คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 76/2529หลักกฎหมาย: รายงานการตรวจร่างกายผู้เสียหายที่จำเลยได้แถลงรับต่อศาลว่าแพทย์ได้ตรวจร่างกายผู้เสียหายและทำบันทึกการตรวจไว้จริงตามรายงานการตรวจร่างกายนั้นย่อมรับฟังเป็นพยานได้ แม้โจทก์จะมิได้นำแพทย์ผู้ตรวจมาเบิกความประกอบก็ตาม.โจทก์ฟ้องว่าจำเลยข่มขืนกระทำชำเราผู้เสียหาย จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามฟ้อง โดยรับฟังรายงานชันสูตรบาดแผลของแพทย์ เอกสารหมาย จ.2 เป็นพยานหลักฐานประกอบคำเบิกความของผู้เสียหาย จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกา โดยอ้างด้วยว่ารายงานการตรวจร่างกายผู้เสียหายตามเอกสารหมาย จ.2 รับฟังเป็นพยานหลักฐานไม่ได้ เพราะไม่ได้นำแพทย์ผู้ตรวจมาเบิกความประกอบศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า หลังเกิดเหตุสามวัน ผู้เสียหายจึงแจ้งความต่อตำรวจให้ดำเนินคดีกับจำเลย และแพทย์ได้ตรวจร่างกายผู้เสียหายปรากฏว่า เยื่อพรหมจารีมีรอยฉีกขาดและช้ำ แสดงว่าถูกกระทำชำเราในระยะประมาณ 3-4 วัน ตามผลการตรวจชันสูตรบาดแผลเอกสารหมาย จ.2 และวินิจฉัยข้อกฎหมายว่าที่จำเลยฎีกาว่ารายงานการตรวจร่างกายผู้เสียหายเป็นพยานที่รับฟังยันจำเลยไม่ได้ เพราะไม่ได้นำแพทย์ผู้ตรวจมาเบิกความประกอบนั้น เห็นว่าจำเลยได้แถลงรับไว้ในรายงานกระบวนพิจารณาแล้วว่า แพทย์ได้ตรวจร่างกายผู้เสียหายและทำบันทึกการตรวจไว้ตามเอกสารหมาย จ.2 จริง เอกสารดังกล่าวจึงรับฟังเป็นพยานได้ คำพิพากษาศาลฎีกาที่จำเลยอ้างมาไม่ตรงกับข้อเท็จจริงในคดีนี้ พยานจำเลยที่นำสืบไม่มีน้ำหนักหักล้างพยานโจทก์ ที่ศาลล่างทั้งสองพิพากษามาชอบแล้ว ฎีกาของจำเลยฟังไม่ขึ้นพิพากษายืน. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 76/2529พนักงานอัยการ จังหวัด นครปฐมโจทก์นาย มาโนช แก้วไพรดวงจำเลย ป.วิ.อ. ม. 243รายงานการตรวจร่างกายผู้เสียหายที่จำเลยได้แถลงรับต่อศาลว่าแพทย์ได้ตรวจร่างกายผู้เสียหายและทำบันทึกการตรวจไว้จริงตามรายงานการตรวจร่างกายนั้นย่อมรับฟังเป็นพยานได้ แม้โจทก์จะมิได้นำแพทย์ผู้ตรวจมาเบิกความประกอบก็ตาม.โจทก์ฟ้องว่าจำเลยข่มขืนกระทำชำเราผู้เสียหาย จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามฟ้อง โดยรับฟังรายงานชันสูตรบาดแผลของแพทย์ เอกสารหมาย จ.2 เป็นพยานหลักฐานประกอบคำเบิกความของผู้เสียหาย จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกา โดยอ้างด้วยว่ารายงานการตรวจร่างกายผู้เสียหายตามเอกสารหมาย จ.2 รับฟังเป็นพยานหลักฐานไม่ได้ เพราะไม่ได้นำแพทย์ผู้ตรวจมาเบิกความประกอบศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า หลังเกิดเหตุสามวัน ผู้เสียหายจึงแจ้งความต่อตำรวจให้ดำเนินคดีกับจำเลย และแพทย์ได้ตรวจร่างกายผู้เสียหายปรากฏว่า เยื่อพรหมจารีมีรอยฉีกขาดและช้ำ แสดงว่าถูกกระทำชำเราในระยะประมาณ 3-4 วัน ตามผลการตรวจชันสูตรบาดแผลเอกสารหมาย จ.2 และวินิจฉัยข้อกฎหมายว่าที่จำเลยฎีกาว่ารายงานการตรวจร่างกายผู้เสียหายเป็นพยานที่รับฟังยันจำเลยไม่ได้ เพราะไม่ได้นำแพทย์ผู้ตรวจมาเบิกความประกอบนั้น เห็นว่าจำเลยได้แถลงรับไว้ในรายงานกระบวนพิจารณาแล้วว่า แพทย์ได้ตรวจร่างกายผู้เสียหายและทำบันทึกการตรวจไว้ตามเอกสารหมาย จ.2 จริง เอกสารดังกล่าวจึงรับฟังเป็นพยานได้ คำพิพากษาศาลฎีกาที่จำเลยอ้างมาไม่ตรงกับข้อเท็จจริงในคดีนี้ พยานจำเลยที่นำสืบไม่มีน้ำหนักหักล้างพยานโจทก์ ที่ศาลล่างทั้งสองพิพากษามาชอบแล้ว ฎีกาของจำเลยฟังไม่ขึ้นพิพากษายืน.(ไพจิตร วิเศษโกสิน-อาจ ปัญญาดิลก-ดำรง สายเชื้อ)แหล่งที่มาสำนักงาน ส่งเสริมงานตุลาการแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุวิธีการสืบพยานผู้เชี่ยวชาญในคดีแพ่งกับพยานผู้ชำนาญการพิเศษในคดีอาญามีข้อแตกต่างที่สำคัญประการหนึ่ง คือ ผู้เชี่ยวชาญในคดีแพ่งนั้น หากเป็นผู้เชี่ยวชาญที่ศาลแต่งตั้งแล้ว อาจแสดงความเห็นเป็นหนังสือโดยไม่ต้องมาเบิกความอธิบายด้วยวาจาต่อศาลก็ได้เว้นแต่ศาลจะเห็นสมควรหรือคู่ความฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งจะเรียกร้องเป็นอย่างอื่น ดังที่บัญญัติไว้ในประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา 130 ดังนั้นถ้าคดีตามคำพิพากษาศาลฎีกาฉบับนี้เป็นคดีแพ่งกรณีก็จะไม่เป็นปัญหาประการใด แต่เนื่องจากเป็นคดีอาญาซึ่งไม่น่าจะนำมาตรา 130 แห่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งไปอนุโลมใช้ได้ เพราะประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 143 วรรคสองได้มีบัญญัติเกี่ยวกับพยานผู้ชำนาญการพิเศษไว้โดยเฉพาะแล้วว่าศาลจะให้ผู้ชำนาญการพิเศษทำความเห็นเป็นหนังสือก็ได้ แต่ต้องให้มาเบิกความประกอบหนังสือนั้น และต้องส่งสำเนาให้คู่ความทราบล่วงหน้าไม่น้อยกว่าสามวัน ก่อนวันเบิกความ ดังนั้นจึงทำให้เกิดปัญหาขึ้นว่าที่คำพิพากษาศาลฎีกาฉบับนี้ยอมให้รับฟังรายงานการตรวจร่างกายของแพทย์ได้โดยไม่ต้องให้แพทย์มาเบิกความประกอบนั้น อาศัยเหตุผลอะไร คำตอบที่เป็นไปได้ประการแรกก็คือการที่โจทก์อ้างรายงานการตรวจร่างกายของแพทย์ตามเอกสารหมาย จ.2 เป็นพยานนั้น มิใช่เป็นเรื่องที่ศาลสั่งให้ผู้ชำนาญการพิเศษ ทำความเห็นเป็นหนังสือตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 243 วรรคสอง ดังนั้นจึงไม่อยู่ในบังคับที่จะต้องนำผู้ชำนาญการพิเศษมาเบิกความประกอบหนังสือนั้น และไม่ต้องส่งสำเนาหนังสือดังกล่าวให้จำเลยทราบล่วงหน้าก่อนวันเบิกความไม่น้อยกว่าสามวัน (นัยคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1588/2494ที่ 588/2499 และที่ 444/2510) เมื่อจำเลยได้แถลงรับต่อศาลว่าแพทย์ได้ตรวจร่างกายยผู้เสียหายและได้ทำรายงานดังกล่าวไว้จริงแล้วจึงไม่มีเหตุผลอะไรที่ศาลจะไม่ยอมรับฟังรายงานการตรวจร่างกายนั้นไว้เป็นพยานหลักฐานชิ้นหนึ่ง เหตุผลอีกทางหนึ่งที่อาจนำมาอ้างสนับสนุนคำพิพากษาศาลฎีกาฉบับนี้ได้ก็คือ ถือว่ารายงานการตรวจร่างกายของแพทย์ดังกล่าวนั้นศาลรับฟังไว้ฐานที่เป็นพยานพิสูจน์ข้อเท็จจริงว่าได้มีการส่งผู้เสียหายไปให้แพทย์ตรวจร่างกายและบาดแผลหลังวันเกิดเหตุเพียงสามวัน และจากการตรวจร่างกายผู้เสียหายแพทย์ได้พบว่าเยื่อพรหมจารีของผู้เสียหายมีรอยฉีกขาดและช้ำ จึงมิใช่เป็นการรับฟังในฐานะที่เป็นความเห็นของผู้ชำนาญการพิเศษ ดังนั้นจึงไม่อยู่ในบังคับแห่งมาตรา 243 วรรคสอง แห่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญาโดยเทียบได้กับคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 744/2521 ซึ่งวินิจฉัยว่า"โจทก์ส่งบันทึกภาษาจีนพร้อมด้วยคำแปลต่อศาลในวันที่สืบผู้แปลเพื่อยืนยันคำแปล ไม่ใช่ส่งในฐานะที่พยานเป็นผู้ชำนาญการพิเศษแสดงความเห็น ไม่ใช่กรณีตามมาตรา 243 ไม่ต้องส่งสำเนาเอกสารให้จำเลยก่อน" จรัญ ภักดีธนากุล.คำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่าจำเลยข่มขืนกระทำชำเราผู้เสียหาย จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามฟ้อง โดยรับฟังรายงานชันสูตรบาดแผลของแพทย์ เอกสารหมาย จ.2 เป็นพยานหลักฐานประกอบคำเบิกความของผู้เสียหาย จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกา โดยอ้างด้วยว่ารายงานการตรวจร่างกายผู้เสียหายตามเอกสารหมาย จ.2 รับฟังเป็นพยานหลักฐานไม่ได้ เพราะไม่ได้นำแพทย์ผู้ตรวจมาเบิกความประกอบศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า หลังเกิดเหตุสามวัน ผู้เสียหายจึงแจ้งความต่อตำรวจให้ดำเนินคดีกับจำเลย และแพทย์ได้ตรวจร่างกายผู้เสียหายปรากฏว่า เยื่อพรหมจารีมีรอยฉีกขาดและช้ำ แสดงว่าถูกกระทำชำเราในระยะประมาณ 3-4 วัน ตามผลการตรวจชันสูตรบาดแผลเอกสารหมาย จ.2 และวินิจฉัยข้อกฎหมายว่าที่จำเลยฎีกาว่ารายงานการตรวจร่างกายผู้เสียหายเป็นพยานที่รับฟังยันจำเลยไม่ได้ เพราะไม่ได้นำแพทย์ผู้ตรวจมาเบิกความประกอบนั้น เห็นว่าจำเลยได้แถลงรับไว้ในรายงานกระบวนพิจารณาแล้วว่า แพทย์ได้ตรวจร่างกายผู้เสียหายและทำบันทึกการตรวจไว้ตามเอกสารหมาย จ.2 จริง เอกสารดังกล่าวจึงรับฟังเป็นพยานได้ คำพิพากษาศาลฎีกาที่จำเลยอ้างมาไม่ตรงกับข้อเท็จจริงในคดีนี้ พยานจำเลยที่นำสืบไม่มีน้ำหนักหักล้างพยานโจทก์ ที่ศาลล่างทั้งสองพิพากษามาชอบแล้ว ฎีกาของจำเลยฟังไม่ขึ้นพิพากษายืน. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 76/2529พนักงานอัยการ จังหวัด นครปฐมโจทก์นาย มาโนช แก้วไพรดวงจำเลย ป.วิ.อ. ม. 243รายงานการตรวจร่างกายผู้เสียหายที่จำเลยได้แถลงรับต่อศาลว่าแพทย์ได้ตรวจร่างกายผู้เสียหายและทำบันทึกการตรวจไว้จริงตามรายงานการตรวจร่างกายนั้นย่อมรับฟังเป็นพยานได้ แม้โจทก์จะมิได้นำแพทย์ผู้ตรวจมาเบิกความประกอบก็ตาม.โจทก์ฟ้องว่าจำเลยข่มขืนกระทำชำเราผู้เสียหาย จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามฟ้อง โดยรับฟังรายงานชันสูตรบาดแผลของแพทย์ เอกสารหมาย จ.2 เป็นพยานหลักฐานประกอบคำเบิกความของผู้เสียหาย จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกา โดยอ้างด้วยว่ารายงานการตรวจร่างกายผู้เสียหายตามเอกสารหมาย จ.2 รับฟังเป็นพยานหลักฐานไม่ได้ เพราะไม่ได้นำแพทย์ผู้ตรวจมาเบิกความประกอบศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า หลังเกิดเหตุสามวัน ผู้เสียหายจึงแจ้งความต่อตำรวจให้ดำเนินคดีกับจำเลย และแพทย์ได้ตรวจร่างกายผู้เสียหายปรากฏว่า เยื่อพรหมจารีมีรอยฉีกขาดและช้ำ แสดงว่าถูกกระทำชำเราในระยะประมาณ 3-4 วัน ตามผลการตรวจชันสูตรบาดแผลเอกสารหมาย จ.2 และวินิจฉัยข้อกฎหมายว่าที่จำเลยฎีกาว่ารายงานการตรวจร่างกายผู้เสียหายเป็นพยานที่รับฟังยันจำเลยไม่ได้ เพราะไม่ได้นำแพทย์ผู้ตรวจมาเบิกความประกอบนั้น เห็นว่าจำเลยได้แถลงรับไว้ในรายงานกระบวนพิจารณาแล้วว่า แพทย์ได้ตรวจร่างกายผู้เสียหายและทำบันทึกการตรวจไว้ตามเอกสารหมาย จ.2 จริง เอกสารดังกล่าวจึงรับฟังเป็นพยานได้ คำพิพากษาศาลฎีกาที่จำเลยอ้างมาไม่ตรงกับข้อเท็จจริงในคดีนี้ พยานจำเลยที่นำสืบไม่มีน้ำหนักหักล้างพยานโจทก์ ที่ศาลล่างทั้งสองพิพากษามาชอบแล้ว ฎีกาของจำเลยฟังไม่ขึ้นพิพากษายืน.(ไพจิตร วิเศษโกสิน-อาจ ปัญญาดิลก-ดำรง สายเชื้อ)แหล่งที่มาสำนักงาน ส่งเสริมงานตุลาการแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุวิธีการสืบพยานผู้เชี่ยวชาญในคดีแพ่งกับพยานผู้ชำนาญการพิเศษในคดีอาญามีข้อแตกต่างที่สำคัญประการหนึ่ง คือ ผู้เชี่ยวชาญในคดีแพ่งนั้น หากเป็นผู้เชี่ยวชาญที่ศาลแต่งตั้งแล้ว อาจแสดงความเห็นเป็นหนังสือโดยไม่ต้องมาเบิกความอธิบายด้วยวาจาต่อศาลก็ได้เว้นแต่ศาลจะเห็นสมควรหรือคู่ความฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งจะเรียกร้องเป็นอย่างอื่น ดังที่บัญญัติไว้ในประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา 130 ดังนั้นถ้าคดีตามคำพิพากษาศาลฎีกาฉบับนี้เป็นคดีแพ่งกรณีก็จะไม่เป็นปัญหาประการใด แต่เนื่องจากเป็นคดีอาญาซึ่งไม่น่าจะนำมาตรา 130 แห่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งไปอนุโลมใช้ได้ เพราะประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 143 วรรคสองได้มีบัญญัติเกี่ยวกับพยานผู้ชำนาญการพิเศษไว้โดยเฉพาะแล้วว่าศาลจะให้ผู้ชำนาญการพิเศษทำความเห็นเป็นหนังสือก็ได้ แต่ต้องให้มาเบิกความประกอบหนังสือนั้น และต้องส่งสำเนาให้คู่ความทราบล่วงหน้าไม่น้อยกว่าสามวัน ก่อนวันเบิกความ ดังนั้นจึงทำให้เกิดปัญหาขึ้นว่าที่คำพิพากษาศาลฎีกาฉบับนี้ยอมให้รับฟังรายงานการตรวจร่างกายของแพทย์ได้โดยไม่ต้องให้แพทย์มาเบิกความประกอบนั้น อาศัยเหตุผลอะไร คำตอบที่เป็นไปได้ประการแรกก็คือการที่โจทก์อ้างรายงานการตรวจร่างกายของแพทย์ตามเอกสารหมาย จ.2 เป็นพยานนั้น มิใช่เป็นเรื่องที่ศาลสั่งให้ผู้ชำนาญการพิเศษ ทำความเห็นเป็นหนังสือตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 243 วรรคสอง ดังนั้นจึงไม่อยู่ในบังคับที่จะต้องนำผู้ชำนาญการพิเศษมาเบิกความประกอบหนังสือนั้น และไม่ต้องส่งสำเนาหนังสือดังกล่าวให้จำเลยทราบล่วงหน้าก่อนวันเบิกความไม่น้อยกว่าสามวัน (นัยคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1588/2494ที่ 588/2499 และที่ 444/2510) เมื่อจำเลยได้แถลงรับต่อศาลว่าแพทย์ได้ตรวจร่างกายยผู้เสียหายและได้ทำรายงานดังกล่าวไว้จริงแล้วจึงไม่มีเหตุผลอะไรที่ศาลจะไม่ยอมรับฟังรายงานการตรวจร่างกายนั้นไว้เป็นพยานหลักฐานชิ้นหนึ่ง เหตุผลอีกทางหนึ่งที่อาจนำมาอ้างสนับสนุนคำพิพากษาศาลฎีกาฉบับนี้ได้ก็คือ ถือว่ารายงานการตรวจร่างกายของแพทย์ดังกล่าวนั้นศาลรับฟังไว้ฐานที่เป็นพยานพิสูจน์ข้อเท็จจริงว่าได้มีการส่งผู้เสียหายไปให้แพทย์ตรวจร่างกายและบาดแผลหลังวันเกิดเหตุเพียงสามวัน และจากการตรวจร่างกายผู้เสียหายแพทย์ได้พบว่าเยื่อพรหมจารีของผู้เสียหายมีรอยฉีกขาดและช้ำ จึงมิใช่เป็นการรับฟังในฐานะที่เป็นความเห็นของผู้ชำนาญการพิเศษ ดังนั้นจึงไม่อยู่ในบังคับแห่งมาตรา 243 วรรคสอง แห่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญาโดยเทียบได้กับคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 744/2521 ซึ่งวินิจฉัยว่า"โจทก์ส่งบันทึกภาษาจีนพร้อมด้วยคำแปลต่อศาลในวันที่สืบผู้แปลเพื่อยืนยันคำแปล ไม่ใช่ส่งในฐานะที่พยานเป็นผู้ชำนาญการพิเศษแสดงความเห็น ไม่ใช่กรณีตามมาตรา 243 ไม่ต้องส่งสำเนาเอกสารให้จำเลยก่อน" จรัญ ภักดีธนากุล.