คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1635/2493หลักกฎหมาย: ชายฉุดคร่าหญิงไป แม้จะมีเจตนาเอาไปเป็นภริยาก็หาเป็นเหตุให้พ้นผิดฐานฉุดคร่าอนาจารตาม กฎหมายลักษณะอาญามาตรา 276 ไม่ชายฉุดคร่าหญิงขึ้นเรือนแล้วจะเอาเข้าห้อง หญิงดิ้นไม่ยอมเข้าห้อง จำเลยไปช่วยเขาผลักดันให้หญิงเข้าไปในห้อง ดังนี้ ศาลอุทธรณ์ลงโทษฐานสมรู้ช่วยเหลืออุปการะแก่ผู้ชายผู้กระทำผิดตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 276,65 จำเลยฝ่ายเดียวฎีกา ศาลฎีกาพิพากษายืนชายจับมือถือแขนหญิงในที่สาธารณะสถานแม้จะจับด้วยความรักใคร่ ก็มีผิดฐานกระทำอนาจารตามมาตรา 246ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยผิดตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 214 แต่ไม่ผิดตามมาตรา 276 จำคุก 3 เดือนศาลอุทธรณ์แก้ว่าจำเลยผิดตามมาตรา 276 ด้วยให้จำคุก 9 เดือน แม้จะถือว่าเป็นการแก้มาก แต่คงลงโทษ ไม่เกิน1 ปี ต้องห้ามไม่ให้ฎีกาในข้อเท็จจริงคดีได้ความว่า นายเฮียงจำเลยฉุดคร่านางสาวป่วนขึ้นบนเรือนจะเอาเข้าห้อง นางสาวป่วนดิ้น ไม่ยอมเข้า นางแก้วจำเลยผู้เป็นมารดานายเฮียง จึงมาช่วยดันนางสาวป่วนเข้าไปในห้อง แล้วนายเฮียงกอดปล้ำจะให้นางสาวป่วนนอน แต่นางสาวป่วนดิ้นลุกขึ้นยืน นายทำนายสานจำเลยเข้าไปในห้องขวางประตู ไม่ให้นางสาวป่วนออก ต่อมาพี่ชายนางสาวป่วนจึงมารับนางสาวป่วนกลับไป โจทก์จึงฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยศาลชั้นต้นเห็นว่า นายเฮียง นายทำ นายสานผิดตามมาตรา 270จำคุกนายเฮียง 3 เดือน นายทำนายสานคนละ 1 เดือน นางแก้วพยานหลักฐานไม่พอ ให้ปล่อยตัวไปนายตุ่นโจทก์ และจำเลยที่ต้องโทษอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์เห็นว่า การที่นายเฮียงฉุดคร่านางสาวป่วนไปนั้นแม้จะฟังว่า มีเจตนาจะเอาเป็นภริยาก็เป็นผิดตามมาตรา 276 ตามนัยฎีกาที่ 960/2480 และนางแก้วมารดาได้ช่วยผลักดันนางสาวป่วนเข้าห้อง ต้องมีผิดฐานสมรู้กับนายเฮียง ในฐานความผิดตามมาตรา 276, 65 ด้วยสำหรับข้อหาอีกข้อหนึ่ง ศาลอุทธรณ์ฟังว่านายเฮียงจำเลยได้จับมือถือแขนนางสาวป่วนในที่สาธารณสถาน มีผิดตามมาตรา 246 อีกกระทงหนึ่ง จึงพิพากษาแก้ว่า นายเฮียงจำเลยผิดตามมาตรา 276, 270 กระทงหนึ่ง ให้จำคุก 9 เดือน กับผิดตามมาตรา 246 อีกกระทงหนึ่งให้จำคุก 1 เดือน รวม 2 กระทงเป็นโทษจำคุก 10 เดือน นางแก้วผิดตามมาตรา 276, 65 ให้จำคุก 6 เดือน ลดฐานปรานีกึ่งหนึ่งคงจำคุก 3 เดือน และให้รอการลงอาญาไว้ นอกนั้นคงยืนนายเฮียง นางแก้ว จำเลยฎีกาศาลฎีกาเห็นพ้องด้วยข้อวินิจฉัยของศาลอุทธรณ์ จึงพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1635/2493อัยการนครราชสีมา นายตุ่น เรือนจันทึกโจทก์นายเฮียง บุญไทยสง ที่ 1จำเลยนางแก้ว บุญไทยสง ที่ 2จำเลยนายทำ ภูจันทึก ที่ 3จำเลยนายสาน ปุกจันทึก ที่ 4จำเลย ป.วิ.อ. ม. 220 กฎหมายลักษณะอาญา ม. 65, ม. 246, ม. 276ชายฉุดคร่าหญิงไป แม้จะมีเจตนาเอาไปเป็นภริยาก็หาเป็นเหตุให้พ้นผิดฐานฉุดคร่าอนาจารตาม กฎหมายลักษณะอาญามาตรา 276 ไม่ชายฉุดคร่าหญิงขึ้นเรือนแล้วจะเอาเข้าห้อง หญิงดิ้นไม่ยอมเข้าห้อง จำเลยไปช่วยเขาผลักดันให้หญิงเข้าไปในห้อง ดังนี้ ศาลอุทธรณ์ลงโทษฐานสมรู้ช่วยเหลืออุปการะแก่ผู้ชายผู้กระทำผิดตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 276,65 จำเลยฝ่ายเดียวฎีกา ศาลฎีกาพิพากษายืนชายจับมือถือแขนหญิงในที่สาธารณะสถานแม้จะจับด้วยความรักใคร่ ก็มีผิดฐานกระทำอนาจารตามมาตรา 246ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยผิดตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 214 แต่ไม่ผิดตามมาตรา 276 จำคุก 3 เดือนศาลอุทธรณ์แก้ว่าจำเลยผิดตามมาตรา 276 ด้วยให้จำคุก 9 เดือน แม้จะถือว่าเป็นการแก้มาก แต่คงลงโทษ ไม่เกิน1 ปี ต้องห้ามไม่ให้ฎีกาในข้อเท็จจริงคดีได้ความว่า นายเฮียงจำเลยฉุดคร่านางสาวป่วนขึ้นบนเรือนจะเอาเข้าห้อง นางสาวป่วนดิ้น ไม่ยอมเข้า นางแก้วจำเลยผู้เป็นมารดานายเฮียง จึงมาช่วยดันนางสาวป่วนเข้าไปในห้อง แล้วนายเฮียงกอดปล้ำจะให้นางสาวป่วนนอน แต่นางสาวป่วนดิ้นลุกขึ้นยืน นายทำนายสานจำเลยเข้าไปในห้องขวางประตู ไม่ให้นางสาวป่วนออก ต่อมาพี่ชายนางสาวป่วนจึงมารับนางสาวป่วนกลับไป โจทก์จึงฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยศาลชั้นต้นเห็นว่า นายเฮียง นายทำ นายสานผิดตามมาตรา 270จำคุกนายเฮียง 3 เดือน นายทำนายสานคนละ 1 เดือน นางแก้วพยานหลักฐานไม่พอ ให้ปล่อยตัวไปนายตุ่นโจทก์ และจำเลยที่ต้องโทษอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์เห็นว่า การที่นายเฮียงฉุดคร่านางสาวป่วนไปนั้นแม้จะฟังว่า มีเจตนาจะเอาเป็นภริยาก็เป็นผิดตามมาตรา 276 ตามนัยฎีกาที่ 960/2480 และนางแก้วมารดาได้ช่วยผลักดันนางสาวป่วนเข้าห้อง ต้องมีผิดฐานสมรู้กับนายเฮียง ในฐานความผิดตามมาตรา 276, 65 ด้วยสำหรับข้อหาอีกข้อหนึ่ง ศาลอุทธรณ์ฟังว่านายเฮียงจำเลยได้จับมือถือแขนนางสาวป่วนในที่สาธารณสถาน มีผิดตามมาตรา 246 อีกกระทงหนึ่ง จึงพิพากษาแก้ว่า นายเฮียงจำเลยผิดตามมาตรา 276, 270 กระทงหนึ่ง ให้จำคุก 9 เดือน กับผิดตามมาตรา 246 อีกกระทงหนึ่งให้จำคุก 1 เดือน รวม 2 กระทงเป็นโทษจำคุก 10 เดือน นางแก้วผิดตามมาตรา 276, 65 ให้จำคุก 6 เดือน ลดฐานปรานีกึ่งหนึ่งคงจำคุก 3 เดือน และให้รอการลงอาญาไว้ นอกนั้นคงยืนนายเฮียง นางแก้ว จำเลยฎีกาศาลฎีกาเห็นพ้องด้วยข้อวินิจฉัยของศาลอุทธรณ์ จึงพิพากษายืน(ดุลยทัณฑ์ชนาณัติ-เลขวณิชธรรมวิทักษ์-นาถปริญญา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: คดีได้ความว่า นายเฮียงจำเลยฉุดคร่านางสาวป่วนขึ้นบนเรือนจะเอาเข้าห้อง นางสาวป่วนดิ้น ไม่ยอมเข้า นางแก้วจำเลยผู้เป็นมารดานายเฮียง จึงมาช่วยดันนางสาวป่วนเข้าไปในห้อง แล้วนายเฮียงกอดปล้ำจะให้นางสาวป่วนนอน แต่นางสาวป่วนดิ้นลุกขึ้นยืน นายทำนายสานจำเลยเข้าไปในห้องขวางประตู ไม่ให้นางสาวป่วนออก ต่อมาพี่ชายนางสาวป่วนจึงมารับนางสาวป่วนกลับไป โจทก์จึงฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยศาลชั้นต้นเห็นว่า นายเฮียง นายทำ นายสานผิดตามมาตรา 270จำคุกนายเฮียง 3 เดือน นายทำนายสานคนละ 1 เดือน นางแก้วพยานหลักฐานไม่พอ ให้ปล่อยตัวไปนายตุ่นโจทก์ และจำเลยที่ต้องโทษอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์เห็นว่า การที่นายเฮียงฉุดคร่านางสาวป่วนไปนั้นแม้จะฟังว่า มีเจตนาจะเอาเป็นภริยาก็เป็นผิดตามมาตรา 276 ตามนัยฎีกาที่ 960/2480 และนางแก้วมารดาได้ช่วยผลักดันนางสาวป่วนเข้าห้อง ต้องมีผิดฐานสมรู้กับนายเฮียง ในฐานความผิดตามมาตรา 276, 65 ด้วยสำหรับข้อหาอีกข้อหนึ่ง ศาลอุทธรณ์ฟังว่านายเฮียงจำเลยได้จับมือถือแขนนางสาวป่วนในที่สาธารณสถาน มีผิดตามมาตรา 246 อีกกระทงหนึ่ง จึงพิพากษาแก้ว่า นายเฮียงจำเลยผิดตามมาตรา 276, 270 กระทงหนึ่ง ให้จำคุก 9 เดือน กับผิดตามมาตรา 246 อีกกระทงหนึ่งให้จำคุก 1 เดือน รวม 2 กระทงเป็นโทษจำคุก 10 เดือน นางแก้วผิดตามมาตรา 276, 65 ให้จำคุก 6 เดือน ลดฐานปรานีกึ่งหนึ่งคงจำคุก 3 เดือน และให้รอการลงอาญาไว้ นอกนั้นคงยืนนายเฮียง นางแก้ว จำเลยฎีกาศาลฎีกาเห็นพ้องด้วยข้อวินิจฉัยของศาลอุทธรณ์ จึงพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1635/2493อัยการนครราชสีมา นายตุ่น เรือนจันทึกโจทก์นายเฮียง บุญไทยสง ที่ 1จำเลยนางแก้ว บุญไทยสง ที่ 2จำเลยนายทำ ภูจันทึก ที่ 3จำเลยนายสาน ปุกจันทึก ที่ 4จำเลย ป.วิ.อ. ม. 220 กฎหมายลักษณะอาญา ม. 65, ม. 246, ม. 276ชายฉุดคร่าหญิงไป แม้จะมีเจตนาเอาไปเป็นภริยาก็หาเป็นเหตุให้พ้นผิดฐานฉุดคร่าอนาจารตาม กฎหมายลักษณะอาญามาตรา 276 ไม่ชายฉุดคร่าหญิงขึ้นเรือนแล้วจะเอาเข้าห้อง หญิงดิ้นไม่ยอมเข้าห้อง จำเลยไปช่วยเขาผลักดันให้หญิงเข้าไปในห้อง ดังนี้ ศาลอุทธรณ์ลงโทษฐานสมรู้ช่วยเหลืออุปการะแก่ผู้ชายผู้กระทำผิดตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 276,65 จำเลยฝ่ายเดียวฎีกา ศาลฎีกาพิพากษายืนชายจับมือถือแขนหญิงในที่สาธารณะสถานแม้จะจับด้วยความรักใคร่ ก็มีผิดฐานกระทำอนาจารตามมาตรา 246ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยผิดตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 214 แต่ไม่ผิดตามมาตรา 276 จำคุก 3 เดือนศาลอุทธรณ์แก้ว่าจำเลยผิดตามมาตรา 276 ด้วยให้จำคุก 9 เดือน แม้จะถือว่าเป็นการแก้มาก แต่คงลงโทษ ไม่เกิน1 ปี ต้องห้ามไม่ให้ฎีกาในข้อเท็จจริงคดีได้ความว่า นายเฮียงจำเลยฉุดคร่านางสาวป่วนขึ้นบนเรือนจะเอาเข้าห้อง นางสาวป่วนดิ้น ไม่ยอมเข้า นางแก้วจำเลยผู้เป็นมารดานายเฮียง จึงมาช่วยดันนางสาวป่วนเข้าไปในห้อง แล้วนายเฮียงกอดปล้ำจะให้นางสาวป่วนนอน แต่นางสาวป่วนดิ้นลุกขึ้นยืน นายทำนายสานจำเลยเข้าไปในห้องขวางประตู ไม่ให้นางสาวป่วนออก ต่อมาพี่ชายนางสาวป่วนจึงมารับนางสาวป่วนกลับไป โจทก์จึงฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยศาลชั้นต้นเห็นว่า นายเฮียง นายทำ นายสานผิดตามมาตรา 270จำคุกนายเฮียง 3 เดือน นายทำนายสานคนละ 1 เดือน นางแก้วพยานหลักฐานไม่พอ ให้ปล่อยตัวไปนายตุ่นโจทก์ และจำเลยที่ต้องโทษอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์เห็นว่า การที่นายเฮียงฉุดคร่านางสาวป่วนไปนั้นแม้จะฟังว่า มีเจตนาจะเอาเป็นภริยาก็เป็นผิดตามมาตรา 276 ตามนัยฎีกาที่ 960/2480 และนางแก้วมารดาได้ช่วยผลักดันนางสาวป่วนเข้าห้อง ต้องมีผิดฐานสมรู้กับนายเฮียง ในฐานความผิดตามมาตรา 276, 65 ด้วยสำหรับข้อหาอีกข้อหนึ่ง ศาลอุทธรณ์ฟังว่านายเฮียงจำเลยได้จับมือถือแขนนางสาวป่วนในที่สาธารณสถาน มีผิดตามมาตรา 246 อีกกระทงหนึ่ง จึงพิพากษาแก้ว่า นายเฮียงจำเลยผิดตามมาตรา 276, 270 กระทงหนึ่ง ให้จำคุก 9 เดือน กับผิดตามมาตรา 246 อีกกระทงหนึ่งให้จำคุก 1 เดือน รวม 2 กระทงเป็นโทษจำคุก 10 เดือน นางแก้วผิดตามมาตรา 276, 65 ให้จำคุก 6 เดือน ลดฐานปรานีกึ่งหนึ่งคงจำคุก 3 เดือน และให้รอการลงอาญาไว้ นอกนั้นคงยืนนายเฮียง นางแก้ว จำเลยฎีกาศาลฎีกาเห็นพ้องด้วยข้อวินิจฉัยของศาลอุทธรณ์ จึงพิพากษายืน(ดุลยทัณฑ์ชนาณัติ-เลขวณิชธรรมวิทักษ์-นาถปริญญา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ