คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1879/2497หลักกฎหมาย: จำเลยกล่าวคำว่า "เจ้าหน้าที่หัวควยอะไร" เป็นคำลามกอนาจาร จะกล่าวในที่ใดไม่สำคัญข้อสำคัญอยู่ที่ว่าได้ยินต่อหน้าธารกำนัลหรือไม่ ฟ้องว่าจำเลยกล่าวคำลามกอนาจารต่อหน้าธารกำนัล จำเลยรับว่าได้กล่าวคำดังฟ้องจริงโจทก์จำเลยไม่สืบพยานศาลพิพากษายกฟ้อง เพราะยังไม่ได้ความว่ากล่าวต่อหน้าธารกำนัลหรือไม่อัยการโจทก์ฟ้องว่า จำเลยกระทำผิดกฎหมายหลายบทหลายกระทง คือ ก. จำเลยกล่าวคำลามกอนาจารต่อหน้าธารกำนัลว่า "เจ้าหน้าที่หัวควยอะไร" ข. จำเลยบังอาจรื้อถอนกันสาดหน้าต่างของนายบุญชิน เสียหายเป็นเงิน ๕๐๐ บาท ขอให้ลงโทษตามกฎหมายลักษณะอาญามาตรา ๓๓๗(๑) และ ๓๒๔ นายบุญชินขอเข้าเป็นโจทก์ร่วม ศาลอนุญาต จำเลยปฏิเสธ วันพิจารณานายบุญชินขอถอนคำร้องทุกข์สำหรับความผิดฐานทำให้เสียทรัพย์ คดีเป็นอันระงับไป คงพิจารณาคำฟ้องฐานแสดงวาจาลามกอนาจารต่อหน้าธารกำนัลจำเลยรับได้กล่าววาจาดังฟ้องจริง แต่ต่อสู้ว่าไม่เป็นความผิด เพราะนายบุญชินไม่ใช่ผู้เสียหายและไม่ได้กล่าวกับเจ้าหน้าที่คนใด โจทก์จำเลยไม่สืบพยาน ศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่านายบุญชินไม่ใชผู้เสียหายไม่มีอำนาจร้องทุกข์ได้ตามกฎหมาย โจทก์จึงไม่มีอำนาจฟ้องพิพากษายกฟ้องโจทก์ โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่า คดีเป็นความผิดทางอาญาแผ่นดิน อัยการโจทก์มีอำนาจฟ้องได้ พิพากษากลับคำพิพากษาศาลชั้นต้นว่าจำเลยผิดตามมาตรา ๓๓๗(๑) ปรับจำเลย ๑๒ บาท ลดโทษฐานรับสารภาพตามกฎหมายลักษณะอาญามาตรา ๕๐ เสีย ๑ ใน ๓ คงปรับ ๘ บาท จำเลยฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า โจทก์ฟ้องจำเลยฐานกล่าวคำลามกอนาจารต่อหน้าธารกำนัล มิได้ฟ้องฐานหมิ่นประมาทเจ้าพนักงาน ศาลจึงวินิจฉัยข้อความที่จำเลยกล่าวได้ และเห็นว่าสถานที่จำเลยกล่าวคำพูกเช่นนั้นจะเป็นที่แห่งใดไม่สำคัญ ข้อสำคัญอยู่ที่ว่าได้ยินต่อหน้าธารกำนัลหรือไม่ ตามรายงานพิจารณาจำเลยเพียงแต่แถลงรับว่าได้กล่าวคำตามฟ้องนั้นจริง แต่ไม่ได้รับว่ากล่าวต่อหน้าธารกำนัลหรือว่ามีผู้ใดได้ยินคำกล่าวนั้นบ้างนอกจากนายบุญชิน โจทก์ไม่ได้สืบ จะฟังเอาเป็นผิดแก่จำเลยไม่ได้พิพากษากลับศาลอุทธรณ์ ให้ยกฟ้องโจทก์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1879/2497อัยการจังหวัดสงขลาและนายบุญชินโจทก์นายมโน สมบุญจำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 337 (1) ป.วิ.อ. ม. 176จำเลยกล่าวคำว่า "เจ้าหน้าที่หัวควยอะไร" เป็นคำลามกอนาจาร จะกล่าวในที่ใดไม่สำคัญข้อสำคัญอยู่ที่ว่าได้ยินต่อหน้าธารกำนัลหรือไม่ ฟ้องว่าจำเลยกล่าวคำลามกอนาจารต่อหน้าธารกำนัล จำเลยรับว่าได้กล่าวคำดังฟ้องจริงโจทก์จำเลยไม่สืบพยานศาลพิพากษายกฟ้อง เพราะยังไม่ได้ความว่ากล่าวต่อหน้าธารกำนัลหรือไม่อัยการโจทก์ฟ้องว่า จำเลยกระทำผิดกฎหมายหลายบทหลายกระทง คือ ก. จำเลยกล่าวคำลามกอนาจารต่อหน้าธารกำนัลว่า "เจ้าหน้าที่หัวควยอะไร" ข. จำเลยบังอาจรื้อถอนกันสาดหน้าต่างของนายบุญชิน เสียหายเป็นเงิน ๕๐๐ บาท ขอให้ลงโทษตามกฎหมายลักษณะอาญามาตรา ๓๓๗(๑) และ ๓๒๔ นายบุญชินขอเข้าเป็นโจทก์ร่วม ศาลอนุญาต จำเลยปฏิเสธ วันพิจารณานายบุญชินขอถอนคำร้องทุกข์สำหรับความผิดฐานทำให้เสียทรัพย์ คดีเป็นอันระงับไป คงพิจารณาคำฟ้องฐานแสดงวาจาลามกอนาจารต่อหน้าธารกำนัลจำเลยรับได้กล่าววาจาดังฟ้องจริง แต่ต่อสู้ว่าไม่เป็นความผิด เพราะนายบุญชินไม่ใช่ผู้เสียหายและไม่ได้กล่าวกับเจ้าหน้าที่คนใด โจทก์จำเลยไม่สืบพยาน ศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่านายบุญชินไม่ใชผู้เสียหายไม่มีอำนาจร้องทุกข์ได้ตามกฎหมาย โจทก์จึงไม่มีอำนาจฟ้องพิพากษายกฟ้องโจทก์ โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่า คดีเป็นความผิดทางอาญาแผ่นดิน อัยการโจทก์มีอำนาจฟ้องได้ พิพากษากลับคำพิพากษาศาลชั้นต้นว่าจำเลยผิดตามมาตรา ๓๓๗(๑) ปรับจำเลย ๑๒ บาท ลดโทษฐานรับสารภาพตามกฎหมายลักษณะอาญามาตรา ๕๐ เสีย ๑ ใน ๓ คงปรับ ๘ บาท จำเลยฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า โจทก์ฟ้องจำเลยฐานกล่าวคำลามกอนาจารต่อหน้าธารกำนัล มิได้ฟ้องฐานหมิ่นประมาทเจ้าพนักงาน ศาลจึงวินิจฉัยข้อความที่จำเลยกล่าวได้ และเห็นว่าสถานที่จำเลยกล่าวคำพูกเช่นนั้นจะเป็นที่แห่งใดไม่สำคัญ ข้อสำคัญอยู่ที่ว่าได้ยินต่อหน้าธารกำนัลหรือไม่ ตามรายงานพิจารณาจำเลยเพียงแต่แถลงรับว่าได้กล่าวคำตามฟ้องนั้นจริง แต่ไม่ได้รับว่ากล่าวต่อหน้าธารกำนัลหรือว่ามีผู้ใดได้ยินคำกล่าวนั้นบ้างนอกจากนายบุญชิน โจทก์ไม่ได้สืบ จะฟังเอาเป็นผิดแก่จำเลยไม่ได้พิพากษากลับศาลอุทธรณ์ ให้ยกฟ้องโจทก์(วิเทศจรรยารักษ์-ประมูล สุวรรณศร-ดุลยทรรศน์ปฏิภาณ)ศาลจังหวัดสงขลา - นายอรุณ ทัศนสุวรรณศาลอุทธรณ์ - หลวงวุฒิธรรมเนติกรแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: อัยการโจทก์ฟ้องว่า จำเลยกระทำผิดกฎหมายหลายบทหลายกระทง คือ ก. จำเลยกล่าวคำลามกอนาจารต่อหน้าธารกำนัลว่า "เจ้าหน้าที่หัวควยอะไร" ข. จำเลยบังอาจรื้อถอนกันสาดหน้าต่างของนายบุญชิน เสียหายเป็นเงิน ๕๐๐ บาท ขอให้ลงโทษตามกฎหมายลักษณะอาญามาตรา ๓๓๗(๑) และ ๓๒๔ นายบุญชินขอเข้าเป็นโจทก์ร่วม ศาลอนุญาต จำเลยปฏิเสธ วันพิจารณานายบุญชินขอถอนคำร้องทุกข์สำหรับความผิดฐานทำให้เสียทรัพย์ คดีเป็นอันระงับไป คงพิจารณาคำฟ้องฐานแสดงวาจาลามกอนาจารต่อหน้าธารกำนัลจำเลยรับได้กล่าววาจาดังฟ้องจริง แต่ต่อสู้ว่าไม่เป็นความผิด เพราะนายบุญชินไม่ใช่ผู้เสียหายและไม่ได้กล่าวกับเจ้าหน้าที่คนใด โจทก์จำเลยไม่สืบพยาน ศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่านายบุญชินไม่ใชผู้เสียหายไม่มีอำนาจร้องทุกข์ได้ตามกฎหมาย โจทก์จึงไม่มีอำนาจฟ้องพิพากษายกฟ้องโจทก์ โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่า คดีเป็นความผิดทางอาญาแผ่นดิน อัยการโจทก์มีอำนาจฟ้องได้ พิพากษากลับคำพิพากษาศาลชั้นต้นว่าจำเลยผิดตามมาตรา ๓๓๗(๑) ปรับจำเลย ๑๒ บาท ลดโทษฐานรับสารภาพตามกฎหมายลักษณะอาญามาตรา ๕๐ เสีย ๑ ใน ๓ คงปรับ ๘ บาท จำเลยฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า โจทก์ฟ้องจำเลยฐานกล่าวคำลามกอนาจารต่อหน้าธารกำนัล มิได้ฟ้องฐานหมิ่นประมาทเจ้าพนักงาน ศาลจึงวินิจฉัยข้อความที่จำเลยกล่าวได้ และเห็นว่าสถานที่จำเลยกล่าวคำพูกเช่นนั้นจะเป็นที่แห่งใดไม่สำคัญ ข้อสำคัญอยู่ที่ว่าได้ยินต่อหน้าธารกำนัลหรือไม่ ตามรายงานพิจารณาจำเลยเพียงแต่แถลงรับว่าได้กล่าวคำตามฟ้องนั้นจริง แต่ไม่ได้รับว่ากล่าวต่อหน้าธารกำนัลหรือว่ามีผู้ใดได้ยินคำกล่าวนั้นบ้างนอกจากนายบุญชิน โจทก์ไม่ได้สืบ จะฟังเอาเป็นผิดแก่จำเลยไม่ได้พิพากษากลับศาลอุทธรณ์ ให้ยกฟ้องโจทก์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1879/2497อัยการจังหวัดสงขลาและนายบุญชินโจทก์นายมโน สมบุญจำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 337 (1) ป.วิ.อ. ม. 176จำเลยกล่าวคำว่า "เจ้าหน้าที่หัวควยอะไร" เป็นคำลามกอนาจาร จะกล่าวในที่ใดไม่สำคัญข้อสำคัญอยู่ที่ว่าได้ยินต่อหน้าธารกำนัลหรือไม่ ฟ้องว่าจำเลยกล่าวคำลามกอนาจารต่อหน้าธารกำนัล จำเลยรับว่าได้กล่าวคำดังฟ้องจริงโจทก์จำเลยไม่สืบพยานศาลพิพากษายกฟ้อง เพราะยังไม่ได้ความว่ากล่าวต่อหน้าธารกำนัลหรือไม่อัยการโจทก์ฟ้องว่า จำเลยกระทำผิดกฎหมายหลายบทหลายกระทง คือ ก. จำเลยกล่าวคำลามกอนาจารต่อหน้าธารกำนัลว่า "เจ้าหน้าที่หัวควยอะไร" ข. จำเลยบังอาจรื้อถอนกันสาดหน้าต่างของนายบุญชิน เสียหายเป็นเงิน ๕๐๐ บาท ขอให้ลงโทษตามกฎหมายลักษณะอาญามาตรา ๓๓๗(๑) และ ๓๒๔ นายบุญชินขอเข้าเป็นโจทก์ร่วม ศาลอนุญาต จำเลยปฏิเสธ วันพิจารณานายบุญชินขอถอนคำร้องทุกข์สำหรับความผิดฐานทำให้เสียทรัพย์ คดีเป็นอันระงับไป คงพิจารณาคำฟ้องฐานแสดงวาจาลามกอนาจารต่อหน้าธารกำนัลจำเลยรับได้กล่าววาจาดังฟ้องจริง แต่ต่อสู้ว่าไม่เป็นความผิด เพราะนายบุญชินไม่ใช่ผู้เสียหายและไม่ได้กล่าวกับเจ้าหน้าที่คนใด โจทก์จำเลยไม่สืบพยาน ศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่านายบุญชินไม่ใชผู้เสียหายไม่มีอำนาจร้องทุกข์ได้ตามกฎหมาย โจทก์จึงไม่มีอำนาจฟ้องพิพากษายกฟ้องโจทก์ โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่า คดีเป็นความผิดทางอาญาแผ่นดิน อัยการโจทก์มีอำนาจฟ้องได้ พิพากษากลับคำพิพากษาศาลชั้นต้นว่าจำเลยผิดตามมาตรา ๓๓๗(๑) ปรับจำเลย ๑๒ บาท ลดโทษฐานรับสารภาพตามกฎหมายลักษณะอาญามาตรา ๕๐ เสีย ๑ ใน ๓ คงปรับ ๘ บาท จำเลยฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า โจทก์ฟ้องจำเลยฐานกล่าวคำลามกอนาจารต่อหน้าธารกำนัล มิได้ฟ้องฐานหมิ่นประมาทเจ้าพนักงาน ศาลจึงวินิจฉัยข้อความที่จำเลยกล่าวได้ และเห็นว่าสถานที่จำเลยกล่าวคำพูกเช่นนั้นจะเป็นที่แห่งใดไม่สำคัญ ข้อสำคัญอยู่ที่ว่าได้ยินต่อหน้าธารกำนัลหรือไม่ ตามรายงานพิจารณาจำเลยเพียงแต่แถลงรับว่าได้กล่าวคำตามฟ้องนั้นจริง แต่ไม่ได้รับว่ากล่าวต่อหน้าธารกำนัลหรือว่ามีผู้ใดได้ยินคำกล่าวนั้นบ้างนอกจากนายบุญชิน โจทก์ไม่ได้สืบ จะฟังเอาเป็นผิดแก่จำเลยไม่ได้พิพากษากลับศาลอุทธรณ์ ให้ยกฟ้องโจทก์(วิเทศจรรยารักษ์-ประมูล สุวรรณศร-ดุลยทรรศน์ปฏิภาณ)ศาลจังหวัดสงขลา - นายอรุณ ทัศนสุวรรณศาลอุทธรณ์ - หลวงวุฒิธรรมเนติกรแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ