คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3968/2524หลักกฎหมาย: เมื่อลูกหนี้ละเลยไม่ชำระหนี้ เจ้าหนี้ย่อมมีสิทธิฟ้องร้องต่อศาลให้สั่งบังคับชำระหนี้ได้ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 213โจทก์ประกอบการค้าปลาและสัตว์ทะเล มิได้ประกอบการค้าขายรถยนต์การที่โจทก์ฟ้องเรียกหนี้ค่ารถยนต์จากจำเลยจึงมิใช่บุคคลผู้เป็นพ่อค้าเรียกเอาค่าที่ได้ส่งมอบของตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 165(1) จะนำอายุความตามมาตราดังกล่าวมาใช้บังคับมิได้โจทก์ฟ้องว่า จำเลยทำสัญญาซื้อรถยนต์ 1 คันราคา 170,530 บาทไปจากโจทก์ โดยตกลงผ่อนชำระราคาเป็นรายเดือน จำเลยชำระราคาให้โจทก์เพียงบางส่วน คงค้างอยู่อีก 109,760 บาท จำเลยไม่ชำระ โจทก์ทวงถามแล้วจำเลยเพิกเฉย จึงขอบังคับให้จำเลยใช้เงิน 109,760 บาท พร้อมด้วยดอกเบี้ย แล้วรับโอนทะเบียนและรับมอบรถยนต์คืนไปจากโจทก์จำเลยให้การว่า หลังจากทำสัญญาซื้อขายกันแล้ว รถยนต์เกิดอุบัติเหตุชนคนตาย พนักงานสอบสวนได้ยึดรถยนต์ไว้ ต่อมาโจทก์ขอรับรถยนต์คืนไปจากพนักงานสอบสวนแล้วไม่ยอมให้จำเลยใช้รถยนต์อีก ภาระผูกพันตามสัญญาจึงสิ้นสุดลง โจทก์มิได้ฟ้องคดีภายในกำหนดเวลา 2 ปี คดีโจทก์จึงขาดอายุความ ขอให้ยกฟ้องศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ข้อเท็จจริงฟังได้ว่าหลังจากจำเลยซื้อรถยนต์ไปจากโจทก์แล้วแต่ยังชำระราคาไม่ครบ คนงานของจำเลยขับรถยนต์คันดังกล่าวชนเด็กถึงแก่ความตาย พนักงานสอบสวนได้ยึดรถยนต์ไว้ จำเลยขอให้โจทก์ไปรับรถคืน โจทก์จึงไปรับรถคืนจากพนักงานสอบสวนในฐานะที่โจทก์ยังมีชื่อเป็นเจ้าของในทะเบียนรถยนต์อยู่ ต่อมาโจทก์มีหนังสือบอกกล่าวให้จำเลยชำระหนี้ที่ค้างรวม 109,760 บาทและพร้อมที่จะโอนทะเบียนรถยนต์ให้จำเลยทันที แต่จำเลยไม่ชำระ โจทก์จึงนำคดีมาฟ้องข้อเท็จจริงดังกล่าวข้างต้นฟังได้ว่า จำเลยซึ่งเป็นลูกหนี้ได้ละเลยไม่ชำระหนี้ของตน โจทก์ซึ่งเป็นเจ้าหนี้ย่อมมีสิทธิฟ้องร้องต่อศาลให้สั่งบังคับชำระหนี้ตามบทบัญญัติมาตรา 213 แห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ได้จำเลยกล่าวแก้เป็นประเด็นมาในคำแก้ฎีกาว่า โจทก์ไม่ฟ้องคดีภายในกำหนด 2 ปีตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 165(1) คดีโจทก์จึงขาดอายุความ ศาลฎีกาพิเคราะห์แล้ว เห็นว่า โจทก์ประกอบการค้าปลาและสัตว์ทะเล มิได้ประกอบการค้าขายรถยนต์ จึงมิใช่บุคคลผู้เป็นพ่อค้าเรียกเอาค่าที่ได้ส่งมอบของตามที่บัญญัติไว้ในมาตรา 165(1) แห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์จึงนำอายุความตามมาตรานี้มาใช้บังคับแก่คดีไม่ได้พิพากษากลับ เป็นให้จำเลยใช้เงิน 109,760 บาท พร้อมด้วยดอกเบี้ยแล้วรับโอนทะเบียนรถยนต์และรับมอบรถยนต์ไปจากโจทก์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3968/2524บริษัทประมงยานนาวา จำกัดโจทก์นายสุรินทร์ แซ่กอ หรือโรจน์วารีรัชต์จำเลย ป.พ.พ. ม. 165 (1), ม. 213เมื่อลูกหนี้ละเลยไม่ชำระหนี้ เจ้าหนี้ย่อมมีสิทธิฟ้องร้องต่อศาลให้สั่งบังคับชำระหนี้ได้ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 213โจทก์ประกอบการค้าปลาและสัตว์ทะเล มิได้ประกอบการค้าขายรถยนต์การที่โจทก์ฟ้องเรียกหนี้ค่ารถยนต์จากจำเลยจึงมิใช่บุคคลผู้เป็นพ่อค้าเรียกเอาค่าที่ได้ส่งมอบของตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 165(1) จะนำอายุความตามมาตราดังกล่าวมาใช้บังคับมิได้โจทก์ฟ้องว่า จำเลยทำสัญญาซื้อรถยนต์ 1 คันราคา 170,530 บาทไปจากโจทก์ โดยตกลงผ่อนชำระราคาเป็นรายเดือน จำเลยชำระราคาให้โจทก์เพียงบางส่วน คงค้างอยู่อีก 109,760 บาท จำเลยไม่ชำระ โจทก์ทวงถามแล้วจำเลยเพิกเฉย จึงขอบังคับให้จำเลยใช้เงิน 109,760 บาท พร้อมด้วยดอกเบี้ย แล้วรับโอนทะเบียนและรับมอบรถยนต์คืนไปจากโจทก์จำเลยให้การว่า หลังจากทำสัญญาซื้อขายกันแล้ว รถยนต์เกิดอุบัติเหตุชนคนตาย พนักงานสอบสวนได้ยึดรถยนต์ไว้ ต่อมาโจทก์ขอรับรถยนต์คืนไปจากพนักงานสอบสวนแล้วไม่ยอมให้จำเลยใช้รถยนต์อีก ภาระผูกพันตามสัญญาจึงสิ้นสุดลง โจทก์มิได้ฟ้องคดีภายในกำหนดเวลา 2 ปี คดีโจทก์จึงขาดอายุความ ขอให้ยกฟ้องศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ข้อเท็จจริงฟังได้ว่าหลังจากจำเลยซื้อรถยนต์ไปจากโจทก์แล้วแต่ยังชำระราคาไม่ครบ คนงานของจำเลยขับรถยนต์คันดังกล่าวชนเด็กถึงแก่ความตาย พนักงานสอบสวนได้ยึดรถยนต์ไว้ จำเลยขอให้โจทก์ไปรับรถคืน โจทก์จึงไปรับรถคืนจากพนักงานสอบสวนในฐานะที่โจทก์ยังมีชื่อเป็นเจ้าของในทะเบียนรถยนต์อยู่ ต่อมาโจทก์มีหนังสือบอกกล่าวให้จำเลยชำระหนี้ที่ค้างรวม 109,760 บาทและพร้อมที่จะโอนทะเบียนรถยนต์ให้จำเลยทันที แต่จำเลยไม่ชำระ โจทก์จึงนำคดีมาฟ้องข้อเท็จจริงดังกล่าวข้างต้นฟังได้ว่า จำเลยซึ่งเป็นลูกหนี้ได้ละเลยไม่ชำระหนี้ของตน โจทก์ซึ่งเป็นเจ้าหนี้ย่อมมีสิทธิฟ้องร้องต่อศาลให้สั่งบังคับชำระหนี้ตามบทบัญญัติมาตรา 213 แห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ได้จำเลยกล่าวแก้เป็นประเด็นมาในคำแก้ฎีกาว่า โจทก์ไม่ฟ้องคดีภายในกำหนด 2 ปีตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 165(1) คดีโจทก์จึงขาดอายุความ ศาลฎีกาพิเคราะห์แล้ว เห็นว่า โจทก์ประกอบการค้าปลาและสัตว์ทะเล มิได้ประกอบการค้าขายรถยนต์ จึงมิใช่บุคคลผู้เป็นพ่อค้าเรียกเอาค่าที่ได้ส่งมอบของตามที่บัญญัติไว้ในมาตรา 165(1) แห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์จึงนำอายุความตามมาตรานี้มาใช้บังคับแก่คดีไม่ได้พิพากษากลับ เป็นให้จำเลยใช้เงิน 109,760 บาท พร้อมด้วยดอกเบี้ยแล้วรับโอนทะเบียนรถยนต์และรับมอบรถยนต์ไปจากโจทก์(สุทิน เลิศวิรุฬห์-สุนทร วรรณแสง-พยนต์ ยาวะประภาษ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยทำสัญญาซื้อรถยนต์ 1 คันราคา 170,530 บาทไปจากโจทก์ โดยตกลงผ่อนชำระราคาเป็นรายเดือน จำเลยชำระราคาให้โจทก์เพียงบางส่วน คงค้างอยู่อีก 109,760 บาท จำเลยไม่ชำระ โจทก์ทวงถามแล้วจำเลยเพิกเฉย จึงขอบังคับให้จำเลยใช้เงิน 109,760 บาท พร้อมด้วยดอกเบี้ย แล้วรับโอนทะเบียนและรับมอบรถยนต์คืนไปจากโจทก์จำเลยให้การว่า หลังจากทำสัญญาซื้อขายกันแล้ว รถยนต์เกิดอุบัติเหตุชนคนตาย พนักงานสอบสวนได้ยึดรถยนต์ไว้ ต่อมาโจทก์ขอรับรถยนต์คืนไปจากพนักงานสอบสวนแล้วไม่ยอมให้จำเลยใช้รถยนต์อีก ภาระผูกพันตามสัญญาจึงสิ้นสุดลง โจทก์มิได้ฟ้องคดีภายในกำหนดเวลา 2 ปี คดีโจทก์จึงขาดอายุความ ขอให้ยกฟ้องศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ข้อเท็จจริงฟังได้ว่าหลังจากจำเลยซื้อรถยนต์ไปจากโจทก์แล้วแต่ยังชำระราคาไม่ครบ คนงานของจำเลยขับรถยนต์คันดังกล่าวชนเด็กถึงแก่ความตาย พนักงานสอบสวนได้ยึดรถยนต์ไว้ จำเลยขอให้โจทก์ไปรับรถคืน โจทก์จึงไปรับรถคืนจากพนักงานสอบสวนในฐานะที่โจทก์ยังมีชื่อเป็นเจ้าของในทะเบียนรถยนต์อยู่ ต่อมาโจทก์มีหนังสือบอกกล่าวให้จำเลยชำระหนี้ที่ค้างรวม 109,760 บาทและพร้อมที่จะโอนทะเบียนรถยนต์ให้จำเลยทันที แต่จำเลยไม่ชำระ โจทก์จึงนำคดีมาฟ้องข้อเท็จจริงดังกล่าวข้างต้นฟังได้ว่า จำเลยซึ่งเป็นลูกหนี้ได้ละเลยไม่ชำระหนี้ของตน โจทก์ซึ่งเป็นเจ้าหนี้ย่อมมีสิทธิฟ้องร้องต่อศาลให้สั่งบังคับชำระหนี้ตามบทบัญญัติมาตรา 213 แห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ได้จำเลยกล่าวแก้เป็นประเด็นมาในคำแก้ฎีกาว่า โจทก์ไม่ฟ้องคดีภายในกำหนด 2 ปีตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 165(1) คดีโจทก์จึงขาดอายุความ ศาลฎีกาพิเคราะห์แล้ว เห็นว่า โจทก์ประกอบการค้าปลาและสัตว์ทะเล มิได้ประกอบการค้าขายรถยนต์ จึงมิใช่บุคคลผู้เป็นพ่อค้าเรียกเอาค่าที่ได้ส่งมอบของตามที่บัญญัติไว้ในมาตรา 165(1) แห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์จึงนำอายุความตามมาตรานี้มาใช้บังคับแก่คดีไม่ได้พิพากษากลับ เป็นให้จำเลยใช้เงิน 109,760 บาท พร้อมด้วยดอกเบี้ยแล้วรับโอนทะเบียนรถยนต์และรับมอบรถยนต์ไปจากโจทก์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3968/2524บริษัทประมงยานนาวา จำกัดโจทก์นายสุรินทร์ แซ่กอ หรือโรจน์วารีรัชต์จำเลย ป.พ.พ. ม. 165 (1), ม. 213เมื่อลูกหนี้ละเลยไม่ชำระหนี้ เจ้าหนี้ย่อมมีสิทธิฟ้องร้องต่อศาลให้สั่งบังคับชำระหนี้ได้ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 213โจทก์ประกอบการค้าปลาและสัตว์ทะเล มิได้ประกอบการค้าขายรถยนต์การที่โจทก์ฟ้องเรียกหนี้ค่ารถยนต์จากจำเลยจึงมิใช่บุคคลผู้เป็นพ่อค้าเรียกเอาค่าที่ได้ส่งมอบของตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 165(1) จะนำอายุความตามมาตราดังกล่าวมาใช้บังคับมิได้โจทก์ฟ้องว่า จำเลยทำสัญญาซื้อรถยนต์ 1 คันราคา 170,530 บาทไปจากโจทก์ โดยตกลงผ่อนชำระราคาเป็นรายเดือน จำเลยชำระราคาให้โจทก์เพียงบางส่วน คงค้างอยู่อีก 109,760 บาท จำเลยไม่ชำระ โจทก์ทวงถามแล้วจำเลยเพิกเฉย จึงขอบังคับให้จำเลยใช้เงิน 109,760 บาท พร้อมด้วยดอกเบี้ย แล้วรับโอนทะเบียนและรับมอบรถยนต์คืนไปจากโจทก์จำเลยให้การว่า หลังจากทำสัญญาซื้อขายกันแล้ว รถยนต์เกิดอุบัติเหตุชนคนตาย พนักงานสอบสวนได้ยึดรถยนต์ไว้ ต่อมาโจทก์ขอรับรถยนต์คืนไปจากพนักงานสอบสวนแล้วไม่ยอมให้จำเลยใช้รถยนต์อีก ภาระผูกพันตามสัญญาจึงสิ้นสุดลง โจทก์มิได้ฟ้องคดีภายในกำหนดเวลา 2 ปี คดีโจทก์จึงขาดอายุความ ขอให้ยกฟ้องศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ข้อเท็จจริงฟังได้ว่าหลังจากจำเลยซื้อรถยนต์ไปจากโจทก์แล้วแต่ยังชำระราคาไม่ครบ คนงานของจำเลยขับรถยนต์คันดังกล่าวชนเด็กถึงแก่ความตาย พนักงานสอบสวนได้ยึดรถยนต์ไว้ จำเลยขอให้โจทก์ไปรับรถคืน โจทก์จึงไปรับรถคืนจากพนักงานสอบสวนในฐานะที่โจทก์ยังมีชื่อเป็นเจ้าของในทะเบียนรถยนต์อยู่ ต่อมาโจทก์มีหนังสือบอกกล่าวให้จำเลยชำระหนี้ที่ค้างรวม 109,760 บาทและพร้อมที่จะโอนทะเบียนรถยนต์ให้จำเลยทันที แต่จำเลยไม่ชำระ โจทก์จึงนำคดีมาฟ้องข้อเท็จจริงดังกล่าวข้างต้นฟังได้ว่า จำเลยซึ่งเป็นลูกหนี้ได้ละเลยไม่ชำระหนี้ของตน โจทก์ซึ่งเป็นเจ้าหนี้ย่อมมีสิทธิฟ้องร้องต่อศาลให้สั่งบังคับชำระหนี้ตามบทบัญญัติมาตรา 213 แห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ได้จำเลยกล่าวแก้เป็นประเด็นมาในคำแก้ฎีกาว่า โจทก์ไม่ฟ้องคดีภายในกำหนด 2 ปีตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 165(1) คดีโจทก์จึงขาดอายุความ ศาลฎีกาพิเคราะห์แล้ว เห็นว่า โจทก์ประกอบการค้าปลาและสัตว์ทะเล มิได้ประกอบการค้าขายรถยนต์ จึงมิใช่บุคคลผู้เป็นพ่อค้าเรียกเอาค่าที่ได้ส่งมอบของตามที่บัญญัติไว้ในมาตรา 165(1) แห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์จึงนำอายุความตามมาตรานี้มาใช้บังคับแก่คดีไม่ได้พิพากษากลับ เป็นให้จำเลยใช้เงิน 109,760 บาท พร้อมด้วยดอกเบี้ยแล้วรับโอนทะเบียนรถยนต์และรับมอบรถยนต์ไปจากโจทก์(สุทิน เลิศวิรุฬห์-สุนทร วรรณแสง-พยนต์ ยาวะประภาษ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ