คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1173/2508หลักกฎหมาย: จำเลยข่มขืนกระทำชำเราผู้เสียหายต่อหน้าเด็กหญิงคนหนึ่งในห้องนอนมืด เพียงแต่เหตุเกิดต่อหน้าเด็กหญิงเท่านั้น และโจทก์มิได้ยืนยันโต้แย้งว่าจำเลยได้กระทำโดยประการที่ให้เด็กหญิงได้เห็นการกระทำของจำเลย หรือว่าจำเลยได้กระทำในลักษณะที่เปิดเผยให้บุคคลอื่นสามารถเห็นการกระทำของจำเลยได้ ดังนี้ พฤติการณ์แห่งคดีจึงถือไม่ได้ว่าจำเลยได้กระทำผิดต่อหน้าธารกำนัล หากผู้เสียหายได้แถลงต่อศาลไม่ติดใจเอาความจากจำเลย ขอถอนคำร้องทุกข์ ศาลก็ต้องสั่งจำหน่ายคดีออกจากสารบบความ (ประชุมใหญ่ ครั้งที่ 16/2508)โจทก์ฟ้องว่า จำเลยบังอาจใช้อำนาจด้วยกำลังกายกอดปล้ำข่มขืนกระทำชำเรานางเหี่ยวซึ่งมิใช่ภรรยาขอจำเลยจนสำเร็จความใคร่ถึง ๒ ครั้ง ต่อหน้าเด็กหญิงเกตุ มาระวัง โดยนางเหี่ยวอยู่ในภาวะที่ไม่สามารถขัดขืนได้ ขอให้ลงโทษจำเลยตามมาตรา ๒๗๖,๒๘๑ จำเลยให้การปฏิเสธ ก่อนสืบพยาน ผู้เสียหายได้แถลงต่อศาลว่าไม่ติดใจเอาความจากจำเลย ขอถอนคำร้องทุกข์ และผู้เสียหายว่าจำเลยชำเราผู้เสียหายในห้องนอนซึ่งดับตะเกียงแล้วมืด มีเด็กหญิงเกตุนอนอยู่ข้าง ๆ ผู้เสียหาย แต่เด็กหญิงเกตุจะนอนหลับหรือเปล่าผู้เสียหายไม่ทราบ ศาลชั้นต้นได้สอบถามเด็กหญิงเกตุแล้ว เด็กหญิงเกตุแถลงว่ารู้สึกตื่นเมื่อจำเลยได้ชำเราผู้เสียหายเสร็จแล้ว ศาลชั้นต้นสั่งให้จำหน่ายคดีออกจากสารบบความ ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา ๓๙(๒) โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ข้อที่โจทก์ถือว่าเหตุเกิดต่อหน้าธารกำนัลก็โดยอาศัยพฤติการณ์เพียงเท่าที่โจทก์แถลงต่อศาลว่าเป็นความผิดต่อหน้าธารกำนัลเพราะต่อหน้าเด็กหญิงเกตุตรงกับที่โจทก์บรรยายมาในฟ้องว่าจำเลยกระทำต่อหน้าเด็กหญิงเกตุ โจทก์มิได้อ้างว่ามีพฤติการณ์อื่นใดนอกเหนือไปกว่านี้อีก ศาลฎีกาเห็นว่า เพียงแต่เหตุเกิดต่อหน้าเด็กหญิงเกตุเท่านั้น ยังไม่พอที่จะถือเป็นการกระทำต่อหน้าธารกำนัลเสมอไป โจทก์มิได้ยืนยันโต้แย้งว่าจำเลยได้กระทำโดยประการที่ให้เด็กหญิงเกตุได้เห็นการกระทำของจำเลย หรือว่าจำเลยได้กระทำในลักษณะที่เปิดเผยให้บุคคลอื่นสามารถเห็นการกระทำของจำเลยได้ พฤติการณ์แห่งคดีจึงถือไม่ได้ว่าจำเลยกระทำความผิดต่อหน้าธารกำนัล ไม่มีเหตุที่ศาลจะต้องดำเนินการพิจารณาต่อไป พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1173/2508อัยการประจำศาลจังหวัดภูเขียวโจทก์นายภูมี หินเมืองเก่าจำเลย ป.อ. ม. 276, ม. 281 ป.วิ.อ. ม. 39 (2), ม. 158จำเลยข่มขืนกระทำชำเราผู้เสียหายต่อหน้าเด็กหญิงคนหนึ่งในห้องนอนมืด เพียงแต่เหตุเกิดต่อหน้าเด็กหญิงเท่านั้น และโจทก์มิได้ยืนยันโต้แย้งว่าจำเลยได้กระทำโดยประการที่ให้เด็กหญิงได้เห็นการกระทำของจำเลย หรือว่าจำเลยได้กระทำในลักษณะที่เปิดเผยให้บุคคลอื่นสามารถเห็นการกระทำของจำเลยได้ ดังนี้ พฤติการณ์แห่งคดีจึงถือไม่ได้ว่าจำเลยได้กระทำผิดต่อหน้าธารกำนัล หากผู้เสียหายได้แถลงต่อศาลไม่ติดใจเอาความจากจำเลย ขอถอนคำร้องทุกข์ ศาลก็ต้องสั่งจำหน่ายคดีออกจากสารบบความ (ประชุมใหญ่ ครั้งที่ 16/2508)โจทก์ฟ้องว่า จำเลยบังอาจใช้อำนาจด้วยกำลังกายกอดปล้ำข่มขืนกระทำชำเรานางเหี่ยวซึ่งมิใช่ภรรยาขอจำเลยจนสำเร็จความใคร่ถึง ๒ ครั้ง ต่อหน้าเด็กหญิงเกตุ มาระวัง โดยนางเหี่ยวอยู่ในภาวะที่ไม่สามารถขัดขืนได้ ขอให้ลงโทษจำเลยตามมาตรา ๒๗๖,๒๘๑ จำเลยให้การปฏิเสธ ก่อนสืบพยาน ผู้เสียหายได้แถลงต่อศาลว่าไม่ติดใจเอาความจากจำเลย ขอถอนคำร้องทุกข์ และผู้เสียหายว่าจำเลยชำเราผู้เสียหายในห้องนอนซึ่งดับตะเกียงแล้วมืด มีเด็กหญิงเกตุนอนอยู่ข้าง ๆ ผู้เสียหาย แต่เด็กหญิงเกตุจะนอนหลับหรือเปล่าผู้เสียหายไม่ทราบ ศาลชั้นต้นได้สอบถามเด็กหญิงเกตุแล้ว เด็กหญิงเกตุแถลงว่ารู้สึกตื่นเมื่อจำเลยได้ชำเราผู้เสียหายเสร็จแล้ว ศาลชั้นต้นสั่งให้จำหน่ายคดีออกจากสารบบความ ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา ๓๙(๒) โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ข้อที่โจทก์ถือว่าเหตุเกิดต่อหน้าธารกำนัลก็โดยอาศัยพฤติการณ์เพียงเท่าที่โจทก์แถลงต่อศาลว่าเป็นความผิดต่อหน้าธารกำนัลเพราะต่อหน้าเด็กหญิงเกตุตรงกับที่โจทก์บรรยายมาในฟ้องว่าจำเลยกระทำต่อหน้าเด็กหญิงเกตุ โจทก์มิได้อ้างว่ามีพฤติการณ์อื่นใดนอกเหนือไปกว่านี้อีก ศาลฎีกาเห็นว่า เพียงแต่เหตุเกิดต่อหน้าเด็กหญิงเกตุเท่านั้น ยังไม่พอที่จะถือเป็นการกระทำต่อหน้าธารกำนัลเสมอไป โจทก์มิได้ยืนยันโต้แย้งว่าจำเลยได้กระทำโดยประการที่ให้เด็กหญิงเกตุได้เห็นการกระทำของจำเลย หรือว่าจำเลยได้กระทำในลักษณะที่เปิดเผยให้บุคคลอื่นสามารถเห็นการกระทำของจำเลยได้ พฤติการณ์แห่งคดีจึงถือไม่ได้ว่าจำเลยกระทำความผิดต่อหน้าธารกำนัล ไม่มีเหตุที่ศาลจะต้องดำเนินการพิจารณาต่อไป พิพากษายืน(จิตติ ติงศภัทิย์-มณี ชุติวงศ์-เพรียง โรจนรัส)ศาลจังหวัดภูเขียว - นายจำรัส ทัพแสงศาลอุทธรณ์ - นายไฉน บุญยกแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยบังอาจใช้อำนาจด้วยกำลังกายกอดปล้ำข่มขืนกระทำชำเรานางเหี่ยวซึ่งมิใช่ภรรยาขอจำเลยจนสำเร็จความใคร่ถึง ๒ ครั้ง ต่อหน้าเด็กหญิงเกตุ มาระวัง โดยนางเหี่ยวอยู่ในภาวะที่ไม่สามารถขัดขืนได้ ขอให้ลงโทษจำเลยตามมาตรา ๒๗๖,๒๘๑ จำเลยให้การปฏิเสธ ก่อนสืบพยาน ผู้เสียหายได้แถลงต่อศาลว่าไม่ติดใจเอาความจากจำเลย ขอถอนคำร้องทุกข์ และผู้เสียหายว่าจำเลยชำเราผู้เสียหายในห้องนอนซึ่งดับตะเกียงแล้วมืด มีเด็กหญิงเกตุนอนอยู่ข้าง ๆ ผู้เสียหาย แต่เด็กหญิงเกตุจะนอนหลับหรือเปล่าผู้เสียหายไม่ทราบ ศาลชั้นต้นได้สอบถามเด็กหญิงเกตุแล้ว เด็กหญิงเกตุแถลงว่ารู้สึกตื่นเมื่อจำเลยได้ชำเราผู้เสียหายเสร็จแล้ว ศาลชั้นต้นสั่งให้จำหน่ายคดีออกจากสารบบความ ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา ๓๙(๒) โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ข้อที่โจทก์ถือว่าเหตุเกิดต่อหน้าธารกำนัลก็โดยอาศัยพฤติการณ์เพียงเท่าที่โจทก์แถลงต่อศาลว่าเป็นความผิดต่อหน้าธารกำนัลเพราะต่อหน้าเด็กหญิงเกตุตรงกับที่โจทก์บรรยายมาในฟ้องว่าจำเลยกระทำต่อหน้าเด็กหญิงเกตุ โจทก์มิได้อ้างว่ามีพฤติการณ์อื่นใดนอกเหนือไปกว่านี้อีก ศาลฎีกาเห็นว่า เพียงแต่เหตุเกิดต่อหน้าเด็กหญิงเกตุเท่านั้น ยังไม่พอที่จะถือเป็นการกระทำต่อหน้าธารกำนัลเสมอไป โจทก์มิได้ยืนยันโต้แย้งว่าจำเลยได้กระทำโดยประการที่ให้เด็กหญิงเกตุได้เห็นการกระทำของจำเลย หรือว่าจำเลยได้กระทำในลักษณะที่เปิดเผยให้บุคคลอื่นสามารถเห็นการกระทำของจำเลยได้ พฤติการณ์แห่งคดีจึงถือไม่ได้ว่าจำเลยกระทำความผิดต่อหน้าธารกำนัล ไม่มีเหตุที่ศาลจะต้องดำเนินการพิจารณาต่อไป พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1173/2508อัยการประจำศาลจังหวัดภูเขียวโจทก์นายภูมี หินเมืองเก่าจำเลย ป.อ. ม. 276, ม. 281 ป.วิ.อ. ม. 39 (2), ม. 158จำเลยข่มขืนกระทำชำเราผู้เสียหายต่อหน้าเด็กหญิงคนหนึ่งในห้องนอนมืด เพียงแต่เหตุเกิดต่อหน้าเด็กหญิงเท่านั้น และโจทก์มิได้ยืนยันโต้แย้งว่าจำเลยได้กระทำโดยประการที่ให้เด็กหญิงได้เห็นการกระทำของจำเลย หรือว่าจำเลยได้กระทำในลักษณะที่เปิดเผยให้บุคคลอื่นสามารถเห็นการกระทำของจำเลยได้ ดังนี้ พฤติการณ์แห่งคดีจึงถือไม่ได้ว่าจำเลยได้กระทำผิดต่อหน้าธารกำนัล หากผู้เสียหายได้แถลงต่อศาลไม่ติดใจเอาความจากจำเลย ขอถอนคำร้องทุกข์ ศาลก็ต้องสั่งจำหน่ายคดีออกจากสารบบความ (ประชุมใหญ่ ครั้งที่ 16/2508)โจทก์ฟ้องว่า จำเลยบังอาจใช้อำนาจด้วยกำลังกายกอดปล้ำข่มขืนกระทำชำเรานางเหี่ยวซึ่งมิใช่ภรรยาขอจำเลยจนสำเร็จความใคร่ถึง ๒ ครั้ง ต่อหน้าเด็กหญิงเกตุ มาระวัง โดยนางเหี่ยวอยู่ในภาวะที่ไม่สามารถขัดขืนได้ ขอให้ลงโทษจำเลยตามมาตรา ๒๗๖,๒๘๑ จำเลยให้การปฏิเสธ ก่อนสืบพยาน ผู้เสียหายได้แถลงต่อศาลว่าไม่ติดใจเอาความจากจำเลย ขอถอนคำร้องทุกข์ และผู้เสียหายว่าจำเลยชำเราผู้เสียหายในห้องนอนซึ่งดับตะเกียงแล้วมืด มีเด็กหญิงเกตุนอนอยู่ข้าง ๆ ผู้เสียหาย แต่เด็กหญิงเกตุจะนอนหลับหรือเปล่าผู้เสียหายไม่ทราบ ศาลชั้นต้นได้สอบถามเด็กหญิงเกตุแล้ว เด็กหญิงเกตุแถลงว่ารู้สึกตื่นเมื่อจำเลยได้ชำเราผู้เสียหายเสร็จแล้ว ศาลชั้นต้นสั่งให้จำหน่ายคดีออกจากสารบบความ ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา ๓๙(๒) โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ข้อที่โจทก์ถือว่าเหตุเกิดต่อหน้าธารกำนัลก็โดยอาศัยพฤติการณ์เพียงเท่าที่โจทก์แถลงต่อศาลว่าเป็นความผิดต่อหน้าธารกำนัลเพราะต่อหน้าเด็กหญิงเกตุตรงกับที่โจทก์บรรยายมาในฟ้องว่าจำเลยกระทำต่อหน้าเด็กหญิงเกตุ โจทก์มิได้อ้างว่ามีพฤติการณ์อื่นใดนอกเหนือไปกว่านี้อีก ศาลฎีกาเห็นว่า เพียงแต่เหตุเกิดต่อหน้าเด็กหญิงเกตุเท่านั้น ยังไม่พอที่จะถือเป็นการกระทำต่อหน้าธารกำนัลเสมอไป โจทก์มิได้ยืนยันโต้แย้งว่าจำเลยได้กระทำโดยประการที่ให้เด็กหญิงเกตุได้เห็นการกระทำของจำเลย หรือว่าจำเลยได้กระทำในลักษณะที่เปิดเผยให้บุคคลอื่นสามารถเห็นการกระทำของจำเลยได้ พฤติการณ์แห่งคดีจึงถือไม่ได้ว่าจำเลยกระทำความผิดต่อหน้าธารกำนัล ไม่มีเหตุที่ศาลจะต้องดำเนินการพิจารณาต่อไป พิพากษายืน(จิตติ ติงศภัทิย์-มณี ชุติวงศ์-เพรียง โรจนรัส)ศาลจังหวัดภูเขียว - นายจำรัส ทัพแสงศาลอุทธรณ์ - นายไฉน บุญยกแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ