คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 654/2473หลักกฎหมาย: มฤดก กฎหมายลักษณมฤดก บทที่ 14 ยกเลิกโดย พ.ร.บ.แก้ไขเพิ่มเติมมฤดก ร.ศ.121 ม.1 ข้อ 1 แล้ว บุตร์ติดมารดาได้รับมฤดกส่วนของมารดาเท่ากันกับบุตร์ที่เกิดด้วยบิดาใหม่ พ.ร.บ.ฎีกาอุทธรณ์พ.ศ. 2461 ม.6 แก้มากโจทก์ฟ้องขอให้ห้ามจำเลยอย่าให้เกี่ยวข้องในที่ดิน ได้ความว่าโจทก์เปนบุตร์เกิดด้วยสามีเก่าของนางรอด เมื่อบิดาโจทก์ตายแล้ว นางรอดมาได้นายจิ๋วบิดาจำเลยเปนสามีเกิดบุตร์ด้วยกัน คือ จำเลย ที่ดินรายพิพาทเปนสินสมรสในระวางนายจิ๋วกับนางรอดแต่ใครตายก่อนไม่ปรากฏ ตั้งแต่นายจิ๋ว นางรอดตายแล้ว โจทก์จำเลยต่างปกครองที่พิพาทมาด้วยกัน ดังนี้ ศาลเดิมฟังว่าที่พิพาทเปนของบิดาโจทก์จำเลยจึงให้แบ่งแก่โจทก์จำเลยคนละครึ่ง ศาลอุทธรณ์ตัดสินแก้ว่า โจทก์เปนบุตร์ติดมารดาให้แบ่งมฤดกตามกฎหมายมฤดกบทที่ ๑๔ ทำเปน ๕ ส่วน ให้โจทก์ ๑ ส่วน จำเลย ๔ ส่วน ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า คดีนี้มีทุนทรัพย์ไม่เกิน ๒๐๐๐ บาท แต่ศาลอุทธรณ์ตัดสินแก้ไขมาก โจทก์ฎีกาในข้อเท็จจริงได้ และตัดสินแก้ ศาลอุทธรณ์ว่า ที่พิพาทควรแบ่งเปนของนายจิ๋ว ๒ ส่วน นางรอด ๑ ส่วน ส่วนของนางรอดแบ่งเปนมฤดกได้แก่โจทก์จำเลยคนละ ๑ ส่วน เท่า ๆ กัน ข้อที่ศาลอุทธรณ์ให้แบ่งมฤดกให้โจทก์จำเลยตามลักษณมฤดกบทที่ ๑๔ นั้นไม่ถูก เพราะกฎหมายบทนี้ได้มี พรบ แก้ไขเพิ่มเติม ลักษณมฤดก ร.ศ.๑๒๑ มาตรา ๑ ข้อ ๑ ลบล้าง และมีฎีกาที่ ๘๒๑/๒๔๖๓ เปนแบบอย่างแล้ว ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 654/2473นางจอน ลีกลิ่นโจทก์นางทอง คูณมา นายพันจำเลยมฤดก กฎหมายลักษณมฤดก บทที่ 14 ยกเลิกโดย พ.ร.บ.แก้ไขเพิ่มเติมมฤดก ร.ศ.121 ม.1 ข้อ 1 แล้ว บุตร์ติดมารดาได้รับมฤดกส่วนของมารดาเท่ากันกับบุตร์ที่เกิดด้วยบิดาใหม่ พ.ร.บ.ฎีกาอุทธรณ์พ.ศ. 2461 ม.6 แก้มากโจทก์ฟ้องขอให้ห้ามจำเลยอย่าให้เกี่ยวข้องในที่ดิน ได้ความว่าโจทก์เปนบุตร์เกิดด้วยสามีเก่าของนางรอด เมื่อบิดาโจทก์ตายแล้ว นางรอดมาได้นายจิ๋วบิดาจำเลยเปนสามีเกิดบุตร์ด้วยกัน คือ จำเลย ที่ดินรายพิพาทเปนสินสมรสในระวางนายจิ๋วกับนางรอดแต่ใครตายก่อนไม่ปรากฏ ตั้งแต่นายจิ๋ว นางรอดตายแล้ว โจทก์จำเลยต่างปกครองที่พิพาทมาด้วยกัน ดังนี้ ศาลเดิมฟังว่าที่พิพาทเปนของบิดาโจทก์จำเลยจึงให้แบ่งแก่โจทก์จำเลยคนละครึ่ง ศาลอุทธรณ์ตัดสินแก้ว่า โจทก์เปนบุตร์ติดมารดาให้แบ่งมฤดกตามกฎหมายมฤดกบทที่ ๑๔ ทำเปน ๕ ส่วน ให้โจทก์ ๑ ส่วน จำเลย ๔ ส่วน ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า คดีนี้มีทุนทรัพย์ไม่เกิน ๒๐๐๐ บาท แต่ศาลอุทธรณ์ตัดสินแก้ไขมาก โจทก์ฎีกาในข้อเท็จจริงได้ และตัดสินแก้ ศาลอุทธรณ์ว่า ที่พิพาทควรแบ่งเปนของนายจิ๋ว ๒ ส่วน นางรอด ๑ ส่วน ส่วนของนางรอดแบ่งเปนมฤดกได้แก่โจทก์จำเลยคนละ ๑ ส่วน เท่า ๆ กัน ข้อที่ศาลอุทธรณ์ให้แบ่งมฤดกให้โจทก์จำเลยตามลักษณมฤดกบทที่ ๑๔ นั้นไม่ถูก เพราะกฎหมายบทนี้ได้มี พรบ แก้ไขเพิ่มเติม ลักษณมฤดก ร.ศ.๑๒๑ มาตรา ๑ ข้อ ๑ ลบล้าง และมีฎีกาที่ ๘๒๑/๒๔๖๓ เปนแบบอย่างแล้ว(วิชัย-พิพาก-พรหม)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องขอให้ห้ามจำเลยอย่าให้เกี่ยวข้องในที่ดิน ได้ความว่าโจทก์เปนบุตร์เกิดด้วยสามีเก่าของนางรอด เมื่อบิดาโจทก์ตายแล้ว นางรอดมาได้นายจิ๋วบิดาจำเลยเปนสามีเกิดบุตร์ด้วยกัน คือ จำเลย ที่ดินรายพิพาทเปนสินสมรสในระวางนายจิ๋วกับนางรอดแต่ใครตายก่อนไม่ปรากฏ ตั้งแต่นายจิ๋ว นางรอดตายแล้ว โจทก์จำเลยต่างปกครองที่พิพาทมาด้วยกัน ดังนี้ ศาลเดิมฟังว่าที่พิพาทเปนของบิดาโจทก์จำเลยจึงให้แบ่งแก่โจทก์จำเลยคนละครึ่ง ศาลอุทธรณ์ตัดสินแก้ว่า โจทก์เปนบุตร์ติดมารดาให้แบ่งมฤดกตามกฎหมายมฤดกบทที่ ๑๔ ทำเปน ๕ ส่วน ให้โจทก์ ๑ ส่วน จำเลย ๔ ส่วน ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า คดีนี้มีทุนทรัพย์ไม่เกิน ๒๐๐๐ บาท แต่ศาลอุทธรณ์ตัดสินแก้ไขมาก โจทก์ฎีกาในข้อเท็จจริงได้ และตัดสินแก้ ศาลอุทธรณ์ว่า ที่พิพาทควรแบ่งเปนของนายจิ๋ว ๒ ส่วน นางรอด ๑ ส่วน ส่วนของนางรอดแบ่งเปนมฤดกได้แก่โจทก์จำเลยคนละ ๑ ส่วน เท่า ๆ กัน ข้อที่ศาลอุทธรณ์ให้แบ่งมฤดกให้โจทก์จำเลยตามลักษณมฤดกบทที่ ๑๔ นั้นไม่ถูก เพราะกฎหมายบทนี้ได้มี พรบ แก้ไขเพิ่มเติม ลักษณมฤดก ร.ศ.๑๒๑ มาตรา ๑ ข้อ ๑ ลบล้าง และมีฎีกาที่ ๘๒๑/๒๔๖๓ เปนแบบอย่างแล้ว ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 654/2473นางจอน ลีกลิ่นโจทก์นางทอง คูณมา นายพันจำเลยมฤดก กฎหมายลักษณมฤดก บทที่ 14 ยกเลิกโดย พ.ร.บ.แก้ไขเพิ่มเติมมฤดก ร.ศ.121 ม.1 ข้อ 1 แล้ว บุตร์ติดมารดาได้รับมฤดกส่วนของมารดาเท่ากันกับบุตร์ที่เกิดด้วยบิดาใหม่ พ.ร.บ.ฎีกาอุทธรณ์พ.ศ. 2461 ม.6 แก้มากโจทก์ฟ้องขอให้ห้ามจำเลยอย่าให้เกี่ยวข้องในที่ดิน ได้ความว่าโจทก์เปนบุตร์เกิดด้วยสามีเก่าของนางรอด เมื่อบิดาโจทก์ตายแล้ว นางรอดมาได้นายจิ๋วบิดาจำเลยเปนสามีเกิดบุตร์ด้วยกัน คือ จำเลย ที่ดินรายพิพาทเปนสินสมรสในระวางนายจิ๋วกับนางรอดแต่ใครตายก่อนไม่ปรากฏ ตั้งแต่นายจิ๋ว นางรอดตายแล้ว โจทก์จำเลยต่างปกครองที่พิพาทมาด้วยกัน ดังนี้ ศาลเดิมฟังว่าที่พิพาทเปนของบิดาโจทก์จำเลยจึงให้แบ่งแก่โจทก์จำเลยคนละครึ่ง ศาลอุทธรณ์ตัดสินแก้ว่า โจทก์เปนบุตร์ติดมารดาให้แบ่งมฤดกตามกฎหมายมฤดกบทที่ ๑๔ ทำเปน ๕ ส่วน ให้โจทก์ ๑ ส่วน จำเลย ๔ ส่วน ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า คดีนี้มีทุนทรัพย์ไม่เกิน ๒๐๐๐ บาท แต่ศาลอุทธรณ์ตัดสินแก้ไขมาก โจทก์ฎีกาในข้อเท็จจริงได้ และตัดสินแก้ ศาลอุทธรณ์ว่า ที่พิพาทควรแบ่งเปนของนายจิ๋ว ๒ ส่วน นางรอด ๑ ส่วน ส่วนของนางรอดแบ่งเปนมฤดกได้แก่โจทก์จำเลยคนละ ๑ ส่วน เท่า ๆ กัน ข้อที่ศาลอุทธรณ์ให้แบ่งมฤดกให้โจทก์จำเลยตามลักษณมฤดกบทที่ ๑๔ นั้นไม่ถูก เพราะกฎหมายบทนี้ได้มี พรบ แก้ไขเพิ่มเติม ลักษณมฤดก ร.ศ.๑๒๑ มาตรา ๑ ข้อ ๑ ลบล้าง และมีฎีกาที่ ๘๒๑/๒๔๖๓ เปนแบบอย่างแล้ว(วิชัย-พิพาก-พรหม)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ