คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 634/2501หลักกฎหมาย: จำเลยที่ 1 เป็นลูกจ้างจำเลยที่ 2 จำเลยที่ 1 ขับรถโดยประมาททำให้ภริยาโจทก์ตายนั้น ถือได้ว่าการที่ภริยาโจทก์ตายลงนั้นทำให้โจทก์ผู้เป็นสามีต้องขาดไร้อุปการะตามกฎหมาย โจทก์ชอบที่จะได้รับค่าสินไหมทดแทนเพื่อการนั้นตาม ป.พ.พ.มาตรา 443,1453 เช่น ค่าจ้างคนปฏิบัติโจทก์แทนผู้ตายระหว่างที่โจทก์อยู่โรงพยาบาลและค่าขาดการปฏิบัติอุปการะของผู้ตายต่อโจทก์ตลอดกาลโจทก์ฟ้องว่าเมื่อวันที่ ๓ ก.ย.๙๘ จำเลยที่ ๑ เป็นลูกจ้างจำเลยที่ ๒ ขับรถโดยสารของบริษัทจำเลยที่ ๒ ดดยความประมาทเป็นเหตุให้รถคว่ำ ทำให้นางชื่นพิศภริยาโจทก์ตายและทำให้ ด.ญ.ทรงกลดบุตรโจทก์บาดเจ็บต้องรักษาประมาณ ๑ เดือน โจทก์ฟ้องเรียกค่าเสียหายคือ การที่โจทก์ต้องสูญเสียภริยาไปนั้นคิดค่าเสียหาย ๒๐,๐๐๐ บาท ค่าจ้างผู้อื่นมาดูแลปฏิบัติโจทก์ระหว่างโจทก์ ป่วยอยู่โรงพยาบาล ทั้งนี้เพราะโจทก์ขาดภริยาอันมีหน้าที่ต้องปฏิบัติ คิดเป็นเงิน ๑,๐๐๐ บาท ค่ารักษาพยาบาล ด.ญ.ทรงกลด ๒,๐๐๐ บาท และค่าเสียสุขภาพอนามัยไม่สามารถที่จะดำเนินชีวิตได้อย่างมีความสุข ๖,๐๐๐ บาท ค่าทำบุญศพ ๒,๐๐๐ บาท ค่าทำศพ ๑๔,๐๐๐ บาท รวมเป็นเงินทั้งสิ้น ๔๕,๐๐๐ บาท ส่งหมายเรียกจำเลยที่ ๑ ไม่ได้ โจทก์ถอนฟ้องเฉพาะจำเลยที่ ๑ จำเลยที่ ๒ ต่อสู้ว่า รถคว่ำโดยเหตุสุดวิสัยจำเลยไม่ต้องรับผิด โจทก์จะเรียกร้องได้แต่เฉพาะค่าปลงศพเท่านั้น ข้อเรียกร้องของโจทก์เป็นการเรียกร้องที่นอกเหนือจากบทบัญญัติกฎหมาย ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยที่ ๒ ใช้ค่าทำศพ ๑๕,๐๐๐ บาท ค่าจ้างคนปฏิบัติโจทก์แทนผู้ตายระหว่างโจทก์อยู่โรงพยาบาล ๑,๐๐๐ บาท ค่าขาดการปฏิบัติอุปการะของผู้ตายต่อโจทก์ตลอดกลาล ๒๐,๐๐๐ บาท ค่ายารักษาบาดเจ็บของ ด.ญ.ทรงกลด ๑,๓๐๐ บาท ค่าทดแทนเสียสุขภาพอนามัยของ ด.ญ.ทรงกลดในการต่อไปอีก ๕,๐๐๐ บาท รวมทั้งสิ้น ๔๒,๐๐๐ บาท จำเลยที่ ๒ อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เฉพาะค่าทำศพผู้ตาย เห็นสมควรกำหนดให้ ๑๐,๐๐๐ บาท นอกนั้นให้เป็นไปตามศาลชั้นต้น จำเลยที่ ๒ ฝ่ายเดียวฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่าตามป.พ.พ.มาตรา ๔๓๓ บัญญัติว่า "ถ้าว่าเหตุที่ตายลงนั้นทำให้บุคคลคนหนึ่งคนใดต้องขาดไร้อุปการะตามกฎหมายไปด้วยไซร้ ท่านว่าบุคคลนั้นชอบที่จะได้รับค่าสินไหมทดแทนเพื่อการนั้น" และตาม ป.พ.พ.มาตรา ๑๔๕๓ บัญญัติว่า "สามีภริยาจำต้องอยู่กินกันฉันท์สามีภริยา สามีภริยาต้องช่วยเหลืออุปการะเลี้ยงดูกัน" จึงถือได้ว่าการที่นางชื่นพิศตายลงทำให้โจทก์ผู้เป็นสามีต้องขาดไร้อุปการระตามกฎหมาย โจทก์ชอบที่จะได้รับค่าสินไหมทดแทนเพื่อการนั้นที่ศาลล่างให้ค่าจ้างคนปฏิบัติโจทก์แทนผู้ตายระหว่างที่โจทก์อยู่โรงพยาบาลและค่าขาดการปฏิบัติอุปการะของผู้ตายต่อโจทก์ตลอดการนั้นชอบแล้ว พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 634/2501พ.ต.ต.ภาสกร อินทรเทศ โดยตนเองและด.ญ.ทรงกลด อินทรเทศโจทก์นายไสว แย้มพราย กับพวกจำเลย ป.พ.พ. ม. 443, ม. 1453จำเลยที่ 1 เป็นลูกจ้างจำเลยที่ 2 จำเลยที่ 1 ขับรถโดยประมาททำให้ภริยาโจทก์ตายนั้น ถือได้ว่าการที่ภริยาโจทก์ตายลงนั้นทำให้โจทก์ผู้เป็นสามีต้องขาดไร้อุปการะตามกฎหมาย โจทก์ชอบที่จะได้รับค่าสินไหมทดแทนเพื่อการนั้นตาม ป.พ.พ.มาตรา 443,1453 เช่น ค่าจ้างคนปฏิบัติโจทก์แทนผู้ตายระหว่างที่โจทก์อยู่โรงพยาบาลและค่าขาดการปฏิบัติอุปการะของผู้ตายต่อโจทก์ตลอดกาลโจทก์ฟ้องว่าเมื่อวันที่ ๓ ก.ย.๙๘ จำเลยที่ ๑ เป็นลูกจ้างจำเลยที่ ๒ ขับรถโดยสารของบริษัทจำเลยที่ ๒ ดดยความประมาทเป็นเหตุให้รถคว่ำ ทำให้นางชื่นพิศภริยาโจทก์ตายและทำให้ ด.ญ.ทรงกลดบุตรโจทก์บาดเจ็บต้องรักษาประมาณ ๑ เดือน โจทก์ฟ้องเรียกค่าเสียหายคือ การที่โจทก์ต้องสูญเสียภริยาไปนั้นคิดค่าเสียหาย ๒๐,๐๐๐ บาท ค่าจ้างผู้อื่นมาดูแลปฏิบัติโจทก์ระหว่างโจทก์ ป่วยอยู่โรงพยาบาล ทั้งนี้เพราะโจทก์ขาดภริยาอันมีหน้าที่ต้องปฏิบัติ คิดเป็นเงิน ๑,๐๐๐ บาท ค่ารักษาพยาบาล ด.ญ.ทรงกลด ๒,๐๐๐ บาท และค่าเสียสุขภาพอนามัยไม่สามารถที่จะดำเนินชีวิตได้อย่างมีความสุข ๖,๐๐๐ บาท ค่าทำบุญศพ ๒,๐๐๐ บาท ค่าทำศพ ๑๔,๐๐๐ บาท รวมเป็นเงินทั้งสิ้น ๔๕,๐๐๐ บาท ส่งหมายเรียกจำเลยที่ ๑ ไม่ได้ โจทก์ถอนฟ้องเฉพาะจำเลยที่ ๑ จำเลยที่ ๒ ต่อสู้ว่า รถคว่ำโดยเหตุสุดวิสัยจำเลยไม่ต้องรับผิด โจทก์จะเรียกร้องได้แต่เฉพาะค่าปลงศพเท่านั้น ข้อเรียกร้องของโจทก์เป็นการเรียกร้องที่นอกเหนือจากบทบัญญัติกฎหมาย ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยที่ ๒ ใช้ค่าทำศพ ๑๕,๐๐๐ บาท ค่าจ้างคนปฏิบัติโจทก์แทนผู้ตายระหว่างโจทก์อยู่โรงพยาบาล ๑,๐๐๐ บาท ค่าขาดการปฏิบัติอุปการะของผู้ตายต่อโจทก์ตลอดกลาล ๒๐,๐๐๐ บาท ค่ายารักษาบาดเจ็บของ ด.ญ.ทรงกลด ๑,๓๐๐ บาท ค่าทดแทนเสียสุขภาพอนามัยของ ด.ญ.ทรงกลดในการต่อไปอีก ๕,๐๐๐ บาท รวมทั้งสิ้น ๔๒,๐๐๐ บาท จำเลยที่ ๒ อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เฉพาะค่าทำศพผู้ตาย เห็นสมควรกำหนดให้ ๑๐,๐๐๐ บาท นอกนั้นให้เป็นไปตามศาลชั้นต้น จำเลยที่ ๒ ฝ่ายเดียวฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่าตามป.พ.พ.มาตรา ๔๓๓ บัญญัติว่า "ถ้าว่าเหตุที่ตายลงนั้นทำให้บุคคลคนหนึ่งคนใดต้องขาดไร้อุปการะตามกฎหมายไปด้วยไซร้ ท่านว่าบุคคลนั้นชอบที่จะได้รับค่าสินไหมทดแทนเพื่อการนั้น" และตาม ป.พ.พ.มาตรา ๑๔๕๓ บัญญัติว่า "สามีภริยาจำต้องอยู่กินกันฉันท์สามีภริยา สามีภริยาต้องช่วยเหลืออุปการะเลี้ยงดูกัน" จึงถือได้ว่าการที่นางชื่นพิศตายลงทำให้โจทก์ผู้เป็นสามีต้องขาดไร้อุปการระตามกฎหมาย โจทก์ชอบที่จะได้รับค่าสินไหมทดแทนเพื่อการนั้นที่ศาลล่างให้ค่าจ้างคนปฏิบัติโจทก์แทนผู้ตายระหว่างที่โจทก์อยู่โรงพยาบาลและค่าขาดการปฏิบัติอุปการะของผู้ตายต่อโจทก์ตลอดการนั้นชอบแล้ว พิพากษายืน(ดุลยทัณฑ์ชนาณัติ-นนทปัญญา-ดุลยการณ์โกวิท)ศาลจังหวัดปทุมธานี - นายบัญญัติ สุขารมณ์ศาลอุทธรณ์ - นายสอาด นาวีเจริญแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่าเมื่อวันที่ ๓ ก.ย.๙๘ จำเลยที่ ๑ เป็นลูกจ้างจำเลยที่ ๒ ขับรถโดยสารของบริษัทจำเลยที่ ๒ ดดยความประมาทเป็นเหตุให้รถคว่ำ ทำให้นางชื่นพิศภริยาโจทก์ตายและทำให้ ด.ญ.ทรงกลดบุตรโจทก์บาดเจ็บต้องรักษาประมาณ ๑ เดือน โจทก์ฟ้องเรียกค่าเสียหายคือ การที่โจทก์ต้องสูญเสียภริยาไปนั้นคิดค่าเสียหาย ๒๐,๐๐๐ บาท ค่าจ้างผู้อื่นมาดูแลปฏิบัติโจทก์ระหว่างโจทก์ ป่วยอยู่โรงพยาบาล ทั้งนี้เพราะโจทก์ขาดภริยาอันมีหน้าที่ต้องปฏิบัติ คิดเป็นเงิน ๑,๐๐๐ บาท ค่ารักษาพยาบาล ด.ญ.ทรงกลด ๒,๐๐๐ บาท และค่าเสียสุขภาพอนามัยไม่สามารถที่จะดำเนินชีวิตได้อย่างมีความสุข ๖,๐๐๐ บาท ค่าทำบุญศพ ๒,๐๐๐ บาท ค่าทำศพ ๑๔,๐๐๐ บาท รวมเป็นเงินทั้งสิ้น ๔๕,๐๐๐ บาท ส่งหมายเรียกจำเลยที่ ๑ ไม่ได้ โจทก์ถอนฟ้องเฉพาะจำเลยที่ ๑ จำเลยที่ ๒ ต่อสู้ว่า รถคว่ำโดยเหตุสุดวิสัยจำเลยไม่ต้องรับผิด โจทก์จะเรียกร้องได้แต่เฉพาะค่าปลงศพเท่านั้น ข้อเรียกร้องของโจทก์เป็นการเรียกร้องที่นอกเหนือจากบทบัญญัติกฎหมาย ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยที่ ๒ ใช้ค่าทำศพ ๑๕,๐๐๐ บาท ค่าจ้างคนปฏิบัติโจทก์แทนผู้ตายระหว่างโจทก์อยู่โรงพยาบาล ๑,๐๐๐ บาท ค่าขาดการปฏิบัติอุปการะของผู้ตายต่อโจทก์ตลอดกลาล ๒๐,๐๐๐ บาท ค่ายารักษาบาดเจ็บของ ด.ญ.ทรงกลด ๑,๓๐๐ บาท ค่าทดแทนเสียสุขภาพอนามัยของ ด.ญ.ทรงกลดในการต่อไปอีก ๕,๐๐๐ บาท รวมทั้งสิ้น ๔๒,๐๐๐ บาท จำเลยที่ ๒ อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เฉพาะค่าทำศพผู้ตาย เห็นสมควรกำหนดให้ ๑๐,๐๐๐ บาท นอกนั้นให้เป็นไปตามศาลชั้นต้น จำเลยที่ ๒ ฝ่ายเดียวฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่าตามป.พ.พ.มาตรา ๔๓๓ บัญญัติว่า "ถ้าว่าเหตุที่ตายลงนั้นทำให้บุคคลคนหนึ่งคนใดต้องขาดไร้อุปการะตามกฎหมายไปด้วยไซร้ ท่านว่าบุคคลนั้นชอบที่จะได้รับค่าสินไหมทดแทนเพื่อการนั้น" และตาม ป.พ.พ.มาตรา ๑๔๕๓ บัญญัติว่า "สามีภริยาจำต้องอยู่กินกันฉันท์สามีภริยา สามีภริยาต้องช่วยเหลืออุปการะเลี้ยงดูกัน" จึงถือได้ว่าการที่นางชื่นพิศตายลงทำให้โจทก์ผู้เป็นสามีต้องขาดไร้อุปการระตามกฎหมาย โจทก์ชอบที่จะได้รับค่าสินไหมทดแทนเพื่อการนั้นที่ศาลล่างให้ค่าจ้างคนปฏิบัติโจทก์แทนผู้ตายระหว่างที่โจทก์อยู่โรงพยาบาลและค่าขาดการปฏิบัติอุปการะของผู้ตายต่อโจทก์ตลอดการนั้นชอบแล้ว พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 634/2501พ.ต.ต.ภาสกร อินทรเทศ โดยตนเองและด.ญ.ทรงกลด อินทรเทศโจทก์นายไสว แย้มพราย กับพวกจำเลย ป.พ.พ. ม. 443, ม. 1453จำเลยที่ 1 เป็นลูกจ้างจำเลยที่ 2 จำเลยที่ 1 ขับรถโดยประมาททำให้ภริยาโจทก์ตายนั้น ถือได้ว่าการที่ภริยาโจทก์ตายลงนั้นทำให้โจทก์ผู้เป็นสามีต้องขาดไร้อุปการะตามกฎหมาย โจทก์ชอบที่จะได้รับค่าสินไหมทดแทนเพื่อการนั้นตาม ป.พ.พ.มาตรา 443,1453 เช่น ค่าจ้างคนปฏิบัติโจทก์แทนผู้ตายระหว่างที่โจทก์อยู่โรงพยาบาลและค่าขาดการปฏิบัติอุปการะของผู้ตายต่อโจทก์ตลอดกาลโจทก์ฟ้องว่าเมื่อวันที่ ๓ ก.ย.๙๘ จำเลยที่ ๑ เป็นลูกจ้างจำเลยที่ ๒ ขับรถโดยสารของบริษัทจำเลยที่ ๒ ดดยความประมาทเป็นเหตุให้รถคว่ำ ทำให้นางชื่นพิศภริยาโจทก์ตายและทำให้ ด.ญ.ทรงกลดบุตรโจทก์บาดเจ็บต้องรักษาประมาณ ๑ เดือน โจทก์ฟ้องเรียกค่าเสียหายคือ การที่โจทก์ต้องสูญเสียภริยาไปนั้นคิดค่าเสียหาย ๒๐,๐๐๐ บาท ค่าจ้างผู้อื่นมาดูแลปฏิบัติโจทก์ระหว่างโจทก์ ป่วยอยู่โรงพยาบาล ทั้งนี้เพราะโจทก์ขาดภริยาอันมีหน้าที่ต้องปฏิบัติ คิดเป็นเงิน ๑,๐๐๐ บาท ค่ารักษาพยาบาล ด.ญ.ทรงกลด ๒,๐๐๐ บาท และค่าเสียสุขภาพอนามัยไม่สามารถที่จะดำเนินชีวิตได้อย่างมีความสุข ๖,๐๐๐ บาท ค่าทำบุญศพ ๒,๐๐๐ บาท ค่าทำศพ ๑๔,๐๐๐ บาท รวมเป็นเงินทั้งสิ้น ๔๕,๐๐๐ บาท ส่งหมายเรียกจำเลยที่ ๑ ไม่ได้ โจทก์ถอนฟ้องเฉพาะจำเลยที่ ๑ จำเลยที่ ๒ ต่อสู้ว่า รถคว่ำโดยเหตุสุดวิสัยจำเลยไม่ต้องรับผิด โจทก์จะเรียกร้องได้แต่เฉพาะค่าปลงศพเท่านั้น ข้อเรียกร้องของโจทก์เป็นการเรียกร้องที่นอกเหนือจากบทบัญญัติกฎหมาย ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยที่ ๒ ใช้ค่าทำศพ ๑๕,๐๐๐ บาท ค่าจ้างคนปฏิบัติโจทก์แทนผู้ตายระหว่างโจทก์อยู่โรงพยาบาล ๑,๐๐๐ บาท ค่าขาดการปฏิบัติอุปการะของผู้ตายต่อโจทก์ตลอดกลาล ๒๐,๐๐๐ บาท ค่ายารักษาบาดเจ็บของ ด.ญ.ทรงกลด ๑,๓๐๐ บาท ค่าทดแทนเสียสุขภาพอนามัยของ ด.ญ.ทรงกลดในการต่อไปอีก ๕,๐๐๐ บาท รวมทั้งสิ้น ๔๒,๐๐๐ บาท จำเลยที่ ๒ อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เฉพาะค่าทำศพผู้ตาย เห็นสมควรกำหนดให้ ๑๐,๐๐๐ บาท นอกนั้นให้เป็นไปตามศาลชั้นต้น จำเลยที่ ๒ ฝ่ายเดียวฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่าตามป.พ.พ.มาตรา ๔๓๓ บัญญัติว่า "ถ้าว่าเหตุที่ตายลงนั้นทำให้บุคคลคนหนึ่งคนใดต้องขาดไร้อุปการะตามกฎหมายไปด้วยไซร้ ท่านว่าบุคคลนั้นชอบที่จะได้รับค่าสินไหมทดแทนเพื่อการนั้น" และตาม ป.พ.พ.มาตรา ๑๔๕๓ บัญญัติว่า "สามีภริยาจำต้องอยู่กินกันฉันท์สามีภริยา สามีภริยาต้องช่วยเหลืออุปการะเลี้ยงดูกัน" จึงถือได้ว่าการที่นางชื่นพิศตายลงทำให้โจทก์ผู้เป็นสามีต้องขาดไร้อุปการระตามกฎหมาย โจทก์ชอบที่จะได้รับค่าสินไหมทดแทนเพื่อการนั้นที่ศาลล่างให้ค่าจ้างคนปฏิบัติโจทก์แทนผู้ตายระหว่างที่โจทก์อยู่โรงพยาบาลและค่าขาดการปฏิบัติอุปการะของผู้ตายต่อโจทก์ตลอดการนั้นชอบแล้ว พิพากษายืน(ดุลยทัณฑ์ชนาณัติ-นนทปัญญา-ดุลยการณ์โกวิท)ศาลจังหวัดปทุมธานี - นายบัญญัติ สุขารมณ์ศาลอุทธรณ์ - นายสอาด นาวีเจริญแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ