คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3308/2524หลักกฎหมาย: โจทก์เป็นลูกจ้างทดลองงานของจำเลย มีข้อตกลงกำหนดให้โจทก์ทดลองปฏิบัติงานเป็นระยะเวลา 180 วัน หากผลงานเป็นที่พอใจโจทก์จะได้รับการบรรจุเป็นพนักงานประจำ สัญญานี้ไม่ใช่เป็นการจ้างที่ไม่มีกำหนดระยะเวลาตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 582 เมื่อสัญญามีข้อตกลงให้สิทธิจำเลยที่จะขอเลิกสัญญาโดยบอกล่าวล่วงหน้า 1 วัน จึงเป็นข้อตกลงที่มีผลบังคับได้โจทก์ฟ้องว่า จำเลยจ้างโจทก์เป็นลูกจ้างทดลองงาน ระหว่างทดลองงานจำเลยเลิกจ้างโจทก์โดยไม่บอกกล่าวล่วงหน้า ขอให้จำเลยจ่ายสินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้า จำเลยให้การว่า โจทก์จำเลยมีข้อตกลงตามสัญญาจ้างทดลองงานว่าจำเลยมีสิทธิขอเลิกจ้างได้โดยแจ้งให้ทราบล่วงหน้า ๑ วัน จำเลยได้บอกกล่าวแก่โจทก์ตามสัญญาแล้วขอให้ยกฟ้อง ศาลแรงงานกลางพิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ต่อศาลฎีกา ศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยว่า ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาตรา ๕๘๒ ใช้บังคับเฉพาะกรณีการจ้างที่มิได้กำหนดระยะเวลา หากนายจ้างเลิกจ้างก็ต้องบอกกล่าวล่วงหน้าเมื่อถึงกำหนดจ่ายสินจ้างคราวใดคราวหนึ่งเพื่อให้เป็นผลเลิกสัญญาเมื่อถึงกำหนดจ่ายสินจ้างคราวถัดไปเมื่อข้อเท็จจริงได้ความว่าโจทก์เป็นเพียงลูกจ้างทดลองงานของจำเลยซึ่งมีข้อตกลงกำหนดให้โจทก์ทดลองปฏิบัติงานเป็นระยะเวลา ๑๘๐ วัน หากผลงานเป็นที่พอใจโจทก์จึงจะได้รับการบรรจุเป็นพนักงานประจำของจำเลยต่อไป สัญญาที่จำเลยจ้างโจทก์เป็นลูกจ้างทดลองงานนี้ไม่ใช่เป็นการจ้างที่ไม่มีกำหนดระยะเวลาตามมาตรา ๕๘๒ เมื่อสัญญามีข้อตกลงให้สิทธิจำเลยที่จะขอเลิกสัญญาโดยบอกกล่าวล่วงหน้า ๑ วัน ข้อตกลงดังกล่าวย่อมมีผลบังคับได้หาเป็นโมฆะไม่ จำเลยได้บอกกล่าวล่วงหน้าตามสัญญาและได้จ่ายสินจ้างล่วงหน้า ๑ วันให้แก่โจทก์แล้วจึงเป็นผลให้สัญญาเลิกกัน จำเลยไม่ต้องจ่ายสินจ้างแก่โจทก์เนื่องจากเลิกจ้างโดยมิได้บอกกล่าวล่วงหน้าตามมาตรา ๕๘๒ พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3308/2524นางสาวพัฒขจร การะหัตถ์ กับพวกโจทก์บริษัทอุตสาหกรรมไทยเมททัล จำกัดจำเลย ป.พ.พ. ม. 582 พ.ร.บ.แรงงานสัมพันธ์ พ.ศ.2518 ม. 10โจทก์เป็นลูกจ้างทดลองงานของจำเลย มีข้อตกลงกำหนดให้โจทก์ทดลองปฏิบัติงานเป็นระยะเวลา 180 วัน หากผลงานเป็นที่พอใจโจทก์จะได้รับการบรรจุเป็นพนักงานประจำ สัญญานี้ไม่ใช่เป็นการจ้างที่ไม่มีกำหนดระยะเวลาตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 582 เมื่อสัญญามีข้อตกลงให้สิทธิจำเลยที่จะขอเลิกสัญญาโดยบอกล่าวล่วงหน้า 1 วัน จึงเป็นข้อตกลงที่มีผลบังคับได้โจทก์ฟ้องว่า จำเลยจ้างโจทก์เป็นลูกจ้างทดลองงาน ระหว่างทดลองงานจำเลยเลิกจ้างโจทก์โดยไม่บอกกล่าวล่วงหน้า ขอให้จำเลยจ่ายสินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้า จำเลยให้การว่า โจทก์จำเลยมีข้อตกลงตามสัญญาจ้างทดลองงานว่าจำเลยมีสิทธิขอเลิกจ้างได้โดยแจ้งให้ทราบล่วงหน้า ๑ วัน จำเลยได้บอกกล่าวแก่โจทก์ตามสัญญาแล้วขอให้ยกฟ้อง ศาลแรงงานกลางพิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ต่อศาลฎีกา ศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยว่า ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาตรา ๕๘๒ ใช้บังคับเฉพาะกรณีการจ้างที่มิได้กำหนดระยะเวลา หากนายจ้างเลิกจ้างก็ต้องบอกกล่าวล่วงหน้าเมื่อถึงกำหนดจ่ายสินจ้างคราวใดคราวหนึ่งเพื่อให้เป็นผลเลิกสัญญาเมื่อถึงกำหนดจ่ายสินจ้างคราวถัดไปเมื่อข้อเท็จจริงได้ความว่าโจทก์เป็นเพียงลูกจ้างทดลองงานของจำเลยซึ่งมีข้อตกลงกำหนดให้โจทก์ทดลองปฏิบัติงานเป็นระยะเวลา ๑๘๐ วัน หากผลงานเป็นที่พอใจโจทก์จึงจะได้รับการบรรจุเป็นพนักงานประจำของจำเลยต่อไป สัญญาที่จำเลยจ้างโจทก์เป็นลูกจ้างทดลองงานนี้ไม่ใช่เป็นการจ้างที่ไม่มีกำหนดระยะเวลาตามมาตรา ๕๘๒ เมื่อสัญญามีข้อตกลงให้สิทธิจำเลยที่จะขอเลิกสัญญาโดยบอกกล่าวล่วงหน้า ๑ วัน ข้อตกลงดังกล่าวย่อมมีผลบังคับได้หาเป็นโมฆะไม่ จำเลยได้บอกกล่าวล่วงหน้าตามสัญญาและได้จ่ายสินจ้างล่วงหน้า ๑ วันให้แก่โจทก์แล้วจึงเป็นผลให้สัญญาเลิกกัน จำเลยไม่ต้องจ่ายสินจ้างแก่โจทก์เนื่องจากเลิกจ้างโดยมิได้บอกกล่าวล่วงหน้าตามมาตรา ๕๘๒ พิพากษายืน(ดุสิต วราโห-ขจร หะวานนท์-ไพศาล สว่างเนตร)ศาลแรงงานกลาง - นายประพนธ์ พันธุ์วิชาติกุลศาลอุทธรณ์ - แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยจ้างโจทก์เป็นลูกจ้างทดลองงาน ระหว่างทดลองงานจำเลยเลิกจ้างโจทก์โดยไม่บอกกล่าวล่วงหน้า ขอให้จำเลยจ่ายสินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้า จำเลยให้การว่า โจทก์จำเลยมีข้อตกลงตามสัญญาจ้างทดลองงานว่าจำเลยมีสิทธิขอเลิกจ้างได้โดยแจ้งให้ทราบล่วงหน้า ๑ วัน จำเลยได้บอกกล่าวแก่โจทก์ตามสัญญาแล้วขอให้ยกฟ้อง ศาลแรงงานกลางพิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ต่อศาลฎีกา ศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยว่า ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาตรา ๕๘๒ ใช้บังคับเฉพาะกรณีการจ้างที่มิได้กำหนดระยะเวลา หากนายจ้างเลิกจ้างก็ต้องบอกกล่าวล่วงหน้าเมื่อถึงกำหนดจ่ายสินจ้างคราวใดคราวหนึ่งเพื่อให้เป็นผลเลิกสัญญาเมื่อถึงกำหนดจ่ายสินจ้างคราวถัดไปเมื่อข้อเท็จจริงได้ความว่าโจทก์เป็นเพียงลูกจ้างทดลองงานของจำเลยซึ่งมีข้อตกลงกำหนดให้โจทก์ทดลองปฏิบัติงานเป็นระยะเวลา ๑๘๐ วัน หากผลงานเป็นที่พอใจโจทก์จึงจะได้รับการบรรจุเป็นพนักงานประจำของจำเลยต่อไป สัญญาที่จำเลยจ้างโจทก์เป็นลูกจ้างทดลองงานนี้ไม่ใช่เป็นการจ้างที่ไม่มีกำหนดระยะเวลาตามมาตรา ๕๘๒ เมื่อสัญญามีข้อตกลงให้สิทธิจำเลยที่จะขอเลิกสัญญาโดยบอกกล่าวล่วงหน้า ๑ วัน ข้อตกลงดังกล่าวย่อมมีผลบังคับได้หาเป็นโมฆะไม่ จำเลยได้บอกกล่าวล่วงหน้าตามสัญญาและได้จ่ายสินจ้างล่วงหน้า ๑ วันให้แก่โจทก์แล้วจึงเป็นผลให้สัญญาเลิกกัน จำเลยไม่ต้องจ่ายสินจ้างแก่โจทก์เนื่องจากเลิกจ้างโดยมิได้บอกกล่าวล่วงหน้าตามมาตรา ๕๘๒ พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3308/2524นางสาวพัฒขจร การะหัตถ์ กับพวกโจทก์บริษัทอุตสาหกรรมไทยเมททัล จำกัดจำเลย ป.พ.พ. ม. 582 พ.ร.บ.แรงงานสัมพันธ์ พ.ศ.2518 ม. 10โจทก์เป็นลูกจ้างทดลองงานของจำเลย มีข้อตกลงกำหนดให้โจทก์ทดลองปฏิบัติงานเป็นระยะเวลา 180 วัน หากผลงานเป็นที่พอใจโจทก์จะได้รับการบรรจุเป็นพนักงานประจำ สัญญานี้ไม่ใช่เป็นการจ้างที่ไม่มีกำหนดระยะเวลาตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 582 เมื่อสัญญามีข้อตกลงให้สิทธิจำเลยที่จะขอเลิกสัญญาโดยบอกล่าวล่วงหน้า 1 วัน จึงเป็นข้อตกลงที่มีผลบังคับได้โจทก์ฟ้องว่า จำเลยจ้างโจทก์เป็นลูกจ้างทดลองงาน ระหว่างทดลองงานจำเลยเลิกจ้างโจทก์โดยไม่บอกกล่าวล่วงหน้า ขอให้จำเลยจ่ายสินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้า จำเลยให้การว่า โจทก์จำเลยมีข้อตกลงตามสัญญาจ้างทดลองงานว่าจำเลยมีสิทธิขอเลิกจ้างได้โดยแจ้งให้ทราบล่วงหน้า ๑ วัน จำเลยได้บอกกล่าวแก่โจทก์ตามสัญญาแล้วขอให้ยกฟ้อง ศาลแรงงานกลางพิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ต่อศาลฎีกา ศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยว่า ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาตรา ๕๘๒ ใช้บังคับเฉพาะกรณีการจ้างที่มิได้กำหนดระยะเวลา หากนายจ้างเลิกจ้างก็ต้องบอกกล่าวล่วงหน้าเมื่อถึงกำหนดจ่ายสินจ้างคราวใดคราวหนึ่งเพื่อให้เป็นผลเลิกสัญญาเมื่อถึงกำหนดจ่ายสินจ้างคราวถัดไปเมื่อข้อเท็จจริงได้ความว่าโจทก์เป็นเพียงลูกจ้างทดลองงานของจำเลยซึ่งมีข้อตกลงกำหนดให้โจทก์ทดลองปฏิบัติงานเป็นระยะเวลา ๑๘๐ วัน หากผลงานเป็นที่พอใจโจทก์จึงจะได้รับการบรรจุเป็นพนักงานประจำของจำเลยต่อไป สัญญาที่จำเลยจ้างโจทก์เป็นลูกจ้างทดลองงานนี้ไม่ใช่เป็นการจ้างที่ไม่มีกำหนดระยะเวลาตามมาตรา ๕๘๒ เมื่อสัญญามีข้อตกลงให้สิทธิจำเลยที่จะขอเลิกสัญญาโดยบอกกล่าวล่วงหน้า ๑ วัน ข้อตกลงดังกล่าวย่อมมีผลบังคับได้หาเป็นโมฆะไม่ จำเลยได้บอกกล่าวล่วงหน้าตามสัญญาและได้จ่ายสินจ้างล่วงหน้า ๑ วันให้แก่โจทก์แล้วจึงเป็นผลให้สัญญาเลิกกัน จำเลยไม่ต้องจ่ายสินจ้างแก่โจทก์เนื่องจากเลิกจ้างโดยมิได้บอกกล่าวล่วงหน้าตามมาตรา ๕๘๒ พิพากษายืน(ดุสิต วราโห-ขจร หะวานนท์-ไพศาล สว่างเนตร)ศาลแรงงานกลาง - นายประพนธ์ พันธุ์วิชาติกุลศาลอุทธรณ์ - แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ