คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 185/2525หลักกฎหมาย: โจทก์เคยฟ้องว่าจำเลยเลิกจ้างโดยไม่เป็นธรรม ขอให้ศาลบังคับจำเลยรับโจทก์กลับเข้าทำงานหรือให้จำเลยจ่ายค่าเสียหายให้ ศาลไกล่เกลี่ยจนตกลงกันได้โดยจำเลยยอม จ่ายค่าชดเชยให้และโจทก์ถอนฟ้องไป คดีถึงที่สุด ดังนี้การที่โจทก์มาฟ้องใหม่ว่าจำเลยเลิกจ้างโดยไม่บอกกล่าวล่วงหน้า ขอให้บังคับจำเลยจ่ายสินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้านั้น แม้จะไม่เป็นฟ้องซ้ำ เพราะคดีก่อนศาลมิได้มีคำพิพากษาหรือคำสั่งชี้ขาดคดีก็ตาม แต่การที่โจทก์ฟ้องคดีก่อนและตกลงกันดังกล่าวนั้น แสดงให้เห็นว่าโจทก์ยินยอมสละสิทธิอื่น ๆ อันจะพึงเรียกร้องจากจำเลยเนื่องมาจากจำเลยเลิกจ้างโจทก์นั้นทั้งสิ้นนอกจากค่าชดเชยความตกลงเช่นนี้ย่อมผูกพันโจทก์ โจทก์จึงไม่มีอำนาจฟ้องคดีนี้ขึ้นมาใหม่โจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นลูกจ้างจำเลยในตำแหน่งหนึ่ง แล้วจำเลยมีคำสั่งย้ายโจทก์ไปทำงานตำแหน่งอื่นซึ่งโจทก์ไม่สามารถทำได้ โจทก์จึงไม่ยอมไปตามคำสั่งจำเลยจึงเลิกจ้างโจทก์โดยไม่บอกกล่าวล่วงหน้า ขอศาลพิพากษาให้จำเลยจ่ายสินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้าในวันนัดพิจารณา ศาลแรงงานกลางสอบถามคู่ความได้ความว่าโจทก์เคยฟ้องจำเลยมาครั้งหนึ่ง คดีถึงที่สุดไปแล้ว ศาลแรงงานกลางนำสำนวนคดีดังกล่าวมาประกอบ และมีคำสั่งงดสืบพยานแล้ววินิจฉัยว่า คดีนี้โจทก์อาจฟ้องรวมมาในคดีก่อนได้มูลเหตุที่โจทก์อาศัยเป็นข้อหาในคำฟ้องระงับไปแล้ว โจทก์นำคดีมาฟ้องใหม่เป็นฟ้องซ้ำ พิพากษาให้ยกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ต่อศาลฎีกาศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยว่า โจทก์เคยฟ้องจำเลยมาครั้งหนึ่งแล้วอ้างว่าเป็นการเลิกจ้างที่ไม่เป็นธรรม ขอให้บังคับจำเลยรับโจทก์กลับเข้าทำงานหากไม่ยอมรับกลับเข้าทำงานก็ให้จ่ายค่าเสียหาย คดีนั้นศาลแรงงานกลางไกล่เกลี่ยจนคู่ความตกลงกันได้ โดยจำเลยจ่ายค่าชดเชยให้และโจทก์ถอนคำฟ้องไป คดีถึงที่สุด โจทก์จึงมาฟ้องใหม่เป็นคดีนี้ว่าจำเลยเลิกจ้างโจทก์โดยไม่บอกกล่าวล่วงหน้า ขอให้บังคับจำเลยจ่ายสินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้าแก่โจทก์นั้น เห็นว่า คดีก่อนศาลมิได้มีคำพิพากษาหรือคำสั่งขี้ขาดคดี การที่โจทก์ฟ้องใหม่เป็นคดีนี้จึงไม่เป็นฟ้องซ้ำตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 148แต่การที่โจทก์ถอนฟ้องคดีก่อนด้วยเหตุดังกล่าวข้างต้น แสดงให้เห็นว่าในการตกลงกันโจทก์ยินยอมสละสิทธิอื่น ๆ อันจะพึงเรียกร้องจากจำเลยเนื่องมาจากจำเลยเลิกจ้างโจทก์ครั้งที่ฟ้องนั้นทั้งสิ้น นอกจากค่าชดเชย ความตกลงเช่นนี้ย่อมผูกพันโจทก์ ฉะนั้น เมื่อจำเลยได้จ่ายค่าชดเชยให้โจทก์และโจทก์ถอนคำฟ้องไปแล้ว โจทกจึงจะฟ้องใหม่เป็นคดีนี้เรียกสินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้าเนื่องจากการเลิกจ้างครั้งเดียวกันกับคดีก่อนจากจำเลยอีกหาได้ไม่ เป็นกรณีโจทก์ไม่มีอำนาจฟ้อง ศาลแรงงานกลางพิพากษายกฟ้องโจทก์ ศาลฎีกาเห็นพ้องด้วยในผลพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 185/2525นายยงยุทธ สุทธิเมธาชัยกุลโจทก์องค์การส่งเสริมกิจการโคนมแห่งประเทศไทยจำเลย ป.วิ.พ. ม. 148 ป.พ.พ. ม. 582, ม. 851 ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ข้อ 46 ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่องการคุ้มครองแรงงาน (ฉบับที่ 6) ลงวันที่ 31กรกฎาคม พ.ศ.2521 ข้อ 2โจทก์เคยฟ้องว่าจำเลยเลิกจ้างโดยไม่เป็นธรรม ขอให้ศาลบังคับจำเลยรับโจทก์กลับเข้าทำงานหรือให้จำเลยจ่ายค่าเสียหายให้ ศาลไกล่เกลี่ยจนตกลงกันได้โดยจำเลยยอม จ่ายค่าชดเชยให้และโจทก์ถอนฟ้องไป คดีถึงที่สุด ดังนี้การที่โจทก์มาฟ้องใหม่ว่าจำเลยเลิกจ้างโดยไม่บอกกล่าวล่วงหน้า ขอให้บังคับจำเลยจ่ายสินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้านั้น แม้จะไม่เป็นฟ้องซ้ำ เพราะคดีก่อนศาลมิได้มีคำพิพากษาหรือคำสั่งชี้ขาดคดีก็ตาม แต่การที่โจทก์ฟ้องคดีก่อนและตกลงกันดังกล่าวนั้น แสดงให้เห็นว่าโจทก์ยินยอมสละสิทธิอื่น ๆ อันจะพึงเรียกร้องจากจำเลยเนื่องมาจากจำเลยเลิกจ้างโจทก์นั้นทั้งสิ้นนอกจากค่าชดเชยความตกลงเช่นนี้ย่อมผูกพันโจทก์ โจทก์จึงไม่มีอำนาจฟ้องคดีนี้ขึ้นมาใหม่โจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นลูกจ้างจำเลยในตำแหน่งหนึ่ง แล้วจำเลยมีคำสั่งย้ายโจทก์ไปทำงานตำแหน่งอื่นซึ่งโจทก์ไม่สามารถทำได้ โจทก์จึงไม่ยอมไปตามคำสั่งจำเลยจึงเลิกจ้างโจทก์โดยไม่บอกกล่าวล่วงหน้า ขอศาลพิพากษาให้จำเลยจ่ายสินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้าในวันนัดพิจารณา ศาลแรงงานกลางสอบถามคู่ความได้ความว่าโจทก์เคยฟ้องจำเลยมาครั้งหนึ่ง คดีถึงที่สุดไปแล้ว ศาลแรงงานกลางนำสำนวนคดีดังกล่าวมาประกอบ และมีคำสั่งงดสืบพยานแล้ววินิจฉัยว่า คดีนี้โจทก์อาจฟ้องรวมมาในคดีก่อนได้มูลเหตุที่โจทก์อาศัยเป็นข้อหาในคำฟ้องระงับไปแล้ว โจทก์นำคดีมาฟ้องใหม่เป็นฟ้องซ้ำ พิพากษาให้ยกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ต่อศาลฎีกาศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยว่า โจทก์เคยฟ้องจำเลยมาครั้งหนึ่งแล้วอ้างว่าเป็นการเลิกจ้างที่ไม่เป็นธรรม ขอให้บังคับจำเลยรับโจทก์กลับเข้าทำงานหากไม่ยอมรับกลับเข้าทำงานก็ให้จ่ายค่าเสียหาย คดีนั้นศาลแรงงานกลางไกล่เกลี่ยจนคู่ความตกลงกันได้ โดยจำเลยจ่ายค่าชดเชยให้และโจทก์ถอนคำฟ้องไป คดีถึงที่สุด โจทก์จึงมาฟ้องใหม่เป็นคดีนี้ว่าจำเลยเลิกจ้างโจทก์โดยไม่บอกกล่าวล่วงหน้า ขอให้บังคับจำเลยจ่ายสินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้าแก่โจทก์นั้น เห็นว่า คดีก่อนศาลมิได้มีคำพิพากษาหรือคำสั่งขี้ขาดคดี การที่โจทก์ฟ้องใหม่เป็นคดีนี้จึงไม่เป็นฟ้องซ้ำตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 148แต่การที่โจทก์ถอนฟ้องคดีก่อนด้วยเหตุดังกล่าวข้างต้น แสดงให้เห็นว่าในการตกลงกันโจทก์ยินยอมสละสิทธิอื่น ๆ อันจะพึงเรียกร้องจากจำเลยเนื่องมาจากจำเลยเลิกจ้างโจทก์ครั้งที่ฟ้องนั้นทั้งสิ้น นอกจากค่าชดเชย ความตกลงเช่นนี้ย่อมผูกพันโจทก์ ฉะนั้น เมื่อจำเลยได้จ่ายค่าชดเชยให้โจทก์และโจทก์ถอนคำฟ้องไปแล้ว โจทกจึงจะฟ้องใหม่เป็นคดีนี้เรียกสินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้าเนื่องจากการเลิกจ้างครั้งเดียวกันกับคดีก่อนจากจำเลยอีกหาได้ไม่ เป็นกรณีโจทก์ไม่มีอำนาจฟ้อง ศาลแรงงานกลางพิพากษายกฟ้องโจทก์ ศาลฎีกาเห็นพ้องด้วยในผลพิพากษายืน(สมบูรณ์ บุญภินนท์-ขจร หะวานนท์-ธาดา วัชรานันท์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นลูกจ้างจำเลยในตำแหน่งหนึ่ง แล้วจำเลยมีคำสั่งย้ายโจทก์ไปทำงานตำแหน่งอื่นซึ่งโจทก์ไม่สามารถทำได้ โจทก์จึงไม่ยอมไปตามคำสั่งจำเลยจึงเลิกจ้างโจทก์โดยไม่บอกกล่าวล่วงหน้า ขอศาลพิพากษาให้จำเลยจ่ายสินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้าในวันนัดพิจารณา ศาลแรงงานกลางสอบถามคู่ความได้ความว่าโจทก์เคยฟ้องจำเลยมาครั้งหนึ่ง คดีถึงที่สุดไปแล้ว ศาลแรงงานกลางนำสำนวนคดีดังกล่าวมาประกอบ และมีคำสั่งงดสืบพยานแล้ววินิจฉัยว่า คดีนี้โจทก์อาจฟ้องรวมมาในคดีก่อนได้มูลเหตุที่โจทก์อาศัยเป็นข้อหาในคำฟ้องระงับไปแล้ว โจทก์นำคดีมาฟ้องใหม่เป็นฟ้องซ้ำ พิพากษาให้ยกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ต่อศาลฎีกาศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยว่า โจทก์เคยฟ้องจำเลยมาครั้งหนึ่งแล้วอ้างว่าเป็นการเลิกจ้างที่ไม่เป็นธรรม ขอให้บังคับจำเลยรับโจทก์กลับเข้าทำงานหากไม่ยอมรับกลับเข้าทำงานก็ให้จ่ายค่าเสียหาย คดีนั้นศาลแรงงานกลางไกล่เกลี่ยจนคู่ความตกลงกันได้ โดยจำเลยจ่ายค่าชดเชยให้และโจทก์ถอนคำฟ้องไป คดีถึงที่สุด โจทก์จึงมาฟ้องใหม่เป็นคดีนี้ว่าจำเลยเลิกจ้างโจทก์โดยไม่บอกกล่าวล่วงหน้า ขอให้บังคับจำเลยจ่ายสินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้าแก่โจทก์นั้น เห็นว่า คดีก่อนศาลมิได้มีคำพิพากษาหรือคำสั่งขี้ขาดคดี การที่โจทก์ฟ้องใหม่เป็นคดีนี้จึงไม่เป็นฟ้องซ้ำตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 148แต่การที่โจทก์ถอนฟ้องคดีก่อนด้วยเหตุดังกล่าวข้างต้น แสดงให้เห็นว่าในการตกลงกันโจทก์ยินยอมสละสิทธิอื่น ๆ อันจะพึงเรียกร้องจากจำเลยเนื่องมาจากจำเลยเลิกจ้างโจทก์ครั้งที่ฟ้องนั้นทั้งสิ้น นอกจากค่าชดเชย ความตกลงเช่นนี้ย่อมผูกพันโจทก์ ฉะนั้น เมื่อจำเลยได้จ่ายค่าชดเชยให้โจทก์และโจทก์ถอนคำฟ้องไปแล้ว โจทกจึงจะฟ้องใหม่เป็นคดีนี้เรียกสินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้าเนื่องจากการเลิกจ้างครั้งเดียวกันกับคดีก่อนจากจำเลยอีกหาได้ไม่ เป็นกรณีโจทก์ไม่มีอำนาจฟ้อง ศาลแรงงานกลางพิพากษายกฟ้องโจทก์ ศาลฎีกาเห็นพ้องด้วยในผลพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 185/2525นายยงยุทธ สุทธิเมธาชัยกุลโจทก์องค์การส่งเสริมกิจการโคนมแห่งประเทศไทยจำเลย ป.วิ.พ. ม. 148 ป.พ.พ. ม. 582, ม. 851 ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ข้อ 46 ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่องการคุ้มครองแรงงาน (ฉบับที่ 6) ลงวันที่ 31กรกฎาคม พ.ศ.2521 ข้อ 2โจทก์เคยฟ้องว่าจำเลยเลิกจ้างโดยไม่เป็นธรรม ขอให้ศาลบังคับจำเลยรับโจทก์กลับเข้าทำงานหรือให้จำเลยจ่ายค่าเสียหายให้ ศาลไกล่เกลี่ยจนตกลงกันได้โดยจำเลยยอม จ่ายค่าชดเชยให้และโจทก์ถอนฟ้องไป คดีถึงที่สุด ดังนี้การที่โจทก์มาฟ้องใหม่ว่าจำเลยเลิกจ้างโดยไม่บอกกล่าวล่วงหน้า ขอให้บังคับจำเลยจ่ายสินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้านั้น แม้จะไม่เป็นฟ้องซ้ำ เพราะคดีก่อนศาลมิได้มีคำพิพากษาหรือคำสั่งชี้ขาดคดีก็ตาม แต่การที่โจทก์ฟ้องคดีก่อนและตกลงกันดังกล่าวนั้น แสดงให้เห็นว่าโจทก์ยินยอมสละสิทธิอื่น ๆ อันจะพึงเรียกร้องจากจำเลยเนื่องมาจากจำเลยเลิกจ้างโจทก์นั้นทั้งสิ้นนอกจากค่าชดเชยความตกลงเช่นนี้ย่อมผูกพันโจทก์ โจทก์จึงไม่มีอำนาจฟ้องคดีนี้ขึ้นมาใหม่โจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นลูกจ้างจำเลยในตำแหน่งหนึ่ง แล้วจำเลยมีคำสั่งย้ายโจทก์ไปทำงานตำแหน่งอื่นซึ่งโจทก์ไม่สามารถทำได้ โจทก์จึงไม่ยอมไปตามคำสั่งจำเลยจึงเลิกจ้างโจทก์โดยไม่บอกกล่าวล่วงหน้า ขอศาลพิพากษาให้จำเลยจ่ายสินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้าในวันนัดพิจารณา ศาลแรงงานกลางสอบถามคู่ความได้ความว่าโจทก์เคยฟ้องจำเลยมาครั้งหนึ่ง คดีถึงที่สุดไปแล้ว ศาลแรงงานกลางนำสำนวนคดีดังกล่าวมาประกอบ และมีคำสั่งงดสืบพยานแล้ววินิจฉัยว่า คดีนี้โจทก์อาจฟ้องรวมมาในคดีก่อนได้มูลเหตุที่โจทก์อาศัยเป็นข้อหาในคำฟ้องระงับไปแล้ว โจทก์นำคดีมาฟ้องใหม่เป็นฟ้องซ้ำ พิพากษาให้ยกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ต่อศาลฎีกาศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยว่า โจทก์เคยฟ้องจำเลยมาครั้งหนึ่งแล้วอ้างว่าเป็นการเลิกจ้างที่ไม่เป็นธรรม ขอให้บังคับจำเลยรับโจทก์กลับเข้าทำงานหากไม่ยอมรับกลับเข้าทำงานก็ให้จ่ายค่าเสียหาย คดีนั้นศาลแรงงานกลางไกล่เกลี่ยจนคู่ความตกลงกันได้ โดยจำเลยจ่ายค่าชดเชยให้และโจทก์ถอนคำฟ้องไป คดีถึงที่สุด โจทก์จึงมาฟ้องใหม่เป็นคดีนี้ว่าจำเลยเลิกจ้างโจทก์โดยไม่บอกกล่าวล่วงหน้า ขอให้บังคับจำเลยจ่ายสินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้าแก่โจทก์นั้น เห็นว่า คดีก่อนศาลมิได้มีคำพิพากษาหรือคำสั่งขี้ขาดคดี การที่โจทก์ฟ้องใหม่เป็นคดีนี้จึงไม่เป็นฟ้องซ้ำตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 148แต่การที่โจทก์ถอนฟ้องคดีก่อนด้วยเหตุดังกล่าวข้างต้น แสดงให้เห็นว่าในการตกลงกันโจทก์ยินยอมสละสิทธิอื่น ๆ อันจะพึงเรียกร้องจากจำเลยเนื่องมาจากจำเลยเลิกจ้างโจทก์ครั้งที่ฟ้องนั้นทั้งสิ้น นอกจากค่าชดเชย ความตกลงเช่นนี้ย่อมผูกพันโจทก์ ฉะนั้น เมื่อจำเลยได้จ่ายค่าชดเชยให้โจทก์และโจทก์ถอนคำฟ้องไปแล้ว โจทกจึงจะฟ้องใหม่เป็นคดีนี้เรียกสินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้าเนื่องจากการเลิกจ้างครั้งเดียวกันกับคดีก่อนจากจำเลยอีกหาได้ไม่ เป็นกรณีโจทก์ไม่มีอำนาจฟ้อง ศาลแรงงานกลางพิพากษายกฟ้องโจทก์ ศาลฎีกาเห็นพ้องด้วยในผลพิพากษายืน(สมบูรณ์ บุญภินนท์-ขจร หะวานนท์-ธาดา วัชรานันท์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ