คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2596/2518หลักกฎหมาย: สัญญาประนีประนอมยอมความทำกันในศาลเมื่อวันที่ 24 กรกฎาคม 2516 ความว่า จำเลยยอมชำระหนี้ให้โจทก์ภายใน 15 เดือนนับแต่วันทำสัญญา โดยให้นับ 30 วันเป็นหนึ่งเดือน ถ้าผิดนัด จำเลยยอมให้ทรัพย์จำนองหลุดและถือว่าหมดหนี้ต่อกัน ดังนี้ เมื่อจำเลยนำเงินมาวางศาลเพื่อชำระหนี้ในวันที่ 21 ตุลาคม 2517 จึงถือว่าจำเลยผิดนัด จำเลยต้องยอมให้ทรัพย์จำนองหลุดเป็นสิทธิแก่โจทก์และถือว่าหมดหนี้ต่อกันตามสัญญาประนีประนอมยอมความข้อตกลงให้นับ 30 วันเป็นหนึ่งเดือนย่อมบังคับกันได้ไม่ถือว่าขัดต่อความสงบเรียบร้อยและศีลธรรมอันดีของประชาชนทั้งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 156 ก็บัญญัติให้นับระยะเวลาตามวิธีการที่กำหนดไว้ในนิติกรรมได้คดีนี้สืบเนื่องมาจากโจทก์ฟ้องให้จำเลยชำระหนี้เงินกู้และเรียกเอาทรัพย์จำนอง เพื่อประกันการกู้ยืมเงินหลุด โจทก์จำเลยทำสัญญาประนีประนอมยอมความกันต่อศาล เมื่อวันที่ 24 กรกฎาคม 2516 จำเลยยอมชำระหนี้ให้โจทก์ 150,000 บาท ภายใน 15 เดือนนับแต่วันทำสัญญาดังกล่าว โดยหนึ่งเดือนให้นับ 30 วัย ถ้าผิดนัดจำเลยยอมให้ทรัพย์จำนองหลุดและถือว่าหมดหนี้ต่อกัน วันที่ 21 ตุลาคม 2517 จำเลยนำเงิน150,000 บาท มาวางศาลเพื่อชำระหนี้ให้โจทก์ โจทก์ไม่ยินยอมและขอให้บังคับตามสัญญาประนีประนอมยอมความศาลชั้นต้นสั่งว่า จำเลยผิดนัดตามสัญญาประนีประนอมยอมความที่ทำไว้เมื่อวันที่ 24 กรกฎาคม 2516 จึงให้ปฏิบัติตามสัญญาดังกล่าวคืนเงิน 150,000 บาทให้จำเลยจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า ตามสัญญาประนีประนอมยอมความข้อ 1 ว่า"จำเลยยอมชำระหนี้ตามฟ้องให้โจทก์จำนวน 150,000 บาท (หนึ่งแสนห้าหมื่นบาทถ้วน) ภายในระยะเวลา 15 เดือนนับแต่วันนี้ (หนึ่งเดือนให้นับ 30 วัน)" สัญญาประนีประนอมยอมความทำกันเมื่อวันที่ 24 กรกฎาคม2516 วันครบกำหนดระยะเวลา 15 เดือน จึงเป็นวันที่ 16 หรือ 17 ตุลาคม2517 ซึ่งเป็นวันสุดท้ายที่จำเลยจะต้องชำระหนี้ให้โจทก์ การที่จำเลยนำเงินมาวางศาลเพื่อชำระหนี้ให้โจทก์ในวันที่ 21 ตุลาคม 2517 อันเป็นวันพ้นกำหนดระยะเวลาชำระหนี้ตามสัญญาประนีประนอมยอมความแล้วได้ชื่อว่าจำเลยผิดนัดตามสัญญาประนีประนอมยอมความ จำเลยต้องยอมให้ทรัพย์จำนองหลุดเป็นสิทธิแก่โจทก์ และถือว่าหมดหนี้ต่อกันตามสัญญาประนีประนอมยอมความ ข้อตกลงนี้คู่ความตกลงกันได้ไม่ถือว่าเป็นการไม่ชอบด้วยกฎหมาย ขัดขวางต่อความสงบเรียบร้อยและศีลธรรมอันดีของประชาชน อีกทั้งตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาตรา 156 ก็บัญญัติยกเว้นไว้ให้นับระยะเวลาตามวิธีการที่กำหนดไว้ในนิติกรรมได้ วิธีการนับระยะเวลาตามสัญญาประนีประนอมยอมความดังกล่าวจึงมีผลใช้บังคับจำเลยได้พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2596/2518นายขุน แสนโคตรโจทก์นายสุพล สายเชื้อจำเลย ป.พ.พ. ม. 850, ม. 852, ม. 156, ม. 113 ป.วิ.พ. ม. 138สัญญาประนีประนอมยอมความทำกันในศาลเมื่อวันที่ 24 กรกฎาคม 2516 ความว่า จำเลยยอมชำระหนี้ให้โจทก์ภายใน 15 เดือนนับแต่วันทำสัญญา โดยให้นับ 30 วันเป็นหนึ่งเดือน ถ้าผิดนัด จำเลยยอมให้ทรัพย์จำนองหลุดและถือว่าหมดหนี้ต่อกัน ดังนี้ เมื่อจำเลยนำเงินมาวางศาลเพื่อชำระหนี้ในวันที่ 21 ตุลาคม 2517 จึงถือว่าจำเลยผิดนัด จำเลยต้องยอมให้ทรัพย์จำนองหลุดเป็นสิทธิแก่โจทก์และถือว่าหมดหนี้ต่อกันตามสัญญาประนีประนอมยอมความข้อตกลงให้นับ 30 วันเป็นหนึ่งเดือนย่อมบังคับกันได้ไม่ถือว่าขัดต่อความสงบเรียบร้อยและศีลธรรมอันดีของประชาชนทั้งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 156 ก็บัญญัติให้นับระยะเวลาตามวิธีการที่กำหนดไว้ในนิติกรรมได้คดีนี้สืบเนื่องมาจากโจทก์ฟ้องให้จำเลยชำระหนี้เงินกู้และเรียกเอาทรัพย์จำนอง เพื่อประกันการกู้ยืมเงินหลุด โจทก์จำเลยทำสัญญาประนีประนอมยอมความกันต่อศาล เมื่อวันที่ 24 กรกฎาคม 2516 จำเลยยอมชำระหนี้ให้โจทก์ 150,000 บาท ภายใน 15 เดือนนับแต่วันทำสัญญาดังกล่าว โดยหนึ่งเดือนให้นับ 30 วัย ถ้าผิดนัดจำเลยยอมให้ทรัพย์จำนองหลุดและถือว่าหมดหนี้ต่อกัน วันที่ 21 ตุลาคม 2517 จำเลยนำเงิน150,000 บาท มาวางศาลเพื่อชำระหนี้ให้โจทก์ โจทก์ไม่ยินยอมและขอให้บังคับตามสัญญาประนีประนอมยอมความศาลชั้นต้นสั่งว่า จำเลยผิดนัดตามสัญญาประนีประนอมยอมความที่ทำไว้เมื่อวันที่ 24 กรกฎาคม 2516 จึงให้ปฏิบัติตามสัญญาดังกล่าวคืนเงิน 150,000 บาทให้จำเลยจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า ตามสัญญาประนีประนอมยอมความข้อ 1 ว่า"จำเลยยอมชำระหนี้ตามฟ้องให้โจทก์จำนวน 150,000 บาท (หนึ่งแสนห้าหมื่นบาทถ้วน) ภายในระยะเวลา 15 เดือนนับแต่วันนี้ (หนึ่งเดือนให้นับ 30 วัน)" สัญญาประนีประนอมยอมความทำกันเมื่อวันที่ 24 กรกฎาคม2516 วันครบกำหนดระยะเวลา 15 เดือน จึงเป็นวันที่ 16 หรือ 17 ตุลาคม2517 ซึ่งเป็นวันสุดท้ายที่จำเลยจะต้องชำระหนี้ให้โจทก์ การที่จำเลยนำเงินมาวางศาลเพื่อชำระหนี้ให้โจทก์ในวันที่ 21 ตุลาคม 2517 อันเป็นวันพ้นกำหนดระยะเวลาชำระหนี้ตามสัญญาประนีประนอมยอมความแล้วได้ชื่อว่าจำเลยผิดนัดตามสัญญาประนีประนอมยอมความ จำเลยต้องยอมให้ทรัพย์จำนองหลุดเป็นสิทธิแก่โจทก์ และถือว่าหมดหนี้ต่อกันตามสัญญาประนีประนอมยอมความ ข้อตกลงนี้คู่ความตกลงกันได้ไม่ถือว่าเป็นการไม่ชอบด้วยกฎหมาย ขัดขวางต่อความสงบเรียบร้อยและศีลธรรมอันดีของประชาชน อีกทั้งตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาตรา 156 ก็บัญญัติยกเว้นไว้ให้นับระยะเวลาตามวิธีการที่กำหนดไว้ในนิติกรรมได้ วิธีการนับระยะเวลาตามสัญญาประนีประนอมยอมความดังกล่าวจึงมีผลใช้บังคับจำเลยได้พิพากษายืน(เดช วุฒิสิงห์ชัย-ถนอม ครูไพศาล-แถม ดุลยสุข)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: คดีนี้สืบเนื่องมาจากโจทก์ฟ้องให้จำเลยชำระหนี้เงินกู้และเรียกเอาทรัพย์จำนอง เพื่อประกันการกู้ยืมเงินหลุด โจทก์จำเลยทำสัญญาประนีประนอมยอมความกันต่อศาล เมื่อวันที่ 24 กรกฎาคม 2516 จำเลยยอมชำระหนี้ให้โจทก์ 150,000 บาท ภายใน 15 เดือนนับแต่วันทำสัญญาดังกล่าว โดยหนึ่งเดือนให้นับ 30 วัย ถ้าผิดนัดจำเลยยอมให้ทรัพย์จำนองหลุดและถือว่าหมดหนี้ต่อกัน วันที่ 21 ตุลาคม 2517 จำเลยนำเงิน150,000 บาท มาวางศาลเพื่อชำระหนี้ให้โจทก์ โจทก์ไม่ยินยอมและขอให้บังคับตามสัญญาประนีประนอมยอมความศาลชั้นต้นสั่งว่า จำเลยผิดนัดตามสัญญาประนีประนอมยอมความที่ทำไว้เมื่อวันที่ 24 กรกฎาคม 2516 จึงให้ปฏิบัติตามสัญญาดังกล่าวคืนเงิน 150,000 บาทให้จำเลยจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า ตามสัญญาประนีประนอมยอมความข้อ 1 ว่า"จำเลยยอมชำระหนี้ตามฟ้องให้โจทก์จำนวน 150,000 บาท (หนึ่งแสนห้าหมื่นบาทถ้วน) ภายในระยะเวลา 15 เดือนนับแต่วันนี้ (หนึ่งเดือนให้นับ 30 วัน)" สัญญาประนีประนอมยอมความทำกันเมื่อวันที่ 24 กรกฎาคม2516 วันครบกำหนดระยะเวลา 15 เดือน จึงเป็นวันที่ 16 หรือ 17 ตุลาคม2517 ซึ่งเป็นวันสุดท้ายที่จำเลยจะต้องชำระหนี้ให้โจทก์ การที่จำเลยนำเงินมาวางศาลเพื่อชำระหนี้ให้โจทก์ในวันที่ 21 ตุลาคม 2517 อันเป็นวันพ้นกำหนดระยะเวลาชำระหนี้ตามสัญญาประนีประนอมยอมความแล้วได้ชื่อว่าจำเลยผิดนัดตามสัญญาประนีประนอมยอมความ จำเลยต้องยอมให้ทรัพย์จำนองหลุดเป็นสิทธิแก่โจทก์ และถือว่าหมดหนี้ต่อกันตามสัญญาประนีประนอมยอมความ ข้อตกลงนี้คู่ความตกลงกันได้ไม่ถือว่าเป็นการไม่ชอบด้วยกฎหมาย ขัดขวางต่อความสงบเรียบร้อยและศีลธรรมอันดีของประชาชน อีกทั้งตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาตรา 156 ก็บัญญัติยกเว้นไว้ให้นับระยะเวลาตามวิธีการที่กำหนดไว้ในนิติกรรมได้ วิธีการนับระยะเวลาตามสัญญาประนีประนอมยอมความดังกล่าวจึงมีผลใช้บังคับจำเลยได้พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2596/2518นายขุน แสนโคตรโจทก์นายสุพล สายเชื้อจำเลย ป.พ.พ. ม. 850, ม. 852, ม. 156, ม. 113 ป.วิ.พ. ม. 138สัญญาประนีประนอมยอมความทำกันในศาลเมื่อวันที่ 24 กรกฎาคม 2516 ความว่า จำเลยยอมชำระหนี้ให้โจทก์ภายใน 15 เดือนนับแต่วันทำสัญญา โดยให้นับ 30 วันเป็นหนึ่งเดือน ถ้าผิดนัด จำเลยยอมให้ทรัพย์จำนองหลุดและถือว่าหมดหนี้ต่อกัน ดังนี้ เมื่อจำเลยนำเงินมาวางศาลเพื่อชำระหนี้ในวันที่ 21 ตุลาคม 2517 จึงถือว่าจำเลยผิดนัด จำเลยต้องยอมให้ทรัพย์จำนองหลุดเป็นสิทธิแก่โจทก์และถือว่าหมดหนี้ต่อกันตามสัญญาประนีประนอมยอมความข้อตกลงให้นับ 30 วันเป็นหนึ่งเดือนย่อมบังคับกันได้ไม่ถือว่าขัดต่อความสงบเรียบร้อยและศีลธรรมอันดีของประชาชนทั้งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 156 ก็บัญญัติให้นับระยะเวลาตามวิธีการที่กำหนดไว้ในนิติกรรมได้คดีนี้สืบเนื่องมาจากโจทก์ฟ้องให้จำเลยชำระหนี้เงินกู้และเรียกเอาทรัพย์จำนอง เพื่อประกันการกู้ยืมเงินหลุด โจทก์จำเลยทำสัญญาประนีประนอมยอมความกันต่อศาล เมื่อวันที่ 24 กรกฎาคม 2516 จำเลยยอมชำระหนี้ให้โจทก์ 150,000 บาท ภายใน 15 เดือนนับแต่วันทำสัญญาดังกล่าว โดยหนึ่งเดือนให้นับ 30 วัย ถ้าผิดนัดจำเลยยอมให้ทรัพย์จำนองหลุดและถือว่าหมดหนี้ต่อกัน วันที่ 21 ตุลาคม 2517 จำเลยนำเงิน150,000 บาท มาวางศาลเพื่อชำระหนี้ให้โจทก์ โจทก์ไม่ยินยอมและขอให้บังคับตามสัญญาประนีประนอมยอมความศาลชั้นต้นสั่งว่า จำเลยผิดนัดตามสัญญาประนีประนอมยอมความที่ทำไว้เมื่อวันที่ 24 กรกฎาคม 2516 จึงให้ปฏิบัติตามสัญญาดังกล่าวคืนเงิน 150,000 บาทให้จำเลยจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า ตามสัญญาประนีประนอมยอมความข้อ 1 ว่า"จำเลยยอมชำระหนี้ตามฟ้องให้โจทก์จำนวน 150,000 บาท (หนึ่งแสนห้าหมื่นบาทถ้วน) ภายในระยะเวลา 15 เดือนนับแต่วันนี้ (หนึ่งเดือนให้นับ 30 วัน)" สัญญาประนีประนอมยอมความทำกันเมื่อวันที่ 24 กรกฎาคม2516 วันครบกำหนดระยะเวลา 15 เดือน จึงเป็นวันที่ 16 หรือ 17 ตุลาคม2517 ซึ่งเป็นวันสุดท้ายที่จำเลยจะต้องชำระหนี้ให้โจทก์ การที่จำเลยนำเงินมาวางศาลเพื่อชำระหนี้ให้โจทก์ในวันที่ 21 ตุลาคม 2517 อันเป็นวันพ้นกำหนดระยะเวลาชำระหนี้ตามสัญญาประนีประนอมยอมความแล้วได้ชื่อว่าจำเลยผิดนัดตามสัญญาประนีประนอมยอมความ จำเลยต้องยอมให้ทรัพย์จำนองหลุดเป็นสิทธิแก่โจทก์ และถือว่าหมดหนี้ต่อกันตามสัญญาประนีประนอมยอมความ ข้อตกลงนี้คู่ความตกลงกันได้ไม่ถือว่าเป็นการไม่ชอบด้วยกฎหมาย ขัดขวางต่อความสงบเรียบร้อยและศีลธรรมอันดีของประชาชน อีกทั้งตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาตรา 156 ก็บัญญัติยกเว้นไว้ให้นับระยะเวลาตามวิธีการที่กำหนดไว้ในนิติกรรมได้ วิธีการนับระยะเวลาตามสัญญาประนีประนอมยอมความดังกล่าวจึงมีผลใช้บังคับจำเลยได้พิพากษายืน(เดช วุฒิสิงห์ชัย-ถนอม ครูไพศาล-แถม ดุลยสุข)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ