phoneee/thai-legal-corpus huggingface dataset:
ประกาศกรมสรรพสามิตประกาศกรมสรรพสามิตเรื่องกำหนดมูลค่าน้ำมันเตาที่ผลิตในราชอาณาจักรเพื่อถือเป็นเกณฑ์ในการคำนวณภาษี(ฉบับที่๓๓/๒๕๕๒)[๑] อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๘ (๑) วรรคสามแห่งพระราชบัญญัติภาษีสรรพสามิต พ.ศ. ๒๕๒๗ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติภาษีสรรพสามิต (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๓๔และโดยอนุมัติรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังเป็นหลักการตามหนังสือสำนักงานเศรษฐกิจการคลังที่ กค ๐๓๐๒/๑๑๒๖ ลงวันที่ ๕ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๓๖อธิบดีกรมสรรพสามิต ออกประกาศไว้ ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ให้ยกเลิกประกาศกรมสรรพสามิต เรื่องกำหนดมูลค่าน้ำมันเตาที่ผลิตในราชอาณาจักรเพื่อถือเป็นเกณฑ์ในการคำนวณภาษี(ฉบับที่ ๓๒/๒๕๕๒) ลงวันที่ ๕ สิงหาคม ๒๕๕๒ข้อ ๒กำหนดมูลค่าน้ำมันเตาที่ผลิตในราชอาณาจักรเพื่อถือเป็นเกณฑ์ในการคำนวณภาษีไว้ดังต่อไปนี้(๑)นํ้ามันเตาชนิดที่ ๑ ลิตรละ ๑๕.๔๐๙๐ บาท(๒)น้ำมันเตาชนิดที่ ๒ ลิตรละ ๑๕.๐๓๖๙ บาท(๓)น้ำมันเตาชนิดที่ ๓ ลิตรละ ๑๔.๖๕๐๕ บาท(๔)น้ำมันเตาชนิดที่ ๔ ลิตรละ ๑๔.๐๗๕๑ บาท(๕)น้ำมันเตาชนิดที่ ๕ ลิตรละ ๑๔.๑๑๗๙ บาททั้งนี้ ตั้งแต่วันที่ ๑๗ สิงหาคม ๒๕๕๒ เป็นต้นไปประกาศณ วันที่ ๑๓ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๕๒ธีระชาติคงศิริวรกูลรองอธิบดีปฏิบัติราชการแทนอธิบดีกรมสรรพสามิตปริยานุช/ผู้จัดทำ๒๑ตุลาคม ๒๕๕๒นันท์นภัสร์/ตรวจ๒๑ตุลาคม ๒๕๕๒[๑]ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๖/ตอนพิเศษ ๑๕๑ ง/หน้า ๒๗/๑๓ ตุลาคม ๒๕๕๒
พระราชกฤษฎีกาให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมการก่อสร้างอาคารพุทธศักราช ๒๔๗๙ในเขตเทศบาลตำบลหล่มสักจังหวัดเพชรบูรณ์พ.ศ. ๒๕๐๒ ภูมิพลอดุลยเดชป.ร.ให้ไว้ ณ วันที่๒๘ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๐๒เป็นปีที่ ๑๔ในรัชกาลปัจจุบันพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯให้ประกาศว่าโดยที่เป็นการสมควรให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมการก่อสร้างอาคารพุทธศักราช ๒๔๗๙ ในเขตเทศบาลตำบลหล่มสัก จังหวัดเพชรบูรณ์อาศัยอำนาจตามความในมาตรา๒ แห่งพระราชบัญญัติควบคุมการก่อสร้างอาคาร พุทธศักราช ๒๔๗๙ จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้มาตรา ๑ พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า พระราชกฤษฎีกาให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมการก่อสร้างอาคารพุทธศักราช ๒๔๗๙ ในเขตเทศบาลตำบลหล่มสัก จังหวัดเพชรบูรณ์ พ.ศ. ๒๕๐๒มาตรา ๒[๑] พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา ๓ให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมการก่อสร้างอาคาร พุทธศักราช ๒๔๗๙ในเขตเทศบาลตำบลหล่มสัก จังหวัดเพชรบูรณ์มาตรา ๔ ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้ผู้รับสนองพระบรมราชโองการจอมพล ส.ธนะรัชต์นายกรัฐมนตรีหมายเหตุ :-เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือ เนื่องจากสภาพเทศบาลตำบลหล่มสักจังหวัดเพชรบูรณ์ ได้ขยายตัวทั้งในทางการก่อสร้างอาคารและการผังเมืองสมควรให้ควบคุมการก่อสร้างอาคารในเขตเทศบาลนี้ เพื่อประโยชน์ในความมั่นคงแข็งแรง การอนามัยการสุขาภิบาล การป้องกันอัคคีภัย และการผังเมืองให้เป็นระเบียบเรียบร้อยโดยประกาศพระราชกฤษฎีกาให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมการก่อสร้างอาคารพุทธศักราช ๒๔๗๙ ในเขตเทศบาลตำบลหล่มสัก จังหวัดเพชรบูรณ์ ตามความในมาตรา ๒แห่งพระราชบัญญัติควบคุมการก่อสร้างอาคาร พุทธศักราช ๒๔๗๙อัมภิญา/พิมพ์๒ มิถุนายน ๒๕๕๑รัศม์วรรณวลัย/ตรวจ๒ มิถุนายน ๒๕๕๑โชติกานต์/ปรับปรุง๒๙ มิถุนายน๒๕๖๓อรญา/ตรวจ๓ สิงหาคม ๒๕๖๓[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๗๖/ตอนที่ ๖๐/หน้า ๑๔๖/๙ มิถุนายน ๒๕๐๒
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1675/2493หลักกฎหมาย: บรรดาอำนาจหน้าที่ต่างๆ ของพนักงานสอบสวนที่บัญญัติไว้ใน ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญานั้น เป็นอำนาจและหน้าที่ของพนักงานสอบสวนโดยเฉพาะและไม่มีบทกฎหมายแห่งใดให้บุคคลอื่นใช้อำนาจและหน้าที่นี้แทน ฉะนั้น กรมตำรวจซึ่งมิใช่พนักงานสอบสวน จึงหามีสิทธิที่มาร้องต่อศาลแทนพนักงานสอบสวน ขอให้ปล่อยทรัพย์ของกลาง ซึ่งพนักงานสอบสวนได้ยึดไว้เป็นของกลางได้ไม่ (ประชุมใหญ่ ครั้งที่ 21/2493) ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1675/2493นายสุธน จึงแย้มปิ่นโจทก์นายพาณิช สัมภวคุปต์ ที่ 1จำเลยนางพวงแข สัมภวคุปต์ ที่ 2จำเลยผู้ร้องคัดค้านจำเลยกรมตำรวจจำเลย ป.วิ.อ. ม. 85, ม. 131, ม. 132 ป.วิ.พ. ม. 55, ม. 57, ม. 288 ป.พ.พ. ม. 69, ม. 173บรรดาอำนาจหน้าที่ต่างๆ ของพนักงานสอบสวนที่บัญญัติไว้ใน ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญานั้น เป็นอำนาจและหน้าที่ของพนักงานสอบสวนโดยเฉพาะและไม่มีบทกฎหมายแห่งใดให้บุคคลอื่นใช้อำนาจและหน้าที่นี้แทน ฉะนั้น กรมตำรวจซึ่งมิใช่พนักงานสอบสวน จึงหามีสิทธิที่มาร้องต่อศาลแทนพนักงานสอบสวน ขอให้ปล่อยทรัพย์ของกลาง ซึ่งพนักงานสอบสวนได้ยึดไว้เป็นของกลางได้ไม่ (ประชุมใหญ่ ครั้งที่ 21/2493)(ประวัติ ปัตตพงศ์-มนูภันย์วิมลสาร-นนทประชา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1675/2493นายสุธน จึงแย้มปิ่นโจทก์นายพาณิช สัมภวคุปต์ ที่ 1จำเลยนางพวงแข สัมภวคุปต์ ที่ 2จำเลยผู้ร้องคัดค้านจำเลยกรมตำรวจจำเลย ป.วิ.อ. ม. 85, ม. 131, ม. 132 ป.วิ.พ. ม. 55, ม. 57, ม. 288 ป.พ.พ. ม. 69, ม. 173บรรดาอำนาจหน้าที่ต่างๆ ของพนักงานสอบสวนที่บัญญัติไว้ใน ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญานั้น เป็นอำนาจและหน้าที่ของพนักงานสอบสวนโดยเฉพาะและไม่มีบทกฎหมายแห่งใดให้บุคคลอื่นใช้อำนาจและหน้าที่นี้แทน ฉะนั้น กรมตำรวจซึ่งมิใช่พนักงานสอบสวน จึงหามีสิทธิที่มาร้องต่อศาลแทนพนักงานสอบสวน ขอให้ปล่อยทรัพย์ของกลาง ซึ่งพนักงานสอบสวนได้ยึดไว้เป็นของกลางได้ไม่ (ประชุมใหญ่ ครั้งที่ 21/2493)(ประวัติ ปัตตพงศ์-มนูภันย์วิมลสาร-นนทประชา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 595/2472หลักกฎหมาย: คำรับที่ถูกหลอกลวงขุนทวนกำนันจับจำเลยฐานสงสัยว่ายิง ท.และใช้ให้ ก.ปลอบถามจำเลย ๆ ปฏิเสธ ต่อมาขุนทวนให้ ย.ไปหลอกถามว่าถ้ารับเสียโดยดีแล้วจะปล่อยตัว จำเลยจึงรับว่ายิงและนำชี้บอกที่เก็บปืนดั่งนี้ ศาลเดิมตัดสินจำคุกจำเลย ๑๐ ปีตามมาตรา ๒๔๙-๖๐ ศาลฎีกาตัดสินยืนตามศาลอุทธรณ์ว่า คำรับของจำเลยนั้นถูกหลอกลวงให้รับ ฟังไม่ได้ โจทก์ไม่มีพะยานอื่นพอจะลงโทษจำเลยได้ ให้ยกฟ้องในข้อหาฐานพยายามฆ่าคนเสีย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 595/2472อัยยการกาญจนบุรีโจทก์นายผ่อง ประกอบธรรมจำเลย วิธีพิจารณาอาชญา คำรับที่ถูกหลอกลวงขุนทวนกำนันจับจำเลยฐานสงสัยว่ายิง ท.และใช้ให้ ก.ปลอบถามจำเลย ๆ ปฏิเสธ ต่อมาขุนทวนให้ ย.ไปหลอกถามว่าถ้ารับเสียโดยดีแล้วจะปล่อยตัว จำเลยจึงรับว่ายิงและนำชี้บอกที่เก็บปืนดั่งนี้ ศาลเดิมตัดสินจำคุกจำเลย ๑๐ ปีตามมาตรา ๒๔๙-๖๐ ศาลฎีกาตัดสินยืนตามศาลอุทธรณ์ว่า คำรับของจำเลยนั้นถูกหลอกลวงให้รับ ฟังไม่ได้ โจทก์ไม่มีพะยานอื่นพอจะลงโทษจำเลยได้ ให้ยกฟ้องในข้อหาฐานพยายามฆ่าคนเสีย(พรหม-พิพาก-วิชัย)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ขุนทวนกำนันจับจำเลยฐานสงสัยว่ายิง ท.และใช้ให้ ก.ปลอบถามจำเลย ๆ ปฏิเสธ ต่อมาขุนทวนให้ ย.ไปหลอกถามว่าถ้ารับเสียโดยดีแล้วจะปล่อยตัว จำเลยจึงรับว่ายิงและนำชี้บอกที่เก็บปืนดั่งนี้ ศาลเดิมตัดสินจำคุกจำเลย ๑๐ ปีตามมาตรา ๒๔๙-๖๐ ศาลฎีกาตัดสินยืนตามศาลอุทธรณ์ว่า คำรับของจำเลยนั้นถูกหลอกลวงให้รับ ฟังไม่ได้ โจทก์ไม่มีพะยานอื่นพอจะลงโทษจำเลยได้ ให้ยกฟ้องในข้อหาฐานพยายามฆ่าคนเสีย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 595/2472อัยยการกาญจนบุรีโจทก์นายผ่อง ประกอบธรรมจำเลย วิธีพิจารณาอาชญา คำรับที่ถูกหลอกลวงขุนทวนกำนันจับจำเลยฐานสงสัยว่ายิง ท.และใช้ให้ ก.ปลอบถามจำเลย ๆ ปฏิเสธ ต่อมาขุนทวนให้ ย.ไปหลอกถามว่าถ้ารับเสียโดยดีแล้วจะปล่อยตัว จำเลยจึงรับว่ายิงและนำชี้บอกที่เก็บปืนดั่งนี้ ศาลเดิมตัดสินจำคุกจำเลย ๑๐ ปีตามมาตรา ๒๔๙-๖๐ ศาลฎีกาตัดสินยืนตามศาลอุทธรณ์ว่า คำรับของจำเลยนั้นถูกหลอกลวงให้รับ ฟังไม่ได้ โจทก์ไม่มีพะยานอื่นพอจะลงโทษจำเลยได้ ให้ยกฟ้องในข้อหาฐานพยายามฆ่าคนเสีย(พรหม-พิพาก-วิชัย)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
กฎกระทรวงฉบับที่ ๔(พ.ศ. ๒๕๑๗)ออกตามความในพระราชบัญญัติภาษีเงินได้ปิโตรเลียมพ.ศ. ๒๕๑๔[๑] อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๘แห่งพระราชบัญญัติภาษีเงินได้ปิโตรเลียม พ.ศ. ๒๕๑๔ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติภาษีเงินได้ปิโตรเลียม (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๑๖ และมาตรา๑๙ แห่งพระราชบัญญัติภาษีเงินได้ปิโตรเลียม พ.ศ. ๒๕๑๔รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ให้ยกเลิกกฎกระทรวง (พ.ศ. ๒๕๑๔)ออกตามความในพระราชบัญญัติภาษีเงินได้ปิโตรเลียม พ.ศ. ๒๕๑๔ข้อ ๒ส่วนลดเพื่อประโยชน์ในการคำนวณราคามาตรฐานสำหรับแต่ละปีในระยะเก้าปีแรกนับแต่วันที่บริษัทเริ่มผลิตปิโตรเลียมจากแปลงสำรวจแต่ละแปลงที่มิใช่แปลงสำรวจที่กรมทรัพยากรธรณีกำหนดว่าเป็นแปลงสำรวจในทะเลที่มีน้ำลึกเกินสองร้อยเมตรตามกฎหมายว่าด้วยปิโตรเลียมให้เป็นไปดังต่อไปนี้ร้อยละของราคาประกาศปีที่ ๑ ถึงปีที่ ๔ ๗ปีที่ ๕ ถึงปีที่ ๗ ๕ปีที่ ๘ ถึงปีที่ ๙ ๓ข้อ ๓ส่วนลดเพื่อประโยชน์ในการคำนวณราคามาตรฐานสำหรับปิโตรเลียมทุกบาร์เรลที่ผลิตได้ในระยะเก้าปีแรกนับแต่วันที่บริษัทเริ่มผลิตปิโตรเลียมจากแต่ละพื้นที่ผลิตในแปลงสำรวจที่กรมทรัพยากรธรณีกำหนดว่าเป็นแปลงสำรวจในทะเลที่มีน้ำลึกเกินสองร้อยเมตรตามกฎหมายว่าด้วยปิโตรเลียมให้เป็นไปในอัตราเท่ากับอัตราส่วนลดมาตรฐาน คูณด้วยปริมาณผลิตมาตรฐานต่อวันหารด้วยปริมาณผลิตจริงเฉลี่ยต่อวัน แต่ทั้งนี้ปริมาณผลิตมาตรฐานต่อวันจะต้องไม่เกินปริมาณผลิตจริงเฉลี่ยต่อวันอัตราส่วนลดมาตรฐานตามวรรคหนึ่งเท่ากับร้อยละ ๑.๐๕คูณด้วยความลึกเฉลี่ยของทะเล ณหลุมผลิตในพื้นที่ผลิตวัดจากระดับน้ำทะเลปานกลางเป็นเมตร หารด้วย ๓๐แต่ทั้งนี้อัตราส่วนลดมาตรฐานที่คำนวณได้จะต้องไม่เกินร้อยละ ๓๐ปริมาณผลิตมาตรฐานต่อวันตามวรรคหนึ่งเท่ากับ ๑๕๐ บาร์เรล คูณด้วยจำนวนหลุมผลิตในพื้นที่ผลิตคูณด้วยความลึกเฉลี่ยของทะเล ณหลุมผลิตในพื้นที่ผลิตวัดจากระดับน้ำทะเลปานกลางเป็นเมตร หารด้วย ๓๐ แต่ทั้งนี้ปริมาณผลิตมาตรฐานต่อวันที่คำนวณได้จะต้องไม่เกิน ๕,๐๐๐ บาร์เรล คูณด้วยจำนวนหลุมผลิตในพื้นที่ผลิตนั้นปริมาณผลิตจริงเฉลี่ยต่อวันตามวรรคหนึ่งเท่ากับปริมาณที่ผลิตได้จริงทั้งสิ้นในรอบระยะเวลาบัญชีหารด้วยจำนวนวันที่ผลิตจริงในรอบระยะเวลาบัญชีให้ไว้ ณ วันที่ ๕ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๑๗บุญมา วงศ์สวรรค์รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังหมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือเนื่องจากหลักเกณฑ์และวิธีการกำหนดส่วนลดเพื่อประโยชน์ในการคำนวณราคามาตรฐานตามกฎกระทรวง(พ.ศ. ๒๕๑๔) ออกตามความในพระราชบัญญัติภาษีเงินได้ปิโตรเลียม พ.ศ. ๒๕๑๔ไม่เหมาะสมและสอดคล้องกับมาตรา ๑๘ แห่งพระราชบัญญัติภาษีเงินได้ปิโตรเลียม พ.ศ.๒๕๑๔ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติภาษีเงินได้ปิโตรเลียม (ฉบับที่ ..) พ.ศ..... สมควรแก้ไขเพิ่มเติมให้เหมาะสมและสอดคล้องกัน จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงฉบับนี้อรญา/ปรับปรุง๑๘ มิถุนายน๒๕๖๒[๑]ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๙๑/ตอนที่ ๔๕/ฉบับพิเศษ หน้า ๑/๑๔ มีนาคม ๒๕๑๗
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1370/2503หลักกฎหมาย: คดีอาญา ถ้าศาลอุทธรณ์จะพิพากษาไม่ลงโทษหรือลดโทษให้จำเลยหากเป็นเหตุอยู่ในส่วนลักษณะคดี ถึงแม้โจทก์อุทธรณ์ฝ่ายเดียวเฉพาะจำเลยอื่นที่ศาลชั้นต้นยกฟ้องก็ตาม ศาลอุทธรณ์ก็มีอำนาจพิพากษาตลอดไปถึงจำเลยคนที่ถูกศาลชั้นต้นลงโทษในความผิดฐานเดียวกันหรือต่อเนื่องกันได้ คู่ความฝ่ายใดอุทธรณ์ไม่สำคัญตามฎีกาที่1031/2498(ประชุมใหญ่ครั้งที่ 23/2503) ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1370/2503อัยการจังหวัดอุบลราชธานีโจทก์นายเหมือย ห้วยใหญ่ ที่ 1 นายถัน บุญตาม ที่ 2จำเลยนายเทพ ศรีคำ ที่ 3 นายจันทร์ เกยืน ที่ 4จำเลยนายน้อย ห้วยใหญ่ ที่ 5จำเลย ป.วิ.อ. ม. 213คดีอาญา ถ้าศาลอุทธรณ์จะพิพากษาไม่ลงโทษหรือลดโทษให้จำเลยหากเป็นเหตุอยู่ในส่วนลักษณะคดี ถึงแม้โจทก์อุทธรณ์ฝ่ายเดียวเฉพาะจำเลยอื่นที่ศาลชั้นต้นยกฟ้องก็ตาม ศาลอุทธรณ์ก็มีอำนาจพิพากษาตลอดไปถึงจำเลยคนที่ถูกศาลชั้นต้นลงโทษในความผิดฐานเดียวกันหรือต่อเนื่องกันได้ คู่ความฝ่ายใดอุทธรณ์ไม่สำคัญตามฎีกาที่1031/2498(ประชุมใหญ่ครั้งที่ 23/2503)(การุณย์นราทร-ชวน สิงหลกะ-อนุสสรนิติสาร)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1370/2503อัยการจังหวัดอุบลราชธานีโจทก์นายเหมือย ห้วยใหญ่ ที่ 1 นายถัน บุญตาม ที่ 2จำเลยนายเทพ ศรีคำ ที่ 3 นายจันทร์ เกยืน ที่ 4จำเลยนายน้อย ห้วยใหญ่ ที่ 5จำเลย ป.วิ.อ. ม. 213คดีอาญา ถ้าศาลอุทธรณ์จะพิพากษาไม่ลงโทษหรือลดโทษให้จำเลยหากเป็นเหตุอยู่ในส่วนลักษณะคดี ถึงแม้โจทก์อุทธรณ์ฝ่ายเดียวเฉพาะจำเลยอื่นที่ศาลชั้นต้นยกฟ้องก็ตาม ศาลอุทธรณ์ก็มีอำนาจพิพากษาตลอดไปถึงจำเลยคนที่ถูกศาลชั้นต้นลงโทษในความผิดฐานเดียวกันหรือต่อเนื่องกันได้ คู่ความฝ่ายใดอุทธรณ์ไม่สำคัญตามฎีกาที่1031/2498(ประชุมใหญ่ครั้งที่ 23/2503)(การุณย์นราทร-ชวน สิงหลกะ-อนุสสรนิติสาร)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ข้อบังคับเจ้าพนักงานจราจรทางบกจังหวัดปทุมธานีข้อบังคับเจ้าพนักงานจราจรทางบกจังหวัดปทุมธานีว่าด้วยการห้ามรถบางประเภทเดินบนทางยกระดับอุตราภิมุข (ดอนเมือง - รังสิต)พ.ศ.๒๕๕๒ โดยที่เป็นการสมควรออกข้อบังคับเกี่ยวกับการจราจรในทางยกระดับอุตราภิมุข(ดอนเมือง - รังสิต) เพื่อความปลอดภัย และความสะดวกแก่การจราจรในทางยกระดับอุตราภิมุข(ดอนเมือง - รังสิต) อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๓๙ (๑)แห่งพระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. ๒๕๒๒อันเป็นพระราชบัญญัติที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคล ซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๓๔ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยบัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมายและคำสั่งกระทรวงมหาดไทยที่ ๓๘๗/๒๕๔๑ ลงวันที่ ๑๔ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๔๑แต่งตั้งผู้บังคับการตำรวจภูธรจังหวัดปทุมธานีเป็นเจ้าพนักงานจราจรทางบกจังหวัดปทุมธานี จึงได้ออกข้อบังคับเกี่ยวกับการจราจรในทางยกระดับอุตราภิมุข(ดอนเมือง - รังสิต) ไว้ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ข้อบังคับนี้เรียกว่า ข้อบังคับเจ้าพนักงานจราจรทางบกจังหวัดปทุมธานีว่าด้วยการห้ามรถบางประเภทเดินบนทางยกระดับอุตราภิมุข(ดอนเมือง - รังสิต) พ.ศ. ๒๕๕๒ข้อ ๒[๑]ข้อบังคับนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันที่ประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปข้อ ๓ห้ามมิให้รถดังต่อไปนี้เดินในทางยกระดับอุตราภิมุข(ดอนเมือง - รังสิต)(๑) รถจักรยาน(๒) ล้อเลื่อนตามกฎหมายว่าด้วยล้อเลื่อน(๓) รถจักรยานยนต์(๔) รถยนต์สามล้อ(๕) รถแทรกเตอร์ และรถบดถนนตามกฎหมายว่าด้วยรถยนต์(๖) รถฝึกหัดขับ หรือรถทดลองเครื่อง(๗) รถที่ใช้เฉพาะเพื่อการโฆษณา(๘) รถที่มีขนาดความสูงของตัวรถหรือความสูงของสิ่งของที่บรรทุกเมื่อวัดจากพื้นทางเกิน ๔.๐๐ เมตรหรือมีขนาดความกว้างของตัวรถรวมทั้งสิ่งของที่บรรทุกเกิน ๒.๕๐ เมตรหรือมีรัศมีวงเลี้ยวเกิน ๑๒.๐๐ เมตร(๙)รถยนต์ซึ่งบรรทุกคนในกระบะท้ายโดยไม่ได้จัดให้มีหลังคาปกปิดมิดชิดและที่นั่งสองแถวมั่นคงแข็งแรงอันอาจก่อให้เกิดอันตรายแก่บุคคล และทรัพย์สิน(๑๐) รถยนต์ซึ่งบรรทุกสัตว์หรือสิ่งของในกระบะท้าย หรือส่วนท้ายรถ โดยไม่จัดให้มีสิ่งป้องกันไม่ให้สัตว์ หรือสิ่งของที่บรรทุกตกหล่นรั่วไหล หรือปลิวไปจากรถอันอาจก่อให้เกิดอันตรายแก่บุคคล หรือทรัพย์สินข้อ ๔ห้ามมิให้หยุดหรือจอดรถในทางยกระดับอุตราภิมุข(ดอนเมือง - รังสิต) เว้นแต่บริเวณที่มีเครื่องหมายอนุญาตให้จอดรถชั่วคราวหรือในกรณีที่รถขัดข้องหรือเกิดอุบัติเหตุข้อ ๕ห้ามมิให้กลับรถหรือถอยหลังรถในทางยกระดับอุตราภิมุข (ดอนเมือง - รังสิต)ข้อ ๖ข้อบังคับนี้มิให้ใช้บังคับแก่รถของทางราชการหรือรถฉุกเฉินที่ได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานจราจรแล้วข้อ ๗นับตั้งแต่วันที่ข้อบังคับนี้มีผลบังคับใช้ให้ยกเลิกระเบียบ คำสั่ง หรือข้อบังคับใดที่ขัดหรือแย้งกับข้อบังคับนี้ประกาศณ วันที่ ๑๙ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๕๒พลตำรวจตรีวิทยา ประยงค์พันธุ์เจ้าพนักงานจราจรทางบกจังหวัดปทุมธานีปริยานุช/ผู้จัดทำ๑๖มิถุนายน ๒๕๕๒[๑]ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๖/ตอนพิเศษ ๘๑ ง/หน้า ๒๙/๙ มิถุนายน ๒๕๕๒
ข้อบังคับบรรษัทบริหารสินทรัพย์ไทยข้อบังคับบรรษัทบริหารสินทรัพย์ไทยว่าด้วยการพัสดุ(ฉบับที่ ๑)พ.ศ.๒๕๔๗ โดยที่เป็นการสมควรแก้ไข เพิ่มเติมข้อบังคับบรรษัทบริหารสินทรัพย์ไทยว่าด้วยการพัสดุ พ.ศ. ๒๕๔๔ ให้เหมาะสมยิ่งขึ้นอาศัยอำนาจตามมาตรา ๑๘ (๒) แห่งพระราชกำหนดบรรษัทบริหารสินทรัพย์ไทยพ.ศ. ๒๕๔๔ คณะกรรมการบรรษัทบริหารสินทรัพย์ไทยจึงให้แก้ไขเพิ่มเติมข้อบังคับบรรษัทบริหารสินทรัพย์ไทยว่าด้วยการพัสดุ พ.ศ. ๒๕๔๔ ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ ข้อบังคับฉบับนี้เรียกว่า ข้อบังคับบรรษัทบริหารสินทรัพย์ไทยว่าด้วยการพัสดุ (ฉบับที่ ๑) พ.ศ. ๒๕๔๗ข้อ ๒ ให้เพิ่มข้อความต่อไปนี้เป็นข้อ ๑ ทวิ แห่งข้อบังคับบรรษัทบริหารสินทรัพย์ไทยว่าด้วยการพัสดุ พ.ศ. ๒๕๔๔ข้อ ๑ ทวิ ให้คณะกรรมการบรรษัทบริหารสินทรัพย์ไทยเป็นผู้รักษาการตามข้อบังคับนี้ในกรณีที่มีปัญหา ให้คณะกรรมการบรรษัทบริหารสินทรัพย์ไทยมีอำนาจวินิจฉัยชี้ขาดมีคำสั่งหรือยกเว้นการปฏิบัติตามข้อบังคับนี้ได้ ยกเว้นอำนาจบางกรณีที่คณะกรรมการบรรษัทบริหารสินทรัพย์ไทยได้มอบให้บุคคลใดในข้อบังคับนี้ก็ให้เป็นไปตามการมอบอำนาจดังกล่าวข้อบังคับฉบับนี้ให้มีผลใช้บังคับตั้งแต่วันที่ ๒๗กันยายน ๒๕๔๗ เป็นต้นไป[๑]โอฬารไชยประวัติประธานกรรมการบรรษัทบริหารสินทรัพย์ไทยนันทนา/ผู้จัดทำ๑ มีนาคม ๒๕๔๙[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๒๓/ตอนที่ ๑๖ ง/หน้า ๑๓๐/๒๓ กุมภาพันธ์ ๒๕๔๙
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2755/2538หลักกฎหมาย: เจ้าหนี้ซึ่งเป็นผู้จ่ายและได้รับรองตั๋วแลกเงินอันต้องผูกพันจ่ายเงินตามเนื้อความแห่งคำรับรองของตนตาม ป.พ.พ. มาตรา 937 ย่อมอยู่ในฐานะลูกหนี้ชั้นต้นอย่างเดียวกับลูกหนี้ซึ่งเป็นผู้สั่งจ่ายตั๋วแลกเงิน ลูกหนี้ไม่ได้อยู่ในฐานะที่มีความผูกพันอยู่แล้วก่อนเจ้าหนี้ตามมาตรา 967 วรรคสาม เจ้าหนี้จึงไม่มีสิทธิไล่เบี้ยบังคับเอาแก่ลูกหนี้ได้ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2755/2538ธนาคารกรุงเทพ จำกัดโจทก์ธนาคารกสิกรไทย จำกัดเจ้าหนี้บริษัทซีวิลคอนสตรัคชั่น จำกัดจำเลย ป.พ.พ. ม. 937, ม. 967 พ.ร.บ.ล้มละลาย พ.ศ.2483 ม. 94เจ้าหนี้ซึ่งเป็นผู้จ่ายและได้รับรองตั๋วแลกเงินอันต้องผูกพันจ่ายเงินตามเนื้อความแห่งคำรับรองของตนตาม ป.พ.พ. มาตรา 937 ย่อมอยู่ในฐานะลูกหนี้ชั้นต้นอย่างเดียวกับลูกหนี้ซึ่งเป็นผู้สั่งจ่ายตั๋วแลกเงิน ลูกหนี้ไม่ได้อยู่ในฐานะที่มีความผูกพันอยู่แล้วก่อนเจ้าหนี้ตามมาตรา 967 วรรคสาม เจ้าหนี้จึงไม่มีสิทธิไล่เบี้ยบังคับเอาแก่ลูกหนี้ได้(สมิทธิ์ วราอุบล-สมาน เวทวินิจ-จิระ บุญพจนสุนทร)ศาลแพ่ง - นายสุรภพ ปัทมะสุคนธ์ศาลอุทธรณ์ - นายประเสริฐ จันทรเวชแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2755/2538ธนาคารกรุงเทพ จำกัดโจทก์ธนาคารกสิกรไทย จำกัดเจ้าหนี้บริษัทซีวิลคอนสตรัคชั่น จำกัดจำเลย ป.พ.พ. ม. 937, ม. 967 พ.ร.บ.ล้มละลาย พ.ศ.2483 ม. 94เจ้าหนี้ซึ่งเป็นผู้จ่ายและได้รับรองตั๋วแลกเงินอันต้องผูกพันจ่ายเงินตามเนื้อความแห่งคำรับรองของตนตาม ป.พ.พ. มาตรา 937 ย่อมอยู่ในฐานะลูกหนี้ชั้นต้นอย่างเดียวกับลูกหนี้ซึ่งเป็นผู้สั่งจ่ายตั๋วแลกเงิน ลูกหนี้ไม่ได้อยู่ในฐานะที่มีความผูกพันอยู่แล้วก่อนเจ้าหนี้ตามมาตรา 967 วรรคสาม เจ้าหนี้จึงไม่มีสิทธิไล่เบี้ยบังคับเอาแก่ลูกหนี้ได้(สมิทธิ์ วราอุบล-สมาน เวทวินิจ-จิระ บุญพจนสุนทร)ศาลแพ่ง - นายสุรภพ ปัทมะสุคนธ์ศาลอุทธรณ์ - นายประเสริฐ จันทรเวชแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศกรมสรรพสามิตประกาศกรมสรรพสามิตเรื่องกำหนดมูลค่าน้ำมันเตาที่ผลิตในราชอาณาจักรเพื่อถือเป็นเกณฑ์ในการคำนวณภาษี(ฉบับที่๓๓/๒๕๕๖)[๑] อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๘ (๑) วรรคสามแห่งพระราชบัญญัติภาษีสรรพสามิต พ.ศ. ๒๕๒๗ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติภาษีสรรพสามิต (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๓๔และโดยอนุมัติรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังเป็นหลักการตามหนังสือสำนักงานเศรษฐกิจการคลัง ที่ กค ๐๓๐๒/๑๑๒๖ ลงวันที่ ๕ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๓๖อธิบดีกรมสรรพสามิตออกประกาศไว้ ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ ให้ยกเลิกประกาศกรมสรรพสามิต เรื่องกำหนดมูลค่าน้ำมันเตาที่ผลิตในราชอาณาจักร เพื่อถือเป็นเกณฑ์ในการคำนวณภาษี(ฉบับที่ ๓๒/๒๕๕๖) ลงวันที่ ๗ สิงหาคม ๒๕๕๖ข้อ ๒ กำหนดมูลค่าน้ำมันเตาที่ผลิตในราชอาณาจักรเพื่อถือเป็นเกณฑ์ในการคำนวณภาษีไว้ดังต่อไปนี้(๑) น้ำมันเตาชนิดที่ ๑ ลิตรละ ๒๐.๔๙๘๓ บาท(๒) น้ำมันเตาชนิดที่ ๒ ลิตรละ ๑๙.๘๒๘๔ บาท(๓) น้ำมันเตาชนิดที่ ๓ ลิตรละ ๑๙.๓๓๒๘ บาท(๔) น้ำมันเตาชนิดที่ ๔ ลิตรละ ๑๙.๐๓๖๙ บาท(๕) น้ำมันเตาชนิดที่ ๕ ลิตรละ ๑๙.๗๗๗๗ บาททั้งนี้ ตั้งแต่วันที่ ๑๙ สิงหาคม ๒๕๕๖ เป็นต้นไปประกาศณ วันที่ ๑๔ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๕๖สุจิตราเลาหวัฒนภิญโญรองอธิบดีปฏิบัติราชการแทนอธิบดีกรมสรรพสามิตปริยานุช/ผู้จัดทำ๓๐ กันยายน๒๕๕๖อุษมล/ผู้ตรวจ๓ ตุลาคม ๒๕๕๖[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๓๐/ตอนที่ ๑๐๓ ง/หน้า ๕/๒๖ กันยายน ๒๕๕๖
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 62469หลักกฎหมาย: ในคดีแพ่ง โจทก์จะถอนฟ้องในชั้นฎีกาไม่ได้ (ตามนัยคำพิพากษาฎีกาที่ 1045/2492) ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 870/2526นางฉวี สิทธิเวช กับพวกโจทก์บริษัทกรุงเทพสตาชอินดัสเทรียล จำกัดจำเลย ป.วิ.พ. ม. 175ในคดีแพ่ง โจทก์จะถอนฟ้องในชั้นฎีกาไม่ได้ (ตามนัยคำพิพากษาฎีกาที่ 1045/2492)(พิพัฒน์ จักรางกูร-ขจร หะวานนท์-ดุสิต วราโห)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 870/2526นางฉวี สิทธิเวช กับพวกโจทก์บริษัทกรุงเทพสตาชอินดัสเทรียล จำกัดจำเลย ป.วิ.พ. ม. 175ในคดีแพ่ง โจทก์จะถอนฟ้องในชั้นฎีกาไม่ได้ (ตามนัยคำพิพากษาฎีกาที่ 1045/2492)(พิพัฒน์ จักรางกูร-ขจร หะวานนท์-ดุสิต วราโห)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศคณะมนตรีความมั่นคงแห่งชาติประกาศคณะมนตรีความมั่นคงแห่งชาติฉบับที่๑เรื่องการขยายระยะเวลาการประกาศสถานการณ์ฉุกเฉินที่มีความร้ายแรงในเขตท้องที่จังหวัดนราธิวาสจังหวัดปัตตานี และจังหวัดยะลา[๑] ตามที่ได้มีการขยายระยะเวลาการประกาศสถานการณ์ฉุกเฉินที่มีความร้ายแรงในเขตท้องที่จังหวัดนราธิวาสจังหวัดปัตตานี และจังหวัดยะลา ตามประกาศลงวันที่ ๒๐ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๔๙ ทำให้เจ้าหน้าที่ของรัฐสามารถขยายผลการปฏิบัติงานเพื่อแก้ไขปัญหาความไม่สงบในพื้นที่จังหวัดชายแดนภาคใต้และสามารถคุ้มครองความปลอดภัยให้กับประชาชนในพื้นที่ได้ดียิ่งขึ้นแต่ปรากฏว่ายังคงมีการก่อเหตุการณ์ร้ายแรงเพื่อสร้างสถานการณ์อย่างต่อเนื่องอันเป็นผลสืบเนื่องมาจากฝ่ายผู้ก่อความไม่สงบยังมีศักยภาพในการปฏิบัติการและยังมีความประสงค์ที่จะก่อให้เกิดความเสียหายร้ายแรงด้วยการใช้ความรุนแรงในรูปแบบต่างๆ ในพื้นที่ เพื่อทำร้ายเจ้าหน้าที่และประชาชนผู้บริสุทธิ์โดยมุ่งหวังให้เกิดการเกรงกลัวอันเป็นการกระทบต่อความมั่นคงของรัฐและความปลอดภัยของประชาชนจนไม่อาจดำรงชีวิตได้อย่างปกติสุขจึงสมควรขยายระยะเวลาในการประกาศสถานการณ์ฉุกเฉินที่มีความร้ายแรงเพื่อให้เกิดความต่อเนื่องในการแก้ไขปัญหาความไม่สงบที่กระทบต่อความมั่นคงของรัฐความปลอดภัยในชีวิตและทรัพย์สินทั้งของรัฐและของบุคคลซึ่งจำเป็นต้องใช้มาตรการตามพระราชกำหนดการบริหารราชการในสถานการณ์ฉุกเฉิน พ.ศ.๒๕๔๘ ในการแก้ไขปัญหาให้ยุติลงได้อย่างมีประสิทธิภาพและทันท่วงที อาศัยอำนาจตามความในมาตรา๓๙ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย (ฉบับชั่วคราว) พุทธศักราช ๒๕๔๙และความในมาตรา ๕ มาตรา ๑๑ วรรคหนึ่งแห่งพระราชกำหนดการบริหารราชการในสถานการณ์ฉุกเฉิน พ.ศ. ๒๕๔๘ประธานคณะมนตรีความมั่นคงแห่งชาติจึงให้ขยายระยะเวลาการประกาศสถานการณ์ฉุกเฉินที่มีความร้ายแรงในเขตท้องที่ทุกอำเภอของจังหวัดนราธิวาสจังหวัดปัตตานีและจังหวัดยะลา ออกไปอีกเป็นเวลาสามเดือนทั้งนี้ ตั้งแต่วันที่ ๒๐ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๔๙เป็นต้นไปประกาศณ วันที่ ๗ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๔๙พลเอกสนธิ บุญยรัตกลินประธานคณะมนตรีความมั่นคงแห่งชาติสุนันทา/ผู้จัดทำ๒๒ตุลาคม ๒๕๕๒กวินทราดา/ตรวจ๒๖พฤศจิกายน ๒๕๕๓[๑] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๓/ตอนที่ ๑๑๐ ก/หน้า๑/๑๘ ตุลาคม ๒๕๔๙
กฎกระทรวงกฎกระทรวงฉบับที่ ๒๑๓ (พ.ศ.๒๕๓๘)ออกตามความในพระราชบัญญัติการผังเมืองพ.ศ. ๒๕๑๘[๑] อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๕ แห่งพระราชบัญญัติการผังเมืองพ.ศ. ๒๕๑๘ และมาตรา ๒๖ วรรคหก แห่งพระราชบัญญัติการผังเมือง พ.ศ. ๒๕๑๘ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติการผังเมือง (ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๓๕รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้ให้ขยายระยะเวลาการใช้บังคับกฎกระทรวง ฉบับที่ ๖๕ (พ.ศ.๒๕๓๒) ออกตามความในพระราชบัญญัติการผังเมือง พ.ศ. ๒๕๑๘ต่อไปเป็นครั้งที่สองมีกำหนดอีกหนึ่งปี ทั้งนี้ ตั้งแต่วันที่ ๑๐ กรกฎาคม พ.ศ.๒๕๓๘ เป็นต้นไปให้ไว้ ณ วันที่ ๒๑ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๓๘อุดร ตันติสุนทรรัฐมนตรีช่วยว่าการฯ ปฏิบัติราชการแทนรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยหมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือโดยที่ปรากฏว่าสภาพการณ์และสิ่งแวดล้อมในท้องที่ตำบลท่าเสา ตำบลท่าอิฐ ตำบลป่าเซ่าและตำบลบ้านเกาะ อำเภอเมืองอุตรดิตถ์ จังหวัดอุตรดิตถ์ ซึ่งกฎกระทรวง ฉบับที่ ๖๕(พ.ศ. ๒๕๓๒) ออกตามความในพระราชบัญญัติการผังเมือง พ.ศ. ๒๕๑๘กำหนดให้ใช้ผังเมืองรวมบังคับในท้องที่ดังกล่าวได้เปลี่ยนแปลงไปและได้เคยมีการขยายระยะเวลาการใช้บังคับกฎกระทรวงดังกล่าวมาครั้งหนึ่งแล้วตามกฎกระทรวงฉบับที่ ๑๗๑ (พ.ศ. ๒๕๓๗) ออกตามความในพระราชบัญญัติการผังเมือง พ.ศ. ๒๕๑๘แต่เป็นกรณีที่ไม่อาจดำเนินการแก้ไขผังเมืองรวมได้ทันภายในระยะเวลาที่กฎกระทรวงนั้นใช้บังคับสมควรขยายระยะเวลาการใช้บังคับกฎกระทรวงดังกล่าวต่อไปเป็นครั้งที่สองอีกหนึ่งปีและโดยที่มาตรา ๒๖ วรรคหก แห่งพระราชบัญญัติการผังเมือง พ.ศ. ๒๕๑๘ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติการผังเมือง (ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๓๕ บัญญัติว่าการขยายระยะเวลาการใช้บังคับผังเมืองรวมให้กระทำโดยกฎกระทรวง จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้วิภา/ปรับปรุง๗ กันยายน ๒๕๕๘[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๑๒/ตอนที่ ๑๒ ก/หน้า ๑๔/๒๗ มีนาคม ๒๕๓๘