phoneee/thai-legal-corpus huggingface dataset:
ประกาศคณะกรรมการประมงประจำจังหวัดแพร่ประกาศคณะกรรมการประมงประจำจังหวัดแพร่เรื่องกำหนดเขตเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำสำหรับกิจการการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำควบคุมประเภท การเพาะเลี้ยงจระเข้พ.ศ. ๒๕๕๙ โดยที่กฎกระทรวงกำหนดกิจการการเพาะลี้ยงสัตว์น้ำให้เป็นกิจการการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำควบคุมพ.ศ. ๒๕๕๙ ออกตามความในมาตรา ๖ วรรคหนึ่ง และมาตรา ๗๖ แห่งพระราชกำหนดการประมง พ.ศ.๒๕๕๘ กำหนดให้การเพาะเลี้ยงจระเข้เป็นกิจการการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำควบคุมและความในมาตรา ๗๗แห่งพระราชกำหนดดังกล่าวบัญญัติห้ามมิให้ผู้ใดประกอบกิจการการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำควบคุมนอกเขตพื้นที่ที่คณะกรรมการประมงประจำจังหวัดประกาศกำหนดให้เป็นเขตเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำอาศัยอำนาจตามความในมาตรา๒๘ วรรคหนึ่ง (๓) แห่งพระราชกำหนดการประมง พ.ศ. ๒๕๕๘คณะกรรมการประมงประจำจังหวัดแพร่ออกประกาศไว้ ดังต่อไปนี้ข้อ๑ ให้เขตท้องที่จังหวัดแพร่เป็นเขตเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำสำหรับกิจการการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำควบคุม ประเภทการเพาะเลี้ยงจระเข้ข้อ๒[๑] ประกาศนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปประกาศ ณ วันที่ ๓๑ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๕๙วัฒนา พุฒิชาติผู้ว่าราชการจังหวัดแพร่ประธานคณะกรรมการประมงประจำจังหวัดแพร่วิศนี/ปริยานุช/จัดทำ๗ ธันวาคม ๒๕๕๙ปริญสินีย์/ตรวจ๓๐ ธันวาคม๒๕๕๙[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๓๓/ตอนพิเศษ ๒๗๔ ง/หน้า ๒๖/๒๙ พฤศจิกายน ๒๕๕๙
ประกาศมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ประกาศมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์เรื่องการรับเข้าเป็นสถาบันสมทบในมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์พ.ศ. ๒๕๕๙ โดยที่พระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์พ.ศ. ๒๕๕๘ ได้เปลี่ยนสถานะของมหาวิทยาลัยเป็นมหาวิทยาลัยในกำกับของรัฐจึงสมควรให้มีประกาศมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ เรื่องการรับเข้าเป็นสถาบันสมทบในมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์สำหรับ วิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนีนพรัตน์วชิระและวิทยาลัยการชลประทาน กรมชลประทานซึ่งมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ได้รับเข้าสมทบในมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ไว้ก่อนแล้วอาศัยอำนาจตามความในมาตรา๑๑ วรรคสอง มาตรา ๒๒ (๒) และ (๕) แห่งพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ พ.ศ.๒๕๕๘ และโดยอนุมัติของสภามหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ในการประชุมครั้งที่ ๕/๒๕๕๙เมื่อวันจันทร์ที่ ๓๐ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๕๙ จึงให้ออกประกาศไว้ ดังนี้ข้อ๑ ประกาศนี้เรียกว่า ประกาศมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์เรื่อง การรับเข้าเป็นสถาบันสมทบในมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ พ.ศ. ๒๕๕๙ข้อ๒[๑] ประกาศนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปข้อ๓ ให้วิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนีนพรัตน์วชิระซึ่งมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์รับเข้าเป็นสถาบันสมทบในมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ตามพระราชกฤษฎีการับวิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนีนพรัตน์วชิระเข้าสมทบในมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ พ.ศ. ๒๕๔๖เป็นสถาบันสมทบในมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ต่อไปข้อ๔ ให้วิทยาลัยการชลประทานกรมชลประทาน ซึ่งมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์รับเข้าเป็นสถาบันสมทบในมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ตามพระราชกฤษฎีการับวิทยาลัยการชลประทานกรมชลประทานเข้าสมทบในมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ พ.ศ. ๒๕๕๐เป็นสถาบันสมทบในมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ต่อไปข้อ๕ ให้สถานภาพและการดำเนินการของสถาบันสมทบตามข้อ๓ และข้อ ๔ ยังคงเป็นไปตามพระราชกฤษฎีการับวิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนี นพรัตน์วชิระเข้าสมทบในมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ พ.ศ. ๒๕๔๖และพระราชกฤษฎีการับวิทยาลัยการชลประทาน กรมชลประทานเข้าสมทบในมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ พ.ศ. ๒๕๕๐ แล้วแต่กรณีประกาศ ณ วันที่ ๑๔มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๕๙รองศาสตราจารย์วิโรจอิ่มพิทักษ์นายกสภามหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ปริยานุช/จัดทำ๒๓ สิงหาคม๒๕๕๙ชวัลพร/ตรวจ๒๓ สิงหาคม๒๕๕๙[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๓๓/ตอนพิเศษ ๑๘๒ ง/หน้า ๒๓/๑๙ สิงหาคม ๒๕๕๙
คําสั่งสํานักงานตรวจคนเข้าเมืองที่ 12/2560เรื่อง หลักเกณฑ์ วิธีการและเงื่อนไขการยื่นคําร้องขออยู่ต่อในราชอาณาจักรแทนผู้ป่วยหรือผู้พิการซึ่งเป็นคนต่างด้าว-------------------------------------------------------- เนื่องจากได้มีกฎกระทรวงกําหนดแบบเอกสารตามกฎหมายว่าด้วยคนเข้าเมืองและวิธีการขอหลักฐานการแจ้งออกไปนอกราชอาณาจักรเพื่อกลับเข้ามาอีก และการขอกลับเข้ามามีถิ่นที่อยู่ในราชอาณาจักรตามเดิม พ.ศ. 2559 กําหนดแบบคําขออนุญาตเพื่ออยู่ในราชอาณาจักรเป็นการชั่วคราวต่อไป โดยในส่วนคําเตือนข้อ 1 กําหนดให้ผู้ขอจะต้องยื่นคําขออนุญาตด้วยตนเอง เว้นแต่ผู้ป่วยหรือผู้พิการที่ไม่สามารถมายื่นด้วยตนเองได้ อาศัยอํานาจตามมาตรา 14 แห่งพระราชบัญญัติตํารวจแห่งชาติ พ.ศ. 2547 และระเบียบ ก.ต.ช. ว่าด้วยหลักเกณฑ์การปฏิบัติราชการของผู้บัญชาการในฐานะเป็นอธิบดีหรือแทนผู้บัญชาการตํารวจแห่งชาติ พ.ศ. 2551 ลงวันที่ 29 สิงหาคม พ.ศ. 2551 แก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ 2)พ.ศ. 2555 ลงวันที่ 16 มกราคม พ.ศ. 2555 ประกอบมาตรา 35 วรรคสี่ แห่งพระราชบัญญัติคนเข้าเมือง พ.ศ. 2522 และกฎกระทรวงกําหนดแบบเอกสารตามกฎหมายว่าด้วยคนเข้าเมือง และวิธีการขอหลักฐานการแจ้งออกไปนอกราชอาณาจักรเพื่อกลับเข้ามาอีก และการขอกลับเข้ามามีถิ่นที่อยู่ในราชอาณาจักรตามเดิม พ.ศ. 2559 ข้อ 8 จึงกําหนดหลักเกณฑ์ วิธีการและเงื่อนไขการยื่นคําขออนุญาตเพื่ออยู่ในราชอาณาจักรเป็นการชั่วคราวแทนคนต่างด้าวซึ่งเป็นผู้ป่วยหรือผู้พิการไว้ ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ ผู้ป่วยหรือผู้พิการที่ได้รับการยกเว้นไม่ต้องยื่นคําร้องขออยู่ต่อด้วยตนเอง ได้แก่ 1.1 ผู้ป่วยที่รักษาตัวอยู่ในโรงพยาบาลหรือสถาบันทางการแพทย์ที่อยู่ในสังกัดของรัฐหรือพักฟื้นอยู่ในที่พักอาศัยซึ่งอาการป่วยเป็นอุปสรรคต่อการเดินทางและไม่สามารถมายื่นคําขอด้วยตนเองได้ โดยมีใบรับรองของแพทย์ประจําโรงพยาบาลหรือจากสถาบันทางการแพทย์ที่อยู่ในสังกัดของรัฐที่ทําการตรวจรักษา 1.2 ผู้พิการทางร่างกาย หรือทางสมอง อันเป็นอุปสรรคต่อการเดินทางและไม่สามารถมายื่นคําขอด้วยตนเองได้ โดยมีใบรับรองของแพทย์ประจําโรงพยาบาลหรือจากสถาบันทางการแพทย์ที่อยู่ในสังกัดของรัฐที่ทําการตรวจรักษาข้อ ๒ ผู้ยื่นคําร้องขออยู่ต่อในราชอาณาจักรแทนผู้ป่วยหรือผู้พิการ ตามข้อ 1 ได้แก่ 2.1 บิดา มารดา คู่สมรส บุตรที่บรรลุนิติภาวะ ซึ่งเป็นส่วนแห่งครัวเรือน หรือ 2.2 ผู้อนุบาล ผู้พิทักษ์ ผู้ใช้อํานาจปกครอง หรือ 2.3 ผู้รับมอบอํานาจข้อ ๓ เอกสารประกอบการยื่น 3.1 แบบคําขอ ตม.7 พร้อมรูปถ่ายขนาด 4 x 6 เซนติเมตร 3.2 สําเนาหนังสือเดินทางของคนต่างด้าว 3.3 หนังสือรับรองจากแพทย์ประจําโรงพยาบาลหรือจากสถาบันทางการแพทย์ที่อยู่ในสังกัดของรัฐที่ทําการตรวจรักษา 3.4 ภาพถ่ายแสดงสถานภาพการเจ็บป่วย 3.5 หลักฐานแสดงความสัมพันธ์ของผู้ยื่นกับคนต่างด้าวตามข้อ 2.1 หรือ 2.2 หรือหลักฐานการมอบอํานาจ ตามข้อ 2.3ข้อ ๔ เมื่อได้ดําเนินการตามขั้นตอนการยื่นคําขอแทนผู้ป่วยหรือผู้พิการครบถ้วนถูกต้องแล้ว ให้พนักงานเจ้าหน้าที่ดําเนินการตามหลักเกณฑ์และเงื่อนไขในการพิจารณากรณีคนต่างด้าวขออนุญาตอยู่ในราชอาณาจักรเป็นการชั่วคราว ตามกฎหมาย ระเบียบ คําสั่ง หรือแนวทางปฏิบัติที่เกี่ยวข้องต่อไป ทั้งนี้ ตั้งแต่วันที่ 30 มกราคม พ.ศ. 2560 เป็นต้นไปผู้มีอํานาจลงนาม - ณ วันที่ 27 มกราคม พ.ศ. 2560 พลตํารวจโท ณัฐธร เพราะสุนทรผู้บัญชาการสํานักงานตรวจคนเข้าเมือง
พระราชบัญญัติเครื่องแบบทหาร พุทธศักราช 2477พระราชบัญญัติ เครื่องแบบทหาร พุทธศักราช ๒๔๗๗ในพระปรมาภิไธยสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวอานันทมหิดล คณะผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ (ตามประกาศประธานสภาผู้แทนราษฎร ลงวันที่ ๗ มีนาคม พุทธศักราช ๒๔๗๗) อนุวัตน์จาตุรนต์ อาทิตย์ทิพอาภา เจ้าพระยายมราช ตราไว้ ณ วันที่ ๒๒ เมษายน พุทธศักราช ๒๔๗๘ เป็นปีที่ ๒ ในรัชกาลปัจจุบันโดยที่สภาผู้แทนราษฎรลงมติว่า สมควรแก้ไขเปลี่ยนแปลงกฎหมายว่าด้วยเครื่องแบบทหารเสียใหม่ จึงมีพระบรมราชโองการให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้โดยคำแนะนำและยินยอมของสภาผู้แทนราษฎร ดังต่อไปนี้มาตรา 1 มาตรา ๑ พระราชบัญญัตินี้ให้เรียกว่า "พระราชบัญญัติเครื่องแบบทหาร พุทธศักราช ๒๔๗๗"มาตรา 2 มาตรา ๒ ให้ใช้พระราชบัญญัตินี้ตั้งแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา 3 มาตรา ๓ ให้ยกเลิกพระราชกำหนดเครื่องแบบทหารบก พุทธศักราช ๒๔๗๕ กับพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมพระราชกำหนดเครื่องแบบทหารบก พุทธศักราช ๒๔๗๖ ฉบับที่ ๑ และฉบับที่ ๒ พระราชบัญญัติเครื่องแบบทหารเรือ พุทธศักราช ๒๔๗๖ พระราชบัญญัติเครื่องแบบทหารเรือ แก้ไขเพิ่มเติม พุทธศักราช ๒๔๗๖มาตรา 3 พระราชบัญญัติเครื่องแบบทหารเรือ แก้ไขเพิ่มเติม พุทธศักราช ๒๔๗๗มาตรา 4 มาตรา ๔ เครื่องแบบทหาร หมายถึงเครื่องแต่งกายทั้งหลายที่ได้กำหนดให้ทหารแต่ง เครื่องแบบทหาร ย่อมประกอบด้วย หมวก เสื้อ กางเกง รองเท้า เครื่องหมายยศ เหล่า จำพวก สังกัด และอื่น ๆ กับเครื่องประกอบต่าง ๆมาตรา 5 มาตรา ๕ ลักษณะ ชนิด และประเภทของเครื่องแบบทหารบก ทหารเรือ ทหารอากาศ กับการแต่งเครื่องแบบทหารบก ทหารเรือ ทหารอากาศ ว่าจะสมควรอย่างไร เมื่อไร และโดยเงื่อนไขอย่างใดนั้น ให้เป็นไปตามข้อกำหนดในกฎกระทรวงมาตรา 6 มาตรา ๖ ผู้ใดแต่งเครื่องแบบทหารตามพระราชบัญญัตินี้ หรือแต่งเครื่องแบบทหารที่ทหารยังคงใช้ในราชการอยู่ โดยไม่มีสิทธิจะแต่งได้โดยชอบด้วยกฎหมาย ผู้นั้นมีความผิดต้องระวางโทษจำคุกตั้งแต่สามเดือนถึงห้าปี และถ้าการกระทำเช่นว่ามานี้ได้กระทำภายในเขตซึ่งประกาศใช้กฎอัยการศึกก็ดี ในเวลาสงครามก็ดีมาตรา 6 ในเวลาบ้านเมืองมีเหตุฉุกเฉินก็ดี หรือเพื่อกระทำผิดทางอาญาก็ดี ผู้นั้นมีความผิดต้องระวางโทษจำคุกตั้งแต่หนึ่งปีถึงสิบปีมาตรา 6 ทวิ มาตรา ๖ ทวิ ผู้ใดแต่งกายโดยใช้เครื่องแต่งกายคล้ายเครื่องแบบทหารตามพระราชบัญญัตินี้ หรือคล้ายเครื่องแบบทหารที่ทหารยังคงใช้ในราชการอยู่ อันอาจนำความดูหมิ่นเกลียดชัง หรือความเสื่อมเสียมาสู่ราชการทหารก็ดี อันอาจทำให้บุคคลอื่นหลงเชื่อว่าเป็นทหารก็ดี ผู้นั้นมีความผิดต้องระวางโทษปรับไม่เกินสองร้อยบาทมาตรา 6 ทวิ และถ้าการกระทำเช่นว่านี้ได้กระทำภายในเขตซึ่งได้ประกาศใช้กฎอัยการศึกก็ดี ในเวลาสงครามก็ดี ในเวลาบ้านเมืองมีเหตุฉุกเฉินก็ดี หรือเพื่อกระทำความผิดทางอาญาก็ดี ผู้นั้นมีความผิดต้องระวางโทษจำคุกตั้งแต่หนึ่งปีถึงสิบปีมาตรา 7 มาตรา ๗ ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมมีหน้าที่รักษาการให้เป็นไปตามพระราชบัญญัตินี้ และให้มีอำนาจออกกฎกระทรวง เพื่อปฏิบัติการให้เป็นไปตามพระราชบัญญัตินี้ กฎกระทรวงนั้น เมื่อประกาศในราชกิจจานุเบกษาแล้วให้ใช้บังคับได้ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ (ตามมติคณะรัฐมนตรี) พระยานิติศาสตร์ไพศาลย์ รัฐมนตรีมาตรา ฉบับที่ 2 พระราชบัญญัติเครื่องแบบทหารแก้ไขเพิ่มเติม พุทธศักราช ๒๔๗๘มาตรา 4 มาตรา ๔ ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมมีหน้าที่รักษาการให้เป็นไปตามพระราชบัญญัตินี้ และให้มีอำนาจออกกฎกระทรวงเพื่อปฏิบัติการให้เป็นไปตามบทแห่งพระราชบัญญัตินี้ กฎกระทรวงนั้น เมื่อได้ประกาศในราชกิจจานุเบกษาแล้ว ให้ใช้บังคับได้มาตรา ฉบับที่ 3 พระราชบัญญัติเครื่องแบบทหาร (ฉบับที่ ๓) พุทธศักราช ๒๔๘๕มาตรา 5 มาตรา ๕ ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมรักษาการตามพระราชบัญญัตินี้
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 497/2464หลักกฎหมาย: จำเลยเอาเงินหลวงที่ตนมีน่าที่รักษาไปใช้เปนประโยชน์ส่วนตัว มีความผิดตามกฎหมายลักษณอาญามาตรา ๑๓๑ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 497/2464จำเลยเอาเงินหลวงที่ตนมีน่าที่รักษาไปใช้เปนประโยชน์ส่วนตัว มีความผิดตามกฎหมายลักษณอาญามาตรา ๑๓๑()แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: จำเลยเอาเงินหลวงที่ตนมีน่าที่รักษาไปใช้เปนประโยชน์ส่วนตัว มีความผิดตามกฎหมายลักษณอาญามาตรา ๑๓๑ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 497/2464จำเลยเอาเงินหลวงที่ตนมีน่าที่รักษาไปใช้เปนประโยชน์ส่วนตัว มีความผิดตามกฎหมายลักษณอาญามาตรา ๑๓๑()แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2360/2539หลักกฎหมาย: ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำคุกจำเลย 6 เดือน ศาลอุทธรณ์ภาค 2 พิพากษาแก้เป็นว่า ให้ปรับจำเลย 10,000 บาท อีกสถานหนึ่ง แล้วรอการลงโทษจำคุกไว้มีกำหนด 2 ปี เป็นกรณีที่ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ภาค 2 ลงโทษจำคุกจำเลยไม่เกิน 2 ปี และปรับไม่เกิน 40,000 บาท จึงห้ามมิให้โจทก์ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตาม ป.วิ.อ. มาตรา 219 การที่โจทก์ฎีกาขอให้ไม่รอการลงโทษจำเลยเป็นการโต้เถียงดุลพินิจในการกำหนดโทษของศาลอุทธรณ์ภาค 2 เป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง จึงต้องห้ามตามบทบัญญัติของกฎหมายดังกล่าว ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2360/2539พนักงานอัยการจังหวัดลำพูนโจทก์นายณรงค์ ลี่เส็งหรือยี่เส็งหรือสี่เส็งจำเลย ป.วิ.อ. ม. 219 พ.ร.บ.วัตถุที่ออกฤทธิ์ต่อจิตและประสาท พ.ศ.2518 ม. 62 ตรี, ม. 106 ตรีศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำคุกจำเลย 6 เดือน ศาลอุทธรณ์ภาค 2 พิพากษาแก้เป็นว่า ให้ปรับจำเลย 10,000 บาท อีกสถานหนึ่ง แล้วรอการลงโทษจำคุกไว้มีกำหนด 2 ปี เป็นกรณีที่ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ภาค 2 ลงโทษจำคุกจำเลยไม่เกิน 2 ปี และปรับไม่เกิน 40,000 บาท จึงห้ามมิให้โจทก์ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตาม ป.วิ.อ. มาตรา 219 การที่โจทก์ฎีกาขอให้ไม่รอการลงโทษจำเลยเป็นการโต้เถียงดุลพินิจในการกำหนดโทษของศาลอุทธรณ์ภาค 2 เป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง จึงต้องห้ามตามบทบัญญัติของกฎหมายดังกล่าว(สถิตย์ สิทธิลักษณ์-ปรีชา เฉลิมวณิชย์-ธีระจิต ไชยาคำ)ศาลจังหวัดลำพูน - นายสรศักดิ์ ศรีพิชญาการศาลอุทธรณ์ภาค ๒ - นายศักดิ์ชัย ทัศนชัยกุล นาแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2360/2539พนักงานอัยการจังหวัดลำพูนโจทก์นายณรงค์ ลี่เส็งหรือยี่เส็งหรือสี่เส็งจำเลย ป.วิ.อ. ม. 219 พ.ร.บ.วัตถุที่ออกฤทธิ์ต่อจิตและประสาท พ.ศ.2518 ม. 62 ตรี, ม. 106 ตรีศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำคุกจำเลย 6 เดือน ศาลอุทธรณ์ภาค 2 พิพากษาแก้เป็นว่า ให้ปรับจำเลย 10,000 บาท อีกสถานหนึ่ง แล้วรอการลงโทษจำคุกไว้มีกำหนด 2 ปี เป็นกรณีที่ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ภาค 2 ลงโทษจำคุกจำเลยไม่เกิน 2 ปี และปรับไม่เกิน 40,000 บาท จึงห้ามมิให้โจทก์ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตาม ป.วิ.อ. มาตรา 219 การที่โจทก์ฎีกาขอให้ไม่รอการลงโทษจำเลยเป็นการโต้เถียงดุลพินิจในการกำหนดโทษของศาลอุทธรณ์ภาค 2 เป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง จึงต้องห้ามตามบทบัญญัติของกฎหมายดังกล่าว(สถิตย์ สิทธิลักษณ์-ปรีชา เฉลิมวณิชย์-ธีระจิต ไชยาคำ)ศาลจังหวัดลำพูน - นายสรศักดิ์ ศรีพิชญาการศาลอุทธรณ์ภาค ๒ - นายศักดิ์ชัย ทัศนชัยกุล นาแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 63330หลักกฎหมาย: ฎีกาผู้ร้องที่คัดค้านคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ในปัญหาว่าผู้ร้องจะมีสิทธิขอให้พิจารณาคำขอฟ้องอุทธรณ์อย่างอนาถาใหม่ได้หรือไม่นั้น เป็นปัญหาข้อกฎหมาย ไม่ต้องห้ามฎีกา ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 668/2521นายพุ่ม สังข์รอด กับพวกโจทก์นายบรรจง ปรางค์นวรัตน์ หรือนายเกาะลุ้ย เซียงไหลจำเลยกับพวกจำเลย ป.วิ.พ. ม. 156ฎีกาผู้ร้องที่คัดค้านคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ในปัญหาว่าผู้ร้องจะมีสิทธิขอให้พิจารณาคำขอฟ้องอุทธรณ์อย่างอนาถาใหม่ได้หรือไม่นั้น เป็นปัญหาข้อกฎหมาย ไม่ต้องห้ามฎีกา(ชลอ จามรมาน-พัลลภ เสถียรธรรมกิจ-พิศิษฏ์ เทศะบำรุง)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 668/2521นายพุ่ม สังข์รอด กับพวกโจทก์นายบรรจง ปรางค์นวรัตน์ หรือนายเกาะลุ้ย เซียงไหลจำเลยกับพวกจำเลย ป.วิ.พ. ม. 156ฎีกาผู้ร้องที่คัดค้านคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ในปัญหาว่าผู้ร้องจะมีสิทธิขอให้พิจารณาคำขอฟ้องอุทธรณ์อย่างอนาถาใหม่ได้หรือไม่นั้น เป็นปัญหาข้อกฎหมาย ไม่ต้องห้ามฎีกา(ชลอ จามรมาน-พัลลภ เสถียรธรรมกิจ-พิศิษฏ์ เทศะบำรุง)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 501/2537หลักกฎหมาย: จำเลยจอดรถกีดขวางการจราจรและถูกผู้เสียหายซึ่งกำลังปฏิบัติหน้าที่ตำรวจจราจรทำการจับกุม จำเลยได้กล่าวต่อผู้เสียหายว่า เป็นนายจับอย่างไรก็ได้ และเรียกทำเย็ดแม่ ดังนี้ ที่จำเลยกล่าวว่า เป็นนายจับอย่างไรก็ได้เป็นเพียงคำกล่าวในทำนองตัดพ้อต่อว่า ไม่ได้กล่าวหาว่าผู้เสียหายกลั่นแกล้ง จึงไม่เป็นการดูหมิ่นผู้เสียหาย แต่ที่จำเลยกล่าวว่า เรียกทำเย็ดแม่ เป็นคำด่าอันเป็นการดูหมิ่นผู้เสียหายแล้ว จำเลยจึงมีความผิดฐานดูหมิ่นเจ้าพนักงานซึ่งปฏิบัติการตามหน้าที่ตาม ป.อ. มาตรา 136 ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 501/2537พนักงานอัยการประจำศาลแขวง-โจทก์นายอนันต์ อนุรักษ์จำเลย ป.อ. ม. 136จำเลยจอดรถกีดขวางการจราจรและถูกผู้เสียหายซึ่งกำลังปฏิบัติหน้าที่ตำรวจจราจรทำการจับกุม จำเลยได้กล่าวต่อผู้เสียหายว่า เป็นนายจับอย่างไรก็ได้ และเรียกทำเย็ดแม่ ดังนี้ ที่จำเลยกล่าวว่า เป็นนายจับอย่างไรก็ได้เป็นเพียงคำกล่าวในทำนองตัดพ้อต่อว่า ไม่ได้กล่าวหาว่าผู้เสียหายกลั่นแกล้ง จึงไม่เป็นการดูหมิ่นผู้เสียหาย แต่ที่จำเลยกล่าวว่า เรียกทำเย็ดแม่ เป็นคำด่าอันเป็นการดูหมิ่นผู้เสียหายแล้ว จำเลยจึงมีความผิดฐานดูหมิ่นเจ้าพนักงานซึ่งปฏิบัติการตามหน้าที่ตาม ป.อ. มาตรา 136(มีพาศน์ โปตระนันทน์-สมปอง เสนเนียม-ธวัชชัย พิทักษ์พล)ศาลแขวงนครศรีธรรมราช - นายอดิศักดิ์ ศรธนะรัตน์ศาลอุทธรณ์ภาค ๓ - นายพันธาวุธ ปาณิกบุตรแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 501/2537พนักงานอัยการประจำศาลแขวง-โจทก์นายอนันต์ อนุรักษ์จำเลย ป.อ. ม. 136จำเลยจอดรถกีดขวางการจราจรและถูกผู้เสียหายซึ่งกำลังปฏิบัติหน้าที่ตำรวจจราจรทำการจับกุม จำเลยได้กล่าวต่อผู้เสียหายว่า เป็นนายจับอย่างไรก็ได้ และเรียกทำเย็ดแม่ ดังนี้ ที่จำเลยกล่าวว่า เป็นนายจับอย่างไรก็ได้เป็นเพียงคำกล่าวในทำนองตัดพ้อต่อว่า ไม่ได้กล่าวหาว่าผู้เสียหายกลั่นแกล้ง จึงไม่เป็นการดูหมิ่นผู้เสียหาย แต่ที่จำเลยกล่าวว่า เรียกทำเย็ดแม่ เป็นคำด่าอันเป็นการดูหมิ่นผู้เสียหายแล้ว จำเลยจึงมีความผิดฐานดูหมิ่นเจ้าพนักงานซึ่งปฏิบัติการตามหน้าที่ตาม ป.อ. มาตรา 136(มีพาศน์ โปตระนันทน์-สมปอง เสนเนียม-ธวัชชัย พิทักษ์พล)ศาลแขวงนครศรีธรรมราช - นายอดิศักดิ์ ศรธนะรัตน์ศาลอุทธรณ์ภาค ๓ - นายพันธาวุธ ปาณิกบุตรแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 133/2486หลักกฎหมาย: โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตาม พระราชบัญญัติ 2 ฉบับ ในการที่จะวินิจฉัยว่าควรลงอาญาที่หนักตามกฎหมายฉบับใดนั้นต้องถือตามโทษจำคุกเพราะเป็นโทษที่ร้ายแรงกว่าโทษปรับ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 133/2486อัยการปัตตานีโจทก์นายมะ บินดอเลาะ ที่ 1 กับพวกจำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 70, ม. 12 พ.ร.บ.ควบคุมการส่งออกไปนอกและการนำเข้ามาในราชอาณาจักร ซึ่งสินค้าบางอย่าง พ.ศ.2482 ม. 3, ม. 9 พ.ร.ฎ.ควบคุมการนำเข้ามาในราชอาณาจักรซึ่งสินค้าบางอย่าง พ.ศ.2485 ม. 3 พ.ร.บ.ศุลกากร พ.ศ.2469 ม. 21, ม. 38, ม. 99 พ.ร.บ.ศุลกากร (ฉบับที่ 9) พ.ศ.2482 ม. 6โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตาม พระราชบัญญัติ 2 ฉบับ ในการที่จะวินิจฉัยว่าควรลงอาญาที่หนักตามกฎหมายฉบับใดนั้นต้องถือตามโทษจำคุกเพราะเป็นโทษที่ร้ายแรงกว่าโทษปรับ(จำรูญ โปษยานนท์-คง อิสรภักดี-เยี่ยม เลขวนิชธัมวิทักส์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 133/2486อัยการปัตตานีโจทก์นายมะ บินดอเลาะ ที่ 1 กับพวกจำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 70, ม. 12 พ.ร.บ.ควบคุมการส่งออกไปนอกและการนำเข้ามาในราชอาณาจักร ซึ่งสินค้าบางอย่าง พ.ศ.2482 ม. 3, ม. 9 พ.ร.ฎ.ควบคุมการนำเข้ามาในราชอาณาจักรซึ่งสินค้าบางอย่าง พ.ศ.2485 ม. 3 พ.ร.บ.ศุลกากร พ.ศ.2469 ม. 21, ม. 38, ม. 99 พ.ร.บ.ศุลกากร (ฉบับที่ 9) พ.ศ.2482 ม. 6โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตาม พระราชบัญญัติ 2 ฉบับ ในการที่จะวินิจฉัยว่าควรลงอาญาที่หนักตามกฎหมายฉบับใดนั้นต้องถือตามโทษจำคุกเพราะเป็นโทษที่ร้ายแรงกว่าโทษปรับ(จำรูญ โปษยานนท์-คง อิสรภักดี-เยี่ยม เลขวนิชธัมวิทักส์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 378/2486หลักกฎหมาย: ผู้ร้ายกับพวกถือขวานตรงเข้ามาที่ผู้เสียหายไนเวลาค่ำคืน ผู้เสียหายกลัวจึงวิ่งหนีย่อมถือได้ว่าเปนการขู่เข็นแล้วคดีนี้สาลชั้นต้นและสาลอุธรน์พิพากสาต้องกันว่าจำเลยมีความผิดตามมาตรา ๓๐๑ คงจำคุก ๑๐ ปี จำเลยดีกา คดีคงมีปัญหาแต่เพียงว่าการที่ผู้ร้ายถือขวานตรงเข้ามาที่ผู้เสียหาย ๆ กลัวจึงวิ่งหนีไปจะเปนการขู่เข็นตามกดหมายหรือไม่นั้น สาลดีกาเห็นว่าการถือขวานเข้ามาพร้อมกับพวกไนเวลาค่ำคืนเช่นนั้นเปนการขู่เข็นพอแล้ว ผู้ถือขวานไม่จำเปนต้องออกวาจาขู่เข็นอีกเลย จึงพิพากสายืนตาม ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 378/2486อัยการยะลาโจทก์นายกลอย พันขำ กับพวกจำเลย ป.อ. ม. 301, ม. 298ผู้ร้ายกับพวกถือขวานตรงเข้ามาที่ผู้เสียหายไนเวลาค่ำคืน ผู้เสียหายกลัวจึงวิ่งหนีย่อมถือได้ว่าเปนการขู่เข็นแล้วคดีนี้สาลชั้นต้นและสาลอุธรน์พิพากสาต้องกันว่าจำเลยมีความผิดตามมาตรา ๓๐๑ คงจำคุก ๑๐ ปี จำเลยดีกา คดีคงมีปัญหาแต่เพียงว่าการที่ผู้ร้ายถือขวานตรงเข้ามาที่ผู้เสียหาย ๆ กลัวจึงวิ่งหนีไปจะเปนการขู่เข็นตามกดหมายหรือไม่นั้น สาลดีกาเห็นว่าการถือขวานเข้ามาพร้อมกับพวกไนเวลาค่ำคืนเช่นนั้นเปนการขู่เข็นพอแล้ว ผู้ถือขวานไม่จำเปนต้องออกวาจาขู่เข็นอีกเลย จึงพิพากสายืนตาม(คง อิสรภักดี-เยี่ยม เลขวนิชธัมวิทักส์-ป.สุวรรนสร)ศาลชั้นต้น - นาย ค.สารตุนศาลอุทธรณ์ - นายจเริน จารุภักต์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: คดีนี้สาลชั้นต้นและสาลอุธรน์พิพากสาต้องกันว่าจำเลยมีความผิดตามมาตรา ๓๐๑ คงจำคุก ๑๐ ปี จำเลยดีกา คดีคงมีปัญหาแต่เพียงว่าการที่ผู้ร้ายถือขวานตรงเข้ามาที่ผู้เสียหาย ๆ กลัวจึงวิ่งหนีไปจะเปนการขู่เข็นตามกดหมายหรือไม่นั้น สาลดีกาเห็นว่าการถือขวานเข้ามาพร้อมกับพวกไนเวลาค่ำคืนเช่นนั้นเปนการขู่เข็นพอแล้ว ผู้ถือขวานไม่จำเปนต้องออกวาจาขู่เข็นอีกเลย จึงพิพากสายืนตาม ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 378/2486อัยการยะลาโจทก์นายกลอย พันขำ กับพวกจำเลย ป.อ. ม. 301, ม. 298ผู้ร้ายกับพวกถือขวานตรงเข้ามาที่ผู้เสียหายไนเวลาค่ำคืน ผู้เสียหายกลัวจึงวิ่งหนีย่อมถือได้ว่าเปนการขู่เข็นแล้วคดีนี้สาลชั้นต้นและสาลอุธรน์พิพากสาต้องกันว่าจำเลยมีความผิดตามมาตรา ๓๐๑ คงจำคุก ๑๐ ปี จำเลยดีกา คดีคงมีปัญหาแต่เพียงว่าการที่ผู้ร้ายถือขวานตรงเข้ามาที่ผู้เสียหาย ๆ กลัวจึงวิ่งหนีไปจะเปนการขู่เข็นตามกดหมายหรือไม่นั้น สาลดีกาเห็นว่าการถือขวานเข้ามาพร้อมกับพวกไนเวลาค่ำคืนเช่นนั้นเปนการขู่เข็นพอแล้ว ผู้ถือขวานไม่จำเปนต้องออกวาจาขู่เข็นอีกเลย จึงพิพากสายืนตาม(คง อิสรภักดี-เยี่ยม เลขวนิชธัมวิทักส์-ป.สุวรรนสร)ศาลชั้นต้น - นาย ค.สารตุนศาลอุทธรณ์ - นายจเริน จารุภักต์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ระเบียบระเบียบว่าด้วยเงินประจำตำแหน่งและประโยชน์ตอบแทนอย่างอื่นของกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตในภาครัฐโดยตำแหน่งพ.ศ. ๒๕๕๕ โดยที่มาตรา ๒๒ วรรคสองแห่งพระราชบัญญัติมาตรการของฝ่ายบริหารในการป้องกันและปราบปรามการทุจริต พ.ศ. ๒๕๕๑กำหนดให้กรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตในภาครัฐโดยตำแหน่งได้รับเงินประจำตำแหน่งและประโยชน์ตอบแทนอย่างอื่นตามระเบียบที่คณะรัฐมนตรีกำหนดอาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๒๒ วรรคสองแห่งพระราชบัญญัติมาตรการของฝ่ายบริหารในการป้องกันและปราบปรามการทุจริต พ.ศ. ๒๕๕๑อันเป็นกฎหมายที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคลซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๓๑ มาตรา ๓๒ มาตรา ๓๕ มาตรา ๔๐ มาตรา ๔๑ มาตรา ๔๓มาตรา ๕๖ และมาตรา ๖๒ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยบัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย คณะรัฐมนตรีจึงออกระเบียบไว้ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ ระเบียบนี้เรียกว่าระเบียบว่าด้วยเงินประจำตำแหน่งและประโยชน์ตอบแทนอย่างอื่นของกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตในภาครัฐโดยตำแหน่งพ.ศ. ๒๕๕๕ข้อ ๒[๑] ระเบียบนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปข้อ ๓ ในระเบียบนี้กรรมการ ไม่หมายความรวมถึงประธานกรรมการและกรรมการโดยตำแหน่งกรรมการโดยตำแหน่ง หมายความว่ากรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตในภาครัฐโดยตำแหน่งข้อ ๔ ให้กรรมการโดยตำแหน่งได้รับเงินประจำตำแหน่งเท่ากับกรรมการข้อ ๕ ให้กรรมการโดยตำแหน่งมีสิทธิได้รับค่าใช้จ่ายในการเดินทางและค่ารับรองเช่นเดียวกับกรรมการข้อ ๖ ในวาระเริ่มแรกให้กรรมการโดยตำแหน่งมีสิทธิได้รับเงินประจำตำแหน่งและประโยชน์ตอบแทนอย่างอื่นตามระเบียบนี้ตั้งแต่วันที่ ๒๗ กันยายน พ.ศ. ๒๕๕๔อันเป็นวันที่คณะรัฐมนตรีมีมติแต่งตั้งกรรมการเป็นต้นไปข้อ ๗ ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรมรักษาการตามระเบียบนี้ประกาศณ วันที่ ๑๘ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๕๕ยิ่งลักษณ์ชินวัตรนายกรัฐมนตรีปริยานุช/ผู้จัดทำ๑๒ กรกฎาคม๒๕๕๕ณัฐพร/ผู้ตรวจ๑๒ กรกฎาคม๒๕๕๕[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๒๙/ตอนที่ ๕๙ ก/หน้า ๑๔/๖ กรกฎาคม ๒๕๕๕
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 247/2495หลักกฎหมาย: ฟ้องว่าจำเลยใช้กำลังทำร้ายร่างกายผู้เสียหายเพื่อเป็นความสะดวกในการที่จะลักทรัพย์ ครั้นแล้วจำเลยลักเอาธนบัตรของผู้เสียหาย ขอให้ลงโทษฐานชิงทรัพย์ เมื่อทางพิจารณาข้อที่ว่าจำเลยลักเงินพยานหลักฐานไม่มี เป็นแต่ได้ความว่าจำเลยรัดคอผู้เสียหายล้มลงแล้วมีชายอื่นอีกคนหนึ่งเอามีดกรีดกระเป๋าผู้เสียหายขาด แล้วชายนั้นล้วงเอาเงินในกระเป๋าได้ และวิ่งหนีไปส่วนจำเลยพอลุกขึ้นได้ก็วิ่งตามหลังคนล้วงเงินลับตาไปดังนี้ จะลงโทษจำเลยโทษฐานชิงทรัพย์ ไม่ได้ศาลต้องพิพากษายกฟ้อง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 247/2495อัยการเชียงใหม่โจทก์นายบุญศรี หรือฮ้วง แซ่เตียจำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 288, ม. 298 ป.วิ.อ. ม. 192ฟ้องว่าจำเลยใช้กำลังทำร้ายร่างกายผู้เสียหายเพื่อเป็นความสะดวกในการที่จะลักทรัพย์ ครั้นแล้วจำเลยลักเอาธนบัตรของผู้เสียหาย ขอให้ลงโทษฐานชิงทรัพย์ เมื่อทางพิจารณาข้อที่ว่าจำเลยลักเงินพยานหลักฐานไม่มี เป็นแต่ได้ความว่าจำเลยรัดคอผู้เสียหายล้มลงแล้วมีชายอื่นอีกคนหนึ่งเอามีดกรีดกระเป๋าผู้เสียหายขาด แล้วชายนั้นล้วงเอาเงินในกระเป๋าได้ และวิ่งหนีไปส่วนจำเลยพอลุกขึ้นได้ก็วิ่งตามหลังคนล้วงเงินลับตาไปดังนี้ จะลงโทษจำเลยโทษฐานชิงทรัพย์ ไม่ได้ศาลต้องพิพากษายกฟ้อง(ศิลปสิทธิวินิจฉัย-เลขวณิชธรรมวิทักษ์-นาถปริญญา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 247/2495อัยการเชียงใหม่โจทก์นายบุญศรี หรือฮ้วง แซ่เตียจำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 288, ม. 298 ป.วิ.อ. ม. 192ฟ้องว่าจำเลยใช้กำลังทำร้ายร่างกายผู้เสียหายเพื่อเป็นความสะดวกในการที่จะลักทรัพย์ ครั้นแล้วจำเลยลักเอาธนบัตรของผู้เสียหาย ขอให้ลงโทษฐานชิงทรัพย์ เมื่อทางพิจารณาข้อที่ว่าจำเลยลักเงินพยานหลักฐานไม่มี เป็นแต่ได้ความว่าจำเลยรัดคอผู้เสียหายล้มลงแล้วมีชายอื่นอีกคนหนึ่งเอามีดกรีดกระเป๋าผู้เสียหายขาด แล้วชายนั้นล้วงเอาเงินในกระเป๋าได้ และวิ่งหนีไปส่วนจำเลยพอลุกขึ้นได้ก็วิ่งตามหลังคนล้วงเงินลับตาไปดังนี้ จะลงโทษจำเลยโทษฐานชิงทรัพย์ ไม่ได้ศาลต้องพิพากษายกฟ้อง(ศิลปสิทธิวินิจฉัย-เลขวณิชธรรมวิทักษ์-นาถปริญญา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ