phoneee/thai-legal-corpus huggingface dataset:
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 420/2485หลักกฎหมาย: คำให้การชั้นสอบสวนซึ่งให้การโดยเข้าใจว่าตนอยู่ในฐานะเป็นผู้ต้องหานั้น ไม่เป็นผิดฐานเบิกความเท็จ.โจทก์ฟ้องว่าจำเลยแจ้งความเท็จต่อพนักงานสอบสวนว่าจำจำเลยในคดีดำที่ ๑๐๔๖/๒๔๘๔ ได้ว่าเป็นคนร้ายปล้นทรัพย์ ซึ่งเป็นความเท็จ ขอให้ลงโทษ ศาลชั้นต้นลงโทษจำคุกจำเลย ๖ เดือนตามกฎหมายที่โจทก์ฟ้อง ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับให้ยกฟ้อง โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่าตามพฤติการณ์ที่ได้ความยังไม่พอฟังว่าจำเลยรู้ตัวดีในขณะให้การชั้นสอบสวนว่า ให้การในฐานะพะยานมิใช่ผู้ต้องหา เพราะปรากฏว่าจำเลยถูกจับล่ามโซ่ไว้ รุ่งขึ้นก็ถูกมาให้การ จำเลยน่าจะยังสำคัญตนอยู่ว่าอยู่ในฐานะผู้ต้องหา จึงยังไม่ควรเอาผิดแก่จำเลย พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 420/2485อัยยการสิงห์บุรีโจทก์นายจูม บุตร์ดีจำเลย ป.อ. ม. 118คำให้การชั้นสอบสวนซึ่งให้การโดยเข้าใจว่าตนอยู่ในฐานะเป็นผู้ต้องหานั้น ไม่เป็นผิดฐานเบิกความเท็จ.โจทก์ฟ้องว่าจำเลยแจ้งความเท็จต่อพนักงานสอบสวนว่าจำจำเลยในคดีดำที่ ๑๐๔๖/๒๔๘๔ ได้ว่าเป็นคนร้ายปล้นทรัพย์ ซึ่งเป็นความเท็จ ขอให้ลงโทษ ศาลชั้นต้นลงโทษจำคุกจำเลย ๖ เดือนตามกฎหมายที่โจทก์ฟ้อง ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับให้ยกฟ้อง โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่าตามพฤติการณ์ที่ได้ความยังไม่พอฟังว่าจำเลยรู้ตัวดีในขณะให้การชั้นสอบสวนว่า ให้การในฐานะพะยานมิใช่ผู้ต้องหา เพราะปรากฏว่าจำเลยถูกจับล่ามโซ่ไว้ รุ่งขึ้นก็ถูกมาให้การ จำเลยน่าจะยังสำคัญตนอยู่ว่าอยู่ในฐานะผู้ต้องหา จึงยังไม่ควรเอาผิดแก่จำเลย พิพากษายืน(ธรรมบัณฑิต-เคลื่อน อิสรภักดี-เคลื่อน อิสรภักดี)ศาลชั้นต้น - หลวงการุนย์นถทรศาลอุทธรณ์ - พระทิพย์ประชาแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่าจำเลยแจ้งความเท็จต่อพนักงานสอบสวนว่าจำจำเลยในคดีดำที่ ๑๐๔๖/๒๔๘๔ ได้ว่าเป็นคนร้ายปล้นทรัพย์ ซึ่งเป็นความเท็จ ขอให้ลงโทษ ศาลชั้นต้นลงโทษจำคุกจำเลย ๖ เดือนตามกฎหมายที่โจทก์ฟ้อง ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับให้ยกฟ้อง โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่าตามพฤติการณ์ที่ได้ความยังไม่พอฟังว่าจำเลยรู้ตัวดีในขณะให้การชั้นสอบสวนว่า ให้การในฐานะพะยานมิใช่ผู้ต้องหา เพราะปรากฏว่าจำเลยถูกจับล่ามโซ่ไว้ รุ่งขึ้นก็ถูกมาให้การ จำเลยน่าจะยังสำคัญตนอยู่ว่าอยู่ในฐานะผู้ต้องหา จึงยังไม่ควรเอาผิดแก่จำเลย พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 420/2485อัยยการสิงห์บุรีโจทก์นายจูม บุตร์ดีจำเลย ป.อ. ม. 118คำให้การชั้นสอบสวนซึ่งให้การโดยเข้าใจว่าตนอยู่ในฐานะเป็นผู้ต้องหานั้น ไม่เป็นผิดฐานเบิกความเท็จ.โจทก์ฟ้องว่าจำเลยแจ้งความเท็จต่อพนักงานสอบสวนว่าจำจำเลยในคดีดำที่ ๑๐๔๖/๒๔๘๔ ได้ว่าเป็นคนร้ายปล้นทรัพย์ ซึ่งเป็นความเท็จ ขอให้ลงโทษ ศาลชั้นต้นลงโทษจำคุกจำเลย ๖ เดือนตามกฎหมายที่โจทก์ฟ้อง ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับให้ยกฟ้อง โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่าตามพฤติการณ์ที่ได้ความยังไม่พอฟังว่าจำเลยรู้ตัวดีในขณะให้การชั้นสอบสวนว่า ให้การในฐานะพะยานมิใช่ผู้ต้องหา เพราะปรากฏว่าจำเลยถูกจับล่ามโซ่ไว้ รุ่งขึ้นก็ถูกมาให้การ จำเลยน่าจะยังสำคัญตนอยู่ว่าอยู่ในฐานะผู้ต้องหา จึงยังไม่ควรเอาผิดแก่จำเลย พิพากษายืน(ธรรมบัณฑิต-เคลื่อน อิสรภักดี-เคลื่อน อิสรภักดี)ศาลชั้นต้น - หลวงการุนย์นถทรศาลอุทธรณ์ - พระทิพย์ประชาแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 65228หลักกฎหมาย: ฎีกาของโจทก์ที่ว่า คำสั่งของศาลจังหวัดหลังสวนที่สั่งงดสืบพยานโจทก์เป็นคำสั่งที่ไม่ชอบด้วยกฎหมายนั้น เมื่อปรากฏว่าศาลจังหวัดหลังสวนสั่งงดสืบพยานโจทก์เพราะโจทก์ แถลงว่าไม่ติดใจสืบพยานทั้งหมดที่ระบุว่าจะสืบที่ ศาลจังหวัดหลังสวน จึงชอบที่โจทก์จะยกขึ้นโต้แย้งว่าคำแถลงของโจทก์ มีความหมายอย่างไร ควรให้สืบพยานต่อไปที่ศาลจังหวัดชุมพรหรือไม่ แต่โจทก์กลับฎีกากล่าวอ้างว่าศาลจังหวัดหลังสวนไม่ให้เลื่อนคดีไม่ชอบด้วยกฎหมายและความยุติธรรม และยกข้อเท็จจริงต่างๆขึ้นใหม่เพื่อประกอบข้ออ้างฎีกาของโจทก์จึงเป็นฎีกาใน ข้อเท็จจริง และเป็นข้อเท็จจริงซึ่งเพิ่งยกขึ้นมาในชั้นฎีกาจึง ต้องห้ามมิให้ฎีกา ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 486/2518นายโยธิน พรหมศิวรักษ์โจทก์ร้อยตำรวจเอกองอาจ เปรมอนันต์ กับพวกจำเลย ป.วิ.อ. ม. 220ฎีกาของโจทก์ที่ว่า คำสั่งของศาลจังหวัดหลังสวนที่สั่งงดสืบพยานโจทก์เป็นคำสั่งที่ไม่ชอบด้วยกฎหมายนั้น เมื่อปรากฏว่าศาลจังหวัดหลังสวนสั่งงดสืบพยานโจทก์เพราะโจทก์ แถลงว่าไม่ติดใจสืบพยานทั้งหมดที่ระบุว่าจะสืบที่ ศาลจังหวัดหลังสวน จึงชอบที่โจทก์จะยกขึ้นโต้แย้งว่าคำแถลงของโจทก์ มีความหมายอย่างไร ควรให้สืบพยานต่อไปที่ศาลจังหวัดชุมพรหรือไม่ แต่โจทก์กลับฎีกากล่าวอ้างว่าศาลจังหวัดหลังสวนไม่ให้เลื่อนคดีไม่ชอบด้วยกฎหมายและความยุติธรรม และยกข้อเท็จจริงต่างๆขึ้นใหม่เพื่อประกอบข้ออ้างฎีกาของโจทก์จึงเป็นฎีกาใน ข้อเท็จจริง และเป็นข้อเท็จจริงซึ่งเพิ่งยกขึ้นมาในชั้นฎีกาจึง ต้องห้ามมิให้ฎีกา(สนิท บริรักษ์-สัญชัย สัจจวานิช-แผ้ว ศิวะบวร)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 486/2518นายโยธิน พรหมศิวรักษ์โจทก์ร้อยตำรวจเอกองอาจ เปรมอนันต์ กับพวกจำเลย ป.วิ.อ. ม. 220ฎีกาของโจทก์ที่ว่า คำสั่งของศาลจังหวัดหลังสวนที่สั่งงดสืบพยานโจทก์เป็นคำสั่งที่ไม่ชอบด้วยกฎหมายนั้น เมื่อปรากฏว่าศาลจังหวัดหลังสวนสั่งงดสืบพยานโจทก์เพราะโจทก์ แถลงว่าไม่ติดใจสืบพยานทั้งหมดที่ระบุว่าจะสืบที่ ศาลจังหวัดหลังสวน จึงชอบที่โจทก์จะยกขึ้นโต้แย้งว่าคำแถลงของโจทก์ มีความหมายอย่างไร ควรให้สืบพยานต่อไปที่ศาลจังหวัดชุมพรหรือไม่ แต่โจทก์กลับฎีกากล่าวอ้างว่าศาลจังหวัดหลังสวนไม่ให้เลื่อนคดีไม่ชอบด้วยกฎหมายและความยุติธรรม และยกข้อเท็จจริงต่างๆขึ้นใหม่เพื่อประกอบข้ออ้างฎีกาของโจทก์จึงเป็นฎีกาใน ข้อเท็จจริง และเป็นข้อเท็จจริงซึ่งเพิ่งยกขึ้นมาในชั้นฎีกาจึง ต้องห้ามมิให้ฎีกา(สนิท บริรักษ์-สัญชัย สัจจวานิช-แผ้ว ศิวะบวร)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
พระราชกฤษฎีกาพระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในท้องที่ตำบลรมณีย์ อำเภอกะปง จังหวัดพังงาให้เป็นเขตปฏิรูปที่ดินพ.ศ. ๒๕๕๕ ภูมิพลอดุลยเดชป.ร.ให้ไว้ ณวันที่ ๓๑ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๕๕เป็นปีที่ ๖๗ในรัชกาลปัจจุบันพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯให้ประกาศว่าโดยที่เป็นการสมควรกำหนดเขตที่ดิน ในท้องที่ตำบลรมณีย์ อำเภอกะปงจังหวัดพังงา ให้เป็นเขตปฏิรูปที่ดินอาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๘๗ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยและมาตรา ๒๕ วรรคหนึ่ง แห่งพระราชบัญญัติการปฏิรูปที่ดินเพื่อเกษตรกรรม พ.ศ. ๒๕๑๘อันเป็นกฎหมายที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคลซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๔๑ มาตรา ๔๒ และมาตรา ๔๓ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยบัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้มาตรา ๑ พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า พระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดิน ในท้องที่ตำบลรมณีย์ อำเภอกะปง จังหวัดพังงาให้เป็นเขตปฏิรูปที่ดิน พ.ศ. ๒๕๕๕มาตรา ๒[๑] พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา ๓ ให้ที่ดินในท้องที่ตำบลรมณีย์ อำเภอกะปงจังหวัดพังงา ภายในแนวเขตตามแผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกานี้ เป็นเขตปฏิรูปที่ดินมาตรา ๔ ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้ผู้รับสนองพระบรมราชโองการยิ่งลักษณ์ชินวัตรนายกรัฐมนตรี[เอกสารแนบท้าย]๑. แผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดิน ในท้องที่ตำบลรมณีย์ อำเภอกะปงจังหวัดพังงา ให้เป็นเขตปฏิรูปที่ดิน พ.ศ. ๒๕๕๕(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)หมายเหตุ:- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือ เนื่องจากในท้องที่ตำบลรมณีย์อำเภอกะปง จังหวัดพังงา มีเกษตรกรผู้ไม่มีที่ดินประกอบเกษตรกรรมเป็นของตนเองหรือมีที่ดินเล็กน้อยไม่เพียงพอแก่การครองชีพหรือต้องเช่าที่ดินของผู้อื่นประกอบเกษตรกรรมอยู่เป็นจำนวนมากสมควรกำหนดเขตที่ดินที่ได้จำแนกออกจากเขตป่าไม้ถาวรตามมติคณะรัฐมนตรีป่าเทือกเขาปลายโต๊ะ - เขาศก ในท้องที่ดังกล่าวให้เป็นเขตปฏิรูปที่ดิน จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้ปริยานุช/ผู้จัดทำ๑๓ กันยายน๒๕๕๕ชาญ/ผู้ตรวจ๑๔ กันยายน๒๕๕๕[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๒๙/ตอนที่ ๘๗ ก/หน้า ๑/๑๒ กันยายน ๒๕๕๕
ประกาศกระทรวงพาณิชย์ประกาศกระทรวงพาณิชย์เรื่องกำหนดปริมาณสินค้ามาตรฐานถั่วเขียวที่บุคคลส่งหรือนำออกนอกราชอาณาจักรโดยมิใช่เป็นการค้า(ฉบับที่๒) อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๖แห่งพระราชบัญญัติมาตรฐานสินค้าขาออก พ.ศ. ๒๕๐๓ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์ออกประกาศไว้ ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ให้ยกเลิกประกาศกระทรวงพาณิชย์ เรื่องกำหนดปริมาณสินค้ามาตรฐานถั่วเขียวที่บุคคลส่งหรือนำออกนอกราชอาณาจักรโดยมิใช่เป็นการค้าลงวันที่ ๒๓ พฤศจิกายน ๒๕๒๗ข้อ ๒การส่งหรือนำสินค้ามาตรฐานถั่วเขียวออกนอกราชอาณาจักรทางด่านศุลกากรที่กำหนดให้ผู้ส่งหรือนำออกต้องแสดงใบรับรองมาตรฐานสินค้าโดยมิใช่เป็นการค้าหรือเพื่อใช้ในยานพาหนะที่บรรทุกออกไปหรือเพื่อเป็นตัวอย่างอย่างใดอย่างหนึ่งหรือหลายอย่างรวมกันมีปริมาณไม่เกิน ๒เมตริกตัน ต่อหนึ่งเที่ยวยานพาหนะผู้ส่งหรือนำออกไม่ต้องจดทะเบียนเป็นผู้ทำการค้าขาออกซึ่งสินค้ามาตรฐานถั่วเขียวและไม่ต้องแสดงใบรับรองมาตรฐานสินค้าประกาศฉบับนี้ให้ใช้บังคับเมื่อพ้นกำหนด ๑๕วัน นับแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป[๑]ประกาศณ วันที่ ๑๑ กรกฎาคม ๒๕๒๘โกศล ไกรฤกษ์รัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์อุษมล/ผู้จัดทำ๑๙กันยายน ๒๕๕๔[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๐๒/ตอนที่ ๙๕/ฉบับพิเศษ หน้า ๒๖/๒๕ กรกฎาคม ๒๕๒๘
ประกาศกระทรวงอุตสาหกรรมฉบับที่ 5731 (พ.ศ. 2563)ออกตามความในพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมพ.ศ. 2511เรื่อง กําหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมน้ํามันหอมระเหยเทียนตากบ----------------------------------อื่นๆ - อาศัยอํานาจตามความในมาตรา 15 แห่งพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม พ.ศ. 2511 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม (ฉบับที่ 7) พ.ศ. 2558 รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมออกประกาศกําหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม น้ํามันหอมระเหยเทียนตากบ มาตรฐานเลขที่ มอก. 2837 - 2560 ไว้ ดังมีรายละเอียดต่อท้ายประกาศนี้ ทั้งนี้ ให้มีผลตั้งแต่วันที่ประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปผู้มีอํานาจลงนาม - ประกาศ ณ วันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2563 สุริยะ จึงรุ่งเรืองกิจรัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม
ประกาศคณะปฏิรูปการปกครองในระบอบประชาธิปไตยอันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุขฉบับที่๒๑เรื่องห้ามการดักฟังทางโทรศัพท์หรือเครื่องมือสื่อสารใด โดยที่ในระยะเวลาที่ผ่านมาได้มีการลักลอบดักฟัง ใช้ประโยชน์ หรือเปิดเผยข้อความที่มีการติดต่อทางโทรศัพท์หรือเครื่องมือสื่อสารอื่นโดยมิชอบด้วยกฎหมายอันเป็นการละเมิดเสรีภาพของบุคคลในการสื่อสารถึงกันก่อให้เกิดความหวาดระแวงกันทั่วไปในหมู่ประชาชนผู้ใช้เครื่องมือสื่อสารดังนั้นเพื่อคุ้มครองเสรีภาพในการสื่อสารถึงกันโดยชอบด้วยกฎหมายและเพื่อให้เกิดความเป็นระเบียบเรียบร้อยและรักษาความสงบของประเทศคณะปฏิรูปการปกครองในระบอบประชาธิปไตย อันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุขจึงมีประกาศ ดังต่อไปนี้ข้อ๑ ผู้ใดดักฟัง ใช้ประโยชน์หรือเปิดเผย ซึ่งข้อความที่มีการติดต่อทางโทรศัพท์หรือเครื่องมือสื่อสารอื่นใดโดยไม่มีอำนาจโดยชอบด้วยกฎหมายต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินห้าปี หรือปรับไม่เกินหนึ่งแสนบาทหรือทั้งจำทั้งปรับข้อ๒ผู้ใดรับรู้ข้อความที่ได้มาจากการกระทำความผิดตามข้อ ๑ใช้ประโยชน์หรือเปิดเผยข้อความนั้นต่อผู้อื่น โดยไม่มีอำนาจโดยชอบด้วยกฎหมายต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินห้าปีหรือปรับไม่เกินหนึ่งแสนบาท หรือทั้งจำทั้งปรับข้อ๓ผู้ใดใช้ให้ผู้อื่นกระทำความผิดตามข้อ ๑ หรือข้อ ๒ต้องรับโทษเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่าตามที่บัญญัติไว้ในความผิดตามข้อ ๑ หรือข้อ ๒แล้วแต่กรณีข้อ๔ ถ้าผู้กระทำความผิดเป็นผู้ได้รับอนุญาตให้บริการโทรศัพท์หรือการสื่อสารหรือเป็นผู้ได้รับสัมปทานการให้บริการดังกล่าว นอกจากต้องรับโทษตามข้อ ๑ ข้อ ๒หรือข้อ ๓ แล้วแต่กรณีแล้ว ให้ใบอนุญาตหรือสัมปทานนั้น สิ้นสุดลงด้วยทั้งนี้ตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป[๑]ประกาศณ วันที่ ๒๔ กันยายน พ.ศ. ๒๕๔๙พลเอกสนธิ บุญยรัตกลินหัวหน้าคณะปฏิรูปการปกครองในระบอบประชาธิปไตยอันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุขพัชรินทร์/จัดทำ๒๖กันยายน ๒๕๔๙ปิติวรรณ/ปรับปรุง๒๑พฤษภาคม ๒๕๖๓อรญา/ตรวจ๒๖มิถุนายน ๒๕๖๓[๑]ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๓/ตอนที่ ๙๘ ก/หน้า ๑๒/๒๔กันยายน ๒๕๔๙
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 727/2470หลักกฎหมาย: การนับกำหนดอายุความ เรื่องย้ายที่อยู่ไม่แจ้งความเริ่มเมื่อใดคดีนี้มีปัญหาว่า อายุความในเรื่องย้ายที่อยู่ไม่แจ้งความนั้น จะเริ่มนับเมื่อใด แลคดีเรื่องนี้จะขาดอายุความฤาไม่ ศาลฎีกาวินิจฉัยกลับศาลอุทธรณ์ว่า การย้ายที่อยู่โดยไม่แจ้งความภายใน ๑๕ วันนั้นความผิดย่อมมีแล้วแต่วันที่ ๑๖ นับแต่วันที่ย้ายไป (คืออายุความย่อมเริ่มนับแต่วันคำรบที่ ๑๖ เปนต้นไป) แลความผิดประเภทนี้มีโทษเพียงปรับ ต้องฟ้องภายใน ๑ มี ตามกฎหมายอาญามาตรา ๗๘ ข้อ ๔ เมื่อโจทก์ทอดทิ้งคดีให้ล่วงเลยมาจนปีเศษดังนี้ คดีย่อมขาดอายุความ ให้ยกฟ้อง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 727/2470อัยการพระประแดงโจทก์นายพันล. ป.อ. ม. 78, ม. 86 พ.ร.บ.สำมโนครัว พ.ศ. 2460 ม. 17, ม. 20การนับกำหนดอายุความ เรื่องย้ายที่อยู่ไม่แจ้งความเริ่มเมื่อใดคดีนี้มีปัญหาว่า อายุความในเรื่องย้ายที่อยู่ไม่แจ้งความนั้น จะเริ่มนับเมื่อใด แลคดีเรื่องนี้จะขาดอายุความฤาไม่ ศาลฎีกาวินิจฉัยกลับศาลอุทธรณ์ว่า การย้ายที่อยู่โดยไม่แจ้งความภายใน ๑๕ วันนั้นความผิดย่อมมีแล้วแต่วันที่ ๑๖ นับแต่วันที่ย้ายไป (คืออายุความย่อมเริ่มนับแต่วันคำรบที่ ๑๖ เปนต้นไป) แลความผิดประเภทนี้มีโทษเพียงปรับ ต้องฟ้องภายใน ๑ มี ตามกฎหมายอาญามาตรา ๗๘ ข้อ ๔ เมื่อโจทก์ทอดทิ้งคดีให้ล่วงเลยมาจนปีเศษดังนี้ คดีย่อมขาดอายุความ ให้ยกฟ้อง(มนู-นรเนติ-พรหม)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: คดีนี้มีปัญหาว่า อายุความในเรื่องย้ายที่อยู่ไม่แจ้งความนั้น จะเริ่มนับเมื่อใด แลคดีเรื่องนี้จะขาดอายุความฤาไม่ ศาลฎีกาวินิจฉัยกลับศาลอุทธรณ์ว่า การย้ายที่อยู่โดยไม่แจ้งความภายใน ๑๕ วันนั้นความผิดย่อมมีแล้วแต่วันที่ ๑๖ นับแต่วันที่ย้ายไป (คืออายุความย่อมเริ่มนับแต่วันคำรบที่ ๑๖ เปนต้นไป) แลความผิดประเภทนี้มีโทษเพียงปรับ ต้องฟ้องภายใน ๑ มี ตามกฎหมายอาญามาตรา ๗๘ ข้อ ๔ เมื่อโจทก์ทอดทิ้งคดีให้ล่วงเลยมาจนปีเศษดังนี้ คดีย่อมขาดอายุความ ให้ยกฟ้อง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 727/2470อัยการพระประแดงโจทก์นายพันล. ป.อ. ม. 78, ม. 86 พ.ร.บ.สำมโนครัว พ.ศ. 2460 ม. 17, ม. 20การนับกำหนดอายุความ เรื่องย้ายที่อยู่ไม่แจ้งความเริ่มเมื่อใดคดีนี้มีปัญหาว่า อายุความในเรื่องย้ายที่อยู่ไม่แจ้งความนั้น จะเริ่มนับเมื่อใด แลคดีเรื่องนี้จะขาดอายุความฤาไม่ ศาลฎีกาวินิจฉัยกลับศาลอุทธรณ์ว่า การย้ายที่อยู่โดยไม่แจ้งความภายใน ๑๕ วันนั้นความผิดย่อมมีแล้วแต่วันที่ ๑๖ นับแต่วันที่ย้ายไป (คืออายุความย่อมเริ่มนับแต่วันคำรบที่ ๑๖ เปนต้นไป) แลความผิดประเภทนี้มีโทษเพียงปรับ ต้องฟ้องภายใน ๑ มี ตามกฎหมายอาญามาตรา ๗๘ ข้อ ๔ เมื่อโจทก์ทอดทิ้งคดีให้ล่วงเลยมาจนปีเศษดังนี้ คดีย่อมขาดอายุความ ให้ยกฟ้อง(มนู-นรเนติ-พรหม)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศคณะกรรมการกิจการไปรษณีย์ประกาศคณะกรรมการกิจการไปรษณีย์เรื่องการกำหนดวิธีปฏิบัติเกี่ยวกับระบบงานไปรษณีย์[๑] อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๖ แห่งพระราชกฤษฎีกากำหนดอำนาจ สิทธิและประโยชน์ของบริษัท ไปรษณีย์ไทย จำกัด พ.ศ. ๒๕๔๖ประกอบกับประกาศคณะกรรมการกิจการไปรษณีย์ เรื่อง ให้ใช้ไปรษณียนิเทศ พ.ศ. ๒๕๕๓ลงวันที่ ๒ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๕๒ คณะกรรมการกิจการไปรษณีย์ออกประกาศไว้ ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ การรับฝากการส่งต่อ และการนำจ่ายสิ่งของส่งทางไปรษณีย์ของบริษัท ไปรษณีย์ไทย จำกัดให้ถือปฏิบัติตามหลักเกณฑ์และเงื่อนไขที่กำหนดในหมวด ๖ ระบบงานไปรษณีย์ ในไปรษณียนิเทศพ.ศ. ๒๕๕๓ข้อ ๒ ให้กรรมการผู้จัดการใหญ่ บริษัทไปรษณีย์ไทย จำกัด กำหนดวิธีปฏิบัติเกี่ยวกับการรับฝาก การส่งต่อและการนำจ่ายสิ่งของส่งทางไปรษณีย์ในกิจการของบริษัท ไปรษณีย์ไทย จำกัดและการดำเนินการอื่นใดที่เกี่ยวข้อง ทั้งนี้ภายใต้หลักเกณฑ์และเงื่อนไขที่กำหนดในหมวด ๖ ระบบงานไปรษณีย์ในไปรษณียนิเทศ พ.ศ.๒๕๕๓และเมื่อได้มีการกำหนดวิธีปฏิบัติแล้วให้รายงานต่อคณะกรรมการกิจการไปรษณีย์เพื่อทราบในกรณีที่มีปัญหาเกี่ยวกับการกำหนดวิธีปฏิบัติตามวรรคหนึ่งให้เสนอเรื่องต่อคณะกรรมการกิจการไปรษณีย์เพื่อพิจารณาข้อ ๓ ในระหว่างที่กรรมการผู้จัดการใหญ่ บริษัทไปรษณีย์ไทย จำกัด ยังมิได้กำหนดวิธีปฏิบัติในการรับฝาก การส่งต่อและการนำจ่ายสิ่งของส่งทางไปรษณีย์ตามข้อ ๒ ให้บรรดากฎ ระเบียบและข้อบังคับเกี่ยวกับการรับฝาก การส่งต่อ และการนำจ่ายสิ่งของส่งทางไปรษณีย์ที่ใช้บังคับอยู่ก่อนประกาศนี้ใช้บังคับมีผลใช้บังคับต่อไปเท่าที่ไม่ขัดหรือแย้งกับไปรษณียนิเทศพ.ศ. ๒๕๕๓ประกาศณ วันที่ ๓๐ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๕๕จีราวรรณบุญเพิ่มปลัดกระทรวงเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสารประธานกรรมการกิจการไปรษณีย์ปริยานุช/ผู้จัดทำ๒๑ มกราคม ๒๕๕๖อุษมล/ผู้ตรวจ๒๑ มกราคม ๒๕๕๖[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๓๐/ตอนที่ ๗ ง/หน้า ๑๗๗/๑๗ มกราคม ๒๕๕๖
ประกาศกระทรวงอุตสาหกรรมประกาศกระทรวงอุตสาหกรรมฉบับที่๒๒๘๖ (พ.ศ. ๒๕๔๐)ออกตามความในพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมพ.ศ.๒๕๑๑เรื่องกำหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมสัญลักษณ์สาธารณสนเทศ----------- อาศัยอำนาจตามความในมาตรา๑๕ แห่งพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม พ.ศ. ๒๕๑๑รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมออกประกาศกำหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม สัญลักษณ์สาธารณสนเทศ มาตรฐานเลขที่มอก. ๑๔๓๑-๒๕๔๐ ไว้ ดังมีรายการละเอียดต่อท้ายประกาศนี้ ประกาศณ วันที่ ๒๕ กันยายน พ.ศ. ๒๕๔๐ กร ทัพพะรังสี รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม[ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย][รก.๒๕๔๐/๙๐ง/๙/๑๑ พฤศจิกายน ๒๕๔๐] ชไมพร/แก้ไข ๑๖กรกฎาคม ๒๕๔๔
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 227/2532หลักกฎหมาย: จำเลยที่ 1 ทำหนังสือสัญญายกที่ดินมีโฉนด ให้โจทก์ และรับรองว่าจะจัดการแบ่งแยกให้ในภายหน้า หากไม่แบ่งให้ตาม สัญญา ยอมให้โจทก์ฟ้องบังคับตาม สัญญา ข้อสัญญาดังกล่าวแสดงว่าจำเลยที่ 1ประสงค์จะยกที่ดินให้โจทก์โดย การทำนิติกรรมและจดทะเบียนต่อ พนักงานเจ้าหน้าที่ หาใช่เป็นกรณีสละการครอบครองไม่เมื่อการให้รายนี้ยังไม่ได้จดทะเบียนต่อ พนักงานเจ้าหน้าที่นิติกรรมให้ก็ย่อมไม่สมบูรณ์ตาม กฎหมาย การที่โจทก์เข้าครอบครองที่พิพาทจึงเป็นการครอบครองโดย อาศัยสิทธิของจำเลยที่ 1 อันเป็นการยึดถือที่พิพาทแทนจำเลยที่ 1 มิใช่เป็นการยึดถือในฐานะ เป็นเจ้าของ แม้โจทก์ครอบครองติดต่อกันเป็นเวลาเกินสิบปี โจทก์ก็ไม่ได้กรรมสิทธิ์ ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1562 ที่ห้ามฟ้องบุพการีของตน เป็นคดีแพ่งหรือคดีอาญาเป็นบทกฎหมายที่จำกัดสิทธิต้อง ตีความโดย เคร่งครัด จึงห้ามเฉพาะ บุตรที่ชอบด้วย กฎหมายฟ้องบุพการีของตน เท่านั้น. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 227/2532นาง เพี้ยน ทิพวรรณ หรือ ทิพ วันโจทก์นาง บุญ ทิพ วัน กับพวกจำเลย ป.พ.พ. ม. 525, ม. 1378, ม. 1381, ม. 1382, ม. 1562จำเลยที่ 1 ทำหนังสือสัญญายกที่ดินมีโฉนด ให้โจทก์ และรับรองว่าจะจัดการแบ่งแยกให้ในภายหน้า หากไม่แบ่งให้ตาม สัญญา ยอมให้โจทก์ฟ้องบังคับตาม สัญญา ข้อสัญญาดังกล่าวแสดงว่าจำเลยที่ 1ประสงค์จะยกที่ดินให้โจทก์โดย การทำนิติกรรมและจดทะเบียนต่อ พนักงานเจ้าหน้าที่ หาใช่เป็นกรณีสละการครอบครองไม่เมื่อการให้รายนี้ยังไม่ได้จดทะเบียนต่อ พนักงานเจ้าหน้าที่นิติกรรมให้ก็ย่อมไม่สมบูรณ์ตาม กฎหมาย การที่โจทก์เข้าครอบครองที่พิพาทจึงเป็นการครอบครองโดย อาศัยสิทธิของจำเลยที่ 1 อันเป็นการยึดถือที่พิพาทแทนจำเลยที่ 1 มิใช่เป็นการยึดถือในฐานะ เป็นเจ้าของ แม้โจทก์ครอบครองติดต่อกันเป็นเวลาเกินสิบปี โจทก์ก็ไม่ได้กรรมสิทธิ์ ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1562 ที่ห้ามฟ้องบุพการีของตน เป็นคดีแพ่งหรือคดีอาญาเป็นบทกฎหมายที่จำกัดสิทธิต้อง ตีความโดย เคร่งครัด จึงห้ามเฉพาะ บุตรที่ชอบด้วย กฎหมายฟ้องบุพการีของตน เท่านั้น.(เกียรติ จาตนิลพันธุ์-ดุสิต วราโห-เสริมพงศ์ วรยิ่งยง)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 227/2532นาง เพี้ยน ทิพวรรณ หรือ ทิพ วันโจทก์นาง บุญ ทิพ วัน กับพวกจำเลย ป.พ.พ. ม. 525, ม. 1378, ม. 1381, ม. 1382, ม. 1562จำเลยที่ 1 ทำหนังสือสัญญายกที่ดินมีโฉนด ให้โจทก์ และรับรองว่าจะจัดการแบ่งแยกให้ในภายหน้า หากไม่แบ่งให้ตาม สัญญา ยอมให้โจทก์ฟ้องบังคับตาม สัญญา ข้อสัญญาดังกล่าวแสดงว่าจำเลยที่ 1ประสงค์จะยกที่ดินให้โจทก์โดย การทำนิติกรรมและจดทะเบียนต่อ พนักงานเจ้าหน้าที่ หาใช่เป็นกรณีสละการครอบครองไม่เมื่อการให้รายนี้ยังไม่ได้จดทะเบียนต่อ พนักงานเจ้าหน้าที่นิติกรรมให้ก็ย่อมไม่สมบูรณ์ตาม กฎหมาย การที่โจทก์เข้าครอบครองที่พิพาทจึงเป็นการครอบครองโดย อาศัยสิทธิของจำเลยที่ 1 อันเป็นการยึดถือที่พิพาทแทนจำเลยที่ 1 มิใช่เป็นการยึดถือในฐานะ เป็นเจ้าของ แม้โจทก์ครอบครองติดต่อกันเป็นเวลาเกินสิบปี โจทก์ก็ไม่ได้กรรมสิทธิ์ ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1562 ที่ห้ามฟ้องบุพการีของตน เป็นคดีแพ่งหรือคดีอาญาเป็นบทกฎหมายที่จำกัดสิทธิต้อง ตีความโดย เคร่งครัด จึงห้ามเฉพาะ บุตรที่ชอบด้วย กฎหมายฟ้องบุพการีของตน เท่านั้น.(เกียรติ จาตนิลพันธุ์-ดุสิต วราโห-เสริมพงศ์ วรยิ่งยง)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
พระราชบัญญัติตั้งจังหวัดพะเยา พ.ศ. 2520พระราชบัญญัติ ตั้งจังหวัดพะเยา พ.ศ. ๒๕๒๐ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร. ให้ไว้ ณ วันที่ ๒๓ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๒๐ เป็นปีที่ ๓๒ ในรัชกาลปัจจุบันพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า โดยที่เป็นการสมควรตั้งจังหวัดพะเยาขึ้น จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้โดยคำแนะนำและยินยอมของสภาปฎิรูปการปกครองแผ่นดิน ดังต่อไปนี้มาตรา 1 มาตรา ๑ พระราชบัญญัตินี้เรียกว่า "พระราชบัญญัติตั้งจังหวัดพะเยา พ.ศ. ๒๕๒๐"มาตรา 2 มาตรา ๒ พระราชบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับเมื่อพ้นกำหนดหนึ่งเดือนนับแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา 3 มาตรา ๓ ให้แยกอำเภอพะเยา อำเภอจุน อำเภอเชียงคำ อำเภอเชียงม่วน อำเภอดอกคำใต้ อำเภอปง และอำเภอแม่ใจ ออกจากการปกครองของจังหวัดเชียงราย รวมตั้งขึ้นเป็นจังหวัดพะเยามาตรา 4 มาตรา ๔ ให้โอนบรรดากิจการ ทรัพย์สิน หนี้ และสิทธิของจังหวัดเชียงรายในส่วนที่เกี่ยวกับอำเภอตามมาตรา ๓ ไปเป็นของจังหวัดพะเยามาตรา 5 มาตรา ๕ ให้โอนบรรดากิจการ ทรัพย์สิน หนี้ สิทธิ และงบประมาณรายจ่ายประจำปีงบประมาณขององค์การบริหารส่วนจังหวัดเชียงราย ในส่วนที่เกี่ยวกับอำเภอตามมาตรา ๓ ไปเป็นขององค์การบริหารส่วนจังหวัดพะเยามาตรา 6 มาตรา ๖ ให้โอนข้าราชการและลูกจ้างของอำเภอตามมาตรา ๓ ที่สังกัดองค์การบริหารส่วนจังหวัดเชียงราย ไปสังกัดองค์การบริหารส่วนจังหวัดพะเยามาตรา 7 มาตรา ๗ ให้บรรดาข้อบัญญัติจังหวัด ระเบียบ ข้อบังคับและคำสั่ง ซึ่งใช้บังคับอยู่ในอำเภอตามมาตรา ๓ คงมีผลใช้บังคับต่อไปจนกว่าจะมีการแก้ไขเปลี่ยนแปลงมาตรา 8 มาตรา ๘ การปฏิบัติงานเกี่ยวกับการภาษีอากร การทะเบียน และการอื่น ๆ ซึ่งปฏิบัติอยู่ในอำเภอตามมาตรา ๓ ให้ดำเนินไปเช่นเดิมจนกว่าจะมีการสั่งเปลี่ยนแปลง ส่วนรายได้ที่เก็บได้จากอำเภอตามมาตรา ๓ ตั้งแต่วันที่พระราชบัญญัตินี้ใช้บังคับ ให้จัดส่งทางจังหวัดพะเยามาตรา 9 มาตรา ๙ ให้สมาชิกสภาจังหวัดเชียงรายในเขตเลือกตั้งของอำเภอตามมาตรา ๓ เป็นสมาชิกสภาจังหวัดพะเยา และให้อยู่ในตำแหน่งตามระยะเวลาของสมาชิกภาพแห่งสภาจังหวัดเชียงรายจะสิ้นสุดลงตามวาระมาตรา 10 มาตรา ๑๐ ให้เปลี่ยนชื่ออำเภอพะเยาเป็นอำเภอเมืองพะเยามาตรา 11 มาตรา ๑๑ ในระหว่างที่คำสั่งของคณะปฏิรูปการปกครองแผ่นดิน ฉบับที่ ๒๑ ลงวันที่ ๑๒ ตุลาคม พุทธศักราช ๒๕๑๙ ยังคงใช้บังคับอยู่ ไม่ต้องมีการเลือกตั้งสมาชิกสภาจังหวัดเชียงรายหรือสมาชิกสภาจังหวัดพะเยา ให้ครบตามจำนวนที่พึงมีกฎหมายว่าด้วยระเบียบบริหารราชการส่วนจังหวัดมาตรา 11 ในระหว่างที่ระยะเวลาของสมาชิกภาพยังไม่สิ้นสุดลงตามวาระตามมาตรา ๙ และให้ถือว่าจำนวนสมาชิกสภาจังหวัดเท่าที่มีอยู่เป็นจำนวนสมาชิกทั้งหมดของสภาจังหวัดเชียงราย หรือสภาจังหวัดพะเยา แล้วแต่กรณีมาตรา 12 มาตรา ๑๒ ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยรักษาการตามพระราชบัญญัตินี้ผู้รับสนองพระบรมราชโองการธานินทร์ กรัยวิเชียรนายกรัฐมนตรีหมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชบัญญัติฉบับนี้ คือ โดยที่ท้องที่จังหวัดเชียงรายมีอาณาเขตกว้างขวางและมีพลเมืองมาก เพื่อประโยชน์แก่การปกครองและอำนวยความสะดวกให้แก่ประชาชน สมควรแยกอำเภอพะเยา อำเภอเชียงคำ อำเภอจุน อำเภอแม่ใจ อำเภอดอกคำใต้ อำเภอปง และอำเภอเชียงม่วนออกจากการปกครองของจังหวัดเชียงราย รวมตั้งขึ้นเป็นจังหวัดพะเยา จึงจำเป็นต้องตราพระราชบัญญัตินี้
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 60954หลักกฎหมาย: ความว่า จำเลยที่ 2 ยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่งของศาลอุทธรณ์ขอให้ศาลฎีกาอนุญาตให้ปล่อยชั่วคราวในระหว่างอุทธรณ์หมายเหตุ โจทก์ยังไม่ได้รับสำเนาคำร้องศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยทั้งสามมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 290,83 จำคุกคนละ 7 ปีจำเลยที่ 1 ที่ 2 และที่ 3 ต่างอุทธรณ์ เฉพาะจำเลยที่ 2ยื่นคำร้องขอให้ปล่อยชั่วคราวในระหว่างอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์มีคำสั่งไม่อนุญาตให้ยกคำร้อง (อันดับ 3)จำเลยที่ 2 จึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 4)คำสั่งพิเคราะห์คำร้องอุทธรณ์คำสั่งของผู้ร้องโดยตลอดแล้ว เห็นว่ามีเหตุสมควรอนุญาตให้ปล่อยจำเลยที่ 2 ชั่วคราวในระหว่างอุทธรณ์ ตีราคาค่าประกัน 200,000 บาท ให้ศาลชั้นต้นพิจารณาหลักประกันแล้วดำเนินการต่อไป ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 826/2530พนักงานอัยการ กรมอัยการโจทก์สิบตำรวจโทยั่งยืน ลอศรีชะเลียง กับพวกจำเลยสิบตำรวจโทนิพนธ์ สุขกลิ่น จำเลยที่ 2ผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.อ. ม. 106, ม. 107, ม. 108ความว่า จำเลยที่ 2 ยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่งของศาลอุทธรณ์ขอให้ศาลฎีกาอนุญาตให้ปล่อยชั่วคราวในระหว่างอุทธรณ์หมายเหตุ โจทก์ยังไม่ได้รับสำเนาคำร้องศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยทั้งสามมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 290,83 จำคุกคนละ 7 ปีจำเลยที่ 1 ที่ 2 และที่ 3 ต่างอุทธรณ์ เฉพาะจำเลยที่ 2ยื่นคำร้องขอให้ปล่อยชั่วคราวในระหว่างอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์มีคำสั่งไม่อนุญาตให้ยกคำร้อง (อันดับ 3)จำเลยที่ 2 จึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 4)คำสั่งพิเคราะห์คำร้องอุทธรณ์คำสั่งของผู้ร้องโดยตลอดแล้ว เห็นว่ามีเหตุสมควรอนุญาตให้ปล่อยจำเลยที่ 2 ชั่วคราวในระหว่างอุทธรณ์ ตีราคาค่าประกัน 200,000 บาท ให้ศาลชั้นต้นพิจารณาหลักประกันแล้วดำเนินการต่อไป(สหัส สิงหวิริยะ-เสวก จันทร์ผ่อง-สุทิน นนทแก้ว)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 826/2530พนักงานอัยการ กรมอัยการโจทก์สิบตำรวจโทยั่งยืน ลอศรีชะเลียง กับพวกจำเลยสิบตำรวจโทนิพนธ์ สุขกลิ่น จำเลยที่ 2ผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.อ. ม. 106, ม. 107, ม. 108ความว่า จำเลยที่ 2 ยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่งของศาลอุทธรณ์ขอให้ศาลฎีกาอนุญาตให้ปล่อยชั่วคราวในระหว่างอุทธรณ์หมายเหตุ โจทก์ยังไม่ได้รับสำเนาคำร้องศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยทั้งสามมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 290,83 จำคุกคนละ 7 ปีจำเลยที่ 1 ที่ 2 และที่ 3 ต่างอุทธรณ์ เฉพาะจำเลยที่ 2ยื่นคำร้องขอให้ปล่อยชั่วคราวในระหว่างอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์มีคำสั่งไม่อนุญาตให้ยกคำร้อง (อันดับ 3)จำเลยที่ 2 จึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 4)คำสั่งพิเคราะห์คำร้องอุทธรณ์คำสั่งของผู้ร้องโดยตลอดแล้ว เห็นว่ามีเหตุสมควรอนุญาตให้ปล่อยจำเลยที่ 2 ชั่วคราวในระหว่างอุทธรณ์ ตีราคาค่าประกัน 200,000 บาท ให้ศาลชั้นต้นพิจารณาหลักประกันแล้วดำเนินการต่อไป(สหัส สิงหวิริยะ-เสวก จันทร์ผ่อง-สุทิน นนทแก้ว)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ