phoneee/thai-legal-corpus huggingface dataset:
ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลสระพังลานข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลสระพังลานเรื่องการลดหย่อนภาษีบำรุงท้องที่ (ฉบับที่ ๒)พ.ศ. ๒๕๕๖[๑] โดยที่เป็นการสมควรปรับปรุงข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลสระพังลานว่าด้วยการลดหย่อนภาษีบำรุงท้องที่ในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลสระพังลานอาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๗๑แห่งพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล พ.ศ. ๒๕๓๗แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล (ฉบับที่ ๕) พ.ศ.๒๕๔๖ ประกอบมาตรา ๒๒ (๑) แห่งพระราชบัญญัติภาษีบำรุงท้องที่ พ.ศ. ๒๕๐๘ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติภาษีบำรุงท้องที่ (ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๔๓อันเป็นกฎหมายที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคลซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๓๒ มาตรา ๓๓ มาตรา ๓๔ มาตรา ๔๑ และมาตรา ๔๓ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยบัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมายองค์การบริหารส่วนตำบลสระพังลานโดยความเห็นชอบของสภาองค์การบริหารส่วนตำบลสระพังลาน และนายอำเภออู่ทองจึงตราข้อบัญญัติขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ ข้อบัญญัตินี้เรียกว่า ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลสระพังลาน เรื่องการลดหย่อนภาษีบำรุงท้องที่ (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๕๖ข้อ ๒ข้อบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลสระพังลานตั้งแต่วันที่ได้รับประกาศ โดยเปิดเผย ณ ที่ทำการองค์การบริหารส่วนตำบลสระพังลานแล้วเจ็ดวันข้อ ๓ให้ยกเลิกข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลสระพังลาน เรื่อง การลดหย่อนภาษีบำรุงท้องที่พ.ศ. ๒๕๕๔บรรดาข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบล ข้อบังคับ กฎระเบียบหรือคำสั่งอื่นใดในส่วนตราไว้แล้วในข้อบัญญัตินี้ซึ่งขัดหรือแย้งกับข้อบัญญัตินี้ ให้ใช้ข้อบัญญัตินี้แทนข้อ ๔ให้บุคคลธรรมดาซึ่งเป็นเจ้าของที่ดินแปลงเดียวหรือหลายแปลงมีที่ดินอยู่ในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลสระพังลานและใช้ที่ดินนั้นเป็นที่อยู่อาศัยของตนเองเป็นที่เลี้ยงสัตว์ของตนหรือประกอบกสิกรรมของตนในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลสระพังลานให้ลดหย่อนไม่ต้องเสียภาษีบำรุงท้องที่จำนวน ๓ ไร่ในกรณีที่บุคคลธรรมดาหลายคนที่เป็นเจ้าของที่ดินร่วมกันให้ได้รับการลดหย่อนรวมกันตามเกณฑ์ที่กำหนดไว้ในวรรคหนึ่งข้อ ๕ให้นายกองค์การบริหารส่วนตำบลสระพังลานเป็นผู้รักษาการตามข้อบัญญัตินี้และให้มีอำนาจออกระเบียบ ข้อบังคับ หรือคำสั่งเพื่อปฏิบัติการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตินี้ประกาศณ วันที่ ๓ เมษายน พ.ศ. ๒๕๕๖ประทีป โสไกรนายกองค์การบริหารส่วนตำบลสระพังลานปริยานุช/ผู้จัดทำ๕ มิถุนายน๒๕๕๖โชติกานต์/ผู้ตรวจ๑๒ มิถุนายน๒๕๕๖[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๓๐/ตอนที่ ๖๐ ง/หน้า ๒๑๖/๓๐ พฤษภาคม ๒๕๕๖
พระราชกฤษฎีกาให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมการก่อสร้างอาคารพุทธศักราช ๒๔๗๙ในเขตเทศบาลเมืองตะกั่วป่าจังหวัดพังงาพ.ศ. ๒๕๐๔ ภูมิพลอดุลยเดชป.ร.ให้ไว้ ณ วันที่๒๑ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๐๔เป็นปีที่ ๑๖ในรัชกาลปัจจุบันพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯให้ประกาศว่าโดยที่เป็นการสมควรให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมการก่อสร้างอาคารพุทธศักราช ๒๔๗๙ ในเขตเทศบาลเมืองตะกั่วป่า จังหวัดพังงาอาศัยอำนาจตามความในมาตรา๒ แห่งพระราชบัญญัติควบคุมการก่อสร้างอาคาร พุทธศักราช ๒๔๗๙ จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้มาตรา ๑ พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า พระราชกฤษฎีกาให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมการก่อสร้างอาคารพุทธศักราช ๒๔๗๙ ในเขตเทศบาลเมืองตะกั่วป่า จังหวัดพังงา พ.ศ. ๒๕๐๔มาตรา ๒[๑] พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา ๓ ให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมการก่อสร้างอาคารพุทธศักราช ๒๔๗๙ ในเขตเทศบาลเมืองตะกั่วป่า จังหวัดพังงามาตรา ๔ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้ผู้รับสนองพระบรมราชโองการจอมพลส. ธนะรัชต์นายกรัฐมนตรีหมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้คือ เนื่องจากสภาพเทศบาลเมืองตะกั่วป่า จังหวัดพังงาได้ขยายตัวทั้งในทางการก่อสร้างอาคารและการผังเมืองสมควรควบคุมการก่อสร้างอาคารในเขตเทศบาลเมืองตะกั่วป่า จังหวัดพังงา เพื่อประโยชน์ในความมั่นคงแข็งแรงการอนามัย การสุขาภิบาลการป้องกันอัคคีภัยและการผังเมืองให้เป็นระเบียบเรียบร้อยต่อไปณัฐดนัย/พิมพ์๒มิถุนายน ๒๕๕๑รัศม์วรรณวลัย/ตรวจ๒มิถุนายน ๒๕๕๑โชติกานต์/ปรับปรุง๓๐ มิถุนายน๒๕๖๓อรญา/ตรวจ๓ สิงหาคม ๒๕๖๓[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๗๘/ตอนที่ ๙๗/หน้า ๑๒๕๒/๒๘ พฤศจิกายน ๒๕๐๔
พระราชกฤษฎีกาจัดตั้งเทศบาลตำบลเมืองพลจังหวัดขอนแก่นพุทธศักราช ๒๔๘๐ ในพระปรมาภิไธยสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวอานันทมหิดลคณะผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์(ตามประกาศประธานสภาผู้แทนราษฎรลงวันที่ ๔สิงหาคม พุทธศักราช ๒๔๘๐)อาทิตย์ทิพอาภาพล.อ.เจ้าพระยาพิชเยนทรโยธินตราไว้ ณ วันที่๑๑ มีนาคม พุทธศักราช ๒๔๘๐เป็นปีที่ ๔ในรัชกาลปัจจุบันโดยที่เห็นสมควรยกฐานะบางส่วนของตำบลเมืองพลอำเภอพล จังหวัดขอนแก่น เป็นเทศบาลตำบลคณะผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ในพระปรมาภิไธยสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๔ แห่งพระราชบัญญัติจัดระเบียบเทศบาลพุทธศักราช ๒๔๗๖ จึงให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้มาตรา ๑ พระราชกฤษฎีกานี้ให้เรียกว่า พระราชกฤษฎีกาจัดตั้งเทศบาลตำบลเมืองพลจังหวัดขอนแก่น พุทธศักราช ๒๔๘๐มาตรา ๒[๑]ให้ใช้พระราชกฤษฎีกานี้ตั้งแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา ๓ ให้ยกฐานะบางส่วนของตำบลเมืองพล อำเภอพลจังหวัดขอนแก่น ตามเขตที่กำหนดไว้ในมาตรา ๔ ขึ้นเป็นเทศบาลตำบล มีนามว่าเทศบาลตำบลเมืองพล จังหวัดขอนแก่นมาตรา ๔ ให้กำหนดเขตเทศบาลตำบลเมืองพล จังหวัดขอนแก่นไว้ดังนี้คือด้านเหนือตั้งแต่หลักเขตที่ ๑ ซึ่งตั้งอยู่ที่หลัก ก.ม. ๓๗๘ + ๒๕๐ ของทางรถไฟไปขอนแก่นหักเป็นฉากกับทางรถไฟไปทางทิศตะวันออกระยะ ๕๘๐ เมตร จดหลักเขตที่ ๒ซึ่งตั้งอยู่ที่ฟากตะวันออกของทางไปขอนแก่นจากหลักเขตที่๒ ขนานกับฟากตะวันออกของทางไปขอนแก่น ไปทางทิศใต้ระยะ ๔๓๐ เมตร จดหลักเขตที่ ๓ด้านตะวันออกจากหลักเขตที่ ๓ เลียบไปตามทางเกวียน ผ่านหมู่บ้านหนองแวง จดหลักเขตที่ ๔ซึ่งตั้งอยู่ที่ฟากตะวันออกของทางไปขอนแก่นตัดกับทางเกวียนที่ผ่านหมู่บ้านหนองแวงจากหลักเขตที่๔ เลียบฟากตะวันออกของทางไปขอนแก่น ไปทางทิศใต้เป็นระยะ ๔๕๐ เมตร จดหลักเขตที่ ๕ซึ่งตั้งอยู่ที่ฟากตะวันออกของทางไปขอนแก่นด้านใต้จากหลักเขตที่ ๕ หักไปทางทิศตะวันตกได้ฉากกับเส้นเขตที่ ๔ และที่ ๕เลียบฟากใต้ของทางไประยะ ๓๕๕ เมตร จดหลักเขตที่ ๖ซึ่งตั้งอยู่ที่มุมตะวันออกเฉียงใต้ของทางเดินจากหลักเขตที่๖ เลียบไปตามทางเดิน จดหลักเขตที่ ๗ ที่ด้านใต้ของหมู่บ้านเมืองเก่าห่างจากหลักเขตที่ ๘ ระยะ ๖๙๕ เมตรจากหลักเขตที่๗ หักไปทางทิศตะวันตก จดหลักเขตที่ ๘ ซึ่งตั้งอยู่ที่หลัก ก.ม. ๓๗๔ + ๗๐๐ของทางรถไฟไปขอนแก่น ห่างจากหลักเขตที่ ๗ ระยะ ๖๙๕ เมตร วัดเป็นเส้นได้ฉากกับทางรถไฟด้านตะวันตกจากหลักเขตที่ ๘ เลียบทางรถไฟไปทางทิศเหนือบรรจบหลักเขตที่ ๑ดังปรากฏในแผนผังท้ายพระราชกฤษฎีกานี้ตามเส้นแนวเขตดังกำหนดไว้ในวรรคก่อนให้มีหลักย่อยปักไว้เพื่อแสดงแนวเขตด้วยตามควรมาตรา ๕ที่ดินหรือโรงเรือนสิ่งปลูกสร้างของผู้ใดเหลื่อมล้ำเข้ามาในเส้นเขตที่กำหนดไว้ในมาตรา๔ แม้แต่ส่วนหนึ่งส่วนใด ให้ถือว่าที่ดินซึ่งติดต่อเป็นผืนเดียวกันนั้นหรือโรงเรือนสิ่งปลูกสร้างนั้น ๆ อยู่ในเขตเทศบาลเต็มทุกส่วนมาตรา ๖ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยมีหน้าที่รักษาการให้เป็นไปตามพระราชกฤษฎีกานี้ผู้รับสนองพระบรมราชโองการพ.อ. พหลพลพยุหเสนานายกรัฐมนตรี[เอกสารแนบท้าย]๑.แผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกาจัดตั้งเทศบาลตำบลเมืองพล จังหวัดขอนแก่น พุทธศักราช ๒๔๘๐(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)ศรินรัตน์/จัดทำ๑๐ เมษายน ๒๕๖๓อรญา/ตรวจ๙ มิถุนายน ๒๕๖๓[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๕๔/-/หน้า ๑๘๘๗/๑๔ มีนาคม ๒๔๘๐
พระราชกฤษฎีกาจัดตั้งเทศบาลตำบลแม่สอดจังหวัดตากพุทธศักราช ๒๔๘๒ ในพระปรมาภิไธยสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวอานันทมหิดลคณะผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์(ตามประกาศประธานสภาผู้แทนราษฎรลงวันที่ ๔สิงหาคม พุทธศักราช ๒๔๘๐)อาทิตย์ทิพอาภาพล.อ.เจ้าพระยาพิชเยนทรโยธินตราไว้ ณ วันที่๒๙ กันยายน พุทธศักราช ๒๔๘๒เป็นปีที่ ๖ในรัชกาลปัจจุบันโดยที่เห็นสมควรยกฐานะตำบลแม่สอดอำเภอแม่สอด จังหวัดตากเป็นเทศบาลตำบลคณะผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ในพระปรมาภิไธยสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๘แห่งพระราชบัญญัติจัดระเบียบเทศบาล พ.ศ. ๒๔๘๑จึงให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ดังต่อไปนี้มาตรา ๑ พระราชกฤษฎีกานี้ให้เรียกว่า พระราชกฤษฎีกาจัดตั้งเทศบาลตำบลแม่สอดจังหวัดตาก พุทธศักราช ๒๔๘๒มาตรา ๒[๑]ให้ใช้พระราชกฤษฎีกานี้ ตั้งแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา ๓ ให้ยกฐานะตำบลแม่สอด อำเภอแม่สอดจังหวัดตาก ตามเขตที่กำหนดไว้ในมาตรา ๔ ขึ้นเป็นเทศบาลตำบลมีนามว่าเทศบาลตำบลแม่สอด จังหวัดตากมาตรา ๔ ให้กำหนดเขตเทศบาลตำบลแม่สอด จังหวัดตาก ไว้ดังนี้คือด้านเหนือตั้งแต่หลักเขตที่ ๑ ซึ่งตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำเมยตรงที่เรียกว่าฝั่งหมิ่นตัดตรงไปทางทิศตะวันออกจดหลักเขตที่๒ ซึ่งตั้งอยู่ที่ปลายห้วยแม่ปะแล้ง อันเป็นเส้นเขตตำบลแม่สอดกับตำบลแม่กาสาอำเภอแม่สอดด้านตะวันออกจากหลักเขตที่ ๒ ผ่านสันเขาข้าวหลามโดยเลียบเส้นเขตตำบลแม่สอดไปทางทิศใต้จดหลักเขตที่๓ ซึ่งตั้งอยู่ตรงเส้นตัดตำบลพะวอ อำเภอแม่สอด กับตำบลแม่ตาว อำเภอแม่สอดด้านใต้จากหลักเขตที่ ๓ เลียบเส้นเขตตำบลแม่สอดกับตำบลแม่ตาวไปทางทิศตะวันตกจดหลักเขตที่๔ ซึ่งตั้งอยู่ที่ริมเหมืองฝายแม่ตาวจากหลักเขตที่๔ เลียบเส้นเขตตำบลแม่สอดกับตำบลแม่ตาวไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้จดหลักเขตที่ ๕ ซึ่งตั้งอยู่ที่ทุ่งนาบ้านหัวฝายจากหลักเขตที่๕ เลียบเส้นเขตตำบลแม่สอดกับตำบลแม่ตาวไปทางทิศตะวันตกจดหลักเขตที่ ๖ซึ่งตั้งอยู่ริมฝั่งห้วยแม่ตาวจากหลักเขตที่๖ เลียบเส้นเขตตำบลแม่สอดกับตำบลแม่ตาวไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือจดหลักเขตที่ ๗ซึ่งตั้งอยู่ที่ปากห้วยม่วงอันเป็นเส้นเขตตำบลแม่สอดกับตำบลแม่ตาวด้านตะวันตกจากหลักเขตที่ ๗เลียบไปตามฝั่งตะวันออกของแม่น้ำเมยหักไปทางทิศเหนือจนบรรจบหลักเขตที่ ๑ตามเส้นแนวเขตดังกำหนดไว้ในมาตรานี้ให้มีหลักย่อยปักไว้ เพื่อแสดงแนวเขตด้วยตามควรมาตรา ๕ ที่ดินหรือโรงเรือนสิ่งปลูกสร้างของผู้ใดเหลื่อมล้ำเข้ามาในเส้นเขตที่กำหนดไว้ในมาตรา๔ แม้แต่ส่วนหนึ่งส่วนใด ให้ถือว่าที่ดินซึ่งติดต่อเป็นผืนเดียวกันนั้นหรือโรงเรือนสิ่งปลูกสร้างนั้น ๆ อยู่ในเขตเทศบาลเต็มทุกส่วนมาตรา ๖ ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยมีหน้าที่รักษาการให้เป็นไปตามพระราชกฤษฎีกานี้ผู้รับสนองพระบรมราชโองการพิบูลสงครามนายกรัฐมนตรีศรินรัตน์/จัดทำ๑๕ เมษายน ๒๕๖๓ปาจรีย์/ตรวจ๘ เมษายน ๒๕๖๓[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๕๖/-/หน้า ๙๕๙/๓๐ กันยายน ๒๔๘๒
ประกาศกระทรวงอุตสาหกรรมฉบับที่ 5542 (พ.ศ. 2562)ออกตามความในพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมพ.ศ. 2511เรื่อง ยกเลิกมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมโคมไฟแสดงตําแหน่งด้านข้างสําหรับยานยนต์และส่วนพ่วงและกําหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมโคมไฟข้างรถสําหรับยานยนต์และส่วนพ่วง----------------------------------อื่นๆ - โดยที่เป็นการสมควรปรับปรุงมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม โคมไฟแสดงตําแหน่งด้านข้างสําหรับยานยนต์และส่วนพ่วง มาตรฐานเลขที่ มอก. 2371 - 2551 อาศัยอํานาจตามความในมาตรา 15 แห่งพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม พ.ศ. 2511 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม (ฉบับที่ 7) พ.ศ. 2558 รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมออกประกาศยกเลิกประกาศกระทรวงอุตสาหกรรมฉบับที่ 3845 (พ.ศ. 2551) ออกตามความในพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม พ.ศ. 2511 เรื่อง กําหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์ อุตสาหกรรม โคมไฟแสดงตําแหน่งด้านข้างสําหรับยานยนต์และส่วนพ่วง ลงวันที่ 29 เมษายน พ.ศ. 2551 และออกประกาศกําหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม โคมไฟข้างรถสําหรับยานยนต์และส่วนพ่วง มาตรฐานเลขที่ มอก. 2371 - 2561 ขึ้นใหม่ ดังมีรายละเอียดต่อท้ายประกาศนี้ ทั้งนี้ ให้มีผลเมื่อพ้นกําหนด 30 วัน นับตั้งแต่วันที่ประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปผู้มีอํานาจลงนาม - ประกาศ ณ วันที่ 30 กันยายน พ.ศ. 2562 สุริยะ จึงรุ่งเรืองกิจรัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม
ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรีประกาศสำนักนายกรัฐมนตรีเรื่อง การแบ่งส่วนราชการในมหาวิทยาลัยเชียงใหม่(ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๒๑[๑] อาศัยอำนาจตามความในมาตรา๙ แห่งพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยเชียงใหม่ พ.ศ. ๒๕๑๒ นายกรัฐมนตรีออกประกาศไว้ดังต่อไปนี้ ข้อ๑ ให้ยกเลิกความในข้อ ๒ แห่งประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง การแบ่งส่วนราชการในมหาวิทยาลัยเชียงใหม่ลงวันที่ ๑๘ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๒๐ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน "ข้อ๒ ให้แบ่งส่วนราชการในมหาวิทยาลัยเชียงใหม่ ดังนี้ (๑) สำนักงานอธิการบดี (๒) สำนักหอสมุด (๓) สถาบันวิจัยวิทยาศาสตร์สุขภาพ (๔) บัณฑิตวิทยาลัย (๕) คณะเกษตรศาสตร์ (๖) คณะทันตแพทย์ศาสตร์ (๗) คณะเทคนิคการแพทย์ (๘) คณะพยาบาลศาสตร์ (๙) คณะแพทยศาสตร์ (๑๐) คณะเภสัชศาสตร์ (๑๑) คณะมนุษยศาสตร์ (๑๒) คณะวิทยาศาสตร์ (๑๓) คณะวิศวกรรมศาสตร์ (๑๔) คณะศึกษาศาสตร์ (๑๕) คณะสังคมศาสตร์" ข้อ๒ ให้เพิ่มความต่อไปนี้เป็นข้อ ๓ ทวิ แห่งประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง การแบ่งส่วนราชการในมหาวิทยาลัยเชียงใหม่ลงวันที่ ๑๘ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๒๐ "ข้อ๓ ทวิ ให้มีสำนักงานเลขานุการในสถาบันวิจัยวิทยาศาสตร์สุขภาพ" ข้อ๓ ให้ยกเลิกความในข้อ ๗ ข้อ ๑๒ และข้อ ๑๓ แห่งประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่องการแบ่งส่วนราชการในมหาวิทยาลัยเชียงใหม่ ลงวันที่ ๑๘ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๒๐ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน "ข้อ๗ ให้แบ่งส่วนราชการในคณะเทคนิคการแพทย์ ดังนี้ (๑) สำนักงานเลขานุการ (๒) ภาควิชาคลินิคัลไมโครสโคปี (๓) ภาควิชาเคมีคลีนิค (๔) ภาควิชาจุลชีววิทยาคลีนิค (๕) ภาควิชาภูมิคุ้มกันวิทยาคลีนิค (๖) ภาควิชารังสีเทคนิค ข้อ ๑๒ ให้แบ่งส่วนราชการในคณะวิทยาศาสตร์ดังนี้ (๑) สำนักงานเลขานุการ (๒) ภาควิชาคณิตศาสตร์ (๓) ภาควิชาเคมี (๔) ภาควิชาชีววิทยา (๕) ภาควิชาธรณีวิทยา (๖) ภาควิชาฟิสิกส์ (๗) ภาควิชาสถิติ ข้อ ๑๓ให้แบ่งส่วนราชการในคณะวิศวกรรมศาสตร์ ดังนี้ (๑) สำนักงานเลขานุการ (๒) ภาควิชาวิศวกรรมเครื่องกล (๓) ภาควิชาวิศวกรรมไฟฟ้า (๔) ภาควิชาวิศวกรรมโยธา" ประกาศณ วันที่ ๑๑ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๒๑ พลเอกเกรียงศักดิ์ ชมะนันทน์ นายกรัฐมนตรี จารุวรรณ/แก้ไข ๑๐ตุลาคม ๒๕๔๕ [๑]รก.๒๕๒๑/๑๑๒/๑๐พ/๑๓ ตุลาคม ๒๕๒๑
กฎกระทรวง ฉบับที่ 39 (พ.ศ. 2539) ออกตามความในพระราชบัญญัติการชลประทานหลวง พุทธศักราช 2485กฎกระทรวง ฉบับที่ ๓๙ (พ.ศ. ๒๕๓๙) ออกตามความในพระราชบัญญัติการชลประทานหลวง พุทธศักราช ๒๔๘๕อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๘ (๑) แห่งพระราชบัญญัติการชลประทานหลวง พุทธศักราช ๒๔๘๕ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติการชลประทานหลวง (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๑๘ และมาตรา ๔๒ แห่งพระราชบัญญัติการชลประทานหลวง พุทธศักราช ๒๔๘๕ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้ให้ทางน้ำชลประทานอ่างเก็บน้ำห้วยสะพาน ในท้องที่ตำบลบ่อวิน และตำบลบึง อำเภอศรีราชา จังหวัดชลบุรี ภายในแนวเขตตามแผนที่ท้ายกฎกระทรวงนี้ เป็นทางน้ำชลประทานที่จะเรียกเก็บค่าชลประทานให้ไว้ ณ วันที่ ๑๙ เมษายน พ.ศ. ๒๕๓๙ สุวิทย์ คุณกิตติ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์หมายเหตุ:- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ โดยที่เป็นการสมควรกำหนดให้ทางน้ำชลประทานอ่างเก็บน้ำห้วยสะพาน ในท้องที่ตำบลบ่อวิน และตำบลบึง อำเภอศรีราชา จังหวัดชลบุรี เป็นทางน้ำชลประทานที่จะเรียกเก็บค่าชลประทาน เพื่อให้เกิดประโยชน์จากการใช้น้ำอย่างเต็มที่ และเนื่องจากมาตรา ๘ (๑)แห่งพระราชบัญญัติการชลประทานหลวง พุทธศักราช ๒๔๘๕ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติการชลประทานหลวง (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๑๘ บัญญัติให้ทางน้ำชลประทานที่จะเรียกเก็บค่าชลประทานต้องกำหนดโดยกฎกระทรวง จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 65219หลักกฎหมาย: ศาลอ่านคำพิพากษาศาลอุทธรณ์เมื่อวันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2518การนับระยะเวลายื่นฎีกาต้องนับตามที่บัญญัติไว้ในประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 159 การที่จำเลยยื่นฎีกาในวันที่ 27 มีนาคม 2518 ซึ่งพ้นกำหนด 1 เดือนแล้วและจำเลยมิได้ยื่นคำร้องขอขยายระยะเวลาไว้ อีกทั้งไม่มีพฤติการณ์พิเศษที่ศาลควรขยายระยะเวลาให้ และกรณีไม่มีเหตุสุดวิสัยที่จำเลยไม่สามารถยื่นคำร้องขอขยายระยะเวลาก่อนนั้นระยะเวลาฎีกาได้ ฎีกาจำเลยจึงต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 247 ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 393/2518ธนาคารกรุงไทย จำกัดฯโจทก์นางจำลอง วิริยานนท์จำเลย ป.วิ.พ. ม. 22, ม. 23, ม. 247 ป.พ.พ. ม. 159ศาลอ่านคำพิพากษาศาลอุทธรณ์เมื่อวันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2518การนับระยะเวลายื่นฎีกาต้องนับตามที่บัญญัติไว้ในประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 159 การที่จำเลยยื่นฎีกาในวันที่ 27 มีนาคม 2518 ซึ่งพ้นกำหนด 1 เดือนแล้วและจำเลยมิได้ยื่นคำร้องขอขยายระยะเวลาไว้ อีกทั้งไม่มีพฤติการณ์พิเศษที่ศาลควรขยายระยะเวลาให้ และกรณีไม่มีเหตุสุดวิสัยที่จำเลยไม่สามารถยื่นคำร้องขอขยายระยะเวลาก่อนนั้นระยะเวลาฎีกาได้ ฎีกาจำเลยจึงต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 247(สัญชัย สัจจวานิช-แผ้ว ศิวะบวร-สนิท บริรักษ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 393/2518ธนาคารกรุงไทย จำกัดฯโจทก์นางจำลอง วิริยานนท์จำเลย ป.วิ.พ. ม. 22, ม. 23, ม. 247 ป.พ.พ. ม. 159ศาลอ่านคำพิพากษาศาลอุทธรณ์เมื่อวันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2518การนับระยะเวลายื่นฎีกาต้องนับตามที่บัญญัติไว้ในประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 159 การที่จำเลยยื่นฎีกาในวันที่ 27 มีนาคม 2518 ซึ่งพ้นกำหนด 1 เดือนแล้วและจำเลยมิได้ยื่นคำร้องขอขยายระยะเวลาไว้ อีกทั้งไม่มีพฤติการณ์พิเศษที่ศาลควรขยายระยะเวลาให้ และกรณีไม่มีเหตุสุดวิสัยที่จำเลยไม่สามารถยื่นคำร้องขอขยายระยะเวลาก่อนนั้นระยะเวลาฎีกาได้ ฎีกาจำเลยจึงต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 247(สัญชัย สัจจวานิช-แผ้ว ศิวะบวร-สนิท บริรักษ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 7907/2538หลักกฎหมาย: ตามสัญญาค้ำประกันที่จำเลยที่ 2 ทำให้ไว้แก่โจทก์ ระบุว่าเนื่องในการที่โจทก์ยอมให้บริษัทจำเลยที่ 1 ซึ่งต่อไปในสัญญานี้เรียกว่าลูกหนี้กู้ยืมเงินหรือก่อหนี้สินประเภทต่าง ๆ เช่น ขายลดเช็ค ฯลฯ จำเลยที่ 2 ยอมเข้าค้ำประกันชำระหนี้ดังกล่าวมาของลูกหนี้ ภายในวงเงิน 2,500,000 บาท พร้อมทั้งดอกเบี้ยในอัตราร้อยละ 17 ต่อปี ตลอดจนเงื่อนไขต่าง ๆ ในสัญญาที่ก่อให้เกิดภาระหนี้นั้น ไม่ว่าหนี้เครดิตสินเชื่อหรือความรับผิดชอบนั้นจะมีอยู่แล้วในเวลานี้หรือต่อไปในภายหน้า ทั้งนี้จนกว่าเจ้าหนี้ (โจทก์) จะได้รับชำระหนี้หรือได้รับชดใช้โดยสิ้นเชิง ข้อความดังกล่าวนี้แจ้งชัดว่าจำเลยที่ 2 มิได้ค้ำประกันหนี้ของจำเลยที่ 1 ในวงเงินจำกัดเพียง 2,500,000 บาท แต่รวมทั้งดอกเบี้ยอัตราร้อยละ 17 ต่อปี ของวงเงินค้ำประกันดังกล่าวด้วย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 7907/2538บริษัทเงินทุนหลักทรัพย์ธนพล จำกัดโจทก์บริษัทไทยยังผลิตภัณฑ์เกษตร จำกัด กับพวกจำเลย ป.พ.พ. ม. 680ตามสัญญาค้ำประกันที่จำเลยที่ 2 ทำให้ไว้แก่โจทก์ ระบุว่าเนื่องในการที่โจทก์ยอมให้บริษัทจำเลยที่ 1 ซึ่งต่อไปในสัญญานี้เรียกว่าลูกหนี้กู้ยืมเงินหรือก่อหนี้สินประเภทต่าง ๆ เช่น ขายลดเช็ค ฯลฯ จำเลยที่ 2 ยอมเข้าค้ำประกันชำระหนี้ดังกล่าวมาของลูกหนี้ ภายในวงเงิน 2,500,000 บาท พร้อมทั้งดอกเบี้ยในอัตราร้อยละ 17 ต่อปี ตลอดจนเงื่อนไขต่าง ๆ ในสัญญาที่ก่อให้เกิดภาระหนี้นั้น ไม่ว่าหนี้เครดิตสินเชื่อหรือความรับผิดชอบนั้นจะมีอยู่แล้วในเวลานี้หรือต่อไปในภายหน้า ทั้งนี้จนกว่าเจ้าหนี้ (โจทก์) จะได้รับชำระหนี้หรือได้รับชดใช้โดยสิ้นเชิง ข้อความดังกล่าวนี้แจ้งชัดว่าจำเลยที่ 2 มิได้ค้ำประกันหนี้ของจำเลยที่ 1 ในวงเงินจำกัดเพียง 2,500,000 บาท แต่รวมทั้งดอกเบี้ยอัตราร้อยละ 17 ต่อปี ของวงเงินค้ำประกันดังกล่าวด้วย(สมภพ โชติกวณิชย์-บุญธรรม อยู่พุก-สวรรค์ ศักดารักษ์)ศาลแพ่ง - นายสุรศักดิ์ กาญจนวิทย์ศาลอุทธรณ์ - นายกอบเกียรติ รัตนพานิชแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 7907/2538บริษัทเงินทุนหลักทรัพย์ธนพล จำกัดโจทก์บริษัทไทยยังผลิตภัณฑ์เกษตร จำกัด กับพวกจำเลย ป.พ.พ. ม. 680ตามสัญญาค้ำประกันที่จำเลยที่ 2 ทำให้ไว้แก่โจทก์ ระบุว่าเนื่องในการที่โจทก์ยอมให้บริษัทจำเลยที่ 1 ซึ่งต่อไปในสัญญานี้เรียกว่าลูกหนี้กู้ยืมเงินหรือก่อหนี้สินประเภทต่าง ๆ เช่น ขายลดเช็ค ฯลฯ จำเลยที่ 2 ยอมเข้าค้ำประกันชำระหนี้ดังกล่าวมาของลูกหนี้ ภายในวงเงิน 2,500,000 บาท พร้อมทั้งดอกเบี้ยในอัตราร้อยละ 17 ต่อปี ตลอดจนเงื่อนไขต่าง ๆ ในสัญญาที่ก่อให้เกิดภาระหนี้นั้น ไม่ว่าหนี้เครดิตสินเชื่อหรือความรับผิดชอบนั้นจะมีอยู่แล้วในเวลานี้หรือต่อไปในภายหน้า ทั้งนี้จนกว่าเจ้าหนี้ (โจทก์) จะได้รับชำระหนี้หรือได้รับชดใช้โดยสิ้นเชิง ข้อความดังกล่าวนี้แจ้งชัดว่าจำเลยที่ 2 มิได้ค้ำประกันหนี้ของจำเลยที่ 1 ในวงเงินจำกัดเพียง 2,500,000 บาท แต่รวมทั้งดอกเบี้ยอัตราร้อยละ 17 ต่อปี ของวงเงินค้ำประกันดังกล่าวด้วย(สมภพ โชติกวณิชย์-บุญธรรม อยู่พุก-สวรรค์ ศักดารักษ์)ศาลแพ่ง - นายสุรศักดิ์ กาญจนวิทย์ศาลอุทธรณ์ - นายกอบเกียรติ รัตนพานิชแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศคณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ที่ กธ. 38/2545 เรื่อง การขายหลักทรัพย์โดยที่บริษัทหลักทรัพย์ยังไม่มีหลักทรัพย์นั้น อยู่ในครอบครอง ด้วยการซื้อหลักทรัพย์มาเพื่อการส่งมอบ ตามที่คณะกรรมการ ก.ล.ต. ได้กําหนดให้บริษัทหลักทรัพย์สามารถขายหลักทรัพย์โดยที่บริษัทหลักทรัพย์ยังไม่มีหลักทรัพย์นั้นอยู่ในครอบครองได้ตามหลักเกณฑ์ที่กําหนดในประกาศคณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ ที่ กด. 30/2540 เรื่อง การขายหลักทรัพย์โดยที่บริษัทหลักทรัพย์ยังไม่มีหลักทรัพย์นั้นอยู่ในครอบครอง ลงวันที่ 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2540 นั้น โดยที่คณะกรรมการ ก.ล.ต. เห็นควรให้บริษัทหลักทรัพย์สามารถขายหลักทรัพย์โดยที่บริษัทหลักทรัพย์ยังไม่มีหลักทรัพย์นั้นอยู่ในครอบครอง ในกรณีอื่นเพิ่มเติมจากประกาศดังกล่าวได้จึงอาศัยอํานาจตามความในมาตรา 14 และมาตรา 98(5) แห่งพระราชบัญญัติหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ พ.ศ. 2535 คณะกรรมการ ก.ล.ต. ออกข้อกําหนดไว้ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ ให้บริษัทหลักทรัพย์สามารถขายหลักทรัพย์อันเป็นตราสารแห่งหนี้เพื่อบัญชีตนเองโดยที่ยังไม่มีหลักทรัพย์นั้นอยู่ในครอบครอง ด้วยการซื้อหลักทรัพย์มาเพื่อการส่งมอบได้ ข้อ ๒ ประกาศนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ 16 มิถุนายน พ.ศ. 2545 เป็นต้นไปผู้มีอํานาจลงนาม - ประกาศ ณ วันที่ 5 มิถุนายน พ.ศ. 2545 (นายสมคิด จาตุศรีพิทักษ์) รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง ประธานกรรมการ คณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์
กฎ กกฎ ก.พ.ฉบับที่ ๙ (พ.ศ.๒๕๑๘)ออกตามความในพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการพลเรือนพ.ศ.๒๕๑๘ว่าด้วยการร้องทุกข์และการพิจารณาเรื่องร้องทุกข์[๑] อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๘ (๒) และมาตรา ๑๐๒แห่งพระราชบัญญัติข้าราชการพลเรือน พ.ศ. ๒๕๑๘ ก.พ. ออกกฎ ก.พ. ไว้ ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ข้าราชการพลเรือนสามัญร้องทุกข์ได้สำหรับตนเองเท่านั้นจะร้องทุกข์แทนคนอื่นหรือมอบหมายให้คนอื่นร้องทุกข์แทนไม่ได้ข้อ ๒เหตุร้องทุกข์ต้องเกิดจากผู้บังคับบัญชาใช้อำนาจหน้าที่ปฏิบัติต่อผู้ร้องทุกข์โดยไม่ถูกต้องหรือไม่ปฏิบัติต่อผู้ร้องทุกข์ให้ถูกต้องตามกฎหมายว่าด้วยระเบียบข้าราชการพลเรือนเป็นกรณีที่ไม่มีสิทธิอุทธรณ์ในการนี้ให้ร้องทุกข์ภายในสามสิบวันนับแต่วันทราบหรือควรได้ทราบเรื่องอันเป็นเหตุให้ร้องทุกข์ข้อ ๓การร้องทุกข์ในชั้นต้นให้ร้องทุกข์ด้วยวาจาต่อผู้บังคับบัญชาเหนือตนขึ้นไปชั้นหนึ่งเสียก่อน หากได้รับคำชี้แจงไม่เป็นที่พอใจหรือไม่ได้รับคำชี้แจงภายในเจ็ดวันนับแต่วันร้องทุกข์ด้วยวาจาจึงให้ผู้ร้องทุกข์นั้นยื่นเรื่องร้องทุกข์เป็นหนังสือต่อผู้บังคับบัญชาตามข้อ ๗ภายในสามวันนับแต่วันทราบคำชี้แจงหรือไม่ได้รับคำชี้แจงแต่ทั้งนี้ไม่กระทบกระเทือนสิทธิของผู้ร้องทุกข์ในเรื่องกำหนดเวลาตามข้อ ๒ข้อ ๔ในกรณีที่ผู้ร้องทุกข์ไม่อาจร้องทุกข์ด้วยวาจาตามข้อ ๓ได้ก็ให้ยื่นเรื่องร้องทุกข์เป็นหนังสือต่อผู้บังคับบัญชาตามข้อ ๗ภายในสามสิบวันนับแต่วันทราบหรือควรได้ทราบเรื่องอันเป็นเหตุให้ร้องทุกข์ข้อ ๕เมื่อได้รับคำร้องทุกข์ด้วยวาจาจากผู้ใต้บังคับบัญชาให้ผู้บังคับบัญชาชี้แจงทำความเข้าใจกับผู้ร้องทุกข์โดยเร็วหากเป็นเรื่องที่ผู้บังคับบัญชาดังกล่าวไม่อาจชี้แจงได้ก็ให้รีบรายงานตามลำดับชั้นจนถึงผู้บังคับบัญชาผู้มีอำนาจการรับคำร้องทุกข์ด้วยวาจา การชี้แจงทำความเข้าใจหรือไม่อาจชี้แจงได้ให้ผู้บังคับบัญชาบันทึกไว้ข้อ ๖การร้องทุกข์เป็นหนังสือ อย่างน้อยต้องประกอบด้วยสาระสำคัญ ดังต่อไปนี้(๑) ระบุเรื่องอันเป็นเหตุให้ร้องทุกข์(๒) ระบุความประสงค์ของการร้องทุกข์(๓) ลงลายมือชื่อและตำแหน่งของผู้ร้องทุกข์ข้อ ๗การร้องทุกข์เป็นหนังสือให้ร้องต่ออธิบดีหรือผู้ว่าราชการจังหวัดผู้บังคับบัญชา แล้วแต่กรณีในกรณีที่เหตุร้องทุกข์เกิดจากอธิบดีหรือผู้ว่าราชการจังหวัดผู้บังคับบัญชาให้ร้องต่อปลัดกระทรวงผู้บังคับบัญชาของผู้ร้องทุกข์ในกรณีที่เหตุร้องทุกข์เกิดจากปลัดกระทรวงผู้บังคับบัญชาให้ร้องต่อรัฐมนตรีเจ้าสังกัดในกรณีที่เหตุร้องทุกข์เกิดจากรัฐมนตรีเจ้าสังกัดให้ร้องต่อนายกรัฐมนตรีในฐานะหัวหน้ารัฐบาล กรณีเช่นนี้ ให้ ก.พ.เป็นผู้พิจารณาเสนอนายกรัฐมนตรีเพื่อพิจารณาสั่งการข้อ ๘ให้ผู้บังคับบัญชาตามข้อ ๗ พิจารณาวินิจฉัยเรื่องร้องทุกข์ให้เสร็จภายในสามสิบวันนับแต่วันได้รับเรื่องร้องทุกข์นั้นแล้วแจ้งคำวินิจฉัยให้ผู้ร้องทุกข์ทราบเป็นหนังสือโดยเร็วการวินิจฉัยของผู้บังคับบัญชาให้เป็นที่สุดจะร้องทุกข์ต่อไปอีกมิได้ข้อ ๙การนับเวลาตามกฎ ก.พ.นี้ สำหรับเวลาเริ่มต้นให้นับวันถัดจากวันแรกแห่งเวลานั้นเป็นวันเริ่มนับเวลาส่วนเวลาสิ้นสุดนั้น ถ้าวันสุดท้ายแห่งเวลาตรงกับวันหยุดราชการให้นับวันเริ่มเปิดราชการใหม่เป็นวันสุดท้ายแห่งเวลาให้ไว้ ณ วันที่ ๙ กันยายน พ.ศ.๒๕๑๘หม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ ปราโมชนายกรัฐมนตรี ประธาน ก.พ.[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๙๒/ตอนที่ ๑๘๖/หน้าพิเศษ ๔๔/๙ กันยายน ๒๕๑๘
ประกาศกระทรวงอุตสาหกรรมประกาศกระทรวงอุตสาหกรรมฉบับที่๓๗๔๗ (พ.ศ. ๒๕๕๐)ออกตามความในพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมพ.ศ.๒๕๑๑เรื่องยกเลิกมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมแลกเกอร์สำหรับใช้กับภาชนะบรรจุอาหารและกำหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมแล็กเกอร์สำหรับภาชนะบรรจุอาหาร โดยที่เป็นการสมควรปรับปรุงมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมแลกเกอร์สำหรับใช้กับภาชนะบรรจุอาหารมาตรฐานเลขที่ มอก. 735 2533อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๕ แห่งพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมพ.ศ. ๒๕๑๑ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมออกประกาศยกเลิกประกาศกระทรวงอุตสาหกรรมฉบับที่ ๑๒๕๑ (พ.ศ. ๒๕๓๐) ออกตามความในพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม พ.ศ.๒๕๑๑ เรื่อง กำหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมแลกเกอร์สำหรับใช้กับภาชนะบรรจุอาหาร ลงวันที่๑๘ กันยายน พ.ศ. ๒๕๓๐ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยประกาศกระทรวงอุตสาหกรรมฉบับที่ ๑๕๗๘ (พ.ศ.๒๕๓๓) เรื่อง แก้ไขมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมแลกเกอร์สำหรับใช้กับภาชนะบรรจุอาหาร(แก้ไขครั้งที่ ๑) ลงวันที่ ๒๐ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๓๓ และออกประกาศกำหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมแล็กเกอร์สำหรับภาชนะบรรจุอาหารมาตรฐานเลขที่มอก. 735 - 2550 ขึ้นใหม่ดังมีรายการละเอียดต่อท้ายประกาศนี้ทั้งนี้ ตั้งแต่วันที่ประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป[๑]ประกาศณ วันที่ ๒๔ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๕๐โฆสิตปั้นเปี่ยมรัษฎ์รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม[เอกสารแนบท้าย]๑.มาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมแล็กเกอร์สำหรับภาชนะบรรจุอาหาร (มอก. 735 2550)(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)วัชศักดิ์/ผู้จัดทำ๓๐ตุลาคม ๒๕๕๐[๑]ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๔/ตอนพิเศษ ๑๕๕ ง/หน้า ๗/๑๖ ตุลาคม ๒๕๕๐