คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2070/2523หลักกฎหมาย: จำเลยเข้าไปปลูกข้าวโพดในป่าสงวนแห่งชาติ ข้าวโพดของกลางเป็นผลิตผลเกิดจากการปลูกหว่านของจำเลย หาใช่เกิดขึ้นหรือมีอยู่ในป่าอันจำเลยเก็บเกี่ยวเอาโดยไม่ต้องลงทุนลงแรงไม่ จึงไม่เป็นของป่า ทั้งไม่เป็นของที่ได้มาโดยการกระทำความผิดของจำเลยโดยตรง ไม่เป็นของที่ต้องริบตามพระราชบัญญัติป่าสงวนแห่งชาติ พ.ศ.2507โจทก์ฟ้องว่า จำเลยทั้งสามเข้ายึดถือครอบครองป่าสงวนแห่งชาติเพื่อปลูกข้าวโพด ขอให้ลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติป่าสงวนแห่งชาติและริบข้าวโพดที่สีแล้ว 153 กระสอบ ของกลาง ฯลฯ จำเลยทั้งสามให้การรับสารภาพศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยตามฟ้องและให้ริบข้าวโพดของกลาง และให้จำเลยทั้งสามกับบริวารออกจากเขตป่าสงวนแห่งชาติด้วยจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า ให้คืนข้าวโพดของกลางแก่จำเลยโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า ข้าวโพดที่สีแล้ว 153 กระสอบของกลางเป็นผลิตผลเกิดจากการปลูกหว่านของจำเลย หาใช่เกิดขึ้นหรือมีอยู่ในป่าอันจำเลยเก็บเกี่ยวเอาโดยไม่ต้องลงทุนลงแรงไม่ จึงไม่เป็นของป่าตามมาตรา 4 ทั้งไม่เป็นของที่ได้มาโดยการกระทำความผิดของจำเลยโดยตรง ไม่เป็นของที่ต้องริบตามมาตรา 35 แห่งพระราชบัญญัติป่าสงวนแห่งชาติ พ.ศ. 2507 ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2070/2523พนักงานอัยการจังหวัดเลยโจทก์นายจงตั่ว พะ กับพวกจำเลย พ.ร.บ.ป่าสงวนแห่งชาติ พ.ศ.2507 ม. 4, ม. 35จำเลยเข้าไปปลูกข้าวโพดในป่าสงวนแห่งชาติ ข้าวโพดของกลางเป็นผลิตผลเกิดจากการปลูกหว่านของจำเลย หาใช่เกิดขึ้นหรือมีอยู่ในป่าอันจำเลยเก็บเกี่ยวเอาโดยไม่ต้องลงทุนลงแรงไม่ จึงไม่เป็นของป่า ทั้งไม่เป็นของที่ได้มาโดยการกระทำความผิดของจำเลยโดยตรง ไม่เป็นของที่ต้องริบตามพระราชบัญญัติป่าสงวนแห่งชาติ พ.ศ.2507โจทก์ฟ้องว่า จำเลยทั้งสามเข้ายึดถือครอบครองป่าสงวนแห่งชาติเพื่อปลูกข้าวโพด ขอให้ลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติป่าสงวนแห่งชาติและริบข้าวโพดที่สีแล้ว 153 กระสอบ ของกลาง ฯลฯ จำเลยทั้งสามให้การรับสารภาพศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยตามฟ้องและให้ริบข้าวโพดของกลาง และให้จำเลยทั้งสามกับบริวารออกจากเขตป่าสงวนแห่งชาติด้วยจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า ให้คืนข้าวโพดของกลางแก่จำเลยโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า ข้าวโพดที่สีแล้ว 153 กระสอบของกลางเป็นผลิตผลเกิดจากการปลูกหว่านของจำเลย หาใช่เกิดขึ้นหรือมีอยู่ในป่าอันจำเลยเก็บเกี่ยวเอาโดยไม่ต้องลงทุนลงแรงไม่ จึงไม่เป็นของป่าตามมาตรา 4 ทั้งไม่เป็นของที่ได้มาโดยการกระทำความผิดของจำเลยโดยตรง ไม่เป็นของที่ต้องริบตามมาตรา 35 แห่งพระราชบัญญัติป่าสงวนแห่งชาติ พ.ศ. 2507(อัมพล สุวรรณภักดี-ชุบ วีระเวคิน-สมบูรณ์ บุญภินนท์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยทั้งสามเข้ายึดถือครอบครองป่าสงวนแห่งชาติเพื่อปลูกข้าวโพด ขอให้ลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติป่าสงวนแห่งชาติและริบข้าวโพดที่สีแล้ว 153 กระสอบ ของกลาง ฯลฯ จำเลยทั้งสามให้การรับสารภาพศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยตามฟ้องและให้ริบข้าวโพดของกลาง และให้จำเลยทั้งสามกับบริวารออกจากเขตป่าสงวนแห่งชาติด้วยจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า ให้คืนข้าวโพดของกลางแก่จำเลยโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า ข้าวโพดที่สีแล้ว 153 กระสอบของกลางเป็นผลิตผลเกิดจากการปลูกหว่านของจำเลย หาใช่เกิดขึ้นหรือมีอยู่ในป่าอันจำเลยเก็บเกี่ยวเอาโดยไม่ต้องลงทุนลงแรงไม่ จึงไม่เป็นของป่าตามมาตรา 4 ทั้งไม่เป็นของที่ได้มาโดยการกระทำความผิดของจำเลยโดยตรง ไม่เป็นของที่ต้องริบตามมาตรา 35 แห่งพระราชบัญญัติป่าสงวนแห่งชาติ พ.ศ. 2507 ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2070/2523พนักงานอัยการจังหวัดเลยโจทก์นายจงตั่ว พะ กับพวกจำเลย พ.ร.บ.ป่าสงวนแห่งชาติ พ.ศ.2507 ม. 4, ม. 35จำเลยเข้าไปปลูกข้าวโพดในป่าสงวนแห่งชาติ ข้าวโพดของกลางเป็นผลิตผลเกิดจากการปลูกหว่านของจำเลย หาใช่เกิดขึ้นหรือมีอยู่ในป่าอันจำเลยเก็บเกี่ยวเอาโดยไม่ต้องลงทุนลงแรงไม่ จึงไม่เป็นของป่า ทั้งไม่เป็นของที่ได้มาโดยการกระทำความผิดของจำเลยโดยตรง ไม่เป็นของที่ต้องริบตามพระราชบัญญัติป่าสงวนแห่งชาติ พ.ศ.2507โจทก์ฟ้องว่า จำเลยทั้งสามเข้ายึดถือครอบครองป่าสงวนแห่งชาติเพื่อปลูกข้าวโพด ขอให้ลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติป่าสงวนแห่งชาติและริบข้าวโพดที่สีแล้ว 153 กระสอบ ของกลาง ฯลฯ จำเลยทั้งสามให้การรับสารภาพศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยตามฟ้องและให้ริบข้าวโพดของกลาง และให้จำเลยทั้งสามกับบริวารออกจากเขตป่าสงวนแห่งชาติด้วยจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า ให้คืนข้าวโพดของกลางแก่จำเลยโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า ข้าวโพดที่สีแล้ว 153 กระสอบของกลางเป็นผลิตผลเกิดจากการปลูกหว่านของจำเลย หาใช่เกิดขึ้นหรือมีอยู่ในป่าอันจำเลยเก็บเกี่ยวเอาโดยไม่ต้องลงทุนลงแรงไม่ จึงไม่เป็นของป่าตามมาตรา 4 ทั้งไม่เป็นของที่ได้มาโดยการกระทำความผิดของจำเลยโดยตรง ไม่เป็นของที่ต้องริบตามมาตรา 35 แห่งพระราชบัญญัติป่าสงวนแห่งชาติ พ.ศ. 2507(อัมพล สุวรรณภักดี-ชุบ วีระเวคิน-สมบูรณ์ บุญภินนท์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ