คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 820/2501หลักกฎหมาย: การที่หญิงจำเลยรับว่าบุตรของตนเกิดจากชายซึ่งเป็นโจทก์โดยโจทก์จำเลยได้เสียกันแต่มิได้จดทะเบียนสมรส เพียงเท่านี้ยังไม่เป็นเหตุพอที่จะชี้ขาดให้จดทะเบียนว่าเด็กนั้นเป็นบุตรของโจทก์ทีเดียว ในเมื่อฝ่ายจำเลยยังคัดค้านอยู่ จำต้องพิจารณาต่อไปว่ามีเหตุผลอย่างใดที่จะให้ศาลมีคำพิพากษาให้จดทะเบียนตามความใน ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1527 (ประชุมใหญ่ครั้งที่ 7/2501)ได้ความว่านางผวาจำเลยรับว่า ด.ญ. วิไลวรรณ เกิดจากนายนิสัยโจทก์ แต่โจทก์จำเลยไม่ได้จดทะเบียนสมรสกัน โจทก์ฟ้องขอให้ศาลพิพากษาว่า ด.ญ. วิไลวรรณเป็นบุตรของโจทก์ ห้ามจำเลยขัดขวางจำเลยต่อสู้ว่า โจทก์ชอบเล่นการพนัน โจทก์ประสงค์จะเป็นผู้รับมรดกโดยรู้ว่า ด.ญ.วิไลวรรณเป็นผู้จะได้รับมรดกของจำเลยขอให้ยกฟ้องศาลชั้นต้นสั่งงดสืบพยาน แล้ววินิจฉัยว่า ด.ญ.วิไลวรรณเป็นบุตรของโจทก์ พิพากษาให้นายทะเบียนอำเภอหนองฉางรับจดทะเบียนว่า ด.ญ.วิไลวรรณเป็นบุตรโจทก์ ห้ามมิให้จำเลยขัดขวางในการรับจดทะเบียนจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาโดยมติที่ประชุมใหญ่เห็นว่า การที่จำเลยรับว่าด.ญ.วิไลวรรณเกิดจากโจทก์ เพียงเท่านี้ยังไม่เป็นเหตุพอที่จะชี้ขาดให้จดทะเบียนว่าเป็นบุตรโจทก์ทีเดียว เพราะฝ่ายจำเลยยังคัดค้านอยู่ จึงจำต้องพิจารณาว่า มีเหตุผลอย่างใดที่จะให้ศาลมีคำพิพากษาให้จดทะเบียนตามความใน ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1527พิพากษายกคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ให้ศาลชั้นต้นดำเนินการสืบพยานโจทก์จำเลย แล้วพิพากษาใหม่ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 820/2501นายนิสัย จตุรภัทร์โจทก์นางผวา สุขุประการ (จตุรภัทร์จำเลย ป.พ.พ. ม. 1527, ม. 1525, ม. 1526, ม. 1538, ม. 1552 ป.วิ.พ. ม. 86 วรรคสามการที่หญิงจำเลยรับว่าบุตรของตนเกิดจากชายซึ่งเป็นโจทก์โดยโจทก์จำเลยได้เสียกันแต่มิได้จดทะเบียนสมรส เพียงเท่านี้ยังไม่เป็นเหตุพอที่จะชี้ขาดให้จดทะเบียนว่าเด็กนั้นเป็นบุตรของโจทก์ทีเดียว ในเมื่อฝ่ายจำเลยยังคัดค้านอยู่ จำต้องพิจารณาต่อไปว่ามีเหตุผลอย่างใดที่จะให้ศาลมีคำพิพากษาให้จดทะเบียนตามความใน ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1527 (ประชุมใหญ่ครั้งที่ 7/2501)ได้ความว่านางผวาจำเลยรับว่า ด.ญ. วิไลวรรณ เกิดจากนายนิสัยโจทก์ แต่โจทก์จำเลยไม่ได้จดทะเบียนสมรสกัน โจทก์ฟ้องขอให้ศาลพิพากษาว่า ด.ญ. วิไลวรรณเป็นบุตรของโจทก์ ห้ามจำเลยขัดขวางจำเลยต่อสู้ว่า โจทก์ชอบเล่นการพนัน โจทก์ประสงค์จะเป็นผู้รับมรดกโดยรู้ว่า ด.ญ.วิไลวรรณเป็นผู้จะได้รับมรดกของจำเลยขอให้ยกฟ้องศาลชั้นต้นสั่งงดสืบพยาน แล้ววินิจฉัยว่า ด.ญ.วิไลวรรณเป็นบุตรของโจทก์ พิพากษาให้นายทะเบียนอำเภอหนองฉางรับจดทะเบียนว่า ด.ญ.วิไลวรรณเป็นบุตรโจทก์ ห้ามมิให้จำเลยขัดขวางในการรับจดทะเบียนจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาโดยมติที่ประชุมใหญ่เห็นว่า การที่จำเลยรับว่าด.ญ.วิไลวรรณเกิดจากโจทก์ เพียงเท่านี้ยังไม่เป็นเหตุพอที่จะชี้ขาดให้จดทะเบียนว่าเป็นบุตรโจทก์ทีเดียว เพราะฝ่ายจำเลยยังคัดค้านอยู่ จึงจำต้องพิจารณาว่า มีเหตุผลอย่างใดที่จะให้ศาลมีคำพิพากษาให้จดทะเบียนตามความใน ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1527พิพากษายกคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ให้ศาลชั้นต้นดำเนินการสืบพยานโจทก์จำเลย แล้วพิพากษาใหม่(ธรรมบัณฑิตสิทธิศฤงคาร-ดุลยทัณฑ์ชนาณัติ-ดุลยกรณ์พิทารณ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ได้ความว่านางผวาจำเลยรับว่า ด.ญ. วิไลวรรณ เกิดจากนายนิสัยโจทก์ แต่โจทก์จำเลยไม่ได้จดทะเบียนสมรสกัน โจทก์ฟ้องขอให้ศาลพิพากษาว่า ด.ญ. วิไลวรรณเป็นบุตรของโจทก์ ห้ามจำเลยขัดขวางจำเลยต่อสู้ว่า โจทก์ชอบเล่นการพนัน โจทก์ประสงค์จะเป็นผู้รับมรดกโดยรู้ว่า ด.ญ.วิไลวรรณเป็นผู้จะได้รับมรดกของจำเลยขอให้ยกฟ้องศาลชั้นต้นสั่งงดสืบพยาน แล้ววินิจฉัยว่า ด.ญ.วิไลวรรณเป็นบุตรของโจทก์ พิพากษาให้นายทะเบียนอำเภอหนองฉางรับจดทะเบียนว่า ด.ญ.วิไลวรรณเป็นบุตรโจทก์ ห้ามมิให้จำเลยขัดขวางในการรับจดทะเบียนจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาโดยมติที่ประชุมใหญ่เห็นว่า การที่จำเลยรับว่าด.ญ.วิไลวรรณเกิดจากโจทก์ เพียงเท่านี้ยังไม่เป็นเหตุพอที่จะชี้ขาดให้จดทะเบียนว่าเป็นบุตรโจทก์ทีเดียว เพราะฝ่ายจำเลยยังคัดค้านอยู่ จึงจำต้องพิจารณาว่า มีเหตุผลอย่างใดที่จะให้ศาลมีคำพิพากษาให้จดทะเบียนตามความใน ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1527พิพากษายกคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ให้ศาลชั้นต้นดำเนินการสืบพยานโจทก์จำเลย แล้วพิพากษาใหม่ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 820/2501นายนิสัย จตุรภัทร์โจทก์นางผวา สุขุประการ (จตุรภัทร์จำเลย ป.พ.พ. ม. 1527, ม. 1525, ม. 1526, ม. 1538, ม. 1552 ป.วิ.พ. ม. 86 วรรคสามการที่หญิงจำเลยรับว่าบุตรของตนเกิดจากชายซึ่งเป็นโจทก์โดยโจทก์จำเลยได้เสียกันแต่มิได้จดทะเบียนสมรส เพียงเท่านี้ยังไม่เป็นเหตุพอที่จะชี้ขาดให้จดทะเบียนว่าเด็กนั้นเป็นบุตรของโจทก์ทีเดียว ในเมื่อฝ่ายจำเลยยังคัดค้านอยู่ จำต้องพิจารณาต่อไปว่ามีเหตุผลอย่างใดที่จะให้ศาลมีคำพิพากษาให้จดทะเบียนตามความใน ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1527 (ประชุมใหญ่ครั้งที่ 7/2501)ได้ความว่านางผวาจำเลยรับว่า ด.ญ. วิไลวรรณ เกิดจากนายนิสัยโจทก์ แต่โจทก์จำเลยไม่ได้จดทะเบียนสมรสกัน โจทก์ฟ้องขอให้ศาลพิพากษาว่า ด.ญ. วิไลวรรณเป็นบุตรของโจทก์ ห้ามจำเลยขัดขวางจำเลยต่อสู้ว่า โจทก์ชอบเล่นการพนัน โจทก์ประสงค์จะเป็นผู้รับมรดกโดยรู้ว่า ด.ญ.วิไลวรรณเป็นผู้จะได้รับมรดกของจำเลยขอให้ยกฟ้องศาลชั้นต้นสั่งงดสืบพยาน แล้ววินิจฉัยว่า ด.ญ.วิไลวรรณเป็นบุตรของโจทก์ พิพากษาให้นายทะเบียนอำเภอหนองฉางรับจดทะเบียนว่า ด.ญ.วิไลวรรณเป็นบุตรโจทก์ ห้ามมิให้จำเลยขัดขวางในการรับจดทะเบียนจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาโดยมติที่ประชุมใหญ่เห็นว่า การที่จำเลยรับว่าด.ญ.วิไลวรรณเกิดจากโจทก์ เพียงเท่านี้ยังไม่เป็นเหตุพอที่จะชี้ขาดให้จดทะเบียนว่าเป็นบุตรโจทก์ทีเดียว เพราะฝ่ายจำเลยยังคัดค้านอยู่ จึงจำต้องพิจารณาว่า มีเหตุผลอย่างใดที่จะให้ศาลมีคำพิพากษาให้จดทะเบียนตามความใน ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1527พิพากษายกคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ให้ศาลชั้นต้นดำเนินการสืบพยานโจทก์จำเลย แล้วพิพากษาใหม่(ธรรมบัณฑิตสิทธิศฤงคาร-ดุลยทัณฑ์ชนาณัติ-ดุลยกรณ์พิทารณ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ