คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 174/2520หลักกฎหมาย: คำให้การของจำเลยในตอนแรกว่าหนังสือรับสภาพหนี้ที่โจทก์นำมาฟ้องทำขึ้นด้วยเจตนาเพื่อใช้ลวงเจ้าหนี้ของโจทก์ ไม่มีผลบังคับต่อกัน แล้วให้การอีกว่าถ้าหนังสือรับสภาพหนี้ใช้บังคับได้ จำเลยก็ชำระหนี้ตามหนังสือรับสภาพหนี้ให้เจ้าหนี้โจทก์แทนโจทก์แล้ว คำให้การดังนี้มีทั้งปฏิเสธว่าหนังสือรับสภาพหนี้ไม่มีผลบังคับและมีผลบังคับ ไม่ชัดแจ้งว่าจำเลยยอมรับหรือปฏิเสธข้ออ้างในฟ้องของโจทก์ เป็นคำให้การที่ไม่ชอบด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา 177 วรรคสอง โจทก์ฟ้องขอให้จำเลยชำระหนี้ตามหนังสือรับสภาพหนี้ แม้จำเลยให้การไม่ชัดแจ้งว่ายอมรับหรือปฏิเสธข้ออ้างในฟ้องของโจทก์ แต่เมื่อตามคำให้การนั้นจำเลยรับแล้วว่าได้ทำหนังสือรับสภาพหนี้ที่โจทก์นำมาฟ้อง โจทก์ก็ไม่ต้องสืบพยานอีก การที่ศาลชั้นต้นงดสืบพยานโจทก์พยาน แล้วพิพากษาให้จำเลยชำระหนี้แก่โจทก์ จึงเป็นการชอบโจทก์ฟ้องว่าจำเลยยืมเงินโจทก์ไปหลายครั้งโดยมิได้ทำเป็นหนังสือ ต่อมาจำเลยทำหนังสือรับสภาพหนี้ให้แก่โจทก์ เมื่อถึงกำหนดแล้วจำเลยไม่ชำระจำเลยให้การว่าจำเลยไม่เคยยืมเงินโจทก์ หนังสือรับสภาพหนี้ที่โจทก์นำมาฟ้อง โจทก์จำเลยร่วมกันทำขึ้นด้วยเจตนาลวงเจ้าหนี้ของโจทก์ เป็นโมฆะ หากฟังว่าหนังสือนี้มีผลบังคับตามกฎหมาย จำเลยก็ชำระหนี้ตามหนังสือรับสภาพหนี้แก่ผู้มีชื่อแทนโจทก์ไปแล้ว หากถือไม่ได้ว่าการชำระหนี้แทนโจทก์ดังกล่าวเป็นการชำระหนี้ตามหนังสือรับสภาพหนี้ จำเลยก็ขอหักกลบลบหนี้ศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่าคำให้การจำเลยไม่ชัดแจ้งว่ารับหรือปฏิเสธ เป็นคำให้การที่ไม่ชอบด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 177 วรรคสองจำเลยรับว่าทำหนังสือรับสภาพหนี้ไว้กับโจทก์ งดสืบพยาน พิพากษาให้จำเลยชำระหนี้แก่โจทก์จำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า คำให้การจำเลยมีใจความว่าหนังสือรับสภาพหนี้ที่โจทก์นำมาฟ้อง โจทก์จำเลยร่วมกันทำขึ้นด้วยเจตนาลวง หากจะฟังว่าหนังสือนี้มีผลบังคับตามกฎหมาย จำเลยก็ชำระหนี้แก่เจ้าหนี้ของโจทก์แทนโจทก์ไปแล้วหากถือไม่ได้ว่าการชำระหนี้ดังกล่าวเป็นการชำระหนี้ตามหนังสือรับสภาพหนี้จำเลยก็ขอหักกลบลบหนี้ เมื่อหักแล้วถือว่าหนี้ตามสัญญารับสภาพหนี้ได้ชำระแล้ว คำให้การจำเลยไม่ชัดแจ้งว่าจำเลยยอมรับหรือปฏิเสธข้ออ้างในฟ้องของโจทก์ โดยให้การตอนแรกว่าหนังสือรับสภาพหนี้ทำขึ้นด้วยเจตนา เพื่อใช้ลวงเจ้าหนี้ของโจทก์ ไม่มีผลบังคับต่อกัน แล้วให้การอีกว่าถ้าหนังสือรับสภาพหนี้ใช้บังคับได้ จำเลยก็ชำระหนี้ตามหนังสือรับสภาพหนี้ให้เจ้าหนี้โจทก์แทนโจทก์แล้ว คำให้การของจำเลยดังนี้มีทั้งปฏิเสธว่าหนังสือรับสภาพหนี้ที่โจทก์นำมาฟ้องไม่มีผลบังคับและมีผลบังคับ เป็นคำให้การที่ไม่ชอบด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 177 วรรคสอง ในคำให้การจำเลยรับแล้วว่าจำเลยทำหนังสือรับสภาพหนี้ที่โจทก์นำมาฟ้อง โจทก์ไม่จำต้องสืบพยานอีกพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 174/2520นายดำรงศักดิ์ ผลประสิทธิโตโจทก์นายสุธี รัตน์ผลาดิสัย หรือร. ผลาดิสัยจำเลย ป.วิ.พ. ม. 177 วรรคสอง, ม. 84, ม. 86คำให้การของจำเลยในตอนแรกว่าหนังสือรับสภาพหนี้ที่โจทก์นำมาฟ้องทำขึ้นด้วยเจตนาเพื่อใช้ลวงเจ้าหนี้ของโจทก์ ไม่มีผลบังคับต่อกัน แล้วให้การอีกว่าถ้าหนังสือรับสภาพหนี้ใช้บังคับได้ จำเลยก็ชำระหนี้ตามหนังสือรับสภาพหนี้ให้เจ้าหนี้โจทก์แทนโจทก์แล้ว คำให้การดังนี้มีทั้งปฏิเสธว่าหนังสือรับสภาพหนี้ไม่มีผลบังคับและมีผลบังคับ ไม่ชัดแจ้งว่าจำเลยยอมรับหรือปฏิเสธข้ออ้างในฟ้องของโจทก์ เป็นคำให้การที่ไม่ชอบด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา 177 วรรคสอง โจทก์ฟ้องขอให้จำเลยชำระหนี้ตามหนังสือรับสภาพหนี้ แม้จำเลยให้การไม่ชัดแจ้งว่ายอมรับหรือปฏิเสธข้ออ้างในฟ้องของโจทก์ แต่เมื่อตามคำให้การนั้นจำเลยรับแล้วว่าได้ทำหนังสือรับสภาพหนี้ที่โจทก์นำมาฟ้อง โจทก์ก็ไม่ต้องสืบพยานอีก การที่ศาลชั้นต้นงดสืบพยานโจทก์พยาน แล้วพิพากษาให้จำเลยชำระหนี้แก่โจทก์ จึงเป็นการชอบโจทก์ฟ้องว่าจำเลยยืมเงินโจทก์ไปหลายครั้งโดยมิได้ทำเป็นหนังสือ ต่อมาจำเลยทำหนังสือรับสภาพหนี้ให้แก่โจทก์ เมื่อถึงกำหนดแล้วจำเลยไม่ชำระจำเลยให้การว่าจำเลยไม่เคยยืมเงินโจทก์ หนังสือรับสภาพหนี้ที่โจทก์นำมาฟ้อง โจทก์จำเลยร่วมกันทำขึ้นด้วยเจตนาลวงเจ้าหนี้ของโจทก์ เป็นโมฆะ หากฟังว่าหนังสือนี้มีผลบังคับตามกฎหมาย จำเลยก็ชำระหนี้ตามหนังสือรับสภาพหนี้แก่ผู้มีชื่อแทนโจทก์ไปแล้ว หากถือไม่ได้ว่าการชำระหนี้แทนโจทก์ดังกล่าวเป็นการชำระหนี้ตามหนังสือรับสภาพหนี้ จำเลยก็ขอหักกลบลบหนี้ศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่าคำให้การจำเลยไม่ชัดแจ้งว่ารับหรือปฏิเสธ เป็นคำให้การที่ไม่ชอบด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 177 วรรคสองจำเลยรับว่าทำหนังสือรับสภาพหนี้ไว้กับโจทก์ งดสืบพยาน พิพากษาให้จำเลยชำระหนี้แก่โจทก์จำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า คำให้การจำเลยมีใจความว่าหนังสือรับสภาพหนี้ที่โจทก์นำมาฟ้อง โจทก์จำเลยร่วมกันทำขึ้นด้วยเจตนาลวง หากจะฟังว่าหนังสือนี้มีผลบังคับตามกฎหมาย จำเลยก็ชำระหนี้แก่เจ้าหนี้ของโจทก์แทนโจทก์ไปแล้วหากถือไม่ได้ว่าการชำระหนี้ดังกล่าวเป็นการชำระหนี้ตามหนังสือรับสภาพหนี้จำเลยก็ขอหักกลบลบหนี้ เมื่อหักแล้วถือว่าหนี้ตามสัญญารับสภาพหนี้ได้ชำระแล้ว คำให้การจำเลยไม่ชัดแจ้งว่าจำเลยยอมรับหรือปฏิเสธข้ออ้างในฟ้องของโจทก์ โดยให้การตอนแรกว่าหนังสือรับสภาพหนี้ทำขึ้นด้วยเจตนา เพื่อใช้ลวงเจ้าหนี้ของโจทก์ ไม่มีผลบังคับต่อกัน แล้วให้การอีกว่าถ้าหนังสือรับสภาพหนี้ใช้บังคับได้ จำเลยก็ชำระหนี้ตามหนังสือรับสภาพหนี้ให้เจ้าหนี้โจทก์แทนโจทก์แล้ว คำให้การของจำเลยดังนี้มีทั้งปฏิเสธว่าหนังสือรับสภาพหนี้ที่โจทก์นำมาฟ้องไม่มีผลบังคับและมีผลบังคับ เป็นคำให้การที่ไม่ชอบด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 177 วรรคสอง ในคำให้การจำเลยรับแล้วว่าจำเลยทำหนังสือรับสภาพหนี้ที่โจทก์นำมาฟ้อง โจทก์ไม่จำต้องสืบพยานอีกพิพากษายืน(สุมิตร ฟักทองพรรณ-กฤษณ์ โสภิตกุล-ชุบ วีระเวคิน)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่าจำเลยยืมเงินโจทก์ไปหลายครั้งโดยมิได้ทำเป็นหนังสือ ต่อมาจำเลยทำหนังสือรับสภาพหนี้ให้แก่โจทก์ เมื่อถึงกำหนดแล้วจำเลยไม่ชำระจำเลยให้การว่าจำเลยไม่เคยยืมเงินโจทก์ หนังสือรับสภาพหนี้ที่โจทก์นำมาฟ้อง โจทก์จำเลยร่วมกันทำขึ้นด้วยเจตนาลวงเจ้าหนี้ของโจทก์ เป็นโมฆะ หากฟังว่าหนังสือนี้มีผลบังคับตามกฎหมาย จำเลยก็ชำระหนี้ตามหนังสือรับสภาพหนี้แก่ผู้มีชื่อแทนโจทก์ไปแล้ว หากถือไม่ได้ว่าการชำระหนี้แทนโจทก์ดังกล่าวเป็นการชำระหนี้ตามหนังสือรับสภาพหนี้ จำเลยก็ขอหักกลบลบหนี้ศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่าคำให้การจำเลยไม่ชัดแจ้งว่ารับหรือปฏิเสธ เป็นคำให้การที่ไม่ชอบด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 177 วรรคสองจำเลยรับว่าทำหนังสือรับสภาพหนี้ไว้กับโจทก์ งดสืบพยาน พิพากษาให้จำเลยชำระหนี้แก่โจทก์จำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า คำให้การจำเลยมีใจความว่าหนังสือรับสภาพหนี้ที่โจทก์นำมาฟ้อง โจทก์จำเลยร่วมกันทำขึ้นด้วยเจตนาลวง หากจะฟังว่าหนังสือนี้มีผลบังคับตามกฎหมาย จำเลยก็ชำระหนี้แก่เจ้าหนี้ของโจทก์แทนโจทก์ไปแล้วหากถือไม่ได้ว่าการชำระหนี้ดังกล่าวเป็นการชำระหนี้ตามหนังสือรับสภาพหนี้จำเลยก็ขอหักกลบลบหนี้ เมื่อหักแล้วถือว่าหนี้ตามสัญญารับสภาพหนี้ได้ชำระแล้ว คำให้การจำเลยไม่ชัดแจ้งว่าจำเลยยอมรับหรือปฏิเสธข้ออ้างในฟ้องของโจทก์ โดยให้การตอนแรกว่าหนังสือรับสภาพหนี้ทำขึ้นด้วยเจตนา เพื่อใช้ลวงเจ้าหนี้ของโจทก์ ไม่มีผลบังคับต่อกัน แล้วให้การอีกว่าถ้าหนังสือรับสภาพหนี้ใช้บังคับได้ จำเลยก็ชำระหนี้ตามหนังสือรับสภาพหนี้ให้เจ้าหนี้โจทก์แทนโจทก์แล้ว คำให้การของจำเลยดังนี้มีทั้งปฏิเสธว่าหนังสือรับสภาพหนี้ที่โจทก์นำมาฟ้องไม่มีผลบังคับและมีผลบังคับ เป็นคำให้การที่ไม่ชอบด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 177 วรรคสอง ในคำให้การจำเลยรับแล้วว่าจำเลยทำหนังสือรับสภาพหนี้ที่โจทก์นำมาฟ้อง โจทก์ไม่จำต้องสืบพยานอีกพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 174/2520นายดำรงศักดิ์ ผลประสิทธิโตโจทก์นายสุธี รัตน์ผลาดิสัย หรือร. ผลาดิสัยจำเลย ป.วิ.พ. ม. 177 วรรคสอง, ม. 84, ม. 86คำให้การของจำเลยในตอนแรกว่าหนังสือรับสภาพหนี้ที่โจทก์นำมาฟ้องทำขึ้นด้วยเจตนาเพื่อใช้ลวงเจ้าหนี้ของโจทก์ ไม่มีผลบังคับต่อกัน แล้วให้การอีกว่าถ้าหนังสือรับสภาพหนี้ใช้บังคับได้ จำเลยก็ชำระหนี้ตามหนังสือรับสภาพหนี้ให้เจ้าหนี้โจทก์แทนโจทก์แล้ว คำให้การดังนี้มีทั้งปฏิเสธว่าหนังสือรับสภาพหนี้ไม่มีผลบังคับและมีผลบังคับ ไม่ชัดแจ้งว่าจำเลยยอมรับหรือปฏิเสธข้ออ้างในฟ้องของโจทก์ เป็นคำให้การที่ไม่ชอบด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา 177 วรรคสอง โจทก์ฟ้องขอให้จำเลยชำระหนี้ตามหนังสือรับสภาพหนี้ แม้จำเลยให้การไม่ชัดแจ้งว่ายอมรับหรือปฏิเสธข้ออ้างในฟ้องของโจทก์ แต่เมื่อตามคำให้การนั้นจำเลยรับแล้วว่าได้ทำหนังสือรับสภาพหนี้ที่โจทก์นำมาฟ้อง โจทก์ก็ไม่ต้องสืบพยานอีก การที่ศาลชั้นต้นงดสืบพยานโจทก์พยาน แล้วพิพากษาให้จำเลยชำระหนี้แก่โจทก์ จึงเป็นการชอบโจทก์ฟ้องว่าจำเลยยืมเงินโจทก์ไปหลายครั้งโดยมิได้ทำเป็นหนังสือ ต่อมาจำเลยทำหนังสือรับสภาพหนี้ให้แก่โจทก์ เมื่อถึงกำหนดแล้วจำเลยไม่ชำระจำเลยให้การว่าจำเลยไม่เคยยืมเงินโจทก์ หนังสือรับสภาพหนี้ที่โจทก์นำมาฟ้อง โจทก์จำเลยร่วมกันทำขึ้นด้วยเจตนาลวงเจ้าหนี้ของโจทก์ เป็นโมฆะ หากฟังว่าหนังสือนี้มีผลบังคับตามกฎหมาย จำเลยก็ชำระหนี้ตามหนังสือรับสภาพหนี้แก่ผู้มีชื่อแทนโจทก์ไปแล้ว หากถือไม่ได้ว่าการชำระหนี้แทนโจทก์ดังกล่าวเป็นการชำระหนี้ตามหนังสือรับสภาพหนี้ จำเลยก็ขอหักกลบลบหนี้ศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่าคำให้การจำเลยไม่ชัดแจ้งว่ารับหรือปฏิเสธ เป็นคำให้การที่ไม่ชอบด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 177 วรรคสองจำเลยรับว่าทำหนังสือรับสภาพหนี้ไว้กับโจทก์ งดสืบพยาน พิพากษาให้จำเลยชำระหนี้แก่โจทก์จำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า คำให้การจำเลยมีใจความว่าหนังสือรับสภาพหนี้ที่โจทก์นำมาฟ้อง โจทก์จำเลยร่วมกันทำขึ้นด้วยเจตนาลวง หากจะฟังว่าหนังสือนี้มีผลบังคับตามกฎหมาย จำเลยก็ชำระหนี้แก่เจ้าหนี้ของโจทก์แทนโจทก์ไปแล้วหากถือไม่ได้ว่าการชำระหนี้ดังกล่าวเป็นการชำระหนี้ตามหนังสือรับสภาพหนี้จำเลยก็ขอหักกลบลบหนี้ เมื่อหักแล้วถือว่าหนี้ตามสัญญารับสภาพหนี้ได้ชำระแล้ว คำให้การจำเลยไม่ชัดแจ้งว่าจำเลยยอมรับหรือปฏิเสธข้ออ้างในฟ้องของโจทก์ โดยให้การตอนแรกว่าหนังสือรับสภาพหนี้ทำขึ้นด้วยเจตนา เพื่อใช้ลวงเจ้าหนี้ของโจทก์ ไม่มีผลบังคับต่อกัน แล้วให้การอีกว่าถ้าหนังสือรับสภาพหนี้ใช้บังคับได้ จำเลยก็ชำระหนี้ตามหนังสือรับสภาพหนี้ให้เจ้าหนี้โจทก์แทนโจทก์แล้ว คำให้การของจำเลยดังนี้มีทั้งปฏิเสธว่าหนังสือรับสภาพหนี้ที่โจทก์นำมาฟ้องไม่มีผลบังคับและมีผลบังคับ เป็นคำให้การที่ไม่ชอบด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 177 วรรคสอง ในคำให้การจำเลยรับแล้วว่าจำเลยทำหนังสือรับสภาพหนี้ที่โจทก์นำมาฟ้อง โจทก์ไม่จำต้องสืบพยานอีกพิพากษายืน(สุมิตร ฟักทองพรรณ-กฤษณ์ โสภิตกุล-ชุบ วีระเวคิน)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ