คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2675/2523หลักกฎหมาย: คดีหมิ่นประมาท โจทก์บรรยายฟ้องถึงข้อความบางตอนที่อ้างว่าเป็นหมิ่นประมาทโจทก์ และได้บรรยายด้วยว่ารายละเอียดข้อความดังกล่าวปรากฏตามภาพถ่ายเอกสารท้ายฟ้อง ดังนี้ศาลหยิบยกเอาข้อความในเอกสารท้ายฟ้องซึ่งเป็นส่วนหนึ่งแห่งคำฟ้องมาพิจารณาว่าโจทก์บรรยายฟ้องครบองค์ความผิดหรือไม่ได้โจทก์แถลงขอสืบพยานว่า ข้อความที่ลงพิมพ์ในหนังสือพิมพ์เป็นข้อความหมิ่นประมาทโจทก์ ทำให้โจทก์ถูกดูหมิ่นเกลียดชังเมื่อบุคคลอื่นได้อ่านหนังสือพิมพ์แล้วก่อให้เกิดความรู้สึกว่าเป็นการหมิ่นประมาทโจทก์ ดังนี้ จึงไม่อาจพิจารณาแต่เพียงข้อความในเอกสารท้ายฟ้องเท่านั้น ศาลชอบที่จะทำการพิจารณาสืบพยานโจทก์จำเลยต่อไปโจทก์ฟ้องว่า จำเลยทั้งสี่ได้บังอาจร่วมกันเขียนและพิมพ์ข้อความหมิ่นประมาทโจทก์ลงในหนังสือพิมพ์ว่า อัปมงคลฟิล์มคือหนังน้ำเน่ามอมเมาต่ำช้า ถ้าพลัดหลงเข้าไปดู นอกจากไม่เป็นมงคลแก่ชีวิตแล้วยังจะฉุดชีวิตลงสู่หุบเหวแห่งความพินาศ ฯลฯ รายละเอียดข้อความดังกล่าวปรากฏตามภาพถ่ายเอกสารท้ายฟ้องซึ่งโจทก์ขอถือเอาเป็นส่วนหนึ่งแห่งคำฟ้องของโจทก์ด้วย ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 326, 328, 332, 83, 86, 91 และมาตรา 50 ฯลฯศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้องแล้วมีคำสั่งว่า คดีมีมูลเฉพาะความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 326, 328, 332, 83, 86, 91, 50 และพระราชบัญญัติการพิมพ์ พ.ศ. 2484 มาตรา 48จำเลยทั้งสี่ให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นสอบถามโจทก์จำเลยแล้ว เห็นว่า คดีสามารถวินิจฉัยได้โดยไม่จำต้องสืบพยาน มีคำสั่งงดสืบพยานโจทก์จำเลยแล้วพิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายกคำพิพากษาศาลชั้นต้น ให้ศาลชั้นต้นทำการพิจารณาสืบพยานให้สิ้นกระแสความแล้วพิพากษาใหม่ตามรูปคดีจำเลยทั้งสี่ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ที่จำเลยฎีกาว่า การฟ้องคดีหมิ่นประมาทโจทก์ต้องระบุมาในฟ้องให้ชัดเจนว่าข้อความใดเป็นหมิ่นประมาทโจทก์ เมื่อระบุไว้ชัดเจนแล้วจะนำข้อความอื่นในคอลัมน์ดาวกะพริบมาวินิจฉัยด้วย เป็นการนอกเหนือความประสงค์ของโจทก์ ไม่สอดคล้องกับกฎหมายวิธีพิจารณาความ เห็นว่า นอกจากโจทก์จะหยิบยกข้อความบางตอนในคอลัมน์ดาวกะพริบมาบรรยายฟ้องให้เห็นว่าจำเลยทั้งสี่หมิ่นประมาทโจทก์แล้ว โจทก์ได้บรรยายฟ้องอ้างถึงรายละเอียดข้อความที่ปรากฏในเอกสารท้ายฟ้องหมาย 3 ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งแห่งคำฟ้องด้วย ดังนั้น ข้อความต่าง ๆ ที่โจทก์ฟ้องหาว่าจำเลยทั้งสี่หมิ่นประมาทโจทก์ จึงมีรายละเอียดปรากฏอยู่ในเอกสารท้ายฟ้องหมาย จ.3 ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งแห่งคำฟ้องโจทก์ อันจะต้องพิจารณาประกอบกันที่ศาลอุทธรณ์หยิบยกเอาข้อความต่าง ๆ ในเอกสารหมาย จ.3 ท้ายฟ้องมาพิจารณา ศาลฎีกาจึงเห็นพ้องด้วยโจทก์แถลงขอนำสืบว่าข้อความที่ลงพิมพ์ในหนังสือพิมพ์ของจำเลยที่ 1ตามที่บรรยายในฟ้องและตามเอกสารท้ายฟ้องเป็นข้อความหมิ่นประมาทโจทก์ ทำให้โจทก์เสียหาย ถูกดูหมิ่นเกลียดชัง เมื่อบุคคลอื่นได้อ่านหนังสือพิมพ์แล้วก่อให้เกิดความรู้สึกว่าเป็นการหมิ่นประมาทโจทก์ ดังนี้ จึงไม่อาจพิจารณาแต่เพียงข้อความที่ตีพิมพ์ในเอกสารท้ายฟ้องหมายเลข 3 เท่านั้น แต่ต้องฟังข้อเท็จจริงให้ชัดแจ้งต่อไปอีกว่า ข้อความต่าง ๆ ในเอกสารท้ายฟ้องหมายเลข 3เป็นการหมิ่นประมาทโจทก์หรือไม่ และก่อให้เกิดความรู้สึกแก่บุคคลทั่วไปว่าจำเลยหมิ่นประมาทโจทก์หรือไม่ ศาลอุทธรณ์พิพากษาชอบแล้วพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2675/2523บริษัทสหมงคลฟิล์ม จำกัดโจทก์บริษัทอิทธิชัย จำกัด กับพวกจำเลย ป.อ. ม. 328 ป.วิ.อ. ม. 158, ม. 174คดีหมิ่นประมาท โจทก์บรรยายฟ้องถึงข้อความบางตอนที่อ้างว่าเป็นหมิ่นประมาทโจทก์ และได้บรรยายด้วยว่ารายละเอียดข้อความดังกล่าวปรากฏตามภาพถ่ายเอกสารท้ายฟ้อง ดังนี้ศาลหยิบยกเอาข้อความในเอกสารท้ายฟ้องซึ่งเป็นส่วนหนึ่งแห่งคำฟ้องมาพิจารณาว่าโจทก์บรรยายฟ้องครบองค์ความผิดหรือไม่ได้โจทก์แถลงขอสืบพยานว่า ข้อความที่ลงพิมพ์ในหนังสือพิมพ์เป็นข้อความหมิ่นประมาทโจทก์ ทำให้โจทก์ถูกดูหมิ่นเกลียดชังเมื่อบุคคลอื่นได้อ่านหนังสือพิมพ์แล้วก่อให้เกิดความรู้สึกว่าเป็นการหมิ่นประมาทโจทก์ ดังนี้ จึงไม่อาจพิจารณาแต่เพียงข้อความในเอกสารท้ายฟ้องเท่านั้น ศาลชอบที่จะทำการพิจารณาสืบพยานโจทก์จำเลยต่อไปโจทก์ฟ้องว่า จำเลยทั้งสี่ได้บังอาจร่วมกันเขียนและพิมพ์ข้อความหมิ่นประมาทโจทก์ลงในหนังสือพิมพ์ว่า อัปมงคลฟิล์มคือหนังน้ำเน่ามอมเมาต่ำช้า ถ้าพลัดหลงเข้าไปดู นอกจากไม่เป็นมงคลแก่ชีวิตแล้วยังจะฉุดชีวิตลงสู่หุบเหวแห่งความพินาศ ฯลฯ รายละเอียดข้อความดังกล่าวปรากฏตามภาพถ่ายเอกสารท้ายฟ้องซึ่งโจทก์ขอถือเอาเป็นส่วนหนึ่งแห่งคำฟ้องของโจทก์ด้วย ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 326, 328, 332, 83, 86, 91 และมาตรา 50 ฯลฯศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้องแล้วมีคำสั่งว่า คดีมีมูลเฉพาะความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 326, 328, 332, 83, 86, 91, 50 และพระราชบัญญัติการพิมพ์ พ.ศ. 2484 มาตรา 48จำเลยทั้งสี่ให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นสอบถามโจทก์จำเลยแล้ว เห็นว่า คดีสามารถวินิจฉัยได้โดยไม่จำต้องสืบพยาน มีคำสั่งงดสืบพยานโจทก์จำเลยแล้วพิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายกคำพิพากษาศาลชั้นต้น ให้ศาลชั้นต้นทำการพิจารณาสืบพยานให้สิ้นกระแสความแล้วพิพากษาใหม่ตามรูปคดีจำเลยทั้งสี่ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ที่จำเลยฎีกาว่า การฟ้องคดีหมิ่นประมาทโจทก์ต้องระบุมาในฟ้องให้ชัดเจนว่าข้อความใดเป็นหมิ่นประมาทโจทก์ เมื่อระบุไว้ชัดเจนแล้วจะนำข้อความอื่นในคอลัมน์ดาวกะพริบมาวินิจฉัยด้วย เป็นการนอกเหนือความประสงค์ของโจทก์ ไม่สอดคล้องกับกฎหมายวิธีพิจารณาความ เห็นว่า นอกจากโจทก์จะหยิบยกข้อความบางตอนในคอลัมน์ดาวกะพริบมาบรรยายฟ้องให้เห็นว่าจำเลยทั้งสี่หมิ่นประมาทโจทก์แล้ว โจทก์ได้บรรยายฟ้องอ้างถึงรายละเอียดข้อความที่ปรากฏในเอกสารท้ายฟ้องหมาย 3 ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งแห่งคำฟ้องด้วย ดังนั้น ข้อความต่าง ๆ ที่โจทก์ฟ้องหาว่าจำเลยทั้งสี่หมิ่นประมาทโจทก์ จึงมีรายละเอียดปรากฏอยู่ในเอกสารท้ายฟ้องหมาย จ.3 ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งแห่งคำฟ้องโจทก์ อันจะต้องพิจารณาประกอบกันที่ศาลอุทธรณ์หยิบยกเอาข้อความต่าง ๆ ในเอกสารหมาย จ.3 ท้ายฟ้องมาพิจารณา ศาลฎีกาจึงเห็นพ้องด้วยโจทก์แถลงขอนำสืบว่าข้อความที่ลงพิมพ์ในหนังสือพิมพ์ของจำเลยที่ 1ตามที่บรรยายในฟ้องและตามเอกสารท้ายฟ้องเป็นข้อความหมิ่นประมาทโจทก์ ทำให้โจทก์เสียหาย ถูกดูหมิ่นเกลียดชัง เมื่อบุคคลอื่นได้อ่านหนังสือพิมพ์แล้วก่อให้เกิดความรู้สึกว่าเป็นการหมิ่นประมาทโจทก์ ดังนี้ จึงไม่อาจพิจารณาแต่เพียงข้อความที่ตีพิมพ์ในเอกสารท้ายฟ้องหมายเลข 3 เท่านั้น แต่ต้องฟังข้อเท็จจริงให้ชัดแจ้งต่อไปอีกว่า ข้อความต่าง ๆ ในเอกสารท้ายฟ้องหมายเลข 3เป็นการหมิ่นประมาทโจทก์หรือไม่ และก่อให้เกิดความรู้สึกแก่บุคคลทั่วไปว่าจำเลยหมิ่นประมาทโจทก์หรือไม่ ศาลอุทธรณ์พิพากษาชอบแล้วพิพากษายืน(ประสาท บุณยรังษี-ปรีชา สุมาวงศ์-สุวรรณพ กองวารี)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยทั้งสี่ได้บังอาจร่วมกันเขียนและพิมพ์ข้อความหมิ่นประมาทโจทก์ลงในหนังสือพิมพ์ว่า อัปมงคลฟิล์มคือหนังน้ำเน่ามอมเมาต่ำช้า ถ้าพลัดหลงเข้าไปดู นอกจากไม่เป็นมงคลแก่ชีวิตแล้วยังจะฉุดชีวิตลงสู่หุบเหวแห่งความพินาศ ฯลฯ รายละเอียดข้อความดังกล่าวปรากฏตามภาพถ่ายเอกสารท้ายฟ้องซึ่งโจทก์ขอถือเอาเป็นส่วนหนึ่งแห่งคำฟ้องของโจทก์ด้วย ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 326, 328, 332, 83, 86, 91 และมาตรา 50 ฯลฯศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้องแล้วมีคำสั่งว่า คดีมีมูลเฉพาะความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 326, 328, 332, 83, 86, 91, 50 และพระราชบัญญัติการพิมพ์ พ.ศ. 2484 มาตรา 48จำเลยทั้งสี่ให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นสอบถามโจทก์จำเลยแล้ว เห็นว่า คดีสามารถวินิจฉัยได้โดยไม่จำต้องสืบพยาน มีคำสั่งงดสืบพยานโจทก์จำเลยแล้วพิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายกคำพิพากษาศาลชั้นต้น ให้ศาลชั้นต้นทำการพิจารณาสืบพยานให้สิ้นกระแสความแล้วพิพากษาใหม่ตามรูปคดีจำเลยทั้งสี่ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ที่จำเลยฎีกาว่า การฟ้องคดีหมิ่นประมาทโจทก์ต้องระบุมาในฟ้องให้ชัดเจนว่าข้อความใดเป็นหมิ่นประมาทโจทก์ เมื่อระบุไว้ชัดเจนแล้วจะนำข้อความอื่นในคอลัมน์ดาวกะพริบมาวินิจฉัยด้วย เป็นการนอกเหนือความประสงค์ของโจทก์ ไม่สอดคล้องกับกฎหมายวิธีพิจารณาความ เห็นว่า นอกจากโจทก์จะหยิบยกข้อความบางตอนในคอลัมน์ดาวกะพริบมาบรรยายฟ้องให้เห็นว่าจำเลยทั้งสี่หมิ่นประมาทโจทก์แล้ว โจทก์ได้บรรยายฟ้องอ้างถึงรายละเอียดข้อความที่ปรากฏในเอกสารท้ายฟ้องหมาย 3 ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งแห่งคำฟ้องด้วย ดังนั้น ข้อความต่าง ๆ ที่โจทก์ฟ้องหาว่าจำเลยทั้งสี่หมิ่นประมาทโจทก์ จึงมีรายละเอียดปรากฏอยู่ในเอกสารท้ายฟ้องหมาย จ.3 ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งแห่งคำฟ้องโจทก์ อันจะต้องพิจารณาประกอบกันที่ศาลอุทธรณ์หยิบยกเอาข้อความต่าง ๆ ในเอกสารหมาย จ.3 ท้ายฟ้องมาพิจารณา ศาลฎีกาจึงเห็นพ้องด้วยโจทก์แถลงขอนำสืบว่าข้อความที่ลงพิมพ์ในหนังสือพิมพ์ของจำเลยที่ 1ตามที่บรรยายในฟ้องและตามเอกสารท้ายฟ้องเป็นข้อความหมิ่นประมาทโจทก์ ทำให้โจทก์เสียหาย ถูกดูหมิ่นเกลียดชัง เมื่อบุคคลอื่นได้อ่านหนังสือพิมพ์แล้วก่อให้เกิดความรู้สึกว่าเป็นการหมิ่นประมาทโจทก์ ดังนี้ จึงไม่อาจพิจารณาแต่เพียงข้อความที่ตีพิมพ์ในเอกสารท้ายฟ้องหมายเลข 3 เท่านั้น แต่ต้องฟังข้อเท็จจริงให้ชัดแจ้งต่อไปอีกว่า ข้อความต่าง ๆ ในเอกสารท้ายฟ้องหมายเลข 3เป็นการหมิ่นประมาทโจทก์หรือไม่ และก่อให้เกิดความรู้สึกแก่บุคคลทั่วไปว่าจำเลยหมิ่นประมาทโจทก์หรือไม่ ศาลอุทธรณ์พิพากษาชอบแล้วพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2675/2523บริษัทสหมงคลฟิล์ม จำกัดโจทก์บริษัทอิทธิชัย จำกัด กับพวกจำเลย ป.อ. ม. 328 ป.วิ.อ. ม. 158, ม. 174คดีหมิ่นประมาท โจทก์บรรยายฟ้องถึงข้อความบางตอนที่อ้างว่าเป็นหมิ่นประมาทโจทก์ และได้บรรยายด้วยว่ารายละเอียดข้อความดังกล่าวปรากฏตามภาพถ่ายเอกสารท้ายฟ้อง ดังนี้ศาลหยิบยกเอาข้อความในเอกสารท้ายฟ้องซึ่งเป็นส่วนหนึ่งแห่งคำฟ้องมาพิจารณาว่าโจทก์บรรยายฟ้องครบองค์ความผิดหรือไม่ได้โจทก์แถลงขอสืบพยานว่า ข้อความที่ลงพิมพ์ในหนังสือพิมพ์เป็นข้อความหมิ่นประมาทโจทก์ ทำให้โจทก์ถูกดูหมิ่นเกลียดชังเมื่อบุคคลอื่นได้อ่านหนังสือพิมพ์แล้วก่อให้เกิดความรู้สึกว่าเป็นการหมิ่นประมาทโจทก์ ดังนี้ จึงไม่อาจพิจารณาแต่เพียงข้อความในเอกสารท้ายฟ้องเท่านั้น ศาลชอบที่จะทำการพิจารณาสืบพยานโจทก์จำเลยต่อไปโจทก์ฟ้องว่า จำเลยทั้งสี่ได้บังอาจร่วมกันเขียนและพิมพ์ข้อความหมิ่นประมาทโจทก์ลงในหนังสือพิมพ์ว่า อัปมงคลฟิล์มคือหนังน้ำเน่ามอมเมาต่ำช้า ถ้าพลัดหลงเข้าไปดู นอกจากไม่เป็นมงคลแก่ชีวิตแล้วยังจะฉุดชีวิตลงสู่หุบเหวแห่งความพินาศ ฯลฯ รายละเอียดข้อความดังกล่าวปรากฏตามภาพถ่ายเอกสารท้ายฟ้องซึ่งโจทก์ขอถือเอาเป็นส่วนหนึ่งแห่งคำฟ้องของโจทก์ด้วย ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 326, 328, 332, 83, 86, 91 และมาตรา 50 ฯลฯศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้องแล้วมีคำสั่งว่า คดีมีมูลเฉพาะความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 326, 328, 332, 83, 86, 91, 50 และพระราชบัญญัติการพิมพ์ พ.ศ. 2484 มาตรา 48จำเลยทั้งสี่ให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นสอบถามโจทก์จำเลยแล้ว เห็นว่า คดีสามารถวินิจฉัยได้โดยไม่จำต้องสืบพยาน มีคำสั่งงดสืบพยานโจทก์จำเลยแล้วพิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายกคำพิพากษาศาลชั้นต้น ให้ศาลชั้นต้นทำการพิจารณาสืบพยานให้สิ้นกระแสความแล้วพิพากษาใหม่ตามรูปคดีจำเลยทั้งสี่ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ที่จำเลยฎีกาว่า การฟ้องคดีหมิ่นประมาทโจทก์ต้องระบุมาในฟ้องให้ชัดเจนว่าข้อความใดเป็นหมิ่นประมาทโจทก์ เมื่อระบุไว้ชัดเจนแล้วจะนำข้อความอื่นในคอลัมน์ดาวกะพริบมาวินิจฉัยด้วย เป็นการนอกเหนือความประสงค์ของโจทก์ ไม่สอดคล้องกับกฎหมายวิธีพิจารณาความ เห็นว่า นอกจากโจทก์จะหยิบยกข้อความบางตอนในคอลัมน์ดาวกะพริบมาบรรยายฟ้องให้เห็นว่าจำเลยทั้งสี่หมิ่นประมาทโจทก์แล้ว โจทก์ได้บรรยายฟ้องอ้างถึงรายละเอียดข้อความที่ปรากฏในเอกสารท้ายฟ้องหมาย 3 ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งแห่งคำฟ้องด้วย ดังนั้น ข้อความต่าง ๆ ที่โจทก์ฟ้องหาว่าจำเลยทั้งสี่หมิ่นประมาทโจทก์ จึงมีรายละเอียดปรากฏอยู่ในเอกสารท้ายฟ้องหมาย จ.3 ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งแห่งคำฟ้องโจทก์ อันจะต้องพิจารณาประกอบกันที่ศาลอุทธรณ์หยิบยกเอาข้อความต่าง ๆ ในเอกสารหมาย จ.3 ท้ายฟ้องมาพิจารณา ศาลฎีกาจึงเห็นพ้องด้วยโจทก์แถลงขอนำสืบว่าข้อความที่ลงพิมพ์ในหนังสือพิมพ์ของจำเลยที่ 1ตามที่บรรยายในฟ้องและตามเอกสารท้ายฟ้องเป็นข้อความหมิ่นประมาทโจทก์ ทำให้โจทก์เสียหาย ถูกดูหมิ่นเกลียดชัง เมื่อบุคคลอื่นได้อ่านหนังสือพิมพ์แล้วก่อให้เกิดความรู้สึกว่าเป็นการหมิ่นประมาทโจทก์ ดังนี้ จึงไม่อาจพิจารณาแต่เพียงข้อความที่ตีพิมพ์ในเอกสารท้ายฟ้องหมายเลข 3 เท่านั้น แต่ต้องฟังข้อเท็จจริงให้ชัดแจ้งต่อไปอีกว่า ข้อความต่าง ๆ ในเอกสารท้ายฟ้องหมายเลข 3เป็นการหมิ่นประมาทโจทก์หรือไม่ และก่อให้เกิดความรู้สึกแก่บุคคลทั่วไปว่าจำเลยหมิ่นประมาทโจทก์หรือไม่ ศาลอุทธรณ์พิพากษาชอบแล้วพิพากษายืน(ประสาท บุณยรังษี-ปรีชา สุมาวงศ์-สุวรรณพ กองวารี)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ