คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 773/2505หลักกฎหมาย: ลูกหนี้รับหนังสือทวงหนี้จากเจ้าหนี้แล้วมีหนังสืบตอบไป 2 ฉบับ ๆ แรกไม่ปฏิเสธหนี้แต่ขอตรวจสอบหลักฐานก่อน ถ้ามีหนี้อยู่จริงก็จะชำระให้ ส่วนฉบับที่ 2 ต่อเนื่องจากฉบับแรก ไม่ปฏิเสธหนี้เหมือนกัน แต่เร่งรัดให้ส่งหลักฐานไปเพื่อพิจารณาดำเนินการให้ต่อไป ซึ่งหมายความว่า ถ้าตรวจทราบว่าเป็นหนี้อยู่จริงก็จะชำระให้ ดังนี้ หนังสือตอบทั้ง 2 ฉบับ ต่างเป็นหนังสือรับสภาพหนี้ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 172คดีได้ความว่า องค์การเหมืองแร่เป็นหนี้โจทก์ค่าขนส่งสิ่งของจำนวนหนึ่ง เมื่อโจทก์ทวงถามไปที่จำเลย ๆ มีหนังสือเอกสาร จ.๑๑ ตอบว่าได้สั่งให้องค์การเหมืองแร่พิจารณาชำระแล้วแต่ได้รับรายงานจากองค์การเหมืองแร่ว่ากำลังทำการตรวจสอบหลักฐานเกี่ยวกับหนี้สินรายนี้อยู่หากหลักฐานทางบัญชีปรากฎว่าเป็นหนี้จริง ก็จะจัดการชำระให้เสร็จสิ้นไปโดยด่วน และต่อมาจำเลยมีหนังสือแจ้งมาอีกฉบับหนึ่ง เอกสาร จ.๑๒ ว่า บัดนี้ ได้รับรายงานจากเจ้าหน้าที่ว่าหลักฐานต่าง ๆ เกี่ยวกับหนี้สินรายนี้ไม่มีหลักฐานอยู่ที่องค์การเหมืองแร่ แต่มีอยู่ที่บริษัทโจทก์ เพื่อที่จะให้เรื่องนี้ได้เสร็จไปโดยเร็ว ขอให้โจทก์จัดส่งหลักฐานเกี่ยวกับการเป็นหนี้ไปยังจำเลยเพื่อจะได้พิจารณาดำเนินการให้ต่อไป ครั้นโจทก์ฟ้องคดีนี้ขอให้ชำระหนี จำเลยยกข้อต่อสู้ประการหนึ่งว่าคดีขาดอายุความฟ้องร้องแล้ว ศาลแพ่งวินิจฉัยว่า คดีขาดอายุความฟ้องร้องตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาตรา ๑๖๕ (๓ ) พิพากษาให้ยกฟ้องโจทก์ โจทก์อุทธรณ์ว่า หนังสือที่จำเลยตอบถือได้ว่าเป็นหนังสือรับสภาพหนี้ ทำให้อายุความสดุดหยุดลง ไม่ขาดอายุความ ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า หนังสือตอบนั้นไม่มีข้อความตอนใดรับว่าเป็นลูกหนี้โจทก์ จึงไม่ใช่หนังสือรับสภาพหนี้ พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาได้ตรวจสำนวนและประชุมใหญ่แล้วเห็นว่า ประเด็นในชั้นศาลฎีกามีอยู่ว่าหนังสือของจำเลยที่ตอบการทวงถามหนี้ของโจทก์ ๒ ฉบับ คือ เอกสารหมาย จ. ๑๑ และหมาย จ.๑๒ ซึ่งเป็นหนังสือของรองอธิบดีรักษาการในตำแหน่งอธิบดีกรมโลหกิจมีไปถึงนายชมพู อรรถจินต ผู้ทวงถามหนี้รายนี้แทนโจทก์ เป็นหนังสือรับสภาพหนี้หรือมิใช่ แล้ววินิจฉัยว่า ใจความตามเอกสารหมาย จ.๑๑ ไม่ได้ปฏิเสธหนี้ แต่ขอตรวจสอบหลักฐานก่อน ถ้าเป็นหนี้อยู่จริงก็จะชำระให้ จึงเป็น การรับสภาพหนี้ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๑๗๒ ส่วนเอกสารหมาย จ.๑๒ เป็นเอกสารต่อเนื่องหมายจ. ๑๑ ใจความก็มิได้ปฏิเสธหนี้ แต่เร่งรัดให้ส่งหลักฐานไปเพื่อพิจารณาดำเนินการให้ต่อไป ซึ่งหมายความว่า ถ้าตรวจทราบว่าเป็นหนี้อยู่จริงก็จะชำระให้ จึงเป็นเอกสารยืนยันการรับสภาพหนี้ต่อเนื่องจากเอกสาร จ.๑๑ เอกสารหมาย จ.๑๒ ลงวันที่ ๙ พฤศจิกายน ๒๔๙๘ โจทก์ฟ้องคดีนี้เมื่อ ๗ พฤศจิกายน ๒๕๐๐ คดีจึงไม่ขาดอายุความฟ้องร้อง แต่ยังมีประเด็นอื่นอีกที่ศาลอุทธรณ์ยังมิได้พิจารณาพิพากษา จังพิพากษาให้ยกคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ให้พิจารณาพิพากษาในประเด็นอื่นต่อไป ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 773/2505บริษัทขนส่งแร่และสินค้ากาญจนบุรี จำกัดโจทก์กรมโลหกิจจำเลย ป.พ.พ. ม. 165 (3), ม. 172ลูกหนี้รับหนังสือทวงหนี้จากเจ้าหนี้แล้วมีหนังสืบตอบไป 2 ฉบับ ๆ แรกไม่ปฏิเสธหนี้แต่ขอตรวจสอบหลักฐานก่อน ถ้ามีหนี้อยู่จริงก็จะชำระให้ ส่วนฉบับที่ 2 ต่อเนื่องจากฉบับแรก ไม่ปฏิเสธหนี้เหมือนกัน แต่เร่งรัดให้ส่งหลักฐานไปเพื่อพิจารณาดำเนินการให้ต่อไป ซึ่งหมายความว่า ถ้าตรวจทราบว่าเป็นหนี้อยู่จริงก็จะชำระให้ ดังนี้ หนังสือตอบทั้ง 2 ฉบับ ต่างเป็นหนังสือรับสภาพหนี้ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 172คดีได้ความว่า องค์การเหมืองแร่เป็นหนี้โจทก์ค่าขนส่งสิ่งของจำนวนหนึ่ง เมื่อโจทก์ทวงถามไปที่จำเลย ๆ มีหนังสือเอกสาร จ.๑๑ ตอบว่าได้สั่งให้องค์การเหมืองแร่พิจารณาชำระแล้วแต่ได้รับรายงานจากองค์การเหมืองแร่ว่ากำลังทำการตรวจสอบหลักฐานเกี่ยวกับหนี้สินรายนี้อยู่หากหลักฐานทางบัญชีปรากฎว่าเป็นหนี้จริง ก็จะจัดการชำระให้เสร็จสิ้นไปโดยด่วน และต่อมาจำเลยมีหนังสือแจ้งมาอีกฉบับหนึ่ง เอกสาร จ.๑๒ ว่า บัดนี้ ได้รับรายงานจากเจ้าหน้าที่ว่าหลักฐานต่าง ๆ เกี่ยวกับหนี้สินรายนี้ไม่มีหลักฐานอยู่ที่องค์การเหมืองแร่ แต่มีอยู่ที่บริษัทโจทก์ เพื่อที่จะให้เรื่องนี้ได้เสร็จไปโดยเร็ว ขอให้โจทก์จัดส่งหลักฐานเกี่ยวกับการเป็นหนี้ไปยังจำเลยเพื่อจะได้พิจารณาดำเนินการให้ต่อไป ครั้นโจทก์ฟ้องคดีนี้ขอให้ชำระหนี จำเลยยกข้อต่อสู้ประการหนึ่งว่าคดีขาดอายุความฟ้องร้องแล้ว ศาลแพ่งวินิจฉัยว่า คดีขาดอายุความฟ้องร้องตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาตรา ๑๖๕ (๓ ) พิพากษาให้ยกฟ้องโจทก์ โจทก์อุทธรณ์ว่า หนังสือที่จำเลยตอบถือได้ว่าเป็นหนังสือรับสภาพหนี้ ทำให้อายุความสดุดหยุดลง ไม่ขาดอายุความ ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า หนังสือตอบนั้นไม่มีข้อความตอนใดรับว่าเป็นลูกหนี้โจทก์ จึงไม่ใช่หนังสือรับสภาพหนี้ พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาได้ตรวจสำนวนและประชุมใหญ่แล้วเห็นว่า ประเด็นในชั้นศาลฎีกามีอยู่ว่าหนังสือของจำเลยที่ตอบการทวงถามหนี้ของโจทก์ ๒ ฉบับ คือ เอกสารหมาย จ. ๑๑ และหมาย จ.๑๒ ซึ่งเป็นหนังสือของรองอธิบดีรักษาการในตำแหน่งอธิบดีกรมโลหกิจมีไปถึงนายชมพู อรรถจินต ผู้ทวงถามหนี้รายนี้แทนโจทก์ เป็นหนังสือรับสภาพหนี้หรือมิใช่ แล้ววินิจฉัยว่า ใจความตามเอกสารหมาย จ.๑๑ ไม่ได้ปฏิเสธหนี้ แต่ขอตรวจสอบหลักฐานก่อน ถ้าเป็นหนี้อยู่จริงก็จะชำระให้ จึงเป็น การรับสภาพหนี้ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๑๗๒ ส่วนเอกสารหมาย จ.๑๒ เป็นเอกสารต่อเนื่องหมายจ. ๑๑ ใจความก็มิได้ปฏิเสธหนี้ แต่เร่งรัดให้ส่งหลักฐานไปเพื่อพิจารณาดำเนินการให้ต่อไป ซึ่งหมายความว่า ถ้าตรวจทราบว่าเป็นหนี้อยู่จริงก็จะชำระให้ จึงเป็นเอกสารยืนยันการรับสภาพหนี้ต่อเนื่องจากเอกสาร จ.๑๑ เอกสารหมาย จ.๑๒ ลงวันที่ ๙ พฤศจิกายน ๒๔๙๘ โจทก์ฟ้องคดีนี้เมื่อ ๗ พฤศจิกายน ๒๕๐๐ คดีจึงไม่ขาดอายุความฟ้องร้อง แต่ยังมีประเด็นอื่นอีกที่ศาลอุทธรณ์ยังมิได้พิจารณาพิพากษา จังพิพากษาให้ยกคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ให้พิจารณาพิพากษาในประเด็นอื่นต่อไป(สัญญา ธรรมศักดิ์-สอาด นาวีเจริญ-สำราญ ศิริพันธ์)ศาลแพ่ง - นายกิตติ สีหนนทน์ศาลอุทธรณ์ - นายแสวง ยะสารวรรณแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: คดีได้ความว่า องค์การเหมืองแร่เป็นหนี้โจทก์ค่าขนส่งสิ่งของจำนวนหนึ่ง เมื่อโจทก์ทวงถามไปที่จำเลย ๆ มีหนังสือเอกสาร จ.๑๑ ตอบว่าได้สั่งให้องค์การเหมืองแร่พิจารณาชำระแล้วแต่ได้รับรายงานจากองค์การเหมืองแร่ว่ากำลังทำการตรวจสอบหลักฐานเกี่ยวกับหนี้สินรายนี้อยู่หากหลักฐานทางบัญชีปรากฎว่าเป็นหนี้จริง ก็จะจัดการชำระให้เสร็จสิ้นไปโดยด่วน และต่อมาจำเลยมีหนังสือแจ้งมาอีกฉบับหนึ่ง เอกสาร จ.๑๒ ว่า บัดนี้ ได้รับรายงานจากเจ้าหน้าที่ว่าหลักฐานต่าง ๆ เกี่ยวกับหนี้สินรายนี้ไม่มีหลักฐานอยู่ที่องค์การเหมืองแร่ แต่มีอยู่ที่บริษัทโจทก์ เพื่อที่จะให้เรื่องนี้ได้เสร็จไปโดยเร็ว ขอให้โจทก์จัดส่งหลักฐานเกี่ยวกับการเป็นหนี้ไปยังจำเลยเพื่อจะได้พิจารณาดำเนินการให้ต่อไป ครั้นโจทก์ฟ้องคดีนี้ขอให้ชำระหนี จำเลยยกข้อต่อสู้ประการหนึ่งว่าคดีขาดอายุความฟ้องร้องแล้ว ศาลแพ่งวินิจฉัยว่า คดีขาดอายุความฟ้องร้องตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาตรา ๑๖๕ (๓ ) พิพากษาให้ยกฟ้องโจทก์ โจทก์อุทธรณ์ว่า หนังสือที่จำเลยตอบถือได้ว่าเป็นหนังสือรับสภาพหนี้ ทำให้อายุความสดุดหยุดลง ไม่ขาดอายุความ ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า หนังสือตอบนั้นไม่มีข้อความตอนใดรับว่าเป็นลูกหนี้โจทก์ จึงไม่ใช่หนังสือรับสภาพหนี้ พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาได้ตรวจสำนวนและประชุมใหญ่แล้วเห็นว่า ประเด็นในชั้นศาลฎีกามีอยู่ว่าหนังสือของจำเลยที่ตอบการทวงถามหนี้ของโจทก์ ๒ ฉบับ คือ เอกสารหมาย จ. ๑๑ และหมาย จ.๑๒ ซึ่งเป็นหนังสือของรองอธิบดีรักษาการในตำแหน่งอธิบดีกรมโลหกิจมีไปถึงนายชมพู อรรถจินต ผู้ทวงถามหนี้รายนี้แทนโจทก์ เป็นหนังสือรับสภาพหนี้หรือมิใช่ แล้ววินิจฉัยว่า ใจความตามเอกสารหมาย จ.๑๑ ไม่ได้ปฏิเสธหนี้ แต่ขอตรวจสอบหลักฐานก่อน ถ้าเป็นหนี้อยู่จริงก็จะชำระให้ จึงเป็น การรับสภาพหนี้ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๑๗๒ ส่วนเอกสารหมาย จ.๑๒ เป็นเอกสารต่อเนื่องหมายจ. ๑๑ ใจความก็มิได้ปฏิเสธหนี้ แต่เร่งรัดให้ส่งหลักฐานไปเพื่อพิจารณาดำเนินการให้ต่อไป ซึ่งหมายความว่า ถ้าตรวจทราบว่าเป็นหนี้อยู่จริงก็จะชำระให้ จึงเป็นเอกสารยืนยันการรับสภาพหนี้ต่อเนื่องจากเอกสาร จ.๑๑ เอกสารหมาย จ.๑๒ ลงวันที่ ๙ พฤศจิกายน ๒๔๙๘ โจทก์ฟ้องคดีนี้เมื่อ ๗ พฤศจิกายน ๒๕๐๐ คดีจึงไม่ขาดอายุความฟ้องร้อง แต่ยังมีประเด็นอื่นอีกที่ศาลอุทธรณ์ยังมิได้พิจารณาพิพากษา จังพิพากษาให้ยกคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ให้พิจารณาพิพากษาในประเด็นอื่นต่อไป ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 773/2505บริษัทขนส่งแร่และสินค้ากาญจนบุรี จำกัดโจทก์กรมโลหกิจจำเลย ป.พ.พ. ม. 165 (3), ม. 172ลูกหนี้รับหนังสือทวงหนี้จากเจ้าหนี้แล้วมีหนังสืบตอบไป 2 ฉบับ ๆ แรกไม่ปฏิเสธหนี้แต่ขอตรวจสอบหลักฐานก่อน ถ้ามีหนี้อยู่จริงก็จะชำระให้ ส่วนฉบับที่ 2 ต่อเนื่องจากฉบับแรก ไม่ปฏิเสธหนี้เหมือนกัน แต่เร่งรัดให้ส่งหลักฐานไปเพื่อพิจารณาดำเนินการให้ต่อไป ซึ่งหมายความว่า ถ้าตรวจทราบว่าเป็นหนี้อยู่จริงก็จะชำระให้ ดังนี้ หนังสือตอบทั้ง 2 ฉบับ ต่างเป็นหนังสือรับสภาพหนี้ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 172คดีได้ความว่า องค์การเหมืองแร่เป็นหนี้โจทก์ค่าขนส่งสิ่งของจำนวนหนึ่ง เมื่อโจทก์ทวงถามไปที่จำเลย ๆ มีหนังสือเอกสาร จ.๑๑ ตอบว่าได้สั่งให้องค์การเหมืองแร่พิจารณาชำระแล้วแต่ได้รับรายงานจากองค์การเหมืองแร่ว่ากำลังทำการตรวจสอบหลักฐานเกี่ยวกับหนี้สินรายนี้อยู่หากหลักฐานทางบัญชีปรากฎว่าเป็นหนี้จริง ก็จะจัดการชำระให้เสร็จสิ้นไปโดยด่วน และต่อมาจำเลยมีหนังสือแจ้งมาอีกฉบับหนึ่ง เอกสาร จ.๑๒ ว่า บัดนี้ ได้รับรายงานจากเจ้าหน้าที่ว่าหลักฐานต่าง ๆ เกี่ยวกับหนี้สินรายนี้ไม่มีหลักฐานอยู่ที่องค์การเหมืองแร่ แต่มีอยู่ที่บริษัทโจทก์ เพื่อที่จะให้เรื่องนี้ได้เสร็จไปโดยเร็ว ขอให้โจทก์จัดส่งหลักฐานเกี่ยวกับการเป็นหนี้ไปยังจำเลยเพื่อจะได้พิจารณาดำเนินการให้ต่อไป ครั้นโจทก์ฟ้องคดีนี้ขอให้ชำระหนี จำเลยยกข้อต่อสู้ประการหนึ่งว่าคดีขาดอายุความฟ้องร้องแล้ว ศาลแพ่งวินิจฉัยว่า คดีขาดอายุความฟ้องร้องตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาตรา ๑๖๕ (๓ ) พิพากษาให้ยกฟ้องโจทก์ โจทก์อุทธรณ์ว่า หนังสือที่จำเลยตอบถือได้ว่าเป็นหนังสือรับสภาพหนี้ ทำให้อายุความสดุดหยุดลง ไม่ขาดอายุความ ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า หนังสือตอบนั้นไม่มีข้อความตอนใดรับว่าเป็นลูกหนี้โจทก์ จึงไม่ใช่หนังสือรับสภาพหนี้ พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาได้ตรวจสำนวนและประชุมใหญ่แล้วเห็นว่า ประเด็นในชั้นศาลฎีกามีอยู่ว่าหนังสือของจำเลยที่ตอบการทวงถามหนี้ของโจทก์ ๒ ฉบับ คือ เอกสารหมาย จ. ๑๑ และหมาย จ.๑๒ ซึ่งเป็นหนังสือของรองอธิบดีรักษาการในตำแหน่งอธิบดีกรมโลหกิจมีไปถึงนายชมพู อรรถจินต ผู้ทวงถามหนี้รายนี้แทนโจทก์ เป็นหนังสือรับสภาพหนี้หรือมิใช่ แล้ววินิจฉัยว่า ใจความตามเอกสารหมาย จ.๑๑ ไม่ได้ปฏิเสธหนี้ แต่ขอตรวจสอบหลักฐานก่อน ถ้าเป็นหนี้อยู่จริงก็จะชำระให้ จึงเป็น การรับสภาพหนี้ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๑๗๒ ส่วนเอกสารหมาย จ.๑๒ เป็นเอกสารต่อเนื่องหมายจ. ๑๑ ใจความก็มิได้ปฏิเสธหนี้ แต่เร่งรัดให้ส่งหลักฐานไปเพื่อพิจารณาดำเนินการให้ต่อไป ซึ่งหมายความว่า ถ้าตรวจทราบว่าเป็นหนี้อยู่จริงก็จะชำระให้ จึงเป็นเอกสารยืนยันการรับสภาพหนี้ต่อเนื่องจากเอกสาร จ.๑๑ เอกสารหมาย จ.๑๒ ลงวันที่ ๙ พฤศจิกายน ๒๔๙๘ โจทก์ฟ้องคดีนี้เมื่อ ๗ พฤศจิกายน ๒๕๐๐ คดีจึงไม่ขาดอายุความฟ้องร้อง แต่ยังมีประเด็นอื่นอีกที่ศาลอุทธรณ์ยังมิได้พิจารณาพิพากษา จังพิพากษาให้ยกคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ให้พิจารณาพิพากษาในประเด็นอื่นต่อไป(สัญญา ธรรมศักดิ์-สอาด นาวีเจริญ-สำราญ ศิริพันธ์)ศาลแพ่ง - นายกิตติ สีหนนทน์ศาลอุทธรณ์ - นายแสวง ยะสารวรรณแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ