คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 601/2493หลักกฎหมาย: ฟ้องขับไล่จำเลยผู้อยู่อาศัยที่ไม่เป็นฟ้องเคลือบคลุมโจทก์ฟ้องว่า เมื่อ พ.ศ. ๒๔๘๓ โจทก์ได้ให้จำเลยอาศัยนาของโจทก์ตามแผนที่ท้ายฟ้องราคา ๒,๐๐๐ บาท อยู่ที่ตำบลปากแตระ ฯลฯ ทำกินจนตลอดชีวิตนาถึงเวลานี้ได้ ๘-๙ ปี จำเลยกลับแย่งกรรมสิทธิ์เอาที่ดินของโจทก์เสีย โดยยกที่พิพาทให้บุตรจำเลย จำเลยต่อสู้ว่าที่พิพาทเป็นของจำเลยและว่าฟ้องโจทก์เคลือบคลุม กับต่อสู้อื่น ๆ หลายประการ ศาลอุทธรณ์เห็นพ้องกับศาลชั้นต้นที่วินิจฉัยว่า ที่พิพาทเป็นของโจทก์ให้จำเลยอาศัย ให้ขับไล่จำเลย จำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งรับฎีกาเฉพาะในปัญหาข้อกฎหมายที่ว่า ฟ้องของโจทก์เคลือบคลุมหรือไม่ ศาลฎีกาเห็นว่า ฟ้องของโจทก์เป็นฟ้องที่สมบูรณ์ตาม ป.ม.วิ.แพ่งมาตรา ๑๗๒ แล้ว ไม่เคลือบคลุม พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 601/2493นายเย็น แก้วสุขศรีจำเลยนายคลิ้ง จันเพ็ชรจำเลย ป.วิ.พ. ม. 172ฟ้องขับไล่จำเลยผู้อยู่อาศัยที่ไม่เป็นฟ้องเคลือบคลุมโจทก์ฟ้องว่า เมื่อ พ.ศ. ๒๔๘๓ โจทก์ได้ให้จำเลยอาศัยนาของโจทก์ตามแผนที่ท้ายฟ้องราคา ๒,๐๐๐ บาท อยู่ที่ตำบลปากแตระ ฯลฯ ทำกินจนตลอดชีวิตนาถึงเวลานี้ได้ ๘-๙ ปี จำเลยกลับแย่งกรรมสิทธิ์เอาที่ดินของโจทก์เสีย โดยยกที่พิพาทให้บุตรจำเลย จำเลยต่อสู้ว่าที่พิพาทเป็นของจำเลยและว่าฟ้องโจทก์เคลือบคลุม กับต่อสู้อื่น ๆ หลายประการ ศาลอุทธรณ์เห็นพ้องกับศาลชั้นต้นที่วินิจฉัยว่า ที่พิพาทเป็นของโจทก์ให้จำเลยอาศัย ให้ขับไล่จำเลย จำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งรับฎีกาเฉพาะในปัญหาข้อกฎหมายที่ว่า ฟ้องของโจทก์เคลือบคลุมหรือไม่ ศาลฎีกาเห็นว่า ฟ้องของโจทก์เป็นฟ้องที่สมบูรณ์ตาม ป.ม.วิ.แพ่งมาตรา ๑๗๒ แล้ว ไม่เคลือบคลุม พิพากษายืน(นนทประชา-ธรรมบัณฑิต-ศิลปสิทธิวินิจฉัย)ศาลจังหวัดสงขลา - นายประเสริฐ ก้องสมุทรศาลอุทธรณ์ - หลวงสุทธิมนต์นฤนาทแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า เมื่อ พ.ศ. ๒๔๘๓ โจทก์ได้ให้จำเลยอาศัยนาของโจทก์ตามแผนที่ท้ายฟ้องราคา ๒,๐๐๐ บาท อยู่ที่ตำบลปากแตระ ฯลฯ ทำกินจนตลอดชีวิตนาถึงเวลานี้ได้ ๘-๙ ปี จำเลยกลับแย่งกรรมสิทธิ์เอาที่ดินของโจทก์เสีย โดยยกที่พิพาทให้บุตรจำเลย จำเลยต่อสู้ว่าที่พิพาทเป็นของจำเลยและว่าฟ้องโจทก์เคลือบคลุม กับต่อสู้อื่น ๆ หลายประการ ศาลอุทธรณ์เห็นพ้องกับศาลชั้นต้นที่วินิจฉัยว่า ที่พิพาทเป็นของโจทก์ให้จำเลยอาศัย ให้ขับไล่จำเลย จำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งรับฎีกาเฉพาะในปัญหาข้อกฎหมายที่ว่า ฟ้องของโจทก์เคลือบคลุมหรือไม่ ศาลฎีกาเห็นว่า ฟ้องของโจทก์เป็นฟ้องที่สมบูรณ์ตาม ป.ม.วิ.แพ่งมาตรา ๑๗๒ แล้ว ไม่เคลือบคลุม พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 601/2493นายเย็น แก้วสุขศรีจำเลยนายคลิ้ง จันเพ็ชรจำเลย ป.วิ.พ. ม. 172ฟ้องขับไล่จำเลยผู้อยู่อาศัยที่ไม่เป็นฟ้องเคลือบคลุมโจทก์ฟ้องว่า เมื่อ พ.ศ. ๒๔๘๓ โจทก์ได้ให้จำเลยอาศัยนาของโจทก์ตามแผนที่ท้ายฟ้องราคา ๒,๐๐๐ บาท อยู่ที่ตำบลปากแตระ ฯลฯ ทำกินจนตลอดชีวิตนาถึงเวลานี้ได้ ๘-๙ ปี จำเลยกลับแย่งกรรมสิทธิ์เอาที่ดินของโจทก์เสีย โดยยกที่พิพาทให้บุตรจำเลย จำเลยต่อสู้ว่าที่พิพาทเป็นของจำเลยและว่าฟ้องโจทก์เคลือบคลุม กับต่อสู้อื่น ๆ หลายประการ ศาลอุทธรณ์เห็นพ้องกับศาลชั้นต้นที่วินิจฉัยว่า ที่พิพาทเป็นของโจทก์ให้จำเลยอาศัย ให้ขับไล่จำเลย จำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งรับฎีกาเฉพาะในปัญหาข้อกฎหมายที่ว่า ฟ้องของโจทก์เคลือบคลุมหรือไม่ ศาลฎีกาเห็นว่า ฟ้องของโจทก์เป็นฟ้องที่สมบูรณ์ตาม ป.ม.วิ.แพ่งมาตรา ๑๗๒ แล้ว ไม่เคลือบคลุม พิพากษายืน(นนทประชา-ธรรมบัณฑิต-ศิลปสิทธิวินิจฉัย)ศาลจังหวัดสงขลา - นายประเสริฐ ก้องสมุทรศาลอุทธรณ์ - หลวงสุทธิมนต์นฤนาทแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ