คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1832/2505หลักกฎหมาย: การซื้อขายสังหาริมทรัพย์ราคาตั้งแต่ 500 บาทหรือกว่านั้นขึ้นไป ถ้าผู้ซื้อได้รับของไปแล้ว ย่อมเป็นเรื่องการซื้อขายเสร็จเด็ดขาด แม้ไม่ทำหลักฐานเป็นหนังสือ ผู้ขายก็ฟ้องร้องให้ชำระราคาได้โจทก์ฟ้องว่าจำเลยที่ ๒ พูดขอซื้อข้าวสารโจทก์ ๔๐ กระสอบ โจทก์ตกลงขายให้จำเลยที่ ๑ ได้รับข้าวสารไปจากโจทก์ ๔๐ กระสอบ ราคา ๘,๔๐๐ บาท แต่ไม่ชำระราคาตามสัญญา ขอให้บังคับ จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยที่ ๑ ชำระราคาข้าวสาร ๘,๔๐๐ บาทกับดอกเบี้ย ส่วนจำเลยที่ ๒ ให้ยกฟ้อง จำเลยที่ ๑ อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยที่ ๑ ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า เมื่อตกลงจะซื้อขายข้าวสาร ๔๐ กระสอบราคากระสอบละ ๒๑๐ บาทแล้วต่อมาอีกวันหนึ่งหรือสองวัน จำเลยที่ ๑ ก็นำรถบรรทุกไปขนข้าว ๔๐ กระสอบนั้นที่โรงสีข้าวของโจทก์ดังนี้ แม้เมื่อแรกตกลงจะซื้อขายข้าวสารกัน ทั้งสองฝ่ายไม่ได้ทำหลักฐานเป็นหนังสือวางประจำหรือชำระหนี้บางส่วนก็ตาม ป.พ.พ. มาตรา ๔๕๖ วรรค ๓ ก็ดี แต่ต่อมาเมื่อจำเลยที่ ๑ มารับขนข้าวสาร ๔๐ กระสอบไปจากโรงสีโจทก์แล้ว สัญญาซื้อขายเด็ดขาดก็เกิดขึ้นตาม ป.พ.พ. ๔๕๓, ๔๖๐ ทำให้สัญญาจะซื้อขายเดิมหมดสิ้นไป สัญญาซื้อขายข้าวสารกันรายนี้ เมื่อมีการส่งมอบก็เป็นอันสมบูรณ์ตามกฎหมายโดยไม่จำต้องทำเป็นหนังสือ ฉะนั้นโจทก์จึงฟ้องคดีนี้ได้ เพราะโจทก์ฟ้องเรียกเงินค่าซื้อข้าวสาร ไม่ได้ฟ้องขอให้บังคับตามสัญญาจะซื้อขายเดิม ฎีกาจำเลยที่ ๑ ในปัญหาข้อกฎหมายจึงฟังไม่ขึ้น พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1832/2505นายเป็งฮก แซ่เตียโจทก์นายแสวง มูลปล้องบัว ที่ 1 นางสละ มูลปล้องบัว ที่ 2จำเลย ป.พ.พ. ม. 453, ม. 456, ม. 460การซื้อขายสังหาริมทรัพย์ราคาตั้งแต่ 500 บาทหรือกว่านั้นขึ้นไป ถ้าผู้ซื้อได้รับของไปแล้ว ย่อมเป็นเรื่องการซื้อขายเสร็จเด็ดขาด แม้ไม่ทำหลักฐานเป็นหนังสือ ผู้ขายก็ฟ้องร้องให้ชำระราคาได้โจทก์ฟ้องว่าจำเลยที่ ๒ พูดขอซื้อข้าวสารโจทก์ ๔๐ กระสอบ โจทก์ตกลงขายให้จำเลยที่ ๑ ได้รับข้าวสารไปจากโจทก์ ๔๐ กระสอบ ราคา ๘,๔๐๐ บาท แต่ไม่ชำระราคาตามสัญญา ขอให้บังคับ จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยที่ ๑ ชำระราคาข้าวสาร ๘,๔๐๐ บาทกับดอกเบี้ย ส่วนจำเลยที่ ๒ ให้ยกฟ้อง จำเลยที่ ๑ อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยที่ ๑ ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า เมื่อตกลงจะซื้อขายข้าวสาร ๔๐ กระสอบราคากระสอบละ ๒๑๐ บาทแล้วต่อมาอีกวันหนึ่งหรือสองวัน จำเลยที่ ๑ ก็นำรถบรรทุกไปขนข้าว ๔๐ กระสอบนั้นที่โรงสีข้าวของโจทก์ดังนี้ แม้เมื่อแรกตกลงจะซื้อขายข้าวสารกัน ทั้งสองฝ่ายไม่ได้ทำหลักฐานเป็นหนังสือวางประจำหรือชำระหนี้บางส่วนก็ตาม ป.พ.พ. มาตรา ๔๕๖ วรรค ๓ ก็ดี แต่ต่อมาเมื่อจำเลยที่ ๑ มารับขนข้าวสาร ๔๐ กระสอบไปจากโรงสีโจทก์แล้ว สัญญาซื้อขายเด็ดขาดก็เกิดขึ้นตาม ป.พ.พ. ๔๕๓, ๔๖๐ ทำให้สัญญาจะซื้อขายเดิมหมดสิ้นไป สัญญาซื้อขายข้าวสารกันรายนี้ เมื่อมีการส่งมอบก็เป็นอันสมบูรณ์ตามกฎหมายโดยไม่จำต้องทำเป็นหนังสือ ฉะนั้นโจทก์จึงฟ้องคดีนี้ได้ เพราะโจทก์ฟ้องเรียกเงินค่าซื้อข้าวสาร ไม่ได้ฟ้องขอให้บังคับตามสัญญาจะซื้อขายเดิม ฎีกาจำเลยที่ ๑ ในปัญหาข้อกฎหมายจึงฟังไม่ขึ้น พิพากษายืน(เสนอ บุณยเกียรติ-ประมูล สุวรรณศร)ศาลจังหวัดสระบุรี - นายดิเรก น้ำทิพย์ศาลอุทธรณ์ - นายจินดา บุณยอาคมแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่าจำเลยที่ ๒ พูดขอซื้อข้าวสารโจทก์ ๔๐ กระสอบ โจทก์ตกลงขายให้จำเลยที่ ๑ ได้รับข้าวสารไปจากโจทก์ ๔๐ กระสอบ ราคา ๘,๔๐๐ บาท แต่ไม่ชำระราคาตามสัญญา ขอให้บังคับ จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยที่ ๑ ชำระราคาข้าวสาร ๘,๔๐๐ บาทกับดอกเบี้ย ส่วนจำเลยที่ ๒ ให้ยกฟ้อง จำเลยที่ ๑ อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยที่ ๑ ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า เมื่อตกลงจะซื้อขายข้าวสาร ๔๐ กระสอบราคากระสอบละ ๒๑๐ บาทแล้วต่อมาอีกวันหนึ่งหรือสองวัน จำเลยที่ ๑ ก็นำรถบรรทุกไปขนข้าว ๔๐ กระสอบนั้นที่โรงสีข้าวของโจทก์ดังนี้ แม้เมื่อแรกตกลงจะซื้อขายข้าวสารกัน ทั้งสองฝ่ายไม่ได้ทำหลักฐานเป็นหนังสือวางประจำหรือชำระหนี้บางส่วนก็ตาม ป.พ.พ. มาตรา ๔๕๖ วรรค ๓ ก็ดี แต่ต่อมาเมื่อจำเลยที่ ๑ มารับขนข้าวสาร ๔๐ กระสอบไปจากโรงสีโจทก์แล้ว สัญญาซื้อขายเด็ดขาดก็เกิดขึ้นตาม ป.พ.พ. ๔๕๓, ๔๖๐ ทำให้สัญญาจะซื้อขายเดิมหมดสิ้นไป สัญญาซื้อขายข้าวสารกันรายนี้ เมื่อมีการส่งมอบก็เป็นอันสมบูรณ์ตามกฎหมายโดยไม่จำต้องทำเป็นหนังสือ ฉะนั้นโจทก์จึงฟ้องคดีนี้ได้ เพราะโจทก์ฟ้องเรียกเงินค่าซื้อข้าวสาร ไม่ได้ฟ้องขอให้บังคับตามสัญญาจะซื้อขายเดิม ฎีกาจำเลยที่ ๑ ในปัญหาข้อกฎหมายจึงฟังไม่ขึ้น พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1832/2505นายเป็งฮก แซ่เตียโจทก์นายแสวง มูลปล้องบัว ที่ 1 นางสละ มูลปล้องบัว ที่ 2จำเลย ป.พ.พ. ม. 453, ม. 456, ม. 460การซื้อขายสังหาริมทรัพย์ราคาตั้งแต่ 500 บาทหรือกว่านั้นขึ้นไป ถ้าผู้ซื้อได้รับของไปแล้ว ย่อมเป็นเรื่องการซื้อขายเสร็จเด็ดขาด แม้ไม่ทำหลักฐานเป็นหนังสือ ผู้ขายก็ฟ้องร้องให้ชำระราคาได้โจทก์ฟ้องว่าจำเลยที่ ๒ พูดขอซื้อข้าวสารโจทก์ ๔๐ กระสอบ โจทก์ตกลงขายให้จำเลยที่ ๑ ได้รับข้าวสารไปจากโจทก์ ๔๐ กระสอบ ราคา ๘,๔๐๐ บาท แต่ไม่ชำระราคาตามสัญญา ขอให้บังคับ จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยที่ ๑ ชำระราคาข้าวสาร ๘,๔๐๐ บาทกับดอกเบี้ย ส่วนจำเลยที่ ๒ ให้ยกฟ้อง จำเลยที่ ๑ อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยที่ ๑ ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า เมื่อตกลงจะซื้อขายข้าวสาร ๔๐ กระสอบราคากระสอบละ ๒๑๐ บาทแล้วต่อมาอีกวันหนึ่งหรือสองวัน จำเลยที่ ๑ ก็นำรถบรรทุกไปขนข้าว ๔๐ กระสอบนั้นที่โรงสีข้าวของโจทก์ดังนี้ แม้เมื่อแรกตกลงจะซื้อขายข้าวสารกัน ทั้งสองฝ่ายไม่ได้ทำหลักฐานเป็นหนังสือวางประจำหรือชำระหนี้บางส่วนก็ตาม ป.พ.พ. มาตรา ๔๕๖ วรรค ๓ ก็ดี แต่ต่อมาเมื่อจำเลยที่ ๑ มารับขนข้าวสาร ๔๐ กระสอบไปจากโรงสีโจทก์แล้ว สัญญาซื้อขายเด็ดขาดก็เกิดขึ้นตาม ป.พ.พ. ๔๕๓, ๔๖๐ ทำให้สัญญาจะซื้อขายเดิมหมดสิ้นไป สัญญาซื้อขายข้าวสารกันรายนี้ เมื่อมีการส่งมอบก็เป็นอันสมบูรณ์ตามกฎหมายโดยไม่จำต้องทำเป็นหนังสือ ฉะนั้นโจทก์จึงฟ้องคดีนี้ได้ เพราะโจทก์ฟ้องเรียกเงินค่าซื้อข้าวสาร ไม่ได้ฟ้องขอให้บังคับตามสัญญาจะซื้อขายเดิม ฎีกาจำเลยที่ ๑ ในปัญหาข้อกฎหมายจึงฟังไม่ขึ้น พิพากษายืน(เสนอ บุณยเกียรติ-ประมูล สุวรรณศร)ศาลจังหวัดสระบุรี - นายดิเรก น้ำทิพย์ศาลอุทธรณ์ - นายจินดา บุณยอาคมแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ