คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1650/2534หลักกฎหมาย: โจทก์ยื่นฎีกาขอไม่ให้รอการลงโทษ เป็นการโต้แย้งดุลพินิจในการกำหนดโทษอันเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงเมื่อศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำคุกจำเลยที่ 3 และศาลอุทธรณ์ภาค 2 พิพากษาลงโทษปรับ 1,400 บาทอีกสถานหนึ่ง โทษจำคุกให้รอการลงโทษไว้มีกำหนด 2 ปีจึงเป็นกรณีที่ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ภาค 2 พิพากษาลงโทษ จำคุกจำเลยไม่เกินสองปี ปรับไม่เกินสี่หมื่นบาทแม้ศาลอุทธรณ์ภาค 2 รอการลงโทษจำคุกจำเลยอันเป็นการแก้ไขมาก ก็ต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 219โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติจราจรทางบกพ.ศ. 2522 มาตรา 43, 157 พระราชบัญญัติรถยนต์ พ.ศ. 2522มาตรา 42, 64 ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 300, 91พระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายอาญา (ฉบับที่ 6)พ.ศ. 2526 มาตรา 4 จำเลยให้การรับสารภาพ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดฐานขับขี่รถจักรยานยนต์โดยประมาทเป็นเหตุให้เฉี่ยวชนผู้อื่นให้ได้รับอันตรายสาหัส ตามพระราชบัญญัติจราจรทางบกพ.ศ. 2522 มาตรา 43, 157 ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 300และมีความผิดฐานขับขี่รถจักรยานยนต์โดยไม่มีใบอนุญาตขับขี่ตามพระราชบัญญัติรถยนต์ พ.ศ. 2522 มาตรา 42, 64 จำเลยอายุ17 ปี ลดมาตราส่วนโทษให้กึ่งหนึ่งตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 75ความผิดฐานขับขี่รถจักรยานยนต์โดยประมาทเป็นความผิดกรรมเดียวผิดต่อกฎหมายหลายบท ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 300ซึ่งเป็นบทหนักตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 90 ให้จำคุก 6 เดือนความผิดฐานขับขี่รถจักรยานยนต์โดยไม่มีใบอนุญาตขับขี่ให้ปรับ200 บาท รวมโทษจำคุก 6 เดือน และปรับ 200 บาท จำเลยให้การรับสารภาพเป็นประโยชน์แก่การพิจารณาของศาล ลดโทษให้กึ่งหนึ่งตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 คงจำคุกจำเลยที่ 3 เดือนและปรับ 100 บาท ไม่ชำระค่าปรับให้กักขังแทนตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 29 จำเลยอุทธรณ์ขอให้รอการกำหนดโทษหรือรอการลงโทษศาลอุทธรณ์ภาค 2 พิพากษาแก้เป็นว่า ความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 300 ให้ลงโทษปรับจำเลยอีกสถานหนึ่ง จำเลยอายุ 17 ปีลดมาตราส่วนโทษให้กึ่งหนึ่งตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 75ปรับ 2,800 บาท ลดโทษให้กึ่งหนึ่งตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 78 แล้ว คงปรับ 1,400 บาท โทษจำคุกให้รอการลงโทษไว้มีกำหนด 2 ปี ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 56 นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นโจทก์ฎีกา ขอให้ลงโทษจำเลยโดยไม่รอการลงโทษศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "พิเคราะห์แล้วเห็นว่า โจทก์ยื่นฎีกาคัดค้านคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ภาค 2 โดยขอไม่ให้ศาลฎีการอการลงโทษในความผิดฐานขับขี่รถจักรยานยนต์โดยประมาทเป็นเหตุให้ผู้อื่นรับอันตรายสาหัส และขอให้ลงโทษจำคุกตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นเป็นการโต้แย้งดุลพินิจในการกำหนดโทษเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงเมื่อศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำคุกจำเลย 3 เดือน และศาลอุทธรณ์ภาค 2พิพากษาลงโทษปรับ 1,400 บาท อีกสถานหนึ่ง โดยโทษจำคุกให้รอการลงโทษไว้มีกำหนด 2 ปี จึงเป็นกรณีที่ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ภาค 2 พิพากษาลงโทษจำคุกจำเลยไม่เกิน 2 ปีปรับไม่เกินสี่หมื่นบาท แม้คำพิพากษาศาลอุทธรณ์ภาค 2 จะได้รอการลงโทษจำคุกอันเป็นการแก้ไขมากก็ตาม ฎีกาของโจทก์ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 219 ศาลชั้นต้นรับฎีกาของโจทก์ไม่ชอบด้วยกระบวนพิจารณา ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัยให้"พิพากษายกฎีกาของโจทก์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1650/2534อัยการ ประจำศาล จังหวัด แม่สอดโจทก์นาย เมธี บุญ วงศ์ เมืองจำเลย ป.วิ.อ. ม. 219โจทก์ยื่นฎีกาขอไม่ให้รอการลงโทษ เป็นการโต้แย้งดุลพินิจในการกำหนดโทษอันเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงเมื่อศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำคุกจำเลยที่ 3 และศาลอุทธรณ์ภาค 2 พิพากษาลงโทษปรับ 1,400 บาทอีกสถานหนึ่ง โทษจำคุกให้รอการลงโทษไว้มีกำหนด 2 ปีจึงเป็นกรณีที่ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ภาค 2 พิพากษาลงโทษ จำคุกจำเลยไม่เกินสองปี ปรับไม่เกินสี่หมื่นบาทแม้ศาลอุทธรณ์ภาค 2 รอการลงโทษจำคุกจำเลยอันเป็นการแก้ไขมาก ก็ต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 219โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติจราจรทางบกพ.ศ. 2522 มาตรา 43, 157 พระราชบัญญัติรถยนต์ พ.ศ. 2522มาตรา 42, 64 ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 300, 91พระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายอาญา (ฉบับที่ 6)พ.ศ. 2526 มาตรา 4 จำเลยให้การรับสารภาพ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดฐานขับขี่รถจักรยานยนต์โดยประมาทเป็นเหตุให้เฉี่ยวชนผู้อื่นให้ได้รับอันตรายสาหัส ตามพระราชบัญญัติจราจรทางบกพ.ศ. 2522 มาตรา 43, 157 ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 300และมีความผิดฐานขับขี่รถจักรยานยนต์โดยไม่มีใบอนุญาตขับขี่ตามพระราชบัญญัติรถยนต์ พ.ศ. 2522 มาตรา 42, 64 จำเลยอายุ17 ปี ลดมาตราส่วนโทษให้กึ่งหนึ่งตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 75ความผิดฐานขับขี่รถจักรยานยนต์โดยประมาทเป็นความผิดกรรมเดียวผิดต่อกฎหมายหลายบท ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 300ซึ่งเป็นบทหนักตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 90 ให้จำคุก 6 เดือนความผิดฐานขับขี่รถจักรยานยนต์โดยไม่มีใบอนุญาตขับขี่ให้ปรับ200 บาท รวมโทษจำคุก 6 เดือน และปรับ 200 บาท จำเลยให้การรับสารภาพเป็นประโยชน์แก่การพิจารณาของศาล ลดโทษให้กึ่งหนึ่งตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 คงจำคุกจำเลยที่ 3 เดือนและปรับ 100 บาท ไม่ชำระค่าปรับให้กักขังแทนตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 29 จำเลยอุทธรณ์ขอให้รอการกำหนดโทษหรือรอการลงโทษศาลอุทธรณ์ภาค 2 พิพากษาแก้เป็นว่า ความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 300 ให้ลงโทษปรับจำเลยอีกสถานหนึ่ง จำเลยอายุ 17 ปีลดมาตราส่วนโทษให้กึ่งหนึ่งตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 75ปรับ 2,800 บาท ลดโทษให้กึ่งหนึ่งตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 78 แล้ว คงปรับ 1,400 บาท โทษจำคุกให้รอการลงโทษไว้มีกำหนด 2 ปี ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 56 นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นโจทก์ฎีกา ขอให้ลงโทษจำเลยโดยไม่รอการลงโทษศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "พิเคราะห์แล้วเห็นว่า โจทก์ยื่นฎีกาคัดค้านคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ภาค 2 โดยขอไม่ให้ศาลฎีการอการลงโทษในความผิดฐานขับขี่รถจักรยานยนต์โดยประมาทเป็นเหตุให้ผู้อื่นรับอันตรายสาหัส และขอให้ลงโทษจำคุกตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นเป็นการโต้แย้งดุลพินิจในการกำหนดโทษเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงเมื่อศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำคุกจำเลย 3 เดือน และศาลอุทธรณ์ภาค 2พิพากษาลงโทษปรับ 1,400 บาท อีกสถานหนึ่ง โดยโทษจำคุกให้รอการลงโทษไว้มีกำหนด 2 ปี จึงเป็นกรณีที่ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ภาค 2 พิพากษาลงโทษจำคุกจำเลยไม่เกิน 2 ปีปรับไม่เกินสี่หมื่นบาท แม้คำพิพากษาศาลอุทธรณ์ภาค 2 จะได้รอการลงโทษจำคุกอันเป็นการแก้ไขมากก็ตาม ฎีกาของโจทก์ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 219 ศาลชั้นต้นรับฎีกาของโจทก์ไม่ชอบด้วยกระบวนพิจารณา ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัยให้"พิพากษายกฎีกาของโจทก์(วิทวัส อยู่วัฒนา-บุญส่ง วรรณกลาง-ตัน เวทไว)แหล่งที่มาเนติบัณฑิตยสภาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติจราจรทางบกพ.ศ. 2522 มาตรา 43, 157 พระราชบัญญัติรถยนต์ พ.ศ. 2522มาตรา 42, 64 ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 300, 91พระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายอาญา (ฉบับที่ 6)พ.ศ. 2526 มาตรา 4 จำเลยให้การรับสารภาพ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดฐานขับขี่รถจักรยานยนต์โดยประมาทเป็นเหตุให้เฉี่ยวชนผู้อื่นให้ได้รับอันตรายสาหัส ตามพระราชบัญญัติจราจรทางบกพ.ศ. 2522 มาตรา 43, 157 ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 300และมีความผิดฐานขับขี่รถจักรยานยนต์โดยไม่มีใบอนุญาตขับขี่ตามพระราชบัญญัติรถยนต์ พ.ศ. 2522 มาตรา 42, 64 จำเลยอายุ17 ปี ลดมาตราส่วนโทษให้กึ่งหนึ่งตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 75ความผิดฐานขับขี่รถจักรยานยนต์โดยประมาทเป็นความผิดกรรมเดียวผิดต่อกฎหมายหลายบท ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 300ซึ่งเป็นบทหนักตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 90 ให้จำคุก 6 เดือนความผิดฐานขับขี่รถจักรยานยนต์โดยไม่มีใบอนุญาตขับขี่ให้ปรับ200 บาท รวมโทษจำคุก 6 เดือน และปรับ 200 บาท จำเลยให้การรับสารภาพเป็นประโยชน์แก่การพิจารณาของศาล ลดโทษให้กึ่งหนึ่งตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 คงจำคุกจำเลยที่ 3 เดือนและปรับ 100 บาท ไม่ชำระค่าปรับให้กักขังแทนตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 29 จำเลยอุทธรณ์ขอให้รอการกำหนดโทษหรือรอการลงโทษศาลอุทธรณ์ภาค 2 พิพากษาแก้เป็นว่า ความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 300 ให้ลงโทษปรับจำเลยอีกสถานหนึ่ง จำเลยอายุ 17 ปีลดมาตราส่วนโทษให้กึ่งหนึ่งตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 75ปรับ 2,800 บาท ลดโทษให้กึ่งหนึ่งตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 78 แล้ว คงปรับ 1,400 บาท โทษจำคุกให้รอการลงโทษไว้มีกำหนด 2 ปี ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 56 นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นโจทก์ฎีกา ขอให้ลงโทษจำเลยโดยไม่รอการลงโทษศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "พิเคราะห์แล้วเห็นว่า โจทก์ยื่นฎีกาคัดค้านคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ภาค 2 โดยขอไม่ให้ศาลฎีการอการลงโทษในความผิดฐานขับขี่รถจักรยานยนต์โดยประมาทเป็นเหตุให้ผู้อื่นรับอันตรายสาหัส และขอให้ลงโทษจำคุกตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นเป็นการโต้แย้งดุลพินิจในการกำหนดโทษเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงเมื่อศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำคุกจำเลย 3 เดือน และศาลอุทธรณ์ภาค 2พิพากษาลงโทษปรับ 1,400 บาท อีกสถานหนึ่ง โดยโทษจำคุกให้รอการลงโทษไว้มีกำหนด 2 ปี จึงเป็นกรณีที่ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ภาค 2 พิพากษาลงโทษจำคุกจำเลยไม่เกิน 2 ปีปรับไม่เกินสี่หมื่นบาท แม้คำพิพากษาศาลอุทธรณ์ภาค 2 จะได้รอการลงโทษจำคุกอันเป็นการแก้ไขมากก็ตาม ฎีกาของโจทก์ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 219 ศาลชั้นต้นรับฎีกาของโจทก์ไม่ชอบด้วยกระบวนพิจารณา ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัยให้"พิพากษายกฎีกาของโจทก์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1650/2534อัยการ ประจำศาล จังหวัด แม่สอดโจทก์นาย เมธี บุญ วงศ์ เมืองจำเลย ป.วิ.อ. ม. 219โจทก์ยื่นฎีกาขอไม่ให้รอการลงโทษ เป็นการโต้แย้งดุลพินิจในการกำหนดโทษอันเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงเมื่อศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำคุกจำเลยที่ 3 และศาลอุทธรณ์ภาค 2 พิพากษาลงโทษปรับ 1,400 บาทอีกสถานหนึ่ง โทษจำคุกให้รอการลงโทษไว้มีกำหนด 2 ปีจึงเป็นกรณีที่ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ภาค 2 พิพากษาลงโทษ จำคุกจำเลยไม่เกินสองปี ปรับไม่เกินสี่หมื่นบาทแม้ศาลอุทธรณ์ภาค 2 รอการลงโทษจำคุกจำเลยอันเป็นการแก้ไขมาก ก็ต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 219โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติจราจรทางบกพ.ศ. 2522 มาตรา 43, 157 พระราชบัญญัติรถยนต์ พ.ศ. 2522มาตรา 42, 64 ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 300, 91พระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายอาญา (ฉบับที่ 6)พ.ศ. 2526 มาตรา 4 จำเลยให้การรับสารภาพ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดฐานขับขี่รถจักรยานยนต์โดยประมาทเป็นเหตุให้เฉี่ยวชนผู้อื่นให้ได้รับอันตรายสาหัส ตามพระราชบัญญัติจราจรทางบกพ.ศ. 2522 มาตรา 43, 157 ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 300และมีความผิดฐานขับขี่รถจักรยานยนต์โดยไม่มีใบอนุญาตขับขี่ตามพระราชบัญญัติรถยนต์ พ.ศ. 2522 มาตรา 42, 64 จำเลยอายุ17 ปี ลดมาตราส่วนโทษให้กึ่งหนึ่งตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 75ความผิดฐานขับขี่รถจักรยานยนต์โดยประมาทเป็นความผิดกรรมเดียวผิดต่อกฎหมายหลายบท ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 300ซึ่งเป็นบทหนักตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 90 ให้จำคุก 6 เดือนความผิดฐานขับขี่รถจักรยานยนต์โดยไม่มีใบอนุญาตขับขี่ให้ปรับ200 บาท รวมโทษจำคุก 6 เดือน และปรับ 200 บาท จำเลยให้การรับสารภาพเป็นประโยชน์แก่การพิจารณาของศาล ลดโทษให้กึ่งหนึ่งตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 คงจำคุกจำเลยที่ 3 เดือนและปรับ 100 บาท ไม่ชำระค่าปรับให้กักขังแทนตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 29 จำเลยอุทธรณ์ขอให้รอการกำหนดโทษหรือรอการลงโทษศาลอุทธรณ์ภาค 2 พิพากษาแก้เป็นว่า ความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 300 ให้ลงโทษปรับจำเลยอีกสถานหนึ่ง จำเลยอายุ 17 ปีลดมาตราส่วนโทษให้กึ่งหนึ่งตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 75ปรับ 2,800 บาท ลดโทษให้กึ่งหนึ่งตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 78 แล้ว คงปรับ 1,400 บาท โทษจำคุกให้รอการลงโทษไว้มีกำหนด 2 ปี ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 56 นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นโจทก์ฎีกา ขอให้ลงโทษจำเลยโดยไม่รอการลงโทษศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "พิเคราะห์แล้วเห็นว่า โจทก์ยื่นฎีกาคัดค้านคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ภาค 2 โดยขอไม่ให้ศาลฎีการอการลงโทษในความผิดฐานขับขี่รถจักรยานยนต์โดยประมาทเป็นเหตุให้ผู้อื่นรับอันตรายสาหัส และขอให้ลงโทษจำคุกตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นเป็นการโต้แย้งดุลพินิจในการกำหนดโทษเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงเมื่อศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำคุกจำเลย 3 เดือน และศาลอุทธรณ์ภาค 2พิพากษาลงโทษปรับ 1,400 บาท อีกสถานหนึ่ง โดยโทษจำคุกให้รอการลงโทษไว้มีกำหนด 2 ปี จึงเป็นกรณีที่ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ภาค 2 พิพากษาลงโทษจำคุกจำเลยไม่เกิน 2 ปีปรับไม่เกินสี่หมื่นบาท แม้คำพิพากษาศาลอุทธรณ์ภาค 2 จะได้รอการลงโทษจำคุกอันเป็นการแก้ไขมากก็ตาม ฎีกาของโจทก์ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 219 ศาลชั้นต้นรับฎีกาของโจทก์ไม่ชอบด้วยกระบวนพิจารณา ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัยให้"พิพากษายกฎีกาของโจทก์(วิทวัส อยู่วัฒนา-บุญส่ง วรรณกลาง-ตัน เวทไว)แหล่งที่มาเนติบัณฑิตยสภาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ