คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2690/2524หลักกฎหมาย: จำเลยทั้งสองต่างเป็นผู้จัดการมรดกและต่างอยู่ในฐานะของลูกหนี้ตามคำพิพากษา ย่อมเป็นผู้มีส่วนได้เสียในการบังคับคดีแก่ทรัพย์มรดกที่จะขายทอดตลาด ซึ่งเจ้าพนักงานบังคับคดีจะต้องแจ้งประกาศการขายทอดตลาดทรัพย์มรดกให้ทราบ ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 306 การที่เจ้าพนักงานบังคับคดีแจ้งประกาศให้จำเลยทราบแต่เพียงคนเดียวจึงขัดต่อบทกฎหมายดังกล่าว เป็นการขายทอดตลาดที่ไม่ชอบคดีสืบเนื่องจากเจ้าพนักงานบังคับคดียึดที่ดินอันเป็นทรัพย์มรดกของผู้ตายเพื่อขายทอดตลาด โดย ส. เป็นผู้ซื้อได้ ต่อมาจำเลยที่ ๑ ยื่นคำร้องว่า เจ้าพนักงานบังคับคดีไม่ได้แจ้งกำหนดวันขายทอดตลาดให้จำเลยที่ ๑ ซึ่งเป็นผู้จัดการมรดกและเป็นผู้มีส่วนได้เสียทราบ ขอให้เพิกถอนการขายทอดตลาดและขายทอดตลาดใหม่โดยแจ้งให้จำเลยที่ ๑ ทราบกำหนดวันขายทอดตลาดใหม่ด้วย ศาลชั้นต้นมีคำสั่งให้ยกคำร้อง จำเลยที่ ๑ อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับให้ดำเนินการขายทอดตลาดใหม่ ส.ผู้ซื้อทรัพย์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา ๓๐๖ เมื่อศาลมีคำสั่งอนุญาตให้ขายทอดตลาดแล้ว การดำเนินการบังคับคดีให้เป็นหน้าที่ของเจ้าพนักงานบังคับคดีที่จะต้องแจ้งประกาศการขายทอดตลาดแก่บรรดาบุคคลผู้ที่มีส่วนได้เสียในการบังคับคดีแก่ทรัพย์สินที่จะขายนั้นให้ทราบทั่วกัน บุคคลผู้มีส่วนได้เสียตามความหมายของมาตราดังกล่าวตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา ๒๘๐(๑) ให้ถือว่าลูกหนี้ตามคำพิพากษาเป็นผู้หนึ่งที่เป็นผู้มีส่วนได้เสียในการบังคับคดีแก่ทรัพย์สินที่จะทำการขายทอดตลาดนั้นร่วมอยู่ด้วยสำหรับคดีนี้ลูกหนี้ตามคำพิพากษาเป็นผู้จัดการมรดก ๒ คน ซึ่งเคยพิพาทในชั้นร้องขอจัดการมรดกมาก่อน จึงเห็นได้ว่าต่างอยู่ในฐานะของลูกหนี้ตามคำพิพากษามีส่วนได้เสียในอันที่จะรักษาประโยชน์ในการบังคับคดีแก่ทรัพย์สินที่จะขายทอดตลาดนั้นเช่นกัน จำเลยที่ ๑ จึงเป็นบุคคลหนึ่งที่นับได้ว่าเป็นผู้ที่มีส่วนได้เสีย ซึ่งเจ้าพนักงานบังคับคดีจะต้องแจ้งประกาศให้ทราบตามมาตรา ๓๐๖ ด้วยเมื่อไม่แจ้งจึงเป็นการขัดต่อบทกฎหมายดังกล่าว การขายทอดตลาดของเจ้าพนักงานบังคับคดีจึงเป็นการขายทอดตลาดที่ไม่ชอบ ที่ผู้ซื้อทรัพย์ฎีกาว่า การขายทอดตลาดสมบูรณ์ด้วยการเคาะไม้ และผู้ซื้อได้รับความคุ้มครองตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๕๐๙ และมาตรา ๑๓๓๐ นั้น ศาลฎีกาเห็นว่าเป็นคนละอย่างต่างกับกรณีนี้ ศาลอุทธรณ์พิพากษาชอบแล้ว ฎีกาผู้ซื้อทรัพย์ฟังไม่ขึ้น พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2690/2524บริษัทกรุงเทพโทรทัศน์และวิทยุ จำกัดโจทก์นางพรพิมล ภู่ภิรมย์รัตน์ กับพวกจำเลยนายสุขสันต์ ภู่ภิรมย์รัตน์ผู้ซื้อทรัพย์ ป.พ.พ. ม. 1711 ป.วิ.พ. ม. 280, ม. 306จำเลยทั้งสองต่างเป็นผู้จัดการมรดกและต่างอยู่ในฐานะของลูกหนี้ตามคำพิพากษา ย่อมเป็นผู้มีส่วนได้เสียในการบังคับคดีแก่ทรัพย์มรดกที่จะขายทอดตลาด ซึ่งเจ้าพนักงานบังคับคดีจะต้องแจ้งประกาศการขายทอดตลาดทรัพย์มรดกให้ทราบ ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 306 การที่เจ้าพนักงานบังคับคดีแจ้งประกาศให้จำเลยทราบแต่เพียงคนเดียวจึงขัดต่อบทกฎหมายดังกล่าว เป็นการขายทอดตลาดที่ไม่ชอบคดีสืบเนื่องจากเจ้าพนักงานบังคับคดียึดที่ดินอันเป็นทรัพย์มรดกของผู้ตายเพื่อขายทอดตลาด โดย ส. เป็นผู้ซื้อได้ ต่อมาจำเลยที่ ๑ ยื่นคำร้องว่า เจ้าพนักงานบังคับคดีไม่ได้แจ้งกำหนดวันขายทอดตลาดให้จำเลยที่ ๑ ซึ่งเป็นผู้จัดการมรดกและเป็นผู้มีส่วนได้เสียทราบ ขอให้เพิกถอนการขายทอดตลาดและขายทอดตลาดใหม่โดยแจ้งให้จำเลยที่ ๑ ทราบกำหนดวันขายทอดตลาดใหม่ด้วย ศาลชั้นต้นมีคำสั่งให้ยกคำร้อง จำเลยที่ ๑ อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับให้ดำเนินการขายทอดตลาดใหม่ ส.ผู้ซื้อทรัพย์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา ๓๐๖ เมื่อศาลมีคำสั่งอนุญาตให้ขายทอดตลาดแล้ว การดำเนินการบังคับคดีให้เป็นหน้าที่ของเจ้าพนักงานบังคับคดีที่จะต้องแจ้งประกาศการขายทอดตลาดแก่บรรดาบุคคลผู้ที่มีส่วนได้เสียในการบังคับคดีแก่ทรัพย์สินที่จะขายนั้นให้ทราบทั่วกัน บุคคลผู้มีส่วนได้เสียตามความหมายของมาตราดังกล่าวตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา ๒๘๐(๑) ให้ถือว่าลูกหนี้ตามคำพิพากษาเป็นผู้หนึ่งที่เป็นผู้มีส่วนได้เสียในการบังคับคดีแก่ทรัพย์สินที่จะทำการขายทอดตลาดนั้นร่วมอยู่ด้วยสำหรับคดีนี้ลูกหนี้ตามคำพิพากษาเป็นผู้จัดการมรดก ๒ คน ซึ่งเคยพิพาทในชั้นร้องขอจัดการมรดกมาก่อน จึงเห็นได้ว่าต่างอยู่ในฐานะของลูกหนี้ตามคำพิพากษามีส่วนได้เสียในอันที่จะรักษาประโยชน์ในการบังคับคดีแก่ทรัพย์สินที่จะขายทอดตลาดนั้นเช่นกัน จำเลยที่ ๑ จึงเป็นบุคคลหนึ่งที่นับได้ว่าเป็นผู้ที่มีส่วนได้เสีย ซึ่งเจ้าพนักงานบังคับคดีจะต้องแจ้งประกาศให้ทราบตามมาตรา ๓๐๖ ด้วยเมื่อไม่แจ้งจึงเป็นการขัดต่อบทกฎหมายดังกล่าว การขายทอดตลาดของเจ้าพนักงานบังคับคดีจึงเป็นการขายทอดตลาดที่ไม่ชอบ ที่ผู้ซื้อทรัพย์ฎีกาว่า การขายทอดตลาดสมบูรณ์ด้วยการเคาะไม้ และผู้ซื้อได้รับความคุ้มครองตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๕๐๙ และมาตรา ๑๓๓๐ นั้น ศาลฎีกาเห็นว่าเป็นคนละอย่างต่างกับกรณีนี้ ศาลอุทธรณ์พิพากษาชอบแล้ว ฎีกาผู้ซื้อทรัพย์ฟังไม่ขึ้น พิพากษายืน(สนิท อังศุสิงห์-สำเนียง ด้วงมหาสอน-ศักดิ์ สนองชาติ)ศาลแพ่ง - นายเพียร สุมิระศาลอุทธรณ์ - นายประการ กาญจนศูนย์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: คดีสืบเนื่องจากเจ้าพนักงานบังคับคดียึดที่ดินอันเป็นทรัพย์มรดกของผู้ตายเพื่อขายทอดตลาด โดย ส. เป็นผู้ซื้อได้ ต่อมาจำเลยที่ ๑ ยื่นคำร้องว่า เจ้าพนักงานบังคับคดีไม่ได้แจ้งกำหนดวันขายทอดตลาดให้จำเลยที่ ๑ ซึ่งเป็นผู้จัดการมรดกและเป็นผู้มีส่วนได้เสียทราบ ขอให้เพิกถอนการขายทอดตลาดและขายทอดตลาดใหม่โดยแจ้งให้จำเลยที่ ๑ ทราบกำหนดวันขายทอดตลาดใหม่ด้วย ศาลชั้นต้นมีคำสั่งให้ยกคำร้อง จำเลยที่ ๑ อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับให้ดำเนินการขายทอดตลาดใหม่ ส.ผู้ซื้อทรัพย์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา ๓๐๖ เมื่อศาลมีคำสั่งอนุญาตให้ขายทอดตลาดแล้ว การดำเนินการบังคับคดีให้เป็นหน้าที่ของเจ้าพนักงานบังคับคดีที่จะต้องแจ้งประกาศการขายทอดตลาดแก่บรรดาบุคคลผู้ที่มีส่วนได้เสียในการบังคับคดีแก่ทรัพย์สินที่จะขายนั้นให้ทราบทั่วกัน บุคคลผู้มีส่วนได้เสียตามความหมายของมาตราดังกล่าวตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา ๒๘๐(๑) ให้ถือว่าลูกหนี้ตามคำพิพากษาเป็นผู้หนึ่งที่เป็นผู้มีส่วนได้เสียในการบังคับคดีแก่ทรัพย์สินที่จะทำการขายทอดตลาดนั้นร่วมอยู่ด้วยสำหรับคดีนี้ลูกหนี้ตามคำพิพากษาเป็นผู้จัดการมรดก ๒ คน ซึ่งเคยพิพาทในชั้นร้องขอจัดการมรดกมาก่อน จึงเห็นได้ว่าต่างอยู่ในฐานะของลูกหนี้ตามคำพิพากษามีส่วนได้เสียในอันที่จะรักษาประโยชน์ในการบังคับคดีแก่ทรัพย์สินที่จะขายทอดตลาดนั้นเช่นกัน จำเลยที่ ๑ จึงเป็นบุคคลหนึ่งที่นับได้ว่าเป็นผู้ที่มีส่วนได้เสีย ซึ่งเจ้าพนักงานบังคับคดีจะต้องแจ้งประกาศให้ทราบตามมาตรา ๓๐๖ ด้วยเมื่อไม่แจ้งจึงเป็นการขัดต่อบทกฎหมายดังกล่าว การขายทอดตลาดของเจ้าพนักงานบังคับคดีจึงเป็นการขายทอดตลาดที่ไม่ชอบ ที่ผู้ซื้อทรัพย์ฎีกาว่า การขายทอดตลาดสมบูรณ์ด้วยการเคาะไม้ และผู้ซื้อได้รับความคุ้มครองตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๕๐๙ และมาตรา ๑๓๓๐ นั้น ศาลฎีกาเห็นว่าเป็นคนละอย่างต่างกับกรณีนี้ ศาลอุทธรณ์พิพากษาชอบแล้ว ฎีกาผู้ซื้อทรัพย์ฟังไม่ขึ้น พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2690/2524บริษัทกรุงเทพโทรทัศน์และวิทยุ จำกัดโจทก์นางพรพิมล ภู่ภิรมย์รัตน์ กับพวกจำเลยนายสุขสันต์ ภู่ภิรมย์รัตน์ผู้ซื้อทรัพย์ ป.พ.พ. ม. 1711 ป.วิ.พ. ม. 280, ม. 306จำเลยทั้งสองต่างเป็นผู้จัดการมรดกและต่างอยู่ในฐานะของลูกหนี้ตามคำพิพากษา ย่อมเป็นผู้มีส่วนได้เสียในการบังคับคดีแก่ทรัพย์มรดกที่จะขายทอดตลาด ซึ่งเจ้าพนักงานบังคับคดีจะต้องแจ้งประกาศการขายทอดตลาดทรัพย์มรดกให้ทราบ ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 306 การที่เจ้าพนักงานบังคับคดีแจ้งประกาศให้จำเลยทราบแต่เพียงคนเดียวจึงขัดต่อบทกฎหมายดังกล่าว เป็นการขายทอดตลาดที่ไม่ชอบคดีสืบเนื่องจากเจ้าพนักงานบังคับคดียึดที่ดินอันเป็นทรัพย์มรดกของผู้ตายเพื่อขายทอดตลาด โดย ส. เป็นผู้ซื้อได้ ต่อมาจำเลยที่ ๑ ยื่นคำร้องว่า เจ้าพนักงานบังคับคดีไม่ได้แจ้งกำหนดวันขายทอดตลาดให้จำเลยที่ ๑ ซึ่งเป็นผู้จัดการมรดกและเป็นผู้มีส่วนได้เสียทราบ ขอให้เพิกถอนการขายทอดตลาดและขายทอดตลาดใหม่โดยแจ้งให้จำเลยที่ ๑ ทราบกำหนดวันขายทอดตลาดใหม่ด้วย ศาลชั้นต้นมีคำสั่งให้ยกคำร้อง จำเลยที่ ๑ อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับให้ดำเนินการขายทอดตลาดใหม่ ส.ผู้ซื้อทรัพย์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา ๓๐๖ เมื่อศาลมีคำสั่งอนุญาตให้ขายทอดตลาดแล้ว การดำเนินการบังคับคดีให้เป็นหน้าที่ของเจ้าพนักงานบังคับคดีที่จะต้องแจ้งประกาศการขายทอดตลาดแก่บรรดาบุคคลผู้ที่มีส่วนได้เสียในการบังคับคดีแก่ทรัพย์สินที่จะขายนั้นให้ทราบทั่วกัน บุคคลผู้มีส่วนได้เสียตามความหมายของมาตราดังกล่าวตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา ๒๘๐(๑) ให้ถือว่าลูกหนี้ตามคำพิพากษาเป็นผู้หนึ่งที่เป็นผู้มีส่วนได้เสียในการบังคับคดีแก่ทรัพย์สินที่จะทำการขายทอดตลาดนั้นร่วมอยู่ด้วยสำหรับคดีนี้ลูกหนี้ตามคำพิพากษาเป็นผู้จัดการมรดก ๒ คน ซึ่งเคยพิพาทในชั้นร้องขอจัดการมรดกมาก่อน จึงเห็นได้ว่าต่างอยู่ในฐานะของลูกหนี้ตามคำพิพากษามีส่วนได้เสียในอันที่จะรักษาประโยชน์ในการบังคับคดีแก่ทรัพย์สินที่จะขายทอดตลาดนั้นเช่นกัน จำเลยที่ ๑ จึงเป็นบุคคลหนึ่งที่นับได้ว่าเป็นผู้ที่มีส่วนได้เสีย ซึ่งเจ้าพนักงานบังคับคดีจะต้องแจ้งประกาศให้ทราบตามมาตรา ๓๐๖ ด้วยเมื่อไม่แจ้งจึงเป็นการขัดต่อบทกฎหมายดังกล่าว การขายทอดตลาดของเจ้าพนักงานบังคับคดีจึงเป็นการขายทอดตลาดที่ไม่ชอบ ที่ผู้ซื้อทรัพย์ฎีกาว่า การขายทอดตลาดสมบูรณ์ด้วยการเคาะไม้ และผู้ซื้อได้รับความคุ้มครองตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๕๐๙ และมาตรา ๑๓๓๐ นั้น ศาลฎีกาเห็นว่าเป็นคนละอย่างต่างกับกรณีนี้ ศาลอุทธรณ์พิพากษาชอบแล้ว ฎีกาผู้ซื้อทรัพย์ฟังไม่ขึ้น พิพากษายืน(สนิท อังศุสิงห์-สำเนียง ด้วงมหาสอน-ศักดิ์ สนองชาติ)ศาลแพ่ง - นายเพียร สุมิระศาลอุทธรณ์ - นายประการ กาญจนศูนย์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ