คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 641/2535หลักกฎหมาย: ฎีกาจำเลยที่ 2 ที่ว่า ศาลอุทธรณ์รับฟังข้อเท็จจริงนอกเหนือพยานหลักฐานในสำนวนนั้น เมื่อศาลฎีกาตรวจคำฟ้องฎีกาโดยตลอดแล้วเป็นการฎีกาโต้เถียงดุลยพินิจในการรับฟังพยานหลักฐานของศาลอุทธรณ์ จึงเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง เมื่อศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นโดยให้ลงโทษจำคุกจำเลยที่ 2 ไม่เกิน 5 ปี จึงต้องห้ามมิให้ฎีกา ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218 วรรคแรกศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยทั้งสามมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 335 วรรคสาม, 83 ให้จำคุกคนละ 3 ปี จำเลยที่ 2อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยที่ 2 ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "การที่จำเลยที่ 2 ฎีกาว่า ศาลอุทธรณ์รับฟังข้อเท็จจริงนอกเหนือพยานหลักฐานในสำนวนเป็นการฎีกาในปัญหาข้อกฎหมายนั้น เห็นว่า เมื่อตรวจคำฟ้องฎีกาโดยตลอดแล้วเป็นการฎีกาโต้เถียงที่ศาลอุทธรณ์ใช้ดุลยพินิจในการรับฟังพยานหลักฐานจึงเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง คดีนี้ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นโดยให้ลงโทษจำคุกจำเลยที่ 2 ไม่เกิน 5 ปีจึงต้องห้ามมิให้ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218 วรรคแรก ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัย"พิพากษายกฎีกา ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 641/2535อัยการ สระบุรีโจทก์นาย นธีหรือเอ๋ สืบ เชื้อ กับพวกจำเลย ป.วิ.อ. ม. 218ฎีกาจำเลยที่ 2 ที่ว่า ศาลอุทธรณ์รับฟังข้อเท็จจริงนอกเหนือพยานหลักฐานในสำนวนนั้น เมื่อศาลฎีกาตรวจคำฟ้องฎีกาโดยตลอดแล้วเป็นการฎีกาโต้เถียงดุลยพินิจในการรับฟังพยานหลักฐานของศาลอุทธรณ์ จึงเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง เมื่อศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นโดยให้ลงโทษจำคุกจำเลยที่ 2 ไม่เกิน 5 ปี จึงต้องห้ามมิให้ฎีกา ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218 วรรคแรกศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยทั้งสามมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 335 วรรคสาม, 83 ให้จำคุกคนละ 3 ปี จำเลยที่ 2อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยที่ 2 ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "การที่จำเลยที่ 2 ฎีกาว่า ศาลอุทธรณ์รับฟังข้อเท็จจริงนอกเหนือพยานหลักฐานในสำนวนเป็นการฎีกาในปัญหาข้อกฎหมายนั้น เห็นว่า เมื่อตรวจคำฟ้องฎีกาโดยตลอดแล้วเป็นการฎีกาโต้เถียงที่ศาลอุทธรณ์ใช้ดุลยพินิจในการรับฟังพยานหลักฐานจึงเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง คดีนี้ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นโดยให้ลงโทษจำคุกจำเลยที่ 2 ไม่เกิน 5 ปีจึงต้องห้ามมิให้ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218 วรรคแรก ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัย"พิพากษายกฎีกา(สมปอง เสนเนียม-อัมพร เดชศิริ-วิทูรย์ สุทธิประภา)แหล่งที่มาเนติบัณฑิตยสภาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุการพิจารณาคดีของศาลต้องอาศัยข้อเท็จจริงจากพยานหลักฐานในสำนวน ถ้าศาลนำข้อเท็จจริงนอกสำนวนมาใช้วินิจฉัยคดีย่อมเป็นการไม่ชอบ ซึ่งถ้าเกิดเหตุเช่นนั้นย่อมเป็นปัญหาข้อกฎหมายและศาลอุทธรณ์หรือศาลฎีกาจะต้องพิพากษายกคำพิพากษาศาลล่างนั้นเสียแล้วให้พิพากษาใหม่ตามรูปคดี คดีที่ต้องห้ามอุทธรณ์หรือฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงคู่ความจึงมักจะยกเหตุขึ้นอ้างในอุทธรณ์หรือฎีกาอยู่เสมอว่า ศาลฟังข้อเท็จจริงนอกสำนวน ไม่มีพยานหลักฐานในสำนวนสนับสนุนหรือฟังข้อเท็จจริงแตกต่างจากพยานหลักฐานในสำนวน ซึ่งถ้าพิจารณาตามเหตุผลที่ยกขึ้นอุทธรณ์หรือฎีกาดังกล่าว ก็อาจเข้าใจไปได้ว่าเป็นปัญหาข้อกฎหมาย แต่ความจริงเมื่อมีการอุทธรณ์หรือฎีกายกเหตุผลดังกล่าวศาลอุทธรณ์หรือศาลฎีกาต้องตรวจดูสำนวนก่อนว่า ศาลชั้นต้นหรือศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงนอกสำนวนไม่มีพยานหลักฐานในสำนวนสนับสนุน หรือฟังข้อเท็จจริงแตกต่างจากพยานหลักฐานในสำนวนหรือไม่ เมื่อตรวจแล้วถ้าไม่ปรากฏว่ามีเหตุดังที่คู่ความยกขึ้นอ้าง การฟังข้อเท็จจริงของศาลย่อมไม่เป็นการผิดกฎหมายและกลับถือว่าเป็นการอุทธรณ์หรือฎีกาโต้เถียงดุลพินิจในการรับฟังพยานหลักฐานของศาลชั้นต้นหรือศาลอุทธรณ์อันเป็นปัญหาข้อเท็จจริงไป มิใช่ปัญหาข้อกฎหมายแต่อย่างใดแต่ถ้าตรวจสำนวนแล้วปรากฏว่า ศาลฟังข้อเท็จจริงฝ่าฝืนกฎหมายจริง จึงจะถือว่าเป็นปัญหาข้อกฎหมาย ดังนั้นกรณีดังกล่าวจะถือว่าเป็นปัญหาข้อเท็จจริงหรือข้อกฎหมายย่อมเป็นเรื่องที่จะปรากฏจากการตรวจสำนวนของศาลอุทธรณ์หรือศาลฎีกา มิใช่ถือว่าเป็นปัญหาข้อกฎหมายทุกกรณีไปตามที่คู่ความยกขึ้นอุทธรณ์หรือฎีกา ดังคดีนี้ศาลอุทธรณ์คงจะไม่ได้ฟังข้อเท็จจริงนอกเหนือพยานหลักฐานในสำนวนจึงเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง นายไพโรจน์ วายุภาพคำพิพากษา: ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยทั้งสามมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 335 วรรคสาม, 83 ให้จำคุกคนละ 3 ปี จำเลยที่ 2อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยที่ 2 ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "การที่จำเลยที่ 2 ฎีกาว่า ศาลอุทธรณ์รับฟังข้อเท็จจริงนอกเหนือพยานหลักฐานในสำนวนเป็นการฎีกาในปัญหาข้อกฎหมายนั้น เห็นว่า เมื่อตรวจคำฟ้องฎีกาโดยตลอดแล้วเป็นการฎีกาโต้เถียงที่ศาลอุทธรณ์ใช้ดุลยพินิจในการรับฟังพยานหลักฐานจึงเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง คดีนี้ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นโดยให้ลงโทษจำคุกจำเลยที่ 2 ไม่เกิน 5 ปีจึงต้องห้ามมิให้ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218 วรรคแรก ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัย"พิพากษายกฎีกา ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 641/2535อัยการ สระบุรีโจทก์นาย นธีหรือเอ๋ สืบ เชื้อ กับพวกจำเลย ป.วิ.อ. ม. 218ฎีกาจำเลยที่ 2 ที่ว่า ศาลอุทธรณ์รับฟังข้อเท็จจริงนอกเหนือพยานหลักฐานในสำนวนนั้น เมื่อศาลฎีกาตรวจคำฟ้องฎีกาโดยตลอดแล้วเป็นการฎีกาโต้เถียงดุลยพินิจในการรับฟังพยานหลักฐานของศาลอุทธรณ์ จึงเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง เมื่อศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นโดยให้ลงโทษจำคุกจำเลยที่ 2 ไม่เกิน 5 ปี จึงต้องห้ามมิให้ฎีกา ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218 วรรคแรกศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยทั้งสามมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 335 วรรคสาม, 83 ให้จำคุกคนละ 3 ปี จำเลยที่ 2อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยที่ 2 ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "การที่จำเลยที่ 2 ฎีกาว่า ศาลอุทธรณ์รับฟังข้อเท็จจริงนอกเหนือพยานหลักฐานในสำนวนเป็นการฎีกาในปัญหาข้อกฎหมายนั้น เห็นว่า เมื่อตรวจคำฟ้องฎีกาโดยตลอดแล้วเป็นการฎีกาโต้เถียงที่ศาลอุทธรณ์ใช้ดุลยพินิจในการรับฟังพยานหลักฐานจึงเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง คดีนี้ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นโดยให้ลงโทษจำคุกจำเลยที่ 2 ไม่เกิน 5 ปีจึงต้องห้ามมิให้ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218 วรรคแรก ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัย"พิพากษายกฎีกา(สมปอง เสนเนียม-อัมพร เดชศิริ-วิทูรย์ สุทธิประภา)แหล่งที่มาเนติบัณฑิตยสภาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุการพิจารณาคดีของศาลต้องอาศัยข้อเท็จจริงจากพยานหลักฐานในสำนวน ถ้าศาลนำข้อเท็จจริงนอกสำนวนมาใช้วินิจฉัยคดีย่อมเป็นการไม่ชอบ ซึ่งถ้าเกิดเหตุเช่นนั้นย่อมเป็นปัญหาข้อกฎหมายและศาลอุทธรณ์หรือศาลฎีกาจะต้องพิพากษายกคำพิพากษาศาลล่างนั้นเสียแล้วให้พิพากษาใหม่ตามรูปคดี คดีที่ต้องห้ามอุทธรณ์หรือฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงคู่ความจึงมักจะยกเหตุขึ้นอ้างในอุทธรณ์หรือฎีกาอยู่เสมอว่า ศาลฟังข้อเท็จจริงนอกสำนวน ไม่มีพยานหลักฐานในสำนวนสนับสนุนหรือฟังข้อเท็จจริงแตกต่างจากพยานหลักฐานในสำนวน ซึ่งถ้าพิจารณาตามเหตุผลที่ยกขึ้นอุทธรณ์หรือฎีกาดังกล่าว ก็อาจเข้าใจไปได้ว่าเป็นปัญหาข้อกฎหมาย แต่ความจริงเมื่อมีการอุทธรณ์หรือฎีกายกเหตุผลดังกล่าวศาลอุทธรณ์หรือศาลฎีกาต้องตรวจดูสำนวนก่อนว่า ศาลชั้นต้นหรือศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงนอกสำนวนไม่มีพยานหลักฐานในสำนวนสนับสนุน หรือฟังข้อเท็จจริงแตกต่างจากพยานหลักฐานในสำนวนหรือไม่ เมื่อตรวจแล้วถ้าไม่ปรากฏว่ามีเหตุดังที่คู่ความยกขึ้นอ้าง การฟังข้อเท็จจริงของศาลย่อมไม่เป็นการผิดกฎหมายและกลับถือว่าเป็นการอุทธรณ์หรือฎีกาโต้เถียงดุลพินิจในการรับฟังพยานหลักฐานของศาลชั้นต้นหรือศาลอุทธรณ์อันเป็นปัญหาข้อเท็จจริงไป มิใช่ปัญหาข้อกฎหมายแต่อย่างใดแต่ถ้าตรวจสำนวนแล้วปรากฏว่า ศาลฟังข้อเท็จจริงฝ่าฝืนกฎหมายจริง จึงจะถือว่าเป็นปัญหาข้อกฎหมาย ดังนั้นกรณีดังกล่าวจะถือว่าเป็นปัญหาข้อเท็จจริงหรือข้อกฎหมายย่อมเป็นเรื่องที่จะปรากฏจากการตรวจสำนวนของศาลอุทธรณ์หรือศาลฎีกา มิใช่ถือว่าเป็นปัญหาข้อกฎหมายทุกกรณีไปตามที่คู่ความยกขึ้นอุทธรณ์หรือฎีกา ดังคดีนี้ศาลอุทธรณ์คงจะไม่ได้ฟังข้อเท็จจริงนอกเหนือพยานหลักฐานในสำนวนจึงเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง นายไพโรจน์ วายุภาพ