คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 425/2501หลักกฎหมาย: การสลักหลังเช็คซึ่งสั่งให้ใช้เงินแก่ผู้ถือนั้น ย่อมเป็นเพียงประกัน(อาวัล)สำหรับผู้สั่งจ่ายเมื่อผู้ใดสลักหลังเช็คนั้น ก็ต้องรับผิดในฐานเป็นผู้สลักหลังโจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นผู้ทรงเช็คของธนาคารเกษตร จำกัด โดยจำเลยที่ 1 เป็นผู้สั่งจ่าย จำเลยที่ 2 เป็นผู้สลักหลังเช็คโจทก์นำเช็คเข้าบัญชีฝากเงินของโจทก์ในธนาคารกสิกรไทย จำกัด เพื่อให้ธนาคารกสิกรไทยจำกัดเรียกเงินตามเช็คจากธนาคารเกษตรจำกัดแต่ธนาคารเกษตรฯ ปฎิเสธการจ่ายเงิน เพราะจำเลยไม่มีเงินในธนาคารที่จะจ่ายตามเช็ค (เช็คสั่งจ่ายแก่ผู้ถือ)จำเลยที่ 1 ขาดนัดยื่น คำให้การและไม่มาดำเนินคดีชั้นพิจารณา จำเลยที่ 2 ให้การว่า ไม่เคยมีนิติสัมพันธ์และไม่เคยติดต่อกับจำเลยที่ 1 หรือโจทก์ และไม่ได้สลักหลังเช็ค หลังเช็คมีแต่เพียงยี่ห้อ ซึ่งไม่ใช่บุคคลจึงไม่ต้องรับผิดศาลแพ่งพิพากษาให้จำเลยที่ 1 ใช้เงินโจทก์ตามฟ้อง ส่วนจำเลยที่ 2 เห็นว่าทางพิจารณาโจทก์นำสืบว่า จำเลยที่ 1 เป็นผู้สั่งจ่ายเช็คให้โจทก์ ๆ นำเช็คมาให้จำเลยที่ 2 ประทับตรารับรองการใช้หนี้ของจำเลยที่ 1 ให้โจทก์ เป็นการนำสืบไม่ตรงกับฟ้อง และหากเป็นไปตามที่โจทก์สืบ ก็ไม่เป็นอาวัล อันต้องรับผิด จึงไม่ต้องวินิจฉัยข้อเท็จจริงว่า ตราที่ประทับหลังเช็คจะเป็นตราของจำเลยที่ 2 และจะได้เป็นผู้ประทับตรานั้นหรือไม่ ให้ยกคำขอสำหรับจำเลยที่ 2โจทก์อุทธรณ์ขอให้จำเลยที่ 2 รับผิดร่วมตามฟ้องศาลอุทธรณ์พิพากษายกคำพิพากษาศาลชั้นต้นเฉพาะเกี่ยวกับจำเลยที่ 2 ให้ศาลแพ่งวินิจฉัยข้อเท็จจริงแล้วพิพากษาใหม่ศาลฎีกาพิพากษายืนศาลอุทธรณ์โดยวินิจฉัยว่า ตาม ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 921 ซึ่งให้นำมาใช้ในเรื่องเช็คด้วยบัญญัติว่า การสลักหลังตั๋วแลกเงิน ซึ่งสั่งให้ใช้แก่ผู้ถือนั้น ย่อมเป็นเพียงประกัน (อาวัล) สำหรับผู้สั่งจ่าย หากคดีฟังได้ว่าจำเลยที่ 2 เป็นผู้สลักหลังเช็คนั้นจริงจำเลยที่ 2 ก็ต้องรับผิดตามฟ้อง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 425/2501นายซุ่นค้วง แซ่ล้อโจทก์นายสำเร็จ ปึงเจริญ ที่ 1 นายปุ๊ย หรือไต้ซิม แซ่ลี้ ที่ 2จำเลย ป.พ.พ. ม. 989, ม. 914, ม. 921การสลักหลังเช็คซึ่งสั่งให้ใช้เงินแก่ผู้ถือนั้น ย่อมเป็นเพียงประกัน(อาวัล)สำหรับผู้สั่งจ่ายเมื่อผู้ใดสลักหลังเช็คนั้น ก็ต้องรับผิดในฐานเป็นผู้สลักหลังโจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นผู้ทรงเช็คของธนาคารเกษตร จำกัด โดยจำเลยที่ 1 เป็นผู้สั่งจ่าย จำเลยที่ 2 เป็นผู้สลักหลังเช็คโจทก์นำเช็คเข้าบัญชีฝากเงินของโจทก์ในธนาคารกสิกรไทย จำกัด เพื่อให้ธนาคารกสิกรไทยจำกัดเรียกเงินตามเช็คจากธนาคารเกษตรจำกัดแต่ธนาคารเกษตรฯ ปฎิเสธการจ่ายเงิน เพราะจำเลยไม่มีเงินในธนาคารที่จะจ่ายตามเช็ค (เช็คสั่งจ่ายแก่ผู้ถือ)จำเลยที่ 1 ขาดนัดยื่น คำให้การและไม่มาดำเนินคดีชั้นพิจารณา จำเลยที่ 2 ให้การว่า ไม่เคยมีนิติสัมพันธ์และไม่เคยติดต่อกับจำเลยที่ 1 หรือโจทก์ และไม่ได้สลักหลังเช็ค หลังเช็คมีแต่เพียงยี่ห้อ ซึ่งไม่ใช่บุคคลจึงไม่ต้องรับผิดศาลแพ่งพิพากษาให้จำเลยที่ 1 ใช้เงินโจทก์ตามฟ้อง ส่วนจำเลยที่ 2 เห็นว่าทางพิจารณาโจทก์นำสืบว่า จำเลยที่ 1 เป็นผู้สั่งจ่ายเช็คให้โจทก์ ๆ นำเช็คมาให้จำเลยที่ 2 ประทับตรารับรองการใช้หนี้ของจำเลยที่ 1 ให้โจทก์ เป็นการนำสืบไม่ตรงกับฟ้อง และหากเป็นไปตามที่โจทก์สืบ ก็ไม่เป็นอาวัล อันต้องรับผิด จึงไม่ต้องวินิจฉัยข้อเท็จจริงว่า ตราที่ประทับหลังเช็คจะเป็นตราของจำเลยที่ 2 และจะได้เป็นผู้ประทับตรานั้นหรือไม่ ให้ยกคำขอสำหรับจำเลยที่ 2โจทก์อุทธรณ์ขอให้จำเลยที่ 2 รับผิดร่วมตามฟ้องศาลอุทธรณ์พิพากษายกคำพิพากษาศาลชั้นต้นเฉพาะเกี่ยวกับจำเลยที่ 2 ให้ศาลแพ่งวินิจฉัยข้อเท็จจริงแล้วพิพากษาใหม่ศาลฎีกาพิพากษายืนศาลอุทธรณ์โดยวินิจฉัยว่า ตาม ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 921 ซึ่งให้นำมาใช้ในเรื่องเช็คด้วยบัญญัติว่า การสลักหลังตั๋วแลกเงิน ซึ่งสั่งให้ใช้แก่ผู้ถือนั้น ย่อมเป็นเพียงประกัน (อาวัล) สำหรับผู้สั่งจ่าย หากคดีฟังได้ว่าจำเลยที่ 2 เป็นผู้สลักหลังเช็คนั้นจริงจำเลยที่ 2 ก็ต้องรับผิดตามฟ้อง(ดุลยทัณฑ์ชนาณัติ-มนูภันย์วิมลสาร-ประศาสน์วินิจฉัย)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นผู้ทรงเช็คของธนาคารเกษตร จำกัด โดยจำเลยที่ 1 เป็นผู้สั่งจ่าย จำเลยที่ 2 เป็นผู้สลักหลังเช็คโจทก์นำเช็คเข้าบัญชีฝากเงินของโจทก์ในธนาคารกสิกรไทย จำกัด เพื่อให้ธนาคารกสิกรไทยจำกัดเรียกเงินตามเช็คจากธนาคารเกษตรจำกัดแต่ธนาคารเกษตรฯ ปฎิเสธการจ่ายเงิน เพราะจำเลยไม่มีเงินในธนาคารที่จะจ่ายตามเช็ค (เช็คสั่งจ่ายแก่ผู้ถือ)จำเลยที่ 1 ขาดนัดยื่น คำให้การและไม่มาดำเนินคดีชั้นพิจารณา จำเลยที่ 2 ให้การว่า ไม่เคยมีนิติสัมพันธ์และไม่เคยติดต่อกับจำเลยที่ 1 หรือโจทก์ และไม่ได้สลักหลังเช็ค หลังเช็คมีแต่เพียงยี่ห้อ ซึ่งไม่ใช่บุคคลจึงไม่ต้องรับผิดศาลแพ่งพิพากษาให้จำเลยที่ 1 ใช้เงินโจทก์ตามฟ้อง ส่วนจำเลยที่ 2 เห็นว่าทางพิจารณาโจทก์นำสืบว่า จำเลยที่ 1 เป็นผู้สั่งจ่ายเช็คให้โจทก์ ๆ นำเช็คมาให้จำเลยที่ 2 ประทับตรารับรองการใช้หนี้ของจำเลยที่ 1 ให้โจทก์ เป็นการนำสืบไม่ตรงกับฟ้อง และหากเป็นไปตามที่โจทก์สืบ ก็ไม่เป็นอาวัล อันต้องรับผิด จึงไม่ต้องวินิจฉัยข้อเท็จจริงว่า ตราที่ประทับหลังเช็คจะเป็นตราของจำเลยที่ 2 และจะได้เป็นผู้ประทับตรานั้นหรือไม่ ให้ยกคำขอสำหรับจำเลยที่ 2โจทก์อุทธรณ์ขอให้จำเลยที่ 2 รับผิดร่วมตามฟ้องศาลอุทธรณ์พิพากษายกคำพิพากษาศาลชั้นต้นเฉพาะเกี่ยวกับจำเลยที่ 2 ให้ศาลแพ่งวินิจฉัยข้อเท็จจริงแล้วพิพากษาใหม่ศาลฎีกาพิพากษายืนศาลอุทธรณ์โดยวินิจฉัยว่า ตาม ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 921 ซึ่งให้นำมาใช้ในเรื่องเช็คด้วยบัญญัติว่า การสลักหลังตั๋วแลกเงิน ซึ่งสั่งให้ใช้แก่ผู้ถือนั้น ย่อมเป็นเพียงประกัน (อาวัล) สำหรับผู้สั่งจ่าย หากคดีฟังได้ว่าจำเลยที่ 2 เป็นผู้สลักหลังเช็คนั้นจริงจำเลยที่ 2 ก็ต้องรับผิดตามฟ้อง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 425/2501นายซุ่นค้วง แซ่ล้อโจทก์นายสำเร็จ ปึงเจริญ ที่ 1 นายปุ๊ย หรือไต้ซิม แซ่ลี้ ที่ 2จำเลย ป.พ.พ. ม. 989, ม. 914, ม. 921การสลักหลังเช็คซึ่งสั่งให้ใช้เงินแก่ผู้ถือนั้น ย่อมเป็นเพียงประกัน(อาวัล)สำหรับผู้สั่งจ่ายเมื่อผู้ใดสลักหลังเช็คนั้น ก็ต้องรับผิดในฐานเป็นผู้สลักหลังโจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นผู้ทรงเช็คของธนาคารเกษตร จำกัด โดยจำเลยที่ 1 เป็นผู้สั่งจ่าย จำเลยที่ 2 เป็นผู้สลักหลังเช็คโจทก์นำเช็คเข้าบัญชีฝากเงินของโจทก์ในธนาคารกสิกรไทย จำกัด เพื่อให้ธนาคารกสิกรไทยจำกัดเรียกเงินตามเช็คจากธนาคารเกษตรจำกัดแต่ธนาคารเกษตรฯ ปฎิเสธการจ่ายเงิน เพราะจำเลยไม่มีเงินในธนาคารที่จะจ่ายตามเช็ค (เช็คสั่งจ่ายแก่ผู้ถือ)จำเลยที่ 1 ขาดนัดยื่น คำให้การและไม่มาดำเนินคดีชั้นพิจารณา จำเลยที่ 2 ให้การว่า ไม่เคยมีนิติสัมพันธ์และไม่เคยติดต่อกับจำเลยที่ 1 หรือโจทก์ และไม่ได้สลักหลังเช็ค หลังเช็คมีแต่เพียงยี่ห้อ ซึ่งไม่ใช่บุคคลจึงไม่ต้องรับผิดศาลแพ่งพิพากษาให้จำเลยที่ 1 ใช้เงินโจทก์ตามฟ้อง ส่วนจำเลยที่ 2 เห็นว่าทางพิจารณาโจทก์นำสืบว่า จำเลยที่ 1 เป็นผู้สั่งจ่ายเช็คให้โจทก์ ๆ นำเช็คมาให้จำเลยที่ 2 ประทับตรารับรองการใช้หนี้ของจำเลยที่ 1 ให้โจทก์ เป็นการนำสืบไม่ตรงกับฟ้อง และหากเป็นไปตามที่โจทก์สืบ ก็ไม่เป็นอาวัล อันต้องรับผิด จึงไม่ต้องวินิจฉัยข้อเท็จจริงว่า ตราที่ประทับหลังเช็คจะเป็นตราของจำเลยที่ 2 และจะได้เป็นผู้ประทับตรานั้นหรือไม่ ให้ยกคำขอสำหรับจำเลยที่ 2โจทก์อุทธรณ์ขอให้จำเลยที่ 2 รับผิดร่วมตามฟ้องศาลอุทธรณ์พิพากษายกคำพิพากษาศาลชั้นต้นเฉพาะเกี่ยวกับจำเลยที่ 2 ให้ศาลแพ่งวินิจฉัยข้อเท็จจริงแล้วพิพากษาใหม่ศาลฎีกาพิพากษายืนศาลอุทธรณ์โดยวินิจฉัยว่า ตาม ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 921 ซึ่งให้นำมาใช้ในเรื่องเช็คด้วยบัญญัติว่า การสลักหลังตั๋วแลกเงิน ซึ่งสั่งให้ใช้แก่ผู้ถือนั้น ย่อมเป็นเพียงประกัน (อาวัล) สำหรับผู้สั่งจ่าย หากคดีฟังได้ว่าจำเลยที่ 2 เป็นผู้สลักหลังเช็คนั้นจริงจำเลยที่ 2 ก็ต้องรับผิดตามฟ้อง(ดุลยทัณฑ์ชนาณัติ-มนูภันย์วิมลสาร-ประศาสน์วินิจฉัย)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ