คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3177/2530หลักกฎหมาย: จำเลยที่ 1 มีสาเหตุโกรธเคืองกับผู้ตายมาก่อน แล้วร่วมกับจำเลยที่ 2 พาคนร้ายสองคนไปชี้บ้านผู้ตายแล้วกลับไป ครั้นคนร้ายใช้อาวุธปืนยิงผู้ตายและผู้เสียหายทั้งสองแล้ว คนร้ายวิ่งกลับไปทางบ้านจำเลยที่ 1 เมื่อเจ้าหน้าที่ตำรวจขอตรวจค้นบ้านก็พบคนร้ายคนหนึ่งหลบซ่อนอยู่ในห้องนอนของจำเลยที่ 1 พร้อมอาวุธปืนเอ็ม 16 และลูกระเบิดมือในเวลากระชั้นชิดกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ดังนี้การกระทำของจำเลยทั้งสองยังไม่ถึงขั้นเป็นการร่วมกระทำผิดด้วยกันกับคนร้ายทั้งสองนั้นหรือเป็นการแบ่งหน้าที่กันทำ การกระทำของจำเลยทั้งสองเป็นการช่วยเหลือหรือให้ความสะดวกแก่คนร้ายทั้งสองในการกระทำผิดฐานฆ่าและพยายามฆ่าผู้อื่น.โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยหตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 288, 80, 83, 33 และริบของกลาง จำเลยทั้งสองให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยทั้งสองมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 83, 288 และฐานร่วมกันพยายามฆ่าผู้อื่นตามมาตรา 80, 83, 288 เป็นการกระทำกรรมเดียวผิดต่อกฎหมายหลายบทให้ลงโทษฐานร่วมกันฆ่าผู้อื่นเป็นกฎหมายที่มีโทษหนักที่สุดตามมาตรา83, 288 จำคุกจำเลยทั้งสองตลอดชีวิตและริบของกลาง จำเลยทั้งสองอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาให้ยกฟ้องโจทก์ส่วนปลอกกระสุนปืนของกลางเป็นทรัพย์สินที่ใช้ในการกระทำผิดจึงให้ริบ โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่าจำเลยที่ 1 มีสาเหตุโกรธเคืองกับผู้ตายมาก่อนโดยจำเลยทั้งสองเป็นผู้นำคนร้ายสองคนแต่งกายแบบทหารพรานไปชี้บ้านผู้ตายแล้วกลับไปบ้านครั้นคนร้ายใช้อาวุธปืนยิงผู้ตายและผู้เสียหายทั้งสองแล้วคนร้ายวิ่งกลับไปทางบ้านจำเลยที่ 1 เมื่อพันตำรวจโทสุวิทย์นำกำลังเจ้าหน้าที่ตำรวจขอตรวจค้นบ้านก็พบทหารพรานหลบซ่อนอยู่ในบ้านจำเลยที่ 1 พร้อมอาวุธปืนเอ็ก 16และถูกระเบิดมือในเวลากระชั้นชิดกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ดังนี้การกระทำของจำเลยทั้งสองยังไม่ถึงขั้นเป็นการร่วมกระทำผิดด้วยกันกับคนร้ายสองคนนั้นหรือเป็นการแบ่งหน้าที่กันทำการกระทำของจำเลยทั้งสองเป็นการช่วยเหลือหรือให้ความสะดวกในการที่ผู้อื่นกระทำผิดก่อนมีการกระทำผิดจำเลยทั้งสองจึงเป็นผู้สนับสนุนการกระทำผิดดังกล่าว พิพากษาแก้เป็นว่าจำเลยทั้งสองมีความผิดฐานฆ่าผู้อื่นตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 288, 86 และฐานพยายามฆ่าผู้อื่นตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 288, 80, 86 การกระทำของจำเลยทั้งสองเป็นความผิดต่อกฎหมายหลายบทให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา288, 86 ซึ่งเป็นบทที่มีโทษหนักที่สุดตามมาตรา 90 จำคุกจำเลยทั้งสองคนละ 33 ปี 4 เดือนนอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3177/2530พนักงานอัยการ ประจำศาล จังหวัด ตะกั่ว ป่าโจทก์นาย ลอง ศ รี ชัยนาท กับพวกจำเลย ป.อ. ม. 288, ม. 86, ม. 80จำเลยที่ 1 มีสาเหตุโกรธเคืองกับผู้ตายมาก่อน แล้วร่วมกับจำเลยที่ 2 พาคนร้ายสองคนไปชี้บ้านผู้ตายแล้วกลับไป ครั้นคนร้ายใช้อาวุธปืนยิงผู้ตายและผู้เสียหายทั้งสองแล้ว คนร้ายวิ่งกลับไปทางบ้านจำเลยที่ 1 เมื่อเจ้าหน้าที่ตำรวจขอตรวจค้นบ้านก็พบคนร้ายคนหนึ่งหลบซ่อนอยู่ในห้องนอนของจำเลยที่ 1 พร้อมอาวุธปืนเอ็ม 16 และลูกระเบิดมือในเวลากระชั้นชิดกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ดังนี้การกระทำของจำเลยทั้งสองยังไม่ถึงขั้นเป็นการร่วมกระทำผิดด้วยกันกับคนร้ายทั้งสองนั้นหรือเป็นการแบ่งหน้าที่กันทำ การกระทำของจำเลยทั้งสองเป็นการช่วยเหลือหรือให้ความสะดวกแก่คนร้ายทั้งสองในการกระทำผิดฐานฆ่าและพยายามฆ่าผู้อื่น.โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยหตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 288, 80, 83, 33 และริบของกลาง จำเลยทั้งสองให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยทั้งสองมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 83, 288 และฐานร่วมกันพยายามฆ่าผู้อื่นตามมาตรา 80, 83, 288 เป็นการกระทำกรรมเดียวผิดต่อกฎหมายหลายบทให้ลงโทษฐานร่วมกันฆ่าผู้อื่นเป็นกฎหมายที่มีโทษหนักที่สุดตามมาตรา83, 288 จำคุกจำเลยทั้งสองตลอดชีวิตและริบของกลาง จำเลยทั้งสองอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาให้ยกฟ้องโจทก์ส่วนปลอกกระสุนปืนของกลางเป็นทรัพย์สินที่ใช้ในการกระทำผิดจึงให้ริบ โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่าจำเลยที่ 1 มีสาเหตุโกรธเคืองกับผู้ตายมาก่อนโดยจำเลยทั้งสองเป็นผู้นำคนร้ายสองคนแต่งกายแบบทหารพรานไปชี้บ้านผู้ตายแล้วกลับไปบ้านครั้นคนร้ายใช้อาวุธปืนยิงผู้ตายและผู้เสียหายทั้งสองแล้วคนร้ายวิ่งกลับไปทางบ้านจำเลยที่ 1 เมื่อพันตำรวจโทสุวิทย์นำกำลังเจ้าหน้าที่ตำรวจขอตรวจค้นบ้านก็พบทหารพรานหลบซ่อนอยู่ในบ้านจำเลยที่ 1 พร้อมอาวุธปืนเอ็ก 16และถูกระเบิดมือในเวลากระชั้นชิดกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ดังนี้การกระทำของจำเลยทั้งสองยังไม่ถึงขั้นเป็นการร่วมกระทำผิดด้วยกันกับคนร้ายสองคนนั้นหรือเป็นการแบ่งหน้าที่กันทำการกระทำของจำเลยทั้งสองเป็นการช่วยเหลือหรือให้ความสะดวกในการที่ผู้อื่นกระทำผิดก่อนมีการกระทำผิดจำเลยทั้งสองจึงเป็นผู้สนับสนุนการกระทำผิดดังกล่าว พิพากษาแก้เป็นว่าจำเลยทั้งสองมีความผิดฐานฆ่าผู้อื่นตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 288, 86 และฐานพยายามฆ่าผู้อื่นตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 288, 80, 86 การกระทำของจำเลยทั้งสองเป็นความผิดต่อกฎหมายหลายบทให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา288, 86 ซึ่งเป็นบทที่มีโทษหนักที่สุดตามมาตรา 90 จำคุกจำเลยทั้งสองคนละ 33 ปี 4 เดือนนอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์.(อรรถวิทย์ วรรธนวินิจ-ดุสิต วราโห-คำนึง อุไรรัตน์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยหตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 288, 80, 83, 33 และริบของกลาง จำเลยทั้งสองให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยทั้งสองมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 83, 288 และฐานร่วมกันพยายามฆ่าผู้อื่นตามมาตรา 80, 83, 288 เป็นการกระทำกรรมเดียวผิดต่อกฎหมายหลายบทให้ลงโทษฐานร่วมกันฆ่าผู้อื่นเป็นกฎหมายที่มีโทษหนักที่สุดตามมาตรา83, 288 จำคุกจำเลยทั้งสองตลอดชีวิตและริบของกลาง จำเลยทั้งสองอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาให้ยกฟ้องโจทก์ส่วนปลอกกระสุนปืนของกลางเป็นทรัพย์สินที่ใช้ในการกระทำผิดจึงให้ริบ โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่าจำเลยที่ 1 มีสาเหตุโกรธเคืองกับผู้ตายมาก่อนโดยจำเลยทั้งสองเป็นผู้นำคนร้ายสองคนแต่งกายแบบทหารพรานไปชี้บ้านผู้ตายแล้วกลับไปบ้านครั้นคนร้ายใช้อาวุธปืนยิงผู้ตายและผู้เสียหายทั้งสองแล้วคนร้ายวิ่งกลับไปทางบ้านจำเลยที่ 1 เมื่อพันตำรวจโทสุวิทย์นำกำลังเจ้าหน้าที่ตำรวจขอตรวจค้นบ้านก็พบทหารพรานหลบซ่อนอยู่ในบ้านจำเลยที่ 1 พร้อมอาวุธปืนเอ็ก 16และถูกระเบิดมือในเวลากระชั้นชิดกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ดังนี้การกระทำของจำเลยทั้งสองยังไม่ถึงขั้นเป็นการร่วมกระทำผิดด้วยกันกับคนร้ายสองคนนั้นหรือเป็นการแบ่งหน้าที่กันทำการกระทำของจำเลยทั้งสองเป็นการช่วยเหลือหรือให้ความสะดวกในการที่ผู้อื่นกระทำผิดก่อนมีการกระทำผิดจำเลยทั้งสองจึงเป็นผู้สนับสนุนการกระทำผิดดังกล่าว พิพากษาแก้เป็นว่าจำเลยทั้งสองมีความผิดฐานฆ่าผู้อื่นตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 288, 86 และฐานพยายามฆ่าผู้อื่นตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 288, 80, 86 การกระทำของจำเลยทั้งสองเป็นความผิดต่อกฎหมายหลายบทให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา288, 86 ซึ่งเป็นบทที่มีโทษหนักที่สุดตามมาตรา 90 จำคุกจำเลยทั้งสองคนละ 33 ปี 4 เดือนนอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3177/2530พนักงานอัยการ ประจำศาล จังหวัด ตะกั่ว ป่าโจทก์นาย ลอง ศ รี ชัยนาท กับพวกจำเลย ป.อ. ม. 288, ม. 86, ม. 80จำเลยที่ 1 มีสาเหตุโกรธเคืองกับผู้ตายมาก่อน แล้วร่วมกับจำเลยที่ 2 พาคนร้ายสองคนไปชี้บ้านผู้ตายแล้วกลับไป ครั้นคนร้ายใช้อาวุธปืนยิงผู้ตายและผู้เสียหายทั้งสองแล้ว คนร้ายวิ่งกลับไปทางบ้านจำเลยที่ 1 เมื่อเจ้าหน้าที่ตำรวจขอตรวจค้นบ้านก็พบคนร้ายคนหนึ่งหลบซ่อนอยู่ในห้องนอนของจำเลยที่ 1 พร้อมอาวุธปืนเอ็ม 16 และลูกระเบิดมือในเวลากระชั้นชิดกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ดังนี้การกระทำของจำเลยทั้งสองยังไม่ถึงขั้นเป็นการร่วมกระทำผิดด้วยกันกับคนร้ายทั้งสองนั้นหรือเป็นการแบ่งหน้าที่กันทำ การกระทำของจำเลยทั้งสองเป็นการช่วยเหลือหรือให้ความสะดวกแก่คนร้ายทั้งสองในการกระทำผิดฐานฆ่าและพยายามฆ่าผู้อื่น.โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยหตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 288, 80, 83, 33 และริบของกลาง จำเลยทั้งสองให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยทั้งสองมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 83, 288 และฐานร่วมกันพยายามฆ่าผู้อื่นตามมาตรา 80, 83, 288 เป็นการกระทำกรรมเดียวผิดต่อกฎหมายหลายบทให้ลงโทษฐานร่วมกันฆ่าผู้อื่นเป็นกฎหมายที่มีโทษหนักที่สุดตามมาตรา83, 288 จำคุกจำเลยทั้งสองตลอดชีวิตและริบของกลาง จำเลยทั้งสองอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาให้ยกฟ้องโจทก์ส่วนปลอกกระสุนปืนของกลางเป็นทรัพย์สินที่ใช้ในการกระทำผิดจึงให้ริบ โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่าจำเลยที่ 1 มีสาเหตุโกรธเคืองกับผู้ตายมาก่อนโดยจำเลยทั้งสองเป็นผู้นำคนร้ายสองคนแต่งกายแบบทหารพรานไปชี้บ้านผู้ตายแล้วกลับไปบ้านครั้นคนร้ายใช้อาวุธปืนยิงผู้ตายและผู้เสียหายทั้งสองแล้วคนร้ายวิ่งกลับไปทางบ้านจำเลยที่ 1 เมื่อพันตำรวจโทสุวิทย์นำกำลังเจ้าหน้าที่ตำรวจขอตรวจค้นบ้านก็พบทหารพรานหลบซ่อนอยู่ในบ้านจำเลยที่ 1 พร้อมอาวุธปืนเอ็ก 16และถูกระเบิดมือในเวลากระชั้นชิดกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ดังนี้การกระทำของจำเลยทั้งสองยังไม่ถึงขั้นเป็นการร่วมกระทำผิดด้วยกันกับคนร้ายสองคนนั้นหรือเป็นการแบ่งหน้าที่กันทำการกระทำของจำเลยทั้งสองเป็นการช่วยเหลือหรือให้ความสะดวกในการที่ผู้อื่นกระทำผิดก่อนมีการกระทำผิดจำเลยทั้งสองจึงเป็นผู้สนับสนุนการกระทำผิดดังกล่าว พิพากษาแก้เป็นว่าจำเลยทั้งสองมีความผิดฐานฆ่าผู้อื่นตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 288, 86 และฐานพยายามฆ่าผู้อื่นตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 288, 80, 86 การกระทำของจำเลยทั้งสองเป็นความผิดต่อกฎหมายหลายบทให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา288, 86 ซึ่งเป็นบทที่มีโทษหนักที่สุดตามมาตรา 90 จำคุกจำเลยทั้งสองคนละ 33 ปี 4 เดือนนอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์.(อรรถวิทย์ วรรธนวินิจ-ดุสิต วราโห-คำนึง อุไรรัตน์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ