คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 468/2479หลักกฎหมาย: โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามมาตรา 321 แลในฟ้องตอนหนึ่งกล่าวว่าจำเลยเคยต้องโทษมาแต่ก่อนขอให้ศาลเพิ่มโทษจำเลยด้วย แต่คำขอท้ายฟ้องมิได้อ้างมาตรา 72 ขึ้นมา แลจำเลยให้การรับสารภาพว่าได้การรับสารภาพว่าได้กระทำผิดดังฟ้องโจทก์ทุกประการดังนี้ต้องแปลแต่เพียงว่า จำเลยรับว่าได้กระทำผิดฐานรับของโจรเท่านั้น จะเพิ่มโทษจำเลยด้วยไม่ได้คดีนี้โจทก์ฟ้องว่าจำเลยรับทรัพย์บางอย่างไว้โดยรู้สึกว่าเป็นของร้ายที่มีผู้ลักเอามา ขอให้ลงโทษจำเลยตาม ม.๓๒๑-๖๓ แลปรากฎตามฟ้องโจทก์ข้อ ๓ กล่าวว่า จ.จำเลยเคยต้องโทษมาแล้วก่อน ขอให้ศาลเพิ่มโทษจำเลย จำเลยให้การรับสารภาพว่า ได้ทำผิดตามฟ้องโจทก์ทุกประการ ศาลชั้นต้นแลศาลอุทธรณ์จำคุกจำเลยคนละ ๑ เดือนตาม ม.๓๒๑ แต่ให้ยกข้อหาเรื่องเพิ่มโทษเสีย โจทก์ฎีกาว่า ถึงแม้คำขอท้ายฟ้องไม่ได้ขอให้ลงโทษจำเลยตาม ม.๗๒ โจทก์ก็ได้กล่าวว่าจำเลยเคยต้องโทษมาแต่ก่อนแลขอให้ศาลเพิ่มโทษจำเลยถูกต้องตามประมวลวิธีพิจารณาอาญา ม.๑๕๙ แลว่าเมื่อจำเลยให้การรับว่ามีผิดดังข้อหา ต้องถือว่าจำเลยรับว่าเคยต้องโทษมาแต่ก่อนจริง ศาลฎีกาเห็นว่าชั้นศาลจังหวัดพิจารณาคดีไม่ปรากฎว่า ศาลได้ถามจำเลยว่าเคยต้องโทษจริงหรือไม่ การที่จำเลยรับว่ามีความผิดดังข้อหานั้นต้องแปลแต่เพียงว่า จำเลยรับว่ามีความผิดฐานรับของโจรเท่านั้น ศาลจะเพิ่มโทษจำเลยให้ไม่ได้ จึงพิพากษายืนตามศาลล่าง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 468/2479อัยยการชัยนาทโจทก์นายเจียก นายแฝงจำเลย ป.อ. ม. 321, ม. 72 ป.วิ.อ. ม. 159, ม. 192 พ.ร.บ.ลักษณฎีกาอุทธรณ์ พ.ศ.2461 โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามมาตรา 321 แลในฟ้องตอนหนึ่งกล่าวว่าจำเลยเคยต้องโทษมาแต่ก่อนขอให้ศาลเพิ่มโทษจำเลยด้วย แต่คำขอท้ายฟ้องมิได้อ้างมาตรา 72 ขึ้นมา แลจำเลยให้การรับสารภาพว่าได้การรับสารภาพว่าได้กระทำผิดดังฟ้องโจทก์ทุกประการดังนี้ต้องแปลแต่เพียงว่า จำเลยรับว่าได้กระทำผิดฐานรับของโจรเท่านั้น จะเพิ่มโทษจำเลยด้วยไม่ได้คดีนี้โจทก์ฟ้องว่าจำเลยรับทรัพย์บางอย่างไว้โดยรู้สึกว่าเป็นของร้ายที่มีผู้ลักเอามา ขอให้ลงโทษจำเลยตาม ม.๓๒๑-๖๓ แลปรากฎตามฟ้องโจทก์ข้อ ๓ กล่าวว่า จ.จำเลยเคยต้องโทษมาแล้วก่อน ขอให้ศาลเพิ่มโทษจำเลย จำเลยให้การรับสารภาพว่า ได้ทำผิดตามฟ้องโจทก์ทุกประการ ศาลชั้นต้นแลศาลอุทธรณ์จำคุกจำเลยคนละ ๑ เดือนตาม ม.๓๒๑ แต่ให้ยกข้อหาเรื่องเพิ่มโทษเสีย โจทก์ฎีกาว่า ถึงแม้คำขอท้ายฟ้องไม่ได้ขอให้ลงโทษจำเลยตาม ม.๗๒ โจทก์ก็ได้กล่าวว่าจำเลยเคยต้องโทษมาแต่ก่อนแลขอให้ศาลเพิ่มโทษจำเลยถูกต้องตามประมวลวิธีพิจารณาอาญา ม.๑๕๙ แลว่าเมื่อจำเลยให้การรับว่ามีผิดดังข้อหา ต้องถือว่าจำเลยรับว่าเคยต้องโทษมาแต่ก่อนจริง ศาลฎีกาเห็นว่าชั้นศาลจังหวัดพิจารณาคดีไม่ปรากฎว่า ศาลได้ถามจำเลยว่าเคยต้องโทษจริงหรือไม่ การที่จำเลยรับว่ามีความผิดดังข้อหานั้นต้องแปลแต่เพียงว่า จำเลยรับว่ามีความผิดฐานรับของโจรเท่านั้น ศาลจะเพิ่มโทษจำเลยให้ไม่ได้ จึงพิพากษายืนตามศาลล่าง(เทฟโนต์-อมาตย-นิติศาสตร์)ศาลชั้นต้น - ศาลอุทธรณ์ - พระอินทรปริญญาแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: คดีนี้โจทก์ฟ้องว่าจำเลยรับทรัพย์บางอย่างไว้โดยรู้สึกว่าเป็นของร้ายที่มีผู้ลักเอามา ขอให้ลงโทษจำเลยตาม ม.๓๒๑-๖๓ แลปรากฎตามฟ้องโจทก์ข้อ ๓ กล่าวว่า จ.จำเลยเคยต้องโทษมาแล้วก่อน ขอให้ศาลเพิ่มโทษจำเลย จำเลยให้การรับสารภาพว่า ได้ทำผิดตามฟ้องโจทก์ทุกประการ ศาลชั้นต้นแลศาลอุทธรณ์จำคุกจำเลยคนละ ๑ เดือนตาม ม.๓๒๑ แต่ให้ยกข้อหาเรื่องเพิ่มโทษเสีย โจทก์ฎีกาว่า ถึงแม้คำขอท้ายฟ้องไม่ได้ขอให้ลงโทษจำเลยตาม ม.๗๒ โจทก์ก็ได้กล่าวว่าจำเลยเคยต้องโทษมาแต่ก่อนแลขอให้ศาลเพิ่มโทษจำเลยถูกต้องตามประมวลวิธีพิจารณาอาญา ม.๑๕๙ แลว่าเมื่อจำเลยให้การรับว่ามีผิดดังข้อหา ต้องถือว่าจำเลยรับว่าเคยต้องโทษมาแต่ก่อนจริง ศาลฎีกาเห็นว่าชั้นศาลจังหวัดพิจารณาคดีไม่ปรากฎว่า ศาลได้ถามจำเลยว่าเคยต้องโทษจริงหรือไม่ การที่จำเลยรับว่ามีความผิดดังข้อหานั้นต้องแปลแต่เพียงว่า จำเลยรับว่ามีความผิดฐานรับของโจรเท่านั้น ศาลจะเพิ่มโทษจำเลยให้ไม่ได้ จึงพิพากษายืนตามศาลล่าง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 468/2479อัยยการชัยนาทโจทก์นายเจียก นายแฝงจำเลย ป.อ. ม. 321, ม. 72 ป.วิ.อ. ม. 159, ม. 192 พ.ร.บ.ลักษณฎีกาอุทธรณ์ พ.ศ.2461 โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามมาตรา 321 แลในฟ้องตอนหนึ่งกล่าวว่าจำเลยเคยต้องโทษมาแต่ก่อนขอให้ศาลเพิ่มโทษจำเลยด้วย แต่คำขอท้ายฟ้องมิได้อ้างมาตรา 72 ขึ้นมา แลจำเลยให้การรับสารภาพว่าได้การรับสารภาพว่าได้กระทำผิดดังฟ้องโจทก์ทุกประการดังนี้ต้องแปลแต่เพียงว่า จำเลยรับว่าได้กระทำผิดฐานรับของโจรเท่านั้น จะเพิ่มโทษจำเลยด้วยไม่ได้คดีนี้โจทก์ฟ้องว่าจำเลยรับทรัพย์บางอย่างไว้โดยรู้สึกว่าเป็นของร้ายที่มีผู้ลักเอามา ขอให้ลงโทษจำเลยตาม ม.๓๒๑-๖๓ แลปรากฎตามฟ้องโจทก์ข้อ ๓ กล่าวว่า จ.จำเลยเคยต้องโทษมาแล้วก่อน ขอให้ศาลเพิ่มโทษจำเลย จำเลยให้การรับสารภาพว่า ได้ทำผิดตามฟ้องโจทก์ทุกประการ ศาลชั้นต้นแลศาลอุทธรณ์จำคุกจำเลยคนละ ๑ เดือนตาม ม.๓๒๑ แต่ให้ยกข้อหาเรื่องเพิ่มโทษเสีย โจทก์ฎีกาว่า ถึงแม้คำขอท้ายฟ้องไม่ได้ขอให้ลงโทษจำเลยตาม ม.๗๒ โจทก์ก็ได้กล่าวว่าจำเลยเคยต้องโทษมาแต่ก่อนแลขอให้ศาลเพิ่มโทษจำเลยถูกต้องตามประมวลวิธีพิจารณาอาญา ม.๑๕๙ แลว่าเมื่อจำเลยให้การรับว่ามีผิดดังข้อหา ต้องถือว่าจำเลยรับว่าเคยต้องโทษมาแต่ก่อนจริง ศาลฎีกาเห็นว่าชั้นศาลจังหวัดพิจารณาคดีไม่ปรากฎว่า ศาลได้ถามจำเลยว่าเคยต้องโทษจริงหรือไม่ การที่จำเลยรับว่ามีความผิดดังข้อหานั้นต้องแปลแต่เพียงว่า จำเลยรับว่ามีความผิดฐานรับของโจรเท่านั้น ศาลจะเพิ่มโทษจำเลยให้ไม่ได้ จึงพิพากษายืนตามศาลล่าง(เทฟโนต์-อมาตย-นิติศาสตร์)ศาลชั้นต้น - ศาลอุทธรณ์ - พระอินทรปริญญาแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุหมายเหตุ: 109973. คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 467/2479 พิมพ์คำพิพากษาฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 467/2479 ป.อ. ม. 254()แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ