คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 855/2493หลักกฎหมาย: มีผู้ทำละเมิดให้เสียหายแก่อสังหาริมทรัพย์ในขณะที่เจ้าของทรัพย์ยังเป็นเจ้าของทรัพย์นั้นอยู่แม้ภายหลังได้โอนทรัพย์นั้นให้แก่ผู้อื่นไปแล้ว ก็ยังมีอำนาจฟ้องเรียกค่าเสียหายแก่ผู้ทำละเมิดนั้นได้โจทก์ฟ้องเรียกวค่เสียหายจากจำเลย เพราะเหตุที่จำเลยทำให้สวนผลไม้และท่อระบายน้ำของโจทก์เสียหาย จำเลยปฏิเสธ ในชั้นพิจารณาโจทก์เบิกความรับว่า ก่อนฟ้องคดีนี้ โจทก์ได้โอนที่พิพาทให้แก่คนอื่นไปแล้ว จำเลยจึงยื่นคำร้องขอให้ศาลชี้ขาดเบื้องต้นตาม ป.ม.วิ.แพ่งมาตรา ๒๔ ว่าโจทก์ไม่มีสิทธิฟ้องคดีนี้ เพราะโอนที่ให้ผู้อื่นไปแล้ว ก็ไม่ใช่ผู้เสี่ยหาย ศาลชั้นต้นสั่งยกคำร้อง ศาลอุทธรณ์เห็นว่า ฟ้องของโจทก์มีข้อความชัดเจนว่าการละเมิดที่จำเลยกระทำขึ้นอันเป็นเหตุให้โจทก์ต้องเสียหายนั้น เกิดขึ้นในระห่างที่โจทก์ยังเป็นเจ้าของที่พิพาทอยู่ จึงต้องถือว่าจำเลยกระทำการละเมิดต่อโจทก์โดยตรง โจทก์อยู่ในฐานที่จะฟ้องคดีนี้เรียกค่าเสียหายจากจำเลยได้ตลอดมา การที่โจทก์โอนที่พิพาทไปภายหลังนั้น ไม่ลบล้างอำนาจของโจทก์ที่มีอยู่แล้ว ให้ศูนย์เสียไป จึงพิพากษายืน จำเลยฎีกาต่อมา ศาลฎีกาเห็นว่า คำวินิจฉัยของศาลอุทธรณ์ชอบแล้ว จึงพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 855/2493ร.ต.ท.อุดม ลาภทวีโจทก์นางแช่ม แซ่ซิ้ม ที่ 1 นายบุ้นกิ้ม แซ่ซิ้ม ที่ 2 นายบุ้นแซะ แซ่ซิ้ม ที่ 3น.ส.ถนอม แซ่ซิ้มที่ 4จำเลย ป.วิ.พ. ม. 55 ป.พ.พ. ม. 420, ม. 1336, ม. 1337มีผู้ทำละเมิดให้เสียหายแก่อสังหาริมทรัพย์ในขณะที่เจ้าของทรัพย์ยังเป็นเจ้าของทรัพย์นั้นอยู่แม้ภายหลังได้โอนทรัพย์นั้นให้แก่ผู้อื่นไปแล้ว ก็ยังมีอำนาจฟ้องเรียกค่าเสียหายแก่ผู้ทำละเมิดนั้นได้โจทก์ฟ้องเรียกวค่เสียหายจากจำเลย เพราะเหตุที่จำเลยทำให้สวนผลไม้และท่อระบายน้ำของโจทก์เสียหาย จำเลยปฏิเสธ ในชั้นพิจารณาโจทก์เบิกความรับว่า ก่อนฟ้องคดีนี้ โจทก์ได้โอนที่พิพาทให้แก่คนอื่นไปแล้ว จำเลยจึงยื่นคำร้องขอให้ศาลชี้ขาดเบื้องต้นตาม ป.ม.วิ.แพ่งมาตรา ๒๔ ว่าโจทก์ไม่มีสิทธิฟ้องคดีนี้ เพราะโอนที่ให้ผู้อื่นไปแล้ว ก็ไม่ใช่ผู้เสี่ยหาย ศาลชั้นต้นสั่งยกคำร้อง ศาลอุทธรณ์เห็นว่า ฟ้องของโจทก์มีข้อความชัดเจนว่าการละเมิดที่จำเลยกระทำขึ้นอันเป็นเหตุให้โจทก์ต้องเสียหายนั้น เกิดขึ้นในระห่างที่โจทก์ยังเป็นเจ้าของที่พิพาทอยู่ จึงต้องถือว่าจำเลยกระทำการละเมิดต่อโจทก์โดยตรง โจทก์อยู่ในฐานที่จะฟ้องคดีนี้เรียกค่าเสียหายจากจำเลยได้ตลอดมา การที่โจทก์โอนที่พิพาทไปภายหลังนั้น ไม่ลบล้างอำนาจของโจทก์ที่มีอยู่แล้ว ให้ศูนย์เสียไป จึงพิพากษายืน จำเลยฎีกาต่อมา ศาลฎีกาเห็นว่า คำวินิจฉัยของศาลอุทธรณ์ชอบแล้ว จึงพิพากษายืน(ปรีชาวินิจฉัย-เลขวณิชธรรมวิทักษ์-มนูกิจวิมลอรรถ)ศาลจังหวัดสมุทรปราการ - ศาลอุทธรณ์ - พระดุลยทรรศน์ปฏภาณแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องเรียกวค่เสียหายจากจำเลย เพราะเหตุที่จำเลยทำให้สวนผลไม้และท่อระบายน้ำของโจทก์เสียหาย จำเลยปฏิเสธ ในชั้นพิจารณาโจทก์เบิกความรับว่า ก่อนฟ้องคดีนี้ โจทก์ได้โอนที่พิพาทให้แก่คนอื่นไปแล้ว จำเลยจึงยื่นคำร้องขอให้ศาลชี้ขาดเบื้องต้นตาม ป.ม.วิ.แพ่งมาตรา ๒๔ ว่าโจทก์ไม่มีสิทธิฟ้องคดีนี้ เพราะโอนที่ให้ผู้อื่นไปแล้ว ก็ไม่ใช่ผู้เสี่ยหาย ศาลชั้นต้นสั่งยกคำร้อง ศาลอุทธรณ์เห็นว่า ฟ้องของโจทก์มีข้อความชัดเจนว่าการละเมิดที่จำเลยกระทำขึ้นอันเป็นเหตุให้โจทก์ต้องเสียหายนั้น เกิดขึ้นในระห่างที่โจทก์ยังเป็นเจ้าของที่พิพาทอยู่ จึงต้องถือว่าจำเลยกระทำการละเมิดต่อโจทก์โดยตรง โจทก์อยู่ในฐานที่จะฟ้องคดีนี้เรียกค่าเสียหายจากจำเลยได้ตลอดมา การที่โจทก์โอนที่พิพาทไปภายหลังนั้น ไม่ลบล้างอำนาจของโจทก์ที่มีอยู่แล้ว ให้ศูนย์เสียไป จึงพิพากษายืน จำเลยฎีกาต่อมา ศาลฎีกาเห็นว่า คำวินิจฉัยของศาลอุทธรณ์ชอบแล้ว จึงพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 855/2493ร.ต.ท.อุดม ลาภทวีโจทก์นางแช่ม แซ่ซิ้ม ที่ 1 นายบุ้นกิ้ม แซ่ซิ้ม ที่ 2 นายบุ้นแซะ แซ่ซิ้ม ที่ 3น.ส.ถนอม แซ่ซิ้มที่ 4จำเลย ป.วิ.พ. ม. 55 ป.พ.พ. ม. 420, ม. 1336, ม. 1337มีผู้ทำละเมิดให้เสียหายแก่อสังหาริมทรัพย์ในขณะที่เจ้าของทรัพย์ยังเป็นเจ้าของทรัพย์นั้นอยู่แม้ภายหลังได้โอนทรัพย์นั้นให้แก่ผู้อื่นไปแล้ว ก็ยังมีอำนาจฟ้องเรียกค่าเสียหายแก่ผู้ทำละเมิดนั้นได้โจทก์ฟ้องเรียกวค่เสียหายจากจำเลย เพราะเหตุที่จำเลยทำให้สวนผลไม้และท่อระบายน้ำของโจทก์เสียหาย จำเลยปฏิเสธ ในชั้นพิจารณาโจทก์เบิกความรับว่า ก่อนฟ้องคดีนี้ โจทก์ได้โอนที่พิพาทให้แก่คนอื่นไปแล้ว จำเลยจึงยื่นคำร้องขอให้ศาลชี้ขาดเบื้องต้นตาม ป.ม.วิ.แพ่งมาตรา ๒๔ ว่าโจทก์ไม่มีสิทธิฟ้องคดีนี้ เพราะโอนที่ให้ผู้อื่นไปแล้ว ก็ไม่ใช่ผู้เสี่ยหาย ศาลชั้นต้นสั่งยกคำร้อง ศาลอุทธรณ์เห็นว่า ฟ้องของโจทก์มีข้อความชัดเจนว่าการละเมิดที่จำเลยกระทำขึ้นอันเป็นเหตุให้โจทก์ต้องเสียหายนั้น เกิดขึ้นในระห่างที่โจทก์ยังเป็นเจ้าของที่พิพาทอยู่ จึงต้องถือว่าจำเลยกระทำการละเมิดต่อโจทก์โดยตรง โจทก์อยู่ในฐานที่จะฟ้องคดีนี้เรียกค่าเสียหายจากจำเลยได้ตลอดมา การที่โจทก์โอนที่พิพาทไปภายหลังนั้น ไม่ลบล้างอำนาจของโจทก์ที่มีอยู่แล้ว ให้ศูนย์เสียไป จึงพิพากษายืน จำเลยฎีกาต่อมา ศาลฎีกาเห็นว่า คำวินิจฉัยของศาลอุทธรณ์ชอบแล้ว จึงพิพากษายืน(ปรีชาวินิจฉัย-เลขวณิชธรรมวิทักษ์-มนูกิจวิมลอรรถ)ศาลจังหวัดสมุทรปราการ - ศาลอุทธรณ์ - พระดุลยทรรศน์ปฏภาณแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ