คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 942/2491หลักกฎหมาย: ฟ้องฎีกาว่า คำพิพากษาศาลอุทธรณ์เป็นการคลาดเคลื่อน ไม่ชอบด้วยกฎหมาย คำพิพากษาศาลชั้นต้นเป็นการสอดคล้องต้องด้วยวิธีพิจารณาในทางอาญายิ่งนัก ไม่ได้กล่าวให้ชัดเจนว่า ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยคลาดเคลื่อนและไม่ชอบด้วยกฎหมายอย่างไร เป็นฟ้องฎีกาที่ไม่ถูกต้องตามมาตรา 195 ป.ม.วิ.อาญา ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัยโจทก์ฟ้องหาว่า จำเลยสมคบกันนำเกลือออกนอกราชอาณาจักรโดยไม่ได้รับอนุญาต และจำเลยที่ ๒ - ๔ ทุจจริตต่อหน้าที่ไม่จับกุมผู้กระทำผิด โดยปราศจากเหตุผลอันสมควร ขอให้ลงโทษ จำเลยที่ ๑ ให้การรับสารภาพ จำเลยที่ ๒ - ๔ ให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นลงโทษจำเลยที่ ๑ ตามฟ้อง และยกฟ้องจำเลยที่ ๒ - ๔ เพราะเหตุฟ้องเคลือบคลุม ศาลอุทธรณ์พิพากษายกคำพิพากษาศาลชั้นต้นให้วินิจฉัยข้อเท็จจริง จำเลยทั้ง ๔ ต่อไป แล้วพิพากษาใหม่ตามรูปคดี จำเลยทั้ง ๔ ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า จำเลยกล่าวในฟ้องฎีกาว่า เห็นว่าคำพิพากษาศาลอุทธรณ์เป็นการคลาดเคลื่อนไม่ชอบด้วยกฎหมาย คำพิพากษาศาลชั้นต้นเป็นการสอดคล้องต้องด้วยวิธีพิจารณาในทางอาญายิ่งนัก ไม่ได้กล่าวให้ชัดเจนว่า ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยคลาดเคลื่อนและไม่ชอบด้วยกฎหมายอย่างไร ซึ่งตามป.ม.วิ.อาญามาตรา ๑๙๕ ว่า ข้อกฎหมายทั้งปวงอันคู่ความอุทธรณ์ร้องอ้างอิงให้แสดงโดยชัดเจนในฟ้องอุทธรณ์ ฯลฯ จึงไม่ชอบที่จะรับวินิจฉัยฟ้องฎีกาของจำเลย ให้ยกฎีกา ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 942/2491อัยยการหนองคายโจทก์นายคิ้ม แซ่ซึ้ง กับพวกจำเลย ป.วิ.อ. ม. 195, ม. 225ฟ้องฎีกาว่า คำพิพากษาศาลอุทธรณ์เป็นการคลาดเคลื่อน ไม่ชอบด้วยกฎหมาย คำพิพากษาศาลชั้นต้นเป็นการสอดคล้องต้องด้วยวิธีพิจารณาในทางอาญายิ่งนัก ไม่ได้กล่าวให้ชัดเจนว่า ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยคลาดเคลื่อนและไม่ชอบด้วยกฎหมายอย่างไร เป็นฟ้องฎีกาที่ไม่ถูกต้องตามมาตรา 195 ป.ม.วิ.อาญา ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัยโจทก์ฟ้องหาว่า จำเลยสมคบกันนำเกลือออกนอกราชอาณาจักรโดยไม่ได้รับอนุญาต และจำเลยที่ ๒ - ๔ ทุจจริตต่อหน้าที่ไม่จับกุมผู้กระทำผิด โดยปราศจากเหตุผลอันสมควร ขอให้ลงโทษ จำเลยที่ ๑ ให้การรับสารภาพ จำเลยที่ ๒ - ๔ ให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นลงโทษจำเลยที่ ๑ ตามฟ้อง และยกฟ้องจำเลยที่ ๒ - ๔ เพราะเหตุฟ้องเคลือบคลุม ศาลอุทธรณ์พิพากษายกคำพิพากษาศาลชั้นต้นให้วินิจฉัยข้อเท็จจริง จำเลยทั้ง ๔ ต่อไป แล้วพิพากษาใหม่ตามรูปคดี จำเลยทั้ง ๔ ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า จำเลยกล่าวในฟ้องฎีกาว่า เห็นว่าคำพิพากษาศาลอุทธรณ์เป็นการคลาดเคลื่อนไม่ชอบด้วยกฎหมาย คำพิพากษาศาลชั้นต้นเป็นการสอดคล้องต้องด้วยวิธีพิจารณาในทางอาญายิ่งนัก ไม่ได้กล่าวให้ชัดเจนว่า ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยคลาดเคลื่อนและไม่ชอบด้วยกฎหมายอย่างไร ซึ่งตามป.ม.วิ.อาญามาตรา ๑๙๕ ว่า ข้อกฎหมายทั้งปวงอันคู่ความอุทธรณ์ร้องอ้างอิงให้แสดงโดยชัดเจนในฟ้องอุทธรณ์ ฯลฯ จึงไม่ชอบที่จะรับวินิจฉัยฟ้องฎีกาของจำเลย ให้ยกฎีกา(มนูภันย์วิมลสาร-เลขวณิชธรรมวิทักษ์-พิบูลย์ไอศวรรย์)ศาลชั้นต้น - นายอิสสระ สมบุณยสุขศาลอุทธรณ์ - พระนิติกฤตย์ประภันย์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องหาว่า จำเลยสมคบกันนำเกลือออกนอกราชอาณาจักรโดยไม่ได้รับอนุญาต และจำเลยที่ ๒ - ๔ ทุจจริตต่อหน้าที่ไม่จับกุมผู้กระทำผิด โดยปราศจากเหตุผลอันสมควร ขอให้ลงโทษ จำเลยที่ ๑ ให้การรับสารภาพ จำเลยที่ ๒ - ๔ ให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นลงโทษจำเลยที่ ๑ ตามฟ้อง และยกฟ้องจำเลยที่ ๒ - ๔ เพราะเหตุฟ้องเคลือบคลุม ศาลอุทธรณ์พิพากษายกคำพิพากษาศาลชั้นต้นให้วินิจฉัยข้อเท็จจริง จำเลยทั้ง ๔ ต่อไป แล้วพิพากษาใหม่ตามรูปคดี จำเลยทั้ง ๔ ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า จำเลยกล่าวในฟ้องฎีกาว่า เห็นว่าคำพิพากษาศาลอุทธรณ์เป็นการคลาดเคลื่อนไม่ชอบด้วยกฎหมาย คำพิพากษาศาลชั้นต้นเป็นการสอดคล้องต้องด้วยวิธีพิจารณาในทางอาญายิ่งนัก ไม่ได้กล่าวให้ชัดเจนว่า ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยคลาดเคลื่อนและไม่ชอบด้วยกฎหมายอย่างไร ซึ่งตามป.ม.วิ.อาญามาตรา ๑๙๕ ว่า ข้อกฎหมายทั้งปวงอันคู่ความอุทธรณ์ร้องอ้างอิงให้แสดงโดยชัดเจนในฟ้องอุทธรณ์ ฯลฯ จึงไม่ชอบที่จะรับวินิจฉัยฟ้องฎีกาของจำเลย ให้ยกฎีกา ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 942/2491อัยยการหนองคายโจทก์นายคิ้ม แซ่ซึ้ง กับพวกจำเลย ป.วิ.อ. ม. 195, ม. 225ฟ้องฎีกาว่า คำพิพากษาศาลอุทธรณ์เป็นการคลาดเคลื่อน ไม่ชอบด้วยกฎหมาย คำพิพากษาศาลชั้นต้นเป็นการสอดคล้องต้องด้วยวิธีพิจารณาในทางอาญายิ่งนัก ไม่ได้กล่าวให้ชัดเจนว่า ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยคลาดเคลื่อนและไม่ชอบด้วยกฎหมายอย่างไร เป็นฟ้องฎีกาที่ไม่ถูกต้องตามมาตรา 195 ป.ม.วิ.อาญา ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัยโจทก์ฟ้องหาว่า จำเลยสมคบกันนำเกลือออกนอกราชอาณาจักรโดยไม่ได้รับอนุญาต และจำเลยที่ ๒ - ๔ ทุจจริตต่อหน้าที่ไม่จับกุมผู้กระทำผิด โดยปราศจากเหตุผลอันสมควร ขอให้ลงโทษ จำเลยที่ ๑ ให้การรับสารภาพ จำเลยที่ ๒ - ๔ ให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นลงโทษจำเลยที่ ๑ ตามฟ้อง และยกฟ้องจำเลยที่ ๒ - ๔ เพราะเหตุฟ้องเคลือบคลุม ศาลอุทธรณ์พิพากษายกคำพิพากษาศาลชั้นต้นให้วินิจฉัยข้อเท็จจริง จำเลยทั้ง ๔ ต่อไป แล้วพิพากษาใหม่ตามรูปคดี จำเลยทั้ง ๔ ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า จำเลยกล่าวในฟ้องฎีกาว่า เห็นว่าคำพิพากษาศาลอุทธรณ์เป็นการคลาดเคลื่อนไม่ชอบด้วยกฎหมาย คำพิพากษาศาลชั้นต้นเป็นการสอดคล้องต้องด้วยวิธีพิจารณาในทางอาญายิ่งนัก ไม่ได้กล่าวให้ชัดเจนว่า ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยคลาดเคลื่อนและไม่ชอบด้วยกฎหมายอย่างไร ซึ่งตามป.ม.วิ.อาญามาตรา ๑๙๕ ว่า ข้อกฎหมายทั้งปวงอันคู่ความอุทธรณ์ร้องอ้างอิงให้แสดงโดยชัดเจนในฟ้องอุทธรณ์ ฯลฯ จึงไม่ชอบที่จะรับวินิจฉัยฟ้องฎีกาของจำเลย ให้ยกฎีกา(มนูภันย์วิมลสาร-เลขวณิชธรรมวิทักษ์-พิบูลย์ไอศวรรย์)ศาลชั้นต้น - นายอิสสระ สมบุณยสุขศาลอุทธรณ์ - พระนิติกฤตย์ประภันย์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ