คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 296/2492หลักกฎหมาย: คดีหาว่าจำเลยเบิกความเท็จ ฟ้องตอนท้ายกล่าวว่า'ซึ่งความจริงจำเลยซื้อม้าดังกล่าวมาจากนายพานราคาเพียง 200 บาทเท่านั้น หาใช่ราคา 600 บาท ดังจำเลยเบิกความไม่' เมื่อโจทก์นำสืบไม่ได้ว่า ความจริงจำเลยซื้อม้าราคา 200 บาท ดังฟ้อง แต่โจทก์นำสืบเพียงว่าในต้นขั้วตั๋วพิมพ์รูปพรรณม้า ลงไว้ว่า ซื้อขายกันราคา 200 บาท เพียงเท่านี้ยังลงโทษจำเลย ไม่ได้โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานเบิกความเท็จจำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นลงโทษจำเลย ตามฟ้อง ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน แต่ผู้พิพากษานายหนึ่งมีความเห็นแย้งว่าควรยกฟ้อง และอนุญาตให้จำเลยฎีกาได้จำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ตามคำฟ้องตอนท้ายยืนยันข้อหาจำเลยไว้ว่า "ซึ่งความจริงจำเลยซื้อม้าดังกล่าวแล้วมาจากนายพานราคาเพียง 200 บาท หาใช่ 600 บาท ดังจำเลยเบิกความไม่" ดังนี้ทำให้เข้าใจว่า โจทก์มุ่งหมายกล่าวหาจำเลยเบิกความเท็จในราคาม้าที่จำเลยซื้อมาจากนายพานเท่านั้น โจทก์ไม่ประสงค์จะกล่าวหาจำเลยไปถึงการทำโอนตั๋วพิมพ์รูปพรรณที่อำเภอไว้ 200 บาท โจทก์นำสืบไม่ได้ว่า ความจริงจำเลยซื้อม้าราคา 200 บาท ดังฟ้อง โจทก์นำสืบแต่เพียงว่า ในต้นขั้วพิมพ์รูปพรรณม้าลงไว้ว่า ซื้อขายกันราคา 200 บาท ดังนี้รูปคดีลงโทษจำเลยไม่ได้พิพากษากลับ ให้ยกฟ้อง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 296/2492อัยการประจำศาลจังหวัดภูเขียวโจทก์นายวัฒนา เสลานนท์จำเลย ป.วิ.อ. ม. 158 กฎหมายลักษณะอาญา ม. 155 พ.ร.บ.แก้ไขเพิ่มเติมกฎหมายลักษณะอาญา พ.ศ.2477 (ฉบับที่ 4) ม. 4คดีหาว่าจำเลยเบิกความเท็จ ฟ้องตอนท้ายกล่าวว่า'ซึ่งความจริงจำเลยซื้อม้าดังกล่าวมาจากนายพานราคาเพียง 200 บาทเท่านั้น หาใช่ราคา 600 บาท ดังจำเลยเบิกความไม่' เมื่อโจทก์นำสืบไม่ได้ว่า ความจริงจำเลยซื้อม้าราคา 200 บาท ดังฟ้อง แต่โจทก์นำสืบเพียงว่าในต้นขั้วตั๋วพิมพ์รูปพรรณม้า ลงไว้ว่า ซื้อขายกันราคา 200 บาท เพียงเท่านี้ยังลงโทษจำเลย ไม่ได้โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานเบิกความเท็จจำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นลงโทษจำเลย ตามฟ้อง ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน แต่ผู้พิพากษานายหนึ่งมีความเห็นแย้งว่าควรยกฟ้อง และอนุญาตให้จำเลยฎีกาได้จำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ตามคำฟ้องตอนท้ายยืนยันข้อหาจำเลยไว้ว่า "ซึ่งความจริงจำเลยซื้อม้าดังกล่าวแล้วมาจากนายพานราคาเพียง 200 บาท หาใช่ 600 บาท ดังจำเลยเบิกความไม่" ดังนี้ทำให้เข้าใจว่า โจทก์มุ่งหมายกล่าวหาจำเลยเบิกความเท็จในราคาม้าที่จำเลยซื้อมาจากนายพานเท่านั้น โจทก์ไม่ประสงค์จะกล่าวหาจำเลยไปถึงการทำโอนตั๋วพิมพ์รูปพรรณที่อำเภอไว้ 200 บาท โจทก์นำสืบไม่ได้ว่า ความจริงจำเลยซื้อม้าราคา 200 บาท ดังฟ้อง โจทก์นำสืบแต่เพียงว่า ในต้นขั้วพิมพ์รูปพรรณม้าลงไว้ว่า ซื้อขายกันราคา 200 บาท ดังนี้รูปคดีลงโทษจำเลยไม่ได้พิพากษากลับ ให้ยกฟ้อง(นาถปริญญา-ธรรมบัณฑิตสิทธิศฤงคาร-นนทปัญญา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานเบิกความเท็จจำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นลงโทษจำเลย ตามฟ้อง ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน แต่ผู้พิพากษานายหนึ่งมีความเห็นแย้งว่าควรยกฟ้อง และอนุญาตให้จำเลยฎีกาได้จำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ตามคำฟ้องตอนท้ายยืนยันข้อหาจำเลยไว้ว่า "ซึ่งความจริงจำเลยซื้อม้าดังกล่าวแล้วมาจากนายพานราคาเพียง 200 บาท หาใช่ 600 บาท ดังจำเลยเบิกความไม่" ดังนี้ทำให้เข้าใจว่า โจทก์มุ่งหมายกล่าวหาจำเลยเบิกความเท็จในราคาม้าที่จำเลยซื้อมาจากนายพานเท่านั้น โจทก์ไม่ประสงค์จะกล่าวหาจำเลยไปถึงการทำโอนตั๋วพิมพ์รูปพรรณที่อำเภอไว้ 200 บาท โจทก์นำสืบไม่ได้ว่า ความจริงจำเลยซื้อม้าราคา 200 บาท ดังฟ้อง โจทก์นำสืบแต่เพียงว่า ในต้นขั้วพิมพ์รูปพรรณม้าลงไว้ว่า ซื้อขายกันราคา 200 บาท ดังนี้รูปคดีลงโทษจำเลยไม่ได้พิพากษากลับ ให้ยกฟ้อง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 296/2492อัยการประจำศาลจังหวัดภูเขียวโจทก์นายวัฒนา เสลานนท์จำเลย ป.วิ.อ. ม. 158 กฎหมายลักษณะอาญา ม. 155 พ.ร.บ.แก้ไขเพิ่มเติมกฎหมายลักษณะอาญา พ.ศ.2477 (ฉบับที่ 4) ม. 4คดีหาว่าจำเลยเบิกความเท็จ ฟ้องตอนท้ายกล่าวว่า'ซึ่งความจริงจำเลยซื้อม้าดังกล่าวมาจากนายพานราคาเพียง 200 บาทเท่านั้น หาใช่ราคา 600 บาท ดังจำเลยเบิกความไม่' เมื่อโจทก์นำสืบไม่ได้ว่า ความจริงจำเลยซื้อม้าราคา 200 บาท ดังฟ้อง แต่โจทก์นำสืบเพียงว่าในต้นขั้วตั๋วพิมพ์รูปพรรณม้า ลงไว้ว่า ซื้อขายกันราคา 200 บาท เพียงเท่านี้ยังลงโทษจำเลย ไม่ได้โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานเบิกความเท็จจำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นลงโทษจำเลย ตามฟ้อง ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน แต่ผู้พิพากษานายหนึ่งมีความเห็นแย้งว่าควรยกฟ้อง และอนุญาตให้จำเลยฎีกาได้จำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ตามคำฟ้องตอนท้ายยืนยันข้อหาจำเลยไว้ว่า "ซึ่งความจริงจำเลยซื้อม้าดังกล่าวแล้วมาจากนายพานราคาเพียง 200 บาท หาใช่ 600 บาท ดังจำเลยเบิกความไม่" ดังนี้ทำให้เข้าใจว่า โจทก์มุ่งหมายกล่าวหาจำเลยเบิกความเท็จในราคาม้าที่จำเลยซื้อมาจากนายพานเท่านั้น โจทก์ไม่ประสงค์จะกล่าวหาจำเลยไปถึงการทำโอนตั๋วพิมพ์รูปพรรณที่อำเภอไว้ 200 บาท โจทก์นำสืบไม่ได้ว่า ความจริงจำเลยซื้อม้าราคา 200 บาท ดังฟ้อง โจทก์นำสืบแต่เพียงว่า ในต้นขั้วพิมพ์รูปพรรณม้าลงไว้ว่า ซื้อขายกันราคา 200 บาท ดังนี้รูปคดีลงโทษจำเลยไม่ได้พิพากษากลับ ให้ยกฟ้อง(นาถปริญญา-ธรรมบัณฑิตสิทธิศฤงคาร-นนทปัญญา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ