คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 177/2502หลักกฎหมาย: การที่จะเชื่อหรือฟังว่า จำเลยมีเจตนาฆ่าหรือไม่ เป็นปัญหาข้อเท็จจริงโจทก์ฟ้องว่า จำเลยพยายามฆ่านายเลื่อน โดยไตร่ตรองไว้ก่อนขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา ม.๒๘๘, ๒๘๙, ๘๐ จำเลยรับสารภาพตามฟ้อง โจทก์นำพยานเข้าสืบประกอบ คือ นายเลื่อนผู้เสียหายและส่งอ้างดำให้การชั้นสอบสวนของจำเลย ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงว่าจำเลยเพียงทำร้ายร่างกายบาดเจ็บสาหัสและไม่เชื่อว่าจำเลยมีเจตนาฆ่า พิพากษาต้องกันว่าจำเลยผิดตามประมวลกฎหมายอาญา ม. ๒๙๗ รับสารภาพลดโทษกึ่งหนึ่งตาม ม. ๗๘ คงให้จำคุก ๒ ปี ข้อหาอื่นให้ยก โจทก์ฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งรับฎีกาในปัญหาข้อกฎหมาย ศาลฎีกาเห็นว่า ที่ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงว่า จำเลยเพียงทำร้ายร่างกายบาดเจ็บสาหัส และไม่เชื่อว่าจำเลยมีเจตนาฆ่านั้น จะถือว่าวินิจฉัยผิดจากถ้อยคำในสำนวนหรือวินิจฉัยขัดต่อกฎหมายหาได้ไม่ และการที่จะเชื่อหรือฟังว่าจำเลยมีเจตนาฆ่าหรือไม่ เป็นปัญหาข้อเท็จจริง เมื่อไม่ได้มีการปฏิบัติตาม ป. วิ.อ. มาตรา ๒๒๑ ศาลฎีกาจะรับวินิจฉัยข้อนี้ไม่ได้ จึงให้ยกฎีกาโจทก์. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 177/2502อัยการจังหวัดอุดรธานีโจทก์นายบุญ จำปาลิมจำเลย ป.วิ.อ. ม. 217, ม. 218, ม. 219, ม. 220, ม. 221, ม. 222. ป.อ. ม. 59การที่จะเชื่อหรือฟังว่า จำเลยมีเจตนาฆ่าหรือไม่ เป็นปัญหาข้อเท็จจริงโจทก์ฟ้องว่า จำเลยพยายามฆ่านายเลื่อน โดยไตร่ตรองไว้ก่อนขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา ม.๒๘๘, ๒๘๙, ๘๐ จำเลยรับสารภาพตามฟ้อง โจทก์นำพยานเข้าสืบประกอบ คือ นายเลื่อนผู้เสียหายและส่งอ้างดำให้การชั้นสอบสวนของจำเลย ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงว่าจำเลยเพียงทำร้ายร่างกายบาดเจ็บสาหัสและไม่เชื่อว่าจำเลยมีเจตนาฆ่า พิพากษาต้องกันว่าจำเลยผิดตามประมวลกฎหมายอาญา ม. ๒๙๗ รับสารภาพลดโทษกึ่งหนึ่งตาม ม. ๗๘ คงให้จำคุก ๒ ปี ข้อหาอื่นให้ยก โจทก์ฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งรับฎีกาในปัญหาข้อกฎหมาย ศาลฎีกาเห็นว่า ที่ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงว่า จำเลยเพียงทำร้ายร่างกายบาดเจ็บสาหัส และไม่เชื่อว่าจำเลยมีเจตนาฆ่านั้น จะถือว่าวินิจฉัยผิดจากถ้อยคำในสำนวนหรือวินิจฉัยขัดต่อกฎหมายหาได้ไม่ และการที่จะเชื่อหรือฟังว่าจำเลยมีเจตนาฆ่าหรือไม่ เป็นปัญหาข้อเท็จจริง เมื่อไม่ได้มีการปฏิบัติตาม ป. วิ.อ. มาตรา ๒๒๑ ศาลฎีกาจะรับวินิจฉัยข้อนี้ไม่ได้ จึงให้ยกฎีกาโจทก์.(สารนัยประสาสน์-ประมูล สุวรรณศร-ดุลยทัณฑ์ชนาณัติ)ศาลชั้นต้น - ศาลจังหวัดอุดรธานี นายประสาทศาลอุทธรณ์ - ศาลอุทธรณ์ หลวงเจริญฤทธิศาสตร์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยพยายามฆ่านายเลื่อน โดยไตร่ตรองไว้ก่อนขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา ม.๒๘๘, ๒๘๙, ๘๐ จำเลยรับสารภาพตามฟ้อง โจทก์นำพยานเข้าสืบประกอบ คือ นายเลื่อนผู้เสียหายและส่งอ้างดำให้การชั้นสอบสวนของจำเลย ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงว่าจำเลยเพียงทำร้ายร่างกายบาดเจ็บสาหัสและไม่เชื่อว่าจำเลยมีเจตนาฆ่า พิพากษาต้องกันว่าจำเลยผิดตามประมวลกฎหมายอาญา ม. ๒๙๗ รับสารภาพลดโทษกึ่งหนึ่งตาม ม. ๗๘ คงให้จำคุก ๒ ปี ข้อหาอื่นให้ยก โจทก์ฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งรับฎีกาในปัญหาข้อกฎหมาย ศาลฎีกาเห็นว่า ที่ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงว่า จำเลยเพียงทำร้ายร่างกายบาดเจ็บสาหัส และไม่เชื่อว่าจำเลยมีเจตนาฆ่านั้น จะถือว่าวินิจฉัยผิดจากถ้อยคำในสำนวนหรือวินิจฉัยขัดต่อกฎหมายหาได้ไม่ และการที่จะเชื่อหรือฟังว่าจำเลยมีเจตนาฆ่าหรือไม่ เป็นปัญหาข้อเท็จจริง เมื่อไม่ได้มีการปฏิบัติตาม ป. วิ.อ. มาตรา ๒๒๑ ศาลฎีกาจะรับวินิจฉัยข้อนี้ไม่ได้ จึงให้ยกฎีกาโจทก์. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 177/2502อัยการจังหวัดอุดรธานีโจทก์นายบุญ จำปาลิมจำเลย ป.วิ.อ. ม. 217, ม. 218, ม. 219, ม. 220, ม. 221, ม. 222. ป.อ. ม. 59การที่จะเชื่อหรือฟังว่า จำเลยมีเจตนาฆ่าหรือไม่ เป็นปัญหาข้อเท็จจริงโจทก์ฟ้องว่า จำเลยพยายามฆ่านายเลื่อน โดยไตร่ตรองไว้ก่อนขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา ม.๒๘๘, ๒๘๙, ๘๐ จำเลยรับสารภาพตามฟ้อง โจทก์นำพยานเข้าสืบประกอบ คือ นายเลื่อนผู้เสียหายและส่งอ้างดำให้การชั้นสอบสวนของจำเลย ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงว่าจำเลยเพียงทำร้ายร่างกายบาดเจ็บสาหัสและไม่เชื่อว่าจำเลยมีเจตนาฆ่า พิพากษาต้องกันว่าจำเลยผิดตามประมวลกฎหมายอาญา ม. ๒๙๗ รับสารภาพลดโทษกึ่งหนึ่งตาม ม. ๗๘ คงให้จำคุก ๒ ปี ข้อหาอื่นให้ยก โจทก์ฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งรับฎีกาในปัญหาข้อกฎหมาย ศาลฎีกาเห็นว่า ที่ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงว่า จำเลยเพียงทำร้ายร่างกายบาดเจ็บสาหัส และไม่เชื่อว่าจำเลยมีเจตนาฆ่านั้น จะถือว่าวินิจฉัยผิดจากถ้อยคำในสำนวนหรือวินิจฉัยขัดต่อกฎหมายหาได้ไม่ และการที่จะเชื่อหรือฟังว่าจำเลยมีเจตนาฆ่าหรือไม่ เป็นปัญหาข้อเท็จจริง เมื่อไม่ได้มีการปฏิบัติตาม ป. วิ.อ. มาตรา ๒๒๑ ศาลฎีกาจะรับวินิจฉัยข้อนี้ไม่ได้ จึงให้ยกฎีกาโจทก์.(สารนัยประสาสน์-ประมูล สุวรรณศร-ดุลยทัณฑ์ชนาณัติ)ศาลชั้นต้น - ศาลจังหวัดอุดรธานี นายประสาทศาลอุทธรณ์ - ศาลอุทธรณ์ หลวงเจริญฤทธิศาสตร์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ