คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3745/2530หลักกฎหมาย: จำเลยกับผู้ร้องเป็นสามีภริยากันได้ร่วมกันประกอบอาชีพจัดสรรที่ดินและสร้างตึกแถวขาย หนี้ที่โจทก์นำมาฟ้องเกิดจากจำเลยผิดสัญญาขายที่ดินพร้อมตึกแถวที่จำเลยเป็นผู้จัดสรรดังกล่าวให้แก่โจทก์ จึงเป็นหนี้ร่วมตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1490 และมีผลให้เจ้าหนี้บังคับชำระหนี้จากสินสมรสและสินส่วนตัวได้ตามมาตรา 1489 โจทก์ชอบที่จะบังคับชำระหนี้จากสินสมรสได้ทั้งหมด ผู้ร้องไม่มีสิทธิกันส่วนของตนไว้.คดีนี้สืบเนื่องมาจากศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยที่ 1 ไปไถ่ถอนจำนองแล้วโอนที่ดินโฉนดเลขที่ 81482, 81483 พร้อมตึกแถวให้โจทก์ถ้าไม่สามารถโอนได้ ให้ชำระเงิน 480,000 บาทแก่โจทก์พร้อมดอกเบี้ยจำเลยที่ 1 ไม่ปฏิบัติตามคำพิพากษา โจทก์ขอให้ศาลชั้นต้นออกหมายบังคับคดีและได้ยึดที่ดินโฉนดเลขที่ 71987พร้อมบ้าน รวมราคา 455,000 บาท นางสุวรรณา มุ่งงานดี ผู้ร้องยื่นคำร้องว่าที่ดินและบ้านที่โจทก์นำยึด เป็นสินสมรสระหว่างผู้ร้องกับจำเลยที่ 1 จึงขอให้กันส่วนของผู้ร้องออกเสีย โจทก์คัดค้านว่า หนี้ตามคำพิพากษาคดีนี้เป็นหนี้ร่วมระหว่างจำเลยที่ 1 กับผู้ร้อง ผู้ร้องต้องรับผิดร่วมกับจำเลยที่ 1 ขอให้ยกคำร้อง ศาลชั้นต้นยกคำร้อง ผู้ร้องอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน ผู้ร้องฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ฎีกาต่อไปของผู้ร้องว่า หนี้ตามที่โจทก์ฟ้องในคดีนี้ไม่ใช่หนี้ร่วม โจทก์จะบังคับชำระหนี้เอากับโฉนดที่ดินและบ้านดังกล่าวอันเป็นสินสมรสไม่ได้ ปัญหานี้ผู้ร้องเบิกความว่า หนี้ตามคำพิพากษาในคดีนี้ เป็นหนี้ส่วนตัวของจำเลยที่ 1 ไม่เกี่ยวกับผู้ร้อง แต่ผู้ร้องมิได้มีพยานอื่นสนับสนุนคำเบิกความของตน ฝ่ายโจทก์มีตัวโจทก์เบิกความว่าจำเลยที่ 1 ดำเนินธุรกิจเกี่ยวกับการจัดสรรที่ดินและปลูกสร้างตึกแถวแบ่งขาย มีกิจการอยู่ที่หมู่บ้านสวนมหาวงษ์ และแถวถนนพัฒนาการ เคยเห็นผู้ร้องช่วยจำเลยที่ 1 ขายตึกแถวและที่ดินผู้ร้องไม่ได้ประกอบอาชีพอื่น และมีคำของผู้ร้องสนับสนุนตอนตอบคำถามค้านของทนายโจทก์ว่าจำเลยที่ 1 มีชื่อเป็นผู้ถือกรรมสิทธิ์ที่ดินโฉนดเลขที่ 71987 และที่ดินอื่นอีกหลายแปลงซึ่งที่ดินที่จำเลยที่ 1 มีชื่อถือกรรมสิทธิ์นั้น จำเลยที่ 1ได้นำไปลงทุนปลูกสร้างอาคารพาณิชย์ขายให้แก่บุคคลอื่น จึงฟังได้ว่าจำเลยที่ 1 กับผู้ร้องร่วมกันประกอบอาชีพจัดสรรที่ดินและสร้างตึกแถวขาย เมื่อหนี้ที่โจทก์นำมาฟ้องเป็นคดีนี้เกิดจากจำเลยที่ 1 ผิดสัญญาขายที่ดินโฉนดเลขที่ 81482,81483 พร้อมตึกแถวที่จำเลยที่ 1 เป็นผู้จัดสรรดังกล่าวให้แก่โจทก์ จึงเป็นหนี้ร่วม ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1490 และมีผลให้เจ้าหนี้บังคับชำระหนี้จากสินสมรสและสินส่วนตัวได้ตามมาตรา 1489 ดังนั้นผู้ร้องต้องยอมให้โจทก์บังคับชำระหนี้ได้ทั้งหมดตามกฎหมายดังกล่าว ไม่มีสิทธิกันส่วนของตนไว้แต่ประการใด ศาลล่างทั้งสองวินิจฉัยคดีชอบแล้ว ฎีกาผู้ร้องฟังไม่ขึ้น พิพากษายืน. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3745/2530นาย ผจญ วิเศษ ธนากรโจทก์นาง สุวรรณา มุ่ง งาน ดีผู้ร้องนาย วิศิษฎ์ มุ่ง งาน ดี กับพวกจำเลย ป.พ.พ. ม. 1489, ม. 1490 ป.วิ.พ. ม. 287จำเลยกับผู้ร้องเป็นสามีภริยากันได้ร่วมกันประกอบอาชีพจัดสรรที่ดินและสร้างตึกแถวขาย หนี้ที่โจทก์นำมาฟ้องเกิดจากจำเลยผิดสัญญาขายที่ดินพร้อมตึกแถวที่จำเลยเป็นผู้จัดสรรดังกล่าวให้แก่โจทก์ จึงเป็นหนี้ร่วมตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1490 และมีผลให้เจ้าหนี้บังคับชำระหนี้จากสินสมรสและสินส่วนตัวได้ตามมาตรา 1489 โจทก์ชอบที่จะบังคับชำระหนี้จากสินสมรสได้ทั้งหมด ผู้ร้องไม่มีสิทธิกันส่วนของตนไว้.คดีนี้สืบเนื่องมาจากศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยที่ 1 ไปไถ่ถอนจำนองแล้วโอนที่ดินโฉนดเลขที่ 81482, 81483 พร้อมตึกแถวให้โจทก์ถ้าไม่สามารถโอนได้ ให้ชำระเงิน 480,000 บาทแก่โจทก์พร้อมดอกเบี้ยจำเลยที่ 1 ไม่ปฏิบัติตามคำพิพากษา โจทก์ขอให้ศาลชั้นต้นออกหมายบังคับคดีและได้ยึดที่ดินโฉนดเลขที่ 71987พร้อมบ้าน รวมราคา 455,000 บาท นางสุวรรณา มุ่งงานดี ผู้ร้องยื่นคำร้องว่าที่ดินและบ้านที่โจทก์นำยึด เป็นสินสมรสระหว่างผู้ร้องกับจำเลยที่ 1 จึงขอให้กันส่วนของผู้ร้องออกเสีย โจทก์คัดค้านว่า หนี้ตามคำพิพากษาคดีนี้เป็นหนี้ร่วมระหว่างจำเลยที่ 1 กับผู้ร้อง ผู้ร้องต้องรับผิดร่วมกับจำเลยที่ 1 ขอให้ยกคำร้อง ศาลชั้นต้นยกคำร้อง ผู้ร้องอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน ผู้ร้องฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ฎีกาต่อไปของผู้ร้องว่า หนี้ตามที่โจทก์ฟ้องในคดีนี้ไม่ใช่หนี้ร่วม โจทก์จะบังคับชำระหนี้เอากับโฉนดที่ดินและบ้านดังกล่าวอันเป็นสินสมรสไม่ได้ ปัญหานี้ผู้ร้องเบิกความว่า หนี้ตามคำพิพากษาในคดีนี้ เป็นหนี้ส่วนตัวของจำเลยที่ 1 ไม่เกี่ยวกับผู้ร้อง แต่ผู้ร้องมิได้มีพยานอื่นสนับสนุนคำเบิกความของตน ฝ่ายโจทก์มีตัวโจทก์เบิกความว่าจำเลยที่ 1 ดำเนินธุรกิจเกี่ยวกับการจัดสรรที่ดินและปลูกสร้างตึกแถวแบ่งขาย มีกิจการอยู่ที่หมู่บ้านสวนมหาวงษ์ และแถวถนนพัฒนาการ เคยเห็นผู้ร้องช่วยจำเลยที่ 1 ขายตึกแถวและที่ดินผู้ร้องไม่ได้ประกอบอาชีพอื่น และมีคำของผู้ร้องสนับสนุนตอนตอบคำถามค้านของทนายโจทก์ว่าจำเลยที่ 1 มีชื่อเป็นผู้ถือกรรมสิทธิ์ที่ดินโฉนดเลขที่ 71987 และที่ดินอื่นอีกหลายแปลงซึ่งที่ดินที่จำเลยที่ 1 มีชื่อถือกรรมสิทธิ์นั้น จำเลยที่ 1ได้นำไปลงทุนปลูกสร้างอาคารพาณิชย์ขายให้แก่บุคคลอื่น จึงฟังได้ว่าจำเลยที่ 1 กับผู้ร้องร่วมกันประกอบอาชีพจัดสรรที่ดินและสร้างตึกแถวขาย เมื่อหนี้ที่โจทก์นำมาฟ้องเป็นคดีนี้เกิดจากจำเลยที่ 1 ผิดสัญญาขายที่ดินโฉนดเลขที่ 81482,81483 พร้อมตึกแถวที่จำเลยที่ 1 เป็นผู้จัดสรรดังกล่าวให้แก่โจทก์ จึงเป็นหนี้ร่วม ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1490 และมีผลให้เจ้าหนี้บังคับชำระหนี้จากสินสมรสและสินส่วนตัวได้ตามมาตรา 1489 ดังนั้นผู้ร้องต้องยอมให้โจทก์บังคับชำระหนี้ได้ทั้งหมดตามกฎหมายดังกล่าว ไม่มีสิทธิกันส่วนของตนไว้แต่ประการใด ศาลล่างทั้งสองวินิจฉัยคดีชอบแล้ว ฎีกาผู้ร้องฟังไม่ขึ้น พิพากษายืน.(ไมตรี กลั่นนุรักษ์-วิฑูรย์ ตั้งตรงจิตต์-เฉลิม การปลื้มจิตต์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: คดีนี้สืบเนื่องมาจากศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยที่ 1 ไปไถ่ถอนจำนองแล้วโอนที่ดินโฉนดเลขที่ 81482, 81483 พร้อมตึกแถวให้โจทก์ถ้าไม่สามารถโอนได้ ให้ชำระเงิน 480,000 บาทแก่โจทก์พร้อมดอกเบี้ยจำเลยที่ 1 ไม่ปฏิบัติตามคำพิพากษา โจทก์ขอให้ศาลชั้นต้นออกหมายบังคับคดีและได้ยึดที่ดินโฉนดเลขที่ 71987พร้อมบ้าน รวมราคา 455,000 บาท นางสุวรรณา มุ่งงานดี ผู้ร้องยื่นคำร้องว่าที่ดินและบ้านที่โจทก์นำยึด เป็นสินสมรสระหว่างผู้ร้องกับจำเลยที่ 1 จึงขอให้กันส่วนของผู้ร้องออกเสีย โจทก์คัดค้านว่า หนี้ตามคำพิพากษาคดีนี้เป็นหนี้ร่วมระหว่างจำเลยที่ 1 กับผู้ร้อง ผู้ร้องต้องรับผิดร่วมกับจำเลยที่ 1 ขอให้ยกคำร้อง ศาลชั้นต้นยกคำร้อง ผู้ร้องอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน ผู้ร้องฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ฎีกาต่อไปของผู้ร้องว่า หนี้ตามที่โจทก์ฟ้องในคดีนี้ไม่ใช่หนี้ร่วม โจทก์จะบังคับชำระหนี้เอากับโฉนดที่ดินและบ้านดังกล่าวอันเป็นสินสมรสไม่ได้ ปัญหานี้ผู้ร้องเบิกความว่า หนี้ตามคำพิพากษาในคดีนี้ เป็นหนี้ส่วนตัวของจำเลยที่ 1 ไม่เกี่ยวกับผู้ร้อง แต่ผู้ร้องมิได้มีพยานอื่นสนับสนุนคำเบิกความของตน ฝ่ายโจทก์มีตัวโจทก์เบิกความว่าจำเลยที่ 1 ดำเนินธุรกิจเกี่ยวกับการจัดสรรที่ดินและปลูกสร้างตึกแถวแบ่งขาย มีกิจการอยู่ที่หมู่บ้านสวนมหาวงษ์ และแถวถนนพัฒนาการ เคยเห็นผู้ร้องช่วยจำเลยที่ 1 ขายตึกแถวและที่ดินผู้ร้องไม่ได้ประกอบอาชีพอื่น และมีคำของผู้ร้องสนับสนุนตอนตอบคำถามค้านของทนายโจทก์ว่าจำเลยที่ 1 มีชื่อเป็นผู้ถือกรรมสิทธิ์ที่ดินโฉนดเลขที่ 71987 และที่ดินอื่นอีกหลายแปลงซึ่งที่ดินที่จำเลยที่ 1 มีชื่อถือกรรมสิทธิ์นั้น จำเลยที่ 1ได้นำไปลงทุนปลูกสร้างอาคารพาณิชย์ขายให้แก่บุคคลอื่น จึงฟังได้ว่าจำเลยที่ 1 กับผู้ร้องร่วมกันประกอบอาชีพจัดสรรที่ดินและสร้างตึกแถวขาย เมื่อหนี้ที่โจทก์นำมาฟ้องเป็นคดีนี้เกิดจากจำเลยที่ 1 ผิดสัญญาขายที่ดินโฉนดเลขที่ 81482,81483 พร้อมตึกแถวที่จำเลยที่ 1 เป็นผู้จัดสรรดังกล่าวให้แก่โจทก์ จึงเป็นหนี้ร่วม ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1490 และมีผลให้เจ้าหนี้บังคับชำระหนี้จากสินสมรสและสินส่วนตัวได้ตามมาตรา 1489 ดังนั้นผู้ร้องต้องยอมให้โจทก์บังคับชำระหนี้ได้ทั้งหมดตามกฎหมายดังกล่าว ไม่มีสิทธิกันส่วนของตนไว้แต่ประการใด ศาลล่างทั้งสองวินิจฉัยคดีชอบแล้ว ฎีกาผู้ร้องฟังไม่ขึ้น พิพากษายืน. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3745/2530นาย ผจญ วิเศษ ธนากรโจทก์นาง สุวรรณา มุ่ง งาน ดีผู้ร้องนาย วิศิษฎ์ มุ่ง งาน ดี กับพวกจำเลย ป.พ.พ. ม. 1489, ม. 1490 ป.วิ.พ. ม. 287จำเลยกับผู้ร้องเป็นสามีภริยากันได้ร่วมกันประกอบอาชีพจัดสรรที่ดินและสร้างตึกแถวขาย หนี้ที่โจทก์นำมาฟ้องเกิดจากจำเลยผิดสัญญาขายที่ดินพร้อมตึกแถวที่จำเลยเป็นผู้จัดสรรดังกล่าวให้แก่โจทก์ จึงเป็นหนี้ร่วมตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1490 และมีผลให้เจ้าหนี้บังคับชำระหนี้จากสินสมรสและสินส่วนตัวได้ตามมาตรา 1489 โจทก์ชอบที่จะบังคับชำระหนี้จากสินสมรสได้ทั้งหมด ผู้ร้องไม่มีสิทธิกันส่วนของตนไว้.คดีนี้สืบเนื่องมาจากศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยที่ 1 ไปไถ่ถอนจำนองแล้วโอนที่ดินโฉนดเลขที่ 81482, 81483 พร้อมตึกแถวให้โจทก์ถ้าไม่สามารถโอนได้ ให้ชำระเงิน 480,000 บาทแก่โจทก์พร้อมดอกเบี้ยจำเลยที่ 1 ไม่ปฏิบัติตามคำพิพากษา โจทก์ขอให้ศาลชั้นต้นออกหมายบังคับคดีและได้ยึดที่ดินโฉนดเลขที่ 71987พร้อมบ้าน รวมราคา 455,000 บาท นางสุวรรณา มุ่งงานดี ผู้ร้องยื่นคำร้องว่าที่ดินและบ้านที่โจทก์นำยึด เป็นสินสมรสระหว่างผู้ร้องกับจำเลยที่ 1 จึงขอให้กันส่วนของผู้ร้องออกเสีย โจทก์คัดค้านว่า หนี้ตามคำพิพากษาคดีนี้เป็นหนี้ร่วมระหว่างจำเลยที่ 1 กับผู้ร้อง ผู้ร้องต้องรับผิดร่วมกับจำเลยที่ 1 ขอให้ยกคำร้อง ศาลชั้นต้นยกคำร้อง ผู้ร้องอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน ผู้ร้องฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ฎีกาต่อไปของผู้ร้องว่า หนี้ตามที่โจทก์ฟ้องในคดีนี้ไม่ใช่หนี้ร่วม โจทก์จะบังคับชำระหนี้เอากับโฉนดที่ดินและบ้านดังกล่าวอันเป็นสินสมรสไม่ได้ ปัญหานี้ผู้ร้องเบิกความว่า หนี้ตามคำพิพากษาในคดีนี้ เป็นหนี้ส่วนตัวของจำเลยที่ 1 ไม่เกี่ยวกับผู้ร้อง แต่ผู้ร้องมิได้มีพยานอื่นสนับสนุนคำเบิกความของตน ฝ่ายโจทก์มีตัวโจทก์เบิกความว่าจำเลยที่ 1 ดำเนินธุรกิจเกี่ยวกับการจัดสรรที่ดินและปลูกสร้างตึกแถวแบ่งขาย มีกิจการอยู่ที่หมู่บ้านสวนมหาวงษ์ และแถวถนนพัฒนาการ เคยเห็นผู้ร้องช่วยจำเลยที่ 1 ขายตึกแถวและที่ดินผู้ร้องไม่ได้ประกอบอาชีพอื่น และมีคำของผู้ร้องสนับสนุนตอนตอบคำถามค้านของทนายโจทก์ว่าจำเลยที่ 1 มีชื่อเป็นผู้ถือกรรมสิทธิ์ที่ดินโฉนดเลขที่ 71987 และที่ดินอื่นอีกหลายแปลงซึ่งที่ดินที่จำเลยที่ 1 มีชื่อถือกรรมสิทธิ์นั้น จำเลยที่ 1ได้นำไปลงทุนปลูกสร้างอาคารพาณิชย์ขายให้แก่บุคคลอื่น จึงฟังได้ว่าจำเลยที่ 1 กับผู้ร้องร่วมกันประกอบอาชีพจัดสรรที่ดินและสร้างตึกแถวขาย เมื่อหนี้ที่โจทก์นำมาฟ้องเป็นคดีนี้เกิดจากจำเลยที่ 1 ผิดสัญญาขายที่ดินโฉนดเลขที่ 81482,81483 พร้อมตึกแถวที่จำเลยที่ 1 เป็นผู้จัดสรรดังกล่าวให้แก่โจทก์ จึงเป็นหนี้ร่วม ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1490 และมีผลให้เจ้าหนี้บังคับชำระหนี้จากสินสมรสและสินส่วนตัวได้ตามมาตรา 1489 ดังนั้นผู้ร้องต้องยอมให้โจทก์บังคับชำระหนี้ได้ทั้งหมดตามกฎหมายดังกล่าว ไม่มีสิทธิกันส่วนของตนไว้แต่ประการใด ศาลล่างทั้งสองวินิจฉัยคดีชอบแล้ว ฎีกาผู้ร้องฟังไม่ขึ้น พิพากษายืน.(ไมตรี กลั่นนุรักษ์-วิฑูรย์ ตั้งตรงจิตต์-เฉลิม การปลื้มจิตต์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ