phoneee/thai-legal-corpus huggingface dataset:
เทศบัญญัติเทศบาลตำบลปะทิวเทศบัญญัติเทศบาลตำบลปะทิวเรื่องการลดหย่อนภาษีบำรุงท้องที่พ.ศ.๒๕๕๓[๑] โดยที่เป็นการสมควรตราเทศบัญญัติเทศบาลตำบลปะทิวว่าด้วยการลดหย่อนภาษีบำรุงท้องที่บังคับใช้ในเขตเทศบาลตำบลปะทิวอาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๖๐แห่งพระราชบัญญัติเทศบาล พ.ศ. ๒๔๙๖ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติเทศบาล(ฉบับที่ ๕) พ.ศ. ๒๕๑๐ ประกอบมาตรา ๒๒ (๒) แห่งพระราชบัญญัติภาษีบำรุงท้องที่ พ.ศ.๒๕๐๘ แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชกำหนดแก้ไขเพิ่มเติมพระราชบัญญัติภาษีบำรุงท้องที่พ.ศ. ๒๕๐๘ พ.ศ. ๒๕๒๔ เทศบาลตำบลปะทิวโดยความเห็นชอบจากสภาเทศบาลตำบลปะทิวและโดยอนุมัติของผู้ว่าราชการจังหวัดชุมพร จึงตราเทศบัญญัติไว้ ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ เทศบัญญัตินี้เรียกว่า เทศบัญญัติเทศบาลตำบลปะทิวเรื่อง การลดหย่อนภาษีบำรุงท้องที่ พ.ศ. ๒๕๕๓ข้อ ๒ ให้ใช้เทศบัญญัตินี้ ในเขตเทศบาลตำบลปะทิวเมื่อได้ประกาศไว้โดยเปิดเผยที่สำนักงานเทศบาลตำบลปะทิวแล้วข้อ ๓ บรรดาเทศบัญญัติ กฎ ระเบียบหรือคำสั่งอื่นใดในส่วนที่ตราไว้แล้วในเทศบัญญัตินี้ ซึ่งขัดหรือแย้งกับเทศบัญญัตินี้ให้ใช้เทศบัญญัตินี้แทนข้อ ๔ ในเทศบัญญัตินี้บุคคลธรรมดา หมายความว่าบุคคลตามความหมายแห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์และให้หมายรวมถึงคณะบุคคลที่ไม่ใช่นิติบุคคลด้วยเจ้าของที่ดิน หมายความว่าบุคคลหรือคณะบุคคล ไม่ว่าจะเป็นบุคคลธรรมดาหรือนิติบุคคล ซึ่งมีกรรมสิทธิ์ในที่ดินหรือครอบครองอยู่ในที่ดินที่ไม่เป็นกรรมสิทธิ์ของเอกชนที่ดิน หมายความว่าพื้นที่ดินและให้หมายความรวมถึง พื้นที่ที่เป็นภูเขาหรือมีน้ำด้วยที่อยู่อาศัย หมายความว่าบ้านเรือน ตึก กระท่อมหรือสิ่งปลูกสร้างอื่นใดที่มีประโยชน์ใช้สอยตามปกติเพื่อการอยู่อาศัยซึ่งมิใช่เพื่อประโยชน์ในการประกอบการค้าของเจ้าของที่ดินที่เลี้ยงสัตว์ หมายความว่าพื้นที่ซึ่งใช้ประโยชน์ในการเลี้ยงสัตว์ที่เป็นประโยชน์ในการประกอบอาชีพหรือยังชีพของเจ้าของที่ดินไม่ว่าจะเป็นสัตว์ปีก แมลง สัตว์บก หรือสัตว์น้ำ หรือสัตว์ครึ่งบกครึ่งน้ำใด ๆก็ตาม โดยการเลี้ยงสัตว์ในที่ดินดังกล่าว อาจเป็นสถานที่ให้อาหารหรือแหล่งอาหารของสัตว์ หรือแหล่งพักนอนของสัตว์ แหล่งควบคุมกักกันสัตว์หรือหลายกรณีประกอบกันก็ได้ที่ประกอบกสิกรรม หมายความว่าพื้นที่ใช้ประโยชน์ในการเพาะปลูกพืชผลที่เป็นประโยชน์ในการประกอบอาชีพ หรือยังชีพโดยอาจเป็นพืชล้มลุก พืชยืนต้น หรือพืชน้ำใด ๆ ก็ตามของเจ้าของที่ดินข้อ ๕ ให้บุคคลธรรมดาซึ่งเป็นเจ้าของที่ดินแปลงเดียวหรืหลายแปลงที่อยู่ในเขตเทศบาลตำบลปะทิวและใช้ที่ดินนั้นเป็นที่อยู่อาศัยของตน เป็นที่เลี้ยงสัตว์ของตนหรือประกอบกสิกรรมของตนให้ลดหย่อนไม่ต้องเสียภาษีบำรุงท้องที่ เป็นจำนวนหนึ่งไร่ที่ดินที่มีสิ่งปลูกสร้าง และใช้สิ่งปลูกสร้างนั้นเป็นสถานการค้าหรือให้เช่าไม่ได้รับการลดหย่อนสำหรับส่วนของที่ดินที่มีสิ่งปลูกสร้างที่ใช้เป็นสถานการค้าหรือให้เช่านั้นในกรณีที่บุคคลธรรมดาหลายคนเป็นเจ้าของที่ดินร่วมกันให้ได้รับการลดหย่อนรวมกันตามเกณฑ์ที่กำหนดไว้ในวรรคหนึ่งข้อ ๖ ให้นายกเทศมนตรีตำบลปะทิวเป็นผู้รักษาการตามเทศบัญญัตินี้และให้มีอำนาจออกข้อบังคับ ระเบียบ ประกาศ หรือคำสั่งเพื่อปฏิบัติให้เป็นไปตามเทศบัญญัตินี้ประกาศณ วันที่ ๒๔ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๕๓มนต์ชัยโกษฐเพชรนายกเทศมนตรีตำบลปะทิวปริยานุช/ผู้จัดทำ๒๑กรกฎาคม ๒๕๕๓นันท์นภัสร์/ตรวจ๒๑กรกฎาคม ๒๕๕๓[๑]ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๗/ตอนที่ ๑๐๘ ง/หน้า ๑๘๖/๑๕ กรกฎาคม ๒๕๕๓
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2652/2541หลักกฎหมาย: จำเลยเป็นผู้แจ้งการครอบครองที่ดินพิพาทแต่ไม่เคยเข้ายึดถือครอบครองที่ดินพิพาทมาก่อน จึงไม่มีสิทธิครอบครองในที่ดินพิพาท ส่วนบิดา-โจทก์ทั้งสองยึดถือครอบครองที่ดินพิพาทเพื่อตน มิได้ยึดถือเพื่อจำเลย บิดาโจทก์ทั้งสองเป็นคนต่างด้าวจะได้ไปซึ่งสิทธิครอบครองในที่ดินพิพาทตามกฎหมายหรือไม่ก็เป็นเรื่องของบิดาโจทก์ทั้งสองไม่เกี่ยวกับจำเลย และไม่มีผลกระทบกระเทือนต่อโจทก์ทั้งสองในการรับโอนการครอบครองมา ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2652/2541นายธันยา หาญผล กับพวกโจทก์นายวิศาล สินไชยกิจจำเลย ป.พ.พ. ม. 1367, ม. 1368, ม. 1377จำเลยเป็นผู้แจ้งการครอบครองที่ดินพิพาทแต่ไม่เคยเข้ายึดถือครอบครองที่ดินพิพาทมาก่อน จึงไม่มีสิทธิครอบครองในที่ดินพิพาท ส่วนบิดา-โจทก์ทั้งสองยึดถือครอบครองที่ดินพิพาทเพื่อตน มิได้ยึดถือเพื่อจำเลย บิดาโจทก์ทั้งสองเป็นคนต่างด้าวจะได้ไปซึ่งสิทธิครอบครองในที่ดินพิพาทตามกฎหมายหรือไม่ก็เป็นเรื่องของบิดาโจทก์ทั้งสองไม่เกี่ยวกับจำเลย และไม่มีผลกระทบกระเทือนต่อโจทก์ทั้งสองในการรับโอนการครอบครองมา(วิชิน สุขนทีธรรม-สมมาตร พรหมานุกูล-อมร วีรวงศ์)ศาลจังหวัดตราด - นายทนงศักดิ์ ดุลยกาญจน์ศาลอุทธรณ์ภาค ๓ - นายเกรียงชัย จึงจตุรพิธแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2652/2541นายธันยา หาญผล กับพวกโจทก์นายวิศาล สินไชยกิจจำเลย ป.พ.พ. ม. 1367, ม. 1368, ม. 1377จำเลยเป็นผู้แจ้งการครอบครองที่ดินพิพาทแต่ไม่เคยเข้ายึดถือครอบครองที่ดินพิพาทมาก่อน จึงไม่มีสิทธิครอบครองในที่ดินพิพาท ส่วนบิดา-โจทก์ทั้งสองยึดถือครอบครองที่ดินพิพาทเพื่อตน มิได้ยึดถือเพื่อจำเลย บิดาโจทก์ทั้งสองเป็นคนต่างด้าวจะได้ไปซึ่งสิทธิครอบครองในที่ดินพิพาทตามกฎหมายหรือไม่ก็เป็นเรื่องของบิดาโจทก์ทั้งสองไม่เกี่ยวกับจำเลย และไม่มีผลกระทบกระเทือนต่อโจทก์ทั้งสองในการรับโอนการครอบครองมา(วิชิน สุขนทีธรรม-สมมาตร พรหมานุกูล-อมร วีรวงศ์)ศาลจังหวัดตราด - นายทนงศักดิ์ ดุลยกาญจน์ศาลอุทธรณ์ภาค ๓ - นายเกรียงชัย จึงจตุรพิธแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศคณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ที่ กธ/น/ข. 91/2554เรื่อง การอนุญาตการประกอบธุรกิจสัญญาซื้อขายล่วงหน้า(ฉบับที่ 2)
กฎกระทรวงกฎกระทรวงฉบับที่ ๖ (พ.ศ. ๒๔๙๗)ออกตามความในพระราชบัญญัติการขนส่งพ.ศ. ๒๔๙๗ว่าด้วยการขนส่งทางบก[๑] อาศัยอำนาจตามความในมาตรา๖ และมาตรา ๓๖ แห่งพระราชบัญญัติการขนส่ง พ.ศ. ๒๔๙๗รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคมและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย ออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้ให้นายตรวจในการขนส่งประจำทางด้วยรถยนต์มีสิทธิทำการเก็บค่าโดยสารในการขนส่งประจำทางด้วยรถยนต์ซึ่งตนสังกัดอยู่นั้นได้ด้วยให้ไว้ ณ วันที่ ๒๓ตุลาคม พ.ศ. ๒๔๙๗จอมพลอากาศฟื้น ร. ฤทธาคนีรัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคมพลเรือโทสุนาวินวิวัฒรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยณัฐดนัย/พิมพ์๑ พฤษภาคม ๒๕๕๑รัศมีวรรณวลัย/ตรวจ๒ พฤษภาคม ๒๕๕๑[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๗๑/ตอนที่ ๗๐/ฉบับพิเศษ หน้า ๑๙/๑ พฤศจิกายน ๒๔๙๗
ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรีประกาศสำนักนายกรัฐมนตรีเรื่องแต่งตั้งพนักงานเจ้าหน้าที่ตามพระราชบัญญัติคุ้มครองผู้บริโภค พ.ศ. ๒๕๒๒เพิ่มเติม[๑] เพื่อให้การปฏิบัติงานเป็นไปตามพระราชบัญญัติคุ้มครองผู้บริโภคพ.ศ. ๒๕๒๒ ในการคุ้มครองสิทธิของผู้บริโภคให้ได้รับความเป็นธรรม มีความคล่องตัวและมีประสิทธิภาพยิ่งขึ้นอาศัยอำนาจตามความในมาตรา๘ แห่งพระราชบัญญัติคุ้มครองผู้บริโภค พ.ศ. ๒๕๒๒นายกรัฐมนตรีจึงออกประกาศแต่งตั้งให้รองเลขาธิการคณะกรรมการคุ้มครองผู้บริโภคสำนักงานคณะกรรมการคุ้มครองผู้บริโภค สำนักนายกรัฐมนตรีเป็นพนักงานเจ้าหน้าที่เพื่อปฏิบัติราชการตามพระราชบัญญัติคุ้มครองผู้บริโภค พ.ศ.๒๕๒๒ เพิ่มเติมประกาศ ณ วันที่ ๑๐พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๔๗พินิจ จารุสมบัติรองนายกรัฐมนตรีปฏิบัติราชการแทนนายกรัฐมนตรีปริยานุช/ผู้จัดทำ๒๓ สิงหาคม ๒๕๕๖โชติกานต์/ผู้ตรวจ๕ กันยายน ๒๕๕๖[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๓๐/ตอนพิเศษ ๑๐๓ ง/หน้า ๕/๒๑ สิงหาคม ๒๕๕๖
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 708/2470หลักกฎหมาย: ได้ความว่าจำเลยเปนทนายความรับเงินลูกความไปว่าจะจัดการไม่ให้ถูกความต้องรับโทษ โดยจะต้องให้เงินแก่ผู้ตัดสินศาลอุทธรณ์บ้างดังนี้ มีความผิดต้องลบชื่อออกจากทะเบียน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 708/2470เนติบัณฑิตย์สภาโจทก์นายบัว (ทนายความ)ล. พ.ร.บ.ทนายความ พ.ศ.2477 ม. 9ได้ความว่าจำเลยเปนทนายความรับเงินลูกความไปว่าจะจัดการไม่ให้ถูกความต้องรับโทษ โดยจะต้องให้เงินแก่ผู้ตัดสินศาลอุทธรณ์บ้างดังนี้ มีความผิดต้องลบชื่อออกจากทะเบียน(พิพาก-ศรี-พรหม)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ได้ความว่าจำเลยเปนทนายความรับเงินลูกความไปว่าจะจัดการไม่ให้ถูกความต้องรับโทษ โดยจะต้องให้เงินแก่ผู้ตัดสินศาลอุทธรณ์บ้างดังนี้ มีความผิดต้องลบชื่อออกจากทะเบียน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 708/2470เนติบัณฑิตย์สภาโจทก์นายบัว (ทนายความ)ล. พ.ร.บ.ทนายความ พ.ศ.2477 ม. 9ได้ความว่าจำเลยเปนทนายความรับเงินลูกความไปว่าจะจัดการไม่ให้ถูกความต้องรับโทษ โดยจะต้องให้เงินแก่ผู้ตัดสินศาลอุทธรณ์บ้างดังนี้ มีความผิดต้องลบชื่อออกจากทะเบียน(พิพาก-ศรี-พรหม)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศคณะกรรมการประมงประจำจังหวัดสมุทรสงครามประกาศคณะกรรมการประมงประจำจังหวัดสมุทรสงครามเรื่องกำหนดเขตเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำสำหรับกิจการการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำควบคุมประเภท การเพาะเลี้ยงจระเข้พ.ศ. ๒๕๕๙ โดยที่กฎกระทรวงกำหนดกิจการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำให้เป็นกิจการการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำควบคุม พ.ศ. ๒๕๕๙ออกตามความในมาตรา ๖ วรรคหนึ่ง และมาตรา ๗๖ แห่งพระราชกำหนดการประมง พ.ศ. ๒๕๕๘กำหนดให้การเพาะเลี้ยงจระเข้เป็นกิจการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำควบคุม และความในมาตรา ๗๗แห่งพระราชกำหนดดังกล่าวบัญญัติห้ามมิให้ผู้ใดประกอบกิจการการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำควบคุมนอกเขตพื้นที่ที่คณะกรรมการประมงประจำจังหวัดประกาศกำหนดให้เป็นเขตเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำอาศัยอำนาจตามความในมาตรา๒๘ วรรคหนึ่ง (๓) และมาตรา ๗๗ แห่งพระราชกำหนดการประมง พ.ศ. ๒๕๕๘คณะกรรมการประมงประจำจังหวัดสมุทรสงคราม ออกประกาศไว้ ดังต่อไปนี้ข้อ๑ ให้เขตท้องที่จังหวัดสมุทรสงครามเป็นเขตเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำสำหรับกิจการการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำควบคุม ประเภทการเพาะเลี้ยงจระเข้ข้อ๒[๑] ประกาศนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปประกาศ ณ วันที่ ๓๐กันยายน พ.ศ. ๒๕๕๙จิตรา พรหมชุติมาผู้ว่าราชการจังหวัดสมุทรสงครามประธานคณะกรรมการประมงประจำจังหวัดสมุทรสงครามปริยานุช/จัดทำ๒ พฤศจิกายน๒๕๕๙ชวัลพร/ตรวจ๒๑ พฤศจิกายน๒๕๕๙[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๓๓/ตอนพิเศษ ๒๔๖ ง/หน้า ๒๗/๒๘ ตุลาคม ๒๕๕๙
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 45836หลักกฎหมาย: ตำนานพระธาตุร่องอ้อที่กล่าวถึงวัดศรีดอนคำหรือวัดห้วยอ้อซึ่งเขียนขึ้นเมื่อ พ.ศ.2403 โดยคัดลอกจากตำนานเดิมที่เก็บอยู่ ณ หอพระแก้ว จังหวัดเชียงใหม่ สถานที่ตามตำนานเป็นที่รับรองกันทั่วไปว่าเป็นโบราณสถานแห่งหนึ่งของไทย และกรมศิลปากรได้ขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถานสำหรับชาติไว้แล้ว ทั้งยังมีแผ่นป้ายที่คัดสำเนามามีชื่อเจ้าอาวาสวัดตั้งแต่ พ.ศ.2202 เรื่อยตลอดมาจนกระทั่งปัจจุบันนี้ด้วย ตำนานดังกล่าวจึงเป็นหลักฐานในทางประวัติศาสตร์ข้อความตามตำนานที่กล่าวถึงเขตแดนพระธาตุร่องอ้อจึงรับฟังได้ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 863 - 885/2519นายหมื่น กาลสุข กับพวกโจทก์วัดศรีดอนคำจำเลย ป.วิ.พ. ม. 95ตำนานพระธาตุร่องอ้อที่กล่าวถึงวัดศรีดอนคำหรือวัดห้วยอ้อซึ่งเขียนขึ้นเมื่อ พ.ศ.2403 โดยคัดลอกจากตำนานเดิมที่เก็บอยู่ ณ หอพระแก้ว จังหวัดเชียงใหม่ สถานที่ตามตำนานเป็นที่รับรองกันทั่วไปว่าเป็นโบราณสถานแห่งหนึ่งของไทย และกรมศิลปากรได้ขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถานสำหรับชาติไว้แล้ว ทั้งยังมีแผ่นป้ายที่คัดสำเนามามีชื่อเจ้าอาวาสวัดตั้งแต่ พ.ศ.2202 เรื่อยตลอดมาจนกระทั่งปัจจุบันนี้ด้วย ตำนานดังกล่าวจึงเป็นหลักฐานในทางประวัติศาสตร์ข้อความตามตำนานที่กล่าวถึงเขตแดนพระธาตุร่องอ้อจึงรับฟังได้(อุดม ทันด่วน-ชลอ จามรมาน-สมคิด มงคลชาติ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 863 - 885/2519นายหมื่น กาลสุข กับพวกโจทก์วัดศรีดอนคำจำเลย ป.วิ.พ. ม. 95ตำนานพระธาตุร่องอ้อที่กล่าวถึงวัดศรีดอนคำหรือวัดห้วยอ้อซึ่งเขียนขึ้นเมื่อ พ.ศ.2403 โดยคัดลอกจากตำนานเดิมที่เก็บอยู่ ณ หอพระแก้ว จังหวัดเชียงใหม่ สถานที่ตามตำนานเป็นที่รับรองกันทั่วไปว่าเป็นโบราณสถานแห่งหนึ่งของไทย และกรมศิลปากรได้ขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถานสำหรับชาติไว้แล้ว ทั้งยังมีแผ่นป้ายที่คัดสำเนามามีชื่อเจ้าอาวาสวัดตั้งแต่ พ.ศ.2202 เรื่อยตลอดมาจนกระทั่งปัจจุบันนี้ด้วย ตำนานดังกล่าวจึงเป็นหลักฐานในทางประวัติศาสตร์ข้อความตามตำนานที่กล่าวถึงเขตแดนพระธาตุร่องอ้อจึงรับฟังได้(อุดม ทันด่วน-ชลอ จามรมาน-สมคิด มงคลชาติ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลเมืองทุ่งข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลเมืองทุ่งเรื่องเกณฑ์การลดหย่อนที่ดินที่ไม่ต้องเสียภาษีบำรุงท้องที่พ.ศ. ๒๕๕๐[๑] โดยที่เป็นการสมควรตราข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลเมืองทุ่งว่าด้วยหลักเกณฑ์การลดหย่อนที่ดินที่ไม่ต้องเสียภาษีบำรุงท้องที่อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๗๑แห่งพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล พ.ศ. ๒๕๓๗ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล (ฉบับที่ ๕)พ.ศ. ๒๕๔๖ ประกอบกับมาตรา ๒๒ แห่งพระราชบัญญัติภาษีบำรุงท้องที่ พ.ศ. ๒๕๐๘ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติภาษีบำรุงท้องที่ (ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๔๓อันเป็นกฎหมายที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคลซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๓๓ มาตรา ๔๑ และมาตรา ๔๓ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย บัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจ ตามบทบัญญัติแห่งกฎหมายองค์การบริหารส่วนตำบลเมืองทุ่งโดยความเห็นชอบของสภาองค์การบริหารส่วนตำบลเมืองทุ่งและนายอำเภอสุวรรณภูมิ จึงตราข้อบัญญัติไว้ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ ข้อบัญญัตินี้เรียกว่า ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลเมืองทุ่ง เรื่องเกณฑ์การลดหย่อนที่ดินที่ไม่ต้องเสียภาษีบำรุงท้องที่ พ.ศ. ๒๕๕๐ข้อ ๒ ข้อบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลเมืองทุ่งตั้งแต่วันที่ได้ประกาศไว้โดยเปิดเผย ณ ที่ทำการขององค์การบริหารส่วนตำบลเมืองทุ่งข้อ ๓ ในข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลนี้ที่ดิน หมายความว่าพื้นที่ดินและให้หมายความรวมถึงพื้นที่ที่เป็นภูเขา ลำคลอง หรือที่มีน้ำด้วยเจ้าของที่ดิน หมายความว่าบุคคลหรือคณะบุคคลไม่ว่าจะเป็นบุคคลธรรมดาหรือนิติบุคคลซึ่งมีกรรมสิทธิ์ในที่ดินหรือครอบครองอยู่ในที่ดินที่ไม่เป็นกรรมสิทธิ์ของเอกชนปี หมายความว่า ปีปฏิทินกสิกรรม หมายความว่า การทำไร่ทำนาข้อ ๔ บุคคลธรรมดาซึ่งเป็นเจ้าของที่ดินแปลงเดียวที่อยู่ในเขตหมู่บ้านจังหวัดเดียวกันและให้ที่ดินนั้นเป็นที่อยู่อาศัยของตน เป็นที่เลี้ยงสัตว์ของตนประกอบกสิกรรมของตน ที่อยู่ในเขตตำบลเมืองทุ่ง อำเภอสุวรรณภูมิ จังหวัดร้อยเอ็ดให้ลดหย่อนไม่ต้องเสียภาษีบำรุงท้องที่เป็นจำนวนห้าไร่ให้บุคคลตามวรรคหนึ่ง ที่เป็นเจ้าของที่ดินแปลงเดียวหรือหลายแปลงรวมมีเนื้อที่น้อยกว่าห้าไร่ได้รับการยกเว้นไม่ต้องเสียภาษีบำรุงท้องที่ข้อ ๕ ในกรณีที่บุคคลธรรมดาหลายคนเป็นเจ้าของที่ดินร่วมกันให้ได้รับการลดหย่อนตามเกณฑ์ที่กำหนดไว้ข้อ ๖ ให้นายกองค์การบริหารส่วนตำบลเมืองทุ่งมีหน้าที่รักษาการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตินี้ และให้มีอำนาจออกระเบียบหรือคำสั่งเพื่อปฏิบัติให้เป็นไปตามข้อบัญญัติขององค์การบริหารส่วนตำบลนี้ประกาศณ วันที่ ๒๒ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๕๐ประจวบบุดดาวันนายกองค์การบริหารส่วนตำบลเมืองทุ่งปริยานุช/ผู้จัดทำ๒๖ กุมภาพันธ์๒๕๕๗อุษมล/ผู้ตรวจ๒๘ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๗[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๓๑/ตอนที่ ๒๐ ง/หน้า ๑๒๓/๒๐ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๗
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 6240/2537หลักกฎหมาย: จำเลยที่ 1 และที่ 4 ได้ร่วมกันทำร้ายโจทก์ร่วมจนเป็นเหตุให้ได้รับอันตรายแก่กาย แม้โจทก์จะฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยที่ 1 และที่ 4 ฐานปล้นทรัพย์แต่โจทก์บรรยายฟ้องด้วยว่า จำเลยได้ร่วมกันทำร้ายโจทก์ร่วมจนได้รับอันตรายแก่กายซึ่งความผิดฐานปล้นทรัพย์คือการชิงทรัพย์โดยใช้กำลังประทุษร้ายรวมอยู่ด้วย ศาลย่อมมีอำนาจลงโทษจำเลยที่ 1 และที่ 4 ในความผิดฐานทำร้ายร่างกายผู้อื่นจนเป็นเหตุให้เกิดอันตรายแก่กายได้ตาม ป.วิ.อ.มาตรา 192 วรรคท้าย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 6240/2537พนักงานอัยการ สำนักงานอัยการสูงสุดโจทก์นายสมจิตต์ ผลพรวิทูรโจทก์ร่วมนายจินดามาตย์ โพธิกะทอง กับพวกจำเลย ป.อ. ม. 295, ม. 340 ป.วิ.อ. ม. 192 วรรคท้ายจำเลยที่ 1 และที่ 4 ได้ร่วมกันทำร้ายโจทก์ร่วมจนเป็นเหตุให้ได้รับอันตรายแก่กาย แม้โจทก์จะฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยที่ 1 และที่ 4 ฐานปล้นทรัพย์แต่โจทก์บรรยายฟ้องด้วยว่า จำเลยได้ร่วมกันทำร้ายโจทก์ร่วมจนได้รับอันตรายแก่กายซึ่งความผิดฐานปล้นทรัพย์คือการชิงทรัพย์โดยใช้กำลังประทุษร้ายรวมอยู่ด้วย ศาลย่อมมีอำนาจลงโทษจำเลยที่ 1 และที่ 4 ในความผิดฐานทำร้ายร่างกายผู้อื่นจนเป็นเหตุให้เกิดอันตรายแก่กายได้ตาม ป.วิ.อ.มาตรา 192 วรรคท้าย(ชลอ บุณยเนตร-สังเวียน รัตนมุง-วุฒิ คราวุฒิ)ศาลอาญา - นายพงษ์ศักดิ์ วีระเสถียรศาลอุทธรณ์ - นายบุญพัฒน์ อิทธิธรรมวินิจแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 6240/2537พนักงานอัยการ สำนักงานอัยการสูงสุดโจทก์นายสมจิตต์ ผลพรวิทูรโจทก์ร่วมนายจินดามาตย์ โพธิกะทอง กับพวกจำเลย ป.อ. ม. 295, ม. 340 ป.วิ.อ. ม. 192 วรรคท้ายจำเลยที่ 1 และที่ 4 ได้ร่วมกันทำร้ายโจทก์ร่วมจนเป็นเหตุให้ได้รับอันตรายแก่กาย แม้โจทก์จะฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยที่ 1 และที่ 4 ฐานปล้นทรัพย์แต่โจทก์บรรยายฟ้องด้วยว่า จำเลยได้ร่วมกันทำร้ายโจทก์ร่วมจนได้รับอันตรายแก่กายซึ่งความผิดฐานปล้นทรัพย์คือการชิงทรัพย์โดยใช้กำลังประทุษร้ายรวมอยู่ด้วย ศาลย่อมมีอำนาจลงโทษจำเลยที่ 1 และที่ 4 ในความผิดฐานทำร้ายร่างกายผู้อื่นจนเป็นเหตุให้เกิดอันตรายแก่กายได้ตาม ป.วิ.อ.มาตรา 192 วรรคท้าย(ชลอ บุณยเนตร-สังเวียน รัตนมุง-วุฒิ คราวุฒิ)ศาลอาญา - นายพงษ์ศักดิ์ วีระเสถียรศาลอุทธรณ์ - นายบุญพัฒน์ อิทธิธรรมวินิจแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 776/2523หลักกฎหมาย: สิ่งของในคดีความผิดตามกฎหมายว่าด้วยศุลกากรที่จะตกเป็นของแผ่นดินหากเจ้าของหรือผู้มีสิทธิไม่มายื่นคำร้องเรียกเอาภายในเวลาที่กำหนดไว้ตามพระราชบัญญัติศุลกากร พ.ศ. 2469 มาตรา 24 นั้นต้องเป็นกรณีที่ไม่มีการฟ้องคดีนั้นต่อศาลทั้งนี้เพราะหากมีการฟ้องคดีต่อศาลแล้ว ย่อมอยู่ในอำนาจของศาลที่จะพิพากษาให้ริบหรือไม่ริบของกลาง ตาม มาตรา 32 ดังนั้น เมื่อศาลพิพากษาให้ริบของกลางผู้ร้องจึงมีสิทธิยื่นคำร้องขอคืนของกลางได้ตาม ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 36 ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 776/2523อัยการนครพนมโจทก์นายสุพจน์ บุตรวงค์จำเลยนางประไพ สิงห์ศิริผู้ร้อง ป.อ. ม. 36 พ.ร.บ.ศุลกากร พ.ศ.2469 สิ่งของในคดีความผิดตามกฎหมายว่าด้วยศุลกากรที่จะตกเป็นของแผ่นดินหากเจ้าของหรือผู้มีสิทธิไม่มายื่นคำร้องเรียกเอาภายในเวลาที่กำหนดไว้ตามพระราชบัญญัติศุลกากร พ.ศ. 2469 มาตรา 24 นั้นต้องเป็นกรณีที่ไม่มีการฟ้องคดีนั้นต่อศาลทั้งนี้เพราะหากมีการฟ้องคดีต่อศาลแล้ว ย่อมอยู่ในอำนาจของศาลที่จะพิพากษาให้ริบหรือไม่ริบของกลาง ตาม มาตรา 32 ดังนั้น เมื่อศาลพิพากษาให้ริบของกลางผู้ร้องจึงมีสิทธิยื่นคำร้องขอคืนของกลางได้ตาม ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 36(สมบูรณ์ บุญภินนท์-ชุบ วีระเวคิน-อัมพล สุวรรณภักดี)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 776/2523อัยการนครพนมโจทก์นายสุพจน์ บุตรวงค์จำเลยนางประไพ สิงห์ศิริผู้ร้อง ป.อ. ม. 36 พ.ร.บ.ศุลกากร พ.ศ.2469 สิ่งของในคดีความผิดตามกฎหมายว่าด้วยศุลกากรที่จะตกเป็นของแผ่นดินหากเจ้าของหรือผู้มีสิทธิไม่มายื่นคำร้องเรียกเอาภายในเวลาที่กำหนดไว้ตามพระราชบัญญัติศุลกากร พ.ศ. 2469 มาตรา 24 นั้นต้องเป็นกรณีที่ไม่มีการฟ้องคดีนั้นต่อศาลทั้งนี้เพราะหากมีการฟ้องคดีต่อศาลแล้ว ย่อมอยู่ในอำนาจของศาลที่จะพิพากษาให้ริบหรือไม่ริบของกลาง ตาม มาตรา 32 ดังนั้น เมื่อศาลพิพากษาให้ริบของกลางผู้ร้องจึงมีสิทธิยื่นคำร้องขอคืนของกลางได้ตาม ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 36(สมบูรณ์ บุญภินนท์-ชุบ วีระเวคิน-อัมพล สุวรรณภักดี)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรีเรื่องกำหนดแบบเอกสารตามระเบียบว่าด้วยการรักษาความลับของทางราชการพ.ศ. ๒๕๔๔[๑] อาศัยอำนาจตามความในข้อ ๒๗ ข้อ ๓๕ ข้อ ๓๖ ข้อ ๔๕ และข้อ ๔๖ของระเบียบว่าด้วยการรักษาความลับของทางราชการ พ.ศ. ๒๕๔๔ นายกรัฐมนตรีออกประกาศไว้ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ทะเบียนรับ ตามข้อ ๒๗ ของระเบียบว่าด้วยการรักษาความลับของทางราชการ พ.ศ.๒๕๔๔ ให้ใช้แบบ ทขล. ๑ ตามที่กำหนดท้ายประกาศนี้ข้อ ๒ทะเบียนส่ง ตามข้อ ๒๗ ของระเบียบว่าด้วยการรักษาความลับของทางราชการ พ.ศ.๒๕๔๔ ให้ใช้แบบ ทขล. ๒ ตามที่กำหนดท้ายประกาศนี้ข้อ ๓ทะเบียนควบคุมข้อมูลข่าวสารลับ ตามข้อ ๒๗ ของระเบียบว่าด้วยการรักษาความลับของทางราชการพ.ศ. ๒๕๔๔ ให้ใช้แบบ ทขล. ๓ ตามที่กำหนดท้ายประกาศนี้ข้อ ๔ใบปกข้อมูลข่าวสารลับ ตามข้อ ๓๕ของระเบียบว่าด้วยการรักษาความลับของทางราชการ พ.ศ. ๒๕๔๔ ให้เป็นไปตามแบบใบปกข้อมูลข่าวสารลับตามชั้นความลับตามที่กำหนดท้ายประกาศนี้ข้อ ๕ใบตอบรับ ตามข้อ ๓๖ ของระเบียบว่าด้วยการรักษาความลับของทางราชการ พ.ศ.๒๕๔๔ ให้เป็นไปตามแบบท้ายประกาศนี้ข้อ ๖บันทึกการยืม ตามข้อ ๔๕ ของระเบียบว่าด้วยการรักษาความลับของทางราชการ พ.ศ.๒๕๔๔ ให้เป็นไปตามแบบท้ายประกาศนี้ข้อ ๗ใบรับรองการทำลายข้อมูลข่าวสารลับ ตามข้อ ๔๖ของระเบียบว่าด้วยการรักษาความลับของทางราชการ พ.ศ. ๒๕๔๔ให้เป็นไปตามแบบท้ายประกาศนี้ประกาศ ณ วันที่ ๕ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๔๔ชวน หลีกภัยนายกรัฐมนตรี[เอกสารแนบท้าย]๑.ทะเบียนรับ (ทขล.๑)๒.ทะเบียนส่ง (ทขล.๒)๓.ทะเบียนควบคุมข้อมูลข่าวสารลับ (ทขล.๓)๔.ใบปกข้อมูลข่าวสารลับ๕.ใบปกข้อมูลข่าวสารลับมาก๖.ใบปกข้อมูลข่าวสารลับที่สุด๗.[๒]ใบตอบรับ๘.บันทึกการยืม๙.ใบรับรองการทำลายข้อมูลข่าวสารลับ(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย) ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่องกำหนดแบบเอกสารตามระเบียบว่าด้วยการรักษาความลับของทางราชการ (ฉบับที่ ๒) พ.ศ.๒๕๖๑[๓]ข้อ ๕ประกาศนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ระเบียบว่าด้วยการรักษาความลับของทางราชการ(ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๖๑ มีผลใช้บังคับเป็นต้นไปปุณิกา/จัดทำ๑๑ ธันวาคม ๒๕๖๑นุสรา/ตรวจ๑๒ ธันวาคม ๒๕๖๑[๑]ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๑๘/ตอนพิเศษ ๑๘ ง/หน้า ๒/๒๓ กุมภาพันธ์ ๒๕๔๔[๒] ใบตอบรับแก้ไขเพิ่มเติมโดยประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่องกำหนดแบบเอกสารตามระเบียบว่าด้วยการรักษาความลับของทางราชการ (ฉบับที่ ๒) พ.ศ.๒๕๖๑[๓] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๓๕/ตอนพิเศษ ๑๔๘ ง/หน้า ๑๐/๒๖ มิถุนายน ๒๕๖๑
ประกาศกระทรวงอุตสาหกรรมประกาศกระทรวงอุตสาหกรรมฉบับที่๓๕๐๙ (พ.ศ. ๒๕๔๙)ออกตามความในพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมพ.ศ.๒๕๑๑เรื่องกำหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมโคมไฟเลี้ยวยานยนต์และส่วนพ่วง[๑] อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๕ แห่งพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมพ.ศ. ๒๕๑๑ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมออกประกาศกำหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม โคมไฟเลี้ยวยานยนต์และส่วนพ่วง มาตรฐานเลขที่มอก. 2282-2549 ไว้ ดังมีรายละเอียดต่อท้ายประกาศนี้ประกาศณ วันที่ ๑๙ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๔๙สุริยะจึงรุ่งเรืองกิจรัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม[เอกสารแนบท้าย]๑.มาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม โคมไฟเลี้ยวยานยนต์และส่วนพ่วง (มอก. 2282−2549 ECE Regulation No. 6 01 series of amendments)(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)นันทนา/ผู้จัดทำ๑๓ กันยายน ๒๕๔๙[๑]ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๓/ตอนที่ ๙๐ ง/หน้า ๗/๗ กันยายน ๒๕๔๙
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 63827หลักกฎหมาย: คำสั่งศาลอุทธรณ์ที่ยืนตามคำสั่งปฎิเสธไม่รับอุทธรณ์ของศาลชั้นต้นย่อมเป็นที่สุด ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา 236 ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 341/2524นางยุพเยาว์ ชวนะเสนโจทก์นายอุดม ลิมปิสุรีย์จำเลย ป.วิ.พ. ม. 236คำสั่งศาลอุทธรณ์ที่ยืนตามคำสั่งปฎิเสธไม่รับอุทธรณ์ของศาลชั้นต้นย่อมเป็นที่สุด ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา 236(สุวรรณพ กองวารี-ปรีชา สุมาวงศ์-อำนวย อินทุภูติ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 341/2524นางยุพเยาว์ ชวนะเสนโจทก์นายอุดม ลิมปิสุรีย์จำเลย ป.วิ.พ. ม. 236คำสั่งศาลอุทธรณ์ที่ยืนตามคำสั่งปฎิเสธไม่รับอุทธรณ์ของศาลชั้นต้นย่อมเป็นที่สุด ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา 236(สุวรรณพ กองวารี-ปรีชา สุมาวงศ์-อำนวย อินทุภูติ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 59767หลักกฎหมาย: ความว่า จำเลยฎีกา คดีมีทางชนะ โปรดอนุญาตให้ทุเลาการบังคับไว้ก่อนหมายเหตุ ทนายโจทก์แถลงคัดค้าน (อันดับ 73)ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยชำระเงินจำนวน 52,500 บาทพร้อมด้วยดอกเบี้ยอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปี นับแต่วันฟ้องไปจนกว่าจะชำระเสร็จแก่โจทก์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกา พร้อมกับยื่นคำร้องดังกล่าว (อันดับ 71,70)ศาลอุทธรณ์อนุญาตให้ทุเลาการบังคับในระหว่างอุทธรณ์แต่จำเลยไม่นำหลักทรัพย์มาวางเป็นประกันต่อศาลภายในเวลาที่ศาลชั้นต้นกำหนด (อันดับ 61,63)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว ถ้าจำเลยหาประกันสำหรับต้นเงินที่จะต้องชำระตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ พร้อมด้วยดอกเบี้ยเป็นเวลา 5 ปี มาให้จนเป็นที่พอใจและภายในเวลาที่ศาลชั้นต้นกำหนด ก็อนุญาตให้ทุเลาการบังคับไว้ในระหว่างฎีกามิฉะนั้นให้ยกคำร้อง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 1911/2532นายชัย ตั้งรุจิวัฒนชัยโจทก์บริษัทนำสินประกันภัย จำกัดจำเลยบริษัทนำสินประกันภัย จำกัด จำเลยผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.พ. ม. 231ความว่า จำเลยฎีกา คดีมีทางชนะ โปรดอนุญาตให้ทุเลาการบังคับไว้ก่อนหมายเหตุ ทนายโจทก์แถลงคัดค้าน (อันดับ 73)ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยชำระเงินจำนวน 52,500 บาทพร้อมด้วยดอกเบี้ยอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปี นับแต่วันฟ้องไปจนกว่าจะชำระเสร็จแก่โจทก์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกา พร้อมกับยื่นคำร้องดังกล่าว (อันดับ 71,70)ศาลอุทธรณ์อนุญาตให้ทุเลาการบังคับในระหว่างอุทธรณ์แต่จำเลยไม่นำหลักทรัพย์มาวางเป็นประกันต่อศาลภายในเวลาที่ศาลชั้นต้นกำหนด (อันดับ 61,63)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว ถ้าจำเลยหาประกันสำหรับต้นเงินที่จะต้องชำระตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ พร้อมด้วยดอกเบี้ยเป็นเวลา 5 ปี มาให้จนเป็นที่พอใจและภายในเวลาที่ศาลชั้นต้นกำหนด ก็อนุญาตให้ทุเลาการบังคับไว้ในระหว่างฎีกามิฉะนั้นให้ยกคำร้อง(ไมตรี กลั่นนุรักษ์-บุญส่ง คล้ายแก้ว-นำชัย สุนทรพินิจกิจ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 1911/2532นายชัย ตั้งรุจิวัฒนชัยโจทก์บริษัทนำสินประกันภัย จำกัดจำเลยบริษัทนำสินประกันภัย จำกัด จำเลยผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.พ. ม. 231ความว่า จำเลยฎีกา คดีมีทางชนะ โปรดอนุญาตให้ทุเลาการบังคับไว้ก่อนหมายเหตุ ทนายโจทก์แถลงคัดค้าน (อันดับ 73)ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยชำระเงินจำนวน 52,500 บาทพร้อมด้วยดอกเบี้ยอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปี นับแต่วันฟ้องไปจนกว่าจะชำระเสร็จแก่โจทก์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกา พร้อมกับยื่นคำร้องดังกล่าว (อันดับ 71,70)ศาลอุทธรณ์อนุญาตให้ทุเลาการบังคับในระหว่างอุทธรณ์แต่จำเลยไม่นำหลักทรัพย์มาวางเป็นประกันต่อศาลภายในเวลาที่ศาลชั้นต้นกำหนด (อันดับ 61,63)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว ถ้าจำเลยหาประกันสำหรับต้นเงินที่จะต้องชำระตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ พร้อมด้วยดอกเบี้ยเป็นเวลา 5 ปี มาให้จนเป็นที่พอใจและภายในเวลาที่ศาลชั้นต้นกำหนด ก็อนุญาตให้ทุเลาการบังคับไว้ในระหว่างฎีกามิฉะนั้นให้ยกคำร้อง(ไมตรี กลั่นนุรักษ์-บุญส่ง คล้ายแก้ว-นำชัย สุนทรพินิจกิจ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ