คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 59/2488หลักกฎหมาย: ฆ่าสุกรในระหว่างเวลาใช้พ.ร.บ.ฆ่าขายโคกระบือแพะแกะและสุกร พ.ศ.2481 แต่คดีมาถึงศาลฎีกาเมื่อใช้ พ.ร.บ. อากรฆ่าสัตว์ พ.ศ. 2488 นั้น ปัญหาในเรื่องการริบทรัพย์ศาลต้องใช้ พ.ร.บ. อากรฆ่าสัตว์ พ.ศ. 2488 ซึ่งให้ฆ่าสัตว์โดยได้รับอนุญาต ฉนั้นเครื่องมือฆ่าและทรากสัตว์ที่ฆ่าจะริบไม่ได้.จำเลยฆ่าสุกรของจำเลยเอง โจทก์ขอให้ลงโทษตาม พ.ร.บ.ฆ่าขายโคแพะ-แกะ-และสุกรพ.ศ.๒๔๘๑ และริบของกลาง ศาลชั้นต้นลงโทษตามฟ้อง แต่ไม่ริบของกลาง โจทก์อุธรณ์ขอให้ริบตะกร้า มีด คันชั่งและเหล็กขอแขวนสุกรอันเป้นเครื่องมือทำผิด และริบเงินที่ขายทรากสุกร ศาลอุทธรณ์เห็นว่ามีดเป็นเครื่องมือใช้กระทำผิดโดยตรงจึงต้องริบ จึงพิพากษาแก้ให้ริบฉะเพาะมีด โจทก์ฎีกาขอให้ริบของกลางทั้งหมด ศาลฎีกาเห็นว่า บัดนี้มี พ.ร.บ.อากรฆ่าสัตว์ พ.ศ. ๒๔๘๘ ยกเลิก พ.ร.บ. ฆ่าขายโค+++๒๔๘๑ เสียแล้ว และบัญญัติให้ความผิดอยู่ที่การไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงาน การริบทรัพย์ก็เป็นโทษชนิดหนึ่งตามมาตรา ๘ แห่งกฎหมายอาญา ให้ใช้กฎหมายที่มีโทษเบาแก่ผู้ต้องหา ฉะนั้นเมื่อความผิดในกรณ๊ย์ฆ่าสัตว์ของตนเองอยู่ที่การไม่ได้รับอนุญาตตามกฎหมายปัจจุบันแล้วเครื่องมือที่ใช้ในการ ฆ่าและทรากสัตว์จึงมิใช่สิ่งของที่ใช้สำหรับกระทำผิดหรือได้มาจาการกระทำผิด จึงพิพากษาแก้ศาลอุทธรณ์ ยืนตามศาลชั้นต้น ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 59/2488อัยยการนครปฐมโจทก์นายช้วน แซ่ตั้งจำเลย ป.อ. ม. 8, ม. 27, ม. 28 พ.ร.บ.ควบคุมการฆ่า ขาย โค กระบือ แพะ แกะ และสุกร พ.ศ.2481 พ.ร.บ.อากรการฆ่าสัตว์ พ.ศ.2488 ฆ่าสุกรในระหว่างเวลาใช้พ.ร.บ.ฆ่าขายโคกระบือแพะแกะและสุกร พ.ศ.2481 แต่คดีมาถึงศาลฎีกาเมื่อใช้ พ.ร.บ. อากรฆ่าสัตว์ พ.ศ. 2488 นั้น ปัญหาในเรื่องการริบทรัพย์ศาลต้องใช้ พ.ร.บ. อากรฆ่าสัตว์ พ.ศ. 2488 ซึ่งให้ฆ่าสัตว์โดยได้รับอนุญาต ฉนั้นเครื่องมือฆ่าและทรากสัตว์ที่ฆ่าจะริบไม่ได้.จำเลยฆ่าสุกรของจำเลยเอง โจทก์ขอให้ลงโทษตาม พ.ร.บ.ฆ่าขายโคแพะ-แกะ-และสุกรพ.ศ.๒๔๘๑ และริบของกลาง ศาลชั้นต้นลงโทษตามฟ้อง แต่ไม่ริบของกลาง โจทก์อุธรณ์ขอให้ริบตะกร้า มีด คันชั่งและเหล็กขอแขวนสุกรอันเป้นเครื่องมือทำผิด และริบเงินที่ขายทรากสุกร ศาลอุทธรณ์เห็นว่ามีดเป็นเครื่องมือใช้กระทำผิดโดยตรงจึงต้องริบ จึงพิพากษาแก้ให้ริบฉะเพาะมีด โจทก์ฎีกาขอให้ริบของกลางทั้งหมด ศาลฎีกาเห็นว่า บัดนี้มี พ.ร.บ.อากรฆ่าสัตว์ พ.ศ. ๒๔๘๘ ยกเลิก พ.ร.บ. ฆ่าขายโค+++๒๔๘๑ เสียแล้ว และบัญญัติให้ความผิดอยู่ที่การไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงาน การริบทรัพย์ก็เป็นโทษชนิดหนึ่งตามมาตรา ๘ แห่งกฎหมายอาญา ให้ใช้กฎหมายที่มีโทษเบาแก่ผู้ต้องหา ฉะนั้นเมื่อความผิดในกรณ๊ย์ฆ่าสัตว์ของตนเองอยู่ที่การไม่ได้รับอนุญาตตามกฎหมายปัจจุบันแล้วเครื่องมือที่ใช้ในการ ฆ่าและทรากสัตว์จึงมิใช่สิ่งของที่ใช้สำหรับกระทำผิดหรือได้มาจาการกระทำผิด จึงพิพากษาแก้ศาลอุทธรณ์ ยืนตามศาลชั้นต้น(ประมูล สุวรรณศร-อิศร-เลขวณิชธรรมวิทักษ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: จำเลยฆ่าสุกรของจำเลยเอง โจทก์ขอให้ลงโทษตาม พ.ร.บ.ฆ่าขายโคแพะ-แกะ-และสุกรพ.ศ.๒๔๘๑ และริบของกลาง ศาลชั้นต้นลงโทษตามฟ้อง แต่ไม่ริบของกลาง โจทก์อุธรณ์ขอให้ริบตะกร้า มีด คันชั่งและเหล็กขอแขวนสุกรอันเป้นเครื่องมือทำผิด และริบเงินที่ขายทรากสุกร ศาลอุทธรณ์เห็นว่ามีดเป็นเครื่องมือใช้กระทำผิดโดยตรงจึงต้องริบ จึงพิพากษาแก้ให้ริบฉะเพาะมีด โจทก์ฎีกาขอให้ริบของกลางทั้งหมด ศาลฎีกาเห็นว่า บัดนี้มี พ.ร.บ.อากรฆ่าสัตว์ พ.ศ. ๒๔๘๘ ยกเลิก พ.ร.บ. ฆ่าขายโค+++๒๔๘๑ เสียแล้ว และบัญญัติให้ความผิดอยู่ที่การไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงาน การริบทรัพย์ก็เป็นโทษชนิดหนึ่งตามมาตรา ๘ แห่งกฎหมายอาญา ให้ใช้กฎหมายที่มีโทษเบาแก่ผู้ต้องหา ฉะนั้นเมื่อความผิดในกรณ๊ย์ฆ่าสัตว์ของตนเองอยู่ที่การไม่ได้รับอนุญาตตามกฎหมายปัจจุบันแล้วเครื่องมือที่ใช้ในการ ฆ่าและทรากสัตว์จึงมิใช่สิ่งของที่ใช้สำหรับกระทำผิดหรือได้มาจาการกระทำผิด จึงพิพากษาแก้ศาลอุทธรณ์ ยืนตามศาลชั้นต้น ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 59/2488อัยยการนครปฐมโจทก์นายช้วน แซ่ตั้งจำเลย ป.อ. ม. 8, ม. 27, ม. 28 พ.ร.บ.ควบคุมการฆ่า ขาย โค กระบือ แพะ แกะ และสุกร พ.ศ.2481 พ.ร.บ.อากรการฆ่าสัตว์ พ.ศ.2488 ฆ่าสุกรในระหว่างเวลาใช้พ.ร.บ.ฆ่าขายโคกระบือแพะแกะและสุกร พ.ศ.2481 แต่คดีมาถึงศาลฎีกาเมื่อใช้ พ.ร.บ. อากรฆ่าสัตว์ พ.ศ. 2488 นั้น ปัญหาในเรื่องการริบทรัพย์ศาลต้องใช้ พ.ร.บ. อากรฆ่าสัตว์ พ.ศ. 2488 ซึ่งให้ฆ่าสัตว์โดยได้รับอนุญาต ฉนั้นเครื่องมือฆ่าและทรากสัตว์ที่ฆ่าจะริบไม่ได้.จำเลยฆ่าสุกรของจำเลยเอง โจทก์ขอให้ลงโทษตาม พ.ร.บ.ฆ่าขายโคแพะ-แกะ-และสุกรพ.ศ.๒๔๘๑ และริบของกลาง ศาลชั้นต้นลงโทษตามฟ้อง แต่ไม่ริบของกลาง โจทก์อุธรณ์ขอให้ริบตะกร้า มีด คันชั่งและเหล็กขอแขวนสุกรอันเป้นเครื่องมือทำผิด และริบเงินที่ขายทรากสุกร ศาลอุทธรณ์เห็นว่ามีดเป็นเครื่องมือใช้กระทำผิดโดยตรงจึงต้องริบ จึงพิพากษาแก้ให้ริบฉะเพาะมีด โจทก์ฎีกาขอให้ริบของกลางทั้งหมด ศาลฎีกาเห็นว่า บัดนี้มี พ.ร.บ.อากรฆ่าสัตว์ พ.ศ. ๒๔๘๘ ยกเลิก พ.ร.บ. ฆ่าขายโค+++๒๔๘๑ เสียแล้ว และบัญญัติให้ความผิดอยู่ที่การไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงาน การริบทรัพย์ก็เป็นโทษชนิดหนึ่งตามมาตรา ๘ แห่งกฎหมายอาญา ให้ใช้กฎหมายที่มีโทษเบาแก่ผู้ต้องหา ฉะนั้นเมื่อความผิดในกรณ๊ย์ฆ่าสัตว์ของตนเองอยู่ที่การไม่ได้รับอนุญาตตามกฎหมายปัจจุบันแล้วเครื่องมือที่ใช้ในการ ฆ่าและทรากสัตว์จึงมิใช่สิ่งของที่ใช้สำหรับกระทำผิดหรือได้มาจาการกระทำผิด จึงพิพากษาแก้ศาลอุทธรณ์ ยืนตามศาลชั้นต้น(ประมูล สุวรรณศร-อิศร-เลขวณิชธรรมวิทักษ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ