คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2399/2523หลักกฎหมาย: โจทก์บรรยายฟ้องว่า หญิงไม่ทราบชื่อขับรถยนต์ของจำเลยชนโจทก์โดยประมาทเลินเล่อ ทำให้โจทก์ได้รับบาดเจ็บสาหัส ขอให้จำเลยร่วมรับผิดกับหญิงไม่ทราบชื่อใช้ค่าเสียหายให้โจทก์โจทก์มิได้บรรยายฟ้องว่าหญิงไม่ทราบชื่อนั้นมีฐานะความสัมพันธ์กับจำเลยอย่างไร เช่นมีฐานะเป็นลูกจ้างหรือตัวแทนของจำเลยและกระทำไปในทางการที่จ้างหรือในกิจการแทนจำเลยดังนี้ เป็นฟ้องที่ไม่แสดงโดยชัดแจ้งซึ่งสภาพแห่งข้อหาของโจทก์และข้ออ้างที่อาศัยเป็นหลักแห่งข้อหาเช่นว่านั้น ต้องยกฟ้องโจทก์ฟ้องว่า จำเลยเป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์รถยนต์คันเกิดเหตุ หญิงไม่ทราบชื่อคนหนึ่งได้ขับรถยนต์คันดังกล่าวชนโจทก์โดยประมาทเลินเล่อ โจทก์ได้รับบาดเจ็บสาหัส จำเลยเป็นเจ้าของและผู้ครอบครองรถยนต์ดังกล่าวต้องร่วมรับผิดกับหญิงไม่ทราบชื่อนั้น ขอให้บังคับจำเลยใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์จำเลยให้การว่า หญิงไม่ทราบชื่อตามฟ้องนั้นจำเลยไม่ทราบว่าเป็นใครและมีความสัมพันธ์กับจำเลยอย่างไร จำเลยไม่สามารถให้การต่อสู้คดีได้ ฟ้องโจทก์จึงเป็นฟ้องเคลือบคลุม ขอให้ยกฟ้องศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่าฟ้องของโจทก์เป็นการฟ้องขอให้จำเลยร่วมกันรับผิดกับบุคคลอื่นในผลแห่งละเมิดซึ่งบุคคลอื่นได้ทำขึ้น การฟ้องเช่นนี้โจทก์จะต้องแสดงโดยชัดแจ้งซึ่งสภาพแห่งข้อหาของโจทก์ และข้ออ้างที่อาศัยเป็นหลักแห่งข้อหาของโจทก์ว่าหญิงไม่ทราบชื่อผู้ทำละเมิดต่อโจทก์นั้นมีฐานะและมีความสัมพันธ์อย่างไรกับจำเลย เช่นมีฐานะเป็นลูกจ้างหรือตัวแทนของจำเลย เมื่อแสดงถึงฐานะว่าเป็นลูกจ้างหรือตัวแทนของจำเลยแล้ว ยังต้องแสดงต่อไปว่าการทำละเมิดของลูกจ้างหรือตัวแทนนั้นได้กระทำไปในทางการที่จ้างของจำเลยหรือในกิจการแทนจำเลยด้วย แต่ฟ้องของโจทก์ไม่ได้แสดงโดยชัดแจ้งซึ่งสภาพแห่งข้อหาของโจทก์และข้ออ้างที่อาศัยเป็นหลักแห่งข้อหาเช่นว่านั้นเลย คงแสดงแต่เพียงว่าจำเลยเป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์และเป็นผู้ครอบครองรถยนต์คันเกิดเหตุเท่านั้น แม้จำเลยเป็นเจ้าของรถยนต์คันเกิดเหตุ จำเลยก็หาต้องรับผิดต่อโจทก์ไม่ส่วนที่โจทก์อ้างว่าจำเลยเป็นผู้ครอบครองรถยนต์คันเกิดเหตุจึงต้องร่วมรับผิดนั้นก็ปรากฏจากคำฟ้องของโจทก์เองว่า ในขณะเกิดเหตุหญิงไม่ทราบชื่อเป็นผู้ขับขี่รถยนต์คันเกิดเหตุ หญิงไม่ทราบชื่อจึงเป็นผู้ครอบครอง จำเลยไม่ได้ครอบครองจำเลยจึงไม่ต้องร่วมรับผิดพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2399/2523นางเง็กเค็ง แซ่เอี๊ยะ หรือเอี้ยโจทก์บริษัทโอแมค จำกัดจำเลย ป.พ.พ. ม. 420, ม. 425, ม. 437 ป.วิ.พ. ม. 172โจทก์บรรยายฟ้องว่า หญิงไม่ทราบชื่อขับรถยนต์ของจำเลยชนโจทก์โดยประมาทเลินเล่อ ทำให้โจทก์ได้รับบาดเจ็บสาหัส ขอให้จำเลยร่วมรับผิดกับหญิงไม่ทราบชื่อใช้ค่าเสียหายให้โจทก์โจทก์มิได้บรรยายฟ้องว่าหญิงไม่ทราบชื่อนั้นมีฐานะความสัมพันธ์กับจำเลยอย่างไร เช่นมีฐานะเป็นลูกจ้างหรือตัวแทนของจำเลยและกระทำไปในทางการที่จ้างหรือในกิจการแทนจำเลยดังนี้ เป็นฟ้องที่ไม่แสดงโดยชัดแจ้งซึ่งสภาพแห่งข้อหาของโจทก์และข้ออ้างที่อาศัยเป็นหลักแห่งข้อหาเช่นว่านั้น ต้องยกฟ้องโจทก์ฟ้องว่า จำเลยเป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์รถยนต์คันเกิดเหตุ หญิงไม่ทราบชื่อคนหนึ่งได้ขับรถยนต์คันดังกล่าวชนโจทก์โดยประมาทเลินเล่อ โจทก์ได้รับบาดเจ็บสาหัส จำเลยเป็นเจ้าของและผู้ครอบครองรถยนต์ดังกล่าวต้องร่วมรับผิดกับหญิงไม่ทราบชื่อนั้น ขอให้บังคับจำเลยใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์จำเลยให้การว่า หญิงไม่ทราบชื่อตามฟ้องนั้นจำเลยไม่ทราบว่าเป็นใครและมีความสัมพันธ์กับจำเลยอย่างไร จำเลยไม่สามารถให้การต่อสู้คดีได้ ฟ้องโจทก์จึงเป็นฟ้องเคลือบคลุม ขอให้ยกฟ้องศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่าฟ้องของโจทก์เป็นการฟ้องขอให้จำเลยร่วมกันรับผิดกับบุคคลอื่นในผลแห่งละเมิดซึ่งบุคคลอื่นได้ทำขึ้น การฟ้องเช่นนี้โจทก์จะต้องแสดงโดยชัดแจ้งซึ่งสภาพแห่งข้อหาของโจทก์ และข้ออ้างที่อาศัยเป็นหลักแห่งข้อหาของโจทก์ว่าหญิงไม่ทราบชื่อผู้ทำละเมิดต่อโจทก์นั้นมีฐานะและมีความสัมพันธ์อย่างไรกับจำเลย เช่นมีฐานะเป็นลูกจ้างหรือตัวแทนของจำเลย เมื่อแสดงถึงฐานะว่าเป็นลูกจ้างหรือตัวแทนของจำเลยแล้ว ยังต้องแสดงต่อไปว่าการทำละเมิดของลูกจ้างหรือตัวแทนนั้นได้กระทำไปในทางการที่จ้างของจำเลยหรือในกิจการแทนจำเลยด้วย แต่ฟ้องของโจทก์ไม่ได้แสดงโดยชัดแจ้งซึ่งสภาพแห่งข้อหาของโจทก์และข้ออ้างที่อาศัยเป็นหลักแห่งข้อหาเช่นว่านั้นเลย คงแสดงแต่เพียงว่าจำเลยเป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์และเป็นผู้ครอบครองรถยนต์คันเกิดเหตุเท่านั้น แม้จำเลยเป็นเจ้าของรถยนต์คันเกิดเหตุ จำเลยก็หาต้องรับผิดต่อโจทก์ไม่ส่วนที่โจทก์อ้างว่าจำเลยเป็นผู้ครอบครองรถยนต์คันเกิดเหตุจึงต้องร่วมรับผิดนั้นก็ปรากฏจากคำฟ้องของโจทก์เองว่า ในขณะเกิดเหตุหญิงไม่ทราบชื่อเป็นผู้ขับขี่รถยนต์คันเกิดเหตุ หญิงไม่ทราบชื่อจึงเป็นผู้ครอบครอง จำเลยไม่ได้ครอบครองจำเลยจึงไม่ต้องร่วมรับผิดพิพากษายืน(สุทิน เลิศวิรุฬห์-ศิริ จีระมะกร-พยนต์ ยาวะประภาษ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยเป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์รถยนต์คันเกิดเหตุ หญิงไม่ทราบชื่อคนหนึ่งได้ขับรถยนต์คันดังกล่าวชนโจทก์โดยประมาทเลินเล่อ โจทก์ได้รับบาดเจ็บสาหัส จำเลยเป็นเจ้าของและผู้ครอบครองรถยนต์ดังกล่าวต้องร่วมรับผิดกับหญิงไม่ทราบชื่อนั้น ขอให้บังคับจำเลยใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์จำเลยให้การว่า หญิงไม่ทราบชื่อตามฟ้องนั้นจำเลยไม่ทราบว่าเป็นใครและมีความสัมพันธ์กับจำเลยอย่างไร จำเลยไม่สามารถให้การต่อสู้คดีได้ ฟ้องโจทก์จึงเป็นฟ้องเคลือบคลุม ขอให้ยกฟ้องศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่าฟ้องของโจทก์เป็นการฟ้องขอให้จำเลยร่วมกันรับผิดกับบุคคลอื่นในผลแห่งละเมิดซึ่งบุคคลอื่นได้ทำขึ้น การฟ้องเช่นนี้โจทก์จะต้องแสดงโดยชัดแจ้งซึ่งสภาพแห่งข้อหาของโจทก์ และข้ออ้างที่อาศัยเป็นหลักแห่งข้อหาของโจทก์ว่าหญิงไม่ทราบชื่อผู้ทำละเมิดต่อโจทก์นั้นมีฐานะและมีความสัมพันธ์อย่างไรกับจำเลย เช่นมีฐานะเป็นลูกจ้างหรือตัวแทนของจำเลย เมื่อแสดงถึงฐานะว่าเป็นลูกจ้างหรือตัวแทนของจำเลยแล้ว ยังต้องแสดงต่อไปว่าการทำละเมิดของลูกจ้างหรือตัวแทนนั้นได้กระทำไปในทางการที่จ้างของจำเลยหรือในกิจการแทนจำเลยด้วย แต่ฟ้องของโจทก์ไม่ได้แสดงโดยชัดแจ้งซึ่งสภาพแห่งข้อหาของโจทก์และข้ออ้างที่อาศัยเป็นหลักแห่งข้อหาเช่นว่านั้นเลย คงแสดงแต่เพียงว่าจำเลยเป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์และเป็นผู้ครอบครองรถยนต์คันเกิดเหตุเท่านั้น แม้จำเลยเป็นเจ้าของรถยนต์คันเกิดเหตุ จำเลยก็หาต้องรับผิดต่อโจทก์ไม่ส่วนที่โจทก์อ้างว่าจำเลยเป็นผู้ครอบครองรถยนต์คันเกิดเหตุจึงต้องร่วมรับผิดนั้นก็ปรากฏจากคำฟ้องของโจทก์เองว่า ในขณะเกิดเหตุหญิงไม่ทราบชื่อเป็นผู้ขับขี่รถยนต์คันเกิดเหตุ หญิงไม่ทราบชื่อจึงเป็นผู้ครอบครอง จำเลยไม่ได้ครอบครองจำเลยจึงไม่ต้องร่วมรับผิดพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2399/2523นางเง็กเค็ง แซ่เอี๊ยะ หรือเอี้ยโจทก์บริษัทโอแมค จำกัดจำเลย ป.พ.พ. ม. 420, ม. 425, ม. 437 ป.วิ.พ. ม. 172โจทก์บรรยายฟ้องว่า หญิงไม่ทราบชื่อขับรถยนต์ของจำเลยชนโจทก์โดยประมาทเลินเล่อ ทำให้โจทก์ได้รับบาดเจ็บสาหัส ขอให้จำเลยร่วมรับผิดกับหญิงไม่ทราบชื่อใช้ค่าเสียหายให้โจทก์โจทก์มิได้บรรยายฟ้องว่าหญิงไม่ทราบชื่อนั้นมีฐานะความสัมพันธ์กับจำเลยอย่างไร เช่นมีฐานะเป็นลูกจ้างหรือตัวแทนของจำเลยและกระทำไปในทางการที่จ้างหรือในกิจการแทนจำเลยดังนี้ เป็นฟ้องที่ไม่แสดงโดยชัดแจ้งซึ่งสภาพแห่งข้อหาของโจทก์และข้ออ้างที่อาศัยเป็นหลักแห่งข้อหาเช่นว่านั้น ต้องยกฟ้องโจทก์ฟ้องว่า จำเลยเป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์รถยนต์คันเกิดเหตุ หญิงไม่ทราบชื่อคนหนึ่งได้ขับรถยนต์คันดังกล่าวชนโจทก์โดยประมาทเลินเล่อ โจทก์ได้รับบาดเจ็บสาหัส จำเลยเป็นเจ้าของและผู้ครอบครองรถยนต์ดังกล่าวต้องร่วมรับผิดกับหญิงไม่ทราบชื่อนั้น ขอให้บังคับจำเลยใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์จำเลยให้การว่า หญิงไม่ทราบชื่อตามฟ้องนั้นจำเลยไม่ทราบว่าเป็นใครและมีความสัมพันธ์กับจำเลยอย่างไร จำเลยไม่สามารถให้การต่อสู้คดีได้ ฟ้องโจทก์จึงเป็นฟ้องเคลือบคลุม ขอให้ยกฟ้องศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่าฟ้องของโจทก์เป็นการฟ้องขอให้จำเลยร่วมกันรับผิดกับบุคคลอื่นในผลแห่งละเมิดซึ่งบุคคลอื่นได้ทำขึ้น การฟ้องเช่นนี้โจทก์จะต้องแสดงโดยชัดแจ้งซึ่งสภาพแห่งข้อหาของโจทก์ และข้ออ้างที่อาศัยเป็นหลักแห่งข้อหาของโจทก์ว่าหญิงไม่ทราบชื่อผู้ทำละเมิดต่อโจทก์นั้นมีฐานะและมีความสัมพันธ์อย่างไรกับจำเลย เช่นมีฐานะเป็นลูกจ้างหรือตัวแทนของจำเลย เมื่อแสดงถึงฐานะว่าเป็นลูกจ้างหรือตัวแทนของจำเลยแล้ว ยังต้องแสดงต่อไปว่าการทำละเมิดของลูกจ้างหรือตัวแทนนั้นได้กระทำไปในทางการที่จ้างของจำเลยหรือในกิจการแทนจำเลยด้วย แต่ฟ้องของโจทก์ไม่ได้แสดงโดยชัดแจ้งซึ่งสภาพแห่งข้อหาของโจทก์และข้ออ้างที่อาศัยเป็นหลักแห่งข้อหาเช่นว่านั้นเลย คงแสดงแต่เพียงว่าจำเลยเป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์และเป็นผู้ครอบครองรถยนต์คันเกิดเหตุเท่านั้น แม้จำเลยเป็นเจ้าของรถยนต์คันเกิดเหตุ จำเลยก็หาต้องรับผิดต่อโจทก์ไม่ส่วนที่โจทก์อ้างว่าจำเลยเป็นผู้ครอบครองรถยนต์คันเกิดเหตุจึงต้องร่วมรับผิดนั้นก็ปรากฏจากคำฟ้องของโจทก์เองว่า ในขณะเกิดเหตุหญิงไม่ทราบชื่อเป็นผู้ขับขี่รถยนต์คันเกิดเหตุ หญิงไม่ทราบชื่อจึงเป็นผู้ครอบครอง จำเลยไม่ได้ครอบครองจำเลยจึงไม่ต้องร่วมรับผิดพิพากษายืน(สุทิน เลิศวิรุฬห์-ศิริ จีระมะกร-พยนต์ ยาวะประภาษ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ