คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3344/2533หลักกฎหมาย: โจทก์ฟ้องให้จำเลยที่ 2 นายจ้างร่วมรับผิดกับจำเลยที่ 1 ลูกจ้างซึ่งกระทำละเมิดในทางการที่จ้าง จำเลยที่ 2 ให้การปฏิเสธฟ้องโจทก์ลอย ๆ ว่า ผลคดียังไม่ปรากฏว่าจำเลยที่ 1 เป็นผู้กระทำความผิด เป็นคำให้การที่ไม่ชัดแจ้งว่าจำเลยที่ 2 รับหรือปฏิเสธฟ้องโจทก์ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา177 วรรคสอง จำเลยที่ 2 จึงไม่มีประเด็นนำสืบ และที่จำเลยที่ 2 ฎีกาว่า โจทก์มีส่วนผิดอยู่ด้วยก็มิได้ต่อสู้ไว้ในคำให้การ จึงไม่เป็นประเด็นและไม่ใช่ข้อที่ยกขึ้นว่ากันมาแล้วในศาลล่าง ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัย ค่าเจ็บปวดทนทุกข์ทรมานเป็นความเสียหายที่มิใช่ตัวเงินอย่างหนึ่ง โจทก์มีสิทธิเรียกร้องได้ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาตรา 446 ไม่เป็นการซ้ำซ้อนกับค่ารักษาพยาบาล ค่าขาดประโยชน์ทำมาหาได้และค่าขาดการงานโจทก์ฟ้องให้จำเลยที่ ๒ นายจ้างร่วมรับผิดกับจำเลยที่ ๑ ลูกจ้าง ซึ่งทำละเมิดในทางการที่จ้างแก่โจทก์ ศาลชั้นต้นมีคำสั่งให้จำหน่ายคดีสำหรับจำเลยที่ ๑ เพราะโจทก์ทิ้งฟ้อง จำเลยที่ ๒ ให้การว่า ผลคดียังไม่ปรากฏว่า จำเลยที่ ๑ เป็นผู้กระทำความผิด โจทก์จึงไม่มีสิทธิฟ้องให้จำเลยที่ ๒ ร่วมรับผิดกับจำเลยที่ ๑ ฟ้องโจทก์เคลือบคลุมค่าเสียหายไม่ถึงตามฟ้อง ขอให้ยกฟ้อง ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้ว พิพากษาให้จำเลยที่ ๒ ชำระเงินจำนวน ๕๐,๕๔๗ บาทแก่โจทก์ จำเลยที่ ๒ อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยที่ ๒ ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า จำเลยที่ ๒ ให้การปฏิเสธฟ้องโจทก์ลอย ๆ ว่าผลคดียังไม่ปรากฏว่าจำเลยที่ ๑ เป็นผู้กระทำความผิด จึงเป็นคำให้การที่ไม่ชัดแจ้งว่า จำเลยที่ ๒ รับหรือปฏิเสธฟ้องโจทก์ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา ๑๗๗ วรรคสอง จำเลยที่ ๒ จึงไม่มีประเด็นนำสืบ และที่จำเลยที่ ๒ ฎีกาว่า โจทก์มีส่วนผิดอยู่ด้วยก็มิได้ต่อสู้ไว้ในคำให้การ จึงไม่เป็นประเด็นและไม่ใช่ข้อที่ยกขึ้นว่ากันมาแล้วในศาลล่างศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัย ที่จำเลยที่ ๒ ฎีกาว่า ศาลอุทธรณ์กำหนดให้จำเลยที่ ๒ ชดใช้ค่าเจ็บปวดทุกข์ทรมานนั้นไม่ชอบ เนื่องจากโจทก์เรียกและศาลได้พิพากษาให้จำเลยที่ ๒ ชดใช้ค่ารักษาพยาบาล ค่าขาดประโยชน์ทำมาหาได้และค่าขาดการงานแล้ว เป็นการกำหนดค่าเสียหายซ้ำซ้อนนั้น ศาลฎีกาเห็นว่าค่าเจ็บปวดทนทุกข์ทรมานเป็นความเสียหายที่มิใช่ตัวเงินอย่างหนึ่ง โจทก์มีสิทธิเรียกร้องเอาจากจำเลยที่ ๒ ได้ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๔๔๖ ค่าเสียหายส่วนนี้ไม่เป็นการซ้ำซ้อนกับค่ารักษาพยาบาล ค่าขาดประโยชน์ทำมาหาได้และค่าขาดการงาน พิพากษายืน. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3344/2533นายบุญสม จำรัสศรีโจทก์นายสมหมาย ดาโอด กับพวกจำเลย ป.พ.พ. ม. 425, ม. 444, ม. 446 ป.วิ.พ. ม. 177 วรรคสอง, ม. 249โจทก์ฟ้องให้จำเลยที่ 2 นายจ้างร่วมรับผิดกับจำเลยที่ 1 ลูกจ้างซึ่งกระทำละเมิดในทางการที่จ้าง จำเลยที่ 2 ให้การปฏิเสธฟ้องโจทก์ลอย ๆ ว่า ผลคดียังไม่ปรากฏว่าจำเลยที่ 1 เป็นผู้กระทำความผิด เป็นคำให้การที่ไม่ชัดแจ้งว่าจำเลยที่ 2 รับหรือปฏิเสธฟ้องโจทก์ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา177 วรรคสอง จำเลยที่ 2 จึงไม่มีประเด็นนำสืบ และที่จำเลยที่ 2 ฎีกาว่า โจทก์มีส่วนผิดอยู่ด้วยก็มิได้ต่อสู้ไว้ในคำให้การ จึงไม่เป็นประเด็นและไม่ใช่ข้อที่ยกขึ้นว่ากันมาแล้วในศาลล่าง ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัย ค่าเจ็บปวดทนทุกข์ทรมานเป็นความเสียหายที่มิใช่ตัวเงินอย่างหนึ่ง โจทก์มีสิทธิเรียกร้องได้ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาตรา 446 ไม่เป็นการซ้ำซ้อนกับค่ารักษาพยาบาล ค่าขาดประโยชน์ทำมาหาได้และค่าขาดการงานโจทก์ฟ้องให้จำเลยที่ ๒ นายจ้างร่วมรับผิดกับจำเลยที่ ๑ ลูกจ้าง ซึ่งทำละเมิดในทางการที่จ้างแก่โจทก์ ศาลชั้นต้นมีคำสั่งให้จำหน่ายคดีสำหรับจำเลยที่ ๑ เพราะโจทก์ทิ้งฟ้อง จำเลยที่ ๒ ให้การว่า ผลคดียังไม่ปรากฏว่า จำเลยที่ ๑ เป็นผู้กระทำความผิด โจทก์จึงไม่มีสิทธิฟ้องให้จำเลยที่ ๒ ร่วมรับผิดกับจำเลยที่ ๑ ฟ้องโจทก์เคลือบคลุมค่าเสียหายไม่ถึงตามฟ้อง ขอให้ยกฟ้อง ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้ว พิพากษาให้จำเลยที่ ๒ ชำระเงินจำนวน ๕๐,๕๔๗ บาทแก่โจทก์ จำเลยที่ ๒ อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยที่ ๒ ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า จำเลยที่ ๒ ให้การปฏิเสธฟ้องโจทก์ลอย ๆ ว่าผลคดียังไม่ปรากฏว่าจำเลยที่ ๑ เป็นผู้กระทำความผิด จึงเป็นคำให้การที่ไม่ชัดแจ้งว่า จำเลยที่ ๒ รับหรือปฏิเสธฟ้องโจทก์ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา ๑๗๗ วรรคสอง จำเลยที่ ๒ จึงไม่มีประเด็นนำสืบ และที่จำเลยที่ ๒ ฎีกาว่า โจทก์มีส่วนผิดอยู่ด้วยก็มิได้ต่อสู้ไว้ในคำให้การ จึงไม่เป็นประเด็นและไม่ใช่ข้อที่ยกขึ้นว่ากันมาแล้วในศาลล่างศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัย ที่จำเลยที่ ๒ ฎีกาว่า ศาลอุทธรณ์กำหนดให้จำเลยที่ ๒ ชดใช้ค่าเจ็บปวดทุกข์ทรมานนั้นไม่ชอบ เนื่องจากโจทก์เรียกและศาลได้พิพากษาให้จำเลยที่ ๒ ชดใช้ค่ารักษาพยาบาล ค่าขาดประโยชน์ทำมาหาได้และค่าขาดการงานแล้ว เป็นการกำหนดค่าเสียหายซ้ำซ้อนนั้น ศาลฎีกาเห็นว่าค่าเจ็บปวดทนทุกข์ทรมานเป็นความเสียหายที่มิใช่ตัวเงินอย่างหนึ่ง โจทก์มีสิทธิเรียกร้องเอาจากจำเลยที่ ๒ ได้ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๔๔๖ ค่าเสียหายส่วนนี้ไม่เป็นการซ้ำซ้อนกับค่ารักษาพยาบาล ค่าขาดประโยชน์ทำมาหาได้และค่าขาดการงาน พิพากษายืน.(บุญศรี กอบบุญ-เสียง ตรีวิมล-สมศักดิ์ วิธุรัติ)ศาลจังหวัดมหาสารคาม - นายวัชรินทร์ สุขเกื้อศาลอุทธรณ์ - นายประจักษ์ พุทธิสมบัติแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องให้จำเลยที่ ๒ นายจ้างร่วมรับผิดกับจำเลยที่ ๑ ลูกจ้าง ซึ่งทำละเมิดในทางการที่จ้างแก่โจทก์ ศาลชั้นต้นมีคำสั่งให้จำหน่ายคดีสำหรับจำเลยที่ ๑ เพราะโจทก์ทิ้งฟ้อง จำเลยที่ ๒ ให้การว่า ผลคดียังไม่ปรากฏว่า จำเลยที่ ๑ เป็นผู้กระทำความผิด โจทก์จึงไม่มีสิทธิฟ้องให้จำเลยที่ ๒ ร่วมรับผิดกับจำเลยที่ ๑ ฟ้องโจทก์เคลือบคลุมค่าเสียหายไม่ถึงตามฟ้อง ขอให้ยกฟ้อง ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้ว พิพากษาให้จำเลยที่ ๒ ชำระเงินจำนวน ๕๐,๕๔๗ บาทแก่โจทก์ จำเลยที่ ๒ อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยที่ ๒ ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า จำเลยที่ ๒ ให้การปฏิเสธฟ้องโจทก์ลอย ๆ ว่าผลคดียังไม่ปรากฏว่าจำเลยที่ ๑ เป็นผู้กระทำความผิด จึงเป็นคำให้การที่ไม่ชัดแจ้งว่า จำเลยที่ ๒ รับหรือปฏิเสธฟ้องโจทก์ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา ๑๗๗ วรรคสอง จำเลยที่ ๒ จึงไม่มีประเด็นนำสืบ และที่จำเลยที่ ๒ ฎีกาว่า โจทก์มีส่วนผิดอยู่ด้วยก็มิได้ต่อสู้ไว้ในคำให้การ จึงไม่เป็นประเด็นและไม่ใช่ข้อที่ยกขึ้นว่ากันมาแล้วในศาลล่างศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัย ที่จำเลยที่ ๒ ฎีกาว่า ศาลอุทธรณ์กำหนดให้จำเลยที่ ๒ ชดใช้ค่าเจ็บปวดทุกข์ทรมานนั้นไม่ชอบ เนื่องจากโจทก์เรียกและศาลได้พิพากษาให้จำเลยที่ ๒ ชดใช้ค่ารักษาพยาบาล ค่าขาดประโยชน์ทำมาหาได้และค่าขาดการงานแล้ว เป็นการกำหนดค่าเสียหายซ้ำซ้อนนั้น ศาลฎีกาเห็นว่าค่าเจ็บปวดทนทุกข์ทรมานเป็นความเสียหายที่มิใช่ตัวเงินอย่างหนึ่ง โจทก์มีสิทธิเรียกร้องเอาจากจำเลยที่ ๒ ได้ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๔๔๖ ค่าเสียหายส่วนนี้ไม่เป็นการซ้ำซ้อนกับค่ารักษาพยาบาล ค่าขาดประโยชน์ทำมาหาได้และค่าขาดการงาน พิพากษายืน. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3344/2533นายบุญสม จำรัสศรีโจทก์นายสมหมาย ดาโอด กับพวกจำเลย ป.พ.พ. ม. 425, ม. 444, ม. 446 ป.วิ.พ. ม. 177 วรรคสอง, ม. 249โจทก์ฟ้องให้จำเลยที่ 2 นายจ้างร่วมรับผิดกับจำเลยที่ 1 ลูกจ้างซึ่งกระทำละเมิดในทางการที่จ้าง จำเลยที่ 2 ให้การปฏิเสธฟ้องโจทก์ลอย ๆ ว่า ผลคดียังไม่ปรากฏว่าจำเลยที่ 1 เป็นผู้กระทำความผิด เป็นคำให้การที่ไม่ชัดแจ้งว่าจำเลยที่ 2 รับหรือปฏิเสธฟ้องโจทก์ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา177 วรรคสอง จำเลยที่ 2 จึงไม่มีประเด็นนำสืบ และที่จำเลยที่ 2 ฎีกาว่า โจทก์มีส่วนผิดอยู่ด้วยก็มิได้ต่อสู้ไว้ในคำให้การ จึงไม่เป็นประเด็นและไม่ใช่ข้อที่ยกขึ้นว่ากันมาแล้วในศาลล่าง ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัย ค่าเจ็บปวดทนทุกข์ทรมานเป็นความเสียหายที่มิใช่ตัวเงินอย่างหนึ่ง โจทก์มีสิทธิเรียกร้องได้ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาตรา 446 ไม่เป็นการซ้ำซ้อนกับค่ารักษาพยาบาล ค่าขาดประโยชน์ทำมาหาได้และค่าขาดการงานโจทก์ฟ้องให้จำเลยที่ ๒ นายจ้างร่วมรับผิดกับจำเลยที่ ๑ ลูกจ้าง ซึ่งทำละเมิดในทางการที่จ้างแก่โจทก์ ศาลชั้นต้นมีคำสั่งให้จำหน่ายคดีสำหรับจำเลยที่ ๑ เพราะโจทก์ทิ้งฟ้อง จำเลยที่ ๒ ให้การว่า ผลคดียังไม่ปรากฏว่า จำเลยที่ ๑ เป็นผู้กระทำความผิด โจทก์จึงไม่มีสิทธิฟ้องให้จำเลยที่ ๒ ร่วมรับผิดกับจำเลยที่ ๑ ฟ้องโจทก์เคลือบคลุมค่าเสียหายไม่ถึงตามฟ้อง ขอให้ยกฟ้อง ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้ว พิพากษาให้จำเลยที่ ๒ ชำระเงินจำนวน ๕๐,๕๔๗ บาทแก่โจทก์ จำเลยที่ ๒ อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยที่ ๒ ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า จำเลยที่ ๒ ให้การปฏิเสธฟ้องโจทก์ลอย ๆ ว่าผลคดียังไม่ปรากฏว่าจำเลยที่ ๑ เป็นผู้กระทำความผิด จึงเป็นคำให้การที่ไม่ชัดแจ้งว่า จำเลยที่ ๒ รับหรือปฏิเสธฟ้องโจทก์ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา ๑๗๗ วรรคสอง จำเลยที่ ๒ จึงไม่มีประเด็นนำสืบ และที่จำเลยที่ ๒ ฎีกาว่า โจทก์มีส่วนผิดอยู่ด้วยก็มิได้ต่อสู้ไว้ในคำให้การ จึงไม่เป็นประเด็นและไม่ใช่ข้อที่ยกขึ้นว่ากันมาแล้วในศาลล่างศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัย ที่จำเลยที่ ๒ ฎีกาว่า ศาลอุทธรณ์กำหนดให้จำเลยที่ ๒ ชดใช้ค่าเจ็บปวดทุกข์ทรมานนั้นไม่ชอบ เนื่องจากโจทก์เรียกและศาลได้พิพากษาให้จำเลยที่ ๒ ชดใช้ค่ารักษาพยาบาล ค่าขาดประโยชน์ทำมาหาได้และค่าขาดการงานแล้ว เป็นการกำหนดค่าเสียหายซ้ำซ้อนนั้น ศาลฎีกาเห็นว่าค่าเจ็บปวดทนทุกข์ทรมานเป็นความเสียหายที่มิใช่ตัวเงินอย่างหนึ่ง โจทก์มีสิทธิเรียกร้องเอาจากจำเลยที่ ๒ ได้ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๔๔๖ ค่าเสียหายส่วนนี้ไม่เป็นการซ้ำซ้อนกับค่ารักษาพยาบาล ค่าขาดประโยชน์ทำมาหาได้และค่าขาดการงาน พิพากษายืน.(บุญศรี กอบบุญ-เสียง ตรีวิมล-สมศักดิ์ วิธุรัติ)ศาลจังหวัดมหาสารคาม - นายวัชรินทร์ สุขเกื้อศาลอุทธรณ์ - นายประจักษ์ พุทธิสมบัติแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ