คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1561/2524หลักกฎหมาย: มารดายกที่ดินให้บุตร เพื่อเอาไปทำมาหาเลี้ยงชีพ ไม่เป็นการให้โดยหน้าที่ธรรมจรรยา ซึ่งมารดาไม่มีหน้าที่ธรรมจรรยาที่จะต้องทำเช่นนั้น จึงถอนคืนเพราะเหตุเนรคุณได้ศาลชั้นต้นพิพากษาให้เพิกถอนการให้ที่ดินตามฟ้อง ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยข้อกฎหมายว่า "ฎีกาของจำเลยข้อ 4 กล่าวอ้างว่าโจทก์ยกที่ดินให้จำเลยซึ่งเป็นบุตรการให้โดยหน้าที่ธรรมจรรยา โจทก์จึงถอนคืนการให้เพราะเหตุเนรคุณไม่ได้ พิเคราะห์แล้วจากหลักฐานพยานโจทก์และพยานจำเลยที่นำสืบมา ข้อเท็จจริงเป็นอันยุติและฟังได้ว่าในขณะที่โจทก์ยกที่ดินตามฟ้องกึ่งหนึ่งให้จำเลยนั้น โจทก์และนายฉุยสามีโจทก์ก็ได้ยกที่ดินแปลงอื่น ๆ ให้แก่บุตรคนอื่นด้วย เพื่อเอาไปทำมาหาเลี้ยงชีพ ศาลฎีกาเห็นว่าที่โจทก์ยกที่ดินให้แก่จำเลยซึ่งเป็นบุตรนั้นเป็นการให้ทรัพย์สินแก่บุตรโดยเสน่หา มิใช่เป็นการให้โดยหน้าที่ธรรมจรรยา เพราะโจทก์ไม่มีหน้าที่ตามธรรมจรรยาที่จะต้องกระทำเช่นนั้น ทั้งนี้ตามนัยแห่งคำพิพากษาฎีกาที่ 2043/2523 ซึ่งวินิจฉัยโดยที่ประชุมใหญ่ ระหว่างนายหล่าย มีสิงห์ โจทก์ นางแอ๋ว หรือประทิน มีมาก จำเลย"พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1561/2524นางวอน แจ้งเจริญโจทก์นางพยุง แจ้งเจริญจำเลย ป.พ.พ. ม. 535มารดายกที่ดินให้บุตร เพื่อเอาไปทำมาหาเลี้ยงชีพ ไม่เป็นการให้โดยหน้าที่ธรรมจรรยา ซึ่งมารดาไม่มีหน้าที่ธรรมจรรยาที่จะต้องทำเช่นนั้น จึงถอนคืนเพราะเหตุเนรคุณได้ศาลชั้นต้นพิพากษาให้เพิกถอนการให้ที่ดินตามฟ้อง ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยข้อกฎหมายว่า "ฎีกาของจำเลยข้อ 4 กล่าวอ้างว่าโจทก์ยกที่ดินให้จำเลยซึ่งเป็นบุตรการให้โดยหน้าที่ธรรมจรรยา โจทก์จึงถอนคืนการให้เพราะเหตุเนรคุณไม่ได้ พิเคราะห์แล้วจากหลักฐานพยานโจทก์และพยานจำเลยที่นำสืบมา ข้อเท็จจริงเป็นอันยุติและฟังได้ว่าในขณะที่โจทก์ยกที่ดินตามฟ้องกึ่งหนึ่งให้จำเลยนั้น โจทก์และนายฉุยสามีโจทก์ก็ได้ยกที่ดินแปลงอื่น ๆ ให้แก่บุตรคนอื่นด้วย เพื่อเอาไปทำมาหาเลี้ยงชีพ ศาลฎีกาเห็นว่าที่โจทก์ยกที่ดินให้แก่จำเลยซึ่งเป็นบุตรนั้นเป็นการให้ทรัพย์สินแก่บุตรโดยเสน่หา มิใช่เป็นการให้โดยหน้าที่ธรรมจรรยา เพราะโจทก์ไม่มีหน้าที่ตามธรรมจรรยาที่จะต้องกระทำเช่นนั้น ทั้งนี้ตามนัยแห่งคำพิพากษาฎีกาที่ 2043/2523 ซึ่งวินิจฉัยโดยที่ประชุมใหญ่ ระหว่างนายหล่าย มีสิงห์ โจทก์ นางแอ๋ว หรือประทิน มีมาก จำเลย"พิพากษายืน(อำนวย อินทุภูติ-ปรีชา สุมาวงศ์-สุวรรณพ กองวารี)แหล่งที่มาเนติบัณฑิตยสภาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุเห็นจะเป็นการวินิจฉัยตีความเฉพาะในปัญหาเพิกถอนการให้เพราะเหตุเนรคุณตาม มาตรา 535 เท่านั้น เพราะหน้าที่ทางศีลธรรมเพราะความสัมพันธ์ฉันบุพการีกับผู้สืบสันดารย่อมมีอยู่เป็นปกติธรรมดา จิตติคำพิพากษา: ศาลชั้นต้นพิพากษาให้เพิกถอนการให้ที่ดินตามฟ้อง ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยข้อกฎหมายว่า "ฎีกาของจำเลยข้อ 4 กล่าวอ้างว่าโจทก์ยกที่ดินให้จำเลยซึ่งเป็นบุตรการให้โดยหน้าที่ธรรมจรรยา โจทก์จึงถอนคืนการให้เพราะเหตุเนรคุณไม่ได้ พิเคราะห์แล้วจากหลักฐานพยานโจทก์และพยานจำเลยที่นำสืบมา ข้อเท็จจริงเป็นอันยุติและฟังได้ว่าในขณะที่โจทก์ยกที่ดินตามฟ้องกึ่งหนึ่งให้จำเลยนั้น โจทก์และนายฉุยสามีโจทก์ก็ได้ยกที่ดินแปลงอื่น ๆ ให้แก่บุตรคนอื่นด้วย เพื่อเอาไปทำมาหาเลี้ยงชีพ ศาลฎีกาเห็นว่าที่โจทก์ยกที่ดินให้แก่จำเลยซึ่งเป็นบุตรนั้นเป็นการให้ทรัพย์สินแก่บุตรโดยเสน่หา มิใช่เป็นการให้โดยหน้าที่ธรรมจรรยา เพราะโจทก์ไม่มีหน้าที่ตามธรรมจรรยาที่จะต้องกระทำเช่นนั้น ทั้งนี้ตามนัยแห่งคำพิพากษาฎีกาที่ 2043/2523 ซึ่งวินิจฉัยโดยที่ประชุมใหญ่ ระหว่างนายหล่าย มีสิงห์ โจทก์ นางแอ๋ว หรือประทิน มีมาก จำเลย"พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1561/2524นางวอน แจ้งเจริญโจทก์นางพยุง แจ้งเจริญจำเลย ป.พ.พ. ม. 535มารดายกที่ดินให้บุตร เพื่อเอาไปทำมาหาเลี้ยงชีพ ไม่เป็นการให้โดยหน้าที่ธรรมจรรยา ซึ่งมารดาไม่มีหน้าที่ธรรมจรรยาที่จะต้องทำเช่นนั้น จึงถอนคืนเพราะเหตุเนรคุณได้ศาลชั้นต้นพิพากษาให้เพิกถอนการให้ที่ดินตามฟ้อง ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยข้อกฎหมายว่า "ฎีกาของจำเลยข้อ 4 กล่าวอ้างว่าโจทก์ยกที่ดินให้จำเลยซึ่งเป็นบุตรการให้โดยหน้าที่ธรรมจรรยา โจทก์จึงถอนคืนการให้เพราะเหตุเนรคุณไม่ได้ พิเคราะห์แล้วจากหลักฐานพยานโจทก์และพยานจำเลยที่นำสืบมา ข้อเท็จจริงเป็นอันยุติและฟังได้ว่าในขณะที่โจทก์ยกที่ดินตามฟ้องกึ่งหนึ่งให้จำเลยนั้น โจทก์และนายฉุยสามีโจทก์ก็ได้ยกที่ดินแปลงอื่น ๆ ให้แก่บุตรคนอื่นด้วย เพื่อเอาไปทำมาหาเลี้ยงชีพ ศาลฎีกาเห็นว่าที่โจทก์ยกที่ดินให้แก่จำเลยซึ่งเป็นบุตรนั้นเป็นการให้ทรัพย์สินแก่บุตรโดยเสน่หา มิใช่เป็นการให้โดยหน้าที่ธรรมจรรยา เพราะโจทก์ไม่มีหน้าที่ตามธรรมจรรยาที่จะต้องกระทำเช่นนั้น ทั้งนี้ตามนัยแห่งคำพิพากษาฎีกาที่ 2043/2523 ซึ่งวินิจฉัยโดยที่ประชุมใหญ่ ระหว่างนายหล่าย มีสิงห์ โจทก์ นางแอ๋ว หรือประทิน มีมาก จำเลย"พิพากษายืน(อำนวย อินทุภูติ-ปรีชา สุมาวงศ์-สุวรรณพ กองวารี)แหล่งที่มาเนติบัณฑิตยสภาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุเห็นจะเป็นการวินิจฉัยตีความเฉพาะในปัญหาเพิกถอนการให้เพราะเหตุเนรคุณตาม มาตรา 535 เท่านั้น เพราะหน้าที่ทางศีลธรรมเพราะความสัมพันธ์ฉันบุพการีกับผู้สืบสันดารย่อมมีอยู่เป็นปกติธรรมดา จิตติ