phoneee/thai-legal-corpus huggingface dataset:
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1003/2539หลักกฎหมาย: จำเลยที่ 1 ได้ทำสัญญาจ้างจำเลยที่ 2 ปลูกบ้านและได้ออกเช็คพิพาททั้งสองฉบับลงวันที่ล่วงหน้า มอบให้จำเลยที่ 2 เป็นค่าจ้างปลูกบ้านงวดที่ 4เมื่อจำเลยที่ 2 ได้รับเช็คพิพาทแล้วก็ทิ้งงานไป จำเลยที่ 1 ได้แจ้งให้โจทก์ซึ่งเป็นผู้แนะนำจำเลยที่ 2 ให้รู้จักกับจำเลยที่ 1 ทราบ และให้ช่วยติดตามจำเลยที่ 2ให้ด้วย ดังนั้นการที่โจทก์รับเช็คพิพาทจากจำเลยที่ 2 ซึ่งโจทก์ทราบดีอยู่แล้วว่าเช็คดังกล่าวเป็นเช็คที่จำเลยที่ 1 จ่ายให้จำเลยที่ 2 เป็นค่าจ้างสร้างบ้านงวดที่ 4 และจำเลยที่ 2 ได้ทิ้งงานไปไม่สร้างให้เสร็จตามสัญญา จำเลยที่ 1 จึงไม่มีหนี้ที่จะต้องชำระตามเช็คพิพาทให้จำเลยที่ 2 การรับโอนเช็คพิพาทของโจทก์จากจำเลยที่ 2เป็นการรับโอนด้วยคบคิดกันฉ้อฉล โจทก์จึงไม่มีอำนาจฟ้องเรียกเงินตามเช็ค ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1003/2539นายนเรศน์ ฉัตรเฉลิมชัยโจทก์นางโสพิไล กุลสโมรินทร์ กับพวกจำเลย ป.พ.พ. ม. 904, ม. 916 ป.วิ.พ. ม. 55จำเลยที่ 1 ได้ทำสัญญาจ้างจำเลยที่ 2 ปลูกบ้านและได้ออกเช็คพิพาททั้งสองฉบับลงวันที่ล่วงหน้า มอบให้จำเลยที่ 2 เป็นค่าจ้างปลูกบ้านงวดที่ 4เมื่อจำเลยที่ 2 ได้รับเช็คพิพาทแล้วก็ทิ้งงานไป จำเลยที่ 1 ได้แจ้งให้โจทก์ซึ่งเป็นผู้แนะนำจำเลยที่ 2 ให้รู้จักกับจำเลยที่ 1 ทราบ และให้ช่วยติดตามจำเลยที่ 2ให้ด้วย ดังนั้นการที่โจทก์รับเช็คพิพาทจากจำเลยที่ 2 ซึ่งโจทก์ทราบดีอยู่แล้วว่าเช็คดังกล่าวเป็นเช็คที่จำเลยที่ 1 จ่ายให้จำเลยที่ 2 เป็นค่าจ้างสร้างบ้านงวดที่ 4 และจำเลยที่ 2 ได้ทิ้งงานไปไม่สร้างให้เสร็จตามสัญญา จำเลยที่ 1 จึงไม่มีหนี้ที่จะต้องชำระตามเช็คพิพาทให้จำเลยที่ 2 การรับโอนเช็คพิพาทของโจทก์จากจำเลยที่ 2เป็นการรับโอนด้วยคบคิดกันฉ้อฉล โจทก์จึงไม่มีอำนาจฟ้องเรียกเงินตามเช็ค(สถิตย์ ไพเราะ-ปรีชา เฉลิมวณิชย์-สมคิด ไตรโสรัส)ศาลแพ่งธนบุรี - นายศักดิ์สุบรรณ ลังกาพินธุ์ศาลอุทธรณ์ - นายกนก พรรณรักษาแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1003/2539นายนเรศน์ ฉัตรเฉลิมชัยโจทก์นางโสพิไล กุลสโมรินทร์ กับพวกจำเลย ป.พ.พ. ม. 904, ม. 916 ป.วิ.พ. ม. 55จำเลยที่ 1 ได้ทำสัญญาจ้างจำเลยที่ 2 ปลูกบ้านและได้ออกเช็คพิพาททั้งสองฉบับลงวันที่ล่วงหน้า มอบให้จำเลยที่ 2 เป็นค่าจ้างปลูกบ้านงวดที่ 4เมื่อจำเลยที่ 2 ได้รับเช็คพิพาทแล้วก็ทิ้งงานไป จำเลยที่ 1 ได้แจ้งให้โจทก์ซึ่งเป็นผู้แนะนำจำเลยที่ 2 ให้รู้จักกับจำเลยที่ 1 ทราบ และให้ช่วยติดตามจำเลยที่ 2ให้ด้วย ดังนั้นการที่โจทก์รับเช็คพิพาทจากจำเลยที่ 2 ซึ่งโจทก์ทราบดีอยู่แล้วว่าเช็คดังกล่าวเป็นเช็คที่จำเลยที่ 1 จ่ายให้จำเลยที่ 2 เป็นค่าจ้างสร้างบ้านงวดที่ 4 และจำเลยที่ 2 ได้ทิ้งงานไปไม่สร้างให้เสร็จตามสัญญา จำเลยที่ 1 จึงไม่มีหนี้ที่จะต้องชำระตามเช็คพิพาทให้จำเลยที่ 2 การรับโอนเช็คพิพาทของโจทก์จากจำเลยที่ 2เป็นการรับโอนด้วยคบคิดกันฉ้อฉล โจทก์จึงไม่มีอำนาจฟ้องเรียกเงินตามเช็ค(สถิตย์ ไพเราะ-ปรีชา เฉลิมวณิชย์-สมคิด ไตรโสรัส)ศาลแพ่งธนบุรี - นายศักดิ์สุบรรณ ลังกาพินธุ์ศาลอุทธรณ์ - นายกนก พรรณรักษาแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศธนาคารแห่งประเทศไทยที่ สกง. 106 /2551เรื่อง กําหนดการออกพันธบัตรธนาคารแห่งประเทศไทย อายุไม่เกิน 15 วันประจําเดือนธันวาคม พ.ศ. 2551---------------------------------------อื่นๆ - 1. เหตุผลในการออกประกาศ เพื่อกําหนดแผนการออกพันธบัตรธนาคารแห่งประเทศไทย อายุไม่เกิน 15 วัน ประจําเดือนธันวาคม พ.ศ. 2551อื่นๆ - 2. อํานาจตามกฎหมาย เพื่ออนุวัติตามข้อ 2 แห่งระเบียบธนาคารแห่งประเทศไทย ที่ สกง. 2/2550 ว่าด้วยการออกพันธบัตรธนาคารแห่งประเทศไทยอื่นๆ - 3. เนื้อหา ธนาคารแห่งประเทศไทยได้กําหนดแผนการประมูลพันธบัตรธนาคารแห่งประเทศไทย อายุไม่เกิน 15 วัน ดังนี้| | | | | || --- | --- | --- | --- | --- || รุ่นที่ | วงเงิน(ล้านบาท) | ประมูลวันที่ | วันที่ชําระเงิน - วันครบกําหนด | อายุ(วัน) || พ.131/14/51 | 60,000 | 29 ธันวาคม 2551 | 5/1/52 - 19/1/52 | 14 || พ.132/14/51 | 60.000 | 30 ธันวาคม 2551 | 6/1/52 - 20/1152 | 14 |อื่นๆ - 4. วันเริ่มต้นบังคับใช้ ตั้งแต่วันที่ 26 ธันวาคม 2551ผู้มีอํานาจลงนาม - ประกาศ ณ วันที่ 26 ธันวาคม 2551 (นางอัจนา ไวความดี)รองผู้ว่าการ ด้านเสถียรภาพการเงินผู้ว่าการแทน
ประกาศคณะกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกประกาศคณะกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกประจำจังหวัดสมุทรปราการฉบับที่ ๙๘ (พ.ศ. ๒๕๔๙)เรื่อง กำหนด (ปรับปรุง)เส้นทางและรายละเอียดเส้นทางสำหรับการขนส่งประจำทางด้วยรถโดยสารหมวด ๔ จังหวัดสมุทรปราการสายที่ ๑๑๙๗บางพลี-ถนนอ่อนนุช เป็น บางพลี-ถนนอ่อนนุช-ตลาดหัวตะเข้[๑] ตามที่ได้มีประกาศคณะกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกประจำจังหวัดสมุทรปราการฉบับที่ ๔๕ (พ.ศ. ๒๕๓๕) เรื่อง กำหนด (ปรับปรุง)เส้นทางสำหรับการขนส่งประจำทางด้วยรถโดยสาร หมวด ๔ จังหวัดสมุทรปราการ สายที่ ๑๑๙๗บางพลี-ถนนอ่อนนุช นั้นคณะกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกประจำจังหวัดสมุทรปราการได้พิจารณาเห็นสมควรให้กำหนด(ปรับปรุง) เส้นทางดังกล่าวฉะนั้นอาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๒๐ (๑) แห่งพระราชบัญญัติการขนส่งทางบก พ.ศ. ๒๕๒๒ประกอบกับมติคณะกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกประจำจังหวัดสมุทรปราการ ในการประชุมครั้งที่๑/๒๕๔๘ เมื่อวันที่ ๒๔ กุมภาพันธ์ ๒๕๔๘และได้รับอนุมัติจากคณะกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกกลาง ในการประชุมครั้งที่๑๗/๒๕๔๘ เมื่อวันที่ ๒๐ ธันวาคม ๒๕๔๘ จึงให้กำหนด (ปรับปรุง)เส้นทางและรายละเอียดเส้นทางสำหรับการขนส่งประจำทางด้วยรถโดยสาร หมวด ๔จังหวัดสมุทรปราการ สายที่ ๑๑๙๗ บางพลี-ถนนอ่อนนุชให้มีรายละเอียดเส้นทางเป็นบางพลี-ถนนอ่อนนุช-ตลาดหัวตะเข้โดยให้ใช้รายละเอียดเส้นทางดังต่อไปนี้สายที่ ๑๑๙๗ ชื่อเส้นทางบางพลี-ถนนอ่อนนุช-ตลาดหัวตะเข้เริ่มต้นจากสถานที่จอดรถโดยสารประจำทางอำเภอบางพลีไปตามถนนสุขาภิบาล ๒ แยกขวาไปตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๓๒๕๖ (ถนนกิ่งแก้ว)ผ่านศูนย์อุตสาหกรรมบางพลี สำนักงานเขตบางพลี การไฟฟ้านครหลวง โรงงานแป้งหอมเปาโลวัดกิ่งแก้ว หมู่บ้านจามจุรี แยกขวาไปตามถนนอ่อนนุช ไปตามถนนลาดกระบังผ่านทางแยกถนนร่มเกล้า สถานีตำรวจนครบาลลาดกระบัง ไปสุดเส้นทางที่บริเวณตลาดหัวตะเข้ประกาศ ณ วันที่ ๒๓มกราคม พ.ศ. ๒๕๔๙สุขุมรัฎฐ์ สาริบุตรผู้ว่าราชการจังหวัดสมุทรปราการประธานกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกประจำจังหวัดสมุทรปราการชัชสรัญ/ผู้จัดทำ๓๑ มีนาคม ๒๕๔๙โชติกานต์/ปรับปรุง๒๒ กรกฎาคม ๒๕๕๘[๑] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๓/ตอนที่ ๓๒ ง/หน้า ๒๑๕/๒๓ มีนาคม ๒๕๔๙
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 64520หลักกฎหมาย: โจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษจำเลยให้หนักขึ้นเป็นฎีกาดุลพินิจในการกำหนดโทษ เป็นปัญหาข้อเท็จจริง เมื่อศาลอุทธรณ์พิพากษายืนให้จำคุกจำเลยไม่เกิน 5 ปีจึงต้องห้ามมิให้ฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218 ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 96/2507พนักงานอัยการจังหวัดพิจิตรโจทก์โจทก์ร่วมโจทก์นางแฉ่ แซ่ยื้อโจทก์นางลัดดา เฟื่องมณีจำเลย ป.วิ.อ. ม. 218โจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษจำเลยให้หนักขึ้นเป็นฎีกาดุลพินิจในการกำหนดโทษ เป็นปัญหาข้อเท็จจริง เมื่อศาลอุทธรณ์พิพากษายืนให้จำคุกจำเลยไม่เกิน 5 ปีจึงต้องห้ามมิให้ฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218(คร้าม สิวายะวิโรจน์-วิชัยนิตินาท-สวัสดิ์ พานิชอัตรา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 96/2507พนักงานอัยการจังหวัดพิจิตรโจทก์โจทก์ร่วมโจทก์นางแฉ่ แซ่ยื้อโจทก์นางลัดดา เฟื่องมณีจำเลย ป.วิ.อ. ม. 218โจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษจำเลยให้หนักขึ้นเป็นฎีกาดุลพินิจในการกำหนดโทษ เป็นปัญหาข้อเท็จจริง เมื่อศาลอุทธรณ์พิพากษายืนให้จำคุกจำเลยไม่เกิน 5 ปีจึงต้องห้ามมิให้ฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218(คร้าม สิวายะวิโรจน์-วิชัยนิตินาท-สวัสดิ์ พานิชอัตรา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1747/2530หลักกฎหมาย: ศาลชั้นต้นสั่งงดสืบพยานโจทก์เพราะฝ่ายโจทก์ไม่มาศาลและต่อมาในวันเดียวกันนั้นทนายโจทก์ยื่นคำร้องต่อศาลชี้แจงเหตุผลในการที่โจทก์มีความจำเป็นที่มาศาลไม่ได้ และขอให้ศาลยกเลิกคำสั่งงดสืบพยานโจทก์ดังนี้ พอถือได้ว่าโจทก์ได้โตแย้งศาลชั้นต้นนั้นไว้แล้ว โจทก์จึงอุทธรณ์ฎีกาได้และโดยที่จำเลยมิได้ยอมรับข้อเท็จจริงตามคำร้องของโจทก์ ศาลชั้นต้นจึงจะต้องดำเนินการไต่สวนและมีคำสั่งคำร้องดังกล่าว ตามความในมาตรา 21 แห่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1747/2530บริษัท เงินทุนหลักทรัพย์ ไอทีเอฟ จำกัดโจทก์นาง สุวรรณา เอื้อ เจริญ วงศ์จำเลย ป.วิ.พ. ม. 21, ม. 226ศาลชั้นต้นสั่งงดสืบพยานโจทก์เพราะฝ่ายโจทก์ไม่มาศาลและต่อมาในวันเดียวกันนั้นทนายโจทก์ยื่นคำร้องต่อศาลชี้แจงเหตุผลในการที่โจทก์มีความจำเป็นที่มาศาลไม่ได้ และขอให้ศาลยกเลิกคำสั่งงดสืบพยานโจทก์ดังนี้ พอถือได้ว่าโจทก์ได้โตแย้งศาลชั้นต้นนั้นไว้แล้ว โจทก์จึงอุทธรณ์ฎีกาได้และโดยที่จำเลยมิได้ยอมรับข้อเท็จจริงตามคำร้องของโจทก์ ศาลชั้นต้นจึงจะต้องดำเนินการไต่สวนและมีคำสั่งคำร้องดังกล่าว ตามความในมาตรา 21 แห่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง.(ถวิล ทองสว่างรัตน์-จุนท์ จันทรวงศ์-ปชา วรธรรมพินิจ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1747/2530บริษัท เงินทุนหลักทรัพย์ ไอทีเอฟ จำกัดโจทก์นาง สุวรรณา เอื้อ เจริญ วงศ์จำเลย ป.วิ.พ. ม. 21, ม. 226ศาลชั้นต้นสั่งงดสืบพยานโจทก์เพราะฝ่ายโจทก์ไม่มาศาลและต่อมาในวันเดียวกันนั้นทนายโจทก์ยื่นคำร้องต่อศาลชี้แจงเหตุผลในการที่โจทก์มีความจำเป็นที่มาศาลไม่ได้ และขอให้ศาลยกเลิกคำสั่งงดสืบพยานโจทก์ดังนี้ พอถือได้ว่าโจทก์ได้โตแย้งศาลชั้นต้นนั้นไว้แล้ว โจทก์จึงอุทธรณ์ฎีกาได้และโดยที่จำเลยมิได้ยอมรับข้อเท็จจริงตามคำร้องของโจทก์ ศาลชั้นต้นจึงจะต้องดำเนินการไต่สวนและมีคำสั่งคำร้องดังกล่าว ตามความในมาตรา 21 แห่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง.(ถวิล ทองสว่างรัตน์-จุนท์ จันทรวงศ์-ปชา วรธรรมพินิจ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 19 ลงวันที่ 31 ตุลาคม พ.ศ. 2501ประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ ๑๙ (ยกเลิก)โปรดดูรายละเอียดของกฎหมายที่เว็บไซต์ราชกิจจานุเบกษา /
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 919/2468หลักกฎหมาย: เอามูลฝิ่นเคี่ยวกับใบพลูแล้วสูบด้วยหม้อกันชาน่าที่นำสืบจำเลยเอามูลฝิ่นเคี่ยวคลุกผสมกับใบพลูสูบด้วยหม้อกันชา โจทย์ไม่มีพยานแสดงว่าการที่จำเลยทำนั้นเป็นการทำให้มูลฝิ่นผิดไปจากสภาพเดิมอย่างใด แลไม่ปรากฎว่าบทกฎหมายที่โจทย์อ้างมานั้นห้ามการกระทำเช่นนี้ ฎีกาวินิจฉัยว่าจำเลยไม่มีความผิดตามนัยแห่งฎีกาบันทัดฐาน ที่ ๒๓๙/๒๔๖๘,๕๙๖/๒๔๖๘ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 919/2468อัยการกาญจนบุรีโจทก์นายฉอน ตราภูมิล. พ.ร.บ.ฝิ่น ม. 3, ม. 36เอามูลฝิ่นเคี่ยวกับใบพลูแล้วสูบด้วยหม้อกันชาน่าที่นำสืบจำเลยเอามูลฝิ่นเคี่ยวคลุกผสมกับใบพลูสูบด้วยหม้อกันชา โจทย์ไม่มีพยานแสดงว่าการที่จำเลยทำนั้นเป็นการทำให้มูลฝิ่นผิดไปจากสภาพเดิมอย่างใด แลไม่ปรากฎว่าบทกฎหมายที่โจทย์อ้างมานั้นห้ามการกระทำเช่นนี้ ฎีกาวินิจฉัยว่าจำเลยไม่มีความผิดตามนัยแห่งฎีกาบันทัดฐาน ที่ ๒๓๙/๒๔๖๘,๕๙๖/๒๔๖๘(หริศ-มโน-พรหม)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: จำเลยเอามูลฝิ่นเคี่ยวคลุกผสมกับใบพลูสูบด้วยหม้อกันชา โจทย์ไม่มีพยานแสดงว่าการที่จำเลยทำนั้นเป็นการทำให้มูลฝิ่นผิดไปจากสภาพเดิมอย่างใด แลไม่ปรากฎว่าบทกฎหมายที่โจทย์อ้างมานั้นห้ามการกระทำเช่นนี้ ฎีกาวินิจฉัยว่าจำเลยไม่มีความผิดตามนัยแห่งฎีกาบันทัดฐาน ที่ ๒๓๙/๒๔๖๘,๕๙๖/๒๔๖๘ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 919/2468อัยการกาญจนบุรีโจทก์นายฉอน ตราภูมิล. พ.ร.บ.ฝิ่น ม. 3, ม. 36เอามูลฝิ่นเคี่ยวกับใบพลูแล้วสูบด้วยหม้อกันชาน่าที่นำสืบจำเลยเอามูลฝิ่นเคี่ยวคลุกผสมกับใบพลูสูบด้วยหม้อกันชา โจทย์ไม่มีพยานแสดงว่าการที่จำเลยทำนั้นเป็นการทำให้มูลฝิ่นผิดไปจากสภาพเดิมอย่างใด แลไม่ปรากฎว่าบทกฎหมายที่โจทย์อ้างมานั้นห้ามการกระทำเช่นนี้ ฎีกาวินิจฉัยว่าจำเลยไม่มีความผิดตามนัยแห่งฎีกาบันทัดฐาน ที่ ๒๓๙/๒๔๖๘,๕๙๖/๒๔๖๘(หริศ-มโน-พรหม)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 669/2538หลักกฎหมาย: โจทก์เคยนำคดีนี้มาฟ้องจำเลยต่อศาลแขวง ศาลแขวงมีคำสั่งว่า เป็นคดีไม่มีทุนทรัพย์ซึ่งศาลแขวงไม่มีอำนาจพิจารณาพิพากษา จึงให้เพิกถอนคำสั่งรับฟ้องของโจทก์และการดำเนินกระบวนพิจารณาทั้งหมด ตามป.วิ.พ.มาตรา 27 และมีคำสั่งใหม่ไม่รับฟ้องของโจทก์ จำหน่ายคดีออกจากสารบบความ คดีถึงที่สุด ดังนี้ศาลแขวงยังมิได้มีคำสั่งวินิจฉัยชี้ขาดประเด็นแห่งคดีเพียงแต่มีคำสั่งไม่รับฟ้องและจำหน่ายคดีเท่านั้น โจทก์จึงนำคดีมาฟ้องใหม่ได้ไม่เป็นการฟ้องซ้ำ ป.วิ.พ.มาตรา 148 (3) ให้อำนาจศาลในกรณีที่ศาลมีคำพิพากษาหรือคำสั่งยกฟ้องโจทก์แล้ว ถ้าโจทก์นำคดีไปฟ้องใหม่จะเป็นการฟ้องซ้ำเพื่อความยุติธรรมก็ให้ศาลมีอำนาจสั่งว่าไม่ตัดสิทธิโจทก์ที่จะนำคดีมาฟ้องใหม่หาใช่ว่าถ้าศาลไม่สั่งไว้แล้วจะเป็นการตัดสิทธิโจทก์ที่จะนำคดีซึ่งฟ้องใหม่ได้อยู่แล้วมาฟ้องใหม่ไม่ได้ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 669/2538นายผ่อง ทองเหลือโจทก์นางลอบ เขียวอำจำเลย พระธรรมนูญศาลยุติธรรม ม. 15, ม. 22 (4) ป.วิ.พ. ม. 27, ม. 148, ม. 148 (3)โจทก์เคยนำคดีนี้มาฟ้องจำเลยต่อศาลแขวง ศาลแขวงมีคำสั่งว่า เป็นคดีไม่มีทุนทรัพย์ซึ่งศาลแขวงไม่มีอำนาจพิจารณาพิพากษา จึงให้เพิกถอนคำสั่งรับฟ้องของโจทก์และการดำเนินกระบวนพิจารณาทั้งหมด ตามป.วิ.พ.มาตรา 27 และมีคำสั่งใหม่ไม่รับฟ้องของโจทก์ จำหน่ายคดีออกจากสารบบความ คดีถึงที่สุด ดังนี้ศาลแขวงยังมิได้มีคำสั่งวินิจฉัยชี้ขาดประเด็นแห่งคดีเพียงแต่มีคำสั่งไม่รับฟ้องและจำหน่ายคดีเท่านั้น โจทก์จึงนำคดีมาฟ้องใหม่ได้ไม่เป็นการฟ้องซ้ำ ป.วิ.พ.มาตรา 148 (3) ให้อำนาจศาลในกรณีที่ศาลมีคำพิพากษาหรือคำสั่งยกฟ้องโจทก์แล้ว ถ้าโจทก์นำคดีไปฟ้องใหม่จะเป็นการฟ้องซ้ำเพื่อความยุติธรรมก็ให้ศาลมีอำนาจสั่งว่าไม่ตัดสิทธิโจทก์ที่จะนำคดีมาฟ้องใหม่หาใช่ว่าถ้าศาลไม่สั่งไว้แล้วจะเป็นการตัดสิทธิโจทก์ที่จะนำคดีซึ่งฟ้องใหม่ได้อยู่แล้วมาฟ้องใหม่ไม่ได้(สมพล สัตยาอภิธาน-ไพศาล รางชางกูร-อร่าม หุตางกูร)ศาลจังหวัดนครศรีธรรมราช - นายจาตุรงค์ สรนุวัตรศาลอุทธรณ์ภารค - ๓ นายชวเลิศ โสภณวัตแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 669/2538นายผ่อง ทองเหลือโจทก์นางลอบ เขียวอำจำเลย พระธรรมนูญศาลยุติธรรม ม. 15, ม. 22 (4) ป.วิ.พ. ม. 27, ม. 148, ม. 148 (3)โจทก์เคยนำคดีนี้มาฟ้องจำเลยต่อศาลแขวง ศาลแขวงมีคำสั่งว่า เป็นคดีไม่มีทุนทรัพย์ซึ่งศาลแขวงไม่มีอำนาจพิจารณาพิพากษา จึงให้เพิกถอนคำสั่งรับฟ้องของโจทก์และการดำเนินกระบวนพิจารณาทั้งหมด ตามป.วิ.พ.มาตรา 27 และมีคำสั่งใหม่ไม่รับฟ้องของโจทก์ จำหน่ายคดีออกจากสารบบความ คดีถึงที่สุด ดังนี้ศาลแขวงยังมิได้มีคำสั่งวินิจฉัยชี้ขาดประเด็นแห่งคดีเพียงแต่มีคำสั่งไม่รับฟ้องและจำหน่ายคดีเท่านั้น โจทก์จึงนำคดีมาฟ้องใหม่ได้ไม่เป็นการฟ้องซ้ำ ป.วิ.พ.มาตรา 148 (3) ให้อำนาจศาลในกรณีที่ศาลมีคำพิพากษาหรือคำสั่งยกฟ้องโจทก์แล้ว ถ้าโจทก์นำคดีไปฟ้องใหม่จะเป็นการฟ้องซ้ำเพื่อความยุติธรรมก็ให้ศาลมีอำนาจสั่งว่าไม่ตัดสิทธิโจทก์ที่จะนำคดีมาฟ้องใหม่หาใช่ว่าถ้าศาลไม่สั่งไว้แล้วจะเป็นการตัดสิทธิโจทก์ที่จะนำคดีซึ่งฟ้องใหม่ได้อยู่แล้วมาฟ้องใหม่ไม่ได้(สมพล สัตยาอภิธาน-ไพศาล รางชางกูร-อร่าม หุตางกูร)ศาลจังหวัดนครศรีธรรมราช - นายจาตุรงค์ สรนุวัตรศาลอุทธรณ์ภารค - ๓ นายชวเลิศ โสภณวัตแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
กฎกระทรวงการแจ้งเลิกประกอบกิจการโรงงานจำพวกที่ 3 พ.ศ. 2564กฎกระทรวง การแจ้งเลิกประกอบกิจการโรงงานจำพวกที่ ๓ พ.ศ. ๒๕๖๔อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๖ วรรคหนึ่ง และมาตรา ๒๘ วรรคสี่ แห่งพระราชบัญญัติโรงงาน พ.ศ. ๒๕๓๕ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติโรงงาน (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๖๒ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้มาตรา 1 ข้อ ๑ ผู้รับใบอนุญาตผู้ใดประสงค์จะเลิกประกอบกิจการโรงงานจำพวกที่ ๓ ให้แจ้งเป็นหนังสือต่อผู้อนุญาตไม่น้อยกว่าสามสิบวันก่อนวันเลิกประกอบกิจการโรงงาน การแจ้งเลิกประกอบกิจการโรงงานตามวรรคหนึ่ง ให้ผู้รับใบอนุญาตที่เป็นนิติบุคคลแจ้งเป็นหนังสือต่อผู้อนุญาต พร้อมด้วยข้อมูล เอกสารมาตรา 1 หรือหลักฐานแสดงการเลิกประกอบกิจการโรงงานของนิติบุคคลตามกฎหมายว่าด้วยการนั้นมาตรา 2 ข้อ ๒ การแจ้งเลิกประกอบกิจการโรงงานและการออกใบรับแจ้ง ให้ดำเนินการโดยวิธีการทางอิเล็กทรอนิกส์ผ่านระบบเครือข่ายอิเล็กทรอนิกส์ของกรมโรงงานอุตสาหกรรมหรือสำนักงานอุตสาหกรรมจังหวัดเป็นหลัก ในกรณีที่ไม่สามารถดำเนินการได้หรือมีเหตุอื่นใดทำให้ไม่สามารถดำเนินการโดยวิธีการทางอิเล็กทรอนิกส์ได้มาตรา 2 ให้การดำเนินการดังกล่าวกระทำ ณ สถานที่ ดังต่อไปนี้ (๑) โรงงานในเขตกรุงเทพมหานคร ให้กระทำ ณ กรมโรงงานอุตสาหกรรม (๒) โรงงานในเขตจังหวัดอื่น ให้กระทำ ณ สำนักงานอุตสาหกรรมจังหวัดมาตรา 3 ข้อ ๓ เมื่อผู้อนุญาตได้รับแจ้งพร้อมด้วยข้อมูล เอกสาร หรือหลักฐานตามข้อ ๑ ถูกต้องและครบถ้วนแล้ว ให้ออกใบรับแจ้งให้แก่ผู้แจ้งไว้เป็นหลักฐานให้ไว้ ณ วันที่ ๑๖ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๖๔ สุริยะ จึงรุ่งเรืองกิจ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมหมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ โดยที่มาตรา ๒๘ วรรคสี่ แห่งพระราชบัญญัติโรงงาน พ.ศ. ๒๕๓๕ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติโรงงาน (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๖๒ บัญญัติให้การแจ้งเลิกประกอบกิจการโรงงานเป็นไปตามหลักเกณฑ์และวิธีการที่กำหนดในกฎกระทรวง จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้
ประกาศคณะกรรมการอนุญาโตตุลาการประกาศคณะกรรมการอนุญาโตตุลาการเรื่องอัตราค่าป่วยการอนุญาโตตุลาการและค่าใช้จ่ายในการดำเนินกระบวนพิจารณาพ.ศ. ๒๕๕๙ เพื่อให้อัตราค่าป่วยการอนุญาโตตุลาการและค่าใช้จ่ายในการดำเนินกระบวนพิจารณาซึ่งใช้บังคับมาตั้งแต่ พ.ศ. ๒๕๕๑ เกิดความเหมาะสมและสอดคล้องกับค่าใช้จ่ายในการบริหารจัดการข้อพิพาทที่เข้าสู่กระบวนการระงับข้อพิพาทด้วยวิธีอนุญาโตตุลาการของสำนักงานคณะกรรมการกำกับและส่งเสริมการประกอบธุรกิจประกันภัยที่เปลี่ยนแปลงไปตามสภาพเศรษฐกิจและสังคม อาศัยอำนาจตามความในข้อ ๖ (๒) และข้อ ๔๐ของระเบียบสำนักงานคณะกรรมการกำกับและส่งเสริมการประกอบธุรกิจประกันภัยว่าด้วยอนุญาโตตุลาการพ.ศ. ๒๕๕๑ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยระเบียบสำนักงานคณะกรรมการกำกับและส่งเสริมการประกอบธุรกิจประกันภัยว่าด้วยอนุญาโตตุลาการ (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๕๓ประกอบมติคณะกรรมการอนุญาโตตุลาการ ครั้งที่ ๒/๒๕๕๙ เมื่อวันที่ ๒๘ กันยายนพ.ศ. ๒๕๕๙ ประธานคณะกรรมการอนุญาโตตุลาการจึงออกประกาศไว้ ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ ประกาศนี้เรียกว่า ประกาศคณะกรรมการอนุญาโตตุลาการ เรื่อง อัตราค่าป่วยการอนุญาโตตุลาการและค่าใช้จ่ายในการดำเนินกระบวนพิจารณาพ.ศ. ๒๕๕๙ข้อ ๒[๑] ประกาศนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปข้อ๓ ให้ยกเลิกประกาศคณะกรรมการอนุญาโตตุลาการเรื่อง อัตราค่าป่วยการอนุญาโตตุลาการและค่าใช้จ่ายในการดำเนินกระบวนพิจารณาพ.ศ. ๒๕๕๓ ลงวันที่ ๗ กันยายน ๒๕๕๓ข้อ๔ อัตราค่าป่วยการอนุญาโตตุลาการ ให้เป็นไปตามตารางที่แนบท้ายประกาศนี้ข้อ๕ ค่าใช้จ่ายในการดำเนินกระบวนพิจารณาให้อนุญาโตตุลาการหรือพนักงานเจ้าหน้าที่กำหนดตามที่ได้จ่ายไปจริงข้อ๖ การคำนวณอัตราค่าป่วยการอนุญาโตตุลาการและค่าใช้จ่ายในการดำเนินกระบวนพิจารณา ถ้าคำนวณได้เป็นเศษสตางค์ให้ปัดเศษสตางค์ทิ้งข้อ๗ การจ่ายค่าป่วยการกรณีอนุญาโตตุลาการสามคนให้นำอัตราค่าป่วยการ ที่กำหนดไว้ตามตารางที่แนบท้ายประกาศนี้ แบ่งออกเป็นสิบส่วนโดยให้ประธานคณะอนุญาโตตุลาการได้รับสี่ส่วนสำหรับอนุญาโตตุลาการอีกสองคนให้ได้รับคนละสามส่วนเท่ากันกรณีข้อพิพาทมีจำนวนทุนทรัพย์ที่เรียกร้องเกิน ๒,๐๐๐,๐๐๐ บาทและคู่พิพาทตกลงกันให้มีอนุญาโตตุลาการจำนวน ๑ คนให้อนุญาโตตุลาการได้รับค่าป่วยการกึ่งหนึ่งของอัตราค่าป่วยการที่กำหนดไว้ตามตารางที่แนบท้ายประกาศนี้ข้อ๘ คำเสนอข้อพิพาทด้วยวิธีการอนุญาโตตุลาการที่ยื่นก่อนวันที่ประกาศนี้ใช้บังคับให้กำหนดค่าป่วยการและค่าใช้จ่ายในการดำเนินกระบวนพิจารณา ตามอัตรา หลักเกณฑ์และวิธีการที่ใช้บังคับอยู่ในขณะที่มีการยื่นคำเสนอข้อพิพาทจนเสร็จสิ้นกระบวนการความในวรรคหนึ่งให้นำมาใช้กับการยื่นคำคัดค้าน คำเรียกร้องแย้ง และการตกลงหรือประนีประนอมยอมความโดยสำนักงาน คปภ. ในข้อพิพาทตามวรรคหนึ่งด้วยประกาศ ณ วันที่ ๒๖ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๕๙สุทธิพล ทวีชัยการเลขาธิการคณะกรรมการกำกับและส่งเสริมการประกอบธุรกิจประกันภัยประธานคณะกรรมการอนุญาโตตุลาการ[เอกสารแนบท้าย]๑. ตารางอัตราค่าป่วยการอนุญาโตตุลาการ(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)ชนิกา/ปริยานุช/จัดทำ๙ มกราคม ๒๕๖๐ปริญสินีย์/ตรวจ๓๐ มกราคม ๒๕๖๐[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๓๓/ตอนพิเศษ ๓๑๕ ง/หน้า ๑๑/๓๐ ธันวาคม ๒๕๕๙
กฎกระทรวงฉบับที่ ๔(พ.ศ. ๒๕๓๙)ออกตามความในพระราชบัญญัติโบราณสถานโบราณวัตถุ ศิลปวัตถุและพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติพ.ศ. ๒๕๐๔[๑] อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๖ มาตรา ๑๙ วรรคสอง มาตรา ๑๙ ตรี วรรคสองและมาตรา ๒๔ ทวิ วรรคสอง แห่งพระราชบัญญัติโบราณสถาน โบราณวัตถุ ศิลปวัตถุ และพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติพ.ศ. ๒๕๐๔ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติโบราณสถานโบราณวัตถุ ศิลปวัตถุและพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๓๕ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการออกกฎกระทรวงไว้ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ผู้ใดประสงค์จะทำการค้าโบราณวัตถุหรือศิลปวัตถุตามมาตรา ๑๙ ให้ยื่นคำขอรับใบอนุญาตตามแบบศก. ๑ ท้ายกฎกระทรวงนี้ พร้อมด้วยเอกสารและหลักฐานตามที่ระบุไว้ในแบบดังกล่าวข้อ ๒การยื่นคำขอตามกฎกระทรวงนี้(๑) กรณีที่ผู้ขอมีสถานที่ทำการค้าในเขตกรุงเทพมหานครให้ยื่น ณ สำนักโบราณคดีและพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ กรมศิลปากร(๒) กรณีที่ผู้ขอมีสถานที่ทำการค้าในเขตจังหวัดอื่นนอกจากกรุงเทพมหานครให้ยื่นณ พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติที่ตั้งอยู่ในจังหวัดนั้นหากในจังหวัดนั้นไม่มีพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติให้ยื่น ณสำนักงานศึกษาธิการจังหวัดแห่งจังหวัดนั้นข้อ ๓ใบอนุญาตทำการค้าโบราณวัตถุ ให้เป็นไปตามแบบ ศก. ๒ ท้ายกฎกระทรวงนี้ใบอนุญาตทำการค้าศิลปวัตถุ ให้เป็นไปตามแบบ ศก. ๓ท้ายกฎกระทรวงนี้ข้อ ๔การขอต่ออายุใบอนุญาตตามกฎกระทรวงนี้ ให้ผู้รับใบอนุญาตยื่นคำขอตามแบบ ศก. ๔ท้ายกฎกระทรวงนี้ก่อนใบอนุญาตสิ้นอายุไม่น้อยกว่าสิบห้าวัน พร้อมด้วยเอกสารและหลักฐานตามที่ระบุไว้ในแบบดังกล่าวการอนุญาตให้ต่ออายุใบอนุญาตทำการค้าโบราณวัตถุให้ผู้อนุญาตออกใบอนุญาตตามแบบ ศก. ๒ ท้ายกฎกระทรวงนี้การอนุญาตให้ต่ออายุใบอนุญาตทำการค้าศิลปวัตถุให้ผู้อนุญาตออกใบอนุญาตตามแบบ ศก. ๓ ท้ายกฎกระทรวงนี้ข้อ ๕ การขอรับใบแทนใบอนุญาตตามกฎกระทรวงนี้ให้ผู้รับใบอนุญาตยื่นคำขอตามแบบ ศก. ๕ ท้ายกฎกระทรวงนี้พร้อมด้วยเอกสารและหลักฐานตามที่ระบุไว้ในแบบดังกล่าวการออกใบแทนใบอนุญาตทำการค้าโบราณวัตถุให้ผู้อนุญาตออกใบอนุญาตตามแบบ ศก. ๒ และประทับคำว่า ใบแทน ด้วยอักษรสีแดงไว้ที่มุมบนด้านขวาของใบอนุญาตนั้นการออกใบแทนใบอนุญาตทำการค้าศิลปวัตถุให้ผู้อนุญาตออกใบอนุญาตตามแบบ ศก. ๓ และประทับคำว่า ใบแทนด้วยอักษรสีแดงไว้ที่มุมบนด้านขวาของใบอนุญาตนั้นให้ไว้ ณ วันที่ ๒๖ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๓๙สุขวิช รังสิตพลรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ[เอกสารแนบท้าย]๑.คำขอรับใบอนุญาตทำการค้าโบราณวัตถุ,คำขอรับใบอนุญาตทำการค้าศิลปวัตถุ (แบบ ศก. ๑)๒.ใบอนุญาตทำการค้าโบราณวัตถุ (แบบ ศก. ๒)๓.ใบอนุญาตทำการค้าศิลปวัตถุ (แบบ ศก. ๓)๔.คำขอต่ออายุใบอนุญาตทำการค้าโบราณวัตถุ, คำขอต่ออายุใบอนุญาตทำการค้าศิลปวัตถุ(แบบ ศก. ๔)๕.คำขอรับใบแทนใบอนุญาตทำการค้าโบราณวัตถุ,คำขอรับใบแทนใบอนุญาตทำการค้าศิลปวัตถุ (แบบ ศก. ๕)(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือโดยที่มาตรา ๑๙ วรรคสอง มาตรา ๑๙ ตรี และมาตรา ๒๔ ทวิ วรรคสอง แห่งพระราชบัญญัติโบราณสถานโบราณวัตถุ ศิลปวัตถุ และพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ พ.ศ. ๒๕๐๔ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติโบราณสถาน โบราณวัตถุ ศิลปวัตถุและพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๓๕ บัญญัติให้การขอรับใบอนุญาตทำการค้าโบราณวัตถุหรือศิลปวัตถุการขอต่ออายุใบอนุญาต การขอรับใบแทนใบอนุญาตและการออกใบแทนใบอนุญาตดังกล่าวต้องเป็นไปตามหลักเกณฑ์วิธีการและเงื่อนไขที่กำหนดในกฎกระทรวงจึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้สถาพร/ปรับปรุง๑๔พฤศจิกายน ๒๕๔๙ปิยะธิดา/ปรับปรุง๒๐ กุมภาพันธ์๒๕๖๒[๑] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๑๓/ตอนที่ ๒๘ ก/หน้า ๘/๑๘ กรกฎาคม๒๕๓๙
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 529/2538หลักกฎหมาย: จำเลยเป็นหนี้เงินโจทก์ค่าซื้อปุ๋ยตามฟ้อง แต่เมื่อไม่ปรากฎตามสัญญา และหนังสือขอซื้อปุ๋ยเชื่อว่า ในกรณีที่จำเลยค้างชำระหนี้ค่าปุ๋ยส่วนใดส่วนหนึ่ง โจทก์ผู้ขายมีสิทธิคิดดอกเบี้ยจากจำนวนเงินที่ค้างชำระแล้ว ดอกเบี้ยซึ่งโจทก์มีสิทธิเรียกจากจำเลย เพราะเหตุที่จำเลยค้างชำระหนึ้ค่าปุ๋ยจำนวน11,900 บาท นับแต่วันที่จำเลยผิดนัดตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา224 วรรคแรก จึงไม่ใช่ดอกเบี้ยค้างส่งตาม มาตรา 166 (เดิม) หากเป็นดอกเบี้ยที่กำหนดทดแทนค่าเสียหายภายหลังเมื่อศาลพิพากษาคดีอันไม่มีกฎหมาย-บัญญัติอายุความฟ้องเรียกค่าเสียหายเช่นนี้ไว้โดยเฉพาะ จึงต้องใช้อายุความทั่วไปตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 164 (เดิม) ซึ่งมีกำหนด 10 ปี ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 529/2538องค์การตลาดเพื่อเกษตรกรโจทก์กลุ่มเกษตรกรทำนาท่าเรือจำเลย ป.พ.พ. ม. 164 (เดิม), ม. 166 (เดิม), ม. 224 วรรคแรกจำเลยเป็นหนี้เงินโจทก์ค่าซื้อปุ๋ยตามฟ้อง แต่เมื่อไม่ปรากฎตามสัญญา และหนังสือขอซื้อปุ๋ยเชื่อว่า ในกรณีที่จำเลยค้างชำระหนี้ค่าปุ๋ยส่วนใดส่วนหนึ่ง โจทก์ผู้ขายมีสิทธิคิดดอกเบี้ยจากจำนวนเงินที่ค้างชำระแล้ว ดอกเบี้ยซึ่งโจทก์มีสิทธิเรียกจากจำเลย เพราะเหตุที่จำเลยค้างชำระหนึ้ค่าปุ๋ยจำนวน11,900 บาท นับแต่วันที่จำเลยผิดนัดตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา224 วรรคแรก จึงไม่ใช่ดอกเบี้ยค้างส่งตาม มาตรา 166 (เดิม) หากเป็นดอกเบี้ยที่กำหนดทดแทนค่าเสียหายภายหลังเมื่อศาลพิพากษาคดีอันไม่มีกฎหมาย-บัญญัติอายุความฟ้องเรียกค่าเสียหายเช่นนี้ไว้โดยเฉพาะ จึงต้องใช้อายุความทั่วไปตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 164 (เดิม) ซึ่งมีกำหนด 10 ปี(อากาศ บำรุงชีพ-ยรรยง ปานุราช-มหินทร์ สุรดินทร์กูร)ศาลจังหวัดนครนายก - นายโสภณ บางยี่ขันศาลอุทธรณ์ - นางอรพินท์ เศรษฐมานิตแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 529/2538องค์การตลาดเพื่อเกษตรกรโจทก์กลุ่มเกษตรกรทำนาท่าเรือจำเลย ป.พ.พ. ม. 164 (เดิม), ม. 166 (เดิม), ม. 224 วรรคแรกจำเลยเป็นหนี้เงินโจทก์ค่าซื้อปุ๋ยตามฟ้อง แต่เมื่อไม่ปรากฎตามสัญญา และหนังสือขอซื้อปุ๋ยเชื่อว่า ในกรณีที่จำเลยค้างชำระหนี้ค่าปุ๋ยส่วนใดส่วนหนึ่ง โจทก์ผู้ขายมีสิทธิคิดดอกเบี้ยจากจำนวนเงินที่ค้างชำระแล้ว ดอกเบี้ยซึ่งโจทก์มีสิทธิเรียกจากจำเลย เพราะเหตุที่จำเลยค้างชำระหนึ้ค่าปุ๋ยจำนวน11,900 บาท นับแต่วันที่จำเลยผิดนัดตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา224 วรรคแรก จึงไม่ใช่ดอกเบี้ยค้างส่งตาม มาตรา 166 (เดิม) หากเป็นดอกเบี้ยที่กำหนดทดแทนค่าเสียหายภายหลังเมื่อศาลพิพากษาคดีอันไม่มีกฎหมาย-บัญญัติอายุความฟ้องเรียกค่าเสียหายเช่นนี้ไว้โดยเฉพาะ จึงต้องใช้อายุความทั่วไปตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 164 (เดิม) ซึ่งมีกำหนด 10 ปี(อากาศ บำรุงชีพ-ยรรยง ปานุราช-มหินทร์ สุรดินทร์กูร)ศาลจังหวัดนครนายก - นายโสภณ บางยี่ขันศาลอุทธรณ์ - นางอรพินท์ เศรษฐมานิตแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ