คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2725/2515หลักกฎหมาย: โจทก์นำยึดทรัพย์ของจำเลยเพื่อบังคับชำระหนี้ตามคำพิพากษาตามยอม จำเลยอ้างส่งใบรับเงินและว่าได้ชำระหนี้ให้โจทก์ไปตามที่มีการตกลงกันนอกศาล โดยโจทก์ลดจำนวนหนี้ให้ด้วย เมื่อโจทก์ปฏิเสธและต่อสู้ว่าเป็นลายเซ็นชื่อโจทก์ผู้รับเงินปลอม กรณีย่อมไม่ตกอยู่ในบังคับแห่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 295 ซึ่งบัญญัติให้เจ้าพนักงานบังคับคดีถอนการบังคับคดี. ศาลจึงจะมีคำสั่งเพิกถอนการยึดทรัพย์หาได้ไม่ กรณีไม่จำต้องวินิจฉัยถึงใบรับเงินและการชำระหนี้ของจำเลย. ซึ่งจะเป็นประการใดก็เป็นเรื่องของจำเลยจะไปว่ากล่าวกันต่อไปคดีเป็นปัญหาชั้นบังคับคดี เนื่องจากโจทก์ได้นำเจ้าพนักงานบังคับคดียึดทรัพย์ของจำเลยเพื่อ (ขายทอดตลาด) ชำระหนี้ตามที่โจทก์จำเลยทำสัญญาประนีประนอมยอมความและศาลพิพากษาตามยอมไปแล้ว จำเลยยื่นคำร้องขอให้สั่งถอนการยึดทรัพย์ อ้างว่าจำเลยได้ชำระหนี้ให้โจทก์ครบถ้วนแล้วตามสำเนาใบรับเงินที่ส่งศาล โจทก์ค้านว่าโจทก์ไม่ได้รับเงินตามใบรับและใบรับนั้นปลอม ศาลชั้นต้นไต่สวนแล้วไม่เชื่อคำพยานจำเลย มีคำสั่งให้ยกคำร้อง จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า การชำระหนี้นอกศาล โดยศาลไม่รู้เห็นเมื่อโจทก์ไม่รับว่าได้รับเงินแล้ว จำเลยจะยกมาเป็นเหตุให้ศาลงดการบังคับคดีหาได้ไม่ พิพากษายืนโดยผล จำเลยฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า กรณีที่จะให้ถอนการบังคับคดีนั้นประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 295 บัญญัติให้เจ้าพนักงานบังคับคดีถอนการบังคับคดีเมื่อลูกหนี้ตามคำพิพากษาได้วางเงินต่อศาลหรือต่อเจ้าพนักงานบังคับคดีเป็นจำนวนพอชำระหนี้ตามคำพิพากษาพร้อมทั้งค่าฤชาธรรมเนียมแห่งคดีหรือค่าธรรมเนียมในการบังคับคดีหรือได้หาประกันมาให้จนเป็นที่พอใจของศาลสำหรับจำนวนเงินเช่นว่ามานี้หรือเจ้าหนี้ตามคำพิพากษาได้แจ้งไปยังเจ้าพนักงานบังคับคดีเป็นหนังสือว่าตนสละสิทธิในการบังคับคดีนั้น หรือ ฯลฯ กรณีของจำเลยที่อ้างส่งใบรับเงินและว่าได้ชำระหนี้ให้โจทก์ไปตามที่ได้มีการตกลงกันนอกศาล โดยโจทก์ลดจำนวนหนี้ให้ด้วยโจทก์เองก็ปฏิเสธและต่อสู้ว่าเป็นลายเซ็นชื่อโจทก์ผู้รับเงินปลอมกรณีจึงไม่ตกอยู่ในบังคับแห่งบทบัญญัติมาตรา 295 ดังกล่าวแล้วในชั้นนี้ศาลจะมีคำสั่งเพิกถอนการยึดทรัพย์มิได้ ไม่จำต้องวินิจฉัยถึงใบรับเงินและการชำระหนี้ของจำเลยซึ่งจะเป็นประการใด ก็เป็นเรื่องของจำเลยจะไปว่ากล่าวกันต่อไป ศาลอุทธรณ์พิพากษามาชอบแล้ว พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2725/2515นายหมู ชมภูโจทก์นายอุดร ไชยทองศรีจำเลย ป.พ.พ. ม. 324 ป.วิ.พ. ม. 138, ม. 271, ม. 295โจทก์นำยึดทรัพย์ของจำเลยเพื่อบังคับชำระหนี้ตามคำพิพากษาตามยอม จำเลยอ้างส่งใบรับเงินและว่าได้ชำระหนี้ให้โจทก์ไปตามที่มีการตกลงกันนอกศาล โดยโจทก์ลดจำนวนหนี้ให้ด้วย เมื่อโจทก์ปฏิเสธและต่อสู้ว่าเป็นลายเซ็นชื่อโจทก์ผู้รับเงินปลอม กรณีย่อมไม่ตกอยู่ในบังคับแห่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 295 ซึ่งบัญญัติให้เจ้าพนักงานบังคับคดีถอนการบังคับคดี. ศาลจึงจะมีคำสั่งเพิกถอนการยึดทรัพย์หาได้ไม่ กรณีไม่จำต้องวินิจฉัยถึงใบรับเงินและการชำระหนี้ของจำเลย. ซึ่งจะเป็นประการใดก็เป็นเรื่องของจำเลยจะไปว่ากล่าวกันต่อไปคดีเป็นปัญหาชั้นบังคับคดี เนื่องจากโจทก์ได้นำเจ้าพนักงานบังคับคดียึดทรัพย์ของจำเลยเพื่อ (ขายทอดตลาด) ชำระหนี้ตามที่โจทก์จำเลยทำสัญญาประนีประนอมยอมความและศาลพิพากษาตามยอมไปแล้ว จำเลยยื่นคำร้องขอให้สั่งถอนการยึดทรัพย์ อ้างว่าจำเลยได้ชำระหนี้ให้โจทก์ครบถ้วนแล้วตามสำเนาใบรับเงินที่ส่งศาล โจทก์ค้านว่าโจทก์ไม่ได้รับเงินตามใบรับและใบรับนั้นปลอม ศาลชั้นต้นไต่สวนแล้วไม่เชื่อคำพยานจำเลย มีคำสั่งให้ยกคำร้อง จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า การชำระหนี้นอกศาล โดยศาลไม่รู้เห็นเมื่อโจทก์ไม่รับว่าได้รับเงินแล้ว จำเลยจะยกมาเป็นเหตุให้ศาลงดการบังคับคดีหาได้ไม่ พิพากษายืนโดยผล จำเลยฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า กรณีที่จะให้ถอนการบังคับคดีนั้นประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 295 บัญญัติให้เจ้าพนักงานบังคับคดีถอนการบังคับคดีเมื่อลูกหนี้ตามคำพิพากษาได้วางเงินต่อศาลหรือต่อเจ้าพนักงานบังคับคดีเป็นจำนวนพอชำระหนี้ตามคำพิพากษาพร้อมทั้งค่าฤชาธรรมเนียมแห่งคดีหรือค่าธรรมเนียมในการบังคับคดีหรือได้หาประกันมาให้จนเป็นที่พอใจของศาลสำหรับจำนวนเงินเช่นว่ามานี้หรือเจ้าหนี้ตามคำพิพากษาได้แจ้งไปยังเจ้าพนักงานบังคับคดีเป็นหนังสือว่าตนสละสิทธิในการบังคับคดีนั้น หรือ ฯลฯ กรณีของจำเลยที่อ้างส่งใบรับเงินและว่าได้ชำระหนี้ให้โจทก์ไปตามที่ได้มีการตกลงกันนอกศาล โดยโจทก์ลดจำนวนหนี้ให้ด้วยโจทก์เองก็ปฏิเสธและต่อสู้ว่าเป็นลายเซ็นชื่อโจทก์ผู้รับเงินปลอมกรณีจึงไม่ตกอยู่ในบังคับแห่งบทบัญญัติมาตรา 295 ดังกล่าวแล้วในชั้นนี้ศาลจะมีคำสั่งเพิกถอนการยึดทรัพย์มิได้ ไม่จำต้องวินิจฉัยถึงใบรับเงินและการชำระหนี้ของจำเลยซึ่งจะเป็นประการใด ก็เป็นเรื่องของจำเลยจะไปว่ากล่าวกันต่อไป ศาลอุทธรณ์พิพากษามาชอบแล้ว พิพากษายืน(แผ้ว ศิวะบวร-ประสาท สุคนธมาน-ประพนธ์ ศาตะมาน)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: คดีเป็นปัญหาชั้นบังคับคดี เนื่องจากโจทก์ได้นำเจ้าพนักงานบังคับคดียึดทรัพย์ของจำเลยเพื่อ (ขายทอดตลาด) ชำระหนี้ตามที่โจทก์จำเลยทำสัญญาประนีประนอมยอมความและศาลพิพากษาตามยอมไปแล้ว จำเลยยื่นคำร้องขอให้สั่งถอนการยึดทรัพย์ อ้างว่าจำเลยได้ชำระหนี้ให้โจทก์ครบถ้วนแล้วตามสำเนาใบรับเงินที่ส่งศาล โจทก์ค้านว่าโจทก์ไม่ได้รับเงินตามใบรับและใบรับนั้นปลอม ศาลชั้นต้นไต่สวนแล้วไม่เชื่อคำพยานจำเลย มีคำสั่งให้ยกคำร้อง จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า การชำระหนี้นอกศาล โดยศาลไม่รู้เห็นเมื่อโจทก์ไม่รับว่าได้รับเงินแล้ว จำเลยจะยกมาเป็นเหตุให้ศาลงดการบังคับคดีหาได้ไม่ พิพากษายืนโดยผล จำเลยฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า กรณีที่จะให้ถอนการบังคับคดีนั้นประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 295 บัญญัติให้เจ้าพนักงานบังคับคดีถอนการบังคับคดีเมื่อลูกหนี้ตามคำพิพากษาได้วางเงินต่อศาลหรือต่อเจ้าพนักงานบังคับคดีเป็นจำนวนพอชำระหนี้ตามคำพิพากษาพร้อมทั้งค่าฤชาธรรมเนียมแห่งคดีหรือค่าธรรมเนียมในการบังคับคดีหรือได้หาประกันมาให้จนเป็นที่พอใจของศาลสำหรับจำนวนเงินเช่นว่ามานี้หรือเจ้าหนี้ตามคำพิพากษาได้แจ้งไปยังเจ้าพนักงานบังคับคดีเป็นหนังสือว่าตนสละสิทธิในการบังคับคดีนั้น หรือ ฯลฯ กรณีของจำเลยที่อ้างส่งใบรับเงินและว่าได้ชำระหนี้ให้โจทก์ไปตามที่ได้มีการตกลงกันนอกศาล โดยโจทก์ลดจำนวนหนี้ให้ด้วยโจทก์เองก็ปฏิเสธและต่อสู้ว่าเป็นลายเซ็นชื่อโจทก์ผู้รับเงินปลอมกรณีจึงไม่ตกอยู่ในบังคับแห่งบทบัญญัติมาตรา 295 ดังกล่าวแล้วในชั้นนี้ศาลจะมีคำสั่งเพิกถอนการยึดทรัพย์มิได้ ไม่จำต้องวินิจฉัยถึงใบรับเงินและการชำระหนี้ของจำเลยซึ่งจะเป็นประการใด ก็เป็นเรื่องของจำเลยจะไปว่ากล่าวกันต่อไป ศาลอุทธรณ์พิพากษามาชอบแล้ว พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2725/2515นายหมู ชมภูโจทก์นายอุดร ไชยทองศรีจำเลย ป.พ.พ. ม. 324 ป.วิ.พ. ม. 138, ม. 271, ม. 295โจทก์นำยึดทรัพย์ของจำเลยเพื่อบังคับชำระหนี้ตามคำพิพากษาตามยอม จำเลยอ้างส่งใบรับเงินและว่าได้ชำระหนี้ให้โจทก์ไปตามที่มีการตกลงกันนอกศาล โดยโจทก์ลดจำนวนหนี้ให้ด้วย เมื่อโจทก์ปฏิเสธและต่อสู้ว่าเป็นลายเซ็นชื่อโจทก์ผู้รับเงินปลอม กรณีย่อมไม่ตกอยู่ในบังคับแห่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 295 ซึ่งบัญญัติให้เจ้าพนักงานบังคับคดีถอนการบังคับคดี. ศาลจึงจะมีคำสั่งเพิกถอนการยึดทรัพย์หาได้ไม่ กรณีไม่จำต้องวินิจฉัยถึงใบรับเงินและการชำระหนี้ของจำเลย. ซึ่งจะเป็นประการใดก็เป็นเรื่องของจำเลยจะไปว่ากล่าวกันต่อไปคดีเป็นปัญหาชั้นบังคับคดี เนื่องจากโจทก์ได้นำเจ้าพนักงานบังคับคดียึดทรัพย์ของจำเลยเพื่อ (ขายทอดตลาด) ชำระหนี้ตามที่โจทก์จำเลยทำสัญญาประนีประนอมยอมความและศาลพิพากษาตามยอมไปแล้ว จำเลยยื่นคำร้องขอให้สั่งถอนการยึดทรัพย์ อ้างว่าจำเลยได้ชำระหนี้ให้โจทก์ครบถ้วนแล้วตามสำเนาใบรับเงินที่ส่งศาล โจทก์ค้านว่าโจทก์ไม่ได้รับเงินตามใบรับและใบรับนั้นปลอม ศาลชั้นต้นไต่สวนแล้วไม่เชื่อคำพยานจำเลย มีคำสั่งให้ยกคำร้อง จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า การชำระหนี้นอกศาล โดยศาลไม่รู้เห็นเมื่อโจทก์ไม่รับว่าได้รับเงินแล้ว จำเลยจะยกมาเป็นเหตุให้ศาลงดการบังคับคดีหาได้ไม่ พิพากษายืนโดยผล จำเลยฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า กรณีที่จะให้ถอนการบังคับคดีนั้นประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 295 บัญญัติให้เจ้าพนักงานบังคับคดีถอนการบังคับคดีเมื่อลูกหนี้ตามคำพิพากษาได้วางเงินต่อศาลหรือต่อเจ้าพนักงานบังคับคดีเป็นจำนวนพอชำระหนี้ตามคำพิพากษาพร้อมทั้งค่าฤชาธรรมเนียมแห่งคดีหรือค่าธรรมเนียมในการบังคับคดีหรือได้หาประกันมาให้จนเป็นที่พอใจของศาลสำหรับจำนวนเงินเช่นว่ามานี้หรือเจ้าหนี้ตามคำพิพากษาได้แจ้งไปยังเจ้าพนักงานบังคับคดีเป็นหนังสือว่าตนสละสิทธิในการบังคับคดีนั้น หรือ ฯลฯ กรณีของจำเลยที่อ้างส่งใบรับเงินและว่าได้ชำระหนี้ให้โจทก์ไปตามที่ได้มีการตกลงกันนอกศาล โดยโจทก์ลดจำนวนหนี้ให้ด้วยโจทก์เองก็ปฏิเสธและต่อสู้ว่าเป็นลายเซ็นชื่อโจทก์ผู้รับเงินปลอมกรณีจึงไม่ตกอยู่ในบังคับแห่งบทบัญญัติมาตรา 295 ดังกล่าวแล้วในชั้นนี้ศาลจะมีคำสั่งเพิกถอนการยึดทรัพย์มิได้ ไม่จำต้องวินิจฉัยถึงใบรับเงินและการชำระหนี้ของจำเลยซึ่งจะเป็นประการใด ก็เป็นเรื่องของจำเลยจะไปว่ากล่าวกันต่อไป ศาลอุทธรณ์พิพากษามาชอบแล้ว พิพากษายืน(แผ้ว ศิวะบวร-ประสาท สุคนธมาน-ประพนธ์ ศาตะมาน)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ