phoneee/thai-legal-corpus huggingface dataset:
พระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายตุลาการศาลยุติธรรม (ฉบับที่ 6) พ.ศ. 2560พระราชบัญญัติ ระเบียบข้าราชการฝ่ายตุลาการศาลยุติธรรม (ฉบับที่ ๖) พ.ศ. ๒๕๖๐สมเด็จพระเจ้าอยู่หัวมหาวชิราลงกรณ บดินทรเทพยวรางกูร ให้ไว้ ณ วันที่ ๑๒ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๖๐ เป็นปีที่ ๒ ในรัชกาลปัจจุบันสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวมหาวชิราลงกรณ บดินทรเทพยวรางกูร มีพระราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า โดยที่เป็นการสมควรแก้ไขเพิ่มเติมกฎหมายว่าด้วยระเบียบข้าราชการฝ่ายตุลาการศาลยุติธรรม จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้โดยคำแนะนำและยินยอมของสภานิติบัญญัติแห่งชาติทำหน้าที่รัฐสภา ดังต่อไปนี้มาตรา 1 มาตรา ๑ พระราชบัญญัตินี้เรียกว่า "พระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายตุลาการศาลยุติธรรม (ฉบับที่ ๖) พ.ศ. ๒๕๖๐"มาตรา 2 มาตรา ๒ พระราชบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา 3 มาตรา ๓ ให้เพิ่มความต่อไปนี้เป็นมาตรา ๘/๑ แห่งพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายตุลาการศาลยุติธรรม พ.ศ. ๒๕๔๓ "มาตรา ๘/๑ ข้าราชการตุลาการซึ่งมีอายุครบเจ็ดสิบปีบริบูรณ์แล้ว เป็นอันพ้นจากราชการเมื่อสิ้นปีงบประมาณที่ข้าราชการตุลาการผู้นั้นมีอายุครบเจ็ดสิบปีบริบูรณ์"มาตรา 4 มาตรา ๔ ให้ยกเลิกความใน (๓) ของวรรคหนึ่งของมาตรา ๓๒ แห่งพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายตุลาการศาลยุติธรรม พ.ศ. ๒๕๔๓ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน "(๓) พ้นจากราชการตามมาตรา ๘/๑"มาตรา 5 มาตรา ๕ เมื่อพระราชบัญญัตินี้มีผลใช้บังคับ มิให้นำมาตรา ๙ แห่งพระราชบัญญัติบำเหน็จบำนาญข้าราชการ (ฉบับที่ ๒๕) พ.ศ. ๒๕๕๑ มาใช้บังคับแก่การพ้นจากราชการของข้าราชการตุลาการอีกต่อไปมาตรา 6 มาตรา ๖ ให้ประธานศาลฎีการักษาการตามพระราชบัญญัตินี้ผู้รับสนองพระราชโองการ พลเอก ประยุทธ์ จันทร์โอชา นายกรัฐมนตรีหมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชบัญญัติฉบับนี้ คือ โดยที่กฎหมายว่าด้วยบำเหน็จบำนาญข้าราชการกำหนดให้มิให้นำบทบัญญัติเกี่ยวกับการพ้นจากราชการไปใช้บังคับแก่ข้าราชการบางประเภทซึ่งรวมถึงข้าราชการตุลาการ แต่พระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายตุลาการศาลยุติธรรม พ.ศ. ๒๕๔๓ยังไม่ได้กำหนดหลักเกณฑ์การพ้นจากราชการของข้าราชการตุลาการไว้เป็นการทั่วไป สมควรกำหนดให้มีหลักเกณฑ์ทั่วไปโดยให้ข้าราชการตุลาการทุกตำแหน่งพ้นจากราชการเมื่อสิ้นปีงบประมาณที่ผู้นั้นมีอายุครบเจ็ดสิบปีบริบูรณ์ จึงจำเป็นต้องตราพระราชบัญญัตินี้
พระราชบัญญัติการเลือกตั้งสมาชิกสภาท้องถิ่น พุทธศักราช 2479 (ยกเลิก)พระราชบัญญัติ การเลือกตั้งสมาชิกสภาท้องถิ่น พุทธศักราช ๒๔๗๙ (ยกเลิก)โปรดดูรายละเอียดของกฎหมายที่เว็บไซต์ราชกิจจานุเบกษา /
กฎกระทรวงฉบับที่ ๙(พ.ศ. ๒๕๔๓)ออกตามความในพระราชบัญญัติภาษีป้ายพ.ศ. ๒๕๑๐[๑] อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๕ แห่งพระราชบัญญัติภาษีป้าย พ.ศ.๒๕๑๐ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติภาษีป้าย (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๓๔ และมาตรา๘ (๑๓) แห่งพระราชบัญญัติภาษีป้าย พ.ศ. ๒๕๑๐ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยออกกฎกระทรวงไว้ดังต่อไปนี้ให้เจ้าของป้ายไม่ต้องเสียภาษีป้ายสำหรับป้ายโฆษณาประชาสัมพันธ์โครงการเชื่อมั่นเมืองไทย - บีโอไอแฟร์ ๒๐๐๐ที่สำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมการลงทุนกำหนด โดยเจ้าของป้ายจะโฆษณาแสดงชื่อ ยี่ห้อหรือเครื่องหมายประกอบการค้าหรือประกอบกิจการอื่นด้วยก็ได้แต่ต้องไม่เกินหนึ่งในสิบของพื้นที่ป้าย และต้องแสดงไว้ ณ ส่วนล่างของป้ายเท่านั้นทั้งนี้ สำหรับป้ายที่ติดตั้งหรือแสดงไว้ตั้งแต่วันที่ ๑๕พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๔๒ ถึง วันที่ ๒๙ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๔๓ให้ไว้ ณ วันที่ ๑๖ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๔๓ชำนิ ศักดิเศรษฐ์รัฐมนตรีช่วยว่าการฯ รักษาราชการแทนรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยหมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือเนื่องจากในปัจจุบันประเทศไทยประสบปัญหาวิกฤติทางเศรษฐกิจทำให้ประชาชนขาดความมั่นใจในเศรษฐกิจของประเทศและไม่กล้าลงทุนหรือดำเนินกิจการต่างๆ อันส่งผลให้เกิดความชะงักงันทางเศรษฐกิจ ดังนั้น รัฐบาลจึงได้จัดให้มีโครงการ เชื่อมั่นเมืองไทย - บีโอไอแฟร์ ๒๐๐๐ขึ้นเพื่อเป็นการประชาสัมพันธ์และกระตุ้นให้นักลงทุนเกิดความเชื่อมั่นในเศรษฐกิจและตัดสินใจลงทุนในประเทศไทยรวมทั้งสร้างความเชื่อมั่นให้เกิดขึ้นกับประชาชนภายในประเทศอันจะเป็นประโยชน์ต่อการแก้ไขปัญหาเศรษฐกิจของประเทศโดยรวมเพื่อเป็นการสนับสนุนโครงการดังกล่าว สมควรยกเว้นภาษีป้ายสำหรับป้ายที่ติดตั้งหรือแสดงเพื่อประชาสัมพันธ์โครงการเชื่อมั่นเมืองไทย - บีโอไอแฟร์ ๒๐๐๐ จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้ศิริยา/เพิ่มเติม๖ มกราคม ๒๕๔๙พรรณพร/ปรับปรุง๒๖ มิถุนายน๒๕๖๒[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๑๗/ตอนที่ ๒๒ ก/หน้า ๑๕/๒๑ มีนาคม ๒๕๔๓
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 631/2494หลักกฎหมาย: ฟ้องบรรยายว่าจำเลยทำการประมงโดยไม่ได้รับอนุญาตโดยใช้เครื่องมือที่ห้ามเด็ดขาดตามประกาศท้ายฟ้อง แต่เมื่อปรากฏว่าตามประกาศท้ายฟ้องนั้นมิได้มีกำหนดห้ามเครื่องมือที่อ้างนั้น ว่าเป็นเครื่องมือที่ห้ามเด็ดขาดดังนี้แม้จำเลยจะรับสารภาพตามฟ้อง ก็จะฟังว่าจำเลยกระทำผิดฐานใช้เครื่องมือที่ห้ามโดยเด็ดขาดไม่ได้ เพราะต้องถือประกาศท้ายฟ้องเป็นส่วนหนึ่งของฟ้องด้วย จำเลยจึงคงมีความผิดตามพระราชบัญญัติการประมง 2490 มาตรา 18,62 ไม่ใช่ผิดตามมาตรา 32,65 ฉะนั้นการริบเครื่องมือของกลางจึงอยู่ในดุลพินิจของศาลตามมาตรา 69 ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 631/2494อัยการพิษณุโลกโจทก์นายประเสริฐ ทิพยโอสถ ที่ 1 นายหยู่ โตพันปี ที่ 2 นายสุด อินรักษา ที่ 3จำเลย พ.ร.บ.การประมง พ.ศ.2490 ป.วิ.อ. ม. 158, ม. 176, ม. 185 กฎหมายลักษณะอาญา ม. 27ฟ้องบรรยายว่าจำเลยทำการประมงโดยไม่ได้รับอนุญาตโดยใช้เครื่องมือที่ห้ามเด็ดขาดตามประกาศท้ายฟ้อง แต่เมื่อปรากฏว่าตามประกาศท้ายฟ้องนั้นมิได้มีกำหนดห้ามเครื่องมือที่อ้างนั้น ว่าเป็นเครื่องมือที่ห้ามเด็ดขาดดังนี้แม้จำเลยจะรับสารภาพตามฟ้อง ก็จะฟังว่าจำเลยกระทำผิดฐานใช้เครื่องมือที่ห้ามโดยเด็ดขาดไม่ได้ เพราะต้องถือประกาศท้ายฟ้องเป็นส่วนหนึ่งของฟ้องด้วย จำเลยจึงคงมีความผิดตามพระราชบัญญัติการประมง 2490 มาตรา 18,62 ไม่ใช่ผิดตามมาตรา 32,65 ฉะนั้นการริบเครื่องมือของกลางจึงอยู่ในดุลพินิจของศาลตามมาตรา 69(ประศาสน์วินิจฉัย-ธรรมบัณฑิตสิทธิศฤงคาร-นนทปัญญา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 631/2494อัยการพิษณุโลกโจทก์นายประเสริฐ ทิพยโอสถ ที่ 1 นายหยู่ โตพันปี ที่ 2 นายสุด อินรักษา ที่ 3จำเลย พ.ร.บ.การประมง พ.ศ.2490 ป.วิ.อ. ม. 158, ม. 176, ม. 185 กฎหมายลักษณะอาญา ม. 27ฟ้องบรรยายว่าจำเลยทำการประมงโดยไม่ได้รับอนุญาตโดยใช้เครื่องมือที่ห้ามเด็ดขาดตามประกาศท้ายฟ้อง แต่เมื่อปรากฏว่าตามประกาศท้ายฟ้องนั้นมิได้มีกำหนดห้ามเครื่องมือที่อ้างนั้น ว่าเป็นเครื่องมือที่ห้ามเด็ดขาดดังนี้แม้จำเลยจะรับสารภาพตามฟ้อง ก็จะฟังว่าจำเลยกระทำผิดฐานใช้เครื่องมือที่ห้ามโดยเด็ดขาดไม่ได้ เพราะต้องถือประกาศท้ายฟ้องเป็นส่วนหนึ่งของฟ้องด้วย จำเลยจึงคงมีความผิดตามพระราชบัญญัติการประมง 2490 มาตรา 18,62 ไม่ใช่ผิดตามมาตรา 32,65 ฉะนั้นการริบเครื่องมือของกลางจึงอยู่ในดุลพินิจของศาลตามมาตรา 69(ประศาสน์วินิจฉัย-ธรรมบัณฑิตสิทธิศฤงคาร-นนทปัญญา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศทบวงมหาวิทยาลัยประกาศทบวงมหาวิทยาลัยเรื่องการแบ่งส่วนราชการในมหาวิทยาลัยบูรพาพ.ศ. ๒๕๓๕[๑] อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๔ และมาตรา ๗วรรคสอง แห่งพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยบูรพา พ.ศ. ๒๕๓๓รัฐมนตรีว่าการทบวงมหาวิทยาลัยออกประกาศไว้ ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ ให้ยกเลิกประกาศทบวงมหาวิทยาลัย เรื่องการแบ่งส่วนราชการในมหาวิทยาลัยบูรพา พ.ศ. ๒๕๓๔ข้อ ๒ ให้แบ่งส่วนราชการของสำนักงานอธิการบดีดังนี้(๑) กองกลาง(๒) กองกิจการนิสิต(๓) กองบริการการศึกษา(๔) กองแผนงานข้อ ๓ ให้มีสำนักงานเลขานุการในบัณฑิตวิทยาลัยข้อ ๔ ให้แบ่งส่วนราชการของคณะพยาบาลศาสตร์ดังนี้(๑) สำนักงานเลขานุการ(๒) ภาควิชาการพยาบาลชุมชน(๓) ภาควิชาการพยาบาลแม่และเด็ก(๔) ภาควิชาการพยาบาลอายุรศาสตร์และศัลยศาสตร์(๕) ภาควิชาวิจัย ประเมินผล และการบริหารทางการพยาบาล(๖) ภาควิชาวิทยาศาสตร์พื้นฐานการพยาบาล(๗) ภาควิชาสุขภาพจิตและการพยาบาลจิตเวชข้อ ๕ให้แบ่งส่วนราชการของคณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ ดังนี้(๑) สำนักงานเลขานุการ(๒) ภาควิชาจิตวิทยา(๓) ภาควิชาดุริยางคศาสตร์(๔) ภาควิชาบรรณารักษศาสตร์(๕) ภาควิชาบริหารธุรกิจ(๖) ภาควิชาประวัติศาสตร์(๗) ภาควิชาภาษาตะวันตก(๘) ภาควิชาภาษาตะวันออก(๙) ภาควิชาภาษาไทย(๑๐) ภาควิชาภูมิศาสตร์(๑๑) ภาควิชารัฐศาสตร์(๑๒) ภาควิชาศิลปะและวัฒนธรรม(๑๓) ภาควิชาเศรษฐศาสตร์(๑๔) ภาควิชาสังคมวิทยาข้อ ๖ ให้แบ่งส่วนราชการของคณะวิทยาศาสตร์ดังนี้(๑) สำนักงานเลขานุการ(๒) ภาควิชาคณิตศาสตร์(๓) ภาควิชาเคมี(๔) ภาควิชาจุลชีววิทยา(๕) ภาควิชาชีววิทยา(๖) ภาควิชาฟิสิกส์(๗) ภาควิชาวาริชศาสตร์(๘) ภาควิชาวิทยาศาสตร์การอาหารข้อ ๖ ทวิ ให้แบ่งส่วนราชการของคณะวิศวกรรมศาสตร์ ดังนี้(๑) สำนักงานเลขานุการ(๒) ภาควิชาวิศวกรรมเคมี(๓) ภาควิชาวิศวกรรมอุตสาหการข้อ ๖ ทวิ[๒] ให้แบ่งส่วนราชการของคณะวิศวกรรมศาสตร์ดังนี้(๑) สำนักงานเลขานุการ(๒) ภาควิชาวิศวกรรมเคมี(๓) ภาควิชาวิศวกรรมอุตสาหการข้อ ๗[๓]ให้แบ่งส่วนราชการของคณะศึกษาศาสตร์ ดังนี้(๑) สำนักงานเลขานุการ(๒)ภาควิชาการแนะแนวและจิตวิทยาการศึกษา(๓) ภาควิชาการศึกษานอกระบบ(๔)ภาควิชาเทคโนโลยีทางการศึกษา(๕) ภาควิชาบริหารการศึกษา(๖)ภาควิชาพลศึกษาและสันทนาการ(๗) ภาควิชาพื้นฐานการศึกษา(๘)ภาควิชาวิจัยและวัดผลการศึกษา(๙) ภาควิชาหลักสูตรและการสอน(๑๐) โรงเรียนสาธิตข้อ ๘ ให้แบ่งส่วนราชการของสถาบันวิทยาศาสตร์ทางทะเลดังนี้(๑) สำนักงานเลขานุการ(๒) ฝ่ายบริการวิชาการ(๓) ฝ่ายพิพิธภัณฑ์วิทยาศาสตร์ทางทะเล(๔) ฝ่ายวิจัย(๕) ฝ่ายสถานเลี้ยงสัตว์น้ำเค็ม(๖) สถานีวิจัยข้อ ๙ ให้แบ่งส่วนราชการของสำนักคอมพิวเตอร์ดังนี้(๑) สำนักงานเลขานุการ(๒) ฝ่ายปฏิบัติการ(๓) ฝ่ายวิเคราะห์ระบบและพัฒนาโปรแกรมข้อ ๑๐ ให้แบ่งส่วนราชการของสำนักหอสมุด ดังนี้(๑) สำนักงานเลขานุการ(๒) ฝ่ายบริการสิ่งพิมพ์(๓) ฝ่ายวางแผนและพัฒนาทรัพยากร(๔) ฝ่ายวิเคราะห์ทรัพยากร(๕) ฝ่ายส่งเสริมการใช้บริการ(๖) ฝ่ายโสตทัศนศึกษา(๗) ฝ่ายเอกสารและวารสารประกาศ ณ วันที่ ๒๕ กันยายน พ.ศ. ๒๕๓๕เกษม สุวรรณกุลรัฐมนตรีว่าการทบวงมหาวิทยาลัยประกาศทบวงมหาวิทยาลัย เรื่อง การแบ่งส่วนราชการในมหาวิทยาลัยบูรพา (ฉบับที่๒) พ.ศ. ๒๕๓๖[๔]ประกาศทบวงมหาวิทยาลัย เรื่อง การแบ่งส่วนราชการในมหาวิทยาลัยบูรพา (ฉบับที่ ๓)พ.ศ. ๒๕๓๗[๕]วิภา/ผู้จัดทำ๔ พฤษภาคม ๒๕๕๔[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๐๙/ตอนที่ ๑๐๕/หน้า ๑๓/๑ ตุลาคม ๒๕๓๕[๒] ข้อ ๖ ทวิเพิ่มโดยประกาศทบวงมหาวิทยาลัยเรื่อง การแบ่งส่วนราชการในมหาวิทยาลัยบูรพา(ฉบับที่ ๓) พ.ศ.๒๕๓๗[๓] ข้อ ๗แก้ไขเพิ่มเติมโดยประกาศทบวงมหาวิทยาลัย เรื่องการแบ่งส่วนราชการในมหาวิทยาลัยบูรพา (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๓๖[๔] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๑๐/ตอนที่ ๓๒/ฉบับพิเศษ หน้า ๑/๑๙ มีนาคม ๒๕๓๖[๕] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๑๑/ตอนพิเศษ ๑๕ ง/หน้า ๑๐/๑๘ มีนาคม ๒๕๓๗
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5905/2537หลักกฎหมาย: จำเลยที่ 1 ปลอมเครื่องหมายการค้า ROLEX ของผู้เสียหายที่ 1เครื่องหมายการค้า must de Cartier ของผู้เสียหายที่ 2 เครื่องหมายการค้าCUCCI ของผู้เสียหายที่ 3 เครื่องหมายการค้า LONGINES ของผู้เสียหายที่ 4และเครื่องหมายการค้า dunhill ของผู้เสียหายที่ 5 ซึ่งเป็นการปลอมเครื่องหมายการค้าต่างชนิดและของผู้เสียหายต่างเจ้าของกัน ถือได้ว่าเป็นการกระทำต่างกรรมต่างเจตนากัน ต้องลงโทษจำเลยที่ 1 ฐานปลอมเครื่องหมายการค้าตามพระราชบัญญัติ-เครื่องหมายการค้า พ.ศ.2534 มาตรา 108 ทุกกรรมเป็นกระทงความผิดไป หาใช่ความผิดกรรมเดียวกันไม่ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5905/2537พนักงานอัยการ สำนักงานอัยการสูงสุดโจทก์นายอนุสรณ์ มณีคัณโฑ กับพวกจำเลย ป.อ. ม. 90, ม. 91 พ.ร.บ.เครื่องหมายการค้า พ.ศ.2534 ม. 108จำเลยที่ 1 ปลอมเครื่องหมายการค้า ROLEX ของผู้เสียหายที่ 1เครื่องหมายการค้า must de Cartier ของผู้เสียหายที่ 2 เครื่องหมายการค้าCUCCI ของผู้เสียหายที่ 3 เครื่องหมายการค้า LONGINES ของผู้เสียหายที่ 4และเครื่องหมายการค้า dunhill ของผู้เสียหายที่ 5 ซึ่งเป็นการปลอมเครื่องหมายการค้าต่างชนิดและของผู้เสียหายต่างเจ้าของกัน ถือได้ว่าเป็นการกระทำต่างกรรมต่างเจตนากัน ต้องลงโทษจำเลยที่ 1 ฐานปลอมเครื่องหมายการค้าตามพระราชบัญญัติ-เครื่องหมายการค้า พ.ศ.2534 มาตรา 108 ทุกกรรมเป็นกระทงความผิดไป หาใช่ความผิดกรรมเดียวกันไม่(สันติ ทักราล-สมชัย ศิริบุตร-สวรรค์ ศักดารักษ์)ศาลอาญา - นายจรูญ อินทจารศาลอุทธรณ์ - นายบุญศรี แก้วสารแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5905/2537พนักงานอัยการ สำนักงานอัยการสูงสุดโจทก์นายอนุสรณ์ มณีคัณโฑ กับพวกจำเลย ป.อ. ม. 90, ม. 91 พ.ร.บ.เครื่องหมายการค้า พ.ศ.2534 ม. 108จำเลยที่ 1 ปลอมเครื่องหมายการค้า ROLEX ของผู้เสียหายที่ 1เครื่องหมายการค้า must de Cartier ของผู้เสียหายที่ 2 เครื่องหมายการค้าCUCCI ของผู้เสียหายที่ 3 เครื่องหมายการค้า LONGINES ของผู้เสียหายที่ 4และเครื่องหมายการค้า dunhill ของผู้เสียหายที่ 5 ซึ่งเป็นการปลอมเครื่องหมายการค้าต่างชนิดและของผู้เสียหายต่างเจ้าของกัน ถือได้ว่าเป็นการกระทำต่างกรรมต่างเจตนากัน ต้องลงโทษจำเลยที่ 1 ฐานปลอมเครื่องหมายการค้าตามพระราชบัญญัติ-เครื่องหมายการค้า พ.ศ.2534 มาตรา 108 ทุกกรรมเป็นกระทงความผิดไป หาใช่ความผิดกรรมเดียวกันไม่(สันติ ทักราล-สมชัย ศิริบุตร-สวรรค์ ศักดารักษ์)ศาลอาญา - นายจรูญ อินทจารศาลอุทธรณ์ - นายบุญศรี แก้วสารแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 462/2519หลักกฎหมาย: ไม่ว่าโจทก์จะเป็นบุคคลผู้อยู่ในฐานะอันจะให้จดทะเบียนสิทธิของโจทก์ได้ก่อนหรือไม่ แต่ด้วยอำนาจแห่งมูลหนี้ซึ่งเกิดขึ้นเนื่องจากสัญญาระหว่างโจทก์กับจำเลยที่ 1 กระทำให้จำเลยที่ 1 ผู้เป็นลูกหนี้มีหน้าที่ต้องจดทะเบียนโอนขายที่พิพาทให้แก่โจทก์ผู้เป็นเจ้าหนี้ตามสัญญา แต่จำเลยที่ 1 กลับไปจดทะเบียนจำนองที่พิพาทให้จำเลยที่ 2 ย่อมถือว่าจำเลยที่ 1 ผู้เป็นลูกหนี้ได้กระทำโดยรู้อยู่ว่าจะเป็นทางให้โจทก์ผู้เป็นเจ้าหนี้เสียเปรียบ เมื่อโจทก์อ้างว่าจำเลยที่ 2 ซึ่งเป็นผู้รับจำนองที่พิพาทไว้โดยรู้ข้อเท็จจริงอันเป็นทางให้โจทก์ผู้เป็นเจ้าหนี้เสียเปรียบ โจทก์ย่อมมีอำนาจฟ้องขอให้เพิกถอนการจดทะเบียนจำนองเสียได้ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 462/2519พ.ท. ม.ร.ว.มาลานุวัต จักรพันธุ์โจทก์นายเติม ทับทิมทอง กับพวกจำเลย ป.พ.พ. ม. 237ไม่ว่าโจทก์จะเป็นบุคคลผู้อยู่ในฐานะอันจะให้จดทะเบียนสิทธิของโจทก์ได้ก่อนหรือไม่ แต่ด้วยอำนาจแห่งมูลหนี้ซึ่งเกิดขึ้นเนื่องจากสัญญาระหว่างโจทก์กับจำเลยที่ 1 กระทำให้จำเลยที่ 1 ผู้เป็นลูกหนี้มีหน้าที่ต้องจดทะเบียนโอนขายที่พิพาทให้แก่โจทก์ผู้เป็นเจ้าหนี้ตามสัญญา แต่จำเลยที่ 1 กลับไปจดทะเบียนจำนองที่พิพาทให้จำเลยที่ 2 ย่อมถือว่าจำเลยที่ 1 ผู้เป็นลูกหนี้ได้กระทำโดยรู้อยู่ว่าจะเป็นทางให้โจทก์ผู้เป็นเจ้าหนี้เสียเปรียบ เมื่อโจทก์อ้างว่าจำเลยที่ 2 ซึ่งเป็นผู้รับจำนองที่พิพาทไว้โดยรู้ข้อเท็จจริงอันเป็นทางให้โจทก์ผู้เป็นเจ้าหนี้เสียเปรียบ โจทก์ย่อมมีอำนาจฟ้องขอให้เพิกถอนการจดทะเบียนจำนองเสียได้(สนับ คัมภีรยส-สุธี ชอบธรรม-สมชัย ทรัพยวณิช)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 462/2519พ.ท. ม.ร.ว.มาลานุวัต จักรพันธุ์โจทก์นายเติม ทับทิมทอง กับพวกจำเลย ป.พ.พ. ม. 237ไม่ว่าโจทก์จะเป็นบุคคลผู้อยู่ในฐานะอันจะให้จดทะเบียนสิทธิของโจทก์ได้ก่อนหรือไม่ แต่ด้วยอำนาจแห่งมูลหนี้ซึ่งเกิดขึ้นเนื่องจากสัญญาระหว่างโจทก์กับจำเลยที่ 1 กระทำให้จำเลยที่ 1 ผู้เป็นลูกหนี้มีหน้าที่ต้องจดทะเบียนโอนขายที่พิพาทให้แก่โจทก์ผู้เป็นเจ้าหนี้ตามสัญญา แต่จำเลยที่ 1 กลับไปจดทะเบียนจำนองที่พิพาทให้จำเลยที่ 2 ย่อมถือว่าจำเลยที่ 1 ผู้เป็นลูกหนี้ได้กระทำโดยรู้อยู่ว่าจะเป็นทางให้โจทก์ผู้เป็นเจ้าหนี้เสียเปรียบ เมื่อโจทก์อ้างว่าจำเลยที่ 2 ซึ่งเป็นผู้รับจำนองที่พิพาทไว้โดยรู้ข้อเท็จจริงอันเป็นทางให้โจทก์ผู้เป็นเจ้าหนี้เสียเปรียบ โจทก์ย่อมมีอำนาจฟ้องขอให้เพิกถอนการจดทะเบียนจำนองเสียได้(สนับ คัมภีรยส-สุธี ชอบธรรม-สมชัย ทรัพยวณิช)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศกรมทรัพยากรธรณีประกาศกรมทรัพยากรธรณีเรื่องให้ซากดึกดำบรรพ์เป็นซากดึกดำบรรพ์ที่ขึ้นทะเบียน ๐๘๐๐๐๑๖๕๕๒อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๒๖ วรรคหนึ่งแห่งพระราชบัญญัติคุ้มครองซากดึกดำบรรพ์ พ.ศ. ๒๕๕๑ และข้อ ๔ (๒)แห่งประกาศคณะกรรมการคุ้มครองซากดึกดำบรรพ์ เรื่อง หลักเกณฑ์การประกาศเป็นแหล่งซากดึกดำบรรพ์ที่ขึ้นทะเบียนและเป็นซากดึกดำบรรพ์ที่ขึ้นทะเบียนพ.ศ. ๒๕๕๒ อธิบดีกรมทรัพยากรธรณีโดยความเห็นชอบของคณะกรรมการคุ้มครองซากดึกดำบรรพ์ กำหนดให้ซากดึกดำบรรพ์ รหัสประจำซากดึกดำบรรพ์ THFชื่อซากดึกดำบรรพ์ เฟอร์กาโนเซอราโตดัสมาร์ตินี (Ferganoceratodus martini) สกุล/ประเภท สัตว์มีกระดูกสันหลัง หน่วยหิน กลุ่มหินโคราชหมวดหินภูกระดึง อายุ จูแรสซิกตอนปลายประมาณ ๑๕๐ ล้านปี ลักษณะรูปพรรณ สัณฐาน กระดูกบริเวณตาเดอร์โมสฟีโนติคข้างซ้าย(left dermosphenotic) ขนาด กว้าง๑.๔ ซม. ยาว ๑.๓ ซม. หนา ๐.๔ ซม. น้ำหนัก ๐.๖๖กรัม สถานที่ที่พบ ภูน้ำจั้น ตำบล เหล่าใหญ่ อำเภอ กุฉินารายณ์ จังหวัด กาฬสินธุ์ ชื่อผู้ค้นพบ นายวราวุธสุธีธร และคณะ วันเดือนปีที่พบ ๑๓เมษายน พ.ศ. ๒๕๔๕ เจ้าของ/หรือผู้ครอบครอง กรมทรัพยากรธรณีเก็บรักษาไว้ที่พิพิธภัณฑ์สิรินธร จังหวัดกาฬสินธุ์ ตามรูปถ่ายแนบท้ายประกาศนี้ เป็นซากดึกดำบรรพ์ที่ขึ้นทะเบียนทั้งนี้ ตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป[๑]ประกาศณ วันที่ ๖ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๕๖ปราณีต ร้อยบางอธิบดีกรมทรัพยากรธรณี[เอกสารแนบท้าย]๑. รูปถ่ายซากดึกดำบรรพ์ รหัสประจำซากดึกดำบรรพ์ THF ๒๕๕๖ ๑ ๐๐๐๘๐(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)ปริยานุช/ผู้จัดทำ๒๕ กันยายน๒๕๕๖โชติกานต์/ผู้ตรวจ๗ ตุลาคม ๒๕๕๖[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๓๐/ตอนพิเศษ ๑๒๑ ง/หน้า ๔๒/๑๙ กันยายน ๒๕๕๖
ประกาศกรมสรรพสามิตประกาศกรมสรรพสามิตเรื่องกำหนดมูลค่าน้ำมันเตาที่ผลิตในราชอาณาจักรเพื่อถือเป็นเกณฑ์ในการคำนวณภาษี(ฉบับที่๔/๒๕๕๐) อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๘ (๑) วรรคสาม แห่งพระราชบัญญัติภาษีสรรพสามิตพ.ศ. ๒๕๒๗ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติภาษีสรรพสามิต (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๓๔และโดยอนุมัติรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังเป็นหลักการ ตามหนังสือสำนักงานเศรษฐกิจการคลังที่ กค ๐๓๐๒/๑๑๒๖ ลงวันที่ ๕ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๓๖ อธิบดีกรมสรรพสามิตออกประกาศไว้ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ให้ยกเลิกประกาศกรมสรรพสามิต เรื่อง กำหนดมูลค่าน้ำมันเตาที่ผลิตในราชอาณาจักรเพื่อถือเป็นเกณฑ์ในการคำนวณภาษี(ฉบับที่ ๓/๒๕๕๐) ลงวันที่ ๑๗ มกราคม ๒๕๕๐ข้อ ๒กำหนดมูลค่าน้ำมันเตาที่ผลิตในราชอาณาจักร เพื่อถือเป็นเกณฑ์ในการคำนวณภาษีไว้ดังต่อไปนี้(๑) น้ำมันเตาชนิดที่ ๑ ลิตรละ ๑๑.๕๓๙๕ บาท(๒) น้ำมันเตาชนิดที่ ๒ ลิตรละ ๑๐.๖๑๕๘ บาท(๓) น้ำมันเตาชนิดที่ ๓ ลิตรละ ๑๐.๑๙๐๕ บาท(๔) น้ำมันเตาชนิดที่ ๔ ลิตรละ ๑๐.๐๙๕๒ บาท(๕) น้ำมันเตาชนิดที่ ๕ ลิตรละ ๑๑.๘๕๒๙ บาททั้งนี้ ตั้งแต่วันที่ ๒๙ มกราคม ๒๕๕๐ เป็นต้นไป[๑]ประกาศณ วันที่ ๒๔ มกราคม พ.ศ. ๒๕๕๐โยธินวิมุกตายนรองอธิบดีปฏิบัติราชการแทนอธิบดีกรมสรรพสามิตวัชศักดิ์/ผู้จัดทำ๒๗กุมภาพันธ์ ๒๕๕๐[๑]ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๔/ตอนที่ ๑๗ ง/หน้า ๒๗/๒๒ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๐
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 64329หลักกฎหมาย: ฎีกาจำเลยซึ่งโต้แย้งว่า จำเลยแล่นเรือแอบทางขวาของคลองถูกต้องตามกฎหมายไม่ต้องรับผิดแต่ศาลฟังว่าจำเลยฟ้องไม่ชอบด้วยวิธีพิจารณาก็ดี ฎีกาว่า จำเลยมิได้จุดไฟข้างเรือเป็นการผิดข้อบังคับแต่มิใช่การประมาทตามกฎหมายก็ดีฎีกาว่า ศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงว่า จำเลยบรรทุกคนโดยสารเกินอัตราเป็นส่วนหนึ่งของความประมาท อันเป็นการฟังข้อเท็จจริงนอกฟ้องก็ดี และฎีกาว่าคนโดยสารนั่งหัวเรือมิใช่ความประมาทของจำเลยก็ดี ล้วนเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงทั้งสิ้น ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 541/2502นายนาค เกิดน้อยโจทก์นายประเสริฐ ดวงแขจำเลย ป.วิ.อ. ม. 218ฎีกาจำเลยซึ่งโต้แย้งว่า จำเลยแล่นเรือแอบทางขวาของคลองถูกต้องตามกฎหมายไม่ต้องรับผิดแต่ศาลฟังว่าจำเลยฟ้องไม่ชอบด้วยวิธีพิจารณาก็ดี ฎีกาว่า จำเลยมิได้จุดไฟข้างเรือเป็นการผิดข้อบังคับแต่มิใช่การประมาทตามกฎหมายก็ดีฎีกาว่า ศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงว่า จำเลยบรรทุกคนโดยสารเกินอัตราเป็นส่วนหนึ่งของความประมาท อันเป็นการฟังข้อเท็จจริงนอกฟ้องก็ดี และฎีกาว่าคนโดยสารนั่งหัวเรือมิใช่ความประมาทของจำเลยก็ดี ล้วนเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงทั้งสิ้น(พิทักษ์มนูศาสตร์-ประมูล สุวรรณศร-ชำนาญเนติศาสตร์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 541/2502นายนาค เกิดน้อยโจทก์นายประเสริฐ ดวงแขจำเลย ป.วิ.อ. ม. 218ฎีกาจำเลยซึ่งโต้แย้งว่า จำเลยแล่นเรือแอบทางขวาของคลองถูกต้องตามกฎหมายไม่ต้องรับผิดแต่ศาลฟังว่าจำเลยฟ้องไม่ชอบด้วยวิธีพิจารณาก็ดี ฎีกาว่า จำเลยมิได้จุดไฟข้างเรือเป็นการผิดข้อบังคับแต่มิใช่การประมาทตามกฎหมายก็ดีฎีกาว่า ศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงว่า จำเลยบรรทุกคนโดยสารเกินอัตราเป็นส่วนหนึ่งของความประมาท อันเป็นการฟังข้อเท็จจริงนอกฟ้องก็ดี และฎีกาว่าคนโดยสารนั่งหัวเรือมิใช่ความประมาทของจำเลยก็ดี ล้วนเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงทั้งสิ้น(พิทักษ์มนูศาสตร์-ประมูล สุวรรณศร-ชำนาญเนติศาสตร์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 65833หลักกฎหมาย: ความว่า จำเลยยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่งศาลอุทธรณ์ภาค 6 ขอให้ศาลฎีกาอนุญาตให้ปล่อยชั่วคราวในระหว่างอุทธรณ์ คำสั่ง พิเคราะห์แล้ว ปรากฏข้อเท็จจริงตามฎีกาของจำเลยว่าจำเลยได้ชำระค่าปรับตามคำพิพากษาของศาลชั้นต้นแล้ว จำเลยไม่ได้ถูกกักขังแทนค่าปรับ จึงไม่มีเหตุให้ต้องปล่อยชั่วคราวในระหว่างอุทธรณ์ ส่วนที่จำเลยขอให้คืนเงินค่าปรับนั้น เมื่อไม่ปรากฏว่าคำพิพากษาของศาลชั้นต้นได้ถูกแก้ไขเปลี่ยนแปลงเป็นอย่างอื่นที่จะทำให้ต้องมีการคืนเงินค่าปรับแก่จำเลย กรณีจึงย่อมจะคืนเงินค่าปรับให้แก่จำเลยไม่ได้ ให้ยกคำร้อง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 229/2545พนักงานอัยการจังหวัดอุทัยธานีโจทก์นาย อัครเดช แซ่เล้าจำเลยนาย พชร สุวรรณโชติ ทนายจำเลยผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.อ. ม. 106, ม. 107, ม. 108ความว่า จำเลยยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่งศาลอุทธรณ์ภาค 6 ขอให้ศาลฎีกาอนุญาตให้ปล่อยชั่วคราวในระหว่างอุทธรณ์ คำสั่ง พิเคราะห์แล้ว ปรากฏข้อเท็จจริงตามฎีกาของจำเลยว่าจำเลยได้ชำระค่าปรับตามคำพิพากษาของศาลชั้นต้นแล้ว จำเลยไม่ได้ถูกกักขังแทนค่าปรับ จึงไม่มีเหตุให้ต้องปล่อยชั่วคราวในระหว่างอุทธรณ์ ส่วนที่จำเลยขอให้คืนเงินค่าปรับนั้น เมื่อไม่ปรากฏว่าคำพิพากษาของศาลชั้นต้นได้ถูกแก้ไขเปลี่ยนแปลงเป็นอย่างอื่นที่จะทำให้ต้องมีการคืนเงินค่าปรับแก่จำเลย กรณีจึงย่อมจะคืนเงินค่าปรับให้แก่จำเลยไม่ได้ ให้ยกคำร้อง(ประเสริฐ เขียนนิลศิริ-สุเมธ ตังคจิวางกูร-ชวลิต ยอดเณร)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 229/2545พนักงานอัยการจังหวัดอุทัยธานีโจทก์นาย อัครเดช แซ่เล้าจำเลยนาย พชร สุวรรณโชติ ทนายจำเลยผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.อ. ม. 106, ม. 107, ม. 108ความว่า จำเลยยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่งศาลอุทธรณ์ภาค 6 ขอให้ศาลฎีกาอนุญาตให้ปล่อยชั่วคราวในระหว่างอุทธรณ์ คำสั่ง พิเคราะห์แล้ว ปรากฏข้อเท็จจริงตามฎีกาของจำเลยว่าจำเลยได้ชำระค่าปรับตามคำพิพากษาของศาลชั้นต้นแล้ว จำเลยไม่ได้ถูกกักขังแทนค่าปรับ จึงไม่มีเหตุให้ต้องปล่อยชั่วคราวในระหว่างอุทธรณ์ ส่วนที่จำเลยขอให้คืนเงินค่าปรับนั้น เมื่อไม่ปรากฏว่าคำพิพากษาของศาลชั้นต้นได้ถูกแก้ไขเปลี่ยนแปลงเป็นอย่างอื่นที่จะทำให้ต้องมีการคืนเงินค่าปรับแก่จำเลย กรณีจึงย่อมจะคืนเงินค่าปรับให้แก่จำเลยไม่ได้ ให้ยกคำร้อง(ประเสริฐ เขียนนิลศิริ-สุเมธ ตังคจิวางกูร-ชวลิต ยอดเณร)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศกระทรวงมหาดไทยประกาศกระทรวงมหาดไทยเรื่องเปลี่ยนแปลงฐานะเทศบาลเมืองแม่สอด อำเภอแม่สอด จังหวัดตากเป็นเทศบาลนครแม่สอด[๑] โดยที่เทศบาลเมืองแม่สอด อำเภอแม่สอด จังหวัดตากซึ่งมีราษฎรตั้งแต่ห้าหมื่นคนขึ้นไปทั้งมีรายได้พอควรแก่การที่จะปฏิบัติหน้าที่อันต้องทำตามที่กำหนดไว้ในพระราชบัญญัติเทศบาลพ.ศ. ๒๔๙๖ มีความประสงค์ที่จะเปลี่ยนแปลงฐานะเป็นเทศบาลนคร ซึ่งกระทรวงมหาดไทยพิจารณาแล้วเห็นว่าเทศบาลเมืองแม่สอด อำเภอแม่สอด จังหวัดตาก เข้าเงื่อนไขหลักเกณฑ์ตามมาตรา ๑๑แห่งพระราชบัญญัติเทศบาล พ.ศ. ๒๔๙๖ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติเทศบาล(ฉบับที่ ๑๒) พ.ศ. ๒๕๔๖ สมควรให้เปลี่ยนแปลงฐานะเป็นเทศบาลนครตามเจตนารมณ์ของท้องถิ่นอาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๐ และมาตรา ๑๓แห่งพระราชบัญญัติเทศบาล พ.ศ. ๒๔๙๖ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติเทศบาล(ฉบับที่ ๑๒) พ.ศ. ๒๕๔๖ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยจึงประกาศเปลี่ยนแปลงฐานะเทศบาลเมืองแม่สอด อำเภอแม่สอด จังหวัดตากเป็นเทศบาลนครแม่สอดให้เทศบาลเมืองที่ได้เปลี่ยนแปลงฐานะเป็นเทศบาลนครตามประกาศนี้มีแนวเขตตามคำบรรยายเขตและแผนที่แนบท้ายประกาศกระทรวงมหาดไทยและให้พ้นสภาพแห่งการเป็นเทศบาลเมืองนับแต่วันที่ได้ถูกเปลี่ยนแปลงฐานะเป็นเทศบาลนครเป็นต้นไปบรรดาทรัพย์สิน หนี้ สิทธิ สิทธิเรียกร้องของเทศบาลเมืองให้โอนไปเป็นของเทศบาลนครที่เปลี่ยนแปลงฐานะในขณะเดียวกันนั้นและบรรดาเทศบัญญัติที่ได้ใช้บังคับอยู่ก่อนแล้วคงให้ใช้บังคับต่อไปตามมาตรา๑๓ แห่งพระราชบัญญัติเทศบาล พ.ศ. ๒๔๙๖ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติเทศบาล(ฉบับที่ ๑๒) พ.ศ. ๒๕๔๖ทั้งนี้ ตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไปประกาศณ วันที่ ๒๘ มกราคมพ.ศ. ๒๕๕๓บุญจงวงศ์ไตรรัตน์รัฐมนตรีช่วยว่าการฯปฏิบัติราชการแทนรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย[เอกสารแนบท้าย]๑. คำบรรยายแนวเขตเทศบาลเมืองแม่สอดอำเภอแม่สอด จังหวัดตาก ท้ายประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง เปลี่ยนแปลงฐานะเทศบาลเมืองแม่สอดอำเภอแม่สอด จังหวัดตาก เป็นเทศบาลนครแม่สอด ลงวันที่ ๒๘ มกราคม ๒๕๕๓๒.แผนที่ท้ายท้ายประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง เปลี่ยนแปลงฐานะเทศบาลเมืองแม่สอดอำเภอแม่สอด จังหวัดตาก เป็นเทศบาลนครแม่สอด ลงวันที่ ๒๘ มกราคม ๒๕๕๓(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)ปริยานุช/ผู้จัดทำ๑๐มิถุนายน ๒๕๕๓นันท์นภัสร์/ตรวจ๑๐มิถุนายน ๒๕๕๓[๑]ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๗/ตอนพิเศษ ๕๐ ง/หน้า ๗/๒๑ เมษายน ๒๕๕๓
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 253/2519หลักกฎหมาย: ศาลชั้นต้นไม่รับอุทธรณ์ ผู้อุทธรณ์ยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่งต่อศาลอุทธรณ์คำสั่งศาลอุทธรณ์เป็นที่สุด ฎีกาต่อไปไม่ได้ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 253/2519พนักงานอัยการกรมอัยการโจทก์โจทก์ร่วมโจทก์นายพงษ์ศักดิ์ แซ่ผู้ ที่ 1 นายบันลือ ทิวากรณ์กิจ ที่ 2โจทก์นายสมชาย เกิดบารมี กับพวกจำเลย ป.วิ.อ. ม. 198 ทวิศาลชั้นต้นไม่รับอุทธรณ์ ผู้อุทธรณ์ยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่งต่อศาลอุทธรณ์คำสั่งศาลอุทธรณ์เป็นที่สุด ฎีกาต่อไปไม่ได้(ชลูตม์ สวัสดิทัต-ประภาศน์ อวยชัย-ยิ่งศักดิ์ กฤษณจินดา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 253/2519พนักงานอัยการกรมอัยการโจทก์โจทก์ร่วมโจทก์นายพงษ์ศักดิ์ แซ่ผู้ ที่ 1 นายบันลือ ทิวากรณ์กิจ ที่ 2โจทก์นายสมชาย เกิดบารมี กับพวกจำเลย ป.วิ.อ. ม. 198 ทวิศาลชั้นต้นไม่รับอุทธรณ์ ผู้อุทธรณ์ยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่งต่อศาลอุทธรณ์คำสั่งศาลอุทธรณ์เป็นที่สุด ฎีกาต่อไปไม่ได้(ชลูตม์ สวัสดิทัต-ประภาศน์ อวยชัย-ยิ่งศักดิ์ กฤษณจินดา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ