คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5457/2530หลักกฎหมาย: การถอนฟ้องอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์จะอนุญาตหรือไม่ประการใดแล้วแต่ ศาลอุทธรณ์จะพิจารณาเห็นสมควร ที่ศาลอุทธรณ์ไม่อนุญาตให้จำเลย ถอนฟ้องอุทธรณ์นั้น เป็นอำนาจของศาลอุทธรณ์ที่จะทำได้ (อ้างฎีกาที่775/2510)โจทก์ฟ้องว่า จำเลยทั้งสองร่วมกันลักทรัพย์โดยใช้ยานพาหนะเพื่อสะดวกแก่การลักทรัพย์ ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 335, 336 ทวิ, 83พระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายอาญา (ฉบับที่ 5) พ.ศ. 2525 มาตรา 11 ประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 11 ลงวันที่ 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2514ข้อ 13 ริบเรือยนต์ของกลาง และให้จำเลยคืนหรือใช้ราคาทรัพย์ 3,000 บาท ให้ผู้เสียหายจำเลยทั้งสองให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วพิพากษาว่า จำเลยทั้งสองมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 335, 336 ทวิ, 83 พระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายอาญา (ฉบับที่ 5) พ.ศ. 2525 มาตรา 11 ประกาศของคณะปฏิวัติฉบับที่ 11 ลงวันที่ 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2514 ข้อ 13 ลงโทษจำคุกจำเลยคนละ 3 ปี และให้คืนหรือใช้ราคาทรัพย์ 3,000 บาท ให้ผู้เสียหาย เรือยนต์ของกลางไม่ริบคืนให้เจ้าของจำเลยทั้งสองอุทธรณ์ ต่อมาจำเลยทั้งสองร้องขอถอนฟ้องอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์สั่งว่า ศาลอุทธรณ์ทำคำพิพากษาเสร็จแล้วไม่อนุญาตให้ถอนอุทธรณ์ แล้ววินิจฉัยว่า คดีโจทก์ยังมีเหตุแห่งความสงสัยตามสมควรว่าจำเลยทั้งสองได้กระทำความผิดหรือไม่ เห็นสมควรยกประโยชน์แห่งความสงสัยให้แก่จำเลยทั้งสอง พิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์โจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ข้อที่โจทก์ฎีกาว่าคดีนี้จำเลยทั้งสองยื่นคำร้องขอถอนฟ้องอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ไม่อนุญาตให้ถอนฟ้องอุทธรณ์เป็นการไม่ชอบนั้น ศาลฎีกาเห็นว่าการถอนฟ้องอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์จะอนุญาตหรือไม่อนุญาตประการใดแล้วแต่ศาลอุทธรณ์จะเห็นสมควร ฉะนั้น ที่ศาลอุทธรณ์ไม่อนุญาตให้จำเลยถอนฟ้องอุทธรณ์นั้น เป็นอำนาจของศาลอุทธรณ์ที่จะทำได้ ตามนัยคำพิพากษาฎีกาที่ 775/2510 คดีระหว่างพนักงานอัยการจังหวัดนครสวรรค์ โจทก์ นายกิม แซ่โค้วกับพวก โจทก์ร่วม นายเฉลิม พ่วงจ้อย จำเลย ข้อเท็จจริงฟังได้ว่า จำเลยทั้งสองร่วมกันเอาเครื่องลายครามของวัดไผ่ล้อมที่ซุกซ่อนไว้ใต้สะพานไปดังโจทก์ฟ้องจำเลยทั้งสองจึงมีความผิดตามฟ้องพิพากษากลับ จำเลยทั้งสองมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 335 วรรคหนึ่ง ประกอบด้วยมาตรา 336 ทวิ, 83 พระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายอาญา (ฉบับที่ 5) พ.ศ. 2525 มาตรา 11 ประกาศของคณะปฏิวัติฉบับที่ 11 ลงวันที่ 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2514 ข้อ 13 ทรัพย์มีราคาไม่มากนักเห็นสมควรให้จำคุกจำเลยไว้มีกำหนดคนละ 2 ปี ให้จำเลยร่วมกันคืนหรือใช้ราคาทรัพย์ 3,000 บาทแก่ผู้เสียหาย คืนเรือยนต์ของกลางแก่เจ้าของ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5457/2530พนักงานอัยการจังหวัดปทุมธานีโจทก์นายสุชาติ สุขเกษม กับพวกจำเลย ป.วิ.อ. ม. 35, ม. 202การถอนฟ้องอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์จะอนุญาตหรือไม่ประการใดแล้วแต่ ศาลอุทธรณ์จะพิจารณาเห็นสมควร ที่ศาลอุทธรณ์ไม่อนุญาตให้จำเลย ถอนฟ้องอุทธรณ์นั้น เป็นอำนาจของศาลอุทธรณ์ที่จะทำได้ (อ้างฎีกาที่775/2510)โจทก์ฟ้องว่า จำเลยทั้งสองร่วมกันลักทรัพย์โดยใช้ยานพาหนะเพื่อสะดวกแก่การลักทรัพย์ ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 335, 336 ทวิ, 83พระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายอาญา (ฉบับที่ 5) พ.ศ. 2525 มาตรา 11 ประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 11 ลงวันที่ 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2514ข้อ 13 ริบเรือยนต์ของกลาง และให้จำเลยคืนหรือใช้ราคาทรัพย์ 3,000 บาท ให้ผู้เสียหายจำเลยทั้งสองให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วพิพากษาว่า จำเลยทั้งสองมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 335, 336 ทวิ, 83 พระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายอาญา (ฉบับที่ 5) พ.ศ. 2525 มาตรา 11 ประกาศของคณะปฏิวัติฉบับที่ 11 ลงวันที่ 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2514 ข้อ 13 ลงโทษจำคุกจำเลยคนละ 3 ปี และให้คืนหรือใช้ราคาทรัพย์ 3,000 บาท ให้ผู้เสียหาย เรือยนต์ของกลางไม่ริบคืนให้เจ้าของจำเลยทั้งสองอุทธรณ์ ต่อมาจำเลยทั้งสองร้องขอถอนฟ้องอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์สั่งว่า ศาลอุทธรณ์ทำคำพิพากษาเสร็จแล้วไม่อนุญาตให้ถอนอุทธรณ์ แล้ววินิจฉัยว่า คดีโจทก์ยังมีเหตุแห่งความสงสัยตามสมควรว่าจำเลยทั้งสองได้กระทำความผิดหรือไม่ เห็นสมควรยกประโยชน์แห่งความสงสัยให้แก่จำเลยทั้งสอง พิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์โจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ข้อที่โจทก์ฎีกาว่าคดีนี้จำเลยทั้งสองยื่นคำร้องขอถอนฟ้องอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ไม่อนุญาตให้ถอนฟ้องอุทธรณ์เป็นการไม่ชอบนั้น ศาลฎีกาเห็นว่าการถอนฟ้องอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์จะอนุญาตหรือไม่อนุญาตประการใดแล้วแต่ศาลอุทธรณ์จะเห็นสมควร ฉะนั้น ที่ศาลอุทธรณ์ไม่อนุญาตให้จำเลยถอนฟ้องอุทธรณ์นั้น เป็นอำนาจของศาลอุทธรณ์ที่จะทำได้ ตามนัยคำพิพากษาฎีกาที่ 775/2510 คดีระหว่างพนักงานอัยการจังหวัดนครสวรรค์ โจทก์ นายกิม แซ่โค้วกับพวก โจทก์ร่วม นายเฉลิม พ่วงจ้อย จำเลย ข้อเท็จจริงฟังได้ว่า จำเลยทั้งสองร่วมกันเอาเครื่องลายครามของวัดไผ่ล้อมที่ซุกซ่อนไว้ใต้สะพานไปดังโจทก์ฟ้องจำเลยทั้งสองจึงมีความผิดตามฟ้องพิพากษากลับ จำเลยทั้งสองมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 335 วรรคหนึ่ง ประกอบด้วยมาตรา 336 ทวิ, 83 พระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายอาญา (ฉบับที่ 5) พ.ศ. 2525 มาตรา 11 ประกาศของคณะปฏิวัติฉบับที่ 11 ลงวันที่ 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2514 ข้อ 13 ทรัพย์มีราคาไม่มากนักเห็นสมควรให้จำคุกจำเลยไว้มีกำหนดคนละ 2 ปี ให้จำเลยร่วมกันคืนหรือใช้ราคาทรัพย์ 3,000 บาทแก่ผู้เสียหาย คืนเรือยนต์ของกลางแก่เจ้าของ(เดชา สุวรรณโณ-สวัสดิ์ รอดเจริญ-ส่อง สุขะปุณณพันธ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยทั้งสองร่วมกันลักทรัพย์โดยใช้ยานพาหนะเพื่อสะดวกแก่การลักทรัพย์ ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 335, 336 ทวิ, 83พระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายอาญา (ฉบับที่ 5) พ.ศ. 2525 มาตรา 11 ประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 11 ลงวันที่ 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2514ข้อ 13 ริบเรือยนต์ของกลาง และให้จำเลยคืนหรือใช้ราคาทรัพย์ 3,000 บาท ให้ผู้เสียหายจำเลยทั้งสองให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วพิพากษาว่า จำเลยทั้งสองมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 335, 336 ทวิ, 83 พระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายอาญา (ฉบับที่ 5) พ.ศ. 2525 มาตรา 11 ประกาศของคณะปฏิวัติฉบับที่ 11 ลงวันที่ 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2514 ข้อ 13 ลงโทษจำคุกจำเลยคนละ 3 ปี และให้คืนหรือใช้ราคาทรัพย์ 3,000 บาท ให้ผู้เสียหาย เรือยนต์ของกลางไม่ริบคืนให้เจ้าของจำเลยทั้งสองอุทธรณ์ ต่อมาจำเลยทั้งสองร้องขอถอนฟ้องอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์สั่งว่า ศาลอุทธรณ์ทำคำพิพากษาเสร็จแล้วไม่อนุญาตให้ถอนอุทธรณ์ แล้ววินิจฉัยว่า คดีโจทก์ยังมีเหตุแห่งความสงสัยตามสมควรว่าจำเลยทั้งสองได้กระทำความผิดหรือไม่ เห็นสมควรยกประโยชน์แห่งความสงสัยให้แก่จำเลยทั้งสอง พิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์โจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ข้อที่โจทก์ฎีกาว่าคดีนี้จำเลยทั้งสองยื่นคำร้องขอถอนฟ้องอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ไม่อนุญาตให้ถอนฟ้องอุทธรณ์เป็นการไม่ชอบนั้น ศาลฎีกาเห็นว่าการถอนฟ้องอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์จะอนุญาตหรือไม่อนุญาตประการใดแล้วแต่ศาลอุทธรณ์จะเห็นสมควร ฉะนั้น ที่ศาลอุทธรณ์ไม่อนุญาตให้จำเลยถอนฟ้องอุทธรณ์นั้น เป็นอำนาจของศาลอุทธรณ์ที่จะทำได้ ตามนัยคำพิพากษาฎีกาที่ 775/2510 คดีระหว่างพนักงานอัยการจังหวัดนครสวรรค์ โจทก์ นายกิม แซ่โค้วกับพวก โจทก์ร่วม นายเฉลิม พ่วงจ้อย จำเลย ข้อเท็จจริงฟังได้ว่า จำเลยทั้งสองร่วมกันเอาเครื่องลายครามของวัดไผ่ล้อมที่ซุกซ่อนไว้ใต้สะพานไปดังโจทก์ฟ้องจำเลยทั้งสองจึงมีความผิดตามฟ้องพิพากษากลับ จำเลยทั้งสองมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 335 วรรคหนึ่ง ประกอบด้วยมาตรา 336 ทวิ, 83 พระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายอาญา (ฉบับที่ 5) พ.ศ. 2525 มาตรา 11 ประกาศของคณะปฏิวัติฉบับที่ 11 ลงวันที่ 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2514 ข้อ 13 ทรัพย์มีราคาไม่มากนักเห็นสมควรให้จำคุกจำเลยไว้มีกำหนดคนละ 2 ปี ให้จำเลยร่วมกันคืนหรือใช้ราคาทรัพย์ 3,000 บาทแก่ผู้เสียหาย คืนเรือยนต์ของกลางแก่เจ้าของ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5457/2530พนักงานอัยการจังหวัดปทุมธานีโจทก์นายสุชาติ สุขเกษม กับพวกจำเลย ป.วิ.อ. ม. 35, ม. 202การถอนฟ้องอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์จะอนุญาตหรือไม่ประการใดแล้วแต่ ศาลอุทธรณ์จะพิจารณาเห็นสมควร ที่ศาลอุทธรณ์ไม่อนุญาตให้จำเลย ถอนฟ้องอุทธรณ์นั้น เป็นอำนาจของศาลอุทธรณ์ที่จะทำได้ (อ้างฎีกาที่775/2510)โจทก์ฟ้องว่า จำเลยทั้งสองร่วมกันลักทรัพย์โดยใช้ยานพาหนะเพื่อสะดวกแก่การลักทรัพย์ ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 335, 336 ทวิ, 83พระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายอาญา (ฉบับที่ 5) พ.ศ. 2525 มาตรา 11 ประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 11 ลงวันที่ 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2514ข้อ 13 ริบเรือยนต์ของกลาง และให้จำเลยคืนหรือใช้ราคาทรัพย์ 3,000 บาท ให้ผู้เสียหายจำเลยทั้งสองให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วพิพากษาว่า จำเลยทั้งสองมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 335, 336 ทวิ, 83 พระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายอาญา (ฉบับที่ 5) พ.ศ. 2525 มาตรา 11 ประกาศของคณะปฏิวัติฉบับที่ 11 ลงวันที่ 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2514 ข้อ 13 ลงโทษจำคุกจำเลยคนละ 3 ปี และให้คืนหรือใช้ราคาทรัพย์ 3,000 บาท ให้ผู้เสียหาย เรือยนต์ของกลางไม่ริบคืนให้เจ้าของจำเลยทั้งสองอุทธรณ์ ต่อมาจำเลยทั้งสองร้องขอถอนฟ้องอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์สั่งว่า ศาลอุทธรณ์ทำคำพิพากษาเสร็จแล้วไม่อนุญาตให้ถอนอุทธรณ์ แล้ววินิจฉัยว่า คดีโจทก์ยังมีเหตุแห่งความสงสัยตามสมควรว่าจำเลยทั้งสองได้กระทำความผิดหรือไม่ เห็นสมควรยกประโยชน์แห่งความสงสัยให้แก่จำเลยทั้งสอง พิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์โจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ข้อที่โจทก์ฎีกาว่าคดีนี้จำเลยทั้งสองยื่นคำร้องขอถอนฟ้องอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ไม่อนุญาตให้ถอนฟ้องอุทธรณ์เป็นการไม่ชอบนั้น ศาลฎีกาเห็นว่าการถอนฟ้องอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์จะอนุญาตหรือไม่อนุญาตประการใดแล้วแต่ศาลอุทธรณ์จะเห็นสมควร ฉะนั้น ที่ศาลอุทธรณ์ไม่อนุญาตให้จำเลยถอนฟ้องอุทธรณ์นั้น เป็นอำนาจของศาลอุทธรณ์ที่จะทำได้ ตามนัยคำพิพากษาฎีกาที่ 775/2510 คดีระหว่างพนักงานอัยการจังหวัดนครสวรรค์ โจทก์ นายกิม แซ่โค้วกับพวก โจทก์ร่วม นายเฉลิม พ่วงจ้อย จำเลย ข้อเท็จจริงฟังได้ว่า จำเลยทั้งสองร่วมกันเอาเครื่องลายครามของวัดไผ่ล้อมที่ซุกซ่อนไว้ใต้สะพานไปดังโจทก์ฟ้องจำเลยทั้งสองจึงมีความผิดตามฟ้องพิพากษากลับ จำเลยทั้งสองมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 335 วรรคหนึ่ง ประกอบด้วยมาตรา 336 ทวิ, 83 พระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายอาญา (ฉบับที่ 5) พ.ศ. 2525 มาตรา 11 ประกาศของคณะปฏิวัติฉบับที่ 11 ลงวันที่ 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2514 ข้อ 13 ทรัพย์มีราคาไม่มากนักเห็นสมควรให้จำคุกจำเลยไว้มีกำหนดคนละ 2 ปี ให้จำเลยร่วมกันคืนหรือใช้ราคาทรัพย์ 3,000 บาทแก่ผู้เสียหาย คืนเรือยนต์ของกลางแก่เจ้าของ(เดชา สุวรรณโณ-สวัสดิ์ รอดเจริญ-ส่อง สุขะปุณณพันธ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ