คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 113/2534หลักกฎหมาย: จำเลยกระทำความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 289(1) ประกอบกับมาตรา 80 ซึ่งมาตรา 289 บัญญัติโทษไว้สถานเดียวคือประหารชีวิตเมื่อลดมาตราส่วนโทษหนึ่งในสามตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 52(1)แล้ว จึงต้องวางโทษจำคุกจำเลยตลอดชีวิต จำเลยให้การรับสารภาพศาลลดโทษให้อีกกึ่งหนึ่งตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 โดยเปลี่ยนโทษจำคุกตลอดชีวิตเป็นโทษจำคุก 50 ปี ตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 53 คงจำคุกจำเลย 25 ปี เป็นการถูกต้องแล้วและเป็นการลงโทษต่ำสุดเท่าที่กฎหมายกำหนด ไม่อาจลดโทษลงได้อีกโจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 289, 80จำเลยให้การรับสารภาพ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 289, 80 จำคุกตลอดชีวิตลดโทษให้กึ่งหนึ่งตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 เปลี่ยนโทษจำคุกตลอดชีวิตเป็นโทษจำคุก 50 ปี ตามมาตรา 53 คงจำคุก 25 ปี จำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ภาค 1 พิพากษายืน จำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "ที่จำเลยฎีกาขอให้ลดมาตราส่วนโทษที่จะลงหรือลงโทษสถานเบานั้น ข้อเท็จจริงฟังได้ว่า จำเลยพยายามฆ่าบิดาของจำเลย จำเลยจึงต้องมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา289(1) ประกอบมาตรา 80 และมาตรา 289 บัญญัติให้ลงโทษสถานเดียวคือประหารชีวิต เมื่อจำเลยพยายามกระทำผิดประมวลกฎหมายอาญามาตรา 80 บัญญัติให้ลงโทษสองในสามส่วนของโทษที่กฎหมายกำหนดดังกล่าวจึงต้องวางโทษจำคุกจำเลยตลอดชีวิตตามมาตรา 52(1) เมื่อจำเลยให้การรับสารภาพ ศาลลดโทษให้จำเลยอีกกึ่งหนึ่งตามมาตรา 78 โดยเปลี่ยนโทษจำคุกตลอดชีวิตเป็นโทษจำคุก 50 ปี ตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 53 คงจำคุกจำเลย 25 ปี จึงเป็นการลงโทษจำเลยถูกต้องตามกฎหมายและเป็นการลงโทษต่ำสุดเท่าที่กฎหมายกำหนด ไม่อาจลดโทษลงได้อีกที่ศาลอุทธรณ์ภาค 1 พิพากษามานั้นชอบแล้ว ฎีกาจำเลยฟังไม่ขึ้นแต่ที่ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ภาค 1 ลงโทษจำเลยตามมาตรา 289โดยไม่ระบุอนุมาตราที่กระทำผิดมาด้วยนั้น ศาลฎีกาเห็นควรระบุเสียให้ชัดแจ้ง"พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 289(1) ประกอบด้วยมาตรา 80 นอกจากที่แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ภาค 1 ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 113/2534อัยการ สุรินทร์โจทก์นาย สมาน สุขไกรจำเลย ป.อ. ม. 52 (1), ม. 53, ม. 78, ม. 80, ม. 289 (1)จำเลยกระทำความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 289(1) ประกอบกับมาตรา 80 ซึ่งมาตรา 289 บัญญัติโทษไว้สถานเดียวคือประหารชีวิตเมื่อลดมาตราส่วนโทษหนึ่งในสามตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 52(1)แล้ว จึงต้องวางโทษจำคุกจำเลยตลอดชีวิต จำเลยให้การรับสารภาพศาลลดโทษให้อีกกึ่งหนึ่งตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 โดยเปลี่ยนโทษจำคุกตลอดชีวิตเป็นโทษจำคุก 50 ปี ตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 53 คงจำคุกจำเลย 25 ปี เป็นการถูกต้องแล้วและเป็นการลงโทษต่ำสุดเท่าที่กฎหมายกำหนด ไม่อาจลดโทษลงได้อีกโจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 289, 80จำเลยให้การรับสารภาพ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 289, 80 จำคุกตลอดชีวิตลดโทษให้กึ่งหนึ่งตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 เปลี่ยนโทษจำคุกตลอดชีวิตเป็นโทษจำคุก 50 ปี ตามมาตรา 53 คงจำคุก 25 ปี จำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ภาค 1 พิพากษายืน จำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "ที่จำเลยฎีกาขอให้ลดมาตราส่วนโทษที่จะลงหรือลงโทษสถานเบานั้น ข้อเท็จจริงฟังได้ว่า จำเลยพยายามฆ่าบิดาของจำเลย จำเลยจึงต้องมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา289(1) ประกอบมาตรา 80 และมาตรา 289 บัญญัติให้ลงโทษสถานเดียวคือประหารชีวิต เมื่อจำเลยพยายามกระทำผิดประมวลกฎหมายอาญามาตรา 80 บัญญัติให้ลงโทษสองในสามส่วนของโทษที่กฎหมายกำหนดดังกล่าวจึงต้องวางโทษจำคุกจำเลยตลอดชีวิตตามมาตรา 52(1) เมื่อจำเลยให้การรับสารภาพ ศาลลดโทษให้จำเลยอีกกึ่งหนึ่งตามมาตรา 78 โดยเปลี่ยนโทษจำคุกตลอดชีวิตเป็นโทษจำคุก 50 ปี ตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 53 คงจำคุกจำเลย 25 ปี จึงเป็นการลงโทษจำเลยถูกต้องตามกฎหมายและเป็นการลงโทษต่ำสุดเท่าที่กฎหมายกำหนด ไม่อาจลดโทษลงได้อีกที่ศาลอุทธรณ์ภาค 1 พิพากษามานั้นชอบแล้ว ฎีกาจำเลยฟังไม่ขึ้นแต่ที่ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ภาค 1 ลงโทษจำเลยตามมาตรา 289โดยไม่ระบุอนุมาตราที่กระทำผิดมาด้วยนั้น ศาลฎีกาเห็นควรระบุเสียให้ชัดแจ้ง"พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 289(1) ประกอบด้วยมาตรา 80 นอกจากที่แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ภาค 1(บุญส่ง วรรณกลาง-วิทวัส อยู่วัฒนา-ตัน เวทไว)แหล่งที่มาเนติบัณฑิตยสภาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 289, 80จำเลยให้การรับสารภาพ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 289, 80 จำคุกตลอดชีวิตลดโทษให้กึ่งหนึ่งตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 เปลี่ยนโทษจำคุกตลอดชีวิตเป็นโทษจำคุก 50 ปี ตามมาตรา 53 คงจำคุก 25 ปี จำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ภาค 1 พิพากษายืน จำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "ที่จำเลยฎีกาขอให้ลดมาตราส่วนโทษที่จะลงหรือลงโทษสถานเบานั้น ข้อเท็จจริงฟังได้ว่า จำเลยพยายามฆ่าบิดาของจำเลย จำเลยจึงต้องมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา289(1) ประกอบมาตรา 80 และมาตรา 289 บัญญัติให้ลงโทษสถานเดียวคือประหารชีวิต เมื่อจำเลยพยายามกระทำผิดประมวลกฎหมายอาญามาตรา 80 บัญญัติให้ลงโทษสองในสามส่วนของโทษที่กฎหมายกำหนดดังกล่าวจึงต้องวางโทษจำคุกจำเลยตลอดชีวิตตามมาตรา 52(1) เมื่อจำเลยให้การรับสารภาพ ศาลลดโทษให้จำเลยอีกกึ่งหนึ่งตามมาตรา 78 โดยเปลี่ยนโทษจำคุกตลอดชีวิตเป็นโทษจำคุก 50 ปี ตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 53 คงจำคุกจำเลย 25 ปี จึงเป็นการลงโทษจำเลยถูกต้องตามกฎหมายและเป็นการลงโทษต่ำสุดเท่าที่กฎหมายกำหนด ไม่อาจลดโทษลงได้อีกที่ศาลอุทธรณ์ภาค 1 พิพากษามานั้นชอบแล้ว ฎีกาจำเลยฟังไม่ขึ้นแต่ที่ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ภาค 1 ลงโทษจำเลยตามมาตรา 289โดยไม่ระบุอนุมาตราที่กระทำผิดมาด้วยนั้น ศาลฎีกาเห็นควรระบุเสียให้ชัดแจ้ง"พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 289(1) ประกอบด้วยมาตรา 80 นอกจากที่แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ภาค 1 ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 113/2534อัยการ สุรินทร์โจทก์นาย สมาน สุขไกรจำเลย ป.อ. ม. 52 (1), ม. 53, ม. 78, ม. 80, ม. 289 (1)จำเลยกระทำความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 289(1) ประกอบกับมาตรา 80 ซึ่งมาตรา 289 บัญญัติโทษไว้สถานเดียวคือประหารชีวิตเมื่อลดมาตราส่วนโทษหนึ่งในสามตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 52(1)แล้ว จึงต้องวางโทษจำคุกจำเลยตลอดชีวิต จำเลยให้การรับสารภาพศาลลดโทษให้อีกกึ่งหนึ่งตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 โดยเปลี่ยนโทษจำคุกตลอดชีวิตเป็นโทษจำคุก 50 ปี ตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 53 คงจำคุกจำเลย 25 ปี เป็นการถูกต้องแล้วและเป็นการลงโทษต่ำสุดเท่าที่กฎหมายกำหนด ไม่อาจลดโทษลงได้อีกโจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 289, 80จำเลยให้การรับสารภาพ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 289, 80 จำคุกตลอดชีวิตลดโทษให้กึ่งหนึ่งตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 เปลี่ยนโทษจำคุกตลอดชีวิตเป็นโทษจำคุก 50 ปี ตามมาตรา 53 คงจำคุก 25 ปี จำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ภาค 1 พิพากษายืน จำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "ที่จำเลยฎีกาขอให้ลดมาตราส่วนโทษที่จะลงหรือลงโทษสถานเบานั้น ข้อเท็จจริงฟังได้ว่า จำเลยพยายามฆ่าบิดาของจำเลย จำเลยจึงต้องมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา289(1) ประกอบมาตรา 80 และมาตรา 289 บัญญัติให้ลงโทษสถานเดียวคือประหารชีวิต เมื่อจำเลยพยายามกระทำผิดประมวลกฎหมายอาญามาตรา 80 บัญญัติให้ลงโทษสองในสามส่วนของโทษที่กฎหมายกำหนดดังกล่าวจึงต้องวางโทษจำคุกจำเลยตลอดชีวิตตามมาตรา 52(1) เมื่อจำเลยให้การรับสารภาพ ศาลลดโทษให้จำเลยอีกกึ่งหนึ่งตามมาตรา 78 โดยเปลี่ยนโทษจำคุกตลอดชีวิตเป็นโทษจำคุก 50 ปี ตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 53 คงจำคุกจำเลย 25 ปี จึงเป็นการลงโทษจำเลยถูกต้องตามกฎหมายและเป็นการลงโทษต่ำสุดเท่าที่กฎหมายกำหนด ไม่อาจลดโทษลงได้อีกที่ศาลอุทธรณ์ภาค 1 พิพากษามานั้นชอบแล้ว ฎีกาจำเลยฟังไม่ขึ้นแต่ที่ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ภาค 1 ลงโทษจำเลยตามมาตรา 289โดยไม่ระบุอนุมาตราที่กระทำผิดมาด้วยนั้น ศาลฎีกาเห็นควรระบุเสียให้ชัดแจ้ง"พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 289(1) ประกอบด้วยมาตรา 80 นอกจากที่แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ภาค 1(บุญส่ง วรรณกลาง-วิทวัส อยู่วัฒนา-ตัน เวทไว)แหล่งที่มาเนติบัณฑิตยสภาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ