คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 28/2506หลักกฎหมาย: เมื่อเจ้าหนี้นำยึดนาที่อยู่ในการครอบครองของผู้ร้องถือได้ว่ามีข้อโต้แย้งเกิดขึ้นเกี่ยวกับสิทธิในการที่ผู้ร้องจะครอบครองที่นาพิพาทต่อไปแล้ว การร้องขอให้ปล่อยทรัพย์สินที่ถูกยึด ประเด็นมีอยู่ว่าลูกหนี้ตามคำพิพากษาเป็นเจ้าของทรัพย์สินนั้นหรือไม่ ถ้ามิใช่ ศาลก็ต้องสั่งปล่อย เหตุนี้ ผู้ร้องจึงยื่นคำร้องขอให้ปล่อยนาพิพาทได้ผู้ร้องอ้างว่าได้ครอบครองที่นาที่ถูกยึดโดยเจ้าของเดิมนำมาประกันเงินกู้ ขอให้สั่งปล่อยที่นานั้น แม้เจ้าของเดิมตายมากว่า 1 ปีแล้ว ผู้ร้องก็ยังฟ้องร้องอ้างได้ จะนำอายุความมรดกมาบังคับไม่ได้คดีก่อน ผู้ร้องฟ้องขอให้ห้ามจำเลยเกี่ยวข้องกับที่นาพิพาท แต่คดีนี้ผู้ร้องอ้างว่าที่นาพิพาทมิใช่ทรัพย์ของจำเลย ขอให้ศาลปล่อยนาพิพาทซึ่งถูกยึด ประเด็นและคู่ความต่างกันการร้องขัดทรัพย์คดีนี้จึงไม่เป็นฟ้องซ้ำโจทก์ชนะคดีจำเลยและนำยึดทรัพย์ของจำเลย ผู้ร้องยื่นคำร้องว่าที่นาที่ถูกยึดไม่ใช่ทรัพย์ของลูกหนี้ตามคำพิพากษา แต่เดิมเป็นของนายหนู ผู้ร้องได้ครอบครองมา 10 ปีเศษ โดยนายหนูเอานาประกันเงินกู้ โจทก์นำยึดเป็นเวลาเกิน 1 ปี นับแต่นายหนูตายสิทธิเรียกร้องของโจทก์จึงขาดอายุความ ขอให้สั่งปล่อยทรัพย์โจทก์ให้การว่า นาที่ยึดเป็นของภริยาจำเลยผู้รับมรดกของนายหนูผู้ร้องขัดทรัพย์จะต้องเป็นเจ้าของทรัพย์ ผู้ร้องไม่ใช่เจ้าของร้องขอปล่อยไม่ได้ ผู้ร้องเคยฟ้องห้ามจำเลยกับภริยาไม่ให้เกี่ยวข้องกับทรัพย์รายนี้มาแล้ว ศาลพิพากษาว่า นารายนี้เป็นของนายหนูคดีถึงที่สุดแล้ว คดีนี้จึงเป็นฟ้องซ้ำ นายหนูไม่ใช่ลูกหนี้ของผู้ร้อง เพราะได้ชำระหนี้แล้ว ทั้งคดีนี้ไม่ได้พิพาทกันเรื่องมรดกจะนำอายุความ 1 ปีมาบังคับไม่ได้ ขอให้ยกคำร้องศาลชั้นต้นฟังว่า นาพิพาทเป็นของนายหนู ไม่ใช่ของนายเหวียงจำเลย พิพากษาให้ปล่อยนาพิพาทโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาในประเด็นสำคัญ 5 ประเด็น แต่ศาลสั่งรับเฉพาะประเด็นข้อ 2, 3 และ 4 ซึ่งเป็นข้อกฎหมายศาลฎีกาเห็นว่า ในประเด็นข้อ 2 เมื่อเจ้าหนี้นำยึดนาพิพาท ๆอยู่ในครอบครองของผู้ร้อง จึงถือได้ว่ามีข้อโต้แย้งเกิดขึ้นเกี่ยวกับสิทธิในการที่ผุ้ร้องจะครอบครองนาพิพาทต่อไปแล้วตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 55 การร้องขอให้ปล่อยทรัพย์ที่ถูกยึดตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 288ประเด็นมีอยู่ว่า ลูกหนี้ตามคำพิพากษาเป็นเจ้าของทรัพย์สินนั้นหรือไม่ ถ้าไม่ใช่ ศาลก็ต้องสั่งปล่อย ผู้ร้องจึงยื่นคำร้องขอให้ปล่อยนาที่ถูกยึดได้ในประเด็นข้อ 3 ที่ว่า นายหนูตายมากว่า 1 ปีแล้ว ผู้ร้องซึ่งเป็นเจ้าหนี้นายหนูมีสิทธิมาฟ้องร้องอ้างว่าเป็นเจ้าหนี้นายหนูได้หรือไม่ นั้น คดีนี้ไม่ใช่ฟ้องเรียกมรดก จะนำอายุความมรดกมาบังคับไม่ได้ในประเด็นข้อ 4 ที่โจทก์อ้างว่า คดีมีประเด็นเกี่ยวกับทรัพย์รายเดียวกัน ซึ่งผู้ร้องมาอ้างสิทธิว่าทรัพย์นี้เป็นประกันเงินกู้อีก จึงเป็นฟ้องซ้ำ นั้น ในคดีก่อน ผู้ร้องฟ้องขอให้ห้ามจำเลยเกี่ยวข้องกับนานายหนู ถ้าจำเลยเอานารายนี้ ก็ให้จำเลยชำระเงินที่นายหนูเป็นหนี้โจทก์ ส่วนคดีนี้มีประเด็นคนละอย่างและคู่ความก็ต่างกัน ผู้ร้องเพียงอ้างว่าที่นาที่โจทก์นำยึดนี้มิใช่ทรัพย์ของลูกหนี้ตามคำพิพากษา มิได้พิพาทกันในเรื่องหนี้สิน แต่พิพาทกับเจ้าหนี้ที่นำยึด การร้องขัดทรัพย์จึงไม่เป็นฟ้องซ้ำพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 28/2506นายสุทธ์ ช่องดารากุลโจทก์นายเหวียง จันทร์คง ที่ 1จำเลยนายจ่าง นกแก้ว ที่ 2จำเลยนายจิตต์ สุดจิตต์ ที่ 3จำเลยนายเหลี่ยม โพธิแก้วผู้ร้อง ป.วิ.พ. ม. 55, ม. 148, ม. 288 ป.พ.พ. ม. 1754เมื่อเจ้าหนี้นำยึดนาที่อยู่ในการครอบครองของผู้ร้องถือได้ว่ามีข้อโต้แย้งเกิดขึ้นเกี่ยวกับสิทธิในการที่ผู้ร้องจะครอบครองที่นาพิพาทต่อไปแล้ว การร้องขอให้ปล่อยทรัพย์สินที่ถูกยึด ประเด็นมีอยู่ว่าลูกหนี้ตามคำพิพากษาเป็นเจ้าของทรัพย์สินนั้นหรือไม่ ถ้ามิใช่ ศาลก็ต้องสั่งปล่อย เหตุนี้ ผู้ร้องจึงยื่นคำร้องขอให้ปล่อยนาพิพาทได้ผู้ร้องอ้างว่าได้ครอบครองที่นาที่ถูกยึดโดยเจ้าของเดิมนำมาประกันเงินกู้ ขอให้สั่งปล่อยที่นานั้น แม้เจ้าของเดิมตายมากว่า 1 ปีแล้ว ผู้ร้องก็ยังฟ้องร้องอ้างได้ จะนำอายุความมรดกมาบังคับไม่ได้คดีก่อน ผู้ร้องฟ้องขอให้ห้ามจำเลยเกี่ยวข้องกับที่นาพิพาท แต่คดีนี้ผู้ร้องอ้างว่าที่นาพิพาทมิใช่ทรัพย์ของจำเลย ขอให้ศาลปล่อยนาพิพาทซึ่งถูกยึด ประเด็นและคู่ความต่างกันการร้องขัดทรัพย์คดีนี้จึงไม่เป็นฟ้องซ้ำโจทก์ชนะคดีจำเลยและนำยึดทรัพย์ของจำเลย ผู้ร้องยื่นคำร้องว่าที่นาที่ถูกยึดไม่ใช่ทรัพย์ของลูกหนี้ตามคำพิพากษา แต่เดิมเป็นของนายหนู ผู้ร้องได้ครอบครองมา 10 ปีเศษ โดยนายหนูเอานาประกันเงินกู้ โจทก์นำยึดเป็นเวลาเกิน 1 ปี นับแต่นายหนูตายสิทธิเรียกร้องของโจทก์จึงขาดอายุความ ขอให้สั่งปล่อยทรัพย์โจทก์ให้การว่า นาที่ยึดเป็นของภริยาจำเลยผู้รับมรดกของนายหนูผู้ร้องขัดทรัพย์จะต้องเป็นเจ้าของทรัพย์ ผู้ร้องไม่ใช่เจ้าของร้องขอปล่อยไม่ได้ ผู้ร้องเคยฟ้องห้ามจำเลยกับภริยาไม่ให้เกี่ยวข้องกับทรัพย์รายนี้มาแล้ว ศาลพิพากษาว่า นารายนี้เป็นของนายหนูคดีถึงที่สุดแล้ว คดีนี้จึงเป็นฟ้องซ้ำ นายหนูไม่ใช่ลูกหนี้ของผู้ร้อง เพราะได้ชำระหนี้แล้ว ทั้งคดีนี้ไม่ได้พิพาทกันเรื่องมรดกจะนำอายุความ 1 ปีมาบังคับไม่ได้ ขอให้ยกคำร้องศาลชั้นต้นฟังว่า นาพิพาทเป็นของนายหนู ไม่ใช่ของนายเหวียงจำเลย พิพากษาให้ปล่อยนาพิพาทโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาในประเด็นสำคัญ 5 ประเด็น แต่ศาลสั่งรับเฉพาะประเด็นข้อ 2, 3 และ 4 ซึ่งเป็นข้อกฎหมายศาลฎีกาเห็นว่า ในประเด็นข้อ 2 เมื่อเจ้าหนี้นำยึดนาพิพาท ๆอยู่ในครอบครองของผู้ร้อง จึงถือได้ว่ามีข้อโต้แย้งเกิดขึ้นเกี่ยวกับสิทธิในการที่ผุ้ร้องจะครอบครองนาพิพาทต่อไปแล้วตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 55 การร้องขอให้ปล่อยทรัพย์ที่ถูกยึดตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 288ประเด็นมีอยู่ว่า ลูกหนี้ตามคำพิพากษาเป็นเจ้าของทรัพย์สินนั้นหรือไม่ ถ้าไม่ใช่ ศาลก็ต้องสั่งปล่อย ผู้ร้องจึงยื่นคำร้องขอให้ปล่อยนาที่ถูกยึดได้ในประเด็นข้อ 3 ที่ว่า นายหนูตายมากว่า 1 ปีแล้ว ผู้ร้องซึ่งเป็นเจ้าหนี้นายหนูมีสิทธิมาฟ้องร้องอ้างว่าเป็นเจ้าหนี้นายหนูได้หรือไม่ นั้น คดีนี้ไม่ใช่ฟ้องเรียกมรดก จะนำอายุความมรดกมาบังคับไม่ได้ในประเด็นข้อ 4 ที่โจทก์อ้างว่า คดีมีประเด็นเกี่ยวกับทรัพย์รายเดียวกัน ซึ่งผู้ร้องมาอ้างสิทธิว่าทรัพย์นี้เป็นประกันเงินกู้อีก จึงเป็นฟ้องซ้ำ นั้น ในคดีก่อน ผู้ร้องฟ้องขอให้ห้ามจำเลยเกี่ยวข้องกับนานายหนู ถ้าจำเลยเอานารายนี้ ก็ให้จำเลยชำระเงินที่นายหนูเป็นหนี้โจทก์ ส่วนคดีนี้มีประเด็นคนละอย่างและคู่ความก็ต่างกัน ผู้ร้องเพียงอ้างว่าที่นาที่โจทก์นำยึดนี้มิใช่ทรัพย์ของลูกหนี้ตามคำพิพากษา มิได้พิพาทกันในเรื่องหนี้สิน แต่พิพาทกับเจ้าหนี้ที่นำยึด การร้องขัดทรัพย์จึงไม่เป็นฟ้องซ้ำพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์(สนิท สุมาวงศ์-สุทธิวาทนฤพุฒิ-เจริญ ฤทธิศาสตร์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ชนะคดีจำเลยและนำยึดทรัพย์ของจำเลย ผู้ร้องยื่นคำร้องว่าที่นาที่ถูกยึดไม่ใช่ทรัพย์ของลูกหนี้ตามคำพิพากษา แต่เดิมเป็นของนายหนู ผู้ร้องได้ครอบครองมา 10 ปีเศษ โดยนายหนูเอานาประกันเงินกู้ โจทก์นำยึดเป็นเวลาเกิน 1 ปี นับแต่นายหนูตายสิทธิเรียกร้องของโจทก์จึงขาดอายุความ ขอให้สั่งปล่อยทรัพย์โจทก์ให้การว่า นาที่ยึดเป็นของภริยาจำเลยผู้รับมรดกของนายหนูผู้ร้องขัดทรัพย์จะต้องเป็นเจ้าของทรัพย์ ผู้ร้องไม่ใช่เจ้าของร้องขอปล่อยไม่ได้ ผู้ร้องเคยฟ้องห้ามจำเลยกับภริยาไม่ให้เกี่ยวข้องกับทรัพย์รายนี้มาแล้ว ศาลพิพากษาว่า นารายนี้เป็นของนายหนูคดีถึงที่สุดแล้ว คดีนี้จึงเป็นฟ้องซ้ำ นายหนูไม่ใช่ลูกหนี้ของผู้ร้อง เพราะได้ชำระหนี้แล้ว ทั้งคดีนี้ไม่ได้พิพาทกันเรื่องมรดกจะนำอายุความ 1 ปีมาบังคับไม่ได้ ขอให้ยกคำร้องศาลชั้นต้นฟังว่า นาพิพาทเป็นของนายหนู ไม่ใช่ของนายเหวียงจำเลย พิพากษาให้ปล่อยนาพิพาทโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาในประเด็นสำคัญ 5 ประเด็น แต่ศาลสั่งรับเฉพาะประเด็นข้อ 2, 3 และ 4 ซึ่งเป็นข้อกฎหมายศาลฎีกาเห็นว่า ในประเด็นข้อ 2 เมื่อเจ้าหนี้นำยึดนาพิพาท ๆอยู่ในครอบครองของผู้ร้อง จึงถือได้ว่ามีข้อโต้แย้งเกิดขึ้นเกี่ยวกับสิทธิในการที่ผุ้ร้องจะครอบครองนาพิพาทต่อไปแล้วตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 55 การร้องขอให้ปล่อยทรัพย์ที่ถูกยึดตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 288ประเด็นมีอยู่ว่า ลูกหนี้ตามคำพิพากษาเป็นเจ้าของทรัพย์สินนั้นหรือไม่ ถ้าไม่ใช่ ศาลก็ต้องสั่งปล่อย ผู้ร้องจึงยื่นคำร้องขอให้ปล่อยนาที่ถูกยึดได้ในประเด็นข้อ 3 ที่ว่า นายหนูตายมากว่า 1 ปีแล้ว ผู้ร้องซึ่งเป็นเจ้าหนี้นายหนูมีสิทธิมาฟ้องร้องอ้างว่าเป็นเจ้าหนี้นายหนูได้หรือไม่ นั้น คดีนี้ไม่ใช่ฟ้องเรียกมรดก จะนำอายุความมรดกมาบังคับไม่ได้ในประเด็นข้อ 4 ที่โจทก์อ้างว่า คดีมีประเด็นเกี่ยวกับทรัพย์รายเดียวกัน ซึ่งผู้ร้องมาอ้างสิทธิว่าทรัพย์นี้เป็นประกันเงินกู้อีก จึงเป็นฟ้องซ้ำ นั้น ในคดีก่อน ผู้ร้องฟ้องขอให้ห้ามจำเลยเกี่ยวข้องกับนานายหนู ถ้าจำเลยเอานารายนี้ ก็ให้จำเลยชำระเงินที่นายหนูเป็นหนี้โจทก์ ส่วนคดีนี้มีประเด็นคนละอย่างและคู่ความก็ต่างกัน ผู้ร้องเพียงอ้างว่าที่นาที่โจทก์นำยึดนี้มิใช่ทรัพย์ของลูกหนี้ตามคำพิพากษา มิได้พิพาทกันในเรื่องหนี้สิน แต่พิพาทกับเจ้าหนี้ที่นำยึด การร้องขัดทรัพย์จึงไม่เป็นฟ้องซ้ำพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 28/2506นายสุทธ์ ช่องดารากุลโจทก์นายเหวียง จันทร์คง ที่ 1จำเลยนายจ่าง นกแก้ว ที่ 2จำเลยนายจิตต์ สุดจิตต์ ที่ 3จำเลยนายเหลี่ยม โพธิแก้วผู้ร้อง ป.วิ.พ. ม. 55, ม. 148, ม. 288 ป.พ.พ. ม. 1754เมื่อเจ้าหนี้นำยึดนาที่อยู่ในการครอบครองของผู้ร้องถือได้ว่ามีข้อโต้แย้งเกิดขึ้นเกี่ยวกับสิทธิในการที่ผู้ร้องจะครอบครองที่นาพิพาทต่อไปแล้ว การร้องขอให้ปล่อยทรัพย์สินที่ถูกยึด ประเด็นมีอยู่ว่าลูกหนี้ตามคำพิพากษาเป็นเจ้าของทรัพย์สินนั้นหรือไม่ ถ้ามิใช่ ศาลก็ต้องสั่งปล่อย เหตุนี้ ผู้ร้องจึงยื่นคำร้องขอให้ปล่อยนาพิพาทได้ผู้ร้องอ้างว่าได้ครอบครองที่นาที่ถูกยึดโดยเจ้าของเดิมนำมาประกันเงินกู้ ขอให้สั่งปล่อยที่นานั้น แม้เจ้าของเดิมตายมากว่า 1 ปีแล้ว ผู้ร้องก็ยังฟ้องร้องอ้างได้ จะนำอายุความมรดกมาบังคับไม่ได้คดีก่อน ผู้ร้องฟ้องขอให้ห้ามจำเลยเกี่ยวข้องกับที่นาพิพาท แต่คดีนี้ผู้ร้องอ้างว่าที่นาพิพาทมิใช่ทรัพย์ของจำเลย ขอให้ศาลปล่อยนาพิพาทซึ่งถูกยึด ประเด็นและคู่ความต่างกันการร้องขัดทรัพย์คดีนี้จึงไม่เป็นฟ้องซ้ำโจทก์ชนะคดีจำเลยและนำยึดทรัพย์ของจำเลย ผู้ร้องยื่นคำร้องว่าที่นาที่ถูกยึดไม่ใช่ทรัพย์ของลูกหนี้ตามคำพิพากษา แต่เดิมเป็นของนายหนู ผู้ร้องได้ครอบครองมา 10 ปีเศษ โดยนายหนูเอานาประกันเงินกู้ โจทก์นำยึดเป็นเวลาเกิน 1 ปี นับแต่นายหนูตายสิทธิเรียกร้องของโจทก์จึงขาดอายุความ ขอให้สั่งปล่อยทรัพย์โจทก์ให้การว่า นาที่ยึดเป็นของภริยาจำเลยผู้รับมรดกของนายหนูผู้ร้องขัดทรัพย์จะต้องเป็นเจ้าของทรัพย์ ผู้ร้องไม่ใช่เจ้าของร้องขอปล่อยไม่ได้ ผู้ร้องเคยฟ้องห้ามจำเลยกับภริยาไม่ให้เกี่ยวข้องกับทรัพย์รายนี้มาแล้ว ศาลพิพากษาว่า นารายนี้เป็นของนายหนูคดีถึงที่สุดแล้ว คดีนี้จึงเป็นฟ้องซ้ำ นายหนูไม่ใช่ลูกหนี้ของผู้ร้อง เพราะได้ชำระหนี้แล้ว ทั้งคดีนี้ไม่ได้พิพาทกันเรื่องมรดกจะนำอายุความ 1 ปีมาบังคับไม่ได้ ขอให้ยกคำร้องศาลชั้นต้นฟังว่า นาพิพาทเป็นของนายหนู ไม่ใช่ของนายเหวียงจำเลย พิพากษาให้ปล่อยนาพิพาทโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาในประเด็นสำคัญ 5 ประเด็น แต่ศาลสั่งรับเฉพาะประเด็นข้อ 2, 3 และ 4 ซึ่งเป็นข้อกฎหมายศาลฎีกาเห็นว่า ในประเด็นข้อ 2 เมื่อเจ้าหนี้นำยึดนาพิพาท ๆอยู่ในครอบครองของผู้ร้อง จึงถือได้ว่ามีข้อโต้แย้งเกิดขึ้นเกี่ยวกับสิทธิในการที่ผุ้ร้องจะครอบครองนาพิพาทต่อไปแล้วตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 55 การร้องขอให้ปล่อยทรัพย์ที่ถูกยึดตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 288ประเด็นมีอยู่ว่า ลูกหนี้ตามคำพิพากษาเป็นเจ้าของทรัพย์สินนั้นหรือไม่ ถ้าไม่ใช่ ศาลก็ต้องสั่งปล่อย ผู้ร้องจึงยื่นคำร้องขอให้ปล่อยนาที่ถูกยึดได้ในประเด็นข้อ 3 ที่ว่า นายหนูตายมากว่า 1 ปีแล้ว ผู้ร้องซึ่งเป็นเจ้าหนี้นายหนูมีสิทธิมาฟ้องร้องอ้างว่าเป็นเจ้าหนี้นายหนูได้หรือไม่ นั้น คดีนี้ไม่ใช่ฟ้องเรียกมรดก จะนำอายุความมรดกมาบังคับไม่ได้ในประเด็นข้อ 4 ที่โจทก์อ้างว่า คดีมีประเด็นเกี่ยวกับทรัพย์รายเดียวกัน ซึ่งผู้ร้องมาอ้างสิทธิว่าทรัพย์นี้เป็นประกันเงินกู้อีก จึงเป็นฟ้องซ้ำ นั้น ในคดีก่อน ผู้ร้องฟ้องขอให้ห้ามจำเลยเกี่ยวข้องกับนานายหนู ถ้าจำเลยเอานารายนี้ ก็ให้จำเลยชำระเงินที่นายหนูเป็นหนี้โจทก์ ส่วนคดีนี้มีประเด็นคนละอย่างและคู่ความก็ต่างกัน ผู้ร้องเพียงอ้างว่าที่นาที่โจทก์นำยึดนี้มิใช่ทรัพย์ของลูกหนี้ตามคำพิพากษา มิได้พิพาทกันในเรื่องหนี้สิน แต่พิพาทกับเจ้าหนี้ที่นำยึด การร้องขัดทรัพย์จึงไม่เป็นฟ้องซ้ำพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์(สนิท สุมาวงศ์-สุทธิวาทนฤพุฒิ-เจริญ ฤทธิศาสตร์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ