คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1079/2539หลักกฎหมาย: การที่ผู้ร้องไม่สามารถจดทะเบียนการได้มาซึ่งกรรมสิทธิ์ตามสิทธิของตนเนื่องจาก พ. ผู้ร้องในคดีแพ่งแดงที่211/2528ของศาลชั้นต้นจดทะเบียนการได้มาซึ่งกรรมสิทธิ์ก่อนอันเป็นการโต้แย้งสิทธิของผู้ร้องเมื่อผู้ร้องมิได้เป็นคู่ความในคดีดังกล่าวจึงเป็นบุคคลภายนอกมีอำนาจพิสูจน์ว่าตนมีสิทธิในที่ดินโฉนดดังกล่าวดีกว่า พ. ได้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา145(2)จึงชอบที่เสนอคดีต่อศาลอย่าง คดีมีข้อพิพาทไม่อาจร้องขอให้ศาลชั้นต้นมีหนังสือขอให้เจ้าพนักงานที่ดินจดทะเบียนการได้มาซึ่งกรรมสิทธิ์ในที่ดินพิพาทแก่ผู้ร้องในคดีนี้ได้คดี สืบเนื่อง มาจาก ศาลชั้นต้น มี คำสั่ง ว่า ผู้ร้อง ได้ กรรมสิทธิ์ที่ดิน โฉนด เลขที่ 389 โดย การ ครอบครอง ตาม ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาตรา 1382 ต่อมา เจ้าพนักงาน ที่ดิน มี หนังสือ ถึง ศาลชั้นต้นหารือ ว่า ศาล มี คำสั่ง ให้ ที่ดิน แปลง เดียว กัน ตกเป็น กรรมสิทธิ์โดย การ ครอบครอง ของ นาง พวง พุฒงาม กับ ผู้ร้อง ซึ่ง บุคคล สอง คน ต่าง ราย กัน จะ ให้ สำนักงาน ที่ดิน จดทะเบียน โอน กรรมสิทธิ์ ให้ แก่ บุคคล ใดจึง จะ ถูกต้อง ศาลชั้นต้น มี หนังสือ ลงวันที่ 22 ธันวาคม 2536 ถึงเจ้าพนักงาน ที่ดิน ว่า ไม่ต้อง จดทะเบียน ให้ ผู้ใด ให้ คู่กรณี ไปดำเนินการ ตาม กฎหมาย ต่อไปผู้ร้อง ยื่น คำร้อง ว่า ใน คดี ที่นา ง พวง พุฒงาม หรือ พุดงาม ร้องขอ ครอบครองปรปักษ์ และ เบิกความ ต่อ ศาลชั้นต้น เป็น ความเท็จนาง ทิพวรรณหรือสมัย ซึ่ง ได้รับ มรดก ใน ที่ดิน และ บ้าน ซึ่ง ปลูก อยู่ ใน ที่ดิน ดังกล่าว กระทำ ตาม อำเภอ ใจ และ มิชอบ เข้า ไป ปัก เขต ยึดครอง ที่ดินของ ผู้ร้อง ใน คดี นี้ เป็น การ โต้แย้ง กับ ผู้ร้อง ขอให้ ศาลชั้นต้นมี หนังสือ แจ้ง ไป ยัง เจ้าพนักงาน ที่ดิน ให้ จดทะเบียน ที่ดิน ตาม คำร้องขอ เป็น ของ ผู้ร้องศาลชั้นต้น มี คำสั่ง ว่า กรณี ไม่มี เหตุ เปลี่ยนแปลง คำสั่ง เดิม ของศาล ลงวันที่ 22 ธันวาคม 2536 ให้ยก คำร้องผู้ร้อง อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ ภาค 1 พิพากษายืนผู้ร้อง ฎีกาศาลฎีกา วินิจฉัย ว่า "คำสั่งศาล ชั้นต้น ที่ แสดง ว่า ผู้ร้อง ได้กรรมสิทธิ์ ที่ดิน โฉนด เลขที่ 389 ตำบล ดอนทอง อำเภอพนัสนิคม จังหวัด ชลบุรี โดย การ ครอบครอง ตาม ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาตรา 1382 ยัง คง ผูกพัน อยู่ แต่ ผู้ร้อง ไม่สามารถ จดทะเบียนการ ได้ มา ซึ่ง กรรมสิทธิ์ ได้ เนื่องจาก เมื่อ วันที่ 19 มีนาคม 2528ศาลชั้นต้น ได้ มี คำสั่ง ตาม คดีแพ่ง แดง ที่ 211/2528 ว่านาง พวง พุฒงาม ได้ กรรมสิทธิ์ ที่ดิน โฉนด ดังกล่าว โดย การ ครอบครอง เช่นเดียวกัน และ สำนักงาน ที่ดิน ได้ ออก ใบแทน โฉนด ให้ แล้ว ก่อน ที่ ผู้ร้อง จะ มา ยื่น คำร้องขอ แสดง กรรมสิทธิ์ คดี นี้ คำสั่งศาล ดังกล่าวถึงที่สุด แล้ว ไม่อาจ เพิกถอน ได้ คำสั่งศาล ชั้นต้น ที่ ว่า ไม่ต้องจดทะเบียน ให้ ผู้ใด ให้ คู่กรณี ไป ดำเนินการ ตาม กฎหมาย ต่อไป ไม่เป็น การแก้ หรือ กลับ คำสั่งศาล ชั้นต้น ที่ ว่า ผู้ร้อง ได้ กรรมสิทธิ์ โดย การครอบครอง การ ที่ ผู้ร้อง ไม่สามารถ จดทะเบียน การ ได้ มา ซึ่ง กรรมสิทธิ์ตาม สิทธิ ของ ตน เนื่องจาก นาง พวง ผู้ร้อง ใน คดีแพ่ง แดง ที่ 211/2528ของ ศาลชั้นต้น จดทะเบียน การ ได้ มา ซึ่ง กรรมสิทธิ์ ก่อน อันเป็น การโต้แย้ง สิทธิ ของ ผู้ร้อง เมื่อ ผู้ร้อง มิได้ เป็น คู่ความ ใน คดี ดังกล่าวจึง เป็น บุคคลภายนอก มีอำนาจ พิสูจน์ ได้ว่า ตน มีสิทธิ ใน ที่ดิน โฉนดดังกล่าว ดีกว่า นาง พวง ตาม ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 145(2) จึง ชอบ ที่ เสนอ คดี ต่อ ศาล อย่าง คดีมีข้อพิพาทไม่อาจ ร้องขอ ให้ ศาลชั้นต้น มี หนังสือ ขอให้ เจ้าพนักงาน ที่ดินจดทะเบียน การ ได้ มา ซึ่ง กรรมสิทธิ์ ใน ที่ดินพิพาท แก่ ผู้ร้อง ใน คดี นี้ ได้ศาลอุทธรณ์ ภาค 1 พิพากษา ชอบแล้ว ฎีกา ของ ผู้ร้อง ฟังไม่ขึ้น "พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1079/2539นางสาว ประพิศ บุญจันทร์ผู้ร้อง ป.วิ.พ. ม. 55, ม. 145 (2), ม. 296การที่ผู้ร้องไม่สามารถจดทะเบียนการได้มาซึ่งกรรมสิทธิ์ตามสิทธิของตนเนื่องจาก พ. ผู้ร้องในคดีแพ่งแดงที่211/2528ของศาลชั้นต้นจดทะเบียนการได้มาซึ่งกรรมสิทธิ์ก่อนอันเป็นการโต้แย้งสิทธิของผู้ร้องเมื่อผู้ร้องมิได้เป็นคู่ความในคดีดังกล่าวจึงเป็นบุคคลภายนอกมีอำนาจพิสูจน์ว่าตนมีสิทธิในที่ดินโฉนดดังกล่าวดีกว่า พ. ได้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา145(2)จึงชอบที่เสนอคดีต่อศาลอย่าง คดีมีข้อพิพาทไม่อาจร้องขอให้ศาลชั้นต้นมีหนังสือขอให้เจ้าพนักงานที่ดินจดทะเบียนการได้มาซึ่งกรรมสิทธิ์ในที่ดินพิพาทแก่ผู้ร้องในคดีนี้ได้คดี สืบเนื่อง มาจาก ศาลชั้นต้น มี คำสั่ง ว่า ผู้ร้อง ได้ กรรมสิทธิ์ที่ดิน โฉนด เลขที่ 389 โดย การ ครอบครอง ตาม ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาตรา 1382 ต่อมา เจ้าพนักงาน ที่ดิน มี หนังสือ ถึง ศาลชั้นต้นหารือ ว่า ศาล มี คำสั่ง ให้ ที่ดิน แปลง เดียว กัน ตกเป็น กรรมสิทธิ์โดย การ ครอบครอง ของ นาง พวง พุฒงาม กับ ผู้ร้อง ซึ่ง บุคคล สอง คน ต่าง ราย กัน จะ ให้ สำนักงาน ที่ดิน จดทะเบียน โอน กรรมสิทธิ์ ให้ แก่ บุคคล ใดจึง จะ ถูกต้อง ศาลชั้นต้น มี หนังสือ ลงวันที่ 22 ธันวาคม 2536 ถึงเจ้าพนักงาน ที่ดิน ว่า ไม่ต้อง จดทะเบียน ให้ ผู้ใด ให้ คู่กรณี ไปดำเนินการ ตาม กฎหมาย ต่อไปผู้ร้อง ยื่น คำร้อง ว่า ใน คดี ที่นา ง พวง พุฒงาม หรือ พุดงาม ร้องขอ ครอบครองปรปักษ์ และ เบิกความ ต่อ ศาลชั้นต้น เป็น ความเท็จนาง ทิพวรรณหรือสมัย ซึ่ง ได้รับ มรดก ใน ที่ดิน และ บ้าน ซึ่ง ปลูก อยู่ ใน ที่ดิน ดังกล่าว กระทำ ตาม อำเภอ ใจ และ มิชอบ เข้า ไป ปัก เขต ยึดครอง ที่ดินของ ผู้ร้อง ใน คดี นี้ เป็น การ โต้แย้ง กับ ผู้ร้อง ขอให้ ศาลชั้นต้นมี หนังสือ แจ้ง ไป ยัง เจ้าพนักงาน ที่ดิน ให้ จดทะเบียน ที่ดิน ตาม คำร้องขอ เป็น ของ ผู้ร้องศาลชั้นต้น มี คำสั่ง ว่า กรณี ไม่มี เหตุ เปลี่ยนแปลง คำสั่ง เดิม ของศาล ลงวันที่ 22 ธันวาคม 2536 ให้ยก คำร้องผู้ร้อง อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ ภาค 1 พิพากษายืนผู้ร้อง ฎีกาศาลฎีกา วินิจฉัย ว่า "คำสั่งศาล ชั้นต้น ที่ แสดง ว่า ผู้ร้อง ได้กรรมสิทธิ์ ที่ดิน โฉนด เลขที่ 389 ตำบล ดอนทอง อำเภอพนัสนิคม จังหวัด ชลบุรี โดย การ ครอบครอง ตาม ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาตรา 1382 ยัง คง ผูกพัน อยู่ แต่ ผู้ร้อง ไม่สามารถ จดทะเบียนการ ได้ มา ซึ่ง กรรมสิทธิ์ ได้ เนื่องจาก เมื่อ วันที่ 19 มีนาคม 2528ศาลชั้นต้น ได้ มี คำสั่ง ตาม คดีแพ่ง แดง ที่ 211/2528 ว่านาง พวง พุฒงาม ได้ กรรมสิทธิ์ ที่ดิน โฉนด ดังกล่าว โดย การ ครอบครอง เช่นเดียวกัน และ สำนักงาน ที่ดิน ได้ ออก ใบแทน โฉนด ให้ แล้ว ก่อน ที่ ผู้ร้อง จะ มา ยื่น คำร้องขอ แสดง กรรมสิทธิ์ คดี นี้ คำสั่งศาล ดังกล่าวถึงที่สุด แล้ว ไม่อาจ เพิกถอน ได้ คำสั่งศาล ชั้นต้น ที่ ว่า ไม่ต้องจดทะเบียน ให้ ผู้ใด ให้ คู่กรณี ไป ดำเนินการ ตาม กฎหมาย ต่อไป ไม่เป็น การแก้ หรือ กลับ คำสั่งศาล ชั้นต้น ที่ ว่า ผู้ร้อง ได้ กรรมสิทธิ์ โดย การครอบครอง การ ที่ ผู้ร้อง ไม่สามารถ จดทะเบียน การ ได้ มา ซึ่ง กรรมสิทธิ์ตาม สิทธิ ของ ตน เนื่องจาก นาง พวง ผู้ร้อง ใน คดีแพ่ง แดง ที่ 211/2528ของ ศาลชั้นต้น จดทะเบียน การ ได้ มา ซึ่ง กรรมสิทธิ์ ก่อน อันเป็น การโต้แย้ง สิทธิ ของ ผู้ร้อง เมื่อ ผู้ร้อง มิได้ เป็น คู่ความ ใน คดี ดังกล่าวจึง เป็น บุคคลภายนอก มีอำนาจ พิสูจน์ ได้ว่า ตน มีสิทธิ ใน ที่ดิน โฉนดดังกล่าว ดีกว่า นาง พวง ตาม ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 145(2) จึง ชอบ ที่ เสนอ คดี ต่อ ศาล อย่าง คดีมีข้อพิพาทไม่อาจ ร้องขอ ให้ ศาลชั้นต้น มี หนังสือ ขอให้ เจ้าพนักงาน ที่ดินจดทะเบียน การ ได้ มา ซึ่ง กรรมสิทธิ์ ใน ที่ดินพิพาท แก่ ผู้ร้อง ใน คดี นี้ ได้ศาลอุทธรณ์ ภาค 1 พิพากษา ชอบแล้ว ฎีกา ของ ผู้ร้อง ฟังไม่ขึ้น "พิพากษายืน(ไพศาล รางชางกูร-อร่าม หุตางกูร-สมพล สัตยาอภิธาน)แหล่งที่มาสำนักงานส่งเสริมงานตุลาการแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุผู้ร้องยื่นคำร้องขอให้ศาลชั้นต้นมีหนังสือแจ้งไปยังเจ้าพนักงานที่ดินจังหวัดชลบุรีสาขา พนัสนิคม ให้จดทะเบียนที่ดินเป็นของผู้ร้องเนื่องจากศาลชั้นต้นมีคำสั่งว่าไม่ต้องจดทะเบียนให้ผู้ใดให้คู่กรณีไปดำเนินการตามกฎหมายต่อไปกรณีนี้ผู้ร้องใช้สิทธิอะไรในการยื่นคำร้องดังกล่าว เห็นว่าการที่เจ้าพนักงานที่ดินมีหนังสือมาหารือก็ดีและศาลมีคำสั่งไม่ต้องจดทะเบียนให้ผู้ใดก็ดีอยู่ในขั้นตอนของการบังคับคดีในคดีของผู้ร้องนั่นเองเมื่อเจ้าพนักงานบังคับคดีไม่จดทะเบียนที่ดินให้เป็นของผู้ร้องผู้ร้องย่อมมีสิทธิที่จะเห็นว่าการกระทำของเจ้าพนักงานบังคับคดีและศาลได้ดำเนินการบังคับคดีฝ่าฝืนต่อบทบัญญัติแห่งลักษณะนี้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา296ดังนั้นการยื่นคำร้องของผู้ร้องดังกล่าวจึงเป็นการยื่นคำร้องขอต่อศาลที่บังคับคดีให้ศาลมีคำสั่งงดการบังคับคดีเพื่อวินิจฉัยชี้ขาดต่อไปตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา296นั่นเองหาใช่ว่าผู้ร้องไม่อาจร้องขอต่อศาลชั้นต้นไม่(ดูคำพิพากษาศาลฎีกาที่2036/2523วินิจฉัยว่าศาลชั้นต้นมีหนังสือถึงนายอำเภอให้โอนที่ดินและโรงเรือนพิพาทให้โจทก์แม้จะเป็นการปฏิบัติตามคำบังคับของศาลแต่ทรัพย์ดังกล่าวถูกเจ้าพนักงานบังคับคดียึดไว้ตามหมายบังคับคดีในอีกคดีหนึ่งอยู่ในระหว่างรอการขายทอดตลาดศาลมีคำสั่งโดยผู้ร้องไม่ยินยอมด้วยทำให้ผู้ร้องซึ่งกำลังบังคับคดีอยู่ในคดีดังกล่าวได้รับความเสียหายจึงเป็นคำสั่งที่ไม่ชอบ)การยื่นคำร้องตามมาตรานี้ผู้ร้องต้องบรรยายวาศาลได้ออกหมายบังคับคดีฝ่าฝืนหรือเจ้าพนักงานบังคับคดีดำเนินการฝ่าฝืนต่อบทบัญญัติแห่งลักษณะนี้อย่างไรคำพิพากษาศาลฎีกาที่2562/2521วินิจฉัยว่าคำร้องของผู้ร้องเพียงแต่บรรยายความเป็นมาของเหตุการณ์ต่างๆซึ่งผู้ร้องเห็นว่าโจทก์จำเลยในคดีนี้สมคบกันทำการฉ้อโกงผู้ร้องซึ่งเป็นเจ้าหนี้เท่านั้นไม่ได้กล่าวอ้างว่าศาลได้ออกหมายบังคับคดีฝ่าฝืนหรือเจ้าพนักงานบังคับคดีได้ดำเนินการบังคับคดีฝ่าฝืนต่อบทบัญญัติแห่งลักษณะ2ว่าด้วยการบังคับคดีตามคำพิพากษาหรือคำสั่งศาลจะงดการบังคับคดีไว้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา296และผู้ร้องกล่าวอ้างด้วยว่าผู้ร้องได้ฟ้องจำเลยกับพวกต่อศาลคดียังอยู่ในระหว่างพิจารณาก็แสดงว่าผู้ร้องยังไม่เป็นเจ้าหนี้ตามคำพิพากษาอันจะถือได้ว่าเป็นผู้มีส่วนได้เสียตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา280ดังนี้ศาลชอบที่จะยกคำร้องของผู้ร้องเสียได้โดยไม่จำเป็นต้องทำการไต่สวนต่อไปเพราะถึงจะไต่สวนได้ความตามคำร้องศาลก็งดการบังคับคดีไว้ตามมาตรา296ที่ผู้ร้องอ้างไม่ได้อยู่แล้ว(และคำพิพากษาศาลฎีกาที่2927/2527,947/2535,3788/2537)คดีนี้ก็เช่นกันผู้ร้องบรรยายคำร้องเพียงว่านาง พวงพุฒงาม ร้องขอต่อศาลและเบิกความต่อศาลเป็นความเท็จเป็นการทำตามอำเภอใจและเข้าไปปักเขตยึดครองที่ดินโดยมิชอบผู้ร้องมิได้บรรยายว่าศาลมีการบังคับคดีฝ่าฝืนต่อบทบัญญัติว่าด้วยการบังคับคดีอย่างไรดังนั้นศาลจะไม่ทำการไต่สวนและยกคำร้องของผู้ร้องก็ได้แต่คดีนี้ศาลชั้นต้นได้ดำเนินการไต่สวนและวินิจฉัยชี้ขาดว่ากรณีไม่มีเหตุเปลี่ยนแปลงคำสั่งเดิมของศาลให้ยกคำร้อง เหตุผลก็เป็นเช่นเดียวกับที่ศาลฎีกาในคดีนี้วินิจฉัยนั่นคือการที่ผู้ร้องไม่สามารถจดทะเบียนการได้มาซึ่งกรรมสิทธิ์ตามสิทธิของตนเนื่องจากนาง พวงผู้ร้องในอีกคดีหนึ่งจดทะเบียนการได้มาซึ่งกรรมสิทธิ์ก่อนอันเป็นการโต้แย้งสิทธิของผู้ร้องผู้ร้องมิได้เป็นคู่ความในคดีดังกล่าวมีอำนาจพิสูจน์ได้ว่าตนมีสิทธิในที่ดินนี้ดีกว่าตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา145(2)ชอบที่จะเสนอคดีต่อศาลอย่างคดีมีข้อพิพาทที่ศาลชั้นต้นมีคำสั่งว่าไม่ต้องจดทะเบียนให้ผู้ใดให้คู่กรณีไปดำเนินการตามกฎหมายต่อไปเป็นการดำเนินการที่ถูกต้องแล้วเช่นเดียวกับคำพิพากษาศาลฎีกาที่3810/2526ศาลชั้นต้นได้มีคำพิพากษาตามยอมคดีถึงที่สุดแล้วคำพิพากษาย่อมผูกพันคู่ความเมื่อไม่ปรากฏว่าศาลชั้นต้นออกหมายบังคับคดีฝ่าฝืนต่อบทบัญญัติแห่งลักษณะ2ว่าด้วยการบังคับคดีตามคำพิพากษาหรือคำสั่งจึงไม่มีเหตุที่ผู้ร้อง(ซึ่งมิได้เป็นคู่ความในคดี)จะร้องขอให้ยกหรือแก้ไขหมายนั้นหากการกระทำของจำเลยกระทบถึงสิทธิของผู้ร้องผู้ร้องชอบที่จะใช้สิทธิดำเนินการฟ้องร้องเป็นคดีใหม่ผู้ร้องขอให้ศาลเพิกถอนการบังคับคดีนี้หาได้ไม่ ?พฤตินัยทัศนัยพิทักษ์กุล?คำพิพากษา: คดี สืบเนื่อง มาจาก ศาลชั้นต้น มี คำสั่ง ว่า ผู้ร้อง ได้ กรรมสิทธิ์ที่ดิน โฉนด เลขที่ 389 โดย การ ครอบครอง ตาม ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาตรา 1382 ต่อมา เจ้าพนักงาน ที่ดิน มี หนังสือ ถึง ศาลชั้นต้นหารือ ว่า ศาล มี คำสั่ง ให้ ที่ดิน แปลง เดียว กัน ตกเป็น กรรมสิทธิ์โดย การ ครอบครอง ของ นาง พวง พุฒงาม กับ ผู้ร้อง ซึ่ง บุคคล สอง คน ต่าง ราย กัน จะ ให้ สำนักงาน ที่ดิน จดทะเบียน โอน กรรมสิทธิ์ ให้ แก่ บุคคล ใดจึง จะ ถูกต้อง ศาลชั้นต้น มี หนังสือ ลงวันที่ 22 ธันวาคม 2536 ถึงเจ้าพนักงาน ที่ดิน ว่า ไม่ต้อง จดทะเบียน ให้ ผู้ใด ให้ คู่กรณี ไปดำเนินการ ตาม กฎหมาย ต่อไปผู้ร้อง ยื่น คำร้อง ว่า ใน คดี ที่นา ง พวง พุฒงาม หรือ พุดงาม ร้องขอ ครอบครองปรปักษ์ และ เบิกความ ต่อ ศาลชั้นต้น เป็น ความเท็จนาง ทิพวรรณหรือสมัย ซึ่ง ได้รับ มรดก ใน ที่ดิน และ บ้าน ซึ่ง ปลูก อยู่ ใน ที่ดิน ดังกล่าว กระทำ ตาม อำเภอ ใจ และ มิชอบ เข้า ไป ปัก เขต ยึดครอง ที่ดินของ ผู้ร้อง ใน คดี นี้ เป็น การ โต้แย้ง กับ ผู้ร้อง ขอให้ ศาลชั้นต้นมี หนังสือ แจ้ง ไป ยัง เจ้าพนักงาน ที่ดิน ให้ จดทะเบียน ที่ดิน ตาม คำร้องขอ เป็น ของ ผู้ร้องศาลชั้นต้น มี คำสั่ง ว่า กรณี ไม่มี เหตุ เปลี่ยนแปลง คำสั่ง เดิม ของศาล ลงวันที่ 22 ธันวาคม 2536 ให้ยก คำร้องผู้ร้อง อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ ภาค 1 พิพากษายืนผู้ร้อง ฎีกาศาลฎีกา วินิจฉัย ว่า "คำสั่งศาล ชั้นต้น ที่ แสดง ว่า ผู้ร้อง ได้กรรมสิทธิ์ ที่ดิน โฉนด เลขที่ 389 ตำบล ดอนทอง อำเภอพนัสนิคม จังหวัด ชลบุรี โดย การ ครอบครอง ตาม ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาตรา 1382 ยัง คง ผูกพัน อยู่ แต่ ผู้ร้อง ไม่สามารถ จดทะเบียนการ ได้ มา ซึ่ง กรรมสิทธิ์ ได้ เนื่องจาก เมื่อ วันที่ 19 มีนาคม 2528ศาลชั้นต้น ได้ มี คำสั่ง ตาม คดีแพ่ง แดง ที่ 211/2528 ว่านาง พวง พุฒงาม ได้ กรรมสิทธิ์ ที่ดิน โฉนด ดังกล่าว โดย การ ครอบครอง เช่นเดียวกัน และ สำนักงาน ที่ดิน ได้ ออก ใบแทน โฉนด ให้ แล้ว ก่อน ที่ ผู้ร้อง จะ มา ยื่น คำร้องขอ แสดง กรรมสิทธิ์ คดี นี้ คำสั่งศาล ดังกล่าวถึงที่สุด แล้ว ไม่อาจ เพิกถอน ได้ คำสั่งศาล ชั้นต้น ที่ ว่า ไม่ต้องจดทะเบียน ให้ ผู้ใด ให้ คู่กรณี ไป ดำเนินการ ตาม กฎหมาย ต่อไป ไม่เป็น การแก้ หรือ กลับ คำสั่งศาล ชั้นต้น ที่ ว่า ผู้ร้อง ได้ กรรมสิทธิ์ โดย การครอบครอง การ ที่ ผู้ร้อง ไม่สามารถ จดทะเบียน การ ได้ มา ซึ่ง กรรมสิทธิ์ตาม สิทธิ ของ ตน เนื่องจาก นาง พวง ผู้ร้อง ใน คดีแพ่ง แดง ที่ 211/2528ของ ศาลชั้นต้น จดทะเบียน การ ได้ มา ซึ่ง กรรมสิทธิ์ ก่อน อันเป็น การโต้แย้ง สิทธิ ของ ผู้ร้อง เมื่อ ผู้ร้อง มิได้ เป็น คู่ความ ใน คดี ดังกล่าวจึง เป็น บุคคลภายนอก มีอำนาจ พิสูจน์ ได้ว่า ตน มีสิทธิ ใน ที่ดิน โฉนดดังกล่าว ดีกว่า นาง พวง ตาม ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 145(2) จึง ชอบ ที่ เสนอ คดี ต่อ ศาล อย่าง คดีมีข้อพิพาทไม่อาจ ร้องขอ ให้ ศาลชั้นต้น มี หนังสือ ขอให้ เจ้าพนักงาน ที่ดินจดทะเบียน การ ได้ มา ซึ่ง กรรมสิทธิ์ ใน ที่ดินพิพาท แก่ ผู้ร้อง ใน คดี นี้ ได้ศาลอุทธรณ์ ภาค 1 พิพากษา ชอบแล้ว ฎีกา ของ ผู้ร้อง ฟังไม่ขึ้น "พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1079/2539นางสาว ประพิศ บุญจันทร์ผู้ร้อง ป.วิ.พ. ม. 55, ม. 145 (2), ม. 296การที่ผู้ร้องไม่สามารถจดทะเบียนการได้มาซึ่งกรรมสิทธิ์ตามสิทธิของตนเนื่องจาก พ. ผู้ร้องในคดีแพ่งแดงที่211/2528ของศาลชั้นต้นจดทะเบียนการได้มาซึ่งกรรมสิทธิ์ก่อนอันเป็นการโต้แย้งสิทธิของผู้ร้องเมื่อผู้ร้องมิได้เป็นคู่ความในคดีดังกล่าวจึงเป็นบุคคลภายนอกมีอำนาจพิสูจน์ว่าตนมีสิทธิในที่ดินโฉนดดังกล่าวดีกว่า พ. ได้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา145(2)จึงชอบที่เสนอคดีต่อศาลอย่าง คดีมีข้อพิพาทไม่อาจร้องขอให้ศาลชั้นต้นมีหนังสือขอให้เจ้าพนักงานที่ดินจดทะเบียนการได้มาซึ่งกรรมสิทธิ์ในที่ดินพิพาทแก่ผู้ร้องในคดีนี้ได้คดี สืบเนื่อง มาจาก ศาลชั้นต้น มี คำสั่ง ว่า ผู้ร้อง ได้ กรรมสิทธิ์ที่ดิน โฉนด เลขที่ 389 โดย การ ครอบครอง ตาม ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาตรา 1382 ต่อมา เจ้าพนักงาน ที่ดิน มี หนังสือ ถึง ศาลชั้นต้นหารือ ว่า ศาล มี คำสั่ง ให้ ที่ดิน แปลง เดียว กัน ตกเป็น กรรมสิทธิ์โดย การ ครอบครอง ของ นาง พวง พุฒงาม กับ ผู้ร้อง ซึ่ง บุคคล สอง คน ต่าง ราย กัน จะ ให้ สำนักงาน ที่ดิน จดทะเบียน โอน กรรมสิทธิ์ ให้ แก่ บุคคล ใดจึง จะ ถูกต้อง ศาลชั้นต้น มี หนังสือ ลงวันที่ 22 ธันวาคม 2536 ถึงเจ้าพนักงาน ที่ดิน ว่า ไม่ต้อง จดทะเบียน ให้ ผู้ใด ให้ คู่กรณี ไปดำเนินการ ตาม กฎหมาย ต่อไปผู้ร้อง ยื่น คำร้อง ว่า ใน คดี ที่นา ง พวง พุฒงาม หรือ พุดงาม ร้องขอ ครอบครองปรปักษ์ และ เบิกความ ต่อ ศาลชั้นต้น เป็น ความเท็จนาง ทิพวรรณหรือสมัย ซึ่ง ได้รับ มรดก ใน ที่ดิน และ บ้าน ซึ่ง ปลูก อยู่ ใน ที่ดิน ดังกล่าว กระทำ ตาม อำเภอ ใจ และ มิชอบ เข้า ไป ปัก เขต ยึดครอง ที่ดินของ ผู้ร้อง ใน คดี นี้ เป็น การ โต้แย้ง กับ ผู้ร้อง ขอให้ ศาลชั้นต้นมี หนังสือ แจ้ง ไป ยัง เจ้าพนักงาน ที่ดิน ให้ จดทะเบียน ที่ดิน ตาม คำร้องขอ เป็น ของ ผู้ร้องศาลชั้นต้น มี คำสั่ง ว่า กรณี ไม่มี เหตุ เปลี่ยนแปลง คำสั่ง เดิม ของศาล ลงวันที่ 22 ธันวาคม 2536 ให้ยก คำร้องผู้ร้อง อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ ภาค 1 พิพากษายืนผู้ร้อง ฎีกาศาลฎีกา วินิจฉัย ว่า "คำสั่งศาล ชั้นต้น ที่ แสดง ว่า ผู้ร้อง ได้กรรมสิทธิ์ ที่ดิน โฉนด เลขที่ 389 ตำบล ดอนทอง อำเภอพนัสนิคม จังหวัด ชลบุรี โดย การ ครอบครอง ตาม ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาตรา 1382 ยัง คง ผูกพัน อยู่ แต่ ผู้ร้อง ไม่สามารถ จดทะเบียนการ ได้ มา ซึ่ง กรรมสิทธิ์ ได้ เนื่องจาก เมื่อ วันที่ 19 มีนาคม 2528ศาลชั้นต้น ได้ มี คำสั่ง ตาม คดีแพ่ง แดง ที่ 211/2528 ว่านาง พวง พุฒงาม ได้ กรรมสิทธิ์ ที่ดิน โฉนด ดังกล่าว โดย การ ครอบครอง เช่นเดียวกัน และ สำนักงาน ที่ดิน ได้ ออก ใบแทน โฉนด ให้ แล้ว ก่อน ที่ ผู้ร้อง จะ มา ยื่น คำร้องขอ แสดง กรรมสิทธิ์ คดี นี้ คำสั่งศาล ดังกล่าวถึงที่สุด แล้ว ไม่อาจ เพิกถอน ได้ คำสั่งศาล ชั้นต้น ที่ ว่า ไม่ต้องจดทะเบียน ให้ ผู้ใด ให้ คู่กรณี ไป ดำเนินการ ตาม กฎหมาย ต่อไป ไม่เป็น การแก้ หรือ กลับ คำสั่งศาล ชั้นต้น ที่ ว่า ผู้ร้อง ได้ กรรมสิทธิ์ โดย การครอบครอง การ ที่ ผู้ร้อง ไม่สามารถ จดทะเบียน การ ได้ มา ซึ่ง กรรมสิทธิ์ตาม สิทธิ ของ ตน เนื่องจาก นาง พวง ผู้ร้อง ใน คดีแพ่ง แดง ที่ 211/2528ของ ศาลชั้นต้น จดทะเบียน การ ได้ มา ซึ่ง กรรมสิทธิ์ ก่อน อันเป็น การโต้แย้ง สิทธิ ของ ผู้ร้อง เมื่อ ผู้ร้อง มิได้ เป็น คู่ความ ใน คดี ดังกล่าวจึง เป็น บุคคลภายนอก มีอำนาจ พิสูจน์ ได้ว่า ตน มีสิทธิ ใน ที่ดิน โฉนดดังกล่าว ดีกว่า นาง พวง ตาม ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 145(2) จึง ชอบ ที่ เสนอ คดี ต่อ ศาล อย่าง คดีมีข้อพิพาทไม่อาจ ร้องขอ ให้ ศาลชั้นต้น มี หนังสือ ขอให้ เจ้าพนักงาน ที่ดินจดทะเบียน การ ได้ มา ซึ่ง กรรมสิทธิ์ ใน ที่ดินพิพาท แก่ ผู้ร้อง ใน คดี นี้ ได้ศาลอุทธรณ์ ภาค 1 พิพากษา ชอบแล้ว ฎีกา ของ ผู้ร้อง ฟังไม่ขึ้น "พิพากษายืน(ไพศาล รางชางกูร-อร่าม หุตางกูร-สมพล สัตยาอภิธาน)แหล่งที่มาสำนักงานส่งเสริมงานตุลาการแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุผู้ร้องยื่นคำร้องขอให้ศาลชั้นต้นมีหนังสือแจ้งไปยังเจ้าพนักงานที่ดินจังหวัดชลบุรีสาขา พนัสนิคม ให้จดทะเบียนที่ดินเป็นของผู้ร้องเนื่องจากศาลชั้นต้นมีคำสั่งว่าไม่ต้องจดทะเบียนให้ผู้ใดให้คู่กรณีไปดำเนินการตามกฎหมายต่อไปกรณีนี้ผู้ร้องใช้สิทธิอะไรในการยื่นคำร้องดังกล่าว เห็นว่าการที่เจ้าพนักงานที่ดินมีหนังสือมาหารือก็ดีและศาลมีคำสั่งไม่ต้องจดทะเบียนให้ผู้ใดก็ดีอยู่ในขั้นตอนของการบังคับคดีในคดีของผู้ร้องนั่นเองเมื่อเจ้าพนักงานบังคับคดีไม่จดทะเบียนที่ดินให้เป็นของผู้ร้องผู้ร้องย่อมมีสิทธิที่จะเห็นว่าการกระทำของเจ้าพนักงานบังคับคดีและศาลได้ดำเนินการบังคับคดีฝ่าฝืนต่อบทบัญญัติแห่งลักษณะนี้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา296ดังนั้นการยื่นคำร้องของผู้ร้องดังกล่าวจึงเป็นการยื่นคำร้องขอต่อศาลที่บังคับคดีให้ศาลมีคำสั่งงดการบังคับคดีเพื่อวินิจฉัยชี้ขาดต่อไปตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา296นั่นเองหาใช่ว่าผู้ร้องไม่อาจร้องขอต่อศาลชั้นต้นไม่(ดูคำพิพากษาศาลฎีกาที่2036/2523วินิจฉัยว่าศาลชั้นต้นมีหนังสือถึงนายอำเภอให้โอนที่ดินและโรงเรือนพิพาทให้โจทก์แม้จะเป็นการปฏิบัติตามคำบังคับของศาลแต่ทรัพย์ดังกล่าวถูกเจ้าพนักงานบังคับคดียึดไว้ตามหมายบังคับคดีในอีกคดีหนึ่งอยู่ในระหว่างรอการขายทอดตลาดศาลมีคำสั่งโดยผู้ร้องไม่ยินยอมด้วยทำให้ผู้ร้องซึ่งกำลังบังคับคดีอยู่ในคดีดังกล่าวได้รับความเสียหายจึงเป็นคำสั่งที่ไม่ชอบ)การยื่นคำร้องตามมาตรานี้ผู้ร้องต้องบรรยายวาศาลได้ออกหมายบังคับคดีฝ่าฝืนหรือเจ้าพนักงานบังคับคดีดำเนินการฝ่าฝืนต่อบทบัญญัติแห่งลักษณะนี้อย่างไรคำพิพากษาศาลฎีกาที่2562/2521วินิจฉัยว่าคำร้องของผู้ร้องเพียงแต่บรรยายความเป็นมาของเหตุการณ์ต่างๆซึ่งผู้ร้องเห็นว่าโจทก์จำเลยในคดีนี้สมคบกันทำการฉ้อโกงผู้ร้องซึ่งเป็นเจ้าหนี้เท่านั้นไม่ได้กล่าวอ้างว่าศาลได้ออกหมายบังคับคดีฝ่าฝืนหรือเจ้าพนักงานบังคับคดีได้ดำเนินการบังคับคดีฝ่าฝืนต่อบทบัญญัติแห่งลักษณะ2ว่าด้วยการบังคับคดีตามคำพิพากษาหรือคำสั่งศาลจะงดการบังคับคดีไว้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา296และผู้ร้องกล่าวอ้างด้วยว่าผู้ร้องได้ฟ้องจำเลยกับพวกต่อศาลคดียังอยู่ในระหว่างพิจารณาก็แสดงว่าผู้ร้องยังไม่เป็นเจ้าหนี้ตามคำพิพากษาอันจะถือได้ว่าเป็นผู้มีส่วนได้เสียตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา280ดังนี้ศาลชอบที่จะยกคำร้องของผู้ร้องเสียได้โดยไม่จำเป็นต้องทำการไต่สวนต่อไปเพราะถึงจะไต่สวนได้ความตามคำร้องศาลก็งดการบังคับคดีไว้ตามมาตรา296ที่ผู้ร้องอ้างไม่ได้อยู่แล้ว(และคำพิพากษาศาลฎีกาที่2927/2527,947/2535,3788/2537)คดีนี้ก็เช่นกันผู้ร้องบรรยายคำร้องเพียงว่านาง พวงพุฒงาม ร้องขอต่อศาลและเบิกความต่อศาลเป็นความเท็จเป็นการทำตามอำเภอใจและเข้าไปปักเขตยึดครองที่ดินโดยมิชอบผู้ร้องมิได้บรรยายว่าศาลมีการบังคับคดีฝ่าฝืนต่อบทบัญญัติว่าด้วยการบังคับคดีอย่างไรดังนั้นศาลจะไม่ทำการไต่สวนและยกคำร้องของผู้ร้องก็ได้แต่คดีนี้ศาลชั้นต้นได้ดำเนินการไต่สวนและวินิจฉัยชี้ขาดว่ากรณีไม่มีเหตุเปลี่ยนแปลงคำสั่งเดิมของศาลให้ยกคำร้อง เหตุผลก็เป็นเช่นเดียวกับที่ศาลฎีกาในคดีนี้วินิจฉัยนั่นคือการที่ผู้ร้องไม่สามารถจดทะเบียนการได้มาซึ่งกรรมสิทธิ์ตามสิทธิของตนเนื่องจากนาง พวงผู้ร้องในอีกคดีหนึ่งจดทะเบียนการได้มาซึ่งกรรมสิทธิ์ก่อนอันเป็นการโต้แย้งสิทธิของผู้ร้องผู้ร้องมิได้เป็นคู่ความในคดีดังกล่าวมีอำนาจพิสูจน์ได้ว่าตนมีสิทธิในที่ดินนี้ดีกว่าตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา145(2)ชอบที่จะเสนอคดีต่อศาลอย่างคดีมีข้อพิพาทที่ศาลชั้นต้นมีคำสั่งว่าไม่ต้องจดทะเบียนให้ผู้ใดให้คู่กรณีไปดำเนินการตามกฎหมายต่อไปเป็นการดำเนินการที่ถูกต้องแล้วเช่นเดียวกับคำพิพากษาศาลฎีกาที่3810/2526ศาลชั้นต้นได้มีคำพิพากษาตามยอมคดีถึงที่สุดแล้วคำพิพากษาย่อมผูกพันคู่ความเมื่อไม่ปรากฏว่าศาลชั้นต้นออกหมายบังคับคดีฝ่าฝืนต่อบทบัญญัติแห่งลักษณะ2ว่าด้วยการบังคับคดีตามคำพิพากษาหรือคำสั่งจึงไม่มีเหตุที่ผู้ร้อง(ซึ่งมิได้เป็นคู่ความในคดี)จะร้องขอให้ยกหรือแก้ไขหมายนั้นหากการกระทำของจำเลยกระทบถึงสิทธิของผู้ร้องผู้ร้องชอบที่จะใช้สิทธิดำเนินการฟ้องร้องเป็นคดีใหม่ผู้ร้องขอให้ศาลเพิกถอนการบังคับคดีนี้หาได้ไม่ ?พฤตินัยทัศนัยพิทักษ์กุล?