คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 70313หลักกฎหมาย: ผู้ร้ายวิ่งเงื้อมีดเข้ามาจะทำร้ายจำเลยซึ่งได้รับหน้าที่จากผู้ใหญ่บ้านให้ไปคอยครวจตราคนร้ายในท้องที่ในระยะห่างกัน3 วาจำเลยจึงยิงตายนั้นถือว่าเป็นการจำเป็นเพื่อป้องกันชีวิตพอสมควรแก่เหตุข้อเท็จจริงได้ความว่า จำเลยเป็นผู้ไปคอยตรวจตราคนร้ายในท้องที่ตามที่ได้รับมอบหมายจากผู้ใหญ่บ้าน มีคนร้ายเงื้อมีดและไม้วิ่งเข้ามาจะทำร้ายจำเลยในระยะห่าง ๓ วา จำเลยจึงใช้ปืนยิง โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษตามกฎหมายลักษณอาญา มาตรา ๒๔๙ ๒๕๐ ศาลชั้นต้นฟังข้อเท็จจริงว่าจำเลยทำ การตามหน้าที่ของยามตรวจยิงผู้ตายตายโดยเข้าใจว่าเป็นคนร้ายและยิงใน ขณะที่ผู้ตายใช้อาวุธเข้ามาจะต่อสู้ ตามกฎหมายอาญามาตรา ๕๒ ๕๓ จำเลยไม่ควรมีความผิดพิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่า การกระทำของจำเลยเกินสมควรแก่เหตุ เพราะผู้ตายยังอยู่ห่างจำเลยตั้ง ๓ วา จึงพิพากษาลงโทษจำเลย จำเลยฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่าจำเลยเป็นผู้ไปคอยตรวจตราคนร้ายในท้องที่ตามที่ได้รับมอบหมายจากผู้ใหญ่บ้าน เมื่อมีคนร้ายเงื้อมีดและวิ่งเข้ามาจะทำร้ายจำเลยในระยะห่างเพียง ๓ วา จำเลยมีปืนอยุ่ในมือ จึงยิงคนร้ายโดยความจำเป็นเพื่อป้องกันชีวิตของจำเลย หาเป็นการเกินสมควรแก่เหตุไม่ จึงพิพากษากลับคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ให้ยกฟ้อง โจทก์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 81 - 82/2483นางคูณ เจือจันทึกโจทก์นายชม โข่จันทึก กับพวก ล.อัยยการนครราชสีมาโจทก์นายชม โข่จันทึกล. ป.อ. ม. 249 50 5ผู้ร้ายวิ่งเงื้อมีดเข้ามาจะทำร้ายจำเลยซึ่งได้รับหน้าที่จากผู้ใหญ่บ้านให้ไปคอยครวจตราคนร้ายในท้องที่ในระยะห่างกัน3 วาจำเลยจึงยิงตายนั้นถือว่าเป็นการจำเป็นเพื่อป้องกันชีวิตพอสมควรแก่เหตุข้อเท็จจริงได้ความว่า จำเลยเป็นผู้ไปคอยตรวจตราคนร้ายในท้องที่ตามที่ได้รับมอบหมายจากผู้ใหญ่บ้าน มีคนร้ายเงื้อมีดและไม้วิ่งเข้ามาจะทำร้ายจำเลยในระยะห่าง ๓ วา จำเลยจึงใช้ปืนยิง โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษตามกฎหมายลักษณอาญา มาตรา ๒๔๙ ๒๕๐ ศาลชั้นต้นฟังข้อเท็จจริงว่าจำเลยทำ การตามหน้าที่ของยามตรวจยิงผู้ตายตายโดยเข้าใจว่าเป็นคนร้ายและยิงใน ขณะที่ผู้ตายใช้อาวุธเข้ามาจะต่อสู้ ตามกฎหมายอาญามาตรา ๕๒ ๕๓ จำเลยไม่ควรมีความผิดพิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่า การกระทำของจำเลยเกินสมควรแก่เหตุ เพราะผู้ตายยังอยู่ห่างจำเลยตั้ง ๓ วา จึงพิพากษาลงโทษจำเลย จำเลยฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่าจำเลยเป็นผู้ไปคอยตรวจตราคนร้ายในท้องที่ตามที่ได้รับมอบหมายจากผู้ใหญ่บ้าน เมื่อมีคนร้ายเงื้อมีดและวิ่งเข้ามาจะทำร้ายจำเลยในระยะห่างเพียง ๓ วา จำเลยมีปืนอยุ่ในมือ จึงยิงคนร้ายโดยความจำเป็นเพื่อป้องกันชีวิตของจำเลย หาเป็นการเกินสมควรแก่เหตุไม่ จึงพิพากษากลับคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ให้ยกฟ้อง โจทก์(อรรถกฤต ช.เพ็ญชาติ-อิศรภักดีธรรมวิเทต-ดูปลาตร์)ศาลชั้นต้น - หลวงสารกฤต์ประไพศาลอุทธรณ์ - พระทิพย์ปริญญา ฯแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ข้อเท็จจริงได้ความว่า จำเลยเป็นผู้ไปคอยตรวจตราคนร้ายในท้องที่ตามที่ได้รับมอบหมายจากผู้ใหญ่บ้าน มีคนร้ายเงื้อมีดและไม้วิ่งเข้ามาจะทำร้ายจำเลยในระยะห่าง ๓ วา จำเลยจึงใช้ปืนยิง โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษตามกฎหมายลักษณอาญา มาตรา ๒๔๙ ๒๕๐ ศาลชั้นต้นฟังข้อเท็จจริงว่าจำเลยทำ การตามหน้าที่ของยามตรวจยิงผู้ตายตายโดยเข้าใจว่าเป็นคนร้ายและยิงใน ขณะที่ผู้ตายใช้อาวุธเข้ามาจะต่อสู้ ตามกฎหมายอาญามาตรา ๕๒ ๕๓ จำเลยไม่ควรมีความผิดพิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่า การกระทำของจำเลยเกินสมควรแก่เหตุ เพราะผู้ตายยังอยู่ห่างจำเลยตั้ง ๓ วา จึงพิพากษาลงโทษจำเลย จำเลยฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่าจำเลยเป็นผู้ไปคอยตรวจตราคนร้ายในท้องที่ตามที่ได้รับมอบหมายจากผู้ใหญ่บ้าน เมื่อมีคนร้ายเงื้อมีดและวิ่งเข้ามาจะทำร้ายจำเลยในระยะห่างเพียง ๓ วา จำเลยมีปืนอยุ่ในมือ จึงยิงคนร้ายโดยความจำเป็นเพื่อป้องกันชีวิตของจำเลย หาเป็นการเกินสมควรแก่เหตุไม่ จึงพิพากษากลับคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ให้ยกฟ้อง โจทก์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 81 - 82/2483นางคูณ เจือจันทึกโจทก์นายชม โข่จันทึก กับพวก ล.อัยยการนครราชสีมาโจทก์นายชม โข่จันทึกล. ป.อ. ม. 249 50 5ผู้ร้ายวิ่งเงื้อมีดเข้ามาจะทำร้ายจำเลยซึ่งได้รับหน้าที่จากผู้ใหญ่บ้านให้ไปคอยครวจตราคนร้ายในท้องที่ในระยะห่างกัน3 วาจำเลยจึงยิงตายนั้นถือว่าเป็นการจำเป็นเพื่อป้องกันชีวิตพอสมควรแก่เหตุข้อเท็จจริงได้ความว่า จำเลยเป็นผู้ไปคอยตรวจตราคนร้ายในท้องที่ตามที่ได้รับมอบหมายจากผู้ใหญ่บ้าน มีคนร้ายเงื้อมีดและไม้วิ่งเข้ามาจะทำร้ายจำเลยในระยะห่าง ๓ วา จำเลยจึงใช้ปืนยิง โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษตามกฎหมายลักษณอาญา มาตรา ๒๔๙ ๒๕๐ ศาลชั้นต้นฟังข้อเท็จจริงว่าจำเลยทำ การตามหน้าที่ของยามตรวจยิงผู้ตายตายโดยเข้าใจว่าเป็นคนร้ายและยิงใน ขณะที่ผู้ตายใช้อาวุธเข้ามาจะต่อสู้ ตามกฎหมายอาญามาตรา ๕๒ ๕๓ จำเลยไม่ควรมีความผิดพิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่า การกระทำของจำเลยเกินสมควรแก่เหตุ เพราะผู้ตายยังอยู่ห่างจำเลยตั้ง ๓ วา จึงพิพากษาลงโทษจำเลย จำเลยฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่าจำเลยเป็นผู้ไปคอยตรวจตราคนร้ายในท้องที่ตามที่ได้รับมอบหมายจากผู้ใหญ่บ้าน เมื่อมีคนร้ายเงื้อมีดและวิ่งเข้ามาจะทำร้ายจำเลยในระยะห่างเพียง ๓ วา จำเลยมีปืนอยุ่ในมือ จึงยิงคนร้ายโดยความจำเป็นเพื่อป้องกันชีวิตของจำเลย หาเป็นการเกินสมควรแก่เหตุไม่ จึงพิพากษากลับคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ให้ยกฟ้อง โจทก์(อรรถกฤต ช.เพ็ญชาติ-อิศรภักดีธรรมวิเทต-ดูปลาตร์)ศาลชั้นต้น - หลวงสารกฤต์ประไพศาลอุทธรณ์ - พระทิพย์ปริญญา ฯแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ