คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1090/2505หลักกฎหมาย: จำเลยเป็นเจ้าพนักงาน ได้ยืมเงินทดรองเพื่อนำไปซื้อสิ่งของตามหน้าที่ของจำเลยแต่เอาเงินไปใช้เสีย ดังนี้เป็นความผิดทางอาญาแล้ว เพราะการยืมเงินทดรองของทางราชการหรือเทศบาลหามีลักษณะเหมือนการยืมเงินธรรมดาในระหว่างเอกชนด้วยกันไม่โจทก์ฟ้องว่า จำเลยดำรงตำแหน่งปลัดเทศบาลเมืองกระบี่ ทำหน้าที่สมุหบัญชีและพนักงานการไฟฟ้าเทศบาลเมืองกระบี่ด้วยอีกสองตำแหน่งมีหน้าที่รับเงิน จ่ายเงิน จัดซื้อและรักษาเงินของเทศบาลและการไฟฟ้า จำเลยบังอาจทุจริตยักยอกเอาเงินของเทศบาลและการไฟฟ้าไปหลายครั้ง ต่างกรรมต่างวาระกัน รวมเป็นเงิน 25,223 บาท 85 สตางค์ ปรากฏรายละเอียดดังต่อไปนี้ก.ข.ค.ฯลฯง.จ. จำเลยยืมเงินทดรองของเทศบาลเมืองกระบี่ไป 1,800 บาท,776 บาท เพื่อนำไปซื้อแบบพิมพ์และเครื่องเขียนแบบพิมพ์ให้การไฟฟ้าและเทศบาลเมืองกระบี่ตามลำดับ อันเป็นการทำตามหน้าที่ของจำเลยตามระเบียบจำเลยต้องนำใบสำคัญการใช้เงินพร้อมเงินเหลือจ่ายส่งใช้เทศบาลภายใน 15 วัน แต่จำเลยทุจริตเบียดบังยักยอกเสียโดยไม่ซื้อแบบพิมพ์ และไม่ส่งใบสำคัญฉ. จำเลยรับเงิน 713 บาท เพื่อไปจ่ายให้สำนักพิมพ์ พ.พิทยาคารเป็นค่าเครื่องเขียนและแบบพิมพ์ แต่จำเลยยักยอกเสียขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 147 กฎหมายลักษณะอาญามาตรา 131 และที่แก้ไขจำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นเห็นว่า ข้อหาฟ้องข้อ ก.ข.ค.ฟังไม่ได้ว่าจำเลยทุจริตยักยอก ส่วนข้อ ง.จ.ฉ.เป็นความรับผิดทางแพ่ง จะลงโทษฐานยักยอกไม่ได้ พิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์เห็นว่า จำเลยกระทำผิดตามฟ้องข้อ ง.จ.ฉ.จริงพิพากษากลับ ลงโทษจำเลยตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 131 ซึ่งมีโทษเบาและเป็นกฎหมายที่ใช้อยู่ในขณะจำเลยกระทำผิด จำคุก 2 ปีจำเลยฎีกาว่า ไม่มีความผิดตามฟ้องข้อ ง.จ.ฉ. เพราะเรื่องการยืมเงินแล้วไม่ส่งคืนนี้ระเบียบของกระทรวงมหาดไทยมีว่า ให้ดำเนินการเรียกร้องคืนโดยฟ้องร้องทางแพ่งศาลฎีกาพิเคราะห์แล้วเห็นว่า ถ้าการกระทำของจำเลยเข้าลักษณะเป็นความผิดทางอาญาแล้ว แม้จะเป็นกรณียืมเงินทดรองอย่างกรณีนี้และแม้จะมีระเบียบของกระทรวงมหาดไทยให้จังหวัดหรือเทศบาลดำเนินการฟ้องร้องเรียกคืนทางแพ่ง ก็หาทำให้ความผิดของจำเลยกลายเป็นไม่ผิดไปไม่ ทั้งนี้เพราะเหตุว่าการยืมเงินทดรองของทางราชการหรือเทศบาลนี้หามีลักษณะเหมือนการยืมเงินธรรมดาในระหว่างเอกชนไม่และอีกประการหนึ่งระเบียบของกระทรวงมหาดไทยไม่มีลักษณะเป็นกฎหมายที่จะมายกเว้นความผิดทางอาญาแต่ประการใด และที่จริงระเบียบของกระทรวงมหาดไทยว่าด้วยการเบิกจ่ายเงิน รักษาเงินและการตรวจเงินของเทศบาล พ.ศ.2496 โดยเฉพาะข้อ 16(9) ที่จำเลยกล่าวอ้างมานั้น ก็หาใช่จะมีความจำกัดว่าให้ดำเนินการได้แต่เฉพาะทางแพ่งเท่านั้นไม่ เป็นแต่ให้เจ้าหน้าที่รีบเรียกร้องเงินคืนให้ทันท่วงทีเท่านั้นเฉพาะข้อเท็จจริง เห็นว่า จำเลยรับเงินไปแล้วไม่ซื้อเครื่องเขียนแบบพิมพ์และชำระให้ร้าน พ.พิทยาการ ตามฟ้องโจทก์จริงฎีกาจำเลยฟังไม่ขึ้นพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1090/2505อัยการจังหวัดกระบี่โจทก์นายจร ณ นครจำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 131 ป.อ. ม. 147จำเลยเป็นเจ้าพนักงาน ได้ยืมเงินทดรองเพื่อนำไปซื้อสิ่งของตามหน้าที่ของจำเลยแต่เอาเงินไปใช้เสีย ดังนี้เป็นความผิดทางอาญาแล้ว เพราะการยืมเงินทดรองของทางราชการหรือเทศบาลหามีลักษณะเหมือนการยืมเงินธรรมดาในระหว่างเอกชนด้วยกันไม่โจทก์ฟ้องว่า จำเลยดำรงตำแหน่งปลัดเทศบาลเมืองกระบี่ ทำหน้าที่สมุหบัญชีและพนักงานการไฟฟ้าเทศบาลเมืองกระบี่ด้วยอีกสองตำแหน่งมีหน้าที่รับเงิน จ่ายเงิน จัดซื้อและรักษาเงินของเทศบาลและการไฟฟ้า จำเลยบังอาจทุจริตยักยอกเอาเงินของเทศบาลและการไฟฟ้าไปหลายครั้ง ต่างกรรมต่างวาระกัน รวมเป็นเงิน 25,223 บาท 85 สตางค์ ปรากฏรายละเอียดดังต่อไปนี้ก.ข.ค.ฯลฯง.จ. จำเลยยืมเงินทดรองของเทศบาลเมืองกระบี่ไป 1,800 บาท,776 บาท เพื่อนำไปซื้อแบบพิมพ์และเครื่องเขียนแบบพิมพ์ให้การไฟฟ้าและเทศบาลเมืองกระบี่ตามลำดับ อันเป็นการทำตามหน้าที่ของจำเลยตามระเบียบจำเลยต้องนำใบสำคัญการใช้เงินพร้อมเงินเหลือจ่ายส่งใช้เทศบาลภายใน 15 วัน แต่จำเลยทุจริตเบียดบังยักยอกเสียโดยไม่ซื้อแบบพิมพ์ และไม่ส่งใบสำคัญฉ. จำเลยรับเงิน 713 บาท เพื่อไปจ่ายให้สำนักพิมพ์ พ.พิทยาคารเป็นค่าเครื่องเขียนและแบบพิมพ์ แต่จำเลยยักยอกเสียขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 147 กฎหมายลักษณะอาญามาตรา 131 และที่แก้ไขจำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นเห็นว่า ข้อหาฟ้องข้อ ก.ข.ค.ฟังไม่ได้ว่าจำเลยทุจริตยักยอก ส่วนข้อ ง.จ.ฉ.เป็นความรับผิดทางแพ่ง จะลงโทษฐานยักยอกไม่ได้ พิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์เห็นว่า จำเลยกระทำผิดตามฟ้องข้อ ง.จ.ฉ.จริงพิพากษากลับ ลงโทษจำเลยตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 131 ซึ่งมีโทษเบาและเป็นกฎหมายที่ใช้อยู่ในขณะจำเลยกระทำผิด จำคุก 2 ปีจำเลยฎีกาว่า ไม่มีความผิดตามฟ้องข้อ ง.จ.ฉ. เพราะเรื่องการยืมเงินแล้วไม่ส่งคืนนี้ระเบียบของกระทรวงมหาดไทยมีว่า ให้ดำเนินการเรียกร้องคืนโดยฟ้องร้องทางแพ่งศาลฎีกาพิเคราะห์แล้วเห็นว่า ถ้าการกระทำของจำเลยเข้าลักษณะเป็นความผิดทางอาญาแล้ว แม้จะเป็นกรณียืมเงินทดรองอย่างกรณีนี้และแม้จะมีระเบียบของกระทรวงมหาดไทยให้จังหวัดหรือเทศบาลดำเนินการฟ้องร้องเรียกคืนทางแพ่ง ก็หาทำให้ความผิดของจำเลยกลายเป็นไม่ผิดไปไม่ ทั้งนี้เพราะเหตุว่าการยืมเงินทดรองของทางราชการหรือเทศบาลนี้หามีลักษณะเหมือนการยืมเงินธรรมดาในระหว่างเอกชนไม่และอีกประการหนึ่งระเบียบของกระทรวงมหาดไทยไม่มีลักษณะเป็นกฎหมายที่จะมายกเว้นความผิดทางอาญาแต่ประการใด และที่จริงระเบียบของกระทรวงมหาดไทยว่าด้วยการเบิกจ่ายเงิน รักษาเงินและการตรวจเงินของเทศบาล พ.ศ.2496 โดยเฉพาะข้อ 16(9) ที่จำเลยกล่าวอ้างมานั้น ก็หาใช่จะมีความจำกัดว่าให้ดำเนินการได้แต่เฉพาะทางแพ่งเท่านั้นไม่ เป็นแต่ให้เจ้าหน้าที่รีบเรียกร้องเงินคืนให้ทันท่วงทีเท่านั้นเฉพาะข้อเท็จจริง เห็นว่า จำเลยรับเงินไปแล้วไม่ซื้อเครื่องเขียนแบบพิมพ์และชำระให้ร้าน พ.พิทยาการ ตามฟ้องโจทก์จริงฎีกาจำเลยฟังไม่ขึ้นพิพากษายืน(สัญญา ธรรมศักดิ์-สอาด นาวีเจริญ-สำราญ ศิริพันธ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยดำรงตำแหน่งปลัดเทศบาลเมืองกระบี่ ทำหน้าที่สมุหบัญชีและพนักงานการไฟฟ้าเทศบาลเมืองกระบี่ด้วยอีกสองตำแหน่งมีหน้าที่รับเงิน จ่ายเงิน จัดซื้อและรักษาเงินของเทศบาลและการไฟฟ้า จำเลยบังอาจทุจริตยักยอกเอาเงินของเทศบาลและการไฟฟ้าไปหลายครั้ง ต่างกรรมต่างวาระกัน รวมเป็นเงิน 25,223 บาท 85 สตางค์ ปรากฏรายละเอียดดังต่อไปนี้ก.ข.ค.ฯลฯง.จ. จำเลยยืมเงินทดรองของเทศบาลเมืองกระบี่ไป 1,800 บาท,776 บาท เพื่อนำไปซื้อแบบพิมพ์และเครื่องเขียนแบบพิมพ์ให้การไฟฟ้าและเทศบาลเมืองกระบี่ตามลำดับ อันเป็นการทำตามหน้าที่ของจำเลยตามระเบียบจำเลยต้องนำใบสำคัญการใช้เงินพร้อมเงินเหลือจ่ายส่งใช้เทศบาลภายใน 15 วัน แต่จำเลยทุจริตเบียดบังยักยอกเสียโดยไม่ซื้อแบบพิมพ์ และไม่ส่งใบสำคัญฉ. จำเลยรับเงิน 713 บาท เพื่อไปจ่ายให้สำนักพิมพ์ พ.พิทยาคารเป็นค่าเครื่องเขียนและแบบพิมพ์ แต่จำเลยยักยอกเสียขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 147 กฎหมายลักษณะอาญามาตรา 131 และที่แก้ไขจำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นเห็นว่า ข้อหาฟ้องข้อ ก.ข.ค.ฟังไม่ได้ว่าจำเลยทุจริตยักยอก ส่วนข้อ ง.จ.ฉ.เป็นความรับผิดทางแพ่ง จะลงโทษฐานยักยอกไม่ได้ พิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์เห็นว่า จำเลยกระทำผิดตามฟ้องข้อ ง.จ.ฉ.จริงพิพากษากลับ ลงโทษจำเลยตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 131 ซึ่งมีโทษเบาและเป็นกฎหมายที่ใช้อยู่ในขณะจำเลยกระทำผิด จำคุก 2 ปีจำเลยฎีกาว่า ไม่มีความผิดตามฟ้องข้อ ง.จ.ฉ. เพราะเรื่องการยืมเงินแล้วไม่ส่งคืนนี้ระเบียบของกระทรวงมหาดไทยมีว่า ให้ดำเนินการเรียกร้องคืนโดยฟ้องร้องทางแพ่งศาลฎีกาพิเคราะห์แล้วเห็นว่า ถ้าการกระทำของจำเลยเข้าลักษณะเป็นความผิดทางอาญาแล้ว แม้จะเป็นกรณียืมเงินทดรองอย่างกรณีนี้และแม้จะมีระเบียบของกระทรวงมหาดไทยให้จังหวัดหรือเทศบาลดำเนินการฟ้องร้องเรียกคืนทางแพ่ง ก็หาทำให้ความผิดของจำเลยกลายเป็นไม่ผิดไปไม่ ทั้งนี้เพราะเหตุว่าการยืมเงินทดรองของทางราชการหรือเทศบาลนี้หามีลักษณะเหมือนการยืมเงินธรรมดาในระหว่างเอกชนไม่และอีกประการหนึ่งระเบียบของกระทรวงมหาดไทยไม่มีลักษณะเป็นกฎหมายที่จะมายกเว้นความผิดทางอาญาแต่ประการใด และที่จริงระเบียบของกระทรวงมหาดไทยว่าด้วยการเบิกจ่ายเงิน รักษาเงินและการตรวจเงินของเทศบาล พ.ศ.2496 โดยเฉพาะข้อ 16(9) ที่จำเลยกล่าวอ้างมานั้น ก็หาใช่จะมีความจำกัดว่าให้ดำเนินการได้แต่เฉพาะทางแพ่งเท่านั้นไม่ เป็นแต่ให้เจ้าหน้าที่รีบเรียกร้องเงินคืนให้ทันท่วงทีเท่านั้นเฉพาะข้อเท็จจริง เห็นว่า จำเลยรับเงินไปแล้วไม่ซื้อเครื่องเขียนแบบพิมพ์และชำระให้ร้าน พ.พิทยาการ ตามฟ้องโจทก์จริงฎีกาจำเลยฟังไม่ขึ้นพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1090/2505อัยการจังหวัดกระบี่โจทก์นายจร ณ นครจำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 131 ป.อ. ม. 147จำเลยเป็นเจ้าพนักงาน ได้ยืมเงินทดรองเพื่อนำไปซื้อสิ่งของตามหน้าที่ของจำเลยแต่เอาเงินไปใช้เสีย ดังนี้เป็นความผิดทางอาญาแล้ว เพราะการยืมเงินทดรองของทางราชการหรือเทศบาลหามีลักษณะเหมือนการยืมเงินธรรมดาในระหว่างเอกชนด้วยกันไม่โจทก์ฟ้องว่า จำเลยดำรงตำแหน่งปลัดเทศบาลเมืองกระบี่ ทำหน้าที่สมุหบัญชีและพนักงานการไฟฟ้าเทศบาลเมืองกระบี่ด้วยอีกสองตำแหน่งมีหน้าที่รับเงิน จ่ายเงิน จัดซื้อและรักษาเงินของเทศบาลและการไฟฟ้า จำเลยบังอาจทุจริตยักยอกเอาเงินของเทศบาลและการไฟฟ้าไปหลายครั้ง ต่างกรรมต่างวาระกัน รวมเป็นเงิน 25,223 บาท 85 สตางค์ ปรากฏรายละเอียดดังต่อไปนี้ก.ข.ค.ฯลฯง.จ. จำเลยยืมเงินทดรองของเทศบาลเมืองกระบี่ไป 1,800 บาท,776 บาท เพื่อนำไปซื้อแบบพิมพ์และเครื่องเขียนแบบพิมพ์ให้การไฟฟ้าและเทศบาลเมืองกระบี่ตามลำดับ อันเป็นการทำตามหน้าที่ของจำเลยตามระเบียบจำเลยต้องนำใบสำคัญการใช้เงินพร้อมเงินเหลือจ่ายส่งใช้เทศบาลภายใน 15 วัน แต่จำเลยทุจริตเบียดบังยักยอกเสียโดยไม่ซื้อแบบพิมพ์ และไม่ส่งใบสำคัญฉ. จำเลยรับเงิน 713 บาท เพื่อไปจ่ายให้สำนักพิมพ์ พ.พิทยาคารเป็นค่าเครื่องเขียนและแบบพิมพ์ แต่จำเลยยักยอกเสียขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 147 กฎหมายลักษณะอาญามาตรา 131 และที่แก้ไขจำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นเห็นว่า ข้อหาฟ้องข้อ ก.ข.ค.ฟังไม่ได้ว่าจำเลยทุจริตยักยอก ส่วนข้อ ง.จ.ฉ.เป็นความรับผิดทางแพ่ง จะลงโทษฐานยักยอกไม่ได้ พิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์เห็นว่า จำเลยกระทำผิดตามฟ้องข้อ ง.จ.ฉ.จริงพิพากษากลับ ลงโทษจำเลยตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 131 ซึ่งมีโทษเบาและเป็นกฎหมายที่ใช้อยู่ในขณะจำเลยกระทำผิด จำคุก 2 ปีจำเลยฎีกาว่า ไม่มีความผิดตามฟ้องข้อ ง.จ.ฉ. เพราะเรื่องการยืมเงินแล้วไม่ส่งคืนนี้ระเบียบของกระทรวงมหาดไทยมีว่า ให้ดำเนินการเรียกร้องคืนโดยฟ้องร้องทางแพ่งศาลฎีกาพิเคราะห์แล้วเห็นว่า ถ้าการกระทำของจำเลยเข้าลักษณะเป็นความผิดทางอาญาแล้ว แม้จะเป็นกรณียืมเงินทดรองอย่างกรณีนี้และแม้จะมีระเบียบของกระทรวงมหาดไทยให้จังหวัดหรือเทศบาลดำเนินการฟ้องร้องเรียกคืนทางแพ่ง ก็หาทำให้ความผิดของจำเลยกลายเป็นไม่ผิดไปไม่ ทั้งนี้เพราะเหตุว่าการยืมเงินทดรองของทางราชการหรือเทศบาลนี้หามีลักษณะเหมือนการยืมเงินธรรมดาในระหว่างเอกชนไม่และอีกประการหนึ่งระเบียบของกระทรวงมหาดไทยไม่มีลักษณะเป็นกฎหมายที่จะมายกเว้นความผิดทางอาญาแต่ประการใด และที่จริงระเบียบของกระทรวงมหาดไทยว่าด้วยการเบิกจ่ายเงิน รักษาเงินและการตรวจเงินของเทศบาล พ.ศ.2496 โดยเฉพาะข้อ 16(9) ที่จำเลยกล่าวอ้างมานั้น ก็หาใช่จะมีความจำกัดว่าให้ดำเนินการได้แต่เฉพาะทางแพ่งเท่านั้นไม่ เป็นแต่ให้เจ้าหน้าที่รีบเรียกร้องเงินคืนให้ทันท่วงทีเท่านั้นเฉพาะข้อเท็จจริง เห็นว่า จำเลยรับเงินไปแล้วไม่ซื้อเครื่องเขียนแบบพิมพ์และชำระให้ร้าน พ.พิทยาการ ตามฟ้องโจทก์จริงฎีกาจำเลยฟังไม่ขึ้นพิพากษายืน(สัญญา ธรรมศักดิ์-สอาด นาวีเจริญ-สำราญ ศิริพันธ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ