คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1356/2509หลักกฎหมาย: โจทก์ฟ้องขอให้ขับไล่จำเลยออกจากเรือนที่เช่าโดยโจทก์ได้บอกเลิกสัญญาแล้ว จำเลยต่อสู้ใจความว่า จำเลยเช่าอยู่อาศัย โจทก์ให้คำมั่นว่าจะให้จำเลยเช่า 6 ปี และโจทก์ยังมิได้บอกเลิกสัญญาเช่า ขอให้ยกฟ้องโจทก์ ศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า โจทก์จำเลยได้ทำสัญญาเช่าต่อกันโดยไม่มีกำหนดเวลาเช่า โจทก์ยังไม่ได้บอกเลิกสัญญา พิพากษายกฟ้องโจทก์ ดังนี้ จึงเป็นการสมประโยชน์ของจำเลยที่ขอให้ยกฟ้องโจทก์แล้ว ศาลไม่จำเป็นต้องวินิจฉัยประเด็นอื่น ๆโจทก์ฟ้องว่า จำเลยเช่าเรือนไม้ ๒ ชั้นของโจทก์เพื่อการค้า โดยไม่มีกำหนดเวลาเช่า จำเลยเช่าอยู่ ๓ ปี โจทก์บอกเลิกสัญญา ให้จำเลยส่งมอบสถานที่เช่า จำเลยไม่ส่ง ขอให้ขับไล่จำเลยและบริวารออกไปจากสถานที่เช่า และให้ใช้ค่าเช่าและค่าเสียหาย จำเลยให้การว่า โจทก์ตกลงให้จำเลยเช่ามีกำหนด ๖ ปี จำเลยไม่ได้ค้างค่าเช่า จำเลยเช่าเพื่ออยู่อาศัย โจทก์มิได้บอกเลิกเช่าล่วงหน้าตามกฎหมาย ยังไม่มีสิทธิฟ้องขับไล่ ศาลชั้นต้นเห็นว่า โจทก์ยังไม่ได้บอกเลิกสัญญาเช่า ไม่มีสิทธิเรียกค่าเสียหาย จำนวนค่าเสียหายไม่จำต้องวินิจฉัย พิพากษายกฟ้องโจทก์ จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาให้ยกอุทธรณ์ จำเลยฎีกาขอให้ศาลชั้นต้นทำการพิจารณาในประเด็นที่ว่า จำเลยเช่าเพื่ออยู่อาศัยได้รับความคุ้มครองของกฎหมายหรือไม่ และพิจารณาคำมั่นที่โจทก์ตกลงให้จำเลยเช่ามีกำหนด ๖ ปี โดยทำการสืบพยานแล้ว พิจารณาพิพากษาตามรูปคดี ศาลฎีกาเห็นว่า ศาลชั้นต้นทำการพิจารณาแล้ว วินิจฉัยว่าโจทก์จำเลยได้ทำสัญญาเช่าต่อกันโดยไม่มีกำหนดเวลาเช่า โจทก์ยังไม่ได้บอกเลิกสัญญาเช่า พิพากษายกฟ้องโจทก์ จึงเป็นการสมประโยชน์ของจำเลยที่ขอให้ยกฟ้องโจทก์แล้ว ศาลไม่จำเป็นต้องวินิจฉัยประเด็นอื่น ๆ อีก เพราะถึงแม้จะวินิจฉัยประเด็นอื่น ๆ ด้วย ก็จะไม่ทำให้ผลของคดีเปลี่ยนแปลงไป พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1356/2509นายสงวน ควรแสวง โดยนางเพ็ญศรี ชัยพานิช ผู้รับมอบอำนาจโจทก์นายลิบปอ แซ่ตั้งจำเลย ป.วิ.พ. ม. 172, ม. 177, ม. 183 ป.พ.พ. ม. 537โจทก์ฟ้องขอให้ขับไล่จำเลยออกจากเรือนที่เช่าโดยโจทก์ได้บอกเลิกสัญญาแล้ว จำเลยต่อสู้ใจความว่า จำเลยเช่าอยู่อาศัย โจทก์ให้คำมั่นว่าจะให้จำเลยเช่า 6 ปี และโจทก์ยังมิได้บอกเลิกสัญญาเช่า ขอให้ยกฟ้องโจทก์ ศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า โจทก์จำเลยได้ทำสัญญาเช่าต่อกันโดยไม่มีกำหนดเวลาเช่า โจทก์ยังไม่ได้บอกเลิกสัญญา พิพากษายกฟ้องโจทก์ ดังนี้ จึงเป็นการสมประโยชน์ของจำเลยที่ขอให้ยกฟ้องโจทก์แล้ว ศาลไม่จำเป็นต้องวินิจฉัยประเด็นอื่น ๆโจทก์ฟ้องว่า จำเลยเช่าเรือนไม้ ๒ ชั้นของโจทก์เพื่อการค้า โดยไม่มีกำหนดเวลาเช่า จำเลยเช่าอยู่ ๓ ปี โจทก์บอกเลิกสัญญา ให้จำเลยส่งมอบสถานที่เช่า จำเลยไม่ส่ง ขอให้ขับไล่จำเลยและบริวารออกไปจากสถานที่เช่า และให้ใช้ค่าเช่าและค่าเสียหาย จำเลยให้การว่า โจทก์ตกลงให้จำเลยเช่ามีกำหนด ๖ ปี จำเลยไม่ได้ค้างค่าเช่า จำเลยเช่าเพื่ออยู่อาศัย โจทก์มิได้บอกเลิกเช่าล่วงหน้าตามกฎหมาย ยังไม่มีสิทธิฟ้องขับไล่ ศาลชั้นต้นเห็นว่า โจทก์ยังไม่ได้บอกเลิกสัญญาเช่า ไม่มีสิทธิเรียกค่าเสียหาย จำนวนค่าเสียหายไม่จำต้องวินิจฉัย พิพากษายกฟ้องโจทก์ จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาให้ยกอุทธรณ์ จำเลยฎีกาขอให้ศาลชั้นต้นทำการพิจารณาในประเด็นที่ว่า จำเลยเช่าเพื่ออยู่อาศัยได้รับความคุ้มครองของกฎหมายหรือไม่ และพิจารณาคำมั่นที่โจทก์ตกลงให้จำเลยเช่ามีกำหนด ๖ ปี โดยทำการสืบพยานแล้ว พิจารณาพิพากษาตามรูปคดี ศาลฎีกาเห็นว่า ศาลชั้นต้นทำการพิจารณาแล้ว วินิจฉัยว่าโจทก์จำเลยได้ทำสัญญาเช่าต่อกันโดยไม่มีกำหนดเวลาเช่า โจทก์ยังไม่ได้บอกเลิกสัญญาเช่า พิพากษายกฟ้องโจทก์ จึงเป็นการสมประโยชน์ของจำเลยที่ขอให้ยกฟ้องโจทก์แล้ว ศาลไม่จำเป็นต้องวินิจฉัยประเด็นอื่น ๆ อีก เพราะถึงแม้จะวินิจฉัยประเด็นอื่น ๆ ด้วย ก็จะไม่ทำให้ผลของคดีเปลี่ยนแปลงไป พิพากษายืน(วงษ์ วีระพงศ์-โพยม เลขยานนท์-มณี ชุติวงศ์)ศาลชั้นต้น - นายเพรียบ หุตางกูรศาลอุทธรณ์ - นายชลอ บุปผเวสแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยเช่าเรือนไม้ ๒ ชั้นของโจทก์เพื่อการค้า โดยไม่มีกำหนดเวลาเช่า จำเลยเช่าอยู่ ๓ ปี โจทก์บอกเลิกสัญญา ให้จำเลยส่งมอบสถานที่เช่า จำเลยไม่ส่ง ขอให้ขับไล่จำเลยและบริวารออกไปจากสถานที่เช่า และให้ใช้ค่าเช่าและค่าเสียหาย จำเลยให้การว่า โจทก์ตกลงให้จำเลยเช่ามีกำหนด ๖ ปี จำเลยไม่ได้ค้างค่าเช่า จำเลยเช่าเพื่ออยู่อาศัย โจทก์มิได้บอกเลิกเช่าล่วงหน้าตามกฎหมาย ยังไม่มีสิทธิฟ้องขับไล่ ศาลชั้นต้นเห็นว่า โจทก์ยังไม่ได้บอกเลิกสัญญาเช่า ไม่มีสิทธิเรียกค่าเสียหาย จำนวนค่าเสียหายไม่จำต้องวินิจฉัย พิพากษายกฟ้องโจทก์ จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาให้ยกอุทธรณ์ จำเลยฎีกาขอให้ศาลชั้นต้นทำการพิจารณาในประเด็นที่ว่า จำเลยเช่าเพื่ออยู่อาศัยได้รับความคุ้มครองของกฎหมายหรือไม่ และพิจารณาคำมั่นที่โจทก์ตกลงให้จำเลยเช่ามีกำหนด ๖ ปี โดยทำการสืบพยานแล้ว พิจารณาพิพากษาตามรูปคดี ศาลฎีกาเห็นว่า ศาลชั้นต้นทำการพิจารณาแล้ว วินิจฉัยว่าโจทก์จำเลยได้ทำสัญญาเช่าต่อกันโดยไม่มีกำหนดเวลาเช่า โจทก์ยังไม่ได้บอกเลิกสัญญาเช่า พิพากษายกฟ้องโจทก์ จึงเป็นการสมประโยชน์ของจำเลยที่ขอให้ยกฟ้องโจทก์แล้ว ศาลไม่จำเป็นต้องวินิจฉัยประเด็นอื่น ๆ อีก เพราะถึงแม้จะวินิจฉัยประเด็นอื่น ๆ ด้วย ก็จะไม่ทำให้ผลของคดีเปลี่ยนแปลงไป พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1356/2509นายสงวน ควรแสวง โดยนางเพ็ญศรี ชัยพานิช ผู้รับมอบอำนาจโจทก์นายลิบปอ แซ่ตั้งจำเลย ป.วิ.พ. ม. 172, ม. 177, ม. 183 ป.พ.พ. ม. 537โจทก์ฟ้องขอให้ขับไล่จำเลยออกจากเรือนที่เช่าโดยโจทก์ได้บอกเลิกสัญญาแล้ว จำเลยต่อสู้ใจความว่า จำเลยเช่าอยู่อาศัย โจทก์ให้คำมั่นว่าจะให้จำเลยเช่า 6 ปี และโจทก์ยังมิได้บอกเลิกสัญญาเช่า ขอให้ยกฟ้องโจทก์ ศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า โจทก์จำเลยได้ทำสัญญาเช่าต่อกันโดยไม่มีกำหนดเวลาเช่า โจทก์ยังไม่ได้บอกเลิกสัญญา พิพากษายกฟ้องโจทก์ ดังนี้ จึงเป็นการสมประโยชน์ของจำเลยที่ขอให้ยกฟ้องโจทก์แล้ว ศาลไม่จำเป็นต้องวินิจฉัยประเด็นอื่น ๆโจทก์ฟ้องว่า จำเลยเช่าเรือนไม้ ๒ ชั้นของโจทก์เพื่อการค้า โดยไม่มีกำหนดเวลาเช่า จำเลยเช่าอยู่ ๓ ปี โจทก์บอกเลิกสัญญา ให้จำเลยส่งมอบสถานที่เช่า จำเลยไม่ส่ง ขอให้ขับไล่จำเลยและบริวารออกไปจากสถานที่เช่า และให้ใช้ค่าเช่าและค่าเสียหาย จำเลยให้การว่า โจทก์ตกลงให้จำเลยเช่ามีกำหนด ๖ ปี จำเลยไม่ได้ค้างค่าเช่า จำเลยเช่าเพื่ออยู่อาศัย โจทก์มิได้บอกเลิกเช่าล่วงหน้าตามกฎหมาย ยังไม่มีสิทธิฟ้องขับไล่ ศาลชั้นต้นเห็นว่า โจทก์ยังไม่ได้บอกเลิกสัญญาเช่า ไม่มีสิทธิเรียกค่าเสียหาย จำนวนค่าเสียหายไม่จำต้องวินิจฉัย พิพากษายกฟ้องโจทก์ จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาให้ยกอุทธรณ์ จำเลยฎีกาขอให้ศาลชั้นต้นทำการพิจารณาในประเด็นที่ว่า จำเลยเช่าเพื่ออยู่อาศัยได้รับความคุ้มครองของกฎหมายหรือไม่ และพิจารณาคำมั่นที่โจทก์ตกลงให้จำเลยเช่ามีกำหนด ๖ ปี โดยทำการสืบพยานแล้ว พิจารณาพิพากษาตามรูปคดี ศาลฎีกาเห็นว่า ศาลชั้นต้นทำการพิจารณาแล้ว วินิจฉัยว่าโจทก์จำเลยได้ทำสัญญาเช่าต่อกันโดยไม่มีกำหนดเวลาเช่า โจทก์ยังไม่ได้บอกเลิกสัญญาเช่า พิพากษายกฟ้องโจทก์ จึงเป็นการสมประโยชน์ของจำเลยที่ขอให้ยกฟ้องโจทก์แล้ว ศาลไม่จำเป็นต้องวินิจฉัยประเด็นอื่น ๆ อีก เพราะถึงแม้จะวินิจฉัยประเด็นอื่น ๆ ด้วย ก็จะไม่ทำให้ผลของคดีเปลี่ยนแปลงไป พิพากษายืน(วงษ์ วีระพงศ์-โพยม เลขยานนท์-มณี ชุติวงศ์)ศาลชั้นต้น - นายเพรียบ หุตางกูรศาลอุทธรณ์ - นายชลอ บุปผเวสแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ