คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 457/2490หลักกฎหมาย: การกระทำของจำเลยจะครบองค์เป็นความผิดฐานลักทรัพย์หรือไม่เป็นปัญหาข้อเท็จจริงศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามศาลชั้นต้น โดยอาศัยข้อเท็จจริงอย่างเดียวกันฎีกาในข้อเท็จจริงไม่ได้โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานลักทรัพย์ตามกฎหมายอาญา มาตรา 293ศาลชั้นต้นพิจารณาเห็นว่า นายตี๋ผู้ครอบครองเรือแทนเจ้าทรัพย์ได้มอบเรือให้แก่จำเลยไป จะว่าจำเลยลักเรือไม่ได้ เพราะองค์สำคัญแห่งความผิดฐานลักทรัพย์จะต้องเอาทรัพย์ของผู้อื่นไป โดยเจ้าของหรือผู้ครอบครองแทนเจ้าของมิได้อนุญาต แต่เรือนี้นายตี๋อนุญาตให้จำเลยเอาเรือไป จึงไม่ผิดฐานลักทรัพย์ พิพากษายกฟ้องศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า ตามฎีกาโจทก์อ้างว่าการกระทำของจำเลยครบเกณฑ์ความผิดฐานลักทรัพย์แล้ว มิได้กล่าวให้แจ้งชัดว่า เป็นปัญหาข้อกฎหมายประการใด ซึ่งคดีนี้ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงว่าผู้แทนเจ้าทรัพย์อนุญาตให้จำเลยเอาเรือไปจึงไม่เป็นลักทรัพย์โจทก์เถียงว่าเป็นลักทรัพย์แล้วดังนี้ ก็เท่ากับเถียงว่าเอาไปโดยฝ่ายเจ้าทรัพย์มิได้อนุญาต เป็นเรื่องโต้แย้งในข้อเท็จจริงโดยตรงต้องห้ามฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 219 พิพากษาให้ยกฎีกาโจทก์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 457/2490อัยการพิจิตรโจทก์นายเปลื้อง ชูชาวนาจำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 288, ม. 293 ป.วิ.อ. ม. 219การกระทำของจำเลยจะครบองค์เป็นความผิดฐานลักทรัพย์หรือไม่เป็นปัญหาข้อเท็จจริงศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามศาลชั้นต้น โดยอาศัยข้อเท็จจริงอย่างเดียวกันฎีกาในข้อเท็จจริงไม่ได้โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานลักทรัพย์ตามกฎหมายอาญา มาตรา 293ศาลชั้นต้นพิจารณาเห็นว่า นายตี๋ผู้ครอบครองเรือแทนเจ้าทรัพย์ได้มอบเรือให้แก่จำเลยไป จะว่าจำเลยลักเรือไม่ได้ เพราะองค์สำคัญแห่งความผิดฐานลักทรัพย์จะต้องเอาทรัพย์ของผู้อื่นไป โดยเจ้าของหรือผู้ครอบครองแทนเจ้าของมิได้อนุญาต แต่เรือนี้นายตี๋อนุญาตให้จำเลยเอาเรือไป จึงไม่ผิดฐานลักทรัพย์ พิพากษายกฟ้องศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า ตามฎีกาโจทก์อ้างว่าการกระทำของจำเลยครบเกณฑ์ความผิดฐานลักทรัพย์แล้ว มิได้กล่าวให้แจ้งชัดว่า เป็นปัญหาข้อกฎหมายประการใด ซึ่งคดีนี้ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงว่าผู้แทนเจ้าทรัพย์อนุญาตให้จำเลยเอาเรือไปจึงไม่เป็นลักทรัพย์โจทก์เถียงว่าเป็นลักทรัพย์แล้วดังนี้ ก็เท่ากับเถียงว่าเอาไปโดยฝ่ายเจ้าทรัพย์มิได้อนุญาต เป็นเรื่องโต้แย้งในข้อเท็จจริงโดยตรงต้องห้ามฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 219 พิพากษาให้ยกฎีกาโจทก์(เลขวณิชธรรมวิทักษ์-นาถปรีชา-มนูภันย์วิมลสาร)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานลักทรัพย์ตามกฎหมายอาญา มาตรา 293ศาลชั้นต้นพิจารณาเห็นว่า นายตี๋ผู้ครอบครองเรือแทนเจ้าทรัพย์ได้มอบเรือให้แก่จำเลยไป จะว่าจำเลยลักเรือไม่ได้ เพราะองค์สำคัญแห่งความผิดฐานลักทรัพย์จะต้องเอาทรัพย์ของผู้อื่นไป โดยเจ้าของหรือผู้ครอบครองแทนเจ้าของมิได้อนุญาต แต่เรือนี้นายตี๋อนุญาตให้จำเลยเอาเรือไป จึงไม่ผิดฐานลักทรัพย์ พิพากษายกฟ้องศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า ตามฎีกาโจทก์อ้างว่าการกระทำของจำเลยครบเกณฑ์ความผิดฐานลักทรัพย์แล้ว มิได้กล่าวให้แจ้งชัดว่า เป็นปัญหาข้อกฎหมายประการใด ซึ่งคดีนี้ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงว่าผู้แทนเจ้าทรัพย์อนุญาตให้จำเลยเอาเรือไปจึงไม่เป็นลักทรัพย์โจทก์เถียงว่าเป็นลักทรัพย์แล้วดังนี้ ก็เท่ากับเถียงว่าเอาไปโดยฝ่ายเจ้าทรัพย์มิได้อนุญาต เป็นเรื่องโต้แย้งในข้อเท็จจริงโดยตรงต้องห้ามฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 219 พิพากษาให้ยกฎีกาโจทก์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 457/2490อัยการพิจิตรโจทก์นายเปลื้อง ชูชาวนาจำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 288, ม. 293 ป.วิ.อ. ม. 219การกระทำของจำเลยจะครบองค์เป็นความผิดฐานลักทรัพย์หรือไม่เป็นปัญหาข้อเท็จจริงศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามศาลชั้นต้น โดยอาศัยข้อเท็จจริงอย่างเดียวกันฎีกาในข้อเท็จจริงไม่ได้โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานลักทรัพย์ตามกฎหมายอาญา มาตรา 293ศาลชั้นต้นพิจารณาเห็นว่า นายตี๋ผู้ครอบครองเรือแทนเจ้าทรัพย์ได้มอบเรือให้แก่จำเลยไป จะว่าจำเลยลักเรือไม่ได้ เพราะองค์สำคัญแห่งความผิดฐานลักทรัพย์จะต้องเอาทรัพย์ของผู้อื่นไป โดยเจ้าของหรือผู้ครอบครองแทนเจ้าของมิได้อนุญาต แต่เรือนี้นายตี๋อนุญาตให้จำเลยเอาเรือไป จึงไม่ผิดฐานลักทรัพย์ พิพากษายกฟ้องศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า ตามฎีกาโจทก์อ้างว่าการกระทำของจำเลยครบเกณฑ์ความผิดฐานลักทรัพย์แล้ว มิได้กล่าวให้แจ้งชัดว่า เป็นปัญหาข้อกฎหมายประการใด ซึ่งคดีนี้ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงว่าผู้แทนเจ้าทรัพย์อนุญาตให้จำเลยเอาเรือไปจึงไม่เป็นลักทรัพย์โจทก์เถียงว่าเป็นลักทรัพย์แล้วดังนี้ ก็เท่ากับเถียงว่าเอาไปโดยฝ่ายเจ้าทรัพย์มิได้อนุญาต เป็นเรื่องโต้แย้งในข้อเท็จจริงโดยตรงต้องห้ามฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 219 พิพากษาให้ยกฎีกาโจทก์(เลขวณิชธรรมวิทักษ์-นาถปรีชา-มนูภันย์วิมลสาร)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ