คำแนะนำของประธานศาลฎีกาคำแนะนำของประธานศาลฎีกาเกี่ยวกับวิธีการรอการกำหนดโทษ[๑] โดยที่ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๕๖กำหนดให้ศาลมีอำนาจใช้วิธีการรอการกำหนดโทษกับผู้ซึ่งถูกพิพากษาว่ามีความผิดในกรณีที่ผู้กระทำความผิดยังไม่สมควรต้องรับโทษอันเนื่องมาจากสภาพของผู้กระทำความผิดนั้นเองลักษณะและผลของการกระทำตลอดจนสภาวะแวดล้อมอันเป็นสาเหตุหรือเกี่ยวเนื่องกับผู้กระทำความผิดหรือการกระทำความผิดนั้นเพื่อให้ผู้กระทำความผิดมีโอกาสกลับตัวโดยไม่มีประวัติว่าเคยต้องโทษจำคุก ดังนั้นเพื่อให้การใช้วิธีการดังกล่าวเป็นไปในแนวทางเดียวกันและเกิดประโยชน์ต่อสังคมโดยรวมอาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๕ แห่งพระธรรมนูญศาลยุติธรรมซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมพระธรรมนูญศาลยุติธรรม (ฉบับที่๓) พ.ศ. ๒๕๕๑ ประธานศาลฎีกาจึงออกคำแนะนำ ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ ภายใต้บังคับมาตรา๕๖ แห่งประมวลกฎหมายอาญา ในคดีความผิดซึ่งตามบัญชีมาตรฐานการลงโทษของศาลกำหนดให้รอการลงโทษได้หรือความผิดอื่นใดซึ่งศาลเห็นว่าจำเลยยังไม่สมควรถูกจำคุกหากพฤติการณ์แห่งคดีปรากฏว่า(๑)การกระทำความผิดของจำเลยมีสาเหตุมาจากความยากจนหรือกระทำไปโดยรู้เท่าไม่ถึงการณ์และความเสียหายที่เกิดขึ้นมีเพียงเล็กน้อย(๒)จำเลยได้สำนึกถึงความผิดและพยายามบรรเทาผลร้ายที่เกิดขึ้นและในกรณีที่มีผู้เสียหายบุคคลดังกล่าวไม่ติดใจที่จะดำเนินคดีแก่จำเลย(๓)ผู้เสียหายกับจำเลยมีความสัมพันธ์กันในทางหนึ่งทางใด เช่น เป็นญาติเพื่อนบ้านหรือผู้ร่วมงาน และความผิดที่เกิดขึ้นเป็นความผิดไม่ร้ายแรงซึ่งทั้งสองฝ่ายต่างมีความเข้าใจที่ดีต่อกันแล้ว(๔) เป็นความผิดที่ได้กระทำโดยประมาทและผู้เสียหายเป็นบุคคลในครอบครัวหรือญาติของจำเลยหรือตัวจำเลยได้รับผลร้ายอย่างรุนแรงจากการกระทำความผิดนั้นหรือ(๕) พฤติการณ์อื่นในทำนองเดียวกับ (๑) ถึง (๔)ซึ่งศาลเห็นว่าจำเลยไม่ควรมีประวัติต้องโทษติดตัวศาลพึงพิจารณาใช้วิธีการรอการกำหนดโทษเพื่อให้โอกาสจำเลยกลับตัวภายในระยะเวลาที่ศาลเห็นสมควรกำหนดข้อ ๒ นอกเหนือจากเงื่อนไขเพื่อคุมความประพฤติตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๕๖ วรรคสอง (๑) (๒) (๓) (๔) แล้ว ศาลอาจกำหนดเงื่อนไขอื่นตามมาตรา ๕๖วรรคสอง (๕) ดังต่อไปนี้ ให้จำเลยปฏิบัติเพิ่มเติมก็ได้(๑)ให้ชดใช้ค่าสินไหมทดแทนแก่ผู้เสียหายหรือเยียวยาความเสียหายทางร่างกายหรือจิตใจให้แก่ผู้เสียหายโดยวิธีอื่นตามที่จำเลยและผู้เสียหายตกลงกัน(๒) ให้เข้ารับคำแนะนำจากแพทย์ นักจิตวิทยานักสังคมสงเคราะห์หรือบุคคลซึ่งทำหน้าที่ให้คำปรึกษาเพื่อแก้ไขปัญหาทางด้านจิตใจหรือทางสังคมตามที่ศาลกำหนด(๓)ให้ปฏิบัติศาสนกิจตามที่ศาลเห็นสมควรและจำเลยยินยอม(๔) ให้บริจาคเงินเพื่อการกุศลหรือสาธารณประโยชน์ตามที่จำเลยยินยอม(๕) ห้ามออกนอกสถานที่อยู่อาศัยในระหว่างเวลาที่ศาลกำหนด(๖) ห้ามเข้าไปในสถานที่ที่ศาลกำหนด(๗)ให้ทำทัณฑ์บนว่าจะไม่ก่อเหตุร้ายหรือก่อให้เกิดภัยอันตรายแก่ผู้อื่น(๘) ไม่เสพสุราหรือยาเสพติดให้โทษ(๙)ไม่ประพฤติตนหรือกระทำการอย่างหนึ่งอย่างใดอันอาจนำไปสู่การกระทำความผิดอีกข้อ ๓ ในระหว่างรอการกำหนดโทษนอกจากพนักงานคุมประพฤติแล้วศาลอาจแต่งตั้งบุคคลในครอบครัวของจำเลยหรือบุคคลที่ศาลเห็นสมควรซึ่งยอมรับดูแลจำเลยเป็นผู้ควบคุมให้คำแนะนำช่วยเหลือหรือตักเตือนจำเลยด้วยก็ได้ข้อ ๔ ถ้าภายในเวลาที่ศาลกำหนดตามข้อ ๑จำเลยไม่ปฏิบัติตามเงื่อนไขที่ศาลได้วางไว้หรือกระทำความผิดขึ้นอีกแต่ศาลมิได้พิพากษาให้จำคุกในคดีหลังศาลอาจดำเนินการอย่างหนึ่งอย่างใดดังต่อไปนี้ก็ได้(๑) ตักเตือนจำเลย(๒)เปลี่ยนแปลงหรือเพิ่มเติมเงื่อนไขเพื่อคุมความประพฤติ(๓) กำหนดโทษแต่รอการลงโทษไว้(๔) กำหนดโทษแล้วลงโทษซึ่งรอไว้นั้นข้อ ๕ ในกรณีที่จำเลยได้กระทำความผิดอีกภายในเวลาที่รอการกำหนดโทษไว้และศาลในคดีหลังจะพิพากษาลงโทษจำคุกจำเลยให้ศาลที่พิพากษาคดีหลังกำหนดโทษที่รอไว้ตามพฤติการณ์แห่งคดีเท่าที่ปรากฏในสำนวนคดีก่อนเพื่อบวกเข้ากับโทษในคดีหลังหากสำนวนคดีก่อนอยู่ที่ศาลอื่น ให้ศาลที่พิพากษาคดีหลังยืมสำนวนจากศาลนั้นหรือจะขอให้ศาลนั้นส่งเอกสารเท่าที่จำเป็นมาทางโทรสารไปรษณีย์อิเล็กทรอนิกส์หรือสื่อเทคโนโลยีสารสนเทศอื่นเพื่อใช้ประกอบการพิจารณากำหนดโทษก็ได้ข้อ ๖ ในกรณีที่ต้องมีวิธีการใดในทางธุรการเพื่อให้การปฏิบัติตามคำแนะนำนี้เป็นไปด้วยความเรียบร้อยให้เลขาธิการสำนักงานศาลยุติธรรมเป็นผู้กำหนดแนวทางปฏิบัติหรือดำเนินการในเรื่องนั้นได้ตามความจำเป็นประกาศณ วันที่ ๒๗ กันยายน พ.ศ. ๒๕๕๕ไพโรจน์วายุภาพประธานศาลฎีกาปริยานุช/ผู้จัดทำ๑๕ พฤศจิกายน๒๕๕๕ชาญ/ผู้ตรวจ๒๐ พฤศจิกายน๒๕๕๕[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๒๙/ตอนที่ ๑๐๖ ก/หน้า ๘๓/๑๔ พฤศจิกายน ๒๕๕๕