คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2333/2516หลักกฎหมาย: ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยที่ 1 ที่ 2 ที่ 3 และที่ 6 ฐานปล้นทรัพย์โดยใช้ปืนยิง จำเลยทั้งสี่นี้อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ ให้ยกฟ้องโจทก์สำหรับจำเลยที่ 3 โจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษจำเลยที่ 3 ด้วยจำเลยที่ 6 ฎีกา ขอให้ยกฟ้อง ศาลฎีกาเห็นว่าพยานหลักฐานโจทก์ไม่พอฟังว่าจำเลยที่ 3 และที่ 6 กระทำผิดตามฟ้อง และเมื่อพิเคราะห์พยานหลักฐานของโจทก์เกี่ยวกับเรื่องใช้ปืนยิงแล้ว เห็นว่าจำเลยที่ 1 ที่ 2 กับพวกมิได้ใช้ปืนยิงในการปล้นทรัพย์ แม้จำเลยที่ 1 และที่ 2 มิได้ฎีกาด้วยศาลฎีกาก็มีอำนาจแก้ไขลงโทษจำเลยให้ถูกต้องได้โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานร่วมกันเป็นซ่องโจรและฐานปล้นทรัพย์โดยใช้ปืนยิง ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 210, 340, 83จำเลยทั้งหกให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยที่ 1 ที่ 2 ที่ 3 และที่ 6 มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 340 วางโทษจำคุกคนละ 20 ปีจำเลยที่ 1 ที่ 2 ที่ 3 ให้การรับสารภาพในชั้นสอบสวน ลดโทษให้หนึ่งในสามตามมาตรา 78 คงจำคุกจำเลยที่ 1 ที่ 2 ที่ 3 มีกำหนดคนละ 13 ปี 4 เดือน และจำคุกจำเลยที่ 6 มีกำหนด 20 ปี ให้ยกฟ้อง จำเลยที่ 4 และที่ 5 และในข้อหาความผิดฐานเป็นซ่องโจรจำเลยที่ 1 ที่ 2 ที่ 3 และที่ 6 อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ให้ยกฟ้องโจทก์สำหรับจำเลยที่ 3โจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษจำเลยที่ 3จำเลยที่ 6 ฎีกาขอให้ยกฟ้องศาลฎีกาวินิจฉัยว่า พยานโจทก์ยังไม่พอรับฟังว่าจำเลยที่ 3 กระทำความผิดดังโจทก์ฟ้อง ฎีกาโจทก์ฟังไม่ขึ้นสำหรับจำเลยที่ 6 พยานหลักฐานโจทก์ยังไม่สนิทใจที่จะฟังว่าจำเลยที่ 6 เป็นคนร้าย ที่ศาลอุทธรณ์พิพากษาลงโทษจำเลยที่ 6 มานั้นศาลฎีกาไม่เห็นพ้องด้วยฎีกาจำเลยที่ 6 ฟังขึ้นแต่ที่ศาลอุทธรณ์ลงโทษจำเลยที่ 1 และที่ 2 ฐานร่วมกันปล้นทรัพย์โดยใช้อาวุธปืนยิงขู่ผู้เสียหาย ยังไม่ถูกต้อง เพราะตามคำเบิกความของผู้เสียหายไม่ปรากฏว่าคนร้ายใช้อาวุธปืนยิงขู่ดังโจทก์ฟ้อง ปลอกกระสุนปืนของกลางก็ฟังไม่ได้ว่าใช้ในการปล้น คำเบิกความของนายซุงฮวดพยานโจทก์ที่ว่ามีเสียงปืนก็ฟังไม่ได้ เมื่อปรากฏตามทางพิจารณาว่าจำเลยที่ 1 ที่ 2 กับพวกมิได้ใช้อาวุธปืนยิงในการปล้น อันเป็นเหตุให้ต้องระวางโทษหนักกว่าฐานปล้นทรัพย์ธรรมดาแล้ว แม้จำเลยที่ 1 และจำเลยที่ 2 มิได้ฎีกา ศาลฎีกาก็มีอำนาจแก้ไขลงโทษจำเลยให้ถูกต้องได้พิพากษาแก้คำพิพากษาศาลอุทธรณ์ว่า จำเลยที่ 1 และจำเลยที่ 2 มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 340 วรรค 2 ให้ลงโทษจำคุกคนละ 12 ปี คำให้การรับสารภาพชั้นสอบสวนมีประโยชน์แก่การพิจารณาเป็นเหตุบรรเทาโทษ ลดโทษให้คนละ 1 ใน 3 ตามมาตรา 78 คงจำคุกจำเลยที่ 1 และที่ 2 คนละ 8 ปี ให้ยกฟ้องสำหรับจำเลยที่ 6 เสียด้วย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2333/2516พนักงานอัยการจังหวัดนครสวรรค์โจทก์นายชลอ หรือสมนึก หรือน้อย ฉ่ำพงษ์ ที่ 1 กับพวกรวม 6 คนจำเลย ป.วิ.อ. ม. 185, ม. 192, ม. 213 ป.อ. ม. 340ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยที่ 1 ที่ 2 ที่ 3 และที่ 6 ฐานปล้นทรัพย์โดยใช้ปืนยิง จำเลยทั้งสี่นี้อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ ให้ยกฟ้องโจทก์สำหรับจำเลยที่ 3 โจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษจำเลยที่ 3 ด้วยจำเลยที่ 6 ฎีกา ขอให้ยกฟ้อง ศาลฎีกาเห็นว่าพยานหลักฐานโจทก์ไม่พอฟังว่าจำเลยที่ 3 และที่ 6 กระทำผิดตามฟ้อง และเมื่อพิเคราะห์พยานหลักฐานของโจทก์เกี่ยวกับเรื่องใช้ปืนยิงแล้ว เห็นว่าจำเลยที่ 1 ที่ 2 กับพวกมิได้ใช้ปืนยิงในการปล้นทรัพย์ แม้จำเลยที่ 1 และที่ 2 มิได้ฎีกาด้วยศาลฎีกาก็มีอำนาจแก้ไขลงโทษจำเลยให้ถูกต้องได้โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานร่วมกันเป็นซ่องโจรและฐานปล้นทรัพย์โดยใช้ปืนยิง ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 210, 340, 83จำเลยทั้งหกให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยที่ 1 ที่ 2 ที่ 3 และที่ 6 มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 340 วางโทษจำคุกคนละ 20 ปีจำเลยที่ 1 ที่ 2 ที่ 3 ให้การรับสารภาพในชั้นสอบสวน ลดโทษให้หนึ่งในสามตามมาตรา 78 คงจำคุกจำเลยที่ 1 ที่ 2 ที่ 3 มีกำหนดคนละ 13 ปี 4 เดือน และจำคุกจำเลยที่ 6 มีกำหนด 20 ปี ให้ยกฟ้อง จำเลยที่ 4 และที่ 5 และในข้อหาความผิดฐานเป็นซ่องโจรจำเลยที่ 1 ที่ 2 ที่ 3 และที่ 6 อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ให้ยกฟ้องโจทก์สำหรับจำเลยที่ 3โจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษจำเลยที่ 3จำเลยที่ 6 ฎีกาขอให้ยกฟ้องศาลฎีกาวินิจฉัยว่า พยานโจทก์ยังไม่พอรับฟังว่าจำเลยที่ 3 กระทำความผิดดังโจทก์ฟ้อง ฎีกาโจทก์ฟังไม่ขึ้นสำหรับจำเลยที่ 6 พยานหลักฐานโจทก์ยังไม่สนิทใจที่จะฟังว่าจำเลยที่ 6 เป็นคนร้าย ที่ศาลอุทธรณ์พิพากษาลงโทษจำเลยที่ 6 มานั้นศาลฎีกาไม่เห็นพ้องด้วยฎีกาจำเลยที่ 6 ฟังขึ้นแต่ที่ศาลอุทธรณ์ลงโทษจำเลยที่ 1 และที่ 2 ฐานร่วมกันปล้นทรัพย์โดยใช้อาวุธปืนยิงขู่ผู้เสียหาย ยังไม่ถูกต้อง เพราะตามคำเบิกความของผู้เสียหายไม่ปรากฏว่าคนร้ายใช้อาวุธปืนยิงขู่ดังโจทก์ฟ้อง ปลอกกระสุนปืนของกลางก็ฟังไม่ได้ว่าใช้ในการปล้น คำเบิกความของนายซุงฮวดพยานโจทก์ที่ว่ามีเสียงปืนก็ฟังไม่ได้ เมื่อปรากฏตามทางพิจารณาว่าจำเลยที่ 1 ที่ 2 กับพวกมิได้ใช้อาวุธปืนยิงในการปล้น อันเป็นเหตุให้ต้องระวางโทษหนักกว่าฐานปล้นทรัพย์ธรรมดาแล้ว แม้จำเลยที่ 1 และจำเลยที่ 2 มิได้ฎีกา ศาลฎีกาก็มีอำนาจแก้ไขลงโทษจำเลยให้ถูกต้องได้พิพากษาแก้คำพิพากษาศาลอุทธรณ์ว่า จำเลยที่ 1 และจำเลยที่ 2 มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 340 วรรค 2 ให้ลงโทษจำคุกคนละ 12 ปี คำให้การรับสารภาพชั้นสอบสวนมีประโยชน์แก่การพิจารณาเป็นเหตุบรรเทาโทษ ลดโทษให้คนละ 1 ใน 3 ตามมาตรา 78 คงจำคุกจำเลยที่ 1 และที่ 2 คนละ 8 ปี ให้ยกฟ้องสำหรับจำเลยที่ 6 เสียด้วย(สุธรรม วรรณแสง-พิชัย รชตะนันทน์-สงวน สิทธิไชย)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานร่วมกันเป็นซ่องโจรและฐานปล้นทรัพย์โดยใช้ปืนยิง ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 210, 340, 83จำเลยทั้งหกให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยที่ 1 ที่ 2 ที่ 3 และที่ 6 มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 340 วางโทษจำคุกคนละ 20 ปีจำเลยที่ 1 ที่ 2 ที่ 3 ให้การรับสารภาพในชั้นสอบสวน ลดโทษให้หนึ่งในสามตามมาตรา 78 คงจำคุกจำเลยที่ 1 ที่ 2 ที่ 3 มีกำหนดคนละ 13 ปี 4 เดือน และจำคุกจำเลยที่ 6 มีกำหนด 20 ปี ให้ยกฟ้อง จำเลยที่ 4 และที่ 5 และในข้อหาความผิดฐานเป็นซ่องโจรจำเลยที่ 1 ที่ 2 ที่ 3 และที่ 6 อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ให้ยกฟ้องโจทก์สำหรับจำเลยที่ 3โจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษจำเลยที่ 3จำเลยที่ 6 ฎีกาขอให้ยกฟ้องศาลฎีกาวินิจฉัยว่า พยานโจทก์ยังไม่พอรับฟังว่าจำเลยที่ 3 กระทำความผิดดังโจทก์ฟ้อง ฎีกาโจทก์ฟังไม่ขึ้นสำหรับจำเลยที่ 6 พยานหลักฐานโจทก์ยังไม่สนิทใจที่จะฟังว่าจำเลยที่ 6 เป็นคนร้าย ที่ศาลอุทธรณ์พิพากษาลงโทษจำเลยที่ 6 มานั้นศาลฎีกาไม่เห็นพ้องด้วยฎีกาจำเลยที่ 6 ฟังขึ้นแต่ที่ศาลอุทธรณ์ลงโทษจำเลยที่ 1 และที่ 2 ฐานร่วมกันปล้นทรัพย์โดยใช้อาวุธปืนยิงขู่ผู้เสียหาย ยังไม่ถูกต้อง เพราะตามคำเบิกความของผู้เสียหายไม่ปรากฏว่าคนร้ายใช้อาวุธปืนยิงขู่ดังโจทก์ฟ้อง ปลอกกระสุนปืนของกลางก็ฟังไม่ได้ว่าใช้ในการปล้น คำเบิกความของนายซุงฮวดพยานโจทก์ที่ว่ามีเสียงปืนก็ฟังไม่ได้ เมื่อปรากฏตามทางพิจารณาว่าจำเลยที่ 1 ที่ 2 กับพวกมิได้ใช้อาวุธปืนยิงในการปล้น อันเป็นเหตุให้ต้องระวางโทษหนักกว่าฐานปล้นทรัพย์ธรรมดาแล้ว แม้จำเลยที่ 1 และจำเลยที่ 2 มิได้ฎีกา ศาลฎีกาก็มีอำนาจแก้ไขลงโทษจำเลยให้ถูกต้องได้พิพากษาแก้คำพิพากษาศาลอุทธรณ์ว่า จำเลยที่ 1 และจำเลยที่ 2 มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 340 วรรค 2 ให้ลงโทษจำคุกคนละ 12 ปี คำให้การรับสารภาพชั้นสอบสวนมีประโยชน์แก่การพิจารณาเป็นเหตุบรรเทาโทษ ลดโทษให้คนละ 1 ใน 3 ตามมาตรา 78 คงจำคุกจำเลยที่ 1 และที่ 2 คนละ 8 ปี ให้ยกฟ้องสำหรับจำเลยที่ 6 เสียด้วย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2333/2516พนักงานอัยการจังหวัดนครสวรรค์โจทก์นายชลอ หรือสมนึก หรือน้อย ฉ่ำพงษ์ ที่ 1 กับพวกรวม 6 คนจำเลย ป.วิ.อ. ม. 185, ม. 192, ม. 213 ป.อ. ม. 340ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยที่ 1 ที่ 2 ที่ 3 และที่ 6 ฐานปล้นทรัพย์โดยใช้ปืนยิง จำเลยทั้งสี่นี้อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ ให้ยกฟ้องโจทก์สำหรับจำเลยที่ 3 โจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษจำเลยที่ 3 ด้วยจำเลยที่ 6 ฎีกา ขอให้ยกฟ้อง ศาลฎีกาเห็นว่าพยานหลักฐานโจทก์ไม่พอฟังว่าจำเลยที่ 3 และที่ 6 กระทำผิดตามฟ้อง และเมื่อพิเคราะห์พยานหลักฐานของโจทก์เกี่ยวกับเรื่องใช้ปืนยิงแล้ว เห็นว่าจำเลยที่ 1 ที่ 2 กับพวกมิได้ใช้ปืนยิงในการปล้นทรัพย์ แม้จำเลยที่ 1 และที่ 2 มิได้ฎีกาด้วยศาลฎีกาก็มีอำนาจแก้ไขลงโทษจำเลยให้ถูกต้องได้โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานร่วมกันเป็นซ่องโจรและฐานปล้นทรัพย์โดยใช้ปืนยิง ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 210, 340, 83จำเลยทั้งหกให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยที่ 1 ที่ 2 ที่ 3 และที่ 6 มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 340 วางโทษจำคุกคนละ 20 ปีจำเลยที่ 1 ที่ 2 ที่ 3 ให้การรับสารภาพในชั้นสอบสวน ลดโทษให้หนึ่งในสามตามมาตรา 78 คงจำคุกจำเลยที่ 1 ที่ 2 ที่ 3 มีกำหนดคนละ 13 ปี 4 เดือน และจำคุกจำเลยที่ 6 มีกำหนด 20 ปี ให้ยกฟ้อง จำเลยที่ 4 และที่ 5 และในข้อหาความผิดฐานเป็นซ่องโจรจำเลยที่ 1 ที่ 2 ที่ 3 และที่ 6 อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ให้ยกฟ้องโจทก์สำหรับจำเลยที่ 3โจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษจำเลยที่ 3จำเลยที่ 6 ฎีกาขอให้ยกฟ้องศาลฎีกาวินิจฉัยว่า พยานโจทก์ยังไม่พอรับฟังว่าจำเลยที่ 3 กระทำความผิดดังโจทก์ฟ้อง ฎีกาโจทก์ฟังไม่ขึ้นสำหรับจำเลยที่ 6 พยานหลักฐานโจทก์ยังไม่สนิทใจที่จะฟังว่าจำเลยที่ 6 เป็นคนร้าย ที่ศาลอุทธรณ์พิพากษาลงโทษจำเลยที่ 6 มานั้นศาลฎีกาไม่เห็นพ้องด้วยฎีกาจำเลยที่ 6 ฟังขึ้นแต่ที่ศาลอุทธรณ์ลงโทษจำเลยที่ 1 และที่ 2 ฐานร่วมกันปล้นทรัพย์โดยใช้อาวุธปืนยิงขู่ผู้เสียหาย ยังไม่ถูกต้อง เพราะตามคำเบิกความของผู้เสียหายไม่ปรากฏว่าคนร้ายใช้อาวุธปืนยิงขู่ดังโจทก์ฟ้อง ปลอกกระสุนปืนของกลางก็ฟังไม่ได้ว่าใช้ในการปล้น คำเบิกความของนายซุงฮวดพยานโจทก์ที่ว่ามีเสียงปืนก็ฟังไม่ได้ เมื่อปรากฏตามทางพิจารณาว่าจำเลยที่ 1 ที่ 2 กับพวกมิได้ใช้อาวุธปืนยิงในการปล้น อันเป็นเหตุให้ต้องระวางโทษหนักกว่าฐานปล้นทรัพย์ธรรมดาแล้ว แม้จำเลยที่ 1 และจำเลยที่ 2 มิได้ฎีกา ศาลฎีกาก็มีอำนาจแก้ไขลงโทษจำเลยให้ถูกต้องได้พิพากษาแก้คำพิพากษาศาลอุทธรณ์ว่า จำเลยที่ 1 และจำเลยที่ 2 มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 340 วรรค 2 ให้ลงโทษจำคุกคนละ 12 ปี คำให้การรับสารภาพชั้นสอบสวนมีประโยชน์แก่การพิจารณาเป็นเหตุบรรเทาโทษ ลดโทษให้คนละ 1 ใน 3 ตามมาตรา 78 คงจำคุกจำเลยที่ 1 และที่ 2 คนละ 8 ปี ให้ยกฟ้องสำหรับจำเลยที่ 6 เสียด้วย(สุธรรม วรรณแสง-พิชัย รชตะนันทน์-สงวน สิทธิไชย)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ