คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3150/2525หลักกฎหมาย: คำว่า 'สถานประกอบกิจการ' ตามมาตรา 45 แห่งพระราชบัญญัติแรงงานสัมพันธ์ ฯ หมายความถึงสถานประกอบกิจการทั้งหมดที่เป็นของนายจ้างคนเดียวกันมิได้หมายความถึงแต่ละหน่วยงานหรือแต่ละโรงงานที่แยกออกไป ในสถานประกอบกิจการแห่งหนึ่งจึงมีคณะกรรมการลูกจ้างได้เพียงคณะเดียวทำหน้าที่เป็นตัวแทนลูกจ้างทั้งหมดในสถานประกอบกิจการนั้นเว้นแต่สถานประกอบกิจการนั้นมีหน่วยงานหรือสาขาในจังหวัดอื่นลูกจ้างในสถานประกอบกิจการเช่นว่านั้นอาจตกลงเลือกตั้งกรรมการลูกจ้างขึ้นจังหวัดละคณะก็ได้ แต่การเลือกตั้งกรรมการลูกจ้าง และจำนวนคณะกรรมการลูกจ้างแต่ละจังหวัด จะต้องถือเขตพื้นที่ทางภูมิศาสตร์ในแต่ละจังหวัดที่หน่วยงานหรือสาขาซึ่งลูกจ้างประจำทำงานอยู่เป็นเกณฑ์เขตบำรุงทางขอนแก่นของการรถไฟแห่งประเทศไทยมีเขตพื้นที่คลุมหลายจังหวัด จึงมิใช่หน่วยงานหรือสาขา (ในจังหวัดอื่น)ตามความหมายของประกาศกรมแรงงานเรื่องหลักเกณฑ์และวิธีการในการเลือกตั้งคณะกรรมการลูกจ้าง ลงวันที่16 พฤษภาคม 2518 ข้อ 1นายจ้างตกลงให้เลือกตั้งกรรมการลูกจ้างโดยถือเขตพื้นที่แต่ละจังหวัดเป็นเกณฑ์ โจทก์กับพวกจัดการเลือกตั้งกรรมการลูกจ้างผิดไปจากข้อตกลงและมีการเลือกตั้งกรรมการลูกจ้างจำนวนเกินกว่าที่กฎหมายกำหนดคณะกรรมการที่ได้รับเลือกจึงเป็นคณะกรรมการลูกจ้างที่ไม่ชอบด้วยกฎหมาย ไม่มีสิทธิขอให้นายจ้างจัดให้มีการประชุมคณะกรรมการลูกจ้างโจทก์ฟ้องว่าโจทก์ซึ่งเป็นกรรมการลูกจ้างของเขตบำรุงทางขอนแก่นได้ขอร้องให้จำเลยจัดให้มีการประชุมคณะกรรมการลูกจ้าง แต่จำเลยปฏิเสธ ขอให้ศาลบังคับจำเลยจัดให้มีการประชุมดังกล่าวจำเลยให้การว่า โจทก์เป็นคณะกรรมการลูกจ้างที่ไม่ถูกต้องตามกฎหมายทั้งวิธีการเลือกตั้งและจำนวนคณะกรรมการลูกจ้าง จึงไม่มีสิทธิขอให้จำเลยจัดประชุม ขอให้ยกฟ้องศาลแรงงานกลางพิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ต่อศาลฎีกาศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยว่า พิเคราะห์ประกาศกรมแรงงาน เรื่อง หลักเกณฑ์และวิธีการในการเลือกตั้งคณะกรรมการลูกจ้าง ลงวันที่ 16 พฤษภาคม 2518 ข้อ 1 ประกอบกับพระราชบัญญัติแรงงานสัมพันธ์ พ.ศ. 2518 มาตรา 45, 46 แล้วเห็นว่า สถานประกอบกิจการตามมาตรา 45 หมายความถึงสถานประกอบกิจการทั้งหมดที่เป็นของนายจ้างคนเดียวกัน มิได้หมายความถึงแต่ละหน่วยงานหรือแต่ละโรงงานที่แยกออกไป ในสถานประกอบกิจการแห่งหนึ่งจึงมีคณะกรรมการลูกจ้างได้เพียงคณะเดียว ซึ่งทำหน้าที่เป็นตัวแทนลูกจ้างทั้งหมดในสถานประกอบกิจการนั้น เว้นแต่สถานประกอบกิจการนั้นมีหน่วยงานหรือสาขาในจังหวัดอื่น ลูกจ้างในสถานประกอบกิจการเช่นว่านั้นอาจตกลงกันเลือกตั้งกรรมการลูกจ้างขึ้นจังหวัดละคณะก็ได้ตามประกาศกรมแรงงานฉบับดังกล่าว ดังนั้น ข้อยกเว้นที่กำหนดให้หน่วยงานหรือสาขาในจังหวัดอื่นของสถานประกอบกิจการมีกรรมการลูกจ้างได้นั้น การเลือกตั้งกรรมการลูกจ้างและจำนวนคณะกรรมการลูกจ้างแต่ละจังหวัดจะต้องถือเขตพื้นที่ทางภูมิศาสตร์ในแต่ละจังหวัดที่หน่วยงานหรือสาขาซึ่งลูกจ้างประจำทำงานอยู่ส่วนที่โจทก์อุทธรณ์ว่า ประกาศกรมแรงงานดังกล่าวข้อ 7 มิได้กล่าวบังคับเกี่ยวกับเรื่องภูมิลำเนาของลูกจ้างที่จะมีสิทธิไว้เลย เห็นว่า ประกาศกรมแรงงานดังกล่าวข้อ 7 หมายถึงลูกจ้างของสถานประกอบกิจการนั้นทั้งหมด ในกรณีที่เป็นการเลือกตั้งกรรมการลูกจ้างในจังหวัดหนึ่ง ๆ ก็หมายถึงลูกจ้างของสถานประกอบกิจการเช่นว่านั้นในแต่ละจังหวัดไม่จำเป็นต้องกล่าวเกี่ยวกับภูมิลำเนาของลูกจ้างไว้อีก เขตบำรุงทางขอนแก่นมีเขตพื้นที่คลุมหลายจังหวัด มิใช่เป็นหน่วยงานหรือสาขาตามความหมายในประกาศกรมแรงงานดังกล่าวคดีนี้ข้อเท็จจริงได้ความว่า จำเลยตกลงให้เลือกตั้งกรรมการลูกจ้างโดยถือเขตพื้นที่แต่ละจังหวัดเป็นเกณฑ์ โจทก์กับพวกจัดการเลือกตั้งกรรมการลูกจ้างผิดไปจากข้อตกลงผู้สมัครรับเลือกตั้งและผู้มีสิทธิลงคะแนนเสียงเลือกตั้งเป็นลูกจ้างของจำเลยซึ่งประจำทำงานในจังหวัดอื่นนอกจากจังหวัดขอนแก่นรวมอยู่ด้วย และมิใช่เป็นการเลือกตั้งของลูกจ้างจำเลยทั้งหมดที่ประจำทำงานอยู่ในเขตจังหวัดขอนแก่น ทั้งลูกจ้างของจำเลยในเขตพื้นที่จังหวัดขอนแก่นมีเพียง 337 คน ซึ่งตามพระราชบัญญัติแรงงานสัมพันธ์ มาตรา 46(3) กำหนดให้มีจำนวนกรรมการลูกจ้างเพียง 9 คน แต่โจทก์กับพวกจัดให้มีการเลือกตั้งกรรมการลูกจ้างจำนวน 11 คน เกินกว่าที่กฎหมายกำหนด โจทก์กับพวกจึงเป็นคณะกรรมการลูกจ้างที่ไม่ชอบด้วยกฎหมาย ไม่มีสิทธิขอให้จำเลยจัดให้มีการประชุมคณะกรรมการลูกจ้างพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3150/2525นายอิทธิพล สวาสดิ์พรรค กับพวกโจทก์การรถไฟแห่งประเทศไทยจำเลย พ.ร.บ.แรงงานสัมพันธ์ พ.ศ.2518 ม. 45, ม. 46, ม. 50 ประกาศกรมแรงงาน เรื่องหลักเกณฑ์และวิธีการในการเลือกตั้งคณะกรรมการลูกจ้าง ลงวันที่ 16 พฤษภาคม 2518 ข้อ 1, ข้อ 7คำว่า 'สถานประกอบกิจการ' ตามมาตรา 45 แห่งพระราชบัญญัติแรงงานสัมพันธ์ ฯ หมายความถึงสถานประกอบกิจการทั้งหมดที่เป็นของนายจ้างคนเดียวกันมิได้หมายความถึงแต่ละหน่วยงานหรือแต่ละโรงงานที่แยกออกไป ในสถานประกอบกิจการแห่งหนึ่งจึงมีคณะกรรมการลูกจ้างได้เพียงคณะเดียวทำหน้าที่เป็นตัวแทนลูกจ้างทั้งหมดในสถานประกอบกิจการนั้นเว้นแต่สถานประกอบกิจการนั้นมีหน่วยงานหรือสาขาในจังหวัดอื่นลูกจ้างในสถานประกอบกิจการเช่นว่านั้นอาจตกลงเลือกตั้งกรรมการลูกจ้างขึ้นจังหวัดละคณะก็ได้ แต่การเลือกตั้งกรรมการลูกจ้าง และจำนวนคณะกรรมการลูกจ้างแต่ละจังหวัด จะต้องถือเขตพื้นที่ทางภูมิศาสตร์ในแต่ละจังหวัดที่หน่วยงานหรือสาขาซึ่งลูกจ้างประจำทำงานอยู่เป็นเกณฑ์เขตบำรุงทางขอนแก่นของการรถไฟแห่งประเทศไทยมีเขตพื้นที่คลุมหลายจังหวัด จึงมิใช่หน่วยงานหรือสาขา (ในจังหวัดอื่น)ตามความหมายของประกาศกรมแรงงานเรื่องหลักเกณฑ์และวิธีการในการเลือกตั้งคณะกรรมการลูกจ้าง ลงวันที่16 พฤษภาคม 2518 ข้อ 1นายจ้างตกลงให้เลือกตั้งกรรมการลูกจ้างโดยถือเขตพื้นที่แต่ละจังหวัดเป็นเกณฑ์ โจทก์กับพวกจัดการเลือกตั้งกรรมการลูกจ้างผิดไปจากข้อตกลงและมีการเลือกตั้งกรรมการลูกจ้างจำนวนเกินกว่าที่กฎหมายกำหนดคณะกรรมการที่ได้รับเลือกจึงเป็นคณะกรรมการลูกจ้างที่ไม่ชอบด้วยกฎหมาย ไม่มีสิทธิขอให้นายจ้างจัดให้มีการประชุมคณะกรรมการลูกจ้างโจทก์ฟ้องว่าโจทก์ซึ่งเป็นกรรมการลูกจ้างของเขตบำรุงทางขอนแก่นได้ขอร้องให้จำเลยจัดให้มีการประชุมคณะกรรมการลูกจ้าง แต่จำเลยปฏิเสธ ขอให้ศาลบังคับจำเลยจัดให้มีการประชุมดังกล่าวจำเลยให้การว่า โจทก์เป็นคณะกรรมการลูกจ้างที่ไม่ถูกต้องตามกฎหมายทั้งวิธีการเลือกตั้งและจำนวนคณะกรรมการลูกจ้าง จึงไม่มีสิทธิขอให้จำเลยจัดประชุม ขอให้ยกฟ้องศาลแรงงานกลางพิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ต่อศาลฎีกาศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยว่า พิเคราะห์ประกาศกรมแรงงาน เรื่อง หลักเกณฑ์และวิธีการในการเลือกตั้งคณะกรรมการลูกจ้าง ลงวันที่ 16 พฤษภาคม 2518 ข้อ 1 ประกอบกับพระราชบัญญัติแรงงานสัมพันธ์ พ.ศ. 2518 มาตรา 45, 46 แล้วเห็นว่า สถานประกอบกิจการตามมาตรา 45 หมายความถึงสถานประกอบกิจการทั้งหมดที่เป็นของนายจ้างคนเดียวกัน มิได้หมายความถึงแต่ละหน่วยงานหรือแต่ละโรงงานที่แยกออกไป ในสถานประกอบกิจการแห่งหนึ่งจึงมีคณะกรรมการลูกจ้างได้เพียงคณะเดียว ซึ่งทำหน้าที่เป็นตัวแทนลูกจ้างทั้งหมดในสถานประกอบกิจการนั้น เว้นแต่สถานประกอบกิจการนั้นมีหน่วยงานหรือสาขาในจังหวัดอื่น ลูกจ้างในสถานประกอบกิจการเช่นว่านั้นอาจตกลงกันเลือกตั้งกรรมการลูกจ้างขึ้นจังหวัดละคณะก็ได้ตามประกาศกรมแรงงานฉบับดังกล่าว ดังนั้น ข้อยกเว้นที่กำหนดให้หน่วยงานหรือสาขาในจังหวัดอื่นของสถานประกอบกิจการมีกรรมการลูกจ้างได้นั้น การเลือกตั้งกรรมการลูกจ้างและจำนวนคณะกรรมการลูกจ้างแต่ละจังหวัดจะต้องถือเขตพื้นที่ทางภูมิศาสตร์ในแต่ละจังหวัดที่หน่วยงานหรือสาขาซึ่งลูกจ้างประจำทำงานอยู่ส่วนที่โจทก์อุทธรณ์ว่า ประกาศกรมแรงงานดังกล่าวข้อ 7 มิได้กล่าวบังคับเกี่ยวกับเรื่องภูมิลำเนาของลูกจ้างที่จะมีสิทธิไว้เลย เห็นว่า ประกาศกรมแรงงานดังกล่าวข้อ 7 หมายถึงลูกจ้างของสถานประกอบกิจการนั้นทั้งหมด ในกรณีที่เป็นการเลือกตั้งกรรมการลูกจ้างในจังหวัดหนึ่ง ๆ ก็หมายถึงลูกจ้างของสถานประกอบกิจการเช่นว่านั้นในแต่ละจังหวัดไม่จำเป็นต้องกล่าวเกี่ยวกับภูมิลำเนาของลูกจ้างไว้อีก เขตบำรุงทางขอนแก่นมีเขตพื้นที่คลุมหลายจังหวัด มิใช่เป็นหน่วยงานหรือสาขาตามความหมายในประกาศกรมแรงงานดังกล่าวคดีนี้ข้อเท็จจริงได้ความว่า จำเลยตกลงให้เลือกตั้งกรรมการลูกจ้างโดยถือเขตพื้นที่แต่ละจังหวัดเป็นเกณฑ์ โจทก์กับพวกจัดการเลือกตั้งกรรมการลูกจ้างผิดไปจากข้อตกลงผู้สมัครรับเลือกตั้งและผู้มีสิทธิลงคะแนนเสียงเลือกตั้งเป็นลูกจ้างของจำเลยซึ่งประจำทำงานในจังหวัดอื่นนอกจากจังหวัดขอนแก่นรวมอยู่ด้วย และมิใช่เป็นการเลือกตั้งของลูกจ้างจำเลยทั้งหมดที่ประจำทำงานอยู่ในเขตจังหวัดขอนแก่น ทั้งลูกจ้างของจำเลยในเขตพื้นที่จังหวัดขอนแก่นมีเพียง 337 คน ซึ่งตามพระราชบัญญัติแรงงานสัมพันธ์ มาตรา 46(3) กำหนดให้มีจำนวนกรรมการลูกจ้างเพียง 9 คน แต่โจทก์กับพวกจัดให้มีการเลือกตั้งกรรมการลูกจ้างจำนวน 11 คน เกินกว่าที่กฎหมายกำหนด โจทก์กับพวกจึงเป็นคณะกรรมการลูกจ้างที่ไม่ชอบด้วยกฎหมาย ไม่มีสิทธิขอให้จำเลยจัดให้มีการประชุมคณะกรรมการลูกจ้างพิพากษายืน(พิพัฒน์ จักรางกูร-ขจร หะวานนท์-สุรัช รัตนอุดม)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่าโจทก์ซึ่งเป็นกรรมการลูกจ้างของเขตบำรุงทางขอนแก่นได้ขอร้องให้จำเลยจัดให้มีการประชุมคณะกรรมการลูกจ้าง แต่จำเลยปฏิเสธ ขอให้ศาลบังคับจำเลยจัดให้มีการประชุมดังกล่าวจำเลยให้การว่า โจทก์เป็นคณะกรรมการลูกจ้างที่ไม่ถูกต้องตามกฎหมายทั้งวิธีการเลือกตั้งและจำนวนคณะกรรมการลูกจ้าง จึงไม่มีสิทธิขอให้จำเลยจัดประชุม ขอให้ยกฟ้องศาลแรงงานกลางพิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ต่อศาลฎีกาศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยว่า พิเคราะห์ประกาศกรมแรงงาน เรื่อง หลักเกณฑ์และวิธีการในการเลือกตั้งคณะกรรมการลูกจ้าง ลงวันที่ 16 พฤษภาคม 2518 ข้อ 1 ประกอบกับพระราชบัญญัติแรงงานสัมพันธ์ พ.ศ. 2518 มาตรา 45, 46 แล้วเห็นว่า สถานประกอบกิจการตามมาตรา 45 หมายความถึงสถานประกอบกิจการทั้งหมดที่เป็นของนายจ้างคนเดียวกัน มิได้หมายความถึงแต่ละหน่วยงานหรือแต่ละโรงงานที่แยกออกไป ในสถานประกอบกิจการแห่งหนึ่งจึงมีคณะกรรมการลูกจ้างได้เพียงคณะเดียว ซึ่งทำหน้าที่เป็นตัวแทนลูกจ้างทั้งหมดในสถานประกอบกิจการนั้น เว้นแต่สถานประกอบกิจการนั้นมีหน่วยงานหรือสาขาในจังหวัดอื่น ลูกจ้างในสถานประกอบกิจการเช่นว่านั้นอาจตกลงกันเลือกตั้งกรรมการลูกจ้างขึ้นจังหวัดละคณะก็ได้ตามประกาศกรมแรงงานฉบับดังกล่าว ดังนั้น ข้อยกเว้นที่กำหนดให้หน่วยงานหรือสาขาในจังหวัดอื่นของสถานประกอบกิจการมีกรรมการลูกจ้างได้นั้น การเลือกตั้งกรรมการลูกจ้างและจำนวนคณะกรรมการลูกจ้างแต่ละจังหวัดจะต้องถือเขตพื้นที่ทางภูมิศาสตร์ในแต่ละจังหวัดที่หน่วยงานหรือสาขาซึ่งลูกจ้างประจำทำงานอยู่ส่วนที่โจทก์อุทธรณ์ว่า ประกาศกรมแรงงานดังกล่าวข้อ 7 มิได้กล่าวบังคับเกี่ยวกับเรื่องภูมิลำเนาของลูกจ้างที่จะมีสิทธิไว้เลย เห็นว่า ประกาศกรมแรงงานดังกล่าวข้อ 7 หมายถึงลูกจ้างของสถานประกอบกิจการนั้นทั้งหมด ในกรณีที่เป็นการเลือกตั้งกรรมการลูกจ้างในจังหวัดหนึ่ง ๆ ก็หมายถึงลูกจ้างของสถานประกอบกิจการเช่นว่านั้นในแต่ละจังหวัดไม่จำเป็นต้องกล่าวเกี่ยวกับภูมิลำเนาของลูกจ้างไว้อีก เขตบำรุงทางขอนแก่นมีเขตพื้นที่คลุมหลายจังหวัด มิใช่เป็นหน่วยงานหรือสาขาตามความหมายในประกาศกรมแรงงานดังกล่าวคดีนี้ข้อเท็จจริงได้ความว่า จำเลยตกลงให้เลือกตั้งกรรมการลูกจ้างโดยถือเขตพื้นที่แต่ละจังหวัดเป็นเกณฑ์ โจทก์กับพวกจัดการเลือกตั้งกรรมการลูกจ้างผิดไปจากข้อตกลงผู้สมัครรับเลือกตั้งและผู้มีสิทธิลงคะแนนเสียงเลือกตั้งเป็นลูกจ้างของจำเลยซึ่งประจำทำงานในจังหวัดอื่นนอกจากจังหวัดขอนแก่นรวมอยู่ด้วย และมิใช่เป็นการเลือกตั้งของลูกจ้างจำเลยทั้งหมดที่ประจำทำงานอยู่ในเขตจังหวัดขอนแก่น ทั้งลูกจ้างของจำเลยในเขตพื้นที่จังหวัดขอนแก่นมีเพียง 337 คน ซึ่งตามพระราชบัญญัติแรงงานสัมพันธ์ มาตรา 46(3) กำหนดให้มีจำนวนกรรมการลูกจ้างเพียง 9 คน แต่โจทก์กับพวกจัดให้มีการเลือกตั้งกรรมการลูกจ้างจำนวน 11 คน เกินกว่าที่กฎหมายกำหนด โจทก์กับพวกจึงเป็นคณะกรรมการลูกจ้างที่ไม่ชอบด้วยกฎหมาย ไม่มีสิทธิขอให้จำเลยจัดให้มีการประชุมคณะกรรมการลูกจ้างพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3150/2525นายอิทธิพล สวาสดิ์พรรค กับพวกโจทก์การรถไฟแห่งประเทศไทยจำเลย พ.ร.บ.แรงงานสัมพันธ์ พ.ศ.2518 ม. 45, ม. 46, ม. 50 ประกาศกรมแรงงาน เรื่องหลักเกณฑ์และวิธีการในการเลือกตั้งคณะกรรมการลูกจ้าง ลงวันที่ 16 พฤษภาคม 2518 ข้อ 1, ข้อ 7คำว่า 'สถานประกอบกิจการ' ตามมาตรา 45 แห่งพระราชบัญญัติแรงงานสัมพันธ์ ฯ หมายความถึงสถานประกอบกิจการทั้งหมดที่เป็นของนายจ้างคนเดียวกันมิได้หมายความถึงแต่ละหน่วยงานหรือแต่ละโรงงานที่แยกออกไป ในสถานประกอบกิจการแห่งหนึ่งจึงมีคณะกรรมการลูกจ้างได้เพียงคณะเดียวทำหน้าที่เป็นตัวแทนลูกจ้างทั้งหมดในสถานประกอบกิจการนั้นเว้นแต่สถานประกอบกิจการนั้นมีหน่วยงานหรือสาขาในจังหวัดอื่นลูกจ้างในสถานประกอบกิจการเช่นว่านั้นอาจตกลงเลือกตั้งกรรมการลูกจ้างขึ้นจังหวัดละคณะก็ได้ แต่การเลือกตั้งกรรมการลูกจ้าง และจำนวนคณะกรรมการลูกจ้างแต่ละจังหวัด จะต้องถือเขตพื้นที่ทางภูมิศาสตร์ในแต่ละจังหวัดที่หน่วยงานหรือสาขาซึ่งลูกจ้างประจำทำงานอยู่เป็นเกณฑ์เขตบำรุงทางขอนแก่นของการรถไฟแห่งประเทศไทยมีเขตพื้นที่คลุมหลายจังหวัด จึงมิใช่หน่วยงานหรือสาขา (ในจังหวัดอื่น)ตามความหมายของประกาศกรมแรงงานเรื่องหลักเกณฑ์และวิธีการในการเลือกตั้งคณะกรรมการลูกจ้าง ลงวันที่16 พฤษภาคม 2518 ข้อ 1นายจ้างตกลงให้เลือกตั้งกรรมการลูกจ้างโดยถือเขตพื้นที่แต่ละจังหวัดเป็นเกณฑ์ โจทก์กับพวกจัดการเลือกตั้งกรรมการลูกจ้างผิดไปจากข้อตกลงและมีการเลือกตั้งกรรมการลูกจ้างจำนวนเกินกว่าที่กฎหมายกำหนดคณะกรรมการที่ได้รับเลือกจึงเป็นคณะกรรมการลูกจ้างที่ไม่ชอบด้วยกฎหมาย ไม่มีสิทธิขอให้นายจ้างจัดให้มีการประชุมคณะกรรมการลูกจ้างโจทก์ฟ้องว่าโจทก์ซึ่งเป็นกรรมการลูกจ้างของเขตบำรุงทางขอนแก่นได้ขอร้องให้จำเลยจัดให้มีการประชุมคณะกรรมการลูกจ้าง แต่จำเลยปฏิเสธ ขอให้ศาลบังคับจำเลยจัดให้มีการประชุมดังกล่าวจำเลยให้การว่า โจทก์เป็นคณะกรรมการลูกจ้างที่ไม่ถูกต้องตามกฎหมายทั้งวิธีการเลือกตั้งและจำนวนคณะกรรมการลูกจ้าง จึงไม่มีสิทธิขอให้จำเลยจัดประชุม ขอให้ยกฟ้องศาลแรงงานกลางพิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ต่อศาลฎีกาศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยว่า พิเคราะห์ประกาศกรมแรงงาน เรื่อง หลักเกณฑ์และวิธีการในการเลือกตั้งคณะกรรมการลูกจ้าง ลงวันที่ 16 พฤษภาคม 2518 ข้อ 1 ประกอบกับพระราชบัญญัติแรงงานสัมพันธ์ พ.ศ. 2518 มาตรา 45, 46 แล้วเห็นว่า สถานประกอบกิจการตามมาตรา 45 หมายความถึงสถานประกอบกิจการทั้งหมดที่เป็นของนายจ้างคนเดียวกัน มิได้หมายความถึงแต่ละหน่วยงานหรือแต่ละโรงงานที่แยกออกไป ในสถานประกอบกิจการแห่งหนึ่งจึงมีคณะกรรมการลูกจ้างได้เพียงคณะเดียว ซึ่งทำหน้าที่เป็นตัวแทนลูกจ้างทั้งหมดในสถานประกอบกิจการนั้น เว้นแต่สถานประกอบกิจการนั้นมีหน่วยงานหรือสาขาในจังหวัดอื่น ลูกจ้างในสถานประกอบกิจการเช่นว่านั้นอาจตกลงกันเลือกตั้งกรรมการลูกจ้างขึ้นจังหวัดละคณะก็ได้ตามประกาศกรมแรงงานฉบับดังกล่าว ดังนั้น ข้อยกเว้นที่กำหนดให้หน่วยงานหรือสาขาในจังหวัดอื่นของสถานประกอบกิจการมีกรรมการลูกจ้างได้นั้น การเลือกตั้งกรรมการลูกจ้างและจำนวนคณะกรรมการลูกจ้างแต่ละจังหวัดจะต้องถือเขตพื้นที่ทางภูมิศาสตร์ในแต่ละจังหวัดที่หน่วยงานหรือสาขาซึ่งลูกจ้างประจำทำงานอยู่ส่วนที่โจทก์อุทธรณ์ว่า ประกาศกรมแรงงานดังกล่าวข้อ 7 มิได้กล่าวบังคับเกี่ยวกับเรื่องภูมิลำเนาของลูกจ้างที่จะมีสิทธิไว้เลย เห็นว่า ประกาศกรมแรงงานดังกล่าวข้อ 7 หมายถึงลูกจ้างของสถานประกอบกิจการนั้นทั้งหมด ในกรณีที่เป็นการเลือกตั้งกรรมการลูกจ้างในจังหวัดหนึ่ง ๆ ก็หมายถึงลูกจ้างของสถานประกอบกิจการเช่นว่านั้นในแต่ละจังหวัดไม่จำเป็นต้องกล่าวเกี่ยวกับภูมิลำเนาของลูกจ้างไว้อีก เขตบำรุงทางขอนแก่นมีเขตพื้นที่คลุมหลายจังหวัด มิใช่เป็นหน่วยงานหรือสาขาตามความหมายในประกาศกรมแรงงานดังกล่าวคดีนี้ข้อเท็จจริงได้ความว่า จำเลยตกลงให้เลือกตั้งกรรมการลูกจ้างโดยถือเขตพื้นที่แต่ละจังหวัดเป็นเกณฑ์ โจทก์กับพวกจัดการเลือกตั้งกรรมการลูกจ้างผิดไปจากข้อตกลงผู้สมัครรับเลือกตั้งและผู้มีสิทธิลงคะแนนเสียงเลือกตั้งเป็นลูกจ้างของจำเลยซึ่งประจำทำงานในจังหวัดอื่นนอกจากจังหวัดขอนแก่นรวมอยู่ด้วย และมิใช่เป็นการเลือกตั้งของลูกจ้างจำเลยทั้งหมดที่ประจำทำงานอยู่ในเขตจังหวัดขอนแก่น ทั้งลูกจ้างของจำเลยในเขตพื้นที่จังหวัดขอนแก่นมีเพียง 337 คน ซึ่งตามพระราชบัญญัติแรงงานสัมพันธ์ มาตรา 46(3) กำหนดให้มีจำนวนกรรมการลูกจ้างเพียง 9 คน แต่โจทก์กับพวกจัดให้มีการเลือกตั้งกรรมการลูกจ้างจำนวน 11 คน เกินกว่าที่กฎหมายกำหนด โจทก์กับพวกจึงเป็นคณะกรรมการลูกจ้างที่ไม่ชอบด้วยกฎหมาย ไม่มีสิทธิขอให้จำเลยจัดให้มีการประชุมคณะกรรมการลูกจ้างพิพากษายืน(พิพัฒน์ จักรางกูร-ขจร หะวานนท์-สุรัช รัตนอุดม)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ