คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 464/2501หลักกฎหมาย: การโอนขายหุ้นส่วนโรงสีไม่ใช่เป็นการขายอสังหาริมทรัพย์ จึงไม่ต้องทำเป็นหนังสือโจทก์ฟ้องว่า โจทก์จำเลยและนายสีแก้ว ฆังทองได้เข้าหุ้นส่วนประกอบกิจการโรงสี นายสีแก้ว ฆังทองโอนขายหุ้นให้แก่จำเลย ต่อมาได้รื้อย้ายโรงสีไปตั้งประกอบกิจการในที่ดินของจำเลยและมอบให้จำเลยเป็นผู้จัดการ ได้แบ่งผลกำไรเดือนหนึ่งไม่ต่ำกว่า ๕๐๐ บาท ต่อมาเดือน ๑๐ พ.ศ. ๒๔๙๗ จำเลยปฏิเสธไม่ยอมแบ่งผลกำไรให้โจทก์ โจทก์จึงมาฟ้องให้ศาลพิพากษาว่า โจทก์จำเลยเป็นหุ้นส่วนกันโดยถือหุ้นเท่า ๆ กัน ให้เลิกกิจการแล้วแบ่งทรัพย์ให้โจทก์กับให้จำเลยแบ่งผลกำไรให้โจทก์ ๕,๐๐๐ บาทด้วย จำเลยให้การว่า เจ้าของที่ดินบอกเลิกการเช่า ต้องย้ายไปตั้งที่อื่นโจทก์ไม่มีเงินและกิจการโรงสีขาดทุน โจทก์จึงขายหุ้นของโจทก์ให้จำเลย เมื่อจำเลยรับซื้อแล้ว ก็ย้ายโรงสีไปตั้งในที่ดินของจำเลยดำเนินการต่อมา ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า โจทก์ได้โอนขายหุ้นให้จำเลยและชำระเงินกันเสร็จแล้วจริง การโอนขายไม่จำต้องทำเป็นหนังสือ เพราะหุ้นส่วนไม่ใช่อสังหาริมทรัพย์ ที่โจทก์อ้างว่าการขายหุ้นมีราคากว่า ๕๐๐ บาทต้องทำเป็นหนังสือตาม ป.พ.พ. มาตรา ๔๕๖ วรรค ๓ นั้น มาตรา ๔๕๖ วรรค ๓ ไม่ใช่กรณีการซื้อขายเด็ดขาดโดยชำระเงินกันเสร็จไปแล้ว พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 464/2501นายหนูสิงห์ วงศ์นาศรีโจทก์นายแข เหมทานนท์จำเลย ป.พ.พ. ม. 456, ม. 1025การโอนขายหุ้นส่วนโรงสีไม่ใช่เป็นการขายอสังหาริมทรัพย์ จึงไม่ต้องทำเป็นหนังสือโจทก์ฟ้องว่า โจทก์จำเลยและนายสีแก้ว ฆังทองได้เข้าหุ้นส่วนประกอบกิจการโรงสี นายสีแก้ว ฆังทองโอนขายหุ้นให้แก่จำเลย ต่อมาได้รื้อย้ายโรงสีไปตั้งประกอบกิจการในที่ดินของจำเลยและมอบให้จำเลยเป็นผู้จัดการ ได้แบ่งผลกำไรเดือนหนึ่งไม่ต่ำกว่า ๕๐๐ บาท ต่อมาเดือน ๑๐ พ.ศ. ๒๔๙๗ จำเลยปฏิเสธไม่ยอมแบ่งผลกำไรให้โจทก์ โจทก์จึงมาฟ้องให้ศาลพิพากษาว่า โจทก์จำเลยเป็นหุ้นส่วนกันโดยถือหุ้นเท่า ๆ กัน ให้เลิกกิจการแล้วแบ่งทรัพย์ให้โจทก์กับให้จำเลยแบ่งผลกำไรให้โจทก์ ๕,๐๐๐ บาทด้วย จำเลยให้การว่า เจ้าของที่ดินบอกเลิกการเช่า ต้องย้ายไปตั้งที่อื่นโจทก์ไม่มีเงินและกิจการโรงสีขาดทุน โจทก์จึงขายหุ้นของโจทก์ให้จำเลย เมื่อจำเลยรับซื้อแล้ว ก็ย้ายโรงสีไปตั้งในที่ดินของจำเลยดำเนินการต่อมา ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า โจทก์ได้โอนขายหุ้นให้จำเลยและชำระเงินกันเสร็จแล้วจริง การโอนขายไม่จำต้องทำเป็นหนังสือ เพราะหุ้นส่วนไม่ใช่อสังหาริมทรัพย์ ที่โจทก์อ้างว่าการขายหุ้นมีราคากว่า ๕๐๐ บาทต้องทำเป็นหนังสือตาม ป.พ.พ. มาตรา ๔๕๖ วรรค ๓ นั้น มาตรา ๔๕๖ วรรค ๓ ไม่ใช่กรณีการซื้อขายเด็ดขาดโดยชำระเงินกันเสร็จไปแล้ว พิพากษายืน(ประศาสน์วินิจฉัย-มนูภันย์วิมลสาร-พิบูลย์ไอศวรรย์)ศาลจังหวัดปากพนัง - นายขจร โรจนวิภาตศาลอุทธรณ์ - นายห้วน ประชาบาลแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า โจทก์จำเลยและนายสีแก้ว ฆังทองได้เข้าหุ้นส่วนประกอบกิจการโรงสี นายสีแก้ว ฆังทองโอนขายหุ้นให้แก่จำเลย ต่อมาได้รื้อย้ายโรงสีไปตั้งประกอบกิจการในที่ดินของจำเลยและมอบให้จำเลยเป็นผู้จัดการ ได้แบ่งผลกำไรเดือนหนึ่งไม่ต่ำกว่า ๕๐๐ บาท ต่อมาเดือน ๑๐ พ.ศ. ๒๔๙๗ จำเลยปฏิเสธไม่ยอมแบ่งผลกำไรให้โจทก์ โจทก์จึงมาฟ้องให้ศาลพิพากษาว่า โจทก์จำเลยเป็นหุ้นส่วนกันโดยถือหุ้นเท่า ๆ กัน ให้เลิกกิจการแล้วแบ่งทรัพย์ให้โจทก์กับให้จำเลยแบ่งผลกำไรให้โจทก์ ๕,๐๐๐ บาทด้วย จำเลยให้การว่า เจ้าของที่ดินบอกเลิกการเช่า ต้องย้ายไปตั้งที่อื่นโจทก์ไม่มีเงินและกิจการโรงสีขาดทุน โจทก์จึงขายหุ้นของโจทก์ให้จำเลย เมื่อจำเลยรับซื้อแล้ว ก็ย้ายโรงสีไปตั้งในที่ดินของจำเลยดำเนินการต่อมา ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า โจทก์ได้โอนขายหุ้นให้จำเลยและชำระเงินกันเสร็จแล้วจริง การโอนขายไม่จำต้องทำเป็นหนังสือ เพราะหุ้นส่วนไม่ใช่อสังหาริมทรัพย์ ที่โจทก์อ้างว่าการขายหุ้นมีราคากว่า ๕๐๐ บาทต้องทำเป็นหนังสือตาม ป.พ.พ. มาตรา ๔๕๖ วรรค ๓ นั้น มาตรา ๔๕๖ วรรค ๓ ไม่ใช่กรณีการซื้อขายเด็ดขาดโดยชำระเงินกันเสร็จไปแล้ว พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 464/2501นายหนูสิงห์ วงศ์นาศรีโจทก์นายแข เหมทานนท์จำเลย ป.พ.พ. ม. 456, ม. 1025การโอนขายหุ้นส่วนโรงสีไม่ใช่เป็นการขายอสังหาริมทรัพย์ จึงไม่ต้องทำเป็นหนังสือโจทก์ฟ้องว่า โจทก์จำเลยและนายสีแก้ว ฆังทองได้เข้าหุ้นส่วนประกอบกิจการโรงสี นายสีแก้ว ฆังทองโอนขายหุ้นให้แก่จำเลย ต่อมาได้รื้อย้ายโรงสีไปตั้งประกอบกิจการในที่ดินของจำเลยและมอบให้จำเลยเป็นผู้จัดการ ได้แบ่งผลกำไรเดือนหนึ่งไม่ต่ำกว่า ๕๐๐ บาท ต่อมาเดือน ๑๐ พ.ศ. ๒๔๙๗ จำเลยปฏิเสธไม่ยอมแบ่งผลกำไรให้โจทก์ โจทก์จึงมาฟ้องให้ศาลพิพากษาว่า โจทก์จำเลยเป็นหุ้นส่วนกันโดยถือหุ้นเท่า ๆ กัน ให้เลิกกิจการแล้วแบ่งทรัพย์ให้โจทก์กับให้จำเลยแบ่งผลกำไรให้โจทก์ ๕,๐๐๐ บาทด้วย จำเลยให้การว่า เจ้าของที่ดินบอกเลิกการเช่า ต้องย้ายไปตั้งที่อื่นโจทก์ไม่มีเงินและกิจการโรงสีขาดทุน โจทก์จึงขายหุ้นของโจทก์ให้จำเลย เมื่อจำเลยรับซื้อแล้ว ก็ย้ายโรงสีไปตั้งในที่ดินของจำเลยดำเนินการต่อมา ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า โจทก์ได้โอนขายหุ้นให้จำเลยและชำระเงินกันเสร็จแล้วจริง การโอนขายไม่จำต้องทำเป็นหนังสือ เพราะหุ้นส่วนไม่ใช่อสังหาริมทรัพย์ ที่โจทก์อ้างว่าการขายหุ้นมีราคากว่า ๕๐๐ บาทต้องทำเป็นหนังสือตาม ป.พ.พ. มาตรา ๔๕๖ วรรค ๓ นั้น มาตรา ๔๕๖ วรรค ๓ ไม่ใช่กรณีการซื้อขายเด็ดขาดโดยชำระเงินกันเสร็จไปแล้ว พิพากษายืน(ประศาสน์วินิจฉัย-มนูภันย์วิมลสาร-พิบูลย์ไอศวรรย์)ศาลจังหวัดปากพนัง - นายขจร โรจนวิภาตศาลอุทธรณ์ - นายห้วน ประชาบาลแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ