คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1086/2491หลักกฎหมาย: โจทก์ฟ้องว่าจำเลยบังอาจลักทรัพย์ไป การลักทรัพย์ย่อมมีความหมายว่า บังอาจเอาทรัพย์ของผู้อื่นไปโดยการทุจจริตอยู่ในตัวแล้ว ดังนี้ ฟ้องของโจทก์จึงไม่จำเป็นต้องบรรยายว่า จำเลยมีเจตนาทุจริตหรือโดยการทุจจริต การอุทธรณ์ฎีกาว่า ฟ้องของโจทก์ไม่สมบูรณ์นั้น แม้มิได้ยกขึ้นโต้เถียงในศาลชั้นต้น ก็ยกขึ้นอุทธรณ์ฎีกาได้โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานลักทรัพย์ จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นลงโทษจำเลยตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา ๒๙๓ ให้จำคุก ๘ เดือน และคืนหรือใช้ราคาทรัพย์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ตามฎีกาของจำเลยว่าฟ้องของโจทก์มิได้กล่าวว่า จำเลยมีเจตนาทุจริตอันเป็นองค์สำคัญแห่งความผิด การกระทำของจำเลยจึงไม่เป็นผิดฐานลักทรัพย์นั้น เห็นว่าโจทก์ฟ้องว่าจำเลยบังอาจลักทรัพย์ไป การลักทรัพย์ย่อมมีความหมายว่าบังอาจจะเอาทรัพย์ของผู้อื่นไปโดยการทุจจริตอยู่ในตัวแล้ว จึงเป็นการฟ้องที่ครบองค์แห่งความผิด พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1086/2491อัยยการสมุทรสงครามโจทก์นายเจือ หรือจิ๋ว ศรีสังวาลย์จำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 293. ป.วิ.อ. ม. 158, ม. 195โจทก์ฟ้องว่าจำเลยบังอาจลักทรัพย์ไป การลักทรัพย์ย่อมมีความหมายว่า บังอาจเอาทรัพย์ของผู้อื่นไปโดยการทุจจริตอยู่ในตัวแล้ว ดังนี้ ฟ้องของโจทก์จึงไม่จำเป็นต้องบรรยายว่า จำเลยมีเจตนาทุจริตหรือโดยการทุจจริต การอุทธรณ์ฎีกาว่า ฟ้องของโจทก์ไม่สมบูรณ์นั้น แม้มิได้ยกขึ้นโต้เถียงในศาลชั้นต้น ก็ยกขึ้นอุทธรณ์ฎีกาได้โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานลักทรัพย์ จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นลงโทษจำเลยตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา ๒๙๓ ให้จำคุก ๘ เดือน และคืนหรือใช้ราคาทรัพย์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ตามฎีกาของจำเลยว่าฟ้องของโจทก์มิได้กล่าวว่า จำเลยมีเจตนาทุจริตอันเป็นองค์สำคัญแห่งความผิด การกระทำของจำเลยจึงไม่เป็นผิดฐานลักทรัพย์นั้น เห็นว่าโจทก์ฟ้องว่าจำเลยบังอาจลักทรัพย์ไป การลักทรัพย์ย่อมมีความหมายว่าบังอาจจะเอาทรัพย์ของผู้อื่นไปโดยการทุจจริตอยู่ในตัวแล้ว จึงเป็นการฟ้องที่ครบองค์แห่งความผิด พิพากษายืน(พิบูลย์ไอศวรรย์-เลขวณิชธรรมวิทักษ์-มนูภันย์วิมลสาร)ศาลชั้นต้น - หลวงประธานคดีศาสตร์ศาลอุทธรณ์ - หลวงปริพนธ์พจน์พิสุทธิแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานลักทรัพย์ จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นลงโทษจำเลยตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา ๒๙๓ ให้จำคุก ๘ เดือน และคืนหรือใช้ราคาทรัพย์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ตามฎีกาของจำเลยว่าฟ้องของโจทก์มิได้กล่าวว่า จำเลยมีเจตนาทุจริตอันเป็นองค์สำคัญแห่งความผิด การกระทำของจำเลยจึงไม่เป็นผิดฐานลักทรัพย์นั้น เห็นว่าโจทก์ฟ้องว่าจำเลยบังอาจลักทรัพย์ไป การลักทรัพย์ย่อมมีความหมายว่าบังอาจจะเอาทรัพย์ของผู้อื่นไปโดยการทุจจริตอยู่ในตัวแล้ว จึงเป็นการฟ้องที่ครบองค์แห่งความผิด พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1086/2491อัยยการสมุทรสงครามโจทก์นายเจือ หรือจิ๋ว ศรีสังวาลย์จำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 293. ป.วิ.อ. ม. 158, ม. 195โจทก์ฟ้องว่าจำเลยบังอาจลักทรัพย์ไป การลักทรัพย์ย่อมมีความหมายว่า บังอาจเอาทรัพย์ของผู้อื่นไปโดยการทุจจริตอยู่ในตัวแล้ว ดังนี้ ฟ้องของโจทก์จึงไม่จำเป็นต้องบรรยายว่า จำเลยมีเจตนาทุจริตหรือโดยการทุจจริต การอุทธรณ์ฎีกาว่า ฟ้องของโจทก์ไม่สมบูรณ์นั้น แม้มิได้ยกขึ้นโต้เถียงในศาลชั้นต้น ก็ยกขึ้นอุทธรณ์ฎีกาได้โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานลักทรัพย์ จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นลงโทษจำเลยตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา ๒๙๓ ให้จำคุก ๘ เดือน และคืนหรือใช้ราคาทรัพย์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ตามฎีกาของจำเลยว่าฟ้องของโจทก์มิได้กล่าวว่า จำเลยมีเจตนาทุจริตอันเป็นองค์สำคัญแห่งความผิด การกระทำของจำเลยจึงไม่เป็นผิดฐานลักทรัพย์นั้น เห็นว่าโจทก์ฟ้องว่าจำเลยบังอาจลักทรัพย์ไป การลักทรัพย์ย่อมมีความหมายว่าบังอาจจะเอาทรัพย์ของผู้อื่นไปโดยการทุจจริตอยู่ในตัวแล้ว จึงเป็นการฟ้องที่ครบองค์แห่งความผิด พิพากษายืน(พิบูลย์ไอศวรรย์-เลขวณิชธรรมวิทักษ์-มนูภันย์วิมลสาร)ศาลชั้นต้น - หลวงประธานคดีศาสตร์ศาลอุทธรณ์ - หลวงปริพนธ์พจน์พิสุทธิแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ