phoneee/thai-legal-corpus huggingface dataset:
พระราชกฤษฎีกาพระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในท้องที่ตำบลบ้านนา อำเภอปะเหลียน และตำบลบ้าหวีกิ่งอำเภอหาดสำราญอำเภอปะเหลียน จังหวัดตรังให้เป็นเขตปฏิรูปที่ดินพ.ศ. ๒๕๔๖ ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร.ให้ไว้ ณ วันที่ ๔ เมษายน พ.ศ. ๒๕๔๖เป็นปีที่ ๕๘ในรัชกาลปัจจุบันพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชมีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่าโดยที่เป็นการสมควรกำหนดเขตที่ดินในท้องที่ตำบลบ้านนา อำเภอปะเหลียน และตำบลบ้าหวี กิ่งอำเภอหาดสำราญ อำเภอปะเหลียนจังหวัดตรัง ให้เป็นเขตปฏิรูปที่ดินอาศัยอำนาจตามความในมาตรา๒๒๑ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย และมาตรา ๒๕ วรรคหนึ่งแห่งพระราชบัญญัติการปฏิรูปที่ดินเพื่อเกษตรกรรม พ.ศ. ๒๕๑๘จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้มาตรา๑ พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า พระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในท้องที่ตำบลบ้านนา อำเภอปะเหลียน และตำบลบ้าหวี กิ่งอำเภอหาดสำราญ อำเภอปะเหลียนจังหวัดตรัง ให้เป็นเขตปฏิรูปที่ดิน พ.ศ. ๒๕๔๖มาตรา๒[๑] พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา๓ ให้ที่ดินในท้องที่ตำบลบ้านนาอำเภอปะเหลียน และตำบลบ้าหวี กิ่งอำเภอหาดสำราญ อำเภอปะเหลียน จังหวัดตรังภายในแนวเขตตามแผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกานี้ เป็นเขตปฏิรูปที่ดินมาตรา๔ ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้ผู้รับสนองพระบรมราชโองการพันตำรวจโททักษิณ ชินวัตรนายกรัฐมนตรี[เอกสารแนบท้าย]๑. แผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดิน ในท้องที่ตำบลบ้านนาอำเภอปะเหลียน และตำบลบ้าหวี กิ่งอำเภอหาดสำราญ อำเภอปะเหลียน จังหวัดตรัง ให้เป็นเขตปฏิรูปที่ดินพ.ศ. ๒๕๔๖(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้คือ เนื่องจากในท้องที่ตำบลบ้านนา อำเภอปะเหลียน และตำบลบ้าหวี กิ่งอำเภอหาดสำราญอำเภอปะเหลียน จังหวัดตรัง มีเกษตรกรผู้ไม่มีที่ดินประกอบเกษตรกรรมเป็นของตนเองหรือมีที่ดินเล็กน้อยไม่เพียงพอแก่การครองชีพหรือต้องเช่าที่ดินของผู้อื่นประกอบเกษตรกรรมอยู่เป็นจำนวนมากสมควรกำหนดเขตที่ดินในท้องที่ดังกล่าวให้เป็นเขตปฏิรูปที่ดิน จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้วิภา/ปรับปรุง๑๕ ธันวาคม ๒๕๕๘[๑]ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๐/ตอนที่ ๓๓ก/หน้า ๓๗/๒๒ เมษายน ๒๕๔๖
พระราชกฤษฎีกาแบ่งส่วนราชการและกำหนดหน้าที่ของส่วนราชการกรมราชองครักษ์กระทรวงกลาโหมพ.ศ. ๒๕๕๒[๑] ภูมิพลอดุลยเดชป.ร.ให้ไว้ ณ วันที่๒๗ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๕๒เป็นปีที่ ๖๔ในรัชกาลปัจจุบันพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชมีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่าโดยที่เป็นการสมควรแบ่งส่วนราชการและกำหนดหน้าที่ของส่วนราชการกรมราชองครักษ์กระทรวงกลาโหมอาศัยอำนาจตามความในมาตรา๑๘๗ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย และมาตรา ๒๓ วรรคหนึ่ง แห่งพระราชบัญญัติจัดระเบียบราชการกระทรวงกลาโหมพ.ศ. ๒๕๕๑ จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้มาตรา ๑ พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า พระราชกฤษฎีกาแบ่งส่วนราชการและกำหนดหน้าที่ของส่วนราชการกรมราชองครักษ์กระทรวงกลาโหม พ.ศ. ๒๕๕๒มาตรา ๒พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ ๑ เมษายน พ.ศ. ๒๕๕๒ เป็นต้นไปมาตรา ๓ ให้แบ่งส่วนราชการกรมราชองครักษ์กระทรวงกลาโหม ดังต่อไปนี้(๑)สำนักงานราชองครักษ์ประจำ(๒)สำนักงานรักษาความปลอดภัย(๓)สำนักนโยบายและแผน(๔)สำนักยุทธบริการมาตรา ๔สำนักงานราชองครักษ์ประจำ มีหน้าที่เกี่ยวกับการถวายความปลอดภัย การถวายพระเกียรติและการปฏิบัติการทั้งปวงในส่วนพระองค์ให้ต้องตามพระราชประสงค์ และตามพระราชประเพณีมีผู้อำนวยการสำนักงานราชองครักษ์ประจำเป็นผู้บังคับบัญชารับผิดชอบมาตรา ๕ สำนักงานรักษาความปลอดภัย มีหน้าที่วางแผนอำนวยการ ประสานงาน และปฏิบัติการ ระวัง ป้องกัน ในการรักษาความปลอดภัยสำหรับองค์พระมหากษัตริย์พระราชินี พระรัชทายาท ผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ พระบรมวงศานุวงศ์ ผู้แทนพระองค์และพระราชอาคันตุกะ มีผู้อำนวยการสำนักงานรักษาความปลอดภัยเป็นผู้บังคับบัญชารับผิดชอบมาตรา ๖ สำนักนโยบายและแผน มีหน้าที่พิจารณาเสนอความเห็นวางแผน อำนวยการ ประสานงาน และดำเนินการเกี่ยวกับการรักษาความปลอดภัย การธุรการการกำลังพล การข่าว การยุทธการ การฝึกและศึกษา การสื่อสารและสารสนเทศและการงบประมาณในการสนับสนุนการรักษาความปลอดภัยสำหรับองค์พระมหากษัตริย์พระราชินี พระรัชทายาท ผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ พระบรมวงศานุวงศ์ ผู้แทนพระองค์และพระราชอาคันตุกะ และการคุ้มครองพยานในคดีอาญามีผู้อำนวยการสำนักนโยบายและแผนเป็นผู้บังคับบัญชารับผิดชอบมาตรา ๗ สำนักยุทธบริการ มีหน้าที่พิจารณาเสนอความเห็นวางแผน อำนวยการ ประสานงาน และดำเนินการเกี่ยวกับการส่งกำลังบำรุง การสรรพาวุธการบริการ การขนส่ง การโยธาธิการ การสวัสดิการ การกีฬาการเงินและการบัญชี ในการสนับสนุนการรักษาความปลอดภัยสำหรับองค์พระมหากษัตริย์พระราชินี พระรัชทายาท ผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ พระบรมวงศานุวงศ์ผู้แทนพระองค์ และพระราชอาคันตุกะ มีผู้อำนวยการสำนักยุทธบริการเป็นผู้บังคับบัญชารับผิดชอบมาตรา ๘ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้ผู้รับสนองพระบรมราชโองการอภิสิทธิ์เวชชาชีวะนายกรัฐมนตรีหมายเหตุ:- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือ โดยที่เป็นการสมควรแบ่งส่วนราชการและกำหนดหน้าที่ของส่วนราชการกรมราชองครักษ์กระทรวงกลาโหม ให้เหมาะสมกับสภาพของงานและสอดคล้องกับพระราชบัญญัติจัดระเบียบราชการกระทรวงกลาโหมพ.ศ. ๒๕๕๑ จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้ปริยานุช/ผู้จัดทำ๑ เมษายน ๒๕๕๒วิภา/ปรับปรุง๑๐ มีนาคม ๒๕๖๓อรญา/ตรวจ๒๕ มีนาคม ๒๕๖๓[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๒๖/ตอนที่ ๑๙ ก/หน้า ๗/๓๐ มีนาคม ๒๕๕๒
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1518/2520หลักกฎหมาย: ผู้ให้เช่าอนุญาตให้ผู้เช่าที่ดินฟ้องขับไล่ผู้ที่อยู่ในที่ดินมาก่อนการเช่าแทนผู้ให้เช่าได้ และมอบอำนาจให้ผู้อื่นเป็นโจทก์ต่อไปก็ได้ ผู้เช่าต้องรับผิดตามสัญญาต่อผู้ให้เช่า ถ้าผู้เช่าไม่สามารถก่อสร้างตามสัญญาเช่าได้ผู้ให้เช่าจึงถูกเรียกเข้ามาในคดีตาม ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 57(3) ได้ผู้ครอบครองที่ดินอ้างการครอบครองยันผู้รับโอนกรรมสิทธิ์ที่ดินได้ตั้งแต่วันที่โอนกรรมสิทธิ์ การครอบครองมาก่อนวันโอนกรรมสิทธิ์ จะนับเวลายันผู้รับโอนไม่ได้ฟ้องขับไล่ผู้อยู่ในที่ดินโดยไม่มีสิทธิอันเป็นละเมิด ไม่จำต้องบอกกล่าวก่อนก็ฟ้องได้ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1518/2520บริษัททรง จำกัดโจทก์โจทก์ร่วมโจทก์สำนักงานทรัพย์สินส่วนพระมหากษัตริย์โจทก์นางฉวี ศะศิสมิตจำเลย ป.พ.พ. ม. 420, ม. 537, ม. 1299 ป.วิ.พ. ม. 55, ม. 57 (3)ผู้ให้เช่าอนุญาตให้ผู้เช่าที่ดินฟ้องขับไล่ผู้ที่อยู่ในที่ดินมาก่อนการเช่าแทนผู้ให้เช่าได้ และมอบอำนาจให้ผู้อื่นเป็นโจทก์ต่อไปก็ได้ ผู้เช่าต้องรับผิดตามสัญญาต่อผู้ให้เช่า ถ้าผู้เช่าไม่สามารถก่อสร้างตามสัญญาเช่าได้ผู้ให้เช่าจึงถูกเรียกเข้ามาในคดีตาม ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 57(3) ได้ผู้ครอบครองที่ดินอ้างการครอบครองยันผู้รับโอนกรรมสิทธิ์ที่ดินได้ตั้งแต่วันที่โอนกรรมสิทธิ์ การครอบครองมาก่อนวันโอนกรรมสิทธิ์ จะนับเวลายันผู้รับโอนไม่ได้ฟ้องขับไล่ผู้อยู่ในที่ดินโดยไม่มีสิทธิอันเป็นละเมิด ไม่จำต้องบอกกล่าวก่อนก็ฟ้องได้(บัญญัติ สุชีวะ-พิสัณห์ ลีตเวทย์-พิทยา มงคล)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1518/2520บริษัททรง จำกัดโจทก์โจทก์ร่วมโจทก์สำนักงานทรัพย์สินส่วนพระมหากษัตริย์โจทก์นางฉวี ศะศิสมิตจำเลย ป.พ.พ. ม. 420, ม. 537, ม. 1299 ป.วิ.พ. ม. 55, ม. 57 (3)ผู้ให้เช่าอนุญาตให้ผู้เช่าที่ดินฟ้องขับไล่ผู้ที่อยู่ในที่ดินมาก่อนการเช่าแทนผู้ให้เช่าได้ และมอบอำนาจให้ผู้อื่นเป็นโจทก์ต่อไปก็ได้ ผู้เช่าต้องรับผิดตามสัญญาต่อผู้ให้เช่า ถ้าผู้เช่าไม่สามารถก่อสร้างตามสัญญาเช่าได้ผู้ให้เช่าจึงถูกเรียกเข้ามาในคดีตาม ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 57(3) ได้ผู้ครอบครองที่ดินอ้างการครอบครองยันผู้รับโอนกรรมสิทธิ์ที่ดินได้ตั้งแต่วันที่โอนกรรมสิทธิ์ การครอบครองมาก่อนวันโอนกรรมสิทธิ์ จะนับเวลายันผู้รับโอนไม่ได้ฟ้องขับไล่ผู้อยู่ในที่ดินโดยไม่มีสิทธิอันเป็นละเมิด ไม่จำต้องบอกกล่าวก่อนก็ฟ้องได้(บัญญัติ สุชีวะ-พิสัณห์ ลีตเวทย์-พิทยา มงคล)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
พระราชกฤษฎีกาพระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินที่จะทำการสำรวจเพื่อการวางและจัดทำผังเมืองรวมในท้องที่ตำบลเกาะช้างตำบลเกาะช้างใต้ กิ่งอำเภอเกาะช้าง อำเภอแหลมงอบและตำบลเกาะหมากตำบลเกาะกูด กิ่งอำเภอเกาะกูด อำเภอแหลมงอบ จังหวัดตราดพ.ศ. ๒๕๔๖ ภูมิพลอดุลยเดชป.ร.ให้ไว้ ณ วันที่ ๒๔ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๔๖เป็นปีที่ ๕๘ ในรัชกาลปัจจุบันพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชมีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่าโดยที่เป็นการสมควรกำหนดเขตที่ดินที่จะทำการสำรวจเพื่อการวางและจัดทำผังเมืองรวมในท้องที่ตำบลเกาะช้างตำบลเกาะช้างใต้ กิ่งอำเภอเกาะช้างอำเภอแหลมงอบ และตำบลเกาะหมาก ตำบลเกาะกูด กิ่งอำเภอเกาะกูด อำเภอแหลมงอบจังหวัดตราดอาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๒๒๑ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย และมาตรา ๑๔ แห่งพระราชบัญญัติการผังเมือง พ.ศ. ๒๕๑๘อันเป็นพระราชบัญญัติที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคลซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๓๕ มาตรา ๓๖ มาตรา ๔๙ และมาตรา ๕๐ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยบัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้มาตรา ๑ พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า พระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินที่จะทำการสำรวจเพื่อการวางและจัดทำผังเมืองรวมในท้องที่ตำบลเกาะช้าง ตำบลเกาะช้างใต้ กิ่งอำเภอเกาะช้าง อำเภอแหลมงอบและตำบลเกาะหมาก ตำบลเกาะกูด กิ่งอำเภอเกาะกูด อำเภอแหลมงอบ จังหวัดตราดพ.ศ. ๒๕๔๖มาตรา ๒[๑]พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา ๓พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับได้มีกำหนดสี่ปีมาตรา ๔ให้อธิบดีกรมโยธาธิการและผังเมืองเป็นเจ้าพนักงานการผังตามพระราชกฤษฎีกานี้มาตรา ๕ เขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะทำการสำรวจเพื่อการวางและจัดทำผังเมืองรวมตามพระราชกฤษฎีกานี้อยู่ในท้องที่ตำบลเกาะช้าง ตำบลเกาะช้างใต้ กิ่งอำเภอเกาะช้าง อำเภอแหลมงอบและตำบลเกาะหมาก ตำบลเกาะกูด กิ่งอำเภอเกาะกูด อำเภอแหลมงอบ จังหวัดตราด ทั้งนี้ภายในแนวเขตตามแผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกานี้มาตรา ๖ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้ผู้รับสนองพระบรมราชโองการพันตำรวจโท ทักษิณ ชินวัตรนายกรัฐมนตรี[เอกสารแนบท้าย]๑.แผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกากำหนดที่จะทำการสำรวจเพื่อการวางและจัดทำผังเมืองรวมในท้องที่ตำบลเกาะช้าง ตำบลเกาะช้างใต้กิ่งอำเภอเกาะช้าง อำเภอแหลมงอบและตำบลเกาะหมาก ตำบลเกาะกูด กิ่งอำเภอเกาะกูดอำเภอแหลมงอบ จังหวัดตราด .ศ. ๒๕๔๖(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)หมายเหตุ:-เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้คือ โดยที่เป็นการสมควรที่จะวางและจัดทำผังเมืองรวม ในท้องที่ตำบลเกาะช้างตำบลเกาะช้างใต้ กิ่งอำเภอเกาะช้าง อำเภอแหลมงอบ และตำบลเกาะหมาก ตำบลเกาะกูดกิ่งอำเภอเกาะกูด อำเภอแหลมงอบ จังหวัดตราด เพื่อใช้เป็นแนวทางในการพัฒนาและดำรงรักษาเมืองและบริเวณที่เกี่ยวข้องหรือชนบท ในด้านการใช้ประโยชน์ในทรัพย์สินการคมนาคมและการขนส่ง การสาธารณูปโภค บริการสาธารณะและสภาพแวดล้อม ดังนั้นเพื่อให้เจ้าพนักงานการผังหรือผู้ซึ่งได้รับมอบหมายจากเจ้าพนักงานการผังเข้าไปทำการสำรวจเพื่อการวางและจัดทำผังเมืองรวมในท้องที่ดังกล่าวและเพื่อให้เจ้าพนักงานการผังมีอำนาจกำหนดหลักเกณฑ์การใช้ประโยชน์ในทรัพย์สินเพื่อประโยชน์ในการวางและจัดทำผังเมืองรวมตามที่ได้รับความเห็นชอบจากคณะกรรมการผังเมืองจึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้วิภา/ปรับปรุง๓สิงหาคม ๒๕๕๘[๑] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม๙๖/ตอนที่ ๑๓๖/ฉบับพิเศษ หน้า ๒๐/๙ สิงหาคม ๒๕๒๒
กฎกระทรวงกฎกระทรวงฉบับที่2 (พ.ศ. 2495)ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมโภคภัณฑ์พ.ศ.2495----------------- อาศัยอำนาจตามความในมาตรา7 และมาตรา 11 แห่งพระราชบัญญัติควบคุมโภคภัณฑ์ พ.ศ. 2495 รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเศรษฐการออกกฎกระทรวงไว้ดั่งต่อไปนี้ บัตรประจำตัวพนักงานเจ้าหน้าที่ซึ่งปฏิบัติการตามพระราชบัญญัติควบคุมโภคภัณฑ์ พ.ศ. 2495หรือตามพระราชกฤษฎีกาออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมโภคภัณฑ์ พ.ศ. 2495 ให้มีลักษณะดั่งต่อไปนี้ 1.บัตรปกสีเขียวใบไม้แก่ พับกลาง ขนาดกว้าง 6 ซ.ม. ยาว 8 ซ.ม. 2.ปกด้านหน้ามีตราครุฑพ่าห์ ภายใต้ครุฑมีคำว่า "บัตรพนักงานเจ้าหน้าที่ควบคุมโภคภัณฑ์" 3.ภายในด้านซ้ายปิดรูปถ่ายของพนักงานเจ้าหน้าที่ผู้ถือบัตรขนาด 4 x 5 ซ.ม. 1 รูป มีลายมือชื่อของผู้ถือบัตร 4.ภายในด้านขวา มีรายการแสดงข้อความดั่งนี้ ก)เลขที่ของบัตรที่ออก ข)ชื่อตัว ชื่อสกุล ตำแหน่ง สังกัดกรมและกระทรวงของผู้ถือบัตร ค)วันที่ เดือน ปี ที่ออกบัตร ง)ลายมือชื่อรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเศรษฐการผู้ออกบัตร พร้อมทั้งประทับตรากระทรวงมหาดไทยเป็นสำคัญ ให้ไว้ณ วันที่ 31 มีนาคม พ.ศ. 2495 พลตรี บ. เทพหัสดิน รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย ศ.สิริโยธิน ลงนามแทน รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเศรษฐการ[รก.2495/23/14พ - 02/04/2459]
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 727/2469หลักกฎหมาย: อย่า แบ่งทรัพย์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 727/2469อย่า แบ่งทรัพย์()แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 727/2469อย่า แบ่งทรัพย์()แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 7802/2538หลักกฎหมาย: ในระหว่างพิจารณา รัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุขได้ออกประกาศกระทรวงสาธารณสุข ฉบับที่ 92 (พ.ศ.2538) ให้ยกเลิกประกาศกระทรวงสาธารณสุข ฉบับที่ 85 (พ.ศ.2536) โดยกำหนดการมีไว้ในครอบครองหรือใช้ประโยชน์ซึ่งวัตถุออกฤทธิ์ในประเภท 1 หรือประเภท 2 เมื่อคำนวณปริมาณเป็นสารบริสุทธิ์แล้ว สำหรับเมทแอมเฟตามีนต้องไม่เกินปริมาณ 0.500 กรัมเมื่อไม่ปรากฎข้อเท็จจริงว่าวัตถุออกฤทธิ์ที่จำเลยมีไว้ในครอบครองคำนวณเป็นสารบริสุทธิ์ได้ปริมาณเกินกว่าที่รัฐมนตรีกำหนดหรือไม่ จำเลยที่ 2 จึงไม่มีความผิดตาม พ.ร.บ. วัตถุที่ออกฤทธิ์ต่อจิตและประสาท พ.ศ.2518 มาตรา 106ทวิ เพราะประกาศกระทรวงสาธารณสุข ฉบับที่ 92 (พ.ศ.2538) เป็นคุณแก่จำเลย ตาม ป.อ. มาตรา 3 ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 7802/2538พนักงานอัยการจังหวัดราชบุรีโจทก์นายสมพิศ บุญเย็น กับพวกจำเลย ป.อ. ม. 3 พ.ร.บ.วัตถุที่ออกฤทธิ์ต่อจิตและประสาท พ.ศ.2518 ม. 106, ม. 106 ทวิ ประกาศกระทรวงสาธารณสุข ฉบับที่ 92 (พ.ศ.2538) ในระหว่างพิจารณา รัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุขได้ออกประกาศกระทรวงสาธารณสุข ฉบับที่ 92 (พ.ศ.2538) ให้ยกเลิกประกาศกระทรวงสาธารณสุข ฉบับที่ 85 (พ.ศ.2536) โดยกำหนดการมีไว้ในครอบครองหรือใช้ประโยชน์ซึ่งวัตถุออกฤทธิ์ในประเภท 1 หรือประเภท 2 เมื่อคำนวณปริมาณเป็นสารบริสุทธิ์แล้ว สำหรับเมทแอมเฟตามีนต้องไม่เกินปริมาณ 0.500 กรัมเมื่อไม่ปรากฎข้อเท็จจริงว่าวัตถุออกฤทธิ์ที่จำเลยมีไว้ในครอบครองคำนวณเป็นสารบริสุทธิ์ได้ปริมาณเกินกว่าที่รัฐมนตรีกำหนดหรือไม่ จำเลยที่ 2 จึงไม่มีความผิดตาม พ.ร.บ. วัตถุที่ออกฤทธิ์ต่อจิตและประสาท พ.ศ.2518 มาตรา 106ทวิ เพราะประกาศกระทรวงสาธารณสุข ฉบับที่ 92 (พ.ศ.2538) เป็นคุณแก่จำเลย ตาม ป.อ. มาตรา 3(บุญธรรม อยู่พุก-ณรงค์ ตันติเตมิท-ปรีชา บูรณะไทย)ศาลจังหวัดราชบุรี - นายนพรัตน์ ชลวิทย์ศาลอุทธรณ์ภาค ๓ - นายสุรพล เอกโยคยะแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 7802/2538พนักงานอัยการจังหวัดราชบุรีโจทก์นายสมพิศ บุญเย็น กับพวกจำเลย ป.อ. ม. 3 พ.ร.บ.วัตถุที่ออกฤทธิ์ต่อจิตและประสาท พ.ศ.2518 ม. 106, ม. 106 ทวิ ประกาศกระทรวงสาธารณสุข ฉบับที่ 92 (พ.ศ.2538) ในระหว่างพิจารณา รัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุขได้ออกประกาศกระทรวงสาธารณสุข ฉบับที่ 92 (พ.ศ.2538) ให้ยกเลิกประกาศกระทรวงสาธารณสุข ฉบับที่ 85 (พ.ศ.2536) โดยกำหนดการมีไว้ในครอบครองหรือใช้ประโยชน์ซึ่งวัตถุออกฤทธิ์ในประเภท 1 หรือประเภท 2 เมื่อคำนวณปริมาณเป็นสารบริสุทธิ์แล้ว สำหรับเมทแอมเฟตามีนต้องไม่เกินปริมาณ 0.500 กรัมเมื่อไม่ปรากฎข้อเท็จจริงว่าวัตถุออกฤทธิ์ที่จำเลยมีไว้ในครอบครองคำนวณเป็นสารบริสุทธิ์ได้ปริมาณเกินกว่าที่รัฐมนตรีกำหนดหรือไม่ จำเลยที่ 2 จึงไม่มีความผิดตาม พ.ร.บ. วัตถุที่ออกฤทธิ์ต่อจิตและประสาท พ.ศ.2518 มาตรา 106ทวิ เพราะประกาศกระทรวงสาธารณสุข ฉบับที่ 92 (พ.ศ.2538) เป็นคุณแก่จำเลย ตาม ป.อ. มาตรา 3(บุญธรรม อยู่พุก-ณรงค์ ตันติเตมิท-ปรีชา บูรณะไทย)ศาลจังหวัดราชบุรี - นายนพรัตน์ ชลวิทย์ศาลอุทธรณ์ภาค ๓ - นายสุรพล เอกโยคยะแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
กฎ กกฎ ก.ร.ฉบับที่ ๙ (พ.ศ. ๒๕๒๐)ออกตามความในพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายรัฐสภา พ.ศ. ๒๕๑๘ว่าด้วยกรณีกระทำผิดวินัยอย่างร้ายแรง[๑] อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๓ (๓)และมาตรา ๕๓ วรรคหนึ่ง แห่งพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายรัฐสภา พ.ศ. ๒๕๑๘ออกกฎ ก.ร. ไว้ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ กฎ ก.ร.นี้ให้ใช้บังคับแก่สำนักงานเลขาธิการรัฐสภา และส่วนราชการที่เรียกชื่ออย่างอื่นในสังกัดรัฐสภาข้อ ๒ ข้าราชการรัฐสภาสามัญผู้ใดกระทำผิดวินัยในกรณีดังต่อไปนี้เป็นกรณีกระทำผิดวินัยอย่างร้ายแรงคือ(๑) ปฏิบัติหรือละเว้นการปฏิบัติหน้าที่ราชการโดยมิชอบเพื่อให้ตนเองหรือผู้อื่นได้ประโยชน์ที่มิควรได้อันเป็นการทุจริตต่อหน้าที่ราชการ(๒) ประมาทเลินเล่อในหน้าที่ราชการหรือปฏิบัติหน้าที่ราชโองการโดยจงใจไม่ปฏิบัติตามกฎหมาย และระเบียบของทางราชการอันเป็นเหตุให้เสียหายแก่ราชการอย่างร้ายแรง(๓) เปิดเผยความรับของทางราชการอันเป็นเหตุให้เสียหายแก่ราชการอย่างร้ายแรง(๔) ขัดคำสั่งหรือหลีกเลี่ยงไม่ปฏิบัติตามคำสั่งของผู้บังคับบัญชาซึ่งสั่งในหน้าที่ราชการโดยชอบด้วยกฎหมายและระเบียบของทางราชการอันเป็นเหตุให้เสียหายแก่ราชการอย่างร้ายแรง(๕) รายงานเท็จต่อผู้บังคับบัญชาอันเป็นเหตุให้เสียหายแก่ราชการอย่างร้ายแรง(๖) ละทิ้งหน้าที่ราชการโดยไม่มีเหตุผลอันสมควรเป็นเหตุให้เสียหายแก่ราชการอย่างร้ายแรงหรือละทิ้งหน้าที่ราชการติดต่อในคราวเดียวกันเป็นเวลาเกินกว่าสิบห้าวันโดยไม่มีเหตุผลอันสมควร หรือโดยมีพฤติการณ์อันแสดงถึงความจงใจไม่ปฏิบัติตามระเบียบของทางราชการ(๗) ดูหมิ่น เหยียดหยามสมาชิกรัฐสภาหรือราษฎร(๘) กระทำผิดอาญาจนได้รับโทษจำคุกหรือโทษที่หนักกว่าจำคุกโดยคำพิพากษาถึงที่สุดให้จำคุกหรือได้รับโทษที่หนักกว่าจำคุก เว้นแต่เป็นโทษสำหรับความผิดที่ได้กระทำโดยประมาท หรือความผิดลหุโทษหรือกระทำหรือยอมให้ผู้อื่นกระทำการอื่นใด อันได้ชื่อว่าเป็นผู้ประพฤติชั่วอย่างร้ายแรงให้ไว้ ณ วันที่ ๒๘ มกราคม พ.ศ. ๒๕๒๐พลอากาศเอก หะริน หงสกุลประธานสภาปฏิรูปการปกครองแผ่นดินประธาน ก.ร.ประภาศรี/ผู้จัดทำ๓พฤศจิกายน ๒๕๕๑[๑]ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๙๔/ตอนที่ ๑๑/หน้า ๓๙/๘ กุมภาพันธ์ ๒๕๒๐
กฎกระทรวงกฎกระทรวงฉบับที่ ๒๑ (พ.ศ. ๒๕๒๕)ออกตามความในพระราชบัญญัติการพนันพุทธศักราช ๒๔๗๘[๑] อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๖ แห่งพระราชบัญญัติการพนันพุทธศักราช๒๔๗๘ ซึ่งได้แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติการพนัน (ฉบับที่ ๖) พ.ศ. ๒๕๐๓และมาตรา ๑๗ แห่งพระราชบัญญัติการพนัน พุทธศักราช ๒๔๗๘ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยออกกฎกระทรวงไว้ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ความในข้อ ๑๒ (๓) แห่งกฎกระทรวง ฉบับที่ ๑๗ (พ.ศ. ๒๕๐๓) ออกตามความในพระราชบัญญัติการพนันพุทธศักราช ๒๔๗๘ มิให้ใช้บังคับกับการออกสลากการกุศลบำรุงมูลนิธิคุ้มเกล้าฯในพระบรมราชูปถัมภ์ ซึ่งกองทัพอากาศ กระทรวงกลาโหมดำเนินการเพื่อประโยชน์ของมูลนิธิคุ้มเกล้าฯข้อ ๒ให้ผู้รับใบอนุญาตการเล่นสลากกินแบ่ง เฉพาะกรณีสลากการกุศลบำรุงมูลนิธิคุ้มเกล้าฯเสียภาษีในอัตราร้อยละ ๐.๕ แห่งยอดราคาสลากซึ่งมีผู้รับซื้อก่อนหักรายจ่ายข้อ ๓กฎกระทรวงนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ ๑ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๒๓ เป็นต้นไปให้ไว้ ณ วันที่ ๒๐ มกราคม พ.ศ. ๒๕๒๕พลเอก สิทธิ จิรโรจน์รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยหมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ โดยที่เป็นการสมควรลดหย่อนภาษีให้แก่สลากการกุศลบำรุงมูลนิธิคุ้มเกล้าฯในพระบรมราชูปถัมภ์ ซึ่งกองทัพอากาศ กระทรวงกลาโหมดำเนินการเพื่อประโยชน์สาธารณกุศลให้บรรลุผล จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้คณิตา/ผู้จัดทำ๑๗ มกราคม ๒๕๕๔[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๙๙/ตอนที่ ๑๒/ฉบับพิเศษ หน้า ๑/๒๙ มกราคม ๒๕๒๕
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 59813หลักกฎหมาย: ความว่า จำเลยทั้งสองฎีกา คดีมีทางชนะ โปรดอนุญาตให้ทุเลาการบังคับไว้ก่อนหมายเหตุ โจทก์แถลงคัดค้าน (อันดับ 45)ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับให้จำเลยทั้งสองร่วมกันชำระเงินจำนวน 50,000 บาท พร้อมดอกเบี้ยในอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีนับแต่วันฟ้องจนกว่าจะชำระเสร็จให้โจทก์จำเลยทั้งสองฎีกา พร้อมกับยื่นคำร้องดังกล่าว (อันดับ 40,41)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว ถ้าจำเลยที่ 1 ที่ 2 คนใดคนหนึ่งหรือร่วมกันหาประกันสำหรับจำนวนต้นเงินที่จะต้องชำระตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ พร้อมด้วยดอกเบี้ยในอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีมีกำหนด 4 ปีนับแต่วันฟ้อง มาวางต่อศาลชั้นต้นให้เป็นที่พอใจและภายในเวลาที่ศาลชั้นต้นกำหนด ก็อนุญาตให้ทุเลาการบังคับไว้ในระหว่างฎีกา มิฉะนั้นให้ยกคำร้อง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 1962/2532ห้างหุ้นส่วนจำกัด ขอนแก่นไทยพิพัฒน์โจทก์นายพรศักดิ์ รุ่งวานนท์ชัย กับพวกจำเลยนางสาวเพ็ญศรี กลิ่นศรีสุข ทนายจำเลยทั้งสองผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.พ. ม. 231ความว่า จำเลยทั้งสองฎีกา คดีมีทางชนะ โปรดอนุญาตให้ทุเลาการบังคับไว้ก่อนหมายเหตุ โจทก์แถลงคัดค้าน (อันดับ 45)ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับให้จำเลยทั้งสองร่วมกันชำระเงินจำนวน 50,000 บาท พร้อมดอกเบี้ยในอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีนับแต่วันฟ้องจนกว่าจะชำระเสร็จให้โจทก์จำเลยทั้งสองฎีกา พร้อมกับยื่นคำร้องดังกล่าว (อันดับ 40,41)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว ถ้าจำเลยที่ 1 ที่ 2 คนใดคนหนึ่งหรือร่วมกันหาประกันสำหรับจำนวนต้นเงินที่จะต้องชำระตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ พร้อมด้วยดอกเบี้ยในอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีมีกำหนด 4 ปีนับแต่วันฟ้อง มาวางต่อศาลชั้นต้นให้เป็นที่พอใจและภายในเวลาที่ศาลชั้นต้นกำหนด ก็อนุญาตให้ทุเลาการบังคับไว้ในระหว่างฎีกา มิฉะนั้นให้ยกคำร้อง(อากาศ บำรุงชีพ-พัลลภ พิสิษฐ์สังฆการ-ประชา บุญวนิช)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 1962/2532ห้างหุ้นส่วนจำกัด ขอนแก่นไทยพิพัฒน์โจทก์นายพรศักดิ์ รุ่งวานนท์ชัย กับพวกจำเลยนางสาวเพ็ญศรี กลิ่นศรีสุข ทนายจำเลยทั้งสองผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.พ. ม. 231ความว่า จำเลยทั้งสองฎีกา คดีมีทางชนะ โปรดอนุญาตให้ทุเลาการบังคับไว้ก่อนหมายเหตุ โจทก์แถลงคัดค้าน (อันดับ 45)ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับให้จำเลยทั้งสองร่วมกันชำระเงินจำนวน 50,000 บาท พร้อมดอกเบี้ยในอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีนับแต่วันฟ้องจนกว่าจะชำระเสร็จให้โจทก์จำเลยทั้งสองฎีกา พร้อมกับยื่นคำร้องดังกล่าว (อันดับ 40,41)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว ถ้าจำเลยที่ 1 ที่ 2 คนใดคนหนึ่งหรือร่วมกันหาประกันสำหรับจำนวนต้นเงินที่จะต้องชำระตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ พร้อมด้วยดอกเบี้ยในอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีมีกำหนด 4 ปีนับแต่วันฟ้อง มาวางต่อศาลชั้นต้นให้เป็นที่พอใจและภายในเวลาที่ศาลชั้นต้นกำหนด ก็อนุญาตให้ทุเลาการบังคับไว้ในระหว่างฎีกา มิฉะนั้นให้ยกคำร้อง(อากาศ บำรุงชีพ-พัลลภ พิสิษฐ์สังฆการ-ประชา บุญวนิช)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2553/2523หลักกฎหมาย: ศาลพิพากษาตามฟ้องแย้งของจำเลยให้ขับไล่โจทก์และบริวารให้รื้อถอนบ้านเลขที่ 12 หมู่ที่ 4 ออกจากที่พิพาทแต่ปรากฏว่าบ้านพิพาทนั้น ความจริงเป็นเลขที่ 13 หมู่ที่ 7 โจทก์จึงอ้างว่าบ้านเลขที่ 12 หมู่ที่ 4 ตามคำพิพากษาไม่ใช่ของโจทก์ ไม่สามารถรื้อถอนได้แต่ตามแผนที่พิพาทที่โจทก์จำเลยรับรองกันว่าถูกต้องแล้วนั้น คงมีบ้านพิพาทของโจทก์ปลูกอยู่ในที่ดินพิพาทจริงทั้งนี้โดยโจทก์รับรองตามที่ได้นำชี้ไว้เมื่อเจ้าพนักงานศาลไปทำแผนที่พิพาทดังนั้น แม้คำพิพากษาจะระบุให้รื้อถอนบ้านเลขที่ 12 หมู่ที่ 4 ผลก็คือให้รื้อถอนบ้านพิพาทของโจทก์ดังที่โจทก์นำชี้ว่าปลูกอยู่ในที่ดินพิพาทและได้รับรองไว้ในแผนที่พิพาทนั่นเองเหตุดังกล่าวที่จำเลยขอให้บังคับโจทก์รื้อถอนบ้านพิพาทโดยระบุเลขที่ 13 หมู่ที่ 7 ซึ่งเป็นเลขที่และหมู่ที่อันแท้จริงของบ้านพิพาทนั้นจึงหาเป็นการขอให้บังคับนอกเหนือจากคำพิพากษาไม่ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2553/2523นางจันทร์ โคกระทิงโจทก์นายถนอม ใจสอาด กับพวกจำเลย ป.วิ.พ. ม. 271ศาลพิพากษาตามฟ้องแย้งของจำเลยให้ขับไล่โจทก์และบริวารให้รื้อถอนบ้านเลขที่ 12 หมู่ที่ 4 ออกจากที่พิพาทแต่ปรากฏว่าบ้านพิพาทนั้น ความจริงเป็นเลขที่ 13 หมู่ที่ 7 โจทก์จึงอ้างว่าบ้านเลขที่ 12 หมู่ที่ 4 ตามคำพิพากษาไม่ใช่ของโจทก์ ไม่สามารถรื้อถอนได้แต่ตามแผนที่พิพาทที่โจทก์จำเลยรับรองกันว่าถูกต้องแล้วนั้น คงมีบ้านพิพาทของโจทก์ปลูกอยู่ในที่ดินพิพาทจริงทั้งนี้โดยโจทก์รับรองตามที่ได้นำชี้ไว้เมื่อเจ้าพนักงานศาลไปทำแผนที่พิพาทดังนั้น แม้คำพิพากษาจะระบุให้รื้อถอนบ้านเลขที่ 12 หมู่ที่ 4 ผลก็คือให้รื้อถอนบ้านพิพาทของโจทก์ดังที่โจทก์นำชี้ว่าปลูกอยู่ในที่ดินพิพาทและได้รับรองไว้ในแผนที่พิพาทนั่นเองเหตุดังกล่าวที่จำเลยขอให้บังคับโจทก์รื้อถอนบ้านพิพาทโดยระบุเลขที่ 13 หมู่ที่ 7 ซึ่งเป็นเลขที่และหมู่ที่อันแท้จริงของบ้านพิพาทนั้นจึงหาเป็นการขอให้บังคับนอกเหนือจากคำพิพากษาไม่(อำนัคฆ์ คล้ายสังข์-วิถี ปานะบุตร-ไพบูลย์ ศรีเจริญ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2553/2523นางจันทร์ โคกระทิงโจทก์นายถนอม ใจสอาด กับพวกจำเลย ป.วิ.พ. ม. 271ศาลพิพากษาตามฟ้องแย้งของจำเลยให้ขับไล่โจทก์และบริวารให้รื้อถอนบ้านเลขที่ 12 หมู่ที่ 4 ออกจากที่พิพาทแต่ปรากฏว่าบ้านพิพาทนั้น ความจริงเป็นเลขที่ 13 หมู่ที่ 7 โจทก์จึงอ้างว่าบ้านเลขที่ 12 หมู่ที่ 4 ตามคำพิพากษาไม่ใช่ของโจทก์ ไม่สามารถรื้อถอนได้แต่ตามแผนที่พิพาทที่โจทก์จำเลยรับรองกันว่าถูกต้องแล้วนั้น คงมีบ้านพิพาทของโจทก์ปลูกอยู่ในที่ดินพิพาทจริงทั้งนี้โดยโจทก์รับรองตามที่ได้นำชี้ไว้เมื่อเจ้าพนักงานศาลไปทำแผนที่พิพาทดังนั้น แม้คำพิพากษาจะระบุให้รื้อถอนบ้านเลขที่ 12 หมู่ที่ 4 ผลก็คือให้รื้อถอนบ้านพิพาทของโจทก์ดังที่โจทก์นำชี้ว่าปลูกอยู่ในที่ดินพิพาทและได้รับรองไว้ในแผนที่พิพาทนั่นเองเหตุดังกล่าวที่จำเลยขอให้บังคับโจทก์รื้อถอนบ้านพิพาทโดยระบุเลขที่ 13 หมู่ที่ 7 ซึ่งเป็นเลขที่และหมู่ที่อันแท้จริงของบ้านพิพาทนั้นจึงหาเป็นการขอให้บังคับนอกเหนือจากคำพิพากษาไม่(อำนัคฆ์ คล้ายสังข์-วิถี ปานะบุตร-ไพบูลย์ ศรีเจริญ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ