คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 986/2485หลักกฎหมาย: จำเลยเปนตำหรวดจับกุมผู้เสียหายไนเวลาค่ำคืนโดยไม่มีหมายและมิไช่ไนกรนีที่กดหมายอนุญาต เมื่อผู้เสียหายยอมไห้จำเลยกะทำไถานะเปนเจ้าพนักงาน เมื่อเรียกสินบนจากผู้เสียหาย การกะทำของจำเลยย่อมเปนผิดตาม ม. 138ได้ความว่าจำเลยทั้งสองเปนตำหรวดประจำการ ไนระหว่างลาหยุดราชการจำเลยทั้งสองได้ไปจับกุมผู้เสียหายไนเวลาค่ำคืนหาว่าสูบฝิ่นและมีกล้องโดยไม่ได้รับอนุญาต และได้เรียกไห้ผู้เสียหายไห้ไห้สินบนแก่จำเลยเปนเงิน ๔๐ บาท สาลชั้นต้นพิจารนาแล้วฟังว่าจำเลยทั้งสองสมคบกันรับเงินรายนี้แล้วปล่อยตัวผู้เสียหายไปจิง แต่ปรากตว่าจำเลยไปจับผู้เสียหายไนที่รโหถานเวลาค่ำคืน ไม่มีหมายค้นตามกดหมายจำเลยไม่มีอำนาดและหน้าที่ที่จะทำเช่นนั้นได้ จึงพิพากสายกฟ้องโจท โจทอุธรน์ สาลอุธรน์พิพากสากลับว่าจำเลยมีความผิดตามกดหมายลักสนะอาญา ม.๑๓๘ แก้ไขเพิ่มเติม ๒๔๗๗ ฉบับที่ ๒ มาตรา ๓ จำเลยดีกา สาลดีกาเห็นว่าการที่จำเลยเข้าไปจับกุมผู้เสียหายถึงไนที่รโหถานไนเวลาค่ำคืน โดยไม่มีหมายและมิไช่เปนพนักงานฝ่ายปกครองหรือตำหรวดชั้นผู้ไหย่ มิไช่ไนกรนีที่กดหมายอนุญาตอันเปนการฝ่าฝืนประมวนวิธีพิจารนาอาญา ม.๙๒ และ ๙๖ ซึ่งผู้ถูกจับถูกค้นขัดขวางได้ก็ดี แต่ผู้เสียหายย่อมไห้จำเลยกะทำโดยดี การกะทำของจำเลยยังเรียกได้ว่า กะทำไนถานะเปนเจ้าพนักงานและเมื่อจำเลยมีโอกาสเรียกสินบนได้ จึงเรียกสินบนจากผู้เสียหาย แล้วปล่อยผู้เสียหายไปเช่นนี้การกะทำของจำเลยจึงเปนผิดเรื่องรับสินบนพิพากสายืนตามสาลอุธรน์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 986/2485อัยการอุดรธานีโจทก์พลตำหรวดหัดหรือเหนา ลุนสะแกวงส์ พลตำหรวดจันดา ฮามคำฮักจำเลย ป.อ. ม. 136, ม. 138 พ.ร.บ.แก้ไขเพิ่มเติมกฎหมายลักษณะอาญา พ.ศ.2477 (ฉบับที่ 4) ม. 3 ป.วิ.อ. ม. 98, ม. 96จำเลยเปนตำหรวดจับกุมผู้เสียหายไนเวลาค่ำคืนโดยไม่มีหมายและมิไช่ไนกรนีที่กดหมายอนุญาต เมื่อผู้เสียหายยอมไห้จำเลยกะทำไถานะเปนเจ้าพนักงาน เมื่อเรียกสินบนจากผู้เสียหาย การกะทำของจำเลยย่อมเปนผิดตาม ม. 138ได้ความว่าจำเลยทั้งสองเปนตำหรวดประจำการ ไนระหว่างลาหยุดราชการจำเลยทั้งสองได้ไปจับกุมผู้เสียหายไนเวลาค่ำคืนหาว่าสูบฝิ่นและมีกล้องโดยไม่ได้รับอนุญาต และได้เรียกไห้ผู้เสียหายไห้ไห้สินบนแก่จำเลยเปนเงิน ๔๐ บาท สาลชั้นต้นพิจารนาแล้วฟังว่าจำเลยทั้งสองสมคบกันรับเงินรายนี้แล้วปล่อยตัวผู้เสียหายไปจิง แต่ปรากตว่าจำเลยไปจับผู้เสียหายไนที่รโหถานเวลาค่ำคืน ไม่มีหมายค้นตามกดหมายจำเลยไม่มีอำนาดและหน้าที่ที่จะทำเช่นนั้นได้ จึงพิพากสายกฟ้องโจท โจทอุธรน์ สาลอุธรน์พิพากสากลับว่าจำเลยมีความผิดตามกดหมายลักสนะอาญา ม.๑๓๘ แก้ไขเพิ่มเติม ๒๔๗๗ ฉบับที่ ๒ มาตรา ๓ จำเลยดีกา สาลดีกาเห็นว่าการที่จำเลยเข้าไปจับกุมผู้เสียหายถึงไนที่รโหถานไนเวลาค่ำคืน โดยไม่มีหมายและมิไช่เปนพนักงานฝ่ายปกครองหรือตำหรวดชั้นผู้ไหย่ มิไช่ไนกรนีที่กดหมายอนุญาตอันเปนการฝ่าฝืนประมวนวิธีพิจารนาอาญา ม.๙๒ และ ๙๖ ซึ่งผู้ถูกจับถูกค้นขัดขวางได้ก็ดี แต่ผู้เสียหายย่อมไห้จำเลยกะทำโดยดี การกะทำของจำเลยยังเรียกได้ว่า กะทำไนถานะเปนเจ้าพนักงานและเมื่อจำเลยมีโอกาสเรียกสินบนได้ จึงเรียกสินบนจากผู้เสียหาย แล้วปล่อยผู้เสียหายไปเช่นนี้การกะทำของจำเลยจึงเปนผิดเรื่องรับสินบนพิพากสายืนตามสาลอุธรน์(เยี่ยม เลขวนิชธัมวิทักส์-คง อิสรภักดี-ทิพปัญญา อ. บุปผเวส)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ได้ความว่าจำเลยทั้งสองเปนตำหรวดประจำการ ไนระหว่างลาหยุดราชการจำเลยทั้งสองได้ไปจับกุมผู้เสียหายไนเวลาค่ำคืนหาว่าสูบฝิ่นและมีกล้องโดยไม่ได้รับอนุญาต และได้เรียกไห้ผู้เสียหายไห้ไห้สินบนแก่จำเลยเปนเงิน ๔๐ บาท สาลชั้นต้นพิจารนาแล้วฟังว่าจำเลยทั้งสองสมคบกันรับเงินรายนี้แล้วปล่อยตัวผู้เสียหายไปจิง แต่ปรากตว่าจำเลยไปจับผู้เสียหายไนที่รโหถานเวลาค่ำคืน ไม่มีหมายค้นตามกดหมายจำเลยไม่มีอำนาดและหน้าที่ที่จะทำเช่นนั้นได้ จึงพิพากสายกฟ้องโจท โจทอุธรน์ สาลอุธรน์พิพากสากลับว่าจำเลยมีความผิดตามกดหมายลักสนะอาญา ม.๑๓๘ แก้ไขเพิ่มเติม ๒๔๗๗ ฉบับที่ ๒ มาตรา ๓ จำเลยดีกา สาลดีกาเห็นว่าการที่จำเลยเข้าไปจับกุมผู้เสียหายถึงไนที่รโหถานไนเวลาค่ำคืน โดยไม่มีหมายและมิไช่เปนพนักงานฝ่ายปกครองหรือตำหรวดชั้นผู้ไหย่ มิไช่ไนกรนีที่กดหมายอนุญาตอันเปนการฝ่าฝืนประมวนวิธีพิจารนาอาญา ม.๙๒ และ ๙๖ ซึ่งผู้ถูกจับถูกค้นขัดขวางได้ก็ดี แต่ผู้เสียหายย่อมไห้จำเลยกะทำโดยดี การกะทำของจำเลยยังเรียกได้ว่า กะทำไนถานะเปนเจ้าพนักงานและเมื่อจำเลยมีโอกาสเรียกสินบนได้ จึงเรียกสินบนจากผู้เสียหาย แล้วปล่อยผู้เสียหายไปเช่นนี้การกะทำของจำเลยจึงเปนผิดเรื่องรับสินบนพิพากสายืนตามสาลอุธรน์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 986/2485อัยการอุดรธานีโจทก์พลตำหรวดหัดหรือเหนา ลุนสะแกวงส์ พลตำหรวดจันดา ฮามคำฮักจำเลย ป.อ. ม. 136, ม. 138 พ.ร.บ.แก้ไขเพิ่มเติมกฎหมายลักษณะอาญา พ.ศ.2477 (ฉบับที่ 4) ม. 3 ป.วิ.อ. ม. 98, ม. 96จำเลยเปนตำหรวดจับกุมผู้เสียหายไนเวลาค่ำคืนโดยไม่มีหมายและมิไช่ไนกรนีที่กดหมายอนุญาต เมื่อผู้เสียหายยอมไห้จำเลยกะทำไถานะเปนเจ้าพนักงาน เมื่อเรียกสินบนจากผู้เสียหาย การกะทำของจำเลยย่อมเปนผิดตาม ม. 138ได้ความว่าจำเลยทั้งสองเปนตำหรวดประจำการ ไนระหว่างลาหยุดราชการจำเลยทั้งสองได้ไปจับกุมผู้เสียหายไนเวลาค่ำคืนหาว่าสูบฝิ่นและมีกล้องโดยไม่ได้รับอนุญาต และได้เรียกไห้ผู้เสียหายไห้ไห้สินบนแก่จำเลยเปนเงิน ๔๐ บาท สาลชั้นต้นพิจารนาแล้วฟังว่าจำเลยทั้งสองสมคบกันรับเงินรายนี้แล้วปล่อยตัวผู้เสียหายไปจิง แต่ปรากตว่าจำเลยไปจับผู้เสียหายไนที่รโหถานเวลาค่ำคืน ไม่มีหมายค้นตามกดหมายจำเลยไม่มีอำนาดและหน้าที่ที่จะทำเช่นนั้นได้ จึงพิพากสายกฟ้องโจท โจทอุธรน์ สาลอุธรน์พิพากสากลับว่าจำเลยมีความผิดตามกดหมายลักสนะอาญา ม.๑๓๘ แก้ไขเพิ่มเติม ๒๔๗๗ ฉบับที่ ๒ มาตรา ๓ จำเลยดีกา สาลดีกาเห็นว่าการที่จำเลยเข้าไปจับกุมผู้เสียหายถึงไนที่รโหถานไนเวลาค่ำคืน โดยไม่มีหมายและมิไช่เปนพนักงานฝ่ายปกครองหรือตำหรวดชั้นผู้ไหย่ มิไช่ไนกรนีที่กดหมายอนุญาตอันเปนการฝ่าฝืนประมวนวิธีพิจารนาอาญา ม.๙๒ และ ๙๖ ซึ่งผู้ถูกจับถูกค้นขัดขวางได้ก็ดี แต่ผู้เสียหายย่อมไห้จำเลยกะทำโดยดี การกะทำของจำเลยยังเรียกได้ว่า กะทำไนถานะเปนเจ้าพนักงานและเมื่อจำเลยมีโอกาสเรียกสินบนได้ จึงเรียกสินบนจากผู้เสียหาย แล้วปล่อยผู้เสียหายไปเช่นนี้การกะทำของจำเลยจึงเปนผิดเรื่องรับสินบนพิพากสายืนตามสาลอุธรน์(เยี่ยม เลขวนิชธัมวิทักส์-คง อิสรภักดี-ทิพปัญญา อ. บุปผเวส)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ