คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1120/2480หลักกฎหมาย: วิวาทกันในที่สาธารณสถานไม่ถึงบาดเจ็บเป็นผิด ตามมาตรา 335(6) ไม่ใช่ ม. 338(3) ประมวลวิธีพิจารณาอาญา ม. 201, 213 ++++ที่โจทก์ฎีกาแต่ส่งสำเนาฎีกาให้แก่จำเลย++หนึ่งมิได้ เมื่อการวินิจฉัยข้อฎีกาของโจทก์+++ในลักษณคดีก็+++โจทก์ให้เป็นผลถึงจำเลยที่ส่งสำเนาฎีกาให้+++นั้นด้วยอย่างไรเป็นเหตุในลักษณคดีได้ความว่าจำเลยทั้ง ๒ วิวาทกันในที่สาธารณสถานไม่มีบาดเจ็บทั้ง ๒ ฝ่าย ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาต้องกันให้ลงโทษจำเลยตาม กฎหมายอาญา ม. ๓๓๕(๖) โจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษจำเลยตาม ม. ๓๓๘(๓) ศาลฎีกาตัดสินว่า ม. ๓๓๘(๓) เป็นบทลงโทษการทำร้ายโดยไม่มีการวิวาทต่อสู้กันตามนัยฎีกาที่ ๙๗๒/๒๔๗๘ ที่ศาลล่างทั้ง ๒ ลงโทษจำเลยมานั้นชอบแล้วสำหรับนายย้อยจำเลยปรากฏว่าส่งสำเนาฎีกาให้ไม่ได้ แต่การวินิจฉัยข้อฏีกาเป็นเหตุในลักษณคดี จึงพิพากษายืนตามศาลล่างให้ยกฎีกาโจทก์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1120/2480อัยยการพระนครศรีอยุธยาโจทก์นายย้อย นายหยัดจำเลย ป.อ. ม. 335 - 3 (6)วิวาทกันในที่สาธารณสถานไม่ถึงบาดเจ็บเป็นผิด ตามมาตรา 335(6) ไม่ใช่ ม. 338(3) ประมวลวิธีพิจารณาอาญา ม. 201, 213 ++++ที่โจทก์ฎีกาแต่ส่งสำเนาฎีกาให้แก่จำเลย++หนึ่งมิได้ เมื่อการวินิจฉัยข้อฎีกาของโจทก์+++ในลักษณคดีก็+++โจทก์ให้เป็นผลถึงจำเลยที่ส่งสำเนาฎีกาให้+++นั้นด้วยอย่างไรเป็นเหตุในลักษณคดีได้ความว่าจำเลยทั้ง ๒ วิวาทกันในที่สาธารณสถานไม่มีบาดเจ็บทั้ง ๒ ฝ่าย ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาต้องกันให้ลงโทษจำเลยตาม กฎหมายอาญา ม. ๓๓๕(๖) โจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษจำเลยตาม ม. ๓๓๘(๓) ศาลฎีกาตัดสินว่า ม. ๓๓๘(๓) เป็นบทลงโทษการทำร้ายโดยไม่มีการวิวาทต่อสู้กันตามนัยฎีกาที่ ๙๗๒/๒๔๗๘ ที่ศาลล่างทั้ง ๒ ลงโทษจำเลยมานั้นชอบแล้วสำหรับนายย้อยจำเลยปรากฏว่าส่งสำเนาฎีกาให้ไม่ได้ แต่การวินิจฉัยข้อฏีกาเป็นเหตุในลักษณคดี จึงพิพากษายืนตามศาลล่างให้ยกฎีกาโจทก์(พลางกูร-นิติศาสตร์-เทฟโนต์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ได้ความว่าจำเลยทั้ง ๒ วิวาทกันในที่สาธารณสถานไม่มีบาดเจ็บทั้ง ๒ ฝ่าย ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาต้องกันให้ลงโทษจำเลยตาม กฎหมายอาญา ม. ๓๓๕(๖) โจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษจำเลยตาม ม. ๓๓๘(๓) ศาลฎีกาตัดสินว่า ม. ๓๓๘(๓) เป็นบทลงโทษการทำร้ายโดยไม่มีการวิวาทต่อสู้กันตามนัยฎีกาที่ ๙๗๒/๒๔๗๘ ที่ศาลล่างทั้ง ๒ ลงโทษจำเลยมานั้นชอบแล้วสำหรับนายย้อยจำเลยปรากฏว่าส่งสำเนาฎีกาให้ไม่ได้ แต่การวินิจฉัยข้อฏีกาเป็นเหตุในลักษณคดี จึงพิพากษายืนตามศาลล่างให้ยกฎีกาโจทก์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1120/2480อัยยการพระนครศรีอยุธยาโจทก์นายย้อย นายหยัดจำเลย ป.อ. ม. 335 - 3 (6)วิวาทกันในที่สาธารณสถานไม่ถึงบาดเจ็บเป็นผิด ตามมาตรา 335(6) ไม่ใช่ ม. 338(3) ประมวลวิธีพิจารณาอาญา ม. 201, 213 ++++ที่โจทก์ฎีกาแต่ส่งสำเนาฎีกาให้แก่จำเลย++หนึ่งมิได้ เมื่อการวินิจฉัยข้อฎีกาของโจทก์+++ในลักษณคดีก็+++โจทก์ให้เป็นผลถึงจำเลยที่ส่งสำเนาฎีกาให้+++นั้นด้วยอย่างไรเป็นเหตุในลักษณคดีได้ความว่าจำเลยทั้ง ๒ วิวาทกันในที่สาธารณสถานไม่มีบาดเจ็บทั้ง ๒ ฝ่าย ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาต้องกันให้ลงโทษจำเลยตาม กฎหมายอาญา ม. ๓๓๕(๖) โจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษจำเลยตาม ม. ๓๓๘(๓) ศาลฎีกาตัดสินว่า ม. ๓๓๘(๓) เป็นบทลงโทษการทำร้ายโดยไม่มีการวิวาทต่อสู้กันตามนัยฎีกาที่ ๙๗๒/๒๔๗๘ ที่ศาลล่างทั้ง ๒ ลงโทษจำเลยมานั้นชอบแล้วสำหรับนายย้อยจำเลยปรากฏว่าส่งสำเนาฎีกาให้ไม่ได้ แต่การวินิจฉัยข้อฏีกาเป็นเหตุในลักษณคดี จึงพิพากษายืนตามศาลล่างให้ยกฎีกาโจทก์(พลางกูร-นิติศาสตร์-เทฟโนต์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ