คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 786/2473หลักกฎหมาย: ผัวเมียเหตุอย่า ผัวเมียเมื่อต่างไม่สมัคจะอยู่กินด้วยกันแล้ว ขออย่างขาดจากกันได้ อย่างไรเรียกว่าภรรยาร้าง ผัวมีเมียน้อยไม่เรียกว่าเลี้ยงเมียหลวงไม่เปนธรรม วิธีพิจารณาแพ่ง พรบฎีกาอุทธรณ์ ม.4 ทุนทรัพย์ 2000 บาท ตามมาตราข้างบนนี้ ถือเอาทุนทรัพย์ที่คู่ความตั้ง ไม่ใช่ที่ศาลจะ+ตัดสินให้(คดีนี้โจทก์ตั้งทุนทรัพย์ ๒๒๗๕ บาท) ได้ความว่าโจทก์จำเลยต่างมีสินเดิมมาอยู่กินเปนผัวเมียกันตามกฎหมายและเกิดบุตร์ด้วยกัน ต่อมาจำเลยได้รับมฤดกจากบิดา ๔๕๕๐ บาท ภายหลังจำเลยมาได้ ข.เปนภรรยาและไปอยู่กินกับ ข. แต่จำเลยยังไปมาหาสู่ส่งเสียโจทก์เสมอ บัดนี้โจทก์ขออย่างขาดจากจำเลย โดยอ้างว่าจำเลยเลี้ยงดูโจทก์ไม่เปนธรรม และเก็บเอาทรัพย์ลงเรือนทิ้งโจทก์ไป กับขอแบ่งสินสมรสกึ่งหนึ่งเปนเงิน ๒๒๗๕ บาท ศาลล่างทั้ง ๒ ว่าตามพฤติการณ์ที่จำเลยแสดงต่อโจทก์ดังนี้ กฎหมายถือว่าโจทก์จำเลยยังเปนผัวเมียกัน และโจทก์มิใช่ภรรยาร้าง การที่จำเลยมีเมียน้อยยังไม่พอถือว่าเลี้ยงเมียไม่เปนธรรม แต่โจทก์จำเลยต่างไม่สมัคจะอยู่กินเปนผัวเมียกันต่อไปจึงให้อย่าขาดจากผัวเมียกัน และให้แบ่งสินสมรสให้จำเลย ๑ ใน ๓ เงิน ๑๒๙๐ บาท จำเลยฎีกา ศาลฎีการับวินิจฉัยโดยถือเอาทุนทรัพย์ที่โจทก์ตั้งเปนเกณฑ์ แล้วตัดสินยืนตามศาลเดิม ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 786/2473นางนุ่น แสนศิริพันธ์โจทก์นายคำแสน แสนศิริพันธ์จำเลย พ.ร.บ.ลักษณฎีกาอุทธรณ์ พ.ศ.2461 ม. 4 ป.วิ.พ. ผัวเมียเหตุอย่า ผัวเมียเมื่อต่างไม่สมัคจะอยู่กินด้วยกันแล้ว ขออย่างขาดจากกันได้ อย่างไรเรียกว่าภรรยาร้าง ผัวมีเมียน้อยไม่เรียกว่าเลี้ยงเมียหลวงไม่เปนธรรม วิธีพิจารณาแพ่ง พรบฎีกาอุทธรณ์ ม.4 ทุนทรัพย์ 2000 บาท ตามมาตราข้างบนนี้ ถือเอาทุนทรัพย์ที่คู่ความตั้ง ไม่ใช่ที่ศาลจะ+ตัดสินให้(คดีนี้โจทก์ตั้งทุนทรัพย์ ๒๒๗๕ บาท) ได้ความว่าโจทก์จำเลยต่างมีสินเดิมมาอยู่กินเปนผัวเมียกันตามกฎหมายและเกิดบุตร์ด้วยกัน ต่อมาจำเลยได้รับมฤดกจากบิดา ๔๕๕๐ บาท ภายหลังจำเลยมาได้ ข.เปนภรรยาและไปอยู่กินกับ ข. แต่จำเลยยังไปมาหาสู่ส่งเสียโจทก์เสมอ บัดนี้โจทก์ขออย่างขาดจากจำเลย โดยอ้างว่าจำเลยเลี้ยงดูโจทก์ไม่เปนธรรม และเก็บเอาทรัพย์ลงเรือนทิ้งโจทก์ไป กับขอแบ่งสินสมรสกึ่งหนึ่งเปนเงิน ๒๒๗๕ บาท ศาลล่างทั้ง ๒ ว่าตามพฤติการณ์ที่จำเลยแสดงต่อโจทก์ดังนี้ กฎหมายถือว่าโจทก์จำเลยยังเปนผัวเมียกัน และโจทก์มิใช่ภรรยาร้าง การที่จำเลยมีเมียน้อยยังไม่พอถือว่าเลี้ยงเมียไม่เปนธรรม แต่โจทก์จำเลยต่างไม่สมัคจะอยู่กินเปนผัวเมียกันต่อไปจึงให้อย่าขาดจากผัวเมียกัน และให้แบ่งสินสมรสให้จำเลย ๑ ใน ๓ เงิน ๑๒๙๐ บาท จำเลยฎีกา ศาลฎีการับวินิจฉัยโดยถือเอาทุนทรัพย์ที่โจทก์ตั้งเปนเกณฑ์ แล้วตัดสินยืนตามศาลเดิม(นล-ศรี-หริศ)ศาลชั้นต้น - ขุนกลั่นวิชาสอนศาลอุทธรณ์ - พระยาหัสดินแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: (คดีนี้โจทก์ตั้งทุนทรัพย์ ๒๒๗๕ บาท) ได้ความว่าโจทก์จำเลยต่างมีสินเดิมมาอยู่กินเปนผัวเมียกันตามกฎหมายและเกิดบุตร์ด้วยกัน ต่อมาจำเลยได้รับมฤดกจากบิดา ๔๕๕๐ บาท ภายหลังจำเลยมาได้ ข.เปนภรรยาและไปอยู่กินกับ ข. แต่จำเลยยังไปมาหาสู่ส่งเสียโจทก์เสมอ บัดนี้โจทก์ขออย่างขาดจากจำเลย โดยอ้างว่าจำเลยเลี้ยงดูโจทก์ไม่เปนธรรม และเก็บเอาทรัพย์ลงเรือนทิ้งโจทก์ไป กับขอแบ่งสินสมรสกึ่งหนึ่งเปนเงิน ๒๒๗๕ บาท ศาลล่างทั้ง ๒ ว่าตามพฤติการณ์ที่จำเลยแสดงต่อโจทก์ดังนี้ กฎหมายถือว่าโจทก์จำเลยยังเปนผัวเมียกัน และโจทก์มิใช่ภรรยาร้าง การที่จำเลยมีเมียน้อยยังไม่พอถือว่าเลี้ยงเมียไม่เปนธรรม แต่โจทก์จำเลยต่างไม่สมัคจะอยู่กินเปนผัวเมียกันต่อไปจึงให้อย่าขาดจากผัวเมียกัน และให้แบ่งสินสมรสให้จำเลย ๑ ใน ๓ เงิน ๑๒๙๐ บาท จำเลยฎีกา ศาลฎีการับวินิจฉัยโดยถือเอาทุนทรัพย์ที่โจทก์ตั้งเปนเกณฑ์ แล้วตัดสินยืนตามศาลเดิม ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 786/2473นางนุ่น แสนศิริพันธ์โจทก์นายคำแสน แสนศิริพันธ์จำเลย พ.ร.บ.ลักษณฎีกาอุทธรณ์ พ.ศ.2461 ม. 4 ป.วิ.พ. ผัวเมียเหตุอย่า ผัวเมียเมื่อต่างไม่สมัคจะอยู่กินด้วยกันแล้ว ขออย่างขาดจากกันได้ อย่างไรเรียกว่าภรรยาร้าง ผัวมีเมียน้อยไม่เรียกว่าเลี้ยงเมียหลวงไม่เปนธรรม วิธีพิจารณาแพ่ง พรบฎีกาอุทธรณ์ ม.4 ทุนทรัพย์ 2000 บาท ตามมาตราข้างบนนี้ ถือเอาทุนทรัพย์ที่คู่ความตั้ง ไม่ใช่ที่ศาลจะ+ตัดสินให้(คดีนี้โจทก์ตั้งทุนทรัพย์ ๒๒๗๕ บาท) ได้ความว่าโจทก์จำเลยต่างมีสินเดิมมาอยู่กินเปนผัวเมียกันตามกฎหมายและเกิดบุตร์ด้วยกัน ต่อมาจำเลยได้รับมฤดกจากบิดา ๔๕๕๐ บาท ภายหลังจำเลยมาได้ ข.เปนภรรยาและไปอยู่กินกับ ข. แต่จำเลยยังไปมาหาสู่ส่งเสียโจทก์เสมอ บัดนี้โจทก์ขออย่างขาดจากจำเลย โดยอ้างว่าจำเลยเลี้ยงดูโจทก์ไม่เปนธรรม และเก็บเอาทรัพย์ลงเรือนทิ้งโจทก์ไป กับขอแบ่งสินสมรสกึ่งหนึ่งเปนเงิน ๒๒๗๕ บาท ศาลล่างทั้ง ๒ ว่าตามพฤติการณ์ที่จำเลยแสดงต่อโจทก์ดังนี้ กฎหมายถือว่าโจทก์จำเลยยังเปนผัวเมียกัน และโจทก์มิใช่ภรรยาร้าง การที่จำเลยมีเมียน้อยยังไม่พอถือว่าเลี้ยงเมียไม่เปนธรรม แต่โจทก์จำเลยต่างไม่สมัคจะอยู่กินเปนผัวเมียกันต่อไปจึงให้อย่าขาดจากผัวเมียกัน และให้แบ่งสินสมรสให้จำเลย ๑ ใน ๓ เงิน ๑๒๙๐ บาท จำเลยฎีกา ศาลฎีการับวินิจฉัยโดยถือเอาทุนทรัพย์ที่โจทก์ตั้งเปนเกณฑ์ แล้วตัดสินยืนตามศาลเดิม(นล-ศรี-หริศ)ศาลชั้นต้น - ขุนกลั่นวิชาสอนศาลอุทธรณ์ - พระยาหัสดินแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ