คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 54/2493หลักกฎหมาย: ฟ้องที่ขอให้ลงโทษจำเลยตาม ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา 319(3) นั้นต้องบรรยายว่าเข้ามาตรา 319(3) เพราะเหตุใดมิฉะนั้นถือว่า ฟ้องบรรยายไม่ครบองค์ความผิดตามมาตรานี้ ฎีกาของโจทก์ที่ขอฉะเพาะให้ลงโทษจำเลยตามมาตราใดมาตราหนึ่งนั้น เมื่อลงโทษตามบทมาตราที่โจทก์ขอไม่ได้แล้ว จะลงโทษตามมาตราอื่นที่ไม่ได้ขอมาได้หรือไม่ ไม่เป็นประเด็นที่จะวินิจฉัย ศาลต้องยกฟ้องโจทก์ฟ้องว่าจำเลยที่ ๑ ได้รับมอบรถจักรยาน ๓ ล้อ ๑ คัน ราคา ๒๑๐๐ บาทของ ส. เพื่อขับขี่รับจ้างคนโดยสาร แล้วจำเลยที่ ๑ กับจำเลยที่ ๒ บังอาจสมคบกันยักยอกรถนี้ไปเป็นประโยชน์ส่วนตัว เจ้าพนักงานและเจ้าทรัพย์ตรวจค้นได้เครื่องประกอบรถนี้ซึ่งถอดเป็นชิ้นได้จากจำเลยที่ ๓ คงขาดแต่ป้ายเบอร์รถ ขอให้ลงโทษตาม ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา ๖๓,๖๕,๓๑๙,๓๒๑ คืนของกลางและใช้ค่าป้ายจำเลยที่ ๑ รับสารภาพฐานยักยอก จำเลยที่ ๒,๓ ปฏิเสธ ศาลชั้นต้นเห็นว่า จำเลยที่ ๑ ผิด ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา ๓๑๔ จำคุก ๖ เดือนโดยลดกึ่งแล้ว และใช้ค่าป้ายยกฟ้องจำเลยที่ ๒,๓ ศาลอุทธรณ์เห็นว่า สำหรับจำเลยที่ ๑ ฟ้องมิได้บรรยายให้ชัดว่า ยักยอกในฐานที่จำเลยมีอาชีพมีหน้าที่หรือด้วยธุระกิจของจำเลยอันจะเป็นผิดตามมาตรา ๓๑๙(๓) เป็นเรื่องยักยอกตามมาตรา ๓๑๔ ซึ่งเป็นความผิดส่วนตัว แต่ตามฟ้องไม่ปรากฏว่าผู้เสียหายได้ร้องทุกข์ ทั้งคดีมีข้อหาฐานอื่นปนอยู่ด้วย พิพากษาแก้ให้ยกฟ้องสำหรับจำเลยที่ ๑ (อ้างฎีกาที่ ๑๒๑๒/๒๔๘๐ และ ที่ ๙๘๑/๒๔๘๒) โจทก์ฎีกาว่า จำเลยที่ ๑ มีความผิดตามมาตรา ๓๑๙(๓) ศาลฎีกาเห็นว่า ฟ้องของโจทก์ไม่ได้บรรยายว่าเข้ามาตรา ๓๑๙(๓) เพราะเหตุใด จึงยังไม่ครบองค์ความผิดตามมาตรา ๓๑๙(๓) จะลงโทษตามมาตรา ๓๑๙(๓) ไม่ได้ส่วนจะลงโทษตามมาตรา ๓๑๔ ได้หรือไม่ ศาลฎีกาได้ประชุมใหญ่เห็นว่า โจทก์ฎีกาขอฉะเพาะให้ลงโทษจำเลยตามมาตรา ๓๑๙(๓) หาได้ฎีกาขอให้ลงโทษตามมาตรา ๓๑๔ ไม่ จึงไม่เป็นประเด็นในชั้นนี้ พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 54/2493อัยยการกรมอัยยการโจทก์นายต๊ะ หัสวงศ์ ที่ 1, นายไล้ แซ่เจี๊ยะ ที่ 2, นายพยุง โต๊ะเจริญ ที่ 3จำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 319 (3), ม. 314 ป.วิ.อ. ม. 158 (5) (6), ม. 121, ม. 123, ม. 192, ม. 216ฟ้องที่ขอให้ลงโทษจำเลยตาม ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา 319(3) นั้นต้องบรรยายว่าเข้ามาตรา 319(3) เพราะเหตุใดมิฉะนั้นถือว่า ฟ้องบรรยายไม่ครบองค์ความผิดตามมาตรานี้ ฎีกาของโจทก์ที่ขอฉะเพาะให้ลงโทษจำเลยตามมาตราใดมาตราหนึ่งนั้น เมื่อลงโทษตามบทมาตราที่โจทก์ขอไม่ได้แล้ว จะลงโทษตามมาตราอื่นที่ไม่ได้ขอมาได้หรือไม่ ไม่เป็นประเด็นที่จะวินิจฉัย ศาลต้องยกฟ้องโจทก์ฟ้องว่าจำเลยที่ ๑ ได้รับมอบรถจักรยาน ๓ ล้อ ๑ คัน ราคา ๒๑๐๐ บาทของ ส. เพื่อขับขี่รับจ้างคนโดยสาร แล้วจำเลยที่ ๑ กับจำเลยที่ ๒ บังอาจสมคบกันยักยอกรถนี้ไปเป็นประโยชน์ส่วนตัว เจ้าพนักงานและเจ้าทรัพย์ตรวจค้นได้เครื่องประกอบรถนี้ซึ่งถอดเป็นชิ้นได้จากจำเลยที่ ๓ คงขาดแต่ป้ายเบอร์รถ ขอให้ลงโทษตาม ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา ๖๓,๖๕,๓๑๙,๓๒๑ คืนของกลางและใช้ค่าป้ายจำเลยที่ ๑ รับสารภาพฐานยักยอก จำเลยที่ ๒,๓ ปฏิเสธ ศาลชั้นต้นเห็นว่า จำเลยที่ ๑ ผิด ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา ๓๑๔ จำคุก ๖ เดือนโดยลดกึ่งแล้ว และใช้ค่าป้ายยกฟ้องจำเลยที่ ๒,๓ ศาลอุทธรณ์เห็นว่า สำหรับจำเลยที่ ๑ ฟ้องมิได้บรรยายให้ชัดว่า ยักยอกในฐานที่จำเลยมีอาชีพมีหน้าที่หรือด้วยธุระกิจของจำเลยอันจะเป็นผิดตามมาตรา ๓๑๙(๓) เป็นเรื่องยักยอกตามมาตรา ๓๑๔ ซึ่งเป็นความผิดส่วนตัว แต่ตามฟ้องไม่ปรากฏว่าผู้เสียหายได้ร้องทุกข์ ทั้งคดีมีข้อหาฐานอื่นปนอยู่ด้วย พิพากษาแก้ให้ยกฟ้องสำหรับจำเลยที่ ๑ (อ้างฎีกาที่ ๑๒๑๒/๒๔๘๐ และ ที่ ๙๘๑/๒๔๘๒) โจทก์ฎีกาว่า จำเลยที่ ๑ มีความผิดตามมาตรา ๓๑๙(๓) ศาลฎีกาเห็นว่า ฟ้องของโจทก์ไม่ได้บรรยายว่าเข้ามาตรา ๓๑๙(๓) เพราะเหตุใด จึงยังไม่ครบองค์ความผิดตามมาตรา ๓๑๙(๓) จะลงโทษตามมาตรา ๓๑๙(๓) ไม่ได้ส่วนจะลงโทษตามมาตรา ๓๑๔ ได้หรือไม่ ศาลฎีกาได้ประชุมใหญ่เห็นว่า โจทก์ฎีกาขอฉะเพาะให้ลงโทษจำเลยตามมาตรา ๓๑๙(๓) หาได้ฎีกาขอให้ลงโทษตามมาตรา ๓๑๔ ไม่ จึงไม่เป็นประเด็นในชั้นนี้ พิพากษายืน(จำรูญเนติศาสตร์-มนูภันย์วิมลสาร-นนทปัญญา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่าจำเลยที่ ๑ ได้รับมอบรถจักรยาน ๓ ล้อ ๑ คัน ราคา ๒๑๐๐ บาทของ ส. เพื่อขับขี่รับจ้างคนโดยสาร แล้วจำเลยที่ ๑ กับจำเลยที่ ๒ บังอาจสมคบกันยักยอกรถนี้ไปเป็นประโยชน์ส่วนตัว เจ้าพนักงานและเจ้าทรัพย์ตรวจค้นได้เครื่องประกอบรถนี้ซึ่งถอดเป็นชิ้นได้จากจำเลยที่ ๓ คงขาดแต่ป้ายเบอร์รถ ขอให้ลงโทษตาม ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา ๖๓,๖๕,๓๑๙,๓๒๑ คืนของกลางและใช้ค่าป้ายจำเลยที่ ๑ รับสารภาพฐานยักยอก จำเลยที่ ๒,๓ ปฏิเสธ ศาลชั้นต้นเห็นว่า จำเลยที่ ๑ ผิด ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา ๓๑๔ จำคุก ๖ เดือนโดยลดกึ่งแล้ว และใช้ค่าป้ายยกฟ้องจำเลยที่ ๒,๓ ศาลอุทธรณ์เห็นว่า สำหรับจำเลยที่ ๑ ฟ้องมิได้บรรยายให้ชัดว่า ยักยอกในฐานที่จำเลยมีอาชีพมีหน้าที่หรือด้วยธุระกิจของจำเลยอันจะเป็นผิดตามมาตรา ๓๑๙(๓) เป็นเรื่องยักยอกตามมาตรา ๓๑๔ ซึ่งเป็นความผิดส่วนตัว แต่ตามฟ้องไม่ปรากฏว่าผู้เสียหายได้ร้องทุกข์ ทั้งคดีมีข้อหาฐานอื่นปนอยู่ด้วย พิพากษาแก้ให้ยกฟ้องสำหรับจำเลยที่ ๑ (อ้างฎีกาที่ ๑๒๑๒/๒๔๘๐ และ ที่ ๙๘๑/๒๔๘๒) โจทก์ฎีกาว่า จำเลยที่ ๑ มีความผิดตามมาตรา ๓๑๙(๓) ศาลฎีกาเห็นว่า ฟ้องของโจทก์ไม่ได้บรรยายว่าเข้ามาตรา ๓๑๙(๓) เพราะเหตุใด จึงยังไม่ครบองค์ความผิดตามมาตรา ๓๑๙(๓) จะลงโทษตามมาตรา ๓๑๙(๓) ไม่ได้ส่วนจะลงโทษตามมาตรา ๓๑๔ ได้หรือไม่ ศาลฎีกาได้ประชุมใหญ่เห็นว่า โจทก์ฎีกาขอฉะเพาะให้ลงโทษจำเลยตามมาตรา ๓๑๙(๓) หาได้ฎีกาขอให้ลงโทษตามมาตรา ๓๑๔ ไม่ จึงไม่เป็นประเด็นในชั้นนี้ พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 54/2493อัยยการกรมอัยยการโจทก์นายต๊ะ หัสวงศ์ ที่ 1, นายไล้ แซ่เจี๊ยะ ที่ 2, นายพยุง โต๊ะเจริญ ที่ 3จำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 319 (3), ม. 314 ป.วิ.อ. ม. 158 (5) (6), ม. 121, ม. 123, ม. 192, ม. 216ฟ้องที่ขอให้ลงโทษจำเลยตาม ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา 319(3) นั้นต้องบรรยายว่าเข้ามาตรา 319(3) เพราะเหตุใดมิฉะนั้นถือว่า ฟ้องบรรยายไม่ครบองค์ความผิดตามมาตรานี้ ฎีกาของโจทก์ที่ขอฉะเพาะให้ลงโทษจำเลยตามมาตราใดมาตราหนึ่งนั้น เมื่อลงโทษตามบทมาตราที่โจทก์ขอไม่ได้แล้ว จะลงโทษตามมาตราอื่นที่ไม่ได้ขอมาได้หรือไม่ ไม่เป็นประเด็นที่จะวินิจฉัย ศาลต้องยกฟ้องโจทก์ฟ้องว่าจำเลยที่ ๑ ได้รับมอบรถจักรยาน ๓ ล้อ ๑ คัน ราคา ๒๑๐๐ บาทของ ส. เพื่อขับขี่รับจ้างคนโดยสาร แล้วจำเลยที่ ๑ กับจำเลยที่ ๒ บังอาจสมคบกันยักยอกรถนี้ไปเป็นประโยชน์ส่วนตัว เจ้าพนักงานและเจ้าทรัพย์ตรวจค้นได้เครื่องประกอบรถนี้ซึ่งถอดเป็นชิ้นได้จากจำเลยที่ ๓ คงขาดแต่ป้ายเบอร์รถ ขอให้ลงโทษตาม ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา ๖๓,๖๕,๓๑๙,๓๒๑ คืนของกลางและใช้ค่าป้ายจำเลยที่ ๑ รับสารภาพฐานยักยอก จำเลยที่ ๒,๓ ปฏิเสธ ศาลชั้นต้นเห็นว่า จำเลยที่ ๑ ผิด ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา ๓๑๔ จำคุก ๖ เดือนโดยลดกึ่งแล้ว และใช้ค่าป้ายยกฟ้องจำเลยที่ ๒,๓ ศาลอุทธรณ์เห็นว่า สำหรับจำเลยที่ ๑ ฟ้องมิได้บรรยายให้ชัดว่า ยักยอกในฐานที่จำเลยมีอาชีพมีหน้าที่หรือด้วยธุระกิจของจำเลยอันจะเป็นผิดตามมาตรา ๓๑๙(๓) เป็นเรื่องยักยอกตามมาตรา ๓๑๔ ซึ่งเป็นความผิดส่วนตัว แต่ตามฟ้องไม่ปรากฏว่าผู้เสียหายได้ร้องทุกข์ ทั้งคดีมีข้อหาฐานอื่นปนอยู่ด้วย พิพากษาแก้ให้ยกฟ้องสำหรับจำเลยที่ ๑ (อ้างฎีกาที่ ๑๒๑๒/๒๔๘๐ และ ที่ ๙๘๑/๒๔๘๒) โจทก์ฎีกาว่า จำเลยที่ ๑ มีความผิดตามมาตรา ๓๑๙(๓) ศาลฎีกาเห็นว่า ฟ้องของโจทก์ไม่ได้บรรยายว่าเข้ามาตรา ๓๑๙(๓) เพราะเหตุใด จึงยังไม่ครบองค์ความผิดตามมาตรา ๓๑๙(๓) จะลงโทษตามมาตรา ๓๑๙(๓) ไม่ได้ส่วนจะลงโทษตามมาตรา ๓๑๔ ได้หรือไม่ ศาลฎีกาได้ประชุมใหญ่เห็นว่า โจทก์ฎีกาขอฉะเพาะให้ลงโทษจำเลยตามมาตรา ๓๑๙(๓) หาได้ฎีกาขอให้ลงโทษตามมาตรา ๓๑๔ ไม่ จึงไม่เป็นประเด็นในชั้นนี้ พิพากษายืน(จำรูญเนติศาสตร์-มนูภันย์วิมลสาร-นนทปัญญา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ