คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 204/2492หลักกฎหมาย: คำว่าขู่เข็ญตามความในมาตรา 339 ข้อ 1 ก.ม.ลักษณะอาญา นั้นอาจมีความหมายไม่ฉะเพาะแต่ว่าจะต้องกระทำด้วยวาจา อาจหมายตลอดถึงการกระทำโดยกิริยาด้วย ฟ้องบรรยายแต่เพียงว่าจำเลยชักอาวุธมีดไล่จะแทงนั้น ยังไม่พอจะฟังว่าเป็นการขู่เข็ญตามความในมาตรา 339 ข้อ 1.โจทก์ฟ้องว่า จำเลยบังอาจชักมีดพกปลายแหลมไล่จะแทงทำร้ายร่างกายนายอนงค์ เป็นการขู่เข็ญจะทำร้ายให้เสียหายแก่นายอนงค์ โดยอาการร้ายแรง และไม่เป็นธรรม ขอให้ลงโทษตาม ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา ๓๓๙ ข้อ ๑ จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นงดสืบพะยาน แล้วพิพากษายกฟ้อง ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา, ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า คำว่า ขู่เข็ญ ตามความในมาตรา ๓๓๙ ข้อ ๑ นั้น อาจมีความหมายไม่ฉะเพาะ แต่ว่าจะต้องกระทำด้วยวาจา อาจหมายตลอดถึงการกระทำโดยอาการกิริยาด้วย ฟ้องโจทก์บรรยายเพียงว่า จำเลยชักอาวุธมีดจะไล่แทง จึงยังไม่พอฟังว่า เป็นการขู่เข็ญตามฟ้อง. พิพากษายืน. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 204/2492อัยยการสระบุรีโจทก์นายมา หรือ จัน พรหมจารีล. กฎหมายลักษณะอาญา ม. 339 ป.วิ.อ. ม. 158 . (5)คำว่าขู่เข็ญตามความในมาตรา 339 ข้อ 1 ก.ม.ลักษณะอาญา นั้นอาจมีความหมายไม่ฉะเพาะแต่ว่าจะต้องกระทำด้วยวาจา อาจหมายตลอดถึงการกระทำโดยกิริยาด้วย ฟ้องบรรยายแต่เพียงว่าจำเลยชักอาวุธมีดไล่จะแทงนั้น ยังไม่พอจะฟังว่าเป็นการขู่เข็ญตามความในมาตรา 339 ข้อ 1.โจทก์ฟ้องว่า จำเลยบังอาจชักมีดพกปลายแหลมไล่จะแทงทำร้ายร่างกายนายอนงค์ เป็นการขู่เข็ญจะทำร้ายให้เสียหายแก่นายอนงค์ โดยอาการร้ายแรง และไม่เป็นธรรม ขอให้ลงโทษตาม ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา ๓๓๙ ข้อ ๑ จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นงดสืบพะยาน แล้วพิพากษายกฟ้อง ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา, ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า คำว่า ขู่เข็ญ ตามความในมาตรา ๓๓๙ ข้อ ๑ นั้น อาจมีความหมายไม่ฉะเพาะ แต่ว่าจะต้องกระทำด้วยวาจา อาจหมายตลอดถึงการกระทำโดยอาการกิริยาด้วย ฟ้องโจทก์บรรยายเพียงว่า จำเลยชักอาวุธมีดจะไล่แทง จึงยังไม่พอฟังว่า เป็นการขู่เข็ญตามฟ้อง. พิพากษายืน.(ดุลยทัณฑ์ชนาณัติ-เลขวณิชธรรมวิทักษ์-มนูภันย์วิมลสาร)ศาลชั้นต้น - หลวงสร-นิตยาคมศาลอุทธรณ์ - พระดุลยวิทย์สรพิลาสแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยบังอาจชักมีดพกปลายแหลมไล่จะแทงทำร้ายร่างกายนายอนงค์ เป็นการขู่เข็ญจะทำร้ายให้เสียหายแก่นายอนงค์ โดยอาการร้ายแรง และไม่เป็นธรรม ขอให้ลงโทษตาม ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา ๓๓๙ ข้อ ๑ จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นงดสืบพะยาน แล้วพิพากษายกฟ้อง ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา, ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า คำว่า ขู่เข็ญ ตามความในมาตรา ๓๓๙ ข้อ ๑ นั้น อาจมีความหมายไม่ฉะเพาะ แต่ว่าจะต้องกระทำด้วยวาจา อาจหมายตลอดถึงการกระทำโดยอาการกิริยาด้วย ฟ้องโจทก์บรรยายเพียงว่า จำเลยชักอาวุธมีดจะไล่แทง จึงยังไม่พอฟังว่า เป็นการขู่เข็ญตามฟ้อง. พิพากษายืน. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 204/2492อัยยการสระบุรีโจทก์นายมา หรือ จัน พรหมจารีล. กฎหมายลักษณะอาญา ม. 339 ป.วิ.อ. ม. 158 . (5)คำว่าขู่เข็ญตามความในมาตรา 339 ข้อ 1 ก.ม.ลักษณะอาญา นั้นอาจมีความหมายไม่ฉะเพาะแต่ว่าจะต้องกระทำด้วยวาจา อาจหมายตลอดถึงการกระทำโดยกิริยาด้วย ฟ้องบรรยายแต่เพียงว่าจำเลยชักอาวุธมีดไล่จะแทงนั้น ยังไม่พอจะฟังว่าเป็นการขู่เข็ญตามความในมาตรา 339 ข้อ 1.โจทก์ฟ้องว่า จำเลยบังอาจชักมีดพกปลายแหลมไล่จะแทงทำร้ายร่างกายนายอนงค์ เป็นการขู่เข็ญจะทำร้ายให้เสียหายแก่นายอนงค์ โดยอาการร้ายแรง และไม่เป็นธรรม ขอให้ลงโทษตาม ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา ๓๓๙ ข้อ ๑ จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นงดสืบพะยาน แล้วพิพากษายกฟ้อง ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา, ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า คำว่า ขู่เข็ญ ตามความในมาตรา ๓๓๙ ข้อ ๑ นั้น อาจมีความหมายไม่ฉะเพาะ แต่ว่าจะต้องกระทำด้วยวาจา อาจหมายตลอดถึงการกระทำโดยอาการกิริยาด้วย ฟ้องโจทก์บรรยายเพียงว่า จำเลยชักอาวุธมีดจะไล่แทง จึงยังไม่พอฟังว่า เป็นการขู่เข็ญตามฟ้อง. พิพากษายืน.(ดุลยทัณฑ์ชนาณัติ-เลขวณิชธรรมวิทักษ์-มนูภันย์วิมลสาร)ศาลชั้นต้น - หลวงสร-นิตยาคมศาลอุทธรณ์ - พระดุลยวิทย์สรพิลาสแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ