คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1500/2495หลักกฎหมาย: ความผิดตาม ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา 132 นั้นมิใช่เป็นความผิดต่อส่วนตัว คดีชะนิดนี้พนักงานอัยการมีอำนาจยกขึ้นว่ากล่าวฟ้องร้องได้ โดยมิจำเป็นต้องรับคำทุกข์จากผู้เสียหายโจทก์ฟ้องว่า จำเลยสมคบกันใช้อำนาจในตำแหน่งหน้าที่หาผลประโยชน์ อันมิควรได้ โดยจำเลยจัดซื้อหลักเข็ม เพื่อทำนบ ๑๑ เห่ง + ตัน ราคา ๔๖๙๘ บาท แต่จำเลยทำใบสำคัญเบิกเงินจากรัฐบาล ว่าซื้อเข็มถึง ๔๔๐๐ ตัน ราคา ๒๒๐๐๐ บาท แล้ว เอาเงินส่วนที่เกินเป็นประโยชน์ส่วนของตนเสีย ฯลฯ ขอให้ลงโทษตาม ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา ๑๓๒ จำเลยปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาจำคุกจำเลยที่ ๒ สามปีตาม ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา ๑๓๒ ยกฟ้องจำเลยที่ ๑ และ ๓ จำเลยที่ ๒ อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ พิพากษายืน จำเลยที่ ๒ ฎีกาต่อมา ปัญหาข้อกฏหมายที่จำเลยที่ ๒ ฎีกามีว่า คดีนี้ไม่มีผู้เสียหายร้องทุกข์ หรือมอบคดีให้อัยการว่ากล่าวลงโทษ และว่ารัฐบาลก็มิใช่ผู้เสียหาย ศาลฎีกาเห็นว่า คดีนี้ศาลลงโทษจำเลยตาม ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา ๑๓๒ ซึ่งเป็นคดีอาญาสามัญ มิใช่คดีความผิดต่อส่วนตัว คดีชะนิดนี้พนักงานอัยการมีอำนาจยกขึ้นว่ากล่าวฟ้องร้องได้ โดยมิจำเป็นต้องรับคำร้องทุกข์จากผู้เสียหาย จึงพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1500/2495อัยการร้อยเอ็ดโจทก์นายจำเนียร กล้ารบ ที่ 1 , นายสัญชัย ประภากรสุขวิเศษ ที่ 2 , นายอมรปากวิเศษ ที่ 3จำเลย ป.วิ.อ. ม. 28ความผิดตาม ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา 132 นั้นมิใช่เป็นความผิดต่อส่วนตัว คดีชะนิดนี้พนักงานอัยการมีอำนาจยกขึ้นว่ากล่าวฟ้องร้องได้ โดยมิจำเป็นต้องรับคำทุกข์จากผู้เสียหายโจทก์ฟ้องว่า จำเลยสมคบกันใช้อำนาจในตำแหน่งหน้าที่หาผลประโยชน์ อันมิควรได้ โดยจำเลยจัดซื้อหลักเข็ม เพื่อทำนบ ๑๑ เห่ง + ตัน ราคา ๔๖๙๘ บาท แต่จำเลยทำใบสำคัญเบิกเงินจากรัฐบาล ว่าซื้อเข็มถึง ๔๔๐๐ ตัน ราคา ๒๒๐๐๐ บาท แล้ว เอาเงินส่วนที่เกินเป็นประโยชน์ส่วนของตนเสีย ฯลฯ ขอให้ลงโทษตาม ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา ๑๓๒ จำเลยปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาจำคุกจำเลยที่ ๒ สามปีตาม ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา ๑๓๒ ยกฟ้องจำเลยที่ ๑ และ ๓ จำเลยที่ ๒ อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ พิพากษายืน จำเลยที่ ๒ ฎีกาต่อมา ปัญหาข้อกฏหมายที่จำเลยที่ ๒ ฎีกามีว่า คดีนี้ไม่มีผู้เสียหายร้องทุกข์ หรือมอบคดีให้อัยการว่ากล่าวลงโทษ และว่ารัฐบาลก็มิใช่ผู้เสียหาย ศาลฎีกาเห็นว่า คดีนี้ศาลลงโทษจำเลยตาม ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา ๑๓๒ ซึ่งเป็นคดีอาญาสามัญ มิใช่คดีความผิดต่อส่วนตัว คดีชะนิดนี้พนักงานอัยการมีอำนาจยกขึ้นว่ากล่าวฟ้องร้องได้ โดยมิจำเป็นต้องรับคำร้องทุกข์จากผู้เสียหาย จึงพิพากษายืน(เลขวณิชธรรมวิทักษ์-ประวัติ ปัตตพงศ์-ศิลปสิทธิวินิจฉัย)ศาลจังหวัดร้อยเอ็ด - นายสวัสดิ์ สุขประเสริฐศาลอุทธรณ์ - หลวงสารรักษ์ประนาทแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยสมคบกันใช้อำนาจในตำแหน่งหน้าที่หาผลประโยชน์ อันมิควรได้ โดยจำเลยจัดซื้อหลักเข็ม เพื่อทำนบ ๑๑ เห่ง + ตัน ราคา ๔๖๙๘ บาท แต่จำเลยทำใบสำคัญเบิกเงินจากรัฐบาล ว่าซื้อเข็มถึง ๔๔๐๐ ตัน ราคา ๒๒๐๐๐ บาท แล้ว เอาเงินส่วนที่เกินเป็นประโยชน์ส่วนของตนเสีย ฯลฯ ขอให้ลงโทษตาม ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา ๑๓๒ จำเลยปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาจำคุกจำเลยที่ ๒ สามปีตาม ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา ๑๓๒ ยกฟ้องจำเลยที่ ๑ และ ๓ จำเลยที่ ๒ อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ พิพากษายืน จำเลยที่ ๒ ฎีกาต่อมา ปัญหาข้อกฏหมายที่จำเลยที่ ๒ ฎีกามีว่า คดีนี้ไม่มีผู้เสียหายร้องทุกข์ หรือมอบคดีให้อัยการว่ากล่าวลงโทษ และว่ารัฐบาลก็มิใช่ผู้เสียหาย ศาลฎีกาเห็นว่า คดีนี้ศาลลงโทษจำเลยตาม ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา ๑๓๒ ซึ่งเป็นคดีอาญาสามัญ มิใช่คดีความผิดต่อส่วนตัว คดีชะนิดนี้พนักงานอัยการมีอำนาจยกขึ้นว่ากล่าวฟ้องร้องได้ โดยมิจำเป็นต้องรับคำร้องทุกข์จากผู้เสียหาย จึงพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1500/2495อัยการร้อยเอ็ดโจทก์นายจำเนียร กล้ารบ ที่ 1 , นายสัญชัย ประภากรสุขวิเศษ ที่ 2 , นายอมรปากวิเศษ ที่ 3จำเลย ป.วิ.อ. ม. 28ความผิดตาม ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา 132 นั้นมิใช่เป็นความผิดต่อส่วนตัว คดีชะนิดนี้พนักงานอัยการมีอำนาจยกขึ้นว่ากล่าวฟ้องร้องได้ โดยมิจำเป็นต้องรับคำทุกข์จากผู้เสียหายโจทก์ฟ้องว่า จำเลยสมคบกันใช้อำนาจในตำแหน่งหน้าที่หาผลประโยชน์ อันมิควรได้ โดยจำเลยจัดซื้อหลักเข็ม เพื่อทำนบ ๑๑ เห่ง + ตัน ราคา ๔๖๙๘ บาท แต่จำเลยทำใบสำคัญเบิกเงินจากรัฐบาล ว่าซื้อเข็มถึง ๔๔๐๐ ตัน ราคา ๒๒๐๐๐ บาท แล้ว เอาเงินส่วนที่เกินเป็นประโยชน์ส่วนของตนเสีย ฯลฯ ขอให้ลงโทษตาม ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา ๑๓๒ จำเลยปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาจำคุกจำเลยที่ ๒ สามปีตาม ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา ๑๓๒ ยกฟ้องจำเลยที่ ๑ และ ๓ จำเลยที่ ๒ อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ พิพากษายืน จำเลยที่ ๒ ฎีกาต่อมา ปัญหาข้อกฏหมายที่จำเลยที่ ๒ ฎีกามีว่า คดีนี้ไม่มีผู้เสียหายร้องทุกข์ หรือมอบคดีให้อัยการว่ากล่าวลงโทษ และว่ารัฐบาลก็มิใช่ผู้เสียหาย ศาลฎีกาเห็นว่า คดีนี้ศาลลงโทษจำเลยตาม ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา ๑๓๒ ซึ่งเป็นคดีอาญาสามัญ มิใช่คดีความผิดต่อส่วนตัว คดีชะนิดนี้พนักงานอัยการมีอำนาจยกขึ้นว่ากล่าวฟ้องร้องได้ โดยมิจำเป็นต้องรับคำร้องทุกข์จากผู้เสียหาย จึงพิพากษายืน(เลขวณิชธรรมวิทักษ์-ประวัติ ปัตตพงศ์-ศิลปสิทธิวินิจฉัย)ศาลจังหวัดร้อยเอ็ด - นายสวัสดิ์ สุขประเสริฐศาลอุทธรณ์ - หลวงสารรักษ์ประนาทแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ