phoneee/thai-legal-corpus huggingface dataset:
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 764/2464หลักกฎหมาย: ขัดทรัพย์จำเลยขายฝากทรัพย์ที่พิพาษในคดีแก่ผู้ร้องโดยสมยอม ศาลฎีกาทับสัตย์ศาลล่างทั้งสอง ให้ยกคำร้องขัดทรัพย์ของผู้ร้องเสีย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 764/2464ขัดทรัพย์จำเลยขายฝากทรัพย์ที่พิพาษในคดีแก่ผู้ร้องโดยสมยอม ศาลฎีกาทับสัตย์ศาลล่างทั้งสอง ให้ยกคำร้องขัดทรัพย์ของผู้ร้องเสีย()แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: จำเลยขายฝากทรัพย์ที่พิพาษในคดีแก่ผู้ร้องโดยสมยอม ศาลฎีกาทับสัตย์ศาลล่างทั้งสอง ให้ยกคำร้องขัดทรัพย์ของผู้ร้องเสีย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 764/2464ขัดทรัพย์จำเลยขายฝากทรัพย์ที่พิพาษในคดีแก่ผู้ร้องโดยสมยอม ศาลฎีกาทับสัตย์ศาลล่างทั้งสอง ให้ยกคำร้องขัดทรัพย์ของผู้ร้องเสีย()แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 349/2475หลักกฎหมาย: ครอบครองโดยสงบ 10 ปี ได้กรรมสิทธิ+ ยกให้แต่ผู้ให้อาศัยอยู่ด้วยก็ไม่ตัดสิทธิของผู้ให้ปกครองในฐานเป็นเจ้าของที่ดินรายพิพาทกันนี้ เดิมเป็นของนางนิ่มมารดาโจทก์เป็นที่ไม่มีหนังสือสำคัญ นางนิ่มได้ยกกรรมสิทธิให้แก่จำเลยผู้เป็นบุตร์บุญธรรมโดยส่งมอบการครอบครองและจำเลยได้อยู่ในที่พิพาทเป็นเจ้าของมา ๑๐ ปีกว่า ศาลฎีกาตัดสินยืนตามศาลล่างตั้ง ๒ ว่า ที่ดินพิพาทไม่มีหนังสือสำคัญ การยกให้โดยให้ จำเลยเข้าปกครองที่มากว่า ๑๐ ปีแล้วดังนี้ จำเลยย่อมได้กรรมสิทธิการที่ผู้ให้จะได้ปกครองอยู่ในที่นั้นด้วยก็ไม่สำคัญ เมื่อผู้ให้ได้แสดงออกว่าตนอาศัยจำเลยอยู่ คดีเทียบได้กับมาตรา ๑๓๘๐ แลมาตรา ๑๓๘๒ ประมวลแพ่ง ฯ บรรพ ๔ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 349/2475นายเฮงอุ้นโจทก์นายกิมหมุนจำเลย ป.พ.พ. ม. 1380-1382ครอบครองโดยสงบ 10 ปี ได้กรรมสิทธิ+ ยกให้แต่ผู้ให้อาศัยอยู่ด้วยก็ไม่ตัดสิทธิของผู้ให้ปกครองในฐานเป็นเจ้าของที่ดินรายพิพาทกันนี้ เดิมเป็นของนางนิ่มมารดาโจทก์เป็นที่ไม่มีหนังสือสำคัญ นางนิ่มได้ยกกรรมสิทธิให้แก่จำเลยผู้เป็นบุตร์บุญธรรมโดยส่งมอบการครอบครองและจำเลยได้อยู่ในที่พิพาทเป็นเจ้าของมา ๑๐ ปีกว่า ศาลฎีกาตัดสินยืนตามศาลล่างตั้ง ๒ ว่า ที่ดินพิพาทไม่มีหนังสือสำคัญ การยกให้โดยให้ จำเลยเข้าปกครองที่มากว่า ๑๐ ปีแล้วดังนี้ จำเลยย่อมได้กรรมสิทธิการที่ผู้ให้จะได้ปกครองอยู่ในที่นั้นด้วยก็ไม่สำคัญ เมื่อผู้ให้ได้แสดงออกว่าตนอาศัยจำเลยอยู่ คดีเทียบได้กับมาตรา ๑๓๘๐ แลมาตรา ๑๓๘๒ ประมวลแพ่ง ฯ บรรพ ๔(ธรรมบัณฑิต บุนยะปานะ-หริศ-มนธา)ศาลชั้นต้น - พระประสาสน์วินิจฉัยศาลอุทธรณ์ - พระราชปัญญาแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ที่ดินรายพิพาทกันนี้ เดิมเป็นของนางนิ่มมารดาโจทก์เป็นที่ไม่มีหนังสือสำคัญ นางนิ่มได้ยกกรรมสิทธิให้แก่จำเลยผู้เป็นบุตร์บุญธรรมโดยส่งมอบการครอบครองและจำเลยได้อยู่ในที่พิพาทเป็นเจ้าของมา ๑๐ ปีกว่า ศาลฎีกาตัดสินยืนตามศาลล่างตั้ง ๒ ว่า ที่ดินพิพาทไม่มีหนังสือสำคัญ การยกให้โดยให้ จำเลยเข้าปกครองที่มากว่า ๑๐ ปีแล้วดังนี้ จำเลยย่อมได้กรรมสิทธิการที่ผู้ให้จะได้ปกครองอยู่ในที่นั้นด้วยก็ไม่สำคัญ เมื่อผู้ให้ได้แสดงออกว่าตนอาศัยจำเลยอยู่ คดีเทียบได้กับมาตรา ๑๓๘๐ แลมาตรา ๑๓๘๒ ประมวลแพ่ง ฯ บรรพ ๔ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 349/2475นายเฮงอุ้นโจทก์นายกิมหมุนจำเลย ป.พ.พ. ม. 1380-1382ครอบครองโดยสงบ 10 ปี ได้กรรมสิทธิ+ ยกให้แต่ผู้ให้อาศัยอยู่ด้วยก็ไม่ตัดสิทธิของผู้ให้ปกครองในฐานเป็นเจ้าของที่ดินรายพิพาทกันนี้ เดิมเป็นของนางนิ่มมารดาโจทก์เป็นที่ไม่มีหนังสือสำคัญ นางนิ่มได้ยกกรรมสิทธิให้แก่จำเลยผู้เป็นบุตร์บุญธรรมโดยส่งมอบการครอบครองและจำเลยได้อยู่ในที่พิพาทเป็นเจ้าของมา ๑๐ ปีกว่า ศาลฎีกาตัดสินยืนตามศาลล่างตั้ง ๒ ว่า ที่ดินพิพาทไม่มีหนังสือสำคัญ การยกให้โดยให้ จำเลยเข้าปกครองที่มากว่า ๑๐ ปีแล้วดังนี้ จำเลยย่อมได้กรรมสิทธิการที่ผู้ให้จะได้ปกครองอยู่ในที่นั้นด้วยก็ไม่สำคัญ เมื่อผู้ให้ได้แสดงออกว่าตนอาศัยจำเลยอยู่ คดีเทียบได้กับมาตรา ๑๓๘๐ แลมาตรา ๑๓๘๒ ประมวลแพ่ง ฯ บรรพ ๔(ธรรมบัณฑิต บุนยะปานะ-หริศ-มนธา)ศาลชั้นต้น - พระประสาสน์วินิจฉัยศาลอุทธรณ์ - พระราชปัญญาแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2145/2499หลักกฎหมาย: ฟ้องว่าจำเลยยิง ก.ตายโดยเจตนา ข้อเท็จจริงได้ความว่าจำเลยเจตนายิง ข.แต่พลาดไปถูกก.ตายเช่นนี้ ถือว่าข้อเท็จจริงต่างกับฟ้อง ถ้าโจทก์ประสงค์จะให้ศาลลงโทษจำเลยตาม กฎหมายอาญา มาตรา 44 ก็ต้องบรรยายลงไว้ในฟ้องให้ชัดเจน (ประชุมใหญ่ครั้งที่ 6/2500) ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2145/2499พนักงานอัยการจังหวัดพัทลุงโจทก์นายเขียว กับพวกจำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 43, ม. 44, ม. 249 ป.วิ.อ. ม. 158, ม. 192ฟ้องว่าจำเลยยิง ก.ตายโดยเจตนา ข้อเท็จจริงได้ความว่าจำเลยเจตนายิง ข.แต่พลาดไปถูกก.ตายเช่นนี้ ถือว่าข้อเท็จจริงต่างกับฟ้อง ถ้าโจทก์ประสงค์จะให้ศาลลงโทษจำเลยตาม กฎหมายอาญา มาตรา 44 ก็ต้องบรรยายลงไว้ในฟ้องให้ชัดเจน (ประชุมใหญ่ครั้งที่ 6/2500)(วิเทศจรรยารักษ์-ประมูล สุวรรณศร-ดุลยทรรศน์ปฏิภาณ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2145/2499พนักงานอัยการจังหวัดพัทลุงโจทก์นายเขียว กับพวกจำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 43, ม. 44, ม. 249 ป.วิ.อ. ม. 158, ม. 192ฟ้องว่าจำเลยยิง ก.ตายโดยเจตนา ข้อเท็จจริงได้ความว่าจำเลยเจตนายิง ข.แต่พลาดไปถูกก.ตายเช่นนี้ ถือว่าข้อเท็จจริงต่างกับฟ้อง ถ้าโจทก์ประสงค์จะให้ศาลลงโทษจำเลยตาม กฎหมายอาญา มาตรา 44 ก็ต้องบรรยายลงไว้ในฟ้องให้ชัดเจน (ประชุมใหญ่ครั้งที่ 6/2500)(วิเทศจรรยารักษ์-ประมูล สุวรรณศร-ดุลยทรรศน์ปฏิภาณ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศกรมอุทยานแห่งชาติ สัตว์ป่า และพันธุ์พืชประกาศกรมอุทยานแห่งชาติสัตว์ป่า และพันธุ์พืชเรื่องคำขออนุญาตค้างาช้าง ใบอนุญาตให้ค้างาช้าง คำขอย้ายสถานที่ค้างาช้างการแจ้งเลิกทำการค้างาช้างและคำขอรับใบแทนใบอนุญาตให้ค้างาช้าง (ฉบับที่ ๒)พ.ศ. ๒๕๕๙ อาศัยอำนาจตามความในข้อ ๑ ข้อ ๖ วรรคหนึ่ง ข้อ ๑๕ วรรคหนึ่งข้อ ๑๖ วรรคหนึ่งและข้อ ๑๗ วรรคหนึ่ง แห่งกฎกระทรวงการขออนุญาตการอนุญาต การค้า และการพักใช้หรือเพิกถอนใบอนุญาตให้ค้างาช้างพ.ศ. ๒๕๕๘ อธิบดีกรมอุทยานแห่งชาติ สัตว์ป่า และพันธุ์พืช ออกประกาศไว้ ดังต่อไปนี้ข้อ๑ ประกาศนี้เรียกว่า ประกาศกรมอุทยานแห่งชาติสัตว์ป่า และพันธุ์พืช เรื่อง คำขออนุญาตค้างาช้าง ใบอนุญาตให้ค้างาช้างคำขอย้ายสถานที่ค้างาช้าง การแจ้งเลิกทำการค้างาช้างและคำขอรับใบแทนใบอนุญาตให้ค้างาช้าง (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๕๙ข้อ๒[๑] ประกาศนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปข้อ๓ ให้ยกเลิกแบบใบอนุญาตให้ค้างาช้างแบบ งช. ๑๕ ท้ายประกาศกรมอุทยานแห่งชาติ สัตว์ป่า และพันธุ์พืช เรื่องคำขออนุญาตค้างาช้าง ใบอนุญาตให้ค้างาช้าง คำขอย้ายสถานที่ค้างาช้าง การแจ้งเลิกทำการค้างาช้างและคำขอรับใบแทนใบอนุญาตให้ค้างาช้าง พ.ศ. ๒๕๕๘ข้อ๔ ใบอนุญาตให้ค้างาช้าง ให้ใช้แบบงช. ๑๕ ท้ายประกาศนี้ประกาศ ณ วันที่ ๑๔กันยายน พ.ศ. ๒๕๕๙ธัญญา เนติธรรมกุลอธิบดีกรมอุทยานแห่งชาติสัตว์ป่า และพันธุ์พืช[เอกสารแนบท้าย]๑. ใบอนุญาตให้ค้างาช้าง (แบบงช. ๑๕)๒. แบบบัตรประจำสินค้างาช้าง(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)ชนิกา/ปริยานุช/จัดทำ๑๘ ตุลาคม ๒๕๕๙นุสรา/ตรวจ๒๓ ธันวาคม๒๕๕๙[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๓๓/ตอนพิเศษ ๒๓๗ ง/หน้า ๒๑/๑๗ ตุลาคม ๒๕๕๙
ประกาศกระทรวงอุตสาหกรรมฉบับที่ 5672 (พ.ศ. 2563)ออกตามความในพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมพ.ศ. 2511เรื่อง กําหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมก๊าซธรรมชาติ - การวัดคุณสมบัติ - ค่าความร้อนและดัชนีวอบบี----------------------------------อื่นๆ - อาศัยอํานาจตามความในมาตรา 15 แห่งพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม พ.ศ. 2511 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม (ฉบับที่ 7) พ.ศ. 2558 รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมออกประกาศกําหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม ก๊าซธรรมชาติ - การวัดคุณสมบัติ - ค่าความร้อนและดัชนีวอบบี มาตรฐานเลขที่ มอก. 3008 - 2562 ไว้ ดังมีรายละเอียดต่อท้ายประกาศนี้ ทั้งนี้ ให้มีผลตั้งแต่วันที่ประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปผู้มีอํานาจลงนาม - ประกาศ ณ วันที่ 24 มกราคม พ.ศ. 2563 สุริยะ จึงรุ่งเรืองกิจรัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม
ประกาศกระทรวงอุตสาหกรรมเรื่อง หลักเกณฑ์การ ใช้ชื่อย่อของผู้รับใบอนุญาตในการแสดงเครื่องหมายมาตรฐานพ.ศ. 2552--------------------------------- อาศัยอํานาจตามความในข้อ 6 วรรคสอง แห่งกฎกระทรวงกําหนดหลักเกณฑ์และวิธีการเกี่ยวกับการแสดงเครื่องหมายมาตรฐานกับผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม พ.ศ. 2550 ออกตามความในพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม พ.ศ. 2511 ให้รัฐมนตรีกําหนดหลักเกณฑ์การใช้ชื่อย่อของผู้รับใบอนุญาตได้ในกรณี ที่มีความจําเป็น รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมจึงออกประกาศไว้ ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ ให้ยกเลิก (1) ประกาศกระทรวงอุตสาหกรรม ฉบับที่ 1 (พ.ศ. 2521) เรื่อง หลักเกณฑ์การใช้ชื่อย่อของผู้รับใบอนุญาตในการแสดงเครื่องหมายมาตรฐาน ประกาศ ณ วันที่ 28 มีนาคม 2521 (2) ประกาศกระทรวงอุตสาหกรรม ฉบับที่ 2 (พ.ศ. 2521) เรื่อง หลักเกณฑ์การใช้ชื่อย่อของผู้รับใบอนุญาตในการแสดงเครื่องหมายมาตรฐาน ประกาศ ณ วันที่ 30 พฤศจิกายน 2521ข้อ ๒ การใช้ชื่อย่อของผู้รับใบอนุญาตให้เป็นไปตามหลักเกณฑ์ ดังต่อไปนี้ (1) ชื่อย่อต้องย่อมาจากชื่อเต็มของผู้รับใบอนุญาต โดยต้องเป็นอักษรไทยล้วนหรืออักษรโรมันล้วน และจํานวนอักษรของชื่อย่อต้องมีไม่น้อยกว่าสองตัว มีลักษณะชัดเจน อ่านได้ง่าย (2) ผู้ใดจะขอใช้ชื่อย่อเป็นอักษรไทยและอักษรโรมันได้ไม่เกินอย่างละหนึ่งชื่อ โดยชื่อย่อนั้นต้องไม่ซ้ํากับชื่อย่อของผู้อื่นที่ได้รับอนุญาตให้ใช้อยู่แล้ว (3) ผู้ใดประสงค์จะใช้ชื่อย่อแทนชื่อเต็มในการแสดงเครื่องหมายมาตรฐาน ให้ยื่นคําร้องต่อสํานักงานมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม กระทรวงอุตสาหกรรม โดยระบุชื่อย่อที่ประสงค์จะใช้แทนชื่อเต็ม พร้อมทั้งชี้แจงเหตุผล ความจําเป็นที่ขอใช้ชื่อย่อแทนชื่อเต็ม โดยจะใช้ชื่อย่อแทนชื่อเต็มได้ ต่อเมื่อได้รับแจ้งเป็นหนังสือจากสํานักงานมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม กระทรวงอุตสาหกรรมว่าให้ใช้ชื่อย่อนั้นได้ ทั้งนี้ ตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไปผู้มีอํานาจลงนาม - ประกาศ ณ วันที่ 30 มกราคม พ.ศ. 2552 ชาญชัย ชัยรุ่งเรืองรัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม
พระราชกฤษฎีกาเปลี่ยนแปลงเขตต์เทศบาลตำบลโนนสูงจังหวัดนครราชสีมาพ.ศ. ๒๔๙๓ ในพระปรมาภิไธยสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดชรังสิตกรมขุนชัยนาทนเรนทรผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ให้ไว้ ณ วันที่๒๑ ธันวาคม พ.ศ. ๒๔๙๒เป็นปีที่ ๔ในรัชกาลปัจจุบันโดยที่เป็นการสมควรเปลี่ยนแปลงเขตเทศบาลตำบลโนนสูงจังหวัดนครราชสีมา เสียใหม่ ตามความจำเป็นแห่งการบริหารงานของเทศบาลพระมหากษัตริย์อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๕๗ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย และมาตรา ๑๑แห่งพระราชบัญญัติเทศบาล พุทธศักราช ๒๔๘๖ จึงมีพระบรมราชโองการให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ดังต่อไปนี้มาตรา ๑ พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า พระราชกฤษฎีกาเปลี่ยนแปลงเขตต์เทศบาลตำบลโนนสูงจังหวัดนครราชสีมา พ.ศ. ๒๔๙๓มาตรา ๒[๑]พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา ๓ ให้เปลี่ยนแปลงเขตเทศบาลตำบลโนนสูงจังหวัดนครราชสีมาซึ่งได้กำหนดไว้ตามมาตรา ๔แห่งพระราชกฤษฎีกาจัดตั้งเทศบาลตำบลโนนสูง จังหวัดนครราชสีมา พุทธศักราช ๒๔๘๐เสียใหม่ ดังต่อไปนี้ด้านเหนือตั้งแต่หลักเขตที่ ๑ ซึ่งตั้งอยู่ที่ด้านเหนือมุมตะวันตกของสถานีทดลองกสิกรรม เขต ๓วัดจากมุมนี้เป็นเส้นตรงไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ ระยะยาวประมาณ ๑,๑๕๖ เมตรจดหลักเขตที่ ๒จากหลักเขตที่๒ ซึ่งตั้งอยู่ตรงมุมตะวันออกเฉียงเหนือของสถานีทดลองกสิกรรม เขต ๓หักเป็นเส้นตรงลงไปทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ผ่านทางรถไฟที่ ก.ม. ๒๙๗+๕๑๐เป็นระยะยาวประมาณ ๒,๖๔๐ เมตร จดหลักเขตที่ ๓ด้านตะวันออกจากหลักเขตที่ ๓ ซึ่งตั้งอยู่ห่างมุมตะวันออกเฉียงเหนือของเขตวัดโนนหมันไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือประมาณ ๕๐๐ เมตรหักเป็นมุมกับเส้นหลักเขตที่สามและที่สอง ๑๑๔ องศาแล้วต่อเป็นเส้นตรงไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ ผ่านทางไปอำเภอบัวใหญ่ ถึงลำเชียงไกรฝั่งเหนือจดหลักเขตที่ ๔ด้านใต้จากหลักเขตที่ ๔ หักเป็นมุมกับเส้นเขตที่สี่และที่สาม ๑๑๑ องศา ๓๐ ลิปดาเป็นเส้นตรงไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ ผ่านลำเชียงไกร ระยะยาวประมาณ ๓,๔๔๐ เมตรจดหลักเขตที่ ๕ด้านตะวันตกจากหลักเขตที่ ๕ ซึ่งตั้งอยู่ห่างจากทางรถไฟที่ ก.ม. ๒๙๔+๓๕๐ เป็นระยะ ๒๘๐ เมตรวัดเป็นมุมฉากออกจากศูนย์กลางทางรถไฟไปทางทิศตะวันออกเฉียงใต้หักเป็นมุมกับเส้นหลักเขตที่ห้าและที่สี่ ๙๓ องศา ๓๐ ลิปดาไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ ผ่านทางไปนครราชสีมา ผ่านทางรถไฟ และผ่านทางไปบ้านหนองอ้อเป็นระยะยาวประมาณ ๙๗๐ เมตร จดหลักเขตที่ ๖จากหลักเขตที่๖ ซึ่งตั้งอยู่ห่างจากทางรถไฟที่ ก.ม. ๒๙๔+๙๐๐ เป็นระยะ ๕๖๐ เมตรวัดเป็นมุมฉากออกจากศูนย์กลางทางรถไฟไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือหักเป็นเส้นตรงไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ ผ่านลำเชียงไกรไปจนจดหลักเขตที่ ๑ระยะยาวประมาณ ๑,๙๔๐ เมตรดังปรากฏในแผนผังท้ายพระราชกฤษฎีกานี้ตามเส้นแนวเขตดังกำหนดไว้ในมาตรานี้ให้มีหลักย่อยปักไว้เพื่อแสดงแนวเขตด้วยตามควรมาตรา ๔ที่ดินแปลงใดหรือโรงเรือนสิ่งปลูกสร้างใดเหลื่อมล้ำเข้ามาในเส้นเขตที่กำหนดไว้ในมาตรา๓ แม้แต่ส่วนหนึ่งส่วนใด ให้ถือว่าที่ดินแปลงนั้นหรือโรงเรือนสิ่งปลูกสร้างนั้นอยู่ในเขตเทศบาลเต็มทุกส่วนมาตรา ๕ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้ผู้รับสนองพระบรมราชโองการจอมพลป. พิบูลสงครามนายกรัฐมนตรี[เอกสารแนบท้าย]๑. แผนผังเขตเทศบาลตำบลโนนสูง จังหวัดนครราชสีมา(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)ศิริยา/พิมพ์๑๓ธันวาคม ๒๕๔๙วาทินี/รัมภา/ผู้จัดทำ๑๓ธันวาคม ๒๕๔๙ศรินรัตน์/ปรับปรุง๒๘เมษายน ๒๕๖๓ปาจรีย์/ตรวจ๑๖ตุลาคม ๒๕๖๓[๑]ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๖๗/ตอนที่ ๗/หน้า ๑๒๔/๓๑ มกราคม ๒๔๙๓
ประกาศคณะกรรมการกํากับตลาดทุนที่ ทธ. 22 /2555เรื่อง หลักเกณฑ์ เงื่อนไข และวิธีการในการจัดจําหน่ายหลักทรัพย์(ฉบับที่ 6)\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_อาศัยอํานาจตามความในมาตรา 16/6 แห่งพระราชบัญญัติหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ พ.ศ. 2535 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ (ฉบับที่ 4) พ.ศ. 2551 และมาตรา 116 แห่งพระราชบัญญัติหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ พ.ศ. 2535 อันเป็นพระราชบัญญัติที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจํากัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคล ซึ่งมาตรา 29 ประกอบกับมาตรา 33 มาตรา 34 มาตรา 41 มาตรา 43 มาตรา 44 และมาตรา 64 ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย บัญญัติให้กระทําได้โดยอาศัยอํานาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย คณะกรรมการกํากับตลาดทุนออกข้อกําหนดไว้ดังต่อไปนี้ข้อ 1 ให้ยกเลิกความใน (3) ของข้อ 1 แห่งประกาศคณะกรรมการกํากับตลาดทุน ที่ ทธ. 70/2552 เรื่อง หลักเกณฑ์ เงื่อนไข และวิธีการในการจัดจําหน่ายหลักทรัพย์ ลงวันที่ 3 สิงหาคม พ.ศ. 2552 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยประกาศคณะกรรมการกํากับตลาดทุน ที่ ทธ. 3/2554 เรื่อง หลักเกณฑ์เงื่อนไข และวิธีการในการจัดจําหน่ายหลักทรัพย์ (ฉบับที่ 2) ลงวันที่ 10 มกราคม พ.ศ. 2554 และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน "(3) "หลักทรัพย์" หมายความว่า หุ้น หุ้นกู้ ตั๋วเงิน ศุกูก ใบสําคัญแสดงสิทธิที่จะซื้อหุ้น ใบสําคัญแสดงสิทธิที่จะซื้อหุ้นกู้ ใบสําคัญแสดงสิทธิอนุพันธ์ และใบแสดงสิทธิในผลประโยชน์ที่เกิดจากหลักทรัพย์อ้างอิงไทย"ข้อ 2 ให้ยกเลิกความใน (ก) ของ (1) ในข้อ 7 แห่งประกาศคณะกรรมการกํากับตลาดทุน ที่ ทธ. 70/2552 เรื่อง หลักเกณฑ์ เงื่อนไข และวิธีการในการจัดจําหน่ายหลักทรัพย์ ลงวันที่ 3 สิงหาคม พ.ศ. 2552 และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน "(ก) การเสนอขายหลักทรัพย์ทั้งจํานวนให้แก่บุคคลดังต่อไปนี้ และได้เปิดเผยไว้ในแบบแสดงรายการข้อมูลและหนังสือชี้ชวนแล้ว 1. ผู้ลงทุนสถาบันตามประกาศคณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ว่าด้วยการกําหนดบทนิยามในประกาศเกี่ยวกับการออกและเสนอขายหลักทรัพย์ 2. กรรมการและพนักงานของบริษัทที่ออกหลักทรัพย์หรือของบริษัทย่อยของบริษัทที่ออกหลักทรัพย์ ตามที่ได้รับอนุมัติจากคณะกรรมการหรือมติที่ประชุมผู้ถือหุ้นของบริษัทที่ออกหลักทรัพย์ 3. เจ้าหนี้ของบริษัทที่ออกหลักทรัพย์ตามแผนฟื้นฟูกิจการที่ศาลเห็นชอบตามกฎหมายว่าด้วยล้มละลายหรือตามสัญญาปรับโครงสร้างหนี้ 4. ผู้ถือหุ้นของบริษัทที่ออกหลักทรัพย์ตามสัดส่วนการถือหุ้นที่มีอยู่เดิม (rights offering) 5. ผู้ถือหุ้นกู้หรือตั๋วเงินของบริษัทที่ออกหลักทรัพย์เพื่อไถ่ถอนหุ้นกู้หรือตั๋วเงินเดิม (renew) 6. บุคคลอื่นใดที่ผู้เสนอขายหลักทรัพย์แสดงต่อสํานักงานได้ว่าบุคคลดังกล่าวสามารถเข้าถึงและตรวจสอบข้อมูลที่จําเป็นต่อการตัดสินใจลงทุนในหลักทรัพย์ที่จะเสนอขายได้ด้วยตนเองและการเสนอขายหลักทรัพย์ให้กับบุคคลดังกล่าวไม่จําต้องนําหลักการจัดสรรหลักทรัพย์อย่างเท่าเทียมกันมาใช้บังคับ (fair allocation)"ข้อ 3 ประกาศนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ 2 กรกฎาคม พ.ศ. 2555 เป็นต้นไป ประกาศ ณ วันที่ 28 มีนาคม พ.ศ. 2555 (นายวรพล โสคติยานุรักษ์) เลขาธิการ สํานักงานคณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ ประธานกรรมการ คณะกรรมการกํากับตลาดทุน
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1919/2494หลักกฎหมาย: โจทก์ฟ้องขับไล่จำเลยออกจากที่ดินของโจทก์โดยอ้างว่าจำเลยอาศัยและได้บอกกล่าวจำเลยให้รื้อถอนไปแล้วจำเลยต่อสู้ว่า เช่าที่ดินของโจทก์ได้รับความคุ้มครองตาม พระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่าฯลฯและว่าคำบอกกล่าวให้รื้อถอนไปไม่ชอบด้วยกฎหมาย ดังนี้ แสดงว่าจำเลยได้ทราบคำบอกกล่าวของโจทก์แล้ว หากแต่ต่อสู้ว่าไม่ชอบด้วยกฎหมาย ไม่ชอบอย่างไรก็ไม่ได้กล่าวให้ชัดแจ้ง จึงไม่มีประเด็นที่จะวินิจฉัย และจำเลยมีหน้าที่ต้องสืบให้สมว่าตนเช่า เมื่อจำเลยไม่สืบก็ต้องฟังว่าอาศัย โจทก์ย่อมมีสิทธิตาม กฎหมายที่จะฟ้องขับไล่จำเลยได้ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1919/2494นายบุญมา เกศแก้วโจทก์นายจรัญ อิ่มอารมย์ ที่ 1 นางแจ่ม อิ่มอารมย์ ที่ 2จำเลย ป.วิ.พ. ม. 84, ม. 142, ม. 177โจทก์ฟ้องขับไล่จำเลยออกจากที่ดินของโจทก์โดยอ้างว่าจำเลยอาศัยและได้บอกกล่าวจำเลยให้รื้อถอนไปแล้วจำเลยต่อสู้ว่า เช่าที่ดินของโจทก์ได้รับความคุ้มครองตาม พระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่าฯลฯและว่าคำบอกกล่าวให้รื้อถอนไปไม่ชอบด้วยกฎหมาย ดังนี้ แสดงว่าจำเลยได้ทราบคำบอกกล่าวของโจทก์แล้ว หากแต่ต่อสู้ว่าไม่ชอบด้วยกฎหมาย ไม่ชอบอย่างไรก็ไม่ได้กล่าวให้ชัดแจ้ง จึงไม่มีประเด็นที่จะวินิจฉัย และจำเลยมีหน้าที่ต้องสืบให้สมว่าตนเช่า เมื่อจำเลยไม่สืบก็ต้องฟังว่าอาศัย โจทก์ย่อมมีสิทธิตาม กฎหมายที่จะฟ้องขับไล่จำเลยได้(ดุลยการณ์โกวิท-ดุลยทัณฑ์ชนาณัติ-มนูกิจวิมลอรรถ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1919/2494นายบุญมา เกศแก้วโจทก์นายจรัญ อิ่มอารมย์ ที่ 1 นางแจ่ม อิ่มอารมย์ ที่ 2จำเลย ป.วิ.พ. ม. 84, ม. 142, ม. 177โจทก์ฟ้องขับไล่จำเลยออกจากที่ดินของโจทก์โดยอ้างว่าจำเลยอาศัยและได้บอกกล่าวจำเลยให้รื้อถอนไปแล้วจำเลยต่อสู้ว่า เช่าที่ดินของโจทก์ได้รับความคุ้มครองตาม พระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่าฯลฯและว่าคำบอกกล่าวให้รื้อถอนไปไม่ชอบด้วยกฎหมาย ดังนี้ แสดงว่าจำเลยได้ทราบคำบอกกล่าวของโจทก์แล้ว หากแต่ต่อสู้ว่าไม่ชอบด้วยกฎหมาย ไม่ชอบอย่างไรก็ไม่ได้กล่าวให้ชัดแจ้ง จึงไม่มีประเด็นที่จะวินิจฉัย และจำเลยมีหน้าที่ต้องสืบให้สมว่าตนเช่า เมื่อจำเลยไม่สืบก็ต้องฟังว่าอาศัย โจทก์ย่อมมีสิทธิตาม กฎหมายที่จะฟ้องขับไล่จำเลยได้(ดุลยการณ์โกวิท-ดุลยทัณฑ์ชนาณัติ-มนูกิจวิมลอรรถ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรีประกาศสำนักนายกรัฐมนตรีเรื่องกำหนดให้การเวนคืนอสังหาริมทรัพย์ เพื่อสร้างทางหลวงพิเศษหมายเลข ๗สายกรุงเทพมหานคร- บ้านฉาง รวมทางแยกไปบรรจบทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๓๔ (บางวัว)และทางแยกเข้าท่าเรือแหลมฉบังตอนบ้านหนองปรือ - บ้านฉาง และตอนทางแยกไปบรรจบทางหลวงแผ่นดินหมายเลข๓ (บ้านอำเภอ) และเพื่อขยายทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๓๓๑ สายพนมสารคาม สัตหีบ ตอนบรรจบทางหลวงพิเศษหมายเลข ๗ (บ้านเขาบายศรี) และทางหลวงแผ่นดินหมายเลข๓ สายกรุงเทพมหานคร - ตราด ตอนบ้านกม. ๑๖ - บ้านกม. ๑๘เป็นกรณีที่มีความจำเป็นโดยเร่งด่วน[๑] ตามที่ได้ประกาศใช้บังคับพระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืนเพื่อสร้างทางหลวงพิเศษหมายเลข ๗ สายกรุงเทพมหานคร - บ้านฉางรวมทางแยกไปบรรจบทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๓๔ (บางวัว) และทางแยกเข้าท่าเรือแหลมฉบังตอนบ้านหนองปรือ - บ้านฉาง และตอนทางแยกไปบรรจบทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๓(บ้านอำเภอ) และเพื่อขยายทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๓๓๑ สายพนมสารคาม - สัตหีบตอนบรรจบทางหลวงพิเศษหมายเลข ๗ (บ้านเขาบายศรี) และทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๓สายกรุงเทพมหานคร - ตราด ตอนบ้านกม. ๑๖ - บ้านกม. ๑๘ พ.ศ. ๒๕๕๖ ในท้องที่อำเภอบางละมุงอำเภอสัตหีบ จังหวัดชลบุรี และอำเภอบ้านฉาง จังหวัดระยอง นั้นอธิบดีกรมทางหลวงผู้เป็นเจ้าหน้าที่เวนคืนตามพระราชกฤษฎีกาเห็นว่าการสร้างทางหลวงพิเศษและขยายทางหลวงแผ่นดินสายดังกล่าวเป็นกรณีที่มีความจำเป็นโดยเร่งด่วนเพื่ออำนวยความสะดวกและความรวดเร็วแก่การจราจรและการขนส่งอันเป็นกิจการสาธารณูปโภคซึ่งหากการเวนคืนเนิ่นช้าไปจะเป็นอุปสรรคอย่างมากแก่การพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมอาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๓ วรรคหนึ่งแห่งพระราชบัญญัติว่าด้วยการเวนคืนอสังหาริมทรัพย์ พ.ศ. ๒๕๓๐ ประกอบกับมาตรา ๖๘/๑แห่งพระราชบัญญัติทางหลวง พ.ศ. ๒๕๓๕ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติทางหลวง(ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๔๙ คณะรัฐมนตรีโดยมติเมื่อวันที่ ๓๐ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๕๗กำหนดให้การเวนคืนอสังหาริมทรัพย์ เพื่อสร้างทางหลวงพิเศษหมายเลข ๗ สายกรุงเทพมหานคร- บ้านฉาง รวมทางแยกไปบรรจบทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๓๔ (บางวัว) และทางแยกเข้าท่าเรือแหลมฉบังตอนบ้านหนองปรือ - บ้านฉาง และตอนทางแยกไปบรรจบทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๓(บ้านอำเภอ) และเพื่อขยายทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๓๓๑ สายพนมสารคาม - สัตหีบตอนบรรจบ ทางหลวงพิเศษหมายเลข ๗ (บ้านเขาบายศรี) และทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๓สายกรุงเทพมหานคร - ตราด ตอนบ้านกม. ๑๖ - บ้านกม. ๑๘ ในท้องที่อำเภอบางละมุง อำเภอสัตหีบจังหวัดชลบุรี และอำเภอบ้านฉาง จังหวัดระยองตามพระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืนเพื่อสร้างทางหลวงพิเศษหมายเลข ๗ สายกรุงเทพมหานคร บ้านฉาง รวมทางแยกไปบรรจบทางหลวงแผ่นดินหมายเลข๓๔ (บางวัว) และทางแยกเข้าท่าเรือแหลมฉบังตอนบ้านหนองปรือ - บ้านฉางและตอนทางแยกไปบรรจบทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๓ (บ้านอำเภอ) และเพื่อขยายทางหลวงแผ่นดินหมายเลข๓๓๑ สายพนมสารคาม - สัตหีบ ตอนบรรจบทางหลวงพิเศษหมายเลข ๗ (บ้านเขาบายศรี)และทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๓ สายกรุงเทพมหานคร - ตราด ตอนบ้านกม. ๑๖ - บ้านกม. ๑๘พ.ศ. ๒๕๕๖ เป็นกรณีที่มีความจำเป็นโดยเร่งด่วนเพื่อให้เจ้าหน้าที่หรือผู้ซึ่งได้รับมอบหมายจากเจ้าหน้าที่มีอำนาจเข้าครอบครองหรือใช้อสังหาริมทรัพย์นั้นตามพระราชบัญญัติว่าด้วยการเวนคืนอสังหาริมทรัพย์พ.ศ. ๒๕๓๐ ได้ประกาศณ วันที่ ๑๗ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๕๘พลเอกประยุทธ์ จันทร์โอชานายกรัฐมนตรีปริยานุช/ผู้จัดทำ๕ มีนาคม ๒๕๕๘กฤษดายุทธ/ผู้ตรวจ๕ มีนาคม ๒๕๕๘[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๓๒/ตอนพิเศษ ๔๙ ง/หน้า ๗/๒ มีนาคม ๒๕๕๘
กฎกระทรวงกฎกระทรวงฉบับที่ ๑๓ (พ.ศ. ๒๕๑๗)ออกตามความในพระราชบัญญัติการขนส่งพ.ศ. ๒๔๙๗[๑] อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๖ แห่งพระราชบัญญัติการขนส่ง พ.ศ.๒๔๙๗รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคมและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยออกกฎกระทรวงไว้ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ให้ยกเลิกความในข้อ ๒ แห่งกฎกระทรวง ฉบับที่ ๓ (พ.ศ. ๒๔๙๗) ออกตามความในพระราชบัญญัติการขนส่งพ.ศ. ๒๔๙๗ ว่าด้วยการขนส่งทางบกและให้ใช้ความต่อไปนี้แทนข้อ ๒การชำระค่าธรรมเนียมตามกฎกระทรวงนี้ ให้กระทำโดยชำระเป็นเงินสดและออกใบเสร็จรับเงินให้เป็นหลักฐานข้อ ๒ให้ยกเลิกความในข้อ ๑๓ แห่งกฎกระทรวง ฉบับที่ ๑๐ (พ.ศ. ๒๕๐๕) ออกตามความในพระราชบัญญัติการขนส่งพ.ศ. ๒๔๙๗ ว่าด้วยการขนส่งทางบก และให้ใช้ความต่อไปนี้แทนข้อ ๑๓การชำระค่าธรรมเนียมเกี่ยวกับการขนส่งสาธารณะด้วยรถยนต์ ให้กระทำโดยชำระเป็นเงินสดและออกใบเสร็จรับเงินให้เป็นหลักฐานข้อ ๓ให้ยกเลิกความในข้อ ๑๒ แห่งกฎกระทรวง ฉบับที่ ๑๑ (พ.ศ. ๒๕๐๙) ออกตามความในพระราชบัญญัติการขนส่งพ.ศ. ๒๔๙๗ ว่าด้วยการขนส่งทางบก และให้ใช้ความต่อไปนี้แทนข้อ ๑๒การชำระค่าธรรมเนียมเกี่ยวกับการขนส่งส่วนบุคคลด้วยรถยนต์ ให้กระทำโดยชำระเป็นเงินสดและออกใบเสร็จรับเงินให้เป็นหลักฐานข้อ ๔ให้ยกเลิกความในข้อ ๖ แห่งกฎกระทรวง ฉบับที่ ๑๒ (พ.ศ. ๒๕๐๙) ออกตามความในพระราชบัญญัติการขนส่งพ.ศ. ๒๔๙๗ ว่าด้วยการรับจัดการขนส่ง และให้ใช้ความต่อไปนี้แทนข้อ ๖การชำระค่าธรรมเนียมเกี่ยวกับการรับจัดการขนส่ง ให้กระทำโดยชำระเป็นเงินสดและออกใบเสร็จรับเงินให้เป็นหลักฐานให้ไว้ ณ วันที่ ๑๙ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๑๗เชาวน์ ณศิลวันต์รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคมพลตำรวจตรี อรรถสิทธิ์สิทธิสุนทรรัฐมนตรีว่าการกะทรวงมหาดไทยหมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ เนื่องจากการชำระค่าธรรมเนียมเกี่ยวกับการขนส่งและการรับจัดการขนส่งโดยวิธีปิดแสตมป์ฤชากรตามที่ได้ปฏิบัติมาแต่เดิมนั้นไม่สามารถอำนวยความสะดวกให้แก่ประชาชนได้รวดเร็วเท่าที่ควรประกอบกับการใช้แสตมป์ฤชากรในทางปฏิบัติมีปัญหายุ่งยากเกี่ยวกับการเบิกจ่ายเก็บรักษา ทำบัญชี และการตรวจสอบ สมควรเปลี่ยนแปลงวิธีการชำระค่าธรรมเนียมเสียใหม่เป็นวิธีชำระด้วยเงินสด และออกใบเสร็จรับเงินให้เป็นหลักฐานแทน จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงฉบับนี้ธิดาวรรณ/แก้ไข๒๔ ตุลาคม ๒๕๔๕โชติกานต์/ปรับปรุง๑๑ มกราคม ๒๕๕๙[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๙๑/ตอนที่ ๑๒๘/ฉบับพิเศษ หน้า ๑๔/๒๙ กรกฎาคม ๒๕๑๗
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 6703/2538หลักกฎหมาย: เครื่องเสียงพร้อมลำโพงและเครื่องปรับอากาศติดรถยนต์เป็นเครื่องอุปกรณ์ที่จำเลยมีเจตนาชัดแจ้งที่จะให้เป็นของใช้ประจำกับรถยนต์ของกลางเป็นอาจิณ จึงถือว่าทรัพย์เหล่านี้เป็นอุปกรณ์ย่อมตกติดไปกับรถยนต์ของกลางที่เป็นประธาน เมื่อศาลชั้นต้นพิพากษาให้ริบรถยนต์ของกลาง ย่อมหมายความรวมถึงเครื่องเสียงพร้อมลำโพงและเครื่องปรับอากาศติดรถยนต์ด้วย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 6703/2538พนักงานอัยการแขวงพระนครเหนือโจทก์นายประเภท เลี้ยงบรรจงจำเลย ป.พ.พ. ม. 147 ป.อ. ม. 33เครื่องเสียงพร้อมลำโพงและเครื่องปรับอากาศติดรถยนต์เป็นเครื่องอุปกรณ์ที่จำเลยมีเจตนาชัดแจ้งที่จะให้เป็นของใช้ประจำกับรถยนต์ของกลางเป็นอาจิณ จึงถือว่าทรัพย์เหล่านี้เป็นอุปกรณ์ย่อมตกติดไปกับรถยนต์ของกลางที่เป็นประธาน เมื่อศาลชั้นต้นพิพากษาให้ริบรถยนต์ของกลาง ย่อมหมายความรวมถึงเครื่องเสียงพร้อมลำโพงและเครื่องปรับอากาศติดรถยนต์ด้วย(อากร อัชกุล-สุทธิ นิชโรจน์-สุชาติ ถาวรวงษ์)ศาลแขวงพระนครเหนือ - นายนิวิษฐชัย สำเนาพันธุ์ศาลอุทธรณ์ - นายสมศักดิ์ เทวรักษ์กุล นายสแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 6703/2538พนักงานอัยการแขวงพระนครเหนือโจทก์นายประเภท เลี้ยงบรรจงจำเลย ป.พ.พ. ม. 147 ป.อ. ม. 33เครื่องเสียงพร้อมลำโพงและเครื่องปรับอากาศติดรถยนต์เป็นเครื่องอุปกรณ์ที่จำเลยมีเจตนาชัดแจ้งที่จะให้เป็นของใช้ประจำกับรถยนต์ของกลางเป็นอาจิณ จึงถือว่าทรัพย์เหล่านี้เป็นอุปกรณ์ย่อมตกติดไปกับรถยนต์ของกลางที่เป็นประธาน เมื่อศาลชั้นต้นพิพากษาให้ริบรถยนต์ของกลาง ย่อมหมายความรวมถึงเครื่องเสียงพร้อมลำโพงและเครื่องปรับอากาศติดรถยนต์ด้วย(อากร อัชกุล-สุทธิ นิชโรจน์-สุชาติ ถาวรวงษ์)ศาลแขวงพระนครเหนือ - นายนิวิษฐชัย สำเนาพันธุ์ศาลอุทธรณ์ - นายสมศักดิ์ เทวรักษ์กุล นายสแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ