phoneee/thai-legal-corpus huggingface dataset:
ประกาศกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ประกาศกระทรวงเกษตรและสหกรณ์เรื่อง กำหนดหลักเกณฑ์วิธีการ และเงื่อนไขในกรณีผู้รับใบอนุญาตผลิตอาหารสัตว์ควบคุมเฉพาะผลิตอาหารสัตว์ควบคุมเฉพาะเพื่อนำไปใช้เลี้ยงสัตว์ของตนเองพ.ศ. ๒๕๕๙ โดยที่เป็นการสมควรกำหนดหลักเกณฑ์วิธีการ และเงื่อนไขการปฏิบัติกรณีที่ผู้รับใบอนุญาตผลิตอาหารสัตว์ควบคุมเฉพาะประสงค์จะผลิตอาหารสัตว์ควบคุมเฉพาะเพื่อนำไปใช้สำหรับเลี้ยงสัตว์ของตนเองให้มีความปลอดภัยต่อผู้บริโภคอาศัยอำนาจตามความในมาตรา๕ และมาตรา ๓๕ วรรคสาม แห่งพระราชบัญญัติควบคุมคุณภาพอาหารสัตว์ พ.ศ. ๒๕๕๘รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์จึงออกประกาศไว้ ดังต่อไปนี้ข้อ๑ ประกาศนี้เรียกว่า ประกาศกระทรวงเกษตรและสหกรณ์เรื่อง กำหนดหลักเกณฑ์ วิธีการและเงื่อนไขในกรณีผู้รับใบอนุญาตผลิตอาหารสัตว์ควบคุมเฉพาะผลิตอาหารสัตว์ควบคุมเฉพาะเพื่อนำไปใช้เลี้ยงสัตว์ของตนเองพ.ศ. ๒๕๕๙ข้อ๒[๑] ประกาศฉบับนี้ให้ใช้บังคับเมื่อพ้นกำหนดหนึ่งร้อยแปดสิบวันนับแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปข้อ๓ ผู้รับใบอนุญาตผลิตอาหารสัตว์ควบคุมเฉพาะที่ประสงค์จะผลิตอาหารสัตว์ควบคุมเฉพาะเพื่อนำไปเลี้ยงสัตว์ของตนเองต้องปฏิบัติดังต่อไปนี้(๑)ใช้วัตถุดิบที่มีคุณภาพและมาตรฐานตามประกาศกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ที่กำหนดในมาตรา ๖(๑) หรือ (๒) แห่งพระราชบัญญัติควบคุมคุณภาพอาหารสัตว์ พ.ศ. ๒๕๕๘ แล้วแต่กรณี(๒)ไม่ผลิตอาหารสัตว์ซึ่งต้องห้ามผลิต ตามประกาศกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ที่กำหนดในมาตรา๖ (๓) แห่งพระราชบัญญัติควบคุมคุณภาพอาหารสัตว์ พ.ศ. ๒๕๕๘(๓)ไม่ใช้วัตถุที่ห้ามใช้เป็นส่วนผสมในอาหารสัตว์ตามประกาศกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ที่กำหนดในมาตรา ๖ (๔)แห่งพระราชบัญญัติควบคุมคุณภาพอาหารสัตว์ พ.ศ. ๒๕๕๘(๔)อาหารสัตว์ควบคุมเฉพาะที่ผลิตต้องไม่มีลักษณะเป็นอาหารสัตว์เสื่อมคุณภาพตามมาตรา๕๘ แห่งพระราชบัญญัติควบคุมคุณภาพอาหารสัตว์ พ.ศ. ๒๕๕๘ข้อ๔ ภาชนะบรรจุอาหารสัตว์ต้องมีฉลากหรือเอกสารกำกับและมีข้อความดังต่อไปนี้(๑)ข้อความคำว่า ห้ามจำหน่าย(๒)ชื่ออาหารสัตว์(๓)ช่วงอายุสัตว์ หรือระยะการเลี้ยง(๔)วัน เดือน ปี ที่ผลิตอาหารสัตว์ควบคุมเฉพาะ และวัน เดือน ปีที่อาหารสัตว์ควบคุมเฉพาะล่วงอายุข้อ๕ ผู้ผลิตอาหารสัตว์ควบคุมเฉพาะต้องจัดทำรายงานปริมาณการผลิตอาหารสัตว์ควบคุมเฉพาะพร้อมรายละเอียดเกี่ยวกับสถานที่เลี้ยงสัตว์ ชนิด และปริมาณสัตว์ที่เลี้ยงแจ้งให้กรมปศุสัตว์ทราบทุกหกเดือน ตามแบบแนบท้ายประกาศนี้หรือแจ้งผ่านระบบเครือข่ายคอมพิวเตอร์ของกรมปศุสัตว์ประกาศ ณ วันที่ ๒๒มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๕๙พลเอก ฉัตรชัย สาริกัลยะรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์[เอกสารแนบท้าย]๑. แบบรายงานการผลิตอาหารสัตว์ควบคุมเฉพาะกรณีผลิตอาหารสัตว์ควบคุมเฉพาะเพื่อนำไปใช้เลี้ยงสัตว์ของตนเอง(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)ปริยานุช/จัดทำ๑๑ กรกฎาคม๒๕๕๙กัญฑรัตน์/ตรวจ๒๙ กรกฎาคม๒๕๕๙[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๓๓/ตอนพิเศษ ๑๕๒ ง/หน้า ๖/๗ กรกฎาคม ๒๕๕๙
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 312/2464หลักกฎหมาย: ที่ดิน,ยอมให้คนอื่นลงชื่อในโฉนดที่ดินเปนของ ก.ข.ค. ต่างปกครองเปนส่วนเปนสัด เมื่อเจ้าพนักงานมารังวัดออกโฉนด ก.คลอดบุตร์ไปรังวัดไม่ให้ ให้ ข.ค. ไปรังวัดแทนเจ้าพนักงานออกโฉนดที่ทั้งหมดในนามของ ข.ค. ก.ก็ทราบ แต่ ก. คงอยู่ในที่รายนี้มาเกิน ๑๐ ปี บัดนี้ ข.ค. ก. จึงฟ้องขอแบ่งที่ส่วนที่ตนปกครอง ฎีกาตัดสินว่าแบ่งได้ เพราะแม้ ข.ค. จะได้มีกรรมสิทธิเปนเจ้าของที่ดินรายนี้ตามพระราชบัญญัติออกโฉนดที่ดินก็ดี ข.ค. ก็ได้ละทิ้งปล่อยให้ ก. โจทย์ปกครองมาฝ่ายเดียวเกิน ๑๐ ปี ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 312/2464ที่ดิน,ยอมให้คนอื่นลงชื่อในโฉนดที่ดินเปนของ ก.ข.ค. ต่างปกครองเปนส่วนเปนสัด เมื่อเจ้าพนักงานมารังวัดออกโฉนด ก.คลอดบุตร์ไปรังวัดไม่ให้ ให้ ข.ค. ไปรังวัดแทนเจ้าพนักงานออกโฉนดที่ทั้งหมดในนามของ ข.ค. ก.ก็ทราบ แต่ ก. คงอยู่ในที่รายนี้มาเกิน ๑๐ ปี บัดนี้ ข.ค. ก. จึงฟ้องขอแบ่งที่ส่วนที่ตนปกครอง ฎีกาตัดสินว่าแบ่งได้ เพราะแม้ ข.ค. จะได้มีกรรมสิทธิเปนเจ้าของที่ดินรายนี้ตามพระราชบัญญัติออกโฉนดที่ดินก็ดี ข.ค. ก็ได้ละทิ้งปล่อยให้ ก. โจทย์ปกครองมาฝ่ายเดียวเกิน ๑๐ ปี()แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ที่ดินเปนของ ก.ข.ค. ต่างปกครองเปนส่วนเปนสัด เมื่อเจ้าพนักงานมารังวัดออกโฉนด ก.คลอดบุตร์ไปรังวัดไม่ให้ ให้ ข.ค. ไปรังวัดแทนเจ้าพนักงานออกโฉนดที่ทั้งหมดในนามของ ข.ค. ก.ก็ทราบ แต่ ก. คงอยู่ในที่รายนี้มาเกิน ๑๐ ปี บัดนี้ ข.ค. ก. จึงฟ้องขอแบ่งที่ส่วนที่ตนปกครอง ฎีกาตัดสินว่าแบ่งได้ เพราะแม้ ข.ค. จะได้มีกรรมสิทธิเปนเจ้าของที่ดินรายนี้ตามพระราชบัญญัติออกโฉนดที่ดินก็ดี ข.ค. ก็ได้ละทิ้งปล่อยให้ ก. โจทย์ปกครองมาฝ่ายเดียวเกิน ๑๐ ปี ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 312/2464ที่ดิน,ยอมให้คนอื่นลงชื่อในโฉนดที่ดินเปนของ ก.ข.ค. ต่างปกครองเปนส่วนเปนสัด เมื่อเจ้าพนักงานมารังวัดออกโฉนด ก.คลอดบุตร์ไปรังวัดไม่ให้ ให้ ข.ค. ไปรังวัดแทนเจ้าพนักงานออกโฉนดที่ทั้งหมดในนามของ ข.ค. ก.ก็ทราบ แต่ ก. คงอยู่ในที่รายนี้มาเกิน ๑๐ ปี บัดนี้ ข.ค. ก. จึงฟ้องขอแบ่งที่ส่วนที่ตนปกครอง ฎีกาตัดสินว่าแบ่งได้ เพราะแม้ ข.ค. จะได้มีกรรมสิทธิเปนเจ้าของที่ดินรายนี้ตามพระราชบัญญัติออกโฉนดที่ดินก็ดี ข.ค. ก็ได้ละทิ้งปล่อยให้ ก. โจทย์ปกครองมาฝ่ายเดียวเกิน ๑๐ ปี()แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุหมายเหตุ: 119683. คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 311/2464 พิมพ์คำพิพากษาฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 311/2464 ป.อ. ม. 249()แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศกระทรวงสาธารณสุขประกาศกระทรวงสาธารณสุขเรื่องกำหนดชื่อและปริมาณของวัตถุที่อาจใช้เป็นส่วนผสมในการผลิตเครื่องสำอาง โดยที่เป็นการสมควรปรับปรุงการกำหนดชื่อและปริมาณของวัตถุที่อาจใช้เป็นส่วนผสมในการผลิตเครื่องสำอางให้เหมาะสมยิ่งขึ้นอาศัยอำนาจตามความในมาตรา๕ (๔) (๕) มาตรา ๒๗ และมาตรา ๖๘ แห่งพระราชบัญญัติเครื่องสำอาง พ.ศ. ๒๕๓๕อันเป็นกฎหมายที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคลซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๓๒ มาตรา ๓๓ มาตรา ๔๑ มาตรา ๔๓ และมาตรา ๔๕ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย บัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมายรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุขออกประกาศไว้ ดังต่อไปนี้ข้อ ๑วัตถุที่อาจใช้เป็นส่วนผสมในการผลิตเครื่องสำอางต้องเป็นไปตามที่กำหนดไว้ในบัญชีท้ายประกาศนี้ข้อ ๒ผลิตภัณฑ์เครื่องสำอางที่มีวัตถุที่อาจใช้เป็นส่วนผสมในการผลิตเครื่องสำอางไม่เป็นไปตามที่กำหนดในข้อ๑ ให้ถือว่าเป็นเครื่องสำอางที่มีวัตถุที่ห้ามใช้เป็นส่วนผสมในการผลิตเครื่องสำอางข้อ ๓ให้ผู้ผลิตเพื่อขายหรือผู้นำเข้าเพื่อขายเครื่องสำอางที่ผลิตหรือนำเข้าเพื่อขายอยู่ก่อนวันที่ประกาศนี้ใช้บังคับต้องดำเนินการให้เป็นไปตามประกาศนี้ภายในวันที่ ๓๑ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๕๓ข้อ ๔ความในข้อ ๑ และข้อ ๒ไม่ใช้บังคับกับเครื่องสำอางที่ผลิตเฉพาะเพื่อการส่งออก ทั้งนี้ผู้ผลิตจะต้องปฏิบัติตามหลักเกณฑ์ที่สำนักงานคณะกรรมการอาหารและยากำหนดข้อ ๕[๑] ประกาศนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปประกาศ ณ วันที่ ๒๙สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๕๑วิชาญ มีนชัยนันท์รัฐมนตรีช่วยว่าการฯปฏิบัติราชการแทนรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข[เอกสารแนบท้าย]๑.[๒]บัญชีท้ายประกาศกระทรวงสาธารณสุข เรื่อง กำหนดชื่อและปริมาณของวัตถุที่อาจใช้เป็นส่วนผสมในการผลิตเครื่องสำอาง(แก้ไขเพิ่มเติม ลำดับที่ ๘, ๙, ๑๔ เพิ่ม ลำดับที่ ๘/๑, ๙/๑, ๘๑ - ๙๑ และยกเลิกลำดับที่ ๑๐) (เพิ่ม ลำดับที่ ๙๒ - ๑๐๒) (แก้ไขเพิ่มเติม ลำดับที่ ๖๐, ๘๐)(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)ประกาศกระทรวงสาธารณสุขเรื่อง กำหนดชื่อและปริมาณของวัตถุที่อาจใช้เป็นส่วนผสมในการผลิตเครื่องสำอาง(ฉบับที่ ๒)[๓]ข้อ ๘ ประกาศนี้ให้ใช้บังคับเมื่อพ้นกำหนดหนึ่งร้อยแปดสิบวันนับแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปประกาศกระทรวงสาธารณสุขเรื่อง กำหนดชื่อและปริมาณของวัตถุที่อาจใช้เป็นส่วนผสมในการผลิตเครื่องสำอาง(ฉบับที่ ๓)[๔]ข้อ ๒ ประกาศนี้ให้ใช้บังคับเมื่อพ้นกำหนดหนึ่งร้อยแปดสิบวันนับแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปประกาศกระทรวงสาธารณสุขเรื่อง กำหนดชื่อและปริมาณของวัตถุที่อาจใช้เป็นส่วนผสมในการผลิตเครื่องสำอาง (ฉบับที่๔)[๕]อุษมล/ผู้จัดทำ๓ กรกฎาคม ๒๕๕๖ชาญ/ผู้ตรวจ๔ กรกฎาคม ๒๕๕๖[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๒๕/ตอนพิเศษ ๑๖๒ ง/หน้า ๑๒/๙ ตุลาคม ๒๕๕๑[๒]บัญชีท้ายประกาศกระทรวงสาธารณสุข เรื่องกำหนดชื่อและปริมาณของวัตถุที่อาจใช้เป็นส่วนผสมในการผลิตเครื่องสำอางแก้ไขเพิ่มเติมโดยประกาศกระทรวงสาธารณสุข เรื่องกำหนดชื่อและปริมาณของวัตถุที่อาจใช้เป็นส่วนผสมในการผลิตเครื่องสำอาง (ฉบับที่ ๔)[๓] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๒๙/ตอนพิเศษ ๓๙ ง/หน้า ๑๑/๒๓ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๕[๔] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๒๙/ตอนพิเศษ ๑๐๗ ง/หน้า ๔๒/๖ กรกฎาคม ๒๕๕๕[๕] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๓๐/ตอนพิเศษ ๗๔ ง/หน้า ๘/๒๑ มิถุนายน ๒๕๕๖
ประกาศกระทรวงพาณิชย์ประกาศกระทรวงพาณิชย์เรื่องข้อปฏิบัติเกี่ยวกับการใช้เครื่องชั่งแบบแท่นชั่งที่ติดตรึงกับที่ซึ่งมีพิกัดกำลังตั้งแต่๒๐ เมตริกตันขึ้นไป และมีส่วนชั่งน้ำหนักเป็นระบบดิจิทัล (เครื่องชั่งรถยนต์)(ฉบับที่ ๒)พ.ศ. ๒๕๖๐ ตามที่กระทรวงพาณิชย์ได้ออกประกาศกระทรวงพาณิชย์ เรื่อง ข้อปฏิบัติเกี่ยวกับการใช้เครื่องชั่งแบบแท่นชั่งที่ติดตรึงกับที่ซึ่งมีพิกัดกำลังตั้งแต่ ๒๐ เมตริกตันขึ้นไปและมีส่วนชั่งน้ำหนักเป็นระบบดิจิทัล (เครื่องชั่งรถยนต์)พ.ศ. ๒๕๕๙ ลงวันที่ ๑๑ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๕๙ เพื่อกำหนดข้อปฏิบัติเกี่ยวกับการใช้เครื่องชั่งแบบแท่นชั่งชนิดติดตรึงอยู่กับที่ ซึ่งมีพิกัดกำลังตั้งแต่ ๒๐ เมตริกตันขึ้นไปและมีส่วนชั่งน้ำหนักเป็นระบบดิจิทัล (เครื่องชั่งรถยนต์) ไปแล้ว นั้นเพื่อให้การใช้เครื่องชั่งแบบแท่นชั่งที่ติดตรึงกับที่ซึ่งมีพิกัดกำลังตั้งแต่๒๐ เมตริกตันขึ้นไป และมีส่วนชั่งน้ำหนักเป็นระบบดิจิทัล (เครื่องชั่งรถยนต์) ซึ่งใช้ในการชั่งเพื่อซื้อขายหรือจำหน่ายผลผลิตทางการเกษตรเป็นไปอย่างเหมาะสมถูกต้องและเกิดความเป็นธรรมในทางการค้าแก่ผู้เกี่ยวข้องทุกฝ่ายอาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๕ แห่งพระราชบัญญัติมาตราชั่งตวงวัด พ.ศ. ๒๕๔๒ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติมาตราชั่งตวงวัด(ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๕๗ และมาตรา ๒๕ วรรคสอง แห่งพระราชบัญญัติมาตราชั่งตวงวัด พ.ศ.๒๕๔๒ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์ จึงออกประกาศไว้ ดังต่อไปนี้ข้อ ๑[๑] ประกาศนี้ให้ใช้บังคับเมื่อพ้นกำหนดหกสิบวันนับแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษา เป็นต้นไปข้อ ๒ ให้เพิ่มความดังต่อไปนี้เป็น(๓.๘) ของ (๓) ในข้อ ๔ แห่งประกาศกระทรวงพาณิชย์ เรื่อง ข้อปฏิบัติเกี่ยวกับการใช้เครื่องชั่งแบบแท่นชั่งที่ติดตรึงกับที่ซึ่งมีพิกัดกำลังตั้งแต่๒๐ เมตริกตันขึ้นไป และมีส่วนชั่งน้ำหนักเป็นระบบดิจิทัล (เครื่องชั่งรถยนต์) พ.ศ.๒๕๕๙ ลงวันที่ ๑๑ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๕๙(๓.๘) ให้เจ้าของ ผู้ครอบครอง หรือผู้ใช้เครื่องชั่งในการชั่งเพื่อซื้อขายหรือจำหน่ายผลผลิตทางการเกษตรปฏิบัติ ดังต่อไปนี้(๓.๘.๑) จัดทำสำเนาใบแสดงผลการชั่งน้ำหนักและเก็บรักษาไว้(๓.๘.๒) เก็บรักษาข้อมูลการชั่งน้ำหนักไว้ในคอมพิวเตอร์ที่ต่อพ่วงกับส่วนชั่งน้ำหนักและสำรองข้อมูล (Back up)การเก็บรักษาสำเนาใบแสดงผลการชั่ง ตาม (๓.๘.๑) และข้อมูลการชั่งตาม (๓.๘.๒)ให้เก็บไว้เป็นเวลาไม่น้อยกว่า ๒ปีนับแต่วันที่ทำการชั่งและออกใบแสดงผลการชั่งน้ำหนักนั้น เพื่อให้พนักงานเจ้าหน้าที่หรือนายตรวจชั่งตวงวัดตรวจสอบได้โดยสะดวก ทั้งนี้ รายการและข้อมูลดังกล่าว ต้องถูกต้องตรงกันกับต้นฉบับที่ส่งมอบตาม(๓.๖)ประกาศณ วันที่ ๗ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๖๐อภิรดี ตันตราภรณ์รัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์ชวัลพร/อัญชลี/จัดทำ๒๔ สิงหาคม๒๕๖๐นุสรา/ตรวจ๒๖ มกราคม ๒๕๖๑[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๓๔/ตอนพิเศษ ๒๐๙ ง/หน้า ๘/๒๒ สิงหาคม ๒๕๖๐
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 64759หลักกฎหมาย: ฎีกาของจำเลยกล่าวแต่เพียงว่า คำพยานโจทก์มีข้อแตกต่างขัดแย้งกันเองไม่ชอบด้วยเหตุผล ไม่พอที่จะรับฟังให้เป็นผลร้ายแก่จำเลยได้ มิได้ระบุข้อเท็จจริงโดยย่อหรือข้อกฎหมายที่ยกขึ้นอ้างแต่อย่างใด จึงเป็นฎีกาที่ไม่ถูกต้องตามกฎหมาย ไม่เป็นฎีกาที่ควรรับไว้พิจารณา ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 218/2512พนักงานอัยการกรมอัยการโจทก์นายสมชาติ ธาระทรัพย์ หรือธารทรัพย์ หรือเล็ก หรือแดง โพธิ์ดำจำเลย ป.วิ.อ. ม. 193 วรรคท้าย, ม. 225ฎีกาของจำเลยกล่าวแต่เพียงว่า คำพยานโจทก์มีข้อแตกต่างขัดแย้งกันเองไม่ชอบด้วยเหตุผล ไม่พอที่จะรับฟังให้เป็นผลร้ายแก่จำเลยได้ มิได้ระบุข้อเท็จจริงโดยย่อหรือข้อกฎหมายที่ยกขึ้นอ้างแต่อย่างใด จึงเป็นฎีกาที่ไม่ถูกต้องตามกฎหมาย ไม่เป็นฎีกาที่ควรรับไว้พิจารณา(ปันโน สุขทรรศนีย์-ยง เหลืองรังษี-สว่าง ภูวะปัจฉิม)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 218/2512พนักงานอัยการกรมอัยการโจทก์นายสมชาติ ธาระทรัพย์ หรือธารทรัพย์ หรือเล็ก หรือแดง โพธิ์ดำจำเลย ป.วิ.อ. ม. 193 วรรคท้าย, ม. 225ฎีกาของจำเลยกล่าวแต่เพียงว่า คำพยานโจทก์มีข้อแตกต่างขัดแย้งกันเองไม่ชอบด้วยเหตุผล ไม่พอที่จะรับฟังให้เป็นผลร้ายแก่จำเลยได้ มิได้ระบุข้อเท็จจริงโดยย่อหรือข้อกฎหมายที่ยกขึ้นอ้างแต่อย่างใด จึงเป็นฎีกาที่ไม่ถูกต้องตามกฎหมาย ไม่เป็นฎีกาที่ควรรับไว้พิจารณา(ปันโน สุขทรรศนีย์-ยง เหลืองรังษี-สว่าง ภูวะปัจฉิม)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
กฎกระทรวงกฎกระทรวงฉบับที่ ๑๒ (พ.ศ. ๒๕๐๙)ออกตามความในพระราชบัญญัติการขนส่งพ.ศ. ๒๔๙๗ว่าด้วยการรับจัดการขนส่ง[๑] อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๖ มาตรา ๒๔ แห่งพระราชบัญญัติการขนส่งพ.ศ. ๒๔๙๗ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคมและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยออกกฎกระทรวงไว้ดังต่อไปนี้ข้อ ๑บุคคลใดประสงค์จะประกอบการรับจัดการขนส่งให้ทำคำขอโดยใช้แบบพิมพ์ของกรมการขนส่งทางบกยื่นต่อนายทะเบียน และ(๑) ถ้าเป็นบุคคลธรรมดาให้ยื่นคำขอพร้อมด้วยบัตรประจำตัวประชาชนหรือสำเนาทะเบียนบ้าน(๒) ถ้าเป็นห้างหุ้นส่วนสามัญจดทะเบียน ให้ยื่นคำขอพร้อมด้วย(ก)หนังสือรับรองของนายทะเบียนหุ้นส่วนบริษัทแสดงการจดทะเบียนกับรายชื่อผู้เป็นหุ้นส่วนทั้งหมดและ(ข)บัตรประจำตัวประชาชนหรือสำเนาทะเบียนบ้านของผู้เป็นหุ้นส่วนทั้งหมด(๓) ถ้าเป็นห้างหุ้นส่วนจำกัด ให้ยื่นคำขอพร้อมด้วย(ก) หนังสือรับรองของนายทะเบียนหุ้นส่วนบริษัทแสดงการจดทะเบียนรายชื่อผู้เป็นหุ้นส่วนจำพวกจำกัดความรับผิดและจำพวกไม่จำกัดความรับผิด กับจำนวนส่วนลงหุ้นของผู้เป็นหุ้นส่วนนั้น ๆ และ(ข)บัตรประจำตัวประชาชนหรือสำเนาทะเบียนบ้านของผู้เป็นหุ้นส่วนจำพวกไม่จำกัดความรับผิด(๔) ถ้าเป็นบริษัทจำกัด ให้ยื่นคำขอพร้อมด้วย(ก)หนังสือรับรองของนายทะเบียนหุ้นส่วนบริษัทแสดงการจดทะเบียนกับรายชื่อกรรมการของบริษัท(ข) หนังสือบริคณห์สนธิและข้อบังคับฉบับตีพิมพ์(ค) บัตรประจำตัวประชาชนหรือสำเนาทะเบียนบ้านของกรรมการของบริษัทและ(ง) บัญชีรายชื่อผู้ถือหุ้นแสดงสัญชาติ และจำนวนหุ้นที่ผู้ถือหุ้นมีอยู่ในวันยื่นคำขอข้อ ๒บุคคลใดประสงค์จะขอใบแทนใบอนุญาตที่สูญหายหรือชำรุดลบเลือนในสาระสำคัญให้ทำคำขอโดยใช้แบบพิมพ์ของกรมการขนส่งทางบก ยื่นต่อนายทะเบียนพร้อมด้วยใบรับแจ้งความของสถานีตำรวจหรือใบอนุญาตที่ชำรุดลบเลือนนั้น แล้วแต่กรณีข้อ ๓เมื่อได้รับคำขอตามกฎกระทรวงนี้ ให้นายทะเบียนเป็นผู้พิจารณาและดำเนินการเพื่อออกใบอนุญาตหรือใบแทนใบอนุญาต แล้วแต่กรณีข้อ ๔ให้ผู้ประกอบการรับจัดการขนส่ง มีหน้าที่ต้องทำรายงานสถิติตามมาตรา ๒๔แห่งพระราชบัญญัติการขนส่ง พ.ศ. ๒๔๙๗ข้อ ๕ ให้กำหนดค่าธรรมเนียมเกี่ยวกับการรับจัดการขนส่งตามอัตราท้ายกฎกระทรวงนี้ข้อ ๖การชำระค่าธรรมเนียมเกี่ยวกับการรับจัดการขนส่งให้กระทำโดยปิดแสตมป์ฤชากรให้ไว้ ณ วันที่ ๑๙ กันยายน พ.ศ. ๒๕๐๙พลโท พ. ปุณณกันต์รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคมพลเอก ป. จารุเสถียรรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย[เอกสารแนบท้าย]๑. อัตราค่าธรรมเนียม(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือโดยเหตุที่พระราชกฤษฎีกาให้ใช้พระราชบัญญัติการขนส่ง พ.ศ. ๒๔๙๗ในส่วนที่เกี่ยวกับการรับจัดการขนส่ง พ.ศ. ๒๕๐๙ ได้ประกาศใช้บังคับจึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงวางระเบียบเกี่ยวกับการรับจัดการขนส่งในเรื่องการขอและการออกใบอนุญาตการกำหนดค่าธรรมเนียม การกำหนดหน้าที่ผู้ประกอบการรับจัดการขนส่งต้องทำรายงานสถิติเกี่ยวกับการรับจัดการขนส่งและสถิติเหตุภยันตรายธิดาวรรณ/ปรับปรุง๑ พฤศจิกายน ๒๕๔๕โชติกานต์/ปรับปรุง๑๑ มกราคม ๒๕๕๙[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๘๓/ตอนที่ ๙๒/หน้า ๖๘๖/๑๘ ตุลาคม ๒๕๐๙
พระราชกฤษฎีกาให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมอาคารพ.ศ. ๒๕๒๒บังคับในท้องที่บางแห่งในตำบลปางหมูอำเภอเมืองแม่ฮ่องสอนจังหวัดแม่ฮ่องสอนพ.ศ. ๒๕๓๔ ภูมิพลอดุลยเดชป.ร.ให้ไว้ ณ วันที่๒๙ กันยายน พ.ศ. ๒๕๓๔เป็นปีที่ ๔๖ในรัชกาลปัจจุบันพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชมีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่าโดยที่เป็นการสมควรให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมอาคารพ.ศ. ๒๕๒๒ บังคับในท้องที่บางแห่งในตำบลปางหมู อำเภอเมืองแม่ฮ่องสอนจังหวัดแม่ฮ่องสอนอาศัยอำนาจตามความในมาตรา๒๕ แห่งธรรมนูญการปกครองราชอาณาจักร พุทธศักราช ๒๕๓๔ และมาตรา ๒แห่งพระราชบัญญัติควบคุมอาคาร พ.ศ. ๒๕๒๒ จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้มาตรา ๑ พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า พระราชกฤษฎีกาให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมอาคารพ.ศ. ๒๕๒๒ บังคับในท้องที่บางแห่งในตำบลปางหมู อำเภอเมืองแม่ฮ่องสอนจังหวัดแม่ฮ่องสอน พ.ศ. ๒๕๓๔มาตรา ๒[๑]พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา ๓ ให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมอาคาร พ.ศ. ๒๕๒๒บังคับในท้องที่บางแห่งในตำบลปางหมู อำเภอเมืองแม่ฮ่องสอน จังหวัดแม่ฮ่องสอนภายในแนวเขตตามแผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกานี้มาตรา ๔ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้ผู้รับสนองพระบรมราชโองการอานันท์ ปันยารชุนนายกรัฐมนตรี[เอกสารแนบท้าย]๑.แผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกาให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมอาคาร พ.ศ. ๒๕๒๒บังคับในท้องที่บางแห่งในตำบลปางหมู อำเภอเมืองแม่ฮ่องสอน จังหวัดแม่ฮ่องสอน พ.ศ.๒๕๓๔(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)หมายเหตุ:- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือเนื่องจากในท้องที่บางแห่งในตำบลปางหมู อำเภอเมืองแม่ฮ่องสอน จังหวัดแม่ฮ่องสอนกำลังมีการขยายตัวทั้งในด้านการก่อสร้างอาคารและการผังเมืองสมควรให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมอาคาร พ.ศ. ๒๕๒๒ บังคับในท้องที่ดังกล่าวเพื่อประโยชน์ในด้านการควบคุมเกี่ยวกับความมั่นคงแข็งแรง ความปลอดภัยการป้องกันอัคคีภัย การสาธารณสุข การรักษาคุณภาพสิ่งแวดล้อม การผังเมือง การสถาปัตยกรรมและการอำนวยความสะดวกแก่การจราจร จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้สรัลพร/พิมพ์๑๔ มกราคม ๒๕๕๑ฐิติพงษ์/ตรวจ๒๑ มกราคม ๒๕๕๑โชติกานต์/ปรับปรุง๒๘ เมษายน ๒๕๖๓อรญา/ตรวจ๙ กันยายน ๒๕๖๓[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๐๘/ตอนที่ ๑๗๙/ฉบับพิเศษ หน้า ๑๙/๙ ตุลาคม ๒๕๓๔
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 468/2505หลักกฎหมาย: คดีอาญานั้น เมื่อจำเลยตายในขณะที่คดีอยู่ในระหว่างพิจารณา คดีก็เป็นอันระงับไปตาม ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 39 (1)โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานพยายามฆ่าคน ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘ ประกอบด้วย มาตรา ๘๐ ให้จำคุกจำเลย ๑๒ ปี จำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับให้ยกฟ้อง อัยการโจทก์ฎีกา ต่อมาศาลชั้นต้นส่งสำนวนคืนมาศาลฎีกาโดยแจ้งว่า จำเลยตามก่อนที่ศาลจะได้อ่านคำพิพากษาศาลฎีกาให้จำเลยฟัง ศาลฎีกาเห็นว่า เมื่อจำเลยตายในขณะที่คดีอยู่ในระหว่างพิจารณา คดีก็เป็นอันระงับไปตาม ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๓๙ (๑)จึงให้จำหน่ายคดี ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 468/2505อัยการจังหวัด เพชรบูรณ์โจทก์นายไหล เรืองงามจำเลย ป.วิ.อ. ม. 39 ป.อ. ม. 38คดีอาญานั้น เมื่อจำเลยตายในขณะที่คดีอยู่ในระหว่างพิจารณา คดีก็เป็นอันระงับไปตาม ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 39 (1)โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานพยายามฆ่าคน ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘ ประกอบด้วย มาตรา ๘๐ ให้จำคุกจำเลย ๑๒ ปี จำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับให้ยกฟ้อง อัยการโจทก์ฎีกา ต่อมาศาลชั้นต้นส่งสำนวนคืนมาศาลฎีกาโดยแจ้งว่า จำเลยตามก่อนที่ศาลจะได้อ่านคำพิพากษาศาลฎีกาให้จำเลยฟัง ศาลฎีกาเห็นว่า เมื่อจำเลยตายในขณะที่คดีอยู่ในระหว่างพิจารณา คดีก็เป็นอันระงับไปตาม ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๓๙ (๑)จึงให้จำหน่ายคดี(เชื้อ คงคากุล-ประกอบ หุตะสิงห์-สนิท สุมาวงศ์)ศาลจังหวัดเพชรบูรณ์ - นายสำราญ ภู่แก้วศาลอุทธรณ์ - นายวงษ์ วีระพงศ์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานพยายามฆ่าคน ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘ ประกอบด้วย มาตรา ๘๐ ให้จำคุกจำเลย ๑๒ ปี จำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับให้ยกฟ้อง อัยการโจทก์ฎีกา ต่อมาศาลชั้นต้นส่งสำนวนคืนมาศาลฎีกาโดยแจ้งว่า จำเลยตามก่อนที่ศาลจะได้อ่านคำพิพากษาศาลฎีกาให้จำเลยฟัง ศาลฎีกาเห็นว่า เมื่อจำเลยตายในขณะที่คดีอยู่ในระหว่างพิจารณา คดีก็เป็นอันระงับไปตาม ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๓๙ (๑)จึงให้จำหน่ายคดี ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 468/2505อัยการจังหวัด เพชรบูรณ์โจทก์นายไหล เรืองงามจำเลย ป.วิ.อ. ม. 39 ป.อ. ม. 38คดีอาญานั้น เมื่อจำเลยตายในขณะที่คดีอยู่ในระหว่างพิจารณา คดีก็เป็นอันระงับไปตาม ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 39 (1)โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานพยายามฆ่าคน ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘ ประกอบด้วย มาตรา ๘๐ ให้จำคุกจำเลย ๑๒ ปี จำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับให้ยกฟ้อง อัยการโจทก์ฎีกา ต่อมาศาลชั้นต้นส่งสำนวนคืนมาศาลฎีกาโดยแจ้งว่า จำเลยตามก่อนที่ศาลจะได้อ่านคำพิพากษาศาลฎีกาให้จำเลยฟัง ศาลฎีกาเห็นว่า เมื่อจำเลยตายในขณะที่คดีอยู่ในระหว่างพิจารณา คดีก็เป็นอันระงับไปตาม ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๓๙ (๑)จึงให้จำหน่ายคดี(เชื้อ คงคากุล-ประกอบ หุตะสิงห์-สนิท สุมาวงศ์)ศาลจังหวัดเพชรบูรณ์ - นายสำราญ ภู่แก้วศาลอุทธรณ์ - นายวงษ์ วีระพงศ์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศอธิบดีกรมสรรพากรเกี่ยวกับภาษีมูลค่าเพิ่ม (ฉบับที่ 213)เรื่อง กําหนดลักษณะ และเงื่อนไขค่าตอบแทนที่ไม่ต้องนํามารวมคํานวณ มูลค่าของฐานภาษี ตามมาตรา 79 (4) แห่งประมวลรัษฎากร-------------------------------------------------------- อาศัยอํานาจตามความในมาตรา 79 (4) แห่งประมวลรัษฎากร ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดย พระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลรัษฎากร (ฉบับที่ 30) พ.ศ. 2534 อธิบดีกรมสรรพากรโดย อนุมัติรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง กําหนดลักษณะ และเงื่อนไขค่าตอบแทนที่ไม่ต้องนํามารวม มูลค่าของฐานภาษี ไว้ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ ให้เพิ่มความต่อไปนี้เป็น (14/1) ของข้อ 2 ของประกาศอธิบดีกรมสรรพากร เกี่ยวกับภาษีมูลค่าเพิ่ม (ฉบับที่ 40) เรื่อง กําหนดลักษณะ และเงื่อนไขค่าตอบแทนที่ไม่ต้องนํามารวม คํานวณมูลค่าของฐานภาษี ตามมาตรา 79 (4) แห่งประมวลรัษฎากร ลงวันที่ 26 สิงหาคม พ.ศ. 2535 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดย ประกาศอธิบดีกรมสรรพากร เกี่ยวกับภาษีมูลค่าเพิ่ม (ฉบับที่ 211 ) เรื่อง กําหนดลักษณะและเงื่อนไขค่าตอบแทนที่ไม่ต้องนํามารวมคํานวณมูลค่าของฐานภาษี ตามมาตรา 79 (4) แห่ง ประมวลรัษฎากร ลงวันที่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2559 "(14/1) มูลค่าของทองรูปพรรณที่ขายซึ่งผู้ขายฝากใช้สิทธิไถ่ทรัพย์สินคืนภายในเวลา ที่กําหนดไว้ในสัญญาหรือภายในเวลาที่กฎหมายกําหนด เป็นจํานวนเท่ากับราคาขายฝากที่กําหนดไว้ใน สัญญา ทั้งนี้ เฉพาะผู้ประกอบการจดทะเบียนที่ประกอบกิจการขายทองรูปพรรณ ซึ่งมีใบอนุญาตค้าของเก่า ตามกฎหมายว่าด้วยการค้าของเก่า หากมิได้กําหนดราคาขายฝากไว้ มูลค่าของทองรูปพรรณที่ขายฝากตามวรรคหนึ่งให้เป็น จํานวนเท่ากับร้อยละ 84 ของราคาสินไถ่ที่กําหนดไว้ตามสัญญาขายฝากสินไถ่ คือ จํานวนเงินที่ผู้ขายฝากหรือผู้มีสิทธิไถ่ตามกฎหมาย จะต้องนํามาชําระให้แก่ผู้ซื้อหรือผู้มีหน้าที่รับไถ่ เมื่อมาใช้สิทธิไถ่ทรัพย์สินนั้น ทองรูปพรรณตามวรรคหนึ่ง หมายความว่า ทองคําที่ทําสําเร็จเป็นเครื่องประดับกาย เครื่องแต่งกาย ของชําร่วย หรือสิ่งของต่าง ๆ ที่มีไว้เพื่อโชว์ ทั้งนี้ ต้องไม่มีอัญมณีประกอบอยู่ด้วย และหมายความรวมถึงนากที่สามารถคํานวณราคารับซื้อคืนได้ตามส่วนของราคาทองรูปพรรณที่สมาคมค้าทองคําประกาศรับซื้อคืน"ข้อ ๒ ประกาศนี้ใช้บังคับตั้งแต่วันประกาศเป็นต้นไปผู้มีอํานาจลงนาม - ประกาศ ณ วันที่ 16 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2560 (นายประสงค์ พูนธเนศ)อธิบดีกรมสรรพากร
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 63170หลักกฎหมาย: จำเลยมิได้ยกปัญหาข้อกฎหมายที่ประสงค์อ้างอิงขึ้นกล่าวให้ชัดแจ้งในฎีกา จึงเป็นฎีกาที่ไม่ชอบด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาแพ่ง มาตรา 249 ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 82/2520นายดอรอซิงห์โจทก์นายโซยันซิงห์ รันดาเวจำเลย ป.วิ.พ. ม. 249จำเลยมิได้ยกปัญหาข้อกฎหมายที่ประสงค์อ้างอิงขึ้นกล่าวให้ชัดแจ้งในฎีกา จึงเป็นฎีกาที่ไม่ชอบด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาแพ่ง มาตรา 249(อุดม จาละ-สงวน สิทธิไชย-ปรีชา สุมาวงศ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 82/2520นายดอรอซิงห์โจทก์นายโซยันซิงห์ รันดาเวจำเลย ป.วิ.พ. ม. 249จำเลยมิได้ยกปัญหาข้อกฎหมายที่ประสงค์อ้างอิงขึ้นกล่าวให้ชัดแจ้งในฎีกา จึงเป็นฎีกาที่ไม่ชอบด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาแพ่ง มาตรา 249(อุดม จาละ-สงวน สิทธิไชย-ปรีชา สุมาวงศ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ