คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2280/2521หลักกฎหมาย: จำเลยพาอาวุธปืนของจำเลยซึ่งได้รับอนุญาตจากนายทะเบียนให้มีได้โดยชอบเข้าไปในเมืองโดยไม่มีเหตุอันสมควร และไม่ได้รับอนุญาตให้มีอาวุธปืนติดตัว เป็นความผิดกรรมเดียวต่อกฎหมายหลายบท คือ ผิดตามพระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ มาตรา 8 ทวิ วรรคแรก, 72 ทวิ วรรคสอง และประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 37 เมื่อลงโทษตามพระราชบัญญัติ อาวุธปืนฯ ซึ่งเป็นบทหนักตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 90 ไม่ทำให้ อาวุธปืนที่มีใบอนุญาตตกเป็นปืนที่ผิดกฎหมายและบทลงโทษตาม พระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ ไม่ได้ให้อำนาจศาลสั่งริบ จึงริบอาวุธปืนและ กระสุนปืนของกลางไม่ได้โจทก์ฟ้องว่า เมื่อวันที่ 21 ตุลาคม 2519 เวลากลางคืน จำเลยได้บังอาจพาอาวุธปืนมีทะเบียนของจำเลยเองซึ่งจำเลยได้รับอนุญาตให้ซื้อถูกต้องแล้วติดตัวไปในเมืองโดยไม่มีเหตุอันสมควรและไม่ได้รับอนุญาตให้มีอาวุธปืนติดตัวขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ มาตรา 8 ทวิ วรรคหนึ่ง, 72 ทวิ วรรคสอง คำสั่งของคณะปฏิรูปการปกครองแผ่นดิน ฉบับที่ 44 ข้อ 3, 7ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 371 และขอให้ริบของกลางจำเลยให้การรับสารภาพศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามฟ้องให้ลงโทษจำคุก 6 เดือน ปรับ 3,000 บาท โทษจำคุกรอการลงโทษไว้มีกำหนด 2 ปี ของกลางริบจำเลยอุทธรณ์ขอให้คืนของกลางแก่จำเลยศาลอุทธรณ์เห็นว่าการกระทำของจำเลยเป็นกรรมเดียวผิดต่อกฎหมายหลายบท และลงโทษบทหนักแก่จำเลยตามพระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ ซึ่งมิได้บัญญัติเกี่ยวกับการริบอาวุธปืนในความผิดดังกล่าวได้ และเมื่อไม่ได้ใช้ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 371 เป็นบทลงโทษจำเลย ศาลจะใช้ดุลพินิจริบอาวุธปืนตามมาตรา 371 นี้ไม่ได้ ต้องพิจารณาริบตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 32, 33 ซึ่งเป็นบททั่วไป แต่อาวุธปืนและกระสุนปืนของกลางเป็นของจำเลยซึ่งได้รับอนุญาตถูกต้องแล้ว จึงไม่ใช่ทรัพย์สินที่มีไว้เป็นความผิดหรือได้ใช้ หรือมีไว้เพื่อใช้ในการกระทำผิดอันจะต้องริบ พิพากษาแก้ให้คืนอาวุธปืนและกระสุนปืนของกลางแก่จำเลยโจทก์ฎีกาขอให้ริบอาวุธปืนและกระสุนปืนของกลางศาลฎีกาตรวจสำนวนประชุมปรึกษาแล้ว ในชั้นนี้มีปัญหาวินิจฉัยตามฎีกาโจทก์ว่าจะริบอาวุธปืนและกระสุนปืนของกลางได้หรือไม่ ศาลฎีกาเห็นว่าเมื่อจำเลยกระทำผิดกรรมเดียวเป็นความผิดต่อกฎหมายหลายบท และลงโทษบทหนักแก่จำเลยตามพระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ ตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 90 แล้ว จึงลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 327 ไม่ได้ เมื่อลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ และอาวุธปืนและกระสุนปืนของกลางนี้จำเลยได้รับอนุญาตโดยชอบ ไม่ทำให้อาวุธปืนที่มีใบอนุญาตตกเป็นปืนที่ผิดกฎหมาย บทลงโทษตามพระราชบัญญัติอาวุธปืนฯดังกล่าวไม่ได้ให้อำนาจศาลสั่งริบ จึงริบอาวุธปืนและกระสุนปืนของกลางไม่ได้ฎีกาโจทก์ฟังไม่ขึ้นพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2280/2521พนักงานอัยการจังหวัดภูเก็ตโจทก์นายอำนาจ สินค้าจำเลย ป.อ. ม. 90, ม. 91, ม. 371 พ.ร.บ.อาวุธปืน เครื่องกระสุนปืน วัตถุระเบิด ดอกไม้เพลิง และสิ่งเทียมอาวุธปืน พ.ศ.2490 ม. 8 ทวิ วรรคหนึ่ง, ม. 72 ทวิ วรรคสอง คำสั่งคณะปฏิรูปการปกครองแผ่นดิน ฉบับที่ 44 ข้อ 3, ข้อ 7จำเลยพาอาวุธปืนของจำเลยซึ่งได้รับอนุญาตจากนายทะเบียนให้มีได้โดยชอบเข้าไปในเมืองโดยไม่มีเหตุอันสมควร และไม่ได้รับอนุญาตให้มีอาวุธปืนติดตัว เป็นความผิดกรรมเดียวต่อกฎหมายหลายบท คือ ผิดตามพระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ มาตรา 8 ทวิ วรรคแรก, 72 ทวิ วรรคสอง และประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 37 เมื่อลงโทษตามพระราชบัญญัติ อาวุธปืนฯ ซึ่งเป็นบทหนักตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 90 ไม่ทำให้ อาวุธปืนที่มีใบอนุญาตตกเป็นปืนที่ผิดกฎหมายและบทลงโทษตาม พระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ ไม่ได้ให้อำนาจศาลสั่งริบ จึงริบอาวุธปืนและ กระสุนปืนของกลางไม่ได้โจทก์ฟ้องว่า เมื่อวันที่ 21 ตุลาคม 2519 เวลากลางคืน จำเลยได้บังอาจพาอาวุธปืนมีทะเบียนของจำเลยเองซึ่งจำเลยได้รับอนุญาตให้ซื้อถูกต้องแล้วติดตัวไปในเมืองโดยไม่มีเหตุอันสมควรและไม่ได้รับอนุญาตให้มีอาวุธปืนติดตัวขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ มาตรา 8 ทวิ วรรคหนึ่ง, 72 ทวิ วรรคสอง คำสั่งของคณะปฏิรูปการปกครองแผ่นดิน ฉบับที่ 44 ข้อ 3, 7ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 371 และขอให้ริบของกลางจำเลยให้การรับสารภาพศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามฟ้องให้ลงโทษจำคุก 6 เดือน ปรับ 3,000 บาท โทษจำคุกรอการลงโทษไว้มีกำหนด 2 ปี ของกลางริบจำเลยอุทธรณ์ขอให้คืนของกลางแก่จำเลยศาลอุทธรณ์เห็นว่าการกระทำของจำเลยเป็นกรรมเดียวผิดต่อกฎหมายหลายบท และลงโทษบทหนักแก่จำเลยตามพระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ ซึ่งมิได้บัญญัติเกี่ยวกับการริบอาวุธปืนในความผิดดังกล่าวได้ และเมื่อไม่ได้ใช้ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 371 เป็นบทลงโทษจำเลย ศาลจะใช้ดุลพินิจริบอาวุธปืนตามมาตรา 371 นี้ไม่ได้ ต้องพิจารณาริบตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 32, 33 ซึ่งเป็นบททั่วไป แต่อาวุธปืนและกระสุนปืนของกลางเป็นของจำเลยซึ่งได้รับอนุญาตถูกต้องแล้ว จึงไม่ใช่ทรัพย์สินที่มีไว้เป็นความผิดหรือได้ใช้ หรือมีไว้เพื่อใช้ในการกระทำผิดอันจะต้องริบ พิพากษาแก้ให้คืนอาวุธปืนและกระสุนปืนของกลางแก่จำเลยโจทก์ฎีกาขอให้ริบอาวุธปืนและกระสุนปืนของกลางศาลฎีกาตรวจสำนวนประชุมปรึกษาแล้ว ในชั้นนี้มีปัญหาวินิจฉัยตามฎีกาโจทก์ว่าจะริบอาวุธปืนและกระสุนปืนของกลางได้หรือไม่ ศาลฎีกาเห็นว่าเมื่อจำเลยกระทำผิดกรรมเดียวเป็นความผิดต่อกฎหมายหลายบท และลงโทษบทหนักแก่จำเลยตามพระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ ตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 90 แล้ว จึงลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 327 ไม่ได้ เมื่อลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ และอาวุธปืนและกระสุนปืนของกลางนี้จำเลยได้รับอนุญาตโดยชอบ ไม่ทำให้อาวุธปืนที่มีใบอนุญาตตกเป็นปืนที่ผิดกฎหมาย บทลงโทษตามพระราชบัญญัติอาวุธปืนฯดังกล่าวไม่ได้ให้อำนาจศาลสั่งริบ จึงริบอาวุธปืนและกระสุนปืนของกลางไม่ได้ฎีกาโจทก์ฟังไม่ขึ้นพิพากษายืน(ยงยุทธ เลอลภ-สมชัย ทรัพยวณิช-ประเสริฐ วราภรณ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า เมื่อวันที่ 21 ตุลาคม 2519 เวลากลางคืน จำเลยได้บังอาจพาอาวุธปืนมีทะเบียนของจำเลยเองซึ่งจำเลยได้รับอนุญาตให้ซื้อถูกต้องแล้วติดตัวไปในเมืองโดยไม่มีเหตุอันสมควรและไม่ได้รับอนุญาตให้มีอาวุธปืนติดตัวขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ มาตรา 8 ทวิ วรรคหนึ่ง, 72 ทวิ วรรคสอง คำสั่งของคณะปฏิรูปการปกครองแผ่นดิน ฉบับที่ 44 ข้อ 3, 7ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 371 และขอให้ริบของกลางจำเลยให้การรับสารภาพศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามฟ้องให้ลงโทษจำคุก 6 เดือน ปรับ 3,000 บาท โทษจำคุกรอการลงโทษไว้มีกำหนด 2 ปี ของกลางริบจำเลยอุทธรณ์ขอให้คืนของกลางแก่จำเลยศาลอุทธรณ์เห็นว่าการกระทำของจำเลยเป็นกรรมเดียวผิดต่อกฎหมายหลายบท และลงโทษบทหนักแก่จำเลยตามพระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ ซึ่งมิได้บัญญัติเกี่ยวกับการริบอาวุธปืนในความผิดดังกล่าวได้ และเมื่อไม่ได้ใช้ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 371 เป็นบทลงโทษจำเลย ศาลจะใช้ดุลพินิจริบอาวุธปืนตามมาตรา 371 นี้ไม่ได้ ต้องพิจารณาริบตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 32, 33 ซึ่งเป็นบททั่วไป แต่อาวุธปืนและกระสุนปืนของกลางเป็นของจำเลยซึ่งได้รับอนุญาตถูกต้องแล้ว จึงไม่ใช่ทรัพย์สินที่มีไว้เป็นความผิดหรือได้ใช้ หรือมีไว้เพื่อใช้ในการกระทำผิดอันจะต้องริบ พิพากษาแก้ให้คืนอาวุธปืนและกระสุนปืนของกลางแก่จำเลยโจทก์ฎีกาขอให้ริบอาวุธปืนและกระสุนปืนของกลางศาลฎีกาตรวจสำนวนประชุมปรึกษาแล้ว ในชั้นนี้มีปัญหาวินิจฉัยตามฎีกาโจทก์ว่าจะริบอาวุธปืนและกระสุนปืนของกลางได้หรือไม่ ศาลฎีกาเห็นว่าเมื่อจำเลยกระทำผิดกรรมเดียวเป็นความผิดต่อกฎหมายหลายบท และลงโทษบทหนักแก่จำเลยตามพระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ ตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 90 แล้ว จึงลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 327 ไม่ได้ เมื่อลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ และอาวุธปืนและกระสุนปืนของกลางนี้จำเลยได้รับอนุญาตโดยชอบ ไม่ทำให้อาวุธปืนที่มีใบอนุญาตตกเป็นปืนที่ผิดกฎหมาย บทลงโทษตามพระราชบัญญัติอาวุธปืนฯดังกล่าวไม่ได้ให้อำนาจศาลสั่งริบ จึงริบอาวุธปืนและกระสุนปืนของกลางไม่ได้ฎีกาโจทก์ฟังไม่ขึ้นพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2280/2521พนักงานอัยการจังหวัดภูเก็ตโจทก์นายอำนาจ สินค้าจำเลย ป.อ. ม. 90, ม. 91, ม. 371 พ.ร.บ.อาวุธปืน เครื่องกระสุนปืน วัตถุระเบิด ดอกไม้เพลิง และสิ่งเทียมอาวุธปืน พ.ศ.2490 ม. 8 ทวิ วรรคหนึ่ง, ม. 72 ทวิ วรรคสอง คำสั่งคณะปฏิรูปการปกครองแผ่นดิน ฉบับที่ 44 ข้อ 3, ข้อ 7จำเลยพาอาวุธปืนของจำเลยซึ่งได้รับอนุญาตจากนายทะเบียนให้มีได้โดยชอบเข้าไปในเมืองโดยไม่มีเหตุอันสมควร และไม่ได้รับอนุญาตให้มีอาวุธปืนติดตัว เป็นความผิดกรรมเดียวต่อกฎหมายหลายบท คือ ผิดตามพระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ มาตรา 8 ทวิ วรรคแรก, 72 ทวิ วรรคสอง และประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 37 เมื่อลงโทษตามพระราชบัญญัติ อาวุธปืนฯ ซึ่งเป็นบทหนักตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 90 ไม่ทำให้ อาวุธปืนที่มีใบอนุญาตตกเป็นปืนที่ผิดกฎหมายและบทลงโทษตาม พระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ ไม่ได้ให้อำนาจศาลสั่งริบ จึงริบอาวุธปืนและ กระสุนปืนของกลางไม่ได้โจทก์ฟ้องว่า เมื่อวันที่ 21 ตุลาคม 2519 เวลากลางคืน จำเลยได้บังอาจพาอาวุธปืนมีทะเบียนของจำเลยเองซึ่งจำเลยได้รับอนุญาตให้ซื้อถูกต้องแล้วติดตัวไปในเมืองโดยไม่มีเหตุอันสมควรและไม่ได้รับอนุญาตให้มีอาวุธปืนติดตัวขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ มาตรา 8 ทวิ วรรคหนึ่ง, 72 ทวิ วรรคสอง คำสั่งของคณะปฏิรูปการปกครองแผ่นดิน ฉบับที่ 44 ข้อ 3, 7ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 371 และขอให้ริบของกลางจำเลยให้การรับสารภาพศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามฟ้องให้ลงโทษจำคุก 6 เดือน ปรับ 3,000 บาท โทษจำคุกรอการลงโทษไว้มีกำหนด 2 ปี ของกลางริบจำเลยอุทธรณ์ขอให้คืนของกลางแก่จำเลยศาลอุทธรณ์เห็นว่าการกระทำของจำเลยเป็นกรรมเดียวผิดต่อกฎหมายหลายบท และลงโทษบทหนักแก่จำเลยตามพระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ ซึ่งมิได้บัญญัติเกี่ยวกับการริบอาวุธปืนในความผิดดังกล่าวได้ และเมื่อไม่ได้ใช้ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 371 เป็นบทลงโทษจำเลย ศาลจะใช้ดุลพินิจริบอาวุธปืนตามมาตรา 371 นี้ไม่ได้ ต้องพิจารณาริบตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 32, 33 ซึ่งเป็นบททั่วไป แต่อาวุธปืนและกระสุนปืนของกลางเป็นของจำเลยซึ่งได้รับอนุญาตถูกต้องแล้ว จึงไม่ใช่ทรัพย์สินที่มีไว้เป็นความผิดหรือได้ใช้ หรือมีไว้เพื่อใช้ในการกระทำผิดอันจะต้องริบ พิพากษาแก้ให้คืนอาวุธปืนและกระสุนปืนของกลางแก่จำเลยโจทก์ฎีกาขอให้ริบอาวุธปืนและกระสุนปืนของกลางศาลฎีกาตรวจสำนวนประชุมปรึกษาแล้ว ในชั้นนี้มีปัญหาวินิจฉัยตามฎีกาโจทก์ว่าจะริบอาวุธปืนและกระสุนปืนของกลางได้หรือไม่ ศาลฎีกาเห็นว่าเมื่อจำเลยกระทำผิดกรรมเดียวเป็นความผิดต่อกฎหมายหลายบท และลงโทษบทหนักแก่จำเลยตามพระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ ตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 90 แล้ว จึงลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 327 ไม่ได้ เมื่อลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ และอาวุธปืนและกระสุนปืนของกลางนี้จำเลยได้รับอนุญาตโดยชอบ ไม่ทำให้อาวุธปืนที่มีใบอนุญาตตกเป็นปืนที่ผิดกฎหมาย บทลงโทษตามพระราชบัญญัติอาวุธปืนฯดังกล่าวไม่ได้ให้อำนาจศาลสั่งริบ จึงริบอาวุธปืนและกระสุนปืนของกลางไม่ได้ฎีกาโจทก์ฟังไม่ขึ้นพิพากษายืน(ยงยุทธ เลอลภ-สมชัย ทรัพยวณิช-ประเสริฐ วราภรณ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ