คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 946/2490หลักกฎหมาย: มีผู้คัดค้านอ้างว่าเป็นเจ้าของที่ดินบางส่วนแปลงที่ผู้ร้อง ร้องขอให้ศาลแสดงว่าเป็นของผู้ร้อง และได้แถลงต่อศาลว่า ถ้าผู้ร้องตกลงยอมให้ที่ดินกับผู้ค้านตามบัญชีทรัพย์ท้ายคำคัดค้านแล้ว ผู้ค้านก็ไม่ติดใจคัดค้านอะไรอีก ผู้ร้องตกลงยอม ศาลจึงพิพากษาให้ที่ตามบัญชีท้ายคำคัดค้านเป็นของผู้ค้าน ส่วนที่เหลือจากนั้น ให้เป็นของผู้ร้อง ดังนี้ ผู้ค้านจะอ้างว่าคัดรายการเนื้อที่ในคำคัดค้านผิดไปจากความจริง ยกขึ้นเป็นข้ออุทธรณ์,ฎีกาให้ศาลตัดสินให้ถูกต้องตามเนื้อที่ที่เป็นจริงไม่ได้คดีนี้ผู้ร้องยื่นคำร้องต่อศาลขอให้สั่งตั้งนายสมาน ไทยพิทักษ์เป็นผู้จัดการมรดกของนางหะลีเยาะผู้มรณะซึ่งเป็นมารดาผู้ร้องทั้งสอง และขอให้แสดงว่า ที่ดินตามแผนที่สังเขปท้ายคำร้องภายในเส้นสีแดงเป็นของผู้ร้องมีผู้คัดค้านในเรื่องกรรมสิทธิ์ที่ดินที่ร้อง 2 ราย ๆ แรกศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์เห็นว่า คำคัดค้านฟังไม่ได้ จึงยกคำร้องคัดค้านคดีถึงที่สุดแล้วเฉพาะผู้คัดค้านรายที่ 2 คัดค้านว่า ที่ดินตามแผนที่สังเขปท้ายคำร้องนั้น มีที่ดินซึ่งเป็นกรรมสิทธิ์ของนายตังกุนสามีผู้ค้านซึ่งตายไปแล้ว และผู้ค้าเป็นผู้จัดการมรดกอยู่ 2 แปลงปรากฏตามบัญชีท้ายคำร้องคัดค้านศาลชั้นต้นทำการพิจารณา ผู้คัดค้านรายที่ 2 แถลงต่อศาลว่าถ้าผู้ร้องยอมให้ที่ดินกับผู้คัดค้านตามบัญชีทรัพย์ท้ายคำร้องคัดค้านแล้ว ผู้ค้านที่ 2 ก็ไม่ติดใจค้านอะไรยิ่งกว่านั้น ศาลสอบถามผู้ร้อง ๆ แถลงว่า ถ้าผู้คัดค้านจะต้องการที่ดินเท่าที่ปรากฏตามสัญญาซื้อขายซึ่งคัดเสนอมาตามบัญชีทรัพย์ท้ายคำร้องคัดค้าน แล้วผู้ร้องก็ยอมศาลชั้นต้นจึงพิพากษาว่า ให้ที่ทั้งสองแปลงเป็นกรรมสิทธิ์ของผู้ค้านที่ 2 เหลือที่ดินนอกสัญญาซื้อขาย ให้เป็นกรรมสิทธิ์กับผู้ร้องต่อไปผู้ค้านที่ 2 อุทธรณ์ว่า ตามที่ผู้ร้องคัดค้านได้คัดรายการเนื้อที่ในหนังสือสัญญาเท่านั้น ไม่ได้ดูเนื้อที่ที่มีอยู่ตามแผนที่ ซึ่งมีเนื้อที่ถูกต้อง จึงเป็นการผิดไป เป็นการแสดงเจตนาด้วยสำคัญผิด ขอให้ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ให้ที่ดินทั้งหมดเป็นของผู้ค้านที่ 2ศาลอุทธรณ์สั่งยกอุทธรณ์ของผู้ค้านที่ 2ผู้ค้านที่ 2 ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า ในคำร้องคัดค้านและในคำแถลงต่อศาล ผู้ค้านที่ 2 ได้ตั้งประเด็นพิพากษามาเฉพาะเนื้อที่ส่วนหนึ่งตามบัญชีท้ายคำร้องคำคัดค้านเท่านั้น เมื่อคู่ความอีกฝ่ายหนึ่งแถลงยอมตามนั้นแล้ว กรณีของผู้ค้านที่ 2 ก็ไม่มีอะไรจะต้องวินิจฉัยอีกการที่จะอ้างข้อความผิดพลาดของตนในคำร้องคัดค้านและคำแถลงต่อศาลมาเป็นข้ออุทธรณ์ฎีกานั้น ไม่เป็นข้อที่จะอุทธรณ์ฎีกาได้ จึงให้ยกฎีกาของผู้ค้านที่ 2 เสีย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 946/2490นายสมาน ไทยพิทักษ์ นายอาลี อุนคงผู้ร้องนางอับดุลฮีก มาหะมัดอาลี ที่ 1 นางลุยอาโมย ที่ 2ผู้คัดค้าน ป.วิ.พ. ม. 84, ม. 183, ม. 188, ม. 225, ม. 249มีผู้คัดค้านอ้างว่าเป็นเจ้าของที่ดินบางส่วนแปลงที่ผู้ร้อง ร้องขอให้ศาลแสดงว่าเป็นของผู้ร้อง และได้แถลงต่อศาลว่า ถ้าผู้ร้องตกลงยอมให้ที่ดินกับผู้ค้านตามบัญชีทรัพย์ท้ายคำคัดค้านแล้ว ผู้ค้านก็ไม่ติดใจคัดค้านอะไรอีก ผู้ร้องตกลงยอม ศาลจึงพิพากษาให้ที่ตามบัญชีท้ายคำคัดค้านเป็นของผู้ค้าน ส่วนที่เหลือจากนั้น ให้เป็นของผู้ร้อง ดังนี้ ผู้ค้านจะอ้างว่าคัดรายการเนื้อที่ในคำคัดค้านผิดไปจากความจริง ยกขึ้นเป็นข้ออุทธรณ์,ฎีกาให้ศาลตัดสินให้ถูกต้องตามเนื้อที่ที่เป็นจริงไม่ได้คดีนี้ผู้ร้องยื่นคำร้องต่อศาลขอให้สั่งตั้งนายสมาน ไทยพิทักษ์เป็นผู้จัดการมรดกของนางหะลีเยาะผู้มรณะซึ่งเป็นมารดาผู้ร้องทั้งสอง และขอให้แสดงว่า ที่ดินตามแผนที่สังเขปท้ายคำร้องภายในเส้นสีแดงเป็นของผู้ร้องมีผู้คัดค้านในเรื่องกรรมสิทธิ์ที่ดินที่ร้อง 2 ราย ๆ แรกศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์เห็นว่า คำคัดค้านฟังไม่ได้ จึงยกคำร้องคัดค้านคดีถึงที่สุดแล้วเฉพาะผู้คัดค้านรายที่ 2 คัดค้านว่า ที่ดินตามแผนที่สังเขปท้ายคำร้องนั้น มีที่ดินซึ่งเป็นกรรมสิทธิ์ของนายตังกุนสามีผู้ค้านซึ่งตายไปแล้ว และผู้ค้าเป็นผู้จัดการมรดกอยู่ 2 แปลงปรากฏตามบัญชีท้ายคำร้องคัดค้านศาลชั้นต้นทำการพิจารณา ผู้คัดค้านรายที่ 2 แถลงต่อศาลว่าถ้าผู้ร้องยอมให้ที่ดินกับผู้คัดค้านตามบัญชีทรัพย์ท้ายคำร้องคัดค้านแล้ว ผู้ค้านที่ 2 ก็ไม่ติดใจค้านอะไรยิ่งกว่านั้น ศาลสอบถามผู้ร้อง ๆ แถลงว่า ถ้าผู้คัดค้านจะต้องการที่ดินเท่าที่ปรากฏตามสัญญาซื้อขายซึ่งคัดเสนอมาตามบัญชีทรัพย์ท้ายคำร้องคัดค้าน แล้วผู้ร้องก็ยอมศาลชั้นต้นจึงพิพากษาว่า ให้ที่ทั้งสองแปลงเป็นกรรมสิทธิ์ของผู้ค้านที่ 2 เหลือที่ดินนอกสัญญาซื้อขาย ให้เป็นกรรมสิทธิ์กับผู้ร้องต่อไปผู้ค้านที่ 2 อุทธรณ์ว่า ตามที่ผู้ร้องคัดค้านได้คัดรายการเนื้อที่ในหนังสือสัญญาเท่านั้น ไม่ได้ดูเนื้อที่ที่มีอยู่ตามแผนที่ ซึ่งมีเนื้อที่ถูกต้อง จึงเป็นการผิดไป เป็นการแสดงเจตนาด้วยสำคัญผิด ขอให้ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ให้ที่ดินทั้งหมดเป็นของผู้ค้านที่ 2ศาลอุทธรณ์สั่งยกอุทธรณ์ของผู้ค้านที่ 2ผู้ค้านที่ 2 ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า ในคำร้องคัดค้านและในคำแถลงต่อศาล ผู้ค้านที่ 2 ได้ตั้งประเด็นพิพากษามาเฉพาะเนื้อที่ส่วนหนึ่งตามบัญชีท้ายคำร้องคำคัดค้านเท่านั้น เมื่อคู่ความอีกฝ่ายหนึ่งแถลงยอมตามนั้นแล้ว กรณีของผู้ค้านที่ 2 ก็ไม่มีอะไรจะต้องวินิจฉัยอีกการที่จะอ้างข้อความผิดพลาดของตนในคำร้องคัดค้านและคำแถลงต่อศาลมาเป็นข้ออุทธรณ์ฎีกานั้น ไม่เป็นข้อที่จะอุทธรณ์ฎีกาได้ จึงให้ยกฎีกาของผู้ค้านที่ 2 เสีย(ประมูล สุวรรณศร-เลขวณิชธรรมวิทักษ์-มนูภันย์วิมลสาร)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: คดีนี้ผู้ร้องยื่นคำร้องต่อศาลขอให้สั่งตั้งนายสมาน ไทยพิทักษ์เป็นผู้จัดการมรดกของนางหะลีเยาะผู้มรณะซึ่งเป็นมารดาผู้ร้องทั้งสอง และขอให้แสดงว่า ที่ดินตามแผนที่สังเขปท้ายคำร้องภายในเส้นสีแดงเป็นของผู้ร้องมีผู้คัดค้านในเรื่องกรรมสิทธิ์ที่ดินที่ร้อง 2 ราย ๆ แรกศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์เห็นว่า คำคัดค้านฟังไม่ได้ จึงยกคำร้องคัดค้านคดีถึงที่สุดแล้วเฉพาะผู้คัดค้านรายที่ 2 คัดค้านว่า ที่ดินตามแผนที่สังเขปท้ายคำร้องนั้น มีที่ดินซึ่งเป็นกรรมสิทธิ์ของนายตังกุนสามีผู้ค้านซึ่งตายไปแล้ว และผู้ค้าเป็นผู้จัดการมรดกอยู่ 2 แปลงปรากฏตามบัญชีท้ายคำร้องคัดค้านศาลชั้นต้นทำการพิจารณา ผู้คัดค้านรายที่ 2 แถลงต่อศาลว่าถ้าผู้ร้องยอมให้ที่ดินกับผู้คัดค้านตามบัญชีทรัพย์ท้ายคำร้องคัดค้านแล้ว ผู้ค้านที่ 2 ก็ไม่ติดใจค้านอะไรยิ่งกว่านั้น ศาลสอบถามผู้ร้อง ๆ แถลงว่า ถ้าผู้คัดค้านจะต้องการที่ดินเท่าที่ปรากฏตามสัญญาซื้อขายซึ่งคัดเสนอมาตามบัญชีทรัพย์ท้ายคำร้องคัดค้าน แล้วผู้ร้องก็ยอมศาลชั้นต้นจึงพิพากษาว่า ให้ที่ทั้งสองแปลงเป็นกรรมสิทธิ์ของผู้ค้านที่ 2 เหลือที่ดินนอกสัญญาซื้อขาย ให้เป็นกรรมสิทธิ์กับผู้ร้องต่อไปผู้ค้านที่ 2 อุทธรณ์ว่า ตามที่ผู้ร้องคัดค้านได้คัดรายการเนื้อที่ในหนังสือสัญญาเท่านั้น ไม่ได้ดูเนื้อที่ที่มีอยู่ตามแผนที่ ซึ่งมีเนื้อที่ถูกต้อง จึงเป็นการผิดไป เป็นการแสดงเจตนาด้วยสำคัญผิด ขอให้ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ให้ที่ดินทั้งหมดเป็นของผู้ค้านที่ 2ศาลอุทธรณ์สั่งยกอุทธรณ์ของผู้ค้านที่ 2ผู้ค้านที่ 2 ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า ในคำร้องคัดค้านและในคำแถลงต่อศาล ผู้ค้านที่ 2 ได้ตั้งประเด็นพิพากษามาเฉพาะเนื้อที่ส่วนหนึ่งตามบัญชีท้ายคำร้องคำคัดค้านเท่านั้น เมื่อคู่ความอีกฝ่ายหนึ่งแถลงยอมตามนั้นแล้ว กรณีของผู้ค้านที่ 2 ก็ไม่มีอะไรจะต้องวินิจฉัยอีกการที่จะอ้างข้อความผิดพลาดของตนในคำร้องคัดค้านและคำแถลงต่อศาลมาเป็นข้ออุทธรณ์ฎีกานั้น ไม่เป็นข้อที่จะอุทธรณ์ฎีกาได้ จึงให้ยกฎีกาของผู้ค้านที่ 2 เสีย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 946/2490นายสมาน ไทยพิทักษ์ นายอาลี อุนคงผู้ร้องนางอับดุลฮีก มาหะมัดอาลี ที่ 1 นางลุยอาโมย ที่ 2ผู้คัดค้าน ป.วิ.พ. ม. 84, ม. 183, ม. 188, ม. 225, ม. 249มีผู้คัดค้านอ้างว่าเป็นเจ้าของที่ดินบางส่วนแปลงที่ผู้ร้อง ร้องขอให้ศาลแสดงว่าเป็นของผู้ร้อง และได้แถลงต่อศาลว่า ถ้าผู้ร้องตกลงยอมให้ที่ดินกับผู้ค้านตามบัญชีทรัพย์ท้ายคำคัดค้านแล้ว ผู้ค้านก็ไม่ติดใจคัดค้านอะไรอีก ผู้ร้องตกลงยอม ศาลจึงพิพากษาให้ที่ตามบัญชีท้ายคำคัดค้านเป็นของผู้ค้าน ส่วนที่เหลือจากนั้น ให้เป็นของผู้ร้อง ดังนี้ ผู้ค้านจะอ้างว่าคัดรายการเนื้อที่ในคำคัดค้านผิดไปจากความจริง ยกขึ้นเป็นข้ออุทธรณ์,ฎีกาให้ศาลตัดสินให้ถูกต้องตามเนื้อที่ที่เป็นจริงไม่ได้คดีนี้ผู้ร้องยื่นคำร้องต่อศาลขอให้สั่งตั้งนายสมาน ไทยพิทักษ์เป็นผู้จัดการมรดกของนางหะลีเยาะผู้มรณะซึ่งเป็นมารดาผู้ร้องทั้งสอง และขอให้แสดงว่า ที่ดินตามแผนที่สังเขปท้ายคำร้องภายในเส้นสีแดงเป็นของผู้ร้องมีผู้คัดค้านในเรื่องกรรมสิทธิ์ที่ดินที่ร้อง 2 ราย ๆ แรกศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์เห็นว่า คำคัดค้านฟังไม่ได้ จึงยกคำร้องคัดค้านคดีถึงที่สุดแล้วเฉพาะผู้คัดค้านรายที่ 2 คัดค้านว่า ที่ดินตามแผนที่สังเขปท้ายคำร้องนั้น มีที่ดินซึ่งเป็นกรรมสิทธิ์ของนายตังกุนสามีผู้ค้านซึ่งตายไปแล้ว และผู้ค้าเป็นผู้จัดการมรดกอยู่ 2 แปลงปรากฏตามบัญชีท้ายคำร้องคัดค้านศาลชั้นต้นทำการพิจารณา ผู้คัดค้านรายที่ 2 แถลงต่อศาลว่าถ้าผู้ร้องยอมให้ที่ดินกับผู้คัดค้านตามบัญชีทรัพย์ท้ายคำร้องคัดค้านแล้ว ผู้ค้านที่ 2 ก็ไม่ติดใจค้านอะไรยิ่งกว่านั้น ศาลสอบถามผู้ร้อง ๆ แถลงว่า ถ้าผู้คัดค้านจะต้องการที่ดินเท่าที่ปรากฏตามสัญญาซื้อขายซึ่งคัดเสนอมาตามบัญชีทรัพย์ท้ายคำร้องคัดค้าน แล้วผู้ร้องก็ยอมศาลชั้นต้นจึงพิพากษาว่า ให้ที่ทั้งสองแปลงเป็นกรรมสิทธิ์ของผู้ค้านที่ 2 เหลือที่ดินนอกสัญญาซื้อขาย ให้เป็นกรรมสิทธิ์กับผู้ร้องต่อไปผู้ค้านที่ 2 อุทธรณ์ว่า ตามที่ผู้ร้องคัดค้านได้คัดรายการเนื้อที่ในหนังสือสัญญาเท่านั้น ไม่ได้ดูเนื้อที่ที่มีอยู่ตามแผนที่ ซึ่งมีเนื้อที่ถูกต้อง จึงเป็นการผิดไป เป็นการแสดงเจตนาด้วยสำคัญผิด ขอให้ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ให้ที่ดินทั้งหมดเป็นของผู้ค้านที่ 2ศาลอุทธรณ์สั่งยกอุทธรณ์ของผู้ค้านที่ 2ผู้ค้านที่ 2 ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า ในคำร้องคัดค้านและในคำแถลงต่อศาล ผู้ค้านที่ 2 ได้ตั้งประเด็นพิพากษามาเฉพาะเนื้อที่ส่วนหนึ่งตามบัญชีท้ายคำร้องคำคัดค้านเท่านั้น เมื่อคู่ความอีกฝ่ายหนึ่งแถลงยอมตามนั้นแล้ว กรณีของผู้ค้านที่ 2 ก็ไม่มีอะไรจะต้องวินิจฉัยอีกการที่จะอ้างข้อความผิดพลาดของตนในคำร้องคัดค้านและคำแถลงต่อศาลมาเป็นข้ออุทธรณ์ฎีกานั้น ไม่เป็นข้อที่จะอุทธรณ์ฎีกาได้ จึงให้ยกฎีกาของผู้ค้านที่ 2 เสีย(ประมูล สุวรรณศร-เลขวณิชธรรมวิทักษ์-มนูภันย์วิมลสาร)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ