คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 60187หลักกฎหมาย: ความว่า จำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งว่า เป็นฎีกาข้อเท็จจริงต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218 จึงไม่รับจำเลยเห็นว่า ข้อเท็จจริงในคดีนี้เป็นสาระแก่คดีอันสมควรได้รับการวินิจฉัยจากศาลฎีกา โปรดมีคำสั่งรับฎีกาของจำเลยเพื่อพิจารณาพิพากษาต่อไปหมายเหตุ โจทก์ได้รับสำเนาคำร้องแล้ว (อันดับ 38)ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนว่า จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติควบคุมการประกอบโรคศิลปะ พ.ศ. 2479 มาตรา 4,11,12,21 ฯพระราชบัญญัติยา พ.ศ. 2510 มาตรา 4,12,101,126 ฯ ลงโทษฐานประกอบโรคศิลปะโดยไม่รับอนุญาตจำคุก 6 เดือน ฐานขายยาปัจจุบันโดยไม่รับอนุญาต จำคุก 6 เดือน รวมจำคุก 1 ปีจำเลยรับสารภาพลดโทษให้กึ่งหนึ่ง คงจำคุก 6 เดือน ฯลฯจำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งดังกล่าว (อันดับ 37)จำเลยจึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 38)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว คดีนี้ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำคุกจำเลยมีกำหนด 6 เดือนศาลอุทธรณ์พิพากษายืน การที่จำเลยฎีกาโต้แย้งเกี่ยวกับดุลยพินิจของศาลว่าสมควรรอการลงโทษให้จำเลยนั้นเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง จึงต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218 ให้ยกคำร้อง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 579/2529พนักงานอัยการจังหวัดนครราชสีมาโจทก์นายบุญเรือง บุญคำภาว์จำเลยนายบุญเรือง บุญคำภาว์ จำเลยผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.อ. ม. 218ความว่า จำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งว่า เป็นฎีกาข้อเท็จจริงต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218 จึงไม่รับจำเลยเห็นว่า ข้อเท็จจริงในคดีนี้เป็นสาระแก่คดีอันสมควรได้รับการวินิจฉัยจากศาลฎีกา โปรดมีคำสั่งรับฎีกาของจำเลยเพื่อพิจารณาพิพากษาต่อไปหมายเหตุ โจทก์ได้รับสำเนาคำร้องแล้ว (อันดับ 38)ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนว่า จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติควบคุมการประกอบโรคศิลปะ พ.ศ. 2479 มาตรา 4,11,12,21 ฯพระราชบัญญัติยา พ.ศ. 2510 มาตรา 4,12,101,126 ฯ ลงโทษฐานประกอบโรคศิลปะโดยไม่รับอนุญาตจำคุก 6 เดือน ฐานขายยาปัจจุบันโดยไม่รับอนุญาต จำคุก 6 เดือน รวมจำคุก 1 ปีจำเลยรับสารภาพลดโทษให้กึ่งหนึ่ง คงจำคุก 6 เดือน ฯลฯจำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งดังกล่าว (อันดับ 37)จำเลยจึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 38)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว คดีนี้ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำคุกจำเลยมีกำหนด 6 เดือนศาลอุทธรณ์พิพากษายืน การที่จำเลยฎีกาโต้แย้งเกี่ยวกับดุลยพินิจของศาลว่าสมควรรอการลงโทษให้จำเลยนั้นเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง จึงต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218 ให้ยกคำร้อง(สวัสดิ์ รอดเจริญ-สมบูรณ์ บุญภินนท์-จำนง นิยมวิภาต)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 579/2529พนักงานอัยการจังหวัดนครราชสีมาโจทก์นายบุญเรือง บุญคำภาว์จำเลยนายบุญเรือง บุญคำภาว์ จำเลยผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.อ. ม. 218ความว่า จำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งว่า เป็นฎีกาข้อเท็จจริงต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218 จึงไม่รับจำเลยเห็นว่า ข้อเท็จจริงในคดีนี้เป็นสาระแก่คดีอันสมควรได้รับการวินิจฉัยจากศาลฎีกา โปรดมีคำสั่งรับฎีกาของจำเลยเพื่อพิจารณาพิพากษาต่อไปหมายเหตุ โจทก์ได้รับสำเนาคำร้องแล้ว (อันดับ 38)ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนว่า จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติควบคุมการประกอบโรคศิลปะ พ.ศ. 2479 มาตรา 4,11,12,21 ฯพระราชบัญญัติยา พ.ศ. 2510 มาตรา 4,12,101,126 ฯ ลงโทษฐานประกอบโรคศิลปะโดยไม่รับอนุญาตจำคุก 6 เดือน ฐานขายยาปัจจุบันโดยไม่รับอนุญาต จำคุก 6 เดือน รวมจำคุก 1 ปีจำเลยรับสารภาพลดโทษให้กึ่งหนึ่ง คงจำคุก 6 เดือน ฯลฯจำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งดังกล่าว (อันดับ 37)จำเลยจึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 38)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว คดีนี้ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำคุกจำเลยมีกำหนด 6 เดือนศาลอุทธรณ์พิพากษายืน การที่จำเลยฎีกาโต้แย้งเกี่ยวกับดุลยพินิจของศาลว่าสมควรรอการลงโทษให้จำเลยนั้นเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง จึงต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218 ให้ยกคำร้อง(สวัสดิ์ รอดเจริญ-สมบูรณ์ บุญภินนท์-จำนง นิยมวิภาต)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ