คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1199/2482หลักกฎหมาย: โรงเรียนประชาบาลไม่ใช่โรงเรียนของรัฐบาล แม้กระทรวงธรรมการจะออกเงินอุทหนุนก็ไม่ถือว่าได้กลับสภาพเป็นโรงเรียนรัฐบาล ทรัพย์ที่ใช้สำหรับโรงเรียนประชาบาลไม่ใช่ทรัพย์ที่ใช้สำหรับราชการตามกฎหมายอาญา ม.294 ข้อ 4 แม้โจทก์จะบรรยายมาในฟ้องว่าจำเลยลักทรัพย์ซึ่งเป็นของใช้สำหรับราชการโรงเรียประชาบาลและจำเลยรับสารภาพตามฟ้องทุกประการก็ดี เมื่อฟังตามข้อกฎหมายว่าทรัพย์ที่ใช้สำหรับโรงเรียนประชาบาลนั้นไม่ใช่ทรัพย์ใช้สำหรับราชการแล้ว ก็ลงโทษตามกฎหมายอาญา ม.294 ข้อ 4 ไม่ได้โจทก์ฟ้องว่าในเวลาค่ำคืนจำเลยลักทรัพย์ซึ่งเป็นของใช้สำหรับราชการโรงเรียนประชาบาลวัดกุ่มแต้ จำเลยรับสารภาพตามฟ้อง ศาลชั้นต้นลงโทษจำเลยตามกฎหมายอาญา ม.๒๙๓ จำคุก ๖ เดือนเมื่อลดแล้วคงเหลือ ๓ เดือน โดยเห็นว่าทรัพย์โรงเรียนประชาบาลไม่ใช่ทรัพย์ในราชการ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกาว่า จำเลยรับสารภาพว่าลักทรัพย์ในราชการ และโรงเรียนประชาบาลที่นายอำเภอตั้งและดำรงด้วยเงินช่วยราชการประถมศึกษาในงบประมาณของกระทรวงธรรมการ ย่อมเป็นทรัพย์ที่ใช้สำหรับราชการ ศาลฎีกาเห็นว่า การที่กระทรวงธรรมการออกเงินเป็นการช่วยประถมศึกษาอุดหนุนเป็นพิเศษจากงบประมาณของกระทรวงนั้นก็หาถือว่าโรงเรียนประชาบาลกลับสภาพเป็นโรงเรียนรัฐบาลไม่ โรงเรียนประชาบาลเป็นนิติบุคคลมีกรรมการจัดการต่างหากทรัพย์ที่ใช้สำหรับโรงเรียนประชาบาลไม่ใช่ทรัพย์ในราชการ จึงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1199/2482อัยยการพระนครศรีอยุธยาโจทก์นางเชิง นิมฤมิตร์จำเลย ป.วิ.อ. ม. 176 ป.อ. ม. 293, ม. 294 พ.ร.บ.ประถมศึกษา พ.ศ.2478 ม. 4, ม. 21, ม. 24, ม. 25โรงเรียนประชาบาลไม่ใช่โรงเรียนของรัฐบาล แม้กระทรวงธรรมการจะออกเงินอุทหนุนก็ไม่ถือว่าได้กลับสภาพเป็นโรงเรียนรัฐบาล ทรัพย์ที่ใช้สำหรับโรงเรียนประชาบาลไม่ใช่ทรัพย์ที่ใช้สำหรับราชการตามกฎหมายอาญา ม.294 ข้อ 4 แม้โจทก์จะบรรยายมาในฟ้องว่าจำเลยลักทรัพย์ซึ่งเป็นของใช้สำหรับราชการโรงเรียประชาบาลและจำเลยรับสารภาพตามฟ้องทุกประการก็ดี เมื่อฟังตามข้อกฎหมายว่าทรัพย์ที่ใช้สำหรับโรงเรียนประชาบาลนั้นไม่ใช่ทรัพย์ใช้สำหรับราชการแล้ว ก็ลงโทษตามกฎหมายอาญา ม.294 ข้อ 4 ไม่ได้โจทก์ฟ้องว่าในเวลาค่ำคืนจำเลยลักทรัพย์ซึ่งเป็นของใช้สำหรับราชการโรงเรียนประชาบาลวัดกุ่มแต้ จำเลยรับสารภาพตามฟ้อง ศาลชั้นต้นลงโทษจำเลยตามกฎหมายอาญา ม.๒๙๓ จำคุก ๖ เดือนเมื่อลดแล้วคงเหลือ ๓ เดือน โดยเห็นว่าทรัพย์โรงเรียนประชาบาลไม่ใช่ทรัพย์ในราชการ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกาว่า จำเลยรับสารภาพว่าลักทรัพย์ในราชการ และโรงเรียนประชาบาลที่นายอำเภอตั้งและดำรงด้วยเงินช่วยราชการประถมศึกษาในงบประมาณของกระทรวงธรรมการ ย่อมเป็นทรัพย์ที่ใช้สำหรับราชการ ศาลฎีกาเห็นว่า การที่กระทรวงธรรมการออกเงินเป็นการช่วยประถมศึกษาอุดหนุนเป็นพิเศษจากงบประมาณของกระทรวงนั้นก็หาถือว่าโรงเรียนประชาบาลกลับสภาพเป็นโรงเรียนรัฐบาลไม่ โรงเรียนประชาบาลเป็นนิติบุคคลมีกรรมการจัดการต่างหากทรัพย์ที่ใช้สำหรับโรงเรียนประชาบาลไม่ใช่ทรัพย์ในราชการ จึงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์(อมาตย-วิเศษ-มนูภันย์วิมลสาร)ศาลชั้นต้น - หลวงมนูกาศน์วิมลภัยศาลอุทธรณ์ - พระวรพจน์วินิจฉัยแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่าในเวลาค่ำคืนจำเลยลักทรัพย์ซึ่งเป็นของใช้สำหรับราชการโรงเรียนประชาบาลวัดกุ่มแต้ จำเลยรับสารภาพตามฟ้อง ศาลชั้นต้นลงโทษจำเลยตามกฎหมายอาญา ม.๒๙๓ จำคุก ๖ เดือนเมื่อลดแล้วคงเหลือ ๓ เดือน โดยเห็นว่าทรัพย์โรงเรียนประชาบาลไม่ใช่ทรัพย์ในราชการ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกาว่า จำเลยรับสารภาพว่าลักทรัพย์ในราชการ และโรงเรียนประชาบาลที่นายอำเภอตั้งและดำรงด้วยเงินช่วยราชการประถมศึกษาในงบประมาณของกระทรวงธรรมการ ย่อมเป็นทรัพย์ที่ใช้สำหรับราชการ ศาลฎีกาเห็นว่า การที่กระทรวงธรรมการออกเงินเป็นการช่วยประถมศึกษาอุดหนุนเป็นพิเศษจากงบประมาณของกระทรวงนั้นก็หาถือว่าโรงเรียนประชาบาลกลับสภาพเป็นโรงเรียนรัฐบาลไม่ โรงเรียนประชาบาลเป็นนิติบุคคลมีกรรมการจัดการต่างหากทรัพย์ที่ใช้สำหรับโรงเรียนประชาบาลไม่ใช่ทรัพย์ในราชการ จึงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1199/2482อัยยการพระนครศรีอยุธยาโจทก์นางเชิง นิมฤมิตร์จำเลย ป.วิ.อ. ม. 176 ป.อ. ม. 293, ม. 294 พ.ร.บ.ประถมศึกษา พ.ศ.2478 ม. 4, ม. 21, ม. 24, ม. 25โรงเรียนประชาบาลไม่ใช่โรงเรียนของรัฐบาล แม้กระทรวงธรรมการจะออกเงินอุทหนุนก็ไม่ถือว่าได้กลับสภาพเป็นโรงเรียนรัฐบาล ทรัพย์ที่ใช้สำหรับโรงเรียนประชาบาลไม่ใช่ทรัพย์ที่ใช้สำหรับราชการตามกฎหมายอาญา ม.294 ข้อ 4 แม้โจทก์จะบรรยายมาในฟ้องว่าจำเลยลักทรัพย์ซึ่งเป็นของใช้สำหรับราชการโรงเรียประชาบาลและจำเลยรับสารภาพตามฟ้องทุกประการก็ดี เมื่อฟังตามข้อกฎหมายว่าทรัพย์ที่ใช้สำหรับโรงเรียนประชาบาลนั้นไม่ใช่ทรัพย์ใช้สำหรับราชการแล้ว ก็ลงโทษตามกฎหมายอาญา ม.294 ข้อ 4 ไม่ได้โจทก์ฟ้องว่าในเวลาค่ำคืนจำเลยลักทรัพย์ซึ่งเป็นของใช้สำหรับราชการโรงเรียนประชาบาลวัดกุ่มแต้ จำเลยรับสารภาพตามฟ้อง ศาลชั้นต้นลงโทษจำเลยตามกฎหมายอาญา ม.๒๙๓ จำคุก ๖ เดือนเมื่อลดแล้วคงเหลือ ๓ เดือน โดยเห็นว่าทรัพย์โรงเรียนประชาบาลไม่ใช่ทรัพย์ในราชการ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกาว่า จำเลยรับสารภาพว่าลักทรัพย์ในราชการ และโรงเรียนประชาบาลที่นายอำเภอตั้งและดำรงด้วยเงินช่วยราชการประถมศึกษาในงบประมาณของกระทรวงธรรมการ ย่อมเป็นทรัพย์ที่ใช้สำหรับราชการ ศาลฎีกาเห็นว่า การที่กระทรวงธรรมการออกเงินเป็นการช่วยประถมศึกษาอุดหนุนเป็นพิเศษจากงบประมาณของกระทรวงนั้นก็หาถือว่าโรงเรียนประชาบาลกลับสภาพเป็นโรงเรียนรัฐบาลไม่ โรงเรียนประชาบาลเป็นนิติบุคคลมีกรรมการจัดการต่างหากทรัพย์ที่ใช้สำหรับโรงเรียนประชาบาลไม่ใช่ทรัพย์ในราชการ จึงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์(อมาตย-วิเศษ-มนูภันย์วิมลสาร)ศาลชั้นต้น - หลวงมนูกาศน์วิมลภัยศาลอุทธรณ์ - พระวรพจน์วินิจฉัยแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ