คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 148/2528หลักกฎหมาย: จำเลยและผู้เสียหายไม่มีสาเหตุโกรธเคืองกันมาก่อน ต่างดื่มเหล้ามึนเมาแล้วเกิดปากเสียงทะเลาะกัน จำเลยจึงแทงผู้เสียหายด้วยความโมโห ผู้เสียหายได้รับบาดเจ็บที่บริเวณท้องมีแผ่นไขมันในช่องท้องโผล่ออกมา มีบาดแผลทะลุลำไส้ใหญ่ไม่ปรากฏว่าบาดแผลมีความกว้างยาวเท่าใดและลำไส้มิได้ไหลออกมาจากบาดแผล การที่จำเลยแทงเพียงครั้งเดียวก็วิ่งหลบหนีไปโดยมิได้แสดงความอาฆาตมาดร้ายผู้เสียหายแต่ประการใด ฟังไม่ได้ว่าจำเลยมีเจตนาฆ่าผู้เสียหาย การที่จำเลยแทงผู้เสียเกิดจากทั้งสองฝ่ายสมัครใจวิวาทกันมิใช่ผู้เสียหายประทุษร้ายจำเลยฝ่ายเดียว อันเป็นเหตุให้จำเลยมีสิทธิป้องกันตัวได้จำเลยจึงอ้างว่าเป็นการป้องกันไม่ได้โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘, ๘๐ จำเลยให้การว่ากระทำเพื่อเป็นการป้องกันตนเองโดยชอบด้วยกฎหมาย ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘,๘๐ จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๙๗ ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า จำเลยและผู้เสียหายไม่มีสาเหตุโกรธเคืองกันมาก่อน ไม่มีมูลเหตุจูงใจให้จำเลยคิดฆ่าผู้เสียหาย ที่จำเลยแทงทำร้ายผู้เสียหายก็เนื่องจากต่างดื่มเหล้ามึนเมาแล้วเกิดปากเสียงทะเลาะกัน จำเลยจึงแทงผู้เสียหายด้วยความโมโหผู้เสียหายได้รับบาดเจ็บที่บริเวณท้องมีแผ่นไขมันในช่องท้องโผล่ออกมา มีบาดแผลทะลุลำไส้ใหญ่ ไม่ปรากฏว่าบาดแผลมีความกว้างยาวเท่าใดและลำไส้มิได้ไหลออกมาจากบาดแผล การที่จำเลยแทงเพียงครั้งเดียวก็วิ่งหลบหนีไปโดยมิได้แสดงความอาฆาตมาดร้ายผู้เสียหายแต่ประการใด จึงฟังไม่ได้ว่าจำเลยมีเจตนาฆ่าผู้เสียหาย จำเลยและผู้เสียหายโต้เถียงกันก่อนเกิดเหตุ การที่จำเลยแทงผู้เสียหายเกิดจากทั้งสองฝ่ายสมัครใจวิวาทกัน มิใช่ผู้เสียหายประทุษร้ายจำเลยฝ่ายเดียว อันเป็นเหตุให้จำเลยมีสิทธิป้องกันตัวได้ จำเลยจึงอ้างว่าเป็นการป้องกันไม่ได้ พิพากษายืน. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 148/2528พนักงานอัยการจังหวัดนครราชสีมาโจทก์นายสุวรรณหรือวัน เชยสูงเนินจำเลย ป.อ. ม. 59, ม. 68, ม. 80, ม. 288, ม. 297จำเลยและผู้เสียหายไม่มีสาเหตุโกรธเคืองกันมาก่อน ต่างดื่มเหล้ามึนเมาแล้วเกิดปากเสียงทะเลาะกัน จำเลยจึงแทงผู้เสียหายด้วยความโมโห ผู้เสียหายได้รับบาดเจ็บที่บริเวณท้องมีแผ่นไขมันในช่องท้องโผล่ออกมา มีบาดแผลทะลุลำไส้ใหญ่ไม่ปรากฏว่าบาดแผลมีความกว้างยาวเท่าใดและลำไส้มิได้ไหลออกมาจากบาดแผล การที่จำเลยแทงเพียงครั้งเดียวก็วิ่งหลบหนีไปโดยมิได้แสดงความอาฆาตมาดร้ายผู้เสียหายแต่ประการใด ฟังไม่ได้ว่าจำเลยมีเจตนาฆ่าผู้เสียหาย การที่จำเลยแทงผู้เสียเกิดจากทั้งสองฝ่ายสมัครใจวิวาทกันมิใช่ผู้เสียหายประทุษร้ายจำเลยฝ่ายเดียว อันเป็นเหตุให้จำเลยมีสิทธิป้องกันตัวได้จำเลยจึงอ้างว่าเป็นการป้องกันไม่ได้โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘, ๘๐ จำเลยให้การว่ากระทำเพื่อเป็นการป้องกันตนเองโดยชอบด้วยกฎหมาย ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘,๘๐ จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๙๗ ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า จำเลยและผู้เสียหายไม่มีสาเหตุโกรธเคืองกันมาก่อน ไม่มีมูลเหตุจูงใจให้จำเลยคิดฆ่าผู้เสียหาย ที่จำเลยแทงทำร้ายผู้เสียหายก็เนื่องจากต่างดื่มเหล้ามึนเมาแล้วเกิดปากเสียงทะเลาะกัน จำเลยจึงแทงผู้เสียหายด้วยความโมโหผู้เสียหายได้รับบาดเจ็บที่บริเวณท้องมีแผ่นไขมันในช่องท้องโผล่ออกมา มีบาดแผลทะลุลำไส้ใหญ่ ไม่ปรากฏว่าบาดแผลมีความกว้างยาวเท่าใดและลำไส้มิได้ไหลออกมาจากบาดแผล การที่จำเลยแทงเพียงครั้งเดียวก็วิ่งหลบหนีไปโดยมิได้แสดงความอาฆาตมาดร้ายผู้เสียหายแต่ประการใด จึงฟังไม่ได้ว่าจำเลยมีเจตนาฆ่าผู้เสียหาย จำเลยและผู้เสียหายโต้เถียงกันก่อนเกิดเหตุ การที่จำเลยแทงผู้เสียหายเกิดจากทั้งสองฝ่ายสมัครใจวิวาทกัน มิใช่ผู้เสียหายประทุษร้ายจำเลยฝ่ายเดียว อันเป็นเหตุให้จำเลยมีสิทธิป้องกันตัวได้ จำเลยจึงอ้างว่าเป็นการป้องกันไม่ได้ พิพากษายืน.(พิชัย วุฒิจำนงค์-สำเนียง ด้วงมหาสอน-อภินย์ ปุษปาคม)ศาลจังหวัดนครราชสีมา - นายพูนศักดิ์ จงกลนีศาลอุทธรณ์ - นายประมาณ ชันซื่อแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘, ๘๐ จำเลยให้การว่ากระทำเพื่อเป็นการป้องกันตนเองโดยชอบด้วยกฎหมาย ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘,๘๐ จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๙๗ ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า จำเลยและผู้เสียหายไม่มีสาเหตุโกรธเคืองกันมาก่อน ไม่มีมูลเหตุจูงใจให้จำเลยคิดฆ่าผู้เสียหาย ที่จำเลยแทงทำร้ายผู้เสียหายก็เนื่องจากต่างดื่มเหล้ามึนเมาแล้วเกิดปากเสียงทะเลาะกัน จำเลยจึงแทงผู้เสียหายด้วยความโมโหผู้เสียหายได้รับบาดเจ็บที่บริเวณท้องมีแผ่นไขมันในช่องท้องโผล่ออกมา มีบาดแผลทะลุลำไส้ใหญ่ ไม่ปรากฏว่าบาดแผลมีความกว้างยาวเท่าใดและลำไส้มิได้ไหลออกมาจากบาดแผล การที่จำเลยแทงเพียงครั้งเดียวก็วิ่งหลบหนีไปโดยมิได้แสดงความอาฆาตมาดร้ายผู้เสียหายแต่ประการใด จึงฟังไม่ได้ว่าจำเลยมีเจตนาฆ่าผู้เสียหาย จำเลยและผู้เสียหายโต้เถียงกันก่อนเกิดเหตุ การที่จำเลยแทงผู้เสียหายเกิดจากทั้งสองฝ่ายสมัครใจวิวาทกัน มิใช่ผู้เสียหายประทุษร้ายจำเลยฝ่ายเดียว อันเป็นเหตุให้จำเลยมีสิทธิป้องกันตัวได้ จำเลยจึงอ้างว่าเป็นการป้องกันไม่ได้ พิพากษายืน. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 148/2528พนักงานอัยการจังหวัดนครราชสีมาโจทก์นายสุวรรณหรือวัน เชยสูงเนินจำเลย ป.อ. ม. 59, ม. 68, ม. 80, ม. 288, ม. 297จำเลยและผู้เสียหายไม่มีสาเหตุโกรธเคืองกันมาก่อน ต่างดื่มเหล้ามึนเมาแล้วเกิดปากเสียงทะเลาะกัน จำเลยจึงแทงผู้เสียหายด้วยความโมโห ผู้เสียหายได้รับบาดเจ็บที่บริเวณท้องมีแผ่นไขมันในช่องท้องโผล่ออกมา มีบาดแผลทะลุลำไส้ใหญ่ไม่ปรากฏว่าบาดแผลมีความกว้างยาวเท่าใดและลำไส้มิได้ไหลออกมาจากบาดแผล การที่จำเลยแทงเพียงครั้งเดียวก็วิ่งหลบหนีไปโดยมิได้แสดงความอาฆาตมาดร้ายผู้เสียหายแต่ประการใด ฟังไม่ได้ว่าจำเลยมีเจตนาฆ่าผู้เสียหาย การที่จำเลยแทงผู้เสียเกิดจากทั้งสองฝ่ายสมัครใจวิวาทกันมิใช่ผู้เสียหายประทุษร้ายจำเลยฝ่ายเดียว อันเป็นเหตุให้จำเลยมีสิทธิป้องกันตัวได้จำเลยจึงอ้างว่าเป็นการป้องกันไม่ได้โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘, ๘๐ จำเลยให้การว่ากระทำเพื่อเป็นการป้องกันตนเองโดยชอบด้วยกฎหมาย ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘,๘๐ จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๙๗ ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า จำเลยและผู้เสียหายไม่มีสาเหตุโกรธเคืองกันมาก่อน ไม่มีมูลเหตุจูงใจให้จำเลยคิดฆ่าผู้เสียหาย ที่จำเลยแทงทำร้ายผู้เสียหายก็เนื่องจากต่างดื่มเหล้ามึนเมาแล้วเกิดปากเสียงทะเลาะกัน จำเลยจึงแทงผู้เสียหายด้วยความโมโหผู้เสียหายได้รับบาดเจ็บที่บริเวณท้องมีแผ่นไขมันในช่องท้องโผล่ออกมา มีบาดแผลทะลุลำไส้ใหญ่ ไม่ปรากฏว่าบาดแผลมีความกว้างยาวเท่าใดและลำไส้มิได้ไหลออกมาจากบาดแผล การที่จำเลยแทงเพียงครั้งเดียวก็วิ่งหลบหนีไปโดยมิได้แสดงความอาฆาตมาดร้ายผู้เสียหายแต่ประการใด จึงฟังไม่ได้ว่าจำเลยมีเจตนาฆ่าผู้เสียหาย จำเลยและผู้เสียหายโต้เถียงกันก่อนเกิดเหตุ การที่จำเลยแทงผู้เสียหายเกิดจากทั้งสองฝ่ายสมัครใจวิวาทกัน มิใช่ผู้เสียหายประทุษร้ายจำเลยฝ่ายเดียว อันเป็นเหตุให้จำเลยมีสิทธิป้องกันตัวได้ จำเลยจึงอ้างว่าเป็นการป้องกันไม่ได้ พิพากษายืน.(พิชัย วุฒิจำนงค์-สำเนียง ด้วงมหาสอน-อภินย์ ปุษปาคม)ศาลจังหวัดนครราชสีมา - นายพูนศักดิ์ จงกลนีศาลอุทธรณ์ - นายประมาณ ชันซื่อแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ