คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1656/2525หลักกฎหมาย: จำเลยใช้เชือกไนล่อนเส้นเดียวผูกเรือลำเลียงของจำเลยติดกับเรือเดินทะเลเพื่อขนถ่ายข้าวสารขึ้นเรือเดินทะเล ขณะที่กำลังขนถ่ายข้าวสารอยู่นั้นเกิดพายุอย่างแรง เชือกผูกหัวเรือลำเลียงขาด คลื่นตีหัวเรือลำเลียงออกไป ท้ายเรือและหางเสือไปกระแทกกับเรือเดินทะเลเป็นเหตุให้กระบอกหางเสือแตก น้ำเข้าเรือลำเลียงทางกระบอกหางเสือข้าวสารในเรือเปียกน้ำเสียหาย ขณะเกิดเหตุเป็นฤดูหนาวซึ่งมักมีคลื่นลมแรงตลอดวัน และการป้องกันไม่ให้เชือกขาดอาจทำได้โดยการผูกเรือด้วยเชือกหลาย ๆ เส้น ดังนี้เหตุที่เกิดขึ้นยังถือไม่ได้ว่าเป็นเหตุสุดวิสัยเพราะมีทางที่จะป้องกันมิให้เหตุนั้นเกิดขึ้น จำเลยจึงต้องรับผิดโจทก์ฟ้องว่า บริษัทเกษตรรุ่งเรืองพืชผล จำกัด ได้ตกลงว่าจ้างจำเลยที่ 1เป็นผู้ขนส่งข้าวสารจำนวน 4,000 กระสอบ จำเลยที่ 1 ได้มอบให้จำเลยที่ 2 นำเรือลำเลียงชื่อซิลเวอร์สตาร์ 4 ซึ่งจำเลยที่ 2 เป็นเจ้าของไปรับมอบข้าวสารจำนวนดังกล่าวบริษัทเกษตรรุ่งเรืองพืชผลจำกัดได้เอาประกันภัยในความเสียหายไว้กับโจทก์ ต่อมาเรือซิลเวอร์สตาร์ 4 ได้บรรทุกข้าวสารไปจอดเทียบเรือเอส.เอส.บริสตอล ซึ่งจอดอยู่ที่บริเวณเกาะสีชังเพื่อขนถ่ายข้าวสาร โดยใช้เชือกผูกยึดเรือไว้กับเรือ เอส.เอส.บริสตอลเพื่อป้องกันมิให้เรือถูกคลื่นซัดเคลื่อนไปมา แต่ปรากฏว่าเชือกที่ผูกเรือไว้ขาด เป็นเหตุให้เรือซิลเวอร์สตาร์ 4 ถูกคลื่นซัดกระแทกกับเรือ เอส.เอส.บริสตอล กระบอกหางเสือและแนวท้องเรือแตก น้ำทะเลไหลเข้าระวางเรือ ทำให้ข้าวสารเปียกน้ำทะเลจำนวน220 กระสอบ คิดเป็นค่าเสียหาย 67,750 บาท โจทก์ในฐานะผู้รับประกันภัยได้ชำระเงินจำนวนดังกล่าวให้บริษัทเกษตรรุ่งเรืองพืชผลจำกัดไปแล้ว จึงเป็นผู้รับช่วงสิทธิเรียกร้องค่าสินไหมทดแทนจากจำเลยได้ ขอให้บังคับจำเลยร่วมกันชำระเงินดังกล่าวพร้อมดอกเบี้ยจำเลยที่ 1 ให้การว่า ไม่ได้ร่วมกับจำเลยที่ 2 ขนข้าวสารตามฟ้องตามประเพณีการขนส่งสินค้าทางน้ำที่ปฏิบัติต่อกันมา จำเลยที่ 1 ที่ 2 ไม่ต้องรับผิดต่อความเสียหายหรือสูญหายที่เกิดขึ้น ขอให้ยกฟ้องจำเลยที่ 2 ให้การว่า เหตุที่เกิดขึ้นเพราะคลื่นลมแรงผิดปกติเป็นเหตุสุดวิสัยขอให้ยกฟ้องศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยทั้งสองร่วมกันชำระค่าเสียหาย จำนวน 67,750 บาทพร้อมด้วยดอกเบี้ยแก่โจทก์จำเลยทั้งสองอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยที่ 2 ฎีกาว่า ความเสียหายที่เกิดขึ้นเป็นเพราะเหตุสุดวิสัยศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ได้ความจากนายขวัญเมืองพยานจำเลยซึ่งเป็นลูกจ้างจำเลยที่ 2 และเป็นผู้ควบคุมเรือซิลเวอร์สตาร์ 4 ว่าขณะเกิดเหตุกำลังขนถ่ายข้าวสารอยู่ เกิดมีพายุอย่างแรงทำให้เชือกผูกหัวเรือซิลเวอร์สตาร์ 4 ขาด คลื่นตีหัวเรือออกไปท้ายเรือและหางเสือไปกระแทกกับเรือเอส.เอส.บริสตอล เป็นเหตุให้กระบอกหางเสือแตกน้ำเข้าเรือทางกระบอกหางเสือ ข้าวสารในเรือถูกน้ำเปียก ฤดูหนาวมักมีคลื่นลมแรงตลอดวัน เหตุที่เกิดขึ้นในคดีนี้เป็นฤดูหนาว เชือกที่ใช้ผูกเรือซิลเวอร์สตาร์ 4 ติดกับเรือเอส.เอส.บริสตอลเป็นเชือกไนล่อนซึ่งใช้ลากจูงเรือด้วย ในกรณีที่มีคลื่นลมแรงเชือกนี้อาจขาดได้การป้องกันไม่ให้ขาดทำได้โดยการผูกเชือกหลาย ๆ เส้น แต่กรณีนี้ไม่ได้ผูกเชือกหลายเส้น และรุ่งขึ้นจากวันเกิดเหตุนายขวัญเมืองได้ไปแจ้งความแก่ร้อยตำรวจเอกเฉลิมว่า ขณะเกิดเหตุได้เกิดคลื่นแรงทำให้เชือกขาด เห็นว่าเหตุที่เกิดขึ้นยังถือไม่ได้ว่าเป็นเหตุสุดวิสัย เพราะมีทางที่จะป้องกันมิให้เหตุนั้นเกิดขึ้น แต่ฝ่ายจำเลยไม่ได้จัดการระมัดระวังหาทางป้องกันตามสมควร จำเลยที่ 2 จะอ้างเหตุสุดวิสัยตามที่บัญญัติไว้ในมาตรา 8 แห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์เพื่อให้พ้นความรับผิดหาได้ไม่พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1656/2525บริษัทหล่วงหลีประกันภัย จำกัดโจทก์บริษัทสหะเรือไทยขนส่ง จำกัด กับพวกจำเลย ป.พ.พ. ม. 8, ม. 608, ม. 616จำเลยใช้เชือกไนล่อนเส้นเดียวผูกเรือลำเลียงของจำเลยติดกับเรือเดินทะเลเพื่อขนถ่ายข้าวสารขึ้นเรือเดินทะเล ขณะที่กำลังขนถ่ายข้าวสารอยู่นั้นเกิดพายุอย่างแรง เชือกผูกหัวเรือลำเลียงขาด คลื่นตีหัวเรือลำเลียงออกไป ท้ายเรือและหางเสือไปกระแทกกับเรือเดินทะเลเป็นเหตุให้กระบอกหางเสือแตก น้ำเข้าเรือลำเลียงทางกระบอกหางเสือข้าวสารในเรือเปียกน้ำเสียหาย ขณะเกิดเหตุเป็นฤดูหนาวซึ่งมักมีคลื่นลมแรงตลอดวัน และการป้องกันไม่ให้เชือกขาดอาจทำได้โดยการผูกเรือด้วยเชือกหลาย ๆ เส้น ดังนี้เหตุที่เกิดขึ้นยังถือไม่ได้ว่าเป็นเหตุสุดวิสัยเพราะมีทางที่จะป้องกันมิให้เหตุนั้นเกิดขึ้น จำเลยจึงต้องรับผิดโจทก์ฟ้องว่า บริษัทเกษตรรุ่งเรืองพืชผล จำกัด ได้ตกลงว่าจ้างจำเลยที่ 1เป็นผู้ขนส่งข้าวสารจำนวน 4,000 กระสอบ จำเลยที่ 1 ได้มอบให้จำเลยที่ 2 นำเรือลำเลียงชื่อซิลเวอร์สตาร์ 4 ซึ่งจำเลยที่ 2 เป็นเจ้าของไปรับมอบข้าวสารจำนวนดังกล่าวบริษัทเกษตรรุ่งเรืองพืชผลจำกัดได้เอาประกันภัยในความเสียหายไว้กับโจทก์ ต่อมาเรือซิลเวอร์สตาร์ 4 ได้บรรทุกข้าวสารไปจอดเทียบเรือเอส.เอส.บริสตอล ซึ่งจอดอยู่ที่บริเวณเกาะสีชังเพื่อขนถ่ายข้าวสาร โดยใช้เชือกผูกยึดเรือไว้กับเรือ เอส.เอส.บริสตอลเพื่อป้องกันมิให้เรือถูกคลื่นซัดเคลื่อนไปมา แต่ปรากฏว่าเชือกที่ผูกเรือไว้ขาด เป็นเหตุให้เรือซิลเวอร์สตาร์ 4 ถูกคลื่นซัดกระแทกกับเรือ เอส.เอส.บริสตอล กระบอกหางเสือและแนวท้องเรือแตก น้ำทะเลไหลเข้าระวางเรือ ทำให้ข้าวสารเปียกน้ำทะเลจำนวน220 กระสอบ คิดเป็นค่าเสียหาย 67,750 บาท โจทก์ในฐานะผู้รับประกันภัยได้ชำระเงินจำนวนดังกล่าวให้บริษัทเกษตรรุ่งเรืองพืชผลจำกัดไปแล้ว จึงเป็นผู้รับช่วงสิทธิเรียกร้องค่าสินไหมทดแทนจากจำเลยได้ ขอให้บังคับจำเลยร่วมกันชำระเงินดังกล่าวพร้อมดอกเบี้ยจำเลยที่ 1 ให้การว่า ไม่ได้ร่วมกับจำเลยที่ 2 ขนข้าวสารตามฟ้องตามประเพณีการขนส่งสินค้าทางน้ำที่ปฏิบัติต่อกันมา จำเลยที่ 1 ที่ 2 ไม่ต้องรับผิดต่อความเสียหายหรือสูญหายที่เกิดขึ้น ขอให้ยกฟ้องจำเลยที่ 2 ให้การว่า เหตุที่เกิดขึ้นเพราะคลื่นลมแรงผิดปกติเป็นเหตุสุดวิสัยขอให้ยกฟ้องศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยทั้งสองร่วมกันชำระค่าเสียหาย จำนวน 67,750 บาทพร้อมด้วยดอกเบี้ยแก่โจทก์จำเลยทั้งสองอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยที่ 2 ฎีกาว่า ความเสียหายที่เกิดขึ้นเป็นเพราะเหตุสุดวิสัยศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ได้ความจากนายขวัญเมืองพยานจำเลยซึ่งเป็นลูกจ้างจำเลยที่ 2 และเป็นผู้ควบคุมเรือซิลเวอร์สตาร์ 4 ว่าขณะเกิดเหตุกำลังขนถ่ายข้าวสารอยู่ เกิดมีพายุอย่างแรงทำให้เชือกผูกหัวเรือซิลเวอร์สตาร์ 4 ขาด คลื่นตีหัวเรือออกไปท้ายเรือและหางเสือไปกระแทกกับเรือเอส.เอส.บริสตอล เป็นเหตุให้กระบอกหางเสือแตกน้ำเข้าเรือทางกระบอกหางเสือ ข้าวสารในเรือถูกน้ำเปียก ฤดูหนาวมักมีคลื่นลมแรงตลอดวัน เหตุที่เกิดขึ้นในคดีนี้เป็นฤดูหนาว เชือกที่ใช้ผูกเรือซิลเวอร์สตาร์ 4 ติดกับเรือเอส.เอส.บริสตอลเป็นเชือกไนล่อนซึ่งใช้ลากจูงเรือด้วย ในกรณีที่มีคลื่นลมแรงเชือกนี้อาจขาดได้การป้องกันไม่ให้ขาดทำได้โดยการผูกเชือกหลาย ๆ เส้น แต่กรณีนี้ไม่ได้ผูกเชือกหลายเส้น และรุ่งขึ้นจากวันเกิดเหตุนายขวัญเมืองได้ไปแจ้งความแก่ร้อยตำรวจเอกเฉลิมว่า ขณะเกิดเหตุได้เกิดคลื่นแรงทำให้เชือกขาด เห็นว่าเหตุที่เกิดขึ้นยังถือไม่ได้ว่าเป็นเหตุสุดวิสัย เพราะมีทางที่จะป้องกันมิให้เหตุนั้นเกิดขึ้น แต่ฝ่ายจำเลยไม่ได้จัดการระมัดระวังหาทางป้องกันตามสมควร จำเลยที่ 2 จะอ้างเหตุสุดวิสัยตามที่บัญญัติไว้ในมาตรา 8 แห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์เพื่อให้พ้นความรับผิดหาได้ไม่พิพากษายืน(สหัส สิงหวิริยะ-อัมพล สุวรรณภักดี-สมบูรณ์ บุญภินนท์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า บริษัทเกษตรรุ่งเรืองพืชผล จำกัด ได้ตกลงว่าจ้างจำเลยที่ 1เป็นผู้ขนส่งข้าวสารจำนวน 4,000 กระสอบ จำเลยที่ 1 ได้มอบให้จำเลยที่ 2 นำเรือลำเลียงชื่อซิลเวอร์สตาร์ 4 ซึ่งจำเลยที่ 2 เป็นเจ้าของไปรับมอบข้าวสารจำนวนดังกล่าวบริษัทเกษตรรุ่งเรืองพืชผลจำกัดได้เอาประกันภัยในความเสียหายไว้กับโจทก์ ต่อมาเรือซิลเวอร์สตาร์ 4 ได้บรรทุกข้าวสารไปจอดเทียบเรือเอส.เอส.บริสตอล ซึ่งจอดอยู่ที่บริเวณเกาะสีชังเพื่อขนถ่ายข้าวสาร โดยใช้เชือกผูกยึดเรือไว้กับเรือ เอส.เอส.บริสตอลเพื่อป้องกันมิให้เรือถูกคลื่นซัดเคลื่อนไปมา แต่ปรากฏว่าเชือกที่ผูกเรือไว้ขาด เป็นเหตุให้เรือซิลเวอร์สตาร์ 4 ถูกคลื่นซัดกระแทกกับเรือ เอส.เอส.บริสตอล กระบอกหางเสือและแนวท้องเรือแตก น้ำทะเลไหลเข้าระวางเรือ ทำให้ข้าวสารเปียกน้ำทะเลจำนวน220 กระสอบ คิดเป็นค่าเสียหาย 67,750 บาท โจทก์ในฐานะผู้รับประกันภัยได้ชำระเงินจำนวนดังกล่าวให้บริษัทเกษตรรุ่งเรืองพืชผลจำกัดไปแล้ว จึงเป็นผู้รับช่วงสิทธิเรียกร้องค่าสินไหมทดแทนจากจำเลยได้ ขอให้บังคับจำเลยร่วมกันชำระเงินดังกล่าวพร้อมดอกเบี้ยจำเลยที่ 1 ให้การว่า ไม่ได้ร่วมกับจำเลยที่ 2 ขนข้าวสารตามฟ้องตามประเพณีการขนส่งสินค้าทางน้ำที่ปฏิบัติต่อกันมา จำเลยที่ 1 ที่ 2 ไม่ต้องรับผิดต่อความเสียหายหรือสูญหายที่เกิดขึ้น ขอให้ยกฟ้องจำเลยที่ 2 ให้การว่า เหตุที่เกิดขึ้นเพราะคลื่นลมแรงผิดปกติเป็นเหตุสุดวิสัยขอให้ยกฟ้องศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยทั้งสองร่วมกันชำระค่าเสียหาย จำนวน 67,750 บาทพร้อมด้วยดอกเบี้ยแก่โจทก์จำเลยทั้งสองอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยที่ 2 ฎีกาว่า ความเสียหายที่เกิดขึ้นเป็นเพราะเหตุสุดวิสัยศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ได้ความจากนายขวัญเมืองพยานจำเลยซึ่งเป็นลูกจ้างจำเลยที่ 2 และเป็นผู้ควบคุมเรือซิลเวอร์สตาร์ 4 ว่าขณะเกิดเหตุกำลังขนถ่ายข้าวสารอยู่ เกิดมีพายุอย่างแรงทำให้เชือกผูกหัวเรือซิลเวอร์สตาร์ 4 ขาด คลื่นตีหัวเรือออกไปท้ายเรือและหางเสือไปกระแทกกับเรือเอส.เอส.บริสตอล เป็นเหตุให้กระบอกหางเสือแตกน้ำเข้าเรือทางกระบอกหางเสือ ข้าวสารในเรือถูกน้ำเปียก ฤดูหนาวมักมีคลื่นลมแรงตลอดวัน เหตุที่เกิดขึ้นในคดีนี้เป็นฤดูหนาว เชือกที่ใช้ผูกเรือซิลเวอร์สตาร์ 4 ติดกับเรือเอส.เอส.บริสตอลเป็นเชือกไนล่อนซึ่งใช้ลากจูงเรือด้วย ในกรณีที่มีคลื่นลมแรงเชือกนี้อาจขาดได้การป้องกันไม่ให้ขาดทำได้โดยการผูกเชือกหลาย ๆ เส้น แต่กรณีนี้ไม่ได้ผูกเชือกหลายเส้น และรุ่งขึ้นจากวันเกิดเหตุนายขวัญเมืองได้ไปแจ้งความแก่ร้อยตำรวจเอกเฉลิมว่า ขณะเกิดเหตุได้เกิดคลื่นแรงทำให้เชือกขาด เห็นว่าเหตุที่เกิดขึ้นยังถือไม่ได้ว่าเป็นเหตุสุดวิสัย เพราะมีทางที่จะป้องกันมิให้เหตุนั้นเกิดขึ้น แต่ฝ่ายจำเลยไม่ได้จัดการระมัดระวังหาทางป้องกันตามสมควร จำเลยที่ 2 จะอ้างเหตุสุดวิสัยตามที่บัญญัติไว้ในมาตรา 8 แห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์เพื่อให้พ้นความรับผิดหาได้ไม่พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1656/2525บริษัทหล่วงหลีประกันภัย จำกัดโจทก์บริษัทสหะเรือไทยขนส่ง จำกัด กับพวกจำเลย ป.พ.พ. ม. 8, ม. 608, ม. 616จำเลยใช้เชือกไนล่อนเส้นเดียวผูกเรือลำเลียงของจำเลยติดกับเรือเดินทะเลเพื่อขนถ่ายข้าวสารขึ้นเรือเดินทะเล ขณะที่กำลังขนถ่ายข้าวสารอยู่นั้นเกิดพายุอย่างแรง เชือกผูกหัวเรือลำเลียงขาด คลื่นตีหัวเรือลำเลียงออกไป ท้ายเรือและหางเสือไปกระแทกกับเรือเดินทะเลเป็นเหตุให้กระบอกหางเสือแตก น้ำเข้าเรือลำเลียงทางกระบอกหางเสือข้าวสารในเรือเปียกน้ำเสียหาย ขณะเกิดเหตุเป็นฤดูหนาวซึ่งมักมีคลื่นลมแรงตลอดวัน และการป้องกันไม่ให้เชือกขาดอาจทำได้โดยการผูกเรือด้วยเชือกหลาย ๆ เส้น ดังนี้เหตุที่เกิดขึ้นยังถือไม่ได้ว่าเป็นเหตุสุดวิสัยเพราะมีทางที่จะป้องกันมิให้เหตุนั้นเกิดขึ้น จำเลยจึงต้องรับผิดโจทก์ฟ้องว่า บริษัทเกษตรรุ่งเรืองพืชผล จำกัด ได้ตกลงว่าจ้างจำเลยที่ 1เป็นผู้ขนส่งข้าวสารจำนวน 4,000 กระสอบ จำเลยที่ 1 ได้มอบให้จำเลยที่ 2 นำเรือลำเลียงชื่อซิลเวอร์สตาร์ 4 ซึ่งจำเลยที่ 2 เป็นเจ้าของไปรับมอบข้าวสารจำนวนดังกล่าวบริษัทเกษตรรุ่งเรืองพืชผลจำกัดได้เอาประกันภัยในความเสียหายไว้กับโจทก์ ต่อมาเรือซิลเวอร์สตาร์ 4 ได้บรรทุกข้าวสารไปจอดเทียบเรือเอส.เอส.บริสตอล ซึ่งจอดอยู่ที่บริเวณเกาะสีชังเพื่อขนถ่ายข้าวสาร โดยใช้เชือกผูกยึดเรือไว้กับเรือ เอส.เอส.บริสตอลเพื่อป้องกันมิให้เรือถูกคลื่นซัดเคลื่อนไปมา แต่ปรากฏว่าเชือกที่ผูกเรือไว้ขาด เป็นเหตุให้เรือซิลเวอร์สตาร์ 4 ถูกคลื่นซัดกระแทกกับเรือ เอส.เอส.บริสตอล กระบอกหางเสือและแนวท้องเรือแตก น้ำทะเลไหลเข้าระวางเรือ ทำให้ข้าวสารเปียกน้ำทะเลจำนวน220 กระสอบ คิดเป็นค่าเสียหาย 67,750 บาท โจทก์ในฐานะผู้รับประกันภัยได้ชำระเงินจำนวนดังกล่าวให้บริษัทเกษตรรุ่งเรืองพืชผลจำกัดไปแล้ว จึงเป็นผู้รับช่วงสิทธิเรียกร้องค่าสินไหมทดแทนจากจำเลยได้ ขอให้บังคับจำเลยร่วมกันชำระเงินดังกล่าวพร้อมดอกเบี้ยจำเลยที่ 1 ให้การว่า ไม่ได้ร่วมกับจำเลยที่ 2 ขนข้าวสารตามฟ้องตามประเพณีการขนส่งสินค้าทางน้ำที่ปฏิบัติต่อกันมา จำเลยที่ 1 ที่ 2 ไม่ต้องรับผิดต่อความเสียหายหรือสูญหายที่เกิดขึ้น ขอให้ยกฟ้องจำเลยที่ 2 ให้การว่า เหตุที่เกิดขึ้นเพราะคลื่นลมแรงผิดปกติเป็นเหตุสุดวิสัยขอให้ยกฟ้องศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยทั้งสองร่วมกันชำระค่าเสียหาย จำนวน 67,750 บาทพร้อมด้วยดอกเบี้ยแก่โจทก์จำเลยทั้งสองอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยที่ 2 ฎีกาว่า ความเสียหายที่เกิดขึ้นเป็นเพราะเหตุสุดวิสัยศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ได้ความจากนายขวัญเมืองพยานจำเลยซึ่งเป็นลูกจ้างจำเลยที่ 2 และเป็นผู้ควบคุมเรือซิลเวอร์สตาร์ 4 ว่าขณะเกิดเหตุกำลังขนถ่ายข้าวสารอยู่ เกิดมีพายุอย่างแรงทำให้เชือกผูกหัวเรือซิลเวอร์สตาร์ 4 ขาด คลื่นตีหัวเรือออกไปท้ายเรือและหางเสือไปกระแทกกับเรือเอส.เอส.บริสตอล เป็นเหตุให้กระบอกหางเสือแตกน้ำเข้าเรือทางกระบอกหางเสือ ข้าวสารในเรือถูกน้ำเปียก ฤดูหนาวมักมีคลื่นลมแรงตลอดวัน เหตุที่เกิดขึ้นในคดีนี้เป็นฤดูหนาว เชือกที่ใช้ผูกเรือซิลเวอร์สตาร์ 4 ติดกับเรือเอส.เอส.บริสตอลเป็นเชือกไนล่อนซึ่งใช้ลากจูงเรือด้วย ในกรณีที่มีคลื่นลมแรงเชือกนี้อาจขาดได้การป้องกันไม่ให้ขาดทำได้โดยการผูกเชือกหลาย ๆ เส้น แต่กรณีนี้ไม่ได้ผูกเชือกหลายเส้น และรุ่งขึ้นจากวันเกิดเหตุนายขวัญเมืองได้ไปแจ้งความแก่ร้อยตำรวจเอกเฉลิมว่า ขณะเกิดเหตุได้เกิดคลื่นแรงทำให้เชือกขาด เห็นว่าเหตุที่เกิดขึ้นยังถือไม่ได้ว่าเป็นเหตุสุดวิสัย เพราะมีทางที่จะป้องกันมิให้เหตุนั้นเกิดขึ้น แต่ฝ่ายจำเลยไม่ได้จัดการระมัดระวังหาทางป้องกันตามสมควร จำเลยที่ 2 จะอ้างเหตุสุดวิสัยตามที่บัญญัติไว้ในมาตรา 8 แห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์เพื่อให้พ้นความรับผิดหาได้ไม่พิพากษายืน(สหัส สิงหวิริยะ-อัมพล สุวรรณภักดี-สมบูรณ์ บุญภินนท์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ