คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 7336/2537หลักกฎหมาย: ตามพระราชบัญญัติภาษีโรงเรือนและที่ดิน พ.ศ. 2475 ผู้รับการประเมินจะนำคดีมาฟ้องว่า การประเมินไม่ถูกต้องตามมาตรา 31ต้องอยู่ภายใต้บทบัญญัติมาตรา 39 ก่อนนำคดีมาฟ้องต่อศาล โจทก์ผู้รับการประเมินจะต้องชำระค่าภาษีก่อนมิฉะนั้นจะเป็นฟ้องที่รับไว้พิจารณาไม่ได้โจทก์ฟ้องขอให้พิพากษาว่า การประเมินภาษีโรงเรือนของจำเลยที่ 2ตามใบแจ้งรายการประเมิน (ภ.ร.ด.8) เล่มที่ 1 เลขที่ 17 เมื่อวันที่5 เมษายน 2536 และคำวินิจฉัยชี้ขาดของจำเลยที่ 1 ตามใบแจ้งคำชี้ขาด(ภ.ร.ด.11) เล่มที่ 1 วันที่ 16 พฤศจิกายน 2536 ไม่ชอบด้วยกฎหมายให้เพิกถอนทั้งหมดศาลภาษีอากรกลางเห็นว่า ทนายโจทก์แถลงรับว่า โจทก์ยังไม่ได้ชำระภาษีตามคำชี้ขาดของผู้ว่าราชการจังหวัดนครราชสีมาก่อนยื่นฟ้อง จึงมีคำสั่งว่า ฟ้องโจทก์เป็นฟ้องที่รับไว้พิจารณาไม่ได้ ตามพระราชบัญญัติภาษีโรงเรือนและที่ดิน พุทธศักราช 2475มาตรา 39 วรรคหนึ่ง ประกอบมาตรา 38 จึงไม่รับคำฟ้องโจทก์อุทธรณ์ต่อศาลฎีกาศาลฎีกาแผนกคดีภาษีอากรวินิจฉัยว่า แม้พระราชบัญญัติภาษีโรงเรือนและที่ดิน พุทธศักราช 2475 มาตรา 25 จะให้สิทธิโจทก์ผู้รับประเมินซึ่งไม่พอใจในการประเมินภาษีโรงเรือนและที่ดินที่จะขอให้พิจารณาการประเมินใหม่ และเมื่อมีคำชี้ขาดแล้วโจทก์ผู้รับประเมินไม่พอใจในคำชี้ขาดมีสิทธิจะนำคดีไปสู่ศาล เพื่อแสดงให้ศาลเห็นว่าการประเมินนั้นไม่ถูกต้อง ภายในสามสิบวันนับแต่วันรับแจ้งความให้ทราบคำชี้ขาดตามมาตรา 31 ก็ตาม แต่มาตรา 38 วรรคหนึ่ง บัญญัติไว้ว่า "ให้ผู้มีหน้าที่เสียภาษีนำค่าภาษีไปชำระต่อพนักงานเก็บภาษี ณ สำนักงานเทศบาลสำนักงานสุขาภิบาล ที่ว่าการอำเภอที่โรงเรือนหรือสิ่งปลูกสร้างอย่างอื่นนั้นตั้งอยู่ ภายใน 30 วัน นับแต่วันถัดจากวันรับแจ้งการประเมิน" และมาตรา 39 แห่งบทบัญญัติเดียวกัน บัญญัติไว้ว่า"ถ้ามีผู้ยื่นฟ้องต่อศาลตามความในมาตรา 31 ท่านห้ามมิให้ศาลประทับเป็นฟ้องตามกฎหมายเว้นแต่จะเป็นที่พอใจศาลว่าผู้รับประเมินได้ชำระค่าภาษีทั้งสิ้นซึ่งถึงกำหนดต้องชำระ เพราะเวลาซึ่งท่านให้ไว้ตามมาตรา 38 นั้นได้สิ้นไปแล้ว หรือจะถึงกำหนดชำระระหว่างที่คดียังอยู่ในศาล" จากบทบัญญัติทั้งสองมาตราดังกล่าวเป็นการแสดงให้เห็นชัดอยู่ในตัวว่า ก่อนนำคดีมาฟ้องต่อศาลโจทก์ผู้รับประเมินจะต้องชำระค่าภาษีก่อน เมื่อโจทก์ไม่ชำระค่าภาษีตามที่จำเลยทั้งสองประเมินไว้ก่อนฟ้องเช่นนี้ ฟ้องโจทก์จึงเป็นฟ้องที่ศาลจะรับไว้พิจารณาไม่ได้พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 7336/2537บริษัท อยู่ ไทย อินเตอร์เนชั่นแนล จำกัดโจทก์นาย ดำรง รั ตน พาณิชย์ กับพวกจำเลย ป.วิ.พ. ม. 55 พ.ร.บ.ภาษีโรงเรือนและที่ดิน พ.ศ.2475 ม. 25, ม. 31, ม. 38, ม. 39 ตามพระราชบัญญัติภาษีโรงเรือนและที่ดิน พ.ศ. 2475 ผู้รับการประเมินจะนำคดีมาฟ้องว่า การประเมินไม่ถูกต้องตามมาตรา 31ต้องอยู่ภายใต้บทบัญญัติมาตรา 39 ก่อนนำคดีมาฟ้องต่อศาล โจทก์ผู้รับการประเมินจะต้องชำระค่าภาษีก่อนมิฉะนั้นจะเป็นฟ้องที่รับไว้พิจารณาไม่ได้โจทก์ฟ้องขอให้พิพากษาว่า การประเมินภาษีโรงเรือนของจำเลยที่ 2ตามใบแจ้งรายการประเมิน (ภ.ร.ด.8) เล่มที่ 1 เลขที่ 17 เมื่อวันที่5 เมษายน 2536 และคำวินิจฉัยชี้ขาดของจำเลยที่ 1 ตามใบแจ้งคำชี้ขาด(ภ.ร.ด.11) เล่มที่ 1 วันที่ 16 พฤศจิกายน 2536 ไม่ชอบด้วยกฎหมายให้เพิกถอนทั้งหมดศาลภาษีอากรกลางเห็นว่า ทนายโจทก์แถลงรับว่า โจทก์ยังไม่ได้ชำระภาษีตามคำชี้ขาดของผู้ว่าราชการจังหวัดนครราชสีมาก่อนยื่นฟ้อง จึงมีคำสั่งว่า ฟ้องโจทก์เป็นฟ้องที่รับไว้พิจารณาไม่ได้ ตามพระราชบัญญัติภาษีโรงเรือนและที่ดิน พุทธศักราช 2475มาตรา 39 วรรคหนึ่ง ประกอบมาตรา 38 จึงไม่รับคำฟ้องโจทก์อุทธรณ์ต่อศาลฎีกาศาลฎีกาแผนกคดีภาษีอากรวินิจฉัยว่า แม้พระราชบัญญัติภาษีโรงเรือนและที่ดิน พุทธศักราช 2475 มาตรา 25 จะให้สิทธิโจทก์ผู้รับประเมินซึ่งไม่พอใจในการประเมินภาษีโรงเรือนและที่ดินที่จะขอให้พิจารณาการประเมินใหม่ และเมื่อมีคำชี้ขาดแล้วโจทก์ผู้รับประเมินไม่พอใจในคำชี้ขาดมีสิทธิจะนำคดีไปสู่ศาล เพื่อแสดงให้ศาลเห็นว่าการประเมินนั้นไม่ถูกต้อง ภายในสามสิบวันนับแต่วันรับแจ้งความให้ทราบคำชี้ขาดตามมาตรา 31 ก็ตาม แต่มาตรา 38 วรรคหนึ่ง บัญญัติไว้ว่า "ให้ผู้มีหน้าที่เสียภาษีนำค่าภาษีไปชำระต่อพนักงานเก็บภาษี ณ สำนักงานเทศบาลสำนักงานสุขาภิบาล ที่ว่าการอำเภอที่โรงเรือนหรือสิ่งปลูกสร้างอย่างอื่นนั้นตั้งอยู่ ภายใน 30 วัน นับแต่วันถัดจากวันรับแจ้งการประเมิน" และมาตรา 39 แห่งบทบัญญัติเดียวกัน บัญญัติไว้ว่า"ถ้ามีผู้ยื่นฟ้องต่อศาลตามความในมาตรา 31 ท่านห้ามมิให้ศาลประทับเป็นฟ้องตามกฎหมายเว้นแต่จะเป็นที่พอใจศาลว่าผู้รับประเมินได้ชำระค่าภาษีทั้งสิ้นซึ่งถึงกำหนดต้องชำระ เพราะเวลาซึ่งท่านให้ไว้ตามมาตรา 38 นั้นได้สิ้นไปแล้ว หรือจะถึงกำหนดชำระระหว่างที่คดียังอยู่ในศาล" จากบทบัญญัติทั้งสองมาตราดังกล่าวเป็นการแสดงให้เห็นชัดอยู่ในตัวว่า ก่อนนำคดีมาฟ้องต่อศาลโจทก์ผู้รับประเมินจะต้องชำระค่าภาษีก่อน เมื่อโจทก์ไม่ชำระค่าภาษีตามที่จำเลยทั้งสองประเมินไว้ก่อนฟ้องเช่นนี้ ฟ้องโจทก์จึงเป็นฟ้องที่ศาลจะรับไว้พิจารณาไม่ได้พิพากษายืน(สันติ ทักราล-นิเวศน์ คำผอง-ชลอ บุณยเนตร)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องขอให้พิพากษาว่า การประเมินภาษีโรงเรือนของจำเลยที่ 2ตามใบแจ้งรายการประเมิน (ภ.ร.ด.8) เล่มที่ 1 เลขที่ 17 เมื่อวันที่5 เมษายน 2536 และคำวินิจฉัยชี้ขาดของจำเลยที่ 1 ตามใบแจ้งคำชี้ขาด(ภ.ร.ด.11) เล่มที่ 1 วันที่ 16 พฤศจิกายน 2536 ไม่ชอบด้วยกฎหมายให้เพิกถอนทั้งหมดศาลภาษีอากรกลางเห็นว่า ทนายโจทก์แถลงรับว่า โจทก์ยังไม่ได้ชำระภาษีตามคำชี้ขาดของผู้ว่าราชการจังหวัดนครราชสีมาก่อนยื่นฟ้อง จึงมีคำสั่งว่า ฟ้องโจทก์เป็นฟ้องที่รับไว้พิจารณาไม่ได้ ตามพระราชบัญญัติภาษีโรงเรือนและที่ดิน พุทธศักราช 2475มาตรา 39 วรรคหนึ่ง ประกอบมาตรา 38 จึงไม่รับคำฟ้องโจทก์อุทธรณ์ต่อศาลฎีกาศาลฎีกาแผนกคดีภาษีอากรวินิจฉัยว่า แม้พระราชบัญญัติภาษีโรงเรือนและที่ดิน พุทธศักราช 2475 มาตรา 25 จะให้สิทธิโจทก์ผู้รับประเมินซึ่งไม่พอใจในการประเมินภาษีโรงเรือนและที่ดินที่จะขอให้พิจารณาการประเมินใหม่ และเมื่อมีคำชี้ขาดแล้วโจทก์ผู้รับประเมินไม่พอใจในคำชี้ขาดมีสิทธิจะนำคดีไปสู่ศาล เพื่อแสดงให้ศาลเห็นว่าการประเมินนั้นไม่ถูกต้อง ภายในสามสิบวันนับแต่วันรับแจ้งความให้ทราบคำชี้ขาดตามมาตรา 31 ก็ตาม แต่มาตรา 38 วรรคหนึ่ง บัญญัติไว้ว่า "ให้ผู้มีหน้าที่เสียภาษีนำค่าภาษีไปชำระต่อพนักงานเก็บภาษี ณ สำนักงานเทศบาลสำนักงานสุขาภิบาล ที่ว่าการอำเภอที่โรงเรือนหรือสิ่งปลูกสร้างอย่างอื่นนั้นตั้งอยู่ ภายใน 30 วัน นับแต่วันถัดจากวันรับแจ้งการประเมิน" และมาตรา 39 แห่งบทบัญญัติเดียวกัน บัญญัติไว้ว่า"ถ้ามีผู้ยื่นฟ้องต่อศาลตามความในมาตรา 31 ท่านห้ามมิให้ศาลประทับเป็นฟ้องตามกฎหมายเว้นแต่จะเป็นที่พอใจศาลว่าผู้รับประเมินได้ชำระค่าภาษีทั้งสิ้นซึ่งถึงกำหนดต้องชำระ เพราะเวลาซึ่งท่านให้ไว้ตามมาตรา 38 นั้นได้สิ้นไปแล้ว หรือจะถึงกำหนดชำระระหว่างที่คดียังอยู่ในศาล" จากบทบัญญัติทั้งสองมาตราดังกล่าวเป็นการแสดงให้เห็นชัดอยู่ในตัวว่า ก่อนนำคดีมาฟ้องต่อศาลโจทก์ผู้รับประเมินจะต้องชำระค่าภาษีก่อน เมื่อโจทก์ไม่ชำระค่าภาษีตามที่จำเลยทั้งสองประเมินไว้ก่อนฟ้องเช่นนี้ ฟ้องโจทก์จึงเป็นฟ้องที่ศาลจะรับไว้พิจารณาไม่ได้พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 7336/2537บริษัท อยู่ ไทย อินเตอร์เนชั่นแนล จำกัดโจทก์นาย ดำรง รั ตน พาณิชย์ กับพวกจำเลย ป.วิ.พ. ม. 55 พ.ร.บ.ภาษีโรงเรือนและที่ดิน พ.ศ.2475 ม. 25, ม. 31, ม. 38, ม. 39 ตามพระราชบัญญัติภาษีโรงเรือนและที่ดิน พ.ศ. 2475 ผู้รับการประเมินจะนำคดีมาฟ้องว่า การประเมินไม่ถูกต้องตามมาตรา 31ต้องอยู่ภายใต้บทบัญญัติมาตรา 39 ก่อนนำคดีมาฟ้องต่อศาล โจทก์ผู้รับการประเมินจะต้องชำระค่าภาษีก่อนมิฉะนั้นจะเป็นฟ้องที่รับไว้พิจารณาไม่ได้โจทก์ฟ้องขอให้พิพากษาว่า การประเมินภาษีโรงเรือนของจำเลยที่ 2ตามใบแจ้งรายการประเมิน (ภ.ร.ด.8) เล่มที่ 1 เลขที่ 17 เมื่อวันที่5 เมษายน 2536 และคำวินิจฉัยชี้ขาดของจำเลยที่ 1 ตามใบแจ้งคำชี้ขาด(ภ.ร.ด.11) เล่มที่ 1 วันที่ 16 พฤศจิกายน 2536 ไม่ชอบด้วยกฎหมายให้เพิกถอนทั้งหมดศาลภาษีอากรกลางเห็นว่า ทนายโจทก์แถลงรับว่า โจทก์ยังไม่ได้ชำระภาษีตามคำชี้ขาดของผู้ว่าราชการจังหวัดนครราชสีมาก่อนยื่นฟ้อง จึงมีคำสั่งว่า ฟ้องโจทก์เป็นฟ้องที่รับไว้พิจารณาไม่ได้ ตามพระราชบัญญัติภาษีโรงเรือนและที่ดิน พุทธศักราช 2475มาตรา 39 วรรคหนึ่ง ประกอบมาตรา 38 จึงไม่รับคำฟ้องโจทก์อุทธรณ์ต่อศาลฎีกาศาลฎีกาแผนกคดีภาษีอากรวินิจฉัยว่า แม้พระราชบัญญัติภาษีโรงเรือนและที่ดิน พุทธศักราช 2475 มาตรา 25 จะให้สิทธิโจทก์ผู้รับประเมินซึ่งไม่พอใจในการประเมินภาษีโรงเรือนและที่ดินที่จะขอให้พิจารณาการประเมินใหม่ และเมื่อมีคำชี้ขาดแล้วโจทก์ผู้รับประเมินไม่พอใจในคำชี้ขาดมีสิทธิจะนำคดีไปสู่ศาล เพื่อแสดงให้ศาลเห็นว่าการประเมินนั้นไม่ถูกต้อง ภายในสามสิบวันนับแต่วันรับแจ้งความให้ทราบคำชี้ขาดตามมาตรา 31 ก็ตาม แต่มาตรา 38 วรรคหนึ่ง บัญญัติไว้ว่า "ให้ผู้มีหน้าที่เสียภาษีนำค่าภาษีไปชำระต่อพนักงานเก็บภาษี ณ สำนักงานเทศบาลสำนักงานสุขาภิบาล ที่ว่าการอำเภอที่โรงเรือนหรือสิ่งปลูกสร้างอย่างอื่นนั้นตั้งอยู่ ภายใน 30 วัน นับแต่วันถัดจากวันรับแจ้งการประเมิน" และมาตรา 39 แห่งบทบัญญัติเดียวกัน บัญญัติไว้ว่า"ถ้ามีผู้ยื่นฟ้องต่อศาลตามความในมาตรา 31 ท่านห้ามมิให้ศาลประทับเป็นฟ้องตามกฎหมายเว้นแต่จะเป็นที่พอใจศาลว่าผู้รับประเมินได้ชำระค่าภาษีทั้งสิ้นซึ่งถึงกำหนดต้องชำระ เพราะเวลาซึ่งท่านให้ไว้ตามมาตรา 38 นั้นได้สิ้นไปแล้ว หรือจะถึงกำหนดชำระระหว่างที่คดียังอยู่ในศาล" จากบทบัญญัติทั้งสองมาตราดังกล่าวเป็นการแสดงให้เห็นชัดอยู่ในตัวว่า ก่อนนำคดีมาฟ้องต่อศาลโจทก์ผู้รับประเมินจะต้องชำระค่าภาษีก่อน เมื่อโจทก์ไม่ชำระค่าภาษีตามที่จำเลยทั้งสองประเมินไว้ก่อนฟ้องเช่นนี้ ฟ้องโจทก์จึงเป็นฟ้องที่ศาลจะรับไว้พิจารณาไม่ได้พิพากษายืน(สันติ ทักราล-นิเวศน์ คำผอง-ชลอ บุณยเนตร)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ