คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1811/2530หลักกฎหมาย: โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 362,364,365(2)(3),288,289(4),80,81,90,91 ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288,81 และมาตรา365 และความผิดดังกล่าวเป็นกรรมเดียวผิดต่อกฎหมายหลายบทจึงลงโทษตามมาตรา 288,81 อันเป็นบทหนักให้จำคุก 1 ปี และรอการลงโทษไว้ 3 ปี ยกคำขออื่น ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า ให้ยกฟ้องโจทก์ในข้อหาความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 28881 ด้วย คงลงโทษในความผิดกรรมนี้ตามมาตรา 365 ให้จำคุก 6เดือน และรอการลงโทษไว้ 3 ปี ดังนี้ มีผลเท่ากับศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ยกฟ้องโจทก์ในข้อหาความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 288,289(4) ประกอบด้วยมาตรา 80 โจทก์จึงฎีกาปัญหาข้อเท็จจริงในข้อหาความผิดดังกล่าวไม่ได้ เพราะต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 220.โจทก์ฟ้องและเพิ่มเติมฟ้องว่า จำเลยบังอาจมีอาวุธปืนติดตัวบุกรุกเข้าไปในบ้านของโจทก์ แล้วยกอาวุธปืนขึ้นจ้องเล็งไปที่ตัวโจทก์หมายจะฆ่าโดยไตร่ตรองไว้ก่อน แต่ยังไม่ทันลั่นไกก็มีบุคคลเข้ามาขัดขวางแย่งอาวุธปืนจากจำเลยไปได้ ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 362, 364, 365 (2) (3), 288, 289 (4), 80, 81, 90, 91 ศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้องแล้วให้ประทับฟ้อง จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดฐานพยายามฆ่าและบุกรุกตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288, 81 และมาตรา 365 แต่ความผิดสองฐานนี้เป็นกรรมเดียวผิดต่อกฎหมายหลายบท ให้ลงโทษตามมาตรา 288,81 อันเป็นบทหนักจำคุก 1 ปี รอการลงโทษจำคุกไว้ 3 ปี โจทก์และจำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า ให้ยกฟ้องข้อหาพยายามฆ่าตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288, 81 คงลงโทษฐานบุกรุกตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 365 ให้จำคุก 6 เดือนและรอการลงโทษไว้ 3ปีนอกจากที่แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น โจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288,289 (4) ประกอบด้วยมาตรา 80 ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ที่โจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288, 289 (4) ประกอบด้วยมาตรา 80 นั้นปรากฏว่าคดีนี้โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา362, 364, 365 (2) (3), 288, 289 (4), 80, 81, 90, 91 ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288, 81 และมาตรา 365 แต่ความผิดดังกล่าวเป็นกรรมเดียวผิดต่อกฎหมายหลายบทให้ลงโทษตามมาตรา 288, 81 อันเป็นบทหนักจำคุก 1 ปี และให้รอการลงโทษจำคุกไว้ 3 ปี ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่าให้ยกฟ้องโจทก์ในข้อหาความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288, 81 ด้วย คงให้ลงโทษในความผิดกรรมนี้ตามมาตรา 365 จำคุก 6 เดือน และให้รอการลงโทษจำคุกไว้ 3 ปี ดังนี้ มีผลเท่ากับศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ยกฟ้องโจทก์ในข้อหาความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288, 289 (4) ประกอบด้วยมาตรา 80 โจทก์จึงจะฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงในข้อหาความผิดดังกล่าวไม่ได้ เพราะต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 220 ฎีกาของโจทก์ที่ว่าพยานหลักฐานฟังได้ว่าจำเลยกระทำความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 288, 289 (4) ประกอบด้วยมาตรา 80 นั้น เป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงซึ่งต้องห้ามตามบทกฎหมายดังกล่าว ศาลฎีกาจึงไม่รับวินิจฉัย พิพากษายกฎีกาโจทก์. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1811/2530นาง วรรณา กริชยานนท์โจทก์นาง จิต รา ลีระเติมพงษ์จำเลย ป.อ. ม. 80, ม. 81, ม. 288, ม. 289 (4), ม. 365 ป.วิ.อ. ม. 220โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 362,364,365(2)(3),288,289(4),80,81,90,91 ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288,81 และมาตรา365 และความผิดดังกล่าวเป็นกรรมเดียวผิดต่อกฎหมายหลายบทจึงลงโทษตามมาตรา 288,81 อันเป็นบทหนักให้จำคุก 1 ปี และรอการลงโทษไว้ 3 ปี ยกคำขออื่น ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า ให้ยกฟ้องโจทก์ในข้อหาความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 28881 ด้วย คงลงโทษในความผิดกรรมนี้ตามมาตรา 365 ให้จำคุก 6เดือน และรอการลงโทษไว้ 3 ปี ดังนี้ มีผลเท่ากับศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ยกฟ้องโจทก์ในข้อหาความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 288,289(4) ประกอบด้วยมาตรา 80 โจทก์จึงฎีกาปัญหาข้อเท็จจริงในข้อหาความผิดดังกล่าวไม่ได้ เพราะต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 220.โจทก์ฟ้องและเพิ่มเติมฟ้องว่า จำเลยบังอาจมีอาวุธปืนติดตัวบุกรุกเข้าไปในบ้านของโจทก์ แล้วยกอาวุธปืนขึ้นจ้องเล็งไปที่ตัวโจทก์หมายจะฆ่าโดยไตร่ตรองไว้ก่อน แต่ยังไม่ทันลั่นไกก็มีบุคคลเข้ามาขัดขวางแย่งอาวุธปืนจากจำเลยไปได้ ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 362, 364, 365 (2) (3), 288, 289 (4), 80, 81, 90, 91 ศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้องแล้วให้ประทับฟ้อง จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดฐานพยายามฆ่าและบุกรุกตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288, 81 และมาตรา 365 แต่ความผิดสองฐานนี้เป็นกรรมเดียวผิดต่อกฎหมายหลายบท ให้ลงโทษตามมาตรา 288,81 อันเป็นบทหนักจำคุก 1 ปี รอการลงโทษจำคุกไว้ 3 ปี โจทก์และจำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า ให้ยกฟ้องข้อหาพยายามฆ่าตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288, 81 คงลงโทษฐานบุกรุกตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 365 ให้จำคุก 6 เดือนและรอการลงโทษไว้ 3ปีนอกจากที่แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น โจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288,289 (4) ประกอบด้วยมาตรา 80 ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ที่โจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288, 289 (4) ประกอบด้วยมาตรา 80 นั้นปรากฏว่าคดีนี้โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา362, 364, 365 (2) (3), 288, 289 (4), 80, 81, 90, 91 ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288, 81 และมาตรา 365 แต่ความผิดดังกล่าวเป็นกรรมเดียวผิดต่อกฎหมายหลายบทให้ลงโทษตามมาตรา 288, 81 อันเป็นบทหนักจำคุก 1 ปี และให้รอการลงโทษจำคุกไว้ 3 ปี ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่าให้ยกฟ้องโจทก์ในข้อหาความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288, 81 ด้วย คงให้ลงโทษในความผิดกรรมนี้ตามมาตรา 365 จำคุก 6 เดือน และให้รอการลงโทษจำคุกไว้ 3 ปี ดังนี้ มีผลเท่ากับศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ยกฟ้องโจทก์ในข้อหาความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288, 289 (4) ประกอบด้วยมาตรา 80 โจทก์จึงจะฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงในข้อหาความผิดดังกล่าวไม่ได้ เพราะต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 220 ฎีกาของโจทก์ที่ว่าพยานหลักฐานฟังได้ว่าจำเลยกระทำความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 288, 289 (4) ประกอบด้วยมาตรา 80 นั้น เป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงซึ่งต้องห้ามตามบทกฎหมายดังกล่าว ศาลฎีกาจึงไม่รับวินิจฉัย พิพากษายกฎีกาโจทก์.(สมศักดิ์ เกิดลาภผล-สาระ เสาวมล-สุนทร จันทรศักดิ์)แหล่งที่มาADMINแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องและเพิ่มเติมฟ้องว่า จำเลยบังอาจมีอาวุธปืนติดตัวบุกรุกเข้าไปในบ้านของโจทก์ แล้วยกอาวุธปืนขึ้นจ้องเล็งไปที่ตัวโจทก์หมายจะฆ่าโดยไตร่ตรองไว้ก่อน แต่ยังไม่ทันลั่นไกก็มีบุคคลเข้ามาขัดขวางแย่งอาวุธปืนจากจำเลยไปได้ ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 362, 364, 365 (2) (3), 288, 289 (4), 80, 81, 90, 91 ศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้องแล้วให้ประทับฟ้อง จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดฐานพยายามฆ่าและบุกรุกตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288, 81 และมาตรา 365 แต่ความผิดสองฐานนี้เป็นกรรมเดียวผิดต่อกฎหมายหลายบท ให้ลงโทษตามมาตรา 288,81 อันเป็นบทหนักจำคุก 1 ปี รอการลงโทษจำคุกไว้ 3 ปี โจทก์และจำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า ให้ยกฟ้องข้อหาพยายามฆ่าตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288, 81 คงลงโทษฐานบุกรุกตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 365 ให้จำคุก 6 เดือนและรอการลงโทษไว้ 3ปีนอกจากที่แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น โจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288,289 (4) ประกอบด้วยมาตรา 80 ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ที่โจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288, 289 (4) ประกอบด้วยมาตรา 80 นั้นปรากฏว่าคดีนี้โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา362, 364, 365 (2) (3), 288, 289 (4), 80, 81, 90, 91 ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288, 81 และมาตรา 365 แต่ความผิดดังกล่าวเป็นกรรมเดียวผิดต่อกฎหมายหลายบทให้ลงโทษตามมาตรา 288, 81 อันเป็นบทหนักจำคุก 1 ปี และให้รอการลงโทษจำคุกไว้ 3 ปี ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่าให้ยกฟ้องโจทก์ในข้อหาความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288, 81 ด้วย คงให้ลงโทษในความผิดกรรมนี้ตามมาตรา 365 จำคุก 6 เดือน และให้รอการลงโทษจำคุกไว้ 3 ปี ดังนี้ มีผลเท่ากับศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ยกฟ้องโจทก์ในข้อหาความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288, 289 (4) ประกอบด้วยมาตรา 80 โจทก์จึงจะฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงในข้อหาความผิดดังกล่าวไม่ได้ เพราะต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 220 ฎีกาของโจทก์ที่ว่าพยานหลักฐานฟังได้ว่าจำเลยกระทำความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 288, 289 (4) ประกอบด้วยมาตรา 80 นั้น เป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงซึ่งต้องห้ามตามบทกฎหมายดังกล่าว ศาลฎีกาจึงไม่รับวินิจฉัย พิพากษายกฎีกาโจทก์. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1811/2530นาง วรรณา กริชยานนท์โจทก์นาง จิต รา ลีระเติมพงษ์จำเลย ป.อ. ม. 80, ม. 81, ม. 288, ม. 289 (4), ม. 365 ป.วิ.อ. ม. 220โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 362,364,365(2)(3),288,289(4),80,81,90,91 ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288,81 และมาตรา365 และความผิดดังกล่าวเป็นกรรมเดียวผิดต่อกฎหมายหลายบทจึงลงโทษตามมาตรา 288,81 อันเป็นบทหนักให้จำคุก 1 ปี และรอการลงโทษไว้ 3 ปี ยกคำขออื่น ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า ให้ยกฟ้องโจทก์ในข้อหาความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 28881 ด้วย คงลงโทษในความผิดกรรมนี้ตามมาตรา 365 ให้จำคุก 6เดือน และรอการลงโทษไว้ 3 ปี ดังนี้ มีผลเท่ากับศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ยกฟ้องโจทก์ในข้อหาความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 288,289(4) ประกอบด้วยมาตรา 80 โจทก์จึงฎีกาปัญหาข้อเท็จจริงในข้อหาความผิดดังกล่าวไม่ได้ เพราะต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 220.โจทก์ฟ้องและเพิ่มเติมฟ้องว่า จำเลยบังอาจมีอาวุธปืนติดตัวบุกรุกเข้าไปในบ้านของโจทก์ แล้วยกอาวุธปืนขึ้นจ้องเล็งไปที่ตัวโจทก์หมายจะฆ่าโดยไตร่ตรองไว้ก่อน แต่ยังไม่ทันลั่นไกก็มีบุคคลเข้ามาขัดขวางแย่งอาวุธปืนจากจำเลยไปได้ ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 362, 364, 365 (2) (3), 288, 289 (4), 80, 81, 90, 91 ศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้องแล้วให้ประทับฟ้อง จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดฐานพยายามฆ่าและบุกรุกตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288, 81 และมาตรา 365 แต่ความผิดสองฐานนี้เป็นกรรมเดียวผิดต่อกฎหมายหลายบท ให้ลงโทษตามมาตรา 288,81 อันเป็นบทหนักจำคุก 1 ปี รอการลงโทษจำคุกไว้ 3 ปี โจทก์และจำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า ให้ยกฟ้องข้อหาพยายามฆ่าตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288, 81 คงลงโทษฐานบุกรุกตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 365 ให้จำคุก 6 เดือนและรอการลงโทษไว้ 3ปีนอกจากที่แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น โจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288,289 (4) ประกอบด้วยมาตรา 80 ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ที่โจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288, 289 (4) ประกอบด้วยมาตรา 80 นั้นปรากฏว่าคดีนี้โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา362, 364, 365 (2) (3), 288, 289 (4), 80, 81, 90, 91 ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288, 81 และมาตรา 365 แต่ความผิดดังกล่าวเป็นกรรมเดียวผิดต่อกฎหมายหลายบทให้ลงโทษตามมาตรา 288, 81 อันเป็นบทหนักจำคุก 1 ปี และให้รอการลงโทษจำคุกไว้ 3 ปี ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่าให้ยกฟ้องโจทก์ในข้อหาความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288, 81 ด้วย คงให้ลงโทษในความผิดกรรมนี้ตามมาตรา 365 จำคุก 6 เดือน และให้รอการลงโทษจำคุกไว้ 3 ปี ดังนี้ มีผลเท่ากับศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ยกฟ้องโจทก์ในข้อหาความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288, 289 (4) ประกอบด้วยมาตรา 80 โจทก์จึงจะฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงในข้อหาความผิดดังกล่าวไม่ได้ เพราะต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 220 ฎีกาของโจทก์ที่ว่าพยานหลักฐานฟังได้ว่าจำเลยกระทำความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 288, 289 (4) ประกอบด้วยมาตรา 80 นั้น เป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงซึ่งต้องห้ามตามบทกฎหมายดังกล่าว ศาลฎีกาจึงไม่รับวินิจฉัย พิพากษายกฎีกาโจทก์.(สมศักดิ์ เกิดลาภผล-สาระ เสาวมล-สุนทร จันทรศักดิ์)แหล่งที่มาADMINแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ