คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 371/2499หลักกฎหมาย: โจทก์ไม่ได้กล่าวในฟ้องว่าผู้เสียหายได้ร้องทุกข์ให้เจ้าพนักงานเอาคดีขึ้นว่ากล่าว แต่โจทก์กล่าวในฟ้องว่าพนักงานสอบสวนทำการสอบสวนความผิดของจำเลยคดีมีมูลไว้ชั้นหนึ่งแล้วนั้น ถือว่าเป็นฟ้องที่ชอบแล้ว การที่โจทก์ขอเพิ่มเติมฟ้องภายหลังจากโจทก์สืบพยานไปแล้ว 5 ปาก เพื่อเป็นการเพิ่มเติมรายละเอียดซึ่งมิได้กล่าวไว้ในฟ้องให้ชัดแจ้งขึ้นเท่านั้น ตามรูปเรื่องแห่งคดีเห็นได้ว่าจำเลยมิได้หลงข้อต่อสู้ในข้อที่มิได้กล่าวไว้นั้นศาลอนุญาตให้เพิ่มเติมฟ้องได้.โจทก์ฟ้องว่าจำเลยทั้ง ๓ ได้สมคบกันใช้กำลังกายบังคับ น.ส.บัวไขแล้วผลัดกันข่มขืนกระทำชำเราขืนใจ น.ส.บัวไขซึ่งมิใช่ภรรยาของตนจนสำเร็จความใคร่ ๑ ครั้ง จนได้รับบาดแผลฟกช้ำ พนักงานสอบสวนทำการสอบสวนความผิดของจำเลยคดีมีมูลขอให้ลงโทษ จำเลยทั้ง ๓ ให้การปฏิเสธ เมื่อสืบพยานโจทก์ได้ ๕ ปากจำเลยยื่นคำร้องขอเพิ่มเติมคำให้การว่าฟ้องโจทก์เป็นความผิดต่อส่วนตัว โจทก์มีกล่าวในฟ้องว่าเจ้าทุกข์ได้มอบคดีให้พนักงานอัยการว่าได้กล่าว ศาลไม่ควรรับฟ้องโจทก์ไว้พิจารณาขอให้ยกฟ้อง ศาลชั้นต้นอนุญาตให้จำเลยเพิ่มเติมคำให้การได้ ในวันเดียวกันนั้นโจทก์ยื่นคำร้องขอเพิ่มเติมฟ้องว่า คดีนี้ น.ส.บัวไขผู้เสียหายได้ร้องทุกข์ขอให้เจ้าพนักงานเอาคดีขึ้นฟ้องร้องจำเลยทั้ง ๓ ตาม ก.ม.แล้วศาลชั้นต้นอนุญาตให้โจทก์เพิ่มเติมฟ้องได้เช่นเดียวกันแล้วพิจารณาคดีต่อมา แล้วพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตาม ก.ม.อาญา ม.๒๔๓,๖๓ ให้จำคุกคนละ ๖ ปี จำเลยทั้ง ๓ อุทธรณ์คัดค้านในข้อเพิ่มเติมฟ้องและข้อเท็จจริง ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยทั้ง ๓ ฎีกาต่อมา ศาลฎีกาได้ตรวจสำนวนและประชุมปรึกษาแล้วในปัญหาข้อ ก.ม.ตามฎีกาของจำเลยที่ว่าโจทก์ไม่ได้กล่าวในฟ้องว่าผู้เสียหายได้ร้องทุกข์ให้เจ้าพนักงานเอาคดีขึ้นว่ากล่าว ศาลควรยกฟ้องไม่ควรอนุญาตให้โจทก์เพิ่มเติมฟ้อง เพราะทำให้จำเลยเสียเปรียบนั้น เห็นว่าฟ้องของโจทก์คดีนี้ปรากฏอยู่แล้วว่าพนักงานสอบสวนทำการสอบสวนความผิดของจำเลยคดีมีมูลไว้ชั้นหนึ่งแล้วการฟ้องเอาโทษแก้ผู้กระทำผิด ก.ม.ตามข้อหาของโจทก์นั้น ก.ม.บังคับให้เจ้าพนักงานเอาคดีขึ้นว่ากล่าวต่อเมื่อผู้ที่ถูกกระทำร้ายมาร้องทุกข์ และห้ามมิให้พนักงานสอบสวนทำการสอบสวนเว้นแต่จะมีคำร้องทุกข์ตามระเบียบ เมื่อพนักงานสอบสวนได้ทำการคดีนี้แล้ว เบื้องต้นย่อมฟังไว้ก่อนว่าเจ้าทุกข์ในคดีนี้ได้ร้องทุกข์ขอให้เจ้าพนักงานเอาคดีขึ้นฟ้องร้องจำเลยตาม ก.ม.แล้ว พนักงานสอบสวนจึงได้ทำการสอบสวนความผิดของจำเลย และทางพิจารณาก็ได้ความว่า น.ส.บัวไขผู้เสียหายได้ไปแจ้งความร้องทุกข์ต่อเจ้าพนักงานตำรวจสถานีตำรวจอำเภองาวกล่าวหาว่าจำเลยทั้งสามเป็นผู้ข่มขืนกระทำชำเราผู้เสียหายและขอให้เจ้าพนักงานจับกุมจำเลยมาดำเนินคดี ฟ้องของโจทก์จึงชอบที่จะดำเนินการพิจารณาไป จะยกฟ้องตามที่จำเลยฎีกาหาได้ไม่ ส่วนที่โจทก์ขอเพิ่มเติมฟ้องมานั้นก็เป็นการเพิ่มเติมรายละเอียดซึ่งมิได้กล่าวไว้ในฟ้องให้ชัดแจ้งขึ้นเท่านั้น ตามรูปเรื่องแห่งคดีก็เห็นได้ว่าจำเลยมิได้หลงข้อต่อสู้ในข้อที่มิได้กล่าวไว้นั้น ศาลชั้นต้นอนุญาตให้โจทก์เพิ่มเติมฟ้องชอบแล้ว ส่วนในปัญหาข้อเท็จจริงศาลฎีกาคงพิพากษายืนให้ยกฎีกาจำเลย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 371/2499อัยการจังหวัดลำปางโจทก์นายสุข จิตต์ใจ ที่ 1 นายน้อย จิตต์ใจ ที่ 2 นายสุข อิ่นคำ ที่ 3จำเลย ป.วิ.อ. ม. 121, ม. 122, ม. 123, ม. 124, ม. 125, ม. 164โจทก์ไม่ได้กล่าวในฟ้องว่าผู้เสียหายได้ร้องทุกข์ให้เจ้าพนักงานเอาคดีขึ้นว่ากล่าว แต่โจทก์กล่าวในฟ้องว่าพนักงานสอบสวนทำการสอบสวนความผิดของจำเลยคดีมีมูลไว้ชั้นหนึ่งแล้วนั้น ถือว่าเป็นฟ้องที่ชอบแล้ว การที่โจทก์ขอเพิ่มเติมฟ้องภายหลังจากโจทก์สืบพยานไปแล้ว 5 ปาก เพื่อเป็นการเพิ่มเติมรายละเอียดซึ่งมิได้กล่าวไว้ในฟ้องให้ชัดแจ้งขึ้นเท่านั้น ตามรูปเรื่องแห่งคดีเห็นได้ว่าจำเลยมิได้หลงข้อต่อสู้ในข้อที่มิได้กล่าวไว้นั้นศาลอนุญาตให้เพิ่มเติมฟ้องได้.โจทก์ฟ้องว่าจำเลยทั้ง ๓ ได้สมคบกันใช้กำลังกายบังคับ น.ส.บัวไขแล้วผลัดกันข่มขืนกระทำชำเราขืนใจ น.ส.บัวไขซึ่งมิใช่ภรรยาของตนจนสำเร็จความใคร่ ๑ ครั้ง จนได้รับบาดแผลฟกช้ำ พนักงานสอบสวนทำการสอบสวนความผิดของจำเลยคดีมีมูลขอให้ลงโทษ จำเลยทั้ง ๓ ให้การปฏิเสธ เมื่อสืบพยานโจทก์ได้ ๕ ปากจำเลยยื่นคำร้องขอเพิ่มเติมคำให้การว่าฟ้องโจทก์เป็นความผิดต่อส่วนตัว โจทก์มีกล่าวในฟ้องว่าเจ้าทุกข์ได้มอบคดีให้พนักงานอัยการว่าได้กล่าว ศาลไม่ควรรับฟ้องโจทก์ไว้พิจารณาขอให้ยกฟ้อง ศาลชั้นต้นอนุญาตให้จำเลยเพิ่มเติมคำให้การได้ ในวันเดียวกันนั้นโจทก์ยื่นคำร้องขอเพิ่มเติมฟ้องว่า คดีนี้ น.ส.บัวไขผู้เสียหายได้ร้องทุกข์ขอให้เจ้าพนักงานเอาคดีขึ้นฟ้องร้องจำเลยทั้ง ๓ ตาม ก.ม.แล้วศาลชั้นต้นอนุญาตให้โจทก์เพิ่มเติมฟ้องได้เช่นเดียวกันแล้วพิจารณาคดีต่อมา แล้วพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตาม ก.ม.อาญา ม.๒๔๓,๖๓ ให้จำคุกคนละ ๖ ปี จำเลยทั้ง ๓ อุทธรณ์คัดค้านในข้อเพิ่มเติมฟ้องและข้อเท็จจริง ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยทั้ง ๓ ฎีกาต่อมา ศาลฎีกาได้ตรวจสำนวนและประชุมปรึกษาแล้วในปัญหาข้อ ก.ม.ตามฎีกาของจำเลยที่ว่าโจทก์ไม่ได้กล่าวในฟ้องว่าผู้เสียหายได้ร้องทุกข์ให้เจ้าพนักงานเอาคดีขึ้นว่ากล่าว ศาลควรยกฟ้องไม่ควรอนุญาตให้โจทก์เพิ่มเติมฟ้อง เพราะทำให้จำเลยเสียเปรียบนั้น เห็นว่าฟ้องของโจทก์คดีนี้ปรากฏอยู่แล้วว่าพนักงานสอบสวนทำการสอบสวนความผิดของจำเลยคดีมีมูลไว้ชั้นหนึ่งแล้วการฟ้องเอาโทษแก้ผู้กระทำผิด ก.ม.ตามข้อหาของโจทก์นั้น ก.ม.บังคับให้เจ้าพนักงานเอาคดีขึ้นว่ากล่าวต่อเมื่อผู้ที่ถูกกระทำร้ายมาร้องทุกข์ และห้ามมิให้พนักงานสอบสวนทำการสอบสวนเว้นแต่จะมีคำร้องทุกข์ตามระเบียบ เมื่อพนักงานสอบสวนได้ทำการคดีนี้แล้ว เบื้องต้นย่อมฟังไว้ก่อนว่าเจ้าทุกข์ในคดีนี้ได้ร้องทุกข์ขอให้เจ้าพนักงานเอาคดีขึ้นฟ้องร้องจำเลยตาม ก.ม.แล้ว พนักงานสอบสวนจึงได้ทำการสอบสวนความผิดของจำเลย และทางพิจารณาก็ได้ความว่า น.ส.บัวไขผู้เสียหายได้ไปแจ้งความร้องทุกข์ต่อเจ้าพนักงานตำรวจสถานีตำรวจอำเภองาวกล่าวหาว่าจำเลยทั้งสามเป็นผู้ข่มขืนกระทำชำเราผู้เสียหายและขอให้เจ้าพนักงานจับกุมจำเลยมาดำเนินคดี ฟ้องของโจทก์จึงชอบที่จะดำเนินการพิจารณาไป จะยกฟ้องตามที่จำเลยฎีกาหาได้ไม่ ส่วนที่โจทก์ขอเพิ่มเติมฟ้องมานั้นก็เป็นการเพิ่มเติมรายละเอียดซึ่งมิได้กล่าวไว้ในฟ้องให้ชัดแจ้งขึ้นเท่านั้น ตามรูปเรื่องแห่งคดีก็เห็นได้ว่าจำเลยมิได้หลงข้อต่อสู้ในข้อที่มิได้กล่าวไว้นั้น ศาลชั้นต้นอนุญาตให้โจทก์เพิ่มเติมฟ้องชอบแล้ว ส่วนในปัญหาข้อเท็จจริงศาลฎีกาคงพิพากษายืนให้ยกฎีกาจำเลย(ชวน สิงหลกะ-เลขวณิชธรรมวิทักษ์-ทรงนิติกรณ์)ศาลชั้นต้น - ศาลจังหวัดลำปาง - นายถนัด ลีลาศาลอุทธรณ์ - ศาลอุทธรณ์ - หลวงศรีสัตยารักษ์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่าจำเลยทั้ง ๓ ได้สมคบกันใช้กำลังกายบังคับ น.ส.บัวไขแล้วผลัดกันข่มขืนกระทำชำเราขืนใจ น.ส.บัวไขซึ่งมิใช่ภรรยาของตนจนสำเร็จความใคร่ ๑ ครั้ง จนได้รับบาดแผลฟกช้ำ พนักงานสอบสวนทำการสอบสวนความผิดของจำเลยคดีมีมูลขอให้ลงโทษ จำเลยทั้ง ๓ ให้การปฏิเสธ เมื่อสืบพยานโจทก์ได้ ๕ ปากจำเลยยื่นคำร้องขอเพิ่มเติมคำให้การว่าฟ้องโจทก์เป็นความผิดต่อส่วนตัว โจทก์มีกล่าวในฟ้องว่าเจ้าทุกข์ได้มอบคดีให้พนักงานอัยการว่าได้กล่าว ศาลไม่ควรรับฟ้องโจทก์ไว้พิจารณาขอให้ยกฟ้อง ศาลชั้นต้นอนุญาตให้จำเลยเพิ่มเติมคำให้การได้ ในวันเดียวกันนั้นโจทก์ยื่นคำร้องขอเพิ่มเติมฟ้องว่า คดีนี้ น.ส.บัวไขผู้เสียหายได้ร้องทุกข์ขอให้เจ้าพนักงานเอาคดีขึ้นฟ้องร้องจำเลยทั้ง ๓ ตาม ก.ม.แล้วศาลชั้นต้นอนุญาตให้โจทก์เพิ่มเติมฟ้องได้เช่นเดียวกันแล้วพิจารณาคดีต่อมา แล้วพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตาม ก.ม.อาญา ม.๒๔๓,๖๓ ให้จำคุกคนละ ๖ ปี จำเลยทั้ง ๓ อุทธรณ์คัดค้านในข้อเพิ่มเติมฟ้องและข้อเท็จจริง ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยทั้ง ๓ ฎีกาต่อมา ศาลฎีกาได้ตรวจสำนวนและประชุมปรึกษาแล้วในปัญหาข้อ ก.ม.ตามฎีกาของจำเลยที่ว่าโจทก์ไม่ได้กล่าวในฟ้องว่าผู้เสียหายได้ร้องทุกข์ให้เจ้าพนักงานเอาคดีขึ้นว่ากล่าว ศาลควรยกฟ้องไม่ควรอนุญาตให้โจทก์เพิ่มเติมฟ้อง เพราะทำให้จำเลยเสียเปรียบนั้น เห็นว่าฟ้องของโจทก์คดีนี้ปรากฏอยู่แล้วว่าพนักงานสอบสวนทำการสอบสวนความผิดของจำเลยคดีมีมูลไว้ชั้นหนึ่งแล้วการฟ้องเอาโทษแก้ผู้กระทำผิด ก.ม.ตามข้อหาของโจทก์นั้น ก.ม.บังคับให้เจ้าพนักงานเอาคดีขึ้นว่ากล่าวต่อเมื่อผู้ที่ถูกกระทำร้ายมาร้องทุกข์ และห้ามมิให้พนักงานสอบสวนทำการสอบสวนเว้นแต่จะมีคำร้องทุกข์ตามระเบียบ เมื่อพนักงานสอบสวนได้ทำการคดีนี้แล้ว เบื้องต้นย่อมฟังไว้ก่อนว่าเจ้าทุกข์ในคดีนี้ได้ร้องทุกข์ขอให้เจ้าพนักงานเอาคดีขึ้นฟ้องร้องจำเลยตาม ก.ม.แล้ว พนักงานสอบสวนจึงได้ทำการสอบสวนความผิดของจำเลย และทางพิจารณาก็ได้ความว่า น.ส.บัวไขผู้เสียหายได้ไปแจ้งความร้องทุกข์ต่อเจ้าพนักงานตำรวจสถานีตำรวจอำเภองาวกล่าวหาว่าจำเลยทั้งสามเป็นผู้ข่มขืนกระทำชำเราผู้เสียหายและขอให้เจ้าพนักงานจับกุมจำเลยมาดำเนินคดี ฟ้องของโจทก์จึงชอบที่จะดำเนินการพิจารณาไป จะยกฟ้องตามที่จำเลยฎีกาหาได้ไม่ ส่วนที่โจทก์ขอเพิ่มเติมฟ้องมานั้นก็เป็นการเพิ่มเติมรายละเอียดซึ่งมิได้กล่าวไว้ในฟ้องให้ชัดแจ้งขึ้นเท่านั้น ตามรูปเรื่องแห่งคดีก็เห็นได้ว่าจำเลยมิได้หลงข้อต่อสู้ในข้อที่มิได้กล่าวไว้นั้น ศาลชั้นต้นอนุญาตให้โจทก์เพิ่มเติมฟ้องชอบแล้ว ส่วนในปัญหาข้อเท็จจริงศาลฎีกาคงพิพากษายืนให้ยกฎีกาจำเลย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 371/2499อัยการจังหวัดลำปางโจทก์นายสุข จิตต์ใจ ที่ 1 นายน้อย จิตต์ใจ ที่ 2 นายสุข อิ่นคำ ที่ 3จำเลย ป.วิ.อ. ม. 121, ม. 122, ม. 123, ม. 124, ม. 125, ม. 164โจทก์ไม่ได้กล่าวในฟ้องว่าผู้เสียหายได้ร้องทุกข์ให้เจ้าพนักงานเอาคดีขึ้นว่ากล่าว แต่โจทก์กล่าวในฟ้องว่าพนักงานสอบสวนทำการสอบสวนความผิดของจำเลยคดีมีมูลไว้ชั้นหนึ่งแล้วนั้น ถือว่าเป็นฟ้องที่ชอบแล้ว การที่โจทก์ขอเพิ่มเติมฟ้องภายหลังจากโจทก์สืบพยานไปแล้ว 5 ปาก เพื่อเป็นการเพิ่มเติมรายละเอียดซึ่งมิได้กล่าวไว้ในฟ้องให้ชัดแจ้งขึ้นเท่านั้น ตามรูปเรื่องแห่งคดีเห็นได้ว่าจำเลยมิได้หลงข้อต่อสู้ในข้อที่มิได้กล่าวไว้นั้นศาลอนุญาตให้เพิ่มเติมฟ้องได้.โจทก์ฟ้องว่าจำเลยทั้ง ๓ ได้สมคบกันใช้กำลังกายบังคับ น.ส.บัวไขแล้วผลัดกันข่มขืนกระทำชำเราขืนใจ น.ส.บัวไขซึ่งมิใช่ภรรยาของตนจนสำเร็จความใคร่ ๑ ครั้ง จนได้รับบาดแผลฟกช้ำ พนักงานสอบสวนทำการสอบสวนความผิดของจำเลยคดีมีมูลขอให้ลงโทษ จำเลยทั้ง ๓ ให้การปฏิเสธ เมื่อสืบพยานโจทก์ได้ ๕ ปากจำเลยยื่นคำร้องขอเพิ่มเติมคำให้การว่าฟ้องโจทก์เป็นความผิดต่อส่วนตัว โจทก์มีกล่าวในฟ้องว่าเจ้าทุกข์ได้มอบคดีให้พนักงานอัยการว่าได้กล่าว ศาลไม่ควรรับฟ้องโจทก์ไว้พิจารณาขอให้ยกฟ้อง ศาลชั้นต้นอนุญาตให้จำเลยเพิ่มเติมคำให้การได้ ในวันเดียวกันนั้นโจทก์ยื่นคำร้องขอเพิ่มเติมฟ้องว่า คดีนี้ น.ส.บัวไขผู้เสียหายได้ร้องทุกข์ขอให้เจ้าพนักงานเอาคดีขึ้นฟ้องร้องจำเลยทั้ง ๓ ตาม ก.ม.แล้วศาลชั้นต้นอนุญาตให้โจทก์เพิ่มเติมฟ้องได้เช่นเดียวกันแล้วพิจารณาคดีต่อมา แล้วพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตาม ก.ม.อาญา ม.๒๔๓,๖๓ ให้จำคุกคนละ ๖ ปี จำเลยทั้ง ๓ อุทธรณ์คัดค้านในข้อเพิ่มเติมฟ้องและข้อเท็จจริง ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยทั้ง ๓ ฎีกาต่อมา ศาลฎีกาได้ตรวจสำนวนและประชุมปรึกษาแล้วในปัญหาข้อ ก.ม.ตามฎีกาของจำเลยที่ว่าโจทก์ไม่ได้กล่าวในฟ้องว่าผู้เสียหายได้ร้องทุกข์ให้เจ้าพนักงานเอาคดีขึ้นว่ากล่าว ศาลควรยกฟ้องไม่ควรอนุญาตให้โจทก์เพิ่มเติมฟ้อง เพราะทำให้จำเลยเสียเปรียบนั้น เห็นว่าฟ้องของโจทก์คดีนี้ปรากฏอยู่แล้วว่าพนักงานสอบสวนทำการสอบสวนความผิดของจำเลยคดีมีมูลไว้ชั้นหนึ่งแล้วการฟ้องเอาโทษแก้ผู้กระทำผิด ก.ม.ตามข้อหาของโจทก์นั้น ก.ม.บังคับให้เจ้าพนักงานเอาคดีขึ้นว่ากล่าวต่อเมื่อผู้ที่ถูกกระทำร้ายมาร้องทุกข์ และห้ามมิให้พนักงานสอบสวนทำการสอบสวนเว้นแต่จะมีคำร้องทุกข์ตามระเบียบ เมื่อพนักงานสอบสวนได้ทำการคดีนี้แล้ว เบื้องต้นย่อมฟังไว้ก่อนว่าเจ้าทุกข์ในคดีนี้ได้ร้องทุกข์ขอให้เจ้าพนักงานเอาคดีขึ้นฟ้องร้องจำเลยตาม ก.ม.แล้ว พนักงานสอบสวนจึงได้ทำการสอบสวนความผิดของจำเลย และทางพิจารณาก็ได้ความว่า น.ส.บัวไขผู้เสียหายได้ไปแจ้งความร้องทุกข์ต่อเจ้าพนักงานตำรวจสถานีตำรวจอำเภองาวกล่าวหาว่าจำเลยทั้งสามเป็นผู้ข่มขืนกระทำชำเราผู้เสียหายและขอให้เจ้าพนักงานจับกุมจำเลยมาดำเนินคดี ฟ้องของโจทก์จึงชอบที่จะดำเนินการพิจารณาไป จะยกฟ้องตามที่จำเลยฎีกาหาได้ไม่ ส่วนที่โจทก์ขอเพิ่มเติมฟ้องมานั้นก็เป็นการเพิ่มเติมรายละเอียดซึ่งมิได้กล่าวไว้ในฟ้องให้ชัดแจ้งขึ้นเท่านั้น ตามรูปเรื่องแห่งคดีก็เห็นได้ว่าจำเลยมิได้หลงข้อต่อสู้ในข้อที่มิได้กล่าวไว้นั้น ศาลชั้นต้นอนุญาตให้โจทก์เพิ่มเติมฟ้องชอบแล้ว ส่วนในปัญหาข้อเท็จจริงศาลฎีกาคงพิพากษายืนให้ยกฎีกาจำเลย(ชวน สิงหลกะ-เลขวณิชธรรมวิทักษ์-ทรงนิติกรณ์)ศาลชั้นต้น - ศาลจังหวัดลำปาง - นายถนัด ลีลาศาลอุทธรณ์ - ศาลอุทธรณ์ - หลวงศรีสัตยารักษ์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ