คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 95/2530หลักกฎหมาย: เมื่อโจทก์ที่ 2 ไม่ได้มอบอำนาจให้โจทก์ที่ 1 ฟ้องคดีแทนดังที่กล่าวในฟ้อง ฟ้องของโจทก์ที่ 2 จึงไม่ชอบด้วยวิธีพิจารณามาแต่แรก แม้ต่อมาโจทก์ที่ 2 จะได้ยื่นใบมอบอำนาจที่แท้จริงต่อศาล ก็หาทำให้ฟ้องที่เสียใช้ไม่ได้มาแต่ต้นกลับคืนดีขึ้นมาในภายหลังไม่.โจทก์ฟ้องขอให้บังคับจำเลยที่ 1 ที่ 2 โอนกรรมสิทธิ์ที่ดินอันเป็นทรัพย์มรดกของนายเกอะผู้ตายให้แก่โจทก์ทั้งสองผู้เป็นทายาทครึ่งหนึ่งหากจำเลยไม่ปฏิบัติให้ถือเอาคำพิพากษาของศาลแทนการแสดงเจตนาของจำเลยและหากการแบ่งทรัพย์ไม่เป็นที่ตกลง ให้นำออกขายทอดตลาดนำเงินแบ่งตามส่วน จำเลยทั้งสองให้การว่า โจทก์ที่ 2 ไม่ได้มอบอำนาจให้โจทก์ที่ 1 ฟ้องคดี โจทก์ทั้งสองไม่เป็นทายาทของนายเกอะผู้ตายและจำเลยได้ครอบครองที่ดินพิพาทด้วยความสงบ เปิดเผย โดยเจตนาเป็นเจ้าของติดต่อกันมาเกินกว่า 20 ปี จึงได้กรรมสิทธิ์แล้ว นายม้น เสียงเปรม ยื่นคำร้องขอเข้าเป็นจำเลยร่วมศาลชั้นต้นอนุญาตโดยให้เรียกเป็นจำเลยที่ 3 ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยที่ 1 แบ่งกรรมสิทธิ์ที่ดินตามฟ้องให้โจทก์ทั้งสองครึ่งหนึ่ง หากไม่ปฏิบัติตามให้ถือเอาคำพิพากษาของศาลเป็นการแสดงเจตนาแทนจำเลย ถ้าตกลงกันไม่ได้ให้นำออกขายทอดตลาดเอาเงินแบ่งตามส่วน จำเลยทั้งสามอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยที่ 1 ที่ 2 ฎีกา ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า โจทก์ทั้งสองเป็นผู้สืบสันดานของนายเกอะผู้ตายและมีสิทธิรับมรดกส่วนที่นายฮงบิดาของโจทก์ทั้งสองได้รับจากนายเกอะผู้ตาย สำหรับจำเลยนั้นพฤติการณ์ยังฟังไม่ได้ว่าจำเลยได้ครอบครองที่ดินพิพาทด้วยความสงบเปิดเผยโดยเจตนาเป็นเจ้าของติดต่อกันมาเกินกว่า 10 ปี จำเลยจึงไม่ได้กรรมสิทธิ์ในที่ดินพิพาท แล้ววินิจฉัยปัญหาข้อกฎหมายเกี่ยวกับอำนาจฟ้องของโจทก์ที่ 2 ว่า เมื่อข้อเท็จจริงฟังไม่ได้ว่าโจทก์ที่ 2 ได้ลงชื่อในใบมอบอำนาจให้โจทก์ที่ 1 ฟ้องคดีแทนฟ้องของโจทก์ที่ 2 ก็ไม่เป็นฟ้องอันชอบด้วยวิธีพิจารณามาแต่เมื่อแรกฟ้อง ถึงแม้ต่อมาภายหลังโจทก์ที่ 2 จะได้ทำใบมอบอำนาจที่แท้จริงยื่นเข้ามา ก็หาทำให้ฟ้องของโจทก์ที่2 เสียใช้ไม่ได้มาแต่ต้นแล้วนั้นกลับคืนดีเป็นฟ้องอันชอบด้วยวิธีพิจารณาขึ้นมาในภายหลังได้ไม่ พิพากษาแก้เป็นว่า ให้ยกฟ้องในส่วนของโจทก์ที่ 2 ให้จำเลยที่ 1 แบ่งที่ดินพิพาทให้โจทก์ที่ 1 หนึ่งในสี่ส่วน นอกจากที่แก้ให้คงเป็นไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 95/2530นาย บรรจง พึ่ง เนตร กับพวกโจทก์นางสาว จำ เนียร เสียงเปรม ในฐานะผู้จัดการมรดกของ นายเกอะ ชื่น ชมจำเลยกับพวกจำเลยจำเลยร่วมจำเลยนาย ม้น เสียงเป รมจำเลย ป.พ.พ. ม. 823 ป.วิ.พ. ม. 1 (3), ม. 1 (11), ม. 47, ม. 60, ม. 66เมื่อโจทก์ที่ 2 ไม่ได้มอบอำนาจให้โจทก์ที่ 1 ฟ้องคดีแทนดังที่กล่าวในฟ้อง ฟ้องของโจทก์ที่ 2 จึงไม่ชอบด้วยวิธีพิจารณามาแต่แรก แม้ต่อมาโจทก์ที่ 2 จะได้ยื่นใบมอบอำนาจที่แท้จริงต่อศาล ก็หาทำให้ฟ้องที่เสียใช้ไม่ได้มาแต่ต้นกลับคืนดีขึ้นมาในภายหลังไม่.โจทก์ฟ้องขอให้บังคับจำเลยที่ 1 ที่ 2 โอนกรรมสิทธิ์ที่ดินอันเป็นทรัพย์มรดกของนายเกอะผู้ตายให้แก่โจทก์ทั้งสองผู้เป็นทายาทครึ่งหนึ่งหากจำเลยไม่ปฏิบัติให้ถือเอาคำพิพากษาของศาลแทนการแสดงเจตนาของจำเลยและหากการแบ่งทรัพย์ไม่เป็นที่ตกลง ให้นำออกขายทอดตลาดนำเงินแบ่งตามส่วน จำเลยทั้งสองให้การว่า โจทก์ที่ 2 ไม่ได้มอบอำนาจให้โจทก์ที่ 1 ฟ้องคดี โจทก์ทั้งสองไม่เป็นทายาทของนายเกอะผู้ตายและจำเลยได้ครอบครองที่ดินพิพาทด้วยความสงบ เปิดเผย โดยเจตนาเป็นเจ้าของติดต่อกันมาเกินกว่า 20 ปี จึงได้กรรมสิทธิ์แล้ว นายม้น เสียงเปรม ยื่นคำร้องขอเข้าเป็นจำเลยร่วมศาลชั้นต้นอนุญาตโดยให้เรียกเป็นจำเลยที่ 3 ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยที่ 1 แบ่งกรรมสิทธิ์ที่ดินตามฟ้องให้โจทก์ทั้งสองครึ่งหนึ่ง หากไม่ปฏิบัติตามให้ถือเอาคำพิพากษาของศาลเป็นการแสดงเจตนาแทนจำเลย ถ้าตกลงกันไม่ได้ให้นำออกขายทอดตลาดเอาเงินแบ่งตามส่วน จำเลยทั้งสามอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยที่ 1 ที่ 2 ฎีกา ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า โจทก์ทั้งสองเป็นผู้สืบสันดานของนายเกอะผู้ตายและมีสิทธิรับมรดกส่วนที่นายฮงบิดาของโจทก์ทั้งสองได้รับจากนายเกอะผู้ตาย สำหรับจำเลยนั้นพฤติการณ์ยังฟังไม่ได้ว่าจำเลยได้ครอบครองที่ดินพิพาทด้วยความสงบเปิดเผยโดยเจตนาเป็นเจ้าของติดต่อกันมาเกินกว่า 10 ปี จำเลยจึงไม่ได้กรรมสิทธิ์ในที่ดินพิพาท แล้ววินิจฉัยปัญหาข้อกฎหมายเกี่ยวกับอำนาจฟ้องของโจทก์ที่ 2 ว่า เมื่อข้อเท็จจริงฟังไม่ได้ว่าโจทก์ที่ 2 ได้ลงชื่อในใบมอบอำนาจให้โจทก์ที่ 1 ฟ้องคดีแทนฟ้องของโจทก์ที่ 2 ก็ไม่เป็นฟ้องอันชอบด้วยวิธีพิจารณามาแต่เมื่อแรกฟ้อง ถึงแม้ต่อมาภายหลังโจทก์ที่ 2 จะได้ทำใบมอบอำนาจที่แท้จริงยื่นเข้ามา ก็หาทำให้ฟ้องของโจทก์ที่2 เสียใช้ไม่ได้มาแต่ต้นแล้วนั้นกลับคืนดีเป็นฟ้องอันชอบด้วยวิธีพิจารณาขึ้นมาในภายหลังได้ไม่ พิพากษาแก้เป็นว่า ให้ยกฟ้องในส่วนของโจทก์ที่ 2 ให้จำเลยที่ 1 แบ่งที่ดินพิพาทให้โจทก์ที่ 1 หนึ่งในสี่ส่วน นอกจากที่แก้ให้คงเป็นไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์.(ประวิทย์ ขัมภรัตน์-อภินย์ ปุษปาคม-ชวลิต นราลัย)แหล่งที่มาADMINแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องขอให้บังคับจำเลยที่ 1 ที่ 2 โอนกรรมสิทธิ์ที่ดินอันเป็นทรัพย์มรดกของนายเกอะผู้ตายให้แก่โจทก์ทั้งสองผู้เป็นทายาทครึ่งหนึ่งหากจำเลยไม่ปฏิบัติให้ถือเอาคำพิพากษาของศาลแทนการแสดงเจตนาของจำเลยและหากการแบ่งทรัพย์ไม่เป็นที่ตกลง ให้นำออกขายทอดตลาดนำเงินแบ่งตามส่วน จำเลยทั้งสองให้การว่า โจทก์ที่ 2 ไม่ได้มอบอำนาจให้โจทก์ที่ 1 ฟ้องคดี โจทก์ทั้งสองไม่เป็นทายาทของนายเกอะผู้ตายและจำเลยได้ครอบครองที่ดินพิพาทด้วยความสงบ เปิดเผย โดยเจตนาเป็นเจ้าของติดต่อกันมาเกินกว่า 20 ปี จึงได้กรรมสิทธิ์แล้ว นายม้น เสียงเปรม ยื่นคำร้องขอเข้าเป็นจำเลยร่วมศาลชั้นต้นอนุญาตโดยให้เรียกเป็นจำเลยที่ 3 ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยที่ 1 แบ่งกรรมสิทธิ์ที่ดินตามฟ้องให้โจทก์ทั้งสองครึ่งหนึ่ง หากไม่ปฏิบัติตามให้ถือเอาคำพิพากษาของศาลเป็นการแสดงเจตนาแทนจำเลย ถ้าตกลงกันไม่ได้ให้นำออกขายทอดตลาดเอาเงินแบ่งตามส่วน จำเลยทั้งสามอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยที่ 1 ที่ 2 ฎีกา ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า โจทก์ทั้งสองเป็นผู้สืบสันดานของนายเกอะผู้ตายและมีสิทธิรับมรดกส่วนที่นายฮงบิดาของโจทก์ทั้งสองได้รับจากนายเกอะผู้ตาย สำหรับจำเลยนั้นพฤติการณ์ยังฟังไม่ได้ว่าจำเลยได้ครอบครองที่ดินพิพาทด้วยความสงบเปิดเผยโดยเจตนาเป็นเจ้าของติดต่อกันมาเกินกว่า 10 ปี จำเลยจึงไม่ได้กรรมสิทธิ์ในที่ดินพิพาท แล้ววินิจฉัยปัญหาข้อกฎหมายเกี่ยวกับอำนาจฟ้องของโจทก์ที่ 2 ว่า เมื่อข้อเท็จจริงฟังไม่ได้ว่าโจทก์ที่ 2 ได้ลงชื่อในใบมอบอำนาจให้โจทก์ที่ 1 ฟ้องคดีแทนฟ้องของโจทก์ที่ 2 ก็ไม่เป็นฟ้องอันชอบด้วยวิธีพิจารณามาแต่เมื่อแรกฟ้อง ถึงแม้ต่อมาภายหลังโจทก์ที่ 2 จะได้ทำใบมอบอำนาจที่แท้จริงยื่นเข้ามา ก็หาทำให้ฟ้องของโจทก์ที่2 เสียใช้ไม่ได้มาแต่ต้นแล้วนั้นกลับคืนดีเป็นฟ้องอันชอบด้วยวิธีพิจารณาขึ้นมาในภายหลังได้ไม่ พิพากษาแก้เป็นว่า ให้ยกฟ้องในส่วนของโจทก์ที่ 2 ให้จำเลยที่ 1 แบ่งที่ดินพิพาทให้โจทก์ที่ 1 หนึ่งในสี่ส่วน นอกจากที่แก้ให้คงเป็นไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 95/2530นาย บรรจง พึ่ง เนตร กับพวกโจทก์นางสาว จำ เนียร เสียงเปรม ในฐานะผู้จัดการมรดกของ นายเกอะ ชื่น ชมจำเลยกับพวกจำเลยจำเลยร่วมจำเลยนาย ม้น เสียงเป รมจำเลย ป.พ.พ. ม. 823 ป.วิ.พ. ม. 1 (3), ม. 1 (11), ม. 47, ม. 60, ม. 66เมื่อโจทก์ที่ 2 ไม่ได้มอบอำนาจให้โจทก์ที่ 1 ฟ้องคดีแทนดังที่กล่าวในฟ้อง ฟ้องของโจทก์ที่ 2 จึงไม่ชอบด้วยวิธีพิจารณามาแต่แรก แม้ต่อมาโจทก์ที่ 2 จะได้ยื่นใบมอบอำนาจที่แท้จริงต่อศาล ก็หาทำให้ฟ้องที่เสียใช้ไม่ได้มาแต่ต้นกลับคืนดีขึ้นมาในภายหลังไม่.โจทก์ฟ้องขอให้บังคับจำเลยที่ 1 ที่ 2 โอนกรรมสิทธิ์ที่ดินอันเป็นทรัพย์มรดกของนายเกอะผู้ตายให้แก่โจทก์ทั้งสองผู้เป็นทายาทครึ่งหนึ่งหากจำเลยไม่ปฏิบัติให้ถือเอาคำพิพากษาของศาลแทนการแสดงเจตนาของจำเลยและหากการแบ่งทรัพย์ไม่เป็นที่ตกลง ให้นำออกขายทอดตลาดนำเงินแบ่งตามส่วน จำเลยทั้งสองให้การว่า โจทก์ที่ 2 ไม่ได้มอบอำนาจให้โจทก์ที่ 1 ฟ้องคดี โจทก์ทั้งสองไม่เป็นทายาทของนายเกอะผู้ตายและจำเลยได้ครอบครองที่ดินพิพาทด้วยความสงบ เปิดเผย โดยเจตนาเป็นเจ้าของติดต่อกันมาเกินกว่า 20 ปี จึงได้กรรมสิทธิ์แล้ว นายม้น เสียงเปรม ยื่นคำร้องขอเข้าเป็นจำเลยร่วมศาลชั้นต้นอนุญาตโดยให้เรียกเป็นจำเลยที่ 3 ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยที่ 1 แบ่งกรรมสิทธิ์ที่ดินตามฟ้องให้โจทก์ทั้งสองครึ่งหนึ่ง หากไม่ปฏิบัติตามให้ถือเอาคำพิพากษาของศาลเป็นการแสดงเจตนาแทนจำเลย ถ้าตกลงกันไม่ได้ให้นำออกขายทอดตลาดเอาเงินแบ่งตามส่วน จำเลยทั้งสามอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยที่ 1 ที่ 2 ฎีกา ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า โจทก์ทั้งสองเป็นผู้สืบสันดานของนายเกอะผู้ตายและมีสิทธิรับมรดกส่วนที่นายฮงบิดาของโจทก์ทั้งสองได้รับจากนายเกอะผู้ตาย สำหรับจำเลยนั้นพฤติการณ์ยังฟังไม่ได้ว่าจำเลยได้ครอบครองที่ดินพิพาทด้วยความสงบเปิดเผยโดยเจตนาเป็นเจ้าของติดต่อกันมาเกินกว่า 10 ปี จำเลยจึงไม่ได้กรรมสิทธิ์ในที่ดินพิพาท แล้ววินิจฉัยปัญหาข้อกฎหมายเกี่ยวกับอำนาจฟ้องของโจทก์ที่ 2 ว่า เมื่อข้อเท็จจริงฟังไม่ได้ว่าโจทก์ที่ 2 ได้ลงชื่อในใบมอบอำนาจให้โจทก์ที่ 1 ฟ้องคดีแทนฟ้องของโจทก์ที่ 2 ก็ไม่เป็นฟ้องอันชอบด้วยวิธีพิจารณามาแต่เมื่อแรกฟ้อง ถึงแม้ต่อมาภายหลังโจทก์ที่ 2 จะได้ทำใบมอบอำนาจที่แท้จริงยื่นเข้ามา ก็หาทำให้ฟ้องของโจทก์ที่2 เสียใช้ไม่ได้มาแต่ต้นแล้วนั้นกลับคืนดีเป็นฟ้องอันชอบด้วยวิธีพิจารณาขึ้นมาในภายหลังได้ไม่ พิพากษาแก้เป็นว่า ให้ยกฟ้องในส่วนของโจทก์ที่ 2 ให้จำเลยที่ 1 แบ่งที่ดินพิพาทให้โจทก์ที่ 1 หนึ่งในสี่ส่วน นอกจากที่แก้ให้คงเป็นไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์.(ประวิทย์ ขัมภรัตน์-อภินย์ ปุษปาคม-ชวลิต นราลัย)แหล่งที่มาADMINแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ