คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 844/2492หลักกฎหมาย: ประกาศคณะกรรมการส่วนจังหวัดป้องกันการค้ากำไรเกินควร ซึ่งออกโดยอาศัยอำนาจตามความ ในมาตรา 8 แห่ง พระราชบัญญัติป้องกันการค้ากำไรเกินควร พ.ศ.2490 สั่งห้ามไม่ให้ส่งสิ่งของมีไก่เป็นต้น ออกไปนอกเขตท้องที่ ดังนี้(แม้ประกาศจะไม่มีข้อความกล่าวโดยชัดแจ้งว่าห้ามมิให้ค้ากำไรเกินควรในสิ่งของนั้นก็ดี) พอถือได้ว่าประกาศของคณะกรรมการรายนี้ เป็นสิ่งที่คณะกรรมการห้ามมิให้ค้ากำไรเกินควรประกาศของคณะกรรมการ จึงนับว่ามีผลบังคับโดยชอบโจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลย ตามพระราชบัญญัติป้องกันการค้ากำไรเกินควร 2490 โดยหาว่า จำเลยส่ง ไก่ออกนอกเขตจังหวัดพัทลุงเกินกว่าที่ได้รับอนุญาต เป็นการฝ่าฝืนประกาศของคณะกรรมการส่วนจังหวัดป้องกันการค้ากำไรเกินควรจังหวัดพัทลุง ห้ามไม่ให้ส่งโค กระบือ สุกร เป็ดไก่ และไข่เป็ดออกนอกเขตจังหวัดพัทลุงแต่เจ้าพนักงานจับจำเลยได้ก่อนรถไฟออกพร้อมด้วยไก่จำเลยให้การต่อสู้หลายประการ และตัดฟ้องว่าประกาศคณะกรรมการฯ ไม่สมบูรณ์โดยประกาศมิได้ระบุสิ่งของที่ต้องห้ามเสียก่อน ศาลชั้นต้นวินิจฉัยข้อตัดฟ้อง แล้วพิพากษายกฟ้อง ศาลอุทธรณ์แก้ ให้ยกคำพิพากษาศาลชั้นต้น ให้ศาลชั้นต้นพิจารณาพิพากษาใหม่จำเลยฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า คณะกรรมการฯ ประกาศได้โดยอาศัยอำนาจตามความในมาตรา 8 แห่งพระราชบัญญัติป้องกันการค้ากำไรเกินควร 2490 สั่งห้ามไม่ให้ส่งสิ่งของมีไก่ เป็นต้นออกไปนอกเขตท้องที่ดังนี้ (แม้ประกาศจะไม่มีข้อความกล่าวโดยชัดแจ้งว่า ห้ามมิให้ค้ากำไรเกินควรในสิ่งของนั้นก็ดี) พอถือได้ว่า ประกาศของคณะกรรมการรายนี้ เป็นสิ่งที่คณะกรรมการ ห้ามมิให้ค้ากำไรเกินควรประกาศของคณะกรรมการฯ จึงนับว่ามีผลบังคับโดยชอบพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 844/2492อัยการพัทลุงโจทก์นายเฮ่งกี่ แซ่เตียวจำเลย พ.ร.บ.ป้องกันการค้ากำไรเกินควร พ.ศ.2490 ม. 8ประกาศคณะกรรมการส่วนจังหวัดป้องกันการค้ากำไรเกินควร ซึ่งออกโดยอาศัยอำนาจตามความ ในมาตรา 8 แห่ง พระราชบัญญัติป้องกันการค้ากำไรเกินควร พ.ศ.2490 สั่งห้ามไม่ให้ส่งสิ่งของมีไก่เป็นต้น ออกไปนอกเขตท้องที่ ดังนี้(แม้ประกาศจะไม่มีข้อความกล่าวโดยชัดแจ้งว่าห้ามมิให้ค้ากำไรเกินควรในสิ่งของนั้นก็ดี) พอถือได้ว่าประกาศของคณะกรรมการรายนี้ เป็นสิ่งที่คณะกรรมการห้ามมิให้ค้ากำไรเกินควรประกาศของคณะกรรมการ จึงนับว่ามีผลบังคับโดยชอบโจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลย ตามพระราชบัญญัติป้องกันการค้ากำไรเกินควร 2490 โดยหาว่า จำเลยส่ง ไก่ออกนอกเขตจังหวัดพัทลุงเกินกว่าที่ได้รับอนุญาต เป็นการฝ่าฝืนประกาศของคณะกรรมการส่วนจังหวัดป้องกันการค้ากำไรเกินควรจังหวัดพัทลุง ห้ามไม่ให้ส่งโค กระบือ สุกร เป็ดไก่ และไข่เป็ดออกนอกเขตจังหวัดพัทลุงแต่เจ้าพนักงานจับจำเลยได้ก่อนรถไฟออกพร้อมด้วยไก่จำเลยให้การต่อสู้หลายประการ และตัดฟ้องว่าประกาศคณะกรรมการฯ ไม่สมบูรณ์โดยประกาศมิได้ระบุสิ่งของที่ต้องห้ามเสียก่อน ศาลชั้นต้นวินิจฉัยข้อตัดฟ้อง แล้วพิพากษายกฟ้อง ศาลอุทธรณ์แก้ ให้ยกคำพิพากษาศาลชั้นต้น ให้ศาลชั้นต้นพิจารณาพิพากษาใหม่จำเลยฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า คณะกรรมการฯ ประกาศได้โดยอาศัยอำนาจตามความในมาตรา 8 แห่งพระราชบัญญัติป้องกันการค้ากำไรเกินควร 2490 สั่งห้ามไม่ให้ส่งสิ่งของมีไก่ เป็นต้นออกไปนอกเขตท้องที่ดังนี้ (แม้ประกาศจะไม่มีข้อความกล่าวโดยชัดแจ้งว่า ห้ามมิให้ค้ากำไรเกินควรในสิ่งของนั้นก็ดี) พอถือได้ว่า ประกาศของคณะกรรมการรายนี้ เป็นสิ่งที่คณะกรรมการ ห้ามมิให้ค้ากำไรเกินควรประกาศของคณะกรรมการฯ จึงนับว่ามีผลบังคับโดยชอบพิพากษายืน(ดุลยทัณฑ์ชนาณัติ-เลขวณิชธรรมวิทักษ์-มนูกิจวิมลอรรถ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลย ตามพระราชบัญญัติป้องกันการค้ากำไรเกินควร 2490 โดยหาว่า จำเลยส่ง ไก่ออกนอกเขตจังหวัดพัทลุงเกินกว่าที่ได้รับอนุญาต เป็นการฝ่าฝืนประกาศของคณะกรรมการส่วนจังหวัดป้องกันการค้ากำไรเกินควรจังหวัดพัทลุง ห้ามไม่ให้ส่งโค กระบือ สุกร เป็ดไก่ และไข่เป็ดออกนอกเขตจังหวัดพัทลุงแต่เจ้าพนักงานจับจำเลยได้ก่อนรถไฟออกพร้อมด้วยไก่จำเลยให้การต่อสู้หลายประการ และตัดฟ้องว่าประกาศคณะกรรมการฯ ไม่สมบูรณ์โดยประกาศมิได้ระบุสิ่งของที่ต้องห้ามเสียก่อน ศาลชั้นต้นวินิจฉัยข้อตัดฟ้อง แล้วพิพากษายกฟ้อง ศาลอุทธรณ์แก้ ให้ยกคำพิพากษาศาลชั้นต้น ให้ศาลชั้นต้นพิจารณาพิพากษาใหม่จำเลยฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า คณะกรรมการฯ ประกาศได้โดยอาศัยอำนาจตามความในมาตรา 8 แห่งพระราชบัญญัติป้องกันการค้ากำไรเกินควร 2490 สั่งห้ามไม่ให้ส่งสิ่งของมีไก่ เป็นต้นออกไปนอกเขตท้องที่ดังนี้ (แม้ประกาศจะไม่มีข้อความกล่าวโดยชัดแจ้งว่า ห้ามมิให้ค้ากำไรเกินควรในสิ่งของนั้นก็ดี) พอถือได้ว่า ประกาศของคณะกรรมการรายนี้ เป็นสิ่งที่คณะกรรมการ ห้ามมิให้ค้ากำไรเกินควรประกาศของคณะกรรมการฯ จึงนับว่ามีผลบังคับโดยชอบพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 844/2492อัยการพัทลุงโจทก์นายเฮ่งกี่ แซ่เตียวจำเลย พ.ร.บ.ป้องกันการค้ากำไรเกินควร พ.ศ.2490 ม. 8ประกาศคณะกรรมการส่วนจังหวัดป้องกันการค้ากำไรเกินควร ซึ่งออกโดยอาศัยอำนาจตามความ ในมาตรา 8 แห่ง พระราชบัญญัติป้องกันการค้ากำไรเกินควร พ.ศ.2490 สั่งห้ามไม่ให้ส่งสิ่งของมีไก่เป็นต้น ออกไปนอกเขตท้องที่ ดังนี้(แม้ประกาศจะไม่มีข้อความกล่าวโดยชัดแจ้งว่าห้ามมิให้ค้ากำไรเกินควรในสิ่งของนั้นก็ดี) พอถือได้ว่าประกาศของคณะกรรมการรายนี้ เป็นสิ่งที่คณะกรรมการห้ามมิให้ค้ากำไรเกินควรประกาศของคณะกรรมการ จึงนับว่ามีผลบังคับโดยชอบโจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลย ตามพระราชบัญญัติป้องกันการค้ากำไรเกินควร 2490 โดยหาว่า จำเลยส่ง ไก่ออกนอกเขตจังหวัดพัทลุงเกินกว่าที่ได้รับอนุญาต เป็นการฝ่าฝืนประกาศของคณะกรรมการส่วนจังหวัดป้องกันการค้ากำไรเกินควรจังหวัดพัทลุง ห้ามไม่ให้ส่งโค กระบือ สุกร เป็ดไก่ และไข่เป็ดออกนอกเขตจังหวัดพัทลุงแต่เจ้าพนักงานจับจำเลยได้ก่อนรถไฟออกพร้อมด้วยไก่จำเลยให้การต่อสู้หลายประการ และตัดฟ้องว่าประกาศคณะกรรมการฯ ไม่สมบูรณ์โดยประกาศมิได้ระบุสิ่งของที่ต้องห้ามเสียก่อน ศาลชั้นต้นวินิจฉัยข้อตัดฟ้อง แล้วพิพากษายกฟ้อง ศาลอุทธรณ์แก้ ให้ยกคำพิพากษาศาลชั้นต้น ให้ศาลชั้นต้นพิจารณาพิพากษาใหม่จำเลยฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า คณะกรรมการฯ ประกาศได้โดยอาศัยอำนาจตามความในมาตรา 8 แห่งพระราชบัญญัติป้องกันการค้ากำไรเกินควร 2490 สั่งห้ามไม่ให้ส่งสิ่งของมีไก่ เป็นต้นออกไปนอกเขตท้องที่ดังนี้ (แม้ประกาศจะไม่มีข้อความกล่าวโดยชัดแจ้งว่า ห้ามมิให้ค้ากำไรเกินควรในสิ่งของนั้นก็ดี) พอถือได้ว่า ประกาศของคณะกรรมการรายนี้ เป็นสิ่งที่คณะกรรมการ ห้ามมิให้ค้ากำไรเกินควรประกาศของคณะกรรมการฯ จึงนับว่ามีผลบังคับโดยชอบพิพากษายืน(ดุลยทัณฑ์ชนาณัติ-เลขวณิชธรรมวิทักษ์-มนูกิจวิมลอรรถ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ