คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 647/2508หลักกฎหมาย: แม้สัญญาจะซื้อขายที่ดินกฎหมายบังคับให้ต้องมีหลักฐานเป็นหนังสือลงลายมือชื่อฝ่ายต้องรับผิดมาแสดงแต่การที่จำเลยนำสืบว่าได้ชำระราคาที่พิพาทกันแล้วนั้นจำเลยย่อมนำสืบได้ไม่เป็นการนำสืบเพื่อเปลี่ยนแปลงแก้ไขหรือเพิ่มเติมเอกสารสัญญาแต่อย่างใด โจทก์ยื่นคำร้องโต้แย้งว่า คำสั่งศาลชั้นต้นที่ให้โจทก์นำสืบก่อนไม่ชอบขอให้สั่งใหม่ให้จำเลยนำสืบก่อน ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่อนุญาตตามที่โจทก์ขอโจทก์ไม่โต้แย้งคำสั่งกลับแถลงไม่ติดใจสืบพยานต่อไป ศาลชั้นต้นจึงดำเนินการพิจารณาสืบพยานจำเลยจนเสร็จสำนวน และพิพากษาแล้วโจทก์จะอุทธรณ์ฎีกาคำสั่งในเรื่องหน้าที่นำสืบนี้อีกไม่ได้ (อ้างฎีกาที่ 819/2501)โจทก์ฟ้องขอให้ศาลบังคับให้จำเลยรับชำระหนี้ และคืนนาที่โจทก์มอบให้จำเลยทำกินต่างดอกเบี้ยจำเลยให้การและฟ้องแย้งว่าโจทก์ขายที่นาส่วนของโจทก์ให้จำเลยและจำเลยได้ครอบครองมา โจทก์ใช้สิทธิโดยไม่สุจริตขอให้ศาลบังคับให้โจทก์โอนขายที่นาเฉพาะส่วนของโจทก์ให้จำเลย โจทก์ให้การแก้ฟ้องแย้งว่าไม่ได้ตกลงจะขายนาให้จำเลย สัญญาที่จำเลยอ้างปลอมศาลชั้นต้นสั่งให้โจทก์นำสืบก่อน โจทก์ยื่นคำร้องคัดค้านให้ศาลสั่งใหม่ให้จำเลยสืบก่อน ถ้าศาลไม่เปลี่ยนแปลงคำสั่ง โจทก์ก็ไม่ขอสืบพยาน ถือเอาตามหลักฐานพยานที่มีอยู่ตามฟ้องและคำให้การเท่านั้นศาลชั้นต้นจึงสืบแต่พยานจำเลยแล้วพิพากษายกฟ้องโจทก์ และให้โจทก์โอนที่พิพาทให้แก่จำเลยโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า โจทก์ได้ตกลงทำสัญญาจะซื้อจะขายที่พิพาทให้แก่จำเลยและโจทก์เป็นฝ่ายผิดนัดผิดสัญญาที่โจทก์ฎีกาว่า หนังสือสัญญาจะซื้อขายที่พิพาทไม่ปรากฏความว่าได้มีการชำระราคาที่ดิน แต่จำเลยนำสืบว่ามีการชำระเงินกัน เป็นการสืบพยานบุคคลเปลี่ยนแปลงแก้ไขข้อความในเอกสาร ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 94 เห็นว่า แม้สัญญาจะซื้อขายที่ดิน กฎหมายบังคับให้ต้องมีหลักฐานเป็นหนังสือลงลายมือชื่อฝ่ายต้องรับผิดมาแสดงตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา456 วรรค 2 แต่จำเลยก็นำสืบว่าได้ชำระราคาที่พิพาทแล้วได้ ไม่เป็นการนำสืบเพื่อเปลี่ยนแปลงแก้ไขหรือเพิ่มเติมเอกสารสัญญาจะซื้อขายแต่ประการใดที่โจทก์ฎีกาคำสั่งศาลชั้นต้นที่ให้โจทก์นำสืบก่อนไม่ชอบ โจทก์ได้ยื่นคำร้องโต้แย้งคำสั่งศาลชั้นต้นไว้แล้ว ขอให้ศาลฎีกาสั่งพิจารณาใหม่ให้โจทก์สืบพยานหักล้างหลักฐานพยานจำเลยนั้น เห็นว่าเมื่อโจทก์ยื่นคำร้องโต้แย้งและศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่อนุญาตตามที่โจทก์ขอแล้ว โจทก์หาได้โต้แย้งคำสั่งไว้อีกไม่ กลับแถลงไม่ติดใจสืบพยาน ศาลชั้นต้นจึงดำเนินการพิจารณาสืบพยานจำเลยต่อไปจนเสร็จสำนวนและพิพากษาแล้ว โจทก์จะอุทธรณ์ฎีกาคำสั่งในเรื่องหน้าที่นำสืบนี้อีกไม่ได้ ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 226(2) และ 247 ดังนัยฎีกาที่ 819/2501พิพากษายืน ยกฎีกาโจทก์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 647/2508นายอ้น นวลไสย์โจทก์นายมั่น นาคหมูจำเลย ป.พ.พ. ม. 456 วรรคสอง ป.วิ.พ. ม. 94, ม. 226 (2), ม. 247 แม้สัญญาจะซื้อขายที่ดินกฎหมายบังคับให้ต้องมีหลักฐานเป็นหนังสือลงลายมือชื่อฝ่ายต้องรับผิดมาแสดงแต่การที่จำเลยนำสืบว่าได้ชำระราคาที่พิพาทกันแล้วนั้นจำเลยย่อมนำสืบได้ไม่เป็นการนำสืบเพื่อเปลี่ยนแปลงแก้ไขหรือเพิ่มเติมเอกสารสัญญาแต่อย่างใด โจทก์ยื่นคำร้องโต้แย้งว่า คำสั่งศาลชั้นต้นที่ให้โจทก์นำสืบก่อนไม่ชอบขอให้สั่งใหม่ให้จำเลยนำสืบก่อน ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่อนุญาตตามที่โจทก์ขอโจทก์ไม่โต้แย้งคำสั่งกลับแถลงไม่ติดใจสืบพยานต่อไป ศาลชั้นต้นจึงดำเนินการพิจารณาสืบพยานจำเลยจนเสร็จสำนวน และพิพากษาแล้วโจทก์จะอุทธรณ์ฎีกาคำสั่งในเรื่องหน้าที่นำสืบนี้อีกไม่ได้ (อ้างฎีกาที่ 819/2501)โจทก์ฟ้องขอให้ศาลบังคับให้จำเลยรับชำระหนี้ และคืนนาที่โจทก์มอบให้จำเลยทำกินต่างดอกเบี้ยจำเลยให้การและฟ้องแย้งว่าโจทก์ขายที่นาส่วนของโจทก์ให้จำเลยและจำเลยได้ครอบครองมา โจทก์ใช้สิทธิโดยไม่สุจริตขอให้ศาลบังคับให้โจทก์โอนขายที่นาเฉพาะส่วนของโจทก์ให้จำเลย โจทก์ให้การแก้ฟ้องแย้งว่าไม่ได้ตกลงจะขายนาให้จำเลย สัญญาที่จำเลยอ้างปลอมศาลชั้นต้นสั่งให้โจทก์นำสืบก่อน โจทก์ยื่นคำร้องคัดค้านให้ศาลสั่งใหม่ให้จำเลยสืบก่อน ถ้าศาลไม่เปลี่ยนแปลงคำสั่ง โจทก์ก็ไม่ขอสืบพยาน ถือเอาตามหลักฐานพยานที่มีอยู่ตามฟ้องและคำให้การเท่านั้นศาลชั้นต้นจึงสืบแต่พยานจำเลยแล้วพิพากษายกฟ้องโจทก์ และให้โจทก์โอนที่พิพาทให้แก่จำเลยโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า โจทก์ได้ตกลงทำสัญญาจะซื้อจะขายที่พิพาทให้แก่จำเลยและโจทก์เป็นฝ่ายผิดนัดผิดสัญญาที่โจทก์ฎีกาว่า หนังสือสัญญาจะซื้อขายที่พิพาทไม่ปรากฏความว่าได้มีการชำระราคาที่ดิน แต่จำเลยนำสืบว่ามีการชำระเงินกัน เป็นการสืบพยานบุคคลเปลี่ยนแปลงแก้ไขข้อความในเอกสาร ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 94 เห็นว่า แม้สัญญาจะซื้อขายที่ดิน กฎหมายบังคับให้ต้องมีหลักฐานเป็นหนังสือลงลายมือชื่อฝ่ายต้องรับผิดมาแสดงตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา456 วรรค 2 แต่จำเลยก็นำสืบว่าได้ชำระราคาที่พิพาทแล้วได้ ไม่เป็นการนำสืบเพื่อเปลี่ยนแปลงแก้ไขหรือเพิ่มเติมเอกสารสัญญาจะซื้อขายแต่ประการใดที่โจทก์ฎีกาคำสั่งศาลชั้นต้นที่ให้โจทก์นำสืบก่อนไม่ชอบ โจทก์ได้ยื่นคำร้องโต้แย้งคำสั่งศาลชั้นต้นไว้แล้ว ขอให้ศาลฎีกาสั่งพิจารณาใหม่ให้โจทก์สืบพยานหักล้างหลักฐานพยานจำเลยนั้น เห็นว่าเมื่อโจทก์ยื่นคำร้องโต้แย้งและศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่อนุญาตตามที่โจทก์ขอแล้ว โจทก์หาได้โต้แย้งคำสั่งไว้อีกไม่ กลับแถลงไม่ติดใจสืบพยาน ศาลชั้นต้นจึงดำเนินการพิจารณาสืบพยานจำเลยต่อไปจนเสร็จสำนวนและพิพากษาแล้ว โจทก์จะอุทธรณ์ฎีกาคำสั่งในเรื่องหน้าที่นำสืบนี้อีกไม่ได้ ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 226(2) และ 247 ดังนัยฎีกาที่ 819/2501พิพากษายืน ยกฎีกาโจทก์(ยง เหลืองรังษี-เชื้อ คงคากุล-เสนอ บุณยเกียรติ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องขอให้ศาลบังคับให้จำเลยรับชำระหนี้ และคืนนาที่โจทก์มอบให้จำเลยทำกินต่างดอกเบี้ยจำเลยให้การและฟ้องแย้งว่าโจทก์ขายที่นาส่วนของโจทก์ให้จำเลยและจำเลยได้ครอบครองมา โจทก์ใช้สิทธิโดยไม่สุจริตขอให้ศาลบังคับให้โจทก์โอนขายที่นาเฉพาะส่วนของโจทก์ให้จำเลย โจทก์ให้การแก้ฟ้องแย้งว่าไม่ได้ตกลงจะขายนาให้จำเลย สัญญาที่จำเลยอ้างปลอมศาลชั้นต้นสั่งให้โจทก์นำสืบก่อน โจทก์ยื่นคำร้องคัดค้านให้ศาลสั่งใหม่ให้จำเลยสืบก่อน ถ้าศาลไม่เปลี่ยนแปลงคำสั่ง โจทก์ก็ไม่ขอสืบพยาน ถือเอาตามหลักฐานพยานที่มีอยู่ตามฟ้องและคำให้การเท่านั้นศาลชั้นต้นจึงสืบแต่พยานจำเลยแล้วพิพากษายกฟ้องโจทก์ และให้โจทก์โอนที่พิพาทให้แก่จำเลยโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า โจทก์ได้ตกลงทำสัญญาจะซื้อจะขายที่พิพาทให้แก่จำเลยและโจทก์เป็นฝ่ายผิดนัดผิดสัญญาที่โจทก์ฎีกาว่า หนังสือสัญญาจะซื้อขายที่พิพาทไม่ปรากฏความว่าได้มีการชำระราคาที่ดิน แต่จำเลยนำสืบว่ามีการชำระเงินกัน เป็นการสืบพยานบุคคลเปลี่ยนแปลงแก้ไขข้อความในเอกสาร ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 94 เห็นว่า แม้สัญญาจะซื้อขายที่ดิน กฎหมายบังคับให้ต้องมีหลักฐานเป็นหนังสือลงลายมือชื่อฝ่ายต้องรับผิดมาแสดงตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา456 วรรค 2 แต่จำเลยก็นำสืบว่าได้ชำระราคาที่พิพาทแล้วได้ ไม่เป็นการนำสืบเพื่อเปลี่ยนแปลงแก้ไขหรือเพิ่มเติมเอกสารสัญญาจะซื้อขายแต่ประการใดที่โจทก์ฎีกาคำสั่งศาลชั้นต้นที่ให้โจทก์นำสืบก่อนไม่ชอบ โจทก์ได้ยื่นคำร้องโต้แย้งคำสั่งศาลชั้นต้นไว้แล้ว ขอให้ศาลฎีกาสั่งพิจารณาใหม่ให้โจทก์สืบพยานหักล้างหลักฐานพยานจำเลยนั้น เห็นว่าเมื่อโจทก์ยื่นคำร้องโต้แย้งและศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่อนุญาตตามที่โจทก์ขอแล้ว โจทก์หาได้โต้แย้งคำสั่งไว้อีกไม่ กลับแถลงไม่ติดใจสืบพยาน ศาลชั้นต้นจึงดำเนินการพิจารณาสืบพยานจำเลยต่อไปจนเสร็จสำนวนและพิพากษาแล้ว โจทก์จะอุทธรณ์ฎีกาคำสั่งในเรื่องหน้าที่นำสืบนี้อีกไม่ได้ ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 226(2) และ 247 ดังนัยฎีกาที่ 819/2501พิพากษายืน ยกฎีกาโจทก์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 647/2508นายอ้น นวลไสย์โจทก์นายมั่น นาคหมูจำเลย ป.พ.พ. ม. 456 วรรคสอง ป.วิ.พ. ม. 94, ม. 226 (2), ม. 247 แม้สัญญาจะซื้อขายที่ดินกฎหมายบังคับให้ต้องมีหลักฐานเป็นหนังสือลงลายมือชื่อฝ่ายต้องรับผิดมาแสดงแต่การที่จำเลยนำสืบว่าได้ชำระราคาที่พิพาทกันแล้วนั้นจำเลยย่อมนำสืบได้ไม่เป็นการนำสืบเพื่อเปลี่ยนแปลงแก้ไขหรือเพิ่มเติมเอกสารสัญญาแต่อย่างใด โจทก์ยื่นคำร้องโต้แย้งว่า คำสั่งศาลชั้นต้นที่ให้โจทก์นำสืบก่อนไม่ชอบขอให้สั่งใหม่ให้จำเลยนำสืบก่อน ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่อนุญาตตามที่โจทก์ขอโจทก์ไม่โต้แย้งคำสั่งกลับแถลงไม่ติดใจสืบพยานต่อไป ศาลชั้นต้นจึงดำเนินการพิจารณาสืบพยานจำเลยจนเสร็จสำนวน และพิพากษาแล้วโจทก์จะอุทธรณ์ฎีกาคำสั่งในเรื่องหน้าที่นำสืบนี้อีกไม่ได้ (อ้างฎีกาที่ 819/2501)โจทก์ฟ้องขอให้ศาลบังคับให้จำเลยรับชำระหนี้ และคืนนาที่โจทก์มอบให้จำเลยทำกินต่างดอกเบี้ยจำเลยให้การและฟ้องแย้งว่าโจทก์ขายที่นาส่วนของโจทก์ให้จำเลยและจำเลยได้ครอบครองมา โจทก์ใช้สิทธิโดยไม่สุจริตขอให้ศาลบังคับให้โจทก์โอนขายที่นาเฉพาะส่วนของโจทก์ให้จำเลย โจทก์ให้การแก้ฟ้องแย้งว่าไม่ได้ตกลงจะขายนาให้จำเลย สัญญาที่จำเลยอ้างปลอมศาลชั้นต้นสั่งให้โจทก์นำสืบก่อน โจทก์ยื่นคำร้องคัดค้านให้ศาลสั่งใหม่ให้จำเลยสืบก่อน ถ้าศาลไม่เปลี่ยนแปลงคำสั่ง โจทก์ก็ไม่ขอสืบพยาน ถือเอาตามหลักฐานพยานที่มีอยู่ตามฟ้องและคำให้การเท่านั้นศาลชั้นต้นจึงสืบแต่พยานจำเลยแล้วพิพากษายกฟ้องโจทก์ และให้โจทก์โอนที่พิพาทให้แก่จำเลยโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า โจทก์ได้ตกลงทำสัญญาจะซื้อจะขายที่พิพาทให้แก่จำเลยและโจทก์เป็นฝ่ายผิดนัดผิดสัญญาที่โจทก์ฎีกาว่า หนังสือสัญญาจะซื้อขายที่พิพาทไม่ปรากฏความว่าได้มีการชำระราคาที่ดิน แต่จำเลยนำสืบว่ามีการชำระเงินกัน เป็นการสืบพยานบุคคลเปลี่ยนแปลงแก้ไขข้อความในเอกสาร ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 94 เห็นว่า แม้สัญญาจะซื้อขายที่ดิน กฎหมายบังคับให้ต้องมีหลักฐานเป็นหนังสือลงลายมือชื่อฝ่ายต้องรับผิดมาแสดงตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา456 วรรค 2 แต่จำเลยก็นำสืบว่าได้ชำระราคาที่พิพาทแล้วได้ ไม่เป็นการนำสืบเพื่อเปลี่ยนแปลงแก้ไขหรือเพิ่มเติมเอกสารสัญญาจะซื้อขายแต่ประการใดที่โจทก์ฎีกาคำสั่งศาลชั้นต้นที่ให้โจทก์นำสืบก่อนไม่ชอบ โจทก์ได้ยื่นคำร้องโต้แย้งคำสั่งศาลชั้นต้นไว้แล้ว ขอให้ศาลฎีกาสั่งพิจารณาใหม่ให้โจทก์สืบพยานหักล้างหลักฐานพยานจำเลยนั้น เห็นว่าเมื่อโจทก์ยื่นคำร้องโต้แย้งและศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่อนุญาตตามที่โจทก์ขอแล้ว โจทก์หาได้โต้แย้งคำสั่งไว้อีกไม่ กลับแถลงไม่ติดใจสืบพยาน ศาลชั้นต้นจึงดำเนินการพิจารณาสืบพยานจำเลยต่อไปจนเสร็จสำนวนและพิพากษาแล้ว โจทก์จะอุทธรณ์ฎีกาคำสั่งในเรื่องหน้าที่นำสืบนี้อีกไม่ได้ ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 226(2) และ 247 ดังนัยฎีกาที่ 819/2501พิพากษายืน ยกฎีกาโจทก์(ยง เหลืองรังษี-เชื้อ คงคากุล-เสนอ บุณยเกียรติ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ