คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 850/2493หลักกฎหมาย: เดิมเจ้าหนี้ฟ้องเรียกเงินกู้จากโจทก์จำเลย ซึ่งปรากฏตามหนังสือสัญญากู้ว่าเป็นผู้กู้ร่วมกัน ศาลพิพากษาให้โจทก์จำเลยร่วมกันรับผิดใช้เงินกู้รายนี้ โจทก์ใช้เงินไปผู้เดียวทั้งหมด แล้วมาฟ้องเรียกเงินจากจำเลยครึ่งหนึ่ง ดังนี้ จำเลยย่อมต่อสู้ได้ว่า ความจริงจำเลยเป็นแต่ผู้ค้ำประกันมิใช่เป็นผู้กู้ร่วมกับโจทก์ โจทก์หามีสิทธิเรียกให้จำเลยใช้เงินจำนวนนี้ไม่ได้ความว่า เดิมนายต่านสามีโจทก์กับนายเล็ก จำเลยได้ร่วมกันทำหนังสือสัญญากู้เงินของนายนามไป 2,500 บาท แล้วผิดนัดนายต่านวายชนม์ นายนามจึงฟ้อง โจทก์ผู้เป็นภรรยาและรับมรดกนายต่านกับนายเล็ก จำเลย ให้ชำระต้นเงินและดอกเบี้ย โจทก์และนายเล็กจำเลยขาดนัด ศาลจังหวัดสุพรรณบุรี พิพากษาให้โจทก์และนายเล็กจำเลยร่วมกันรับผิดชอบใช้ต้นเงินและดอกเบี้ยให้นายนาม คดีถึงที่สุดโจทก์ผู้เดียวได้ชำระเงินตามคำพิพากษาเป็นเงิน 3,292 บาท 77 สตางค์ โจทก์จึงมาฟ้องคดีนี้ ขอให้บังคับจำเลยใช้เงินให้โจทก์ครึ่งหนึ่งจำเลยต่อสู้ว่า ความจริงสามีโจทก์กู้เงินนายนามผู้เดียวจำเลยเป็นแต่ผู้ค้ำประกันแต่ขณะลงชื่อในสัญญานายนามขอให้จำเลยลงชื่อในช่องผู้กู้ จำเลยเห็นเป็นเรื่องระหว่างพี่น้องกันจึงลงชื่อให้ โจทก์จึงไม่มีสิทธิไล่เบี้ยจากจำเลยศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยใช้เงิน 1,646 บาท พร้อมทั้งดอกเบี้ยศาลอุทธรณ์พิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า นายเล็กจำเลยจะปฏิเสธไม่ร่วมกับนางรอดโจทก์ชำระหนี้ให้นายนามนั้นไม่ได้ เพราะคำพิพากษาศาลจังหวัดสุพรรณบุรีในคดีเดิมไว้เช่นนั้น แต่ในคดีนั้นมิได้มีประเด็นพิพาทกันในระหว่างโจทก์กับจำเลยว่าความจริงจำเลยได้เป็นผู้กู้หนี้ร่วมกับนายต่านหรือไม่ นายต่านหรือจำเลยจึงอาจนำสืบถึงความเท็จจริงในระหว่างกันเองต่อไปได้ว่า หนี้รายนี้นายต่านผู้เดียวเป็นผู้กู้จำเลยเป็นแต่เพียงค้ำประกัน หาได้มีส่วนได้ในเงินกู้ร่วมกับนายต่านด้วยไม่ และศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงตามที่จำเลยต่อสู้มาจึงวินิจฉัยว่าจำเลยมิได้เป็นลูกหนี้ร่วมกับนายต่าน โจทก์จะไล่เบี้ยเอาจากจำเลยไม่ได้ จึงพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 850/2493นางรอด เผ่าพงษ์คล้ายโจทก์นายเล็ก เผ่าพงษ์คล้ายจำเลย ป.วิ.พ. ม. 94, ม. 144, ม. 145 ป.พ.พ. ม. 296เดิมเจ้าหนี้ฟ้องเรียกเงินกู้จากโจทก์จำเลย ซึ่งปรากฏตามหนังสือสัญญากู้ว่าเป็นผู้กู้ร่วมกัน ศาลพิพากษาให้โจทก์จำเลยร่วมกันรับผิดใช้เงินกู้รายนี้ โจทก์ใช้เงินไปผู้เดียวทั้งหมด แล้วมาฟ้องเรียกเงินจากจำเลยครึ่งหนึ่ง ดังนี้ จำเลยย่อมต่อสู้ได้ว่า ความจริงจำเลยเป็นแต่ผู้ค้ำประกันมิใช่เป็นผู้กู้ร่วมกับโจทก์ โจทก์หามีสิทธิเรียกให้จำเลยใช้เงินจำนวนนี้ไม่ได้ความว่า เดิมนายต่านสามีโจทก์กับนายเล็ก จำเลยได้ร่วมกันทำหนังสือสัญญากู้เงินของนายนามไป 2,500 บาท แล้วผิดนัดนายต่านวายชนม์ นายนามจึงฟ้อง โจทก์ผู้เป็นภรรยาและรับมรดกนายต่านกับนายเล็ก จำเลย ให้ชำระต้นเงินและดอกเบี้ย โจทก์และนายเล็กจำเลยขาดนัด ศาลจังหวัดสุพรรณบุรี พิพากษาให้โจทก์และนายเล็กจำเลยร่วมกันรับผิดชอบใช้ต้นเงินและดอกเบี้ยให้นายนาม คดีถึงที่สุดโจทก์ผู้เดียวได้ชำระเงินตามคำพิพากษาเป็นเงิน 3,292 บาท 77 สตางค์ โจทก์จึงมาฟ้องคดีนี้ ขอให้บังคับจำเลยใช้เงินให้โจทก์ครึ่งหนึ่งจำเลยต่อสู้ว่า ความจริงสามีโจทก์กู้เงินนายนามผู้เดียวจำเลยเป็นแต่ผู้ค้ำประกันแต่ขณะลงชื่อในสัญญานายนามขอให้จำเลยลงชื่อในช่องผู้กู้ จำเลยเห็นเป็นเรื่องระหว่างพี่น้องกันจึงลงชื่อให้ โจทก์จึงไม่มีสิทธิไล่เบี้ยจากจำเลยศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยใช้เงิน 1,646 บาท พร้อมทั้งดอกเบี้ยศาลอุทธรณ์พิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า นายเล็กจำเลยจะปฏิเสธไม่ร่วมกับนางรอดโจทก์ชำระหนี้ให้นายนามนั้นไม่ได้ เพราะคำพิพากษาศาลจังหวัดสุพรรณบุรีในคดีเดิมไว้เช่นนั้น แต่ในคดีนั้นมิได้มีประเด็นพิพาทกันในระหว่างโจทก์กับจำเลยว่าความจริงจำเลยได้เป็นผู้กู้หนี้ร่วมกับนายต่านหรือไม่ นายต่านหรือจำเลยจึงอาจนำสืบถึงความเท็จจริงในระหว่างกันเองต่อไปได้ว่า หนี้รายนี้นายต่านผู้เดียวเป็นผู้กู้จำเลยเป็นแต่เพียงค้ำประกัน หาได้มีส่วนได้ในเงินกู้ร่วมกับนายต่านด้วยไม่ และศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงตามที่จำเลยต่อสู้มาจึงวินิจฉัยว่าจำเลยมิได้เป็นลูกหนี้ร่วมกับนายต่าน โจทก์จะไล่เบี้ยเอาจากจำเลยไม่ได้ จึงพิพากษายืน(มนูกิจวิมลอรรถ-เลขวณิชธรรมวิทักษ์-นาถปริญญา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ได้ความว่า เดิมนายต่านสามีโจทก์กับนายเล็ก จำเลยได้ร่วมกันทำหนังสือสัญญากู้เงินของนายนามไป 2,500 บาท แล้วผิดนัดนายต่านวายชนม์ นายนามจึงฟ้อง โจทก์ผู้เป็นภรรยาและรับมรดกนายต่านกับนายเล็ก จำเลย ให้ชำระต้นเงินและดอกเบี้ย โจทก์และนายเล็กจำเลยขาดนัด ศาลจังหวัดสุพรรณบุรี พิพากษาให้โจทก์และนายเล็กจำเลยร่วมกันรับผิดชอบใช้ต้นเงินและดอกเบี้ยให้นายนาม คดีถึงที่สุดโจทก์ผู้เดียวได้ชำระเงินตามคำพิพากษาเป็นเงิน 3,292 บาท 77 สตางค์ โจทก์จึงมาฟ้องคดีนี้ ขอให้บังคับจำเลยใช้เงินให้โจทก์ครึ่งหนึ่งจำเลยต่อสู้ว่า ความจริงสามีโจทก์กู้เงินนายนามผู้เดียวจำเลยเป็นแต่ผู้ค้ำประกันแต่ขณะลงชื่อในสัญญานายนามขอให้จำเลยลงชื่อในช่องผู้กู้ จำเลยเห็นเป็นเรื่องระหว่างพี่น้องกันจึงลงชื่อให้ โจทก์จึงไม่มีสิทธิไล่เบี้ยจากจำเลยศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยใช้เงิน 1,646 บาท พร้อมทั้งดอกเบี้ยศาลอุทธรณ์พิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า นายเล็กจำเลยจะปฏิเสธไม่ร่วมกับนางรอดโจทก์ชำระหนี้ให้นายนามนั้นไม่ได้ เพราะคำพิพากษาศาลจังหวัดสุพรรณบุรีในคดีเดิมไว้เช่นนั้น แต่ในคดีนั้นมิได้มีประเด็นพิพาทกันในระหว่างโจทก์กับจำเลยว่าความจริงจำเลยได้เป็นผู้กู้หนี้ร่วมกับนายต่านหรือไม่ นายต่านหรือจำเลยจึงอาจนำสืบถึงความเท็จจริงในระหว่างกันเองต่อไปได้ว่า หนี้รายนี้นายต่านผู้เดียวเป็นผู้กู้จำเลยเป็นแต่เพียงค้ำประกัน หาได้มีส่วนได้ในเงินกู้ร่วมกับนายต่านด้วยไม่ และศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงตามที่จำเลยต่อสู้มาจึงวินิจฉัยว่าจำเลยมิได้เป็นลูกหนี้ร่วมกับนายต่าน โจทก์จะไล่เบี้ยเอาจากจำเลยไม่ได้ จึงพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 850/2493นางรอด เผ่าพงษ์คล้ายโจทก์นายเล็ก เผ่าพงษ์คล้ายจำเลย ป.วิ.พ. ม. 94, ม. 144, ม. 145 ป.พ.พ. ม. 296เดิมเจ้าหนี้ฟ้องเรียกเงินกู้จากโจทก์จำเลย ซึ่งปรากฏตามหนังสือสัญญากู้ว่าเป็นผู้กู้ร่วมกัน ศาลพิพากษาให้โจทก์จำเลยร่วมกันรับผิดใช้เงินกู้รายนี้ โจทก์ใช้เงินไปผู้เดียวทั้งหมด แล้วมาฟ้องเรียกเงินจากจำเลยครึ่งหนึ่ง ดังนี้ จำเลยย่อมต่อสู้ได้ว่า ความจริงจำเลยเป็นแต่ผู้ค้ำประกันมิใช่เป็นผู้กู้ร่วมกับโจทก์ โจทก์หามีสิทธิเรียกให้จำเลยใช้เงินจำนวนนี้ไม่ได้ความว่า เดิมนายต่านสามีโจทก์กับนายเล็ก จำเลยได้ร่วมกันทำหนังสือสัญญากู้เงินของนายนามไป 2,500 บาท แล้วผิดนัดนายต่านวายชนม์ นายนามจึงฟ้อง โจทก์ผู้เป็นภรรยาและรับมรดกนายต่านกับนายเล็ก จำเลย ให้ชำระต้นเงินและดอกเบี้ย โจทก์และนายเล็กจำเลยขาดนัด ศาลจังหวัดสุพรรณบุรี พิพากษาให้โจทก์และนายเล็กจำเลยร่วมกันรับผิดชอบใช้ต้นเงินและดอกเบี้ยให้นายนาม คดีถึงที่สุดโจทก์ผู้เดียวได้ชำระเงินตามคำพิพากษาเป็นเงิน 3,292 บาท 77 สตางค์ โจทก์จึงมาฟ้องคดีนี้ ขอให้บังคับจำเลยใช้เงินให้โจทก์ครึ่งหนึ่งจำเลยต่อสู้ว่า ความจริงสามีโจทก์กู้เงินนายนามผู้เดียวจำเลยเป็นแต่ผู้ค้ำประกันแต่ขณะลงชื่อในสัญญานายนามขอให้จำเลยลงชื่อในช่องผู้กู้ จำเลยเห็นเป็นเรื่องระหว่างพี่น้องกันจึงลงชื่อให้ โจทก์จึงไม่มีสิทธิไล่เบี้ยจากจำเลยศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยใช้เงิน 1,646 บาท พร้อมทั้งดอกเบี้ยศาลอุทธรณ์พิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า นายเล็กจำเลยจะปฏิเสธไม่ร่วมกับนางรอดโจทก์ชำระหนี้ให้นายนามนั้นไม่ได้ เพราะคำพิพากษาศาลจังหวัดสุพรรณบุรีในคดีเดิมไว้เช่นนั้น แต่ในคดีนั้นมิได้มีประเด็นพิพาทกันในระหว่างโจทก์กับจำเลยว่าความจริงจำเลยได้เป็นผู้กู้หนี้ร่วมกับนายต่านหรือไม่ นายต่านหรือจำเลยจึงอาจนำสืบถึงความเท็จจริงในระหว่างกันเองต่อไปได้ว่า หนี้รายนี้นายต่านผู้เดียวเป็นผู้กู้จำเลยเป็นแต่เพียงค้ำประกัน หาได้มีส่วนได้ในเงินกู้ร่วมกับนายต่านด้วยไม่ และศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงตามที่จำเลยต่อสู้มาจึงวินิจฉัยว่าจำเลยมิได้เป็นลูกหนี้ร่วมกับนายต่าน โจทก์จะไล่เบี้ยเอาจากจำเลยไม่ได้ จึงพิพากษายืน(มนูกิจวิมลอรรถ-เลขวณิชธรรมวิทักษ์-นาถปริญญา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ