คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 909/2469หลักกฎหมาย: คดีอาญาที่ศาลเดิมตัดสินให้ใช้ทรัพย์เกินกว่า 2000 บาท ซึ่งไม่ได้โต้เถียงกันมาในชั้นศาลเดิม ฎีกาในข้อทุนทรัพย์ไม่ได้.(ฎีกา814/2468,586/2464) อาญา ม.10 ข้อ 4 ไม่ได้กล่าวถึงอายุความ ต้องใช้อายุความตามกฎหมายสยามโจทย์ฟ้องว่าจำเลยเป็นกงสุลสยามที่ปินังได้ยักยอกเงินหลวงไป ๙๓๐๕๔ บาท ๒๕ สตางค์ ขอให้ลงโทษตาม ม.๑๓๑. จำเลยให้การปกิเสธ แลตัดฟ้องว่าตามกฎหมายปินัง คดีเรื่องยักยอกมีกำหนดอายุความ ๖ เดือน แต่โจทย์ฟ้องเกิน ๖ เดือน ศาลอาญาตัดสินว่า โจทย์สืบได้ความครบถ้วน ๔ ประการ ดังบัญญัติไว้ในกฎหมายลักษณอาญา มาตรา ๑๐ ข้อ ๔ แต่ข้อตัดฟ้องของจำเลยเรื่องกำหนดอายุความนั้น ต้องใช้ตามกฎหมายอาญาสยาม ในคดีนี้โจทย์ฟ้องภายในกำหนด ให้ลงโทษจำคุกจำเลย ๗ ปี และใช้เงินหลวง ๙๓๐๕๔ บาท ๒๕ สตางค์ ศาลอุทธรณ์ตัดสินจำคุกจำเลย ๕ ปี และให้ใช้ทรัพย์ จำเลยฎีกาในข้อกฎหมาย ศาลฎีกาเห็นว่า ศาลเดิมตัดสินจำคุก ๗ ปี ศาลอุทธรณ์แก้กำหนดโทษ ๕ ปี นั้น เป็นการแก้ไขเล็กน้อย จำเลยฎีกาไม่ได้ ต้องห้ามตามพ.ร.บ.ฎีกาอุทธรณ์ พ.ศ. ๒๔๖๑ ม. ๓ และฎีกาที่ ๕๘๖/๒๔๖๔ แต่ในเรื่องทรัพย์ที่จำเลยจะต้องใช้นั้น จำเลยมิได้โต้เถียงในชั้นศาลเดิม จำเลยจะฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงไม่ได้ ตามฎีกาที่ ๘๑๔/๒๔๖๔ ส่วนข้ออายุความนั้น ศาลฎีกาเห็นพ้องกับศาลอาญา จึงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 909/2469กรมอัยการโจทก์พระลัทกะวาทล. พ.ร.บ.ลักษณฎีกาอุทธรณ์ พ.ศ.2461 ม. 3คดีอาญาที่ศาลเดิมตัดสินให้ใช้ทรัพย์เกินกว่า 2000 บาท ซึ่งไม่ได้โต้เถียงกันมาในชั้นศาลเดิม ฎีกาในข้อทุนทรัพย์ไม่ได้.(ฎีกา814/2468,586/2464) อาญา ม.10 ข้อ 4 ไม่ได้กล่าวถึงอายุความ ต้องใช้อายุความตามกฎหมายสยามโจทย์ฟ้องว่าจำเลยเป็นกงสุลสยามที่ปินังได้ยักยอกเงินหลวงไป ๙๓๐๕๔ บาท ๒๕ สตางค์ ขอให้ลงโทษตาม ม.๑๓๑. จำเลยให้การปกิเสธ แลตัดฟ้องว่าตามกฎหมายปินัง คดีเรื่องยักยอกมีกำหนดอายุความ ๖ เดือน แต่โจทย์ฟ้องเกิน ๖ เดือน ศาลอาญาตัดสินว่า โจทย์สืบได้ความครบถ้วน ๔ ประการ ดังบัญญัติไว้ในกฎหมายลักษณอาญา มาตรา ๑๐ ข้อ ๔ แต่ข้อตัดฟ้องของจำเลยเรื่องกำหนดอายุความนั้น ต้องใช้ตามกฎหมายอาญาสยาม ในคดีนี้โจทย์ฟ้องภายในกำหนด ให้ลงโทษจำคุกจำเลย ๗ ปี และใช้เงินหลวง ๙๓๐๕๔ บาท ๒๕ สตางค์ ศาลอุทธรณ์ตัดสินจำคุกจำเลย ๕ ปี และให้ใช้ทรัพย์ จำเลยฎีกาในข้อกฎหมาย ศาลฎีกาเห็นว่า ศาลเดิมตัดสินจำคุก ๗ ปี ศาลอุทธรณ์แก้กำหนดโทษ ๕ ปี นั้น เป็นการแก้ไขเล็กน้อย จำเลยฎีกาไม่ได้ ต้องห้ามตามพ.ร.บ.ฎีกาอุทธรณ์ พ.ศ. ๒๔๖๑ ม. ๓ และฎีกาที่ ๕๘๖/๒๔๖๔ แต่ในเรื่องทรัพย์ที่จำเลยจะต้องใช้นั้น จำเลยมิได้โต้เถียงในชั้นศาลเดิม จำเลยจะฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงไม่ได้ ตามฎีกาที่ ๘๑๔/๒๔๖๔ ส่วนข้ออายุความนั้น ศาลฎีกาเห็นพ้องกับศาลอาญา จึงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์(พิจารณา-นรเนติ-หริศ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทย์ฟ้องว่าจำเลยเป็นกงสุลสยามที่ปินังได้ยักยอกเงินหลวงไป ๙๓๐๕๔ บาท ๒๕ สตางค์ ขอให้ลงโทษตาม ม.๑๓๑. จำเลยให้การปกิเสธ แลตัดฟ้องว่าตามกฎหมายปินัง คดีเรื่องยักยอกมีกำหนดอายุความ ๖ เดือน แต่โจทย์ฟ้องเกิน ๖ เดือน ศาลอาญาตัดสินว่า โจทย์สืบได้ความครบถ้วน ๔ ประการ ดังบัญญัติไว้ในกฎหมายลักษณอาญา มาตรา ๑๐ ข้อ ๔ แต่ข้อตัดฟ้องของจำเลยเรื่องกำหนดอายุความนั้น ต้องใช้ตามกฎหมายอาญาสยาม ในคดีนี้โจทย์ฟ้องภายในกำหนด ให้ลงโทษจำคุกจำเลย ๗ ปี และใช้เงินหลวง ๙๓๐๕๔ บาท ๒๕ สตางค์ ศาลอุทธรณ์ตัดสินจำคุกจำเลย ๕ ปี และให้ใช้ทรัพย์ จำเลยฎีกาในข้อกฎหมาย ศาลฎีกาเห็นว่า ศาลเดิมตัดสินจำคุก ๗ ปี ศาลอุทธรณ์แก้กำหนดโทษ ๕ ปี นั้น เป็นการแก้ไขเล็กน้อย จำเลยฎีกาไม่ได้ ต้องห้ามตามพ.ร.บ.ฎีกาอุทธรณ์ พ.ศ. ๒๔๖๑ ม. ๓ และฎีกาที่ ๕๘๖/๒๔๖๔ แต่ในเรื่องทรัพย์ที่จำเลยจะต้องใช้นั้น จำเลยมิได้โต้เถียงในชั้นศาลเดิม จำเลยจะฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงไม่ได้ ตามฎีกาที่ ๘๑๔/๒๔๖๔ ส่วนข้ออายุความนั้น ศาลฎีกาเห็นพ้องกับศาลอาญา จึงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 909/2469กรมอัยการโจทก์พระลัทกะวาทล. พ.ร.บ.ลักษณฎีกาอุทธรณ์ พ.ศ.2461 ม. 3คดีอาญาที่ศาลเดิมตัดสินให้ใช้ทรัพย์เกินกว่า 2000 บาท ซึ่งไม่ได้โต้เถียงกันมาในชั้นศาลเดิม ฎีกาในข้อทุนทรัพย์ไม่ได้.(ฎีกา814/2468,586/2464) อาญา ม.10 ข้อ 4 ไม่ได้กล่าวถึงอายุความ ต้องใช้อายุความตามกฎหมายสยามโจทย์ฟ้องว่าจำเลยเป็นกงสุลสยามที่ปินังได้ยักยอกเงินหลวงไป ๙๓๐๕๔ บาท ๒๕ สตางค์ ขอให้ลงโทษตาม ม.๑๓๑. จำเลยให้การปกิเสธ แลตัดฟ้องว่าตามกฎหมายปินัง คดีเรื่องยักยอกมีกำหนดอายุความ ๖ เดือน แต่โจทย์ฟ้องเกิน ๖ เดือน ศาลอาญาตัดสินว่า โจทย์สืบได้ความครบถ้วน ๔ ประการ ดังบัญญัติไว้ในกฎหมายลักษณอาญา มาตรา ๑๐ ข้อ ๔ แต่ข้อตัดฟ้องของจำเลยเรื่องกำหนดอายุความนั้น ต้องใช้ตามกฎหมายอาญาสยาม ในคดีนี้โจทย์ฟ้องภายในกำหนด ให้ลงโทษจำคุกจำเลย ๗ ปี และใช้เงินหลวง ๙๓๐๕๔ บาท ๒๕ สตางค์ ศาลอุทธรณ์ตัดสินจำคุกจำเลย ๕ ปี และให้ใช้ทรัพย์ จำเลยฎีกาในข้อกฎหมาย ศาลฎีกาเห็นว่า ศาลเดิมตัดสินจำคุก ๗ ปี ศาลอุทธรณ์แก้กำหนดโทษ ๕ ปี นั้น เป็นการแก้ไขเล็กน้อย จำเลยฎีกาไม่ได้ ต้องห้ามตามพ.ร.บ.ฎีกาอุทธรณ์ พ.ศ. ๒๔๖๑ ม. ๓ และฎีกาที่ ๕๘๖/๒๔๖๔ แต่ในเรื่องทรัพย์ที่จำเลยจะต้องใช้นั้น จำเลยมิได้โต้เถียงในชั้นศาลเดิม จำเลยจะฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงไม่ได้ ตามฎีกาที่ ๘๑๔/๒๔๖๔ ส่วนข้ออายุความนั้น ศาลฎีกาเห็นพ้องกับศาลอาญา จึงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์(พิจารณา-นรเนติ-หริศ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุหมายเหตุ: 115004. คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 908/2469 พิมพ์คำพิพากษาฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 908/2469 ป.อ. ม. 295()แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ