คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1863/2500หลักกฎหมาย: จำเลยเป็นเลขาธิการมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ถูกฟ้องก่อนที่ใช้พระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ (ฉบับที่ 2) พ.ศ.2499 ว่าเป็นเจ้าพนักงานกระทำการอันไม่ควรทำ ละเว้นการอันไม่ควรละเว้นโดยเจตนาจะให้เกิดการเสียหายแก่โจทก์ ซึ่งอ้างว่าผิดตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 145 นั้นไม่เป็นผิด เพราะก่อนใช้พระราชบัญญัติธรรมศาสตร์ มาตรา 2499 ถือว่าจำเลยเป็นพนักงานของนิติบุคคลธรรมดาไม่ใช่เจ้าพนักงานตาม มาตรา 145โจทก์ฟ้องว่าโจทก์จำเลยเป็นเจ้าพนักงานในมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์และจำเลยได้บังอาจคิดร้ายต่อโจทก์ โดยกระทำการอันมิควรทำ และละเว้นการอันมิควรเว้น โดยเจตนาจะให้เสียหายแก่โจทก์ โดยให้นักศึกษากระทำการอันมิควรทำ จึงขอให้ศาลลงโทษจำเลยตามกฎหมายลักษณะอาญามาตรา 145จำเลยให้การต่อสู้ศาลชั้นต้นสั่งให้ยกฟ้อง โดยวินิจฉัยว่า ฟ้องของโจทก์ยังไม่เป็นฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า จำเลยจะผิดตามมาตรา 145 แห่ง กฎหมายลักษณะอาญาต้องเป็นเจ้าพนักงาน จำเลยเพิ่งเป็นเจ้าพนักงานตามพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2499 ก่อนนั้นจำเลยเป็นเพียงพนักงานของนิติบุคคล โจทก์จะขอให้ลงโทษจำเลยก่อนจำเลยเป็นไม่ได้ จึงพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1863/2500ขุนประเสริฐศุภมาตราโจทก์ร้อยเอกฉัตร ศรียานนท์จำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 145 พ.ร.บ.มหาวิทยาลัยวิชาธรรมศาสตร์และการเมือง พ.ศ.2476 ม. 4 พ.ร.บ.มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ (ฉบับที่ 2) พ.ศ.2499 ม. 5จำเลยเป็นเลขาธิการมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ถูกฟ้องก่อนที่ใช้พระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ (ฉบับที่ 2) พ.ศ.2499 ว่าเป็นเจ้าพนักงานกระทำการอันไม่ควรทำ ละเว้นการอันไม่ควรละเว้นโดยเจตนาจะให้เกิดการเสียหายแก่โจทก์ ซึ่งอ้างว่าผิดตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 145 นั้นไม่เป็นผิด เพราะก่อนใช้พระราชบัญญัติธรรมศาสตร์ มาตรา 2499 ถือว่าจำเลยเป็นพนักงานของนิติบุคคลธรรมดาไม่ใช่เจ้าพนักงานตาม มาตรา 145โจทก์ฟ้องว่าโจทก์จำเลยเป็นเจ้าพนักงานในมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์และจำเลยได้บังอาจคิดร้ายต่อโจทก์ โดยกระทำการอันมิควรทำ และละเว้นการอันมิควรเว้น โดยเจตนาจะให้เสียหายแก่โจทก์ โดยให้นักศึกษากระทำการอันมิควรทำ จึงขอให้ศาลลงโทษจำเลยตามกฎหมายลักษณะอาญามาตรา 145จำเลยให้การต่อสู้ศาลชั้นต้นสั่งให้ยกฟ้อง โดยวินิจฉัยว่า ฟ้องของโจทก์ยังไม่เป็นฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า จำเลยจะผิดตามมาตรา 145 แห่ง กฎหมายลักษณะอาญาต้องเป็นเจ้าพนักงาน จำเลยเพิ่งเป็นเจ้าพนักงานตามพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2499 ก่อนนั้นจำเลยเป็นเพียงพนักงานของนิติบุคคล โจทก์จะขอให้ลงโทษจำเลยก่อนจำเลยเป็นไม่ได้ จึงพิพากษายืน(นนทปัญญา-นนทประชา-ดุลยการณ์โกวิท)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่าโจทก์จำเลยเป็นเจ้าพนักงานในมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์และจำเลยได้บังอาจคิดร้ายต่อโจทก์ โดยกระทำการอันมิควรทำ และละเว้นการอันมิควรเว้น โดยเจตนาจะให้เสียหายแก่โจทก์ โดยให้นักศึกษากระทำการอันมิควรทำ จึงขอให้ศาลลงโทษจำเลยตามกฎหมายลักษณะอาญามาตรา 145จำเลยให้การต่อสู้ศาลชั้นต้นสั่งให้ยกฟ้อง โดยวินิจฉัยว่า ฟ้องของโจทก์ยังไม่เป็นฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า จำเลยจะผิดตามมาตรา 145 แห่ง กฎหมายลักษณะอาญาต้องเป็นเจ้าพนักงาน จำเลยเพิ่งเป็นเจ้าพนักงานตามพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2499 ก่อนนั้นจำเลยเป็นเพียงพนักงานของนิติบุคคล โจทก์จะขอให้ลงโทษจำเลยก่อนจำเลยเป็นไม่ได้ จึงพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1863/2500ขุนประเสริฐศุภมาตราโจทก์ร้อยเอกฉัตร ศรียานนท์จำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 145 พ.ร.บ.มหาวิทยาลัยวิชาธรรมศาสตร์และการเมือง พ.ศ.2476 ม. 4 พ.ร.บ.มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ (ฉบับที่ 2) พ.ศ.2499 ม. 5จำเลยเป็นเลขาธิการมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ถูกฟ้องก่อนที่ใช้พระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ (ฉบับที่ 2) พ.ศ.2499 ว่าเป็นเจ้าพนักงานกระทำการอันไม่ควรทำ ละเว้นการอันไม่ควรละเว้นโดยเจตนาจะให้เกิดการเสียหายแก่โจทก์ ซึ่งอ้างว่าผิดตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 145 นั้นไม่เป็นผิด เพราะก่อนใช้พระราชบัญญัติธรรมศาสตร์ มาตรา 2499 ถือว่าจำเลยเป็นพนักงานของนิติบุคคลธรรมดาไม่ใช่เจ้าพนักงานตาม มาตรา 145โจทก์ฟ้องว่าโจทก์จำเลยเป็นเจ้าพนักงานในมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์และจำเลยได้บังอาจคิดร้ายต่อโจทก์ โดยกระทำการอันมิควรทำ และละเว้นการอันมิควรเว้น โดยเจตนาจะให้เสียหายแก่โจทก์ โดยให้นักศึกษากระทำการอันมิควรทำ จึงขอให้ศาลลงโทษจำเลยตามกฎหมายลักษณะอาญามาตรา 145จำเลยให้การต่อสู้ศาลชั้นต้นสั่งให้ยกฟ้อง โดยวินิจฉัยว่า ฟ้องของโจทก์ยังไม่เป็นฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า จำเลยจะผิดตามมาตรา 145 แห่ง กฎหมายลักษณะอาญาต้องเป็นเจ้าพนักงาน จำเลยเพิ่งเป็นเจ้าพนักงานตามพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2499 ก่อนนั้นจำเลยเป็นเพียงพนักงานของนิติบุคคล โจทก์จะขอให้ลงโทษจำเลยก่อนจำเลยเป็นไม่ได้ จึงพิพากษายืน(นนทปัญญา-นนทประชา-ดุลยการณ์โกวิท)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ