คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 821/2499หลักกฎหมาย: การที่จำเลยและผู้ตายต่างมีอาวุธ เกิดโต้เถียงท้าทายและสมัครใจเข้าทำร้ายกัน จำเลยใช้มีดแทงผู้ตายถูกลิ้นปี่ถึงตายดังนี้จำเลยจะอ้างว่าได้กระทำไปเพื่อป้องกันชีวิตหาได้ไม่ การที่จำเลยใช้มีดยาวถึงคืบเศษแทงเขาถูกลิ้นปี่เป็นแผลกว้าง3 ซม.ยาว4ซม. ลึกจดหัวใจล้มลงขาดใจตายในทันทีย่อมแสดงว่าจำเลยมีเจตนาฆ่าเขาให้ถึงแก่ความตายโจทก์ฟ้องว่าจำเลยใช้มีดแทงนายเจริญตายโดยเจตนา จำเลยให้การภาคเสธว่าใช้มีดแทงไปเพื่อป้องกันชีวิตศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามกฎหมายอาญา มาตรา 249, 59 จำคุก 10 ปีจำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาปรึกษาแล้วได้ความว่าจำเลยและนายเจริญผู้ตายต่างเสพสุรามึนเมาและเกิดโต้เถียงกัน นายเจริญถือดาบออกไปนอกโรงประเดี๋ยวจำเลยออกไปแล้วนายเจริญกับจำเลยท้าทาย และสมัครใจเข้าทำร้ายกันแต่จำเลยว่องไวกว่าจึงใช้มีดแทงนายเจริญถูกที่ลิ้นปี่นายเจริญได้ล้มลงถึงแก่ความตาย เมื่อจำเลยสมัครใจทำร้ายกันกับนายเจริญเช่นนี้จำเลยจะยกมาเป็นข้ออ้างว่าได้กระทำไปเพื่อป้องกันชีวิตจำเลยเพื่อให้พ้นความรับผิดหาได้ไม่ การที่จำเลยใช้มีดยาวถึงคืบเศษแทงนายเจริญถูกที่ลิ้นปี่ซึ่งเป็นที่สำคัญเป็นแผลกว้าง 3 ซ.ม. ยาว 4 ซ.ม. ลึกจดหัวใจ และนายเจริญได้ล้มลงขาดใจตายในทันที ย่อมแสดงให้เห็นว่า จำเลยได้เจตนาฆ่านายเจริญให้ถึงแก่ความตายพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 821/2499อัยการจังหวัดนนทบุรีโจทก์นายเอิบ เปลี่ยนแปลงจำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 50, ม. 249การที่จำเลยและผู้ตายต่างมีอาวุธ เกิดโต้เถียงท้าทายและสมัครใจเข้าทำร้ายกัน จำเลยใช้มีดแทงผู้ตายถูกลิ้นปี่ถึงตายดังนี้จำเลยจะอ้างว่าได้กระทำไปเพื่อป้องกันชีวิตหาได้ไม่ การที่จำเลยใช้มีดยาวถึงคืบเศษแทงเขาถูกลิ้นปี่เป็นแผลกว้าง3 ซม.ยาว4ซม. ลึกจดหัวใจล้มลงขาดใจตายในทันทีย่อมแสดงว่าจำเลยมีเจตนาฆ่าเขาให้ถึงแก่ความตายโจทก์ฟ้องว่าจำเลยใช้มีดแทงนายเจริญตายโดยเจตนา จำเลยให้การภาคเสธว่าใช้มีดแทงไปเพื่อป้องกันชีวิตศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามกฎหมายอาญา มาตรา 249, 59 จำคุก 10 ปีจำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาปรึกษาแล้วได้ความว่าจำเลยและนายเจริญผู้ตายต่างเสพสุรามึนเมาและเกิดโต้เถียงกัน นายเจริญถือดาบออกไปนอกโรงประเดี๋ยวจำเลยออกไปแล้วนายเจริญกับจำเลยท้าทาย และสมัครใจเข้าทำร้ายกันแต่จำเลยว่องไวกว่าจึงใช้มีดแทงนายเจริญถูกที่ลิ้นปี่นายเจริญได้ล้มลงถึงแก่ความตาย เมื่อจำเลยสมัครใจทำร้ายกันกับนายเจริญเช่นนี้จำเลยจะยกมาเป็นข้ออ้างว่าได้กระทำไปเพื่อป้องกันชีวิตจำเลยเพื่อให้พ้นความรับผิดหาได้ไม่ การที่จำเลยใช้มีดยาวถึงคืบเศษแทงนายเจริญถูกที่ลิ้นปี่ซึ่งเป็นที่สำคัญเป็นแผลกว้าง 3 ซ.ม. ยาว 4 ซ.ม. ลึกจดหัวใจ และนายเจริญได้ล้มลงขาดใจตายในทันที ย่อมแสดงให้เห็นว่า จำเลยได้เจตนาฆ่านายเจริญให้ถึงแก่ความตายพิพากษายืน(ทรงนิติกรณ์-เลขวณิชธรรมวิทักษ์-ชวน สิงหลกะ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่าจำเลยใช้มีดแทงนายเจริญตายโดยเจตนา จำเลยให้การภาคเสธว่าใช้มีดแทงไปเพื่อป้องกันชีวิตศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามกฎหมายอาญา มาตรา 249, 59 จำคุก 10 ปีจำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาปรึกษาแล้วได้ความว่าจำเลยและนายเจริญผู้ตายต่างเสพสุรามึนเมาและเกิดโต้เถียงกัน นายเจริญถือดาบออกไปนอกโรงประเดี๋ยวจำเลยออกไปแล้วนายเจริญกับจำเลยท้าทาย และสมัครใจเข้าทำร้ายกันแต่จำเลยว่องไวกว่าจึงใช้มีดแทงนายเจริญถูกที่ลิ้นปี่นายเจริญได้ล้มลงถึงแก่ความตาย เมื่อจำเลยสมัครใจทำร้ายกันกับนายเจริญเช่นนี้จำเลยจะยกมาเป็นข้ออ้างว่าได้กระทำไปเพื่อป้องกันชีวิตจำเลยเพื่อให้พ้นความรับผิดหาได้ไม่ การที่จำเลยใช้มีดยาวถึงคืบเศษแทงนายเจริญถูกที่ลิ้นปี่ซึ่งเป็นที่สำคัญเป็นแผลกว้าง 3 ซ.ม. ยาว 4 ซ.ม. ลึกจดหัวใจ และนายเจริญได้ล้มลงขาดใจตายในทันที ย่อมแสดงให้เห็นว่า จำเลยได้เจตนาฆ่านายเจริญให้ถึงแก่ความตายพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 821/2499อัยการจังหวัดนนทบุรีโจทก์นายเอิบ เปลี่ยนแปลงจำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 50, ม. 249การที่จำเลยและผู้ตายต่างมีอาวุธ เกิดโต้เถียงท้าทายและสมัครใจเข้าทำร้ายกัน จำเลยใช้มีดแทงผู้ตายถูกลิ้นปี่ถึงตายดังนี้จำเลยจะอ้างว่าได้กระทำไปเพื่อป้องกันชีวิตหาได้ไม่ การที่จำเลยใช้มีดยาวถึงคืบเศษแทงเขาถูกลิ้นปี่เป็นแผลกว้าง3 ซม.ยาว4ซม. ลึกจดหัวใจล้มลงขาดใจตายในทันทีย่อมแสดงว่าจำเลยมีเจตนาฆ่าเขาให้ถึงแก่ความตายโจทก์ฟ้องว่าจำเลยใช้มีดแทงนายเจริญตายโดยเจตนา จำเลยให้การภาคเสธว่าใช้มีดแทงไปเพื่อป้องกันชีวิตศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามกฎหมายอาญา มาตรา 249, 59 จำคุก 10 ปีจำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาปรึกษาแล้วได้ความว่าจำเลยและนายเจริญผู้ตายต่างเสพสุรามึนเมาและเกิดโต้เถียงกัน นายเจริญถือดาบออกไปนอกโรงประเดี๋ยวจำเลยออกไปแล้วนายเจริญกับจำเลยท้าทาย และสมัครใจเข้าทำร้ายกันแต่จำเลยว่องไวกว่าจึงใช้มีดแทงนายเจริญถูกที่ลิ้นปี่นายเจริญได้ล้มลงถึงแก่ความตาย เมื่อจำเลยสมัครใจทำร้ายกันกับนายเจริญเช่นนี้จำเลยจะยกมาเป็นข้ออ้างว่าได้กระทำไปเพื่อป้องกันชีวิตจำเลยเพื่อให้พ้นความรับผิดหาได้ไม่ การที่จำเลยใช้มีดยาวถึงคืบเศษแทงนายเจริญถูกที่ลิ้นปี่ซึ่งเป็นที่สำคัญเป็นแผลกว้าง 3 ซ.ม. ยาว 4 ซ.ม. ลึกจดหัวใจ และนายเจริญได้ล้มลงขาดใจตายในทันที ย่อมแสดงให้เห็นว่า จำเลยได้เจตนาฆ่านายเจริญให้ถึงแก่ความตายพิพากษายืน(ทรงนิติกรณ์-เลขวณิชธรรมวิทักษ์-ชวน สิงหลกะ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ