คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 451/2486หลักกฎหมาย: โจทฟ้องว่าจำเลยกะทำผิดถานฉ้อโกงไนระหว่างคดีที่ต้องขึ้นสาลทหาน แม้โจทจะซาบความผิดของจำเลยพายหลัง ก็ไม่ทำไห้วันกะทำผิดของจำเลยเปลี่ยนแปลงไปโจทฟ้องว่าจำเลยเปนหนี้โจทกตามคำพิพากสา วันที่ ๒๑ มิถุนายน ๒๔๘๕ เจ้าพนักงานไปทำการยึดทรัพย์จำเลย จำเลยเพทุบายแจ้งต่อเจ้าพนักงานว่าปืน+ของจำเลย ๑ กะบอกซึ่ง+สาลสั่งยึดจำเลยได้ขายไห้ผู้อื่นไปนานแล้ว ครั้นวันที่ ๒๐ กรกดาคม ๒๔๘๕ จำเลยยืนยันต่อสาลว่าขายไห้นายห่วงไปก่อนถูกฟ้องแล้ว โจทได้ร้องทุขต่อเจ้าพนักงานตำหรวด ต่อมาเดือนมกราคม ๒๔๘๖ โจทซาบว่าทางตำหรวดไม่ฟ้องและโจทซาลแน่นอนว่าจำเลยจำหน่ายปืนไห้นายห่วงพายหลังเจ้าพนักงานยึดจึงขอไห้ลงโทส สาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้องแล้ว พิพากสาว่าคดีนี้ต้องฟ้องต่อสาลมนทลทหาน อัยการเท่านั้นที่จะเป็นโจทได้ จึงพิพากสายกฟ้อง โจทอุธรน์ สาลอุธรน์พิพากสายืน โจทดีกา สาลดีกาได้วินิฉัยฟ้องโจทแล้วเห็นว่าโจทกล่าวหาว่าจำเลยกะทำผิดในวันที่ ๒๑ มิถุนายน ๒๔๘๕ แม้โจทจะเพิ่งซาบความผิดของจำเลยไนพายหลังก็ตาม ไม่กลับกลายไห้วันกะทำผิดเปลี่ยนแปลงไหม่ได้ กำหนดอายุความย่อมนับแต่วันกะทำผิด แต่การร้องทุขตาม ม.๘๐ กดหมายอาญา นับแต่วันรู้เรื่องและรู้ตัวผู้กะทำผิดเมื่อถือว่าคดีเรื่องนี้เกิดเหตุแต่วันที่ ๒๑ มิถุนายน ๒๔๘๕ ตามข้อหาของโจทซึ่งเปนไหระหว่างเวลาที่จะต้องฟ้องต่อสาสทหาน สาลพลเรือนก็รับพิจารนาไม่ได้ จึงพิพากสายืนตาม ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 451/2486นายตู้ สาลิกาโจทก์นายอรุน กาญจนวิโรจน์จำเลย ป.อ. ม. 80, ม. 398 พ.ร.บ.ธรรมนูญศาลทหาร พ.ศ.2477 ประกาศใช้กฎอัยการศึก ลงวันที่ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2484 ประกาศกองบัญชาการทหารสูงสุด ออกตามความในประกาศแก้ไขเพิ่มเติมการใช้กฎอัยการศึก ลงวันที่ 24 เมษายน พ.ศ.2485 (ฉบับที่ 3) ประกาศกองบัญชาการทหารสูงสุด ลงวันที่ 25 มิถุนายน 2486 โจทฟ้องว่าจำเลยกะทำผิดถานฉ้อโกงไนระหว่างคดีที่ต้องขึ้นสาลทหาน แม้โจทจะซาบความผิดของจำเลยพายหลัง ก็ไม่ทำไห้วันกะทำผิดของจำเลยเปลี่ยนแปลงไปโจทฟ้องว่าจำเลยเปนหนี้โจทกตามคำพิพากสา วันที่ ๒๑ มิถุนายน ๒๔๘๕ เจ้าพนักงานไปทำการยึดทรัพย์จำเลย จำเลยเพทุบายแจ้งต่อเจ้าพนักงานว่าปืน+ของจำเลย ๑ กะบอกซึ่ง+สาลสั่งยึดจำเลยได้ขายไห้ผู้อื่นไปนานแล้ว ครั้นวันที่ ๒๐ กรกดาคม ๒๔๘๕ จำเลยยืนยันต่อสาลว่าขายไห้นายห่วงไปก่อนถูกฟ้องแล้ว โจทได้ร้องทุขต่อเจ้าพนักงานตำหรวด ต่อมาเดือนมกราคม ๒๔๘๖ โจทซาบว่าทางตำหรวดไม่ฟ้องและโจทซาลแน่นอนว่าจำเลยจำหน่ายปืนไห้นายห่วงพายหลังเจ้าพนักงานยึดจึงขอไห้ลงโทส สาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้องแล้ว พิพากสาว่าคดีนี้ต้องฟ้องต่อสาลมนทลทหาน อัยการเท่านั้นที่จะเป็นโจทได้ จึงพิพากสายกฟ้อง โจทอุธรน์ สาลอุธรน์พิพากสายืน โจทดีกา สาลดีกาได้วินิฉัยฟ้องโจทแล้วเห็นว่าโจทกล่าวหาว่าจำเลยกะทำผิดในวันที่ ๒๑ มิถุนายน ๒๔๘๕ แม้โจทจะเพิ่งซาบความผิดของจำเลยไนพายหลังก็ตาม ไม่กลับกลายไห้วันกะทำผิดเปลี่ยนแปลงไหม่ได้ กำหนดอายุความย่อมนับแต่วันกะทำผิด แต่การร้องทุขตาม ม.๘๐ กดหมายอาญา นับแต่วันรู้เรื่องและรู้ตัวผู้กะทำผิดเมื่อถือว่าคดีเรื่องนี้เกิดเหตุแต่วันที่ ๒๑ มิถุนายน ๒๔๘๕ ตามข้อหาของโจทซึ่งเปนไหระหว่างเวลาที่จะต้องฟ้องต่อสาสทหาน สาลพลเรือนก็รับพิจารนาไม่ได้ จึงพิพากสายืนตาม(เยี่ยม เลขวนิชธัมวิทักส์-เคลื่อน อิสรภักดี-เคลื่อน อิสรภักดี)ศาลชั้นต้น - สมวงส์ วีระพงส์ศาลอุทธรณ์ - นายไหย่ พลานุกรมแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทฟ้องว่าจำเลยเปนหนี้โจทกตามคำพิพากสา วันที่ ๒๑ มิถุนายน ๒๔๘๕ เจ้าพนักงานไปทำการยึดทรัพย์จำเลย จำเลยเพทุบายแจ้งต่อเจ้าพนักงานว่าปืน+ของจำเลย ๑ กะบอกซึ่ง+สาลสั่งยึดจำเลยได้ขายไห้ผู้อื่นไปนานแล้ว ครั้นวันที่ ๒๐ กรกดาคม ๒๔๘๕ จำเลยยืนยันต่อสาลว่าขายไห้นายห่วงไปก่อนถูกฟ้องแล้ว โจทได้ร้องทุขต่อเจ้าพนักงานตำหรวด ต่อมาเดือนมกราคม ๒๔๘๖ โจทซาบว่าทางตำหรวดไม่ฟ้องและโจทซาลแน่นอนว่าจำเลยจำหน่ายปืนไห้นายห่วงพายหลังเจ้าพนักงานยึดจึงขอไห้ลงโทส สาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้องแล้ว พิพากสาว่าคดีนี้ต้องฟ้องต่อสาลมนทลทหาน อัยการเท่านั้นที่จะเป็นโจทได้ จึงพิพากสายกฟ้อง โจทอุธรน์ สาลอุธรน์พิพากสายืน โจทดีกา สาลดีกาได้วินิฉัยฟ้องโจทแล้วเห็นว่าโจทกล่าวหาว่าจำเลยกะทำผิดในวันที่ ๒๑ มิถุนายน ๒๔๘๕ แม้โจทจะเพิ่งซาบความผิดของจำเลยไนพายหลังก็ตาม ไม่กลับกลายไห้วันกะทำผิดเปลี่ยนแปลงไหม่ได้ กำหนดอายุความย่อมนับแต่วันกะทำผิด แต่การร้องทุขตาม ม.๘๐ กดหมายอาญา นับแต่วันรู้เรื่องและรู้ตัวผู้กะทำผิดเมื่อถือว่าคดีเรื่องนี้เกิดเหตุแต่วันที่ ๒๑ มิถุนายน ๒๔๘๕ ตามข้อหาของโจทซึ่งเปนไหระหว่างเวลาที่จะต้องฟ้องต่อสาสทหาน สาลพลเรือนก็รับพิจารนาไม่ได้ จึงพิพากสายืนตาม ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 451/2486นายตู้ สาลิกาโจทก์นายอรุน กาญจนวิโรจน์จำเลย ป.อ. ม. 80, ม. 398 พ.ร.บ.ธรรมนูญศาลทหาร พ.ศ.2477 ประกาศใช้กฎอัยการศึก ลงวันที่ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2484 ประกาศกองบัญชาการทหารสูงสุด ออกตามความในประกาศแก้ไขเพิ่มเติมการใช้กฎอัยการศึก ลงวันที่ 24 เมษายน พ.ศ.2485 (ฉบับที่ 3) ประกาศกองบัญชาการทหารสูงสุด ลงวันที่ 25 มิถุนายน 2486 โจทฟ้องว่าจำเลยกะทำผิดถานฉ้อโกงไนระหว่างคดีที่ต้องขึ้นสาลทหาน แม้โจทจะซาบความผิดของจำเลยพายหลัง ก็ไม่ทำไห้วันกะทำผิดของจำเลยเปลี่ยนแปลงไปโจทฟ้องว่าจำเลยเปนหนี้โจทกตามคำพิพากสา วันที่ ๒๑ มิถุนายน ๒๔๘๕ เจ้าพนักงานไปทำการยึดทรัพย์จำเลย จำเลยเพทุบายแจ้งต่อเจ้าพนักงานว่าปืน+ของจำเลย ๑ กะบอกซึ่ง+สาลสั่งยึดจำเลยได้ขายไห้ผู้อื่นไปนานแล้ว ครั้นวันที่ ๒๐ กรกดาคม ๒๔๘๕ จำเลยยืนยันต่อสาลว่าขายไห้นายห่วงไปก่อนถูกฟ้องแล้ว โจทได้ร้องทุขต่อเจ้าพนักงานตำหรวด ต่อมาเดือนมกราคม ๒๔๘๖ โจทซาบว่าทางตำหรวดไม่ฟ้องและโจทซาลแน่นอนว่าจำเลยจำหน่ายปืนไห้นายห่วงพายหลังเจ้าพนักงานยึดจึงขอไห้ลงโทส สาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้องแล้ว พิพากสาว่าคดีนี้ต้องฟ้องต่อสาลมนทลทหาน อัยการเท่านั้นที่จะเป็นโจทได้ จึงพิพากสายกฟ้อง โจทอุธรน์ สาลอุธรน์พิพากสายืน โจทดีกา สาลดีกาได้วินิฉัยฟ้องโจทแล้วเห็นว่าโจทกล่าวหาว่าจำเลยกะทำผิดในวันที่ ๒๑ มิถุนายน ๒๔๘๕ แม้โจทจะเพิ่งซาบความผิดของจำเลยไนพายหลังก็ตาม ไม่กลับกลายไห้วันกะทำผิดเปลี่ยนแปลงไหม่ได้ กำหนดอายุความย่อมนับแต่วันกะทำผิด แต่การร้องทุขตาม ม.๘๐ กดหมายอาญา นับแต่วันรู้เรื่องและรู้ตัวผู้กะทำผิดเมื่อถือว่าคดีเรื่องนี้เกิดเหตุแต่วันที่ ๒๑ มิถุนายน ๒๔๘๕ ตามข้อหาของโจทซึ่งเปนไหระหว่างเวลาที่จะต้องฟ้องต่อสาสทหาน สาลพลเรือนก็รับพิจารนาไม่ได้ จึงพิพากสายืนตาม(เยี่ยม เลขวนิชธัมวิทักส์-เคลื่อน อิสรภักดี-เคลื่อน อิสรภักดี)ศาลชั้นต้น - สมวงส์ วีระพงส์ศาลอุทธรณ์ - นายไหย่ พลานุกรมแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ