คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 661/2488หลักกฎหมาย: พ.ร.บ.อากรฆ่าสัตว์ 2488 ไม่มีบทบัญญัติเรื่องขายเนื้อสุกรจะต้องได้รับอนุญาตฉะนั้นแม้จำเลยจะถูกฟ้องเรื่องขายเนื้อสุกร โดยไม่ได้รับอนุญาตตาม พ.ร.บ.ควบคุมการฆ่าสัตว์ พ.ศ.2481 ศาลก็ต้องยกฟ้องโจทก์ฟ้องหาว่าจำเลยขายเนื้อสุกรโดยไม่ได้รับอนุญาตให้ลงโทษตาม พ.ร.บ.ควบคุมการฆ่า ขาย โค กระบือ แพะ แกะ และสุกร พ.ศ.๒๔๘๑ มาตรา ๖,๑๐ ศาลชั้นต้นพิพากษาให้ปรับจำเลยตาม พ.ร.บ.ที่กล่าวในฟ้อง จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับให้ยกฟ้อง โดยเห็นว่าหลักฐานพะยานโจทก์ยังไม่พอฟังว่าจำเลยได้กระทำผิด โจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษตามฟ้อง ศาลฎีกาเห็นว่า การขายเนื้อสุกรโดยมิได้รับอนุญาตอันเป็นผิด พ.ร.บ.ควบคุมการฆ่า ขายโค กระบือ แพะ แกะ และสุกร พ.ศ.๒๔๘๑ ที่โจทก์ฟ้องนั้น ได้มี พ.ร.บ.อากรการฆ่าสัตว์ พ.ศ.๒๔๘๘ ม.๓ บัญญัติให้ยกเลิก พ.ร.บ.ควบคุมการฆ่า ขาย พ.ศ.๒๔๘๑ ตามฟ้องเสียแล้ว ฉะนั้นคดีจึงต้องบังคับตามกฎหมายลักษณะอาญามาตรา ๘ และเมื่อตรวจดูบทอากรการฆ่าสัตว์ พ.ศ.๒๔๘๘ แล้ว ไม่เห็นมีบทบัญญัติความผิดการขายเนื้อสุกรโดยมิได้รับอนุญาตไว้ จึงไม่มีทางเอาผิดจำเลยได้ จึงพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 661/2488อัยยการจังหวัดชลบุรีโจทก์นายซ้ำซ้อง แซ่ลี้จำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 8 พ.ร.บ.ควบคุมการฆ่า ขาย โค กระบือ แพะ แกะ และสุกร พ.ศ.2481 พ.ร.บ.อากรการฆ่าสัตว์ พ.ศ.2488 ป.วิ.อ. ม. 39 (5)พ.ร.บ.อากรฆ่าสัตว์ 2488 ไม่มีบทบัญญัติเรื่องขายเนื้อสุกรจะต้องได้รับอนุญาตฉะนั้นแม้จำเลยจะถูกฟ้องเรื่องขายเนื้อสุกร โดยไม่ได้รับอนุญาตตาม พ.ร.บ.ควบคุมการฆ่าสัตว์ พ.ศ.2481 ศาลก็ต้องยกฟ้องโจทก์ฟ้องหาว่าจำเลยขายเนื้อสุกรโดยไม่ได้รับอนุญาตให้ลงโทษตาม พ.ร.บ.ควบคุมการฆ่า ขาย โค กระบือ แพะ แกะ และสุกร พ.ศ.๒๔๘๑ มาตรา ๖,๑๐ ศาลชั้นต้นพิพากษาให้ปรับจำเลยตาม พ.ร.บ.ที่กล่าวในฟ้อง จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับให้ยกฟ้อง โดยเห็นว่าหลักฐานพะยานโจทก์ยังไม่พอฟังว่าจำเลยได้กระทำผิด โจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษตามฟ้อง ศาลฎีกาเห็นว่า การขายเนื้อสุกรโดยมิได้รับอนุญาตอันเป็นผิด พ.ร.บ.ควบคุมการฆ่า ขายโค กระบือ แพะ แกะ และสุกร พ.ศ.๒๔๘๑ ที่โจทก์ฟ้องนั้น ได้มี พ.ร.บ.อากรการฆ่าสัตว์ พ.ศ.๒๔๘๘ ม.๓ บัญญัติให้ยกเลิก พ.ร.บ.ควบคุมการฆ่า ขาย พ.ศ.๒๔๘๑ ตามฟ้องเสียแล้ว ฉะนั้นคดีจึงต้องบังคับตามกฎหมายลักษณะอาญามาตรา ๘ และเมื่อตรวจดูบทอากรการฆ่าสัตว์ พ.ศ.๒๔๘๘ แล้ว ไม่เห็นมีบทบัญญัติความผิดการขายเนื้อสุกรโดยมิได้รับอนุญาตไว้ จึงไม่มีทางเอาผิดจำเลยได้ จึงพิพากษายืน(ธรรมบัณฑิต-ประมูล สุวรรณศร-มนูภันย์วิมลสาร)ศาลชั้นต้น - นาย ร.กาเล็กศาลอุทธรณ์ - พระนารถประชาแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องหาว่าจำเลยขายเนื้อสุกรโดยไม่ได้รับอนุญาตให้ลงโทษตาม พ.ร.บ.ควบคุมการฆ่า ขาย โค กระบือ แพะ แกะ และสุกร พ.ศ.๒๔๘๑ มาตรา ๖,๑๐ ศาลชั้นต้นพิพากษาให้ปรับจำเลยตาม พ.ร.บ.ที่กล่าวในฟ้อง จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับให้ยกฟ้อง โดยเห็นว่าหลักฐานพะยานโจทก์ยังไม่พอฟังว่าจำเลยได้กระทำผิด โจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษตามฟ้อง ศาลฎีกาเห็นว่า การขายเนื้อสุกรโดยมิได้รับอนุญาตอันเป็นผิด พ.ร.บ.ควบคุมการฆ่า ขายโค กระบือ แพะ แกะ และสุกร พ.ศ.๒๔๘๑ ที่โจทก์ฟ้องนั้น ได้มี พ.ร.บ.อากรการฆ่าสัตว์ พ.ศ.๒๔๘๘ ม.๓ บัญญัติให้ยกเลิก พ.ร.บ.ควบคุมการฆ่า ขาย พ.ศ.๒๔๘๑ ตามฟ้องเสียแล้ว ฉะนั้นคดีจึงต้องบังคับตามกฎหมายลักษณะอาญามาตรา ๘ และเมื่อตรวจดูบทอากรการฆ่าสัตว์ พ.ศ.๒๔๘๘ แล้ว ไม่เห็นมีบทบัญญัติความผิดการขายเนื้อสุกรโดยมิได้รับอนุญาตไว้ จึงไม่มีทางเอาผิดจำเลยได้ จึงพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 661/2488อัยยการจังหวัดชลบุรีโจทก์นายซ้ำซ้อง แซ่ลี้จำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 8 พ.ร.บ.ควบคุมการฆ่า ขาย โค กระบือ แพะ แกะ และสุกร พ.ศ.2481 พ.ร.บ.อากรการฆ่าสัตว์ พ.ศ.2488 ป.วิ.อ. ม. 39 (5)พ.ร.บ.อากรฆ่าสัตว์ 2488 ไม่มีบทบัญญัติเรื่องขายเนื้อสุกรจะต้องได้รับอนุญาตฉะนั้นแม้จำเลยจะถูกฟ้องเรื่องขายเนื้อสุกร โดยไม่ได้รับอนุญาตตาม พ.ร.บ.ควบคุมการฆ่าสัตว์ พ.ศ.2481 ศาลก็ต้องยกฟ้องโจทก์ฟ้องหาว่าจำเลยขายเนื้อสุกรโดยไม่ได้รับอนุญาตให้ลงโทษตาม พ.ร.บ.ควบคุมการฆ่า ขาย โค กระบือ แพะ แกะ และสุกร พ.ศ.๒๔๘๑ มาตรา ๖,๑๐ ศาลชั้นต้นพิพากษาให้ปรับจำเลยตาม พ.ร.บ.ที่กล่าวในฟ้อง จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับให้ยกฟ้อง โดยเห็นว่าหลักฐานพะยานโจทก์ยังไม่พอฟังว่าจำเลยได้กระทำผิด โจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษตามฟ้อง ศาลฎีกาเห็นว่า การขายเนื้อสุกรโดยมิได้รับอนุญาตอันเป็นผิด พ.ร.บ.ควบคุมการฆ่า ขายโค กระบือ แพะ แกะ และสุกร พ.ศ.๒๔๘๑ ที่โจทก์ฟ้องนั้น ได้มี พ.ร.บ.อากรการฆ่าสัตว์ พ.ศ.๒๔๘๘ ม.๓ บัญญัติให้ยกเลิก พ.ร.บ.ควบคุมการฆ่า ขาย พ.ศ.๒๔๘๑ ตามฟ้องเสียแล้ว ฉะนั้นคดีจึงต้องบังคับตามกฎหมายลักษณะอาญามาตรา ๘ และเมื่อตรวจดูบทอากรการฆ่าสัตว์ พ.ศ.๒๔๘๘ แล้ว ไม่เห็นมีบทบัญญัติความผิดการขายเนื้อสุกรโดยมิได้รับอนุญาตไว้ จึงไม่มีทางเอาผิดจำเลยได้ จึงพิพากษายืน(ธรรมบัณฑิต-ประมูล สุวรรณศร-มนูภันย์วิมลสาร)ศาลชั้นต้น - นาย ร.กาเล็กศาลอุทธรณ์ - พระนารถประชาแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ