พระราชบัญญัติว่าด้วยการเก็บรักษาน้ำมันเชื้อเพลิง พุทธศักราช 2474พระราชบัญญัติว่าด้วยการเก็บรักษาน้ำมันเชื้อเพลิง พุทธศักราช ๒๔๗๔พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาประชาธิปกพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว มีพระบรมราชโองการดำรัสเหนือเกล้าฯ สั่งว่า โดยที่ทรงพระราชดำริเห็นสมควรจัดให้มีระเบียบควบคุมการเก็บรักษาตลอดถึงการบรรจุขนถ่ายและจำหน่ายน้ำมันเชื้อเพลิงเพื่อป้องกันอัคคีภัย จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้โดยบทมาตราต่อไปนี้ความเบื้องต้นมาตรา 1 มาตรา ๑ พระราชบัญญัตินี้ให้เรียกว่า "พระราชบัญญัติว่าด้วยการเก็บรักษาน้ำมันเชื้อเพลิง พุทธศักราช ๒๔๗๔"มาตรา 2 มาตรา ๒ ให้ใช้พระราชบัญญัตินี้ตั้งแต่วันที่ ๑ เดือนพฤศจิกายน พุทธศักราช ๒๔๗๔มาตรา 1 หมวด ๑ บทเบ็ดเสร็จทั่วไปมาตรา 3 มาตรา ๓ ในพระราชบัญญัตินี้ "เสนาบดี" หมายความว่า เสนาบดีกระทรวงมหาดไทย "เจ้าพนักงาน" หมายความว่า เจ้าพนักงานผู้ซึ่งเสนาบดีได้ตั้งขึ้นให้มีหน้าที่ทำการตามพระราชบัญญัตินี้ นายช่าง" หมายความว่า นายช่างผู้ซึ่งเสนาบดีได้ตั้งขึ้นให้มีหน้าที่ทำการตามพระราชบัญญัตินี้ "น้ำมันเชื้อเพลิง" รวมความว่ามาตรา 3 ของเหลวทั้งปวงที่เรียกกันว่า ร๊อคออยล เกโรซิน (น้ำมันก๊าด) ปาราฟิน เปโตรเลียม กาโซลิน เบนโซล เบนโซลิน เบนซิน นัฟธา และสิ่งอื่น ๆ ตามที่เสนาบดีจะได้ประกาศเพิ่มเติมภายหลังว่าเป็นน้ำมันเชื้อเพลิง ไม่ว่าเกิดโดยธรรมดา หรือทำขึ้นจากเปโตรเลียม ถ่านศิลา ซิสต์ เชล ปีต ฯลฯ และสิ่งซึ่งทำขึ้นจากสิ่งนั้น ๆมาตรา 3 อีกต่อหนึ่ง "ขั้นเกิดไฟ" หมายความว่า เขตความร้อนเมื่อน้ำมันเชื้อเพลิงได้กระทบแล้ว อาจมีไอลุกเป็นเพลิงได้ "หีบ" หมายความว่า ที่บรรจุน้ำมันเชื้อเพลิงมีปริมาณไม่เกินสองปีบ "ปีบ" หมายความว่า ที่บรรจุน้ำมันเชื้อเพลิงมีปริมาณไม่เกิน ๒๐ ลิตรมาตรา 4 มาตรา ๔ น้ำมันเชื้อเพลิงตามที่ใช้ในพระราชบัญญัตินี้ได้แบ่งเป็นสามจำพวก คือ ๑. "ชนิดไม่น่ากลัวอันตราย" หมายความว่า ชนิดที่มีขั้นเกิดไฟสูงกว่า ๖๖ ดีกรีเซ็นติกราดขึ้นไป ๒. "ชนิดธรรมดา" หมายความว่า ชนิดที่มีขั้นเกิดไฟในระวางตั้งแต่ ๖๖ ลงมาจนถึง ๒๓ ดีกรีเซ็นติกราด ๓. "ชนิดน่ากลัวอันตราย" หมายความว่ามาตรา 4 ชนิดที่มีขั้นเกิดไฟต่ำกว่า ๒๓ ดีกรีเซ็นติกราดลงมามาตรา 5 มาตรา ๕ พระราชบัญญัตินี้ท่านว่ามิให้ปรับใช้แก่น้ำมันเชื้อเพลิงที่ใช้ในราชการทหารโดยเฉพาะมาตรา 2 หมวด ๒ ใบอนุญาตมาตรา 6 มาตรา ๖ การเก็บและจำหน่ายน้ำมันเชื้อเพลิงทุกชนิดต้องได้รับใบอนุญาตจากเจ้าพนักงาน เว้นไว้แต่จะได้กล่าวไว้ในพระราชบัญญัตินี้เป็นอย่างอื่นมาตรา 7 มาตรา ๗ สถานที่สำหรับเก็บน้ำมันเชื้อเพลิงดังที่ได้กล่าวไว้ในพระราชบัญญัติการเดินเรือในน่านน้ำสยามนั้น ต้องได้รับใบอนุญาตและปฏิบัติตามความในพระราชบัญญัตินี้ด้วยมาตรา 8 มาตรา ๘ การขออนุญาตนั้น ต้องยื่นใบขอต่อเจ้าพนักงาน เมื่อเจ้าพนักงานได้พิจารณาเห็นเป็นการถูกต้องตามพระราชบัญญัตินี้แล้ว ก็ให้ออกใบอนุญาตให้ คำร้องขอและใบอนุญาตให้ใช้ตามแบบ ซึ่งจะได้กำหนดไว้ในกฎเสนาบดีมาตรา 9 มาตรา ๙ บรรดาสถานที่ที่รับอนุญาตให้เก็บน้ำมันเชื้อเพลิงต้องมีป้ายตามชนิดและขนาดซึ่งเจ้าพนักงานจะได้กำหนดให้แสดงไว้ ณ ที่ที่เห็นได้ง่าย ป้ายนั้นให้มีคำว่า "สถานที่รับอนุญาตเก็บน้ำมันเชื้อเพลิง ใบอนุญาตที่......"มาตรา 10 มาตรา ๑๐ ใบอนุญาตทุกฉบับหมดอายุในวันที่ ๓๑ ธันวาคมมาตรา 11 มาตรา ๑๑ การขออนุญาตต่อใหม่ ต้องปฏิบัติเช่นเดียวกันกับเมื่อขออนุญาตชั้นต้นมาตรา 3 หมวด ๓ น้ำมันเชื้อเพลิงที่ไม่ได้จำหน่ายขายก. น้ำมันเชื้อเพลิงชนิดไม่น่ากลัวอันตรายมาตรา 12 มาตรา ๑๒ การเก็บน้ำมันเชื้อเพลิงชนิดไม่น่ากลัวอันตรายนั้น ถ้ามีปริมาณไม่เกิน ๑๐,๐๐๐ ลิตร ไม่ต้องรับใบอนุญาตข. น้ำมันเชื้อเพลิงชนิดธรรมดามาตรา 13 มาตรา ๑๓ การเก็บน้ำมันเชื้อเพลิงชนิดธรรมดานั้น (ก) ถ้ามีปริมาณไม่เกิน ๒๐๐ ลิตรไม่ต้องรับใบอนุญาต (ข) ถ้ามีปริมาณเกิน ๒๐๐ ลิตร แต่ไม่เกิน ๒,๕๐๐ ลิตร ต้องได้รับใบอนุญาตก่อน และต้องเก็บในสถานที่ซึ่งอยู่ไกลจากเรือนคนหรือเตาไฟ หรือที่สำหรับทำ หรือเก็บสินค้าต่าง ๆ อย่างน้อย ๕ เมตร โดยรอบมาตรา 13 ห้ามมิให้เก็บน้ำมันเชื้อเพลิงชนิดธรรมดามีปริมาณเกิน ๒,๕๐๐ ลิตรค. น้ำมันเชื้อเพลิงชนิดน่ากลัวอันตรายมาตรา 14 มาตรา ๑๔ การเก็บน้ำมันเชื้อเพลิงชนิดน่ากลัวอันตรายนั้น (ก) ถ้ามีปริมาณไม่เกิน ๒๐๐ ลิตรไม่ต้องมีใบอนุญาต แต่ต้องบรรจุไว้ในสิ่งที่ทำด้วยแก้วซึ่งปิดไว้เรียบร้อย หรือโลหะซึ่งปิดไว้เรียบร้อย ทั้งต้องมีป้ายหรือตัวอักษรดุนปิดไว้ให้อ่านได้ง่ายบอกชนิดน้ำมันและให้มีคำว่า "ไวไฟ" เขียนเติมลงด้วยมาตรา 14 ถ้ามีของหุ้มห่อชั้นนอกหรือหีบก็ดี ต้องปิดไว้อย่างเดียวกันกับชั้นใน (ข) ถ้ามีปริมาณเกิน ๒๐๐ ลิตร แต่ไม่เกิน ๒,๕๐๐ ลิตร ต้องได้รับใบอนุญาตก่อนและต้องปฏิบัติตามที่บัญญัติไว้ในอนุมาตรา (ก) และต้องเก็บในสถานที่ซึ่งอยู่ไกลจากเรือนคนหรือเตาไฟ หรือที่สำหรับทำหรือเก็บสินค้าต่าง ๆ อย่างน้อย ๑๐ เมตร โดยชอบมาตรา 14 ห้ามมิให้เก็บน้ำมันเชื้อเพลิงชนิดน่ากลัวอันตรายมีปริมาณเกิน ๒,๕๐๐ ลิตรมาตรา 15 มาตรา ๑๕ เมื่อเจ้าพนักงานพิจารณาเห็นว่าเป็นการจำเป็นที่จะต้องเก็บน้ำมันเชื้อเพลิงชนิดธรรมดา หรือชนิดน่ากลัวอันตรายไว้ในที่ใกล้กับสถานที่ซึ่งต้องใช้น้ำมันนั้นเพื่อประโยชน์ หรือสะดวกแก่อุตสาหกรรมหรือการค้าขายอย่างใด เมื่อไม่มีที่เก็บซึ่งมีระยะห่างไกลโดยรอบดังกำหนดไว้ในเบื้องต้นนี้แล้วมาตรา 15 ก็จะอนุญาตให้เก็บน้ำมันเชื้อเพลิงที่มีปริมาณไม่เกิน ๒,๕๐๐ ลิตรไว้ได้ แต่ (ก) ต้องเก็บไว้ในบ่อซึ่งทำด้วยคอนกรีตมีโครงเหล็กหรือถังเหล็กฝังลงไปในพื้นดินและมีที่ปิดมิดชิด บ่อหรือถังต้องให้มีปล่องอากาศสูงจากพื้นดินอย่างน้อย ๔ เมตร และให้มีตะแกรงปิดปล่อง ตะแกรงให้ใช้ขนาดมีรูไม่น้อยกว่า ๑๔๔ รูต่อ ๑มาตรา 15 ตารางเซนติเมตร หรือ (ข) เก็บไว้ในห้องที่สร้างด้วยอิฐหรือคอนกรีต หรือหิน หลังคาและเพดาน (ถ้ามี) ทำด้วยวัตถุที่ไม่เป็นเชื้อเพลิงถ้าก่อด้วยอิฐหรือหิน ผนังห้องทุกด้านต้องหนาไม่ต่ำกว่า ๒๓ เซนติเมตร ก่อด้วยซีเมนต์ และมีประตูปิดมิดชิดทำด้วยคอนกรีตหรือเหล็กหรือวัตถุอย่างอื่นตามที่เจ้าพนักงานจะเห็นชอบ บ่อมาตรา 15 ถังหรือห้องที่กล่าวนี้ ต้องปิดไว้เสมอทุกเวลา เว้นไว้แต่เมื่อเอาน้ำมันเข้าไว้ หรือเอาน้ำมันออกเท่านั้น บ่อ ถังหรือห้องที่กล่าวนี้ จะต้องทำให้เป็นที่พอใจของนายช่างมาตรา 16 มาตรา ๑๖ ภายในที่เก็บน้ำมันตามที่บัญญัติไว้ตั้งแต่มาตรา ๑๒ ถึง ๑๕ นั้น ห้ามมิให้ใช้ไฟที่มีเปลวแลบได้โดยไม่มีวัตถุปิดบังหรือมีเตาไฟ หรือทำการหุงต้ม หรือมีวัตถุที่อาจลุกเป็นเพลิงมาตรา 4 หมวด ๔ น้ำมันเชื้อเพลิงสำหรับจำหน่ายขายก. น้ำมันเชื้อเพลิงชนิดไม่น่ากลัวอันตรายมาตรา 17 มาตรา ๑๗ การเก็บน้ำมันเชื้อเพลิงชนิดไม่น่ากลัวอันตรายนั้น ถ้ามีปริมาณไม่เกิน ๑๐,๐๐๐ ลิตร ไม่ต้องรับใบอนุญาตข. น้ำมันเชื้อเพลิงชนิดธรรมดามาตรา 18 มาตรา ๑๘ การเก็บน้ำมันเชื้อเพลิงชนิดธรรมดามีปริมาณไม่เกิน ๕๐๐ ลิตร จะเก็บและจำหน่ายได้โดยไม่ต้องรับใบอนุญาต แต่ต้องเก็บและจำหน่ายในสถานที่ซึ่งได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานและต้องปฏิบัติตามเงื่อนไขที่กำหนดไว้ในกฎเสนาบดีมาตรา 19 มาตรา ๑๙ การเก็บน้ำมันเชื้อเพลิงชนิดธรรมดามีปริมาณเกิน ๕๐๐ ลิตร แต่ไม่เกิน ๕,๐๐๐ ลิตรนั้น ต้องได้รับใบอนุญาตก่อน และต้องเก็บในสถานที่ดังต่อไปนี้ (ก) ห้องที่เก็บน้ำมันเชื้อเพลิงนั้น ผนังและพื้นต้องทำด้วยหิน ซีเมนต์ คอนกรีต เหล็กหรืออิฐ หลังคาและเพดาน (ถ้ามี) ต้องทำด้วยวัตถุที่ไม่เป็นเชื้อเพลิงมาตรา 19 และห้องที่เก็บน้ำมันนั้นจะต้องตั้งอยู่ห่างจากเตาไฟ หรือที่ทำการหุงต้มอย่างใด ๆ ภายในระยะอย่างน้อย ๓ เมตรโดยรอบ หรือ (ข) ถ้าจะอนุญาตให้เก็บไว้ในโรงเรือนที่สร้างด้วยไม้หรือจาก หรือสิ่งหนึ่งสิ่งใดนอกจากที่กล่าวไว้ในอนุมาตรา (ก) ที่เก็บน้ำมันนั้นจะต้องอยู่ไกลจากเรือนคนหรือเตาไฟมาตรา 19 หรือที่สำหรับทำหรือเก็บสินค้าต่าง ๆ อย่างน้อย ๒๕ เมตร โดยรอบ ในการจำหน่ายขาย ต้องปฏิบัติตามกฎเสนาบดีมาตรา 20 มาตรา ๒๐ การเก็บน้ำมันเชื้อเพลิงชนิดธรรมดาที่มิได้เก็บในถังใหญ่มีปริมาณเกิน ๕,๐๐๐ ลิตรขึ้นไป ต้องได้รับใบอนุญาตจากเจ้าพนักงานและต้องปฏิบัติการตามบทบัญญัติในมาตราต่อไปมาตรา 21 มาตรา ๒๑ การที่จะขอใบอนุญาตทำที่สำหรับเก็บน้ำมันตามความในมาตรา ๒๐ นั้น ต้องทำแผนผังสถานที่นั้นติดมาด้วยพร้อมทั้งแผนที่แสดงฐานะและลักษณะของโรงเรือนซึ่งอยู่ภายในระยะ ๕๐ เมตรโดยรอบ แผนที่และแผนผังนั้น จะต้องใช้มาตราส่วนไม่ย่อมกว่า ๑ ใน ๑๐๐๐มาตรา 22 มาตรา ๒๒ ที่เก็บน้ำมันนั้น จะต้องกระทำให้ต้องตามแผนผังที่นายช่างได้พิจารณาเห็นชอบแล้ว และจะต้องเป็นไปตามลักษณะ คือ ๑. ผนังและพื้นก่อด้วยหินหรืออิฐ หรือทำด้วยซีเมนต์ คอนกรีต หรือเหล็กและต้องทำเป็นพื้นชั้นเดียว ผนังนั้นถ้าก่อด้วยอิฐหรือหิน จะต้องหนาอย่างน้อยไม่ต่ำกว่า ๓๕ เซนติเมตร ๒.มาตรา 22 ระหว่างฝาผนังกับหลังคาโดยรอบ ต้องเว้นไว้ให้โปร่งเป็นตารางไม่ต่ำกว่า ๕๐ เซนติเมตร ผนังที่ต่อติดริมพื้นต้องมีช่องลมเดินได้ ๓. หลังคาและเพดาน (ถ้ามี) ต้องทำด้วยวัตถุที่ไม่เป็นเชื้อเพลิง ๔. ประตูถ้าทำด้วยไม้ ต้องมีขนาดหนาไม่น้อยกว่า ๖ เซนติเมตร ๕. บรรดาหน้าต่าง ต้องใช้บานเปิดออกภายนอก ๖. ธรณีประตูมาตรา 22 ต้องสูงจากพื้นดินไม่น้อยกว่า ๒๕ เซนติเมตร ธรณีหน้าต่างต้องสูงไม่น้อยกว่า ๑ เมตรมาตรา 23 มาตรา ๒๓ รอบที่เก็บน้ำมันนั้น ระยะห่างไม่น้อยกว่า ๓ เมตร ต้องพูนดินยกขึ้นเป็นคัน ส่วนหนาของยอดคันดินนั้นต้องไม่ต่ำกว่า ๗๕ เซนติเมตร ที่ภายในคันดินนี้จะต้องบรรจุน้ำมันได้ทั้งหมดตามปริมาณที่ได้รับอนุญาตให้เก็บไว้และภายในคันดินห้ามมิให้ทำพื้นด้วยวัตถุที่อาจเป็นเชื้อเพลิงมาตรา 24 มาตรา ๒๔ คันดินรอบที่เก็บน้ำมันนั้น ต้องมีระยะไกลจากเรือนคนหรือเตาไฟ หรือที่สำหรับทำหรือเก็บสินค้าต่าง ๆ อย่างน้อย ๒๐ เมตรโดยรอบมาตรา 25 มาตรา ๒๕ บรรดาท่อน้ำทั้งหลายที่ทำออกมาจากคันดินนั้น ต้องให้มีบานกั้นหรือประตูซึ่งจะให้เปิดเฉพาะต่อเมื่อเวลาจำเป็นให้น้ำไหลออกเท่านั้นมาตรา 26 มาตรา ๒๖ ห้ามมิให้ทำการบัดกรีหรือทำการอย่างหนึ่งอย่างใด โดยต้องใช้เพลิงหรือความร้อน เว้นไว้แต่จะทำในสถานที่หนึ่งต่างหาก ซึ่งจะต้องจัดให้มีไว้สำหรับการเหล่านี้ สถานที่นั้นต้องอยู่นอกแต่ใกล้ชิดกับคันดินและต้องเป็นสถานที่ทำด้วยวัตถุดังที่กล่าวไว้ในมาตรา ๒๒ อนุมาตรา ๑ ถึง ๓ ในสถานที่ทำการที่กล่าวนี้มาตรา 26 ห้ามมิให้เก็บน้ำมันเชื้อเพลิงไว้มาตรา 27 มาตรา ๒๗ ห้ามมิให้เก็บสิ่งของอย่างใดที่เป็นเชื้อเพลิง (นอกจากน้ำมันเชื้อเพลิงและสิ่งที่ทำขึ้นจากน้ำมันเชื้อเพลิงและวัตถุที่จำเป็นต้องใช้ประกอบ) ไว้ภายในคันดินมาตรา 28 มาตรา ๒๘ ห้ามมิให้ใช้แสงไฟอย่างหนึ่งอย่างใดภายในคันดิน กิจการทุกอย่างที่จะกระทำภายในคันดินนั้นจะทำได้เฉพาะแต่เวลากลางวันเมื่อยังมีแสงอาทิตย์อยู่ เว้นไว้แต่จะได้รับอนุญาตพิเศษมาตรา 29 มาตรา ๒๙ ห้ามมิให้มีสิ่งใดกีดกั้นช่องลมที่กล่าวไว้ในอนุมาตรา ๒ แห่งมาตรา ๒๒ค. น้ำมันเชื้อเพลิงชนิดน่ากลัวอันตรายมาตรา 30 มาตรา ๓๐ การเก็บและจำหน่ายน้ำมันเชื้อเพลิงชนิดน่ากลัวอันตรายมีปริมาณไม่เกิน ๓๐๐ ลิตร ให้บังคับตามความในมาตรา ๑๘ และต้องปฏิบัติตามความในมาตรา ๑๙ ด้วย ผู้จำหน่ายน้ำมันเชื้อเพลิงจะต้องเตรียมทรายให้มีไว้สำหรับดับเพลิงได้ทันที ทรายนี้ต้องเก็บไว้ในที่ใกล้ หยิบได้สะดวกและให้เพียงพอตามส่วนสัมพันธ์ คือ ทรายมาตรา 30 ๒ ปีบต่อน้ำมันเชื้อเพลิงชนิดน่ากลัวอันตราย ๑๐ ปีบมาตรา 31 มาตรา ๓๑ ห้ามมิให้ออกใบอนุญาตให้เก็บน้ำมันเชื้อเพลิงชนิดน่ากลัวอันตรายมีปริมาณเกิน ๓๐๐ ลิตร แต่ไม่เกิน ๑,๐๐๐ ลิตรไว้ นอกจากในที่ซึ่งทำเป็นถังเหล็กฝังจมอยู่ใต้ดินหรือทำเป็นห้องแยกเก็บอยู่เฉพาะแต่น้ำมันเป็นส่วนหนึ่งต่างหาก ห้องที่ว่านี้จะต้องเป็นไปตามเงื่อนไขดังต่อไปนี้ คือ ๑. พื้นผนังและเพดานมาตรา 31 ต้องทำด้วยวัตถุที่ไม่เป็นเชื้อเพลิง ๒. ประตูต้องเป็นประตูปิดมิดชิดทำด้วยคอนกรีตหรือเหล็ก หรือวัตถุอย่างอื่นตามที่เจ้าพนักงานจะเห็นชอบ ๓. มีระยะห่างจากเรือนคนหรือเตาไฟ หรือที่สำหรับทำหรือเก็บสินค้าต่าง ๆ อย่างน้อย ๕ เมตร โดยรอบ ๔. ต้องมีช่องลมบนหลังคาและมีช่องที่ฝาตอนใกล้พื้นเพื่อถ่ายอากาศมาตรา 32 มาตรา ๓๒ ถ้าจะอนุญาตให้เก็บน้ำมันเชื้อเพลิงชนิดน่ากลัวอันตรายไว้ในโรงเรือนที่สร้างด้วยไม้หรือจาก นอกจากที่กล่าวไว้ในมาตรา ๓๑ ต้องปฏิบัติตามความในอนุมาตรา (ข) แห่งมาตรา ๑๙มาตรา 33 มาตรา ๓๓ ในที่เก็บน้ำมันซึ่งทำเป็นห้องแยกอยู่ส่วนหนึ่งต่างหากตามความในมาตรา ๓๑ และ ๓๒ นั้นห้ามมิให้ขายย่อย เว้นไว้แต่จะขายทั้งปีบหรือหีบ ถ้าเก็บอยู่ในถังซึ่งฝังจมอยู่ใต้ดินจึงยอมให้ขายย่อยได้ แต่ถังเช่นว่านี้จะต้องมีท่อสำหรับไขปิดและเปิดได้ให้เรียบร้อยโดยมิให้น้ำมันรั่วไหลมาตรา 34 มาตรา ๓๔ การเก็บน้ำมันเชื้อเพลิงชนิดน่ากลัวอันตรายมีปริมาณเกิน ๑,๐๐๐ ลิตรที่มิได้เก็บในถังใหญ่ดังระบุไว้ในตอน ง. แห่งหมวดนี้ ท่านให้ปฏิบัติตามบทบัญญัติแห่งมาตรา ๒๐ ถึง ๒๙ เว้นแต่ระยะที่กล่าวไว้ในมาตรา ๒๔ นั้น ให้เพิ่มขึ้นเป็น ๓๐ เมตรมาตรา 35 มาตรา ๓๕ การเก็บน้ำมันเชื้อเพลิงชนิดน่ากลัวอันตรายมีปริมาณไม่เกิน ๕,๐๐๐ ลิตรในถังใต้พื้นดินนั้น ต้องยื่นแผนผังโดยละเอียดแสดงการตั้งถัง การวางท่อ การตั้งเครื่องสูบ และต้องได้รับใบอนุญาตจากเจ้าพนักงานก่อนจึงจะบรรจุน้ำมันในถังนั้นได้มาตรา 36 มาตรา ๓๖ ให้เจ้าพนักงานออกใบอนุญาตให้ต่อเมื่อได้ตรวจเห็นเป็นที่พอใจแล้ว เป็นต้นว่า ๑. ถังและเครื่องสูบน้ำมันได้จัดทำเรียบร้อยแล้ว ๒. ถังบรรจุน้ำมันได้ฝังลงในพื้นดิน และส่วนบนของถังต่ำกว่าระดับพื้นดินไม่น้อยกว่า ๕๐เซนติเมตร ๓. ถังบรรจุน้ำมันมีท่อช่องลมติดไว้ ส่วนปลายของท่อมีตะแกรงปิดกั้นไว้ด้วยมาตรา 36 และอยู่สูงจากระดับพื้นดินง. การเก็บน้ำมันเชื้อเพลิงชนิดธรรมดาและชนิดน่ากลัวอันตรายในถังใหญ่มาตรา 37 มาตรา ๓๗ การตั้งถังเก็บน้ำมันเชื้อเพลิงมีปริมาณเกิน ๕,๐๐๐ ลิตร ต้องได้รับใบอนุญาตจากเจ้าพนักงานก่อนมาตรา 38 มาตรา ๓๘ การที่จะขอใบอนุญาตทำถังเก็บน้ำมันตามความในมาตรา ๓๗ นั้น ต้องทำแผนผังมาแสดงตามความในมาตรา ๒๑มาตรา 39 มาตรา ๓๙ ถังที่เก็บน้ำมันนั้น จะต้องทำตามแผนผังที่นายช่างได้พิจารณาเห็นชอบแล้ว และอยู่ในบังคับดังกล่าวต่อไปนี้ ๑. ถังบรรจุน้ำมันต้องทำด้วยเหล็กเหนียวชนิดอ่อนตรึงด้วยหมุดให้แน่นมิให้น้ำมันรั่วไหลได้จนเป็นที่พอใจของเจ้าพนักงาน ๒. ช่องลมหรือท่อสำหรับถ่ายอากาศจากถัง ต้องมีตะแกรงลวด ๒ ชั้นมาตรา 39 ตะแกรงต้องใช้ขนาดมีรูไม่น้อยกว่า ๑๔๔ รูใน ๑ ตารางเซนติเมตร ถ้าจะไม่ใช้ตะแกรงลวดในที่กล่าวนี้ก็ต้องมีช่องลมหรือท่อสำหรับถ่ายอากาศอย่างปิดเปิดได้ตามที่เจ้าพนักงานเห็นชอบ ๓. หลังคาคลุมถัง ต้องทำด้วยเหล็กหรือวัตถุที่ไม่เป็นเชื้อเพลิง ๔. การตั้งถังที่เก็บน้ำมันนั้นต้องมีระยะดังนี้ คือ (ก)มาตรา 39 ระหว่างถังต่อถังต้องห่างกันอย่างน้อยเท่าเส้นผ่าศูนย์กลางของถังกลมอันใหญ่ที่สุดที่สร้างขึ้นในหมู่เดียวกัน หรือถ้าเป็นถังยาวรี ต้องห่างกันอย่างน้อยเท่าขนาดยาวของถังที่ได้สร้างขึ้นในหมู่เดียวกัน (ข) ถังต้องห่างจากเรือนคนหรือเตาไฟ หรือที่สำหรับทำหรือเก็บสินค้าต่าง ๆ อย่างน้อย ๒๐ เมตรโดยรอบ (ค)มาตรา 39 ถังต้องห่างจากรั้วบริเวณที่เก็บน้ำมันอย่างน้อย ๘ เมตร ๕. โดยรอบถังหรือหมู่ถังที่เก็บน้ำมัน ต้องทำเขื่อนหรือกำแพงล้อมไว้ มีขนาดให้พอที่จะขังน้ำมันไว้ได้ภายในเขื่อนหรือกำแพงที่ล้อมนั้น เมื่อมีเหตุวิบัติเกิดแก่ถัง คือ (ก) ถ้าเป็นถังที่เก็บน้ำมันเชื้อเพลิงชนิดธรรมดาต้องพอที่จะขังน้ำมันไว้ได้ไม่น้อยกว่ามาตรา 39 ๑ ใน ๔ ของปริมาณน้ำมันในถังทั้งหมด (ข) ถ้าเป็นถังเก็บน้ำมันเชื้อเพลิงชนิดน่ากลัวอันตราย ต้องพอที่จะขังน้ำมันไว้ได้ทั้งหมดมิให้ล้นไหลออกจากเขื่อนหรือกำแพงได้เลย ๖. เขื่อนหรือกำแพงนั้น ต้องทำเครื่องป้องกันมิให้น้ำมันรั่วไหลไปตามทางท่อหรือรางน้ำได้ ๗. บริเวณที่เก็บน้ำมันนั้นมาตรา 39 ต้องทำรั้วล้อมรอบด้วยวัตถุที่ไม่เป็นเชื้อเพลิง และต้องมีขนาดสูงไม่น้อยกว่า ๓ เมตร ทั้งต้องมีประตูทำด้วยคอนกรีตหรือเหล็กหรือวัตถุอย่างอื่นตามที่เจ้าพนักงานจะเห็นชอบ ๘. ภายในบริเวณที่เก็บน้ำมัน ต้องมีสายล่อฟ้าตามความเห็นชอบของนายช่าง ๙.มาตรา 39 ต้องมีเครื่องดับไฟไว้ประจำในบริเวณตามที่เจ้าพนักงานจะได้กำหนดและเห็นชอบมาตรา 5 หมวด ๕ การขนถ่ายน้ำมันเชื้อเพลิงมาตรา 40 มาตรา ๔๐ ผู้ควบคุมยานพาหนะที่เข้ามาในพระราชอาณาจักร ถ้ามีน้ำมันเชื้อเพลิงมาในยานพาหนะเข้าลักษณะที่บังคับว่าต้องมีใบอนุญาตเก็บตามพระราชบัญญัตินี้แล้ว ก่อนที่จะถ่ายน้ำมันจากยานพาหนะมาตรา 40 ต้องแสดงด้วยหนังสือต่อเจ้าพนักงานผู้มีหน้าที่ว่าจะถ่ายน้ำมันเชื้อเพลิงนั้นขึ้นไว้ยังสถานที่ได้รับอนุญาตเก็บน้ำมันเชื้อเพลิงแห่งใดมาตรา 41 มาตรา ๔๑ ผู้นำไปซึ่งน้ำมันเชื้อเพลิงชนิดธรรมดาหรือชนิดน่ากลัวอันตรายมีปริมาณเกิน ๒๐๐ ลิตรนั้น ๑. ถ้านำไปโดยทางน้ำต้องปฏิบัติตามเงื่อนไขว่าด้วยการบรรทุก หรือนำไปดังที่บัญญัติไว้ในพระราชบัญญัติการเดินเรือในน่านน้ำสยาม และ (ก) พาหนะที่บรรทุกต้องมีธงแดงขนาดยาว ๘๐ เซนติเมตร กว้าง ๔๕ เซนติเมตรมาตรา 41 ปักเป็นเครื่องหมาย ถ้าเป็นเวลากลางคืนต้องมีโคมไฟสีแดงจุดไว้เป็นเครื่องหมายในที่เห็นถนัด (ข) เมื่อเป็นน้ำมันชนิดน่ากลัวอันตรายต้องบรรจุในโลหะซึ่งปิดไว้เรียบร้อย ทั้งต้องมีป้ายหรือตัวอักษรดุนปิดไว้ให้อ่านได้ง่าย บอกชนิดน้ำมัน และให้มีคำว่า"ไวไฟ" เขียนเติมลงด้วยมาตรา 41 แต่ถ้าภาชนะนั้นมีของหุ้มห่อชั้นนอกหรือหีบแล้ว ท่านว่าเพียงแต่มีป้ายปิดไว้ภายนอกของหุ้มห่อหรือหีบนั้น ๆ ก็เป็นการเพียงพอ ๒. ถ้านำไปโดยรถไฟ ต้องปฏิบัติตามเงื่อนไขว่าด้วยการบรรทุกหรือนำไปซึ่งน้ำมันเชื้อเพลิงมาตรา 41 ดังที่บัญญัติไว้ในพระราชบัญญัติจัดวางการรถไฟและทางหลวงกับกฎข้อบังคับซึ่งออกตามความในพระราชบัญญัตินั้น ๓. ถ้านำน้ำมันชนิดน่ากลัวอันตรายไปโดยทางอื่น นอกจากทางน้ำหรือทางรถไฟ ท่านว่าให้บรรจุไว้ในภาชนะที่สมควรดังระบุไว้ต่อไปนี้ คือ (ก) บรรจุในปีบ (ข) บรรจุในถังเหล็ก และถังใบหนึ่ง ๆ บรรจุน้ำมันไม่เกินมาตรา 41 ๓๐๐ ลิตร หรือ (ค) บรรจุในรถถังตามแบบที่ได้รับอนุมัติแล้ว รถคันหนึ่ง ๆ บรรจุน้ำมันไม่เกิน ๕๐๐๐ ลิตร ถ้ามีรถถังพ่วงอยู่กับรถถังคันหน้าด้วยแล้ว จำนวนบรรจุรวมกันทั้ง ๒ คัน ต้องไม่เกิน ๕๐๐๐ ลิตร ท่านให้ปิดป้ายที่อาจเห็นได้ชัดแจ้งวิธีเดียวกับที่กล่าวไว้ในอนุมาตรา ๑ (ข) นั้นมาตรา 6 หมวด ๖ อำนาจและหน้าที่ของเจ้าพนักงานมาตรา 42 มาตรา ๔๒ ให้เจ้าพนักงานผู้รับตั้งแต่งตามพระราชบัญญัตินี้ มีอำนาจเข้าตรวจตราในสถานที่เก็บหรือที่จำหน่ายน้ำมันเชื้อเพลิง ซึ่งได้รับใบอนุญาตตามพระราชบัญญัตินี้ได้ทุกเมื่อในเวลากลางวัน ส่วนเวลากลางคืนให้ตรวจได้แต่เมื่อมีเหตุสงสัยว่าจะมีภัยเกิดขึ้นมาตรา 43 มาตรา ๔๓ ถ้าปรากฏแก่เจ้าพนักงานว่า สถานที่เก็บน้ำมันแห่งใดมีลักษณะไม่ต้องตามบทแห่งพระราชบัญญัตินี้ก็ดี หรือสมควรซ่อมแซมแก้ไขก็ดี เจ้าพนักงานจะสั่งโดยหนังสือให้ผู้ถือใบอนุญาตจัดการแก้ไขเปลี่ยนแปลงซ่อมแซมเสียภายในเวลาสมควรที่เจ้าพนักงานจะกำหนดให้ก็ได้ ถ้าผู้ถือใบอนุญาตละเลยไม่ปฏิบัติตามคำสั่งนั้นไซร้มาตรา 43 นอกจากโทษที่ผู้กระทำการฝ่าฝืนจะพึงได้รับตามพระราชบัญญัตินี้แล้ว เจ้าพนักงานมีอำนาจที่จะสั่งถอนใบอนุญาตคืนเสียได้ เมื่อได้สั่งถอนใบอนุญาตแล้ว ถ้าน้ำมันมีอยู่เกินกว่าปริมาณที่จะเก็บไว้ได้ตามพระราชบัญญัตินี้ก็ให้ ๑. ผู้ที่ถูกถอนใบอนุญาตขนน้ำมันเชื้อเพลิงไปไว้ในสถานที่แห่งอื่นซึ่งได้รับใบอนุญาตมาตรา 43 และต้องขนไปภายในเวลาที่เจ้าพนักงานจะกำหนดให้ หรือ ๒.ถ้าจำเป็น เจ้าพนักงานจะขนไปและเก็บไว้ ณ ที่แห่งหนึ่งแห่งใด โดยผู้ถือใบอนุญาตที่ถูกถอนคืนนั้นต้องเป็นผู้เสียค่าใช้จ่ายมาตรา 44 มาตรา ๔๔ ผู้รับใบอนุญาตผู้ใดกระทำผิดพระราชบัญญัตินี้สองครั้งภายในสิบสองเดือน เจ้าพนักงานมีอำนาจที่จะถอนคืนใบอนุญาตนั้นเสียได้ ในกรณีเช่นนี้ ถ้าน้ำมันมีอยู่เกินกว่าปริมาณที่จะเก็บไว้ได้ตามพระราชบัญญัตินี้ก็ให้ปฏิบัติตามความในมาตรา ๔๓มาตรา 45 มาตรา ๔๕ ผู้รับใบอนุญาตมีหน้าที่รักษาระยะและเว้นที่ว่างไว้ตามกำหนดในมาตรา ๑๓, ๑๔, ๑๙, ๒๔, ๓๑, ๓๔ และมาตรา ๓๙ ถ้าปรากฏขึ้นว่าระยะที่กำหนดไว้ไม่เป็นไปตามกำหนดเดิม ต้องถือว่าเป็นความผิดของผู้รับใบอนุญาตมาตรา 45 และให้ถือว่าสถานที่เก็บน้ำมันแห่งนั้นมีลักษณะไม่ต้องตามพระราชบัญญัติเจ้าพนักงานมีอำนาจสั่งการได้ดังกล่าวไว้ในมาตรา ๔๓มาตรา 46 มาตรา ๔๖ เจ้าพนักงานมีอำนาจทุกเมื่อที่จะทดลองน้ำมันเชื้อเพลิงด้วยเครื่องทดลองชนิดที่ระบุไว้ในกฎเสนาบดี ถ้าบริษัทหรือบุคคลประสงค์จะตรวจเทียบเคียงเครื่องทดลองของตนกับเครื่องของรัฐบาลที่กำหนดไว้นั้น ก็ให้รับตรวจเทียบเคียง ณ สถานที่อันระบุไว้ในกฎเสนาบดีมาตรา 47 มาตรา ๔๗ ผู้ใดได้รับคำสั่งตามความในมาตรา ๔๓ ก็ดี หรือใบอนุญาตถูกเพิกถอนตามความในมาตรา ๔๔ ก็ดี ถ้าผู้นั้นเห็นว่าคำวินิจฉัยของเจ้าพนักงานไม่ชอบด้วยพระราชบัญญัตินี้ จะร้องขอความวินิจฉัยต่อเสนาบดีอีกชั้นหนึ่งก็ได้ เมื่อเสนาบดีได้วินิจฉัยอย่างใด ให้ถือเป็นคำสั่งเด็ดขาดมาตรา 47 แต่ในระหว่างรอคำวินิจฉัยของเสนาบดีนั้น ผู้ที่ได้รับคำสั่งจากเจ้าพนักงานต้องปฏิบัติไปตามคำสั่งนั้น เว้นไว้แต่เสนาบดีจะได้มีคำสั่งให้รอการบังคับนั้นไว้ชั่วคราวมาตรา 7 หมวด ๗ บทกำหนดโทษมาตรา 48 มาตรา ๔๘ ผู้ใดเก็บน้ำมันเชื้อเพลิงไว้หรือทำการจำหน่ายน้ำมันเชื้อเพลิงโดยมิได้รับใบอนุญาตตามพระราชบัญญัตินี้ ถ้ามิใช่จำหน่ายขาย ต้องระวางโทษปรับไม่เกินห้าสิบบาท ถ้าปรากฏว่าเป็นน้ำมันที่มีไว้จำหน่ายขาย ต้องระวางโทษปรับตั้งแต่สองร้อยบาทถึงพันบาทมาตรา 48 ส่วนน้ำมันเชื้อเพลิงที่ไม่ได้รับอนุญาตนั้นให้เจ้าพนักงานมีอำนาจที่จะสั่งให้จัดการตามความที่กล่าวไว้ในมาตรา ๔๓ แห่งพระราชบัญญัตินี้มาตรา 49 มาตรา ๔๙ ผู้ใดเมื่อได้รับอนุญาตแล้ว ละเลยไม่ปิดป้ายเครื่องหมายที่ได้รับอนุญาตตามชนิดและขนาดซึ่งได้กำหนดไว้ในมาตรา ๙ ให้ปรับเป็นเงินไม่เกินสิบสองบาทกับทั้งให้ปรับเพิ่มอีกเป็นรายวันวันละห้าบาททุกวันไปตลอดเวลาที่ไม่ได้กระทำตามข้อความในมาตรานั้น นับตั้งแต่วันสุดท้ายแห่งเวลาที่เจ้าพนักงานได้กำหนดให้มาตรา 50 มาตรา ๕๐ ผู้ใดเมื่อได้รับคำสั่งจากเจ้าพนักงานให้ซ่อมแซมที่เก็บน้ำมันเชื้อเพลิง หรือให้ขนย้ายน้ำมันเชื้อเพลิงตามความในมาตรา ๔๓ หรือ ๔๔ แห่งพระราชบัญญัตินี้ ละเลยไม่กระทำตามคำสั่งภายในเวลาที่ได้กำหนดไว้มาตรา 50 ให้ปรับเป็นเงินไม่เกินห้าสิบบาทกับทั้งให้ปรับเพิ่มอีกเป็นรายวันวันละสิบสองบาททุกวันไปตลอดเวลาที่ไม่ได้กระทำตามคำสั่งนั้นนับตั้งแต่วันสุดท้ายแห่งกำหนดเวลาที่เจ้าพนักงานได้กำหนดให้ทำนั้นมาตรา 51 มาตรา ๕๑ ผู้ควบคุมยานพาหนะผู้ใดละเลยไม่แจ้งความเป็นหนังสือตามที่ได้บัญญัติไว้ในมาตรา ๔๐ แห่งพระราชบัญญัตินี้ ให้ปรับเป็นเงินไม่เกินร้อยบาทมาตรา 52 มาตรา ๕๒ ผู้ใดกระทำผิดต่อใบอนุญาต หรือต่อกฎเสนาบดีที่บังคับไว้ หรือขนย้ายน้ำมันเชื้อเพลิงชนิดน่ากลัวอันตรายไปมา หรือยอมให้ขนย้ายไปมาโดยมิได้กระทำให้ถูกต้องตามที่กำหนดไว้มาตรา ๔๑ แห่งพระราชบัญญัตินี้ ให้ปรับเป็นเงินครั้งหนึ่งไม่เกินห้าสิบบาทมาตรา 53 มาตรา ๕๓ ผู้ใดกระทำความผิดอย่างอื่น ๆ นอกจากที่ได้กล่าวมาแล้ว (ก) ถ้าเป็นความผิดต้องด้วยข้อห้ามตามบัญญัติในหมวด ๓ ต้องระวางโทษปรับเป็นเงินไม่เกินครั้งละห้าสิบบาท (ข) ถ้าเป็นความผิดต้องด้วยข้อห้ามตามบัญญัติในหมวด ๔ ต้องระวางโทษปรับเป็นเงินไม่เกินครั้งละร้อยบาทมาตรา 8 หมวด ๘ เบ็ดเตล็ดมาตรา 54 มาตรา ๕๔ ห้ามมิให้เก็บน้ำมันเชื้อเพลิงชนิดน่ากลัวอันตรายรวมไว้ในสถานที่ซึ่งได้รับใบอนุญาตสำหรับเก็บน้ำมันเชื้อเพลิงชนิดธรรมดา ส่วนน้ำมันเชื้อเพลิงชนิดธรรมดาจะเก็บรวมไว้ในที่ซึ่งได้รับใบอนุญาตให้เก็บน้ำมันชนิดน่ากลัวอันตรายนั้นก็ได้มาตรา 54 แต่เมื่อรวมน้ำมันทั้งสองชนิดเข้าแล้วต้องมิให้เกินกว่าปริมาณที่กำหนดไว้ในใบอนุญาตมาตรา 55 มาตรา ๕๕ สถานที่ที่ใช้เก็บน้ำมันเชื้อเพลิงอยู่ก่อนออกพระราชบัญญัตินี้ ท่านให้ผ่อนผันให้เจ้าของมีเวลาจัดการให้เป็นไปตามพระราชบัญญัติมีกำหนดต่อไปนี้ คือ การเก็บตามหมวด ๓ และตามมาตรา ๑๗ แห่งหมวด ๔ ผ่อนเวลาให้สามเดือน การเก็บตามมาตรา ๑๘ , ๑๙ มาตรา ๓๐ ถึงมาตรา ๓๓ มาตรา ๓๕ และมาตรา ๓๖ แห่งหมวด ๔มาตรา 55 ผ่อนเวลาให้หกเดือน การเก็บตามมาตรา ๒๐ มาตรา ๒๒ ถึงมาตรา ๒๘ มาตรา ๓๔ มาตรา ๓๗ ถึงมาตรา ๓๙ แห่งหมวด ๔ และตามมาตรา ๕๔ แห่งหมวด ๘ ผ่อนเวลาให้หนึ่งปี การผ่อนเวลาทั้งนี้ให้นับตั้งแต่วันใช้พระราชบัญญัตินี้เป็นต้นไปมาตรา 56 มาตรา ๕๖ ให้เสนาบดีมีหน้าที่รักษาการให้เป็นไปตามพระราชบัญญัตินี้ และให้มีอำนาจออกกฎเสนาบดีตั้งเจ้าพนักงาน นายช่าง กำหนดอัตราค่าธรรมเนียมและว่าด้วยกิจการอื่น ๆ เพื่อปฏิบัติการให้เป็นไปตามบทแห่งพระราชบัญญัตินี้ กฎเสนาบดีนั้น เมื่อได้ประกาศในราชกิจจานุเบกษาแล้วให้ใช้บังคับได้ประกาศมา ณ วันที่ ๒๒ สิงหาคม พุทธศักราช ๒๔๗๔ เป็นปีที่ ๗ ในรัชกาลปัจจุบันมาตรา ฉบับที่ 2 พระราชบัญญัติว่าด้วยการเก็บรักษาน้ำมันเชื้อเพลิง (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๔๙๖มาตรา 2 มาตรา ๒ พระราชบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป