คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 875/2509หลักกฎหมาย: เมื่อนายทะเบียนเครื่องหมายการค้าสั่งไม่รับจดทะเบียนเครื่องหมายการค้า เพราะเหตุว่าเครื่องหมายนั้นคล้ายกับเครื่องหมายซึ่งผู้อื่นได้จดทะเบียนไว้แล้ว จนนับได้ว่าเป็นการลวงสาธารณชน เป็นการใช้อำนาจตามพระราชบัญญัติเครื่องหมายการค้า พ.ศ. 2474 มาตรา 16 ดังนั้น ถ้าผู้ขอจดทะเบียนไม่พอใจคำสั่งต้องอุทธรณ์ต่อคณะกรรมการเครื่องหมายการค้าภายใน 90 วัน ตามพระราชบัญญัติเครื่องหมายการค้า พ.ศ. 2474 มาตรา 16 วรรค 2 จะมาฟ้องนายทะเบียนเครื่องหมายการค้าต่อศาลไม่ได้ หมายเหตุ เดินตามแนวคำพิพากษาฎีกาที่ 470/2509 ซึ่งตัดสินโดยมติที่ประชุมใหญ่.โจทก์ฟ้องขอให้บังคับให้จำเลยรับจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าของโจทก์ จำเลยต่อสู้ว่า เครื่องหมายการค้าที่โจทก์ขอจดทะเบียนคล้ายกับเครื่องหมายการค้าซึ่งผู้อื่นได้จดทะเบียนไว้แล้ว จนนับได้ว่าเป็นการลวงสาธารณชน ขัดต่อพระราชบัญญัติเครื่องหมายการค้า พ.ศ. ๒๔๗๔ มาตรา ๑๖ โจทก์ต้องอุทธรณ์คำสั่งไม่รับจดทะเบียนของจำเลยต่อคณะกรรมการเครื่องหมายการค้า ไม่มีสิทธินำคดีมาฟ้องศาล ศาลชั้นต้นเห็นว่า โจทก์ต้องอุทธรณ์คำสั่งจำเลยต่อคณะกรรมการเครื่องหมายการค้า โจทก์ไม่มีอำนาจฟ้องคดี พิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า การที่จำเลยที่ ๒ นายทะเบียนเครื่องหมายการค้าไม่ยอมรับจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าของโจทก์ เพราะเห็นว่าคล้ายกับเครื่องหมายการค้าซึ่งผู้อื่นได้จดทะเบียนไว้แล้ว เป็นการปฏิบัติตามอำนาจของนายทะเบียนตามพระราชบัญญัติเครื่องหมายการค้า พ.ศ. ๒๔๗๔ มาตรา ๑๖ และตามพระราชบัญญัตินี้ มาตรา ๑๖ วรรค ๒ บัญญัติว่า ภายใน ๙๐ วัน นับแต่วันที่ได้รับหนังสือแจ้งเหตุที่ไม่รับจดทะเบียน ผู้ขอจดทะเบียนมีสิทธิอุทธรณ์ต่อคณะกรรมการเครื่องหมายการค้าตามมาตรา ๑๙ ทวิ โดยยื่นต่อนายทะเบียน ดังนั้น ถ้าโจทก์ไม่พอใจคำสั่งของนายทะเบียน ก็ชอบที่จะใช้สิทธิอุทธรณ์ต่อคณะกรรมการเครื่องหมายการค้า ตามที่กฎหมายบัญญัติไว้ได้แต่เพียงทางเดียว จะใช้สิทธิฟ้องนายทะเบียนต่อศาลไม่ได้ พิพากษายืน. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 875/2509บริษัทอุยเฮงเภสัช จำกัดโจทก์กรมทะเบียนการค้า ที่ 1 นายพชร อิศรเสนา นายทะเบียนเครื่องหมายการค้าที่2จำเลยเมื่อนายทะเบียนเครื่องหมายการค้าสั่งไม่รับจดทะเบียนเครื่องหมายการค้า เพราะเหตุว่าเครื่องหมายนั้นคล้ายกับเครื่องหมายซึ่งผู้อื่นได้จดทะเบียนไว้แล้ว จนนับได้ว่าเป็นการลวงสาธารณชน เป็นการใช้อำนาจตามพระราชบัญญัติเครื่องหมายการค้า พ.ศ. 2474 มาตรา 16 ดังนั้น ถ้าผู้ขอจดทะเบียนไม่พอใจคำสั่งต้องอุทธรณ์ต่อคณะกรรมการเครื่องหมายการค้าภายใน 90 วัน ตามพระราชบัญญัติเครื่องหมายการค้า พ.ศ. 2474 มาตรา 16 วรรค 2 จะมาฟ้องนายทะเบียนเครื่องหมายการค้าต่อศาลไม่ได้ หมายเหตุ เดินตามแนวคำพิพากษาฎีกาที่ 470/2509 ซึ่งตัดสินโดยมติที่ประชุมใหญ่.โจทก์ฟ้องขอให้บังคับให้จำเลยรับจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าของโจทก์ จำเลยต่อสู้ว่า เครื่องหมายการค้าที่โจทก์ขอจดทะเบียนคล้ายกับเครื่องหมายการค้าซึ่งผู้อื่นได้จดทะเบียนไว้แล้ว จนนับได้ว่าเป็นการลวงสาธารณชน ขัดต่อพระราชบัญญัติเครื่องหมายการค้า พ.ศ. ๒๔๗๔ มาตรา ๑๖ โจทก์ต้องอุทธรณ์คำสั่งไม่รับจดทะเบียนของจำเลยต่อคณะกรรมการเครื่องหมายการค้า ไม่มีสิทธินำคดีมาฟ้องศาล ศาลชั้นต้นเห็นว่า โจทก์ต้องอุทธรณ์คำสั่งจำเลยต่อคณะกรรมการเครื่องหมายการค้า โจทก์ไม่มีอำนาจฟ้องคดี พิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า การที่จำเลยที่ ๒ นายทะเบียนเครื่องหมายการค้าไม่ยอมรับจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าของโจทก์ เพราะเห็นว่าคล้ายกับเครื่องหมายการค้าซึ่งผู้อื่นได้จดทะเบียนไว้แล้ว เป็นการปฏิบัติตามอำนาจของนายทะเบียนตามพระราชบัญญัติเครื่องหมายการค้า พ.ศ. ๒๔๗๔ มาตรา ๑๖ และตามพระราชบัญญัตินี้ มาตรา ๑๖ วรรค ๒ บัญญัติว่า ภายใน ๙๐ วัน นับแต่วันที่ได้รับหนังสือแจ้งเหตุที่ไม่รับจดทะเบียน ผู้ขอจดทะเบียนมีสิทธิอุทธรณ์ต่อคณะกรรมการเครื่องหมายการค้าตามมาตรา ๑๙ ทวิ โดยยื่นต่อนายทะเบียน ดังนั้น ถ้าโจทก์ไม่พอใจคำสั่งของนายทะเบียน ก็ชอบที่จะใช้สิทธิอุทธรณ์ต่อคณะกรรมการเครื่องหมายการค้า ตามที่กฎหมายบัญญัติไว้ได้แต่เพียงทางเดียว จะใช้สิทธิฟ้องนายทะเบียนต่อศาลไม่ได้ พิพากษายืน.(มณี ชุติวงศ์-อรรถไพศาลศรุดี-วงษ์ วีระพงศ์)ศาลแพ่ง - นายสุข หงส์ไกรศาลอุทธรณ์ - นายสวัสดิ์ นราภิรมย์ขวัญแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องขอให้บังคับให้จำเลยรับจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าของโจทก์ จำเลยต่อสู้ว่า เครื่องหมายการค้าที่โจทก์ขอจดทะเบียนคล้ายกับเครื่องหมายการค้าซึ่งผู้อื่นได้จดทะเบียนไว้แล้ว จนนับได้ว่าเป็นการลวงสาธารณชน ขัดต่อพระราชบัญญัติเครื่องหมายการค้า พ.ศ. ๒๔๗๔ มาตรา ๑๖ โจทก์ต้องอุทธรณ์คำสั่งไม่รับจดทะเบียนของจำเลยต่อคณะกรรมการเครื่องหมายการค้า ไม่มีสิทธินำคดีมาฟ้องศาล ศาลชั้นต้นเห็นว่า โจทก์ต้องอุทธรณ์คำสั่งจำเลยต่อคณะกรรมการเครื่องหมายการค้า โจทก์ไม่มีอำนาจฟ้องคดี พิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า การที่จำเลยที่ ๒ นายทะเบียนเครื่องหมายการค้าไม่ยอมรับจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าของโจทก์ เพราะเห็นว่าคล้ายกับเครื่องหมายการค้าซึ่งผู้อื่นได้จดทะเบียนไว้แล้ว เป็นการปฏิบัติตามอำนาจของนายทะเบียนตามพระราชบัญญัติเครื่องหมายการค้า พ.ศ. ๒๔๗๔ มาตรา ๑๖ และตามพระราชบัญญัตินี้ มาตรา ๑๖ วรรค ๒ บัญญัติว่า ภายใน ๙๐ วัน นับแต่วันที่ได้รับหนังสือแจ้งเหตุที่ไม่รับจดทะเบียน ผู้ขอจดทะเบียนมีสิทธิอุทธรณ์ต่อคณะกรรมการเครื่องหมายการค้าตามมาตรา ๑๙ ทวิ โดยยื่นต่อนายทะเบียน ดังนั้น ถ้าโจทก์ไม่พอใจคำสั่งของนายทะเบียน ก็ชอบที่จะใช้สิทธิอุทธรณ์ต่อคณะกรรมการเครื่องหมายการค้า ตามที่กฎหมายบัญญัติไว้ได้แต่เพียงทางเดียว จะใช้สิทธิฟ้องนายทะเบียนต่อศาลไม่ได้ พิพากษายืน. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 875/2509บริษัทอุยเฮงเภสัช จำกัดโจทก์กรมทะเบียนการค้า ที่ 1 นายพชร อิศรเสนา นายทะเบียนเครื่องหมายการค้าที่2จำเลยเมื่อนายทะเบียนเครื่องหมายการค้าสั่งไม่รับจดทะเบียนเครื่องหมายการค้า เพราะเหตุว่าเครื่องหมายนั้นคล้ายกับเครื่องหมายซึ่งผู้อื่นได้จดทะเบียนไว้แล้ว จนนับได้ว่าเป็นการลวงสาธารณชน เป็นการใช้อำนาจตามพระราชบัญญัติเครื่องหมายการค้า พ.ศ. 2474 มาตรา 16 ดังนั้น ถ้าผู้ขอจดทะเบียนไม่พอใจคำสั่งต้องอุทธรณ์ต่อคณะกรรมการเครื่องหมายการค้าภายใน 90 วัน ตามพระราชบัญญัติเครื่องหมายการค้า พ.ศ. 2474 มาตรา 16 วรรค 2 จะมาฟ้องนายทะเบียนเครื่องหมายการค้าต่อศาลไม่ได้ หมายเหตุ เดินตามแนวคำพิพากษาฎีกาที่ 470/2509 ซึ่งตัดสินโดยมติที่ประชุมใหญ่.โจทก์ฟ้องขอให้บังคับให้จำเลยรับจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าของโจทก์ จำเลยต่อสู้ว่า เครื่องหมายการค้าที่โจทก์ขอจดทะเบียนคล้ายกับเครื่องหมายการค้าซึ่งผู้อื่นได้จดทะเบียนไว้แล้ว จนนับได้ว่าเป็นการลวงสาธารณชน ขัดต่อพระราชบัญญัติเครื่องหมายการค้า พ.ศ. ๒๔๗๔ มาตรา ๑๖ โจทก์ต้องอุทธรณ์คำสั่งไม่รับจดทะเบียนของจำเลยต่อคณะกรรมการเครื่องหมายการค้า ไม่มีสิทธินำคดีมาฟ้องศาล ศาลชั้นต้นเห็นว่า โจทก์ต้องอุทธรณ์คำสั่งจำเลยต่อคณะกรรมการเครื่องหมายการค้า โจทก์ไม่มีอำนาจฟ้องคดี พิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า การที่จำเลยที่ ๒ นายทะเบียนเครื่องหมายการค้าไม่ยอมรับจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าของโจทก์ เพราะเห็นว่าคล้ายกับเครื่องหมายการค้าซึ่งผู้อื่นได้จดทะเบียนไว้แล้ว เป็นการปฏิบัติตามอำนาจของนายทะเบียนตามพระราชบัญญัติเครื่องหมายการค้า พ.ศ. ๒๔๗๔ มาตรา ๑๖ และตามพระราชบัญญัตินี้ มาตรา ๑๖ วรรค ๒ บัญญัติว่า ภายใน ๙๐ วัน นับแต่วันที่ได้รับหนังสือแจ้งเหตุที่ไม่รับจดทะเบียน ผู้ขอจดทะเบียนมีสิทธิอุทธรณ์ต่อคณะกรรมการเครื่องหมายการค้าตามมาตรา ๑๙ ทวิ โดยยื่นต่อนายทะเบียน ดังนั้น ถ้าโจทก์ไม่พอใจคำสั่งของนายทะเบียน ก็ชอบที่จะใช้สิทธิอุทธรณ์ต่อคณะกรรมการเครื่องหมายการค้า ตามที่กฎหมายบัญญัติไว้ได้แต่เพียงทางเดียว จะใช้สิทธิฟ้องนายทะเบียนต่อศาลไม่ได้ พิพากษายืน.(มณี ชุติวงศ์-อรรถไพศาลศรุดี-วงษ์ วีระพงศ์)ศาลแพ่ง - นายสุข หงส์ไกรศาลอุทธรณ์ - นายสวัสดิ์ นราภิรมย์ขวัญแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ