คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 565/2497หลักกฎหมาย: สัญญาเช่าเรือมีความว่า'ข้อรับผิดชอบในความเสียหายอันจะเกิดจากวัตถุแห่งการเช่าคือตัวเรือ และเครื่องยนต์ตลอดจนอุปกรณ์ ผู้เช่าจะต้องรับผิดต่อผู้ให้เช่า (เว้นแต่จะสึกหรอโดยปกติของการใช้)'มิได้มีความประสงค์จะให้ผู้เช่ารับผิดนอกเหนือไปจาก ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 562 แต่อย่างไรไม่ จำเลยเช่าเรือของโจทก์ไปบรรทุกสิ่งของและลากจูงเรือลำเลียงเรือของโจทก์จมเนื่องจากคลื่นลมจัด ผิดปกติ อันเป็นเหตุสุดวิสัยดังนี้ จำเลยก็ไม่ต้องรับผิดต่อโจทก์ได้ความว่า จำเลยที่ 1 ได้ทำสัญญาเช่าเรือแร่ 11 ของโจทก์เพื่อทำการบรรทุกสิ่งของต่าง ๆ และใช้ลากจูงเรือลำเลียง จำเลยที่ 1 ได้เอาข้าวสารบรรทุกเรือแร่ 11 และใช้เรือแร่ 11 ลากจูงเรืออำนวยโชคชัย ซึ่งบรรทุกข้าวสารด้วย เพื่อไปส่งลงเรือเดินทะเลที่เกาะสีชัง ก่อนถึงเกาะสีชังทะเลมีคลื่นลมจัด น้ำเข้าเรือทำให้เรือแร่ 11 และเรืออำนวยโชคชัยจม โจทก์จึงฟ้องเรียกค่าเรือแร่11 ค่าเช่าเรือและค่าเสียหายจากจำเลยที่ 1 ในฐานะผู้เช่า จำเลยที่ 2 ในฐานะผู้ค้ำประกันจำเลยให้การว่า เรือแร่ 11 จมโดยเหตุสุดวิสัยเพราะเกิดมรสุมหนักผิดปกติ จำเลยไม่ต้องรับผิดศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้จำเลยใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์จำเลยฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า ตามสัญญาเช่าข้อ 5 มีความว่า "ข้อรับผิดชอบในความเสียหายอันจะเกิดจากวัตถุแห่งการเช่า คือตัวเรือและเครื่องยนต์ตลอดจนอุปกรณ์ผู้เช่าจะต้องรับผิดต่อผู้ให้เช่า (เว้นแต่จะสึกหรอโดยปกติของการใช้)" นั้น เห็นได้ว่า คู่สัญญามิได้ประสงค์ จะให้ผู้เช่าต้องรับผิดนอกเหนือไปจากที่กฎหมายกำหนดไว้ จำเลยในคดีนี้จะต้องรับผิดต่อโจทก์ก็แต่ในกรณีที่เป็นความผิดของฝ่ายจำเลยดังที่บัญญัติไว้ในประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ปัญหาว่า เรือแร่ 11 จมเพราะความประมาทเลินเล่อของฝ่ายจำเลยหรือไม่ ศาลฎีกาฟังว่า การที่เรือแร่ 11 จมลงนี้เนื่องจากคลื่นลมจัดผิดปกติอันเป็นเหตุสุดวิสัย จะถือเป็นความผิดของจำเลยไม่ได้ พิพากษากลับ ให้ยกฟ้องโจทก์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 565/2497นายเจริญ วิชัยรัตน์โจทก์นายสิทธิผล ผลาชีวิน ที่ 1 หลวงประภัทรจักรกิจ ที่ 2จำเลย ป.พ.พ. ม. 8, ม. 537, ม. 562สัญญาเช่าเรือมีความว่า'ข้อรับผิดชอบในความเสียหายอันจะเกิดจากวัตถุแห่งการเช่าคือตัวเรือ และเครื่องยนต์ตลอดจนอุปกรณ์ ผู้เช่าจะต้องรับผิดต่อผู้ให้เช่า (เว้นแต่จะสึกหรอโดยปกติของการใช้)'มิได้มีความประสงค์จะให้ผู้เช่ารับผิดนอกเหนือไปจาก ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 562 แต่อย่างไรไม่ จำเลยเช่าเรือของโจทก์ไปบรรทุกสิ่งของและลากจูงเรือลำเลียงเรือของโจทก์จมเนื่องจากคลื่นลมจัด ผิดปกติ อันเป็นเหตุสุดวิสัยดังนี้ จำเลยก็ไม่ต้องรับผิดต่อโจทก์ได้ความว่า จำเลยที่ 1 ได้ทำสัญญาเช่าเรือแร่ 11 ของโจทก์เพื่อทำการบรรทุกสิ่งของต่าง ๆ และใช้ลากจูงเรือลำเลียง จำเลยที่ 1 ได้เอาข้าวสารบรรทุกเรือแร่ 11 และใช้เรือแร่ 11 ลากจูงเรืออำนวยโชคชัย ซึ่งบรรทุกข้าวสารด้วย เพื่อไปส่งลงเรือเดินทะเลที่เกาะสีชัง ก่อนถึงเกาะสีชังทะเลมีคลื่นลมจัด น้ำเข้าเรือทำให้เรือแร่ 11 และเรืออำนวยโชคชัยจม โจทก์จึงฟ้องเรียกค่าเรือแร่11 ค่าเช่าเรือและค่าเสียหายจากจำเลยที่ 1 ในฐานะผู้เช่า จำเลยที่ 2 ในฐานะผู้ค้ำประกันจำเลยให้การว่า เรือแร่ 11 จมโดยเหตุสุดวิสัยเพราะเกิดมรสุมหนักผิดปกติ จำเลยไม่ต้องรับผิดศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้จำเลยใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์จำเลยฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า ตามสัญญาเช่าข้อ 5 มีความว่า "ข้อรับผิดชอบในความเสียหายอันจะเกิดจากวัตถุแห่งการเช่า คือตัวเรือและเครื่องยนต์ตลอดจนอุปกรณ์ผู้เช่าจะต้องรับผิดต่อผู้ให้เช่า (เว้นแต่จะสึกหรอโดยปกติของการใช้)" นั้น เห็นได้ว่า คู่สัญญามิได้ประสงค์ จะให้ผู้เช่าต้องรับผิดนอกเหนือไปจากที่กฎหมายกำหนดไว้ จำเลยในคดีนี้จะต้องรับผิดต่อโจทก์ก็แต่ในกรณีที่เป็นความผิดของฝ่ายจำเลยดังที่บัญญัติไว้ในประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ปัญหาว่า เรือแร่ 11 จมเพราะความประมาทเลินเล่อของฝ่ายจำเลยหรือไม่ ศาลฎีกาฟังว่า การที่เรือแร่ 11 จมลงนี้เนื่องจากคลื่นลมจัดผิดปกติอันเป็นเหตุสุดวิสัย จะถือเป็นความผิดของจำเลยไม่ได้ พิพากษากลับ ให้ยกฟ้องโจทก์(ประวัติ ปัตตพงศ์-ศิลปสิทธิวินิจฉัย-นาถปริญญา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ได้ความว่า จำเลยที่ 1 ได้ทำสัญญาเช่าเรือแร่ 11 ของโจทก์เพื่อทำการบรรทุกสิ่งของต่าง ๆ และใช้ลากจูงเรือลำเลียง จำเลยที่ 1 ได้เอาข้าวสารบรรทุกเรือแร่ 11 และใช้เรือแร่ 11 ลากจูงเรืออำนวยโชคชัย ซึ่งบรรทุกข้าวสารด้วย เพื่อไปส่งลงเรือเดินทะเลที่เกาะสีชัง ก่อนถึงเกาะสีชังทะเลมีคลื่นลมจัด น้ำเข้าเรือทำให้เรือแร่ 11 และเรืออำนวยโชคชัยจม โจทก์จึงฟ้องเรียกค่าเรือแร่11 ค่าเช่าเรือและค่าเสียหายจากจำเลยที่ 1 ในฐานะผู้เช่า จำเลยที่ 2 ในฐานะผู้ค้ำประกันจำเลยให้การว่า เรือแร่ 11 จมโดยเหตุสุดวิสัยเพราะเกิดมรสุมหนักผิดปกติ จำเลยไม่ต้องรับผิดศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้จำเลยใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์จำเลยฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า ตามสัญญาเช่าข้อ 5 มีความว่า "ข้อรับผิดชอบในความเสียหายอันจะเกิดจากวัตถุแห่งการเช่า คือตัวเรือและเครื่องยนต์ตลอดจนอุปกรณ์ผู้เช่าจะต้องรับผิดต่อผู้ให้เช่า (เว้นแต่จะสึกหรอโดยปกติของการใช้)" นั้น เห็นได้ว่า คู่สัญญามิได้ประสงค์ จะให้ผู้เช่าต้องรับผิดนอกเหนือไปจากที่กฎหมายกำหนดไว้ จำเลยในคดีนี้จะต้องรับผิดต่อโจทก์ก็แต่ในกรณีที่เป็นความผิดของฝ่ายจำเลยดังที่บัญญัติไว้ในประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ปัญหาว่า เรือแร่ 11 จมเพราะความประมาทเลินเล่อของฝ่ายจำเลยหรือไม่ ศาลฎีกาฟังว่า การที่เรือแร่ 11 จมลงนี้เนื่องจากคลื่นลมจัดผิดปกติอันเป็นเหตุสุดวิสัย จะถือเป็นความผิดของจำเลยไม่ได้ พิพากษากลับ ให้ยกฟ้องโจทก์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 565/2497นายเจริญ วิชัยรัตน์โจทก์นายสิทธิผล ผลาชีวิน ที่ 1 หลวงประภัทรจักรกิจ ที่ 2จำเลย ป.พ.พ. ม. 8, ม. 537, ม. 562สัญญาเช่าเรือมีความว่า'ข้อรับผิดชอบในความเสียหายอันจะเกิดจากวัตถุแห่งการเช่าคือตัวเรือ และเครื่องยนต์ตลอดจนอุปกรณ์ ผู้เช่าจะต้องรับผิดต่อผู้ให้เช่า (เว้นแต่จะสึกหรอโดยปกติของการใช้)'มิได้มีความประสงค์จะให้ผู้เช่ารับผิดนอกเหนือไปจาก ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 562 แต่อย่างไรไม่ จำเลยเช่าเรือของโจทก์ไปบรรทุกสิ่งของและลากจูงเรือลำเลียงเรือของโจทก์จมเนื่องจากคลื่นลมจัด ผิดปกติ อันเป็นเหตุสุดวิสัยดังนี้ จำเลยก็ไม่ต้องรับผิดต่อโจทก์ได้ความว่า จำเลยที่ 1 ได้ทำสัญญาเช่าเรือแร่ 11 ของโจทก์เพื่อทำการบรรทุกสิ่งของต่าง ๆ และใช้ลากจูงเรือลำเลียง จำเลยที่ 1 ได้เอาข้าวสารบรรทุกเรือแร่ 11 และใช้เรือแร่ 11 ลากจูงเรืออำนวยโชคชัย ซึ่งบรรทุกข้าวสารด้วย เพื่อไปส่งลงเรือเดินทะเลที่เกาะสีชัง ก่อนถึงเกาะสีชังทะเลมีคลื่นลมจัด น้ำเข้าเรือทำให้เรือแร่ 11 และเรืออำนวยโชคชัยจม โจทก์จึงฟ้องเรียกค่าเรือแร่11 ค่าเช่าเรือและค่าเสียหายจากจำเลยที่ 1 ในฐานะผู้เช่า จำเลยที่ 2 ในฐานะผู้ค้ำประกันจำเลยให้การว่า เรือแร่ 11 จมโดยเหตุสุดวิสัยเพราะเกิดมรสุมหนักผิดปกติ จำเลยไม่ต้องรับผิดศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้จำเลยใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์จำเลยฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า ตามสัญญาเช่าข้อ 5 มีความว่า "ข้อรับผิดชอบในความเสียหายอันจะเกิดจากวัตถุแห่งการเช่า คือตัวเรือและเครื่องยนต์ตลอดจนอุปกรณ์ผู้เช่าจะต้องรับผิดต่อผู้ให้เช่า (เว้นแต่จะสึกหรอโดยปกติของการใช้)" นั้น เห็นได้ว่า คู่สัญญามิได้ประสงค์ จะให้ผู้เช่าต้องรับผิดนอกเหนือไปจากที่กฎหมายกำหนดไว้ จำเลยในคดีนี้จะต้องรับผิดต่อโจทก์ก็แต่ในกรณีที่เป็นความผิดของฝ่ายจำเลยดังที่บัญญัติไว้ในประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ปัญหาว่า เรือแร่ 11 จมเพราะความประมาทเลินเล่อของฝ่ายจำเลยหรือไม่ ศาลฎีกาฟังว่า การที่เรือแร่ 11 จมลงนี้เนื่องจากคลื่นลมจัดผิดปกติอันเป็นเหตุสุดวิสัย จะถือเป็นความผิดของจำเลยไม่ได้ พิพากษากลับ ให้ยกฟ้องโจทก์(ประวัติ ปัตตพงศ์-ศิลปสิทธิวินิจฉัย-นาถปริญญา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ