phoneee/thai-legal-corpus huggingface dataset:
เกี่ยวกับภาษีเงินได้ (ฉบับที่ 238 )เรื่อง กําหนดหลักเกณฑ์และวิธีการ การหักลดหย่อนสําหรับดอกเบี้ยเงินกู้ยืมตามมาตรา 47 (1) (ซ) แห่งประมวลรัษฎากร-----------------------------------------------------------อาศัยอํานาจตามความในมาตรา 47 (1) (ซ) แห่งประมวลรัษฎากร อธิบดีกรมสรรพากรโดยอนุมัติรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังกําหนดหลักเกณฑ์และวิธีการเพื่อการหักลดหย่อนสําหรับดอกเบี้ยเงินกู้ยืมไว้ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ ให้ยกเลิกความใน (9) ของข้อ 2 ของประกาศอธิบดีกรมสรรพากรเกี่ยวกับภาษีเงินได้ (ฉบับที่ 86) เรื่อง กําหนดหลักเกณฑ์และวิธีการ การหักลดหย่อนสําหรับดอกเบี้ยเงินกู้ยืมตามมาตรา 47 (1) (ซ) แห่งประมวลรัษฎากร ลงวันที่ 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2543 และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน"(9) กรณีผู้มีเงินได้ซึ่งมีสิทธิหักลดหย่อนอยู่ก่อนแล้วต่อมาได้สมรสกัน ให้ยังคงหักลดหย่อนได้ดังนี้(ก) ถ้าต่างฝ่ายต่างยื่นรายการเกี่ยวกับภาษีเงินได้พึงประเมินที่ตนได้รับในปีภาษีที่ล่วงมาแล้วตามวรรคหนึ่งของมาตรา 57 ฉ แห่งประมวลรัษฎากร ให้ต่างฝ่ายต่างหักลดหย่อนดอกเบี้ยเงินกู้ยืมส่วนของตนได้ตามจํานวนที่จ่ายจริงแต่ไม่เกิน 10,000 บาท(ข) ถ้าต่างฝ่ายต่างยื่นรายการเกี่ยวกับภาษีเงินได้พึงประเมินเฉพาะส่วนที่เป็นเงินได้พึงประเมินตามมาตรา 40 (1) แห่งประมวลรัษฎากร โดยไม่ถือเป็นเงินได้ของอีกฝ่ายหนึ่งตามวรรคสามของมาตรา 57 ฉ แห่งประมวลรัษฎากร ให้ต่างฝ่ายต่างหักลดหย่อนดอกเบี้ยเงินกู้ยืมส่วนของตนได้ตามจํานวนที่จ่ายจริงแต่ไม่เกิน 10,000 บาท(ค) ถ้าสามีภริยาตกลงยื่นรายการและเสียภาษีรวมกัน โดยถือเอาเงินได้พึงประเมินของตนเป็นเงินได้ของสามีหรือภริยาอีกฝ่ายหนึ่งตามวรรคสามของมาตรา 57 ฉ แห่งประมวลรัษฎากร ให้ผู้มีเงินได้หักลดหย่อนดอกเบี้ยเงินกู้ยืมส่วนของตนได้ตามจํานวนที่จ่ายจริงแต่ไม่เกิน 10,000 บาท และหักลดหย่อนดอกเบี้ยเงินกู้ยืมส่วนของสามีหรือภริยาได้ตามจํานวนที่จ่ายจริงแต่ไม่เกิน 10,000 บาทข้อ ๒ ประกาศนี้ให้ใช้บังคับกับการหักลดหย่อนสําหรับเงินได้พึงประเมินประจําปีภาษี พ.ศ. 2555 เป็นต้นไปผู้มีอํานาจลงนาม - ประกาศ ณ วันที่ 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2556 สาธิต รังคสิริ(นายสาธิต รังคสิริ)อธิบดีกรมสรรพากร
ประกาศกระทรวงเกษตรและสหกรณ์เรื่อง กำหนดมาตรฐานสินค้าเกษตร: แนวปฏิบัติในการใช้มาตรฐานสินค้าเกษตรการปฏิบัติทางการเกษตรที่ดีสำหรับฟาร์มนกสวยงามตามพระราชบัญญัติมาตรฐานสินค้าเกษตรพ.ศ. ๒๕๕๑ ด้วยคณะกรรมการมาตรฐานสินค้าเกษตรเห็นสมควรกำหนดมาตรฐานสินค้าเกษตรเรื่องแนวปฏิบัติในการใช้มาตรฐานสินค้าเกษตร การปฏิบัติทางการเกษตรที่ดีสำหรับฟาร์มนกสวยงามเป็นมาตรฐานทั่วไปตามพระราชบัญญัติมาตรฐานสินค้าเกษตร พ.ศ. ๒๕๕๑เพื่อส่งเสริมสินค้าเกษตรให้ได้คุณภาพ มาตรฐาน และปลอดภัยอาศัยอำนาจตามความในมาตรา๕ มาตรา ๑๕ และมาตรา ๑๖ แห่งพระราชบัญญัติมาตรฐานสินค้าเกษตรพ.ศ. ๒๕๕๑ ประกอบมติคณะกรรมการมาตรฐานสินค้าเกษตร ในการประชุมครั้งที่๒/๒๕๕๑ เมื่อวันที่ ๕ เมษายน ๒๕๖๑ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ จึงออกประกาศกำหนดมาตรฐานสินค้าเกษตร :แนวปฏิบัติในการใช้มาตรฐานสินค้าเกษตร การปฏิบัติทางการเกษตรที่ดีสำหรับฟาร์มนกสวยงามมาตรฐานเลขที่ มกษ. 6915(G) - 2561 ไว้เป็นมาตรฐานทั่วไป ดังมีรายละเอียดแนบท้ายประกาศนี้ทั้งนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป[๑]ประกาศณ วันที่ ๒๙ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๖๑ลักษณ์ วจนานวัชรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ปฏิบัติราชการแทนรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์[เอกสารแนบท้าย]๑.แนวปฏิบัติในการใช้มาตรฐานสินค้าเกษตร การปฏิบัติทางการเกษตรที่ดีสำหรับฟาร์มนกสวยงามมกษ. 6915(G) - 2561(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)วิวรรธน์/จัดทำ๑ ตุลาคม ๒๕๖๑[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๓๕/ตอนพิเศษ ๒๑๗ ง/หน้า ๕/๖ กันยายน ๒๕๖๑
พระราชกฤษฎีกาพระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในท้องที่ตำบลหัวฝาย อำเภอสูงเม่นและตำบลแม่จั๊วะอำเภอเด่นชัย จังหวัดแพร่ให้เป็นเขตปฏิรูปที่ดินพ.ศ.๒๕๕๐ ภูมิพลอดุลยเดชป.ร.ให้ไว้ณ วันที่ ๒๑ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๕๐เป็นปีที่๖๒ ในรัชกาลปัจจุบันพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชมีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่าโดยที่เป็นการสมควรกำหนดเขตที่ดินในท้องที่ตำบลหัวฝาย อำเภอสูงเม่น และตำบลแม่จั๊วะ อำเภอเด่นชัย จังหวัดแพร่ให้เป็นเขตปฏิรูปที่ดินอาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๖ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย (ฉบับชั่วคราว) พุทธศักราช ๒๕๔๙ และมาตรา ๒๕วรรคหนึ่ง แห่งพระราชบัญญัติการปฏิรูปที่ดินเพื่อเกษตรกรรม พ.ศ. ๒๕๑๘จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้มาตรา ๑ พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า พระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในท้องที่ตำบลหัวฝาย อำเภอสูงเม่น และตำบลแม่จั๊วะ อำเภอเด่นชัย จังหวัดแพร่ให้เป็นเขตปฏิรูปที่ดิน พ.ศ. ๒๕๕๐มาตรา ๒[๑]พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา ๓ ให้ที่ดินในท้องที่ตำบลหัวฝาย อำเภอสูงเม่นและตำบลแม่จั๊วะ อำเภอเด่นชัย จังหวัดแพร่ภายในแนวเขตตามแผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกานี้ เป็นเขตปฏิรูปที่ดินมาตรา ๔ ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้ผู้รับสนองพระบรมราชโองการพลเอกสุรยุทธ์ จุลานนท์นายกรัฐมนตรี[เอกสารแนบท้าย]๑. แผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในท้องที่ตำบลหัวฝาย อำเภอสูงเม่น และตำบลแม่จั๊วะ อำเภอเด่นชัย จังหวัดแพร่ให้เป็นเขตปฏิรูปที่ดิน พ.ศ. 2550(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้คือ เนื่องจากในท้องที่ตำบลหัวฝาย อำเภอสูงเม่น และตำบลแม่จั๊วะ อำเภอเด่นชัยจังหวัดแพร่ มีเกษตรกรผู้ไม่มีที่ดินประกอบเกษตรกรรมเป็นของตนเองหรือมีที่ดินเล็กน้อยไม่เพียงพอแก่การครองชีพหรือต้องเช่าที่ดินของผู้อื่นประกอบเกษตรกรรมอยู่เป็นจำนวนมาก สมควรกำหนดเขตที่ดินที่ได้จำแนกออกจากเขตป่าไม้ถาวรตามมติคณะรัฐมนตรีป่าแม่จั๊วะ- แม่มาน ในท้องที่ดังกล่าวให้เป็นเขตปฏิรูปที่ดินจึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้โสรศ/ผู้จัดทำ๑๓มีนาคม ๒๕๕๐[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๒๔/ตอนที่ ๑๔ ก/หน้า ๒๒/๗ มีนาคม ๒๕๕๐
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1219/2504หลักกฎหมาย: การที่จะให้รื้อถอนหรือเปลี่ยนแปลงแก้ไขอาคารที่ปลูกขึ้นโดยไม่ได้รับอนุญาตนั้น ตามความใน มาตรา 11แห่ง พระราชบัญญัติควบคุมการก่อสร้างอาคาร 2479 ให้อำนาจศาลเป็นผู้ใช้ดุลพินิจพิจารณาเป็นเรื่องๆ ไปตามสมควรแก่กรณี อาจเพียงให้เปลี่ยนแปลงแก้ไขโดยไม่ต้องรื้อถอนก็ได้หาใช่ว่าเมื่อมีเอกชนผู้ใดทำการปลูกสร้างอาคารขึ้นโดยไม่ได้รับอนุญาตแล้วศาลจะต้องสั่งบังคับให้รื้อถอนอาคารนั้นเสมอไปปลูกสร้างอาคารขึ้นโดยไม่ได้รับอนุญาต แต่ไม่ปรากฏว่าอาคารนั้นมีสภาพไม่มั่นคงแข็งแรงหรือผิดสุขลักษณะอนามัยหรือไม่ปลอดภัยแก่ประชาชน ทั้งมิได้รุกล้ำที่ของบุคคลใด ดังนี้ ศาลชอบที่จะไม่สั่งให้รื้ออาคารนั้น ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1219/2504คณะเทศมนตรีเทศบาลนครกรุงเทพฯ ในฐานะเจ้าหน้าที่ท้องถิ่นโจทก์โดยพลเอกมังกร พรหมโยธี นายกเทศมนตรีโจทก์นายตง แซ่ตั้งจำเลย พ.ร.บ.ควบคุมการก่อสร้างอาคาร พ.ศ.2479 การที่จะให้รื้อถอนหรือเปลี่ยนแปลงแก้ไขอาคารที่ปลูกขึ้นโดยไม่ได้รับอนุญาตนั้น ตามความใน มาตรา 11แห่ง พระราชบัญญัติควบคุมการก่อสร้างอาคาร 2479 ให้อำนาจศาลเป็นผู้ใช้ดุลพินิจพิจารณาเป็นเรื่องๆ ไปตามสมควรแก่กรณี อาจเพียงให้เปลี่ยนแปลงแก้ไขโดยไม่ต้องรื้อถอนก็ได้หาใช่ว่าเมื่อมีเอกชนผู้ใดทำการปลูกสร้างอาคารขึ้นโดยไม่ได้รับอนุญาตแล้วศาลจะต้องสั่งบังคับให้รื้อถอนอาคารนั้นเสมอไปปลูกสร้างอาคารขึ้นโดยไม่ได้รับอนุญาต แต่ไม่ปรากฏว่าอาคารนั้นมีสภาพไม่มั่นคงแข็งแรงหรือผิดสุขลักษณะอนามัยหรือไม่ปลอดภัยแก่ประชาชน ทั้งมิได้รุกล้ำที่ของบุคคลใด ดังนี้ ศาลชอบที่จะไม่สั่งให้รื้ออาคารนั้น(สำราญ ศิริพันธ์-ชวน สิงหลกะ-อนุสสรนิติสาร)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1219/2504คณะเทศมนตรีเทศบาลนครกรุงเทพฯ ในฐานะเจ้าหน้าที่ท้องถิ่นโจทก์โดยพลเอกมังกร พรหมโยธี นายกเทศมนตรีโจทก์นายตง แซ่ตั้งจำเลย พ.ร.บ.ควบคุมการก่อสร้างอาคาร พ.ศ.2479 การที่จะให้รื้อถอนหรือเปลี่ยนแปลงแก้ไขอาคารที่ปลูกขึ้นโดยไม่ได้รับอนุญาตนั้น ตามความใน มาตรา 11แห่ง พระราชบัญญัติควบคุมการก่อสร้างอาคาร 2479 ให้อำนาจศาลเป็นผู้ใช้ดุลพินิจพิจารณาเป็นเรื่องๆ ไปตามสมควรแก่กรณี อาจเพียงให้เปลี่ยนแปลงแก้ไขโดยไม่ต้องรื้อถอนก็ได้หาใช่ว่าเมื่อมีเอกชนผู้ใดทำการปลูกสร้างอาคารขึ้นโดยไม่ได้รับอนุญาตแล้วศาลจะต้องสั่งบังคับให้รื้อถอนอาคารนั้นเสมอไปปลูกสร้างอาคารขึ้นโดยไม่ได้รับอนุญาต แต่ไม่ปรากฏว่าอาคารนั้นมีสภาพไม่มั่นคงแข็งแรงหรือผิดสุขลักษณะอนามัยหรือไม่ปลอดภัยแก่ประชาชน ทั้งมิได้รุกล้ำที่ของบุคคลใด ดังนี้ ศาลชอบที่จะไม่สั่งให้รื้ออาคารนั้น(สำราญ ศิริพันธ์-ชวน สิงหลกะ-อนุสสรนิติสาร)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 705571หลักกฎหมาย: คดีนี้เอกชนยื่นฟ้องเทศบาลตำบลท่าม่วง ซึ่งเป็นหน่วยงานทางปกครองตามมาตรา 3 แห่งพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง พ.ศ. 2542 แต่เหตุแห่งการฟ้องคดีนี้ โจทก์กล่าวอ้างว่าจำเลยบุกรุกเข้าไปไถเกรดในที่ดินของโจทก์รวมเนื้อที่ประมาณ 3 ไร่ นำดินหินลูกรังไปถมเพื่อก่อสร้างถนนอันเป็นการทำละเมิดต่อโจทก์ แต่จำเลยให้การว่า ที่ดินพิพาทเป็นทางสาธารณะที่ประชาชนใช้ร่วมกันไม่น้อยกว่า 50 ปีแล้ว ตลอดระยะเวลาที่ประชาชนใช้สัญจรไปมาและจำเลยซ่อมแซมปรับปรุงทางสาธารณะก็ไม่ปรากฏว่าเจ้าของที่ดินเดิมและโจทก์ได้ทักท้วงหรือหวงห้ามไม่ให้ประชาชนสัญจรไปมาหรือห้ามทำการซ่อมทางสาธารณะดังกล่าวแต่อย่างใด กรณีจึงเป็นปัญหาเกี่ยวกับสิทธิในที่ดิน การที่ศาลจะวินิจฉัยว่าจำเลยกระทำละเมิดต่อโจทก์หรือไม่เป็นเพียงผลของการวินิจฉัยปัญหาเกี่ยวกับสถานะของที่ดินพิพาทว่าเป็นที่ดินที่โจทก์เป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์หรือเป็นที่สาธารณสมบัติของแผ่นดินสำหรับพลเมืองใช้ร่วมกัน ซึ่งหากศาลวินิจฉัยว่าที่ดินพิพาทเป็นของโจทก์ การที่จำเลยกระทำการดังกล่าวโดยไม่ได้รับความยินยอมจากโจทก์ย่อมเป็นการกระทำละเมิดต่อจำเลยและต้องชดใช้ค่าเสียหาย แต่หากที่ดินพิพาทเป็นที่สาธารณสมบัติของแผ่นดินสำหรับพลเมืองใช้ร่วมกัน จะเป็นผลให้จำเลยมีอำนาจเข้าไปดำเนินการซ่อมทางสาธารณะดังกล่าวโดยไม่เป็นละเมิดต่อโจทก์ ข้อพิพาทในคดีนี้จึงเป็นคดีพิพาทเกี่ยวกับสิทธิในที่ดินที่อยู่ในอำนาจพิจารณาพิพากษาของศาลยุติธรรม ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำวินิจฉัยที่ 5/2567ศาลจังหวัดร้อยเอ็ดศาลผู้ส่งความเห็นศาลปกครองอุบลราชธานีศาลผู้รับความเห็นนาย ท.โจทก์เทศบาลตำบลท่าม่วงจำเลย พ.ร.บ.ว่าด้วยการวินิจฉัยชี้ขาดอำนาจหน้าที่ระหว่างศาล พ.ศ.2542 พ.ร.บ.จัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง พ.ศ.2542 ป.พ.พ. ป.ที่ดิน พ.ร.บ.เทศบาล พ.ศ.2496 คดีนี้เอกชนยื่นฟ้องเทศบาลตำบลท่าม่วง ซึ่งเป็นหน่วยงานทางปกครองตามมาตรา 3 แห่งพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง พ.ศ. 2542 แต่เหตุแห่งการฟ้องคดีนี้ โจทก์กล่าวอ้างว่าจำเลยบุกรุกเข้าไปไถเกรดในที่ดินของโจทก์รวมเนื้อที่ประมาณ 3 ไร่ นำดินหินลูกรังไปถมเพื่อก่อสร้างถนนอันเป็นการทำละเมิดต่อโจทก์ แต่จำเลยให้การว่า ที่ดินพิพาทเป็นทางสาธารณะที่ประชาชนใช้ร่วมกันไม่น้อยกว่า 50 ปีแล้ว ตลอดระยะเวลาที่ประชาชนใช้สัญจรไปมาและจำเลยซ่อมแซมปรับปรุงทางสาธารณะก็ไม่ปรากฏว่าเจ้าของที่ดินเดิมและโจทก์ได้ทักท้วงหรือหวงห้ามไม่ให้ประชาชนสัญจรไปมาหรือห้ามทำการซ่อมทางสาธารณะดังกล่าวแต่อย่างใด กรณีจึงเป็นปัญหาเกี่ยวกับสิทธิในที่ดิน การที่ศาลจะวินิจฉัยว่าจำเลยกระทำละเมิดต่อโจทก์หรือไม่เป็นเพียงผลของการวินิจฉัยปัญหาเกี่ยวกับสถานะของที่ดินพิพาทว่าเป็นที่ดินที่โจทก์เป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์หรือเป็นที่สาธารณสมบัติของแผ่นดินสำหรับพลเมืองใช้ร่วมกัน ซึ่งหากศาลวินิจฉัยว่าที่ดินพิพาทเป็นของโจทก์ การที่จำเลยกระทำการดังกล่าวโดยไม่ได้รับความยินยอมจากโจทก์ย่อมเป็นการกระทำละเมิดต่อจำเลยและต้องชดใช้ค่าเสียหาย แต่หากที่ดินพิพาทเป็นที่สาธารณสมบัติของแผ่นดินสำหรับพลเมืองใช้ร่วมกัน จะเป็นผลให้จำเลยมีอำนาจเข้าไปดำเนินการซ่อมทางสาธารณะดังกล่าวโดยไม่เป็นละเมิดต่อโจทก์ ข้อพิพาทในคดีนี้จึงเป็นคดีพิพาทเกี่ยวกับสิทธิในที่ดินที่อยู่ในอำนาจพิจารณาพิพากษาของศาลยุติธรรม (ไม่มี -) - - แหล่งที่มาสำนักงานเลขานุการคณะกรรมการวินิจฉัยฯแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกา5/2567หมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ คดีเกี่ยวกับสิทธิในที่ดิน
ประกาศกรมการจัดหางานประกาศกรมการจัดหางานเรื่องกำหนดแบบแสดงรายการและสถานที่นำส่งเงินเข้ากองทุนเพื่อการส่งคนต่างด้าวกลับออกไปนอกราชอาณาจักร[๑] เพื่อให้การนำส่งเงินเข้ากองทุนเพื่อการส่งคนต่างด้าวกลับออกไปนอกราชอาณาจักรเป็นไปด้วยความเรียบร้อยอาศัยอำนาจตามความในข้อ ๕ ของกฎกระทรวงกำหนดงานและจำนวนเงินที่ลูกจ้างต้องส่งเข้ากองทุนเพื่อการส่งคนต่างด้าวกลับออกไปนอกราชอาณาจักรและหลักเกณฑ์และวิธีการในการส่งเงิน การออกใบรับ หนังสือรับรองและใบแทนหนังสือรับรองการส่งเงิน พ.ศ. ๒๕๕๓ อธิบดีกรมการจัดหางาน ออกประกาศไว้ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ ให้ยกเลิกประกาศกรมการจัดหางานเรื่องกำหนดสถานที่ในการนำส่งเงินเข้ากองทุนเพื่อการส่งคนต่างด้าวกลับออกไปนอกราชอาณาจักรและแบบแสดงรายการนำส่งเงิน ลงวันที่ ๗ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๕๓ข้อ ๒ แบบแสดงรายการนำส่งเงินเข้ากองทุนเพื่อการส่งคนต่างด้าวกลับออกไปนอกราชอาณาจักรให้ใช้ตามแบบส่วนที่ ๑ ท้ายประกาศนี้และรายละเอียดการนำส่งเงินเข้ากองทุนเพื่อการส่งคนต่างด้าวกลับออกไปนอกราชอาณาจักรให้ใช้ตามแบบส่วนที่ ๒ ท้ายประกาศนี้ข้อ ๓ กำหนดให้สถานที่ดังต่อไปนี้เป็นสถานที่นำส่งเงินเข้ากองทุนเพื่อการส่งคนต่างด้าวกลับออกไปนอกราชอาณาจักร(๑)สำนักจัดหางานกรุงเทพเขตพื้นที่ในท้องที่ซึ่งเป็นที่ตั้งสถานที่ทำงานของลูกจ้างหรือสำนักงานของนายจ้างแล้วแต่กรณี(๒) ธนาคารกรุงไทย จำกัด (มหาชน) และสำนักงานสาขาของธนาคารสำหรับผู้ยื่นแบบตามข้อ ๒ ผ่านเครือข่ายอินเตอร์เน็ตในเว็บไซต์ (Web Site) ของกรมการจัดหางานทั้งนี้ ตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไปประกาศณ วันที่ ๒๕ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๕๖ประวิทย์เคียงผลอธิบดีกรมการจัดหางาน[เอกสารแนบท้าย]๑. ส่วนที่ ๑ แบบแสดงรายการนำส่งเงินเข้ากองทุนเพื่อการส่งคนต่างด้าวกลับออกไปนอกราชอาณาจักร๒. ส่วนที่ ๒ รายละเอียดการนำส่งเงินเข้ากองทุนเพื่อการส่งคนต่างด้าวกลับออกไปนอกราชอาณาจักร(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)ปริยานุช/ผู้จัดทำ๒ พฤษภาคม ๒๕๕๖โชติกานต์/ผู้ตรวจ๙ พฤษภาคม ๒๕๕๖[๑] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม๑๓๐/ตอนพิเศษ ๕๓ ง/หน้า ๒๑/๒๙ เมษายน ๒๕๕๖
ประกาศกระทรวงอุตสาหกรรมฉบับที่ 3815 (พ.ศ. 2550)ออกตามความในพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมพ.ศ. 2511เรื่อง ยกเลิกมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมไดอะแฟรมยางคุมกําเนิดชนิดนํากลับมาใช้ใหม่ได้เล่ม 1 การแบ่งประเภท การชักตัวอย่าง และคุณลักษณะที่ต้องการและกําหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมอุปกรณ์คุมกําเนิด - ไดอะแฟรมยางธรรมชาติและยางซิลิโคนคุมกําเนิดชนิดนํากลับมาใช้ใหม่ได้ - คุณลักษณะที่ต้องการและวิธีทดสอบ---------------------------อื่นๆ - โดยที่เป็นการสมควรปรับปรุงมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม ไดอะแฟรมยางคุมกําเนิดชนิดนํากลับมาใช้ใหม่ได้ เล่ม 1 การแบ่งประเภท การชักตัวอย่าง และคุณลักษณะที่ต้องการ มาตรฐานเลขที่ มอก. 1832 เล่ม 1-2542 อาศัยอํานาจตามความในมาตรา 15 แห่งพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม พ.ศ. 2511 รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมออกประกาศยกเลิกประกาศกระทรวงอุตสาหกรรม ฉบับที่ 2726 (พ.ศ. 2543) ออกตามความในพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม พ.ศ. 2511 เรื่อง กําหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมไดอะแฟรมยางคุมกําเนิดชนิดนํากลับมาใช้ใหม่ได้ เล่ม 1 การแบ่งประเภท การชักตัวอย่าง และคุณลักษณะที่ต้องการ ลงวันที่ 8 สิงหาคม พ.ศ. 2543 และออกประกาศกําหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม อุปกรณ์คุมกําเนิด - ไดอะแฟรมยางธรรมชาติและยางซิลิโคนคุมกําเนิดชนิดนํากลับมาใช้ใหม่ได้ - คุณลักษณะที่ต้องการและวิธีทดสอบมาตรฐานเลขที่ มอก. 1832 - 2550 ขึ้นใหม่ ดังมีรายการละเอียดต่อท้ายประกาศนี้ ทั้งนี้ ให้มีผลตั้งแต่วันที่ประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปผู้มีอํานาจลงนาม - ประกาศ ณ วันที่ 10 ตุลาคม พ.ศ. 2550 โฆสิต ปั้นเปี่ยมรัษฎ์รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม
ข้อบัญญัติกรุงเทพมหานครข้อบัญญัติกรุงเทพมหานครว่าด้วยการจัดระเบียบการจอดยานยนต์ (ฉบับที่ ๔) พุทธศักราช๒๕๒๑ อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๖๗แห่งพระราชบัญญัติระเบียบบริหารราชการกรุงเทพมหานคร พ.ศ. ๒๕๑๘ และมาตรา ๔แห่งพระราชบัญญัติจัดระเบียบการจอดยานยนต์ ในเขตเทศบาลและสุขาภิบาล พ.ศ. ๒๕๐๓กรุงเทพมหานคร โดยได้รับความเห็นชอบจากสภากรุงเทพมหานครจึงตราข้อบัญญัติกรุงเทพมหานครไว้ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ ข้อบัญญัติกรุงเทพมหานครนี้เรียกว่า ข้อบัญญัติกรุงเทพมหานครว่าด้วยการจัดระเบียบการจอดยานยนต์ (ฉบับที่ ๔) พุทธศักราช ๒๕๒๑ ข้อ ๒[๑] ข้อบัญญัติกรุงเทพมหานครนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันพัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาและกรุงเทพกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปข้อ ๓ ให้ยกเลิกความใน (๒๙) ของข้อ ๖แห่งข้อบัญญัติกรุงเทพมหานคร ว่าด้วยการจัดระเบียบการจอดยานยนต์ พุทธศักราช ๒๕๑๖ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยข้อบัญญัติกรุงเทพมหานคร ว่าด้วยการจัดระเบียบการจอดยานยนต์(ฉบับที่ ๓) พุทธศักราช ๒๕๒๐ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน(๒๙) ที่ดินสาธารณบริเวณเชิงสะพานพระพุทธยอดฟ้าฝั่งเขตพระนครข้อ ๔) ให้เพิ่มความต่อไปนี้เป็น (๓๗) (๓๘) (๓๙)(๔๐) และ (๔๑) ของข้อ ๖ แห่งข้อบัญญัติกรุงเทพมหานครว่าด้วยการจัดระเบียบการจอดยานยนต์พุทธศักราช ๒๕๑๖ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยข้อบัญญัติกรุงเทพมหานครว่าด้วยการจัดระเบียบการจอดยานยนต์(ฉบับที่ ๓) พุทธศักราช ๒๕๒๐(๓๗) ถนนผดุงด้าว ฝั่งซ้ายจากแยกถนนเจริญกรุงถึงแยกถนนเยาวราช(๓๘) ถนนแปลงนาม ฝั่งซ้ายจากแยกถนนเยาวราชถึงแยกถนนเจริญกรุง(๓๙) ถนนลำภุญไชย ฝั่งซ้ายจากแยกถนนพระรามที่ ๔ถึงแยกถนนเยาวราช(๔๐) ถนนทรงสวัสดิ์ ฝั่งซ้ายจากแยกถนนทรงวาดถึงแยกถนนเจริญกรุง(๔๑) ถนนเยาวพานิช ฝั่งซ้ายจากแยกถนนทรงวาดถึงแยกถนนพาดสายประกาศณ วันที่ ๒๗ เมษายน พุทธศักราช ๒๕๒๑ชลอธรรมศิริผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร[๑]ราชกิจจานุเบกษา เล่ม๙๕/ตอนที่ ๖๑/หน้า ๒๗๘/๖ มิถุนายน ๒๕๒๑
กฎกระทรวงกฎกระทรวงฉบับที่๖๒ (พ.ศ. ๒๕๕๐)ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมอาคารพ.ศ. ๒๕๒๒[๑] อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๕ (๑) แห่งพระราชบัญญัติควบคุมอาคารพ.ศ. ๒๕๒๒ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้ให้เพิ่มความต่อไปนี้เป็นข้อ ๒/๑ แห่งกฎกระทรวง ฉบับที่๗ (พ.ศ. ๒๕๒๘) ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมอาคาร พ.ศ. ๒๕๒๒ข้อ๒/๑ ให้กำหนดค่าธรรมเนียมใบรับรองการตรวจสอบสภาพอาคาร ฉบับละ ๑๐๐ บาทให้ไว้ณ วันที่ ๑๗ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๕๐อารีย์วงศ์อารยะรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยหมายเหตุ:- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ เนื่องจากมาตรา ๓๒ ทวิ แห่งพระราชบัญญัติควบคุมอาคารพ.ศ. ๒๕๒๒ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติควบคุมอาคาร (ฉบับที่๓) พ.ศ. ๒๕๔๓ บัญญัติให้เจ้าของอาคารบางประเภทต้องจัดให้มีการตรวจสอบสภาพอาคารแล้วรายงานผลการตรวจสอบต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นเพื่อพิจารณาออกใบรับรองการตรวจสอบสภาพอาคาร หรือดำเนินการตามมาตรา ๔๖ หรือมาตรา ๔๖ทวิ แล้วแต่กรณี ต่อไป ประกอบกับในปัจจุบันกฎกระทรวงกำหนดคุณสมบัติเฉพาะของผู้ตรวจสอบหลักเกณฑ์การขอขึ้นทะเบียนและการเพิกถอนการขึ้นทะเบียนเป็นผู้ตรวจสอบ และหลักเกณฑ์การตรวจสอบอาคารพ.ศ. ๒๕๔๘ ได้ใช้บังคับแล้ว สมควรกำหนดค่าธรรมเนียมใบรับรองการตรวจสอบสภาพอาคาร จึงจำเป็นต้องวัชศักดิ์/ผู้จัดทำ๒๓สิงหาคม ๒๕๕๐[๑]ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๔/ตอนที่ ๓๙ ก/หน้า ๒๓/๓ สิงหาคม ๒๕๕๐
พระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืนในท้องที่ตำบลคลองหก ตำบลคลองเจ็ดอำเภอคลองหลวงและตำบลบึงชำอ้อ อำเภอหนองเสือ จังหวัดปทุมธานีพ.ศ. ๒๕๖๑ สมเด็จพระเจ้าอยู่หัวมหาวชิราลงกรณ บดินทรเทพยวรางกูรให้ไว้ ณ วันที่ ๒๗ กุมภาพันธ์ พ.ศ.๒๕๖๑เป็นปีที่ ๓ ในรัชกาลปัจจุบันสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวมหาวชิราลงกรณ บดินทรเทพยวรางกูรมีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่าโดยที่เป็นการสมควรกำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืนในท้องที่ตำบลคลองหก ตำบลคลองเจ็ด อำเภอคลองหลวง และตำบลบึงชำอ้ออำเภอหนองเสือ จังหวัดปทุมธานี เพื่อสร้างทางหลวงชนบทปท. ๔๐๐๑ ตามโครงการก่อสร้างทางต่างระดับข้ามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๓๕๒อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๗๕ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยกับมาตรา ๕ วรรคสาม และมาตรา ๖ แห่งพระราชบัญญัติว่าด้วยการเวนคืนอสังหาริมทรัพย์พ.ศ. ๒๕๓๐ ประกอบกับมาตรา ๖๘/๑ แห่งพระราชบัญญัติทางหลวง พ.ศ. ๒๕๓๕ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติทางหลวง (ฉบับที่ ๒) พ.ศ ๒๕๔๙ จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้มาตรา ๑ พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่าพระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืน ในท้องที่ตำบลคลองหก ตำบลคลองเจ็ด อำเภอคลองหลวง และตำบลบึงชำอ้อ อำเภอหนองเสือ จังหวัดปทุมธานี พ.ศ. ๒๕๖๑มาตรา ๒[๑] พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา ๓ พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับได้มีกำหนดสี่ปีมาตรา ๔ ที่ดินที่จะเวนคืนตามพระราชกฤษฎีกานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อใช้ในการสร้างทางหลวงชนบท ปท. ๔๐๐๑ ตามโครงการก่อสร้างทางต่างระดับข้ามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข๓๕๒มาตรา ๕ ให้อธิบดีกรมทางหลวงเป็นเจ้าหน้าที่เวนคืนตามพระราชกฤษฎีกานี้มาตรา ๖ เขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืนตามพระราชกฤษฎีกานี้อยู่ในท้องที่ตำบลคลองหก ตำบลคลองเจ็ด อำเภอคลองหลวง และตำบลบึงชำอ้อ อำเภอหนองเสือ จังหวัดปทุมธานี มีส่วนกว้างสองร้อยเมตร ทั้งนี้ ภายในแนวเขตตามแผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกานี้มาตรา ๗ ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคมรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้ผู้รับสนองพระบรมราชโองการพลเอก ประยุทธ์ จันทร์โอชานายกรัฐมนตรี[เอกสารแนบท้าย]๑. แผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืนในท้องที่ตำบลคลองหก ตำบลคลองเจ็ด อำเภอคลองหลวงและตำบลบึงชำอ้อ อำเภอหนองเสือ จังหวัดปทุมธานี พ.ศ. ๒๕๖๑(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)หมายเหตุ :-เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือ เนื่องจากมีความจำเป็นต้องสร้างทางหลวงชนบทปท. ๔๐๐๑ ตามโครงการก่อสร้างทางต่างระดับข้ามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๓๕๒ ในท้องที่ตำบลคลองหก ตำบลคลองเจ็ด อำเภอคลองหลวงและตำบลบึงชำอ้อ อำเภอหนองเสือ จังหวัดปทุมธานี เพื่ออำนวยความสะดวกและความรวดเร็วแก่การจราจรและการขนส่งอันเป็นกิจการสาธารณูปโภคสมควรกำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืนในท้องที่ดังกล่าว เพื่อให้เจ้าหน้าที่หรือผู้ซึ่งได้รับมอบหมายจากเจ้าหน้าที่มีสิทธิเข้าไปทำการสำรวจและเพื่อทราบข้อเท็จจริงเกี่ยวกับอสังหาริมทรัพย์ที่จะต้องเวนคืนที่แน่นอน จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้[เอกสารแนบท้าย]๑. แผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืนในท้องที่ตำบลคลองหก ตำบลคลองเจ็ด อำเภอคลองหลวง และตำบลบึงชำอ้อ อำเภอหนองเสือ จังหวัดปทุมธานีพ.ศ. ๒๕๖๑(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)อุไลพร/สลิลลา/จัดทำ๒๑ มิถุนายน ๒๕๖๒อนุกูล/ตรวจ๖ ธันวาคม ๒๕๖๒[๑] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๓๕/ตอนที่ ๑๒ ก/หน้า ๖๘/๒ มีนาคม ๒๕๖๑
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 579/2472หลักกฎหมาย: ล่อลวงเด็กหญิงอายุตั้งแต่ 10 ขวบขึ้นไปแต่ยังไม่ถึง 14 ขวบไปเสียจากผู้ปกครอง ถึงเด็กเต็มใจไปด้วยก็มีผิดจำเลยเกลี้ยกล่อมเด็กหญิง ข.ซึ่งมีอายุพึ่งย่างเข้า ๑๔ ปีไปจากบิดามารดาพาไปฝากไว้บ้านผู้มีชื่อแล้วเข้าหาร่วมประเวณีจนสำเร็จ และเอาสายสร้อยข้อมือไปเสีย แล้วก็ทอดทิ้งไว้ดังนี้ ศาลเดิมตัดสินว่าจำเลยมีผิดตาม ม.๒๗๖ ให้จำคุก ๒ ปี ศาลอุทธรณ์ตัดสินกลับให้ยกฟ้อง ศาลฎีกาเห็นว่า กิริยาของจำเลยเป็นการกระทำโดยเจตนาจะหากำไรและเพื่ออนาจาร แม้เด็กหญิง ข.จะเต็มใจไปด้วยกับจำเลยก็ดี จำเลยก็ต้องมีผิดตาม ม.๒๗๕ ให้จำคุกจำเลย ๒ ปี ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 579/2472อัยยการพระนครศรีอยุธยาโจทก์นายหง่า สุวรรณประเสริฐจำเลย ป.อ. ม. 275 ป.วิ.อ. ล่อลวงเด็กหญิงอายุตั้งแต่ 10 ขวบขึ้นไปแต่ยังไม่ถึง 14 ขวบไปเสียจากผู้ปกครอง ถึงเด็กเต็มใจไปด้วยก็มีผิดจำเลยเกลี้ยกล่อมเด็กหญิง ข.ซึ่งมีอายุพึ่งย่างเข้า ๑๔ ปีไปจากบิดามารดาพาไปฝากไว้บ้านผู้มีชื่อแล้วเข้าหาร่วมประเวณีจนสำเร็จ และเอาสายสร้อยข้อมือไปเสีย แล้วก็ทอดทิ้งไว้ดังนี้ ศาลเดิมตัดสินว่าจำเลยมีผิดตาม ม.๒๗๖ ให้จำคุก ๒ ปี ศาลอุทธรณ์ตัดสินกลับให้ยกฟ้อง ศาลฎีกาเห็นว่า กิริยาของจำเลยเป็นการกระทำโดยเจตนาจะหากำไรและเพื่ออนาจาร แม้เด็กหญิง ข.จะเต็มใจไปด้วยกับจำเลยก็ดี จำเลยก็ต้องมีผิดตาม ม.๒๗๕ ให้จำคุกจำเลย ๒ ปี(หริศ-วิชัย-นล)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: จำเลยเกลี้ยกล่อมเด็กหญิง ข.ซึ่งมีอายุพึ่งย่างเข้า ๑๔ ปีไปจากบิดามารดาพาไปฝากไว้บ้านผู้มีชื่อแล้วเข้าหาร่วมประเวณีจนสำเร็จ และเอาสายสร้อยข้อมือไปเสีย แล้วก็ทอดทิ้งไว้ดังนี้ ศาลเดิมตัดสินว่าจำเลยมีผิดตาม ม.๒๗๖ ให้จำคุก ๒ ปี ศาลอุทธรณ์ตัดสินกลับให้ยกฟ้อง ศาลฎีกาเห็นว่า กิริยาของจำเลยเป็นการกระทำโดยเจตนาจะหากำไรและเพื่ออนาจาร แม้เด็กหญิง ข.จะเต็มใจไปด้วยกับจำเลยก็ดี จำเลยก็ต้องมีผิดตาม ม.๒๗๕ ให้จำคุกจำเลย ๒ ปี ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 579/2472อัยยการพระนครศรีอยุธยาโจทก์นายหง่า สุวรรณประเสริฐจำเลย ป.อ. ม. 275 ป.วิ.อ. ล่อลวงเด็กหญิงอายุตั้งแต่ 10 ขวบขึ้นไปแต่ยังไม่ถึง 14 ขวบไปเสียจากผู้ปกครอง ถึงเด็กเต็มใจไปด้วยก็มีผิดจำเลยเกลี้ยกล่อมเด็กหญิง ข.ซึ่งมีอายุพึ่งย่างเข้า ๑๔ ปีไปจากบิดามารดาพาไปฝากไว้บ้านผู้มีชื่อแล้วเข้าหาร่วมประเวณีจนสำเร็จ และเอาสายสร้อยข้อมือไปเสีย แล้วก็ทอดทิ้งไว้ดังนี้ ศาลเดิมตัดสินว่าจำเลยมีผิดตาม ม.๒๗๖ ให้จำคุก ๒ ปี ศาลอุทธรณ์ตัดสินกลับให้ยกฟ้อง ศาลฎีกาเห็นว่า กิริยาของจำเลยเป็นการกระทำโดยเจตนาจะหากำไรและเพื่ออนาจาร แม้เด็กหญิง ข.จะเต็มใจไปด้วยกับจำเลยก็ดี จำเลยก็ต้องมีผิดตาม ม.๒๗๕ ให้จำคุกจำเลย ๒ ปี(หริศ-วิชัย-นล)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ