ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลอ่างหินเรื่องการควบคุมกิจการเลี้ยงสุกรพ.ศ.๒๕๖๐ โดยที่เป็นการสมควรตราข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลอ่างหินเรื่อง การควบคุมกิจการเลี้ยงสุกรในเขตพื้นที่องค์การบริหารส่วนตำบลอ่างหินอาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๗๑แห่งพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล พ.ศ. ๒๕๓๗ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล (ฉบับที่ ๕) พ.ศ.๒๕๔๖ ประกอบกับมาตรา ๓๒ มาตรา ๕๔ มาตรา ๕๘ มาตรา ๖๓ และมาตรา ๖๕ แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุขพ.ศ. ๒๕๓๕ องค์การบริหารส่วนตำบลอ่างหินโดยความเห็นชอบของสภาองค์การบริหารส่วนตำบลอ่างหินและนายอำเภอปากท่อจึงตราข้อบัญญัติขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ ข้อบัญญัตินี้เรียกว่า ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลอ่างหินเรื่อง การควบคุมกิจการเลี้ยงสุกร พ.ศ. ๒๕๖๐ข้อ ๒[๑]ข้อบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลอ่างหินนับแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปข้อ ๓ บรรดาข้อบัญญัติ ประกาศ ระเบียบและคำสั่งอื่นใดในส่วนที่ได้ตราไว้แล้วในข้อบัญญัติหรือซึ่งขัดแย้งกับข้อบัญญัตินี้ให้ใช้ข้อบัญญัตินี้แทนข้อ ๔ ให้นายกองค์การบริหารส่วนตำบลอ่างหินเป็นผู้รักษาการตามข้อบัญญัตินี้และให้มีอำนาจออกระเบียบประกาศหรือคำสั่ง เพื่อปฏิบัติการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตินี้หมวด๑บททั่วไป ข้อ ๕ ในข้อบัญญัตินี้เจ้าพนักงานท้องถิ่นหมายความว่า นายกองค์การบริหารส่วนตำบลอ่างหินเจ้าพนักงานสาธารณสุขหมายความว่า เจ้าพนักงานซึ่งได้รับแต่งตั้งจากรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุขให้ปฏิบัติการตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุขพ.ศ. ๒๕๓๕ และหมายความรวมถึงผู้ซึ่งได้รับแต่งตั้งให้ปฏิบัติหน้าที่เจ้าพนักงานสาธารณสุขในหน่วยการบริหารราชการส่วนท้องถิ่นสถานประกอบกิจการหมายความว่า สถานที่ที่ใช้ในการประกอบกิจการที่เกี่ยวกับกิจการเลี้ยงสุกรตามประกาศกระทรวงสาธารณสุขที่ออกตามความในมาตรา ๓๑ แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุขพ.ศ. ๒๕๓๕ผู้ดำเนินกิจการหมายความว่า ผู้เป็นเจ้าของหรือบุคคลที่เรียกชื่ออย่างอื่นซึ่งรับผิดชอบดำเนินการสถานประกอบกิจการเลี้ยงสุกรนั้นการเลี้ยงสุกรหมายความว่า การมีสุกรไว้ในครอบครองและดูแลเอาใจใส่ บำรุงรักษา ตลอดจนการให้อาหารเป็นประจำสม่ำเสมอเพื่อให้สุกรเจริญเติบโตและมีชีวิตอยู่ได้เจ้าของสัตว์หมายความรวมถึงผู้ซึ่งครอบครองสัตว์นั้นด้วยสถานที่เลี้ยงสัตว์หมายความว่า คอกสัตว์ กรงสัตว์ ที่ขังสัตว์หรือสถานที่ในลักษณะอื่นที่ใช้ในการควบคุมสัตว์ที่เลี้ยงคนงานหมายความว่า ผู้ปฏิบัติงานในสถานประกอบกิจการการค้า หมายความว่า การประกอบธุรกิจ การพาณิชย์ การอุตสาหกรรมการเกษตร การผลิต หรือการให้บริการใด ๆเพื่อหาประโยชน์อันมีมูลค่ามลพิษทางเสียงหมายความว่าสภาวะของเสียงอันเกิดจากการประกอบกิจการของสถานประกอบกิจการที่ทำให้มีผลกระทบหรืออาจมีผลกระทบต่อสุขภาพอนามัยของสาธารณชนมลพิษทางอากาศหมายความว่า สภาวะของอากาศอันเกิดจากการประกอบกิจการของสถานประกอบกิจการที่ทำให้มีผลกระทบหรืออาจมีผลกระทบต่อสุขภาพอนามัยสาธารณชนมลพิษทางน้ำหมายความว่าสภาวะของน้ำทิ้งอันเกิดจากการประกอบกิจการของสถานประกอบกิจการที่ทำให้มีผลกระทบหรืออาจมีผลกระทบต่อสุขภาพอนามัยของสาธารณชนเหตุราคาญหมายความว่า ในกรณีที่มีเหตุอันอาจก่อให้เกิดความเดือดร้อนแก่ผู้อยู่อาศัยในบริเวณใกล้เคียงหรือผู้ที่ต้องประสบกับเหตุนั้นดังต่อไปนี้ถือว่าเป็นเหตุรำคาญ(๑) แหล่งน้ำทางระบายน้ำที่ใส่มูลหรือเถ้าหรือสถานที่อื่นที่อยู่ในบริเวณที่ไม่เหมาะสมมีการสะสมสิ่งสกปรกหรือมีการถ่ายเทสิ่งใด ๆ อันเป็นเหตุให้เกิดความเสื่อมหรือฝุ่นละอองหรือสารเป็นพิษ(๒)อาคารอันเป็นที่อยู่อาศัยของคนหรือสัตว์หรือสถานที่ประกอบการใดไม่มีการระบายน้ำ การกำจัดสิ่งปฏิกูลหรือมีแต่ไม่มีการควบคุมให้ปราศจากกลิ่นเหม็นหรือละอองอย่างเพียงพอจนเป็นเหตุให้เกิดความเสื่อมหรือเป็นอันตรายต่อสุขภาพ(๓) การกระทำใด ๆที่ก่อให้เกิดกลิ่น เสียง สิ่งมีพิษ หรือกรณีอื่นใดจนเป็นเหตุให้เสื่อมหรืออาจเป็นอันตรายต่อสุขภาพของผู้อยู่อาศัยในบริเวณใกล้เคียงหรือผู้ที่ต้องประสบเหตุนั้น(๔)เหตุอื่นใดที่รัฐมนตรีกำหนดโดยประกาศในราชกิจจานุเบกษาข้อ ๖ ให้กิจการเลี้ยงสุกรเป็นกิจการที่ต้องมีการควบคุมภายในเขตพื้นที่องค์การบริหารส่วนตำบลอ่างหินหมวด๒สถานที่ตั้งสถานที่เลี้ยงสัตว ข้อ ๗ สถานที่ตั้งต้องตั้งอยู่ห่างจากชุมชนศาสนสถาน โบราณสถาน สถาบันการศึกษา โรงพยาบาล หรือสถานที่อื่น ๆตามกฎหมายว่าด้วยโรงงานและกฎหมายอื่นที่เกี่ยวข้อง ในระยะที่ไม่ส่งผลกระทบต่อสุขภาพและไม่ก่อเหตุรำคาญต่อชุมชนโดยต้องมีระยะห่างจากสถานที่ดังกล่าวข้างต้นและแหล่งน้ำสาธารณะในระยะทางดังต่อไปนี้(๑)สำหรับสถานประกอบกิจการเลี้ยงสุกรน้อยกว่า ๒๐ ตัวต้องมีระยะห่างในระยะที่ไม่ก่อให้เกิดความรำคาญต่อชุมชน(๒)สำหรับสถานประกอบกิจการเลี้ยงสุกรตั้งแต่ ๒๐ ถึง ๕๐๐ ตัว ต้องมีระยะห่างไม่น้อยกว่า๑๐๐ เมตร(๓)สำหรับสถานประกอบกิจการเลี้ยงสุกรเกินกว่า ๕๐๐ ตัว ต้องมีระยะห่างไม่น้อยกว่า ๒๐๐เมตรข้อ ๘ สถานประกอบกิจการเลี้ยงสุกรต้องตั้งอยู่ห่างจากโรงฆ่าสัตว์ตลาดนัดค้าสัตว์ ตั้งแต่ ๒๐๐ เมตรขึ้นไปข้อ ๙ สถานประกอบกิจการเลี้ยงสุกรต้องจัดให้มีบริเวณเลี้ยงสุกรเป็นสัดส่วนและอยู่ห่างเขตที่ดินสาธารณะหรือที่ดินต่างเจ้าของและต้องมีที่ว่างอันปราศจากหลังคาหรือสิ่งใดปกคลุมโดยรอบบริเวณเลี้ยงสัตว์นั้นไม่น้อยกว่า๒๐ เมตร ทุกด้าน เว้นแต่ด้านที่มีแนวเขตที่ดินติดต่อกับที่ดินของผู้ประกอบกิจการประเภทเดียวกันตามข้อกำหนดนี้ข้อ ๑๐ สถานประกอบกิจการเลี้ยงสุกรต้องตั้งอยู่บริเวณที่ไม่มีน้ำท่วมขังหมวด๓สุขลักษณะของโรงเรือนเลี้ยงสัตว์และส่วนประกอบ ข้อ ๑๑ โรงเรือนเลี้ยงสุกรและส่วนประกอบ(๑)โรงเรือนเลี้ยงสุกรต้องเป็นอาคารเอกเทศ มั่นคงแข็งแรงมีลักษณะเหมาะแก่การเลี้ยงสุกรไม่มีการพักอาศัยหรือประกอบกิจการอื่นใด(๒)พื้นโรงเรือนเลี้ยงสุกรทำด้วยวัสดุที่แข็งแรง พื้นผิวเรียบ ทำความสะอาดง่าย มีความลาดเอียงที่เหมาะสมให้น้ำหรือสิ่งปฏิกูลไหลลงทางระบายน้ำและสิ่งปฏิกูลได้สะดวก(๓) หลังคาโรงเรือนเลี้ยงสุกรทำด้วยวัสดุแข็งแรงมีความสูงจากพื้นที่เหมาะสมและมีช่องทางให้แสงสว่างหรือแสงแดดส่องเข้าภายในอาคารได้อย่างทั่วถึง(๔)โรงเรือนเลี้ยงสุกรต้องมีที่ขังและที่ปล่อยสุกรกว้างขวางเพียงพอคอกสุกรต้องมีการกั้นเป็นสัดส่วนเหมาะสมกับจำนวนสุกรไม่ให้สุกรอยู่อย่างแออัด(๕)โรงเรือนเลี้ยงสุกรต้องจัดให้มีแสงสว่างเพียงพอและมีการระบายอากาศดี(๖)ถนนภายในสถานประกอบกิจการต้องใช้วัสดุคงทนมีความกว้างเหมาะสมสะดวกในการขนส่งลำเลียงอุปกรณ์อาหารสัตว์ รวมทั้งผลผลิตเข้าและออกภายในสถานประกอบกิจการ(๗) สถานที่เก็บอาหารและโรงผสมอาหารควรจัดเป็นสัดส่วนและถูกหลักสุขาภิบาลหมวด๔สุขลักษณะเครื่องมือเครื่องใช้ อุปกรณ์ น้ำดื่ม น้ำใช้ ข้อ ๑๒ อาหารที่ใช้เลี้ยงสุกรต้องมีคุณภาพและมาตรฐานตามที่กฎหมายว่าด้วยการควบคุมคุณภาพอาหารสัตว์ข้อ ๑๓ ควรมีสถานที่สำหรับจัดเก็บอาหารแยกเป็นสัดส่วนจัดให้เป็นระเบียบและมีการดูแลรักษาความสะอาดอย่างสม่ำเสมอข้อ ๑๔ ต้องมีที่สำหรับจัดเก็บรักษาเครื่องมือเครื่องใช้ และอุปกรณ์ในการทำงานเป็นสัดส่วนเหมาะสมและเป็นระเบียบเรียบร้อยข้อ ๑๕ เครื่องมือ เครื่องใช้ และอุปกรณ์รวมถึงสวิตช์ และสายไฟต่าง ๆ ต้องได้รับการบำรุงรักษาให้อยู่ในสภาพดีข้อ ๑๖ ต้องจัดให้มีน้ำดื่มที่ได้มาตรฐานน้ำดื่มไว้บริการสำหรับผู้ปฏิบัติงานในสถานประกอบกิจการอย่างเพียงพอและตั้งอยู่ในบิรเวณที่แยกออกจากโรงเรือนเลี้ยงสุกรและลักษณะการจัดบริการน้ำดื่มต้องไม่ก่อให้เกิดความสกปรก หรือปนเปื้อน เช่นใช้ระบบน้ำกด ใช้แก้วส่วนตัว ใช้แก้วกระดาษที่ใช้ครั้งเดียวแล้วทิ้งใช้แก้วส่วนกลางที่ใช้ดื่มเพียงครั้งเดียวแล้วนำไปล้างทำความสะอาดก่อนนำมาใช้ใหม่หรือวิธีอื่นข้อ ๑๗ ต้องจัดให้มีน้ำใช้ที่สะอาดได้มาตรฐานและมีปริมาณเพียงพอกับปริมาณน้ำที่ต้องใช้แต่ละวันข้อ ๑๘ กรณีที่สถานประกอบกิจการผลิตน้ำใช้เองควรตรวจสอบดูแลคุณภาพน้ำดิบให้สะอาดตรวจสอบระบบท่อน้ำและทำความสะอาดภาชนะเก็บกักน้ำอยู่เสมอรวมทั้งปรับปรุงคุณภาพน้ำให้มีคุณภาพดีอยู่เสมอหมวด๕สุขอนามัยของผู้ปฏิบัติงาน ข้อ ๑๙ ผู้ปฏิบัติงานในสถานประกอบกิจการต้องมีสุขภาพแข็งแรงไม่เป็นโรคติดต่อหรือโรคที่สังคมรังเกียจโรคที่เกี่ยวข้องกับระบบทางเดินอาหาร ทางเดินหายใจ หูน้ำหนวกและบาดแผลติดเชื้อ หรือไม่เป็นพาหะนำโรคติดต่อได้แก่ วัณโรค อหิวาตกโรค ไข้รากสาดน้อย บิด สุกใส หัด คางทูม เรื้อนไวรัสตับอักเสบ โรคพยาธิ และโรคผิวหนังที่น่ารังเกียจ เป็นต้นหากผู้ปฏิบัติงานป่วยด้วยโรคติดต่อดังกล่าวต้องหยุดพักรักษาให้หายข้อ ๒๐ ผู้ปฏิบัติงานในสถานประกอบกิจการต้องได้รับการตรวจสุขภาพเป็นประจำทุกปีข้อ ๒๑ ผู้ปฏิบัติงานในสถานประกอบกิจการควรได้รับความรู้หรือการฝึกอบรมในเรื่องที่เกี่ยวกับสุขภาพอนามัยข้อ ๒๒ ผู้ปฏิบัติงานในสถานประกอบกิจการจะต้องปฏิบัติดังนี้(๑)ล้างทำความสะอาดมือและเท้าทุกครั้งก่อนเข้าหรือออกจากอาคารโรงเรือนเลี้ยงสุกรหรือสถานประกอบการและภายหลังออกจากห้องส้วมและจับต้องสิ่งปนเปื้อนต่างๆ(๒) ควรสวมใส่ชุดปฏิบัติงานที่สะอาดเหมาะสมในแต่ละกิจกรรมที่ปฏิบัติ(๓)ในกรณีที่มีบาดแผลต้องปิดแผลด้วยที่ปิดแผล ถ้ามีบาดแผลที่มือต้องสวมถุงมือหรือปลอกนิ้วขณะปฏิบัติงานหมวด๖การจัดการน้ำเสียมูลฝอย สิ่งปฏิกูล ข้อ ๒๓ ต้องมีระบบบำบัดนำเสียที่ได้มาตรฐานโดยใช้วิธีการบำบัดน้ำเสียที่เหมาะสมทางระบายน้ำไม่อุดตันข้อ ๒๔ น้ำเสียที่ผ่านการบำบัดแล้วต้องมีการตรวจสอบคุณภาพน้ำทิ้งให้ได้เกณฑ์มาตรฐานน้ำทิ้งตามกฎหมายว่าด้วยการส่งเสริมและรักษาคุณภาพสิ่งแวดล้อมก่อนปล่อยออกสู่ภายนอกสถานประกอบกิจการข้อ ๒๕ ต้องจัดให้มีภาชนะรองรับมูลฝอยที่ถูกหลักสุขาภิบาลเหมาะสมและเพียงพอข้อ ๒๖ ต้องมีการรวบรวมมูลฝอยและนำไปกำจัดด้วยวิธีการฝังหรือเผาหรือวิธีอื่นอย่างถูกต้องตามหลักสุขาภิบาลและปฏิบัติตามข้อกำหนดขององค์การบริหารส่วนตำบลอ่างหินว่าด้วยการนั้นข้อ ๒๗ ต้องทำความสะอาด กวาดล้างโรงเรือนเลี้ยงสุกรและบริเวณโดยรอบโรงเรือนเลี้ยงสุกรให้สะอาดทุกวันและมีลักษณะที่ดีอยู่เสมอข้อ ๒๘ ต้องจัดให้มีที่กักเก็บมูลสัตว์สิ่งปฏิกูลโดยเฉพาะเพื่อป้องกันเหตุเดือดร้อนรำคาญอันเนื่องมาจากกลิ่นและไม่ให้เป็นแหล่งเพาะพันธุ์แมลงหรือสัตว์นำโรคต่างๆข้อ ๒๙ ห้ามทิ้งมูลสัตว์หรือสิ่งปฏิกูลหรือมูลฝอยในที่ดินของตนเองที่สาธารณะหรือทางน้ำสาธารณะหรือในที่อื่นใดนอกจากที่รองรับมูลสัตว์หรือสิ่งปฏิกูลหรือมูลฝอยที่ถูกสุขลักษณะข้อ ๓๐ ต้องมีห้องน้ำและห้องส้วมตามลักษณะและจำนวนที่กำหนดในกฎหมายว่าด้วยการควบคุมอาคารและกฎหมายอื่นที่เกี่ยวข้องและมีการบำบัดหรือการจัดการสิ่งปฏิกูลถูกต้องตามหลักสุขาภิบาลข้อ ๓๑ ภายในห้องน้ำและห้องส้วมควรมีวัสดุอุปกรณ์ตามความจำเป็นและเหมาะสมข้อ ๓๒ ต้องดูแลรักษาความสะอาดของห้องน้ำและห้องส้วมเป็นประจำทุกวันที่ปฏิบัติงานหมวด๗การจัดการแหล่งแพร่เชื้อโรคหรือสัตว์และแมลงนำโรค ข้อ ๓๓ ต้องมีการป้องกันโรคติดต่อที่เกิดจากสุกรด้วยวิธีการที่เหมาะสมและถูกต้องข้อ ๓๔ การกำจัดซากสุกรให้ใช้วิธีฝังหรือเผาเพื่อป้องกันการเป็นแหล่งเพาะพันธุ์ของสัตว์และแมลงนำโรคดังนี้(๑) การกำจัดซากสุกรโดยการฝังต้องมีพื้นที่เพียงพอและอยู่ในบริเวณที่น้ำท่วมไม่ถึงโดยฝังซากสุกรลึกจากผิวดินไม่น้อยกว่า๐.๕๐ เมตร และใช้น้ำยาฆ่าเชื้อโรคที่เหมาะสมราด หรือโรยบนส่วนต่าง ๆของซากสัตว์จนทั่วและกลบหลุมดิน(๒)การกำจัดซากสุกรโดยการเผาต้องมีสถานที่เผาหรือเตาเผาอยู่ในบริเวณที่เหมาะสมในการใช้เผาซากสุกรจนหมดซึ่งการเผาซากสุกรต้องไม่ก่อให้เกิดมลพิษหรือเหตุรำคาญ(๓)สถานที่กำจัดซากสุกรต้องห่างจากบริเวณอาคารหรือโรงเรือนเลี้ยงสุกรอาคารสำนักงานและอาคารที่พักอาศัยข้อ ๓๕ ต้องมีการควบคุมป้องกันสัตว์และแมลงนำโรคในสถานประกอบกิจการไม่ให้มีจำนวนมากจนก่อให้เกิดความเสี่ยงในการแพร่เชื้อโรคติดต่อหรือก่อเหตุเดือดร้อนรำคาญต่อผู้อยู่ในที่ใกล้เคียงข้อ ๓๖ กรณีที่มีการระบาดของโรคติดต่อที่เกี่ยวกับสัตว์ในเขตพื้นที่ประกอบกิจการต้องจัดให้มีวิธีการควบคุมและป้องกันมิให้เกิดการปนเปื้อนของเชื้อโรคในสถานที่เลี้ยงสุกรทั้งในตัวสุกร อาหารสุกร น้ำใช้ คนเลี้ยงสุกรและสิ่งแวดล้อมอื่น ๆหมวด๘ความปลอดภัยและการป้องกันเหตุรำคาญ ข้อ ๓๗ ควรจัดให้มีห้องเก็บสารเคมีน้ำยาฆ่าเชื้อหรือสิ่งของที่อาจก่อให้เกิดอันตรายหรืออัคคีภัยได้ง่ายโดยเฉพาะสิ่งที่กำหนดไว้ตามกฎหมายว่าด้วยวัตถุอันตรายและกฎหมายอื่นที่เกี่ยวข้องข้อ ๓๘ ควรจัดให้มีห้องพยาบาลหรือชุดปฐมพยาบาลที่ครบรายการไว้ในสถานประกอบกิจการและพร้อมใช้งานได้ตลอดเวลาข้อ ๓๙ ระดับเสียงเฉลี่ยในสถานประกอบกิจการในเวลากลางวันต้องมีระดับเสียงเฉลี่ย ๘ ชั่วโมงไม่เกิน ๙๐ เดซิเบล (เอ) ตามกฎหมายคุ้มครองแรงงานข้อ ๔๐ ระดับความเข้มข้นของก๊าซไฮโดรเจนซัลไฟด์และก๊าซแอมโมเนียในบริเวณคอกเลี้ยงสุกรต้องไมเกินค่ามาตรฐานตามกฎหมายคุ้มครองแรงงานข้อ ๔๑ วิธีการตรวจวัดคุณภาพสิ่งแวดล้อมในสถานประกอบกิจการให้ใช้วิธีการตรวจวัดของหน่วยราชการไทยในกรณีที่ไม่มีวิธีการตรวจวัดที่เป็นมาตรฐานกำหนดไว้ให้ใช้วิธีการตรวจวัดที่ท้องถิ่นยอมรับข้อ ๔๒ ควรควบคุมและป้องกันกิจกรรมต่าง ๆของสถานประกอบกิจการมิให้มีกลิ่น น้ำเสีย เขม่าควัน เสียง ฝุ่นละอองและความร้อนหรืออื่นใดเป็นต้น ที่จะทำให้เกิดผลกระทบจนเป็นเหตุรำคาญหรือเป็นอันตรายต่อสุขภาพของคนงานและผู้อยู่อาศัยใกล้เคียงหรืออยู่ในเส้นทางการสัญจรของสถานประกอบกิจการหมวด๙หลักเกณฑ์วิธีการและเงื่อนไขในการขอและออกใบอนุญาต ข้อ ๔๓ หลังจากที่ข้อบัญญัตินี้มีผลบังคับใช้แล้วผู้ใดประสงค์จะเลี้ยงสุกรจะต้องปฏิบัติตามมาตรการ ดังต่อไปนี้(๑)ผู้ประสงค์จะเลี้ยงสุกรต้องยื่นคำขออนุญาตเลี้ยงสุกรตามแบบและเงื่อนไขที่องค์การบริหารส่วนตำบลอ่างหินกำหนดพร้อมด้วยเอกสารหลักฐานดังต่อไปนี้(๑.๑) สำเนาบัตรประจำตัวประชาชน/ข้าราชการ/พนักงานรัฐวิสาหกิจ(๑.๒) สำเนาทะเบียนบ้าน(๑.๓)หนังสือแสดงความเป็นเจ้าของที่ดินหรืออาคารโรงเรือนเลี้ยงสุกรหรือหนังสือยินยอมให้ใช้ที่ดินหรืออาคารโรงเรือนเลี้ยงสุกร(๑.๔)สำเนาหนังสือรับรองการจดทะเบียนนิติบุคคลพร้อมสำเนาบัตรประจำตัวประชาชนของผู้แทนนิติบุคคล(ในกรณีที่ผู้ขออนุญาตเป็นนิติบุคคล)(๑.๕) หนังสือมอบอำนาจพร้อมสำเนาบัตรประจำตัวประชาชนและสำเนาทะเบียนบ้านที่รับรองความถูกต้องของผู้มอบอำนาจและผู้รับมอบอำนาจกรณีผู้ขอใบอนุญาตไม่สามารถยื่นคำขอได้ด้วยตนเอง(๑.๖)สำเนารายงานการประชุมประชาพิจารณ์รับฟังความคิดเห็นของประชาชนที่มีมติให้ประกอบกิจการได้(๑.๗) แผนผังแสดงบริเวณพื้นที่เลี้ยงสัตว์ โรงเก็บอาหาร ผสมอาหารสัตว์พื้นที่ทำลายซากสัตว์พื้นที่บำบัดน้ำเสียและสิ่งปฏิกูล อาคารสำนักงานและบ้านพักอาศัย(๑.๘)เอกสารหรือหลักฐานอื่น เช่น ใบอนุญาตเดิมที่หมดอายุ รวมถึงเอกสารที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นหรือเจ้าพนักงานสาธารณสุขเห็นว่ามีความจำเป็นในการพิจารณาประกอบการขอใบอนุญาต(๒)ใบอนุญาตที่ออกให้ตามข้อบัญญัตินี้ให้มีอายุหนึ่งปีนับแต่วันที่ออกใบอนุญาตและให้ใช้ได้เพียงในเขตอำนาจขององค์การบริหารส่วนตำบลอ่างหินเท่านั้นการขอต่ออายุใบอนุญาตจะต้องยื่นคำขอก่อนใบอนุญาตสิ้นอายุเมื่อได้ยื่นคำขอพร้อมกับเสียค่าธรรมเนียมแล้วให้ประกอบกิจการต่อไปได้จนกว่าเจ้าพนักงานท้องถิ่นจะสั่งไม่ต่ออายุใบอนุญาต(๓)ผู้รับใบอนุญาตตามข้อบัญญัตินี้ต้องแสดงใบอนุญาตไว้โดยเปิดเผยและเห็นได้ง่ายณสถานที่ประกอบกิจการตลอดเวลาที่ประกอบกิจการ(๔)ในกรณีที่ใบอนุญาตสูญหาย ถูกทำลาย หรือชำรุดในสาระสำคัญ ให้ผู้รับใบอนุญาตยื่นคำขอรับใบแทนใบอนุญาตภายในสิบห้าวันนับแต่วันที่ได้ทราบถึงการสูญหายถูกทำลาย หรือชำรุด(๕)กรณีออกใบแทนใบอนุญาตให้ประทับตรา ใบแทนบนใบแทนใบอนุญาตนั้น(๖)ในกรณีที่ปรากฏว่าผู้รับใบอนุญาตไม่ปฏิบัติหรือปฏิบัติไม่ถูกต้องตามข้อบัญญัตินื้ กฎกระทรวงที่ออกตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุขพ.ศ.๒๕๓๕ หรือเงื่อนไขที่ระบุไว้ในใบอนุญาตในเรื่องที่กำหนดไว้เกี่ยวกับการประกอบกิจการตามที่ได้รับใบอนุญาตนั้นเจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจสั่งพักใช้ใบอนุญาตได้ภายในเวลาที่เห็นสมควรแต่ต้องไม่เกินสิบห้าวัน(๗) ค่าธรรมเนียม หลักเกณฑ์วิธีการเงื่อนไขที่เกี่ยวกับการอนุญาตให้เป็นไปตามที่กำหนดไว้ในข้อบัญญัตินี้หรือตามที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นกำหนด(๘) ในกรณีที่ผู้ประกอบกิจการเลี้ยงสุกรมิได้เสียค่าธรรมเนียมภายในเวลาที่กำหนดให้ชำระค่าปรับเพิ่มขึ้นอีกร้อยละยี่สิบของจำนวนค่าธรรมเนียมที่ค้างชำระเว้นแต่ผู้ได้รับใบอนุญาตจะได้บอกเลิกการดำเนินกิจการนั้นก่อนถึงกำหนดการเสียค่าธรรมเนียมครั้งต่อไปตามที่กำหนดไว้ในข้อบัญญัตินี้ในกรณีผู้มีหน้าที่ต้องเสียค่าธรรมเนียมตามวรรคหนึ่งค้างชำระค่าธรรมเนียมติดต่อกันเกินกว่าสองครั้งให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจสั่งให้ผู้นั้นหยุดการดำเนินการไว้จนกว่าจะได้เสียค่าธรรมเนียมและค่าปรับจนครบจำนวนข้อ ๔๔ ผู้ประกอบกิจการเลี้ยงสุกรที่ได้ประกอบกิจการมาก่อนข้อบัญญัตินี้ใช้บังคับให้ได้รับการยกเว้นการปฏิบัติตามข้อ๗ข้อ ๔๕ ภายใต้ข้อ ๔๔กรณีผู้ประกอบกิจการดำเนินกิจการเลี้ยงสุกรไม่เป็นไปตามหมวด ๓ หมวด ๔ หมวด ๕ หมวด๖ หมวด ๗ และหมวด ๘แห่งข้อบัญญัตินี้ให้ผู้ประกอบกิจการปรับปรุงกิจการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตินี้ให้แล้วเสร็จภายใน๑๒๐ วัน หรือภายในเวลาที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นเห็นสมควรแต่ไม่เกินกว่า ๒๗๐ วัน ทั้งนี้ให้คำนึงถึงความเดือดร้อนเหตุรำคาญที่ประชาชนได้รับเป็นสำคัญหมวด๑๐อำนาจหน้าที่ของเจ้าพนักงานท้องถิ่นและเจ้าพนักงานสาธารณสุข ข้อ ๔๖ เพื่อปฏิบัติการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตินี้ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นและเจ้าพนักงานสาธารณสุขมีอำนาจดังต่อไปนี้(๑) มีหนังสือเรียกบุคคลใด ๆมาให้ถ้อยคำหรือแจ้งข้อเท็จจริงหรือทำคำชี้แจงเป็นหนังสือหรือให้ส่งเอกสารหลักฐานใดเพื่อตรวจสอบหรือเพื่อประกอบการพิจารณา(๒)เข้าไปในอาคารหรือสถานที่ใด ๆ ในเวลาระหว่างพระอาทิตย์ขึ้นถึงพระอาทิตย์ตกหรือในเวลาทำการเพื่อตรวจสอบหรือควบคุมเพื่อให้เป็นไปตามข้อบัญญัตินี้และให้มีอำนาจสอบถามข้อเท็จจริงหรือเรียกหนังสือหรือหลักฐานที่เกี่ยวข้องจากเจ้าของหรือผู้ครอบครองอาคารหรือสถานที่นั้น(๓) แนะนำให้ผู้ได้รับใบอนุญาตปฏิบัติให้ถูกต้องตามเงื่อนไขในใบอนุญาตหรือตามข้อกำหนดของท้องถิ่น(๔) ยึดหรืออายัดสิ่งของใด ๆที่อาจก่อให้เกิดอันตรายต่อสุขภาพของประชาชนเพื่อประโยชน์ในการดำเนินคดีหรือเพื่อนำไปทำลายในกรณีจำเป็น(๕)เก็บหรือนำสินค้าหรือสิ่งของใดๆ ที่สงสัยว่าจะไม่ถูกสุขลักษณะหรือจะก่อให้เกิดเหตุรำคาญจากอาคารข้อ ๔๗ ในกรณีที่ปรากฏว่าผู้ดำเนินกิจการใด ๆตามที่ระบุไว้ในข้อบัญญัตินี้ปฏิบัติไม่ถูกต้องตามข้อบัญญัตินี้หรือข้อกำหนดของท้องถิ่น หรือประกาศ หรือคำสั่งของเจ้าพนักงานท้องถิ่นที่กำหนดไว้เกี่ยวกับการดำเนินกิจการนั้นให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจสั่งให้ผู้ดำเนินกิจการนั้นแก้ไขหรือปรับปรุงให้ถูกต้องได้และถ้าผู้ดำเนินกิจการไม่แก้ไขหรือถ้าการดำเนินกิจการนั้นจะก่อให้เกิดหรือมีเหตุอันควรสงสัยว่าจะเกิดอันตรายอย่างร้ายแรงต่อสุขภาพของประชาชนเจ้าพนักงานท้องถิ่นจะสั่งให้ผู้นั้นหยุดดำเนินกิจการนั้นไว้ทันทีเป็นการชั่วคราวจนกว่าจะเป็นที่พอใจแก่เจ้าพนักงานท้องถิ่นว่าปราศจากอันตรายแล้วก็ได้ข้อ ๔๘ ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจแต่งตั้งข้าราชการหรือพนักงานส่วนท้องถิ่นเพื่อให้ปฏิบัติหน้าที่ตามมาตรา๔๔ วรรคหนึ่งแห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ในเขตอำนาจขององค์การบริหารส่วนตำบลอ่างหิน ในเรื่องใดหรือทุกเรื่องก็ได้หมวด๑๑บทกำหนดโทษ ข้อ ๔๙ ผู้ใดฝ่าฝืนข้อบัญญัตินี้ข้อใดข้อหนึ่งหรือหลายข้อต้องระวางโทษตามมาตรา๗๓ แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ประกาศณ วันที่ ๑ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๖๐สุวัฒน์ชลธารานทีนายกองค์การบริหารส่วนตำบลอ่างหินเอกสารแนบท้าย๑. บัญชีอัตราค่าธรรมเนียมใบอนุญาตท้ายข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลอ่างหินเรื่อง การควบคุมกิจการเลี้ยงสุกร พ.ศ. ๒๕๖๐(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)พัชรภรณ์/จัดทำ๒ เมษายน ๒๕๖๒[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๓๕/ตอนพิเศษ ๓๒๔ ง/หน้า ๘๖/๑๙ ธันวาคม ๒๕๖๑