คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3179/2533หลักกฎหมาย: คดีอาญาฐานปล้นทรัพย์ที่ขณะจำเลยกระทำผิดมีอายุไม่เกินกว่า16 ปีบริบูรณ์ แม้ขณะที่โจทก์ฟ้องคดีจำเลยมีอายุ 16 ปี 6 เดือนเศษแล้ว โจทก์ก็ต้องฟ้องต่อศาลคดีเด็กและเยาวชนกลางซึ่งเป็นศาลที่มีอำนาจพิจารณาพิพากษาคดี.โจทก์ฟ้อง (ต่อศาลอาญาธนบุรี) ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 80, 295, 340ศาลชั้นต้นพิจารณาฟ้องโจทก์และไต่สวนแล้ว มีคำสั่งว่าคดีอยู่ในอำนาจการพิจารณาพิพากษาของศาลคดีเด็กและเยาวชนกลาง ไม่ประทับฟ้อง จำหน่ายคดีโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "ข้อเท็จจริงเบื้องต้นฟังได้ว่า ในวันที่29 กันยายน 2531 ซึ่งเป็นวันที่โจทก์ยื่นฟ้องจำเลยต่อศาลชั้นต้น(ศาลอาญาธนบุรี) นั้น จำเลยมีอายุเกินกว่า 16 ปี แต่ขณะกระทำผิดจำเลยมีอายุไม่เกิน 16 ปีบริบูรณ์ มีปัญหาว่า ศาลชั้นต้นมีอำนาจพิจารณาพิพากษาได้หรือไม่พิเคราะห์แล้วเห็นว่า ความประสงค์ที่จัดตั้งศาลคดีเด็กและเยาวชนขึ้นก็เพื่อสวัสดิภาพของเด็กและเยาวชน จึงมีบทบัญญัติว่าด้วยการสอบสวน การพิจารณาและการพิพากษาคดีเป็นกรณีพิเศษผิดไปจากคดีธรรมดา สำหรับการพิจารณาพิพากษาคดีอาญาพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลคดีเด็กและเยาวชน พ.ศ. 2494 มาตรา 8(1)บัญญัติว่า ศาลคดีเด็กและเยาวชนมีอำนาจพิจารณาและพิพากษาคดีอาญาที่มีข้อหาว่าเเด็กหรือเยาวชนกระทำการอันกฎหมายบัญญัติเป็นความผิดเว้นแต่คดีอาญาที่มีข้อหาว่าเยาวชนซึ่งอายุเกินกว่าสิบหกปีบริบูรณ์กระทำความผิดตามมาตรา ...340...แห่งประมวลกฎหมายอาญาบทบัญญัติดังกล่าวหมายความว่าศาลคดีเด็กและเยาวชนมีอำนาจพิจารณาและพิพากษาคดีที่เด็กหรือเยาวชนถูกฟ้องคดีอาญาทุกประเภท เว้นแต่เยาวชนที่มีอายุเกินกว่าสิบหกปีบริบูรณ์ได้กระทำผิดอาญาในลักษณะร้ายแรงตามมาตราต่าง ๆ ดังกล่าวข้างต้น ศาลคดีเด็กและเยาวชนจึงจะไม่มีอำนาจพิจารณาพิพากษาคดี คดีนี้ปรากฏว่าขณะจำเลยกระทำผิดมีอายุไม่เกินกว่า 16 ปีบริบูรณ์ แม้ขณะที่โจทก์ฟ้องคดีนี้จำเลยมีอายุ 16ปี 6 เดือนเศษแล้ว โจทก์ก็ต้องฟ้องต่อศาลคดีเด็กและเยาวชนกลางซึ่งเป็นศาลที่มีอำนาจพิจารณาลแะพิพากษาคดีนี้..."พิพากษายืน. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3179/2533พนักงานอัยการ กรมอัยการโจทก์นาย ประสงค์ หรือ อ๊าท ภู่เกตุจำเลย พ.ร.บ.จัดตั้งศาลคดีเด็กและเยาวชน พ.ศ.2494 ม. 8คดีอาญาฐานปล้นทรัพย์ที่ขณะจำเลยกระทำผิดมีอายุไม่เกินกว่า16 ปีบริบูรณ์ แม้ขณะที่โจทก์ฟ้องคดีจำเลยมีอายุ 16 ปี 6 เดือนเศษแล้ว โจทก์ก็ต้องฟ้องต่อศาลคดีเด็กและเยาวชนกลางซึ่งเป็นศาลที่มีอำนาจพิจารณาพิพากษาคดี.โจทก์ฟ้อง (ต่อศาลอาญาธนบุรี) ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 80, 295, 340ศาลชั้นต้นพิจารณาฟ้องโจทก์และไต่สวนแล้ว มีคำสั่งว่าคดีอยู่ในอำนาจการพิจารณาพิพากษาของศาลคดีเด็กและเยาวชนกลาง ไม่ประทับฟ้อง จำหน่ายคดีโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "ข้อเท็จจริงเบื้องต้นฟังได้ว่า ในวันที่29 กันยายน 2531 ซึ่งเป็นวันที่โจทก์ยื่นฟ้องจำเลยต่อศาลชั้นต้น(ศาลอาญาธนบุรี) นั้น จำเลยมีอายุเกินกว่า 16 ปี แต่ขณะกระทำผิดจำเลยมีอายุไม่เกิน 16 ปีบริบูรณ์ มีปัญหาว่า ศาลชั้นต้นมีอำนาจพิจารณาพิพากษาได้หรือไม่พิเคราะห์แล้วเห็นว่า ความประสงค์ที่จัดตั้งศาลคดีเด็กและเยาวชนขึ้นก็เพื่อสวัสดิภาพของเด็กและเยาวชน จึงมีบทบัญญัติว่าด้วยการสอบสวน การพิจารณาและการพิพากษาคดีเป็นกรณีพิเศษผิดไปจากคดีธรรมดา สำหรับการพิจารณาพิพากษาคดีอาญาพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลคดีเด็กและเยาวชน พ.ศ. 2494 มาตรา 8(1)บัญญัติว่า ศาลคดีเด็กและเยาวชนมีอำนาจพิจารณาและพิพากษาคดีอาญาที่มีข้อหาว่าเเด็กหรือเยาวชนกระทำการอันกฎหมายบัญญัติเป็นความผิดเว้นแต่คดีอาญาที่มีข้อหาว่าเยาวชนซึ่งอายุเกินกว่าสิบหกปีบริบูรณ์กระทำความผิดตามมาตรา ...340...แห่งประมวลกฎหมายอาญาบทบัญญัติดังกล่าวหมายความว่าศาลคดีเด็กและเยาวชนมีอำนาจพิจารณาและพิพากษาคดีที่เด็กหรือเยาวชนถูกฟ้องคดีอาญาทุกประเภท เว้นแต่เยาวชนที่มีอายุเกินกว่าสิบหกปีบริบูรณ์ได้กระทำผิดอาญาในลักษณะร้ายแรงตามมาตราต่าง ๆ ดังกล่าวข้างต้น ศาลคดีเด็กและเยาวชนจึงจะไม่มีอำนาจพิจารณาพิพากษาคดี คดีนี้ปรากฏว่าขณะจำเลยกระทำผิดมีอายุไม่เกินกว่า 16 ปีบริบูรณ์ แม้ขณะที่โจทก์ฟ้องคดีนี้จำเลยมีอายุ 16ปี 6 เดือนเศษแล้ว โจทก์ก็ต้องฟ้องต่อศาลคดีเด็กและเยาวชนกลางซึ่งเป็นศาลที่มีอำนาจพิจารณาลแะพิพากษาคดีนี้..."พิพากษายืน.(บุญส่ง วรรณกลาง-ประชา บุญวนิช-นิเวศน์ คำผอง)แหล่งที่มาสำนักงานส่งเสริมงานตุลาการแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้อง (ต่อศาลอาญาธนบุรี) ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 80, 295, 340ศาลชั้นต้นพิจารณาฟ้องโจทก์และไต่สวนแล้ว มีคำสั่งว่าคดีอยู่ในอำนาจการพิจารณาพิพากษาของศาลคดีเด็กและเยาวชนกลาง ไม่ประทับฟ้อง จำหน่ายคดีโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "ข้อเท็จจริงเบื้องต้นฟังได้ว่า ในวันที่29 กันยายน 2531 ซึ่งเป็นวันที่โจทก์ยื่นฟ้องจำเลยต่อศาลชั้นต้น(ศาลอาญาธนบุรี) นั้น จำเลยมีอายุเกินกว่า 16 ปี แต่ขณะกระทำผิดจำเลยมีอายุไม่เกิน 16 ปีบริบูรณ์ มีปัญหาว่า ศาลชั้นต้นมีอำนาจพิจารณาพิพากษาได้หรือไม่พิเคราะห์แล้วเห็นว่า ความประสงค์ที่จัดตั้งศาลคดีเด็กและเยาวชนขึ้นก็เพื่อสวัสดิภาพของเด็กและเยาวชน จึงมีบทบัญญัติว่าด้วยการสอบสวน การพิจารณาและการพิพากษาคดีเป็นกรณีพิเศษผิดไปจากคดีธรรมดา สำหรับการพิจารณาพิพากษาคดีอาญาพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลคดีเด็กและเยาวชน พ.ศ. 2494 มาตรา 8(1)บัญญัติว่า ศาลคดีเด็กและเยาวชนมีอำนาจพิจารณาและพิพากษาคดีอาญาที่มีข้อหาว่าเเด็กหรือเยาวชนกระทำการอันกฎหมายบัญญัติเป็นความผิดเว้นแต่คดีอาญาที่มีข้อหาว่าเยาวชนซึ่งอายุเกินกว่าสิบหกปีบริบูรณ์กระทำความผิดตามมาตรา ...340...แห่งประมวลกฎหมายอาญาบทบัญญัติดังกล่าวหมายความว่าศาลคดีเด็กและเยาวชนมีอำนาจพิจารณาและพิพากษาคดีที่เด็กหรือเยาวชนถูกฟ้องคดีอาญาทุกประเภท เว้นแต่เยาวชนที่มีอายุเกินกว่าสิบหกปีบริบูรณ์ได้กระทำผิดอาญาในลักษณะร้ายแรงตามมาตราต่าง ๆ ดังกล่าวข้างต้น ศาลคดีเด็กและเยาวชนจึงจะไม่มีอำนาจพิจารณาพิพากษาคดี คดีนี้ปรากฏว่าขณะจำเลยกระทำผิดมีอายุไม่เกินกว่า 16 ปีบริบูรณ์ แม้ขณะที่โจทก์ฟ้องคดีนี้จำเลยมีอายุ 16ปี 6 เดือนเศษแล้ว โจทก์ก็ต้องฟ้องต่อศาลคดีเด็กและเยาวชนกลางซึ่งเป็นศาลที่มีอำนาจพิจารณาลแะพิพากษาคดีนี้..."พิพากษายืน. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3179/2533พนักงานอัยการ กรมอัยการโจทก์นาย ประสงค์ หรือ อ๊าท ภู่เกตุจำเลย พ.ร.บ.จัดตั้งศาลคดีเด็กและเยาวชน พ.ศ.2494 ม. 8คดีอาญาฐานปล้นทรัพย์ที่ขณะจำเลยกระทำผิดมีอายุไม่เกินกว่า16 ปีบริบูรณ์ แม้ขณะที่โจทก์ฟ้องคดีจำเลยมีอายุ 16 ปี 6 เดือนเศษแล้ว โจทก์ก็ต้องฟ้องต่อศาลคดีเด็กและเยาวชนกลางซึ่งเป็นศาลที่มีอำนาจพิจารณาพิพากษาคดี.โจทก์ฟ้อง (ต่อศาลอาญาธนบุรี) ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 80, 295, 340ศาลชั้นต้นพิจารณาฟ้องโจทก์และไต่สวนแล้ว มีคำสั่งว่าคดีอยู่ในอำนาจการพิจารณาพิพากษาของศาลคดีเด็กและเยาวชนกลาง ไม่ประทับฟ้อง จำหน่ายคดีโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "ข้อเท็จจริงเบื้องต้นฟังได้ว่า ในวันที่29 กันยายน 2531 ซึ่งเป็นวันที่โจทก์ยื่นฟ้องจำเลยต่อศาลชั้นต้น(ศาลอาญาธนบุรี) นั้น จำเลยมีอายุเกินกว่า 16 ปี แต่ขณะกระทำผิดจำเลยมีอายุไม่เกิน 16 ปีบริบูรณ์ มีปัญหาว่า ศาลชั้นต้นมีอำนาจพิจารณาพิพากษาได้หรือไม่พิเคราะห์แล้วเห็นว่า ความประสงค์ที่จัดตั้งศาลคดีเด็กและเยาวชนขึ้นก็เพื่อสวัสดิภาพของเด็กและเยาวชน จึงมีบทบัญญัติว่าด้วยการสอบสวน การพิจารณาและการพิพากษาคดีเป็นกรณีพิเศษผิดไปจากคดีธรรมดา สำหรับการพิจารณาพิพากษาคดีอาญาพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลคดีเด็กและเยาวชน พ.ศ. 2494 มาตรา 8(1)บัญญัติว่า ศาลคดีเด็กและเยาวชนมีอำนาจพิจารณาและพิพากษาคดีอาญาที่มีข้อหาว่าเเด็กหรือเยาวชนกระทำการอันกฎหมายบัญญัติเป็นความผิดเว้นแต่คดีอาญาที่มีข้อหาว่าเยาวชนซึ่งอายุเกินกว่าสิบหกปีบริบูรณ์กระทำความผิดตามมาตรา ...340...แห่งประมวลกฎหมายอาญาบทบัญญัติดังกล่าวหมายความว่าศาลคดีเด็กและเยาวชนมีอำนาจพิจารณาและพิพากษาคดีที่เด็กหรือเยาวชนถูกฟ้องคดีอาญาทุกประเภท เว้นแต่เยาวชนที่มีอายุเกินกว่าสิบหกปีบริบูรณ์ได้กระทำผิดอาญาในลักษณะร้ายแรงตามมาตราต่าง ๆ ดังกล่าวข้างต้น ศาลคดีเด็กและเยาวชนจึงจะไม่มีอำนาจพิจารณาพิพากษาคดี คดีนี้ปรากฏว่าขณะจำเลยกระทำผิดมีอายุไม่เกินกว่า 16 ปีบริบูรณ์ แม้ขณะที่โจทก์ฟ้องคดีนี้จำเลยมีอายุ 16ปี 6 เดือนเศษแล้ว โจทก์ก็ต้องฟ้องต่อศาลคดีเด็กและเยาวชนกลางซึ่งเป็นศาลที่มีอำนาจพิจารณาลแะพิพากษาคดีนี้..."พิพากษายืน.(บุญส่ง วรรณกลาง-ประชา บุญวนิช-นิเวศน์ คำผอง)แหล่งที่มาสำนักงานส่งเสริมงานตุลาการแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ