คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 957/2502หลักกฎหมาย: ในคดีอาญา เพื่อประโยชน์แห่งความยุติธรรม จำเลยย่อมมีสิทธิที่จะนำสืบให้ตนพ้นจากความผิดได้ แม้ว่าจำเลยจะมิได้ซักค้านพยานโจทก์ไว้ก่อน เกี่ยวกับข้อที่จำเลยนำสืบนั้นเลยก็ตามโจทก์ฟ้องว่า จำเลยสมคบกันชิงทรัพย์ ธนบัตรรวม 500 บาทของนางหว่างตี้ และใช้ปืนยิงนางหว่างตี้ตายโดยเจตนาฆ่า ขอให้ลงโทษและให้คืนหรือใช้ราคาทรัพย์จำเลยทั้งสองปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยทั้งสองมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 339 วรรคสุดท้าย ให้จำคุกจำเลยคนละ 20 ปี กับให้จำเลยช่วยกันคืนหรือใช้ราคาทรัพย์ 500 บาท แก่เจ้าทรัพย์จำเลยทั้งสองอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า คดีไม่พอฟังว่า จำเลยเป็นคนร้ายกระทำผิดดังฟ้องพิพากษากลับ ให้ยกฟ้องโจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษจำเลยตามศาลชั้นต้นศาลฎีกาพิจารณาแล้ว นอกจากพยานโจทก์ฟังไม่ได้แล้ว จำเลยยังนำสืบได้ว่า ตามวันเวลาโจทก์หา นายขันธ์พยานโจทก์ไปทำงานขุดดินลูกรังทำถนนของบริษัทมหาไทย ซึ่งจำเลยเป็นลูกจ้างอยู่ตามหลักฐานซึ่งจำเลยส่งศาล นายขันธ์พยานโจทก์ไม่น่าจะไปรู้เห็นเหตุการณ์เช่นนั้นได้ ดังที่ศาลอุทธรณ์ได้วินิจฉัยไว้โดยละเอียดแล้ว ที่โจทก์ฎีกาว่าจำเลยมิได้ซักค้านพยานโจทก์ในข้อนี้ไว้ ยากที่จะรับฟังนั้นศาลฎีกาเห็นว่า ในคดีอาญาเห็นประโยชน์แห่งความยุติธรรม จำเลยย่อมมีสิทธิที่จะนำสืบให้ตนพ้นจากความผิดได้ศาลฎีกาเห็นว่า คดีไม่พอฟังว่า จำเลยเป็นผู้กระทำผิดพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 957/2502อัยการจังหวัดสุราษฎร์ธานีโจทก์นายสวัสดิ์ ดารารัตน์ ที่ 1 นายยัง ฤกษ์คง ที่ 2จำเลย ป.วิ.พ. ม. 89 วรรคสอง ป.วิ.อ. ม. 15, ม. 226ในคดีอาญา เพื่อประโยชน์แห่งความยุติธรรม จำเลยย่อมมีสิทธิที่จะนำสืบให้ตนพ้นจากความผิดได้ แม้ว่าจำเลยจะมิได้ซักค้านพยานโจทก์ไว้ก่อน เกี่ยวกับข้อที่จำเลยนำสืบนั้นเลยก็ตามโจทก์ฟ้องว่า จำเลยสมคบกันชิงทรัพย์ ธนบัตรรวม 500 บาทของนางหว่างตี้ และใช้ปืนยิงนางหว่างตี้ตายโดยเจตนาฆ่า ขอให้ลงโทษและให้คืนหรือใช้ราคาทรัพย์จำเลยทั้งสองปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยทั้งสองมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 339 วรรคสุดท้าย ให้จำคุกจำเลยคนละ 20 ปี กับให้จำเลยช่วยกันคืนหรือใช้ราคาทรัพย์ 500 บาท แก่เจ้าทรัพย์จำเลยทั้งสองอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า คดีไม่พอฟังว่า จำเลยเป็นคนร้ายกระทำผิดดังฟ้องพิพากษากลับ ให้ยกฟ้องโจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษจำเลยตามศาลชั้นต้นศาลฎีกาพิจารณาแล้ว นอกจากพยานโจทก์ฟังไม่ได้แล้ว จำเลยยังนำสืบได้ว่า ตามวันเวลาโจทก์หา นายขันธ์พยานโจทก์ไปทำงานขุดดินลูกรังทำถนนของบริษัทมหาไทย ซึ่งจำเลยเป็นลูกจ้างอยู่ตามหลักฐานซึ่งจำเลยส่งศาล นายขันธ์พยานโจทก์ไม่น่าจะไปรู้เห็นเหตุการณ์เช่นนั้นได้ ดังที่ศาลอุทธรณ์ได้วินิจฉัยไว้โดยละเอียดแล้ว ที่โจทก์ฎีกาว่าจำเลยมิได้ซักค้านพยานโจทก์ในข้อนี้ไว้ ยากที่จะรับฟังนั้นศาลฎีกาเห็นว่า ในคดีอาญาเห็นประโยชน์แห่งความยุติธรรม จำเลยย่อมมีสิทธิที่จะนำสืบให้ตนพ้นจากความผิดได้ศาลฎีกาเห็นว่า คดีไม่พอฟังว่า จำเลยเป็นผู้กระทำผิดพิพากษายืน(อนุสสรนิติสาร-มนูภันย์วิมลสาร-สุทธิมนต์นฤนาท)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยสมคบกันชิงทรัพย์ ธนบัตรรวม 500 บาทของนางหว่างตี้ และใช้ปืนยิงนางหว่างตี้ตายโดยเจตนาฆ่า ขอให้ลงโทษและให้คืนหรือใช้ราคาทรัพย์จำเลยทั้งสองปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยทั้งสองมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 339 วรรคสุดท้าย ให้จำคุกจำเลยคนละ 20 ปี กับให้จำเลยช่วยกันคืนหรือใช้ราคาทรัพย์ 500 บาท แก่เจ้าทรัพย์จำเลยทั้งสองอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า คดีไม่พอฟังว่า จำเลยเป็นคนร้ายกระทำผิดดังฟ้องพิพากษากลับ ให้ยกฟ้องโจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษจำเลยตามศาลชั้นต้นศาลฎีกาพิจารณาแล้ว นอกจากพยานโจทก์ฟังไม่ได้แล้ว จำเลยยังนำสืบได้ว่า ตามวันเวลาโจทก์หา นายขันธ์พยานโจทก์ไปทำงานขุดดินลูกรังทำถนนของบริษัทมหาไทย ซึ่งจำเลยเป็นลูกจ้างอยู่ตามหลักฐานซึ่งจำเลยส่งศาล นายขันธ์พยานโจทก์ไม่น่าจะไปรู้เห็นเหตุการณ์เช่นนั้นได้ ดังที่ศาลอุทธรณ์ได้วินิจฉัยไว้โดยละเอียดแล้ว ที่โจทก์ฎีกาว่าจำเลยมิได้ซักค้านพยานโจทก์ในข้อนี้ไว้ ยากที่จะรับฟังนั้นศาลฎีกาเห็นว่า ในคดีอาญาเห็นประโยชน์แห่งความยุติธรรม จำเลยย่อมมีสิทธิที่จะนำสืบให้ตนพ้นจากความผิดได้ศาลฎีกาเห็นว่า คดีไม่พอฟังว่า จำเลยเป็นผู้กระทำผิดพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 957/2502อัยการจังหวัดสุราษฎร์ธานีโจทก์นายสวัสดิ์ ดารารัตน์ ที่ 1 นายยัง ฤกษ์คง ที่ 2จำเลย ป.วิ.พ. ม. 89 วรรคสอง ป.วิ.อ. ม. 15, ม. 226ในคดีอาญา เพื่อประโยชน์แห่งความยุติธรรม จำเลยย่อมมีสิทธิที่จะนำสืบให้ตนพ้นจากความผิดได้ แม้ว่าจำเลยจะมิได้ซักค้านพยานโจทก์ไว้ก่อน เกี่ยวกับข้อที่จำเลยนำสืบนั้นเลยก็ตามโจทก์ฟ้องว่า จำเลยสมคบกันชิงทรัพย์ ธนบัตรรวม 500 บาทของนางหว่างตี้ และใช้ปืนยิงนางหว่างตี้ตายโดยเจตนาฆ่า ขอให้ลงโทษและให้คืนหรือใช้ราคาทรัพย์จำเลยทั้งสองปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยทั้งสองมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 339 วรรคสุดท้าย ให้จำคุกจำเลยคนละ 20 ปี กับให้จำเลยช่วยกันคืนหรือใช้ราคาทรัพย์ 500 บาท แก่เจ้าทรัพย์จำเลยทั้งสองอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า คดีไม่พอฟังว่า จำเลยเป็นคนร้ายกระทำผิดดังฟ้องพิพากษากลับ ให้ยกฟ้องโจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษจำเลยตามศาลชั้นต้นศาลฎีกาพิจารณาแล้ว นอกจากพยานโจทก์ฟังไม่ได้แล้ว จำเลยยังนำสืบได้ว่า ตามวันเวลาโจทก์หา นายขันธ์พยานโจทก์ไปทำงานขุดดินลูกรังทำถนนของบริษัทมหาไทย ซึ่งจำเลยเป็นลูกจ้างอยู่ตามหลักฐานซึ่งจำเลยส่งศาล นายขันธ์พยานโจทก์ไม่น่าจะไปรู้เห็นเหตุการณ์เช่นนั้นได้ ดังที่ศาลอุทธรณ์ได้วินิจฉัยไว้โดยละเอียดแล้ว ที่โจทก์ฎีกาว่าจำเลยมิได้ซักค้านพยานโจทก์ในข้อนี้ไว้ ยากที่จะรับฟังนั้นศาลฎีกาเห็นว่า ในคดีอาญาเห็นประโยชน์แห่งความยุติธรรม จำเลยย่อมมีสิทธิที่จะนำสืบให้ตนพ้นจากความผิดได้ศาลฎีกาเห็นว่า คดีไม่พอฟังว่า จำเลยเป็นผู้กระทำผิดพิพากษายืน(อนุสสรนิติสาร-มนูภันย์วิมลสาร-สุทธิมนต์นฤนาท)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ