คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1206/2509หลักกฎหมาย: การที่เจ้าหน้าที่ท้องถิ่นตามพระราชบัญญัติควบคุมการก่อสร้างอาคารได้แจ้งให้โจทก์เลิกใช้และรื้อถอนอาคารเพราะอยู่ในสภาพไม่มั่นคงแข็งแรง หรือไม่ปลอดภัยซึ่งน่าจะเป็นอันตรายแก่ร่างกาย ชีวิตหรือทรัพย์สิน และโจทก์ได้อุทธรณ์คำสั่งต่อคณะกรรมการวินิจฉัยอุทธรณ์ คณะกรรมการวินิจฉัยอุทธรณ์ได้มีมติให้ยกอุทธรณ์แล้วนั้น โจทก์จะมาฟ้องศาลขอให้เพิกถอนคำสั่งนั้นโดยอ้างแต่เพียงว่าอาคารของโจทก์ยังมั่นคงแข็งแรงมิได้ เพราะไม่ปรากฏว่าในการวินิจฉัยเช่นนั้นเจ้าหน้าที่ท้องถิ่นและคณะกรรมการได้กระทำการนอกเหนือความในพระราชบัญญัติควบคุมการก่อสร้างอาคารอย่างใด ทั้งไม่ปรากฏว่าการวินิจฉัยของจำเลยหรือคณะกรรมการเป็นการวินิจฉัยโดยไม่มีข้อเท็จจริงสนับสนุน และการวินิจฉัยของกรรมการวินิจฉัยอุทธรณ์เป็นการวินิจฉัยตามอำนาจในมาตรา 12 ทวิ แห่งพระราชบัญญัติควบคุมการก่อสร้างอาคาร (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2504 มิใช่เป็นการใช้อำนาจศาล จึงไม่ขัดต่อธรรมนูญการปกครองราชอาณาจักรโจทก์ฟ้องว่า จำเลยเป็นเจ้าหน้าที่ท้องถิ่นตามพระราชบัญญัติควบคุมการก่อสร้างอาคาร ได้มีหนังสือแจ้งให้โจทก์เลิกใช้อาคารและให้รื้อถอนอาคารอ้างว่าอยู่ในสภาพไม่มั่นคงแข็งแรง หรือไม่ปลอดภัยซึ่งน่าจะเป็นอันตรายแก่ร่างกาย ชีวิตหรือทรัพย์สิน โจทก์เห็นว่าอาคารของโจทก์ยังอยู่ในลักษณะมั่นคงแข็งแรง จึงได้อุทธรณ์คำสั่งต่อคณะกรรมการวินิจฉัยอุทธรณ์เกี่ยวแก่การก่อสร้างอาคารคณะกรรมการฯ ได้มีมติให้ยกอุทธรณ์โจทก์ทำให้โจทก์ได้รับความเสียหาย จึงขอให้ศาลเพิกถอนคำสั่งของจำเลยนั้นเสีย จำเลยให้การว่าโจทก์ไม่มีสิทธิฟ้องจำเลย ไม่มีสิทธิบังคับให้ยับยั้งหรือเพิกถอนการรื้ออาคาร ไม่มีสิทธิขอให้ศาลสั่งอาคารตามฟ้องมีลักษณะไม่มั่นคงแข็งแรงไม่ปลอดภัย ซึ่งน่าจะเป็นอันตรายแก่ชีวิตหรือทรัพย์สิน ศาลชั้นต้นงดสืบพยานแล้วพิพากษาว่าโจทก์จะมาฟ้องขอให้เพิกถอนคำสั่งของจำเลยมิได้ เพราะจะเป็นการวินิจฉัยซ้อนดุลพินิจของเจ้าหน้าที่ท้องถิ่นและของคณะกรรมการวินิจฉัยอุทธรณ์ ให้ยกฟ้องของโจทก์ โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ตามฟ้องของโจทก์ยังไม่มีเหตุควรรับวินิจฉัย เพราะไม่ปรากฏว่าในการวินิจฉัยของจำเลยและคณะกรรมการฯนั้น จำเลยหรือคณะกรรมการฯ ได้กระทำนอกเหนือความในพระราชบัญญัติควบคุมการก่อสร้างอาคารฯอย่างใด ทั้งไม่ปรากฏว่าการวินิจฉัยของจำเลยหรือคณะกรรมการฯ เป็นการวินิจฉัยโดยไม่มีข้อเท็จจริงสนับสนุนและการวินิจฉัยของคณะกรรมการฯ ว่าอาคารจะมั่นคงแข็งแรงปลอดภัยหรือไม่นั้น เป็นการวินิจฉัยตามอำนาจในมาตรา ๑๒ ทวิ แห่งพระราชบัญญัติควบคุมการก่อสร้างอาคาร (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๐๔ มิใช่เป็นการใช้อำนาจศาล จึงไม่ขัดต่อธรรมนูญการปกครองราชอาณาจักร พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1206/2509นางแม้ แซ่อึ้งโจทก์เทศบาลนครกรุงเทพ โดยนายชำนาญยุวบูรณ์ นายกเทศมนตรีจำเลย ป.วิ.พ. ม. 55 พ.ร.บ.ควบคุมการก่อสร้างอาคาร พ.ศ.2479 ม. 12, ม. 12 ทวิการที่เจ้าหน้าที่ท้องถิ่นตามพระราชบัญญัติควบคุมการก่อสร้างอาคารได้แจ้งให้โจทก์เลิกใช้และรื้อถอนอาคารเพราะอยู่ในสภาพไม่มั่นคงแข็งแรง หรือไม่ปลอดภัยซึ่งน่าจะเป็นอันตรายแก่ร่างกาย ชีวิตหรือทรัพย์สิน และโจทก์ได้อุทธรณ์คำสั่งต่อคณะกรรมการวินิจฉัยอุทธรณ์ คณะกรรมการวินิจฉัยอุทธรณ์ได้มีมติให้ยกอุทธรณ์แล้วนั้น โจทก์จะมาฟ้องศาลขอให้เพิกถอนคำสั่งนั้นโดยอ้างแต่เพียงว่าอาคารของโจทก์ยังมั่นคงแข็งแรงมิได้ เพราะไม่ปรากฏว่าในการวินิจฉัยเช่นนั้นเจ้าหน้าที่ท้องถิ่นและคณะกรรมการได้กระทำการนอกเหนือความในพระราชบัญญัติควบคุมการก่อสร้างอาคารอย่างใด ทั้งไม่ปรากฏว่าการวินิจฉัยของจำเลยหรือคณะกรรมการเป็นการวินิจฉัยโดยไม่มีข้อเท็จจริงสนับสนุน และการวินิจฉัยของกรรมการวินิจฉัยอุทธรณ์เป็นการวินิจฉัยตามอำนาจในมาตรา 12 ทวิ แห่งพระราชบัญญัติควบคุมการก่อสร้างอาคาร (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2504 มิใช่เป็นการใช้อำนาจศาล จึงไม่ขัดต่อธรรมนูญการปกครองราชอาณาจักรโจทก์ฟ้องว่า จำเลยเป็นเจ้าหน้าที่ท้องถิ่นตามพระราชบัญญัติควบคุมการก่อสร้างอาคาร ได้มีหนังสือแจ้งให้โจทก์เลิกใช้อาคารและให้รื้อถอนอาคารอ้างว่าอยู่ในสภาพไม่มั่นคงแข็งแรง หรือไม่ปลอดภัยซึ่งน่าจะเป็นอันตรายแก่ร่างกาย ชีวิตหรือทรัพย์สิน โจทก์เห็นว่าอาคารของโจทก์ยังอยู่ในลักษณะมั่นคงแข็งแรง จึงได้อุทธรณ์คำสั่งต่อคณะกรรมการวินิจฉัยอุทธรณ์เกี่ยวแก่การก่อสร้างอาคารคณะกรรมการฯ ได้มีมติให้ยกอุทธรณ์โจทก์ทำให้โจทก์ได้รับความเสียหาย จึงขอให้ศาลเพิกถอนคำสั่งของจำเลยนั้นเสีย จำเลยให้การว่าโจทก์ไม่มีสิทธิฟ้องจำเลย ไม่มีสิทธิบังคับให้ยับยั้งหรือเพิกถอนการรื้ออาคาร ไม่มีสิทธิขอให้ศาลสั่งอาคารตามฟ้องมีลักษณะไม่มั่นคงแข็งแรงไม่ปลอดภัย ซึ่งน่าจะเป็นอันตรายแก่ชีวิตหรือทรัพย์สิน ศาลชั้นต้นงดสืบพยานแล้วพิพากษาว่าโจทก์จะมาฟ้องขอให้เพิกถอนคำสั่งของจำเลยมิได้ เพราะจะเป็นการวินิจฉัยซ้อนดุลพินิจของเจ้าหน้าที่ท้องถิ่นและของคณะกรรมการวินิจฉัยอุทธรณ์ ให้ยกฟ้องของโจทก์ โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ตามฟ้องของโจทก์ยังไม่มีเหตุควรรับวินิจฉัย เพราะไม่ปรากฏว่าในการวินิจฉัยของจำเลยและคณะกรรมการฯนั้น จำเลยหรือคณะกรรมการฯ ได้กระทำนอกเหนือความในพระราชบัญญัติควบคุมการก่อสร้างอาคารฯอย่างใด ทั้งไม่ปรากฏว่าการวินิจฉัยของจำเลยหรือคณะกรรมการฯ เป็นการวินิจฉัยโดยไม่มีข้อเท็จจริงสนับสนุนและการวินิจฉัยของคณะกรรมการฯ ว่าอาคารจะมั่นคงแข็งแรงปลอดภัยหรือไม่นั้น เป็นการวินิจฉัยตามอำนาจในมาตรา ๑๒ ทวิ แห่งพระราชบัญญัติควบคุมการก่อสร้างอาคาร (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๐๔ มิใช่เป็นการใช้อำนาจศาล จึงไม่ขัดต่อธรรมนูญการปกครองราชอาณาจักร พิพากษายืน(เพรียง โรจนรัส-จิตติ ติงศภัทิย์-ไฉน บุญยก)ศาลชั้นต้น - นายประพจน์ ถิระวัฒน์ศาลอุทธรณ์ - นายวงษ์ วีระพงศ์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยเป็นเจ้าหน้าที่ท้องถิ่นตามพระราชบัญญัติควบคุมการก่อสร้างอาคาร ได้มีหนังสือแจ้งให้โจทก์เลิกใช้อาคารและให้รื้อถอนอาคารอ้างว่าอยู่ในสภาพไม่มั่นคงแข็งแรง หรือไม่ปลอดภัยซึ่งน่าจะเป็นอันตรายแก่ร่างกาย ชีวิตหรือทรัพย์สิน โจทก์เห็นว่าอาคารของโจทก์ยังอยู่ในลักษณะมั่นคงแข็งแรง จึงได้อุทธรณ์คำสั่งต่อคณะกรรมการวินิจฉัยอุทธรณ์เกี่ยวแก่การก่อสร้างอาคารคณะกรรมการฯ ได้มีมติให้ยกอุทธรณ์โจทก์ทำให้โจทก์ได้รับความเสียหาย จึงขอให้ศาลเพิกถอนคำสั่งของจำเลยนั้นเสีย จำเลยให้การว่าโจทก์ไม่มีสิทธิฟ้องจำเลย ไม่มีสิทธิบังคับให้ยับยั้งหรือเพิกถอนการรื้ออาคาร ไม่มีสิทธิขอให้ศาลสั่งอาคารตามฟ้องมีลักษณะไม่มั่นคงแข็งแรงไม่ปลอดภัย ซึ่งน่าจะเป็นอันตรายแก่ชีวิตหรือทรัพย์สิน ศาลชั้นต้นงดสืบพยานแล้วพิพากษาว่าโจทก์จะมาฟ้องขอให้เพิกถอนคำสั่งของจำเลยมิได้ เพราะจะเป็นการวินิจฉัยซ้อนดุลพินิจของเจ้าหน้าที่ท้องถิ่นและของคณะกรรมการวินิจฉัยอุทธรณ์ ให้ยกฟ้องของโจทก์ โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ตามฟ้องของโจทก์ยังไม่มีเหตุควรรับวินิจฉัย เพราะไม่ปรากฏว่าในการวินิจฉัยของจำเลยและคณะกรรมการฯนั้น จำเลยหรือคณะกรรมการฯ ได้กระทำนอกเหนือความในพระราชบัญญัติควบคุมการก่อสร้างอาคารฯอย่างใด ทั้งไม่ปรากฏว่าการวินิจฉัยของจำเลยหรือคณะกรรมการฯ เป็นการวินิจฉัยโดยไม่มีข้อเท็จจริงสนับสนุนและการวินิจฉัยของคณะกรรมการฯ ว่าอาคารจะมั่นคงแข็งแรงปลอดภัยหรือไม่นั้น เป็นการวินิจฉัยตามอำนาจในมาตรา ๑๒ ทวิ แห่งพระราชบัญญัติควบคุมการก่อสร้างอาคาร (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๐๔ มิใช่เป็นการใช้อำนาจศาล จึงไม่ขัดต่อธรรมนูญการปกครองราชอาณาจักร พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1206/2509นางแม้ แซ่อึ้งโจทก์เทศบาลนครกรุงเทพ โดยนายชำนาญยุวบูรณ์ นายกเทศมนตรีจำเลย ป.วิ.พ. ม. 55 พ.ร.บ.ควบคุมการก่อสร้างอาคาร พ.ศ.2479 ม. 12, ม. 12 ทวิการที่เจ้าหน้าที่ท้องถิ่นตามพระราชบัญญัติควบคุมการก่อสร้างอาคารได้แจ้งให้โจทก์เลิกใช้และรื้อถอนอาคารเพราะอยู่ในสภาพไม่มั่นคงแข็งแรง หรือไม่ปลอดภัยซึ่งน่าจะเป็นอันตรายแก่ร่างกาย ชีวิตหรือทรัพย์สิน และโจทก์ได้อุทธรณ์คำสั่งต่อคณะกรรมการวินิจฉัยอุทธรณ์ คณะกรรมการวินิจฉัยอุทธรณ์ได้มีมติให้ยกอุทธรณ์แล้วนั้น โจทก์จะมาฟ้องศาลขอให้เพิกถอนคำสั่งนั้นโดยอ้างแต่เพียงว่าอาคารของโจทก์ยังมั่นคงแข็งแรงมิได้ เพราะไม่ปรากฏว่าในการวินิจฉัยเช่นนั้นเจ้าหน้าที่ท้องถิ่นและคณะกรรมการได้กระทำการนอกเหนือความในพระราชบัญญัติควบคุมการก่อสร้างอาคารอย่างใด ทั้งไม่ปรากฏว่าการวินิจฉัยของจำเลยหรือคณะกรรมการเป็นการวินิจฉัยโดยไม่มีข้อเท็จจริงสนับสนุน และการวินิจฉัยของกรรมการวินิจฉัยอุทธรณ์เป็นการวินิจฉัยตามอำนาจในมาตรา 12 ทวิ แห่งพระราชบัญญัติควบคุมการก่อสร้างอาคาร (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2504 มิใช่เป็นการใช้อำนาจศาล จึงไม่ขัดต่อธรรมนูญการปกครองราชอาณาจักรโจทก์ฟ้องว่า จำเลยเป็นเจ้าหน้าที่ท้องถิ่นตามพระราชบัญญัติควบคุมการก่อสร้างอาคาร ได้มีหนังสือแจ้งให้โจทก์เลิกใช้อาคารและให้รื้อถอนอาคารอ้างว่าอยู่ในสภาพไม่มั่นคงแข็งแรง หรือไม่ปลอดภัยซึ่งน่าจะเป็นอันตรายแก่ร่างกาย ชีวิตหรือทรัพย์สิน โจทก์เห็นว่าอาคารของโจทก์ยังอยู่ในลักษณะมั่นคงแข็งแรง จึงได้อุทธรณ์คำสั่งต่อคณะกรรมการวินิจฉัยอุทธรณ์เกี่ยวแก่การก่อสร้างอาคารคณะกรรมการฯ ได้มีมติให้ยกอุทธรณ์โจทก์ทำให้โจทก์ได้รับความเสียหาย จึงขอให้ศาลเพิกถอนคำสั่งของจำเลยนั้นเสีย จำเลยให้การว่าโจทก์ไม่มีสิทธิฟ้องจำเลย ไม่มีสิทธิบังคับให้ยับยั้งหรือเพิกถอนการรื้ออาคาร ไม่มีสิทธิขอให้ศาลสั่งอาคารตามฟ้องมีลักษณะไม่มั่นคงแข็งแรงไม่ปลอดภัย ซึ่งน่าจะเป็นอันตรายแก่ชีวิตหรือทรัพย์สิน ศาลชั้นต้นงดสืบพยานแล้วพิพากษาว่าโจทก์จะมาฟ้องขอให้เพิกถอนคำสั่งของจำเลยมิได้ เพราะจะเป็นการวินิจฉัยซ้อนดุลพินิจของเจ้าหน้าที่ท้องถิ่นและของคณะกรรมการวินิจฉัยอุทธรณ์ ให้ยกฟ้องของโจทก์ โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ตามฟ้องของโจทก์ยังไม่มีเหตุควรรับวินิจฉัย เพราะไม่ปรากฏว่าในการวินิจฉัยของจำเลยและคณะกรรมการฯนั้น จำเลยหรือคณะกรรมการฯ ได้กระทำนอกเหนือความในพระราชบัญญัติควบคุมการก่อสร้างอาคารฯอย่างใด ทั้งไม่ปรากฏว่าการวินิจฉัยของจำเลยหรือคณะกรรมการฯ เป็นการวินิจฉัยโดยไม่มีข้อเท็จจริงสนับสนุนและการวินิจฉัยของคณะกรรมการฯ ว่าอาคารจะมั่นคงแข็งแรงปลอดภัยหรือไม่นั้น เป็นการวินิจฉัยตามอำนาจในมาตรา ๑๒ ทวิ แห่งพระราชบัญญัติควบคุมการก่อสร้างอาคาร (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๐๔ มิใช่เป็นการใช้อำนาจศาล จึงไม่ขัดต่อธรรมนูญการปกครองราชอาณาจักร พิพากษายืน(เพรียง โรจนรัส-จิตติ ติงศภัทิย์-ไฉน บุญยก)ศาลชั้นต้น - นายประพจน์ ถิระวัฒน์ศาลอุทธรณ์ - นายวงษ์ วีระพงศ์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ