คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2922/2522หลักกฎหมาย: แม้จะปรากฏว่าทรัพย์ที่โจทก์นำยึดเป็นของโจทก์ไม่ใช่ของจำเลย แต่ผู้ร้องได้ซื้อมาโดยสุจริตในท้องตลาดผู้ร้องไม่จำต้องคืนให้แก่โจทก์ซึ่งเป็นเจ้าของแท้จริงเว้นแต่ โจทก์จะชดใช้ราคาที่ซื้อมา ซึ่งเป็นสิทธิอย่างหนึ่งที่ผู้ร้องได้รับความคุ้มครองตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1332 โจทก์จึงนำยึดทรัพย์ดังกล่าวโดยไม่ชดใช้ราคา ที่ผู้ร้องซื้อมาไม่ได้คดีสืบเนื่องมาจากโจทก์ฟ้องจำเลยว่าผิดสัญญาเช่าซื้อรถยนต์ขอให้ชำระเงินค่าเช่าซื้อ และขอให้ยึดรถยนต์บรรทุกหมายเลขทะเบียนล.บ.07371 โดยอ้างว่าเป็นของจำเลยไว้ในระหว่างพิจารณาในกรณีมีเหตุฉุกเฉิน ศาลชั้นต้นมีคำสั่งอนุญาต โจทก์นำเจ้าพนักงานบังคับคดียึดรถยนต์พร้อมด้วยทรัพย์สินที่ติดอยู่กับรถยนต์ผู้ร้องยื่นคำร้องขอให้ปล่อยทรัพย์ที่ยึดไว้ดังกล่าวโดยอ้างว่าไม่ใช่ของโจทก์หรือจำเลย แต่เป็นของผู้ร้องซื้อไว้โดยสุจริตจากร้านค้ามีชื่อในท้องตลาดและได้จดทะเบียนสิทธิต่อพนักงานเจ้าหน้าที่แล้ว ขอให้ปล่อยทรัพย์ที่ยึดโจทก์ให้การว่า ทรัพย์ที่โจทก์นำยึดไม่ใช่ของผู้ร้อง แต่เป็นของโจทก์ให้จำเลยเช่าซื้อไป จำเลยผิดนัดไม่ชำระค่าเช่าซื้อ โจทก์จึงฟ้องเรียกค่าเช่าซื้อที่ค้างและค่าเสียหาย นายชอป่าไม่ใช่เจ้าของรถยนต์จึงไม่มีสิทธิมอบอำนาจให้โอนกรรมสิทธิ์ และไม่สุจริต เป็นโมฆะ ขอให้ยกคำร้องศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า ผู้ร้องเป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์รถยนต์คันพิพาทพิพากษาให้ถอนการยึดโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า โจทก์ให้จำเลยเช่าซื้อรถยนต์พิพาทโดยมีข้อสัญญาว่าถ้าจำเลยชำระเงินไม่ครบจะนำรถยนต์ไปขายไม่ได้ โจทก์นำเช็คที่จำเลยชำระหนี้ค่ารถยนต์ไปรับเงินไม่ได้ 3 ฉบับ ผู้ร้องได้ซื้อรถยนต์พิพาทมาโดยสุจริตจากร้านขายรถยนต์แห่งหนึ่งซึ่งเป็นท้องตลาดรถยนต์และในใบอนุญาตทะเบียนรถยนต์นายทะเบียนก็ได้โอนใส่ชื่อผู้ร้องเป็นเจ้าของแล้ว แล้ววินิจฉัยว่าเมื่อปรากฏกว่าทรัพย์ที่โจทก์นำยึดเป็นของโจทก์ ไม่ใช่ของจำเลย แต่ผู้ร้องซื้อมาโดยสุจริตในท้องตลาด ผู้ร้องไม่จำต้องคืนให้แก่โจทก์ซึ่งเป็นเจ้าของแท้จริงเว้นแต่จะชดใช้ราคาที่ซื้อมา ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1332 ซึ่งเป็นสิทธิอย่างหนึ่งที่ผู้ร้องได้รับความคุ้มครองตามบทบัญญัติแห่งกฎหมายดังกล่าว โจทก์จึงนำยึดทรัพย์ที่พิพาท โดยไม่ชดใช้ราคาที่ผู้ร้องซื้อมาไม่ได้พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2922/2522ห้างหุ้นส่วนจำกัดพัฒนาการขอนแก่นขนส่งโจทก์โดยนายสังคมทวีคูณ ผู้รับมอบอำนาจโจทก์ผู้ร้องขัดทรัพย์โจทก์สิบเอกจวง เจ้ากรมทองโจทก์นายสวิง สุภาจรูญจำเลย ป.พ.พ. ม. 1332 ป.วิ.พ. ม. 288, ม. 296แม้จะปรากฏว่าทรัพย์ที่โจทก์นำยึดเป็นของโจทก์ไม่ใช่ของจำเลย แต่ผู้ร้องได้ซื้อมาโดยสุจริตในท้องตลาดผู้ร้องไม่จำต้องคืนให้แก่โจทก์ซึ่งเป็นเจ้าของแท้จริงเว้นแต่ โจทก์จะชดใช้ราคาที่ซื้อมา ซึ่งเป็นสิทธิอย่างหนึ่งที่ผู้ร้องได้รับความคุ้มครองตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1332 โจทก์จึงนำยึดทรัพย์ดังกล่าวโดยไม่ชดใช้ราคา ที่ผู้ร้องซื้อมาไม่ได้คดีสืบเนื่องมาจากโจทก์ฟ้องจำเลยว่าผิดสัญญาเช่าซื้อรถยนต์ขอให้ชำระเงินค่าเช่าซื้อ และขอให้ยึดรถยนต์บรรทุกหมายเลขทะเบียนล.บ.07371 โดยอ้างว่าเป็นของจำเลยไว้ในระหว่างพิจารณาในกรณีมีเหตุฉุกเฉิน ศาลชั้นต้นมีคำสั่งอนุญาต โจทก์นำเจ้าพนักงานบังคับคดียึดรถยนต์พร้อมด้วยทรัพย์สินที่ติดอยู่กับรถยนต์ผู้ร้องยื่นคำร้องขอให้ปล่อยทรัพย์ที่ยึดไว้ดังกล่าวโดยอ้างว่าไม่ใช่ของโจทก์หรือจำเลย แต่เป็นของผู้ร้องซื้อไว้โดยสุจริตจากร้านค้ามีชื่อในท้องตลาดและได้จดทะเบียนสิทธิต่อพนักงานเจ้าหน้าที่แล้ว ขอให้ปล่อยทรัพย์ที่ยึดโจทก์ให้การว่า ทรัพย์ที่โจทก์นำยึดไม่ใช่ของผู้ร้อง แต่เป็นของโจทก์ให้จำเลยเช่าซื้อไป จำเลยผิดนัดไม่ชำระค่าเช่าซื้อ โจทก์จึงฟ้องเรียกค่าเช่าซื้อที่ค้างและค่าเสียหาย นายชอป่าไม่ใช่เจ้าของรถยนต์จึงไม่มีสิทธิมอบอำนาจให้โอนกรรมสิทธิ์ และไม่สุจริต เป็นโมฆะ ขอให้ยกคำร้องศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า ผู้ร้องเป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์รถยนต์คันพิพาทพิพากษาให้ถอนการยึดโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า โจทก์ให้จำเลยเช่าซื้อรถยนต์พิพาทโดยมีข้อสัญญาว่าถ้าจำเลยชำระเงินไม่ครบจะนำรถยนต์ไปขายไม่ได้ โจทก์นำเช็คที่จำเลยชำระหนี้ค่ารถยนต์ไปรับเงินไม่ได้ 3 ฉบับ ผู้ร้องได้ซื้อรถยนต์พิพาทมาโดยสุจริตจากร้านขายรถยนต์แห่งหนึ่งซึ่งเป็นท้องตลาดรถยนต์และในใบอนุญาตทะเบียนรถยนต์นายทะเบียนก็ได้โอนใส่ชื่อผู้ร้องเป็นเจ้าของแล้ว แล้ววินิจฉัยว่าเมื่อปรากฏกว่าทรัพย์ที่โจทก์นำยึดเป็นของโจทก์ ไม่ใช่ของจำเลย แต่ผู้ร้องซื้อมาโดยสุจริตในท้องตลาด ผู้ร้องไม่จำต้องคืนให้แก่โจทก์ซึ่งเป็นเจ้าของแท้จริงเว้นแต่จะชดใช้ราคาที่ซื้อมา ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1332 ซึ่งเป็นสิทธิอย่างหนึ่งที่ผู้ร้องได้รับความคุ้มครองตามบทบัญญัติแห่งกฎหมายดังกล่าว โจทก์จึงนำยึดทรัพย์ที่พิพาท โดยไม่ชดใช้ราคาที่ผู้ร้องซื้อมาไม่ได้พิพากษายืน(ไพบูลย์ เพียรรู้จบ-วิถี ปานะบุตร-อำนัคฆ์ คล้ายสังข์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: คดีสืบเนื่องมาจากโจทก์ฟ้องจำเลยว่าผิดสัญญาเช่าซื้อรถยนต์ขอให้ชำระเงินค่าเช่าซื้อ และขอให้ยึดรถยนต์บรรทุกหมายเลขทะเบียนล.บ.07371 โดยอ้างว่าเป็นของจำเลยไว้ในระหว่างพิจารณาในกรณีมีเหตุฉุกเฉิน ศาลชั้นต้นมีคำสั่งอนุญาต โจทก์นำเจ้าพนักงานบังคับคดียึดรถยนต์พร้อมด้วยทรัพย์สินที่ติดอยู่กับรถยนต์ผู้ร้องยื่นคำร้องขอให้ปล่อยทรัพย์ที่ยึดไว้ดังกล่าวโดยอ้างว่าไม่ใช่ของโจทก์หรือจำเลย แต่เป็นของผู้ร้องซื้อไว้โดยสุจริตจากร้านค้ามีชื่อในท้องตลาดและได้จดทะเบียนสิทธิต่อพนักงานเจ้าหน้าที่แล้ว ขอให้ปล่อยทรัพย์ที่ยึดโจทก์ให้การว่า ทรัพย์ที่โจทก์นำยึดไม่ใช่ของผู้ร้อง แต่เป็นของโจทก์ให้จำเลยเช่าซื้อไป จำเลยผิดนัดไม่ชำระค่าเช่าซื้อ โจทก์จึงฟ้องเรียกค่าเช่าซื้อที่ค้างและค่าเสียหาย นายชอป่าไม่ใช่เจ้าของรถยนต์จึงไม่มีสิทธิมอบอำนาจให้โอนกรรมสิทธิ์ และไม่สุจริต เป็นโมฆะ ขอให้ยกคำร้องศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า ผู้ร้องเป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์รถยนต์คันพิพาทพิพากษาให้ถอนการยึดโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า โจทก์ให้จำเลยเช่าซื้อรถยนต์พิพาทโดยมีข้อสัญญาว่าถ้าจำเลยชำระเงินไม่ครบจะนำรถยนต์ไปขายไม่ได้ โจทก์นำเช็คที่จำเลยชำระหนี้ค่ารถยนต์ไปรับเงินไม่ได้ 3 ฉบับ ผู้ร้องได้ซื้อรถยนต์พิพาทมาโดยสุจริตจากร้านขายรถยนต์แห่งหนึ่งซึ่งเป็นท้องตลาดรถยนต์และในใบอนุญาตทะเบียนรถยนต์นายทะเบียนก็ได้โอนใส่ชื่อผู้ร้องเป็นเจ้าของแล้ว แล้ววินิจฉัยว่าเมื่อปรากฏกว่าทรัพย์ที่โจทก์นำยึดเป็นของโจทก์ ไม่ใช่ของจำเลย แต่ผู้ร้องซื้อมาโดยสุจริตในท้องตลาด ผู้ร้องไม่จำต้องคืนให้แก่โจทก์ซึ่งเป็นเจ้าของแท้จริงเว้นแต่จะชดใช้ราคาที่ซื้อมา ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1332 ซึ่งเป็นสิทธิอย่างหนึ่งที่ผู้ร้องได้รับความคุ้มครองตามบทบัญญัติแห่งกฎหมายดังกล่าว โจทก์จึงนำยึดทรัพย์ที่พิพาท โดยไม่ชดใช้ราคาที่ผู้ร้องซื้อมาไม่ได้พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2922/2522ห้างหุ้นส่วนจำกัดพัฒนาการขอนแก่นขนส่งโจทก์โดยนายสังคมทวีคูณ ผู้รับมอบอำนาจโจทก์ผู้ร้องขัดทรัพย์โจทก์สิบเอกจวง เจ้ากรมทองโจทก์นายสวิง สุภาจรูญจำเลย ป.พ.พ. ม. 1332 ป.วิ.พ. ม. 288, ม. 296แม้จะปรากฏว่าทรัพย์ที่โจทก์นำยึดเป็นของโจทก์ไม่ใช่ของจำเลย แต่ผู้ร้องได้ซื้อมาโดยสุจริตในท้องตลาดผู้ร้องไม่จำต้องคืนให้แก่โจทก์ซึ่งเป็นเจ้าของแท้จริงเว้นแต่ โจทก์จะชดใช้ราคาที่ซื้อมา ซึ่งเป็นสิทธิอย่างหนึ่งที่ผู้ร้องได้รับความคุ้มครองตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1332 โจทก์จึงนำยึดทรัพย์ดังกล่าวโดยไม่ชดใช้ราคา ที่ผู้ร้องซื้อมาไม่ได้คดีสืบเนื่องมาจากโจทก์ฟ้องจำเลยว่าผิดสัญญาเช่าซื้อรถยนต์ขอให้ชำระเงินค่าเช่าซื้อ และขอให้ยึดรถยนต์บรรทุกหมายเลขทะเบียนล.บ.07371 โดยอ้างว่าเป็นของจำเลยไว้ในระหว่างพิจารณาในกรณีมีเหตุฉุกเฉิน ศาลชั้นต้นมีคำสั่งอนุญาต โจทก์นำเจ้าพนักงานบังคับคดียึดรถยนต์พร้อมด้วยทรัพย์สินที่ติดอยู่กับรถยนต์ผู้ร้องยื่นคำร้องขอให้ปล่อยทรัพย์ที่ยึดไว้ดังกล่าวโดยอ้างว่าไม่ใช่ของโจทก์หรือจำเลย แต่เป็นของผู้ร้องซื้อไว้โดยสุจริตจากร้านค้ามีชื่อในท้องตลาดและได้จดทะเบียนสิทธิต่อพนักงานเจ้าหน้าที่แล้ว ขอให้ปล่อยทรัพย์ที่ยึดโจทก์ให้การว่า ทรัพย์ที่โจทก์นำยึดไม่ใช่ของผู้ร้อง แต่เป็นของโจทก์ให้จำเลยเช่าซื้อไป จำเลยผิดนัดไม่ชำระค่าเช่าซื้อ โจทก์จึงฟ้องเรียกค่าเช่าซื้อที่ค้างและค่าเสียหาย นายชอป่าไม่ใช่เจ้าของรถยนต์จึงไม่มีสิทธิมอบอำนาจให้โอนกรรมสิทธิ์ และไม่สุจริต เป็นโมฆะ ขอให้ยกคำร้องศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า ผู้ร้องเป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์รถยนต์คันพิพาทพิพากษาให้ถอนการยึดโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า โจทก์ให้จำเลยเช่าซื้อรถยนต์พิพาทโดยมีข้อสัญญาว่าถ้าจำเลยชำระเงินไม่ครบจะนำรถยนต์ไปขายไม่ได้ โจทก์นำเช็คที่จำเลยชำระหนี้ค่ารถยนต์ไปรับเงินไม่ได้ 3 ฉบับ ผู้ร้องได้ซื้อรถยนต์พิพาทมาโดยสุจริตจากร้านขายรถยนต์แห่งหนึ่งซึ่งเป็นท้องตลาดรถยนต์และในใบอนุญาตทะเบียนรถยนต์นายทะเบียนก็ได้โอนใส่ชื่อผู้ร้องเป็นเจ้าของแล้ว แล้ววินิจฉัยว่าเมื่อปรากฏกว่าทรัพย์ที่โจทก์นำยึดเป็นของโจทก์ ไม่ใช่ของจำเลย แต่ผู้ร้องซื้อมาโดยสุจริตในท้องตลาด ผู้ร้องไม่จำต้องคืนให้แก่โจทก์ซึ่งเป็นเจ้าของแท้จริงเว้นแต่จะชดใช้ราคาที่ซื้อมา ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1332 ซึ่งเป็นสิทธิอย่างหนึ่งที่ผู้ร้องได้รับความคุ้มครองตามบทบัญญัติแห่งกฎหมายดังกล่าว โจทก์จึงนำยึดทรัพย์ที่พิพาท โดยไม่ชดใช้ราคาที่ผู้ร้องซื้อมาไม่ได้พิพากษายืน(ไพบูลย์ เพียรรู้จบ-วิถี ปานะบุตร-อำนัคฆ์ คล้ายสังข์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ