คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 187/2510หลักกฎหมาย: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยได้ซื้อเชื่อสิ่งของจากร้านค้าของโจทก์ทางพิจารณาปรากฏว่าจำเลยได้ซื้อเชื่อสิ่งของจากร้านวิศาลพานิชและรับสภาพหนี้เป็นลูกหนี้ของร้านวิศาลพานิช ร้านวิศาลพานิช เป็นของบิดาโจทก์ โจทก์ไม่ใช่เจ้าของร้าน โจทก์จึงไม่มีอำนาจฟ้องโจทก์ฟ้องว่า จำเลยเป็นเจ้าของและผู้จัดการโรงเลื่อยจักรมูลชัยได้ซื้อเชื่อสิ่งของจากร้านค้าของโจทก์ เป็นเงิน 15,801.53 บาท จำเลยได้มาทำหนังสือรับสภาพหนี้ยอมผ่อนชำระหนี้ให้แก่โจทก์ครบกำหนดจำเลยไม่ชำระหนี้ ขอให้ศาลบังคับจำเลยให้การว่า ไม่เคยเป็นหนี้โจทก์หรือทำหนังสือรับสภาพยอมชำระหนี้ให้โจทก์ ร้านค้านั้นไม่ใช่เป็นของโจทก์ โจทก์ไม่มีอำนาจฟ้องศาลชั้นต้นเห็นว่า ร้านค้าโจทก์นั้นไม่ได้เป็นนิติบุคคล เป็นของบิดาโจทก์ โจทก์เป็นผู้จัดการ จำเลยซื้อสิ่งของไปจากโจทก์โจทก์จึงเป็นผู้เสียหายมีอำนาจฟ้อง พิพากษาให้จำเลยชำระหนี้ตามฟ้องจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์เห็นว่าร้านค้านั้นเป็นของบิดาโจทก์ โจทก์เป็นเพียงตัวแทน จึงไม่มีอำนาจฟ้อง จำเลยซื้อของและรับสภาพหนี้ในนามของบริษัท จึงไม่ต้องรับผิดเป็นส่วนตัวพิพากษายกฟ้องโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า คดีมีปัญหาว่าโจทก์มีสิทธิฟ้องคดีหรือไม่ และจำเลยจะต้องรับผิดในหนี้สินรายนี้เป็นส่วนตัวหรือไม่ ศาลฎีกาเห็นว่าโจทก์ฟ้องว่าจำเลยได้ซื้อเชื่อสิ่งของจากร้านค้าของโจทก์ แต่ทางพิจารณาฟังได้ว่า จำเลยในนามบริษัทโรงเลื่อยจักรมูลชัยจำกัดได้ซื้อเชื่อของจากร้านวิศาลพานิชและได้รับสภาพหนี้เป็นลูกหนี้ของร้านวิศาลพานิช ร้านวิศาลพานิชเป็นของนายรัตน์บิดาโจทก์โจทก์ไม่ใช่เจ้าของ โจทก์จึงไม่มีสิทธิฟ้องร้องเรียกหนี้สินรายนี้เมื่อโจทก์ไม่มีสิทธิฟ้อง จึงไม่จำต้องวินิจฉัยในปัญหาที่ว่าจำเลยต้องรับผิดในหนี้สินรายนี้เป็นส่วนตัวหรือไม่พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 187/2510นายจำนง ตัณฑวรรธนะโจทก์นายไพบูลย์ รัตนเศรษฐ์จำเลย ป.พ.พ. ม. 68, ม. 172, ม. 194, ม. 453 ป.วิ.พ. ม. 55, ม. 60 โจทก์ฟ้องว่า จำเลยได้ซื้อเชื่อสิ่งของจากร้านค้าของโจทก์ทางพิจารณาปรากฏว่าจำเลยได้ซื้อเชื่อสิ่งของจากร้านวิศาลพานิชและรับสภาพหนี้เป็นลูกหนี้ของร้านวิศาลพานิช ร้านวิศาลพานิช เป็นของบิดาโจทก์ โจทก์ไม่ใช่เจ้าของร้าน โจทก์จึงไม่มีอำนาจฟ้องโจทก์ฟ้องว่า จำเลยเป็นเจ้าของและผู้จัดการโรงเลื่อยจักรมูลชัยได้ซื้อเชื่อสิ่งของจากร้านค้าของโจทก์ เป็นเงิน 15,801.53 บาท จำเลยได้มาทำหนังสือรับสภาพหนี้ยอมผ่อนชำระหนี้ให้แก่โจทก์ครบกำหนดจำเลยไม่ชำระหนี้ ขอให้ศาลบังคับจำเลยให้การว่า ไม่เคยเป็นหนี้โจทก์หรือทำหนังสือรับสภาพยอมชำระหนี้ให้โจทก์ ร้านค้านั้นไม่ใช่เป็นของโจทก์ โจทก์ไม่มีอำนาจฟ้องศาลชั้นต้นเห็นว่า ร้านค้าโจทก์นั้นไม่ได้เป็นนิติบุคคล เป็นของบิดาโจทก์ โจทก์เป็นผู้จัดการ จำเลยซื้อสิ่งของไปจากโจทก์โจทก์จึงเป็นผู้เสียหายมีอำนาจฟ้อง พิพากษาให้จำเลยชำระหนี้ตามฟ้องจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์เห็นว่าร้านค้านั้นเป็นของบิดาโจทก์ โจทก์เป็นเพียงตัวแทน จึงไม่มีอำนาจฟ้อง จำเลยซื้อของและรับสภาพหนี้ในนามของบริษัท จึงไม่ต้องรับผิดเป็นส่วนตัวพิพากษายกฟ้องโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า คดีมีปัญหาว่าโจทก์มีสิทธิฟ้องคดีหรือไม่ และจำเลยจะต้องรับผิดในหนี้สินรายนี้เป็นส่วนตัวหรือไม่ ศาลฎีกาเห็นว่าโจทก์ฟ้องว่าจำเลยได้ซื้อเชื่อสิ่งของจากร้านค้าของโจทก์ แต่ทางพิจารณาฟังได้ว่า จำเลยในนามบริษัทโรงเลื่อยจักรมูลชัยจำกัดได้ซื้อเชื่อของจากร้านวิศาลพานิชและได้รับสภาพหนี้เป็นลูกหนี้ของร้านวิศาลพานิช ร้านวิศาลพานิชเป็นของนายรัตน์บิดาโจทก์โจทก์ไม่ใช่เจ้าของ โจทก์จึงไม่มีสิทธิฟ้องร้องเรียกหนี้สินรายนี้เมื่อโจทก์ไม่มีสิทธิฟ้อง จึงไม่จำต้องวินิจฉัยในปัญหาที่ว่าจำเลยต้องรับผิดในหนี้สินรายนี้เป็นส่วนตัวหรือไม่พิพากษายืน(วงษ์ วีระพงศ์-พจน์ ปุษปาคม-ศริ มลิลา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยเป็นเจ้าของและผู้จัดการโรงเลื่อยจักรมูลชัยได้ซื้อเชื่อสิ่งของจากร้านค้าของโจทก์ เป็นเงิน 15,801.53 บาท จำเลยได้มาทำหนังสือรับสภาพหนี้ยอมผ่อนชำระหนี้ให้แก่โจทก์ครบกำหนดจำเลยไม่ชำระหนี้ ขอให้ศาลบังคับจำเลยให้การว่า ไม่เคยเป็นหนี้โจทก์หรือทำหนังสือรับสภาพยอมชำระหนี้ให้โจทก์ ร้านค้านั้นไม่ใช่เป็นของโจทก์ โจทก์ไม่มีอำนาจฟ้องศาลชั้นต้นเห็นว่า ร้านค้าโจทก์นั้นไม่ได้เป็นนิติบุคคล เป็นของบิดาโจทก์ โจทก์เป็นผู้จัดการ จำเลยซื้อสิ่งของไปจากโจทก์โจทก์จึงเป็นผู้เสียหายมีอำนาจฟ้อง พิพากษาให้จำเลยชำระหนี้ตามฟ้องจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์เห็นว่าร้านค้านั้นเป็นของบิดาโจทก์ โจทก์เป็นเพียงตัวแทน จึงไม่มีอำนาจฟ้อง จำเลยซื้อของและรับสภาพหนี้ในนามของบริษัท จึงไม่ต้องรับผิดเป็นส่วนตัวพิพากษายกฟ้องโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า คดีมีปัญหาว่าโจทก์มีสิทธิฟ้องคดีหรือไม่ และจำเลยจะต้องรับผิดในหนี้สินรายนี้เป็นส่วนตัวหรือไม่ ศาลฎีกาเห็นว่าโจทก์ฟ้องว่าจำเลยได้ซื้อเชื่อสิ่งของจากร้านค้าของโจทก์ แต่ทางพิจารณาฟังได้ว่า จำเลยในนามบริษัทโรงเลื่อยจักรมูลชัยจำกัดได้ซื้อเชื่อของจากร้านวิศาลพานิชและได้รับสภาพหนี้เป็นลูกหนี้ของร้านวิศาลพานิช ร้านวิศาลพานิชเป็นของนายรัตน์บิดาโจทก์โจทก์ไม่ใช่เจ้าของ โจทก์จึงไม่มีสิทธิฟ้องร้องเรียกหนี้สินรายนี้เมื่อโจทก์ไม่มีสิทธิฟ้อง จึงไม่จำต้องวินิจฉัยในปัญหาที่ว่าจำเลยต้องรับผิดในหนี้สินรายนี้เป็นส่วนตัวหรือไม่พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 187/2510นายจำนง ตัณฑวรรธนะโจทก์นายไพบูลย์ รัตนเศรษฐ์จำเลย ป.พ.พ. ม. 68, ม. 172, ม. 194, ม. 453 ป.วิ.พ. ม. 55, ม. 60 โจทก์ฟ้องว่า จำเลยได้ซื้อเชื่อสิ่งของจากร้านค้าของโจทก์ทางพิจารณาปรากฏว่าจำเลยได้ซื้อเชื่อสิ่งของจากร้านวิศาลพานิชและรับสภาพหนี้เป็นลูกหนี้ของร้านวิศาลพานิช ร้านวิศาลพานิช เป็นของบิดาโจทก์ โจทก์ไม่ใช่เจ้าของร้าน โจทก์จึงไม่มีอำนาจฟ้องโจทก์ฟ้องว่า จำเลยเป็นเจ้าของและผู้จัดการโรงเลื่อยจักรมูลชัยได้ซื้อเชื่อสิ่งของจากร้านค้าของโจทก์ เป็นเงิน 15,801.53 บาท จำเลยได้มาทำหนังสือรับสภาพหนี้ยอมผ่อนชำระหนี้ให้แก่โจทก์ครบกำหนดจำเลยไม่ชำระหนี้ ขอให้ศาลบังคับจำเลยให้การว่า ไม่เคยเป็นหนี้โจทก์หรือทำหนังสือรับสภาพยอมชำระหนี้ให้โจทก์ ร้านค้านั้นไม่ใช่เป็นของโจทก์ โจทก์ไม่มีอำนาจฟ้องศาลชั้นต้นเห็นว่า ร้านค้าโจทก์นั้นไม่ได้เป็นนิติบุคคล เป็นของบิดาโจทก์ โจทก์เป็นผู้จัดการ จำเลยซื้อสิ่งของไปจากโจทก์โจทก์จึงเป็นผู้เสียหายมีอำนาจฟ้อง พิพากษาให้จำเลยชำระหนี้ตามฟ้องจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์เห็นว่าร้านค้านั้นเป็นของบิดาโจทก์ โจทก์เป็นเพียงตัวแทน จึงไม่มีอำนาจฟ้อง จำเลยซื้อของและรับสภาพหนี้ในนามของบริษัท จึงไม่ต้องรับผิดเป็นส่วนตัวพิพากษายกฟ้องโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า คดีมีปัญหาว่าโจทก์มีสิทธิฟ้องคดีหรือไม่ และจำเลยจะต้องรับผิดในหนี้สินรายนี้เป็นส่วนตัวหรือไม่ ศาลฎีกาเห็นว่าโจทก์ฟ้องว่าจำเลยได้ซื้อเชื่อสิ่งของจากร้านค้าของโจทก์ แต่ทางพิจารณาฟังได้ว่า จำเลยในนามบริษัทโรงเลื่อยจักรมูลชัยจำกัดได้ซื้อเชื่อของจากร้านวิศาลพานิชและได้รับสภาพหนี้เป็นลูกหนี้ของร้านวิศาลพานิช ร้านวิศาลพานิชเป็นของนายรัตน์บิดาโจทก์โจทก์ไม่ใช่เจ้าของ โจทก์จึงไม่มีสิทธิฟ้องร้องเรียกหนี้สินรายนี้เมื่อโจทก์ไม่มีสิทธิฟ้อง จึงไม่จำต้องวินิจฉัยในปัญหาที่ว่าจำเลยต้องรับผิดในหนี้สินรายนี้เป็นส่วนตัวหรือไม่พิพากษายืน(วงษ์ วีระพงศ์-พจน์ ปุษปาคม-ศริ มลิลา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ