คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 90412หลักกฎหมาย: ผู้บังคับการเรืองแห่งราชนาวีไทยผู้กระทำการจับกุม หรือสั่งให้จับกุมคนต่างด้าวที่ลักลอบเข้ามาทำการประมงในเขตน่านน้ำไทยนั้น ย่อมเป็นพนักงานเจ้าหน้าที่และเป็นพนักงานสอบสวนคดีนั้นตาม พ.ร.บ.ว่าด้วยสิทธิการประมงในเขตการประมงไทย 2482 ความผิดตามพ.ร.บ.ว่าด้วยสิทธิการประมงในเขตการประมงไทย 2482 ซึ่งฟ้องโจทก์บรรยายไว้ด้วยว่า พนักงานสอบสวนแห่งท้องที่แห่งหนึ่งและผู้บังคับการเรือซึ่งจับกุมจำเลยเป็นผู้สอบสวนจำเลยแล้วเมื่อจำเลยมิได้ให้การคัดค้านเรื่องการสอบสวนนี้ หรืออำนาจศาลแต่อย่างใดเลย ดังนี้ เมื่อไม่ปรากฎโดยชัดแจ้งเป็นอย่างอื่น ก็ต้องฟังว่า การสอบสวนนั้นได้กระทำโดยชอบถูกต้องตามที่กล่าวในฟ้องคดีสองสำนวนที่ โจทก์ฟ้องจำเลยอย่างเดียวกันว่าจำเลยเป็นบุคคลต่างด้าว มีภูมิลำเนาอยู่จังหวัดเปอลิศ สหรัฐมลายู นอกราชอาณาจักรไทย ได้ลักลอบเข้ามมาทำการประมงในเขตน่านน้ำไทยโดยไม่ได้รับอนุญาต จึงขอให้ลงโทษตาม พ.ร.บ.การประมงไทย ๒๔๙๐ พ.ร.บ.ว่าด้วยสิทธิการประมงในเขตนการประมงไทย ๒๔๘๒ จำเลยทุกคนปฏิเสธ ศาลชั้นต้นเห็นว่า เรื่องนี้จำเลยจะได้ใช้อวนจับปลาหรือไม่ กรณียังเป็นที่สงสัย ทั้งไม่แน่ว่าการจับปลานี้อยู่ในเขตน่านน้ำไทยหรือไม่ จึงพิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่า เหตุเรื่องนี้เกิดขึ้นในเขตอำเภอเมืองสตูล จังหวัดสตูล จับจำเลยได้ในเขตจังหวัดสตูลตามปกติย่อมเป็นหน้าที่ของพนักงานสอบสวนอำเภอเมืองสตูล เป็นผู้สอบสวนและฟ้องที่ศาลจังหวัดสตูล แต่คดีนี้โจทก์บรรยายว่า พนักงานสอบสวนอำเภอกันตังสอบสวนร่วมกับผู้บังคับการเรือ ก.๑๐๑ และฟ้องที่ศาลจังหวัดตรัง จึงเป็นการฟ้องผิดศาล จึงพิพากษายกฟ้อง โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า ฟ้องในคดีนี้ โจทก์กล่าวในต้อนต้นแห่งคำฟ้องว่า " พนักงานสอบสวนอำเภอกันตังและผู้บังคับการเรือ ก.๑๐๑ แห่งราชนาวีไทยได้สอบสวนแล้ว " และในตอนท้ายแห่งคำฟ้องกล่าวอีกว่า " ผู้บังคับการเรือ ก.๑๐๑ ซึ่งเป็นพนักงานสอบสวนได้สอบสวนความผิดของจำเลยแล้ว คดีนี้จำเลยมิได้ให้การคัดค้านเรือการสอบสวนนี้ หรืออำนาจศาลแต่อย่างไรเลย ฉะนั้นเมื่อไม่ปรากฎเป็นอย่างอื่น ก็ต้องฟังว่าการสอบสวนรายนี้ได้กระทำโดยชอบถูกต้องตามที่กล่าวในฟ้อง ในส่วนประเด็นเกี่ยวกับการสอบสวนว่า จะชอบหรือไม่นั้น ตามพ.ร.บ.ว่าด้วยสิทธิการประมงในเขตการประมงไทย ๒๔๘๒ มาตรา ๔ และ ๑๐ ผู้บังคับการเรือแห่งราชนาวีผู้กระทำการจับกุมหรือสั่งให้จับกุมนั้น มีอำนาจทำการสอบสวนได้ ฯลฯ และจะสอบสวนในท้องที่ก็ได้ เมื่อคดีนี้จำเลยไม่ได้คัดค้าน เรื่องการสอบสวนและอำนาจศาล และคดีก็ไม่ปรากฎโดยชัดแจ้งเป็นอย่างอื่น ก็ต้องฟังว่าถูกต้องตามที่กล่าวในฟ้อง ศาลจังหวัดตรังจึงย่อมมีอำนาจชำระคดีนี้ก็ได้ จึงพิพากษายกคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ย้อนสำนวนไปให้ศาลอุทธรณ์พิจารณาพิพากษาใหม่ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1272 - 1273/2494อัยการตรังโจทก์นายอิบราฮิม บินสาดที่ 1,นายลิดช้วน แซ่ฟู ที่ 2, นายมะกะ บินสอีด ที่ 3จำเลยอัยการตรังโจทก์นายอาลี มินยาบที่ 1,นายอะมิดิ่น ที่ 2,นายสะเหล็ม บินโหยบ ที่3,นายอุนหมะลีที่ 4จำเลย ป.วิ.อ. ม. 18, ม. 22, ม. 158 พ.ร.บ.ว่าด้วยสิทธิการประมงในเขตการประมงไทย พ.ศ.2482 ผู้บังคับการเรืองแห่งราชนาวีไทยผู้กระทำการจับกุม หรือสั่งให้จับกุมคนต่างด้าวที่ลักลอบเข้ามาทำการประมงในเขตน่านน้ำไทยนั้น ย่อมเป็นพนักงานเจ้าหน้าที่และเป็นพนักงานสอบสวนคดีนั้นตาม พ.ร.บ.ว่าด้วยสิทธิการประมงในเขตการประมงไทย 2482 ความผิดตามพ.ร.บ.ว่าด้วยสิทธิการประมงในเขตการประมงไทย 2482 ซึ่งฟ้องโจทก์บรรยายไว้ด้วยว่า พนักงานสอบสวนแห่งท้องที่แห่งหนึ่งและผู้บังคับการเรือซึ่งจับกุมจำเลยเป็นผู้สอบสวนจำเลยแล้วเมื่อจำเลยมิได้ให้การคัดค้านเรื่องการสอบสวนนี้ หรืออำนาจศาลแต่อย่างใดเลย ดังนี้ เมื่อไม่ปรากฎโดยชัดแจ้งเป็นอย่างอื่น ก็ต้องฟังว่า การสอบสวนนั้นได้กระทำโดยชอบถูกต้องตามที่กล่าวในฟ้องคดีสองสำนวนที่ โจทก์ฟ้องจำเลยอย่างเดียวกันว่าจำเลยเป็นบุคคลต่างด้าว มีภูมิลำเนาอยู่จังหวัดเปอลิศ สหรัฐมลายู นอกราชอาณาจักรไทย ได้ลักลอบเข้ามมาทำการประมงในเขตน่านน้ำไทยโดยไม่ได้รับอนุญาต จึงขอให้ลงโทษตาม พ.ร.บ.การประมงไทย ๒๔๙๐ พ.ร.บ.ว่าด้วยสิทธิการประมงในเขตนการประมงไทย ๒๔๘๒ จำเลยทุกคนปฏิเสธ ศาลชั้นต้นเห็นว่า เรื่องนี้จำเลยจะได้ใช้อวนจับปลาหรือไม่ กรณียังเป็นที่สงสัย ทั้งไม่แน่ว่าการจับปลานี้อยู่ในเขตน่านน้ำไทยหรือไม่ จึงพิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่า เหตุเรื่องนี้เกิดขึ้นในเขตอำเภอเมืองสตูล จังหวัดสตูล จับจำเลยได้ในเขตจังหวัดสตูลตามปกติย่อมเป็นหน้าที่ของพนักงานสอบสวนอำเภอเมืองสตูล เป็นผู้สอบสวนและฟ้องที่ศาลจังหวัดสตูล แต่คดีนี้โจทก์บรรยายว่า พนักงานสอบสวนอำเภอกันตังสอบสวนร่วมกับผู้บังคับการเรือ ก.๑๐๑ และฟ้องที่ศาลจังหวัดตรัง จึงเป็นการฟ้องผิดศาล จึงพิพากษายกฟ้อง โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า ฟ้องในคดีนี้ โจทก์กล่าวในต้อนต้นแห่งคำฟ้องว่า " พนักงานสอบสวนอำเภอกันตังและผู้บังคับการเรือ ก.๑๐๑ แห่งราชนาวีไทยได้สอบสวนแล้ว " และในตอนท้ายแห่งคำฟ้องกล่าวอีกว่า " ผู้บังคับการเรือ ก.๑๐๑ ซึ่งเป็นพนักงานสอบสวนได้สอบสวนความผิดของจำเลยแล้ว คดีนี้จำเลยมิได้ให้การคัดค้านเรือการสอบสวนนี้ หรืออำนาจศาลแต่อย่างไรเลย ฉะนั้นเมื่อไม่ปรากฎเป็นอย่างอื่น ก็ต้องฟังว่าการสอบสวนรายนี้ได้กระทำโดยชอบถูกต้องตามที่กล่าวในฟ้อง ในส่วนประเด็นเกี่ยวกับการสอบสวนว่า จะชอบหรือไม่นั้น ตามพ.ร.บ.ว่าด้วยสิทธิการประมงในเขตการประมงไทย ๒๔๘๒ มาตรา ๔ และ ๑๐ ผู้บังคับการเรือแห่งราชนาวีผู้กระทำการจับกุมหรือสั่งให้จับกุมนั้น มีอำนาจทำการสอบสวนได้ ฯลฯ และจะสอบสวนในท้องที่ก็ได้ เมื่อคดีนี้จำเลยไม่ได้คัดค้าน เรื่องการสอบสวนและอำนาจศาล และคดีก็ไม่ปรากฎโดยชัดแจ้งเป็นอย่างอื่น ก็ต้องฟังว่าถูกต้องตามที่กล่าวในฟ้อง ศาลจังหวัดตรังจึงย่อมมีอำนาจชำระคดีนี้ก็ได้ จึงพิพากษายกคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ย้อนสำนวนไปให้ศาลอุทธรณ์พิจารณาพิพากษาใหม่(ดุลยทัณฑ์ชนาณัติ-นาถปรีชา-มนูกิจวิมลอรรถ)ศาลจังหวัดตรัง - นายถนัด ลีลากุลศาลอุทธรณ์ - ม.จ.วุฒิภาคเกษมสันต์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: คดีสองสำนวนที่ โจทก์ฟ้องจำเลยอย่างเดียวกันว่าจำเลยเป็นบุคคลต่างด้าว มีภูมิลำเนาอยู่จังหวัดเปอลิศ สหรัฐมลายู นอกราชอาณาจักรไทย ได้ลักลอบเข้ามมาทำการประมงในเขตน่านน้ำไทยโดยไม่ได้รับอนุญาต จึงขอให้ลงโทษตาม พ.ร.บ.การประมงไทย ๒๔๙๐ พ.ร.บ.ว่าด้วยสิทธิการประมงในเขตนการประมงไทย ๒๔๘๒ จำเลยทุกคนปฏิเสธ ศาลชั้นต้นเห็นว่า เรื่องนี้จำเลยจะได้ใช้อวนจับปลาหรือไม่ กรณียังเป็นที่สงสัย ทั้งไม่แน่ว่าการจับปลานี้อยู่ในเขตน่านน้ำไทยหรือไม่ จึงพิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่า เหตุเรื่องนี้เกิดขึ้นในเขตอำเภอเมืองสตูล จังหวัดสตูล จับจำเลยได้ในเขตจังหวัดสตูลตามปกติย่อมเป็นหน้าที่ของพนักงานสอบสวนอำเภอเมืองสตูล เป็นผู้สอบสวนและฟ้องที่ศาลจังหวัดสตูล แต่คดีนี้โจทก์บรรยายว่า พนักงานสอบสวนอำเภอกันตังสอบสวนร่วมกับผู้บังคับการเรือ ก.๑๐๑ และฟ้องที่ศาลจังหวัดตรัง จึงเป็นการฟ้องผิดศาล จึงพิพากษายกฟ้อง โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า ฟ้องในคดีนี้ โจทก์กล่าวในต้อนต้นแห่งคำฟ้องว่า " พนักงานสอบสวนอำเภอกันตังและผู้บังคับการเรือ ก.๑๐๑ แห่งราชนาวีไทยได้สอบสวนแล้ว " และในตอนท้ายแห่งคำฟ้องกล่าวอีกว่า " ผู้บังคับการเรือ ก.๑๐๑ ซึ่งเป็นพนักงานสอบสวนได้สอบสวนความผิดของจำเลยแล้ว คดีนี้จำเลยมิได้ให้การคัดค้านเรือการสอบสวนนี้ หรืออำนาจศาลแต่อย่างไรเลย ฉะนั้นเมื่อไม่ปรากฎเป็นอย่างอื่น ก็ต้องฟังว่าการสอบสวนรายนี้ได้กระทำโดยชอบถูกต้องตามที่กล่าวในฟ้อง ในส่วนประเด็นเกี่ยวกับการสอบสวนว่า จะชอบหรือไม่นั้น ตามพ.ร.บ.ว่าด้วยสิทธิการประมงในเขตการประมงไทย ๒๔๘๒ มาตรา ๔ และ ๑๐ ผู้บังคับการเรือแห่งราชนาวีผู้กระทำการจับกุมหรือสั่งให้จับกุมนั้น มีอำนาจทำการสอบสวนได้ ฯลฯ และจะสอบสวนในท้องที่ก็ได้ เมื่อคดีนี้จำเลยไม่ได้คัดค้าน เรื่องการสอบสวนและอำนาจศาล และคดีก็ไม่ปรากฎโดยชัดแจ้งเป็นอย่างอื่น ก็ต้องฟังว่าถูกต้องตามที่กล่าวในฟ้อง ศาลจังหวัดตรังจึงย่อมมีอำนาจชำระคดีนี้ก็ได้ จึงพิพากษายกคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ย้อนสำนวนไปให้ศาลอุทธรณ์พิจารณาพิพากษาใหม่ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1272 - 1273/2494อัยการตรังโจทก์นายอิบราฮิม บินสาดที่ 1,นายลิดช้วน แซ่ฟู ที่ 2, นายมะกะ บินสอีด ที่ 3จำเลยอัยการตรังโจทก์นายอาลี มินยาบที่ 1,นายอะมิดิ่น ที่ 2,นายสะเหล็ม บินโหยบ ที่3,นายอุนหมะลีที่ 4จำเลย ป.วิ.อ. ม. 18, ม. 22, ม. 158 พ.ร.บ.ว่าด้วยสิทธิการประมงในเขตการประมงไทย พ.ศ.2482 ผู้บังคับการเรืองแห่งราชนาวีไทยผู้กระทำการจับกุม หรือสั่งให้จับกุมคนต่างด้าวที่ลักลอบเข้ามาทำการประมงในเขตน่านน้ำไทยนั้น ย่อมเป็นพนักงานเจ้าหน้าที่และเป็นพนักงานสอบสวนคดีนั้นตาม พ.ร.บ.ว่าด้วยสิทธิการประมงในเขตการประมงไทย 2482 ความผิดตามพ.ร.บ.ว่าด้วยสิทธิการประมงในเขตการประมงไทย 2482 ซึ่งฟ้องโจทก์บรรยายไว้ด้วยว่า พนักงานสอบสวนแห่งท้องที่แห่งหนึ่งและผู้บังคับการเรือซึ่งจับกุมจำเลยเป็นผู้สอบสวนจำเลยแล้วเมื่อจำเลยมิได้ให้การคัดค้านเรื่องการสอบสวนนี้ หรืออำนาจศาลแต่อย่างใดเลย ดังนี้ เมื่อไม่ปรากฎโดยชัดแจ้งเป็นอย่างอื่น ก็ต้องฟังว่า การสอบสวนนั้นได้กระทำโดยชอบถูกต้องตามที่กล่าวในฟ้องคดีสองสำนวนที่ โจทก์ฟ้องจำเลยอย่างเดียวกันว่าจำเลยเป็นบุคคลต่างด้าว มีภูมิลำเนาอยู่จังหวัดเปอลิศ สหรัฐมลายู นอกราชอาณาจักรไทย ได้ลักลอบเข้ามมาทำการประมงในเขตน่านน้ำไทยโดยไม่ได้รับอนุญาต จึงขอให้ลงโทษตาม พ.ร.บ.การประมงไทย ๒๔๙๐ พ.ร.บ.ว่าด้วยสิทธิการประมงในเขตนการประมงไทย ๒๔๘๒ จำเลยทุกคนปฏิเสธ ศาลชั้นต้นเห็นว่า เรื่องนี้จำเลยจะได้ใช้อวนจับปลาหรือไม่ กรณียังเป็นที่สงสัย ทั้งไม่แน่ว่าการจับปลานี้อยู่ในเขตน่านน้ำไทยหรือไม่ จึงพิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่า เหตุเรื่องนี้เกิดขึ้นในเขตอำเภอเมืองสตูล จังหวัดสตูล จับจำเลยได้ในเขตจังหวัดสตูลตามปกติย่อมเป็นหน้าที่ของพนักงานสอบสวนอำเภอเมืองสตูล เป็นผู้สอบสวนและฟ้องที่ศาลจังหวัดสตูล แต่คดีนี้โจทก์บรรยายว่า พนักงานสอบสวนอำเภอกันตังสอบสวนร่วมกับผู้บังคับการเรือ ก.๑๐๑ และฟ้องที่ศาลจังหวัดตรัง จึงเป็นการฟ้องผิดศาล จึงพิพากษายกฟ้อง โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า ฟ้องในคดีนี้ โจทก์กล่าวในต้อนต้นแห่งคำฟ้องว่า " พนักงานสอบสวนอำเภอกันตังและผู้บังคับการเรือ ก.๑๐๑ แห่งราชนาวีไทยได้สอบสวนแล้ว " และในตอนท้ายแห่งคำฟ้องกล่าวอีกว่า " ผู้บังคับการเรือ ก.๑๐๑ ซึ่งเป็นพนักงานสอบสวนได้สอบสวนความผิดของจำเลยแล้ว คดีนี้จำเลยมิได้ให้การคัดค้านเรือการสอบสวนนี้ หรืออำนาจศาลแต่อย่างไรเลย ฉะนั้นเมื่อไม่ปรากฎเป็นอย่างอื่น ก็ต้องฟังว่าการสอบสวนรายนี้ได้กระทำโดยชอบถูกต้องตามที่กล่าวในฟ้อง ในส่วนประเด็นเกี่ยวกับการสอบสวนว่า จะชอบหรือไม่นั้น ตามพ.ร.บ.ว่าด้วยสิทธิการประมงในเขตการประมงไทย ๒๔๘๒ มาตรา ๔ และ ๑๐ ผู้บังคับการเรือแห่งราชนาวีผู้กระทำการจับกุมหรือสั่งให้จับกุมนั้น มีอำนาจทำการสอบสวนได้ ฯลฯ และจะสอบสวนในท้องที่ก็ได้ เมื่อคดีนี้จำเลยไม่ได้คัดค้าน เรื่องการสอบสวนและอำนาจศาล และคดีก็ไม่ปรากฎโดยชัดแจ้งเป็นอย่างอื่น ก็ต้องฟังว่าถูกต้องตามที่กล่าวในฟ้อง ศาลจังหวัดตรังจึงย่อมมีอำนาจชำระคดีนี้ก็ได้ จึงพิพากษายกคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ย้อนสำนวนไปให้ศาลอุทธรณ์พิจารณาพิพากษาใหม่(ดุลยทัณฑ์ชนาณัติ-นาถปรีชา-มนูกิจวิมลอรรถ)ศาลจังหวัดตรัง - นายถนัด ลีลากุลศาลอุทธรณ์ - ม.จ.วุฒิภาคเกษมสันต์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ