คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3602/2542หลักกฎหมาย: การที่จำเลยจะยื่นคำร้องขออนุญาตระบุพยานเพิ่มเติมภายหลังจากพ้นกำหนดระยะเวลายื่นบัญชีระบุพยานตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 88 วรรคหนึ่งหรือวรรคสองแล้ว จำเลยจะต้องแสดงถึงเหตุอันสมควรให้ฟังได้ว่าจำเลยไม่สามารถทราบได้ว่า ต้องนำพยานหลักฐานบางอย่างมาสืบเพื่อประโยชน์ของตนหรือไม่ทราบว่าพยานหลักฐานบางอย่างได้มีอยู่หรือมีเหตุอันสมควรอื่นใดไว้ในคำร้องตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 88 วรรคสี่ แต่ตามคำร้องขอระบุพยานเพิ่มเติมของจำเลยระบุเพียงว่าจำเลยเพิ่งได้พบกับพยานเท่านั้น ยังไม่อาจถือได้ว่าจำเลยได้แสดงเหตุอันสมควรที่จำเลยไม่สามารถทราบได้ว่าต้องนำพยานที่จำเลยขออ้างเพิ่มเติมนั้นมาสืบ หรือไม่ทราบว่าพยานนั้นได้มีอยู่หรือมีเหตุอันสมควรอื่นใด ที่ศาลชั้นต้นสั่งยกคำร้องดังกล่าวของจำเลยจึงชอบแล้วโจทก์ฟ้องขอให้บังคับจำเลยขนย้ายทรัพย์สินออกไปจากที่ดินโฉนดเลขที่ 1637 ห้ามเกี่ยวข้อง ให้จำเลยชดใช้ค่าเสียหายจำนวน 27,000 บาท และค่าเสียหายอีกเดือนละ4,000 บาท นับถัดจากวันฟ้องเป็นต้นไปจนกว่าจำเลยจะขนย้ายทรัพย์สินออกจากที่ดินดังกล่าวจำเลยให้การต่อสู้คดี ขอให้ยกฟ้องศาลชั้นต้นพิพากษาให้ขับไล่จำเลยกับบริวาร ให้รื้อถอนบ้านเลขที่ 100/1 ตรอกสุเหร่าจักรพงษ์ แขวงชนะสงคราม เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร ออกไปจากที่ดินโฉนดเลขที่ 1637 ตำบลชนะสงคราม อำเภอชนะสงคราม (ในพระนคร) กรุงเทพมหานคร และให้จำเลยชดใช้ค่าเสียหายจำนวน 1,800 บาท และค่าเสียหายอีกเดือนละ 400 บาท นับแต่วันฟ้องเป็นต้นไปให้แก่โจทก์จนกว่าจำเลยและบริวารจะออกไปจากที่ดินจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ตามฎีกาของจำเลยมีปัญหาที่ต้องวินิจฉัยเฉพาะในปัญหาข้อกฎหมายเพียงข้อเดียวว่าการที่ศาลไม่อนุญาตให้จำเลยระบุพยานเพิ่มเติมภายหลังจากที่โจทก์สืบพยานเสร็จและจำเลยได้สืบพยานของจำเลยไปสามปากแล้วนั้นชอบด้วยกฎหมายหรือไม่ เห็นว่า การที่จำเลยยื่นคำร้องขอระบุพยานเพิ่มเติมในระยะเวลาดังกล่าวจำเลยจะต้องแสดงถึงเหตุอันสมควรให้ฟังได้ว่าจำเลยไม่สามารถทราบได้ว่าต้องนำพยานหลักฐานบางอย่างมาสืบเพื่อประโยชน์ของตนหรือไม่ทราบว่าพยานหลักฐานได้มีอยู่หรือมีเหตุอันสมควรอื่นใดไว้ในคำร้องตามนัย แห่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 88 วรรคสี่ แต่ตามคำร้องขอระบุพยานเพิ่มเติมของจำเลยระบุเพียงว่า จำเลยเพิ่งได้พบกับพยานเท่านั้น ยังไม่อาจถือได้ว่าจำเลยได้แสดงเหตุอันสมควรที่จำเลยไม่สามารถทราบได้ว่าต้องนำพยานที่จำเลยขออ้างเพิ่มเติมนั้นมาสืบ หรือไม่ทราบว่าพยานนั้นได้มีอยู่ หรือมีเหตุอันสมควรอื่นใด กรณีจึงไม่มีเหตุอันสมควรอนุญาตให้จำเลยอ้างพยานเพิ่มเติมได้ ฉะนั้นที่ศาลชั้นต้นมีคำสั่งให้ยกคำร้องของจำเลยดังกล่าว จึงชอบแล้วพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3602/2542นายสมมาตย์ กุลยานนท์โจทก์นางเกษร นันทศิลป์จำเลย ป.วิ.พ. ม. 88 วรรคสี่การที่จำเลยจะยื่นคำร้องขออนุญาตระบุพยานเพิ่มเติมภายหลังจากพ้นกำหนดระยะเวลายื่นบัญชีระบุพยานตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 88 วรรคหนึ่งหรือวรรคสองแล้ว จำเลยจะต้องแสดงถึงเหตุอันสมควรให้ฟังได้ว่าจำเลยไม่สามารถทราบได้ว่า ต้องนำพยานหลักฐานบางอย่างมาสืบเพื่อประโยชน์ของตนหรือไม่ทราบว่าพยานหลักฐานบางอย่างได้มีอยู่หรือมีเหตุอันสมควรอื่นใดไว้ในคำร้องตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 88 วรรคสี่ แต่ตามคำร้องขอระบุพยานเพิ่มเติมของจำเลยระบุเพียงว่าจำเลยเพิ่งได้พบกับพยานเท่านั้น ยังไม่อาจถือได้ว่าจำเลยได้แสดงเหตุอันสมควรที่จำเลยไม่สามารถทราบได้ว่าต้องนำพยานที่จำเลยขออ้างเพิ่มเติมนั้นมาสืบ หรือไม่ทราบว่าพยานนั้นได้มีอยู่หรือมีเหตุอันสมควรอื่นใด ที่ศาลชั้นต้นสั่งยกคำร้องดังกล่าวของจำเลยจึงชอบแล้วโจทก์ฟ้องขอให้บังคับจำเลยขนย้ายทรัพย์สินออกไปจากที่ดินโฉนดเลขที่ 1637 ห้ามเกี่ยวข้อง ให้จำเลยชดใช้ค่าเสียหายจำนวน 27,000 บาท และค่าเสียหายอีกเดือนละ4,000 บาท นับถัดจากวันฟ้องเป็นต้นไปจนกว่าจำเลยจะขนย้ายทรัพย์สินออกจากที่ดินดังกล่าวจำเลยให้การต่อสู้คดี ขอให้ยกฟ้องศาลชั้นต้นพิพากษาให้ขับไล่จำเลยกับบริวาร ให้รื้อถอนบ้านเลขที่ 100/1 ตรอกสุเหร่าจักรพงษ์ แขวงชนะสงคราม เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร ออกไปจากที่ดินโฉนดเลขที่ 1637 ตำบลชนะสงคราม อำเภอชนะสงคราม (ในพระนคร) กรุงเทพมหานคร และให้จำเลยชดใช้ค่าเสียหายจำนวน 1,800 บาท และค่าเสียหายอีกเดือนละ 400 บาท นับแต่วันฟ้องเป็นต้นไปให้แก่โจทก์จนกว่าจำเลยและบริวารจะออกไปจากที่ดินจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ตามฎีกาของจำเลยมีปัญหาที่ต้องวินิจฉัยเฉพาะในปัญหาข้อกฎหมายเพียงข้อเดียวว่าการที่ศาลไม่อนุญาตให้จำเลยระบุพยานเพิ่มเติมภายหลังจากที่โจทก์สืบพยานเสร็จและจำเลยได้สืบพยานของจำเลยไปสามปากแล้วนั้นชอบด้วยกฎหมายหรือไม่ เห็นว่า การที่จำเลยยื่นคำร้องขอระบุพยานเพิ่มเติมในระยะเวลาดังกล่าวจำเลยจะต้องแสดงถึงเหตุอันสมควรให้ฟังได้ว่าจำเลยไม่สามารถทราบได้ว่าต้องนำพยานหลักฐานบางอย่างมาสืบเพื่อประโยชน์ของตนหรือไม่ทราบว่าพยานหลักฐานได้มีอยู่หรือมีเหตุอันสมควรอื่นใดไว้ในคำร้องตามนัย แห่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 88 วรรคสี่ แต่ตามคำร้องขอระบุพยานเพิ่มเติมของจำเลยระบุเพียงว่า จำเลยเพิ่งได้พบกับพยานเท่านั้น ยังไม่อาจถือได้ว่าจำเลยได้แสดงเหตุอันสมควรที่จำเลยไม่สามารถทราบได้ว่าต้องนำพยานที่จำเลยขออ้างเพิ่มเติมนั้นมาสืบ หรือไม่ทราบว่าพยานนั้นได้มีอยู่ หรือมีเหตุอันสมควรอื่นใด กรณีจึงไม่มีเหตุอันสมควรอนุญาตให้จำเลยอ้างพยานเพิ่มเติมได้ ฉะนั้นที่ศาลชั้นต้นมีคำสั่งให้ยกคำร้องของจำเลยดังกล่าว จึงชอบแล้วพิพากษายืน(ไพศาล เจริญวุฒิ-อธิราช มณีภาค-พินิจ เพชรรุ่ง)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องขอให้บังคับจำเลยขนย้ายทรัพย์สินออกไปจากที่ดินโฉนดเลขที่ 1637 ห้ามเกี่ยวข้อง ให้จำเลยชดใช้ค่าเสียหายจำนวน 27,000 บาท และค่าเสียหายอีกเดือนละ4,000 บาท นับถัดจากวันฟ้องเป็นต้นไปจนกว่าจำเลยจะขนย้ายทรัพย์สินออกจากที่ดินดังกล่าวจำเลยให้การต่อสู้คดี ขอให้ยกฟ้องศาลชั้นต้นพิพากษาให้ขับไล่จำเลยกับบริวาร ให้รื้อถอนบ้านเลขที่ 100/1 ตรอกสุเหร่าจักรพงษ์ แขวงชนะสงคราม เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร ออกไปจากที่ดินโฉนดเลขที่ 1637 ตำบลชนะสงคราม อำเภอชนะสงคราม (ในพระนคร) กรุงเทพมหานคร และให้จำเลยชดใช้ค่าเสียหายจำนวน 1,800 บาท และค่าเสียหายอีกเดือนละ 400 บาท นับแต่วันฟ้องเป็นต้นไปให้แก่โจทก์จนกว่าจำเลยและบริวารจะออกไปจากที่ดินจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ตามฎีกาของจำเลยมีปัญหาที่ต้องวินิจฉัยเฉพาะในปัญหาข้อกฎหมายเพียงข้อเดียวว่าการที่ศาลไม่อนุญาตให้จำเลยระบุพยานเพิ่มเติมภายหลังจากที่โจทก์สืบพยานเสร็จและจำเลยได้สืบพยานของจำเลยไปสามปากแล้วนั้นชอบด้วยกฎหมายหรือไม่ เห็นว่า การที่จำเลยยื่นคำร้องขอระบุพยานเพิ่มเติมในระยะเวลาดังกล่าวจำเลยจะต้องแสดงถึงเหตุอันสมควรให้ฟังได้ว่าจำเลยไม่สามารถทราบได้ว่าต้องนำพยานหลักฐานบางอย่างมาสืบเพื่อประโยชน์ของตนหรือไม่ทราบว่าพยานหลักฐานได้มีอยู่หรือมีเหตุอันสมควรอื่นใดไว้ในคำร้องตามนัย แห่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 88 วรรคสี่ แต่ตามคำร้องขอระบุพยานเพิ่มเติมของจำเลยระบุเพียงว่า จำเลยเพิ่งได้พบกับพยานเท่านั้น ยังไม่อาจถือได้ว่าจำเลยได้แสดงเหตุอันสมควรที่จำเลยไม่สามารถทราบได้ว่าต้องนำพยานที่จำเลยขออ้างเพิ่มเติมนั้นมาสืบ หรือไม่ทราบว่าพยานนั้นได้มีอยู่ หรือมีเหตุอันสมควรอื่นใด กรณีจึงไม่มีเหตุอันสมควรอนุญาตให้จำเลยอ้างพยานเพิ่มเติมได้ ฉะนั้นที่ศาลชั้นต้นมีคำสั่งให้ยกคำร้องของจำเลยดังกล่าว จึงชอบแล้วพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3602/2542นายสมมาตย์ กุลยานนท์โจทก์นางเกษร นันทศิลป์จำเลย ป.วิ.พ. ม. 88 วรรคสี่การที่จำเลยจะยื่นคำร้องขออนุญาตระบุพยานเพิ่มเติมภายหลังจากพ้นกำหนดระยะเวลายื่นบัญชีระบุพยานตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 88 วรรคหนึ่งหรือวรรคสองแล้ว จำเลยจะต้องแสดงถึงเหตุอันสมควรให้ฟังได้ว่าจำเลยไม่สามารถทราบได้ว่า ต้องนำพยานหลักฐานบางอย่างมาสืบเพื่อประโยชน์ของตนหรือไม่ทราบว่าพยานหลักฐานบางอย่างได้มีอยู่หรือมีเหตุอันสมควรอื่นใดไว้ในคำร้องตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 88 วรรคสี่ แต่ตามคำร้องขอระบุพยานเพิ่มเติมของจำเลยระบุเพียงว่าจำเลยเพิ่งได้พบกับพยานเท่านั้น ยังไม่อาจถือได้ว่าจำเลยได้แสดงเหตุอันสมควรที่จำเลยไม่สามารถทราบได้ว่าต้องนำพยานที่จำเลยขออ้างเพิ่มเติมนั้นมาสืบ หรือไม่ทราบว่าพยานนั้นได้มีอยู่หรือมีเหตุอันสมควรอื่นใด ที่ศาลชั้นต้นสั่งยกคำร้องดังกล่าวของจำเลยจึงชอบแล้วโจทก์ฟ้องขอให้บังคับจำเลยขนย้ายทรัพย์สินออกไปจากที่ดินโฉนดเลขที่ 1637 ห้ามเกี่ยวข้อง ให้จำเลยชดใช้ค่าเสียหายจำนวน 27,000 บาท และค่าเสียหายอีกเดือนละ4,000 บาท นับถัดจากวันฟ้องเป็นต้นไปจนกว่าจำเลยจะขนย้ายทรัพย์สินออกจากที่ดินดังกล่าวจำเลยให้การต่อสู้คดี ขอให้ยกฟ้องศาลชั้นต้นพิพากษาให้ขับไล่จำเลยกับบริวาร ให้รื้อถอนบ้านเลขที่ 100/1 ตรอกสุเหร่าจักรพงษ์ แขวงชนะสงคราม เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร ออกไปจากที่ดินโฉนดเลขที่ 1637 ตำบลชนะสงคราม อำเภอชนะสงคราม (ในพระนคร) กรุงเทพมหานคร และให้จำเลยชดใช้ค่าเสียหายจำนวน 1,800 บาท และค่าเสียหายอีกเดือนละ 400 บาท นับแต่วันฟ้องเป็นต้นไปให้แก่โจทก์จนกว่าจำเลยและบริวารจะออกไปจากที่ดินจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ตามฎีกาของจำเลยมีปัญหาที่ต้องวินิจฉัยเฉพาะในปัญหาข้อกฎหมายเพียงข้อเดียวว่าการที่ศาลไม่อนุญาตให้จำเลยระบุพยานเพิ่มเติมภายหลังจากที่โจทก์สืบพยานเสร็จและจำเลยได้สืบพยานของจำเลยไปสามปากแล้วนั้นชอบด้วยกฎหมายหรือไม่ เห็นว่า การที่จำเลยยื่นคำร้องขอระบุพยานเพิ่มเติมในระยะเวลาดังกล่าวจำเลยจะต้องแสดงถึงเหตุอันสมควรให้ฟังได้ว่าจำเลยไม่สามารถทราบได้ว่าต้องนำพยานหลักฐานบางอย่างมาสืบเพื่อประโยชน์ของตนหรือไม่ทราบว่าพยานหลักฐานได้มีอยู่หรือมีเหตุอันสมควรอื่นใดไว้ในคำร้องตามนัย แห่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 88 วรรคสี่ แต่ตามคำร้องขอระบุพยานเพิ่มเติมของจำเลยระบุเพียงว่า จำเลยเพิ่งได้พบกับพยานเท่านั้น ยังไม่อาจถือได้ว่าจำเลยได้แสดงเหตุอันสมควรที่จำเลยไม่สามารถทราบได้ว่าต้องนำพยานที่จำเลยขออ้างเพิ่มเติมนั้นมาสืบ หรือไม่ทราบว่าพยานนั้นได้มีอยู่ หรือมีเหตุอันสมควรอื่นใด กรณีจึงไม่มีเหตุอันสมควรอนุญาตให้จำเลยอ้างพยานเพิ่มเติมได้ ฉะนั้นที่ศาลชั้นต้นมีคำสั่งให้ยกคำร้องของจำเลยดังกล่าว จึงชอบแล้วพิพากษายืน(ไพศาล เจริญวุฒิ-อธิราช มณีภาค-พินิจ เพชรรุ่ง)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ