คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2625/2536หลักกฎหมาย: การที่จำเลยแจ้งความอันเป็นเท็จเกี่ยวกับความผิดอาญาจนโจทก์ถูกดำเนินคดีในความผิดต่อ พระราชบัญญัติ ว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็คฯ และการที่จำเลยเบิกความเท็จอันเป็นข้อสำคัญในคดีดังกล่าวย่อมทำให้โจทก์ได้รับความเสียหายโดยตรง โจทก์จึงเป็นผู้เสียหายตามกฎหมายและมีอำนาจฟ้องจำเลยในความผิดฐานแจ้งความเท็จและฐานเบิกความเท็จได้โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 172,177, 264, 91 พระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายอาญา(ฉบับที่ 6) พ.ศ. 2526 มาตรา 4ศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้องแล้ว เห็นว่าคดีมีมูลให้ประทับฟ้องจำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 172, 177 เรียงกระทงลงโทษ ฐานแจ้งความเท็จ จำคุก 6 เดือนฐานเบิกความเท็จ จำคุก 2 ปี รวมจำคุก 2 ปี 6 เดือน ข้อหาอื่นให้ยกโจทก์อุทธรณ์ขอให้ลงโทษฐานปลอมและใช้เอกสารปลอมกับกำหนดโทษในข้อหาที่ศาลชั้นต้นลงโทษไว้ให้หนักขึ้นจำเลยอุทธรณ์ให้ยกฟ้องโจทก์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "คดีคงขึ้นมาสู่การพิจารณาของศาลฎีกาในปัญหาข้อกฎหมายตามฎีกาของจำเลยเพียงว่า โจทก์เป็นผู้เสียหายมีอำนาจฟ้องจำเลยในความผิดฐานแจ้งความเท็จและฐานเบิกความเท็จหรือไม่เห็นว่า ผู้เสียหายในความผิดฐานแจ้งความเท็จและฐานเบิกความเท็จตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 172 และมาตรา 177 นั้น หาใช่จะมีแต่เฉพาะเจ้าพนักงานเท่านั้นไม่ ราษฎรที่ได้รับความเสียหายโดยตรงเนื่องจากการกระทำความผิดดังกล่าวก็เป็นผู้เสียหายตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 2(4) เช่นกัน การที่จำเลยแจ้งความอันเป็นเท็จเกี่ยวกับความผิดอาญาจนโจทก์ถูกดำเนินคดีในความผิดต่อพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็คพ.ศ. 2497 และการที่จำเลยเบิกความเท็จอันเป็นข้อสำคัญในคดีดังกล่าวย่อมทำให้โจทก์ได้รับความเสียหายโดยตรง โจทก์จึงเป็นผู้เสียหายตามกฎหมายและมีอำนาจฟ้องจำเลยในความผิดฐานแจ้งความเท็จและฐานเบิกความเท็จได้ ฎีกาจำเลยฟังไม่ขึ้น"พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2625/2536นาง พจนีย์ ชลธารน ทีโจทก์นาง สมบูรณ์ เชาว์เจริญรัตน์จำเลย ป.วิ.อ. ม. 2 (5)การที่จำเลยแจ้งความอันเป็นเท็จเกี่ยวกับความผิดอาญาจนโจทก์ถูกดำเนินคดีในความผิดต่อ พระราชบัญญัติ ว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็คฯ และการที่จำเลยเบิกความเท็จอันเป็นข้อสำคัญในคดีดังกล่าวย่อมทำให้โจทก์ได้รับความเสียหายโดยตรง โจทก์จึงเป็นผู้เสียหายตามกฎหมายและมีอำนาจฟ้องจำเลยในความผิดฐานแจ้งความเท็จและฐานเบิกความเท็จได้โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 172,177, 264, 91 พระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายอาญา(ฉบับที่ 6) พ.ศ. 2526 มาตรา 4ศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้องแล้ว เห็นว่าคดีมีมูลให้ประทับฟ้องจำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 172, 177 เรียงกระทงลงโทษ ฐานแจ้งความเท็จ จำคุก 6 เดือนฐานเบิกความเท็จ จำคุก 2 ปี รวมจำคุก 2 ปี 6 เดือน ข้อหาอื่นให้ยกโจทก์อุทธรณ์ขอให้ลงโทษฐานปลอมและใช้เอกสารปลอมกับกำหนดโทษในข้อหาที่ศาลชั้นต้นลงโทษไว้ให้หนักขึ้นจำเลยอุทธรณ์ให้ยกฟ้องโจทก์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "คดีคงขึ้นมาสู่การพิจารณาของศาลฎีกาในปัญหาข้อกฎหมายตามฎีกาของจำเลยเพียงว่า โจทก์เป็นผู้เสียหายมีอำนาจฟ้องจำเลยในความผิดฐานแจ้งความเท็จและฐานเบิกความเท็จหรือไม่เห็นว่า ผู้เสียหายในความผิดฐานแจ้งความเท็จและฐานเบิกความเท็จตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 172 และมาตรา 177 นั้น หาใช่จะมีแต่เฉพาะเจ้าพนักงานเท่านั้นไม่ ราษฎรที่ได้รับความเสียหายโดยตรงเนื่องจากการกระทำความผิดดังกล่าวก็เป็นผู้เสียหายตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 2(4) เช่นกัน การที่จำเลยแจ้งความอันเป็นเท็จเกี่ยวกับความผิดอาญาจนโจทก์ถูกดำเนินคดีในความผิดต่อพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็คพ.ศ. 2497 และการที่จำเลยเบิกความเท็จอันเป็นข้อสำคัญในคดีดังกล่าวย่อมทำให้โจทก์ได้รับความเสียหายโดยตรง โจทก์จึงเป็นผู้เสียหายตามกฎหมายและมีอำนาจฟ้องจำเลยในความผิดฐานแจ้งความเท็จและฐานเบิกความเท็จได้ ฎีกาจำเลยฟังไม่ขึ้น"พิพากษายืน(ประดิษฐ์ เอกมณี-ชลิต ประไพศาล-สุเมธ อุปนิสากร)แหล่งที่มาสำนักงานส่งเสริมงานตุลาการแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุเมื่อมีความผิดอาญาเกิดขึ้น บุคคลใดจะถือว่าเป็นผู้ได้รับความเสียหายจากการกระทำความผิดนั้น มีหลักพิจารณาว่า (1) บุคคลนั้นต้องเป็นบุคคลประเภทที่กฎหมายนั้นประสงค์จะคุ้มครองกล่าวคือ พิจารณาว่าบทกฎหมายที่มีการฝ่าฝืนนั้นมุ่งประสงค์ที่จะคุ้มครองบุคคลประเภทใด บุคคลนั้นจึงจะเป็นผู้เสียหาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1341/2495 จำเลยได้หลอกลวงซื้อน้ำอัดลมไปจากหุ้นส่วนผู้จัดการห้างหุ้นส่วนจำกัดแล้วไม่ยอมชำระราคา กลับปฏิเสธว่าไม่ได้มาติดต่อขอซื้อน้ำอัดลม ดังนี้ ถือได้ว่าผู้จัดการนั้นเป็นผู้เสียหายเพราะเป็นผู้ถูกหลอกลวงส่วนน้ำอัดลมจะเป็นของห้างหุ้นส่วนจำกัดหรือไม่ หาเป็นเหตุทำให้ผู้จัดการ ซึ่งเป็นผู้เสียหายอยู่แล้ว กลายเป็นมิใช่ผู้เสียหายไม่ คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1018/2522 ความผิดตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็คฯ เกิดขึ้นในวันที่ธนาคารปฏิเสธการจ่ายเงิน ผู้ทรงเช็คในวันนั้นจึงเป็นผู้เสียหาย แม้โจทก์ได้จ่ายเงินและรับโอนเช็คผู้ถือมาภายหลังที่ความผิดเกิดขึ้นแล้ว โจทก์มิใช่ผู้เสียหาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1339/2522 จำเลยใช้คนขับรถยนต์บรรทุกดินบุกรุกผ่านที่ดินของโจทก์ร่วมไปถมที่ดินอีกแปลงหนึ่ง เป็นความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 365(2),84 อันเป็นความผิดต่อกรรมสิทธิ์โจทก์ร่วมซึ่งเป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์ที่ดินเป็นผู้เสียหายร้องทุกข์และฟ้องคดีได้ แม้ที่ดินนั้นจะมีผู้เช่าทำนาอยู่ก็ตาม (2) ถ้าบทกฎหมายมุ่งคุ้มครองเจ้าพนักงานของรัฐหรือคุ้มครองประโยชน์ของสาธารณชนเป็นส่วนรวม รัฐเท่านั้นเป็นผู้เสียหายเว้นแต่บุคคลใดจะได้รับความเสียหายเป็นพิเศษหรือเป็นผู้เสียหายโดยตรงบุคคลนั้นก็เป็นผู้เสียหายได้ด้วย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 303/2496 โจทก์นำเจ้าพนักงานที่ดินไปรังวัดที่ดินพิพาทตามคำสั่งศาล จำเลยต่อสู้ขัดขวางเจ้าพนักงานที่ดิน ศาลฎีกาวินิจฉัยว่าความผิดนี้กระทำต่อเจ้าพนักงาน โจทก์ไม่ใช่ผู้เสียหายโดยตรง โจทก์จึงไม่มีอำนาจฟ้อง คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 227/2531 จำเลยเป็นเจ้าพนักงานกระทำต่อหน้าที่ราชการในการปลอมแปลงพินัยกรรมแบบเอกสารฝ่ายเมืองแล้วนำไปใช้ย่อมทำให้โจทก์ซึ่งเป็นผู้รับพินัยกรรมฉบับที่แท้จริงได้รับความเสียหาย โจทก์จึงเป็นผู้เสียหาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1140/2480 พระราชบัญญัติรถยนต์ฯ ซึ่งกำหนดห้ามมิให้ผู้ใดเดินรถโดยมิได้รับอนุญาต เป็นบทบัญญัติทางการปกครองเพื่อที่จะควบคุมความเป็นระเบียบเรียบร้อยในการเดินรถบนถนนหลวงฉะนั้น บริษัทรถรางซึ่งได้รับอนุญาตให้เดินรถราง จึงไม่ใช่ผู้เสียหายที่จะมีสิทธิฟ้องผู้ที่เดินรถแย่งคนโดยสารในแนวทางของตนว่า กระทำผิดฐานเดินรถโดยไม่ได้รับอนุญาตตามพระราชบัญญัติดังนี้ คำพิพากษาฎีกาฉบับหมายเหตุนี้ ศาลฎีกาถือว่าโจทก์ได้รับความเสียหายโดยตรงจากการกระทำของจำเลย ดังนั้น แม้ความผิดฐานแจ้งความเท็จ และฐานเบิกความเท็จจะเป็นความผิดต่อเจ้าพนักงานของรัฐ โจทก์ก็เป็นผู้เสียหาย นภาพรลิ้มศิริชัยกุลคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 172,177, 264, 91 พระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายอาญา(ฉบับที่ 6) พ.ศ. 2526 มาตรา 4ศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้องแล้ว เห็นว่าคดีมีมูลให้ประทับฟ้องจำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 172, 177 เรียงกระทงลงโทษ ฐานแจ้งความเท็จ จำคุก 6 เดือนฐานเบิกความเท็จ จำคุก 2 ปี รวมจำคุก 2 ปี 6 เดือน ข้อหาอื่นให้ยกโจทก์อุทธรณ์ขอให้ลงโทษฐานปลอมและใช้เอกสารปลอมกับกำหนดโทษในข้อหาที่ศาลชั้นต้นลงโทษไว้ให้หนักขึ้นจำเลยอุทธรณ์ให้ยกฟ้องโจทก์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "คดีคงขึ้นมาสู่การพิจารณาของศาลฎีกาในปัญหาข้อกฎหมายตามฎีกาของจำเลยเพียงว่า โจทก์เป็นผู้เสียหายมีอำนาจฟ้องจำเลยในความผิดฐานแจ้งความเท็จและฐานเบิกความเท็จหรือไม่เห็นว่า ผู้เสียหายในความผิดฐานแจ้งความเท็จและฐานเบิกความเท็จตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 172 และมาตรา 177 นั้น หาใช่จะมีแต่เฉพาะเจ้าพนักงานเท่านั้นไม่ ราษฎรที่ได้รับความเสียหายโดยตรงเนื่องจากการกระทำความผิดดังกล่าวก็เป็นผู้เสียหายตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 2(4) เช่นกัน การที่จำเลยแจ้งความอันเป็นเท็จเกี่ยวกับความผิดอาญาจนโจทก์ถูกดำเนินคดีในความผิดต่อพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็คพ.ศ. 2497 และการที่จำเลยเบิกความเท็จอันเป็นข้อสำคัญในคดีดังกล่าวย่อมทำให้โจทก์ได้รับความเสียหายโดยตรง โจทก์จึงเป็นผู้เสียหายตามกฎหมายและมีอำนาจฟ้องจำเลยในความผิดฐานแจ้งความเท็จและฐานเบิกความเท็จได้ ฎีกาจำเลยฟังไม่ขึ้น"พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2625/2536นาง พจนีย์ ชลธารน ทีโจทก์นาง สมบูรณ์ เชาว์เจริญรัตน์จำเลย ป.วิ.อ. ม. 2 (5)การที่จำเลยแจ้งความอันเป็นเท็จเกี่ยวกับความผิดอาญาจนโจทก์ถูกดำเนินคดีในความผิดต่อ พระราชบัญญัติ ว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็คฯ และการที่จำเลยเบิกความเท็จอันเป็นข้อสำคัญในคดีดังกล่าวย่อมทำให้โจทก์ได้รับความเสียหายโดยตรง โจทก์จึงเป็นผู้เสียหายตามกฎหมายและมีอำนาจฟ้องจำเลยในความผิดฐานแจ้งความเท็จและฐานเบิกความเท็จได้โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 172,177, 264, 91 พระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายอาญา(ฉบับที่ 6) พ.ศ. 2526 มาตรา 4ศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้องแล้ว เห็นว่าคดีมีมูลให้ประทับฟ้องจำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 172, 177 เรียงกระทงลงโทษ ฐานแจ้งความเท็จ จำคุก 6 เดือนฐานเบิกความเท็จ จำคุก 2 ปี รวมจำคุก 2 ปี 6 เดือน ข้อหาอื่นให้ยกโจทก์อุทธรณ์ขอให้ลงโทษฐานปลอมและใช้เอกสารปลอมกับกำหนดโทษในข้อหาที่ศาลชั้นต้นลงโทษไว้ให้หนักขึ้นจำเลยอุทธรณ์ให้ยกฟ้องโจทก์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "คดีคงขึ้นมาสู่การพิจารณาของศาลฎีกาในปัญหาข้อกฎหมายตามฎีกาของจำเลยเพียงว่า โจทก์เป็นผู้เสียหายมีอำนาจฟ้องจำเลยในความผิดฐานแจ้งความเท็จและฐานเบิกความเท็จหรือไม่เห็นว่า ผู้เสียหายในความผิดฐานแจ้งความเท็จและฐานเบิกความเท็จตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 172 และมาตรา 177 นั้น หาใช่จะมีแต่เฉพาะเจ้าพนักงานเท่านั้นไม่ ราษฎรที่ได้รับความเสียหายโดยตรงเนื่องจากการกระทำความผิดดังกล่าวก็เป็นผู้เสียหายตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 2(4) เช่นกัน การที่จำเลยแจ้งความอันเป็นเท็จเกี่ยวกับความผิดอาญาจนโจทก์ถูกดำเนินคดีในความผิดต่อพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็คพ.ศ. 2497 และการที่จำเลยเบิกความเท็จอันเป็นข้อสำคัญในคดีดังกล่าวย่อมทำให้โจทก์ได้รับความเสียหายโดยตรง โจทก์จึงเป็นผู้เสียหายตามกฎหมายและมีอำนาจฟ้องจำเลยในความผิดฐานแจ้งความเท็จและฐานเบิกความเท็จได้ ฎีกาจำเลยฟังไม่ขึ้น"พิพากษายืน(ประดิษฐ์ เอกมณี-ชลิต ประไพศาล-สุเมธ อุปนิสากร)แหล่งที่มาสำนักงานส่งเสริมงานตุลาการแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุเมื่อมีความผิดอาญาเกิดขึ้น บุคคลใดจะถือว่าเป็นผู้ได้รับความเสียหายจากการกระทำความผิดนั้น มีหลักพิจารณาว่า (1) บุคคลนั้นต้องเป็นบุคคลประเภทที่กฎหมายนั้นประสงค์จะคุ้มครองกล่าวคือ พิจารณาว่าบทกฎหมายที่มีการฝ่าฝืนนั้นมุ่งประสงค์ที่จะคุ้มครองบุคคลประเภทใด บุคคลนั้นจึงจะเป็นผู้เสียหาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1341/2495 จำเลยได้หลอกลวงซื้อน้ำอัดลมไปจากหุ้นส่วนผู้จัดการห้างหุ้นส่วนจำกัดแล้วไม่ยอมชำระราคา กลับปฏิเสธว่าไม่ได้มาติดต่อขอซื้อน้ำอัดลม ดังนี้ ถือได้ว่าผู้จัดการนั้นเป็นผู้เสียหายเพราะเป็นผู้ถูกหลอกลวงส่วนน้ำอัดลมจะเป็นของห้างหุ้นส่วนจำกัดหรือไม่ หาเป็นเหตุทำให้ผู้จัดการ ซึ่งเป็นผู้เสียหายอยู่แล้ว กลายเป็นมิใช่ผู้เสียหายไม่ คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1018/2522 ความผิดตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็คฯ เกิดขึ้นในวันที่ธนาคารปฏิเสธการจ่ายเงิน ผู้ทรงเช็คในวันนั้นจึงเป็นผู้เสียหาย แม้โจทก์ได้จ่ายเงินและรับโอนเช็คผู้ถือมาภายหลังที่ความผิดเกิดขึ้นแล้ว โจทก์มิใช่ผู้เสียหาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1339/2522 จำเลยใช้คนขับรถยนต์บรรทุกดินบุกรุกผ่านที่ดินของโจทก์ร่วมไปถมที่ดินอีกแปลงหนึ่ง เป็นความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 365(2),84 อันเป็นความผิดต่อกรรมสิทธิ์โจทก์ร่วมซึ่งเป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์ที่ดินเป็นผู้เสียหายร้องทุกข์และฟ้องคดีได้ แม้ที่ดินนั้นจะมีผู้เช่าทำนาอยู่ก็ตาม (2) ถ้าบทกฎหมายมุ่งคุ้มครองเจ้าพนักงานของรัฐหรือคุ้มครองประโยชน์ของสาธารณชนเป็นส่วนรวม รัฐเท่านั้นเป็นผู้เสียหายเว้นแต่บุคคลใดจะได้รับความเสียหายเป็นพิเศษหรือเป็นผู้เสียหายโดยตรงบุคคลนั้นก็เป็นผู้เสียหายได้ด้วย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 303/2496 โจทก์นำเจ้าพนักงานที่ดินไปรังวัดที่ดินพิพาทตามคำสั่งศาล จำเลยต่อสู้ขัดขวางเจ้าพนักงานที่ดิน ศาลฎีกาวินิจฉัยว่าความผิดนี้กระทำต่อเจ้าพนักงาน โจทก์ไม่ใช่ผู้เสียหายโดยตรง โจทก์จึงไม่มีอำนาจฟ้อง คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 227/2531 จำเลยเป็นเจ้าพนักงานกระทำต่อหน้าที่ราชการในการปลอมแปลงพินัยกรรมแบบเอกสารฝ่ายเมืองแล้วนำไปใช้ย่อมทำให้โจทก์ซึ่งเป็นผู้รับพินัยกรรมฉบับที่แท้จริงได้รับความเสียหาย โจทก์จึงเป็นผู้เสียหาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1140/2480 พระราชบัญญัติรถยนต์ฯ ซึ่งกำหนดห้ามมิให้ผู้ใดเดินรถโดยมิได้รับอนุญาต เป็นบทบัญญัติทางการปกครองเพื่อที่จะควบคุมความเป็นระเบียบเรียบร้อยในการเดินรถบนถนนหลวงฉะนั้น บริษัทรถรางซึ่งได้รับอนุญาตให้เดินรถราง จึงไม่ใช่ผู้เสียหายที่จะมีสิทธิฟ้องผู้ที่เดินรถแย่งคนโดยสารในแนวทางของตนว่า กระทำผิดฐานเดินรถโดยไม่ได้รับอนุญาตตามพระราชบัญญัติดังนี้ คำพิพากษาฎีกาฉบับหมายเหตุนี้ ศาลฎีกาถือว่าโจทก์ได้รับความเสียหายโดยตรงจากการกระทำของจำเลย ดังนั้น แม้ความผิดฐานแจ้งความเท็จ และฐานเบิกความเท็จจะเป็นความผิดต่อเจ้าพนักงานของรัฐ โจทก์ก็เป็นผู้เสียหาย นภาพรลิ้มศิริชัยกุล