คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1765/2539หลักกฎหมาย: พนักงานอัยการและผู้ร้องต่างฟ้องจำเลยเป็นความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา300และพระราชบัญญัติจราจรทางบกฯแต่ผู้ร้องได้ขอถอนฟ้องคดีของตนและยื่นคำร้องขอเข้าร่วมเป็นโจทก์กับพนักงานอัยการ แม้ว่าผู้ร้องอาจขอเข้าร่วมเป็นโจทก์กับพนักงานอัยการได้โดยไม่จำต้องกล่าวหรือมีข้อแม้ในคำร้องขอถอนฟ้องว่าถอนไปเพื่อขอเข้าร่วมเป็นโจทก์กับพนักงานอัยการก็ตามแต่พฤติการณ์ที่ผู้ร้องเพิ่งจะยื่นคำร้องขอเข้าร่วมเป็นโจทก์หลังจากที่ได้ถอนฟ้องคดีเดิมไปแล้วเป็นเวลานานกว่า10เดือนแสดงว่าผู้ร้องมีเจตนาที่จะถอนฟ้องจำเลยเด็ดขาดแล้วตั้งแต่ต้นตามความหมายในประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา36สิทธินำคดีอาญามาฟ้องของผู้ร้องจึงระงับไปตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา39(2)โจทก์ฟ้องและแก้ไขคำฟ้องว่า จำเลยขับรถยนต์ไปตามถนนที่มีสภาพแคบด้วยความเร็วสูง เมื่อมีรถคันอื่นแล่นสวนทางมา จำเลยไม่ลดความเร็วรถลงและขับล้ำเข้าไปในช่องเดินรถที่สวนมาด้วยความประมาทของจำเลย เป็นเหตุให้รถจำเลยเฉี่ยวชนรถจักรยานยนต์ของนายปัญญา ด่านจงถาวร ผู้ขับสวนทางมา เป็นเหตุให้รถของนายปัญญาได้รับความเสียหาย และนายปัญญาได้รับอันตรายสาหัสต้องป่วยเจ็บด้วยอาการทุกขเวทนา และจนประกอบกรณียกิจตามปกติไม่ได้เกินกว่ายี่สิบวัน ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 300พระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. 2522 มาตรา 43, 157จำเลย ให้การ ปฏิเสธศาลชั้นต้นสืบพยานโจทก์แล้วเสร็จและระหว่างนัดสืบพยานจำเลยนั้นนายปัญญา ด่านจงถาวร ผู้ร้องยื่นคำร้องอ้างว่า เป็นผู้เสียหายขอเข้าร่วมเป็นโจทก์ โจทก์และจำเลยคัดค้านการขอเข้าร่วมเป็นโจทก์ของผู้ร้อง ศาลชั้นต้นฟังคำแถลงของโจทก์จำเลยแล้วยกคำร้องของผู้ร้อง ผู้ร้องโต้แย้งคัดค้านคำสั่งของศาลชั้นต้นดังกล่าวไว้เพื่อใช้สิทธิในการอุทธรณ์ฎีกาต่อไปผู้ร้อง อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ พิพากษายืนผู้ร้อง ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "ข้อเท็จจริงฟังได้ว่า ผู้ร้องเป็นผู้ขับรถยนต์เฉี่ยวชนกับรถยนต์จำเลยเป็นเหตุให้ผู้ร้องได้รับอันตรายสาหัสผู้ร้องยื่นฟ้องจำเลยเป็นคดีอาญาหมายเลขดำที่ 8065/2536 ของศาลชั้นต้นในข้อหาเดียวกันกับที่โจทก์ฟ้องจำเลยในคดีนี้ ระหว่างไต่สวนมูลฟ้องผู้ร้องขอถอนคำฟ้อง ศาลชั้นต้นอนุญาตและมีคำสั่งจำหน่ายคดีเมื่อวันที่ 8 ตุลาคม 2536 เป็นคดีหมายเลขแดงที่9050/2536 ในชั้นสอบสวนคดีนี้โจทก์มีความเห็นสั่งฟ้องผู้ร้องข้อหาขับรถโดยประมาท เป็นเหตุให้ทรัพย์สินผู้อื่นใดรับความเสียหายแต่โจทก์มิได้ตัวผู้ร้องมาดำเนินคดีจนคดีขาดอายุความปัญหาตามฎีกาผู้ร้องมีว่า ผู้ร้องจะเข้าร่วมเป็นโจทก์กับพนักงานอัยการโจทก์ในคดีนี้ตามคำร้องได้หรือไม่ ผู้ร้องฎีกาว่าการที่ผู้ร้องถอนฟ้องนั้นไม่จำต้องระบุในคำร้องว่าจะถอนไปเพื่อเข้าเป็นโจทก์ร่วมกับพนักงานอัยการ ก็มีสิทธิขอเข้าร่วมเป็นโจทก์กับพนักงานอัยการนั้นเห็นว่า ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 36 บัญญัติว่าคดีอาญาซึ่งได้ถอนฟ้องไปจากศาลแล้วจะนำมาฟ้องอีกหาได้ไม่ เว้นแต่จะเข้าอยู่ในข้อยกเว้นต่อไปนี้(1) ถ้าพนักงานอัยการได้ยื่นฟ้องคดีอาญาซึ่งไม่ใช่ความผิดต่อส่วนตัวไว้แล้วได้ถอนฟ้องคดีนั้นไป การถอนนั้นไม่ตัดสิทธิผู้เสียหายที่จะยื่นฟ้องคดีนั้นใหม่(2) ถ้าพนักงานอัยการถอนคดีซึ่งเป็นความผิดส่วนตัวไปโดยมิได้รับความยินยอมเป็นหนังสือจากผู้เสียหาย การถอนนั้นไม่ตัดสิทธิผู้เสียหายที่จะยื่นฟ้องคดีนั้นใหม่(3) ถ้าผู้เสียหายได้ยื่นฟ้องคดีอาญาไว้แล้ว ได้ถอนฟ้องคดีนั้นเสีย การถอนฟ้องนี้ไม่ตัดสิทธิพนักงานอัยการที่จะยื่นฟ้องคดีนั้นใหม่ เว้นแต่คดีซึ่งเป็นความผิดต่อส่วนตัวปรากฎว่าโจทก์ฟ้องคดีนี้เมื่อวันที่ 26 กรกฎาคม 2536 ส่วนคดีของผู้ร้องผู้ร้องฟ้องและถอนฟ้องจำเลยไปเมื่อวันที่ 8 ตุลาคม 2536โดยไม่ปรากฎข้อความในคำร้องขอถอนฟ้องว่าถอนไปเพื่อขอเข้าร่วมเป็นโจทก์กับพนักงานอัยการ ต่อมาวันที่ 30 สิงหาคม 2537 ผู้ร้องยื่นคำร้องขอเข้าร่วมเป็นโจทก์กับพนักงานอัยการโจทก์ในคดีนี้ ดังนี้แม้ว่าผู้ร้องอาจขอเข้าร่วมเป็นโจทก์กับพนักงานอัยการได้โดยไม่จำต้องกล่าวหรือมีข้อแม้ในคำร้องขอถอนฟ้องว่าถอนไปเพื่อขอเข้าร่วมเป็นโจทก์กับพนักงานอัยการก็ตาม แต่พฤติการณ์ที่ผู้ร้องเพิ่งจะยื่นคำร้องขอเข้าร่วมเป็นโจทก์หลังจากที่ได้ถอนฟ้องคดีเดิมไปแล้วเป็นระยะเวลานานกว่า 10 เดือน เห็นได้ว่าผู้ร้องมีเจตนาที่จะถอนฟ้องจำเลยเด็ดขาดแล้วตั้งแต่ต้นตามความหมายในประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 36 สิทธินำคดีอาญามาฟ้องของผู้ร้องจึงระงับไปแล้วตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 39(2) เมื่อผู้ร้องยื่นคำร้องขอเข้าร่วมเป็นโจทก์กับพนักงานอัยการเท่ากับนำคดีมาฟ้องจำเลยใหม่อีก จึงต้องห้ามตามบทบัญญัติดังกล่าว เมื่อวินิจฉัยดังนี้แล้ว จึงไม่จำต้องวินิจฉัยข้อฎีกาที่ว่าผู้ร้องเป็นผู้เสียหายหรือไม่ ที่ศาลอุทธรณ์ไม่อนุญาตให้ผู้ร้องเข้าร่วมเป็นโจทก์กับพนักงานอัยการนั้นชอบแล้วศาลฎีกาเห็นพ้องด้วยในผล ฎีกาของผู้ร้องฟังไม่ขึ้น"พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1765/2539พนักงานอัยการ สำนักงานอัยการสูงสุดโจทก์นาย ปัญญา ด่านจงถาวรผู้ร้องนางสาว รัตนา อภิชาติพัฒนศิริจำเลย ป.วิ.อ. ม. 30, ม. 36พนักงานอัยการและผู้ร้องต่างฟ้องจำเลยเป็นความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา300และพระราชบัญญัติจราจรทางบกฯแต่ผู้ร้องได้ขอถอนฟ้องคดีของตนและยื่นคำร้องขอเข้าร่วมเป็นโจทก์กับพนักงานอัยการ แม้ว่าผู้ร้องอาจขอเข้าร่วมเป็นโจทก์กับพนักงานอัยการได้โดยไม่จำต้องกล่าวหรือมีข้อแม้ในคำร้องขอถอนฟ้องว่าถอนไปเพื่อขอเข้าร่วมเป็นโจทก์กับพนักงานอัยการก็ตามแต่พฤติการณ์ที่ผู้ร้องเพิ่งจะยื่นคำร้องขอเข้าร่วมเป็นโจทก์หลังจากที่ได้ถอนฟ้องคดีเดิมไปแล้วเป็นเวลานานกว่า10เดือนแสดงว่าผู้ร้องมีเจตนาที่จะถอนฟ้องจำเลยเด็ดขาดแล้วตั้งแต่ต้นตามความหมายในประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา36สิทธินำคดีอาญามาฟ้องของผู้ร้องจึงระงับไปตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา39(2)โจทก์ฟ้องและแก้ไขคำฟ้องว่า จำเลยขับรถยนต์ไปตามถนนที่มีสภาพแคบด้วยความเร็วสูง เมื่อมีรถคันอื่นแล่นสวนทางมา จำเลยไม่ลดความเร็วรถลงและขับล้ำเข้าไปในช่องเดินรถที่สวนมาด้วยความประมาทของจำเลย เป็นเหตุให้รถจำเลยเฉี่ยวชนรถจักรยานยนต์ของนายปัญญา ด่านจงถาวร ผู้ขับสวนทางมา เป็นเหตุให้รถของนายปัญญาได้รับความเสียหาย และนายปัญญาได้รับอันตรายสาหัสต้องป่วยเจ็บด้วยอาการทุกขเวทนา และจนประกอบกรณียกิจตามปกติไม่ได้เกินกว่ายี่สิบวัน ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 300พระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. 2522 มาตรา 43, 157จำเลย ให้การ ปฏิเสธศาลชั้นต้นสืบพยานโจทก์แล้วเสร็จและระหว่างนัดสืบพยานจำเลยนั้นนายปัญญา ด่านจงถาวร ผู้ร้องยื่นคำร้องอ้างว่า เป็นผู้เสียหายขอเข้าร่วมเป็นโจทก์ โจทก์และจำเลยคัดค้านการขอเข้าร่วมเป็นโจทก์ของผู้ร้อง ศาลชั้นต้นฟังคำแถลงของโจทก์จำเลยแล้วยกคำร้องของผู้ร้อง ผู้ร้องโต้แย้งคัดค้านคำสั่งของศาลชั้นต้นดังกล่าวไว้เพื่อใช้สิทธิในการอุทธรณ์ฎีกาต่อไปผู้ร้อง อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ พิพากษายืนผู้ร้อง ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "ข้อเท็จจริงฟังได้ว่า ผู้ร้องเป็นผู้ขับรถยนต์เฉี่ยวชนกับรถยนต์จำเลยเป็นเหตุให้ผู้ร้องได้รับอันตรายสาหัสผู้ร้องยื่นฟ้องจำเลยเป็นคดีอาญาหมายเลขดำที่ 8065/2536 ของศาลชั้นต้นในข้อหาเดียวกันกับที่โจทก์ฟ้องจำเลยในคดีนี้ ระหว่างไต่สวนมูลฟ้องผู้ร้องขอถอนคำฟ้อง ศาลชั้นต้นอนุญาตและมีคำสั่งจำหน่ายคดีเมื่อวันที่ 8 ตุลาคม 2536 เป็นคดีหมายเลขแดงที่9050/2536 ในชั้นสอบสวนคดีนี้โจทก์มีความเห็นสั่งฟ้องผู้ร้องข้อหาขับรถโดยประมาท เป็นเหตุให้ทรัพย์สินผู้อื่นใดรับความเสียหายแต่โจทก์มิได้ตัวผู้ร้องมาดำเนินคดีจนคดีขาดอายุความปัญหาตามฎีกาผู้ร้องมีว่า ผู้ร้องจะเข้าร่วมเป็นโจทก์กับพนักงานอัยการโจทก์ในคดีนี้ตามคำร้องได้หรือไม่ ผู้ร้องฎีกาว่าการที่ผู้ร้องถอนฟ้องนั้นไม่จำต้องระบุในคำร้องว่าจะถอนไปเพื่อเข้าเป็นโจทก์ร่วมกับพนักงานอัยการ ก็มีสิทธิขอเข้าร่วมเป็นโจทก์กับพนักงานอัยการนั้นเห็นว่า ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 36 บัญญัติว่าคดีอาญาซึ่งได้ถอนฟ้องไปจากศาลแล้วจะนำมาฟ้องอีกหาได้ไม่ เว้นแต่จะเข้าอยู่ในข้อยกเว้นต่อไปนี้(1) ถ้าพนักงานอัยการได้ยื่นฟ้องคดีอาญาซึ่งไม่ใช่ความผิดต่อส่วนตัวไว้แล้วได้ถอนฟ้องคดีนั้นไป การถอนนั้นไม่ตัดสิทธิผู้เสียหายที่จะยื่นฟ้องคดีนั้นใหม่(2) ถ้าพนักงานอัยการถอนคดีซึ่งเป็นความผิดส่วนตัวไปโดยมิได้รับความยินยอมเป็นหนังสือจากผู้เสียหาย การถอนนั้นไม่ตัดสิทธิผู้เสียหายที่จะยื่นฟ้องคดีนั้นใหม่(3) ถ้าผู้เสียหายได้ยื่นฟ้องคดีอาญาไว้แล้ว ได้ถอนฟ้องคดีนั้นเสีย การถอนฟ้องนี้ไม่ตัดสิทธิพนักงานอัยการที่จะยื่นฟ้องคดีนั้นใหม่ เว้นแต่คดีซึ่งเป็นความผิดต่อส่วนตัวปรากฎว่าโจทก์ฟ้องคดีนี้เมื่อวันที่ 26 กรกฎาคม 2536 ส่วนคดีของผู้ร้องผู้ร้องฟ้องและถอนฟ้องจำเลยไปเมื่อวันที่ 8 ตุลาคม 2536โดยไม่ปรากฎข้อความในคำร้องขอถอนฟ้องว่าถอนไปเพื่อขอเข้าร่วมเป็นโจทก์กับพนักงานอัยการ ต่อมาวันที่ 30 สิงหาคม 2537 ผู้ร้องยื่นคำร้องขอเข้าร่วมเป็นโจทก์กับพนักงานอัยการโจทก์ในคดีนี้ ดังนี้แม้ว่าผู้ร้องอาจขอเข้าร่วมเป็นโจทก์กับพนักงานอัยการได้โดยไม่จำต้องกล่าวหรือมีข้อแม้ในคำร้องขอถอนฟ้องว่าถอนไปเพื่อขอเข้าร่วมเป็นโจทก์กับพนักงานอัยการก็ตาม แต่พฤติการณ์ที่ผู้ร้องเพิ่งจะยื่นคำร้องขอเข้าร่วมเป็นโจทก์หลังจากที่ได้ถอนฟ้องคดีเดิมไปแล้วเป็นระยะเวลานานกว่า 10 เดือน เห็นได้ว่าผู้ร้องมีเจตนาที่จะถอนฟ้องจำเลยเด็ดขาดแล้วตั้งแต่ต้นตามความหมายในประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 36 สิทธินำคดีอาญามาฟ้องของผู้ร้องจึงระงับไปแล้วตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 39(2) เมื่อผู้ร้องยื่นคำร้องขอเข้าร่วมเป็นโจทก์กับพนักงานอัยการเท่ากับนำคดีมาฟ้องจำเลยใหม่อีก จึงต้องห้ามตามบทบัญญัติดังกล่าว เมื่อวินิจฉัยดังนี้แล้ว จึงไม่จำต้องวินิจฉัยข้อฎีกาที่ว่าผู้ร้องเป็นผู้เสียหายหรือไม่ ที่ศาลอุทธรณ์ไม่อนุญาตให้ผู้ร้องเข้าร่วมเป็นโจทก์กับพนักงานอัยการนั้นชอบแล้วศาลฎีกาเห็นพ้องด้วยในผล ฎีกาของผู้ร้องฟังไม่ขึ้น"พิพากษายืน(ปราโมทย์ ชพานนท์-อุระ หวังอ้อมกลาง-เสริม บุญทรงสันติกุล)แหล่งที่มาสำนักงานส่งเสริมงานตุลาการแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ1.ที่ศาลฎีกาวินิจฉัยตอนหนึ่งว่า"เห็นได้ว่าผู้ร้องมีเจตนาที่จะถอนฟ้องจำเลยเด็ดขาดแล้วตั้งแต่ต้นตามความหมายในประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา36สิทธินำคดีอาญามาฟ้องของผู้ร้องจึงระงับไปแล้วตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา39(2)เมื่อผู้ร้องยื่นคำร้องขอเข้าร่วมเป็นโจทก์กับพนักงานอัยการเท่ากับนำคดีมาฟ้องจำเลยใหม่อีกจึงต้องห้ามตามบทบัญญัติดังกล่าว"ผู้เขียนเห็นว่ามีข้อสังเกตน่าสนใจคือประการแรกคดีนี้พนักงานอัยการโจทก์ฟ้องจำเลยตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา300และความผิดตามพระราชบัญญัติจราจรทางบกฯซึ่งมิใช่ความผิดอันยอมความได้การวินิจฉัยคดีนี้จึงไม่น่าจะเกี่ยวข้องกับประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา39(2)แต่อย่างใดประการที่สองหากฟังว่าผู้ร้องถอนฟ้องคดีของตนเด็ดขาดแล้วผู้ร้องก็ไม่อาจฟ้องจำเลยเป็นคดีใหม่ได้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา36วรรคแรกแม้ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญาจะไม่ได้บัญญัติชัดแจ้งว่าการยื่นคำร้องขอเข้าเป็นโจทก์ร่วมของผู้ร้องเป็นการยื่นฟ้องและเคยมีคำพิพากษาศาลฎีกาที่629/2501วินิจฉัยว่าผู้เสียหายร้องขอร่วมเป็นโจทก์กับอัยการทนายผู้เสียหายลงชื่อในคำร้องเข้าร่วมเป็นโจทก์ได้เพราะคำร้องไม่ใช่คำฟ้องก็ตามแต่หากศาลอนุญาตตามคำร้องขอของผู้ฟ้องแล้วก็ต้องถือว่าคำฟ้องของพนักงานอัยการเป็นคำฟ้องของผู้ร้องและผู้ร้องมีฐานะเป็นโจทก์ในคดีด้วยตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา2(14)จึงอาจกล่าวได้ว่าการยื่นคำร้องขอเข้าร่วมเป็นโจทก์กับพนักงานอัยการเป็นที่มาของคำฟ้องใหม่ของผู้ร้องเสมือนเป็นการที่ผู้ร้องนำคดีมาฟ้องจำเลยใหม่นั่นเองซึ่งเป็นการขัดกับประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา36วรรคแรกอยู่นั่นเองดังนั้นผู้เขียนจึงเห็นว่าในคำพิพากษาศาลฎีกาดังกล่าวน่าที่จะใช้ถ้อยคำให้สอดคล้องกับเหตุผลดังกล่าวกล่าวคือ"เห็นได้ว่าผู้ร้องมีเจตนาที่จะถอนฟ้องจำเลยเด็ดขาดแล้วตั้งแต่ต้นตามความหมายในประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา36เมื่อผู้ร้องยื่นคำร้องขอเข้าร่วมเป็นโจทก์กับพนักงานอัยการเท่ากับนำคดีมาฟ้องจำเลยใหม่อีกจึงต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา36วรรคแรก" 2.เคยมีคำพิพากษาศาลฎีกาที่เกี่ยวเนื่องในลักษณะนี้หลายฎีกากล่าวคือ คำพิพากษาศาลฎีกาที่707/2516ผู้เสียหายกับอัยการต่างฟ้องจำเลยข้อหาฉ้อโกงคนละคดีต่อมาผู้เสียหายถอนฟ้องคดีของตนหลังจากนั้นอีก13วันก็ยื่นคำร้องขอเข้าร่วมเป็นโจทก์กับอัยการแสดงว่าผู้เสียหายถอนฟ้องก็เพื่อจะขอเข้าร่วมเป็นโจทก์กับอัยการมิใช่เป็นการถอนฟ้องเด็ดขาดตามความหมายในประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา36อัยการจึงมีอำนาจฟ้องจำเลยและสิทธินำคดีอาญามาฟ้องของผู้เสียหายจึงไม่ระงับไปดังที่บัญญัติไว้ในประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา39(2)ผู้เสียหายจึงมีสิทธิขอเข้าร่วมเป็นโจทก์กับอัยการได้ คำพิพากษาศาลฎีกาที่2683/2522คดีความผิดอันยอมความได้ผู้เสียหายถอนฟ้องคดีที่ได้ฟ้องไว้และยื่นคำร้องขอเข้าเป็นโจทก์ร่วมในคดีที่พนักงานอัยการฟ้องในวันเดียวกันมิใช่เป็นการถอนฟ้องเด็ดขาดตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา36สิทธินำคดีอาญามาฟ้องใหม่ไม่ระงับไปตามมาตรา39(2)ผู้เสียหายจึงเข้าร่วมเป็นโจทก์กับพนักงานอัยการได้ คำพิพากษาศาลฎีกาที่203/2531เดิมอัยการศาลทหารกรุงเทพฯเป็นโจทก์ฟ้องจำเลยในความผิดเดียวกับคดีนี้ไว้แล้วต่อมาขณะคดีอยู่ในระหว่างพิจารณาโจทก์คดีนั้นได้ยื่นคำร้องขอถอนฟ้องโดยอ้างว่าจำเลยเป็นพลเรือนที่สังกัดอยู่ในราชการทหารกระทำความผิดฐานรับของโจรและมีอาวุธปืนไว้โดยฝ่าฝืนกฎหมายนอกที่ตั้งหน่วยทหารคดีไม่อยู่ในอำนาจศาลทหารจึงขอถอนฟ้องเพื่อส่งคืนพนักงานสอบสวนให้ส่งพนักงานอัยการพลเรือนดำเนินการต่อไปมิใช่เป็นการถอนฟ้องเด็ดขาดตามความหมายของประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา36แต่เป็นการถอนฟ้องเพื่อดำเนินการให้ถูกต้องเกี่ยวกับอำนาจศาลเท่านั้นและแม้กรณีศาลทหารยกฟ้องเพราะเหตุคดีอยู่ในอำนาจศาลพลเรือนพนักงานอัยการก็ยังนำคดีมาฟ้องต่อศาลพลเรือนได้ดังนั้นสิทธินำคดีมาฟ้องจึงหาระงับไปไม่พนักงานอัยการกรมอัยการมีอำนาจฟ้องจำเลยเป็นคดีนี้ได้ ทวีประจวบลาภคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องและแก้ไขคำฟ้องว่า จำเลยขับรถยนต์ไปตามถนนที่มีสภาพแคบด้วยความเร็วสูง เมื่อมีรถคันอื่นแล่นสวนทางมา จำเลยไม่ลดความเร็วรถลงและขับล้ำเข้าไปในช่องเดินรถที่สวนมาด้วยความประมาทของจำเลย เป็นเหตุให้รถจำเลยเฉี่ยวชนรถจักรยานยนต์ของนายปัญญา ด่านจงถาวร ผู้ขับสวนทางมา เป็นเหตุให้รถของนายปัญญาได้รับความเสียหาย และนายปัญญาได้รับอันตรายสาหัสต้องป่วยเจ็บด้วยอาการทุกขเวทนา และจนประกอบกรณียกิจตามปกติไม่ได้เกินกว่ายี่สิบวัน ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 300พระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. 2522 มาตรา 43, 157จำเลย ให้การ ปฏิเสธศาลชั้นต้นสืบพยานโจทก์แล้วเสร็จและระหว่างนัดสืบพยานจำเลยนั้นนายปัญญา ด่านจงถาวร ผู้ร้องยื่นคำร้องอ้างว่า เป็นผู้เสียหายขอเข้าร่วมเป็นโจทก์ โจทก์และจำเลยคัดค้านการขอเข้าร่วมเป็นโจทก์ของผู้ร้อง ศาลชั้นต้นฟังคำแถลงของโจทก์จำเลยแล้วยกคำร้องของผู้ร้อง ผู้ร้องโต้แย้งคัดค้านคำสั่งของศาลชั้นต้นดังกล่าวไว้เพื่อใช้สิทธิในการอุทธรณ์ฎีกาต่อไปผู้ร้อง อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ พิพากษายืนผู้ร้อง ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "ข้อเท็จจริงฟังได้ว่า ผู้ร้องเป็นผู้ขับรถยนต์เฉี่ยวชนกับรถยนต์จำเลยเป็นเหตุให้ผู้ร้องได้รับอันตรายสาหัสผู้ร้องยื่นฟ้องจำเลยเป็นคดีอาญาหมายเลขดำที่ 8065/2536 ของศาลชั้นต้นในข้อหาเดียวกันกับที่โจทก์ฟ้องจำเลยในคดีนี้ ระหว่างไต่สวนมูลฟ้องผู้ร้องขอถอนคำฟ้อง ศาลชั้นต้นอนุญาตและมีคำสั่งจำหน่ายคดีเมื่อวันที่ 8 ตุลาคม 2536 เป็นคดีหมายเลขแดงที่9050/2536 ในชั้นสอบสวนคดีนี้โจทก์มีความเห็นสั่งฟ้องผู้ร้องข้อหาขับรถโดยประมาท เป็นเหตุให้ทรัพย์สินผู้อื่นใดรับความเสียหายแต่โจทก์มิได้ตัวผู้ร้องมาดำเนินคดีจนคดีขาดอายุความปัญหาตามฎีกาผู้ร้องมีว่า ผู้ร้องจะเข้าร่วมเป็นโจทก์กับพนักงานอัยการโจทก์ในคดีนี้ตามคำร้องได้หรือไม่ ผู้ร้องฎีกาว่าการที่ผู้ร้องถอนฟ้องนั้นไม่จำต้องระบุในคำร้องว่าจะถอนไปเพื่อเข้าเป็นโจทก์ร่วมกับพนักงานอัยการ ก็มีสิทธิขอเข้าร่วมเป็นโจทก์กับพนักงานอัยการนั้นเห็นว่า ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 36 บัญญัติว่าคดีอาญาซึ่งได้ถอนฟ้องไปจากศาลแล้วจะนำมาฟ้องอีกหาได้ไม่ เว้นแต่จะเข้าอยู่ในข้อยกเว้นต่อไปนี้(1) ถ้าพนักงานอัยการได้ยื่นฟ้องคดีอาญาซึ่งไม่ใช่ความผิดต่อส่วนตัวไว้แล้วได้ถอนฟ้องคดีนั้นไป การถอนนั้นไม่ตัดสิทธิผู้เสียหายที่จะยื่นฟ้องคดีนั้นใหม่(2) ถ้าพนักงานอัยการถอนคดีซึ่งเป็นความผิดส่วนตัวไปโดยมิได้รับความยินยอมเป็นหนังสือจากผู้เสียหาย การถอนนั้นไม่ตัดสิทธิผู้เสียหายที่จะยื่นฟ้องคดีนั้นใหม่(3) ถ้าผู้เสียหายได้ยื่นฟ้องคดีอาญาไว้แล้ว ได้ถอนฟ้องคดีนั้นเสีย การถอนฟ้องนี้ไม่ตัดสิทธิพนักงานอัยการที่จะยื่นฟ้องคดีนั้นใหม่ เว้นแต่คดีซึ่งเป็นความผิดต่อส่วนตัวปรากฎว่าโจทก์ฟ้องคดีนี้เมื่อวันที่ 26 กรกฎาคม 2536 ส่วนคดีของผู้ร้องผู้ร้องฟ้องและถอนฟ้องจำเลยไปเมื่อวันที่ 8 ตุลาคม 2536โดยไม่ปรากฎข้อความในคำร้องขอถอนฟ้องว่าถอนไปเพื่อขอเข้าร่วมเป็นโจทก์กับพนักงานอัยการ ต่อมาวันที่ 30 สิงหาคม 2537 ผู้ร้องยื่นคำร้องขอเข้าร่วมเป็นโจทก์กับพนักงานอัยการโจทก์ในคดีนี้ ดังนี้แม้ว่าผู้ร้องอาจขอเข้าร่วมเป็นโจทก์กับพนักงานอัยการได้โดยไม่จำต้องกล่าวหรือมีข้อแม้ในคำร้องขอถอนฟ้องว่าถอนไปเพื่อขอเข้าร่วมเป็นโจทก์กับพนักงานอัยการก็ตาม แต่พฤติการณ์ที่ผู้ร้องเพิ่งจะยื่นคำร้องขอเข้าร่วมเป็นโจทก์หลังจากที่ได้ถอนฟ้องคดีเดิมไปแล้วเป็นระยะเวลานานกว่า 10 เดือน เห็นได้ว่าผู้ร้องมีเจตนาที่จะถอนฟ้องจำเลยเด็ดขาดแล้วตั้งแต่ต้นตามความหมายในประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 36 สิทธินำคดีอาญามาฟ้องของผู้ร้องจึงระงับไปแล้วตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 39(2) เมื่อผู้ร้องยื่นคำร้องขอเข้าร่วมเป็นโจทก์กับพนักงานอัยการเท่ากับนำคดีมาฟ้องจำเลยใหม่อีก จึงต้องห้ามตามบทบัญญัติดังกล่าว เมื่อวินิจฉัยดังนี้แล้ว จึงไม่จำต้องวินิจฉัยข้อฎีกาที่ว่าผู้ร้องเป็นผู้เสียหายหรือไม่ ที่ศาลอุทธรณ์ไม่อนุญาตให้ผู้ร้องเข้าร่วมเป็นโจทก์กับพนักงานอัยการนั้นชอบแล้วศาลฎีกาเห็นพ้องด้วยในผล ฎีกาของผู้ร้องฟังไม่ขึ้น"พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1765/2539พนักงานอัยการ สำนักงานอัยการสูงสุดโจทก์นาย ปัญญา ด่านจงถาวรผู้ร้องนางสาว รัตนา อภิชาติพัฒนศิริจำเลย ป.วิ.อ. ม. 30, ม. 36พนักงานอัยการและผู้ร้องต่างฟ้องจำเลยเป็นความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา300และพระราชบัญญัติจราจรทางบกฯแต่ผู้ร้องได้ขอถอนฟ้องคดีของตนและยื่นคำร้องขอเข้าร่วมเป็นโจทก์กับพนักงานอัยการ แม้ว่าผู้ร้องอาจขอเข้าร่วมเป็นโจทก์กับพนักงานอัยการได้โดยไม่จำต้องกล่าวหรือมีข้อแม้ในคำร้องขอถอนฟ้องว่าถอนไปเพื่อขอเข้าร่วมเป็นโจทก์กับพนักงานอัยการก็ตามแต่พฤติการณ์ที่ผู้ร้องเพิ่งจะยื่นคำร้องขอเข้าร่วมเป็นโจทก์หลังจากที่ได้ถอนฟ้องคดีเดิมไปแล้วเป็นเวลานานกว่า10เดือนแสดงว่าผู้ร้องมีเจตนาที่จะถอนฟ้องจำเลยเด็ดขาดแล้วตั้งแต่ต้นตามความหมายในประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา36สิทธินำคดีอาญามาฟ้องของผู้ร้องจึงระงับไปตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา39(2)โจทก์ฟ้องและแก้ไขคำฟ้องว่า จำเลยขับรถยนต์ไปตามถนนที่มีสภาพแคบด้วยความเร็วสูง เมื่อมีรถคันอื่นแล่นสวนทางมา จำเลยไม่ลดความเร็วรถลงและขับล้ำเข้าไปในช่องเดินรถที่สวนมาด้วยความประมาทของจำเลย เป็นเหตุให้รถจำเลยเฉี่ยวชนรถจักรยานยนต์ของนายปัญญา ด่านจงถาวร ผู้ขับสวนทางมา เป็นเหตุให้รถของนายปัญญาได้รับความเสียหาย และนายปัญญาได้รับอันตรายสาหัสต้องป่วยเจ็บด้วยอาการทุกขเวทนา และจนประกอบกรณียกิจตามปกติไม่ได้เกินกว่ายี่สิบวัน ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 300พระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. 2522 มาตรา 43, 157จำเลย ให้การ ปฏิเสธศาลชั้นต้นสืบพยานโจทก์แล้วเสร็จและระหว่างนัดสืบพยานจำเลยนั้นนายปัญญา ด่านจงถาวร ผู้ร้องยื่นคำร้องอ้างว่า เป็นผู้เสียหายขอเข้าร่วมเป็นโจทก์ โจทก์และจำเลยคัดค้านการขอเข้าร่วมเป็นโจทก์ของผู้ร้อง ศาลชั้นต้นฟังคำแถลงของโจทก์จำเลยแล้วยกคำร้องของผู้ร้อง ผู้ร้องโต้แย้งคัดค้านคำสั่งของศาลชั้นต้นดังกล่าวไว้เพื่อใช้สิทธิในการอุทธรณ์ฎีกาต่อไปผู้ร้อง อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ พิพากษายืนผู้ร้อง ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "ข้อเท็จจริงฟังได้ว่า ผู้ร้องเป็นผู้ขับรถยนต์เฉี่ยวชนกับรถยนต์จำเลยเป็นเหตุให้ผู้ร้องได้รับอันตรายสาหัสผู้ร้องยื่นฟ้องจำเลยเป็นคดีอาญาหมายเลขดำที่ 8065/2536 ของศาลชั้นต้นในข้อหาเดียวกันกับที่โจทก์ฟ้องจำเลยในคดีนี้ ระหว่างไต่สวนมูลฟ้องผู้ร้องขอถอนคำฟ้อง ศาลชั้นต้นอนุญาตและมีคำสั่งจำหน่ายคดีเมื่อวันที่ 8 ตุลาคม 2536 เป็นคดีหมายเลขแดงที่9050/2536 ในชั้นสอบสวนคดีนี้โจทก์มีความเห็นสั่งฟ้องผู้ร้องข้อหาขับรถโดยประมาท เป็นเหตุให้ทรัพย์สินผู้อื่นใดรับความเสียหายแต่โจทก์มิได้ตัวผู้ร้องมาดำเนินคดีจนคดีขาดอายุความปัญหาตามฎีกาผู้ร้องมีว่า ผู้ร้องจะเข้าร่วมเป็นโจทก์กับพนักงานอัยการโจทก์ในคดีนี้ตามคำร้องได้หรือไม่ ผู้ร้องฎีกาว่าการที่ผู้ร้องถอนฟ้องนั้นไม่จำต้องระบุในคำร้องว่าจะถอนไปเพื่อเข้าเป็นโจทก์ร่วมกับพนักงานอัยการ ก็มีสิทธิขอเข้าร่วมเป็นโจทก์กับพนักงานอัยการนั้นเห็นว่า ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 36 บัญญัติว่าคดีอาญาซึ่งได้ถอนฟ้องไปจากศาลแล้วจะนำมาฟ้องอีกหาได้ไม่ เว้นแต่จะเข้าอยู่ในข้อยกเว้นต่อไปนี้(1) ถ้าพนักงานอัยการได้ยื่นฟ้องคดีอาญาซึ่งไม่ใช่ความผิดต่อส่วนตัวไว้แล้วได้ถอนฟ้องคดีนั้นไป การถอนนั้นไม่ตัดสิทธิผู้เสียหายที่จะยื่นฟ้องคดีนั้นใหม่(2) ถ้าพนักงานอัยการถอนคดีซึ่งเป็นความผิดส่วนตัวไปโดยมิได้รับความยินยอมเป็นหนังสือจากผู้เสียหาย การถอนนั้นไม่ตัดสิทธิผู้เสียหายที่จะยื่นฟ้องคดีนั้นใหม่(3) ถ้าผู้เสียหายได้ยื่นฟ้องคดีอาญาไว้แล้ว ได้ถอนฟ้องคดีนั้นเสีย การถอนฟ้องนี้ไม่ตัดสิทธิพนักงานอัยการที่จะยื่นฟ้องคดีนั้นใหม่ เว้นแต่คดีซึ่งเป็นความผิดต่อส่วนตัวปรากฎว่าโจทก์ฟ้องคดีนี้เมื่อวันที่ 26 กรกฎาคม 2536 ส่วนคดีของผู้ร้องผู้ร้องฟ้องและถอนฟ้องจำเลยไปเมื่อวันที่ 8 ตุลาคม 2536โดยไม่ปรากฎข้อความในคำร้องขอถอนฟ้องว่าถอนไปเพื่อขอเข้าร่วมเป็นโจทก์กับพนักงานอัยการ ต่อมาวันที่ 30 สิงหาคม 2537 ผู้ร้องยื่นคำร้องขอเข้าร่วมเป็นโจทก์กับพนักงานอัยการโจทก์ในคดีนี้ ดังนี้แม้ว่าผู้ร้องอาจขอเข้าร่วมเป็นโจทก์กับพนักงานอัยการได้โดยไม่จำต้องกล่าวหรือมีข้อแม้ในคำร้องขอถอนฟ้องว่าถอนไปเพื่อขอเข้าร่วมเป็นโจทก์กับพนักงานอัยการก็ตาม แต่พฤติการณ์ที่ผู้ร้องเพิ่งจะยื่นคำร้องขอเข้าร่วมเป็นโจทก์หลังจากที่ได้ถอนฟ้องคดีเดิมไปแล้วเป็นระยะเวลานานกว่า 10 เดือน เห็นได้ว่าผู้ร้องมีเจตนาที่จะถอนฟ้องจำเลยเด็ดขาดแล้วตั้งแต่ต้นตามความหมายในประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 36 สิทธินำคดีอาญามาฟ้องของผู้ร้องจึงระงับไปแล้วตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 39(2) เมื่อผู้ร้องยื่นคำร้องขอเข้าร่วมเป็นโจทก์กับพนักงานอัยการเท่ากับนำคดีมาฟ้องจำเลยใหม่อีก จึงต้องห้ามตามบทบัญญัติดังกล่าว เมื่อวินิจฉัยดังนี้แล้ว จึงไม่จำต้องวินิจฉัยข้อฎีกาที่ว่าผู้ร้องเป็นผู้เสียหายหรือไม่ ที่ศาลอุทธรณ์ไม่อนุญาตให้ผู้ร้องเข้าร่วมเป็นโจทก์กับพนักงานอัยการนั้นชอบแล้วศาลฎีกาเห็นพ้องด้วยในผล ฎีกาของผู้ร้องฟังไม่ขึ้น"พิพากษายืน(ปราโมทย์ ชพานนท์-อุระ หวังอ้อมกลาง-เสริม บุญทรงสันติกุล)แหล่งที่มาสำนักงานส่งเสริมงานตุลาการแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ1.ที่ศาลฎีกาวินิจฉัยตอนหนึ่งว่า"เห็นได้ว่าผู้ร้องมีเจตนาที่จะถอนฟ้องจำเลยเด็ดขาดแล้วตั้งแต่ต้นตามความหมายในประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา36สิทธินำคดีอาญามาฟ้องของผู้ร้องจึงระงับไปแล้วตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา39(2)เมื่อผู้ร้องยื่นคำร้องขอเข้าร่วมเป็นโจทก์กับพนักงานอัยการเท่ากับนำคดีมาฟ้องจำเลยใหม่อีกจึงต้องห้ามตามบทบัญญัติดังกล่าว"ผู้เขียนเห็นว่ามีข้อสังเกตน่าสนใจคือประการแรกคดีนี้พนักงานอัยการโจทก์ฟ้องจำเลยตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา300และความผิดตามพระราชบัญญัติจราจรทางบกฯซึ่งมิใช่ความผิดอันยอมความได้การวินิจฉัยคดีนี้จึงไม่น่าจะเกี่ยวข้องกับประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา39(2)แต่อย่างใดประการที่สองหากฟังว่าผู้ร้องถอนฟ้องคดีของตนเด็ดขาดแล้วผู้ร้องก็ไม่อาจฟ้องจำเลยเป็นคดีใหม่ได้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา36วรรคแรกแม้ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญาจะไม่ได้บัญญัติชัดแจ้งว่าการยื่นคำร้องขอเข้าเป็นโจทก์ร่วมของผู้ร้องเป็นการยื่นฟ้องและเคยมีคำพิพากษาศาลฎีกาที่629/2501วินิจฉัยว่าผู้เสียหายร้องขอร่วมเป็นโจทก์กับอัยการทนายผู้เสียหายลงชื่อในคำร้องเข้าร่วมเป็นโจทก์ได้เพราะคำร้องไม่ใช่คำฟ้องก็ตามแต่หากศาลอนุญาตตามคำร้องขอของผู้ฟ้องแล้วก็ต้องถือว่าคำฟ้องของพนักงานอัยการเป็นคำฟ้องของผู้ร้องและผู้ร้องมีฐานะเป็นโจทก์ในคดีด้วยตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา2(14)จึงอาจกล่าวได้ว่าการยื่นคำร้องขอเข้าร่วมเป็นโจทก์กับพนักงานอัยการเป็นที่มาของคำฟ้องใหม่ของผู้ร้องเสมือนเป็นการที่ผู้ร้องนำคดีมาฟ้องจำเลยใหม่นั่นเองซึ่งเป็นการขัดกับประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา36วรรคแรกอยู่นั่นเองดังนั้นผู้เขียนจึงเห็นว่าในคำพิพากษาศาลฎีกาดังกล่าวน่าที่จะใช้ถ้อยคำให้สอดคล้องกับเหตุผลดังกล่าวกล่าวคือ"เห็นได้ว่าผู้ร้องมีเจตนาที่จะถอนฟ้องจำเลยเด็ดขาดแล้วตั้งแต่ต้นตามความหมายในประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา36เมื่อผู้ร้องยื่นคำร้องขอเข้าร่วมเป็นโจทก์กับพนักงานอัยการเท่ากับนำคดีมาฟ้องจำเลยใหม่อีกจึงต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา36วรรคแรก" 2.เคยมีคำพิพากษาศาลฎีกาที่เกี่ยวเนื่องในลักษณะนี้หลายฎีกากล่าวคือ คำพิพากษาศาลฎีกาที่707/2516ผู้เสียหายกับอัยการต่างฟ้องจำเลยข้อหาฉ้อโกงคนละคดีต่อมาผู้เสียหายถอนฟ้องคดีของตนหลังจากนั้นอีก13วันก็ยื่นคำร้องขอเข้าร่วมเป็นโจทก์กับอัยการแสดงว่าผู้เสียหายถอนฟ้องก็เพื่อจะขอเข้าร่วมเป็นโจทก์กับอัยการมิใช่เป็นการถอนฟ้องเด็ดขาดตามความหมายในประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา36อัยการจึงมีอำนาจฟ้องจำเลยและสิทธินำคดีอาญามาฟ้องของผู้เสียหายจึงไม่ระงับไปดังที่บัญญัติไว้ในประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา39(2)ผู้เสียหายจึงมีสิทธิขอเข้าร่วมเป็นโจทก์กับอัยการได้ คำพิพากษาศาลฎีกาที่2683/2522คดีความผิดอันยอมความได้ผู้เสียหายถอนฟ้องคดีที่ได้ฟ้องไว้และยื่นคำร้องขอเข้าเป็นโจทก์ร่วมในคดีที่พนักงานอัยการฟ้องในวันเดียวกันมิใช่เป็นการถอนฟ้องเด็ดขาดตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา36สิทธินำคดีอาญามาฟ้องใหม่ไม่ระงับไปตามมาตรา39(2)ผู้เสียหายจึงเข้าร่วมเป็นโจทก์กับพนักงานอัยการได้ คำพิพากษาศาลฎีกาที่203/2531เดิมอัยการศาลทหารกรุงเทพฯเป็นโจทก์ฟ้องจำเลยในความผิดเดียวกับคดีนี้ไว้แล้วต่อมาขณะคดีอยู่ในระหว่างพิจารณาโจทก์คดีนั้นได้ยื่นคำร้องขอถอนฟ้องโดยอ้างว่าจำเลยเป็นพลเรือนที่สังกัดอยู่ในราชการทหารกระทำความผิดฐานรับของโจรและมีอาวุธปืนไว้โดยฝ่าฝืนกฎหมายนอกที่ตั้งหน่วยทหารคดีไม่อยู่ในอำนาจศาลทหารจึงขอถอนฟ้องเพื่อส่งคืนพนักงานสอบสวนให้ส่งพนักงานอัยการพลเรือนดำเนินการต่อไปมิใช่เป็นการถอนฟ้องเด็ดขาดตามความหมายของประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา36แต่เป็นการถอนฟ้องเพื่อดำเนินการให้ถูกต้องเกี่ยวกับอำนาจศาลเท่านั้นและแม้กรณีศาลทหารยกฟ้องเพราะเหตุคดีอยู่ในอำนาจศาลพลเรือนพนักงานอัยการก็ยังนำคดีมาฟ้องต่อศาลพลเรือนได้ดังนั้นสิทธินำคดีมาฟ้องจึงหาระงับไปไม่พนักงานอัยการกรมอัยการมีอำนาจฟ้องจำเลยเป็นคดีนี้ได้ ทวีประจวบลาภ