คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 960/2485หลักกฎหมาย: สาลสั่งไห้ขายทอดตลาดที่ดินโจทยื่นคำร้องอ้างว่าเปนทายาทขอแบ่งมรดก สาลสั่งไห้ร้องขัดทรัพย์ขึ้นมา โจทมิได้ปติบัติตาม จนได้ขายที่ดินไปไปแล้ว โจทจะมาฟ้องเรียกค่าเสียหายถานละเมิดไม่ได้และถือว่าเปนกรนีที่โจทไช้สิทธิโดยไม่สุจริต อ้างดีกาที่ 376/2481คดีนี้โจทฟ้องเรียกค่าเสียหายถานละเมิดจากจำเลย ซึ่งความเดิมมีหยู่ว่าจำเลยชนะความนายเผื่อนและได้ขอไห้สาลสั่งขายที่ดิน ๒ แปลงโดยมีชื่อนายเบน นางเขียวบิดามารดานายเผื่อนและโจทบางคนถือกัมสิทธิ โจทกับนายเผื่อนทำกินร่วมกันมาสาลชั้นต้นมีคำสั่งไห้ขายอดตลาด โจทยื่นคำร้องว่าเปนทายาทนายเนน นางเขียวขอบันส่วนมรดก สาลชั้นต้นสั่งไห้ยื่นคำร้องขัดทรัพย์เปนสำนวนขึ้นมา โจทหาได้จัดการประการไดไม่ เมื่อเจ้าพนักงานบังคับคดีได้ขายที่ดิน ๒ แปลงนี้แล้ว โจทจึงได้มาฟ้องเปนคดีนี้ขึ้น สาลชั้นต้นพิจารนาแล้วพิพากสายกฟ้อง โจทอุธรน์ สาลอุธรน์พิพากสากลับไห้จำเลยคืนหรือไช้ราคานาไนอัตราไร่ละ ๔๐ บาท ที่เปนส่วนของโจทไห้แก่โจท. โจท จำเลยต่างดีกา สาลดีกาวินิฉัยว่าการที่จำเลยได้กะทำไปนั้นไม่เปนการละเมิดดังนัยแห่งคำพิพากสาดีกาที่ ๓๗๖/๒๔๘๑ และโจทซาบดีแล้วว่าทรัพย์รายนี้ สาลได้สั่งไห้ขายทอดตลาดและได้สั่งไห้โจทไปว่ากล่าวเปนคดีขัดทรัพย์ขึ้นมา โจทก็ไม่ทำ ย่อมเห็นได้ว่าโจทไช้สิทธิโดยไม่สุจริต จึงพิพากสากลับไห้ยกฟ้องโจท. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 960/2485นายผัน ดิสเนร กับพวกโจทก์นางพลอย ธนมนิพันธุ์จำเลย ป.พ.พ. ม. 420, ม. 5 ป.วิ.พ. ม. 55, ม. 284, ม. 888สาลสั่งไห้ขายทอดตลาดที่ดินโจทยื่นคำร้องอ้างว่าเปนทายาทขอแบ่งมรดก สาลสั่งไห้ร้องขัดทรัพย์ขึ้นมา โจทมิได้ปติบัติตาม จนได้ขายที่ดินไปไปแล้ว โจทจะมาฟ้องเรียกค่าเสียหายถานละเมิดไม่ได้และถือว่าเปนกรนีที่โจทไช้สิทธิโดยไม่สุจริต อ้างดีกาที่ 376/2481คดีนี้โจทฟ้องเรียกค่าเสียหายถานละเมิดจากจำเลย ซึ่งความเดิมมีหยู่ว่าจำเลยชนะความนายเผื่อนและได้ขอไห้สาลสั่งขายที่ดิน ๒ แปลงโดยมีชื่อนายเบน นางเขียวบิดามารดานายเผื่อนและโจทบางคนถือกัมสิทธิ โจทกับนายเผื่อนทำกินร่วมกันมาสาลชั้นต้นมีคำสั่งไห้ขายอดตลาด โจทยื่นคำร้องว่าเปนทายาทนายเนน นางเขียวขอบันส่วนมรดก สาลชั้นต้นสั่งไห้ยื่นคำร้องขัดทรัพย์เปนสำนวนขึ้นมา โจทหาได้จัดการประการไดไม่ เมื่อเจ้าพนักงานบังคับคดีได้ขายที่ดิน ๒ แปลงนี้แล้ว โจทจึงได้มาฟ้องเปนคดีนี้ขึ้น สาลชั้นต้นพิจารนาแล้วพิพากสายกฟ้อง โจทอุธรน์ สาลอุธรน์พิพากสากลับไห้จำเลยคืนหรือไช้ราคานาไนอัตราไร่ละ ๔๐ บาท ที่เปนส่วนของโจทไห้แก่โจท. โจท จำเลยต่างดีกา สาลดีกาวินิฉัยว่าการที่จำเลยได้กะทำไปนั้นไม่เปนการละเมิดดังนัยแห่งคำพิพากสาดีกาที่ ๓๗๖/๒๔๘๑ และโจทซาบดีแล้วว่าทรัพย์รายนี้ สาลได้สั่งไห้ขายทอดตลาดและได้สั่งไห้โจทไปว่ากล่าวเปนคดีขัดทรัพย์ขึ้นมา โจทก็ไม่ทำ ย่อมเห็นได้ว่าโจทไช้สิทธิโดยไม่สุจริต จึงพิพากสากลับไห้ยกฟ้องโจท.(ธรรมบัณฑิต บุนยะปานะ-ว.จ. นิติสาตรไพสาล-คง อิสรภักดี)ศาลชั้นต้น - นายเทอด บุนนาคศาลอุทธรณ์ - นายนุ่ม +แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: คดีนี้โจทฟ้องเรียกค่าเสียหายถานละเมิดจากจำเลย ซึ่งความเดิมมีหยู่ว่าจำเลยชนะความนายเผื่อนและได้ขอไห้สาลสั่งขายที่ดิน ๒ แปลงโดยมีชื่อนายเบน นางเขียวบิดามารดานายเผื่อนและโจทบางคนถือกัมสิทธิ โจทกับนายเผื่อนทำกินร่วมกันมาสาลชั้นต้นมีคำสั่งไห้ขายอดตลาด โจทยื่นคำร้องว่าเปนทายาทนายเนน นางเขียวขอบันส่วนมรดก สาลชั้นต้นสั่งไห้ยื่นคำร้องขัดทรัพย์เปนสำนวนขึ้นมา โจทหาได้จัดการประการไดไม่ เมื่อเจ้าพนักงานบังคับคดีได้ขายที่ดิน ๒ แปลงนี้แล้ว โจทจึงได้มาฟ้องเปนคดีนี้ขึ้น สาลชั้นต้นพิจารนาแล้วพิพากสายกฟ้อง โจทอุธรน์ สาลอุธรน์พิพากสากลับไห้จำเลยคืนหรือไช้ราคานาไนอัตราไร่ละ ๔๐ บาท ที่เปนส่วนของโจทไห้แก่โจท. โจท จำเลยต่างดีกา สาลดีกาวินิฉัยว่าการที่จำเลยได้กะทำไปนั้นไม่เปนการละเมิดดังนัยแห่งคำพิพากสาดีกาที่ ๓๗๖/๒๔๘๑ และโจทซาบดีแล้วว่าทรัพย์รายนี้ สาลได้สั่งไห้ขายทอดตลาดและได้สั่งไห้โจทไปว่ากล่าวเปนคดีขัดทรัพย์ขึ้นมา โจทก็ไม่ทำ ย่อมเห็นได้ว่าโจทไช้สิทธิโดยไม่สุจริต จึงพิพากสากลับไห้ยกฟ้องโจท. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 960/2485นายผัน ดิสเนร กับพวกโจทก์นางพลอย ธนมนิพันธุ์จำเลย ป.พ.พ. ม. 420, ม. 5 ป.วิ.พ. ม. 55, ม. 284, ม. 888สาลสั่งไห้ขายทอดตลาดที่ดินโจทยื่นคำร้องอ้างว่าเปนทายาทขอแบ่งมรดก สาลสั่งไห้ร้องขัดทรัพย์ขึ้นมา โจทมิได้ปติบัติตาม จนได้ขายที่ดินไปไปแล้ว โจทจะมาฟ้องเรียกค่าเสียหายถานละเมิดไม่ได้และถือว่าเปนกรนีที่โจทไช้สิทธิโดยไม่สุจริต อ้างดีกาที่ 376/2481คดีนี้โจทฟ้องเรียกค่าเสียหายถานละเมิดจากจำเลย ซึ่งความเดิมมีหยู่ว่าจำเลยชนะความนายเผื่อนและได้ขอไห้สาลสั่งขายที่ดิน ๒ แปลงโดยมีชื่อนายเบน นางเขียวบิดามารดานายเผื่อนและโจทบางคนถือกัมสิทธิ โจทกับนายเผื่อนทำกินร่วมกันมาสาลชั้นต้นมีคำสั่งไห้ขายอดตลาด โจทยื่นคำร้องว่าเปนทายาทนายเนน นางเขียวขอบันส่วนมรดก สาลชั้นต้นสั่งไห้ยื่นคำร้องขัดทรัพย์เปนสำนวนขึ้นมา โจทหาได้จัดการประการไดไม่ เมื่อเจ้าพนักงานบังคับคดีได้ขายที่ดิน ๒ แปลงนี้แล้ว โจทจึงได้มาฟ้องเปนคดีนี้ขึ้น สาลชั้นต้นพิจารนาแล้วพิพากสายกฟ้อง โจทอุธรน์ สาลอุธรน์พิพากสากลับไห้จำเลยคืนหรือไช้ราคานาไนอัตราไร่ละ ๔๐ บาท ที่เปนส่วนของโจทไห้แก่โจท. โจท จำเลยต่างดีกา สาลดีกาวินิฉัยว่าการที่จำเลยได้กะทำไปนั้นไม่เปนการละเมิดดังนัยแห่งคำพิพากสาดีกาที่ ๓๗๖/๒๔๘๑ และโจทซาบดีแล้วว่าทรัพย์รายนี้ สาลได้สั่งไห้ขายทอดตลาดและได้สั่งไห้โจทไปว่ากล่าวเปนคดีขัดทรัพย์ขึ้นมา โจทก็ไม่ทำ ย่อมเห็นได้ว่าโจทไช้สิทธิโดยไม่สุจริต จึงพิพากสากลับไห้ยกฟ้องโจท.(ธรรมบัณฑิต บุนยะปานะ-ว.จ. นิติสาตรไพสาล-คง อิสรภักดี)ศาลชั้นต้น - นายเทอด บุนนาคศาลอุทธรณ์ - นายนุ่ม +แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ