คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1032/2494หลักกฎหมาย: คำสั่งของศาลชั้นต้นที่สั่งไม่รับวินิจฉัยชี้ขาดข้อกฎหมายให้คู่ความฝ่ายหนึ่งตามที่คู่ความฝ่ายนั้นร้องขอตาม ป.ม.วิ.แพ่ง มาตรา 24 นั้นเป็นคำสั่งระหว่างพิจารณา จะอุทธรณ์ฎีกามาโดยเฉพาะมิได้ (อ้างฎีกาที่ 271/2481)คดี ๒ สำนวนนี้ พิจารณารวมกัน โดยโจทก์ฟ้องให้จำเลยที่ ๑ รับผิดใช้ค่าสินไหมทดแทนในมูลละเมิด อ้างว่าเรือกลไฟเดินสมุทร "โชวามารู" จำเลยที่ ๓ ซึ่งจำเลยที่ ๒ เป็นนายเรือได้ชนเรือฉลอมบรรทุกข้าวของโจทก์จมลงโดยความประมาทเลินเล่อ เรือฉลอมและข้าวสารสูญหายหมด ต่อมาโจทก์ถอนฟ้องคดีเฉพาะจำเลยที่ ๒-๓ เสีย คงเหลือแต่จำเลยที่ ๑ ผู้เดียว จำเลยที่ ๑ ปฏิเสธข้อเท็จจริงและต่อสู้ข้อกฎหมายว่า แม้จะรับฟังเป็นความจริงตามที่โจทก์ฟ้อง จำเลยที่ ๑ ก็ไม่มีหน้าที่ต้องรับผิดชอบเพราะความเสียหายเกิดจากมูลละเมิดของลูกจ้างของตัวการ จำเลยที่ ๑ เป็นตัวแทนของตัวการ ไม่มีหน้าที่จะต้องรับผิดในมูลละเมิดนั้นด้วย จำเลยได้ยื่นคำร้องขอให้ศาลชี้ขาดเบื้องต้นตาม ป.ม.วิ.แพ่งมาตรา ๒๔ ศาลชั้นต้นสั่งว่า รูปคดีไม่เข้าลักษณะดั่งคำร้อง จึงให้ยกคำร้องของจำเลยเสีย จำเลยอุทธรณ์คำสั่ง ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า กรณีเช่นนี้ คำสั่งของศาลชั้นต้นเป็นคำสั่งไม่รับวินิจฉัยชี้ขาดข้อกฎหมายให้จำเลยตามที่จำเลยร้องขอตาม ป.ม.วิ.แพ่งมาตรา ๒๔ จึงเป็นคำสั่งระหว่างพิจารณา จะอุทธรณ์ฎีกาโดยเฉพาะมิได้ ให้ยกฎีกาเสีย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1032/2494บริษัทย่งซุ่นฮวด จำกัดโจทก์บริษัทบอมเบย์เบอร์ม่าเทรดดิ้ง คอร์ปอเรชั่นจำกัดในฐานะตัวแทนบริษัทอีเวเรทท์โอเรียน ไลน์อีเวเรทท์สตีมชีพคอร์ปอเรชั่น จำเลยที่ 1 , นายเอม.มูกาที่2, เรือเดินสมุทรโชวามารู ที่ 3จำเลยนายจิ้นห่วย แซ่แต้โจทก์ ป.วิ.พ. ม. 24, ม. 226, ม. 227คำสั่งของศาลชั้นต้นที่สั่งไม่รับวินิจฉัยชี้ขาดข้อกฎหมายให้คู่ความฝ่ายหนึ่งตามที่คู่ความฝ่ายนั้นร้องขอตาม ป.ม.วิ.แพ่ง มาตรา 24 นั้นเป็นคำสั่งระหว่างพิจารณา จะอุทธรณ์ฎีกามาโดยเฉพาะมิได้ (อ้างฎีกาที่ 271/2481)คดี ๒ สำนวนนี้ พิจารณารวมกัน โดยโจทก์ฟ้องให้จำเลยที่ ๑ รับผิดใช้ค่าสินไหมทดแทนในมูลละเมิด อ้างว่าเรือกลไฟเดินสมุทร "โชวามารู" จำเลยที่ ๓ ซึ่งจำเลยที่ ๒ เป็นนายเรือได้ชนเรือฉลอมบรรทุกข้าวของโจทก์จมลงโดยความประมาทเลินเล่อ เรือฉลอมและข้าวสารสูญหายหมด ต่อมาโจทก์ถอนฟ้องคดีเฉพาะจำเลยที่ ๒-๓ เสีย คงเหลือแต่จำเลยที่ ๑ ผู้เดียว จำเลยที่ ๑ ปฏิเสธข้อเท็จจริงและต่อสู้ข้อกฎหมายว่า แม้จะรับฟังเป็นความจริงตามที่โจทก์ฟ้อง จำเลยที่ ๑ ก็ไม่มีหน้าที่ต้องรับผิดชอบเพราะความเสียหายเกิดจากมูลละเมิดของลูกจ้างของตัวการ จำเลยที่ ๑ เป็นตัวแทนของตัวการ ไม่มีหน้าที่จะต้องรับผิดในมูลละเมิดนั้นด้วย จำเลยได้ยื่นคำร้องขอให้ศาลชี้ขาดเบื้องต้นตาม ป.ม.วิ.แพ่งมาตรา ๒๔ ศาลชั้นต้นสั่งว่า รูปคดีไม่เข้าลักษณะดั่งคำร้อง จึงให้ยกคำร้องของจำเลยเสีย จำเลยอุทธรณ์คำสั่ง ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า กรณีเช่นนี้ คำสั่งของศาลชั้นต้นเป็นคำสั่งไม่รับวินิจฉัยชี้ขาดข้อกฎหมายให้จำเลยตามที่จำเลยร้องขอตาม ป.ม.วิ.แพ่งมาตรา ๒๔ จึงเป็นคำสั่งระหว่างพิจารณา จะอุทธรณ์ฎีกาโดยเฉพาะมิได้ ให้ยกฎีกาเสีย(ประมูล สุวรรณศร-ดุลยทัณฑ์ชนาณัติ-มนูกิจวิมลอรรถ)ศาลจังหวัดสมุทรปราการ - นายสกล ตันติเจริญศาลอุทธรณ์ - พระมนูเวทย์วิมลนาทแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: คดี ๒ สำนวนนี้ พิจารณารวมกัน โดยโจทก์ฟ้องให้จำเลยที่ ๑ รับผิดใช้ค่าสินไหมทดแทนในมูลละเมิด อ้างว่าเรือกลไฟเดินสมุทร "โชวามารู" จำเลยที่ ๓ ซึ่งจำเลยที่ ๒ เป็นนายเรือได้ชนเรือฉลอมบรรทุกข้าวของโจทก์จมลงโดยความประมาทเลินเล่อ เรือฉลอมและข้าวสารสูญหายหมด ต่อมาโจทก์ถอนฟ้องคดีเฉพาะจำเลยที่ ๒-๓ เสีย คงเหลือแต่จำเลยที่ ๑ ผู้เดียว จำเลยที่ ๑ ปฏิเสธข้อเท็จจริงและต่อสู้ข้อกฎหมายว่า แม้จะรับฟังเป็นความจริงตามที่โจทก์ฟ้อง จำเลยที่ ๑ ก็ไม่มีหน้าที่ต้องรับผิดชอบเพราะความเสียหายเกิดจากมูลละเมิดของลูกจ้างของตัวการ จำเลยที่ ๑ เป็นตัวแทนของตัวการ ไม่มีหน้าที่จะต้องรับผิดในมูลละเมิดนั้นด้วย จำเลยได้ยื่นคำร้องขอให้ศาลชี้ขาดเบื้องต้นตาม ป.ม.วิ.แพ่งมาตรา ๒๔ ศาลชั้นต้นสั่งว่า รูปคดีไม่เข้าลักษณะดั่งคำร้อง จึงให้ยกคำร้องของจำเลยเสีย จำเลยอุทธรณ์คำสั่ง ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า กรณีเช่นนี้ คำสั่งของศาลชั้นต้นเป็นคำสั่งไม่รับวินิจฉัยชี้ขาดข้อกฎหมายให้จำเลยตามที่จำเลยร้องขอตาม ป.ม.วิ.แพ่งมาตรา ๒๔ จึงเป็นคำสั่งระหว่างพิจารณา จะอุทธรณ์ฎีกาโดยเฉพาะมิได้ ให้ยกฎีกาเสีย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1032/2494บริษัทย่งซุ่นฮวด จำกัดโจทก์บริษัทบอมเบย์เบอร์ม่าเทรดดิ้ง คอร์ปอเรชั่นจำกัดในฐานะตัวแทนบริษัทอีเวเรทท์โอเรียน ไลน์อีเวเรทท์สตีมชีพคอร์ปอเรชั่น จำเลยที่ 1 , นายเอม.มูกาที่2, เรือเดินสมุทรโชวามารู ที่ 3จำเลยนายจิ้นห่วย แซ่แต้โจทก์ ป.วิ.พ. ม. 24, ม. 226, ม. 227คำสั่งของศาลชั้นต้นที่สั่งไม่รับวินิจฉัยชี้ขาดข้อกฎหมายให้คู่ความฝ่ายหนึ่งตามที่คู่ความฝ่ายนั้นร้องขอตาม ป.ม.วิ.แพ่ง มาตรา 24 นั้นเป็นคำสั่งระหว่างพิจารณา จะอุทธรณ์ฎีกามาโดยเฉพาะมิได้ (อ้างฎีกาที่ 271/2481)คดี ๒ สำนวนนี้ พิจารณารวมกัน โดยโจทก์ฟ้องให้จำเลยที่ ๑ รับผิดใช้ค่าสินไหมทดแทนในมูลละเมิด อ้างว่าเรือกลไฟเดินสมุทร "โชวามารู" จำเลยที่ ๓ ซึ่งจำเลยที่ ๒ เป็นนายเรือได้ชนเรือฉลอมบรรทุกข้าวของโจทก์จมลงโดยความประมาทเลินเล่อ เรือฉลอมและข้าวสารสูญหายหมด ต่อมาโจทก์ถอนฟ้องคดีเฉพาะจำเลยที่ ๒-๓ เสีย คงเหลือแต่จำเลยที่ ๑ ผู้เดียว จำเลยที่ ๑ ปฏิเสธข้อเท็จจริงและต่อสู้ข้อกฎหมายว่า แม้จะรับฟังเป็นความจริงตามที่โจทก์ฟ้อง จำเลยที่ ๑ ก็ไม่มีหน้าที่ต้องรับผิดชอบเพราะความเสียหายเกิดจากมูลละเมิดของลูกจ้างของตัวการ จำเลยที่ ๑ เป็นตัวแทนของตัวการ ไม่มีหน้าที่จะต้องรับผิดในมูลละเมิดนั้นด้วย จำเลยได้ยื่นคำร้องขอให้ศาลชี้ขาดเบื้องต้นตาม ป.ม.วิ.แพ่งมาตรา ๒๔ ศาลชั้นต้นสั่งว่า รูปคดีไม่เข้าลักษณะดั่งคำร้อง จึงให้ยกคำร้องของจำเลยเสีย จำเลยอุทธรณ์คำสั่ง ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า กรณีเช่นนี้ คำสั่งของศาลชั้นต้นเป็นคำสั่งไม่รับวินิจฉัยชี้ขาดข้อกฎหมายให้จำเลยตามที่จำเลยร้องขอตาม ป.ม.วิ.แพ่งมาตรา ๒๔ จึงเป็นคำสั่งระหว่างพิจารณา จะอุทธรณ์ฎีกาโดยเฉพาะมิได้ ให้ยกฎีกาเสีย(ประมูล สุวรรณศร-ดุลยทัณฑ์ชนาณัติ-มนูกิจวิมลอรรถ)ศาลจังหวัดสมุทรปราการ - นายสกล ตันติเจริญศาลอุทธรณ์ - พระมนูเวทย์วิมลนาทแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ