คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1084/2508หลักกฎหมาย: ฟ้องของโจทก์ระบุให้เห็นว่ามีสัญญาเช่าซึ่งกำหนดอัตราค่าเช่าเป็นรายเดือน จำเลยไม่ได้ชำระค่าเช่าให้แก่โจทก์เป็นเวลาหลายเดือนฟ้องของโจทก์ เช่นนี้ย่อมแสดงว่าจำเลยผิดนัดไม่ชำระค่าเช่าติดๆ กันเกินกว่าสองคราวแล้วโจทก์ฟ้องขับไล่และให้จำเลยใช้เงิน 3,348 บาท เป็นคดีมีทุนทรัพย์เกิน 2,000 บาท ไม่ต้องห้ามอุทธรณ์ในข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 224โจทก์ฟ้องขับไล่จำเลยออกจากที่ดินของโจทก์ เพราะจำเลยไม่ชำระค่าเช่าที่ดินให้แก่โจทก์เป็นเวลาหลายเดือน โจทก์ได้บอกเลิกสัญญาแล้ว ขอให้ศาลพิพากษาขับไล่จำเลยและให้จำเลยใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์เป็นเงิน 3,348 บาทจำเลยต่อสู้ว่า ได้ชำระค่าเช่าแก่โจทก์แล้ว แต่โจทก์ไม่รับ จำเลยได้รับความคุ้มครองจากพระราชบัญญัติควบคุมการเช่าเคหะและที่ดิน พ.ศ. 2504ศาลชั้นต้นพิพากษาขับไล่จำเลยและให้จำเลยชำระค่าเช่าและค่าเสียหายแก่โจทก์จำเลยอุทธรณ์ทั้งข้อเท็จจริงและข้อกฎหมายว่า ฟ้องโจทก์ไม่สมบูรณ์และจำเลยไม่ได้ผิดนัดชำระค่าเช่าศาลอุทธรณ์เห็นว่า คดีนี้ต้องห้ามอุทธรณ์ในข้อเท็จจริง จึงไม่วินิจฉัยข้อเท็จจริงให้ คงพิจารณาแต่ข้อกฎหมายว่า ฟ้องโจทก์สมบูรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า ฎีกาข้อแรกของจำเลยกล่าวว่า ฟ้องของโจทก์เป็นฟ้องไม่สมบูรณ์ เพราะการฟ้องขับไล่ผู้เช่าอันได้รับความคุ้มครองตามพระราชบัญญัติควบคุมการเช่าเคหะและที่ดินฯ นั้น โจทก์จะต้องระบุว่าจำเลยผิดนัดไม่ชำระค่าเช่าสองคราวติด ๆ กันแต่โจทก์ไม่ได้ระบุ ฟ้องโจทก์จึงไม่สมบูรณ์ ศาลฎีกาเห็นว่าตามฟ้องของโจทก์โจทก์ระบุให้เห็นว่ามีสัญญาเช่าซึ่งกำหนดอัตราค่าเช่าเป็นรายเดือนจำเลยไม่ได้ชำระค่าเช่าให้โจทก์เป็นเวลาหลายเดือน ฉะนั้นการที่จำเลยไม่ชำระค่าเช่าให้โจทก์เป็นเวลาหลายเดือนก็ย่อมแสดงว่าจำเลยผิดนัดไม่ชำระค่าเช่าให้โจทก์ติด ๆ กันเกินกว่าสองคราวแล้วที่จำเลยอ้างว่าโจทก์ไม่ระบุว่าจำเลยผิดนัดไม่ชำระค่าเช่าติด ๆ กันสองคราวมาในฟ้องจึงฟังไม่ขึ้น ฎีกาข้อต่อไปจำเลยกล่าวว่าจำเลยไม่ได้ผิดนัดชำระค่าเช่า จำเลยจึงได้รับความคุ้มครองตามพระราชบัญญัติควบคุมการเช่าเคหะและที่ดิน พ.ศ.2504 นั้นศาลฎีกาเห็นว่าคดีนี้โจทก์ฟ้องขับไล่จำเลยและขอให้จำเลยใช้เงิน 3,348 บาทด้วย จึงเป็นคดีมีทุนทรัพย์เกิน 2,000 บาท ไม่ต้องห้ามอุทธรณ์ในข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 224แต่ศาลอุทธรณ์ไม่รับวินิจฉัยข้อเท็จจริงในประเด็นเรื่องผัดนัดไม่ชำระค่าเช่าสองคราวติด ๆ กัน โดยอ้างว่าจำเลยอุทธรณ์ไม่ได้คำวินิจฉัยของศาลอุทธรณ์ในข้อนี้จึงไม่ชอบด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 224พิพากษาแก้คำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ย้อนสำนวนไปให้ศาลอุทธรณ์พิจารณาอุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริงแล้วพิพากษาใหม่ นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1084/2508นางสอิ้ง เตชะวิรัตนกุลโจทก์นางเจริญ จรูญโสตร์จำเลย ป.วิ.พ. ม. 224, ม. 172, ม. 142, ม. 189 พ.ร.บ.ควบคุมค่าเช่าเคหะและที่ดิน พ.ศ.2504 ม. 17ฟ้องของโจทก์ระบุให้เห็นว่ามีสัญญาเช่าซึ่งกำหนดอัตราค่าเช่าเป็นรายเดือน จำเลยไม่ได้ชำระค่าเช่าให้แก่โจทก์เป็นเวลาหลายเดือนฟ้องของโจทก์ เช่นนี้ย่อมแสดงว่าจำเลยผิดนัดไม่ชำระค่าเช่าติดๆ กันเกินกว่าสองคราวแล้วโจทก์ฟ้องขับไล่และให้จำเลยใช้เงิน 3,348 บาท เป็นคดีมีทุนทรัพย์เกิน 2,000 บาท ไม่ต้องห้ามอุทธรณ์ในข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 224โจทก์ฟ้องขับไล่จำเลยออกจากที่ดินของโจทก์ เพราะจำเลยไม่ชำระค่าเช่าที่ดินให้แก่โจทก์เป็นเวลาหลายเดือน โจทก์ได้บอกเลิกสัญญาแล้ว ขอให้ศาลพิพากษาขับไล่จำเลยและให้จำเลยใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์เป็นเงิน 3,348 บาทจำเลยต่อสู้ว่า ได้ชำระค่าเช่าแก่โจทก์แล้ว แต่โจทก์ไม่รับ จำเลยได้รับความคุ้มครองจากพระราชบัญญัติควบคุมการเช่าเคหะและที่ดิน พ.ศ. 2504ศาลชั้นต้นพิพากษาขับไล่จำเลยและให้จำเลยชำระค่าเช่าและค่าเสียหายแก่โจทก์จำเลยอุทธรณ์ทั้งข้อเท็จจริงและข้อกฎหมายว่า ฟ้องโจทก์ไม่สมบูรณ์และจำเลยไม่ได้ผิดนัดชำระค่าเช่าศาลอุทธรณ์เห็นว่า คดีนี้ต้องห้ามอุทธรณ์ในข้อเท็จจริง จึงไม่วินิจฉัยข้อเท็จจริงให้ คงพิจารณาแต่ข้อกฎหมายว่า ฟ้องโจทก์สมบูรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า ฎีกาข้อแรกของจำเลยกล่าวว่า ฟ้องของโจทก์เป็นฟ้องไม่สมบูรณ์ เพราะการฟ้องขับไล่ผู้เช่าอันได้รับความคุ้มครองตามพระราชบัญญัติควบคุมการเช่าเคหะและที่ดินฯ นั้น โจทก์จะต้องระบุว่าจำเลยผิดนัดไม่ชำระค่าเช่าสองคราวติด ๆ กันแต่โจทก์ไม่ได้ระบุ ฟ้องโจทก์จึงไม่สมบูรณ์ ศาลฎีกาเห็นว่าตามฟ้องของโจทก์โจทก์ระบุให้เห็นว่ามีสัญญาเช่าซึ่งกำหนดอัตราค่าเช่าเป็นรายเดือนจำเลยไม่ได้ชำระค่าเช่าให้โจทก์เป็นเวลาหลายเดือน ฉะนั้นการที่จำเลยไม่ชำระค่าเช่าให้โจทก์เป็นเวลาหลายเดือนก็ย่อมแสดงว่าจำเลยผิดนัดไม่ชำระค่าเช่าให้โจทก์ติด ๆ กันเกินกว่าสองคราวแล้วที่จำเลยอ้างว่าโจทก์ไม่ระบุว่าจำเลยผิดนัดไม่ชำระค่าเช่าติด ๆ กันสองคราวมาในฟ้องจึงฟังไม่ขึ้น ฎีกาข้อต่อไปจำเลยกล่าวว่าจำเลยไม่ได้ผิดนัดชำระค่าเช่า จำเลยจึงได้รับความคุ้มครองตามพระราชบัญญัติควบคุมการเช่าเคหะและที่ดิน พ.ศ.2504 นั้นศาลฎีกาเห็นว่าคดีนี้โจทก์ฟ้องขับไล่จำเลยและขอให้จำเลยใช้เงิน 3,348 บาทด้วย จึงเป็นคดีมีทุนทรัพย์เกิน 2,000 บาท ไม่ต้องห้ามอุทธรณ์ในข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 224แต่ศาลอุทธรณ์ไม่รับวินิจฉัยข้อเท็จจริงในประเด็นเรื่องผัดนัดไม่ชำระค่าเช่าสองคราวติด ๆ กัน โดยอ้างว่าจำเลยอุทธรณ์ไม่ได้คำวินิจฉัยของศาลอุทธรณ์ในข้อนี้จึงไม่ชอบด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 224พิพากษาแก้คำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ย้อนสำนวนไปให้ศาลอุทธรณ์พิจารณาอุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริงแล้วพิพากษาใหม่ นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์(ชิต บุณยประภัศร-สอาด นาวีเจริญ-บุศย์ ขันธวิทย์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องขับไล่จำเลยออกจากที่ดินของโจทก์ เพราะจำเลยไม่ชำระค่าเช่าที่ดินให้แก่โจทก์เป็นเวลาหลายเดือน โจทก์ได้บอกเลิกสัญญาแล้ว ขอให้ศาลพิพากษาขับไล่จำเลยและให้จำเลยใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์เป็นเงิน 3,348 บาทจำเลยต่อสู้ว่า ได้ชำระค่าเช่าแก่โจทก์แล้ว แต่โจทก์ไม่รับ จำเลยได้รับความคุ้มครองจากพระราชบัญญัติควบคุมการเช่าเคหะและที่ดิน พ.ศ. 2504ศาลชั้นต้นพิพากษาขับไล่จำเลยและให้จำเลยชำระค่าเช่าและค่าเสียหายแก่โจทก์จำเลยอุทธรณ์ทั้งข้อเท็จจริงและข้อกฎหมายว่า ฟ้องโจทก์ไม่สมบูรณ์และจำเลยไม่ได้ผิดนัดชำระค่าเช่าศาลอุทธรณ์เห็นว่า คดีนี้ต้องห้ามอุทธรณ์ในข้อเท็จจริง จึงไม่วินิจฉัยข้อเท็จจริงให้ คงพิจารณาแต่ข้อกฎหมายว่า ฟ้องโจทก์สมบูรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า ฎีกาข้อแรกของจำเลยกล่าวว่า ฟ้องของโจทก์เป็นฟ้องไม่สมบูรณ์ เพราะการฟ้องขับไล่ผู้เช่าอันได้รับความคุ้มครองตามพระราชบัญญัติควบคุมการเช่าเคหะและที่ดินฯ นั้น โจทก์จะต้องระบุว่าจำเลยผิดนัดไม่ชำระค่าเช่าสองคราวติด ๆ กันแต่โจทก์ไม่ได้ระบุ ฟ้องโจทก์จึงไม่สมบูรณ์ ศาลฎีกาเห็นว่าตามฟ้องของโจทก์โจทก์ระบุให้เห็นว่ามีสัญญาเช่าซึ่งกำหนดอัตราค่าเช่าเป็นรายเดือนจำเลยไม่ได้ชำระค่าเช่าให้โจทก์เป็นเวลาหลายเดือน ฉะนั้นการที่จำเลยไม่ชำระค่าเช่าให้โจทก์เป็นเวลาหลายเดือนก็ย่อมแสดงว่าจำเลยผิดนัดไม่ชำระค่าเช่าให้โจทก์ติด ๆ กันเกินกว่าสองคราวแล้วที่จำเลยอ้างว่าโจทก์ไม่ระบุว่าจำเลยผิดนัดไม่ชำระค่าเช่าติด ๆ กันสองคราวมาในฟ้องจึงฟังไม่ขึ้น ฎีกาข้อต่อไปจำเลยกล่าวว่าจำเลยไม่ได้ผิดนัดชำระค่าเช่า จำเลยจึงได้รับความคุ้มครองตามพระราชบัญญัติควบคุมการเช่าเคหะและที่ดิน พ.ศ.2504 นั้นศาลฎีกาเห็นว่าคดีนี้โจทก์ฟ้องขับไล่จำเลยและขอให้จำเลยใช้เงิน 3,348 บาทด้วย จึงเป็นคดีมีทุนทรัพย์เกิน 2,000 บาท ไม่ต้องห้ามอุทธรณ์ในข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 224แต่ศาลอุทธรณ์ไม่รับวินิจฉัยข้อเท็จจริงในประเด็นเรื่องผัดนัดไม่ชำระค่าเช่าสองคราวติด ๆ กัน โดยอ้างว่าจำเลยอุทธรณ์ไม่ได้คำวินิจฉัยของศาลอุทธรณ์ในข้อนี้จึงไม่ชอบด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 224พิพากษาแก้คำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ย้อนสำนวนไปให้ศาลอุทธรณ์พิจารณาอุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริงแล้วพิพากษาใหม่ นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1084/2508นางสอิ้ง เตชะวิรัตนกุลโจทก์นางเจริญ จรูญโสตร์จำเลย ป.วิ.พ. ม. 224, ม. 172, ม. 142, ม. 189 พ.ร.บ.ควบคุมค่าเช่าเคหะและที่ดิน พ.ศ.2504 ม. 17ฟ้องของโจทก์ระบุให้เห็นว่ามีสัญญาเช่าซึ่งกำหนดอัตราค่าเช่าเป็นรายเดือน จำเลยไม่ได้ชำระค่าเช่าให้แก่โจทก์เป็นเวลาหลายเดือนฟ้องของโจทก์ เช่นนี้ย่อมแสดงว่าจำเลยผิดนัดไม่ชำระค่าเช่าติดๆ กันเกินกว่าสองคราวแล้วโจทก์ฟ้องขับไล่และให้จำเลยใช้เงิน 3,348 บาท เป็นคดีมีทุนทรัพย์เกิน 2,000 บาท ไม่ต้องห้ามอุทธรณ์ในข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 224โจทก์ฟ้องขับไล่จำเลยออกจากที่ดินของโจทก์ เพราะจำเลยไม่ชำระค่าเช่าที่ดินให้แก่โจทก์เป็นเวลาหลายเดือน โจทก์ได้บอกเลิกสัญญาแล้ว ขอให้ศาลพิพากษาขับไล่จำเลยและให้จำเลยใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์เป็นเงิน 3,348 บาทจำเลยต่อสู้ว่า ได้ชำระค่าเช่าแก่โจทก์แล้ว แต่โจทก์ไม่รับ จำเลยได้รับความคุ้มครองจากพระราชบัญญัติควบคุมการเช่าเคหะและที่ดิน พ.ศ. 2504ศาลชั้นต้นพิพากษาขับไล่จำเลยและให้จำเลยชำระค่าเช่าและค่าเสียหายแก่โจทก์จำเลยอุทธรณ์ทั้งข้อเท็จจริงและข้อกฎหมายว่า ฟ้องโจทก์ไม่สมบูรณ์และจำเลยไม่ได้ผิดนัดชำระค่าเช่าศาลอุทธรณ์เห็นว่า คดีนี้ต้องห้ามอุทธรณ์ในข้อเท็จจริง จึงไม่วินิจฉัยข้อเท็จจริงให้ คงพิจารณาแต่ข้อกฎหมายว่า ฟ้องโจทก์สมบูรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า ฎีกาข้อแรกของจำเลยกล่าวว่า ฟ้องของโจทก์เป็นฟ้องไม่สมบูรณ์ เพราะการฟ้องขับไล่ผู้เช่าอันได้รับความคุ้มครองตามพระราชบัญญัติควบคุมการเช่าเคหะและที่ดินฯ นั้น โจทก์จะต้องระบุว่าจำเลยผิดนัดไม่ชำระค่าเช่าสองคราวติด ๆ กันแต่โจทก์ไม่ได้ระบุ ฟ้องโจทก์จึงไม่สมบูรณ์ ศาลฎีกาเห็นว่าตามฟ้องของโจทก์โจทก์ระบุให้เห็นว่ามีสัญญาเช่าซึ่งกำหนดอัตราค่าเช่าเป็นรายเดือนจำเลยไม่ได้ชำระค่าเช่าให้โจทก์เป็นเวลาหลายเดือน ฉะนั้นการที่จำเลยไม่ชำระค่าเช่าให้โจทก์เป็นเวลาหลายเดือนก็ย่อมแสดงว่าจำเลยผิดนัดไม่ชำระค่าเช่าให้โจทก์ติด ๆ กันเกินกว่าสองคราวแล้วที่จำเลยอ้างว่าโจทก์ไม่ระบุว่าจำเลยผิดนัดไม่ชำระค่าเช่าติด ๆ กันสองคราวมาในฟ้องจึงฟังไม่ขึ้น ฎีกาข้อต่อไปจำเลยกล่าวว่าจำเลยไม่ได้ผิดนัดชำระค่าเช่า จำเลยจึงได้รับความคุ้มครองตามพระราชบัญญัติควบคุมการเช่าเคหะและที่ดิน พ.ศ.2504 นั้นศาลฎีกาเห็นว่าคดีนี้โจทก์ฟ้องขับไล่จำเลยและขอให้จำเลยใช้เงิน 3,348 บาทด้วย จึงเป็นคดีมีทุนทรัพย์เกิน 2,000 บาท ไม่ต้องห้ามอุทธรณ์ในข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 224แต่ศาลอุทธรณ์ไม่รับวินิจฉัยข้อเท็จจริงในประเด็นเรื่องผัดนัดไม่ชำระค่าเช่าสองคราวติด ๆ กัน โดยอ้างว่าจำเลยอุทธรณ์ไม่ได้คำวินิจฉัยของศาลอุทธรณ์ในข้อนี้จึงไม่ชอบด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 224พิพากษาแก้คำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ย้อนสำนวนไปให้ศาลอุทธรณ์พิจารณาอุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริงแล้วพิพากษาใหม่ นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์(ชิต บุณยประภัศร-สอาด นาวีเจริญ-บุศย์ ขันธวิทย์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ