คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 48/2489หลักกฎหมาย: โจทก์ฟ้องระบุอ้างว่า กระบือที่ท่านเป็นของคนๆหนึ่งจ้างผู้มีชื่อเสียง แม้ได้ความว่าอยู่ในความครอบครองของผู้เลี้ยงนั้นก็จริง แต่ได้ความว่ากระบือนั้นเป็นของอีกคนหนึ่ง ซึ่งไม่ปรากฎในคำฟ้องดังนี้ ถือว่าทางพิจารณาต่างกับฟ้องในข้อสำคัญในคดี ต้องพิพากษายกฟ้องโจทฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานลักทรัพย์หรือรับของโจร จำเลยให้การปฏิเสธ ได้ความว่าเดิมโจทก์ฟ้องว่าจำเลยลักทรัพย์หรือรับของโจรกระบือของนายบุญมี เมื่อสืบพะยานโจทก์ไม่หลายปากแล้ว โจทก์ขอแก้ฟ้องว่ากระบือเป็นของนายแดง ๆ จ้างนายบุญมีเลี้ย ศาลอนุญาติ โจทก์+นายบุญมี ๆ ให้การว่ากระบือเป็นของนายแดงจ้างนายบุญมีเลี้ยง จำเลยอ้างนายบุญมีสืบ นายบุญมีกลับว่า กระบือเป็นของนายบุญซึ่งเป็นบุคคลอีกคนหนึ่ง นายแดงเช่ามา นายแดงมาเป็นพะยานจำเลยว่าไม่ใช่กระบือของเขาเป็นของนายบุญ ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ฟังว่า จำเลยเป็นผู้ร้ายลักส่วนข้อกระบือ แม้จะเป็นของนายแดงหรือนายบุญก็ไม่ใช่เป็นข้อสำคัญ เพราะโจทก์ได้บรรยายไว่ว่าเป็นกระบือที่นายบุญมีเลี้ยง ซึ่งหมายความว่ากระบืออยู่ในความครอบครองของนายบุญมีพิพากษาลงโทษ จำเลยฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า การที่โจทก์ฟ้องและแก้ฟ้องว่ากระบือนั้นเป็นของนายบุญมีหรือนายแดง แต่+พิจารณากลับได้ความว่าเป็นของนางบุญเช่นนี้ นับว่าเป็นการผิดคำฟ้อง ข้อที่ศาลล่างวินิจฉัยว่าข้อผิดที่เป็นข้อปลีกย่อยเด็กน้อยไม่ใช่ข้อสำคัญนั้น ก็เห็นว่าเมื่อโจทก์ฟ้องระบุอ้างว่า กระบือเป็นของคนๆหนึ่ง แต่ทางพิจารณาได้ความว่า เป็นของอีกคนหนึ่ง ซึ่งไม่ปรากฎในคำฟ้อง ย่อมถือได้ว่าเป็นข้อสำคัญในคดี เพราะอาจทำให้จำเลยเข้าใจผิดหรือหลงข้อต่อสู้คดีได้ จึงพิพากษายกฟ้อง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 48/2489อัยยการชัยภูมิโจทก์นายภูมิ สิงห์กำพลจำเลย ป.อ. ม. 294, ม. 392 ป.วิ.อ. ม. 192โจทก์ฟ้องระบุอ้างว่า กระบือที่ท่านเป็นของคนๆหนึ่งจ้างผู้มีชื่อเสียง แม้ได้ความว่าอยู่ในความครอบครองของผู้เลี้ยงนั้นก็จริง แต่ได้ความว่ากระบือนั้นเป็นของอีกคนหนึ่ง ซึ่งไม่ปรากฎในคำฟ้องดังนี้ ถือว่าทางพิจารณาต่างกับฟ้องในข้อสำคัญในคดี ต้องพิพากษายกฟ้องโจทฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานลักทรัพย์หรือรับของโจร จำเลยให้การปฏิเสธ ได้ความว่าเดิมโจทก์ฟ้องว่าจำเลยลักทรัพย์หรือรับของโจรกระบือของนายบุญมี เมื่อสืบพะยานโจทก์ไม่หลายปากแล้ว โจทก์ขอแก้ฟ้องว่ากระบือเป็นของนายแดง ๆ จ้างนายบุญมีเลี้ย ศาลอนุญาติ โจทก์+นายบุญมี ๆ ให้การว่ากระบือเป็นของนายแดงจ้างนายบุญมีเลี้ยง จำเลยอ้างนายบุญมีสืบ นายบุญมีกลับว่า กระบือเป็นของนายบุญซึ่งเป็นบุคคลอีกคนหนึ่ง นายแดงเช่ามา นายแดงมาเป็นพะยานจำเลยว่าไม่ใช่กระบือของเขาเป็นของนายบุญ ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ฟังว่า จำเลยเป็นผู้ร้ายลักส่วนข้อกระบือ แม้จะเป็นของนายแดงหรือนายบุญก็ไม่ใช่เป็นข้อสำคัญ เพราะโจทก์ได้บรรยายไว่ว่าเป็นกระบือที่นายบุญมีเลี้ยง ซึ่งหมายความว่ากระบืออยู่ในความครอบครองของนายบุญมีพิพากษาลงโทษ จำเลยฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า การที่โจทก์ฟ้องและแก้ฟ้องว่ากระบือนั้นเป็นของนายบุญมีหรือนายแดง แต่+พิจารณากลับได้ความว่าเป็นของนางบุญเช่นนี้ นับว่าเป็นการผิดคำฟ้อง ข้อที่ศาลล่างวินิจฉัยว่าข้อผิดที่เป็นข้อปลีกย่อยเด็กน้อยไม่ใช่ข้อสำคัญนั้น ก็เห็นว่าเมื่อโจทก์ฟ้องระบุอ้างว่า กระบือเป็นของคนๆหนึ่ง แต่ทางพิจารณาได้ความว่า เป็นของอีกคนหนึ่ง ซึ่งไม่ปรากฎในคำฟ้อง ย่อมถือได้ว่าเป็นข้อสำคัญในคดี เพราะอาจทำให้จำเลยเข้าใจผิดหรือหลงข้อต่อสู้คดีได้ จึงพิพากษายกฟ้อง(ธรรมบัณฑิต-ประมูล สุวรรณศร-มนูภัณย์)ศาลชั้นต้น - นายถนอม สุวรรณพิมพ์ศาลอุทธรณ์ - พระดุลย์การณ์โกวิทย์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานลักทรัพย์หรือรับของโจร จำเลยให้การปฏิเสธ ได้ความว่าเดิมโจทก์ฟ้องว่าจำเลยลักทรัพย์หรือรับของโจรกระบือของนายบุญมี เมื่อสืบพะยานโจทก์ไม่หลายปากแล้ว โจทก์ขอแก้ฟ้องว่ากระบือเป็นของนายแดง ๆ จ้างนายบุญมีเลี้ย ศาลอนุญาติ โจทก์+นายบุญมี ๆ ให้การว่ากระบือเป็นของนายแดงจ้างนายบุญมีเลี้ยง จำเลยอ้างนายบุญมีสืบ นายบุญมีกลับว่า กระบือเป็นของนายบุญซึ่งเป็นบุคคลอีกคนหนึ่ง นายแดงเช่ามา นายแดงมาเป็นพะยานจำเลยว่าไม่ใช่กระบือของเขาเป็นของนายบุญ ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ฟังว่า จำเลยเป็นผู้ร้ายลักส่วนข้อกระบือ แม้จะเป็นของนายแดงหรือนายบุญก็ไม่ใช่เป็นข้อสำคัญ เพราะโจทก์ได้บรรยายไว่ว่าเป็นกระบือที่นายบุญมีเลี้ยง ซึ่งหมายความว่ากระบืออยู่ในความครอบครองของนายบุญมีพิพากษาลงโทษ จำเลยฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า การที่โจทก์ฟ้องและแก้ฟ้องว่ากระบือนั้นเป็นของนายบุญมีหรือนายแดง แต่+พิจารณากลับได้ความว่าเป็นของนางบุญเช่นนี้ นับว่าเป็นการผิดคำฟ้อง ข้อที่ศาลล่างวินิจฉัยว่าข้อผิดที่เป็นข้อปลีกย่อยเด็กน้อยไม่ใช่ข้อสำคัญนั้น ก็เห็นว่าเมื่อโจทก์ฟ้องระบุอ้างว่า กระบือเป็นของคนๆหนึ่ง แต่ทางพิจารณาได้ความว่า เป็นของอีกคนหนึ่ง ซึ่งไม่ปรากฎในคำฟ้อง ย่อมถือได้ว่าเป็นข้อสำคัญในคดี เพราะอาจทำให้จำเลยเข้าใจผิดหรือหลงข้อต่อสู้คดีได้ จึงพิพากษายกฟ้อง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 48/2489อัยยการชัยภูมิโจทก์นายภูมิ สิงห์กำพลจำเลย ป.อ. ม. 294, ม. 392 ป.วิ.อ. ม. 192โจทก์ฟ้องระบุอ้างว่า กระบือที่ท่านเป็นของคนๆหนึ่งจ้างผู้มีชื่อเสียง แม้ได้ความว่าอยู่ในความครอบครองของผู้เลี้ยงนั้นก็จริง แต่ได้ความว่ากระบือนั้นเป็นของอีกคนหนึ่ง ซึ่งไม่ปรากฎในคำฟ้องดังนี้ ถือว่าทางพิจารณาต่างกับฟ้องในข้อสำคัญในคดี ต้องพิพากษายกฟ้องโจทฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานลักทรัพย์หรือรับของโจร จำเลยให้การปฏิเสธ ได้ความว่าเดิมโจทก์ฟ้องว่าจำเลยลักทรัพย์หรือรับของโจรกระบือของนายบุญมี เมื่อสืบพะยานโจทก์ไม่หลายปากแล้ว โจทก์ขอแก้ฟ้องว่ากระบือเป็นของนายแดง ๆ จ้างนายบุญมีเลี้ย ศาลอนุญาติ โจทก์+นายบุญมี ๆ ให้การว่ากระบือเป็นของนายแดงจ้างนายบุญมีเลี้ยง จำเลยอ้างนายบุญมีสืบ นายบุญมีกลับว่า กระบือเป็นของนายบุญซึ่งเป็นบุคคลอีกคนหนึ่ง นายแดงเช่ามา นายแดงมาเป็นพะยานจำเลยว่าไม่ใช่กระบือของเขาเป็นของนายบุญ ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ฟังว่า จำเลยเป็นผู้ร้ายลักส่วนข้อกระบือ แม้จะเป็นของนายแดงหรือนายบุญก็ไม่ใช่เป็นข้อสำคัญ เพราะโจทก์ได้บรรยายไว่ว่าเป็นกระบือที่นายบุญมีเลี้ยง ซึ่งหมายความว่ากระบืออยู่ในความครอบครองของนายบุญมีพิพากษาลงโทษ จำเลยฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า การที่โจทก์ฟ้องและแก้ฟ้องว่ากระบือนั้นเป็นของนายบุญมีหรือนายแดง แต่+พิจารณากลับได้ความว่าเป็นของนางบุญเช่นนี้ นับว่าเป็นการผิดคำฟ้อง ข้อที่ศาลล่างวินิจฉัยว่าข้อผิดที่เป็นข้อปลีกย่อยเด็กน้อยไม่ใช่ข้อสำคัญนั้น ก็เห็นว่าเมื่อโจทก์ฟ้องระบุอ้างว่า กระบือเป็นของคนๆหนึ่ง แต่ทางพิจารณาได้ความว่า เป็นของอีกคนหนึ่ง ซึ่งไม่ปรากฎในคำฟ้อง ย่อมถือได้ว่าเป็นข้อสำคัญในคดี เพราะอาจทำให้จำเลยเข้าใจผิดหรือหลงข้อต่อสู้คดีได้ จึงพิพากษายกฟ้อง(ธรรมบัณฑิต-ประมูล สุวรรณศร-มนูภัณย์)ศาลชั้นต้น - นายถนอม สุวรรณพิมพ์ศาลอุทธรณ์ - พระดุลย์การณ์โกวิทย์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ