คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 441/2491หลักกฎหมาย: พ.ร.บ.ด้วยการเก็บรักษาน้ำมันเชื้อเพลิง พ.ศ.2474 มาตรา 13 (ข) วรรคท้าย บัญญัติห้ามขาดไม่ให้เก็บน้ำมันเชื้อเพลิงชนิดธรรมดา (ประเภทไม่ได้จำหน่ายขาย) มีปริมาณเกิน 2500 ลิตร ฉะนั้นผู้ใดเก็บน้ำมันไว้เกินกว่า 2500 ลิตร แล้วก็ต้องมีผิดเสมอ โดยไม่ต้องพิจารณาถึงสถานที่เก็บว่าจะต้องขออนุญาตหรือไม่.โจทก์ฟ้องว่า จำเลยสมคบกันเก็บน้ำมันเชื้อเพลิงชะนิดธรรมดารวม ๓๐๐๐ ลิตร โดยฝ่าฝืน ก.ม. คือเก็บรวมไว้ในเรือเป็ดทะเล ซึ่งเป็นเรือที่มิได้รับอนุญาตให้เป็นสถานที่เก็บน้ำมันเชื้อเพลิง ขอให้ลงโทษตาม พ.ร.บ. ว่าด้วยการเก็บรักษาน้ำมันเชื้อเพลิง พ.ศ.๒๔๗๔ มาตรา ๖ - ๗ - ๔๘ จำเลยรับสารภาพตามฟ้อง ศาลชั้นต้นพิพากษาปรับจำเลยคนละ ๔๐ บาท ตาม พ.ร.บ.ว่าด้วยการเก็บรักษาน้ำมันเชื้อเพลิง พ.ศ.๒๔๗๔ มาตรา ๖ - ๗ - ๔๘ ลดฐานรับสารภาพกึ่งหนึ่ง คงปรับคนละ ๒๐ บาท จำเลยอุทธรณ์ ว่าการเก็บน้ำมันเชื้อเพลิงไว้ในเรือซึ่งมิใช่เป็นสถานที่ถาวร หาต้องขออนุญาตไม่ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า ตามฟ้องโจทก์ไม่ปรากฏว่า น้ำมันรายนี้เป็นน้ำมันสำหรับจำหน่ายขาย จึงต้องบังคับตามความในหมวด ๓ มาตรา ๑๓ (ข) วรรคท้าย แห่งพระราชบัญญัติว่าด้วยการเก็บรักษาน้ำมันเชื้อเพลิง พ.ศ.๒๔๗๔ บัญญัติห้ามขาดไว้ไม่ให้เก็บน้ำมันเชื้อเพลิงชะนิดธรรมดาไว้มีปริมาณเกิน ๒๕๐๐ ลิตร จำเลยสมคบกันเก็บน้ำมันไว้ถึง ๓๐๐๐ ลิตร จึงต้องมีผิดโดยไม่ต้องพิจารณาถึงสถานที่เก็บว่าจะต้องขออนุญาตหรือไม่ จึงพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 441/2491อัยยการจันทบุรีโจทก์นายเซ็ง นายซ้ง นายสืบศักดิ์จำเลย พ.ร.บ.ว่าด้วยการเก็บรักษาน้ำมันเชื้อเพลิง พ.ศ.2474 พ.ร.บ.ด้วยการเก็บรักษาน้ำมันเชื้อเพลิง พ.ศ.2474 มาตรา 13 (ข) วรรคท้าย บัญญัติห้ามขาดไม่ให้เก็บน้ำมันเชื้อเพลิงชนิดธรรมดา (ประเภทไม่ได้จำหน่ายขาย) มีปริมาณเกิน 2500 ลิตร ฉะนั้นผู้ใดเก็บน้ำมันไว้เกินกว่า 2500 ลิตร แล้วก็ต้องมีผิดเสมอ โดยไม่ต้องพิจารณาถึงสถานที่เก็บว่าจะต้องขออนุญาตหรือไม่.โจทก์ฟ้องว่า จำเลยสมคบกันเก็บน้ำมันเชื้อเพลิงชะนิดธรรมดารวม ๓๐๐๐ ลิตร โดยฝ่าฝืน ก.ม. คือเก็บรวมไว้ในเรือเป็ดทะเล ซึ่งเป็นเรือที่มิได้รับอนุญาตให้เป็นสถานที่เก็บน้ำมันเชื้อเพลิง ขอให้ลงโทษตาม พ.ร.บ. ว่าด้วยการเก็บรักษาน้ำมันเชื้อเพลิง พ.ศ.๒๔๗๔ มาตรา ๖ - ๗ - ๔๘ จำเลยรับสารภาพตามฟ้อง ศาลชั้นต้นพิพากษาปรับจำเลยคนละ ๔๐ บาท ตาม พ.ร.บ.ว่าด้วยการเก็บรักษาน้ำมันเชื้อเพลิง พ.ศ.๒๔๗๔ มาตรา ๖ - ๗ - ๔๘ ลดฐานรับสารภาพกึ่งหนึ่ง คงปรับคนละ ๒๐ บาท จำเลยอุทธรณ์ ว่าการเก็บน้ำมันเชื้อเพลิงไว้ในเรือซึ่งมิใช่เป็นสถานที่ถาวร หาต้องขออนุญาตไม่ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า ตามฟ้องโจทก์ไม่ปรากฏว่า น้ำมันรายนี้เป็นน้ำมันสำหรับจำหน่ายขาย จึงต้องบังคับตามความในหมวด ๓ มาตรา ๑๓ (ข) วรรคท้าย แห่งพระราชบัญญัติว่าด้วยการเก็บรักษาน้ำมันเชื้อเพลิง พ.ศ.๒๔๗๔ บัญญัติห้ามขาดไว้ไม่ให้เก็บน้ำมันเชื้อเพลิงชะนิดธรรมดาไว้มีปริมาณเกิน ๒๕๐๐ ลิตร จำเลยสมคบกันเก็บน้ำมันไว้ถึง ๓๐๐๐ ลิตร จึงต้องมีผิดโดยไม่ต้องพิจารณาถึงสถานที่เก็บว่าจะต้องขออนุญาตหรือไม่ จึงพิพากษายืน(ปรีชาวินิจฉัย-ประวัติ ปัตตพงศ์-ประวัติ ปัตตพงศ์)ศาลชั้นต้น - นายชลอ อัจกาญจน์ศาลอุทธรณ์ - พระดุลยนัยบัญชาราษฎร์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยสมคบกันเก็บน้ำมันเชื้อเพลิงชะนิดธรรมดารวม ๓๐๐๐ ลิตร โดยฝ่าฝืน ก.ม. คือเก็บรวมไว้ในเรือเป็ดทะเล ซึ่งเป็นเรือที่มิได้รับอนุญาตให้เป็นสถานที่เก็บน้ำมันเชื้อเพลิง ขอให้ลงโทษตาม พ.ร.บ. ว่าด้วยการเก็บรักษาน้ำมันเชื้อเพลิง พ.ศ.๒๔๗๔ มาตรา ๖ - ๗ - ๔๘ จำเลยรับสารภาพตามฟ้อง ศาลชั้นต้นพิพากษาปรับจำเลยคนละ ๔๐ บาท ตาม พ.ร.บ.ว่าด้วยการเก็บรักษาน้ำมันเชื้อเพลิง พ.ศ.๒๔๗๔ มาตรา ๖ - ๗ - ๔๘ ลดฐานรับสารภาพกึ่งหนึ่ง คงปรับคนละ ๒๐ บาท จำเลยอุทธรณ์ ว่าการเก็บน้ำมันเชื้อเพลิงไว้ในเรือซึ่งมิใช่เป็นสถานที่ถาวร หาต้องขออนุญาตไม่ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า ตามฟ้องโจทก์ไม่ปรากฏว่า น้ำมันรายนี้เป็นน้ำมันสำหรับจำหน่ายขาย จึงต้องบังคับตามความในหมวด ๓ มาตรา ๑๓ (ข) วรรคท้าย แห่งพระราชบัญญัติว่าด้วยการเก็บรักษาน้ำมันเชื้อเพลิง พ.ศ.๒๔๗๔ บัญญัติห้ามขาดไว้ไม่ให้เก็บน้ำมันเชื้อเพลิงชะนิดธรรมดาไว้มีปริมาณเกิน ๒๕๐๐ ลิตร จำเลยสมคบกันเก็บน้ำมันไว้ถึง ๓๐๐๐ ลิตร จึงต้องมีผิดโดยไม่ต้องพิจารณาถึงสถานที่เก็บว่าจะต้องขออนุญาตหรือไม่ จึงพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 441/2491อัยยการจันทบุรีโจทก์นายเซ็ง นายซ้ง นายสืบศักดิ์จำเลย พ.ร.บ.ว่าด้วยการเก็บรักษาน้ำมันเชื้อเพลิง พ.ศ.2474 พ.ร.บ.ด้วยการเก็บรักษาน้ำมันเชื้อเพลิง พ.ศ.2474 มาตรา 13 (ข) วรรคท้าย บัญญัติห้ามขาดไม่ให้เก็บน้ำมันเชื้อเพลิงชนิดธรรมดา (ประเภทไม่ได้จำหน่ายขาย) มีปริมาณเกิน 2500 ลิตร ฉะนั้นผู้ใดเก็บน้ำมันไว้เกินกว่า 2500 ลิตร แล้วก็ต้องมีผิดเสมอ โดยไม่ต้องพิจารณาถึงสถานที่เก็บว่าจะต้องขออนุญาตหรือไม่.โจทก์ฟ้องว่า จำเลยสมคบกันเก็บน้ำมันเชื้อเพลิงชะนิดธรรมดารวม ๓๐๐๐ ลิตร โดยฝ่าฝืน ก.ม. คือเก็บรวมไว้ในเรือเป็ดทะเล ซึ่งเป็นเรือที่มิได้รับอนุญาตให้เป็นสถานที่เก็บน้ำมันเชื้อเพลิง ขอให้ลงโทษตาม พ.ร.บ. ว่าด้วยการเก็บรักษาน้ำมันเชื้อเพลิง พ.ศ.๒๔๗๔ มาตรา ๖ - ๗ - ๔๘ จำเลยรับสารภาพตามฟ้อง ศาลชั้นต้นพิพากษาปรับจำเลยคนละ ๔๐ บาท ตาม พ.ร.บ.ว่าด้วยการเก็บรักษาน้ำมันเชื้อเพลิง พ.ศ.๒๔๗๔ มาตรา ๖ - ๗ - ๔๘ ลดฐานรับสารภาพกึ่งหนึ่ง คงปรับคนละ ๒๐ บาท จำเลยอุทธรณ์ ว่าการเก็บน้ำมันเชื้อเพลิงไว้ในเรือซึ่งมิใช่เป็นสถานที่ถาวร หาต้องขออนุญาตไม่ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า ตามฟ้องโจทก์ไม่ปรากฏว่า น้ำมันรายนี้เป็นน้ำมันสำหรับจำหน่ายขาย จึงต้องบังคับตามความในหมวด ๓ มาตรา ๑๓ (ข) วรรคท้าย แห่งพระราชบัญญัติว่าด้วยการเก็บรักษาน้ำมันเชื้อเพลิง พ.ศ.๒๔๗๔ บัญญัติห้ามขาดไว้ไม่ให้เก็บน้ำมันเชื้อเพลิงชะนิดธรรมดาไว้มีปริมาณเกิน ๒๕๐๐ ลิตร จำเลยสมคบกันเก็บน้ำมันไว้ถึง ๓๐๐๐ ลิตร จึงต้องมีผิดโดยไม่ต้องพิจารณาถึงสถานที่เก็บว่าจะต้องขออนุญาตหรือไม่ จึงพิพากษายืน(ปรีชาวินิจฉัย-ประวัติ ปัตตพงศ์-ประวัติ ปัตตพงศ์)ศาลชั้นต้น - นายชลอ อัจกาญจน์ศาลอุทธรณ์ - พระดุลยนัยบัญชาราษฎร์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ