คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1387/2500หลักกฎหมาย: วัดเป็นนิติบุคคลตามกฎหมายเจ้าอาวาสมีสิทธิฟ้องคดีในนามของวัดได้ และมีอำนาจมอบให้ผู้อื่นเป็นโจทก์ฟ้องคดีแพ่งแทนตนได้พยานลงชื่อในพินัยกรรมต่อหน้าผู้ทำพินัยกรรม ต่อมาอีก 3 วันผู้ทำพินัยกรรมจึงได้ลงลายพิมพ์นิ้วมือของตนต่อหน้าพยานชุดเดิมพินัยกรรมนั้นถูกต้องตาม มาตรา 1656โจทก์ฟ้องเรียกทรัพย์ที่โจทก์อ้างว่าเป็นของวัดซึ่งแต่แรกตกอยู่ที่เจ้าอาวาสองค์เก่าซึ่งมรณภาพไปแล้ว และอ้างว่าบัดนี้จำเลยยึดถือไว้โดยไม่มีอำนาจ คดีย่อมไม่มีปัญหาเรื่องอายุความมรดกโจทก์ฟ้องว่าวัดน้อยแสงจันทร์มีทรัพย์สมบัติหลายอย่างเป็นของสงฆ์ตามบัญชีหมาย ก.ท้ายฟ้อง จำเลยทั้งสี่ได้เอาทรัพย์ทั้งหมดตามบัญชีดังกล่าวไปเป็นประโยชน์ส่วนตัวโดยไม่มีอำนาจ โจทก์ได้รับแต่งตั้งเป็นกรรมการวัดจากพระภิกษุรักษ์ให้เป็นผู้แทนเจ้าอาวาสวัดนี้ ขอบังคับให้จำเลยคืนทรัพย์ดังกล่าว ถ้าคืนไม่ได้ให้ใช้ราคาจำเลยต่อสู้ว่า1. ฟ้องเคลือบคลุม2. โจทก์ไม่มีอำนาจฟ้อง3. ทรัพย์บางอย่างเป็นของส่วนตัวพระครูพูลเจ้าอาวาสองค์เก่าได้ทำพินัยกรรมมอบให้จำเลยโจทก์ไม่มีสิทธิเรียกคืน ฟ้องโจทก์ขาดอายุความ4. ทรัพย์ที่ฟ้องบางอย่างไม่มีศาลชั้นต้นฟังว่า พินัยกรรมทำถูกต้องตามกฎหมาย พิพากษาให้จำเลยคืนทรัพย์บางอย่างที่เป็นของวัดให้โจทก์ ส่วนทรัพย์ที่มิใช่ของพระครูพูล พินัยกรรมไม่มีผลบังคับโจทก์ จำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้รายการทรัพย์บางรายการที่ให้คืนโจทก์บางรายการให้คืนจำเลยโจทก์ จำเลยฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า วัดน้อยแสงจันทร์เป็นนิติบุคคลตามกฎหมายและพระภิกษุรักษ์ในฐานะเจ้าอาวาสมีสิทธิฟ้องคดีในนามของวัดได้ตามพระราชบัญญัติคณะสงฆ์ พ.ศ. 2484 พระภิกษุรักษ์จึงมีอำนาจมอบให้นายแม้น จันทร์ไทยเป็นโจทก์ฟ้องคดีแทนตนได้ ตาม ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 60เกี่ยวกับพินัยกรรม ศาลฎีกาเห็นว่า พยานลงชื่อในพินัยกรรมต่อหน้าผู้ทำพินัยกรรม ต่อมาภายหลัง 3 วันผู้ทำพินัยกรรมจึงได้ลงลายพิมพ์นิ้วมือของตนในพินัยกรรมต่อหน้าพยานชุดเดิมนั้นเองเป็นพินัยกรรมที่ถูกต้องเข้าเกณฑ์ครบถ้วนตาม ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1656เกี่ยวกับอายุความ ศาลฎีกาเห็นว่า โจทก์ไม่ได้ฟ้องเรียกทรัพย์มรดกของพระภิกษุพูล แต่โจทก์ฟ้องเรียกทรัพย์ที่โจทก์ว่าเป็นของวัดน้อยฯ ซึ่งแต่แรกตกอยู่ที่พระภิกษุพูลซึ่งมรณภาพไปแล้วและอ้างว่าบัดนี้จำเลยยึดถือไว้โดยไม่มีอำนาจ คดีจึงไม่มีปัญหาเรื่องขาดอายุความมรดกศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงแล้ว พิพากษาแก้ศาลอุทธรณ์ให้จำเลยคืนทรัพย์บางอย่างที่เป็นของวัดน้อยฯ ให้แก่โจทก์ บางอย่างที่เป็นของพระภิกษุพูลนั้น จำเลยไม่ต้องคืนโจทก์ และบางอย่างก็เป็นของนางทองคำคนนอกคดี เป็นเรื่องที่จำเลยกับนางทองคำจะจัดการกันเอง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1387/2500นายแม้น จันทร์ไทย (ในฐานะกรรมการและผู้แทนโจทก์พระภิกษุรักษ์ เจ้าอาวาสวัดน้อยแสงจันทร์โจทก์นายอยู่ แก้วมงคล กับพวกรวม 4 คนจำเลย พ.ร.บ.คณะสงฆ์ พ.ศ.2484 ม. 43 (1) ป.วิ.พ. ม. 60 ป.พ.พ. ม. 1656, ม. 1754วัดเป็นนิติบุคคลตามกฎหมายเจ้าอาวาสมีสิทธิฟ้องคดีในนามของวัดได้ และมีอำนาจมอบให้ผู้อื่นเป็นโจทก์ฟ้องคดีแพ่งแทนตนได้พยานลงชื่อในพินัยกรรมต่อหน้าผู้ทำพินัยกรรม ต่อมาอีก 3 วันผู้ทำพินัยกรรมจึงได้ลงลายพิมพ์นิ้วมือของตนต่อหน้าพยานชุดเดิมพินัยกรรมนั้นถูกต้องตาม มาตรา 1656โจทก์ฟ้องเรียกทรัพย์ที่โจทก์อ้างว่าเป็นของวัดซึ่งแต่แรกตกอยู่ที่เจ้าอาวาสองค์เก่าซึ่งมรณภาพไปแล้ว และอ้างว่าบัดนี้จำเลยยึดถือไว้โดยไม่มีอำนาจ คดีย่อมไม่มีปัญหาเรื่องอายุความมรดกโจทก์ฟ้องว่าวัดน้อยแสงจันทร์มีทรัพย์สมบัติหลายอย่างเป็นของสงฆ์ตามบัญชีหมาย ก.ท้ายฟ้อง จำเลยทั้งสี่ได้เอาทรัพย์ทั้งหมดตามบัญชีดังกล่าวไปเป็นประโยชน์ส่วนตัวโดยไม่มีอำนาจ โจทก์ได้รับแต่งตั้งเป็นกรรมการวัดจากพระภิกษุรักษ์ให้เป็นผู้แทนเจ้าอาวาสวัดนี้ ขอบังคับให้จำเลยคืนทรัพย์ดังกล่าว ถ้าคืนไม่ได้ให้ใช้ราคาจำเลยต่อสู้ว่า1. ฟ้องเคลือบคลุม2. โจทก์ไม่มีอำนาจฟ้อง3. ทรัพย์บางอย่างเป็นของส่วนตัวพระครูพูลเจ้าอาวาสองค์เก่าได้ทำพินัยกรรมมอบให้จำเลยโจทก์ไม่มีสิทธิเรียกคืน ฟ้องโจทก์ขาดอายุความ4. ทรัพย์ที่ฟ้องบางอย่างไม่มีศาลชั้นต้นฟังว่า พินัยกรรมทำถูกต้องตามกฎหมาย พิพากษาให้จำเลยคืนทรัพย์บางอย่างที่เป็นของวัดให้โจทก์ ส่วนทรัพย์ที่มิใช่ของพระครูพูล พินัยกรรมไม่มีผลบังคับโจทก์ จำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้รายการทรัพย์บางรายการที่ให้คืนโจทก์บางรายการให้คืนจำเลยโจทก์ จำเลยฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า วัดน้อยแสงจันทร์เป็นนิติบุคคลตามกฎหมายและพระภิกษุรักษ์ในฐานะเจ้าอาวาสมีสิทธิฟ้องคดีในนามของวัดได้ตามพระราชบัญญัติคณะสงฆ์ พ.ศ. 2484 พระภิกษุรักษ์จึงมีอำนาจมอบให้นายแม้น จันทร์ไทยเป็นโจทก์ฟ้องคดีแทนตนได้ ตาม ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 60เกี่ยวกับพินัยกรรม ศาลฎีกาเห็นว่า พยานลงชื่อในพินัยกรรมต่อหน้าผู้ทำพินัยกรรม ต่อมาภายหลัง 3 วันผู้ทำพินัยกรรมจึงได้ลงลายพิมพ์นิ้วมือของตนในพินัยกรรมต่อหน้าพยานชุดเดิมนั้นเองเป็นพินัยกรรมที่ถูกต้องเข้าเกณฑ์ครบถ้วนตาม ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1656เกี่ยวกับอายุความ ศาลฎีกาเห็นว่า โจทก์ไม่ได้ฟ้องเรียกทรัพย์มรดกของพระภิกษุพูล แต่โจทก์ฟ้องเรียกทรัพย์ที่โจทก์ว่าเป็นของวัดน้อยฯ ซึ่งแต่แรกตกอยู่ที่พระภิกษุพูลซึ่งมรณภาพไปแล้วและอ้างว่าบัดนี้จำเลยยึดถือไว้โดยไม่มีอำนาจ คดีจึงไม่มีปัญหาเรื่องขาดอายุความมรดกศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงแล้ว พิพากษาแก้ศาลอุทธรณ์ให้จำเลยคืนทรัพย์บางอย่างที่เป็นของวัดน้อยฯ ให้แก่โจทก์ บางอย่างที่เป็นของพระภิกษุพูลนั้น จำเลยไม่ต้องคืนโจทก์ และบางอย่างก็เป็นของนางทองคำคนนอกคดี เป็นเรื่องที่จำเลยกับนางทองคำจะจัดการกันเอง(จักรปาณีศรีศีลวิสุทธิ์-ธรรมบัณฑิตสิทธิศฤงคาร-ปริพนธ์พจนพิสุทธิ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่าวัดน้อยแสงจันทร์มีทรัพย์สมบัติหลายอย่างเป็นของสงฆ์ตามบัญชีหมาย ก.ท้ายฟ้อง จำเลยทั้งสี่ได้เอาทรัพย์ทั้งหมดตามบัญชีดังกล่าวไปเป็นประโยชน์ส่วนตัวโดยไม่มีอำนาจ โจทก์ได้รับแต่งตั้งเป็นกรรมการวัดจากพระภิกษุรักษ์ให้เป็นผู้แทนเจ้าอาวาสวัดนี้ ขอบังคับให้จำเลยคืนทรัพย์ดังกล่าว ถ้าคืนไม่ได้ให้ใช้ราคาจำเลยต่อสู้ว่า1. ฟ้องเคลือบคลุม2. โจทก์ไม่มีอำนาจฟ้อง3. ทรัพย์บางอย่างเป็นของส่วนตัวพระครูพูลเจ้าอาวาสองค์เก่าได้ทำพินัยกรรมมอบให้จำเลยโจทก์ไม่มีสิทธิเรียกคืน ฟ้องโจทก์ขาดอายุความ4. ทรัพย์ที่ฟ้องบางอย่างไม่มีศาลชั้นต้นฟังว่า พินัยกรรมทำถูกต้องตามกฎหมาย พิพากษาให้จำเลยคืนทรัพย์บางอย่างที่เป็นของวัดให้โจทก์ ส่วนทรัพย์ที่มิใช่ของพระครูพูล พินัยกรรมไม่มีผลบังคับโจทก์ จำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้รายการทรัพย์บางรายการที่ให้คืนโจทก์บางรายการให้คืนจำเลยโจทก์ จำเลยฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า วัดน้อยแสงจันทร์เป็นนิติบุคคลตามกฎหมายและพระภิกษุรักษ์ในฐานะเจ้าอาวาสมีสิทธิฟ้องคดีในนามของวัดได้ตามพระราชบัญญัติคณะสงฆ์ พ.ศ. 2484 พระภิกษุรักษ์จึงมีอำนาจมอบให้นายแม้น จันทร์ไทยเป็นโจทก์ฟ้องคดีแทนตนได้ ตาม ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 60เกี่ยวกับพินัยกรรม ศาลฎีกาเห็นว่า พยานลงชื่อในพินัยกรรมต่อหน้าผู้ทำพินัยกรรม ต่อมาภายหลัง 3 วันผู้ทำพินัยกรรมจึงได้ลงลายพิมพ์นิ้วมือของตนในพินัยกรรมต่อหน้าพยานชุดเดิมนั้นเองเป็นพินัยกรรมที่ถูกต้องเข้าเกณฑ์ครบถ้วนตาม ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1656เกี่ยวกับอายุความ ศาลฎีกาเห็นว่า โจทก์ไม่ได้ฟ้องเรียกทรัพย์มรดกของพระภิกษุพูล แต่โจทก์ฟ้องเรียกทรัพย์ที่โจทก์ว่าเป็นของวัดน้อยฯ ซึ่งแต่แรกตกอยู่ที่พระภิกษุพูลซึ่งมรณภาพไปแล้วและอ้างว่าบัดนี้จำเลยยึดถือไว้โดยไม่มีอำนาจ คดีจึงไม่มีปัญหาเรื่องขาดอายุความมรดกศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงแล้ว พิพากษาแก้ศาลอุทธรณ์ให้จำเลยคืนทรัพย์บางอย่างที่เป็นของวัดน้อยฯ ให้แก่โจทก์ บางอย่างที่เป็นของพระภิกษุพูลนั้น จำเลยไม่ต้องคืนโจทก์ และบางอย่างก็เป็นของนางทองคำคนนอกคดี เป็นเรื่องที่จำเลยกับนางทองคำจะจัดการกันเอง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1387/2500นายแม้น จันทร์ไทย (ในฐานะกรรมการและผู้แทนโจทก์พระภิกษุรักษ์ เจ้าอาวาสวัดน้อยแสงจันทร์โจทก์นายอยู่ แก้วมงคล กับพวกรวม 4 คนจำเลย พ.ร.บ.คณะสงฆ์ พ.ศ.2484 ม. 43 (1) ป.วิ.พ. ม. 60 ป.พ.พ. ม. 1656, ม. 1754วัดเป็นนิติบุคคลตามกฎหมายเจ้าอาวาสมีสิทธิฟ้องคดีในนามของวัดได้ และมีอำนาจมอบให้ผู้อื่นเป็นโจทก์ฟ้องคดีแพ่งแทนตนได้พยานลงชื่อในพินัยกรรมต่อหน้าผู้ทำพินัยกรรม ต่อมาอีก 3 วันผู้ทำพินัยกรรมจึงได้ลงลายพิมพ์นิ้วมือของตนต่อหน้าพยานชุดเดิมพินัยกรรมนั้นถูกต้องตาม มาตรา 1656โจทก์ฟ้องเรียกทรัพย์ที่โจทก์อ้างว่าเป็นของวัดซึ่งแต่แรกตกอยู่ที่เจ้าอาวาสองค์เก่าซึ่งมรณภาพไปแล้ว และอ้างว่าบัดนี้จำเลยยึดถือไว้โดยไม่มีอำนาจ คดีย่อมไม่มีปัญหาเรื่องอายุความมรดกโจทก์ฟ้องว่าวัดน้อยแสงจันทร์มีทรัพย์สมบัติหลายอย่างเป็นของสงฆ์ตามบัญชีหมาย ก.ท้ายฟ้อง จำเลยทั้งสี่ได้เอาทรัพย์ทั้งหมดตามบัญชีดังกล่าวไปเป็นประโยชน์ส่วนตัวโดยไม่มีอำนาจ โจทก์ได้รับแต่งตั้งเป็นกรรมการวัดจากพระภิกษุรักษ์ให้เป็นผู้แทนเจ้าอาวาสวัดนี้ ขอบังคับให้จำเลยคืนทรัพย์ดังกล่าว ถ้าคืนไม่ได้ให้ใช้ราคาจำเลยต่อสู้ว่า1. ฟ้องเคลือบคลุม2. โจทก์ไม่มีอำนาจฟ้อง3. ทรัพย์บางอย่างเป็นของส่วนตัวพระครูพูลเจ้าอาวาสองค์เก่าได้ทำพินัยกรรมมอบให้จำเลยโจทก์ไม่มีสิทธิเรียกคืน ฟ้องโจทก์ขาดอายุความ4. ทรัพย์ที่ฟ้องบางอย่างไม่มีศาลชั้นต้นฟังว่า พินัยกรรมทำถูกต้องตามกฎหมาย พิพากษาให้จำเลยคืนทรัพย์บางอย่างที่เป็นของวัดให้โจทก์ ส่วนทรัพย์ที่มิใช่ของพระครูพูล พินัยกรรมไม่มีผลบังคับโจทก์ จำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้รายการทรัพย์บางรายการที่ให้คืนโจทก์บางรายการให้คืนจำเลยโจทก์ จำเลยฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า วัดน้อยแสงจันทร์เป็นนิติบุคคลตามกฎหมายและพระภิกษุรักษ์ในฐานะเจ้าอาวาสมีสิทธิฟ้องคดีในนามของวัดได้ตามพระราชบัญญัติคณะสงฆ์ พ.ศ. 2484 พระภิกษุรักษ์จึงมีอำนาจมอบให้นายแม้น จันทร์ไทยเป็นโจทก์ฟ้องคดีแทนตนได้ ตาม ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 60เกี่ยวกับพินัยกรรม ศาลฎีกาเห็นว่า พยานลงชื่อในพินัยกรรมต่อหน้าผู้ทำพินัยกรรม ต่อมาภายหลัง 3 วันผู้ทำพินัยกรรมจึงได้ลงลายพิมพ์นิ้วมือของตนในพินัยกรรมต่อหน้าพยานชุดเดิมนั้นเองเป็นพินัยกรรมที่ถูกต้องเข้าเกณฑ์ครบถ้วนตาม ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1656เกี่ยวกับอายุความ ศาลฎีกาเห็นว่า โจทก์ไม่ได้ฟ้องเรียกทรัพย์มรดกของพระภิกษุพูล แต่โจทก์ฟ้องเรียกทรัพย์ที่โจทก์ว่าเป็นของวัดน้อยฯ ซึ่งแต่แรกตกอยู่ที่พระภิกษุพูลซึ่งมรณภาพไปแล้วและอ้างว่าบัดนี้จำเลยยึดถือไว้โดยไม่มีอำนาจ คดีจึงไม่มีปัญหาเรื่องขาดอายุความมรดกศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงแล้ว พิพากษาแก้ศาลอุทธรณ์ให้จำเลยคืนทรัพย์บางอย่างที่เป็นของวัดน้อยฯ ให้แก่โจทก์ บางอย่างที่เป็นของพระภิกษุพูลนั้น จำเลยไม่ต้องคืนโจทก์ และบางอย่างก็เป็นของนางทองคำคนนอกคดี เป็นเรื่องที่จำเลยกับนางทองคำจะจัดการกันเอง(จักรปาณีศรีศีลวิสุทธิ์-ธรรมบัณฑิตสิทธิศฤงคาร-ปริพนธ์พจนพิสุทธิ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ