ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลปกาสัยเรื่องควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์พ.ศ. ๒๕๖๐[๑] โดยที่เป็นการสมควรตราข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลปกาสัยว่าด้วยควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ในเขตพื้นที่รับผิดชอบขององค์การบริหารส่วนตำบลปกาสัยอาศัยอำนาจตามความในมาตรา๗๑ แห่งพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล พ.ศ. ๒๕๓๗และที่แก้ไขเพิ่มเติม ประกอบมาตรา ๒๙ แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ และที่แก้ไขเพิ่มเติมองค์การบริหารส่วนตำบลปกาสัยโดยความเห็นชอบของสภาองค์การบริหารส่วนตำบลปกาสัยและนายอำเภอเหนือคลองจึงตราข้อบัญญัติไว้ ดังต่อไปนี้ข้อ๑ ข้อบัญญัตินี้เรียกว่า ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลปกาสัยเรื่อง ควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ พ.ศ. ๒๕๖๐ข้อ๒ ข้อบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลปกาสัยตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปข้อ๓ บรรดาข้อบัญญัติ ประกาศ ระเบียบหรือคำสั่งอื่นใดในส่วนที่ได้ตราไว้แล้วซึ่งขัดหรือแย้งกับข้อบัญญัตินี้ให้ใช้ข้อบัญญัตินี้แทนข้อ๔ ในข้อบัญญัตินี้การเลี้ยงสัตว์ หมายความว่าการเลี้ยงสัตว์ในสถานที่เลี้ยงสัตว์การปล่อยสัตว์ หมายความว่าการเลี้ยงสัตว์ในลักษณะที่มีการปล่อยให้อยู่นอกสถานที่เลี้ยงสัตว์รวมทั้งการสละการครอบครองสัตว์สถานที่เลี้ยงสัตว์ หมายความว่า คอกสัตว์ กรงสัตว์ที่ขังสัตว์หรือสถานที่ในลักษณะอื่นที่ใช้ในการควบคุมสัตว์ที่เลี้ยงเจ้าของสัตว์ หมายความรวมถึงผู้ครอบครองสัตว์ด้วยราชการส่วนท้องถิ่น หมายความว่า องค์การบริหารส่วนตำบลปกาสัยที่หรือทางสาธารณะ หมายความว่าสถานที่หรือทางซึ่งมิใช่เป็นของเอกชนและประชาชนสามารถใช้ประโยชน์หรือใช้สัญจรได้เจ้าพนักงานท้องถิ่น หมายความว่านายกองค์การบริหารส่วนตำบลปกาสัยเจ้าพนักงานสาธารณสุข เจ้าพนักงานซึ่งได้รับการแต่งตั้งจากรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุขให้ปฏิบัติการตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ข้อ๕ เพื่อประโยชน์ในการรักษาสภาวะความเป็นอยู่ที่เหมาะสมกับการดำรงชีพของประชาชนในท้องถิ่นหรือเพื่อป้องกันอันตรายจากเชื้อโรคที่เกิดจากสัตว์ให้พื้นที่ในเขตอำนาจขององค์การบริหารส่วนตำบลปกาสัยเป็นเขตควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ดังนี้๑)ให้พื้นที่ต่อไปนี้เป็นเขตห้ามเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ประเภท ช้าง ม้า โค กระบือสุกรแพะ แกะ หรือสัตว์อื่น ๆ โดยเด็ดขาด(๑.๑)ที่หรือทางสาธารณะในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลปกาสัย เช่น บริเวณถนนสาธารณะทุกสายสนามกีฬา สนามเด็กเล่น ศาลาประจำหม่บู ้าน ฯลฯ(๑.๒)บริเวณวัด หรือสถานปฏิบัติศาสนกิจ(๑.๓)บริเวณสถานที่ราชการทุกแห่ง(๑.๔)บริเวณตลาดทุกประเภท(๒) ให้พื้นที่ต่อไปนี้เป็นเขตห้ามเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์เกินจำนวนที่องค์การบริหารส่วนตำบลปกาสัยกำหนด(๒.๑) พื้นที่ของเอกชนที่อยู่ในเขตชุมชนห้ามเลี้ยงสัตว์ ดังต่อไปนี้(๒.๑.๑) โค กระบือ ม้า แพะ แกะ หรือสัตว์อื่น ๆที่มีลักษณะคล้ายกันเกินจำนวน ๒ ตัว(๒.๑.๒) ไก่ เป็ด ห่าน นก กระต่าย หรือสัตว์อื่น ๆ ที่มีลักษณะคล้ายกันเกินจำนวน๑๐ ตัว(๒.๑.๓) สุกร สุนัข แมว หรือสัตว์อื่น ๆ ที่มีลักษณะคล้ายกัน เกิน ๓ ตัว(๒.๒)พื้นที่ของเอกชนที่ไม่อยู่ในเขตชุมชนแต่มีบ้านเรือนใกล้เคียงกันห้ามเลี้ยงสัตว์ ดังต่อไปนี้(๒.๒.๑) สุกร โค กระบือ ม้า แพะ แกะ สุนัข แมว หรือสัตว์อื่นๆที่มีลักษณะคล้ายคลึงกัน เกิน จำนวน ๕ ตัว(๒.๒.๒) ไก่ เป็ด ห่าน นก กระต่าย หรือสัตว์อื่น ๆ ที่มีลักษณะคล้ายคลึงกันเกินจำนวน ๒๐ ตัวข้อ๖ เจ้าของสัตว์ที่มีความประสงค์ดำเนินกิจการเลี้ยงสัตว์ในลักษณะของฟาร์มหรือเลี้ยงเป็นจำนวนมากเจ้าของสัตว์จะต้องปฏิบัติตามกฎหมายที่เกี่ยวข้องและสถานประกอบการจะต้องอยู่ห่างจากสถานที่ราชการชุมชน หรือบ้านเรือนที่อยู่ใกล้เคียงกัน ไม่น้อยกว่า ๘๐๐ เมตรและมีมาตรการป้องกันเหตุรำคาญที่จะเกิดขึ้นในการประกอบกิจการดังกล่าวข้อ๗ การเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์เลี้ยงให้เจ้าของสัตว์เลี้ยงปฏิบัติดังต่อไปนี้(๑)จัดให้มีสถานที่เลี้ยงสัตว์ที่มั่นคงแข็งแรงตามความเหมาะสมแก่ประเภทและชนิดของสัตว์โดยมีขนาดเพียงพอ และมีระบบการระบายน้ำและกำจัดสิ่งปฏิกูลให้ถูกสุขลักษณะ(๒) ดำเนินการจัดสถานที่เลี้ยงสัตว์ให้สะอาดอยู่เสมอจัดเก็บสิ่งปฏิกูลให้ถูกสุขลักษณะห้ามปล่อยสะสมไว้ จนเกิดกลิ่นเหม็นรบกวนผู้ที่อาศัยบริเวณใกล้เคียง(๓) เมื่อมีกรณีสัตว์ตายลงผู้ครอบครองหรือเจ้าของสัตว์จะต้องกำจัดซากสัตว์ให้ถูกสุขลักษณะเพื่อป้องกันมิให้เป็นแหล่งเพาะพันธุ์ของเชื้อโรคและการกำจัดจะต้องไม่เป็นการก่อเหตุรำคาญให้กับผู้ที่อาศัยบริเวณใกล้เคียง(๔) ให้ผู้ครอบครองหรือเจ้าของสัตว์เลี้ยงสัตว์ภายในสถานที่เลี้ยงสัตว์ของตนเองไม่ปล่อยให้สัตว์ออกนอกสถานที่เลี้ยงสัตว์โดยปราศจากการควบคุมดูแล(๕) ไม่นำสัตว์เลี้ยงออกนอกสถานที่เลี้ยงสัตว์ของตนเว้นแต่เฉพาะเพื่อการเคลื่อนย้ายสัตว์หรือมีเหตุจำเป็นอย่างอื่นที่จะต้องเคลื่อนย้ายสัตว์(๖) ควบคุมดูแลสัตว์เลี้ยงของตนมิให้ก่อเหตุอันตรายหรือเหตุรำคาญแก่ผู้อื่นและไม่ก่อให้เกิดมลพิษต่อสิ่งแวดล้อม(๗) ต้องปฏิบัติตามคำแนะนำของเจ้าพนักงานสาธารณสุขเจ้าพนักงานท้องถิ่นหรือผู้ซึ่งได้รับการแต่งตั้งเจ้าพนักงานท้องถิ่นข้อ ๘ ในกรณีที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นพบสัตว์ในที่หรือทางสาธารณะอันเป็นการฝ่าฝืนตามข้อ๕ โดยไม่ปรากฏเจ้าของให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจกักสัตว์ดังกล่าวไว้เป็นเวลาอย่างน้อยสามสิบวันเมื่อพ้นกำหนดแล้วยังไม่มีผู้ใดมาแสดงหลักฐานการเป็นเจ้าของเพื่อรับสัตว์คืนให้สัตว์นั้นตกเป็นของราชการส่วนท้องถิ่นแต่ถ้าการกักสัตว์ไว้อาจก่อให้เกิดอันตรายแก่สัตว์นั้นหรือสัตว์อื่นหรือต้องเสียค่าใช้จ่ายเกินสมควร เจ้าพนักงานท้องถิ่นจะจัดการขายหรือขายทอดตลาดสัตว์นั้นตามควรแก่กรณีก่อถึงกำหนดเวลาดังกล่าวก็ได้เงินที่ได้จากการขายหรือขายทอดตลาดเมื่อได้หักค่าใช้จ่ายในการขายหรือขายทอดตลาดและค่าเลี้ยงดูสัตว์แล้วให้เก็บรักษาไว้แทนสัตว์ในกรณีที่มิได้มีการขายหรือขายทอดตลาดสัตว์ตามวรรคหนึ่งและเจ้าของสัตว์มาขอรับคืนภายในกำหนดเวลาตามวรรคหนึ่งเจ้าของสัตว์ต้องเป็นผู้เสียค่าใช้จ่ายสำหรับการเลี้ยงดูสัตว์ให้แก่ราชการส่วนท้องถิ่นตามจำนวนที่ได้จ่ายจริงด้วยในกรณีที่ปรากฏว่าสัตว์ที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นพบนั้นเป็นโรคติดต่ออันอาจเป็นอันตรายต่อประชาชนให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจทำลายหรือจัดการตามที่เห็นสมควรข้อ๙ ในกรณีที่เจ้าของสัตว์สงสัยว่าสัตว์ที่เลี้ยงไว้นั้นเป็นโรคอันอาจเป็นอันตรายต่อสุขภาพของบุคคลทั่วไปให้เจ้าของสัตว์แยกหรือกักสัตว์นั้นไว้ต่างหากและแจ้งให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นหรือเจ้าพนักงานสาธารณสุขทราบและต้องปฏิบัติตามคำแนะนำโดยเคร่งครัดข้อ๑๐ ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นแต่งตั้งข้าราชการหรือพนักงานส่วนท้องถิ่นเพื่อให้ปฏิบัติหน้าที่ตามมาตรา ๔๔ วรรคหนึ่งแห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ.๒๕๓๕ ในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลปกาสัย ในเรื่องใดหรือทุกเรื่องก็ได้ข้อ๑๑ ผู้ใดฝ่าฝืนหรือไม่ปฏิบัติตามข้อบัญญัตินี้ต้องระวางโทษตามที่กำหนดไว้ในพระราชบัญญัติการสาธารณสุขพ.ศ. ๒๕๓๕ และที่แก้ไขเพิ่มเติมข้อ๑๒ ให้นายกองค์การบริหารส่วนตำบลปกาสัยเป็นผู้รักษาการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตินี้และให้มีอำนาจออก ระเบียบ ประกาศหรือคำสั่ง เพื่อปฏิบัติการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตินี้ประกาศณ วันที่ ๓๑ มกราคม พ.ศ. ๒๕๖๑สมโภชน์ บุตรเผียนนายกองค์การบริหารส่วนตำบลปากสัยวิวรรธน์/จัดทำ๓๑ มกราคม ๒๕๖๒[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๓๕/ตอนพิเศษ ๓๐๕ ง/หน้า ๒๒๓/๓๐ พฤศจิกายน ๒๕๖๑