คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1282/2500หลักกฎหมาย: เช่าอสังหาริมทรัพย์เกิน 3 ปี โดยมิได้ทำหนังสือและจดทะเบียนนั้น แม้ไม่ได้ฟ้องร้องเป็นแต่เพียงจำเลยอ้างเพื่อขอบังคับเกิน 3 ปีก็ไม่ได้เหมือนกันโจทก์ฟ้องขอให้ขับไล่จำเลยออกจากห้องเช่า เพราะไม่ชำระค่าเช่าติดต่อกันมา 5 เดือน และโจทก์ได้บอกเลิกสัญญาเช่าแล้วจำเลยให้การว่าเช่าห้องแถวจากนายกินโหย่ง เพื่ออยู่อาศัยและทำการค้ามีกำหนด 12 ปี ได้เสียเงินกินเปล่าให้ 15,000 บาท จำเลยติดต่อขอชำระค่าเช่าให้นายกินโหย่ง ๆ ไม่ยอมรับ จำเลยไม่ทราบว่านายกินโหย่งโอนขายห้องให้แก่โจทก์ศาลจังหวัดพิจิตรวินิจฉัยว่า โจทก์รับซื้อห้องจากนายกินโหย่งจำเลยเช่าห้องนี้เพื่อทำการค้า ไม่ได้รับความคุ้มครองตามพระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่าฯ ข้อที่จำเลยอ้างว่ามีสัญญาเช่า 12 ปี นั้นไม่ได้จดทะเบียน คงบังคับได้เพียง 3 ปี เมื่อเกิน 3 ปีแล้วโจทก์มีสิทธิเลิกสัญญาได้ ซึ่งโจทก์มีหลักฐานว่าได้บอกเลิกสัญญาแล้วจึงพิพากษาให้ขับไล่จำเลยศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 538 การเช่าอสังหาริมทรัพย์มีกำหนดเวลาเกิน 3 ปี ถ้ามิได้ทำเป็นหนังสือและจดทะเบียนต่อพนักงานเจ้าหน้าที่จะฟ้องร้องให้บังคับคดีได้เพียง 3 ปีนั้น จำเลยยกขึ้นกล่าวอ้างขอให้บังคับเกินกว่านั้นหาได้ไม่จึงพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1282/2500นายสัมฤทธิ์ ทิพยโกศัยโจทก์นายตือไซ้ แซ่เล้าจำเลย ป.พ.พ. ม. 538เช่าอสังหาริมทรัพย์เกิน 3 ปี โดยมิได้ทำหนังสือและจดทะเบียนนั้น แม้ไม่ได้ฟ้องร้องเป็นแต่เพียงจำเลยอ้างเพื่อขอบังคับเกิน 3 ปีก็ไม่ได้เหมือนกันโจทก์ฟ้องขอให้ขับไล่จำเลยออกจากห้องเช่า เพราะไม่ชำระค่าเช่าติดต่อกันมา 5 เดือน และโจทก์ได้บอกเลิกสัญญาเช่าแล้วจำเลยให้การว่าเช่าห้องแถวจากนายกินโหย่ง เพื่ออยู่อาศัยและทำการค้ามีกำหนด 12 ปี ได้เสียเงินกินเปล่าให้ 15,000 บาท จำเลยติดต่อขอชำระค่าเช่าให้นายกินโหย่ง ๆ ไม่ยอมรับ จำเลยไม่ทราบว่านายกินโหย่งโอนขายห้องให้แก่โจทก์ศาลจังหวัดพิจิตรวินิจฉัยว่า โจทก์รับซื้อห้องจากนายกินโหย่งจำเลยเช่าห้องนี้เพื่อทำการค้า ไม่ได้รับความคุ้มครองตามพระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่าฯ ข้อที่จำเลยอ้างว่ามีสัญญาเช่า 12 ปี นั้นไม่ได้จดทะเบียน คงบังคับได้เพียง 3 ปี เมื่อเกิน 3 ปีแล้วโจทก์มีสิทธิเลิกสัญญาได้ ซึ่งโจทก์มีหลักฐานว่าได้บอกเลิกสัญญาแล้วจึงพิพากษาให้ขับไล่จำเลยศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 538 การเช่าอสังหาริมทรัพย์มีกำหนดเวลาเกิน 3 ปี ถ้ามิได้ทำเป็นหนังสือและจดทะเบียนต่อพนักงานเจ้าหน้าที่จะฟ้องร้องให้บังคับคดีได้เพียง 3 ปีนั้น จำเลยยกขึ้นกล่าวอ้างขอให้บังคับเกินกว่านั้นหาได้ไม่จึงพิพากษายืน(ดุลยกรณ์พิทารณ์-มนูภันย์วิมลสาร-จักรปาณีศรีศีลวิสุทธิ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องขอให้ขับไล่จำเลยออกจากห้องเช่า เพราะไม่ชำระค่าเช่าติดต่อกันมา 5 เดือน และโจทก์ได้บอกเลิกสัญญาเช่าแล้วจำเลยให้การว่าเช่าห้องแถวจากนายกินโหย่ง เพื่ออยู่อาศัยและทำการค้ามีกำหนด 12 ปี ได้เสียเงินกินเปล่าให้ 15,000 บาท จำเลยติดต่อขอชำระค่าเช่าให้นายกินโหย่ง ๆ ไม่ยอมรับ จำเลยไม่ทราบว่านายกินโหย่งโอนขายห้องให้แก่โจทก์ศาลจังหวัดพิจิตรวินิจฉัยว่า โจทก์รับซื้อห้องจากนายกินโหย่งจำเลยเช่าห้องนี้เพื่อทำการค้า ไม่ได้รับความคุ้มครองตามพระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่าฯ ข้อที่จำเลยอ้างว่ามีสัญญาเช่า 12 ปี นั้นไม่ได้จดทะเบียน คงบังคับได้เพียง 3 ปี เมื่อเกิน 3 ปีแล้วโจทก์มีสิทธิเลิกสัญญาได้ ซึ่งโจทก์มีหลักฐานว่าได้บอกเลิกสัญญาแล้วจึงพิพากษาให้ขับไล่จำเลยศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 538 การเช่าอสังหาริมทรัพย์มีกำหนดเวลาเกิน 3 ปี ถ้ามิได้ทำเป็นหนังสือและจดทะเบียนต่อพนักงานเจ้าหน้าที่จะฟ้องร้องให้บังคับคดีได้เพียง 3 ปีนั้น จำเลยยกขึ้นกล่าวอ้างขอให้บังคับเกินกว่านั้นหาได้ไม่จึงพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1282/2500นายสัมฤทธิ์ ทิพยโกศัยโจทก์นายตือไซ้ แซ่เล้าจำเลย ป.พ.พ. ม. 538เช่าอสังหาริมทรัพย์เกิน 3 ปี โดยมิได้ทำหนังสือและจดทะเบียนนั้น แม้ไม่ได้ฟ้องร้องเป็นแต่เพียงจำเลยอ้างเพื่อขอบังคับเกิน 3 ปีก็ไม่ได้เหมือนกันโจทก์ฟ้องขอให้ขับไล่จำเลยออกจากห้องเช่า เพราะไม่ชำระค่าเช่าติดต่อกันมา 5 เดือน และโจทก์ได้บอกเลิกสัญญาเช่าแล้วจำเลยให้การว่าเช่าห้องแถวจากนายกินโหย่ง เพื่ออยู่อาศัยและทำการค้ามีกำหนด 12 ปี ได้เสียเงินกินเปล่าให้ 15,000 บาท จำเลยติดต่อขอชำระค่าเช่าให้นายกินโหย่ง ๆ ไม่ยอมรับ จำเลยไม่ทราบว่านายกินโหย่งโอนขายห้องให้แก่โจทก์ศาลจังหวัดพิจิตรวินิจฉัยว่า โจทก์รับซื้อห้องจากนายกินโหย่งจำเลยเช่าห้องนี้เพื่อทำการค้า ไม่ได้รับความคุ้มครองตามพระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่าฯ ข้อที่จำเลยอ้างว่ามีสัญญาเช่า 12 ปี นั้นไม่ได้จดทะเบียน คงบังคับได้เพียง 3 ปี เมื่อเกิน 3 ปีแล้วโจทก์มีสิทธิเลิกสัญญาได้ ซึ่งโจทก์มีหลักฐานว่าได้บอกเลิกสัญญาแล้วจึงพิพากษาให้ขับไล่จำเลยศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 538 การเช่าอสังหาริมทรัพย์มีกำหนดเวลาเกิน 3 ปี ถ้ามิได้ทำเป็นหนังสือและจดทะเบียนต่อพนักงานเจ้าหน้าที่จะฟ้องร้องให้บังคับคดีได้เพียง 3 ปีนั้น จำเลยยกขึ้นกล่าวอ้างขอให้บังคับเกินกว่านั้นหาได้ไม่จึงพิพากษายืน(ดุลยกรณ์พิทารณ์-มนูภันย์วิมลสาร-จักรปาณีศรีศีลวิสุทธิ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ