คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1926/2492หลักกฎหมาย: พ.ร.บ.น้ำมันเชื้อเพลิง 2474 มาตรา 48 เป็นบทลงโทษผู้เก็บและจำหน่ายน้ำมันเชื้อเพลิงเกินกว่า 500 ลิตร เพราะถ้าน้ำมันไม่เกิน 500 ลิตร กฎหมายให้เก็บและจำหน่ายได้โดยไม่ต้องรับอนุญาตเป็นแต่ต้องเก็บและจำหน่ายในสถานที่ซึ่งได้รับอนุญาต มิฉะนั้นมีผิดตามมาตรา 18,53 (อ้างฎีกาที่ 886/2492)ได้ความตามฟ้อง จำเลยรับสารภาพว่า เมื่อ 2489 จำเลยได้รับใบอนุญาตสำหรับเก็บรักษาและใช้สถานที่เก็บรักษาน้ำมันเชื้อเพลิงชนิดธรรมดาประเภทมีปริมาณไม่เกิน 200 ลิตร เพื่อจำหน่าย ณ ร้านค้าของจำเลย ใบอนุญาตหมดอายุในวันที่ 31 ธันวาคม 2489 ต่อมาจำเลยไม่ได้ขอต่ออายุ จึงเป็นผู้ที่มิได้รับอนุญาตให้เก็บรักษาหรือใช้สถานที่เก็บรักษาน้ำมันเชื้อเพลิงเพื่อจำหน่าย โจทก์หาว่าเมื่อวันที่ 24 มิถุนายน 2491 จำเลยได้บังอาจเก็บน้ำมันก๊าซซึ่งเป็นน้ำมันเชื้อเพลิงชนิดธรรมดา 42.625 ลิตรไว้เพื่อจำหน่าย ขายในร้านค้าจำเลย และจำเลยได้บังอาจจำหน่ายขายน้ำมันก๊าซไป 0.625 ลิตร ราคา 2 บาทในร้านค้าจำเลย อันเป็นสถานที่ซึ่งไม่ได้รับอนุญาตให้เก็บและใช้สถานที่สำหรับเก็บรักษาเพื่อจำหน่ายจากเจ้าพนักงานศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาต้องกันว่าจำเลยมีผิดฐานเก็บและจำหน่ายน้ำมันก๊าซนอกสถานที่ได้รับอนุญาตตามมาตรา 18, 53 ข้อ ข. ปรับ 25 บาทโดยลดรับแล้ว จำเลยไม่ผิดมาตรา 48โจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นพ้องกับศาลอุทธรณ์ว่า มาตรา 48 นั้น เป็นบทลงโทษผู้เก็บและจำหน่ายน้ำมันเกินกว่า 500 ลิตร เพราะถ้าน้ำมันไม่เกิน500 ลิตรกฎหมายให้เก็บและจำหน่ายได้โดยไม่ต้องได้รับอนุญาตเป็นแต่ต้องเก็บและจำหน่ายในสถานที่ซึ่งได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1926/2492อัยการพิจิตรโจทก์นายเซ็ก แซ่ตั้งจำเลย พ.ร.บ.ว่าด้วยการเก็บรักษาน้ำมันเชื้อเพลิง พ.ศ.2474 ม. 48, ม. 18, ม. 53 ข้อ ขพ.ร.บ.น้ำมันเชื้อเพลิง 2474 มาตรา 48 เป็นบทลงโทษผู้เก็บและจำหน่ายน้ำมันเชื้อเพลิงเกินกว่า 500 ลิตร เพราะถ้าน้ำมันไม่เกิน 500 ลิตร กฎหมายให้เก็บและจำหน่ายได้โดยไม่ต้องรับอนุญาตเป็นแต่ต้องเก็บและจำหน่ายในสถานที่ซึ่งได้รับอนุญาต มิฉะนั้นมีผิดตามมาตรา 18,53 (อ้างฎีกาที่ 886/2492)ได้ความตามฟ้อง จำเลยรับสารภาพว่า เมื่อ 2489 จำเลยได้รับใบอนุญาตสำหรับเก็บรักษาและใช้สถานที่เก็บรักษาน้ำมันเชื้อเพลิงชนิดธรรมดาประเภทมีปริมาณไม่เกิน 200 ลิตร เพื่อจำหน่าย ณ ร้านค้าของจำเลย ใบอนุญาตหมดอายุในวันที่ 31 ธันวาคม 2489 ต่อมาจำเลยไม่ได้ขอต่ออายุ จึงเป็นผู้ที่มิได้รับอนุญาตให้เก็บรักษาหรือใช้สถานที่เก็บรักษาน้ำมันเชื้อเพลิงเพื่อจำหน่าย โจทก์หาว่าเมื่อวันที่ 24 มิถุนายน 2491 จำเลยได้บังอาจเก็บน้ำมันก๊าซซึ่งเป็นน้ำมันเชื้อเพลิงชนิดธรรมดา 42.625 ลิตรไว้เพื่อจำหน่าย ขายในร้านค้าจำเลย และจำเลยได้บังอาจจำหน่ายขายน้ำมันก๊าซไป 0.625 ลิตร ราคา 2 บาทในร้านค้าจำเลย อันเป็นสถานที่ซึ่งไม่ได้รับอนุญาตให้เก็บและใช้สถานที่สำหรับเก็บรักษาเพื่อจำหน่ายจากเจ้าพนักงานศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาต้องกันว่าจำเลยมีผิดฐานเก็บและจำหน่ายน้ำมันก๊าซนอกสถานที่ได้รับอนุญาตตามมาตรา 18, 53 ข้อ ข. ปรับ 25 บาทโดยลดรับแล้ว จำเลยไม่ผิดมาตรา 48โจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นพ้องกับศาลอุทธรณ์ว่า มาตรา 48 นั้น เป็นบทลงโทษผู้เก็บและจำหน่ายน้ำมันเกินกว่า 500 ลิตร เพราะถ้าน้ำมันไม่เกิน500 ลิตรกฎหมายให้เก็บและจำหน่ายได้โดยไม่ต้องได้รับอนุญาตเป็นแต่ต้องเก็บและจำหน่ายในสถานที่ซึ่งได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานพิพากษายืน(ดุลยทัณฑ์ชนาณัติ-เลขวณิชธรรมวิทักษ์-มนูภันย์วิมลสาร)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ได้ความตามฟ้อง จำเลยรับสารภาพว่า เมื่อ 2489 จำเลยได้รับใบอนุญาตสำหรับเก็บรักษาและใช้สถานที่เก็บรักษาน้ำมันเชื้อเพลิงชนิดธรรมดาประเภทมีปริมาณไม่เกิน 200 ลิตร เพื่อจำหน่าย ณ ร้านค้าของจำเลย ใบอนุญาตหมดอายุในวันที่ 31 ธันวาคม 2489 ต่อมาจำเลยไม่ได้ขอต่ออายุ จึงเป็นผู้ที่มิได้รับอนุญาตให้เก็บรักษาหรือใช้สถานที่เก็บรักษาน้ำมันเชื้อเพลิงเพื่อจำหน่าย โจทก์หาว่าเมื่อวันที่ 24 มิถุนายน 2491 จำเลยได้บังอาจเก็บน้ำมันก๊าซซึ่งเป็นน้ำมันเชื้อเพลิงชนิดธรรมดา 42.625 ลิตรไว้เพื่อจำหน่าย ขายในร้านค้าจำเลย และจำเลยได้บังอาจจำหน่ายขายน้ำมันก๊าซไป 0.625 ลิตร ราคา 2 บาทในร้านค้าจำเลย อันเป็นสถานที่ซึ่งไม่ได้รับอนุญาตให้เก็บและใช้สถานที่สำหรับเก็บรักษาเพื่อจำหน่ายจากเจ้าพนักงานศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาต้องกันว่าจำเลยมีผิดฐานเก็บและจำหน่ายน้ำมันก๊าซนอกสถานที่ได้รับอนุญาตตามมาตรา 18, 53 ข้อ ข. ปรับ 25 บาทโดยลดรับแล้ว จำเลยไม่ผิดมาตรา 48โจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นพ้องกับศาลอุทธรณ์ว่า มาตรา 48 นั้น เป็นบทลงโทษผู้เก็บและจำหน่ายน้ำมันเกินกว่า 500 ลิตร เพราะถ้าน้ำมันไม่เกิน500 ลิตรกฎหมายให้เก็บและจำหน่ายได้โดยไม่ต้องได้รับอนุญาตเป็นแต่ต้องเก็บและจำหน่ายในสถานที่ซึ่งได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1926/2492อัยการพิจิตรโจทก์นายเซ็ก แซ่ตั้งจำเลย พ.ร.บ.ว่าด้วยการเก็บรักษาน้ำมันเชื้อเพลิง พ.ศ.2474 ม. 48, ม. 18, ม. 53 ข้อ ขพ.ร.บ.น้ำมันเชื้อเพลิง 2474 มาตรา 48 เป็นบทลงโทษผู้เก็บและจำหน่ายน้ำมันเชื้อเพลิงเกินกว่า 500 ลิตร เพราะถ้าน้ำมันไม่เกิน 500 ลิตร กฎหมายให้เก็บและจำหน่ายได้โดยไม่ต้องรับอนุญาตเป็นแต่ต้องเก็บและจำหน่ายในสถานที่ซึ่งได้รับอนุญาต มิฉะนั้นมีผิดตามมาตรา 18,53 (อ้างฎีกาที่ 886/2492)ได้ความตามฟ้อง จำเลยรับสารภาพว่า เมื่อ 2489 จำเลยได้รับใบอนุญาตสำหรับเก็บรักษาและใช้สถานที่เก็บรักษาน้ำมันเชื้อเพลิงชนิดธรรมดาประเภทมีปริมาณไม่เกิน 200 ลิตร เพื่อจำหน่าย ณ ร้านค้าของจำเลย ใบอนุญาตหมดอายุในวันที่ 31 ธันวาคม 2489 ต่อมาจำเลยไม่ได้ขอต่ออายุ จึงเป็นผู้ที่มิได้รับอนุญาตให้เก็บรักษาหรือใช้สถานที่เก็บรักษาน้ำมันเชื้อเพลิงเพื่อจำหน่าย โจทก์หาว่าเมื่อวันที่ 24 มิถุนายน 2491 จำเลยได้บังอาจเก็บน้ำมันก๊าซซึ่งเป็นน้ำมันเชื้อเพลิงชนิดธรรมดา 42.625 ลิตรไว้เพื่อจำหน่าย ขายในร้านค้าจำเลย และจำเลยได้บังอาจจำหน่ายขายน้ำมันก๊าซไป 0.625 ลิตร ราคา 2 บาทในร้านค้าจำเลย อันเป็นสถานที่ซึ่งไม่ได้รับอนุญาตให้เก็บและใช้สถานที่สำหรับเก็บรักษาเพื่อจำหน่ายจากเจ้าพนักงานศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาต้องกันว่าจำเลยมีผิดฐานเก็บและจำหน่ายน้ำมันก๊าซนอกสถานที่ได้รับอนุญาตตามมาตรา 18, 53 ข้อ ข. ปรับ 25 บาทโดยลดรับแล้ว จำเลยไม่ผิดมาตรา 48โจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นพ้องกับศาลอุทธรณ์ว่า มาตรา 48 นั้น เป็นบทลงโทษผู้เก็บและจำหน่ายน้ำมันเกินกว่า 500 ลิตร เพราะถ้าน้ำมันไม่เกิน500 ลิตรกฎหมายให้เก็บและจำหน่ายได้โดยไม่ต้องได้รับอนุญาตเป็นแต่ต้องเก็บและจำหน่ายในสถานที่ซึ่งได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานพิพากษายืน(ดุลยทัณฑ์ชนาณัติ-เลขวณิชธรรมวิทักษ์-มนูภันย์วิมลสาร)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ