คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3305/2524หลักกฎหมาย: ฟ้องว่าจำเลยมีไม้สักแปรรูปไว้ในความครอบครองโดยไม่ได้รับอนุญาต อันเป็นความผิดตามพระราชบัญญัติป่าไม้ฯ มาตรา 48,73 และมีไม้สักอันยังมิได้แปรรูปไว้ในความครอบครองโดยไม่ได้รับอนุญาต อันเป็นความผิดตามมาตรา 69จำเลยให้การรับสารภาพ. แม้จำเลยกระทำผิดในวันเดียวกันก็เป็นการกระทำผิดสองกรรมสองกระทงความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 91โจทก์ฟ้องว่า เมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2524 เวลากลางวัน จำเลยกับพวกที่หลบหนีได้ร่วมกันแปรรูปไม้สักอันเป็นไม้หวงห้ามโดยไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานตามกฎหมายมีไม้สักแปรรูปและไม้สักท่อนไว้ในครอบครองโดยมิได้รับอนุญาต ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติป่าไม้ พ.ศ. 2484 มาตรา 7, 48, 69, 73, 74, 74 ทวิ, 74 จัตวา ฯลฯ ริบไม้และเครื่องอุปกรณ์ที่ใช้ในการแปรรูปของกลางจำเลยให้การรับสารภาพศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติป่าไม้พ.ศ. 2484 มาตรา 7, 48, 69, 73, 74, 74 ทวิ, 74 จัตวา ฯลฯ ฐานแปรรูปไม้สักโดยไม่ได้รับอนุญาตจำคุก 2 ปี ฐานมีไม้สักแปรรูปโดยไม่ได้รับอนุญาตจำคุก 2 ปี ฐานมีไม้สักท่อนโดยไม่ได้รับอนุญาตจำคุก 2 ปี รวม 3 กระทงจำคุก 6 ปีจำเลยให้การรับสารภาพลดโทษให้กึ่งหนึ่งคงจำคุก 3 ปี ริบของกลางจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ที่จำเลยฎีกาว่าความผิดฐานมีไม้สักแปรรูปโดยไม่ได้รับอนุญาตกับฐานมีไม้สักท่อนโดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นความผิดซึ่งจำเลยได้กระทำคราวเดียวกันหรือต่อเนื่องกันเป็นความผิดกรรมเดียวผิดกฎหมายหลายบทนั้น เห็นว่า โจทก์ฟ้องว่าจำเลยกับพวกที่หลบหนีมีไม้สักแปรรูปไว้ในความครอบครองโดยไม่ได้รับอนุญาต อันเป็นความผิดตามพระราชบัญญัติป่าไม้พ.ศ. 2484 มาตรา 48, 73 กระทงหนึ่ง และมีไม้สักอันยังมิได้แปรรูปซึ่งไม่มีรอยดวงตราค่าภาคหลวงหรือรอยตรารัฐบาลขายและโดยจำเลยพิสูจน์ไม่ได้ว่าได้ไม้นั้นมาโดยชอบด้วยกฎหมาย อันเป็นความผิดตามพระราชบัญญัติป่าไม้พ.ศ. 2484 อีกกระทงหนึ่ง เป็นฟ้องที่บรรยายการกระทำความผิดหลายบทหลายกระทงต่างกรรมกัน แม้โจทก์จะฟ้องว่าจำเลยกระทำผิดในวันเดียวกันก็มิได้หมายความว่าการกระทำผิดหลายกรรมนี้จะเกิดขึ้นในวันเดียวกันไม่ได้การกระทำผิดดังกล่าวจึงมิใช่เป็นเรื่องกรรมเดียวผิดกฎหมายหลายบทดังที่จำเลยฎีกา แต่เป็นการกระทำผิดสองกรรมสองกระทงความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 91 ตามนัยคำพิพากษาฎีกาที่ 1176/2511 ระหว่าง พนักงานอัยการจังหวัดพิจิตร โจทก์ นายทา เรืองรอง จำเลยศาลอุทธรณ์พิพากษาชอบแล้วพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3305/2524พนักงานอัยการจังหวัดพิษณุโลกโจทก์นายสมชาติ หรือแดง กฤษสมัยจำเลย ป.อ. ม. 91 พ.ร.บ.ป่าไม้ พ.ศ.2484 ม. 48, ม. 63, ม. 79ฟ้องว่าจำเลยมีไม้สักแปรรูปไว้ในความครอบครองโดยไม่ได้รับอนุญาต อันเป็นความผิดตามพระราชบัญญัติป่าไม้ฯ มาตรา 48,73 และมีไม้สักอันยังมิได้แปรรูปไว้ในความครอบครองโดยไม่ได้รับอนุญาต อันเป็นความผิดตามมาตรา 69จำเลยให้การรับสารภาพ. แม้จำเลยกระทำผิดในวันเดียวกันก็เป็นการกระทำผิดสองกรรมสองกระทงความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 91โจทก์ฟ้องว่า เมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2524 เวลากลางวัน จำเลยกับพวกที่หลบหนีได้ร่วมกันแปรรูปไม้สักอันเป็นไม้หวงห้ามโดยไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานตามกฎหมายมีไม้สักแปรรูปและไม้สักท่อนไว้ในครอบครองโดยมิได้รับอนุญาต ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติป่าไม้ พ.ศ. 2484 มาตรา 7, 48, 69, 73, 74, 74 ทวิ, 74 จัตวา ฯลฯ ริบไม้และเครื่องอุปกรณ์ที่ใช้ในการแปรรูปของกลางจำเลยให้การรับสารภาพศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติป่าไม้พ.ศ. 2484 มาตรา 7, 48, 69, 73, 74, 74 ทวิ, 74 จัตวา ฯลฯ ฐานแปรรูปไม้สักโดยไม่ได้รับอนุญาตจำคุก 2 ปี ฐานมีไม้สักแปรรูปโดยไม่ได้รับอนุญาตจำคุก 2 ปี ฐานมีไม้สักท่อนโดยไม่ได้รับอนุญาตจำคุก 2 ปี รวม 3 กระทงจำคุก 6 ปีจำเลยให้การรับสารภาพลดโทษให้กึ่งหนึ่งคงจำคุก 3 ปี ริบของกลางจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ที่จำเลยฎีกาว่าความผิดฐานมีไม้สักแปรรูปโดยไม่ได้รับอนุญาตกับฐานมีไม้สักท่อนโดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นความผิดซึ่งจำเลยได้กระทำคราวเดียวกันหรือต่อเนื่องกันเป็นความผิดกรรมเดียวผิดกฎหมายหลายบทนั้น เห็นว่า โจทก์ฟ้องว่าจำเลยกับพวกที่หลบหนีมีไม้สักแปรรูปไว้ในความครอบครองโดยไม่ได้รับอนุญาต อันเป็นความผิดตามพระราชบัญญัติป่าไม้พ.ศ. 2484 มาตรา 48, 73 กระทงหนึ่ง และมีไม้สักอันยังมิได้แปรรูปซึ่งไม่มีรอยดวงตราค่าภาคหลวงหรือรอยตรารัฐบาลขายและโดยจำเลยพิสูจน์ไม่ได้ว่าได้ไม้นั้นมาโดยชอบด้วยกฎหมาย อันเป็นความผิดตามพระราชบัญญัติป่าไม้พ.ศ. 2484 อีกกระทงหนึ่ง เป็นฟ้องที่บรรยายการกระทำความผิดหลายบทหลายกระทงต่างกรรมกัน แม้โจทก์จะฟ้องว่าจำเลยกระทำผิดในวันเดียวกันก็มิได้หมายความว่าการกระทำผิดหลายกรรมนี้จะเกิดขึ้นในวันเดียวกันไม่ได้การกระทำผิดดังกล่าวจึงมิใช่เป็นเรื่องกรรมเดียวผิดกฎหมายหลายบทดังที่จำเลยฎีกา แต่เป็นการกระทำผิดสองกรรมสองกระทงความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 91 ตามนัยคำพิพากษาฎีกาที่ 1176/2511 ระหว่าง พนักงานอัยการจังหวัดพิจิตร โจทก์ นายทา เรืองรอง จำเลยศาลอุทธรณ์พิพากษาชอบแล้วพิพากษายืน(ประมุข สวัสดิ์มงคล-สุนทร วรรณแสง-สุทิน เลิศวิรุฬห์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า เมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2524 เวลากลางวัน จำเลยกับพวกที่หลบหนีได้ร่วมกันแปรรูปไม้สักอันเป็นไม้หวงห้ามโดยไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานตามกฎหมายมีไม้สักแปรรูปและไม้สักท่อนไว้ในครอบครองโดยมิได้รับอนุญาต ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติป่าไม้ พ.ศ. 2484 มาตรา 7, 48, 69, 73, 74, 74 ทวิ, 74 จัตวา ฯลฯ ริบไม้และเครื่องอุปกรณ์ที่ใช้ในการแปรรูปของกลางจำเลยให้การรับสารภาพศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติป่าไม้พ.ศ. 2484 มาตรา 7, 48, 69, 73, 74, 74 ทวิ, 74 จัตวา ฯลฯ ฐานแปรรูปไม้สักโดยไม่ได้รับอนุญาตจำคุก 2 ปี ฐานมีไม้สักแปรรูปโดยไม่ได้รับอนุญาตจำคุก 2 ปี ฐานมีไม้สักท่อนโดยไม่ได้รับอนุญาตจำคุก 2 ปี รวม 3 กระทงจำคุก 6 ปีจำเลยให้การรับสารภาพลดโทษให้กึ่งหนึ่งคงจำคุก 3 ปี ริบของกลางจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ที่จำเลยฎีกาว่าความผิดฐานมีไม้สักแปรรูปโดยไม่ได้รับอนุญาตกับฐานมีไม้สักท่อนโดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นความผิดซึ่งจำเลยได้กระทำคราวเดียวกันหรือต่อเนื่องกันเป็นความผิดกรรมเดียวผิดกฎหมายหลายบทนั้น เห็นว่า โจทก์ฟ้องว่าจำเลยกับพวกที่หลบหนีมีไม้สักแปรรูปไว้ในความครอบครองโดยไม่ได้รับอนุญาต อันเป็นความผิดตามพระราชบัญญัติป่าไม้พ.ศ. 2484 มาตรา 48, 73 กระทงหนึ่ง และมีไม้สักอันยังมิได้แปรรูปซึ่งไม่มีรอยดวงตราค่าภาคหลวงหรือรอยตรารัฐบาลขายและโดยจำเลยพิสูจน์ไม่ได้ว่าได้ไม้นั้นมาโดยชอบด้วยกฎหมาย อันเป็นความผิดตามพระราชบัญญัติป่าไม้พ.ศ. 2484 อีกกระทงหนึ่ง เป็นฟ้องที่บรรยายการกระทำความผิดหลายบทหลายกระทงต่างกรรมกัน แม้โจทก์จะฟ้องว่าจำเลยกระทำผิดในวันเดียวกันก็มิได้หมายความว่าการกระทำผิดหลายกรรมนี้จะเกิดขึ้นในวันเดียวกันไม่ได้การกระทำผิดดังกล่าวจึงมิใช่เป็นเรื่องกรรมเดียวผิดกฎหมายหลายบทดังที่จำเลยฎีกา แต่เป็นการกระทำผิดสองกรรมสองกระทงความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 91 ตามนัยคำพิพากษาฎีกาที่ 1176/2511 ระหว่าง พนักงานอัยการจังหวัดพิจิตร โจทก์ นายทา เรืองรอง จำเลยศาลอุทธรณ์พิพากษาชอบแล้วพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3305/2524พนักงานอัยการจังหวัดพิษณุโลกโจทก์นายสมชาติ หรือแดง กฤษสมัยจำเลย ป.อ. ม. 91 พ.ร.บ.ป่าไม้ พ.ศ.2484 ม. 48, ม. 63, ม. 79ฟ้องว่าจำเลยมีไม้สักแปรรูปไว้ในความครอบครองโดยไม่ได้รับอนุญาต อันเป็นความผิดตามพระราชบัญญัติป่าไม้ฯ มาตรา 48,73 และมีไม้สักอันยังมิได้แปรรูปไว้ในความครอบครองโดยไม่ได้รับอนุญาต อันเป็นความผิดตามมาตรา 69จำเลยให้การรับสารภาพ. แม้จำเลยกระทำผิดในวันเดียวกันก็เป็นการกระทำผิดสองกรรมสองกระทงความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 91โจทก์ฟ้องว่า เมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2524 เวลากลางวัน จำเลยกับพวกที่หลบหนีได้ร่วมกันแปรรูปไม้สักอันเป็นไม้หวงห้ามโดยไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานตามกฎหมายมีไม้สักแปรรูปและไม้สักท่อนไว้ในครอบครองโดยมิได้รับอนุญาต ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติป่าไม้ พ.ศ. 2484 มาตรา 7, 48, 69, 73, 74, 74 ทวิ, 74 จัตวา ฯลฯ ริบไม้และเครื่องอุปกรณ์ที่ใช้ในการแปรรูปของกลางจำเลยให้การรับสารภาพศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติป่าไม้พ.ศ. 2484 มาตรา 7, 48, 69, 73, 74, 74 ทวิ, 74 จัตวา ฯลฯ ฐานแปรรูปไม้สักโดยไม่ได้รับอนุญาตจำคุก 2 ปี ฐานมีไม้สักแปรรูปโดยไม่ได้รับอนุญาตจำคุก 2 ปี ฐานมีไม้สักท่อนโดยไม่ได้รับอนุญาตจำคุก 2 ปี รวม 3 กระทงจำคุก 6 ปีจำเลยให้การรับสารภาพลดโทษให้กึ่งหนึ่งคงจำคุก 3 ปี ริบของกลางจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ที่จำเลยฎีกาว่าความผิดฐานมีไม้สักแปรรูปโดยไม่ได้รับอนุญาตกับฐานมีไม้สักท่อนโดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นความผิดซึ่งจำเลยได้กระทำคราวเดียวกันหรือต่อเนื่องกันเป็นความผิดกรรมเดียวผิดกฎหมายหลายบทนั้น เห็นว่า โจทก์ฟ้องว่าจำเลยกับพวกที่หลบหนีมีไม้สักแปรรูปไว้ในความครอบครองโดยไม่ได้รับอนุญาต อันเป็นความผิดตามพระราชบัญญัติป่าไม้พ.ศ. 2484 มาตรา 48, 73 กระทงหนึ่ง และมีไม้สักอันยังมิได้แปรรูปซึ่งไม่มีรอยดวงตราค่าภาคหลวงหรือรอยตรารัฐบาลขายและโดยจำเลยพิสูจน์ไม่ได้ว่าได้ไม้นั้นมาโดยชอบด้วยกฎหมาย อันเป็นความผิดตามพระราชบัญญัติป่าไม้พ.ศ. 2484 อีกกระทงหนึ่ง เป็นฟ้องที่บรรยายการกระทำความผิดหลายบทหลายกระทงต่างกรรมกัน แม้โจทก์จะฟ้องว่าจำเลยกระทำผิดในวันเดียวกันก็มิได้หมายความว่าการกระทำผิดหลายกรรมนี้จะเกิดขึ้นในวันเดียวกันไม่ได้การกระทำผิดดังกล่าวจึงมิใช่เป็นเรื่องกรรมเดียวผิดกฎหมายหลายบทดังที่จำเลยฎีกา แต่เป็นการกระทำผิดสองกรรมสองกระทงความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 91 ตามนัยคำพิพากษาฎีกาที่ 1176/2511 ระหว่าง พนักงานอัยการจังหวัดพิจิตร โจทก์ นายทา เรืองรอง จำเลยศาลอุทธรณ์พิพากษาชอบแล้วพิพากษายืน(ประมุข สวัสดิ์มงคล-สุนทร วรรณแสง-สุทิน เลิศวิรุฬห์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ