คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 59308หลักกฎหมาย: ความว่า โจทก์ฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งว่า ฎีกาของโจทก์เป็นฎีกาในข้อเท็จจริง ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 220 จึงไม่รับโจทก์เห็นว่า ศาลล่างทั้งสองวินิจฉัยและพิพากษาโดยอาศัยปัญหาข้อกฎหมายทั้งสิ้น และฎีกาของโจทก์เป็นฎีกาในปัญหาข้อกฎหมาย จึงไม่ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 220 โปรดมีคำสั่งให้รับฎีกาของโจทก์ไว้พิจารณาพิพากษาต่อไปหมายเหตุ จำเลยทั้งห้าได้รับสำเนาคำร้องแล้ว (อันดับ 65)โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 352,354,83,90ศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้องแล้ว เห็นว่าคดีโจทก์ไม่มีมูลพิพากษายกฟ้องโจทก์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับฎีกาดังกล่าว(อันดับ 62)โจทก์จึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 63)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว ศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงว่า อย่างช้าโจทก์ได้ทราบถึงการกระทำของจำเลยทั้งห้า ตั้งแต่เดือนพฤษภาคม2530 โจทก์ฎีกาโต้เถียงว่า โจทก์รู้เรื่องการยักยอกทรัพย์และรู้ตัวผู้กระทำความผิดฐานร่วมกันยักยอกทรัพย์ เมื่อวันที่31 ธันวาคม 2530 จึงเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ที่ศาลชั้นต้นสั่งไม่รับฎีกาของโจทก์ชอบแล้ว ให้ยกคำร้อง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 1240/2532นายเปลื้อง นิติลัทธิโจทก์นางแปลก รอดนางบวช กับพวกจำเลยนายเปลื้อง นิติลัทธิ โจทก์ผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.อ. ม. 220, ม. 224ความว่า โจทก์ฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งว่า ฎีกาของโจทก์เป็นฎีกาในข้อเท็จจริง ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 220 จึงไม่รับโจทก์เห็นว่า ศาลล่างทั้งสองวินิจฉัยและพิพากษาโดยอาศัยปัญหาข้อกฎหมายทั้งสิ้น และฎีกาของโจทก์เป็นฎีกาในปัญหาข้อกฎหมาย จึงไม่ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 220 โปรดมีคำสั่งให้รับฎีกาของโจทก์ไว้พิจารณาพิพากษาต่อไปหมายเหตุ จำเลยทั้งห้าได้รับสำเนาคำร้องแล้ว (อันดับ 65)โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 352,354,83,90ศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้องแล้ว เห็นว่าคดีโจทก์ไม่มีมูลพิพากษายกฟ้องโจทก์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับฎีกาดังกล่าว(อันดับ 62)โจทก์จึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 63)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว ศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงว่า อย่างช้าโจทก์ได้ทราบถึงการกระทำของจำเลยทั้งห้า ตั้งแต่เดือนพฤษภาคม2530 โจทก์ฎีกาโต้เถียงว่า โจทก์รู้เรื่องการยักยอกทรัพย์และรู้ตัวผู้กระทำความผิดฐานร่วมกันยักยอกทรัพย์ เมื่อวันที่31 ธันวาคม 2530 จึงเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ที่ศาลชั้นต้นสั่งไม่รับฎีกาของโจทก์ชอบแล้ว ให้ยกคำร้อง(ชูศักดิ์ บัณฑิตกุล-สุนทร จันทรศักดิ์-ครีภูมิ สุวรรณโรจน์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 1240/2532นายเปลื้อง นิติลัทธิโจทก์นางแปลก รอดนางบวช กับพวกจำเลยนายเปลื้อง นิติลัทธิ โจทก์ผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.อ. ม. 220, ม. 224ความว่า โจทก์ฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งว่า ฎีกาของโจทก์เป็นฎีกาในข้อเท็จจริง ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 220 จึงไม่รับโจทก์เห็นว่า ศาลล่างทั้งสองวินิจฉัยและพิพากษาโดยอาศัยปัญหาข้อกฎหมายทั้งสิ้น และฎีกาของโจทก์เป็นฎีกาในปัญหาข้อกฎหมาย จึงไม่ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 220 โปรดมีคำสั่งให้รับฎีกาของโจทก์ไว้พิจารณาพิพากษาต่อไปหมายเหตุ จำเลยทั้งห้าได้รับสำเนาคำร้องแล้ว (อันดับ 65)โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 352,354,83,90ศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้องแล้ว เห็นว่าคดีโจทก์ไม่มีมูลพิพากษายกฟ้องโจทก์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับฎีกาดังกล่าว(อันดับ 62)โจทก์จึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 63)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว ศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงว่า อย่างช้าโจทก์ได้ทราบถึงการกระทำของจำเลยทั้งห้า ตั้งแต่เดือนพฤษภาคม2530 โจทก์ฎีกาโต้เถียงว่า โจทก์รู้เรื่องการยักยอกทรัพย์และรู้ตัวผู้กระทำความผิดฐานร่วมกันยักยอกทรัพย์ เมื่อวันที่31 ธันวาคม 2530 จึงเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ที่ศาลชั้นต้นสั่งไม่รับฎีกาของโจทก์ชอบแล้ว ให้ยกคำร้อง(ชูศักดิ์ บัณฑิตกุล-สุนทร จันทรศักดิ์-ครีภูมิ สุวรรณโรจน์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ