คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1508/2499หลักกฎหมาย: ในคดีหาว่ามีฝิ่นไว้ในความครอบครองโดยไม่ได้รับอนุญาตแม้โจทก์ไม่มีพยานยืนยันว่าฝิ่นของกลางเป็นของใครแต่โจทก์มีพยานสืบว่าฝิ่นของกลางถูกซุกซ่อนไว้ในตู้เก็บอาหารแห้งในเรือสินค้าต่างประเทศ ประกอบกับเมื่อค้นพบฝิ่นแล้ว ผูค้น ตำรวจและผู้สอบสวนสอบถามจำเลยถึง 3 ครั้ง 3 หน แต่จำเลยก็รับว่าเป็นฝิ่นของตนต่อหน้ามูลนายของจำเลยทั้งยังเขียนคำรับเป็นภาษาจีนและแสดงวิธีเอาฝิ่นไปซุกซ่อนไว้ให้ดูโดยถอดกระดานฝาตู้ชั้นในออกเอาฝิ่นซุกไว้แล้วปิดฝาอย่างเก่าสมกับเป็นผู้เอาฝิ่นไว้เอง ทั้งจำเลยเป็นผู้ครอบครองตู้ ๆ นั้นมีกุญแจ จำเลยเป็นผู้รักษากุญแจเอง พฤติการณ์เหล่านี้ฟังประกอบกับคำรับสารภาพของจำเลยในชั้นสอบสวนคดีฟังได้ว่าจำเลยมีฝิ่นไว้ในความครอบครองโดยไม่ได้รับอนุญาต.คดีนี้โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษตาม พ.ร.บ.ฝิ่น ๒๔๗๒ ม.๕๓ พ.ร.บ.ฝิ่น (ฉบับที่ ๖) ๒๔๙๔ ม.๖ จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตาม พ.ร.บ.ฝิ่น ๒๔๗๒ ม.๕๓ พ.ร.บ.ฝิ่น (ฉบับที่ ๖) ๒๔๙๔ ม.๖ จำคุก ๓ ปี ปรับ ๑๐ เท่าราคาฝิ่นเป็นเงิน ๒,๑๔๒,๐๐๐ บาท ลดรับ ๑ ใน ๓ คงจำคุก ๑ ปี ปรับ ๑,๔๒๘,๐๐๐ บาท ไม่เสียค่าปรับจำแทน ๑ ปี ตาม ม.๑๘ ฝิ่นของกลางริบ จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่าฝิ่นของกลางจับได้ในเรือสินค้าต่างประเทศซึ่งซุกซ่อนไว้ด้านหลังตู้เก็บอาหารแห้งในห้องนอนลูกเรืออยู่รวมด้วยกันทั้งจำเลยรวม ๕ คน ฝ่ายโจทก์ไม่มีพยานรู้เห็นว่าจำเลยเป็นผู้นำฝิ่นของกลางมาซุกซ่อนไว้ คงมีแก่คำรับชั้นสอบสวนโดยลำพังลงโทษจำเลยไม่ได้ ทั้งคดีนี้ก็มีอัตราโทษจำคุกถึง ๑๐ ปีขึ้นไป แม้จำเลยให้การรับสารภาพก็ยังต้องฟังคำพยานโจทก์เบิกความประกอบ แต่คำพยานโจทก์ฟังลงโทษจำเลยไม่ได้ พิพากษากลับให้ยกฟ้อง แต่ฝิ่นของกลางให้ริบ โจทก์ฎีกาต่อมา ศาลฎีกาได้ประชุมปรึกษาคดีนี้แล้ว เห็นว่าแม้คดีนี้โจทก์ไม่มีพยานยืนยันว่าฝิ่นของกลางเป็นของใครใครนำไปซุกซ่อนไว้ในตู้นั้น แต่โจทก์มีพยานว่าเมื่อค้นฝิ่น ครั้งที่ ๒ ต่อหน้าตำรวจต่อหน้ามูลนายของจำเลยและจำเลยเขียนคำรับเป็นภาษาจีนด้วยตนเอง ครั้งที่ ๓ กับผู้สอบสวน ประกอบทั้งยังแสดงถึงวิธีเอาฝิ่นไปซุกซ่อนไว้ให้ดู โดยการถอดกระดานฝาตู้ชั้นในออกเอาฝิ่นซุกไว้แล้วจึงเอาฝาปิดอย่างเก่าสมกับเป็นผู้เอาฝิ่นไว้เองทั้งจำเลยเป็นผู้ครอบครองกุญแจและจำเลยเป็นผู้รักษากุญแจเอง ศาลฎีกาเชื่อว่าจำเลยได้ทำผิดตามฟ้อง ที่ศาลชั้นต้นลงโทษจำเลยมานั้นถูกแล้ว จึงพิพากษากลับคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ให้บังคับคดีตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นทุกประการ. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1508/2499พนักงานอัยการ กรมอัยการโจทก์นายลำเอา แซ่หล่ำจำเลย พ.ร.บ.ฝิ่น พ.ศ.2472 ม. 53 พ.ร.บ.ฝิ่น (ฉบับที่ 6) พ.ศ.2494 ม. 6 ป.อ. ม. 43 ป.วิ.อ. ม. 176ในคดีหาว่ามีฝิ่นไว้ในความครอบครองโดยไม่ได้รับอนุญาตแม้โจทก์ไม่มีพยานยืนยันว่าฝิ่นของกลางเป็นของใครแต่โจทก์มีพยานสืบว่าฝิ่นของกลางถูกซุกซ่อนไว้ในตู้เก็บอาหารแห้งในเรือสินค้าต่างประเทศ ประกอบกับเมื่อค้นพบฝิ่นแล้ว ผูค้น ตำรวจและผู้สอบสวนสอบถามจำเลยถึง 3 ครั้ง 3 หน แต่จำเลยก็รับว่าเป็นฝิ่นของตนต่อหน้ามูลนายของจำเลยทั้งยังเขียนคำรับเป็นภาษาจีนและแสดงวิธีเอาฝิ่นไปซุกซ่อนไว้ให้ดูโดยถอดกระดานฝาตู้ชั้นในออกเอาฝิ่นซุกไว้แล้วปิดฝาอย่างเก่าสมกับเป็นผู้เอาฝิ่นไว้เอง ทั้งจำเลยเป็นผู้ครอบครองตู้ ๆ นั้นมีกุญแจ จำเลยเป็นผู้รักษากุญแจเอง พฤติการณ์เหล่านี้ฟังประกอบกับคำรับสารภาพของจำเลยในชั้นสอบสวนคดีฟังได้ว่าจำเลยมีฝิ่นไว้ในความครอบครองโดยไม่ได้รับอนุญาต.คดีนี้โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษตาม พ.ร.บ.ฝิ่น ๒๔๗๒ ม.๕๓ พ.ร.บ.ฝิ่น (ฉบับที่ ๖) ๒๔๙๔ ม.๖ จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตาม พ.ร.บ.ฝิ่น ๒๔๗๒ ม.๕๓ พ.ร.บ.ฝิ่น (ฉบับที่ ๖) ๒๔๙๔ ม.๖ จำคุก ๓ ปี ปรับ ๑๐ เท่าราคาฝิ่นเป็นเงิน ๒,๑๔๒,๐๐๐ บาท ลดรับ ๑ ใน ๓ คงจำคุก ๑ ปี ปรับ ๑,๔๒๘,๐๐๐ บาท ไม่เสียค่าปรับจำแทน ๑ ปี ตาม ม.๑๘ ฝิ่นของกลางริบ จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่าฝิ่นของกลางจับได้ในเรือสินค้าต่างประเทศซึ่งซุกซ่อนไว้ด้านหลังตู้เก็บอาหารแห้งในห้องนอนลูกเรืออยู่รวมด้วยกันทั้งจำเลยรวม ๕ คน ฝ่ายโจทก์ไม่มีพยานรู้เห็นว่าจำเลยเป็นผู้นำฝิ่นของกลางมาซุกซ่อนไว้ คงมีแก่คำรับชั้นสอบสวนโดยลำพังลงโทษจำเลยไม่ได้ ทั้งคดีนี้ก็มีอัตราโทษจำคุกถึง ๑๐ ปีขึ้นไป แม้จำเลยให้การรับสารภาพก็ยังต้องฟังคำพยานโจทก์เบิกความประกอบ แต่คำพยานโจทก์ฟังลงโทษจำเลยไม่ได้ พิพากษากลับให้ยกฟ้อง แต่ฝิ่นของกลางให้ริบ โจทก์ฎีกาต่อมา ศาลฎีกาได้ประชุมปรึกษาคดีนี้แล้ว เห็นว่าแม้คดีนี้โจทก์ไม่มีพยานยืนยันว่าฝิ่นของกลางเป็นของใครใครนำไปซุกซ่อนไว้ในตู้นั้น แต่โจทก์มีพยานว่าเมื่อค้นฝิ่น ครั้งที่ ๒ ต่อหน้าตำรวจต่อหน้ามูลนายของจำเลยและจำเลยเขียนคำรับเป็นภาษาจีนด้วยตนเอง ครั้งที่ ๓ กับผู้สอบสวน ประกอบทั้งยังแสดงถึงวิธีเอาฝิ่นไปซุกซ่อนไว้ให้ดู โดยการถอดกระดานฝาตู้ชั้นในออกเอาฝิ่นซุกไว้แล้วจึงเอาฝาปิดอย่างเก่าสมกับเป็นผู้เอาฝิ่นไว้เองทั้งจำเลยเป็นผู้ครอบครองกุญแจและจำเลยเป็นผู้รักษากุญแจเอง ศาลฎีกาเชื่อว่าจำเลยได้ทำผิดตามฟ้อง ที่ศาลชั้นต้นลงโทษจำเลยมานั้นถูกแล้ว จึงพิพากษากลับคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ให้บังคับคดีตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นทุกประการ.(ประศาสน์วินิจฉัย-มนูภันย์วิมลสาร-วิเทศจรรยารักษ์)ศาลชั้นต้น - ศาลอาญา - นายมณี ชุติวงศ์ศาลอุทธรณ์ - ศาลอุทธรณ์ - นายเชื้อ คงคากุลแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: คดีนี้โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษตาม พ.ร.บ.ฝิ่น ๒๔๗๒ ม.๕๓ พ.ร.บ.ฝิ่น (ฉบับที่ ๖) ๒๔๙๔ ม.๖ จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตาม พ.ร.บ.ฝิ่น ๒๔๗๒ ม.๕๓ พ.ร.บ.ฝิ่น (ฉบับที่ ๖) ๒๔๙๔ ม.๖ จำคุก ๓ ปี ปรับ ๑๐ เท่าราคาฝิ่นเป็นเงิน ๒,๑๔๒,๐๐๐ บาท ลดรับ ๑ ใน ๓ คงจำคุก ๑ ปี ปรับ ๑,๔๒๘,๐๐๐ บาท ไม่เสียค่าปรับจำแทน ๑ ปี ตาม ม.๑๘ ฝิ่นของกลางริบ จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่าฝิ่นของกลางจับได้ในเรือสินค้าต่างประเทศซึ่งซุกซ่อนไว้ด้านหลังตู้เก็บอาหารแห้งในห้องนอนลูกเรืออยู่รวมด้วยกันทั้งจำเลยรวม ๕ คน ฝ่ายโจทก์ไม่มีพยานรู้เห็นว่าจำเลยเป็นผู้นำฝิ่นของกลางมาซุกซ่อนไว้ คงมีแก่คำรับชั้นสอบสวนโดยลำพังลงโทษจำเลยไม่ได้ ทั้งคดีนี้ก็มีอัตราโทษจำคุกถึง ๑๐ ปีขึ้นไป แม้จำเลยให้การรับสารภาพก็ยังต้องฟังคำพยานโจทก์เบิกความประกอบ แต่คำพยานโจทก์ฟังลงโทษจำเลยไม่ได้ พิพากษากลับให้ยกฟ้อง แต่ฝิ่นของกลางให้ริบ โจทก์ฎีกาต่อมา ศาลฎีกาได้ประชุมปรึกษาคดีนี้แล้ว เห็นว่าแม้คดีนี้โจทก์ไม่มีพยานยืนยันว่าฝิ่นของกลางเป็นของใครใครนำไปซุกซ่อนไว้ในตู้นั้น แต่โจทก์มีพยานว่าเมื่อค้นฝิ่น ครั้งที่ ๒ ต่อหน้าตำรวจต่อหน้ามูลนายของจำเลยและจำเลยเขียนคำรับเป็นภาษาจีนด้วยตนเอง ครั้งที่ ๓ กับผู้สอบสวน ประกอบทั้งยังแสดงถึงวิธีเอาฝิ่นไปซุกซ่อนไว้ให้ดู โดยการถอดกระดานฝาตู้ชั้นในออกเอาฝิ่นซุกไว้แล้วจึงเอาฝาปิดอย่างเก่าสมกับเป็นผู้เอาฝิ่นไว้เองทั้งจำเลยเป็นผู้ครอบครองกุญแจและจำเลยเป็นผู้รักษากุญแจเอง ศาลฎีกาเชื่อว่าจำเลยได้ทำผิดตามฟ้อง ที่ศาลชั้นต้นลงโทษจำเลยมานั้นถูกแล้ว จึงพิพากษากลับคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ให้บังคับคดีตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นทุกประการ. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1508/2499พนักงานอัยการ กรมอัยการโจทก์นายลำเอา แซ่หล่ำจำเลย พ.ร.บ.ฝิ่น พ.ศ.2472 ม. 53 พ.ร.บ.ฝิ่น (ฉบับที่ 6) พ.ศ.2494 ม. 6 ป.อ. ม. 43 ป.วิ.อ. ม. 176ในคดีหาว่ามีฝิ่นไว้ในความครอบครองโดยไม่ได้รับอนุญาตแม้โจทก์ไม่มีพยานยืนยันว่าฝิ่นของกลางเป็นของใครแต่โจทก์มีพยานสืบว่าฝิ่นของกลางถูกซุกซ่อนไว้ในตู้เก็บอาหารแห้งในเรือสินค้าต่างประเทศ ประกอบกับเมื่อค้นพบฝิ่นแล้ว ผูค้น ตำรวจและผู้สอบสวนสอบถามจำเลยถึง 3 ครั้ง 3 หน แต่จำเลยก็รับว่าเป็นฝิ่นของตนต่อหน้ามูลนายของจำเลยทั้งยังเขียนคำรับเป็นภาษาจีนและแสดงวิธีเอาฝิ่นไปซุกซ่อนไว้ให้ดูโดยถอดกระดานฝาตู้ชั้นในออกเอาฝิ่นซุกไว้แล้วปิดฝาอย่างเก่าสมกับเป็นผู้เอาฝิ่นไว้เอง ทั้งจำเลยเป็นผู้ครอบครองตู้ ๆ นั้นมีกุญแจ จำเลยเป็นผู้รักษากุญแจเอง พฤติการณ์เหล่านี้ฟังประกอบกับคำรับสารภาพของจำเลยในชั้นสอบสวนคดีฟังได้ว่าจำเลยมีฝิ่นไว้ในความครอบครองโดยไม่ได้รับอนุญาต.คดีนี้โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษตาม พ.ร.บ.ฝิ่น ๒๔๗๒ ม.๕๓ พ.ร.บ.ฝิ่น (ฉบับที่ ๖) ๒๔๙๔ ม.๖ จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตาม พ.ร.บ.ฝิ่น ๒๔๗๒ ม.๕๓ พ.ร.บ.ฝิ่น (ฉบับที่ ๖) ๒๔๙๔ ม.๖ จำคุก ๓ ปี ปรับ ๑๐ เท่าราคาฝิ่นเป็นเงิน ๒,๑๔๒,๐๐๐ บาท ลดรับ ๑ ใน ๓ คงจำคุก ๑ ปี ปรับ ๑,๔๒๘,๐๐๐ บาท ไม่เสียค่าปรับจำแทน ๑ ปี ตาม ม.๑๘ ฝิ่นของกลางริบ จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่าฝิ่นของกลางจับได้ในเรือสินค้าต่างประเทศซึ่งซุกซ่อนไว้ด้านหลังตู้เก็บอาหารแห้งในห้องนอนลูกเรืออยู่รวมด้วยกันทั้งจำเลยรวม ๕ คน ฝ่ายโจทก์ไม่มีพยานรู้เห็นว่าจำเลยเป็นผู้นำฝิ่นของกลางมาซุกซ่อนไว้ คงมีแก่คำรับชั้นสอบสวนโดยลำพังลงโทษจำเลยไม่ได้ ทั้งคดีนี้ก็มีอัตราโทษจำคุกถึง ๑๐ ปีขึ้นไป แม้จำเลยให้การรับสารภาพก็ยังต้องฟังคำพยานโจทก์เบิกความประกอบ แต่คำพยานโจทก์ฟังลงโทษจำเลยไม่ได้ พิพากษากลับให้ยกฟ้อง แต่ฝิ่นของกลางให้ริบ โจทก์ฎีกาต่อมา ศาลฎีกาได้ประชุมปรึกษาคดีนี้แล้ว เห็นว่าแม้คดีนี้โจทก์ไม่มีพยานยืนยันว่าฝิ่นของกลางเป็นของใครใครนำไปซุกซ่อนไว้ในตู้นั้น แต่โจทก์มีพยานว่าเมื่อค้นฝิ่น ครั้งที่ ๒ ต่อหน้าตำรวจต่อหน้ามูลนายของจำเลยและจำเลยเขียนคำรับเป็นภาษาจีนด้วยตนเอง ครั้งที่ ๓ กับผู้สอบสวน ประกอบทั้งยังแสดงถึงวิธีเอาฝิ่นไปซุกซ่อนไว้ให้ดู โดยการถอดกระดานฝาตู้ชั้นในออกเอาฝิ่นซุกไว้แล้วจึงเอาฝาปิดอย่างเก่าสมกับเป็นผู้เอาฝิ่นไว้เองทั้งจำเลยเป็นผู้ครอบครองกุญแจและจำเลยเป็นผู้รักษากุญแจเอง ศาลฎีกาเชื่อว่าจำเลยได้ทำผิดตามฟ้อง ที่ศาลชั้นต้นลงโทษจำเลยมานั้นถูกแล้ว จึงพิพากษากลับคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ให้บังคับคดีตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นทุกประการ.(ประศาสน์วินิจฉัย-มนูภันย์วิมลสาร-วิเทศจรรยารักษ์)ศาลชั้นต้น - ศาลอาญา - นายมณี ชุติวงศ์ศาลอุทธรณ์ - ศาลอุทธรณ์ - นายเชื้อ คงคากุลแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ