คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 181/2477หลักกฎหมาย: คดีเรื่องคัดค้านคำสั่งศาลเดิมที่ไม่ยอมรับฎีกาอย่างคนอนาถาเรียกว่าเป็นคดีไม่มีทุนทรัพย์ข้อที่ว่าคดีจะมีมูลพอชนะในคดีเช่นนี้หรือไม่นั้นถ้าเป็นปัญหาข้อเท็จจริงฎีกาไม่ได้ ปัญหาเกี่ยวกับความมากน้อยแห่งจำนวนค่าเสียหายที่ศาลกำหนดให้ เป็นปัญหาข้อเท็จจริงคดีนี้โจทก์ฎีกาอย่างคนอนาถาคัดค้านว่าศาลล่างทั้ง ๒ ให้ค่าเสียหายแก่โจทก์น้อยไป ศาลเดิมแลศาลอุทธรณ์สั่งว่าฎีกาโจทก์ไม่มีมูลที่จะชนะได้ จึงสั่งไม่รับฎีกาโจทก์ โจทก์ฎีกาว่าคดีโจทก์มีมูลที่จะชนะได้ ศาลฎีกาเห็นว่าคดีเรื่องโจทก์ฎีกาคัดค้านคำสั่งศาลล่างซึ่งไม่รับฎีกาอนาถาของโจทก์เป็นคดีไม่มีทุนทรัพย์ แลตัดสินว่าฎีกาโจทก์เป็นคดีไม่มีทุนทรัพย์ แลตัดสินว่าฎีกาโจทก์เป็นปัญหาข้อเท็จจริงไม่ได้ต้องห้ามตาม พ.ร.บ.ฎีกาอุทรณ์ พ.ศ.๒๔๖๑ มาตรา ๔ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 181/2477นายเย็น แซ่ภู่โจทก์นายขี้ริ้ว ควนิช นายเปียก มณีพลายนางสุวรรณรัตนพฤกษ์ พ.ร.บ.ลักษณฎีกาอุทธรณ์ พ.ศ.2461 ม. 4คดีเรื่องคัดค้านคำสั่งศาลเดิมที่ไม่ยอมรับฎีกาอย่างคนอนาถาเรียกว่าเป็นคดีไม่มีทุนทรัพย์ข้อที่ว่าคดีจะมีมูลพอชนะในคดีเช่นนี้หรือไม่นั้นถ้าเป็นปัญหาข้อเท็จจริงฎีกาไม่ได้ ปัญหาเกี่ยวกับความมากน้อยแห่งจำนวนค่าเสียหายที่ศาลกำหนดให้ เป็นปัญหาข้อเท็จจริงคดีนี้โจทก์ฎีกาอย่างคนอนาถาคัดค้านว่าศาลล่างทั้ง ๒ ให้ค่าเสียหายแก่โจทก์น้อยไป ศาลเดิมแลศาลอุทธรณ์สั่งว่าฎีกาโจทก์ไม่มีมูลที่จะชนะได้ จึงสั่งไม่รับฎีกาโจทก์ โจทก์ฎีกาว่าคดีโจทก์มีมูลที่จะชนะได้ ศาลฎีกาเห็นว่าคดีเรื่องโจทก์ฎีกาคัดค้านคำสั่งศาลล่างซึ่งไม่รับฎีกาอนาถาของโจทก์เป็นคดีไม่มีทุนทรัพย์ แลตัดสินว่าฎีกาโจทก์เป็นคดีไม่มีทุนทรัพย์ แลตัดสินว่าฎีกาโจทก์เป็นปัญหาข้อเท็จจริงไม่ได้ต้องห้ามตาม พ.ร.บ.ฎีกาอุทรณ์ พ.ศ.๒๔๖๑ มาตรา ๔(พรหม-กฤต-อิศระ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: คดีนี้โจทก์ฎีกาอย่างคนอนาถาคัดค้านว่าศาลล่างทั้ง ๒ ให้ค่าเสียหายแก่โจทก์น้อยไป ศาลเดิมแลศาลอุทธรณ์สั่งว่าฎีกาโจทก์ไม่มีมูลที่จะชนะได้ จึงสั่งไม่รับฎีกาโจทก์ โจทก์ฎีกาว่าคดีโจทก์มีมูลที่จะชนะได้ ศาลฎีกาเห็นว่าคดีเรื่องโจทก์ฎีกาคัดค้านคำสั่งศาลล่างซึ่งไม่รับฎีกาอนาถาของโจทก์เป็นคดีไม่มีทุนทรัพย์ แลตัดสินว่าฎีกาโจทก์เป็นคดีไม่มีทุนทรัพย์ แลตัดสินว่าฎีกาโจทก์เป็นปัญหาข้อเท็จจริงไม่ได้ต้องห้ามตาม พ.ร.บ.ฎีกาอุทรณ์ พ.ศ.๒๔๖๑ มาตรา ๔ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 181/2477นายเย็น แซ่ภู่โจทก์นายขี้ริ้ว ควนิช นายเปียก มณีพลายนางสุวรรณรัตนพฤกษ์ พ.ร.บ.ลักษณฎีกาอุทธรณ์ พ.ศ.2461 ม. 4คดีเรื่องคัดค้านคำสั่งศาลเดิมที่ไม่ยอมรับฎีกาอย่างคนอนาถาเรียกว่าเป็นคดีไม่มีทุนทรัพย์ข้อที่ว่าคดีจะมีมูลพอชนะในคดีเช่นนี้หรือไม่นั้นถ้าเป็นปัญหาข้อเท็จจริงฎีกาไม่ได้ ปัญหาเกี่ยวกับความมากน้อยแห่งจำนวนค่าเสียหายที่ศาลกำหนดให้ เป็นปัญหาข้อเท็จจริงคดีนี้โจทก์ฎีกาอย่างคนอนาถาคัดค้านว่าศาลล่างทั้ง ๒ ให้ค่าเสียหายแก่โจทก์น้อยไป ศาลเดิมแลศาลอุทธรณ์สั่งว่าฎีกาโจทก์ไม่มีมูลที่จะชนะได้ จึงสั่งไม่รับฎีกาโจทก์ โจทก์ฎีกาว่าคดีโจทก์มีมูลที่จะชนะได้ ศาลฎีกาเห็นว่าคดีเรื่องโจทก์ฎีกาคัดค้านคำสั่งศาลล่างซึ่งไม่รับฎีกาอนาถาของโจทก์เป็นคดีไม่มีทุนทรัพย์ แลตัดสินว่าฎีกาโจทก์เป็นคดีไม่มีทุนทรัพย์ แลตัดสินว่าฎีกาโจทก์เป็นปัญหาข้อเท็จจริงไม่ได้ต้องห้ามตาม พ.ร.บ.ฎีกาอุทรณ์ พ.ศ.๒๔๖๑ มาตรา ๔(พรหม-กฤต-อิศระ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุหมายเหตุ: 112220. คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 180/2477 พิมพ์คำพิพากษาฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 180/2477 อาชญา ม. 294-72()แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ