คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1244/2479หลักกฎหมาย: ในคดีอาญาย่อมมีประเด็นเช่นประเด็นเช่นเดียวกับในคดีแพ่งเหมือนกัน ผิดกันแต่ว่าในคดีอาญาจำเลยไม่ให้การ เลยถือว่าให้การปฏิเสธหรือให้การปฏิเสธตลอดข้อหาก็เพียงพอแล้วไม่ต้องยกข้อต่อสู้โดยละเอียด ในคดีที่โจทก์ฟ้องว่า จำเลยบังคับเดิรรถรับจ้างบรรทุกคนและสินค้าบนทางที่โจทก์ได้รับสัมปทานโดยมิได้รับอนุญาตจากโจทก์ จำเลยต่อสู้ว่าโจทก์ให้อนุญาตแล้ว ถ้าทางพิจารณาไม่ได้ความว่า โจทก์ให้อนุญาตจำเลยดั่งคำให้การแล้วก็ต้องมีผิดผู้รับสัมปทานให้เดินรถมีอำนาจฟ้องขอให้ลงโทษผู้นำรถมาเดินบนทางนั้นโดยไม่ได้รับอนุญาตได้ หลักวินิจฉัย ข้อต่อสู้คดีจำเลยนั้นถึงเป็นความจริงก็ยกขึ้นแก้ตัวให้พ้นความผิดไม่ได้ก็ดี ศาลก็ยังวินิจฉัยชี้ขาดความเท็จและจริงในข้อต่อสู้นั้นให้คดีนี้โจทก์ฟ้องว่าจำเลยบังอาจเดินรถรับจ้างบรรทุกสินค้าและคนบนทางหลวงซึ่ง บ.โจทก์เป็นผู้รับสัมปทานโดยมิได้รับอนุญาตตาม พ.ร.บ. จำเลยให้การต่อสู้ว่า บ.ได้อนุญาตให้จำเลยเดิรรถยนตร์และได้เก็บเงินจากจำเลยไปแล้ว ๑๓ บาท ๕๐ สตางค์ จำเลยเดิรรถยนตร์ได้ประมาณ ๑ เดือน บ.จะเก็บเงินอีกเป็นรายเดือนจำเลยไม่ยอมให้ ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงว่าจำเลยไม่ได้เดิรรถยนตร์รับจ้าง จำเลยใช้รถยนตร์ของจำเลยบรรทุกเข้าของจำเลยเอง จำเลยไม่มีผิดตามม.๓๔ แห่งพ.ร.บ. ทางหลวงที่ได้รับสัมปทาน ๒๔๗๓ โดยเข้าข้อยกเว้นตาม ม.๓๐ โจทก์ฎีกาว่า ๑. จำเลยต่อสู้ข้อเดียวว่า ได้เดิรรถโดยได้รับอนุญาตจากโจทก์ที่ศาลล่างยกฟ้องโดยฟังว่าโจทก์ไม่ได้รับจ้างนั้นเป็นการนอกประเด็น ๒.แม้ฟังว่าจำเลยไม่ได้เดินรถรับจ้าง แต่การบรรทุกสินค้าก็ต้องเป็นผิด ศาลฎีกาตัดสินว่า ในคดีอาญาเมื่อโจทก์หาจำเลยปฏิเสธตลอดข้อหาประเด็นก็มีกว้าง ๆ ว่าจำเลยได้ทำผิดตามข้อหาหรือไม่ และตามธรรมดาจำเลยในคดีอาญาไม่ต้องยกข้อต่อสู้โดยละเอียดเหมือนคดีแพ่ง แต่คดีนี้จำเลยต่อสู้ว่าไม่ได้กระทำผิดตาม ม.๓๔ เพราะได้รับอนุญาตจาก บ.แล้ว จำเลยไม่ได้ยกข้อต่อสู้อื่นเลย ประเด็นจึงมีว่าจำเลยได้รับอนุญาตให้เดิรรถจาก บ.หรือไม่ สำหรับประเด็นข้อนี้ ศาลฎีกาเห็นว่าข้อต่อสู้ของจำเลยฟังไม่ได้ ฉะนั้นจำเลยจึงต้องมีความผิดตามมาตรา ๓๔ ให้ปรับจำเลย ๑๐๐ บาท ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1244/2479อัยยการลพบุรีและนายบัวเฮง ปิยะสุวรรณโจทก์นายทองดี สงวนหมู่จำเลย ป.วิ.อ. ม. 158-172-28ในคดีอาญาย่อมมีประเด็นเช่นประเด็นเช่นเดียวกับในคดีแพ่งเหมือนกัน ผิดกันแต่ว่าในคดีอาญาจำเลยไม่ให้การ เลยถือว่าให้การปฏิเสธหรือให้การปฏิเสธตลอดข้อหาก็เพียงพอแล้วไม่ต้องยกข้อต่อสู้โดยละเอียด ในคดีที่โจทก์ฟ้องว่า จำเลยบังคับเดิรรถรับจ้างบรรทุกคนและสินค้าบนทางที่โจทก์ได้รับสัมปทานโดยมิได้รับอนุญาตจากโจทก์ จำเลยต่อสู้ว่าโจทก์ให้อนุญาตแล้ว ถ้าทางพิจารณาไม่ได้ความว่า โจทก์ให้อนุญาตจำเลยดั่งคำให้การแล้วก็ต้องมีผิดผู้รับสัมปทานให้เดินรถมีอำนาจฟ้องขอให้ลงโทษผู้นำรถมาเดินบนทางนั้นโดยไม่ได้รับอนุญาตได้ หลักวินิจฉัย ข้อต่อสู้คดีจำเลยนั้นถึงเป็นความจริงก็ยกขึ้นแก้ตัวให้พ้นความผิดไม่ได้ก็ดี ศาลก็ยังวินิจฉัยชี้ขาดความเท็จและจริงในข้อต่อสู้นั้นให้คดีนี้โจทก์ฟ้องว่าจำเลยบังอาจเดินรถรับจ้างบรรทุกสินค้าและคนบนทางหลวงซึ่ง บ.โจทก์เป็นผู้รับสัมปทานโดยมิได้รับอนุญาตตาม พ.ร.บ. จำเลยให้การต่อสู้ว่า บ.ได้อนุญาตให้จำเลยเดิรรถยนตร์และได้เก็บเงินจากจำเลยไปแล้ว ๑๓ บาท ๕๐ สตางค์ จำเลยเดิรรถยนตร์ได้ประมาณ ๑ เดือน บ.จะเก็บเงินอีกเป็นรายเดือนจำเลยไม่ยอมให้ ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงว่าจำเลยไม่ได้เดิรรถยนตร์รับจ้าง จำเลยใช้รถยนตร์ของจำเลยบรรทุกเข้าของจำเลยเอง จำเลยไม่มีผิดตามม.๓๔ แห่งพ.ร.บ. ทางหลวงที่ได้รับสัมปทาน ๒๔๗๓ โดยเข้าข้อยกเว้นตาม ม.๓๐ โจทก์ฎีกาว่า ๑. จำเลยต่อสู้ข้อเดียวว่า ได้เดิรรถโดยได้รับอนุญาตจากโจทก์ที่ศาลล่างยกฟ้องโดยฟังว่าโจทก์ไม่ได้รับจ้างนั้นเป็นการนอกประเด็น ๒.แม้ฟังว่าจำเลยไม่ได้เดินรถรับจ้าง แต่การบรรทุกสินค้าก็ต้องเป็นผิด ศาลฎีกาตัดสินว่า ในคดีอาญาเมื่อโจทก์หาจำเลยปฏิเสธตลอดข้อหาประเด็นก็มีกว้าง ๆ ว่าจำเลยได้ทำผิดตามข้อหาหรือไม่ และตามธรรมดาจำเลยในคดีอาญาไม่ต้องยกข้อต่อสู้โดยละเอียดเหมือนคดีแพ่ง แต่คดีนี้จำเลยต่อสู้ว่าไม่ได้กระทำผิดตาม ม.๓๔ เพราะได้รับอนุญาตจาก บ.แล้ว จำเลยไม่ได้ยกข้อต่อสู้อื่นเลย ประเด็นจึงมีว่าจำเลยได้รับอนุญาตให้เดิรรถจาก บ.หรือไม่ สำหรับประเด็นข้อนี้ ศาลฎีกาเห็นว่าข้อต่อสู้ของจำเลยฟังไม่ได้ ฉะนั้นจำเลยจึงต้องมีความผิดตามมาตรา ๓๔ ให้ปรับจำเลย ๑๐๐ บาท(อิศร-นล-ดูปลาตร์)ศาลชั้นต้น - พระชัยเบญญาศาลอุทธรณ์ - นายเมอร์เนย์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: คดีนี้โจทก์ฟ้องว่าจำเลยบังอาจเดินรถรับจ้างบรรทุกสินค้าและคนบนทางหลวงซึ่ง บ.โจทก์เป็นผู้รับสัมปทานโดยมิได้รับอนุญาตตาม พ.ร.บ. จำเลยให้การต่อสู้ว่า บ.ได้อนุญาตให้จำเลยเดิรรถยนตร์และได้เก็บเงินจากจำเลยไปแล้ว ๑๓ บาท ๕๐ สตางค์ จำเลยเดิรรถยนตร์ได้ประมาณ ๑ เดือน บ.จะเก็บเงินอีกเป็นรายเดือนจำเลยไม่ยอมให้ ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงว่าจำเลยไม่ได้เดิรรถยนตร์รับจ้าง จำเลยใช้รถยนตร์ของจำเลยบรรทุกเข้าของจำเลยเอง จำเลยไม่มีผิดตามม.๓๔ แห่งพ.ร.บ. ทางหลวงที่ได้รับสัมปทาน ๒๔๗๓ โดยเข้าข้อยกเว้นตาม ม.๓๐ โจทก์ฎีกาว่า ๑. จำเลยต่อสู้ข้อเดียวว่า ได้เดิรรถโดยได้รับอนุญาตจากโจทก์ที่ศาลล่างยกฟ้องโดยฟังว่าโจทก์ไม่ได้รับจ้างนั้นเป็นการนอกประเด็น ๒.แม้ฟังว่าจำเลยไม่ได้เดินรถรับจ้าง แต่การบรรทุกสินค้าก็ต้องเป็นผิด ศาลฎีกาตัดสินว่า ในคดีอาญาเมื่อโจทก์หาจำเลยปฏิเสธตลอดข้อหาประเด็นก็มีกว้าง ๆ ว่าจำเลยได้ทำผิดตามข้อหาหรือไม่ และตามธรรมดาจำเลยในคดีอาญาไม่ต้องยกข้อต่อสู้โดยละเอียดเหมือนคดีแพ่ง แต่คดีนี้จำเลยต่อสู้ว่าไม่ได้กระทำผิดตาม ม.๓๔ เพราะได้รับอนุญาตจาก บ.แล้ว จำเลยไม่ได้ยกข้อต่อสู้อื่นเลย ประเด็นจึงมีว่าจำเลยได้รับอนุญาตให้เดิรรถจาก บ.หรือไม่ สำหรับประเด็นข้อนี้ ศาลฎีกาเห็นว่าข้อต่อสู้ของจำเลยฟังไม่ได้ ฉะนั้นจำเลยจึงต้องมีความผิดตามมาตรา ๓๔ ให้ปรับจำเลย ๑๐๐ บาท ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1244/2479อัยยการลพบุรีและนายบัวเฮง ปิยะสุวรรณโจทก์นายทองดี สงวนหมู่จำเลย ป.วิ.อ. ม. 158-172-28ในคดีอาญาย่อมมีประเด็นเช่นประเด็นเช่นเดียวกับในคดีแพ่งเหมือนกัน ผิดกันแต่ว่าในคดีอาญาจำเลยไม่ให้การ เลยถือว่าให้การปฏิเสธหรือให้การปฏิเสธตลอดข้อหาก็เพียงพอแล้วไม่ต้องยกข้อต่อสู้โดยละเอียด ในคดีที่โจทก์ฟ้องว่า จำเลยบังคับเดิรรถรับจ้างบรรทุกคนและสินค้าบนทางที่โจทก์ได้รับสัมปทานโดยมิได้รับอนุญาตจากโจทก์ จำเลยต่อสู้ว่าโจทก์ให้อนุญาตแล้ว ถ้าทางพิจารณาไม่ได้ความว่า โจทก์ให้อนุญาตจำเลยดั่งคำให้การแล้วก็ต้องมีผิดผู้รับสัมปทานให้เดินรถมีอำนาจฟ้องขอให้ลงโทษผู้นำรถมาเดินบนทางนั้นโดยไม่ได้รับอนุญาตได้ หลักวินิจฉัย ข้อต่อสู้คดีจำเลยนั้นถึงเป็นความจริงก็ยกขึ้นแก้ตัวให้พ้นความผิดไม่ได้ก็ดี ศาลก็ยังวินิจฉัยชี้ขาดความเท็จและจริงในข้อต่อสู้นั้นให้คดีนี้โจทก์ฟ้องว่าจำเลยบังอาจเดินรถรับจ้างบรรทุกสินค้าและคนบนทางหลวงซึ่ง บ.โจทก์เป็นผู้รับสัมปทานโดยมิได้รับอนุญาตตาม พ.ร.บ. จำเลยให้การต่อสู้ว่า บ.ได้อนุญาตให้จำเลยเดิรรถยนตร์และได้เก็บเงินจากจำเลยไปแล้ว ๑๓ บาท ๕๐ สตางค์ จำเลยเดิรรถยนตร์ได้ประมาณ ๑ เดือน บ.จะเก็บเงินอีกเป็นรายเดือนจำเลยไม่ยอมให้ ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงว่าจำเลยไม่ได้เดิรรถยนตร์รับจ้าง จำเลยใช้รถยนตร์ของจำเลยบรรทุกเข้าของจำเลยเอง จำเลยไม่มีผิดตามม.๓๔ แห่งพ.ร.บ. ทางหลวงที่ได้รับสัมปทาน ๒๔๗๓ โดยเข้าข้อยกเว้นตาม ม.๓๐ โจทก์ฎีกาว่า ๑. จำเลยต่อสู้ข้อเดียวว่า ได้เดิรรถโดยได้รับอนุญาตจากโจทก์ที่ศาลล่างยกฟ้องโดยฟังว่าโจทก์ไม่ได้รับจ้างนั้นเป็นการนอกประเด็น ๒.แม้ฟังว่าจำเลยไม่ได้เดินรถรับจ้าง แต่การบรรทุกสินค้าก็ต้องเป็นผิด ศาลฎีกาตัดสินว่า ในคดีอาญาเมื่อโจทก์หาจำเลยปฏิเสธตลอดข้อหาประเด็นก็มีกว้าง ๆ ว่าจำเลยได้ทำผิดตามข้อหาหรือไม่ และตามธรรมดาจำเลยในคดีอาญาไม่ต้องยกข้อต่อสู้โดยละเอียดเหมือนคดีแพ่ง แต่คดีนี้จำเลยต่อสู้ว่าไม่ได้กระทำผิดตาม ม.๓๔ เพราะได้รับอนุญาตจาก บ.แล้ว จำเลยไม่ได้ยกข้อต่อสู้อื่นเลย ประเด็นจึงมีว่าจำเลยได้รับอนุญาตให้เดิรรถจาก บ.หรือไม่ สำหรับประเด็นข้อนี้ ศาลฎีกาเห็นว่าข้อต่อสู้ของจำเลยฟังไม่ได้ ฉะนั้นจำเลยจึงต้องมีความผิดตามมาตรา ๓๔ ให้ปรับจำเลย ๑๐๐ บาท(อิศร-นล-ดูปลาตร์)ศาลชั้นต้น - พระชัยเบญญาศาลอุทธรณ์ - นายเมอร์เนย์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ