คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 851/2487หลักกฎหมาย: กล่าวคำว่า เขาว่ากำนันเกเร กำนันเกะกะ กำนันเปนผู้ร้ายดังนั้น เปนการหมิ่นประมาทเขาตามมาตรา 282. กล่าวคำหมิ่นประมาทเขาไนเวลาที่นายอำเพอเปรียบเทียบความแพ่งนั้น ไม่ได้รับยกเว้นโทสตาม ม283, และ 285 เพราะอำเพอไม่ไช่สาลและนายอำเพอไม่ไช่ผู้พิพากสาสาลอุธรน์ฟังว่าจำเลยไปแจ้งต่ออำเภอว่านายสมบุญตัดไม้สะแกไนที่ของจำเลย นายอำเพอจึงเรียกมาเปรียบเทียบต่อหน้าปลัดตำบนและปลัดอำเพอ จำเลยแจ้งข้อหาแล้ว นายสมบุญแถลงความจิง ระหว่างนี้จำเลยขัดขึ้นว่าไม่จิงที่ว่าไม่รู้ว่าที่นี้จำเลยรับโอนมาแล้ว นายสมบุญพูดว่าคอยฟังผมก่อน จำเลยก็ลุกขึ้นพูดว่ากำนันเกเร กำนันเกะกะ กำนันเปนโจรผู้ร้ายไม่ควรเอาไว้ไนราชการ สาลอุธรน์พิพากสายืนตามสาลชั้นต้นลงโทสจำเลยตามมาตรา ๒๘๒ จำเลยดีกาว่า ไม่ควนมีผิดตามมาตรา ๒๘๓,๒๘๕ สาลดีกาวินิฉัยว่า ตามมาตรา ๒๘๓(๔) เนเรื่องโคสนาหรือกล่าวถึงการดำเนินหยู่ไนโรงสาลคือเอาเรื่องที่ดำเนินหยู่ไนโรงสาลไปกล่าวอีกทีหนึ่งไม่ตรงกับคดีนี้ ส่วนมาตรา ๒๘๕ เปนเรื่องกล่าวไนเวลาพิจารนาคดีไนโรงสาล สาลหมายถึงสาลยุคติธัมหรือผู้พิพากสาตามประมวนกดหมายวิธีพิจารนาความแพ่งมาตรา ๑(๑) อำเพอไม่ไช่สาลและนายอำเพอไม่ไช่ผู้พิพากสา การที่นายอำเพอเปรียบเทียบไม่ไช่การพิจารนาไนโรงสาล จึงพิพากสายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 851/2487อัยการฉเชิงเซา นายสมบูณ ถาวรสิริโจทก์นายบำรุง บันดุวงส์จำเลย ป.อ. ม. 282, ม. 283, ม. 285, ม. 339 (2) ป.วิ.พ. ม. 1 (1)กล่าวคำว่า เขาว่ากำนันเกเร กำนันเกะกะ กำนันเปนผู้ร้ายดังนั้น เปนการหมิ่นประมาทเขาตามมาตรา 282. กล่าวคำหมิ่นประมาทเขาไนเวลาที่นายอำเพอเปรียบเทียบความแพ่งนั้น ไม่ได้รับยกเว้นโทสตาม ม283, และ 285 เพราะอำเพอไม่ไช่สาลและนายอำเพอไม่ไช่ผู้พิพากสาสาลอุธรน์ฟังว่าจำเลยไปแจ้งต่ออำเภอว่านายสมบุญตัดไม้สะแกไนที่ของจำเลย นายอำเพอจึงเรียกมาเปรียบเทียบต่อหน้าปลัดตำบนและปลัดอำเพอ จำเลยแจ้งข้อหาแล้ว นายสมบุญแถลงความจิง ระหว่างนี้จำเลยขัดขึ้นว่าไม่จิงที่ว่าไม่รู้ว่าที่นี้จำเลยรับโอนมาแล้ว นายสมบุญพูดว่าคอยฟังผมก่อน จำเลยก็ลุกขึ้นพูดว่ากำนันเกเร กำนันเกะกะ กำนันเปนโจรผู้ร้ายไม่ควรเอาไว้ไนราชการ สาลอุธรน์พิพากสายืนตามสาลชั้นต้นลงโทสจำเลยตามมาตรา ๒๘๒ จำเลยดีกาว่า ไม่ควนมีผิดตามมาตรา ๒๘๓,๒๘๕ สาลดีกาวินิฉัยว่า ตามมาตรา ๒๘๓(๔) เนเรื่องโคสนาหรือกล่าวถึงการดำเนินหยู่ไนโรงสาลคือเอาเรื่องที่ดำเนินหยู่ไนโรงสาลไปกล่าวอีกทีหนึ่งไม่ตรงกับคดีนี้ ส่วนมาตรา ๒๘๕ เปนเรื่องกล่าวไนเวลาพิจารนาคดีไนโรงสาล สาลหมายถึงสาลยุคติธัมหรือผู้พิพากสาตามประมวนกดหมายวิธีพิจารนาความแพ่งมาตรา ๑(๑) อำเพอไม่ไช่สาลและนายอำเพอไม่ไช่ผู้พิพากสา การที่นายอำเพอเปรียบเทียบไม่ไช่การพิจารนาไนโรงสาล จึงพิพากสายืน(จำรูญ โปษยานนท์-คง อิสรภักดี-ย.เลขวนิชธัมวิทักส์.)นายมนี ชุติวงส์ - นายเชื้อราชปรีชา - แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: สาลอุธรน์ฟังว่าจำเลยไปแจ้งต่ออำเภอว่านายสมบุญตัดไม้สะแกไนที่ของจำเลย นายอำเพอจึงเรียกมาเปรียบเทียบต่อหน้าปลัดตำบนและปลัดอำเพอ จำเลยแจ้งข้อหาแล้ว นายสมบุญแถลงความจิง ระหว่างนี้จำเลยขัดขึ้นว่าไม่จิงที่ว่าไม่รู้ว่าที่นี้จำเลยรับโอนมาแล้ว นายสมบุญพูดว่าคอยฟังผมก่อน จำเลยก็ลุกขึ้นพูดว่ากำนันเกเร กำนันเกะกะ กำนันเปนโจรผู้ร้ายไม่ควรเอาไว้ไนราชการ สาลอุธรน์พิพากสายืนตามสาลชั้นต้นลงโทสจำเลยตามมาตรา ๒๘๒ จำเลยดีกาว่า ไม่ควนมีผิดตามมาตรา ๒๘๓,๒๘๕ สาลดีกาวินิฉัยว่า ตามมาตรา ๒๘๓(๔) เนเรื่องโคสนาหรือกล่าวถึงการดำเนินหยู่ไนโรงสาลคือเอาเรื่องที่ดำเนินหยู่ไนโรงสาลไปกล่าวอีกทีหนึ่งไม่ตรงกับคดีนี้ ส่วนมาตรา ๒๘๕ เปนเรื่องกล่าวไนเวลาพิจารนาคดีไนโรงสาล สาลหมายถึงสาลยุคติธัมหรือผู้พิพากสาตามประมวนกดหมายวิธีพิจารนาความแพ่งมาตรา ๑(๑) อำเพอไม่ไช่สาลและนายอำเพอไม่ไช่ผู้พิพากสา การที่นายอำเพอเปรียบเทียบไม่ไช่การพิจารนาไนโรงสาล จึงพิพากสายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 851/2487อัยการฉเชิงเซา นายสมบูณ ถาวรสิริโจทก์นายบำรุง บันดุวงส์จำเลย ป.อ. ม. 282, ม. 283, ม. 285, ม. 339 (2) ป.วิ.พ. ม. 1 (1)กล่าวคำว่า เขาว่ากำนันเกเร กำนันเกะกะ กำนันเปนผู้ร้ายดังนั้น เปนการหมิ่นประมาทเขาตามมาตรา 282. กล่าวคำหมิ่นประมาทเขาไนเวลาที่นายอำเพอเปรียบเทียบความแพ่งนั้น ไม่ได้รับยกเว้นโทสตาม ม283, และ 285 เพราะอำเพอไม่ไช่สาลและนายอำเพอไม่ไช่ผู้พิพากสาสาลอุธรน์ฟังว่าจำเลยไปแจ้งต่ออำเภอว่านายสมบุญตัดไม้สะแกไนที่ของจำเลย นายอำเพอจึงเรียกมาเปรียบเทียบต่อหน้าปลัดตำบนและปลัดอำเพอ จำเลยแจ้งข้อหาแล้ว นายสมบุญแถลงความจิง ระหว่างนี้จำเลยขัดขึ้นว่าไม่จิงที่ว่าไม่รู้ว่าที่นี้จำเลยรับโอนมาแล้ว นายสมบุญพูดว่าคอยฟังผมก่อน จำเลยก็ลุกขึ้นพูดว่ากำนันเกเร กำนันเกะกะ กำนันเปนโจรผู้ร้ายไม่ควรเอาไว้ไนราชการ สาลอุธรน์พิพากสายืนตามสาลชั้นต้นลงโทสจำเลยตามมาตรา ๒๘๒ จำเลยดีกาว่า ไม่ควนมีผิดตามมาตรา ๒๘๓,๒๘๕ สาลดีกาวินิฉัยว่า ตามมาตรา ๒๘๓(๔) เนเรื่องโคสนาหรือกล่าวถึงการดำเนินหยู่ไนโรงสาลคือเอาเรื่องที่ดำเนินหยู่ไนโรงสาลไปกล่าวอีกทีหนึ่งไม่ตรงกับคดีนี้ ส่วนมาตรา ๒๘๕ เปนเรื่องกล่าวไนเวลาพิจารนาคดีไนโรงสาล สาลหมายถึงสาลยุคติธัมหรือผู้พิพากสาตามประมวนกดหมายวิธีพิจารนาความแพ่งมาตรา ๑(๑) อำเพอไม่ไช่สาลและนายอำเพอไม่ไช่ผู้พิพากสา การที่นายอำเพอเปรียบเทียบไม่ไช่การพิจารนาไนโรงสาล จึงพิพากสายืน(จำรูญ โปษยานนท์-คง อิสรภักดี-ย.เลขวนิชธัมวิทักส์.)นายมนี ชุติวงส์ - นายเชื้อราชปรีชา - แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ