คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 886/2532หลักกฎหมาย: คดีที่ต้องห้ามมิให้ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๒๑๘ แม้จำเลยจะฎีกาอ้างอิงข้อกฎหมายมาประกอบ แต่เป็นข้อกฎหมายที่จะนำไปสู่การวินิจฉัยในปัญหาที่ว่าจำเลยมีเจตนาร่วมกระทำความผิดกับจำเลยอื่นหรือไม่ ซึ่งเป็นข้อเท็จจริงที่ต้องห้ามฎีกาเช่นกัน ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัย.โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยทั้งแปดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๓๔๑, ๓๔๓, ๙๑, ๘๓ จำเลยที่ ๒ ที่ ๕ และที่ ๖ หลบหนี ศาลชั้นต้นมีคำสั่งจำหน่ายคดีชั่วคราวสำหรับจำเลยที่ ๑ ที่ ๒ ที่ ๕ และที่ ๖ จำเลยที่ ๓ ที่ ๔ ที่ ๗ และที่ ๘ ให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยที่ ๓ และจำเลยที่ ๔ มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๔๓ วรรคหนึ่ง ให้จำคุกคนละ ๔ ปียกฟ้องสำหรับจำเลยที่ ๗ ที่ ๘ จำเลยที่ ๓ และที่ ๔ อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยที่ ๓ ที่ ๔ ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "คดีนี้ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามศาลล่างโดยฟังข้อเท็จจริงว่าจำเลยที่ ๓ ที่ ๔ ซึ่งเป็นกรรมการบริษัทจำเลยที่ ๑ ได้ร่วมกับบริษัทจำเลยที่ ๑ โดยจำเลยที่ ๒ ซึ่งเป็นกรรมการผู้จัดการกระทำผิดฐานฉ้อโกงประชาชน และพิพากษาให้ลงโทษจำคุกจำเลยที่ ๓ ที่ ๔ ไม่เกิน ๔ ปี คดีจึงต้องห้ามมิให้ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา ๒๑๘ ที่จำเลยที่ ๓ ที่ ๔ ฎีกาว่า โจทก์นำสืบฟังไม่ได้ว่าจำเลยที่ ๑ไม่สามารถทำกำไรจนสามารถแบ่งปันผลกำไรให้แก่ผู้ร่วมลงทุนได้ถึงร้อยละ ๘ ต่อเดือนของเงินซึ่งนำมาลงทุน ทั้งจำเลยที่ ๓ ที่ ๔มิได้มีหน้าที่หาเงินจากประชาชนและมิได้รู้เห็นเกี่ยวข้องกับการทำสัญญาร่วมลงทุน จึงถือไม่ได้ว่าจำเลยที่ ๓ ที่ ๔ เป็นตัวการร่วมกระทำความผิดกับจำเลยที่ ๑ นั้น เป็นการโต้เถียงดุลพินิจในการรับฟังพยานหลักฐานซึ่งเป็นข้อเท็จจริงต้องห้ามฎีกาตามบทกฎหมายดังกล่าว และที่จำเลยที่ ๓ ที่ ๔ ฎีกาอ้างอิงข้อกฎหมายมาประกอบก็เป็นข้อกฎหมายที่จะนำไปสู่การวินิจฉัยในปัญหาที่ว่าจำเลยที่ ๓ ที่ ๔ มีเจตนาร่วมกระทำความผิดกับจำเลยที่ ๑ ที่ ๒หรือไม่ ซึ่งเป็นข้อเท็จจริงต้องห้ามฎีกาเช่นเดียวกัน ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัย" พิพากษายกฎีกาจำเลยที่ ๓ ที่ ๔ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 886/2532นาย พรศักดิ์ ผลปราชญ์ กับพวก.บริษัท ชาร์เตอร์อินเตอร์เร็คชั่น จำกัด ที่ 1 กับพวก.คดีที่ต้องห้ามมิให้ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๒๑๘ แม้จำเลยจะฎีกาอ้างอิงข้อกฎหมายมาประกอบ แต่เป็นข้อกฎหมายที่จะนำไปสู่การวินิจฉัยในปัญหาที่ว่าจำเลยมีเจตนาร่วมกระทำความผิดกับจำเลยอื่นหรือไม่ ซึ่งเป็นข้อเท็จจริงที่ต้องห้ามฎีกาเช่นกัน ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัย.โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยทั้งแปดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๓๔๑, ๓๔๓, ๙๑, ๘๓ จำเลยที่ ๒ ที่ ๕ และที่ ๖ หลบหนี ศาลชั้นต้นมีคำสั่งจำหน่ายคดีชั่วคราวสำหรับจำเลยที่ ๑ ที่ ๒ ที่ ๕ และที่ ๖ จำเลยที่ ๓ ที่ ๔ ที่ ๗ และที่ ๘ ให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยที่ ๓ และจำเลยที่ ๔ มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๔๓ วรรคหนึ่ง ให้จำคุกคนละ ๔ ปียกฟ้องสำหรับจำเลยที่ ๗ ที่ ๘ จำเลยที่ ๓ และที่ ๔ อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยที่ ๓ ที่ ๔ ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "คดีนี้ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามศาลล่างโดยฟังข้อเท็จจริงว่าจำเลยที่ ๓ ที่ ๔ ซึ่งเป็นกรรมการบริษัทจำเลยที่ ๑ ได้ร่วมกับบริษัทจำเลยที่ ๑ โดยจำเลยที่ ๒ ซึ่งเป็นกรรมการผู้จัดการกระทำผิดฐานฉ้อโกงประชาชน และพิพากษาให้ลงโทษจำคุกจำเลยที่ ๓ ที่ ๔ ไม่เกิน ๔ ปี คดีจึงต้องห้ามมิให้ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา ๒๑๘ ที่จำเลยที่ ๓ ที่ ๔ ฎีกาว่า โจทก์นำสืบฟังไม่ได้ว่าจำเลยที่ ๑ไม่สามารถทำกำไรจนสามารถแบ่งปันผลกำไรให้แก่ผู้ร่วมลงทุนได้ถึงร้อยละ ๘ ต่อเดือนของเงินซึ่งนำมาลงทุน ทั้งจำเลยที่ ๓ ที่ ๔มิได้มีหน้าที่หาเงินจากประชาชนและมิได้รู้เห็นเกี่ยวข้องกับการทำสัญญาร่วมลงทุน จึงถือไม่ได้ว่าจำเลยที่ ๓ ที่ ๔ เป็นตัวการร่วมกระทำความผิดกับจำเลยที่ ๑ นั้น เป็นการโต้เถียงดุลพินิจในการรับฟังพยานหลักฐานซึ่งเป็นข้อเท็จจริงต้องห้ามฎีกาตามบทกฎหมายดังกล่าว และที่จำเลยที่ ๓ ที่ ๔ ฎีกาอ้างอิงข้อกฎหมายมาประกอบก็เป็นข้อกฎหมายที่จะนำไปสู่การวินิจฉัยในปัญหาที่ว่าจำเลยที่ ๓ ที่ ๔ มีเจตนาร่วมกระทำความผิดกับจำเลยที่ ๑ ที่ ๒หรือไม่ ซึ่งเป็นข้อเท็จจริงต้องห้ามฎีกาเช่นเดียวกัน ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัย" พิพากษายกฎีกาจำเลยที่ ๓ ที่ ๔(ดุสิต วราโห-เสริมพงศ์ วรยิ่งยง-เสริมพงศ์ วรยิ่งยง)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยทั้งแปดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๓๔๑, ๓๔๓, ๙๑, ๘๓ จำเลยที่ ๒ ที่ ๕ และที่ ๖ หลบหนี ศาลชั้นต้นมีคำสั่งจำหน่ายคดีชั่วคราวสำหรับจำเลยที่ ๑ ที่ ๒ ที่ ๕ และที่ ๖ จำเลยที่ ๓ ที่ ๔ ที่ ๗ และที่ ๘ ให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยที่ ๓ และจำเลยที่ ๔ มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๔๓ วรรคหนึ่ง ให้จำคุกคนละ ๔ ปียกฟ้องสำหรับจำเลยที่ ๗ ที่ ๘ จำเลยที่ ๓ และที่ ๔ อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยที่ ๓ ที่ ๔ ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "คดีนี้ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามศาลล่างโดยฟังข้อเท็จจริงว่าจำเลยที่ ๓ ที่ ๔ ซึ่งเป็นกรรมการบริษัทจำเลยที่ ๑ ได้ร่วมกับบริษัทจำเลยที่ ๑ โดยจำเลยที่ ๒ ซึ่งเป็นกรรมการผู้จัดการกระทำผิดฐานฉ้อโกงประชาชน และพิพากษาให้ลงโทษจำคุกจำเลยที่ ๓ ที่ ๔ ไม่เกิน ๔ ปี คดีจึงต้องห้ามมิให้ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา ๒๑๘ ที่จำเลยที่ ๓ ที่ ๔ ฎีกาว่า โจทก์นำสืบฟังไม่ได้ว่าจำเลยที่ ๑ไม่สามารถทำกำไรจนสามารถแบ่งปันผลกำไรให้แก่ผู้ร่วมลงทุนได้ถึงร้อยละ ๘ ต่อเดือนของเงินซึ่งนำมาลงทุน ทั้งจำเลยที่ ๓ ที่ ๔มิได้มีหน้าที่หาเงินจากประชาชนและมิได้รู้เห็นเกี่ยวข้องกับการทำสัญญาร่วมลงทุน จึงถือไม่ได้ว่าจำเลยที่ ๓ ที่ ๔ เป็นตัวการร่วมกระทำความผิดกับจำเลยที่ ๑ นั้น เป็นการโต้เถียงดุลพินิจในการรับฟังพยานหลักฐานซึ่งเป็นข้อเท็จจริงต้องห้ามฎีกาตามบทกฎหมายดังกล่าว และที่จำเลยที่ ๓ ที่ ๔ ฎีกาอ้างอิงข้อกฎหมายมาประกอบก็เป็นข้อกฎหมายที่จะนำไปสู่การวินิจฉัยในปัญหาที่ว่าจำเลยที่ ๓ ที่ ๔ มีเจตนาร่วมกระทำความผิดกับจำเลยที่ ๑ ที่ ๒หรือไม่ ซึ่งเป็นข้อเท็จจริงต้องห้ามฎีกาเช่นเดียวกัน ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัย" พิพากษายกฎีกาจำเลยที่ ๓ ที่ ๔ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 886/2532นาย พรศักดิ์ ผลปราชญ์ กับพวก.บริษัท ชาร์เตอร์อินเตอร์เร็คชั่น จำกัด ที่ 1 กับพวก.คดีที่ต้องห้ามมิให้ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๒๑๘ แม้จำเลยจะฎีกาอ้างอิงข้อกฎหมายมาประกอบ แต่เป็นข้อกฎหมายที่จะนำไปสู่การวินิจฉัยในปัญหาที่ว่าจำเลยมีเจตนาร่วมกระทำความผิดกับจำเลยอื่นหรือไม่ ซึ่งเป็นข้อเท็จจริงที่ต้องห้ามฎีกาเช่นกัน ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัย.โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยทั้งแปดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๓๔๑, ๓๔๓, ๙๑, ๘๓ จำเลยที่ ๒ ที่ ๕ และที่ ๖ หลบหนี ศาลชั้นต้นมีคำสั่งจำหน่ายคดีชั่วคราวสำหรับจำเลยที่ ๑ ที่ ๒ ที่ ๕ และที่ ๖ จำเลยที่ ๓ ที่ ๔ ที่ ๗ และที่ ๘ ให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยที่ ๓ และจำเลยที่ ๔ มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๔๓ วรรคหนึ่ง ให้จำคุกคนละ ๔ ปียกฟ้องสำหรับจำเลยที่ ๗ ที่ ๘ จำเลยที่ ๓ และที่ ๔ อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยที่ ๓ ที่ ๔ ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "คดีนี้ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามศาลล่างโดยฟังข้อเท็จจริงว่าจำเลยที่ ๓ ที่ ๔ ซึ่งเป็นกรรมการบริษัทจำเลยที่ ๑ ได้ร่วมกับบริษัทจำเลยที่ ๑ โดยจำเลยที่ ๒ ซึ่งเป็นกรรมการผู้จัดการกระทำผิดฐานฉ้อโกงประชาชน และพิพากษาให้ลงโทษจำคุกจำเลยที่ ๓ ที่ ๔ ไม่เกิน ๔ ปี คดีจึงต้องห้ามมิให้ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา ๒๑๘ ที่จำเลยที่ ๓ ที่ ๔ ฎีกาว่า โจทก์นำสืบฟังไม่ได้ว่าจำเลยที่ ๑ไม่สามารถทำกำไรจนสามารถแบ่งปันผลกำไรให้แก่ผู้ร่วมลงทุนได้ถึงร้อยละ ๘ ต่อเดือนของเงินซึ่งนำมาลงทุน ทั้งจำเลยที่ ๓ ที่ ๔มิได้มีหน้าที่หาเงินจากประชาชนและมิได้รู้เห็นเกี่ยวข้องกับการทำสัญญาร่วมลงทุน จึงถือไม่ได้ว่าจำเลยที่ ๓ ที่ ๔ เป็นตัวการร่วมกระทำความผิดกับจำเลยที่ ๑ นั้น เป็นการโต้เถียงดุลพินิจในการรับฟังพยานหลักฐานซึ่งเป็นข้อเท็จจริงต้องห้ามฎีกาตามบทกฎหมายดังกล่าว และที่จำเลยที่ ๓ ที่ ๔ ฎีกาอ้างอิงข้อกฎหมายมาประกอบก็เป็นข้อกฎหมายที่จะนำไปสู่การวินิจฉัยในปัญหาที่ว่าจำเลยที่ ๓ ที่ ๔ มีเจตนาร่วมกระทำความผิดกับจำเลยที่ ๑ ที่ ๒หรือไม่ ซึ่งเป็นข้อเท็จจริงต้องห้ามฎีกาเช่นเดียวกัน ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัย" พิพากษายกฎีกาจำเลยที่ ๓ ที่ ๔(ดุสิต วราโห-เสริมพงศ์ วรยิ่งยง-เสริมพงศ์ วรยิ่งยง)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ