คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 866/2493หลักกฎหมาย: ข่มขู่ให้เจ้าของที่ดินทำสัญญาแบ่งที่ดินให้ ภายหลังเจ้าของที่ดินทำสัญญาโอนขายที่ดินนั้นให้ผู้อื่น จึงฟ้องขอให้เพิกถอนการโอน เจ้าของที่ดินต่อสู้กรรมสิทธิ์ และขอบอกล้างโมฆียะกรรมนั้น เสียในชั้นให้การต่อสู้คดี ดังนี้ ศาลจะบังคับให้แบ่งที่ตามสัญญาไม่ได้โจทก์ฟ้องว่า ที่ดินพิพาทเป็นของบิดามารดาโจทก์และนางเปรย นางเปรยจำเลย ต่อมาบิดามารดาโจทก์ตาย โจทก์กับนางเปรยนางเปราะได้ครอบครอบที่ดินเป็นส่วน ๆ แต่โฉนดไม่ได้แบ่งแยก ภายหลังนางเปรยนางเปราะประกาศรับมรดกจากบิดามารดาโจทก์ โดยโจทก์ไม่ทราบ พอทราบก็ได้ให้นางเปรย นางเปราะทำหนังสือสัญญาแบ่งที่ดินส่วนที่โจทก์เคยครอบครองให้แก่โจทก์ ครั้นต่อมานางเปรย นางเปราะกับนางสอนางชั้นจำเลยสมคบกันโอนขายที่นี้ทั้งแปลงให้นางสอนางชั้น โดยไม่สุจริต และไม่มีค่าตอบแทน จึงขอให้เพิกถอนนิติกรรมเพื่อให้มีส่วนของโจทก์กลับเป็นของโจทก์ นายเปรย นางเปราะต่อสู้กรรมสิทธิ และว่าสัญญาแบ่งที่ให้โจทก์ทำขึ้นเพราะโจทก์ข่มขู่จำเลย ขอบอกล้างโมฆียะกรรานั้นเสีย การซื้อขายจำเลยทั้ง ๔ ว่าเป็นการสุจริต ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ฟังตามข้อต่อสู้ของจำเลย พิพากษายกฟ้อง โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาฟังว่า ที่พิพาท นางเปรย นางเปราะได้มาโดยทางพินัยกรรม และสัญญาแบ่งที่ให้โจทก์ ก็ทำขึ้นเพราะโจทก์ข่มขู่เมื่อจำเลยบอกล้างแล้ว จะบังคับตามสัญญานี้ไม่ได้ ที่ยังเป็นของนางเปรยนางเปราะอยู่ การโอนจะเป็นอย่างไรก็ตาม ไม่เกี่ยวกับโจทก์ ๆ จะขอให้เพิกถอนไม่ได้ จึงพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 866/2493นายปลอด ขำคงโจทก์นางเปรย กล่อมจิตร์ ที่ 1 นางเปราะ ทับศรี ที่ 2 นางสอ พิญโพที่ 3 นางชั้นขำคงที่ 4จำเลย ป.พ.พ. ม. 126, ม. 138, ม. 1300ข่มขู่ให้เจ้าของที่ดินทำสัญญาแบ่งที่ดินให้ ภายหลังเจ้าของที่ดินทำสัญญาโอนขายที่ดินนั้นให้ผู้อื่น จึงฟ้องขอให้เพิกถอนการโอน เจ้าของที่ดินต่อสู้กรรมสิทธิ์ และขอบอกล้างโมฆียะกรรมนั้น เสียในชั้นให้การต่อสู้คดี ดังนี้ ศาลจะบังคับให้แบ่งที่ตามสัญญาไม่ได้โจทก์ฟ้องว่า ที่ดินพิพาทเป็นของบิดามารดาโจทก์และนางเปรย นางเปรยจำเลย ต่อมาบิดามารดาโจทก์ตาย โจทก์กับนางเปรยนางเปราะได้ครอบครอบที่ดินเป็นส่วน ๆ แต่โฉนดไม่ได้แบ่งแยก ภายหลังนางเปรยนางเปราะประกาศรับมรดกจากบิดามารดาโจทก์ โดยโจทก์ไม่ทราบ พอทราบก็ได้ให้นางเปรย นางเปราะทำหนังสือสัญญาแบ่งที่ดินส่วนที่โจทก์เคยครอบครองให้แก่โจทก์ ครั้นต่อมานางเปรย นางเปราะกับนางสอนางชั้นจำเลยสมคบกันโอนขายที่นี้ทั้งแปลงให้นางสอนางชั้น โดยไม่สุจริต และไม่มีค่าตอบแทน จึงขอให้เพิกถอนนิติกรรมเพื่อให้มีส่วนของโจทก์กลับเป็นของโจทก์ นายเปรย นางเปราะต่อสู้กรรมสิทธิ และว่าสัญญาแบ่งที่ให้โจทก์ทำขึ้นเพราะโจทก์ข่มขู่จำเลย ขอบอกล้างโมฆียะกรรานั้นเสีย การซื้อขายจำเลยทั้ง ๔ ว่าเป็นการสุจริต ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ฟังตามข้อต่อสู้ของจำเลย พิพากษายกฟ้อง โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาฟังว่า ที่พิพาท นางเปรย นางเปราะได้มาโดยทางพินัยกรรม และสัญญาแบ่งที่ให้โจทก์ ก็ทำขึ้นเพราะโจทก์ข่มขู่เมื่อจำเลยบอกล้างแล้ว จะบังคับตามสัญญานี้ไม่ได้ ที่ยังเป็นของนางเปรยนางเปราะอยู่ การโอนจะเป็นอย่างไรก็ตาม ไม่เกี่ยวกับโจทก์ ๆ จะขอให้เพิกถอนไม่ได้ จึงพิพากษายืน(ศิลปสิทธิวินิจฉัย-ธรรมบัณฑิต-นาถปรีชา)ศาลจังหวัดสุพรรณบุรี - นายเสลา หัมพานนท์ศาลอุทธรณ์ - หลวงสุทธิเทศนฤบาลแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า ที่ดินพิพาทเป็นของบิดามารดาโจทก์และนางเปรย นางเปรยจำเลย ต่อมาบิดามารดาโจทก์ตาย โจทก์กับนางเปรยนางเปราะได้ครอบครอบที่ดินเป็นส่วน ๆ แต่โฉนดไม่ได้แบ่งแยก ภายหลังนางเปรยนางเปราะประกาศรับมรดกจากบิดามารดาโจทก์ โดยโจทก์ไม่ทราบ พอทราบก็ได้ให้นางเปรย นางเปราะทำหนังสือสัญญาแบ่งที่ดินส่วนที่โจทก์เคยครอบครองให้แก่โจทก์ ครั้นต่อมานางเปรย นางเปราะกับนางสอนางชั้นจำเลยสมคบกันโอนขายที่นี้ทั้งแปลงให้นางสอนางชั้น โดยไม่สุจริต และไม่มีค่าตอบแทน จึงขอให้เพิกถอนนิติกรรมเพื่อให้มีส่วนของโจทก์กลับเป็นของโจทก์ นายเปรย นางเปราะต่อสู้กรรมสิทธิ และว่าสัญญาแบ่งที่ให้โจทก์ทำขึ้นเพราะโจทก์ข่มขู่จำเลย ขอบอกล้างโมฆียะกรรานั้นเสีย การซื้อขายจำเลยทั้ง ๔ ว่าเป็นการสุจริต ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ฟังตามข้อต่อสู้ของจำเลย พิพากษายกฟ้อง โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาฟังว่า ที่พิพาท นางเปรย นางเปราะได้มาโดยทางพินัยกรรม และสัญญาแบ่งที่ให้โจทก์ ก็ทำขึ้นเพราะโจทก์ข่มขู่เมื่อจำเลยบอกล้างแล้ว จะบังคับตามสัญญานี้ไม่ได้ ที่ยังเป็นของนางเปรยนางเปราะอยู่ การโอนจะเป็นอย่างไรก็ตาม ไม่เกี่ยวกับโจทก์ ๆ จะขอให้เพิกถอนไม่ได้ จึงพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 866/2493นายปลอด ขำคงโจทก์นางเปรย กล่อมจิตร์ ที่ 1 นางเปราะ ทับศรี ที่ 2 นางสอ พิญโพที่ 3 นางชั้นขำคงที่ 4จำเลย ป.พ.พ. ม. 126, ม. 138, ม. 1300ข่มขู่ให้เจ้าของที่ดินทำสัญญาแบ่งที่ดินให้ ภายหลังเจ้าของที่ดินทำสัญญาโอนขายที่ดินนั้นให้ผู้อื่น จึงฟ้องขอให้เพิกถอนการโอน เจ้าของที่ดินต่อสู้กรรมสิทธิ์ และขอบอกล้างโมฆียะกรรมนั้น เสียในชั้นให้การต่อสู้คดี ดังนี้ ศาลจะบังคับให้แบ่งที่ตามสัญญาไม่ได้โจทก์ฟ้องว่า ที่ดินพิพาทเป็นของบิดามารดาโจทก์และนางเปรย นางเปรยจำเลย ต่อมาบิดามารดาโจทก์ตาย โจทก์กับนางเปรยนางเปราะได้ครอบครอบที่ดินเป็นส่วน ๆ แต่โฉนดไม่ได้แบ่งแยก ภายหลังนางเปรยนางเปราะประกาศรับมรดกจากบิดามารดาโจทก์ โดยโจทก์ไม่ทราบ พอทราบก็ได้ให้นางเปรย นางเปราะทำหนังสือสัญญาแบ่งที่ดินส่วนที่โจทก์เคยครอบครองให้แก่โจทก์ ครั้นต่อมานางเปรย นางเปราะกับนางสอนางชั้นจำเลยสมคบกันโอนขายที่นี้ทั้งแปลงให้นางสอนางชั้น โดยไม่สุจริต และไม่มีค่าตอบแทน จึงขอให้เพิกถอนนิติกรรมเพื่อให้มีส่วนของโจทก์กลับเป็นของโจทก์ นายเปรย นางเปราะต่อสู้กรรมสิทธิ และว่าสัญญาแบ่งที่ให้โจทก์ทำขึ้นเพราะโจทก์ข่มขู่จำเลย ขอบอกล้างโมฆียะกรรานั้นเสีย การซื้อขายจำเลยทั้ง ๔ ว่าเป็นการสุจริต ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ฟังตามข้อต่อสู้ของจำเลย พิพากษายกฟ้อง โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาฟังว่า ที่พิพาท นางเปรย นางเปราะได้มาโดยทางพินัยกรรม และสัญญาแบ่งที่ให้โจทก์ ก็ทำขึ้นเพราะโจทก์ข่มขู่เมื่อจำเลยบอกล้างแล้ว จะบังคับตามสัญญานี้ไม่ได้ ที่ยังเป็นของนางเปรยนางเปราะอยู่ การโอนจะเป็นอย่างไรก็ตาม ไม่เกี่ยวกับโจทก์ ๆ จะขอให้เพิกถอนไม่ได้ จึงพิพากษายืน(ศิลปสิทธิวินิจฉัย-ธรรมบัณฑิต-นาถปรีชา)ศาลจังหวัดสุพรรณบุรี - นายเสลา หัมพานนท์ศาลอุทธรณ์ - หลวงสุทธิเทศนฤบาลแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ