คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 329/2500หลักกฎหมาย: ใบมอบอำนาจซึ่งพยานผู้รับรองลายพิมพ์นิ้วมือได้ลงชื่อรับรองลับหลังผู้พิมพ์ลายนิ้วมือโดยพยานไม่รู้ว่าเป็นลายพิมพ์นิ้วมือใครและไม่รู้ว่าจะมีการนำไปทำจำนองกัน ใบมอบอำนาจนั้นย่อมใช้ไม่ได้คดีสู่ศาลฎีกาเฉพาะจำเลยที่ 3 โจทก์ฟ้องว่าจำเลยที่ 1 รับจ้างตัดฟันรับชักลากไม้ให้โจทก์ จำเลยที่ 2 ค้ำประกัน จำเลยที่ 1 ส่งเงินล่วงหน้าโจทก์ไป 50,000 บาท จำเลยที่ 3 นำที่ดินมาจำนองโจทก์เป็นประกันเงินล่วงหน้าซึ่งจำเลยที่ 1 รับไป ต่อมาจำเลยที่ 1 ผิดสัญญา โจทก์จึงขอให้จำเลยทั้งสามใช้เงินถ้าไม่ใช้ก็ขอบังคับจำนองจำเลยที่ 1, 2 ขาดนัดยื่นคำให้การ จำเลยที่ 3 ต่อสู้ซึ่ง คงมีประเด็นสู่ศาลฎีกาเพียงข้อเดียวว่าใบมอบอำนาจและสัญญาจำนองไม่ถูกแบบศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยที่ 1 ใช้เงินโจทก์ ถ้าไม่ใช้ให้จำเลยที่ 2 ใช้แทนและยึดที่จำนองขายทอดตลาดจำเลยที่ 3 อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์เห็นว่าโจทก์จำเลยท้ากันว่าถ้าใบมอบอำนาจผิดแบบโจทก์ก็ยอมแพ้ ถ้าถูกแบบจำเลยยอมแพ้ข้อเท็จจริงปรากฏว่าจำเลยที่ 3 พิมพ์ลายนิ้วมือเป็นผู้มอบอำนาจ แต่รายการทิ้งว่างไว้จำเลยที่ 1 นำใบมอบอำนาจไปให้นายสนิทลงชื่อรับรองลายพิมพ์นิ้วมือนายสนิทรับรองไปโดยไม่รู้ว่าลายมือเป็นของใคร และไม่รู้ว่าจะมีการจำนอง ศาลอุทธรณ์เห็นว่าใบมอบอำนาจใช้ไม่ได้ ให้ยกฟ้อง โจทก์ฎีกาศาลฎีกาคงฟังข้อเท็จจริงที่ศาลอุทธรณ์ชี้ไว้และเห็นว่าใบมอบอำนาจพยานลงชื่อรับรองลายพิมพ์นิ้วมือลับหลังจึงใช้ไม่ได้พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 329/2500กรมป่าไม้โจทก์นายกิติชัย กับพวกจำเลย ป.พ.พ. ม. 9ใบมอบอำนาจซึ่งพยานผู้รับรองลายพิมพ์นิ้วมือได้ลงชื่อรับรองลับหลังผู้พิมพ์ลายนิ้วมือโดยพยานไม่รู้ว่าเป็นลายพิมพ์นิ้วมือใครและไม่รู้ว่าจะมีการนำไปทำจำนองกัน ใบมอบอำนาจนั้นย่อมใช้ไม่ได้คดีสู่ศาลฎีกาเฉพาะจำเลยที่ 3 โจทก์ฟ้องว่าจำเลยที่ 1 รับจ้างตัดฟันรับชักลากไม้ให้โจทก์ จำเลยที่ 2 ค้ำประกัน จำเลยที่ 1 ส่งเงินล่วงหน้าโจทก์ไป 50,000 บาท จำเลยที่ 3 นำที่ดินมาจำนองโจทก์เป็นประกันเงินล่วงหน้าซึ่งจำเลยที่ 1 รับไป ต่อมาจำเลยที่ 1 ผิดสัญญา โจทก์จึงขอให้จำเลยทั้งสามใช้เงินถ้าไม่ใช้ก็ขอบังคับจำนองจำเลยที่ 1, 2 ขาดนัดยื่นคำให้การ จำเลยที่ 3 ต่อสู้ซึ่ง คงมีประเด็นสู่ศาลฎีกาเพียงข้อเดียวว่าใบมอบอำนาจและสัญญาจำนองไม่ถูกแบบศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยที่ 1 ใช้เงินโจทก์ ถ้าไม่ใช้ให้จำเลยที่ 2 ใช้แทนและยึดที่จำนองขายทอดตลาดจำเลยที่ 3 อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์เห็นว่าโจทก์จำเลยท้ากันว่าถ้าใบมอบอำนาจผิดแบบโจทก์ก็ยอมแพ้ ถ้าถูกแบบจำเลยยอมแพ้ข้อเท็จจริงปรากฏว่าจำเลยที่ 3 พิมพ์ลายนิ้วมือเป็นผู้มอบอำนาจ แต่รายการทิ้งว่างไว้จำเลยที่ 1 นำใบมอบอำนาจไปให้นายสนิทลงชื่อรับรองลายพิมพ์นิ้วมือนายสนิทรับรองไปโดยไม่รู้ว่าลายมือเป็นของใคร และไม่รู้ว่าจะมีการจำนอง ศาลอุทธรณ์เห็นว่าใบมอบอำนาจใช้ไม่ได้ ให้ยกฟ้อง โจทก์ฎีกาศาลฎีกาคงฟังข้อเท็จจริงที่ศาลอุทธรณ์ชี้ไว้และเห็นว่าใบมอบอำนาจพยานลงชื่อรับรองลายพิมพ์นิ้วมือลับหลังจึงใช้ไม่ได้พิพากษายืน(ศิลปสิทธิวินิจฉัย-ประวัติ ปัตตพงศ์-ปริพนธ์พจนพิสุทธิ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: คดีสู่ศาลฎีกาเฉพาะจำเลยที่ 3 โจทก์ฟ้องว่าจำเลยที่ 1 รับจ้างตัดฟันรับชักลากไม้ให้โจทก์ จำเลยที่ 2 ค้ำประกัน จำเลยที่ 1 ส่งเงินล่วงหน้าโจทก์ไป 50,000 บาท จำเลยที่ 3 นำที่ดินมาจำนองโจทก์เป็นประกันเงินล่วงหน้าซึ่งจำเลยที่ 1 รับไป ต่อมาจำเลยที่ 1 ผิดสัญญา โจทก์จึงขอให้จำเลยทั้งสามใช้เงินถ้าไม่ใช้ก็ขอบังคับจำนองจำเลยที่ 1, 2 ขาดนัดยื่นคำให้การ จำเลยที่ 3 ต่อสู้ซึ่ง คงมีประเด็นสู่ศาลฎีกาเพียงข้อเดียวว่าใบมอบอำนาจและสัญญาจำนองไม่ถูกแบบศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยที่ 1 ใช้เงินโจทก์ ถ้าไม่ใช้ให้จำเลยที่ 2 ใช้แทนและยึดที่จำนองขายทอดตลาดจำเลยที่ 3 อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์เห็นว่าโจทก์จำเลยท้ากันว่าถ้าใบมอบอำนาจผิดแบบโจทก์ก็ยอมแพ้ ถ้าถูกแบบจำเลยยอมแพ้ข้อเท็จจริงปรากฏว่าจำเลยที่ 3 พิมพ์ลายนิ้วมือเป็นผู้มอบอำนาจ แต่รายการทิ้งว่างไว้จำเลยที่ 1 นำใบมอบอำนาจไปให้นายสนิทลงชื่อรับรองลายพิมพ์นิ้วมือนายสนิทรับรองไปโดยไม่รู้ว่าลายมือเป็นของใคร และไม่รู้ว่าจะมีการจำนอง ศาลอุทธรณ์เห็นว่าใบมอบอำนาจใช้ไม่ได้ ให้ยกฟ้อง โจทก์ฎีกาศาลฎีกาคงฟังข้อเท็จจริงที่ศาลอุทธรณ์ชี้ไว้และเห็นว่าใบมอบอำนาจพยานลงชื่อรับรองลายพิมพ์นิ้วมือลับหลังจึงใช้ไม่ได้พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 329/2500กรมป่าไม้โจทก์นายกิติชัย กับพวกจำเลย ป.พ.พ. ม. 9ใบมอบอำนาจซึ่งพยานผู้รับรองลายพิมพ์นิ้วมือได้ลงชื่อรับรองลับหลังผู้พิมพ์ลายนิ้วมือโดยพยานไม่รู้ว่าเป็นลายพิมพ์นิ้วมือใครและไม่รู้ว่าจะมีการนำไปทำจำนองกัน ใบมอบอำนาจนั้นย่อมใช้ไม่ได้คดีสู่ศาลฎีกาเฉพาะจำเลยที่ 3 โจทก์ฟ้องว่าจำเลยที่ 1 รับจ้างตัดฟันรับชักลากไม้ให้โจทก์ จำเลยที่ 2 ค้ำประกัน จำเลยที่ 1 ส่งเงินล่วงหน้าโจทก์ไป 50,000 บาท จำเลยที่ 3 นำที่ดินมาจำนองโจทก์เป็นประกันเงินล่วงหน้าซึ่งจำเลยที่ 1 รับไป ต่อมาจำเลยที่ 1 ผิดสัญญา โจทก์จึงขอให้จำเลยทั้งสามใช้เงินถ้าไม่ใช้ก็ขอบังคับจำนองจำเลยที่ 1, 2 ขาดนัดยื่นคำให้การ จำเลยที่ 3 ต่อสู้ซึ่ง คงมีประเด็นสู่ศาลฎีกาเพียงข้อเดียวว่าใบมอบอำนาจและสัญญาจำนองไม่ถูกแบบศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยที่ 1 ใช้เงินโจทก์ ถ้าไม่ใช้ให้จำเลยที่ 2 ใช้แทนและยึดที่จำนองขายทอดตลาดจำเลยที่ 3 อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์เห็นว่าโจทก์จำเลยท้ากันว่าถ้าใบมอบอำนาจผิดแบบโจทก์ก็ยอมแพ้ ถ้าถูกแบบจำเลยยอมแพ้ข้อเท็จจริงปรากฏว่าจำเลยที่ 3 พิมพ์ลายนิ้วมือเป็นผู้มอบอำนาจ แต่รายการทิ้งว่างไว้จำเลยที่ 1 นำใบมอบอำนาจไปให้นายสนิทลงชื่อรับรองลายพิมพ์นิ้วมือนายสนิทรับรองไปโดยไม่รู้ว่าลายมือเป็นของใคร และไม่รู้ว่าจะมีการจำนอง ศาลอุทธรณ์เห็นว่าใบมอบอำนาจใช้ไม่ได้ ให้ยกฟ้อง โจทก์ฎีกาศาลฎีกาคงฟังข้อเท็จจริงที่ศาลอุทธรณ์ชี้ไว้และเห็นว่าใบมอบอำนาจพยานลงชื่อรับรองลายพิมพ์นิ้วมือลับหลังจึงใช้ไม่ได้พิพากษายืน(ศิลปสิทธิวินิจฉัย-ประวัติ ปัตตพงศ์-ปริพนธ์พจนพิสุทธิ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ