คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 265/2483หลักกฎหมาย: ปลอมตัวเป็นเจ้าพนักงานไปทำการตรวจค้นเขาหลงเชื่อยอมให้ค้น แล้วยึดเอาธนบัตร์ของเขาไป และเขาเป็นของตนเสีย ไม่เป็นผิดฐานฉ้อโกงได้ความว่าจำเลยปลอมตัวเป็นเจ้าพนักงานตำรวจไปที่เรือนผู้เสียหายขอตรวจค้นของต้องห้าม ผู้เสียหายเชื่อว่าเป็นเจ้าพนักงานจึงยอมให้ค้น จำเลยค้นพบธนบัตร์ของผู้เสียหายและของผู้อื่นซึ่งฝากผู้เสียหายไว้รวมด้วยกัน ๔๔๙ บาท แล้ว จำเลยยึดธนบัตร์เหล่านั้นไว้ และนำตัวผู้เสียหายไปว่าจะนำไปส่งอำเภอพอถึงกลางทาง จำเลยก็เพทุบายหลบหนีพร้อมกับเอาธนบัตร์ไปด้วยดังนี้ โจทก์จึงฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามมาตรา ๑๒๗,๑๒๘, ๒๖๘, ๒๗๐,๓๐๔,๓๐๖ ศาลชั้นต้นตัดสินว่าจำเลยมีผิดฐานปลอมตนเป็นเจ้าพนักงานตามมาตรา ๑๒๗ จำคุกคนละ ๘ เดือน ฐานฉ้อโกลตามมาตรา ๓๐๖(๑) จำคุกคนละ ๓ ปี ศาลอุทธรณ์เห็นว่าจำเลยเอาธนบัตร์ไปโดยไม่มีผู้ใดส่งให้ จึงไม่เป็นผิดฐานฉ้อโกง น่าจะผิดฐานลักทรัพย์มากกว่า แต่ โจทก์มิได้ขอให้ลงโทษฐานนี้ จึงพิพากษาแก้ให้ยกข้อหาตามมาตรา ๓๐๖ นอกนั้นยืนตาม โจทก์ฎีกาว่าการกระทำของจำเลยเป็นผิดตามมาตรา ๓๐๖ ด้วย ศาลฎีกาเห็นว่า ความผิดฐานฉ้อโกงตามมาตรา ๓๐๔ นั้น นอกจากใช้อุบายหลอกลวงโดยเจตนาทุจจริตแล้ว จะต้องมีการส่งทรัพย์ให้ด้วย แต่ข้อเท็จจริงในเรื่องนี้จำเลยได้ใช้อำนาจจับกุมเป็นการบังคับเอาทรัพย์ไป เจ้าทรัพย์หาได้ ยินยอมส่งให้จำเลยไม่ จึงไม่อยู่ในลักษณฉ้อโกงตามบทกฎหมายดังกล่าว จึงพิพากษายืนตาศาลอุทธรณ์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 265/2483อัยยการอุดรธานีโจทก์นายนิน สี่หาบุตร์ นายแก้ว พะธานีล. ป.อ. ม. 304, ม. 306, ม. 288, ม. 127ปลอมตัวเป็นเจ้าพนักงานไปทำการตรวจค้นเขาหลงเชื่อยอมให้ค้น แล้วยึดเอาธนบัตร์ของเขาไป และเขาเป็นของตนเสีย ไม่เป็นผิดฐานฉ้อโกงได้ความว่าจำเลยปลอมตัวเป็นเจ้าพนักงานตำรวจไปที่เรือนผู้เสียหายขอตรวจค้นของต้องห้าม ผู้เสียหายเชื่อว่าเป็นเจ้าพนักงานจึงยอมให้ค้น จำเลยค้นพบธนบัตร์ของผู้เสียหายและของผู้อื่นซึ่งฝากผู้เสียหายไว้รวมด้วยกัน ๔๔๙ บาท แล้ว จำเลยยึดธนบัตร์เหล่านั้นไว้ และนำตัวผู้เสียหายไปว่าจะนำไปส่งอำเภอพอถึงกลางทาง จำเลยก็เพทุบายหลบหนีพร้อมกับเอาธนบัตร์ไปด้วยดังนี้ โจทก์จึงฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามมาตรา ๑๒๗,๑๒๘, ๒๖๘, ๒๗๐,๓๐๔,๓๐๖ ศาลชั้นต้นตัดสินว่าจำเลยมีผิดฐานปลอมตนเป็นเจ้าพนักงานตามมาตรา ๑๒๗ จำคุกคนละ ๘ เดือน ฐานฉ้อโกลตามมาตรา ๓๐๖(๑) จำคุกคนละ ๓ ปี ศาลอุทธรณ์เห็นว่าจำเลยเอาธนบัตร์ไปโดยไม่มีผู้ใดส่งให้ จึงไม่เป็นผิดฐานฉ้อโกง น่าจะผิดฐานลักทรัพย์มากกว่า แต่ โจทก์มิได้ขอให้ลงโทษฐานนี้ จึงพิพากษาแก้ให้ยกข้อหาตามมาตรา ๓๐๖ นอกนั้นยืนตาม โจทก์ฎีกาว่าการกระทำของจำเลยเป็นผิดตามมาตรา ๓๐๖ ด้วย ศาลฎีกาเห็นว่า ความผิดฐานฉ้อโกงตามมาตรา ๓๐๔ นั้น นอกจากใช้อุบายหลอกลวงโดยเจตนาทุจจริตแล้ว จะต้องมีการส่งทรัพย์ให้ด้วย แต่ข้อเท็จจริงในเรื่องนี้จำเลยได้ใช้อำนาจจับกุมเป็นการบังคับเอาทรัพย์ไป เจ้าทรัพย์หาได้ ยินยอมส่งให้จำเลยไม่ จึงไม่อยู่ในลักษณฉ้อโกงตามบทกฎหมายดังกล่าว จึงพิพากษายืนตาศาลอุทธรณ์(อรรถกฤต ช.เพ็ญชาติ-ดูปลาตร์-ดูปลาตร์)ศาลชั้นต้น - ++ศาลอุทธรณ์ - ++แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ได้ความว่าจำเลยปลอมตัวเป็นเจ้าพนักงานตำรวจไปที่เรือนผู้เสียหายขอตรวจค้นของต้องห้าม ผู้เสียหายเชื่อว่าเป็นเจ้าพนักงานจึงยอมให้ค้น จำเลยค้นพบธนบัตร์ของผู้เสียหายและของผู้อื่นซึ่งฝากผู้เสียหายไว้รวมด้วยกัน ๔๔๙ บาท แล้ว จำเลยยึดธนบัตร์เหล่านั้นไว้ และนำตัวผู้เสียหายไปว่าจะนำไปส่งอำเภอพอถึงกลางทาง จำเลยก็เพทุบายหลบหนีพร้อมกับเอาธนบัตร์ไปด้วยดังนี้ โจทก์จึงฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามมาตรา ๑๒๗,๑๒๘, ๒๖๘, ๒๗๐,๓๐๔,๓๐๖ ศาลชั้นต้นตัดสินว่าจำเลยมีผิดฐานปลอมตนเป็นเจ้าพนักงานตามมาตรา ๑๒๗ จำคุกคนละ ๘ เดือน ฐานฉ้อโกลตามมาตรา ๓๐๖(๑) จำคุกคนละ ๓ ปี ศาลอุทธรณ์เห็นว่าจำเลยเอาธนบัตร์ไปโดยไม่มีผู้ใดส่งให้ จึงไม่เป็นผิดฐานฉ้อโกง น่าจะผิดฐานลักทรัพย์มากกว่า แต่ โจทก์มิได้ขอให้ลงโทษฐานนี้ จึงพิพากษาแก้ให้ยกข้อหาตามมาตรา ๓๐๖ นอกนั้นยืนตาม โจทก์ฎีกาว่าการกระทำของจำเลยเป็นผิดตามมาตรา ๓๐๖ ด้วย ศาลฎีกาเห็นว่า ความผิดฐานฉ้อโกงตามมาตรา ๓๐๔ นั้น นอกจากใช้อุบายหลอกลวงโดยเจตนาทุจจริตแล้ว จะต้องมีการส่งทรัพย์ให้ด้วย แต่ข้อเท็จจริงในเรื่องนี้จำเลยได้ใช้อำนาจจับกุมเป็นการบังคับเอาทรัพย์ไป เจ้าทรัพย์หาได้ ยินยอมส่งให้จำเลยไม่ จึงไม่อยู่ในลักษณฉ้อโกงตามบทกฎหมายดังกล่าว จึงพิพากษายืนตาศาลอุทธรณ์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 265/2483อัยยการอุดรธานีโจทก์นายนิน สี่หาบุตร์ นายแก้ว พะธานีล. ป.อ. ม. 304, ม. 306, ม. 288, ม. 127ปลอมตัวเป็นเจ้าพนักงานไปทำการตรวจค้นเขาหลงเชื่อยอมให้ค้น แล้วยึดเอาธนบัตร์ของเขาไป และเขาเป็นของตนเสีย ไม่เป็นผิดฐานฉ้อโกงได้ความว่าจำเลยปลอมตัวเป็นเจ้าพนักงานตำรวจไปที่เรือนผู้เสียหายขอตรวจค้นของต้องห้าม ผู้เสียหายเชื่อว่าเป็นเจ้าพนักงานจึงยอมให้ค้น จำเลยค้นพบธนบัตร์ของผู้เสียหายและของผู้อื่นซึ่งฝากผู้เสียหายไว้รวมด้วยกัน ๔๔๙ บาท แล้ว จำเลยยึดธนบัตร์เหล่านั้นไว้ และนำตัวผู้เสียหายไปว่าจะนำไปส่งอำเภอพอถึงกลางทาง จำเลยก็เพทุบายหลบหนีพร้อมกับเอาธนบัตร์ไปด้วยดังนี้ โจทก์จึงฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามมาตรา ๑๒๗,๑๒๘, ๒๖๘, ๒๗๐,๓๐๔,๓๐๖ ศาลชั้นต้นตัดสินว่าจำเลยมีผิดฐานปลอมตนเป็นเจ้าพนักงานตามมาตรา ๑๒๗ จำคุกคนละ ๘ เดือน ฐานฉ้อโกลตามมาตรา ๓๐๖(๑) จำคุกคนละ ๓ ปี ศาลอุทธรณ์เห็นว่าจำเลยเอาธนบัตร์ไปโดยไม่มีผู้ใดส่งให้ จึงไม่เป็นผิดฐานฉ้อโกง น่าจะผิดฐานลักทรัพย์มากกว่า แต่ โจทก์มิได้ขอให้ลงโทษฐานนี้ จึงพิพากษาแก้ให้ยกข้อหาตามมาตรา ๓๐๖ นอกนั้นยืนตาม โจทก์ฎีกาว่าการกระทำของจำเลยเป็นผิดตามมาตรา ๓๐๖ ด้วย ศาลฎีกาเห็นว่า ความผิดฐานฉ้อโกงตามมาตรา ๓๐๔ นั้น นอกจากใช้อุบายหลอกลวงโดยเจตนาทุจจริตแล้ว จะต้องมีการส่งทรัพย์ให้ด้วย แต่ข้อเท็จจริงในเรื่องนี้จำเลยได้ใช้อำนาจจับกุมเป็นการบังคับเอาทรัพย์ไป เจ้าทรัพย์หาได้ ยินยอมส่งให้จำเลยไม่ จึงไม่อยู่ในลักษณฉ้อโกงตามบทกฎหมายดังกล่าว จึงพิพากษายืนตาศาลอุทธรณ์(อรรถกฤต ช.เพ็ญชาติ-ดูปลาตร์-ดูปลาตร์)ศาลชั้นต้น - ++ศาลอุทธรณ์ - ++แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ