คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2353/2538หลักกฎหมาย: จำเลยไม่เคยสอนในชั้นที่ผู้เสียหายเรียนจำเลยสอนเด็กเล็กทั้งจำเลยมิได้เป็นครูใหญ่ซึ่งโดยหน้าที่แล้วมีหน้าที่ดูแลรับผิดชอบนักเรียนทั้งโรงเรียนหรือเป็นครูเวรหรือได้รับมอบหมายให้มีหน้าที่ดูแลผู้เสียหายในขณะเกิดเหตุข้อเท็จจริงจึงฟังไม่ได้ว่าผู้เสียหายเป็นศิษย์ซึ่งอยู่ในความดูแลของจำเลยอันจะเป็นเหตุให้จำเลยต้องรับโทษหนักขึ้นตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา285โจทก์ ฟ้อง ขอให้ ลงโทษ ตาม ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 277, 285จำเลย ให้การ ปฏิเสธศาลชั้นต้น พิพากษา ว่า จำเลย มี ความผิด ตาม ประมวลกฎหมายอาญามาตรา 277 จำคุก 6 ปี จำเลย กระทำ ต่อ ศิษย์ซึ่ง อยู่ ใน ความ ดูแลต้อง ระวางโทษ หนัก ขึ้น หนึ่ง ใน สาม ตาม ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 285เป็น จำคุก 8 ปีจำเลย อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ ภาค 1 พิพากษาแก้ เป็น ว่า จำเลย มี ความผิด ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 279 วรรคหนึ่ง ประกอบ มาตรา 285 จำคุก2 ปี และ ปรับ 10,000 บาท เมื่อ คำนึง ถึง อายุ ของ จำเลย ประกอบ จำเลยรับ ราชการ มา จน เกษียณอายุ ราชการ ใน อีก ด้าน หนึ่ง ถือว่า จำเลย เคยมี คุณ ความ ดี มา ก่อน ทั้ง ไม่ปรากฏ ว่า จำเลย เคย ต้อง คดีอาญา อื่น และ คดีได้ความ ว่า มี การ ชดใช้ ค่าเสียหาย ให้ แก่ ฝ่าย ผู้เสียหาย แล้ว โทษ จำคุกให้ รอการลงโทษ มี กำหนด 3 ปี ค่าปรับ ไม่ชำระ ให้ จัดการ ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 29, 30โจทก์ ฎีกาศาลฎีกา วินิจฉัย ว่า "จำเลย ไม่เคย สอน ใน ชั้น ที่ ผู้เสียหาย เรียนจำเลย สอน เด็ก เล็ก ทั้ง จำเลย มิได้ เป็น ครูใหญ่ ซึ่ง โดย หน้าที่ แล้ว มีหน้าที่ ดูแล รับผิดชอบ นักเรียน ทั้ง โรงเรียน หรือ เป็น ครูเวร หรือ ได้รับมอบหมาย ให้ มี หน้าที่ ดูแล ผู้เสียหาย ใน ขณะ เกิดเหตุ ข้อเท็จจริง จึง ยังฟัง ไม่ได้ ว่า ผู้เสียหาย เป็น ศิษย์ซึ่ง อยู่ ใน ความ ดูแล ของ จำเลย อัน จะเป็นเหตุ ให้ จำเลย ต้อง รับโทษ หนัก ขึ้น ตาม ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 285จำเลย มี ความผิด ตาม ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 277 วรรคสอง ที่ ศาลอุทธรณ์ภาค 1 ฟัง ว่าการ กระทำ ของ จำเลย เป็น ความผิด ตาม ประมวลกฎหมายอาญามาตรา 279 วรรคหนึ่ง นั้น ไม่ต้อง ด้วย ความเห็น ของ ศาลฎีกา ฎีกา โจทก์ฟังขึ้น บางส่วน แต่ โทษ ของ จำเลย ที่ ศาลชั้นต้น กำหนด นั้น คลาดเคลื่อน ไปจาก ที่ กฎหมาย บัญญัติ ไว้ และ โจทก์ มิได้ อุทธรณ์ ฎีกา ขอให้ กำหนด โทษ ให้ถูกต้อง ศาลฎีกา จึง ไม่อาจ กำหนด โทษ เสีย ใหม่ ให้ ถูกต้อง เพราะ จะ เป็นการ เพิ่มเติม โทษ จำเลย ซึ่ง ต้องห้าม ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 212 ประกอบ ด้วย มาตรา 225"พิพากษาแก้ เป็น ว่า จำเลย มี ความผิด ตาม ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา277 วรรคสอง ให้ จำคุก จำเลย ไว้ มี กำหนด 6 ปี ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2353/2538พนักงานอัยการจังหวัดนครนายกโจทก์นาย พรหมา อินทร์จันทร์จำเลย ป.อ. ม. 277, ม. 285จำเลยไม่เคยสอนในชั้นที่ผู้เสียหายเรียนจำเลยสอนเด็กเล็กทั้งจำเลยมิได้เป็นครูใหญ่ซึ่งโดยหน้าที่แล้วมีหน้าที่ดูแลรับผิดชอบนักเรียนทั้งโรงเรียนหรือเป็นครูเวรหรือได้รับมอบหมายให้มีหน้าที่ดูแลผู้เสียหายในขณะเกิดเหตุข้อเท็จจริงจึงฟังไม่ได้ว่าผู้เสียหายเป็นศิษย์ซึ่งอยู่ในความดูแลของจำเลยอันจะเป็นเหตุให้จำเลยต้องรับโทษหนักขึ้นตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา285โจทก์ ฟ้อง ขอให้ ลงโทษ ตาม ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 277, 285จำเลย ให้การ ปฏิเสธศาลชั้นต้น พิพากษา ว่า จำเลย มี ความผิด ตาม ประมวลกฎหมายอาญามาตรา 277 จำคุก 6 ปี จำเลย กระทำ ต่อ ศิษย์ซึ่ง อยู่ ใน ความ ดูแลต้อง ระวางโทษ หนัก ขึ้น หนึ่ง ใน สาม ตาม ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 285เป็น จำคุก 8 ปีจำเลย อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ ภาค 1 พิพากษาแก้ เป็น ว่า จำเลย มี ความผิด ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 279 วรรคหนึ่ง ประกอบ มาตรา 285 จำคุก2 ปี และ ปรับ 10,000 บาท เมื่อ คำนึง ถึง อายุ ของ จำเลย ประกอบ จำเลยรับ ราชการ มา จน เกษียณอายุ ราชการ ใน อีก ด้าน หนึ่ง ถือว่า จำเลย เคยมี คุณ ความ ดี มา ก่อน ทั้ง ไม่ปรากฏ ว่า จำเลย เคย ต้อง คดีอาญา อื่น และ คดีได้ความ ว่า มี การ ชดใช้ ค่าเสียหาย ให้ แก่ ฝ่าย ผู้เสียหาย แล้ว โทษ จำคุกให้ รอการลงโทษ มี กำหนด 3 ปี ค่าปรับ ไม่ชำระ ให้ จัดการ ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 29, 30โจทก์ ฎีกาศาลฎีกา วินิจฉัย ว่า "จำเลย ไม่เคย สอน ใน ชั้น ที่ ผู้เสียหาย เรียนจำเลย สอน เด็ก เล็ก ทั้ง จำเลย มิได้ เป็น ครูใหญ่ ซึ่ง โดย หน้าที่ แล้ว มีหน้าที่ ดูแล รับผิดชอบ นักเรียน ทั้ง โรงเรียน หรือ เป็น ครูเวร หรือ ได้รับมอบหมาย ให้ มี หน้าที่ ดูแล ผู้เสียหาย ใน ขณะ เกิดเหตุ ข้อเท็จจริง จึง ยังฟัง ไม่ได้ ว่า ผู้เสียหาย เป็น ศิษย์ซึ่ง อยู่ ใน ความ ดูแล ของ จำเลย อัน จะเป็นเหตุ ให้ จำเลย ต้อง รับโทษ หนัก ขึ้น ตาม ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 285จำเลย มี ความผิด ตาม ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 277 วรรคสอง ที่ ศาลอุทธรณ์ภาค 1 ฟัง ว่าการ กระทำ ของ จำเลย เป็น ความผิด ตาม ประมวลกฎหมายอาญามาตรา 279 วรรคหนึ่ง นั้น ไม่ต้อง ด้วย ความเห็น ของ ศาลฎีกา ฎีกา โจทก์ฟังขึ้น บางส่วน แต่ โทษ ของ จำเลย ที่ ศาลชั้นต้น กำหนด นั้น คลาดเคลื่อน ไปจาก ที่ กฎหมาย บัญญัติ ไว้ และ โจทก์ มิได้ อุทธรณ์ ฎีกา ขอให้ กำหนด โทษ ให้ถูกต้อง ศาลฎีกา จึง ไม่อาจ กำหนด โทษ เสีย ใหม่ ให้ ถูกต้อง เพราะ จะ เป็นการ เพิ่มเติม โทษ จำเลย ซึ่ง ต้องห้าม ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 212 ประกอบ ด้วย มาตรา 225"พิพากษาแก้ เป็น ว่า จำเลย มี ความผิด ตาม ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา277 วรรคสอง ให้ จำคุก จำเลย ไว้ มี กำหนด 6 ปี(ดำรุพงศ์ อิศรางกูร ณ อยุธยา-อากาศ บำรุงชีพ-มหินทร์ สุรดินทร์กูร)แหล่งที่มาสำนักงานส่งเสริมงานตุลาการแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ ฟ้อง ขอให้ ลงโทษ ตาม ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 277, 285จำเลย ให้การ ปฏิเสธศาลชั้นต้น พิพากษา ว่า จำเลย มี ความผิด ตาม ประมวลกฎหมายอาญามาตรา 277 จำคุก 6 ปี จำเลย กระทำ ต่อ ศิษย์ซึ่ง อยู่ ใน ความ ดูแลต้อง ระวางโทษ หนัก ขึ้น หนึ่ง ใน สาม ตาม ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 285เป็น จำคุก 8 ปีจำเลย อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ ภาค 1 พิพากษาแก้ เป็น ว่า จำเลย มี ความผิด ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 279 วรรคหนึ่ง ประกอบ มาตรา 285 จำคุก2 ปี และ ปรับ 10,000 บาท เมื่อ คำนึง ถึง อายุ ของ จำเลย ประกอบ จำเลยรับ ราชการ มา จน เกษียณอายุ ราชการ ใน อีก ด้าน หนึ่ง ถือว่า จำเลย เคยมี คุณ ความ ดี มา ก่อน ทั้ง ไม่ปรากฏ ว่า จำเลย เคย ต้อง คดีอาญา อื่น และ คดีได้ความ ว่า มี การ ชดใช้ ค่าเสียหาย ให้ แก่ ฝ่าย ผู้เสียหาย แล้ว โทษ จำคุกให้ รอการลงโทษ มี กำหนด 3 ปี ค่าปรับ ไม่ชำระ ให้ จัดการ ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 29, 30โจทก์ ฎีกาศาลฎีกา วินิจฉัย ว่า "จำเลย ไม่เคย สอน ใน ชั้น ที่ ผู้เสียหาย เรียนจำเลย สอน เด็ก เล็ก ทั้ง จำเลย มิได้ เป็น ครูใหญ่ ซึ่ง โดย หน้าที่ แล้ว มีหน้าที่ ดูแล รับผิดชอบ นักเรียน ทั้ง โรงเรียน หรือ เป็น ครูเวร หรือ ได้รับมอบหมาย ให้ มี หน้าที่ ดูแล ผู้เสียหาย ใน ขณะ เกิดเหตุ ข้อเท็จจริง จึง ยังฟัง ไม่ได้ ว่า ผู้เสียหาย เป็น ศิษย์ซึ่ง อยู่ ใน ความ ดูแล ของ จำเลย อัน จะเป็นเหตุ ให้ จำเลย ต้อง รับโทษ หนัก ขึ้น ตาม ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 285จำเลย มี ความผิด ตาม ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 277 วรรคสอง ที่ ศาลอุทธรณ์ภาค 1 ฟัง ว่าการ กระทำ ของ จำเลย เป็น ความผิด ตาม ประมวลกฎหมายอาญามาตรา 279 วรรคหนึ่ง นั้น ไม่ต้อง ด้วย ความเห็น ของ ศาลฎีกา ฎีกา โจทก์ฟังขึ้น บางส่วน แต่ โทษ ของ จำเลย ที่ ศาลชั้นต้น กำหนด นั้น คลาดเคลื่อน ไปจาก ที่ กฎหมาย บัญญัติ ไว้ และ โจทก์ มิได้ อุทธรณ์ ฎีกา ขอให้ กำหนด โทษ ให้ถูกต้อง ศาลฎีกา จึง ไม่อาจ กำหนด โทษ เสีย ใหม่ ให้ ถูกต้อง เพราะ จะ เป็นการ เพิ่มเติม โทษ จำเลย ซึ่ง ต้องห้าม ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 212 ประกอบ ด้วย มาตรา 225"พิพากษาแก้ เป็น ว่า จำเลย มี ความผิด ตาม ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา277 วรรคสอง ให้ จำคุก จำเลย ไว้ มี กำหนด 6 ปี ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2353/2538พนักงานอัยการจังหวัดนครนายกโจทก์นาย พรหมา อินทร์จันทร์จำเลย ป.อ. ม. 277, ม. 285จำเลยไม่เคยสอนในชั้นที่ผู้เสียหายเรียนจำเลยสอนเด็กเล็กทั้งจำเลยมิได้เป็นครูใหญ่ซึ่งโดยหน้าที่แล้วมีหน้าที่ดูแลรับผิดชอบนักเรียนทั้งโรงเรียนหรือเป็นครูเวรหรือได้รับมอบหมายให้มีหน้าที่ดูแลผู้เสียหายในขณะเกิดเหตุข้อเท็จจริงจึงฟังไม่ได้ว่าผู้เสียหายเป็นศิษย์ซึ่งอยู่ในความดูแลของจำเลยอันจะเป็นเหตุให้จำเลยต้องรับโทษหนักขึ้นตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา285โจทก์ ฟ้อง ขอให้ ลงโทษ ตาม ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 277, 285จำเลย ให้การ ปฏิเสธศาลชั้นต้น พิพากษา ว่า จำเลย มี ความผิด ตาม ประมวลกฎหมายอาญามาตรา 277 จำคุก 6 ปี จำเลย กระทำ ต่อ ศิษย์ซึ่ง อยู่ ใน ความ ดูแลต้อง ระวางโทษ หนัก ขึ้น หนึ่ง ใน สาม ตาม ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 285เป็น จำคุก 8 ปีจำเลย อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ ภาค 1 พิพากษาแก้ เป็น ว่า จำเลย มี ความผิด ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 279 วรรคหนึ่ง ประกอบ มาตรา 285 จำคุก2 ปี และ ปรับ 10,000 บาท เมื่อ คำนึง ถึง อายุ ของ จำเลย ประกอบ จำเลยรับ ราชการ มา จน เกษียณอายุ ราชการ ใน อีก ด้าน หนึ่ง ถือว่า จำเลย เคยมี คุณ ความ ดี มา ก่อน ทั้ง ไม่ปรากฏ ว่า จำเลย เคย ต้อง คดีอาญา อื่น และ คดีได้ความ ว่า มี การ ชดใช้ ค่าเสียหาย ให้ แก่ ฝ่าย ผู้เสียหาย แล้ว โทษ จำคุกให้ รอการลงโทษ มี กำหนด 3 ปี ค่าปรับ ไม่ชำระ ให้ จัดการ ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 29, 30โจทก์ ฎีกาศาลฎีกา วินิจฉัย ว่า "จำเลย ไม่เคย สอน ใน ชั้น ที่ ผู้เสียหาย เรียนจำเลย สอน เด็ก เล็ก ทั้ง จำเลย มิได้ เป็น ครูใหญ่ ซึ่ง โดย หน้าที่ แล้ว มีหน้าที่ ดูแล รับผิดชอบ นักเรียน ทั้ง โรงเรียน หรือ เป็น ครูเวร หรือ ได้รับมอบหมาย ให้ มี หน้าที่ ดูแล ผู้เสียหาย ใน ขณะ เกิดเหตุ ข้อเท็จจริง จึง ยังฟัง ไม่ได้ ว่า ผู้เสียหาย เป็น ศิษย์ซึ่ง อยู่ ใน ความ ดูแล ของ จำเลย อัน จะเป็นเหตุ ให้ จำเลย ต้อง รับโทษ หนัก ขึ้น ตาม ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 285จำเลย มี ความผิด ตาม ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 277 วรรคสอง ที่ ศาลอุทธรณ์ภาค 1 ฟัง ว่าการ กระทำ ของ จำเลย เป็น ความผิด ตาม ประมวลกฎหมายอาญามาตรา 279 วรรคหนึ่ง นั้น ไม่ต้อง ด้วย ความเห็น ของ ศาลฎีกา ฎีกา โจทก์ฟังขึ้น บางส่วน แต่ โทษ ของ จำเลย ที่ ศาลชั้นต้น กำหนด นั้น คลาดเคลื่อน ไปจาก ที่ กฎหมาย บัญญัติ ไว้ และ โจทก์ มิได้ อุทธรณ์ ฎีกา ขอให้ กำหนด โทษ ให้ถูกต้อง ศาลฎีกา จึง ไม่อาจ กำหนด โทษ เสีย ใหม่ ให้ ถูกต้อง เพราะ จะ เป็นการ เพิ่มเติม โทษ จำเลย ซึ่ง ต้องห้าม ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 212 ประกอบ ด้วย มาตรา 225"พิพากษาแก้ เป็น ว่า จำเลย มี ความผิด ตาม ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา277 วรรคสอง ให้ จำคุก จำเลย ไว้ มี กำหนด 6 ปี(ดำรุพงศ์ อิศรางกูร ณ อยุธยา-อากาศ บำรุงชีพ-มหินทร์ สุรดินทร์กูร)แหล่งที่มาสำนักงานส่งเสริมงานตุลาการแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ