พระราชบัญญัติระเบียบบริหารราชการแผ่นดิน พ.ศ. 2495 (ยกเลิก)พระราชบัญญัติ ระเบียบบริหารราชการแผ่นดิน พ.ศ. ๒๔๙๕ (ยกเลิก) ________________ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร. ให้ไว้ ณ วันที่ ๘ มีนาคม พ.ศ. ๒๔๙๕ เป็นปีที่ ๗ ในรัชกาลปัจจุบันพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า โดยที่เป็นการสมควรปรับปรุงระเบียบบริหารราชการแผ่นดินเสียใหม่ จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้โดยคำแนะนำเเละยินยอมของสภาผู้แทนราษฎร ดังต่อไปนี้มาตรา 1 มาตรา ๑ พระราชบัญญัตินี้เรียกว่า "พระราชบัญญัติระเบียบบริหารราชการแผ่นดิน พ.ศ. ๒๔๙๕"มาตรา 2 มาตรา ๒ พระราชบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา 3 มาตรา ๓ ให้ยกเลิกพระราชบัญญัติว่าด้วยระเบียบราชการบริหารแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช ๒๔๗๖ เเละบรรดากฎหมายอื่นซึ่งมีบัญญัติไว้แล้วในพระราชบัญญัตินี้ หรือซึ่งขัดหรือแย้งกับบทแห่งพระราชบัญญัตินี้มาตรา 4 มาตรา ๔ ให้จัดระเบียบบริหารราชการแผ่นดิน ดั่งนี้ (๑) ระเบียบบริหารราชการส่วนกลาง (๒) ระเบียบบริหารราชการส่วนภูมิภาค (๓) ระเบียบบริหารราชการส่วนท้องถิ่นมาตรา 5 มาตรา ๕ การแบ่งราชการออกเป็นส่วนต่าง ๆ ตามที่บัญญัติไว้ในพระราชบัญญัตินี้ ให้กำหนดตำเเหน่งและอัตราเงินเดือนโดยคำนึงถึงคุณภาพและปริมาณแห่งราชการนั้น ๆ ไว้ด้วย การบรรจุและการเเต่งตั้งบุคคลให้ดำรงตำแหน่งหน้าที่ราชการต่าง ๆ ให้เป็นไปตามกฎหมาย คณะรัฐมนตรีจะอนุมัติให้เเต่งตั้งข้าราชการมาตรา 5 ซึ่งสังกัดกระทรวงทบวงกรมหนึ่งไปดำรงตำแหน่งของอีกกระทรวงทบวงกรมหนึ่ง โดยให้รับเงินเดือนจากกระทรวงทบวงกรมเดิมก็ได้ ในกรณีเช่นว่านี้ ให้ข้าราชการดังกล่าวมีฐานะเสมือนเป็นข้าราชการสังกัดกระทรวงทบวงกรม ซึ่งตนมาดำรงตำแหน่งนั้นทุกประการมาตรา 1 ลักษณะ ๑ ระเบียบบริหารราชการส่วนกลาง ________________มาตรา 6 มาตรา ๖ ให้จัดระเบียบบริหารราชการส่วนกลาง ดั่งนี้ (๑) สำนักคณะรัฐมนตรี (๒) กระทรวงหรือทบวง (๓) กรมหรือทบวงการเมืองที่มีฐานะเทียบกรมมาตรา 7 มาตรา ๗ การจัดตั้งกระทรวง ทบวง กรม และทบวงการเมืองที่มีฐานะเทียบกรม ให้ตราเป็นพระราชบัญญัติ การแบ่งส่วนราชการในสำนักงานเลขาธิการนายกรัฐมนตรี สำนักงานเลขานุการรัฐมนตรี สำนักงานปลัดกระทรวง สำนักงานปลัดทบวง กรม เเละทบวงการเมืองที่มีฐานะเทียบกรม ให้ตราเป็นพระราชกฤษฎีกามาตรา 8 มาตรา ๘ สำนักคณะรัฐมนตรี มีนายกรัฐมนตรีเป็นผู้บังคับบัญชารับผิดชอบ และจะให้มีรองนายกรัฐมนตรี หรือรัฐมนตรีช่วยว่าการ หรือรัฐมนตรีสั่งราชการ เป็นผู้ช่วยสั่งหรือปฏิบัติราชการแทนก็ได้ การสั่งหรือการปฏิบัติราชการของรองนายกรัฐมนตรี รัฐมนตรีช่วยว่าการ หรือรัฐมนตรีสั่งราชการมาตรา 8 ให้เป็นไปตามที่นายกรัฐมนตรีมอบหมาย เมื่อนายกรัฐมนตรีไม่อาจปฏิบัติราชการได้ ให้รองนายกรัฐมนตรี เป็นผู้รักษาราชการแทน ถ้าไม่มีรองนายกรัฐมนตรีหรือมีแต่ไม่อาจปฏิบัติราชการได้ ก็ให้คณะรัฐมนตรีมอบหมายให้รัฐมนตรีผู้ใดผู้หนึ่งเป็นผู้รักษาราชการแทน อำนาจในการสั่ง การอนุญาตมาตรา 8 การให้อนุมัติหรือการปฏิบัติราชการที่นายกรัฐมนตรีจะพึงปฏิบัติ หรือดำเนินการตามกฎหมายใด ถ้ากฎหมายนั้นมิได้บัญญัติในเรื่องการมอบอำนาจไว้เป็นอย่างอื่น จะมอบอำนาจโดยทำเป็นหนังสือ ให้รองนายกรัฐมนตรี รัฐมนตรีช่วยว่าการ รัฐมนตรีว่าการทบวงคณะรัฐมนตรีฝ่ายการเมือง หรือรัฐมนตรีว่าการทบวงคณะรัฐมนตรีฝ่ายบริหารมาตรา 8 ทำการแทนในนามนายกรัฐมนตรีก็ได้ แต่ถ้าจะมอบหมายให้เลขาธิการคณะรัฐมนตรีฝ่ายการเมือง เลขาธิการคณะรัฐมนตรีฝ่ายบริหาร รองเลขาธิการคณะรัฐมนตรีฝ่ายการเมือง รองเลขาธิการคณะรัฐมนตรีฝ่ายบริหาร อธิบดี รองอธิบดี ผู้ว่าราชการภาค หรือผู้ว่าราชการจังหวัด ทำการแทนในนามนายกรัฐมนตรี ให้ตราเป็นพระราชกฤษฎีกามาตรา 9 มาตรา ๙ ให้จัดระเบียบราชการสำนักคณะรัฐมนตรี โดยมีสำนักงานเลขาธิการนายกรัฐมนตรีสังกัดสำนักคณะรัฐมนตรีโดยตรง เเละให้เเยกสำนักคณะรัฐมนตรีออกเป็นสองทบวง ดังต่อไปนี้ (๑) ทบวงคณะรัฐมนตรีฝ่ายการเมือง (๒) ทบวงคณะรัฐมนตรีฝ่ายบริหารมาตรา 10 มาตรา ๑๐ ทบวงคณะรัฐมนตรีฝ่ายการเมือง นอกจากจะมีรัฐมนตรีว่าการทบวง ซึ่งมีหน้าที่ช่วยนายกรัฐมนตรีปกครองบังคับบัญชารับผิดชอบในราชการของทบวงนั้นเเล้ว ให้มีเลขาธิการคณะรัฐมนตรีฝ่ายการเมืองทำหน้าที่ปลัดทบวง เป็นผู้ปกครองบังคับบัญชาข้าราชการประจำของทบวงคณะรัฐมนตรีฝ่ายการเมืองรองจากนายกรัฐมนตรีมาตรา 10 รองนายกรัฐมนตรี รัฐมนตรีช่วยว่าการสำนักคณะรัฐมนตรี รัฐมนตรีสั่งราชการสำนักคณะรัฐมนตรี และรัฐมนตรีว่าการทบวงคณะรัฐมนตรีฝ่ายการเมือง และรับผิดชอบควบคุมราชการประจำในทบวงคณะรัฐมนตรีฝ่ายการเมือง กรมสารบรรณคณะรัฐมนตรีฝ่ายการเมือง ทำหน้าที่สำนักงานปลัดทบวงของทบวงคณะรัฐมนตรีฝ่ายการเมืองมาตรา 10 ให้เลขาธิการคณะรัฐมนตรีฝ่ายการเมืองดำรงตำแหน่งอธิบดีกรมสารบรรณคณะรัฐมนตรีฝ่ายการเมือง ถ้าทบวงคณะรัฐมนตรีฝ่ายการเมืองมีราชการประจำมาก จะให้มีรองเลขาธิการคณะรัฐมนตรีฝ่ายการเมือง หรือผู้ช่วยเลขาธิการคณะรัฐมนตรีฝ่ายการเมือง หรือมีทั้งรองเลขาธิการคณะรัฐมนตรีฝ่ายการเมืองมาตรา 10 เเละผู้ช่วยเลขาธิการคณะรัฐมนตรีฝ่ายการเมืองก็ได้ ในกรณีเช่นว่านี้ ให้รองเลขาธิการคณะรัฐมนตรีฝ่ายการเมืองดำรงตำเเหน่งรองอธิบดีกรมสารบรรณคณะรัฐมนตรีฝ่ายการเมือง เเละให้ช่วยเลขาธิการคณะรัฐมนตรีฝ่ายการเมืองดำรงตำแหน่งผู้ช่วยอธิบดีกรมสารบรรณคณะรัฐมนตรีฝ่ายการเมืองมาตรา 10 ในกรณีที่มีรองเลขาธิการคณะรัฐมนตรีฝ่ายการเมือง หรือผู้ช่วยเลขาธิการคณะรัฐมนตรีฝ่ายการเมือง การสั่งราชการของรองเลขาธิการคณะรัฐมนตรีฝ่ายการเมือง หรือผู้ช่วยเลขาธิการคณะรัฐมนตรีฝ่ายการเมือง ให้เป็นไปตามที่เลขาธิการคณะรัฐมนตรีฝ่ายการเมืองจะได้มอบหมายมาตรา 10 เมื่อเลขาธิการคณะรัฐมนตรีฝ่ายการเมืองไม่อาจปฏิบัติราชการได้ ให้รองเลขาธิการคณะรัฐมนตรีฝ่ายการเมือง หรือผู้ช่วยเลขาธิการคณะรัฐมนตรีฝ่ายการเมือง แล้วแต่กรณี เป็นผู้รักษาราชการแทน ถ้าไม่มีรองเลขาธิการคณะรัฐมนตรีฝ่ายการเมือง หรือผู้ช่วยเลขาธิการคณะรัฐมนตรีฝ่ายการเมือง หรือมีเเต่ไม่อาจปฏิบัติราชการได้มาตรา 10 ให้นายกรัฐมนตรีตั้งอธิบดี หรือผู้ดำรงตำแหน่งเทียบเท่าอธิบดีในสำนักคณะรัฐมนตรีเป็นผู้รักษาราชการแทน กรมสารบรรณคณะรัฐมนตรีฝ่ายการเมืองแบ่งราชการเป็นส่วนต่าง ๆ ซึ่งอาจเป็นกอง หรือแผนก ก็แล้วแต่ปริมาณเเละคุณภาพของราชการส่วนนั้นมาตรา 10 โดยมีหัวหน้าส่วนราชการเป็นผู้ปกครองบังคับบัญชาข้าราชการและรับผิดชอบงานในหน้าที่มาตรา 10 ทวิ มาตรา ๑๐ ทวิ ทบวงคณะรัฐมนตรีฝ่ายบริหาร นอกจากจะมีรัฐมนตรีว่าการทบวงซึ่งมีหน้าที่ช่วยนายกรัฐมนตรีปกครองบังคับบัญชารับผิดชอบในราชการของทบวงนั้นแล้ว ให้มีเลขาธิการคณะรัฐมนตรีฝ่ายบริหาร ทำหน้าที่ปลัดทบวง เป็นผู้ปกครองบังคับบัญชาข้าราชการประจำของทบวงคณะรัฐมนตรีฝ่ายบริหาร รองจากนายกรัฐมนตรีมาตรา 10 ทวิ รองนายกรัฐมนตรี รัฐมนตรีช่วยว่าการสำนักคณะรัฐมนตรี รัฐมนตรีสั่งราชการสำนักคณะรัฐมนตรี และรัฐมนตรีว่าการทบวงคณะรัฐมนตรีฝ่ายบริหาร และรับผิดชอบควบคุมราชการประจำในทบวงคณะรัฐมนตรีฝ่ายบริหาร กรมสารบรรณคณะรัฐมนตรีฝ่ายบริหารทำหน้าที่สำนักงานปลัดทบวงของทบวงคณะรัฐมนตรีฝ่ายบริหารมาตรา 10 ทวิ ให้เลขาธิการคณะรัฐมนตรีฝ่ายบริหารดำรงตำแหน่งอธิบดีกรมสารบรรณคณะรัฐมนตรีฝ่ายบริหาร ถ้าทบวงคณะรัฐมนตรีฝ่ายบริหารมีราชการประจำมาก จะให้มีรองเลขาธิการคณะรัฐมนตรีฝ่ายบริหาร หรือผู้ช่วยเลขาธิการคณะรัฐมนตรีฝ่ายบริหาร หรือมีทั้งรองเลขาธิการคณะรัฐมนตรีฝ่ายบริหาร และผู้ช่วยเลขาธิการคณะรัฐมนตรีฝ่ายบริหารก็ได้มาตรา 10 ทวิ ในกรณีเช่นว่านี้ให้รองเลขาธิการคณะรัฐมนตรีฝ่ายบริหารดำรงตำแหน่งรองอธิบดีกรมสารบรรณคณะรัฐมนตรีฝ่ายบริหาร เเละให้ผู้ช่วยเลขาธิการคณะรัฐมนตรีฝ่ายบริหารดำรงตำเเหน่งผู้ช่วยอธิบดีกรมสารบรรณคณะรัฐมนตรีฝ่ายบริหาร ในกรณีที่มีรองเลขาธิการคณะรัฐมนตรีฝ่ายบริหาร หรือผู้ช่วยเลขาธิการคณะรัฐมนตรีฝ่ายบริหารมาตรา 10 ทวิ การสั่งราชการของรองเลขาธิการคณะรัฐมนตรีฝ่ายบริหาร หรือผู้ช่วยเลขาธิการคณะรัฐมนตรีฝ่ายบริหาร ให้เป็นไปตามที่เลขาธิการคณะรัฐมนตรีฝ่ายบริหารจะได้มอบหมาย เมื่อเลขาธิการคณะรัฐมนตรีฝ่ายบริหารไม่อาจปฏิบัติราชการได้ ให้รองเลขาธิการคณะรัฐมนตรีฝ่ายบริหารหรือผู้ช่วยเลขาธิการคณะรัฐมนตรีฝ่ายบริหาร แล้วเเต่กรณีมาตรา 10 ทวิ เป็นผู้รักษาราชการแทน ถ้าไม่มีรองเลขาธิการคณะรัฐมนตรีฝ่ายบริหาร หรือผู้ช่วยเลขาธิการคณะรัฐมนตรีฝ่ายบริหาร หรือมีแต่ไม่อาจปฏิบัติราชการได้ ให้นายกรัฐมนตรีตั้งอธิบดีหรือผู้ดำรงตำเเหน่งเทียบเท่าอธิบดีในสำนักคณะรัฐมนตรีเป็นผู้รักษาราชการแทนมาตรา 10 ทวิ ราชการส่วนหนึ่งส่วนใดของสำนักคณะรัฐมนตรีซึ่งมิได้แยกไปให้เป็นหน้าที่ของกรมใดกรมหนึ่งโดยเฉพาะ ให้เป็นหน้าที่ของกรมสารบรรณคณะรัฐมนตรีฝ่ายบริหาร กรมสารบรรณคณะรัฐมนตรีฝ่ายบริหารเเบ่งราชการเป็นส่วนต่าง ๆ ซึ่งอาจเป็นกอง หรือเเผนก ก็แล้วแต่ปริมาณและคุณภาพของราชการส่วนนั้นมาตรา 10 ทวิ โดยมีหัวหน้าส่วนราชการเป็นผู้ปกครองบังคับบัญชาข้าราชการและรับผิดชอบงานในหน้าที่มาตรา 11 มาตรา ๑๑ สำนักงานเลขาธิการนายกรัฐมนตรีมีหน้าที่เกี่ยวกับราชการทางการเมือง มีเลขาธิการนายกรัฐมนตรีซึ่งเป็นข้าราชการการเมืองเป็นผู้ปกครองบังคับบัญชารับผิดชอบขึ้นตรงต่อนายกรัฐมนตรี และจะให้มีเลขานุการนายกรัฐมนตรี หรือผู้ช่วยเลขานุการนายกรัฐมนตรีซึ่งเป็นข้าราชการการเมืองเป็นผู้ช่วยอีกก็ได้มาตรา 11 การสั่งราชการของเลขานุการนายกรัฐมนตรี หรือผู้ช่วยเลขานุการนายกรัฐมนตรี ให้เป็นไปตามที่เลขาธิการนายกรัฐมนตรีจะได้มอบหมาย เมื่อเลขาธิการนายกรัฐมนตรีไม่อาจปฏิบัติราชการได้ ให้เลขานุการนายกรัฐมนตรี หรือผู้ช่วยเลขานุการนายกรัฐมนตรี แล้วเเต่กรณี เป็นผู้รักษาราชการแทน ถ้าไม่มีเลขานุการนายกรัฐมนตรีมาตรา 11 หรือผู้ช่วยเลขานุการนายกรัฐมนตรี หรือมีแต่ไม่อาจปฏิบัติราชการได้ ให้นายกรัฐมนตรีตั้งข้าราชการการเมืองหรือข้าราชการในสำนักงานเลขาธิการนายกรัฐมนตรีเป็นผู้รักษาราชการแทนได้มาตรา 12 มาตรา ๑๒ สํานักงานเลขาธิการนายกรัฐมนตรีจะเเบ่งส่วนราชการเป็นกองหรือเเผนกก็เเล้วแต่ปริมาณและคุณภาพของราชการ โดยมีหัวหน้าส่วนราชการเป็นผู้ปกครองบังคับบัญชาข้าราชการและรับผิดชอบงานในหน้าที่มาตรา 13 มาตรา ๑๓ (ยกเลิก)มาตรา 14 มาตรา ๑๔ ให้นำมาตรา ๒๒ มาตรา ๒๓ และมาตรา ๒๔ มาใช้บังคับแก่กรม หรือทบวงการเมืองซึ่งมีฐานะเทียบกรมในสำนักคณะรัฐมนตรีโดยอนุโลมมาตรา 15 มาตรา ๑๕ กระทรวงหนึ่ง ๆ มีรัฐมนตรีคนหนึ่งเป็นผู้บังคับบัญชารับผิดชอบ และจะให้มีรัฐมนตรีช่วยว่าการ หรือรัฐมนตรีสั่งราชการ หรือมีทั้งรัฐมนตรีช่วยว่าการ และรัฐมนตรีสั่งราชการ เป็นผู้ช่วยสั่งหรือปฏิบัติราชการแทนรัฐมนตรีว่าการกระทรวงก็ได้ ในกรณีที่มีรัฐมนตรีช่วยว่าการหรือรัฐมนตรีสั่งราชการมาตรา 15 การสั่งหรือการปฏิบัติราชการของรัฐมนตรีช่วยว่าการ หรือรัฐมนตรีสั่งราชการ ให้เป็นไปตามที่รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมอบหมาย เมื่อรัฐมนตรีว่าการกระทรวงไม่อาจปฏิบัติราชการได้ ให้รัฐมนตรีช่วยว่าการเป็นผู้รักษาราชการแทน ถ้าไม่มีรัฐมนตรีช่วยว่าการ หรือมีแต่ไม่อาจปฏิบัติราชการได้มาตรา 15 ก็ให้คณะรัฐมนตรีมอบหมายให้รัฐมนตรีผู้หนึ่งผู้ใดเป็นผู้รักษาราชการแทนได้ อำนาจในการสั่ง การอนุญาต การให้อนุมัติหรือการปฏิบัติราชการที่รัฐมนตรีว่าการกระทรวงจะพึงปฏิบัติ หรือดำเนินการตามกฎหมายใด ถ้ากฎหมายนั้นมิได้บัญญัติในเรื่องการมอบอำนาจไว้เป็นอย่างอื่นมาตรา 15 จะมอบอำนาจโดยทำเป็นหนังสือให้รัฐมนตรีช่วยว่าการทำการแทนในนามรัฐมนตรีว่าการกระทรวงก็ได้ แต่ถ้าจะมอบอำนาจให้ปลัดกระทรวง รองปลัดกระทรวง ปลัดทบวง รองปลัดทบวง อธิบดี รองอธิบดี ผู้ว่าราชการภาค หรือผู้ว่าราชการจังหวัด ทำการแทนในนามรัฐมนตรีว่าการกระทรวง ให้ตราเป็นพระราชกฤษฎีกามาตรา 16 มาตรา ๑๖ กระทรวงหนึ่ง ๆ นอกจากมีรัฐมนตรีว่าการกระทรวง รัฐมนตรีช่วยว่าการ หรือรัฐมนตรีสั่งราชการ ให้มีปลัดกระทรวงคนหนึ่งเป็นผู้ปกครองบังคับบัญชาข้าราชการประจำของกระทรวงรองจากรัฐมนตรี เเละรับผิดชอบควบคุมราชการประจำในกระทรวงและบังคับบัญชาสำนักงานปลัดกระทรวง ถ้ากระทรวงใดมีราชการประจำมากมาตรา 16 จะให้มีรองปลัดกระทรวง หรือผู้ช่วยปลัดกระทรวง หรือทั้งรองปลัดกระทรวงและผู้ช่วยปลัดกระทรวงเป็นผู้ช่วยสั่งราชการแทนปลัดกระทรวงก็ได้ ในกรณีที่มีรองปลัดกระทรวงหรือผู้ช่วยปลัดกระทรวง การสั่งราชการของรองปลัดกระทรวงหรือผู้ช่วยปลัดกระทรวง ให้เป็นไปตามที่ปลัดกระทรวงจะได้มอบหมายมาตรา 16 เมื่อปลัดกระทรวงไม่อาจปฏิบัติราชการได้ ให้รองปลัดกระทรวงหรือผู้ช่วยปลัดกระทรวง แล้วแต่กรณี เป็นผู้รักษาราชการแทน ถ้าไม่มีรองปลัดกระทรวงหรือผู้ช่วยปลัดกระทรวง หรือมีเเต่ไม่อาจปฏิบัติราชการได้ ก็ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงตั้งอธิบดี หรือผู้ดำรงตำแหน่งเทียบเท่าอธิบดีในกระทรวงเป็นผู้รักษาราชการแทนได้มาตรา 17 มาตรา ๑๗ ถ้ากระทรวงใดมีราชการสำคัญหลายอย่าง จะแยกกระทรวงนั้น ๆ เป็นทบวงก็ได้ ทบวงหนึ่งมีรัฐมนตรีคนหนึ่งเป็นผู้ว่าการทบวง มีหน้าที่ช่วยรัฐมนตรีว่าการกระทรวงปกครองบังคับบัญชารับผิดชอบในราชการของทบวงนั้นมาตรา 18 มาตรา ๑๘ ในกระทรวงหนึ่งให้จัดระเบียบบริหารราชการ ดั่งนี้ (๑) สำนักงานเลขานุการรัฐมนตรี (๒) สำนักงานปลัดกระทรวง (๓) กรมหรือทบวงการเมืองที่มีฐานะเทียบกรม เว้นแต่บางกระทรวงซึ่งเห็นว่าไม่มีความจำเป็น จะไม่แยกส่วนราชการตั้งขึ้นเป็นกรมก็ได้ ส่วนการจัดระเบียบบริหารราชการในกระทรวงอันเกี่ยวกับการทหารมาตรา 18 ให้เป็นไปตามกฎหมายว่าด้วยการนั้นมาตรา 19 มาตรา ๑๙ ในทบวงหนึ่งให้จัดระเบียบบริหารราชการ ดั่งนี้ (๑) สำนักงานเลขานุการรัฐมนตรี (๒) กรม เว้นแต่บางทบวงซึ่งเห็นว่าไม่มีความจำเป็น จะไม่เเยกส่วนราชการตั้งขึ้นเป็นกรมก็ได้ สำนักงานปลัดกระทรวงทำหน้าที่สำนักงานปลัดทบวงด้วย แต่ถ้ามีความจำเป็นจะให้มีสำนักงานปลัดทบวงในทบวงนั้นด้วยก็ได้มาตรา 19 ในกรณีเช่นว่านี้ให้สำนักงานปลัดทบวงมีฐานะเทียบกรม ให้นำมาตรา ๒๐ มาตรา ๒๑ มาตรา ๒๒ มาตรา ๒๓ และมาตรา ๒๔ มาใช้บังคับแก่สำนักงานเลขานุการรัฐมนตรี สำนักงานปลัดทบวง และกรมของทบวงโดยอนุโลมมาตรา 20 มาตรา ๒๐ สำนักงานเลขานุการรัฐมนตรีมีหน้าที่เกี่ยวกับราชการทางการเมือง มีเลขานุการรัฐมนตรีซึ่งเป็นข้าราชการการเมือง เป็นผู้ปกครองบังคับบัญชารับผิดชอบ ขึ้นตรงต่อรัฐมนตรีว่าการกระทรวง แต่ถ้าสำนักงานเลขานุการรัฐมนตรีกระทรวงใดมีราชการมาก จะให้มีผู้ช่วยเลขานุการรัฐมนตรีคนหนึ่งหรือหลายคนก็ได้มาตรา 20 ผู้ช่วยเลขานุการรัฐมนตรีเป็นข้าราชการการเมือง สำนักงานเลขานุการรัฐมนตรีจะเเบ่งส่วนราชการเป็นกี่แผนกก็เเล้วเเต่ปริมาณเเละคุณภาพของราชการ โดยมีหัวหน้าส่วนราชการนั้นเป็นผู้ปกครองบังคับบัญชารับผิดชอบ เมื่อเลขานุการรัฐมนตรีไม่อาจปฏิบัติราชการได้ ให้ผู้ช่วยเลขานุการรัฐมนตรีเป็นผู้รักษาราชการเเทนมาตรา 20 ถ้าไม่มีผู้ช่วยเลขานุการรัฐมนตรี หรือมีแต่ไม่อาจปฏิบัติราชได้ ก็ให้คณะรัฐมนตรีมอบหมายให้ข้าราชการในสำนักงานเลขานุการรัฐมนตรีเป็นผู้รักษาราชการเเทนได้มาตรา 21 มาตรา ๒๑ สำนักงานปลัดกระทรวงมีหน้าที่เกี่ยวกับราชการประจำทั่วไปในกระทรวง ในกรณีที่มีรองปลัดกระทรวงหรือผู้ช่วยปลัดกระทรวง ให้รองปลัดกระทรวงหรือผู้ช่วยปลัดกระทรวงเป็นผู้ปกครองบังคับบัญชาข้าราชการในสำนักงานปลัดกระทรวง และรับผิดชอบงานในสำนักงานปลัดกระทรวงรองจากปลัดกระทรวงมาตรา 21 ราชการส่วนหนึ่งส่วนใดของกระทรวงซึ่งมิได้เเยกไปให้เป็นหน้าที่ของกรมใดกรมหนึ่งโดยเฉพาะ ให้เป็นหน้าที่ของสำนักงานปลัดกระทรวง สำนักงานปลัดกระทรวงแบ่งราชการเป็นส่วนต่าง ๆ ซึ่งอาจเป็นกองหรือแผนก ก็เเล้วแต่ปริมาณเเละคุณภาพของราชการมาตรา 21 โดยมีหัวหน้าส่วนราชการนั้นเป็นผู้ปกครองบังคับบัญชาข้าราชการและรับผิดชอบงานในหน้าที่มาตรา 22 มาตรา ๒๒ กรมซึ่งขึ้นต่อกระทรวง มีหน้าที่เกี่ยวกับราชการส่วนหนึ่งส่วนใดของกระทรวง ซึ่งได้แยกมาเป็นหน้าที่ของกรม ทุกกรมมีอธิบดีเป็นผู้บังคับบัญชาข้าราชการในสังกัดและรับผิดชอบในราชการของกรมนั้น ถ้ากรมใดมีราชการมาก จะให้มีรองอธิบดี หรือผู้ช่วยอธิบดี หรือทั้งรองอธิบดีและผู้ช่วยอธิบดีมาตรา 22 เป็นผู้ช่วยปฏิบัติราชการแทนอธิบดีของกรมนั้นก็ได้ ในกรณีที่มีรองอธิบดีหรือผู้ช่วยอธิบดี การปฏิบัติราชการของรองอธิบดี หรือผู้ช่วยอธิบดี ให้เป็นไปตามที่อธิบดีมอบหมาย รองอธิบดีหรือผู้ช่วยอธิบดี เป็นผู้บังคับบัญชาข้าราชการในกรมนั้น และรับผิดชอบในราชการรองจากอธิบดี เมื่ออธิบดีไม่อาจปฏิบัติราชการได้มาตรา 22 ให้รองอธิบดีหรือผู้ช่วยอธิบดี แล้วแต่กรณี เป็นผู้รักษาราชการแทน ถ้าไม่มีรองอธิบดีหรือผู้ช่วยอธิบดี หรือมีแต่ไม่อาจปฏิบัติราชการได้ ก็ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงตั้งปลัดกระทรวง อธิบดี รองอธิบดี ในกระทรวง หรือหัวหน้ากองคนใดคนหนึ่งในกรมเดียวกัน เป็นผู้รักษาราชการแทนได้ อำนาจในการสั่ง การอนุญาตมาตรา 22 การให้อนุมัติหรือการปฏิบัติราชการที่อธิบดีจะพึงปฏิบัติหรือดำเนินการตามกฎหมายใด ถ้ากฎหมายนั้นมิได้บัญญัติในเรื่องการมอบอำนาจไว้เป็นอย่างอื่น จะมอบอำนาจโดยทำเป็นหนังสือให้รองอธิบดีหรือผู้ช่วยอธิบดีทำการแทนในนามอธิบดีก็ได้ แต่ถ้าจะมอบอำนาจให้ผู้ว่าราชการภาคหรือผู้ว่าราชการจังหวัดทำการแทนในนามอธิบดีมาตรา 22 ให้ตราเป็นพระราชกฤษฎีกามาตรา 23 มาตรา ๒๓ ในกรมหนึ่งให้จัดระเบียบบริหารราชการ ดังนี้ (๑) สำนักงานเลขานุการกรม เว้นแต่บางกรมซึ่งเห็นว่าไม่มีความจำเป็น จะไม่แยกส่วนราชการตั้งขึ้นเป็นสำนักงานเลขานุการกรมก็ได้ (๒) ส่วนต่าง ๆ ซึ่งจะเป็นกองหรือแผนก ก็แล้วแต่ปริมาณและคุณภาพของราชการแห่งส่วนนั้น ๆ เว้นแต่กรมตำรวจมาตรา 23 จะแบ่งส่วนราชการเป็นอย่างอื่นให้เหมาะสมกับกิจการของราชการตำรวจก็ได้มาตรา 23 ทวิ มาตรา ๒๓ ทวิ กระทรวง ทบวง กรมใดมีเหตุพิเศษ จะตราพระราชกฤษฎีกาแบ่งท้องที่ออกเป็นเขต เพื่อให้มีหัวหน้าส่วนราชการประจำเขต แล้วแต่จะเรียกชื่อ เพื่อปฏิบัติงานทางวิชาการก็ได้ หัวหน้าส่วนราชการประจำเขตมีอำนาจหน้าที่เป็นผู้รับนโยบายเเละคำสั่งจากกระทรวง ทบวง กรม มาปฏิบัติงานทางวิชาการมาตรา 23 ทวิ และเป็นหัวหน้าบังคับบัญชาบรรดาข้าราชการประจำสำนักงานเขตซึ่งสังกัดกระทรวง ทบวง กรมนั้น ความในมาตรานี้ไม่กระทบกระเทือนการแบ่งเขตและการปกครองบังคับบัญชาของตำรวจซึ่งให้กำหนดโดยพระราชกฤษฎีกามาตรา 24 มาตรา ๒๔ สำนักงานเลขานุการกรมมีหน้าที่เกี่ยวกับราชการทั่วไปของกรม มีเลขานุการกรมเป็นผู้ปกครองบังคับบัญชาข้าราชการและรับผิดชอบงานในหน้าที่ ส่วนต่าง ๆ ซึ่งแบ่งแยกเป็นกองหรือแผนก ให้มีหน้าที่ตามที่ได้แบ่งแยกไว้ ให้เป็นหน้าที่ของส่วนราชการนั้น ๆ โดยให้มีผู้อำนวยการ หรือหัวหน้ากอง หรือหัวหน้าแผนกมาตรา 24 ปกครองบังคับบัญชาข้าราชการและรับผิดชอบงานในหน้าที่ เมื่อผู้อำนวยการ หัวหน้ากอง หรือหัวหน้าแผนก ไม่อาจปฏิบัติราชการได้ ก็ให้อธิบดีตั้งข้าราชการที่เห็นสมควร ในกองหรือแผนกนั้น ๆ แล้วเเต่กรณี เป็นผู้รักษาราชการแทนได้มาตรา 24 ทวิ มาตรา ๒๔ ทวิ ราชการของกระทรวง ทบวง กรมใด มีเหตุพิเศษ จะตราพระราชกฤษฎีกาแบ่งแยกออกเป็นส่วน เพื่อให้ผู้อำนวยการส่วน หรือข้าราชการที่ดำรงตำแหน่งอื่นซึ่งเทียบเท่าอธิบดีเป็นผู้ปกครองบังคับบัญชาราชการของกองบางกอง และรับผิดชอบในหน้าที่ราชการของกองนั้น ๆ รองจากอธิบดีก็ได้ ในกรณีเช่นว่านี้มาตรา 24 ทวิ ให้ผู้อำนวยการส่วน หรือผู้ดำรงตำแหน่งเทียบเท่าอธิบดีดังกล่าวมีอำนาจและหน้าที่อย่างเดียวกับอธิบดี แต่ให้อธิบดีมีอำนาจสั่งยกเลิกหรือแก้ไขเพิ่มเติมการใช้อำนาจและหน้าที่ของผู้อำนวยการส่วนหรือผู้ดำรงตำแหน่งเทียบเท่าอธิบดีดั่งกล่าวได้มาตรา 24 ตรี มาตรา ๒๔ ตรี ถ้ากระทรวง ทบวง กรมใด เห็นมีความจำเป็นที่จะตั้งข้าราชการคนหนึ่งหรือหลายคนแล้วเเต่จะเรียกชื่อเป็นผู้ตรวจราชการก็ให้ตั้งได้ ผู้ตรวจราชการมีอำนาจหน้าที่ตรวจ และแนะนำชี้แจงราชการอันเกี่ยวกับกระทรวง ทบวง กรม ซึ่งตนเป็นผู้แทนนั้น ตามกฎหมายและระเบียบเเบบเเผนมาตรา 2 ลักษณะ ๒ ระเบียบบริหารราชการส่วนภูมิภาค ________________มาตรา 25 มาตรา ๒๕ ให้จัดระเบียบบริหารราชการส่วนภูมิภาค ดังนี้ (๑) จังหวัด (๒) อำเภอมาตรา 1 หมวด ๑ภาค ________________มาตรา 26-31 ทวิ มาตรา ๒๖ ถึง มาตรา ๓๑ ทวิ (ยกเลิก)มาตรา 2 หมวด ๒ จังหวัด ________________มาตรา 32 มาตรา ๓๒ ให้รวมท้องที่หลายๆ อำเภอตั้งขึ้นเป็นจังหวัด มีฐานะเป็นนิติบุคคล การตั้ง ยุบ และเปลี่ยนเเปลงเขตจังหวัด ให้ตราเป็นพระราชบัญญัติมาตรา 33 มาตรา ๓๓ ในจังหวัดหนึ่ง ให้มีคณะกรมการจังหวัดเป็นที่ปรึกษาของผู้ว่าราชการจังหวัดในการบริหารราชการแผ่นดินในจังหวัดนั้น คณะกรมการจังหวัดประกอบด้วย ปลัดจังหวัด และหัวหน้าส่วนราชการประจำจังหวัด ซึ่งกระทรวง ทบวง กรมต่าง ๆ ส่งมาประจำ ผู้ว่าราชการจังหวัดเป็นประธานคณะกรมการจังหวัดโดยตำแหน่งมาตรา 33 ในกรณีที่มีรองผู้ว่าราชการจังหวัด หรือผู้ช่วยผู้ว่าราชการจังหวัด ให้รองผู้ว่าราชการจังหวัด หรือผู้ช่วยผู้ว่าราชการจังหวัด ร่วมเป็นคณะกรมการจังหวัดด้วยมาตรา 34 มาตรา ๓๔ ในจังหวัดหนึ่ง ให้มีผู้ว่าราชการจังหวัดคนหนึ่ง เป็นผู้รับนโยบายและคำสั่งจากคณะรัฐมนตรี สำนักคณะรัฐมนตรี กระทรวง ทบวง กรม มาปฏิบัติการให้เหมาะสมกับท้องที่และประชาชน และเป็นหัวหน้าบังคับบัญชาบรรดาข้าราชการฝ่ายบริหารส่วนภูมิภาคในเขตจังหวัด และรับผิดชอบในราชการของจังหวัดและอำเภอมาตรา 34 และจะให้มีรองผู้ว่าราชการจังหวัด หรือผู้ช่วยผู้ว่าราชการจังหวัด หรือทั้งรองผู้ว่าราชการจังหวัดและผู้ช่วยผู้ว่าราชการจังหวัดเป็นผู้ช่วยปฏิบัติราชการแทนผู้ว่าราชการจังหวัดก็ได้ รองผู้ว่าราชการจังหวัด หรือผู้ช่วยผู้ว่าราชการจังหวัด เป็นผู้บังคับบัญชาข้าราชการฝ่ายบริหารส่วนภูมิภาคในเขตจังหวัดมาตรา 34 เเละรับผิดชอบในราชการรองจากผู้ว่าราชการจังหวัด ผู้ว่าราชการจังหวัด รองผู้ว่าราชการจังหวัด และผู้ช่วยผู้ว่าราชการจังหวัด สังกัดกระทรวงมหาดไทย บรรดาอำนาจและหน้าที่เกี่ยวกับราชการซึ่งข้าหลวงประจำจังหวัดหรือกรมการจังหวัดมีอยู่ ให้โอนไปเป็นอำนาจและหน้าที่ของผู้ว่าราชการจังหวัดมาตรา 34 ผู้ว่าราชการจังหวัดมีอำนาจให้บำเหน็จ ลงโทษ บรรจุและแต่งตั้งข้าราชการฝ่ายบริหารส่วนภูมิภาคในเขตจังหวัดได้ตามกฎหมายและตามที่ปลัดกระทรวงหรืออธิบดีมอบหมายมาตรา 35 มาตรา ๓๕ ในจังหวัดหนึ่งนอกจากจะมีผู้ว่าราชการจังหวัดเป็นหัวหน้าปกครองบังคับบัญชาข้าราชการและรับผิดชอบงานบริหารราชการของจังหวัดดังกล่าวในมาตรา ๓๔ ให้มีปลัดจังหวัดและหัวหน้าส่วนราชการประจำจังหวัดซึ่งกระทรวง ทบวง กรมต่าง ๆ ส่งมาประจำทำหน้าที่เป็นผู้ช่วยเหลือผู้ว่าราชการจังหวัดมาตรา 35 และมีอำนาจบังคับบัญชาข้าราชการบริหารส่วนภูมิภาค ซึ่งสังกัดกระทรวง ทบวง กรมนั้น ในจังหวัดนั้นมาตรา 36 มาตรา ๓๖ ถ้าผู้ว่าราชการจังหวัดไม่อาจปฏิบัติราชการได้ และมีรองผู้ว่าราชการจังหวัด หรือผู้ช่วยผู้ว่าราชการจังหวัด ให้รองผู้ว่าราชการจังหวัด หรือผู้ช่วยผู้ว่าราชการจังหวัด เป็นผู้รักษาราชการแทน แล้วแต่กรณี แต่ถ้ารองผู้ว่าราชการจังหวัด หรือผู้ช่วยผู้ว่าราชการจังหวัดไม่อาจปฏิบัติราชการได้มาตรา 36 ให้ปลัดจังหวัดรักษาราชการแทน ถ้าปลัดจังหวัดไม่อาจปฏิบัติราชการได้ และผู้ว่าราชการจังหวัดมิได้ตั้งให้ผู้ใดรักษาราชการแทน ให้หัวหน้าส่วนราชการประจำจังหวัดผู้มีอาวุโสตามระเบียบแบบแผนรักษาราชการแทนมาตรา 37 มาตรา ๓๗ ผู้ว่าราชการจังหวัดมีอำนาจและหน้าที่บริหารราชการแผ่นดินในจังหวัด ดังนี้ (๑) บริหารราชการเเผ่นดินตามกฎหมายและระเบียบแบบแผน (๒) บริหารราชการเเผ่นดินตามที่คณะรัฐมนตรี สำนักคณะรัฐมนตรี กระทรวง ทบวง เเละกรมมอบหมาย (๓) บริหารราชการแผ่นดินตามคำเเนะนำ ชี้แจง ของผู้ตรวจราชการ ในเมื่อไม่ขัดต่อกฎหมายมาตรา 37 ระเบียบแบบแผน คำสั่ง หรือคำวินิจฉัยของคณะรัฐมนตรี สำนักคณะรัฐมนตรี กระทรวง ทบวง และกรม (๔) ควบคุมดูเเลราชการเเผ่นดินอันเป็นอำนาจและหน้าที่ของรัฐบาลซึ่งเจ้าหน้าที่ต่าง ๆ ของรัฐบาลในจังหวัดนั้นปฏิบัติ ในการนี้ ให้มีอำนาจและหน้าที่ตรวจ แนะนำ ชี้แจงมาตรา 37 และสั่งให้เจ้าหน้าที่ในจังหวัดนั้นปฏิบัติราชการให้เป็นไปตามกฎหมาย ระเบียบแบบเเผน คำสั่ง เเละคำวินิจฉัยของคณะรัฐมนตรี สำนักคณะรัฐมนตรี กระทรวง ทบวง และกรม และ (๕) ควบคุมดูแลราชการบริหารส่วนท้องถิ่นในจังหวัดนั้นตามกฎหมาย อำนาจในการสั่ง การอนุญาตมาตรา 37 การให้อนุมัติหรือการปฏิบัติราชการที่ผู้ว่าราชการจังหวัดจะพึงปฏิบัติหรือดำเนินการตามกฎหมายใด ถ้ากฎหมายนั้นมิได้บัญญัติในเรื่องการมอบอำนาจไว้เป็นอย่างอื่น จะมอบอำนาจโดยทำเป็นหนังสือให้หัวหน้าส่วนราชการประจำจังหวัดทำการแทนในนามของผู้ว่าราชการจังหวัดก็ได้มาตรา 38 มาตรา ๓๘ ให้แบ่งส่วนราชการของจังหวัด ดั่งนี้ (๑) สำนักงานจังหวัด มีหน้าที่เกี่ยวกับราชการทั่วไปของจังหวัดนั้น มีผู้ว่าราชการจังหวัดเป็นผู้ปกครองบังคับบัญชาข้าราชการและรับผิดชอบ (๒) ส่วนต่าง ๆ ซึ่งกระทรวง ทบวง กรมได้ตั้งขึ้น มีหน้าที่เกี่ยวกับราชการของกระทรวง ทบวง กรมนั้น ๆมาตรา 38 มีหัวหน้าส่วนราชการประจำจังหวัดนั้น ๆ เป็นผู้ปกครองบังคับบัญชารับผิดชอบมาตรา 3 หมวด ๓ อำเภอ ________________มาตรา 39 มาตรา ๓๙ ในจังหวัดหนึ่ง ๆ ให้มีหน่วยราชการบริหารรองจากจังหวัดเรียกว่า อำเภอ การตั้ง ยุบ และเปลี่ยนเเปลงเขตอำเภอ ให้ตราเป็นพระราชกฤษฎีกามาตรา 40 มาตรา ๔๐ ในอำเภอหนึ่งมีนายอำเภอคนหนึ่งเป็นหัวหน้าปกครองบังคับบัญชาบรรดาข้าราชการในอำเภอ และรับผิดชอบงานบริหารราชการของอำเภอ นายอำเภอสังกัดกระทรวงมหาดไทย บรรดาอำนาจเเละหน้าที่เกี่ยวกับราชการของกรมการอำเภอหรือนายอำเภอซึ่งกฎหมายกำหนดให้กรมการอำเภอและนายอำเภอมีอยู่มาตรา 40 ให้โอนไปเป็นอำนาจเเละหน้าที่ของนายอำเภอมาตรา 41 มาตรา ๔๑ ในอำเภอหนึ่งนอกจากจะมีนายอำเภอเป็นผู้ปกครองบังคับบัญชาและรับผิดชอบดังกล่าวในมาตรา ๔๐ ให้มีปลัดอำเภอเเละหัวหน้าส่วนราชการประจำอำเภอซึ่งกระทรวง ทบวง กรมต่าง ๆ ส่งมาประจำให้ปฏิบัติหน้าที่เป็นผู้ช่วยเหลือนายอำเภอ และมีอำนาจบังคับบัญชาข้าราชการบริหารส่วนภูมิภาคซึ่งสังกัดกระทรวง ทบวง กรมมาตรา 41 นั้นในอำเภอนั้นมาตรา 42 มาตรา ๔๒ ถ้านายอำเภอไม่อาจปฏิบัติราชการได้ตามปกติ เเละมิได้ตั้งผู้ใดเป็นผู้รักษาราชการแทน ให้หัวหน้าส่วนราชการประจำอำเภอผู้มีอาวุโสตามระเบียบเเบบแผนรักษาราชการเเทนมาตรา 43 มาตรา ๔๓ นายอำเภอมีอำนาจและหน้าที่บริหารราชการแผ่นดินในอำเภอ ดังนี้ (๑) บริหารราชการเเผ่นดินตามกฎหมายเเละระเบียบแบบแผน ถ้ากฎหมายใดมิได้บัญญัติว่าการปฏิบัติตามกฎหมายนั้นเป็นหน้าที่ของผู้ใดโดยเฉพาะ ก็ให้พึงเข้าใจว่าเป็นหน้าที่ของนายอำเภอจะต้องรักษาการให้เป็นไปตามกฎหมายนั้นด้วย (๒)มาตรา 43 บริหารราชการแผ่นดินตามคำสั่ง คำเเนะนำชี้แจงของผู้ว่าราชการจังหวัดเเละของผู้มีหน้าที่ตรวจราชการอื่น ๆ ซึ่งผู้ว่าราชการจังหวัด คณะรัฐมนตรี สำนักคณะรัฐมนตรี กระทรวง ทบวง และกรมมอบหมาย ในเมื่อไม่ขัดต่อกฎหมาย ระเบียบเเบบเเผน คำสั่งหรือคำวินิจฉัยของคณะรัฐมนตรี สำนักคณะรัฐมนตรี กระทรวง ทบวง และกรม และ (๓)มาตรา 43 ควบคุมดูเเลราชการบริหารส่วนท้องถิ่นในอำเภอนั้นตามกฎหมาย อำนาจในการสั่ง การอนุญาต การให้อนุมัติ หรือการปฏิบัติราชการที่นายอำเภอจะพึงปฏิบัติหรือดำเนินการตามกฎหมายใด ถ้ากฎหมายนั้นมิได้บัญญัติในเรื่องการมอบอำนาจไว้เป็นอย่างอื่นมาตรา 43 จะมอบอำนาจโดยทำเป็นหนังสือให้หัวหน้าส่วนราชการประจำอำเภอคนใดทำการแทนในนามนายอำเภอก็ได้มาตรา 44 มาตรา ๔๔ ให้เเบ่งส่วนราชการของอำเภอ ดั่งนี้ (๑) สำนักงานอำเภอ มีหน้าที่เกี่ยวกับราชการทั่วไปของอำเภอนั้น ๆ นายอำเภอเป็นผู้ปกครองบังคับบัญชาข้าราชการ และรับผิดชอบ (๒) ส่วนต่าง ๆ ซึ่งกระทรวง ทบวง กรม ได้ตั้งขึ้นในอำเภอนั้น มีหน้าที่เกี่ยวกับราชการของกระทรวง ทบวง กรมนั้น ๆมาตรา 44 มีหัวหน้าส่วนราชการประจำอำเภอนั้น ๆ เป็นผู้ปกครองบังคับบัญชารับผิดชอบมาตรา 45 มาตรา ๔๕ การจัดการปกครองอำเภอ นอกจากที่ได้บัญญัติไว้ในพระราชบัญญัตินี้ ให้เป็นไปตามกฎหมายว่าด้วยการปกครองท้องที่มาตรา 3 ลักษณะ ๓ ระเบียบบริหารราชการส่วนท้องถิ่น ________________มาตรา 46 มาตรา ๔๖ ท้องถิ่นใดที่เห็นสมควรจัดให้ราษฎรมีส่วนในการปกครองท้องถิ่น ให้จัดระเบียบการปกครองเป็นราชการส่วนท้องถิ่นมาตรา 47 มาตรา ๔๗ ให้จัดระเบียบบริหารราชการส่วนท้องถิ่น ดังนี้ (๑) องค์การบริหารส่วนจังหวัด (๒) เทศบาล (๓) สุขาภิบาล (๔) องค์การบริหารส่วนตำบลมาตรา 48 มาตรา ๔๘ การจัดระเบียบการปกครององค์การบริหารส่วนจังหวัด เทศบาล สุขาภิบาล และองค์การบริหารส่วนตำบล ให้เป็นไปตามกฎหมายว่าด้วยการนั้นบทเบ็ดเสร็จ ________________มาตรา 49 มาตรา ๔๙ ในกรณีที่พระราชบัญญัตินี้มอบหมายอำนาจให้ผู้ดำรงตำแหน่งอื่นรักษาราชการแทนผู้ดำรงตำแหน่งใดได้ก็ดี ในกรณีที่พระราชบัญญัตินี้ให้ผู้ดำรงตำแหน่งใดมอบหมายให้ผู้ดำรงตำเเหน่งอื่นปฏิบัติหน้าที่เเทนได้ก็ดี ให้ผู้ปฏิบัติหน้าที่แทนมีอำนาจเเละหน้าที่เช่นเดียวกับผู้ที่ตนเเทนมาตรา 49 ในกรณีที่มีกฎหมายอื่นเเต่งตั้งให้ผู้ดำรงตำแหน่งนั้น ๆ เป็นกรรมการ หรือให้มีอำนาจหน้าที่อย่างใด ก็ให้ผู้ปฏิบัติหน้าที่แทนตามความในวรรคเเรก ทำหน้าที่กรรมการหรือมีอำนาจหน้าที่อย่างนั้นในระหว่างที่ปฏิบัติหน้าที่แทนด้วย แล้วแต่กรณีมาตรา 49 ทวิ มาตรา ๔๙ ทวิ ในกรณีที่ผู้ที่ดำรงตำแหน่งใดไม่อาจปฏิบัติราชการได้ และได้มีการแต่งตั้งผู้ดำรงตำแหน่งรองหรือผู้ช่วยไว้ ให้ผู้ดำรงตำแหน่งรองหรือผู้ช่วย แล้วแต่กรณี เป็นผู้รักษาราชการแทน ความในวรรคแรกมาตรา 49 ทวิ ไม่กระทบกระเทือนอำนาจของผู้บังคับบัญชาที่จะแต่งตั้งข้าราชการอื่นเป็นผู้รักษาราชการแทนตามอำนาจที่มีอยู่ในกฎหมาย ในกรณีที่ผู้บังคับบัญชาแต่งตั้งผู้รักษาราชการแทนดังกล่าวนี้ ให้ผู้ดำรงตำแหน่งรอง หรือผู้ช่วยดังกล่าวในวรรคแรก พ้นจากความเป็นผู้รักษาราชการแทนมาตรา 49 ทวิ นับแต่เวลาที่ผู้รักษาราชการแทนตามความในวรรคนี้เข้ารับหน้าที่มาตรา 49 ตรี มาตรา ๔๙ ตรี ในกรณีที่นายกรัฐมนตรี หรือรัฐมนตรีว่าการกระทรวง เป็นผู้บังคับบัญชาทบวงการเมืองเทียบฐานะเท่ากรม นายกรัฐมนตรีหรือรัฐมนตรีว่าการกระทรวง จะมอบหมายให้รองนายกรัฐมนตรีหรือรัฐมนตรีช่วยว่าการ แล้วแต่กรณี สั่งราชการก็ได้ การสั่งราชการของรองนายกรัฐมนตรีหรือรัฐมนตรีช่วยว่าการมาตรา 49 ตรี ให้เป็นไปตามที่นายกรัฐมนตรีหรือรัฐมนตรีว่าการกระทรวง แล้วแต่กรณี มอบหมาย ให้นำความในมาตรา ๘ วรรคท้าย และมาตรา ๑๕ วรรคท้าย มาใช้บังคับ แล้วแต่กรณี โดยอนุโลมมาตรา 50 มาตรา ๕๐ ให้นายกรัฐมนตรีรักษาการตามพระราชบัญญัตินี้ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ จอมพล ป. พิบูลสงคราม นายกรัฐมนตรีมาตรา ฉบับที่ 2 พระราชบัญญัติระเบียบบริหารราชการแผ่นดิน (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๔๙๖มาตรา 2 มาตรา ๒ พระราชบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปหมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชบัญญัตินี้ คือ เนื่องจากราชการในสำนักนายกรัฐมนตรีมีปริมาณเพิ่มขึ้น ทั้งเป็นงานที่มีคุณภาพสูง สมควรจะได้ปรับปรุงส่วนราชการของสำนักนายกรัฐมนตรี ซึ่งจะได้เรียกชื่อใหม่ว่า สำนักคณะรัฐมนตรี โดยแยกออกเป็นสองทบวง เพื่อให้แต่ละทบวงรับผิดชอบในราชการเป็นส่วนสัดและให้มีการประสานงานกันโดยใกล้ชิด นอกจากนี้ยังสมควรปรับปรุงระเบียบราชการบริหารส่วนกลาง และระเบียบราชการบริหารส่วนภูมิภาคให้รัดกุมยิ่งขึ้น ในการนี้ จำเป็นต้องแก้ไขเพิ่มเติมพระราชบัญญัติระเบียบบริหารราชการแผ่นดิน พ.ศ. ๒๔๙๕ บางประการมาตรา ฉบับที่ 3 พระราชบัญญัติระเบียบบริหารราชการแผ่นดิน (ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๔๙๙มาตรา 2 มาตรา ๒ พระราชบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปหมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชบัญญัติฉบับนี้ คือ ในปัจจุบันนี้ภารกิจของรัฐบาลมีมากขึ้น สมควรที่จะแบ่งเบาภารกิจโดยมอบอำนาจให้ผู้ว่าราชการจังหวัดไปปฏิบัติการในจังหวัดให้มากยิ่งขึ้น ทั้งนี้ โดยทางคณะรัฐมนตรีจะเป็นฝ่ายกำหนดนโยบายและหลักการอำนวยการปกครองส่วนผู้ว่าราชการจังหวัดจะเป็นผู้ปฏิบัติการให้เป็นไปตามนโยบายและหลักการอำนวยการปกครองของคณะรัฐมนตรีให้เหมาะสมกับสภาพของท้องที่และประชาชนในจังหวัด ในการนี้ จำเป็นจะต้องปรับปรุงอำนาจของผู้ว่าราชการจังหวัด และผู้ว่าราชการภาคเสียใหม่ เพื่อดำเนินการให้เป็นไปตามความมุ่งหมายดังกล่าวนอกจากนี้ยังได้ถือโอกาสนี้ปรับปรุงเรื่องอื่น ๆ ให้เหมาะสมยิ่งขึ้นอีกบางประการมาตรา ฉบับที่ 4 พระราชบัญญัติระเบียบบริหารราชการแผ่นดิน (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๔๙๙มาตรา 2 มาตรา ๒ พระราชบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา 6 มาตรา ๖ ให้ยกเลิกความในหมวด ๑ ของลักษณะ ๒ และมาตรา ๒๖ ถึงมาตรา ๓๑ ทวิ แห่งพระราชบัญญัติระเบียบบริหารราชการแผ่นดิน พ.ศ. ๒๔๙๕ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติระเบียบบริหารราชการแผ่นดิน ( ฉบับที่ ๒ ) พ.ศ. ๒๔๙๖ และพระราชบัญญัติระเบียบบริหารราชการแผ่นดิน (ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๔๙๙มาตรา 6 และให้โอนอำนาจและหน้าที่ของผู้ว่าราชการภาคตามกฎหมายนี้หรือกฎหมายอื่นไปเป็นอำนาจและหน้าที่ของผู้ว่าราชการจังหวัดหมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชบัญญัติฉบับนี้ คือ ตามที่ได้ประกาศใช้พระราชบัญญัติระเบียบบริหารราชการแผ่นดิน (ฉบับที่ ๓) พ.ศ.๒๔๙๙ ทำให้ผู้ว่าราชการภาคและหัวหน้าส่วนราชการประจำภาคไม่มีอำนาจบริหารและอำนาจบังคับบัญชาข้าราชการในเขตภาคดังแต่ก่อน จึงสมควรแก้ไขพระราชบัญญัติระเบียบบริหารราชการแผ่นดินพ.ศ.๒๕๙๕ (ฉบับที่ ๒) พศ. ๒๔๙๖ และ (ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๔๙๙ โดยเลิกภาค ให้มีเฉพาะเขต สำหรับการจัดระเบียบบริหารราชการส่วนภูมิภาคให้มีเฉพาะจังหวัดและอำเภอ โดยโอนอำนาจหน้าที่ของผู้ว่าราชการภาคไปเป็นของผู้ว่าราชการจังหวัด สำหรับการจัดระเบียบบริหารราชการส่วนท้องถิ่นให้มีองค์การบริหารส่วนจังหวัด เทศบาลสุขาภิบาล และองค์การบริหารส่วนตำบล โดยดำเนินการให้เป็นไปตามกฎหมายว่าด้วยการนั้นมาตรา ฉบับที่ 5 พระราชบัญญัติระเบียบบริหารราชการแผ่นดิน (ฉบับที่ ๕) พ.ศ. ๒๕๐๓มาตรา 2 มาตรา ๒ พระราชบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปหมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชบัญญัติฉบับนี้ คือ โดยที่กฎหมายว่าด้วยระเบียบบริหารราชการแผ่นดินได้บัญญัติให้แบ่งส่วนราชการของกรมต่าง ๆ ออกเป็นกองหรือแผนก ไม่เหมาะสมแก่การแบ่งส่วนราชการของกรมตำรวจ จึงควรแก้ไขเสียใหม่เพื่อให้กรมตำรวจแบ่งส่วนราชการเป็นอย่างอื่นได้ตามควรแก่กิจการของราชการตำรวจ