คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 89605หลักกฎหมาย: เดินรถรับจ้างบรรทุกคนโดยสารต้องได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานเปนลายลักษณอักษร พ.ร.บ.แก้ไขรถลากรถยนต์ พ.ศ.2469 โอนทะเบียนรถขึ้นกรมทาง แม้การอนุญาตเดินรถจะได้โอนไปกรมทางแล้วก็ดีเดิมจำเลยที่ ๒-๓ ได้รับอนุญาตจากผู้ว่าราชการจังหวัดให้เดินรถยนต์รับจ้างบรรทุกคนโดยสารตามกำหนดระยะทาง ภายหลังการอนุญาตให้เดินรถนี้ได้โอนไปขึ้นกับกรมทาง จำเลยเดินรถยนต์รับจ้างบรรทุกคนโดยสารนี้เกินจากที่เจ้าเมืองได้อนุญาตไว้เจ้าเมืองจึงสั่งห้าม จำเลยไม่ฟัง โดยถือว่าขุนสฤษดิ์นายทะเบียนรถบันทึกข้างหลังคำร้องว่ารถยนต์ที่เสียค่าธรรมเนียมแล้วจะเดินทางใด ๆ ก็ได้ แต่ปรากฎว่าขุนสฤษดิ์ไม่มีอำนาจจะอนุญาตให้รถคันใดเดินทางใด ศาลเดิมตัดสินปรับจำเลยตาม ม.๗ ข้อ (๑) แห่งประกาศแก้ไขเพิ่มเติมพ.ร.บ.รถยนต์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่าเจ้าเมืองไม่มีอำนาจห้ามเพราะการอนุญาตให้เดินรถได้โอนไปขึ้นกรมทางแล้วเจ้าหน้าที่เขาไม่ว่ากล่าวกัน จำเลยไม่มีผิด ศาลฎีกาเห็นว่า จำเลยจะต้องได้รับอนุญาตเดินรถจากเจ้าพนักงานผู้มีหน้าที่โดยแจ้งขัดเปนลายลักษณอักษร เมื่อขุนสฤษดิ์ไม่มีอำนาจออกอนุญาตแล้วจำเลยก็เดินรถโดยไม่ได้รับอนุญาต จึงตัดสินว่าจำเลยมีผิด ให้ปรับตามศาลเดิม ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1039 - 1040/2473อัยยการชลบุรีโจทก์ขุนประนนท์บุรี ที่ 1 นายโต๊ะเท้าที่ 2 นายธง ที่ 3จำเลยเดินรถรับจ้างบรรทุกคนโดยสารต้องได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานเปนลายลักษณอักษร พ.ร.บ.แก้ไขรถลากรถยนต์ พ.ศ.2469 โอนทะเบียนรถขึ้นกรมทาง แม้การอนุญาตเดินรถจะได้โอนไปกรมทางแล้วก็ดีเดิมจำเลยที่ ๒-๓ ได้รับอนุญาตจากผู้ว่าราชการจังหวัดให้เดินรถยนต์รับจ้างบรรทุกคนโดยสารตามกำหนดระยะทาง ภายหลังการอนุญาตให้เดินรถนี้ได้โอนไปขึ้นกับกรมทาง จำเลยเดินรถยนต์รับจ้างบรรทุกคนโดยสารนี้เกินจากที่เจ้าเมืองได้อนุญาตไว้เจ้าเมืองจึงสั่งห้าม จำเลยไม่ฟัง โดยถือว่าขุนสฤษดิ์นายทะเบียนรถบันทึกข้างหลังคำร้องว่ารถยนต์ที่เสียค่าธรรมเนียมแล้วจะเดินทางใด ๆ ก็ได้ แต่ปรากฎว่าขุนสฤษดิ์ไม่มีอำนาจจะอนุญาตให้รถคันใดเดินทางใด ศาลเดิมตัดสินปรับจำเลยตาม ม.๗ ข้อ (๑) แห่งประกาศแก้ไขเพิ่มเติมพ.ร.บ.รถยนต์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่าเจ้าเมืองไม่มีอำนาจห้ามเพราะการอนุญาตให้เดินรถได้โอนไปขึ้นกรมทางแล้วเจ้าหน้าที่เขาไม่ว่ากล่าวกัน จำเลยไม่มีผิด ศาลฎีกาเห็นว่า จำเลยจะต้องได้รับอนุญาตเดินรถจากเจ้าพนักงานผู้มีหน้าที่โดยแจ้งขัดเปนลายลักษณอักษร เมื่อขุนสฤษดิ์ไม่มีอำนาจออกอนุญาตแล้วจำเลยก็เดินรถโดยไม่ได้รับอนุญาต จึงตัดสินว่าจำเลยมีผิด ให้ปรับตามศาลเดิม(วิกรม-พิพาก-วิชัย)ศาลชั้นต้น - หลวงสุทธิกรณ์ศาลอุทธรณ์ - พระยาสครราชแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: เดิมจำเลยที่ ๒-๓ ได้รับอนุญาตจากผู้ว่าราชการจังหวัดให้เดินรถยนต์รับจ้างบรรทุกคนโดยสารตามกำหนดระยะทาง ภายหลังการอนุญาตให้เดินรถนี้ได้โอนไปขึ้นกับกรมทาง จำเลยเดินรถยนต์รับจ้างบรรทุกคนโดยสารนี้เกินจากที่เจ้าเมืองได้อนุญาตไว้เจ้าเมืองจึงสั่งห้าม จำเลยไม่ฟัง โดยถือว่าขุนสฤษดิ์นายทะเบียนรถบันทึกข้างหลังคำร้องว่ารถยนต์ที่เสียค่าธรรมเนียมแล้วจะเดินทางใด ๆ ก็ได้ แต่ปรากฎว่าขุนสฤษดิ์ไม่มีอำนาจจะอนุญาตให้รถคันใดเดินทางใด ศาลเดิมตัดสินปรับจำเลยตาม ม.๗ ข้อ (๑) แห่งประกาศแก้ไขเพิ่มเติมพ.ร.บ.รถยนต์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่าเจ้าเมืองไม่มีอำนาจห้ามเพราะการอนุญาตให้เดินรถได้โอนไปขึ้นกรมทางแล้วเจ้าหน้าที่เขาไม่ว่ากล่าวกัน จำเลยไม่มีผิด ศาลฎีกาเห็นว่า จำเลยจะต้องได้รับอนุญาตเดินรถจากเจ้าพนักงานผู้มีหน้าที่โดยแจ้งขัดเปนลายลักษณอักษร เมื่อขุนสฤษดิ์ไม่มีอำนาจออกอนุญาตแล้วจำเลยก็เดินรถโดยไม่ได้รับอนุญาต จึงตัดสินว่าจำเลยมีผิด ให้ปรับตามศาลเดิม ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1039 - 1040/2473อัยยการชลบุรีโจทก์ขุนประนนท์บุรี ที่ 1 นายโต๊ะเท้าที่ 2 นายธง ที่ 3จำเลยเดินรถรับจ้างบรรทุกคนโดยสารต้องได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานเปนลายลักษณอักษร พ.ร.บ.แก้ไขรถลากรถยนต์ พ.ศ.2469 โอนทะเบียนรถขึ้นกรมทาง แม้การอนุญาตเดินรถจะได้โอนไปกรมทางแล้วก็ดีเดิมจำเลยที่ ๒-๓ ได้รับอนุญาตจากผู้ว่าราชการจังหวัดให้เดินรถยนต์รับจ้างบรรทุกคนโดยสารตามกำหนดระยะทาง ภายหลังการอนุญาตให้เดินรถนี้ได้โอนไปขึ้นกับกรมทาง จำเลยเดินรถยนต์รับจ้างบรรทุกคนโดยสารนี้เกินจากที่เจ้าเมืองได้อนุญาตไว้เจ้าเมืองจึงสั่งห้าม จำเลยไม่ฟัง โดยถือว่าขุนสฤษดิ์นายทะเบียนรถบันทึกข้างหลังคำร้องว่ารถยนต์ที่เสียค่าธรรมเนียมแล้วจะเดินทางใด ๆ ก็ได้ แต่ปรากฎว่าขุนสฤษดิ์ไม่มีอำนาจจะอนุญาตให้รถคันใดเดินทางใด ศาลเดิมตัดสินปรับจำเลยตาม ม.๗ ข้อ (๑) แห่งประกาศแก้ไขเพิ่มเติมพ.ร.บ.รถยนต์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่าเจ้าเมืองไม่มีอำนาจห้ามเพราะการอนุญาตให้เดินรถได้โอนไปขึ้นกรมทางแล้วเจ้าหน้าที่เขาไม่ว่ากล่าวกัน จำเลยไม่มีผิด ศาลฎีกาเห็นว่า จำเลยจะต้องได้รับอนุญาตเดินรถจากเจ้าพนักงานผู้มีหน้าที่โดยแจ้งขัดเปนลายลักษณอักษร เมื่อขุนสฤษดิ์ไม่มีอำนาจออกอนุญาตแล้วจำเลยก็เดินรถโดยไม่ได้รับอนุญาต จึงตัดสินว่าจำเลยมีผิด ให้ปรับตามศาลเดิม(วิกรม-พิพาก-วิชัย)ศาลชั้นต้น - หลวงสุทธิกรณ์ศาลอุทธรณ์ - พระยาสครราชแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ