คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 836/2491หลักกฎหมาย: ฟ้องว่าจำเลยจำหน่ายยาสูบเกินราคาที่อธิบดีกรมสรรพสามิตต์กำหนด แต่ไม่ได้บรรยายว่าจำเลยเป็นผู้ทำหารจำหน่ายยาสูบ ดังนี้ การกระทำของจำเลยไม่เป็นผิด ตามมาตรา 19 ลงโทษจำเลยไม่ได้ (อ้างฎีกา 1025/2487 และ 1059/2487)ความว่า จำเลยจำหน่ายบุหรี่ตราเรือ ๑๑ มวน ๒ บาท สูงกว่าราคาที่อธิบดีกรมสรรพสามิตต์กำหนดไว้ โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตาม พ.ร.บ.ยาสูบ ๒๔๘๖ มาตรา ๑๙, ๔๐ จำเลยให้การรับตามฟ้อง แต่ต่อสู้ว่า จำเลยไม่ได้รับอนุญาตให้ทำการจำหน่ายบุหรี่ได้ ศาลชั้นต้นงดสืบพยานโจทก์แล้ววินิจฉัยว่า จำเลยไม่ได้เป็นผู้รับอนุญาตให้ทำการจำหน่ายยาสูบ จึงไม่มีผิดตามฟ้อง พิพากษายกฟ้อง ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ฟ้องของโจทก์เพียงกล่าวว่าจำเลยได้บังอาจจำหน่ายยาสูบ แต่ไม่ได้บรรยายว่า จำเลยเป็นผู้กระทำการจำหน่ายยาสูบ การกระทำของจำเลยไม่เข้าบทที่โจทก์ฟ้อง ลงโทษจำเลยไม่ได้ พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 836/2491อัยยการหลังสวนโจทก์นายปิ่น แซ่ลี่จำเลย พ.ร.บ.ยาสูบ พ.ศ.2486 ม. 12, ม. 40 ป.วิ.อ. ม. 158 (5)ฟ้องว่าจำเลยจำหน่ายยาสูบเกินราคาที่อธิบดีกรมสรรพสามิตต์กำหนด แต่ไม่ได้บรรยายว่าจำเลยเป็นผู้ทำหารจำหน่ายยาสูบ ดังนี้ การกระทำของจำเลยไม่เป็นผิด ตามมาตรา 19 ลงโทษจำเลยไม่ได้ (อ้างฎีกา 1025/2487 และ 1059/2487)ความว่า จำเลยจำหน่ายบุหรี่ตราเรือ ๑๑ มวน ๒ บาท สูงกว่าราคาที่อธิบดีกรมสรรพสามิตต์กำหนดไว้ โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตาม พ.ร.บ.ยาสูบ ๒๔๘๖ มาตรา ๑๙, ๔๐ จำเลยให้การรับตามฟ้อง แต่ต่อสู้ว่า จำเลยไม่ได้รับอนุญาตให้ทำการจำหน่ายบุหรี่ได้ ศาลชั้นต้นงดสืบพยานโจทก์แล้ววินิจฉัยว่า จำเลยไม่ได้เป็นผู้รับอนุญาตให้ทำการจำหน่ายยาสูบ จึงไม่มีผิดตามฟ้อง พิพากษายกฟ้อง ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ฟ้องของโจทก์เพียงกล่าวว่าจำเลยได้บังอาจจำหน่ายยาสูบ แต่ไม่ได้บรรยายว่า จำเลยเป็นผู้กระทำการจำหน่ายยาสูบ การกระทำของจำเลยไม่เข้าบทที่โจทก์ฟ้อง ลงโทษจำเลยไม่ได้ พิพากษายืน(นาถปริญญา-ธรรมบัณฑิต-นาถปรีชา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ความว่า จำเลยจำหน่ายบุหรี่ตราเรือ ๑๑ มวน ๒ บาท สูงกว่าราคาที่อธิบดีกรมสรรพสามิตต์กำหนดไว้ โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตาม พ.ร.บ.ยาสูบ ๒๔๘๖ มาตรา ๑๙, ๔๐ จำเลยให้การรับตามฟ้อง แต่ต่อสู้ว่า จำเลยไม่ได้รับอนุญาตให้ทำการจำหน่ายบุหรี่ได้ ศาลชั้นต้นงดสืบพยานโจทก์แล้ววินิจฉัยว่า จำเลยไม่ได้เป็นผู้รับอนุญาตให้ทำการจำหน่ายยาสูบ จึงไม่มีผิดตามฟ้อง พิพากษายกฟ้อง ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ฟ้องของโจทก์เพียงกล่าวว่าจำเลยได้บังอาจจำหน่ายยาสูบ แต่ไม่ได้บรรยายว่า จำเลยเป็นผู้กระทำการจำหน่ายยาสูบ การกระทำของจำเลยไม่เข้าบทที่โจทก์ฟ้อง ลงโทษจำเลยไม่ได้ พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 836/2491อัยยการหลังสวนโจทก์นายปิ่น แซ่ลี่จำเลย พ.ร.บ.ยาสูบ พ.ศ.2486 ม. 12, ม. 40 ป.วิ.อ. ม. 158 (5)ฟ้องว่าจำเลยจำหน่ายยาสูบเกินราคาที่อธิบดีกรมสรรพสามิตต์กำหนด แต่ไม่ได้บรรยายว่าจำเลยเป็นผู้ทำหารจำหน่ายยาสูบ ดังนี้ การกระทำของจำเลยไม่เป็นผิด ตามมาตรา 19 ลงโทษจำเลยไม่ได้ (อ้างฎีกา 1025/2487 และ 1059/2487)ความว่า จำเลยจำหน่ายบุหรี่ตราเรือ ๑๑ มวน ๒ บาท สูงกว่าราคาที่อธิบดีกรมสรรพสามิตต์กำหนดไว้ โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตาม พ.ร.บ.ยาสูบ ๒๔๘๖ มาตรา ๑๙, ๔๐ จำเลยให้การรับตามฟ้อง แต่ต่อสู้ว่า จำเลยไม่ได้รับอนุญาตให้ทำการจำหน่ายบุหรี่ได้ ศาลชั้นต้นงดสืบพยานโจทก์แล้ววินิจฉัยว่า จำเลยไม่ได้เป็นผู้รับอนุญาตให้ทำการจำหน่ายยาสูบ จึงไม่มีผิดตามฟ้อง พิพากษายกฟ้อง ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ฟ้องของโจทก์เพียงกล่าวว่าจำเลยได้บังอาจจำหน่ายยาสูบ แต่ไม่ได้บรรยายว่า จำเลยเป็นผู้กระทำการจำหน่ายยาสูบ การกระทำของจำเลยไม่เข้าบทที่โจทก์ฟ้อง ลงโทษจำเลยไม่ได้ พิพากษายืน(นาถปริญญา-ธรรมบัณฑิต-นาถปรีชา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ