phoneee/thai-legal-corpus huggingface dataset:
พระราชกฤษฎีกากำหนดจำนวน เขตอำนาจ และวันเปิดทำการของศาลแขวง ในจังหวัดร้อยเอ็ด พ.ศ. 2568พระราชกฤษฎีกา กำหนดจำนวน เขตอำนาจ และวันเปิดทำการ ของศาลแขวง ในจังหวัดร้อยเอ็ด พ.ศ. ๒๕๖๘พระบาทสมเด็จพระปรเมนทรรามาธิบดีศรีสินทรมหาวชิราลงกรณ พระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว ให้ไว้ ณ วันที่ ๒๐ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๖๘ เป็นปีที่ ๑๐ ในรัชกาลปัจจุบันพระบาทสมเด็จพระปรเมนทรรามาธิบดีศรีสินทรมหาวชิราลงกรณ พระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า โดยที่เป็นการสมควรกำหนดจำนวน เขตอำนาจ และวันเปิดทำการของศาลแขวง ในจังหวัดร้อยเอ็ดอาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๗๕ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย และมาตรา ๓ วรรคหนึ่ง แห่งพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแขวงและวิธีพิจารณาความอาญาในศาลแขวง พ.ศ. ๒๔๙๙ จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้มาตรา 1 มาตรา ๑ พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า "พระราชกฤษฎีกากำหนดจำนวน เขตอำนาจ และวันเปิดทำการของศาลแขวง ในจังหวัดร้อยเอ็ด พ.ศ. ๒๕๖๘"มาตรา 2 มาตรา ๒ พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา 3 มาตรา ๓ ในจังหวัดร้อยเอ็ดให้มีศาลแขวงหนึ่งศาล คือ ศาลแขวงสุวรรณภูมิมีเขตอำนาจตลอดท้องที่ของอำเภอเกษตรวิสัย อำเภอปทุมรัตต์ อำเภอพนมไพร อำเภอโพนทราย อำเภอสุวรรณภูมิ และอำเภอหนองฮีมาตรา 4 มาตรา ๔ ให้เปิดทำการศาลแขวงสุวรรณภูมิตั้งแต่วันที่ ๑ เมษายน พ.ศ. ๒๕๖๘ เป็นต้นไปมาตรา 5 มาตรา ๕ ในระหว่างที่ยังมิได้เปิดทำการศาลแขวงสุวรรณภูมิตามมาตรา ๔ ให้ศาลจังหวัดร้อยเอ็ดมีเขตอำนาจตลอดถึงเขตอำนาจของศาลแขวงสุวรรณภูมิด้วยมาตรา 6 มาตรา ๖ บรรดาคดีของท้องที่จังหวัดร้อยเอ็ดซึ่งอยู่ในเขตอำนาจของศาลแขวงสุวรรณภูมิและค้างพิจารณาอยู่ในศาลจังหวัดร้อยเอ็ดในวันเปิดทำการศาลแขวงสุวรรณภูมิตามมาตรา ๔ ให้คงพิจารณาพิพากษาต่อไปในศาลจังหวัดร้อยเอ็ด บรรดาคดีของท้องที่ตามที่กำหนดไว้ในวรรคหนึ่งมาตรา 6 ซึ่งอยู่ระหว่างที่ศาลจังหวัดร้อยเอ็ดมีคำสั่งให้ผัดฟ้องหรือให้ขังผู้ต้องหาไว้ระหว่างสอบสวน แล้วแต่กรณี ในวันเปิดทำการศาลแขวงสุวรรณภูมิ ให้ศาลจังหวัดร้อยเอ็ดมีอำนาจพิจารณาเกี่ยวกับการผัดฟ้องหรือขังระหว่างสอบสวนนั้นต่อไปมาตรา 7 มาตรา ๗ ให้ประธานศาลฎีการักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ แพทองธาร ชินวัตร นายกรัฐมนตรีหมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือ โดยที่ปัจจุบันมีคดีความเข้ามาสู่การพิจารณาพิพากษาของศาลจังหวัดร้อยเอ็ดเป็นจำนวนมาก และมีแนวโน้มที่จะเพิ่มสูงขึ้นเรื่อย ๆ ดังนั้น เพื่อเป็นการอำนวยความยุติธรรมให้แก่ประชาชนในท้องที่ให้สามารถเข้าถึงกระบวนการยุติธรรมได้โดยสะดวก รวดเร็ว ประหยัดเสมอภาค และเป็นธรรม สมควรจัดตั้งศาลแขวงในจังหวัดร้อยเอ็ดหนึ่งศาล มีเขตอำนาจในอำเภอเกษตรวิสัย อำเภอปทุมรัตต์ อำเภอพนมไพร อำเภอโพนทราย อำเภอสุวรรณภูมิ และอำเภอหนองฮี และเปิดทำการตั้งแต่วันที่ ๑ เมษายน พ.ศ. ๒๕๖๘ และโดยที่มาตรา ๓ วรรคหนึ่ง แห่งพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแขวงและวิธีพิจารณาความอาญาในศาลแขวงพ.ศ. ๒๔๙๙ บัญญัติว่า ให้ตั้งศาลแขวงตามกฎหมายว่าด้วยพระธรรมนูญศาลยุติธรรมขึ้นในทุกจังหวัด ในจังหวัดหนึ่งจะมีศาลแขวงกี่ศาล และมีเขตอำนาจเพียงใด และจะเปิดทำการได้เมื่อใด ให้ประกาศโดยพระราชกฤษฎีกา จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้
ประกาศคณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ที่ กธ. 23/2561เรื่อง การกําหนดแบบคําขอและวิธีการขอรับความเห็นชอบบุคคลที่เป็นผู้ถือหุ้นรายใหญ่ตามประกาศกระทรวงการคลังว่าด้วยการกําหนดเงื่อนไขให้ผู้ประกอบธุรกิจสินทรัพย์ดิจิทัลต้องขอรับความเห็นชอบบุคคลที่เป็นผู้ถือหุ้นรายใหญ่\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_อาศัยอํานาจตามความในข้อ 3 แห่งประกาศกระทรวงการคลัง เรื่อง การกําหนดเงื่อนไขให้ผู้ประกอบธุรกิจสินทรัพย์ดิจิทัลต้องขอรับความเห็นชอบบุคคลที่เป็นผู้ถือหุ้นรายใหญ่ ลงวันที่ 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2561 คณะกรรมการ ก.ล.ต. ออกประกาศไว้ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ ให้ผู้ประกอบธุรกิจสินทรัพย์ดิจิทัลที่ประสงค์จะยื่นคําขอรับความเห็นชอบบุคคลที่เป็นผู้ถือหุ้นรายใหญ่ตามประกาศกระทรวงการคลังว่าด้วยการกําหนดเงื่อนไขให้ผู้ประกอบธุรกิจสินทรัพย์ดิจิทัลต้องขอรับความเห็นชอบบุคคลที่เป็นผู้ถือหุ้นรายใหญ่ ยื่นคําขอรับความเห็นชอบบุคคลที่เป็นผู้ถือหุ้นรายใหญ่พร้อมด้วยเอกสารหลักฐานประกอบคําขอตามแบบและวิธีการที่กําหนดไว้บนเว็บไซต์ของสํานักงาน ก.ล.ต.ข้อ ๒ ประกาศนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ 25 กรกฎาคม พ.ศ. 2561 เป็นต้นไปผู้มีอํานาจลงนาม - ประกาศ ณ วันที่ 24 กรกฎาคม พ.ศ. 2561 (นายวรวิทย์ จําปีรัตน์) ประธานกรรมการ คณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์
ประกาศสํานักงานคณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ที่ สน. 36/2543เรื่อง การกําหนดอัตราส่วนการลงทุนในหรือมีไว้ซึ่งหลักทรัพย์ของบริษัทเพื่อเป็นทรัพย์สินของกองทุนรวม(ฉบับที่ 3) อาศัยอํานาจตามความในมาตรา 126(4) แห่งพระราชบัญญัติหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ พ.ศ. 2535 สํานักงานคณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ออกข้อกําหนดไว้ดังนี้ ข้อ 1 ให้ยกเลิกความในวรรคสองของข้อ 2 แห่งประกาศสํานักงานคณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ ที่ สน. 12/2542 เรื่อง การกําหนดอัตราส่วนการลงทุนในหรือมีไว้ซึ่งหลักทรัพย์ของบริษัทเพื่อเป็นทรัพย์สินของกองทุนรวม ลงวันที่ 29 เมษายน พ.ศ. 2542 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยประกาศสํานักงานคณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ ที่ สน. 3/2543 เรื่อง การกําหนดอัตราส่วนการลงทุนในหรือมีไว้ซึ่งหลักทรัพย์ของบริษัทเพื่อเป็นทรัพย์สินของกองทุนรวม (ฉบับที่ 2) ลงวันที่ 4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2543 และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน "การนับอัตราส่วนการลงทุนตามวรรคหนึ่ง มิให้นับการลงทุนในหรือมีไว้ซึ่งหุ้นของบริษัทใดเพื่อเป็นทรัพย์สินของกองทุนรวมดังต่อไปนี้ รวมในอัตราส่วนดังกล่าว (1) กองทุนรวมที่จัดตั้งขึ้นตามมาตรการสนับสนุนการลงทุนของภาคเอกชนตามมติคณะรัฐมนตรี เมื่อวันที่ 10 สิงหาคม พ.ศ. 2542 (2) กองทุนรวมตามประกาศคณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ว่าด้วยหลักเกณฑ์ เงื่อนไข และวิธีการจัดตั้งและจัดการกองทุนรวมเพื่อแก้ไขปัญหาในระบบสถาบันการเงิน ที่แสดงให้เห็นได้ว่าเป็นการลงทุนเพื่อช่วยแก้ไขปัญหาในระบบสถาบันการเงิน โดยได้รับความเห็นชอบจากสํานักงาน" ข้อ 2 ประกาศนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป ประกาศ ณ วันที่ 24 สิงหาคม พ.ศ. 2543 (นายประสาร ไตรรัตน์วรกุล) เลขาธิการ สํานักงานคณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 433/2491หลักกฎหมาย: ฟ้องหาว่าจำเลยสมคบกันเป็นตัวการลงมือฆ่าเขาตายแต่ทางพิจารณาได้ความว่าจำเลยได้คบคิดกันแล้วมอบปืนให้อีกคนหนึ่งไปยิงเขา โดยตนเองไม่ได้ไปด้วย ดังนี้จะลงโทษจำเลยฐานเป็นผู้ใช้ไม่ได้ เพราะข้อเท็จจริงในข้อที่ว่าได้ลงมือทำเองหรือเป็นแต่ผู้ใช้นั้นเป็นข้อสำคัญที่ต่างกันมาก โดยวันเวลาและสถานที่ล้วนต่างกันทั้งนั้นแต่การที่มอบปืนให้คนอื่นไปยิงเขาตายนั้น เป็นการอุปการะแก่การกระทำผิดถือว่าสมรู้ตามมาตรา 65 และศาลลงโทษฐานสมรู้ได้ประชุมใหญ่ ครั้งที่ 9/2491 ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 433/2491อัยการนครราชสีมาโจทก์นายวาสน์ ที่ 1 นายเจริญ ที่ 2 ร.ต.ต.ภิญโญ ที่ 3จำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 249, ม. 6 (8), ม. 63, ม. 64, ม. 65 ป.วิ.อ. ม. 192ฟ้องหาว่าจำเลยสมคบกันเป็นตัวการลงมือฆ่าเขาตายแต่ทางพิจารณาได้ความว่าจำเลยได้คบคิดกันแล้วมอบปืนให้อีกคนหนึ่งไปยิงเขา โดยตนเองไม่ได้ไปด้วย ดังนี้จะลงโทษจำเลยฐานเป็นผู้ใช้ไม่ได้ เพราะข้อเท็จจริงในข้อที่ว่าได้ลงมือทำเองหรือเป็นแต่ผู้ใช้นั้นเป็นข้อสำคัญที่ต่างกันมาก โดยวันเวลาและสถานที่ล้วนต่างกันทั้งนั้นแต่การที่มอบปืนให้คนอื่นไปยิงเขาตายนั้น เป็นการอุปการะแก่การกระทำผิดถือว่าสมรู้ตามมาตรา 65 และศาลลงโทษฐานสมรู้ได้ประชุมใหญ่ ครั้งที่ 9/2491(นาถปรีชา-ธรรมบัณฑิต-นนทปัญญา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 433/2491อัยการนครราชสีมาโจทก์นายวาสน์ ที่ 1 นายเจริญ ที่ 2 ร.ต.ต.ภิญโญ ที่ 3จำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 249, ม. 6 (8), ม. 63, ม. 64, ม. 65 ป.วิ.อ. ม. 192ฟ้องหาว่าจำเลยสมคบกันเป็นตัวการลงมือฆ่าเขาตายแต่ทางพิจารณาได้ความว่าจำเลยได้คบคิดกันแล้วมอบปืนให้อีกคนหนึ่งไปยิงเขา โดยตนเองไม่ได้ไปด้วย ดังนี้จะลงโทษจำเลยฐานเป็นผู้ใช้ไม่ได้ เพราะข้อเท็จจริงในข้อที่ว่าได้ลงมือทำเองหรือเป็นแต่ผู้ใช้นั้นเป็นข้อสำคัญที่ต่างกันมาก โดยวันเวลาและสถานที่ล้วนต่างกันทั้งนั้นแต่การที่มอบปืนให้คนอื่นไปยิงเขาตายนั้น เป็นการอุปการะแก่การกระทำผิดถือว่าสมรู้ตามมาตรา 65 และศาลลงโทษฐานสมรู้ได้ประชุมใหญ่ ครั้งที่ 9/2491(นาถปรีชา-ธรรมบัณฑิต-นนทปัญญา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1002/2485หลักกฎหมาย: โจทก์ฟ้องว่าจำเลยบุกรุกเข้าไปตัดจากในที่โจทก์. ขอให้ห้ามอย่าให้เข้าเกี่ยวข้องที่ส่วนของโจทก์. ศาลมีอำนาจพิพากษาให้แบ่งที่พิพาทระหว่างโจทก์จำเลยได้โดยใช้ความสันนิษฐานเรื่องเขตที่ได้ความจากพยานหลักในสำนวน. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1002/2485นายวาส เกิดบ้านครามโจทก์นางเชื่อม นายบุตร ทีปะแสงจำเลย ป.ที่ดิน ป.วิ.พ. ม. 142 (2), ม. 172โจทก์ฟ้องว่าจำเลยบุกรุกเข้าไปตัดจากในที่โจทก์. ขอให้ห้ามอย่าให้เข้าเกี่ยวข้องที่ส่วนของโจทก์. ศาลมีอำนาจพิพากษาให้แบ่งที่พิพาทระหว่างโจทก์จำเลยได้โดยใช้ความสันนิษฐานเรื่องเขตที่ได้ความจากพยานหลักในสำนวน.(ชม จามรมาน-คง อิสรภักดี-เยี่ยม เลขวนิชธัมวิทักส์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1002/2485นายวาส เกิดบ้านครามโจทก์นางเชื่อม นายบุตร ทีปะแสงจำเลย ป.ที่ดิน ป.วิ.พ. ม. 142 (2), ม. 172โจทก์ฟ้องว่าจำเลยบุกรุกเข้าไปตัดจากในที่โจทก์. ขอให้ห้ามอย่าให้เข้าเกี่ยวข้องที่ส่วนของโจทก์. ศาลมีอำนาจพิพากษาให้แบ่งที่พิพาทระหว่างโจทก์จำเลยได้โดยใช้ความสันนิษฐานเรื่องเขตที่ได้ความจากพยานหลักในสำนวน.(ชม จามรมาน-คง อิสรภักดี-เยี่ยม เลขวนิชธัมวิทักส์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
กฎกระทรวงกำหนดให้ผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมรถยนต์ขนาดใหญ่ที่ใช้เครื่องยนต์แบบจุดระเบิดด้วยประกายไฟต้องเป็นไปตามมาตรฐาน พ.ศ. 2568กฎกระทรวง กำหนดให้ผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมรถยนต์ขนาดใหญ่ ที่ใช้เครื่องยนต์แบบจุดระเบิดด้วยประกายไฟต้องเป็นไปตามมาตรฐาน พ.ศ. ๒๕๖๘อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๗ วรรคหนึ่ง แห่งพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม พ.ศ. ๒๕๑๑ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม (ฉบับที่ ๘) พ.ศ. ๒๕๖๒ และมาตรา ๕๘ วรรคหนึ่ง แห่งพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม พ.ศ. ๒๕๑๑ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม (ฉบับที่ ๗) พ.ศ. ๒๕๕๘ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้มาตรา 1 ข้อ ๑ กฎกระทรวงนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ ๑ มกราคม พ.ศ. ๒๕๖๙ เป็นต้นไปมาตรา 2 ข้อ ๒ ให้ยกเลิกกฎกระทรวงกำหนดให้ผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมรถยนต์ขนาดใหญ่ที่ใช้เครื่องยนต์แบบจุดระเบิดด้วยประกายไฟที่ใช้ก๊าซธรรมชาติหรือก๊าซปิโตรเลียมเหลวเป็นเชื้อเพลิงต้องเป็นไปตามมาตรฐาน พ.ศ. ๒๕๖๖มาตรา 3 ข้อ ๓ ผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมรถยนต์ขนาดใหญ่ที่ใช้เครื่องยนต์แบบจุดระเบิดด้วยประกายไฟต้องเป็นไปตามมาตรฐานเลขที่ มอก. ๓๐๔๔ - ๒๕๖๓ ตามประกาศกระทรวงอุตสาหกรรม ฉบับที่ ๕๗๘๐ (พ.ศ. ๒๕๖๓) ออกตามความในพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม พ.ศ. ๒๕๑๑ เรื่องมาตรา 3 กำหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมรถยนต์ขนาดใหญ่ที่ใช้เครื่องยนต์แบบจุดระเบิดด้วยประกายไฟ เฉพาะด้านความปลอดภัย : สารมลพิษจากเครื่องยนต์ ระดับที่ ๔ ลงวันที่ ๒๐ เมษายน พ.ศ. ๒๕๖๓ให้ไว้ ณ วันที่ ๑๔ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๖๘ เอกนัฏ พร้อมพันธุ์ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมหมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ เนื่องจากได้มีการปรับปรุงมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมรถยนต์ขนาดใหญ่ที่ใช้เครื่องยนต์แบบจุดระเบิดด้วยประกายไฟ โดยประกาศกระทรวงอุตสาหกรรม ฉบับที่ ๕๗๘๐ (พ.ศ. ๒๕๖๓) ออกตามความในพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม พ.ศ. ๒๕๑๑ เรื่องกำหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมรถยนต์ขนาดใหญ่ที่ใช้เครื่องยนต์แบบจุดระเบิดด้วยประกายไฟ เฉพาะด้านความปลอดภัย : สารมลพิษจากเครื่องยนต์ ระดับที่ ๔ ลงวันที่ ๒๐ เมษายน พ.ศ. ๒๕๖๓และได้มีการดำเนินการจัดให้มีการรับฟังความคิดเห็นของตัวแทนของกลุ่มผู้มีส่วนได้เสียหรือผู้มีประโยชน์เกี่ยวข้องครบถ้วนตามความในมาตรา ๑๘ แห่งพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม พ.ศ. ๒๕๑๑ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม (ฉบับที่ ๘) พ.ศ. ๒๕๖๒ แล้วสมควรปรับปรุงการกำหนดให้ผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมรถยนต์ขนาดใหญ่ที่ใช้เครื่องยนต์แบบจุดระเบิดด้วยประกายไฟต้องเป็นไปตามมาตรฐาน เพื่อให้สอดคล้องกับมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมรถยนต์ขนาดใหญ่ที่ใช้เครื่องยนต์แบบจุดระเบิดด้วยประกายไฟที่ได้ปรับปรุงใหม่ จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2241/2522หลักกฎหมาย: ใช้สิ่งของขว้างปากับกลุ่มคนที่ทะเลาะวิวาทกัน เป็นการเข้าร่วมในการชุลมุนวิวาทด้วย เมื่อเป็นเหตุให้มีคนตาย เป็นความผิดตาม ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 294ในความผิดฐานชุลมุนวิวาททำให้คนตาย ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาจำคุกจำเลย 2 ปี ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 294 ริบของกลางโจทก์จำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยข้อกฎหมายว่า "พฤติการณ์ที่จำเลยที่ 2 ใช้สิ่งของขว้างปากับกลุ่มบุคคลที่ทะเลาะวิวาทนั้นฟังได้ว่า จำเลยที่ 2 เข้าร่วมในการชุลมุนต่อสู้ด้วย และเหตุที่มีการขว้างระเบิดจนเป็นเหตุให้มีคนถึงแก่ความตายและบาดเจ็บสาหัสก็โดยการกระทำในการชุลมุนต่อสู้นั้น"พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2241/2522อัยการกรมอัยการโจทก์พลตำรวจสุรินทร์ ศรีทอง กับพวกจำเลย ป.อ. ม. 294ใช้สิ่งของขว้างปากับกลุ่มคนที่ทะเลาะวิวาทกัน เป็นการเข้าร่วมในการชุลมุนวิวาทด้วย เมื่อเป็นเหตุให้มีคนตาย เป็นความผิดตาม ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 294ในความผิดฐานชุลมุนวิวาททำให้คนตาย ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาจำคุกจำเลย 2 ปี ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 294 ริบของกลางโจทก์จำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยข้อกฎหมายว่า "พฤติการณ์ที่จำเลยที่ 2 ใช้สิ่งของขว้างปากับกลุ่มบุคคลที่ทะเลาะวิวาทนั้นฟังได้ว่า จำเลยที่ 2 เข้าร่วมในการชุลมุนต่อสู้ด้วย และเหตุที่มีการขว้างระเบิดจนเป็นเหตุให้มีคนถึงแก่ความตายและบาดเจ็บสาหัสก็โดยการกระทำในการชุลมุนต่อสู้นั้น"พิพากษายืน(ไพบูลย์ เพียรรู้จบ-วิถี ปานะบุตร-อำนัคฆ์ คล้ายสังข์)แหล่งที่มาเนติบัณฑิตยสภาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ในความผิดฐานชุลมุนวิวาททำให้คนตาย ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาจำคุกจำเลย 2 ปี ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 294 ริบของกลางโจทก์จำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยข้อกฎหมายว่า "พฤติการณ์ที่จำเลยที่ 2 ใช้สิ่งของขว้างปากับกลุ่มบุคคลที่ทะเลาะวิวาทนั้นฟังได้ว่า จำเลยที่ 2 เข้าร่วมในการชุลมุนต่อสู้ด้วย และเหตุที่มีการขว้างระเบิดจนเป็นเหตุให้มีคนถึงแก่ความตายและบาดเจ็บสาหัสก็โดยการกระทำในการชุลมุนต่อสู้นั้น"พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2241/2522อัยการกรมอัยการโจทก์พลตำรวจสุรินทร์ ศรีทอง กับพวกจำเลย ป.อ. ม. 294ใช้สิ่งของขว้างปากับกลุ่มคนที่ทะเลาะวิวาทกัน เป็นการเข้าร่วมในการชุลมุนวิวาทด้วย เมื่อเป็นเหตุให้มีคนตาย เป็นความผิดตาม ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 294ในความผิดฐานชุลมุนวิวาททำให้คนตาย ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาจำคุกจำเลย 2 ปี ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 294 ริบของกลางโจทก์จำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยข้อกฎหมายว่า "พฤติการณ์ที่จำเลยที่ 2 ใช้สิ่งของขว้างปากับกลุ่มบุคคลที่ทะเลาะวิวาทนั้นฟังได้ว่า จำเลยที่ 2 เข้าร่วมในการชุลมุนต่อสู้ด้วย และเหตุที่มีการขว้างระเบิดจนเป็นเหตุให้มีคนถึงแก่ความตายและบาดเจ็บสาหัสก็โดยการกระทำในการชุลมุนต่อสู้นั้น"พิพากษายืน(ไพบูลย์ เพียรรู้จบ-วิถี ปานะบุตร-อำนัคฆ์ คล้ายสังข์)แหล่งที่มาเนติบัณฑิตยสภาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 72201หลักกฎหมาย: ฆ่าคนโดยเจตนาจำเลยขออ้างคำพยานชั้นไต่สวน เมือสืบพยานจำเลยแล้ววิธีพิจารณาอาญาคดีนี้ ศาลล่างทั้ง ๒ แล ศาลฎีกาฟัง ข้อเท็จจริงต้องกันพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดฐานฆ่า ป. ตายโดยเจตนาตาม ม. ๒๔๙ และศาลฎีกาได้ วินิจฉัยในข้อกฎหมายไว้ด้วยว่า ข้อที่ จำเลยคัดค้านคำพิพากษาศาลล่างไม่ยอมตามคำร้องของจำเลย ซึ่งขออ้างถ้อยคำของนายอั๋นพะยานชั้นไต่สวน เพื่อพิศูจน์คำเบิกความชั้นศาลนั้นจำเลยค้านไม่ขึ้น เพราะจำเลยอ้างเพิ่มเติมเมื่อสืบพะยานของจำเลยแล้ว ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 731 - 732/2471อัยยการสมุทสงคราม และนางย้อยโจทก์นายแปลกล. ป.อ. ม. 249ฆ่าคนโดยเจตนาจำเลยขออ้างคำพยานชั้นไต่สวน เมือสืบพยานจำเลยแล้ววิธีพิจารณาอาญาคดีนี้ ศาลล่างทั้ง ๒ แล ศาลฎีกาฟัง ข้อเท็จจริงต้องกันพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดฐานฆ่า ป. ตายโดยเจตนาตาม ม. ๒๔๙ และศาลฎีกาได้ วินิจฉัยในข้อกฎหมายไว้ด้วยว่า ข้อที่ จำเลยคัดค้านคำพิพากษาศาลล่างไม่ยอมตามคำร้องของจำเลย ซึ่งขออ้างถ้อยคำของนายอั๋นพะยานชั้นไต่สวน เพื่อพิศูจน์คำเบิกความชั้นศาลนั้นจำเลยค้านไม่ขึ้น เพราะจำเลยอ้างเพิ่มเติมเมื่อสืบพะยานของจำเลยแล้ว(ศรี-พิพาก-พรหม)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: คดีนี้ ศาลล่างทั้ง ๒ แล ศาลฎีกาฟัง ข้อเท็จจริงต้องกันพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดฐานฆ่า ป. ตายโดยเจตนาตาม ม. ๒๔๙ และศาลฎีกาได้ วินิจฉัยในข้อกฎหมายไว้ด้วยว่า ข้อที่ จำเลยคัดค้านคำพิพากษาศาลล่างไม่ยอมตามคำร้องของจำเลย ซึ่งขออ้างถ้อยคำของนายอั๋นพะยานชั้นไต่สวน เพื่อพิศูจน์คำเบิกความชั้นศาลนั้นจำเลยค้านไม่ขึ้น เพราะจำเลยอ้างเพิ่มเติมเมื่อสืบพะยานของจำเลยแล้ว ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 731 - 732/2471อัยยการสมุทสงคราม และนางย้อยโจทก์นายแปลกล. ป.อ. ม. 249ฆ่าคนโดยเจตนาจำเลยขออ้างคำพยานชั้นไต่สวน เมือสืบพยานจำเลยแล้ววิธีพิจารณาอาญาคดีนี้ ศาลล่างทั้ง ๒ แล ศาลฎีกาฟัง ข้อเท็จจริงต้องกันพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดฐานฆ่า ป. ตายโดยเจตนาตาม ม. ๒๔๙ และศาลฎีกาได้ วินิจฉัยในข้อกฎหมายไว้ด้วยว่า ข้อที่ จำเลยคัดค้านคำพิพากษาศาลล่างไม่ยอมตามคำร้องของจำเลย ซึ่งขออ้างถ้อยคำของนายอั๋นพะยานชั้นไต่สวน เพื่อพิศูจน์คำเบิกความชั้นศาลนั้นจำเลยค้านไม่ขึ้น เพราะจำเลยอ้างเพิ่มเติมเมื่อสืบพะยานของจำเลยแล้ว(ศรี-พิพาก-พรหม)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 62637หลักกฎหมาย: ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า การกระทำของ จำเลยตามฟ้องไม่เป็นความผิด เป็นการวินิจฉัยข้อเท็จจริง ที่โจทก์ฎีกาว่าศาลชั้นต้นจะต้องไต่สวนมูลฟ้องเสียก่อนอันเป็นฎีกาในปัญหาข้อกฎหมายนั้น เห็นว่าเมื่อการกระทำของจำเลยตามฟ้องไม่เป็นความผิด ศาลมีอำนาจยกฟ้องโจทก์โดยไม่จำต้องไต่สวนมูลฟ้องเสียก่อนได้ (ตามนัยคำพิพากษาฎีกาที่1620/2513) ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 253/2527นายบุญสม ศรีไชยรัตน์โจทก์นายสุเมธ อุปนิสากร กับพวกจำเลย ป.วิ.อ. ม. 220ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า การกระทำของ จำเลยตามฟ้องไม่เป็นความผิด เป็นการวินิจฉัยข้อเท็จจริง ที่โจทก์ฎีกาว่าศาลชั้นต้นจะต้องไต่สวนมูลฟ้องเสียก่อนอันเป็นฎีกาในปัญหาข้อกฎหมายนั้น เห็นว่าเมื่อการกระทำของจำเลยตามฟ้องไม่เป็นความผิด ศาลมีอำนาจยกฟ้องโจทก์โดยไม่จำต้องไต่สวนมูลฟ้องเสียก่อนได้ (ตามนัยคำพิพากษาฎีกาที่1620/2513)(พิชัย วุฒิจำนงค์-สนิท อังศุสิงห์-สำเนียง ด้วงมหาสอน)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 253/2527นายบุญสม ศรีไชยรัตน์โจทก์นายสุเมธ อุปนิสากร กับพวกจำเลย ป.วิ.อ. ม. 220ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า การกระทำของ จำเลยตามฟ้องไม่เป็นความผิด เป็นการวินิจฉัยข้อเท็จจริง ที่โจทก์ฎีกาว่าศาลชั้นต้นจะต้องไต่สวนมูลฟ้องเสียก่อนอันเป็นฎีกาในปัญหาข้อกฎหมายนั้น เห็นว่าเมื่อการกระทำของจำเลยตามฟ้องไม่เป็นความผิด ศาลมีอำนาจยกฟ้องโจทก์โดยไม่จำต้องไต่สวนมูลฟ้องเสียก่อนได้ (ตามนัยคำพิพากษาฎีกาที่1620/2513)(พิชัย วุฒิจำนงค์-สนิท อังศุสิงห์-สำเนียง ด้วงมหาสอน)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 61307หลักกฎหมาย: ความว่า จำเลยขอให้ศาลปล่อยชั่วคราวในระหว่างฎีกาโดยผู้ขอประกันได้เสนอบัญชีทรัพย์มาพร้อมคำร้องแล้วหมายเหตุ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 295 ฯลฯ จำเลยให้การรับสารภาพลดโทษให้กึ่งหนึ่ง คงจำคุก 1 เดือน 15 วัน และปรับ 1,000 บาท ฯลฯศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า ให้จำคุกจำเลยมีกำหนด 2 เดือนสถานเดียว จำเลยให้การรับสารภาพ ลดโทษให้กึ่งหนึ่ง คงจำคุก1 เดือนนอกจากที่แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นจำเลยยื่นคำร้องดังกล่าว (อันดับ 36)ศาลชั้นต้นอนุญาตให้ปล่อยชั่วคราวในระหว่างอุทธรณ์ ตีราคาประกัน 30,000 บาท (อันดับ 8)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว คดีต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง สมควรจะได้พิจารณาฎีกาของจำเลยประกอบเสียก่อน แต่จำเลยยังมิได้ยื่นฎีกา จึงไม่มีเหตุสมควรจะปล่อยชั่วคราวระหว่างนี้ ให้ยกคำร้อง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 1788/2530พนักงานอัยการประจำศาลแขวงนครสวรรค์โจทก์นายฮั้ว เจริญสุขจำเลยนายฮั้ว เจริญสุข จำเลยผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.อ. ม. 106, ม. 107, ม. 108ความว่า จำเลยขอให้ศาลปล่อยชั่วคราวในระหว่างฎีกาโดยผู้ขอประกันได้เสนอบัญชีทรัพย์มาพร้อมคำร้องแล้วหมายเหตุ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 295 ฯลฯ จำเลยให้การรับสารภาพลดโทษให้กึ่งหนึ่ง คงจำคุก 1 เดือน 15 วัน และปรับ 1,000 บาท ฯลฯศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า ให้จำคุกจำเลยมีกำหนด 2 เดือนสถานเดียว จำเลยให้การรับสารภาพ ลดโทษให้กึ่งหนึ่ง คงจำคุก1 เดือนนอกจากที่แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นจำเลยยื่นคำร้องดังกล่าว (อันดับ 36)ศาลชั้นต้นอนุญาตให้ปล่อยชั่วคราวในระหว่างอุทธรณ์ ตีราคาประกัน 30,000 บาท (อันดับ 8)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว คดีต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง สมควรจะได้พิจารณาฎีกาของจำเลยประกอบเสียก่อน แต่จำเลยยังมิได้ยื่นฎีกา จึงไม่มีเหตุสมควรจะปล่อยชั่วคราวระหว่างนี้ ให้ยกคำร้อง(ถวิล ทองสว่างรัตน์-บุญส่ง คล้ายแก้ว-ธีรศักดิ์ กรรณสูต)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 1788/2530พนักงานอัยการประจำศาลแขวงนครสวรรค์โจทก์นายฮั้ว เจริญสุขจำเลยนายฮั้ว เจริญสุข จำเลยผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.อ. ม. 106, ม. 107, ม. 108ความว่า จำเลยขอให้ศาลปล่อยชั่วคราวในระหว่างฎีกาโดยผู้ขอประกันได้เสนอบัญชีทรัพย์มาพร้อมคำร้องแล้วหมายเหตุ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 295 ฯลฯ จำเลยให้การรับสารภาพลดโทษให้กึ่งหนึ่ง คงจำคุก 1 เดือน 15 วัน และปรับ 1,000 บาท ฯลฯศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า ให้จำคุกจำเลยมีกำหนด 2 เดือนสถานเดียว จำเลยให้การรับสารภาพ ลดโทษให้กึ่งหนึ่ง คงจำคุก1 เดือนนอกจากที่แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นจำเลยยื่นคำร้องดังกล่าว (อันดับ 36)ศาลชั้นต้นอนุญาตให้ปล่อยชั่วคราวในระหว่างอุทธรณ์ ตีราคาประกัน 30,000 บาท (อันดับ 8)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว คดีต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง สมควรจะได้พิจารณาฎีกาของจำเลยประกอบเสียก่อน แต่จำเลยยังมิได้ยื่นฎีกา จึงไม่มีเหตุสมควรจะปล่อยชั่วคราวระหว่างนี้ ให้ยกคำร้อง(ถวิล ทองสว่างรัตน์-บุญส่ง คล้ายแก้ว-ธีรศักดิ์ กรรณสูต)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 9675/2539หลักกฎหมาย: เบี้ยปรับคือค่าเสียหายจำนวนหนึ่งที่คู่สัญญากำหนดไว้ล่วงหน้าอันอาจจะมีหรือเกิดขึ้นเนื่องจากคู่สัญญาฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งผิดสัญญา เพื่อให้ฝ่ายที่ผิดสัญญาชดใช้ให้แก่ฝ่ายที่มิได้ผิดสัญญา เงินจำนวน 30,000,000 บาท ที่จำเลยได้รับไว้จากโจทก์ตามสัญญาจะซื้อจะขายเป็นเงินที่โจทก์และจำเลยตกลงกันให้เป็นส่วนหนึ่งของเงินชำระราคาที่ดินที่จะซื้อจะขายกัน จึงไม่มีลักษณะเป็นเบี้ยปรับ และเมื่อมีข้อกำหนดไว้ในสัญญาจะซื้อจะขายว่า หากโจทก์ผิดสัญญาโจทก์ยินยอมให้บรรดาเงินที่ได้ชำระแล้วตกเป็นของจำเลยทั้งสิ้น ซึ่งปรากฏว่าโจทก์เป็นฝ่ายผิดสัญญา จำเลยจึงมีสิทธิริบเงินจำนวน 30,000,000 บาท นี้ได้ตามสัญญาจะซื้อจะขาย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 9675/2539นายนพคุณ ตั้งวิทูรธรรมโจทก์บริษัท ที.เอส.ทาวเวอร์ จำกัด กับพวกจำเลย ป.พ.พ. ม. 380เบี้ยปรับคือค่าเสียหายจำนวนหนึ่งที่คู่สัญญากำหนดไว้ล่วงหน้าอันอาจจะมีหรือเกิดขึ้นเนื่องจากคู่สัญญาฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งผิดสัญญา เพื่อให้ฝ่ายที่ผิดสัญญาชดใช้ให้แก่ฝ่ายที่มิได้ผิดสัญญา เงินจำนวน 30,000,000 บาท ที่จำเลยได้รับไว้จากโจทก์ตามสัญญาจะซื้อจะขายเป็นเงินที่โจทก์และจำเลยตกลงกันให้เป็นส่วนหนึ่งของเงินชำระราคาที่ดินที่จะซื้อจะขายกัน จึงไม่มีลักษณะเป็นเบี้ยปรับ และเมื่อมีข้อกำหนดไว้ในสัญญาจะซื้อจะขายว่า หากโจทก์ผิดสัญญาโจทก์ยินยอมให้บรรดาเงินที่ได้ชำระแล้วตกเป็นของจำเลยทั้งสิ้น ซึ่งปรากฏว่าโจทก์เป็นฝ่ายผิดสัญญา จำเลยจึงมีสิทธิริบเงินจำนวน 30,000,000 บาท นี้ได้ตามสัญญาจะซื้อจะขาย(จำลอง สุขศิริ-สุนพ กีรติยุติ-สมบัติ เดียวอิศเรศ)ศาลแพ่งธนบุรี - นายขวัญชัย ปิ่นรอดศาลอุทธรณ์ - นายพิศาล พิริยะสถิตแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 9675/2539นายนพคุณ ตั้งวิทูรธรรมโจทก์บริษัท ที.เอส.ทาวเวอร์ จำกัด กับพวกจำเลย ป.พ.พ. ม. 380เบี้ยปรับคือค่าเสียหายจำนวนหนึ่งที่คู่สัญญากำหนดไว้ล่วงหน้าอันอาจจะมีหรือเกิดขึ้นเนื่องจากคู่สัญญาฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งผิดสัญญา เพื่อให้ฝ่ายที่ผิดสัญญาชดใช้ให้แก่ฝ่ายที่มิได้ผิดสัญญา เงินจำนวน 30,000,000 บาท ที่จำเลยได้รับไว้จากโจทก์ตามสัญญาจะซื้อจะขายเป็นเงินที่โจทก์และจำเลยตกลงกันให้เป็นส่วนหนึ่งของเงินชำระราคาที่ดินที่จะซื้อจะขายกัน จึงไม่มีลักษณะเป็นเบี้ยปรับ และเมื่อมีข้อกำหนดไว้ในสัญญาจะซื้อจะขายว่า หากโจทก์ผิดสัญญาโจทก์ยินยอมให้บรรดาเงินที่ได้ชำระแล้วตกเป็นของจำเลยทั้งสิ้น ซึ่งปรากฏว่าโจทก์เป็นฝ่ายผิดสัญญา จำเลยจึงมีสิทธิริบเงินจำนวน 30,000,000 บาท นี้ได้ตามสัญญาจะซื้อจะขาย(จำลอง สุขศิริ-สุนพ กีรติยุติ-สมบัติ เดียวอิศเรศ)ศาลแพ่งธนบุรี - นายขวัญชัย ปิ่นรอดศาลอุทธรณ์ - นายพิศาล พิริยะสถิตแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ