คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3172/2532หลักกฎหมาย: จำเลยทั้งสองร่วมกันทำเลียนเครื่องหมายการค้าของผู้อื่นแล้วนำไปติดประทับไว้ที่กระสอบซึ่งมีข้าวสารเจ้าบรรจุอยู่ และร่วมกันเสนอจำหน่ายและจำหน่ายข้าวสารเจ้านั้นแก่ผู้ซื้อข้าวสารเจ้าทั้งหมดจึงเป็นทรัพย์ส่วนหนึ่งที่จำเลยทั้งสองใช้ในการกระทำความผิดตามฟ้อง ศาลมีอำนาจสั่งริบได้ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 33 (1)โจทก์ฟ้องว่า จำเลยทั้งสองร่วมกันทำเลียนเครื่องหมายการค้าของผู้เสียหาย แล้วนำไปใช้ติดประทับที่กระสอบซึ่งมีข้าวเจ้าบรรจุอยู่กับร่วมกันเสนอจำหน่ายและจำหน่ายข้าวสารเจ้าดังกล่าวแก่ อ. เพื่อให้ อ. หลงเชื่อว่าเป็นข้าวสารเจ้าของผู้เสียหาย ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๗๔, ๒๗๕, ๙๑, ๓๓ ริบของกลาง จำเลยทั้งสองให้การรับสารภาพ ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยทั้งสองและรอการลงโทษให้จำเลยที่ของกลางริบเฉพาะกระสอบและใบปลิวโฆษณาที่เลียนเครื่องหมายการค้าของผู้เสียหาย ส่วนข้าวสารเจ้าให้คืนเจ้าของ โจทก์อุทธรณ์ขอให้ริบข้าวสารเจ้า ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า ให้ริบข้าวสารเจ้าทั้งหมด จำเลยที่ ๑ ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า จำเลยทั้งสองร่วมกันเลียนเครื่องหมายการค้าของผู้เสียหาย แล้วนำไปติดประทับทำให้ปรากฏไว้ที่กระสอบข้าวสารเจ้าซึ่งมีข้าวสารเจ้าบรรจุอยู่จำนวน ๒,๕๐๐ กระสอบ และที่ใบปลิวโฆษณาที่บรรจุในกระสอบข้าวสารเจ้าจำนวน ๒,๕๐๐ ใบ นอกจากนี้จำเลยทั้งสองยังได้เสนอจำหน่ายและจำหน่ายข้าวสารเจ้านั้นให้แก่ อ. อีกด้วยทั้งนี้โดยจำเลยทั้งสองประสงค์จะให้ อ. และประชาชนทั่วไปหลงเชื่อว่าข้าวสารเจ้าที่บรรจุอยู่ในกระสอบดังกล่าวเป็นของผู้เสียหายข้าวสารเจ้าของกลางทั้งหมดจึงเป็นทรัพย์ส่วนหนึ่งที่จำเลยทั้งสองใช้ในการกระทำความผิดตามฟ้อง ซึ่งศาลมีอำนาจสั่งริบได้ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๓ (๑) ฎีกาจำเลยที่ ๑ ฟังไม่ขึ้น พิพากษายืน. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3172/2532พนักงานอัยการศาลแขวงพระนครใต้โจทก์บริษัทมุ่ยฮวดเส็ง (กรุงเทพ) จำกัดกับพวก ป.อ. ม. 33, ม. 36, ม. 274, ม. 275จำเลยทั้งสองร่วมกันทำเลียนเครื่องหมายการค้าของผู้อื่นแล้วนำไปติดประทับไว้ที่กระสอบซึ่งมีข้าวสารเจ้าบรรจุอยู่ และร่วมกันเสนอจำหน่ายและจำหน่ายข้าวสารเจ้านั้นแก่ผู้ซื้อข้าวสารเจ้าทั้งหมดจึงเป็นทรัพย์ส่วนหนึ่งที่จำเลยทั้งสองใช้ในการกระทำความผิดตามฟ้อง ศาลมีอำนาจสั่งริบได้ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 33 (1)โจทก์ฟ้องว่า จำเลยทั้งสองร่วมกันทำเลียนเครื่องหมายการค้าของผู้เสียหาย แล้วนำไปใช้ติดประทับที่กระสอบซึ่งมีข้าวเจ้าบรรจุอยู่กับร่วมกันเสนอจำหน่ายและจำหน่ายข้าวสารเจ้าดังกล่าวแก่ อ. เพื่อให้ อ. หลงเชื่อว่าเป็นข้าวสารเจ้าของผู้เสียหาย ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๗๔, ๒๗๕, ๙๑, ๓๓ ริบของกลาง จำเลยทั้งสองให้การรับสารภาพ ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยทั้งสองและรอการลงโทษให้จำเลยที่ของกลางริบเฉพาะกระสอบและใบปลิวโฆษณาที่เลียนเครื่องหมายการค้าของผู้เสียหาย ส่วนข้าวสารเจ้าให้คืนเจ้าของ โจทก์อุทธรณ์ขอให้ริบข้าวสารเจ้า ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า ให้ริบข้าวสารเจ้าทั้งหมด จำเลยที่ ๑ ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า จำเลยทั้งสองร่วมกันเลียนเครื่องหมายการค้าของผู้เสียหาย แล้วนำไปติดประทับทำให้ปรากฏไว้ที่กระสอบข้าวสารเจ้าซึ่งมีข้าวสารเจ้าบรรจุอยู่จำนวน ๒,๕๐๐ กระสอบ และที่ใบปลิวโฆษณาที่บรรจุในกระสอบข้าวสารเจ้าจำนวน ๒,๕๐๐ ใบ นอกจากนี้จำเลยทั้งสองยังได้เสนอจำหน่ายและจำหน่ายข้าวสารเจ้านั้นให้แก่ อ. อีกด้วยทั้งนี้โดยจำเลยทั้งสองประสงค์จะให้ อ. และประชาชนทั่วไปหลงเชื่อว่าข้าวสารเจ้าที่บรรจุอยู่ในกระสอบดังกล่าวเป็นของผู้เสียหายข้าวสารเจ้าของกลางทั้งหมดจึงเป็นทรัพย์ส่วนหนึ่งที่จำเลยทั้งสองใช้ในการกระทำความผิดตามฟ้อง ซึ่งศาลมีอำนาจสั่งริบได้ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๓ (๑) ฎีกาจำเลยที่ ๑ ฟังไม่ขึ้น พิพากษายืน.(สุวรรณ ตระการพันธุ์-โสภณ รัตนากร-กู้เกียรติ สุนทรบุระ)ศาลแขวงพระนครใต้ - นายบุญส่ง โพธิ์พุทธชัยศาลอุทธรณ์ - นายจิระ บุญพจนสุนทรแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยทั้งสองร่วมกันทำเลียนเครื่องหมายการค้าของผู้เสียหาย แล้วนำไปใช้ติดประทับที่กระสอบซึ่งมีข้าวเจ้าบรรจุอยู่กับร่วมกันเสนอจำหน่ายและจำหน่ายข้าวสารเจ้าดังกล่าวแก่ อ. เพื่อให้ อ. หลงเชื่อว่าเป็นข้าวสารเจ้าของผู้เสียหาย ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๗๔, ๒๗๕, ๙๑, ๓๓ ริบของกลาง จำเลยทั้งสองให้การรับสารภาพ ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยทั้งสองและรอการลงโทษให้จำเลยที่ของกลางริบเฉพาะกระสอบและใบปลิวโฆษณาที่เลียนเครื่องหมายการค้าของผู้เสียหาย ส่วนข้าวสารเจ้าให้คืนเจ้าของ โจทก์อุทธรณ์ขอให้ริบข้าวสารเจ้า ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า ให้ริบข้าวสารเจ้าทั้งหมด จำเลยที่ ๑ ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า จำเลยทั้งสองร่วมกันเลียนเครื่องหมายการค้าของผู้เสียหาย แล้วนำไปติดประทับทำให้ปรากฏไว้ที่กระสอบข้าวสารเจ้าซึ่งมีข้าวสารเจ้าบรรจุอยู่จำนวน ๒,๕๐๐ กระสอบ และที่ใบปลิวโฆษณาที่บรรจุในกระสอบข้าวสารเจ้าจำนวน ๒,๕๐๐ ใบ นอกจากนี้จำเลยทั้งสองยังได้เสนอจำหน่ายและจำหน่ายข้าวสารเจ้านั้นให้แก่ อ. อีกด้วยทั้งนี้โดยจำเลยทั้งสองประสงค์จะให้ อ. และประชาชนทั่วไปหลงเชื่อว่าข้าวสารเจ้าที่บรรจุอยู่ในกระสอบดังกล่าวเป็นของผู้เสียหายข้าวสารเจ้าของกลางทั้งหมดจึงเป็นทรัพย์ส่วนหนึ่งที่จำเลยทั้งสองใช้ในการกระทำความผิดตามฟ้อง ซึ่งศาลมีอำนาจสั่งริบได้ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๓ (๑) ฎีกาจำเลยที่ ๑ ฟังไม่ขึ้น พิพากษายืน. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3172/2532พนักงานอัยการศาลแขวงพระนครใต้โจทก์บริษัทมุ่ยฮวดเส็ง (กรุงเทพ) จำกัดกับพวก ป.อ. ม. 33, ม. 36, ม. 274, ม. 275จำเลยทั้งสองร่วมกันทำเลียนเครื่องหมายการค้าของผู้อื่นแล้วนำไปติดประทับไว้ที่กระสอบซึ่งมีข้าวสารเจ้าบรรจุอยู่ และร่วมกันเสนอจำหน่ายและจำหน่ายข้าวสารเจ้านั้นแก่ผู้ซื้อข้าวสารเจ้าทั้งหมดจึงเป็นทรัพย์ส่วนหนึ่งที่จำเลยทั้งสองใช้ในการกระทำความผิดตามฟ้อง ศาลมีอำนาจสั่งริบได้ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 33 (1)โจทก์ฟ้องว่า จำเลยทั้งสองร่วมกันทำเลียนเครื่องหมายการค้าของผู้เสียหาย แล้วนำไปใช้ติดประทับที่กระสอบซึ่งมีข้าวเจ้าบรรจุอยู่กับร่วมกันเสนอจำหน่ายและจำหน่ายข้าวสารเจ้าดังกล่าวแก่ อ. เพื่อให้ อ. หลงเชื่อว่าเป็นข้าวสารเจ้าของผู้เสียหาย ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๗๔, ๒๗๕, ๙๑, ๓๓ ริบของกลาง จำเลยทั้งสองให้การรับสารภาพ ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยทั้งสองและรอการลงโทษให้จำเลยที่ของกลางริบเฉพาะกระสอบและใบปลิวโฆษณาที่เลียนเครื่องหมายการค้าของผู้เสียหาย ส่วนข้าวสารเจ้าให้คืนเจ้าของ โจทก์อุทธรณ์ขอให้ริบข้าวสารเจ้า ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า ให้ริบข้าวสารเจ้าทั้งหมด จำเลยที่ ๑ ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า จำเลยทั้งสองร่วมกันเลียนเครื่องหมายการค้าของผู้เสียหาย แล้วนำไปติดประทับทำให้ปรากฏไว้ที่กระสอบข้าวสารเจ้าซึ่งมีข้าวสารเจ้าบรรจุอยู่จำนวน ๒,๕๐๐ กระสอบ และที่ใบปลิวโฆษณาที่บรรจุในกระสอบข้าวสารเจ้าจำนวน ๒,๕๐๐ ใบ นอกจากนี้จำเลยทั้งสองยังได้เสนอจำหน่ายและจำหน่ายข้าวสารเจ้านั้นให้แก่ อ. อีกด้วยทั้งนี้โดยจำเลยทั้งสองประสงค์จะให้ อ. และประชาชนทั่วไปหลงเชื่อว่าข้าวสารเจ้าที่บรรจุอยู่ในกระสอบดังกล่าวเป็นของผู้เสียหายข้าวสารเจ้าของกลางทั้งหมดจึงเป็นทรัพย์ส่วนหนึ่งที่จำเลยทั้งสองใช้ในการกระทำความผิดตามฟ้อง ซึ่งศาลมีอำนาจสั่งริบได้ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๓ (๑) ฎีกาจำเลยที่ ๑ ฟังไม่ขึ้น พิพากษายืน.(สุวรรณ ตระการพันธุ์-โสภณ รัตนากร-กู้เกียรติ สุนทรบุระ)ศาลแขวงพระนครใต้ - นายบุญส่ง โพธิ์พุทธชัยศาลอุทธรณ์ - นายจิระ บุญพจนสุนทรแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ