คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 608/2469หลักกฎหมาย: ป้องกันตัว พอควรแก่เหตุไม่รู้เหตุร้ายได้ความว่า มารดาจำเลยเข้าไปลักมะม่วงในไร่ของ ต. ๆ จับไว้แล้วเกิดยื้อแย่งผลมะม่วงกัน มาดาจำเลยร้องให้ช่วย จำเลยได้ยินเสียงมารดาจึงถือดาบวิ่งมา เห็นมารดาของจำเลยจมอยู่ในน้ำครึ่งตัวแลมีจีนคนหนึ่งเอาหอกจุนหน้ามารดาจำเลยไว้ จำเลยจึงไปฉุดมือมารดาจำเลยขึ้นจากบ่อ ก็พอดีจีนคน ๑ เอาไม้พลองตีจำเลยถูกที่ท้ายทอย จำเลยก็พลัดตกไปในน้ำ ป.ผู้ตายกับพวกก็กลุ้มรุมทำร้ายจำเลย ๆ จึงเอาดาบฟัน ป.ไป ๑ ที เพื่อป้องกันตัว ป.ผู้ตายอยู่ได้ ๑๑ วันขาดใจตาย ส่วนจำเลยนั้นมีบาดแผลถูกตีแลแทง ๕ แห่ง ได้ความดังนี้ ฎีกาตัดสินว่า กิริยาที่จำเลยกระทำไปนั้นเปนการป้องกันตัวจำเลยแลมารดาจำเลยพอสมควรแก่เหตุ เพราะจำเลยไม่รู้เห็นเหตุร้ายที่มารดาของจำเลยได้กระทำไป จึงให้ยกฟ้องโจทย์ปล่อยจำเลย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 608/2469อัยการนครปฐมโจทก์นายผลฤาดวงล. ป.อ. ม. 249.50ป้องกันตัว พอควรแก่เหตุไม่รู้เหตุร้ายได้ความว่า มารดาจำเลยเข้าไปลักมะม่วงในไร่ของ ต. ๆ จับไว้แล้วเกิดยื้อแย่งผลมะม่วงกัน มาดาจำเลยร้องให้ช่วย จำเลยได้ยินเสียงมารดาจึงถือดาบวิ่งมา เห็นมารดาของจำเลยจมอยู่ในน้ำครึ่งตัวแลมีจีนคนหนึ่งเอาหอกจุนหน้ามารดาจำเลยไว้ จำเลยจึงไปฉุดมือมารดาจำเลยขึ้นจากบ่อ ก็พอดีจีนคน ๑ เอาไม้พลองตีจำเลยถูกที่ท้ายทอย จำเลยก็พลัดตกไปในน้ำ ป.ผู้ตายกับพวกก็กลุ้มรุมทำร้ายจำเลย ๆ จึงเอาดาบฟัน ป.ไป ๑ ที เพื่อป้องกันตัว ป.ผู้ตายอยู่ได้ ๑๑ วันขาดใจตาย ส่วนจำเลยนั้นมีบาดแผลถูกตีแลแทง ๕ แห่ง ได้ความดังนี้ ฎีกาตัดสินว่า กิริยาที่จำเลยกระทำไปนั้นเปนการป้องกันตัวจำเลยแลมารดาจำเลยพอสมควรแก่เหตุ เพราะจำเลยไม่รู้เห็นเหตุร้ายที่มารดาของจำเลยได้กระทำไป จึงให้ยกฟ้องโจทย์ปล่อยจำเลย(พรหม-พิพาก-ศรี)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ได้ความว่า มารดาจำเลยเข้าไปลักมะม่วงในไร่ของ ต. ๆ จับไว้แล้วเกิดยื้อแย่งผลมะม่วงกัน มาดาจำเลยร้องให้ช่วย จำเลยได้ยินเสียงมารดาจึงถือดาบวิ่งมา เห็นมารดาของจำเลยจมอยู่ในน้ำครึ่งตัวแลมีจีนคนหนึ่งเอาหอกจุนหน้ามารดาจำเลยไว้ จำเลยจึงไปฉุดมือมารดาจำเลยขึ้นจากบ่อ ก็พอดีจีนคน ๑ เอาไม้พลองตีจำเลยถูกที่ท้ายทอย จำเลยก็พลัดตกไปในน้ำ ป.ผู้ตายกับพวกก็กลุ้มรุมทำร้ายจำเลย ๆ จึงเอาดาบฟัน ป.ไป ๑ ที เพื่อป้องกันตัว ป.ผู้ตายอยู่ได้ ๑๑ วันขาดใจตาย ส่วนจำเลยนั้นมีบาดแผลถูกตีแลแทง ๕ แห่ง ได้ความดังนี้ ฎีกาตัดสินว่า กิริยาที่จำเลยกระทำไปนั้นเปนการป้องกันตัวจำเลยแลมารดาจำเลยพอสมควรแก่เหตุ เพราะจำเลยไม่รู้เห็นเหตุร้ายที่มารดาของจำเลยได้กระทำไป จึงให้ยกฟ้องโจทย์ปล่อยจำเลย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 608/2469อัยการนครปฐมโจทก์นายผลฤาดวงล. ป.อ. ม. 249.50ป้องกันตัว พอควรแก่เหตุไม่รู้เหตุร้ายได้ความว่า มารดาจำเลยเข้าไปลักมะม่วงในไร่ของ ต. ๆ จับไว้แล้วเกิดยื้อแย่งผลมะม่วงกัน มาดาจำเลยร้องให้ช่วย จำเลยได้ยินเสียงมารดาจึงถือดาบวิ่งมา เห็นมารดาของจำเลยจมอยู่ในน้ำครึ่งตัวแลมีจีนคนหนึ่งเอาหอกจุนหน้ามารดาจำเลยไว้ จำเลยจึงไปฉุดมือมารดาจำเลยขึ้นจากบ่อ ก็พอดีจีนคน ๑ เอาไม้พลองตีจำเลยถูกที่ท้ายทอย จำเลยก็พลัดตกไปในน้ำ ป.ผู้ตายกับพวกก็กลุ้มรุมทำร้ายจำเลย ๆ จึงเอาดาบฟัน ป.ไป ๑ ที เพื่อป้องกันตัว ป.ผู้ตายอยู่ได้ ๑๑ วันขาดใจตาย ส่วนจำเลยนั้นมีบาดแผลถูกตีแลแทง ๕ แห่ง ได้ความดังนี้ ฎีกาตัดสินว่า กิริยาที่จำเลยกระทำไปนั้นเปนการป้องกันตัวจำเลยแลมารดาจำเลยพอสมควรแก่เหตุ เพราะจำเลยไม่รู้เห็นเหตุร้ายที่มารดาของจำเลยได้กระทำไป จึงให้ยกฟ้องโจทย์ปล่อยจำเลย(พรหม-พิพาก-ศรี)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ