คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1545/2498หลักกฎหมาย: ข้อเท็จจริงได้ความว่าห้องแถวและโรงโจทก์เช่ามามีกำหนด 1 ปี ครบกำหนดผู้ให้เช่าได้บอกเลิกสัญญาเช่าทั้งได้ความว่าโจทก์ไม่เคยเข้าครอบครองที่พิพาทนี้เลยดังนี้โจทก์จึงไม่มีสิทธิในห้องแถวและโรง เมื่อจำเลยเป็นผู้เช่าต่อมาและเข้ารื้อห้องแถวและโรงจึงไม่เป็นการกระทำละเมิดสิทธิ์ต่อโจทก์และไม่มีความผิดฐานบุกรุกเคหสถานของโจทก์โจทก์ฟ้องว่าจำเลยกับพวกสมคบกันมีศาสตราวุธบุกรุกที่ดินและเคหสถานของโจทก์ และขู่เข็ญว่าจะทำร้ายให้โจทก์จำต้องออกไปจากที่ดินและเคหสถานของโจทก์ ทั้งปล้นเอาถ่านและเข่งของโจทก์ที่ ๑ ไปราคา ๘๙๗๐ บาท ของโจทก์ที่ ๒ ราคา ๓๐๙๐ บาท ขอให้ลงโทษตาม ก.ม.อาญา ม. ๓๒๗,๓๒๘,๒๖๘,๓๐๑ ศาลอาญาไต่สวนมูลฟ้องแล้วเห็นว่าคดีไม่มีมูลจึงยกฟ้องของโจทก์เสียและศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกาแต่ศาลสั่งรับเฉพาะฎีกาข้อ ๔ ที่อ้างเป็นข้อ ก.ม. ศาลฎีกาเห็นว่าคดีนี้ได้ความว่าโจทก์รับโอน(เซ้ง)สิทธิในห้องแถวและโรงเก็บถ่านในที่พิพาทมาจากนายจุลินล่ำซำ ผู้เช่าจากรมรักษาที่หลวง แล้วโจทก์ทำสัญญาเช่าจากกรมรักษาที่หลวงต่อไปมีกำหนด ๑ ปีแต่โจทก์ไม่ได้เข้าครอบครองจนพ้นกำหนดเวลาตาม สัญญาเช่า กรมรักษาที่หลวงจึงเลิกสัญญาเช่ากับโจทก์และให้จำเลยเช่าต่อไปจำเลยกับพวกเข้ารื้อห้องแถวและโรงเก็บถ่านเพื่อปลูกสร้างตึกตามที่สัญญากับกรมรักษาที่หลวง โจทก์จึงฟ้องคดีนี้ โจทก์คัดค้านตามฎีกาข้อ ๔ ว่าโจทก์ได้รับโอนสิทธิในห้องแถวและโรงเก็บถ่านรายนี้มา ถึงสัญญาที่โจทก์เช่าจากกรมรักษาที่หลวงจะสิ้นอายุแล้ว จำเลยก็ไม่มีสิทธิจะมารื้อห้องแถวและโรงเก็บถ่านรายนี้ได้ การกระทำของจำเลยย่อมเป็นความผิดฐานบุกรุกและประทุษร้ายต่อทรัพย์ ศาลฎีกาเห็นว่าถึงโจทก์จะได้รับโอนสิทธิการเช่าห้องแถวและโรงเก็บถ่านมา แต่เมื่อโจทก์ยังไม่ได้เข้าครอบครองโจทก์ก็ยังไม่มีสิทธิในห้องแถวและโรงเก็บถ่านรายนี้ ฉนั้นการที่จำเลยเข้ารื้อห้องแถวและโรงจึงหาเป็นการกระทำละเมิดสิทธิของโจทก์ไม่ คดีไม่มีทางจะวินิจฉัยว่าจำเลยมีความผิดฐานบุกรุกเคหสถานของโจทก์ พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1545/2498นายสงบ สุวาท ที่ 1 นายอิ่วช่วน แซ่เบ๊ ที่ 2โจทก์นายมณี วงศ์เครือมั่น ที่ 1 นายเกาะ แซ่จิว หรือนายจิวท้อ ที่ 2นายตุงเติ่งแซ่ฉั่ว ที่ 3 นางเซี้ง แซ่ตั้ง ที่ 4 นายเจ๊าเซ้ง แซ่เตียที่ 5จำเลย ป.อ. ม. 329 ป.พ.พ. ม. 564 ป.วิ.อ. ม. 2 (4)ข้อเท็จจริงได้ความว่าห้องแถวและโรงโจทก์เช่ามามีกำหนด 1 ปี ครบกำหนดผู้ให้เช่าได้บอกเลิกสัญญาเช่าทั้งได้ความว่าโจทก์ไม่เคยเข้าครอบครองที่พิพาทนี้เลยดังนี้โจทก์จึงไม่มีสิทธิในห้องแถวและโรง เมื่อจำเลยเป็นผู้เช่าต่อมาและเข้ารื้อห้องแถวและโรงจึงไม่เป็นการกระทำละเมิดสิทธิ์ต่อโจทก์และไม่มีความผิดฐานบุกรุกเคหสถานของโจทก์โจทก์ฟ้องว่าจำเลยกับพวกสมคบกันมีศาสตราวุธบุกรุกที่ดินและเคหสถานของโจทก์ และขู่เข็ญว่าจะทำร้ายให้โจทก์จำต้องออกไปจากที่ดินและเคหสถานของโจทก์ ทั้งปล้นเอาถ่านและเข่งของโจทก์ที่ ๑ ไปราคา ๘๙๗๐ บาท ของโจทก์ที่ ๒ ราคา ๓๐๙๐ บาท ขอให้ลงโทษตาม ก.ม.อาญา ม. ๓๒๗,๓๒๘,๒๖๘,๓๐๑ ศาลอาญาไต่สวนมูลฟ้องแล้วเห็นว่าคดีไม่มีมูลจึงยกฟ้องของโจทก์เสียและศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกาแต่ศาลสั่งรับเฉพาะฎีกาข้อ ๔ ที่อ้างเป็นข้อ ก.ม. ศาลฎีกาเห็นว่าคดีนี้ได้ความว่าโจทก์รับโอน(เซ้ง)สิทธิในห้องแถวและโรงเก็บถ่านในที่พิพาทมาจากนายจุลินล่ำซำ ผู้เช่าจากรมรักษาที่หลวง แล้วโจทก์ทำสัญญาเช่าจากกรมรักษาที่หลวงต่อไปมีกำหนด ๑ ปีแต่โจทก์ไม่ได้เข้าครอบครองจนพ้นกำหนดเวลาตาม สัญญาเช่า กรมรักษาที่หลวงจึงเลิกสัญญาเช่ากับโจทก์และให้จำเลยเช่าต่อไปจำเลยกับพวกเข้ารื้อห้องแถวและโรงเก็บถ่านเพื่อปลูกสร้างตึกตามที่สัญญากับกรมรักษาที่หลวง โจทก์จึงฟ้องคดีนี้ โจทก์คัดค้านตามฎีกาข้อ ๔ ว่าโจทก์ได้รับโอนสิทธิในห้องแถวและโรงเก็บถ่านรายนี้มา ถึงสัญญาที่โจทก์เช่าจากกรมรักษาที่หลวงจะสิ้นอายุแล้ว จำเลยก็ไม่มีสิทธิจะมารื้อห้องแถวและโรงเก็บถ่านรายนี้ได้ การกระทำของจำเลยย่อมเป็นความผิดฐานบุกรุกและประทุษร้ายต่อทรัพย์ ศาลฎีกาเห็นว่าถึงโจทก์จะได้รับโอนสิทธิการเช่าห้องแถวและโรงเก็บถ่านมา แต่เมื่อโจทก์ยังไม่ได้เข้าครอบครองโจทก์ก็ยังไม่มีสิทธิในห้องแถวและโรงเก็บถ่านรายนี้ ฉนั้นการที่จำเลยเข้ารื้อห้องแถวและโรงจึงหาเป็นการกระทำละเมิดสิทธิของโจทก์ไม่ คดีไม่มีทางจะวินิจฉัยว่าจำเลยมีความผิดฐานบุกรุกเคหสถานของโจทก์ พิพากษายืน(มนูกิจวิมลอรรถ-ดุลยทัณฑ์ชนาณัติ-ดุลยพากย์สุวมัณฑ์)ศาลอาญา - หลวงบริหารพินิจฉัยกิจศาลอุทธรณ์ - หลวงประธานคดีศาสตร์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่าจำเลยกับพวกสมคบกันมีศาสตราวุธบุกรุกที่ดินและเคหสถานของโจทก์ และขู่เข็ญว่าจะทำร้ายให้โจทก์จำต้องออกไปจากที่ดินและเคหสถานของโจทก์ ทั้งปล้นเอาถ่านและเข่งของโจทก์ที่ ๑ ไปราคา ๘๙๗๐ บาท ของโจทก์ที่ ๒ ราคา ๓๐๙๐ บาท ขอให้ลงโทษตาม ก.ม.อาญา ม. ๓๒๗,๓๒๘,๒๖๘,๓๐๑ ศาลอาญาไต่สวนมูลฟ้องแล้วเห็นว่าคดีไม่มีมูลจึงยกฟ้องของโจทก์เสียและศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกาแต่ศาลสั่งรับเฉพาะฎีกาข้อ ๔ ที่อ้างเป็นข้อ ก.ม. ศาลฎีกาเห็นว่าคดีนี้ได้ความว่าโจทก์รับโอน(เซ้ง)สิทธิในห้องแถวและโรงเก็บถ่านในที่พิพาทมาจากนายจุลินล่ำซำ ผู้เช่าจากรมรักษาที่หลวง แล้วโจทก์ทำสัญญาเช่าจากกรมรักษาที่หลวงต่อไปมีกำหนด ๑ ปีแต่โจทก์ไม่ได้เข้าครอบครองจนพ้นกำหนดเวลาตาม สัญญาเช่า กรมรักษาที่หลวงจึงเลิกสัญญาเช่ากับโจทก์และให้จำเลยเช่าต่อไปจำเลยกับพวกเข้ารื้อห้องแถวและโรงเก็บถ่านเพื่อปลูกสร้างตึกตามที่สัญญากับกรมรักษาที่หลวง โจทก์จึงฟ้องคดีนี้ โจทก์คัดค้านตามฎีกาข้อ ๔ ว่าโจทก์ได้รับโอนสิทธิในห้องแถวและโรงเก็บถ่านรายนี้มา ถึงสัญญาที่โจทก์เช่าจากกรมรักษาที่หลวงจะสิ้นอายุแล้ว จำเลยก็ไม่มีสิทธิจะมารื้อห้องแถวและโรงเก็บถ่านรายนี้ได้ การกระทำของจำเลยย่อมเป็นความผิดฐานบุกรุกและประทุษร้ายต่อทรัพย์ ศาลฎีกาเห็นว่าถึงโจทก์จะได้รับโอนสิทธิการเช่าห้องแถวและโรงเก็บถ่านมา แต่เมื่อโจทก์ยังไม่ได้เข้าครอบครองโจทก์ก็ยังไม่มีสิทธิในห้องแถวและโรงเก็บถ่านรายนี้ ฉนั้นการที่จำเลยเข้ารื้อห้องแถวและโรงจึงหาเป็นการกระทำละเมิดสิทธิของโจทก์ไม่ คดีไม่มีทางจะวินิจฉัยว่าจำเลยมีความผิดฐานบุกรุกเคหสถานของโจทก์ พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1545/2498นายสงบ สุวาท ที่ 1 นายอิ่วช่วน แซ่เบ๊ ที่ 2โจทก์นายมณี วงศ์เครือมั่น ที่ 1 นายเกาะ แซ่จิว หรือนายจิวท้อ ที่ 2นายตุงเติ่งแซ่ฉั่ว ที่ 3 นางเซี้ง แซ่ตั้ง ที่ 4 นายเจ๊าเซ้ง แซ่เตียที่ 5จำเลย ป.อ. ม. 329 ป.พ.พ. ม. 564 ป.วิ.อ. ม. 2 (4)ข้อเท็จจริงได้ความว่าห้องแถวและโรงโจทก์เช่ามามีกำหนด 1 ปี ครบกำหนดผู้ให้เช่าได้บอกเลิกสัญญาเช่าทั้งได้ความว่าโจทก์ไม่เคยเข้าครอบครองที่พิพาทนี้เลยดังนี้โจทก์จึงไม่มีสิทธิในห้องแถวและโรง เมื่อจำเลยเป็นผู้เช่าต่อมาและเข้ารื้อห้องแถวและโรงจึงไม่เป็นการกระทำละเมิดสิทธิ์ต่อโจทก์และไม่มีความผิดฐานบุกรุกเคหสถานของโจทก์โจทก์ฟ้องว่าจำเลยกับพวกสมคบกันมีศาสตราวุธบุกรุกที่ดินและเคหสถานของโจทก์ และขู่เข็ญว่าจะทำร้ายให้โจทก์จำต้องออกไปจากที่ดินและเคหสถานของโจทก์ ทั้งปล้นเอาถ่านและเข่งของโจทก์ที่ ๑ ไปราคา ๘๙๗๐ บาท ของโจทก์ที่ ๒ ราคา ๓๐๙๐ บาท ขอให้ลงโทษตาม ก.ม.อาญา ม. ๓๒๗,๓๒๘,๒๖๘,๓๐๑ ศาลอาญาไต่สวนมูลฟ้องแล้วเห็นว่าคดีไม่มีมูลจึงยกฟ้องของโจทก์เสียและศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกาแต่ศาลสั่งรับเฉพาะฎีกาข้อ ๔ ที่อ้างเป็นข้อ ก.ม. ศาลฎีกาเห็นว่าคดีนี้ได้ความว่าโจทก์รับโอน(เซ้ง)สิทธิในห้องแถวและโรงเก็บถ่านในที่พิพาทมาจากนายจุลินล่ำซำ ผู้เช่าจากรมรักษาที่หลวง แล้วโจทก์ทำสัญญาเช่าจากกรมรักษาที่หลวงต่อไปมีกำหนด ๑ ปีแต่โจทก์ไม่ได้เข้าครอบครองจนพ้นกำหนดเวลาตาม สัญญาเช่า กรมรักษาที่หลวงจึงเลิกสัญญาเช่ากับโจทก์และให้จำเลยเช่าต่อไปจำเลยกับพวกเข้ารื้อห้องแถวและโรงเก็บถ่านเพื่อปลูกสร้างตึกตามที่สัญญากับกรมรักษาที่หลวง โจทก์จึงฟ้องคดีนี้ โจทก์คัดค้านตามฎีกาข้อ ๔ ว่าโจทก์ได้รับโอนสิทธิในห้องแถวและโรงเก็บถ่านรายนี้มา ถึงสัญญาที่โจทก์เช่าจากกรมรักษาที่หลวงจะสิ้นอายุแล้ว จำเลยก็ไม่มีสิทธิจะมารื้อห้องแถวและโรงเก็บถ่านรายนี้ได้ การกระทำของจำเลยย่อมเป็นความผิดฐานบุกรุกและประทุษร้ายต่อทรัพย์ ศาลฎีกาเห็นว่าถึงโจทก์จะได้รับโอนสิทธิการเช่าห้องแถวและโรงเก็บถ่านมา แต่เมื่อโจทก์ยังไม่ได้เข้าครอบครองโจทก์ก็ยังไม่มีสิทธิในห้องแถวและโรงเก็บถ่านรายนี้ ฉนั้นการที่จำเลยเข้ารื้อห้องแถวและโรงจึงหาเป็นการกระทำละเมิดสิทธิของโจทก์ไม่ คดีไม่มีทางจะวินิจฉัยว่าจำเลยมีความผิดฐานบุกรุกเคหสถานของโจทก์ พิพากษายืน(มนูกิจวิมลอรรถ-ดุลยทัณฑ์ชนาณัติ-ดุลยพากย์สุวมัณฑ์)ศาลอาญา - หลวงบริหารพินิจฉัยกิจศาลอุทธรณ์ - หลวงประธานคดีศาสตร์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ