คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1212/2530หลักกฎหมาย: จำเลยที่ 1 ที่ 2 มีความผิดฐานร่วมกันชิงทรัพย์ จำเลยที่ 3 มีความผิดฐานรับของโจรเฉพาะเตารีดไฟฟ้า และจำเลยที่ 4 มีความผิดฐานรับของโจรเฉพาะวิทยุสเตอริโอเท่านั้น เมื่อทรัพย์ทั้งสองสิ่งนี้ผู้เสียหายได้รับคืนไปแล้ว จำเลยที่ 3 และที่ 4 จึงไม่ต้องร่วมกับจำเลยอื่นคืนหรือใช้ราคาทรัพย์ที่ยังไม่ได้คืนแก่ผู้เสียหายอีกแม้จำเลยที่ 3 ไม่ได้ฎีกาปัญหานี้ขึ้นมา ศาลฎีกาก็แก้ไขเสียให้ถูกต้องได้เพราะเป็นปัญหาข้อกฎหมายเกี่ยวกับความสงบเรียบร้อย.โจทก์ฟ้องว่า จำเลยที่ ๑ และที่ ๒ ร่วมกันมีอาวุธมีดปลายแหลมติดตัวไปชิงทรัพย์หลายรายการรวมเป็นเงินทั้งสิ้น ๗,๘๐๐ บาท ของนางนิตยา ใจสุทธิ ผู้เสียหายไปโดยทุจริตโดยขู่ว่าจะฆ่าเพื่อความสะดวกแก่การชิงทรัพย์ให้ยื่นให้ซึ่งทรัพย์ พาทรัพย์นั้นไป และให้พ้นจากการจับกุม จำเลยที่ ๓ และที่ ๔ กับพวกร่วมกันซ่อนเร้น ช่วยจำหน่าย ช่วยพาเอาไปเสียซึ่งทรัพย์สินของผู้เสียหายที่ถูกชิงไปดังกล่าว โดยจำเลยที่ ๓ และที่ ๔ รู้อยู่แล้วว่าเป็นทรัพย์ที่ได้มาจากการกระทำความผิดฐานชิงทรัพย์ จำเลยทั้งสี่เป็นบุคคลคนเดียวกับจำเลยที่ ๑ ที่ ๓ ที่ ๒ และที่ ๕ ในคดีอาญาหมายเลขดำที่ ๙๐๑/๒๕๒๖ และเป็นบุคคลคนเดียวกับจำเลยที่ ๔ ที่ ๒ ที่ ๑ และที่ ๕ ในคดีอาญาหมายเลขดำที่ ๙๐๒/๒๕๒๖ ของศาลชั้นต้นขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๘๓, ๓๓๙, ๓๕๗ ที่แก้ไขแล้ว ให้จำเลยทั้งสี่ร่วมกันคืนทรัพย์ที่ยังไม่ได้คืน หรือชำระราคาแทนเป็นเงิน๓,๑๐๐ บาท แก่ผู้เสียหายกับให้นับโทษจำเลยทั้งสี่ต่อกับโทษในคดีอาญาดังกล่าว จำเลยที่ ๑ ที่ ๒ ให้การรับสารภาพ จำเลยที่ ๓ ที่ ๔ ให้การปฏิเสธจำเลยทั้งสี่รับว่าเป็นบุคคลคนเดียวกับจำเลยในคดีอาญาตามฟ้อง ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยที่ ๑ ที่ ๒ มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๓๙ วรรคสอง จำคุกคนละ ๑๒ ปี จำเลยที่ ๑ ที่ ๒ ให้การรับสารภาพเป็นประโยชน์แก่การพิจารณา ลดโทษให้กึ่งหนึ่งตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๗๘ คงจำคุกคนละ ๖ ปี จำเลยที่ ๓ ที่ ๔ มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๕๗ วรรคสองจำคุกคนละ ๓ ปี ให้จำเลยทั้งสี่ร่วมกันคืนวิทยุเทปสร้อยคอทองคำ และพระเลี่ยมทอง หรือใช้ราคา ๓,๑๐๐ บาท แก่ผู้เสียหายคำขอให้นับโทษต่อให้ยก เพราะคดีดังกล่าวศาลยังมิได้มีคำพิพากษา จำเลยที่ ๔ อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า ให้ยกฟ้องจำเลยที่ ๔ นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า จำเลยที่ ๔ มีความผิดฐานรับของโจรวิทยุสเตอริโอตามฟ้อง แล้ววินิจฉัยข้อกฎหมายว่า อนึ่งข้อเท็จจริงสำหรับจำเลยที่ ๓ ศาลล่างก็ฟังได้แต่เพียงว่า จำเลยที่ ๓ รับของโจรเฉพาะเตารีดไฟฟ้าเท่านั้น ซึ่งทั้งเตารีดไฟฟ้าและวิทยุสเตอริโอดังกล่าวผู้เสียหายได้รับคืนไปแล้ว ดังนั้น จำเลยที่ ๓ และที่ ๔ จึงไม่ต้องร่วมรับผิดคืนหรือใช้ราคาทรัพย์ที่ยังไม่ได้คืนแก่ผู้เสียหายอีกแม้จำเลยที่ ๓ ไม่ได้อุทธรณ์ฎีกาปัญหานี้ขึ้นมา ศาลฎีกาก็เห็นสมควรแก้ไขเสียให้ถูกต้องด้วย เพราะเป็นปัญหาข้อกฎหมายเกี่ยวกับความสงบเรียบร้อย พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยที่ ๔ มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๓๕๗ ให้ลงโทษตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นโดยจำเลยที่ ๓ และที่ ๔ ไม่ต้องร่วมกับจำเลยอื่นคืนหรือใช้ราคาทรัพย์ที่ยังไม่ได้คืนแก่ผู้เสียหาย นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1212/2530พนักงานอัยการ จังหวัดราชบุรีโจทก์นายพิณ ปิ่นทอง กับพวกจำเลย ป.อ. ม. 357. ป.วิ.อ. ม. 44, ม. 195, ม. 225.จำเลยที่ 1 ที่ 2 มีความผิดฐานร่วมกันชิงทรัพย์ จำเลยที่ 3 มีความผิดฐานรับของโจรเฉพาะเตารีดไฟฟ้า และจำเลยที่ 4 มีความผิดฐานรับของโจรเฉพาะวิทยุสเตอริโอเท่านั้น เมื่อทรัพย์ทั้งสองสิ่งนี้ผู้เสียหายได้รับคืนไปแล้ว จำเลยที่ 3 และที่ 4 จึงไม่ต้องร่วมกับจำเลยอื่นคืนหรือใช้ราคาทรัพย์ที่ยังไม่ได้คืนแก่ผู้เสียหายอีกแม้จำเลยที่ 3 ไม่ได้ฎีกาปัญหานี้ขึ้นมา ศาลฎีกาก็แก้ไขเสียให้ถูกต้องได้เพราะเป็นปัญหาข้อกฎหมายเกี่ยวกับความสงบเรียบร้อย.โจทก์ฟ้องว่า จำเลยที่ ๑ และที่ ๒ ร่วมกันมีอาวุธมีดปลายแหลมติดตัวไปชิงทรัพย์หลายรายการรวมเป็นเงินทั้งสิ้น ๗,๘๐๐ บาท ของนางนิตยา ใจสุทธิ ผู้เสียหายไปโดยทุจริตโดยขู่ว่าจะฆ่าเพื่อความสะดวกแก่การชิงทรัพย์ให้ยื่นให้ซึ่งทรัพย์ พาทรัพย์นั้นไป และให้พ้นจากการจับกุม จำเลยที่ ๓ และที่ ๔ กับพวกร่วมกันซ่อนเร้น ช่วยจำหน่าย ช่วยพาเอาไปเสียซึ่งทรัพย์สินของผู้เสียหายที่ถูกชิงไปดังกล่าว โดยจำเลยที่ ๓ และที่ ๔ รู้อยู่แล้วว่าเป็นทรัพย์ที่ได้มาจากการกระทำความผิดฐานชิงทรัพย์ จำเลยทั้งสี่เป็นบุคคลคนเดียวกับจำเลยที่ ๑ ที่ ๓ ที่ ๒ และที่ ๕ ในคดีอาญาหมายเลขดำที่ ๙๐๑/๒๕๒๖ และเป็นบุคคลคนเดียวกับจำเลยที่ ๔ ที่ ๒ ที่ ๑ และที่ ๕ ในคดีอาญาหมายเลขดำที่ ๙๐๒/๒๕๒๖ ของศาลชั้นต้นขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๘๓, ๓๓๙, ๓๕๗ ที่แก้ไขแล้ว ให้จำเลยทั้งสี่ร่วมกันคืนทรัพย์ที่ยังไม่ได้คืน หรือชำระราคาแทนเป็นเงิน๓,๑๐๐ บาท แก่ผู้เสียหายกับให้นับโทษจำเลยทั้งสี่ต่อกับโทษในคดีอาญาดังกล่าว จำเลยที่ ๑ ที่ ๒ ให้การรับสารภาพ จำเลยที่ ๓ ที่ ๔ ให้การปฏิเสธจำเลยทั้งสี่รับว่าเป็นบุคคลคนเดียวกับจำเลยในคดีอาญาตามฟ้อง ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยที่ ๑ ที่ ๒ มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๓๙ วรรคสอง จำคุกคนละ ๑๒ ปี จำเลยที่ ๑ ที่ ๒ ให้การรับสารภาพเป็นประโยชน์แก่การพิจารณา ลดโทษให้กึ่งหนึ่งตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๗๘ คงจำคุกคนละ ๖ ปี จำเลยที่ ๓ ที่ ๔ มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๕๗ วรรคสองจำคุกคนละ ๓ ปี ให้จำเลยทั้งสี่ร่วมกันคืนวิทยุเทปสร้อยคอทองคำ และพระเลี่ยมทอง หรือใช้ราคา ๓,๑๐๐ บาท แก่ผู้เสียหายคำขอให้นับโทษต่อให้ยก เพราะคดีดังกล่าวศาลยังมิได้มีคำพิพากษา จำเลยที่ ๔ อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า ให้ยกฟ้องจำเลยที่ ๔ นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า จำเลยที่ ๔ มีความผิดฐานรับของโจรวิทยุสเตอริโอตามฟ้อง แล้ววินิจฉัยข้อกฎหมายว่า อนึ่งข้อเท็จจริงสำหรับจำเลยที่ ๓ ศาลล่างก็ฟังได้แต่เพียงว่า จำเลยที่ ๓ รับของโจรเฉพาะเตารีดไฟฟ้าเท่านั้น ซึ่งทั้งเตารีดไฟฟ้าและวิทยุสเตอริโอดังกล่าวผู้เสียหายได้รับคืนไปแล้ว ดังนั้น จำเลยที่ ๓ และที่ ๔ จึงไม่ต้องร่วมรับผิดคืนหรือใช้ราคาทรัพย์ที่ยังไม่ได้คืนแก่ผู้เสียหายอีกแม้จำเลยที่ ๓ ไม่ได้อุทธรณ์ฎีกาปัญหานี้ขึ้นมา ศาลฎีกาก็เห็นสมควรแก้ไขเสียให้ถูกต้องด้วย เพราะเป็นปัญหาข้อกฎหมายเกี่ยวกับความสงบเรียบร้อย พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยที่ ๔ มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๓๕๗ ให้ลงโทษตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นโดยจำเลยที่ ๓ และที่ ๔ ไม่ต้องร่วมกับจำเลยอื่นคืนหรือใช้ราคาทรัพย์ที่ยังไม่ได้คืนแก่ผู้เสียหาย นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์.(เสงี่ยม ทวีชัยการ-ยนต์ พิรวินิจ-พลจิตต์ ดียืน)ศาลจังหวัดราชบุรี - นายจรัส พวงมณีศาลอุทธรณ์ - นายพยุง กลั่นสุภาแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยที่ ๑ และที่ ๒ ร่วมกันมีอาวุธมีดปลายแหลมติดตัวไปชิงทรัพย์หลายรายการรวมเป็นเงินทั้งสิ้น ๗,๘๐๐ บาท ของนางนิตยา ใจสุทธิ ผู้เสียหายไปโดยทุจริตโดยขู่ว่าจะฆ่าเพื่อความสะดวกแก่การชิงทรัพย์ให้ยื่นให้ซึ่งทรัพย์ พาทรัพย์นั้นไป และให้พ้นจากการจับกุม จำเลยที่ ๓ และที่ ๔ กับพวกร่วมกันซ่อนเร้น ช่วยจำหน่าย ช่วยพาเอาไปเสียซึ่งทรัพย์สินของผู้เสียหายที่ถูกชิงไปดังกล่าว โดยจำเลยที่ ๓ และที่ ๔ รู้อยู่แล้วว่าเป็นทรัพย์ที่ได้มาจากการกระทำความผิดฐานชิงทรัพย์ จำเลยทั้งสี่เป็นบุคคลคนเดียวกับจำเลยที่ ๑ ที่ ๓ ที่ ๒ และที่ ๕ ในคดีอาญาหมายเลขดำที่ ๙๐๑/๒๕๒๖ และเป็นบุคคลคนเดียวกับจำเลยที่ ๔ ที่ ๒ ที่ ๑ และที่ ๕ ในคดีอาญาหมายเลขดำที่ ๙๐๒/๒๕๒๖ ของศาลชั้นต้นขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๘๓, ๓๓๙, ๓๕๗ ที่แก้ไขแล้ว ให้จำเลยทั้งสี่ร่วมกันคืนทรัพย์ที่ยังไม่ได้คืน หรือชำระราคาแทนเป็นเงิน๓,๑๐๐ บาท แก่ผู้เสียหายกับให้นับโทษจำเลยทั้งสี่ต่อกับโทษในคดีอาญาดังกล่าว จำเลยที่ ๑ ที่ ๒ ให้การรับสารภาพ จำเลยที่ ๓ ที่ ๔ ให้การปฏิเสธจำเลยทั้งสี่รับว่าเป็นบุคคลคนเดียวกับจำเลยในคดีอาญาตามฟ้อง ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยที่ ๑ ที่ ๒ มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๓๙ วรรคสอง จำคุกคนละ ๑๒ ปี จำเลยที่ ๑ ที่ ๒ ให้การรับสารภาพเป็นประโยชน์แก่การพิจารณา ลดโทษให้กึ่งหนึ่งตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๗๘ คงจำคุกคนละ ๖ ปี จำเลยที่ ๓ ที่ ๔ มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๕๗ วรรคสองจำคุกคนละ ๓ ปี ให้จำเลยทั้งสี่ร่วมกันคืนวิทยุเทปสร้อยคอทองคำ และพระเลี่ยมทอง หรือใช้ราคา ๓,๑๐๐ บาท แก่ผู้เสียหายคำขอให้นับโทษต่อให้ยก เพราะคดีดังกล่าวศาลยังมิได้มีคำพิพากษา จำเลยที่ ๔ อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า ให้ยกฟ้องจำเลยที่ ๔ นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า จำเลยที่ ๔ มีความผิดฐานรับของโจรวิทยุสเตอริโอตามฟ้อง แล้ววินิจฉัยข้อกฎหมายว่า อนึ่งข้อเท็จจริงสำหรับจำเลยที่ ๓ ศาลล่างก็ฟังได้แต่เพียงว่า จำเลยที่ ๓ รับของโจรเฉพาะเตารีดไฟฟ้าเท่านั้น ซึ่งทั้งเตารีดไฟฟ้าและวิทยุสเตอริโอดังกล่าวผู้เสียหายได้รับคืนไปแล้ว ดังนั้น จำเลยที่ ๓ และที่ ๔ จึงไม่ต้องร่วมรับผิดคืนหรือใช้ราคาทรัพย์ที่ยังไม่ได้คืนแก่ผู้เสียหายอีกแม้จำเลยที่ ๓ ไม่ได้อุทธรณ์ฎีกาปัญหานี้ขึ้นมา ศาลฎีกาก็เห็นสมควรแก้ไขเสียให้ถูกต้องด้วย เพราะเป็นปัญหาข้อกฎหมายเกี่ยวกับความสงบเรียบร้อย พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยที่ ๔ มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๓๕๗ ให้ลงโทษตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นโดยจำเลยที่ ๓ และที่ ๔ ไม่ต้องร่วมกับจำเลยอื่นคืนหรือใช้ราคาทรัพย์ที่ยังไม่ได้คืนแก่ผู้เสียหาย นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1212/2530พนักงานอัยการ จังหวัดราชบุรีโจทก์นายพิณ ปิ่นทอง กับพวกจำเลย ป.อ. ม. 357. ป.วิ.อ. ม. 44, ม. 195, ม. 225.จำเลยที่ 1 ที่ 2 มีความผิดฐานร่วมกันชิงทรัพย์ จำเลยที่ 3 มีความผิดฐานรับของโจรเฉพาะเตารีดไฟฟ้า และจำเลยที่ 4 มีความผิดฐานรับของโจรเฉพาะวิทยุสเตอริโอเท่านั้น เมื่อทรัพย์ทั้งสองสิ่งนี้ผู้เสียหายได้รับคืนไปแล้ว จำเลยที่ 3 และที่ 4 จึงไม่ต้องร่วมกับจำเลยอื่นคืนหรือใช้ราคาทรัพย์ที่ยังไม่ได้คืนแก่ผู้เสียหายอีกแม้จำเลยที่ 3 ไม่ได้ฎีกาปัญหานี้ขึ้นมา ศาลฎีกาก็แก้ไขเสียให้ถูกต้องได้เพราะเป็นปัญหาข้อกฎหมายเกี่ยวกับความสงบเรียบร้อย.โจทก์ฟ้องว่า จำเลยที่ ๑ และที่ ๒ ร่วมกันมีอาวุธมีดปลายแหลมติดตัวไปชิงทรัพย์หลายรายการรวมเป็นเงินทั้งสิ้น ๗,๘๐๐ บาท ของนางนิตยา ใจสุทธิ ผู้เสียหายไปโดยทุจริตโดยขู่ว่าจะฆ่าเพื่อความสะดวกแก่การชิงทรัพย์ให้ยื่นให้ซึ่งทรัพย์ พาทรัพย์นั้นไป และให้พ้นจากการจับกุม จำเลยที่ ๓ และที่ ๔ กับพวกร่วมกันซ่อนเร้น ช่วยจำหน่าย ช่วยพาเอาไปเสียซึ่งทรัพย์สินของผู้เสียหายที่ถูกชิงไปดังกล่าว โดยจำเลยที่ ๓ และที่ ๔ รู้อยู่แล้วว่าเป็นทรัพย์ที่ได้มาจากการกระทำความผิดฐานชิงทรัพย์ จำเลยทั้งสี่เป็นบุคคลคนเดียวกับจำเลยที่ ๑ ที่ ๓ ที่ ๒ และที่ ๕ ในคดีอาญาหมายเลขดำที่ ๙๐๑/๒๕๒๖ และเป็นบุคคลคนเดียวกับจำเลยที่ ๔ ที่ ๒ ที่ ๑ และที่ ๕ ในคดีอาญาหมายเลขดำที่ ๙๐๒/๒๕๒๖ ของศาลชั้นต้นขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๘๓, ๓๓๙, ๓๕๗ ที่แก้ไขแล้ว ให้จำเลยทั้งสี่ร่วมกันคืนทรัพย์ที่ยังไม่ได้คืน หรือชำระราคาแทนเป็นเงิน๓,๑๐๐ บาท แก่ผู้เสียหายกับให้นับโทษจำเลยทั้งสี่ต่อกับโทษในคดีอาญาดังกล่าว จำเลยที่ ๑ ที่ ๒ ให้การรับสารภาพ จำเลยที่ ๓ ที่ ๔ ให้การปฏิเสธจำเลยทั้งสี่รับว่าเป็นบุคคลคนเดียวกับจำเลยในคดีอาญาตามฟ้อง ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยที่ ๑ ที่ ๒ มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๓๙ วรรคสอง จำคุกคนละ ๑๒ ปี จำเลยที่ ๑ ที่ ๒ ให้การรับสารภาพเป็นประโยชน์แก่การพิจารณา ลดโทษให้กึ่งหนึ่งตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๗๘ คงจำคุกคนละ ๖ ปี จำเลยที่ ๓ ที่ ๔ มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๕๗ วรรคสองจำคุกคนละ ๓ ปี ให้จำเลยทั้งสี่ร่วมกันคืนวิทยุเทปสร้อยคอทองคำ และพระเลี่ยมทอง หรือใช้ราคา ๓,๑๐๐ บาท แก่ผู้เสียหายคำขอให้นับโทษต่อให้ยก เพราะคดีดังกล่าวศาลยังมิได้มีคำพิพากษา จำเลยที่ ๔ อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า ให้ยกฟ้องจำเลยที่ ๔ นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า จำเลยที่ ๔ มีความผิดฐานรับของโจรวิทยุสเตอริโอตามฟ้อง แล้ววินิจฉัยข้อกฎหมายว่า อนึ่งข้อเท็จจริงสำหรับจำเลยที่ ๓ ศาลล่างก็ฟังได้แต่เพียงว่า จำเลยที่ ๓ รับของโจรเฉพาะเตารีดไฟฟ้าเท่านั้น ซึ่งทั้งเตารีดไฟฟ้าและวิทยุสเตอริโอดังกล่าวผู้เสียหายได้รับคืนไปแล้ว ดังนั้น จำเลยที่ ๓ และที่ ๔ จึงไม่ต้องร่วมรับผิดคืนหรือใช้ราคาทรัพย์ที่ยังไม่ได้คืนแก่ผู้เสียหายอีกแม้จำเลยที่ ๓ ไม่ได้อุทธรณ์ฎีกาปัญหานี้ขึ้นมา ศาลฎีกาก็เห็นสมควรแก้ไขเสียให้ถูกต้องด้วย เพราะเป็นปัญหาข้อกฎหมายเกี่ยวกับความสงบเรียบร้อย พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยที่ ๔ มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๓๕๗ ให้ลงโทษตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นโดยจำเลยที่ ๓ และที่ ๔ ไม่ต้องร่วมกับจำเลยอื่นคืนหรือใช้ราคาทรัพย์ที่ยังไม่ได้คืนแก่ผู้เสียหาย นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์.(เสงี่ยม ทวีชัยการ-ยนต์ พิรวินิจ-พลจิตต์ ดียืน)ศาลจังหวัดราชบุรี - นายจรัส พวงมณีศาลอุทธรณ์ - นายพยุง กลั่นสุภาแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ