คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1629/2529หลักกฎหมาย: จำเลยได้ทำสัญญาประกันตัวผู้ต้องหาในช่วงเวลาที่เจ้าพนักงานมีอำนาจควบคุมตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา87เมื่อจำเลยไม่นำตัวผู้ต้องหามามอบให้เจ้าพนักงานตามข้อสัญญาจำเลยจึงต้องรับผิดตามสัญญาประกัน.โจทก์ ฟ้อง ว่า จำเลย ได้ ทำ สัญญา ประกัน ตัว นาย หลี ฮุง กุย และนาย ศักดา รงค์บัณฑิต ซึ่ง ถูกจับ ข้อหา พยายาม ลักลอบ นำ สินค้า หนีภาษี ศุลกากร เข้า มา ใน ราชอาณาจักร ไป จาก โจทก์ โดย จำเลย ให้ สัญญาว่า จะ นำ ผู้ต้องหา ทั้ง สอง มา ส่ง ตาม ที่ โจทก์ นัด หาก ผิด สัญญาจำเลย ยอม ให้ โจทก์ ปรับ ตาม ที่ เห็น สมควร โดย คำนวณ ค่าปรับ จากราคา และ ภาษี ของ สินค้า ที่ ผู้ต้องหา ลักลอบ นำ เข้า มา เป็น เกณฑ์ จำเลย ผิด สัญญา ประกัน โดย ไม่ ส่ง ตัว ผู้ต้องหา ทั้ง สอง แก่ โจทก์โจทก์ สั่ง ปรับ จำเลย ตาม สัญญา ประกันตัว นาย หลี ฮุง กุย เป็น เงิน200,000 บาท ตาม สัญญา ประกันตัว นาย ศักดา เป็น เงิน 100,000 บาทจำเลย ทราบ แล้ว ไม่ ชำระ ขอ ให้ บังคับ จำเลย ชำระ เงิน จำนวนดังกล่าว พร้อม ดอกเบี้ย จำเลย ให้การ ว่า เจ้าพนักงาน ศุลกากร ไม่ มี อำนาจ ควบคุม ผู้ต้องหาสัญญา ประกัน ที่ ทำ ไว้ เป็น โมฆะ การ ทำ สัญญา ไม่ ขยาย อำนาจ ควบคุมผู้ต้องหา เมื่อ ครบ อำนาจ ควบคุม สัญญา ประกัน ก็ สิ้น ผล นายประกันไม่ ต้อง รับผิด โจทก์ ไม่ เสียหาย ขอ ให้ ยกฟ้อง ศาลชั้นต้น พิพากษา ให้ จำเลย ชำระเงิน จำนวน 300,000 บาท พร้อมดอกเบี้ย จำเลย อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ พิพากษา ยืน จำเลย ฎีกา ศาลฎีกา วินิจฉัย ปัญหา ข้อกฎหมาย ว่า จำเลย ฎีกา ว่า เจ้าพนักงาน มีอำนาจ ควบคุม ผู้ต้องหา ตาม กำหนด เวลา ที่ บัญญัติ ไว้ ในประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 87 เท่านั้น เมื่อ ระยะ เวลาที่ กฎหมาย อนุญาต ให้ เจ้าพนักงาน ควบคุม สิ้น ไป สัญญา ประกัน จะ ไม่มี ผล ตาม กฎหมาย ไม่ จำต้อง มี การ ประกันตัว ผู้ต้องหา อีก เพราะเจ้าพนักาน ควบคุม ผู้ต้องหา ไม่ ได้ แล้ว บท บังคับ ให้ นายประกัน ส่งตัว ผู้ต้องหา น่า จะ ไม่ มี ต่อไป พิจารณา แล้ว เห็น ว่า ผู้ต้องหาทั้ง สอง ถูก จับ ใน ข้อหา ร่วมกัน พยายาม ลักลอบ นำ สินค้า หลบหนีภาษี ศุลกากร เข้า มา ใน ราชอาณาจักร ตาม พระราชบัญญัติ ศุลกากรเจ้าพนักงาน มี อำนาจ ควบคุม ผู้ต้องหา ทั้ง สอง ตาม กำหนด เวลา ที่ระบุ ไว้ ใน ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 87 ใน ช่วงเวลาที่ เจ้าพนักงาน มี อำนาจ ควบคุม จำเลย ได้ ทำ สัญญา ประกัน ขอ ให้ปล่อย ตัว ผู้ต้องหา ไป เมื่อ จำเลย ไม่ นำ ตัว ผู้ต้องหา มา มอบ ให้เจ้าพนักงาน ตาม ข้อสัญญา จำเลย จึง ต้อง รับผิด ตาม สัญญา ประกัน พิพากษา ยืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1629/2529กรมศุลกากรโจทก์นาย สุวิทย์ เชาวน์เลิศเสรีจำเลย ป.วิ.อ. ม. 87, ม. 106จำเลยได้ทำสัญญาประกันตัวผู้ต้องหาในช่วงเวลาที่เจ้าพนักงานมีอำนาจควบคุมตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา87เมื่อจำเลยไม่นำตัวผู้ต้องหามามอบให้เจ้าพนักงานตามข้อสัญญาจำเลยจึงต้องรับผิดตามสัญญาประกัน.โจทก์ ฟ้อง ว่า จำเลย ได้ ทำ สัญญา ประกัน ตัว นาย หลี ฮุง กุย และนาย ศักดา รงค์บัณฑิต ซึ่ง ถูกจับ ข้อหา พยายาม ลักลอบ นำ สินค้า หนีภาษี ศุลกากร เข้า มา ใน ราชอาณาจักร ไป จาก โจทก์ โดย จำเลย ให้ สัญญาว่า จะ นำ ผู้ต้องหา ทั้ง สอง มา ส่ง ตาม ที่ โจทก์ นัด หาก ผิด สัญญาจำเลย ยอม ให้ โจทก์ ปรับ ตาม ที่ เห็น สมควร โดย คำนวณ ค่าปรับ จากราคา และ ภาษี ของ สินค้า ที่ ผู้ต้องหา ลักลอบ นำ เข้า มา เป็น เกณฑ์ จำเลย ผิด สัญญา ประกัน โดย ไม่ ส่ง ตัว ผู้ต้องหา ทั้ง สอง แก่ โจทก์โจทก์ สั่ง ปรับ จำเลย ตาม สัญญา ประกันตัว นาย หลี ฮุง กุย เป็น เงิน200,000 บาท ตาม สัญญา ประกันตัว นาย ศักดา เป็น เงิน 100,000 บาทจำเลย ทราบ แล้ว ไม่ ชำระ ขอ ให้ บังคับ จำเลย ชำระ เงิน จำนวนดังกล่าว พร้อม ดอกเบี้ย จำเลย ให้การ ว่า เจ้าพนักงาน ศุลกากร ไม่ มี อำนาจ ควบคุม ผู้ต้องหาสัญญา ประกัน ที่ ทำ ไว้ เป็น โมฆะ การ ทำ สัญญา ไม่ ขยาย อำนาจ ควบคุมผู้ต้องหา เมื่อ ครบ อำนาจ ควบคุม สัญญา ประกัน ก็ สิ้น ผล นายประกันไม่ ต้อง รับผิด โจทก์ ไม่ เสียหาย ขอ ให้ ยกฟ้อง ศาลชั้นต้น พิพากษา ให้ จำเลย ชำระเงิน จำนวน 300,000 บาท พร้อมดอกเบี้ย จำเลย อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ พิพากษา ยืน จำเลย ฎีกา ศาลฎีกา วินิจฉัย ปัญหา ข้อกฎหมาย ว่า จำเลย ฎีกา ว่า เจ้าพนักงาน มีอำนาจ ควบคุม ผู้ต้องหา ตาม กำหนด เวลา ที่ บัญญัติ ไว้ ในประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 87 เท่านั้น เมื่อ ระยะ เวลาที่ กฎหมาย อนุญาต ให้ เจ้าพนักงาน ควบคุม สิ้น ไป สัญญา ประกัน จะ ไม่มี ผล ตาม กฎหมาย ไม่ จำต้อง มี การ ประกันตัว ผู้ต้องหา อีก เพราะเจ้าพนักาน ควบคุม ผู้ต้องหา ไม่ ได้ แล้ว บท บังคับ ให้ นายประกัน ส่งตัว ผู้ต้องหา น่า จะ ไม่ มี ต่อไป พิจารณา แล้ว เห็น ว่า ผู้ต้องหาทั้ง สอง ถูก จับ ใน ข้อหา ร่วมกัน พยายาม ลักลอบ นำ สินค้า หลบหนีภาษี ศุลกากร เข้า มา ใน ราชอาณาจักร ตาม พระราชบัญญัติ ศุลกากรเจ้าพนักงาน มี อำนาจ ควบคุม ผู้ต้องหา ทั้ง สอง ตาม กำหนด เวลา ที่ระบุ ไว้ ใน ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 87 ใน ช่วงเวลาที่ เจ้าพนักงาน มี อำนาจ ควบคุม จำเลย ได้ ทำ สัญญา ประกัน ขอ ให้ปล่อย ตัว ผู้ต้องหา ไป เมื่อ จำเลย ไม่ นำ ตัว ผู้ต้องหา มา มอบ ให้เจ้าพนักงาน ตาม ข้อสัญญา จำเลย จึง ต้อง รับผิด ตาม สัญญา ประกัน พิพากษา ยืน(ปลื้ม โชติษฐยางกูร-มาโนช เพียรสนอง-อัมพร ณ ตะกั่วทุ่ง)แหล่งที่มาADMINแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ ฟ้อง ว่า จำเลย ได้ ทำ สัญญา ประกัน ตัว นาย หลี ฮุง กุย และนาย ศักดา รงค์บัณฑิต ซึ่ง ถูกจับ ข้อหา พยายาม ลักลอบ นำ สินค้า หนีภาษี ศุลกากร เข้า มา ใน ราชอาณาจักร ไป จาก โจทก์ โดย จำเลย ให้ สัญญาว่า จะ นำ ผู้ต้องหา ทั้ง สอง มา ส่ง ตาม ที่ โจทก์ นัด หาก ผิด สัญญาจำเลย ยอม ให้ โจทก์ ปรับ ตาม ที่ เห็น สมควร โดย คำนวณ ค่าปรับ จากราคา และ ภาษี ของ สินค้า ที่ ผู้ต้องหา ลักลอบ นำ เข้า มา เป็น เกณฑ์ จำเลย ผิด สัญญา ประกัน โดย ไม่ ส่ง ตัว ผู้ต้องหา ทั้ง สอง แก่ โจทก์โจทก์ สั่ง ปรับ จำเลย ตาม สัญญา ประกันตัว นาย หลี ฮุง กุย เป็น เงิน200,000 บาท ตาม สัญญา ประกันตัว นาย ศักดา เป็น เงิน 100,000 บาทจำเลย ทราบ แล้ว ไม่ ชำระ ขอ ให้ บังคับ จำเลย ชำระ เงิน จำนวนดังกล่าว พร้อม ดอกเบี้ย จำเลย ให้การ ว่า เจ้าพนักงาน ศุลกากร ไม่ มี อำนาจ ควบคุม ผู้ต้องหาสัญญา ประกัน ที่ ทำ ไว้ เป็น โมฆะ การ ทำ สัญญา ไม่ ขยาย อำนาจ ควบคุมผู้ต้องหา เมื่อ ครบ อำนาจ ควบคุม สัญญา ประกัน ก็ สิ้น ผล นายประกันไม่ ต้อง รับผิด โจทก์ ไม่ เสียหาย ขอ ให้ ยกฟ้อง ศาลชั้นต้น พิพากษา ให้ จำเลย ชำระเงิน จำนวน 300,000 บาท พร้อมดอกเบี้ย จำเลย อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ พิพากษา ยืน จำเลย ฎีกา ศาลฎีกา วินิจฉัย ปัญหา ข้อกฎหมาย ว่า จำเลย ฎีกา ว่า เจ้าพนักงาน มีอำนาจ ควบคุม ผู้ต้องหา ตาม กำหนด เวลา ที่ บัญญัติ ไว้ ในประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 87 เท่านั้น เมื่อ ระยะ เวลาที่ กฎหมาย อนุญาต ให้ เจ้าพนักงาน ควบคุม สิ้น ไป สัญญา ประกัน จะ ไม่มี ผล ตาม กฎหมาย ไม่ จำต้อง มี การ ประกันตัว ผู้ต้องหา อีก เพราะเจ้าพนักาน ควบคุม ผู้ต้องหา ไม่ ได้ แล้ว บท บังคับ ให้ นายประกัน ส่งตัว ผู้ต้องหา น่า จะ ไม่ มี ต่อไป พิจารณา แล้ว เห็น ว่า ผู้ต้องหาทั้ง สอง ถูก จับ ใน ข้อหา ร่วมกัน พยายาม ลักลอบ นำ สินค้า หลบหนีภาษี ศุลกากร เข้า มา ใน ราชอาณาจักร ตาม พระราชบัญญัติ ศุลกากรเจ้าพนักงาน มี อำนาจ ควบคุม ผู้ต้องหา ทั้ง สอง ตาม กำหนด เวลา ที่ระบุ ไว้ ใน ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 87 ใน ช่วงเวลาที่ เจ้าพนักงาน มี อำนาจ ควบคุม จำเลย ได้ ทำ สัญญา ประกัน ขอ ให้ปล่อย ตัว ผู้ต้องหา ไป เมื่อ จำเลย ไม่ นำ ตัว ผู้ต้องหา มา มอบ ให้เจ้าพนักงาน ตาม ข้อสัญญา จำเลย จึง ต้อง รับผิด ตาม สัญญา ประกัน พิพากษา ยืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1629/2529กรมศุลกากรโจทก์นาย สุวิทย์ เชาวน์เลิศเสรีจำเลย ป.วิ.อ. ม. 87, ม. 106จำเลยได้ทำสัญญาประกันตัวผู้ต้องหาในช่วงเวลาที่เจ้าพนักงานมีอำนาจควบคุมตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา87เมื่อจำเลยไม่นำตัวผู้ต้องหามามอบให้เจ้าพนักงานตามข้อสัญญาจำเลยจึงต้องรับผิดตามสัญญาประกัน.โจทก์ ฟ้อง ว่า จำเลย ได้ ทำ สัญญา ประกัน ตัว นาย หลี ฮุง กุย และนาย ศักดา รงค์บัณฑิต ซึ่ง ถูกจับ ข้อหา พยายาม ลักลอบ นำ สินค้า หนีภาษี ศุลกากร เข้า มา ใน ราชอาณาจักร ไป จาก โจทก์ โดย จำเลย ให้ สัญญาว่า จะ นำ ผู้ต้องหา ทั้ง สอง มา ส่ง ตาม ที่ โจทก์ นัด หาก ผิด สัญญาจำเลย ยอม ให้ โจทก์ ปรับ ตาม ที่ เห็น สมควร โดย คำนวณ ค่าปรับ จากราคา และ ภาษี ของ สินค้า ที่ ผู้ต้องหา ลักลอบ นำ เข้า มา เป็น เกณฑ์ จำเลย ผิด สัญญา ประกัน โดย ไม่ ส่ง ตัว ผู้ต้องหา ทั้ง สอง แก่ โจทก์โจทก์ สั่ง ปรับ จำเลย ตาม สัญญา ประกันตัว นาย หลี ฮุง กุย เป็น เงิน200,000 บาท ตาม สัญญา ประกันตัว นาย ศักดา เป็น เงิน 100,000 บาทจำเลย ทราบ แล้ว ไม่ ชำระ ขอ ให้ บังคับ จำเลย ชำระ เงิน จำนวนดังกล่าว พร้อม ดอกเบี้ย จำเลย ให้การ ว่า เจ้าพนักงาน ศุลกากร ไม่ มี อำนาจ ควบคุม ผู้ต้องหาสัญญา ประกัน ที่ ทำ ไว้ เป็น โมฆะ การ ทำ สัญญา ไม่ ขยาย อำนาจ ควบคุมผู้ต้องหา เมื่อ ครบ อำนาจ ควบคุม สัญญา ประกัน ก็ สิ้น ผล นายประกันไม่ ต้อง รับผิด โจทก์ ไม่ เสียหาย ขอ ให้ ยกฟ้อง ศาลชั้นต้น พิพากษา ให้ จำเลย ชำระเงิน จำนวน 300,000 บาท พร้อมดอกเบี้ย จำเลย อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ พิพากษา ยืน จำเลย ฎีกา ศาลฎีกา วินิจฉัย ปัญหา ข้อกฎหมาย ว่า จำเลย ฎีกา ว่า เจ้าพนักงาน มีอำนาจ ควบคุม ผู้ต้องหา ตาม กำหนด เวลา ที่ บัญญัติ ไว้ ในประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 87 เท่านั้น เมื่อ ระยะ เวลาที่ กฎหมาย อนุญาต ให้ เจ้าพนักงาน ควบคุม สิ้น ไป สัญญา ประกัน จะ ไม่มี ผล ตาม กฎหมาย ไม่ จำต้อง มี การ ประกันตัว ผู้ต้องหา อีก เพราะเจ้าพนักาน ควบคุม ผู้ต้องหา ไม่ ได้ แล้ว บท บังคับ ให้ นายประกัน ส่งตัว ผู้ต้องหา น่า จะ ไม่ มี ต่อไป พิจารณา แล้ว เห็น ว่า ผู้ต้องหาทั้ง สอง ถูก จับ ใน ข้อหา ร่วมกัน พยายาม ลักลอบ นำ สินค้า หลบหนีภาษี ศุลกากร เข้า มา ใน ราชอาณาจักร ตาม พระราชบัญญัติ ศุลกากรเจ้าพนักงาน มี อำนาจ ควบคุม ผู้ต้องหา ทั้ง สอง ตาม กำหนด เวลา ที่ระบุ ไว้ ใน ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 87 ใน ช่วงเวลาที่ เจ้าพนักงาน มี อำนาจ ควบคุม จำเลย ได้ ทำ สัญญา ประกัน ขอ ให้ปล่อย ตัว ผู้ต้องหา ไป เมื่อ จำเลย ไม่ นำ ตัว ผู้ต้องหา มา มอบ ให้เจ้าพนักงาน ตาม ข้อสัญญา จำเลย จึง ต้อง รับผิด ตาม สัญญา ประกัน พิพากษา ยืน(ปลื้ม โชติษฐยางกูร-มาโนช เพียรสนอง-อัมพร ณ ตะกั่วทุ่ง)แหล่งที่มาADMINแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ