คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1385/2496หลักกฎหมาย: โจทก์ยื่นบัญชีระบุพยานล่าช้ากำหนดตามกฎหมายไป 2 วัน แต่หาใช่เป็นโดยโจทก์จงใจฝ่าฝืนประการใดไม่ โจทก์ได้ยื่นคำร้องขออนุญาต และยื่นคำขอให้ศาลออกหมายเรียกพยานศาลก็ออกหมายเรียกพยานให้ตามคำขอแล้ว ทั้งจำเลยก็ยังมิได้สืบพยาน ดังนี้ มีเหตุผลสมควรเพื่อความยุติธรรมที่จะสั่งรับบัญชีระบุพยานของโจทก์ไว้ได้ (อ้างฎีกาที่ 1830/2492,148/2496)โจทก์ฟ้องจำเลยขอให้แบ่งทรัพย์มรดก จำเลยให้การต่อสู้ว่า ผู้ตายทำพินัยกรรม์ยกทรัพย์ให้จำเลย ครั้นวันที่ ๒๒ พฤษภาคม ๒๔๙๕ โจทก์ยื่นคำร้องว่า เรื่องนี้ศาลนัดสืบพยานโจทก์วันที่ ๒๘ พฤษภาคม ๒๔๙๕ โจทก์ได้เตรียมทำบัญชีระบุพยานมายื่นต่อศาลในวันที่ ๒๔ แล้ว แต่เผอิญเป็นวันเสาร์ทนายโจทก์มัวยุ่งกับการชลประกัน เลยยื่นบัญชีระบุพยานในวันนั้นไม่ทัน รุ่งขึ้นเป็นวันอาทิตย์ โจทก์จึงนำมายื่นในวันจันทร์ ขอความกรุณาสั่งรับไว้ด้วย ศาลชั้นต้นมีคำสั่งว่า "สำเนาให้จำเลย" และสั่งในบัญชีระบุพยานว่า "รวม" ในวันเดียวกันนั้นเอง โจทก์ร้องขอให้ศาลออกหมายเรียกพยานบุคคลและเอกสารตามบัญชีระบุพยาน ศาลก็ได้ออกหมายเรียกให้ และทางกรมการอำเภอเมืองแพร่ก็ได้ส่งเอกสารตามหมายเรียกแล้วแต่วันที่ ๒๗ พฤษภาคม ๒๔๙๕ ครั้นถึงวันนัดสืบพยานโจทก์ จำเลยแถลงคัดค้านว่า โจทก์ยื่นบัญชีระบุพยานเกินเวลา ศาลชั้นต้นจึงสั่งไม่รับบัญชีระบุพยานโจทก์ และถือว่าโจทก์ไม่มีพยานมาสืบ แล้วพิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่า กรณีมีเหตุผลอันสมควร เพื่อประโยชน์แห่งความยุติธรรม จึงสั่งให้รับบัญชีระบุพยานโจทก์ไว้ ฯลฯ จำเลยฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า ตามพฤติการณ์ในฟ้องสำนวนคดีนี้ เห็นว่า การที่โจทก์ยื่นบัญชีระบุพยานล่าช้าไปเพียง ๒ วัน หาใช่เป็นไปโดยจงใจฝ่าฝืนประการใดไม่ โจทก์ได้ยื่นคำร้องขออนุญาต และยื่นคำขอให้ศาลออกหมายเรียกพยาน ศาลก็ออกหมายเรียกพยานให้ตามคำขอแล้ว ทั้งฝ่ายจำเลยก็ยังมิได้สืบพยาน ดังนี้ ตามรูปคดีมีเหตุผลสมควรเพื่อความยุติธรรมที่จะรับฟังพยานหลักฐานของโจทก์ได้ตาม ป.ม.วิ.แพ่งมาตรา ๘๗ วรรค ๒ จึงพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1385/2496นางติ๊บ สุจจิตตา ที่ 1 นายดำ จักรหา ที่ 2โจทก์นายวันดี จักร์หาจำเลย ป.วิ.พ. ม. 87, ม. 88โจทก์ยื่นบัญชีระบุพยานล่าช้ากำหนดตามกฎหมายไป 2 วัน แต่หาใช่เป็นโดยโจทก์จงใจฝ่าฝืนประการใดไม่ โจทก์ได้ยื่นคำร้องขออนุญาต และยื่นคำขอให้ศาลออกหมายเรียกพยานศาลก็ออกหมายเรียกพยานให้ตามคำขอแล้ว ทั้งจำเลยก็ยังมิได้สืบพยาน ดังนี้ มีเหตุผลสมควรเพื่อความยุติธรรมที่จะสั่งรับบัญชีระบุพยานของโจทก์ไว้ได้ (อ้างฎีกาที่ 1830/2492,148/2496)โจทก์ฟ้องจำเลยขอให้แบ่งทรัพย์มรดก จำเลยให้การต่อสู้ว่า ผู้ตายทำพินัยกรรม์ยกทรัพย์ให้จำเลย ครั้นวันที่ ๒๒ พฤษภาคม ๒๔๙๕ โจทก์ยื่นคำร้องว่า เรื่องนี้ศาลนัดสืบพยานโจทก์วันที่ ๒๘ พฤษภาคม ๒๔๙๕ โจทก์ได้เตรียมทำบัญชีระบุพยานมายื่นต่อศาลในวันที่ ๒๔ แล้ว แต่เผอิญเป็นวันเสาร์ทนายโจทก์มัวยุ่งกับการชลประกัน เลยยื่นบัญชีระบุพยานในวันนั้นไม่ทัน รุ่งขึ้นเป็นวันอาทิตย์ โจทก์จึงนำมายื่นในวันจันทร์ ขอความกรุณาสั่งรับไว้ด้วย ศาลชั้นต้นมีคำสั่งว่า "สำเนาให้จำเลย" และสั่งในบัญชีระบุพยานว่า "รวม" ในวันเดียวกันนั้นเอง โจทก์ร้องขอให้ศาลออกหมายเรียกพยานบุคคลและเอกสารตามบัญชีระบุพยาน ศาลก็ได้ออกหมายเรียกให้ และทางกรมการอำเภอเมืองแพร่ก็ได้ส่งเอกสารตามหมายเรียกแล้วแต่วันที่ ๒๗ พฤษภาคม ๒๔๙๕ ครั้นถึงวันนัดสืบพยานโจทก์ จำเลยแถลงคัดค้านว่า โจทก์ยื่นบัญชีระบุพยานเกินเวลา ศาลชั้นต้นจึงสั่งไม่รับบัญชีระบุพยานโจทก์ และถือว่าโจทก์ไม่มีพยานมาสืบ แล้วพิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่า กรณีมีเหตุผลอันสมควร เพื่อประโยชน์แห่งความยุติธรรม จึงสั่งให้รับบัญชีระบุพยานโจทก์ไว้ ฯลฯ จำเลยฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า ตามพฤติการณ์ในฟ้องสำนวนคดีนี้ เห็นว่า การที่โจทก์ยื่นบัญชีระบุพยานล่าช้าไปเพียง ๒ วัน หาใช่เป็นไปโดยจงใจฝ่าฝืนประการใดไม่ โจทก์ได้ยื่นคำร้องขออนุญาต และยื่นคำขอให้ศาลออกหมายเรียกพยาน ศาลก็ออกหมายเรียกพยานให้ตามคำขอแล้ว ทั้งฝ่ายจำเลยก็ยังมิได้สืบพยาน ดังนี้ ตามรูปคดีมีเหตุผลสมควรเพื่อความยุติธรรมที่จะรับฟังพยานหลักฐานของโจทก์ได้ตาม ป.ม.วิ.แพ่งมาตรา ๘๗ วรรค ๒ จึงพิพากษายืน(นนทประชา-มนูภันย์วิมลสาร-ทรงนิติกรณ์)ศาลจังหวัดแพร่ - นายกวี มนูญ+ศาลอุทธรณ์ - หลวงประจักษ์ศุภอรรถแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องจำเลยขอให้แบ่งทรัพย์มรดก จำเลยให้การต่อสู้ว่า ผู้ตายทำพินัยกรรม์ยกทรัพย์ให้จำเลย ครั้นวันที่ ๒๒ พฤษภาคม ๒๔๙๕ โจทก์ยื่นคำร้องว่า เรื่องนี้ศาลนัดสืบพยานโจทก์วันที่ ๒๘ พฤษภาคม ๒๔๙๕ โจทก์ได้เตรียมทำบัญชีระบุพยานมายื่นต่อศาลในวันที่ ๒๔ แล้ว แต่เผอิญเป็นวันเสาร์ทนายโจทก์มัวยุ่งกับการชลประกัน เลยยื่นบัญชีระบุพยานในวันนั้นไม่ทัน รุ่งขึ้นเป็นวันอาทิตย์ โจทก์จึงนำมายื่นในวันจันทร์ ขอความกรุณาสั่งรับไว้ด้วย ศาลชั้นต้นมีคำสั่งว่า "สำเนาให้จำเลย" และสั่งในบัญชีระบุพยานว่า "รวม" ในวันเดียวกันนั้นเอง โจทก์ร้องขอให้ศาลออกหมายเรียกพยานบุคคลและเอกสารตามบัญชีระบุพยาน ศาลก็ได้ออกหมายเรียกให้ และทางกรมการอำเภอเมืองแพร่ก็ได้ส่งเอกสารตามหมายเรียกแล้วแต่วันที่ ๒๗ พฤษภาคม ๒๔๙๕ ครั้นถึงวันนัดสืบพยานโจทก์ จำเลยแถลงคัดค้านว่า โจทก์ยื่นบัญชีระบุพยานเกินเวลา ศาลชั้นต้นจึงสั่งไม่รับบัญชีระบุพยานโจทก์ และถือว่าโจทก์ไม่มีพยานมาสืบ แล้วพิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่า กรณีมีเหตุผลอันสมควร เพื่อประโยชน์แห่งความยุติธรรม จึงสั่งให้รับบัญชีระบุพยานโจทก์ไว้ ฯลฯ จำเลยฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า ตามพฤติการณ์ในฟ้องสำนวนคดีนี้ เห็นว่า การที่โจทก์ยื่นบัญชีระบุพยานล่าช้าไปเพียง ๒ วัน หาใช่เป็นไปโดยจงใจฝ่าฝืนประการใดไม่ โจทก์ได้ยื่นคำร้องขออนุญาต และยื่นคำขอให้ศาลออกหมายเรียกพยาน ศาลก็ออกหมายเรียกพยานให้ตามคำขอแล้ว ทั้งฝ่ายจำเลยก็ยังมิได้สืบพยาน ดังนี้ ตามรูปคดีมีเหตุผลสมควรเพื่อความยุติธรรมที่จะรับฟังพยานหลักฐานของโจทก์ได้ตาม ป.ม.วิ.แพ่งมาตรา ๘๗ วรรค ๒ จึงพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1385/2496นางติ๊บ สุจจิตตา ที่ 1 นายดำ จักรหา ที่ 2โจทก์นายวันดี จักร์หาจำเลย ป.วิ.พ. ม. 87, ม. 88โจทก์ยื่นบัญชีระบุพยานล่าช้ากำหนดตามกฎหมายไป 2 วัน แต่หาใช่เป็นโดยโจทก์จงใจฝ่าฝืนประการใดไม่ โจทก์ได้ยื่นคำร้องขออนุญาต และยื่นคำขอให้ศาลออกหมายเรียกพยานศาลก็ออกหมายเรียกพยานให้ตามคำขอแล้ว ทั้งจำเลยก็ยังมิได้สืบพยาน ดังนี้ มีเหตุผลสมควรเพื่อความยุติธรรมที่จะสั่งรับบัญชีระบุพยานของโจทก์ไว้ได้ (อ้างฎีกาที่ 1830/2492,148/2496)โจทก์ฟ้องจำเลยขอให้แบ่งทรัพย์มรดก จำเลยให้การต่อสู้ว่า ผู้ตายทำพินัยกรรม์ยกทรัพย์ให้จำเลย ครั้นวันที่ ๒๒ พฤษภาคม ๒๔๙๕ โจทก์ยื่นคำร้องว่า เรื่องนี้ศาลนัดสืบพยานโจทก์วันที่ ๒๘ พฤษภาคม ๒๔๙๕ โจทก์ได้เตรียมทำบัญชีระบุพยานมายื่นต่อศาลในวันที่ ๒๔ แล้ว แต่เผอิญเป็นวันเสาร์ทนายโจทก์มัวยุ่งกับการชลประกัน เลยยื่นบัญชีระบุพยานในวันนั้นไม่ทัน รุ่งขึ้นเป็นวันอาทิตย์ โจทก์จึงนำมายื่นในวันจันทร์ ขอความกรุณาสั่งรับไว้ด้วย ศาลชั้นต้นมีคำสั่งว่า "สำเนาให้จำเลย" และสั่งในบัญชีระบุพยานว่า "รวม" ในวันเดียวกันนั้นเอง โจทก์ร้องขอให้ศาลออกหมายเรียกพยานบุคคลและเอกสารตามบัญชีระบุพยาน ศาลก็ได้ออกหมายเรียกให้ และทางกรมการอำเภอเมืองแพร่ก็ได้ส่งเอกสารตามหมายเรียกแล้วแต่วันที่ ๒๗ พฤษภาคม ๒๔๙๕ ครั้นถึงวันนัดสืบพยานโจทก์ จำเลยแถลงคัดค้านว่า โจทก์ยื่นบัญชีระบุพยานเกินเวลา ศาลชั้นต้นจึงสั่งไม่รับบัญชีระบุพยานโจทก์ และถือว่าโจทก์ไม่มีพยานมาสืบ แล้วพิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่า กรณีมีเหตุผลอันสมควร เพื่อประโยชน์แห่งความยุติธรรม จึงสั่งให้รับบัญชีระบุพยานโจทก์ไว้ ฯลฯ จำเลยฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า ตามพฤติการณ์ในฟ้องสำนวนคดีนี้ เห็นว่า การที่โจทก์ยื่นบัญชีระบุพยานล่าช้าไปเพียง ๒ วัน หาใช่เป็นไปโดยจงใจฝ่าฝืนประการใดไม่ โจทก์ได้ยื่นคำร้องขออนุญาต และยื่นคำขอให้ศาลออกหมายเรียกพยาน ศาลก็ออกหมายเรียกพยานให้ตามคำขอแล้ว ทั้งฝ่ายจำเลยก็ยังมิได้สืบพยาน ดังนี้ ตามรูปคดีมีเหตุผลสมควรเพื่อความยุติธรรมที่จะรับฟังพยานหลักฐานของโจทก์ได้ตาม ป.ม.วิ.แพ่งมาตรา ๘๗ วรรค ๒ จึงพิพากษายืน(นนทประชา-มนูภันย์วิมลสาร-ทรงนิติกรณ์)ศาลจังหวัดแพร่ - นายกวี มนูญ+ศาลอุทธรณ์ - หลวงประจักษ์ศุภอรรถแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ