คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1087/2481หลักกฎหมาย: น้ำสุราจากต่างประเทศ+ยังท่าน้ำในจังหวัด+ประเทศสยามที่มีอาณา+ติดต่อกันแล้วขนจาก+น้ำไปยังบ้านในตำบลเดียวกันนั้นเองดังนี้ไม่เรียกเป็นการขนน้ำสุราต่าง+ต่างตำบลไม่มีความผิด+ห้ามมิให้ขนน้ำสุราต่าง+ต่างตำบลตาม ม.11 หมายถึงการขนจากตำบล+นายอากรชั้นในแขวง+ ไปยังตำบลที่ตั้งนายอากรแขวงอื่นจำเลยขนน้ำสุรากว่า ๑๐ ลิตร์จากจังหวัดท่าแขกในอินโดจีนฝรั่งเศส มายังตำบลในเมืองจังหวัดนครพนม ซึ่งมีอาณาเขตต์ติดต่อกัน โจทก์จึงฟ้องจำเลยหาว่าขนสุราข้ามแขวงข้ามตำบลโดยมิได้รับอนุญาต ศาลชั้นต้นเห็นว่าการกระทำของจำเลยไม่เป็นการขนน้ำสุราจากตำบลหนึ่งไปยังอีกตำบลหนึ่งจึงพิพากษาให้ยกฟ้อง ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับโดยเห็นว่าตำบลหมายถึงที่แห่งหนึ่ง การที่จำเลยขนสุราจากท่าน้ำไปบ้านจำเลยก็เรียกว่าขนน้ำสุราจากตำบลหนึ่งไป อีกตำบลหนึ่ง พิพากษาให้ลงโทษจำเลย ศาลฎีกาตัดสินว่า คำว่าตำบลที่บัญญัติไว้ท้าย ม.๑๑ ก็คือตำบลที่ตั้งนายอากรแขวง ๑ ไปยังที่ตั้งนายอากรแขวงอื่น โดยอาศัยความใน ม.๒ และ ๑๕ เมื่อความมุ่งหมายของม.๑๑ มีดังนี้โจทก์จะต้องพิศูจน์ว่าจำเลยได้ขนน้ำสุราต่างแขวงต่างตำบลดังกล่าวข้างต้น โจทก์กลับรับว่าท่าน้ำที่จำเลยขนสุราขึ้นก็อยู่ในตำบลเดียวกับที่ตั้งบ้านเรือนจำเลย จึงไม่มทางจะเอาผิดแก่จำเลยได้พิพากษากลับศาลอุทธรณ์ ให้ยกฟ้องโจทก์ตามศาลชั้นต้น ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1087/2481อัยยการนครพนมโจทก์นางพาน เหวี่ยนจำเลยน้ำสุราจากต่างประเทศ+ยังท่าน้ำในจังหวัด+ประเทศสยามที่มีอาณา+ติดต่อกันแล้วขนจาก+น้ำไปยังบ้านในตำบลเดียวกันนั้นเองดังนี้ไม่เรียกเป็นการขนน้ำสุราต่าง+ต่างตำบลไม่มีความผิด+ห้ามมิให้ขนน้ำสุราต่าง+ต่างตำบลตาม ม.11 หมายถึงการขนจากตำบล+นายอากรชั้นในแขวง+ ไปยังตำบลที่ตั้งนายอากรแขวงอื่นจำเลยขนน้ำสุรากว่า ๑๐ ลิตร์จากจังหวัดท่าแขกในอินโดจีนฝรั่งเศส มายังตำบลในเมืองจังหวัดนครพนม ซึ่งมีอาณาเขตต์ติดต่อกัน โจทก์จึงฟ้องจำเลยหาว่าขนสุราข้ามแขวงข้ามตำบลโดยมิได้รับอนุญาต ศาลชั้นต้นเห็นว่าการกระทำของจำเลยไม่เป็นการขนน้ำสุราจากตำบลหนึ่งไปยังอีกตำบลหนึ่งจึงพิพากษาให้ยกฟ้อง ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับโดยเห็นว่าตำบลหมายถึงที่แห่งหนึ่ง การที่จำเลยขนสุราจากท่าน้ำไปบ้านจำเลยก็เรียกว่าขนน้ำสุราจากตำบลหนึ่งไป อีกตำบลหนึ่ง พิพากษาให้ลงโทษจำเลย ศาลฎีกาตัดสินว่า คำว่าตำบลที่บัญญัติไว้ท้าย ม.๑๑ ก็คือตำบลที่ตั้งนายอากรแขวง ๑ ไปยังที่ตั้งนายอากรแขวงอื่น โดยอาศัยความใน ม.๒ และ ๑๕ เมื่อความมุ่งหมายของม.๑๑ มีดังนี้โจทก์จะต้องพิศูจน์ว่าจำเลยได้ขนน้ำสุราต่างแขวงต่างตำบลดังกล่าวข้างต้น โจทก์กลับรับว่าท่าน้ำที่จำเลยขนสุราขึ้นก็อยู่ในตำบลเดียวกับที่ตั้งบ้านเรือนจำเลย จึงไม่มทางจะเอาผิดแก่จำเลยได้พิพากษากลับศาลอุทธรณ์ ให้ยกฟ้องโจทก์ตามศาลชั้นต้น(นิติศาสตร์-วิเศษ-ดูปลาตร์)ศาลชั้นต้น - หลวงการุณย์ +ศาลอุทธรณ์ - พระอินทปริญญาแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: จำเลยขนน้ำสุรากว่า ๑๐ ลิตร์จากจังหวัดท่าแขกในอินโดจีนฝรั่งเศส มายังตำบลในเมืองจังหวัดนครพนม ซึ่งมีอาณาเขตต์ติดต่อกัน โจทก์จึงฟ้องจำเลยหาว่าขนสุราข้ามแขวงข้ามตำบลโดยมิได้รับอนุญาต ศาลชั้นต้นเห็นว่าการกระทำของจำเลยไม่เป็นการขนน้ำสุราจากตำบลหนึ่งไปยังอีกตำบลหนึ่งจึงพิพากษาให้ยกฟ้อง ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับโดยเห็นว่าตำบลหมายถึงที่แห่งหนึ่ง การที่จำเลยขนสุราจากท่าน้ำไปบ้านจำเลยก็เรียกว่าขนน้ำสุราจากตำบลหนึ่งไป อีกตำบลหนึ่ง พิพากษาให้ลงโทษจำเลย ศาลฎีกาตัดสินว่า คำว่าตำบลที่บัญญัติไว้ท้าย ม.๑๑ ก็คือตำบลที่ตั้งนายอากรแขวง ๑ ไปยังที่ตั้งนายอากรแขวงอื่น โดยอาศัยความใน ม.๒ และ ๑๕ เมื่อความมุ่งหมายของม.๑๑ มีดังนี้โจทก์จะต้องพิศูจน์ว่าจำเลยได้ขนน้ำสุราต่างแขวงต่างตำบลดังกล่าวข้างต้น โจทก์กลับรับว่าท่าน้ำที่จำเลยขนสุราขึ้นก็อยู่ในตำบลเดียวกับที่ตั้งบ้านเรือนจำเลย จึงไม่มทางจะเอาผิดแก่จำเลยได้พิพากษากลับศาลอุทธรณ์ ให้ยกฟ้องโจทก์ตามศาลชั้นต้น ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1087/2481อัยยการนครพนมโจทก์นางพาน เหวี่ยนจำเลยน้ำสุราจากต่างประเทศ+ยังท่าน้ำในจังหวัด+ประเทศสยามที่มีอาณา+ติดต่อกันแล้วขนจาก+น้ำไปยังบ้านในตำบลเดียวกันนั้นเองดังนี้ไม่เรียกเป็นการขนน้ำสุราต่าง+ต่างตำบลไม่มีความผิด+ห้ามมิให้ขนน้ำสุราต่าง+ต่างตำบลตาม ม.11 หมายถึงการขนจากตำบล+นายอากรชั้นในแขวง+ ไปยังตำบลที่ตั้งนายอากรแขวงอื่นจำเลยขนน้ำสุรากว่า ๑๐ ลิตร์จากจังหวัดท่าแขกในอินโดจีนฝรั่งเศส มายังตำบลในเมืองจังหวัดนครพนม ซึ่งมีอาณาเขตต์ติดต่อกัน โจทก์จึงฟ้องจำเลยหาว่าขนสุราข้ามแขวงข้ามตำบลโดยมิได้รับอนุญาต ศาลชั้นต้นเห็นว่าการกระทำของจำเลยไม่เป็นการขนน้ำสุราจากตำบลหนึ่งไปยังอีกตำบลหนึ่งจึงพิพากษาให้ยกฟ้อง ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับโดยเห็นว่าตำบลหมายถึงที่แห่งหนึ่ง การที่จำเลยขนสุราจากท่าน้ำไปบ้านจำเลยก็เรียกว่าขนน้ำสุราจากตำบลหนึ่งไป อีกตำบลหนึ่ง พิพากษาให้ลงโทษจำเลย ศาลฎีกาตัดสินว่า คำว่าตำบลที่บัญญัติไว้ท้าย ม.๑๑ ก็คือตำบลที่ตั้งนายอากรแขวง ๑ ไปยังที่ตั้งนายอากรแขวงอื่น โดยอาศัยความใน ม.๒ และ ๑๕ เมื่อความมุ่งหมายของม.๑๑ มีดังนี้โจทก์จะต้องพิศูจน์ว่าจำเลยได้ขนน้ำสุราต่างแขวงต่างตำบลดังกล่าวข้างต้น โจทก์กลับรับว่าท่าน้ำที่จำเลยขนสุราขึ้นก็อยู่ในตำบลเดียวกับที่ตั้งบ้านเรือนจำเลย จึงไม่มทางจะเอาผิดแก่จำเลยได้พิพากษากลับศาลอุทธรณ์ ให้ยกฟ้องโจทก์ตามศาลชั้นต้น(นิติศาสตร์-วิเศษ-ดูปลาตร์)ศาลชั้นต้น - หลวงการุณย์ +ศาลอุทธรณ์ - พระอินทปริญญาแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ