phoneee/thai-legal-corpus huggingface dataset:
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2243/2532หลักกฎหมาย: โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตาม พระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็คฯ โดย บรรยายฟ้องว่า"...เมื่อวันที่ 20 มีนาคม 2528 เวลากลางวัน ผู้เสียหายซึ่ง เป็นผู้ทรงเช็ค ได้ นำเช็ค ดังกล่าวไปเข้าบัญชีเงินฝากของผู้เสียหายที่ธนาคาร กรุงเทพ จำกัด สาขา 129 ลาดพร้าว เพื่อเรียกเก็บเงินตามเช็ค นั้น แต่ ธนาคารได้ ปฏิเสธการจ่ายเงินโดย แจ้งว่า โปรดติดต่อผู้สั่งจ่าย..." เช่นนี้ ย่อมเป็นที่เข้าใจได้ว่าวันที่ธนาคารปฏิเสธการจ่ายเงินเป็นวันเดียวกับวันที่โจทก์นำเช็ค เข้าบัญชีของโจทก์นั้นเอง ฟ้องโจทก์จึงเป็นฟ้องที่มีรายละเอียดเกี่ยวกับเวลาที่เกิดการกระทำผิด คือ วันที่ธนาคารปฏิเสธการจ่ายเงิน เป็นฟ้องที่ชอบตาม ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 158(5) แล้ว. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2243/2532พนักงานอัยการ กรมอัยการโจทก์โจทก์ร่วมโจทก์นาย ดิเรก สุกุณาธ วงศ์โจทก์ห้างหุ้นส่วนจำกัด เสริม กิจ ค้า แร่ กับพวกจำเลย ป.วิ.อ. ม. 158 (5) พ.ร.บ.ว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ.2497 โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตาม พระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็คฯ โดย บรรยายฟ้องว่า"...เมื่อวันที่ 20 มีนาคม 2528 เวลากลางวัน ผู้เสียหายซึ่ง เป็นผู้ทรงเช็ค ได้ นำเช็ค ดังกล่าวไปเข้าบัญชีเงินฝากของผู้เสียหายที่ธนาคาร กรุงเทพ จำกัด สาขา 129 ลาดพร้าว เพื่อเรียกเก็บเงินตามเช็ค นั้น แต่ ธนาคารได้ ปฏิเสธการจ่ายเงินโดย แจ้งว่า โปรดติดต่อผู้สั่งจ่าย..." เช่นนี้ ย่อมเป็นที่เข้าใจได้ว่าวันที่ธนาคารปฏิเสธการจ่ายเงินเป็นวันเดียวกับวันที่โจทก์นำเช็ค เข้าบัญชีของโจทก์นั้นเอง ฟ้องโจทก์จึงเป็นฟ้องที่มีรายละเอียดเกี่ยวกับเวลาที่เกิดการกระทำผิด คือ วันที่ธนาคารปฏิเสธการจ่ายเงิน เป็นฟ้องที่ชอบตาม ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 158(5) แล้ว.(ไมตรี กลั่นนุรักษ์-บุญส่ง คล้ายแก้ว-นำชัย สุนทรพินิจกิจ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2243/2532พนักงานอัยการ กรมอัยการโจทก์โจทก์ร่วมโจทก์นาย ดิเรก สุกุณาธ วงศ์โจทก์ห้างหุ้นส่วนจำกัด เสริม กิจ ค้า แร่ กับพวกจำเลย ป.วิ.อ. ม. 158 (5) พ.ร.บ.ว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ.2497 โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตาม พระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็คฯ โดย บรรยายฟ้องว่า"...เมื่อวันที่ 20 มีนาคม 2528 เวลากลางวัน ผู้เสียหายซึ่ง เป็นผู้ทรงเช็ค ได้ นำเช็ค ดังกล่าวไปเข้าบัญชีเงินฝากของผู้เสียหายที่ธนาคาร กรุงเทพ จำกัด สาขา 129 ลาดพร้าว เพื่อเรียกเก็บเงินตามเช็ค นั้น แต่ ธนาคารได้ ปฏิเสธการจ่ายเงินโดย แจ้งว่า โปรดติดต่อผู้สั่งจ่าย..." เช่นนี้ ย่อมเป็นที่เข้าใจได้ว่าวันที่ธนาคารปฏิเสธการจ่ายเงินเป็นวันเดียวกับวันที่โจทก์นำเช็ค เข้าบัญชีของโจทก์นั้นเอง ฟ้องโจทก์จึงเป็นฟ้องที่มีรายละเอียดเกี่ยวกับเวลาที่เกิดการกระทำผิด คือ วันที่ธนาคารปฏิเสธการจ่ายเงิน เป็นฟ้องที่ชอบตาม ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 158(5) แล้ว.(ไมตรี กลั่นนุรักษ์-บุญส่ง คล้ายแก้ว-นำชัย สุนทรพินิจกิจ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศกระทรวงศึกษาธิการประกาศกระทรวงศึกษาธิการเรื่องการกำหนดให้สถานศึกษาที่จัดการศึกษาขั้นพื้นฐานทั้งระดับประถมศึกษาและระดับมัธยมศึกษาสังกัดเขตพื้นที่การศึกษา ตามที่ได้มีการแก้ไขเพิ่มเติมพระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ(ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๕๓ และพระราชบัญญัติระเบียบบริหารราชการกระทรวงศึกษาธิการ(ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๕๓ กำหนดให้มีเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาและเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา นั้นเพื่อให้การจัดการศึกษาของสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาเป็นไปอย่างมีประสิทธิภาพอาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๕ และมาตรา ๓๗ วรรคสาม แห่งพระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติพ.ศ. ๒๕๔๒ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ (ฉบับที่ ๓) พ.ศ.๒๕๕๓ และมาตรา ๘ และมาตรา ๓๓ วรรคสามแห่งพระราชบัญญัติระเบียบบริหารราชการกระทรวงศึกษาธิการ พ.ศ. ๒๕๔๖ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติระเบียบบริหารราชการกระทรวงศึกษาธิการ (ฉบับที่๒) พ.ศ. ๒๕๕๓รัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการโดยคำแนะนำของคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐานเมื่อคราวประชุม ครั้งที่ ๗/๒๕๕๓ วันที่ ๑๘ เดือนสิงหาคม พ.ศ. ๒๕๕๓ จึงกำหนดให้สถานศึกษาดังมีรายชื่อต่อไปนี้ สังกัดเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา๑.โรงเรียนพุทธโสธร อำเภอเมืองจังหวัดฉะเชิงเทรา สังกัดเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาฉะเชิงเทรา เขต ๑ให้ไปสังกัดเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต ๖๒.โรงเรียนเกาะสีชัง อำเภอเกาะสีชังจังหวัดชลบุรี สังกัดเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาชลบุรี เขต ๓ ให้ไปสังกัดเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเขต ๑๘๓.โรงเรียนภ.ป.ร.ราชวิทยาลัยในพระบรมราชูปถัมภ์ อำเภอสามพราน จังหวัดนครปฐม สังกัดเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครปฐมเขต ๒ ให้ไปสังกัดเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต ๙๔.โรงเรียนวรราชาทินัดดามาตุวิทยาอำเภอลาดหลุมแก้ว จังหวัดปทุมธานี สังกัดเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาปทุมธานี เขต๑ ให้ไปสังกัดเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต ๔๕.โรงเรียนวัดคลองสน อำเภอเกาะช้างจังหวัดตราด สังกัดเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาตราด ให้ไปสังกัดเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเขต ๑๗นอกจากสถานศึกษาดังกล่าวข้างต้นแล้วสถานศึกษาใดจัดการศึกษาทั้งระดับประถมศึกษาและระดับมัธยมศึกษาให้อยู่ในอำนาจบริหารจัดการของเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาที่สถานศึกษานั้นตั้งอยู่จนกว่าจะมีการประกาศเปลี่ยนแปลงเป็นอย่างอื่นต่อไปทั้งนี้ตั้งแต่วันที่ประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป[๑]ประกาศ ณ วันที่ ๒๕สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๕๓ชินวรณ์ บุณยเกียรติรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการปริยานุช/ผู้จัดทำ๒๙ กันยายน ๒๕๕๓นันท์นภัสร์/ตรวจ๒๙ กันยายน ๒๕๕๓วิมล/ปรับปรุง๑๘ พฤษภาคม ๒๕๕๙[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๒๗/ตอนพิเศษ ๑๑๑ ง/หน้า ๕๑/๒๐ กันยายน ๒๕๕๓
ประกาศคณะกรรมการกํากับตลาดทุนที่ ทจ. 35/2552เรื่อง การให้สิทธิผู้จัดหาหุ้นส่วนเกินซื้อหุ้นภายหลัง การจัดจําหน่ายหุ้นที่มีการจัดสรรหุ้นส่วนเกิน\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_อาศัยอํานาจตามความในมาตรา 16/6 แห่งพระราชบัญญัติหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ พ.ศ. 2535 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ (ฉบับที่ 4) พ.ศ. 2551 และมาตรา 35(6) และมาตรา 69(11) แห่งพระราชบัญญัติหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ พ.ศ. 2535 อันเป็นพระราชบัญญัติที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจํากัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคล ซึ่งมาตรา 29 ประกอบกับมาตรา 33 มาตรา 34 มาตรา 41 มาตรา 43 มาตรา 44 และมาตรา 64ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย บัญญัติให้กระทําได้โดยอาศัยอํานาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย คณะกรรมการ ก.ล.ต. ทําหน้าที่คณะกรรมการกํากับตลาดทุนตามมาตรา 60 แห่งพระราชบัญญัติหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ (ฉบับที่ 4) พ.ศ. 2551 ออกข้อกําหนดไว้ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ ในประกาศนี้ (1) "ผู้จัดจําหน่ายหลักทรัพย์" หมายความว่า บริษัทหลักทรัพย์ที่ได้รับใบอนุญาตให้ประกอบธุรกิจหลักทรัพย์ประเภทการจัดจําหน่ายหลักทรัพย์ซึ่งได้รับแต่งตั้งให้เป็นผู้จัดจําหน่ายหุ้น(2) "ผู้จัดหาหุ้นส่วนเกิน" หมายความว่า ผู้จัดจําหน่ายหลักทรัพย์ที่มีหน้าที่จัดหาหุ้นส่วนที่เกินกว่าจํานวนหุ้นที่จัดจําหน่ายเพื่อส่งมอบให้แก่ผู้จองซื้อซึ่งได้รับการจัดสรรหรือส่งคืนให้แก่ผู้ให้ยืมตามข้อผูกพันในการจัดสรรหุ้นส่วนเกิน(3) "จัดสรรหุ้นส่วนเกิน" หรือ "การจัดสรรหุ้นส่วนเกิน" หมายความว่า การจัดสรรหุ้นให้แก่ผู้จองซื้อเกินกว่าจํานวนหุ้นที่จัดจําหน่าย โดยการจัดสรรหุ้นเกินจํานวนดังกล่าวกระทําไปพร้อมกับการเสนอขายหุ้นที่จัดจําหน่าย (4) "หลักทรัพย์จดทะเบียน" หมายความว่า หลักทรัพย์ที่ได้รับการจดทะเบียนหรือได้รับการอนุญาตให้ทําการซื้อขายได้ในตลาดหลักทรัพย์(5) "ตลาดหลักทรัพย์" หมายความว่า ตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทยข้อ ๒ ประกาศนี้ให้ใช้บังคับกับบริษัทมหาชนจํากัดที่ได้รับอนุญาตให้เสนอขายหุ้นที่ออกใหม่ซึ่งต้องยื่นแบบแสดงรายการข้อมูลการเสนอขายหลักทรัพย์และร่างหนังสือชี้ชวนต่อสํานักงาน โดยในการเสนอขายในคราวนั้นมีการจัดสรรหุ้นส่วนเกินด้วย[1](
ประกาศคณะกรรมการบริหารศาลยุติธรรมเรื่อง เปลี่ยนแปลงสถานที่ตั้งของศาลเยาวชนและครอบครัวจังหวัดอุบลราชธานี---------------------อื่นๆ - ด้วยศาลเยาวชนและครอบครัวจังหวัดอุบลราชธานี จะย้ายที่ทําการจากที่ทําการชั่วคราวศาลเยาวชนและครอบครัวจังหวัดอุบลราชธานี อาคารศาลแขวงอุบลราชธานี (หลังเก่า) ไปยังอาคารศาลเยาวชนและครอบครัวจังหวัดอุบลราชธานี อาศัยอํานาจตามความในมาตรา 4 วรรคสาม แห่งพระธรรมนูญศาลยุติธรรม คณะกรรมการบริหารศาลยุติธรรมจึงออกประกาศเปลี่ยนแปลงสถานที่ตั้งของศาลเยาวชนและครอบครัวจังหวัดอุบลราชธานี จากอาคารที่ทําการชั่วคราวศาลเยาวชนและครอบครัวจังหวัดอุบลราชธานี อาคารศาลแขวงอุบลราชธานี (หลังเก่า) ถนนพโลรังฤทธิ์ ตําบลในเมือง อําเภอเมืองอุบลราชธานี จังหวัดอุบลราชธานี ไปยังอาคารที่ทําการศาลเยาวชนและครอบครัวจังหวัดอุบลราชธานี เลขที่ 265 ถนนพิซิตรังสรรค์ ตําบลในเมือง อําเภอเมืองอุบลราชธานี จังหวัดอุบลราชธานี โดยเริ่มทําการตั้งแต่วันที่ 31 มกราคม 2563 เป็นต้นไปผู้มีอํานาจลงนาม - ประกาศ ณ วันที่ 28 มกราคม พ.ศ. 2563 ไสลเกษ วัฒนพันธุ์ประธานศาลฎีกาประธานกรรมการบริหารศาลยุติธรรม
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1485/2538หลักกฎหมาย: โจทก์ทั้งสองทำสัญญาขายฝากที่ดินไว้แก่จำเลยที่ 1 มีกำหนดเวลาไถ่ 3 ปี การที่โจทก์ทั้งสองตกลงกับจำเลยที่ 1 ก่อนเวลาไถ่ครบกำหนดว่ายอมให้โจทก์ซื้อในราคาเดิมเมื่อสิ้นสุดสัญญาแล้ว ข้อตกลงดังกล่าวย่อมมีผลเช่นเดียวกับให้โจทก์ทั้งสองมีสิทธิไถ่ทรัพย์สินที่ขายฝากคืนได้ แม้จะพ้นกำหนดเวลาไถ่3 ปี ตามที่กำหนดไว้ในสัญญาขายฝาก เป็นการขยายกำหนดเวลาไถ่ทรัพย์สินต้องห้ามตาม ป.พ.พ. มาตรา 496 ข้อตกลงจึงเป็นโมฆะ โจทก์ไม่มีสิทธิฟ้องบังคับให้จำเลยที่ 1 โอนที่ดินตามข้อตกลงได้ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1485/2538นายสัมฤทธิ์ แสงจันทร์ฉาย กับพวกโจทก์นายสุวรรณ โชคเหรียญสุขชัย กับพวกจำเลย ป.พ.พ. ม. 496โจทก์ทั้งสองทำสัญญาขายฝากที่ดินไว้แก่จำเลยที่ 1 มีกำหนดเวลาไถ่ 3 ปี การที่โจทก์ทั้งสองตกลงกับจำเลยที่ 1 ก่อนเวลาไถ่ครบกำหนดว่ายอมให้โจทก์ซื้อในราคาเดิมเมื่อสิ้นสุดสัญญาแล้ว ข้อตกลงดังกล่าวย่อมมีผลเช่นเดียวกับให้โจทก์ทั้งสองมีสิทธิไถ่ทรัพย์สินที่ขายฝากคืนได้ แม้จะพ้นกำหนดเวลาไถ่3 ปี ตามที่กำหนดไว้ในสัญญาขายฝาก เป็นการขยายกำหนดเวลาไถ่ทรัพย์สินต้องห้ามตาม ป.พ.พ. มาตรา 496 ข้อตกลงจึงเป็นโมฆะ โจทก์ไม่มีสิทธิฟ้องบังคับให้จำเลยที่ 1 โอนที่ดินตามข้อตกลงได้(ยรรยง ปานุราช-ยงยุทธ ธารีสาร-นิวัตน์ แก้วเกิดเคน)ศาลจังหวัดสุพรรณบุรี - นายพิชัย เพ็งผ่องศาลอุทธรณ์ - นายจรูญวิทย์ ทองสอนแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1485/2538นายสัมฤทธิ์ แสงจันทร์ฉาย กับพวกโจทก์นายสุวรรณ โชคเหรียญสุขชัย กับพวกจำเลย ป.พ.พ. ม. 496โจทก์ทั้งสองทำสัญญาขายฝากที่ดินไว้แก่จำเลยที่ 1 มีกำหนดเวลาไถ่ 3 ปี การที่โจทก์ทั้งสองตกลงกับจำเลยที่ 1 ก่อนเวลาไถ่ครบกำหนดว่ายอมให้โจทก์ซื้อในราคาเดิมเมื่อสิ้นสุดสัญญาแล้ว ข้อตกลงดังกล่าวย่อมมีผลเช่นเดียวกับให้โจทก์ทั้งสองมีสิทธิไถ่ทรัพย์สินที่ขายฝากคืนได้ แม้จะพ้นกำหนดเวลาไถ่3 ปี ตามที่กำหนดไว้ในสัญญาขายฝาก เป็นการขยายกำหนดเวลาไถ่ทรัพย์สินต้องห้ามตาม ป.พ.พ. มาตรา 496 ข้อตกลงจึงเป็นโมฆะ โจทก์ไม่มีสิทธิฟ้องบังคับให้จำเลยที่ 1 โอนที่ดินตามข้อตกลงได้(ยรรยง ปานุราช-ยงยุทธ ธารีสาร-นิวัตน์ แก้วเกิดเคน)ศาลจังหวัดสุพรรณบุรี - นายพิชัย เพ็งผ่องศาลอุทธรณ์ - นายจรูญวิทย์ ทองสอนแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
กฎกระทรวงกำหนดให้ทางน้ำชลประทานอ่างเก็บน้ำห้วยป่าแดง เป็นทางน้ำชลประทานที่จะเรียกเก็บค่าชลประทาน พ.ศ. 2551กฎกระทรวง กำหนดให้ทางน้ำชลประทานอ่างเก็บน้ำห้วยป่าแดง เป็นทางน้ำชลประทานที่จะเรียกเก็บค่าชลประทาน พ.ศ. ๒๕๕๑อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๘ (๑) แห่งพระราชบัญญัติการชลประทานหลวง พุทธศักราช ๒๔๘๕ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติการชลประทานหลวง (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๑๘ และมาตรา ๔๒ แห่งพระราชบัญญัติการชลประทานหลวง พุทธศักราช ๒๔๘๕ อันเป็นกฎหมายที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคล ซึ่งมาตรา๒๙ ประกอบกับมาตรา ๓๒ มาตรา ๓๓ มาตรา ๓๔ มาตรา ๔๑ มาตรา ๔๒ และมาตรา ๔๓ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย บัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้ให้ทางน้ำชลประทานอ่างเก็บน้ำห้วยป่าแดง ในท้องที่ตำบลป่าเลา อำเภอเมืองเพชรบูรณ์ จังหวัดเพชรบูรณ์ ภายในแนวเขตตามแผนที่ท้ายกฎกระทรวงนี้ เป็นทางน้ำชลประทานที่จะเรียกเก็บค่าชลประทานให้ไว้ ณ วันที่ ๑๗ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๕๑ สมศักดิ์ ปริศนานันทกุล รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ โดยที่เป็นการสมควรกำหนดให้ทางน้ำชลประทานอ่างเก็บน้ำห้วยป่าแดง ในท้องที่ตำบลป่าเลา อำเภอเมืองเพชรบูรณ์ จังหวัดเพชรบูรณ์ เป็นทางน้ำชลประทานที่จะเรียกเก็บค่าชลประทาน เพื่อให้เกิดประโยชน์จากการใช้น้ำอย่างเต็มที่ และเนื่องจากมาตรา ๘ (๑)แห่งพระราชบัญญัติการชลประทานหลวง พุทธศักราช ๒๔๘๕ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติการชลประทานหลวง (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๑๘ บัญญัติให้ทางน้ำชลประทานที่จะเรียกเก็บค่าชลประทานต้องกำหนดโดยกฎกระทรวง จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 61590หลักกฎหมาย: ความว่า จำเลยขอให้ศาลปล่อยชั่วคราวในระหว่างฎีกา โดยผู้ขอประกันได้เสนอบัญชีทรัพย์มาพร้อมกับคำร้องแล้วหมายเหตุ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2522 มาตรา 4,7,8,15,26,67,76,102 ฯลฯประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 91 ฯลฯ ลงโทษตามมาตรา 67 จำคุก 2 ปี และลงโทษตามมาตรา 76 จำคุก 1 ปีรวมจำคุก 3 ปีจำเลยยื่นคำร้องดังกล่าว โดยมีคำร้องประกอบ (อันดับ 66แผ่นที่ 3 และแผ่นที่ 1)ศาลชั้นต้นอนุญาตให้ปล่อยจำเลยชั่วคราว และในชั้นอุทธรณ์ศาลชั้นต้นตีราคาประกัน 80,000 บาท (อันดับ 52)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว คดีนี้ต้องห้ามมิให้ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงศาลชั้นต้นยังมิได้มีคำสั่งให้รับฎีกา จึงไม่มีเหตุที่จะปล่อยชั่วคราวระหว่างฎีกา ให้ยกคำร้อง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 641/2531พนักงานอัยการ กรมอัยการโจทก์นายยุทธพงษ์ สุภาพันธุ์จำเลยนายยุทธพงษ์ สุภาพันธ์ จำเลยผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.อ. ม. 106, ม. 107, ม. 108, ม. 218ความว่า จำเลยขอให้ศาลปล่อยชั่วคราวในระหว่างฎีกา โดยผู้ขอประกันได้เสนอบัญชีทรัพย์มาพร้อมกับคำร้องแล้วหมายเหตุ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2522 มาตรา 4,7,8,15,26,67,76,102 ฯลฯประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 91 ฯลฯ ลงโทษตามมาตรา 67 จำคุก 2 ปี และลงโทษตามมาตรา 76 จำคุก 1 ปีรวมจำคุก 3 ปีจำเลยยื่นคำร้องดังกล่าว โดยมีคำร้องประกอบ (อันดับ 66แผ่นที่ 3 และแผ่นที่ 1)ศาลชั้นต้นอนุญาตให้ปล่อยจำเลยชั่วคราว และในชั้นอุทธรณ์ศาลชั้นต้นตีราคาประกัน 80,000 บาท (อันดับ 52)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว คดีนี้ต้องห้ามมิให้ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงศาลชั้นต้นยังมิได้มีคำสั่งให้รับฎีกา จึงไม่มีเหตุที่จะปล่อยชั่วคราวระหว่างฎีกา ให้ยกคำร้อง(ชูเชิด รักตะบุตร์-สง่า ศิลปประสิทธิ์-ถาวร ตันตราภรณ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 641/2531พนักงานอัยการ กรมอัยการโจทก์นายยุทธพงษ์ สุภาพันธุ์จำเลยนายยุทธพงษ์ สุภาพันธ์ จำเลยผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.อ. ม. 106, ม. 107, ม. 108, ม. 218ความว่า จำเลยขอให้ศาลปล่อยชั่วคราวในระหว่างฎีกา โดยผู้ขอประกันได้เสนอบัญชีทรัพย์มาพร้อมกับคำร้องแล้วหมายเหตุ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2522 มาตรา 4,7,8,15,26,67,76,102 ฯลฯประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 91 ฯลฯ ลงโทษตามมาตรา 67 จำคุก 2 ปี และลงโทษตามมาตรา 76 จำคุก 1 ปีรวมจำคุก 3 ปีจำเลยยื่นคำร้องดังกล่าว โดยมีคำร้องประกอบ (อันดับ 66แผ่นที่ 3 และแผ่นที่ 1)ศาลชั้นต้นอนุญาตให้ปล่อยจำเลยชั่วคราว และในชั้นอุทธรณ์ศาลชั้นต้นตีราคาประกัน 80,000 บาท (อันดับ 52)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว คดีนี้ต้องห้ามมิให้ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงศาลชั้นต้นยังมิได้มีคำสั่งให้รับฎีกา จึงไม่มีเหตุที่จะปล่อยชั่วคราวระหว่างฎีกา ให้ยกคำร้อง(ชูเชิด รักตะบุตร์-สง่า ศิลปประสิทธิ์-ถาวร ตันตราภรณ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4540/2539หลักกฎหมาย: ศาลชั้นต้นพิพากษาจำคุกจำเลยทั้งสองฐานพยายามฆ่า คนละ10 ปี ฐานมีอาวุธปืน คนละ 2 ปี ฐานพาอาวุธปืน คนละ 2 ปี ศาลอุทธรณ์ภาค 2 พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยที่ 1 อายุ 18 ปี และจำเลยที่ 2 อายุ 17 ปีให้ลดมาตราส่วนโทษของจำเลยทั้งสองลงกึ่งหนึ่ง ฐานพยายามฆ่าจำคุกคนละ 5 ปีฐานมีอาวุธปืน คนละ 3 เดือน ฐานพาอาวุธปืน คนละ 6 เดือน เป็นเรื่องที่ศาลอุทธรณ์ภาค 2 แก้โทษจำเลยทั้งสองโดยลดมาตราส่วนโทษให้ เป็นการแก้ไขเล็กน้อยและลงโทษจำคุกกระทงละไม่เกิน 5 ปี ต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตาม ป.วิ.อ. มาตรา 218 วรรคแรก ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4540/2539พนักงานอัยการจังหวัดลำพูนโจทก์นายอลงกรณ์หรือเอ เปรมสุข กับพวกจำเลย ป.วิ.อ. ม. 218 วรรคแรกศาลชั้นต้นพิพากษาจำคุกจำเลยทั้งสองฐานพยายามฆ่า คนละ10 ปี ฐานมีอาวุธปืน คนละ 2 ปี ฐานพาอาวุธปืน คนละ 2 ปี ศาลอุทธรณ์ภาค 2 พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยที่ 1 อายุ 18 ปี และจำเลยที่ 2 อายุ 17 ปีให้ลดมาตราส่วนโทษของจำเลยทั้งสองลงกึ่งหนึ่ง ฐานพยายามฆ่าจำคุกคนละ 5 ปีฐานมีอาวุธปืน คนละ 3 เดือน ฐานพาอาวุธปืน คนละ 6 เดือน เป็นเรื่องที่ศาลอุทธรณ์ภาค 2 แก้โทษจำเลยทั้งสองโดยลดมาตราส่วนโทษให้ เป็นการแก้ไขเล็กน้อยและลงโทษจำคุกกระทงละไม่เกิน 5 ปี ต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตาม ป.วิ.อ. มาตรา 218 วรรคแรก(มงคล สระฏัน-อธิราช มณีภาค-วุฒิ คราวุฒิ)ศาลจังหวัดลำพูน - นายอาทิตย์ ออกเวหาศาลอุทธรณ์ภาค ๒ - นายประจักษ์ เกียรติ์อนุพงศ์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4540/2539พนักงานอัยการจังหวัดลำพูนโจทก์นายอลงกรณ์หรือเอ เปรมสุข กับพวกจำเลย ป.วิ.อ. ม. 218 วรรคแรกศาลชั้นต้นพิพากษาจำคุกจำเลยทั้งสองฐานพยายามฆ่า คนละ10 ปี ฐานมีอาวุธปืน คนละ 2 ปี ฐานพาอาวุธปืน คนละ 2 ปี ศาลอุทธรณ์ภาค 2 พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยที่ 1 อายุ 18 ปี และจำเลยที่ 2 อายุ 17 ปีให้ลดมาตราส่วนโทษของจำเลยทั้งสองลงกึ่งหนึ่ง ฐานพยายามฆ่าจำคุกคนละ 5 ปีฐานมีอาวุธปืน คนละ 3 เดือน ฐานพาอาวุธปืน คนละ 6 เดือน เป็นเรื่องที่ศาลอุทธรณ์ภาค 2 แก้โทษจำเลยทั้งสองโดยลดมาตราส่วนโทษให้ เป็นการแก้ไขเล็กน้อยและลงโทษจำคุกกระทงละไม่เกิน 5 ปี ต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตาม ป.วิ.อ. มาตรา 218 วรรคแรก(มงคล สระฏัน-อธิราช มณีภาค-วุฒิ คราวุฒิ)ศาลจังหวัดลำพูน - นายอาทิตย์ ออกเวหาศาลอุทธรณ์ภาค ๒ - นายประจักษ์ เกียรติ์อนุพงศ์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
พระราชกฤษฎีกายกเลิกพระราชกฤษฎีกากำหนดให้เทศบาลนครกรุงเทพอยู่ในความควบคุมดูแลของกระทรวงมหาดไทยพ.ศ. ๒๔๙๖พ.ศ. ๒๔๙๘ ภูมิพลอดุลยเดชป.ร.ให้ไว้ ณ วันที่๙ ธันวาคม พ.ศ. ๒๔๙๘เป็นปีที่ ๑๐ในรัชกาลปัจจุบันพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯให้ประกาศว่าโดยที่เป็นการสมควรยกเลิกพระราชกฤษฎีกากำหนดให้เทศบาลนครกรุงเทพอยู่ในความควบคุมดูแลของกระทรวงมหาดไทย พ.ศ. ๒๔๙๖อาศัยอำนาจตามความในมาตรา๙๕ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช ๒๔๗๕ แก้ไขเพิ่มเติม พุทธศักราช๒๔๙๕ และมาตรา ๗๕ แห่งพระราชบัญญัติเทศบาล พ.ศ. ๒๔๙๖ จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้มาตรา๑ พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า พระราชกฤษฎีกายกเลิกพระราชกฤษฎีกากำหนดให้เทศบาลนครกรุงเทพอยู่ในความควบคุมดูแลของกระทรวงมหาดไทย พ.ศ. ๒๔๙๖ พ.ศ. ๒๔๙๘มาตรา๒[๑] พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา๓ ให้ยกเลิกพระราชกฤษฎีกากำหนดให้เทศบาลนครกรุงเทพอยู่ในความควบคุมดูแลของกระทรวงมหาดไทย พ.ศ. ๒๔๙๖ผู้รับสนองพระบรมราชโองการจอมพลป. พิบูลสงครามนายกรัฐมนตรีหมายเหตุ:- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือ เนื่องจากราชการบริหารส่วนภูมิภาคและราชการส่วนท้องถิ่นควรจะต้องมีความสัมพันธ์กันอย่างใกล้ชิดจึงเป็นการสมควรที่จะให้เทศบาลนครกรุงเทพ อยู่ในความควบคุมของผู้ว่าราชการจังหวัดเพราะผู้ว่าราชการจังหวัดอยู่ใกล้ชิดกับเหตุการณ์สมควรที่จะให้ควบคุมดูแลเทศบาลเช่นเดียวกับจังหวัดอื่นๆซึ่งย่อมเป็นผลดีในการที่มีเจ้าหน้าที่ชั้นผู้ใหญ่ส่วนจังหวัดรายงานชี้แจงข้อเท็จจริงในชั้นต้นมาให้กระทรวงมหาดไทยพิจารณาวินิจฉัยยิ่งขึ้นจึงให้ยกเลิกพระราชกฤษฎีกากำหนดให้เทศบาลนครกรุงเทพ อยู่ในความควบคุมดูแลของกระทรวงมหาดไทยพ.ศ. ๒๔๙๖ นั้นเสียศรินรัตน์/จัดทำ๕ พฤษภาคม ๒๕๖๓อรญา/ตรวจ๑๐ สิงหาคม ๒๕๖๓[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๗๒/ตอนที่ ๙๖/หน้า ๑๖๐๕/๒๐ ธันวาคม ๒๔๙๘
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2064/2520หลักกฎหมาย: จำเลยทำผิดก่อนประกาศคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 11 ลงวันที่21 พฤศจิกายน 2514 การลดโทษประหารชีวิตตาม มาตรา 52 เดิมลดลงเป็นจำคุกตลอดชีวิต หรือจำคุกตั้งแต่ 16 ปี ถึง 20 ปี เป็นคุณยิ่งกว่าประกาศคณะปฏิวัติ ข้อ 1 ซึ่งให้ลดเป็นโทษจำคุกตลอดชีวิตสถานเดียว ศาลต้องใช้ มาตรา 52 เดิม ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2064/2520อัยการสตูลโจทก์นายกิ้ม แซ่หลีจำเลย ป.อ. ม. 3จำเลยทำผิดก่อนประกาศคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 11 ลงวันที่21 พฤศจิกายน 2514 การลดโทษประหารชีวิตตาม มาตรา 52 เดิมลดลงเป็นจำคุกตลอดชีวิต หรือจำคุกตั้งแต่ 16 ปี ถึง 20 ปี เป็นคุณยิ่งกว่าประกาศคณะปฏิวัติ ข้อ 1 ซึ่งให้ลดเป็นโทษจำคุกตลอดชีวิตสถานเดียว ศาลต้องใช้ มาตรา 52 เดิม(สุมิตร ฟักทองพรรณ-ถนัด ลีลากุล-สุวัฒน์ รัตรสาร)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2064/2520อัยการสตูลโจทก์นายกิ้ม แซ่หลีจำเลย ป.อ. ม. 3จำเลยทำผิดก่อนประกาศคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 11 ลงวันที่21 พฤศจิกายน 2514 การลดโทษประหารชีวิตตาม มาตรา 52 เดิมลดลงเป็นจำคุกตลอดชีวิต หรือจำคุกตั้งแต่ 16 ปี ถึง 20 ปี เป็นคุณยิ่งกว่าประกาศคณะปฏิวัติ ข้อ 1 ซึ่งให้ลดเป็นโทษจำคุกตลอดชีวิตสถานเดียว ศาลต้องใช้ มาตรา 52 เดิม(สุมิตร ฟักทองพรรณ-ถนัด ลีลากุล-สุวัฒน์ รัตรสาร)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 58869หลักกฎหมาย: ความว่า จำเลยยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่งไม่รับฎีกา หากศาลฎีกามีคำสั่งให้รับฎีกาของจำเลย จำเลยมีทางชนะคดีโจทก์ และการบังคับคดีจะทำให้จำเลยเดือด ร้อนเสียหาย โปรดอนุญาต ให้ทุเลาการบังคับไว้จนกว่าศาลฎีกาจะมีคำสั่งคำร้องอุทธรณ์ คำสั่งไม่รับฎีกาหมายเหตุ โจทก์ได้รับสำเนาคำร้องแล้ว (อันดับ 101,108)ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยใช้เงินจำนวน 122,000 บาทพร้อมดอกเบี้ยในอัตราร้อยละ 15 ต่อปี นับแต่วันที่ 5 กันยายน 2531 เป็นต้นไปจนกว่าจะชำระเสร็จแก่โจทก์ ดอกเบี้ยก่อนฟ้องไม่เกิน 47,128.76 บาทศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับฎีกา (อันดับ 96)จำเลยยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่งไม่รับฎีกา พร้อมกับยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 98,99)ชั้นอุทธรณ์ จำเลยได้รับอนุญาตให้ทุเลาการบังคับโดย วางหลักประกันและทำหนังสือสัญญาค้ำประกันไว้ต่อศาลชั้นต้น (อันดับ 74,81,83)คำสั่งศาลฎีกามีคำสั่งไม่รับฎีกาของผู้ร้องแล้ว จึงไม่จำต้องสั่งคำร้องนี้ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 2631/2537นางสาวโสมพรรณ สังสิทธิโจทก์นายสุวิทย์ แตงหอมจำเลยนายสุวิทย์ แตงหอม จำเลยผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.พ. ม. 231ความว่า จำเลยยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่งไม่รับฎีกา หากศาลฎีกามีคำสั่งให้รับฎีกาของจำเลย จำเลยมีทางชนะคดีโจทก์ และการบังคับคดีจะทำให้จำเลยเดือด ร้อนเสียหาย โปรดอนุญาต ให้ทุเลาการบังคับไว้จนกว่าศาลฎีกาจะมีคำสั่งคำร้องอุทธรณ์ คำสั่งไม่รับฎีกาหมายเหตุ โจทก์ได้รับสำเนาคำร้องแล้ว (อันดับ 101,108)ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยใช้เงินจำนวน 122,000 บาทพร้อมดอกเบี้ยในอัตราร้อยละ 15 ต่อปี นับแต่วันที่ 5 กันยายน 2531 เป็นต้นไปจนกว่าจะชำระเสร็จแก่โจทก์ ดอกเบี้ยก่อนฟ้องไม่เกิน 47,128.76 บาทศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับฎีกา (อันดับ 96)จำเลยยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่งไม่รับฎีกา พร้อมกับยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 98,99)ชั้นอุทธรณ์ จำเลยได้รับอนุญาตให้ทุเลาการบังคับโดย วางหลักประกันและทำหนังสือสัญญาค้ำประกันไว้ต่อศาลชั้นต้น (อันดับ 74,81,83)คำสั่งศาลฎีกามีคำสั่งไม่รับฎีกาของผู้ร้องแล้ว จึงไม่จำต้องสั่งคำร้องนี้(จำลอง สุขศิริ-สุนพ กีรติยุติ-จรัญ หัตถกรรม)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 2631/2537นางสาวโสมพรรณ สังสิทธิโจทก์นายสุวิทย์ แตงหอมจำเลยนายสุวิทย์ แตงหอม จำเลยผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.พ. ม. 231ความว่า จำเลยยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่งไม่รับฎีกา หากศาลฎีกามีคำสั่งให้รับฎีกาของจำเลย จำเลยมีทางชนะคดีโจทก์ และการบังคับคดีจะทำให้จำเลยเดือด ร้อนเสียหาย โปรดอนุญาต ให้ทุเลาการบังคับไว้จนกว่าศาลฎีกาจะมีคำสั่งคำร้องอุทธรณ์ คำสั่งไม่รับฎีกาหมายเหตุ โจทก์ได้รับสำเนาคำร้องแล้ว (อันดับ 101,108)ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยใช้เงินจำนวน 122,000 บาทพร้อมดอกเบี้ยในอัตราร้อยละ 15 ต่อปี นับแต่วันที่ 5 กันยายน 2531 เป็นต้นไปจนกว่าจะชำระเสร็จแก่โจทก์ ดอกเบี้ยก่อนฟ้องไม่เกิน 47,128.76 บาทศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับฎีกา (อันดับ 96)จำเลยยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่งไม่รับฎีกา พร้อมกับยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 98,99)ชั้นอุทธรณ์ จำเลยได้รับอนุญาตให้ทุเลาการบังคับโดย วางหลักประกันและทำหนังสือสัญญาค้ำประกันไว้ต่อศาลชั้นต้น (อันดับ 74,81,83)คำสั่งศาลฎีกามีคำสั่งไม่รับฎีกาของผู้ร้องแล้ว จึงไม่จำต้องสั่งคำร้องนี้(จำลอง สุขศิริ-สุนพ กีรติยุติ-จรัญ หัตถกรรม)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ