phoneee/thai-legal-corpus huggingface dataset:
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 132/2486หลักกฎหมาย: โจทก์ฟ้องจำเลยเป็น 2 กระทงโดยแยกข้อหาเป็นข้อ ก. และข. และตอนท้ายข้อ ข. ได้ระบุสถานที่ที่จำเลยกระทำผิดว่าเหตุเกิดที่ตำบลบ่อเกลือเหนือและบ่อเกลือใต้ อำเภอบัวจังหวัดน่าน เมื่ออ่านฟ้องประกอบกันแล้ว จำเลยควรจะเข้าใจข้อหาได้ดีเช่นนี้ย่อมไม่เป็นฟ้องที่เคลือบคลุมในเรื่องลักกระบือแล้วเอากระบือไปฆ่าขายเนื้อโดยไม่ได้รับอนุญาตโจทก์ระบุในฟ้องว่าจำเลยทำผิดวันที่ 12-13 เมษายน 2482 ดังนี้ ไม่เป็นฟ้องเคลือบคลุม ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 132/2486อัยการจังหวัดน่านโจทก์นายบุญตัน ที่ 1 นายอินคำ ที่ 2จำเลย ป.วิ.อ. ม. 158 (5)โจทก์ฟ้องจำเลยเป็น 2 กระทงโดยแยกข้อหาเป็นข้อ ก. และข. และตอนท้ายข้อ ข. ได้ระบุสถานที่ที่จำเลยกระทำผิดว่าเหตุเกิดที่ตำบลบ่อเกลือเหนือและบ่อเกลือใต้ อำเภอบัวจังหวัดน่าน เมื่ออ่านฟ้องประกอบกันแล้ว จำเลยควรจะเข้าใจข้อหาได้ดีเช่นนี้ย่อมไม่เป็นฟ้องที่เคลือบคลุมในเรื่องลักกระบือแล้วเอากระบือไปฆ่าขายเนื้อโดยไม่ได้รับอนุญาตโจทก์ระบุในฟ้องว่าจำเลยทำผิดวันที่ 12-13 เมษายน 2482 ดังนี้ ไม่เป็นฟ้องเคลือบคลุม(จำรูญ โปษยานนท์-คง อิสรภักดี-เยี่ยม เลขวนิชธัมวิทักส์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 132/2486อัยการจังหวัดน่านโจทก์นายบุญตัน ที่ 1 นายอินคำ ที่ 2จำเลย ป.วิ.อ. ม. 158 (5)โจทก์ฟ้องจำเลยเป็น 2 กระทงโดยแยกข้อหาเป็นข้อ ก. และข. และตอนท้ายข้อ ข. ได้ระบุสถานที่ที่จำเลยกระทำผิดว่าเหตุเกิดที่ตำบลบ่อเกลือเหนือและบ่อเกลือใต้ อำเภอบัวจังหวัดน่าน เมื่ออ่านฟ้องประกอบกันแล้ว จำเลยควรจะเข้าใจข้อหาได้ดีเช่นนี้ย่อมไม่เป็นฟ้องที่เคลือบคลุมในเรื่องลักกระบือแล้วเอากระบือไปฆ่าขายเนื้อโดยไม่ได้รับอนุญาตโจทก์ระบุในฟ้องว่าจำเลยทำผิดวันที่ 12-13 เมษายน 2482 ดังนี้ ไม่เป็นฟ้องเคลือบคลุม(จำรูญ โปษยานนท์-คง อิสรภักดี-เยี่ยม เลขวนิชธัมวิทักส์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
พระราชกฤษฎีกาให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมอาคารพ.ศ. ๒๕๒๒ในท้องที่ตำบลบางกะเจ้าตำบลบางกอบัว ตำบลบางยอตำบลบางน้ำผึ้งตำบลบางพึ่ง ตำบลตลาด ตำบลทรงคนองตำบลบางกระสอบตำบลบางหญ้าแพรก ตำบลสำโรงใต้ตำบลบางครุตำบลบางหัวเสือ และตำบลบางจากอำเภอพระประแดงจังหวัดสมุทรปราการพ.ศ. ๒๕๒๔ ภูมิพลอดุลยเดชป.ร.ให้ไว้ ณ วันที่๑๘ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๒๔เป็นปีที่ ๓๖ในรัชกาลปัจจุบันพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชมีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่าโดยที่เป็นการสมควรให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมอาคารพ.ศ. ๒๕๒๒ ในท้องที่ตำบลบางกะเจ้า ตำบลบางกอบัว ตำบลบางยอ ตำบลบางน้ำผึ้งตำบลบางพึ่ง ตำบลตลาด ตำบลทรงคนอง ตำบลบางกระสอบ ตำบลบางหญ้าแพรก ตำบลสำโรงใต้ ตำบลบางครุตำบลบางหัวเสือ และตำบลบางจาก อำเภอพระประแดง จังหวัดสมุทรปราการอาศัยอำนาจตามความในมาตรา๑๕๙ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย และมาตรา ๒ แห่งพระราชบัญญัติควบคุมอาคารพ.ศ. ๒๕๒๒ จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้มาตรา ๑ พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า พระราชกฤษฎีกาให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมอาคารพ.ศ. ๒๕๒๒ ในท้องที่ตำบลบางกะเจ้า ตำบลบางกอบัว ตำบลบางยอ ตำบลบางน้ำผึ้งตำบลบางพึ่ง ตำบลตลาด ตำบลทรงคนอง ตำบลบางกระสอบ ตำบลบางหญ้าแพรก ตำบลสำโรงใต้ตำบลบางครุ ตำบลบางหัวเสือ และตำบลบางจาก อำเภอพระประแดง จังหวัดสมุทรปราการ พ.ศ.๒๕๒๔มาตรา ๒[๑]พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา ๓ ให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมอาคาร พ.ศ. ๒๕๒๒ในท้องที่ตำบลบางกะเจ้า ตำบลบางกอบัว ตำบลบางยอ ตำบลบางน้ำผึ้ง ตำบลบางพึ่งตำบลตลาด ตำบลทรงคนอง ตำบลบางกระสอบ ตำบลบางหญ้าแพรก ตำบลสำโรงใต้ ตำบลบางครุตำบลบางหัวเสือ และตำบลบางจาก อำเภอพระประแดง จังหวัดสมุทรปราการภายในแนวเขตตามแผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกานี้มาตรา ๔ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้ผู้รับสนองพระบรมราชโองการพลเอกป. ติณสูลานนท์นายกรัฐมนตรี[เอกสารแนบท้าย]๑.แผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกาให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมอาคาร พ.ศ. ๒๕๒๒ในท้องที่ตำบลบางกะเจ้า ตำบลบางกอบัว ตำบลบางยอ ตำบลบางน้ำผึ้ง ตำบลบางพึ่งตำบลตลาด ตำบลทรงคนอง ตำบลบางกระสอบ ตำบลบางหญ้าแพรก ตำบลสำโรงใต้ ตำบลบางครุตำบลบางหัวเสือ และตำบลบางจาก อำเภอพระประแดง จังหวัดสมุทรปราการ พ.ศ. ๒๕๒๔(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)หมายเหตุ:- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือเนื่องจากในท้องที่ตำบลบางกะเจ้า ตำบลบางกอบัว ตำบลบางยอ ตำบลบางน้ำผึ้งตำบลทรงคนอง และตำบลบางกระสอบ อำเภอพระประแดง จังหวัดสมุทรปราการเป็นพื้นที่ซึ่งมีสภาพเป็นที่สวนที่อยู่ในสภาพสมบูรณ์เพียงแห่งเดียวที่ยังเหลืออยู่ใกล้เคียงกรุงเทพมหานครอันสมควรรักษาสภาพไว้ไม่ให้ถูกทำลาย และในท้องที่ตำบลบางพึ่ง ตำบลตลาดตำบลบางหญ้าแพรก ตำบลสำโรงใต้ ตำบลบางครุ ตำบลบางหัวเสือ และตำบลบางจากอำเภอพระประแดง จังหวัดสมุทรปราการ ก็กำลังขยายตัวทั้งในด้านการก่อสร้างอาคารและการผังเมืองสมควรให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมอาคาร พ.ศ. ๒๕๒๒ในท้องที่ดังกล่าวเพื่อประโยชน์แห่งความมั่นคงแข็งแรง ความปลอดภัยการป้องกันอัคคีภัย การสาธารณสุข การรักษาคุณภาพสิ่งแวดล้อม การผังเมืองการสถาปัตยกรรม และการอำนวยความสะดวกแก่การจราจร จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้สรัลพร/พิมพ์๒๐ธันวาคม ๒๕๕๐ฐิติพงษ์/ตรวจ๒๗ธันวาคม ๒๕๕๐โชติกานต์/ปรับปรุง๓ มิถุนายน ๒๕๖๓อรญา/ตรวจ๒๑ ตุลาคม ๒๕๖๓[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๙๘/ตอนที่ ๒๑๑/ฉบับพิเศษ หน้า ๑๘/๒๔ ธันวาคม ๒๕๒๔
คําสั่งกรมสรรพากรที่ ท.ป. 131/2546เรื่อง มอบหมายให้สั่งและดําเนินการเกี่ยวกับการพิจารณางดหรือลดเบี้ยปรับภาษีเงินได้ ภาษีมูลค่าเพิ่ม และภาษีธุรกิจเฉพาะ--------------------------------------------------เพื่อให้การสั่งงดหรือลดเบี้ยปรับภาษีเงินได้ ภาษีมูลค่าเพิ่ม และภาษีธุรกิจเฉพาะ ตามระเบียบการงดหรือลดเบี้ยปรับภาษีเงินได้ ภาษีมูลค่าเพิ่ม และภาษีธุรกิจเฉพาะ ที่ออกตามความในมาตรา 27 ทวิ วรรคสอง แห่งประมวลรัษฎากร ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลรัษฎากร (ฉบับที่ 25) พ.ศ. 2525 มาตรา 89 วรรคสอง และมาตรา 91/21(6) แห่งประมวลรัษฎากร ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลรัษฎากร (ฉบับที่ 30) พ.ศ. 2534 เป็นไปโดยสะดวกและรวดเร็ว อาศัยอํานาจตามความในมาตรา 38(7) แห่งพระราชบัญญัติระเบียบบริหารราชการแผ่นดิน พ.ศ. 2534 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติระเบียบบริหารราชการแผ่นดิน (ฉบับที่ 5) พ.ศ. 2545 มาตรา 2 แห่งประมวลรัษฎากร ข้อ 11 และข้อ 13 ของคําสั่งกรมสรรพากร ที่ ท.ป.81/2542 เรื่อง หลักเกณฑ์การงดหรือลดเบี้ยปรับหรือเงินเพิ่มภาษีเงินได้ ภาษีมูลค่าเพิ่ม และภาษีธุรกิจเฉพาะ ตามมาตรา 22 มาตรา 26 มาตรา 67 ตรี มาตรา 89 และมาตรา 91/2(6) แห่งประมวลรัษฎากร ลงวันที่ 9 กรกฎาคม พ.ศ. 2542 อธิบดีกรมสรรพากรจึงมีคําสั่งดังต่อไปนี้ข้อ ๑ ให้ยกเลิกความใน (3) ของข้อ 2 ของคําสั่งกรมสรรพากร ที่ ท.ป.121/2545 เรื่อง มอบหมายให้สั่งและดําเนินการเกี่ยวกับการพิจารณางดหรือลดเบี้ยปรับภาษีเงินได้ ภาษีมูลค่าเพิ่ม และภาษีธุรกิจเฉพาะ ลงวันที่ 10 ตุลาคม พ.ศ. 2545 และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน"(3) สรรพากรภาคและนักวิชาการสรรพากร 9 ชช. ที่ปฏิบัติราชการ ณ สํานักงานสรรพากรภาค สําหรับเขตท้องที่สํานักงานสรรพากรภาคนั้นการสั่งและปฏิบัติราชการแทนอธิบดีกรมสรรพากรของนักวิชาการสรรพากร 9 ชช. ตามวรรคหนึ่ง สรรพากรภาคจะกําหนดหลักเกณฑ์ในการสั่งและปฏิบัติราชการแทนตามความเหมาะสมในแต่ละกรณีก็ได้"ข้อ ๒ ให้ยกเลิกความใน (3) ของข้อ 3 ของคําสั่งกรมสรรพากร ที่ ท.ป.121/2545 เรื่อง มอบหมายให้สั่งและดําเนินการเกี่ยวกับการพิจารณางดหรือลดเบี้ยปรับภาษีเงินได้ ภาษีมูลค่าเพิ่ม และภาษีธุรกิจเฉพาะ ลงวันที่ 10 ตุลาคม พ.ศ. 2545 และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน"(3) สรรพากรภาคและนักวิชาการสรรพากร 9 ชช. ที่ปฏิบัติราชการ ณ สํานักงานสรรพากรภาค สําหรับเขตท้องที่สํานักงานสรรพากรภาคนั้น ไม่เกิน 300,000.- บาทการสั่งและปฏิบัติราชการแทนอธิบดีกรมสรรพากรของนักวิชาการสรรพากร 9 ชช. ตามวรรคหนึ่ง สรรพากรภาคจะกําหนดหลักเกณฑ์ในการสั่งและปฏิบัติราชการแทนตามความเหมาะสมในแต่ละกรณีก็ได้"ข้อ ๓ คําสั่งนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ที่ลงในคําสั่งนี้เป็นต้นไปผู้มีอํานาจลงนาม - สั่ง ณ วันที่ 10 กันยายน พ.ศ. 2546 ศุภรัตน์ ควัฒน์กุล(นายศุภรัตน์ ควัฒน์กุล)อธิบดีกรมสรรพากร
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1392/2538หลักกฎหมาย: โจทก์เป็นเจ้าของรวมคนหนึ่งในที่ดินพิพาท ย่อมมีสิทธิฟ้องขอให้แบ่งแยกกรรมสิทธิ์ได้โดยลำพัง ไม่จำต้องได้รับความยินยอมจากเจ้าของรวมคนอื่นก่อนตาม ป.พ.พ. มาตรา 1363 ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1392/2538นางสาวพยุง นาคนิลทองโจทก์นางสาวสุชิน นาคนิลทองผู้ร้องสอดนางสาวสิริพร คงสมบูรณ์ศักดิ์จำเลย ป.พ.พ. ม. 1363โจทก์เป็นเจ้าของรวมคนหนึ่งในที่ดินพิพาท ย่อมมีสิทธิฟ้องขอให้แบ่งแยกกรรมสิทธิ์ได้โดยลำพัง ไม่จำต้องได้รับความยินยอมจากเจ้าของรวมคนอื่นก่อนตาม ป.พ.พ. มาตรา 1363(ชัยวัฒน์ ดุลยปวีณ-ก้าน อันนานนท์-อัครวิทย์ สุมาวงศ์)ศาลจังหวัดสมุทรปราการ - นายอภิรัตน์ ลัดพลีศาลอุทธรณ์ - นายกิจจา ฮาวรังษีแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1392/2538นางสาวพยุง นาคนิลทองโจทก์นางสาวสุชิน นาคนิลทองผู้ร้องสอดนางสาวสิริพร คงสมบูรณ์ศักดิ์จำเลย ป.พ.พ. ม. 1363โจทก์เป็นเจ้าของรวมคนหนึ่งในที่ดินพิพาท ย่อมมีสิทธิฟ้องขอให้แบ่งแยกกรรมสิทธิ์ได้โดยลำพัง ไม่จำต้องได้รับความยินยอมจากเจ้าของรวมคนอื่นก่อนตาม ป.พ.พ. มาตรา 1363(ชัยวัฒน์ ดุลยปวีณ-ก้าน อันนานนท์-อัครวิทย์ สุมาวงศ์)ศาลจังหวัดสมุทรปราการ - นายอภิรัตน์ ลัดพลีศาลอุทธรณ์ - นายกิจจา ฮาวรังษีแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
กฎกระทรวงกำหนดลักษณะของเหรียญกษาปณ์ที่ระลึกงานชุมนุมลูกเสือภาคพื้นเอเชีย- แปซิฟิก ครั้งที่ ๒๕ พ.ศ. ๒๕๔๘พ.ศ. ๒๕๔๘[๑] อาศัยอำนาจตามความในมาตรา๕ แห่งพระราชบัญญัติเงินตรา พ.ศ. ๒๕๐๑ และมาตรา ๑๐ วรรคสาม แห่งพระราชบัญญัติเงินตราพ.ศ. ๒๕๐๑ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติเงินตรา (ฉบับที่๕) พ.ศ. ๒๕๓๖ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้ให้กำหนดชนิดราคา โลหะ อัตราเนื้อโลหะ น้ำหนัก ขนาด อัตราเผื่อเหลือเผื่อขาด ลวดลาย และลักษณะอื่นๆ ของเหรียญกษาปณ์ที่ระลึกเนื่องในโอกาสงานชุมนุมลูกเสือภาคพื้นเอเชีย - แปซิฟิก ครั้งที่๒๕ พ.ศ. ๒๕๔๘ ระหว่างวันที่ ๒๘ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๔๘ ถึงวันที่ ๓ มกราคม พ.ศ. ๒๕๔๙ ตามบัญชีท้ายกฎกระทรวงนี้ให้ไว้ ณวันที่ ๒๙ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๔๘ทนง พิทยะรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง[เอกสารแนบท้าย]๑.บัญชีท้ายกฎกระทรวงกำหนดลักษณะของเหรียญกษาปณ์ที่ระลึกงานชุมนุมลูกเสือภาคพื้นเอเชีย- แปซิฟิก ครั้งที่ ๒๕ พ.ศ. ๒๕๔๘ พ.ศ. ๒๕๔๘(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)หมายเหตุ:- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ โดยที่เป็นการสมควรจัดทำเหรียญกษาปณ์โลหะสองสี(สีขาวและสีทอง) ราคาสิบบาท หนึ่งชนิด ออกใช้เพื่อเป็นที่ระลึกเนื่องในโอกาสงานชุมนุมลูกเสือภาคพื้นเอเชีย- แปซิฟิก ครั้งที่ ๒๕ พ.ศ. ๒๕๔๘ ระหว่างวันที่ ๒๘ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๔๘ ถึงวันที่ ๓ มกราคมพ.ศ. ๒๕๔๙ จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้ชัชสรัญ/จัดทำ๙ มกราคม ๒๕๔๙ปิยะธิดา/ปรับปรุง๒ กรกฎาคม ๒๕๖๑[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๒๒/ตอนที่ ๑๒๗ ก/หน้า ๔๔/๓๐ ธันวาคม ๒๕๔๘
ข้อบังคับเจ้าพนักงานจราจรในเขตกรุงเทพมหานคร (ชั่วคราว)ข้อบังคับเจ้าพนักงานจราจรในเขตกรุงเทพมหานคร(ชั่วคราว)ว่าด้วยการห้ามเดินรถห้ามจอดรถ และกำหนดให้รถเดินได้ทางเดียว ในงานก่อสร้างโครงการอุทยานจุฬาฯ ๑๐๐ ปี บริเวณสวนหลวง- สามย่าน พ.ศ. ๒๕๕๙[๑] ตามที่สำนักงานจัดการทรัพย์สินจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยได้ดำเนินการก่อสร้าง โครงการอุทยานจุฬาฯ ๑๐๐ ปี บริเวณสวนหลวง - สามย่านเพื่อเป็นสวนสาธารณะในโอกาสที่จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยจะครบรอบ ๑๐๐ ปีซึ่งการดำเนินการโครงการดังกล่าวอาจส่งผลกระทบกับผู้ใช้รถใช้ถนน ดังนั้นเพื่อเป็นการปลอดภัยและสะดวกในการจราจร จึงจำเป็นต้องออกประกาศข้อบังคับเจ้าพนักงานจราจรเพื่อจัดการจราจรในบริเวณดังกล่าวฉะนั้นอาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๓๙ (๑) (๒) และ (๔) แห่งพระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ.๒๕๒๒ และคำสั่งกระทรวงมหาดไทย ที่ ๕๒๙/๒๕๕๕ ลงวันที่ ๗ กันยายน พ.ศ. ๒๕๕๕ แต่งตั้งผู้บัญชาการตำรวจนครบาลเป็นเจ้าพนักงานจราจรในเขตกรุงเทพมหานคร ประกอบกับคำสั่งกองบัญชาการตำรวจนครบาลที่ ๔๐๒/๒๕๕๘ ลงวันที่ ๓๐ ตุลาคม ๒๕๕๘ เรื่องการกำหนดลักษณะงานและการมอบหมายอำนาจหน้าที่รับผิดชอบให้รองผู้บัญชาการตำรวจนครบาล โดยมอบอำนาจให้รองผู้บัญชาการตำรวจนครบาล (งานจราจร)กำกับบริหารราชการสั่งและปฏิบัติราชการแทนผู้บัญชาการตำรวจนครบาลจึงได้ออกข้อบังคับไว้ ดังนี้ข้อ๑ ข้อบังคับนี้เรียกว่า ข้อบังคับเจ้าพนักงานจราจรในเขตกรุงเทพมหานคร(ชั่วคราว) ว่าด้วยการห้ามเดินรถ ห้ามจอดรถ และกำหนดให้รถเดินได้ทางเดียวในงานก่อสร้างโครงการอุทยานจุฬาฯ ๑๐๐ ปี บริเวณสวนหลวง - สามย่าน พ.ศ. ๒๕๕๙ข้อ๒ ข้อบังคับนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ ๑๓ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๕๙ ถึงวันที่ ๒๖ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๖๐ข้อ๓ ซอยจุฬาลงกรณ์ ๕ห้ามรถทุกชนิดเดินตลอดเวลาข้อ๔ ห้ามจอดรถทุกชนิด ตลอดเวลาในซอยดังต่อไปนี้๔.๑ซอยจุฬาลงกรณ์ ๙ ทั้งสองฝั่ง๔.๒ซอยจุฬาลงกรณ์ ๑๖ ทั้งสองฝั่ง๔.๓ซอยจุฬาลงกรณ์ ๒๐ ทั้งสองฝั่ง๔.๔ซอยจุฬาลงกรณ์ ๒๖ ทั้งสองฝั่งข้อ๕ กำหนดให้รถเดินได้ทางเดียวในซอยดังต่อไปนี้๕.๑ซอยจุฬาลงกรณ์ ๒๒ ตั้งแต่ซอยจุฬาลงกรณ์ ๕ ถึงซอยจุฬาลงกรณ์ ๙๕.๒ซอยจุฬาลงกรณ์ ๒๖ ตั้งแต่ซอยจุฬาลงกรณ์ ๙ ถึงถนนบรรทัดทองข้อ๖ ข้อบังคับนี้มิให้ใช้บังคับแก่รถเจ้าพนักงานตำรวจขณะปฏิบัติหน้าที่และรถที่ได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานจราจรหรือพนักงานเจ้าหน้าที่ที่รับผิดชอบข้อ๗ นับตั้งแต่วัน เวลาที่ข้อบังคับนี้ใช้บังคับ ให้ยกเลิก ข้อบังคับ กฎ ระเบียบ คำสั่งใดที่ขัด หรือแย้งกับข้อบังคับนี้ไว้เป็นการชั่วคราวประกาศ ณ วันที่ ๙มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๕๙พลตำรวจตรี อดุลย์ ณรงค์ศักดิ์รองผู้บัญชาการตำรวจนครบาลปฏิบัติราชการแทนผู้บัญชาการตำรวจนครบาลเจ้าพนักงานจราจรในเขตกรุงเทพมหานครปริยานุช/จัดทำ๑๑ กรกฎาคม๒๕๕๙กัญฑรัตน์/ตรวจ๒๙ กรกฎาคม๒๕๕๙[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๓๓/ตอนพิเศษ ๑๕๑ ง/หน้า ๓๐/๖ กรกฎาคม ๒๕๕๙
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 60247หลักกฎหมาย: ความว่า จำเลยที่ 2 ขอให้ศาลปล่อยชั่วคราวในระหว่างฎีกาโดยผู้ขอประกันได้เสนอบัญชีทรัพย์มาพร้อมคำร้องแล้วหมายเหตุ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยที่ 2 มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 340 วรรคสอง,83 ประกอบมาตรา 340 ตรี ฯลฯจำคุก 18 ปี จำเลยให้การรับสารภาพชั้นสอบสวน ลดโทษให้หนึ่งในสามคงจำคุก 12 ปี ให้ริบรถจักรยานยนต์คันหมายเลขเครื่อง14 เอ็น -01855 ของกลางที่จำเลยใช้ในการปล้น ฯลฯศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า ให้ยกฟ้องจำเลยที่ 2รถจักรยานยนต์คันหมายเลขเครื่อง 14 เอ็น -01855 ของกลางคืนเจ้าของ ฯลฯ ให้ขังจำเลยที่ 2 ไว้ระหว่างฎีกาจำเลยที่ 2 ยื่นคำร้องดังกล่าว (อันดับ 88)ศาลชั้นต้นอนุญาตให้ปล่อยจำเลยที่ 2 ชั่วคราว โดยตีราคาประกัน 250,000 บาท (อันดับ 27)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว อนุญาตให้ปล่อยจำเลยที่ 2 ชั่วคราวในระหว่างฎีกาตีราคาประกันสองแสนห้าหมื่นบาท ให้ศาลชั้นต้นพิจารณาหลักทรัพย์ประกันและดำเนินการต่อไป ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 948/2529พนักงานอัยการจังหวัดสุราษฎร์ธานีโจทก์นายสมยศ จิตราภิรมย์ กับพวกจำเลยนายวิรัช เสถียรเฉย จำเลย ที่ 2ผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.อ. ม. 108ความว่า จำเลยที่ 2 ขอให้ศาลปล่อยชั่วคราวในระหว่างฎีกาโดยผู้ขอประกันได้เสนอบัญชีทรัพย์มาพร้อมคำร้องแล้วหมายเหตุ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยที่ 2 มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 340 วรรคสอง,83 ประกอบมาตรา 340 ตรี ฯลฯจำคุก 18 ปี จำเลยให้การรับสารภาพชั้นสอบสวน ลดโทษให้หนึ่งในสามคงจำคุก 12 ปี ให้ริบรถจักรยานยนต์คันหมายเลขเครื่อง14 เอ็น -01855 ของกลางที่จำเลยใช้ในการปล้น ฯลฯศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า ให้ยกฟ้องจำเลยที่ 2รถจักรยานยนต์คันหมายเลขเครื่อง 14 เอ็น -01855 ของกลางคืนเจ้าของ ฯลฯ ให้ขังจำเลยที่ 2 ไว้ระหว่างฎีกาจำเลยที่ 2 ยื่นคำร้องดังกล่าว (อันดับ 88)ศาลชั้นต้นอนุญาตให้ปล่อยจำเลยที่ 2 ชั่วคราว โดยตีราคาประกัน 250,000 บาท (อันดับ 27)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว อนุญาตให้ปล่อยจำเลยที่ 2 ชั่วคราวในระหว่างฎีกาตีราคาประกันสองแสนห้าหมื่นบาท ให้ศาลชั้นต้นพิจารณาหลักทรัพย์ประกันและดำเนินการต่อไป(เพียร สุมิระ-สมบูรณ์ บุญภินนท์-สุพจน์ นาถะพินธุ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 948/2529พนักงานอัยการจังหวัดสุราษฎร์ธานีโจทก์นายสมยศ จิตราภิรมย์ กับพวกจำเลยนายวิรัช เสถียรเฉย จำเลย ที่ 2ผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.อ. ม. 108ความว่า จำเลยที่ 2 ขอให้ศาลปล่อยชั่วคราวในระหว่างฎีกาโดยผู้ขอประกันได้เสนอบัญชีทรัพย์มาพร้อมคำร้องแล้วหมายเหตุ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยที่ 2 มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 340 วรรคสอง,83 ประกอบมาตรา 340 ตรี ฯลฯจำคุก 18 ปี จำเลยให้การรับสารภาพชั้นสอบสวน ลดโทษให้หนึ่งในสามคงจำคุก 12 ปี ให้ริบรถจักรยานยนต์คันหมายเลขเครื่อง14 เอ็น -01855 ของกลางที่จำเลยใช้ในการปล้น ฯลฯศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า ให้ยกฟ้องจำเลยที่ 2รถจักรยานยนต์คันหมายเลขเครื่อง 14 เอ็น -01855 ของกลางคืนเจ้าของ ฯลฯ ให้ขังจำเลยที่ 2 ไว้ระหว่างฎีกาจำเลยที่ 2 ยื่นคำร้องดังกล่าว (อันดับ 88)ศาลชั้นต้นอนุญาตให้ปล่อยจำเลยที่ 2 ชั่วคราว โดยตีราคาประกัน 250,000 บาท (อันดับ 27)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว อนุญาตให้ปล่อยจำเลยที่ 2 ชั่วคราวในระหว่างฎีกาตีราคาประกันสองแสนห้าหมื่นบาท ให้ศาลชั้นต้นพิจารณาหลักทรัพย์ประกันและดำเนินการต่อไป(เพียร สุมิระ-สมบูรณ์ บุญภินนท์-สุพจน์ นาถะพินธุ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 714/2464หลักกฎหมาย: โจทย์ฟ้องหาว่า จำเลยลักทรัพย์หรือรับของโจร พิจารณาได้ความว่าเมื่อเวลาของหายเจ้าทรัพย์ไม่อยู่ อยู่แต่จำเลยกับคนอีก ๒ คน พอของหายแล้วคน ๆ หนึ่งก็หายไป เจ้าทรัพย์กลับมาได้ถามจำเลย ๆ ปฏิเสธว่าไม่รู้ไม่เห็น ต่อมาราวประมาณเดือนเศษ จำเลยเอาของที่หายนั้นไปแลกกับของคนอื่นแลให้คนอื่นบ้าง ศาลฎีกาวินิจฉัยในทำนองว่า มีเหตุน่าสงสัย เพราะเวลาไม่กระชั้นชิด จะลงโทษจำเลยฐานลักไม่ได้ แต่จำเลยรู้ดีว่าทรัพย์รายนี้เปนของที่หาย จำเลยมีความผิดฐานรับของโจร ตามมาตรา ๓๒๑ แห่งกฎหมายอาญา ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 714/2464 กฎหมายลักษณะอาญา ม. 32โจทย์ฟ้องหาว่า จำเลยลักทรัพย์หรือรับของโจร พิจารณาได้ความว่าเมื่อเวลาของหายเจ้าทรัพย์ไม่อยู่ อยู่แต่จำเลยกับคนอีก ๒ คน พอของหายแล้วคน ๆ หนึ่งก็หายไป เจ้าทรัพย์กลับมาได้ถามจำเลย ๆ ปฏิเสธว่าไม่รู้ไม่เห็น ต่อมาราวประมาณเดือนเศษ จำเลยเอาของที่หายนั้นไปแลกกับของคนอื่นแลให้คนอื่นบ้าง ศาลฎีกาวินิจฉัยในทำนองว่า มีเหตุน่าสงสัย เพราะเวลาไม่กระชั้นชิด จะลงโทษจำเลยฐานลักไม่ได้ แต่จำเลยรู้ดีว่าทรัพย์รายนี้เปนของที่หาย จำเลยมีความผิดฐานรับของโจร ตามมาตรา ๓๒๑ แห่งกฎหมายอาญา()แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทย์ฟ้องหาว่า จำเลยลักทรัพย์หรือรับของโจร พิจารณาได้ความว่าเมื่อเวลาของหายเจ้าทรัพย์ไม่อยู่ อยู่แต่จำเลยกับคนอีก ๒ คน พอของหายแล้วคน ๆ หนึ่งก็หายไป เจ้าทรัพย์กลับมาได้ถามจำเลย ๆ ปฏิเสธว่าไม่รู้ไม่เห็น ต่อมาราวประมาณเดือนเศษ จำเลยเอาของที่หายนั้นไปแลกกับของคนอื่นแลให้คนอื่นบ้าง ศาลฎีกาวินิจฉัยในทำนองว่า มีเหตุน่าสงสัย เพราะเวลาไม่กระชั้นชิด จะลงโทษจำเลยฐานลักไม่ได้ แต่จำเลยรู้ดีว่าทรัพย์รายนี้เปนของที่หาย จำเลยมีความผิดฐานรับของโจร ตามมาตรา ๓๒๑ แห่งกฎหมายอาญา ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 714/2464 กฎหมายลักษณะอาญา ม. 32โจทย์ฟ้องหาว่า จำเลยลักทรัพย์หรือรับของโจร พิจารณาได้ความว่าเมื่อเวลาของหายเจ้าทรัพย์ไม่อยู่ อยู่แต่จำเลยกับคนอีก ๒ คน พอของหายแล้วคน ๆ หนึ่งก็หายไป เจ้าทรัพย์กลับมาได้ถามจำเลย ๆ ปฏิเสธว่าไม่รู้ไม่เห็น ต่อมาราวประมาณเดือนเศษ จำเลยเอาของที่หายนั้นไปแลกกับของคนอื่นแลให้คนอื่นบ้าง ศาลฎีกาวินิจฉัยในทำนองว่า มีเหตุน่าสงสัย เพราะเวลาไม่กระชั้นชิด จะลงโทษจำเลยฐานลักไม่ได้ แต่จำเลยรู้ดีว่าทรัพย์รายนี้เปนของที่หาย จำเลยมีความผิดฐานรับของโจร ตามมาตรา ๓๒๑ แห่งกฎหมายอาญา()แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3046/2537หลักกฎหมาย: การที่โจทก์ซึ่งเป็นนิติบุคคลมีภูมิลำเนาอยู่ในต่างประเทศ ตกลงซื้อขายข้าวนึ่งกับจำเลยที่ 1 ซึ่งภูมิลำเนาอยู่ในประเทศไทยโดยทางโทรพิมพ์ และโจทก์ได้เปิดเลตเตอร์ออฟเครดิตมายังธนาคาร ก. เพื่อชำระเงินค่าข้าวนึ่งตามที่มีการติดต่อกันไว้ทางโทรพิมพ์แล้วก็ตาม เมื่อการตกลงซื้อขายข้าวนึ่งดังกล่าวไม่มีหลักฐานเป็นหนังสือลงลายมือชื่อจำเลยทั้งสองผู้ต้องรับผิด หรือได้วางประจำหรือได้ชำระหนี้บางส่วนแล้ว ตามที่บัญญัติไว้ใน ป.พ.พ. มาตรา 456 วรรคสองโจทก์จึงไม่สามารถฟ้องร้องบังคับแก่จำเลยทั้งสองได้ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3046/2537บริษัทวู้ดเฮ้าส์ เดร็ก แอนด์โจทก์แคเร่ย์ เอส.เอ.จำกัดบริษัทไทยมาพรรณ เทรดดิ้งจำเลยจำกัดกับพวก ป.พ.พ. ม. 456 วรรคสองการที่โจทก์ซึ่งเป็นนิติบุคคลมีภูมิลำเนาอยู่ในต่างประเทศ ตกลงซื้อขายข้าวนึ่งกับจำเลยที่ 1 ซึ่งภูมิลำเนาอยู่ในประเทศไทยโดยทางโทรพิมพ์ และโจทก์ได้เปิดเลตเตอร์ออฟเครดิตมายังธนาคาร ก. เพื่อชำระเงินค่าข้าวนึ่งตามที่มีการติดต่อกันไว้ทางโทรพิมพ์แล้วก็ตาม เมื่อการตกลงซื้อขายข้าวนึ่งดังกล่าวไม่มีหลักฐานเป็นหนังสือลงลายมือชื่อจำเลยทั้งสองผู้ต้องรับผิด หรือได้วางประจำหรือได้ชำระหนี้บางส่วนแล้ว ตามที่บัญญัติไว้ใน ป.พ.พ. มาตรา 456 วรรคสองโจทก์จึงไม่สามารถฟ้องร้องบังคับแก่จำเลยทั้งสองได้(ปราโมทย์ ชพานนท์-อุระ หวังอ้อมกลาง-ปรีชา เฉลิมวณิชย์)ศาลแพ่ง - นายวสันต์ สร้อยพิสุทธิ์ศาลอุทธรณ์ - นายธวัช สุทธิสมบูรณ์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3046/2537บริษัทวู้ดเฮ้าส์ เดร็ก แอนด์โจทก์แคเร่ย์ เอส.เอ.จำกัดบริษัทไทยมาพรรณ เทรดดิ้งจำเลยจำกัดกับพวก ป.พ.พ. ม. 456 วรรคสองการที่โจทก์ซึ่งเป็นนิติบุคคลมีภูมิลำเนาอยู่ในต่างประเทศ ตกลงซื้อขายข้าวนึ่งกับจำเลยที่ 1 ซึ่งภูมิลำเนาอยู่ในประเทศไทยโดยทางโทรพิมพ์ และโจทก์ได้เปิดเลตเตอร์ออฟเครดิตมายังธนาคาร ก. เพื่อชำระเงินค่าข้าวนึ่งตามที่มีการติดต่อกันไว้ทางโทรพิมพ์แล้วก็ตาม เมื่อการตกลงซื้อขายข้าวนึ่งดังกล่าวไม่มีหลักฐานเป็นหนังสือลงลายมือชื่อจำเลยทั้งสองผู้ต้องรับผิด หรือได้วางประจำหรือได้ชำระหนี้บางส่วนแล้ว ตามที่บัญญัติไว้ใน ป.พ.พ. มาตรา 456 วรรคสองโจทก์จึงไม่สามารถฟ้องร้องบังคับแก่จำเลยทั้งสองได้(ปราโมทย์ ชพานนท์-อุระ หวังอ้อมกลาง-ปรีชา เฉลิมวณิชย์)ศาลแพ่ง - นายวสันต์ สร้อยพิสุทธิ์ศาลอุทธรณ์ - นายธวัช สุทธิสมบูรณ์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ข้อกำหนดข้อกำหนดเกี่ยวกับการจัดสรรที่ดินจังหวัดสุพรรณบุรี(ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๕๒ อาศัยอำนาจตามความในมาตรา๑๔ (๑) และมาตรา ๑๖ แห่งพระราชบัญญัติการจัดสรรที่ดิน พ.ศ. ๒๕๔๓อันเป็นกฎหมายที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคล ซึ่งมาตรา๒๙ ประกอบกับมาตรา ๓๓ มาตรา ๔๑ และมาตรา ๔๓ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยบัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยบทบัญญัติแห่งกฎหมายคณะกรรมการจัดสรรที่ดินจังหวัดสุพรรณบุรีจึงออกข้อกำหนดเกี่ยวกับการจัดทำแผนผังโครงการและวิธีการในการจัดสรรที่ดินเพื่อที่อยู่อาศัยและพาณิชยกรรมโดยความเห็นชอบจากคณะกรรมการจัดสรรที่ดินกลางไว้ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ ข้อกำหนดนี้เรียกว่า ข้อกำหนดเกี่ยวกับการจัดสรรที่ดินจังหวัดสุพรรณบุรี(ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๕๒ข้อ ๒[๑] ข้อกำหนดนี้ให้ใช้บังคับนับแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปข้อ ๓ ให้เพิ่มเติมข้อความต่อไปนี้เป็น หมวด ๘ข้อ ๓๖ และข้อ ๓๗ แห่งข้อกำหนดเกี่ยวกับการจัดสรรที่ดินจังหวัดสุพรรณบุรี พ.ศ.๒๕๔๖หมวด ๘ข้อกำหนดเกี่ยวกับการจัดพื้นที่ให้เป็นที่ตั้งสำนักงานของนิติบุคคลหมู่บ้านจัดสรรหรือนิติบุคคลตามกฎหมายอื่น ข้อ ๓๖ ในกรณีที่ผู้จัดสรรที่ดินรายใดมีความประสงค์จะให้มีการจัดตั้งนิติบุคคลหมู่บ้านจัดสรรหรือนิติบุคคลตามกฎหมายอื่นผู้จัดสรรที่ดินจะต้องจัดพื้นที่ให้เป็นที่ตั้งสำนักงานของนิติบุคคลหมู่บ้านจัดสรรหรือนิติบุคคลตามกฎหมายอื่นอย่างใดอย่างหนึ่ง ดังนี้๓๖.๑ที่ดินเปล่าต้องจัดให้มีเนื้อที่ไม่น้อยกว่า ๒๐ ตารางวา และมีความกว้างไม่น้อยกว่า๘.๐๐ เมตร ความยาวไม่น้อยกว่า ๑๐.๐๐ เมตรเว้นแต่ข้อบัญญัติของท้องถิ่นใดกำหนดไว้สูงกว่าก็ให้เป็นไปตามข้อบัญญัติของท้องถิ่นนั้นโดยตำแหน่งที่ดินให้มีเขตติดต่อกับสาธารณูปโภคอื่น ๆ เช่น ถนน สวน สนามเด็กเล่น สนามกีฬาและหรือสาธารณูปโภคอื่นที่ใช้ประโยชน์ลักษณะเดียวกัน๓๖.๒ที่ดินพร้อมอาคาร ต้องมีเนื้อที่ไม่น้อยกว่า ๑๖ ตารางวา มีความกว้างไม่น้อยกว่า ๔.๐๐เมตร และมีพื้นที่ใช้สอยในอาคารไม่น้อยกว่า ๖๔ ตารางเมตร๓๖.๓พื้นที่ส่วนอื่นซึ่งผู้จัดสรรที่ดินได้จัดไว้เพื่อเป็นที่ตั้งสำนักงานของนิติบุคคลหมู่บ้านจัดสรรหรือนิติบุคคลตามกฎหมายอื่นแล้วเช่น สำนักงาน สโมสร เป็นต้นต้องจัดให้มีพื้นที่ใช้สอยสำหรับสำนักงานของนิติบุคคลหมู่บ้านจัดสรรหรือนิติบุคคลตามกฎหมายอื่นในอาคารดังกล่าวไม่น้อยกว่า๖๔ ตารางเมตร อาคารดังกล่าวจะต้องอยู่บนที่ดินแปลงบริการสาธารณะในโครงการจัดสรรที่ดินและจะเก็บค่าใช้จ่ายสำหรับการใช้เป็นที่ตั้งสำนักงานของนิติบุคคลหมู่บ้านจัดสรรหรือนิติบุคคลตามกฎหมายอื่นไม่ได้ ทั้งนี้ไม่นับรวมถึงค่าใช้จ่ายสาธารณูปโภคสิ้นเปลืองข้อ ๓๗ เมื่อตั้งนิติบุคคลหมู่บ้านจัดสรรหรือนิติบุคคลตามกฎหมายอื่นแล้วให้ถือว่าที่ดินดังกล่าวตามข้อ ๓๖.๑ หรือที่ดินพร้อมอาคารตามข้อ ๓๖.๒เป็นสาธารณูปโภคสำหรับที่ดินที่เป็นที่ตั้งพื้นที่ส่วนอื่นซึ่งผู้จัดสรรที่ดินได้จัดไว้เพื่อเป็นที่ตั้งสำนักงานของนิติบุคคลหมู่บ้านจัดสรรหรือนิติบุคคลตามกฎหมายอื่น เช่นสำนักงาน สโมสร ฯลฯ ตามข้อ ๓๖.๓ผู้จัดสรรที่ดินต้องให้นิติบุคคลหมู่บ้านจัดสรรหรือนิติบุคคลตามกฎหมายอื่นถือกรรมสิทธิ์รวมในที่ดินเนื้อที่ไม่น้อยกว่า๒๐ ตารางวา และให้เป็นสาธารณูปโภคด้วยข้อ ๔ ข้อกำหนดนี้ไม่ให้ใช้บังคับกับการจัดสรรที่ดินที่ได้ยื่นคำขออนุญาตไว้ก่อนข้อกำหนดนี้ใช้บังคับให้ไว้ ณ วันที่ ๒กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๕๒สมศักย์ ภูรีศรีศักดิ์ผู้ว่าราชการจังหวัดสุพรรณบุรีประธานกรรมการจัดสรรที่ดินจังหวัดสุพรรณบุรีปริยานุช/จัดทำ๒๑ ตุลาคม ๒๕๕๒นันท์นภัสร์/ตรวจ๒๑ ตุลาคม ๒๕๕๒ศิรวัชร์/ปรับปรุง๒๙ กรกฎาคม ๒๕๕๙[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๒๖/ตอนพิเศษ ๑๕๑ ง/หน้า ๓๔/๑๓ ตุลาคม ๒๕๕๒
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 63968หลักกฎหมาย: ฎีกาว่าศาลลงโทษจำเลยไม่เป็นไปตามที่กฎหมายบัญญัติไว้เป็นฎีกาในปัญหาข้อกฎหมาย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 62/2525พนักงานอัยการจังหวัดลำปางโจทก์นายจินดา สารใจวงศ์จำเลย ป.วิ.อ. ม. 218ฎีกาว่าศาลลงโทษจำเลยไม่เป็นไปตามที่กฎหมายบัญญัติไว้เป็นฎีกาในปัญหาข้อกฎหมาย(ประมุข สวัสดิ์มงคล-สุนทร วรรณแสง-เสมา รัตนมาลัย)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 62/2525พนักงานอัยการจังหวัดลำปางโจทก์นายจินดา สารใจวงศ์จำเลย ป.วิ.อ. ม. 218ฎีกาว่าศาลลงโทษจำเลยไม่เป็นไปตามที่กฎหมายบัญญัติไว้เป็นฎีกาในปัญหาข้อกฎหมาย(ประมุข สวัสดิ์มงคล-สุนทร วรรณแสง-เสมา รัตนมาลัย)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ