คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 680/2473หลักกฎหมาย: พิสูจน์หนี้เกิน 2 เดือน ได้เพียงไร โอนที่ดินเพื่อชำระหนี้โทษก่อนล้มละลาย เมื่อศาลทำลายการโอน ผู้รับโอนขอพิศูจน์หนี้ได้ได้ความว่าเดิมจำเลยต้องคำพิพากษาให้เปนคนล้มละลาย และก่อนวันจำเลยล้มละลายไม่ถึง ๓ เดือน จำเลยได้ทำสัญญาขายฝากที่ดินแปลงหนึ่งให้แก่ผู้ร้องเพื่อเปนการชำระหนี้ซึ่งจำเลยเปนหนี้อยู่ ๑๔๐๐๐ บาท เจ้าพนักงานรักษาทรัพย์จึงฟ้องขอให้ทำลายสัญญานั้นศาลแพ่งและศาลอุทธรณ์พิพากษาให้ทำลายสัญญานี้ คดีถึงที่สุด ผู้ร้องจึงยื่นคำขอพิศูจน์หนี้ต่อเจ้าพนักงานสำหรับเงิน ๑๔๐๐๐ บาทนั้น เจ้าพนักงานสั่งยกคำขอพิศูจน์หนี้ ผู้ร้องจึงอุทธรณ์คำสั่งต่อศาล ศาลฎีกาตัดสินยืนตามศาลล่างทั้ง ๒ ว่า แม้ศาลได้สั่งให้ทำลายสัญญาขายฝากเพราะเหตุเปนการเอาเปรียบแก่เจ้าหนี้อื่น ๆ ก็ดี มูลหนี้เดิมก็คงยังมีอยู่หาสูญไปไม่ และไม่ปรากฏว่าหนี้รายนี้เปนหนี้ที่ไม่สุจริต ทั้งคำพิพากษาที่ให้ทำลายสัญญาขายฝากก็ไม่ตัดสิทธิของผู้ร้องที่จะรับชำระหนี้ตามมูลหนี้เดิม และเมื่อคดีที่พิพาทกันนี้ถึงที่สุดชั้นศาลอุทธรณ์ ผู้ร้องก็ได้ยื่นคำขอพิศูจน์หนี้ภายใน ๒ เดือนนับแต่วันฟังคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ดังนี้ จะถือว่าผู้ร้องหมดสิทธิจะยื่นคำขอพิศูจน์หนี้โดยเกินกำหนดอายุความไม่ได้ ตามฎีกาที่ ๒๑/๒๔๕๗ จึงให้เจ้าพนักงานรักษาทรัพย์รับคำขอพิศูจน์หนี้ของผู้ร้องไว้วินิจฉัย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 680/2473หลวงไชยประชานุรักษ์โจทก์นายแดง ปรักมานนท์ (หลวงอุปการนิมิตร์)จำเลยนายแม้น สอนจรูญเจ้าหนี้ผู้ร้อง พ.ร.บ.ล้มละลาย พ.ศ.2483 ม. 48, ม. 46 ป.พ.พ. พิสูจน์หนี้เกิน 2 เดือน ได้เพียงไร โอนที่ดินเพื่อชำระหนี้โทษก่อนล้มละลาย เมื่อศาลทำลายการโอน ผู้รับโอนขอพิศูจน์หนี้ได้ได้ความว่าเดิมจำเลยต้องคำพิพากษาให้เปนคนล้มละลาย และก่อนวันจำเลยล้มละลายไม่ถึง ๓ เดือน จำเลยได้ทำสัญญาขายฝากที่ดินแปลงหนึ่งให้แก่ผู้ร้องเพื่อเปนการชำระหนี้ซึ่งจำเลยเปนหนี้อยู่ ๑๔๐๐๐ บาท เจ้าพนักงานรักษาทรัพย์จึงฟ้องขอให้ทำลายสัญญานั้นศาลแพ่งและศาลอุทธรณ์พิพากษาให้ทำลายสัญญานี้ คดีถึงที่สุด ผู้ร้องจึงยื่นคำขอพิศูจน์หนี้ต่อเจ้าพนักงานสำหรับเงิน ๑๔๐๐๐ บาทนั้น เจ้าพนักงานสั่งยกคำขอพิศูจน์หนี้ ผู้ร้องจึงอุทธรณ์คำสั่งต่อศาล ศาลฎีกาตัดสินยืนตามศาลล่างทั้ง ๒ ว่า แม้ศาลได้สั่งให้ทำลายสัญญาขายฝากเพราะเหตุเปนการเอาเปรียบแก่เจ้าหนี้อื่น ๆ ก็ดี มูลหนี้เดิมก็คงยังมีอยู่หาสูญไปไม่ และไม่ปรากฏว่าหนี้รายนี้เปนหนี้ที่ไม่สุจริต ทั้งคำพิพากษาที่ให้ทำลายสัญญาขายฝากก็ไม่ตัดสิทธิของผู้ร้องที่จะรับชำระหนี้ตามมูลหนี้เดิม และเมื่อคดีที่พิพาทกันนี้ถึงที่สุดชั้นศาลอุทธรณ์ ผู้ร้องก็ได้ยื่นคำขอพิศูจน์หนี้ภายใน ๒ เดือนนับแต่วันฟังคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ดังนี้ จะถือว่าผู้ร้องหมดสิทธิจะยื่นคำขอพิศูจน์หนี้โดยเกินกำหนดอายุความไม่ได้ ตามฎีกาที่ ๒๑/๒๔๕๗ จึงให้เจ้าพนักงานรักษาทรัพย์รับคำขอพิศูจน์หนี้ของผู้ร้องไว้วินิจฉัย(วิกรม-พรหม-มนู)ศาลชั้นต้น - พระยาอรรถกฤตย์ศาลอุทธรณ์ - พระยากฤติกาแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ได้ความว่าเดิมจำเลยต้องคำพิพากษาให้เปนคนล้มละลาย และก่อนวันจำเลยล้มละลายไม่ถึง ๓ เดือน จำเลยได้ทำสัญญาขายฝากที่ดินแปลงหนึ่งให้แก่ผู้ร้องเพื่อเปนการชำระหนี้ซึ่งจำเลยเปนหนี้อยู่ ๑๔๐๐๐ บาท เจ้าพนักงานรักษาทรัพย์จึงฟ้องขอให้ทำลายสัญญานั้นศาลแพ่งและศาลอุทธรณ์พิพากษาให้ทำลายสัญญานี้ คดีถึงที่สุด ผู้ร้องจึงยื่นคำขอพิศูจน์หนี้ต่อเจ้าพนักงานสำหรับเงิน ๑๔๐๐๐ บาทนั้น เจ้าพนักงานสั่งยกคำขอพิศูจน์หนี้ ผู้ร้องจึงอุทธรณ์คำสั่งต่อศาล ศาลฎีกาตัดสินยืนตามศาลล่างทั้ง ๒ ว่า แม้ศาลได้สั่งให้ทำลายสัญญาขายฝากเพราะเหตุเปนการเอาเปรียบแก่เจ้าหนี้อื่น ๆ ก็ดี มูลหนี้เดิมก็คงยังมีอยู่หาสูญไปไม่ และไม่ปรากฏว่าหนี้รายนี้เปนหนี้ที่ไม่สุจริต ทั้งคำพิพากษาที่ให้ทำลายสัญญาขายฝากก็ไม่ตัดสิทธิของผู้ร้องที่จะรับชำระหนี้ตามมูลหนี้เดิม และเมื่อคดีที่พิพาทกันนี้ถึงที่สุดชั้นศาลอุทธรณ์ ผู้ร้องก็ได้ยื่นคำขอพิศูจน์หนี้ภายใน ๒ เดือนนับแต่วันฟังคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ดังนี้ จะถือว่าผู้ร้องหมดสิทธิจะยื่นคำขอพิศูจน์หนี้โดยเกินกำหนดอายุความไม่ได้ ตามฎีกาที่ ๒๑/๒๔๕๗ จึงให้เจ้าพนักงานรักษาทรัพย์รับคำขอพิศูจน์หนี้ของผู้ร้องไว้วินิจฉัย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 680/2473หลวงไชยประชานุรักษ์โจทก์นายแดง ปรักมานนท์ (หลวงอุปการนิมิตร์)จำเลยนายแม้น สอนจรูญเจ้าหนี้ผู้ร้อง พ.ร.บ.ล้มละลาย พ.ศ.2483 ม. 48, ม. 46 ป.พ.พ. พิสูจน์หนี้เกิน 2 เดือน ได้เพียงไร โอนที่ดินเพื่อชำระหนี้โทษก่อนล้มละลาย เมื่อศาลทำลายการโอน ผู้รับโอนขอพิศูจน์หนี้ได้ได้ความว่าเดิมจำเลยต้องคำพิพากษาให้เปนคนล้มละลาย และก่อนวันจำเลยล้มละลายไม่ถึง ๓ เดือน จำเลยได้ทำสัญญาขายฝากที่ดินแปลงหนึ่งให้แก่ผู้ร้องเพื่อเปนการชำระหนี้ซึ่งจำเลยเปนหนี้อยู่ ๑๔๐๐๐ บาท เจ้าพนักงานรักษาทรัพย์จึงฟ้องขอให้ทำลายสัญญานั้นศาลแพ่งและศาลอุทธรณ์พิพากษาให้ทำลายสัญญานี้ คดีถึงที่สุด ผู้ร้องจึงยื่นคำขอพิศูจน์หนี้ต่อเจ้าพนักงานสำหรับเงิน ๑๔๐๐๐ บาทนั้น เจ้าพนักงานสั่งยกคำขอพิศูจน์หนี้ ผู้ร้องจึงอุทธรณ์คำสั่งต่อศาล ศาลฎีกาตัดสินยืนตามศาลล่างทั้ง ๒ ว่า แม้ศาลได้สั่งให้ทำลายสัญญาขายฝากเพราะเหตุเปนการเอาเปรียบแก่เจ้าหนี้อื่น ๆ ก็ดี มูลหนี้เดิมก็คงยังมีอยู่หาสูญไปไม่ และไม่ปรากฏว่าหนี้รายนี้เปนหนี้ที่ไม่สุจริต ทั้งคำพิพากษาที่ให้ทำลายสัญญาขายฝากก็ไม่ตัดสิทธิของผู้ร้องที่จะรับชำระหนี้ตามมูลหนี้เดิม และเมื่อคดีที่พิพาทกันนี้ถึงที่สุดชั้นศาลอุทธรณ์ ผู้ร้องก็ได้ยื่นคำขอพิศูจน์หนี้ภายใน ๒ เดือนนับแต่วันฟังคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ดังนี้ จะถือว่าผู้ร้องหมดสิทธิจะยื่นคำขอพิศูจน์หนี้โดยเกินกำหนดอายุความไม่ได้ ตามฎีกาที่ ๒๑/๒๔๕๗ จึงให้เจ้าพนักงานรักษาทรัพย์รับคำขอพิศูจน์หนี้ของผู้ร้องไว้วินิจฉัย(วิกรม-พรหม-มนู)ศาลชั้นต้น - พระยาอรรถกฤตย์ศาลอุทธรณ์ - พระยากฤติกาแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ