คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 57404หลักกฎหมาย: ความว่า จำเลยที่ 2 ฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งว่า ฎีกาจำเลยที่ 2เป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ซึ่งต้องห้ามมิให้ฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 219 ที่แก้ไขแล้วจึงไม่รับฎีกาจำเลยที่ 2จำเลยที่ 2 เห็นว่า จำเลยที่ 2 ได้ฎีกาในปัญหาข้อกฎหมายว่าศาลล่างทั้งสองฟังข้อเท็จจริงนอกสำนวน อีกทั้งศาลอุทธรณ์ยังได้รับฟังข้อเท็จจริงในท้องสำนวนผิดพลาดอีกด้วย นอกจากนี้การที่ศาลอุทธรณ์พิพากษายกฟ้องจำเลยที่ 1 ตลอดข้อกล่าวหานั้นยังถือว่าศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้คำพิพากษาศาลชั้นต้นอันเป็นการแก้ไขมากคดีจึงไม่ต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218 สำหรับปัญหาที่ว่าคดีนี้ศาลจะลงโทษจำเลยที่ 2 ตามมาตรา 357 แห่งประมวลกฎหมายอาญาได้หรือไม่นั้นเป็นข้อกฎหมายที่เกี่ยวกับความสงบเรียบร้อย แม้จำเลยที่ 2 จะมิได้ยกขึ้นว่ากล่าวไว้ในชั้นอุทธรณ์ จำเลยก็มีสิทธิฎีกาได้โปรดมีคำสั่งให้รับฎีกาของจำเลยที่ 2 ทั้งปัญหาข้อเท็จจริงและข้อกฎหมายไว้พิจารณาต่อไปหมายเหตุ โจทก์ได้รับสำเนาคำร้องแล้ว (อันดับ 110)ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยที่ 1 มีความผิดฐานลักทรัพย์ของนายจ้างตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 335(11) จำคุก 2 ปีจำเลยที่ 2มีความผิดฐานรับของโจรตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 357 จำคุก 2 ปีจำเลยที่ 1 ให้การรับสารภาพในชั้นจับกุมและชั้นสอบสวน ส่วนจำเลยที่ 2 ให้การรับสารภาพในชั้นจับกุมเป็นประโยชน์ต่อการพิจารณาลดโทษให้คนละหนึ่งในสาม คงจำคุกจำเลยทั้งสองไว้คนละ 1 ปี 4 เดือนศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า ให้ยกฟ้องโจทก์สำหรับจำเลยที่ 1นอกจากที่แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นโจทก์และจำเลยที่ 2 ฎีกา เฉพาะฎีกาของจำเลยที่ 2 ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับดังกล่าว (อันดับ 107,108)จำเลยที่ 2 จึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 110)คำสั่งพิเคราะห์แล้วเห็นว่า คดีเฉพาะตัวจำเลยที่ 2 ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน ตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น ให้ลงโทษจำคุก 1 ปี 4 เดือนจำเลยที่ 2 จึงต้องห้ามมิให้ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218 วรรคแรก สำหรับฎีกาของจำเลยที่ 2 ในปัญหาที่ว่าคดีฟังไม่ได้ว่า ได้มีการลักแสตมป์ตามฟ้องและแสตมป์ที่จำเลยที่ 2 รับซื้อไว้ ไม่ใช่แสตมป์ที่ได้มาโดยผิดกฎหมาย ศาลลงโทษจำเลยที่ 2 ตามฟ้องไม่ได้นั้น ศาลฎีกาเห็นว่าเป็นฎีกาโต้แย้งการรับฟังพยานหลักฐานของศาล จึงเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ต้องห้ามตามบทกฎหมายที่กล่าวข้างต้น ศาลชั้นต้นไม่รับฎีกาของจำเลยที่ 2 ชอบแล้ว ให้ยกคำร้อง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 312/2533พนักงานอัยการ กรมอัยการโจทก์นายเชวงศักดิ์ โรจน์ประเสริฐสุด กับพวกจำเลยนายสมศักดิ์ โรจน์ประเสริฐสุด จำเลยที่ 2ผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.อ. ม. 218ความว่า จำเลยที่ 2 ฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งว่า ฎีกาจำเลยที่ 2เป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ซึ่งต้องห้ามมิให้ฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 219 ที่แก้ไขแล้วจึงไม่รับฎีกาจำเลยที่ 2จำเลยที่ 2 เห็นว่า จำเลยที่ 2 ได้ฎีกาในปัญหาข้อกฎหมายว่าศาลล่างทั้งสองฟังข้อเท็จจริงนอกสำนวน อีกทั้งศาลอุทธรณ์ยังได้รับฟังข้อเท็จจริงในท้องสำนวนผิดพลาดอีกด้วย นอกจากนี้การที่ศาลอุทธรณ์พิพากษายกฟ้องจำเลยที่ 1 ตลอดข้อกล่าวหานั้นยังถือว่าศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้คำพิพากษาศาลชั้นต้นอันเป็นการแก้ไขมากคดีจึงไม่ต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218 สำหรับปัญหาที่ว่าคดีนี้ศาลจะลงโทษจำเลยที่ 2 ตามมาตรา 357 แห่งประมวลกฎหมายอาญาได้หรือไม่นั้นเป็นข้อกฎหมายที่เกี่ยวกับความสงบเรียบร้อย แม้จำเลยที่ 2 จะมิได้ยกขึ้นว่ากล่าวไว้ในชั้นอุทธรณ์ จำเลยก็มีสิทธิฎีกาได้โปรดมีคำสั่งให้รับฎีกาของจำเลยที่ 2 ทั้งปัญหาข้อเท็จจริงและข้อกฎหมายไว้พิจารณาต่อไปหมายเหตุ โจทก์ได้รับสำเนาคำร้องแล้ว (อันดับ 110)ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยที่ 1 มีความผิดฐานลักทรัพย์ของนายจ้างตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 335(11) จำคุก 2 ปีจำเลยที่ 2มีความผิดฐานรับของโจรตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 357 จำคุก 2 ปีจำเลยที่ 1 ให้การรับสารภาพในชั้นจับกุมและชั้นสอบสวน ส่วนจำเลยที่ 2 ให้การรับสารภาพในชั้นจับกุมเป็นประโยชน์ต่อการพิจารณาลดโทษให้คนละหนึ่งในสาม คงจำคุกจำเลยทั้งสองไว้คนละ 1 ปี 4 เดือนศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า ให้ยกฟ้องโจทก์สำหรับจำเลยที่ 1นอกจากที่แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นโจทก์และจำเลยที่ 2 ฎีกา เฉพาะฎีกาของจำเลยที่ 2 ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับดังกล่าว (อันดับ 107,108)จำเลยที่ 2 จึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 110)คำสั่งพิเคราะห์แล้วเห็นว่า คดีเฉพาะตัวจำเลยที่ 2 ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน ตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น ให้ลงโทษจำคุก 1 ปี 4 เดือนจำเลยที่ 2 จึงต้องห้ามมิให้ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218 วรรคแรก สำหรับฎีกาของจำเลยที่ 2 ในปัญหาที่ว่าคดีฟังไม่ได้ว่า ได้มีการลักแสตมป์ตามฟ้องและแสตมป์ที่จำเลยที่ 2 รับซื้อไว้ ไม่ใช่แสตมป์ที่ได้มาโดยผิดกฎหมาย ศาลลงโทษจำเลยที่ 2 ตามฟ้องไม่ได้นั้น ศาลฎีกาเห็นว่าเป็นฎีกาโต้แย้งการรับฟังพยานหลักฐานของศาล จึงเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ต้องห้ามตามบทกฎหมายที่กล่าวข้างต้น ศาลชั้นต้นไม่รับฎีกาของจำเลยที่ 2 ชอบแล้ว ให้ยกคำร้อง(เดชา สุวรรณโณ-อัมพร เดชศิริ-ประจักษ์ พุทธิสมบัติ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 312/2533พนักงานอัยการ กรมอัยการโจทก์นายเชวงศักดิ์ โรจน์ประเสริฐสุด กับพวกจำเลยนายสมศักดิ์ โรจน์ประเสริฐสุด จำเลยที่ 2ผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.อ. ม. 218ความว่า จำเลยที่ 2 ฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งว่า ฎีกาจำเลยที่ 2เป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ซึ่งต้องห้ามมิให้ฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 219 ที่แก้ไขแล้วจึงไม่รับฎีกาจำเลยที่ 2จำเลยที่ 2 เห็นว่า จำเลยที่ 2 ได้ฎีกาในปัญหาข้อกฎหมายว่าศาลล่างทั้งสองฟังข้อเท็จจริงนอกสำนวน อีกทั้งศาลอุทธรณ์ยังได้รับฟังข้อเท็จจริงในท้องสำนวนผิดพลาดอีกด้วย นอกจากนี้การที่ศาลอุทธรณ์พิพากษายกฟ้องจำเลยที่ 1 ตลอดข้อกล่าวหานั้นยังถือว่าศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้คำพิพากษาศาลชั้นต้นอันเป็นการแก้ไขมากคดีจึงไม่ต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218 สำหรับปัญหาที่ว่าคดีนี้ศาลจะลงโทษจำเลยที่ 2 ตามมาตรา 357 แห่งประมวลกฎหมายอาญาได้หรือไม่นั้นเป็นข้อกฎหมายที่เกี่ยวกับความสงบเรียบร้อย แม้จำเลยที่ 2 จะมิได้ยกขึ้นว่ากล่าวไว้ในชั้นอุทธรณ์ จำเลยก็มีสิทธิฎีกาได้โปรดมีคำสั่งให้รับฎีกาของจำเลยที่ 2 ทั้งปัญหาข้อเท็จจริงและข้อกฎหมายไว้พิจารณาต่อไปหมายเหตุ โจทก์ได้รับสำเนาคำร้องแล้ว (อันดับ 110)ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยที่ 1 มีความผิดฐานลักทรัพย์ของนายจ้างตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 335(11) จำคุก 2 ปีจำเลยที่ 2มีความผิดฐานรับของโจรตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 357 จำคุก 2 ปีจำเลยที่ 1 ให้การรับสารภาพในชั้นจับกุมและชั้นสอบสวน ส่วนจำเลยที่ 2 ให้การรับสารภาพในชั้นจับกุมเป็นประโยชน์ต่อการพิจารณาลดโทษให้คนละหนึ่งในสาม คงจำคุกจำเลยทั้งสองไว้คนละ 1 ปี 4 เดือนศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า ให้ยกฟ้องโจทก์สำหรับจำเลยที่ 1นอกจากที่แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นโจทก์และจำเลยที่ 2 ฎีกา เฉพาะฎีกาของจำเลยที่ 2 ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับดังกล่าว (อันดับ 107,108)จำเลยที่ 2 จึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 110)คำสั่งพิเคราะห์แล้วเห็นว่า คดีเฉพาะตัวจำเลยที่ 2 ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน ตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น ให้ลงโทษจำคุก 1 ปี 4 เดือนจำเลยที่ 2 จึงต้องห้ามมิให้ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218 วรรคแรก สำหรับฎีกาของจำเลยที่ 2 ในปัญหาที่ว่าคดีฟังไม่ได้ว่า ได้มีการลักแสตมป์ตามฟ้องและแสตมป์ที่จำเลยที่ 2 รับซื้อไว้ ไม่ใช่แสตมป์ที่ได้มาโดยผิดกฎหมาย ศาลลงโทษจำเลยที่ 2 ตามฟ้องไม่ได้นั้น ศาลฎีกาเห็นว่าเป็นฎีกาโต้แย้งการรับฟังพยานหลักฐานของศาล จึงเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ต้องห้ามตามบทกฎหมายที่กล่าวข้างต้น ศาลชั้นต้นไม่รับฎีกาของจำเลยที่ 2 ชอบแล้ว ให้ยกคำร้อง(เดชา สุวรรณโณ-อัมพร เดชศิริ-ประจักษ์ พุทธิสมบัติ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ