คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1284/2510หลักกฎหมาย: คดีมีทุนทรัพย์เพียง 5,000 บาท ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามศาลชั้นต้น ในข้อเท็จจริง จึงต้องห้ามมิให้ฎีกาในข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 248โจทก์ฟ้องว่า โจทก์จับจองโก่นสร้างที่ประมาณ 100 ไร่ มาประมาณ 10 ปีเศษ ได้ไปยื่นคำร้องขอหนังสือสำคัญ พนักงานได้ออกรังวัดชันสูตรที่ดินแล้ว จำเลยซึ่งเป็นผู้ขออาศัยได้คัดค้านการขอหนังสือสำคัญของโจทก์ และได้ยื่นคำร้องเพื่อออกหนังสือสำคัญเพื่อเอาเป็นของจำเลย ที่พิพาทราคาไร่ละ 100 บาท เฉพาะที่จำเลยแย่งการครอบครองเป็นเนื้อที่ประมาณ 50 ไร่ ขอให้ศาลพิพากษาว่า ที่ 100 ไร่ เป็นกรรมสิทธิ์ของโจทก์ ห้ามจำเลยและบริวารเกี่ยวข้องจำเลยให้การว่า ที่พิพาทเนื้อที่ประมาณ 50 ไร่ เป็นของจำเลยโจทก์ไม่เคยโก่นสร้างครอบครอง จำเลยครอบครองที่พิพาทมาเกิน 1 ปีแล้วคดีโจทก์ขาดอายุความศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วพิพากษาว่า จำเลยนำสืบฟังได้ว่าจำเลยได้เข้าถางทำในที่พิพาทมา 10 ปีเศษแล้ว ให้ยกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า ที่พิพาทมีเนื้อที่ประมาณ 50 ไร่ โจทก์ตีราคาไร่ละ100 บาท จึงมีราคาเพียง 5,000 บาท ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามศาลชั้นต้นในข้อเท็จจริง โจทก์ฎีกาเพียงข้อเท็จจริงจึงต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 248 จึงไม่รับวินิจฉัยให้ยกฎีกาโจทก์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1284/2510นายวอน ตาลหวาน ที่ 1 นางจำปี ตาลหวาน ที่ 2 นางสาวน้ำวน ตาลหวาน ที่ 3โจทก์นายประเทือง วงษ์สุวรรณจำเลย ป.วิ.พ. ม. 248คดีมีทุนทรัพย์เพียง 5,000 บาท ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามศาลชั้นต้น ในข้อเท็จจริง จึงต้องห้ามมิให้ฎีกาในข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 248โจทก์ฟ้องว่า โจทก์จับจองโก่นสร้างที่ประมาณ 100 ไร่ มาประมาณ 10 ปีเศษ ได้ไปยื่นคำร้องขอหนังสือสำคัญ พนักงานได้ออกรังวัดชันสูตรที่ดินแล้ว จำเลยซึ่งเป็นผู้ขออาศัยได้คัดค้านการขอหนังสือสำคัญของโจทก์ และได้ยื่นคำร้องเพื่อออกหนังสือสำคัญเพื่อเอาเป็นของจำเลย ที่พิพาทราคาไร่ละ 100 บาท เฉพาะที่จำเลยแย่งการครอบครองเป็นเนื้อที่ประมาณ 50 ไร่ ขอให้ศาลพิพากษาว่า ที่ 100 ไร่ เป็นกรรมสิทธิ์ของโจทก์ ห้ามจำเลยและบริวารเกี่ยวข้องจำเลยให้การว่า ที่พิพาทเนื้อที่ประมาณ 50 ไร่ เป็นของจำเลยโจทก์ไม่เคยโก่นสร้างครอบครอง จำเลยครอบครองที่พิพาทมาเกิน 1 ปีแล้วคดีโจทก์ขาดอายุความศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วพิพากษาว่า จำเลยนำสืบฟังได้ว่าจำเลยได้เข้าถางทำในที่พิพาทมา 10 ปีเศษแล้ว ให้ยกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า ที่พิพาทมีเนื้อที่ประมาณ 50 ไร่ โจทก์ตีราคาไร่ละ100 บาท จึงมีราคาเพียง 5,000 บาท ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามศาลชั้นต้นในข้อเท็จจริง โจทก์ฎีกาเพียงข้อเท็จจริงจึงต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 248 จึงไม่รับวินิจฉัยให้ยกฎีกาโจทก์(สว่าง ภูวะปัจฉิม-สวิง ลัดพลี-จินตา บุณยอาคม)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า โจทก์จับจองโก่นสร้างที่ประมาณ 100 ไร่ มาประมาณ 10 ปีเศษ ได้ไปยื่นคำร้องขอหนังสือสำคัญ พนักงานได้ออกรังวัดชันสูตรที่ดินแล้ว จำเลยซึ่งเป็นผู้ขออาศัยได้คัดค้านการขอหนังสือสำคัญของโจทก์ และได้ยื่นคำร้องเพื่อออกหนังสือสำคัญเพื่อเอาเป็นของจำเลย ที่พิพาทราคาไร่ละ 100 บาท เฉพาะที่จำเลยแย่งการครอบครองเป็นเนื้อที่ประมาณ 50 ไร่ ขอให้ศาลพิพากษาว่า ที่ 100 ไร่ เป็นกรรมสิทธิ์ของโจทก์ ห้ามจำเลยและบริวารเกี่ยวข้องจำเลยให้การว่า ที่พิพาทเนื้อที่ประมาณ 50 ไร่ เป็นของจำเลยโจทก์ไม่เคยโก่นสร้างครอบครอง จำเลยครอบครองที่พิพาทมาเกิน 1 ปีแล้วคดีโจทก์ขาดอายุความศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วพิพากษาว่า จำเลยนำสืบฟังได้ว่าจำเลยได้เข้าถางทำในที่พิพาทมา 10 ปีเศษแล้ว ให้ยกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า ที่พิพาทมีเนื้อที่ประมาณ 50 ไร่ โจทก์ตีราคาไร่ละ100 บาท จึงมีราคาเพียง 5,000 บาท ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามศาลชั้นต้นในข้อเท็จจริง โจทก์ฎีกาเพียงข้อเท็จจริงจึงต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 248 จึงไม่รับวินิจฉัยให้ยกฎีกาโจทก์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1284/2510นายวอน ตาลหวาน ที่ 1 นางจำปี ตาลหวาน ที่ 2 นางสาวน้ำวน ตาลหวาน ที่ 3โจทก์นายประเทือง วงษ์สุวรรณจำเลย ป.วิ.พ. ม. 248คดีมีทุนทรัพย์เพียง 5,000 บาท ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามศาลชั้นต้น ในข้อเท็จจริง จึงต้องห้ามมิให้ฎีกาในข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 248โจทก์ฟ้องว่า โจทก์จับจองโก่นสร้างที่ประมาณ 100 ไร่ มาประมาณ 10 ปีเศษ ได้ไปยื่นคำร้องขอหนังสือสำคัญ พนักงานได้ออกรังวัดชันสูตรที่ดินแล้ว จำเลยซึ่งเป็นผู้ขออาศัยได้คัดค้านการขอหนังสือสำคัญของโจทก์ และได้ยื่นคำร้องเพื่อออกหนังสือสำคัญเพื่อเอาเป็นของจำเลย ที่พิพาทราคาไร่ละ 100 บาท เฉพาะที่จำเลยแย่งการครอบครองเป็นเนื้อที่ประมาณ 50 ไร่ ขอให้ศาลพิพากษาว่า ที่ 100 ไร่ เป็นกรรมสิทธิ์ของโจทก์ ห้ามจำเลยและบริวารเกี่ยวข้องจำเลยให้การว่า ที่พิพาทเนื้อที่ประมาณ 50 ไร่ เป็นของจำเลยโจทก์ไม่เคยโก่นสร้างครอบครอง จำเลยครอบครองที่พิพาทมาเกิน 1 ปีแล้วคดีโจทก์ขาดอายุความศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วพิพากษาว่า จำเลยนำสืบฟังได้ว่าจำเลยได้เข้าถางทำในที่พิพาทมา 10 ปีเศษแล้ว ให้ยกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า ที่พิพาทมีเนื้อที่ประมาณ 50 ไร่ โจทก์ตีราคาไร่ละ100 บาท จึงมีราคาเพียง 5,000 บาท ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามศาลชั้นต้นในข้อเท็จจริง โจทก์ฎีกาเพียงข้อเท็จจริงจึงต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 248 จึงไม่รับวินิจฉัยให้ยกฎีกาโจทก์(สว่าง ภูวะปัจฉิม-สวิง ลัดพลี-จินตา บุณยอาคม)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ