คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1241/2502หลักกฎหมาย: จำเลยที่ 2 เป็นนายท้ายและผู้ควบคุมเรือยนต์ทำงานในฐานเป็นลูกจ้างของจำเลยที่ 1 และรับจ้างลากจูงเรือของโจทก์ การที่จำเลยที่ 2 ทำให้เรือบรรทุกข้าวของโจทก์ล่มเป็นไปในทางการที่จ้าง จำเลยที่ 1 ซึ่งเป็นนายจ้างต้องรับผิดร่วมกับจำเลยที่ 2 ด้วยโจทก์ฟ้องว่า นายซ้งลูกจ้างโจทก์ได้ว่าจ้างเรือยนต์ของจำเลยที่ 1 ลากจูงเรือบรรทุกข้าว 28 เกวียน 70 ถัง ของโจทก์จากจังหวัดอ่างทองไปส่งจังหวัดอยุธยา โดยตกลงว่าจ้างกับจำเลยที่ 1 เป็นเงิน 60 บาท ในการรับจ้างนี้จำเลยที่ 2 ซึ่งเป็นลูกจ้างของจำเลยที่ 1 เป็นนายท้ายและเป็นผู้ควบคุมเรือยนต์ที่ลากจูง จำเลยที่ 2 ได้ลากจูงเรือของโจทก์ไปชนตอไม้ริมตลิ่งโดยความประมาทของจำเลยที่ 2 อย่างร้ายแรง เป็นเหตุให้เรือของโจทก์ทะลุจมลง ข้าวเปลือกและทรัพย์สินสูญหาย ขอให้ศาลบังคับจำเลยทั้งสองร่วมกันรับผิดใช้ค่าเสียหาย 38,266.00 บาท พร้อมทั้งดอกเบี้ยร้อยละ 7.5 ต่อปีนับแต่วันฟ้องจนชำระเสร็จจำเลยที่ 1 ให้การว่า ตนเป็นเจ้าของเรือยนต์ลำนี้จริงแต่ได้ให้จำเลยที่ 2เช่าไปก่อนเกิดเหตุ จำเลยที่ 1 ไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรด้วยเลยในเหตุที่เกิดเสียหายขึ้นนี้จำเลยที่ 2 ขาดนัดยื่นคำให้การและขาดนัดพิจารณาศาลชั้นต้นฟังว่า จำเลยที่ 2 ต้องรับผิดชดใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์ 38,266 บาท ส่วนจำเลยที่ 1 นั้น พยานหลักฐานโจทก์ไม่พอฟังว่าขณะเกิดเหตุจำเลยที่ 2 เป็นลูกจ้างจำเลยที่ 1 จำเลยที่ 1 จึงไม่ต้องร่วมรับผิดกับจำเลยที่ 2 พิพากษาให้จำเลยที่ 2 ใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์ 38,266 บาท และดอกเบี้ยร้อยละ 7.5 ต่อปีกับให้จำเลยที่ 2 ใช้ค่าธรรมเนียม ค่าทนาย 600 บาท แก่โจทก์ให้ยกฟ้องโจทก์สำหรับจำเลยที่ 1 และให้โจทก์เสียค่าฤชาธรรมเนียมค่าทนาย 600 บาท แทนจำเลยที่ 1โจทก์อุทธรณ์ขอให้จำเลยที่ 1 รับผิดร่วมกับจำเลยที่ 2ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาขอให้จำเลยที่ 1 ร่วมรับผิดกับจำเลยที่ 2ศาลฎีกาพิจารณาแล้วเห็นว่า ตามพฤติการณ์ส่อว่า การเช่าเป็นเรื่องคิดทำขึ้นภายหลังเพื่อปัดความรับผิด ไม่เชื่อว่าได้มีการเช่ากันจริงจัง ฟังว่าจำเลยที่ 2 ทำงานในฐานเป็นลูกจ้างของจำเลยที่ 1 และการที่จำเลยที่ 2 ทำให้เรือของโจทก์ล่มเป็นไปในทางการที่จ้าง จำเลยที่ 1 ซึ่งเป็นนายจ้างต้องรับผิดร่วมกับจำเลยที่ 2 ตาม ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 425 สำหรับจำนวนค่าเสียหายที่ศาลชั้นต้นคิดคำนวณไว้ให้จำเลยที่ 2 รับผิดนั้น ศาลฎีกาเห็นชอบที่จะให้จำเลยที่ 1 ร่วมรับผิดด้วยพิพากษาแก้ ให้จำเลยที่ 1 รับผิดใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์ร่วมกับจำเลยที่ 2และเสียดอกเบี้ยตามจำนวนที่ศาลชั้นต้นกำหนดไว้และให้จำเลยที่ 1 ร่วมรับผิดใช้ค่าฤชาธรรมเนียมค่าทนายในศาลชั้นต้นร่วมกับจำเลยที่ 2 กับให้จำเลยที่ 1 ผู้เดียวใช้ค่าธรรมเนียมชั้นอุทธรณ์ฎีกากับค่าทนายอีก 1,200 บาท แทนโจทก์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1241/2502นายคุนทง แซ่โค้วโจทก์นายเพี้ยน จิระประสิทธิ์ ที่ 1 นายเฮง ผลทับทิม ที่ 2จำเลย ป.พ.พ. ม. 425จำเลยที่ 2 เป็นนายท้ายและผู้ควบคุมเรือยนต์ทำงานในฐานเป็นลูกจ้างของจำเลยที่ 1 และรับจ้างลากจูงเรือของโจทก์ การที่จำเลยที่ 2 ทำให้เรือบรรทุกข้าวของโจทก์ล่มเป็นไปในทางการที่จ้าง จำเลยที่ 1 ซึ่งเป็นนายจ้างต้องรับผิดร่วมกับจำเลยที่ 2 ด้วยโจทก์ฟ้องว่า นายซ้งลูกจ้างโจทก์ได้ว่าจ้างเรือยนต์ของจำเลยที่ 1 ลากจูงเรือบรรทุกข้าว 28 เกวียน 70 ถัง ของโจทก์จากจังหวัดอ่างทองไปส่งจังหวัดอยุธยา โดยตกลงว่าจ้างกับจำเลยที่ 1 เป็นเงิน 60 บาท ในการรับจ้างนี้จำเลยที่ 2 ซึ่งเป็นลูกจ้างของจำเลยที่ 1 เป็นนายท้ายและเป็นผู้ควบคุมเรือยนต์ที่ลากจูง จำเลยที่ 2 ได้ลากจูงเรือของโจทก์ไปชนตอไม้ริมตลิ่งโดยความประมาทของจำเลยที่ 2 อย่างร้ายแรง เป็นเหตุให้เรือของโจทก์ทะลุจมลง ข้าวเปลือกและทรัพย์สินสูญหาย ขอให้ศาลบังคับจำเลยทั้งสองร่วมกันรับผิดใช้ค่าเสียหาย 38,266.00 บาท พร้อมทั้งดอกเบี้ยร้อยละ 7.5 ต่อปีนับแต่วันฟ้องจนชำระเสร็จจำเลยที่ 1 ให้การว่า ตนเป็นเจ้าของเรือยนต์ลำนี้จริงแต่ได้ให้จำเลยที่ 2เช่าไปก่อนเกิดเหตุ จำเลยที่ 1 ไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรด้วยเลยในเหตุที่เกิดเสียหายขึ้นนี้จำเลยที่ 2 ขาดนัดยื่นคำให้การและขาดนัดพิจารณาศาลชั้นต้นฟังว่า จำเลยที่ 2 ต้องรับผิดชดใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์ 38,266 บาท ส่วนจำเลยที่ 1 นั้น พยานหลักฐานโจทก์ไม่พอฟังว่าขณะเกิดเหตุจำเลยที่ 2 เป็นลูกจ้างจำเลยที่ 1 จำเลยที่ 1 จึงไม่ต้องร่วมรับผิดกับจำเลยที่ 2 พิพากษาให้จำเลยที่ 2 ใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์ 38,266 บาท และดอกเบี้ยร้อยละ 7.5 ต่อปีกับให้จำเลยที่ 2 ใช้ค่าธรรมเนียม ค่าทนาย 600 บาท แก่โจทก์ให้ยกฟ้องโจทก์สำหรับจำเลยที่ 1 และให้โจทก์เสียค่าฤชาธรรมเนียมค่าทนาย 600 บาท แทนจำเลยที่ 1โจทก์อุทธรณ์ขอให้จำเลยที่ 1 รับผิดร่วมกับจำเลยที่ 2ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาขอให้จำเลยที่ 1 ร่วมรับผิดกับจำเลยที่ 2ศาลฎีกาพิจารณาแล้วเห็นว่า ตามพฤติการณ์ส่อว่า การเช่าเป็นเรื่องคิดทำขึ้นภายหลังเพื่อปัดความรับผิด ไม่เชื่อว่าได้มีการเช่ากันจริงจัง ฟังว่าจำเลยที่ 2 ทำงานในฐานเป็นลูกจ้างของจำเลยที่ 1 และการที่จำเลยที่ 2 ทำให้เรือของโจทก์ล่มเป็นไปในทางการที่จ้าง จำเลยที่ 1 ซึ่งเป็นนายจ้างต้องรับผิดร่วมกับจำเลยที่ 2 ตาม ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 425 สำหรับจำนวนค่าเสียหายที่ศาลชั้นต้นคิดคำนวณไว้ให้จำเลยที่ 2 รับผิดนั้น ศาลฎีกาเห็นชอบที่จะให้จำเลยที่ 1 ร่วมรับผิดด้วยพิพากษาแก้ ให้จำเลยที่ 1 รับผิดใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์ร่วมกับจำเลยที่ 2และเสียดอกเบี้ยตามจำนวนที่ศาลชั้นต้นกำหนดไว้และให้จำเลยที่ 1 ร่วมรับผิดใช้ค่าฤชาธรรมเนียมค่าทนายในศาลชั้นต้นร่วมกับจำเลยที่ 2 กับให้จำเลยที่ 1 ผู้เดียวใช้ค่าธรรมเนียมชั้นอุทธรณ์ฎีกากับค่าทนายอีก 1,200 บาท แทนโจทก์(สอาด นาวีเจริญ-ดุลยทรรศน์ปฏิภาณ-สารนัยประสาสน์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า นายซ้งลูกจ้างโจทก์ได้ว่าจ้างเรือยนต์ของจำเลยที่ 1 ลากจูงเรือบรรทุกข้าว 28 เกวียน 70 ถัง ของโจทก์จากจังหวัดอ่างทองไปส่งจังหวัดอยุธยา โดยตกลงว่าจ้างกับจำเลยที่ 1 เป็นเงิน 60 บาท ในการรับจ้างนี้จำเลยที่ 2 ซึ่งเป็นลูกจ้างของจำเลยที่ 1 เป็นนายท้ายและเป็นผู้ควบคุมเรือยนต์ที่ลากจูง จำเลยที่ 2 ได้ลากจูงเรือของโจทก์ไปชนตอไม้ริมตลิ่งโดยความประมาทของจำเลยที่ 2 อย่างร้ายแรง เป็นเหตุให้เรือของโจทก์ทะลุจมลง ข้าวเปลือกและทรัพย์สินสูญหาย ขอให้ศาลบังคับจำเลยทั้งสองร่วมกันรับผิดใช้ค่าเสียหาย 38,266.00 บาท พร้อมทั้งดอกเบี้ยร้อยละ 7.5 ต่อปีนับแต่วันฟ้องจนชำระเสร็จจำเลยที่ 1 ให้การว่า ตนเป็นเจ้าของเรือยนต์ลำนี้จริงแต่ได้ให้จำเลยที่ 2เช่าไปก่อนเกิดเหตุ จำเลยที่ 1 ไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรด้วยเลยในเหตุที่เกิดเสียหายขึ้นนี้จำเลยที่ 2 ขาดนัดยื่นคำให้การและขาดนัดพิจารณาศาลชั้นต้นฟังว่า จำเลยที่ 2 ต้องรับผิดชดใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์ 38,266 บาท ส่วนจำเลยที่ 1 นั้น พยานหลักฐานโจทก์ไม่พอฟังว่าขณะเกิดเหตุจำเลยที่ 2 เป็นลูกจ้างจำเลยที่ 1 จำเลยที่ 1 จึงไม่ต้องร่วมรับผิดกับจำเลยที่ 2 พิพากษาให้จำเลยที่ 2 ใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์ 38,266 บาท และดอกเบี้ยร้อยละ 7.5 ต่อปีกับให้จำเลยที่ 2 ใช้ค่าธรรมเนียม ค่าทนาย 600 บาท แก่โจทก์ให้ยกฟ้องโจทก์สำหรับจำเลยที่ 1 และให้โจทก์เสียค่าฤชาธรรมเนียมค่าทนาย 600 บาท แทนจำเลยที่ 1โจทก์อุทธรณ์ขอให้จำเลยที่ 1 รับผิดร่วมกับจำเลยที่ 2ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาขอให้จำเลยที่ 1 ร่วมรับผิดกับจำเลยที่ 2ศาลฎีกาพิจารณาแล้วเห็นว่า ตามพฤติการณ์ส่อว่า การเช่าเป็นเรื่องคิดทำขึ้นภายหลังเพื่อปัดความรับผิด ไม่เชื่อว่าได้มีการเช่ากันจริงจัง ฟังว่าจำเลยที่ 2 ทำงานในฐานเป็นลูกจ้างของจำเลยที่ 1 และการที่จำเลยที่ 2 ทำให้เรือของโจทก์ล่มเป็นไปในทางการที่จ้าง จำเลยที่ 1 ซึ่งเป็นนายจ้างต้องรับผิดร่วมกับจำเลยที่ 2 ตาม ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 425 สำหรับจำนวนค่าเสียหายที่ศาลชั้นต้นคิดคำนวณไว้ให้จำเลยที่ 2 รับผิดนั้น ศาลฎีกาเห็นชอบที่จะให้จำเลยที่ 1 ร่วมรับผิดด้วยพิพากษาแก้ ให้จำเลยที่ 1 รับผิดใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์ร่วมกับจำเลยที่ 2และเสียดอกเบี้ยตามจำนวนที่ศาลชั้นต้นกำหนดไว้และให้จำเลยที่ 1 ร่วมรับผิดใช้ค่าฤชาธรรมเนียมค่าทนายในศาลชั้นต้นร่วมกับจำเลยที่ 2 กับให้จำเลยที่ 1 ผู้เดียวใช้ค่าธรรมเนียมชั้นอุทธรณ์ฎีกากับค่าทนายอีก 1,200 บาท แทนโจทก์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1241/2502นายคุนทง แซ่โค้วโจทก์นายเพี้ยน จิระประสิทธิ์ ที่ 1 นายเฮง ผลทับทิม ที่ 2จำเลย ป.พ.พ. ม. 425จำเลยที่ 2 เป็นนายท้ายและผู้ควบคุมเรือยนต์ทำงานในฐานเป็นลูกจ้างของจำเลยที่ 1 และรับจ้างลากจูงเรือของโจทก์ การที่จำเลยที่ 2 ทำให้เรือบรรทุกข้าวของโจทก์ล่มเป็นไปในทางการที่จ้าง จำเลยที่ 1 ซึ่งเป็นนายจ้างต้องรับผิดร่วมกับจำเลยที่ 2 ด้วยโจทก์ฟ้องว่า นายซ้งลูกจ้างโจทก์ได้ว่าจ้างเรือยนต์ของจำเลยที่ 1 ลากจูงเรือบรรทุกข้าว 28 เกวียน 70 ถัง ของโจทก์จากจังหวัดอ่างทองไปส่งจังหวัดอยุธยา โดยตกลงว่าจ้างกับจำเลยที่ 1 เป็นเงิน 60 บาท ในการรับจ้างนี้จำเลยที่ 2 ซึ่งเป็นลูกจ้างของจำเลยที่ 1 เป็นนายท้ายและเป็นผู้ควบคุมเรือยนต์ที่ลากจูง จำเลยที่ 2 ได้ลากจูงเรือของโจทก์ไปชนตอไม้ริมตลิ่งโดยความประมาทของจำเลยที่ 2 อย่างร้ายแรง เป็นเหตุให้เรือของโจทก์ทะลุจมลง ข้าวเปลือกและทรัพย์สินสูญหาย ขอให้ศาลบังคับจำเลยทั้งสองร่วมกันรับผิดใช้ค่าเสียหาย 38,266.00 บาท พร้อมทั้งดอกเบี้ยร้อยละ 7.5 ต่อปีนับแต่วันฟ้องจนชำระเสร็จจำเลยที่ 1 ให้การว่า ตนเป็นเจ้าของเรือยนต์ลำนี้จริงแต่ได้ให้จำเลยที่ 2เช่าไปก่อนเกิดเหตุ จำเลยที่ 1 ไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรด้วยเลยในเหตุที่เกิดเสียหายขึ้นนี้จำเลยที่ 2 ขาดนัดยื่นคำให้การและขาดนัดพิจารณาศาลชั้นต้นฟังว่า จำเลยที่ 2 ต้องรับผิดชดใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์ 38,266 บาท ส่วนจำเลยที่ 1 นั้น พยานหลักฐานโจทก์ไม่พอฟังว่าขณะเกิดเหตุจำเลยที่ 2 เป็นลูกจ้างจำเลยที่ 1 จำเลยที่ 1 จึงไม่ต้องร่วมรับผิดกับจำเลยที่ 2 พิพากษาให้จำเลยที่ 2 ใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์ 38,266 บาท และดอกเบี้ยร้อยละ 7.5 ต่อปีกับให้จำเลยที่ 2 ใช้ค่าธรรมเนียม ค่าทนาย 600 บาท แก่โจทก์ให้ยกฟ้องโจทก์สำหรับจำเลยที่ 1 และให้โจทก์เสียค่าฤชาธรรมเนียมค่าทนาย 600 บาท แทนจำเลยที่ 1โจทก์อุทธรณ์ขอให้จำเลยที่ 1 รับผิดร่วมกับจำเลยที่ 2ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาขอให้จำเลยที่ 1 ร่วมรับผิดกับจำเลยที่ 2ศาลฎีกาพิจารณาแล้วเห็นว่า ตามพฤติการณ์ส่อว่า การเช่าเป็นเรื่องคิดทำขึ้นภายหลังเพื่อปัดความรับผิด ไม่เชื่อว่าได้มีการเช่ากันจริงจัง ฟังว่าจำเลยที่ 2 ทำงานในฐานเป็นลูกจ้างของจำเลยที่ 1 และการที่จำเลยที่ 2 ทำให้เรือของโจทก์ล่มเป็นไปในทางการที่จ้าง จำเลยที่ 1 ซึ่งเป็นนายจ้างต้องรับผิดร่วมกับจำเลยที่ 2 ตาม ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 425 สำหรับจำนวนค่าเสียหายที่ศาลชั้นต้นคิดคำนวณไว้ให้จำเลยที่ 2 รับผิดนั้น ศาลฎีกาเห็นชอบที่จะให้จำเลยที่ 1 ร่วมรับผิดด้วยพิพากษาแก้ ให้จำเลยที่ 1 รับผิดใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์ร่วมกับจำเลยที่ 2และเสียดอกเบี้ยตามจำนวนที่ศาลชั้นต้นกำหนดไว้และให้จำเลยที่ 1 ร่วมรับผิดใช้ค่าฤชาธรรมเนียมค่าทนายในศาลชั้นต้นร่วมกับจำเลยที่ 2 กับให้จำเลยที่ 1 ผู้เดียวใช้ค่าธรรมเนียมชั้นอุทธรณ์ฎีกากับค่าทนายอีก 1,200 บาท แทนโจทก์(สอาด นาวีเจริญ-ดุลยทรรศน์ปฏิภาณ-สารนัยประสาสน์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ