คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2114/2531หลักกฎหมาย: แม้นายจ้างจะต้องจ่ายค่าจ้าง ณ สถานที่ที่ลูกจ้างทำงานก็ตามแต่ถ้าลูกจ้างยินยอมนายจ้างจะจ่าย ณ สถานที่อื่นก็ได้ เมื่อลูกจ้างยินยอมไปรับค่าจ้าง ณ สำนักงานของนายจ้าง หลังจากสัญญาจ้างสิ้นสุดลงแล้ว และเกิดอุบัติเหตุระหว่างเดินทาง จึงไม่อาจถือได้ว่าลูกจ้างได้รับอันตรายเนื่องจากการทำงานให้แก่นายจ้างส่วนการที่นายจ้างได้จัดรถยนต์ไปรับลูกจ้างมานั้นก็เป็นเพียงการอำนวยความสะดวกเท่านั้น หาทำให้นายจ้างต้องรับผิดจ่ายเงินทดแทนด้วยไม่.โจทก์ฟ้องว่า โจทก์รับเหมาก่อสร้างโครงการคลองส่งน้ำที่ตำบลพะทาย อำเภอท่าอุเทน จังหวัดนครพนม งานเสร็จวันที่ 26 มีนาคม 2529วันรุ่งขึ้นลูกจ้างได้ขออาศัยรถยนต์ของโจทก์ซึ่งเดินทางจากหน่วยงานเข้าตัวจังหวัดนครพนม เพื่อไปต่อรถยนต์โดยสารกลับบ้านที่จังหวัดกาฬสินธุ์ ระหว่างเดินทางรถยนต์พลิกคว่ำ เป็นเหตุให้ลูกจ้างถึงแก่ความตายและบาดเจ็บ ทายาทลูกจ้างที่ถึงแก่ความตายและลูกจ้างที่ได้รับบาดเจ็บได้เรียกเงินทดแทนต่อแรงงานจังหวัดนครพนม พนักงานเงินทดแทนวินิจฉัยว่า ลูกจ้างทุกคนได้ประสบอุบัติเหตุเนื่องจากการทำงาน โจทก์อุทธรณ์คำสั่งต่ออธิบดีกรมแรงงาน อธบดีกรมแรงงานพิจารณาอุทธรณ์แล้วมีคำสั่งยืนตามคำสั่งพนักงานเงินทดแทน ขอให้ศาลเพิกถอนคำสั่งอธิบดีกรมแรงงาน จำเลยให้การว่า คำสั่งของพนักงานเงินทดแทนและคำสั่งของอธิบดีกรมแรงงานชอบด้วยกฎหมายแล้ว เพราะลูกจ้างประสบอันตรายเนื่องจากการทำงานให้นายจ้าง ขอให้พิพากษายกฟ้อง ศาลแรงงานกลางวินิจฉัยว่า เมื่อทำงานเสร็จแล้วโจทก์สั่งให้ลูกจ้างเดินทางไปรับค่าจ้างที่สำนักงานโจทก์ ทั้งได้นำรถยนต์ไปรับลูกจ้างจากสถานที่ที่ลูกจ้างทำงานไปรับค่าจ้างแล้วเกิดอุบัติเหตุรถยนต์พลิกคว่ำเป็นเหตุให้ลูกจ้างได้รับอันตรายแก่กายหรือจิตใจหรือถึงแก่ความตาย โจทก์จึงต้องรับผิดจ่ายเงินทดแทนในกรณีที่ลูกจ้างประสบอันตรายเนื่องจากการทำงานพิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ต่อศาลฎีกา ศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยว่า การที่ลูกจ้างประสบอุบัติเหตุในคดีนี้ได้เกิดขึ้นหลังจากการทำงานตามสัญญาจ้างแรงงานระหว่างโจทก์ผู้เป็นนายจ้างกับลูกจ้างได้สิ้นสุดลงแล้วเพียงแต่อยู่ในระหว่างที่ลูกจ้างเดินทางไปรับค่าจ้างจากนายจ้าง ณ ที่สำนักงานของนายจ้างเท่านั้นซึ่งแม้ตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงานฯ จะกำหนดให้นายจ้างจ่ายค่าจ้าง ณ สถานที่ที่ลูกจ้างทำงานก็ตาม แต่ถ้าได้รับความยินยอมของลูกจ้างนายจ้างจะจ่าย ณ สถานที่อื่นก็ได้ ได้ความว่าการที่โจทก์ให้ลูกจ้างไปรับค่าจ้าง ณ สำนักงานของโจทก์ลูกจ้างทุกคนได้ให้ความยินยอมด้วยแล้ว ขณะประสบอุบัติเหตุซึ่งอยู่ในระหว่างลูกจ้างเดินทางไปรับค่าจ้างจึงไม่อาจถือได้ว่าลูกจ้างได้รับอันตรายแก่กายหรือจิตใจหรือถึงแก่ความตายเนื่องจากการทำงานให้แก่นายจ้าง หรือเนื่องจากการป้องกันรักษาผลประโยชน์ให้แก่นายจ้างอันจะถือว่าเป็นการ 'ประสบอันตราย'โดยนัยแห่งประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงานฯ ข้อ2 และแม้จะได้ความว่าโจทก์เป็นผู้จัดรถยนต์ไปรับลูกจ้าง ณสถานที่ทำงานของลูกจ้างเพื่อนำไปรับค่าจ้าง ก็เป็นการอำนวยความสะดวกให้แก่ลูกจ้างเท่านั้น พิพากษากลับ ให้เพิกถอนคำสั่งของอธิบดีกรมแรงงาน. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2114/2531ห้างหุ้นส่วนจำกัด ประภาพรโจทก์กรมแรงงานจำเลย ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่องการคุ้มครองแรงงาน ลงวันที่ 16 เมษายน พ.ศ.2515 ข้อ 2, ข้อ 28, ข้อ 54แม้นายจ้างจะต้องจ่ายค่าจ้าง ณ สถานที่ที่ลูกจ้างทำงานก็ตามแต่ถ้าลูกจ้างยินยอมนายจ้างจะจ่าย ณ สถานที่อื่นก็ได้ เมื่อลูกจ้างยินยอมไปรับค่าจ้าง ณ สำนักงานของนายจ้าง หลังจากสัญญาจ้างสิ้นสุดลงแล้ว และเกิดอุบัติเหตุระหว่างเดินทาง จึงไม่อาจถือได้ว่าลูกจ้างได้รับอันตรายเนื่องจากการทำงานให้แก่นายจ้างส่วนการที่นายจ้างได้จัดรถยนต์ไปรับลูกจ้างมานั้นก็เป็นเพียงการอำนวยความสะดวกเท่านั้น หาทำให้นายจ้างต้องรับผิดจ่ายเงินทดแทนด้วยไม่.โจทก์ฟ้องว่า โจทก์รับเหมาก่อสร้างโครงการคลองส่งน้ำที่ตำบลพะทาย อำเภอท่าอุเทน จังหวัดนครพนม งานเสร็จวันที่ 26 มีนาคม 2529วันรุ่งขึ้นลูกจ้างได้ขออาศัยรถยนต์ของโจทก์ซึ่งเดินทางจากหน่วยงานเข้าตัวจังหวัดนครพนม เพื่อไปต่อรถยนต์โดยสารกลับบ้านที่จังหวัดกาฬสินธุ์ ระหว่างเดินทางรถยนต์พลิกคว่ำ เป็นเหตุให้ลูกจ้างถึงแก่ความตายและบาดเจ็บ ทายาทลูกจ้างที่ถึงแก่ความตายและลูกจ้างที่ได้รับบาดเจ็บได้เรียกเงินทดแทนต่อแรงงานจังหวัดนครพนม พนักงานเงินทดแทนวินิจฉัยว่า ลูกจ้างทุกคนได้ประสบอุบัติเหตุเนื่องจากการทำงาน โจทก์อุทธรณ์คำสั่งต่ออธิบดีกรมแรงงาน อธบดีกรมแรงงานพิจารณาอุทธรณ์แล้วมีคำสั่งยืนตามคำสั่งพนักงานเงินทดแทน ขอให้ศาลเพิกถอนคำสั่งอธิบดีกรมแรงงาน จำเลยให้การว่า คำสั่งของพนักงานเงินทดแทนและคำสั่งของอธิบดีกรมแรงงานชอบด้วยกฎหมายแล้ว เพราะลูกจ้างประสบอันตรายเนื่องจากการทำงานให้นายจ้าง ขอให้พิพากษายกฟ้อง ศาลแรงงานกลางวินิจฉัยว่า เมื่อทำงานเสร็จแล้วโจทก์สั่งให้ลูกจ้างเดินทางไปรับค่าจ้างที่สำนักงานโจทก์ ทั้งได้นำรถยนต์ไปรับลูกจ้างจากสถานที่ที่ลูกจ้างทำงานไปรับค่าจ้างแล้วเกิดอุบัติเหตุรถยนต์พลิกคว่ำเป็นเหตุให้ลูกจ้างได้รับอันตรายแก่กายหรือจิตใจหรือถึงแก่ความตาย โจทก์จึงต้องรับผิดจ่ายเงินทดแทนในกรณีที่ลูกจ้างประสบอันตรายเนื่องจากการทำงานพิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ต่อศาลฎีกา ศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยว่า การที่ลูกจ้างประสบอุบัติเหตุในคดีนี้ได้เกิดขึ้นหลังจากการทำงานตามสัญญาจ้างแรงงานระหว่างโจทก์ผู้เป็นนายจ้างกับลูกจ้างได้สิ้นสุดลงแล้วเพียงแต่อยู่ในระหว่างที่ลูกจ้างเดินทางไปรับค่าจ้างจากนายจ้าง ณ ที่สำนักงานของนายจ้างเท่านั้นซึ่งแม้ตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงานฯ จะกำหนดให้นายจ้างจ่ายค่าจ้าง ณ สถานที่ที่ลูกจ้างทำงานก็ตาม แต่ถ้าได้รับความยินยอมของลูกจ้างนายจ้างจะจ่าย ณ สถานที่อื่นก็ได้ ได้ความว่าการที่โจทก์ให้ลูกจ้างไปรับค่าจ้าง ณ สำนักงานของโจทก์ลูกจ้างทุกคนได้ให้ความยินยอมด้วยแล้ว ขณะประสบอุบัติเหตุซึ่งอยู่ในระหว่างลูกจ้างเดินทางไปรับค่าจ้างจึงไม่อาจถือได้ว่าลูกจ้างได้รับอันตรายแก่กายหรือจิตใจหรือถึงแก่ความตายเนื่องจากการทำงานให้แก่นายจ้าง หรือเนื่องจากการป้องกันรักษาผลประโยชน์ให้แก่นายจ้างอันจะถือว่าเป็นการ 'ประสบอันตราย'โดยนัยแห่งประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงานฯ ข้อ2 และแม้จะได้ความว่าโจทก์เป็นผู้จัดรถยนต์ไปรับลูกจ้าง ณสถานที่ทำงานของลูกจ้างเพื่อนำไปรับค่าจ้าง ก็เป็นการอำนวยความสะดวกให้แก่ลูกจ้างเท่านั้น พิพากษากลับ ให้เพิกถอนคำสั่งของอธิบดีกรมแรงงาน.(วิศิษฏ์ ลิมานนท์-จุนท์ จันทรวงศ์-สุพจน์ นาถะพินธุ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า โจทก์รับเหมาก่อสร้างโครงการคลองส่งน้ำที่ตำบลพะทาย อำเภอท่าอุเทน จังหวัดนครพนม งานเสร็จวันที่ 26 มีนาคม 2529วันรุ่งขึ้นลูกจ้างได้ขออาศัยรถยนต์ของโจทก์ซึ่งเดินทางจากหน่วยงานเข้าตัวจังหวัดนครพนม เพื่อไปต่อรถยนต์โดยสารกลับบ้านที่จังหวัดกาฬสินธุ์ ระหว่างเดินทางรถยนต์พลิกคว่ำ เป็นเหตุให้ลูกจ้างถึงแก่ความตายและบาดเจ็บ ทายาทลูกจ้างที่ถึงแก่ความตายและลูกจ้างที่ได้รับบาดเจ็บได้เรียกเงินทดแทนต่อแรงงานจังหวัดนครพนม พนักงานเงินทดแทนวินิจฉัยว่า ลูกจ้างทุกคนได้ประสบอุบัติเหตุเนื่องจากการทำงาน โจทก์อุทธรณ์คำสั่งต่ออธิบดีกรมแรงงาน อธบดีกรมแรงงานพิจารณาอุทธรณ์แล้วมีคำสั่งยืนตามคำสั่งพนักงานเงินทดแทน ขอให้ศาลเพิกถอนคำสั่งอธิบดีกรมแรงงาน จำเลยให้การว่า คำสั่งของพนักงานเงินทดแทนและคำสั่งของอธิบดีกรมแรงงานชอบด้วยกฎหมายแล้ว เพราะลูกจ้างประสบอันตรายเนื่องจากการทำงานให้นายจ้าง ขอให้พิพากษายกฟ้อง ศาลแรงงานกลางวินิจฉัยว่า เมื่อทำงานเสร็จแล้วโจทก์สั่งให้ลูกจ้างเดินทางไปรับค่าจ้างที่สำนักงานโจทก์ ทั้งได้นำรถยนต์ไปรับลูกจ้างจากสถานที่ที่ลูกจ้างทำงานไปรับค่าจ้างแล้วเกิดอุบัติเหตุรถยนต์พลิกคว่ำเป็นเหตุให้ลูกจ้างได้รับอันตรายแก่กายหรือจิตใจหรือถึงแก่ความตาย โจทก์จึงต้องรับผิดจ่ายเงินทดแทนในกรณีที่ลูกจ้างประสบอันตรายเนื่องจากการทำงานพิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ต่อศาลฎีกา ศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยว่า การที่ลูกจ้างประสบอุบัติเหตุในคดีนี้ได้เกิดขึ้นหลังจากการทำงานตามสัญญาจ้างแรงงานระหว่างโจทก์ผู้เป็นนายจ้างกับลูกจ้างได้สิ้นสุดลงแล้วเพียงแต่อยู่ในระหว่างที่ลูกจ้างเดินทางไปรับค่าจ้างจากนายจ้าง ณ ที่สำนักงานของนายจ้างเท่านั้นซึ่งแม้ตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงานฯ จะกำหนดให้นายจ้างจ่ายค่าจ้าง ณ สถานที่ที่ลูกจ้างทำงานก็ตาม แต่ถ้าได้รับความยินยอมของลูกจ้างนายจ้างจะจ่าย ณ สถานที่อื่นก็ได้ ได้ความว่าการที่โจทก์ให้ลูกจ้างไปรับค่าจ้าง ณ สำนักงานของโจทก์ลูกจ้างทุกคนได้ให้ความยินยอมด้วยแล้ว ขณะประสบอุบัติเหตุซึ่งอยู่ในระหว่างลูกจ้างเดินทางไปรับค่าจ้างจึงไม่อาจถือได้ว่าลูกจ้างได้รับอันตรายแก่กายหรือจิตใจหรือถึงแก่ความตายเนื่องจากการทำงานให้แก่นายจ้าง หรือเนื่องจากการป้องกันรักษาผลประโยชน์ให้แก่นายจ้างอันจะถือว่าเป็นการ 'ประสบอันตราย'โดยนัยแห่งประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงานฯ ข้อ2 และแม้จะได้ความว่าโจทก์เป็นผู้จัดรถยนต์ไปรับลูกจ้าง ณสถานที่ทำงานของลูกจ้างเพื่อนำไปรับค่าจ้าง ก็เป็นการอำนวยความสะดวกให้แก่ลูกจ้างเท่านั้น พิพากษากลับ ให้เพิกถอนคำสั่งของอธิบดีกรมแรงงาน. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2114/2531ห้างหุ้นส่วนจำกัด ประภาพรโจทก์กรมแรงงานจำเลย ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่องการคุ้มครองแรงงาน ลงวันที่ 16 เมษายน พ.ศ.2515 ข้อ 2, ข้อ 28, ข้อ 54แม้นายจ้างจะต้องจ่ายค่าจ้าง ณ สถานที่ที่ลูกจ้างทำงานก็ตามแต่ถ้าลูกจ้างยินยอมนายจ้างจะจ่าย ณ สถานที่อื่นก็ได้ เมื่อลูกจ้างยินยอมไปรับค่าจ้าง ณ สำนักงานของนายจ้าง หลังจากสัญญาจ้างสิ้นสุดลงแล้ว และเกิดอุบัติเหตุระหว่างเดินทาง จึงไม่อาจถือได้ว่าลูกจ้างได้รับอันตรายเนื่องจากการทำงานให้แก่นายจ้างส่วนการที่นายจ้างได้จัดรถยนต์ไปรับลูกจ้างมานั้นก็เป็นเพียงการอำนวยความสะดวกเท่านั้น หาทำให้นายจ้างต้องรับผิดจ่ายเงินทดแทนด้วยไม่.โจทก์ฟ้องว่า โจทก์รับเหมาก่อสร้างโครงการคลองส่งน้ำที่ตำบลพะทาย อำเภอท่าอุเทน จังหวัดนครพนม งานเสร็จวันที่ 26 มีนาคม 2529วันรุ่งขึ้นลูกจ้างได้ขออาศัยรถยนต์ของโจทก์ซึ่งเดินทางจากหน่วยงานเข้าตัวจังหวัดนครพนม เพื่อไปต่อรถยนต์โดยสารกลับบ้านที่จังหวัดกาฬสินธุ์ ระหว่างเดินทางรถยนต์พลิกคว่ำ เป็นเหตุให้ลูกจ้างถึงแก่ความตายและบาดเจ็บ ทายาทลูกจ้างที่ถึงแก่ความตายและลูกจ้างที่ได้รับบาดเจ็บได้เรียกเงินทดแทนต่อแรงงานจังหวัดนครพนม พนักงานเงินทดแทนวินิจฉัยว่า ลูกจ้างทุกคนได้ประสบอุบัติเหตุเนื่องจากการทำงาน โจทก์อุทธรณ์คำสั่งต่ออธิบดีกรมแรงงาน อธบดีกรมแรงงานพิจารณาอุทธรณ์แล้วมีคำสั่งยืนตามคำสั่งพนักงานเงินทดแทน ขอให้ศาลเพิกถอนคำสั่งอธิบดีกรมแรงงาน จำเลยให้การว่า คำสั่งของพนักงานเงินทดแทนและคำสั่งของอธิบดีกรมแรงงานชอบด้วยกฎหมายแล้ว เพราะลูกจ้างประสบอันตรายเนื่องจากการทำงานให้นายจ้าง ขอให้พิพากษายกฟ้อง ศาลแรงงานกลางวินิจฉัยว่า เมื่อทำงานเสร็จแล้วโจทก์สั่งให้ลูกจ้างเดินทางไปรับค่าจ้างที่สำนักงานโจทก์ ทั้งได้นำรถยนต์ไปรับลูกจ้างจากสถานที่ที่ลูกจ้างทำงานไปรับค่าจ้างแล้วเกิดอุบัติเหตุรถยนต์พลิกคว่ำเป็นเหตุให้ลูกจ้างได้รับอันตรายแก่กายหรือจิตใจหรือถึงแก่ความตาย โจทก์จึงต้องรับผิดจ่ายเงินทดแทนในกรณีที่ลูกจ้างประสบอันตรายเนื่องจากการทำงานพิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ต่อศาลฎีกา ศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยว่า การที่ลูกจ้างประสบอุบัติเหตุในคดีนี้ได้เกิดขึ้นหลังจากการทำงานตามสัญญาจ้างแรงงานระหว่างโจทก์ผู้เป็นนายจ้างกับลูกจ้างได้สิ้นสุดลงแล้วเพียงแต่อยู่ในระหว่างที่ลูกจ้างเดินทางไปรับค่าจ้างจากนายจ้าง ณ ที่สำนักงานของนายจ้างเท่านั้นซึ่งแม้ตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงานฯ จะกำหนดให้นายจ้างจ่ายค่าจ้าง ณ สถานที่ที่ลูกจ้างทำงานก็ตาม แต่ถ้าได้รับความยินยอมของลูกจ้างนายจ้างจะจ่าย ณ สถานที่อื่นก็ได้ ได้ความว่าการที่โจทก์ให้ลูกจ้างไปรับค่าจ้าง ณ สำนักงานของโจทก์ลูกจ้างทุกคนได้ให้ความยินยอมด้วยแล้ว ขณะประสบอุบัติเหตุซึ่งอยู่ในระหว่างลูกจ้างเดินทางไปรับค่าจ้างจึงไม่อาจถือได้ว่าลูกจ้างได้รับอันตรายแก่กายหรือจิตใจหรือถึงแก่ความตายเนื่องจากการทำงานให้แก่นายจ้าง หรือเนื่องจากการป้องกันรักษาผลประโยชน์ให้แก่นายจ้างอันจะถือว่าเป็นการ 'ประสบอันตราย'โดยนัยแห่งประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงานฯ ข้อ2 และแม้จะได้ความว่าโจทก์เป็นผู้จัดรถยนต์ไปรับลูกจ้าง ณสถานที่ทำงานของลูกจ้างเพื่อนำไปรับค่าจ้าง ก็เป็นการอำนวยความสะดวกให้แก่ลูกจ้างเท่านั้น พิพากษากลับ ให้เพิกถอนคำสั่งของอธิบดีกรมแรงงาน.(วิศิษฏ์ ลิมานนท์-จุนท์ จันทรวงศ์-สุพจน์ นาถะพินธุ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ