คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 539/2475หลักกฎหมาย: ลักโคแล้วมารับเงินค่าไถ่โดยเจ้าทรัพย์รู้แล้วว่าจำเลยเป็นผู้ลักเช่นนี้ไม่เป็นผิดฐานฉ้อ พ.ร.บ.ฎีกาอุทธรณ์ ศาลเดิมลงโทษ 2 กะทง ศาลอุทธรณ์ลงโทษกะทงเดียว ฎีกาได้ในกะทงที่ศาลอุทธรณ์ตัดสินยกคดีนี้ศาลเดิมแลศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงยุตติต้องกันว่า จำเลยกับพวกลักโคของ น.ไป ๒ โค ครั้นแล้ว จำเลยกลับมารับเงิน ๘๐ บาทจาก น.โดยหลอกลวงว่าจะคืนโค น.หลงเชื่อให้เงินไป จำเลยไม่คืนดังนี้ ศาลเดิมลงโทษจำเลยฐานลักทรัพย์แลฐานฉ้อ ศาลอุทธรณ์เห็นว่าจำเลยไม่ได้เอาคำเท็จมาหลอกลวง เจ้าทรัพย์ส่งเงินให้จำเลยเพื่อแลกโคคืน หาได้ผิดหลงไม่ จำเลยไม่มีผิดฐานฉ้อ คงผิดฉะเพาะลักทรัพย์ ศาลฎีกาเห็นว่า คำหลอกลวงจำเลยมิได้ประกอบด้วยเอาความเท็จมากล่าวเพราะโคมีอยู่ที่จำเลยจริง แม้เจ้าทรัพย์เองก็ทราบเทียบฎีกาที่ ๑๐๖๘/๒๔๗๓ เป็นบรรทัดฐาน จึงให้ยกฎีกาโจทก์ พิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 539/2475อัยยการพระนครศรีอยุธยาโจทก์นายลด เปรมจัดจำเลย อาชญา ม. 294 - 708ลักโคแล้วมารับเงินค่าไถ่โดยเจ้าทรัพย์รู้แล้วว่าจำเลยเป็นผู้ลักเช่นนี้ไม่เป็นผิดฐานฉ้อ พ.ร.บ.ฎีกาอุทธรณ์ ศาลเดิมลงโทษ 2 กะทง ศาลอุทธรณ์ลงโทษกะทงเดียว ฎีกาได้ในกะทงที่ศาลอุทธรณ์ตัดสินยกคดีนี้ศาลเดิมแลศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงยุตติต้องกันว่า จำเลยกับพวกลักโคของ น.ไป ๒ โค ครั้นแล้ว จำเลยกลับมารับเงิน ๘๐ บาทจาก น.โดยหลอกลวงว่าจะคืนโค น.หลงเชื่อให้เงินไป จำเลยไม่คืนดังนี้ ศาลเดิมลงโทษจำเลยฐานลักทรัพย์แลฐานฉ้อ ศาลอุทธรณ์เห็นว่าจำเลยไม่ได้เอาคำเท็จมาหลอกลวง เจ้าทรัพย์ส่งเงินให้จำเลยเพื่อแลกโคคืน หาได้ผิดหลงไม่ จำเลยไม่มีผิดฐานฉ้อ คงผิดฉะเพาะลักทรัพย์ ศาลฎีกาเห็นว่า คำหลอกลวงจำเลยมิได้ประกอบด้วยเอาความเท็จมากล่าวเพราะโคมีอยู่ที่จำเลยจริง แม้เจ้าทรัพย์เองก็ทราบเทียบฎีกาที่ ๑๐๖๘/๒๔๗๓ เป็นบรรทัดฐาน จึงให้ยกฎีกาโจทก์ พิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์(มนธา-หริศ-ธรรมบัณฑิต บุนยะปานะ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: คดีนี้ศาลเดิมแลศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงยุตติต้องกันว่า จำเลยกับพวกลักโคของ น.ไป ๒ โค ครั้นแล้ว จำเลยกลับมารับเงิน ๘๐ บาทจาก น.โดยหลอกลวงว่าจะคืนโค น.หลงเชื่อให้เงินไป จำเลยไม่คืนดังนี้ ศาลเดิมลงโทษจำเลยฐานลักทรัพย์แลฐานฉ้อ ศาลอุทธรณ์เห็นว่าจำเลยไม่ได้เอาคำเท็จมาหลอกลวง เจ้าทรัพย์ส่งเงินให้จำเลยเพื่อแลกโคคืน หาได้ผิดหลงไม่ จำเลยไม่มีผิดฐานฉ้อ คงผิดฉะเพาะลักทรัพย์ ศาลฎีกาเห็นว่า คำหลอกลวงจำเลยมิได้ประกอบด้วยเอาความเท็จมากล่าวเพราะโคมีอยู่ที่จำเลยจริง แม้เจ้าทรัพย์เองก็ทราบเทียบฎีกาที่ ๑๐๖๘/๒๔๗๓ เป็นบรรทัดฐาน จึงให้ยกฎีกาโจทก์ พิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 539/2475อัยยการพระนครศรีอยุธยาโจทก์นายลด เปรมจัดจำเลย อาชญา ม. 294 - 708ลักโคแล้วมารับเงินค่าไถ่โดยเจ้าทรัพย์รู้แล้วว่าจำเลยเป็นผู้ลักเช่นนี้ไม่เป็นผิดฐานฉ้อ พ.ร.บ.ฎีกาอุทธรณ์ ศาลเดิมลงโทษ 2 กะทง ศาลอุทธรณ์ลงโทษกะทงเดียว ฎีกาได้ในกะทงที่ศาลอุทธรณ์ตัดสินยกคดีนี้ศาลเดิมแลศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงยุตติต้องกันว่า จำเลยกับพวกลักโคของ น.ไป ๒ โค ครั้นแล้ว จำเลยกลับมารับเงิน ๘๐ บาทจาก น.โดยหลอกลวงว่าจะคืนโค น.หลงเชื่อให้เงินไป จำเลยไม่คืนดังนี้ ศาลเดิมลงโทษจำเลยฐานลักทรัพย์แลฐานฉ้อ ศาลอุทธรณ์เห็นว่าจำเลยไม่ได้เอาคำเท็จมาหลอกลวง เจ้าทรัพย์ส่งเงินให้จำเลยเพื่อแลกโคคืน หาได้ผิดหลงไม่ จำเลยไม่มีผิดฐานฉ้อ คงผิดฉะเพาะลักทรัพย์ ศาลฎีกาเห็นว่า คำหลอกลวงจำเลยมิได้ประกอบด้วยเอาความเท็จมากล่าวเพราะโคมีอยู่ที่จำเลยจริง แม้เจ้าทรัพย์เองก็ทราบเทียบฎีกาที่ ๑๐๖๘/๒๔๗๓ เป็นบรรทัดฐาน จึงให้ยกฎีกาโจทก์ พิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์(มนธา-หริศ-ธรรมบัณฑิต บุนยะปานะ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ