ข้อบังคับสภาทนายความข้อบังคับสภาทนายความว่าด้วยการพนักงานสภาทนายความพ.ศ. ๒๕๓๐ อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๒๗ (๓) (จ)และด้วยความเห็นชอบของสภานายกพิเศษแห่งสภาทนายความ ตามมาตรา ๒๘แห่งพระราชบัญญัติทนายความ พ.ศ. ๒๕๒๘ คณะกรรมการสภาทนายความออกข้อบังคับว่าด้วยการพนักงานสภาทนายความพ.ศ. ๒๕๓๐ ไว้ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ข้อบังคับนี้เรียกว่า ข้อบังคับสภาทนายความ ว่าด้วยการพนักงานสภาทนายความพ.ศ. ๒๕๓๐ข้อ ๒[๑]ข้อบังคับนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปข้อ ๓ในข้อบังคับนี้นายก หมายความว่า นายกสภาทนายความคณะกรรมการ หมายความว่า คณะกรรมการสภาทนายความพนักงาน หมายความว่า พนักงานสภาทนายความข้อ ๔ให้นายกมีอำนาจออกระเบียบหรือคำสั่งใด ๆเพื่อปฏิบัติให้เป็นไปตามข้อบังคับนี้หมวด ๑คุณสมบัติ คุณวุฒิตำแหน่งและอัตราเงินเดือนหรือค่าจ้าง ข้อ ๕ พนักงานมี๒ ประเภท ดังนี้๕.๑ พนักงานประจำ คือพนักงานที่ได้รับการบรรจุและแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งหน้าที่เป็นพนักงานประจำโดยได้รับเงินเดือนเป็นรายเดือน๕.๒ พนักงานชั่วคราว คือพนักงานที่ได้รับการบรรจุเข้าฝึกงาน ทดลองงาน หรือจ้างเป็นพนักงานโดยมีกำหนดเวลาได้รับค่าจ้างเป็นรายเดือนหรือรายวันตามคำสั่งการจ้างงานผู้ที่สภาทนายความจ้างให้ปฏิบัติงานชั่วคราวให้ถือว่าเป็นลูกจ้างชั่วคราวเพื่อปฏิบัติงานเฉพาะกิจการอย่างหนึ่งอย่างใดตามระยะเวลาของโครงการหรือแผนงานและไม่อยู่ในบังคับแห่งข้อบังคับนี้ข้อ ๖พนักงานต้องมีคุณสมบัติและไม่มีลักษณะต้องห้ามดังต่อไปนี้(๑) มีสัญชาติไทย(๒) มีอายุไม่ต่ำกว่า ๑๘ ปีบริบูรณ์ และไม่เกิน ๖๐ปีบริบูรณ์(๓) ไม่เป็นหรือเคยเป็นบุคคลล้มละลาย(๔) ไม่เคยได้รับโทษจำคุกโดยคำพิพากษาถึงที่สุดให้จำคุกเว้นแต่เป็นโทษสำหรับความผิดที่ได้กระทำโดยประมาท หรือความผิดลหุโทษ(๕) ไม่เป็นข้าราชการซึ่งมีตำแหน่งหรือเงินเดือนประจำรวมทั้งข้าราชการการเมืองลูกจ้างของกระทรวงทบวงกรมหรือทบวงการเมืองที่มีฐานะเทียบเท่าพนักงานส่วนท้องถิ่น รวมทั้งกรุงเทพมหานครหรือดำรงตำแหน่งทบวงการเมืองรวมทั้งสมาชิกสภาท้องถิ่น หรือผู้บริหารท้องถิ่น(๖) ไม่เป็นผู้มีร่างกายทุพพลภาพจนไม่สามารถปฏิบัติงานได้ไร้ความสามารถ หรือจิตฟั่นเฟือนไม่สมประกอบ หรือไม่เป็นโรคใดโรคหนึ่งดังต่อไปนี้ก. โรคเรื้อนข. วัณโรคค. โรคเท้าช้างในระยะที่ปรากฏอาการง. ติดยาเสพติดให้โทษจ. โรคพิษสุราเรื้อรังฉ. โรคอื่น ๆ ที่แพทย์เห็นว่าจะเป็นอุปสรรคต่อการทำงาน(๗) ไม่เป็นผู้อยู่ในระหว่างถูกพักราชการหรือพักงาน(๘) ไม่เป็นผู้เคยถูกลงโทษให้ออก ปลดออกหรือไล่ออกจากส่วนราชการ หรือรัฐวิสาหกิจข้อ ๗พนักงานต้องมีคุณวุฒิหรือพื้นความรู้ตามที่กำหนดไว้ในบัญชีคุณสมบัติประจำตำแหน่งพนักงานข้อ ๘ ตำแหน่งของพนักงานมีดังนี้(๑) หัวหน้าสำนักงาน(๒) รองหัวหน้าสำนักงาน(๓) ผู้ช่วยหัวหน้าสำนักงาน(๔) หัวหน้าฝ่าย(๕) หัวหน้างาน(๖) เจ้าหน้าที่(๗) พนักงาน(๘) นักการ พนักงานขับรถข้อ ๙ในกรณีที่พนักงานตำแหน่งใดไม่อาจปฏิบัติหน้าที่ได้เป็นครั้งคราวหรือพนักงานตำแหน่งใดว่างลง ให้นายกมอบหมายให้พนักงานระดับรองลงไปเป็นผู้ปฏิบัติหน้าที่แทนหรือรักษาการแทนเฉพาะงานหรือทั้งหมด เพื่อมิให้เกิดความเสียหายแก่งานในหน้าที่นั้นข้อ ๑๐อัตราเงินเดือน หรือค่าจ้างของพนักงาน ให้เป็นไปตามบัญชีอัตราเงินเดือนพนักงานที่แนบท้ายข้อบังคับนี้ข้อ ๑๑การกำหนดวัน เวลาปฏิบัติงาน การหยุดงาน การลาของพนักงานให้เป็นไปตามระเบียบที่นายกจะเป็นผู้กำหนด โดยความเห็นชอบของคณะกรรมการหมวด ๒การบรรจุและการแต่งตั้ง ข้อ ๑๒ผู้สมัครเข้าเป็นพนักงานจะต้องปฏิบัติตามระเบียบข้อบังคับและคำสั่งของสภาทนายความข้อ ๑๓การบรรจุเข้าเป็นพนักงานประจำ การแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่ง การเลื่อนตำแหน่งให้นายกมีอำนาจออกระเบียบโดยความเห็นชอบของคณะกรรมการการบรรจุบุคคลเข้าเป็นพนักงานชั่วคราวหรือลูกจ้างชั่วคราวเพื่อกิจการใดกิจการหนึ่ง ให้นายกเป็นผู้มีอำนาจพิจารณาจ้างตามที่เห็นเป็นการสมควรเพื่อประโยชน์แก่สภาทนายความการบรรจุเข้าดำรงตำแหน่งครั้งแรก จะได้ชั้นใด ระดับใดให้นายกมีอำนาจออกเป็นระเบียบ โดยความเห็นชอบของคณะกรรมการข้อ ๑๔การบรรจุและแต่งตั้งพนักงานที่ลาไปรับราชการทหารตามกฎหมายว่าด้วยการรับราชการทหารเมื่อพ้นจากประจำการ หรือได้รับอนุญาตให้ลาพักเพื่อรอการปลดและประสงค์จะกลับเข้าปฏิบัติงานให้นายกวางระเบียบโดยความเห็นชอบของคณะกรรมการไว้เป็นหลักปฏิบัติข้อ ๑๕การแต่งตั้งพนักงานให้ดำรงตำแหน่งสูงขึ้นหรือแต่งตั้งให้รักษาการในตำแหน่งที่ว่าง ให้นายกเป็นผู้มีอำนาจในการแต่งตั้งโดยความเห็นชอบของคณะกรรมการข้อ ๑๖การโยกย้าย สับเปลี่ยนหน้าที่ของพนักงานในฝ่ายหรือต่างฝ่ายให้ผู้บังคับบัญชาสูงสุดของฝ่ายหรือสำนักงานนั้น ๆเสนอความเห็นต่อนายกเพื่อพิจารณาและลงนามในคำสั่งหมวด ๓การเลื่อนขั้นเงินเดือนหรือค่าจ้าง ข้อ ๑๗นายกมีอำนาจพิจารณาเลื่อนขั้นเงินเดือนหรือค่าจ้างพนักงานตามบัญชีอัตราเงินเดือนโดยความเห็นชอบของคณะกรรมการข้อ ๑๘การพิจารณาเลื่อนขั้นเงินเดือนหรือค่าจ้างพนักงาน โดยปกติให้เลื่อนได้ปีละ๑ ขั้น ตั้งแต่วันที่ ๑ มกราคมของปีที่เลื่อนนั้น และพนักงานที่อยู่ในเกณฑ์ที่จะได้เลื่อนขั้นเงินเดือนหรือค่าจ้างจะต้องเป็นผู้ที่(๑) ปฏิบัติตามระเบียบ คำสั่งข้อบังคับที่สภาทนายความได้กำหนดไว้ และรักษาวินัยโดยเคร่งครัด(๒) มีความรู้ความสามารถเหมาะสมกับตำแหน่งหน้าที่และมีความอุตสาหะบากบั่นในการปฏิบัติหน้าที่ของตนทั้งงานที่ได้กระทำไปนั้นเรียบร้อยและเป็นผลดี(๓) ได้ปฏิบัติงานในตำแหน่งที่มีคุณภาพและปริมาณงานสมควรที่จะเลื่อนขั้นเงินเดือนหรือค่าจ้าง(๔) ในรอบปีที่แล้วมาได้รับการบรรจุและแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งหน้าที่เป็นพนักงานประจำหรือเลื่อนขั้นเงินเดือนหรือค่าจ้างหรือปรับขั้นเงินเดือนหรือค่าจ้างมาแล้วไม่น้อยกว่า ๘ เดือน โดยนับตั้งแต่เดือนแรกของปีเป็นต้นไป(๕) ในรอบปีที่แล้วมามีวันลากิจและลาป่วยในกรณีเจ็บป่วยที่ไม่เกี่ยวกับการปฏิบัติงาน รวมกันไม่ถึง ๔๕วัน(๖) ในรอบปีที่แล้วมา มาทำงานสายไม่เกิน ๒๔ ครั้ง(๗) ในรอบปีที่แล้วมาต้องไม่ขาดงานโดยไม่มีเหตุผลอันสมควร(๘) ในรอบปีที่แล้วมาต้องไม่ถูกลงโทษทางวินัย(๙) ในรอบปีที่แล้วมาต้องไม่ถูกสั่งพักงานเกินกว่า ๖๐ วันในรอบปีที่แล้วมา หมายความว่า ระยะเวลาตั้งแต่วันที่ ๑มกราคม ถึงวันที่ ๓๑ ธันวาคม ของปีนั้นข้อ ๑๙การพิจารณาเลื่อนขั้นเงินเดือนเกินกว่าหนึ่งขั้น ให้อยู่ในหลักเกณฑ์ตามข้อ๑๘ และในหลักเกณฑ์ประการใดประการหนึ่งดังต่อไปนี้ คือ(๑) ปฏิบัติงานตามหน้าที่ได้ผลดีเด่นจนถือเป็นตัวอย่างที่ดีได้(๒) ปฏิบัติงานตามหน้าที่ที่ต้องเสี่ยงอันตรายเป็นกรณีพิเศษ(๓) ปฏิบัติงานเกินกว่าตำแหน่งหน้าที่จนเกิดประโยชน์ต่อสภาทนายความเป็นพิเศษและปฏิบัติงานในตำแหน่งหน้าที่ของตนเป็นผลดีด้วย(๔) ปฏิบัติงานโดยมีความคิดริเริ่มในเรื่องใดเรื่องหนึ่งซึ่งเป็นประโยชน์ต่อสภาทนายความเป็นพิเศษและสภาทนายความได้ดำเนินการตามความคิดริเริ่มนั้น(๕) ปฏิบัติงานตามหน้าที่ด้วยความตรากตรำเหน็ดเหนื่อยเป็นพิเศษและงานนั้นได้ผลดียิ่ง(๖) ปฏิบัติงานที่ได้รับมอบหมายให้กระทำกิจการใดกิจการหนึ่งจนสำเร็จเป็นผลดียิ่งแก่สภาทนายความข้อ ๒๐ผู้ซึ่งสมควรได้เลื่อนขั้นเงินเดือนหรือค่าจ้างเป็นกรณีพิเศษเกินกว่า ๑ขั้น ตามข้อ ๑๙ แต่ขาดหลักเกณฑ์ในข้อ ๑๘ (๔)ถ้าผู้นั้นได้รับการบรรจุหรือแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งหน้าที่เป็นพนักงานประจำแล้ว หรือเลื่อนขั้นเงินเดือนหรือค่าจ้างหรือปรับเงินเดือนหรือค่าจ้างมาแล้วตั้งแต่ ๖ เดือนขึ้นไปให้เลื่อนขั้นเงินเดือนหรือค่าจ้างได้ไม่เกิน๑ ขั้นหมวด ๔วินัย และการรักษาวินัย ข้อ ๒๑ พนักงานต้องรักษาวินัยโดยเคร่งครัดอยู่เสมอผู้ใดฝ่าฝืนหรือไม่ปฏิบัติตามถือว่าผู้นั้นกระทำผิดวินัยต้องได้รับโทษตามที่กล่าวไว้ในหมวดนี้ข้อ ๒๒พนักงานต้องปฏิบัติหน้าที่การงานด้วยความซื่อสัตย์สุจริตและเที่ยงธรรมห้ามมิให้ผู้อื่นอาศัย หรือยอมให้ผู้อื่นอาศัยอำนาจหน้าที่ของตนไม่ว่าโดยทางตรงหรือทางอ้อมหาประโยชน์ให้แก่ตนเองหรือผู้อื่นเป็นความผิดทางวินัยอย่างร้ายแรงการปฏิบัติหรือการละเว้นการปฏิบัติหน้าที่โดยมิชอบเพื่อให้ตนเองหรือผู้อื่นได้รับประโยชน์ที่มิควรได้ เป็นการทุจริตต่อหน้าที่เป็นความผิดวินัยอย่างร้ายแรงข้อ ๒๓พนักงานต้องรักษาความลับของสภาทนายความการเปิดเผยความลับของสภาทนายความอันเป็นเหตุให้เสียหายแก่สภาทนายความเป็นความผิดวินัยอย่างร้ายแรงข้อ ๒๔พนักงานต้องปฏิบัติตามคำสั่งของผู้บังคับบัญชาซึ่งสั่งในหน้าที่การงานหรือชอบด้วยกฎหมาย ระเบียบ ข้อบังคับและคำสั่งของสภาทนายความ โดยมิให้ขัดขืนหรือหลีกเลี่ยงการขัดคำสั่งหรือหลีกเลี่ยงไม่ปฏิบัติตามคำสั่งของผู้บังคับบัญชาซึ่งสั่งในหน้าที่การงานโดยชอบด้วยกฎหมายระเบียบ ข้อบังคับและคำสั่งของสภาทนายความอันเป็นเหตุให้เสียหายแก่สภาทนายความถือเป็นความผิดวินัยอย่างร้ายแรงข้อ ๒๕พนักงานต้องปฏิบัติงานโดยมิให้เป็นการกระทำข้ามผู้บังคับบัญชาเหนือตนเว้นแต่ผู้บังคับบัญชาเหนือตนขึ้นไปเป็นผู้สั่งให้กระทำหรือได้รับอนุญาตเป็นพิเศษเป็นครั้งคราวข้อ ๒๖พนักงานต้องไม่รายงานเท็จต่อผู้บังคับบัญชา การรายงานโดยปกปิดข้อความจริงซึ่งควรบอกให้แจ้ง ถือว่าเป็นการรายงานเท็จด้วยการรายงานเท็จต่อผู้บังคับบัญชาอันเป็นเหตุให้เกิดความเสียหายแก่สภาทนายความ เป็นความผิดทางวินัยอย่างร้ายแรงข้อ ๒๗พนักงานต้องสนับสนุนนโยบายของสภาทนายความและต้องตั้งใจปฏิบัติหน้าที่ตามนโยบายระเบียบ ข้อบังคับหรือคำสั่งของสภาทนายความให้เกิดผลดีและมีความก้าวหน้าแก่สภาทนายความด้วยความอุตสาหะเอาใจใส่และระมัดระวังรักษาผลประโยชน์ของสภาทนายความข้อ ๒๘ พนักงานต้องอุทิศเวลาของตนให้แก่กิจการงานของสภาทนายความจะละทิ้งหรือทอดทิ้งหน้าที่การงานมิได้การละทิ้งหน้าที่การงานโดยไม่มีเหตุผลอันสมควรเป็นเหตุให้เสียหายแก่สภาทนายความอย่างร้ายแรง หรือละทิ้งหน้าที่การงานติดต่อในคราวเดียวกันเป็นเวลาเกินกว่าเจ็ดวันโดยไม่มีเหตุผลอันสมควรหรือมีพฤติการณ์แสดงถึงความจงใจไม่ปฏิบัติตามระเบียบคำสั่งและข้อบังคับของสภาทนายความเป็นความผิดวินัยอย่างร้ายแรงข้อ ๒๙พนักงานต้องสุภาพเรียบร้อยและรักษาความสามัคคีระหว่างพนักงานและช่วยเหลือซึ่งกันและกันในหน้าที่การงานข้อ ๓๐พนักงานต้องสุภาพเรียบร้อยให้การต้อนรับให้ความสะดวกแก่ผู้มาติดต่อในการงานอันเกี่ยวกับหน้าที่ของตนเป็นอย่างดีข้อ ๓๑พนักงานต้องไม่กระทำการหรือยอมให้ผู้อื่นกระทำการหาผลประโยชน์อันอาจทำให้เสียความเป็นธรรมหรือเสื่อมเสียเกียรติศักดิ์ของตำแหน่งหน้าที่ของตนข้อ ๓๒พนักงานต้องไม่กระทำการอันได้ชื่อว่าเป็นผู้ประพฤติชั่ว เช่นประพฤติตนเป็นคนเสเพล เสพของมึนเมาจนไม่สามารถครองสติได้ หมกมุ่นในการพนันหรือประพฤติผิดศีลธรรมอันดีข้อ ๓๓การกระทำความผิดทางอาญาจนกระทั่งได้รับโทษจำคุกหรือโทษหนักกว่าจำคุกโดยคำพิพากษาถึงที่สุดให้จำคุกหรือได้รับโทษที่หนักกว่าจำคุก เว้นแต่เป็นโทษสำหรับความผิดที่ได้กระทำโดยประมาทหรือความผิดลหุโทษหรือความผิดที่ได้กระทำโดยประมาทข้อ ๓๔ให้ผู้บังคับบัญชามีหน้าที่ส่งเสริมและระมัดระวังดูแลผู้อยู่ใต้บังคับบัญชาให้ปฏิบัติตามวินัยผู้บังคับบัญชาผู้ใดละเลยไม่ปฏิบัติหน้าที่ตามข้อนี้โดยไม่สุจริตให้ถือว่าผู้นั้นกระทำผิดวินัยด้วยข้อ ๓๕ โทษผิดวินัยมี ๖ สถาน(๑) ภาคทัณฑ์(๒) ตัดเงินเดือนหรือค่าจ้าง(๓) ลดขั้นเงินเดือนหรือค่าจ้าง(๔) ให้ออก(๕) ปลดออก(๖) ไล่ออกข้อ ๓๖การลงโทษพนักงาน นายกเป็นผู้มีอำนาจสั่งลงโทษพนักงานได้ตามข้อ ๓๕โดยความเห็นชอบของคณะกรรมการข้อ ๓๗การลงโทษพนักงาน ต้องสั่งลงโทษให้เหมาะสมกับความผิด ทั้งนี้ ต้องอย่าให้เป็นไปโดยพยาบาท หรือโทสะจริตหรือลงโทษผู้ที่ไม่มีความผิดในคำสั่งลงโทษให้แสดงว่าผู้ถูกลงโทษกระทำผิดวินัยในกรณีใด ข้อใดข้อ ๓๘พนักงานผู้ใดกระทำผิดวินัยที่ยังไม่ถึงขั้นเป็นการกระทำผิดวินัยอย่างร้ายแรงให้สั่งลงโทษภาคทัณฑ์ตัดเงินเดือนหรือค่าจ้างหรือลดขั้นเงินเดือนหรือค่าจ้างตามควรแก่กรณีให้เหมาะสมกับความผิด ถ้ามีเหตุอันควรลดหย่อนจะนำมาประกอบการพิจารณาลดโทษก็ได้แต่สำหรับการลงโทษภาคทัณฑ์ให้ใช้เฉพาะกรณีกระทำผิดวินัยเล็กน้อยหรือมีเหตุอันควรลดหย่อน ซึ่งยังไม่ถึงกับจะต้องถูกลงโทษตัดเงินเดือนในกรณีกระทำผิดวินัยเล็กน้อยและเป็นความผิดครั้งแรกถ้าเห็นว่ามีเหตุอันควรงดโทษจะงดโทษให้โดยว่ากล่าวตักเตือนหรือให้ทำทัณฑ์บนหรือเป็นหนังสือไว้ก่อนก็ได้ข้อ ๓๙พนักงานผู้ใดกระทำผิดวินัยอย่างร้ายแรงจะต้องได้รับโทษให้ออก ปลดออก หรือไล่ออกตามความร้ายแรงแห่งกรณี ถ้ามีเหตุอันควรลดหย่อนจะนำมาประกอบการพิจารณาลงโทษก็ได้แต่ห้ามมิให้ลดโทษลงต่ำกว่าให้ออกพนักงานผู้ใดมีกรณีถูกกล่าวหาว่ากระทำผิดวินัยอย่างร้ายแรงและเห็นว่ากรณีมีมูลอันควรสอบสวนให้นายกตั้งคณะกรรมการขึ้นมาทำการสอบสวนโดยไม่ชักช้าจำนวนของกรรมการจะมีเท่าใดให้นายกเป็นผู้กำหนด แต่มิให้เกิน ๕ คน แต่ไม่ต่ำกว่า ๓คนในการสอบสวนจะต้องแจ้งข้อกล่าวหาและสรุปพยานหลักฐานที่สนับสนุนข้อกล่าวหาเท่าที่มีให้ผู้ถูกกล่าวหาทราบโดยจะระบุหรือไม่ระบุชื่อพยานก็ได้ และต้องให้โอกาสผู้ถูกกล่าวหาชี้แจงและนำพยานหลักฐานเข้าสืบแก้ข้อกล่าวหาได้ด้วยข้อ ๔๐ให้คณะกรรมการสอบสวนทำการสอบสวนให้เสร็จภายในกำหนด ๓๐ วันนับแต่วันที่ได้รับทราบคำสั่งแต่งตั้งหากไม่สามารถดำเนินการสอบสวนให้เสร็จภายในกำหนดเวลาดังกล่าว ให้คณะกรรมการสอบสวนขอขยายระยะเวลาสอบสวนต่อนายกได้อีกไม่เกิน๒ ครั้ง ครั้งละไม่เกิน ๑๕ วันในการพิจารณาให้คณะกรรมการสอบสวนตัดสินโดยการลงมติถือเอาเสียงข้างมากผู้ถูกกล่าวหาอาจอุทธรณ์คำสั่งของคณะกรรมการสอบสวนต่อนายกโดยต้องแสดงว่าคำสั่งของคณะกรรมการสอบสวนไม่ถูกต้องอย่างไรภายใน ๗ วันนับจากวันทราบคำสั่ง เพื่อประโยชน์แห่งการนี้นายกมีอำนาจเรียกบุคคลหรือเอกสารที่ได้แสดงไว้แล้วต่อคณะกรรมการสอบสวนมาประกอบการพิจารณาคำสั่งของนายกเป็นที่สุดการอุทธรณ์ไม่เป็นเหตุแห่งการเพิ่มโทษแต่หากสมควรจะลดโทษก็ได้แต่มิให้ลดต่ำเกินกว่า ๑ ขั้นของโทษเดิมหมวด ๕การถอดถอน ข้อ ๔๑นายกมีอำนาจถอดถอนพนักงานให้พ้นจากตำแหน่งหน้าที่โดยความเห็นชอบของคณะกรรมการข้อ ๔๒ พนักงานพ้นจากตำแหน่งเมื่อ(๑) ตาย(๒) ลาออก(๓) ให้ออก(๔) ไล่ออก(๕) ปลดออก(๖) เป็นผู้ขาดคุณสมบัติหรือมีลักษณะต้องห้ามตามข้อ ๖ข้อ ๔๓พนักงานผู้ใดพ้นจากตำแหน่งหน้าที่เพราะตายให้จ่ายเงินเดือนหรือค่าจ้างถึงวันตายข้อ ๔๔ พนักงานผู้ใดประสงค์จะลาออกให้ยื่นหนังสือขอลาออกต่อผู้บังคับบัญชาชั้นต้นล่วงหน้าไม่น้อยกว่า ๓๐ วันให้ผู้บังคับบัญชาพิจารณาว่าสมควรจะอนุญาตให้ลาออกหรือไม่ หรือควรยับยั้งการอนุญาตให้ลาออกไว้ก่อนตามหลักเกณฑ์ในข้อนี้พร้อมด้วยหลักฐานโดยชัดเจนและมูลเหตุอื่นที่ขอลาออก นอกจากที่ระบุไว้ในใบลาออกรายงานเสนอตามลำดับจนถึงนายกภายในกำหนดเวลาไม่เกิน ๒๐ วันเมื่อนายกมีคำสั่งให้ลาออกแล้วจึงให้ถือว่าพนักงานผู้นั้นพ้นจากตำแหน่งหน้าที่โดยการลาออกถ้าได้รับหนังสือลาออกภายในระยะเวลาน้อยกว่ากำหนด ๓๐ วันและผู้บังคับบัญชาพิจารณาว่าจะไม่ก่อให้เกิดผลเสียแก่การทำงานประกอบทั้งผู้ขอลาออกมีเหตุผลและความจำเป็นที่จะต้องขอลาออกโดยด่วนก็ให้อยู่ในดุลยพินิจที่จะรับพิจารณาได้เป็นการเฉพาะรายนายกมีอำนาจยับยั้งการลาออกในกรณีต่อไปนี้(๑) ผู้ขอลาออกมีเรื่องถูกกล่าวหาว่ากระทำผิดวินัยหรือกระทำผิดทางอาญาซึ่งมิใช่ความผิดอันได้กระทำโดยประมาทหรือความผิดลหุโทษให้ยับยั้งการอนุญาตให้ลาออกไว้ก่อนเพื่อรอฟังผลของเรื่องที่ถูกกล่าวหาแต่เมื่อเรื่องถึงที่สุดแล้วพนักงานผู้นั้นไม่ถูกลงโทษให้ออก ปลดออก หรือไล่ออก จึงอนุญาตให้ลาออกได้ หากพนักงานผู้นั้นถูกสั่งลงโทษให้ออกปลดออก หรือไล่ออก จะอนุญาตให้ลาออกไม่ได้(๒) พนักงานผู้ขอลาออกมีภาระผูกพันหรือหนี้สินกับสภาทนายความให้ยับยั้งการอนุญาตให้ลาออกไว้ก่อนจนกว่าพนักงานผู้นั้นจะปลดเปลื้องภาระผูกพันหรือหนี้สินที่มีให้หมดสิ้นหรือได้ทำความตกลงให้เป็นที่เรียบร้อยแล้ว(๓) พนักงานผู้ขอลาออกยังส่งมอบงานไม่แล้วเสร็จการสั่งอนุญาตให้ลาออกหรือไม่หรือการยับยั้งการอนุญาตให้ลาออกให้นายกสั่งภายในกำหนดเวลาไม่เกิน ๑๐ วันนับแต่วันที่รับเรื่องการขอลาออกข้อ ๔๕นายกอาจสั่งให้พนักงานผู้ใดพ้นจากตำแหน่งหน้าที่โดยการให้ออกในกรณีข้อหนึ่งข้อใดต่อไปนี้(๑) พนักงานผู้นั้นเจ็บป่วยเกินกำหนดเวลาในรอบปีตามระเบียบของสภาทนายความว่าด้วยการลาและนายกเห็นสมควรให้ออก(๒) พนักงานผู้นั้นหย่อนความสามารถในอันที่จะปฏิบัติหน้าที่การงานของตนหรือประพฤติตนไม่เหมาะสมกับตำแหน่งหน้าที่หรือบกพร่องต่อหน้าที่(๓) พนักงานผู้นั้นต้องหาว่ากระทำผิดวินัยร้ายแรงและการสอบสวนไม่ได้เป็นความสัตย์ว่าได้กระทำผิดที่จะถูกไล่ออกหรือปลดออกแต่มีมลทินมัวหมอง หรือมีพฤติการณ์อันไม่น่าเป็นที่ไว้วางใจ ซึ่งจะให้ปฏิบัติงานต่อไปอาจเป็นการเสียหายแก่สภาทนายความ(๔) พนักงานผู้นั้นต้องรับโทษจำคุกตามคำพิพากษาถึงที่สุดให้จำคุกเว้นแต่เป็นโทษสำหรับความผิดที่ได้กระทำโดยประมาทหรือความผิดลหุโทษ(๕) พนักงานผู้นั้นต้องถูกยุบเลิกตำแหน่งโดยไม่มีตำแหน่งอื่นที่จะแต่งตั้งให้เหมาะสมได้(๖) พนักงานผู้นั้นขาดคุณสมบัติ หรือมีลักษณะต้องห้ามตามข้อ๖ข้อ ๔๖พนักงานผู้ใดประสงค์จะสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรให้ลาออกก่อนวันรับสมัครเลือกตั้งไม่น้อยกว่า๗ วันพนักงานผู้ใดไม่ลาออกตามวรรคหนึ่ง ให้นายกสั่งปลดออกข้อ ๔๗ ภายใต้บังคับข้อ ๓๙เมื่อพนักงานกระทำผิดวินัยอย่างร้ายแรงดังต่อไปนี้ ให้ไล่ออก(๑) ทุจริตต่อหน้าที่(๒) ขัดคำสั่งของผู้บังคับบัญชาซึ่งสั่งในหน้าที่โดยชอบและขัดคำสั่งนั้นเป็นเหตุให้เกิดความเสียหายอย่างร้ายแรงแก่สภาทนายความ(๓) ประมาทเลินเล่อในหน้าที่ เป็นเหตุให้เกิดความเสียหายแก่สภาทนายความอย่างร้ายแรง(๔) ประพฤติชั่วอย่างร้ายแรง(๕) ละทิ้งหน้าที่หรือทอดทิ้งหน้าที่หรือขาดงานติดต่อในคราวเดียวกันโดยไม่มีเหตุผลอันสมควรเป็นเวลาเกินกว่าเจ็ดวันทำการ(๖) ต้องคำพิพากษาให้เป็นคนล้มละลายเพราะกระทำหนี้สินขึ้นโดยทุจริตหมวด ๖การพักงาน ข้อ ๔๘นายกมีอำนาจออกคำสั่งให้พนักงานพักงานได้ในกรณีดังต่อไปนี้(๑) ถูกฟ้องคดีอาญา หรือถูกกล่าวหาว่ากระทำผิดทางอาญาเว้นแต่ความผิดอันได้กระทำโดยประมาท หรือความผิดลหุโทษ(๒) ถูกฟ้องคดีแพ่งให้ชดใช้ทรัพย์สินแก่สภาทนายความ(๓) ถูกกล่าวหาว่ากระทำผิดวินัยอย่างร้ายแรงข้อ ๔๙ให้งดจ่ายเงินเดือนหรือค่าจ้างและสิทธิอื่น ๆแก่พนักงานผู้ถูกสั่งให้พักงานข้อ ๕๐ในกรณีที่สั่งให้พักงานพนักงานผู้ใด ถ้าปรากฏว่า(๑) พนักงานผู้นั้นมิได้กระทำผิดและไม่มีมลทินหรือมัวหมองให้นายกสั่งให้พนักงานผู้นั้นกลับเข้าปฏิบัติงานในตำแหน่งเดิมหรือเทียบเท่าและให้จ่ายเงินเดือนหรือค่าจ้างและสิทธิอื่นๆ ที่งดจ่ายไว้จนเต็มจำนวน(๒) ไม่ได้ความเป็นสัตย์ว่าพนักงานผู้นั้นได้กระทำความผิดแต่มีมลทินหรือมัวหมอง หรือมีพฤติการณ์อันไม่น่าไว้วางใจซึ่งถ้าจะให้ปฏิบัติงานต่อไปอาจจะเสียหายแก่สภาทนายความให้นายกมีอำนาจสั่งให้พนักงานผู้นั้นพ้นจากตำแหน่งโดยไม่ถือว่าได้กระทำความผิดและให้ออกได้ตั้งแต่วันที่สั่งให้พักงาน(๓) ไม่ได้ความเป็นสัตย์ว่า พนักงานผู้นั้นได้กระทำความผิดแต่มีมลทินหรือมัวหมอง ถ้าเห็นว่าพนักงานผู้นั้นยังอาจเป็นประโยชน์แก่สภาทนายความให้นายกสั่งให้พนักงานผู้นั้นกลับเข้าปฏิบัติงานในตำแหน่งที่ไม่สูงกว่าตำแหน่งเดิมแต่ห้ามจ่ายเงินเดือนหรือค่าจ้างและสิทธิอื่น ๆ ที่งดจ่ายไว้นั้น(๔) พนักงานผู้ใดถูกศาลพิพากษาว่ามีความผิดแต่รอการลงโทษหรือรอการกำหนดโทษไว้หรือถูกลงโทษไม่ถึงจำคุกหรือมีความผิดทางวินัยแต่ไม่ถึงกับถูกสั่งไล่ออก ปลดออกหรือให้ออก ให้นายกสั่งให้พนักงานผู้นั้นกลับเข้าปฏิบัติงานในตำแหน่งที่ไม่สูงกว่าตำแหน่งเดิมและให้จ่ายเงินเดือนหรือค่าจ้างและสิทธิอื่นๆ ที่งดจ่ายไว้ให้ครึ่งหนึ่ง(๕) พนักงานผู้ใดถูกศาลพิพากษาถึงที่สุดให้จำคุกหรือโทษหนักกว่าจำคุกหรือมีความผิดทางวินัยถูกสั่งไล่ออก ปลดออก หรือให้ออก ห้ามจ่ายเงินเดือน ค่าจ้างหรือสิทธิอื่น ๆ ที่งดจ่ายไว้ข้อ ๕๑ถ้าผู้ถูกสั่งพักงานตายเสียก่อนคดีหรือกรณีถึงที่สุดและคดีหรือกรณีนั้นจำต้องระงับตามกฎหมาย ให้นายกวินิจฉัยตามหลักฐานเท่าที่มีอยู่ว่าจะจ่ายเงินเดือนหรือค่าจ้างและสิทธิอื่นที่งดจ่ายไว้หรือไม่หมวด ๗สวัสดิการพนักงาน[๒] ข้อ๕๒[๓]ให้สภาทนายความจัดสวัสดิการแก่พนักงานตามระเบียบที่นายกจะเป็นผู้กำหนดโดยความเห็นชอบของคณะกรรมการประกาศ ณ วันที่ ๑๘ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๓๐คำนวณ ชโลปถัมภ์นายกสภาทนายความ[เอกสารแนบท้าย]๑. บัญชีอัตราเงินเดือนพนักงานสภาทนายความ๒. ขั้นเงินเดือนพนักงานสภาทนายความ(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)ข้อบังคับสภาทนายความว่าด้วยการพนักงานสภาทนายความ (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๓๒[๔]มณฑิตา/ผู้จัดทำ๒๘ ตุลาคม ๒๕๕๓นฤดล/ผู้ตรวจ๒๑ มกราคม ๒๕๕๔[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๐๔/ตอนที่ ๒๗๔/ฉบับพิเศษ หน้า ๔/๓๐ ธันวาคม ๒๕๓๐[๒] หมวด ๗สวัสดิการพนักงาน ข้อ ๕๒เพิ่มโดยข้อบังคับสภาทนายความว่าด้วยการพนักงานสภาทนายความ (ฉบับที่ ๒) พ.ศ.๒๕๓๒[๓] ข้อ ๕๒เพิ่มโดยข้อบังคับสภาทนายความว่าด้วยการพนักงานสภาทนายความ (ฉบับที่ ๒) พ.ศ.๒๕๓๒[๔] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๐๖ /ตอนที่ ๑๕๕/ฉบับพิเศษ หน้า ๒/๑๖ กันยายน ๒๕๓๒