คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 75310หลักกฎหมาย: ทำไร่ยาสูบแล้วปลูกต้นยาในทางหลวงไม่เป็นการเอาสิ่งใด ๆ ไปทอดทิ้งกีดกั้นตามความหมายในมาตรา 336 ข้อ 1 การที่จำเลยกระทำผิดเรื่อย ๆ ทุกปีตลอดมาดังนี้แม้โจทก์ฟ้องคดีเกินกว่า 1 ปี ก็ไม่ขาดอายุความตามาตรา 78 (4) เมื่อ ศาลฎีกาเห็นว่าการกระทำของจำเลยไม่เป็น ความผิดตามบทกฎหมายที่โจทก์อ้างแล้วศาลฎีกามีอำนาจที่จะ พิจารณาพิพากษายกฟ้องโจทก์เสียได้ + คู่ความจะมิได้ฎีกาในประเด็นข้อนั้นโจทก์ฟ้องว่า จำเลยได้ปลูกต้นยา (ยาสูบ) ล้ำเข้าไปในทางหลวง เป็นการขัดข้องแก่ความสะดวกในการไปมาของสาธารณะชน ขอให้ลงโทษตามมาตรา ๓๓๖ จำเลยให้การว่าจำเลยปลูกต้นยาในไร่ของจำเลยและว่าคดีโจทก์ขาดอายุความตามมาตรา ๗๘ (๔) ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์เห็นว่าจำเลยได้ ปลูกต้นยาสูบลงในทางรายนี้เป็นรายปีคือ พ.ศ. ๒๔๘๐ ครั้งหนึ่ง พ.ศ. ๒๔๘๑ ครั้งหนึ่ง และ พ.ศ. ๒๔๘๒ อีกครั้งหนึ่งและการกระทำทั้งนี้เป็นการกีดกั้นทางหลวงผิดตามมาตรา ๓๓๖ ข้อ ๑ และการที่ จำเลยทำผิดอยู่เรื่อย ๆ ทุกปีตลอดมา คดีโจทก์ไม่ขาดอายุความพิพากษาปรับจำเลยคนละ ๑๒ บาท จำเลยฎีกาว่าคดีโจทก์ขาดอายุความแล้ว ศาลฎีกาเห็นว่า ถ้าการกระทำของจำเลยเป็นผิดฟ้องโจทก์ก็ไม่ขาดอายุความแต่เห็นว่าการกระทำของ จำเลยที่ทำไร่ยาสูบปลูกต้นยาในทางเกวียน ถือไม่ได้ว่าจำเลยเอาสิ่งใด ๆ ไปทอดทิ้งกีดกั้นทางหลวงดังความหมายในมาตรา๓๓๖ข้อ๑ จำเลยจึงไม่มีความผิดตามกฎหมายที่โจทก์อ้างพิพากษากลับศาลอุทธรณ์ให้ยกฟ้องโจทก์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 449 - 454/2483อัยยการนครปฐมโจทก์นายจิ้ม กับพวก 5 คนล. ป.อ. ม. 78, , ป.วิ.อ. ม. 185, ม. 215, ม. 225ทำไร่ยาสูบแล้วปลูกต้นยาในทางหลวงไม่เป็นการเอาสิ่งใด ๆ ไปทอดทิ้งกีดกั้นตามความหมายในมาตรา 336 ข้อ 1 การที่จำเลยกระทำผิดเรื่อย ๆ ทุกปีตลอดมาดังนี้แม้โจทก์ฟ้องคดีเกินกว่า 1 ปี ก็ไม่ขาดอายุความตามาตรา 78 (4) เมื่อ ศาลฎีกาเห็นว่าการกระทำของจำเลยไม่เป็น ความผิดตามบทกฎหมายที่โจทก์อ้างแล้วศาลฎีกามีอำนาจที่จะ พิจารณาพิพากษายกฟ้องโจทก์เสียได้ + คู่ความจะมิได้ฎีกาในประเด็นข้อนั้นโจทก์ฟ้องว่า จำเลยได้ปลูกต้นยา (ยาสูบ) ล้ำเข้าไปในทางหลวง เป็นการขัดข้องแก่ความสะดวกในการไปมาของสาธารณะชน ขอให้ลงโทษตามมาตรา ๓๓๖ จำเลยให้การว่าจำเลยปลูกต้นยาในไร่ของจำเลยและว่าคดีโจทก์ขาดอายุความตามมาตรา ๗๘ (๔) ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์เห็นว่าจำเลยได้ ปลูกต้นยาสูบลงในทางรายนี้เป็นรายปีคือ พ.ศ. ๒๔๘๐ ครั้งหนึ่ง พ.ศ. ๒๔๘๑ ครั้งหนึ่ง และ พ.ศ. ๒๔๘๒ อีกครั้งหนึ่งและการกระทำทั้งนี้เป็นการกีดกั้นทางหลวงผิดตามมาตรา ๓๓๖ ข้อ ๑ และการที่ จำเลยทำผิดอยู่เรื่อย ๆ ทุกปีตลอดมา คดีโจทก์ไม่ขาดอายุความพิพากษาปรับจำเลยคนละ ๑๒ บาท จำเลยฎีกาว่าคดีโจทก์ขาดอายุความแล้ว ศาลฎีกาเห็นว่า ถ้าการกระทำของจำเลยเป็นผิดฟ้องโจทก์ก็ไม่ขาดอายุความแต่เห็นว่าการกระทำของ จำเลยที่ทำไร่ยาสูบปลูกต้นยาในทางเกวียน ถือไม่ได้ว่าจำเลยเอาสิ่งใด ๆ ไปทอดทิ้งกีดกั้นทางหลวงดังความหมายในมาตรา๓๓๖ข้อ๑ จำเลยจึงไม่มีความผิดตามกฎหมายที่โจทก์อ้างพิพากษากลับศาลอุทธรณ์ให้ยกฟ้องโจทก์(วิเศษ-นิติศาสตร์-พลางกูร)ศาลชั้นต้น - ++ศาลอุทธรณ์ - ++แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยได้ปลูกต้นยา (ยาสูบ) ล้ำเข้าไปในทางหลวง เป็นการขัดข้องแก่ความสะดวกในการไปมาของสาธารณะชน ขอให้ลงโทษตามมาตรา ๓๓๖ จำเลยให้การว่าจำเลยปลูกต้นยาในไร่ของจำเลยและว่าคดีโจทก์ขาดอายุความตามมาตรา ๗๘ (๔) ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์เห็นว่าจำเลยได้ ปลูกต้นยาสูบลงในทางรายนี้เป็นรายปีคือ พ.ศ. ๒๔๘๐ ครั้งหนึ่ง พ.ศ. ๒๔๘๑ ครั้งหนึ่ง และ พ.ศ. ๒๔๘๒ อีกครั้งหนึ่งและการกระทำทั้งนี้เป็นการกีดกั้นทางหลวงผิดตามมาตรา ๓๓๖ ข้อ ๑ และการที่ จำเลยทำผิดอยู่เรื่อย ๆ ทุกปีตลอดมา คดีโจทก์ไม่ขาดอายุความพิพากษาปรับจำเลยคนละ ๑๒ บาท จำเลยฎีกาว่าคดีโจทก์ขาดอายุความแล้ว ศาลฎีกาเห็นว่า ถ้าการกระทำของจำเลยเป็นผิดฟ้องโจทก์ก็ไม่ขาดอายุความแต่เห็นว่าการกระทำของ จำเลยที่ทำไร่ยาสูบปลูกต้นยาในทางเกวียน ถือไม่ได้ว่าจำเลยเอาสิ่งใด ๆ ไปทอดทิ้งกีดกั้นทางหลวงดังความหมายในมาตรา๓๓๖ข้อ๑ จำเลยจึงไม่มีความผิดตามกฎหมายที่โจทก์อ้างพิพากษากลับศาลอุทธรณ์ให้ยกฟ้องโจทก์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 449 - 454/2483อัยยการนครปฐมโจทก์นายจิ้ม กับพวก 5 คนล. ป.อ. ม. 78, , ป.วิ.อ. ม. 185, ม. 215, ม. 225ทำไร่ยาสูบแล้วปลูกต้นยาในทางหลวงไม่เป็นการเอาสิ่งใด ๆ ไปทอดทิ้งกีดกั้นตามความหมายในมาตรา 336 ข้อ 1 การที่จำเลยกระทำผิดเรื่อย ๆ ทุกปีตลอดมาดังนี้แม้โจทก์ฟ้องคดีเกินกว่า 1 ปี ก็ไม่ขาดอายุความตามาตรา 78 (4) เมื่อ ศาลฎีกาเห็นว่าการกระทำของจำเลยไม่เป็น ความผิดตามบทกฎหมายที่โจทก์อ้างแล้วศาลฎีกามีอำนาจที่จะ พิจารณาพิพากษายกฟ้องโจทก์เสียได้ + คู่ความจะมิได้ฎีกาในประเด็นข้อนั้นโจทก์ฟ้องว่า จำเลยได้ปลูกต้นยา (ยาสูบ) ล้ำเข้าไปในทางหลวง เป็นการขัดข้องแก่ความสะดวกในการไปมาของสาธารณะชน ขอให้ลงโทษตามมาตรา ๓๓๖ จำเลยให้การว่าจำเลยปลูกต้นยาในไร่ของจำเลยและว่าคดีโจทก์ขาดอายุความตามมาตรา ๗๘ (๔) ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์เห็นว่าจำเลยได้ ปลูกต้นยาสูบลงในทางรายนี้เป็นรายปีคือ พ.ศ. ๒๔๘๐ ครั้งหนึ่ง พ.ศ. ๒๔๘๑ ครั้งหนึ่ง และ พ.ศ. ๒๔๘๒ อีกครั้งหนึ่งและการกระทำทั้งนี้เป็นการกีดกั้นทางหลวงผิดตามมาตรา ๓๓๖ ข้อ ๑ และการที่ จำเลยทำผิดอยู่เรื่อย ๆ ทุกปีตลอดมา คดีโจทก์ไม่ขาดอายุความพิพากษาปรับจำเลยคนละ ๑๒ บาท จำเลยฎีกาว่าคดีโจทก์ขาดอายุความแล้ว ศาลฎีกาเห็นว่า ถ้าการกระทำของจำเลยเป็นผิดฟ้องโจทก์ก็ไม่ขาดอายุความแต่เห็นว่าการกระทำของ จำเลยที่ทำไร่ยาสูบปลูกต้นยาในทางเกวียน ถือไม่ได้ว่าจำเลยเอาสิ่งใด ๆ ไปทอดทิ้งกีดกั้นทางหลวงดังความหมายในมาตรา๓๓๖ข้อ๑ จำเลยจึงไม่มีความผิดตามกฎหมายที่โจทก์อ้างพิพากษากลับศาลอุทธรณ์ให้ยกฟ้องโจทก์(วิเศษ-นิติศาสตร์-พลางกูร)ศาลชั้นต้น - ++ศาลอุทธรณ์ - ++แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ