คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 530/2487หลักกฎหมาย: เวลาเกิดเหตุมีแสงอาทิจแล้วแต่ดวงอาทิจยังไม่ขึ้นจากขอบฟ้งดังนี้ ถือว่าเปนเวลากลางคืนโจทฟ้องว่าระหว่างเวลาตั้งแต่พระอาทิจตกวันที่ ๘ สิงหาคม ถึงเวลาพระอาทิจขึ้นวันที่ ๙ สิงหาคม ๒๔๘๖ จำเลยเข้าไปลักทรัพย์ไนบ้านของนายซง สีสักดิ์ไป ขอไห้ลงโทา ได้ความตามคำพยานโจทว่า เวลาเกิดเหตุเปนเวลาสว่างไร ๆ แล้วบ้าง เวลาตีนฟ้าสางบ้าง เวลาฟ้าสว่างแล้วบ้าง ฟ้าสว่างบ้าง รวมความว่าเปนเวลาจวนดวงพระอาทิจจะขึ้น แต่ยังไม่ขึ้นไห้แลเห็นดวง คงมีแต่แสงของดวงอาทิจส่องจับท้องฟ้าสาลชั้นต้นฟังว่า เวลาเกิดเหตุสว่างแล้วเปนเวลากลางวัน ไม่ไช่กลางคืน ยกฟ้องโจท สาลอุธรน์เห็นว่า เปนเวลากลางคืน คือไนเวลาปรกติดวงอาทิจลับลงทางทิสตวันตกจนแลไม่เห็นดวงแล้วและตลอดต่อไปจนดวงอาทิจขึ้นไห้แลเห็นดวงอาทิจตวันออกไหม่ไม่ไช่ถือเอาเวลาหมดแสงพระอาทิจไปจนมีแสงพระอาทิจหย่างสาลชั้นต้น พิพากสายกคำพิพากสาสาลชั้นต้น ไห้สาลชั้นต้นวินิฉัยไนข้อเท็ดจิงแห่งคดีแล้วพิพากสาเสียไหม่ จำเลยดีกาว่า เมื่อมีแสงอาทิจขึ้นสว่างพอไห้เห็นคนหรือวัตถุอะไรได้แล้ว ตามกดหมายต้องถือว่าพระอาทิจขึ้นแล้ว เปนเวลากลางวัน สาลดีกาเห็นว่า พระอาทิจขึ้นนั้นตามกดหมายความว่า ดวงอาทิจขึ้นพ้นขอบฟ้าแล้ว หาไช่มีความหมายดังจำเลยดีกาไม่และตามคำพยนโจทไนคดีนี้ฟังได้ว่า เวลาเกิดเหตุพระอาทิจยังไม่ขึ้น จึงพิพากสายืนตามสาลอุธรน์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 530/2487อัยการกำแพงเพ็ชรโจทนายอนงค์ ขานเขี่ยมจำเลย ป.อ. ม. 6 293 (24), ม. 294. ป.วิ.อ. ม. 192.เวลาเกิดเหตุมีแสงอาทิจแล้วแต่ดวงอาทิจยังไม่ขึ้นจากขอบฟ้งดังนี้ ถือว่าเปนเวลากลางคืนโจทฟ้องว่าระหว่างเวลาตั้งแต่พระอาทิจตกวันที่ ๘ สิงหาคม ถึงเวลาพระอาทิจขึ้นวันที่ ๙ สิงหาคม ๒๔๘๖ จำเลยเข้าไปลักทรัพย์ไนบ้านของนายซง สีสักดิ์ไป ขอไห้ลงโทา ได้ความตามคำพยานโจทว่า เวลาเกิดเหตุเปนเวลาสว่างไร ๆ แล้วบ้าง เวลาตีนฟ้าสางบ้าง เวลาฟ้าสว่างแล้วบ้าง ฟ้าสว่างบ้าง รวมความว่าเปนเวลาจวนดวงพระอาทิจจะขึ้น แต่ยังไม่ขึ้นไห้แลเห็นดวง คงมีแต่แสงของดวงอาทิจส่องจับท้องฟ้าสาลชั้นต้นฟังว่า เวลาเกิดเหตุสว่างแล้วเปนเวลากลางวัน ไม่ไช่กลางคืน ยกฟ้องโจท สาลอุธรน์เห็นว่า เปนเวลากลางคืน คือไนเวลาปรกติดวงอาทิจลับลงทางทิสตวันตกจนแลไม่เห็นดวงแล้วและตลอดต่อไปจนดวงอาทิจขึ้นไห้แลเห็นดวงอาทิจตวันออกไหม่ไม่ไช่ถือเอาเวลาหมดแสงพระอาทิจไปจนมีแสงพระอาทิจหย่างสาลชั้นต้น พิพากสายกคำพิพากสาสาลชั้นต้น ไห้สาลชั้นต้นวินิฉัยไนข้อเท็ดจิงแห่งคดีแล้วพิพากสาเสียไหม่ จำเลยดีกาว่า เมื่อมีแสงอาทิจขึ้นสว่างพอไห้เห็นคนหรือวัตถุอะไรได้แล้ว ตามกดหมายต้องถือว่าพระอาทิจขึ้นแล้ว เปนเวลากลางวัน สาลดีกาเห็นว่า พระอาทิจขึ้นนั้นตามกดหมายความว่า ดวงอาทิจขึ้นพ้นขอบฟ้าแล้ว หาไช่มีความหมายดังจำเลยดีกาไม่และตามคำพยนโจทไนคดีนี้ฟังได้ว่า เวลาเกิดเหตุพระอาทิจยังไม่ขึ้น จึงพิพากสายืนตามสาลอุธรน์(ชม จามรมาน-ทิพปัญญา อ. บุปผเวส-ธรรมบัณฑิต บุนยะปานะ)นายสรนิต สรสุชาติ - ินายสุวิท นาถ+ กัลปประสิทธิ์ - แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทฟ้องว่าระหว่างเวลาตั้งแต่พระอาทิจตกวันที่ ๘ สิงหาคม ถึงเวลาพระอาทิจขึ้นวันที่ ๙ สิงหาคม ๒๔๘๖ จำเลยเข้าไปลักทรัพย์ไนบ้านของนายซง สีสักดิ์ไป ขอไห้ลงโทา ได้ความตามคำพยานโจทว่า เวลาเกิดเหตุเปนเวลาสว่างไร ๆ แล้วบ้าง เวลาตีนฟ้าสางบ้าง เวลาฟ้าสว่างแล้วบ้าง ฟ้าสว่างบ้าง รวมความว่าเปนเวลาจวนดวงพระอาทิจจะขึ้น แต่ยังไม่ขึ้นไห้แลเห็นดวง คงมีแต่แสงของดวงอาทิจส่องจับท้องฟ้าสาลชั้นต้นฟังว่า เวลาเกิดเหตุสว่างแล้วเปนเวลากลางวัน ไม่ไช่กลางคืน ยกฟ้องโจท สาลอุธรน์เห็นว่า เปนเวลากลางคืน คือไนเวลาปรกติดวงอาทิจลับลงทางทิสตวันตกจนแลไม่เห็นดวงแล้วและตลอดต่อไปจนดวงอาทิจขึ้นไห้แลเห็นดวงอาทิจตวันออกไหม่ไม่ไช่ถือเอาเวลาหมดแสงพระอาทิจไปจนมีแสงพระอาทิจหย่างสาลชั้นต้น พิพากสายกคำพิพากสาสาลชั้นต้น ไห้สาลชั้นต้นวินิฉัยไนข้อเท็ดจิงแห่งคดีแล้วพิพากสาเสียไหม่ จำเลยดีกาว่า เมื่อมีแสงอาทิจขึ้นสว่างพอไห้เห็นคนหรือวัตถุอะไรได้แล้ว ตามกดหมายต้องถือว่าพระอาทิจขึ้นแล้ว เปนเวลากลางวัน สาลดีกาเห็นว่า พระอาทิจขึ้นนั้นตามกดหมายความว่า ดวงอาทิจขึ้นพ้นขอบฟ้าแล้ว หาไช่มีความหมายดังจำเลยดีกาไม่และตามคำพยนโจทไนคดีนี้ฟังได้ว่า เวลาเกิดเหตุพระอาทิจยังไม่ขึ้น จึงพิพากสายืนตามสาลอุธรน์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 530/2487อัยการกำแพงเพ็ชรโจทนายอนงค์ ขานเขี่ยมจำเลย ป.อ. ม. 6 293 (24), ม. 294. ป.วิ.อ. ม. 192.เวลาเกิดเหตุมีแสงอาทิจแล้วแต่ดวงอาทิจยังไม่ขึ้นจากขอบฟ้งดังนี้ ถือว่าเปนเวลากลางคืนโจทฟ้องว่าระหว่างเวลาตั้งแต่พระอาทิจตกวันที่ ๘ สิงหาคม ถึงเวลาพระอาทิจขึ้นวันที่ ๙ สิงหาคม ๒๔๘๖ จำเลยเข้าไปลักทรัพย์ไนบ้านของนายซง สีสักดิ์ไป ขอไห้ลงโทา ได้ความตามคำพยานโจทว่า เวลาเกิดเหตุเปนเวลาสว่างไร ๆ แล้วบ้าง เวลาตีนฟ้าสางบ้าง เวลาฟ้าสว่างแล้วบ้าง ฟ้าสว่างบ้าง รวมความว่าเปนเวลาจวนดวงพระอาทิจจะขึ้น แต่ยังไม่ขึ้นไห้แลเห็นดวง คงมีแต่แสงของดวงอาทิจส่องจับท้องฟ้าสาลชั้นต้นฟังว่า เวลาเกิดเหตุสว่างแล้วเปนเวลากลางวัน ไม่ไช่กลางคืน ยกฟ้องโจท สาลอุธรน์เห็นว่า เปนเวลากลางคืน คือไนเวลาปรกติดวงอาทิจลับลงทางทิสตวันตกจนแลไม่เห็นดวงแล้วและตลอดต่อไปจนดวงอาทิจขึ้นไห้แลเห็นดวงอาทิจตวันออกไหม่ไม่ไช่ถือเอาเวลาหมดแสงพระอาทิจไปจนมีแสงพระอาทิจหย่างสาลชั้นต้น พิพากสายกคำพิพากสาสาลชั้นต้น ไห้สาลชั้นต้นวินิฉัยไนข้อเท็ดจิงแห่งคดีแล้วพิพากสาเสียไหม่ จำเลยดีกาว่า เมื่อมีแสงอาทิจขึ้นสว่างพอไห้เห็นคนหรือวัตถุอะไรได้แล้ว ตามกดหมายต้องถือว่าพระอาทิจขึ้นแล้ว เปนเวลากลางวัน สาลดีกาเห็นว่า พระอาทิจขึ้นนั้นตามกดหมายความว่า ดวงอาทิจขึ้นพ้นขอบฟ้าแล้ว หาไช่มีความหมายดังจำเลยดีกาไม่และตามคำพยนโจทไนคดีนี้ฟังได้ว่า เวลาเกิดเหตุพระอาทิจยังไม่ขึ้น จึงพิพากสายืนตามสาลอุธรน์(ชม จามรมาน-ทิพปัญญา อ. บุปผเวส-ธรรมบัณฑิต บุนยะปานะ)นายสรนิต สรสุชาติ - ินายสุวิท นาถ+ กัลปประสิทธิ์ - แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ