คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1381/2533หลักกฎหมาย: โจทก์บรรยายรายละเอียดข้อความทั้งสิ้นที่จำเลยเบิกความ กับความจริงที่ตรงกันข้ามกับคำเบิกความของจำเลยนั้นเป็นอย่างไรแล้วสรุปคำเบิกความของจำเลยเป็นข้อสำคัญในคดี แต่ เป็นข้อสำคัญในคดีอย่างไรโจทก์ไม่ได้บรรยายถึง จึงเป็นฟ้องที่ไม่ชอบด้วยป.วิ.อ. มาตรา 158(5).โจทก์ฟ้องว่า จำเลยเบิกความเท็จต่อศาลอาญาขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 177จำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 177 จำคุก 3 ปีจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า โจทก์มิได้บรรยายฟ้องให้รู้ว่าคดีก่อนมีประเด็นสำคัญแห่งคดีว่าอย่างไร ไม่อาจเข้าใจได้ว่าข้อความเท็จที่หาว่าจำเลยเบิกความนั้นเป็นข้อสำคัญในคดีหรือไม่ เหตุการณ์ที่จำเลยเห็นแล้วเบิกความว่าไม่เห็นก็ไม่เกี่ยวกับการกระทำของจำเลยในคดีก่อนโดยตรง เป็นฟ้องที่ไม่ชอบด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 158(5) ตามนัยคำพิพากษาฎีกาที่ 1835/2523 ระหว่าง นายลี โสมี โจทก์ นายโส ปักกาเวสุจำเลย พิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "มีปัญหาตามฎีกาของโจทก์ว่า ฟ้องของโจทก์เป็นฟ้องที่ชอบด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา158(5) หรือไม่ พิเคราะห์แล้ว คดีนี้โจทก์บรรยายฟ้องว่า จำเลยเบิกความเท็จต่อศาลอาญาในการพิจารณาคดีอาญาของศาลจังหวัดกาญจนบุรี หมายเลขดำที่ 2698/2526 และหมายเลขดำที่2699/2526 ระหว่าง พนักงานอัยการจังหวัดกาญจนบุรี โจทก์นายพีรพงศ์ เจียรวโรภาส จำเลย ฐานความผิด ร่วมกันทำเหมืองแร่โดยไม่ได้รับประทานบัตรชั่วคราวหรือประทานบัตร ซึ่งส่งประเด็นมาสืบพยานโจทก์ที่ศาลอาญา โดยบรรยายรายละเอียดข้อความทั้งสิ้นที่จำเลยเบิกความ กับความจริงที่ตรงกันข้ามกับคำเบิกความของจำเลยนั้นเป็นอย่างไร และว่าคำเบิกความของจำเลยเป็นข้อสำคัญในคดีแต่คดีที่จำเลยเบิกความเท็จนั้นประเด็นสำคัญของคดีคือ ข้อเท็จจริงเกี่ยวกับการกระทำผิดของนายพีรพงศ์จำเลยคดีนั้นมีอย่างไร โจทก์มิได้บรรยายไว้ ที่อ้างว่าความจริงจำเลยเห็นคนงานของบริษัทพี.เคไมนิ่ง จำกัด ใช้รถตัก รถดั๊มขุดตักกะสะแร่ดีบุกจากที่ดินทั้งสองแปลง แล้วบรรทุกเข้าไปในเหมืองแร่ของบริษัท พี.เคไมนิ่งจำกัด โจทก์ก็บรรยายให้ทราบแต่เพียงความสัมพันธ์ระหว่างนายพีรพงศ์กับบริษัท พี.เคไมนิ่ง จำกัด เท่านั้น การกระทำของคนงานบริษัท พี.เคไมนิ่ง จำกัด ที่อ้างว่าจำเลยเห็นดังกล่าวข้างต้นนั้นจะเกี่ยวข้องกับการกระทำผิดของนายพีรพงศ์อย่างไร โจทก์หาได้บรรยายให้ชัดแจ้งไม่ ถือไม่ได้ว่าโจทก์ได้บรรยายฟ้องให้เห็นว่าคำเบิกความของจำเลยเป็นข้อสำคัญในคดีอย่างไร ฟ้องของโจทก์จึงไม่ได้บรรยายถึงการกระทำที่อ้างว่าจำเลยได้กระทำผิดพอสมควรเท่าที่จะทำให้จำเลยเข้าใจข้อหาได้ดี เป็นฟ้องที่ไม่ชอบด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 158(5)..."พิพากษายืน. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1381/2533พนักงานอัยการ กรมอัยการโจทก์นาย ประนม วงศ์สุรัตน์จำเลย ป.วิ.อ. ม. 158 (5)โจทก์บรรยายรายละเอียดข้อความทั้งสิ้นที่จำเลยเบิกความ กับความจริงที่ตรงกันข้ามกับคำเบิกความของจำเลยนั้นเป็นอย่างไรแล้วสรุปคำเบิกความของจำเลยเป็นข้อสำคัญในคดี แต่ เป็นข้อสำคัญในคดีอย่างไรโจทก์ไม่ได้บรรยายถึง จึงเป็นฟ้องที่ไม่ชอบด้วยป.วิ.อ. มาตรา 158(5).โจทก์ฟ้องว่า จำเลยเบิกความเท็จต่อศาลอาญาขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 177จำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 177 จำคุก 3 ปีจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า โจทก์มิได้บรรยายฟ้องให้รู้ว่าคดีก่อนมีประเด็นสำคัญแห่งคดีว่าอย่างไร ไม่อาจเข้าใจได้ว่าข้อความเท็จที่หาว่าจำเลยเบิกความนั้นเป็นข้อสำคัญในคดีหรือไม่ เหตุการณ์ที่จำเลยเห็นแล้วเบิกความว่าไม่เห็นก็ไม่เกี่ยวกับการกระทำของจำเลยในคดีก่อนโดยตรง เป็นฟ้องที่ไม่ชอบด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 158(5) ตามนัยคำพิพากษาฎีกาที่ 1835/2523 ระหว่าง นายลี โสมี โจทก์ นายโส ปักกาเวสุจำเลย พิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "มีปัญหาตามฎีกาของโจทก์ว่า ฟ้องของโจทก์เป็นฟ้องที่ชอบด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา158(5) หรือไม่ พิเคราะห์แล้ว คดีนี้โจทก์บรรยายฟ้องว่า จำเลยเบิกความเท็จต่อศาลอาญาในการพิจารณาคดีอาญาของศาลจังหวัดกาญจนบุรี หมายเลขดำที่ 2698/2526 และหมายเลขดำที่2699/2526 ระหว่าง พนักงานอัยการจังหวัดกาญจนบุรี โจทก์นายพีรพงศ์ เจียรวโรภาส จำเลย ฐานความผิด ร่วมกันทำเหมืองแร่โดยไม่ได้รับประทานบัตรชั่วคราวหรือประทานบัตร ซึ่งส่งประเด็นมาสืบพยานโจทก์ที่ศาลอาญา โดยบรรยายรายละเอียดข้อความทั้งสิ้นที่จำเลยเบิกความ กับความจริงที่ตรงกันข้ามกับคำเบิกความของจำเลยนั้นเป็นอย่างไร และว่าคำเบิกความของจำเลยเป็นข้อสำคัญในคดีแต่คดีที่จำเลยเบิกความเท็จนั้นประเด็นสำคัญของคดีคือ ข้อเท็จจริงเกี่ยวกับการกระทำผิดของนายพีรพงศ์จำเลยคดีนั้นมีอย่างไร โจทก์มิได้บรรยายไว้ ที่อ้างว่าความจริงจำเลยเห็นคนงานของบริษัทพี.เคไมนิ่ง จำกัด ใช้รถตัก รถดั๊มขุดตักกะสะแร่ดีบุกจากที่ดินทั้งสองแปลง แล้วบรรทุกเข้าไปในเหมืองแร่ของบริษัท พี.เคไมนิ่งจำกัด โจทก์ก็บรรยายให้ทราบแต่เพียงความสัมพันธ์ระหว่างนายพีรพงศ์กับบริษัท พี.เคไมนิ่ง จำกัด เท่านั้น การกระทำของคนงานบริษัท พี.เคไมนิ่ง จำกัด ที่อ้างว่าจำเลยเห็นดังกล่าวข้างต้นนั้นจะเกี่ยวข้องกับการกระทำผิดของนายพีรพงศ์อย่างไร โจทก์หาได้บรรยายให้ชัดแจ้งไม่ ถือไม่ได้ว่าโจทก์ได้บรรยายฟ้องให้เห็นว่าคำเบิกความของจำเลยเป็นข้อสำคัญในคดีอย่างไร ฟ้องของโจทก์จึงไม่ได้บรรยายถึงการกระทำที่อ้างว่าจำเลยได้กระทำผิดพอสมควรเท่าที่จะทำให้จำเลยเข้าใจข้อหาได้ดี เป็นฟ้องที่ไม่ชอบด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 158(5)..."พิพากษายืน.(สมศักดิ์ วิธุรัติ-เสียง ตรีวิมล-บุญศรี กอบบุญ)แหล่งที่มาสำนักงานส่งเสริมงานตุลาการแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยเบิกความเท็จต่อศาลอาญาขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 177จำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 177 จำคุก 3 ปีจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า โจทก์มิได้บรรยายฟ้องให้รู้ว่าคดีก่อนมีประเด็นสำคัญแห่งคดีว่าอย่างไร ไม่อาจเข้าใจได้ว่าข้อความเท็จที่หาว่าจำเลยเบิกความนั้นเป็นข้อสำคัญในคดีหรือไม่ เหตุการณ์ที่จำเลยเห็นแล้วเบิกความว่าไม่เห็นก็ไม่เกี่ยวกับการกระทำของจำเลยในคดีก่อนโดยตรง เป็นฟ้องที่ไม่ชอบด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 158(5) ตามนัยคำพิพากษาฎีกาที่ 1835/2523 ระหว่าง นายลี โสมี โจทก์ นายโส ปักกาเวสุจำเลย พิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "มีปัญหาตามฎีกาของโจทก์ว่า ฟ้องของโจทก์เป็นฟ้องที่ชอบด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา158(5) หรือไม่ พิเคราะห์แล้ว คดีนี้โจทก์บรรยายฟ้องว่า จำเลยเบิกความเท็จต่อศาลอาญาในการพิจารณาคดีอาญาของศาลจังหวัดกาญจนบุรี หมายเลขดำที่ 2698/2526 และหมายเลขดำที่2699/2526 ระหว่าง พนักงานอัยการจังหวัดกาญจนบุรี โจทก์นายพีรพงศ์ เจียรวโรภาส จำเลย ฐานความผิด ร่วมกันทำเหมืองแร่โดยไม่ได้รับประทานบัตรชั่วคราวหรือประทานบัตร ซึ่งส่งประเด็นมาสืบพยานโจทก์ที่ศาลอาญา โดยบรรยายรายละเอียดข้อความทั้งสิ้นที่จำเลยเบิกความ กับความจริงที่ตรงกันข้ามกับคำเบิกความของจำเลยนั้นเป็นอย่างไร และว่าคำเบิกความของจำเลยเป็นข้อสำคัญในคดีแต่คดีที่จำเลยเบิกความเท็จนั้นประเด็นสำคัญของคดีคือ ข้อเท็จจริงเกี่ยวกับการกระทำผิดของนายพีรพงศ์จำเลยคดีนั้นมีอย่างไร โจทก์มิได้บรรยายไว้ ที่อ้างว่าความจริงจำเลยเห็นคนงานของบริษัทพี.เคไมนิ่ง จำกัด ใช้รถตัก รถดั๊มขุดตักกะสะแร่ดีบุกจากที่ดินทั้งสองแปลง แล้วบรรทุกเข้าไปในเหมืองแร่ของบริษัท พี.เคไมนิ่งจำกัด โจทก์ก็บรรยายให้ทราบแต่เพียงความสัมพันธ์ระหว่างนายพีรพงศ์กับบริษัท พี.เคไมนิ่ง จำกัด เท่านั้น การกระทำของคนงานบริษัท พี.เคไมนิ่ง จำกัด ที่อ้างว่าจำเลยเห็นดังกล่าวข้างต้นนั้นจะเกี่ยวข้องกับการกระทำผิดของนายพีรพงศ์อย่างไร โจทก์หาได้บรรยายให้ชัดแจ้งไม่ ถือไม่ได้ว่าโจทก์ได้บรรยายฟ้องให้เห็นว่าคำเบิกความของจำเลยเป็นข้อสำคัญในคดีอย่างไร ฟ้องของโจทก์จึงไม่ได้บรรยายถึงการกระทำที่อ้างว่าจำเลยได้กระทำผิดพอสมควรเท่าที่จะทำให้จำเลยเข้าใจข้อหาได้ดี เป็นฟ้องที่ไม่ชอบด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 158(5)..."พิพากษายืน. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1381/2533พนักงานอัยการ กรมอัยการโจทก์นาย ประนม วงศ์สุรัตน์จำเลย ป.วิ.อ. ม. 158 (5)โจทก์บรรยายรายละเอียดข้อความทั้งสิ้นที่จำเลยเบิกความ กับความจริงที่ตรงกันข้ามกับคำเบิกความของจำเลยนั้นเป็นอย่างไรแล้วสรุปคำเบิกความของจำเลยเป็นข้อสำคัญในคดี แต่ เป็นข้อสำคัญในคดีอย่างไรโจทก์ไม่ได้บรรยายถึง จึงเป็นฟ้องที่ไม่ชอบด้วยป.วิ.อ. มาตรา 158(5).โจทก์ฟ้องว่า จำเลยเบิกความเท็จต่อศาลอาญาขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 177จำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 177 จำคุก 3 ปีจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า โจทก์มิได้บรรยายฟ้องให้รู้ว่าคดีก่อนมีประเด็นสำคัญแห่งคดีว่าอย่างไร ไม่อาจเข้าใจได้ว่าข้อความเท็จที่หาว่าจำเลยเบิกความนั้นเป็นข้อสำคัญในคดีหรือไม่ เหตุการณ์ที่จำเลยเห็นแล้วเบิกความว่าไม่เห็นก็ไม่เกี่ยวกับการกระทำของจำเลยในคดีก่อนโดยตรง เป็นฟ้องที่ไม่ชอบด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 158(5) ตามนัยคำพิพากษาฎีกาที่ 1835/2523 ระหว่าง นายลี โสมี โจทก์ นายโส ปักกาเวสุจำเลย พิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "มีปัญหาตามฎีกาของโจทก์ว่า ฟ้องของโจทก์เป็นฟ้องที่ชอบด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา158(5) หรือไม่ พิเคราะห์แล้ว คดีนี้โจทก์บรรยายฟ้องว่า จำเลยเบิกความเท็จต่อศาลอาญาในการพิจารณาคดีอาญาของศาลจังหวัดกาญจนบุรี หมายเลขดำที่ 2698/2526 และหมายเลขดำที่2699/2526 ระหว่าง พนักงานอัยการจังหวัดกาญจนบุรี โจทก์นายพีรพงศ์ เจียรวโรภาส จำเลย ฐานความผิด ร่วมกันทำเหมืองแร่โดยไม่ได้รับประทานบัตรชั่วคราวหรือประทานบัตร ซึ่งส่งประเด็นมาสืบพยานโจทก์ที่ศาลอาญา โดยบรรยายรายละเอียดข้อความทั้งสิ้นที่จำเลยเบิกความ กับความจริงที่ตรงกันข้ามกับคำเบิกความของจำเลยนั้นเป็นอย่างไร และว่าคำเบิกความของจำเลยเป็นข้อสำคัญในคดีแต่คดีที่จำเลยเบิกความเท็จนั้นประเด็นสำคัญของคดีคือ ข้อเท็จจริงเกี่ยวกับการกระทำผิดของนายพีรพงศ์จำเลยคดีนั้นมีอย่างไร โจทก์มิได้บรรยายไว้ ที่อ้างว่าความจริงจำเลยเห็นคนงานของบริษัทพี.เคไมนิ่ง จำกัด ใช้รถตัก รถดั๊มขุดตักกะสะแร่ดีบุกจากที่ดินทั้งสองแปลง แล้วบรรทุกเข้าไปในเหมืองแร่ของบริษัท พี.เคไมนิ่งจำกัด โจทก์ก็บรรยายให้ทราบแต่เพียงความสัมพันธ์ระหว่างนายพีรพงศ์กับบริษัท พี.เคไมนิ่ง จำกัด เท่านั้น การกระทำของคนงานบริษัท พี.เคไมนิ่ง จำกัด ที่อ้างว่าจำเลยเห็นดังกล่าวข้างต้นนั้นจะเกี่ยวข้องกับการกระทำผิดของนายพีรพงศ์อย่างไร โจทก์หาได้บรรยายให้ชัดแจ้งไม่ ถือไม่ได้ว่าโจทก์ได้บรรยายฟ้องให้เห็นว่าคำเบิกความของจำเลยเป็นข้อสำคัญในคดีอย่างไร ฟ้องของโจทก์จึงไม่ได้บรรยายถึงการกระทำที่อ้างว่าจำเลยได้กระทำผิดพอสมควรเท่าที่จะทำให้จำเลยเข้าใจข้อหาได้ดี เป็นฟ้องที่ไม่ชอบด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 158(5)..."พิพากษายืน.(สมศักดิ์ วิธุรัติ-เสียง ตรีวิมล-บุญศรี กอบบุญ)แหล่งที่มาสำนักงานส่งเสริมงานตุลาการแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ