คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1391/2493หลักกฎหมาย: ตัดฟันไม้ยางในส่วนของเอกชน แล้วนำเคลื่อนที่มาไว้ที่บ้านเรือนของตนนั้น แม้จะไม่ได้รับอนุญาตจากพนักงานเจ้าหน้าที่ก่อนก็ยังไม่เป็นผิดฐานนำไม้เคลื่อนที่ โดยไม่ได้รับอนุญาตเพราะไม่ใช่ไม้ในป่าหรือนำออกจากป่าโจทก์ฟ้องหาว่าจำเลยตัดฟันไม้ยางอันเป็นไม้ประเภทหวงห้ามในป่า และทำการแปรรูปไม้โดยเลื่อยทำเป็นไม้แผ่นแล้วนำไม้ดังกล่าวนี้เคลื่อนที่มาไว้ที่บ้านของจำเลย โดยมิได้รับอนุญาตและมีใบเบิกทางเจ้าพนักงานเจ้าหน้าที่ตามกฎหมาย ขอให้ลงโทษตาม พ.ร.บ.ป่าไม้ พ.ศ. ๒๔๘๔ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีผิดฐานนำไม้เคลื่อนที่โดยไม่มีใบเบิกทางตาม พ.ร.บ.ป่าไม้ ๒๔๘๔ มาตรา ๓๙-๗๑ ปรับ ๕๐ บาท ไม้ของกลางริบข้อหาอื่น ๆ ให้ยก จำเลยฝ่ายเดียวอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้ยกฟ้องไม้ของกลางคืนจำเลย โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่าการจะเป็นผิดฐานนำไม้เคลื่อนที่นั้น ย่อมสืบเนื่องมาจากการทำไม้ก่อนกล่าวคือ ต้องเป็นการภายหลังที่นำไม้หรือของป่าที่ทำออกตามใบอนุญาต ฯลฯหรือนำไม้ที่ทำออกโดยไม่ต้องรับอนุญาต ฯลฯ ส่วนบทบัญญัติว่าด้วยการทำไม้นั้น จะเป็นไม้หวงห้ามหรือไม่ก็ตามจะเป็นผิดก็ต่อเมื่อเป็นไม้ในป่า ฉะนั้นกรณีจะเป็นผิดฐานนำไม้เคลื่อนที่ตามที่กฎหมายบังคับไว้ดังกล่าวไม้ที่นำไปจะต้องเป็นไม้ที่ทำในป่าหรือออกจาก ป่า แต่สำหรับคดีนี้ข้อเท็จจริงฟังได้ว่าไม้รายที่จำเลยนำมานี้เป็นไม้ที่ตัดจากสวนของนายตุ้น หาใช่ไม้ในป่าหรือนำออกจากป่าไม้ จึงจะเอาผิดแก่จำเลยฐานนำไม้เคลื่อนที่ยังไม่ได้ พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1391/2493อัยการสระบุรีโจทก์นายตี้ ศิลปสิทธิล. พ.ร.บ.ป่าไม้ พ.ศ.2484 ม. 4 (5), ม. 38, ม. 39, ม. 41ตัดฟันไม้ยางในส่วนของเอกชน แล้วนำเคลื่อนที่มาไว้ที่บ้านเรือนของตนนั้น แม้จะไม่ได้รับอนุญาตจากพนักงานเจ้าหน้าที่ก่อนก็ยังไม่เป็นผิดฐานนำไม้เคลื่อนที่ โดยไม่ได้รับอนุญาตเพราะไม่ใช่ไม้ในป่าหรือนำออกจากป่าโจทก์ฟ้องหาว่าจำเลยตัดฟันไม้ยางอันเป็นไม้ประเภทหวงห้ามในป่า และทำการแปรรูปไม้โดยเลื่อยทำเป็นไม้แผ่นแล้วนำไม้ดังกล่าวนี้เคลื่อนที่มาไว้ที่บ้านของจำเลย โดยมิได้รับอนุญาตและมีใบเบิกทางเจ้าพนักงานเจ้าหน้าที่ตามกฎหมาย ขอให้ลงโทษตาม พ.ร.บ.ป่าไม้ พ.ศ. ๒๔๘๔ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีผิดฐานนำไม้เคลื่อนที่โดยไม่มีใบเบิกทางตาม พ.ร.บ.ป่าไม้ ๒๔๘๔ มาตรา ๓๙-๗๑ ปรับ ๕๐ บาท ไม้ของกลางริบข้อหาอื่น ๆ ให้ยก จำเลยฝ่ายเดียวอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้ยกฟ้องไม้ของกลางคืนจำเลย โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่าการจะเป็นผิดฐานนำไม้เคลื่อนที่นั้น ย่อมสืบเนื่องมาจากการทำไม้ก่อนกล่าวคือ ต้องเป็นการภายหลังที่นำไม้หรือของป่าที่ทำออกตามใบอนุญาต ฯลฯหรือนำไม้ที่ทำออกโดยไม่ต้องรับอนุญาต ฯลฯ ส่วนบทบัญญัติว่าด้วยการทำไม้นั้น จะเป็นไม้หวงห้ามหรือไม่ก็ตามจะเป็นผิดก็ต่อเมื่อเป็นไม้ในป่า ฉะนั้นกรณีจะเป็นผิดฐานนำไม้เคลื่อนที่ตามที่กฎหมายบังคับไว้ดังกล่าวไม้ที่นำไปจะต้องเป็นไม้ที่ทำในป่าหรือออกจาก ป่า แต่สำหรับคดีนี้ข้อเท็จจริงฟังได้ว่าไม้รายที่จำเลยนำมานี้เป็นไม้ที่ตัดจากสวนของนายตุ้น หาใช่ไม้ในป่าหรือนำออกจากป่าไม้ จึงจะเอาผิดแก่จำเลยฐานนำไม้เคลื่อนที่ยังไม่ได้ พิพากษายืน(ดุลยทัณฑ์ชนาณัติ-จำรูญเนติศาสตร์-มนูภันย์วิมลสาร)ศาลจังหวัดสระบุรี - นายจำรูญ เจริญกุลศาลอุทธรณ์ - หลวงประธานคดีศาสตร์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องหาว่าจำเลยตัดฟันไม้ยางอันเป็นไม้ประเภทหวงห้ามในป่า และทำการแปรรูปไม้โดยเลื่อยทำเป็นไม้แผ่นแล้วนำไม้ดังกล่าวนี้เคลื่อนที่มาไว้ที่บ้านของจำเลย โดยมิได้รับอนุญาตและมีใบเบิกทางเจ้าพนักงานเจ้าหน้าที่ตามกฎหมาย ขอให้ลงโทษตาม พ.ร.บ.ป่าไม้ พ.ศ. ๒๔๘๔ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีผิดฐานนำไม้เคลื่อนที่โดยไม่มีใบเบิกทางตาม พ.ร.บ.ป่าไม้ ๒๔๘๔ มาตรา ๓๙-๗๑ ปรับ ๕๐ บาท ไม้ของกลางริบข้อหาอื่น ๆ ให้ยก จำเลยฝ่ายเดียวอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้ยกฟ้องไม้ของกลางคืนจำเลย โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่าการจะเป็นผิดฐานนำไม้เคลื่อนที่นั้น ย่อมสืบเนื่องมาจากการทำไม้ก่อนกล่าวคือ ต้องเป็นการภายหลังที่นำไม้หรือของป่าที่ทำออกตามใบอนุญาต ฯลฯหรือนำไม้ที่ทำออกโดยไม่ต้องรับอนุญาต ฯลฯ ส่วนบทบัญญัติว่าด้วยการทำไม้นั้น จะเป็นไม้หวงห้ามหรือไม่ก็ตามจะเป็นผิดก็ต่อเมื่อเป็นไม้ในป่า ฉะนั้นกรณีจะเป็นผิดฐานนำไม้เคลื่อนที่ตามที่กฎหมายบังคับไว้ดังกล่าวไม้ที่นำไปจะต้องเป็นไม้ที่ทำในป่าหรือออกจาก ป่า แต่สำหรับคดีนี้ข้อเท็จจริงฟังได้ว่าไม้รายที่จำเลยนำมานี้เป็นไม้ที่ตัดจากสวนของนายตุ้น หาใช่ไม้ในป่าหรือนำออกจากป่าไม้ จึงจะเอาผิดแก่จำเลยฐานนำไม้เคลื่อนที่ยังไม่ได้ พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1391/2493อัยการสระบุรีโจทก์นายตี้ ศิลปสิทธิล. พ.ร.บ.ป่าไม้ พ.ศ.2484 ม. 4 (5), ม. 38, ม. 39, ม. 41ตัดฟันไม้ยางในส่วนของเอกชน แล้วนำเคลื่อนที่มาไว้ที่บ้านเรือนของตนนั้น แม้จะไม่ได้รับอนุญาตจากพนักงานเจ้าหน้าที่ก่อนก็ยังไม่เป็นผิดฐานนำไม้เคลื่อนที่ โดยไม่ได้รับอนุญาตเพราะไม่ใช่ไม้ในป่าหรือนำออกจากป่าโจทก์ฟ้องหาว่าจำเลยตัดฟันไม้ยางอันเป็นไม้ประเภทหวงห้ามในป่า และทำการแปรรูปไม้โดยเลื่อยทำเป็นไม้แผ่นแล้วนำไม้ดังกล่าวนี้เคลื่อนที่มาไว้ที่บ้านของจำเลย โดยมิได้รับอนุญาตและมีใบเบิกทางเจ้าพนักงานเจ้าหน้าที่ตามกฎหมาย ขอให้ลงโทษตาม พ.ร.บ.ป่าไม้ พ.ศ. ๒๔๘๔ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีผิดฐานนำไม้เคลื่อนที่โดยไม่มีใบเบิกทางตาม พ.ร.บ.ป่าไม้ ๒๔๘๔ มาตรา ๓๙-๗๑ ปรับ ๕๐ บาท ไม้ของกลางริบข้อหาอื่น ๆ ให้ยก จำเลยฝ่ายเดียวอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้ยกฟ้องไม้ของกลางคืนจำเลย โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่าการจะเป็นผิดฐานนำไม้เคลื่อนที่นั้น ย่อมสืบเนื่องมาจากการทำไม้ก่อนกล่าวคือ ต้องเป็นการภายหลังที่นำไม้หรือของป่าที่ทำออกตามใบอนุญาต ฯลฯหรือนำไม้ที่ทำออกโดยไม่ต้องรับอนุญาต ฯลฯ ส่วนบทบัญญัติว่าด้วยการทำไม้นั้น จะเป็นไม้หวงห้ามหรือไม่ก็ตามจะเป็นผิดก็ต่อเมื่อเป็นไม้ในป่า ฉะนั้นกรณีจะเป็นผิดฐานนำไม้เคลื่อนที่ตามที่กฎหมายบังคับไว้ดังกล่าวไม้ที่นำไปจะต้องเป็นไม้ที่ทำในป่าหรือออกจาก ป่า แต่สำหรับคดีนี้ข้อเท็จจริงฟังได้ว่าไม้รายที่จำเลยนำมานี้เป็นไม้ที่ตัดจากสวนของนายตุ้น หาใช่ไม้ในป่าหรือนำออกจากป่าไม้ จึงจะเอาผิดแก่จำเลยฐานนำไม้เคลื่อนที่ยังไม่ได้ พิพากษายืน(ดุลยทัณฑ์ชนาณัติ-จำรูญเนติศาสตร์-มนูภันย์วิมลสาร)ศาลจังหวัดสระบุรี - นายจำรูญ เจริญกุลศาลอุทธรณ์ - หลวงประธานคดีศาสตร์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ