คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 601/2515หลักกฎหมาย: ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำคุกจำเลยคนละ 1 ปี ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 297,83. ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ให้ปรับจำเลยคนละ 500 บาท ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 391 ดังนี้ โจทก์ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงไม่ได้ปัญหาที่ว่า จำเลยสมคบกับผู้อื่นทำร้ายผู้เสียหายหรือไม่เป็นปัญหาข้อเท็จจริงโจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยทั้งสามตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 297, 83จำเลยทั้งสามให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยทั้งสามมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 297, 83 จำคุกคนละ 1 ปีจำเลยทั้งสามอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า พฤติการณ์ยังฟังไม่ได้ว่าจำเลยทั้งสามและนายสมศักดิ์จำเลยในคดีอื่น สมคบกันทำร้ายผู้เสียหาย และการกระทำของจำเลยทั้งสามไม่ปรากฏว่าทำให้ผู้เสียหายได้รับบาดแผลแม้แต่ฟกช้ำ พิพากษาแก้ ว่าจำเลยทั้งสามมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 391 ให้ปรับคนละ 500 บาท ไม่ชำระค่าปรับ จัดการตามมาตรา 29, 30โจทก์ฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งรับฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า คดีนี้ ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำคุกจำเลยคนละ 1 ปี ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 297, 83 ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ ให้ลงโทษปรับจำเลยคนละ 500 บาท ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 391 ดังนี้ โจทก์ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงไม่ได้ ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 220 โจทก์ฎีกาว่าบาดแผลที่จำเลยทั้งสามทำร้ายผู้เสียหายนั้น อย่างน้อยก็ฟกช้ำ และจำเลยทั้งสามสมคบกับนายสมศักดิ์ทำร้ายผู้เสียหาย ควรมีความผิดฐานทำร้ายร่างกายผู้อื่นได้รับบาดเจ็บสาหัสเช่นเดียวกับนายสมศักดิ์ ศาลฎีกาเห็นว่าฎีกาของโจทก์เป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงทั้งสิ้น ไม่อาจรับไว้พิจารณาได้พิพากษาให้ยกฎีกาโจทก์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 601/2515พนักงานอัยการจังหวัดพังงาโจทก์นายสุริยา วรเนตร ที่ 1 นายวินิจ หรือห้อย บุญรอด ที่ 2จำเลยนายสุดจิตร หรือสุจิตร บุญรอด ที่ 3จำเลย ป.วิ.อ. ม. 220ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำคุกจำเลยคนละ 1 ปี ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 297,83. ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ให้ปรับจำเลยคนละ 500 บาท ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 391 ดังนี้ โจทก์ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงไม่ได้ปัญหาที่ว่า จำเลยสมคบกับผู้อื่นทำร้ายผู้เสียหายหรือไม่เป็นปัญหาข้อเท็จจริงโจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยทั้งสามตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 297, 83จำเลยทั้งสามให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยทั้งสามมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 297, 83 จำคุกคนละ 1 ปีจำเลยทั้งสามอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า พฤติการณ์ยังฟังไม่ได้ว่าจำเลยทั้งสามและนายสมศักดิ์จำเลยในคดีอื่น สมคบกันทำร้ายผู้เสียหาย และการกระทำของจำเลยทั้งสามไม่ปรากฏว่าทำให้ผู้เสียหายได้รับบาดแผลแม้แต่ฟกช้ำ พิพากษาแก้ ว่าจำเลยทั้งสามมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 391 ให้ปรับคนละ 500 บาท ไม่ชำระค่าปรับ จัดการตามมาตรา 29, 30โจทก์ฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งรับฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า คดีนี้ ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำคุกจำเลยคนละ 1 ปี ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 297, 83 ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ ให้ลงโทษปรับจำเลยคนละ 500 บาท ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 391 ดังนี้ โจทก์ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงไม่ได้ ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 220 โจทก์ฎีกาว่าบาดแผลที่จำเลยทั้งสามทำร้ายผู้เสียหายนั้น อย่างน้อยก็ฟกช้ำ และจำเลยทั้งสามสมคบกับนายสมศักดิ์ทำร้ายผู้เสียหาย ควรมีความผิดฐานทำร้ายร่างกายผู้อื่นได้รับบาดเจ็บสาหัสเช่นเดียวกับนายสมศักดิ์ ศาลฎีกาเห็นว่าฎีกาของโจทก์เป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงทั้งสิ้น ไม่อาจรับไว้พิจารณาได้พิพากษาให้ยกฎีกาโจทก์(ดวง ดีวาจิน-เฉลิม ทัตภิรมย์-ประพจน์ ถิระวัฒน์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยทั้งสามตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 297, 83จำเลยทั้งสามให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยทั้งสามมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 297, 83 จำคุกคนละ 1 ปีจำเลยทั้งสามอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า พฤติการณ์ยังฟังไม่ได้ว่าจำเลยทั้งสามและนายสมศักดิ์จำเลยในคดีอื่น สมคบกันทำร้ายผู้เสียหาย และการกระทำของจำเลยทั้งสามไม่ปรากฏว่าทำให้ผู้เสียหายได้รับบาดแผลแม้แต่ฟกช้ำ พิพากษาแก้ ว่าจำเลยทั้งสามมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 391 ให้ปรับคนละ 500 บาท ไม่ชำระค่าปรับ จัดการตามมาตรา 29, 30โจทก์ฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งรับฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า คดีนี้ ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำคุกจำเลยคนละ 1 ปี ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 297, 83 ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ ให้ลงโทษปรับจำเลยคนละ 500 บาท ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 391 ดังนี้ โจทก์ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงไม่ได้ ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 220 โจทก์ฎีกาว่าบาดแผลที่จำเลยทั้งสามทำร้ายผู้เสียหายนั้น อย่างน้อยก็ฟกช้ำ และจำเลยทั้งสามสมคบกับนายสมศักดิ์ทำร้ายผู้เสียหาย ควรมีความผิดฐานทำร้ายร่างกายผู้อื่นได้รับบาดเจ็บสาหัสเช่นเดียวกับนายสมศักดิ์ ศาลฎีกาเห็นว่าฎีกาของโจทก์เป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงทั้งสิ้น ไม่อาจรับไว้พิจารณาได้พิพากษาให้ยกฎีกาโจทก์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 601/2515พนักงานอัยการจังหวัดพังงาโจทก์นายสุริยา วรเนตร ที่ 1 นายวินิจ หรือห้อย บุญรอด ที่ 2จำเลยนายสุดจิตร หรือสุจิตร บุญรอด ที่ 3จำเลย ป.วิ.อ. ม. 220ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำคุกจำเลยคนละ 1 ปี ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 297,83. ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ให้ปรับจำเลยคนละ 500 บาท ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 391 ดังนี้ โจทก์ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงไม่ได้ปัญหาที่ว่า จำเลยสมคบกับผู้อื่นทำร้ายผู้เสียหายหรือไม่เป็นปัญหาข้อเท็จจริงโจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยทั้งสามตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 297, 83จำเลยทั้งสามให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยทั้งสามมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 297, 83 จำคุกคนละ 1 ปีจำเลยทั้งสามอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า พฤติการณ์ยังฟังไม่ได้ว่าจำเลยทั้งสามและนายสมศักดิ์จำเลยในคดีอื่น สมคบกันทำร้ายผู้เสียหาย และการกระทำของจำเลยทั้งสามไม่ปรากฏว่าทำให้ผู้เสียหายได้รับบาดแผลแม้แต่ฟกช้ำ พิพากษาแก้ ว่าจำเลยทั้งสามมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 391 ให้ปรับคนละ 500 บาท ไม่ชำระค่าปรับ จัดการตามมาตรา 29, 30โจทก์ฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งรับฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า คดีนี้ ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำคุกจำเลยคนละ 1 ปี ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 297, 83 ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ ให้ลงโทษปรับจำเลยคนละ 500 บาท ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 391 ดังนี้ โจทก์ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงไม่ได้ ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 220 โจทก์ฎีกาว่าบาดแผลที่จำเลยทั้งสามทำร้ายผู้เสียหายนั้น อย่างน้อยก็ฟกช้ำ และจำเลยทั้งสามสมคบกับนายสมศักดิ์ทำร้ายผู้เสียหาย ควรมีความผิดฐานทำร้ายร่างกายผู้อื่นได้รับบาดเจ็บสาหัสเช่นเดียวกับนายสมศักดิ์ ศาลฎีกาเห็นว่าฎีกาของโจทก์เป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงทั้งสิ้น ไม่อาจรับไว้พิจารณาได้พิพากษาให้ยกฎีกาโจทก์(ดวง ดีวาจิน-เฉลิม ทัตภิรมย์-ประพจน์ ถิระวัฒน์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ