ข้อบังคับสภามหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทาข้อบังคับสภามหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทาว่าด้วยจรรยาบรรณข้าราชการพลเรือนในสถาบันอุดมศึกษาของมหาวิทยาลัยพ.ศ. ๒๕๕๑[๑] โดยที่เป็นการสมควรกำหนดให้มีจรรยาบรรณของข้าราชการพลเรือนในสถาบันอุดมศึกษาของมหาวิทยาลัยเพื่อให้ข้าราชการมีความประพฤติดี สำนึกในหน้าที่และการปฏิบัติหน้าที่ราชการได้อย่างมีประสิทธิภาพประสิทธิผลยิ่งขึ้นอันจะเป็นที่เลื่อมใสศรัทธาและยกย่องของบุคคลทั่วไปอาศัยอำนาจตามความในมาตรา๔๕ และมาตรา ๔๖ แห่งพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการพลเรือนในสถาบันอุดมศึกษา พ.ศ.๒๕๔๗ ประกอบกับมาตรา ๑๘ (๒) แห่งพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยราชภัฏ พ.ศ. ๒๕๔๗สภามหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา ในคราวประชุมครั้งที่ ๓/๒๕๕๑ เมื่อวันที่ ๒๗กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๕๑ จึงออกข้อบังคับไว้ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ ข้อบังคับนี้เรียกว่า ข้อบังคับสภามหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทาว่าด้วยจรรยาบรรณข้าราชการพลเรือนในสถาบันอุดมศึกษาของมหาวิทยาลัย พ.ศ. ๒๕๕๑ข้อ ๒ ข้อบังคับนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศเป็นต้นไปข้อ ๓ ในข้อบังคับนี้มหาวิทยาลัย หมายความว่ามหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทาสภามหาวิทยาลัย หมายความว่าสภามหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทานายกสภามหาวิทยาลัย หมายความว่านายกสภามหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทาอธิการบดี หมายความว่าอธิการบดีมหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทาข้าราชการ หมายความว่าข้าราชการพลเรือนในสถาบันอุดมศึกษาในสังกัดมหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทาข้อ ๔ ข้อบังคับนี้ให้ใช้บังคับกับพนักงานมหาวิทยาลัยตามระเบียบสภามหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา ว่าด้วยพนักงานมหาวิทยาลัย พ.ศ. ๒๕๕๐และพนักงานราชการ ตามระเบียบสำนักนายกรัฐมนตรี ว่าด้วยพนักงานราชการ พ.ศ. ๒๕๔๗ด้วยข้อ ๕ ให้นายกสภามหาวิทยาลัยรักษาการตามข้อบังคับนี้และมีอำนาจตีความวินิจฉัยปัญหาเกี่ยวกับการปฏิบัติตามข้อบังคับนี้หมวด ๑คณะกรรมการจรรยาบรรณ ข้อ ๖ ให้มีคณะกรรมการจรรยาบรรณประกอบด้วยบุคคลที่มีความเป็นอิสระเป็นกลางและเป็นที่ประจักษ์ว่าเป็นผู้มีคุณธรรมและจริยธรรมซึ่งสภามหาวิทยาลัยแต่งตั้งดังนี้(๑)ประธาน แต่งตั้งจากกรรมการสภามหาวิทยาลัยผู้ทรงคุณวุฒิ(๒)กรรมการแต่งตั้งจากผู้ทรงคุณวุฒิซึ่งเป็นบุคคลภายนอกมหาวิทยาลัยที่มีความรู้ความเชี่ยวชาญด้านศาสนาด้านการบริหารงานบุคคล ด้านสังคมศาสตร์และด้านกฎหมาย ด้านละหนึ่งคนให้คณะกรรมการจรรยาบรรณแต่งตั้งเลขานุการหนึ่งคนและอาจให้มีผู้ช่วยเลขานุการได้ไม่เกินสองคนคุณสมบัติหลักเกณฑ์และวิธีการเลือกกรรมการตาม(๒) ให้เป็นไปตามประกาศของมหาวิทยาลัยที่สภามหาวิทยาลัยเห็นชอบข้อ ๗ ให้คณะกรรมการจรรยาบรรณมีวาระอยู่ในตำแหน่งคราวละสองปีในกรณีที่ประธานและกรรมการว่างลงก่อนกำหนดให้ดำเนินการแต่งตั้งแทนภายในกำหนดสามสิบวันนับแต่วันที่ตำแหน่งดังกล่าวว่างลงและให้ผู้ที่ได้รับการแต่งตั้งแทนอยู่ในตำแหน่งได้เพียงเท่าวาระที่เหลืออยู่ของผู้ที่ตนแทนในกรณีที่คณะกรรมการจรรยาบรรณพ้นจากตำแหน่งตามวาระให้คณะกรรมการชุดเดิมปฏิบัติหน้าที่ต่อไปจนกว่าจะได้มีการแต่งตั้งคณะกรรมการขึ้นใหม่ข้อ ๘ นอกจากพ้นจากตำแหน่งตามวาระแล้วคณะกรรมการจรรยาบรรณพ้นจากตำแหน่งเมื่อ(๑)ตาย(๒)ลาออก(๓)พ้นจากกรรมการสภามหาวิทยาลัยผู้ทรงคุณวุฒิ(๔)สภามหาวิทยาลัยให้ออกเพราะมีความประพฤติเสื่อมเสีย หรือบกพร่องต่อหน้าที่หรือหย่อนความสามารถ(๕)ถูกจำคุกโดยคำพิพากษาถึงที่สุดให้จำคุก(๖)เป็นบุคคลล้มละลาย(๗)เป็นคนไร้ความสามารถหรือคนเสมือนไร้ความสามารถข้อ ๙ คณะกรรมการจรรยาบรรณมีอำนาจหน้าที่ดังนี้(๑)สนับสนุนและส่งเสริมการปฏิบัติตามจรรยาบรรณ(๒)ให้คำปรึกษาและเสนอความเห็นแก่มหาวิทยาลัย หรือสภามหาวิทยาลัยเกี่ยวกับการจัดให้มีมาตรการในการส่งเสริมจรรยาบรรณและการดำเนินการทางจรรยาบรรณ(๓)พิจารณาความผิดและกำหนดโทษทางจรรยาบรรณแก่ผู้กระทำผิดจรรยาบรรณ(๔)ดำเนินการอื่นที่เกี่ยวกับเรื่องจรรยาบรรณตามที่มหาวิทยาลัยหรือสภามหาวิทยาลัยมอบหมายข้อ ๑๐ การประชุมคณะกรรมการจรรยาบรรณให้นำข้อบังคับมหาวิทยาลัยว่าด้วยการประชุมสภามหาวิทยาลัยพ.ศ. ๒๕๔๗ มาใช้บังคับโดยอนุโลมหมวด ๒จรรยาบรรณต่อตนเอง ข้อ ๑๑ ข้าราชการต้องมีจรรยาบรรณต่อตนเองดังนี้(๑)มีศีลธรรมอันดี ยึดมั่นและยืนหยัดในสิ่งที่ถูกต้อง ประพฤติตนให้เหมาะสมกับการเป็นข้าราชการ(๒)มีทัศนคติที่ดีรักการเรียนรู้และพัฒนาตนเองให้มีคุณธรรมจริยธรรมรวมทั้งเพิ่มพูนความรู้ความสามารถและทักษะในการทำงานเพื่อให้การปฏิบัติหน้าที่ราชการมีประสิทธิภาพประสิทธิผลยิ่งขึ้น(๓)มีความอดทนอดกลั้น เสียสละ และรับผิดชอบงานที่ปฏิบัติ(๔)มีความสุภาพ อ่อนโยน สัมมาคารวะ และมีมนุษยสัมพันธ์อันดีการกระทำผิดจรรยาบรรณตาม(๑) และ (๒) ไม่ถือว่าเป็นความผิดวินัยการกระทำผิดจรรยาบรรณตาม(๓) และ (๔)เป็นความผิดวินัยไม่ร้ายแรงหมวด ๓จรรยาบรรณต่อวิชาชีพ ข้อ ๑๒ ข้าราชการต้องมีจรรยาบรรณต่อวิชาชีพดังนี้(๑)รัก ศรัทธา รับผิดชอบต่อวิชาชีพและเป็นสมาชิกที่ดีขององค์กรวิชาชีพของตน(๒)ใช้วิชาชีพในการปฏิบัติหน้าที่ราชการด้วยความซื่อสัตย์ในกรณีที่วิชาชีพใดมีจรรยาบรรณวิชาชีพกำหนดไว้ก็ต้องปฏิบัติตามจรรยาบรรณวิชาชีพนั้นด้วย(๓)ร่วมมือและส่งเสริมให้มีการพัฒนามาตรฐานวิชาชีพการกระทำผิดจรรยาบรรณข้อนี้ไม่ถือเป็นความผิดวินัยหมวด ๔จรรยาบรรณต่อมหาวิทยาลัยและการปฏิบัติงาน ข้อ ๑๓ ข้าราชการต้องมีจรรยาบรรณต่อมหาวิทยาลัยและการปฏิบัติงาน ดังนี้(๑)รัก ศรัทธา และมีเจตคติที่ดีต่อมหาวิทยาลัย ไม่ทำให้มหาวิทยาลัยเสื่อมเสีย(๒)ดูแลรักษาและใช้ทรัพย์สินของมหาวิทยาลัยอย่างประหยัด คุ้มค่า โดยระมัดระวังมิให้เสียหายหรือสิ้นเปลืองเยี่ยงวิญญูชนปฏิบัติต่อทรัพย์สินของตนเอง(๓)อุทิศตนและเวลาให้เป็นประโยชน์แก่มหาวิทยาลัยอย่างเต็มที่(๔)ปฏิบัติหน้าที่ราชการอย่างเต็มกำลังความสามารถ รอบคอบ รวดเร็ว ขยันหมั่นเพียร มุ่งสัมฤทธิ์ผลของงานและคำนึงถึงประโยชน์ของมหาวิทยาลัยเป็นสำคัญ(๕)ปฏิบัติหน้าที่ด้วยความซื่อสัตย์สุจริต รับผิดชอบ มีความโปร่งใส สามารถตรวจสอบได้ ไม่เลือกปฏิบัติอย่างไม่เป็นธรรม(๖)ปฏิบัติหน้าที่โดยไม่แสวงหาประโยชน์ให้แก่ตนเองหรือผู้อื่นการกระทำผิดจรรยาบรรณตาม(๑) ไม่เป็นความผิดวินัยการกระทำผิดจรรยาบรรณตาม(๒) (๓) (๔) และ (๕) เป็นความผิดวินัยไม่ร้ายแรงการกระทำผิดจรรยาบรรณตาม(๖) เป็นการกระทำผิดจรรยาบรรณอย่างร้ายแรงและเป็นความผิดวินัยอย่างร้ายแรงหมวด ๕จรรยาบรรณต่อผู้บังคับบัญชา ข้อ ๑๔ ข้าราชการต้องมีจรรยาบรรณต่อผู้บังคับบัญชาดังนี้(๑)มีความรับผิดชอบในการปฏิบัติหน้าที่ราชการตามที่ผู้บังคับบัญชามอบหมาย(๒)ให้ความเคารพนับถือและเสนอแนะความคิดเห็นต่อผู้บังคับบัญชาโดยสุจริต(๓)รายงานข้อราชการต่อผู้บังคับบัญชาตามความเป็นจริงและไม่ปกปิดข้อความที่ต้องแจ้งให้ผู้บังคับบัญชาทราบการกระทำผิดจรรยาบรรณตามข้อนี้เป็นความผิดวินัยไม่ร้ายแรงหมวด ๖จรรยาบรรณต่อผู้ใต้บังคับบัญชา ข้อ ๑๕ ข้าราชการต้องมีจรรยาบรรณต่อผู้ใต้บังคับบัญชาดังนี้(๑)ดูแลเอาใจใส่ผู้ใต้บังคับบัญชาทั้งในด้านการปฏิบัติงาน ขวัญ กำลังใจและสวัสดิการด้านต่าง ๆ อย่างเสมอภาคเท่าเทียมกัน(๒)รับฟังความคิดเห็นของผู้ใต้บังคับบัญชาและสอนแนะส่งเสริมท้วงติงด้วยหลักการและเหตุผลที่ถูกต้อง(๓)ปกครองผู้ใต้บังคับบัญชาด้วยหลักการและเหตุผลที่ถูกต้องตามทำนองคลองธรรมการกระทำผิดจรรยาบรรณตามข้อนี้เป็นความผิดวินัยไม่ร้ายแรงหมวด ๗จรรยาบรรณต่อผู้ร่วมงาน ข้อ ๑๖ ข้าราชการต้องมีจรรยาบรรณต่อผู้ร่วมงานดังนี้(๑)ช่วยเหลือเกื้อกูลกันในทางที่ชอบ รวมทั้งส่งเสริมให้เกิดความสามัคคีร่วมแรงร่วมใจกันในการปฏิบัติหน้าที่เพื่อประโยชน์ส่วนรวม(๒)ปฏิบัติต่อกันด้วยความสุภาพ มีน้ำใจ มีมนุษยสัมพันธ์ และให้เกียรติเคารพนับถือกันตามสมควร(๓)ละเว้นจากการนำผลงานของผู้อื่นมาเป็นของตนโดยมิชอบการกระทำผิดจรรยาบรรณตาม(๑) ไม่เป็นความผิดวินัยการกระทำผิดจรรยาบรรณตาม(๒) เป็นความผิดวินัยไม่ร้ายแรงการกระทำผิดจรรยาบรรณตาม(๓) เป็นการกระทำผิดจรรยาบรรณอย่างร้ายแรงและเป็นความผิดวินัยอย่างร้ายแรงหมวด ๘จรรยาบรรณต่อนักเรียนนักศึกษา ประชาชนและสังคม ข้อ ๑๗ ข้าราชการต้องมีจรรยาบรรณต่อนักเรียนนักศึกษา ประชาชนและสังคม ดังนี้(๑)รักและเมตตานักเรียน นักศึกษาเอาใจใส่ช่วยเหลือส่งเสริมให้กำลังใจในการศึกษาเล่าเรียนโดยเสมอหน้า เท่าเทียมกัน(๒)อบรมสั่งสอนฝึกฝนสร้างเสริมความรู้ ทักษะและนิสัยที่ถูกต้องดีงาม ให้แก่นักเรียน นักศึกษาอย่างเต็มความสามารถด้วยความบริสุทธิ์ใจ(๓)ประพฤติตนเป็นแบบอย่างที่ดีแก่นักเรียน นักศึกษาและประชาชนทั้งทางกายวาจาและจิตใจ(๔)ละเว้นจากการล่วงละเมิดทางเพศหรือมีความสัมพันธ์ทางเพศกับนักเรียนนักศึกษาซึ่งมิใช่คู่สมรสของตนเอง(๕)ละเว้นจากการจัดการเรียนการสอนหรืออบรมนักเรียนนักศึกษาเพื่อให้กระทำการที่รู้อยู่ว่าผิดกฎหมายหรือฝ่าฝืนศีลธรรมอันดีของประชาชนอย่างร้ายแรง(๖)ละเว้นจากการเรียกรับหรือยอมจะรับทรัพย์สินหรือประโยชน์อื่นใดจากนักเรียนนักศึกษาหรือประชาชนผู้รับบริการเพื่อกระทำหรือไม่กระทำการตามหน้าที่(๗)ละเว้นจากการเปิดเผยความลับของนักเรียนนักศึกษาที่ได้มาจากการปฏิบัติหน้าที่หรือจากความไว้วางใจ ทั้งนี้ โดยมิชอบก่อให้เกิดความเสียหายแก่นักเรียน นักศึกษา(๘)ให้บริการประชาชนผู้รับบริการอย่างเต็มกำลังความสามารถ ด้วยความเป็นธรรม เอื้อเฟื้อมีน้ำใจ และใช้กิริยาวาจาสุภาพอ่อนโยน(๙)ช่วยเหลือเกื้อกูลชุมชนในทางสร้างสรรค์ เป็นผู้นำในการอนุรักษ์และพัฒนาเศรษฐกิจ สังคมศาสนา ศิลปวัฒนธรรม สิ่งแวดล้อมและยึดมั่นในการปกครองระบอบประชาธิปไตยอันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุขการกระทำผิดจรรยาบรรณตาม(๑) (๒) (๓) และ (๙) ไม่เป็นความผิดวินัยการกระทำผิดจรรยาบรรณตาม(๘) เป็นความผิดวินัยไม่ร้ายแรงการกระทำผิดจรรยาบรรณตาม(๔) (๕) (๖) และ (๗)เป็นการกระทำผิดจรรยาบรรณอย่างร้ายแรงและเป็นความผิดวินัยร้ายแรงหมวด ๙การดำเนินการทางจรรยาบรรณ ข้อ ๑๘ ข้าราชการต้องยึดถือและปฏิบัติตามจรรยาบรรณโดยเคร่งครัดอยู่เสมอผู้ใดฝ่าฝืนถือว่ากระทำผิด อาจถูกลงโทษทางจรรยาบรรณอย่างเดียวหรือหลายอย่าง ดังนี้(๑)การตักเตือน(๒)การภาคทัณฑ์(๓)การประณาม(๔)การบันทึกในทะเบียนประวัติบุคคล(๕)การงดขอพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ภายในกำหนดเวลาตามความเหมาะสม(๖)การห้ามขอตำแหน่งทางวิชาการภายในเวลาที่กำหนดตามความเหมาะสมการกำหนดโทษต้องคำนึงถึงสภาพและความร้ายแรงของความผิดและอาจกำหนดโทษอย่างเดียว หรือหลายอย่างรวมกันได้ตามความเหมาะสม ทั้งนี้ ไม่ว่าจะมีการลงโทษทางวินัยหรือไม่ก็ตามข้อ ๑๙ เมื่อข้าราชการผู้ใดมีกรณีถูกกล่าวหาว่ากระทำผิดจรรยาบรรณหรือความปรากฏต่อผู้บังคับบัญชาหรือต่อคณะกรรมการจรรยาบรรณว่าข้าราชการผู้ใดกระทำผิดจรรยาบรรณ ให้ผู้บังคับบัญชาของข้าราชการผู้นั้นหรือคณะกรรมการจรรยาบรรณแล้วแต่กรณี รายงานเป็นหนังสือให้อธิการบดีทราบโดยพลันเมื่ออธิการบดีได้รับรายงานตามวรรคหนึ่งหรือมีกรณีกล่าวหาต่ออธิการบดีหรือความปรากฏต่ออธิการบดีว่าข้าราชการผู้ใดกระทำผิดจรรยาบรรณ ให้อธิการบดีแต่งตั้งคณะกรรมการสอบสวนโดยเร็วในกรณีที่อธิการบดีถูกกล่าวหาว่ากระทำผิดจรรยาบรรณให้ผู้บังคับบัญชาตามกฎหมายว่าด้วยระเบียบบริหารราชการกระทรวงศึกษาธิการเป็นผู้สั่งแต่งตั้งคณะกรรมการสอบสวนการสอบสวนต้องยึดหลักการให้ผู้ถูกกล่าวหาได้ทราบข้อกล่าวหาและได้แก้ข้อกล่าวหาอย่างเพียงพอตลอดจนคัดค้านผู้สอบสวนหรือกรรมการได้ ทั้งนี้ ให้นำข้อบังคับสภามหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทาว่าด้วยการดำเนินการทางวินัย การอุทธรณ์และการพิจารณาอุทธรณ์การร้องทุกข์และการพิจารณาเรื่องร้องทุกข์ พ.ศ. ๒๕๕๑ มาใช้บังคับโดยอนุโลมข้อ ๒๐ เมื่อคณะกรรมการสอบสวนเสร็จแล้วให้ผู้สั่งแต่งตั้งคณะกรรมการสอบสวนส่งเรื่องให้คณะกรรมการจรรยาบรรณพิจารณาโดยจะมีความเห็นเพื่อประกอบการพิจารณาด้วยก็ได้เมื่อคณะกรรมการจรรยาบรรณได้พิจารณามีมติประการใดให้ผู้สั่งแต่งตั้งคณะกรรมการสอบสวนสั่งให้เป็นไปตามนั้นและแจ้งผลให้ผู้ถูกดำเนินการทางจรรยาบรรณทราบโดยเร็วข้อ ๒๑ การสั่งลงโทษทางจรรยาบรรณให้ทำเป็นคำสั่งโดยในคำสั่งให้ระบุว่าผู้ถูกลงโทษได้กระทำความผิดจรรยาบรรณอย่างไม่ร้ายแรงหรือร้ายแรงตามข้อบังคับนี้ข้อใดและระบุกรณีการทำผิดกับเหตุผลในการกำหนดโทษไว้ด้วยทั้งนี้ ให้แจ้งสิทธิและระยะเวลาในการอุทธรณ์ไว้ในคำสั่งด้วยข้อ ๒๒ ในกรณีที่คณะกรรมการจรรยาบรรณมีมติว่าการกระทำผิดจรรยาบรรณของข้าราชการผู้ใดเป็นความผิดวินัยให้ผู้บังคับบัญชาดำเนินการทางวินัยแก่ผู้นั้นตามข้อบังคับสภามหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทาว่าด้วยการดำเนินการทางวินัย การอุทธรณ์และการพิจารณาอุทธรณ์ การร้องทุกข์และการพิจารณาเรื่องร้องทุกข์พ.ศ. ๒๕๕๑ โดยเร็วหมวด ๑๐การอุทธรณ์โทษทางจรรยาบรรณ ข้อ ๒๓ ข้าราชการผู้ใดถูกลงโทษทางจรรยาบรรณมีสิทธิอุทธรณ์ต่อสภามหาวิทยาลัยได้ภายในสามสิบวันนับแต่วันได้รับแจ้งคำสั่งหลักเกณฑ์การอุทธรณ์และการพิจารณาอุทธรณ์ให้นำข้อบังคับสภามหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา ว่าด้วยการดำเนินการทางวินัยการอุทธรณ์และการพิจารณาอุทธรณ์ การร้องทุกข์และการพิจารณาเรื่องร้องทุกข์ พ.ศ.๒๕๕๑ มาใช้บังคับโดยอนุโลมประกาศ ณ วันที่ ๒๗กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๕๑กร ทัพพะรังสีนายกสภามหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทาหมายเหตุ :-เหตุผลในการประกาศใช้ข้อบังคับฉบับนี้ คือโดยที่พระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการพลเรือนในสถาบันอุดมศึกษา พ.ศ. ๒๕๔๗ มาตรา ๔๕และมาตรา ๔๖ ประกอบกับประกาศ ก.พ.อ. เรื่อง มาตรฐานของจรรยาบรรณที่พึงมีในสถาบันอุดมศึกษาประกาศ ณ วันที่ ๘ พฤษภาคม ๒๕๕๐กำหนดให้สภาสถาบันอุดมศึกษาออกข้อบังคับในส่วนที่เกี่ยวกับจรรยาบรรณที่ข้าราชการต้องยึดถือประพฤติปฏิบัติโทษและการดำเนินการลงโทษผู้กระทำผิดจรรยาบรรณการอุทธรณ์โทษทางจรรยาบรรณ และให้มีคณะกรรมการจรรยาบรรณเพื่อส่งเสริมสนับสนุนให้ข้าราชการมีจรรยาบรรณและดำเนินการทางจรรยาบรรณเพื่อให้เป็นไปตามกฎหมายระเบียบข้อบังคับอันจะเป็นหลักประกันความเป็นธรรมแก่ข้าราชการจึงจำเป็นต้องออกข้อบังคับนี้ปริญสินีย์/ผู้จัดทำ๒๘ เมษายน ๒๕๕๔คุณากร/ผู้ตรวจ[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๒๕/ตอนพิเศษ ๘๗ ง/หน้า ๔๖/๒๗ พฤษภาคม ๒๕๕๑