คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1250/2496หลักกฎหมาย: การที่ผู้ประกันนำเงินค่าปรับฐานผิดสัญญาประกันซึ่งศาลสั่งปรับมาชำระต่อศาลนั้น เป็นวิธีการทุเลาการบังคับหาทำให้สิทธิที่จะขอลดค่าปรับหมดไปไม่ เพราะผู้ประกันย่อมมีสิทธิอุทธรณ์ฎีกาขอลดได้ตาม ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 119 และเมื่อศาลฎีกาเห็นว่ารูปคดีมีเหตุสมควรที่จะลดหย่อนค่าปรับให้แก่ผู้ประกันได้ ศาลฎีกาก็มีอำนาจให้ลดค่าปรับให้น้อยลงได้ตามสมควรคดีชั้นนายแสวง โตเจริญ ฎีกาขึ้นมาขอลดค่าปรับฐานผิดสัญญาประกันนายฮะง้วนซึ่งศาลชั้นต้นปรับเป็นจำนวน 10,000 บาท เต็มตามสัญญาประกันนายแสวงอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนนายแสวงฎีกาต่อมาศาลฎีกาเห็นว่า การที่ผู้ประกันนำเงินค่าปรับมาชำระต่อศาลเป็นวิธีการทุเลาการบังคับหาทำให้สิทธิที่จะขอลดค่าปรับหมดไปไม่เพราะผู้ประกันย่อมมีสิทธิ อุทธรณ์ขอลดได้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 119และเมื่อได้พิเคราะห์ถึงพฤติการณ์และผลแห่งคำพิพากษาคดีที่นายฮะง้วนถูกฟ้องดังกล่าว ประกอบกับข้ออ้างฎีกาว่า นายฮะง้วนเป็นกรรมกรหาเช้ากินค่ำ เที่ยวเร่ร่อนไปหางานทำเลี้ยงชีพ ได้พยายามวิ่งเต้นติดตามหาตัวก็ไม่พบแล้วทำให้เห็นว่ารูปคดีมีเหตุสมควรที่จะลดหย่อนค่าปรับให้แก่ผู้ประกันได้ตามความในประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 119จึงพิพากษาแก้ให้ลดค่าปรับลงกึ่งหนึ่ง คงปรับ 5,000 บาท ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1250/2496อัยการสมุทรปราการโจทก์นายแสวง โตเจริญ กับพวกรวม 32 คนจำเลยนายประกัน นายแสวง โตเจริญจำเลย ป.วิ.อ. ม. 119 ป.พ.พ. ม. 383การที่ผู้ประกันนำเงินค่าปรับฐานผิดสัญญาประกันซึ่งศาลสั่งปรับมาชำระต่อศาลนั้น เป็นวิธีการทุเลาการบังคับหาทำให้สิทธิที่จะขอลดค่าปรับหมดไปไม่ เพราะผู้ประกันย่อมมีสิทธิอุทธรณ์ฎีกาขอลดได้ตาม ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 119 และเมื่อศาลฎีกาเห็นว่ารูปคดีมีเหตุสมควรที่จะลดหย่อนค่าปรับให้แก่ผู้ประกันได้ ศาลฎีกาก็มีอำนาจให้ลดค่าปรับให้น้อยลงได้ตามสมควรคดีชั้นนายแสวง โตเจริญ ฎีกาขึ้นมาขอลดค่าปรับฐานผิดสัญญาประกันนายฮะง้วนซึ่งศาลชั้นต้นปรับเป็นจำนวน 10,000 บาท เต็มตามสัญญาประกันนายแสวงอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนนายแสวงฎีกาต่อมาศาลฎีกาเห็นว่า การที่ผู้ประกันนำเงินค่าปรับมาชำระต่อศาลเป็นวิธีการทุเลาการบังคับหาทำให้สิทธิที่จะขอลดค่าปรับหมดไปไม่เพราะผู้ประกันย่อมมีสิทธิ อุทธรณ์ขอลดได้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 119และเมื่อได้พิเคราะห์ถึงพฤติการณ์และผลแห่งคำพิพากษาคดีที่นายฮะง้วนถูกฟ้องดังกล่าว ประกอบกับข้ออ้างฎีกาว่า นายฮะง้วนเป็นกรรมกรหาเช้ากินค่ำ เที่ยวเร่ร่อนไปหางานทำเลี้ยงชีพ ได้พยายามวิ่งเต้นติดตามหาตัวก็ไม่พบแล้วทำให้เห็นว่ารูปคดีมีเหตุสมควรที่จะลดหย่อนค่าปรับให้แก่ผู้ประกันได้ตามความในประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 119จึงพิพากษาแก้ให้ลดค่าปรับลงกึ่งหนึ่ง คงปรับ 5,000 บาท(ธรรมบัณฑิตสิทธิศฤงคาร-ดุลยพากย์สุวมัณฑ์-นนทปัญญา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: คดีชั้นนายแสวง โตเจริญ ฎีกาขึ้นมาขอลดค่าปรับฐานผิดสัญญาประกันนายฮะง้วนซึ่งศาลชั้นต้นปรับเป็นจำนวน 10,000 บาท เต็มตามสัญญาประกันนายแสวงอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนนายแสวงฎีกาต่อมาศาลฎีกาเห็นว่า การที่ผู้ประกันนำเงินค่าปรับมาชำระต่อศาลเป็นวิธีการทุเลาการบังคับหาทำให้สิทธิที่จะขอลดค่าปรับหมดไปไม่เพราะผู้ประกันย่อมมีสิทธิ อุทธรณ์ขอลดได้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 119และเมื่อได้พิเคราะห์ถึงพฤติการณ์และผลแห่งคำพิพากษาคดีที่นายฮะง้วนถูกฟ้องดังกล่าว ประกอบกับข้ออ้างฎีกาว่า นายฮะง้วนเป็นกรรมกรหาเช้ากินค่ำ เที่ยวเร่ร่อนไปหางานทำเลี้ยงชีพ ได้พยายามวิ่งเต้นติดตามหาตัวก็ไม่พบแล้วทำให้เห็นว่ารูปคดีมีเหตุสมควรที่จะลดหย่อนค่าปรับให้แก่ผู้ประกันได้ตามความในประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 119จึงพิพากษาแก้ให้ลดค่าปรับลงกึ่งหนึ่ง คงปรับ 5,000 บาท ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1250/2496อัยการสมุทรปราการโจทก์นายแสวง โตเจริญ กับพวกรวม 32 คนจำเลยนายประกัน นายแสวง โตเจริญจำเลย ป.วิ.อ. ม. 119 ป.พ.พ. ม. 383การที่ผู้ประกันนำเงินค่าปรับฐานผิดสัญญาประกันซึ่งศาลสั่งปรับมาชำระต่อศาลนั้น เป็นวิธีการทุเลาการบังคับหาทำให้สิทธิที่จะขอลดค่าปรับหมดไปไม่ เพราะผู้ประกันย่อมมีสิทธิอุทธรณ์ฎีกาขอลดได้ตาม ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 119 และเมื่อศาลฎีกาเห็นว่ารูปคดีมีเหตุสมควรที่จะลดหย่อนค่าปรับให้แก่ผู้ประกันได้ ศาลฎีกาก็มีอำนาจให้ลดค่าปรับให้น้อยลงได้ตามสมควรคดีชั้นนายแสวง โตเจริญ ฎีกาขึ้นมาขอลดค่าปรับฐานผิดสัญญาประกันนายฮะง้วนซึ่งศาลชั้นต้นปรับเป็นจำนวน 10,000 บาท เต็มตามสัญญาประกันนายแสวงอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนนายแสวงฎีกาต่อมาศาลฎีกาเห็นว่า การที่ผู้ประกันนำเงินค่าปรับมาชำระต่อศาลเป็นวิธีการทุเลาการบังคับหาทำให้สิทธิที่จะขอลดค่าปรับหมดไปไม่เพราะผู้ประกันย่อมมีสิทธิ อุทธรณ์ขอลดได้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 119และเมื่อได้พิเคราะห์ถึงพฤติการณ์และผลแห่งคำพิพากษาคดีที่นายฮะง้วนถูกฟ้องดังกล่าว ประกอบกับข้ออ้างฎีกาว่า นายฮะง้วนเป็นกรรมกรหาเช้ากินค่ำ เที่ยวเร่ร่อนไปหางานทำเลี้ยงชีพ ได้พยายามวิ่งเต้นติดตามหาตัวก็ไม่พบแล้วทำให้เห็นว่ารูปคดีมีเหตุสมควรที่จะลดหย่อนค่าปรับให้แก่ผู้ประกันได้ตามความในประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 119จึงพิพากษาแก้ให้ลดค่าปรับลงกึ่งหนึ่ง คงปรับ 5,000 บาท(ธรรมบัณฑิตสิทธิศฤงคาร-ดุลยพากย์สุวมัณฑ์-นนทปัญญา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ