คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 923/2480หลักกฎหมาย: กำนันมีคำสั่งให้จำเลยซึ่งเป็นผู้ใหญ่บ้านพาตัวเด็กหญิงมีต้องหาว่าลักทรัพย์ส่งจำเลย จำเลยกลับพาเด็กหญิงนั้นไปเที่ยวซ่อน+ เพื่อการประเวณี ต้องมีความผิดตาม ม.146 เพราะจำเลยอาจเห็นผลตาม++นีได้ได้ความว่ากำนันมีคำสั่งให้จำเลยซึ่งเป็นผู้ใหญ่บ้านส่งตัวเด็กหญิง ส.ซึ่งต้องหาว่าลักทรัพย์ต่ออำเภอ จำเลยเอาตัวเด็กหญิง ส.มาแล้วแทนที่จะปฏิบัติตามคำสั่ง กลับพาเที่ยวซ่อนเร้นเสียเป็นเวลา ๑๕ วัน เพื่อประสงค์ในทางประเวณีแล้วจึงส่งอำเภอ ศาลฎีกาตัดสินว่า การที่จำเลยพาเด็กหญิง ส.ไปครั้งนี้แม้จะมีความประสงค์ส่วนใหญ่ในการที่จะทำสำเร็จความใคร่ก็ดี แต่จำเลยย่อมอาจแลเห็นผลแห่งการที่กระทำนั้นได้ว่าจะเป็นผลขัดขวางมิให้การเป็นไปตามคำสั่งของผู้ใหญ่ที่สั่งจำเลย ๆ จึงมีผิดตามกฎหมายอาญามาตรา ๑๔๖-๔๓ จึงพิพากษากลับศาลอุทธรณ์ ลงโทษจำเลยยืนตามศาลชั้นต้น ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 923/2480อัยยการปากพนังโจทก์นายภู่ ธิบิบุรีจำเลย ป.อ. ม. 146, ม. 43กำนันมีคำสั่งให้จำเลยซึ่งเป็นผู้ใหญ่บ้านพาตัวเด็กหญิงมีต้องหาว่าลักทรัพย์ส่งจำเลย จำเลยกลับพาเด็กหญิงนั้นไปเที่ยวซ่อน+ เพื่อการประเวณี ต้องมีความผิดตาม ม.146 เพราะจำเลยอาจเห็นผลตาม++นีได้ได้ความว่ากำนันมีคำสั่งให้จำเลยซึ่งเป็นผู้ใหญ่บ้านส่งตัวเด็กหญิง ส.ซึ่งต้องหาว่าลักทรัพย์ต่ออำเภอ จำเลยเอาตัวเด็กหญิง ส.มาแล้วแทนที่จะปฏิบัติตามคำสั่ง กลับพาเที่ยวซ่อนเร้นเสียเป็นเวลา ๑๕ วัน เพื่อประสงค์ในทางประเวณีแล้วจึงส่งอำเภอ ศาลฎีกาตัดสินว่า การที่จำเลยพาเด็กหญิง ส.ไปครั้งนี้แม้จะมีความประสงค์ส่วนใหญ่ในการที่จะทำสำเร็จความใคร่ก็ดี แต่จำเลยย่อมอาจแลเห็นผลแห่งการที่กระทำนั้นได้ว่าจะเป็นผลขัดขวางมิให้การเป็นไปตามคำสั่งของผู้ใหญ่ที่สั่งจำเลย ๆ จึงมีผิดตามกฎหมายอาญามาตรา ๑๔๖-๔๓ จึงพิพากษากลับศาลอุทธรณ์ ลงโทษจำเลยยืนตามศาลชั้นต้น(นิติศาสตร์-พลางกูร-เทฟโนต์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ได้ความว่ากำนันมีคำสั่งให้จำเลยซึ่งเป็นผู้ใหญ่บ้านส่งตัวเด็กหญิง ส.ซึ่งต้องหาว่าลักทรัพย์ต่ออำเภอ จำเลยเอาตัวเด็กหญิง ส.มาแล้วแทนที่จะปฏิบัติตามคำสั่ง กลับพาเที่ยวซ่อนเร้นเสียเป็นเวลา ๑๕ วัน เพื่อประสงค์ในทางประเวณีแล้วจึงส่งอำเภอ ศาลฎีกาตัดสินว่า การที่จำเลยพาเด็กหญิง ส.ไปครั้งนี้แม้จะมีความประสงค์ส่วนใหญ่ในการที่จะทำสำเร็จความใคร่ก็ดี แต่จำเลยย่อมอาจแลเห็นผลแห่งการที่กระทำนั้นได้ว่าจะเป็นผลขัดขวางมิให้การเป็นไปตามคำสั่งของผู้ใหญ่ที่สั่งจำเลย ๆ จึงมีผิดตามกฎหมายอาญามาตรา ๑๔๖-๔๓ จึงพิพากษากลับศาลอุทธรณ์ ลงโทษจำเลยยืนตามศาลชั้นต้น ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 923/2480อัยยการปากพนังโจทก์นายภู่ ธิบิบุรีจำเลย ป.อ. ม. 146, ม. 43กำนันมีคำสั่งให้จำเลยซึ่งเป็นผู้ใหญ่บ้านพาตัวเด็กหญิงมีต้องหาว่าลักทรัพย์ส่งจำเลย จำเลยกลับพาเด็กหญิงนั้นไปเที่ยวซ่อน+ เพื่อการประเวณี ต้องมีความผิดตาม ม.146 เพราะจำเลยอาจเห็นผลตาม++นีได้ได้ความว่ากำนันมีคำสั่งให้จำเลยซึ่งเป็นผู้ใหญ่บ้านส่งตัวเด็กหญิง ส.ซึ่งต้องหาว่าลักทรัพย์ต่ออำเภอ จำเลยเอาตัวเด็กหญิง ส.มาแล้วแทนที่จะปฏิบัติตามคำสั่ง กลับพาเที่ยวซ่อนเร้นเสียเป็นเวลา ๑๕ วัน เพื่อประสงค์ในทางประเวณีแล้วจึงส่งอำเภอ ศาลฎีกาตัดสินว่า การที่จำเลยพาเด็กหญิง ส.ไปครั้งนี้แม้จะมีความประสงค์ส่วนใหญ่ในการที่จะทำสำเร็จความใคร่ก็ดี แต่จำเลยย่อมอาจแลเห็นผลแห่งการที่กระทำนั้นได้ว่าจะเป็นผลขัดขวางมิให้การเป็นไปตามคำสั่งของผู้ใหญ่ที่สั่งจำเลย ๆ จึงมีผิดตามกฎหมายอาญามาตรา ๑๔๖-๔๓ จึงพิพากษากลับศาลอุทธรณ์ ลงโทษจำเลยยืนตามศาลชั้นต้น(นิติศาสตร์-พลางกูร-เทฟโนต์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ