คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 828/2498หลักกฎหมาย: การรับขนเบียร์โดยทางเรือจากกรุงเทพฯ ไปสุราษฎร์ธานีถือว่าเป็นการรับขนของตามชายฝั่งอ่าวไทยหรือในน่านน้ำไทยหาใช่เป็นการรับขนของทางทะเลไม่ดังนั้นจะนำเอาอายุความ 6 เดือนของพระราชบัญญัติเดินเรือมาใช้หาได้ไม่ เมื่อจำเลยเป็นผู้รับขนส่งของเพื่อบำเหน็จหากของนั้นเกิดสูญหายหรือบุบสลายขึ้น จำเลยก็ต้องรับผิดเว้นแต่จะพิสูจน์ได้ว่าการนั้นเกิดแต่เหตุสุดวิสัยหรือแต่สภาพแห่งของนั้นหรือเพราะความผิดของผู้ส่งหรือผู้ตราส่งตาม มาตรา 616โจทก์ฟ้องว่าโจทก์ได้ตกลงจ้างจำเลยขนส่งเบียร์รวม 51 หีบจากกรุงเทพฯ ไปที่สุราษฎร์ธานี ต่อมาปรากฏว่าเรือยนต์จำเลยซึ่งบรรทุกเบียร์ด้วยความประมาทเลินเล่อของนายเรือได้ชนเรือรบไทยและจมลงเบียร์สูญหาย จำเลยงมเบียร์ที่จมน้ำคืนแก่โจทก์ 17 หีบ อากรแสตมป์หลุดหาย คงหายไป 34 หีบเป็นเงิน 10,552 บาท กับต้องซื้ออากรแสตมป์ปิดใหม่อีก 400 บาท โจทก์ขอจำเลย ๆ ไม่ชำระจึงขอให้ศาลบังคับจำเลยต่อสู้ว่าราคาไม่ถึงตามที่โจทก์อ้าง ไม่รับรองว่าโจทก์จะซื้ออากรแสตมป์ปิดดังฟ้องจริง เรือยนต์จำเลยที่บรรทุกเบียร์ของโจทก์หาได้ประมาทเลินเล่อชนเรือรบไทยเรือบรรทุกเบียร์ถูกเรือรบไทยชน จำเลยไม่ต้องรับผิดและโจทก์เคยตกลงกับจำเลยให้ผู้ส่งประกันภัยเอง จำเลยไม่ต้องรับผิดในของที่สูญหายหรือเสียหาย กับคดีโจทก์ขาดอายุความศาลแพ่งวินิจฉัยว่าคดีโจทก์ไม่ขาดอายุความ เรือของจำเลยเป็นฝ่ายเลินเล่อไม่ได้ความชัดว่าจำเลยได้ตกลงกับโจทก์ไม่ต้องรับผิดในของที่สูญหาย เมื่อของสูญหายโดยความผิดของจำเลย ๆ จึงต้องรับผิดจึงพิพากษาให้จำเลยใช้ค่าเสียหาย 10,952 บาทจำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาเห็นว่าการรับขนของรายนี้เป็นการรับขนตามชายฝั่งอ่าวไทยหรืออีกนัยหนึ่งเป็นการรับขนในน่านน้ำไทยจะถือว่ารับขนของทางทะเลไม่ได้เมื่อฟังว่าจำเลยเป็นผู้รับขนส่งของเพื่อบำเหน็จเป็นการค้าโดยปกติแล้วจำเลยก็ต้องรับผิดเมื่อของที่รับมอบหมายนั้นสูญหายเว้นแต่จะพิสูจน์ได้ว่าการสูญหายนั้นเกิดแต่เหตุสุดวิสัย หรือเกิดแต่สภาพแห่งของนั้นเอง หรือเกิดเพราะความผิดของผู้ส่งหรือผู้ตราส่ง (ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 616)คดีโจทก์ไม่ขาดอายุความดังที่ศาลทั้งสองวินิจฉัยมานั้นชอบแล้วจึงพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 828/2498บริษัทตรังจังหวัดพาณิชย์ จำกัดโจทก์บริษัท นครใต้พาณิชย์ (น่ำกวง) จำกัดจำเลย ป.พ.พ. ม. 609, ม. 616การรับขนเบียร์โดยทางเรือจากกรุงเทพฯ ไปสุราษฎร์ธานีถือว่าเป็นการรับขนของตามชายฝั่งอ่าวไทยหรือในน่านน้ำไทยหาใช่เป็นการรับขนของทางทะเลไม่ดังนั้นจะนำเอาอายุความ 6 เดือนของพระราชบัญญัติเดินเรือมาใช้หาได้ไม่ เมื่อจำเลยเป็นผู้รับขนส่งของเพื่อบำเหน็จหากของนั้นเกิดสูญหายหรือบุบสลายขึ้น จำเลยก็ต้องรับผิดเว้นแต่จะพิสูจน์ได้ว่าการนั้นเกิดแต่เหตุสุดวิสัยหรือแต่สภาพแห่งของนั้นหรือเพราะความผิดของผู้ส่งหรือผู้ตราส่งตาม มาตรา 616โจทก์ฟ้องว่าโจทก์ได้ตกลงจ้างจำเลยขนส่งเบียร์รวม 51 หีบจากกรุงเทพฯ ไปที่สุราษฎร์ธานี ต่อมาปรากฏว่าเรือยนต์จำเลยซึ่งบรรทุกเบียร์ด้วยความประมาทเลินเล่อของนายเรือได้ชนเรือรบไทยและจมลงเบียร์สูญหาย จำเลยงมเบียร์ที่จมน้ำคืนแก่โจทก์ 17 หีบ อากรแสตมป์หลุดหาย คงหายไป 34 หีบเป็นเงิน 10,552 บาท กับต้องซื้ออากรแสตมป์ปิดใหม่อีก 400 บาท โจทก์ขอจำเลย ๆ ไม่ชำระจึงขอให้ศาลบังคับจำเลยต่อสู้ว่าราคาไม่ถึงตามที่โจทก์อ้าง ไม่รับรองว่าโจทก์จะซื้ออากรแสตมป์ปิดดังฟ้องจริง เรือยนต์จำเลยที่บรรทุกเบียร์ของโจทก์หาได้ประมาทเลินเล่อชนเรือรบไทยเรือบรรทุกเบียร์ถูกเรือรบไทยชน จำเลยไม่ต้องรับผิดและโจทก์เคยตกลงกับจำเลยให้ผู้ส่งประกันภัยเอง จำเลยไม่ต้องรับผิดในของที่สูญหายหรือเสียหาย กับคดีโจทก์ขาดอายุความศาลแพ่งวินิจฉัยว่าคดีโจทก์ไม่ขาดอายุความ เรือของจำเลยเป็นฝ่ายเลินเล่อไม่ได้ความชัดว่าจำเลยได้ตกลงกับโจทก์ไม่ต้องรับผิดในของที่สูญหาย เมื่อของสูญหายโดยความผิดของจำเลย ๆ จึงต้องรับผิดจึงพิพากษาให้จำเลยใช้ค่าเสียหาย 10,952 บาทจำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาเห็นว่าการรับขนของรายนี้เป็นการรับขนตามชายฝั่งอ่าวไทยหรืออีกนัยหนึ่งเป็นการรับขนในน่านน้ำไทยจะถือว่ารับขนของทางทะเลไม่ได้เมื่อฟังว่าจำเลยเป็นผู้รับขนส่งของเพื่อบำเหน็จเป็นการค้าโดยปกติแล้วจำเลยก็ต้องรับผิดเมื่อของที่รับมอบหมายนั้นสูญหายเว้นแต่จะพิสูจน์ได้ว่าการสูญหายนั้นเกิดแต่เหตุสุดวิสัย หรือเกิดแต่สภาพแห่งของนั้นเอง หรือเกิดเพราะความผิดของผู้ส่งหรือผู้ตราส่ง (ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 616)คดีโจทก์ไม่ขาดอายุความดังที่ศาลทั้งสองวินิจฉัยมานั้นชอบแล้วจึงพิพากษายืน(ดุลยทัณฑ์ชนาณัติ-ดุลยพากย์สุวมัณฑ์-มนูกิจวิมลอรรถ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่าโจทก์ได้ตกลงจ้างจำเลยขนส่งเบียร์รวม 51 หีบจากกรุงเทพฯ ไปที่สุราษฎร์ธานี ต่อมาปรากฏว่าเรือยนต์จำเลยซึ่งบรรทุกเบียร์ด้วยความประมาทเลินเล่อของนายเรือได้ชนเรือรบไทยและจมลงเบียร์สูญหาย จำเลยงมเบียร์ที่จมน้ำคืนแก่โจทก์ 17 หีบ อากรแสตมป์หลุดหาย คงหายไป 34 หีบเป็นเงิน 10,552 บาท กับต้องซื้ออากรแสตมป์ปิดใหม่อีก 400 บาท โจทก์ขอจำเลย ๆ ไม่ชำระจึงขอให้ศาลบังคับจำเลยต่อสู้ว่าราคาไม่ถึงตามที่โจทก์อ้าง ไม่รับรองว่าโจทก์จะซื้ออากรแสตมป์ปิดดังฟ้องจริง เรือยนต์จำเลยที่บรรทุกเบียร์ของโจทก์หาได้ประมาทเลินเล่อชนเรือรบไทยเรือบรรทุกเบียร์ถูกเรือรบไทยชน จำเลยไม่ต้องรับผิดและโจทก์เคยตกลงกับจำเลยให้ผู้ส่งประกันภัยเอง จำเลยไม่ต้องรับผิดในของที่สูญหายหรือเสียหาย กับคดีโจทก์ขาดอายุความศาลแพ่งวินิจฉัยว่าคดีโจทก์ไม่ขาดอายุความ เรือของจำเลยเป็นฝ่ายเลินเล่อไม่ได้ความชัดว่าจำเลยได้ตกลงกับโจทก์ไม่ต้องรับผิดในของที่สูญหาย เมื่อของสูญหายโดยความผิดของจำเลย ๆ จึงต้องรับผิดจึงพิพากษาให้จำเลยใช้ค่าเสียหาย 10,952 บาทจำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาเห็นว่าการรับขนของรายนี้เป็นการรับขนตามชายฝั่งอ่าวไทยหรืออีกนัยหนึ่งเป็นการรับขนในน่านน้ำไทยจะถือว่ารับขนของทางทะเลไม่ได้เมื่อฟังว่าจำเลยเป็นผู้รับขนส่งของเพื่อบำเหน็จเป็นการค้าโดยปกติแล้วจำเลยก็ต้องรับผิดเมื่อของที่รับมอบหมายนั้นสูญหายเว้นแต่จะพิสูจน์ได้ว่าการสูญหายนั้นเกิดแต่เหตุสุดวิสัย หรือเกิดแต่สภาพแห่งของนั้นเอง หรือเกิดเพราะความผิดของผู้ส่งหรือผู้ตราส่ง (ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 616)คดีโจทก์ไม่ขาดอายุความดังที่ศาลทั้งสองวินิจฉัยมานั้นชอบแล้วจึงพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 828/2498บริษัทตรังจังหวัดพาณิชย์ จำกัดโจทก์บริษัท นครใต้พาณิชย์ (น่ำกวง) จำกัดจำเลย ป.พ.พ. ม. 609, ม. 616การรับขนเบียร์โดยทางเรือจากกรุงเทพฯ ไปสุราษฎร์ธานีถือว่าเป็นการรับขนของตามชายฝั่งอ่าวไทยหรือในน่านน้ำไทยหาใช่เป็นการรับขนของทางทะเลไม่ดังนั้นจะนำเอาอายุความ 6 เดือนของพระราชบัญญัติเดินเรือมาใช้หาได้ไม่ เมื่อจำเลยเป็นผู้รับขนส่งของเพื่อบำเหน็จหากของนั้นเกิดสูญหายหรือบุบสลายขึ้น จำเลยก็ต้องรับผิดเว้นแต่จะพิสูจน์ได้ว่าการนั้นเกิดแต่เหตุสุดวิสัยหรือแต่สภาพแห่งของนั้นหรือเพราะความผิดของผู้ส่งหรือผู้ตราส่งตาม มาตรา 616โจทก์ฟ้องว่าโจทก์ได้ตกลงจ้างจำเลยขนส่งเบียร์รวม 51 หีบจากกรุงเทพฯ ไปที่สุราษฎร์ธานี ต่อมาปรากฏว่าเรือยนต์จำเลยซึ่งบรรทุกเบียร์ด้วยความประมาทเลินเล่อของนายเรือได้ชนเรือรบไทยและจมลงเบียร์สูญหาย จำเลยงมเบียร์ที่จมน้ำคืนแก่โจทก์ 17 หีบ อากรแสตมป์หลุดหาย คงหายไป 34 หีบเป็นเงิน 10,552 บาท กับต้องซื้ออากรแสตมป์ปิดใหม่อีก 400 บาท โจทก์ขอจำเลย ๆ ไม่ชำระจึงขอให้ศาลบังคับจำเลยต่อสู้ว่าราคาไม่ถึงตามที่โจทก์อ้าง ไม่รับรองว่าโจทก์จะซื้ออากรแสตมป์ปิดดังฟ้องจริง เรือยนต์จำเลยที่บรรทุกเบียร์ของโจทก์หาได้ประมาทเลินเล่อชนเรือรบไทยเรือบรรทุกเบียร์ถูกเรือรบไทยชน จำเลยไม่ต้องรับผิดและโจทก์เคยตกลงกับจำเลยให้ผู้ส่งประกันภัยเอง จำเลยไม่ต้องรับผิดในของที่สูญหายหรือเสียหาย กับคดีโจทก์ขาดอายุความศาลแพ่งวินิจฉัยว่าคดีโจทก์ไม่ขาดอายุความ เรือของจำเลยเป็นฝ่ายเลินเล่อไม่ได้ความชัดว่าจำเลยได้ตกลงกับโจทก์ไม่ต้องรับผิดในของที่สูญหาย เมื่อของสูญหายโดยความผิดของจำเลย ๆ จึงต้องรับผิดจึงพิพากษาให้จำเลยใช้ค่าเสียหาย 10,952 บาทจำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาเห็นว่าการรับขนของรายนี้เป็นการรับขนตามชายฝั่งอ่าวไทยหรืออีกนัยหนึ่งเป็นการรับขนในน่านน้ำไทยจะถือว่ารับขนของทางทะเลไม่ได้เมื่อฟังว่าจำเลยเป็นผู้รับขนส่งของเพื่อบำเหน็จเป็นการค้าโดยปกติแล้วจำเลยก็ต้องรับผิดเมื่อของที่รับมอบหมายนั้นสูญหายเว้นแต่จะพิสูจน์ได้ว่าการสูญหายนั้นเกิดแต่เหตุสุดวิสัย หรือเกิดแต่สภาพแห่งของนั้นเอง หรือเกิดเพราะความผิดของผู้ส่งหรือผู้ตราส่ง (ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 616)คดีโจทก์ไม่ขาดอายุความดังที่ศาลทั้งสองวินิจฉัยมานั้นชอบแล้วจึงพิพากษายืน(ดุลยทัณฑ์ชนาณัติ-ดุลยพากย์สุวมัณฑ์-มนูกิจวิมลอรรถ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ