คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 664/2492หลักกฎหมาย: โจทก์ฟ้องขอให้ขับไล่จำเลยออกจากที่ของโจทก์ ในวันชี้สองสถานทนายโจทก์จำเลยรับกันว่าที่พิพาทนี้แปลงเดียวกับที่นายฮงเฮงเป็นโจทก์ฟ้องโจทก์ในคดีนี้ซึ่งอยู่ในระหว่างฎีกา ต่อมาศาลฎีกาพิพากษาให้โจทก์ในคดีนี้เป็นผู้ชนะคดี โดยฟังว่าโจทก์ในคดีนี้เป็นเจ้าของที่ดินรายพิพาทในวันสืบพยาน จำเลยรับว่านายฮงเฮงในคดีโน้นเป็นนายฮงเฮงที่จำเลยว่าเช่าที่ดินในคดีนี้มาและคำเบิกความของนายมานพยานโจทก์ในคดีโน้น ก็คือตัวจำเลยในคดีนี้ ซึ่งจำเลยเบิกความในคดีโน้นก็รับว่าได้เช่าที่ดินรายนี้จากโจทก์ ดังนี้ ย่อมเพียงพอที่จะฟังว่าจำเลยได้เช่าที่ดินรายนี้จากโจทก์ ข้อเถียงกรรมสิทธิ์ของจำเลยย่อมฟังไม่ขึ้น จำเลยครอบครองที่พิพาทมาโดยอาศัยสิทธิการเช่า จะอ้างว่าได้กรรมสิทธิ์โดยการครอบครองไม่ได้โจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์ที่นาแปลงหนึ่งจำเลยได้ทำสัญญาเช่าที่นาแปลงนี้ เนื้อที่ 1 ไร่ 2 งาน เพื่อใช้เป็นที่ปลูกบ้านและทำสวน จำเลยค้างชำระค่าเช่าและทำให้ที่เช่าเสียหายเป็นการผิดสัญญาเช่า จึงขอให้ขับไล่ จำเลยให้การว่า ที่พิพาทเดิมเป็นของขุนอนุรักษ์ยกให้จำเลยทำสวน จำเลยครอบครองมา 20 ปีแล้วต่อมานางผ่องรับมรดกขุนอนุรักษ์ แล้วขายให้นายฮงเฮง โจทก์ในคดีนี้ไม่เคยเข้าเกี่ยวข้อง สัญญาเช่าที่โจทก์นำมาฟ้อง พวกของโจทก์ได้หลอกลวงให้จำเลยทำ เป็นโมฆะ ศาลได้สั่งให้เจ้าพนักงานทำแผนที่พิพาท โจทก์ยื่นคำร้องขอเพิ่มเติมฟ้องว่า โจทก์เพิ่งทราบเมื่อเป็นพนักงานไปทำแผนที่พิพาทว่า นอกจากจำเลยผิดสัญญาเช่าแล้ว จำเลยยังอ้างสิทธิครอบครองโต้แย้งกรรมสิทธิ์ของโจทก์ นอกจากบริเวณที่เช่าไปอีกบางส่วน จึงขอให้ศาลแสดงว่าโจทก์เป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์ที่ดินตอนนั้นด้วย จำเลยให้การแก้ฟ้องเพิ่มเติมว่า ฟ้องโจทก์เคลือบคลุม โดยไม่ระบุวันเดือนปีที่จำเลยบุกรุก หากถือว่าบุกรุกตามวันในสัญญาเช่า คดีก็ขาดอายุความ เพราะเป็นที่ดินมือเปล่าในวันชี้สองสถาน ทนายโจทก์จำเลยรับกันว่า ที่ดินที่พิพาทเป็นที่แปลงเดียวกับที่นายฮงเฮงเป็นโจทก์ฟ้องโจทก์ในคดีนี้ ซึ่งคดีอยู่ในระหว่างฎีกา จึงขอให้ศาลรอไว้เมื่อศาลฎีกาพิพากษาแล้วให้โจทก์ในคดีนี้ชนะคดี โจทก์จึงขอให้ดำเนินคดีต่อไป ในวันสืบพยานจำเลยแถลงรับว่านายฮงเฮงโจทก์ในคดีแดง 43/2484 เป็นนายฮงเฮงที่จำเลยว่าเช่าที่ดินในคดีนี้ และคำเบิกความนายมานพยานโจทก์ในคดีนั้น ก็คือนายมานจำเลยในคดีนี้ ศาลชั้นต้นจึงสั่งงดสืบพยานบุคคลในประเด็นเรื่องกรรมสิทธิ์ที่ดินรายพิพาท ส่วนในเรื่องค่าเสียหายโจทก์ไม่ติดใจสืบ ศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่าคำพิพากษาฎีกาในคดีที่โจทก์เป็นจำเลยของนายฮงเฮงนั้น ศาลฟังว่าโจทก์ในคดีนี้เป็นเจ้าของที่ดินรายพิพาทโดยชอบด้วยกฎหมาย จำเลยเข้าเบิกความเป็นพยานของนางฮงเฮงในคดีนั้นก็รับว่า ได้เช่าที่ดินรายนี้จากโจทก์ในคดีนี้ จึงฟังได้ว่าจำเลยได้เช่าที่ดินรายพิพาทจากโจทก์ตามสัญญาเช่า พิพากษาว่าโจทก์เป็นเจ้าของที่พิพาทให้ขับไล่จำเลยกับบริวารออกจากที่เช่าของโจทก์ คำขอนอกนั้นให้ยกศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า เมื่อจำเลยแถลงรับต่อศาลดังกล่าวแล้ว จำเลยจะมาเถียงว่าที่พิพาทรายนี้ตอนที่เป็นสวนอยู่นอกเขตที่พิพาทในคดีก่อน ฟังไม่ขึ้น และเมื่อคดีฟังได้ว่าจำเลยครอบครองที่พิพาทโดยอาศัยสิทธิการเช่าตลอดมา ก็หาเกิดสิทธิในทางครอบครองไม่พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 664/2492นางสาวประยงค์ หงส์สกุลโจทก์นายมาน หวังเจริญจำเลย ป.วิ.พ. ม. 145 ป.พ.พ. ม. 1336, ม. 1382โจทก์ฟ้องขอให้ขับไล่จำเลยออกจากที่ของโจทก์ ในวันชี้สองสถานทนายโจทก์จำเลยรับกันว่าที่พิพาทนี้แปลงเดียวกับที่นายฮงเฮงเป็นโจทก์ฟ้องโจทก์ในคดีนี้ซึ่งอยู่ในระหว่างฎีกา ต่อมาศาลฎีกาพิพากษาให้โจทก์ในคดีนี้เป็นผู้ชนะคดี โดยฟังว่าโจทก์ในคดีนี้เป็นเจ้าของที่ดินรายพิพาทในวันสืบพยาน จำเลยรับว่านายฮงเฮงในคดีโน้นเป็นนายฮงเฮงที่จำเลยว่าเช่าที่ดินในคดีนี้มาและคำเบิกความของนายมานพยานโจทก์ในคดีโน้น ก็คือตัวจำเลยในคดีนี้ ซึ่งจำเลยเบิกความในคดีโน้นก็รับว่าได้เช่าที่ดินรายนี้จากโจทก์ ดังนี้ ย่อมเพียงพอที่จะฟังว่าจำเลยได้เช่าที่ดินรายนี้จากโจทก์ ข้อเถียงกรรมสิทธิ์ของจำเลยย่อมฟังไม่ขึ้น จำเลยครอบครองที่พิพาทมาโดยอาศัยสิทธิการเช่า จะอ้างว่าได้กรรมสิทธิ์โดยการครอบครองไม่ได้โจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์ที่นาแปลงหนึ่งจำเลยได้ทำสัญญาเช่าที่นาแปลงนี้ เนื้อที่ 1 ไร่ 2 งาน เพื่อใช้เป็นที่ปลูกบ้านและทำสวน จำเลยค้างชำระค่าเช่าและทำให้ที่เช่าเสียหายเป็นการผิดสัญญาเช่า จึงขอให้ขับไล่ จำเลยให้การว่า ที่พิพาทเดิมเป็นของขุนอนุรักษ์ยกให้จำเลยทำสวน จำเลยครอบครองมา 20 ปีแล้วต่อมานางผ่องรับมรดกขุนอนุรักษ์ แล้วขายให้นายฮงเฮง โจทก์ในคดีนี้ไม่เคยเข้าเกี่ยวข้อง สัญญาเช่าที่โจทก์นำมาฟ้อง พวกของโจทก์ได้หลอกลวงให้จำเลยทำ เป็นโมฆะ ศาลได้สั่งให้เจ้าพนักงานทำแผนที่พิพาท โจทก์ยื่นคำร้องขอเพิ่มเติมฟ้องว่า โจทก์เพิ่งทราบเมื่อเป็นพนักงานไปทำแผนที่พิพาทว่า นอกจากจำเลยผิดสัญญาเช่าแล้ว จำเลยยังอ้างสิทธิครอบครองโต้แย้งกรรมสิทธิ์ของโจทก์ นอกจากบริเวณที่เช่าไปอีกบางส่วน จึงขอให้ศาลแสดงว่าโจทก์เป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์ที่ดินตอนนั้นด้วย จำเลยให้การแก้ฟ้องเพิ่มเติมว่า ฟ้องโจทก์เคลือบคลุม โดยไม่ระบุวันเดือนปีที่จำเลยบุกรุก หากถือว่าบุกรุกตามวันในสัญญาเช่า คดีก็ขาดอายุความ เพราะเป็นที่ดินมือเปล่าในวันชี้สองสถาน ทนายโจทก์จำเลยรับกันว่า ที่ดินที่พิพาทเป็นที่แปลงเดียวกับที่นายฮงเฮงเป็นโจทก์ฟ้องโจทก์ในคดีนี้ ซึ่งคดีอยู่ในระหว่างฎีกา จึงขอให้ศาลรอไว้เมื่อศาลฎีกาพิพากษาแล้วให้โจทก์ในคดีนี้ชนะคดี โจทก์จึงขอให้ดำเนินคดีต่อไป ในวันสืบพยานจำเลยแถลงรับว่านายฮงเฮงโจทก์ในคดีแดง 43/2484 เป็นนายฮงเฮงที่จำเลยว่าเช่าที่ดินในคดีนี้ และคำเบิกความนายมานพยานโจทก์ในคดีนั้น ก็คือนายมานจำเลยในคดีนี้ ศาลชั้นต้นจึงสั่งงดสืบพยานบุคคลในประเด็นเรื่องกรรมสิทธิ์ที่ดินรายพิพาท ส่วนในเรื่องค่าเสียหายโจทก์ไม่ติดใจสืบ ศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่าคำพิพากษาฎีกาในคดีที่โจทก์เป็นจำเลยของนายฮงเฮงนั้น ศาลฟังว่าโจทก์ในคดีนี้เป็นเจ้าของที่ดินรายพิพาทโดยชอบด้วยกฎหมาย จำเลยเข้าเบิกความเป็นพยานของนางฮงเฮงในคดีนั้นก็รับว่า ได้เช่าที่ดินรายนี้จากโจทก์ในคดีนี้ จึงฟังได้ว่าจำเลยได้เช่าที่ดินรายพิพาทจากโจทก์ตามสัญญาเช่า พิพากษาว่าโจทก์เป็นเจ้าของที่พิพาทให้ขับไล่จำเลยกับบริวารออกจากที่เช่าของโจทก์ คำขอนอกนั้นให้ยกศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า เมื่อจำเลยแถลงรับต่อศาลดังกล่าวแล้ว จำเลยจะมาเถียงว่าที่พิพาทรายนี้ตอนที่เป็นสวนอยู่นอกเขตที่พิพาทในคดีก่อน ฟังไม่ขึ้น และเมื่อคดีฟังได้ว่าจำเลยครอบครองที่พิพาทโดยอาศัยสิทธิการเช่าตลอดมา ก็หาเกิดสิทธิในทางครอบครองไม่พิพากษายืน(นาถปรีชา-นนทปัญญา-นาถปริญญา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์ที่นาแปลงหนึ่งจำเลยได้ทำสัญญาเช่าที่นาแปลงนี้ เนื้อที่ 1 ไร่ 2 งาน เพื่อใช้เป็นที่ปลูกบ้านและทำสวน จำเลยค้างชำระค่าเช่าและทำให้ที่เช่าเสียหายเป็นการผิดสัญญาเช่า จึงขอให้ขับไล่ จำเลยให้การว่า ที่พิพาทเดิมเป็นของขุนอนุรักษ์ยกให้จำเลยทำสวน จำเลยครอบครองมา 20 ปีแล้วต่อมานางผ่องรับมรดกขุนอนุรักษ์ แล้วขายให้นายฮงเฮง โจทก์ในคดีนี้ไม่เคยเข้าเกี่ยวข้อง สัญญาเช่าที่โจทก์นำมาฟ้อง พวกของโจทก์ได้หลอกลวงให้จำเลยทำ เป็นโมฆะ ศาลได้สั่งให้เจ้าพนักงานทำแผนที่พิพาท โจทก์ยื่นคำร้องขอเพิ่มเติมฟ้องว่า โจทก์เพิ่งทราบเมื่อเป็นพนักงานไปทำแผนที่พิพาทว่า นอกจากจำเลยผิดสัญญาเช่าแล้ว จำเลยยังอ้างสิทธิครอบครองโต้แย้งกรรมสิทธิ์ของโจทก์ นอกจากบริเวณที่เช่าไปอีกบางส่วน จึงขอให้ศาลแสดงว่าโจทก์เป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์ที่ดินตอนนั้นด้วย จำเลยให้การแก้ฟ้องเพิ่มเติมว่า ฟ้องโจทก์เคลือบคลุม โดยไม่ระบุวันเดือนปีที่จำเลยบุกรุก หากถือว่าบุกรุกตามวันในสัญญาเช่า คดีก็ขาดอายุความ เพราะเป็นที่ดินมือเปล่าในวันชี้สองสถาน ทนายโจทก์จำเลยรับกันว่า ที่ดินที่พิพาทเป็นที่แปลงเดียวกับที่นายฮงเฮงเป็นโจทก์ฟ้องโจทก์ในคดีนี้ ซึ่งคดีอยู่ในระหว่างฎีกา จึงขอให้ศาลรอไว้เมื่อศาลฎีกาพิพากษาแล้วให้โจทก์ในคดีนี้ชนะคดี โจทก์จึงขอให้ดำเนินคดีต่อไป ในวันสืบพยานจำเลยแถลงรับว่านายฮงเฮงโจทก์ในคดีแดง 43/2484 เป็นนายฮงเฮงที่จำเลยว่าเช่าที่ดินในคดีนี้ และคำเบิกความนายมานพยานโจทก์ในคดีนั้น ก็คือนายมานจำเลยในคดีนี้ ศาลชั้นต้นจึงสั่งงดสืบพยานบุคคลในประเด็นเรื่องกรรมสิทธิ์ที่ดินรายพิพาท ส่วนในเรื่องค่าเสียหายโจทก์ไม่ติดใจสืบ ศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่าคำพิพากษาฎีกาในคดีที่โจทก์เป็นจำเลยของนายฮงเฮงนั้น ศาลฟังว่าโจทก์ในคดีนี้เป็นเจ้าของที่ดินรายพิพาทโดยชอบด้วยกฎหมาย จำเลยเข้าเบิกความเป็นพยานของนางฮงเฮงในคดีนั้นก็รับว่า ได้เช่าที่ดินรายนี้จากโจทก์ในคดีนี้ จึงฟังได้ว่าจำเลยได้เช่าที่ดินรายพิพาทจากโจทก์ตามสัญญาเช่า พิพากษาว่าโจทก์เป็นเจ้าของที่พิพาทให้ขับไล่จำเลยกับบริวารออกจากที่เช่าของโจทก์ คำขอนอกนั้นให้ยกศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า เมื่อจำเลยแถลงรับต่อศาลดังกล่าวแล้ว จำเลยจะมาเถียงว่าที่พิพาทรายนี้ตอนที่เป็นสวนอยู่นอกเขตที่พิพาทในคดีก่อน ฟังไม่ขึ้น และเมื่อคดีฟังได้ว่าจำเลยครอบครองที่พิพาทโดยอาศัยสิทธิการเช่าตลอดมา ก็หาเกิดสิทธิในทางครอบครองไม่พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 664/2492นางสาวประยงค์ หงส์สกุลโจทก์นายมาน หวังเจริญจำเลย ป.วิ.พ. ม. 145 ป.พ.พ. ม. 1336, ม. 1382โจทก์ฟ้องขอให้ขับไล่จำเลยออกจากที่ของโจทก์ ในวันชี้สองสถานทนายโจทก์จำเลยรับกันว่าที่พิพาทนี้แปลงเดียวกับที่นายฮงเฮงเป็นโจทก์ฟ้องโจทก์ในคดีนี้ซึ่งอยู่ในระหว่างฎีกา ต่อมาศาลฎีกาพิพากษาให้โจทก์ในคดีนี้เป็นผู้ชนะคดี โดยฟังว่าโจทก์ในคดีนี้เป็นเจ้าของที่ดินรายพิพาทในวันสืบพยาน จำเลยรับว่านายฮงเฮงในคดีโน้นเป็นนายฮงเฮงที่จำเลยว่าเช่าที่ดินในคดีนี้มาและคำเบิกความของนายมานพยานโจทก์ในคดีโน้น ก็คือตัวจำเลยในคดีนี้ ซึ่งจำเลยเบิกความในคดีโน้นก็รับว่าได้เช่าที่ดินรายนี้จากโจทก์ ดังนี้ ย่อมเพียงพอที่จะฟังว่าจำเลยได้เช่าที่ดินรายนี้จากโจทก์ ข้อเถียงกรรมสิทธิ์ของจำเลยย่อมฟังไม่ขึ้น จำเลยครอบครองที่พิพาทมาโดยอาศัยสิทธิการเช่า จะอ้างว่าได้กรรมสิทธิ์โดยการครอบครองไม่ได้โจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์ที่นาแปลงหนึ่งจำเลยได้ทำสัญญาเช่าที่นาแปลงนี้ เนื้อที่ 1 ไร่ 2 งาน เพื่อใช้เป็นที่ปลูกบ้านและทำสวน จำเลยค้างชำระค่าเช่าและทำให้ที่เช่าเสียหายเป็นการผิดสัญญาเช่า จึงขอให้ขับไล่ จำเลยให้การว่า ที่พิพาทเดิมเป็นของขุนอนุรักษ์ยกให้จำเลยทำสวน จำเลยครอบครองมา 20 ปีแล้วต่อมานางผ่องรับมรดกขุนอนุรักษ์ แล้วขายให้นายฮงเฮง โจทก์ในคดีนี้ไม่เคยเข้าเกี่ยวข้อง สัญญาเช่าที่โจทก์นำมาฟ้อง พวกของโจทก์ได้หลอกลวงให้จำเลยทำ เป็นโมฆะ ศาลได้สั่งให้เจ้าพนักงานทำแผนที่พิพาท โจทก์ยื่นคำร้องขอเพิ่มเติมฟ้องว่า โจทก์เพิ่งทราบเมื่อเป็นพนักงานไปทำแผนที่พิพาทว่า นอกจากจำเลยผิดสัญญาเช่าแล้ว จำเลยยังอ้างสิทธิครอบครองโต้แย้งกรรมสิทธิ์ของโจทก์ นอกจากบริเวณที่เช่าไปอีกบางส่วน จึงขอให้ศาลแสดงว่าโจทก์เป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์ที่ดินตอนนั้นด้วย จำเลยให้การแก้ฟ้องเพิ่มเติมว่า ฟ้องโจทก์เคลือบคลุม โดยไม่ระบุวันเดือนปีที่จำเลยบุกรุก หากถือว่าบุกรุกตามวันในสัญญาเช่า คดีก็ขาดอายุความ เพราะเป็นที่ดินมือเปล่าในวันชี้สองสถาน ทนายโจทก์จำเลยรับกันว่า ที่ดินที่พิพาทเป็นที่แปลงเดียวกับที่นายฮงเฮงเป็นโจทก์ฟ้องโจทก์ในคดีนี้ ซึ่งคดีอยู่ในระหว่างฎีกา จึงขอให้ศาลรอไว้เมื่อศาลฎีกาพิพากษาแล้วให้โจทก์ในคดีนี้ชนะคดี โจทก์จึงขอให้ดำเนินคดีต่อไป ในวันสืบพยานจำเลยแถลงรับว่านายฮงเฮงโจทก์ในคดีแดง 43/2484 เป็นนายฮงเฮงที่จำเลยว่าเช่าที่ดินในคดีนี้ และคำเบิกความนายมานพยานโจทก์ในคดีนั้น ก็คือนายมานจำเลยในคดีนี้ ศาลชั้นต้นจึงสั่งงดสืบพยานบุคคลในประเด็นเรื่องกรรมสิทธิ์ที่ดินรายพิพาท ส่วนในเรื่องค่าเสียหายโจทก์ไม่ติดใจสืบ ศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่าคำพิพากษาฎีกาในคดีที่โจทก์เป็นจำเลยของนายฮงเฮงนั้น ศาลฟังว่าโจทก์ในคดีนี้เป็นเจ้าของที่ดินรายพิพาทโดยชอบด้วยกฎหมาย จำเลยเข้าเบิกความเป็นพยานของนางฮงเฮงในคดีนั้นก็รับว่า ได้เช่าที่ดินรายนี้จากโจทก์ในคดีนี้ จึงฟังได้ว่าจำเลยได้เช่าที่ดินรายพิพาทจากโจทก์ตามสัญญาเช่า พิพากษาว่าโจทก์เป็นเจ้าของที่พิพาทให้ขับไล่จำเลยกับบริวารออกจากที่เช่าของโจทก์ คำขอนอกนั้นให้ยกศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า เมื่อจำเลยแถลงรับต่อศาลดังกล่าวแล้ว จำเลยจะมาเถียงว่าที่พิพาทรายนี้ตอนที่เป็นสวนอยู่นอกเขตที่พิพาทในคดีก่อน ฟังไม่ขึ้น และเมื่อคดีฟังได้ว่าจำเลยครอบครองที่พิพาทโดยอาศัยสิทธิการเช่าตลอดมา ก็หาเกิดสิทธิในทางครอบครองไม่พิพากษายืน(นาถปรีชา-นนทปัญญา-นาถปริญญา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ