คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 56189หลักกฎหมาย: ความว่า จำเลยที่ 1 ฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งว่า ในชั้นอุทธรณ์ จำเลยที่ 1 อุทธรณ์แต่เฉพาะปัญหาข้อเท็จจริง ว่าโทษจำคุก 1 ปี 6 เดือน ในความผิดฐานทำร้ายร่างกายควรได้ รับการรอการลงโทษซึ่งศาลอุทธรณ์ก็พิพากษายืนตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น ฉะนั้นเมื่อจำเลยที่ 1 ฟ้องฎีกาเกี่ยวกับดุลยพินิจซึ่งเป็นปัญหาข้อเท็จจริง ย่อมต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218 รวมทั้งฟ้องฎีกาไม่มีปัญหาข้อกฎหมายตามที่จำเลยที่ 1 กล่าวอ้าง จึงไม่รับฎีกาจำเลยที่ 1 เห็นว่า การที่ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลย ที่ 1มีความผิดฐานร่วมกันทำร้ายร่างกาย และมีความผิดฐาน ร่วมกันลักทรัพย์ รวมเป็นความผิด 2 กระทง แต่ศาลอุทธรณ์ พิพากษาแก้เป็นว่าจำเลยที่ 1 มีความผิดฐานร่วมกันทำร้าย ร่างกายเพียงกระทงเดียวและพิพากษายกฟ้องโจทก์ในความผิดฐาน ร่วมกันลักทรัพย์ในกรณีนี้ถือว่าเป็นการแก้ไขมาก ย่อมไม่ต้องห้ามฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218จำเลยที่ 1 จึงสามารถฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงได้ โปรดมีคำสั่ง รับฎีกาของจำเลยที่ 1 ไว้พิจารณาต่อไปหมายเหตุ โจทก์ได้รับสำเนาคำร้องแล้ว (อันดับ 84)ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยทั้งสองมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 83,295 จำคุกคนละ 2 ปี ความผิดกระทง นี้จำเลยทั้งสองรับสารภาพในชั้นจับกุมและชั้นสอบสวนเป็นเหตุ บรรเทาโทษ ลดโทษให้ 1 ใน 4 คงจำคุกคนละ 1 ปี 6 เดือน กับมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 83,335(7) อีก กระทงหนึ่ง จำคุกคนละ 2 ปี รวมจำคุกคนละ 3 ปี 6 เดือนศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยทั้งสองมีความผิดฐาน ร่วมกันทำร้ายร่างกายตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 295,83 เพียงกระทงเดียว ลดโทษให้แล้วให้จำคุกจำเลยทั้งสองคนละ 1 ปี 6 เดือน ให้ยกฟ้องโจทก์ในความผิดฐานร่วมกันลักทรัพย์ ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 335(7),83จำเลยที่ 1 ฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับดังกล่าว (อันดับ 82)จำเลยที่ 1 ยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 84)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว แม้ในชั้นอุทธรณ์จำเลยที่ 1 จะอุทธรณ์ เฉพาะปัญหาข้อเท็จจริงว่าโทษจำคุกในความผิดฐานทำร้ายร่างกาย ควรได้รับการรอการลงโทษ แต่ศาลอุทธรณ์ก็มิได้หยิบยกปัญหา ข้อนี้ขึ้นวินิจฉัยจำเลยที่ 1 ได้ฎีกาว่าศาลอุทธรณ์ควรหยิบยก ปัญหานี้ขึ้นวินิจฉัยด้วยอันเป็นการคัดค้านการไม่หยิบยกปัญหา ที่จำเลยที่ 1 ได้อุทธรณ์ขึ้นวินิจฉัยและเป็นปัญหาข้อกฎหมาย จึงให้รับฎีกาของจำเลยที่ 1 ไว้พิจารณา ให้ศาลชั้นต้น ดำเนินการต่อไป ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 831/2536พนักงานอัยการ สำนักงานอัยการสูงสุดโจทก์นายวิบูลย์หรือบุล แซ่อึ้ง กับพวกจำเลยร้อยตำรวจตรีจารึก จารุเหติ ทนายจำเลยที่ 1ผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.อ. ม. 218ความว่า จำเลยที่ 1 ฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งว่า ในชั้นอุทธรณ์ จำเลยที่ 1 อุทธรณ์แต่เฉพาะปัญหาข้อเท็จจริง ว่าโทษจำคุก 1 ปี 6 เดือน ในความผิดฐานทำร้ายร่างกายควรได้ รับการรอการลงโทษซึ่งศาลอุทธรณ์ก็พิพากษายืนตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น ฉะนั้นเมื่อจำเลยที่ 1 ฟ้องฎีกาเกี่ยวกับดุลยพินิจซึ่งเป็นปัญหาข้อเท็จจริง ย่อมต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218 รวมทั้งฟ้องฎีกาไม่มีปัญหาข้อกฎหมายตามที่จำเลยที่ 1 กล่าวอ้าง จึงไม่รับฎีกาจำเลยที่ 1 เห็นว่า การที่ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลย ที่ 1มีความผิดฐานร่วมกันทำร้ายร่างกาย และมีความผิดฐาน ร่วมกันลักทรัพย์ รวมเป็นความผิด 2 กระทง แต่ศาลอุทธรณ์ พิพากษาแก้เป็นว่าจำเลยที่ 1 มีความผิดฐานร่วมกันทำร้าย ร่างกายเพียงกระทงเดียวและพิพากษายกฟ้องโจทก์ในความผิดฐาน ร่วมกันลักทรัพย์ในกรณีนี้ถือว่าเป็นการแก้ไขมาก ย่อมไม่ต้องห้ามฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218จำเลยที่ 1 จึงสามารถฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงได้ โปรดมีคำสั่ง รับฎีกาของจำเลยที่ 1 ไว้พิจารณาต่อไปหมายเหตุ โจทก์ได้รับสำเนาคำร้องแล้ว (อันดับ 84)ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยทั้งสองมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 83,295 จำคุกคนละ 2 ปี ความผิดกระทง นี้จำเลยทั้งสองรับสารภาพในชั้นจับกุมและชั้นสอบสวนเป็นเหตุ บรรเทาโทษ ลดโทษให้ 1 ใน 4 คงจำคุกคนละ 1 ปี 6 เดือน กับมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 83,335(7) อีก กระทงหนึ่ง จำคุกคนละ 2 ปี รวมจำคุกคนละ 3 ปี 6 เดือนศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยทั้งสองมีความผิดฐาน ร่วมกันทำร้ายร่างกายตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 295,83 เพียงกระทงเดียว ลดโทษให้แล้วให้จำคุกจำเลยทั้งสองคนละ 1 ปี 6 เดือน ให้ยกฟ้องโจทก์ในความผิดฐานร่วมกันลักทรัพย์ ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 335(7),83จำเลยที่ 1 ฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับดังกล่าว (อันดับ 82)จำเลยที่ 1 ยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 84)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว แม้ในชั้นอุทธรณ์จำเลยที่ 1 จะอุทธรณ์ เฉพาะปัญหาข้อเท็จจริงว่าโทษจำคุกในความผิดฐานทำร้ายร่างกาย ควรได้รับการรอการลงโทษ แต่ศาลอุทธรณ์ก็มิได้หยิบยกปัญหา ข้อนี้ขึ้นวินิจฉัยจำเลยที่ 1 ได้ฎีกาว่าศาลอุทธรณ์ควรหยิบยก ปัญหานี้ขึ้นวินิจฉัยด้วยอันเป็นการคัดค้านการไม่หยิบยกปัญหา ที่จำเลยที่ 1 ได้อุทธรณ์ขึ้นวินิจฉัยและเป็นปัญหาข้อกฎหมาย จึงให้รับฎีกาของจำเลยที่ 1 ไว้พิจารณา ให้ศาลชั้นต้น ดำเนินการต่อไป(อัมพร ทองประยูร-สกล เหมือนพะวงศ์-พิมล สมานิตย์)แหล่งที่มาเนติบัณฑิตยสภาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 831/2536พนักงานอัยการ สำนักงานอัยการสูงสุดโจทก์นายวิบูลย์หรือบุล แซ่อึ้ง กับพวกจำเลยร้อยตำรวจตรีจารึก จารุเหติ ทนายจำเลยที่ 1ผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.อ. ม. 218ความว่า จำเลยที่ 1 ฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งว่า ในชั้นอุทธรณ์ จำเลยที่ 1 อุทธรณ์แต่เฉพาะปัญหาข้อเท็จจริง ว่าโทษจำคุก 1 ปี 6 เดือน ในความผิดฐานทำร้ายร่างกายควรได้ รับการรอการลงโทษซึ่งศาลอุทธรณ์ก็พิพากษายืนตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น ฉะนั้นเมื่อจำเลยที่ 1 ฟ้องฎีกาเกี่ยวกับดุลยพินิจซึ่งเป็นปัญหาข้อเท็จจริง ย่อมต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218 รวมทั้งฟ้องฎีกาไม่มีปัญหาข้อกฎหมายตามที่จำเลยที่ 1 กล่าวอ้าง จึงไม่รับฎีกาจำเลยที่ 1 เห็นว่า การที่ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลย ที่ 1มีความผิดฐานร่วมกันทำร้ายร่างกาย และมีความผิดฐาน ร่วมกันลักทรัพย์ รวมเป็นความผิด 2 กระทง แต่ศาลอุทธรณ์ พิพากษาแก้เป็นว่าจำเลยที่ 1 มีความผิดฐานร่วมกันทำร้าย ร่างกายเพียงกระทงเดียวและพิพากษายกฟ้องโจทก์ในความผิดฐาน ร่วมกันลักทรัพย์ในกรณีนี้ถือว่าเป็นการแก้ไขมาก ย่อมไม่ต้องห้ามฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218จำเลยที่ 1 จึงสามารถฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงได้ โปรดมีคำสั่ง รับฎีกาของจำเลยที่ 1 ไว้พิจารณาต่อไปหมายเหตุ โจทก์ได้รับสำเนาคำร้องแล้ว (อันดับ 84)ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยทั้งสองมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 83,295 จำคุกคนละ 2 ปี ความผิดกระทง นี้จำเลยทั้งสองรับสารภาพในชั้นจับกุมและชั้นสอบสวนเป็นเหตุ บรรเทาโทษ ลดโทษให้ 1 ใน 4 คงจำคุกคนละ 1 ปี 6 เดือน กับมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 83,335(7) อีก กระทงหนึ่ง จำคุกคนละ 2 ปี รวมจำคุกคนละ 3 ปี 6 เดือนศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยทั้งสองมีความผิดฐาน ร่วมกันทำร้ายร่างกายตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 295,83 เพียงกระทงเดียว ลดโทษให้แล้วให้จำคุกจำเลยทั้งสองคนละ 1 ปี 6 เดือน ให้ยกฟ้องโจทก์ในความผิดฐานร่วมกันลักทรัพย์ ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 335(7),83จำเลยที่ 1 ฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับดังกล่าว (อันดับ 82)จำเลยที่ 1 ยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 84)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว แม้ในชั้นอุทธรณ์จำเลยที่ 1 จะอุทธรณ์ เฉพาะปัญหาข้อเท็จจริงว่าโทษจำคุกในความผิดฐานทำร้ายร่างกาย ควรได้รับการรอการลงโทษ แต่ศาลอุทธรณ์ก็มิได้หยิบยกปัญหา ข้อนี้ขึ้นวินิจฉัยจำเลยที่ 1 ได้ฎีกาว่าศาลอุทธรณ์ควรหยิบยก ปัญหานี้ขึ้นวินิจฉัยด้วยอันเป็นการคัดค้านการไม่หยิบยกปัญหา ที่จำเลยที่ 1 ได้อุทธรณ์ขึ้นวินิจฉัยและเป็นปัญหาข้อกฎหมาย จึงให้รับฎีกาของจำเลยที่ 1 ไว้พิจารณา ให้ศาลชั้นต้น ดำเนินการต่อไป(อัมพร ทองประยูร-สกล เหมือนพะวงศ์-พิมล สมานิตย์)แหล่งที่มาเนติบัณฑิตยสภาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ