คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1180/2482หลักกฎหมาย: บรรยายฟ้องมาแต่ว่า จำเลยที่ 1 - 2 - 3 ฝ่ายหนึ่งกับจำเลยที่ 4 - 5 อีกฝ่ายหนึ่งมีอาวุธวิวาททำร้ายกันจนเป็นเหตุให้พวกวิวาททำร้ายกันจนเป็นเหตุให้พวกวิวาทกันบางคนมีบาดเจ็บสาหัสขอให้ลงโทษตาม ม.256,258 แม้ทางพิจารณาได้ความว่าจำเลยคนใดเป็นผู้ทำร้าย ก็ลงโทษจำเลยคนนั้นตามมาตรา 256 ไม่ได้คงลงโทษได้ตามมาตรา 258 เท่านั้นโจทก์ฟ้องว่า จำเลยที่ ๑-๒-๓ ฝ่ายหนึ่ง จำเลยที่ ๔-๕ อีกฝ่ายหนึ่งต่างมีมีดไม้เป็นอาวุธวิวาททำร้ายซึ่งกันแลกัน เป็นเหตุให้จำเลยที่ ๑ มีบาดเจ็บสาหัส จำเลยที่ ๔-๕ มีบาดเจ็บตามรายงานชัณสูตร์บาดแผลท้ายฟ้อง ขอให้ลงโทษตามกฎหมายอาญามาตรา ๒๕๘,๒๕๖ ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยที่ ๑ ตามมาตรา ๒๕๘ จำเลยที่ ๒ ตามมาตรา ๒๕๖ จำเลยที่ ๓-๔ ตามมาตรา ๒๕๔ และยกฟ้องจำเลยที่ ๕ ศาลอุทธรณ์เห็นว่าฟ้องดังที่โจทก์บรรยายนั้นลงโทษได้แต่ตามมาตรา ๒๕๘ จึงพิพากษาแก้เป็นลงโทษจำเลยทุกคนที่ถูกลงโทษมาแล้ว แต่ศาลชั้นต้นนั้นตามมาตรา ๒๕๘ โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่าฟ้องดังนี้หาได้ระบุมาโดยชัดแจ้งว่าจำเลยคนใดทร้ายผู้ใดไม่ จึงต้องถือว่าที่โจทก์กล่าวบรรยายในฟ้องและนำสืบดังกล่าวนั้นก็โดยโจทก์ประสงค์จะให้ลงโทษตามมาตรา ๒๕๘ ศาลจะยกเอามาตรา ๒๕๔,๒๕๖ ซึ่งมิได้บรรยายความผิดมาในฟ้องมาลงโทษจำเลยไม่ได้ จึงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1180/2482อัยยการกาญจนบุรีโจทก์นายต๊อก หวานพืช กับพวกจำเลย ป.อ. ม. 254, ม. 256, ม. 258 ป.วิ.อ. ม. 158, ม. 192บรรยายฟ้องมาแต่ว่า จำเลยที่ 1 - 2 - 3 ฝ่ายหนึ่งกับจำเลยที่ 4 - 5 อีกฝ่ายหนึ่งมีอาวุธวิวาททำร้ายกันจนเป็นเหตุให้พวกวิวาททำร้ายกันจนเป็นเหตุให้พวกวิวาทกันบางคนมีบาดเจ็บสาหัสขอให้ลงโทษตาม ม.256,258 แม้ทางพิจารณาได้ความว่าจำเลยคนใดเป็นผู้ทำร้าย ก็ลงโทษจำเลยคนนั้นตามมาตรา 256 ไม่ได้คงลงโทษได้ตามมาตรา 258 เท่านั้นโจทก์ฟ้องว่า จำเลยที่ ๑-๒-๓ ฝ่ายหนึ่ง จำเลยที่ ๔-๕ อีกฝ่ายหนึ่งต่างมีมีดไม้เป็นอาวุธวิวาททำร้ายซึ่งกันแลกัน เป็นเหตุให้จำเลยที่ ๑ มีบาดเจ็บสาหัส จำเลยที่ ๔-๕ มีบาดเจ็บตามรายงานชัณสูตร์บาดแผลท้ายฟ้อง ขอให้ลงโทษตามกฎหมายอาญามาตรา ๒๕๘,๒๕๖ ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยที่ ๑ ตามมาตรา ๒๕๘ จำเลยที่ ๒ ตามมาตรา ๒๕๖ จำเลยที่ ๓-๔ ตามมาตรา ๒๕๔ และยกฟ้องจำเลยที่ ๕ ศาลอุทธรณ์เห็นว่าฟ้องดังที่โจทก์บรรยายนั้นลงโทษได้แต่ตามมาตรา ๒๕๘ จึงพิพากษาแก้เป็นลงโทษจำเลยทุกคนที่ถูกลงโทษมาแล้ว แต่ศาลชั้นต้นนั้นตามมาตรา ๒๕๘ โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่าฟ้องดังนี้หาได้ระบุมาโดยชัดแจ้งว่าจำเลยคนใดทร้ายผู้ใดไม่ จึงต้องถือว่าที่โจทก์กล่าวบรรยายในฟ้องและนำสืบดังกล่าวนั้นก็โดยโจทก์ประสงค์จะให้ลงโทษตามมาตรา ๒๕๘ ศาลจะยกเอามาตรา ๒๕๔,๒๕๖ ซึ่งมิได้บรรยายความผิดมาในฟ้องมาลงโทษจำเลยไม่ได้ จึงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์(พลางกูร-นิติศาสตร์-เทฟโนต์)ศาลชั้นต้น - ศาลอุทธรณ์ - พระปรีชาวินิจฉัยแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยที่ ๑-๒-๓ ฝ่ายหนึ่ง จำเลยที่ ๔-๕ อีกฝ่ายหนึ่งต่างมีมีดไม้เป็นอาวุธวิวาททำร้ายซึ่งกันแลกัน เป็นเหตุให้จำเลยที่ ๑ มีบาดเจ็บสาหัส จำเลยที่ ๔-๕ มีบาดเจ็บตามรายงานชัณสูตร์บาดแผลท้ายฟ้อง ขอให้ลงโทษตามกฎหมายอาญามาตรา ๒๕๘,๒๕๖ ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยที่ ๑ ตามมาตรา ๒๕๘ จำเลยที่ ๒ ตามมาตรา ๒๕๖ จำเลยที่ ๓-๔ ตามมาตรา ๒๕๔ และยกฟ้องจำเลยที่ ๕ ศาลอุทธรณ์เห็นว่าฟ้องดังที่โจทก์บรรยายนั้นลงโทษได้แต่ตามมาตรา ๒๕๘ จึงพิพากษาแก้เป็นลงโทษจำเลยทุกคนที่ถูกลงโทษมาแล้ว แต่ศาลชั้นต้นนั้นตามมาตรา ๒๕๘ โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่าฟ้องดังนี้หาได้ระบุมาโดยชัดแจ้งว่าจำเลยคนใดทร้ายผู้ใดไม่ จึงต้องถือว่าที่โจทก์กล่าวบรรยายในฟ้องและนำสืบดังกล่าวนั้นก็โดยโจทก์ประสงค์จะให้ลงโทษตามมาตรา ๒๕๘ ศาลจะยกเอามาตรา ๒๕๔,๒๕๖ ซึ่งมิได้บรรยายความผิดมาในฟ้องมาลงโทษจำเลยไม่ได้ จึงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1180/2482อัยยการกาญจนบุรีโจทก์นายต๊อก หวานพืช กับพวกจำเลย ป.อ. ม. 254, ม. 256, ม. 258 ป.วิ.อ. ม. 158, ม. 192บรรยายฟ้องมาแต่ว่า จำเลยที่ 1 - 2 - 3 ฝ่ายหนึ่งกับจำเลยที่ 4 - 5 อีกฝ่ายหนึ่งมีอาวุธวิวาททำร้ายกันจนเป็นเหตุให้พวกวิวาททำร้ายกันจนเป็นเหตุให้พวกวิวาทกันบางคนมีบาดเจ็บสาหัสขอให้ลงโทษตาม ม.256,258 แม้ทางพิจารณาได้ความว่าจำเลยคนใดเป็นผู้ทำร้าย ก็ลงโทษจำเลยคนนั้นตามมาตรา 256 ไม่ได้คงลงโทษได้ตามมาตรา 258 เท่านั้นโจทก์ฟ้องว่า จำเลยที่ ๑-๒-๓ ฝ่ายหนึ่ง จำเลยที่ ๔-๕ อีกฝ่ายหนึ่งต่างมีมีดไม้เป็นอาวุธวิวาททำร้ายซึ่งกันแลกัน เป็นเหตุให้จำเลยที่ ๑ มีบาดเจ็บสาหัส จำเลยที่ ๔-๕ มีบาดเจ็บตามรายงานชัณสูตร์บาดแผลท้ายฟ้อง ขอให้ลงโทษตามกฎหมายอาญามาตรา ๒๕๘,๒๕๖ ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยที่ ๑ ตามมาตรา ๒๕๘ จำเลยที่ ๒ ตามมาตรา ๒๕๖ จำเลยที่ ๓-๔ ตามมาตรา ๒๕๔ และยกฟ้องจำเลยที่ ๕ ศาลอุทธรณ์เห็นว่าฟ้องดังที่โจทก์บรรยายนั้นลงโทษได้แต่ตามมาตรา ๒๕๘ จึงพิพากษาแก้เป็นลงโทษจำเลยทุกคนที่ถูกลงโทษมาแล้ว แต่ศาลชั้นต้นนั้นตามมาตรา ๒๕๘ โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่าฟ้องดังนี้หาได้ระบุมาโดยชัดแจ้งว่าจำเลยคนใดทร้ายผู้ใดไม่ จึงต้องถือว่าที่โจทก์กล่าวบรรยายในฟ้องและนำสืบดังกล่าวนั้นก็โดยโจทก์ประสงค์จะให้ลงโทษตามมาตรา ๒๕๘ ศาลจะยกเอามาตรา ๒๕๔,๒๕๖ ซึ่งมิได้บรรยายความผิดมาในฟ้องมาลงโทษจำเลยไม่ได้ จึงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์(พลางกูร-นิติศาสตร์-เทฟโนต์)ศาลชั้นต้น - ศาลอุทธรณ์ - พระปรีชาวินิจฉัยแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ