โจทก์มีสิทธิตามกฎหมายลักษณะเบ็ดเสร็จ บทที่ 42 จนกว่าจะได้ละทิ้งไปเสียช้านานถึง 9 ปี 10 ปีพิพากษายืน(พิบูลย์ไอศวรรย์-มนูภันย์วิมลสาร-ประศาสน์วินิจฉัย)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 809/2466หลักกฎหมาย: โคของ ว. เข้ามาอยู่ในฝูงโคของ ญ. ไม่ได้ความว่ามีผู้ร้ายลัก ญ. ได้บอกกำนันท้องที่แล้วก็เลี้ยงโคนั้นโดยเปิดเผย เมื่อเจ้าของโคมาตาม แม้ชั้นต้นจะมีคำเถียงว่าเปนโคลูกคอกของจำเลยก็ดี แต่ผลที่สุด จำเลยก็ได้ยอมคืนโคให้เจ้าของในวันนั้นแล้ว ตัดสินว่าจำเลยไม่มีเจตนาทุจริต ไม่มีความผิดฐานรับของโจรหรือยักยอก ( พิจารณา.กฤติ.นร เนติ. ) ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 809/2466อัยการเพ็ชร์บุรีโจทก์นายใหญ่จำเลย ป.อ. ม. 321, ม. 318โคของ ว. เข้ามาอยู่ในฝูงโคของ ญ. ไม่ได้ความว่ามีผู้ร้ายลัก ญ. ได้บอกกำนันท้องที่แล้วก็เลี้ยงโคนั้นโดยเปิดเผย เมื่อเจ้าของโคมาตาม แม้ชั้นต้นจะมีคำเถียงว่าเปนโคลูกคอกของจำเลยก็ดี แต่ผลที่สุด จำเลยก็ได้ยอมคืนโคให้เจ้าของในวันนั้นแล้ว ตัดสินว่าจำเลยไม่มีเจตนาทุจริต ไม่มีความผิดฐานรับของโจรหรือยักยอก ( พิจารณา.กฤติ.นร เนติ. )()แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โคของ ว. เข้ามาอยู่ในฝูงโคของ ญ. ไม่ได้ความว่ามีผู้ร้ายลัก ญ. ได้บอกกำนันท้องที่แล้วก็เลี้ยงโคนั้นโดยเปิดเผย เมื่อเจ้าของโคมาตาม แม้ชั้นต้นจะมีคำเถียงว่าเปนโคลูกคอกของจำเลยก็ดี แต่ผลที่สุด จำเลยก็ได้ยอมคืนโคให้เจ้าของในวันนั้นแล้ว ตัดสินว่าจำเลยไม่มีเจตนาทุจริต ไม่มีความผิดฐานรับของโจรหรือยักยอก ( พิจารณา.กฤติ.นร เนติ. ) ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 809/2466อัยการเพ็ชร์บุรีโจทก์นายใหญ่จำเลย ป.อ. ม. 321, ม. 318โคของ ว. เข้ามาอยู่ในฝูงโคของ ญ. ไม่ได้ความว่ามีผู้ร้ายลัก ญ. ได้บอกกำนันท้องที่แล้วก็เลี้ยงโคนั้นโดยเปิดเผย เมื่อเจ้าของโคมาตาม แม้ชั้นต้นจะมีคำเถียงว่าเปนโคลูกคอกของจำเลยก็ดี แต่ผลที่สุด จำเลยก็ได้ยอมคืนโคให้เจ้าของในวันนั้นแล้ว ตัดสินว่าจำเลยไม่มีเจตนาทุจริต ไม่มีความผิดฐานรับของโจรหรือยักยอก ( พิจารณา.กฤติ.นร เนติ. )()แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุหมายเหตุ: 117913. คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 808/2466 พิมพ์คำพิพากษาฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 808/2466 ป.อ. ม. 301()แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ