กฎกระทรวงกำหนดบริเวณห้ามก่อสร้างดัดแปลง หรือเปลี่ยนการใช้อาคารบางชนิดหรือบางประเภท ในพื้นที่บางส่วนในท้องที่ตำบลบ้านร่อมตำบลท่าเรือตำบลจำปาตำบลท่าหลวง ตำบลท่าเจ้าสนุก และตำบลศาลาลอยอำเภอท่าเรือจังหวัดพระนครศรีอยุธยาพ.ศ.๒๕๔๗[๑] อาศัยอำนาจตามความในมาตรา๕ (๓) แห่งพระราชบัญญัติควบคุมอาคาร พ.ศ. ๒๕๒๒ และมาตรา ๘ (๑๐)แห่งพระราชบัญญัติควบคุมอาคาร พ.ศ. ๒๕๒๒ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติควบคุมอาคาร (ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๔๓อันเป็นพระราชบัญญัติที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคลซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๓๑ มาตรา ๓๕ มาตรา ๔๘ มาตรา ๔๙ และมาตรา ๕๐ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยบัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมายรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยโดยคำแนะนำของคณะกรรมการควบคุมอาคารออกกฎกระทรวงไว้ดังต่อไปนี้ข้อ๑ ในกฎกระทรวงนี้อาคารพาณิชยกรรมประเภทค้าปลีกค้าส่ง หมายความว่าอาคารที่ใช้เพื่อประโยชน์ในการขายปลีก หรือขายส่ง หรือทั้งขายปลีกและขายส่งซึ่งสินค้าอุปโภคและบริโภคหลายประเภทที่ใช้ในชีวิตประจำวันแต่ไม่หมายความรวมถึงตลาดตามกฎหมายว่าด้วยการสาธารณสุข และอาคารที่มีกิจกรรมหลักเพื่อใช้ดำเนินการเพื่อส่งเสริมหรือจำหน่ายสินค้าซึ่งเป็นผลิตผลหรือผลิตภัณฑ์ของชุมชนบริเวณที่ ๑ หมายความว่า พื้นที่บริเวณดังต่อไปนี้ทิศเหนือจดเส้นแบ่งเขตการปกครองระหว่างจังหวัดพระนครศรีอยุธยากับจังหวัดสระบุรีทิศตะวันออกจดเส้นแบ่งเขตการปกครองระหว่างจังหวัดพระนครศรีอยุธยากับจังหวัดสระบุรีทิศใต้จดเส้นตรงที่เริ่มจากเส้นแบ่งเขตการปกครองระหว่างจังหวัดพระนครศรีอยุธยากับจังหวัดสระบุรีตรงจุดที่อยู่ห่างจากเส้นแบ่งเขตจังหวัดพระนครศรีอยุธยากับจังหวัดสระบุรี ตัดกับถนนไปอำเภอเมืองสระบุรีไปทางทิศใต้ตามแนวเส้นแบ่งเขตจังหวัดพระนครศรีอยุธยากับจังหวัดสระบุรี เป็นระยะ๓๕๐ เมตร ไปทางทิศตะวันตก จนบรรจบกับเส้นขนานระยะ ๒๐๐ เมตรกับถนนคลองส่งน้ำชลประทาน ๑ ขวา เลียบเส้นขนานระยะ ๒๐๐ เมตรกับถนนคลองส่งน้ำชลประทาน ๑ ขวา จดแม่น้ำป่าสัก ฝั่งตะวันออก เลียบแม่น้ำป่าสักฝั่งตะวันออก ไปทางทิศใต้ จดเส้นตั้งฉากกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๓๔๖๗ ตรงจุดที่ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข๓๔๖๗ บรรจบกับถนนเทศบาล ๑ ไปทางทิศใต้เป็นระยะ ๑,๗๐๐ เมตรแล้วเป็นเส้นตรงไปทางทิศตะวันตก บรรจบเส้นขนานระยะ ๒๐๐ เมตร กับคลองส่งน้ำชลประทาน๒๔ ขวา ตรงจุดที่คลองส่งน้ำชลประทาน ๒๔ ขวา บรรจบกับเส้นแบ่งเขตการปกครองระหว่างจังหวัดพระนครศรีอยุธยากับจังหวัดสระบุรีไปทางทิศใต้ตามแนวเส้นขนานระยะ ๒๐๐ เมตร กับคลองส่งน้ำชลประทาน ๒๔ ขวา เป็นระยะ ๒,๖๐๐ เมตร ทิศตะวันตก จดเส้นขนานระยะ ๒๐๐ เมตรกับคลองส่งน้ำชลประทาน ๒๔ ขวา เว้นแต่พื้นที่บริเวณที่๒บริเวณที่ ๒ หมายความว่าพื้นที่บริเวณดังต่อไปนี้๒.๑ ทิศเหนือ จดเส้นขนานระยะ ๒๐๐ เมตร กับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๓๐๒๓ ฟากเหนือทิศตะวันออกจดเส้นขนานระยะ ๒๐๐ เมตร กับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๓๐๒๓ ฟากตะวันตกทิศใต้จดทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๓๐๒๓ ฟากเหนือทิศตะวันตกจดเขตเทศบาลตำบลท่าเรือ จังหวัดพระนครศรีอยุธยา๒.๒ ทิศเหนือ จดทางหลวงแผ่นดินหมายเลข๓๐๒๓ ฟากใต้ทิศตะวันออกจดแนวเส้นตรงจากเส้นขนานระยะ ๒๐๐ เมตร กับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๓๐๒๓ทิศใต้จดเส้นขนานระยะ ๒๐๐ เมตร กับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๓๐๒๓ ฟากใต้ แม่น้ำป่าสักฝั่งใต้ตรงจุดที่อยู่ในแนวตั้งฉากกับเขตเทศบาลตำบลท่าเรือ จังหวัดพระนครศรีอยุธยาทิศตะวันตกจดเส้นตั้งฉากกับเขตเทศบาลตำบลท่าเรือ จังหวัดพระนครศรีอยุธยาทั้งนี้ ไม่รวมถึงสถานที่ราชการสถาบันการศึกษา และศาสนสถานทั้งนี้ตามแผนที่ท้ายกฎกระทรวงนี้ข้อ ๒ ให้กำหนดพื้นที่บางส่วนในท้องที่ตำบลบ้านร่อมตำบลท่าเรือ ตำบลจำปา ตำบลท่าหลวง ตำบลท่าเจ้าสนุก และตำบลศาลาลอย อำเภอท่าเรือจังหวัดพระนครศรีอยุธยา ภายในบริเวณแนวเขตตามแผนที่ท้ายกฎกระทรวงนี้เป็นบริเวณห้ามก่อสร้างอาคารชนิดและประเภทดังต่อไปนี้(๑)ภายในบริเวณที่ ๑ห้ามบุคคลใดก่อสร้างอาคารพาณิชยกรรมประเภทค้าปลีกค้าส่งที่มีพื้นที่ใช้สอยอาคารรวมกันเพื่อประกอบกิจการในอาคารหลังเดียวกันหรือหลายหลังตั้งแต่๓๐๐ ตารางเมตรขึ้นไป(๒)ภายในบริเวณที่ ๒ ห้ามบุคคลใดก่อสร้างอาคาร ดังต่อไปนี้(ก)อาคารพาณิชยกรรมประเภทค้าปลีกค้าส่งที่มีพื้นที่ใช้สอยอาคารรวมกันเพื่อประกอบกิจการในอาคารหลังเดียวกันหรือหลายหลังเกิน๑,๐๐๐ ตารางเมตร(ข)อาคารพาณิชยกรรมประเภทค้าปลีกค้าส่งที่มีพื้นที่ใช้สอยอาคารรวมกันเพื่อประกอบกิจการในอาคารหลังเดียวกันหรือหลายหลังตั้งแต่๓๐๐ ตารางเมตร แต่ไม่เกิน ๑,๐๐๐ ตารางเมตรเว้นแต่อาคารพาณิชยกรรมประเภทค้าปลีกค้าส่งนั้นเป็นไปตามข้อกำหนด ดังต่อไปนี้๑. ที่ดินแปลงที่ตั้งอาคารจะต้องอยู่ติดถนนสาธารณะที่มีช่องทางจราจรไม่น้อยกว่า ๔ ช่องทาง หรือมีขนาดเขตทางไม่น้อยกว่า ๒๐ เมตร และจะต้องบรรจบกับถนนสาธารณะที่มีขนาดเขตทางที่เท่ากันหรือมากกว่า๒. แนวศูนย์กลางปากทางเข้าออกของรถยนต์ต้องอยู่ห่างจากทางร่วมทางแยกที่เป็นทางบรรจบกันของถนนสาธารณะที่มีขนาดเขตทางตั้งแต่๑๔ เมตรขึ้นไป ไม่น้อยกว่า ๑๐๐ เมตร๓. มีที่ว่างไม่น้อยกว่า ๗๐ ใน๑๐๐ ส่วนของพื้นที่ดินที่ใช้เป็นที่ตั้งอาคาร๔. มีค่าสูงสุดของอัตราส่วนพื้นที่อาคารรวมกันทุกชั้นของอาคารทุกหลังต่อพื้นที่ที่ใช้เป็นที่ตั้งอาคารไม่เกิน๑.๕ ต่อ ๑๕. มีอัตราส่วนของพื้นที่ว่างที่จัดให้เป็นสวนหรือบริเวณปลูกต้นไม้ หรือการนันทนาการต่อพื้นที่ของแปลงที่ดินที่ใช้เป็นที่ตั้งอาคารไม่น้อยกว่าร้อยละ๒๐๖. มีที่ว่างด้านหน้าของอาคารห่างจากเขตทางของถนนสาธารณะไม่น้อยกว่า ๕๐ เมตรโดยวัดระยะจากขอบนอกสุดของอาคารถึงริมเขตทางด้านที่ติดกับแปลงที่ดินที่ใช้เป็นที่ตั้งอาคาร๗. มีที่ว่างด้านข้างและด้านหลังของอาคารห่างจากเขตที่ดินของผู้อื่นหรือเขตทางของถนนสาธารณะไม่น้อยกว่า ๑๕ เมตรโดยวัดระยะจากขอบนอกสุดของอาคารถึงเขตที่ดินของผู้อื่นหรือริมเขตทางด้านที่ติดกับแปลงที่ดินที่ใช้เป็นที่ตั้งอาคาร๘. อาคารที่มีความสูงเกิน ๑๐ เมตรต้องมีระยะห่างจากแนวเขตที่ดินซึ่งเป็นที่ตั้งอาคารศูนย์ราชการหลักของจังหวัดหรืออำเภอศาสนสถาน โบราณสถาน หรือสถานศึกษา ไม่น้อยกว่า ๕๐๐ เมตรโดยวัดระยะจากขอบนอกสุดของอาคารที่ขออนุญาตถึงแนวเขตที่ดินของสถานที่ดังกล่าว๙. มีที่จอดรถยนต์ไม่น้อยกว่า๑ คัน ต่อพื้นที่อาคาร ๔๐ ตารางเมตร เศษของ ๔๐ ตารางเมตร ให้คิดเป็น ๔๐ ตารางเมตร๑๐. ที่พักมูลฝอยต้องมีระยะห่างจากเขตที่ดินของผู้อื่นหรือถนนสาธารณะ ไม่น้อยกว่า ๑๐ เมตรและต้องมีระยะห่างจากสถานที่ประกอบอาหารและสถานที่เก็บอาหารไม่น้อยกว่า ๔ เมตรแต่ถ้าที่พักมูลฝอยมีขนาดความจุเกิน ๓ ลูกบาศก์เมตรต้องมีระยะห่างจากสถานที่ดังกล่าว ไม่น้อยกว่า ๑๐ เมตร และสามารถขนย้ายมูลฝอยได้โดยสะดวกข้อ ๓ ภายในบริเวณพื้นที่ที่กำหนดตามข้อ ๒ห้ามบุคคลใดดัดแปลง หรือเปลี่ยนการใช้อาคารใด ๆให้เป็นอาคารชนิดหรือประเภทที่มีลักษณะต้องห้ามตามที่กำหนดในข้อ ๒ข้อ ๔ อาคารที่มีอยู่แล้วในบริเวณพื้นที่ที่กำหนดตามข้อ๒ ก่อนหรือในวันที่กฎกระทรวงนี้ใช้บังคับ ให้ได้รับยกเว้นไม่ต้องปฏิบัติตามกฎกระทรวงนี้แต่ห้ามดัดแปลงหรือเปลี่ยนการใช้อาคารดังกล่าวให้เป็นอาคารชนิดหรือประเภทที่มีลักษณะต้องห้ามตามที่กำหนดในข้อ๒ข้อ ๕ อาคารที่ได้รับใบอนุญาตหรือใบรับแจ้งการก่อสร้างดัดแปลง หรือเปลี่ยนการใช้ตามกฎหมายว่าด้วยการควบคุมอาคารหรือที่ได้รับอนุญาตตามกฎหมายเฉพาะว่าด้วยกิจการนั้นก่อนวันที่กฎกระทรวงนี้ใช้บังคับและยังก่อสร้าง ดัดแปลง หรือเปลี่ยนการใช้ไม่แล้วเสร็จ ให้ได้รับการยกเว้นไม่ต้องปฏิบัติตามกฎกระทรวงนี้แต่จะขอเปลี่ยนแปลงการอนุญาตหรือการแจ้งให้เป็นการขัดต่อกฎกระทรวงนี้ไม่ได้ให้ไว้ณ วันที่ ๑ กันยายน พ.ศ. ๒๕๔๗โภคิน พลกุลรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย[เอกสารแนบท้าย]๑. แผนที่ท้ายกฎกระทรวงกำหนดบริเวณห้ามก่อสร้างดัดแปลง หรือเปลี่ยนการใช้อาคารบางชนิดหรือบางประเภท ในพื้นที่บางส่วนในท้องที่ตำบลบ้านร่อมตำบลท่าเรือ ตำบลจำปา ตำบลท่าหลวง ตำบลท่าเจ้าสนุก และตำบลศาลาลอย อำเภอท่าเรือจังหวัดพระนครศรีอยุธยา พ.ศ. ๒๕๔๗(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)หมายเหตุ:-เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือเนื่องจากได้มีประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง กำหนดบริเวณห้ามก่อสร้าง ดัดแปลงหรือเปลี่ยนการใช้อาคารบางชนิดหรือบางประเภท ในพื้นที่บางส่วนในท้องที่ตำบลบ้านร่อมตำบลท่าเรือ ตำบลจำปา ตำบลท่าหลวง ตำบลท่าเจ้าสนุก และตำบลศาลาลอย อำเภอท่าเรือจังหวัดพระนครศรีอยุธยา ลงวันที่ ๒ กันยายน ๒๕๔๖ ซึ่งมีผลใช้บังคับตั้งแต่วันที่ ๕กันยายน ๒๕๔๖ เป็นต้นมา แต่มาตรา ๑๓ วรรคสอง แห่งพระราชบัญญัติควบคุมอาคาร พ.ศ. ๒๕๒๒ บัญญัติว่าถ้าไม่มีการออกกฎกระทรวงหรือข้อบัญญัติท้องถิ่นภายในหนึ่งปีนับแต่วันที่ประกาศนั้นมีผลใช้บังคับให้ประกาศดังกล่าวเป็นอันยกเลิก และโดยที่สมควรห้ามก่อสร้าง ดัดแปลงหรือเปลี่ยนการใช้อาคารบางชนิดหรือบางประเภทในบริเวณดังกล่าวต่อไปเพื่อประโยชน์ในด้านการรักษาคุณภาพสิ่งแวดล้อม การผังเมือง และการอำนวยความสะดวกแก่การจราจรจึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้ศุภชัย/พิมพ์๒๐ พฤษภาคม ๒๕๔๘ธัญกมล/ศุภสรณ์/ตรวจ๓๑ พฤษภาคม ๒๕๔๘ศรินรัตน์/ปรับปรุง๓๐ กันยายน ๒๕๖๓อรญา/ตรวจ๗ ตุลาคม ๒๕๖๓[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๒๑/ตอนพิเศษ ๕๑ ก/หน้า ๒๑๙ (เล่มที่ ๒)/๓ กันยายน ๒๕๔๗