คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1068/2527หลักกฎหมาย: โจทก์ทั้งสองและจำเลยทั้งสองมีที่ดินติดต่อกัน ต่างฝ่ายต่างฟ้องอ้างว่าที่ดินของอีกฝ่ายหนึ่งตกอยู่ในภารจำยอมโดยอายุความ จึงเป็นที่เห็นได้ว่าที่ดินที่ตกเป็นภารจำยอมตามฟ้องแย้งของจำเลยทั้งสองเป็นที่ดินคนละแปลงกับภารจำยอมตามฟ้องของโจทก์ทั้งสอง จึงเป็นฟ้องแย้งที่ไม่เกี่ยวกับฟ้องเดิม จะรับไว้พิจารณารวมกับฟ้องเดิมหาได้ไม่โจทก์ฟ้องว่าโจทก์ทั้งสองเป็นเจ้าของที่ดินโฉนดเลขที่ ๘๙๕๓ ร่วมกับบุคคลอื่น ๆ จำเลยทั้งสองเป็นสามีภรรยากันและเป็นผู้ครอบครองที่ดินติดกับที่ดินโจทก์ทางด้านใต้ โจทก์ทั้งสองได้ใช้ที่ดินของจำเลยทั้งสองเป็นทางเดินกว้าง ๖ เมตร ยาวตลอดแนว เพื่อเดินเข้าออกสู่ทางสาธารณะนานประมาณ๗๐ ปีแล้ว ทางเดินดังกล่าวจึงเป็นภารจำยอม เมื่อต้นปี พ.ศ. ๒๕๒๕ จำเลยทั้งสองทำรั้วปิดกั้นทางเดินไม่ให้โจทก์ใช้ ขอให้ศาลพิพากษาบังคับให้จำเลยรื้อรั้วที่ปิดกั้นทางเดินดังกล่าวให้โจทก์ใช้เดินเข้าออกสู่ทางสาธารณะได้ดังเดิม จำเลยทั้งสองให้การและฟ้องแย้งว่าทางภารจำยอมที่โจทก์อ้างความจริงกว้างเพียง ๒.๕๐ เมตร ไม่ใช่ ๖ เมตร โจทก์ทั้งสองร่วมกันขยายต่อเติมบ้านของโจทก์ปิดกั้นเส้นทางภารจำยอมที่จำเลยทั้งสองใช้ออกสู่ลำคลองสาธารณะ ทำให้จำเลยทั้งสองเสียหายไม่สามารถใช้ทางภารจำยอมไปสู่ลำคลองสาธารณะได้ จึงฟ้องแย้งขอให้โจทก์ทั้งสองรื้อถอนสิ่งปลูกสร้างออกไปให้พ้นเส้นทางภารจำยอม โจทก์ทั้งสองให้การแก้ฟ้องแย้งว่า จำเลยทั้งสองไม่เคยใช้เส้นทางตามฟ้องแย้งและลำคลองธรรมชาติตันใช้สัญจรไปมาไม่ได้ โจทก์ไม่ได้ล้อมรั้วหรือสร้างบ้านปิดกั้นเส้นทางดังกล่าว ขอให้ยกฟ้องแย้ง ในวันชี้สองสถาน ศาลชั้นต้นเห็นว่า คำฟ้องของจำเลยทั้งสองไม่เกี่ยวกับคำฟ้องเดิม จึงมีคำสั่งให้เพิกถอนคำสั่งที่รับคำฟ้องแย้งเป็นว่าไม่รับฟ้องแย้งไว้พิจารณา จำเลยทั้งสองอุทธรณ์คำสั่ง ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยทั้งสองฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ข้อเท็จจริงฟังได้ว่าทั้งสองฝ่ายมีที่ดินติดต่อกัน โดยที่ดินของโจทก์ทั้งสองอยู่ทางด้านทิศเหนือ ที่ดินของจำเลยทั้งสองอยู่ทางด้านทิศใต้ ต่างฝ่ายต่างฟ้องอ้างว่าที่ดินของอีกฝ่ายหนึ่งตกอยู่ในภารจำยอมโดยอายุความ จึงเป็นที่เห็นได้ว่าที่ดินที่ตกเป็นภารจำยอมตามฟ้องแย้งของจำเลยทั้งสองเป็นที่ดินคนละแปลงกับภารจำยอมตามฟ้องของโจทก์ทั้งสอง ดังนั้นฟ้องแย้งของจำเลยทั้งสองจึงเป็นคนละเรื่องกับที่โจทก์ฟ้อง ไม่เกี่ยวกับฟ้องเดิม พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1068/2527นายทองอยู่ บุญแก้ว กับพวกโจทก์นายสำเริง พวงพงษ์ กับพวกจำเลย ป.วิ.พ. ม. 177โจทก์ทั้งสองและจำเลยทั้งสองมีที่ดินติดต่อกัน ต่างฝ่ายต่างฟ้องอ้างว่าที่ดินของอีกฝ่ายหนึ่งตกอยู่ในภารจำยอมโดยอายุความ จึงเป็นที่เห็นได้ว่าที่ดินที่ตกเป็นภารจำยอมตามฟ้องแย้งของจำเลยทั้งสองเป็นที่ดินคนละแปลงกับภารจำยอมตามฟ้องของโจทก์ทั้งสอง จึงเป็นฟ้องแย้งที่ไม่เกี่ยวกับฟ้องเดิม จะรับไว้พิจารณารวมกับฟ้องเดิมหาได้ไม่โจทก์ฟ้องว่าโจทก์ทั้งสองเป็นเจ้าของที่ดินโฉนดเลขที่ ๘๙๕๓ ร่วมกับบุคคลอื่น ๆ จำเลยทั้งสองเป็นสามีภรรยากันและเป็นผู้ครอบครองที่ดินติดกับที่ดินโจทก์ทางด้านใต้ โจทก์ทั้งสองได้ใช้ที่ดินของจำเลยทั้งสองเป็นทางเดินกว้าง ๖ เมตร ยาวตลอดแนว เพื่อเดินเข้าออกสู่ทางสาธารณะนานประมาณ๗๐ ปีแล้ว ทางเดินดังกล่าวจึงเป็นภารจำยอม เมื่อต้นปี พ.ศ. ๒๕๒๕ จำเลยทั้งสองทำรั้วปิดกั้นทางเดินไม่ให้โจทก์ใช้ ขอให้ศาลพิพากษาบังคับให้จำเลยรื้อรั้วที่ปิดกั้นทางเดินดังกล่าวให้โจทก์ใช้เดินเข้าออกสู่ทางสาธารณะได้ดังเดิม จำเลยทั้งสองให้การและฟ้องแย้งว่าทางภารจำยอมที่โจทก์อ้างความจริงกว้างเพียง ๒.๕๐ เมตร ไม่ใช่ ๖ เมตร โจทก์ทั้งสองร่วมกันขยายต่อเติมบ้านของโจทก์ปิดกั้นเส้นทางภารจำยอมที่จำเลยทั้งสองใช้ออกสู่ลำคลองสาธารณะ ทำให้จำเลยทั้งสองเสียหายไม่สามารถใช้ทางภารจำยอมไปสู่ลำคลองสาธารณะได้ จึงฟ้องแย้งขอให้โจทก์ทั้งสองรื้อถอนสิ่งปลูกสร้างออกไปให้พ้นเส้นทางภารจำยอม โจทก์ทั้งสองให้การแก้ฟ้องแย้งว่า จำเลยทั้งสองไม่เคยใช้เส้นทางตามฟ้องแย้งและลำคลองธรรมชาติตันใช้สัญจรไปมาไม่ได้ โจทก์ไม่ได้ล้อมรั้วหรือสร้างบ้านปิดกั้นเส้นทางดังกล่าว ขอให้ยกฟ้องแย้ง ในวันชี้สองสถาน ศาลชั้นต้นเห็นว่า คำฟ้องของจำเลยทั้งสองไม่เกี่ยวกับคำฟ้องเดิม จึงมีคำสั่งให้เพิกถอนคำสั่งที่รับคำฟ้องแย้งเป็นว่าไม่รับฟ้องแย้งไว้พิจารณา จำเลยทั้งสองอุทธรณ์คำสั่ง ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยทั้งสองฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ข้อเท็จจริงฟังได้ว่าทั้งสองฝ่ายมีที่ดินติดต่อกัน โดยที่ดินของโจทก์ทั้งสองอยู่ทางด้านทิศเหนือ ที่ดินของจำเลยทั้งสองอยู่ทางด้านทิศใต้ ต่างฝ่ายต่างฟ้องอ้างว่าที่ดินของอีกฝ่ายหนึ่งตกอยู่ในภารจำยอมโดยอายุความ จึงเป็นที่เห็นได้ว่าที่ดินที่ตกเป็นภารจำยอมตามฟ้องแย้งของจำเลยทั้งสองเป็นที่ดินคนละแปลงกับภารจำยอมตามฟ้องของโจทก์ทั้งสอง ดังนั้นฟ้องแย้งของจำเลยทั้งสองจึงเป็นคนละเรื่องกับที่โจทก์ฟ้อง ไม่เกี่ยวกับฟ้องเดิม พิพากษายืน(ปรานอม มหรรณพ-ปรีชา พานิชวงศ์-บุญส่ง คล้ายแก้ว)ศาลชั้นต้น - นายบุญสม เจริญจิตต์ศาลอุทธรณ์ - นายเปลื้อง วัฑฒนาธรแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่าโจทก์ทั้งสองเป็นเจ้าของที่ดินโฉนดเลขที่ ๘๙๕๓ ร่วมกับบุคคลอื่น ๆ จำเลยทั้งสองเป็นสามีภรรยากันและเป็นผู้ครอบครองที่ดินติดกับที่ดินโจทก์ทางด้านใต้ โจทก์ทั้งสองได้ใช้ที่ดินของจำเลยทั้งสองเป็นทางเดินกว้าง ๖ เมตร ยาวตลอดแนว เพื่อเดินเข้าออกสู่ทางสาธารณะนานประมาณ๗๐ ปีแล้ว ทางเดินดังกล่าวจึงเป็นภารจำยอม เมื่อต้นปี พ.ศ. ๒๕๒๕ จำเลยทั้งสองทำรั้วปิดกั้นทางเดินไม่ให้โจทก์ใช้ ขอให้ศาลพิพากษาบังคับให้จำเลยรื้อรั้วที่ปิดกั้นทางเดินดังกล่าวให้โจทก์ใช้เดินเข้าออกสู่ทางสาธารณะได้ดังเดิม จำเลยทั้งสองให้การและฟ้องแย้งว่าทางภารจำยอมที่โจทก์อ้างความจริงกว้างเพียง ๒.๕๐ เมตร ไม่ใช่ ๖ เมตร โจทก์ทั้งสองร่วมกันขยายต่อเติมบ้านของโจทก์ปิดกั้นเส้นทางภารจำยอมที่จำเลยทั้งสองใช้ออกสู่ลำคลองสาธารณะ ทำให้จำเลยทั้งสองเสียหายไม่สามารถใช้ทางภารจำยอมไปสู่ลำคลองสาธารณะได้ จึงฟ้องแย้งขอให้โจทก์ทั้งสองรื้อถอนสิ่งปลูกสร้างออกไปให้พ้นเส้นทางภารจำยอม โจทก์ทั้งสองให้การแก้ฟ้องแย้งว่า จำเลยทั้งสองไม่เคยใช้เส้นทางตามฟ้องแย้งและลำคลองธรรมชาติตันใช้สัญจรไปมาไม่ได้ โจทก์ไม่ได้ล้อมรั้วหรือสร้างบ้านปิดกั้นเส้นทางดังกล่าว ขอให้ยกฟ้องแย้ง ในวันชี้สองสถาน ศาลชั้นต้นเห็นว่า คำฟ้องของจำเลยทั้งสองไม่เกี่ยวกับคำฟ้องเดิม จึงมีคำสั่งให้เพิกถอนคำสั่งที่รับคำฟ้องแย้งเป็นว่าไม่รับฟ้องแย้งไว้พิจารณา จำเลยทั้งสองอุทธรณ์คำสั่ง ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยทั้งสองฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ข้อเท็จจริงฟังได้ว่าทั้งสองฝ่ายมีที่ดินติดต่อกัน โดยที่ดินของโจทก์ทั้งสองอยู่ทางด้านทิศเหนือ ที่ดินของจำเลยทั้งสองอยู่ทางด้านทิศใต้ ต่างฝ่ายต่างฟ้องอ้างว่าที่ดินของอีกฝ่ายหนึ่งตกอยู่ในภารจำยอมโดยอายุความ จึงเป็นที่เห็นได้ว่าที่ดินที่ตกเป็นภารจำยอมตามฟ้องแย้งของจำเลยทั้งสองเป็นที่ดินคนละแปลงกับภารจำยอมตามฟ้องของโจทก์ทั้งสอง ดังนั้นฟ้องแย้งของจำเลยทั้งสองจึงเป็นคนละเรื่องกับที่โจทก์ฟ้อง ไม่เกี่ยวกับฟ้องเดิม พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1068/2527นายทองอยู่ บุญแก้ว กับพวกโจทก์นายสำเริง พวงพงษ์ กับพวกจำเลย ป.วิ.พ. ม. 177โจทก์ทั้งสองและจำเลยทั้งสองมีที่ดินติดต่อกัน ต่างฝ่ายต่างฟ้องอ้างว่าที่ดินของอีกฝ่ายหนึ่งตกอยู่ในภารจำยอมโดยอายุความ จึงเป็นที่เห็นได้ว่าที่ดินที่ตกเป็นภารจำยอมตามฟ้องแย้งของจำเลยทั้งสองเป็นที่ดินคนละแปลงกับภารจำยอมตามฟ้องของโจทก์ทั้งสอง จึงเป็นฟ้องแย้งที่ไม่เกี่ยวกับฟ้องเดิม จะรับไว้พิจารณารวมกับฟ้องเดิมหาได้ไม่โจทก์ฟ้องว่าโจทก์ทั้งสองเป็นเจ้าของที่ดินโฉนดเลขที่ ๘๙๕๓ ร่วมกับบุคคลอื่น ๆ จำเลยทั้งสองเป็นสามีภรรยากันและเป็นผู้ครอบครองที่ดินติดกับที่ดินโจทก์ทางด้านใต้ โจทก์ทั้งสองได้ใช้ที่ดินของจำเลยทั้งสองเป็นทางเดินกว้าง ๖ เมตร ยาวตลอดแนว เพื่อเดินเข้าออกสู่ทางสาธารณะนานประมาณ๗๐ ปีแล้ว ทางเดินดังกล่าวจึงเป็นภารจำยอม เมื่อต้นปี พ.ศ. ๒๕๒๕ จำเลยทั้งสองทำรั้วปิดกั้นทางเดินไม่ให้โจทก์ใช้ ขอให้ศาลพิพากษาบังคับให้จำเลยรื้อรั้วที่ปิดกั้นทางเดินดังกล่าวให้โจทก์ใช้เดินเข้าออกสู่ทางสาธารณะได้ดังเดิม จำเลยทั้งสองให้การและฟ้องแย้งว่าทางภารจำยอมที่โจทก์อ้างความจริงกว้างเพียง ๒.๕๐ เมตร ไม่ใช่ ๖ เมตร โจทก์ทั้งสองร่วมกันขยายต่อเติมบ้านของโจทก์ปิดกั้นเส้นทางภารจำยอมที่จำเลยทั้งสองใช้ออกสู่ลำคลองสาธารณะ ทำให้จำเลยทั้งสองเสียหายไม่สามารถใช้ทางภารจำยอมไปสู่ลำคลองสาธารณะได้ จึงฟ้องแย้งขอให้โจทก์ทั้งสองรื้อถอนสิ่งปลูกสร้างออกไปให้พ้นเส้นทางภารจำยอม โจทก์ทั้งสองให้การแก้ฟ้องแย้งว่า จำเลยทั้งสองไม่เคยใช้เส้นทางตามฟ้องแย้งและลำคลองธรรมชาติตันใช้สัญจรไปมาไม่ได้ โจทก์ไม่ได้ล้อมรั้วหรือสร้างบ้านปิดกั้นเส้นทางดังกล่าว ขอให้ยกฟ้องแย้ง ในวันชี้สองสถาน ศาลชั้นต้นเห็นว่า คำฟ้องของจำเลยทั้งสองไม่เกี่ยวกับคำฟ้องเดิม จึงมีคำสั่งให้เพิกถอนคำสั่งที่รับคำฟ้องแย้งเป็นว่าไม่รับฟ้องแย้งไว้พิจารณา จำเลยทั้งสองอุทธรณ์คำสั่ง ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยทั้งสองฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ข้อเท็จจริงฟังได้ว่าทั้งสองฝ่ายมีที่ดินติดต่อกัน โดยที่ดินของโจทก์ทั้งสองอยู่ทางด้านทิศเหนือ ที่ดินของจำเลยทั้งสองอยู่ทางด้านทิศใต้ ต่างฝ่ายต่างฟ้องอ้างว่าที่ดินของอีกฝ่ายหนึ่งตกอยู่ในภารจำยอมโดยอายุความ จึงเป็นที่เห็นได้ว่าที่ดินที่ตกเป็นภารจำยอมตามฟ้องแย้งของจำเลยทั้งสองเป็นที่ดินคนละแปลงกับภารจำยอมตามฟ้องของโจทก์ทั้งสอง ดังนั้นฟ้องแย้งของจำเลยทั้งสองจึงเป็นคนละเรื่องกับที่โจทก์ฟ้อง ไม่เกี่ยวกับฟ้องเดิม พิพากษายืน(ปรานอม มหรรณพ-ปรีชา พานิชวงศ์-บุญส่ง คล้ายแก้ว)ศาลชั้นต้น - นายบุญสม เจริญจิตต์ศาลอุทธรณ์ - นายเปลื้อง วัฑฒนาธรแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ