คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 898/2537หลักกฎหมาย: จำเลยเอาเอกสารเกี่ยวกับการจดทะเบียนโอนกรรมสิทธิ์รถยนต์ ซึ่งเป็นของโจทก์ร่วมไปจากโจทก์ร่วม แล้วนำไปดำเนินการโอนทะเบียนรถยนต์ให้แก่ผู้อื่นแสดงให้เห็นว่าจำเลยมีเจตนาเอาเอกสารของโจทก์ร่วมไปโดยประการที่น่าจะเกิดความเสียหายแก่โจทก์ร่วมจึงเป็นความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 188 แม้จำเลยมิได้ฎีกาขอให้รอการลงโทษ แต่เมื่อพิเคราะห์พฤติการณ์แห่งคดีประกอบกับจำเลยไม่เคยได้รับโทษจำคุกมาก่อนศาลฎีกาเห็นควรให้โอกาสจำเลยกลับตัวเป็นพลเมืองดีโดยให้รอการลงโทษจำคุกจำเลย แต่ให้ลงโทษปรับจำเลยด้วยได้โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 188และคืนของกลางให้แก่เจ้าของจำเลยให้การปฏิเสธระหว่างพิจารณา ผู้เสียหายยื่นคำร้องขอเข้าร่วมเป็นโจทก์ศาลชั้นต้นอนุญาตศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์และโจทก์ร่วมอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 188 ให้ลงโทษจำคุก 1 ปี คืนของกลางแก่เจ้าของโจทก์ร่วมและจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "ข้อเท็จจริงฟังได้ว่า จำเลยเอาเอกสารเกี่ยวกับการจดทะเบียนโอนกรรมสิทธิ์รถยนต์หมายเลขทะเบียน3 ท-6712 กรุงเทพมหานครซึ่งเป็นของโจทก์ร่วมไปจากโจทก์ร่วมและปรากฏต่อมาว่า จำเลยได้นำเอกสารดังกล่าวไปดำเนินการโอนทะเบียนรถยนต์ให้แก่นายวิวัฒน์ แสดงให้เห็นว่าจำเลยมีเจตนาเอาเอกสารของโจทก์ร่วมไปโดยประการที่น่าจะเกิดความเสียหายแก่โจทก์ร่วม จำเลยจึงมีความผิดตามฟ้อง และศาลฎีกาเห็นว่า แม้จำเลยมิได้ฎีกาขอให้รอการลงโทษ แต่เมื่อพิเคราะห์พฤติการณ์แห่งคดีประกอบกับจำเลยไม่เคยได้รับโทษจำคุกมาก่อนจึงเห็นควรให้โอกาสจำเลยกลับตัวเป็นพลเมืองดี โดยให้รอการลงโทษจำคุกจำเลย แต่ให้ลงโทษปรับจำเลยด้วย ดังนั้นจึงไม่จำต้องวินิจฉัยฎีกาของโจทก์ร่วมที่ขอให้ลงโทษจำเลยให้หนักขึ้น"พิพากษาแก้เป็นว่า ให้ปรับจำเลย 4,000 บาท อีกสถานหนึ่งโทษจำคุกให้รอการลงโทษไว้มีกำหนด 2 ปี ตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 56 ไม่ชำระค่าปรับให้จัดการตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 2, 30 นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 898/2537พนักงานอัยการ กรมอัยการโจทก์โจทก์ร่วมโจทก์บริษัท กรุงไทย บิสซิเนส จำกัดโจทก์นาย วิบูลย์ สุธนะดิลกจำเลย ป.อ. ม. 56, ม. 188 จำเลยเอาเอกสารเกี่ยวกับการจดทะเบียนโอนกรรมสิทธิ์รถยนต์ ซึ่งเป็นของโจทก์ร่วมไปจากโจทก์ร่วม แล้วนำไปดำเนินการโอนทะเบียนรถยนต์ให้แก่ผู้อื่นแสดงให้เห็นว่าจำเลยมีเจตนาเอาเอกสารของโจทก์ร่วมไปโดยประการที่น่าจะเกิดความเสียหายแก่โจทก์ร่วมจึงเป็นความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 188 แม้จำเลยมิได้ฎีกาขอให้รอการลงโทษ แต่เมื่อพิเคราะห์พฤติการณ์แห่งคดีประกอบกับจำเลยไม่เคยได้รับโทษจำคุกมาก่อนศาลฎีกาเห็นควรให้โอกาสจำเลยกลับตัวเป็นพลเมืองดีโดยให้รอการลงโทษจำคุกจำเลย แต่ให้ลงโทษปรับจำเลยด้วยได้โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 188และคืนของกลางให้แก่เจ้าของจำเลยให้การปฏิเสธระหว่างพิจารณา ผู้เสียหายยื่นคำร้องขอเข้าร่วมเป็นโจทก์ศาลชั้นต้นอนุญาตศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์และโจทก์ร่วมอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 188 ให้ลงโทษจำคุก 1 ปี คืนของกลางแก่เจ้าของโจทก์ร่วมและจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "ข้อเท็จจริงฟังได้ว่า จำเลยเอาเอกสารเกี่ยวกับการจดทะเบียนโอนกรรมสิทธิ์รถยนต์หมายเลขทะเบียน3 ท-6712 กรุงเทพมหานครซึ่งเป็นของโจทก์ร่วมไปจากโจทก์ร่วมและปรากฏต่อมาว่า จำเลยได้นำเอกสารดังกล่าวไปดำเนินการโอนทะเบียนรถยนต์ให้แก่นายวิวัฒน์ แสดงให้เห็นว่าจำเลยมีเจตนาเอาเอกสารของโจทก์ร่วมไปโดยประการที่น่าจะเกิดความเสียหายแก่โจทก์ร่วม จำเลยจึงมีความผิดตามฟ้อง และศาลฎีกาเห็นว่า แม้จำเลยมิได้ฎีกาขอให้รอการลงโทษ แต่เมื่อพิเคราะห์พฤติการณ์แห่งคดีประกอบกับจำเลยไม่เคยได้รับโทษจำคุกมาก่อนจึงเห็นควรให้โอกาสจำเลยกลับตัวเป็นพลเมืองดี โดยให้รอการลงโทษจำคุกจำเลย แต่ให้ลงโทษปรับจำเลยด้วย ดังนั้นจึงไม่จำต้องวินิจฉัยฎีกาของโจทก์ร่วมที่ขอให้ลงโทษจำเลยให้หนักขึ้น"พิพากษาแก้เป็นว่า ให้ปรับจำเลย 4,000 บาท อีกสถานหนึ่งโทษจำคุกให้รอการลงโทษไว้มีกำหนด 2 ปี ตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 56 ไม่ชำระค่าปรับให้จัดการตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 2, 30 นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์(ประยูร มูลศาสตร์-ก้าน อันนานนท์-ประสิทธิ์ แสนศิริ)แหล่งที่มาสำนักงานส่งเสริมงานตุลาการแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ คดีนี้ศาลพิพากษาว่า จำเลยกระทำผิดและพิพากษาลงโทษจำคุกจำเลย 1 ปีแล้วแต่โทษจำคุกศาลรอการลงโทษไว้ การที่กฎหมายให้อำนาจศาลรอการลงโทษจำเลยได้เพราะเป็นวิธีการที่ศาลนำมาใช้เพื่อหลีกเลี่ยงโทษจำคุกระยะสั้นแก่จำเลย เนื่องจากการลงโทษจำคุกจำเลยดังกล่าวบางครั้งเป็นผลร้ายแก่จำเลยมากกว่าผลดี นอกจากนี้กฎหมายอาญาของไทยยังได้นำระบบคุมประพฤติจำเลยมาใช้ตามมาตรา 56,57,58 เพื่อเป็นเครื่องเตือนสติแก่จำเลย แต่คนทั่วไปมักเข้าใจผิดคิดว่าศาลยังไม่ลงโทษจำเลยหรือลงโทษจำเลยเบาไป อย่างไรก็ดี ความผิดที่ศาลพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดนั้นกฎหมายกำหนดโทษจำคุกและปรับด้วย การที่ศาลลงโทษปรับจำเลยด้วยย่อมกระทำได้ ฎีกาที่ 1737/2525 คดีที่ศาลชั้นต้นลงโทษจำคุกจำเลย 6 เดือน โดยไม่รอการลงโทษ และไม่มีโทษปรับศาลอุทธรณ์พิพากษายืน ถ้าศาลฎีกาเห็นสมควรรอการลงโทษจำคุก ก็อาจลงโทษปรับจำเลยด้วยได้ และไม่ถือเป็นการเพิ่มเติมโทษจำเลยให้หนักขึ้นด้วย ฎีกาที่ 1366/2533 ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำคุกจำเลย 6 เดือน ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ให้ปรับส่วนโทษจำคุกให้รอการลงโทษ การที่ศาลอุทธรณ์ให้รอการลงโทษจำคุกและลงโทษปรับจำเลยด้วยนั้น มิใช่เป็นการพิพากษาเพิ่มเติมโทษจำเลยดังนั้นที่ศาลฎีกาวินิจฉัยว่าไม่จำต้องวินิจฉัยฎีกาของโจทก์ร่วมที่ขอให้ลงโทษจำเลยหนักขึ้นก็เพราะศาลฎีกาไม่ได้พิพากษาเพิ่มเติมโทษจำเลย พฤตินัยทัศนัยพิทักษ์กุลคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 188และคืนของกลางให้แก่เจ้าของจำเลยให้การปฏิเสธระหว่างพิจารณา ผู้เสียหายยื่นคำร้องขอเข้าร่วมเป็นโจทก์ศาลชั้นต้นอนุญาตศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์และโจทก์ร่วมอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 188 ให้ลงโทษจำคุก 1 ปี คืนของกลางแก่เจ้าของโจทก์ร่วมและจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "ข้อเท็จจริงฟังได้ว่า จำเลยเอาเอกสารเกี่ยวกับการจดทะเบียนโอนกรรมสิทธิ์รถยนต์หมายเลขทะเบียน3 ท-6712 กรุงเทพมหานครซึ่งเป็นของโจทก์ร่วมไปจากโจทก์ร่วมและปรากฏต่อมาว่า จำเลยได้นำเอกสารดังกล่าวไปดำเนินการโอนทะเบียนรถยนต์ให้แก่นายวิวัฒน์ แสดงให้เห็นว่าจำเลยมีเจตนาเอาเอกสารของโจทก์ร่วมไปโดยประการที่น่าจะเกิดความเสียหายแก่โจทก์ร่วม จำเลยจึงมีความผิดตามฟ้อง และศาลฎีกาเห็นว่า แม้จำเลยมิได้ฎีกาขอให้รอการลงโทษ แต่เมื่อพิเคราะห์พฤติการณ์แห่งคดีประกอบกับจำเลยไม่เคยได้รับโทษจำคุกมาก่อนจึงเห็นควรให้โอกาสจำเลยกลับตัวเป็นพลเมืองดี โดยให้รอการลงโทษจำคุกจำเลย แต่ให้ลงโทษปรับจำเลยด้วย ดังนั้นจึงไม่จำต้องวินิจฉัยฎีกาของโจทก์ร่วมที่ขอให้ลงโทษจำเลยให้หนักขึ้น"พิพากษาแก้เป็นว่า ให้ปรับจำเลย 4,000 บาท อีกสถานหนึ่งโทษจำคุกให้รอการลงโทษไว้มีกำหนด 2 ปี ตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 56 ไม่ชำระค่าปรับให้จัดการตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 2, 30 นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 898/2537พนักงานอัยการ กรมอัยการโจทก์โจทก์ร่วมโจทก์บริษัท กรุงไทย บิสซิเนส จำกัดโจทก์นาย วิบูลย์ สุธนะดิลกจำเลย ป.อ. ม. 56, ม. 188 จำเลยเอาเอกสารเกี่ยวกับการจดทะเบียนโอนกรรมสิทธิ์รถยนต์ ซึ่งเป็นของโจทก์ร่วมไปจากโจทก์ร่วม แล้วนำไปดำเนินการโอนทะเบียนรถยนต์ให้แก่ผู้อื่นแสดงให้เห็นว่าจำเลยมีเจตนาเอาเอกสารของโจทก์ร่วมไปโดยประการที่น่าจะเกิดความเสียหายแก่โจทก์ร่วมจึงเป็นความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 188 แม้จำเลยมิได้ฎีกาขอให้รอการลงโทษ แต่เมื่อพิเคราะห์พฤติการณ์แห่งคดีประกอบกับจำเลยไม่เคยได้รับโทษจำคุกมาก่อนศาลฎีกาเห็นควรให้โอกาสจำเลยกลับตัวเป็นพลเมืองดีโดยให้รอการลงโทษจำคุกจำเลย แต่ให้ลงโทษปรับจำเลยด้วยได้โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 188และคืนของกลางให้แก่เจ้าของจำเลยให้การปฏิเสธระหว่างพิจารณา ผู้เสียหายยื่นคำร้องขอเข้าร่วมเป็นโจทก์ศาลชั้นต้นอนุญาตศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์และโจทก์ร่วมอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 188 ให้ลงโทษจำคุก 1 ปี คืนของกลางแก่เจ้าของโจทก์ร่วมและจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "ข้อเท็จจริงฟังได้ว่า จำเลยเอาเอกสารเกี่ยวกับการจดทะเบียนโอนกรรมสิทธิ์รถยนต์หมายเลขทะเบียน3 ท-6712 กรุงเทพมหานครซึ่งเป็นของโจทก์ร่วมไปจากโจทก์ร่วมและปรากฏต่อมาว่า จำเลยได้นำเอกสารดังกล่าวไปดำเนินการโอนทะเบียนรถยนต์ให้แก่นายวิวัฒน์ แสดงให้เห็นว่าจำเลยมีเจตนาเอาเอกสารของโจทก์ร่วมไปโดยประการที่น่าจะเกิดความเสียหายแก่โจทก์ร่วม จำเลยจึงมีความผิดตามฟ้อง และศาลฎีกาเห็นว่า แม้จำเลยมิได้ฎีกาขอให้รอการลงโทษ แต่เมื่อพิเคราะห์พฤติการณ์แห่งคดีประกอบกับจำเลยไม่เคยได้รับโทษจำคุกมาก่อนจึงเห็นควรให้โอกาสจำเลยกลับตัวเป็นพลเมืองดี โดยให้รอการลงโทษจำคุกจำเลย แต่ให้ลงโทษปรับจำเลยด้วย ดังนั้นจึงไม่จำต้องวินิจฉัยฎีกาของโจทก์ร่วมที่ขอให้ลงโทษจำเลยให้หนักขึ้น"พิพากษาแก้เป็นว่า ให้ปรับจำเลย 4,000 บาท อีกสถานหนึ่งโทษจำคุกให้รอการลงโทษไว้มีกำหนด 2 ปี ตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 56 ไม่ชำระค่าปรับให้จัดการตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 2, 30 นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์(ประยูร มูลศาสตร์-ก้าน อันนานนท์-ประสิทธิ์ แสนศิริ)แหล่งที่มาสำนักงานส่งเสริมงานตุลาการแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ คดีนี้ศาลพิพากษาว่า จำเลยกระทำผิดและพิพากษาลงโทษจำคุกจำเลย 1 ปีแล้วแต่โทษจำคุกศาลรอการลงโทษไว้ การที่กฎหมายให้อำนาจศาลรอการลงโทษจำเลยได้เพราะเป็นวิธีการที่ศาลนำมาใช้เพื่อหลีกเลี่ยงโทษจำคุกระยะสั้นแก่จำเลย เนื่องจากการลงโทษจำคุกจำเลยดังกล่าวบางครั้งเป็นผลร้ายแก่จำเลยมากกว่าผลดี นอกจากนี้กฎหมายอาญาของไทยยังได้นำระบบคุมประพฤติจำเลยมาใช้ตามมาตรา 56,57,58 เพื่อเป็นเครื่องเตือนสติแก่จำเลย แต่คนทั่วไปมักเข้าใจผิดคิดว่าศาลยังไม่ลงโทษจำเลยหรือลงโทษจำเลยเบาไป อย่างไรก็ดี ความผิดที่ศาลพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดนั้นกฎหมายกำหนดโทษจำคุกและปรับด้วย การที่ศาลลงโทษปรับจำเลยด้วยย่อมกระทำได้ ฎีกาที่ 1737/2525 คดีที่ศาลชั้นต้นลงโทษจำคุกจำเลย 6 เดือน โดยไม่รอการลงโทษ และไม่มีโทษปรับศาลอุทธรณ์พิพากษายืน ถ้าศาลฎีกาเห็นสมควรรอการลงโทษจำคุก ก็อาจลงโทษปรับจำเลยด้วยได้ และไม่ถือเป็นการเพิ่มเติมโทษจำเลยให้หนักขึ้นด้วย ฎีกาที่ 1366/2533 ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำคุกจำเลย 6 เดือน ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ให้ปรับส่วนโทษจำคุกให้รอการลงโทษ การที่ศาลอุทธรณ์ให้รอการลงโทษจำคุกและลงโทษปรับจำเลยด้วยนั้น มิใช่เป็นการพิพากษาเพิ่มเติมโทษจำเลยดังนั้นที่ศาลฎีกาวินิจฉัยว่าไม่จำต้องวินิจฉัยฎีกาของโจทก์ร่วมที่ขอให้ลงโทษจำเลยหนักขึ้นก็เพราะศาลฎีกาไม่ได้พิพากษาเพิ่มเติมโทษจำเลย พฤตินัยทัศนัยพิทักษ์กุล