กฎกระทรวงกฎกระทรวงฉบับที่ ๙ (พ.ศ. ๒๕๑๑)ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมยางพุทธศักราช ๒๔๘๑[๑] อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๕ มาตรา ๑๓ มาตรา ๑๙แห่งพระราชบัญญัติควบคุมยาง พุทธศักราช ๒๔๘๑ และมาตรา ๒๒แห่งพระราชบัญญัติควบคุมยาง พุทธศักราช ๒๔๘๑ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติควบคุมยาง(ฉบับที่ ๒) พุทธศักราช ๒๔๘๓ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรออกกฎกระทรวงไว้ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ ให้ยกเลิก(๑) กฎกระทรวงเกษตราธิการออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมยางพุทธศักราช ๒๔๘๑ ลงวันที่ ๑๓ มกราคม พ.ศ. ๒๔๘๑(๒) กฎกระทรวงเกษตราธิการ ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมยางพุทธศักราช๒๔๘๑ (ฉบับที่ ๒) ลงวันที่ ๒๔ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๔๘๒(๓) กฎกระทรวงเกษตราธิการออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมยางพุทธศักราช ๒๔๘๑ (ฉบับที่ ๓) ลงวันที่ ๒๔ธันวาคม พ.ศ.๒๔๘๓(๔) กฎกระทรวงเกษตราธิการ ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมยางพุทธศักราช๒๔๘๑ (ฉบับที่ ๔) ลงวันที่ ๒๐ มิถุนายน พ.ศ. ๒๔๘๕(๕) กฎกระทรวงเกษตราธิการออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมยางพุทธศักราช ๒๔๘๑ (ฉบับที่ ๕) ลงวันที่ ๘พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๔๘๘(๖) กฎกระทรวงเกษตราธิการออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมยางพุทธศักราช ๒๔๘๑ (ฉบับที่ ๖) ลงวันที่ ๑๘มิถุนายน พ.ศ. ๒๔๘๙(๗) กฎกระทรวง ฉบับที่ ๗ (พ.ศ. ๒๔๙๑)ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมยาง พุทธศักราช ๒๔๘๑(๘) กฎกระทรวง ฉบับที่ ๘ (พ.ศ. ๒๔๙๔)ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมยาง พุทธศักราช ๒๔๘๑การทำยาง ข้อ ๒ผู้ใดประสงค์จะทำยาง ให้ยื่นคำขอรับใบอนุญาตทำยางตามแบบยาง ๑ ท้ายกฎกระทรวงนี้ต่อเจ้าพนักงานประจำท้องที่แล้วเจ้าพนักงานประจำท้องที่จะออกใบอนุญาตให้ตามแบบยาง ๒ ท้ายกฎกระทรวงนี้เจ้าของสวนยางซึ่งได้รับใบสุทธิยางหรือใบกำกับคูปองแล้ว ให้ถือว่าได้รับใบอนุญาตตามวรรคหนึ่งแล้วในกรณีที่เนื้อที่สวนยางหรือจำนวนต้นยางของเจ้าของสวนยางใดลงลงหรือเพิ่มขึ้นในลักษณะที่เปลี่ยนแปลงถึงสถิติการทำยางหรือมีการปลูกแทนตามกฎหมายว่าด้วยกองทุนสงเคราะห์การทำสวนยางก็ให้เจ้าของสวนยางนั้นยื่นคำขอรับใบอนุญาตทำยางตามวรรคหนึ่งใหม่การค้ายาง ข้อ ๓ ผู้ใดประสงค์จะทำการค้ายางให้ยื่นคำขอรับใบอนุญาตค้ายางตามแบบยาง ๓ ท้ายกฎกระทรวงนี้ต่อเจ้าพนักงานประจำท้องที่ พร้อมด้วยค่าธรรมเนียมเมื่อได้รับใบอนุญาตค้ายางตามแบบยาง ๔ ท้ายกฎกระทรวงนี้แล้ว จึงทำการค้ายางได้ ใบอนุญาตค้ายางฉบับหนึ่งให้ใช้เฉพาะร้านค้ายางแห่งหนึ่งข้อ ๔การค้าระหว่างผู้ค้ายางด้วยกัน ผู้ซื้อต้องตรวจใบอนุญาตค้ายางของผู้ขายก่อนและให้ผู้ซื้อจดเลขที่ใบอนุญาตค้ายางของผู้ขายและน้ำหนักยางที่ซื้อขายกันไว้เพื่อเป็นหลักฐานในการทำบัญชีตามข้อ ๖ข้อ ๕ การค้ายางระหว่างเจ้าหน้าที่ผู้ขายทอดตลาดยางของกลางกับผู้ค้ายางในกรณีที่มีการขายทอดตลาดยางของกลาง ผู้สู้ราคาจะต้องแสดงใบอนุญาตค้ายางต่อเจ้าหน้าที่ผู้ขายทอดตลาดยางของกลางก่อนข้อ ๖ผู้ค้ายางจะต้องรักษาและกรอกรายการลงในบัญชีตามแบบพิมพ์ที่กำหนดให้ คือ(๑) บัญชีซื้อยางตามแบบยาง ๕ ท้ายกฎกระทรวงนี้ สำหรับจดรายการทุกครั้งที่ทำการซื้อยางหรือได้มาซึ่งยาง(๒) บัญชีจำหน่ายยางตามแบบยาง ๖ ท้ายกฎกระทรวงนี้ สำหรับจดรายการทุกครั้งที่ทำการขายหรือจำหน่ายยาง(๓) บัญชียางคงเหลือตามแบบยาง ๗ ท้ายกฎกระทรวงนี้ สำหรับจดรายการประจำวันให้ทราบน้ำหนักยางที่เป็นของผู้ค้ายางซึ่งเก็บไว้ ณ ที่ใดและของผู้อื่นที่อยู่ในความครอบครองของผู้ค้ายางข้อ ๗ภายในวันที่ ๗ ของเดือนถัดไปผู้ค้ายางต้องส่งรายงานการค้าตามแบบยาง ๘ท้ายกฎกระทรวงนี้ต่อเจ้าพนักงานประจำท้องที่การนำยางเข้าหรือส่งยางออกนอกราชอาณาเขต ข้อ ๘ยางที่นำเข้า หรือส่งออกนอกราชอาณาเขตเพื่อเป็นตัวอย่างและมีน้ำหนักไม่เกิน ๕ กิโลกรัม ให้ถือว่าได้รับอนุญาตให้นำเข้าหรือส่งออกได้ข้อ ๙ผู้ค้ายางผู้ใดประสงค์จะนำยาง นอกจากวัตถุสำเร็จรูปที่ทำขึ้นด้วยยางทั้งหมดหรือแต่บางส่วนเข้าในราชอาณาเขต ให้ยื่นคำขอรับใบอนุญาตนำยางเข้าในราชอาณาเขตตามแบบยาง๑๓ ท้ายกฎกระทรวงนี้ ต่อเจ้าพนักงานประจำท้องที่ พร้อมด้วยค่าธรรมเนียมรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรหรือผู้ที่รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรมอบหมายเป็นผู้ออกใบอนุญาตนำยางเข้าในราชอาณาเขตตามแบบยาง๑๔ ท้ายกฎกระทรวงนี้ ใบอนุญาตให้มีอายุหกสิบวัน นับแต่วันออกใบอนุญาตและยางที่นำเข้าจะต้องมีใบแสดงแหล่งกำเนิดซึ่งเจ้าหน้าที่ของประเทศรัฐ หรืออาณาเขตที่เป็นแหล่งผลิตได้ออกให้กำกับมาด้วยใบอนุญาตนำยางเข้าในราชอาณาเขตฉบับหนึ่ง ๆให้ใช้สำหรับนำยางเข้า เพียงจำนวนไม่เกิน ๕,๐๐๐ กิโลกรัม โดยเรียกเก็บค่าธรรมเนียมดังนี้(๑) ใบอนุญาตนำยางเข้าไม่เกิน ๒,๕๐๐ กิโลกรัมให้เรียกเก็บค่าธรรมเนียม ฉบับละ ๕๐ บาท(๒) ใบอนุญาตนำยางเข้ามากกว่า ๒,๕๐๐ กิโลกรัม แต่ไม่เกิน ๕,๐๐๐กิโลกรัม ให้เรียกเก็บค่าธรรมเนียม ฉบับละ ๑๐๐ บาทเมื่อได้ใช้ใบอนุญาตฉบับใดนำยางเข้าในราชอาณาเขตก็ให้ผู้รับอนุญาตส่งคืนใบอนุญาตฉบับนั้นต่อเจ้าพนักงานประจำท้องที่พร้อมด้วยหลักฐานการนำเข้าข้อ ๑๐ ผู้ค้ายางผู้ใดประสงค์จะเป็นผู้ส่งยางออกนอกราชอาณาเขตจะส่งออกได้แต่เฉพาะผ่านด่านศุลกากรด่านใดด่านหนึ่งตามข้อ ๑๑และให้ผู้ประสงค์จะส่งยางออกนอกราชอาณาเขตนั้นยื่นคำขอรับใบอนุญาตให้เป็นผู้ส่งยางออกนอกราชอาณาเขตตามแบบยาง๙ ท้ายกฎกระทรวงนี้ต่อเจ้าพนักงานประจำท้องที่ซึ่งออกใบอนุญาตค้ายางพร้อมด้วยค่าธรรมเนียม เมื่อเจ้าพนักงานประจำท้องที่ตรวจถูกต้องแล้วให้ออกใบอนุญาตให้เป็นผู้ส่งออกนอกราชอาณาเขตตามแบบยาง ๑๐ ท้ายกฎกระทรวงนี้ข้อ ๑๑ เจ้าพนักงานประจำท้องที่จะอนุญาตให้ยางที่จะส่งออกนอกราชอาณาเขตผ่านออกได้เฉพาะด่านศุลกากรต่อไปนี้(๑) ด่านศุลกากรกรุงเทพฯ จังหวัดพระนคร(๒) ด่านศุลกากรกระบี่ จังหวัดกระบี่(๓) ด่านศุลกากรเกาะลันตา จังหวัดกระบี่(๔) ด่านศุลกากรท่าแฉลบ จังหวัดจันทบุรี(๕) ด่านศุลกากรกันตัง จังหวัดตรัง(๖) ด่านศุลกากรหยงสตา จังหวัดตรัง(๗) ด่านศุลกากรนครศรีธรรมราช จังหวัดนครศรีธรรมราช(๘) ด่านศุลกากรนราธิวาส จังหวัดนราธิวาส(๙) ด่านศุลกากรตากใบ จังหวัดนราธิวาส(๑๐) ด่านศุลกากรสุไหงโก-ลก จังหวัดนราธิวาส(๑๑) ด่านศุลกากรปัตตานี จังหวัดปัตตานี(๑๒) ด่านศุลกากรสายบุรี จังหวัดปัตตานี(๑๓) ด่านศุลกากรพังงา จังหวัดพังงา(๑๔) ด่านศุลกากรตะกั่วป่า จังหวัดพังงา(๑๕) ด่านศุลกากรภูเก็ต จังหวัดภูเก็ต(๑๖) ด่านศุลกากรเบตง จังหวัดยะลา(๑๗) ด่านศุลกากรระนอง จังหวัดระนอง(๑๘) ด่านศุลกากรสงขลา จังหวัดสงขลา(๑๙) ด่านศุลกากรปาดังเบซาร์ จังหวัดสงขลา(๒๐) ด่านศุลกากรสะเดา จังหวัดสงขลา(๒๑) ด่านศุลกากรเกาะนก จังหวัดสตูล(๒๒) ด่านศุลกากรเกาะยาว จังหวัดสตูล(๒๓) ด่านศุลกากรปากบารา จังหวัดสตูล(๒๔) ด่านศุลกากรสุไหงอุเป จังหวัดสตูล(๒๕) ด่านศุลกากรเกาะสมุย จังหวัดสุราษฎร์ธานี(๒๖) ด่านศุลกากรบ้านดอน จังหวัดสุราษฎร์ธานีข้อ ๑๒การส่งยางออกนอกราชอาณาเขตจะส่งออกได้เฉพาะทางด่านศุลกากรที่ระบุไว้ในใบอนุญาตและจะต้องปฏิบัติตามเงื่อนไข ดังนี้(๑) ก่อนส่งยางออกนอกราชอาณาเขตไม่น้อยกว่ายี่สิบสี่ชั่วโมงผู้ส่งยางออกต้องยื่นคำขอรับใบผ่านด่านศุลกากรเพื่อส่งยางออกนอกราชอาณาเขตตามแบบยาง๑๑ท้ายกฎกระทรวงนี้ต่อเจ้าพนักงานประจำท้องที่ซึ่งออกใบอนุญาตค้ายางเพื่อทำการตรวจสอบบัญชีของผู้ค้ายางและตรวจยางในครอบครองของผู้ค้ายางที่ขอส่งยางออก(๒) เมื่อเจ้าพนักงานประจำท้องที่ตรวจสอบเป็นการถูกต้องแล้วให้ออกใบผ่านด่านศุลกากรตามแบบยาง ๑๒ ท้ายกฎกระทรวงนี้ ส่งไปยังพนักงานศุลกากร ใบผ่านด่านศุลกากรฉบับหนึ่งให้ใช้ได้เพียงครั้งเดียวใบผ่านด่านศุลกากรฉบับหนึ่งให้ใช้ได้สำหรับยางที่ส่งออกนอกราชอาณาเขตจำนวนไม่เกิน๕๐,๐๐๐ กิโลกรัม และให้ใช้ได้เพียงครั้งเดียวการมียางไว้ในครองครองโรงรีดยาง โรงรมยาง ข้อ ๑๓เมื่อผู้ค้ายางสำหรับร้านค้ายางแห่งหนึ่งประสงค์จะมียางไว้ในครอบครองจำนวนตั้งแต่๑,๒๐๐ กิโลกรัมขึ้นไป ให้ยื่นคำขอรับใบอนุญาตมียางไว้ในครอบครองตามแบบยาง ๑๕ท้ายกฎกระทรวงนี้ต่อเจ้าพนักงานประจำท้องที่ พร้อมด้วยค่าธรรมเนียมเมื่อเจ้าพนักงานประจำท้องที่ได้ตรวจถูกต้องแล้ว ให้ออกใบอนุญาตมียางไว้ในครอบครองตามแบบยาง๑๖ ท้ายกฎกระทรวงนี้ข้อ ๑๔เมื่อผู้ค้ายางประสงค์จะตั้งโรงรีดยางให้ยื่นคำขอรับใบอนุญาตตั้งโรงรีดยางตามแบบยาง ๑๗ท้ายกฎกระทรวงนี้ต่อเจ้าพนักงานประจำท้องที่ พร้อมด้วยค่าธรรมเนียมเมื่อเจ้าพนักงานประจำท้องที่ได้ตรวจถูกต้องแล้วให้ออกใบอนุญาตตั้งโรงรีดยางตามแบบยาง ๑๘ ท้ายกฎกระทรวงนี้ข้อ ๑๕เมื่อผู้ค้ายางประสงค์จะตั้งโรงรมยางให้ยื่นคำขอรับใบอนุญาตตั้งโรงรมยางตามแบบ ๑๙ท้ายกฎกระทรวงนี้ต่อเจ้าพนักงานประจำท้องที่ พร้อมด้วยค่าธรรมเนียมเมื่อเจ้าพนักงานประจำท้องที่ได้ตรวจถูกต้องแล้วให้ออกใบอนุญาตตั้งโรงรมยางตามแบบยาง ๒๐ ท้ายกฎกระทรวงนี้ข้อ ๑๖ใบอนุญาตตามข้อ ๑๓ ข้อ ๑๔ และข้อ ๑๕ ให้ผู้รับใบอนุญาตแสดงไว้ในที่ซึ่งเห็นได้ง่ายณ ที่ทำการของตนการปลูกใหม่ ข้อ ๑๗ผู้ใดได้มาซึ่งสิทธิในที่ดินโดยชอบด้วยกฎหมายแล้วถ้าประสงค์จะขอรับใบอนุญาตทำการปลูกใหม่ ให้ยื่นคำขอรับใบอนุญาตปลูกใหม่ตามแบบยาง๒๑ ท้ายกฎกระทรวงนี้ต่อเจ้าพนักงานประจำท้องที่ พร้อมด้วยค่าธรรมเนียม โดยแสดงจำนวนเนื้อที่และหลักฐานการได้มาซึ่งสิทธิในที่ดินเมื่อเจ้าพนักงานประจำท้องที่ได้ตรวจถูกต้องแล้ว ให้ออกใบอนุญาตปลูกใหม่ตามแบบยาง๒๒ ท้ายกฎกระทรวงนี้ใบอนุญาตปลูกใหม่ให้มีอายุสองปีนับแต่วันออกใบอนุญาตข้อ ๑๘ผู้ใดรับใบอนุญาตปลูกใหม่ตามข้อ ๑๗ ต้องรายงานผลการปลูกใหม่ตามแบบยาง ๒๓ท้ายกฎกระทรวงนี้ต่อเจ้าพนักงานประจำท้องที่ภายในกำหนดสามสิบวันนับแต่วันที่ใบอนุญาตนั้นสิ้นอายุเมื่อผู้รับใบอนุญาตปลูกใหม่ประสงค์จะทำยางให้ยื่นคำขอรับใบอนุญาตทำยางตามข้อ ๒ใบอนุญาตและการตั้งตัวแทน ข้อ ๑๙ในกรณีที่ผู้รับใบอนุญาตตามข้อ ๒ ข้อ ๓ ข้อ ๙ ข้อ ๑๐ ข้อ ๑๓ ข้อ ๑๔ ข้อ ๑๕หรือข้อ ๑๗ ตาย ให้ทายาทหรือผู้จัดการมรดกยื่นคำแจ้งความตามแบบยาง ๒๔ท้ายกฎกระทรวงนี้ต่อเจ้าพนักงานประจำท้องที่พร้อมกับแสดงสิทธิในการเป็นทายาทหรือผู้จัดการมรดก เมื่อเจ้าพนักงานประจำท้องที่ได้บันทึกว่าตรวจถูกต้องแล้วให้ถือว่าทายาทหรือผู้จัดการมรดกนั้นเป็นผู้รับใบอนุญาตต่อไปจนกว่าใบอนุญาตนั้นสิ้นอายุข้อ ๒๐ใบอนุญาตตามข้อ ๒ ข้อ ๓ ข้อ ๙ ข้อ ๑๐ ข้อ ๑๓ ข้อ ๑๔ ข้อ ๑๕ หรือข้อ ๑๗จะโอนกันมิได้ในกรณีที่ผู้รับใบอนุญาตตามข้อ ๒โอนสิทธิในที่ดินของตนไปให้แก่บุคคลอื่น ให้ผู้รับโอนสิทธิในที่ดินซึ่งประสงค์จะทำยางต่อไปยื่นคำขอทำยางตามข้อ๒ ใหม่ต่อเจ้าพนักงานประจำท้องที่ พร้อมด้วยหลักฐานการรับโอนสิทธิในที่ดินเมื่อเจ้าพนักงานประจำท้องที่ตรวจถูกต้องแล้ว ให้ออกใบอนุญาตตามแบบยาง ๒ท้ายกฎกระทรวงนี้ ให้แก่ผู้รับโอนสิทธิในที่ดินนั้นใหม่ข้อ ๒๑ในการติดต่อกับเจ้าพนักงานประจำท้องที่ ถ้าผู้รับใบอนุญาตตามข้อ ๒ ข้อ ๓ข้อ ๙ ข้อ ๑๐ ข้อ ๑๓ ข้อ ๑๔ ข้อ ๑๕ หรือข้อ ๑๗ประสงค์จะตั้งตัวแทนเพื่อปฏิบัติการตามใบอนุญาตนั้น ๆ แทนตนให้ผู้รับใบอนุญาตยื่นคำขอตั้งตัวแทนตามแบบยาง ๒๕ ท้ายกฎกระทรวงนี้ต่อเจ้าพนักงานประจำท้องที่เมื่อเจ้าพนักงานประจำท้องที่ตรวจถูกต้องแล้วให้บันทึกการตั้งตัวแทนไว้ในใบอนุญาตนั้นผู้รับใบอนุญาตค้ายางตามข้อ ๓ซึ่งได้ตั้งตัวแทนเพื่อปฏิบัติการตามใบอนุญาตต้องรักษาและกรอกรายการลงในบัญชีตามข้อ๖ และส่งรายงานการค้ายางตามข้อ ๗ ทั้งตัวแทนนั้นต้องได้รับใบอนุญาตตามข้อ ๓ ด้วยการออกใบแทน ข้อ ๒๒ ถ้าใบอนุญาตตามกฎกระทรวงนี้สูญหายหรือถูกทำลายให้ผู้รับใบอนุญาตยื่นคำขอรับใบแทนตามแบบยาง ๒๖ท้ายกฎกระทรวงนี้ต่อเจ้าพนักงานประจำท้องที่ พร้อมด้วยค่าธรรมเนียมเมื่อเจ้าพนักงานประจำท้องที่ตรวจถูกต้องแล้ว ให้ออกใบแทนให้การคำนวณส่วนเทียบปริมาณยาง ข้อ ๒๓การคำนวณปริมาณยาง ให้ถือปริมาณของยางแห้งตามหลักเกณฑ์ ดังนี้(๑) น้ำยางธรรมชาติให้ถือว่ามียางแห้งสามสิบห้าส่วนในร้อยส่วน(๒) น้ำยางที่ได้ผ่านกรรมวิธีแปรสภาพจากน้ำยางธรรมชาติให้ถือว่ามียางแห้งตามที่เจ้าพนักงานประจำท้องที่คำนวณได้ตามหลักวิทยาการ(๓) เศษยาง ยางก้อน ยางแผ่น ยางแท่งหรือยางชนิดอื่นนอกจากที่กล่าวไว้ใน (๑) หรือ (๒)ให้ถือว่าเป็นยางแห้งตามปริมาณในยางนั้นอายุใบอนุญาต ข้อ ๒๔นอกจากที่ได้ระบุไว้เป็นอย่างอื่นในกฎกระทรวงนี้ ใบอนุญาตทุกชนิดให้มีอายุเพียงวันที่๓๑ ธันวาคมของปีที่ออกใบอนุญาตและรัฐมนตรีมีอำนาจสั่งต่ออายุได้อีกไม่เกินคราวละหนึ่งปี เป็นปี ๆ ไปค่าธรรมเนียม ข้อ ๒๕ให้กำหนดค่าธรรมเนียมดังนี้(๑) ใบอนุญาตค้ายาง ฉบับละ ๒๕ บาท(๒) ใบอนุญาตมียางไว้ในครอบครอง ฉบับละ ๑๐๐ บาท(๓) ใบอนุญาตตั้งโรงรีดยาง โรงละ ๑๐๐ บาท(๔) ใบอนุญาตตั้งโรงรมยาง โรงละ ๑๐๐ บาท(๕) ใบอนุญาตให้เป็นผู้ส่งยางออกนอกราชอาณาเขต ฉบับละ ๑๐๐ บาท(๖) ใบแทนใบอนุญาต ฉบับละ ๕ บาท(๗) คำขอตรวจเอกสารเกี่ยวกับสวนยาง รายละ๕ บาท(๘) สำเนาเอกสาร แผ่นละ ๕ บาท(๙) ใบผ่านด่านศุลกากรตามแบบยาง ๑๒คำนวณตามจำนวนยางที่ขอส่งออกนอกราชอาณาเขต กิโลกรัมละ๐.๒ สตางค์(ใบผ่านด่านศุลกากรฉบับหนึ่งให้ใช้สำหรับยางที่ขอส่งออกนอกราชอาณาเขตจำนวนไม่เกิน ๕๐,๐๐๐ กิโลกรัม)(๑๐) แบบพิมพ์ ฉบับละ๒๕ สตางค์(๑๑) แบบพิมพ์ชนิดเป็นเล่ม เล่มละ ๕ บาทให้ไว้ ณ วันที่ ๒๐ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๑๑พระประกาศสหกรณ์รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตร[เอกสารแนบท้าย]๑.คำขอรับใบอนุญาตทำยาง (แบบยาง ๑)๒.ใบอนุญาตทำยาง (แบบยาง ๒)๓.คำขอรับใบอนุญาตค้ายาง (แบบยาง ๓)๔.ใบอนุญาตค้ายาง (แบบยาง ๔)๕.บัญชีซื้อยาง (แบบยาง ๕)๖.บัญชีจำหน่ายยาง (แบบยาง ๖)๗.บัญชียางคงเหลือ (แบบยาง ๗)๘.รายงานการค้ายางใบอนุญาตที่... (แบบยาง ๘)๙.คำขอรับใบอนุญาตให้เป็นผู้ส่งยางออกนอกราชอาณาเขต (แบบยาง ๙)๑๐.ใบอนุญาตให้เป็นผู้ส่งยางออกนอกราชอาณาเขต (แบบยาง ๑๐)๑๑.คำขอใบผ่านด่านศุลกากรเพื่อส่งยางออกนอกราชอาณาเขต (แบบยาง ๑๑)๑๒.ใบผ่านด่านศุลกากรในการส่งยางออก (แบบยาง ๑๒)๑๓.คำขอรับใบอนุญาตนำยางเข้าในราชอาณาเขต (แบบยาง ๑๓)๑๔.ใบอนุญาตนำยางเข้าในราชอาณาเขต (แบบยาง ๑๔)๑๕.คำขอรับใบอนุญาตมียางไว้ในครอบครอง (แบบยาง ๑๕)๑๖.ใบอนุญาตมียางไว้ในครอบครอง (แบบยาง ๑๖)๑๗.คำขอรับใบอนุญาตตั้งโรงรีดยาง (แบบยาง ๑๗)๑๘.ใบอนุญาตตั้งโรงรีดยาง (แบบยาง ๑๘)๑๙.คำขอรับใบอนุญาตตั้งโรงรมยาง (แบบยาง ๑๙)๒๐.ใบอนุญาตตั้งโรงรมยาง (แบบยาง ๒๐)๒๑.คำขอรับใบอนุญาตปลูกใหม่ (แบบยาง ๒๑)๒๒.ใบอนุญาตปลูกยางใหม่ (แบบยาง ๒๒)๒๓.รายงานผลการปลูกใหม่ (แบบยาง ๒๓)๒๔.คำแจ้งความกรณีผู้รับใบอนุญาตตายและแสดงสิทธิความเป็นทายาทหรือผู้จัดการมรดก(แบบยาง ๒๔)๒๕.คำขอตั้งตัวแทน (แบบยาง ๒๕)๒๖. คำขอรับใบแทน(แบบยาง ๒๖)(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือเนื่องจากกฎกระทรวงออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมยาง พุทธศักราช ๒๔๘๑ได้กำหนดให้เจ้าของสวนยางที่ทำการปลูกแทนและปลูกเสริมต้องขออนุญาต และการทำยาง การค้ายางการนำยางเคลื่อนที่ และการส่งยางออกนอกราชอาณาเขตต้องใช้ใบคูปองหรือใบสำคัญจำหน่ายยางกำกับไปด้วย และต้องเสียค่าธรรมเนียม บัดนี้เนื่องจากมีการเลิกกำหนดโควตายางที่ทำได้และยางมีราคาตกต่ำมากเพื่อบรรเทาความเดือดร้อนของเจ้าของสวนยาง จึงเห็นสมควรยกเลิกการเรียกเก็บค่าธรรมเนียมในการออกใบกำกับคูปองและใบสุทธิยางสำหรับยางที่ส่งออกนอกราชอาณาเขต ซึ่งกำหนดไว้กิโลกรัมละ ๕ สตางค์และยกเลิกการขออนุญาตปลูกเสริมและการปลูกแทน และสมควรผ่อนผันการส่งยางซึ่งใช้เป็นตัวอย่างไม่เกิน๕ กิโลกรัม เข้าและออกนอกราชอาณาเขตได้โดยไม่ต้องขออนุญาตและปรับปรุงกฎกระทรวงดังกล่าวให้เหมาะสมกับสถานการณ์ในปัจจุบันจึงสมควรยกเลิกกฎกระทรวงเดิมทั้ง ๘ ฉบับ และรวมเป็นฉบับเดียวกันประดิชญา/ผู้จัดทำ๒๒ พฤศจิกายน ๒๕๕๕วิชพงษ์/ผู้ตรวจ๒๘ พฤศจิกายน ๒๕๕๕[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๘๕/ตอนที่ ๑๒๑/หน้า ๑๑๑๕/๓๑ ธันวาคม ๒๕๑๑