phoneee/thai-legal-corpus huggingface dataset:
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 59834หลักกฎหมาย: ความว่า จำเลยที่ 2 ที่ 6 ฎีกา คดีมีทางชนะ โปรดอนุญาตให้ทุเลาการบังคับไว้ก่อนหมายเหตุ โจทก์แถลงคัดค้าน (อันดับ 153)ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยที่ 1 ที่ 2 ที่ 4 ที่ 5 และที่ 6ร่วมกันชำระเงิน 4,000,000 บาท แก่โจทก์พร้อมด้วยดอกเบี้ยอัตราร้อยละ 15 ต่อปีนับแต่วันที่ 31 กรกฎาคม 2523 เป็นต้นไปจนกว่าจะชำระเงินให้โจทก์เสร็จ แต่ดอกเบี้ยคำนวณถึงวันฟ้องต้องไม่เกิน 2,359,677.50 บาท ตามคำขอของโจทก์ ให้ยกฟ้องจำเลยที่ 3ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยที่ 2 ที่ 6 ฎีกา พร้อมกับยื่นคำร้องดังกล่าว(อันดับ 148,147)จำเลยที่ 2 ที่ 6 ได้รับอนุญาตให้ทุเลาการบังคับไว้ในระหว่างอุทธรณ์ (อันดับ 136 แผ่นที่ 2)คำสั่งอนุญาตให้ทุเลาการบังคับในระหว่างฎีกา ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 1985/2532บริษัทไทยประกันชีวิต จำกัดโจทก์นายเชาว์ ก่อซื่อวานิช กับพวกจำเลยนางสาวเสงี่ยม ภาคาจิตร์ ที่ 2ผู้ยื่นคำร้องกรมที่ดิน ที่ 6 จำเลยผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.พ. ม. 231ความว่า จำเลยที่ 2 ที่ 6 ฎีกา คดีมีทางชนะ โปรดอนุญาตให้ทุเลาการบังคับไว้ก่อนหมายเหตุ โจทก์แถลงคัดค้าน (อันดับ 153)ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยที่ 1 ที่ 2 ที่ 4 ที่ 5 และที่ 6ร่วมกันชำระเงิน 4,000,000 บาท แก่โจทก์พร้อมด้วยดอกเบี้ยอัตราร้อยละ 15 ต่อปีนับแต่วันที่ 31 กรกฎาคม 2523 เป็นต้นไปจนกว่าจะชำระเงินให้โจทก์เสร็จ แต่ดอกเบี้ยคำนวณถึงวันฟ้องต้องไม่เกิน 2,359,677.50 บาท ตามคำขอของโจทก์ ให้ยกฟ้องจำเลยที่ 3ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยที่ 2 ที่ 6 ฎีกา พร้อมกับยื่นคำร้องดังกล่าว(อันดับ 148,147)จำเลยที่ 2 ที่ 6 ได้รับอนุญาตให้ทุเลาการบังคับไว้ในระหว่างอุทธรณ์ (อันดับ 136 แผ่นที่ 2)คำสั่งอนุญาตให้ทุเลาการบังคับในระหว่างฎีกา(ศักดา โมกขมรรคกุล-ประชา บุญวนิช-ปิ่นทิพย์ สุจริตกุล)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 1985/2532บริษัทไทยประกันชีวิต จำกัดโจทก์นายเชาว์ ก่อซื่อวานิช กับพวกจำเลยนางสาวเสงี่ยม ภาคาจิตร์ ที่ 2ผู้ยื่นคำร้องกรมที่ดิน ที่ 6 จำเลยผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.พ. ม. 231ความว่า จำเลยที่ 2 ที่ 6 ฎีกา คดีมีทางชนะ โปรดอนุญาตให้ทุเลาการบังคับไว้ก่อนหมายเหตุ โจทก์แถลงคัดค้าน (อันดับ 153)ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยที่ 1 ที่ 2 ที่ 4 ที่ 5 และที่ 6ร่วมกันชำระเงิน 4,000,000 บาท แก่โจทก์พร้อมด้วยดอกเบี้ยอัตราร้อยละ 15 ต่อปีนับแต่วันที่ 31 กรกฎาคม 2523 เป็นต้นไปจนกว่าจะชำระเงินให้โจทก์เสร็จ แต่ดอกเบี้ยคำนวณถึงวันฟ้องต้องไม่เกิน 2,359,677.50 บาท ตามคำขอของโจทก์ ให้ยกฟ้องจำเลยที่ 3ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยที่ 2 ที่ 6 ฎีกา พร้อมกับยื่นคำร้องดังกล่าว(อันดับ 148,147)จำเลยที่ 2 ที่ 6 ได้รับอนุญาตให้ทุเลาการบังคับไว้ในระหว่างอุทธรณ์ (อันดับ 136 แผ่นที่ 2)คำสั่งอนุญาตให้ทุเลาการบังคับในระหว่างฎีกา(ศักดา โมกขมรรคกุล-ประชา บุญวนิช-ปิ่นทิพย์ สุจริตกุล)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 64248หลักกฎหมาย: เมื่อศาลมีคำสั่งเกี่ยวกับคำร้องของจำเลยเรื่องขอให้กำหนดโทษจำเลยใหม่ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 3(1) แล้วแม้จะยังมิได้อ่านให้จำเลยฟัง ศาลก็ไม่อนุญาตให้ถอนคำร้องได้ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 1/2501อัยการกรมอัยการโจทก์นายประโยชน์ วรสิงห์ กับพวกจำเลย ป.อ. ม. 3 (1)เมื่อศาลมีคำสั่งเกี่ยวกับคำร้องของจำเลยเรื่องขอให้กำหนดโทษจำเลยใหม่ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 3(1) แล้วแม้จะยังมิได้อ่านให้จำเลยฟัง ศาลก็ไม่อนุญาตให้ถอนคำร้องได้(นนทปัญญา-)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 1/2501อัยการกรมอัยการโจทก์นายประโยชน์ วรสิงห์ กับพวกจำเลย ป.อ. ม. 3 (1)เมื่อศาลมีคำสั่งเกี่ยวกับคำร้องของจำเลยเรื่องขอให้กำหนดโทษจำเลยใหม่ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 3(1) แล้วแม้จะยังมิได้อ่านให้จำเลยฟัง ศาลก็ไม่อนุญาตให้ถอนคำร้องได้(นนทปัญญา-)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 117/2473หลักกฎหมาย: หน้าที่โจทก์นำสืบว่าจำเลยรู้ข้อความที่แจ้งนั้นว่าเปนเท็จโจทก์ฟ้องว่าจำเลยแจ้งความเท็จว่าโจทก์ลอบตีจำเลย เปนเหตุให้โจทก์ถูกกักขัง ศาลเดิมฟังว่าจำเลยถูกลอบตี แต่ไม่ใช่โจทก์เปนคนตี เพราะโจทก์ป่วยที่เท้าเดินไม่ถนัดอยู่กับบ้านการที่จำเลยไปแจ้งความเช่นนี้เปนเท็จ มีผิดตาม ม.๑๑๘-๒๗๐ ศาลอุทธรณ์เห็นว่าจำเลยได้นำสืบว่าโจทก์เปนผู้ทำร้าย แต่พะยานของจำเลยฟังไม่ถนัดนั้น จะฟังมาลงโทษจำเลยฐานแจ้งความเท็จยังไม่ได้ ให้ยกฟ้อง ศาลฎีกาเห็นว่า การจะลงโทษจำเลยในเรื่องเช่นนี้ เปนหน้าที่โจทก์จะต้องนำสืบว่าจำเลยรู้ถึงข้อความที่แจ้งนั้นว่าเปนเท็จ และมีเจตนาจะให้โจทก์ถูกกักขังโดยไม่ชอบด้วยกฎหมาย แต่โจทก์สืบไม่ได้ ให้ยกฟ้องปล่อยจำเลยไป ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 117/2473นายมา กี่จินดาโจทก์นายยู้ จารุวรจำเลย ป.อ. ม. 118, ม. 270, หน้าที่โจทก์นำสืบว่าจำเลยรู้ข้อความที่แจ้งนั้นว่าเปนเท็จโจทก์ฟ้องว่าจำเลยแจ้งความเท็จว่าโจทก์ลอบตีจำเลย เปนเหตุให้โจทก์ถูกกักขัง ศาลเดิมฟังว่าจำเลยถูกลอบตี แต่ไม่ใช่โจทก์เปนคนตี เพราะโจทก์ป่วยที่เท้าเดินไม่ถนัดอยู่กับบ้านการที่จำเลยไปแจ้งความเช่นนี้เปนเท็จ มีผิดตาม ม.๑๑๘-๒๗๐ ศาลอุทธรณ์เห็นว่าจำเลยได้นำสืบว่าโจทก์เปนผู้ทำร้าย แต่พะยานของจำเลยฟังไม่ถนัดนั้น จะฟังมาลงโทษจำเลยฐานแจ้งความเท็จยังไม่ได้ ให้ยกฟ้อง ศาลฎีกาเห็นว่า การจะลงโทษจำเลยในเรื่องเช่นนี้ เปนหน้าที่โจทก์จะต้องนำสืบว่าจำเลยรู้ถึงข้อความที่แจ้งนั้นว่าเปนเท็จ และมีเจตนาจะให้โจทก์ถูกกักขังโดยไม่ชอบด้วยกฎหมาย แต่โจทก์สืบไม่ได้ ให้ยกฟ้องปล่อยจำเลยไป(หริศ-ศรี-นล)ศาลชั้นต้น - พระราชปริญญาศาลอุทธรณ์ - พระยามนูสารบัญแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่าจำเลยแจ้งความเท็จว่าโจทก์ลอบตีจำเลย เปนเหตุให้โจทก์ถูกกักขัง ศาลเดิมฟังว่าจำเลยถูกลอบตี แต่ไม่ใช่โจทก์เปนคนตี เพราะโจทก์ป่วยที่เท้าเดินไม่ถนัดอยู่กับบ้านการที่จำเลยไปแจ้งความเช่นนี้เปนเท็จ มีผิดตาม ม.๑๑๘-๒๗๐ ศาลอุทธรณ์เห็นว่าจำเลยได้นำสืบว่าโจทก์เปนผู้ทำร้าย แต่พะยานของจำเลยฟังไม่ถนัดนั้น จะฟังมาลงโทษจำเลยฐานแจ้งความเท็จยังไม่ได้ ให้ยกฟ้อง ศาลฎีกาเห็นว่า การจะลงโทษจำเลยในเรื่องเช่นนี้ เปนหน้าที่โจทก์จะต้องนำสืบว่าจำเลยรู้ถึงข้อความที่แจ้งนั้นว่าเปนเท็จ และมีเจตนาจะให้โจทก์ถูกกักขังโดยไม่ชอบด้วยกฎหมาย แต่โจทก์สืบไม่ได้ ให้ยกฟ้องปล่อยจำเลยไป ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 117/2473นายมา กี่จินดาโจทก์นายยู้ จารุวรจำเลย ป.อ. ม. 118, ม. 270, หน้าที่โจทก์นำสืบว่าจำเลยรู้ข้อความที่แจ้งนั้นว่าเปนเท็จโจทก์ฟ้องว่าจำเลยแจ้งความเท็จว่าโจทก์ลอบตีจำเลย เปนเหตุให้โจทก์ถูกกักขัง ศาลเดิมฟังว่าจำเลยถูกลอบตี แต่ไม่ใช่โจทก์เปนคนตี เพราะโจทก์ป่วยที่เท้าเดินไม่ถนัดอยู่กับบ้านการที่จำเลยไปแจ้งความเช่นนี้เปนเท็จ มีผิดตาม ม.๑๑๘-๒๗๐ ศาลอุทธรณ์เห็นว่าจำเลยได้นำสืบว่าโจทก์เปนผู้ทำร้าย แต่พะยานของจำเลยฟังไม่ถนัดนั้น จะฟังมาลงโทษจำเลยฐานแจ้งความเท็จยังไม่ได้ ให้ยกฟ้อง ศาลฎีกาเห็นว่า การจะลงโทษจำเลยในเรื่องเช่นนี้ เปนหน้าที่โจทก์จะต้องนำสืบว่าจำเลยรู้ถึงข้อความที่แจ้งนั้นว่าเปนเท็จ และมีเจตนาจะให้โจทก์ถูกกักขังโดยไม่ชอบด้วยกฎหมาย แต่โจทก์สืบไม่ได้ ให้ยกฟ้องปล่อยจำเลยไป(หริศ-ศรี-นล)ศาลชั้นต้น - พระราชปริญญาศาลอุทธรณ์ - พระยามนูสารบัญแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศกรมสอบสวนคดีพิเศษประกาศกรมสอบสวนคดีพิเศษเรื่องมติคณะกรรมการคดีพิเศษให้คดีความผิดทางอาญาอื่นเป็นคดีพิเศษในการประชุมครั้งที่ ๙/๒๕๕๒เมื่อวันที่ ๒๕ พฤศจิกายน ๒๕๕๒[๑] ด้วยในการประชุมคณะกรรมการคดีพิเศษครั้งที่ ๙/๒๕๕๒ เมื่อวันที่ ๒๕ พฤศจิกายน ๒๕๕๒ คณะกรรมการคดีพิเศษ ได้มีมติตามมาตรา๒๑ วรรคหนึ่ง (๒) แห่งพระราชบัญญัติการสอบสวนคดีพิเศษ พ.ศ. ๒๕๔๗ให้คดีความผิดทางอาญาอื่นเป็นคดีพิเศษที่ต้องสืบสวนและสอบสวนตามพระราชบัญญัติการสอบสวนคดีพิเศษพ.ศ. ๒๕๔๗ จำนวน ๒ เรื่อง ดังนี้(๑)การกระทำความผิดทางอาญา กรณีการให้สัมภาษณ์ลงสื่อต่างประเทศของพันตำรวจโท ทักษิณ ชินวัตร เมื่อเดือนเมษายน ๒๕๕๒และเดือนพฤศจิกายน ๒๕๕๒ในลักษณะที่เป็นความผิดต่อความมั่นคงแห่งราชอาณาจักรตามประมวลกฎหมายอาญา(๒)การกระทำความผิดทางอาญากรณีการติดตามทรัพย์สินที่ถูกโจรกรรมจากประเทศซาอุดิอาระเบียเพื่อให้เป็นไปตามมาตรา๑๐ วรรคสอง แห่งพระราชบัญญัติการสอบสวนคดีพิเศษ พ.ศ.๒๕๔๗จึงนำมติคณะกรรมการคดีพิเศษดังกล่าวประกาศในราชกิจจานุเบกษาและประกาศให้ทราบโดยทั่วกันประกาศ ณ วันที่ ๔ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๕๒ธาริต เพ็งดิษฐ์อธิบดีกรมสอบสวนคดีพิเศษพรรณิศา/ผู้จัดทำ๙ พฤศจิกายน ๒๕๕๓[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๒๖/ตอนพิเศษ ๑๗๙ ง/หน้า ๔๑/๑๔ ธันวาคม ๒๕๕๒
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 6273/2538หลักกฎหมาย: จำเลยที่ 1 ขับรถยนต์ไปในทางการที่จ้างของจำเลยที่ 2เฉียวชนโจทก์ได้รับบาดเจ็บสาหัสถูกตัดเท้าขวาทิ้ง แม้โจทก์เป็นลูกจ้างชั่วคราวตามระเบียบราชการไม่จำเป็นต้องจ้างจนอายุครบ 60 ปี แต่ค่าเสียหายดังกล่าวเป็นค่าเสียหายที่โจทก์เสียความสามารถในการประกอบการงานในเวลาอนาคตโจทก์จึงมีสิทธิเรียกจากจำเลยทั้งสองได้ ตาม ป.พ.พ. มาตรา 444 วรรคหนึ่งแม้จะไม่เป็นการแน่นอนว่าโจทก์สามารถทำงานได้จนอายุ 60 ปี ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 6273/2538นางสาวเรณุกา สนิทอินทร์โจทก์นายอำนวย บุญเต็ม กับพวกจำเลย ป.พ.พ. ม. 444 วรรคหนึ่งจำเลยที่ 1 ขับรถยนต์ไปในทางการที่จ้างของจำเลยที่ 2เฉียวชนโจทก์ได้รับบาดเจ็บสาหัสถูกตัดเท้าขวาทิ้ง แม้โจทก์เป็นลูกจ้างชั่วคราวตามระเบียบราชการไม่จำเป็นต้องจ้างจนอายุครบ 60 ปี แต่ค่าเสียหายดังกล่าวเป็นค่าเสียหายที่โจทก์เสียความสามารถในการประกอบการงานในเวลาอนาคตโจทก์จึงมีสิทธิเรียกจากจำเลยทั้งสองได้ ตาม ป.พ.พ. มาตรา 444 วรรคหนึ่งแม้จะไม่เป็นการแน่นอนว่าโจทก์สามารถทำงานได้จนอายุ 60 ปี(สถิตย์ ไพเราะ-พรชัย สมรรถเวช-สมคิด ไตรโสรัส)ศาลจังหวัดสุโขทัย - นายศุภวัฒน์ รมยานนท์ศาลอุทธรณ์ภาค ๒ - นายธีระจิต ไชยาคำแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 6273/2538นางสาวเรณุกา สนิทอินทร์โจทก์นายอำนวย บุญเต็ม กับพวกจำเลย ป.พ.พ. ม. 444 วรรคหนึ่งจำเลยที่ 1 ขับรถยนต์ไปในทางการที่จ้างของจำเลยที่ 2เฉียวชนโจทก์ได้รับบาดเจ็บสาหัสถูกตัดเท้าขวาทิ้ง แม้โจทก์เป็นลูกจ้างชั่วคราวตามระเบียบราชการไม่จำเป็นต้องจ้างจนอายุครบ 60 ปี แต่ค่าเสียหายดังกล่าวเป็นค่าเสียหายที่โจทก์เสียความสามารถในการประกอบการงานในเวลาอนาคตโจทก์จึงมีสิทธิเรียกจากจำเลยทั้งสองได้ ตาม ป.พ.พ. มาตรา 444 วรรคหนึ่งแม้จะไม่เป็นการแน่นอนว่าโจทก์สามารถทำงานได้จนอายุ 60 ปี(สถิตย์ ไพเราะ-พรชัย สมรรถเวช-สมคิด ไตรโสรัส)ศาลจังหวัดสุโขทัย - นายศุภวัฒน์ รมยานนท์ศาลอุทธรณ์ภาค ๒ - นายธีระจิต ไชยาคำแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรีประกาศสำนักนายกรัฐมนตรีเรื่องกำหนดภาพเครื่องหมายราชการ ตามพระราชบัญญัติเครื่องหมายราชการพุทธศักราช ๒๔๘๒ (ฉบับที่ ๑๒๗)[๑] อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๕แห่งพระราชบัญญัติเครื่องหมายราชการ พุทธศักราช๒๔๘๒ นายกรัฐมนตรีจึงได้ประกาศภาพเครื่องหมายราชการของมหาวิทยาลัยบูรพาไว้เป็นเครื่องหมายราชการตามความในพระราชบัญญัติเครื่องหมายราชการ พุทธศักราช ๒๔๘๒ดังปรากฏตามภาพและรายการแนบท้ายประกาศนี้ประกาศณ วันที่ ๑๖ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๓๔อานันท์ ปันยารชุนนายกรัฐมนตรี[เอกสารแนบท้าย]๑. เครื่องหมายราชการของมหาวิทยาลัยบูรพา(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)ดลธี/พิมพ์๒๗มกราคม ๒๕๕๔เอกฤทธิ์/ผู้ตรวจ๒๘มกราคม ๒๕๕๔[๑] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๐๘/ตอนที่ ๑๘๕/หน้า ๙๗๔/๒๒ ตุลาคม ๒๕๓๔
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 315/2478หลักกฎหมาย: ยกฟ้อง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 315/2478 พ.ร.บ.ภาษีชั้นใน แก้ไขเพิ่มเติม พ.ศ.2476 ม. 7ยกฟ้อง()แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 315/2478 พ.ร.บ.ภาษีชั้นใน แก้ไขเพิ่มเติม พ.ศ.2476 ม. 7ยกฟ้อง()แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุหมายเหตุ: 111020. คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 314/2478 พิมพ์คำพิพากษาฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 314/2478 ป.อ. ม. 301()แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 792/2470หลักกฎหมาย: ฟ้องว่าที่ดินเปนของตนผู้เดียวแต่ได้ความว่าเปนที่ควรแบ่งตัดสินให้แบ่ง ( ดูฎีกาที่ 392/70 )โจทก์ฟ้องว่าจำเลยบุกรุกที่ดินของโจทก์ขอให้ศาลบังคับอย่าให้จำเลยเข้ามาเกี่ยวข้องจำเลยต่อสู้ว่าที่นั้นเปนของ จำเลยแต่ทางพิจารณาได้ความว่า ที่รายพิพาทอยู่ระหว่างปลายนาโจทก์และจำเลย โจทก์จำเลยต่างปกครองมาด้วยกัน แต่ไม่ทราบว่าฝ่ายใดทำเพียงแค่ไหน ดังนี้ ศาลฎีกาตัดสินยืนศาลอุทธรณ์ให้แบ่งที่พิพาทให้แก่โจทก์จำเลยคนละส่วน (โดยไม่ต้องฟ้องใหม่) ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 792/2470นายมาก คุ้มบุญโจทก์นายเต้ง แช่เก้าล. ป.ที่ดิน พ.ร.บ.วิธีพิจารณาแพ่ง ร.ศ. 127 ม. 39ฟ้องว่าที่ดินเปนของตนผู้เดียวแต่ได้ความว่าเปนที่ควรแบ่งตัดสินให้แบ่ง ( ดูฎีกาที่ 392/70 )โจทก์ฟ้องว่าจำเลยบุกรุกที่ดินของโจทก์ขอให้ศาลบังคับอย่าให้จำเลยเข้ามาเกี่ยวข้องจำเลยต่อสู้ว่าที่นั้นเปนของ จำเลยแต่ทางพิจารณาได้ความว่า ที่รายพิพาทอยู่ระหว่างปลายนาโจทก์และจำเลย โจทก์จำเลยต่างปกครองมาด้วยกัน แต่ไม่ทราบว่าฝ่ายใดทำเพียงแค่ไหน ดังนี้ ศาลฎีกาตัดสินยืนศาลอุทธรณ์ให้แบ่งที่พิพาทให้แก่โจทก์จำเลยคนละส่วน (โดยไม่ต้องฟ้องใหม่)(พรหม-พิพาก-ศรี)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่าจำเลยบุกรุกที่ดินของโจทก์ขอให้ศาลบังคับอย่าให้จำเลยเข้ามาเกี่ยวข้องจำเลยต่อสู้ว่าที่นั้นเปนของ จำเลยแต่ทางพิจารณาได้ความว่า ที่รายพิพาทอยู่ระหว่างปลายนาโจทก์และจำเลย โจทก์จำเลยต่างปกครองมาด้วยกัน แต่ไม่ทราบว่าฝ่ายใดทำเพียงแค่ไหน ดังนี้ ศาลฎีกาตัดสินยืนศาลอุทธรณ์ให้แบ่งที่พิพาทให้แก่โจทก์จำเลยคนละส่วน (โดยไม่ต้องฟ้องใหม่) ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 792/2470นายมาก คุ้มบุญโจทก์นายเต้ง แช่เก้าล. ป.ที่ดิน พ.ร.บ.วิธีพิจารณาแพ่ง ร.ศ. 127 ม. 39ฟ้องว่าที่ดินเปนของตนผู้เดียวแต่ได้ความว่าเปนที่ควรแบ่งตัดสินให้แบ่ง ( ดูฎีกาที่ 392/70 )โจทก์ฟ้องว่าจำเลยบุกรุกที่ดินของโจทก์ขอให้ศาลบังคับอย่าให้จำเลยเข้ามาเกี่ยวข้องจำเลยต่อสู้ว่าที่นั้นเปนของ จำเลยแต่ทางพิจารณาได้ความว่า ที่รายพิพาทอยู่ระหว่างปลายนาโจทก์และจำเลย โจทก์จำเลยต่างปกครองมาด้วยกัน แต่ไม่ทราบว่าฝ่ายใดทำเพียงแค่ไหน ดังนี้ ศาลฎีกาตัดสินยืนศาลอุทธรณ์ให้แบ่งที่พิพาทให้แก่โจทก์จำเลยคนละส่วน (โดยไม่ต้องฟ้องใหม่)(พรหม-พิพาก-ศรี)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลนิลเพชรข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลนิลเพชรเรื่องการลดหย่อนภาษีบำรุงท้องที่พ.ศ.๒๕๕๒[๑] อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๗๑แห่งพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล พ.ศ. ๒๕๓๗ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล (ฉบับที่ ๕)พ.ศ. ๒๕๔๖ ประกอบกับมาตรา ๒๒ (๑) แห่งพระราชบัญญัติภาษีบำรุงท้องที่ พ.ศ. ๒๕๐๘ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติภาษีบำรุงท้องที่ (ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๔๓อันเป็นกฎหมายที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคลซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๓๓ มาตรา ๔๑ และมาตรา ๔๓ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย บัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมายองค์การบริหารส่วนตำบลนิลเพชรโดยความเห็นชอบของสภาองค์การบริหารส่วนตำบลนิลเพชรและนายอำเภอบางเลนจึงตราข้อบัญญัติไว้ ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ ข้อบัญญัตินี้เรียกว่า ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลนิลเพชรเรื่อง การลดหย่อนภาษีบำรุงท้องที่ พ.ศ. ๒๕๕๒ข้อ ๒ ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ได้ประกาศไว้โดยเปิดเผย ณที่ทำการองค์การบริหารส่วนตำบลนิลเพชรข้อ ๓ บุคคลธรรมดารายหนึ่งรายใด ซึ่งเป็นเจ้าของที่ดินแปลงเดียวหรือหลายแปลงใช้ที่ดินนั้นเป็นที่อยู่อาศัยของตนเป็นที่เลี้ยงสัตว์ของตน หรือประกอบกสิกรรมของตนในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลนิลเพชรอำเภอบางเลน จังหวัดนครปฐม ให้ลดหย่อนไม่ต้องเสียภาษีบำรุงท้องที่เป็นจำนวนห้าไร่การลดหย่อนไม่ต้องเสียภาษีตามวรรคหนึ่งที่เป็นเจ้าของที่ดินรายหนึ่งหรือหลายรายร่วมกันมีสิทธิได้รับลดหย่อนตามข้อบัญญัตินี้สำหรับที่ดินแปลงเดียวหรือหลายแปลงเพียงคราวเดียวรวมมีเนื้อที่น้อยกว่าห้าไร่ได้รับการยกเว้นไม่ต้องเสียภาษีบำรุงท้องที่ข้อ ๔ ในการประเมินภาษีบำรุงท้องที่ ให้เจ้าพนักงานประเมินคำนวณภาษีบำรุงท้องที่และแจ้งการประเมินภายในเดือนมกราคมโดยปิดประกาศแจ้งการประเมินไว้ ณ ที่ทำการกำนันและที่ทำการผู้ใหญ่บ้านในกรณีผู้มีหน้าที่เสียภาษีบำรุงท้องที่ได้รับแจ้งการประเมินภายหลังเดือนมกราคมให้ชำระภาษีบำรุงท้องที่ภายในสามสิบวัน นับแต่วันที่ได้รับแจ้งการประเมินข้อ ๕ ผู้ใดฝ่าฝืนในข้อบัญญัตินี้มีความผิดตามพระราชบัญญัติภาษีบำรุงท้องที่ พ.ศ. ๒๕๐๘ แก้ไขเพิ่มเติมถึง (ฉบับที่๓) พ.ศ. ๒๕๔๓ และมีโทษปรับไม่เกินหนึ่งพันบาทข้อ ๖ ให้นายกองค์การบริหารส่วนตำบลนิลเพชรรักษาการตามข้อบัญญัตินี้และให้มีอำนาจออกระเบียบ ประกาศ ข้อบังคับคำสั่งและแต่งตั้งเจ้าหน้าที่เพื่อปฏิบัติการตามข้อบัญญัตินี้ประกาศณ วันที่ ๑ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๕๒จรัณวงศ์วารนายกองค์การบริหารส่วนตำบลนิลเพชรปริยานุช/ผู้จัดทำ๑๓กันยายน ๒๕๕๓นันท์นภัสร์/ตรวจ๑๓กันยายน ๒๕๕๓[๑]ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๗/ตอนที่ ๑๓๕ ง/หน้า ๓๒๖/๒ กันยายน ๒๕๕๓
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 286/2490หลักกฎหมาย: โจทก์สืบว่าผู้ถูกทำร้ายทำงานไม่ได้เกินกว่า 20 วัน แต่ไม่ปรากฏว่า เป็นงานประกอบการหาเลี้ยงชีพตามปรกติหรืองานอะไรนั้น จะลงโทษฐานทำร้ายถึงสาหัส ตาม ม.256(8) ไม่ได้.ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ลงโทษตาม ม. ๒๕๔ โจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษตาม ม. ๒๕๖ ศาลฎีกาเห็นว่าโจทก์สืบลอย ๆ ว่า ผู้ถูกทำร้ายทำงานไม่ได้กว่า ๒๐ วัน ไม่ได้ สืบให้แน่ลงไปว่างานที่ทำไม่ได้นั้นเป็นงานประกอบการหาเลี้ยงชีพ ตามปรกติหรืองานอะไรอื่น เมื่อโจทก์ไม่สืบให้ชัดตามที่บัญญัติไว้ใน ม. ๒๕๖(๘) จึงฟังเป็นบาดเจ็บสาหัสไม่ได้ จึงพิพากษายืนตามศาลล่าง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 286/2490อัยยการนครราชสีมาโจทก์นายละม่อม เชาวน์สูงเนินจำเลย ป.อ. ม. 254, ม. 256 . (8)โจทก์สืบว่าผู้ถูกทำร้ายทำงานไม่ได้เกินกว่า 20 วัน แต่ไม่ปรากฏว่า เป็นงานประกอบการหาเลี้ยงชีพตามปรกติหรืองานอะไรนั้น จะลงโทษฐานทำร้ายถึงสาหัส ตาม ม.256(8) ไม่ได้.ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ลงโทษตาม ม. ๒๕๔ โจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษตาม ม. ๒๕๖ ศาลฎีกาเห็นว่าโจทก์สืบลอย ๆ ว่า ผู้ถูกทำร้ายทำงานไม่ได้กว่า ๒๐ วัน ไม่ได้ สืบให้แน่ลงไปว่างานที่ทำไม่ได้นั้นเป็นงานประกอบการหาเลี้ยงชีพ ตามปรกติหรืองานอะไรอื่น เมื่อโจทก์ไม่สืบให้ชัดตามที่บัญญัติไว้ใน ม. ๒๕๖(๘) จึงฟังเป็นบาดเจ็บสาหัสไม่ได้ จึงพิพากษายืนตามศาลล่าง(ปรีชาวินิจฉัย-ธรรมบัณฑิต-ชัยประชา)ศาลชั้นต้น - นายหรุน แขวงโสภาศาลอุทธรณ์ - พระประศาสน์วินิจฉัยแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ลงโทษตาม ม. ๒๕๔ โจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษตาม ม. ๒๕๖ ศาลฎีกาเห็นว่าโจทก์สืบลอย ๆ ว่า ผู้ถูกทำร้ายทำงานไม่ได้กว่า ๒๐ วัน ไม่ได้ สืบให้แน่ลงไปว่างานที่ทำไม่ได้นั้นเป็นงานประกอบการหาเลี้ยงชีพ ตามปรกติหรืองานอะไรอื่น เมื่อโจทก์ไม่สืบให้ชัดตามที่บัญญัติไว้ใน ม. ๒๕๖(๘) จึงฟังเป็นบาดเจ็บสาหัสไม่ได้ จึงพิพากษายืนตามศาลล่าง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 286/2490อัยยการนครราชสีมาโจทก์นายละม่อม เชาวน์สูงเนินจำเลย ป.อ. ม. 254, ม. 256 . (8)โจทก์สืบว่าผู้ถูกทำร้ายทำงานไม่ได้เกินกว่า 20 วัน แต่ไม่ปรากฏว่า เป็นงานประกอบการหาเลี้ยงชีพตามปรกติหรืองานอะไรนั้น จะลงโทษฐานทำร้ายถึงสาหัส ตาม ม.256(8) ไม่ได้.ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ลงโทษตาม ม. ๒๕๔ โจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษตาม ม. ๒๕๖ ศาลฎีกาเห็นว่าโจทก์สืบลอย ๆ ว่า ผู้ถูกทำร้ายทำงานไม่ได้กว่า ๒๐ วัน ไม่ได้ สืบให้แน่ลงไปว่างานที่ทำไม่ได้นั้นเป็นงานประกอบการหาเลี้ยงชีพ ตามปรกติหรืองานอะไรอื่น เมื่อโจทก์ไม่สืบให้ชัดตามที่บัญญัติไว้ใน ม. ๒๕๖(๘) จึงฟังเป็นบาดเจ็บสาหัสไม่ได้ จึงพิพากษายืนตามศาลล่าง(ปรีชาวินิจฉัย-ธรรมบัณฑิต-ชัยประชา)ศาลชั้นต้น - นายหรุน แขวงโสภาศาลอุทธรณ์ - พระประศาสน์วินิจฉัยแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 673/2464หลักกฎหมาย: ที่ดิน ขับไล่ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 673/2464ที่ดิน ขับไล่()แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 673/2464ที่ดิน ขับไล่()แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศกระทรวงอุตสาหกรรมฉบับที่ 3573 (พ.ศ. 2549)ออกตามความในพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมพ.ศ. 2511เรื่อง กําหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมหลอดฟลูออเรสเซนซ์ขั้วคู่ เฉพาะด้านประสิทธิภาพพลังงาน------------------------------อื่นๆ - อาศัยอํานาจตามความในมาตรา 15 แห่งพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม พ.ศ. 2511 รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมออกประกาศกําหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมหลอดฟลูออเรสเซนซ์ขั้วคู่ เฉพาะด้านประสิทธิภาพพลังงาน มาตรฐานเลขที่ มอก.2309-2549 ไว้ ดังมีรายละเอียดต่อท้ายประกาศนี้ผู้มีอํานาจลงนาม - ประกาศ ณ วันที่ 6 พฤศจิกายน พ.ศ. 2549 โฆษิต ปั้นเปี่ยมรัษฎ์รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม
ประกาศคณะกรรมการรับรองหน่วยรับรองประกาศคณะกรรมการรับรองหน่วยรับรองฉบับที่ ๒ (พ.ศ. ๒๕๕๙)เรื่องแก้ไขข้อกำหนดที่ใช้ในการรับรองหน่วยรับรอง ตามที่มีประกาศคณะกรรมการรับรองหน่วยรับรองและหน่วยตรวจฉบับที่ ๑ (พ.ศ. ๒๕๕๕) ออกตามความในพระราชบัญญัติการมาตรฐานแห่งชาติ พ.ศ. ๒๕๕๑เรื่อง การกำหนดสาขาการรับรองหน่วยรับรองเพิ่มเติม ลงวันที่ ๑๔ พฤศจิกายน พ.ศ.๒๕๕๕ นั้นอาศัยอำนาจตามความในมาตรา๒๗ แห่งพระราชบัญญัติการมาตรฐานแห่งชาติ พ.ศ. ๒๕๕๑ และมติคณะกรรมการรับรองหน่วยรับรองครั้งที่ ๕ - ๒/๒๕๕๙ เมื่อวันที่ ๕ เมษายน ๒๕๕๙ ให้แก้ไขรายละเอียดท้ายประกาศคณะกรรมการรับรองหน่วยรับรองและหน่วยตรวจฉบับที่ ๑ (พ.ศ. ๒๕๕๕) ออกตามความในพระราชบัญญัติการมาตรฐานแห่งชาติ พ.ศ. ๒๕๕๑เรื่อง การกำหนดสาขาการรับรองหน่วยรับรองเพิ่มเติม สาขาการรับรองหน่วยรับรองในลำดับที่ ๑ ๔ และ ๕ ดังนี้สาขาการรับรองหน่วยรับรองที่สาขาการรับรองข้อกำหนดที่ใช้ในการรับรองหน่วยรับรองขอบข่ายในการรับรองหน่วยรับรองมาตรฐานที่หน่วยรับรองใช้ในการรับรองผู้ประกอบการ๑การรับรองหน่วยรับรองมาตรฐานแรงงานไทย(TLS)ISO/IEC 17021-1ประเภทของอุตสาหกรรมตามกิจกรรมทางเศรษฐกิจ (รหัส ISIC) ที่ระบุไว้ในมาตรฐานเลขที่ มอก. 2000 ในรหัส ISIC01-95มรท. ๘๐๐๑๔การรับรองหน่วยรับรองระบบการจัดการพลังงาน(EnMS)ISO 50003ประเภทของอุตสาหกรรมตามกิจกรรมทางเศรษฐกิจ (รหัส ISIC) ที่ระบุไว้ในมาตรฐานเลขที่ มอก. 2000 ในรหัส ISIC01-95มอก. 50001๕การรับรองหน่วยรับรองระบบการบริหารความต่อเนื่องทางธุรกิจ(BCMS)ISO/IEC 17021-1ประเภทของอุตสาหกรรมตามกิจกรรมทางเศรษฐกิจ (รหัส ISIC) ที่ระบุไว้ในมาตรฐานเลขที่ มอก. 2000 ในรหัส ISIC01-95มอก. 22301ทั้งนี้นับแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป[๑]ประกาศ ณ วันที่ ๒๔พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๕๙ธวัช ผลความดีเลขาธิการสำนักงานมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมประธานกรรมการรับรองหน่วยรับรองวิศนี/ปริยานุช/จัดทำ๔ กรกฎาคม ๒๕๕๙นุสรา/ตรวจ๑๕ สิงหาคม๒๕๕๙[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๓๓/ตอนพิเศษ ๑๔๖ ง/หน้า ๑๓/๓๐ มิถุนายน ๒๕๕๙
ระเบียบ กระเบียบ ก.ต.ช.ว่าด้วยหลักเกณฑ์การปฏิบัติราชการของผู้บัญชาการในฐานะเป็นอธิบดีหรือแทนผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติพ.ศ. ๒๕๕๑ เพื่อให้การบริหารราชการสำนักงานตำรวจแห่งชาติมีประสิทธิภาพสามารถตอบสนองความต้องการของประชาชนและเป็นไปตามเจตนารมณ์ของพระราชบัญญัติตำรวจแห่งชาติพ.ศ. ๒๕๔๗ ในการกระจายอำนาจไปยังกองบัญชาการให้มากขึ้นอาศัยอำนาจตามความในมาตรา๑๔ วรรคสอง และมาตรา ๑๘ (๑) แห่งพระราชบัญญัติตำรวจแห่งชาติ พ.ศ. ๒๕๔๗ ประกอบมติก.ต.ช. ในการประชุมครั้งที่ ๔/๒๕๕๑ เมื่อวันพุธที่ ๑๑ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๕๑และครั้งที่ ๕/๒๕๕๑ เมื่อวันพุธที่ ๒๐ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๕๑ ก.ต.ช. จึงออกระเบียบไว้ ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ ระเบียบนี้เรียกว่า ระเบียบก.ต.ช.ว่าด้วยหลักเกณฑ์การปฏิบัติราชการของผู้บัญชาการในฐานะเป็นอธิบดีหรือแทนผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติพ.ศ. ๒๕๕๑ข้อ ๒[๑] ระเบียบนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปข้อ ๓ ในระเบียบนี้ผู้บัญชาการ หมายความรวมถึงข้าราชการตำรวจผู้ดำรงตำแหน่งเทียบเท่าด้วยข้อ ๔ ในกรณีที่มีกฎหมาย ระเบียบ ข้อบังคับหรือคำสั่ง หรือมติของคณะรัฐมนตรีในเรื่องใดกำหนดให้การดำเนินการใดเป็นอำนาจของอธิบดีผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติ หรือหัวหน้าส่วนราชการระดับกรมให้ผู้บัญชาการมีอำนาจเช่นว่านั้นในฐานะเป็นอธิบดีหรือแทนผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติในส่วนที่เกี่ยวกับการปฏิบัติราชการของกองบัญชาการนั้นๆ โดยจะต้องปฏิบัติตามกฎหมาย กฎ ระเบียบ แนวทางปฏิบัติที่เกี่ยวข้องและกฎหมายว่าด้วยหลักเกณฑ์และวิธีการบริหารกิจการบ้านเมืองที่ดีการใช้อำนาจของผู้บัญชาการตามวรรคหนึ่งไม่ตัดอำนาจของผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติที่จะมีคำสั่งเป็นอย่างอื่นหรือเมื่อเห็นว่าการใช้อำนาจของผู้บัญชาการไม่เป็นไปตามวรรคหนึ่งหรือได้เกิดหรืออาจเกิดความเสียหายต่อสำนักงานตำรวจแห่งชาติหรือมีความจำเป็นเพื่อรักษาประโยชน์ของทางราชการโดยเมื่อผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติสั่งการประการใดให้รายงาน ก.ต.ช. ทราบข้อ ๕ เรื่องดังต่อไปนี้ให้เป็นอำนาจหน้าที่ของผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติ(๑) การวางแผนสรรหากำลังพล(๒) การขอพระราชทานยศและการถอดยศตำรวจชั้นสัญญาบัตร(๓) การขอพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์(๔)การให้ความยินยอมให้ข้าราชการตำรวจโอนไปรับราชการในส่วนราชการหรือหน่วยงานอื่น(๕)การอนุญาตให้ข้าราชการตำรวจไปปฏิบัติหน้าที่ชั่วคราวนอกสังกัดสำนักงานตำรวจแห่งชาติ(๖) การจัดหาพัสดุประเภทยุทธภัณฑ์(๗) การบริหารที่ดินและสิ่งปลูกสร้างเฉพาะการอนุญาตให้ใช้การเปลี่ยนแปลงการใช้ประโยชน์ และการส่งคืนที่ดินและสิ่งปลูกสร้าง(๘) การเสนอเรื่องต่อ ก.ตร.(๙) การเสนอเรื่องต่อนายกรัฐมนตรีหรือคณะรัฐมนตรีข้อ ๖ ให้ผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติรักษาการตามระเบียบนี้และมีอำนาจออกแนวทางปฏิบัติรวมทั้งวินิจฉัยชี้ขาดปัญหาเกี่ยวกับการปฏิบัติให้เป็นไปตามระเบียบนี้ประกาศ ณ วันที่ ๒๙สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๕๑สมัคร สุนทรเวชนายกรัฐมนตรีประธานกรรมการนโยบายตำรวจแห่งชาติภูวนนท์/ผู้จัดทำ๓ กันยายน ๒๕๕๓พัสสน/ผู้ตรวจ๒๕ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๔[๑]ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๕/ตอนพิเศษ ๑๕๙ ง/หน้า ๖/๓๐ กันยายน ๒๕๕๑