คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 961/2497หลักกฎหมาย: คู่ความฎีกาว่าศาลพิพากษาเกินจากคำขอของโจทก์แต่มิได้ยกขึ้นกล่าวอ้างในชั้นศาลอุทธรณ์ในชั้นฎีกาแม้โจทก์จะอ้างว่าเป็นปัญหาเกี่ยวกับความสงบเรียบร้อยของประชาชนก็ดี เมื่อศาลฎีกาเห็นว่าศาลอุทธรณ์มิได้วินิจฉัยแก้คำพิพากษาศาลชั้นต้นในข้อนี้ศาลฎีกาก็อาจเห็นว่าคดีไม่มีเหตุอันสมควรที่จะยกขึ้นวินิจฉัยแก้ไขคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ในข้อนี้ได้ เรื่องอายุความนั้น ถ้าหากมิได้ยกขึ้นต่อสู้ไว้ตั้งแต่ศาลชั้นต้นแล้วศาลจะอ้างเอามาเป็นเหตุยกฟ้องหาได้ไม่คดีได้ความว่า โจทก์จำเลยพิพาทกันเรื่องกรรมสิทธิ์ที่ดินโฉนดที่ 1809 ตำบลห้วยกะปิ อำเภอเมือง จังหวัดชลบุรี โดยโจทก์อ้างว่าที่พิพาทมีชื่อนางจิ๊ดกับนายจ่างบุตรนางจิ๊ดเป็นผู้ถือกรรมสิทธิ์ นางจิ๊ดตายนายจ่างได้ครอบครองเป็นเจ้าของมากว่า 10 ปี ต่อมานายจ่างตาย โจทก์ผู้ซึ่งเป็นบุตรนายจ่างและได้ครอบครองที่ดินร่วมกับนายจ่างมา ย่อมได้รับมรดกที่รายนี้ ฝ่ายจำเลยต่อสู้ว่าจำเลยเป็นทายาทนางจิ๊ด มีสิทธิได้รับส่วนแบ่งมรดกรายนี้เพราะได้ครอบครองร่วมอยู่ด้วยตลอดมาศาลชั้นต้นพิพากษาให้แบ่งที่พิพาทเป็น 8 ส่วนโจทก์ได้รับมรดกส่วนของนายจ่างครึ่งหนึ่ง 4 ส่วน กับได้รับมรดกนางจิ๊ดอีก 1 ส่วน เป็น 5 ส่วนโจทก์อุทธรณ์ข้อเท็จจริง ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาทั้งข้อกฎหมายและข้อเท็จจริงศาลฎีกาเห็นว่าข้อกฎหมายที่โจทก์ยกขึ้นคัดค้านข้อ (1) ว่าศาลพิพากษานอกเหนือจากคำขอของโจทก์นั้น โจทก์มิได้ยกขึ้นกล่าวชั้นศาลอุทธรณ์ แม้โจทก์จะอ้างว่าเป็นปัญหาเกี่ยวกับความสงบเรียบร้อยของประชาชน ศาลอุทธรณ์ก็มิได้วินิจฉัยพิพากษาแก้คำพิพากษาศาลชั้นต้นในข้อนี้ ซึ่งศาลฎีกาไม่เห็นมีเหตุอันควรเปลี่ยนแปลงแก้ไขคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ในข้อนี้เป็นอย่างอื่นสำหรับปัญหาข้อกฎหมายข้อ (2) เรื่องอายุความโจทก์มิได้ยกขึ้นเป็นข้อต่อสู้ในศาลชั้นต้น ศาลจะอ้างเป็นเหตุยกฟ้องไม่ได้ส่วนฎีกาปัญหาข้อเท็จจริงนั้นเห็นว่าฟังไม่ขึ้น จึงพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 961/2497นางชละ สมคิด นางช้วน แผ้วฉ่ำ ผู้แทนโดยชอบธรรมของ น.ส.บุญทอง จิตรสมุทรโจทก์นายตู้ จิตรสมุทร ที่ 1 นางหอม นิสสัยพันธ์ ที่ 2 นางท้อ เจริญแพทย์ ที่ 3จำเลย ป.วิ.พ. ม. 142, ม. 249 ป.พ.พ. ม. 193คู่ความฎีกาว่าศาลพิพากษาเกินจากคำขอของโจทก์แต่มิได้ยกขึ้นกล่าวอ้างในชั้นศาลอุทธรณ์ในชั้นฎีกาแม้โจทก์จะอ้างว่าเป็นปัญหาเกี่ยวกับความสงบเรียบร้อยของประชาชนก็ดี เมื่อศาลฎีกาเห็นว่าศาลอุทธรณ์มิได้วินิจฉัยแก้คำพิพากษาศาลชั้นต้นในข้อนี้ศาลฎีกาก็อาจเห็นว่าคดีไม่มีเหตุอันสมควรที่จะยกขึ้นวินิจฉัยแก้ไขคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ในข้อนี้ได้ เรื่องอายุความนั้น ถ้าหากมิได้ยกขึ้นต่อสู้ไว้ตั้งแต่ศาลชั้นต้นแล้วศาลจะอ้างเอามาเป็นเหตุยกฟ้องหาได้ไม่คดีได้ความว่า โจทก์จำเลยพิพาทกันเรื่องกรรมสิทธิ์ที่ดินโฉนดที่ 1809 ตำบลห้วยกะปิ อำเภอเมือง จังหวัดชลบุรี โดยโจทก์อ้างว่าที่พิพาทมีชื่อนางจิ๊ดกับนายจ่างบุตรนางจิ๊ดเป็นผู้ถือกรรมสิทธิ์ นางจิ๊ดตายนายจ่างได้ครอบครองเป็นเจ้าของมากว่า 10 ปี ต่อมานายจ่างตาย โจทก์ผู้ซึ่งเป็นบุตรนายจ่างและได้ครอบครองที่ดินร่วมกับนายจ่างมา ย่อมได้รับมรดกที่รายนี้ ฝ่ายจำเลยต่อสู้ว่าจำเลยเป็นทายาทนางจิ๊ด มีสิทธิได้รับส่วนแบ่งมรดกรายนี้เพราะได้ครอบครองร่วมอยู่ด้วยตลอดมาศาลชั้นต้นพิพากษาให้แบ่งที่พิพาทเป็น 8 ส่วนโจทก์ได้รับมรดกส่วนของนายจ่างครึ่งหนึ่ง 4 ส่วน กับได้รับมรดกนางจิ๊ดอีก 1 ส่วน เป็น 5 ส่วนโจทก์อุทธรณ์ข้อเท็จจริง ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาทั้งข้อกฎหมายและข้อเท็จจริงศาลฎีกาเห็นว่าข้อกฎหมายที่โจทก์ยกขึ้นคัดค้านข้อ (1) ว่าศาลพิพากษานอกเหนือจากคำขอของโจทก์นั้น โจทก์มิได้ยกขึ้นกล่าวชั้นศาลอุทธรณ์ แม้โจทก์จะอ้างว่าเป็นปัญหาเกี่ยวกับความสงบเรียบร้อยของประชาชน ศาลอุทธรณ์ก็มิได้วินิจฉัยพิพากษาแก้คำพิพากษาศาลชั้นต้นในข้อนี้ ซึ่งศาลฎีกาไม่เห็นมีเหตุอันควรเปลี่ยนแปลงแก้ไขคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ในข้อนี้เป็นอย่างอื่นสำหรับปัญหาข้อกฎหมายข้อ (2) เรื่องอายุความโจทก์มิได้ยกขึ้นเป็นข้อต่อสู้ในศาลชั้นต้น ศาลจะอ้างเป็นเหตุยกฟ้องไม่ได้ส่วนฎีกาปัญหาข้อเท็จจริงนั้นเห็นว่าฟังไม่ขึ้น จึงพิพากษายืน(ชวน สิงหลกะ-เลขวณิชธรรมวิทักษ์-ทรงนิติกรณ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: คดีได้ความว่า โจทก์จำเลยพิพาทกันเรื่องกรรมสิทธิ์ที่ดินโฉนดที่ 1809 ตำบลห้วยกะปิ อำเภอเมือง จังหวัดชลบุรี โดยโจทก์อ้างว่าที่พิพาทมีชื่อนางจิ๊ดกับนายจ่างบุตรนางจิ๊ดเป็นผู้ถือกรรมสิทธิ์ นางจิ๊ดตายนายจ่างได้ครอบครองเป็นเจ้าของมากว่า 10 ปี ต่อมานายจ่างตาย โจทก์ผู้ซึ่งเป็นบุตรนายจ่างและได้ครอบครองที่ดินร่วมกับนายจ่างมา ย่อมได้รับมรดกที่รายนี้ ฝ่ายจำเลยต่อสู้ว่าจำเลยเป็นทายาทนางจิ๊ด มีสิทธิได้รับส่วนแบ่งมรดกรายนี้เพราะได้ครอบครองร่วมอยู่ด้วยตลอดมาศาลชั้นต้นพิพากษาให้แบ่งที่พิพาทเป็น 8 ส่วนโจทก์ได้รับมรดกส่วนของนายจ่างครึ่งหนึ่ง 4 ส่วน กับได้รับมรดกนางจิ๊ดอีก 1 ส่วน เป็น 5 ส่วนโจทก์อุทธรณ์ข้อเท็จจริง ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาทั้งข้อกฎหมายและข้อเท็จจริงศาลฎีกาเห็นว่าข้อกฎหมายที่โจทก์ยกขึ้นคัดค้านข้อ (1) ว่าศาลพิพากษานอกเหนือจากคำขอของโจทก์นั้น โจทก์มิได้ยกขึ้นกล่าวชั้นศาลอุทธรณ์ แม้โจทก์จะอ้างว่าเป็นปัญหาเกี่ยวกับความสงบเรียบร้อยของประชาชน ศาลอุทธรณ์ก็มิได้วินิจฉัยพิพากษาแก้คำพิพากษาศาลชั้นต้นในข้อนี้ ซึ่งศาลฎีกาไม่เห็นมีเหตุอันควรเปลี่ยนแปลงแก้ไขคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ในข้อนี้เป็นอย่างอื่นสำหรับปัญหาข้อกฎหมายข้อ (2) เรื่องอายุความโจทก์มิได้ยกขึ้นเป็นข้อต่อสู้ในศาลชั้นต้น ศาลจะอ้างเป็นเหตุยกฟ้องไม่ได้ส่วนฎีกาปัญหาข้อเท็จจริงนั้นเห็นว่าฟังไม่ขึ้น จึงพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 961/2497นางชละ สมคิด นางช้วน แผ้วฉ่ำ ผู้แทนโดยชอบธรรมของ น.ส.บุญทอง จิตรสมุทรโจทก์นายตู้ จิตรสมุทร ที่ 1 นางหอม นิสสัยพันธ์ ที่ 2 นางท้อ เจริญแพทย์ ที่ 3จำเลย ป.วิ.พ. ม. 142, ม. 249 ป.พ.พ. ม. 193คู่ความฎีกาว่าศาลพิพากษาเกินจากคำขอของโจทก์แต่มิได้ยกขึ้นกล่าวอ้างในชั้นศาลอุทธรณ์ในชั้นฎีกาแม้โจทก์จะอ้างว่าเป็นปัญหาเกี่ยวกับความสงบเรียบร้อยของประชาชนก็ดี เมื่อศาลฎีกาเห็นว่าศาลอุทธรณ์มิได้วินิจฉัยแก้คำพิพากษาศาลชั้นต้นในข้อนี้ศาลฎีกาก็อาจเห็นว่าคดีไม่มีเหตุอันสมควรที่จะยกขึ้นวินิจฉัยแก้ไขคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ในข้อนี้ได้ เรื่องอายุความนั้น ถ้าหากมิได้ยกขึ้นต่อสู้ไว้ตั้งแต่ศาลชั้นต้นแล้วศาลจะอ้างเอามาเป็นเหตุยกฟ้องหาได้ไม่คดีได้ความว่า โจทก์จำเลยพิพาทกันเรื่องกรรมสิทธิ์ที่ดินโฉนดที่ 1809 ตำบลห้วยกะปิ อำเภอเมือง จังหวัดชลบุรี โดยโจทก์อ้างว่าที่พิพาทมีชื่อนางจิ๊ดกับนายจ่างบุตรนางจิ๊ดเป็นผู้ถือกรรมสิทธิ์ นางจิ๊ดตายนายจ่างได้ครอบครองเป็นเจ้าของมากว่า 10 ปี ต่อมานายจ่างตาย โจทก์ผู้ซึ่งเป็นบุตรนายจ่างและได้ครอบครองที่ดินร่วมกับนายจ่างมา ย่อมได้รับมรดกที่รายนี้ ฝ่ายจำเลยต่อสู้ว่าจำเลยเป็นทายาทนางจิ๊ด มีสิทธิได้รับส่วนแบ่งมรดกรายนี้เพราะได้ครอบครองร่วมอยู่ด้วยตลอดมาศาลชั้นต้นพิพากษาให้แบ่งที่พิพาทเป็น 8 ส่วนโจทก์ได้รับมรดกส่วนของนายจ่างครึ่งหนึ่ง 4 ส่วน กับได้รับมรดกนางจิ๊ดอีก 1 ส่วน เป็น 5 ส่วนโจทก์อุทธรณ์ข้อเท็จจริง ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาทั้งข้อกฎหมายและข้อเท็จจริงศาลฎีกาเห็นว่าข้อกฎหมายที่โจทก์ยกขึ้นคัดค้านข้อ (1) ว่าศาลพิพากษานอกเหนือจากคำขอของโจทก์นั้น โจทก์มิได้ยกขึ้นกล่าวชั้นศาลอุทธรณ์ แม้โจทก์จะอ้างว่าเป็นปัญหาเกี่ยวกับความสงบเรียบร้อยของประชาชน ศาลอุทธรณ์ก็มิได้วินิจฉัยพิพากษาแก้คำพิพากษาศาลชั้นต้นในข้อนี้ ซึ่งศาลฎีกาไม่เห็นมีเหตุอันควรเปลี่ยนแปลงแก้ไขคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ในข้อนี้เป็นอย่างอื่นสำหรับปัญหาข้อกฎหมายข้อ (2) เรื่องอายุความโจทก์มิได้ยกขึ้นเป็นข้อต่อสู้ในศาลชั้นต้น ศาลจะอ้างเป็นเหตุยกฟ้องไม่ได้ส่วนฎีกาปัญหาข้อเท็จจริงนั้นเห็นว่าฟังไม่ขึ้น จึงพิพากษายืน(ชวน สิงหลกะ-เลขวณิชธรรมวิทักษ์-ทรงนิติกรณ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ