คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 360/2521หลักกฎหมาย: เงินกินเปล่าที่โจทก์ได้จ่ายให้จำเลยไปแล้วนั้น ถือเป็นส่วนหนึ่งของค่าเช่าที่โจทก์ชำระล่วงหน้าให้แก่จำเลยไป เมื่อข้อเท็จจริงได้ความว่าโจทก์ทำสัญญาเช่าตึกแถวพิพาทกับจำเลยมีกำหนด 8 ปี แต่โจทก์เข้าอยู่ได้เพียง 3 เดือนเศษ ไฟก็ไหม้ตึกแถวพิพาทเสียหายหมด โดยมิใช่เป็นเพราะความผิดของโจทก์ จำเลยจึงต้องคืนเงินกินเปล่าให้แก่โจทก์ตามส่วนโจทก์ฟ้องว่า เมื่อระหว่างปี พ.ศ.๒๕๑๓ ถึง พ.ศ.๒๕๑๔ นายเสงี่ยม เหลืองวิโรจน์ ได้เช่าตึกแถวพิพาทจากจำเลยที่ ๑ มีกำหนด ๑๐ ปี ยอมเสียเงินกินเปล่า ๑๐๐,๐๐๐ื บาท ชำระไปแล้ว ๕๔,๕๐๐ บาท ต่อมาปลายปี พ.ศ.๒๕๑๔ นายเสงี่ยมได้โอนสิทธิการเช่าให้โจทก์โดยจำเลยที่ ๑ ยินยอม โจทก์ได้ชำระเงินกินเปล่าจำนวน ๔๕,๕๐๐ บาทให้จำเลยที่ ๑ รับไปแล้ว จำเลยที่ ๑ มอบให้จำเลยที่ ๒ ทำสัญญาเช่ากับโจทก์มีกำหนด ๘ ปี โจทก์เป็นผู้ชำระเบี้ยประกันอัคคีภัยแทนจำเลย โดยจำเลยรับรองว่าถ้าตึกที่เช่าต้องอัคคีภัยจำเลยจะนำเงินที่ได้จากการประกันภัยมาปลูกสร้างตึกใหม่ให้โจทก์อยู่จนครบตามสัญญาเช่า ต่อมาเมื่อเดือนเมษายน ๒๕๑๕ เกิดเพลิงไหม้ตึกที่เช่าเสียหายหมด จำเลยได้รับเงินค่าประกันภัยก่อสร้างตึกใหม่ แต่ไม่ยอมให้โจทก์เช่า จำเลยจึงต้องคืนเงินกินเปล่าตามส่วนให้โจทก์ จำเลยให้การว่านายเสงี่ยม เหลืองวิโรจน์ เช่าตึกพิพาทแล้วเลิกสัญญาโจทก์เช่าตึกพิพาทกับจำเลยที่ ๒ มีกำหนด ๘ ปี อัตราค่าเช่าเดือนละ ๒๐๐ บาท และโจทก์ได้ออกเงินค่าก่อสร้างให้ ๔๕,๐๐๐ บาท จำเลยที่ ๑ ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องด้วย สัญญาเช่าระหว่างโจทก์กับจำเลยที่ ๒ ระงับสิ้นไปแล้ว ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้ววินิจฉัยว่าจำเลยที่ ๑ ผูกพันตามสัญญาเช่าระหว่างโจทก์กับจำเลยที่ ๒ เมื่อตึกแถวพิพาทเกิดอัคคีภัยขึ้น สัญญาเช่าย่อมสิ้นสุดลง ไม่เชื่อว่าจำเลยตกลงให้โจทก์เช่าตึกที่ปลูกใหม่จนครบสัญญา และโจทก์สืบไม่ได้ว่าการเช่าตึกพิพาทมีเงินกินเปล่าตามฟ้อง พิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ขอให้จำเลยใช้เงินกินเปล่าแก่โจทก์ ศาลอุทธรณ์พิจารณาแล้ว ฟังว่าโจทก์จ่ายเงินกินเปล่าให้จำเลยโจทก์มีสิทธิเรียกคืนจากจำเลยได้ พิพากษากลับให้จำเลยทั้งสองชำระเงินให้โจทก์เป็นเงิน ๔๓,๘๔๑ บาท ๑๘ สตางค์ พร้อมด้วยดอกเบี้ย จำเลยทั้งสองฎีกาขอให้ยกฟ้อง ศาลฎีกาพิจารณาแล้ว ฟังข้อเท็จจริงว่าโจทก์จ่ายเงินกินเปล่าให้จำเลยเป็นเงิน ๔๕,๕๐๐ บาท และวินิจฉัยว่าเงินกินเปล่าที่โจทก์จ่ายไปแล้วนั้นถือเป็นส่วนหนึ่งของค่าเช่าที่โจทก์ชำระล่วงหน้าให้แก่จำเลยไป เมื่อข้อเท็จจริงได้ความว่าโจทก์ทำสัญญาเช่าตึกแถวกับจำเลยมีกำหนด ๘ ปี แต่โจทก์เข้าอยู่ได้เพียง ๓ เดือนเศษ ไฟก็ไหม้ตึกแถวพิพาทเสียหายหมด โดยมิใช่ความผิดของโจทก์จำเลยจึงต้องคืนเงินกินเปล่าให้โจทก์ตามส่วน ศาลอุทธรณ์พิพากษาชอบแล้ว พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 360/2521นายทวิช กิตติภูริโจทก์นางโกย ธรรมโชาติ กับพวกจำเลย ป.พ.พ. ม. 368, ม. 406, ม. 537เงินกินเปล่าที่โจทก์ได้จ่ายให้จำเลยไปแล้วนั้น ถือเป็นส่วนหนึ่งของค่าเช่าที่โจทก์ชำระล่วงหน้าให้แก่จำเลยไป เมื่อข้อเท็จจริงได้ความว่าโจทก์ทำสัญญาเช่าตึกแถวพิพาทกับจำเลยมีกำหนด 8 ปี แต่โจทก์เข้าอยู่ได้เพียง 3 เดือนเศษ ไฟก็ไหม้ตึกแถวพิพาทเสียหายหมด โดยมิใช่เป็นเพราะความผิดของโจทก์ จำเลยจึงต้องคืนเงินกินเปล่าให้แก่โจทก์ตามส่วนโจทก์ฟ้องว่า เมื่อระหว่างปี พ.ศ.๒๕๑๓ ถึง พ.ศ.๒๕๑๔ นายเสงี่ยม เหลืองวิโรจน์ ได้เช่าตึกแถวพิพาทจากจำเลยที่ ๑ มีกำหนด ๑๐ ปี ยอมเสียเงินกินเปล่า ๑๐๐,๐๐๐ื บาท ชำระไปแล้ว ๕๔,๕๐๐ บาท ต่อมาปลายปี พ.ศ.๒๕๑๔ นายเสงี่ยมได้โอนสิทธิการเช่าให้โจทก์โดยจำเลยที่ ๑ ยินยอม โจทก์ได้ชำระเงินกินเปล่าจำนวน ๔๕,๕๐๐ บาทให้จำเลยที่ ๑ รับไปแล้ว จำเลยที่ ๑ มอบให้จำเลยที่ ๒ ทำสัญญาเช่ากับโจทก์มีกำหนด ๘ ปี โจทก์เป็นผู้ชำระเบี้ยประกันอัคคีภัยแทนจำเลย โดยจำเลยรับรองว่าถ้าตึกที่เช่าต้องอัคคีภัยจำเลยจะนำเงินที่ได้จากการประกันภัยมาปลูกสร้างตึกใหม่ให้โจทก์อยู่จนครบตามสัญญาเช่า ต่อมาเมื่อเดือนเมษายน ๒๕๑๕ เกิดเพลิงไหม้ตึกที่เช่าเสียหายหมด จำเลยได้รับเงินค่าประกันภัยก่อสร้างตึกใหม่ แต่ไม่ยอมให้โจทก์เช่า จำเลยจึงต้องคืนเงินกินเปล่าตามส่วนให้โจทก์ จำเลยให้การว่านายเสงี่ยม เหลืองวิโรจน์ เช่าตึกพิพาทแล้วเลิกสัญญาโจทก์เช่าตึกพิพาทกับจำเลยที่ ๒ มีกำหนด ๘ ปี อัตราค่าเช่าเดือนละ ๒๐๐ บาท และโจทก์ได้ออกเงินค่าก่อสร้างให้ ๔๕,๐๐๐ บาท จำเลยที่ ๑ ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องด้วย สัญญาเช่าระหว่างโจทก์กับจำเลยที่ ๒ ระงับสิ้นไปแล้ว ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้ววินิจฉัยว่าจำเลยที่ ๑ ผูกพันตามสัญญาเช่าระหว่างโจทก์กับจำเลยที่ ๒ เมื่อตึกแถวพิพาทเกิดอัคคีภัยขึ้น สัญญาเช่าย่อมสิ้นสุดลง ไม่เชื่อว่าจำเลยตกลงให้โจทก์เช่าตึกที่ปลูกใหม่จนครบสัญญา และโจทก์สืบไม่ได้ว่าการเช่าตึกพิพาทมีเงินกินเปล่าตามฟ้อง พิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ขอให้จำเลยใช้เงินกินเปล่าแก่โจทก์ ศาลอุทธรณ์พิจารณาแล้ว ฟังว่าโจทก์จ่ายเงินกินเปล่าให้จำเลยโจทก์มีสิทธิเรียกคืนจากจำเลยได้ พิพากษากลับให้จำเลยทั้งสองชำระเงินให้โจทก์เป็นเงิน ๔๓,๘๔๑ บาท ๑๘ สตางค์ พร้อมด้วยดอกเบี้ย จำเลยทั้งสองฎีกาขอให้ยกฟ้อง ศาลฎีกาพิจารณาแล้ว ฟังข้อเท็จจริงว่าโจทก์จ่ายเงินกินเปล่าให้จำเลยเป็นเงิน ๔๕,๕๐๐ บาท และวินิจฉัยว่าเงินกินเปล่าที่โจทก์จ่ายไปแล้วนั้นถือเป็นส่วนหนึ่งของค่าเช่าที่โจทก์ชำระล่วงหน้าให้แก่จำเลยไป เมื่อข้อเท็จจริงได้ความว่าโจทก์ทำสัญญาเช่าตึกแถวกับจำเลยมีกำหนด ๘ ปี แต่โจทก์เข้าอยู่ได้เพียง ๓ เดือนเศษ ไฟก็ไหม้ตึกแถวพิพาทเสียหายหมด โดยมิใช่ความผิดของโจทก์จำเลยจึงต้องคืนเงินกินเปล่าให้โจทก์ตามส่วน ศาลอุทธรณ์พิพากษาชอบแล้ว พิพากษายืน(พัลลภ เสถียรธรรมกิจ-ชลอ จามรมาน-พิศิษฏ์ เทศะบำรุง)ศาลจังหวัดพิษณุโลก - นายวีระชัย ศิริสุนทรศาลอุทธรณ์ - นายไพบูลย์ ไวกาสีแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า เมื่อระหว่างปี พ.ศ.๒๕๑๓ ถึง พ.ศ.๒๕๑๔ นายเสงี่ยม เหลืองวิโรจน์ ได้เช่าตึกแถวพิพาทจากจำเลยที่ ๑ มีกำหนด ๑๐ ปี ยอมเสียเงินกินเปล่า ๑๐๐,๐๐๐ื บาท ชำระไปแล้ว ๕๔,๕๐๐ บาท ต่อมาปลายปี พ.ศ.๒๕๑๔ นายเสงี่ยมได้โอนสิทธิการเช่าให้โจทก์โดยจำเลยที่ ๑ ยินยอม โจทก์ได้ชำระเงินกินเปล่าจำนวน ๔๕,๕๐๐ บาทให้จำเลยที่ ๑ รับไปแล้ว จำเลยที่ ๑ มอบให้จำเลยที่ ๒ ทำสัญญาเช่ากับโจทก์มีกำหนด ๘ ปี โจทก์เป็นผู้ชำระเบี้ยประกันอัคคีภัยแทนจำเลย โดยจำเลยรับรองว่าถ้าตึกที่เช่าต้องอัคคีภัยจำเลยจะนำเงินที่ได้จากการประกันภัยมาปลูกสร้างตึกใหม่ให้โจทก์อยู่จนครบตามสัญญาเช่า ต่อมาเมื่อเดือนเมษายน ๒๕๑๕ เกิดเพลิงไหม้ตึกที่เช่าเสียหายหมด จำเลยได้รับเงินค่าประกันภัยก่อสร้างตึกใหม่ แต่ไม่ยอมให้โจทก์เช่า จำเลยจึงต้องคืนเงินกินเปล่าตามส่วนให้โจทก์ จำเลยให้การว่านายเสงี่ยม เหลืองวิโรจน์ เช่าตึกพิพาทแล้วเลิกสัญญาโจทก์เช่าตึกพิพาทกับจำเลยที่ ๒ มีกำหนด ๘ ปี อัตราค่าเช่าเดือนละ ๒๐๐ บาท และโจทก์ได้ออกเงินค่าก่อสร้างให้ ๔๕,๐๐๐ บาท จำเลยที่ ๑ ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องด้วย สัญญาเช่าระหว่างโจทก์กับจำเลยที่ ๒ ระงับสิ้นไปแล้ว ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้ววินิจฉัยว่าจำเลยที่ ๑ ผูกพันตามสัญญาเช่าระหว่างโจทก์กับจำเลยที่ ๒ เมื่อตึกแถวพิพาทเกิดอัคคีภัยขึ้น สัญญาเช่าย่อมสิ้นสุดลง ไม่เชื่อว่าจำเลยตกลงให้โจทก์เช่าตึกที่ปลูกใหม่จนครบสัญญา และโจทก์สืบไม่ได้ว่าการเช่าตึกพิพาทมีเงินกินเปล่าตามฟ้อง พิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ขอให้จำเลยใช้เงินกินเปล่าแก่โจทก์ ศาลอุทธรณ์พิจารณาแล้ว ฟังว่าโจทก์จ่ายเงินกินเปล่าให้จำเลยโจทก์มีสิทธิเรียกคืนจากจำเลยได้ พิพากษากลับให้จำเลยทั้งสองชำระเงินให้โจทก์เป็นเงิน ๔๓,๘๔๑ บาท ๑๘ สตางค์ พร้อมด้วยดอกเบี้ย จำเลยทั้งสองฎีกาขอให้ยกฟ้อง ศาลฎีกาพิจารณาแล้ว ฟังข้อเท็จจริงว่าโจทก์จ่ายเงินกินเปล่าให้จำเลยเป็นเงิน ๔๕,๕๐๐ บาท และวินิจฉัยว่าเงินกินเปล่าที่โจทก์จ่ายไปแล้วนั้นถือเป็นส่วนหนึ่งของค่าเช่าที่โจทก์ชำระล่วงหน้าให้แก่จำเลยไป เมื่อข้อเท็จจริงได้ความว่าโจทก์ทำสัญญาเช่าตึกแถวกับจำเลยมีกำหนด ๘ ปี แต่โจทก์เข้าอยู่ได้เพียง ๓ เดือนเศษ ไฟก็ไหม้ตึกแถวพิพาทเสียหายหมด โดยมิใช่ความผิดของโจทก์จำเลยจึงต้องคืนเงินกินเปล่าให้โจทก์ตามส่วน ศาลอุทธรณ์พิพากษาชอบแล้ว พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 360/2521นายทวิช กิตติภูริโจทก์นางโกย ธรรมโชาติ กับพวกจำเลย ป.พ.พ. ม. 368, ม. 406, ม. 537เงินกินเปล่าที่โจทก์ได้จ่ายให้จำเลยไปแล้วนั้น ถือเป็นส่วนหนึ่งของค่าเช่าที่โจทก์ชำระล่วงหน้าให้แก่จำเลยไป เมื่อข้อเท็จจริงได้ความว่าโจทก์ทำสัญญาเช่าตึกแถวพิพาทกับจำเลยมีกำหนด 8 ปี แต่โจทก์เข้าอยู่ได้เพียง 3 เดือนเศษ ไฟก็ไหม้ตึกแถวพิพาทเสียหายหมด โดยมิใช่เป็นเพราะความผิดของโจทก์ จำเลยจึงต้องคืนเงินกินเปล่าให้แก่โจทก์ตามส่วนโจทก์ฟ้องว่า เมื่อระหว่างปี พ.ศ.๒๕๑๓ ถึง พ.ศ.๒๕๑๔ นายเสงี่ยม เหลืองวิโรจน์ ได้เช่าตึกแถวพิพาทจากจำเลยที่ ๑ มีกำหนด ๑๐ ปี ยอมเสียเงินกินเปล่า ๑๐๐,๐๐๐ื บาท ชำระไปแล้ว ๕๔,๕๐๐ บาท ต่อมาปลายปี พ.ศ.๒๕๑๔ นายเสงี่ยมได้โอนสิทธิการเช่าให้โจทก์โดยจำเลยที่ ๑ ยินยอม โจทก์ได้ชำระเงินกินเปล่าจำนวน ๔๕,๕๐๐ บาทให้จำเลยที่ ๑ รับไปแล้ว จำเลยที่ ๑ มอบให้จำเลยที่ ๒ ทำสัญญาเช่ากับโจทก์มีกำหนด ๘ ปี โจทก์เป็นผู้ชำระเบี้ยประกันอัคคีภัยแทนจำเลย โดยจำเลยรับรองว่าถ้าตึกที่เช่าต้องอัคคีภัยจำเลยจะนำเงินที่ได้จากการประกันภัยมาปลูกสร้างตึกใหม่ให้โจทก์อยู่จนครบตามสัญญาเช่า ต่อมาเมื่อเดือนเมษายน ๒๕๑๕ เกิดเพลิงไหม้ตึกที่เช่าเสียหายหมด จำเลยได้รับเงินค่าประกันภัยก่อสร้างตึกใหม่ แต่ไม่ยอมให้โจทก์เช่า จำเลยจึงต้องคืนเงินกินเปล่าตามส่วนให้โจทก์ จำเลยให้การว่านายเสงี่ยม เหลืองวิโรจน์ เช่าตึกพิพาทแล้วเลิกสัญญาโจทก์เช่าตึกพิพาทกับจำเลยที่ ๒ มีกำหนด ๘ ปี อัตราค่าเช่าเดือนละ ๒๐๐ บาท และโจทก์ได้ออกเงินค่าก่อสร้างให้ ๔๕,๐๐๐ บาท จำเลยที่ ๑ ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องด้วย สัญญาเช่าระหว่างโจทก์กับจำเลยที่ ๒ ระงับสิ้นไปแล้ว ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้ววินิจฉัยว่าจำเลยที่ ๑ ผูกพันตามสัญญาเช่าระหว่างโจทก์กับจำเลยที่ ๒ เมื่อตึกแถวพิพาทเกิดอัคคีภัยขึ้น สัญญาเช่าย่อมสิ้นสุดลง ไม่เชื่อว่าจำเลยตกลงให้โจทก์เช่าตึกที่ปลูกใหม่จนครบสัญญา และโจทก์สืบไม่ได้ว่าการเช่าตึกพิพาทมีเงินกินเปล่าตามฟ้อง พิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ขอให้จำเลยใช้เงินกินเปล่าแก่โจทก์ ศาลอุทธรณ์พิจารณาแล้ว ฟังว่าโจทก์จ่ายเงินกินเปล่าให้จำเลยโจทก์มีสิทธิเรียกคืนจากจำเลยได้ พิพากษากลับให้จำเลยทั้งสองชำระเงินให้โจทก์เป็นเงิน ๔๓,๘๔๑ บาท ๑๘ สตางค์ พร้อมด้วยดอกเบี้ย จำเลยทั้งสองฎีกาขอให้ยกฟ้อง ศาลฎีกาพิจารณาแล้ว ฟังข้อเท็จจริงว่าโจทก์จ่ายเงินกินเปล่าให้จำเลยเป็นเงิน ๔๕,๕๐๐ บาท และวินิจฉัยว่าเงินกินเปล่าที่โจทก์จ่ายไปแล้วนั้นถือเป็นส่วนหนึ่งของค่าเช่าที่โจทก์ชำระล่วงหน้าให้แก่จำเลยไป เมื่อข้อเท็จจริงได้ความว่าโจทก์ทำสัญญาเช่าตึกแถวกับจำเลยมีกำหนด ๘ ปี แต่โจทก์เข้าอยู่ได้เพียง ๓ เดือนเศษ ไฟก็ไหม้ตึกแถวพิพาทเสียหายหมด โดยมิใช่ความผิดของโจทก์จำเลยจึงต้องคืนเงินกินเปล่าให้โจทก์ตามส่วน ศาลอุทธรณ์พิพากษาชอบแล้ว พิพากษายืน(พัลลภ เสถียรธรรมกิจ-ชลอ จามรมาน-พิศิษฏ์ เทศะบำรุง)ศาลจังหวัดพิษณุโลก - นายวีระชัย ศิริสุนทรศาลอุทธรณ์ - นายไพบูลย์ ไวกาสีแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ