คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 175/2514หลักกฎหมาย: จำเลยกับผู้ตายเคยอยู่กินเป็นสามีภริยากันมาก่อนแล้วแยกกัน วันเกิดเหตุผู้ตายชักชวนจำเลยให้กลับไปอยู่กินเป็นสามีภริยากันตามเดิม จำเลยไม่ยอมไป ผู้ตายก็เข้าจับมือจะฉุดลากเอาตัวไป การที่ผู้ตายจะเข้าฉุดลากเอาตัวจำเลยไป ผู้ตายไม่มีอำนาจจะกระทำเช่นนั้นได้ จำเลยจึงมีสิทธิที่จะกระทำป้องกันตนแต่การที่จำเลยใช้มีดง้าวตัวมีดยาว 1 ศอก ด้ามยาว 1 ศอก เหวี่ยงไปมาเพื่อกันมิให้ผู้ตายเข้าจับตัวจำเลย ถูกผู้ตายที่คอด้านหน้าข้างซ้ายลึกตัดกระดูกคอหลอดลม เส้นคอขาดถึงแก่ความตาย โดยไม่ปรากฏว่าผู้ตายมีอาวุธอะไร ดังนี้ เป็นการกระทำป้องกันเกินสมควรแก่เหตุโจทก์ฟ้องว่า จำเลยใช้มีดง้าวฟันทำร้ายนายทิ้ง เชื้อชัง ด้วยเจตนาฆ่า ถูกที่คอด้านหน้าข้างซ้าย ลึกตัดหลอดลมลูกกระเดือกขาดถึงแก่ความตาย ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘ และริบมีดของกลาง จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้ว เห็นว่าโจทก์ไม่มีพยานรู้เห็นขณะเกิดเหตุว่าใครเป็นคนทำให้ผู้ตายตาย พิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์เชื่อว่าจำเลยใช้มีดง้าวฟันถูกคอหอยผู้ตายขาดด้วยเจตนาฆ่า และผู้ตายถึงแก่ความตาย แต่การกระทำของจำเลยเป็นการป้องกันตัวเกินกว่าเหตุ พิพากษากลับ ว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘ ประกอบด้วยมาตรา ๖๙ จำคุก ๓ ปี ริบมีดของกลาง จำเลยฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยฟังข้อเท็จจริงว่า ผู้ตายตายเพราะถูกจำเลยใช้มีดง้าวของกลางฟัน ปัญหาว่าจำเลยมีเจตนาฆ่าผู้ตายหรือไม่ ในข้อนี้โจทก์ไม่มีพยานนำสืบ คงได้ความจากคำเบิกความของจำเลยเองว่า ผู้ตายชักชวนให้จำเลยไปอยู่กินเป็นสามีภรรยากันตามเดิม แต่จำเลยไม่ยอมไป ผู้ตายก็เข้ามาจับข้อมือจะฉุดลากเอาตัวไป จำเลยจึงใช้มีดง้าวที่นำมาริดฟืนเหวี่ยงไปมาผู้ตายยังขึนเข้ามาจะจับจำเลย จึงถูกมีดง้าวนั้น ศาลฎีกาพิเคราะห์บาดแผลเห็นว่า อยู่สูงถึงคอติดหูซ้าย ลึกกระดูกคอขาด เป็นการกระทำรุนแรงมาก แม้ผู้ตายจะเข้ามาใช้กำลังฉุดลากเอาตัวจำเลยซึ่งผู้ตายไม่มีอำนาจจะกระทำเช่นนั้น จำเลยจึงมีสิทธิป้องกันขัดขวางได้ แต่เป็นการกระทำที่เกินกว่าเหตุ เพราะผู้ตายไม่มีอาวุธ ศาลอุทธรณ์พิพากษาลงโทษจำเลย ศาลฎีกาเห็นพ้องด้วย ฎีกาจำเลยฟังไม่ขึ้น พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 175/2514อัยการจังหวัดเพชรบุรีโจทก์นางจ่วน เชื้อชังล. ป.อ. ม. 288, ม. 68, ม. 69จำเลยกับผู้ตายเคยอยู่กินเป็นสามีภริยากันมาก่อนแล้วแยกกัน วันเกิดเหตุผู้ตายชักชวนจำเลยให้กลับไปอยู่กินเป็นสามีภริยากันตามเดิม จำเลยไม่ยอมไป ผู้ตายก็เข้าจับมือจะฉุดลากเอาตัวไป การที่ผู้ตายจะเข้าฉุดลากเอาตัวจำเลยไป ผู้ตายไม่มีอำนาจจะกระทำเช่นนั้นได้ จำเลยจึงมีสิทธิที่จะกระทำป้องกันตนแต่การที่จำเลยใช้มีดง้าวตัวมีดยาว 1 ศอก ด้ามยาว 1 ศอก เหวี่ยงไปมาเพื่อกันมิให้ผู้ตายเข้าจับตัวจำเลย ถูกผู้ตายที่คอด้านหน้าข้างซ้ายลึกตัดกระดูกคอหลอดลม เส้นคอขาดถึงแก่ความตาย โดยไม่ปรากฏว่าผู้ตายมีอาวุธอะไร ดังนี้ เป็นการกระทำป้องกันเกินสมควรแก่เหตุโจทก์ฟ้องว่า จำเลยใช้มีดง้าวฟันทำร้ายนายทิ้ง เชื้อชัง ด้วยเจตนาฆ่า ถูกที่คอด้านหน้าข้างซ้าย ลึกตัดหลอดลมลูกกระเดือกขาดถึงแก่ความตาย ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘ และริบมีดของกลาง จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้ว เห็นว่าโจทก์ไม่มีพยานรู้เห็นขณะเกิดเหตุว่าใครเป็นคนทำให้ผู้ตายตาย พิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์เชื่อว่าจำเลยใช้มีดง้าวฟันถูกคอหอยผู้ตายขาดด้วยเจตนาฆ่า และผู้ตายถึงแก่ความตาย แต่การกระทำของจำเลยเป็นการป้องกันตัวเกินกว่าเหตุ พิพากษากลับ ว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘ ประกอบด้วยมาตรา ๖๙ จำคุก ๓ ปี ริบมีดของกลาง จำเลยฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยฟังข้อเท็จจริงว่า ผู้ตายตายเพราะถูกจำเลยใช้มีดง้าวของกลางฟัน ปัญหาว่าจำเลยมีเจตนาฆ่าผู้ตายหรือไม่ ในข้อนี้โจทก์ไม่มีพยานนำสืบ คงได้ความจากคำเบิกความของจำเลยเองว่า ผู้ตายชักชวนให้จำเลยไปอยู่กินเป็นสามีภรรยากันตามเดิม แต่จำเลยไม่ยอมไป ผู้ตายก็เข้ามาจับข้อมือจะฉุดลากเอาตัวไป จำเลยจึงใช้มีดง้าวที่นำมาริดฟืนเหวี่ยงไปมาผู้ตายยังขึนเข้ามาจะจับจำเลย จึงถูกมีดง้าวนั้น ศาลฎีกาพิเคราะห์บาดแผลเห็นว่า อยู่สูงถึงคอติดหูซ้าย ลึกกระดูกคอขาด เป็นการกระทำรุนแรงมาก แม้ผู้ตายจะเข้ามาใช้กำลังฉุดลากเอาตัวจำเลยซึ่งผู้ตายไม่มีอำนาจจะกระทำเช่นนั้น จำเลยจึงมีสิทธิป้องกันขัดขวางได้ แต่เป็นการกระทำที่เกินกว่าเหตุ เพราะผู้ตายไม่มีอาวุธ ศาลอุทธรณ์พิพากษาลงโทษจำเลย ศาลฎีกาเห็นพ้องด้วย ฎีกาจำเลยฟังไม่ขึ้น พิพากษายืน(ประสาท สุคนธมาน-อาจิต ไชยาคำ-วินัย ทองลงยา)ศาลจังหวัดเพชรบุรี - นายอุทิศ บุญชูศาลอุทธรณ์ - นายยิ่งศักดิ์ กฤษณจินดาแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยใช้มีดง้าวฟันทำร้ายนายทิ้ง เชื้อชัง ด้วยเจตนาฆ่า ถูกที่คอด้านหน้าข้างซ้าย ลึกตัดหลอดลมลูกกระเดือกขาดถึงแก่ความตาย ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘ และริบมีดของกลาง จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้ว เห็นว่าโจทก์ไม่มีพยานรู้เห็นขณะเกิดเหตุว่าใครเป็นคนทำให้ผู้ตายตาย พิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์เชื่อว่าจำเลยใช้มีดง้าวฟันถูกคอหอยผู้ตายขาดด้วยเจตนาฆ่า และผู้ตายถึงแก่ความตาย แต่การกระทำของจำเลยเป็นการป้องกันตัวเกินกว่าเหตุ พิพากษากลับ ว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘ ประกอบด้วยมาตรา ๖๙ จำคุก ๓ ปี ริบมีดของกลาง จำเลยฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยฟังข้อเท็จจริงว่า ผู้ตายตายเพราะถูกจำเลยใช้มีดง้าวของกลางฟัน ปัญหาว่าจำเลยมีเจตนาฆ่าผู้ตายหรือไม่ ในข้อนี้โจทก์ไม่มีพยานนำสืบ คงได้ความจากคำเบิกความของจำเลยเองว่า ผู้ตายชักชวนให้จำเลยไปอยู่กินเป็นสามีภรรยากันตามเดิม แต่จำเลยไม่ยอมไป ผู้ตายก็เข้ามาจับข้อมือจะฉุดลากเอาตัวไป จำเลยจึงใช้มีดง้าวที่นำมาริดฟืนเหวี่ยงไปมาผู้ตายยังขึนเข้ามาจะจับจำเลย จึงถูกมีดง้าวนั้น ศาลฎีกาพิเคราะห์บาดแผลเห็นว่า อยู่สูงถึงคอติดหูซ้าย ลึกกระดูกคอขาด เป็นการกระทำรุนแรงมาก แม้ผู้ตายจะเข้ามาใช้กำลังฉุดลากเอาตัวจำเลยซึ่งผู้ตายไม่มีอำนาจจะกระทำเช่นนั้น จำเลยจึงมีสิทธิป้องกันขัดขวางได้ แต่เป็นการกระทำที่เกินกว่าเหตุ เพราะผู้ตายไม่มีอาวุธ ศาลอุทธรณ์พิพากษาลงโทษจำเลย ศาลฎีกาเห็นพ้องด้วย ฎีกาจำเลยฟังไม่ขึ้น พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 175/2514อัยการจังหวัดเพชรบุรีโจทก์นางจ่วน เชื้อชังล. ป.อ. ม. 288, ม. 68, ม. 69จำเลยกับผู้ตายเคยอยู่กินเป็นสามีภริยากันมาก่อนแล้วแยกกัน วันเกิดเหตุผู้ตายชักชวนจำเลยให้กลับไปอยู่กินเป็นสามีภริยากันตามเดิม จำเลยไม่ยอมไป ผู้ตายก็เข้าจับมือจะฉุดลากเอาตัวไป การที่ผู้ตายจะเข้าฉุดลากเอาตัวจำเลยไป ผู้ตายไม่มีอำนาจจะกระทำเช่นนั้นได้ จำเลยจึงมีสิทธิที่จะกระทำป้องกันตนแต่การที่จำเลยใช้มีดง้าวตัวมีดยาว 1 ศอก ด้ามยาว 1 ศอก เหวี่ยงไปมาเพื่อกันมิให้ผู้ตายเข้าจับตัวจำเลย ถูกผู้ตายที่คอด้านหน้าข้างซ้ายลึกตัดกระดูกคอหลอดลม เส้นคอขาดถึงแก่ความตาย โดยไม่ปรากฏว่าผู้ตายมีอาวุธอะไร ดังนี้ เป็นการกระทำป้องกันเกินสมควรแก่เหตุโจทก์ฟ้องว่า จำเลยใช้มีดง้าวฟันทำร้ายนายทิ้ง เชื้อชัง ด้วยเจตนาฆ่า ถูกที่คอด้านหน้าข้างซ้าย ลึกตัดหลอดลมลูกกระเดือกขาดถึงแก่ความตาย ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘ และริบมีดของกลาง จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้ว เห็นว่าโจทก์ไม่มีพยานรู้เห็นขณะเกิดเหตุว่าใครเป็นคนทำให้ผู้ตายตาย พิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์เชื่อว่าจำเลยใช้มีดง้าวฟันถูกคอหอยผู้ตายขาดด้วยเจตนาฆ่า และผู้ตายถึงแก่ความตาย แต่การกระทำของจำเลยเป็นการป้องกันตัวเกินกว่าเหตุ พิพากษากลับ ว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘ ประกอบด้วยมาตรา ๖๙ จำคุก ๓ ปี ริบมีดของกลาง จำเลยฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยฟังข้อเท็จจริงว่า ผู้ตายตายเพราะถูกจำเลยใช้มีดง้าวของกลางฟัน ปัญหาว่าจำเลยมีเจตนาฆ่าผู้ตายหรือไม่ ในข้อนี้โจทก์ไม่มีพยานนำสืบ คงได้ความจากคำเบิกความของจำเลยเองว่า ผู้ตายชักชวนให้จำเลยไปอยู่กินเป็นสามีภรรยากันตามเดิม แต่จำเลยไม่ยอมไป ผู้ตายก็เข้ามาจับข้อมือจะฉุดลากเอาตัวไป จำเลยจึงใช้มีดง้าวที่นำมาริดฟืนเหวี่ยงไปมาผู้ตายยังขึนเข้ามาจะจับจำเลย จึงถูกมีดง้าวนั้น ศาลฎีกาพิเคราะห์บาดแผลเห็นว่า อยู่สูงถึงคอติดหูซ้าย ลึกกระดูกคอขาด เป็นการกระทำรุนแรงมาก แม้ผู้ตายจะเข้ามาใช้กำลังฉุดลากเอาตัวจำเลยซึ่งผู้ตายไม่มีอำนาจจะกระทำเช่นนั้น จำเลยจึงมีสิทธิป้องกันขัดขวางได้ แต่เป็นการกระทำที่เกินกว่าเหตุ เพราะผู้ตายไม่มีอาวุธ ศาลอุทธรณ์พิพากษาลงโทษจำเลย ศาลฎีกาเห็นพ้องด้วย ฎีกาจำเลยฟังไม่ขึ้น พิพากษายืน(ประสาท สุคนธมาน-อาจิต ไชยาคำ-วินัย ทองลงยา)ศาลจังหวัดเพชรบุรี - นายอุทิศ บุญชูศาลอุทธรณ์ - นายยิ่งศักดิ์ กฤษณจินดาแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ