คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 327/2490หลักกฎหมาย: ฟ้องว่าขายเนื้อโคสูงกว่าราคากำหนดตามประกาศคณะกรมการจังหวัดซึ่งออกโดยอาศัย พระราชบัญญัติควบคุม ฯลฯ นั้นโจทก์จะต้องมีสำเนาประกาศนั้นมากับฟ้องด้วย มิฉะนั้นถือว่าฟ้องไม่บริบูรณ์ ต้องยกฟ้องโจทก์ฟ้องว่าจำเลยขายเนื้อโคสูงกว่าราคาที่ทางราชการกำหนดผิดพระราชบัญญัติควบคุมเครื่องอุปโภคบริโภคและของอื่น ๆ ในภาวะคับขัน พ.ศ. 2488 มาตรา 4(3) ประกาศคณะกรรมการควบคุมเครื่องอุปโภคบริโภคและของอื่น ๆ ในภาวะคับขัน (ฉบับที่ 6) พ.ศ. 2488 เรื่องควบคุมเครื่องบริโภคบางอย่างและตั้งเจ้าหน้าที่ประกาศคณะกรมการจังหวัดร้อยเอ็ด (ฉบับที่ 2)พ.ศ. 2489 เรื่องกำหนดราคาสูงสุดแห่งสิ่งของศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ พิพากษาต้องกันว่าประกาศคณะกรมการจังหวัดเป็นข้อเท็จจริง ต้องมีสำเนาติดมาท้ายฟ้องเมื่อโจทก์ไม่ยอมส่งสำเนา ฟ้องของโจทก์จึงไม่สมบูรณ์ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 158 ไม่รับฟ้องโจทก์ฎีกา ยืนยันว่าประกาศคณะกรมการจังหวัดมีลักษณะและผลเป็นกฎหมาย ไม่ใช่ข้อเท็จจริงศาลฎีกาเห็นว่า ฟ้องโจทก์เป็นเรื่องขอให้ลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติควบคุมเครื่องอุปโภคและของอื่น ๆ ในภาวะคับขันพ.ศ. 2488 มาตรา 4(3) ในฐานที่จำเลยฝ่าฝืนประกาศหรือคำสั่งของพนักงานเจ้าหน้าที่ ซึ่งได้ตั้งขึ้นตามพระราชบัญญัตินั้นเมื่อโจทก์ไม่ยอมแสดงมาในฟ้องให้บริบูรณ์ว่าประกาศหรือคำสั่งนั้นได้มีอยู่ ฟ้องโจทก์ก็ไม่ได้ความว่าจำเลยได้กระทำผิด พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 327/2490อัยการร้อยเอ็ดโจทก์นายแหล้ สาระคูพันธ์จำเลย พ.ร.บ.ควบคุมเครื่องอุปโภคบริโภคและของอื่น ๆ ในภาวะคับขัน พ.ศ.2488 ป.วิ.อ. ม. 158 (5)ฟ้องว่าขายเนื้อโคสูงกว่าราคากำหนดตามประกาศคณะกรมการจังหวัดซึ่งออกโดยอาศัย พระราชบัญญัติควบคุม ฯลฯ นั้นโจทก์จะต้องมีสำเนาประกาศนั้นมากับฟ้องด้วย มิฉะนั้นถือว่าฟ้องไม่บริบูรณ์ ต้องยกฟ้องโจทก์ฟ้องว่าจำเลยขายเนื้อโคสูงกว่าราคาที่ทางราชการกำหนดผิดพระราชบัญญัติควบคุมเครื่องอุปโภคบริโภคและของอื่น ๆ ในภาวะคับขัน พ.ศ. 2488 มาตรา 4(3) ประกาศคณะกรรมการควบคุมเครื่องอุปโภคบริโภคและของอื่น ๆ ในภาวะคับขัน (ฉบับที่ 6) พ.ศ. 2488 เรื่องควบคุมเครื่องบริโภคบางอย่างและตั้งเจ้าหน้าที่ประกาศคณะกรมการจังหวัดร้อยเอ็ด (ฉบับที่ 2)พ.ศ. 2489 เรื่องกำหนดราคาสูงสุดแห่งสิ่งของศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ พิพากษาต้องกันว่าประกาศคณะกรมการจังหวัดเป็นข้อเท็จจริง ต้องมีสำเนาติดมาท้ายฟ้องเมื่อโจทก์ไม่ยอมส่งสำเนา ฟ้องของโจทก์จึงไม่สมบูรณ์ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 158 ไม่รับฟ้องโจทก์ฎีกา ยืนยันว่าประกาศคณะกรมการจังหวัดมีลักษณะและผลเป็นกฎหมาย ไม่ใช่ข้อเท็จจริงศาลฎีกาเห็นว่า ฟ้องโจทก์เป็นเรื่องขอให้ลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติควบคุมเครื่องอุปโภคและของอื่น ๆ ในภาวะคับขันพ.ศ. 2488 มาตรา 4(3) ในฐานที่จำเลยฝ่าฝืนประกาศหรือคำสั่งของพนักงานเจ้าหน้าที่ ซึ่งได้ตั้งขึ้นตามพระราชบัญญัตินั้นเมื่อโจทก์ไม่ยอมแสดงมาในฟ้องให้บริบูรณ์ว่าประกาศหรือคำสั่งนั้นได้มีอยู่ ฟ้องโจทก์ก็ไม่ได้ความว่าจำเลยได้กระทำผิด พิพากษายืน(ประมูล สุวรรณศร-เลขวณิชธรรมวิทักษ์-มนูภันย์วิมลสาร)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่าจำเลยขายเนื้อโคสูงกว่าราคาที่ทางราชการกำหนดผิดพระราชบัญญัติควบคุมเครื่องอุปโภคบริโภคและของอื่น ๆ ในภาวะคับขัน พ.ศ. 2488 มาตรา 4(3) ประกาศคณะกรรมการควบคุมเครื่องอุปโภคบริโภคและของอื่น ๆ ในภาวะคับขัน (ฉบับที่ 6) พ.ศ. 2488 เรื่องควบคุมเครื่องบริโภคบางอย่างและตั้งเจ้าหน้าที่ประกาศคณะกรมการจังหวัดร้อยเอ็ด (ฉบับที่ 2)พ.ศ. 2489 เรื่องกำหนดราคาสูงสุดแห่งสิ่งของศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ พิพากษาต้องกันว่าประกาศคณะกรมการจังหวัดเป็นข้อเท็จจริง ต้องมีสำเนาติดมาท้ายฟ้องเมื่อโจทก์ไม่ยอมส่งสำเนา ฟ้องของโจทก์จึงไม่สมบูรณ์ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 158 ไม่รับฟ้องโจทก์ฎีกา ยืนยันว่าประกาศคณะกรมการจังหวัดมีลักษณะและผลเป็นกฎหมาย ไม่ใช่ข้อเท็จจริงศาลฎีกาเห็นว่า ฟ้องโจทก์เป็นเรื่องขอให้ลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติควบคุมเครื่องอุปโภคและของอื่น ๆ ในภาวะคับขันพ.ศ. 2488 มาตรา 4(3) ในฐานที่จำเลยฝ่าฝืนประกาศหรือคำสั่งของพนักงานเจ้าหน้าที่ ซึ่งได้ตั้งขึ้นตามพระราชบัญญัตินั้นเมื่อโจทก์ไม่ยอมแสดงมาในฟ้องให้บริบูรณ์ว่าประกาศหรือคำสั่งนั้นได้มีอยู่ ฟ้องโจทก์ก็ไม่ได้ความว่าจำเลยได้กระทำผิด พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 327/2490อัยการร้อยเอ็ดโจทก์นายแหล้ สาระคูพันธ์จำเลย พ.ร.บ.ควบคุมเครื่องอุปโภคบริโภคและของอื่น ๆ ในภาวะคับขัน พ.ศ.2488 ป.วิ.อ. ม. 158 (5)ฟ้องว่าขายเนื้อโคสูงกว่าราคากำหนดตามประกาศคณะกรมการจังหวัดซึ่งออกโดยอาศัย พระราชบัญญัติควบคุม ฯลฯ นั้นโจทก์จะต้องมีสำเนาประกาศนั้นมากับฟ้องด้วย มิฉะนั้นถือว่าฟ้องไม่บริบูรณ์ ต้องยกฟ้องโจทก์ฟ้องว่าจำเลยขายเนื้อโคสูงกว่าราคาที่ทางราชการกำหนดผิดพระราชบัญญัติควบคุมเครื่องอุปโภคบริโภคและของอื่น ๆ ในภาวะคับขัน พ.ศ. 2488 มาตรา 4(3) ประกาศคณะกรรมการควบคุมเครื่องอุปโภคบริโภคและของอื่น ๆ ในภาวะคับขัน (ฉบับที่ 6) พ.ศ. 2488 เรื่องควบคุมเครื่องบริโภคบางอย่างและตั้งเจ้าหน้าที่ประกาศคณะกรมการจังหวัดร้อยเอ็ด (ฉบับที่ 2)พ.ศ. 2489 เรื่องกำหนดราคาสูงสุดแห่งสิ่งของศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ พิพากษาต้องกันว่าประกาศคณะกรมการจังหวัดเป็นข้อเท็จจริง ต้องมีสำเนาติดมาท้ายฟ้องเมื่อโจทก์ไม่ยอมส่งสำเนา ฟ้องของโจทก์จึงไม่สมบูรณ์ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 158 ไม่รับฟ้องโจทก์ฎีกา ยืนยันว่าประกาศคณะกรมการจังหวัดมีลักษณะและผลเป็นกฎหมาย ไม่ใช่ข้อเท็จจริงศาลฎีกาเห็นว่า ฟ้องโจทก์เป็นเรื่องขอให้ลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติควบคุมเครื่องอุปโภคและของอื่น ๆ ในภาวะคับขันพ.ศ. 2488 มาตรา 4(3) ในฐานที่จำเลยฝ่าฝืนประกาศหรือคำสั่งของพนักงานเจ้าหน้าที่ ซึ่งได้ตั้งขึ้นตามพระราชบัญญัตินั้นเมื่อโจทก์ไม่ยอมแสดงมาในฟ้องให้บริบูรณ์ว่าประกาศหรือคำสั่งนั้นได้มีอยู่ ฟ้องโจทก์ก็ไม่ได้ความว่าจำเลยได้กระทำผิด พิพากษายืน(ประมูล สุวรรณศร-เลขวณิชธรรมวิทักษ์-มนูภันย์วิมลสาร)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ