phoneee/thai-legal-corpus huggingface dataset:
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 947/2495หลักกฎหมาย: มารดายกที่ดินให้แก่บุตรปรากฏว่าที่ดินที่ยกให้นั้น ติดจำนองมาก่อนทำยกให้ แต่มารดาได้ไถ่ถอนการจำนองมาแล้วจึงทำยกให้แก่บุตร และเมื่อทำยกให้แล้ว ในวันเดียวกันนั้นบุตรก็จำนองที่ดินนั้นไว้แก่ผู้มีชื่ออีกดังนี้ถือได้ว่า ขณะเมื่อยกให้กัน หนี้จำนองอันติดอยู่กับที่ดินไม่มีแล้ว เพราะได้ไถ่ถอนแล้ว ฉะนั้นเมื่อภายหลังบุตรประพฤติเนรคุณมารดาย่อมถอนคืนการให้ได้ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 947/2495นางทา ไกลปาปโจทก์นายถิว ไกลปาป ที่ 1, นางเหรียญ ไกลปาป ที่ 2จำเลย ป.พ.พ. ม. 531, ม. 535มารดายกที่ดินให้แก่บุตรปรากฏว่าที่ดินที่ยกให้นั้น ติดจำนองมาก่อนทำยกให้ แต่มารดาได้ไถ่ถอนการจำนองมาแล้วจึงทำยกให้แก่บุตร และเมื่อทำยกให้แล้ว ในวันเดียวกันนั้นบุตรก็จำนองที่ดินนั้นไว้แก่ผู้มีชื่ออีกดังนี้ถือได้ว่า ขณะเมื่อยกให้กัน หนี้จำนองอันติดอยู่กับที่ดินไม่มีแล้ว เพราะได้ไถ่ถอนแล้ว ฉะนั้นเมื่อภายหลังบุตรประพฤติเนรคุณมารดาย่อมถอนคืนการให้ได้(ศิลปสิทธิวินิจฉัย-เลขวณิชธรรมวิทักษ์-นาถปริญญา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 947/2495นางทา ไกลปาปโจทก์นายถิว ไกลปาป ที่ 1, นางเหรียญ ไกลปาป ที่ 2จำเลย ป.พ.พ. ม. 531, ม. 535มารดายกที่ดินให้แก่บุตรปรากฏว่าที่ดินที่ยกให้นั้น ติดจำนองมาก่อนทำยกให้ แต่มารดาได้ไถ่ถอนการจำนองมาแล้วจึงทำยกให้แก่บุตร และเมื่อทำยกให้แล้ว ในวันเดียวกันนั้นบุตรก็จำนองที่ดินนั้นไว้แก่ผู้มีชื่ออีกดังนี้ถือได้ว่า ขณะเมื่อยกให้กัน หนี้จำนองอันติดอยู่กับที่ดินไม่มีแล้ว เพราะได้ไถ่ถอนแล้ว ฉะนั้นเมื่อภายหลังบุตรประพฤติเนรคุณมารดาย่อมถอนคืนการให้ได้(ศิลปสิทธิวินิจฉัย-เลขวณิชธรรมวิทักษ์-นาถปริญญา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 634/2468หลักกฎหมาย: สัญญากู้เงินขัดทรัพย์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 634/2468สัญญากู้เงินขัดทรัพย์()แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 634/2468สัญญากู้เงินขัดทรัพย์()แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 677/2487หลักกฎหมาย: การที่โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามมาตรา 21 แห่งพระราชบัญญัติทะเบียนพาณิชย์นั้น ศาลจะลงโทษรวมกันก็ได้และจะกำหนดค่าปรับเท่าไรก็ได้เมื่อไม่เกินขั้นสูงที่กฎหมายกำหนดไว้กรณีที่กฎหมายกำหนดให้ปรับไม่เกินวันละ 20 บาท นั้นศาลจะปรับต่ำกว่า 1 บาทก็ได้ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 677/2487อัยการนครราชสีมาโจทก์นายบุญ บุญวีร์จำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 18 พ.ร.บ.ทะเบียนพาณิชย์ พ.ศ.2479 ม. 21, ม. 11 ป.วิ.อ. ม. 186 (6)การที่โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามมาตรา 21 แห่งพระราชบัญญัติทะเบียนพาณิชย์นั้น ศาลจะลงโทษรวมกันก็ได้และจะกำหนดค่าปรับเท่าไรก็ได้เมื่อไม่เกินขั้นสูงที่กฎหมายกำหนดไว้กรณีที่กฎหมายกำหนดให้ปรับไม่เกินวันละ 20 บาท นั้นศาลจะปรับต่ำกว่า 1 บาทก็ได้(จำรูญ โปษยานนท์-คง อิสรภักดี-เยี่ยม เลขวนิชธัมวิทักส์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 677/2487อัยการนครราชสีมาโจทก์นายบุญ บุญวีร์จำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 18 พ.ร.บ.ทะเบียนพาณิชย์ พ.ศ.2479 ม. 21, ม. 11 ป.วิ.อ. ม. 186 (6)การที่โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามมาตรา 21 แห่งพระราชบัญญัติทะเบียนพาณิชย์นั้น ศาลจะลงโทษรวมกันก็ได้และจะกำหนดค่าปรับเท่าไรก็ได้เมื่อไม่เกินขั้นสูงที่กฎหมายกำหนดไว้กรณีที่กฎหมายกำหนดให้ปรับไม่เกินวันละ 20 บาท นั้นศาลจะปรับต่ำกว่า 1 บาทก็ได้(จำรูญ โปษยานนท์-คง อิสรภักดี-เยี่ยม เลขวนิชธัมวิทักส์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรีประกาศสำนักนายกรัฐมนตรีเรื่องกำหนดให้การเวนคืนอสังหาริมทรัพย์ ในท้องที่อำเภอบางบัวทอง อำเภอบางใหญ่และอำเภอเมืองนนทบุรีจังหวัดนนทบุรี และเขตบางซื่อ กรุงเทพมหานครเป็นกรณีที่มีความจำเป็นโดยเร่งด่วน[๑] ตามที่ได้ประกาศใช้บังคับพระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืนในท้องที่อำเภอบางบัวทอง อำเภอบางใหญ่ และอำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรีและเขตบางซื่อ กรุงเทพมหานคร พ.ศ. ๒๕๔๘ เพื่อดำเนินกิจการรถไฟฟ้าในส่วนที่เกี่ยวกับการจัดสร้างโครงการขนส่งด้วยระบบรถไฟฟ้าสถานที่จอดรถสำหรับผู้โดยสาร และกิจการอื่นที่เกี่ยวเนื่องกับกิจการรถไฟฟ้า แล้วนั้นผู้ว่าการการรถไฟฟ้าขนส่งมวลชนแห่งประเทศไทยผู้เป็นเจ้าหน้าที่เวนคืนตามพระราชกฤษฎีกาดังกล่าวได้พิจารณาแล้วเห็นว่าการจัดสร้างโครงการขนส่งด้วยระบบรถไฟฟ้า สถานที่จอดรถสำหรับผู้โดยสารและกิจการอื่นที่เกี่ยวเนื่องกับกิจการรถไฟฟ้าดังกล่าวเป็นกรณีที่มีความจำเป็นโดยเร่งด่วนเพื่ออำนวยความสะดวกและความรวดเร็วแก่การจราจรและการขนส่งอันเป็นกิจการสาธารณูปโภคซึ่งหากการเวนคืนเนิ่นช้าไปจะเป็นอุปสรรคอย่างมากแก่การพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมดังนั้นอาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๓ วรรคหนึ่ง แห่งพระราชบัญญัติว่าด้วยการเวนคืนอสังหาริมทรัพย์พ.ศ. ๒๕๓๐อันเป็นพระราชบัญญัติที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคลซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๔๙ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยบัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมายประกอบกับมาตรา ๓๕ วรรคหนึ่งแห่งพระราชบัญญัติการรถไฟฟ้าขนส่งมวลชนแห่งประเทศไทยพ.ศ. ๒๕๔๓อันเป็นพระราชบัญญัติที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคลซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๓๑ มาตรา ๓๕ มาตรา ๓๖ มาตรา ๔๘ และมาตรา ๕๐ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยบัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมายคณะรัฐมนตรีโดยมติเมื่อวันที่ ๑๕ กรกฎาคม ๒๕๔๘จึงกำหนดให้การเวนคืนอสังหาริมทรัพย์ ในท้องที่อำเภอบางบัวทอง อำเภอบางใหญ่และอำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี และเขตบางซื่อ กรุงเทพมหานคร ตามพระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืนในท้องที่อำเภอบางบัวทอง อำเภอบางใหญ่ และอำเภอเมืองนนทบุรีจังหวัดนนทบุรีและเขตบางซื่อ กรุงเทพมหานคร พ.ศ. ๒๕๔๘เป็นกรณีที่มีความจำเป็นโดยเร่งด่วนเพื่อให้เจ้าหน้าที่หรือผู้ซึ่งได้รับมอบหมายจากเจ้าหน้าที่มีอำนาจเข้าครอบครองหรือใช้อสังหาริมทรัพย์นั้นตามพระราชบัญญัติว่าด้วยการเวนคืนอสังหาริมทรัพย์พ.ศ. ๒๕๓๐ ได้ประกาศ ณ วันที่ ๒๘กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๔๘พันตำรวจโท ทักษิณชินวัตรนายกรัฐมนตรีฐิติพงษ์/ผู้จัดทำ๒๔ สิงหาคม ๒๕๔๘ภัทรวีร์/ปรับปรุง๓๑ สิงหาคม ๒๕๖๐[๑] รก.๒๕๔๘/พ๖๗ง/๔/๑๘ สิงหาคม๒๕๔๘
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1225/2479หลักกฎหมาย: ในคดีที่ศาลล่างทั้ง 2 พิพากษาต้องกันให้ส่งตัวจำเลยไปไว้ยังโรงเรียนดัดสันดานตาม ม.58 นั้น จำเลยจะฎีกาในข้อเท็จจริงไม่ได้ ต้องห้ามตามประมวลพิจารณา อาญา ม.218ศาลล่างทั้ง ๒ ฟังว่าจำเลยเป็นคนร้ายลักกระบือมีผิดตาม ม.๒๙๔ แต่จำเลยเป็นเด็กมีอายุ ๑๕ ปี จึงพิพากษาต้องกันให้ส่งตัวจำเลยไปไว้ยังโรงเรียนดัดสันดาน จนกว่าจะมีอายุ ๑๘ ปีตาม ม.๕๘ ตอนท้าย จำเลยฎีกาว่าไม่ควรเชื่อพะยานโจทก์ ศาลฎีกาเห็นว่า จำเลยจะฎีกาในปัญหา ข้อเท็จจริงไม่ได้ ต้องห้ามตามประมวลวิธีพิจารณาความอาญา ม.๒๑๘ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1225/2479อัยยการลำปางโจทก์นายมูล น้อยปุกจำเลย ป.อ. ม. 294-58-57 ป.วิ.อ. ม. 218ในคดีที่ศาลล่างทั้ง 2 พิพากษาต้องกันให้ส่งตัวจำเลยไปไว้ยังโรงเรียนดัดสันดานตาม ม.58 นั้น จำเลยจะฎีกาในข้อเท็จจริงไม่ได้ ต้องห้ามตามประมวลพิจารณา อาญา ม.218ศาลล่างทั้ง ๒ ฟังว่าจำเลยเป็นคนร้ายลักกระบือมีผิดตาม ม.๒๙๔ แต่จำเลยเป็นเด็กมีอายุ ๑๕ ปี จึงพิพากษาต้องกันให้ส่งตัวจำเลยไปไว้ยังโรงเรียนดัดสันดาน จนกว่าจะมีอายุ ๑๘ ปีตาม ม.๕๘ ตอนท้าย จำเลยฎีกาว่าไม่ควรเชื่อพะยานโจทก์ ศาลฎีกาเห็นว่า จำเลยจะฎีกาในปัญหา ข้อเท็จจริงไม่ได้ ต้องห้ามตามประมวลวิธีพิจารณาความอาญา ม.๒๑๘(อรรถกฤต ช.เพ็ญชาติ-มนธา-พลางกูร)ศาลชั้นต้น - นายชวน ชินสุวรรณ์ศาลอุทธรณ์ - พระยาเลขานิชแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ศาลล่างทั้ง ๒ ฟังว่าจำเลยเป็นคนร้ายลักกระบือมีผิดตาม ม.๒๙๔ แต่จำเลยเป็นเด็กมีอายุ ๑๕ ปี จึงพิพากษาต้องกันให้ส่งตัวจำเลยไปไว้ยังโรงเรียนดัดสันดาน จนกว่าจะมีอายุ ๑๘ ปีตาม ม.๕๘ ตอนท้าย จำเลยฎีกาว่าไม่ควรเชื่อพะยานโจทก์ ศาลฎีกาเห็นว่า จำเลยจะฎีกาในปัญหา ข้อเท็จจริงไม่ได้ ต้องห้ามตามประมวลวิธีพิจารณาความอาญา ม.๒๑๘ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1225/2479อัยยการลำปางโจทก์นายมูล น้อยปุกจำเลย ป.อ. ม. 294-58-57 ป.วิ.อ. ม. 218ในคดีที่ศาลล่างทั้ง 2 พิพากษาต้องกันให้ส่งตัวจำเลยไปไว้ยังโรงเรียนดัดสันดานตาม ม.58 นั้น จำเลยจะฎีกาในข้อเท็จจริงไม่ได้ ต้องห้ามตามประมวลพิจารณา อาญา ม.218ศาลล่างทั้ง ๒ ฟังว่าจำเลยเป็นคนร้ายลักกระบือมีผิดตาม ม.๒๙๔ แต่จำเลยเป็นเด็กมีอายุ ๑๕ ปี จึงพิพากษาต้องกันให้ส่งตัวจำเลยไปไว้ยังโรงเรียนดัดสันดาน จนกว่าจะมีอายุ ๑๘ ปีตาม ม.๕๘ ตอนท้าย จำเลยฎีกาว่าไม่ควรเชื่อพะยานโจทก์ ศาลฎีกาเห็นว่า จำเลยจะฎีกาในปัญหา ข้อเท็จจริงไม่ได้ ต้องห้ามตามประมวลวิธีพิจารณาความอาญา ม.๒๑๘(อรรถกฤต ช.เพ็ญชาติ-มนธา-พลางกูร)ศาลชั้นต้น - นายชวน ชินสุวรรณ์ศาลอุทธรณ์ - พระยาเลขานิชแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 455/2542หลักกฎหมาย: แม้ผู้เสียหายเบิกความว่า ผู้เสียหายเกิดวันที่ 17 ตุลาคม 2521ตามสูติบัตรและสำเนาทะเบียนบ้าน แต่นาง ท. มารดาผู้เสียหายเบิกความตอบทนายจำเลยถามค้านว่า ขณะที่ผู้เสียหายเกิดนั้นตนยังไม่ได้ไปแจ้งเกิดในทันทีแต่ไปแจ้งเกิดเมื่อผู้เสียหายมีอายุ 9 เดือน วันเดือนปีเกิดที่ระบุในสูติบัตรเป็นวันที่ไปแจ้งเกิดผู้เสียหาย มิใช่วันเกิดที่แท้จริง เมื่อวันเกิดของผู้เสียหายไม่มีใครทราบได้ดีกว่ามารดาผู้เสียหายเพราะเป็นนนผู้อุ้มท้องและคลอดผู้เสียหายเองย่อมต้องจดจำวันได้อย่างแม่นยำ คำเบิกความของนาง ท. จึงน่าเชื่อถือ ขณะเกิดเหตุผู้เสียหายมีอายุตามสูติบัตร 14 ปี 6 เดือน เมื่อรวมอีก 9 เดือนด้วยแล้วขณะเกิดเหตุผู้เสียหายมีอายุที่แท้จริง 15 ปีเศษแล้ว อายุของผู้เสียหายนั้นต้องถือตามความเป็นจริง เมื่อจำเลยกระทำชำเราผู้เสียหายขณะมีอายุเกินกว่า 15 ปีแล้วมิใช่ 14 ปีเศษตามฟ้อง การกระทำของจำเลยจึงไม่เป็นความผิดตามฟ้อง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 455/2542พนักงานอัยการจังหวัดเพชรบูรณ์โจทก์นายเชิง ภู่เพชรจำเลย ป.อ. ม. 59, ม. 277 วรรคสามแม้ผู้เสียหายเบิกความว่า ผู้เสียหายเกิดวันที่ 17 ตุลาคม 2521ตามสูติบัตรและสำเนาทะเบียนบ้าน แต่นาง ท. มารดาผู้เสียหายเบิกความตอบทนายจำเลยถามค้านว่า ขณะที่ผู้เสียหายเกิดนั้นตนยังไม่ได้ไปแจ้งเกิดในทันทีแต่ไปแจ้งเกิดเมื่อผู้เสียหายมีอายุ 9 เดือน วันเดือนปีเกิดที่ระบุในสูติบัตรเป็นวันที่ไปแจ้งเกิดผู้เสียหาย มิใช่วันเกิดที่แท้จริง เมื่อวันเกิดของผู้เสียหายไม่มีใครทราบได้ดีกว่ามารดาผู้เสียหายเพราะเป็นนนผู้อุ้มท้องและคลอดผู้เสียหายเองย่อมต้องจดจำวันได้อย่างแม่นยำ คำเบิกความของนาง ท. จึงน่าเชื่อถือ ขณะเกิดเหตุผู้เสียหายมีอายุตามสูติบัตร 14 ปี 6 เดือน เมื่อรวมอีก 9 เดือนด้วยแล้วขณะเกิดเหตุผู้เสียหายมีอายุที่แท้จริง 15 ปีเศษแล้ว อายุของผู้เสียหายนั้นต้องถือตามความเป็นจริง เมื่อจำเลยกระทำชำเราผู้เสียหายขณะมีอายุเกินกว่า 15 ปีแล้วมิใช่ 14 ปีเศษตามฟ้อง การกระทำของจำเลยจึงไม่เป็นความผิดตามฟ้อง(เธียรไท สุนทรนันท-ชวเลิศ โสภณวัต-ชาญชัย ลิขิตจิตถะ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 9725/2552หลักกฎหมาย: เมื่อผู้เสียหายที่ 1 เป็นผู้เยาว์ยังไม่บรรลุนิติภาวะและพักอาศัยอยู่กับผู้เสียหายที่ 2 ซึ่งเป็นมารดา ผู้เสียหายที่ 1 ย่อมอยู่ใต้อำนาจปกครองของผู้เสียหายที่ 2 การที่จำเลยดึงผู้เสียหายที่ 1 เข้าไปในห้องพักของจำเลยแล้วข่มขืนกระทำชำเราผู้เสียหายที่ 1 รวม 2 ครั้ง เป็นการกระทำอันมีเจตนาล่วงล้ำอำนาจปกครองของผู้เสียหายที่ 2 แล้ว เพราะจำเลยนำสืบรับว่ามีบุตรและภริยาอยู่แล้ว ย่อมไม่อยู่ในสถานะที่จะเลี้ยงดูผู้เสียหายที่ 1 ฉันสามีภริยาได้ การกระทำของจำเลยดังกล่าวจึงเป็นการพรากผู้เสียหายที่ 1 ซึ่งเป็นเด็กอายุยังไม่เกิน 15 ปี ไปเสียจากมารดาโดยปราศจากเหตุอันสมควรเพื่อการอนาจาร รวม 2 กระทง ส่วนการที่จำเลยกระทำชำเราผู้เสียหายที่ 1 ในห้องน้ำของโรงเรียนที่เกิดเหตุระหว่างที่ผู้เสียหายที่ 2 มีกิจธุระจึงให้ผู้เสียหายที่ 1 ไปอยู่กับจำเลยนั้น จำเลยไม่ได้กระทำการใดอันจะเป็นการพรากผู้เสียหายที่ 1 ไปจากอำนาจปกครองของผู้เสียหายที่ 2 คงมีเจตนาที่จะกระทำชำเราผู้เสียหายที่ 1 เพียงอย่างเดียว การกระทำของจำเลยในครั้งนี้จึงไม่เป็นความผิดฐานพรากผู้เสียหายที่ 1 ไปเพื่อการอนาจาร ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 9725/2552พนักงานอัยการ สำนักงานอัยการสูงสุดโจทก์นายบุญเหลือ บัวคลี่จำเลย ป.อ. ม. 317 วรรคสามเมื่อผู้เสียหายที่ 1 เป็นผู้เยาว์ยังไม่บรรลุนิติภาวะและพักอาศัยอยู่กับผู้เสียหายที่ 2 ซึ่งเป็นมารดา ผู้เสียหายที่ 1 ย่อมอยู่ใต้อำนาจปกครองของผู้เสียหายที่ 2 การที่จำเลยดึงผู้เสียหายที่ 1 เข้าไปในห้องพักของจำเลยแล้วข่มขืนกระทำชำเราผู้เสียหายที่ 1 รวม 2 ครั้ง เป็นการกระทำอันมีเจตนาล่วงล้ำอำนาจปกครองของผู้เสียหายที่ 2 แล้ว เพราะจำเลยนำสืบรับว่ามีบุตรและภริยาอยู่แล้ว ย่อมไม่อยู่ในสถานะที่จะเลี้ยงดูผู้เสียหายที่ 1 ฉันสามีภริยาได้ การกระทำของจำเลยดังกล่าวจึงเป็นการพรากผู้เสียหายที่ 1 ซึ่งเป็นเด็กอายุยังไม่เกิน 15 ปี ไปเสียจากมารดาโดยปราศจากเหตุอันสมควรเพื่อการอนาจาร รวม 2 กระทง ส่วนการที่จำเลยกระทำชำเราผู้เสียหายที่ 1 ในห้องน้ำของโรงเรียนที่เกิดเหตุระหว่างที่ผู้เสียหายที่ 2 มีกิจธุระจึงให้ผู้เสียหายที่ 1 ไปอยู่กับจำเลยนั้น จำเลยไม่ได้กระทำการใดอันจะเป็นการพรากผู้เสียหายที่ 1 ไปจากอำนาจปกครองของผู้เสียหายที่ 2 คงมีเจตนาที่จะกระทำชำเราผู้เสียหายที่ 1 เพียงอย่างเดียว การกระทำของจำเลยในครั้งนี้จึงไม่เป็นความผิดฐานพรากผู้เสียหายที่ 1 ไปเพื่อการอนาจาร(ชาลี ทัพภวิมล-ดิเรก อิงคนินันท์-นิยุต สุภัทรพาหิรผล)ศาลอาญา - ม.ล.เฉลิมชัย เกษมสันต์ศาลอุทธรณ์ - นายชูศักดิ์ จำปาแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาอ.6809/2551หมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นอ765/2549หมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นอ893/2550หมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1159/2468หลักกฎหมาย: ถอนฎีกา ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1159/2468ถอนฎีกา()แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1159/2468ถอนฎีกา()แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุหมายเหตุ: 115447. คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1158/2468 พิมพ์คำพิพากษาฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1158/2468 ป.อ. ม. 254, ม. 41, ม. 42()แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 64926หลักกฎหมาย: กรณีที่ศาลชั้นต้นส่งหมายนัดให้โจทก์ร่วมมาฟังคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ไม่ได้นั้น ถือไม่ได้ว่าโจทก์ร่วมได้ฟังคำพิพากษาศาลอุทธรณ์แล้ว กรณีเช่นนี้ โจทก์ร่วมชอบที่จะขอฟังคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ได้และมีสิทธิฎีกาภายในหนึ่งเดือนนับแต่วันที่ได้ฟังคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 996/2514พนักงานอัยการกรมอัยการโจทก์โจทก์ร่วมโจทก์นายมอก แซ่ตั้งโจทก์นายเอนก มีแสงนิลจำเลย ป.วิ.อ. ม. 216, ม. 182กรณีที่ศาลชั้นต้นส่งหมายนัดให้โจทก์ร่วมมาฟังคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ไม่ได้นั้น ถือไม่ได้ว่าโจทก์ร่วมได้ฟังคำพิพากษาศาลอุทธรณ์แล้ว กรณีเช่นนี้ โจทก์ร่วมชอบที่จะขอฟังคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ได้และมีสิทธิฎีกาภายในหนึ่งเดือนนับแต่วันที่ได้ฟังคำพิพากษาศาลอุทธรณ์(สวัสดิ์ ภู่งาม-บุณยเกียรติ อรชุนะกะ-อัศนี เกาไศยนันท์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 996/2514พนักงานอัยการกรมอัยการโจทก์โจทก์ร่วมโจทก์นายมอก แซ่ตั้งโจทก์นายเอนก มีแสงนิลจำเลย ป.วิ.อ. ม. 216, ม. 182กรณีที่ศาลชั้นต้นส่งหมายนัดให้โจทก์ร่วมมาฟังคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ไม่ได้นั้น ถือไม่ได้ว่าโจทก์ร่วมได้ฟังคำพิพากษาศาลอุทธรณ์แล้ว กรณีเช่นนี้ โจทก์ร่วมชอบที่จะขอฟังคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ได้และมีสิทธิฎีกาภายในหนึ่งเดือนนับแต่วันที่ได้ฟังคำพิพากษาศาลอุทธรณ์(สวัสดิ์ ภู่งาม-บุณยเกียรติ อรชุนะกะ-อัศนี เกาไศยนันท์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 47054หลักกฎหมาย: บุกรุกเข้าไปยึดถือทำนาในที่ป่าซึ่งมี น.ส.2 เพื่อรับสิทธิตามระเบียบการจัดสรรที่ดินเพื่อประชาชน เป็นความผิดตามประมวลกฎหมายที่ดินมาตรา 9,108ทวิ วรรค 1 ประกาศคณะปฏิวัติฉบับที่ 96 ข้อ 11 เป็นความผิดต่อเนื่อง อายุความนับตั้งแต่หยุดการครอบครอง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 461 - 465/2520อัยการสุรินทร์โจทก์นายสุด บุญสม กับพวกจำเลย ป.อ. ม. 95 ป.ที่ดิน บุกรุกเข้าไปยึดถือทำนาในที่ป่าซึ่งมี น.ส.2 เพื่อรับสิทธิตามระเบียบการจัดสรรที่ดินเพื่อประชาชน เป็นความผิดตามประมวลกฎหมายที่ดินมาตรา 9,108ทวิ วรรค 1 ประกาศคณะปฏิวัติฉบับที่ 96 ข้อ 11 เป็นความผิดต่อเนื่อง อายุความนับตั้งแต่หยุดการครอบครอง(ยิ่งศักดิ์ กฤษณจินดา-ขจร หะวานนท์-สนิท อังศุสิงห์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 461 - 465/2520อัยการสุรินทร์โจทก์นายสุด บุญสม กับพวกจำเลย ป.อ. ม. 95 ป.ที่ดิน บุกรุกเข้าไปยึดถือทำนาในที่ป่าซึ่งมี น.ส.2 เพื่อรับสิทธิตามระเบียบการจัดสรรที่ดินเพื่อประชาชน เป็นความผิดตามประมวลกฎหมายที่ดินมาตรา 9,108ทวิ วรรค 1 ประกาศคณะปฏิวัติฉบับที่ 96 ข้อ 11 เป็นความผิดต่อเนื่อง อายุความนับตั้งแต่หยุดการครอบครอง(ยิ่งศักดิ์ กฤษณจินดา-ขจร หะวานนท์-สนิท อังศุสิงห์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรีประกาศสำนักนายกรัฐมนตรีการใช้บังคับมาตรา๑๔ แห่งพระราชบัญญัติการทำงานของคนต่างด้าวพ.ศ. ๒๕๕๑ อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๔ วรรคสี่แห่งพระราชบัญญัติการทำงานของคนต่างด้าว พ.ศ. ๒๕๕๑ กำหนดโดยประกาศ ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ ให้นำความในมาตรา๑๔ แห่งพระราชบัญญัติการทำงานของคนต่างด้าว พ.ศ. ๒๕๕๑ มาใช้บังคับกับคนต่างด้าวสัญชาติเมียนมาลาว และกัมพูชาที่เข้ามาในราชอาณาจักรโดยมีบัตรผ่านแดนหรือเอกสารใช้แทนหนังสือเดินทางอื่นตามกฎหมายว่าด้วยคนเข้าเมืองที่ประเทศต้นทางออกข้อ ๒ คนต่างด้าวตามข้อ๑ สามารถขอรับใบอนุญาตทำงานชั่วคราวเพื่อทำงานเฉพาะในท้องที่ ประเภทหรือลักษณะงานในช่วงระยะเวลาหรือฤดูกาล และตามเงื่อนไขที่กำหนด ทั้งนี้ ตามบัญชีท้ายประกาศนี้ข้อ ๓[๑] ประกาศนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปประกาศณ วันที่ ๑๐ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๕๘พลเอกประยุทธ์ จันทร์โอชานายกรัฐมนตรี[เอกสารแนบท้าย]๑. บัญชีท้ายประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง การใช้บังคับมาตรา ๑๔แห่งพระราชบัญญัติการทำงานของคนต่างด้าว พ.ศ. ๒๕๕๑(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)ปริยานุช/ผู้จัดทำ๒๓ มิถุนายน๒๕๕๘วริญา/ผู้ตรวจ๒๓ มิถุนายน๒๕๕๘[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๓๒/ตอนพิเศษ ๑๓๘ ง/หน้า ๑/๑๘ มิถุนายน ๒๕๕๘
ประกาศคณะกรรมการกํากับตลาดทุนที่ ทจ. 31 /2555เรื่อง การกระทําการหรืองดเว้นกระทําการในประการที่น่าจะมีผลต่อการทําคําเสนอซื้อหลักทรัพย์ของกิจการ(ฉบับที่ 2 )\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_อาศัยอํานาจตามความในมาตรา 16/6 และมาตรา 250/1 แห่งพระราชบัญญัติหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ พ.ศ. 2535 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ (ฉบับที่ 4) พ.ศ. 2551 อันเป็นพระราชบัญญัติที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจํากัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคล ซึ่งมาตรา 29 ประกอบกับมาตรา 33 มาตรา 34 มาตรา 41 มาตรา 43 มาตรา 44 และมาตรา 64 ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย บัญญัติให้กระทําได้โดยอาศัยอํานาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย คณะกรรมการกํากับตลาดทุนออกข้อกําหนดไว้ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ ให้ยกเลิกบทนิยามคําว่า "บริษัทย่อย" และ "บริษัทร่วม" ในข้อ 2 แห่งประกาศคณะกรรมการกํากับตลาดทุน ที่ ทจ. 14/2554 เรื่อง การกระทําการหรืองดเว้นกระทําการในประการที่น่าจะมีผลต่อการทําคําเสนอซื้อหลักทรัพย์ของกิจการ ลงวันที่ 25 กรกฎาคม พ.ศ. 2554 และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน ""บริษัทย่อย" หมายความว่า บริษัทที่มีลักษณะใดลักษณะหนึ่งดังนี้ (ก) บริษัทที่กิจการมีอํานาจควบคุมบริษัท(ข) บริษัทที่บริษัทตาม (ก) มีอํานาจควบคุมบริษัท(ค) บริษัทที่อยู่ภายใต้อํานาจควบคุมของบริษัทตาม (ข) ต่อไปเป็นทอด ๆ โดยเริ่มจากการอยู่ภายใต้อํานาจควบคุมของบริษัทตาม (ข)"บริษัทร่วม" หมายความว่า บริษัทที่กิจการหรือบริษัทย่อยมีอํานาจในการมีส่วนร่วมตัดสินใจเกี่ยวกับนโยบายทางการเงินและการดําเนินงานของบริษัท แต่ไม่ถึงระดับที่จะมีอํานาจควบคุมนโยบายดังกล่าว และไม่ถือเป็นบริษัทย่อยหรือกิจการร่วมค้าในกรณีที่กิจการหรือบริษัทย่อยถือหุ้นไม่ว่าโดยตรงหรือโดยอ้อมรวมกันตั้งแต่ร้อยละยี่สิบแต่ไม่เกินร้อยละห้าสิบของจํานวนสิทธิออกเสียงทั้งหมดของบริษัท ให้สันนิษฐานไว้ก่อนว่ากิจการหรือบริษัทย่อยมีอํานาจในการมีส่วนร่วมตัดสินใจตามวรรคหนึ่ง เว้นแต่จะพิสูจน์ให้เห็นเป็นอย่างอื่น"ข้อ ๒ ให้เพิ่มความต่อไปนี้เป็นบทนิยามคําว่า "อํานาจควบคุมบริษัท" ระหว่างบทนิยามคําว่า "บริษัทร่วม" และคําว่า "ตลาดหลักทรัพย์" ในข้อ 2 แห่งประกาศคณะกรรมการกํากับตลาดทุน ที่ ทจ. 14/2554 เรื่อง การกระทําการหรืองดเว้นกระทําการในประการที่น่าจะมีผลต่อการทําคําเสนอซื้อหลักทรัพย์ของกิจการ ลงวันที่ 25 กรกฎาคม พ.ศ. 2554 ""อํานาจควบคุมบริษัท" หมายความว่า การมีความสัมพันธ์ในลักษณะใดลักษณะหนึ่งดังนี้ (ก) การถือหุ้นที่มีสิทธิออกเสียงในบริษัทเกินกว่าร้อยละห้าสิบของจํานวนสิทธิออกเสียงทั้งหมดของบริษัทนั้น(ข) การมีอํานาจควบคุมคะแนนเสียงส่วนใหญ่ในที่ประชุมผู้ถือหุ้นของบริษัท ไม่ว่าโดยตรงหรือโดยอ้อม หรือไม่ว่าเพราะเหตุอื่นใด(ค) การมีอํานาจควบคุมการแต่งตั้งหรือถอดถอนกรรมการตั้งแต่กึ่งหนึ่งของกรรมการทั้งหมด ไม่ว่าโดยตรงหรือโดยอ้อม" ข้อ ๓ ประกาศนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2555 เป็นต้นไป ผู้มีอํานาจลงนาม - ประกาศ ณ วันที่ 28 มิถุนายน พ.ศ. 2555 (นายวรพล โสคติยานุรักษ์) เลขาธิการ สํานักงานคณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ ประธานกรรมการ คณะกรรมการกํากับตลาดทุน
คำสั่งสำนักงานตรวจคนเข้าเมืองคำสั่งสำนักงานตรวจคนเข้าเมืองที่ ๑๗๖/๒๕๕๗เรื่องการตรวจตรา และการเปลี่ยนประเภทการตรวจตราให้กับคนต่างด้าวที่เดินทางเข้ามาในราชอาณาจักร(เพิ่มเติม)[๑] ตามที่ได้มีคำสั่งสำนักงานตรวจคนเข้าเมือง ที่ ๑๗๕/๒๕๕๒ ลงวันที่ ๑๐สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๕๒ กำหนดเหตุผลและความจำเป็นรวมทั้งรายการเอกสารประกอบการพิจารณาในการขอรับการตรวจลงตราและเปลี่ยนประเภทการตรวจลงตราไว้แล้วนั้นโดยที่เป็นการเพิ่มเติมเหตุผลและความจำเป็นรวมทั้งรายการเอกสารประกอบการพิจารณาในการขอเปลี่ยนประเภทการตรวจลงตรากรณีเพื่อเป็นนักฟุตบอลอาชีพให้สอดคล้องกับแนวปฏิบัติของกระทรวงการต่างประเทศในการตรวจลงตราให้แก่บุคคลที่ประสงค์จะเข้ามาประกอบอาชีพนักฟุตบอลและบุคลากรที่เกี่ยวข้องด้านฟุตบอลในประเทศไทยอาศัยอำนาจตามความในข้อ ๓ ของระเบียบสำนักงานตำรวจแห่งชาติว่าด้วยหลักเกณฑ์และวิธีการในการตรวจลงตรา และการเปลี่ยนประเภทการตรวจลงตราลงวันที่ ๒๐ มกราคม ๒๕๔๗ จึงให้ผู้ยื่นคำร้องขอเปลี่ยนประเภทการตรวจลงตรากรณีเพื่อเป็นนักฟุตบอลอาชีพแสดงเอกสารประกอบการพิจารณาเป็นคนอยู่ชั่วคราวตามตารางแนบท้ายคำสั่งนี้ทั้งนี้ ตั้งแต่วันที่ ๒๙ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๕๗ เป็นต้นไปสั่ง ณวันที่ ๒๑ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๕๗พลตำรวจโทศักดา ชื่นภักดีจเรตำรวจ(สบ ๘) รักษาราชการแทนผู้บัญชาการสำนักงานตรวจคนเข้าเมือง[เอกสารแนบท้าย]๑. บัญชีแสดงเหตุผลและความจำเป็นและเอกสารประกอบในการขอรับการตรวจลงตราและเปลี่ยนประเภทการตรวจลงตรา ตามคำสั่งสำนักงานตรวจคนเข้าเมืองที่ ๑๗๖/๒๕๕๗ ลงวันที่ ๒๑ กรกฎาคม ๒๕๕๗(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)ปริยานุช/ผู้จัดทำ๔ สิงหาคม ๒๕๕๗กฤษดายุทธ/ผู้ตรวจ๔ สิงหาคม ๒๕๕๗[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๓๑/ตอนพิเศษ ๑๔๘ ง/หน้า ๑๔/๑ สิงหาคม ๒๕๕๗
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 8216/2540หลักกฎหมาย: คดีร้องขอเป็นผู้จัดการมรดก ประเด็นมีเพียงว่า สมควรตั้งผู้ร้องเป็นผู้จัดการมรดกของผู้ตายหรือไม่ คดีไม่มีประเด็นว่าผู้ตายมีทรัพย์มรดกอะไรบ้างหรือไม่ เพราะขั้นตอนดังกล่าวเป็นเรื่องการรวบรวมทรัพย์มรดกหลังจากที่ศาลมีคำสั่งตั้งผู้จัดการมรดกไปแล้ว หากการรวบรวมทรัพย์มรดกของผู้ตายดังกล่าวเป็นเหตุให้ผู้คัดค้านโต้แย้งได้ ผู้คัดค้านก็ชอบที่จะดำเนินคดีเอาแก่ผู้ร้องได้เป็นอีกคดีหนึ่งต่างหาก จึงชอบที่ศาลจะมีคำสั่งยกคำร้องคัดค้านของผู้ร้องคัดค้าน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 8216/2540นางสาวมลฤดี บำรุงชัยผู้ร้องนายสำลี เพื่อนสงครามผู้คัดค้าน ป.พ.พ. ม. 1713 ป.วิ.พ. ม. 55, ม. 188คดีร้องขอเป็นผู้จัดการมรดก ประเด็นมีเพียงว่า สมควรตั้งผู้ร้องเป็นผู้จัดการมรดกของผู้ตายหรือไม่ คดีไม่มีประเด็นว่าผู้ตายมีทรัพย์มรดกอะไรบ้างหรือไม่ เพราะขั้นตอนดังกล่าวเป็นเรื่องการรวบรวมทรัพย์มรดกหลังจากที่ศาลมีคำสั่งตั้งผู้จัดการมรดกไปแล้ว หากการรวบรวมทรัพย์มรดกของผู้ตายดังกล่าวเป็นเหตุให้ผู้คัดค้านโต้แย้งได้ ผู้คัดค้านก็ชอบที่จะดำเนินคดีเอาแก่ผู้ร้องได้เป็นอีกคดีหนึ่งต่างหาก จึงชอบที่ศาลจะมีคำสั่งยกคำร้องคัดค้านของผู้ร้องคัดค้าน(อำนวย หมวดเมือง-วุฒิ คราวุฒิ-ไพฑูรย์ แสงจันทร์เทศ)ศาลจังหวัดชัยภูมิ - นายวงศ์สถิตย์ แสงสุกศาลอุทธรณ์ภาค ๑ - นายพินิจ บุญชัดแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 8216/2540นางสาวมลฤดี บำรุงชัยผู้ร้องนายสำลี เพื่อนสงครามผู้คัดค้าน ป.พ.พ. ม. 1713 ป.วิ.พ. ม. 55, ม. 188คดีร้องขอเป็นผู้จัดการมรดก ประเด็นมีเพียงว่า สมควรตั้งผู้ร้องเป็นผู้จัดการมรดกของผู้ตายหรือไม่ คดีไม่มีประเด็นว่าผู้ตายมีทรัพย์มรดกอะไรบ้างหรือไม่ เพราะขั้นตอนดังกล่าวเป็นเรื่องการรวบรวมทรัพย์มรดกหลังจากที่ศาลมีคำสั่งตั้งผู้จัดการมรดกไปแล้ว หากการรวบรวมทรัพย์มรดกของผู้ตายดังกล่าวเป็นเหตุให้ผู้คัดค้านโต้แย้งได้ ผู้คัดค้านก็ชอบที่จะดำเนินคดีเอาแก่ผู้ร้องได้เป็นอีกคดีหนึ่งต่างหาก จึงชอบที่ศาลจะมีคำสั่งยกคำร้องคัดค้านของผู้ร้องคัดค้าน(อำนวย หมวดเมือง-วุฒิ คราวุฒิ-ไพฑูรย์ แสงจันทร์เทศ)ศาลจังหวัดชัยภูมิ - นายวงศ์สถิตย์ แสงสุกศาลอุทธรณ์ภาค ๑ - นายพินิจ บุญชัดแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ