phoneee/thai-legal-corpus huggingface dataset:
ประกาศกระทรวงอุตสาหกรรมฉบับที่ 4761 (พ.ศ. 2559)ออกตามความในพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมพ.ศ. 2511เรื่อง ยกเลิกมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมบัลลาสต์สําหรับหลอดฟลูออเรสเซนต์และกําหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมบัลลาสต์สําหรับหลอดฟลูออเรสเซนซ์ : คุณลักษณะที่ต้องการด้านความปลอดภัย-------------------------อื่นๆ - โดยที่เป็นการสมควรปรับปรุงมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม บัลลาสต์สําหรับหลอดฟลูออเรสเซนต์มาตรฐานเลขที่ มอก. 23 - 2521 อาศัยอํานาจตามความในมาตรา 15 แห่งพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม พ.ศ. 2511 รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมออกประกาศยกเลิกประกาศกระทรวงอุตสาหกรรม ฉบับที่ 347 (พ.ศ. 2521) เรื่อง ยกเลิกและกําหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม บัลลาสต์สําหรับหลอดฟลูออเรสเซนต์ ลงวันที่ 26 กรกฎาคม พ.ศ. 2521 และออกประกาศกําหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม บัลลาสต์สําหรับหลอดฟลูออเรสเชนซ์ : คุณลักษณะที่ต้องการด้านความปลอดภัยมาตรฐานเลขที่ มอก. 23 - 2558 ขึ้นใหม่ ดังมีรายละเอียดต่อท้ายประกาศนี้ ทั้งนี้ ให้มีผลตั้งแต่พระราชกฤษฎีกาว่าด้วยการกําหนดให้ผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม บัลลาสต์สําหรับหลอดฟลูออเรสเซนซ์ : คุณลักษณะที่ต้องการด้านความปลอดภัย ต้องเป็นไปตามมาตรฐานเลขที่มอก. 23 - 2558 ใช้บังคับ เป็นต้นไปผู้มีอํานาจลงนาม - ประกาศ ณ วันที่ 13 มกราคม พ.ศ. 2559 อรรชกา สีบุญเรืองรัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม
ประกาศคณะกรรมการประมงประจำจังหวัดชลบุรีประกาศคณะกรรมการประมงประจำจังหวัดชลบุรีเรื่องกำหนดเขตพื้นที่รักษาพันธุ์สัตว์น้ำ อ่างเก็บน้ำมาบประชันพ.ศ. ๒๕๖๐ ด้วยอ่างเก็บน้ำมาบประชัน อำเภอบางละมุง จังหวัดชลบุรีมีพื้นที่ประมาณ ๓,๐๐๐ ไร่ เป็นแหล่งน้ำจืดที่มีความสำคัญทั้งทางด้านการอุปโภคบริโภคทางด้านการเกษตร และเป็นแหล่งทำการประมงน้ำจืดที่สำคัญแห่งหนึ่งของจังหวัดชลบุรีพื้นที่อ่างเก็บน้ำทางด้านทิศเหนือที่มีบริเวณติดกับสวนสาธารณะเป็นพื้นที่มีความเหมาะสมสำหรับเป็นแหล่งที่อยู่อาศัยของสัตว์น้ำซึ่งหากปล่อยให้มีการทำการประมง จะเกิดผลกระทบต่อทรัพยากรสัตว์น้ำในอ่างเก็บน้ำมาบประชันดังนั้น เพื่อให้เกิดสมดุลทางธรรมชาติทรัพยากรสัตว์น้ำได้รับการดูแลรักษาและนำไปใช้ประโยชน์อย่างเหมาะสม จึงเห็นควรวางมาตรการอนุรักษ์ทรัพยากรสัตว์น้ำที่มีคุณค่าให้สามารถใช้ประโยชน์ได้อย่างยั่งยืนต่อไปอาศัยอำนาจตามความในมาตรา๒๘ วรรคหนึ่ง (๓) และมาตรา ๕๖ แห่งพระราชกำหนดการประมง พ.ศ. ๒๕๕๘คณะกรรมการประมงประจำจังหวัดชลบุรีออกประกาศไว้ ดังต่อไปนี้ข้อ๑ กำหนดเขตพื้นที่ที่จับสัตว์น้ำอ่างเก็บน้ำมาบประชันภายในบริเวณพื้นที่ตามจุดพิกัดที่ปรากฏในแผนที่แสดงแนวเขตท้ายประกาศฉบับนี้เป็นเขตพื้นที่รักษาพันธุ์สัตว์น้ำข้อ๒ ห้ามมิให้ผู้ใดจับสัตว์น้ำในเขตพื้นที่รักษาพันธุ์สัตว์น้ำอ่างเก็บน้ำมาบประชัน ตามข้อ ๑ โดยเด็ดขาดเว้นแต่เป็นการกระทำเพื่อประโยชน์ในทางวิชาการหรือเพื่อการบำรุงรักษาพันธุ์สัตว์น้ำและได้รับอนุญาตเป็นหนังสือจากอธิบดีกรมประมงหรือผู้ซึ่งอธิบดีกรมประมงมอบหมายข้อ๓[๑] ประกาศนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปประกาศ ณ วันที่ ๒๙มีนาคม พ.ศ. ๒๕๖๐ภัครธรณ์ เทียนไชยผู้ว่าราชการจังหวัดชลบุรีประธานคณะกรรมการประมงประจำจังหวัดชลบุรี[เอกสารแนบท้าย]๑. แผนที่ท้ายประกาศคณะกรรมการประมงประจำจังหวัดชลบุรีเรื่อง กำหนดเขตพื้นที่รักษาพันธุ์สัตว์น้ำ อ่างเก็บน้ำมาบประชัน พ.ศ. ๒๕๖๐(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)ปุณิกา/ภวรรณตรี/จัดทำ๘ พฤษภาคม ๒๕๖๐นุสรา/ตรวจ๒๑ กรกฎาคม๒๕๖๐[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๓๔/ตอนพิเศษ ๑๒๒ ง/หน้า ๑๖/๓ พฤษภาคม ๒๕๖๐
ประกาศคณะกรรมการประมงประจำจังหวัดสุราษฎร์ธานีเรื่องกำหนดเขตพื้นที่รักษาพันธุ์สัตว์น้ำพ.ศ. ๒๕๖๑ ด้วยบึงขุนทะเลเป็นแหล่งน้ำจืดที่คล้ายทะเลสาปขนาดใหญ่ที่สุดของจังหวัดสุราษฎร์ธานีมีเนื้อที่ประมาณ ๑,๒๗๐ ไร่ ครอบคลุมพื้นที่ ๓ ตำบลของอำเภอเมืองสุราษฎร์ธานี คือตำบลมะขามเตี้ย ตำบลขุนทะเล และตำบลวัดประดู่ ตั้งอยู่ห่างจากตัวเมืองไปทางทิศใต้ประมาณ ๗ กิโลเมตร บึงขุนทะเลจัดเป็นระบบนิเวศแบบระบบเปิด รับน้ำจากคลองสาขาระบบน้ำบึงขุนทะเลได้รับอิทธิพลของน้ำทะเลที่ขึ้นลงและรุกล้ำเข้ามาถึงในเขตบึงโดยเฉพาะช่วงฤดูแล้งเป็นครั้งคราวก่อให้เกิดการแลกเปลี่ยนถ่ายเทมวลสารระหว่างกันบึงขุนทะเลมีความสำคัญทั้งในเชิงนิเวศวิทยาและสภาวะเศรษฐกิจสังคมของจังหวัดสุราษฎร์ธานีเป็นที่อยู่อาศัยของนกน้ำชนิดที่สำคัญ เช่น นกเป็ดน้ำ นกชันและนกชนิดอื่น ๆอีกเป็นจำนวนมากเป็นแหล่งที่มีปลาน้ำจืดชุกชุม ทัศนียภาพที่สวยงามตลอดจนการจับหาสัตว์น้ำเป็นรายได้ประชาชนที่อยู่อาศัยอยู่โดยรอบใช้น้ำจากบึงและคลองสาขาเพื่อการเพาะปลูก อุปโภคและเลี้ยงสัตว์ ความเชื่อมโยงของระบบนิเวศบึงขุนทะเลกับระบบอื่นทำให้มีโอกาสสูงที่ก่อให้เกิดการเปลี่ยนแปลง จึงเห็นควรวางมาตราการอนุรักษ์ทรัพยากรสัตว์น้ำที่มีคุณค่าให้สามารถใช้ประโยชน์ได้อย่างยั่งยืนต่อไปอาศัยอำนาจตามความในมาตรา๒๘ วรรคหนึ่ง (๓) และมาตรา ๕๖ แห่งพระราชกำหนดการประมง พ.ศ. ๒๕๕๘คณะกรรมการประมงประจำจังหวัดสุราษฎร์ธานี โดยอนุมัติรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์จึงออกประกาศไว้ ดังต่อไปนี้ข้อ๑ กำหนดเขตพื้นที่ที่จับสัตว์น้ำบึงขุนทะเลภายในบริเวณพื้นที่ตามจุดพิกัดที่ปรากฏในแผนที่แสดงแนวเขตท้ายประกาศนี้เป็นเขตรักษาพันธุ์สัตว์น้ำข้อ๒ ห้ามมิให้ผู้ใดจับสัตว์น้ำในเขตพื้นที่รักษาพันธุ์สัตว์น้ำบึงขุนทะเลตามข้อ ๑ โดยเด็ดขาด เว้นแต่เป็นการกระทำเพื่อประโยชน์ในทางวิชาการหรือเพื่อการบำรุงรักษาพันธุ์สัตว์น้ำและได้รับอนุญาตเป็นหนังสือจากอธิบดีกรมประมงหรือผู้ซึ่งอธิบดีมอบหมายข้อ๓[๑] ประกาศนี้ใช้บังคับตั้งแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปประกาศณ วันที่ ๒๖ เมษายน พ.ศ. ๒๕๖๑วิชวุทย์จินโตผู้ว่าราชการจังหวัดสุราษฎร์ธานีประธานคณะกรรมการประมงประจำจังหวัดสุราษฎร์ธานี[เอกสารแนบท้าย]๑.แผนที่ท้ายประกาศคณะกรรมการประมงประจำจังหวัดสุราษฎร์ธานี เรื่องกำหนดเขตพื้นที่รักษาพันธุ์สัตว์น้ำ พ.ศ. ๒๕๖๑(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)พิมพ์มาดา/จัดทำ๒๐ สิงหาคม ๒๕๖๑[๑]ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๓๕/ตอนพิเศษ ๑๔๔ ง/หน้า ๒๐/๒๑ มิถุนายน ๒๕๖๑
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1084/2479หลักกฎหมาย: ใช้ไม้วัดซึ่งเจ้าพนักงานรับรองแล้ว วัดผ้าขายในอัตรา 45 เซ็นติเมตร์ต่อ 1 ศอก สั้นไปศอกละ 5 เซ็นติเมตร์เช่นนี้เป็นผิดตามกฎหมายอาญา ม.310 แต่ไมมีผิดตาม พ.ร.บ.ชั่งตวงวัดได้ความว่าจำเลยได้ใช้ไม้วัดซึ่งเจ้าพนักงานรับรองแล้ว วัดผ้าขายให้ผู้มีชื่อในอัตรา ๔๕ เซ็นติเมตร์ต่อ ๑ ศอก สั้นไปศอกละ ๕ เซ็นติเมตร์ ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาต้องกันว่าจำเลยมีผิดตามมาตรา ๓๑๐ แห่งกฎหมายอาญา แต่ไม่ผิดตามพ.ร.บ.ชั่งตวงวัด โจทก์ฎีกาว่าจำเลยต้องมีผิดตามพ.ร.บ.ชั่งตวงวัดด้วย ศาลฎีกาตัดสินว่าตาม ม.๓๑ แห่งพ.ร.บ.ชั่งตวงวัด บัญญัติถึงการนำเอาเครื่องวัดมาใช้ไม่ถูกต้องตรงตามประสงค์เท่านั้น แต่ถ้าเป็นเครื่องชั่งเครื่องวัดที่เจ้าพนักงานประทับตราแล้ว จำเลยก็ไม่มีผิดตาม พ.ร.บ.ชั่งตวงวัด พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1084/2479อัยยการสตูลโจทก์นายยานคาน (บังคับอังกฤษ)จำเลย ป.อ. ม. 300ใช้ไม้วัดซึ่งเจ้าพนักงานรับรองแล้ว วัดผ้าขายในอัตรา 45 เซ็นติเมตร์ต่อ 1 ศอก สั้นไปศอกละ 5 เซ็นติเมตร์เช่นนี้เป็นผิดตามกฎหมายอาญา ม.310 แต่ไมมีผิดตาม พ.ร.บ.ชั่งตวงวัดได้ความว่าจำเลยได้ใช้ไม้วัดซึ่งเจ้าพนักงานรับรองแล้ว วัดผ้าขายให้ผู้มีชื่อในอัตรา ๔๕ เซ็นติเมตร์ต่อ ๑ ศอก สั้นไปศอกละ ๕ เซ็นติเมตร์ ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาต้องกันว่าจำเลยมีผิดตามมาตรา ๓๑๐ แห่งกฎหมายอาญา แต่ไม่ผิดตามพ.ร.บ.ชั่งตวงวัด โจทก์ฎีกาว่าจำเลยต้องมีผิดตามพ.ร.บ.ชั่งตวงวัดด้วย ศาลฎีกาตัดสินว่าตาม ม.๓๑ แห่งพ.ร.บ.ชั่งตวงวัด บัญญัติถึงการนำเอาเครื่องวัดมาใช้ไม่ถูกต้องตรงตามประสงค์เท่านั้น แต่ถ้าเป็นเครื่องชั่งเครื่องวัดที่เจ้าพนักงานประทับตราแล้ว จำเลยก็ไม่มีผิดตาม พ.ร.บ.ชั่งตวงวัด พิพากษายืน(อมาตย-นิติศาสตร์-เทฟโนต์)ศาลชั้นต้น - นายมาลาศาลอุทธรณ์ - +พระยาพิจารณาแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ได้ความว่าจำเลยได้ใช้ไม้วัดซึ่งเจ้าพนักงานรับรองแล้ว วัดผ้าขายให้ผู้มีชื่อในอัตรา ๔๕ เซ็นติเมตร์ต่อ ๑ ศอก สั้นไปศอกละ ๕ เซ็นติเมตร์ ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาต้องกันว่าจำเลยมีผิดตามมาตรา ๓๑๐ แห่งกฎหมายอาญา แต่ไม่ผิดตามพ.ร.บ.ชั่งตวงวัด โจทก์ฎีกาว่าจำเลยต้องมีผิดตามพ.ร.บ.ชั่งตวงวัดด้วย ศาลฎีกาตัดสินว่าตาม ม.๓๑ แห่งพ.ร.บ.ชั่งตวงวัด บัญญัติถึงการนำเอาเครื่องวัดมาใช้ไม่ถูกต้องตรงตามประสงค์เท่านั้น แต่ถ้าเป็นเครื่องชั่งเครื่องวัดที่เจ้าพนักงานประทับตราแล้ว จำเลยก็ไม่มีผิดตาม พ.ร.บ.ชั่งตวงวัด พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1084/2479อัยยการสตูลโจทก์นายยานคาน (บังคับอังกฤษ)จำเลย ป.อ. ม. 300ใช้ไม้วัดซึ่งเจ้าพนักงานรับรองแล้ว วัดผ้าขายในอัตรา 45 เซ็นติเมตร์ต่อ 1 ศอก สั้นไปศอกละ 5 เซ็นติเมตร์เช่นนี้เป็นผิดตามกฎหมายอาญา ม.310 แต่ไมมีผิดตาม พ.ร.บ.ชั่งตวงวัดได้ความว่าจำเลยได้ใช้ไม้วัดซึ่งเจ้าพนักงานรับรองแล้ว วัดผ้าขายให้ผู้มีชื่อในอัตรา ๔๕ เซ็นติเมตร์ต่อ ๑ ศอก สั้นไปศอกละ ๕ เซ็นติเมตร์ ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาต้องกันว่าจำเลยมีผิดตามมาตรา ๓๑๐ แห่งกฎหมายอาญา แต่ไม่ผิดตามพ.ร.บ.ชั่งตวงวัด โจทก์ฎีกาว่าจำเลยต้องมีผิดตามพ.ร.บ.ชั่งตวงวัดด้วย ศาลฎีกาตัดสินว่าตาม ม.๓๑ แห่งพ.ร.บ.ชั่งตวงวัด บัญญัติถึงการนำเอาเครื่องวัดมาใช้ไม่ถูกต้องตรงตามประสงค์เท่านั้น แต่ถ้าเป็นเครื่องชั่งเครื่องวัดที่เจ้าพนักงานประทับตราแล้ว จำเลยก็ไม่มีผิดตาม พ.ร.บ.ชั่งตวงวัด พิพากษายืน(อมาตย-นิติศาสตร์-เทฟโนต์)ศาลชั้นต้น - นายมาลาศาลอุทธรณ์ - +พระยาพิจารณาแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 62706หลักกฎหมาย: ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนให้จำคุก 3 ปีจำเลยฎีกาได้เฉพาะปัญหาข้อกฎหมาย เมื่อจำเลยยังไม่ยื่นฎีกา จึงไม่มีเหตุสมควรให้ปล่อยชั่วคราวในระหว่างฎีกา ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 603/2527พนักงานอัยการจังหวัดสมุทรปราการโจทก์นายสมศักดิ์ เทพอารีจำเลย ป.วิ.อ. ม. 108, ม. 218ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนให้จำคุก 3 ปีจำเลยฎีกาได้เฉพาะปัญหาข้อกฎหมาย เมื่อจำเลยยังไม่ยื่นฎีกา จึงไม่มีเหตุสมควรให้ปล่อยชั่วคราวในระหว่างฎีกา(พิชัย วุฒิจำนงค์-สนิท อังศุสิงห์-สำเนียง ด้วงมหาสอน)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 603/2527พนักงานอัยการจังหวัดสมุทรปราการโจทก์นายสมศักดิ์ เทพอารีจำเลย ป.วิ.อ. ม. 108, ม. 218ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนให้จำคุก 3 ปีจำเลยฎีกาได้เฉพาะปัญหาข้อกฎหมาย เมื่อจำเลยยังไม่ยื่นฎีกา จึงไม่มีเหตุสมควรให้ปล่อยชั่วคราวในระหว่างฎีกา(พิชัย วุฒิจำนงค์-สนิท อังศุสิงห์-สำเนียง ด้วงมหาสอน)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศคณะกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกประกาศคณะกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกประจำจังหวัดบุรีรัมย์ฉบับที่๖๗ (พ.ศ. ๒๕๕๑)เรื่องยกเลิกเส้นทางสำหรับการขนส่งประจำทางด้วยรถโดยสาร[๑] ตามที่ได้มีประกาศคณะกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกประจำจังหวัดบุรีรัมย์ฉบับที่ ๑๓ (พ.ศ. ๒๕๐๗) ลงวันที่ ๓๐ ธันวาคม ๒๕๐๗กำหนดเส้นทางสำหรับการขนส่งประจำทางด้วยรถโดยสาร หมวด ๔ จังหวัดบุรีรัมย์ สายที่๑๔๗๖ ประโคนชัย-นางรอง (ข) ขึ้น นั้นคณะกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกประจำจังหวัดบุรีรัมย์ได้พิจารณาแล้วเห็นว่าเส้นทางสายดังกล่าวข้างต้นหมดความจำเป็นสำหรับการขนส่งประจำทางด้วยรถโดยสารฉะนั้น อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๒๐ (๑)แห่งพระราชบัญญัติการขนส่งทางบก พ.ศ. ๒๕๒๒ประกอบกับมติคณะกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกประจำจังหวัดบุรีรัมย์ในการประชุมครั้งที่๑/๒๕๕๐ เมื่อวันที่ ๒๑ กันยายน ๒๕๕๐และได้รับอนุมัติจากคณะกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกกลาง ในการประชุมครั้งที่ ๔/๒๕๕๑เมื่อวันที่ ๑๑ มีนาคม ๒๕๕๑ จึงให้ยกเลิกเส้นทางดังกล่าว ตั้งแต่วันที่ ๒๙ เมษายน๒๕๕๑ เป็นต้นไปประกาศณ วันที่ ๒๙ เมษายน พ.ศ. ๒๕๕๑ประวัติรัฐิรมย์รองผู้ว่าราชการจังหวัดปฏิบัติราชการแทนผู้ว่าราชการจังหวัดบุรีรัมย์ประธานกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกประจำจังหวัดบุรีรัมย์วัชศักดิ์/ผู้จัดทำ๒๑กรกฎาคม ๒๕๕๑[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๒๕/ตอนที่ ๘๒ ง/หน้า ๑๔๗/๑๗ กรกฎาคม ๒๕๕๑
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 65756หลักกฎหมาย: ความว่า ผู้ประกันยื่นคำร้องขอให้ปล่อยจำเลยชั่วคราวในระหว่างฎีกา โดยขอใช้บุคคลเป็นประกัน คำสั่ง พิเคราะห์แล้ว เห็นว่าจำเลยได้รับอนุญาตจากผู้พิพากษาซึ่งพิจารณาในศาลชั้นต้นให้ฎีกาได้ จึงเห็นสมควรอนุญาตให้ปล่อยชั่วคราวในระหว่างฎีกาตีราคาค่าประกัน200,000 บาท (สองแสนบาท) ให้ศาลชั้นต้นดำเนินการต่อไป ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 46/2545พนักงานอัยการจังหวัดลำปางโจทก์นาย สมาน คำวันจำเลยนาย ทัน ตากัน ผู้ประกันผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.อ. ม. 106, ม. 107, ม. 108ความว่า ผู้ประกันยื่นคำร้องขอให้ปล่อยจำเลยชั่วคราวในระหว่างฎีกา โดยขอใช้บุคคลเป็นประกัน คำสั่ง พิเคราะห์แล้ว เห็นว่าจำเลยได้รับอนุญาตจากผู้พิพากษาซึ่งพิจารณาในศาลชั้นต้นให้ฎีกาได้ จึงเห็นสมควรอนุญาตให้ปล่อยชั่วคราวในระหว่างฎีกาตีราคาค่าประกัน200,000 บาท (สองแสนบาท) ให้ศาลชั้นต้นดำเนินการต่อไป(วัฒนชัย โชติชูตระกูล-อภิชาต สุขัคคานนท์-ธาดา กษิตินนท์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 46/2545พนักงานอัยการจังหวัดลำปางโจทก์นาย สมาน คำวันจำเลยนาย ทัน ตากัน ผู้ประกันผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.อ. ม. 106, ม. 107, ม. 108ความว่า ผู้ประกันยื่นคำร้องขอให้ปล่อยจำเลยชั่วคราวในระหว่างฎีกา โดยขอใช้บุคคลเป็นประกัน คำสั่ง พิเคราะห์แล้ว เห็นว่าจำเลยได้รับอนุญาตจากผู้พิพากษาซึ่งพิจารณาในศาลชั้นต้นให้ฎีกาได้ จึงเห็นสมควรอนุญาตให้ปล่อยชั่วคราวในระหว่างฎีกาตีราคาค่าประกัน200,000 บาท (สองแสนบาท) ให้ศาลชั้นต้นดำเนินการต่อไป(วัฒนชัย โชติชูตระกูล-อภิชาต สุขัคคานนท์-ธาดา กษิตินนท์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศคณะกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกกลางประกาศคณะกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกกลางฉบับที่๑๖๘๓ (พ.ศ. ๒๕๔๙)เรื่องกำหนด (ปรับปรุง) เส้นทางสำหรับการขนส่งประจำทางด้วยรถโดยสารหมวด๑ ในเขตกรุงเทพมหานครและจังหวัดที่มีเส้นทางต่อเนื่องสายที่ต. ๑๕ มีนบุรี-มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ เป็น มีนบุรี-จตุจักรและให้มีรายละเอียดเส้นทางแยกช่วงมีนบุรี-บางบัวทอง[๑] ตามที่ได้มีประกาศคณะกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกกลางฉบับที่ ๑๒๕๕ (พ.ศ. ๒๕๔๓) ประกาศ ณ วันที่ ๒๐ พฤศจิกายน ๒๕๔๓ กำหนด (ปรับปรุง) เส้นทางสำหรับการขนส่งประจำทางด้วยรถโดยสาร(รถตู้ปรับอากาศ) หมวด ๑ ในเขตกรุงเทพมหานครและจังหวัดที่มีเส้นทางต่อเนื่อง สายที่ต. ๑๕ มีนบุรี-มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ นั้นคณะกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกกลางได้พิจารณาเห็นสมควรให้ปรับปรุงเส้นทางดังกล่าวฉะนั้น อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๙ (๒) แห่งพระราชบัญญัติการขนส่งทางบกพ.ศ. ๒๕๒๒ ประกอบกับมติคณะกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกกลาง ในการประชุม ครั้งที่ ๑๑/๒๕๔๙เมื่อวันที่ ๖ มิถุนายน ๒๕๔๙ จึงให้กำหนด (ปรับปรุง) เส้นทางสำหรับการขนส่งประจำทางด้วยรถโดยสารหมวด ๑ ในเขตกรุงเทพมหานครและจังหวัดที่มีเส้นทางต่อเนื่อง สายที่ ต. ๑๕ มีนบุรี-มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์เป็น มีนบุรี-จตุจักร และให้มีรายละเอียดเส้นทางแยก ช่วงมีนบุรี-บางบัวทอง โดยให้ใช้รายละเอียดเส้นทางดังต่อไปนี้สายที่ต. ๑๕ มีนบุรี-จตุจักรเริ่มต้นจากตลาดมีนบุรี ไปตามถนนสีหบุรานุกิจ ถนนรามอินทราถึงอนุสาวรีย์หลักสี่ แยกซ้ายไปตามถนนพหลโยธิน จนสุดเส้นทางที่จตุจักรช่วงมีนบุรี-บางบัวทอง เริ่มต้นจากตลาดมีนบุรีไปตามถนนสีหบุรานุกิจ ถนนรามอินทรา ถึงอนุสาวรีย์หลักสี่ แยกซ้ายไปตามถนนพหลโยธิน แยกขวาไปตามถนนงามวงศ์วานถนนรัตนาธิเบศร์ แยกขวาไปตามถนนบางกรวย-บางบัวทอง จนสุดเส้นทางที่ตลาดบางบัวทองประกาศณ วันที่ ๔ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๔๙คำรบลักขิ์สุรัสวดีรองปลัดกระทรวงคมนาคมหัวหน้ากลุ่มภารกิจด้านการขนส่งประธานกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกกลางนันทนา/ผู้จัดทำ๒๑ สิงหาคม ๒๕๔๙[๑]ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๓/ตอนที่ ๘๐ ง/หน้า ๑๗๑/๑๗ สิงหาคม ๒๕๔๙
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 346/2482หลักกฎหมาย: โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามกฎหมายอาญา ม.104 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติม พ.ศ. 2478 แต่โจทก์อ้างปีที่ แก้ไขมาผิดพลาดพลั้งเผลอดังนี้ ศาลก็ลงโทษจำเลยได้โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามกฎหมายอาญา ม.๑๐๔ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติ พ.ศ.๒๔๗๐ ศาลฎีกาตัดสินว่าแม้จำเลยจะมิได้ยกขึ้นฎีกาในข้อนี้ก็ดี ก็เห็นควรกล่าวไว้ในคำพิพากษาด้วยกล่าวคือ การที่โจทก์อ้าง ม.๑๐๔ มาก็เป็นการเพียงพอแล้ว เพราะแม้จะแก้ไขในพ.ศ. ใดก็เป็น ม.๑๐๔ อยู่นั่นเอง ที่โจทก์อ้างปีที่แก้ไขผิดพลาดจึงไม่สำคัญ จะอ้างแต่ ม.๑๐๔ มาเฉยๆ ก็พอแล้วจะแก้ไขใน พ.ศ.ใด ๆ บ้างเป้นหน้าที่ศาลต้องรู้เอง ศาลอุทธรณ์ลงโทษจำเลยชอบแล้ว ยืนตาม. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 346/2482อัยยการลพบุรีโจทก์นายขุนทางสุภาพจำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 104โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามกฎหมายอาญา ม.104 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติม พ.ศ. 2478 แต่โจทก์อ้างปีที่ แก้ไขมาผิดพลาดพลั้งเผลอดังนี้ ศาลก็ลงโทษจำเลยได้โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามกฎหมายอาญา ม.๑๐๔ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติ พ.ศ.๒๔๗๐ ศาลฎีกาตัดสินว่าแม้จำเลยจะมิได้ยกขึ้นฎีกาในข้อนี้ก็ดี ก็เห็นควรกล่าวไว้ในคำพิพากษาด้วยกล่าวคือ การที่โจทก์อ้าง ม.๑๐๔ มาก็เป็นการเพียงพอแล้ว เพราะแม้จะแก้ไขในพ.ศ. ใดก็เป็น ม.๑๐๔ อยู่นั่นเอง ที่โจทก์อ้างปีที่แก้ไขผิดพลาดจึงไม่สำคัญ จะอ้างแต่ ม.๑๐๔ มาเฉยๆ ก็พอแล้วจะแก้ไขใน พ.ศ.ใด ๆ บ้างเป้นหน้าที่ศาลต้องรู้เอง ศาลอุทธรณ์ลงโทษจำเลยชอบแล้ว ยืนตาม.(อิศร-อรรถกฤต ช.เพ็ญชาติ-ดูปลาตร์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามกฎหมายอาญา ม.๑๐๔ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติ พ.ศ.๒๔๗๐ ศาลฎีกาตัดสินว่าแม้จำเลยจะมิได้ยกขึ้นฎีกาในข้อนี้ก็ดี ก็เห็นควรกล่าวไว้ในคำพิพากษาด้วยกล่าวคือ การที่โจทก์อ้าง ม.๑๐๔ มาก็เป็นการเพียงพอแล้ว เพราะแม้จะแก้ไขในพ.ศ. ใดก็เป็น ม.๑๐๔ อยู่นั่นเอง ที่โจทก์อ้างปีที่แก้ไขผิดพลาดจึงไม่สำคัญ จะอ้างแต่ ม.๑๐๔ มาเฉยๆ ก็พอแล้วจะแก้ไขใน พ.ศ.ใด ๆ บ้างเป้นหน้าที่ศาลต้องรู้เอง ศาลอุทธรณ์ลงโทษจำเลยชอบแล้ว ยืนตาม. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 346/2482อัยยการลพบุรีโจทก์นายขุนทางสุภาพจำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 104โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามกฎหมายอาญา ม.104 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติม พ.ศ. 2478 แต่โจทก์อ้างปีที่ แก้ไขมาผิดพลาดพลั้งเผลอดังนี้ ศาลก็ลงโทษจำเลยได้โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามกฎหมายอาญา ม.๑๐๔ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติ พ.ศ.๒๔๗๐ ศาลฎีกาตัดสินว่าแม้จำเลยจะมิได้ยกขึ้นฎีกาในข้อนี้ก็ดี ก็เห็นควรกล่าวไว้ในคำพิพากษาด้วยกล่าวคือ การที่โจทก์อ้าง ม.๑๐๔ มาก็เป็นการเพียงพอแล้ว เพราะแม้จะแก้ไขในพ.ศ. ใดก็เป็น ม.๑๐๔ อยู่นั่นเอง ที่โจทก์อ้างปีที่แก้ไขผิดพลาดจึงไม่สำคัญ จะอ้างแต่ ม.๑๐๔ มาเฉยๆ ก็พอแล้วจะแก้ไขใน พ.ศ.ใด ๆ บ้างเป้นหน้าที่ศาลต้องรู้เอง ศาลอุทธรณ์ลงโทษจำเลยชอบแล้ว ยืนตาม.(อิศร-อรรถกฤต ช.เพ็ญชาติ-ดูปลาตร์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1255/2494หลักกฎหมาย: ฟ้องว่า จำเลยใช้กลฉ้อฉลหลอกลวงโจทก์ให้เข้าทำสัญญาขายที่ดินของโจทก์ให้จำเลยโดยที่โจทก์ไม่ได้ตกลงขายนั้น เป็นเรื่องโมฆียะกรรมตาม ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 121 ต้องฟ้องเสียภายใน 10 ปี นับแต่วันทำนิติกรรม ซึ่งโจทก์หมดสิทธิบอกล้างแล้วตามมาตรา 143 โจทก์จึงไม่มีอำนาจฟ้อง ฟ้องโจทก์ที่กล่าวความขัดกันเองเป็นฟ้องที่เคลือบคลุมไม่แน่นอนไม่แสดงโดยแจ้งชัดซึ่งสภาพแห่งข้อหาของโจทก์ เป็นฟ้องที่ไม่ควรรับไว้พิจารณาชอบที่ศาลจะยกฟ้องเสียได้ แม้รับไว้พิจารณาหากเห็นว่าโจทก์ไม่มีอำนาจฟ้อง ศาลก็พิพากษายกฟ้องโจทก์เพราะเหตุไม่มีอำนาจฟ้องเสียทีเดียว ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1255/2494นายตี่ ทองชื่นจิตรโจทก์นายเจริญ สมทอง ที่ 1 นางเปรื่อง สมทอง ที่ 2จำเลย ป.พ.พ. ม. 121, ม. 143 ป.วิ.พ. ม. 172ฟ้องว่า จำเลยใช้กลฉ้อฉลหลอกลวงโจทก์ให้เข้าทำสัญญาขายที่ดินของโจทก์ให้จำเลยโดยที่โจทก์ไม่ได้ตกลงขายนั้น เป็นเรื่องโมฆียะกรรมตาม ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 121 ต้องฟ้องเสียภายใน 10 ปี นับแต่วันทำนิติกรรม ซึ่งโจทก์หมดสิทธิบอกล้างแล้วตามมาตรา 143 โจทก์จึงไม่มีอำนาจฟ้อง ฟ้องโจทก์ที่กล่าวความขัดกันเองเป็นฟ้องที่เคลือบคลุมไม่แน่นอนไม่แสดงโดยแจ้งชัดซึ่งสภาพแห่งข้อหาของโจทก์ เป็นฟ้องที่ไม่ควรรับไว้พิจารณาชอบที่ศาลจะยกฟ้องเสียได้ แม้รับไว้พิจารณาหากเห็นว่าโจทก์ไม่มีอำนาจฟ้อง ศาลก็พิพากษายกฟ้องโจทก์เพราะเหตุไม่มีอำนาจฟ้องเสียทีเดียว(นนทประชา-มนูภันย์วิมลสาร-วิเทศจรรยารักษ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1255/2494นายตี่ ทองชื่นจิตรโจทก์นายเจริญ สมทอง ที่ 1 นางเปรื่อง สมทอง ที่ 2จำเลย ป.พ.พ. ม. 121, ม. 143 ป.วิ.พ. ม. 172ฟ้องว่า จำเลยใช้กลฉ้อฉลหลอกลวงโจทก์ให้เข้าทำสัญญาขายที่ดินของโจทก์ให้จำเลยโดยที่โจทก์ไม่ได้ตกลงขายนั้น เป็นเรื่องโมฆียะกรรมตาม ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 121 ต้องฟ้องเสียภายใน 10 ปี นับแต่วันทำนิติกรรม ซึ่งโจทก์หมดสิทธิบอกล้างแล้วตามมาตรา 143 โจทก์จึงไม่มีอำนาจฟ้อง ฟ้องโจทก์ที่กล่าวความขัดกันเองเป็นฟ้องที่เคลือบคลุมไม่แน่นอนไม่แสดงโดยแจ้งชัดซึ่งสภาพแห่งข้อหาของโจทก์ เป็นฟ้องที่ไม่ควรรับไว้พิจารณาชอบที่ศาลจะยกฟ้องเสียได้ แม้รับไว้พิจารณาหากเห็นว่าโจทก์ไม่มีอำนาจฟ้อง ศาลก็พิพากษายกฟ้องโจทก์เพราะเหตุไม่มีอำนาจฟ้องเสียทีเดียว(นนทประชา-มนูภันย์วิมลสาร-วิเทศจรรยารักษ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 59064หลักกฎหมาย: ความว่า จำเลยที่ 4 ขอให้ศาลสั่งปล่อยชั่วคราวในระหว่างฎีกา โดยผู้ขอประกันขอใช้หลักทรัพย์เดิมเป็นหลักประกัน ตามบัญชีทรัพย์ที่ได้เสนอมาพร้อมกับคำร้องหมายเหตุ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า ฯลฯ จำเลยที่ 4 มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 335,336 ทวิ,83 วางโทษจำคุก 7 ปี6 เดือน ฯลฯ จำเลยที่ 4 เบิกความเป็นประโยชน์แก่การพิจารณาลดโทษให้หนึ่งในสาม คงลงโทษจำคุก 5 ปีศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า ฯลฯ จำเลยที่ 4 มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 335 วรรคสาม ประกอบด้วยมาตรา 336 ทวินอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นจำเลยที่ 4 ยื่นคำร้องดังกล่าว (อันดับ 98)ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์อนุญาตให้ปล่อยจำเลยที่ 4 ชั่วคราวโดยศาลอุทธรณ์ตีราคาประกัน 100,000 บาท (อันดับ 4 แผ่นที่ 8,71 แผ่นที่ 6)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว พฤติการณ์แห่งคดีในชั้นนี้ยังไม่สมควรปล่อยชั่วคราว ไม่อนุญาต ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 338/2532พนักงานอัยการ กรมอัยการโจทก์นายพงศ์เทพหรือพงษ์เทพ เนาวรัตน์จิรวัฒน์ กับพวกจำเลยนายจำลอง โคสวัสดิ์ จำเลยที่ 4ผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.อ. ม. 106, ม. 107, ม. 108ความว่า จำเลยที่ 4 ขอให้ศาลสั่งปล่อยชั่วคราวในระหว่างฎีกา โดยผู้ขอประกันขอใช้หลักทรัพย์เดิมเป็นหลักประกัน ตามบัญชีทรัพย์ที่ได้เสนอมาพร้อมกับคำร้องหมายเหตุ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า ฯลฯ จำเลยที่ 4 มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 335,336 ทวิ,83 วางโทษจำคุก 7 ปี6 เดือน ฯลฯ จำเลยที่ 4 เบิกความเป็นประโยชน์แก่การพิจารณาลดโทษให้หนึ่งในสาม คงลงโทษจำคุก 5 ปีศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า ฯลฯ จำเลยที่ 4 มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 335 วรรคสาม ประกอบด้วยมาตรา 336 ทวินอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นจำเลยที่ 4 ยื่นคำร้องดังกล่าว (อันดับ 98)ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์อนุญาตให้ปล่อยจำเลยที่ 4 ชั่วคราวโดยศาลอุทธรณ์ตีราคาประกัน 100,000 บาท (อันดับ 4 แผ่นที่ 8,71 แผ่นที่ 6)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว พฤติการณ์แห่งคดีในชั้นนี้ยังไม่สมควรปล่อยชั่วคราว ไม่อนุญาต(พนม พ่วงภิญโญ-ประชา บุญวนิช-บุญส่ง วรรณกลาง)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 338/2532พนักงานอัยการ กรมอัยการโจทก์นายพงศ์เทพหรือพงษ์เทพ เนาวรัตน์จิรวัฒน์ กับพวกจำเลยนายจำลอง โคสวัสดิ์ จำเลยที่ 4ผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.อ. ม. 106, ม. 107, ม. 108ความว่า จำเลยที่ 4 ขอให้ศาลสั่งปล่อยชั่วคราวในระหว่างฎีกา โดยผู้ขอประกันขอใช้หลักทรัพย์เดิมเป็นหลักประกัน ตามบัญชีทรัพย์ที่ได้เสนอมาพร้อมกับคำร้องหมายเหตุ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า ฯลฯ จำเลยที่ 4 มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 335,336 ทวิ,83 วางโทษจำคุก 7 ปี6 เดือน ฯลฯ จำเลยที่ 4 เบิกความเป็นประโยชน์แก่การพิจารณาลดโทษให้หนึ่งในสาม คงลงโทษจำคุก 5 ปีศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า ฯลฯ จำเลยที่ 4 มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 335 วรรคสาม ประกอบด้วยมาตรา 336 ทวินอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นจำเลยที่ 4 ยื่นคำร้องดังกล่าว (อันดับ 98)ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์อนุญาตให้ปล่อยจำเลยที่ 4 ชั่วคราวโดยศาลอุทธรณ์ตีราคาประกัน 100,000 บาท (อันดับ 4 แผ่นที่ 8,71 แผ่นที่ 6)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว พฤติการณ์แห่งคดีในชั้นนี้ยังไม่สมควรปล่อยชั่วคราว ไม่อนุญาต(พนม พ่วงภิญโญ-ประชา บุญวนิช-บุญส่ง วรรณกลาง)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ