คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1238/2519หลักกฎหมาย: เจ้าพนักงานตำรวจเข้าทำการจับกุมจำเลยหลังจากจำเลยได้ทำการขายเสร็จขาดตอนไปแล้ว ค้นได้เฮโรอีนที่จำเลยยังมีเพื่อขายอยู่กับตัวอีก ดังนั้น การขายจำหน่าย หรือจ่ายแจกยาเสพติดให้โทษ กับการมียาเสพติดให้โทษไว้เพื่อขาย จำหน่ายหรือจ่ายแจก ของจำเลยจึงเป็นความผิดหลายกรรมต่างกัน จำเลยจึงต้องมีความผิดฐานมีไว้เพื่อขายอีกกระทงหนึ่งโจทก์ฟ้องว่า จำเลยมีเฮโรอีนไฮโดรคลอไรด์ซึ่งเป็นเกลือของเฮโรอีน อันเป็นยาเสพติดให้โทษชนิดต้องห้ามตามกฎหมายโดยเด็ดขาดไว้ในครอบครองเพื่อจำหน่ายขายแก่ประชาชน ๒๔ หลอด หนัก ๐.๘๙ กรัม และจำเลยได้จำหน่ายขายเฮโรอีนไฮโดรคลอไรด์ดังกล่าว จำนวน ๒ หลอด ให้แก่เจ้าพนักงานตำรวจแต่งกายนอกเครื่องแบบโดยฝ่าฝืนกฎหมาย เจ้าพนักงานจับจำเลยได้พร้อมเฮโรอีนไฮโดรคลอไรด์ที่เหลือจากการขาย ๒๒ หลอด กับที่ขายไปแล้ว ๒ หลอด ก่อนคดีนี้จำเลยเคยต้องคำพิพากษาถึงที่สุดลงโทษจำคุกฐานลักทรัพย์มีกำหนด ๑ ปี ภายใน ๕ ปีนับแต่วันพ้นโทษดังกล่าว จำเลยกลับมากระทำผิดคดีนี้อีก ขอให้ลงโทษและเพิ่มโทษตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ ฯลฯ จำเลยให้การรับสารภาพและรับว่าเคยต้องโทษและพ้นโทษมาจริงตามฟ้อง ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีเฮโรอีนไว้ในครอบครองเพื่อจำหน่ายและได้จำหน่ายเฮโรอีนนั้น เป็นความผิดตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. ๒๔๖๕ มาตรา ๒๐ ทวิ วรรคท้าย ซึ่งเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ ฉบับที่ ๔ มาตรา ๖ ลงโทษจำคุก ๕ ปี เพิ่มโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๙๒ อีก ๑ ใน ๓ เป็นจำคุก ๖ ปี ๘ เดือน ลดรับสารภาพตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๗๘ ให้กึ่งหนึ่ง คงให้จำคุกมีกำหนด ๓ ปี ๔ เดือน โจทก์อุทธรณ์ว่า การกระทำของจำเลยเป็นความผิด ๒ กรรม ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาพิจารณาแล้วเห็นว่า ตามข้อเท็จจริงในคดีนี้ เจ้าพนักงานตำรวจเข้าทำการจับกุมจำเลยหลังจากจำเลยได้ทำการขายเสร็จขาดตอนไปแล้ว ค้นได้เฮโรอีนที่จำเลยยังมีเพื่อขายอยู่กับตัวอีก ดังนั้น การขายจำหน่าย หรือจ่ายแจกยาเสพติดให้โทษ กับการมียาเสพติดให้โทษไว้เพื่อขาย จำหน่ายหรือจ่ายแจก ของจำเลยจึงเป็นความผิดหลายกรรมต่างกัน จำเลยจึงต้องมีความผิดฐานมีไว้เพื่อขายอีกกระทงหนึ่ง พิพากษาแก้ เป็นว่า จำเลยมีความผิดฐานมียาเสพติดให้โทษเฮโรอีนไว้ในครอบครอง เพื่อจำหน่ายอีกกระทงหนึ่ง และมีความผิดฐานจำหน่ายยกเสพติดให้โทษเฮโรอีนอีกกระทงหนึ่ง ตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. ๒๔๖๕ มาตรา ๒๐ ทวิ พระราชบัญญัติเสพติดให้โทษ(ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๐๔ มาตรา ๖ เรียงกระทงลงโทษจำคุกกระทงละ ๕ ปี รวมโทษจำคุก ๑๐ ปี เพิ่มโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๙๒ อีก ๑ ใน ๓ เป็นโทษจำคุก ๑๓ ปี ๔ เดือน จำเลยให้การรับสารภาพ ปรานีลดโทษให้กึ่งหนึ่ง ตามประมวลกฎมายอาญา มาตรา ๗๘ คงให้จำคุกจำเลยไว้มีกำหนด ๖ ปี ๘ เดือน นอกจากนี้แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1238/2519พนักงานอัยการ กรมอัยการโจทก์นายณรงค์ เกิดเอี่ยมล. ป.อ. ม. 91 พ.ร.บ.ยาเสพติดให้โทษ พ.ศ.2465 ม. 20 ทวิเจ้าพนักงานตำรวจเข้าทำการจับกุมจำเลยหลังจากจำเลยได้ทำการขายเสร็จขาดตอนไปแล้ว ค้นได้เฮโรอีนที่จำเลยยังมีเพื่อขายอยู่กับตัวอีก ดังนั้น การขายจำหน่าย หรือจ่ายแจกยาเสพติดให้โทษ กับการมียาเสพติดให้โทษไว้เพื่อขาย จำหน่ายหรือจ่ายแจก ของจำเลยจึงเป็นความผิดหลายกรรมต่างกัน จำเลยจึงต้องมีความผิดฐานมีไว้เพื่อขายอีกกระทงหนึ่งโจทก์ฟ้องว่า จำเลยมีเฮโรอีนไฮโดรคลอไรด์ซึ่งเป็นเกลือของเฮโรอีน อันเป็นยาเสพติดให้โทษชนิดต้องห้ามตามกฎหมายโดยเด็ดขาดไว้ในครอบครองเพื่อจำหน่ายขายแก่ประชาชน ๒๔ หลอด หนัก ๐.๘๙ กรัม และจำเลยได้จำหน่ายขายเฮโรอีนไฮโดรคลอไรด์ดังกล่าว จำนวน ๒ หลอด ให้แก่เจ้าพนักงานตำรวจแต่งกายนอกเครื่องแบบโดยฝ่าฝืนกฎหมาย เจ้าพนักงานจับจำเลยได้พร้อมเฮโรอีนไฮโดรคลอไรด์ที่เหลือจากการขาย ๒๒ หลอด กับที่ขายไปแล้ว ๒ หลอด ก่อนคดีนี้จำเลยเคยต้องคำพิพากษาถึงที่สุดลงโทษจำคุกฐานลักทรัพย์มีกำหนด ๑ ปี ภายใน ๕ ปีนับแต่วันพ้นโทษดังกล่าว จำเลยกลับมากระทำผิดคดีนี้อีก ขอให้ลงโทษและเพิ่มโทษตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ ฯลฯ จำเลยให้การรับสารภาพและรับว่าเคยต้องโทษและพ้นโทษมาจริงตามฟ้อง ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีเฮโรอีนไว้ในครอบครองเพื่อจำหน่ายและได้จำหน่ายเฮโรอีนนั้น เป็นความผิดตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. ๒๔๖๕ มาตรา ๒๐ ทวิ วรรคท้าย ซึ่งเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ ฉบับที่ ๔ มาตรา ๖ ลงโทษจำคุก ๕ ปี เพิ่มโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๙๒ อีก ๑ ใน ๓ เป็นจำคุก ๖ ปี ๘ เดือน ลดรับสารภาพตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๗๘ ให้กึ่งหนึ่ง คงให้จำคุกมีกำหนด ๓ ปี ๔ เดือน โจทก์อุทธรณ์ว่า การกระทำของจำเลยเป็นความผิด ๒ กรรม ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาพิจารณาแล้วเห็นว่า ตามข้อเท็จจริงในคดีนี้ เจ้าพนักงานตำรวจเข้าทำการจับกุมจำเลยหลังจากจำเลยได้ทำการขายเสร็จขาดตอนไปแล้ว ค้นได้เฮโรอีนที่จำเลยยังมีเพื่อขายอยู่กับตัวอีก ดังนั้น การขายจำหน่าย หรือจ่ายแจกยาเสพติดให้โทษ กับการมียาเสพติดให้โทษไว้เพื่อขาย จำหน่ายหรือจ่ายแจก ของจำเลยจึงเป็นความผิดหลายกรรมต่างกัน จำเลยจึงต้องมีความผิดฐานมีไว้เพื่อขายอีกกระทงหนึ่ง พิพากษาแก้ เป็นว่า จำเลยมีความผิดฐานมียาเสพติดให้โทษเฮโรอีนไว้ในครอบครอง เพื่อจำหน่ายอีกกระทงหนึ่ง และมีความผิดฐานจำหน่ายยกเสพติดให้โทษเฮโรอีนอีกกระทงหนึ่ง ตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. ๒๔๖๕ มาตรา ๒๐ ทวิ พระราชบัญญัติเสพติดให้โทษ(ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๐๔ มาตรา ๖ เรียงกระทงลงโทษจำคุกกระทงละ ๕ ปี รวมโทษจำคุก ๑๐ ปี เพิ่มโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๙๒ อีก ๑ ใน ๓ เป็นโทษจำคุก ๑๓ ปี ๔ เดือน จำเลยให้การรับสารภาพ ปรานีลดโทษให้กึ่งหนึ่ง ตามประมวลกฎมายอาญา มาตรา ๗๘ คงให้จำคุกจำเลยไว้มีกำหนด ๖ ปี ๘ เดือน นอกจากนี้แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์(อุดม จาละ-สงวน สิทธิไชย-ปรีชา สุมาวงศ์)ศาลอาญา - นายประพันธ์ ผลฉายศาลอุทธรณ์ - นายเสมา รัตนมาลัยแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยมีเฮโรอีนไฮโดรคลอไรด์ซึ่งเป็นเกลือของเฮโรอีน อันเป็นยาเสพติดให้โทษชนิดต้องห้ามตามกฎหมายโดยเด็ดขาดไว้ในครอบครองเพื่อจำหน่ายขายแก่ประชาชน ๒๔ หลอด หนัก ๐.๘๙ กรัม และจำเลยได้จำหน่ายขายเฮโรอีนไฮโดรคลอไรด์ดังกล่าว จำนวน ๒ หลอด ให้แก่เจ้าพนักงานตำรวจแต่งกายนอกเครื่องแบบโดยฝ่าฝืนกฎหมาย เจ้าพนักงานจับจำเลยได้พร้อมเฮโรอีนไฮโดรคลอไรด์ที่เหลือจากการขาย ๒๒ หลอด กับที่ขายไปแล้ว ๒ หลอด ก่อนคดีนี้จำเลยเคยต้องคำพิพากษาถึงที่สุดลงโทษจำคุกฐานลักทรัพย์มีกำหนด ๑ ปี ภายใน ๕ ปีนับแต่วันพ้นโทษดังกล่าว จำเลยกลับมากระทำผิดคดีนี้อีก ขอให้ลงโทษและเพิ่มโทษตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ ฯลฯ จำเลยให้การรับสารภาพและรับว่าเคยต้องโทษและพ้นโทษมาจริงตามฟ้อง ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีเฮโรอีนไว้ในครอบครองเพื่อจำหน่ายและได้จำหน่ายเฮโรอีนนั้น เป็นความผิดตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. ๒๔๖๕ มาตรา ๒๐ ทวิ วรรคท้าย ซึ่งเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ ฉบับที่ ๔ มาตรา ๖ ลงโทษจำคุก ๕ ปี เพิ่มโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๙๒ อีก ๑ ใน ๓ เป็นจำคุก ๖ ปี ๘ เดือน ลดรับสารภาพตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๗๘ ให้กึ่งหนึ่ง คงให้จำคุกมีกำหนด ๓ ปี ๔ เดือน โจทก์อุทธรณ์ว่า การกระทำของจำเลยเป็นความผิด ๒ กรรม ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาพิจารณาแล้วเห็นว่า ตามข้อเท็จจริงในคดีนี้ เจ้าพนักงานตำรวจเข้าทำการจับกุมจำเลยหลังจากจำเลยได้ทำการขายเสร็จขาดตอนไปแล้ว ค้นได้เฮโรอีนที่จำเลยยังมีเพื่อขายอยู่กับตัวอีก ดังนั้น การขายจำหน่าย หรือจ่ายแจกยาเสพติดให้โทษ กับการมียาเสพติดให้โทษไว้เพื่อขาย จำหน่ายหรือจ่ายแจก ของจำเลยจึงเป็นความผิดหลายกรรมต่างกัน จำเลยจึงต้องมีความผิดฐานมีไว้เพื่อขายอีกกระทงหนึ่ง พิพากษาแก้ เป็นว่า จำเลยมีความผิดฐานมียาเสพติดให้โทษเฮโรอีนไว้ในครอบครอง เพื่อจำหน่ายอีกกระทงหนึ่ง และมีความผิดฐานจำหน่ายยกเสพติดให้โทษเฮโรอีนอีกกระทงหนึ่ง ตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. ๒๔๖๕ มาตรา ๒๐ ทวิ พระราชบัญญัติเสพติดให้โทษ(ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๐๔ มาตรา ๖ เรียงกระทงลงโทษจำคุกกระทงละ ๕ ปี รวมโทษจำคุก ๑๐ ปี เพิ่มโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๙๒ อีก ๑ ใน ๓ เป็นโทษจำคุก ๑๓ ปี ๔ เดือน จำเลยให้การรับสารภาพ ปรานีลดโทษให้กึ่งหนึ่ง ตามประมวลกฎมายอาญา มาตรา ๗๘ คงให้จำคุกจำเลยไว้มีกำหนด ๖ ปี ๘ เดือน นอกจากนี้แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1238/2519พนักงานอัยการ กรมอัยการโจทก์นายณรงค์ เกิดเอี่ยมล. ป.อ. ม. 91 พ.ร.บ.ยาเสพติดให้โทษ พ.ศ.2465 ม. 20 ทวิเจ้าพนักงานตำรวจเข้าทำการจับกุมจำเลยหลังจากจำเลยได้ทำการขายเสร็จขาดตอนไปแล้ว ค้นได้เฮโรอีนที่จำเลยยังมีเพื่อขายอยู่กับตัวอีก ดังนั้น การขายจำหน่าย หรือจ่ายแจกยาเสพติดให้โทษ กับการมียาเสพติดให้โทษไว้เพื่อขาย จำหน่ายหรือจ่ายแจก ของจำเลยจึงเป็นความผิดหลายกรรมต่างกัน จำเลยจึงต้องมีความผิดฐานมีไว้เพื่อขายอีกกระทงหนึ่งโจทก์ฟ้องว่า จำเลยมีเฮโรอีนไฮโดรคลอไรด์ซึ่งเป็นเกลือของเฮโรอีน อันเป็นยาเสพติดให้โทษชนิดต้องห้ามตามกฎหมายโดยเด็ดขาดไว้ในครอบครองเพื่อจำหน่ายขายแก่ประชาชน ๒๔ หลอด หนัก ๐.๘๙ กรัม และจำเลยได้จำหน่ายขายเฮโรอีนไฮโดรคลอไรด์ดังกล่าว จำนวน ๒ หลอด ให้แก่เจ้าพนักงานตำรวจแต่งกายนอกเครื่องแบบโดยฝ่าฝืนกฎหมาย เจ้าพนักงานจับจำเลยได้พร้อมเฮโรอีนไฮโดรคลอไรด์ที่เหลือจากการขาย ๒๒ หลอด กับที่ขายไปแล้ว ๒ หลอด ก่อนคดีนี้จำเลยเคยต้องคำพิพากษาถึงที่สุดลงโทษจำคุกฐานลักทรัพย์มีกำหนด ๑ ปี ภายใน ๕ ปีนับแต่วันพ้นโทษดังกล่าว จำเลยกลับมากระทำผิดคดีนี้อีก ขอให้ลงโทษและเพิ่มโทษตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ ฯลฯ จำเลยให้การรับสารภาพและรับว่าเคยต้องโทษและพ้นโทษมาจริงตามฟ้อง ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีเฮโรอีนไว้ในครอบครองเพื่อจำหน่ายและได้จำหน่ายเฮโรอีนนั้น เป็นความผิดตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. ๒๔๖๕ มาตรา ๒๐ ทวิ วรรคท้าย ซึ่งเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ ฉบับที่ ๔ มาตรา ๖ ลงโทษจำคุก ๕ ปี เพิ่มโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๙๒ อีก ๑ ใน ๓ เป็นจำคุก ๖ ปี ๘ เดือน ลดรับสารภาพตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๗๘ ให้กึ่งหนึ่ง คงให้จำคุกมีกำหนด ๓ ปี ๔ เดือน โจทก์อุทธรณ์ว่า การกระทำของจำเลยเป็นความผิด ๒ กรรม ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาพิจารณาแล้วเห็นว่า ตามข้อเท็จจริงในคดีนี้ เจ้าพนักงานตำรวจเข้าทำการจับกุมจำเลยหลังจากจำเลยได้ทำการขายเสร็จขาดตอนไปแล้ว ค้นได้เฮโรอีนที่จำเลยยังมีเพื่อขายอยู่กับตัวอีก ดังนั้น การขายจำหน่าย หรือจ่ายแจกยาเสพติดให้โทษ กับการมียาเสพติดให้โทษไว้เพื่อขาย จำหน่ายหรือจ่ายแจก ของจำเลยจึงเป็นความผิดหลายกรรมต่างกัน จำเลยจึงต้องมีความผิดฐานมีไว้เพื่อขายอีกกระทงหนึ่ง พิพากษาแก้ เป็นว่า จำเลยมีความผิดฐานมียาเสพติดให้โทษเฮโรอีนไว้ในครอบครอง เพื่อจำหน่ายอีกกระทงหนึ่ง และมีความผิดฐานจำหน่ายยกเสพติดให้โทษเฮโรอีนอีกกระทงหนึ่ง ตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. ๒๔๖๕ มาตรา ๒๐ ทวิ พระราชบัญญัติเสพติดให้โทษ(ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๐๔ มาตรา ๖ เรียงกระทงลงโทษจำคุกกระทงละ ๕ ปี รวมโทษจำคุก ๑๐ ปี เพิ่มโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๙๒ อีก ๑ ใน ๓ เป็นโทษจำคุก ๑๓ ปี ๔ เดือน จำเลยให้การรับสารภาพ ปรานีลดโทษให้กึ่งหนึ่ง ตามประมวลกฎมายอาญา มาตรา ๗๘ คงให้จำคุกจำเลยไว้มีกำหนด ๖ ปี ๘ เดือน นอกจากนี้แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์(อุดม จาละ-สงวน สิทธิไชย-ปรีชา สุมาวงศ์)ศาลอาญา - นายประพันธ์ ผลฉายศาลอุทธรณ์ - นายเสมา รัตนมาลัยแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ