คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1079/2497หลักกฎหมาย: จำเลยไม่มีสาเหตุกับผู้ตาย จำเลยใช้มีดเล็กๆ ยาวขนาด 5 นิ้วหัวแม่มือแทงผู้ตาย 1 ทีในขณะเมา จำเลยไม่เจตนาจะให้ถึงตายหากไปถูกที่สำคัญ ประกอบกับการรักษาพยาบาลไม่ดีพอ ผู้ตายจึงได้ตาย ความผิดจำเลยต้องด้วยกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 251โจทก์ฟ้องว่า เมื่อวันที่ 29 มิถุนายน 2495 จำเลยใช้มีดปลายแหลมทำร้ายร่างกายนายลิ ตันหารัมย์ มีบาดแผลสาหัส 1 แห่งโดยเจตนาจะฆ่า นายลิได้ถึงแก่ความตายโดยพิษบาดแผลนั้น ขอให้ลงโทษตามกฎหมายอาญา มาตรา 249จำเลยให้การภาคเสธว่าป้องกันตัวศาลชั้นต้นฟังว่าจำเลยป้องกันตัวพอสมควรแก่เหตุ ให้ยกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ไม่เชื่อว่าเป็นการป้องกันตัวพิพากษาว่าจำเลยผิดกฎหมายอาญา มาตรา 249 จำคุก 15 ปีจำเลยฎีกาศาลฎีกาฟังว่าจำเลยได้แทงผู้ตายถูกที่ท้องเหนือสดือข้างขวาลึกโลหิตตกใน มีอวัยวะภายในออกมาจุกอยู่ที่ปากแผล ผู้ตายรักษาแผลโดยใช้น้ำมนต์และน้ำมันอยู่ได้ 4 วัน ก็ตายเพราะพิษบาดแผลนั้นไม่เชื่อว่าจำเลยแทงผู้ตายเพื่อป้องกันตัว แต่เห็นว่าจำเลยกับผู้ตายไม่มีสาเหตุกันมาก่อน การทำร้ายคงเกิดจากการเมา จำเลยใช้มีดเล็ก ๆยาวขนาด 5 นิ้วหัวแม่มือแทง คงไม่มีเจตนาจะให้ถึงตาย หากแต่ถูกที่สำคัญประกอบกับการรักษาไม่ดีพอ นายลิจึงตายจำเลยจึงผิดตามกฎหมายอาญา มาตรา 251 ให้จำคุก 7 ปี ลดตาม มาตรา 59 ให้ 2 ปีคงจำคุกไว้ 5 ปี ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1079/2497อัยการบุรีรัมย์โจทก์นายพิมพ์ ตันหารัมย์จำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 43, ม. 251จำเลยไม่มีสาเหตุกับผู้ตาย จำเลยใช้มีดเล็กๆ ยาวขนาด 5 นิ้วหัวแม่มือแทงผู้ตาย 1 ทีในขณะเมา จำเลยไม่เจตนาจะให้ถึงตายหากไปถูกที่สำคัญ ประกอบกับการรักษาพยาบาลไม่ดีพอ ผู้ตายจึงได้ตาย ความผิดจำเลยต้องด้วยกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 251โจทก์ฟ้องว่า เมื่อวันที่ 29 มิถุนายน 2495 จำเลยใช้มีดปลายแหลมทำร้ายร่างกายนายลิ ตันหารัมย์ มีบาดแผลสาหัส 1 แห่งโดยเจตนาจะฆ่า นายลิได้ถึงแก่ความตายโดยพิษบาดแผลนั้น ขอให้ลงโทษตามกฎหมายอาญา มาตรา 249จำเลยให้การภาคเสธว่าป้องกันตัวศาลชั้นต้นฟังว่าจำเลยป้องกันตัวพอสมควรแก่เหตุ ให้ยกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ไม่เชื่อว่าเป็นการป้องกันตัวพิพากษาว่าจำเลยผิดกฎหมายอาญา มาตรา 249 จำคุก 15 ปีจำเลยฎีกาศาลฎีกาฟังว่าจำเลยได้แทงผู้ตายถูกที่ท้องเหนือสดือข้างขวาลึกโลหิตตกใน มีอวัยวะภายในออกมาจุกอยู่ที่ปากแผล ผู้ตายรักษาแผลโดยใช้น้ำมนต์และน้ำมันอยู่ได้ 4 วัน ก็ตายเพราะพิษบาดแผลนั้นไม่เชื่อว่าจำเลยแทงผู้ตายเพื่อป้องกันตัว แต่เห็นว่าจำเลยกับผู้ตายไม่มีสาเหตุกันมาก่อน การทำร้ายคงเกิดจากการเมา จำเลยใช้มีดเล็ก ๆยาวขนาด 5 นิ้วหัวแม่มือแทง คงไม่มีเจตนาจะให้ถึงตาย หากแต่ถูกที่สำคัญประกอบกับการรักษาไม่ดีพอ นายลิจึงตายจำเลยจึงผิดตามกฎหมายอาญา มาตรา 251 ให้จำคุก 7 ปี ลดตาม มาตรา 59 ให้ 2 ปีคงจำคุกไว้ 5 ปี(ประศาสน์วินิจฉัย-มนูภันย์วิมลสาร-พิบูลย์ไอศวรรย์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า เมื่อวันที่ 29 มิถุนายน 2495 จำเลยใช้มีดปลายแหลมทำร้ายร่างกายนายลิ ตันหารัมย์ มีบาดแผลสาหัส 1 แห่งโดยเจตนาจะฆ่า นายลิได้ถึงแก่ความตายโดยพิษบาดแผลนั้น ขอให้ลงโทษตามกฎหมายอาญา มาตรา 249จำเลยให้การภาคเสธว่าป้องกันตัวศาลชั้นต้นฟังว่าจำเลยป้องกันตัวพอสมควรแก่เหตุ ให้ยกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ไม่เชื่อว่าเป็นการป้องกันตัวพิพากษาว่าจำเลยผิดกฎหมายอาญา มาตรา 249 จำคุก 15 ปีจำเลยฎีกาศาลฎีกาฟังว่าจำเลยได้แทงผู้ตายถูกที่ท้องเหนือสดือข้างขวาลึกโลหิตตกใน มีอวัยวะภายในออกมาจุกอยู่ที่ปากแผล ผู้ตายรักษาแผลโดยใช้น้ำมนต์และน้ำมันอยู่ได้ 4 วัน ก็ตายเพราะพิษบาดแผลนั้นไม่เชื่อว่าจำเลยแทงผู้ตายเพื่อป้องกันตัว แต่เห็นว่าจำเลยกับผู้ตายไม่มีสาเหตุกันมาก่อน การทำร้ายคงเกิดจากการเมา จำเลยใช้มีดเล็ก ๆยาวขนาด 5 นิ้วหัวแม่มือแทง คงไม่มีเจตนาจะให้ถึงตาย หากแต่ถูกที่สำคัญประกอบกับการรักษาไม่ดีพอ นายลิจึงตายจำเลยจึงผิดตามกฎหมายอาญา มาตรา 251 ให้จำคุก 7 ปี ลดตาม มาตรา 59 ให้ 2 ปีคงจำคุกไว้ 5 ปี ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1079/2497อัยการบุรีรัมย์โจทก์นายพิมพ์ ตันหารัมย์จำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 43, ม. 251จำเลยไม่มีสาเหตุกับผู้ตาย จำเลยใช้มีดเล็กๆ ยาวขนาด 5 นิ้วหัวแม่มือแทงผู้ตาย 1 ทีในขณะเมา จำเลยไม่เจตนาจะให้ถึงตายหากไปถูกที่สำคัญ ประกอบกับการรักษาพยาบาลไม่ดีพอ ผู้ตายจึงได้ตาย ความผิดจำเลยต้องด้วยกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 251โจทก์ฟ้องว่า เมื่อวันที่ 29 มิถุนายน 2495 จำเลยใช้มีดปลายแหลมทำร้ายร่างกายนายลิ ตันหารัมย์ มีบาดแผลสาหัส 1 แห่งโดยเจตนาจะฆ่า นายลิได้ถึงแก่ความตายโดยพิษบาดแผลนั้น ขอให้ลงโทษตามกฎหมายอาญา มาตรา 249จำเลยให้การภาคเสธว่าป้องกันตัวศาลชั้นต้นฟังว่าจำเลยป้องกันตัวพอสมควรแก่เหตุ ให้ยกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ไม่เชื่อว่าเป็นการป้องกันตัวพิพากษาว่าจำเลยผิดกฎหมายอาญา มาตรา 249 จำคุก 15 ปีจำเลยฎีกาศาลฎีกาฟังว่าจำเลยได้แทงผู้ตายถูกที่ท้องเหนือสดือข้างขวาลึกโลหิตตกใน มีอวัยวะภายในออกมาจุกอยู่ที่ปากแผล ผู้ตายรักษาแผลโดยใช้น้ำมนต์และน้ำมันอยู่ได้ 4 วัน ก็ตายเพราะพิษบาดแผลนั้นไม่เชื่อว่าจำเลยแทงผู้ตายเพื่อป้องกันตัว แต่เห็นว่าจำเลยกับผู้ตายไม่มีสาเหตุกันมาก่อน การทำร้ายคงเกิดจากการเมา จำเลยใช้มีดเล็ก ๆยาวขนาด 5 นิ้วหัวแม่มือแทง คงไม่มีเจตนาจะให้ถึงตาย หากแต่ถูกที่สำคัญประกอบกับการรักษาไม่ดีพอ นายลิจึงตายจำเลยจึงผิดตามกฎหมายอาญา มาตรา 251 ให้จำคุก 7 ปี ลดตาม มาตรา 59 ให้ 2 ปีคงจำคุกไว้ 5 ปี(ประศาสน์วินิจฉัย-มนูภันย์วิมลสาร-พิบูลย์ไอศวรรย์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ