คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 53061หลักกฎหมาย: จำเลยฟังคำพิพากษาศาลอุทธรณ์วันที่ 12 พฤษภาคม 2491 โจทก์ยื่นฎีกาเมื่อวันที่ 12 มิถุนายน 2491 จึงยังอยู่ในกำหนดที่โจทก์จะยื่นฎีกาได้ การฆ่าสุกรก่อน วันที่ระบุไว้ในใบอนุญาตต้องมีความผิดตาม พระราชบัญญัติอากรฆ่าสัตว์ 2488 มาตรา 12 ไม่ใช่มาตรา11 ว. จำเลยเป็นพนักงานเทศบาลประจำโรงฆ่าสัตว์ของเทศบาลไม่มีหน้าที่เกี่ยวกับออกใบอนุญาตให้ฆ่าสัตว์แต่อย่างใด ว. จำเลยได้แก้วันที่ในใบอนุญาต โดย จ.จำเลยเทศมนตรีซึ่งเป็นผู้บังคับบัญชาสั่งให้แก้ดังนี้ ถือได้ว่า ว. จำเลยได้ทำตามคำสั่งของเจ้าพนักงานซึ่งตนอยู่ในบังคับบัญชาโดยเชื่อว่าเป็นการชอบและมีเหตุผลอันสมควรไม่ควรรับอาญาตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 52(2)คดี 3 สำนวนนี้ ศาลชั้นต้นพิจารณาพิพากษารวมกันสำนวนแรกโจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานฆ่าสุกรโดยไม่ได้รับอนุญาต จำเลยต่อสู้ว่า จำเลยฆ่าสุกรตามคำสั่งของนายพยูร เจ้าของสุกรว่าได้รับอนุญาตให้ฆ่าโดยถูกต้องแล้ว สำนวนที่ 2โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานปลอมใบอนุญาตฆ่าสุกรของเทศบาลเมืองพระประแดงสำนวนที่ 3 โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานปลอมใบอนุญาตฆ่าสุกรของเทศบาลพระประแดงและกระทำพยานเท็จศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยในสำนวนที่ 1 มีผิดตามฟ้องให้ปรับคนละ 580 บาท เพิ่มโทษนายเจ็งอี่ นายอั๋น นายกุ่ยจำเลย คงปรับคนละ 773 บาท 33 สตางค์ นายแจ่ม นายวรวุธจำเลยในสำนวนที่ 2 และนายใหญ่ นายสุมนต์จำเลยในสำนวนที่ 3 มีผิดตามมาตรา 229 กระทงหนึ่ง นายแจ่มจำเลยมีผิดตามมาตรา 230 อีกกระทงหนึ่งให้รวมกระทงโทษจำคุกนายแจ่ม นายวรวุธ นายใหญ่ นายสุมนต์คนละ 5 ปี นายพยูรจำเลยให้ยกฟ้อง ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ว่า จำเลยในคดีแรกกับนายวรวุธจำเลยในสำนวนที่ 2 ไม่มีความผิดโจทก์ฎีกา นายแจ่ม นายใหญ่ นายสุมนต์ จำเลยฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า ฎีกาจำเลยต้องห้ามฎีกาในข้อเท็จจริงคดีนี้ จำเลยฟังคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ลงวันที่ 12 พฤษภาคม 2491 โจทก์ยื่นฎีกาวันที่ 12 มิถุนายน 2491 จึงอยู่ในกำหนดที่โจทก์จะยื่นฎีกาได้สำหรับคดีแรกที่นายทงจั๊วกับพวกเป็นจำเลยนั้นโจทก์ฟ้องว่าจำเลยสมคบกันฆ่าสุกรก่อนวันที่ระบุไว้ในใบอนุญาต จำเลยแก้ว่า จำเลยฆ่าสุกรรายนี้ตามคำสั่งของนายพยูรเจ้าของสุกร ซึ่งอ้างว่า ได้รับอนุญาตถูกต้องแล้ว ข้อเท็จจริงคงฟังได้ว่า ใบอนุญาตฆ่าสุกรมีการแก้วันที่ขึ้นภายหลัง เกิดจากการคบคิดที่กระทำขึ้นโดยมิชอบ ส่อให้เห็นว่าจำเลยไม่ได้กระทำโดยสุจริต หรือเข้าใจผิดแต่ประการใด จะยกเอากฎหมายลักษณะอาญามาตรา 52 มาใช้บังคับแก่จำเลยไม่ได้เพราะจำเลยไม่มีหน้าที่ต้องฟังบังคับบัญชา ของเจ้าพนักงานนั้นการกระทำของจำเลยควรมีความผิดตาม พระราชบัญญัติอากรฆ่าสัตว์ พ.ศ. 2488 มาตรา 12 ประกอบกับมาตรา 6 ดังโจทก์ขอ หาใช่มาตรา 11 ไม่สำหรับนายวรวุธจำเลยนั้น ได้ความว่า จำเลยเป็นพนักงานเทศบาลประจำโรงฆ่าสัตว์ของเทศบาลมีหน้าที่ตรวจสอบใบอนุญาตให้ฆ่า กับสุกรที่ฆ่าและตีตราสุกรที่ฆ่า ไม่มีตำแหน่งหน้าที่เกี่ยวกับออกใบอนุญาตให้ฆ่าแต่อย่างใด ข้อเท็จจริงฟังได้แต่เพียงว่า นายวรวุธจำเลยได้แก้วันในใบอนุญาตจากวันที่ 10 เป็นวันที่ 9 รวม 6 ฉบับ โดยนายแจ่มจำเลยซึ่งเป็นเทศมนตรี และเป็นผู้บังคับบัญชาสั่งให้แก่ จึงพอถือได้ว่านายวรวุธจำเลยได้ทำตามคำสั่งของเจ้าพนักงาน ซึ่งตนอยู่ในบังคับบัญชา โดยเชื่อว่าเป็นการชอบ และมีเหตุผลอันสมควร ไม่ควรได้รับอาญา ตามมาตรา 52(2)พิพากษาแก้ว่า นายทงจั๊วกับพวกจำเลยมีผิดตามพระราชบัญญัติอากรฆ่าสัตว์ 2488 มาตรา 12 ให้ปรับคนละ 60 บาท เพิ่มโทษนายเจ็งอี่นายอั๋นนายกุ่ยจำเลยตามมาตรา 72 คงปรับจำเลยทั้ง 3 คนละ 80 บาท นอกจากแก้คงยืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 786 - 788/2492อัยการสมุทรปราการโจทก์นายแจ่ม พวงคำ ที่1 นายวราวุธ หรือควร อสรเวช ที่ 2จำเลยอัยการสมุทรปราการโจทก์นายใหญ่ ที่ 1 นายแจ่ม ที่ 2 นายสุมนต์ ที่ 3 นายพยูร ที่ 4จำเลย ป.วิ.อ. ม. 216 พ.ร.บ.อากรการฆ่าสัตว์ พ.ศ.2488 ม. 11, ม. 12 กฎหมายลักษณะอาญา ม. 52 (2)จำเลยฟังคำพิพากษาศาลอุทธรณ์วันที่ 12 พฤษภาคม 2491 โจทก์ยื่นฎีกาเมื่อวันที่ 12 มิถุนายน 2491 จึงยังอยู่ในกำหนดที่โจทก์จะยื่นฎีกาได้ การฆ่าสุกรก่อน วันที่ระบุไว้ในใบอนุญาตต้องมีความผิดตาม พระราชบัญญัติอากรฆ่าสัตว์ 2488 มาตรา 12 ไม่ใช่มาตรา11 ว. จำเลยเป็นพนักงานเทศบาลประจำโรงฆ่าสัตว์ของเทศบาลไม่มีหน้าที่เกี่ยวกับออกใบอนุญาตให้ฆ่าสัตว์แต่อย่างใด ว. จำเลยได้แก้วันที่ในใบอนุญาต โดย จ.จำเลยเทศมนตรีซึ่งเป็นผู้บังคับบัญชาสั่งให้แก้ดังนี้ ถือได้ว่า ว. จำเลยได้ทำตามคำสั่งของเจ้าพนักงานซึ่งตนอยู่ในบังคับบัญชาโดยเชื่อว่าเป็นการชอบและมีเหตุผลอันสมควรไม่ควรรับอาญาตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 52(2)คดี 3 สำนวนนี้ ศาลชั้นต้นพิจารณาพิพากษารวมกันสำนวนแรกโจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานฆ่าสุกรโดยไม่ได้รับอนุญาต จำเลยต่อสู้ว่า จำเลยฆ่าสุกรตามคำสั่งของนายพยูร เจ้าของสุกรว่าได้รับอนุญาตให้ฆ่าโดยถูกต้องแล้ว สำนวนที่ 2โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานปลอมใบอนุญาตฆ่าสุกรของเทศบาลเมืองพระประแดงสำนวนที่ 3 โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานปลอมใบอนุญาตฆ่าสุกรของเทศบาลพระประแดงและกระทำพยานเท็จศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยในสำนวนที่ 1 มีผิดตามฟ้องให้ปรับคนละ 580 บาท เพิ่มโทษนายเจ็งอี่ นายอั๋น นายกุ่ยจำเลย คงปรับคนละ 773 บาท 33 สตางค์ นายแจ่ม นายวรวุธจำเลยในสำนวนที่ 2 และนายใหญ่ นายสุมนต์จำเลยในสำนวนที่ 3 มีผิดตามมาตรา 229 กระทงหนึ่ง นายแจ่มจำเลยมีผิดตามมาตรา 230 อีกกระทงหนึ่งให้รวมกระทงโทษจำคุกนายแจ่ม นายวรวุธ นายใหญ่ นายสุมนต์คนละ 5 ปี นายพยูรจำเลยให้ยกฟ้อง ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ว่า จำเลยในคดีแรกกับนายวรวุธจำเลยในสำนวนที่ 2 ไม่มีความผิดโจทก์ฎีกา นายแจ่ม นายใหญ่ นายสุมนต์ จำเลยฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า ฎีกาจำเลยต้องห้ามฎีกาในข้อเท็จจริงคดีนี้ จำเลยฟังคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ลงวันที่ 12 พฤษภาคม 2491 โจทก์ยื่นฎีกาวันที่ 12 มิถุนายน 2491 จึงอยู่ในกำหนดที่โจทก์จะยื่นฎีกาได้สำหรับคดีแรกที่นายทงจั๊วกับพวกเป็นจำเลยนั้นโจทก์ฟ้องว่าจำเลยสมคบกันฆ่าสุกรก่อนวันที่ระบุไว้ในใบอนุญาต จำเลยแก้ว่า จำเลยฆ่าสุกรรายนี้ตามคำสั่งของนายพยูรเจ้าของสุกร ซึ่งอ้างว่า ได้รับอนุญาตถูกต้องแล้ว ข้อเท็จจริงคงฟังได้ว่า ใบอนุญาตฆ่าสุกรมีการแก้วันที่ขึ้นภายหลัง เกิดจากการคบคิดที่กระทำขึ้นโดยมิชอบ ส่อให้เห็นว่าจำเลยไม่ได้กระทำโดยสุจริต หรือเข้าใจผิดแต่ประการใด จะยกเอากฎหมายลักษณะอาญามาตรา 52 มาใช้บังคับแก่จำเลยไม่ได้เพราะจำเลยไม่มีหน้าที่ต้องฟังบังคับบัญชา ของเจ้าพนักงานนั้นการกระทำของจำเลยควรมีความผิดตาม พระราชบัญญัติอากรฆ่าสัตว์ พ.ศ. 2488 มาตรา 12 ประกอบกับมาตรา 6 ดังโจทก์ขอ หาใช่มาตรา 11 ไม่สำหรับนายวรวุธจำเลยนั้น ได้ความว่า จำเลยเป็นพนักงานเทศบาลประจำโรงฆ่าสัตว์ของเทศบาลมีหน้าที่ตรวจสอบใบอนุญาตให้ฆ่า กับสุกรที่ฆ่าและตีตราสุกรที่ฆ่า ไม่มีตำแหน่งหน้าที่เกี่ยวกับออกใบอนุญาตให้ฆ่าแต่อย่างใด ข้อเท็จจริงฟังได้แต่เพียงว่า นายวรวุธจำเลยได้แก้วันในใบอนุญาตจากวันที่ 10 เป็นวันที่ 9 รวม 6 ฉบับ โดยนายแจ่มจำเลยซึ่งเป็นเทศมนตรี และเป็นผู้บังคับบัญชาสั่งให้แก่ จึงพอถือได้ว่านายวรวุธจำเลยได้ทำตามคำสั่งของเจ้าพนักงาน ซึ่งตนอยู่ในบังคับบัญชา โดยเชื่อว่าเป็นการชอบ และมีเหตุผลอันสมควร ไม่ควรได้รับอาญา ตามมาตรา 52(2)พิพากษาแก้ว่า นายทงจั๊วกับพวกจำเลยมีผิดตามพระราชบัญญัติอากรฆ่าสัตว์ 2488 มาตรา 12 ให้ปรับคนละ 60 บาท เพิ่มโทษนายเจ็งอี่นายอั๋นนายกุ่ยจำเลยตามมาตรา 72 คงปรับจำเลยทั้ง 3 คนละ 80 บาท นอกจากแก้คงยืน(ดุลยทัณฑ์ชนาณัติ-เลขวณิชธรรมวิทักษ์-มนูกิจวิมลอรรถ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: คดี 3 สำนวนนี้ ศาลชั้นต้นพิจารณาพิพากษารวมกันสำนวนแรกโจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานฆ่าสุกรโดยไม่ได้รับอนุญาต จำเลยต่อสู้ว่า จำเลยฆ่าสุกรตามคำสั่งของนายพยูร เจ้าของสุกรว่าได้รับอนุญาตให้ฆ่าโดยถูกต้องแล้ว สำนวนที่ 2โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานปลอมใบอนุญาตฆ่าสุกรของเทศบาลเมืองพระประแดงสำนวนที่ 3 โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานปลอมใบอนุญาตฆ่าสุกรของเทศบาลพระประแดงและกระทำพยานเท็จศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยในสำนวนที่ 1 มีผิดตามฟ้องให้ปรับคนละ 580 บาท เพิ่มโทษนายเจ็งอี่ นายอั๋น นายกุ่ยจำเลย คงปรับคนละ 773 บาท 33 สตางค์ นายแจ่ม นายวรวุธจำเลยในสำนวนที่ 2 และนายใหญ่ นายสุมนต์จำเลยในสำนวนที่ 3 มีผิดตามมาตรา 229 กระทงหนึ่ง นายแจ่มจำเลยมีผิดตามมาตรา 230 อีกกระทงหนึ่งให้รวมกระทงโทษจำคุกนายแจ่ม นายวรวุธ นายใหญ่ นายสุมนต์คนละ 5 ปี นายพยูรจำเลยให้ยกฟ้อง ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ว่า จำเลยในคดีแรกกับนายวรวุธจำเลยในสำนวนที่ 2 ไม่มีความผิดโจทก์ฎีกา นายแจ่ม นายใหญ่ นายสุมนต์ จำเลยฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า ฎีกาจำเลยต้องห้ามฎีกาในข้อเท็จจริงคดีนี้ จำเลยฟังคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ลงวันที่ 12 พฤษภาคม 2491 โจทก์ยื่นฎีกาวันที่ 12 มิถุนายน 2491 จึงอยู่ในกำหนดที่โจทก์จะยื่นฎีกาได้สำหรับคดีแรกที่นายทงจั๊วกับพวกเป็นจำเลยนั้นโจทก์ฟ้องว่าจำเลยสมคบกันฆ่าสุกรก่อนวันที่ระบุไว้ในใบอนุญาต จำเลยแก้ว่า จำเลยฆ่าสุกรรายนี้ตามคำสั่งของนายพยูรเจ้าของสุกร ซึ่งอ้างว่า ได้รับอนุญาตถูกต้องแล้ว ข้อเท็จจริงคงฟังได้ว่า ใบอนุญาตฆ่าสุกรมีการแก้วันที่ขึ้นภายหลัง เกิดจากการคบคิดที่กระทำขึ้นโดยมิชอบ ส่อให้เห็นว่าจำเลยไม่ได้กระทำโดยสุจริต หรือเข้าใจผิดแต่ประการใด จะยกเอากฎหมายลักษณะอาญามาตรา 52 มาใช้บังคับแก่จำเลยไม่ได้เพราะจำเลยไม่มีหน้าที่ต้องฟังบังคับบัญชา ของเจ้าพนักงานนั้นการกระทำของจำเลยควรมีความผิดตาม พระราชบัญญัติอากรฆ่าสัตว์ พ.ศ. 2488 มาตรา 12 ประกอบกับมาตรา 6 ดังโจทก์ขอ หาใช่มาตรา 11 ไม่สำหรับนายวรวุธจำเลยนั้น ได้ความว่า จำเลยเป็นพนักงานเทศบาลประจำโรงฆ่าสัตว์ของเทศบาลมีหน้าที่ตรวจสอบใบอนุญาตให้ฆ่า กับสุกรที่ฆ่าและตีตราสุกรที่ฆ่า ไม่มีตำแหน่งหน้าที่เกี่ยวกับออกใบอนุญาตให้ฆ่าแต่อย่างใด ข้อเท็จจริงฟังได้แต่เพียงว่า นายวรวุธจำเลยได้แก้วันในใบอนุญาตจากวันที่ 10 เป็นวันที่ 9 รวม 6 ฉบับ โดยนายแจ่มจำเลยซึ่งเป็นเทศมนตรี และเป็นผู้บังคับบัญชาสั่งให้แก่ จึงพอถือได้ว่านายวรวุธจำเลยได้ทำตามคำสั่งของเจ้าพนักงาน ซึ่งตนอยู่ในบังคับบัญชา โดยเชื่อว่าเป็นการชอบ และมีเหตุผลอันสมควร ไม่ควรได้รับอาญา ตามมาตรา 52(2)พิพากษาแก้ว่า นายทงจั๊วกับพวกจำเลยมีผิดตามพระราชบัญญัติอากรฆ่าสัตว์ 2488 มาตรา 12 ให้ปรับคนละ 60 บาท เพิ่มโทษนายเจ็งอี่นายอั๋นนายกุ่ยจำเลยตามมาตรา 72 คงปรับจำเลยทั้ง 3 คนละ 80 บาท นอกจากแก้คงยืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 786 - 788/2492อัยการสมุทรปราการโจทก์นายแจ่ม พวงคำ ที่1 นายวราวุธ หรือควร อสรเวช ที่ 2จำเลยอัยการสมุทรปราการโจทก์นายใหญ่ ที่ 1 นายแจ่ม ที่ 2 นายสุมนต์ ที่ 3 นายพยูร ที่ 4จำเลย ป.วิ.อ. ม. 216 พ.ร.บ.อากรการฆ่าสัตว์ พ.ศ.2488 ม. 11, ม. 12 กฎหมายลักษณะอาญา ม. 52 (2)จำเลยฟังคำพิพากษาศาลอุทธรณ์วันที่ 12 พฤษภาคม 2491 โจทก์ยื่นฎีกาเมื่อวันที่ 12 มิถุนายน 2491 จึงยังอยู่ในกำหนดที่โจทก์จะยื่นฎีกาได้ การฆ่าสุกรก่อน วันที่ระบุไว้ในใบอนุญาตต้องมีความผิดตาม พระราชบัญญัติอากรฆ่าสัตว์ 2488 มาตรา 12 ไม่ใช่มาตรา11 ว. จำเลยเป็นพนักงานเทศบาลประจำโรงฆ่าสัตว์ของเทศบาลไม่มีหน้าที่เกี่ยวกับออกใบอนุญาตให้ฆ่าสัตว์แต่อย่างใด ว. จำเลยได้แก้วันที่ในใบอนุญาต โดย จ.จำเลยเทศมนตรีซึ่งเป็นผู้บังคับบัญชาสั่งให้แก้ดังนี้ ถือได้ว่า ว. จำเลยได้ทำตามคำสั่งของเจ้าพนักงานซึ่งตนอยู่ในบังคับบัญชาโดยเชื่อว่าเป็นการชอบและมีเหตุผลอันสมควรไม่ควรรับอาญาตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 52(2)คดี 3 สำนวนนี้ ศาลชั้นต้นพิจารณาพิพากษารวมกันสำนวนแรกโจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานฆ่าสุกรโดยไม่ได้รับอนุญาต จำเลยต่อสู้ว่า จำเลยฆ่าสุกรตามคำสั่งของนายพยูร เจ้าของสุกรว่าได้รับอนุญาตให้ฆ่าโดยถูกต้องแล้ว สำนวนที่ 2โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานปลอมใบอนุญาตฆ่าสุกรของเทศบาลเมืองพระประแดงสำนวนที่ 3 โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานปลอมใบอนุญาตฆ่าสุกรของเทศบาลพระประแดงและกระทำพยานเท็จศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยในสำนวนที่ 1 มีผิดตามฟ้องให้ปรับคนละ 580 บาท เพิ่มโทษนายเจ็งอี่ นายอั๋น นายกุ่ยจำเลย คงปรับคนละ 773 บาท 33 สตางค์ นายแจ่ม นายวรวุธจำเลยในสำนวนที่ 2 และนายใหญ่ นายสุมนต์จำเลยในสำนวนที่ 3 มีผิดตามมาตรา 229 กระทงหนึ่ง นายแจ่มจำเลยมีผิดตามมาตรา 230 อีกกระทงหนึ่งให้รวมกระทงโทษจำคุกนายแจ่ม นายวรวุธ นายใหญ่ นายสุมนต์คนละ 5 ปี นายพยูรจำเลยให้ยกฟ้อง ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ว่า จำเลยในคดีแรกกับนายวรวุธจำเลยในสำนวนที่ 2 ไม่มีความผิดโจทก์ฎีกา นายแจ่ม นายใหญ่ นายสุมนต์ จำเลยฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า ฎีกาจำเลยต้องห้ามฎีกาในข้อเท็จจริงคดีนี้ จำเลยฟังคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ลงวันที่ 12 พฤษภาคม 2491 โจทก์ยื่นฎีกาวันที่ 12 มิถุนายน 2491 จึงอยู่ในกำหนดที่โจทก์จะยื่นฎีกาได้สำหรับคดีแรกที่นายทงจั๊วกับพวกเป็นจำเลยนั้นโจทก์ฟ้องว่าจำเลยสมคบกันฆ่าสุกรก่อนวันที่ระบุไว้ในใบอนุญาต จำเลยแก้ว่า จำเลยฆ่าสุกรรายนี้ตามคำสั่งของนายพยูรเจ้าของสุกร ซึ่งอ้างว่า ได้รับอนุญาตถูกต้องแล้ว ข้อเท็จจริงคงฟังได้ว่า ใบอนุญาตฆ่าสุกรมีการแก้วันที่ขึ้นภายหลัง เกิดจากการคบคิดที่กระทำขึ้นโดยมิชอบ ส่อให้เห็นว่าจำเลยไม่ได้กระทำโดยสุจริต หรือเข้าใจผิดแต่ประการใด จะยกเอากฎหมายลักษณะอาญามาตรา 52 มาใช้บังคับแก่จำเลยไม่ได้เพราะจำเลยไม่มีหน้าที่ต้องฟังบังคับบัญชา ของเจ้าพนักงานนั้นการกระทำของจำเลยควรมีความผิดตาม พระราชบัญญัติอากรฆ่าสัตว์ พ.ศ. 2488 มาตรา 12 ประกอบกับมาตรา 6 ดังโจทก์ขอ หาใช่มาตรา 11 ไม่สำหรับนายวรวุธจำเลยนั้น ได้ความว่า จำเลยเป็นพนักงานเทศบาลประจำโรงฆ่าสัตว์ของเทศบาลมีหน้าที่ตรวจสอบใบอนุญาตให้ฆ่า กับสุกรที่ฆ่าและตีตราสุกรที่ฆ่า ไม่มีตำแหน่งหน้าที่เกี่ยวกับออกใบอนุญาตให้ฆ่าแต่อย่างใด ข้อเท็จจริงฟังได้แต่เพียงว่า นายวรวุธจำเลยได้แก้วันในใบอนุญาตจากวันที่ 10 เป็นวันที่ 9 รวม 6 ฉบับ โดยนายแจ่มจำเลยซึ่งเป็นเทศมนตรี และเป็นผู้บังคับบัญชาสั่งให้แก่ จึงพอถือได้ว่านายวรวุธจำเลยได้ทำตามคำสั่งของเจ้าพนักงาน ซึ่งตนอยู่ในบังคับบัญชา โดยเชื่อว่าเป็นการชอบ และมีเหตุผลอันสมควร ไม่ควรได้รับอาญา ตามมาตรา 52(2)พิพากษาแก้ว่า นายทงจั๊วกับพวกจำเลยมีผิดตามพระราชบัญญัติอากรฆ่าสัตว์ 2488 มาตรา 12 ให้ปรับคนละ 60 บาท เพิ่มโทษนายเจ็งอี่นายอั๋นนายกุ่ยจำเลยตามมาตรา 72 คงปรับจำเลยทั้ง 3 คนละ 80 บาท นอกจากแก้คงยืน(ดุลยทัณฑ์ชนาณัติ-เลขวณิชธรรมวิทักษ์-มนูกิจวิมลอรรถ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ