คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 425/2503หลักกฎหมาย: ผู้ตายเป็นผู้ใหญ่อายุ 34 ปี และสูงกว่าจำเลย จำเลยเป็นเด็กอายุ 16 ปี ผู้ตายแสดงความอันธพาลเที่ยวเตะคนเล่นเนื่องจากเมาสุราแล้วมาเตะจำเลยก่อน เตะแล้วเตะอีก จำเลยจึงใช้มีดซุยแทงไป 1 ที เพื่อป้องกันตัว ถูกที่ท้องผู้ตายถึงแก่ความตาย การกระทำของจำเลยเป็นการป้องกันพอสมควรแก่เหตุโจทก์ฟ้องว่า จำเลยใช้มีดซุยแทงนายมูล ๑ ที ถูกที่ท้องทะลุกระเพาะอาหารถึงแก่ความตายแต่ไม่มีเจตนาฆ่า ขอให้ลงโทษ จำเลยให้การว่า จำเลยใช้มีดซุยแทงนายมูลถึงตายจริง โดยนายมูลเตะจำเลย ๓ ครั้ง และจะเตะอีก จำเลยจึงแทงเพื่อป้องกันตัว ศาลชั้นต้นเห็นว่าผู้ตายเพียงแต่ใช้เท้าเตะ จำเลยน่าจะใช้มือปัดป้องหรือหาทางป้องกันด้วยวิธีอื่น แต่จำเลยกลับใช้มีดแทง จึงเป็นการป้องการเกินสมควรแก่เหตุ พิพากษาว่าจำเลยผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๙๐, ๗๒, ๖๑ และลดกึ่งตาม มาตรา ๗๕ แล้วคงจำคุก ๒ ปี ริบของกลาง จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่า การกระทำของจำเลยเป็นการป้องกันพอสมควรแก่เหตุ พิพากษากลับให้ยกฟ้อง โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาฟังว่า สาเหตุที่จะเกิดทำร้ายทำกันเนื่องมาจากผู้ตายเมาสุรามาเตะจำเลยก่อน ผู้ตายเป็นผู้ใหญ่อายุ ๓๔ ปี จำเลยเป็นเด็กอายุ ๑๖ ปี ผู้ตายสูงกว่าจำเลย ผู้ตายเตะแล้วเตะอีก จึงมีเหตุอันสมควรที่จำเลยจะทำร้ายผู้ตายเพื่อป้องกันตัว หากจำเลยใช้มือเปล่าป้องกันตัว ก็ไม่น่าจะป้องกันได้เพราะผู้ตายเป็นผู้ใหญ่จำเลยเป็นเด็กและผู้ตายสูงกว่าจำเลย ทั้งผู้ตายก็แสดงตามอันธพาลเที่ยวเตะคนเล่น หากจำเลยต่อสู้ต่อด้วยมือเปล่า ก็น่ากลัวต่อการที่จะถูกผู้ตายทำร้ายรุนแรงต่อไป ศาลฎีกาเห็นว่า การกระทำของจำเลยเป็นการป้องกันพอสมควรแก่เหตุ พิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 425/2503อัยการจังหวัดเชียงรายโจทก์นายสพ โพธิปัญญาจำเลย ป.อ. ม. 68, ม. 290ผู้ตายเป็นผู้ใหญ่อายุ 34 ปี และสูงกว่าจำเลย จำเลยเป็นเด็กอายุ 16 ปี ผู้ตายแสดงความอันธพาลเที่ยวเตะคนเล่นเนื่องจากเมาสุราแล้วมาเตะจำเลยก่อน เตะแล้วเตะอีก จำเลยจึงใช้มีดซุยแทงไป 1 ที เพื่อป้องกันตัว ถูกที่ท้องผู้ตายถึงแก่ความตาย การกระทำของจำเลยเป็นการป้องกันพอสมควรแก่เหตุโจทก์ฟ้องว่า จำเลยใช้มีดซุยแทงนายมูล ๑ ที ถูกที่ท้องทะลุกระเพาะอาหารถึงแก่ความตายแต่ไม่มีเจตนาฆ่า ขอให้ลงโทษ จำเลยให้การว่า จำเลยใช้มีดซุยแทงนายมูลถึงตายจริง โดยนายมูลเตะจำเลย ๓ ครั้ง และจะเตะอีก จำเลยจึงแทงเพื่อป้องกันตัว ศาลชั้นต้นเห็นว่าผู้ตายเพียงแต่ใช้เท้าเตะ จำเลยน่าจะใช้มือปัดป้องหรือหาทางป้องกันด้วยวิธีอื่น แต่จำเลยกลับใช้มีดแทง จึงเป็นการป้องการเกินสมควรแก่เหตุ พิพากษาว่าจำเลยผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๙๐, ๗๒, ๖๑ และลดกึ่งตาม มาตรา ๗๕ แล้วคงจำคุก ๒ ปี ริบของกลาง จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่า การกระทำของจำเลยเป็นการป้องกันพอสมควรแก่เหตุ พิพากษากลับให้ยกฟ้อง โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาฟังว่า สาเหตุที่จะเกิดทำร้ายทำกันเนื่องมาจากผู้ตายเมาสุรามาเตะจำเลยก่อน ผู้ตายเป็นผู้ใหญ่อายุ ๓๔ ปี จำเลยเป็นเด็กอายุ ๑๖ ปี ผู้ตายสูงกว่าจำเลย ผู้ตายเตะแล้วเตะอีก จึงมีเหตุอันสมควรที่จำเลยจะทำร้ายผู้ตายเพื่อป้องกันตัว หากจำเลยใช้มือเปล่าป้องกันตัว ก็ไม่น่าจะป้องกันได้เพราะผู้ตายเป็นผู้ใหญ่จำเลยเป็นเด็กและผู้ตายสูงกว่าจำเลย ทั้งผู้ตายก็แสดงตามอันธพาลเที่ยวเตะคนเล่น หากจำเลยต่อสู้ต่อด้วยมือเปล่า ก็น่ากลัวต่อการที่จะถูกผู้ตายทำร้ายรุนแรงต่อไป ศาลฎีกาเห็นว่า การกระทำของจำเลยเป็นการป้องกันพอสมควรแก่เหตุ พิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์(สอาด นาวีเจริญ-สัญญา ธรรมศักดิ์-ประจักษ์ศุภอรรถ)ศาลจังหวัดเชียงราย - นายบันลือ รัตนทัศนีย์ศาลอุทธรณ์ - นายสวิง ลัดพลีแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยใช้มีดซุยแทงนายมูล ๑ ที ถูกที่ท้องทะลุกระเพาะอาหารถึงแก่ความตายแต่ไม่มีเจตนาฆ่า ขอให้ลงโทษ จำเลยให้การว่า จำเลยใช้มีดซุยแทงนายมูลถึงตายจริง โดยนายมูลเตะจำเลย ๓ ครั้ง และจะเตะอีก จำเลยจึงแทงเพื่อป้องกันตัว ศาลชั้นต้นเห็นว่าผู้ตายเพียงแต่ใช้เท้าเตะ จำเลยน่าจะใช้มือปัดป้องหรือหาทางป้องกันด้วยวิธีอื่น แต่จำเลยกลับใช้มีดแทง จึงเป็นการป้องการเกินสมควรแก่เหตุ พิพากษาว่าจำเลยผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๙๐, ๗๒, ๖๑ และลดกึ่งตาม มาตรา ๗๕ แล้วคงจำคุก ๒ ปี ริบของกลาง จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่า การกระทำของจำเลยเป็นการป้องกันพอสมควรแก่เหตุ พิพากษากลับให้ยกฟ้อง โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาฟังว่า สาเหตุที่จะเกิดทำร้ายทำกันเนื่องมาจากผู้ตายเมาสุรามาเตะจำเลยก่อน ผู้ตายเป็นผู้ใหญ่อายุ ๓๔ ปี จำเลยเป็นเด็กอายุ ๑๖ ปี ผู้ตายสูงกว่าจำเลย ผู้ตายเตะแล้วเตะอีก จึงมีเหตุอันสมควรที่จำเลยจะทำร้ายผู้ตายเพื่อป้องกันตัว หากจำเลยใช้มือเปล่าป้องกันตัว ก็ไม่น่าจะป้องกันได้เพราะผู้ตายเป็นผู้ใหญ่จำเลยเป็นเด็กและผู้ตายสูงกว่าจำเลย ทั้งผู้ตายก็แสดงตามอันธพาลเที่ยวเตะคนเล่น หากจำเลยต่อสู้ต่อด้วยมือเปล่า ก็น่ากลัวต่อการที่จะถูกผู้ตายทำร้ายรุนแรงต่อไป ศาลฎีกาเห็นว่า การกระทำของจำเลยเป็นการป้องกันพอสมควรแก่เหตุ พิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 425/2503อัยการจังหวัดเชียงรายโจทก์นายสพ โพธิปัญญาจำเลย ป.อ. ม. 68, ม. 290ผู้ตายเป็นผู้ใหญ่อายุ 34 ปี และสูงกว่าจำเลย จำเลยเป็นเด็กอายุ 16 ปี ผู้ตายแสดงความอันธพาลเที่ยวเตะคนเล่นเนื่องจากเมาสุราแล้วมาเตะจำเลยก่อน เตะแล้วเตะอีก จำเลยจึงใช้มีดซุยแทงไป 1 ที เพื่อป้องกันตัว ถูกที่ท้องผู้ตายถึงแก่ความตาย การกระทำของจำเลยเป็นการป้องกันพอสมควรแก่เหตุโจทก์ฟ้องว่า จำเลยใช้มีดซุยแทงนายมูล ๑ ที ถูกที่ท้องทะลุกระเพาะอาหารถึงแก่ความตายแต่ไม่มีเจตนาฆ่า ขอให้ลงโทษ จำเลยให้การว่า จำเลยใช้มีดซุยแทงนายมูลถึงตายจริง โดยนายมูลเตะจำเลย ๓ ครั้ง และจะเตะอีก จำเลยจึงแทงเพื่อป้องกันตัว ศาลชั้นต้นเห็นว่าผู้ตายเพียงแต่ใช้เท้าเตะ จำเลยน่าจะใช้มือปัดป้องหรือหาทางป้องกันด้วยวิธีอื่น แต่จำเลยกลับใช้มีดแทง จึงเป็นการป้องการเกินสมควรแก่เหตุ พิพากษาว่าจำเลยผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๙๐, ๗๒, ๖๑ และลดกึ่งตาม มาตรา ๗๕ แล้วคงจำคุก ๒ ปี ริบของกลาง จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่า การกระทำของจำเลยเป็นการป้องกันพอสมควรแก่เหตุ พิพากษากลับให้ยกฟ้อง โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาฟังว่า สาเหตุที่จะเกิดทำร้ายทำกันเนื่องมาจากผู้ตายเมาสุรามาเตะจำเลยก่อน ผู้ตายเป็นผู้ใหญ่อายุ ๓๔ ปี จำเลยเป็นเด็กอายุ ๑๖ ปี ผู้ตายสูงกว่าจำเลย ผู้ตายเตะแล้วเตะอีก จึงมีเหตุอันสมควรที่จำเลยจะทำร้ายผู้ตายเพื่อป้องกันตัว หากจำเลยใช้มือเปล่าป้องกันตัว ก็ไม่น่าจะป้องกันได้เพราะผู้ตายเป็นผู้ใหญ่จำเลยเป็นเด็กและผู้ตายสูงกว่าจำเลย ทั้งผู้ตายก็แสดงตามอันธพาลเที่ยวเตะคนเล่น หากจำเลยต่อสู้ต่อด้วยมือเปล่า ก็น่ากลัวต่อการที่จะถูกผู้ตายทำร้ายรุนแรงต่อไป ศาลฎีกาเห็นว่า การกระทำของจำเลยเป็นการป้องกันพอสมควรแก่เหตุ พิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์(สอาด นาวีเจริญ-สัญญา ธรรมศักดิ์-ประจักษ์ศุภอรรถ)ศาลจังหวัดเชียงราย - นายบันลือ รัตนทัศนีย์ศาลอุทธรณ์ - นายสวิง ลัดพลีแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ