คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 717/2536หลักกฎหมาย: การที่ ว. กระทำละเมิดเป็นเหตุให้ ป. บุตรโจทก์ถึงแก่ความตาย โจทก์ผู้บิดาจึงขาดไร้ผู้อุปการะเลี้ยงดูย่อมมีสิทธิจะได้รับค่าอุปการะเลี้ยงดูอันเป็นค่าสินไหมทดแทนส่วนหนึ่งตามกฎหมาย โดยไม่จำต้องพิจารณาว่าในขณะนั้นผู้ตายได้อุปการะเลี้ยงดูบิดามารดาหรือไม่โจทก์ฟ้องขอให้บังคับจำเลยชำระเงินค่าสินไหมทดแทนและดอกเบี้ยเป็นเงิน 510,796.85 บาท ให้แก่โจทก์พร้อมดอกเบี้ยในอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีในต้นเงิน 480,750 บาท นับแต่วันฟ้องจนกว่าจะชำระเสร็จจำเลยให้การได้ ขอให้ยกฟ้องศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยชำระเงิน 184,650 บาท แก่โจทก์พร้อมดอกเบี้ยอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปี นับแต่วันทำละเมิด(9 มิถุนายน 2528) จนกว่าจะชำระเสร็จโจทก์และจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ภาค 3 พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "ข้อเท็จจริงในเบื้องต้นฟังได้ว่าโจทก์เป็นบิดาโดยชอบด้วยกฎหมายของนางสาวปิฐินันท์ อ๋อสกุลและเป็นเจ้าของรถยนต์กระบะหมายเลขทะเบียน น-1144 ภูเก็ต จำเลยเป็นเจ้าของรถยนต์บรรทุกหมายเลขทะเบียน 80-0600 สมุทรสาคร เมื่อวันที่ 9 มิถุนายน 2528 นางสาวปิฐินันท์ขับรถกระบะ หมายเลขทะเบียนน-1144 ภูเก็ต จากอำเภอเมืองภูเก็ต ไปตามถนนมุ่งหน้าไปหาดป่าตองอำเภอกะทู้ จังหวัดภูเก็ต นายวิชัยหรือดำหรือเดช ลูกจ้างจำเลยขับรถยนต์บรรทุกหมายเลขทะเบียน 80-0600 สมุทรสาคร แล่นสวนทางมาแล้วเกิดเฉี่ยวชนกัน เป็นเหตุให้นางสาวปิฐินันท์ถึงแก่ความตายรถยนต์กระบะของโจทก์ได้รับความเสียหาย โจทก์เสียค่าใช้จ่ายในการจัดงานศพเป็นเงิน 64,650 บาท มีปัญหาที่จะต้องวินิจฉัยตามฎีกาจำเลยว่า นายวิชัยขับรถยนต์โดยประมาทหรือไม่ นายวิชัยขับรถยนต์ไปในทางการที่จ้างของจำเลยหรือไม่ และโจทก์ไม่ควรได้ค่าอุปการะเลี้ยงดูพิเคราะห์แล้ว ในปัญหาที่ว่า นายวิชัยขับรถยนต์โดยประมาทหรือไม่... ฟังได้ว่า นายวิชัยขับรถยนต์บรรทุกโดยประมาทชนรถยนต์กระบะเป็นเหตุให้นางสาวปิฐินันท์ถึงแก่ความตาย และรถยนต์กระบะได้รับความเสียหาย อันเป็นการละเมิดต่อโจทก์...ในปัญหาที่จำเลยฎีกาว่า โจทก์ไม่ควรได้รับค่าอุปการะเลี้ยงดูนั้น ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1563 บัญญัติว่าบุตรจำต้องอุปการะเลี้ยงดูบิดามารดา บทบัญญัติดังกล่าวเป็นบทบังคับให้บุตรมีหน้าที่ต้องเลี้ยงดูบิดามารดาไม่ว่าบิดามารดาจะมีฐานะมั่งมีหรือยากจน และประกอบอาชีพหาเลี้ยงตนเองได้หรือไม่ และตามมาตรา 443 วรรคสาม บัญญัติว่า ถ้าว่าเหตุที่ตายลงนั้นทำให้บุคคลหนึ่งบุคคลใดต้องขาดไร้อุปการะตามกฎหมายไปด้วยไซร้ ท่านว่าบุคคลนั้นชอบที่จะได้รับค่าสินไหมทดแทนเพื่อการนั้น เห็นว่าการที่นายวิชัยกระทำละเมิดเป็นเหตุให้นางสาวปิฐินันท์บุตรโจทก์ถึงแก่ความตาย โจทก์ผู้บิดาจึงขาดไร้ผู้อุปการะเลี้ยงดู ย่อมมีสิทธิจะได้รับค่าอุปการะเลี้ยงดูอันเป็นค่าสินไหมทดแทนส่วนหนึ่งตามกฎหมายโดยไม่จำต้องพิจารณาว่าในขณะนั้น ผู้ตายจะได้อุปการะเลี้ยงดูบิดามารดาหรือไม่ ที่ศาลอุทธรณ์ภาค 3 พิพากษามานั้น ศาลฎีกาเห็นพ้องด้วย ฎีกาจำเลยทุกข้อฟังไม่ขึ้น"พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 717/2536นาย ชำนิ อ๋อ สกุลโจทก์บริษัท มณฑล ชัย ห้องเย็น จำกัดจำเลย ป.พ.พ. ม. 443การที่ ว. กระทำละเมิดเป็นเหตุให้ ป. บุตรโจทก์ถึงแก่ความตาย โจทก์ผู้บิดาจึงขาดไร้ผู้อุปการะเลี้ยงดูย่อมมีสิทธิจะได้รับค่าอุปการะเลี้ยงดูอันเป็นค่าสินไหมทดแทนส่วนหนึ่งตามกฎหมาย โดยไม่จำต้องพิจารณาว่าในขณะนั้นผู้ตายได้อุปการะเลี้ยงดูบิดามารดาหรือไม่โจทก์ฟ้องขอให้บังคับจำเลยชำระเงินค่าสินไหมทดแทนและดอกเบี้ยเป็นเงิน 510,796.85 บาท ให้แก่โจทก์พร้อมดอกเบี้ยในอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีในต้นเงิน 480,750 บาท นับแต่วันฟ้องจนกว่าจะชำระเสร็จจำเลยให้การได้ ขอให้ยกฟ้องศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยชำระเงิน 184,650 บาท แก่โจทก์พร้อมดอกเบี้ยอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปี นับแต่วันทำละเมิด(9 มิถุนายน 2528) จนกว่าจะชำระเสร็จโจทก์และจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ภาค 3 พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "ข้อเท็จจริงในเบื้องต้นฟังได้ว่าโจทก์เป็นบิดาโดยชอบด้วยกฎหมายของนางสาวปิฐินันท์ อ๋อสกุลและเป็นเจ้าของรถยนต์กระบะหมายเลขทะเบียน น-1144 ภูเก็ต จำเลยเป็นเจ้าของรถยนต์บรรทุกหมายเลขทะเบียน 80-0600 สมุทรสาคร เมื่อวันที่ 9 มิถุนายน 2528 นางสาวปิฐินันท์ขับรถกระบะ หมายเลขทะเบียนน-1144 ภูเก็ต จากอำเภอเมืองภูเก็ต ไปตามถนนมุ่งหน้าไปหาดป่าตองอำเภอกะทู้ จังหวัดภูเก็ต นายวิชัยหรือดำหรือเดช ลูกจ้างจำเลยขับรถยนต์บรรทุกหมายเลขทะเบียน 80-0600 สมุทรสาคร แล่นสวนทางมาแล้วเกิดเฉี่ยวชนกัน เป็นเหตุให้นางสาวปิฐินันท์ถึงแก่ความตายรถยนต์กระบะของโจทก์ได้รับความเสียหาย โจทก์เสียค่าใช้จ่ายในการจัดงานศพเป็นเงิน 64,650 บาท มีปัญหาที่จะต้องวินิจฉัยตามฎีกาจำเลยว่า นายวิชัยขับรถยนต์โดยประมาทหรือไม่ นายวิชัยขับรถยนต์ไปในทางการที่จ้างของจำเลยหรือไม่ และโจทก์ไม่ควรได้ค่าอุปการะเลี้ยงดูพิเคราะห์แล้ว ในปัญหาที่ว่า นายวิชัยขับรถยนต์โดยประมาทหรือไม่... ฟังได้ว่า นายวิชัยขับรถยนต์บรรทุกโดยประมาทชนรถยนต์กระบะเป็นเหตุให้นางสาวปิฐินันท์ถึงแก่ความตาย และรถยนต์กระบะได้รับความเสียหาย อันเป็นการละเมิดต่อโจทก์...ในปัญหาที่จำเลยฎีกาว่า โจทก์ไม่ควรได้รับค่าอุปการะเลี้ยงดูนั้น ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1563 บัญญัติว่าบุตรจำต้องอุปการะเลี้ยงดูบิดามารดา บทบัญญัติดังกล่าวเป็นบทบังคับให้บุตรมีหน้าที่ต้องเลี้ยงดูบิดามารดาไม่ว่าบิดามารดาจะมีฐานะมั่งมีหรือยากจน และประกอบอาชีพหาเลี้ยงตนเองได้หรือไม่ และตามมาตรา 443 วรรคสาม บัญญัติว่า ถ้าว่าเหตุที่ตายลงนั้นทำให้บุคคลหนึ่งบุคคลใดต้องขาดไร้อุปการะตามกฎหมายไปด้วยไซร้ ท่านว่าบุคคลนั้นชอบที่จะได้รับค่าสินไหมทดแทนเพื่อการนั้น เห็นว่าการที่นายวิชัยกระทำละเมิดเป็นเหตุให้นางสาวปิฐินันท์บุตรโจทก์ถึงแก่ความตาย โจทก์ผู้บิดาจึงขาดไร้ผู้อุปการะเลี้ยงดู ย่อมมีสิทธิจะได้รับค่าอุปการะเลี้ยงดูอันเป็นค่าสินไหมทดแทนส่วนหนึ่งตามกฎหมายโดยไม่จำต้องพิจารณาว่าในขณะนั้น ผู้ตายจะได้อุปการะเลี้ยงดูบิดามารดาหรือไม่ ที่ศาลอุทธรณ์ภาค 3 พิพากษามานั้น ศาลฎีกาเห็นพ้องด้วย ฎีกาจำเลยทุกข้อฟังไม่ขึ้น"พิพากษายืน(บุญส่ง วรรณกลาง-สะสม สิริเจริญสุข-ประพัฒน์ อุชุภาพ)แหล่งที่มาสำนักงานส่งเสริมงานตุลาการแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุข้อสังเกตบางประการในเรื่องละเมิดตามมาตรา 443 เกี่ยวกับ"ขาดไร้อุปการะ" ขอแบ่งเป็นหัวข้อดังนี้ 1. ความรับผิดที่จะเรียกร้องได้ ต้องเป็นกรณีที่ผู้ทำละเมิดทำให้เขาถึงตาย หากมีการทำละเมิดแต่ไม่ถึงตาย ผู้ทำละเมิดก็ไม่ต้องรับผิด (ฎ.1251/2505) 2. ผู้มีสิทธิเรียกร้อง 2.1 บิดา, มารดา, บุตร บุตรนอกกฎหมายที่บิดารับรองแล้วไม่มีสิทธิฟ้องเรียกค่าสินไหมทดแทนในเหตุขาดไร้อุปการะตามกฎหมายจากผู้กระทำละเมิดทำให้บิดาถึงแก่ความตาย เพราะบิดามีหน้าที่อุปการะเลี้ยงดูเฉพาะบุตรที่ชอบด้วยกฎหมายเท่านั้น (ฎ.508/2519) 2.2 สามี ภรรยา - สามี ภริยาย่อมมีหน้าที่จะต้องช่วยเหลืออุปการะเลี้ยงดูกันตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1461เมื่อภริยาเสียชีวิต เพราะมีการทำละเมิด สามีย่อมมีสิทธิได้รับค่าสินไหมทดแทนเป็นค่าขาดไร้อุปการะ (ฎ.2395/2529) 3. ข้อเท็จจริง (เงื่อนไข) พิจารณาประกอบ 3.1 ไม่ต้องพิจารณาว่าปัจจุบันผู้ตายจะได้อุปการะเลี้ยงดูบิดาหรือไม่ (ฎ.1648/2509) 3.2 แม้ผู้ตาย ยังศึกษาเล่าเรียนมิได้อุปการะบิดามารดาบิดามารดาย่อมมีสิทธิเรียกร้องได้ (ฎ.446-449/2516,935/2516,1322/2525) 4. การคำนวณ 4.1 ต้องพิจารณาถึงโอกาสแห่งการมีชีวิตของผู้ขอด้วย(ฎ.2959/2529) 4.2 ถือว่าผิดนัดมาแต่เวลาที่ทำละเมิด (ฎ.2959/2529) 4.3 ต้องเสียดอกเบี้ยนับแต่วันผิดนัด (ฎ.174/2528) 4.4 ศาลใช้ดุลพินิจไปตามควรแก่พฤติการณ์ และความร้ายแรงแห่งละเมิด (ฎ.174/2528) และพฤติการณ์ในวันเกิดเหตุเป็นหลักพฤติการณ์ทั้งหลายภายหลังวันเกิดเหตุหาอาจนำมาพิจารณาไม่(ฎ.1251/2514) ไพจิตรสวัสดิสารคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องขอให้บังคับจำเลยชำระเงินค่าสินไหมทดแทนและดอกเบี้ยเป็นเงิน 510,796.85 บาท ให้แก่โจทก์พร้อมดอกเบี้ยในอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีในต้นเงิน 480,750 บาท นับแต่วันฟ้องจนกว่าจะชำระเสร็จจำเลยให้การได้ ขอให้ยกฟ้องศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยชำระเงิน 184,650 บาท แก่โจทก์พร้อมดอกเบี้ยอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปี นับแต่วันทำละเมิด(9 มิถุนายน 2528) จนกว่าจะชำระเสร็จโจทก์และจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ภาค 3 พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "ข้อเท็จจริงในเบื้องต้นฟังได้ว่าโจทก์เป็นบิดาโดยชอบด้วยกฎหมายของนางสาวปิฐินันท์ อ๋อสกุลและเป็นเจ้าของรถยนต์กระบะหมายเลขทะเบียน น-1144 ภูเก็ต จำเลยเป็นเจ้าของรถยนต์บรรทุกหมายเลขทะเบียน 80-0600 สมุทรสาคร เมื่อวันที่ 9 มิถุนายน 2528 นางสาวปิฐินันท์ขับรถกระบะ หมายเลขทะเบียนน-1144 ภูเก็ต จากอำเภอเมืองภูเก็ต ไปตามถนนมุ่งหน้าไปหาดป่าตองอำเภอกะทู้ จังหวัดภูเก็ต นายวิชัยหรือดำหรือเดช ลูกจ้างจำเลยขับรถยนต์บรรทุกหมายเลขทะเบียน 80-0600 สมุทรสาคร แล่นสวนทางมาแล้วเกิดเฉี่ยวชนกัน เป็นเหตุให้นางสาวปิฐินันท์ถึงแก่ความตายรถยนต์กระบะของโจทก์ได้รับความเสียหาย โจทก์เสียค่าใช้จ่ายในการจัดงานศพเป็นเงิน 64,650 บาท มีปัญหาที่จะต้องวินิจฉัยตามฎีกาจำเลยว่า นายวิชัยขับรถยนต์โดยประมาทหรือไม่ นายวิชัยขับรถยนต์ไปในทางการที่จ้างของจำเลยหรือไม่ และโจทก์ไม่ควรได้ค่าอุปการะเลี้ยงดูพิเคราะห์แล้ว ในปัญหาที่ว่า นายวิชัยขับรถยนต์โดยประมาทหรือไม่... ฟังได้ว่า นายวิชัยขับรถยนต์บรรทุกโดยประมาทชนรถยนต์กระบะเป็นเหตุให้นางสาวปิฐินันท์ถึงแก่ความตาย และรถยนต์กระบะได้รับความเสียหาย อันเป็นการละเมิดต่อโจทก์...ในปัญหาที่จำเลยฎีกาว่า โจทก์ไม่ควรได้รับค่าอุปการะเลี้ยงดูนั้น ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1563 บัญญัติว่าบุตรจำต้องอุปการะเลี้ยงดูบิดามารดา บทบัญญัติดังกล่าวเป็นบทบังคับให้บุตรมีหน้าที่ต้องเลี้ยงดูบิดามารดาไม่ว่าบิดามารดาจะมีฐานะมั่งมีหรือยากจน และประกอบอาชีพหาเลี้ยงตนเองได้หรือไม่ และตามมาตรา 443 วรรคสาม บัญญัติว่า ถ้าว่าเหตุที่ตายลงนั้นทำให้บุคคลหนึ่งบุคคลใดต้องขาดไร้อุปการะตามกฎหมายไปด้วยไซร้ ท่านว่าบุคคลนั้นชอบที่จะได้รับค่าสินไหมทดแทนเพื่อการนั้น เห็นว่าการที่นายวิชัยกระทำละเมิดเป็นเหตุให้นางสาวปิฐินันท์บุตรโจทก์ถึงแก่ความตาย โจทก์ผู้บิดาจึงขาดไร้ผู้อุปการะเลี้ยงดู ย่อมมีสิทธิจะได้รับค่าอุปการะเลี้ยงดูอันเป็นค่าสินไหมทดแทนส่วนหนึ่งตามกฎหมายโดยไม่จำต้องพิจารณาว่าในขณะนั้น ผู้ตายจะได้อุปการะเลี้ยงดูบิดามารดาหรือไม่ ที่ศาลอุทธรณ์ภาค 3 พิพากษามานั้น ศาลฎีกาเห็นพ้องด้วย ฎีกาจำเลยทุกข้อฟังไม่ขึ้น"พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 717/2536นาย ชำนิ อ๋อ สกุลโจทก์บริษัท มณฑล ชัย ห้องเย็น จำกัดจำเลย ป.พ.พ. ม. 443การที่ ว. กระทำละเมิดเป็นเหตุให้ ป. บุตรโจทก์ถึงแก่ความตาย โจทก์ผู้บิดาจึงขาดไร้ผู้อุปการะเลี้ยงดูย่อมมีสิทธิจะได้รับค่าอุปการะเลี้ยงดูอันเป็นค่าสินไหมทดแทนส่วนหนึ่งตามกฎหมาย โดยไม่จำต้องพิจารณาว่าในขณะนั้นผู้ตายได้อุปการะเลี้ยงดูบิดามารดาหรือไม่โจทก์ฟ้องขอให้บังคับจำเลยชำระเงินค่าสินไหมทดแทนและดอกเบี้ยเป็นเงิน 510,796.85 บาท ให้แก่โจทก์พร้อมดอกเบี้ยในอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีในต้นเงิน 480,750 บาท นับแต่วันฟ้องจนกว่าจะชำระเสร็จจำเลยให้การได้ ขอให้ยกฟ้องศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยชำระเงิน 184,650 บาท แก่โจทก์พร้อมดอกเบี้ยอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปี นับแต่วันทำละเมิด(9 มิถุนายน 2528) จนกว่าจะชำระเสร็จโจทก์และจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ภาค 3 พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "ข้อเท็จจริงในเบื้องต้นฟังได้ว่าโจทก์เป็นบิดาโดยชอบด้วยกฎหมายของนางสาวปิฐินันท์ อ๋อสกุลและเป็นเจ้าของรถยนต์กระบะหมายเลขทะเบียน น-1144 ภูเก็ต จำเลยเป็นเจ้าของรถยนต์บรรทุกหมายเลขทะเบียน 80-0600 สมุทรสาคร เมื่อวันที่ 9 มิถุนายน 2528 นางสาวปิฐินันท์ขับรถกระบะ หมายเลขทะเบียนน-1144 ภูเก็ต จากอำเภอเมืองภูเก็ต ไปตามถนนมุ่งหน้าไปหาดป่าตองอำเภอกะทู้ จังหวัดภูเก็ต นายวิชัยหรือดำหรือเดช ลูกจ้างจำเลยขับรถยนต์บรรทุกหมายเลขทะเบียน 80-0600 สมุทรสาคร แล่นสวนทางมาแล้วเกิดเฉี่ยวชนกัน เป็นเหตุให้นางสาวปิฐินันท์ถึงแก่ความตายรถยนต์กระบะของโจทก์ได้รับความเสียหาย โจทก์เสียค่าใช้จ่ายในการจัดงานศพเป็นเงิน 64,650 บาท มีปัญหาที่จะต้องวินิจฉัยตามฎีกาจำเลยว่า นายวิชัยขับรถยนต์โดยประมาทหรือไม่ นายวิชัยขับรถยนต์ไปในทางการที่จ้างของจำเลยหรือไม่ และโจทก์ไม่ควรได้ค่าอุปการะเลี้ยงดูพิเคราะห์แล้ว ในปัญหาที่ว่า นายวิชัยขับรถยนต์โดยประมาทหรือไม่... ฟังได้ว่า นายวิชัยขับรถยนต์บรรทุกโดยประมาทชนรถยนต์กระบะเป็นเหตุให้นางสาวปิฐินันท์ถึงแก่ความตาย และรถยนต์กระบะได้รับความเสียหาย อันเป็นการละเมิดต่อโจทก์...ในปัญหาที่จำเลยฎีกาว่า โจทก์ไม่ควรได้รับค่าอุปการะเลี้ยงดูนั้น ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1563 บัญญัติว่าบุตรจำต้องอุปการะเลี้ยงดูบิดามารดา บทบัญญัติดังกล่าวเป็นบทบังคับให้บุตรมีหน้าที่ต้องเลี้ยงดูบิดามารดาไม่ว่าบิดามารดาจะมีฐานะมั่งมีหรือยากจน และประกอบอาชีพหาเลี้ยงตนเองได้หรือไม่ และตามมาตรา 443 วรรคสาม บัญญัติว่า ถ้าว่าเหตุที่ตายลงนั้นทำให้บุคคลหนึ่งบุคคลใดต้องขาดไร้อุปการะตามกฎหมายไปด้วยไซร้ ท่านว่าบุคคลนั้นชอบที่จะได้รับค่าสินไหมทดแทนเพื่อการนั้น เห็นว่าการที่นายวิชัยกระทำละเมิดเป็นเหตุให้นางสาวปิฐินันท์บุตรโจทก์ถึงแก่ความตาย โจทก์ผู้บิดาจึงขาดไร้ผู้อุปการะเลี้ยงดู ย่อมมีสิทธิจะได้รับค่าอุปการะเลี้ยงดูอันเป็นค่าสินไหมทดแทนส่วนหนึ่งตามกฎหมายโดยไม่จำต้องพิจารณาว่าในขณะนั้น ผู้ตายจะได้อุปการะเลี้ยงดูบิดามารดาหรือไม่ ที่ศาลอุทธรณ์ภาค 3 พิพากษามานั้น ศาลฎีกาเห็นพ้องด้วย ฎีกาจำเลยทุกข้อฟังไม่ขึ้น"พิพากษายืน(บุญส่ง วรรณกลาง-สะสม สิริเจริญสุข-ประพัฒน์ อุชุภาพ)แหล่งที่มาสำนักงานส่งเสริมงานตุลาการแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุข้อสังเกตบางประการในเรื่องละเมิดตามมาตรา 443 เกี่ยวกับ"ขาดไร้อุปการะ" ขอแบ่งเป็นหัวข้อดังนี้ 1. ความรับผิดที่จะเรียกร้องได้ ต้องเป็นกรณีที่ผู้ทำละเมิดทำให้เขาถึงตาย หากมีการทำละเมิดแต่ไม่ถึงตาย ผู้ทำละเมิดก็ไม่ต้องรับผิด (ฎ.1251/2505) 2. ผู้มีสิทธิเรียกร้อง 2.1 บิดา, มารดา, บุตร บุตรนอกกฎหมายที่บิดารับรองแล้วไม่มีสิทธิฟ้องเรียกค่าสินไหมทดแทนในเหตุขาดไร้อุปการะตามกฎหมายจากผู้กระทำละเมิดทำให้บิดาถึงแก่ความตาย เพราะบิดามีหน้าที่อุปการะเลี้ยงดูเฉพาะบุตรที่ชอบด้วยกฎหมายเท่านั้น (ฎ.508/2519) 2.2 สามี ภรรยา - สามี ภริยาย่อมมีหน้าที่จะต้องช่วยเหลืออุปการะเลี้ยงดูกันตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1461เมื่อภริยาเสียชีวิต เพราะมีการทำละเมิด สามีย่อมมีสิทธิได้รับค่าสินไหมทดแทนเป็นค่าขาดไร้อุปการะ (ฎ.2395/2529) 3. ข้อเท็จจริง (เงื่อนไข) พิจารณาประกอบ 3.1 ไม่ต้องพิจารณาว่าปัจจุบันผู้ตายจะได้อุปการะเลี้ยงดูบิดาหรือไม่ (ฎ.1648/2509) 3.2 แม้ผู้ตาย ยังศึกษาเล่าเรียนมิได้อุปการะบิดามารดาบิดามารดาย่อมมีสิทธิเรียกร้องได้ (ฎ.446-449/2516,935/2516,1322/2525) 4. การคำนวณ 4.1 ต้องพิจารณาถึงโอกาสแห่งการมีชีวิตของผู้ขอด้วย(ฎ.2959/2529) 4.2 ถือว่าผิดนัดมาแต่เวลาที่ทำละเมิด (ฎ.2959/2529) 4.3 ต้องเสียดอกเบี้ยนับแต่วันผิดนัด (ฎ.174/2528) 4.4 ศาลใช้ดุลพินิจไปตามควรแก่พฤติการณ์ และความร้ายแรงแห่งละเมิด (ฎ.174/2528) และพฤติการณ์ในวันเกิดเหตุเป็นหลักพฤติการณ์ทั้งหลายภายหลังวันเกิดเหตุหาอาจนำมาพิจารณาไม่(ฎ.1251/2514) ไพจิตรสวัสดิสาร