คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 666/2516หลักกฎหมาย: ศาลชั้นต้นเห็นว่า โจทก์ซื้อสินค้าพิพาทโดยสุจริต แต่ไม่ได้ซื้อจากท้องตลาดหรือพ่อค้าที่ขายของชนิดนั้น จึงไม่ได้รับความคุ้มครอง พิพากษาให้ยกฟ้องโจทก์ เมื่อศาลพิพากษาให้ยกฟ้องโจทก์ จำเลยจึงไม่จำเป็นต้องอุทธรณ์ว่า โจทก์ซื้อสินค้ามาโดยสุจริตหรือไม่ เพราะจำเลยเป็นฝ่ายชนะคดีอยู่แล้ว แต่เมื่อโจทก์อุทธรณ์ในประเด็นข้ออื่นจำเลยก็ได้กล่าวคำแก้อุทธรณ์ถึงประเด็นข้อนี้ด้วยว่า โจทก์ซื้อสินค้าพิพาทมาโดยไม่สุจริต คดีจึงมีประเด็นตามคำแก้อุทธรณ์ของจำเลย ศาลอุทธรณ์ชอบที่จะหยิบยกขึ้นมาวินิจฉัยได้ ประเด็นข้อนี้หาได้ยุติไปแล้วไม่โจทก์ฟ้องว่าโจทก์ประกอบการค้าขายเครื่องอะไหล่รถยนต์เครื่องเหล็ก เครื่องทองเหลือง และได้รับอนุญาตให้ค้าของเก่าด้วยโจทก์ได้ซื้อท่อน้ำประปา สายไฟฟ้า และสวิตส์ไฟฟ้า รวมราคา 122,423 บาท 90 สตางค์ มาจากร้านง่วนเซ่งฮวดพาณิชย์ และร้านไก่ฮั่วล้งซึ่งเป็นพ่อค้าขายของชนิดนั้น โดยสุจริตและเสียค่าตอบแทน จำเลยได้นำเจ้าหน้าที่ตำรวจไปยึดสินค้าดังกล่าวโดยหาว่าเป็นทรัพย์ของจำเลยที่ถูกฉ้อโกงมา ขอให้ศาลพิพากษาว่าสินค้าดังกล่าวเป็นของโจทก์ ให้จำเลยคืนแก่โจทก์ และใช้ค่าเสียหาย 50,000 บาทแก่โจทก์ จำเลยให้การว่า สินค้าตามฟ้องเป็นของจำเลย โจทก์ได้สินค้ามาโดยทุจริตรู้ว่าได้มาจากการกระทำผิดอาญา ไม่ได้ซื้อสินค้านั้นในท้องตลาดหรือจากพ่อค้าขายของชนิดนั้นขอให้ยกฟ้อง ศาลชั้นต้นเห็นว่า แม้โจทก์จะซื้อสินค้ามาโดยสุจริต แต่ไม่ใช่ซื้อมาจากท้องตลาดหรือจากพ่อค้าที่ขายของชนิดนั้น จึงไม่ได้รับความคุ้มครอง พิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกาว่า คดีนี้ศาลแพ่งวินิจฉัยว่าโจทก์ซื้อสินค้าพิพาทมาโดยสุจริต จำเลยมิได้อุทธรณ์คัดค้านในประเด็นข้อนี้ ส่วนโจทก์อุทธรณ์คัดค้านเฉพาะในประเด็นข้ออื่น ประเด็นข้อนี้จึงเป็นอันยุติการที่ศาลอุทธรณ์หยิบยกประเด็นข้อนี้มาวินิจฉัยอีกว่าโจทก์ซื้อสินค้ามาโดยไม่สุจริตจึงเป็นการมิชอบนั้น เห็นว่า ประเด็นข้อนี้จำเลยให้การต่อสู้คดีไว้ และนำสืบว่าโจทก์ซื้อสินค้ามาโดยไม่สุจริตและต่อสู้ในประเด็นอื่นอีกหลายประการ ศาลแพ่งพิพากษายกฟ้องโจทก์จำเลยหาจำต้องอุทธรณ์เฉพาะประเด็นข้อนี้ไม่ เพราะจำเลยเป็นฝ่ายชนะคดีแล้ว เมื่อโจทก์อุทธรณ์คดีนี้ในประเด็นอื่น จำเลยได้กล่าวคำแก้อุทธรณ์ถึงประเด็นข้อนี้ด้วยว่าโจทก์ซื้อสินค้าพิพาทมาโดยไม่สุจริต ศาลอุทธรณ์จึงชอบที่จะหยิบยกประเด็นข้อนี้ขึ้นวินิจฉัยได้ประเด็นข้อนี้หาได้ยุติไปแล้วดังที่โจทก์ฎีกาไม่ ศาลฎีกาพิจารณาประเด็นอื่นแล้วฟังข้อเท็จจริงว่า โจทก์ซื้อสินค้าพิพาทโดยไม่สุจริต โจทก์จึงไม่ได้รับความคุ้มครองตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1332 จำเลยย่อมมีสิทธิติดตามเอาทรัพย์ของจำเลยคืนได้ พิพากษายืน ให้ยกฎีกาโจทก์ ให้โจทก์ใช้ค่าทนายชั้นฎีกา 500 บาทแทนจำเลย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 666/2516นายเล้ง แซ่เตียโจทก์ห้างหุ้นส่วนจำกัด ต. ไพศาล โดยนายยก แซ่เตีย ผู้จัดการจำเลย ป.วิ.พ. ม. 237, ม. 240 ป.พ.พ. ม. 1332ศาลชั้นต้นเห็นว่า โจทก์ซื้อสินค้าพิพาทโดยสุจริต แต่ไม่ได้ซื้อจากท้องตลาดหรือพ่อค้าที่ขายของชนิดนั้น จึงไม่ได้รับความคุ้มครอง พิพากษาให้ยกฟ้องโจทก์ เมื่อศาลพิพากษาให้ยกฟ้องโจทก์ จำเลยจึงไม่จำเป็นต้องอุทธรณ์ว่า โจทก์ซื้อสินค้ามาโดยสุจริตหรือไม่ เพราะจำเลยเป็นฝ่ายชนะคดีอยู่แล้ว แต่เมื่อโจทก์อุทธรณ์ในประเด็นข้ออื่นจำเลยก็ได้กล่าวคำแก้อุทธรณ์ถึงประเด็นข้อนี้ด้วยว่า โจทก์ซื้อสินค้าพิพาทมาโดยไม่สุจริต คดีจึงมีประเด็นตามคำแก้อุทธรณ์ของจำเลย ศาลอุทธรณ์ชอบที่จะหยิบยกขึ้นมาวินิจฉัยได้ ประเด็นข้อนี้หาได้ยุติไปแล้วไม่โจทก์ฟ้องว่าโจทก์ประกอบการค้าขายเครื่องอะไหล่รถยนต์เครื่องเหล็ก เครื่องทองเหลือง และได้รับอนุญาตให้ค้าของเก่าด้วยโจทก์ได้ซื้อท่อน้ำประปา สายไฟฟ้า และสวิตส์ไฟฟ้า รวมราคา 122,423 บาท 90 สตางค์ มาจากร้านง่วนเซ่งฮวดพาณิชย์ และร้านไก่ฮั่วล้งซึ่งเป็นพ่อค้าขายของชนิดนั้น โดยสุจริตและเสียค่าตอบแทน จำเลยได้นำเจ้าหน้าที่ตำรวจไปยึดสินค้าดังกล่าวโดยหาว่าเป็นทรัพย์ของจำเลยที่ถูกฉ้อโกงมา ขอให้ศาลพิพากษาว่าสินค้าดังกล่าวเป็นของโจทก์ ให้จำเลยคืนแก่โจทก์ และใช้ค่าเสียหาย 50,000 บาทแก่โจทก์ จำเลยให้การว่า สินค้าตามฟ้องเป็นของจำเลย โจทก์ได้สินค้ามาโดยทุจริตรู้ว่าได้มาจากการกระทำผิดอาญา ไม่ได้ซื้อสินค้านั้นในท้องตลาดหรือจากพ่อค้าขายของชนิดนั้นขอให้ยกฟ้อง ศาลชั้นต้นเห็นว่า แม้โจทก์จะซื้อสินค้ามาโดยสุจริต แต่ไม่ใช่ซื้อมาจากท้องตลาดหรือจากพ่อค้าที่ขายของชนิดนั้น จึงไม่ได้รับความคุ้มครอง พิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกาว่า คดีนี้ศาลแพ่งวินิจฉัยว่าโจทก์ซื้อสินค้าพิพาทมาโดยสุจริต จำเลยมิได้อุทธรณ์คัดค้านในประเด็นข้อนี้ ส่วนโจทก์อุทธรณ์คัดค้านเฉพาะในประเด็นข้ออื่น ประเด็นข้อนี้จึงเป็นอันยุติการที่ศาลอุทธรณ์หยิบยกประเด็นข้อนี้มาวินิจฉัยอีกว่าโจทก์ซื้อสินค้ามาโดยไม่สุจริตจึงเป็นการมิชอบนั้น เห็นว่า ประเด็นข้อนี้จำเลยให้การต่อสู้คดีไว้ และนำสืบว่าโจทก์ซื้อสินค้ามาโดยไม่สุจริตและต่อสู้ในประเด็นอื่นอีกหลายประการ ศาลแพ่งพิพากษายกฟ้องโจทก์จำเลยหาจำต้องอุทธรณ์เฉพาะประเด็นข้อนี้ไม่ เพราะจำเลยเป็นฝ่ายชนะคดีแล้ว เมื่อโจทก์อุทธรณ์คดีนี้ในประเด็นอื่น จำเลยได้กล่าวคำแก้อุทธรณ์ถึงประเด็นข้อนี้ด้วยว่าโจทก์ซื้อสินค้าพิพาทมาโดยไม่สุจริต ศาลอุทธรณ์จึงชอบที่จะหยิบยกประเด็นข้อนี้ขึ้นวินิจฉัยได้ประเด็นข้อนี้หาได้ยุติไปแล้วดังที่โจทก์ฎีกาไม่ ศาลฎีกาพิจารณาประเด็นอื่นแล้วฟังข้อเท็จจริงว่า โจทก์ซื้อสินค้าพิพาทโดยไม่สุจริต โจทก์จึงไม่ได้รับความคุ้มครองตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1332 จำเลยย่อมมีสิทธิติดตามเอาทรัพย์ของจำเลยคืนได้ พิพากษายืน ให้ยกฎีกาโจทก์ ให้โจทก์ใช้ค่าทนายชั้นฎีกา 500 บาทแทนจำเลย(สวัสดิ์ ภู่งาม-บุณยเกียรติ อรชุนะกะ-ยงยุทธ เลอลภ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่าโจทก์ประกอบการค้าขายเครื่องอะไหล่รถยนต์เครื่องเหล็ก เครื่องทองเหลือง และได้รับอนุญาตให้ค้าของเก่าด้วยโจทก์ได้ซื้อท่อน้ำประปา สายไฟฟ้า และสวิตส์ไฟฟ้า รวมราคา 122,423 บาท 90 สตางค์ มาจากร้านง่วนเซ่งฮวดพาณิชย์ และร้านไก่ฮั่วล้งซึ่งเป็นพ่อค้าขายของชนิดนั้น โดยสุจริตและเสียค่าตอบแทน จำเลยได้นำเจ้าหน้าที่ตำรวจไปยึดสินค้าดังกล่าวโดยหาว่าเป็นทรัพย์ของจำเลยที่ถูกฉ้อโกงมา ขอให้ศาลพิพากษาว่าสินค้าดังกล่าวเป็นของโจทก์ ให้จำเลยคืนแก่โจทก์ และใช้ค่าเสียหาย 50,000 บาทแก่โจทก์ จำเลยให้การว่า สินค้าตามฟ้องเป็นของจำเลย โจทก์ได้สินค้ามาโดยทุจริตรู้ว่าได้มาจากการกระทำผิดอาญา ไม่ได้ซื้อสินค้านั้นในท้องตลาดหรือจากพ่อค้าขายของชนิดนั้นขอให้ยกฟ้อง ศาลชั้นต้นเห็นว่า แม้โจทก์จะซื้อสินค้ามาโดยสุจริต แต่ไม่ใช่ซื้อมาจากท้องตลาดหรือจากพ่อค้าที่ขายของชนิดนั้น จึงไม่ได้รับความคุ้มครอง พิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกาว่า คดีนี้ศาลแพ่งวินิจฉัยว่าโจทก์ซื้อสินค้าพิพาทมาโดยสุจริต จำเลยมิได้อุทธรณ์คัดค้านในประเด็นข้อนี้ ส่วนโจทก์อุทธรณ์คัดค้านเฉพาะในประเด็นข้ออื่น ประเด็นข้อนี้จึงเป็นอันยุติการที่ศาลอุทธรณ์หยิบยกประเด็นข้อนี้มาวินิจฉัยอีกว่าโจทก์ซื้อสินค้ามาโดยไม่สุจริตจึงเป็นการมิชอบนั้น เห็นว่า ประเด็นข้อนี้จำเลยให้การต่อสู้คดีไว้ และนำสืบว่าโจทก์ซื้อสินค้ามาโดยไม่สุจริตและต่อสู้ในประเด็นอื่นอีกหลายประการ ศาลแพ่งพิพากษายกฟ้องโจทก์จำเลยหาจำต้องอุทธรณ์เฉพาะประเด็นข้อนี้ไม่ เพราะจำเลยเป็นฝ่ายชนะคดีแล้ว เมื่อโจทก์อุทธรณ์คดีนี้ในประเด็นอื่น จำเลยได้กล่าวคำแก้อุทธรณ์ถึงประเด็นข้อนี้ด้วยว่าโจทก์ซื้อสินค้าพิพาทมาโดยไม่สุจริต ศาลอุทธรณ์จึงชอบที่จะหยิบยกประเด็นข้อนี้ขึ้นวินิจฉัยได้ประเด็นข้อนี้หาได้ยุติไปแล้วดังที่โจทก์ฎีกาไม่ ศาลฎีกาพิจารณาประเด็นอื่นแล้วฟังข้อเท็จจริงว่า โจทก์ซื้อสินค้าพิพาทโดยไม่สุจริต โจทก์จึงไม่ได้รับความคุ้มครองตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1332 จำเลยย่อมมีสิทธิติดตามเอาทรัพย์ของจำเลยคืนได้ พิพากษายืน ให้ยกฎีกาโจทก์ ให้โจทก์ใช้ค่าทนายชั้นฎีกา 500 บาทแทนจำเลย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 666/2516นายเล้ง แซ่เตียโจทก์ห้างหุ้นส่วนจำกัด ต. ไพศาล โดยนายยก แซ่เตีย ผู้จัดการจำเลย ป.วิ.พ. ม. 237, ม. 240 ป.พ.พ. ม. 1332ศาลชั้นต้นเห็นว่า โจทก์ซื้อสินค้าพิพาทโดยสุจริต แต่ไม่ได้ซื้อจากท้องตลาดหรือพ่อค้าที่ขายของชนิดนั้น จึงไม่ได้รับความคุ้มครอง พิพากษาให้ยกฟ้องโจทก์ เมื่อศาลพิพากษาให้ยกฟ้องโจทก์ จำเลยจึงไม่จำเป็นต้องอุทธรณ์ว่า โจทก์ซื้อสินค้ามาโดยสุจริตหรือไม่ เพราะจำเลยเป็นฝ่ายชนะคดีอยู่แล้ว แต่เมื่อโจทก์อุทธรณ์ในประเด็นข้ออื่นจำเลยก็ได้กล่าวคำแก้อุทธรณ์ถึงประเด็นข้อนี้ด้วยว่า โจทก์ซื้อสินค้าพิพาทมาโดยไม่สุจริต คดีจึงมีประเด็นตามคำแก้อุทธรณ์ของจำเลย ศาลอุทธรณ์ชอบที่จะหยิบยกขึ้นมาวินิจฉัยได้ ประเด็นข้อนี้หาได้ยุติไปแล้วไม่โจทก์ฟ้องว่าโจทก์ประกอบการค้าขายเครื่องอะไหล่รถยนต์เครื่องเหล็ก เครื่องทองเหลือง และได้รับอนุญาตให้ค้าของเก่าด้วยโจทก์ได้ซื้อท่อน้ำประปา สายไฟฟ้า และสวิตส์ไฟฟ้า รวมราคา 122,423 บาท 90 สตางค์ มาจากร้านง่วนเซ่งฮวดพาณิชย์ และร้านไก่ฮั่วล้งซึ่งเป็นพ่อค้าขายของชนิดนั้น โดยสุจริตและเสียค่าตอบแทน จำเลยได้นำเจ้าหน้าที่ตำรวจไปยึดสินค้าดังกล่าวโดยหาว่าเป็นทรัพย์ของจำเลยที่ถูกฉ้อโกงมา ขอให้ศาลพิพากษาว่าสินค้าดังกล่าวเป็นของโจทก์ ให้จำเลยคืนแก่โจทก์ และใช้ค่าเสียหาย 50,000 บาทแก่โจทก์ จำเลยให้การว่า สินค้าตามฟ้องเป็นของจำเลย โจทก์ได้สินค้ามาโดยทุจริตรู้ว่าได้มาจากการกระทำผิดอาญา ไม่ได้ซื้อสินค้านั้นในท้องตลาดหรือจากพ่อค้าขายของชนิดนั้นขอให้ยกฟ้อง ศาลชั้นต้นเห็นว่า แม้โจทก์จะซื้อสินค้ามาโดยสุจริต แต่ไม่ใช่ซื้อมาจากท้องตลาดหรือจากพ่อค้าที่ขายของชนิดนั้น จึงไม่ได้รับความคุ้มครอง พิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกาว่า คดีนี้ศาลแพ่งวินิจฉัยว่าโจทก์ซื้อสินค้าพิพาทมาโดยสุจริต จำเลยมิได้อุทธรณ์คัดค้านในประเด็นข้อนี้ ส่วนโจทก์อุทธรณ์คัดค้านเฉพาะในประเด็นข้ออื่น ประเด็นข้อนี้จึงเป็นอันยุติการที่ศาลอุทธรณ์หยิบยกประเด็นข้อนี้มาวินิจฉัยอีกว่าโจทก์ซื้อสินค้ามาโดยไม่สุจริตจึงเป็นการมิชอบนั้น เห็นว่า ประเด็นข้อนี้จำเลยให้การต่อสู้คดีไว้ และนำสืบว่าโจทก์ซื้อสินค้ามาโดยไม่สุจริตและต่อสู้ในประเด็นอื่นอีกหลายประการ ศาลแพ่งพิพากษายกฟ้องโจทก์จำเลยหาจำต้องอุทธรณ์เฉพาะประเด็นข้อนี้ไม่ เพราะจำเลยเป็นฝ่ายชนะคดีแล้ว เมื่อโจทก์อุทธรณ์คดีนี้ในประเด็นอื่น จำเลยได้กล่าวคำแก้อุทธรณ์ถึงประเด็นข้อนี้ด้วยว่าโจทก์ซื้อสินค้าพิพาทมาโดยไม่สุจริต ศาลอุทธรณ์จึงชอบที่จะหยิบยกประเด็นข้อนี้ขึ้นวินิจฉัยได้ประเด็นข้อนี้หาได้ยุติไปแล้วดังที่โจทก์ฎีกาไม่ ศาลฎีกาพิจารณาประเด็นอื่นแล้วฟังข้อเท็จจริงว่า โจทก์ซื้อสินค้าพิพาทโดยไม่สุจริต โจทก์จึงไม่ได้รับความคุ้มครองตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1332 จำเลยย่อมมีสิทธิติดตามเอาทรัพย์ของจำเลยคืนได้ พิพากษายืน ให้ยกฎีกาโจทก์ ให้โจทก์ใช้ค่าทนายชั้นฎีกา 500 บาทแทนจำเลย(สวัสดิ์ ภู่งาม-บุณยเกียรติ อรชุนะกะ-ยงยุทธ เลอลภ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ