phoneee/thai-legal-corpus huggingface dataset:
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 61011หลักกฎหมาย: ความว่า จำเลยยื่นคำแก้ฎีกาไว้เมื่อวันที่ 19 สิงหาคม 2530แต่เพื่อความสมบูรณ์จำเลยจึงขอยื่นคำแก้ฎีกาเพิ่มเติมจากคำแก้ฎีกาที่ได้ยื่นไว้แล้ว โปรดอนุญาตหมายเหตุ โจทก์ยังไม่ได้รับสำเนาคำร้องโจทก์ฟ้องขอให้พิพากษาเพิกถอนทำลายพินัยกรรมที่จำเลยนำไปแสดงต่อสำนักงานที่ดินกรุงเทพมหานคร สาขามีนบุรี และให้โจทก์ได้รับส่วนแบ่งมรดกที่ดินโฉนดดังกล่าว เนื้อที่ 15 ไร่ 1 งาน 66 ตารางวาศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกา (อันดับ 137)จำเลยรับสำเนาฎีกาโดยวิธีปิดหมายเมื่อวันที่ 20 กรกฎาคม 2530(อันดับ 138 แผ่นที่ 7)จำเลยยื่นคำร้องดังกล่าว (อันดับ 141)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว ปรากฏว่าพ้นกำหนดยื่นคำแก้ฎีกาแล้วจะยื่นคำร้องขอเพิ่มเติมคำแก้ฎีกาอีกไม่ได้ จึงให้ยกคำร้องขอเพิ่มเติมคำแก้ฎีกาของจำเลย แต่ให้รับไว้เป็นคำแถลงการณ์ จัดการส่งสำเนาให้แก่โจทก์ด้วย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 1171/2530นางดรุณศรี ดีสมโชคโจทก์นายประสิทธิ์ เต็กอารีย์จำเลยนายประสิทธิ์ เต็กอารีย์ จำเลยผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.พ. ม. 179, ม. 186, ม. 237ความว่า จำเลยยื่นคำแก้ฎีกาไว้เมื่อวันที่ 19 สิงหาคม 2530แต่เพื่อความสมบูรณ์จำเลยจึงขอยื่นคำแก้ฎีกาเพิ่มเติมจากคำแก้ฎีกาที่ได้ยื่นไว้แล้ว โปรดอนุญาตหมายเหตุ โจทก์ยังไม่ได้รับสำเนาคำร้องโจทก์ฟ้องขอให้พิพากษาเพิกถอนทำลายพินัยกรรมที่จำเลยนำไปแสดงต่อสำนักงานที่ดินกรุงเทพมหานคร สาขามีนบุรี และให้โจทก์ได้รับส่วนแบ่งมรดกที่ดินโฉนดดังกล่าว เนื้อที่ 15 ไร่ 1 งาน 66 ตารางวาศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกา (อันดับ 137)จำเลยรับสำเนาฎีกาโดยวิธีปิดหมายเมื่อวันที่ 20 กรกฎาคม 2530(อันดับ 138 แผ่นที่ 7)จำเลยยื่นคำร้องดังกล่าว (อันดับ 141)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว ปรากฏว่าพ้นกำหนดยื่นคำแก้ฎีกาแล้วจะยื่นคำร้องขอเพิ่มเติมคำแก้ฎีกาอีกไม่ได้ จึงให้ยกคำร้องขอเพิ่มเติมคำแก้ฎีกาของจำเลย แต่ให้รับไว้เป็นคำแถลงการณ์ จัดการส่งสำเนาให้แก่โจทก์ด้วย(เสวก จันทร์ผ่อง-สหัส สิงหวิริยะ-สุทิน นนทแก้ว)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 1171/2530นางดรุณศรี ดีสมโชคโจทก์นายประสิทธิ์ เต็กอารีย์จำเลยนายประสิทธิ์ เต็กอารีย์ จำเลยผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.พ. ม. 179, ม. 186, ม. 237ความว่า จำเลยยื่นคำแก้ฎีกาไว้เมื่อวันที่ 19 สิงหาคม 2530แต่เพื่อความสมบูรณ์จำเลยจึงขอยื่นคำแก้ฎีกาเพิ่มเติมจากคำแก้ฎีกาที่ได้ยื่นไว้แล้ว โปรดอนุญาตหมายเหตุ โจทก์ยังไม่ได้รับสำเนาคำร้องโจทก์ฟ้องขอให้พิพากษาเพิกถอนทำลายพินัยกรรมที่จำเลยนำไปแสดงต่อสำนักงานที่ดินกรุงเทพมหานคร สาขามีนบุรี และให้โจทก์ได้รับส่วนแบ่งมรดกที่ดินโฉนดดังกล่าว เนื้อที่ 15 ไร่ 1 งาน 66 ตารางวาศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกา (อันดับ 137)จำเลยรับสำเนาฎีกาโดยวิธีปิดหมายเมื่อวันที่ 20 กรกฎาคม 2530(อันดับ 138 แผ่นที่ 7)จำเลยยื่นคำร้องดังกล่าว (อันดับ 141)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว ปรากฏว่าพ้นกำหนดยื่นคำแก้ฎีกาแล้วจะยื่นคำร้องขอเพิ่มเติมคำแก้ฎีกาอีกไม่ได้ จึงให้ยกคำร้องขอเพิ่มเติมคำแก้ฎีกาของจำเลย แต่ให้รับไว้เป็นคำแถลงการณ์ จัดการส่งสำเนาให้แก่โจทก์ด้วย(เสวก จันทร์ผ่อง-สหัส สิงหวิริยะ-สุทิน นนทแก้ว)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
กฎกฎ. ก.พ.ฉบับที่ ๕๑ (พ.ศ.๒๔๙๗)ออกตามความในพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการพลเรือนพ.ศ. ๒๔๘๗ว่าด้วยการเทียบตำแหน่งที่เรียกชื่ออย่างอื่นในสำนักงานปลัดกระทรวงกระทรวงวัฒนธรรม[๑] อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๑ (๘) และมาตรา ๒๖แห่งพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการพลเรือน พ.ศ. ๒๔๙๗ ก.พ. ออกกฎ ก.พ. ไว้ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ กฎ ก.พ.นี้ให้ใช้บังคับแก่สำนักงานปลัดกระทรวง กระทรวงวัฒนธรรมข้อ ๒ตำแหน่งที่เรียกชื่ออย่างอื่น ให้กำหนดเทียบกับตำแหน่งข้าราชการพลเรือน และให้กำหนดตำแหน่งซึ่งเป็นตำแหน่งผู้บังคับบัญชาส่วนราชการ ดังต่อไปนี้ ตำแหน่งที่เรียกชื่อ เทียบกับตำแหน่ง เป็นตำแหน่งผู้บังคับ อย่างอื่น บัญชา วัฒนธรรมอำเภอ เสมียนพนักงาน ส่วนราชการวัฒนธรรม จัตวา ประจำอำเภอในฐานะ หัวหน้าส่วนราชการที่ ต่ำกว่าหัวหน้าแผนกวัฒนธรรมอำเภอตรี ประจำแผนก ส่วนราชการวัฒนธรรม ประจำอำเภอในฐานะ หัวหน้าส่วนราชการที่ ต่ำกว่าหัวหน้าแผนก ผู้ช่วยวัฒนธรรม จังหวัด วัฒนธรรมจังหวัด หัวหน้าแผนก ส่วนราชการวัฒนธรรม ประจำจังหวัดในฐานะ หัวหน้าแผนกให้ไว้ ณ วันที่ ๒๖ ตุลาคม พ.ศ.๒๔๙๗จอมพล ป. พิบูลสงครามนายกรัฐมนตรี ประธาน ก.พ.[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๗๑/ตอนที่ ๗๖/หน้า ๑๗๓๒/๒๓ พฤศจิกายน ๒๔๙๗
ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรีประกาศสำนักนายกรัฐมนตรีเรื่องกำหนดให้การเวนคืนอสังหาริมทรัพย์เพื่อขยายทางหลวงแผ่นดินหมายเลข๓๐๔๙ สายนครนายก - น้ำตกนางรองเป็นกรณีที่มีความจำเป็นโดยเร่งด่วน[๑] ตามที่ได้ประกาศใช้บังคับพระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืนเพื่อขยายทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๓๐๔๙ สายนครนายก - น้ำตกนางรอง พ.ศ. ๒๕๔๘ ในท้องที่อำเภอเมืองนครนายกจังหวัดนครนายก แล้ว นั้นอธิบดีกรมทางหลวงผู้เป็นเจ้าหน้าที่เวนคืนตามพระราชกฤษฎีกาดังกล่าวได้พิจารณาแล้วเห็นว่าการขยายทางหลวงแผ่นดินสายดังกล่าวเป็นกรณีที่มีความจำเป็นโดยเร่งด่วน เพื่ออำนวยความสะดวกและความรวดเร็วแก่การจราจรและการขนส่งอันเป็นกิจการสาธารณูปโภคซึ่งหากการเวนคืนเนิ่นช้าไปจะเป็นอุปสรรคอย่างมากแก่การพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมดังนั้น อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๓ วรรคหนึ่ง แห่งพระราชบัญญัติว่าด้วยการเวนคืนอสังหาริมทรัพย์ พ.ศ. ๒๕๓๐ อันเป็นกฎหมายที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคลซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๓๕ มาตรา ๔๘ และมาตรา ๔๙ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยบัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมายคณะรัฐมนตรีโดยมติเมื่อวันที่ ๒๒ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๔๙ จึงกำหนดให้การเวนคืนอสังหาริมทรัพย์เพื่อขยายทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๓๐๔๙ สายนครนายก - น้ำตกนางรอง ในท้องที่อำเภอเมืองนครนายกจังหวัดนครนายก ตามพระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืน เพื่อขยายทางหลวงแผ่นดินหมายเลข๓๐๔๙ สายนครนายก - น้ำตกนางรอง พ.ศ. ๒๕๔๘ เป็นกรณีที่มีความจำเป็นโดยเร่งด่วน เพื่อให้เจ้าหน้าที่หรือผู้ซึ่งได้รับมอบหมายจากเจ้าหน้าที่มีอำนาจเข้าครอบครองหรือใช้อสังหาริมทรัพย์นั้นตามพระราชบัญญัติว่าด้วยการเวนคืนอสังหาริมทรัพย์ พ.ศ. ๒๕๓๐ ได้ประกาศณ วันที่ ๑๘ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๔๙พันตำรวจโททักษิณ ชินวัตรนายกรัฐมนตรีนันทนา/ผู้จัดทำ๖ กันยายน ๒๕๔๙[๑]ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๓/ตอนพิเศษ ๙๓ ง/หน้า ๗/๑ กันยายน ๒๕๔๙
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1260/2520หลักกฎหมาย: อ. ผู้เอาประกันชีวิตขาดส่งเบี้ยประกันภัย ตามกรมธรรม์ประกันภัยมีว่า ผู้เอาประกันชีวิตอาจขอต่อบริษัทขยายเวลาออกไปได้ตามระยะเวลาที่กำหนดไว้ ดังนี้ อ. ต้องทำคำขอ ไม่ใช่กรมธรรม์ขยายเวลาออกไปโดยอัตโนมัติการขอต่ออายุกรมธรรม์ต้องเป็นไปตามที่กำหนดไว้ในกรมธรรม์อ. ขอต่ออายุกรมธรรม์ แต่มิได้ชำระดอกเบี้ยและตรวจสุขภาพก่อนตามที่ระบุไว้ในกรมธรรม์ ยังไม่ถือว่าได้ขยายเวลาออกไปแล้ว ผู้เอาประกันภัยไม่ต้องใช้เงินตามกรมธรรม์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1260/2520นางเช็ง ดวงพัตราโจทก์บริษัท เมืองไทยประกันชีวิต จำกัด กับพวกจำเลย ป.พ.พ. ม. 899อ. ผู้เอาประกันชีวิตขาดส่งเบี้ยประกันภัย ตามกรมธรรม์ประกันภัยมีว่า ผู้เอาประกันชีวิตอาจขอต่อบริษัทขยายเวลาออกไปได้ตามระยะเวลาที่กำหนดไว้ ดังนี้ อ. ต้องทำคำขอ ไม่ใช่กรมธรรม์ขยายเวลาออกไปโดยอัตโนมัติการขอต่ออายุกรมธรรม์ต้องเป็นไปตามที่กำหนดไว้ในกรมธรรม์อ. ขอต่ออายุกรมธรรม์ แต่มิได้ชำระดอกเบี้ยและตรวจสุขภาพก่อนตามที่ระบุไว้ในกรมธรรม์ ยังไม่ถือว่าได้ขยายเวลาออกไปแล้ว ผู้เอาประกันภัยไม่ต้องใช้เงินตามกรมธรรม์(สอน ไชยสุต-ธานินทร์ กรัยวิเชียร-เพียร ศรีอรุณ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1260/2520นางเช็ง ดวงพัตราโจทก์บริษัท เมืองไทยประกันชีวิต จำกัด กับพวกจำเลย ป.พ.พ. ม. 899อ. ผู้เอาประกันชีวิตขาดส่งเบี้ยประกันภัย ตามกรมธรรม์ประกันภัยมีว่า ผู้เอาประกันชีวิตอาจขอต่อบริษัทขยายเวลาออกไปได้ตามระยะเวลาที่กำหนดไว้ ดังนี้ อ. ต้องทำคำขอ ไม่ใช่กรมธรรม์ขยายเวลาออกไปโดยอัตโนมัติการขอต่ออายุกรมธรรม์ต้องเป็นไปตามที่กำหนดไว้ในกรมธรรม์อ. ขอต่ออายุกรมธรรม์ แต่มิได้ชำระดอกเบี้ยและตรวจสุขภาพก่อนตามที่ระบุไว้ในกรมธรรม์ ยังไม่ถือว่าได้ขยายเวลาออกไปแล้ว ผู้เอาประกันภัยไม่ต้องใช้เงินตามกรมธรรม์(สอน ไชยสุต-ธานินทร์ กรัยวิเชียร-เพียร ศรีอรุณ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศมหาวิทยาลัยพะเยาประกาศมหาวิทยาลัยพะเยาเรื่องการจัดตั้งส่วนงานอื่นของมหาวิทยาลัยพะเยาพ.ศ. ๒๕๕๓[๑] โดยที่เป็นการสมควรออกประกาศเรื่อง การจัดตั้งส่วนงานอื่นของมหาวิทยาลัยพะเยา จึงอาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๘แห่งพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยพะเยา พ.ศ. ๒๕๕๓ สภามหาวิทยาลัยพะเยา ในคราวประชุมครั้งที่ ๕/๒๕๕๓ เมื่อวันที่ ๑๙ กันยายน ๒๕๕๓ จึงให้ออกประกาศไว้ ดังต่อไปนี้ข้อ๑ ประกาศนี้เรียกว่า ประกาศมหาวิทยาลัยพะเยาเรื่อง การจัดตั้งส่วนงานอื่นของมหาวิทยาลัยพะเยา พ.ศ. ๒๕๕๓ข้อ๒ ประกาศนี้ให้มีผลใช้บังคับตั้งแต่วันที่๑ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๕๓ เป็นต้นไปข้อ๓ ให้จัดตั้งส่วนงานอื่น ตามมาตรา ๗(๔) แห่งพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยพะเยา พ.ศ. ๒๕๕๓ ประกอบด้วย(๑)วิทยาเขตเชียงรายข้อ๔ ให้อธิการบดีรักษาการให้เป็นไปตามประกาศนี้ประกาศ ณ วันที่ ๑๙กันยายน พ.ศ. ๒๕๕๓ศาสตราจารย์เกียรติคุณคุณหญิงไขศรี ศรีอรุณนายกสภามหาวิทยาลัยพะเยาปริยานุช/ผู้จัดทำ๑๔ ธันวาคม ๒๕๕๓ณัฐวดี/ตรวจ๑๔ ธันวาคม ๒๕๕๓[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๒๗/ตอนพิเศษ ๑๔๐ ง/หน้า ๖๓/๘ ธันวาคม ๒๕๕๓
ตราครุฑตราครุฑกฎกระทรวงฉบับที่7 (พ.ศ. 2524)ออกตามความในพระราชบัญญัติคนเข้าเมืองพ.ศ.2522---------อาศัยอำนาจตามความในมาตรา5แห่งพระราชบัญญัติคนเข้าเมืองพ.ศ. 2522 และมาตรา12 (1) วรรคสาม แห่งพระราชบัญญัติคนเข้าเมือง พ.ศ. 2522ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติคนเข้าเมือง(ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2523รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้ให้กำหนดค่าธรรมเนียมการตรวจลงตราตามมาตรา 12 (1) ดังต่อไปนี้(1) การตรวจลงตราประเภทคนเดินทางผ่านราชอาณาจักร 100 บาท ต่อการเดินทางเข้ามาในราชอาณาจักรหนึ่งครั้ง(2) การตรวจลงตราประเภทนักท่องเที่ยว 200 บาท ต่อการเดินทางเข้ามาในราชอาณาจักรหนึ่งครั้ง(3) การตรวจลงตราประเภทอื่น ๆ 300 บาทต่อการเดินทางเข้ามาในราชอาณาจักรหนึ่งครั้ง ให้ไว้ณ วันที่ 18 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2524ประเทือง กีรติบุตรรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย----------------------------------------------------------------------------------หมายเหตุ:-เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้คือ โดยที่มาตรา12 (1) วรรคสามแห่งพระราชบัญญัติคนเข้าเมือง พ.ศ. 2522ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติคนเข้าเมือง (ฉบับที่2) พ.ศ. 2523บัญญัติให้กำหนดค่าธรรมเนียมการตรวจลงตราในหนังสือเดินทางหรือเอกสารใช้แทนหนังสือเดินทางโดยกฎกระทรวงจึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงฉบับนี้
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 65112หลักกฎหมาย: คำพิพากษาของศาลอุทธรณ์กำหนดให้จำเลยใช้ค่าทนายความให้แก่โจทก์ซึ่งเป็นฝ่ายชนะคดี โดยมิได้กำหนดค่าธรรมเนียมโจทก์ย่อมฎีกาในปัญหาเรื่องค่าฤชาธรรมเนียมได้ ไม่ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 168 ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 172/2517พนักงานสอบสวนสถานีตำรวจภูธรอำเภอเมืองเพชรบูรณ์ฯโจทก์นายดิเรก ขาวสอาด กับพวกจำเลย ป.วิ.พ. ม. 168คำพิพากษาของศาลอุทธรณ์กำหนดให้จำเลยใช้ค่าทนายความให้แก่โจทก์ซึ่งเป็นฝ่ายชนะคดี โดยมิได้กำหนดค่าธรรมเนียมโจทก์ย่อมฎีกาในปัญหาเรื่องค่าฤชาธรรมเนียมได้ ไม่ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 168(ประพจน์ ถิระวัฒน์-สมคิด มงคลชาติ-ไพโรจน์ ไวกาสี)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 172/2517พนักงานสอบสวนสถานีตำรวจภูธรอำเภอเมืองเพชรบูรณ์ฯโจทก์นายดิเรก ขาวสอาด กับพวกจำเลย ป.วิ.พ. ม. 168คำพิพากษาของศาลอุทธรณ์กำหนดให้จำเลยใช้ค่าทนายความให้แก่โจทก์ซึ่งเป็นฝ่ายชนะคดี โดยมิได้กำหนดค่าธรรมเนียมโจทก์ย่อมฎีกาในปัญหาเรื่องค่าฤชาธรรมเนียมได้ ไม่ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 168(ประพจน์ ถิระวัฒน์-สมคิด มงคลชาติ-ไพโรจน์ ไวกาสี)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 612957หลักกฎหมาย: คดีที่เอกชนยื่นฟ้องกรมทางหลวงซึ่งเป็นหน่วยงานทางปกครองว่า ดำเนินโครงการก่อสร้างทางหลวงแผ่นดิน ตัดผ่านที่ดินบางส่วนในแต่ละแปลงของผู้ฟ้องคดีแต่ละคนโดยไม่จ่ายค่าชดเชย ต่อมามีการออกพระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืนเพื่อขยายทางหลวงแผ่นดินสายดังกล่าว แต่ไม่จ่ายค่าทดแทนที่ดินที่ถูกเวนคืน ขอให้จ่ายเงินค่าทดแทนที่ดิน และค่าเสียหายจากการขาดการใช้ประโยชน์ในที่ดิน ผู้ถูกฟ้องคดีให้การว่า ที่ดินที่ใช้ก่อสร้างได้มา โดยราษฎรร่วมกันอุทิศให้ก่อสร้าง ผู้ถูกฟ้องคดีได้ครอบครองใช้ประโยชน์เป็นทางหลวงเป็นเวลาประมาณ ๓๐ ปี จึงตกเป็นสาธารณสมบัติของแผ่นดิน และที่ดินที่ทางหลวงตัดผ่านไม่ใช่ที่ดินของ ผู้ฟ้องคดี จึงไม่มีสิทธิฟ้องเรียกร้องค่าทดแทนที่ดิน ผู้ถูกฟ้องคดีได้ก่อสร้างทางหลวงโดยชอบด้วย กฎหมายแล้ว ขอให้ยกฟ้อง เห็นว่า ตามคำฟ้องและคำให้การ คู่ความยังโต้แย้งกันอยู่ว่าที่ดินพิพาท เป็นของฝ่ายใด ดังนั้น การที่ศาลจะมีคําพิพากษาหรือคําสั่งได้นั้น จําต้องพิจารณาให้ได้ความเสียก่อนว่า ที่ดินที่ใช้ก่อสร้างถนนทางหลวงพิพาทเดิมนั้นเป็นของผู้ฟ้องคดีตามที่กล่าวอ้างหรือเป็นที่สาธารณประโยชน์เป็นสําคัญ แล้วจึงจะพิจารณาประเด็นอื่นต่อไป คดีนี้จึงเป็นการฟ้องขอให้ศาล มีคำพิพากษารับรองคุ้มครองสิทธิในที่ดินของผู้ฟ้องคดี อันอยู่ในอำนาจพิจารณาพิพากษาของศาลยุติธรรม ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำวินิจฉัยที่ 36/2560ศาลปกครองอุดรธานีศาลผู้ส่งความเห็นศาลจังหวัดอุดรธานีศาลผู้รับความเห็นนายทองใบ พาระพงษ์ ที่ 1 กับพวกรวม 21 ผู้ฟ้องคดีกรมทางหลวง ผู้ถูกฟ้องคดี พ.ร.บ.จัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง พ.ศ.2542 ป.พ.พ. ป.ที่ดิน คดีที่เอกชนยื่นฟ้องกรมทางหลวงซึ่งเป็นหน่วยงานทางปกครองว่า ดำเนินโครงการก่อสร้างทางหลวงแผ่นดิน ตัดผ่านที่ดินบางส่วนในแต่ละแปลงของผู้ฟ้องคดีแต่ละคนโดยไม่จ่ายค่าชดเชย ต่อมามีการออกพระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืนเพื่อขยายทางหลวงแผ่นดินสายดังกล่าว แต่ไม่จ่ายค่าทดแทนที่ดินที่ถูกเวนคืน ขอให้จ่ายเงินค่าทดแทนที่ดิน และค่าเสียหายจากการขาดการใช้ประโยชน์ในที่ดิน ผู้ถูกฟ้องคดีให้การว่า ที่ดินที่ใช้ก่อสร้างได้มา โดยราษฎรร่วมกันอุทิศให้ก่อสร้าง ผู้ถูกฟ้องคดีได้ครอบครองใช้ประโยชน์เป็นทางหลวงเป็นเวลาประมาณ ๓๐ ปี จึงตกเป็นสาธารณสมบัติของแผ่นดิน และที่ดินที่ทางหลวงตัดผ่านไม่ใช่ที่ดินของ ผู้ฟ้องคดี จึงไม่มีสิทธิฟ้องเรียกร้องค่าทดแทนที่ดิน ผู้ถูกฟ้องคดีได้ก่อสร้างทางหลวงโดยชอบด้วย กฎหมายแล้ว ขอให้ยกฟ้อง เห็นว่า ตามคำฟ้องและคำให้การ คู่ความยังโต้แย้งกันอยู่ว่าที่ดินพิพาท เป็นของฝ่ายใด ดังนั้น การที่ศาลจะมีคําพิพากษาหรือคําสั่งได้นั้น จําต้องพิจารณาให้ได้ความเสียก่อนว่า ที่ดินที่ใช้ก่อสร้างถนนทางหลวงพิพาทเดิมนั้นเป็นของผู้ฟ้องคดีตามที่กล่าวอ้างหรือเป็นที่สาธารณประโยชน์เป็นสําคัญ แล้วจึงจะพิจารณาประเด็นอื่นต่อไป คดีนี้จึงเป็นการฟ้องขอให้ศาล มีคำพิพากษารับรองคุ้มครองสิทธิในที่ดินของผู้ฟ้องคดี อันอยู่ในอำนาจพิจารณาพิพากษาของศาลยุติธรรม()แหล่งที่มาส่วนเลขานุการคณะกรรมการวินิจฉัยฯแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคดีเกี่ยวกับสิทธิในที่ดิน
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 114/2480หลักกฎหมาย: โจทก์เป็นลูกหนี้ข้าวจำเลย ๆ ต้องการเอาข้าวหักใช้หนี้โจทก์จึงชี้ให้นวดข้าวเองจำเลยจึงนวดข้าวแล้วเอาข้าวนั้นไปโดยเข้าใจว่าโจทก์ให้เอาไปได้ ดังนี้จำเลยยังไม่มีผิดฐานลักทรัพย์ ฎีกาปัญหาข้อกฎหมาย พฤตติการณ์ที่ไม่เป็นเจตนาทุจจริตได้ความว่า โจทก์เป็นลูกหนี้ข้าวของจำเลย จำเลยต้องการเอาข้าวหักใช้หนี้โจทก์ชี้ให้นวดข้าวเอาเอง จำเลยเข้าใจว่าโจทก์ชี้ให้นวดข้าวแล้วก็ให้เอาไปได้ จำเลยจึงเข้านวดข้าวแล้วเอาข้าวนั้นไป โจทก์จึงฟ้องหาว่าจำเลยลักทรัพย์ขอให้ลงโทษ ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า จำเลยไม่มีเจตนาตามมาตรา ๔๓ แลข้อเท็จจริงเท่าที่ปรากฎจะเรียกว่าจำเลยกระทำการทุจจริตตามมาตรา ๖ (๓) ก็ไม่ได้ จึงพิพากษายืนตามศาลล่างทั้ง ๒ ที่ว่ากรณีไม่เป็นคดีอาญาให้ยกฟ้องโจทก์ยืนตามศาลล่าง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 114/2480นางสวนโจทก์นางจัน กับพวกจำเลย ป.อ. ม. 288-43-6 (โจทก์เป็นลูกหนี้ข้าวจำเลย ๆ ต้องการเอาข้าวหักใช้หนี้โจทก์จึงชี้ให้นวดข้าวเองจำเลยจึงนวดข้าวแล้วเอาข้าวนั้นไปโดยเข้าใจว่าโจทก์ให้เอาไปได้ ดังนี้จำเลยยังไม่มีผิดฐานลักทรัพย์ ฎีกาปัญหาข้อกฎหมาย พฤตติการณ์ที่ไม่เป็นเจตนาทุจจริตได้ความว่า โจทก์เป็นลูกหนี้ข้าวของจำเลย จำเลยต้องการเอาข้าวหักใช้หนี้โจทก์ชี้ให้นวดข้าวเอาเอง จำเลยเข้าใจว่าโจทก์ชี้ให้นวดข้าวแล้วก็ให้เอาไปได้ จำเลยจึงเข้านวดข้าวแล้วเอาข้าวนั้นไป โจทก์จึงฟ้องหาว่าจำเลยลักทรัพย์ขอให้ลงโทษ ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า จำเลยไม่มีเจตนาตามมาตรา ๔๓ แลข้อเท็จจริงเท่าที่ปรากฎจะเรียกว่าจำเลยกระทำการทุจจริตตามมาตรา ๖ (๓) ก็ไม่ได้ จึงพิพากษายืนตามศาลล่างทั้ง ๒ ที่ว่ากรณีไม่เป็นคดีอาญาให้ยกฟ้องโจทก์ยืนตามศาลล่าง(นิติศาสตร์ไพศาลย์-อมาตย-เทฟโนต์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ได้ความว่า โจทก์เป็นลูกหนี้ข้าวของจำเลย จำเลยต้องการเอาข้าวหักใช้หนี้โจทก์ชี้ให้นวดข้าวเอาเอง จำเลยเข้าใจว่าโจทก์ชี้ให้นวดข้าวแล้วก็ให้เอาไปได้ จำเลยจึงเข้านวดข้าวแล้วเอาข้าวนั้นไป โจทก์จึงฟ้องหาว่าจำเลยลักทรัพย์ขอให้ลงโทษ ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า จำเลยไม่มีเจตนาตามมาตรา ๔๓ แลข้อเท็จจริงเท่าที่ปรากฎจะเรียกว่าจำเลยกระทำการทุจจริตตามมาตรา ๖ (๓) ก็ไม่ได้ จึงพิพากษายืนตามศาลล่างทั้ง ๒ ที่ว่ากรณีไม่เป็นคดีอาญาให้ยกฟ้องโจทก์ยืนตามศาลล่าง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 114/2480นางสวนโจทก์นางจัน กับพวกจำเลย ป.อ. ม. 288-43-6 (โจทก์เป็นลูกหนี้ข้าวจำเลย ๆ ต้องการเอาข้าวหักใช้หนี้โจทก์จึงชี้ให้นวดข้าวเองจำเลยจึงนวดข้าวแล้วเอาข้าวนั้นไปโดยเข้าใจว่าโจทก์ให้เอาไปได้ ดังนี้จำเลยยังไม่มีผิดฐานลักทรัพย์ ฎีกาปัญหาข้อกฎหมาย พฤตติการณ์ที่ไม่เป็นเจตนาทุจจริตได้ความว่า โจทก์เป็นลูกหนี้ข้าวของจำเลย จำเลยต้องการเอาข้าวหักใช้หนี้โจทก์ชี้ให้นวดข้าวเอาเอง จำเลยเข้าใจว่าโจทก์ชี้ให้นวดข้าวแล้วก็ให้เอาไปได้ จำเลยจึงเข้านวดข้าวแล้วเอาข้าวนั้นไป โจทก์จึงฟ้องหาว่าจำเลยลักทรัพย์ขอให้ลงโทษ ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า จำเลยไม่มีเจตนาตามมาตรา ๔๓ แลข้อเท็จจริงเท่าที่ปรากฎจะเรียกว่าจำเลยกระทำการทุจจริตตามมาตรา ๖ (๓) ก็ไม่ได้ จึงพิพากษายืนตามศาลล่างทั้ง ๒ ที่ว่ากรณีไม่เป็นคดีอาญาให้ยกฟ้องโจทก์ยืนตามศาลล่าง(นิติศาสตร์ไพศาลย์-อมาตย-เทฟโนต์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2806/2538หลักกฎหมาย: อัตราโทษสูงสุดตามที่ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 91กำหนดไว้นั้น ถ้าเป็นกรณีที่มีการเพิ่มโทษหรือลดโทษจะต้องนำมาใช้เมื่อมีการเพิ่มโทษหรือลดโทษแล้ว มิใช่ต้องปรับบทมาตรา 91 เสียก่อนแล้วจึงจะเพิ่มหรือลดโทษ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2806/2538พนักงานอัยการ สำนักงานอัยการสูงสุดโจทก์บริษัทสรรพสินค้าตั้งฮั่วเส็ง จำกัดโจทก์ร่วมนายประกอบ ปักเคยะกาจำเลย ป.อ. ม. 78, ม. 91อัตราโทษสูงสุดตามที่ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 91กำหนดไว้นั้น ถ้าเป็นกรณีที่มีการเพิ่มโทษหรือลดโทษจะต้องนำมาใช้เมื่อมีการเพิ่มโทษหรือลดโทษแล้ว มิใช่ต้องปรับบทมาตรา 91 เสียก่อนแล้วจึงจะเพิ่มหรือลดโทษ(นิเวศน์ คำผอง-ทวีชัย เจริญบัณฑิต-ดุสิต เพชรปลูก)ศาลอาญา - นายดุสิต สิทธิฤทธิ์ศาลอุทธรณ์ - นายสุนทร จินดาอินทร์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2806/2538พนักงานอัยการ สำนักงานอัยการสูงสุดโจทก์บริษัทสรรพสินค้าตั้งฮั่วเส็ง จำกัดโจทก์ร่วมนายประกอบ ปักเคยะกาจำเลย ป.อ. ม. 78, ม. 91อัตราโทษสูงสุดตามที่ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 91กำหนดไว้นั้น ถ้าเป็นกรณีที่มีการเพิ่มโทษหรือลดโทษจะต้องนำมาใช้เมื่อมีการเพิ่มโทษหรือลดโทษแล้ว มิใช่ต้องปรับบทมาตรา 91 เสียก่อนแล้วจึงจะเพิ่มหรือลดโทษ(นิเวศน์ คำผอง-ทวีชัย เจริญบัณฑิต-ดุสิต เพชรปลูก)ศาลอาญา - นายดุสิต สิทธิฤทธิ์ศาลอุทธรณ์ - นายสุนทร จินดาอินทร์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรีประกาศสำนักนายกรัฐมนตรีเรื่องกำหนดให้การเวนคืนอสังหาริมทรัพย์เพื่อขยายทางหลวงท้องถิ่นสายซอยเอกชัย ๑๓๑ ถนนบางบอน ๕ และซอยเพชรเกษม ๘๑เป็นกรณีที่มีความจำเป็นโดยเร่งด่วน[๑] ตามที่ได้ประกาศใช้บังคับพระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืนเพื่อขยายทางหลวงเทศบาล สายซอยเอกชัย ๑๓๑ ถนนบางบอน ๕ และซอยเพชรเกษม ๘๑ พ.ศ. ๒๕๔๙ในท้องที่แขวงบางบอน เขตบางบอน และแขวงหนองแขม เขตหนองแขม กรุงเทพมหานคร แล้ว นั้นผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานครผู้เป็นเจ้าหน้าที่เวนคืนตามพระราชกฤษฎีกาดังกล่าวได้พิจารณาแล้วเห็นว่าการขยายทางหลวงสายดังกล่าว (ซึ่งปัจจุบันถือว่าเป็นทางหลวงท้องถิ่น)เป็นกรณีที่มีความจำเป็นโดยเร่งด่วนเพื่ออำนวยความสะดวกและความรวดเร็วแก่การจราจรและการขนส่งอันเป็นกิจการสาธารณูปโภคซึ่งหากการเวนคืนเนิ่นช้าไปจะเป็นอุปสรรคอย่างมากแก่การพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมดังนั้น อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๓ วรรคหนึ่งแห่งพระราชบัญญัติว่าด้วยการเวนคืนอสังหาริมทรัพย์ พ.ศ. ๒๕๓๐ และมาตรา ๖๘/๑แห่งพระราชบัญญัติทางหลวง พ.ศ. ๒๕๓๕ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติทางหลวง(ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๔๙ อันเป็นกฎหมายที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคลซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๔๑ และมาตรา ๔๒ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยบัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมายคณะรัฐมนตรีโดยมติเมื่อวันที่ ๒ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๕๐จึงกำหนดให้การเวนคืนอสังหาริมทรัพย์ เพื่อขยายทางหลวงเทศบาล สายซอยเอกชัย ๑๓๑ถนนบางบอน ๕ และซอยเพชรเกษม ๘๑ ในท้องที่แขวงบางบอน เขตบางบอน และแขวงหนองแขมเขตหนองแขม กรุงเทพมหานคร (ซึ่งปัจจุบันถือว่าเป็นทางหลวงท้องถิ่น)ตามพระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืน เพื่อขยายทางหลวงเทศบาลสายซอยเอกชัย ๑๓๑ ถนนบางบอน ๕ และซอยเพชรเกษม ๘๑ พ.ศ. ๒๕๔๙เป็นกรณีที่มีความจำเป็นโดยเร่งด่วน เพื่อให้เจ้าหน้าที่หรือผู้ซึ่งได้รับมอบหมายจากเจ้าหน้าที่มีอำนาจเข้าครอบครองหรือใช้อสังหาริมทรัพย์นั้นตามพระราชบัญญัติว่าด้วยการเวนคืนอสังหาริมทรัพย์พ.ศ. ๒๕๓๐ ได้ประกาศณ วันที่ ๒๘ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๕๐พลเอกสุรยุทธ์ จุลานนท์นายกรัฐมนตรีวัชศักดิ์/ผู้จัดทำ๑๕มกราคม ๒๕๕๑[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๒๔/ตอนพิเศษ ๒๐๐ ง/หน้า ๕/๒๑ ธันวาคม ๒๕๕๐
ประกาศกรมสรรพสามิตประกาศกรมสรรพสามิตเรื่องกำหนดมูลค่าน้ำมันเตาที่ผลิตในราชอาณาจักรเพื่อถือเป็นเกณฑ์ในการคำนวณภาษี(ฉบับที่๓๓/๒๕๕๔)[๑] อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๘ (๑) วรรคสามแห่งพระราชบัญญัติภาษีสรรพสามิต พ.ศ. ๒๕๒๗ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติภาษีสรรพสามิต (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๓๔และโดยอนุมัติรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังเป็นหลักการตามหนังสือสำนักงานเศรษฐกิจการคลัง ที่ กค ๐๓๐๒/๑๑๒๖ ลงวันที่ ๕ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๓๖อธิบดีกรมสรรพสามิตออกประกาศไว้ ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ ให้ยกเลิกประกาศกรมสรรพสามิตเรื่อง กำหนดมูลค่าน้ำมันเตาที่ผลิตในราชอาณาจักร เพื่อถือเป็นเกณฑ์ในการคำนวณภาษี(ฉบับที่ ๓๒/๒๕๕๔) ลงวันที่ ๔ สิงหาคม ๒๕๕๔ข้อ ๒ กำหนดมูลค่าน้ำมันเตาที่ผลิตในราชอาณาจักรเพื่อถือเป็นเกณฑ์ในการคำนวณภาษีไว้ ดังต่อไปนี้(๑) น้ำมันเตาชนิดที่ ๑ ลิตรละ๒๒.๑๕๒๔ บาท(๒) น้ำมันเตาชนิดที่ ๒ ลิตรละ๒๑.๓๑๘๒ บาท(๓) น้ำมันเตาชนิดที่ ๓ ลิตรละ๒๐.๖๕๗๒ บาท(๔) น้ำมันเตาชนิดที่ ๔ ลิตรละ๒๐.๓๒๙๓ บาท(๕) น้ำมันเตาชนิดที่ ๕ ลิตรละ๒๒.๕๑๓๙ บาททั้งนี้ ตั้งแต่วันที่ ๑๕ สิงหาคม ๒๕๕๔ เป็นต้นไปประกาศณ วันที่ ๑๑ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๕๔นภารัตน์กัลยาณสุตรองอธิบดีปฏิบัติราชการแทนอธิบดีกรมสรรพสามิตปริยานุช/ผู้จัดทำ๒๖ กันยายน๒๕๕๔ปณตภร/ผู้ตรวจ๑๒ ตุลาคม ๒๕๕๔[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๒๘/ตอนที่ ๑๓๗ ง/หน้า ๑๑/๑๕ กันยายน ๒๕๕๔
ประกาศธนาคารแห่งประเทศไทยที่ สกง. 27/2553เรื่อง กําหนดการออกพันธบัตรธนาคารแห่งประเทศไทย อายุไม่เกิน 15 วัน ในเดือนเมษายน 2553----------------------------อื่นๆ - 1.เหตุผลในการออกประกาศ เพื่อกําหนดแผนการออกพันธบัตรธนาคารแห่งประเทศไทย อายุไม่เกิน 15 วัน ในเดือนเมษายน 2553 อื่นๆ - 2.อํานาจตามกฎหมาย เพื่ออนุวัติตามข้อ 2 แห่งระเบียบธนาคารแห่งประเทศไทย ที่ สกง. 2/2550 ว่าด้วยการออกพันธบัตรธนาคารแห่งประเทศไทยอื่นๆ - 3.เนื้อหา ธนาคารแห่งประเทศไทยได้กําหนดแผนการประมูลพันธบัตรธนาคารแห่งประเทศไทย อายุไม่เกิน 15 วัน ดังนี้| | | | | || --- | --- | --- | --- | --- || รุ่นที่ | วงเงิน | ประมูลวันที่ | วันที่ชําระเงิน-วันครบกําหนด | อายุ || (ล้านบาท) | (วัน) || พ.27/14/53 | 80,000 | 8 เมษายน 2553 | 12/4/53 - 26/4/53 | 14 || พ.28/15/53 | 50,000 | 12 เมษายน 2553 | 19/4/53 - 4/5/53 | 15 || พ.29/14/53 | 45,000 | 16 เมษายน 2553 | 20/4/53 - 4/5/53 | 14 |อื่นๆ - 4.วันเริ่มต้นบังคับใช้ ตั้งแต่วันที่ 7 เมษายน 2553ผู้มีอํานาจลงนาม - ประกาศ ณ วันที่ 7 เมษายน 2553 (นางสุชาดา กิระกุล)ผู้ช่วยผู้ว่าการ สายตลาดการเงินผู้ว่าการแทน