คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2098/2526หลักกฎหมาย: เมื่อประเด็นที่ว่าจำเลยค้างชำระค่าจ้างแก่โจทก์ตามฟ้องหรือไม่จำเลยได้ให้การต่อสู้ว่าชำระแล้ว แต่ศาลชั้นต้นมิได้กำหนดปัญหาข้อนี้เป็นประเด็นข้อพิพาทไว้ โดยโจทก์จำเลยมิได้โต้แย้งคัดค้านแต่อย่างใด ถือได้ว่าคู่ความสละเกี่ยวกับปัญหาข้อนี้แล้วโจทก์ฟ้องว่า จำเลยจ้างโจทก์เป็นลูกจ้างประจำ จำเลยเลิกจ้างโจทก์โดยไม่เป็นธรรม โจทก์ทำงานมาเป็นเวลา ๑ ปีเศษ มีสิทธิได้รับค่าชดเชยเท่ากับค่าจ้างอัตราสุดท้าย ๓ เดือนแต่จำเลยจ่ายให้เพียง ๒ เดือนจึงต้องจ่ายให้โจทก์อีก ๑ เดือน และต้องชำระค่าจ้างเดือนสุดท้ายอีก ๑ เดือน ขอให้บังคับจำเลยจ่ายสินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้า ค่าชดเชยที่ขาดและค่าจ้างที่ค้างพร้อมด้วยดอกเบี้ย กับให้จำเลยใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์ จำเลยให้การว่า โจทก์สมัครเข้าทำงานกับจำเลยถึงวันเลิกจ้างเป็นเวลา ๑ เดือน ๑๒ วันเท่านั้น จำเลยจ่ายค่าชดเชยให้โจทก์ ๑ เดือนถูกต้องตามกฎหมายแล้ว จำเลยออกให้โจทก์ออกจากงานโดยชอบแล้ว โจทก์ยอมรับเงินเดือนและค่าชดเชยไปเรียบร้อยแล้วไม่มีข้อโต้แย้งใด ๆ การที่จำเลยให้โจทก์ออกจากงานไม่ได้กลั่นแกล้งแต่อย่างใดโจทก์ไม่มีสิทธิเรียกค่าเสียหายจากจำเลย ขอให้พิพากษายกฟ้อง ศาลแรงงานกลางพิพากษาให้จำเลยจ่ายค่าชดเชยและสินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้าแก่โจทก์พร้อมด้วยดอกเบี้ย คำขอของโจทก์นอกจากนี้ให้ยกเสีย โจทก์อุทธรณ์ต่อศาลฎีกา ศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยว่า ประเด็นที่ว่าจำเลยยังค้างชำระค่าจ้างแก่โจทก์หรือไม่นั้น จำเลยให้การต่อสู้ในข้อนี้ว่าได้ชำระแล้ว แต่ศาลแรงงานกลางมิได้กำหนดปัญหาข้อนี้เป็นประเด็นข้อพิพาทไว้ และโจทก์จำเลยมิได้โต้แย้งหรือคัดค้านแต่อย่างใด ถือได้ว่าคู่ความได้สละเกี่ยวกับปัญหาข้อนี้แล้ว ดังนั้นที่ศาลแรงงานกลางมิได้วินิจฉัยในประเด็นข้อนี้จึงเป็นการชอบแล้ว พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2098/2526นางสาวสมสุข ขำลักษณะโจทก์บริษัทเอเซียคอนติเนนตัล จำกัดจำเลย ป.วิ.พ. ม. 49, ม. 177, ม. 183 พ.ร.บ.จัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ.2522 ม. 31เมื่อประเด็นที่ว่าจำเลยค้างชำระค่าจ้างแก่โจทก์ตามฟ้องหรือไม่จำเลยได้ให้การต่อสู้ว่าชำระแล้ว แต่ศาลชั้นต้นมิได้กำหนดปัญหาข้อนี้เป็นประเด็นข้อพิพาทไว้ โดยโจทก์จำเลยมิได้โต้แย้งคัดค้านแต่อย่างใด ถือได้ว่าคู่ความสละเกี่ยวกับปัญหาข้อนี้แล้วโจทก์ฟ้องว่า จำเลยจ้างโจทก์เป็นลูกจ้างประจำ จำเลยเลิกจ้างโจทก์โดยไม่เป็นธรรม โจทก์ทำงานมาเป็นเวลา ๑ ปีเศษ มีสิทธิได้รับค่าชดเชยเท่ากับค่าจ้างอัตราสุดท้าย ๓ เดือนแต่จำเลยจ่ายให้เพียง ๒ เดือนจึงต้องจ่ายให้โจทก์อีก ๑ เดือน และต้องชำระค่าจ้างเดือนสุดท้ายอีก ๑ เดือน ขอให้บังคับจำเลยจ่ายสินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้า ค่าชดเชยที่ขาดและค่าจ้างที่ค้างพร้อมด้วยดอกเบี้ย กับให้จำเลยใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์ จำเลยให้การว่า โจทก์สมัครเข้าทำงานกับจำเลยถึงวันเลิกจ้างเป็นเวลา ๑ เดือน ๑๒ วันเท่านั้น จำเลยจ่ายค่าชดเชยให้โจทก์ ๑ เดือนถูกต้องตามกฎหมายแล้ว จำเลยออกให้โจทก์ออกจากงานโดยชอบแล้ว โจทก์ยอมรับเงินเดือนและค่าชดเชยไปเรียบร้อยแล้วไม่มีข้อโต้แย้งใด ๆ การที่จำเลยให้โจทก์ออกจากงานไม่ได้กลั่นแกล้งแต่อย่างใดโจทก์ไม่มีสิทธิเรียกค่าเสียหายจากจำเลย ขอให้พิพากษายกฟ้อง ศาลแรงงานกลางพิพากษาให้จำเลยจ่ายค่าชดเชยและสินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้าแก่โจทก์พร้อมด้วยดอกเบี้ย คำขอของโจทก์นอกจากนี้ให้ยกเสีย โจทก์อุทธรณ์ต่อศาลฎีกา ศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยว่า ประเด็นที่ว่าจำเลยยังค้างชำระค่าจ้างแก่โจทก์หรือไม่นั้น จำเลยให้การต่อสู้ในข้อนี้ว่าได้ชำระแล้ว แต่ศาลแรงงานกลางมิได้กำหนดปัญหาข้อนี้เป็นประเด็นข้อพิพาทไว้ และโจทก์จำเลยมิได้โต้แย้งหรือคัดค้านแต่อย่างใด ถือได้ว่าคู่ความได้สละเกี่ยวกับปัญหาข้อนี้แล้ว ดังนั้นที่ศาลแรงงานกลางมิได้วินิจฉัยในประเด็นข้อนี้จึงเป็นการชอบแล้ว พิพากษายืน(ดุสิต วราโห-ขจร หะวานนท์-พิพัฒน์ จักรางกูร)ศาลแรงงานกลาง - นายวิทูรย์ สุทธิประภาศาลอุทธรณ์ - แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยจ้างโจทก์เป็นลูกจ้างประจำ จำเลยเลิกจ้างโจทก์โดยไม่เป็นธรรม โจทก์ทำงานมาเป็นเวลา ๑ ปีเศษ มีสิทธิได้รับค่าชดเชยเท่ากับค่าจ้างอัตราสุดท้าย ๓ เดือนแต่จำเลยจ่ายให้เพียง ๒ เดือนจึงต้องจ่ายให้โจทก์อีก ๑ เดือน และต้องชำระค่าจ้างเดือนสุดท้ายอีก ๑ เดือน ขอให้บังคับจำเลยจ่ายสินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้า ค่าชดเชยที่ขาดและค่าจ้างที่ค้างพร้อมด้วยดอกเบี้ย กับให้จำเลยใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์ จำเลยให้การว่า โจทก์สมัครเข้าทำงานกับจำเลยถึงวันเลิกจ้างเป็นเวลา ๑ เดือน ๑๒ วันเท่านั้น จำเลยจ่ายค่าชดเชยให้โจทก์ ๑ เดือนถูกต้องตามกฎหมายแล้ว จำเลยออกให้โจทก์ออกจากงานโดยชอบแล้ว โจทก์ยอมรับเงินเดือนและค่าชดเชยไปเรียบร้อยแล้วไม่มีข้อโต้แย้งใด ๆ การที่จำเลยให้โจทก์ออกจากงานไม่ได้กลั่นแกล้งแต่อย่างใดโจทก์ไม่มีสิทธิเรียกค่าเสียหายจากจำเลย ขอให้พิพากษายกฟ้อง ศาลแรงงานกลางพิพากษาให้จำเลยจ่ายค่าชดเชยและสินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้าแก่โจทก์พร้อมด้วยดอกเบี้ย คำขอของโจทก์นอกจากนี้ให้ยกเสีย โจทก์อุทธรณ์ต่อศาลฎีกา ศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยว่า ประเด็นที่ว่าจำเลยยังค้างชำระค่าจ้างแก่โจทก์หรือไม่นั้น จำเลยให้การต่อสู้ในข้อนี้ว่าได้ชำระแล้ว แต่ศาลแรงงานกลางมิได้กำหนดปัญหาข้อนี้เป็นประเด็นข้อพิพาทไว้ และโจทก์จำเลยมิได้โต้แย้งหรือคัดค้านแต่อย่างใด ถือได้ว่าคู่ความได้สละเกี่ยวกับปัญหาข้อนี้แล้ว ดังนั้นที่ศาลแรงงานกลางมิได้วินิจฉัยในประเด็นข้อนี้จึงเป็นการชอบแล้ว พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2098/2526นางสาวสมสุข ขำลักษณะโจทก์บริษัทเอเซียคอนติเนนตัล จำกัดจำเลย ป.วิ.พ. ม. 49, ม. 177, ม. 183 พ.ร.บ.จัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ.2522 ม. 31เมื่อประเด็นที่ว่าจำเลยค้างชำระค่าจ้างแก่โจทก์ตามฟ้องหรือไม่จำเลยได้ให้การต่อสู้ว่าชำระแล้ว แต่ศาลชั้นต้นมิได้กำหนดปัญหาข้อนี้เป็นประเด็นข้อพิพาทไว้ โดยโจทก์จำเลยมิได้โต้แย้งคัดค้านแต่อย่างใด ถือได้ว่าคู่ความสละเกี่ยวกับปัญหาข้อนี้แล้วโจทก์ฟ้องว่า จำเลยจ้างโจทก์เป็นลูกจ้างประจำ จำเลยเลิกจ้างโจทก์โดยไม่เป็นธรรม โจทก์ทำงานมาเป็นเวลา ๑ ปีเศษ มีสิทธิได้รับค่าชดเชยเท่ากับค่าจ้างอัตราสุดท้าย ๓ เดือนแต่จำเลยจ่ายให้เพียง ๒ เดือนจึงต้องจ่ายให้โจทก์อีก ๑ เดือน และต้องชำระค่าจ้างเดือนสุดท้ายอีก ๑ เดือน ขอให้บังคับจำเลยจ่ายสินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้า ค่าชดเชยที่ขาดและค่าจ้างที่ค้างพร้อมด้วยดอกเบี้ย กับให้จำเลยใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์ จำเลยให้การว่า โจทก์สมัครเข้าทำงานกับจำเลยถึงวันเลิกจ้างเป็นเวลา ๑ เดือน ๑๒ วันเท่านั้น จำเลยจ่ายค่าชดเชยให้โจทก์ ๑ เดือนถูกต้องตามกฎหมายแล้ว จำเลยออกให้โจทก์ออกจากงานโดยชอบแล้ว โจทก์ยอมรับเงินเดือนและค่าชดเชยไปเรียบร้อยแล้วไม่มีข้อโต้แย้งใด ๆ การที่จำเลยให้โจทก์ออกจากงานไม่ได้กลั่นแกล้งแต่อย่างใดโจทก์ไม่มีสิทธิเรียกค่าเสียหายจากจำเลย ขอให้พิพากษายกฟ้อง ศาลแรงงานกลางพิพากษาให้จำเลยจ่ายค่าชดเชยและสินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้าแก่โจทก์พร้อมด้วยดอกเบี้ย คำขอของโจทก์นอกจากนี้ให้ยกเสีย โจทก์อุทธรณ์ต่อศาลฎีกา ศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยว่า ประเด็นที่ว่าจำเลยยังค้างชำระค่าจ้างแก่โจทก์หรือไม่นั้น จำเลยให้การต่อสู้ในข้อนี้ว่าได้ชำระแล้ว แต่ศาลแรงงานกลางมิได้กำหนดปัญหาข้อนี้เป็นประเด็นข้อพิพาทไว้ และโจทก์จำเลยมิได้โต้แย้งหรือคัดค้านแต่อย่างใด ถือได้ว่าคู่ความได้สละเกี่ยวกับปัญหาข้อนี้แล้ว ดังนั้นที่ศาลแรงงานกลางมิได้วินิจฉัยในประเด็นข้อนี้จึงเป็นการชอบแล้ว พิพากษายืน(ดุสิต วราโห-ขจร หะวานนท์-พิพัฒน์ จักรางกูร)ศาลแรงงานกลาง - นายวิทูรย์ สุทธิประภาศาลอุทธรณ์ - แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ