คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1210/2503หลักกฎหมาย: จำเลยเป็นผู้รับจ้างทำไม้จากป่าไม้เขตจังหวัดสุราษฎร์ธานีอันเป็นการทำไม้เพื่อประโยชน์บำรุงป่าในทางวิชาการตามพระราชบัญญัติป่าไม้ พ.ศ.2484 มาตรา 17(1) จึงเป็นการทำไม้โดยไม่ต้องได้รับอนุญาตตามมาตรา 11 และไม้รายนี้เป็นไม้ที่ทำออกโดยไม่ต้องขอรับอนุญาตตามมาตรา 38(2) เมื่อจำเลยนำไม้ยังไม่ทันพ้นด่านป่าไม้ด่านแรกแม้จำเลยจะไม่มีใบเบิกทางของพนักงานเจ้าหน้าที่ จำเลยก็ยังไม่มีผิดตามมาตรา 39คดีนี้ โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานนำไม้เคลื่อนที่โดยไม่มีใบเบิกทางกำกับ ตามพระราชบัญญัติป่าไม้ พ.ศ. 2484 มาตรา 39, 71กฎกระทรวงฉบับที่ 13 (พ.ศ. 2478) ออกตามความในพระราชบัญญัติป่าไม้พ.ศ. 2484 ว่าด้วยการนำไม้หรือของป่าเคลื่อนที่จำเลยให้การปฏิเสธโจทก์จำเลยรับกันในข้อเท็จจริงบางประการศาลชั้นต้นงดสืบพยานโจทก์จำเลย แล้วพิพากษายกฟ้อง ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า คดีนี้โจทก์รับแล้วว่าจำเลยเป็นผู้รับจ้างทำไม้รายนี้จากป่าไม้เขตสุราษฎร์ธานี อันเป็นผู้ว่าจ้างอันเป็นการทำไม้เพื่อประโยชน์บำรุงป่าในทางวิชาการตามมาตรา 17(1) จึงเป็นการทำไม้โดยไม่ต้องได้รับอนุญาตตามมาตรา 11 ไม้รายนี้จึงเป็นไม้ที่ทำออกโดยไม่ต้องรับอนุญาตตามมาตรา 38(2) เมื่อจำเลยนำไม้รายนี้ไปยังไม่พ้นด่านป่าไม้ด่านแรก แม้จำเลยจะไม่มีใบเบิกทางของพนักงานเจ้าหน้าที่จำเลยก็ยังไม่มีความผิดตามมาตรา 39พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1210/2503อัยการจังหวัดสุราษฎร์ธานีโจทก์บริษัทอุดมวนผล จำกัด โดยนายจัด วิชัยดิษฐ์จำเลยกรรมการผู้จัดการจำเลย พ.ร.บ.ป่าไม้ พ.ศ.2484 ม. 11, ม. 17, ม. 38, ม. 39จำเลยเป็นผู้รับจ้างทำไม้จากป่าไม้เขตจังหวัดสุราษฎร์ธานีอันเป็นการทำไม้เพื่อประโยชน์บำรุงป่าในทางวิชาการตามพระราชบัญญัติป่าไม้ พ.ศ.2484 มาตรา 17(1) จึงเป็นการทำไม้โดยไม่ต้องได้รับอนุญาตตามมาตรา 11 และไม้รายนี้เป็นไม้ที่ทำออกโดยไม่ต้องขอรับอนุญาตตามมาตรา 38(2) เมื่อจำเลยนำไม้ยังไม่ทันพ้นด่านป่าไม้ด่านแรกแม้จำเลยจะไม่มีใบเบิกทางของพนักงานเจ้าหน้าที่ จำเลยก็ยังไม่มีผิดตามมาตรา 39คดีนี้ โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานนำไม้เคลื่อนที่โดยไม่มีใบเบิกทางกำกับ ตามพระราชบัญญัติป่าไม้ พ.ศ. 2484 มาตรา 39, 71กฎกระทรวงฉบับที่ 13 (พ.ศ. 2478) ออกตามความในพระราชบัญญัติป่าไม้พ.ศ. 2484 ว่าด้วยการนำไม้หรือของป่าเคลื่อนที่จำเลยให้การปฏิเสธโจทก์จำเลยรับกันในข้อเท็จจริงบางประการศาลชั้นต้นงดสืบพยานโจทก์จำเลย แล้วพิพากษายกฟ้อง ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า คดีนี้โจทก์รับแล้วว่าจำเลยเป็นผู้รับจ้างทำไม้รายนี้จากป่าไม้เขตสุราษฎร์ธานี อันเป็นผู้ว่าจ้างอันเป็นการทำไม้เพื่อประโยชน์บำรุงป่าในทางวิชาการตามมาตรา 17(1) จึงเป็นการทำไม้โดยไม่ต้องได้รับอนุญาตตามมาตรา 11 ไม้รายนี้จึงเป็นไม้ที่ทำออกโดยไม่ต้องรับอนุญาตตามมาตรา 38(2) เมื่อจำเลยนำไม้รายนี้ไปยังไม่พ้นด่านป่าไม้ด่านแรก แม้จำเลยจะไม่มีใบเบิกทางของพนักงานเจ้าหน้าที่จำเลยก็ยังไม่มีความผิดตามมาตรา 39พิพากษายืน(ประกอบ หุตะสิงห์-สุทธิวาทนฤพุฒิ-เชื้อ คงคากุล)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: คดีนี้ โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานนำไม้เคลื่อนที่โดยไม่มีใบเบิกทางกำกับ ตามพระราชบัญญัติป่าไม้ พ.ศ. 2484 มาตรา 39, 71กฎกระทรวงฉบับที่ 13 (พ.ศ. 2478) ออกตามความในพระราชบัญญัติป่าไม้พ.ศ. 2484 ว่าด้วยการนำไม้หรือของป่าเคลื่อนที่จำเลยให้การปฏิเสธโจทก์จำเลยรับกันในข้อเท็จจริงบางประการศาลชั้นต้นงดสืบพยานโจทก์จำเลย แล้วพิพากษายกฟ้อง ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า คดีนี้โจทก์รับแล้วว่าจำเลยเป็นผู้รับจ้างทำไม้รายนี้จากป่าไม้เขตสุราษฎร์ธานี อันเป็นผู้ว่าจ้างอันเป็นการทำไม้เพื่อประโยชน์บำรุงป่าในทางวิชาการตามมาตรา 17(1) จึงเป็นการทำไม้โดยไม่ต้องได้รับอนุญาตตามมาตรา 11 ไม้รายนี้จึงเป็นไม้ที่ทำออกโดยไม่ต้องรับอนุญาตตามมาตรา 38(2) เมื่อจำเลยนำไม้รายนี้ไปยังไม่พ้นด่านป่าไม้ด่านแรก แม้จำเลยจะไม่มีใบเบิกทางของพนักงานเจ้าหน้าที่จำเลยก็ยังไม่มีความผิดตามมาตรา 39พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1210/2503อัยการจังหวัดสุราษฎร์ธานีโจทก์บริษัทอุดมวนผล จำกัด โดยนายจัด วิชัยดิษฐ์จำเลยกรรมการผู้จัดการจำเลย พ.ร.บ.ป่าไม้ พ.ศ.2484 ม. 11, ม. 17, ม. 38, ม. 39จำเลยเป็นผู้รับจ้างทำไม้จากป่าไม้เขตจังหวัดสุราษฎร์ธานีอันเป็นการทำไม้เพื่อประโยชน์บำรุงป่าในทางวิชาการตามพระราชบัญญัติป่าไม้ พ.ศ.2484 มาตรา 17(1) จึงเป็นการทำไม้โดยไม่ต้องได้รับอนุญาตตามมาตรา 11 และไม้รายนี้เป็นไม้ที่ทำออกโดยไม่ต้องขอรับอนุญาตตามมาตรา 38(2) เมื่อจำเลยนำไม้ยังไม่ทันพ้นด่านป่าไม้ด่านแรกแม้จำเลยจะไม่มีใบเบิกทางของพนักงานเจ้าหน้าที่ จำเลยก็ยังไม่มีผิดตามมาตรา 39คดีนี้ โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานนำไม้เคลื่อนที่โดยไม่มีใบเบิกทางกำกับ ตามพระราชบัญญัติป่าไม้ พ.ศ. 2484 มาตรา 39, 71กฎกระทรวงฉบับที่ 13 (พ.ศ. 2478) ออกตามความในพระราชบัญญัติป่าไม้พ.ศ. 2484 ว่าด้วยการนำไม้หรือของป่าเคลื่อนที่จำเลยให้การปฏิเสธโจทก์จำเลยรับกันในข้อเท็จจริงบางประการศาลชั้นต้นงดสืบพยานโจทก์จำเลย แล้วพิพากษายกฟ้อง ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า คดีนี้โจทก์รับแล้วว่าจำเลยเป็นผู้รับจ้างทำไม้รายนี้จากป่าไม้เขตสุราษฎร์ธานี อันเป็นผู้ว่าจ้างอันเป็นการทำไม้เพื่อประโยชน์บำรุงป่าในทางวิชาการตามมาตรา 17(1) จึงเป็นการทำไม้โดยไม่ต้องได้รับอนุญาตตามมาตรา 11 ไม้รายนี้จึงเป็นไม้ที่ทำออกโดยไม่ต้องรับอนุญาตตามมาตรา 38(2) เมื่อจำเลยนำไม้รายนี้ไปยังไม่พ้นด่านป่าไม้ด่านแรก แม้จำเลยจะไม่มีใบเบิกทางของพนักงานเจ้าหน้าที่จำเลยก็ยังไม่มีความผิดตามมาตรา 39พิพากษายืน(ประกอบ หุตะสิงห์-สุทธิวาทนฤพุฒิ-เชื้อ คงคากุล)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ