คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1573/2521หลักกฎหมาย: โจทก์ขอให้นำพยานหลักฐานของโจทก์ที่นำสืบไว้ในชั้นไต่สวนมูลฟ้อง ซึ่งมิได้กระทำต่อหน้าจำเลยมาวินิจฉัยคดี เป็นการขัดต่อประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 172 ฉะนั้น เมื่อโจทก์แถลงไม่ติดใจสืบพยาน ก็เท่ากับโจทก์ไม่มีพยานมาสืบพิสูจน์ให้เห็นว่า จำเลยได้กระทำความผิดตามฟ้อง คดีจึงลงโทษจำเลยไม่ได้โจทก์ฟ้องจำเลยในข้อหาฐานพยายามกรรโชก และทำให้เสื่อมเสียเสรีภาพ ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๘๐, ๘๓, ๓๐๙, ๓๓๗ จำเลยที่ ๑ ให้การปฏิเสธ ชั้นพิจารณาโจทก์แถลงไม่ติดใจดำเนินคดีกับจำเลยที่ ๒ ศาลชั้นต้นจึงมีคำสั่งจำหน่ายคดีเฉพาะตัวจำเลยที่ ๒ ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้ว พิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ (เฉพาะข้อหาฐานกรรโชก) ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษจำเลยที่ ๑ ฐานพยายามกรรโชก ศาลชั้นต้นสั่งรับฎีกาเฉพาะข้อกฎหมายที่ว่า กระบวนพิจารณาสืบพยานโดยถือเอาคำพยานชั้นไต่สวนมูลฟ้องมาวินิจฉัยนั้น จะชอบด้วยกฎหมายหรือไม่ ศาลฎีกาพิจารณาแล้ววินิจฉัยว่า ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๑๗๒ การพิจารณาและสืบพยานในศาลให้ทำโดยเปิดเผยต่อหน้าจำเลย เว้นแต่จะมีกฎหมายบัญญัติไว้เป็นอย่างอื่น เช่นกรณีที่บัญญัติไว้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๑๗๒ ทวิ การที่โจทก์ขอให้นำพยานหลักฐานของโจทก์ที่นำสืบไว้ในชั้นไต่สวนมูลฟ้อง ซึ่งมิได้กระทำต่อหน้าจำเลยมาวินิจฉัยคดีจึงขัดต่อประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๑๗๒ ดังกล่าว เมื่อโจทก์แถลงไม่ติดใจสืบพยานก็เท่ากับโจทก์ไม่มีพยานมาสืบพิสูจน์ให้เห็นว่า จำเลยได้กระทำผิดตามฟ้อง คดีจึงลงโทษจำเลยไม่ได้ ศาลล่างทั้งสองพิพากษาชอบแล้ว พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1573/2521นายทวี หรือทา สุนทรเรืองฤทธิ์ กับพวกโจทก์นายสมศรี บุษบา กับพวกจำเลย ป.วิ.อ. ม. 172, ม. 172 ทวิโจทก์ขอให้นำพยานหลักฐานของโจทก์ที่นำสืบไว้ในชั้นไต่สวนมูลฟ้อง ซึ่งมิได้กระทำต่อหน้าจำเลยมาวินิจฉัยคดี เป็นการขัดต่อประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 172 ฉะนั้น เมื่อโจทก์แถลงไม่ติดใจสืบพยาน ก็เท่ากับโจทก์ไม่มีพยานมาสืบพิสูจน์ให้เห็นว่า จำเลยได้กระทำความผิดตามฟ้อง คดีจึงลงโทษจำเลยไม่ได้โจทก์ฟ้องจำเลยในข้อหาฐานพยายามกรรโชก และทำให้เสื่อมเสียเสรีภาพ ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๘๐, ๘๓, ๓๐๙, ๓๓๗ จำเลยที่ ๑ ให้การปฏิเสธ ชั้นพิจารณาโจทก์แถลงไม่ติดใจดำเนินคดีกับจำเลยที่ ๒ ศาลชั้นต้นจึงมีคำสั่งจำหน่ายคดีเฉพาะตัวจำเลยที่ ๒ ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้ว พิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ (เฉพาะข้อหาฐานกรรโชก) ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษจำเลยที่ ๑ ฐานพยายามกรรโชก ศาลชั้นต้นสั่งรับฎีกาเฉพาะข้อกฎหมายที่ว่า กระบวนพิจารณาสืบพยานโดยถือเอาคำพยานชั้นไต่สวนมูลฟ้องมาวินิจฉัยนั้น จะชอบด้วยกฎหมายหรือไม่ ศาลฎีกาพิจารณาแล้ววินิจฉัยว่า ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๑๗๒ การพิจารณาและสืบพยานในศาลให้ทำโดยเปิดเผยต่อหน้าจำเลย เว้นแต่จะมีกฎหมายบัญญัติไว้เป็นอย่างอื่น เช่นกรณีที่บัญญัติไว้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๑๗๒ ทวิ การที่โจทก์ขอให้นำพยานหลักฐานของโจทก์ที่นำสืบไว้ในชั้นไต่สวนมูลฟ้อง ซึ่งมิได้กระทำต่อหน้าจำเลยมาวินิจฉัยคดีจึงขัดต่อประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๑๗๒ ดังกล่าว เมื่อโจทก์แถลงไม่ติดใจสืบพยานก็เท่ากับโจทก์ไม่มีพยานมาสืบพิสูจน์ให้เห็นว่า จำเลยได้กระทำผิดตามฟ้อง คดีจึงลงโทษจำเลยไม่ได้ ศาลล่างทั้งสองพิพากษาชอบแล้ว พิพากษายืน(จรัญ สำเร็จประสงค์-พิสัณห์ ลีตเวทย์-แถม ดุลยสุข)ศาลจังหวัดศรีสะเกษ - นายสันติ โภคารัตนานันท์ศาลอุทธรณ์ - นายปรีชา พานิชวงศ์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องจำเลยในข้อหาฐานพยายามกรรโชก และทำให้เสื่อมเสียเสรีภาพ ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๘๐, ๘๓, ๓๐๙, ๓๓๗ จำเลยที่ ๑ ให้การปฏิเสธ ชั้นพิจารณาโจทก์แถลงไม่ติดใจดำเนินคดีกับจำเลยที่ ๒ ศาลชั้นต้นจึงมีคำสั่งจำหน่ายคดีเฉพาะตัวจำเลยที่ ๒ ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้ว พิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ (เฉพาะข้อหาฐานกรรโชก) ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษจำเลยที่ ๑ ฐานพยายามกรรโชก ศาลชั้นต้นสั่งรับฎีกาเฉพาะข้อกฎหมายที่ว่า กระบวนพิจารณาสืบพยานโดยถือเอาคำพยานชั้นไต่สวนมูลฟ้องมาวินิจฉัยนั้น จะชอบด้วยกฎหมายหรือไม่ ศาลฎีกาพิจารณาแล้ววินิจฉัยว่า ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๑๗๒ การพิจารณาและสืบพยานในศาลให้ทำโดยเปิดเผยต่อหน้าจำเลย เว้นแต่จะมีกฎหมายบัญญัติไว้เป็นอย่างอื่น เช่นกรณีที่บัญญัติไว้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๑๗๒ ทวิ การที่โจทก์ขอให้นำพยานหลักฐานของโจทก์ที่นำสืบไว้ในชั้นไต่สวนมูลฟ้อง ซึ่งมิได้กระทำต่อหน้าจำเลยมาวินิจฉัยคดีจึงขัดต่อประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๑๗๒ ดังกล่าว เมื่อโจทก์แถลงไม่ติดใจสืบพยานก็เท่ากับโจทก์ไม่มีพยานมาสืบพิสูจน์ให้เห็นว่า จำเลยได้กระทำผิดตามฟ้อง คดีจึงลงโทษจำเลยไม่ได้ ศาลล่างทั้งสองพิพากษาชอบแล้ว พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1573/2521นายทวี หรือทา สุนทรเรืองฤทธิ์ กับพวกโจทก์นายสมศรี บุษบา กับพวกจำเลย ป.วิ.อ. ม. 172, ม. 172 ทวิโจทก์ขอให้นำพยานหลักฐานของโจทก์ที่นำสืบไว้ในชั้นไต่สวนมูลฟ้อง ซึ่งมิได้กระทำต่อหน้าจำเลยมาวินิจฉัยคดี เป็นการขัดต่อประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 172 ฉะนั้น เมื่อโจทก์แถลงไม่ติดใจสืบพยาน ก็เท่ากับโจทก์ไม่มีพยานมาสืบพิสูจน์ให้เห็นว่า จำเลยได้กระทำความผิดตามฟ้อง คดีจึงลงโทษจำเลยไม่ได้โจทก์ฟ้องจำเลยในข้อหาฐานพยายามกรรโชก และทำให้เสื่อมเสียเสรีภาพ ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๘๐, ๘๓, ๓๐๙, ๓๓๗ จำเลยที่ ๑ ให้การปฏิเสธ ชั้นพิจารณาโจทก์แถลงไม่ติดใจดำเนินคดีกับจำเลยที่ ๒ ศาลชั้นต้นจึงมีคำสั่งจำหน่ายคดีเฉพาะตัวจำเลยที่ ๒ ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้ว พิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ (เฉพาะข้อหาฐานกรรโชก) ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษจำเลยที่ ๑ ฐานพยายามกรรโชก ศาลชั้นต้นสั่งรับฎีกาเฉพาะข้อกฎหมายที่ว่า กระบวนพิจารณาสืบพยานโดยถือเอาคำพยานชั้นไต่สวนมูลฟ้องมาวินิจฉัยนั้น จะชอบด้วยกฎหมายหรือไม่ ศาลฎีกาพิจารณาแล้ววินิจฉัยว่า ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๑๗๒ การพิจารณาและสืบพยานในศาลให้ทำโดยเปิดเผยต่อหน้าจำเลย เว้นแต่จะมีกฎหมายบัญญัติไว้เป็นอย่างอื่น เช่นกรณีที่บัญญัติไว้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๑๗๒ ทวิ การที่โจทก์ขอให้นำพยานหลักฐานของโจทก์ที่นำสืบไว้ในชั้นไต่สวนมูลฟ้อง ซึ่งมิได้กระทำต่อหน้าจำเลยมาวินิจฉัยคดีจึงขัดต่อประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๑๗๒ ดังกล่าว เมื่อโจทก์แถลงไม่ติดใจสืบพยานก็เท่ากับโจทก์ไม่มีพยานมาสืบพิสูจน์ให้เห็นว่า จำเลยได้กระทำผิดตามฟ้อง คดีจึงลงโทษจำเลยไม่ได้ ศาลล่างทั้งสองพิพากษาชอบแล้ว พิพากษายืน(จรัญ สำเร็จประสงค์-พิสัณห์ ลีตเวทย์-แถม ดุลยสุข)ศาลจังหวัดศรีสะเกษ - นายสันติ โภคารัตนานันท์ศาลอุทธรณ์ - นายปรีชา พานิชวงศ์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ