phoneee/thai-legal-corpus huggingface dataset:
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4530/2541หลักกฎหมาย: การที่บุคคลใดจะต้องใช้สิทธิทางศาล เป็นคดีไม่มีข้อพิพาทโดยทำเป็นคำร้องขอยื่นต่อศาลตาม ป.วิ.พ.มาตรา 55 และมาตรา 188 (1) ต้องพิจารณาจากกฎหมายสารบัญญัติ กล่าวคือ จะต้องมีกฎหมายบัญญัติรับรองให้ใช้สิทธิทางศาลโดยยื่นคำร้องขอในกรณีนั้น ๆ ได้ เมื่อไม่มีกฎหมายบัญญัติรับรองว่าหากผู้ร้องทำนิติกรรมยกที่ดินให้ผู้ใดไปแล้ว ให้ผู้ร้องใช้สิทธิทางศาลยื่นคำร้องขอให้ศาลสั่งว่านิติกรรมยกให้ดังกล่าวเป็นโมฆะได้ แม้ ป.พ.พ.มาตรา 156 ที่ให้ผู้ร้องใช้สิทธิทางศาลยื่นคำร้องขอให้ศาลสั่งว่านิติกรรมเป็นโมฆะได้ ก็เป็นเพียงหลักเกณท์ของกฎหมายที่จะทำให้นิติกรรมเป็นโมฆะเท่านั้น หาได้รับรองให้ผู้ร้องใช้สิทธิทางศาลโดยยื่นคำร้องขอให้ศาลสั่งว่านิติกรรมนั้นเป็นโมฆะแต่อย่างใด ผู้ร้องจึงไม่สามารถใช้สิทธิทางศาลเป็นคดีไม่มีข้อพิพาทได้ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4530/2541พลตรีวิเชียร ชินะโยธินผู้ร้อง ป.พ.พ. ม. 156 ป.วิ.พ. ม. 55, ม. 188 (1)การที่บุคคลใดจะต้องใช้สิทธิทางศาล เป็นคดีไม่มีข้อพิพาทโดยทำเป็นคำร้องขอยื่นต่อศาลตาม ป.วิ.พ.มาตรา 55 และมาตรา 188 (1) ต้องพิจารณาจากกฎหมายสารบัญญัติ กล่าวคือ จะต้องมีกฎหมายบัญญัติรับรองให้ใช้สิทธิทางศาลโดยยื่นคำร้องขอในกรณีนั้น ๆ ได้ เมื่อไม่มีกฎหมายบัญญัติรับรองว่าหากผู้ร้องทำนิติกรรมยกที่ดินให้ผู้ใดไปแล้ว ให้ผู้ร้องใช้สิทธิทางศาลยื่นคำร้องขอให้ศาลสั่งว่านิติกรรมยกให้ดังกล่าวเป็นโมฆะได้ แม้ ป.พ.พ.มาตรา 156 ที่ให้ผู้ร้องใช้สิทธิทางศาลยื่นคำร้องขอให้ศาลสั่งว่านิติกรรมเป็นโมฆะได้ ก็เป็นเพียงหลักเกณท์ของกฎหมายที่จะทำให้นิติกรรมเป็นโมฆะเท่านั้น หาได้รับรองให้ผู้ร้องใช้สิทธิทางศาลโดยยื่นคำร้องขอให้ศาลสั่งว่านิติกรรมนั้นเป็นโมฆะแต่อย่างใด ผู้ร้องจึงไม่สามารถใช้สิทธิทางศาลเป็นคดีไม่มีข้อพิพาทได้(ดุสิต เพชรปลูก-เหล็ก ไทรวิจิตร-สกนธ์ กฤติยาวงศ์)ศาลแพ่ง - นายสมควร วิเชียรวรรณศาลอุทธรณ์ - นายศิริรัตน์ จันทราแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4530/2541พลตรีวิเชียร ชินะโยธินผู้ร้อง ป.พ.พ. ม. 156 ป.วิ.พ. ม. 55, ม. 188 (1)การที่บุคคลใดจะต้องใช้สิทธิทางศาล เป็นคดีไม่มีข้อพิพาทโดยทำเป็นคำร้องขอยื่นต่อศาลตาม ป.วิ.พ.มาตรา 55 และมาตรา 188 (1) ต้องพิจารณาจากกฎหมายสารบัญญัติ กล่าวคือ จะต้องมีกฎหมายบัญญัติรับรองให้ใช้สิทธิทางศาลโดยยื่นคำร้องขอในกรณีนั้น ๆ ได้ เมื่อไม่มีกฎหมายบัญญัติรับรองว่าหากผู้ร้องทำนิติกรรมยกที่ดินให้ผู้ใดไปแล้ว ให้ผู้ร้องใช้สิทธิทางศาลยื่นคำร้องขอให้ศาลสั่งว่านิติกรรมยกให้ดังกล่าวเป็นโมฆะได้ แม้ ป.พ.พ.มาตรา 156 ที่ให้ผู้ร้องใช้สิทธิทางศาลยื่นคำร้องขอให้ศาลสั่งว่านิติกรรมเป็นโมฆะได้ ก็เป็นเพียงหลักเกณท์ของกฎหมายที่จะทำให้นิติกรรมเป็นโมฆะเท่านั้น หาได้รับรองให้ผู้ร้องใช้สิทธิทางศาลโดยยื่นคำร้องขอให้ศาลสั่งว่านิติกรรมนั้นเป็นโมฆะแต่อย่างใด ผู้ร้องจึงไม่สามารถใช้สิทธิทางศาลเป็นคดีไม่มีข้อพิพาทได้(ดุสิต เพชรปลูก-เหล็ก ไทรวิจิตร-สกนธ์ กฤติยาวงศ์)ศาลแพ่ง - นายสมควร วิเชียรวรรณศาลอุทธรณ์ - นายศิริรัตน์ จันทราแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1624/2537หลักกฎหมาย: ศาลอุทธรณ์ภาค 1 พิพากษายืนตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นให้ลงโทษจำคุกจำเลย 6 ปี 8 เดือน ที่โจทก์ฎีกาว่า ตามพฤติการณ์แห่งคดีส่อแสดงให้เห็นเจตนาของจำเลยได้ว่า จำเลยมีเจตนาเข้าร่วมกับพวกของจำเลยฆ่าผู้ตายจึงเป็นตัวการร่วมกับคนร้ายใช้อาวุธปืนยิงผู้ตายนั้น เป็นการฎีกาโต้เถียงดุลพินิจในการวินิจฉัยชั่งน้ำหนักพยานหลักฐานของศาลอุทธรณ์ภาค 1 อันเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง จึงต้องห้ามมิให้โจทก์ฎีกาตาม ป.วิ.อ. มาตรา 218 วรรคสอง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1624/2537พนักงานอัยการจังหวัดชัยภูมิโจทก์นายสุเนตร เชียนขุนทดจำเลย ป.วิ.อ. ม. 218 วรรคสองศาลอุทธรณ์ภาค 1 พิพากษายืนตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นให้ลงโทษจำคุกจำเลย 6 ปี 8 เดือน ที่โจทก์ฎีกาว่า ตามพฤติการณ์แห่งคดีส่อแสดงให้เห็นเจตนาของจำเลยได้ว่า จำเลยมีเจตนาเข้าร่วมกับพวกของจำเลยฆ่าผู้ตายจึงเป็นตัวการร่วมกับคนร้ายใช้อาวุธปืนยิงผู้ตายนั้น เป็นการฎีกาโต้เถียงดุลพินิจในการวินิจฉัยชั่งน้ำหนักพยานหลักฐานของศาลอุทธรณ์ภาค 1 อันเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง จึงต้องห้ามมิให้โจทก์ฎีกาตาม ป.วิ.อ. มาตรา 218 วรรคสอง(อุระ หวังอ้อมกลาง-เริงธรรม ลัดพลี-ปรีชา เฉลิมวณิชย์)ศาลจังหวัดชัยภูมิ - นายวิศาล เวียงตาลจันทราศาลอุทธรณ์ภาค ๑ - นายทองหล่อ โฉมงามแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1624/2537พนักงานอัยการจังหวัดชัยภูมิโจทก์นายสุเนตร เชียนขุนทดจำเลย ป.วิ.อ. ม. 218 วรรคสองศาลอุทธรณ์ภาค 1 พิพากษายืนตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นให้ลงโทษจำคุกจำเลย 6 ปี 8 เดือน ที่โจทก์ฎีกาว่า ตามพฤติการณ์แห่งคดีส่อแสดงให้เห็นเจตนาของจำเลยได้ว่า จำเลยมีเจตนาเข้าร่วมกับพวกของจำเลยฆ่าผู้ตายจึงเป็นตัวการร่วมกับคนร้ายใช้อาวุธปืนยิงผู้ตายนั้น เป็นการฎีกาโต้เถียงดุลพินิจในการวินิจฉัยชั่งน้ำหนักพยานหลักฐานของศาลอุทธรณ์ภาค 1 อันเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง จึงต้องห้ามมิให้โจทก์ฎีกาตาม ป.วิ.อ. มาตรา 218 วรรคสอง(อุระ หวังอ้อมกลาง-เริงธรรม ลัดพลี-ปรีชา เฉลิมวณิชย์)ศาลจังหวัดชัยภูมิ - นายวิศาล เวียงตาลจันทราศาลอุทธรณ์ภาค ๑ - นายทองหล่อ โฉมงามแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 59856หลักกฎหมาย: ความว่า จำเลยขอให้ศาลสั่งปล่อยชั่วคราวในระหว่างฎีกาโดยผู้ขอประกันได้เสนอบัญชีทรัพย์มาพร้อมคำร้องแล้วหมายเหตุ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2522 มาตรา 4,7,8,26,75,76,102ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 83 เนื่องจากกัญชาตามฟ้องข้อ ก. และข้อ ข.เป็นจำนวนเดียวกันการกระทำของจำเลยเป็นกรรมเดียวผิดต่อกฎหมายหลายบท ให้ลงโทษตามมาตรา 76 วรรคสอง ซึ่งเป็นบทที่มีโทษหนักที่สุด จำคุก 8 ปีศาลอุทธรณ์พิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์ แต่ให้ขังไว้ระหว่างฎีกาโจทก์ฎีกา (อันดับ 34)จำเลยยื่นคำร้องดังกล่าว (สำนวนธุรการ อันดับ 28)จำเลยเคยยื่นคำร้องขอให้ปล่อยชั่วคราวในระหว่างฎีกามาครั้งหนึ่งแล้ว ศาลฎีกามีคำสั่งให้ยกคำร้อง (สำนวนธุรการอันดับ 26)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว ตามพฤติการณ์แห่งคดีไม่มีเหตุสมควรที่จะปล่อยชั่วคราวระหว่างฎีกา ไม่อนุญาตให้ยกคำร้อง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 2032/2532พนักงานอัยการ กรมอัยการโจทก์นายประสพศิลป์หรือตุ๊ แสนเมืองจำเลยนายประสพศิลป์หรือตุ๊ แสนเมือง จำเลยผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.อ. ม. 106, ม. 108ความว่า จำเลยขอให้ศาลสั่งปล่อยชั่วคราวในระหว่างฎีกาโดยผู้ขอประกันได้เสนอบัญชีทรัพย์มาพร้อมคำร้องแล้วหมายเหตุ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2522 มาตรา 4,7,8,26,75,76,102ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 83 เนื่องจากกัญชาตามฟ้องข้อ ก. และข้อ ข.เป็นจำนวนเดียวกันการกระทำของจำเลยเป็นกรรมเดียวผิดต่อกฎหมายหลายบท ให้ลงโทษตามมาตรา 76 วรรคสอง ซึ่งเป็นบทที่มีโทษหนักที่สุด จำคุก 8 ปีศาลอุทธรณ์พิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์ แต่ให้ขังไว้ระหว่างฎีกาโจทก์ฎีกา (อันดับ 34)จำเลยยื่นคำร้องดังกล่าว (สำนวนธุรการ อันดับ 28)จำเลยเคยยื่นคำร้องขอให้ปล่อยชั่วคราวในระหว่างฎีกามาครั้งหนึ่งแล้ว ศาลฎีกามีคำสั่งให้ยกคำร้อง (สำนวนธุรการอันดับ 26)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว ตามพฤติการณ์แห่งคดีไม่มีเหตุสมควรที่จะปล่อยชั่วคราวระหว่างฎีกา ไม่อนุญาตให้ยกคำร้อง(เสริมพงศ์ วรยิ่งยง-ประชา บุญวนิช-นำชัย สุนทรพินิจกิจ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 2032/2532พนักงานอัยการ กรมอัยการโจทก์นายประสพศิลป์หรือตุ๊ แสนเมืองจำเลยนายประสพศิลป์หรือตุ๊ แสนเมือง จำเลยผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.อ. ม. 106, ม. 108ความว่า จำเลยขอให้ศาลสั่งปล่อยชั่วคราวในระหว่างฎีกาโดยผู้ขอประกันได้เสนอบัญชีทรัพย์มาพร้อมคำร้องแล้วหมายเหตุ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2522 มาตรา 4,7,8,26,75,76,102ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 83 เนื่องจากกัญชาตามฟ้องข้อ ก. และข้อ ข.เป็นจำนวนเดียวกันการกระทำของจำเลยเป็นกรรมเดียวผิดต่อกฎหมายหลายบท ให้ลงโทษตามมาตรา 76 วรรคสอง ซึ่งเป็นบทที่มีโทษหนักที่สุด จำคุก 8 ปีศาลอุทธรณ์พิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์ แต่ให้ขังไว้ระหว่างฎีกาโจทก์ฎีกา (อันดับ 34)จำเลยยื่นคำร้องดังกล่าว (สำนวนธุรการ อันดับ 28)จำเลยเคยยื่นคำร้องขอให้ปล่อยชั่วคราวในระหว่างฎีกามาครั้งหนึ่งแล้ว ศาลฎีกามีคำสั่งให้ยกคำร้อง (สำนวนธุรการอันดับ 26)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว ตามพฤติการณ์แห่งคดีไม่มีเหตุสมควรที่จะปล่อยชั่วคราวระหว่างฎีกา ไม่อนุญาตให้ยกคำร้อง(เสริมพงศ์ วรยิ่งยง-ประชา บุญวนิช-นำชัย สุนทรพินิจกิจ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ที่ นร 1011/ว 3 สํานักงาน ก.พ.ถนนติวานนท์ จังหวัดนนทบุรี 1100026 กุมภาพันธ์ พ.ศ.2557 เรื่อง แบบตามกฎ ก.พ. ว่าด้วยการดําเนินการทางวินัย พ.ศ. 2556เรียน (เวียนกระทรวง กรม จังหวัด)สิ่งที่ส่งมาด้วย แบบที่สํานักงาน ก.พ. กําหนด (ดว.1 - ดว.6) จํานวน 6 ฉบับอื่นๆ - โดยที่กฎ ก.พ. ว่าด้วยการดําเนินการทางวินัย พ.ศ. 2556 หมวด 4 การดําเนินการในกรณีมีมูลที่ควรกล่าวหาว่ากระทําผิดวินัยอย่างร้ายแรง ข้อ 19 ข้อ 20 ข้อ 31 ข้อ 40 และข้อ 53 หมวด 6 การสั่งยุติเรื่อง ลงโทษ หรืองดโทษ ข้อ 66 ข้อ 69 ข้อ 71 และข้อ 72 หมวด 7 การมีคําสั่งใหม่กรณีมีการเพิ่มโทษ ลดโทษ งดโทษ หรือยกโทษ ข้อ 74 และหมวด 8 การสั่งพักราชการและให้ออกจากราชการไว้ก่อน ข้อ 92 กําหนดให้แบบคําสั่งและแบบการสอบสวนทางวินัยต้องมีสาระสําคัญตามที่สํานักงาน ก.พ. กําหนด สํานักงาน ก.พ. จึงได้กําหนดแบบคําสั่งและแบบการสอบสวนทางวินัยตามหวด 4 การดําเนินการในกรณีมีมูลที่ควรกล่าวหาว่ากระทําผิดวินัยอย่างร้ายแรง ข้อ 19 ข้อ 20 ข้อ 31 ข้อ 40 และข้อ 53 รายละเอียดปรากฏตามสิ่งที่ส่งมาด้วย สําหรับแบบคําสั่งอื่น ในระหว่างที่สํานักงาน ก.พ. ยังมิได้กําหนด ให้นําแบบคําสั่งที่กําหนดไว้ในกฎ ระเบียบ หรือหลักเกณฑ์ที่ออกตามพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการพลเรือน พ.ศ. 2535 มาใช้เท่าที่ไม่ขัดหรือแย้งกับกฎ ก.พ. นี้ โดยแบบคําสั่งดังกล่าวต้องมีสาระสําคัญ ดังนี้ หมวด 6 การสั่งยุติเรื่อง ลงโทษ หรืองดโทษ ต้องมีสาระสําคัญตามข้อ 66 ข้อ 69 ข้อ 71 หรือข้อ 72 หมวด 7 การมีคําสั่งใหม่กรณีมีการเพิ่มโทษ ลดโทษ งดโทษ หรือยกโทษ ต้องมีสาระสําคัญตามข้อ 74 หมวด 8 การสั่งพักราชการและให้ออกจากราชการไว้ก่อน ต้องมีสาระสําคัญตามข้อ 82 ข้อ 84 หรือข้อ 91 จึงเรียนมาเพื่อโปรดทราบและถือเป็นหลักในการปฏิบัติต่อไป ทั้งนี้ ได้แจ้งให้กรมและจังหวัดทราบแล้วผู้มีอํานาจลงนาม - ขอแสดงความนับถือ (นายนนทิกร กาญจนะจิตรา)เลขาธิการ ก.พ.อื่นๆ - สํานักมาตรฐานวินัยโทร. 0 2547 1628โทรสาร 0 2547 1625
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 456/2467หลักกฎหมาย: ในประเด็นนอกประเด็น ตัดพยานฟ้องขอให้ลงโทษฐานต่อสู้ขัดขวางแลหมิ่นประมาทเจ้าพนักงานทำการตามน่าที่ ปรากฎในรายงานบันทึกของศาลว่า จำเลยได้สืบพยานแล้ว ๒ ปาก แลจะขอสืบในข้อที่มิได้ต่อสู้ขัดขวางเจ้าพนักงานอีก ๔ ปาก ศาลสั่งว่าไม่จำเปนต้องสืบในข้อนี้ต่อไป ให้ลงโทษจำเลยฐานกระทำร้ายเพื่อต่อสู้ขัดขวางเจ้าพนักงานซึ่งกระทำการตามน่าที่ ศาลอุทธรณ์ยืน ฎีกาตัดสิน ให้ยกคำพิพากษาศาลล่างส่งสำนวนไปสืบพยานจำเลยอีก ๔ ปากนั้นต่อไป ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 456/2467อัยการชลบุรีโจทก์นายเซียน ยิ้มเจริญล. ป.วิ.อ. ในประเด็นนอกประเด็น ตัดพยานฟ้องขอให้ลงโทษฐานต่อสู้ขัดขวางแลหมิ่นประมาทเจ้าพนักงานทำการตามน่าที่ ปรากฎในรายงานบันทึกของศาลว่า จำเลยได้สืบพยานแล้ว ๒ ปาก แลจะขอสืบในข้อที่มิได้ต่อสู้ขัดขวางเจ้าพนักงานอีก ๔ ปาก ศาลสั่งว่าไม่จำเปนต้องสืบในข้อนี้ต่อไป ให้ลงโทษจำเลยฐานกระทำร้ายเพื่อต่อสู้ขัดขวางเจ้าพนักงานซึ่งกระทำการตามน่าที่ ศาลอุทธรณ์ยืน ฎีกาตัดสิน ให้ยกคำพิพากษาศาลล่างส่งสำนวนไปสืบพยานจำเลยอีก ๔ ปากนั้นต่อไป(เนียล-มโน-บัส)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ฟ้องขอให้ลงโทษฐานต่อสู้ขัดขวางแลหมิ่นประมาทเจ้าพนักงานทำการตามน่าที่ ปรากฎในรายงานบันทึกของศาลว่า จำเลยได้สืบพยานแล้ว ๒ ปาก แลจะขอสืบในข้อที่มิได้ต่อสู้ขัดขวางเจ้าพนักงานอีก ๔ ปาก ศาลสั่งว่าไม่จำเปนต้องสืบในข้อนี้ต่อไป ให้ลงโทษจำเลยฐานกระทำร้ายเพื่อต่อสู้ขัดขวางเจ้าพนักงานซึ่งกระทำการตามน่าที่ ศาลอุทธรณ์ยืน ฎีกาตัดสิน ให้ยกคำพิพากษาศาลล่างส่งสำนวนไปสืบพยานจำเลยอีก ๔ ปากนั้นต่อไป ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 456/2467อัยการชลบุรีโจทก์นายเซียน ยิ้มเจริญล. ป.วิ.อ. ในประเด็นนอกประเด็น ตัดพยานฟ้องขอให้ลงโทษฐานต่อสู้ขัดขวางแลหมิ่นประมาทเจ้าพนักงานทำการตามน่าที่ ปรากฎในรายงานบันทึกของศาลว่า จำเลยได้สืบพยานแล้ว ๒ ปาก แลจะขอสืบในข้อที่มิได้ต่อสู้ขัดขวางเจ้าพนักงานอีก ๔ ปาก ศาลสั่งว่าไม่จำเปนต้องสืบในข้อนี้ต่อไป ให้ลงโทษจำเลยฐานกระทำร้ายเพื่อต่อสู้ขัดขวางเจ้าพนักงานซึ่งกระทำการตามน่าที่ ศาลอุทธรณ์ยืน ฎีกาตัดสิน ให้ยกคำพิพากษาศาลล่างส่งสำนวนไปสืบพยานจำเลยอีก ๔ ปากนั้นต่อไป(เนียล-มโน-บัส)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุหมายเหตุ: 117183. คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 455/2467 พิมพ์คำพิพากษาฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 455/2467 ป.อ. ม. 249()แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 62453หลักกฎหมาย: ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามศาลล่างว่าจำเลยที่ 1 และที่ 3มีความผิดฐานรับของโจร ให้ลงโทษจำคุกจำเลยที่ 1 และที่3 คนละ 5 ปี คืนของกลางให้ผู้เสียหายฎีกาว่าพยานโจทก์ไม่พอรับฟังลงโทษจำเลยได้ก็ดีการคืนกระบือของกลางให้ผู้เสียหายไม่ชอบเพราะยังไม่พอฟังว่าเป็นของผู้เสียหายก็ดี เป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงต้องห้ามมิให้ฎีกา ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 792/2526พนักงานอัยการจังหวัดพิษณุโลกโจทก์นายบุญชู โห้ลพบุรี กับพวกจำเลย ป.วิ.อ. ม. 218ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามศาลล่างว่าจำเลยที่ 1 และที่ 3มีความผิดฐานรับของโจร ให้ลงโทษจำคุกจำเลยที่ 1 และที่3 คนละ 5 ปี คืนของกลางให้ผู้เสียหายฎีกาว่าพยานโจทก์ไม่พอรับฟังลงโทษจำเลยได้ก็ดีการคืนกระบือของกลางให้ผู้เสียหายไม่ชอบเพราะยังไม่พอฟังว่าเป็นของผู้เสียหายก็ดี เป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงต้องห้ามมิให้ฎีกา(ทวี กสิยพงศ์-ดุสิต วราโห-พิพัฒน์ จักรางกูร)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 792/2526พนักงานอัยการจังหวัดพิษณุโลกโจทก์นายบุญชู โห้ลพบุรี กับพวกจำเลย ป.วิ.อ. ม. 218ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามศาลล่างว่าจำเลยที่ 1 และที่ 3มีความผิดฐานรับของโจร ให้ลงโทษจำคุกจำเลยที่ 1 และที่3 คนละ 5 ปี คืนของกลางให้ผู้เสียหายฎีกาว่าพยานโจทก์ไม่พอรับฟังลงโทษจำเลยได้ก็ดีการคืนกระบือของกลางให้ผู้เสียหายไม่ชอบเพราะยังไม่พอฟังว่าเป็นของผู้เสียหายก็ดี เป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงต้องห้ามมิให้ฎีกา(ทวี กสิยพงศ์-ดุสิต วราโห-พิพัฒน์ จักรางกูร)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
เทศบัญญัติของเทศบาลเมืองอุตรดิตถ์เทศบัญญัติของเทศบาลเมืองอุตรดิตถ์เรื่องควบคุมการก่อสร้างอาคาร (ฉบับที่ ๒)พ.ศ.๒๕๑๒ โดยอนุมัติของรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยซึ่งอาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๕ แห่งพระราชบัญญัติควบคุมการก่อสร้างอาคารพุทธศักราช ๒๔๗๙ เทศบาลเมืองอุตรดิตถ์ตราเทศบัญญัติไว้โดยคำแนะนำและยินยอมของสภาเทศบาลเมืองอุตรดิตถ์และโดยอนุมัติของผู้ว่าราชการจังหวัดอุตรดิตถ์ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ เทศบัญญัตินี้เรียกว่า เทศบัญญัติเรื่อง ควบคุมการก่อสร้างอาคาร (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๑๒ข้อ ๒[๑]ให้ใช้เทศบัญญัตินี้ในเขตเทศบาลเมืองอุตรดิตถ์ตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปข้อ ๓ ให้ยกเลิกความในข้อ ๒๕ แห่งเทศบัญญัติเรื่อง ควบคุมการก่อสร้างอาคาร พ.ศ. ๒๕๐๘ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทนข้อ ๒๕ห้องแถว ตึกแถว ให้ทำกว้างไม่น้อยกว่า ๓๕๐ เซนติเมตร ระหว่างผนังหรือฝาและต้องมีทางคนเข้าออกได้ทั้งข้างหน้ากับข้างหลังการปลูกสร้างติดต่อกันเป็นแนวยาวในที่ดินเจ้าของเดียวกันได้แถวละไม่เกิน ๑๐ ห้องและให้เว้นระยะ ๔ เมตร ทุก ๑๐ ห้องหากมีความจำเป็นจะต้องปลูกสร้างเป็นแนวยาวติดต่อกันเป็นแถวเกินกว่า ๑๐ ห้องก็ให้อยู่ในดุลยพินิจของคณะเทศมนตรีที่จะพิจารณาอนุญาตได้เป็นราย ๆ ไปแต่ต้องไม่เกินกว่า ๒๐ ห้อง ในการปลูกสร้างจะต้องมีผนังกันไฟมีความหนาไม่น้อยกว่า๒๐ เซนติเมตร ตั้งแต่ระดับพื้นดินขึ้นไปสูงเหนือวัตถุมุงหลังคาไม่น้อยกว่า ๕๐เซนติเมตรทุกระยะ ๕ ห้อง เป็นอย่างน้อย ห้องแถว ตึกแถว และอาคารพาณิชย์ โรงงานอุตสาหกรรมอาคารสาธารณะ ด้านหลังให้กันที่ดินไว้เป็นทางเดินติดต่อกันให้กว้างไม่น้อยกว่า ๒๐๐เซนติเมตรประกาศณ วันที่ ๒๐ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๑๒ส่ง ศัลยพงษ์นายกเทศมนตรีเมืองอุตรดิตถ์อนุมัติเวทย์ นิจถาวรผู้ว่าราชการจังหวัดอุตรดิตถ์ดลธี/พิมพ์๒๘เมษายน ๒๕๕๑รัศม์วรรณวลัย/ตรวจ๘พฤษภาคม ๒๕๕๑[๑]ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๘๖/ตอนที่ ๓๕/หน้า ๓๙๖/๒๒ เมษายน ๒๕๑๒
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 7329/2543หลักกฎหมาย: จำเลยให้การรับสารภาพในชั้นจับกุมและศาลได้นำคำให้การรับสารภาพดังกล่าวมาใช้ประกอบการวินิจฉัยลงโทษจำเลย คำให้การของจำเลยในชั้นจับกุมจึงเป็นประโยชน์แก่การพิจารณา ศาลฎีกาเห็นสมควรแก้ไขโดยลดโทษให้จำเลยหนึ่งในสามตามป.อ.มาตรา 78 และการที่ศาลล่างทั้งสองเพิ่มโทษจำเลยตาม พ.ร.บ.ยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2522 มาตรา 97 กึ่งหนึ่งนั้น กรณีต้องถือว่าส่วนของการเพิ่มคือกึ่งหนึ่งส่วนของการลดคือหนึ่งในสาม ส่วนของการเพิ่มจึงมากกว่าส่วนของการลด ศาลฎีกาเห็นสมควรไม่เพิ่มไม่ลดตาม ป.อ.มาตรา 54 ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 7329/2543พนักงานอัยการ สำนักงานอัยการสูงสุดโจทก์นายนฤนาทหรือราชันย์ ปิยะภัทร์หรือขิยะภัทรจำเลย ป.อ. ม. 54, ม. 78 พ.ร.บ.ยาเสพติดให้โทษ พ.ศ.2522 ม. 97จำเลยให้การรับสารภาพในชั้นจับกุมและศาลได้นำคำให้การรับสารภาพดังกล่าวมาใช้ประกอบการวินิจฉัยลงโทษจำเลย คำให้การของจำเลยในชั้นจับกุมจึงเป็นประโยชน์แก่การพิจารณา ศาลฎีกาเห็นสมควรแก้ไขโดยลดโทษให้จำเลยหนึ่งในสามตามป.อ.มาตรา 78 และการที่ศาลล่างทั้งสองเพิ่มโทษจำเลยตาม พ.ร.บ.ยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2522 มาตรา 97 กึ่งหนึ่งนั้น กรณีต้องถือว่าส่วนของการเพิ่มคือกึ่งหนึ่งส่วนของการลดคือหนึ่งในสาม ส่วนของการเพิ่มจึงมากกว่าส่วนของการลด ศาลฎีกาเห็นสมควรไม่เพิ่มไม่ลดตาม ป.อ.มาตรา 54(ธีรศักดิ์ เตียวัฒนานนท์-มงคล คุปต์กาญจนากุล-สุวัฒน์ วรรธนะหทัย)ศาลอาญากรุงเทพใต้ - นายเมธา ธรรมพนิชวัฒน์ศาลอุทธรณ์ - นางพฤษภา พนมยันตร์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 7329/2543พนักงานอัยการ สำนักงานอัยการสูงสุดโจทก์นายนฤนาทหรือราชันย์ ปิยะภัทร์หรือขิยะภัทรจำเลย ป.อ. ม. 54, ม. 78 พ.ร.บ.ยาเสพติดให้โทษ พ.ศ.2522 ม. 97จำเลยให้การรับสารภาพในชั้นจับกุมและศาลได้นำคำให้การรับสารภาพดังกล่าวมาใช้ประกอบการวินิจฉัยลงโทษจำเลย คำให้การของจำเลยในชั้นจับกุมจึงเป็นประโยชน์แก่การพิจารณา ศาลฎีกาเห็นสมควรแก้ไขโดยลดโทษให้จำเลยหนึ่งในสามตามป.อ.มาตรา 78 และการที่ศาลล่างทั้งสองเพิ่มโทษจำเลยตาม พ.ร.บ.ยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2522 มาตรา 97 กึ่งหนึ่งนั้น กรณีต้องถือว่าส่วนของการเพิ่มคือกึ่งหนึ่งส่วนของการลดคือหนึ่งในสาม ส่วนของการเพิ่มจึงมากกว่าส่วนของการลด ศาลฎีกาเห็นสมควรไม่เพิ่มไม่ลดตาม ป.อ.มาตรา 54(ธีรศักดิ์ เตียวัฒนานนท์-มงคล คุปต์กาญจนากุล-สุวัฒน์ วรรธนะหทัย)ศาลอาญากรุงเทพใต้ - นายเมธา ธรรมพนิชวัฒน์ศาลอุทธรณ์ - นางพฤษภา พนมยันตร์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
กฎสำนักนายกรัฐมนตรีฉบับที่ ๙๑ (พ.ศ. ๒๕๔๖)ออกตามความในพระราชบัญญัติเครื่องแบบข้าราชการฝ่ายพลเรือนพุทธศักราช ๒๔๗๘[๑] อาศัยอำนาจตามความในมาตรา๖ และมาตรา ๗ แห่งพระราชบัญญัติเครื่องแบบข้าราชการฝ่ายพลเรือน พุทธศักราช ๒๔๗๘นายกรัฐมนตรีออกกฎสำนักนายกรัฐมนตรีไว้ ดังต่อไปนี้ให้ยกเลิกความใน(๗) ของ ๒.๑ ในข้อ ๒ ของส่วนที่๑ แห่งกฎสำนักนายกรัฐมนตรี ออกตามความในมาตรา ๗แห่งพระราชบัญญัติเครื่องแบบข้าราชการฝ่ายพลเรือน พุทธศักราช ๒๔๗๘ ลงวันที่ ๒๖ธันวาคม พุทธศักราช ๒๔๗๘ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยกฎสำนักนายกรัฐมนตรี ฉบับที่ ๙๐ (พ.ศ. ๒๕๔๔) ออกตามความในพระราชบัญญัติเครื่องแบบข้าราชการฝ่ายพลเรือน พุทธศักราช๒๔๗๘ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน(๗) เครื่องหมายแสดงสังกัดให้มีเครื่องหมายแสดงสังกัดทำด้วยโลหะโปร่งสีทอง ไม่มีขอบ สูง ๒ เซนติเมตรติดที่คอเสื้อตอนหน้าทั้งสองข้าง เป็นรูป ดังต่อไปนี้สำนักนายกรัฐมนตรี รูปตราราชสีห์คชสีห์รักษารัฐธรรมนูญกระทรวงการคลัง รูปตราปักษาวายุภักษ์กระทรวงการต่างประเทศ รูปตราบัวแก้วกระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา รูปตราเรือพระที่นั่งสุพรรณหงส์ทอดบัลลังก์กัญญาและพระพลบดีทรงช้างเอราวัณกระทรวงการพัฒนาสังคมและ รูปตราพระประชาบดีความมั่นคงของมนุษย์กระทรวงเกษตรและสหกรณ์ รูปตราพระพิรุณทรงนาคกระทรวงคมนาคม รูปตราพระรามทรงรถกระทรวงเทคโนโลยีสารสนเทศและ รูปตราพระพุธการสื่อสารกระทรวงพลังงาน รูปตราโลกุตระกระทรวงพาณิชย์ รูปตราพระวิสสุกรรมกระทรวงมหาดไทย รูปตราราชสีห์กระทรวงยุติธรรม รูปตราพระดุลพ่าห์กระทรวงแรงงาน รูปตราเทพบดีสามองค์กระทรวงวัฒนธรรม รูปตราดวงประทีปในบุษบกกระทรวงวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี รูปตราปรมาณู เฟืองจักร และดวงอาทิตย์กระทรวงศึกษาธิการ รูปตราเสมาธรรมจักรกระทรวงสาธารณสุข รูปตราคบเพลิงมีปีกและมีงูพันคบเพลิงกระทรวงอุตสาหกรรม รูปตรานารายณ์เกษียรสมุทรสำนักราชเลขาธิการและสำนักพระราชวัง รูปตรามหามงกุฎและอุณาโลมสำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ รูปตราไตรรัตนจักรสำนักงานคณะกรรมการพิเศษ รูปตราหนุมานอาสาเพื่อประสานงานโครงการ ภายใต้พระมหาพิชัยมงกุฎอันเนื่องมาจากพระราชดำริสำนักงานคณะกรรมการวิจัยแห่งชาติ รูปตรานิวเคลียสล้อมรอบด้วยอิเลคตรอนและธรรมจักรราชบัณฑิตยสถาน รูปตรามหามงกุฎเหนือพระขรรค์และหนังสือสำนักงานป้องกันและปราบปราม รูปตราชูคู่ประเทศไทยการฟอกเงินสำนักงานอัยการสูงสุด รูปตราพระมหาพิชัยมงกุฎประดิษฐานเหนือพระแว่นสุริยกานต์และตราชูรูปพระขรรค์รองรับด้วยช่อชัยพฤกษ์สำหรับข้าราชการหญิงให้ติดเครื่องหมายแสดงสังกัดที่คอแบะของเสื้อตอนบนทั้งสองข้างเหนือแนวเครื่องราชอิสริยาภรณ์ให้ไว้ณ วันที่ ๙ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๔๖พันตำรวจโททักษิณ ชินวัตรนายกรัฐมนตรีหมายเหตุ:- เหตุผลในการประกาศใช้กฎสำนักนายกรัฐมนตรีฉบับนี้ คือ เนื่องจากพระราชบัญญัติปรับปรุงกระทรวงทบวง กรม พ.ศ. ๒๕๔๕ ได้ปรับปรุงระบบราชการทั้งระบบและเปลี่ยนแปลงโครงสร้างของส่วนราชการสมควรที่กระทรวง ส่วนราชการที่มีฐานะเป็นกระทรวง และส่วนราชการไม่สังกัดสำนักนายกรัฐมนตรีกระทรวงหรือทบวงจะได้กำหนดเครื่องหมายแสดงสังกัดขึ้นใหม่สำหรับใช้กับเครื่องแบบข้าราชการในสังกัดเว้นแต่กระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมซึ่งอยู่ระหว่างดำเนินการกำหนดเครื่องหมายแสดงสังกัดอยู่ โดยที่กฎหมายว่าด้วยระเบียบข้าราชการพลเรือนได้บัญญัติให้เครื่องแบบข้าราชการฝ่ายพลเรือนเป็นไปตามกฎหมายว่าด้วยเครื่องแบบข้าราชการฝ่ายพลเรือนและกฎหมายว่าด้วยเครื่องแบบข้าราชการฝ่ายพลเรือนได้บัญญัติให้การกำหนดเครื่องหมายแสดงสังกัดสำหรับใช้กับเครื่องแบบข้าราชการฝ่ายพลเรือนต้องออกเป็นกฎสำนักนายกรัฐมนตรี จึงจำเป็นต้องออกกฎสำนักนายกรัฐมนตรีนี้พงษ์พิลัย/ปรับปรุง๔พฤศจิกายน ๒๕๔๖โชติกานต์/ปรับปรุง๑๘มีนาคม ๒๕๖๓อรญา/ตรวจ๔ พฤษภาคม๒๕๖๓[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๒๐/ตอนที่ ๑๐๓ ก/หน้า ๑/๑๕ ตุลาคม ๒๕๔๖
ประกาศกระทรวงอุตสาหกรรมประกาศกระทรวงอุตสาหกรรมฉบับที่๓๕๒๗ (พ.ศ. ๒๕๔๙)ออกตามความในพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมพ.ศ.๒๕๑๑เรื่องกำหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมโคมไฟตัดหมอกด้านท้ายยานยนต์และส่วนพ่วง[๑] อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๕แห่งพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม พ.ศ. ๒๕๑๑รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมออกประกาศกำหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมโคมไฟตัดหมอกด้านท้ายยานยนต์และส่วนพ่วงมาตรฐานเลขที่ มอก. ๒๒๙๐ - ๒๕๔๙ ไว้ ดังมี รายละเอียดต่อท้ายประกาศนี้ประกาศณ วันที่ ๕ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๔๙สุริยะจึงรุ่งเรืองกิจรัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม[เอกสารแนบท้าย]๑.มาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมโคมไฟตัดหมอกด้านท้ายยานยนต์และส่วนพ่วง (มอก. 2290-2549ECE Regulation No. 38 00 series of amendments)(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)โสรศ/ผู้จัดทำ๑๕กุมภาพันธ์ ๒๕๕๐[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๒๔/ตอนพิเศษ ๑๖ ง/หน้า ๒/๘ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๐
กฎกระทรวงกฎกระทรวงฉบับที่ ๑๘๘ (พ.ศ.๒๕๓๗)ออกตามความในพระราชบัญญัติการผังเมืองพ.ศ. ๒๕๑๘[๑] อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๕ แห่งพระราชบัญญัติการผังเมืองพ.ศ. ๒๕๑๘ และมาตรา ๒๖ วรรคหก แห่งพระราชบัญญัติการผังเมือง พ.ศ. ๒๕๑๘ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติการผังเมือง (ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๓๕รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้ให้ขยายระยะเวลาการใช้บังคับกฎกระทรวง ฉบับที่ ๕๒ (พ.ศ.๒๕๓๑) ออกตามความในพระราชบัญญัติการผังเมือง พ.ศ. ๒๕๑๘ต่อไปเป็นครั้งที่สองมีกำหนดอีกหนึ่งปี ทั้งนี้ ตั้งแต่วันที่ ๒๔ ธันวาคม พ.ศ.๒๕๓๗ เป็นต้นไปให้ไว้ ณ วันที่ ๓๐ กันยายน พ.ศ. ๒๕๓๗ชำนิ ศักดิเศรษฐ์รัฐมนตรีช่วยว่าการฯ ปฏิบัติราชการแทนรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยหมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือโดยที่ปรากฏว่าสภาพการณ์และสิ่งแวดล้อมในท้องที่ตำบลไม้ขาว และตำบลสาคู อำเภอถลางจังหวัดภูเก็ต ซึ่งกฎกระทรวง ฉบับที่๕๒ (พ.ศ. ๒๕๓๑) ออกตามความในพระราชบัญญัติการผังเมือง พ.ศ. ๒๕๑๘กำหนดให้ใช้ผังเมืองรวมบังคับในท้องที่ดังกล่าวได้เปลี่ยนแปลงไปและได้เคยมีการขยายระยะเวลาการใช้บังคับกฎกระทรวงดังกล่าวมาครั้งหนึ่งแล้วตามกฎกระทรวงฉบับที่ ๑๕๓ (พ.ศ. ๒๕๓๖) ออกตามความในพระราชบัญญัติการผังเมือง พ.ศ. ๒๕๑๘แต่เป็นกรณีที่ไม่อาจดำเนินการแก้ไขผังเมืองรวมได้ทันภายในระยะเวลาที่กฎกระทรวงนั้นใช้บังคับสมควรขยายระยะเวลาการใช้บังคับกฎกระทรวงดังกล่าวต่อไปเป็นครั้งที่สองอีกหนึ่งปีและโดยที่มาตรา ๒๖ วรรคหก แห่งพระราชบัญญัติการผังเมือง พ.ศ. ๒๕๑๘ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติการผังเมือง (ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๓๕บัญญัติว่าการขยายระยะเวลาการใช้บังคับผังเมืองรวมให้กระทำโดยกฎกระทรวง จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้วิภา/ปรับปรุง๑๕ กันยายน ๒๕๕๘[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๑๑/ตอนที่ ๔๔ ก/หน้า ๑๗/๓ ตุลาคม ๒๕๓๗