คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 59/2502หลักกฎหมาย: จำเลยใช้ปืนจ่อยิงผู้ตายที่สบักอันเป็นที่สำคัญโดยเชื่อว่าเป็นคนอยู่ยงคงกะพัน ถือว่า จำเลยมีความผิดฐานฆ่าคนโดยเจตนาโจทก์ฟ้องว่า เมื่อคืนวันที่ 25 เม.ย. 2500 จำเลยบังอาจใช้ปืนยิงนายบกขวัญเสือ ตายด้วยเจตนาฆ่า จำเลยให้การรับสารภาพศาลชั้นต้นฟังว่า จำเลยไม่มีเจตนายิง เพราะจำเลยมิได้รู้สำนึกในการกระทำ โดยเข้าใจว่า ปืนคงไม่ลั่นและไม่ประสงค์ต่อผลหรือคาดว่าจะเล็งเห็นผลของการกระทำเพราะจำเลยเชื่อมั่นว่า ผู้ตายคงอยู่ยงคงกะพันยิงไม่ออก เนื่องจากได้รับการถ่ายทอดวิชาอยู่ยงคงกะพันจากจำเลย จำเลยจึงมีผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 290 จำคุก 4 ปี ลดตาม ม.78 กึ่งหนึ่ง จำคุก2 ปี ปืนไม่ริบศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ว่า จำเลยผิดตาม มาตรา 288 ประกอบด้วย มาตรา 59 จำคุก 15 ปี ลดตาม มาตรา 78 กึ่งหนึ่งจำคุก 7 ปี 6 เดือน ริบปืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ความเชื่อของจำเลยในเรื่องอยู่ยงคงกะพันนั้น ปราศจากเหตุผลปืนเป็นอาวุธร้ายแรง การที่จำเลยเอาปืนจ่อยิงผู้ตายที่สบักอันเป็นที่สำคัญ ย่อมเล็งเห็นผลแห่งการกระทำนั้นว่า ถ้าปืนลั่นออกไป ผู้ตายก็ต้องตาย ซึ่งจำเลยก็สำนึกในการกระทำนั้น พิพากษายืนศาลอุทธรณ์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 59/2502อัยการอุตรดิตถ์โจทก์นายมิว ขวัญเสือจำเลย ป.อ. ม. 59, ม. 288, ม. 290จำเลยใช้ปืนจ่อยิงผู้ตายที่สบักอันเป็นที่สำคัญโดยเชื่อว่าเป็นคนอยู่ยงคงกะพัน ถือว่า จำเลยมีความผิดฐานฆ่าคนโดยเจตนาโจทก์ฟ้องว่า เมื่อคืนวันที่ 25 เม.ย. 2500 จำเลยบังอาจใช้ปืนยิงนายบกขวัญเสือ ตายด้วยเจตนาฆ่า จำเลยให้การรับสารภาพศาลชั้นต้นฟังว่า จำเลยไม่มีเจตนายิง เพราะจำเลยมิได้รู้สำนึกในการกระทำ โดยเข้าใจว่า ปืนคงไม่ลั่นและไม่ประสงค์ต่อผลหรือคาดว่าจะเล็งเห็นผลของการกระทำเพราะจำเลยเชื่อมั่นว่า ผู้ตายคงอยู่ยงคงกะพันยิงไม่ออก เนื่องจากได้รับการถ่ายทอดวิชาอยู่ยงคงกะพันจากจำเลย จำเลยจึงมีผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 290 จำคุก 4 ปี ลดตาม ม.78 กึ่งหนึ่ง จำคุก2 ปี ปืนไม่ริบศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ว่า จำเลยผิดตาม มาตรา 288 ประกอบด้วย มาตรา 59 จำคุก 15 ปี ลดตาม มาตรา 78 กึ่งหนึ่งจำคุก 7 ปี 6 เดือน ริบปืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ความเชื่อของจำเลยในเรื่องอยู่ยงคงกะพันนั้น ปราศจากเหตุผลปืนเป็นอาวุธร้ายแรง การที่จำเลยเอาปืนจ่อยิงผู้ตายที่สบักอันเป็นที่สำคัญ ย่อมเล็งเห็นผลแห่งการกระทำนั้นว่า ถ้าปืนลั่นออกไป ผู้ตายก็ต้องตาย ซึ่งจำเลยก็สำนึกในการกระทำนั้น พิพากษายืนศาลอุทธรณ์(ดุลยกรณ์พิทารณ์-ดุลยการณ์โกวิท-ไชยเจริญ สันติศิริ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า เมื่อคืนวันที่ 25 เม.ย. 2500 จำเลยบังอาจใช้ปืนยิงนายบกขวัญเสือ ตายด้วยเจตนาฆ่า จำเลยให้การรับสารภาพศาลชั้นต้นฟังว่า จำเลยไม่มีเจตนายิง เพราะจำเลยมิได้รู้สำนึกในการกระทำ โดยเข้าใจว่า ปืนคงไม่ลั่นและไม่ประสงค์ต่อผลหรือคาดว่าจะเล็งเห็นผลของการกระทำเพราะจำเลยเชื่อมั่นว่า ผู้ตายคงอยู่ยงคงกะพันยิงไม่ออก เนื่องจากได้รับการถ่ายทอดวิชาอยู่ยงคงกะพันจากจำเลย จำเลยจึงมีผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 290 จำคุก 4 ปี ลดตาม ม.78 กึ่งหนึ่ง จำคุก2 ปี ปืนไม่ริบศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ว่า จำเลยผิดตาม มาตรา 288 ประกอบด้วย มาตรา 59 จำคุก 15 ปี ลดตาม มาตรา 78 กึ่งหนึ่งจำคุก 7 ปี 6 เดือน ริบปืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ความเชื่อของจำเลยในเรื่องอยู่ยงคงกะพันนั้น ปราศจากเหตุผลปืนเป็นอาวุธร้ายแรง การที่จำเลยเอาปืนจ่อยิงผู้ตายที่สบักอันเป็นที่สำคัญ ย่อมเล็งเห็นผลแห่งการกระทำนั้นว่า ถ้าปืนลั่นออกไป ผู้ตายก็ต้องตาย ซึ่งจำเลยก็สำนึกในการกระทำนั้น พิพากษายืนศาลอุทธรณ์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 59/2502อัยการอุตรดิตถ์โจทก์นายมิว ขวัญเสือจำเลย ป.อ. ม. 59, ม. 288, ม. 290จำเลยใช้ปืนจ่อยิงผู้ตายที่สบักอันเป็นที่สำคัญโดยเชื่อว่าเป็นคนอยู่ยงคงกะพัน ถือว่า จำเลยมีความผิดฐานฆ่าคนโดยเจตนาโจทก์ฟ้องว่า เมื่อคืนวันที่ 25 เม.ย. 2500 จำเลยบังอาจใช้ปืนยิงนายบกขวัญเสือ ตายด้วยเจตนาฆ่า จำเลยให้การรับสารภาพศาลชั้นต้นฟังว่า จำเลยไม่มีเจตนายิง เพราะจำเลยมิได้รู้สำนึกในการกระทำ โดยเข้าใจว่า ปืนคงไม่ลั่นและไม่ประสงค์ต่อผลหรือคาดว่าจะเล็งเห็นผลของการกระทำเพราะจำเลยเชื่อมั่นว่า ผู้ตายคงอยู่ยงคงกะพันยิงไม่ออก เนื่องจากได้รับการถ่ายทอดวิชาอยู่ยงคงกะพันจากจำเลย จำเลยจึงมีผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 290 จำคุก 4 ปี ลดตาม ม.78 กึ่งหนึ่ง จำคุก2 ปี ปืนไม่ริบศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ว่า จำเลยผิดตาม มาตรา 288 ประกอบด้วย มาตรา 59 จำคุก 15 ปี ลดตาม มาตรา 78 กึ่งหนึ่งจำคุก 7 ปี 6 เดือน ริบปืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ความเชื่อของจำเลยในเรื่องอยู่ยงคงกะพันนั้น ปราศจากเหตุผลปืนเป็นอาวุธร้ายแรง การที่จำเลยเอาปืนจ่อยิงผู้ตายที่สบักอันเป็นที่สำคัญ ย่อมเล็งเห็นผลแห่งการกระทำนั้นว่า ถ้าปืนลั่นออกไป ผู้ตายก็ต้องตาย ซึ่งจำเลยก็สำนึกในการกระทำนั้น พิพากษายืนศาลอุทธรณ์(ดุลยกรณ์พิทารณ์-ดุลยการณ์โกวิท-ไชยเจริญ สันติศิริ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ