คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 34/2534หลักกฎหมาย: จำเลยยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่งที่ไม่รับอุทธรณ์โดยมิได้นำเงินมาชำระตามคำพิพากษาหรือหาประกันให้ไว้ต่อศาล การที่ศาลชั้นต้นมีคำสั่งดังคำร้องอุทธรณ์คำสั่งที่ไม่รับอุทธรณ์ของจำเลยโดยยังไม่ได้สั่งเกี่ยวกับเรื่องที่จำเลยไม่วางเงินหรือหาประกันมาวางเพื่อใช้ค่าฤชาธรรมเนียมและหนี้ตามคำพิพากษา โดยไม่ได้ส่งไปให้ศาลอุทธรณ์สั่งย่อมเป็นการไม่ชอบเพราะเป็นอำนาจหน้าที่ของศาลอุทธรณ์ และถือว่าจำเลยไม่มีเจตนาฝ่าฝืนไม่นำเงินค่าฤชาธรรมเนียมและเงินที่ต้องชำระตามคำพิพากษามาวางศาลหรือหาประกันให้ต่อศาลตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 234 จึงชอบที่จะสั่งให้จำเลยนำเงินค่าฤชาธรรมเนียมและเงินที่จะต้องชำระตามคำพิพากษาหรือหาประกันให้ไว้ต่อศาลชั้นต้นภายในกำหนดเวลาที่ศาลเห็นสมควรคดีนี้สืบเนื่องมาจากศาลชั้นต้นพิพากษาให้ขับไล่จำเลยและบริวารกับให้จำเลยใช้ค่าเสียหายเดือนละ 3,000 บาท แก่โจทก์นับแต่วันฟ้องจนกว่าจำเลยและบริวารจะรื้อถอน และขนย้ายทรัพย์สินออกไปจากที่ดินพิพาทเสร็จ จำเลยอุทธรณ์ ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับอุทธรณ์ จำเลยยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่งที่ไม่รับอุทธรณ์ ศาลชั้นต้นสั่งว่า อุทธรณ์ภายในกำหนด รับอุทธรณ์ สำเนาให้โจทก์ ส่งไม่ได้ให้ปิด ให้จำเลยนำหมายภายใน 7 วัน ศาลอุทธรณ์มีคำสั่งว่า จำเลยมิได้นำเงินมาชำระตามคำพิพากษาหรือหาประกันให้ไว้ต่อศาลตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 234 จึงไม่มีสิทธิอุทธรณ์คำสั่งที่ไม่รับอุทธรณ์ ให้ยกคำร้องจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "เห็นว่า จำเลยยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่งที่ไม่รับอุทธรณ์ ศาลชั้นต้นมีคำสั่งคำร้องอุทธรณ์คำสั่งไม่รับอุทธรณ์ของจำเลยว่า อุทธรณ์ภายในกำหนด รับอุทธรณ์ โดยยังไม่ได้สั่งเกี่ยวกับเรื่องที่จำเลยไม่วางเงินหรือหาประกันมาวางเพื่อใช้ค่าฤชาธรรมเนียมและหนี้ตามคำพิพากษา โดยไม่ได้ส่งไปให้ศาลอุทธรณ์สั่งนั้นเป็นการไม่ชอบเพราะเป็นอำนาจหน้าที่ของศาลอุทธรณ์สั่ง เมื่อศาลชั้นต้นสั่งรับอุทธรณ์คำสั่งไม่รับอุทธรณ์ของจำเลยไว้แล้วโดยไม่ได้กำหนดเรื่องจำเลยไม่วางเงินหรือหาประกันมาวางศาลใช้ค่าฤชาธรรมเนียมและหนี้คำพิพากษา จึงมีเหตุให้น่าเชื่อว่าจำเลยไม่มีเจตนาฝ่าฝืนไม่นำเงินค่าฤชาธรรมเนียมและเงินที่ต้องชำระตามคำพิพากษามาวางศาล หรือหาประกันให้ไว้ต่อศาลตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 234 ที่ศาลอุทธรณ์มีคำสั่งยกคำร้องมานั้น ศาลฎีกาไม่เห็นพ้องด้วย"พิพากษากลับ ให้จำเลยนำเงินค่าฤชาธรรมเนียมและเงินที่ต้องชำระตามคำพิพากษามาวางศาลชั้นต้น หรือหาประกันให้ไว้ต่อศาลชั้นต้นภายใน 7 วัน นับแต่วันฟังคำพิพากษานี้ หากจำเลยดำเนินการหรือไม่ดำเนินการภายในกำหนดดังกล่าวก็ให้ศาลชั้นต้นส่งคำร้องอุทธรณ์คำสั่งไม่รับอุทธรณ์ของจำเลยไปยังศาลอุทธรณ์เพื่อสั่งต่อไป ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 34/2534สภากาชาด ไทยโจทก์นาย ใช้ เก่า หรือ ตั้ง ใช้ เก่า แซ่ ตั้งจำเลย ป.วิ.พ. ม. 234จำเลยยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่งที่ไม่รับอุทธรณ์โดยมิได้นำเงินมาชำระตามคำพิพากษาหรือหาประกันให้ไว้ต่อศาล การที่ศาลชั้นต้นมีคำสั่งดังคำร้องอุทธรณ์คำสั่งที่ไม่รับอุทธรณ์ของจำเลยโดยยังไม่ได้สั่งเกี่ยวกับเรื่องที่จำเลยไม่วางเงินหรือหาประกันมาวางเพื่อใช้ค่าฤชาธรรมเนียมและหนี้ตามคำพิพากษา โดยไม่ได้ส่งไปให้ศาลอุทธรณ์สั่งย่อมเป็นการไม่ชอบเพราะเป็นอำนาจหน้าที่ของศาลอุทธรณ์ และถือว่าจำเลยไม่มีเจตนาฝ่าฝืนไม่นำเงินค่าฤชาธรรมเนียมและเงินที่ต้องชำระตามคำพิพากษามาวางศาลหรือหาประกันให้ต่อศาลตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 234 จึงชอบที่จะสั่งให้จำเลยนำเงินค่าฤชาธรรมเนียมและเงินที่จะต้องชำระตามคำพิพากษาหรือหาประกันให้ไว้ต่อศาลชั้นต้นภายในกำหนดเวลาที่ศาลเห็นสมควรคดีนี้สืบเนื่องมาจากศาลชั้นต้นพิพากษาให้ขับไล่จำเลยและบริวารกับให้จำเลยใช้ค่าเสียหายเดือนละ 3,000 บาท แก่โจทก์นับแต่วันฟ้องจนกว่าจำเลยและบริวารจะรื้อถอน และขนย้ายทรัพย์สินออกไปจากที่ดินพิพาทเสร็จ จำเลยอุทธรณ์ ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับอุทธรณ์ จำเลยยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่งที่ไม่รับอุทธรณ์ ศาลชั้นต้นสั่งว่า อุทธรณ์ภายในกำหนด รับอุทธรณ์ สำเนาให้โจทก์ ส่งไม่ได้ให้ปิด ให้จำเลยนำหมายภายใน 7 วัน ศาลอุทธรณ์มีคำสั่งว่า จำเลยมิได้นำเงินมาชำระตามคำพิพากษาหรือหาประกันให้ไว้ต่อศาลตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 234 จึงไม่มีสิทธิอุทธรณ์คำสั่งที่ไม่รับอุทธรณ์ ให้ยกคำร้องจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "เห็นว่า จำเลยยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่งที่ไม่รับอุทธรณ์ ศาลชั้นต้นมีคำสั่งคำร้องอุทธรณ์คำสั่งไม่รับอุทธรณ์ของจำเลยว่า อุทธรณ์ภายในกำหนด รับอุทธรณ์ โดยยังไม่ได้สั่งเกี่ยวกับเรื่องที่จำเลยไม่วางเงินหรือหาประกันมาวางเพื่อใช้ค่าฤชาธรรมเนียมและหนี้ตามคำพิพากษา โดยไม่ได้ส่งไปให้ศาลอุทธรณ์สั่งนั้นเป็นการไม่ชอบเพราะเป็นอำนาจหน้าที่ของศาลอุทธรณ์สั่ง เมื่อศาลชั้นต้นสั่งรับอุทธรณ์คำสั่งไม่รับอุทธรณ์ของจำเลยไว้แล้วโดยไม่ได้กำหนดเรื่องจำเลยไม่วางเงินหรือหาประกันมาวางศาลใช้ค่าฤชาธรรมเนียมและหนี้คำพิพากษา จึงมีเหตุให้น่าเชื่อว่าจำเลยไม่มีเจตนาฝ่าฝืนไม่นำเงินค่าฤชาธรรมเนียมและเงินที่ต้องชำระตามคำพิพากษามาวางศาล หรือหาประกันให้ไว้ต่อศาลตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 234 ที่ศาลอุทธรณ์มีคำสั่งยกคำร้องมานั้น ศาลฎีกาไม่เห็นพ้องด้วย"พิพากษากลับ ให้จำเลยนำเงินค่าฤชาธรรมเนียมและเงินที่ต้องชำระตามคำพิพากษามาวางศาลชั้นต้น หรือหาประกันให้ไว้ต่อศาลชั้นต้นภายใน 7 วัน นับแต่วันฟังคำพิพากษานี้ หากจำเลยดำเนินการหรือไม่ดำเนินการภายในกำหนดดังกล่าวก็ให้ศาลชั้นต้นส่งคำร้องอุทธรณ์คำสั่งไม่รับอุทธรณ์ของจำเลยไปยังศาลอุทธรณ์เพื่อสั่งต่อไป(สุเทพ กิจสวัสดิ์-ถาวร ตันตราภรณ์-ประศาสน์ ธำรงกาญจน์)แหล่งที่มาเนติบัณฑิตยสภาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุการนำค่าฤชาธรรมเนียมทั้งปวงมาวางศาลและนำเงินมาชำระตามคำพิพากษาหรือหาประกันให้ไว้ต่อศาลตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 234 น่าจะเป็นหน้าที่ของคู่ความผู้ยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่งไม่รับอุทธรณ์หรือไม่รับฎีกาจะต้องนำมาวางศาลหรือหาประกันให้ไว้ต่อศาลเองโดยไม่ต้องรอให้ศาลสั่ง เพราะกฎหมายได้กำหนดเวลาในการวางเงินหรือหาประกันไว้ด้วยว่าจะต้องกระทำภายในกำหนด 10 วัน นับแต่วันที่ศาลได้มีคำสั่ง หากศาลยอมให้คู่ความยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่งไม่รับอุทธรณ์หรือไม่รับฎีกาได้โดยไม่ต้องวางค่าฤชาธรรมเนียมและเงินชำระหนี้ตามคำพิพากษาหรือหาประกันพร้อมกับคำร้องภายใน 10 วัน นับแต่วันที่ศาลมีคำสั่งไม่รับอุทธรณ์หรือไม่รับฎีกา โดยศาลสั่งให้นำเงินมาวางหรือหาประกันในภายหลังได้เช่นคำพิพากษาฎีกาที่บันทึกนี้ก็เท่ากับศาลขยายระยะเวลาในการใช้สิทธิยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่งไม่รับอุทธรณ์หรือไม่รับฎีกาของคู่ความออกไปโดยคู่ความมิได้ร้องขอ ทั้ง ๆ ที่ไม่ปรากฏว่ามีพฤติการณ์พิเศษและเหตุสุดวิสัยแต่อย่างใด ผู้บันทึกจึงเห็นด้วยความเคารพว่า แม้ศาลชั้นต้นจะสั่งรับคำร้องอุทธรณ์คำสั่งไม่รับอุทธรณ์ของจำเลยโดยไม่ได้กำหนดให้จำเลยนำเงินมาชำระตามคำพิพากษาหรือหาประกันก็ตาม ศาลอุทธรณ์ก็ชอบที่จะสั่งยกคำร้องอุทธรณ์คำสั่งไม่รับอุทธรณ์ของจำเลยเพราะเหตุที่จำเลยมิได้นำเงินมาชำระตามคำพิพากษาหรือหาประกันให้ไว้ต่อศาลได้ ทั้งนี้ตามนัยคำสั่งคำร้องดังต่อไปนี้ คำสั่งคำร้องที่ 1323/2527 เมื่อปรากฏว่าจำเลยยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่งศาลชั้นต้นที่สั่งไม่รับฎีกา โดยมิได้นำค่าฤชาธรรมเนียมทั้งปวงมาวางศาลและนำเงินมาชำระตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์หรือหาประกันให้ไว้ต่อศาลภายในกำหนด 10 วันนับแต่วันที่ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับฎีกา จึงเป็นการไม่ชอบด้วยบทบัญญัติมาตรา 234 ประกอบด้วยมาตรา 247 ศาลฎีกาจึงให้ยกคำร้อง คำสั่งคำร้องที่ 1339/2531 จำเลยยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่งไม่รับฎีกาโดยมิได้นำเงินมาชำระตามคำพิพากษาหรือหาประกันให้ไว้ต่อศาลตามมาตรา 234 ศาลฎีกาวินิจฉัยคำร้องของจำเลยไม่ได้ ประดิษฐ์ เอกมณีคำพิพากษา: คดีนี้สืบเนื่องมาจากศาลชั้นต้นพิพากษาให้ขับไล่จำเลยและบริวารกับให้จำเลยใช้ค่าเสียหายเดือนละ 3,000 บาท แก่โจทก์นับแต่วันฟ้องจนกว่าจำเลยและบริวารจะรื้อถอน และขนย้ายทรัพย์สินออกไปจากที่ดินพิพาทเสร็จ จำเลยอุทธรณ์ ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับอุทธรณ์ จำเลยยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่งที่ไม่รับอุทธรณ์ ศาลชั้นต้นสั่งว่า อุทธรณ์ภายในกำหนด รับอุทธรณ์ สำเนาให้โจทก์ ส่งไม่ได้ให้ปิด ให้จำเลยนำหมายภายใน 7 วัน ศาลอุทธรณ์มีคำสั่งว่า จำเลยมิได้นำเงินมาชำระตามคำพิพากษาหรือหาประกันให้ไว้ต่อศาลตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 234 จึงไม่มีสิทธิอุทธรณ์คำสั่งที่ไม่รับอุทธรณ์ ให้ยกคำร้องจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "เห็นว่า จำเลยยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่งที่ไม่รับอุทธรณ์ ศาลชั้นต้นมีคำสั่งคำร้องอุทธรณ์คำสั่งไม่รับอุทธรณ์ของจำเลยว่า อุทธรณ์ภายในกำหนด รับอุทธรณ์ โดยยังไม่ได้สั่งเกี่ยวกับเรื่องที่จำเลยไม่วางเงินหรือหาประกันมาวางเพื่อใช้ค่าฤชาธรรมเนียมและหนี้ตามคำพิพากษา โดยไม่ได้ส่งไปให้ศาลอุทธรณ์สั่งนั้นเป็นการไม่ชอบเพราะเป็นอำนาจหน้าที่ของศาลอุทธรณ์สั่ง เมื่อศาลชั้นต้นสั่งรับอุทธรณ์คำสั่งไม่รับอุทธรณ์ของจำเลยไว้แล้วโดยไม่ได้กำหนดเรื่องจำเลยไม่วางเงินหรือหาประกันมาวางศาลใช้ค่าฤชาธรรมเนียมและหนี้คำพิพากษา จึงมีเหตุให้น่าเชื่อว่าจำเลยไม่มีเจตนาฝ่าฝืนไม่นำเงินค่าฤชาธรรมเนียมและเงินที่ต้องชำระตามคำพิพากษามาวางศาล หรือหาประกันให้ไว้ต่อศาลตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 234 ที่ศาลอุทธรณ์มีคำสั่งยกคำร้องมานั้น ศาลฎีกาไม่เห็นพ้องด้วย"พิพากษากลับ ให้จำเลยนำเงินค่าฤชาธรรมเนียมและเงินที่ต้องชำระตามคำพิพากษามาวางศาลชั้นต้น หรือหาประกันให้ไว้ต่อศาลชั้นต้นภายใน 7 วัน นับแต่วันฟังคำพิพากษานี้ หากจำเลยดำเนินการหรือไม่ดำเนินการภายในกำหนดดังกล่าวก็ให้ศาลชั้นต้นส่งคำร้องอุทธรณ์คำสั่งไม่รับอุทธรณ์ของจำเลยไปยังศาลอุทธรณ์เพื่อสั่งต่อไป ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 34/2534สภากาชาด ไทยโจทก์นาย ใช้ เก่า หรือ ตั้ง ใช้ เก่า แซ่ ตั้งจำเลย ป.วิ.พ. ม. 234จำเลยยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่งที่ไม่รับอุทธรณ์โดยมิได้นำเงินมาชำระตามคำพิพากษาหรือหาประกันให้ไว้ต่อศาล การที่ศาลชั้นต้นมีคำสั่งดังคำร้องอุทธรณ์คำสั่งที่ไม่รับอุทธรณ์ของจำเลยโดยยังไม่ได้สั่งเกี่ยวกับเรื่องที่จำเลยไม่วางเงินหรือหาประกันมาวางเพื่อใช้ค่าฤชาธรรมเนียมและหนี้ตามคำพิพากษา โดยไม่ได้ส่งไปให้ศาลอุทธรณ์สั่งย่อมเป็นการไม่ชอบเพราะเป็นอำนาจหน้าที่ของศาลอุทธรณ์ และถือว่าจำเลยไม่มีเจตนาฝ่าฝืนไม่นำเงินค่าฤชาธรรมเนียมและเงินที่ต้องชำระตามคำพิพากษามาวางศาลหรือหาประกันให้ต่อศาลตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 234 จึงชอบที่จะสั่งให้จำเลยนำเงินค่าฤชาธรรมเนียมและเงินที่จะต้องชำระตามคำพิพากษาหรือหาประกันให้ไว้ต่อศาลชั้นต้นภายในกำหนดเวลาที่ศาลเห็นสมควรคดีนี้สืบเนื่องมาจากศาลชั้นต้นพิพากษาให้ขับไล่จำเลยและบริวารกับให้จำเลยใช้ค่าเสียหายเดือนละ 3,000 บาท แก่โจทก์นับแต่วันฟ้องจนกว่าจำเลยและบริวารจะรื้อถอน และขนย้ายทรัพย์สินออกไปจากที่ดินพิพาทเสร็จ จำเลยอุทธรณ์ ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับอุทธรณ์ จำเลยยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่งที่ไม่รับอุทธรณ์ ศาลชั้นต้นสั่งว่า อุทธรณ์ภายในกำหนด รับอุทธรณ์ สำเนาให้โจทก์ ส่งไม่ได้ให้ปิด ให้จำเลยนำหมายภายใน 7 วัน ศาลอุทธรณ์มีคำสั่งว่า จำเลยมิได้นำเงินมาชำระตามคำพิพากษาหรือหาประกันให้ไว้ต่อศาลตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 234 จึงไม่มีสิทธิอุทธรณ์คำสั่งที่ไม่รับอุทธรณ์ ให้ยกคำร้องจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "เห็นว่า จำเลยยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่งที่ไม่รับอุทธรณ์ ศาลชั้นต้นมีคำสั่งคำร้องอุทธรณ์คำสั่งไม่รับอุทธรณ์ของจำเลยว่า อุทธรณ์ภายในกำหนด รับอุทธรณ์ โดยยังไม่ได้สั่งเกี่ยวกับเรื่องที่จำเลยไม่วางเงินหรือหาประกันมาวางเพื่อใช้ค่าฤชาธรรมเนียมและหนี้ตามคำพิพากษา โดยไม่ได้ส่งไปให้ศาลอุทธรณ์สั่งนั้นเป็นการไม่ชอบเพราะเป็นอำนาจหน้าที่ของศาลอุทธรณ์สั่ง เมื่อศาลชั้นต้นสั่งรับอุทธรณ์คำสั่งไม่รับอุทธรณ์ของจำเลยไว้แล้วโดยไม่ได้กำหนดเรื่องจำเลยไม่วางเงินหรือหาประกันมาวางศาลใช้ค่าฤชาธรรมเนียมและหนี้คำพิพากษา จึงมีเหตุให้น่าเชื่อว่าจำเลยไม่มีเจตนาฝ่าฝืนไม่นำเงินค่าฤชาธรรมเนียมและเงินที่ต้องชำระตามคำพิพากษามาวางศาล หรือหาประกันให้ไว้ต่อศาลตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 234 ที่ศาลอุทธรณ์มีคำสั่งยกคำร้องมานั้น ศาลฎีกาไม่เห็นพ้องด้วย"พิพากษากลับ ให้จำเลยนำเงินค่าฤชาธรรมเนียมและเงินที่ต้องชำระตามคำพิพากษามาวางศาลชั้นต้น หรือหาประกันให้ไว้ต่อศาลชั้นต้นภายใน 7 วัน นับแต่วันฟังคำพิพากษานี้ หากจำเลยดำเนินการหรือไม่ดำเนินการภายในกำหนดดังกล่าวก็ให้ศาลชั้นต้นส่งคำร้องอุทธรณ์คำสั่งไม่รับอุทธรณ์ของจำเลยไปยังศาลอุทธรณ์เพื่อสั่งต่อไป(สุเทพ กิจสวัสดิ์-ถาวร ตันตราภรณ์-ประศาสน์ ธำรงกาญจน์)แหล่งที่มาเนติบัณฑิตยสภาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุการนำค่าฤชาธรรมเนียมทั้งปวงมาวางศาลและนำเงินมาชำระตามคำพิพากษาหรือหาประกันให้ไว้ต่อศาลตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 234 น่าจะเป็นหน้าที่ของคู่ความผู้ยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่งไม่รับอุทธรณ์หรือไม่รับฎีกาจะต้องนำมาวางศาลหรือหาประกันให้ไว้ต่อศาลเองโดยไม่ต้องรอให้ศาลสั่ง เพราะกฎหมายได้กำหนดเวลาในการวางเงินหรือหาประกันไว้ด้วยว่าจะต้องกระทำภายในกำหนด 10 วัน นับแต่วันที่ศาลได้มีคำสั่ง หากศาลยอมให้คู่ความยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่งไม่รับอุทธรณ์หรือไม่รับฎีกาได้โดยไม่ต้องวางค่าฤชาธรรมเนียมและเงินชำระหนี้ตามคำพิพากษาหรือหาประกันพร้อมกับคำร้องภายใน 10 วัน นับแต่วันที่ศาลมีคำสั่งไม่รับอุทธรณ์หรือไม่รับฎีกา โดยศาลสั่งให้นำเงินมาวางหรือหาประกันในภายหลังได้เช่นคำพิพากษาฎีกาที่บันทึกนี้ก็เท่ากับศาลขยายระยะเวลาในการใช้สิทธิยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่งไม่รับอุทธรณ์หรือไม่รับฎีกาของคู่ความออกไปโดยคู่ความมิได้ร้องขอ ทั้ง ๆ ที่ไม่ปรากฏว่ามีพฤติการณ์พิเศษและเหตุสุดวิสัยแต่อย่างใด ผู้บันทึกจึงเห็นด้วยความเคารพว่า แม้ศาลชั้นต้นจะสั่งรับคำร้องอุทธรณ์คำสั่งไม่รับอุทธรณ์ของจำเลยโดยไม่ได้กำหนดให้จำเลยนำเงินมาชำระตามคำพิพากษาหรือหาประกันก็ตาม ศาลอุทธรณ์ก็ชอบที่จะสั่งยกคำร้องอุทธรณ์คำสั่งไม่รับอุทธรณ์ของจำเลยเพราะเหตุที่จำเลยมิได้นำเงินมาชำระตามคำพิพากษาหรือหาประกันให้ไว้ต่อศาลได้ ทั้งนี้ตามนัยคำสั่งคำร้องดังต่อไปนี้ คำสั่งคำร้องที่ 1323/2527 เมื่อปรากฏว่าจำเลยยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่งศาลชั้นต้นที่สั่งไม่รับฎีกา โดยมิได้นำค่าฤชาธรรมเนียมทั้งปวงมาวางศาลและนำเงินมาชำระตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์หรือหาประกันให้ไว้ต่อศาลภายในกำหนด 10 วันนับแต่วันที่ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับฎีกา จึงเป็นการไม่ชอบด้วยบทบัญญัติมาตรา 234 ประกอบด้วยมาตรา 247 ศาลฎีกาจึงให้ยกคำร้อง คำสั่งคำร้องที่ 1339/2531 จำเลยยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่งไม่รับฎีกาโดยมิได้นำเงินมาชำระตามคำพิพากษาหรือหาประกันให้ไว้ต่อศาลตามมาตรา 234 ศาลฎีกาวินิจฉัยคำร้องของจำเลยไม่ได้ ประดิษฐ์ เอกมณี