คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3654/2537หลักกฎหมาย: ตามสัญญาว่าจ้างก่อสร้างระหว่างโจทก์กับจำเลยที่ 1 ระบุว่าถ้างานที่จ้างเกิดการชำรุดบกพร่องเสียหายขึ้นหลังจากระยะเวลาที่กำหนดไว้ในสัญญาผู้รับจ้างยังต้องรับผิดตามที่บัญญัติไว้ในประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ด้วย เมื่อปรากฏว่าสิ่งก่อสร้างตามสัญญาว่าจ้างก่อสร้างเป็นสิ่งก่อสร้างกับพื้นดินและชำรุดบกพร่องภายใน 5 ปี จำเลยทั้งสองจึงต้องรับผิดตามสัญญาและตามระยะเวลาที่บัญญัติไว้ในประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 600 วรรคแรกโจทก์ฟ้องว่า จำเลยที่ 1 ทำสัญญารับจ้างทำการก่อสร้างคลองส่งน้ำดาดคอนกรีตพร้อมอาคารชลประทานสถานีสูบน้ำบ้านกุดเขียวจังหวัดร้อยเอ็ด จำเลยที่ 1 ได้ทำการก่อสร้างคลองส่งน้ำเสร็จและโจทก์ได้ตรวจรับงานแล้ว ต่อมาโจทก์ได้ตรวจพบว่าคลองส่งน้ำมีความชำรุดบกพร่อง 10 แห่ง โจทก์ได้แจ้งให้จำเลยที่ 1 แก้ไขซ่อมแซมจำเลยที่ 1 ไม่ยอมซ่อมแซม ขอให้บังคับจำเลยทั้งสองร่วมกันชำระค่าเสียหาย 42,110 บาท พร้อมทั้งดอกเบี้ยจำเลยทั้งสองให้การว่า จำเลยที่ 1 ได้ก่อสร้างถูกต้องตามสัญญาและหลักวิชาการทุกประการ ตามสัญญาก่อสร้างที่จำเลยที่ 1ทำไว้กับโจทก์ จำเลยที่ 1 จะต้องรับผิดเพื่อการชำรุดบกพร่องภายใน1 ปี นับแต่วันส่งมอบงาน ตามฟ้องปรากฏว่าความเสียหายเกิดขึ้นเมื่อวันที่ 18 พฤษภาคม 2531 ล่วงเลยกำหนดเวลาที่จำเลยทั้งสองจะต้องรับผิดต่อโจทก์แล้ว จำเลยทั้งสองจึงไม่ต้องรับผิด ขอให้ยกฟ้องศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยทั้งสองร่วมกันหรือแทนกันชำระเงิน42,110 บาท พร้อมดอกเบี้ยในอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีนับแต่วันฟ้องจนกว่าจะชำระเสร็จแก่โจทก์จำเลยทั้งสองอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ภาค 1 พิพากษายืนจำเลยทั้งสองฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ที่จำเลยทั้งสองฎีกาว่า จำเลยที่ 1ได้ส่งมอบงานให้โจทก์ตรวจรับเมื่อวันที่ 15 พฤษภาคม 2528 โจทก์ได้ตรวจพบความเสียหายในคดีนี้ วันที่ 18 พฤษภาคม 2531 เกินกำหนด1 ปี นับแต่วันส่งมอบงาน จำเลยที่ 1 จึงไม่ต้องรับผิดตามสัญญาจ้างข้อ 6 วรรคหนึ่ง นั้น ในสัญญาว่าจ้างก่อสร้างเอกสารหมาย จ.5 ข้อวรรคสอง ได้ระบุไว้ว่า ถ้างานที่จ้างเกิดการชำรุดบกพร่องเสียหายขึ้นหลังจากระยะเวลาที่กำหนดไว้ในวรรคหนึ่ง ผู้รับจ้างยังต้องรับผิดตามที่บัญญัติไว้ในประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ด้วย ซึ่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 600 วรรคแรก บัญญัติไว้ว่า"ถ้ามิได้กำหนดไว้เป็นอย่างอื่นในสัญญาไซร้ ผู้รับจ้างจะต้องรับผิดเพื่อการที่ทำชำรุดบกพร่องเพียงแต่ที่ปรากฏขึ้นภายในปีหนึ่งนับแต่วันส่งมอบ หรือที่ปรากฏขึ้นภายในห้าปี ถ้าการที่ทำนั้นเป็นสิ่งปลูกสร้างกับพื้นดิน นอกจากเรือนโรงทำด้วยเครื่องไม้" ฉะนั้นโจทก์และจำเลยทั้งสองจึงต้องผูกพันตามระยะเวลาดังกล่าวเมื่อปรากฏว่าสิ่งก่อสร้างตามสัญญาว่าจ้างก่อสร้างเอกสารหมาย จ.5 เป็นสิ่งก่อสร้างกับพื้นที่ดินและชำรุดบกพร่องภายใน 5 ปี จำเลยทั้งสองจึงต้องรับผิดตามสัญญาพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3654/2537สำนักงาน พลังงาน แห่งชาติโจทก์ห้างหุ้นส่วนจำกัด วัฒ นา ร้อยเอ็ด ก่อสร้าง กับพวกจำเลย ป.พ.พ. ม. 600 วรรคแรก ป.วิ.พ. ม. 172 วรรคสอง ตามสัญญาว่าจ้างก่อสร้างระหว่างโจทก์กับจำเลยที่ 1 ระบุว่าถ้างานที่จ้างเกิดการชำรุดบกพร่องเสียหายขึ้นหลังจากระยะเวลาที่กำหนดไว้ในสัญญาผู้รับจ้างยังต้องรับผิดตามที่บัญญัติไว้ในประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ด้วย เมื่อปรากฏว่าสิ่งก่อสร้างตามสัญญาว่าจ้างก่อสร้างเป็นสิ่งก่อสร้างกับพื้นดินและชำรุดบกพร่องภายใน 5 ปี จำเลยทั้งสองจึงต้องรับผิดตามสัญญาและตามระยะเวลาที่บัญญัติไว้ในประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 600 วรรคแรกโจทก์ฟ้องว่า จำเลยที่ 1 ทำสัญญารับจ้างทำการก่อสร้างคลองส่งน้ำดาดคอนกรีตพร้อมอาคารชลประทานสถานีสูบน้ำบ้านกุดเขียวจังหวัดร้อยเอ็ด จำเลยที่ 1 ได้ทำการก่อสร้างคลองส่งน้ำเสร็จและโจทก์ได้ตรวจรับงานแล้ว ต่อมาโจทก์ได้ตรวจพบว่าคลองส่งน้ำมีความชำรุดบกพร่อง 10 แห่ง โจทก์ได้แจ้งให้จำเลยที่ 1 แก้ไขซ่อมแซมจำเลยที่ 1 ไม่ยอมซ่อมแซม ขอให้บังคับจำเลยทั้งสองร่วมกันชำระค่าเสียหาย 42,110 บาท พร้อมทั้งดอกเบี้ยจำเลยทั้งสองให้การว่า จำเลยที่ 1 ได้ก่อสร้างถูกต้องตามสัญญาและหลักวิชาการทุกประการ ตามสัญญาก่อสร้างที่จำเลยที่ 1ทำไว้กับโจทก์ จำเลยที่ 1 จะต้องรับผิดเพื่อการชำรุดบกพร่องภายใน1 ปี นับแต่วันส่งมอบงาน ตามฟ้องปรากฏว่าความเสียหายเกิดขึ้นเมื่อวันที่ 18 พฤษภาคม 2531 ล่วงเลยกำหนดเวลาที่จำเลยทั้งสองจะต้องรับผิดต่อโจทก์แล้ว จำเลยทั้งสองจึงไม่ต้องรับผิด ขอให้ยกฟ้องศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยทั้งสองร่วมกันหรือแทนกันชำระเงิน42,110 บาท พร้อมดอกเบี้ยในอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีนับแต่วันฟ้องจนกว่าจะชำระเสร็จแก่โจทก์จำเลยทั้งสองอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ภาค 1 พิพากษายืนจำเลยทั้งสองฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ที่จำเลยทั้งสองฎีกาว่า จำเลยที่ 1ได้ส่งมอบงานให้โจทก์ตรวจรับเมื่อวันที่ 15 พฤษภาคม 2528 โจทก์ได้ตรวจพบความเสียหายในคดีนี้ วันที่ 18 พฤษภาคม 2531 เกินกำหนด1 ปี นับแต่วันส่งมอบงาน จำเลยที่ 1 จึงไม่ต้องรับผิดตามสัญญาจ้างข้อ 6 วรรคหนึ่ง นั้น ในสัญญาว่าจ้างก่อสร้างเอกสารหมาย จ.5 ข้อวรรคสอง ได้ระบุไว้ว่า ถ้างานที่จ้างเกิดการชำรุดบกพร่องเสียหายขึ้นหลังจากระยะเวลาที่กำหนดไว้ในวรรคหนึ่ง ผู้รับจ้างยังต้องรับผิดตามที่บัญญัติไว้ในประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ด้วย ซึ่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 600 วรรคแรก บัญญัติไว้ว่า"ถ้ามิได้กำหนดไว้เป็นอย่างอื่นในสัญญาไซร้ ผู้รับจ้างจะต้องรับผิดเพื่อการที่ทำชำรุดบกพร่องเพียงแต่ที่ปรากฏขึ้นภายในปีหนึ่งนับแต่วันส่งมอบ หรือที่ปรากฏขึ้นภายในห้าปี ถ้าการที่ทำนั้นเป็นสิ่งปลูกสร้างกับพื้นดิน นอกจากเรือนโรงทำด้วยเครื่องไม้" ฉะนั้นโจทก์และจำเลยทั้งสองจึงต้องผูกพันตามระยะเวลาดังกล่าวเมื่อปรากฏว่าสิ่งก่อสร้างตามสัญญาว่าจ้างก่อสร้างเอกสารหมาย จ.5 เป็นสิ่งก่อสร้างกับพื้นที่ดินและชำรุดบกพร่องภายใน 5 ปี จำเลยทั้งสองจึงต้องรับผิดตามสัญญาพิพากษายืน(สันติ ทักราล-จเร อำนวยวัฒนา-สวรรค์ ศักดารักษ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยที่ 1 ทำสัญญารับจ้างทำการก่อสร้างคลองส่งน้ำดาดคอนกรีตพร้อมอาคารชลประทานสถานีสูบน้ำบ้านกุดเขียวจังหวัดร้อยเอ็ด จำเลยที่ 1 ได้ทำการก่อสร้างคลองส่งน้ำเสร็จและโจทก์ได้ตรวจรับงานแล้ว ต่อมาโจทก์ได้ตรวจพบว่าคลองส่งน้ำมีความชำรุดบกพร่อง 10 แห่ง โจทก์ได้แจ้งให้จำเลยที่ 1 แก้ไขซ่อมแซมจำเลยที่ 1 ไม่ยอมซ่อมแซม ขอให้บังคับจำเลยทั้งสองร่วมกันชำระค่าเสียหาย 42,110 บาท พร้อมทั้งดอกเบี้ยจำเลยทั้งสองให้การว่า จำเลยที่ 1 ได้ก่อสร้างถูกต้องตามสัญญาและหลักวิชาการทุกประการ ตามสัญญาก่อสร้างที่จำเลยที่ 1ทำไว้กับโจทก์ จำเลยที่ 1 จะต้องรับผิดเพื่อการชำรุดบกพร่องภายใน1 ปี นับแต่วันส่งมอบงาน ตามฟ้องปรากฏว่าความเสียหายเกิดขึ้นเมื่อวันที่ 18 พฤษภาคม 2531 ล่วงเลยกำหนดเวลาที่จำเลยทั้งสองจะต้องรับผิดต่อโจทก์แล้ว จำเลยทั้งสองจึงไม่ต้องรับผิด ขอให้ยกฟ้องศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยทั้งสองร่วมกันหรือแทนกันชำระเงิน42,110 บาท พร้อมดอกเบี้ยในอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีนับแต่วันฟ้องจนกว่าจะชำระเสร็จแก่โจทก์จำเลยทั้งสองอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ภาค 1 พิพากษายืนจำเลยทั้งสองฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ที่จำเลยทั้งสองฎีกาว่า จำเลยที่ 1ได้ส่งมอบงานให้โจทก์ตรวจรับเมื่อวันที่ 15 พฤษภาคม 2528 โจทก์ได้ตรวจพบความเสียหายในคดีนี้ วันที่ 18 พฤษภาคม 2531 เกินกำหนด1 ปี นับแต่วันส่งมอบงาน จำเลยที่ 1 จึงไม่ต้องรับผิดตามสัญญาจ้างข้อ 6 วรรคหนึ่ง นั้น ในสัญญาว่าจ้างก่อสร้างเอกสารหมาย จ.5 ข้อวรรคสอง ได้ระบุไว้ว่า ถ้างานที่จ้างเกิดการชำรุดบกพร่องเสียหายขึ้นหลังจากระยะเวลาที่กำหนดไว้ในวรรคหนึ่ง ผู้รับจ้างยังต้องรับผิดตามที่บัญญัติไว้ในประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ด้วย ซึ่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 600 วรรคแรก บัญญัติไว้ว่า"ถ้ามิได้กำหนดไว้เป็นอย่างอื่นในสัญญาไซร้ ผู้รับจ้างจะต้องรับผิดเพื่อการที่ทำชำรุดบกพร่องเพียงแต่ที่ปรากฏขึ้นภายในปีหนึ่งนับแต่วันส่งมอบ หรือที่ปรากฏขึ้นภายในห้าปี ถ้าการที่ทำนั้นเป็นสิ่งปลูกสร้างกับพื้นดิน นอกจากเรือนโรงทำด้วยเครื่องไม้" ฉะนั้นโจทก์และจำเลยทั้งสองจึงต้องผูกพันตามระยะเวลาดังกล่าวเมื่อปรากฏว่าสิ่งก่อสร้างตามสัญญาว่าจ้างก่อสร้างเอกสารหมาย จ.5 เป็นสิ่งก่อสร้างกับพื้นที่ดินและชำรุดบกพร่องภายใน 5 ปี จำเลยทั้งสองจึงต้องรับผิดตามสัญญาพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3654/2537สำนักงาน พลังงาน แห่งชาติโจทก์ห้างหุ้นส่วนจำกัด วัฒ นา ร้อยเอ็ด ก่อสร้าง กับพวกจำเลย ป.พ.พ. ม. 600 วรรคแรก ป.วิ.พ. ม. 172 วรรคสอง ตามสัญญาว่าจ้างก่อสร้างระหว่างโจทก์กับจำเลยที่ 1 ระบุว่าถ้างานที่จ้างเกิดการชำรุดบกพร่องเสียหายขึ้นหลังจากระยะเวลาที่กำหนดไว้ในสัญญาผู้รับจ้างยังต้องรับผิดตามที่บัญญัติไว้ในประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ด้วย เมื่อปรากฏว่าสิ่งก่อสร้างตามสัญญาว่าจ้างก่อสร้างเป็นสิ่งก่อสร้างกับพื้นดินและชำรุดบกพร่องภายใน 5 ปี จำเลยทั้งสองจึงต้องรับผิดตามสัญญาและตามระยะเวลาที่บัญญัติไว้ในประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 600 วรรคแรกโจทก์ฟ้องว่า จำเลยที่ 1 ทำสัญญารับจ้างทำการก่อสร้างคลองส่งน้ำดาดคอนกรีตพร้อมอาคารชลประทานสถานีสูบน้ำบ้านกุดเขียวจังหวัดร้อยเอ็ด จำเลยที่ 1 ได้ทำการก่อสร้างคลองส่งน้ำเสร็จและโจทก์ได้ตรวจรับงานแล้ว ต่อมาโจทก์ได้ตรวจพบว่าคลองส่งน้ำมีความชำรุดบกพร่อง 10 แห่ง โจทก์ได้แจ้งให้จำเลยที่ 1 แก้ไขซ่อมแซมจำเลยที่ 1 ไม่ยอมซ่อมแซม ขอให้บังคับจำเลยทั้งสองร่วมกันชำระค่าเสียหาย 42,110 บาท พร้อมทั้งดอกเบี้ยจำเลยทั้งสองให้การว่า จำเลยที่ 1 ได้ก่อสร้างถูกต้องตามสัญญาและหลักวิชาการทุกประการ ตามสัญญาก่อสร้างที่จำเลยที่ 1ทำไว้กับโจทก์ จำเลยที่ 1 จะต้องรับผิดเพื่อการชำรุดบกพร่องภายใน1 ปี นับแต่วันส่งมอบงาน ตามฟ้องปรากฏว่าความเสียหายเกิดขึ้นเมื่อวันที่ 18 พฤษภาคม 2531 ล่วงเลยกำหนดเวลาที่จำเลยทั้งสองจะต้องรับผิดต่อโจทก์แล้ว จำเลยทั้งสองจึงไม่ต้องรับผิด ขอให้ยกฟ้องศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยทั้งสองร่วมกันหรือแทนกันชำระเงิน42,110 บาท พร้อมดอกเบี้ยในอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีนับแต่วันฟ้องจนกว่าจะชำระเสร็จแก่โจทก์จำเลยทั้งสองอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ภาค 1 พิพากษายืนจำเลยทั้งสองฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ที่จำเลยทั้งสองฎีกาว่า จำเลยที่ 1ได้ส่งมอบงานให้โจทก์ตรวจรับเมื่อวันที่ 15 พฤษภาคม 2528 โจทก์ได้ตรวจพบความเสียหายในคดีนี้ วันที่ 18 พฤษภาคม 2531 เกินกำหนด1 ปี นับแต่วันส่งมอบงาน จำเลยที่ 1 จึงไม่ต้องรับผิดตามสัญญาจ้างข้อ 6 วรรคหนึ่ง นั้น ในสัญญาว่าจ้างก่อสร้างเอกสารหมาย จ.5 ข้อวรรคสอง ได้ระบุไว้ว่า ถ้างานที่จ้างเกิดการชำรุดบกพร่องเสียหายขึ้นหลังจากระยะเวลาที่กำหนดไว้ในวรรคหนึ่ง ผู้รับจ้างยังต้องรับผิดตามที่บัญญัติไว้ในประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ด้วย ซึ่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 600 วรรคแรก บัญญัติไว้ว่า"ถ้ามิได้กำหนดไว้เป็นอย่างอื่นในสัญญาไซร้ ผู้รับจ้างจะต้องรับผิดเพื่อการที่ทำชำรุดบกพร่องเพียงแต่ที่ปรากฏขึ้นภายในปีหนึ่งนับแต่วันส่งมอบ หรือที่ปรากฏขึ้นภายในห้าปี ถ้าการที่ทำนั้นเป็นสิ่งปลูกสร้างกับพื้นดิน นอกจากเรือนโรงทำด้วยเครื่องไม้" ฉะนั้นโจทก์และจำเลยทั้งสองจึงต้องผูกพันตามระยะเวลาดังกล่าวเมื่อปรากฏว่าสิ่งก่อสร้างตามสัญญาว่าจ้างก่อสร้างเอกสารหมาย จ.5 เป็นสิ่งก่อสร้างกับพื้นที่ดินและชำรุดบกพร่องภายใน 5 ปี จำเลยทั้งสองจึงต้องรับผิดตามสัญญาพิพากษายืน(สันติ ทักราล-จเร อำนวยวัฒนา-สวรรค์ ศักดารักษ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ