คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 64115หลักกฎหมาย: จำเลยฎีกาในปัญหาซึ่งไม่ได้ให้การต่อสู้ไว้ในศาลชั้นต้นทั้งไม่ใช่ปัญหาอันเกี่ยวด้วยความสงบเรียบร้อยของประชาชนจึงไม่มีสิทธิยกขึ้นอ้างในฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา 249ศาลชั้นต้นพิพากษาให้ขับไล่จำเลยกับบริวารออกไปจากที่ดินและอาคารที่เช่าพร้อมทั้งขนย้ายทรัพย์สินออกไปและส่งมอบที่ดินกับอาคารดังกล่าวคืนแก่โจทก์ ให้จำเลยชำระค่าเช่าที่ค้างกับค่าเสียหายพร้อมดอกเบี้ยและค่าเสียหายต่อไปในอัตราเดือนละ500 บาท ศาลชั้นต้นพิพากษายกอุทธรณ์จำเลย จำเลยฎีกาและยื่นคำร้องขอทุเลาการบังคับ ศาลชั้นต้นคำสั่งว่า ศาลมีคำสั่งไม่รับฎีกาของจำเลยแล้วจึงไม่รับคำร้องขอทุเลาการบังคับคดีในระหว่างฎีกาด้วย จำเลยยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่งที่ไม่รับฎีกาศาลฎีกาสั่งว่า "คดีนี้จำเลยฎีกาว่า โจทก์ไม่มีหลักฐานการเช่าเป็นหนังสือมาแสดงต่อศาล โจทก์ไม่มีสิทธิฟ้องบังคับคดีให้จำเลยชำระค่าเช่า 15,000 บาทตามฟ้องได้ ศาลชอบที่จะขับไล่จำเลยโดยให้จำเลยชำระค่าเสียหายนับแต่วันฟ้องเท่านั้นปัญหาเรื่องโจทก์ไม่มีหลักฐานการเช่าเป็นหนังสือจะฟ้องร้องบังคับคดีในเรื่องค่าเช่าไม่ได้ ดังที่จำเลยฎีกามานี้จำเลยไม่ได้ให้การต่อสู้ไว้ในศาลชั้นต้น ทั้งไม่ใช่ปัญหาอันเกี่ยวด้วยความสงบเรียบร้อยของประชาชนจำเลยไม่มีสิทธิยกขึ้นอ้างในฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 249ศาลชั้นต้นไม่รับฎีกาชอบแล้วเมื่อศาลไม่รับฎีกาของจำเลยแล้ว ก็ไม่มีเหตุที่ศาลฎีกาจะทุเลาการบังคับไว้ ให้ยกคำร้องของจำเลยเสีย" ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 797/2525กระทรวงการคลังฯ กับพวกโจทก์นายเจริญคุณ ธนเนศจำเลย ป.วิ.พ. ม. 249จำเลยฎีกาในปัญหาซึ่งไม่ได้ให้การต่อสู้ไว้ในศาลชั้นต้นทั้งไม่ใช่ปัญหาอันเกี่ยวด้วยความสงบเรียบร้อยของประชาชนจึงไม่มีสิทธิยกขึ้นอ้างในฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา 249ศาลชั้นต้นพิพากษาให้ขับไล่จำเลยกับบริวารออกไปจากที่ดินและอาคารที่เช่าพร้อมทั้งขนย้ายทรัพย์สินออกไปและส่งมอบที่ดินกับอาคารดังกล่าวคืนแก่โจทก์ ให้จำเลยชำระค่าเช่าที่ค้างกับค่าเสียหายพร้อมดอกเบี้ยและค่าเสียหายต่อไปในอัตราเดือนละ500 บาท ศาลชั้นต้นพิพากษายกอุทธรณ์จำเลย จำเลยฎีกาและยื่นคำร้องขอทุเลาการบังคับ ศาลชั้นต้นคำสั่งว่า ศาลมีคำสั่งไม่รับฎีกาของจำเลยแล้วจึงไม่รับคำร้องขอทุเลาการบังคับคดีในระหว่างฎีกาด้วย จำเลยยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่งที่ไม่รับฎีกาศาลฎีกาสั่งว่า "คดีนี้จำเลยฎีกาว่า โจทก์ไม่มีหลักฐานการเช่าเป็นหนังสือมาแสดงต่อศาล โจทก์ไม่มีสิทธิฟ้องบังคับคดีให้จำเลยชำระค่าเช่า 15,000 บาทตามฟ้องได้ ศาลชอบที่จะขับไล่จำเลยโดยให้จำเลยชำระค่าเสียหายนับแต่วันฟ้องเท่านั้นปัญหาเรื่องโจทก์ไม่มีหลักฐานการเช่าเป็นหนังสือจะฟ้องร้องบังคับคดีในเรื่องค่าเช่าไม่ได้ ดังที่จำเลยฎีกามานี้จำเลยไม่ได้ให้การต่อสู้ไว้ในศาลชั้นต้น ทั้งไม่ใช่ปัญหาอันเกี่ยวด้วยความสงบเรียบร้อยของประชาชนจำเลยไม่มีสิทธิยกขึ้นอ้างในฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 249ศาลชั้นต้นไม่รับฎีกาชอบแล้วเมื่อศาลไม่รับฎีกาของจำเลยแล้ว ก็ไม่มีเหตุที่ศาลฎีกาจะทุเลาการบังคับไว้ ให้ยกคำร้องของจำเลยเสีย"(ทวี กสิยพงศ์-พินิจ สังขนันท์-พิพัฒน์ จักรางกูร)แหล่งที่มาเนติบัณฑิตยสภาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุศาลอุทธรณ์ พิพากษายก อุทธรณ์ ของ จำเลย ต้องห้าม มิให้ อุทธรณ์ ตาม มาตรา 224 วรรคสอง ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง และ จำเลย โต้เถียง ว่า ไม่มี การ เช่นนั้น ก็ เป็น อุทธรณ์ ใน ปัญหา ข้อเท็จจริง แม้ จำเลย ฎีกา อ้างว่า อุทธรณ์ ของ จำเลย ไม่ใช่ อุทธรณ์ ใน ปัญหาข้อเท็จจริง แต่ เป็น ปัญหาข้อกฎหมาย ซึ่ง เป็น ปัญหาข้อกฎหมาย ก็ ตาม แต่ ข้อเท็จจริง ซึ่ง นำ ไป สู่ ปัญหาข้อกฎหมาย ตาม ฎีกา ของ จำเลย ตั้ง ประเด็น นอกเหนือ ไป จาก คำให้การ ของ จำเลย ซึ่ง จำเลย รับ แล้ว ว่า จำเลย เช่า ที่ดิน และ อาคาร พิพาท จาก โจทก์ จริง แต่ โจทก์ บอกเลิก การ เช่า ไม่ชอบด้วยกฎหมาย กับ แถลงรับ ว่า จำเลย ค้างชำระ ค่าเช่า ตาม ฟ้อง ข้ออ้าง ตาม ฎีกา ของ จำเลย จึง มิใช่ เป็น ข้อ ที่ ได้ ยกขึ้น กล่าว กัน มา ใน ศาลชั้นต้น เริงธรรม ลัดพลีคำพิพากษา: ศาลชั้นต้นพิพากษาให้ขับไล่จำเลยกับบริวารออกไปจากที่ดินและอาคารที่เช่าพร้อมทั้งขนย้ายทรัพย์สินออกไปและส่งมอบที่ดินกับอาคารดังกล่าวคืนแก่โจทก์ ให้จำเลยชำระค่าเช่าที่ค้างกับค่าเสียหายพร้อมดอกเบี้ยและค่าเสียหายต่อไปในอัตราเดือนละ500 บาท ศาลชั้นต้นพิพากษายกอุทธรณ์จำเลย จำเลยฎีกาและยื่นคำร้องขอทุเลาการบังคับ ศาลชั้นต้นคำสั่งว่า ศาลมีคำสั่งไม่รับฎีกาของจำเลยแล้วจึงไม่รับคำร้องขอทุเลาการบังคับคดีในระหว่างฎีกาด้วย จำเลยยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่งที่ไม่รับฎีกาศาลฎีกาสั่งว่า "คดีนี้จำเลยฎีกาว่า โจทก์ไม่มีหลักฐานการเช่าเป็นหนังสือมาแสดงต่อศาล โจทก์ไม่มีสิทธิฟ้องบังคับคดีให้จำเลยชำระค่าเช่า 15,000 บาทตามฟ้องได้ ศาลชอบที่จะขับไล่จำเลยโดยให้จำเลยชำระค่าเสียหายนับแต่วันฟ้องเท่านั้นปัญหาเรื่องโจทก์ไม่มีหลักฐานการเช่าเป็นหนังสือจะฟ้องร้องบังคับคดีในเรื่องค่าเช่าไม่ได้ ดังที่จำเลยฎีกามานี้จำเลยไม่ได้ให้การต่อสู้ไว้ในศาลชั้นต้น ทั้งไม่ใช่ปัญหาอันเกี่ยวด้วยความสงบเรียบร้อยของประชาชนจำเลยไม่มีสิทธิยกขึ้นอ้างในฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 249ศาลชั้นต้นไม่รับฎีกาชอบแล้วเมื่อศาลไม่รับฎีกาของจำเลยแล้ว ก็ไม่มีเหตุที่ศาลฎีกาจะทุเลาการบังคับไว้ ให้ยกคำร้องของจำเลยเสีย" ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 797/2525กระทรวงการคลังฯ กับพวกโจทก์นายเจริญคุณ ธนเนศจำเลย ป.วิ.พ. ม. 249จำเลยฎีกาในปัญหาซึ่งไม่ได้ให้การต่อสู้ไว้ในศาลชั้นต้นทั้งไม่ใช่ปัญหาอันเกี่ยวด้วยความสงบเรียบร้อยของประชาชนจึงไม่มีสิทธิยกขึ้นอ้างในฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา 249ศาลชั้นต้นพิพากษาให้ขับไล่จำเลยกับบริวารออกไปจากที่ดินและอาคารที่เช่าพร้อมทั้งขนย้ายทรัพย์สินออกไปและส่งมอบที่ดินกับอาคารดังกล่าวคืนแก่โจทก์ ให้จำเลยชำระค่าเช่าที่ค้างกับค่าเสียหายพร้อมดอกเบี้ยและค่าเสียหายต่อไปในอัตราเดือนละ500 บาท ศาลชั้นต้นพิพากษายกอุทธรณ์จำเลย จำเลยฎีกาและยื่นคำร้องขอทุเลาการบังคับ ศาลชั้นต้นคำสั่งว่า ศาลมีคำสั่งไม่รับฎีกาของจำเลยแล้วจึงไม่รับคำร้องขอทุเลาการบังคับคดีในระหว่างฎีกาด้วย จำเลยยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่งที่ไม่รับฎีกาศาลฎีกาสั่งว่า "คดีนี้จำเลยฎีกาว่า โจทก์ไม่มีหลักฐานการเช่าเป็นหนังสือมาแสดงต่อศาล โจทก์ไม่มีสิทธิฟ้องบังคับคดีให้จำเลยชำระค่าเช่า 15,000 บาทตามฟ้องได้ ศาลชอบที่จะขับไล่จำเลยโดยให้จำเลยชำระค่าเสียหายนับแต่วันฟ้องเท่านั้นปัญหาเรื่องโจทก์ไม่มีหลักฐานการเช่าเป็นหนังสือจะฟ้องร้องบังคับคดีในเรื่องค่าเช่าไม่ได้ ดังที่จำเลยฎีกามานี้จำเลยไม่ได้ให้การต่อสู้ไว้ในศาลชั้นต้น ทั้งไม่ใช่ปัญหาอันเกี่ยวด้วยความสงบเรียบร้อยของประชาชนจำเลยไม่มีสิทธิยกขึ้นอ้างในฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 249ศาลชั้นต้นไม่รับฎีกาชอบแล้วเมื่อศาลไม่รับฎีกาของจำเลยแล้ว ก็ไม่มีเหตุที่ศาลฎีกาจะทุเลาการบังคับไว้ ให้ยกคำร้องของจำเลยเสีย"(ทวี กสิยพงศ์-พินิจ สังขนันท์-พิพัฒน์ จักรางกูร)แหล่งที่มาเนติบัณฑิตยสภาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุศาลอุทธรณ์ พิพากษายก อุทธรณ์ ของ จำเลย ต้องห้าม มิให้ อุทธรณ์ ตาม มาตรา 224 วรรคสอง ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง และ จำเลย โต้เถียง ว่า ไม่มี การ เช่นนั้น ก็ เป็น อุทธรณ์ ใน ปัญหา ข้อเท็จจริง แม้ จำเลย ฎีกา อ้างว่า อุทธรณ์ ของ จำเลย ไม่ใช่ อุทธรณ์ ใน ปัญหาข้อเท็จจริง แต่ เป็น ปัญหาข้อกฎหมาย ซึ่ง เป็น ปัญหาข้อกฎหมาย ก็ ตาม แต่ ข้อเท็จจริง ซึ่ง นำ ไป สู่ ปัญหาข้อกฎหมาย ตาม ฎีกา ของ จำเลย ตั้ง ประเด็น นอกเหนือ ไป จาก คำให้การ ของ จำเลย ซึ่ง จำเลย รับ แล้ว ว่า จำเลย เช่า ที่ดิน และ อาคาร พิพาท จาก โจทก์ จริง แต่ โจทก์ บอกเลิก การ เช่า ไม่ชอบด้วยกฎหมาย กับ แถลงรับ ว่า จำเลย ค้างชำระ ค่าเช่า ตาม ฟ้อง ข้ออ้าง ตาม ฎีกา ของ จำเลย จึง มิใช่ เป็น ข้อ ที่ ได้ ยกขึ้น กล่าว กัน มา ใน ศาลชั้นต้น เริงธรรม ลัดพลี