คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1882/2514หลักกฎหมาย: โจทก์เป็นบุตรและทายาทผู้รับมรดกของผู้ตาย จำเลยที่ 2 มิใช่บุตร แต่ยื่นขอรับมรดกที่ดินมีโฉนดของผู้ตายโดยแจ้งเท็จต่อเจ้าพนักงานที่ดินว่าเป็นบุตร แล้วจดทะเบียนขายฝากที่ดินดังกล่าวไว้แก่จำเลยที่ 1 แล้วต่อมาได้จดทะเบียนสละสิทธิการไถ่คืน ทั้งนี้ โดยโจทก์มิได้รู้เห็นยินยอมด้วย แม้ข้อเท็จจริงจะไม่ปรากฏว่าจำเลยทั้งสองสมคบคิดกันกระทำมิชอบในเรื่องการขายฝาก และไม่ไถ่การขายฝากโจทก์ก็มีสิทธิขอให้เพิกถอนนิติกรรมที่จำเลยทั้งสองกระทำต่อกันนั้นได้เพราะจำเลยที่ 2 ได้สิทธิทางทะเบียนมาโดยไม่ชอบ จำเลยที่ 1 ผู้รับโอนจากจำเลยที่ 2 ย่อมไม่มีสิทธิดีกว่าผู้โอนโจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นบุตรและทายาทของนายฉุย เจ้าของที่ดินโฉนดที่ ๑๒๙๒ นายฉุยตาย จำเลยที่ ๒ ได้สมคบคิดกับจำเลยที่ ๑ ยื่นคำขอรับมรดกที่ดินดังกล่าว โดยจำเลยที่ ๒ อ้างว่าเป็นบุตรนายฉุนซึ่งเป็นความเท็จ ทั้งนี้ โดยจำเลยที่ ๒ มอบอำนาจให้จำเลยที่ ๑ จัดการรับมรดกแล้วขายฝากไว้กับจำเลยที่ ๑ และต่อมายังจดทะเบียนสละสิทธิการไถ่ที่ดินที่ขายฝากนั้นขอให้พิพากษาว่าการรับโอนมรดก การขายฝากและการสละสิทธิไถ่ถอนการขายฝากที่ดินดังกล่าวเป็นไปโดยมิชอบให้เพิกถอนทำลาย ฯลฯ จำเลยที่ ๑ ต่อสู้ว่า ได้กรรมสิทธิ์ในที่ดินพิพาทโดยเสียค่าตอบแทนโดยสุจริต และได้จดทะเบียนสิทธิโดยชอบด้วยกฎหมาย จำเลยที่ ๒ ต่อสู้ว่า จำเลยที่ ๒ เป็นบุตรนายฉุน โจทก์ตกลงให้จำเลยที่ ๒ นำที่ดินพิพาทไปขายฝากเอาเงินมาใช้จ่ายทำศพบิดา ศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า จำเลยที่ ๒ เป็นบุตรนายมูล โจทก์ไม่ได้มอบให้จำเลยที่ ๒ รับมรดกที่ดินพิพาทเฉพาะส่วนของนายฉุนเพื่อไปขายฝากจำเลยที่ ๑ หากแต่จำเลยที่ ๒ แจ้งเท็จว่าเป็นบุตรนายฉุน จึงได้กรรมสิทธิ์ที่ดินมาโดยไม่ชอบ การที่จำเลยที่ ๒ เอาที่ดินเฉพาะส่วนของนายฉุนไปขายฝากไว้แก่จำเลยที่ ๑ แล้วต่อมาจดทะเบียนปลดเงื่อนไขในการไถ่ไม่ทำให้จำเลยที่ ๑ มีกรรมสิทธิ์ในที่ดิน พิพากษาให้เพิกถอนการรับโอนมรดกที่ดินพิพาทเฉพาะส่วนของนายฉุนบิดาโจทก์ และให้เพิกถอนการขายฝากและการสละสิทธิไถ่ถอนการขายฝาก คำขอนอกจากนี้ให้ยก จำเลยที่ ๑ อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยที่ ๑ ฎีกาต่อมา ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า จำเลยที่ ๒ เป็นบุตรนายมูล ไม่ใช่บุตรนายฉุน จำเลยที่ ๒ ไปขอรับมรดกที่ดินพิพาทของนายฉุนและขายฝากให้จำเลยที่ ๑ แล้วจดทะเบียนสละสิทธิไถ่ถอนการขายฝากโดยโจทก์ไม่ทราบ โจทก์มิได้เชิดให้จำเลยที่ ๒ มาทำการรับมรดกและทำการขายฝากแก่จำเลยที่ ๑ เพื่อเอาเงินไปจัดการศพนายฉุน ศาลฎีกาวินิจฉัยต่อไปว่า แม้โจทก์จะมิได้นำสืบว่าจำเลยที่ ๑ กับจำเลยที่ ๒ สมคบคิดกันกระทำมิชอบในเรื่องการขายฝากและไม่ไถ่การขายฝาก แต่เมื่อทำโดยปราศจากการรู้เห็นยินยอมของโจทก์ซึ่งเป็นทายาทที่แท้จริงของนายฉุนโจทก์ก็ชอบที่จะขอให้เพิกถอนนิติกรรมที่จำเลยทั้งสองกระทำต่อกันนั้นเสียได้ เพราะจำเลยที่ ๒ ได้สิทธิทางทะเบียนมาโดยไม่ชอบ จำเลยที่ ๑ ผู้รับโอนจากจำเลยที่ ๒ ย่อมไม่มีสิทธิดีกว่าผู้โอน พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1882/2514นายลำจวน ภูชาญโจทก์นายทองสุข พวงภู่ กับพวกจำเลย ป.พ.พ. ม. 237, ม. 1299, ม. 1300, ม. 1599โจทก์เป็นบุตรและทายาทผู้รับมรดกของผู้ตาย จำเลยที่ 2 มิใช่บุตร แต่ยื่นขอรับมรดกที่ดินมีโฉนดของผู้ตายโดยแจ้งเท็จต่อเจ้าพนักงานที่ดินว่าเป็นบุตร แล้วจดทะเบียนขายฝากที่ดินดังกล่าวไว้แก่จำเลยที่ 1 แล้วต่อมาได้จดทะเบียนสละสิทธิการไถ่คืน ทั้งนี้ โดยโจทก์มิได้รู้เห็นยินยอมด้วย แม้ข้อเท็จจริงจะไม่ปรากฏว่าจำเลยทั้งสองสมคบคิดกันกระทำมิชอบในเรื่องการขายฝาก และไม่ไถ่การขายฝากโจทก์ก็มีสิทธิขอให้เพิกถอนนิติกรรมที่จำเลยทั้งสองกระทำต่อกันนั้นได้เพราะจำเลยที่ 2 ได้สิทธิทางทะเบียนมาโดยไม่ชอบ จำเลยที่ 1 ผู้รับโอนจากจำเลยที่ 2 ย่อมไม่มีสิทธิดีกว่าผู้โอนโจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นบุตรและทายาทของนายฉุย เจ้าของที่ดินโฉนดที่ ๑๒๙๒ นายฉุยตาย จำเลยที่ ๒ ได้สมคบคิดกับจำเลยที่ ๑ ยื่นคำขอรับมรดกที่ดินดังกล่าว โดยจำเลยที่ ๒ อ้างว่าเป็นบุตรนายฉุนซึ่งเป็นความเท็จ ทั้งนี้ โดยจำเลยที่ ๒ มอบอำนาจให้จำเลยที่ ๑ จัดการรับมรดกแล้วขายฝากไว้กับจำเลยที่ ๑ และต่อมายังจดทะเบียนสละสิทธิการไถ่ที่ดินที่ขายฝากนั้นขอให้พิพากษาว่าการรับโอนมรดก การขายฝากและการสละสิทธิไถ่ถอนการขายฝากที่ดินดังกล่าวเป็นไปโดยมิชอบให้เพิกถอนทำลาย ฯลฯ จำเลยที่ ๑ ต่อสู้ว่า ได้กรรมสิทธิ์ในที่ดินพิพาทโดยเสียค่าตอบแทนโดยสุจริต และได้จดทะเบียนสิทธิโดยชอบด้วยกฎหมาย จำเลยที่ ๒ ต่อสู้ว่า จำเลยที่ ๒ เป็นบุตรนายฉุน โจทก์ตกลงให้จำเลยที่ ๒ นำที่ดินพิพาทไปขายฝากเอาเงินมาใช้จ่ายทำศพบิดา ศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า จำเลยที่ ๒ เป็นบุตรนายมูล โจทก์ไม่ได้มอบให้จำเลยที่ ๒ รับมรดกที่ดินพิพาทเฉพาะส่วนของนายฉุนเพื่อไปขายฝากจำเลยที่ ๑ หากแต่จำเลยที่ ๒ แจ้งเท็จว่าเป็นบุตรนายฉุน จึงได้กรรมสิทธิ์ที่ดินมาโดยไม่ชอบ การที่จำเลยที่ ๒ เอาที่ดินเฉพาะส่วนของนายฉุนไปขายฝากไว้แก่จำเลยที่ ๑ แล้วต่อมาจดทะเบียนปลดเงื่อนไขในการไถ่ไม่ทำให้จำเลยที่ ๑ มีกรรมสิทธิ์ในที่ดิน พิพากษาให้เพิกถอนการรับโอนมรดกที่ดินพิพาทเฉพาะส่วนของนายฉุนบิดาโจทก์ และให้เพิกถอนการขายฝากและการสละสิทธิไถ่ถอนการขายฝาก คำขอนอกจากนี้ให้ยก จำเลยที่ ๑ อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยที่ ๑ ฎีกาต่อมา ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า จำเลยที่ ๒ เป็นบุตรนายมูล ไม่ใช่บุตรนายฉุน จำเลยที่ ๒ ไปขอรับมรดกที่ดินพิพาทของนายฉุนและขายฝากให้จำเลยที่ ๑ แล้วจดทะเบียนสละสิทธิไถ่ถอนการขายฝากโดยโจทก์ไม่ทราบ โจทก์มิได้เชิดให้จำเลยที่ ๒ มาทำการรับมรดกและทำการขายฝากแก่จำเลยที่ ๑ เพื่อเอาเงินไปจัดการศพนายฉุน ศาลฎีกาวินิจฉัยต่อไปว่า แม้โจทก์จะมิได้นำสืบว่าจำเลยที่ ๑ กับจำเลยที่ ๒ สมคบคิดกันกระทำมิชอบในเรื่องการขายฝากและไม่ไถ่การขายฝาก แต่เมื่อทำโดยปราศจากการรู้เห็นยินยอมของโจทก์ซึ่งเป็นทายาทที่แท้จริงของนายฉุนโจทก์ก็ชอบที่จะขอให้เพิกถอนนิติกรรมที่จำเลยทั้งสองกระทำต่อกันนั้นเสียได้ เพราะจำเลยที่ ๒ ได้สิทธิทางทะเบียนมาโดยไม่ชอบ จำเลยที่ ๑ ผู้รับโอนจากจำเลยที่ ๒ ย่อมไม่มีสิทธิดีกว่าผู้โอน พิพากษายืน(ประสม เภกะสุต-จรัญ อิศระ-สวัสดิ์ ภู่งาม)ศาลจังหวัดกาฬสินธุ์ - นายโสพิทย์ คังคะเกตุศาลอุทธรณ์ - นายมงคล วัลยะเพ็ชร์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นบุตรและทายาทของนายฉุย เจ้าของที่ดินโฉนดที่ ๑๒๙๒ นายฉุยตาย จำเลยที่ ๒ ได้สมคบคิดกับจำเลยที่ ๑ ยื่นคำขอรับมรดกที่ดินดังกล่าว โดยจำเลยที่ ๒ อ้างว่าเป็นบุตรนายฉุนซึ่งเป็นความเท็จ ทั้งนี้ โดยจำเลยที่ ๒ มอบอำนาจให้จำเลยที่ ๑ จัดการรับมรดกแล้วขายฝากไว้กับจำเลยที่ ๑ และต่อมายังจดทะเบียนสละสิทธิการไถ่ที่ดินที่ขายฝากนั้นขอให้พิพากษาว่าการรับโอนมรดก การขายฝากและการสละสิทธิไถ่ถอนการขายฝากที่ดินดังกล่าวเป็นไปโดยมิชอบให้เพิกถอนทำลาย ฯลฯ จำเลยที่ ๑ ต่อสู้ว่า ได้กรรมสิทธิ์ในที่ดินพิพาทโดยเสียค่าตอบแทนโดยสุจริต และได้จดทะเบียนสิทธิโดยชอบด้วยกฎหมาย จำเลยที่ ๒ ต่อสู้ว่า จำเลยที่ ๒ เป็นบุตรนายฉุน โจทก์ตกลงให้จำเลยที่ ๒ นำที่ดินพิพาทไปขายฝากเอาเงินมาใช้จ่ายทำศพบิดา ศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า จำเลยที่ ๒ เป็นบุตรนายมูล โจทก์ไม่ได้มอบให้จำเลยที่ ๒ รับมรดกที่ดินพิพาทเฉพาะส่วนของนายฉุนเพื่อไปขายฝากจำเลยที่ ๑ หากแต่จำเลยที่ ๒ แจ้งเท็จว่าเป็นบุตรนายฉุน จึงได้กรรมสิทธิ์ที่ดินมาโดยไม่ชอบ การที่จำเลยที่ ๒ เอาที่ดินเฉพาะส่วนของนายฉุนไปขายฝากไว้แก่จำเลยที่ ๑ แล้วต่อมาจดทะเบียนปลดเงื่อนไขในการไถ่ไม่ทำให้จำเลยที่ ๑ มีกรรมสิทธิ์ในที่ดิน พิพากษาให้เพิกถอนการรับโอนมรดกที่ดินพิพาทเฉพาะส่วนของนายฉุนบิดาโจทก์ และให้เพิกถอนการขายฝากและการสละสิทธิไถ่ถอนการขายฝาก คำขอนอกจากนี้ให้ยก จำเลยที่ ๑ อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยที่ ๑ ฎีกาต่อมา ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า จำเลยที่ ๒ เป็นบุตรนายมูล ไม่ใช่บุตรนายฉุน จำเลยที่ ๒ ไปขอรับมรดกที่ดินพิพาทของนายฉุนและขายฝากให้จำเลยที่ ๑ แล้วจดทะเบียนสละสิทธิไถ่ถอนการขายฝากโดยโจทก์ไม่ทราบ โจทก์มิได้เชิดให้จำเลยที่ ๒ มาทำการรับมรดกและทำการขายฝากแก่จำเลยที่ ๑ เพื่อเอาเงินไปจัดการศพนายฉุน ศาลฎีกาวินิจฉัยต่อไปว่า แม้โจทก์จะมิได้นำสืบว่าจำเลยที่ ๑ กับจำเลยที่ ๒ สมคบคิดกันกระทำมิชอบในเรื่องการขายฝากและไม่ไถ่การขายฝาก แต่เมื่อทำโดยปราศจากการรู้เห็นยินยอมของโจทก์ซึ่งเป็นทายาทที่แท้จริงของนายฉุนโจทก์ก็ชอบที่จะขอให้เพิกถอนนิติกรรมที่จำเลยทั้งสองกระทำต่อกันนั้นเสียได้ เพราะจำเลยที่ ๒ ได้สิทธิทางทะเบียนมาโดยไม่ชอบ จำเลยที่ ๑ ผู้รับโอนจากจำเลยที่ ๒ ย่อมไม่มีสิทธิดีกว่าผู้โอน พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1882/2514นายลำจวน ภูชาญโจทก์นายทองสุข พวงภู่ กับพวกจำเลย ป.พ.พ. ม. 237, ม. 1299, ม. 1300, ม. 1599โจทก์เป็นบุตรและทายาทผู้รับมรดกของผู้ตาย จำเลยที่ 2 มิใช่บุตร แต่ยื่นขอรับมรดกที่ดินมีโฉนดของผู้ตายโดยแจ้งเท็จต่อเจ้าพนักงานที่ดินว่าเป็นบุตร แล้วจดทะเบียนขายฝากที่ดินดังกล่าวไว้แก่จำเลยที่ 1 แล้วต่อมาได้จดทะเบียนสละสิทธิการไถ่คืน ทั้งนี้ โดยโจทก์มิได้รู้เห็นยินยอมด้วย แม้ข้อเท็จจริงจะไม่ปรากฏว่าจำเลยทั้งสองสมคบคิดกันกระทำมิชอบในเรื่องการขายฝาก และไม่ไถ่การขายฝากโจทก์ก็มีสิทธิขอให้เพิกถอนนิติกรรมที่จำเลยทั้งสองกระทำต่อกันนั้นได้เพราะจำเลยที่ 2 ได้สิทธิทางทะเบียนมาโดยไม่ชอบ จำเลยที่ 1 ผู้รับโอนจากจำเลยที่ 2 ย่อมไม่มีสิทธิดีกว่าผู้โอนโจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นบุตรและทายาทของนายฉุย เจ้าของที่ดินโฉนดที่ ๑๒๙๒ นายฉุยตาย จำเลยที่ ๒ ได้สมคบคิดกับจำเลยที่ ๑ ยื่นคำขอรับมรดกที่ดินดังกล่าว โดยจำเลยที่ ๒ อ้างว่าเป็นบุตรนายฉุนซึ่งเป็นความเท็จ ทั้งนี้ โดยจำเลยที่ ๒ มอบอำนาจให้จำเลยที่ ๑ จัดการรับมรดกแล้วขายฝากไว้กับจำเลยที่ ๑ และต่อมายังจดทะเบียนสละสิทธิการไถ่ที่ดินที่ขายฝากนั้นขอให้พิพากษาว่าการรับโอนมรดก การขายฝากและการสละสิทธิไถ่ถอนการขายฝากที่ดินดังกล่าวเป็นไปโดยมิชอบให้เพิกถอนทำลาย ฯลฯ จำเลยที่ ๑ ต่อสู้ว่า ได้กรรมสิทธิ์ในที่ดินพิพาทโดยเสียค่าตอบแทนโดยสุจริต และได้จดทะเบียนสิทธิโดยชอบด้วยกฎหมาย จำเลยที่ ๒ ต่อสู้ว่า จำเลยที่ ๒ เป็นบุตรนายฉุน โจทก์ตกลงให้จำเลยที่ ๒ นำที่ดินพิพาทไปขายฝากเอาเงินมาใช้จ่ายทำศพบิดา ศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า จำเลยที่ ๒ เป็นบุตรนายมูล โจทก์ไม่ได้มอบให้จำเลยที่ ๒ รับมรดกที่ดินพิพาทเฉพาะส่วนของนายฉุนเพื่อไปขายฝากจำเลยที่ ๑ หากแต่จำเลยที่ ๒ แจ้งเท็จว่าเป็นบุตรนายฉุน จึงได้กรรมสิทธิ์ที่ดินมาโดยไม่ชอบ การที่จำเลยที่ ๒ เอาที่ดินเฉพาะส่วนของนายฉุนไปขายฝากไว้แก่จำเลยที่ ๑ แล้วต่อมาจดทะเบียนปลดเงื่อนไขในการไถ่ไม่ทำให้จำเลยที่ ๑ มีกรรมสิทธิ์ในที่ดิน พิพากษาให้เพิกถอนการรับโอนมรดกที่ดินพิพาทเฉพาะส่วนของนายฉุนบิดาโจทก์ และให้เพิกถอนการขายฝากและการสละสิทธิไถ่ถอนการขายฝาก คำขอนอกจากนี้ให้ยก จำเลยที่ ๑ อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยที่ ๑ ฎีกาต่อมา ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า จำเลยที่ ๒ เป็นบุตรนายมูล ไม่ใช่บุตรนายฉุน จำเลยที่ ๒ ไปขอรับมรดกที่ดินพิพาทของนายฉุนและขายฝากให้จำเลยที่ ๑ แล้วจดทะเบียนสละสิทธิไถ่ถอนการขายฝากโดยโจทก์ไม่ทราบ โจทก์มิได้เชิดให้จำเลยที่ ๒ มาทำการรับมรดกและทำการขายฝากแก่จำเลยที่ ๑ เพื่อเอาเงินไปจัดการศพนายฉุน ศาลฎีกาวินิจฉัยต่อไปว่า แม้โจทก์จะมิได้นำสืบว่าจำเลยที่ ๑ กับจำเลยที่ ๒ สมคบคิดกันกระทำมิชอบในเรื่องการขายฝากและไม่ไถ่การขายฝาก แต่เมื่อทำโดยปราศจากการรู้เห็นยินยอมของโจทก์ซึ่งเป็นทายาทที่แท้จริงของนายฉุนโจทก์ก็ชอบที่จะขอให้เพิกถอนนิติกรรมที่จำเลยทั้งสองกระทำต่อกันนั้นเสียได้ เพราะจำเลยที่ ๒ ได้สิทธิทางทะเบียนมาโดยไม่ชอบ จำเลยที่ ๑ ผู้รับโอนจากจำเลยที่ ๒ ย่อมไม่มีสิทธิดีกว่าผู้โอน พิพากษายืน(ประสม เภกะสุต-จรัญ อิศระ-สวัสดิ์ ภู่งาม)ศาลจังหวัดกาฬสินธุ์ - นายโสพิทย์ คังคะเกตุศาลอุทธรณ์ - นายมงคล วัลยะเพ็ชร์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ