คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 943/2487หลักกฎหมาย: เมื่อมีพระราชกริสดีกาให้ใช้ พ.ร.บ.ควบคุมค่าขายโคกระบือ ฯ พ.ศ. 2481 ในท้องที่ใดแล้วก็เปนอันยกเลิก พ.ร.บ.ลักษณะค่าโคกระบือ ร.ส.119 ในท้องที่นั้นโจทก์ฟ้องว่าจำเลยสมคบกันค่าสุกรโดยไม่ได้รับอนุญาต ขอให้ลงโทษตาม พ.ร.บ.ลักษณะค่าโคกระบือและสุกรหัวเมือง ร.ส.๑๑๙ มาตรา ๑๘ จำเลยให้การรับสารภาพ ศาลชั้นต้นเห็นว่ากฎหมายที่โจทก์อ้างถูกยกเลิกแล้วโดยพระราชกริสดีกาให้ใช้ พ.ร.บ.ควบคุมการค่าขายโค กระบือ แพะ แกะ และสุกร พ.ศ.๒๔๘๑ (ฉบับที่ ๖) จึงพิพากษายกฟ้อง ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ใน พ.ร.บ.ทั้งสองนี้แม้สำนวนผิดกันบ้างเล็กน้อย แต่ก็เห็นความหมายว่ามีวัตถุประสงค์ตรงกันให้ควบคุมการค่าสัตว์ เพื่อความปลอดภัยและปรกติสุขของประชาชนนั่นเอง นอกจากนั้น พ.ร.บ.ปี ๒๔๘๑ ยังได้วางวิธีการเพื่อสดวกแก่การควบคุมและจำหน่ายเมื่อถึงคราวจำเปนด้วย และตามมาตรา ๑๐ การค่าสัตว์นอกเหนือจากที่กำหนดให้ทำได้ตามมาตรา ๕ ก็เปนความผิดฉนั้น พ.ร.บ.ปี ร.ส.๑๑๙ จึงถูกยกเลิกไปโดย พ.ร.บ. ปี ๒๔๘๑ ในเมื่อใช้ พ.ร.บ.ปี ๒๔๘๑ ในจังหวัดนี้ จึงพิพากษายืนตามศาลล่าง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 943/2487อัยการสุพรรณบุรีโจทก์นายยู้ฮ้อ แซ่ตัน กับพวก รวม 4 คนจำเลย พ.ร.บ.ลักษณะฆ่าโค กระบือและสุกรตามหัวเมือง ร.ศ.119 ม. 18 พ.ร.บ.ควบคุมการฆ่า ขาย โค กระบือ แพะ แกะ และสุกร พ.ศ.2481 ม. 3, ม. 5, ม. 10 พ.ร.ฎ.ให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมการฆ่าขายโคกระบือพ.ศ.2481 (ฉบับที่ 6) เมื่อมีพระราชกริสดีกาให้ใช้ พ.ร.บ.ควบคุมค่าขายโคกระบือ ฯ พ.ศ. 2481 ในท้องที่ใดแล้วก็เปนอันยกเลิก พ.ร.บ.ลักษณะค่าโคกระบือ ร.ส.119 ในท้องที่นั้นโจทก์ฟ้องว่าจำเลยสมคบกันค่าสุกรโดยไม่ได้รับอนุญาต ขอให้ลงโทษตาม พ.ร.บ.ลักษณะค่าโคกระบือและสุกรหัวเมือง ร.ส.๑๑๙ มาตรา ๑๘ จำเลยให้การรับสารภาพ ศาลชั้นต้นเห็นว่ากฎหมายที่โจทก์อ้างถูกยกเลิกแล้วโดยพระราชกริสดีกาให้ใช้ พ.ร.บ.ควบคุมการค่าขายโค กระบือ แพะ แกะ และสุกร พ.ศ.๒๔๘๑ (ฉบับที่ ๖) จึงพิพากษายกฟ้อง ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ใน พ.ร.บ.ทั้งสองนี้แม้สำนวนผิดกันบ้างเล็กน้อย แต่ก็เห็นความหมายว่ามีวัตถุประสงค์ตรงกันให้ควบคุมการค่าสัตว์ เพื่อความปลอดภัยและปรกติสุขของประชาชนนั่นเอง นอกจากนั้น พ.ร.บ.ปี ๒๔๘๑ ยังได้วางวิธีการเพื่อสดวกแก่การควบคุมและจำหน่ายเมื่อถึงคราวจำเปนด้วย และตามมาตรา ๑๐ การค่าสัตว์นอกเหนือจากที่กำหนดให้ทำได้ตามมาตรา ๕ ก็เปนความผิดฉนั้น พ.ร.บ.ปี ร.ส.๑๑๙ จึงถูกยกเลิกไปโดย พ.ร.บ. ปี ๒๔๘๑ ในเมื่อใช้ พ.ร.บ.ปี ๒๔๘๑ ในจังหวัดนี้ จึงพิพากษายืนตามศาลล่าง(ชม จามรมาน-ชม จามรมาน-ชม จามรมาน)ศาลชั้นต้น - นายสุก +ศาลอุทธรณ์ - นายนิติกรณ์ ตุมวิภาคแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่าจำเลยสมคบกันค่าสุกรโดยไม่ได้รับอนุญาต ขอให้ลงโทษตาม พ.ร.บ.ลักษณะค่าโคกระบือและสุกรหัวเมือง ร.ส.๑๑๙ มาตรา ๑๘ จำเลยให้การรับสารภาพ ศาลชั้นต้นเห็นว่ากฎหมายที่โจทก์อ้างถูกยกเลิกแล้วโดยพระราชกริสดีกาให้ใช้ พ.ร.บ.ควบคุมการค่าขายโค กระบือ แพะ แกะ และสุกร พ.ศ.๒๔๘๑ (ฉบับที่ ๖) จึงพิพากษายกฟ้อง ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ใน พ.ร.บ.ทั้งสองนี้แม้สำนวนผิดกันบ้างเล็กน้อย แต่ก็เห็นความหมายว่ามีวัตถุประสงค์ตรงกันให้ควบคุมการค่าสัตว์ เพื่อความปลอดภัยและปรกติสุขของประชาชนนั่นเอง นอกจากนั้น พ.ร.บ.ปี ๒๔๘๑ ยังได้วางวิธีการเพื่อสดวกแก่การควบคุมและจำหน่ายเมื่อถึงคราวจำเปนด้วย และตามมาตรา ๑๐ การค่าสัตว์นอกเหนือจากที่กำหนดให้ทำได้ตามมาตรา ๕ ก็เปนความผิดฉนั้น พ.ร.บ.ปี ร.ส.๑๑๙ จึงถูกยกเลิกไปโดย พ.ร.บ. ปี ๒๔๘๑ ในเมื่อใช้ พ.ร.บ.ปี ๒๔๘๑ ในจังหวัดนี้ จึงพิพากษายืนตามศาลล่าง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 943/2487อัยการสุพรรณบุรีโจทก์นายยู้ฮ้อ แซ่ตัน กับพวก รวม 4 คนจำเลย พ.ร.บ.ลักษณะฆ่าโค กระบือและสุกรตามหัวเมือง ร.ศ.119 ม. 18 พ.ร.บ.ควบคุมการฆ่า ขาย โค กระบือ แพะ แกะ และสุกร พ.ศ.2481 ม. 3, ม. 5, ม. 10 พ.ร.ฎ.ให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมการฆ่าขายโคกระบือพ.ศ.2481 (ฉบับที่ 6) เมื่อมีพระราชกริสดีกาให้ใช้ พ.ร.บ.ควบคุมค่าขายโคกระบือ ฯ พ.ศ. 2481 ในท้องที่ใดแล้วก็เปนอันยกเลิก พ.ร.บ.ลักษณะค่าโคกระบือ ร.ส.119 ในท้องที่นั้นโจทก์ฟ้องว่าจำเลยสมคบกันค่าสุกรโดยไม่ได้รับอนุญาต ขอให้ลงโทษตาม พ.ร.บ.ลักษณะค่าโคกระบือและสุกรหัวเมือง ร.ส.๑๑๙ มาตรา ๑๘ จำเลยให้การรับสารภาพ ศาลชั้นต้นเห็นว่ากฎหมายที่โจทก์อ้างถูกยกเลิกแล้วโดยพระราชกริสดีกาให้ใช้ พ.ร.บ.ควบคุมการค่าขายโค กระบือ แพะ แกะ และสุกร พ.ศ.๒๔๘๑ (ฉบับที่ ๖) จึงพิพากษายกฟ้อง ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ใน พ.ร.บ.ทั้งสองนี้แม้สำนวนผิดกันบ้างเล็กน้อย แต่ก็เห็นความหมายว่ามีวัตถุประสงค์ตรงกันให้ควบคุมการค่าสัตว์ เพื่อความปลอดภัยและปรกติสุขของประชาชนนั่นเอง นอกจากนั้น พ.ร.บ.ปี ๒๔๘๑ ยังได้วางวิธีการเพื่อสดวกแก่การควบคุมและจำหน่ายเมื่อถึงคราวจำเปนด้วย และตามมาตรา ๑๐ การค่าสัตว์นอกเหนือจากที่กำหนดให้ทำได้ตามมาตรา ๕ ก็เปนความผิดฉนั้น พ.ร.บ.ปี ร.ส.๑๑๙ จึงถูกยกเลิกไปโดย พ.ร.บ. ปี ๒๔๘๑ ในเมื่อใช้ พ.ร.บ.ปี ๒๔๘๑ ในจังหวัดนี้ จึงพิพากษายืนตามศาลล่าง(ชม จามรมาน-ชม จามรมาน-ชม จามรมาน)ศาลชั้นต้น - นายสุก +ศาลอุทธรณ์ - นายนิติกรณ์ ตุมวิภาคแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ