คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 896/2490หลักกฎหมาย: พ.ร.บ.ควบคุมเครื่องอุปโภคบริโภคฯ 2488 กับ พ.ร.บ.สำรวจและห้ามกักกันข้าว 2489 มิใช่กฎหมายที่จะใช้แทนกันได้ ของกลางที่เกี่ยวเนื่องกับความผิดตาม พ.ร.บ.ควบคุมเครื่องอุปโภคบริโภค ฯลฯ 2488 นั้น ศาลต้องริบ จะใช้ดุลย์พินิจสั่งเป็นอย่างอื่นไม่ได้โจทก์ฟ้องว่าจำเลยมีข้าวเปลือก ๖๐ เกวียนหลวง เกินกว่า ๑๐ เกวียนหลวงไว้ในครอบครอง โดยไม่แจ้งปริมาณและสถานที่เก็บต่อคณะกรรมการอำเภอ เป็นการฝ่าฝืนประกาศของคณะกรรมการควบคุมเครื่องอุปโภค ฯลฯ ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยตาม พ.ร.บ.ควบคุมเครื่องอุปโภคบริโภค ฯลฯ ม. ๔, ๑๐, ๑๗ กับให้ริบข้าวของกลางที่เกิน ๑๐ เกวียนหลวง ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า ระหว่างพิจารณาได้มี พ.ร.บ. สำรวจห้ามกักกันข้าว ๒๔๘๙ ซึ่งไม่มีบัญญัติให้ริบข้าว จึงพิพากษาแก้ให้คืนข้าวของกลาง โจทก์ฎีกา, ศาลฎีกาเห็นว่า พ.ร.บ.ควบคุมเครื่องอุปโภคบริโภค ฯลฯ ๒๔๘๘ กับ พ.ร.บ.สำรวจและห้ามกักกันข้าว ๒๔๘๙ มิใช่ ก.ม.ที่จะใช้แทนกันได้ คดีนี้โจทก์ฟ้องตาม พ.ร.บ.ควบคุมเครื่องอุปโภคบริโภค ฯลฯ ๒๔๘๘ ซึ่งมาตรา ๒๐ บัญญัติให้ริบของที่เกี่ยวเนื่องกับความผิดเสีย ศาลจะใช้ดุลยพินิจสั่งเป็นอย่างอื่นไม่ได้ จึงพิพากษาแก้ให้ริบข้าวของกลางที่เกิน ๑๐ เกวียนเสีย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 896/2490อัยยการจังหวัดนครราชสีมาโจทก์นายฮ้อ เลขะวัฒนะจำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 8 พ.ร.บ.ควบคุมเครื่องอุปโภคบริโภคและของอื่น ๆ ในภาวะคับขัน พ.ศ.2488 พ.ร.บ.สำรวจและห้ามกักกันข้าว พ.ศ.2489 ป.วิ.อ. ม. 39 (5)พ.ร.บ.ควบคุมเครื่องอุปโภคบริโภคฯ 2488 กับ พ.ร.บ.สำรวจและห้ามกักกันข้าว 2489 มิใช่กฎหมายที่จะใช้แทนกันได้ ของกลางที่เกี่ยวเนื่องกับความผิดตาม พ.ร.บ.ควบคุมเครื่องอุปโภคบริโภค ฯลฯ 2488 นั้น ศาลต้องริบ จะใช้ดุลย์พินิจสั่งเป็นอย่างอื่นไม่ได้โจทก์ฟ้องว่าจำเลยมีข้าวเปลือก ๖๐ เกวียนหลวง เกินกว่า ๑๐ เกวียนหลวงไว้ในครอบครอง โดยไม่แจ้งปริมาณและสถานที่เก็บต่อคณะกรรมการอำเภอ เป็นการฝ่าฝืนประกาศของคณะกรรมการควบคุมเครื่องอุปโภค ฯลฯ ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยตาม พ.ร.บ.ควบคุมเครื่องอุปโภคบริโภค ฯลฯ ม. ๔, ๑๐, ๑๗ กับให้ริบข้าวของกลางที่เกิน ๑๐ เกวียนหลวง ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า ระหว่างพิจารณาได้มี พ.ร.บ. สำรวจห้ามกักกันข้าว ๒๔๘๙ ซึ่งไม่มีบัญญัติให้ริบข้าว จึงพิพากษาแก้ให้คืนข้าวของกลาง โจทก์ฎีกา, ศาลฎีกาเห็นว่า พ.ร.บ.ควบคุมเครื่องอุปโภคบริโภค ฯลฯ ๒๔๘๘ กับ พ.ร.บ.สำรวจและห้ามกักกันข้าว ๒๔๘๙ มิใช่ ก.ม.ที่จะใช้แทนกันได้ คดีนี้โจทก์ฟ้องตาม พ.ร.บ.ควบคุมเครื่องอุปโภคบริโภค ฯลฯ ๒๔๘๘ ซึ่งมาตรา ๒๐ บัญญัติให้ริบของที่เกี่ยวเนื่องกับความผิดเสีย ศาลจะใช้ดุลยพินิจสั่งเป็นอย่างอื่นไม่ได้ จึงพิพากษาแก้ให้ริบข้าวของกลางที่เกิน ๑๐ เกวียนเสีย(ประวัติ ปัตตพงศ์-ธรรมบัณฑิต-ชัยประชา)ศาลชั้นต้น - นายวงษ์ วีระพงษ์ศาลอุทธรณ์ - หลวงทรงนิติกรณ์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่าจำเลยมีข้าวเปลือก ๖๐ เกวียนหลวง เกินกว่า ๑๐ เกวียนหลวงไว้ในครอบครอง โดยไม่แจ้งปริมาณและสถานที่เก็บต่อคณะกรรมการอำเภอ เป็นการฝ่าฝืนประกาศของคณะกรรมการควบคุมเครื่องอุปโภค ฯลฯ ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยตาม พ.ร.บ.ควบคุมเครื่องอุปโภคบริโภค ฯลฯ ม. ๔, ๑๐, ๑๗ กับให้ริบข้าวของกลางที่เกิน ๑๐ เกวียนหลวง ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า ระหว่างพิจารณาได้มี พ.ร.บ. สำรวจห้ามกักกันข้าว ๒๔๘๙ ซึ่งไม่มีบัญญัติให้ริบข้าว จึงพิพากษาแก้ให้คืนข้าวของกลาง โจทก์ฎีกา, ศาลฎีกาเห็นว่า พ.ร.บ.ควบคุมเครื่องอุปโภคบริโภค ฯลฯ ๒๔๘๘ กับ พ.ร.บ.สำรวจและห้ามกักกันข้าว ๒๔๘๙ มิใช่ ก.ม.ที่จะใช้แทนกันได้ คดีนี้โจทก์ฟ้องตาม พ.ร.บ.ควบคุมเครื่องอุปโภคบริโภค ฯลฯ ๒๔๘๘ ซึ่งมาตรา ๒๐ บัญญัติให้ริบของที่เกี่ยวเนื่องกับความผิดเสีย ศาลจะใช้ดุลยพินิจสั่งเป็นอย่างอื่นไม่ได้ จึงพิพากษาแก้ให้ริบข้าวของกลางที่เกิน ๑๐ เกวียนเสีย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 896/2490อัยยการจังหวัดนครราชสีมาโจทก์นายฮ้อ เลขะวัฒนะจำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 8 พ.ร.บ.ควบคุมเครื่องอุปโภคบริโภคและของอื่น ๆ ในภาวะคับขัน พ.ศ.2488 พ.ร.บ.สำรวจและห้ามกักกันข้าว พ.ศ.2489 ป.วิ.อ. ม. 39 (5)พ.ร.บ.ควบคุมเครื่องอุปโภคบริโภคฯ 2488 กับ พ.ร.บ.สำรวจและห้ามกักกันข้าว 2489 มิใช่กฎหมายที่จะใช้แทนกันได้ ของกลางที่เกี่ยวเนื่องกับความผิดตาม พ.ร.บ.ควบคุมเครื่องอุปโภคบริโภค ฯลฯ 2488 นั้น ศาลต้องริบ จะใช้ดุลย์พินิจสั่งเป็นอย่างอื่นไม่ได้โจทก์ฟ้องว่าจำเลยมีข้าวเปลือก ๖๐ เกวียนหลวง เกินกว่า ๑๐ เกวียนหลวงไว้ในครอบครอง โดยไม่แจ้งปริมาณและสถานที่เก็บต่อคณะกรรมการอำเภอ เป็นการฝ่าฝืนประกาศของคณะกรรมการควบคุมเครื่องอุปโภค ฯลฯ ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยตาม พ.ร.บ.ควบคุมเครื่องอุปโภคบริโภค ฯลฯ ม. ๔, ๑๐, ๑๗ กับให้ริบข้าวของกลางที่เกิน ๑๐ เกวียนหลวง ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า ระหว่างพิจารณาได้มี พ.ร.บ. สำรวจห้ามกักกันข้าว ๒๔๘๙ ซึ่งไม่มีบัญญัติให้ริบข้าว จึงพิพากษาแก้ให้คืนข้าวของกลาง โจทก์ฎีกา, ศาลฎีกาเห็นว่า พ.ร.บ.ควบคุมเครื่องอุปโภคบริโภค ฯลฯ ๒๔๘๘ กับ พ.ร.บ.สำรวจและห้ามกักกันข้าว ๒๔๘๙ มิใช่ ก.ม.ที่จะใช้แทนกันได้ คดีนี้โจทก์ฟ้องตาม พ.ร.บ.ควบคุมเครื่องอุปโภคบริโภค ฯลฯ ๒๔๘๘ ซึ่งมาตรา ๒๐ บัญญัติให้ริบของที่เกี่ยวเนื่องกับความผิดเสีย ศาลจะใช้ดุลยพินิจสั่งเป็นอย่างอื่นไม่ได้ จึงพิพากษาแก้ให้ริบข้าวของกลางที่เกิน ๑๐ เกวียนเสีย(ประวัติ ปัตตพงศ์-ธรรมบัณฑิต-ชัยประชา)ศาลชั้นต้น - นายวงษ์ วีระพงษ์ศาลอุทธรณ์ - หลวงทรงนิติกรณ์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ