คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1361/2492หลักกฎหมาย: ทำสัญญาจำนองที่ดินกันแต่ผู้จำนองได้สละการครอบครองให้ผู้รับจำนอง ได้เข้าครอบครองมาช้านานจนได้สิทธิแล้ว ผู้จำนองจะฟ้องขอไถ่คืนที่ดินหาได้ไม่ความว่า จำเลยจำนองที่สวนไว้ที่อำเภอ มีข้อสัญญาว่าจะไถ่ใน 3 ปี ครั้นครบ 3 ปีผู้จำนองได้ยกที่สวนให้โจทก์แทนการชำระหนี้โจทก์ได้ครอบครองที่มากว่า 10 ปีแล้ว ศาลล่างทั้ง 2 พิพากษาว่าจำเลยได้สละความครอบครอง ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1377 โจทก์ได้ครอบครองไว้ด้วย ความสงบและเปิดเผยด้วยเจตนาเป็นเจ้าของติดต่อกันมาเป็นเวลาเกินกว่า 10 ปีแล้วโจทก์ย่อมได้กรรมสิทธิ์ พิพากษาว่า ที่พิพาทเป็นของโจทก์ ห้ามจำเลยและบริวารเข้าเกี่ยวข้องต่อไปจำเลยฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า ชั้นแรกแม้จะมีการจำนองกันอยู่ก็ดีแต่ฝ่ายผู้จำนองได้สละการครอบครอง และโจทก์ได้เข้าครอบครองมาช้านานจนได้สิทธิแล้ว คดีจำเลยไม่มีทางชนะพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1361/2492นายเกิด เมืองพรมโจทก์นายเม้ง โชติสุวรรณจำเลย ป.พ.พ. ม. 702, ม. 1377, ม. 1382ทำสัญญาจำนองที่ดินกันแต่ผู้จำนองได้สละการครอบครองให้ผู้รับจำนอง ได้เข้าครอบครองมาช้านานจนได้สิทธิแล้ว ผู้จำนองจะฟ้องขอไถ่คืนที่ดินหาได้ไม่ความว่า จำเลยจำนองที่สวนไว้ที่อำเภอ มีข้อสัญญาว่าจะไถ่ใน 3 ปี ครั้นครบ 3 ปีผู้จำนองได้ยกที่สวนให้โจทก์แทนการชำระหนี้โจทก์ได้ครอบครองที่มากว่า 10 ปีแล้ว ศาลล่างทั้ง 2 พิพากษาว่าจำเลยได้สละความครอบครอง ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1377 โจทก์ได้ครอบครองไว้ด้วย ความสงบและเปิดเผยด้วยเจตนาเป็นเจ้าของติดต่อกันมาเป็นเวลาเกินกว่า 10 ปีแล้วโจทก์ย่อมได้กรรมสิทธิ์ พิพากษาว่า ที่พิพาทเป็นของโจทก์ ห้ามจำเลยและบริวารเข้าเกี่ยวข้องต่อไปจำเลยฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า ชั้นแรกแม้จะมีการจำนองกันอยู่ก็ดีแต่ฝ่ายผู้จำนองได้สละการครอบครอง และโจทก์ได้เข้าครอบครองมาช้านานจนได้สิทธิแล้ว คดีจำเลยไม่มีทางชนะพิพากษายืน(ธรรมบัณฑิต-นาถปรีชา-นนทปัญญา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ความว่า จำเลยจำนองที่สวนไว้ที่อำเภอ มีข้อสัญญาว่าจะไถ่ใน 3 ปี ครั้นครบ 3 ปีผู้จำนองได้ยกที่สวนให้โจทก์แทนการชำระหนี้โจทก์ได้ครอบครองที่มากว่า 10 ปีแล้ว ศาลล่างทั้ง 2 พิพากษาว่าจำเลยได้สละความครอบครอง ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1377 โจทก์ได้ครอบครองไว้ด้วย ความสงบและเปิดเผยด้วยเจตนาเป็นเจ้าของติดต่อกันมาเป็นเวลาเกินกว่า 10 ปีแล้วโจทก์ย่อมได้กรรมสิทธิ์ พิพากษาว่า ที่พิพาทเป็นของโจทก์ ห้ามจำเลยและบริวารเข้าเกี่ยวข้องต่อไปจำเลยฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า ชั้นแรกแม้จะมีการจำนองกันอยู่ก็ดีแต่ฝ่ายผู้จำนองได้สละการครอบครอง และโจทก์ได้เข้าครอบครองมาช้านานจนได้สิทธิแล้ว คดีจำเลยไม่มีทางชนะพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1361/2492นายเกิด เมืองพรมโจทก์นายเม้ง โชติสุวรรณจำเลย ป.พ.พ. ม. 702, ม. 1377, ม. 1382ทำสัญญาจำนองที่ดินกันแต่ผู้จำนองได้สละการครอบครองให้ผู้รับจำนอง ได้เข้าครอบครองมาช้านานจนได้สิทธิแล้ว ผู้จำนองจะฟ้องขอไถ่คืนที่ดินหาได้ไม่ความว่า จำเลยจำนองที่สวนไว้ที่อำเภอ มีข้อสัญญาว่าจะไถ่ใน 3 ปี ครั้นครบ 3 ปีผู้จำนองได้ยกที่สวนให้โจทก์แทนการชำระหนี้โจทก์ได้ครอบครองที่มากว่า 10 ปีแล้ว ศาลล่างทั้ง 2 พิพากษาว่าจำเลยได้สละความครอบครอง ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1377 โจทก์ได้ครอบครองไว้ด้วย ความสงบและเปิดเผยด้วยเจตนาเป็นเจ้าของติดต่อกันมาเป็นเวลาเกินกว่า 10 ปีแล้วโจทก์ย่อมได้กรรมสิทธิ์ พิพากษาว่า ที่พิพาทเป็นของโจทก์ ห้ามจำเลยและบริวารเข้าเกี่ยวข้องต่อไปจำเลยฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า ชั้นแรกแม้จะมีการจำนองกันอยู่ก็ดีแต่ฝ่ายผู้จำนองได้สละการครอบครอง และโจทก์ได้เข้าครอบครองมาช้านานจนได้สิทธิแล้ว คดีจำเลยไม่มีทางชนะพิพากษายืน(ธรรมบัณฑิต-นาถปรีชา-นนทปัญญา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ