คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1182/2498หลักกฎหมาย: ฟ้องที่กล่าวหาว่าจำเลยกระทำผิดภายหลังวันฟ้องนั้นเป็นฟ้องที่ไม่ถูกต้อง ไม่ชอบที่ศาลจะรับประทับฟ้องไว้ ข้อที่ฟ้องของโจทก์ชอบด้วย ก.ม.หรือไม่นั้น แม้จำเลยจะมิได้ยกขึ้นต่อสู้ศาลก็ยกขึ้นเองโจทก์ฟ้องว่าเมื่อระหว่างวันที่ ๒๑ พฤษภาคม ถึง ๔ มิถุนายน ๒๔๙๗ จำเลยได้บังอาจปลูกเรือนกีดกั้นคร่อมและรุกล้ำลำกระโดงสาธารณะอันเป็นทางหลวงสำหรับสาธารณชนร่วมกันใช้ ขอให้ลงโทษตาม ก.ม.อาญา ม.๓๓๖ (๑),(๒) จำเลยให้การปฏิเสธว่าลำกระโดงไม่ใช่ทางน้ำสาธารณะและว่าเรือนที่โจทก์กล่าวในฟ้องนั้นปลูกสร้างมาก่อนจำเลยรับมรดก ศาลชั้นต้นงดสืบพยานแล้ววินิจฉัยว่าโจทก์ฟ้องระบุวันกระทำผิดภายหลังวันฟ้องไม่อาจทราบได้ว่าความผิดพลาดของโจทก์นี้ที่ถูกคือปีใด อันศาลอาจยกอายุความขึ้นวินิจฉัยได้ ข้อกล่าวหาของโจทก์เป็นไปไม่ได้ จำเลยไม่ได้กระทำผิดดังฟ้อง พิพากษาให้ยกฟ้องโจทก์ โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่าโจทก์ฟ้องเมื่อวันที่ ๒๐ พฤษภาคม ๒๔๙๗ กล่าวหาว่าจำเลยกระทำผิดซึ่งเป็นเวลาภายหลังวันฟ้อง การฟ้องนั้นโจทก์จะต้องฟ้องสำหรับความผิดที่เกิดก่อนวันฟ้อง จะฟ้องล่วงหน้าว่าจำเลยกระทำผิดอันเป็นเรื่องไม่แน่นอนนั้นเป็นฟ้องที่ไม่ชอบที่ศาลจะรับประทับฟ้องไว้พิจารณา แม้จำเลยจะมิได้ยกข้อนี้ขึ้นต่อสู้ศาลก็ยกขึ้นวินิจฉัยได้ จึงพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1182/2498พนักงานอัยการ กรมอัยการโจทก์นายวรหรือวงษ์จำเลย ป.วิ.อ. ม. 158, ม. 185, ม. 195ฟ้องที่กล่าวหาว่าจำเลยกระทำผิดภายหลังวันฟ้องนั้นเป็นฟ้องที่ไม่ถูกต้อง ไม่ชอบที่ศาลจะรับประทับฟ้องไว้ ข้อที่ฟ้องของโจทก์ชอบด้วย ก.ม.หรือไม่นั้น แม้จำเลยจะมิได้ยกขึ้นต่อสู้ศาลก็ยกขึ้นเองโจทก์ฟ้องว่าเมื่อระหว่างวันที่ ๒๑ พฤษภาคม ถึง ๔ มิถุนายน ๒๔๙๗ จำเลยได้บังอาจปลูกเรือนกีดกั้นคร่อมและรุกล้ำลำกระโดงสาธารณะอันเป็นทางหลวงสำหรับสาธารณชนร่วมกันใช้ ขอให้ลงโทษตาม ก.ม.อาญา ม.๓๓๖ (๑),(๒) จำเลยให้การปฏิเสธว่าลำกระโดงไม่ใช่ทางน้ำสาธารณะและว่าเรือนที่โจทก์กล่าวในฟ้องนั้นปลูกสร้างมาก่อนจำเลยรับมรดก ศาลชั้นต้นงดสืบพยานแล้ววินิจฉัยว่าโจทก์ฟ้องระบุวันกระทำผิดภายหลังวันฟ้องไม่อาจทราบได้ว่าความผิดพลาดของโจทก์นี้ที่ถูกคือปีใด อันศาลอาจยกอายุความขึ้นวินิจฉัยได้ ข้อกล่าวหาของโจทก์เป็นไปไม่ได้ จำเลยไม่ได้กระทำผิดดังฟ้อง พิพากษาให้ยกฟ้องโจทก์ โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่าโจทก์ฟ้องเมื่อวันที่ ๒๐ พฤษภาคม ๒๔๙๗ กล่าวหาว่าจำเลยกระทำผิดซึ่งเป็นเวลาภายหลังวันฟ้อง การฟ้องนั้นโจทก์จะต้องฟ้องสำหรับความผิดที่เกิดก่อนวันฟ้อง จะฟ้องล่วงหน้าว่าจำเลยกระทำผิดอันเป็นเรื่องไม่แน่นอนนั้นเป็นฟ้องที่ไม่ชอบที่ศาลจะรับประทับฟ้องไว้พิจารณา แม้จำเลยจะมิได้ยกข้อนี้ขึ้นต่อสู้ศาลก็ยกขึ้นวินิจฉัยได้ จึงพิพากษายืน(ชวน สิงหลกะ-เลขวณิชธรรมวิทักษ์-ทรงนิติกรณ์)ศาลแขวงธนบุรี - นายศิริ อติโพธิ์ศาลอุทธรณ์ - หลวงสารนัยประศาสน์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่าเมื่อระหว่างวันที่ ๒๑ พฤษภาคม ถึง ๔ มิถุนายน ๒๔๙๗ จำเลยได้บังอาจปลูกเรือนกีดกั้นคร่อมและรุกล้ำลำกระโดงสาธารณะอันเป็นทางหลวงสำหรับสาธารณชนร่วมกันใช้ ขอให้ลงโทษตาม ก.ม.อาญา ม.๓๓๖ (๑),(๒) จำเลยให้การปฏิเสธว่าลำกระโดงไม่ใช่ทางน้ำสาธารณะและว่าเรือนที่โจทก์กล่าวในฟ้องนั้นปลูกสร้างมาก่อนจำเลยรับมรดก ศาลชั้นต้นงดสืบพยานแล้ววินิจฉัยว่าโจทก์ฟ้องระบุวันกระทำผิดภายหลังวันฟ้องไม่อาจทราบได้ว่าความผิดพลาดของโจทก์นี้ที่ถูกคือปีใด อันศาลอาจยกอายุความขึ้นวินิจฉัยได้ ข้อกล่าวหาของโจทก์เป็นไปไม่ได้ จำเลยไม่ได้กระทำผิดดังฟ้อง พิพากษาให้ยกฟ้องโจทก์ โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่าโจทก์ฟ้องเมื่อวันที่ ๒๐ พฤษภาคม ๒๔๙๗ กล่าวหาว่าจำเลยกระทำผิดซึ่งเป็นเวลาภายหลังวันฟ้อง การฟ้องนั้นโจทก์จะต้องฟ้องสำหรับความผิดที่เกิดก่อนวันฟ้อง จะฟ้องล่วงหน้าว่าจำเลยกระทำผิดอันเป็นเรื่องไม่แน่นอนนั้นเป็นฟ้องที่ไม่ชอบที่ศาลจะรับประทับฟ้องไว้พิจารณา แม้จำเลยจะมิได้ยกข้อนี้ขึ้นต่อสู้ศาลก็ยกขึ้นวินิจฉัยได้ จึงพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1182/2498พนักงานอัยการ กรมอัยการโจทก์นายวรหรือวงษ์จำเลย ป.วิ.อ. ม. 158, ม. 185, ม. 195ฟ้องที่กล่าวหาว่าจำเลยกระทำผิดภายหลังวันฟ้องนั้นเป็นฟ้องที่ไม่ถูกต้อง ไม่ชอบที่ศาลจะรับประทับฟ้องไว้ ข้อที่ฟ้องของโจทก์ชอบด้วย ก.ม.หรือไม่นั้น แม้จำเลยจะมิได้ยกขึ้นต่อสู้ศาลก็ยกขึ้นเองโจทก์ฟ้องว่าเมื่อระหว่างวันที่ ๒๑ พฤษภาคม ถึง ๔ มิถุนายน ๒๔๙๗ จำเลยได้บังอาจปลูกเรือนกีดกั้นคร่อมและรุกล้ำลำกระโดงสาธารณะอันเป็นทางหลวงสำหรับสาธารณชนร่วมกันใช้ ขอให้ลงโทษตาม ก.ม.อาญา ม.๓๓๖ (๑),(๒) จำเลยให้การปฏิเสธว่าลำกระโดงไม่ใช่ทางน้ำสาธารณะและว่าเรือนที่โจทก์กล่าวในฟ้องนั้นปลูกสร้างมาก่อนจำเลยรับมรดก ศาลชั้นต้นงดสืบพยานแล้ววินิจฉัยว่าโจทก์ฟ้องระบุวันกระทำผิดภายหลังวันฟ้องไม่อาจทราบได้ว่าความผิดพลาดของโจทก์นี้ที่ถูกคือปีใด อันศาลอาจยกอายุความขึ้นวินิจฉัยได้ ข้อกล่าวหาของโจทก์เป็นไปไม่ได้ จำเลยไม่ได้กระทำผิดดังฟ้อง พิพากษาให้ยกฟ้องโจทก์ โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่าโจทก์ฟ้องเมื่อวันที่ ๒๐ พฤษภาคม ๒๔๙๗ กล่าวหาว่าจำเลยกระทำผิดซึ่งเป็นเวลาภายหลังวันฟ้อง การฟ้องนั้นโจทก์จะต้องฟ้องสำหรับความผิดที่เกิดก่อนวันฟ้อง จะฟ้องล่วงหน้าว่าจำเลยกระทำผิดอันเป็นเรื่องไม่แน่นอนนั้นเป็นฟ้องที่ไม่ชอบที่ศาลจะรับประทับฟ้องไว้พิจารณา แม้จำเลยจะมิได้ยกข้อนี้ขึ้นต่อสู้ศาลก็ยกขึ้นวินิจฉัยได้ จึงพิพากษายืน(ชวน สิงหลกะ-เลขวณิชธรรมวิทักษ์-ทรงนิติกรณ์)ศาลแขวงธนบุรี - นายศิริ อติโพธิ์ศาลอุทธรณ์ - หลวงสารนัยประศาสน์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ