คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 58780หลักกฎหมาย: ความว่า จำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งว่า คดีนี้ศาลอุทธรณ์ภาค 1 พิพากษาแก้ไขเล็กน้อยและให้ลงโทษจำคุกจำเลยไม่เกิน 5 ปี ต้องห้ามคู่ความฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ฎีกาของจำเลยเป็น เรื่องขอให้รอการลงโทษเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง จึงต้องห้ามฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218 วรรคแรก ที่แก้ไขใหม่ จึงไม่รับฎีกาของจำเลยจำเลยเห็นว่า ฎีกาของจำเลยเป็นปัญหาข้อกฎหมายโปรดมีคำสั่งให้รับฎีกาของจำเลยไว้พิจารณาต่อไปหมายเหตุ ไม่ปรากฏหลักฐานว่าโจทก์ได้รับสำเนาคำร้อง แล้วหรือไม่ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ พ.ศ. 2490 มาตรา 7,72 วรรคแรกให้จำคุก 1 ปี 6 เดือน กระทงหนึ่ง มาตรา 8 ทวิ วรรคสอง,72 ทวิ วรรคสอง และตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 371แต่ความผิด ตามพระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ มาตรา 72 ทวิ วรรคสอง กับ ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 371 เป็นกรรมเดียวผิดกฎหมายหลายบท ให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ มาตรา 72 ทวิ วรรคสอง ซึ่งเป็นบทหนักที่สุด ให้จำคุก 1 ปี อีกกระทงหนึ่ง รวมจำคุก 2 ปี 6 เดือน จำเลยให้การรับสารภาพ ลดโทษให้กึ่งหนึ่ง คงจำคุก 1 ปี 3 เดือน ของกลางให้ริบ คดีไม่มีเหตุรอการลงโทษศาลอุทธรณ์ภาค 1 พิพากษาแก้เป็นว่า ข้อหาความผิดตาม พระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ พ.ศ. 2490 มาตรา 7,72 วรรคแรกลงโทษจำคุก 1 ปี ข้อหาความผิดตามพระราชบัญญัติอาวุธปืนฯพ.ศ. 2490 มาตรา 8 ทวิ วรรคสอง,72 ทวิ วรรคสอง กับประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 371 ลงโทษจำคุก 6 เดือน เรียงกระทง ลงโทษ รวมจำคุก 1 ปี 6 เดือน จำเลยให้การรับสารภาพ เป็นประโยชน์แก่การพิจารณา ลดโทษให้กึ่งหนึ่ง คงจำคุก 9 เดือน นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นจำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับฎีกาดังกล่าว(อันดับ 34)จำเลยยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 35)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว คดีนี้ศาลอุทธรณ์ภาค 1 พิพากษาแก้ คำพิพากษาศาลชั้นต้นเฉพาะกำหนดโทษที่จะลงแก่จำเลยเท่านั้น และเมื่อแก้แล้วคงลงโทษจำคุกจำเลยไม่เกินห้าปี นับว่าเป็นการแก้ไขเล็กน้อย คดีจึงต้องห้ามมิให้คู่ความฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 218 วรรคแรก ที่จำเลยฎีกาขอให้รอการลงโทษ เท่ากับเป็นการโต้แย้งดุลพินิจในการลงโทษของศาลอุทธรณ์ภาค 1จึงเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงซึ่งต้องห้ามตามบทกฎหมายดังกล่าว ศาลชั้นต้นสั่งไม่รับฎีกาของจำเลยชอบแล้ว ให้ยกคำร้อง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 2133/2537พนักงานอัยการจังหวัดอำนาจเจริญโจทก์นายไสว น้ำใจจำเลยนายพิมล ภิญโญ ทนายจำเลยผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.อ. ม. 218ความว่า จำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งว่า คดีนี้ศาลอุทธรณ์ภาค 1 พิพากษาแก้ไขเล็กน้อยและให้ลงโทษจำคุกจำเลยไม่เกิน 5 ปี ต้องห้ามคู่ความฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ฎีกาของจำเลยเป็น เรื่องขอให้รอการลงโทษเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง จึงต้องห้ามฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218 วรรคแรก ที่แก้ไขใหม่ จึงไม่รับฎีกาของจำเลยจำเลยเห็นว่า ฎีกาของจำเลยเป็นปัญหาข้อกฎหมายโปรดมีคำสั่งให้รับฎีกาของจำเลยไว้พิจารณาต่อไปหมายเหตุ ไม่ปรากฏหลักฐานว่าโจทก์ได้รับสำเนาคำร้อง แล้วหรือไม่ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ พ.ศ. 2490 มาตรา 7,72 วรรคแรกให้จำคุก 1 ปี 6 เดือน กระทงหนึ่ง มาตรา 8 ทวิ วรรคสอง,72 ทวิ วรรคสอง และตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 371แต่ความผิด ตามพระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ มาตรา 72 ทวิ วรรคสอง กับ ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 371 เป็นกรรมเดียวผิดกฎหมายหลายบท ให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ มาตรา 72 ทวิ วรรคสอง ซึ่งเป็นบทหนักที่สุด ให้จำคุก 1 ปี อีกกระทงหนึ่ง รวมจำคุก 2 ปี 6 เดือน จำเลยให้การรับสารภาพ ลดโทษให้กึ่งหนึ่ง คงจำคุก 1 ปี 3 เดือน ของกลางให้ริบ คดีไม่มีเหตุรอการลงโทษศาลอุทธรณ์ภาค 1 พิพากษาแก้เป็นว่า ข้อหาความผิดตาม พระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ พ.ศ. 2490 มาตรา 7,72 วรรคแรกลงโทษจำคุก 1 ปี ข้อหาความผิดตามพระราชบัญญัติอาวุธปืนฯพ.ศ. 2490 มาตรา 8 ทวิ วรรคสอง,72 ทวิ วรรคสอง กับประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 371 ลงโทษจำคุก 6 เดือน เรียงกระทง ลงโทษ รวมจำคุก 1 ปี 6 เดือน จำเลยให้การรับสารภาพ เป็นประโยชน์แก่การพิจารณา ลดโทษให้กึ่งหนึ่ง คงจำคุก 9 เดือน นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นจำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับฎีกาดังกล่าว(อันดับ 34)จำเลยยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 35)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว คดีนี้ศาลอุทธรณ์ภาค 1 พิพากษาแก้ คำพิพากษาศาลชั้นต้นเฉพาะกำหนดโทษที่จะลงแก่จำเลยเท่านั้น และเมื่อแก้แล้วคงลงโทษจำคุกจำเลยไม่เกินห้าปี นับว่าเป็นการแก้ไขเล็กน้อย คดีจึงต้องห้ามมิให้คู่ความฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 218 วรรคแรก ที่จำเลยฎีกาขอให้รอการลงโทษ เท่ากับเป็นการโต้แย้งดุลพินิจในการลงโทษของศาลอุทธรณ์ภาค 1จึงเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงซึ่งต้องห้ามตามบทกฎหมายดังกล่าว ศาลชั้นต้นสั่งไม่รับฎีกาของจำเลยชอบแล้ว ให้ยกคำร้อง(สะสม สิริเจริญสุข-สมพงษ์ สนธิเณร-ชัยนาท พันตาวงศ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 2133/2537พนักงานอัยการจังหวัดอำนาจเจริญโจทก์นายไสว น้ำใจจำเลยนายพิมล ภิญโญ ทนายจำเลยผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.อ. ม. 218ความว่า จำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งว่า คดีนี้ศาลอุทธรณ์ภาค 1 พิพากษาแก้ไขเล็กน้อยและให้ลงโทษจำคุกจำเลยไม่เกิน 5 ปี ต้องห้ามคู่ความฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ฎีกาของจำเลยเป็น เรื่องขอให้รอการลงโทษเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง จึงต้องห้ามฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218 วรรคแรก ที่แก้ไขใหม่ จึงไม่รับฎีกาของจำเลยจำเลยเห็นว่า ฎีกาของจำเลยเป็นปัญหาข้อกฎหมายโปรดมีคำสั่งให้รับฎีกาของจำเลยไว้พิจารณาต่อไปหมายเหตุ ไม่ปรากฏหลักฐานว่าโจทก์ได้รับสำเนาคำร้อง แล้วหรือไม่ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ พ.ศ. 2490 มาตรา 7,72 วรรคแรกให้จำคุก 1 ปี 6 เดือน กระทงหนึ่ง มาตรา 8 ทวิ วรรคสอง,72 ทวิ วรรคสอง และตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 371แต่ความผิด ตามพระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ มาตรา 72 ทวิ วรรคสอง กับ ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 371 เป็นกรรมเดียวผิดกฎหมายหลายบท ให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ มาตรา 72 ทวิ วรรคสอง ซึ่งเป็นบทหนักที่สุด ให้จำคุก 1 ปี อีกกระทงหนึ่ง รวมจำคุก 2 ปี 6 เดือน จำเลยให้การรับสารภาพ ลดโทษให้กึ่งหนึ่ง คงจำคุก 1 ปี 3 เดือน ของกลางให้ริบ คดีไม่มีเหตุรอการลงโทษศาลอุทธรณ์ภาค 1 พิพากษาแก้เป็นว่า ข้อหาความผิดตาม พระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ พ.ศ. 2490 มาตรา 7,72 วรรคแรกลงโทษจำคุก 1 ปี ข้อหาความผิดตามพระราชบัญญัติอาวุธปืนฯพ.ศ. 2490 มาตรา 8 ทวิ วรรคสอง,72 ทวิ วรรคสอง กับประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 371 ลงโทษจำคุก 6 เดือน เรียงกระทง ลงโทษ รวมจำคุก 1 ปี 6 เดือน จำเลยให้การรับสารภาพ เป็นประโยชน์แก่การพิจารณา ลดโทษให้กึ่งหนึ่ง คงจำคุก 9 เดือน นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นจำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับฎีกาดังกล่าว(อันดับ 34)จำเลยยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 35)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว คดีนี้ศาลอุทธรณ์ภาค 1 พิพากษาแก้ คำพิพากษาศาลชั้นต้นเฉพาะกำหนดโทษที่จะลงแก่จำเลยเท่านั้น และเมื่อแก้แล้วคงลงโทษจำคุกจำเลยไม่เกินห้าปี นับว่าเป็นการแก้ไขเล็กน้อย คดีจึงต้องห้ามมิให้คู่ความฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 218 วรรคแรก ที่จำเลยฎีกาขอให้รอการลงโทษ เท่ากับเป็นการโต้แย้งดุลพินิจในการลงโทษของศาลอุทธรณ์ภาค 1จึงเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงซึ่งต้องห้ามตามบทกฎหมายดังกล่าว ศาลชั้นต้นสั่งไม่รับฎีกาของจำเลยชอบแล้ว ให้ยกคำร้อง(สะสม สิริเจริญสุข-สมพงษ์ สนธิเณร-ชัยนาท พันตาวงศ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ