phoneee/thai-legal-corpus huggingface dataset:
ประกาศกระทรวงพาณิชย์ประกาศกระทรวงพาณิชย์เรื่องหลักเกณฑ์และวิธีการจ่ายเงินสมทบเพื่อเป็นค่าใช้จ่ายของบริษัทกลางคุ้มครองผู้ประสบภัยจากรถจำกัด อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๕ และมาตรา ๑๐ ทวิแห่งพระราชบัญญัติคุ้มครองผู้ประสบภัยจากรถ พ.ศ. ๒๕๓๕ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติคุ้มครองผู้ประสบภัยจากรถ (ฉบับที่ ๓) พ.ศ.๒๕๔๐ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์ประกาศหลักเกณฑ์และวิธีการจ่ายเงินสมทบเพื่อเป็นค่าใช้จ่ายของบริษัทกลางคุ้มครองผู้ประสบภัยจากรถ จำกัด ไว้ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ ในประกาศนี้บริษัทจำกัดหมายความว่า บริษัทตามกฎหมายว่าด้วยการประกันวินาศภัยที่ได้รับใบอนุญาตให้ประกอบกิจการประเภทประกันภัยรถซึ่งเป็นผู้ถือหุ้นของบริษัทกลางคุ้มครองผู้ประสบภัยจากรถ จำกัดข้อ ๒[๑] ให้บริษัทจำกัดจ่ายเงินสมทบให้แก่บริษัทกลางคุ้มครองผู้ประสบภัยจากรถจำกัดภายในสามสิบวันนับแต่วันสิ้นรอบสามเดือน ในอัตราร้อยละสองของเบี้ยประกันภัยที่ได้รับจากผู้เอาประกันภัยตามพระราชบัญญัติคุ้มครองผู้ประสบภัยจากรถพ.ศ. ๒๕๓๕ข้อ ๓ การจ่ายเงินสมทบตามข้อ ๑ให้บริษัทจำกัดจ่ายดังนี้(๑) เงินสด เช็ค หรือดร๊าฟ(๒) โอนเงินจ่ายเข้าบัญชีบริษัทกลางคุ้มครองผู้ประสบภัยจากรถ จำกัด ที่ฝากไว้กับธนาคารพาณิชย์ข้อ ๔ในกรณีที่บริษัทจำกัดจ่ายเงินสมทบเป็นเช็คหรือดร๊าฟจะต้องสั่งจ่ายบริษัทกลางคุ้มครองผู้ประสบภัยจากรถ จำกัดข้อ ๕ในกรณีที่บริษัทจำกัดส่งเงินสมทบเพื่อจ่ายให้แก่บริษัทกลางคุ้มครองผู้ประสบภัยจากรถจำกัด เกินจำนวนที่ต้องชำระในรอบสามเดือนใดให้บริษัทจำกัดยื่นคำร้องตามแบบที่นายทะเบียนกำหนดเพื่อขอนำเงินในส่วนที่เกินนั้นไปจ่ายเป็นเงินสมทบให้แก่บริษัทกลางคุ้มครองผู้ประสบภัยจากรถจำกัด ในรอบสามเดือนต่อๆ ไปได้ จนกว่าเงินในส่วนที่เกินนั้นจะหมดลงข้อ ๖[๒] ประกาศนี้ ให้มีผลใช้บังคับสำหรับการจ่ายเงินสมทบรอบสามเดือนแรกคือเดือนตุลาคม ถึง ธันวาคม ๒๕๔๑ เป็นต้นไปประกาศณ วันที่ ๒๕ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๔๑ไพฑูรย์ แก้วทองรัฐมนตรีช่วยว่าการฯรักษาราชการแทนรัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์ประกาศกระทรวงพาณิชย์เรื่อง หลักเกณฑ์และวิธีการจ่ายเงินสมทบเพื่อเป็นค่าใช้จ่ายของบริษัทกลางคุ้มครองผู้ประสบภัยจากรถจำกัด (ฉบับที่ ๒)[๓]ปาจรีย์/ผู้จัดทำ๑๑มกราคม ๒๕๕๐[๑]ข้อ ๒ แก้ไขเพิ่มเติมโดยประกาศกระทรวงพาณิชย์ เรื่องหลักเกณฑ์และวิธีการจ่ายเงินสมทบเพื่อเป็นค่าใช้จ่ายของบริษัทกลางคุ้มครองผู้ประสบภัยจากรถจำกัด (ฉบับที่ ๒)[๒]ราชกิจจานุเบกษา.เล่ม ๑๑๕/ตอนที่ ๔๗ง/หน้า ๑๘/๑๑ มิถุนายน ๒๕๔๑[๓]ราชกิจจานุเบกษา.เล่ม ๑๑๖/ตอนพิเศษ ๙๘ง/หน้า ๕/๑ ธันวาคม ๒๕๔๒
ประกาศกระทรวงอุตสาหกรรมฉบับที่ 5211 (พ.ศ. 2562)ออกตามความในพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมพ.ศ. 2511เรื่อง กําหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมบัตรชี้บ่งลักษณะเฉพาะตัว - บัตรวงจรรวมไร้การสัมผัส - บัตรทาบเล่ม 1 ลักษณะเฉพาะทางกายภาพ-----------------------อื่นๆ - อาศัยอํานาจตามความในมาตรา 15 แห่งพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม พ.ศ. 2511 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม (ฉบับที่ 7) พ.ศ. 2558 รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมออกประกาศกําหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมบัตรชี้บ่ง ลักษณะเฉพาะตัว - บัตรวงจรรวมไร้การสัมผัส - บัตรทาบ เล่ม 1 ลักษณะเฉพาะทางกายภาพมาตรฐานเลขที่ มอก. 2860 เล่ม 1 - 2560 ไว้ ดังมีรายละเอียดต่อท้ายประกาศนี้ ทั้งนี้ ให้มีผลตั้งแต่วันที่ประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปผู้มีอํานาจลงนาม - ประกาศ ณ วันที่ 20 มีนาคม พ.ศ. 2562 สมชาย หาญหิรัญรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม รักษาราชการแทนรัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 6846/2537หลักกฎหมาย: ศาลอุทธรณ์ภาค 3 พิพากษาให้จำเลยใช้ค่าเสียหายให้โจทก์100,000 บาท จำเลยฎีกาขอให้ยกฟ้อง เป็นคดีที่มีทุนทรัพย์พิพาทกันในชั้นฎีกาไม่เกิน 200,000 บาท ต้องห้ามฎีกาในข้อเท็จจริงตาม ป.วิ.พ มาตรา 248วรรคหนึ่ง ที่จำเลยฎีกาว่า ลูกจ้างของจำเลยมิได้ประมาทก็ดี ค่าเสียหายของโจทก์ไม่ควรเกินกว่า 30,000 บาท ก็ดี เป็นฎีกาในข้อเท็จจริง ต้องห้ามฎีกาตามกฎหมายดังกล่าว ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัย จำเลยฟ้องแย้งโจทก์ซึ่งเป็นนายจ้างของ ว. ให้รับผิด แต่โจทก์มิใช่ผู้กระทำผิด หรือได้ร่วมกระทำผิดทางอาญากับ ว. จึงไม่อาจนำอายุความทางอาญามาใช้บังคับได้ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 6846/2537นายคนอง สงวนพงษ์โจทก์นายธวัช ตันติพิริยะกิจจำเลย ป.พ.พ. ม. 420, ม. 425, ม. 448 ป.วิ.พ. ม. 248 วรรคหนึ่ง ป.วิ.อ. ม. 51ศาลอุทธรณ์ภาค 3 พิพากษาให้จำเลยใช้ค่าเสียหายให้โจทก์100,000 บาท จำเลยฎีกาขอให้ยกฟ้อง เป็นคดีที่มีทุนทรัพย์พิพาทกันในชั้นฎีกาไม่เกิน 200,000 บาท ต้องห้ามฎีกาในข้อเท็จจริงตาม ป.วิ.พ มาตรา 248วรรคหนึ่ง ที่จำเลยฎีกาว่า ลูกจ้างของจำเลยมิได้ประมาทก็ดี ค่าเสียหายของโจทก์ไม่ควรเกินกว่า 30,000 บาท ก็ดี เป็นฎีกาในข้อเท็จจริง ต้องห้ามฎีกาตามกฎหมายดังกล่าว ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัย จำเลยฟ้องแย้งโจทก์ซึ่งเป็นนายจ้างของ ว. ให้รับผิด แต่โจทก์มิใช่ผู้กระทำผิด หรือได้ร่วมกระทำผิดทางอาญากับ ว. จึงไม่อาจนำอายุความทางอาญามาใช้บังคับได้(พิมล สมานิตย์-สกล เหมือนพะวงศ์-ถวิล ตรีเพชร)ศาลจังหวัดภูเก็ต - นายวิชิต ทัศนานุกูลกิจศาลอุทธรณ์ภาค ๓ - นายปราโมทย์ บุนนาคแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 6846/2537นายคนอง สงวนพงษ์โจทก์นายธวัช ตันติพิริยะกิจจำเลย ป.พ.พ. ม. 420, ม. 425, ม. 448 ป.วิ.พ. ม. 248 วรรคหนึ่ง ป.วิ.อ. ม. 51ศาลอุทธรณ์ภาค 3 พิพากษาให้จำเลยใช้ค่าเสียหายให้โจทก์100,000 บาท จำเลยฎีกาขอให้ยกฟ้อง เป็นคดีที่มีทุนทรัพย์พิพาทกันในชั้นฎีกาไม่เกิน 200,000 บาท ต้องห้ามฎีกาในข้อเท็จจริงตาม ป.วิ.พ มาตรา 248วรรคหนึ่ง ที่จำเลยฎีกาว่า ลูกจ้างของจำเลยมิได้ประมาทก็ดี ค่าเสียหายของโจทก์ไม่ควรเกินกว่า 30,000 บาท ก็ดี เป็นฎีกาในข้อเท็จจริง ต้องห้ามฎีกาตามกฎหมายดังกล่าว ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัย จำเลยฟ้องแย้งโจทก์ซึ่งเป็นนายจ้างของ ว. ให้รับผิด แต่โจทก์มิใช่ผู้กระทำผิด หรือได้ร่วมกระทำผิดทางอาญากับ ว. จึงไม่อาจนำอายุความทางอาญามาใช้บังคับได้(พิมล สมานิตย์-สกล เหมือนพะวงศ์-ถวิล ตรีเพชร)ศาลจังหวัดภูเก็ต - นายวิชิต ทัศนานุกูลกิจศาลอุทธรณ์ภาค ๓ - นายปราโมทย์ บุนนาคแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศกระทรวงอุตสาหกรรมฉบับที่ 3858 (พ.ศ. 2551)ออกตามความในพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมพ.ศ. 2511เรื่อง กําหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมสารละลายเฟร์ริกคลอไรด์---------------------------อื่นๆ - อาศัยอํานาจตามความในมาตรา 15 แห่งพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม พ.ศ. 2511 รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมออกประกาศกําหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมสารละลายเฟร์ริกคลอไรด์ มาตรฐานเลขที่ มอก. 2391 - 2551 ไว้ ดังมีรายการละเอียดต่อท้ายประกาศนี้ผู้มีอํานาจลงนาม - ประกาศ ณ วันที่ 8 พฤษภาคม พ.ศ. 2551 สุวิทย์ คุณกิตติรัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 63958หลักกฎหมาย: จำเลยอุทธรณ์ว่า ศาลต้องเชื่อตามเอกสารที่จำเลยอ้างเป็นอุทธรณ์ในข้อเท็จจริง ส่วนอุทธรณ์จำเลยฟังว่า ศาลควรต้องเรียกพยานหลักฐานมาสืบอีกนั้นตามพ.ร.บ.จัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ.2522 มาตรา 745เป็นดุลพินิจของศาล หากศาลเห็นว่าพยานหลักฐานพอวินิจฉัยได้ก็ไม่จำต้องเรียกพยานหลักฐานมาสืบอีกจึงเป็นอุทธรณ์ในข้อเท็จจริงอีกเช่นกัน ต้องห้ามมิให้อุทธรณ์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 17/2525นายสมเกียรติ มหาทรัพย์สกุลโจทก์นายสำเริง ปิยะดิษฐ์จำเลย พ.ร.บ.จัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ.2522 ม. 45, ม. 54จำเลยอุทธรณ์ว่า ศาลต้องเชื่อตามเอกสารที่จำเลยอ้างเป็นอุทธรณ์ในข้อเท็จจริง ส่วนอุทธรณ์จำเลยฟังว่า ศาลควรต้องเรียกพยานหลักฐานมาสืบอีกนั้นตามพ.ร.บ.จัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ.2522 มาตรา 745เป็นดุลพินิจของศาล หากศาลเห็นว่าพยานหลักฐานพอวินิจฉัยได้ก็ไม่จำต้องเรียกพยานหลักฐานมาสืบอีกจึงเป็นอุทธรณ์ในข้อเท็จจริงอีกเช่นกัน ต้องห้ามมิให้อุทธรณ์(สมศักดิ์ ปาลวัฒน์วิไชย-ขจร หะวานนท์-สมบูรณ์ บุญภินนท์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 17/2525นายสมเกียรติ มหาทรัพย์สกุลโจทก์นายสำเริง ปิยะดิษฐ์จำเลย พ.ร.บ.จัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ.2522 ม. 45, ม. 54จำเลยอุทธรณ์ว่า ศาลต้องเชื่อตามเอกสารที่จำเลยอ้างเป็นอุทธรณ์ในข้อเท็จจริง ส่วนอุทธรณ์จำเลยฟังว่า ศาลควรต้องเรียกพยานหลักฐานมาสืบอีกนั้นตามพ.ร.บ.จัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ.2522 มาตรา 745เป็นดุลพินิจของศาล หากศาลเห็นว่าพยานหลักฐานพอวินิจฉัยได้ก็ไม่จำต้องเรียกพยานหลักฐานมาสืบอีกจึงเป็นอุทธรณ์ในข้อเท็จจริงอีกเช่นกัน ต้องห้ามมิให้อุทธรณ์(สมศักดิ์ ปาลวัฒน์วิไชย-ขจร หะวานนท์-สมบูรณ์ บุญภินนท์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
พระราชบัญญัติเครื่องสำอาง พ.ศ. 2517 (ยกเลิก)พระราชบัญญัติ เครื่องสำอาง พ.ศ. ๒๕๑๗ และที่แก้ไขเพิ่มเติม (ยกเลิก)โปรดดูรายละเอียดของกฎหมายที่เว็บไซต์ราชกิจจานุเบกษา /
กฎกระทรวงยกเว้นค่าธรรมเนียมให้แก่ผู้ประกอบการโรงงานซึ่งโรงงานตั้งอยู่ในเขตท้องที่จังหวัดนราธิวาส จังหวัดปัตตานี จังหวัดยะลา และจังหวัดสงขลาเฉพาะในเขตท้องที่อำเภอจะนะ อำเภอเทพา อำเภอนาทวี และอำเภอสะบ้าย้อย พ.ศ. 2564กฎกระทรวง ยกเว้นค่าธรรมเนียมให้แก่ผู้ประกอบกิจการโรงงาน ซึ่งโรงงานตั้งอยู่ในเขตท้องที่จังหวัดนราธิวาส จังหวัดปัตตานี จังหวัดยะลา และจังหวัดสงขลาเฉพาะในเขตท้องที่อำเภอจะนะ อำเภอเทพา อำเภอนาทวีและอำเภอสะบ้าย้อย พ.ศ. ๒๕๖๔อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๖ วรรคหนึ่ง แห่งพระราชบัญญัติโรงงาน พ.ศ. ๒๕๓๕ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติโรงงาน (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๖๒ และมาตรา ๔๓ วรรคสอง แห่งพระราชบัญญัติโรงงาน พ.ศ. ๒๕๓๕ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติโรงงาน (ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๖๒ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมออกกฎกระทรวงไว้ดังต่อไปนี้มาตรา 1 ข้อ ๑ กฎกระทรวงนี้ให้ใช้บังคับเมื่อพ้นกำหนดสิบห้าวันนับแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษา เป็นต้นไปมาตรา 2 ข้อ ๒ ให้ยกเว้นค่าธรรมเนียมที่เรียกเก็บตามพระราชบัญญัติโรงงาน พ.ศ. ๒๕๓๕ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติโรงงาน (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๖๒ เป็นระยะเวลาห้าปีนับแต่วันที่กฎกระทรวงนี้ใช้บังคับแก่ผู้ประกอบกิจการโรงงานซึ่งโรงงานตั้งอยู่ในเขตท้องที่จังหวัดนราธิวาส จังหวัดปัตตานี จังหวัดยะลามาตรา 2 และจังหวัดสงขลาเฉพาะในเขตท้องที่อำเภอจะนะ อำเภอเทพา อำเภอนาทวี และอำเภอสะบ้าย้อย ดังต่อไปนี้ (๑) ค่าธรรมเนียมใบอนุญาตประกอบกิจการโรงงาน ค่าธรรมเนียมการอนุญาตให้ขยายโรงงาน ค่าธรรมเนียมใบแทนใบอนุญาต ค่าธรรมเนียมการโอนใบอนุญาตมาตรา 2 และค่าธรรมเนียมการแจ้งกรณีได้รับยกเว้นการขยายโรงงานหรือกรณีลดหรือเพิ่มเครื่องจักรแต่ไม่เข้าข่ายขยายโรงงาน หรือการเพิ่มเนื้อที่อาคารโรงงานหรือการก่อสร้างอาคารโรงงานเพิ่มขึ้น แล้วแต่กรณี (๒) ค่าธรรมเนียมรายปีที่เรียกเก็บตามกำหนดเวลาที่ต้องชำระมาตรา 3 ข้อ ๓ เพื่อประโยชน์ในการส่งเสริมกิจการให้เกิดขึ้นในเขตท้องที่จังหวัดนราธิวาส จังหวัดปัตตานี จังหวัดยะลา และจังหวัดสงขลาเฉพาะในเขตท้องที่อำเภอจะนะ อำเภอเทพา อำเภอนาทวี และอำเภอสะบ้าย้อย ให้ยกเว้นค่าธรรมเนียมรายปีแก่ผู้ประกอบกิจการโรงงานจำพวกที่ ๒มาตรา 3 ที่โรงงานตั้งอยู่ในเขตองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นที่รัฐมนตรีแต่งตั้งพนักงานเจ้าหน้าที่ตามมาตรา ๑๑/๑ ในเขตท้องที่ดังกล่าวนั้นด้วยให้ไว้ ณ วันที่ ๑๘ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๖๔ สุริยะ จึงรุ่งเรืองกิจ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมหมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ โดยที่เป็นการสมควรยกเว้นค่าธรรมเนียมที่เรียกเก็บตามพระราชบัญญัติโรงงาน พ.ศ. ๒๕๓๕ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติโรงงาน (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๖๒ ให้แก่ผู้ประกอบกิจการโรงงานซึ่งโรงงานตั้งอยู่ในเขตท้องที่จังหวัดนราธิวาส จังหวัดปัตตานี จังหวัดยะลาและจังหวัดสงขลาเฉพาะในเขตท้องที่อำเภอจะนะ อำเภอเทพา อำเภอนาทวี และอำเภอสะบ้าย้อย เป็นระยะเวลาห้าปี เพื่อเป็นการส่งเสริมการสร้างงาน สร้างอาชีพ และเพื่อประโยชน์ในการส่งเสริมกิจการให้เกิดขึ้นในเขตท้องที่ดังกล่าว อันจะส่งผลดีต่อภาวะทางเศรษฐกิจในท้องที่และโดยรวมของประเทศ จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้
ประกาศกระทรวงสาธารณสุขเรื่องระบุชื่อยาเสพติดให้โทษในประเภท ๑พ.ศ. ๒๕๖๑ อาศัยอำนาจตามความในมาตรา๖ วรรคหนึ่ง มาตรา ๘ (๑) และ (๒) แห่งพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. ๒๕๒๒รัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุขโดยความเห็นชอบของคณะกรรมการควบคุมยาเสพติดให้โทษออกประกาศไว้ดังต่อไปนี้ข้อ๑ ให้ยาเสพติดให้โทษที่ระบุชื่อในบัญชีท้ายประกาศนี้เป็นยาเสพติดให้โทษในประเภท๑ ตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. ๒๕๒๒ ทั้งนี้ ให้รวมถึง(๑)วัตถุที่เรียกชื่อเป็นอย่างอื่นแต่มีโครงสร้างทางเคมีอย่างเดียวกันกับยาเสพติดให้โทษดังกล่าว(๒)สเตอริโอไอโซเมอร์ (stereoisomer) ใด ๆ ของยาเสพติดให้โทษดังกล่าว(๓)เกลือ เอสเทอร์ และอีเทอร์ใด ๆ ของยาเสพติดให้โทษดังกล่าวทั้งนี้ไม่ว่าจะมีความเข้มข้นใด หรือนาไปใช้เพื่อการใด เว้นแต่จะมีการระบุความเข้มข้นหรือเงื่อนไขไว้เป็นการเฉพาะหรือเป็นกรณีที่นาไปใช้เพื่อเป็นสารควบคุมคุณภาพในการตรวจวิเคราะห์และควบคุมคุณภาพของการตรวจสารเสพติดในร่างกายซึ่งเป็นเครื่องมือแพทย์ตามกฎหมายว่าด้วยเครื่องมือแพทย์และต้องใช้ตามวัตถุประสงค์ของเครื่องมือแพทย์นั้นข้อ ๒[๑] ประกาศนี้ให้ใช้บังคับเมื่อพ้นกำหนดสามสิบวันนับแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปประกาศณ วันที่ ๓๑ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๖๑ปิยะสกลสกลสัตยาทรรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข[เอกสารแนบท้าย]๑. บัญชีท้ายประกาศกระทรวงสาธารณสุข เรื่องระบุชื่อยาเสพติดให้โทษในประเภท ๑ พ.ศ. ๒๕๖๑ (เพิ่ม ลำดับที่ ๕๙๖๐ ๖๑ ๖๒ และ ๖๓)[๒](เพิ่ม ลำดับที่ ๖๔ ๖๕ ๖๖ ๖๗ ๖๘ ๖๙ ๗๐ ๗๑ ๗๒ ๗๓ ๗๔ และ ๗๕)[๓](เพิ่ม ลำดับที่ ๗๖ ๗๗ ๗๘ ๗๙ ๘๐ และ ๘๑)[๔](ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย) ประกาศกระทรวงสาธารณสุข เรื่อง ระบุชื่อยาเสพติดให้โทษในประเภท ๑ (ฉบับที่๒) พ.ศ. ๒๕๖๑[๕]ข้อ ๒ ประกาศนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปประกาศกระทรวงสาธารณสุข เรื่อง ระบุชื่อยาเสพติดให้โทษในประเภท ๑ (ฉบับที่๓) พ.ศ. ๒๕๖๒[๖]ข้อ ๒ ประกาศนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปประกาศกระทรวงสาธารณสุข เรื่อง ระบุชื่อยาเสพติดให้โทษในประเภท ๑ (ฉบับที่๔) พ.ศ. ๒๕๖๓[๗]ข้อ ๒ ประกาศนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปพรวิภา/จัดทำ๑๗ มกราคม ๒๕๖๒นุสรา/ตรวจ๒๐ มกราคม ๒๕๖๒วิวรรธน์/เพิ่มเติม๓๑ มกราคม ๒๕๖๔สุภาทิพย์/ตรวจ๕ กุมภาพันธ์๒๕๖๔[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๓๕/ตอนพิเศษ ๒๐๕ ง/หน้า ๙/๒๔ สิงหาคม ๒๕๖๑[๒] ประกาศกระทรวงสาธารณสุข เรื่อง ระบุชื่อยาเสพติดให้โทษในประเภท๑ (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๖๑[๓] ประกาศกระทรวงสาธารณสุข เรื่อง ระบุชื่อยาเสพติดให้โทษในประเภท๑ (ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๖๒[๔] ประกาศกระทรวงสาธารณสุข เรื่อง ระบุชื่อยาเสพติดให้โทษในประเภท๑ (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๖๓[๕] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๓๖/ตอนพิเศษ ๔๑ ง/หน้า ๑/๑๓ กุมภาพันธ์ ๒๕๖๒[๖] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๓๖/ตอนพิเศษ ๒๖๗ ง/หน้า ๙/๒๙ ตุลาคม ๒๕๖๒[๗] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๓๗/ตอนพิเศษ ๓๐๕ ง/หน้า ๒๒/๓๐ ธันวาคม ๒๕๖๓
ประกาศกระทรวงอุตสาหกรรม ประกาศกระทรวงอุตสาหกรรมฉบับที่๓๕๒๓ (พ.ศ. ๒๕๔๙)ออกตามความในพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมพ.ศ.๒๕๑๑เรื่องกำหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมโคมไฟหน้ายานยนต์ที่ใช้หลอดฮาโลเจน(H4)[๑] อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๕ แห่งพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมพ.ศ. ๒๕๑๑ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมออกประกาศกำหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมโคมไฟหน้ายานยนต์ที่ใช้หลอดฮาโลเจน(H4) มาตรฐานเลขที่ มอก. 2286-2549 ไว้ ดังมีรายละเอียดต่อท้ายประกาศนี้ประกาศณ วันที่ ๕ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๔๙สุริยะจึงรุ่งเรืองกิจรัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม[เอกสารแนบท้าย]๑.มาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมโคมไฟหน้ายานยนต์ที่ใช้หลอดฮาโลเจน (H4)(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)วัชศักดิ์/ผู้จัดทำ๗กุมภาพันธ์ ๒๕๕๐[๑]ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๔/ตอนพิเศษ ๑๒ ง/หน้า ๒/๑ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๐
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 634953หลักกฎหมาย: สัญญาที่เอกชนตกลงให้หน่วยงานทางปกครองเช่าที่ดินเพื่อทำประโยชน์ในการก่อสร้างระบบสระเติมน้ำบาดาล โครงการศึกษาทดลองการเติมน้ำลงสู่ชั้นใต้ดินผ่านระบบสระน้ำพื้นที่ลุ่มภาคเหนือตอนล่าง จังหวัดพิษณุโลก สุโขทัย และพิจิตร โดยเอกชนได้รับผลประโยชน์ตอบแทนเป็นค่าเช่าเท่านั้น ไม่มีลักษณะเป็นการให้เอกชนเข้าร่วมจัดทำบริการสาธารณะ หรือเป็นสัญญาที่มีข้อกำหนดในสัญญาซึ่งมีลักษณะพิเศษที่แสดงถึงเอกสิทธิ์ของรัฐ ทั้งนี้เพื่อให้การดำเนินกิจการทางปกครองอันเป็นบริการสาธารณะบรรลุผลแต่อย่างใด และไม่มีลักษณะเป็นสัญญาสัมปทาน หรือจัดให้มีสิ่งสาธารณูปโภคหรือแสวงประโยชน์จากทรัพยากรธรรมชาติ อันจะถือเป็นสัญญาทางปกครอง ตามมาตรา ๓ แห่งพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง พ.ศ. ๒๕๔๒ แต่เป็นเพียงสัญญาทางแพ่งทั่วไปที่มีหน่วยงานทางปกครองเป็นคู่สัญญาเท่านั้น จึงมิใช่คดีพิพาทเกี่ยวกับสัญญาทางปกครอง ตามมาตรา ๙ วรรคหนึ่ง (๔) แห่งพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง พ.ศ. ๒๕๔๒ อันจะอยู่ในอำนาจพิจารณาพิพากษาของศาลปกครอง แต่เป็นคดีพิพาทเกี่ยวกับสัญญาทางแพ่งที่อยู่ในอำนาจพิจารณาพิพากษาของศาลยุติธรรม ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำวินิจฉัยที่ 60/2562ศาลปกครองพิษณุโลกศาลผู้ส่งความเห็นศาลจังหวัดพิษณุโลกศาลผู้รับความเห็นนางศิรประภา หรือดอม มามี ผู้ฟ้องคดีมหาวิทยาลัยขอนแก่น ที่ 1 กับพวกรวม 2 คนผู้ถูกฟ้องคดี พ.ร.บ.จัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง พ.ศ.2542 พ.ร.บ.มหาวิทยาลัยขอนแก่น พ.ศ.2541 ป.พ.พ. สัญญาที่เอกชนตกลงให้หน่วยงานทางปกครองเช่าที่ดินเพื่อทำประโยชน์ในการก่อสร้างระบบสระเติมน้ำบาดาล โครงการศึกษาทดลองการเติมน้ำลงสู่ชั้นใต้ดินผ่านระบบสระน้ำพื้นที่ลุ่มภาคเหนือตอนล่าง จังหวัดพิษณุโลก สุโขทัย และพิจิตร โดยเอกชนได้รับผลประโยชน์ตอบแทนเป็นค่าเช่าเท่านั้น ไม่มีลักษณะเป็นการให้เอกชนเข้าร่วมจัดทำบริการสาธารณะ หรือเป็นสัญญาที่มีข้อกำหนดในสัญญาซึ่งมีลักษณะพิเศษที่แสดงถึงเอกสิทธิ์ของรัฐ ทั้งนี้เพื่อให้การดำเนินกิจการทางปกครองอันเป็นบริการสาธารณะบรรลุผลแต่อย่างใด และไม่มีลักษณะเป็นสัญญาสัมปทาน หรือจัดให้มีสิ่งสาธารณูปโภคหรือแสวงประโยชน์จากทรัพยากรธรรมชาติ อันจะถือเป็นสัญญาทางปกครอง ตามมาตรา ๓ แห่งพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง พ.ศ. ๒๕๔๒ แต่เป็นเพียงสัญญาทางแพ่งทั่วไปที่มีหน่วยงานทางปกครองเป็นคู่สัญญาเท่านั้น จึงมิใช่คดีพิพาทเกี่ยวกับสัญญาทางปกครอง ตามมาตรา ๙ วรรคหนึ่ง (๔) แห่งพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง พ.ศ. ๒๕๔๒ อันจะอยู่ในอำนาจพิจารณาพิพากษาของศาลปกครอง แต่เป็นคดีพิพาทเกี่ยวกับสัญญาทางแพ่งที่อยู่ในอำนาจพิจารณาพิพากษาของศาลยุติธรรม()แหล่งที่มาสำนักงานเลขานุการคณะกรรมการวินิจฉัยฯแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุเขตอำนาจศาลเกี่ยวกับพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง พ.ศ. ๒๕๔๒ มาตรา ๙ วรรคหนึ่ง (๔)
ประกาศเจ้าพนักงานควบคุมการแลกเปลี่ยนเงินเรื่องการกำหนดหลักเกณฑ์และการรายงานเกี่ยวกับกิจการวิเทศธนกิจ[๑] อาศัยอำนาจตามความในข้อ๗ แห่งกฎกระทรวง ฉบับที่ ๑๓ (พ.ศ. ๒๔๙๗)ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการแลกเปลี่ยนเงิน พุทธศักราช ๒๔๘๕ และข้อ ๓แห่งประกาศกระทรวงการคลัง เรื่อง คำสั่งรัฐมนตรีให้ไว้แก่ตัวแทนรับอนุญาตที่ประกอบกิจการวิเทศธนกิจลงวันที่ ๑๙ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๓๖ เจ้าพนักงานออกประกาศไว้ ดังต่อไปนี้ข้อ๑ ให้ยกเลิก(๑)ประกาศเจ้าพนักงานควบคุมการแลกเปลี่ยนเงิน เรื่องการกำหนดหลักเกณฑ์และการรายงานเกี่ยวกับกิจการวิเทศธนกิจ ลงวันที่ ๒๒ เมษายน ๒๕๓๖(๒)ประกาศเจ้าพนักงานควบคุมการแลกเปลี่ยนเงิน เรื่องการกำหนดหลักเกณฑ์และการรายงานเกี่ยวกับกิจการวิเทศธนกิจ (ฉบับที่ ๒) ลงวันที่ ๑๙ธันวาคม ๒๕๔๓ข้อ๒ให้กระทรวงการคลังให้กู้ยืมหรือโอนปัจจัยชำระเงินตราต่างประเทศแก่กิจการวิเทศธนกิจของธนาคารรับอนุญาตได้ข้อ๓ ในการประกอบกิจการวิเทศธนกิจ ธนาคารรับอนุญาตต้องรายงานธุรกรรมเกี่ยวกับปัจจัยชำระเงินต่างประเทศที่กระทำภายใต้การประกอบกิจการวิเทศธนกิจต่อเจ้าพนักงานผ่านธนาคารแห่งประเทศไทยตามหลักเกณฑ์และวิธีการที่เจ้าพนักงานกำหนดทั้งนี้ธนาคารรับอนุญาตมีหน้าที่ต้องตรวจสอบและดูแลให้การรายงานดังกล่าวเป็นไปโดยถูกต้องครบถ้วนกรณีการประกอบธุรกิจซื้อขายและรับฝากเงินตราต่างประเทศกับลูกค้ากิจการวิเทศธนกิจสาขาต่างจังหวัดจะต้องปฏิบัติตามระเบียบพิธีการที่กำหนดไว้ตามประกาศกระทรวงการคลังเรื่อง คำสั่งรัฐมนตรีให้ไว้แก่ตัวแทนรับอนุญาต ลงวันที่ ๓๑ มีนาคม ๒๕๔๗ และประกาศเจ้าพนักงานควบคุมการแลกเปลี่ยนเงินเรื่องการกำหนดหลักเกณฑ์และวิธีปฏิบัติเกี่ยวกับการแลกเปลี่ยนเงิน ลงวันที่ ๓๑มีนาคม ๒๕๔๗ โดยจะต้องให้ลูกค้ายื่นแบบคำขออนุญาตหรือแบบการทำธุรกรรมเงินตราต่างประเทศตามที่เจ้าพนักงานกำหนดด้วยข้อ๔ ประกาศฉบับนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่๑ เมษายน พ.ศ. ๒๕๔๗ เป็นต้นไปประกาศณ วันที่ ๓๑ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๔๗ทัศนา รัชตโพธิ์เจ้าพนักงานควบคุมการแลกเปลี่ยนเงินพรพิมล/พิมพ์๒๑กรกฎาคม ๒๕๔๗พัชรินทร์/อรดา/ตรวจ๕สิงหาคม ๒๕๔๗โชติกานต์/ปรับปรุง๒๖มิถุนายน ๒๕๖๑[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๒๑/ตอนพิเศษ ๔๕ ง/หน้า ๙๖/๒๖ เมษายน ๒๕๔๗
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1597/2494หลักกฎหมาย: ทำสัญญาเช่าเคหะกันมีอายุ 1 ปี แต่มีข้อแม้ไว้ข้อ1 ว่า ถ้าผู้ให้เช่าตกลงขายที่และบ้านเช่าให้แก่ผู้ใดก่อน ครบกำหนดการเช่าตามสัญญาแล้ว ผู้ให้เช่าจะแจ้งให้ผู้เช่าทราบล่วงหน้า เพื่อผู้เช่าเตรียมตัวออกจากบ้านเป็นเวลาไม่น้อยกว่า 2 เดือน และผู้ให้เช่าจะต้องแจ้งให้ผู้เช่าทราบด้วยว่าจะตกลงขายแก่ผู้ใด เป็นเงินเท่าใดเพื่อผู้เช่าจะได้มีโอกาสตกลงซื้อในเมื่อเห็นว่าเป็นราคาสมควร ดังนี้ ถือว่าเป็นข้อตกลงที่ไม่ขัดต่อพระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่า ฯลฯ หรือความสงบเรียบร้อยของประชาชนแต่อย่างใด เมื่อผู้ให้เช่าขายสถานที่เช่าแก่คนอื่นไปโดยได้ปฏิบัติตามสัญญาแล้ว ก็ย่อมเลิกการเช่าได้ก่อนกำหนด 1 ปีและผู้เช่าก็จำต้องออกจากสถานที่เช่าไปจะอ้างว่าได้รับความคุ้มครองจาก พระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่า ฯลฯ ไม่ได้ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1597/2494นายเท่งเซี้ยง แซ่เตีย ที่ 1 นายลพ วัฒนะดำรง ที่ 2โจทก์นายธงชัย บุณยสิงห์จำเลย พ.ร.บ.ควบคุมค่าเช่าในภาวะคับขัน พ.ศ.2489 ป.พ.พ. ม. 113, ม. 569ทำสัญญาเช่าเคหะกันมีอายุ 1 ปี แต่มีข้อแม้ไว้ข้อ1 ว่า ถ้าผู้ให้เช่าตกลงขายที่และบ้านเช่าให้แก่ผู้ใดก่อน ครบกำหนดการเช่าตามสัญญาแล้ว ผู้ให้เช่าจะแจ้งให้ผู้เช่าทราบล่วงหน้า เพื่อผู้เช่าเตรียมตัวออกจากบ้านเป็นเวลาไม่น้อยกว่า 2 เดือน และผู้ให้เช่าจะต้องแจ้งให้ผู้เช่าทราบด้วยว่าจะตกลงขายแก่ผู้ใด เป็นเงินเท่าใดเพื่อผู้เช่าจะได้มีโอกาสตกลงซื้อในเมื่อเห็นว่าเป็นราคาสมควร ดังนี้ ถือว่าเป็นข้อตกลงที่ไม่ขัดต่อพระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่า ฯลฯ หรือความสงบเรียบร้อยของประชาชนแต่อย่างใด เมื่อผู้ให้เช่าขายสถานที่เช่าแก่คนอื่นไปโดยได้ปฏิบัติตามสัญญาแล้ว ก็ย่อมเลิกการเช่าได้ก่อนกำหนด 1 ปีและผู้เช่าก็จำต้องออกจากสถานที่เช่าไปจะอ้างว่าได้รับความคุ้มครองจาก พระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่า ฯลฯ ไม่ได้(ธรรมบัณฑิตสิทธิศฤงคาร-นนทปัญญา-นิติธรรมประกรณ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1597/2494นายเท่งเซี้ยง แซ่เตีย ที่ 1 นายลพ วัฒนะดำรง ที่ 2โจทก์นายธงชัย บุณยสิงห์จำเลย พ.ร.บ.ควบคุมค่าเช่าในภาวะคับขัน พ.ศ.2489 ป.พ.พ. ม. 113, ม. 569ทำสัญญาเช่าเคหะกันมีอายุ 1 ปี แต่มีข้อแม้ไว้ข้อ1 ว่า ถ้าผู้ให้เช่าตกลงขายที่และบ้านเช่าให้แก่ผู้ใดก่อน ครบกำหนดการเช่าตามสัญญาแล้ว ผู้ให้เช่าจะแจ้งให้ผู้เช่าทราบล่วงหน้า เพื่อผู้เช่าเตรียมตัวออกจากบ้านเป็นเวลาไม่น้อยกว่า 2 เดือน และผู้ให้เช่าจะต้องแจ้งให้ผู้เช่าทราบด้วยว่าจะตกลงขายแก่ผู้ใด เป็นเงินเท่าใดเพื่อผู้เช่าจะได้มีโอกาสตกลงซื้อในเมื่อเห็นว่าเป็นราคาสมควร ดังนี้ ถือว่าเป็นข้อตกลงที่ไม่ขัดต่อพระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่า ฯลฯ หรือความสงบเรียบร้อยของประชาชนแต่อย่างใด เมื่อผู้ให้เช่าขายสถานที่เช่าแก่คนอื่นไปโดยได้ปฏิบัติตามสัญญาแล้ว ก็ย่อมเลิกการเช่าได้ก่อนกำหนด 1 ปีและผู้เช่าก็จำต้องออกจากสถานที่เช่าไปจะอ้างว่าได้รับความคุ้มครองจาก พระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่า ฯลฯ ไม่ได้(ธรรมบัณฑิตสิทธิศฤงคาร-นนทปัญญา-นิติธรรมประกรณ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศกระทรวงอุตสาหกรรมประกาศกระทรวงอุตสาหกรรมฉบับที่๔๑๐๓ (พ.ศ. ๒๕๕๒)ออกตามความในพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมพ.ศ.๒๕๑๑เรื่องยกเลิกและกำหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมด้ายเย็บฝ้าย โดยที่เป็นการสมควรปรับปรุงมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมด้ายเย็บฝ้าย มาตรฐานเลขที่ มอก. 135 - 2526อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๕แห่งพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม พ.ศ. ๒๕๑๑รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมออกประกาศยกเลิกประกาศกระทรวงอุตสาหกรรม ฉบับที่ ๗๐๖(พ.ศ. ๒๕๒๖) ออกตามความในพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม พ.ศ. ๒๕๑๑ เรื่องยกเลิกและกำหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม ด้ายเย็บฝ้าย ลงวันที่ ๗ กรกฎาคม พ.ศ.๒๕๒๖ และออกประกาศกำหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม ด้ายเย็บฝ้าย มาตรฐานเลขที่มอก. 135 - 2552 ขึ้นใหม่ ดังมีรายการละเอียดต่อท้ายประกาศนี้ทั้งนี้ ตั้งแต่วันที่ประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป[๑]ประกาศณ วันที่ ๑๓ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๕๒ชาญชัย ชัยรุ่งเรืองรัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม[เอกสารแนบท้าย]๑. มาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมด้ายเย็บฝ้าย (มอก. 135 - 2552)(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)ปริยานุช/ผู้จัดทำ๓๑ มีนาคม๒๕๕๓นันท์นภัสร์/ตรวจ๓๑มีนาคม ๒๕๕๓[๑]ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๗/ตอนพิเศษ ๓๓ ง/หน้า ๑/๑๕ มีนาคม ๒๕๕๓