phoneee/thai-legal-corpus huggingface dataset:
พระราชกฤษฎีกากำหนดหลักเกณฑ์และเงื่อนไขเกี่ยวกับประเภท ลักษณะ ขนาด การให้บริการ หรือธุรกรรมของผู้มีหน้าที่รายงาน พ.ศ. 2564พระราชกฤษฎีกา กำหนดหลักเกณฑ์และเงื่อนไขเกี่ยวกับประเภท ลักษณะ ขนาด การให้บริการ หรือธุรกรรมของผู้มีหน้าที่รายงาน พ.ศ. ๒๕๖๔พระบาทสมเด็จพระปรเมนทรรามาธิบดีศรีสินทรมหาวชิราลงกรณ พระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว ให้ไว้ ณ วันที่ ๒๕ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๖๔ เป็นปีที่ ๖ ในรัชกาลปัจจุบันพระบาทสมเด็จพระปรเมนทรรามาธิบดีศรีสินทรมหาวชิราลงกรณ พระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า โดยที่เป็นการสมควรกำหนดหลักเกณฑ์และเงื่อนไขเกี่ยวกับประเภท ลักษณะ ขนาด การให้บริการหรือธุรกรรมของผู้มีหน้าที่รายงานตามกฎหมายว่าด้วยการปฏิบัติการตามความตกลงระหว่างรัฐบาลแห่งราชอาณาจักรไทยกับรัฐบาลแห่งประเทศสหรัฐอเมริกาเพื่อความร่วมมือในการปรับปรุงการปฏิบัติตามการภาษีอากรระหว่างประเทศอาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๗๕ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย และบทนิยามคำว่า "ผู้มีหน้าที่รายงาน" ในมาตรา ๓ แห่งพระราชบัญญัติการปฏิบัติการตามความตกลงระหว่างรัฐบาลแห่งราชอาณาจักรไทยกับรัฐบาลแห่งประเทศสหรัฐอเมริกาเพื่อความร่วมมือในการปรับปรุงการปฏิบัติตามการภาษีอากรระหว่างประเทศ พ.ศ. ๒๕๖๐จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้มาตรา 1 มาตรา ๑ พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า "พระราชกฤษฎีกากำหนดหลักเกณฑ์และเงื่อนไขเกี่ยวกับประเภท ลักษณะ ขนาด การให้บริการ หรือธุรกรรมของผู้มีหน้าที่รายงาน พ.ศ. ๒๕๖๔"มาตรา 2 มาตรา ๒ พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา 3 มาตรา ๓ ในพระราชกฤษฎีกานี้ "ความตกลง" หมายความว่า ความตกลงระหว่างรัฐบาลแห่งราชอาณาจักรไทยและรัฐบาลแห่งประเทศสหรัฐอเมริกาเพื่อความร่วมมือในการปรับปรุงการปฏิบัติตามการภาษีอากรระหว่างประเทศ และการดำเนินการตาม FATCA ซึ่งทำขึ้นเมื่อวันที่ ๔ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๕๙มาตรา 3 แนบท้ายพระราชบัญญัติการปฏิบัติการตามความตกลงระหว่างรัฐบาลแห่งราชอาณาจักรไทยกับรัฐบาลแห่งประเทศสหรัฐอเมริกาเพื่อความร่วมมือในการปรับปรุงการปฏิบัติตามการภาษีอากรระหว่างประเทศ พ.ศ. ๒๕๖๐มาตรา 4 มาตรา ๔ ให้บุคคลตาม (๑) (๒) (๓) (๔) (๕) (๖) (๗) และ (๘) ของบทนิยามคำว่า "ผู้มีหน้าที่รายงาน" ในมาตรา ๓ แห่งพระราชบัญญัติการปฏิบัติการตามความตกลงระหว่างรัฐบาลแห่งราชอาณาจักรไทยกับรัฐบาลแห่งประเทศสหรัฐอเมริกาเพื่อความร่วมมือในการปรับปรุงการปฏิบัติตามการภาษีอากรระหว่างประเทศ พ.ศ. ๒๕๖๐มาตรา 4 ทุกรายเป็นผู้มีหน้าที่รายงาน เว้นแต่เป็นบุคคลที่ไม่มีหน้าที่รายงานตามความตกลง หรือไม่มีหน้าที่รายงานหรือได้รับยกเว้นไม่ต้องรายงานตามประเภท ลักษณะ ขนาด หรือที่มีการให้บริการหรือธุรกรรมตามที่ระบุในเอกสารแนบท้ายความตกลง ๒ หรือตามระเบียบข้อบังคับของกระทรวงการคลังของประเทศสหรัฐอเมริกามาตรา 5 มาตรา ๕ ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ พลเอก ประยุทธ์ จันทร์โอชา นายกรัฐมนตรีหมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือ โดยที่บทนิยามคำว่า "ผู้มีหน้าที่รายงาน" ในมาตรา ๓ แห่งพระราชบัญญัติการปฏิบัติการตามความตกลงระหว่างรัฐบาลแห่งราชอาณาจักรไทยกับรัฐบาลแห่งประเทศสหรัฐอเมริกาเพื่อความร่วมมือในการปรับปรุงการปฏิบัติตามการภาษีอากรระหว่างประเทศ พ.ศ. ๒๕๖๐กำหนดให้ผู้มีหน้าที่รายงานต้องเป็นไปตามประเภท ลักษณะ ขนาด หรือที่มีการให้บริการ หรือธุรกรรมตามหลักเกณฑ์และเงื่อนไขที่กำหนดในพระราชกฤษฎีกาซึ่งต้องสอดคล้องกับความตกลง จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 52/2475หลักกฎหมาย: น้ำสาโทเถื่อนเมื่อเอาไปต้มกลั่นมีแรงแอลกอฮอล์ขึ้น จำเลยต้องมีผิดตามกฎหมายข้างต้นจำเลยมีน้ำสาโทไว้โดยมิได้รับอนุญาต โจทก์นำ ข. พะยานมาเบิกความว่าได้ทำลองน้ำสาโทของกลางด้วยเครื่องกลั่นฟอกมีแรงแอลกอฮอล ๓๑ ดีกรี ดื่มเมาอย่างสุรา ศาลฎีกาเห็นว่า การกระทำของ ข. มิได้ทำให้น้ำสุราของกลางเปลี่ยนจากสภาพเดิม เป็นแต่เพียงวิธีการพิสูจน์แอลกอฮอล์ที่มีในน้ำสาโทให้ปรากฎ แลไม่มีข้อใด ๆ ที่จะคิดไปว่าเครื่องมือนั้นทำแอลกอฮอล์ให้มีขึ้นเองได้ในน้ำสาโท จึงตัดสินว่า จำเลยมีผิดตาม พ.ร.บ. ภาษีชั้นใน ม.๓๘ ให้ปรับ ๑๐๐ บาท ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 52/2475อัยยการนครราชสีมาโจทก์นายแมะจำเลย พ.ร.บ.ภาษีชั้นใน จ.ศ.1248 ม. 38น้ำสาโทเถื่อนเมื่อเอาไปต้มกลั่นมีแรงแอลกอฮอล์ขึ้น จำเลยต้องมีผิดตามกฎหมายข้างต้นจำเลยมีน้ำสาโทไว้โดยมิได้รับอนุญาต โจทก์นำ ข. พะยานมาเบิกความว่าได้ทำลองน้ำสาโทของกลางด้วยเครื่องกลั่นฟอกมีแรงแอลกอฮอล ๓๑ ดีกรี ดื่มเมาอย่างสุรา ศาลฎีกาเห็นว่า การกระทำของ ข. มิได้ทำให้น้ำสุราของกลางเปลี่ยนจากสภาพเดิม เป็นแต่เพียงวิธีการพิสูจน์แอลกอฮอล์ที่มีในน้ำสาโทให้ปรากฎ แลไม่มีข้อใด ๆ ที่จะคิดไปว่าเครื่องมือนั้นทำแอลกอฮอล์ให้มีขึ้นเองได้ในน้ำสาโท จึงตัดสินว่า จำเลยมีผิดตาม พ.ร.บ. ภาษีชั้นใน ม.๓๘ ให้ปรับ ๑๐๐ บาท(มนธา-หริศ-พรหม)ศาลชั้นต้น - หลวงมนูทัศน์ศาลอุทธรณ์ - พระยาดุลยธรรมแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: จำเลยมีน้ำสาโทไว้โดยมิได้รับอนุญาต โจทก์นำ ข. พะยานมาเบิกความว่าได้ทำลองน้ำสาโทของกลางด้วยเครื่องกลั่นฟอกมีแรงแอลกอฮอล ๓๑ ดีกรี ดื่มเมาอย่างสุรา ศาลฎีกาเห็นว่า การกระทำของ ข. มิได้ทำให้น้ำสุราของกลางเปลี่ยนจากสภาพเดิม เป็นแต่เพียงวิธีการพิสูจน์แอลกอฮอล์ที่มีในน้ำสาโทให้ปรากฎ แลไม่มีข้อใด ๆ ที่จะคิดไปว่าเครื่องมือนั้นทำแอลกอฮอล์ให้มีขึ้นเองได้ในน้ำสาโท จึงตัดสินว่า จำเลยมีผิดตาม พ.ร.บ. ภาษีชั้นใน ม.๓๘ ให้ปรับ ๑๐๐ บาท ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 52/2475อัยยการนครราชสีมาโจทก์นายแมะจำเลย พ.ร.บ.ภาษีชั้นใน จ.ศ.1248 ม. 38น้ำสาโทเถื่อนเมื่อเอาไปต้มกลั่นมีแรงแอลกอฮอล์ขึ้น จำเลยต้องมีผิดตามกฎหมายข้างต้นจำเลยมีน้ำสาโทไว้โดยมิได้รับอนุญาต โจทก์นำ ข. พะยานมาเบิกความว่าได้ทำลองน้ำสาโทของกลางด้วยเครื่องกลั่นฟอกมีแรงแอลกอฮอล ๓๑ ดีกรี ดื่มเมาอย่างสุรา ศาลฎีกาเห็นว่า การกระทำของ ข. มิได้ทำให้น้ำสุราของกลางเปลี่ยนจากสภาพเดิม เป็นแต่เพียงวิธีการพิสูจน์แอลกอฮอล์ที่มีในน้ำสาโทให้ปรากฎ แลไม่มีข้อใด ๆ ที่จะคิดไปว่าเครื่องมือนั้นทำแอลกอฮอล์ให้มีขึ้นเองได้ในน้ำสาโท จึงตัดสินว่า จำเลยมีผิดตาม พ.ร.บ. ภาษีชั้นใน ม.๓๘ ให้ปรับ ๑๐๐ บาท(มนธา-หริศ-พรหม)ศาลชั้นต้น - หลวงมนูทัศน์ศาลอุทธรณ์ - พระยาดุลยธรรมแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 63339หลักกฎหมาย: ฎีกาโจทก์ที่อาศัยข้อเท็จจริงว่าที่พิพาทเป็นของโจทก์ต่างกับข้อเท็จจริงที่ศาลล่างฟังมาว่าที่พิพาทยังไม่ได้ความชัดว่าเป็นของผู้ใดนั้น เป็นการโต้เถียงข้อเท็จจริงเมื่อศาลอุทธรณ์พิพากษายืนให้ยกฟ้องโจทก์จึงต้องห้ามฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 220 ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 720/2521นายบุญเหลียง เล้าอรุณโจทก์นางโบ้หมา หรือเฮงเกียว เล้าอรุณจำเลย ป.วิ.อ. ม. 220ฎีกาโจทก์ที่อาศัยข้อเท็จจริงว่าที่พิพาทเป็นของโจทก์ต่างกับข้อเท็จจริงที่ศาลล่างฟังมาว่าที่พิพาทยังไม่ได้ความชัดว่าเป็นของผู้ใดนั้น เป็นการโต้เถียงข้อเท็จจริงเมื่อศาลอุทธรณ์พิพากษายืนให้ยกฟ้องโจทก์จึงต้องห้ามฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 220(วิทูร เทพพิทักษ์-เพียร ศรีอรุณ-ไพบูลย์ ไวกาสี)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 720/2521นายบุญเหลียง เล้าอรุณโจทก์นางโบ้หมา หรือเฮงเกียว เล้าอรุณจำเลย ป.วิ.อ. ม. 220ฎีกาโจทก์ที่อาศัยข้อเท็จจริงว่าที่พิพาทเป็นของโจทก์ต่างกับข้อเท็จจริงที่ศาลล่างฟังมาว่าที่พิพาทยังไม่ได้ความชัดว่าเป็นของผู้ใดนั้น เป็นการโต้เถียงข้อเท็จจริงเมื่อศาลอุทธรณ์พิพากษายืนให้ยกฟ้องโจทก์จึงต้องห้ามฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 220(วิทูร เทพพิทักษ์-เพียร ศรีอรุณ-ไพบูลย์ ไวกาสี)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 294/2501หลักกฎหมาย: การฝ่าฝืนกฎหมายและข้อบังคับเกี่ยวกับรถยนต์และการจราจรโดยมิได้ตั้งใจ แม้ตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 43 บัญญัติว่าเป็นประมาทก็ตาม แต่เมื่อประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 59 หาได้บัญญัติไว้เช่นนั้นไม่ จึงถือไม่ได้ว่า การฝ่าฝืนกฎหมายและข้อบังคับดังกล่าวเป็นการกระทำโดยประมาทไปด้วย ทั้งนี้โดยอาศัยประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 3.โจทก์ฟ้องว่า จำเลยมิได้รับอนุญาตให้ขับรถยนต์ และบังอาจขับรถยนต์เป็นการฝ่าฝืน พ.ร.บ.รถยนต์ และจำเลยขับรถยนต์โดยประมาทเฉียด ด.ช.น้อย ซึ่งอยู่ชิดด้านขวา ของทางเป็นเหตุให้รถยนต์ทับ ด.ช.น้อย มีบาดเจ็บสาหัสและถึงแก่ความตายในเวลาต่อมา ขอให้ลงโทษตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา (ฉบับที่ ๑๕) พ.ศ.๒๔๙๖ มาตรา ๓ พ.ร.บ.รถยนต์ พ.ศ. ๒๔๗๓ มาตรา ๑๖,๓๓ พ.ร.บ.จราจรทางบก พ.ศ. ๒๔๗๗ มาตรา ๙ จำเลยปฏิเสธ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 294/2501อัยการจังหวัดอุทัยธานีโจทก์นายสัมฤทธิ์ เพ็ชรไชยจำเลย ป.อ. ม. 3, ม. 59 กฎหมายลักษณะอาญา ม. 43การฝ่าฝืนกฎหมายและข้อบังคับเกี่ยวกับรถยนต์และการจราจรโดยมิได้ตั้งใจ แม้ตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 43 บัญญัติว่าเป็นประมาทก็ตาม แต่เมื่อประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 59 หาได้บัญญัติไว้เช่นนั้นไม่ จึงถือไม่ได้ว่า การฝ่าฝืนกฎหมายและข้อบังคับดังกล่าวเป็นการกระทำโดยประมาทไปด้วย ทั้งนี้โดยอาศัยประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 3.โจทก์ฟ้องว่า จำเลยมิได้รับอนุญาตให้ขับรถยนต์ และบังอาจขับรถยนต์เป็นการฝ่าฝืน พ.ร.บ.รถยนต์ และจำเลยขับรถยนต์โดยประมาทเฉียด ด.ช.น้อย ซึ่งอยู่ชิดด้านขวา ของทางเป็นเหตุให้รถยนต์ทับ ด.ช.น้อย มีบาดเจ็บสาหัสและถึงแก่ความตายในเวลาต่อมา ขอให้ลงโทษตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา (ฉบับที่ ๑๕) พ.ศ.๒๔๙๖ มาตรา ๓ พ.ร.บ.รถยนต์ พ.ศ. ๒๔๗๓ มาตรา ๑๖,๓๓ พ.ร.บ.จราจรทางบก พ.ศ. ๒๔๗๗ มาตรา ๙ จำเลยปฏิเสธ()ศาลจังหวัดอุทัยธานีฟังข้อเท็จจ - 33ศาลอุทธรณ์ - แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยมิได้รับอนุญาตให้ขับรถยนต์ และบังอาจขับรถยนต์เป็นการฝ่าฝืน พ.ร.บ.รถยนต์ และจำเลยขับรถยนต์โดยประมาทเฉียด ด.ช.น้อย ซึ่งอยู่ชิดด้านขวา ของทางเป็นเหตุให้รถยนต์ทับ ด.ช.น้อย มีบาดเจ็บสาหัสและถึงแก่ความตายในเวลาต่อมา ขอให้ลงโทษตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา (ฉบับที่ ๑๕) พ.ศ.๒๔๙๖ มาตรา ๓ พ.ร.บ.รถยนต์ พ.ศ. ๒๔๗๓ มาตรา ๑๖,๓๓ พ.ร.บ.จราจรทางบก พ.ศ. ๒๔๗๗ มาตรา ๙ จำเลยปฏิเสธ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 294/2501อัยการจังหวัดอุทัยธานีโจทก์นายสัมฤทธิ์ เพ็ชรไชยจำเลย ป.อ. ม. 3, ม. 59 กฎหมายลักษณะอาญา ม. 43การฝ่าฝืนกฎหมายและข้อบังคับเกี่ยวกับรถยนต์และการจราจรโดยมิได้ตั้งใจ แม้ตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 43 บัญญัติว่าเป็นประมาทก็ตาม แต่เมื่อประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 59 หาได้บัญญัติไว้เช่นนั้นไม่ จึงถือไม่ได้ว่า การฝ่าฝืนกฎหมายและข้อบังคับดังกล่าวเป็นการกระทำโดยประมาทไปด้วย ทั้งนี้โดยอาศัยประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 3.โจทก์ฟ้องว่า จำเลยมิได้รับอนุญาตให้ขับรถยนต์ และบังอาจขับรถยนต์เป็นการฝ่าฝืน พ.ร.บ.รถยนต์ และจำเลยขับรถยนต์โดยประมาทเฉียด ด.ช.น้อย ซึ่งอยู่ชิดด้านขวา ของทางเป็นเหตุให้รถยนต์ทับ ด.ช.น้อย มีบาดเจ็บสาหัสและถึงแก่ความตายในเวลาต่อมา ขอให้ลงโทษตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา (ฉบับที่ ๑๕) พ.ศ.๒๔๙๖ มาตรา ๓ พ.ร.บ.รถยนต์ พ.ศ. ๒๔๗๓ มาตรา ๑๖,๓๓ พ.ร.บ.จราจรทางบก พ.ศ. ๒๔๗๗ มาตรา ๙ จำเลยปฏิเสธ()ศาลจังหวัดอุทัยธานีฟังข้อเท็จจ - 33ศาลอุทธรณ์ - แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศกระทรวงอุตสาหกรรมฉบับที่ 5475 (พ.ศ. 2562)ออกตามความในพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมพ.ศ. 2511เรื่อง กําหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมบัลลาสต์สําหรับหลอดฟลูออเรสเซนซ์ - คุณลักษณะที่ต้องการด้านสมรรถนะ----------------------------------อื่นๆ - อาศัยอํานาจตามความในมาตรา 15 แห่งพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม พ.ศ. 2511 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม (ฉบับที่ 7) พ.ศ. 2558 รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมออกประกาศกําหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมบัลลาสต์สําหรับหลอดฟลูออเรสเซนซ์ - คุณลักษณะที่ต้องการด้านสมรรถนะ มาตรฐานเลขที่ มอก. 2319 - 2562 ไว้ ดังมีรายละเอียดต่อท้ายประกาศนี้ ทั้งนี้ ให้มีผลตั้งแต่วันที่ประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปผู้มีอํานาจลงนาม - ประกาศ ณ วันที่ 16 กันยายน พ.ศ. 2562 สุริยะ จึงรุ่งเรืองกิจรัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม
ประกาศกระทรวงการคลังประกาศกระทรวงการคลังเรื่องการปรับลดวงเงินการจำหน่ายพันธบัตรรัฐบาล ในปีงบประมาณ พ.ศ. ๒๕๕๕ ครั้งที่ ๗[๑] โดยที่พันธบัตรรัฐบาลที่ออกตามประกาศกระทรวงการคลัง เรื่องการจำหน่ายพันธบัตรรัฐบาล ในปีงบประมาณ พ.ศ. ๒๕๕๕ ครั้งที่ ๗ ลงวันที่ ๒๙ มีนาคม๒๕๕๕ วงเงิน ๑๖,๕๐๐,๐๐๐,๐๐๐บาท (หนึ่งหมื่นหกพันห้าร้อยล้านบาทถ้วน) ซึ่งเป็นการเพิ่มปริมาณ (Re-open) พันธบัตรรัฐบาล ในปีงบประมาณ พ.ศ. ๒๕๕๔ ครั้งที่ ๒ (LB416A) จำหน่ายได้จริงจำนวน ๑๒,๙๓๖,๐๐๐,๐๐๐ บาท (หนึ่งหมื่นสองพันเก้าร้อยสามสิบหกล้านบาทถ้วน)กระทรวงการคลังจึงขอประกาศให้ทราบโดยทั่วกันว่ากระทรวงการคลังได้ปรับลดวงเงินการจำหน่ายพันธบัตรรัฐบาล ในปีงบประมาณ พ.ศ. ๒๕๕๕ครั้งที่ ๗ จากจำนวน ๑๖,๕๐๐,๐๐๐,๐๐๐บาท (หนึ่งหมื่นหกพันห้าร้อยล้านบาทถ้วน) เป็นจำนวน ๑๒,๙๓๖,๐๐๐,๐๐๐ บาท(หนึ่งหมื่นสองพันเก้าร้อยสามสิบหกล้านบาทถ้วน) ทำให้วงเงินรวมของพันธบัตรรัฐบาลรุ่นนี้เป็น๔๗,๔๓๖,๐๐๐,๐๐๐บาท (สี่หมื่นเจ็ดพันสี่ร้อยสามสิบหกล้านบาทถ้วน)ประกาศณ วันที่ ๒๙ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๕๕สุภา ปิยะจิตติรองปลัดกระทรวงการคลังหัวหน้ากลุ่มภารกิจด้านรายจ่ายและหนี้สินปฏิบัติราชการแทนรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังปริยานุช/ผู้จัดทำ๙ กรกฎาคม ๒๕๕๕ณัฐพร/ผู้ตรวจ๙ กรกฎาคม ๒๕๕๕[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๒๙/ตอนพิเศษ ๑๐๖ ง/หน้า ๓/๕ กรกฎาคม ๒๕๕๕
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 922/2474หลักกฎหมาย: มฤดกยังไม่ได้แบ่ง ผู้รับมฤดกปกครองเป็นส่วนเป็นสัดได้เท่าที่ปกครองมีที่ดินแปลงหนึ่งเป็นมฤดกซึ่งยังไม่ได้แบ่งปันกัน โจทก์เป็นผู้รับมฤดกคนหนึ่งได้ปกครองที่วิวาทนี้เป็นส่วนเป็นสัดมาช้นาน ศาลฎีกาตัดสินให้ที่ ๆโจทก์ปกครองเป็นส่วนเป็นสัดเป็นกรรมสิทธิแก่โจทก์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 922/2474หลวงทิพวิถีเสพย์โจทก์เจ้าจอมจีนที่ ๑ นางรอดที่ ๒จำเลยนางสายที่๓ ป.ที่ดิน มฤดกยังไม่ได้แบ่ง ผู้รับมฤดกปกครองเป็นส่วนเป็นสัดได้เท่าที่ปกครองมีที่ดินแปลงหนึ่งเป็นมฤดกซึ่งยังไม่ได้แบ่งปันกัน โจทก์เป็นผู้รับมฤดกคนหนึ่งได้ปกครองที่วิวาทนี้เป็นส่วนเป็นสัดมาช้นาน ศาลฎีกาตัดสินให้ที่ ๆโจทก์ปกครองเป็นส่วนเป็นสัดเป็นกรรมสิทธิแก่โจทก์(วิชัย-พิพาก-พรหม)นายตี๋ พาณิชอัตรา - พระยาชัยธรรม - แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: มีที่ดินแปลงหนึ่งเป็นมฤดกซึ่งยังไม่ได้แบ่งปันกัน โจทก์เป็นผู้รับมฤดกคนหนึ่งได้ปกครองที่วิวาทนี้เป็นส่วนเป็นสัดมาช้นาน ศาลฎีกาตัดสินให้ที่ ๆโจทก์ปกครองเป็นส่วนเป็นสัดเป็นกรรมสิทธิแก่โจทก์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 922/2474หลวงทิพวิถีเสพย์โจทก์เจ้าจอมจีนที่ ๑ นางรอดที่ ๒จำเลยนางสายที่๓ ป.ที่ดิน มฤดกยังไม่ได้แบ่ง ผู้รับมฤดกปกครองเป็นส่วนเป็นสัดได้เท่าที่ปกครองมีที่ดินแปลงหนึ่งเป็นมฤดกซึ่งยังไม่ได้แบ่งปันกัน โจทก์เป็นผู้รับมฤดกคนหนึ่งได้ปกครองที่วิวาทนี้เป็นส่วนเป็นสัดมาช้นาน ศาลฎีกาตัดสินให้ที่ ๆโจทก์ปกครองเป็นส่วนเป็นสัดเป็นกรรมสิทธิแก่โจทก์(วิชัย-พิพาก-พรหม)นายตี๋ พาณิชอัตรา - พระยาชัยธรรม - แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศกระทรวงอุตสาหกรรมฉบับที่ 3665 (พ.ศ. 2550)ออกตามความในพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมพ.ศ. 2511เรื่อง กําหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมอิริโทรไมซินเอทิลซักซิเนต--------------------------อื่นๆ - อาศัยอํานาจตามความในมาตรา 15 แห่งพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม พ.ศ. 2511 รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมออกประกาศกําหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมอิริโทรไมซินเอทิลซักซิเนต มาตรฐานเลขที่ มอก. 2302 - 2549 ไว้ ดังมีรายการละเอียดต่อท้ายประกาศนี้ผู้มีอํานาจลงนาม - ประกาศ ณ วันที่ 29 มกราคม พ.ศ. 2550 โฆสิต ปั้นเปี่ยมรัษฎ์รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม
ประกาศคณะกรรมการประมงประจำจังหวัดฉะเชิงเทราประกาศคณะกรรมการประมงประจำจังหวัดฉะเชิงเทราเรื่อง กำหนดเขตเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำสำหรับกิจการการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำควบคุมประเภท การเพาะเลี้ยงกุ้งทะเลพ.ศ. ๒๕๕๙ โดยที่กฎกระทรวงกำหนดกิจการการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำให้เป็นกิจการการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำควบคุมพ.ศ. ๒๕๕๙ ออกตามความในมาตรา ๖ วรรคหนึ่ง และมาตรา ๗๖ แห่งพระราชกำหนดการประมง พ.ศ.๒๕๕๘ กำหนดให้การเพาะเลี้ยงกุ้งทะเลเป็นกิจการการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำควบคุม และความในมาตรา๗๗ แห่งพระราชกำหนดดังกล่าวบัญญัติห้ามมิให้ผู้ใดประกอบกิจการการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำควบคุมนอกเขตพื้นที่ที่คณะกรรมการประมงจังหวัดประกาศกำหนดให้เป็นเขตเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำอาศัยอำนาจตามความในมาตรา๒๘ วรรคหนึ่ง (๓) แห่งพระราชกำหนดการประมง พ.ศ. ๒๕๕๘ คณะกรรมการประมงประจำจังหวัดฉะเชิงเทราออกประกาศไว้ดังต่อไปนี้ข้อ๑ ให้เขตท้องที่อำเภอบางปะกง อำเภอบ้านโพธิ์อำเภอเมืองฉะเชิงเทรา อำเภอบางคล้า อำเภอแปลงยาว อำเภอคลองเขื่อน อำเภอบางน้ำเปรี้ยวอำเภอราชสาส์น และอำเภอพนมสารคาม จังหวัดฉะเชิงเทรา เป็นเขตเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำสำหรับกิจการการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำควบคุมประเภท การเพาะเลี้ยงกุ้งทะเลข้อ๒[๑] ประกาศนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปประกาศ ณ วันที่ ๘ กันยายนพ.ศ. ๒๕๕๙อนุกูล ตังคณานุกูลชัยผู้ว่าราชการจังหวัดฉะเชิงเทราประธานกรรมการประมงประจำจังหวัดฉะเชิงเทราปุณิกา/ปริยานุช/จัดทำ๑๑ ตุลาคม ๒๕๕๙[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๓๓/ตอนพิเศษ ๒๒๗ ง/หน้า ๔๒/๗ ตุลาคม ๒๕๕๙
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 334/2488หลักกฎหมาย: จำเลยเป็นผู้ได้รับอนุญาตให้ทำไม้ได้ จำเลยได้ทำการชักลากไม้มาก่อนที่เจ้าพนักงานป่าไม้ได้ตีตราอนุญาต โดยจำเลยได้รับคำสั่งอนุญาตด้วยวาจาจากเจ้าพนักงานให้ชักลากไม้มาก่อนแล้วจะตีตราให้ภายหลังซึ่งเป็นวิธีการที่เคยปฏิบัติกันมา ถือว่าจำเลยได้กระทำการไปโดยสุจริต ไม่เป็นบังอาจหรือเจตนาที่จะกระทำความผิดทางอาญา จำเลยจึงไม่ควรรับอาญา ไม้ของกลางไม่ริบ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 334/2488อัยการสุราษฎร์ธานีโจทก์นายวัน อินกำเหนิดจำเลย พ.ร.บ.ป่าไม้ พ.ศ.2484 ม. 11, ม. 75 กฎกระทรวงเกษตราธิการ ออกตามความในพระราชบัญญัติป่าไม้ พ.ศ.2484 (ฉบับที่ 1) ข้อ 10 กฎหมายลักษณะอาญา ม. 18, ม. 43จำเลยเป็นผู้ได้รับอนุญาตให้ทำไม้ได้ จำเลยได้ทำการชักลากไม้มาก่อนที่เจ้าพนักงานป่าไม้ได้ตีตราอนุญาต โดยจำเลยได้รับคำสั่งอนุญาตด้วยวาจาจากเจ้าพนักงานให้ชักลากไม้มาก่อนแล้วจะตีตราให้ภายหลังซึ่งเป็นวิธีการที่เคยปฏิบัติกันมา ถือว่าจำเลยได้กระทำการไปโดยสุจริต ไม่เป็นบังอาจหรือเจตนาที่จะกระทำความผิดทางอาญา จำเลยจึงไม่ควรรับอาญา ไม้ของกลางไม่ริบ(เลขวณิชธรรมวิทักษ์-อิศรภักดีธรรมวิเทต-ประมูล สุวรรณศร)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 334/2488อัยการสุราษฎร์ธานีโจทก์นายวัน อินกำเหนิดจำเลย พ.ร.บ.ป่าไม้ พ.ศ.2484 ม. 11, ม. 75 กฎกระทรวงเกษตราธิการ ออกตามความในพระราชบัญญัติป่าไม้ พ.ศ.2484 (ฉบับที่ 1) ข้อ 10 กฎหมายลักษณะอาญา ม. 18, ม. 43จำเลยเป็นผู้ได้รับอนุญาตให้ทำไม้ได้ จำเลยได้ทำการชักลากไม้มาก่อนที่เจ้าพนักงานป่าไม้ได้ตีตราอนุญาต โดยจำเลยได้รับคำสั่งอนุญาตด้วยวาจาจากเจ้าพนักงานให้ชักลากไม้มาก่อนแล้วจะตีตราให้ภายหลังซึ่งเป็นวิธีการที่เคยปฏิบัติกันมา ถือว่าจำเลยได้กระทำการไปโดยสุจริต ไม่เป็นบังอาจหรือเจตนาที่จะกระทำความผิดทางอาญา จำเลยจึงไม่ควรรับอาญา ไม้ของกลางไม่ริบ(เลขวณิชธรรมวิทักษ์-อิศรภักดีธรรมวิเทต-ประมูล สุวรรณศร)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
พระราชบัญญัติควบคุมกิจการธนาคารในภาวะฉุกเฉิน พุทธศักราช 2484พระราชบัญญัติ ควบคุมกิจการธนาคารในภาวะฉุกเฉิน พุทธศักราช ๒๔๘๔ในพระปรมาภิไธยสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวอานันทมหิดล คณะผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ (ตามประกาศประธานสภาผู้แทนราษฎร ลงวันที่ ๔ สิงหาคม พุทธศักราช ๒๔๘๐) อาทิตย์ทิพอาภา พล.อ. พิชเยนทรโยธิน ตราไว้ ณ วันที่ ๑๒ ธันวาคม พุทธศักราช ๒๔๘๔ เป็นปีที่ ๘ ในรัชกาลปัจจุบันโดยที่สภาผู้แทนราษฎรลงมติว่า สมควรควบคุมกิจการธนาคารในภาวะฉุกเฉินเป็นการชั่วคราว จึงมีพระบรมราชโองการให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้โดยคำแนะนำและยินยอมของสภาผู้แทนราษฎร ดังต่อไปนี้มาตรา 1 มาตรา ๑ พระราชบัญญัตินี้ให้เรียกว่า "พระราชบัญญัติควบคุมกิจการธนาคารในภาวะฉุกเฉิน พุทธศักราช ๒๔๘๔"มาตรา 2 มาตรา ๒ ให้ใช้พระราชบัญญัตินี้ตั้งแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปเป็นกำหนดเวลาไม่เกินหนึ่งปีมาตรา 3 มาตรา ๓ ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังมีอำนาจออกข้อบังคับหรือคำสั่งเป็นครั้งคราวเพื่อควบคุมและกำกัดกิจการของธนาคารในข้อต่อไปนี้ (๑) การรับฝากเงิน การคืนเงินฝาก และการใช้เงินตามเช็ค (๒) กำหนดกรณีรับฝาก ให้คืนและใช้เงิน จำนวนเงินรับฝาก ให้คืนและใช้ และอื่น ๆ (๓) กำหนดการโอนเงินหรือเครดิตมาตรา 4 มาตรา ๔ ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังรักษาการให้เป็นไปตามพระราชบัญญัตินี้ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ จอมพล ป. พิบูลสงคราม นายกรัฐมนตรี
ประกาศคณะกรรมการการนิคมอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทยประกาศคณะกรรมการการนิคมอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทยเรื่อง การเปลี่ยนแปลงเขตเขตอุตสาหกรรมทั่วไปนิคมอุตสาหกรรมอมตะซิตี้(ฉบับที่ ๖) ตามที่ได้มีประกาศกระทรวงอุตสาหกรรมเรื่อง การจัดตั้งเขตอุตสาหกรรมทั่วไปนิคมอุตสาหกรรมอมตะซิตี้ ลงวันที่ ๒๔ มีนาคมพ.ศ. ๒๕๔๐ กำหนดให้พื้นที่ตำบลบ่อวิน อำเภอศรีราชา จังหวัดชลบุรี และตำบลมาบยางพรอำเภอปลวกแดง จังหวัดระยอง เป็นเขตอุตสาหกรรมทั่วไป ตามมาตรา ๓๖ (๑)แห่งพระราชบัญญัติการนิคมอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย พ.ศ. ๒๕๒๒ต่อมาได้มีการประกาศเปลี่ยนแปลงเขตอุตสาหกรรมทั่วไปดังกล่าว ตามประกาศกระทรวงอุตสาหกรรมเรื่อง การเปลี่ยนแปลงเขต เขตอุตสาหกรรมทั่วไป ลงวันที่ ๒ สิงหาคม ๒๕๔๕ประกาศกระทรวงอุตสาหกรรม เรื่อง การเปลี่ยนแปลงเขต เขตอุตสาหกรรมทั่วไป นิคมอุตสาหกรรมอมตะซิตี้(ฉบับที่ ๒) ลงวันที่ ๔ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๔๖ ประกาศกระทรวงอุตสาหกรรม เรื่อง การเปลี่ยนแปลงเขตเขตอุตสาหกรรมทั่วไป นิคมอุตสาหกรรมอมตะซิตี้ (ฉบับที่ ๓) ลงวันที่ ๒๗ กุมภาพันธ์พ.ศ. ๒๕๔๗ ประกาศกระทรวงอุตสาหกรรม เรื่อง การเปลี่ยนแปลงเขต เขตอุตสาหกรรมทั่วไปนิคมอุตสาหกรรมอมตะซิตี้ (ฉบับที่ ๔) ลงวันที่ ๒๓ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๔๗ และประกาศกระทรวงอุตสาหกรรมเรื่อง การเปลี่ยนแปลงเขต เขตอุตสาหกรรมทั่วไป นิคมอุตสาหกรรมอมตะซิตี้ (ฉบับที่๕) ลงวันที่ ๖ มกราคม พ.ศ. ๒๕๔๘ นั้นเนื่องจากภาวะเศรษฐกิจการลงทุนภาคอุตสาหกรรมมีแนวโน้มดีขึ้นประกอบกับรัฐบาลมีนโยบายสนับสนุนให้มีการพัฒนาภาคอุตสาหกรรมเพิ่มขึ้น จึงเห็นสมควรขยายพื้นที่นิคมอุตสาหกรรมดังกล่าวข้างต้นอาศัยอำนาจตามความในมาตรา๓๖ วรรคสอง แห่งพระราชบัญญัติการนิคมอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย พ.ศ. ๒๕๒๒ และข้อ ๔วรรคสอง ของกฎกระทรวงกำหนดหลักเกณฑ์ วิธีการและเงื่อนไขในการจัดตั้งนิคมอุตสาหกรรมพ.ศ. ๒๕๔๘ ประธานกรรมการการนิคมอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทยจึงประกาศเปลี่ยนแปลงเขตเขตอุตสาหกรรมทั่วไป นิคมอุตสาหกรรมอมตะซิตี้ โดยให้ยกเลิกแผนที่ท้ายประกาศกระทรวงอุตสาหกรรมเรื่อง การจัดตั้งเขตอุตสาหกรรมทั่วไปนิคมอุตสาหกรรมอมตะซิตี้ ลงวันที่ ๒๔ มีนาคมพ.ศ. ๒๕๔๐ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยประกาศกระทรวงอุตสาหกรรม เรื่อง การเปลี่ยนแปลงเขตเขตอุตสาหกรรมทั่วไป นิคมอุตสาหกรรมอมตะซิตี้ (ฉบับที่ ๕) ลงวันที่ ๖ มกราคม พ.ศ.๒๕๔๘ และให้ใช้แผนที่ท้ายประกาศนี้แทนทั้งนี้ตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป[๑]ประกาศ ณ วันที่ ๙มีนาคม พ.ศ. ๒๕๕๐ประสาน ตันประเสริฐประธานกรรมการการนิคมอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย[เอกสารแนบท้าย]๑.แผนที่ท้ายประกาศคณะกรรมการการนิคมอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย เรื่องการเปลี่ยนแปลงเขต เขตอุตสาหกรรมทั่วไป นิคมอุตสาหกรรมอมตะซิตี้ (ฉบับที่ ๖)(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)โสรศ/จัดทำ๑๒ เมษายน ๒๕๕๐[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๒๔/ตอนพิเศษ ๓๙ ง/หน้า ๒๕/๒ เมษายน ๒๕๕๐
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 334/2483หลักกฎหมาย: ยกฟ้อง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 334/2483 ป.อ. ม. 254ยกฟ้อง()แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 334/2483 ป.อ. ม. 254ยกฟ้อง()แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศกรมสรรพสามิตประกาศกรมสรรพสามิตเรื่องกำหนดมูลค่าน้ำมันเตาที่ผลิตในราชอาณาจักรเพื่อถือเป็นเกณฑ์ในการคำนวณภาษี(ฉบับที่๒๖/๒๕๔๗) อาศัยอำนาจตามความในมาตรา๘ (๑) วรรคสาม แห่งพระราชบัญญัติภาษีสรรพสามิต พ.ศ. ๒๕๒๗ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติภาษีสรรพสามิต (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๓๔และโดยอนุมัติรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังเป็นหลักการตามหนังสือสำนักงานเศรษฐกิจการคลังที่ กค ๐๓๐๒/๑๑๒๖ ลงวันที่ ๕ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๓๖ อธิบดีกรมสรรพสามิตออกประกาศไว้ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ ให้ยกเลิกประกาศกรมสรรพสามิต เรื่องกำหนดมูลค่าน้ำมันเตาที่ผลิตในราชอาณาจักร เพื่อถือเป็นเกณฑ์ในการคำนวณภาษี(ฉบับที่ ๒๕/๒๕๔๗) ลงวันที่ ๑๖ มิถุนายน ๒๕๔๗ข้อ ๒ กำหนดมูลค่าน้ำมันเตาที่ผลิตในราชอาณาจักรเพื่อถือเป็นเกณฑ์ในการคำนวณภาษีไว้ ดังต่อไปนี้(๑)น้ำมันเตาชนิดที่ ๑ ลิตรละ๘.๙๒๒๙ บาท(๒)น้ำมันเตาชนิดที่ ๒ ลิตรละ๘.๒๘๔๔ บาท(๓)น้ำมันเตาชนิดที่ ๓ ลิตรละ๘.๐๔๖๒ บาท(๔)น้ำมันเตาชนิดที่ ๔ ลิตรละ๘.๓๘๘๑ บาท(๕)น้ำมันเตาชนิดที่ ๕ ลิตรละ๘.๑๗๑๗ บาททั้งนี้ตั้งแต่วันที่ ๒๘ มิถุนายน ๒๕๔๗ เป็นต้นไป[๑]ประกาศ ณ วันที่ ๒๕ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๔๗อุบลสง่าศิลป์ผู้อำนวยการสำนักบริหารการจัดเก็บภาษี ๓ทำหน้าที่เป็นผู้อำนวยการสำนักมาตรฐานภาษี ปฏิบัติราชการแทนอธิบดีกรมสรรพสามิตพรพิมล/พิมพ์๒๗ มกราคม ๒๕๔๘นวพร/สุนันทา/ตรวจ๑๘กุมภาพันธ์ ๒๕๔๘A+B[๑] รก.๒๕๔๗/๖๕ง/๓๔/๑๒สิงหาคม ๒๕๔๗
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 547/2487หลักกฎหมาย: โจทก์ฟ้องเรียกเรือจากจำเลย จำเลยต่อสู้ว่า โจทก์ขายให้และมีหนังสือสัญญา โจทก์ว่าไม่ได้ขายเรือรายพิพาท และปรากฏว่าขนาดกว้างยาวและน้ำหนักเรือตามที่ปรากฏในหนังสือสัญญาไม่ตรงกับเรือรายพิพาทดังนี้คู่ความนำพยานบุคคลมาสืบได้ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 547/2487นางสุ่บเหี้ยว เอียวอัยก๊ก หรือแซ่อ่องโจทก์นายไข่ แซ่เสวจำเลย ป.พ.พ. ม. 453, ม. 461 ป.วิ.พ. ม. 93, ม. 94โจทก์ฟ้องเรียกเรือจากจำเลย จำเลยต่อสู้ว่า โจทก์ขายให้และมีหนังสือสัญญา โจทก์ว่าไม่ได้ขายเรือรายพิพาท และปรากฏว่าขนาดกว้างยาวและน้ำหนักเรือตามที่ปรากฏในหนังสือสัญญาไม่ตรงกับเรือรายพิพาทดังนี้คู่ความนำพยานบุคคลมาสืบได้(ชม จามรมาน-ทิพปัญญา อ. บุปผเวส-ธรรมบัณฑิต บุนยะปานะ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 547/2487นางสุ่บเหี้ยว เอียวอัยก๊ก หรือแซ่อ่องโจทก์นายไข่ แซ่เสวจำเลย ป.พ.พ. ม. 453, ม. 461 ป.วิ.พ. ม. 93, ม. 94โจทก์ฟ้องเรียกเรือจากจำเลย จำเลยต่อสู้ว่า โจทก์ขายให้และมีหนังสือสัญญา โจทก์ว่าไม่ได้ขายเรือรายพิพาท และปรากฏว่าขนาดกว้างยาวและน้ำหนักเรือตามที่ปรากฏในหนังสือสัญญาไม่ตรงกับเรือรายพิพาทดังนี้คู่ความนำพยานบุคคลมาสืบได้(ชม จามรมาน-ทิพปัญญา อ. บุปผเวส-ธรรมบัณฑิต บุนยะปานะ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ