คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 55959หลักกฎหมาย: ความว่า โจทก์อุทธรณ์ ศาลแรงงานกลางสั่งว่า อุทธรณ์โจทก์เป็นอุทธรณ์ข้อเท็จจริงต้องห้าม จึงไม่รับ โจทก์เห็นว่า อุทธรณ์ของโจทก์เรื่องการรับและ ส่งมอบงาน การตรวจนับบัญชีสต็อกไม้ ซึ่งโจทก์ได้กล่าวถึงระเบียบคำสั่ง องค์การอุตสาหกรรมป่าไม้ เรื่องการเดินทางไปรับมอบตำแหน่งใหม่ภายใน 15 วัน ซึ่งเนื้อหาการเช็คบัญชีสต็อกไม้นั้น เป็นสาระสำคัญให้เห็นว่าเหตุของการเกิดไม้ขาดบัญชี เป็นเพราะเหตุใด และอุทธรณ์ที่ว่า ข้อเท็จจริงตามคำสั่ง อ.อ.ป.ที่ 98/2536 เรื่องการลงโทษพนักงาน กรณีไม้แปรรูป สำรวจขาดบัญชีของโรงงานอบไม้และผลิตภัณฑ์ไม้ซึ่งผลของ การสอบสวนให้ลงโทษพนักงานจำเลยถึง 8 คน ไม่ใช่เกิดจากการ กระทำของโจทก์เพียงคนเดียว หนี้ความเสียหายที่เกิดจาก ไม้ขาดบัญชีนั้นไม่สามารถทราบได้แน่ชัดว่าไม้ขาดบัญชีในความ รับผิดของใคร ในการหักค่าเสียหายจำเลยต้องหักค่าเสียหาย จากบุคคลอื่นด้วยไม่ใช่หักหนี้จากโจทก์เพียงผู้เดียว ตามข้อบังคับองค์การอุตสาหกรรมป่าไม้ ฉบับที่ 10 ว่าด้วยกองทุนบำเหน็จผู้ปฏิบัติงานขององค์การอุตสาหกรรมป่าไม้ ข้อ 8 อุทธรณ์ของโจทก์ล้วนเป็นปัญหาข้อกฎหมาย โปรดมีคำสั่ง ให้รับอุทธรณ์ของโจทก์ไว้พิจารณาต่อไป หมายเหตุ ทนายจำเลยได้รับสำเนาคำร้องแล้ว (อันดับ 84) โจทก์ฟ้องและแก้ไขคำฟ้องขอให้บังคับจำเลยจ่ายเงินค่าบำเหน็จจำนวน 869,876.33 บาท พร้อมดอกเบี้ยในอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปี นับแต่วันที่ 4 ตุลาคม 2536 ถึงวันฟ้องเป็นจำนวน 10,873.45 บาท และค่าเสียหายจำนวน 10,000 บาทพร้อมดอกเบี้ยร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีนับแต่วันฟ้องจนกว่าจำเลยจะชำระให้แก่โจทก์เสร็จสิ้น ศาลแรงงานกลางพิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลแรงงานกลางมีคำสั่งไม่รับอุทธรณ์ดังกล่าว (อันดับ 79) โจทก์จึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 82)คำสั่ง พิเคราะห์แล้ว ศาลแรงงานกลางวินิจฉัยว่าโจทก์รับมอบงาน โดยมิได้ตรวจนับไม้ตามระเบียบข้อบังคับการทำงานของจำเลย ไม้จำนวนที่ขาดหายไปจากบัญชีในเอกสารรับมอบงานอยู่ใน ความรับผิดชอบของโจทก์ ทำให้จำเลยได้รับความเสียหาย เป็นเงินจำนวนหนึ่ง และจำเลยมีสิทธิหักเงินค่าเสียหาย จากเงินกองทุนบำเหน็จที่จำเลยจะต้องจ่ายให้โจทก์ได้ทั้งจำนวน ที่โจทก์อุทธรณ์ว่าจำเลยต้องหักเงินค่าเสียหายจากบุคคลอื่นด้วย และความเสียหายนั้นไม่สามารถทราบแน่ชัดว่าไม้ขาดบัญชี ในความรับผิดของใคร เป็นการโต้แย้งว่าโจทก์ไม่ต้องรับผิด ตามจำนวนเงินที่ศาลแรงงานกลางรับฟังมา เป็นอุทธรณ์โต้แย้ง ดุลพินิจการรับฟังพยานหลักฐานของศาลแรงงานกลาง จึงเป็นอุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริงที่ศาลแรงงานกลางมีคำสั่งไม่รับอุทธรณ์โจทก์ นั้นชอบแล้ว ให้ยกคำร้องอุทธรณ์คำสั่ง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 2801/2538นายสมบัติ วงษ์ช่างหล่อโจทก์องค์การอุตสาหกรรมป่าไม้จำเลยนายสมบัติ วงษ์ช่างหล่อ โจทก์ผู้ยื่นคำร้อง พ.ร.บ.จัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ.2522 ม. 54ความว่า โจทก์อุทธรณ์ ศาลแรงงานกลางสั่งว่า อุทธรณ์โจทก์เป็นอุทธรณ์ข้อเท็จจริงต้องห้าม จึงไม่รับ โจทก์เห็นว่า อุทธรณ์ของโจทก์เรื่องการรับและ ส่งมอบงาน การตรวจนับบัญชีสต็อกไม้ ซึ่งโจทก์ได้กล่าวถึงระเบียบคำสั่ง องค์การอุตสาหกรรมป่าไม้ เรื่องการเดินทางไปรับมอบตำแหน่งใหม่ภายใน 15 วัน ซึ่งเนื้อหาการเช็คบัญชีสต็อกไม้นั้น เป็นสาระสำคัญให้เห็นว่าเหตุของการเกิดไม้ขาดบัญชี เป็นเพราะเหตุใด และอุทธรณ์ที่ว่า ข้อเท็จจริงตามคำสั่ง อ.อ.ป.ที่ 98/2536 เรื่องการลงโทษพนักงาน กรณีไม้แปรรูป สำรวจขาดบัญชีของโรงงานอบไม้และผลิตภัณฑ์ไม้ซึ่งผลของ การสอบสวนให้ลงโทษพนักงานจำเลยถึง 8 คน ไม่ใช่เกิดจากการ กระทำของโจทก์เพียงคนเดียว หนี้ความเสียหายที่เกิดจาก ไม้ขาดบัญชีนั้นไม่สามารถทราบได้แน่ชัดว่าไม้ขาดบัญชีในความ รับผิดของใคร ในการหักค่าเสียหายจำเลยต้องหักค่าเสียหาย จากบุคคลอื่นด้วยไม่ใช่หักหนี้จากโจทก์เพียงผู้เดียว ตามข้อบังคับองค์การอุตสาหกรรมป่าไม้ ฉบับที่ 10 ว่าด้วยกองทุนบำเหน็จผู้ปฏิบัติงานขององค์การอุตสาหกรรมป่าไม้ ข้อ 8 อุทธรณ์ของโจทก์ล้วนเป็นปัญหาข้อกฎหมาย โปรดมีคำสั่ง ให้รับอุทธรณ์ของโจทก์ไว้พิจารณาต่อไป หมายเหตุ ทนายจำเลยได้รับสำเนาคำร้องแล้ว (อันดับ 84) โจทก์ฟ้องและแก้ไขคำฟ้องขอให้บังคับจำเลยจ่ายเงินค่าบำเหน็จจำนวน 869,876.33 บาท พร้อมดอกเบี้ยในอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปี นับแต่วันที่ 4 ตุลาคม 2536 ถึงวันฟ้องเป็นจำนวน 10,873.45 บาท และค่าเสียหายจำนวน 10,000 บาทพร้อมดอกเบี้ยร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีนับแต่วันฟ้องจนกว่าจำเลยจะชำระให้แก่โจทก์เสร็จสิ้น ศาลแรงงานกลางพิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลแรงงานกลางมีคำสั่งไม่รับอุทธรณ์ดังกล่าว (อันดับ 79) โจทก์จึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 82)คำสั่ง พิเคราะห์แล้ว ศาลแรงงานกลางวินิจฉัยว่าโจทก์รับมอบงาน โดยมิได้ตรวจนับไม้ตามระเบียบข้อบังคับการทำงานของจำเลย ไม้จำนวนที่ขาดหายไปจากบัญชีในเอกสารรับมอบงานอยู่ใน ความรับผิดชอบของโจทก์ ทำให้จำเลยได้รับความเสียหาย เป็นเงินจำนวนหนึ่ง และจำเลยมีสิทธิหักเงินค่าเสียหาย จากเงินกองทุนบำเหน็จที่จำเลยจะต้องจ่ายให้โจทก์ได้ทั้งจำนวน ที่โจทก์อุทธรณ์ว่าจำเลยต้องหักเงินค่าเสียหายจากบุคคลอื่นด้วย และความเสียหายนั้นไม่สามารถทราบแน่ชัดว่าไม้ขาดบัญชี ในความรับผิดของใคร เป็นการโต้แย้งว่าโจทก์ไม่ต้องรับผิด ตามจำนวนเงินที่ศาลแรงงานกลางรับฟังมา เป็นอุทธรณ์โต้แย้ง ดุลพินิจการรับฟังพยานหลักฐานของศาลแรงงานกลาง จึงเป็นอุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริงที่ศาลแรงงานกลางมีคำสั่งไม่รับอุทธรณ์โจทก์ นั้นชอบแล้ว ให้ยกคำร้องอุทธรณ์คำสั่ง(ธวัชชัย พิทักษ์พล-พรชัย สมรรถเวช-ชลอ บุณยเนตร)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 2801/2538นายสมบัติ วงษ์ช่างหล่อโจทก์องค์การอุตสาหกรรมป่าไม้จำเลยนายสมบัติ วงษ์ช่างหล่อ โจทก์ผู้ยื่นคำร้อง พ.ร.บ.จัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ.2522 ม. 54ความว่า โจทก์อุทธรณ์ ศาลแรงงานกลางสั่งว่า อุทธรณ์โจทก์เป็นอุทธรณ์ข้อเท็จจริงต้องห้าม จึงไม่รับ โจทก์เห็นว่า อุทธรณ์ของโจทก์เรื่องการรับและ ส่งมอบงาน การตรวจนับบัญชีสต็อกไม้ ซึ่งโจทก์ได้กล่าวถึงระเบียบคำสั่ง องค์การอุตสาหกรรมป่าไม้ เรื่องการเดินทางไปรับมอบตำแหน่งใหม่ภายใน 15 วัน ซึ่งเนื้อหาการเช็คบัญชีสต็อกไม้นั้น เป็นสาระสำคัญให้เห็นว่าเหตุของการเกิดไม้ขาดบัญชี เป็นเพราะเหตุใด และอุทธรณ์ที่ว่า ข้อเท็จจริงตามคำสั่ง อ.อ.ป.ที่ 98/2536 เรื่องการลงโทษพนักงาน กรณีไม้แปรรูป สำรวจขาดบัญชีของโรงงานอบไม้และผลิตภัณฑ์ไม้ซึ่งผลของ การสอบสวนให้ลงโทษพนักงานจำเลยถึง 8 คน ไม่ใช่เกิดจากการ กระทำของโจทก์เพียงคนเดียว หนี้ความเสียหายที่เกิดจาก ไม้ขาดบัญชีนั้นไม่สามารถทราบได้แน่ชัดว่าไม้ขาดบัญชีในความ รับผิดของใคร ในการหักค่าเสียหายจำเลยต้องหักค่าเสียหาย จากบุคคลอื่นด้วยไม่ใช่หักหนี้จากโจทก์เพียงผู้เดียว ตามข้อบังคับองค์การอุตสาหกรรมป่าไม้ ฉบับที่ 10 ว่าด้วยกองทุนบำเหน็จผู้ปฏิบัติงานขององค์การอุตสาหกรรมป่าไม้ ข้อ 8 อุทธรณ์ของโจทก์ล้วนเป็นปัญหาข้อกฎหมาย โปรดมีคำสั่ง ให้รับอุทธรณ์ของโจทก์ไว้พิจารณาต่อไป หมายเหตุ ทนายจำเลยได้รับสำเนาคำร้องแล้ว (อันดับ 84) โจทก์ฟ้องและแก้ไขคำฟ้องขอให้บังคับจำเลยจ่ายเงินค่าบำเหน็จจำนวน 869,876.33 บาท พร้อมดอกเบี้ยในอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปี นับแต่วันที่ 4 ตุลาคม 2536 ถึงวันฟ้องเป็นจำนวน 10,873.45 บาท และค่าเสียหายจำนวน 10,000 บาทพร้อมดอกเบี้ยร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีนับแต่วันฟ้องจนกว่าจำเลยจะชำระให้แก่โจทก์เสร็จสิ้น ศาลแรงงานกลางพิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลแรงงานกลางมีคำสั่งไม่รับอุทธรณ์ดังกล่าว (อันดับ 79) โจทก์จึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 82)คำสั่ง พิเคราะห์แล้ว ศาลแรงงานกลางวินิจฉัยว่าโจทก์รับมอบงาน โดยมิได้ตรวจนับไม้ตามระเบียบข้อบังคับการทำงานของจำเลย ไม้จำนวนที่ขาดหายไปจากบัญชีในเอกสารรับมอบงานอยู่ใน ความรับผิดชอบของโจทก์ ทำให้จำเลยได้รับความเสียหาย เป็นเงินจำนวนหนึ่ง และจำเลยมีสิทธิหักเงินค่าเสียหาย จากเงินกองทุนบำเหน็จที่จำเลยจะต้องจ่ายให้โจทก์ได้ทั้งจำนวน ที่โจทก์อุทธรณ์ว่าจำเลยต้องหักเงินค่าเสียหายจากบุคคลอื่นด้วย และความเสียหายนั้นไม่สามารถทราบแน่ชัดว่าไม้ขาดบัญชี ในความรับผิดของใคร เป็นการโต้แย้งว่าโจทก์ไม่ต้องรับผิด ตามจำนวนเงินที่ศาลแรงงานกลางรับฟังมา เป็นอุทธรณ์โต้แย้ง ดุลพินิจการรับฟังพยานหลักฐานของศาลแรงงานกลาง จึงเป็นอุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริงที่ศาลแรงงานกลางมีคำสั่งไม่รับอุทธรณ์โจทก์ นั้นชอบแล้ว ให้ยกคำร้องอุทธรณ์คำสั่ง(ธวัชชัย พิทักษ์พล-พรชัย สมรรถเวช-ชลอ บุณยเนตร)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ