คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1733/2516หลักกฎหมาย: การที่จำเลยหลอกลวงให้ผู้เสียหายรับจ้างทำการขนส่งให้จำเลยแล้วไม่ชำระค่าขนส่งที่ตกลงไว้ว่าจะชำระให้นั้น จำเลยได้รับผลเพียงการขนส่งจากผู้เสียหายไม่ได้ไปซึ่งทรัพย์สินจากผู้เสียหาย การกระทำของจำเลยไม่เป็นความผิดฐานฉ้อโกงโจทก์ฟ้องว่า จำเลยหลอกลวงผู้เสียหายว่ารถยนต์บรรทุกนักร้องนักดนตรีของจำเลย เครื่องยนต์เกิดขัดข้องต้องให้ช่างแก้ไข จึงว่าจ้างผู้เสียหายให้นำรถยนต์ขนนักร้องนักดนตรีไปส่งที่จังหวัดพระนคร จะให้ค่าขนส่ง 1,000 บาท ผู้เสียหายหลงเชื่อ ได้ให้คนขับรถยนต์บรรทุกจำเลยกับนักร้องนักดนตรีไปส่งที่จังหวัดพระนครโดยเรียบร้อย แล้วจำเลยหลบหนีไป โดยการหลอกลวงดังกล่าว จำเลยได้ไปซึ่งค่าขนส่ง 1,000 บาท ซึ่งเป็นทรัพย์สินของผู้เสียหาย ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 341 ให้คืนหรือใช้ราคาทรัพย์เป็นเงิน 1,000 บาทแก่ผู้เสียหายจำเลยให้การรับว่าได้กระทำผิดตามฟ้องโจทก์ทุกประการศาลชั้นต้นเห็นว่าค่าจ้างขนส่งที่จำเลยตกลงกับผู้เสียหายยังถือไม่ได้ว่าเป็นทรัพย์สินของผู้เสียหาย แม้จำเลยจะรับสารภาพก็ลงโทษจำเลยไม่ได้ พิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ตามฟ้องโจทก์ที่ว่าจำเลยหลอกลวงผู้เสียหายว่ามีรถยนต์ขนส่งนักร้องนักดนตรีและเครื่องยนต์ขัดข้องต้องให้ช่างแก้ไข จึงว่าจ้างรถยนต์ของผู้เสียหายไปส่ง เมื่อส่งเรียบร้อยแล้วจำเลยจะให้ค่าขนส่งแก่ผู้เสียหาย 1,000 บาท ซึ่งเป็นข้อความอันเป็นเท็จ และปกปิดข้อความจริงดังกล่าว ผู้เสียหายหลงเชื่อว่าเป็นความจริง จึงจัดการรับจ้างขนส่งให้จำเลยนั้น เห็นว่า แม้จะฟังได้ตามฟ้องของโจทก์ดังกล่าว การที่จำเลยกล่าวหลอกลวงหรือปกปิดความจริงก็เพื่อให้ผู้เสียหายรับจ้างทำการขนส่งให้จำเลยเท่านั้น จำเลยได้รับผลเพียงการขนส่งจากผู้เสียหาย จำเลยไม่ได้ไปซึ่งทรัพย์สินจากผู้เสียหาย ตามความในประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 341ส่วนเงินค่าขนส่ง 1,000 บาท ที่จำเลยไม่ได้ชำระให้ผู้เสียหายนั้นเป็นทรัพย์สินที่ผู้เสียหายจะเรียกร้องเอาจากจำเลยภายหลังเมื่อขนส่งให้จำเลยถึงที่ที่ตกลงกันแล้ว กรณีเป็นเรื่องผิดสัญญาทางแพ่งไม่เป็นความผิดทางอาญาฐานฉ้อโกงดังที่โจทก์ฟ้องพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1733/2516พนักงานอัยการจังหวัดสิงห์บุรีโจทก์นายมะยม กระจงจำเลย ป.อ. ม. 341การที่จำเลยหลอกลวงให้ผู้เสียหายรับจ้างทำการขนส่งให้จำเลยแล้วไม่ชำระค่าขนส่งที่ตกลงไว้ว่าจะชำระให้นั้น จำเลยได้รับผลเพียงการขนส่งจากผู้เสียหายไม่ได้ไปซึ่งทรัพย์สินจากผู้เสียหาย การกระทำของจำเลยไม่เป็นความผิดฐานฉ้อโกงโจทก์ฟ้องว่า จำเลยหลอกลวงผู้เสียหายว่ารถยนต์บรรทุกนักร้องนักดนตรีของจำเลย เครื่องยนต์เกิดขัดข้องต้องให้ช่างแก้ไข จึงว่าจ้างผู้เสียหายให้นำรถยนต์ขนนักร้องนักดนตรีไปส่งที่จังหวัดพระนคร จะให้ค่าขนส่ง 1,000 บาท ผู้เสียหายหลงเชื่อ ได้ให้คนขับรถยนต์บรรทุกจำเลยกับนักร้องนักดนตรีไปส่งที่จังหวัดพระนครโดยเรียบร้อย แล้วจำเลยหลบหนีไป โดยการหลอกลวงดังกล่าว จำเลยได้ไปซึ่งค่าขนส่ง 1,000 บาท ซึ่งเป็นทรัพย์สินของผู้เสียหาย ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 341 ให้คืนหรือใช้ราคาทรัพย์เป็นเงิน 1,000 บาทแก่ผู้เสียหายจำเลยให้การรับว่าได้กระทำผิดตามฟ้องโจทก์ทุกประการศาลชั้นต้นเห็นว่าค่าจ้างขนส่งที่จำเลยตกลงกับผู้เสียหายยังถือไม่ได้ว่าเป็นทรัพย์สินของผู้เสียหาย แม้จำเลยจะรับสารภาพก็ลงโทษจำเลยไม่ได้ พิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ตามฟ้องโจทก์ที่ว่าจำเลยหลอกลวงผู้เสียหายว่ามีรถยนต์ขนส่งนักร้องนักดนตรีและเครื่องยนต์ขัดข้องต้องให้ช่างแก้ไข จึงว่าจ้างรถยนต์ของผู้เสียหายไปส่ง เมื่อส่งเรียบร้อยแล้วจำเลยจะให้ค่าขนส่งแก่ผู้เสียหาย 1,000 บาท ซึ่งเป็นข้อความอันเป็นเท็จ และปกปิดข้อความจริงดังกล่าว ผู้เสียหายหลงเชื่อว่าเป็นความจริง จึงจัดการรับจ้างขนส่งให้จำเลยนั้น เห็นว่า แม้จะฟังได้ตามฟ้องของโจทก์ดังกล่าว การที่จำเลยกล่าวหลอกลวงหรือปกปิดความจริงก็เพื่อให้ผู้เสียหายรับจ้างทำการขนส่งให้จำเลยเท่านั้น จำเลยได้รับผลเพียงการขนส่งจากผู้เสียหาย จำเลยไม่ได้ไปซึ่งทรัพย์สินจากผู้เสียหาย ตามความในประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 341ส่วนเงินค่าขนส่ง 1,000 บาท ที่จำเลยไม่ได้ชำระให้ผู้เสียหายนั้นเป็นทรัพย์สินที่ผู้เสียหายจะเรียกร้องเอาจากจำเลยภายหลังเมื่อขนส่งให้จำเลยถึงที่ที่ตกลงกันแล้ว กรณีเป็นเรื่องผิดสัญญาทางแพ่งไม่เป็นความผิดทางอาญาฐานฉ้อโกงดังที่โจทก์ฟ้องพิพากษายืน(สุธรรม วรรณแสง-สงวน สิทธิไชย-ชลอ จามรมาน)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยหลอกลวงผู้เสียหายว่ารถยนต์บรรทุกนักร้องนักดนตรีของจำเลย เครื่องยนต์เกิดขัดข้องต้องให้ช่างแก้ไข จึงว่าจ้างผู้เสียหายให้นำรถยนต์ขนนักร้องนักดนตรีไปส่งที่จังหวัดพระนคร จะให้ค่าขนส่ง 1,000 บาท ผู้เสียหายหลงเชื่อ ได้ให้คนขับรถยนต์บรรทุกจำเลยกับนักร้องนักดนตรีไปส่งที่จังหวัดพระนครโดยเรียบร้อย แล้วจำเลยหลบหนีไป โดยการหลอกลวงดังกล่าว จำเลยได้ไปซึ่งค่าขนส่ง 1,000 บาท ซึ่งเป็นทรัพย์สินของผู้เสียหาย ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 341 ให้คืนหรือใช้ราคาทรัพย์เป็นเงิน 1,000 บาทแก่ผู้เสียหายจำเลยให้การรับว่าได้กระทำผิดตามฟ้องโจทก์ทุกประการศาลชั้นต้นเห็นว่าค่าจ้างขนส่งที่จำเลยตกลงกับผู้เสียหายยังถือไม่ได้ว่าเป็นทรัพย์สินของผู้เสียหาย แม้จำเลยจะรับสารภาพก็ลงโทษจำเลยไม่ได้ พิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ตามฟ้องโจทก์ที่ว่าจำเลยหลอกลวงผู้เสียหายว่ามีรถยนต์ขนส่งนักร้องนักดนตรีและเครื่องยนต์ขัดข้องต้องให้ช่างแก้ไข จึงว่าจ้างรถยนต์ของผู้เสียหายไปส่ง เมื่อส่งเรียบร้อยแล้วจำเลยจะให้ค่าขนส่งแก่ผู้เสียหาย 1,000 บาท ซึ่งเป็นข้อความอันเป็นเท็จ และปกปิดข้อความจริงดังกล่าว ผู้เสียหายหลงเชื่อว่าเป็นความจริง จึงจัดการรับจ้างขนส่งให้จำเลยนั้น เห็นว่า แม้จะฟังได้ตามฟ้องของโจทก์ดังกล่าว การที่จำเลยกล่าวหลอกลวงหรือปกปิดความจริงก็เพื่อให้ผู้เสียหายรับจ้างทำการขนส่งให้จำเลยเท่านั้น จำเลยได้รับผลเพียงการขนส่งจากผู้เสียหาย จำเลยไม่ได้ไปซึ่งทรัพย์สินจากผู้เสียหาย ตามความในประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 341ส่วนเงินค่าขนส่ง 1,000 บาท ที่จำเลยไม่ได้ชำระให้ผู้เสียหายนั้นเป็นทรัพย์สินที่ผู้เสียหายจะเรียกร้องเอาจากจำเลยภายหลังเมื่อขนส่งให้จำเลยถึงที่ที่ตกลงกันแล้ว กรณีเป็นเรื่องผิดสัญญาทางแพ่งไม่เป็นความผิดทางอาญาฐานฉ้อโกงดังที่โจทก์ฟ้องพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1733/2516พนักงานอัยการจังหวัดสิงห์บุรีโจทก์นายมะยม กระจงจำเลย ป.อ. ม. 341การที่จำเลยหลอกลวงให้ผู้เสียหายรับจ้างทำการขนส่งให้จำเลยแล้วไม่ชำระค่าขนส่งที่ตกลงไว้ว่าจะชำระให้นั้น จำเลยได้รับผลเพียงการขนส่งจากผู้เสียหายไม่ได้ไปซึ่งทรัพย์สินจากผู้เสียหาย การกระทำของจำเลยไม่เป็นความผิดฐานฉ้อโกงโจทก์ฟ้องว่า จำเลยหลอกลวงผู้เสียหายว่ารถยนต์บรรทุกนักร้องนักดนตรีของจำเลย เครื่องยนต์เกิดขัดข้องต้องให้ช่างแก้ไข จึงว่าจ้างผู้เสียหายให้นำรถยนต์ขนนักร้องนักดนตรีไปส่งที่จังหวัดพระนคร จะให้ค่าขนส่ง 1,000 บาท ผู้เสียหายหลงเชื่อ ได้ให้คนขับรถยนต์บรรทุกจำเลยกับนักร้องนักดนตรีไปส่งที่จังหวัดพระนครโดยเรียบร้อย แล้วจำเลยหลบหนีไป โดยการหลอกลวงดังกล่าว จำเลยได้ไปซึ่งค่าขนส่ง 1,000 บาท ซึ่งเป็นทรัพย์สินของผู้เสียหาย ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 341 ให้คืนหรือใช้ราคาทรัพย์เป็นเงิน 1,000 บาทแก่ผู้เสียหายจำเลยให้การรับว่าได้กระทำผิดตามฟ้องโจทก์ทุกประการศาลชั้นต้นเห็นว่าค่าจ้างขนส่งที่จำเลยตกลงกับผู้เสียหายยังถือไม่ได้ว่าเป็นทรัพย์สินของผู้เสียหาย แม้จำเลยจะรับสารภาพก็ลงโทษจำเลยไม่ได้ พิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ตามฟ้องโจทก์ที่ว่าจำเลยหลอกลวงผู้เสียหายว่ามีรถยนต์ขนส่งนักร้องนักดนตรีและเครื่องยนต์ขัดข้องต้องให้ช่างแก้ไข จึงว่าจ้างรถยนต์ของผู้เสียหายไปส่ง เมื่อส่งเรียบร้อยแล้วจำเลยจะให้ค่าขนส่งแก่ผู้เสียหาย 1,000 บาท ซึ่งเป็นข้อความอันเป็นเท็จ และปกปิดข้อความจริงดังกล่าว ผู้เสียหายหลงเชื่อว่าเป็นความจริง จึงจัดการรับจ้างขนส่งให้จำเลยนั้น เห็นว่า แม้จะฟังได้ตามฟ้องของโจทก์ดังกล่าว การที่จำเลยกล่าวหลอกลวงหรือปกปิดความจริงก็เพื่อให้ผู้เสียหายรับจ้างทำการขนส่งให้จำเลยเท่านั้น จำเลยได้รับผลเพียงการขนส่งจากผู้เสียหาย จำเลยไม่ได้ไปซึ่งทรัพย์สินจากผู้เสียหาย ตามความในประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 341ส่วนเงินค่าขนส่ง 1,000 บาท ที่จำเลยไม่ได้ชำระให้ผู้เสียหายนั้นเป็นทรัพย์สินที่ผู้เสียหายจะเรียกร้องเอาจากจำเลยภายหลังเมื่อขนส่งให้จำเลยถึงที่ที่ตกลงกันแล้ว กรณีเป็นเรื่องผิดสัญญาทางแพ่งไม่เป็นความผิดทางอาญาฐานฉ้อโกงดังที่โจทก์ฟ้องพิพากษายืน(สุธรรม วรรณแสง-สงวน สิทธิไชย-ชลอ จามรมาน)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ