คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2231/2523หลักกฎหมาย: โจทก์ร่วมกับจำเลยพิพาทกันในเรื่องที่ดิน โดยภริยาโจทก์ร่วมฟ้องคดีแพ่งขับไล่จำเลย คดียังอยู่ในระหว่างพิจารณาของศาล การที่จำเลยถอนต้นกล้วยและมันเทศซึ่งจำเลยก็ทราบว่าโจทก์ร่วมได้ปลูกไว้ในที่พิพาททิ้งไปย่อมเห็นได้ว่าทำให้ต้นกล้วยและมันเทศที่ปลูกไว้นั้นเสียหาย จำเลยกระทำโดยพลการ มิได้ใช้สิทธิให้ถูกต้องตามกฎหมาย จึงเป็นความผิดฐานทำให้เสียทรัพย์โจทก์ฟ้องว่า จำเลยได้ร่วมกันทำให้เสียหาย ทำลาย ทำให้เสื่อมค่าทำให้ไร้ประโยชน์ ซึ่งต้นกล้วยต้นมัน อันเป็นพืชผลของกสิกร ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 358, 359, 83จำเลยทั้งสองให้การปฏิเสธผู้เสียหายขอเข้าเป็นโจทก์ร่วม ศาลชั้นต้นอนุญาตศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยทั้งสองมีความผิดตามฟ้อง จำคุกคนละ 6 เดือน ปรับคนละ 2,000 บาท โทษจำคุกให้รอการลงโทษไว้ 2 ปีจำเลยทั้งสองอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้ยกฟ้องโจทก์โจทก์และโจทก์ร่วมฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า มูลเหตุเกิดจากการพิพาทในเรื่องที่ดิน โดยภริยาโจทก์ร่วมอ้างว่าจำเลยที่ 1 เช่าที่ดินของภริยาโจทก์ร่วม และได้ฟ้องเป็นคดีแพ่งขับไล่จำเลยที่ 1 แต่จำเลยที่ 1 ได้ให้การต่อสู้ในคดีแพ่งว่าที่ดินเป็นของจำเลยที่ 1 คดียังอยู่ในระหว่างพิจารณาของศาล แต่ต้นกล้วยและมันเทศเป็นพืชผลที่โจทก์ร่วมเป็นผู้ปลูกไว้ในที่พิพาทดังกล่าวและจำเลยทั้งสองก็ทราบ การที่จำเลยทั้งสองไปถอนต้นกล้วยและมันเทศทิ้งไป ย่อมเห็นได้ว่าทำให้ต้นกล้วยและมันเทศที่ปลูกไว้นั้นเสียหาย จำเลยทั้งสองกระทำโดยพลการ มิได้ใช้สิทธิให้ถูกต้องตามกฎหมาย จึงเป็นความผิดฐานทำให้เสียทรัพย์พิพากษากลับคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ให้บังคับคดีไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2231/2523พนักงานอัยการจังหวัดสุพรรณบุรีโจทก์โจทก์ร่วมโจทก์นายเล็ก กิ่มเพชรโจทก์นายลับ ลุมเพชร กับพวกจำเลย ป.อ. ม. 358, ม. 359 (4)โจทก์ร่วมกับจำเลยพิพาทกันในเรื่องที่ดิน โดยภริยาโจทก์ร่วมฟ้องคดีแพ่งขับไล่จำเลย คดียังอยู่ในระหว่างพิจารณาของศาล การที่จำเลยถอนต้นกล้วยและมันเทศซึ่งจำเลยก็ทราบว่าโจทก์ร่วมได้ปลูกไว้ในที่พิพาททิ้งไปย่อมเห็นได้ว่าทำให้ต้นกล้วยและมันเทศที่ปลูกไว้นั้นเสียหาย จำเลยกระทำโดยพลการ มิได้ใช้สิทธิให้ถูกต้องตามกฎหมาย จึงเป็นความผิดฐานทำให้เสียทรัพย์โจทก์ฟ้องว่า จำเลยได้ร่วมกันทำให้เสียหาย ทำลาย ทำให้เสื่อมค่าทำให้ไร้ประโยชน์ ซึ่งต้นกล้วยต้นมัน อันเป็นพืชผลของกสิกร ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 358, 359, 83จำเลยทั้งสองให้การปฏิเสธผู้เสียหายขอเข้าเป็นโจทก์ร่วม ศาลชั้นต้นอนุญาตศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยทั้งสองมีความผิดตามฟ้อง จำคุกคนละ 6 เดือน ปรับคนละ 2,000 บาท โทษจำคุกให้รอการลงโทษไว้ 2 ปีจำเลยทั้งสองอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้ยกฟ้องโจทก์โจทก์และโจทก์ร่วมฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า มูลเหตุเกิดจากการพิพาทในเรื่องที่ดิน โดยภริยาโจทก์ร่วมอ้างว่าจำเลยที่ 1 เช่าที่ดินของภริยาโจทก์ร่วม และได้ฟ้องเป็นคดีแพ่งขับไล่จำเลยที่ 1 แต่จำเลยที่ 1 ได้ให้การต่อสู้ในคดีแพ่งว่าที่ดินเป็นของจำเลยที่ 1 คดียังอยู่ในระหว่างพิจารณาของศาล แต่ต้นกล้วยและมันเทศเป็นพืชผลที่โจทก์ร่วมเป็นผู้ปลูกไว้ในที่พิพาทดังกล่าวและจำเลยทั้งสองก็ทราบ การที่จำเลยทั้งสองไปถอนต้นกล้วยและมันเทศทิ้งไป ย่อมเห็นได้ว่าทำให้ต้นกล้วยและมันเทศที่ปลูกไว้นั้นเสียหาย จำเลยทั้งสองกระทำโดยพลการ มิได้ใช้สิทธิให้ถูกต้องตามกฎหมาย จึงเป็นความผิดฐานทำให้เสียทรัพย์พิพากษากลับคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ให้บังคับคดีไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น(วิถี ปานะบุตร-อำนัคฆ์ คล้ายสังข์-ไพบูลย์ เพียรรู้จบ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยได้ร่วมกันทำให้เสียหาย ทำลาย ทำให้เสื่อมค่าทำให้ไร้ประโยชน์ ซึ่งต้นกล้วยต้นมัน อันเป็นพืชผลของกสิกร ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 358, 359, 83จำเลยทั้งสองให้การปฏิเสธผู้เสียหายขอเข้าเป็นโจทก์ร่วม ศาลชั้นต้นอนุญาตศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยทั้งสองมีความผิดตามฟ้อง จำคุกคนละ 6 เดือน ปรับคนละ 2,000 บาท โทษจำคุกให้รอการลงโทษไว้ 2 ปีจำเลยทั้งสองอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้ยกฟ้องโจทก์โจทก์และโจทก์ร่วมฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า มูลเหตุเกิดจากการพิพาทในเรื่องที่ดิน โดยภริยาโจทก์ร่วมอ้างว่าจำเลยที่ 1 เช่าที่ดินของภริยาโจทก์ร่วม และได้ฟ้องเป็นคดีแพ่งขับไล่จำเลยที่ 1 แต่จำเลยที่ 1 ได้ให้การต่อสู้ในคดีแพ่งว่าที่ดินเป็นของจำเลยที่ 1 คดียังอยู่ในระหว่างพิจารณาของศาล แต่ต้นกล้วยและมันเทศเป็นพืชผลที่โจทก์ร่วมเป็นผู้ปลูกไว้ในที่พิพาทดังกล่าวและจำเลยทั้งสองก็ทราบ การที่จำเลยทั้งสองไปถอนต้นกล้วยและมันเทศทิ้งไป ย่อมเห็นได้ว่าทำให้ต้นกล้วยและมันเทศที่ปลูกไว้นั้นเสียหาย จำเลยทั้งสองกระทำโดยพลการ มิได้ใช้สิทธิให้ถูกต้องตามกฎหมาย จึงเป็นความผิดฐานทำให้เสียทรัพย์พิพากษากลับคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ให้บังคับคดีไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2231/2523พนักงานอัยการจังหวัดสุพรรณบุรีโจทก์โจทก์ร่วมโจทก์นายเล็ก กิ่มเพชรโจทก์นายลับ ลุมเพชร กับพวกจำเลย ป.อ. ม. 358, ม. 359 (4)โจทก์ร่วมกับจำเลยพิพาทกันในเรื่องที่ดิน โดยภริยาโจทก์ร่วมฟ้องคดีแพ่งขับไล่จำเลย คดียังอยู่ในระหว่างพิจารณาของศาล การที่จำเลยถอนต้นกล้วยและมันเทศซึ่งจำเลยก็ทราบว่าโจทก์ร่วมได้ปลูกไว้ในที่พิพาททิ้งไปย่อมเห็นได้ว่าทำให้ต้นกล้วยและมันเทศที่ปลูกไว้นั้นเสียหาย จำเลยกระทำโดยพลการ มิได้ใช้สิทธิให้ถูกต้องตามกฎหมาย จึงเป็นความผิดฐานทำให้เสียทรัพย์โจทก์ฟ้องว่า จำเลยได้ร่วมกันทำให้เสียหาย ทำลาย ทำให้เสื่อมค่าทำให้ไร้ประโยชน์ ซึ่งต้นกล้วยต้นมัน อันเป็นพืชผลของกสิกร ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 358, 359, 83จำเลยทั้งสองให้การปฏิเสธผู้เสียหายขอเข้าเป็นโจทก์ร่วม ศาลชั้นต้นอนุญาตศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยทั้งสองมีความผิดตามฟ้อง จำคุกคนละ 6 เดือน ปรับคนละ 2,000 บาท โทษจำคุกให้รอการลงโทษไว้ 2 ปีจำเลยทั้งสองอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้ยกฟ้องโจทก์โจทก์และโจทก์ร่วมฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า มูลเหตุเกิดจากการพิพาทในเรื่องที่ดิน โดยภริยาโจทก์ร่วมอ้างว่าจำเลยที่ 1 เช่าที่ดินของภริยาโจทก์ร่วม และได้ฟ้องเป็นคดีแพ่งขับไล่จำเลยที่ 1 แต่จำเลยที่ 1 ได้ให้การต่อสู้ในคดีแพ่งว่าที่ดินเป็นของจำเลยที่ 1 คดียังอยู่ในระหว่างพิจารณาของศาล แต่ต้นกล้วยและมันเทศเป็นพืชผลที่โจทก์ร่วมเป็นผู้ปลูกไว้ในที่พิพาทดังกล่าวและจำเลยทั้งสองก็ทราบ การที่จำเลยทั้งสองไปถอนต้นกล้วยและมันเทศทิ้งไป ย่อมเห็นได้ว่าทำให้ต้นกล้วยและมันเทศที่ปลูกไว้นั้นเสียหาย จำเลยทั้งสองกระทำโดยพลการ มิได้ใช้สิทธิให้ถูกต้องตามกฎหมาย จึงเป็นความผิดฐานทำให้เสียทรัพย์พิพากษากลับคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ให้บังคับคดีไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น(วิถี ปานะบุตร-อำนัคฆ์ คล้ายสังข์-ไพบูลย์ เพียรรู้จบ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ