คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 73/2493หลักกฎหมาย: ผู้ตายเข้าไปในกุฏิพระ พระเข้าใจว่าเป็นคนร้ายมาแย่งชิงทรัพย์ได้ตีกลองบอกเหตุอันตราย จำเลยและราษฎรมาช่วย และเข้าไปในกุฏิ ต่างแทงฟันทุบตีผู้ตายจนตาย โดยไม่รู้ว่าผู้ตายได้ตายเพราะบาดแผลของคนใดทำร้าย และโจทก์มิได้ฟ้องว่า จำเลยสมคบกัน ดังนี้ ไม่ถือว่าจำเลยสมคบกันฆ่าผู้ตาย จำเลยคงผิดเพียงฐานทำร้ายร่างกายบาดเจ็บโจทก์ฟ้องว่า จำเลยทั้ง 3 ได้บังอาจใช้สามง่ามมีดและไม้ตะบองแทงฟันและตี ต. มีบาดเจ็บหลายแห่งโดยเจตนาฆ่าด้วยอาการดุร้ายทรมานแล้วช่วยกันมัดหามส่งสถานีตำรวจระหว่างทางได้ช่วยกันทุบตีทำร้าย ต. อีก ต. ถึงแก่ความตายได้ความว่า ต. เป็นคนบ้าขึ้นไปบนกุฏิพระและเข้าไปในห้องพระภิกษุใบเจ้าอาวาส ๆ เข้าใจว่าเป็นคนร้ายมาแย่งชิงทรัพย์ จึงให้ตีกลองสัญญาณบอกเหตุอันตราย จำเลยทั้ง 3 และชาวบ้านมา พระภิกษุใบขอให้ช่วย จำเลยทั้ง 3 ได้เข้าไปในห้องที่ ต. เข้าไปและทำร้าย ต. มีบาดเจ็บหลายแห่ง แล้วนำออกมามัดแขนขา มีชาวบ้านหาม ต. ไปส่งสถานีตำรวจ ต. ถึงแก่ความตายเพราะถูกทำร้ายศาลชั้นต้นเห็นว่า ไม่เป็นการสมคบกันทำร้ายและโจทก์ไม่ได้ฟ้องว่าสมคบกัน เหตุการณ์ตอนแรกโจทก์สืบไม่ได้ว่าผู้ตายได้ตายเพราะบาดแผลที่จำเลยคนใดทำร้าย จำเลยมีผิดตามมาตรา 254 จำคุกคนละ 1 ปีโดยลด 1 ใน 4 ที่จำเลยรับชั้นสอบสวน ริบของกลางศาลอุทธรณ์เห็นว่า จำเลยสมคบกันฆ่าผู้ตายจริงดังฟ้อง จำคุกจำเลยที่ 1 ตลอดชีวิต จำเลยที่ 2-3 คนละ 15 ปีลด 1 ใน 3 จำคุก จำเลยที่ 1 12 ปี จำเลยที่ 2-3 คนละ 10 ปี ริบของกลางจำเลยทั้ง 3 ฎีกาศาลฎีกา ฟังว่า ข้อหาในตอนแรกจำเลยทั้ง 3 ได้ทำร้ายผู้ตายจริงแต่น่าเชื่อว่าราษฎรอื่นได้ทำร้ายผู้ตายด้วยเพราะมีบาดแผลถึง 16 แห่ง ส่วนข้อหาในระหว่างทางไม่เชื่อว่าจำเลยได้ช่วยกันทุบตีผู้ตายอีกและเห็นว่า ฟ้องไม่ได้กล่าวว่าจำเลยสมคบกัน กรณีเป็นการต่างคนต่างทำร้าย ไม่พอให้ฟังได้ว่าเป็นการสมคบกันทำร้ายและไม่ปรากฏชัดว่าผู้ตายได้ตายเพราะบาดแผลคนใดทำร้าย ทั้งคดีฟังไม่ได้ว่าจำเลยมีเจตนาฆ่า จึงมีผิดแต่เพียงฐานทำร้ายร่างกายบาดเจ็บ อนึ่งแม้จำเลยเข้าใจว่าผู้ตายเป็นคนร้ายมาแย่งชิงทรัพย์ก็ไม่ปรากฏว่าผู้ตายได้ขัดขวางต่อสู้ จึงไม่เป็นเหตุแก้ตัวได้พิพากษาแก้ว่าจำเลยทั้ง 3 ผิดตามมาตรา 254 จำคุกจำเลยที่หนึ่ง 1 ปี 4 เดือน จำเลยที่ 2-3 คนละ 8 เดือนโดยลดให้ 1 ใน 3 แล้ว จำเลยที่ 2-3 ขังมาพอกับโทษให้ปล่อยไป สามง่ามของกลางริบ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 73/2493อัยการเพชรบุรีโจทก์นายเปรื่อง อิ่มชื่น ที่ 1 นายตุ่น พุ่มพวง ที่ 2 นายอุ้น ขำทอง ที่ 3จำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 254, ม. 249, ม. 63ผู้ตายเข้าไปในกุฏิพระ พระเข้าใจว่าเป็นคนร้ายมาแย่งชิงทรัพย์ได้ตีกลองบอกเหตุอันตราย จำเลยและราษฎรมาช่วย และเข้าไปในกุฏิ ต่างแทงฟันทุบตีผู้ตายจนตาย โดยไม่รู้ว่าผู้ตายได้ตายเพราะบาดแผลของคนใดทำร้าย และโจทก์มิได้ฟ้องว่า จำเลยสมคบกัน ดังนี้ ไม่ถือว่าจำเลยสมคบกันฆ่าผู้ตาย จำเลยคงผิดเพียงฐานทำร้ายร่างกายบาดเจ็บโจทก์ฟ้องว่า จำเลยทั้ง 3 ได้บังอาจใช้สามง่ามมีดและไม้ตะบองแทงฟันและตี ต. มีบาดเจ็บหลายแห่งโดยเจตนาฆ่าด้วยอาการดุร้ายทรมานแล้วช่วยกันมัดหามส่งสถานีตำรวจระหว่างทางได้ช่วยกันทุบตีทำร้าย ต. อีก ต. ถึงแก่ความตายได้ความว่า ต. เป็นคนบ้าขึ้นไปบนกุฏิพระและเข้าไปในห้องพระภิกษุใบเจ้าอาวาส ๆ เข้าใจว่าเป็นคนร้ายมาแย่งชิงทรัพย์ จึงให้ตีกลองสัญญาณบอกเหตุอันตราย จำเลยทั้ง 3 และชาวบ้านมา พระภิกษุใบขอให้ช่วย จำเลยทั้ง 3 ได้เข้าไปในห้องที่ ต. เข้าไปและทำร้าย ต. มีบาดเจ็บหลายแห่ง แล้วนำออกมามัดแขนขา มีชาวบ้านหาม ต. ไปส่งสถานีตำรวจ ต. ถึงแก่ความตายเพราะถูกทำร้ายศาลชั้นต้นเห็นว่า ไม่เป็นการสมคบกันทำร้ายและโจทก์ไม่ได้ฟ้องว่าสมคบกัน เหตุการณ์ตอนแรกโจทก์สืบไม่ได้ว่าผู้ตายได้ตายเพราะบาดแผลที่จำเลยคนใดทำร้าย จำเลยมีผิดตามมาตรา 254 จำคุกคนละ 1 ปีโดยลด 1 ใน 4 ที่จำเลยรับชั้นสอบสวน ริบของกลางศาลอุทธรณ์เห็นว่า จำเลยสมคบกันฆ่าผู้ตายจริงดังฟ้อง จำคุกจำเลยที่ 1 ตลอดชีวิต จำเลยที่ 2-3 คนละ 15 ปีลด 1 ใน 3 จำคุก จำเลยที่ 1 12 ปี จำเลยที่ 2-3 คนละ 10 ปี ริบของกลางจำเลยทั้ง 3 ฎีกาศาลฎีกา ฟังว่า ข้อหาในตอนแรกจำเลยทั้ง 3 ได้ทำร้ายผู้ตายจริงแต่น่าเชื่อว่าราษฎรอื่นได้ทำร้ายผู้ตายด้วยเพราะมีบาดแผลถึง 16 แห่ง ส่วนข้อหาในระหว่างทางไม่เชื่อว่าจำเลยได้ช่วยกันทุบตีผู้ตายอีกและเห็นว่า ฟ้องไม่ได้กล่าวว่าจำเลยสมคบกัน กรณีเป็นการต่างคนต่างทำร้าย ไม่พอให้ฟังได้ว่าเป็นการสมคบกันทำร้ายและไม่ปรากฏชัดว่าผู้ตายได้ตายเพราะบาดแผลคนใดทำร้าย ทั้งคดีฟังไม่ได้ว่าจำเลยมีเจตนาฆ่า จึงมีผิดแต่เพียงฐานทำร้ายร่างกายบาดเจ็บ อนึ่งแม้จำเลยเข้าใจว่าผู้ตายเป็นคนร้ายมาแย่งชิงทรัพย์ก็ไม่ปรากฏว่าผู้ตายได้ขัดขวางต่อสู้ จึงไม่เป็นเหตุแก้ตัวได้พิพากษาแก้ว่าจำเลยทั้ง 3 ผิดตามมาตรา 254 จำคุกจำเลยที่หนึ่ง 1 ปี 4 เดือน จำเลยที่ 2-3 คนละ 8 เดือนโดยลดให้ 1 ใน 3 แล้ว จำเลยที่ 2-3 ขังมาพอกับโทษให้ปล่อยไป สามง่ามของกลางริบ(ดุลยทัณฑ์ชนาณัติ-เลขวณิชธรรมวิทักษ์-มนูภันย์วิมลสาร)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยทั้ง 3 ได้บังอาจใช้สามง่ามมีดและไม้ตะบองแทงฟันและตี ต. มีบาดเจ็บหลายแห่งโดยเจตนาฆ่าด้วยอาการดุร้ายทรมานแล้วช่วยกันมัดหามส่งสถานีตำรวจระหว่างทางได้ช่วยกันทุบตีทำร้าย ต. อีก ต. ถึงแก่ความตายได้ความว่า ต. เป็นคนบ้าขึ้นไปบนกุฏิพระและเข้าไปในห้องพระภิกษุใบเจ้าอาวาส ๆ เข้าใจว่าเป็นคนร้ายมาแย่งชิงทรัพย์ จึงให้ตีกลองสัญญาณบอกเหตุอันตราย จำเลยทั้ง 3 และชาวบ้านมา พระภิกษุใบขอให้ช่วย จำเลยทั้ง 3 ได้เข้าไปในห้องที่ ต. เข้าไปและทำร้าย ต. มีบาดเจ็บหลายแห่ง แล้วนำออกมามัดแขนขา มีชาวบ้านหาม ต. ไปส่งสถานีตำรวจ ต. ถึงแก่ความตายเพราะถูกทำร้ายศาลชั้นต้นเห็นว่า ไม่เป็นการสมคบกันทำร้ายและโจทก์ไม่ได้ฟ้องว่าสมคบกัน เหตุการณ์ตอนแรกโจทก์สืบไม่ได้ว่าผู้ตายได้ตายเพราะบาดแผลที่จำเลยคนใดทำร้าย จำเลยมีผิดตามมาตรา 254 จำคุกคนละ 1 ปีโดยลด 1 ใน 4 ที่จำเลยรับชั้นสอบสวน ริบของกลางศาลอุทธรณ์เห็นว่า จำเลยสมคบกันฆ่าผู้ตายจริงดังฟ้อง จำคุกจำเลยที่ 1 ตลอดชีวิต จำเลยที่ 2-3 คนละ 15 ปีลด 1 ใน 3 จำคุก จำเลยที่ 1 12 ปี จำเลยที่ 2-3 คนละ 10 ปี ริบของกลางจำเลยทั้ง 3 ฎีกาศาลฎีกา ฟังว่า ข้อหาในตอนแรกจำเลยทั้ง 3 ได้ทำร้ายผู้ตายจริงแต่น่าเชื่อว่าราษฎรอื่นได้ทำร้ายผู้ตายด้วยเพราะมีบาดแผลถึง 16 แห่ง ส่วนข้อหาในระหว่างทางไม่เชื่อว่าจำเลยได้ช่วยกันทุบตีผู้ตายอีกและเห็นว่า ฟ้องไม่ได้กล่าวว่าจำเลยสมคบกัน กรณีเป็นการต่างคนต่างทำร้าย ไม่พอให้ฟังได้ว่าเป็นการสมคบกันทำร้ายและไม่ปรากฏชัดว่าผู้ตายได้ตายเพราะบาดแผลคนใดทำร้าย ทั้งคดีฟังไม่ได้ว่าจำเลยมีเจตนาฆ่า จึงมีผิดแต่เพียงฐานทำร้ายร่างกายบาดเจ็บ อนึ่งแม้จำเลยเข้าใจว่าผู้ตายเป็นคนร้ายมาแย่งชิงทรัพย์ก็ไม่ปรากฏว่าผู้ตายได้ขัดขวางต่อสู้ จึงไม่เป็นเหตุแก้ตัวได้พิพากษาแก้ว่าจำเลยทั้ง 3 ผิดตามมาตรา 254 จำคุกจำเลยที่หนึ่ง 1 ปี 4 เดือน จำเลยที่ 2-3 คนละ 8 เดือนโดยลดให้ 1 ใน 3 แล้ว จำเลยที่ 2-3 ขังมาพอกับโทษให้ปล่อยไป สามง่ามของกลางริบ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 73/2493อัยการเพชรบุรีโจทก์นายเปรื่อง อิ่มชื่น ที่ 1 นายตุ่น พุ่มพวง ที่ 2 นายอุ้น ขำทอง ที่ 3จำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 254, ม. 249, ม. 63ผู้ตายเข้าไปในกุฏิพระ พระเข้าใจว่าเป็นคนร้ายมาแย่งชิงทรัพย์ได้ตีกลองบอกเหตุอันตราย จำเลยและราษฎรมาช่วย และเข้าไปในกุฏิ ต่างแทงฟันทุบตีผู้ตายจนตาย โดยไม่รู้ว่าผู้ตายได้ตายเพราะบาดแผลของคนใดทำร้าย และโจทก์มิได้ฟ้องว่า จำเลยสมคบกัน ดังนี้ ไม่ถือว่าจำเลยสมคบกันฆ่าผู้ตาย จำเลยคงผิดเพียงฐานทำร้ายร่างกายบาดเจ็บโจทก์ฟ้องว่า จำเลยทั้ง 3 ได้บังอาจใช้สามง่ามมีดและไม้ตะบองแทงฟันและตี ต. มีบาดเจ็บหลายแห่งโดยเจตนาฆ่าด้วยอาการดุร้ายทรมานแล้วช่วยกันมัดหามส่งสถานีตำรวจระหว่างทางได้ช่วยกันทุบตีทำร้าย ต. อีก ต. ถึงแก่ความตายได้ความว่า ต. เป็นคนบ้าขึ้นไปบนกุฏิพระและเข้าไปในห้องพระภิกษุใบเจ้าอาวาส ๆ เข้าใจว่าเป็นคนร้ายมาแย่งชิงทรัพย์ จึงให้ตีกลองสัญญาณบอกเหตุอันตราย จำเลยทั้ง 3 และชาวบ้านมา พระภิกษุใบขอให้ช่วย จำเลยทั้ง 3 ได้เข้าไปในห้องที่ ต. เข้าไปและทำร้าย ต. มีบาดเจ็บหลายแห่ง แล้วนำออกมามัดแขนขา มีชาวบ้านหาม ต. ไปส่งสถานีตำรวจ ต. ถึงแก่ความตายเพราะถูกทำร้ายศาลชั้นต้นเห็นว่า ไม่เป็นการสมคบกันทำร้ายและโจทก์ไม่ได้ฟ้องว่าสมคบกัน เหตุการณ์ตอนแรกโจทก์สืบไม่ได้ว่าผู้ตายได้ตายเพราะบาดแผลที่จำเลยคนใดทำร้าย จำเลยมีผิดตามมาตรา 254 จำคุกคนละ 1 ปีโดยลด 1 ใน 4 ที่จำเลยรับชั้นสอบสวน ริบของกลางศาลอุทธรณ์เห็นว่า จำเลยสมคบกันฆ่าผู้ตายจริงดังฟ้อง จำคุกจำเลยที่ 1 ตลอดชีวิต จำเลยที่ 2-3 คนละ 15 ปีลด 1 ใน 3 จำคุก จำเลยที่ 1 12 ปี จำเลยที่ 2-3 คนละ 10 ปี ริบของกลางจำเลยทั้ง 3 ฎีกาศาลฎีกา ฟังว่า ข้อหาในตอนแรกจำเลยทั้ง 3 ได้ทำร้ายผู้ตายจริงแต่น่าเชื่อว่าราษฎรอื่นได้ทำร้ายผู้ตายด้วยเพราะมีบาดแผลถึง 16 แห่ง ส่วนข้อหาในระหว่างทางไม่เชื่อว่าจำเลยได้ช่วยกันทุบตีผู้ตายอีกและเห็นว่า ฟ้องไม่ได้กล่าวว่าจำเลยสมคบกัน กรณีเป็นการต่างคนต่างทำร้าย ไม่พอให้ฟังได้ว่าเป็นการสมคบกันทำร้ายและไม่ปรากฏชัดว่าผู้ตายได้ตายเพราะบาดแผลคนใดทำร้าย ทั้งคดีฟังไม่ได้ว่าจำเลยมีเจตนาฆ่า จึงมีผิดแต่เพียงฐานทำร้ายร่างกายบาดเจ็บ อนึ่งแม้จำเลยเข้าใจว่าผู้ตายเป็นคนร้ายมาแย่งชิงทรัพย์ก็ไม่ปรากฏว่าผู้ตายได้ขัดขวางต่อสู้ จึงไม่เป็นเหตุแก้ตัวได้พิพากษาแก้ว่าจำเลยทั้ง 3 ผิดตามมาตรา 254 จำคุกจำเลยที่หนึ่ง 1 ปี 4 เดือน จำเลยที่ 2-3 คนละ 8 เดือนโดยลดให้ 1 ใน 3 แล้ว จำเลยที่ 2-3 ขังมาพอกับโทษให้ปล่อยไป สามง่ามของกลางริบ(ดุลยทัณฑ์ชนาณัติ-เลขวณิชธรรมวิทักษ์-มนูภันย์วิมลสาร)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ