คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 554/2502หลักกฎหมาย: ตัวแทนของบริษัทจำเลยได้ไปขอซื้อรถยนต์จิ๊บให้จำเลยจากบริษัทโจทก์ โดยอ้างว่าบริษัทจำเลยเป็นผู้ค้าโภคภัณฑ์โจทก์ไม่จำต้องเรียกเก็บภาษีการซื้อโภคภัณฑ์และภาษีและภาษีบำรุงเทศบาลจากบริษัทจำเลย โจทก์หลงเชื่อจึงมิได้เรียกเก็บ ภายหลังกรมสรรพากรตรวจพบว่า บริษัทจำเลยมิได้จดทะเบียนการค้าโภคภัณฑ์ จึงเรียกเก็บเพิ่มอีกหนึ่งเท่าจากบริษัทโจทก์ โจทก์ได้เสียไปแล้ว ดังนี้ โจทก์ย่อมเรียกเงินค่าภาษีที่เสียทั้งสิ้นจากจำเลยได้ เพราะเป็นผลเสียหายโดยตรงอันเนื่องมาจากจำเลยได้ความว่านายสหัสตัวแทนบริษัทจำเลยที่ ๒ ได้มาติดต่อซื้อรถยนต์จิ๊บไปจากบริษัทจำเลยที่ ๒ เป็นผู้ค้าโภคภัณฑ์ ไม่จำเป็นต้องเรียกเก็บค่าภาษีการซื้อโภคภัณฑ์และบำรุงเทศบาลจากจำเลย โจทก์หลงเชื่อจึงมิได้เรียกเก็บ ต่อมากรมสรรพากร ตรวจพบว่าจำเลยที่ ๒ มิได้เป็นผู้ค้าโภคภัณฑ์ จึงสั่งให้โจทก์เสียภาษี เพิ่มอีกหนึ่งเท่าเป็นเงิน ๔๒,๒๔๐ บาท โจทก์ชำระไปแล้ว เรียกคืนจากจำเลยไม่ได้ จึงฟ้องเป็นคดีนี้ ศาลล่างทั้งสองพิพากษาให้จำเลยที่ ๒ ชำระเงินให้โจทก์ตามฟ้อง จำเลยที่ ๒ ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า เมื่อความเสียหายเกิดขึ้นเนื่องจากนายสหัสตัวแทนของจำเลยเป็นผู้ก่ออันมิชอบ ภายหลังจำเลยยอมรับผลได้แก่ตนตามการกระทำของนายสหัส ทำให้โจทก์เสียหายเช่นนี้ จำเลยมีหน้าทีต้องชดใช้ค่าเสียหายให้โจทก์ทั้งสิ้นที่โจทก์เสียไปเพราะเป็นผลเสียหายโดยตรงอันเนื่องมาจากฝ่ายจำเลย พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 554/2502บริษัท ไทยยานยนต์ จำกัดโจทก์นายมักเคี้ยง แซ่โค้วที่1บริษัท ลาว - ไทยพาณิชย์ จำกัดที่ 2จำเลย ป.พ.พ. ม. 220, ม. 222ตัวแทนของบริษัทจำเลยได้ไปขอซื้อรถยนต์จิ๊บให้จำเลยจากบริษัทโจทก์ โดยอ้างว่าบริษัทจำเลยเป็นผู้ค้าโภคภัณฑ์โจทก์ไม่จำต้องเรียกเก็บภาษีการซื้อโภคภัณฑ์และภาษีและภาษีบำรุงเทศบาลจากบริษัทจำเลย โจทก์หลงเชื่อจึงมิได้เรียกเก็บ ภายหลังกรมสรรพากรตรวจพบว่า บริษัทจำเลยมิได้จดทะเบียนการค้าโภคภัณฑ์ จึงเรียกเก็บเพิ่มอีกหนึ่งเท่าจากบริษัทโจทก์ โจทก์ได้เสียไปแล้ว ดังนี้ โจทก์ย่อมเรียกเงินค่าภาษีที่เสียทั้งสิ้นจากจำเลยได้ เพราะเป็นผลเสียหายโดยตรงอันเนื่องมาจากจำเลยได้ความว่านายสหัสตัวแทนบริษัทจำเลยที่ ๒ ได้มาติดต่อซื้อรถยนต์จิ๊บไปจากบริษัทจำเลยที่ ๒ เป็นผู้ค้าโภคภัณฑ์ ไม่จำเป็นต้องเรียกเก็บค่าภาษีการซื้อโภคภัณฑ์และบำรุงเทศบาลจากจำเลย โจทก์หลงเชื่อจึงมิได้เรียกเก็บ ต่อมากรมสรรพากร ตรวจพบว่าจำเลยที่ ๒ มิได้เป็นผู้ค้าโภคภัณฑ์ จึงสั่งให้โจทก์เสียภาษี เพิ่มอีกหนึ่งเท่าเป็นเงิน ๔๒,๒๔๐ บาท โจทก์ชำระไปแล้ว เรียกคืนจากจำเลยไม่ได้ จึงฟ้องเป็นคดีนี้ ศาลล่างทั้งสองพิพากษาให้จำเลยที่ ๒ ชำระเงินให้โจทก์ตามฟ้อง จำเลยที่ ๒ ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า เมื่อความเสียหายเกิดขึ้นเนื่องจากนายสหัสตัวแทนของจำเลยเป็นผู้ก่ออันมิชอบ ภายหลังจำเลยยอมรับผลได้แก่ตนตามการกระทำของนายสหัส ทำให้โจทก์เสียหายเช่นนี้ จำเลยมีหน้าทีต้องชดใช้ค่าเสียหายให้โจทก์ทั้งสิ้นที่โจทก์เสียไปเพราะเป็นผลเสียหายโดยตรงอันเนื่องมาจากฝ่ายจำเลย พิพากษายืน(วุฒินัยเนติศาสตร์-ประมูล สุวรรณศร-ดุลยทรรศน์ปฏิภาณ)ศาลชั้นต้น - นายเสรี ลิมปนันทน์ศาลอุทธรณ์ - หลวงศรีสัตยารักษ์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ได้ความว่านายสหัสตัวแทนบริษัทจำเลยที่ ๒ ได้มาติดต่อซื้อรถยนต์จิ๊บไปจากบริษัทจำเลยที่ ๒ เป็นผู้ค้าโภคภัณฑ์ ไม่จำเป็นต้องเรียกเก็บค่าภาษีการซื้อโภคภัณฑ์และบำรุงเทศบาลจากจำเลย โจทก์หลงเชื่อจึงมิได้เรียกเก็บ ต่อมากรมสรรพากร ตรวจพบว่าจำเลยที่ ๒ มิได้เป็นผู้ค้าโภคภัณฑ์ จึงสั่งให้โจทก์เสียภาษี เพิ่มอีกหนึ่งเท่าเป็นเงิน ๔๒,๒๔๐ บาท โจทก์ชำระไปแล้ว เรียกคืนจากจำเลยไม่ได้ จึงฟ้องเป็นคดีนี้ ศาลล่างทั้งสองพิพากษาให้จำเลยที่ ๒ ชำระเงินให้โจทก์ตามฟ้อง จำเลยที่ ๒ ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า เมื่อความเสียหายเกิดขึ้นเนื่องจากนายสหัสตัวแทนของจำเลยเป็นผู้ก่ออันมิชอบ ภายหลังจำเลยยอมรับผลได้แก่ตนตามการกระทำของนายสหัส ทำให้โจทก์เสียหายเช่นนี้ จำเลยมีหน้าทีต้องชดใช้ค่าเสียหายให้โจทก์ทั้งสิ้นที่โจทก์เสียไปเพราะเป็นผลเสียหายโดยตรงอันเนื่องมาจากฝ่ายจำเลย พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 554/2502บริษัท ไทยยานยนต์ จำกัดโจทก์นายมักเคี้ยง แซ่โค้วที่1บริษัท ลาว - ไทยพาณิชย์ จำกัดที่ 2จำเลย ป.พ.พ. ม. 220, ม. 222ตัวแทนของบริษัทจำเลยได้ไปขอซื้อรถยนต์จิ๊บให้จำเลยจากบริษัทโจทก์ โดยอ้างว่าบริษัทจำเลยเป็นผู้ค้าโภคภัณฑ์โจทก์ไม่จำต้องเรียกเก็บภาษีการซื้อโภคภัณฑ์และภาษีและภาษีบำรุงเทศบาลจากบริษัทจำเลย โจทก์หลงเชื่อจึงมิได้เรียกเก็บ ภายหลังกรมสรรพากรตรวจพบว่า บริษัทจำเลยมิได้จดทะเบียนการค้าโภคภัณฑ์ จึงเรียกเก็บเพิ่มอีกหนึ่งเท่าจากบริษัทโจทก์ โจทก์ได้เสียไปแล้ว ดังนี้ โจทก์ย่อมเรียกเงินค่าภาษีที่เสียทั้งสิ้นจากจำเลยได้ เพราะเป็นผลเสียหายโดยตรงอันเนื่องมาจากจำเลยได้ความว่านายสหัสตัวแทนบริษัทจำเลยที่ ๒ ได้มาติดต่อซื้อรถยนต์จิ๊บไปจากบริษัทจำเลยที่ ๒ เป็นผู้ค้าโภคภัณฑ์ ไม่จำเป็นต้องเรียกเก็บค่าภาษีการซื้อโภคภัณฑ์และบำรุงเทศบาลจากจำเลย โจทก์หลงเชื่อจึงมิได้เรียกเก็บ ต่อมากรมสรรพากร ตรวจพบว่าจำเลยที่ ๒ มิได้เป็นผู้ค้าโภคภัณฑ์ จึงสั่งให้โจทก์เสียภาษี เพิ่มอีกหนึ่งเท่าเป็นเงิน ๔๒,๒๔๐ บาท โจทก์ชำระไปแล้ว เรียกคืนจากจำเลยไม่ได้ จึงฟ้องเป็นคดีนี้ ศาลล่างทั้งสองพิพากษาให้จำเลยที่ ๒ ชำระเงินให้โจทก์ตามฟ้อง จำเลยที่ ๒ ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า เมื่อความเสียหายเกิดขึ้นเนื่องจากนายสหัสตัวแทนของจำเลยเป็นผู้ก่ออันมิชอบ ภายหลังจำเลยยอมรับผลได้แก่ตนตามการกระทำของนายสหัส ทำให้โจทก์เสียหายเช่นนี้ จำเลยมีหน้าทีต้องชดใช้ค่าเสียหายให้โจทก์ทั้งสิ้นที่โจทก์เสียไปเพราะเป็นผลเสียหายโดยตรงอันเนื่องมาจากฝ่ายจำเลย พิพากษายืน(วุฒินัยเนติศาสตร์-ประมูล สุวรรณศร-ดุลยทรรศน์ปฏิภาณ)ศาลชั้นต้น - นายเสรี ลิมปนันทน์ศาลอุทธรณ์ - หลวงศรีสัตยารักษ์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ