คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 878/2536หลักกฎหมาย: จำเลยนำสืบผู้ใช้สินค้าของจำเลย 2 ปาก และนำผู้ซึ่งเคยดำรงตำแหน่งนายทะเบียนเครื่องหมายการค้ามาเบิกความเป็นพยานจำเลยแล้ว พยานจำเลยอีก 2 ปาก ซึ่งเป็นผู้ใช้สินค้าของจำเลย 2 ปากและเป็นนายทะเบียนเครื่องหมายการค้าที่ศาลชั้นต้นมีคำสั่งให้ตัดจึงเป็นพยานที่จะนำสืบในข้อเท็จจริงอย่างเดียวกัน เป็นการสืบพยานที่ฟุ่มเฟือยและทำให้การพิจารณาคดีล่าช้า ที่ศาลชั้นต้นใช้ดุลพินิจตัดพยานจำเลยดังกล่าวจึงชอบแล้ว ไม่ขัดต่อหลักกฎหมายในเรื่องการรับฟังพยานหลักฐาน เครื่องหมายการค้าของโจทก์เป็นรูปช้างยืนอยู่ภายในรูปหกเหลี่ยมหันหน้าไปทางซ้ายมือปล่อยงวงลงมาและยกเท้าหน้าซ้ายขึ้นเล็กน้อย กับมีเส้นลากไขว้ตัดกันจากมุมหนึ่งไปจดอีกมุมหนึ่งรอบตัวช้างลักษณะเด่นของเครื่องหมายคือรูปช้างยืนอยู่ภายในกรอบรูปหกเหลี่ยมและมีเส้นไขว้ตัดกันรอบตัวช้างสำหรับเครื่องหมายการค้าของจำเลยเป็นรูปช้างยืนอยู่ภายในกรอบรูปหกเหลี่ยมหันหน้าไปทางซ้ายมือ กับมีเส้นโค้งลากจากมุมหนึ่งจดอีกมุมหนึ่งรอบตัวช้างลักษณะเด่นของเครื่องหมายอยู่ที่รูปช้างยืนหันหน้าไปทางซ้ายมืออยู่ภายในรูปหกเหลี่ยมและมีเส้นโค้งรอบตัวช้างรวม3ประการซึ่งเครื่องหมายการค้าทั้งสองมีลักษณะเด่นคล้ายคลึงกัน แม้จะมีข้อแตกต่างอยู่บ้างตรงที่รูปเครื่องหมายการค้าของจำเลยเป็นช้างชูงวงขึ้นขาช้างทั้งคู่หน้าหลังแยกจากกันและขาด้านหน้าซ้ายงอเหยียบถังปูนซึ่งเป็นเพียงรายละเอียดเท่านั้นและจำเลยใช้เครื่องหมายการค้ากับสินค้าเครื่องมือสำหรับใช้ในการก่อสร้างเช่น กระบะถือปูน ถังพลาสติกใส่ปูน เกรียงฉาบปูน เป็นต้นซึ่งเป็นสินค้าที่เกี่ยวเนื่องกับสินค้าวัสดุก่อสร้างของโจทก์นอกจากนี้โจทก์ได้จดทะเบียนและใช้เครื่องหมายการค้านี้ตั้งแต่ปี 2517 และได้โฆษณาทางหนังสือพิมพ์วิทยุและโทรทัศน์เป็นที่แพร่หลายในหมู่ประชาชนทั่วไป จำเลยเพิ่งจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าของจำเลยหลังจากที่โจทก์ได้จดทะเบียนและใช้เครื่องหมายการค้าของโจทก์ถึง 10 ปี แสดงว่าจำเลยเจตนาเลียนแบบเครื่องหมายการค้าของโจทก์ โดยทำให้เครื่องหมายการค้าของจำเลยคล้ายกับของโจทก์จนอาจทำให้สาธารณชนสับสนหลงผิดว่าเครื่องหมายการค้าและสินค้าของจำเลยเป็นเครื่องหมายการค้าและสินค้าของโจทก์ เป็นการใช้สิทธิโดยไม่สุจริต ศาลชอบที่จะเพิกถอนทะเบียนเครื่องหมายการค้าของจำเลยและห้ามมิให้จำเลยใช้เครื่องหมายการค้าดังกล่าวโจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นเจ้าของเครื่องหมายการค้ารูปช้างโดยจดทะเบียนสำหรับสินค้าจำพวก 17 ชนิดสินค้าปูนซีเมนต์ มาตั้งแต่ปี 2517 จำเลยซึ่งทราบความมีอยู่และชื่อเสียงในเครื่องหมายการค้าของโจทก์ ได้เลียนแบบเอาสาระสำคัญของเครื่องหมายการค้าโจทก์คือรูปตัวช้างและรูปประดิษฐ์หกเหลี่ยมมาเป็นแบบอย่าง โดยมีการวางรูปตัวช้างและรูปประดิษฐ์หกเหลี่ยมเหมือนกับของโจทก์ เพียงแต่จำเลยได้เปลี่ยนแปลงเล็กน้อยคือ รูปตัวช้างของจำเลยขาหน้าด้านซ้ายงอเหยียบแท่นและชูงวงขึ้น และรูปประดิษฐ์หกเหลี่ยมของจำเลยได้วาดลวดลายให้แตกต่างกับของโจทก์เล็กน้อย โดยจำเลยได้จดทะเบียนเครื่องหมายการค้าดังกล่าวเมื่อวันที่ 18 เมษายน 2527 สำหรับสินค้าจำพวก 50 ชนิดสินค้าทั้งจำพวกเป็นสินค้าเบ็ดเตล็ดทั่วไป การกระทำของจำเลยเป็นการละเมิดสิทธิในเครื่องหมายการค้าของโจทก์ และเป็นการลวงสาธารณชนให้เกิดความหลงผิดสับสนในความเป็นเจ้าของเครื่องหมายการค้าและในตัวสินค้า ขอให้ห้ามมิให้จำเลยใช้เครื่องหมายการค้ารูปช้างหรือรูปประดิษฐ์หกเหลี่ยมเครื่องหมายหนึ่งเครื่องหมายใดตามทะเบียนเครื่องหมายการค้าเลขที่ 92981 และให้เพิกถอนทะเบียนเครื่องหมายการค้าเลขที่ 92981 โดยมีคำสั่งไปยังนายทะเบียนเครื่องหมายการค้าให้ดำเนินการด้วยจำเลยให้การว่า จำเลยเป็นเจ้าของเครื่องหมายการค้ารูปช้างชูงวงขึ้น ขาซ้ายเหยียบถังปูน อยู่ภายในรูปประดิษฐ์ดาวหกแฉกตีกรอบซึ่งมีลักษณะเด่นเฉพาะโดยจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าสำหรับสินค้าจำพวก 50 ชนิดสินค้าทั้งจำพวก อันเป็นคนละจำพวกกับสินค้าของโจทก์จำเลยได้ใช้เครื่องหมายการค้าดังกล่าวกับสินค้าจำพวกถังปูนเกรียงฉาบปูน และเครื่องมือของช่างปูนอื่น ๆ ที่ทำด้วยพลาสติกมาตั้งแต่ปี 2527 เครื่องหมายการค้าของโจทก์แตกต่างกับเครื่องหมายการค้าของจำเลย จำเลยขอจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าของจำเลยโดยสุจริตและถูกต้อง โจทก์ผลิตสินค้าปูนซีเมนต์เพียงอย่างเดียวเป็นการยากที่ลูกค้าของโจทก์จะเข้าใจผิดจนหลงเชื่อว่าสินค้าของจำเลยเป็นสินค้าของโจทก์เพราะบุคคลในอาชีพที่เกี่ยวข้องกับปูนซีเมนต์และเครื่องมือของช่างปูนเท่านั้นที่จะใช้ ไม่ใช่สินค้าที่ประชาชนทั่วไปใช้สอย จำเลยจึงมีสิทธิใช้เครื่องหมายการค้าดังกล่าวกับสินค้าของจำเลยได้ โจทก์ไม่มีสิทธิห้ามและไม่มีสิทธิขอให้ศาลสั่งให้นายทะเบียนเพิกถอนเครื่องหมายการค้าดังกล่าวขอให้ยกฟ้องศาลชั้นต้นพิพากษาห้ามมิให้จำเลยใช้เครื่องหมายการค้ารูปช้างหรือรูปประดิษฐ์หกเหลี่ยมเครื่องหมายหนึ่งเครื่องหมายใดตามทะเบียนเครื่องหมายการค้าเลขที่ 92981 และให้เพิกถอนทะเบียนเครื่องหมายการค้าเลขที่ 92981จำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "มีปัญหาวินิจฉัยตามฎีกาของจำเลยข้อแรกว่าศาลชั้นต้นมีคำสั่งตัดพยานจำเลยชอบหรือไม่ จำเลยอ้างว่าพยานจำเลยรวม 3 ปาก นายอนุสรณ์ เอนกรัชดาพร กับนายพงศ์ศักดิ์ อัครพงศ์ไพศาลซึ่งเป็นผู้ใช้สินค้าของจำเลย และนายณรงศักดิ์ พิชยพาณิชย์เป็นนายทะเบียนเครื่องหมายการค้า พยานดังกล่าวอาจทำให้จำเลยเป็นฝ่ายชนะคดี และการตัดพยานจำเลยเป็นการขัดต่อหลักกฎหมายในเรื่องการรับฟังพยานหลักฐาน เห็นว่า จำเลยได้สืบพยานจำเลยผู้ใช้สินค้าของจำเลยแล้วคือนายธีระ รุจิราวรรณ และนายเจริญชัยคงสันตินาถ รวม 2 ปาก และจำเลยได้นำนายไกรพิชย์ สุวรรณชฏซึ่งเคยดำรงตำแหน่งนายทะเบียนเครื่องหมายการค้ามาเบิกความเป็นพยานจำเลยแล้ว พยานจำเลยทั้งสามปากที่ถูกตัดจึงเป็นการนำสืบข้อเท็จจริงอย่างเดียวกัน เป็นการสืบพยานที่ฟุ่มเฟือยและทำให้การพิจารณาคดีล่าช้า ที่ศาลชั้นต้นใช้ดุลพินิจตัดพยานจำเลยดังกล่าวจึงชอบแล้ว ไม่ขัดต่อหลักกฎหมายในเรื่องการรับฟังพยานหลักฐานปัญหาวินิจฉัยตามฎีกาของจำเลยข้อสุดท้ายว่า จำเลยเลียนแบบเครื่องหมายการค้าของโจทก์และเครื่องหมายการค้าของจำเลยเหมือนหรือคล้ายกับของโจทก์จนอาจทำให้สาธารณชนหลงผิดเข้าใจว่าเครื่องหมายการค้าและสินค้าของจำเลยเป็นเครื่องหมายการค้าและสินค้าของโจทก์หรือไม่ เห็นว่า เครื่องหมายการค้าของโจทก์เป็นรูปช้างยืนอยู่ภายในหกเหลี่ยมหันหน้าไปทางซ้ายมือปล่อยงวงลงและยกเท้าหน้าซ้ายขึ้นเล็กน้อย กับมีเส้นลากไขว้ตัดกันจากมุมหนึ่งไปจดอีกมุมหนึ่งรอบตัวช้าง ลักษณะเด่นของเครื่องหมายคือรูปช้างยืนอยู่ภายในกรอบรูปหกเหลี่ยมและมีเส้นไขว้ตัดกันรอบตัวช้างสำหรับเครื่องหมายการค้าของจำเลยเป็นรูปช้างยืนอยู่ภายในกรอบรูปหกเหลี่ยมหันหน้าไปทางซ้ายมือ กับมีเส้นโค้งลากจากมุมหนึ่งจดอีกมุมหนึ่งรอบตัวช้าง ลักษณะเด่นของเครื่องหมายอยู่ที่รูปช้างยืนหันหน้าไปทางซ้ายมืออยู่ภายในรูปหกเหลี่ยมและมีเส้นโค้งรอบตัวช้าง รวม 3 ประการ ซึ่งเครื่องหมายการค้าทั้งสองมีลักษณะเด่นคล้ายคลึงกันแม้จะมีข้อแตกต่างอยู่บ้างเช่น รูปเครื่องหมายการค้าของจำเลยเป็นช้างชูงวงขึ้น ขาช้างทั้งคู่หน้าหลังแยกจากกันและขาด้านหน้าซ้ายงอเหยียบถังปูนซึ่งเป็นเพียงรายละเอียดเท่านั้นและจำเลยใช้เครื่องหมายการค้ากับสินค้าเครื่องมือสำหรับใช้ในการก่อสร้างเช่น กระบะถือปูน ถังพลาสติกใส่ปูน เกรียงฉาบปูน เป็นต้นซึ่งเป็นสินค้าที่เกี่ยวเนื่องกับสินค้าวัสดุก่อสร้างของโจทก์นอกจากนี้โจทก์ได้จดทะเบียนและใช้เครื่องหมายการค้านี้ตั้งแต่ปี 2517 และได้โฆษณาทางหนังสือพิมพ์ วิทยุและโทรทัศน์เป็นที่แพร่หลายในหมู่ประชาชนทั่วไป จำเลยเพิ่งจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าของจำเลยเมื่อวันที่ 18 เมษายน 2527 หลังจากที่โจทก์ได้จดทะเบียนและใช้เครื่องหมายการค้าของโจทก์ถึง 10 ปี ข้อเท็จจริงดังกล่าวแสดงให้เห็นว่าจำเลยเจตนาเลียนแบบเครื่องหมายการค้าของโจทก์โดยทำให้เครื่องหมายการค้าของจำเลยคล้ายกับของโจทก์ที่ได้จดทะเบียนเครื่องหมายการค้าไว้ก่อน จนอาจทำให้สาธารณชนสับสนหลงผิดว่าเครื่องหมายการค้าและสินค้าของจำเลย เป็นเครื่องหมายการค้าและสินค้าของโจทก์ เป็นการใช้สิทธิโดยไม่สุจริตที่ศาลล่างทั้งสองพิพากษาต้องกันให้เพิกถอนทะเบียนเครื่องหมายการค้าของจำเลยตามฟ้อง และห้ามมิให้จำเลยใช้เครื่องหมายการค้าดังกล่าว ศาลฎีกาเห็นพ้องด้วย"พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 878/2536บริษัท ปูนซิเมนต์ ไทย จำกัดโจทก์นาย ประดิษฐ์ สุโชคชัยกุลจำเลย ป.พ.พ. ม. 5 ป.วิ.พ. ม. 86 พ.ร.บ.เครื่องหมายการค้า พ.ศ.2474 ม. 16จำเลยนำสืบผู้ใช้สินค้าของจำเลย 2 ปาก และนำผู้ซึ่งเคยดำรงตำแหน่งนายทะเบียนเครื่องหมายการค้ามาเบิกความเป็นพยานจำเลยแล้ว พยานจำเลยอีก 2 ปาก ซึ่งเป็นผู้ใช้สินค้าของจำเลย 2 ปากและเป็นนายทะเบียนเครื่องหมายการค้าที่ศาลชั้นต้นมีคำสั่งให้ตัดจึงเป็นพยานที่จะนำสืบในข้อเท็จจริงอย่างเดียวกัน เป็นการสืบพยานที่ฟุ่มเฟือยและทำให้การพิจารณาคดีล่าช้า ที่ศาลชั้นต้นใช้ดุลพินิจตัดพยานจำเลยดังกล่าวจึงชอบแล้ว ไม่ขัดต่อหลักกฎหมายในเรื่องการรับฟังพยานหลักฐาน เครื่องหมายการค้าของโจทก์เป็นรูปช้างยืนอยู่ภายในรูปหกเหลี่ยมหันหน้าไปทางซ้ายมือปล่อยงวงลงมาและยกเท้าหน้าซ้ายขึ้นเล็กน้อย กับมีเส้นลากไขว้ตัดกันจากมุมหนึ่งไปจดอีกมุมหนึ่งรอบตัวช้างลักษณะเด่นของเครื่องหมายคือรูปช้างยืนอยู่ภายในกรอบรูปหกเหลี่ยมและมีเส้นไขว้ตัดกันรอบตัวช้างสำหรับเครื่องหมายการค้าของจำเลยเป็นรูปช้างยืนอยู่ภายในกรอบรูปหกเหลี่ยมหันหน้าไปทางซ้ายมือ กับมีเส้นโค้งลากจากมุมหนึ่งจดอีกมุมหนึ่งรอบตัวช้างลักษณะเด่นของเครื่องหมายอยู่ที่รูปช้างยืนหันหน้าไปทางซ้ายมืออยู่ภายในรูปหกเหลี่ยมและมีเส้นโค้งรอบตัวช้างรวม3ประการซึ่งเครื่องหมายการค้าทั้งสองมีลักษณะเด่นคล้ายคลึงกัน แม้จะมีข้อแตกต่างอยู่บ้างตรงที่รูปเครื่องหมายการค้าของจำเลยเป็นช้างชูงวงขึ้นขาช้างทั้งคู่หน้าหลังแยกจากกันและขาด้านหน้าซ้ายงอเหยียบถังปูนซึ่งเป็นเพียงรายละเอียดเท่านั้นและจำเลยใช้เครื่องหมายการค้ากับสินค้าเครื่องมือสำหรับใช้ในการก่อสร้างเช่น กระบะถือปูน ถังพลาสติกใส่ปูน เกรียงฉาบปูน เป็นต้นซึ่งเป็นสินค้าที่เกี่ยวเนื่องกับสินค้าวัสดุก่อสร้างของโจทก์นอกจากนี้โจทก์ได้จดทะเบียนและใช้เครื่องหมายการค้านี้ตั้งแต่ปี 2517 และได้โฆษณาทางหนังสือพิมพ์วิทยุและโทรทัศน์เป็นที่แพร่หลายในหมู่ประชาชนทั่วไป จำเลยเพิ่งจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าของจำเลยหลังจากที่โจทก์ได้จดทะเบียนและใช้เครื่องหมายการค้าของโจทก์ถึง 10 ปี แสดงว่าจำเลยเจตนาเลียนแบบเครื่องหมายการค้าของโจทก์ โดยทำให้เครื่องหมายการค้าของจำเลยคล้ายกับของโจทก์จนอาจทำให้สาธารณชนสับสนหลงผิดว่าเครื่องหมายการค้าและสินค้าของจำเลยเป็นเครื่องหมายการค้าและสินค้าของโจทก์ เป็นการใช้สิทธิโดยไม่สุจริต ศาลชอบที่จะเพิกถอนทะเบียนเครื่องหมายการค้าของจำเลยและห้ามมิให้จำเลยใช้เครื่องหมายการค้าดังกล่าวโจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นเจ้าของเครื่องหมายการค้ารูปช้างโดยจดทะเบียนสำหรับสินค้าจำพวก 17 ชนิดสินค้าปูนซีเมนต์ มาตั้งแต่ปี 2517 จำเลยซึ่งทราบความมีอยู่และชื่อเสียงในเครื่องหมายการค้าของโจทก์ ได้เลียนแบบเอาสาระสำคัญของเครื่องหมายการค้าโจทก์คือรูปตัวช้างและรูปประดิษฐ์หกเหลี่ยมมาเป็นแบบอย่าง โดยมีการวางรูปตัวช้างและรูปประดิษฐ์หกเหลี่ยมเหมือนกับของโจทก์ เพียงแต่จำเลยได้เปลี่ยนแปลงเล็กน้อยคือ รูปตัวช้างของจำเลยขาหน้าด้านซ้ายงอเหยียบแท่นและชูงวงขึ้น และรูปประดิษฐ์หกเหลี่ยมของจำเลยได้วาดลวดลายให้แตกต่างกับของโจทก์เล็กน้อย โดยจำเลยได้จดทะเบียนเครื่องหมายการค้าดังกล่าวเมื่อวันที่ 18 เมษายน 2527 สำหรับสินค้าจำพวก 50 ชนิดสินค้าทั้งจำพวกเป็นสินค้าเบ็ดเตล็ดทั่วไป การกระทำของจำเลยเป็นการละเมิดสิทธิในเครื่องหมายการค้าของโจทก์ และเป็นการลวงสาธารณชนให้เกิดความหลงผิดสับสนในความเป็นเจ้าของเครื่องหมายการค้าและในตัวสินค้า ขอให้ห้ามมิให้จำเลยใช้เครื่องหมายการค้ารูปช้างหรือรูปประดิษฐ์หกเหลี่ยมเครื่องหมายหนึ่งเครื่องหมายใดตามทะเบียนเครื่องหมายการค้าเลขที่ 92981 และให้เพิกถอนทะเบียนเครื่องหมายการค้าเลขที่ 92981 โดยมีคำสั่งไปยังนายทะเบียนเครื่องหมายการค้าให้ดำเนินการด้วยจำเลยให้การว่า จำเลยเป็นเจ้าของเครื่องหมายการค้ารูปช้างชูงวงขึ้น ขาซ้ายเหยียบถังปูน อยู่ภายในรูปประดิษฐ์ดาวหกแฉกตีกรอบซึ่งมีลักษณะเด่นเฉพาะโดยจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าสำหรับสินค้าจำพวก 50 ชนิดสินค้าทั้งจำพวก อันเป็นคนละจำพวกกับสินค้าของโจทก์จำเลยได้ใช้เครื่องหมายการค้าดังกล่าวกับสินค้าจำพวกถังปูนเกรียงฉาบปูน และเครื่องมือของช่างปูนอื่น ๆ ที่ทำด้วยพลาสติกมาตั้งแต่ปี 2527 เครื่องหมายการค้าของโจทก์แตกต่างกับเครื่องหมายการค้าของจำเลย จำเลยขอจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าของจำเลยโดยสุจริตและถูกต้อง โจทก์ผลิตสินค้าปูนซีเมนต์เพียงอย่างเดียวเป็นการยากที่ลูกค้าของโจทก์จะเข้าใจผิดจนหลงเชื่อว่าสินค้าของจำเลยเป็นสินค้าของโจทก์เพราะบุคคลในอาชีพที่เกี่ยวข้องกับปูนซีเมนต์และเครื่องมือของช่างปูนเท่านั้นที่จะใช้ ไม่ใช่สินค้าที่ประชาชนทั่วไปใช้สอย จำเลยจึงมีสิทธิใช้เครื่องหมายการค้าดังกล่าวกับสินค้าของจำเลยได้ โจทก์ไม่มีสิทธิห้ามและไม่มีสิทธิขอให้ศาลสั่งให้นายทะเบียนเพิกถอนเครื่องหมายการค้าดังกล่าวขอให้ยกฟ้องศาลชั้นต้นพิพากษาห้ามมิให้จำเลยใช้เครื่องหมายการค้ารูปช้างหรือรูปประดิษฐ์หกเหลี่ยมเครื่องหมายหนึ่งเครื่องหมายใดตามทะเบียนเครื่องหมายการค้าเลขที่ 92981 และให้เพิกถอนทะเบียนเครื่องหมายการค้าเลขที่ 92981จำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "มีปัญหาวินิจฉัยตามฎีกาของจำเลยข้อแรกว่าศาลชั้นต้นมีคำสั่งตัดพยานจำเลยชอบหรือไม่ จำเลยอ้างว่าพยานจำเลยรวม 3 ปาก นายอนุสรณ์ เอนกรัชดาพร กับนายพงศ์ศักดิ์ อัครพงศ์ไพศาลซึ่งเป็นผู้ใช้สินค้าของจำเลย และนายณรงศักดิ์ พิชยพาณิชย์เป็นนายทะเบียนเครื่องหมายการค้า พยานดังกล่าวอาจทำให้จำเลยเป็นฝ่ายชนะคดี และการตัดพยานจำเลยเป็นการขัดต่อหลักกฎหมายในเรื่องการรับฟังพยานหลักฐาน เห็นว่า จำเลยได้สืบพยานจำเลยผู้ใช้สินค้าของจำเลยแล้วคือนายธีระ รุจิราวรรณ และนายเจริญชัยคงสันตินาถ รวม 2 ปาก และจำเลยได้นำนายไกรพิชย์ สุวรรณชฏซึ่งเคยดำรงตำแหน่งนายทะเบียนเครื่องหมายการค้ามาเบิกความเป็นพยานจำเลยแล้ว พยานจำเลยทั้งสามปากที่ถูกตัดจึงเป็นการนำสืบข้อเท็จจริงอย่างเดียวกัน เป็นการสืบพยานที่ฟุ่มเฟือยและทำให้การพิจารณาคดีล่าช้า ที่ศาลชั้นต้นใช้ดุลพินิจตัดพยานจำเลยดังกล่าวจึงชอบแล้ว ไม่ขัดต่อหลักกฎหมายในเรื่องการรับฟังพยานหลักฐานปัญหาวินิจฉัยตามฎีกาของจำเลยข้อสุดท้ายว่า จำเลยเลียนแบบเครื่องหมายการค้าของโจทก์และเครื่องหมายการค้าของจำเลยเหมือนหรือคล้ายกับของโจทก์จนอาจทำให้สาธารณชนหลงผิดเข้าใจว่าเครื่องหมายการค้าและสินค้าของจำเลยเป็นเครื่องหมายการค้าและสินค้าของโจทก์หรือไม่ เห็นว่า เครื่องหมายการค้าของโจทก์เป็นรูปช้างยืนอยู่ภายในหกเหลี่ยมหันหน้าไปทางซ้ายมือปล่อยงวงลงและยกเท้าหน้าซ้ายขึ้นเล็กน้อย กับมีเส้นลากไขว้ตัดกันจากมุมหนึ่งไปจดอีกมุมหนึ่งรอบตัวช้าง ลักษณะเด่นของเครื่องหมายคือรูปช้างยืนอยู่ภายในกรอบรูปหกเหลี่ยมและมีเส้นไขว้ตัดกันรอบตัวช้างสำหรับเครื่องหมายการค้าของจำเลยเป็นรูปช้างยืนอยู่ภายในกรอบรูปหกเหลี่ยมหันหน้าไปทางซ้ายมือ กับมีเส้นโค้งลากจากมุมหนึ่งจดอีกมุมหนึ่งรอบตัวช้าง ลักษณะเด่นของเครื่องหมายอยู่ที่รูปช้างยืนหันหน้าไปทางซ้ายมืออยู่ภายในรูปหกเหลี่ยมและมีเส้นโค้งรอบตัวช้าง รวม 3 ประการ ซึ่งเครื่องหมายการค้าทั้งสองมีลักษณะเด่นคล้ายคลึงกันแม้จะมีข้อแตกต่างอยู่บ้างเช่น รูปเครื่องหมายการค้าของจำเลยเป็นช้างชูงวงขึ้น ขาช้างทั้งคู่หน้าหลังแยกจากกันและขาด้านหน้าซ้ายงอเหยียบถังปูนซึ่งเป็นเพียงรายละเอียดเท่านั้นและจำเลยใช้เครื่องหมายการค้ากับสินค้าเครื่องมือสำหรับใช้ในการก่อสร้างเช่น กระบะถือปูน ถังพลาสติกใส่ปูน เกรียงฉาบปูน เป็นต้นซึ่งเป็นสินค้าที่เกี่ยวเนื่องกับสินค้าวัสดุก่อสร้างของโจทก์นอกจากนี้โจทก์ได้จดทะเบียนและใช้เครื่องหมายการค้านี้ตั้งแต่ปี 2517 และได้โฆษณาทางหนังสือพิมพ์ วิทยุและโทรทัศน์เป็นที่แพร่หลายในหมู่ประชาชนทั่วไป จำเลยเพิ่งจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าของจำเลยเมื่อวันที่ 18 เมษายน 2527 หลังจากที่โจทก์ได้จดทะเบียนและใช้เครื่องหมายการค้าของโจทก์ถึง 10 ปี ข้อเท็จจริงดังกล่าวแสดงให้เห็นว่าจำเลยเจตนาเลียนแบบเครื่องหมายการค้าของโจทก์โดยทำให้เครื่องหมายการค้าของจำเลยคล้ายกับของโจทก์ที่ได้จดทะเบียนเครื่องหมายการค้าไว้ก่อน จนอาจทำให้สาธารณชนสับสนหลงผิดว่าเครื่องหมายการค้าและสินค้าของจำเลย เป็นเครื่องหมายการค้าและสินค้าของโจทก์ เป็นการใช้สิทธิโดยไม่สุจริตที่ศาลล่างทั้งสองพิพากษาต้องกันให้เพิกถอนทะเบียนเครื่องหมายการค้าของจำเลยตามฟ้อง และห้ามมิให้จำเลยใช้เครื่องหมายการค้าดังกล่าว ศาลฎีกาเห็นพ้องด้วย"พิพากษายืน(มงคล สระฏัน-พัลลภ พิสิษฐ์สังฆการ-สุเมธ อุปนิสากร)แหล่งที่มาสำนักงานส่งเสริมงานตุลาการแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุเรื่องนี้ไม่ปรากฏคำพิพากษาศาลฎีกาที่วินิจฉัยเกี่ยวกับเครื่องหมายการค้าโดยตรงเช่นเดียวกับคดีนี้ เมื่อเปรียบเทียบเครื่องหมายการค้าของโจทก์กับเครื่องหมายการค้าของจำเลยแล้วเห็นได้ว่า ลักษณะเด่นของเครื่องหมายการค้าทั้งสองคล้ายกันมากเมื่อปรากฏว่าโจทก์จดทะเบียนเครื่องหมายการค้ารูปช้างและใช้กับสินค้าปูนซีเมนต์มาจนเป็นที่แพร่หลายต่อสาธารณชนก่อนจำเลย จำเลยเพิ่งใช้เครื่องหมายตราช้างของจำเลยกับสินค้าเครื่องมือช่างก่อสร้างซึ่งเป็นสินค้าเกี่ยวเนื่องกับสินค้าของโจทก์หลังจากโจทก์ถึง 10 ปีแสดงให้เห็นว่าจำเลยเจตนาเลียนแบบเครื่องหมายการค้าของโจทก์โดยทำให้เครื่องหมายการค้าของจำเลยคล้ายกับของโจทก์จนทำให้สาธารณชนหลงผิดว่าเครื่องหมายการค้าและสินค้าของจำเลยเป็นเครื่องหมายการค้าและสินค้าของโจทก์ โจทก์เป็นเจ้าของเครื่องหมายการค้าจดทะเบียนย่อมมีสิทธิแต่ผู้เดียวที่จะใช้เครื่องหมายการค้านั้นสำหรับสินค้าที่จดทะเบียนไว้ ตามพระราชบัญญัติเครื่องหมายการค้าพ.ศ. 2474 มาตรา 27 วรรคแรก กรณีตามคำพิพากษาศาลฎีกาที่บันทึกนี้เป็นเรื่องที่จำเลยมิได้นำเอาเครื่องหมายการค้าของโจทก์มาใช้โดยตรง แต่ได้เลียนเครื่องหมายการค้าของโจทก์จนนายทะเบียนเครื่องหมายการค้าเห็นว่าเครื่องหมายการค้าของจำเลยไม่เหมือนหรือคล้ายกับของโจทก์ ทั้งใช้กับสินค้าคนละจำพวกกันกับของโจทก์จึงรับจดทะเบียนให้ จึงมีปัญหาว่า โจทก์ซึ่งเป็นเจ้าของเครื่องหมายการค้าจดทะเบียนจะมีสิทธิตามมาตรา 27 ดังกล่าวห้ามจำเลยใช้เครื่องหมายการค้าจดทะเบียนของจำเลย และให้เพิกถอนทะเบียนเครื่องหมายการค้าของจำเลยตามมาตรา 41(1) ได้หรือไม่ เดิมเคยมีคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 649/2495 และ 1140/2501วินิจฉัยว่า เจ้าของเครื่องหมายการค้าจดทะเบียนไม่มีสิทธิห้ามผู้อื่นมิให้จดทะเบียนเครื่องหมายการค้าเดียวกันสำหรับสินค้าคนละชนิด หรือคนละจำพวกกัน ดังนี้ คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 649/2495 จดทะเบียนเครื่องหมายการค้าไว้เฉพาะอย่าง สำหรับสินค้าสุรายาเท่านั้นมิได้ขอจดสำหรับสินค้าไว้ทั้งจำพวก ดังนี้ ย่อมไม่ครอบไปถึงเครื่องหมายอย่างเดียวกันนั้นซึ่งผู้อื่นใช้กับสินค้ายารักษาโรคมนุษย์ แม้จะอยู่ในรายการจำพวกเดียวกัน ฉะนั้น จึงไม่มีสิทธิขอห้ามมิให้เขาขอจดทะเบียนเครื่องหมายการค้านั้นสำหรับสินค้ายารักษาโรคได้ คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1140/2501 โจทก์จดทะเบียนเครื่องหมายการค้าสำหรับสินค้าประเภทผ้าฝ้ายในจำพวกที่ 24 แห่งรายการจำพวกสินค้าท้าย พระราชบัญญัติเครื่องหมายการค้าฯ ส่วนจำเลยขอจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าสำหรับสินค้าประเภทไหมเทียม ในจำพวกที่ 50แม้เครื่องหมายการค้าของโจทก์จำเลยเกือบเหมือนกันแต่ก็ใช้สำหรับสินค้าต่างกันคนละจำพวก โจทก์ไม่มีสิทธิอันใดในเครื่องหมายการค้าที่ใช้สำหรับสินค้าที่จำเลยใช้ในการขายหรือเสนอขาย โจทก์จะอ้างว่าจำเลยแย่งเป็นเจ้าของหรือว่าจำเลยกระทำละเมิดต่อโจทก์ไม่ได้ ต่อมามีคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 779/2506 วินิจฉัยว่า เครื่องหมายการค้าที่นายทะเบียนรับจดทะเบียนให้ มีลักษณะเหมือนหรือคล้ายกันกับเครื่องหมายการค้าจดทะเบียนของผู้อื่นใช้กับสินค้าจำพวกเดียวกัน อันอาจทำให้ประชาชนหลงผิดได้ศาลย่อมพิพากษาให้เพิกถอนการจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าที่จดทะเบียนภายหลังได้ ดังมีรายละเอียดดังนี้ โจทก์ใช้คำประดิษฐ์ขึ้นเป็นอักษรโรมัน "PHENERGAN" สำหรับยารักษาโรคจำพวกหนึ่งที่โจทก์ผลิตขึ้นจำหน่าย และได้จดทะเบียนเครื่องหมายการค้าสำหรับคำ ๆ นี้ไว้แล้ว ต่อมานายทะเบียนรับจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าของจำเลยเป็นคำว่า "PHENAGIN"ในจำพวกเดียวกับสินค้าของโจทก์ ดังนี้ เมื่อพิจารณาถึงการเรียงลำดับตัวอักษรตลอดจนสำเนียงที่เรียกขานอันเป็นคำของภาษาต่างประเทศแล้วย่อมเห็นได้ว่าเครื่องหมายการค้าทั้งสองนี้มีลักษณะเหมือนหรือคล้ายกัน อันอาจทำให้ประชาชนหลงผิดได้ศาลย่อมพิพากษาให้เพิกถอนการจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าของจำเลยเสียได้ และในการพิจารณาดังกล่าวนั้น จะพิจารณาแต่เฉพาะการอ่านออกเสียงหรือสำเนียงที่เรียกขานแต่อย่างเดียวย่อมไม่ได้ต้องพิเคราะห์ถึงเหตุอื่น ๆ ด้วย และมีคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 324-325/2513 วินิจฉัยว่า การนำเอาเครื่องหมายการค้าจดทะเบียนของผู้อื่นมาดัดแปลงเป็นเครื่องหมายการค้าของตน แม้จะใช้กับสินค้าต่างจำพวกกันย่อมเป็นทางให้เจ้าของเครื่องหมายการค้าจดทะเบียนเสียหายเพราะผู้ซื้ออาจหลงผิดว่าสินค้าของตนเป็นสินค้าของผู้อื่น เป็นการใช้สิทธิที่ไม่สุจริต ในประเด็นเรื่องการเลียนแบบเครื่องหมายการค้า แต่ใช้กับสินค้าคนละจำพวกกันซึ่งให้สิทธิแก่เจ้าของเครื่องหมายการค้าจดทะเบียนห้ามมิให้ใช้เครื่องหมายการค้าที่เลียนแบบ คำพิพากษาศาลฎีกาที่พอจะนำมาเทียบเคียงกับคดีที่บันทึกนี้ได้ คือ คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1938/2517 ซึ่งวินิจฉัยว่า โจทก์เป็นผู้ผลิตสินค้าลูกกวาดและขนมที่มียาผสมอยู่ด้วยโดยใช้เครื่องหมายการค้าคำว่า "HALLS" และได้จดทะเบียนเครื่องหมายดังกล่าวในจำพวกที่ 3 สำหรับสินค้าลูกกวาดและขนมที่มียาผสมอยู่ด้วยซึ่งกองเครื่องหมายการค้าได้จดทะเบียนแล้วเมื่อวันที่ 26กุมภาพันธ์ 2506 ครั้นวันที่ 23 มีนาคม 2510 จำเลยได้ยื่นคำขอจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าของจำเลยคำว่า "HALL" ในสินค้าจำพวก 48เครื่องสำอาง ดังนี้ ความสำคัญที่เห็นเด่นชัดที่ผู้ซื้อสนใจหรือสังเกตว่าเป็นชื่อเครื่องหมายการค้าอยู่ตรงที่มีอักษรโรมันและสำเนียงที่เรียกขานทั้งของโจทก์และของจำเลยก็อ่านว่า "ฮอลล์"อย่างเดียวกัน เมื่อโจทก์นำสืบให้เห็นว่าสินค้าเครื่องหมายการค้าของโจทก์เป็นที่แพร่หลาย โดยโจทก์ได้แพร่ภาพโฆษณาทางโทรทัศน์ภาพยนตร์ เอกสารสิ่งพิมพ์ แผ่นป้ายโฆษณา และหน่วยรถฉายภาพยนตร์แต่จำเลยหาได้กระทำไม่ เครื่องหมายการค้าของจำเลยดังกล่าวจึงส่อให้เห็นถึงการฉวยโอกาสเลียนแบบเครื่องหมายการค้าของโจทก์เพื่อแสวงหาประโยชน์จำหน่ายสินค้าของจำเลย อันอาจทำให้ประชาชนหลงผิดได้ว่าเครื่องหมายการค้าของจำเลยคือเครื่องหมายการค้าของโจทก์ แม้จำเลยจะจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าของจำเลยในสินค้าต่างจำพวกกับสินค้าของโจทก์ซึ่งใช้เครื่องหมายการค้านั้นอยู่ก่อนแล้ว ก็ย่อมทำให้โจทก์เสียหาย เพราะผู้ซื้อหรือผู้ใช้สินค้าอาจหลงผิดว่าสินค้าของจำเลยเป็นสินค้าที่โจทก์ผลิตขึ้น การกระทำของจำเลยเป็นการส่อเจตนาที่จะลวงขายสินค้าของจำเลยว่าเป็นของโจทก์ จึงเป็นการใช้สิทธิไม่สุจริต โจทก์มีสิทธิห้ามจำเลยใช้เครื่องหมายการค้าดังกล่าวนั้นได้ คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1938/2517 จะแตกต่างกับคดีที่บันทึกนี้ตรงที่ว่าเครื่องหมายการค้าที่เลียนแบบในคำพิพากษาศาลฎีกาดังกล่าวยังไม่ได้รับการจดทะเบียน แต่ศาลฎีกาพิพากษาห้ามการจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าที่เลียนแบบนั้นได้ ส่วนประเด็นเรื่องการเพิกถอนทะเบียนเครื่องหมายการค้าเลียนแบบโดยใช้กับสินค้าต่างจำพวกกันนำมาเทียบเคียงกับคดีที่บันทึกนี้ได้คือ คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3030/2533 ซึ่งวินิจฉัยว่า เครื่องหมายการค้าของโจทก์เป็นอักษรโรมัน "LUCKY" อ่านว่า "ลักกี้"แปลว่าโชคดี ใช้กับสินค้าที่นอนสปริงในจำพวกสินค้าประเภท 50ส่วนเครื่องหมายการค้าของจำเลยเป็นอักษรโรมันว่า "LUXKY" อ่านว่า"ลักกี้" แปลความหมายไม่ได้ ใช้กับสินค้าที่นอนทุกชนิดในจำนวนสินค้าประเภท 41 เครื่องหมายการค้าของโจทก์กับเครื่องหมายการค้าของจำเลยเป็นอักษรโรมัน และจำนวนตัวอักษรเท่ากัน ตัวอักษรต่างกันเฉพาะตัวที่ 3 เท่านั้น แต่คงอ่านออกเสียงเหมือนกันแม้สินค้าของโจทก์และจำเลยจะจดทะเบียนไว้ต่างจำพวกกันแต่ก็จดทะเบียนสินค้าในประเภทเดียวกันคือที่นอน ทั้งจำเลยก็ผลิตสินค้าประเภทที่นอนออกจำหน่ายเช่นเดียวกับโจทก์ดังนั้น สาธารณชนย่อมหลงผิดว่า สินค้าของจำเลยคือสินค้าของโจทก์ โจทก์จึงมีสิทธิขอให้บังคับจำเลยงดใช้เครื่องหมายการค้าคำว่า "LUXKY" และขอเพิกถอนทะเบียนเครื่องหมายการค้าดังกล่าวของจำเลยได้ คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3030/2533 แตกต่างกับคดีที่บันทึกก็ตรงที่คำพิพากษาศาลฎีกาดังกล่าวไม่มีประเด็นให้วินิจฉัยโดยตรงว่า จำเลยเลียนแบบเครื่องหมายการค้าของโจทก์หรือไม่ และสินค้าที่จดทะเบียนเครื่องหมายการค้าทั้งสองไว้แม้จะต่างจำพวกกันแต่ปรากฏว่าเป็นสินค้าชนิดเดียวกันคือที่นอน ส่วนสินค้าในคดีที่บันทึกนี้เป็นสินค้าคนละชนิด คือเป็นสินค้าปูนซีเมนต์กับสินค้าเครื่องมือช่างก่อสร้างซึ่งเป็นสินค้าที่เกี่ยวเนื่องกับสินค้าของโจทก์ อาจกล่าวได้ว่า คดีที่บันทึกนี้เป็นคำพิพากษาศาลฎีกาฉบับแรกที่ตีความพระราชบัญญัติเครื่องหมายการค้า พ.ศ. 2474 ขยายให้ความคุ้มครองแก่เจ้าของเครื่องหมายการค้าจดทะเบียนกว้างกว่าทุกเรื่องที่ผ่านมา เพราะเจ้าของเครื่องหมายการค้าจดทะเบียนสามารถฟ้องขอให้ห้ามผู้อื่นมิให้ใช้เครื่องหมายการค้าที่จดทะเบียนได้ แม้เครื่องหมายการค้าจดทะเบียนนั้นจะไม่เหมือนกับเครื่องหมายการค้าจดทะเบียนของเจ้าของคนแรกและใช้กับสินค้าคนละจำพวกกันก็ตาม หากได้ข้อเท็จจริงว่าเครื่องหมายการค้าที่จดทะเบียนภายหลังนั้นเป็นเครื่องหมายการค้าที่เลียนแบบเครื่องหมายการค้าที่จดทะเบียนก่อน และสินค้าที่ใช้เครื่องหมายการค้านั้นมีความเกี่ยวข้องกับสินค้าของเจ้าของเครื่องหมายการค้าที่จดทะเบียนก่อน เพราะถือว่าสาธารณชนอาจหลงผิดว่าสินค้าของเจ้าของเครื่องหมายการค้าที่จดทะเบียนภายหลังเป็นสินค้าของผู้ที่จดทะเบียนก่อนเป็นการตีความสิทธิของเจ้าของเครื่องหมายการค้าจดทะเบียนตามมาตรา 27 แห่งพระราชบัญญัติเครื่องหมายการค้า พ.ศ. 2474 ให้ครอบคลุมถึงกรณีดังกล่าวด้วยและยังเป็นการตีความมาตรา 41(1) แห่งพระราชบัญญัติฉบับเดียวกัน มิให้จำกัดอยู่เฉพาะกรณีที่เจ้าของเครื่องหมายการค้าจดทะเบียนและไม่จดทะเบียนจะฟ้องขอให้เพิกถอนทะเบียนเครื่องหมายการค้าที่มีผู้เอาของตนไปจดทะเบียนเมื่อตนมีสิทธิดีกว่า แต่ยังให้รวมไปถึงการฟ้องขอให้เพิกถอนทะเบียนเครื่องหมายการค้าที่เลียนแบบด้วย อนึ่ง สำหรับที่ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ศาลชั้นต้นมีคำสั่งให้ตัดพยานที่จะนำสืบในข้อเท็จจริงอย่างเดียวกันชอบแล้ว เพราะเป็นการสืบพยานที่ฟุ่มเฟือย และทำให้การพิจารณาคดีล่าช้านั้นก็เป็นการใช้อำนาจของศาลตามที่ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา 104 ให้ไว้ ดังเช่นคำพิพากษาศาลฎีกา 2 เรื่องต่อไปนี้ คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3515/2534 ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 104 ศาลมีอำนาจงดสืบพยานจำเลยได้ในเมื่อเห็นว่าข้อเท็จจริงเพียงพอที่จะให้ฟังเป็นยุติได้แล้ว คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3446/2534 การที่ศาลจะสืบพยานหลักฐานต่อไปหรือเห็นว่าเพียงพอแล้วจะให้งดเสียหรือไม่ เป็นอำนาจของศาลที่จะใช้ดุลพินิจพิจารณาสั่งได้ตามควรแก่กรณีแห่งเรื่องเพื่อให้คดีดำเนินไปโดยรวดเร็วและยุติธรรม ปริญญาดีผดุงคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นเจ้าของเครื่องหมายการค้ารูปช้างโดยจดทะเบียนสำหรับสินค้าจำพวก 17 ชนิดสินค้าปูนซีเมนต์ มาตั้งแต่ปี 2517 จำเลยซึ่งทราบความมีอยู่และชื่อเสียงในเครื่องหมายการค้าของโจทก์ ได้เลียนแบบเอาสาระสำคัญของเครื่องหมายการค้าโจทก์คือรูปตัวช้างและรูปประดิษฐ์หกเหลี่ยมมาเป็นแบบอย่าง โดยมีการวางรูปตัวช้างและรูปประดิษฐ์หกเหลี่ยมเหมือนกับของโจทก์ เพียงแต่จำเลยได้เปลี่ยนแปลงเล็กน้อยคือ รูปตัวช้างของจำเลยขาหน้าด้านซ้ายงอเหยียบแท่นและชูงวงขึ้น และรูปประดิษฐ์หกเหลี่ยมของจำเลยได้วาดลวดลายให้แตกต่างกับของโจทก์เล็กน้อย โดยจำเลยได้จดทะเบียนเครื่องหมายการค้าดังกล่าวเมื่อวันที่ 18 เมษายน 2527 สำหรับสินค้าจำพวก 50 ชนิดสินค้าทั้งจำพวกเป็นสินค้าเบ็ดเตล็ดทั่วไป การกระทำของจำเลยเป็นการละเมิดสิทธิในเครื่องหมายการค้าของโจทก์ และเป็นการลวงสาธารณชนให้เกิดความหลงผิดสับสนในความเป็นเจ้าของเครื่องหมายการค้าและในตัวสินค้า ขอให้ห้ามมิให้จำเลยใช้เครื่องหมายการค้ารูปช้างหรือรูปประดิษฐ์หกเหลี่ยมเครื่องหมายหนึ่งเครื่องหมายใดตามทะเบียนเครื่องหมายการค้าเลขที่ 92981 และให้เพิกถอนทะเบียนเครื่องหมายการค้าเลขที่ 92981 โดยมีคำสั่งไปยังนายทะเบียนเครื่องหมายการค้าให้ดำเนินการด้วยจำเลยให้การว่า จำเลยเป็นเจ้าของเครื่องหมายการค้ารูปช้างชูงวงขึ้น ขาซ้ายเหยียบถังปูน อยู่ภายในรูปประดิษฐ์ดาวหกแฉกตีกรอบซึ่งมีลักษณะเด่นเฉพาะโดยจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าสำหรับสินค้าจำพวก 50 ชนิดสินค้าทั้งจำพวก อันเป็นคนละจำพวกกับสินค้าของโจทก์จำเลยได้ใช้เครื่องหมายการค้าดังกล่าวกับสินค้าจำพวกถังปูนเกรียงฉาบปูน และเครื่องมือของช่างปูนอื่น ๆ ที่ทำด้วยพลาสติกมาตั้งแต่ปี 2527 เครื่องหมายการค้าของโจทก์แตกต่างกับเครื่องหมายการค้าของจำเลย จำเลยขอจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าของจำเลยโดยสุจริตและถูกต้อง โจทก์ผลิตสินค้าปูนซีเมนต์เพียงอย่างเดียวเป็นการยากที่ลูกค้าของโจทก์จะเข้าใจผิดจนหลงเชื่อว่าสินค้าของจำเลยเป็นสินค้าของโจทก์เพราะบุคคลในอาชีพที่เกี่ยวข้องกับปูนซีเมนต์และเครื่องมือของช่างปูนเท่านั้นที่จะใช้ ไม่ใช่สินค้าที่ประชาชนทั่วไปใช้สอย จำเลยจึงมีสิทธิใช้เครื่องหมายการค้าดังกล่าวกับสินค้าของจำเลยได้ โจทก์ไม่มีสิทธิห้ามและไม่มีสิทธิขอให้ศาลสั่งให้นายทะเบียนเพิกถอนเครื่องหมายการค้าดังกล่าวขอให้ยกฟ้องศาลชั้นต้นพิพากษาห้ามมิให้จำเลยใช้เครื่องหมายการค้ารูปช้างหรือรูปประดิษฐ์หกเหลี่ยมเครื่องหมายหนึ่งเครื่องหมายใดตามทะเบียนเครื่องหมายการค้าเลขที่ 92981 และให้เพิกถอนทะเบียนเครื่องหมายการค้าเลขที่ 92981จำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "มีปัญหาวินิจฉัยตามฎีกาของจำเลยข้อแรกว่าศาลชั้นต้นมีคำสั่งตัดพยานจำเลยชอบหรือไม่ จำเลยอ้างว่าพยานจำเลยรวม 3 ปาก นายอนุสรณ์ เอนกรัชดาพร กับนายพงศ์ศักดิ์ อัครพงศ์ไพศาลซึ่งเป็นผู้ใช้สินค้าของจำเลย และนายณรงศักดิ์ พิชยพาณิชย์เป็นนายทะเบียนเครื่องหมายการค้า พยานดังกล่าวอาจทำให้จำเลยเป็นฝ่ายชนะคดี และการตัดพยานจำเลยเป็นการขัดต่อหลักกฎหมายในเรื่องการรับฟังพยานหลักฐาน เห็นว่า จำเลยได้สืบพยานจำเลยผู้ใช้สินค้าของจำเลยแล้วคือนายธีระ รุจิราวรรณ และนายเจริญชัยคงสันตินาถ รวม 2 ปาก และจำเลยได้นำนายไกรพิชย์ สุวรรณชฏซึ่งเคยดำรงตำแหน่งนายทะเบียนเครื่องหมายการค้ามาเบิกความเป็นพยานจำเลยแล้ว พยานจำเลยทั้งสามปากที่ถูกตัดจึงเป็นการนำสืบข้อเท็จจริงอย่างเดียวกัน เป็นการสืบพยานที่ฟุ่มเฟือยและทำให้การพิจารณาคดีล่าช้า ที่ศาลชั้นต้นใช้ดุลพินิจตัดพยานจำเลยดังกล่าวจึงชอบแล้ว ไม่ขัดต่อหลักกฎหมายในเรื่องการรับฟังพยานหลักฐานปัญหาวินิจฉัยตามฎีกาของจำเลยข้อสุดท้ายว่า จำเลยเลียนแบบเครื่องหมายการค้าของโจทก์และเครื่องหมายการค้าของจำเลยเหมือนหรือคล้ายกับของโจทก์จนอาจทำให้สาธารณชนหลงผิดเข้าใจว่าเครื่องหมายการค้าและสินค้าของจำเลยเป็นเครื่องหมายการค้าและสินค้าของโจทก์หรือไม่ เห็นว่า เครื่องหมายการค้าของโจทก์เป็นรูปช้างยืนอยู่ภายในหกเหลี่ยมหันหน้าไปทางซ้ายมือปล่อยงวงลงและยกเท้าหน้าซ้ายขึ้นเล็กน้อย กับมีเส้นลากไขว้ตัดกันจากมุมหนึ่งไปจดอีกมุมหนึ่งรอบตัวช้าง ลักษณะเด่นของเครื่องหมายคือรูปช้างยืนอยู่ภายในกรอบรูปหกเหลี่ยมและมีเส้นไขว้ตัดกันรอบตัวช้างสำหรับเครื่องหมายการค้าของจำเลยเป็นรูปช้างยืนอยู่ภายในกรอบรูปหกเหลี่ยมหันหน้าไปทางซ้ายมือ กับมีเส้นโค้งลากจากมุมหนึ่งจดอีกมุมหนึ่งรอบตัวช้าง ลักษณะเด่นของเครื่องหมายอยู่ที่รูปช้างยืนหันหน้าไปทางซ้ายมืออยู่ภายในรูปหกเหลี่ยมและมีเส้นโค้งรอบตัวช้าง รวม 3 ประการ ซึ่งเครื่องหมายการค้าทั้งสองมีลักษณะเด่นคล้ายคลึงกันแม้จะมีข้อแตกต่างอยู่บ้างเช่น รูปเครื่องหมายการค้าของจำเลยเป็นช้างชูงวงขึ้น ขาช้างทั้งคู่หน้าหลังแยกจากกันและขาด้านหน้าซ้ายงอเหยียบถังปูนซึ่งเป็นเพียงรายละเอียดเท่านั้นและจำเลยใช้เครื่องหมายการค้ากับสินค้าเครื่องมือสำหรับใช้ในการก่อสร้างเช่น กระบะถือปูน ถังพลาสติกใส่ปูน เกรียงฉาบปูน เป็นต้นซึ่งเป็นสินค้าที่เกี่ยวเนื่องกับสินค้าวัสดุก่อสร้างของโจทก์นอกจากนี้โจทก์ได้จดทะเบียนและใช้เครื่องหมายการค้านี้ตั้งแต่ปี 2517 และได้โฆษณาทางหนังสือพิมพ์ วิทยุและโทรทัศน์เป็นที่แพร่หลายในหมู่ประชาชนทั่วไป จำเลยเพิ่งจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าของจำเลยเมื่อวันที่ 18 เมษายน 2527 หลังจากที่โจทก์ได้จดทะเบียนและใช้เครื่องหมายการค้าของโจทก์ถึง 10 ปี ข้อเท็จจริงดังกล่าวแสดงให้เห็นว่าจำเลยเจตนาเลียนแบบเครื่องหมายการค้าของโจทก์โดยทำให้เครื่องหมายการค้าของจำเลยคล้ายกับของโจทก์ที่ได้จดทะเบียนเครื่องหมายการค้าไว้ก่อน จนอาจทำให้สาธารณชนสับสนหลงผิดว่าเครื่องหมายการค้าและสินค้าของจำเลย เป็นเครื่องหมายการค้าและสินค้าของโจทก์ เป็นการใช้สิทธิโดยไม่สุจริตที่ศาลล่างทั้งสองพิพากษาต้องกันให้เพิกถอนทะเบียนเครื่องหมายการค้าของจำเลยตามฟ้อง และห้ามมิให้จำเลยใช้เครื่องหมายการค้าดังกล่าว ศาลฎีกาเห็นพ้องด้วย"พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 878/2536บริษัท ปูนซิเมนต์ ไทย จำกัดโจทก์นาย ประดิษฐ์ สุโชคชัยกุลจำเลย ป.พ.พ. ม. 5 ป.วิ.พ. ม. 86 พ.ร.บ.เครื่องหมายการค้า พ.ศ.2474 ม. 16จำเลยนำสืบผู้ใช้สินค้าของจำเลย 2 ปาก และนำผู้ซึ่งเคยดำรงตำแหน่งนายทะเบียนเครื่องหมายการค้ามาเบิกความเป็นพยานจำเลยแล้ว พยานจำเลยอีก 2 ปาก ซึ่งเป็นผู้ใช้สินค้าของจำเลย 2 ปากและเป็นนายทะเบียนเครื่องหมายการค้าที่ศาลชั้นต้นมีคำสั่งให้ตัดจึงเป็นพยานที่จะนำสืบในข้อเท็จจริงอย่างเดียวกัน เป็นการสืบพยานที่ฟุ่มเฟือยและทำให้การพิจารณาคดีล่าช้า ที่ศาลชั้นต้นใช้ดุลพินิจตัดพยานจำเลยดังกล่าวจึงชอบแล้ว ไม่ขัดต่อหลักกฎหมายในเรื่องการรับฟังพยานหลักฐาน เครื่องหมายการค้าของโจทก์เป็นรูปช้างยืนอยู่ภายในรูปหกเหลี่ยมหันหน้าไปทางซ้ายมือปล่อยงวงลงมาและยกเท้าหน้าซ้ายขึ้นเล็กน้อย กับมีเส้นลากไขว้ตัดกันจากมุมหนึ่งไปจดอีกมุมหนึ่งรอบตัวช้างลักษณะเด่นของเครื่องหมายคือรูปช้างยืนอยู่ภายในกรอบรูปหกเหลี่ยมและมีเส้นไขว้ตัดกันรอบตัวช้างสำหรับเครื่องหมายการค้าของจำเลยเป็นรูปช้างยืนอยู่ภายในกรอบรูปหกเหลี่ยมหันหน้าไปทางซ้ายมือ กับมีเส้นโค้งลากจากมุมหนึ่งจดอีกมุมหนึ่งรอบตัวช้างลักษณะเด่นของเครื่องหมายอยู่ที่รูปช้างยืนหันหน้าไปทางซ้ายมืออยู่ภายในรูปหกเหลี่ยมและมีเส้นโค้งรอบตัวช้างรวม3ประการซึ่งเครื่องหมายการค้าทั้งสองมีลักษณะเด่นคล้ายคลึงกัน แม้จะมีข้อแตกต่างอยู่บ้างตรงที่รูปเครื่องหมายการค้าของจำเลยเป็นช้างชูงวงขึ้นขาช้างทั้งคู่หน้าหลังแยกจากกันและขาด้านหน้าซ้ายงอเหยียบถังปูนซึ่งเป็นเพียงรายละเอียดเท่านั้นและจำเลยใช้เครื่องหมายการค้ากับสินค้าเครื่องมือสำหรับใช้ในการก่อสร้างเช่น กระบะถือปูน ถังพลาสติกใส่ปูน เกรียงฉาบปูน เป็นต้นซึ่งเป็นสินค้าที่เกี่ยวเนื่องกับสินค้าวัสดุก่อสร้างของโจทก์นอกจากนี้โจทก์ได้จดทะเบียนและใช้เครื่องหมายการค้านี้ตั้งแต่ปี 2517 และได้โฆษณาทางหนังสือพิมพ์วิทยุและโทรทัศน์เป็นที่แพร่หลายในหมู่ประชาชนทั่วไป จำเลยเพิ่งจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าของจำเลยหลังจากที่โจทก์ได้จดทะเบียนและใช้เครื่องหมายการค้าของโจทก์ถึง 10 ปี แสดงว่าจำเลยเจตนาเลียนแบบเครื่องหมายการค้าของโจทก์ โดยทำให้เครื่องหมายการค้าของจำเลยคล้ายกับของโจทก์จนอาจทำให้สาธารณชนสับสนหลงผิดว่าเครื่องหมายการค้าและสินค้าของจำเลยเป็นเครื่องหมายการค้าและสินค้าของโจทก์ เป็นการใช้สิทธิโดยไม่สุจริต ศาลชอบที่จะเพิกถอนทะเบียนเครื่องหมายการค้าของจำเลยและห้ามมิให้จำเลยใช้เครื่องหมายการค้าดังกล่าวโจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นเจ้าของเครื่องหมายการค้ารูปช้างโดยจดทะเบียนสำหรับสินค้าจำพวก 17 ชนิดสินค้าปูนซีเมนต์ มาตั้งแต่ปี 2517 จำเลยซึ่งทราบความมีอยู่และชื่อเสียงในเครื่องหมายการค้าของโจทก์ ได้เลียนแบบเอาสาระสำคัญของเครื่องหมายการค้าโจทก์คือรูปตัวช้างและรูปประดิษฐ์หกเหลี่ยมมาเป็นแบบอย่าง โดยมีการวางรูปตัวช้างและรูปประดิษฐ์หกเหลี่ยมเหมือนกับของโจทก์ เพียงแต่จำเลยได้เปลี่ยนแปลงเล็กน้อยคือ รูปตัวช้างของจำเลยขาหน้าด้านซ้ายงอเหยียบแท่นและชูงวงขึ้น และรูปประดิษฐ์หกเหลี่ยมของจำเลยได้วาดลวดลายให้แตกต่างกับของโจทก์เล็กน้อย โดยจำเลยได้จดทะเบียนเครื่องหมายการค้าดังกล่าวเมื่อวันที่ 18 เมษายน 2527 สำหรับสินค้าจำพวก 50 ชนิดสินค้าทั้งจำพวกเป็นสินค้าเบ็ดเตล็ดทั่วไป การกระทำของจำเลยเป็นการละเมิดสิทธิในเครื่องหมายการค้าของโจทก์ และเป็นการลวงสาธารณชนให้เกิดความหลงผิดสับสนในความเป็นเจ้าของเครื่องหมายการค้าและในตัวสินค้า ขอให้ห้ามมิให้จำเลยใช้เครื่องหมายการค้ารูปช้างหรือรูปประดิษฐ์หกเหลี่ยมเครื่องหมายหนึ่งเครื่องหมายใดตามทะเบียนเครื่องหมายการค้าเลขที่ 92981 และให้เพิกถอนทะเบียนเครื่องหมายการค้าเลขที่ 92981 โดยมีคำสั่งไปยังนายทะเบียนเครื่องหมายการค้าให้ดำเนินการด้วยจำเลยให้การว่า จำเลยเป็นเจ้าของเครื่องหมายการค้ารูปช้างชูงวงขึ้น ขาซ้ายเหยียบถังปูน อยู่ภายในรูปประดิษฐ์ดาวหกแฉกตีกรอบซึ่งมีลักษณะเด่นเฉพาะโดยจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าสำหรับสินค้าจำพวก 50 ชนิดสินค้าทั้งจำพวก อันเป็นคนละจำพวกกับสินค้าของโจทก์จำเลยได้ใช้เครื่องหมายการค้าดังกล่าวกับสินค้าจำพวกถังปูนเกรียงฉาบปูน และเครื่องมือของช่างปูนอื่น ๆ ที่ทำด้วยพลาสติกมาตั้งแต่ปี 2527 เครื่องหมายการค้าของโจทก์แตกต่างกับเครื่องหมายการค้าของจำเลย จำเลยขอจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าของจำเลยโดยสุจริตและถูกต้อง โจทก์ผลิตสินค้าปูนซีเมนต์เพียงอย่างเดียวเป็นการยากที่ลูกค้าของโจทก์จะเข้าใจผิดจนหลงเชื่อว่าสินค้าของจำเลยเป็นสินค้าของโจทก์เพราะบุคคลในอาชีพที่เกี่ยวข้องกับปูนซีเมนต์และเครื่องมือของช่างปูนเท่านั้นที่จะใช้ ไม่ใช่สินค้าที่ประชาชนทั่วไปใช้สอย จำเลยจึงมีสิทธิใช้เครื่องหมายการค้าดังกล่าวกับสินค้าของจำเลยได้ โจทก์ไม่มีสิทธิห้ามและไม่มีสิทธิขอให้ศาลสั่งให้นายทะเบียนเพิกถอนเครื่องหมายการค้าดังกล่าวขอให้ยกฟ้องศาลชั้นต้นพิพากษาห้ามมิให้จำเลยใช้เครื่องหมายการค้ารูปช้างหรือรูปประดิษฐ์หกเหลี่ยมเครื่องหมายหนึ่งเครื่องหมายใดตามทะเบียนเครื่องหมายการค้าเลขที่ 92981 และให้เพิกถอนทะเบียนเครื่องหมายการค้าเลขที่ 92981จำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "มีปัญหาวินิจฉัยตามฎีกาของจำเลยข้อแรกว่าศาลชั้นต้นมีคำสั่งตัดพยานจำเลยชอบหรือไม่ จำเลยอ้างว่าพยานจำเลยรวม 3 ปาก นายอนุสรณ์ เอนกรัชดาพร กับนายพงศ์ศักดิ์ อัครพงศ์ไพศาลซึ่งเป็นผู้ใช้สินค้าของจำเลย และนายณรงศักดิ์ พิชยพาณิชย์เป็นนายทะเบียนเครื่องหมายการค้า พยานดังกล่าวอาจทำให้จำเลยเป็นฝ่ายชนะคดี และการตัดพยานจำเลยเป็นการขัดต่อหลักกฎหมายในเรื่องการรับฟังพยานหลักฐาน เห็นว่า จำเลยได้สืบพยานจำเลยผู้ใช้สินค้าของจำเลยแล้วคือนายธีระ รุจิราวรรณ และนายเจริญชัยคงสันตินาถ รวม 2 ปาก และจำเลยได้นำนายไกรพิชย์ สุวรรณชฏซึ่งเคยดำรงตำแหน่งนายทะเบียนเครื่องหมายการค้ามาเบิกความเป็นพยานจำเลยแล้ว พยานจำเลยทั้งสามปากที่ถูกตัดจึงเป็นการนำสืบข้อเท็จจริงอย่างเดียวกัน เป็นการสืบพยานที่ฟุ่มเฟือยและทำให้การพิจารณาคดีล่าช้า ที่ศาลชั้นต้นใช้ดุลพินิจตัดพยานจำเลยดังกล่าวจึงชอบแล้ว ไม่ขัดต่อหลักกฎหมายในเรื่องการรับฟังพยานหลักฐานปัญหาวินิจฉัยตามฎีกาของจำเลยข้อสุดท้ายว่า จำเลยเลียนแบบเครื่องหมายการค้าของโจทก์และเครื่องหมายการค้าของจำเลยเหมือนหรือคล้ายกับของโจทก์จนอาจทำให้สาธารณชนหลงผิดเข้าใจว่าเครื่องหมายการค้าและสินค้าของจำเลยเป็นเครื่องหมายการค้าและสินค้าของโจทก์หรือไม่ เห็นว่า เครื่องหมายการค้าของโจทก์เป็นรูปช้างยืนอยู่ภายในหกเหลี่ยมหันหน้าไปทางซ้ายมือปล่อยงวงลงและยกเท้าหน้าซ้ายขึ้นเล็กน้อย กับมีเส้นลากไขว้ตัดกันจากมุมหนึ่งไปจดอีกมุมหนึ่งรอบตัวช้าง ลักษณะเด่นของเครื่องหมายคือรูปช้างยืนอยู่ภายในกรอบรูปหกเหลี่ยมและมีเส้นไขว้ตัดกันรอบตัวช้างสำหรับเครื่องหมายการค้าของจำเลยเป็นรูปช้างยืนอยู่ภายในกรอบรูปหกเหลี่ยมหันหน้าไปทางซ้ายมือ กับมีเส้นโค้งลากจากมุมหนึ่งจดอีกมุมหนึ่งรอบตัวช้าง ลักษณะเด่นของเครื่องหมายอยู่ที่รูปช้างยืนหันหน้าไปทางซ้ายมืออยู่ภายในรูปหกเหลี่ยมและมีเส้นโค้งรอบตัวช้าง รวม 3 ประการ ซึ่งเครื่องหมายการค้าทั้งสองมีลักษณะเด่นคล้ายคลึงกันแม้จะมีข้อแตกต่างอยู่บ้างเช่น รูปเครื่องหมายการค้าของจำเลยเป็นช้างชูงวงขึ้น ขาช้างทั้งคู่หน้าหลังแยกจากกันและขาด้านหน้าซ้ายงอเหยียบถังปูนซึ่งเป็นเพียงรายละเอียดเท่านั้นและจำเลยใช้เครื่องหมายการค้ากับสินค้าเครื่องมือสำหรับใช้ในการก่อสร้างเช่น กระบะถือปูน ถังพลาสติกใส่ปูน เกรียงฉาบปูน เป็นต้นซึ่งเป็นสินค้าที่เกี่ยวเนื่องกับสินค้าวัสดุก่อสร้างของโจทก์นอกจากนี้โจทก์ได้จดทะเบียนและใช้เครื่องหมายการค้านี้ตั้งแต่ปี 2517 และได้โฆษณาทางหนังสือพิมพ์ วิทยุและโทรทัศน์เป็นที่แพร่หลายในหมู่ประชาชนทั่วไป จำเลยเพิ่งจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าของจำเลยเมื่อวันที่ 18 เมษายน 2527 หลังจากที่โจทก์ได้จดทะเบียนและใช้เครื่องหมายการค้าของโจทก์ถึง 10 ปี ข้อเท็จจริงดังกล่าวแสดงให้เห็นว่าจำเลยเจตนาเลียนแบบเครื่องหมายการค้าของโจทก์โดยทำให้เครื่องหมายการค้าของจำเลยคล้ายกับของโจทก์ที่ได้จดทะเบียนเครื่องหมายการค้าไว้ก่อน จนอาจทำให้สาธารณชนสับสนหลงผิดว่าเครื่องหมายการค้าและสินค้าของจำเลย เป็นเครื่องหมายการค้าและสินค้าของโจทก์ เป็นการใช้สิทธิโดยไม่สุจริตที่ศาลล่างทั้งสองพิพากษาต้องกันให้เพิกถอนทะเบียนเครื่องหมายการค้าของจำเลยตามฟ้อง และห้ามมิให้จำเลยใช้เครื่องหมายการค้าดังกล่าว ศาลฎีกาเห็นพ้องด้วย"พิพากษายืน(มงคล สระฏัน-พัลลภ พิสิษฐ์สังฆการ-สุเมธ อุปนิสากร)แหล่งที่มาสำนักงานส่งเสริมงานตุลาการแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุเรื่องนี้ไม่ปรากฏคำพิพากษาศาลฎีกาที่วินิจฉัยเกี่ยวกับเครื่องหมายการค้าโดยตรงเช่นเดียวกับคดีนี้ เมื่อเปรียบเทียบเครื่องหมายการค้าของโจทก์กับเครื่องหมายการค้าของจำเลยแล้วเห็นได้ว่า ลักษณะเด่นของเครื่องหมายการค้าทั้งสองคล้ายกันมากเมื่อปรากฏว่าโจทก์จดทะเบียนเครื่องหมายการค้ารูปช้างและใช้กับสินค้าปูนซีเมนต์มาจนเป็นที่แพร่หลายต่อสาธารณชนก่อนจำเลย จำเลยเพิ่งใช้เครื่องหมายตราช้างของจำเลยกับสินค้าเครื่องมือช่างก่อสร้างซึ่งเป็นสินค้าเกี่ยวเนื่องกับสินค้าของโจทก์หลังจากโจทก์ถึง 10 ปีแสดงให้เห็นว่าจำเลยเจตนาเลียนแบบเครื่องหมายการค้าของโจทก์โดยทำให้เครื่องหมายการค้าของจำเลยคล้ายกับของโจทก์จนทำให้สาธารณชนหลงผิดว่าเครื่องหมายการค้าและสินค้าของจำเลยเป็นเครื่องหมายการค้าและสินค้าของโจทก์ โจทก์เป็นเจ้าของเครื่องหมายการค้าจดทะเบียนย่อมมีสิทธิแต่ผู้เดียวที่จะใช้เครื่องหมายการค้านั้นสำหรับสินค้าที่จดทะเบียนไว้ ตามพระราชบัญญัติเครื่องหมายการค้าพ.ศ. 2474 มาตรา 27 วรรคแรก กรณีตามคำพิพากษาศาลฎีกาที่บันทึกนี้เป็นเรื่องที่จำเลยมิได้นำเอาเครื่องหมายการค้าของโจทก์มาใช้โดยตรง แต่ได้เลียนเครื่องหมายการค้าของโจทก์จนนายทะเบียนเครื่องหมายการค้าเห็นว่าเครื่องหมายการค้าของจำเลยไม่เหมือนหรือคล้ายกับของโจทก์ ทั้งใช้กับสินค้าคนละจำพวกกันกับของโจทก์จึงรับจดทะเบียนให้ จึงมีปัญหาว่า โจทก์ซึ่งเป็นเจ้าของเครื่องหมายการค้าจดทะเบียนจะมีสิทธิตามมาตรา 27 ดังกล่าวห้ามจำเลยใช้เครื่องหมายการค้าจดทะเบียนของจำเลย และให้เพิกถอนทะเบียนเครื่องหมายการค้าของจำเลยตามมาตรา 41(1) ได้หรือไม่ เดิมเคยมีคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 649/2495 และ 1140/2501วินิจฉัยว่า เจ้าของเครื่องหมายการค้าจดทะเบียนไม่มีสิทธิห้ามผู้อื่นมิให้จดทะเบียนเครื่องหมายการค้าเดียวกันสำหรับสินค้าคนละชนิด หรือคนละจำพวกกัน ดังนี้ คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 649/2495 จดทะเบียนเครื่องหมายการค้าไว้เฉพาะอย่าง สำหรับสินค้าสุรายาเท่านั้นมิได้ขอจดสำหรับสินค้าไว้ทั้งจำพวก ดังนี้ ย่อมไม่ครอบไปถึงเครื่องหมายอย่างเดียวกันนั้นซึ่งผู้อื่นใช้กับสินค้ายารักษาโรคมนุษย์ แม้จะอยู่ในรายการจำพวกเดียวกัน ฉะนั้น จึงไม่มีสิทธิขอห้ามมิให้เขาขอจดทะเบียนเครื่องหมายการค้านั้นสำหรับสินค้ายารักษาโรคได้ คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1140/2501 โจทก์จดทะเบียนเครื่องหมายการค้าสำหรับสินค้าประเภทผ้าฝ้ายในจำพวกที่ 24 แห่งรายการจำพวกสินค้าท้าย พระราชบัญญัติเครื่องหมายการค้าฯ ส่วนจำเลยขอจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าสำหรับสินค้าประเภทไหมเทียม ในจำพวกที่ 50แม้เครื่องหมายการค้าของโจทก์จำเลยเกือบเหมือนกันแต่ก็ใช้สำหรับสินค้าต่างกันคนละจำพวก โจทก์ไม่มีสิทธิอันใดในเครื่องหมายการค้าที่ใช้สำหรับสินค้าที่จำเลยใช้ในการขายหรือเสนอขาย โจทก์จะอ้างว่าจำเลยแย่งเป็นเจ้าของหรือว่าจำเลยกระทำละเมิดต่อโจทก์ไม่ได้ ต่อมามีคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 779/2506 วินิจฉัยว่า เครื่องหมายการค้าที่นายทะเบียนรับจดทะเบียนให้ มีลักษณะเหมือนหรือคล้ายกันกับเครื่องหมายการค้าจดทะเบียนของผู้อื่นใช้กับสินค้าจำพวกเดียวกัน อันอาจทำให้ประชาชนหลงผิดได้ศาลย่อมพิพากษาให้เพิกถอนการจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าที่จดทะเบียนภายหลังได้ ดังมีรายละเอียดดังนี้ โจทก์ใช้คำประดิษฐ์ขึ้นเป็นอักษรโรมัน "PHENERGAN" สำหรับยารักษาโรคจำพวกหนึ่งที่โจทก์ผลิตขึ้นจำหน่าย และได้จดทะเบียนเครื่องหมายการค้าสำหรับคำ ๆ นี้ไว้แล้ว ต่อมานายทะเบียนรับจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าของจำเลยเป็นคำว่า "PHENAGIN"ในจำพวกเดียวกับสินค้าของโจทก์ ดังนี้ เมื่อพิจารณาถึงการเรียงลำดับตัวอักษรตลอดจนสำเนียงที่เรียกขานอันเป็นคำของภาษาต่างประเทศแล้วย่อมเห็นได้ว่าเครื่องหมายการค้าทั้งสองนี้มีลักษณะเหมือนหรือคล้ายกัน อันอาจทำให้ประชาชนหลงผิดได้ศาลย่อมพิพากษาให้เพิกถอนการจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าของจำเลยเสียได้ และในการพิจารณาดังกล่าวนั้น จะพิจารณาแต่เฉพาะการอ่านออกเสียงหรือสำเนียงที่เรียกขานแต่อย่างเดียวย่อมไม่ได้ต้องพิเคราะห์ถึงเหตุอื่น ๆ ด้วย และมีคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 324-325/2513 วินิจฉัยว่า การนำเอาเครื่องหมายการค้าจดทะเบียนของผู้อื่นมาดัดแปลงเป็นเครื่องหมายการค้าของตน แม้จะใช้กับสินค้าต่างจำพวกกันย่อมเป็นทางให้เจ้าของเครื่องหมายการค้าจดทะเบียนเสียหายเพราะผู้ซื้ออาจหลงผิดว่าสินค้าของตนเป็นสินค้าของผู้อื่น เป็นการใช้สิทธิที่ไม่สุจริต ในประเด็นเรื่องการเลียนแบบเครื่องหมายการค้า แต่ใช้กับสินค้าคนละจำพวกกันซึ่งให้สิทธิแก่เจ้าของเครื่องหมายการค้าจดทะเบียนห้ามมิให้ใช้เครื่องหมายการค้าที่เลียนแบบ คำพิพากษาศาลฎีกาที่พอจะนำมาเทียบเคียงกับคดีที่บันทึกนี้ได้ คือ คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1938/2517 ซึ่งวินิจฉัยว่า โจทก์เป็นผู้ผลิตสินค้าลูกกวาดและขนมที่มียาผสมอยู่ด้วยโดยใช้เครื่องหมายการค้าคำว่า "HALLS" และได้จดทะเบียนเครื่องหมายดังกล่าวในจำพวกที่ 3 สำหรับสินค้าลูกกวาดและขนมที่มียาผสมอยู่ด้วยซึ่งกองเครื่องหมายการค้าได้จดทะเบียนแล้วเมื่อวันที่ 26กุมภาพันธ์ 2506 ครั้นวันที่ 23 มีนาคม 2510 จำเลยได้ยื่นคำขอจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าของจำเลยคำว่า "HALL" ในสินค้าจำพวก 48เครื่องสำอาง ดังนี้ ความสำคัญที่เห็นเด่นชัดที่ผู้ซื้อสนใจหรือสังเกตว่าเป็นชื่อเครื่องหมายการค้าอยู่ตรงที่มีอักษรโรมันและสำเนียงที่เรียกขานทั้งของโจทก์และของจำเลยก็อ่านว่า "ฮอลล์"อย่างเดียวกัน เมื่อโจทก์นำสืบให้เห็นว่าสินค้าเครื่องหมายการค้าของโจทก์เป็นที่แพร่หลาย โดยโจทก์ได้แพร่ภาพโฆษณาทางโทรทัศน์ภาพยนตร์ เอกสารสิ่งพิมพ์ แผ่นป้ายโฆษณา และหน่วยรถฉายภาพยนตร์แต่จำเลยหาได้กระทำไม่ เครื่องหมายการค้าของจำเลยดังกล่าวจึงส่อให้เห็นถึงการฉวยโอกาสเลียนแบบเครื่องหมายการค้าของโจทก์เพื่อแสวงหาประโยชน์จำหน่ายสินค้าของจำเลย อันอาจทำให้ประชาชนหลงผิดได้ว่าเครื่องหมายการค้าของจำเลยคือเครื่องหมายการค้าของโจทก์ แม้จำเลยจะจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าของจำเลยในสินค้าต่างจำพวกกับสินค้าของโจทก์ซึ่งใช้เครื่องหมายการค้านั้นอยู่ก่อนแล้ว ก็ย่อมทำให้โจทก์เสียหาย เพราะผู้ซื้อหรือผู้ใช้สินค้าอาจหลงผิดว่าสินค้าของจำเลยเป็นสินค้าที่โจทก์ผลิตขึ้น การกระทำของจำเลยเป็นการส่อเจตนาที่จะลวงขายสินค้าของจำเลยว่าเป็นของโจทก์ จึงเป็นการใช้สิทธิไม่สุจริต โจทก์มีสิทธิห้ามจำเลยใช้เครื่องหมายการค้าดังกล่าวนั้นได้ คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1938/2517 จะแตกต่างกับคดีที่บันทึกนี้ตรงที่ว่าเครื่องหมายการค้าที่เลียนแบบในคำพิพากษาศาลฎีกาดังกล่าวยังไม่ได้รับการจดทะเบียน แต่ศาลฎีกาพิพากษาห้ามการจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าที่เลียนแบบนั้นได้ ส่วนประเด็นเรื่องการเพิกถอนทะเบียนเครื่องหมายการค้าเลียนแบบโดยใช้กับสินค้าต่างจำพวกกันนำมาเทียบเคียงกับคดีที่บันทึกนี้ได้คือ คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3030/2533 ซึ่งวินิจฉัยว่า เครื่องหมายการค้าของโจทก์เป็นอักษรโรมัน "LUCKY" อ่านว่า "ลักกี้"แปลว่าโชคดี ใช้กับสินค้าที่นอนสปริงในจำพวกสินค้าประเภท 50ส่วนเครื่องหมายการค้าของจำเลยเป็นอักษรโรมันว่า "LUXKY" อ่านว่า"ลักกี้" แปลความหมายไม่ได้ ใช้กับสินค้าที่นอนทุกชนิดในจำนวนสินค้าประเภท 41 เครื่องหมายการค้าของโจทก์กับเครื่องหมายการค้าของจำเลยเป็นอักษรโรมัน และจำนวนตัวอักษรเท่ากัน ตัวอักษรต่างกันเฉพาะตัวที่ 3 เท่านั้น แต่คงอ่านออกเสียงเหมือนกันแม้สินค้าของโจทก์และจำเลยจะจดทะเบียนไว้ต่างจำพวกกันแต่ก็จดทะเบียนสินค้าในประเภทเดียวกันคือที่นอน ทั้งจำเลยก็ผลิตสินค้าประเภทที่นอนออกจำหน่ายเช่นเดียวกับโจทก์ดังนั้น สาธารณชนย่อมหลงผิดว่า สินค้าของจำเลยคือสินค้าของโจทก์ โจทก์จึงมีสิทธิขอให้บังคับจำเลยงดใช้เครื่องหมายการค้าคำว่า "LUXKY" และขอเพิกถอนทะเบียนเครื่องหมายการค้าดังกล่าวของจำเลยได้ คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3030/2533 แตกต่างกับคดีที่บันทึกก็ตรงที่คำพิพากษาศาลฎีกาดังกล่าวไม่มีประเด็นให้วินิจฉัยโดยตรงว่า จำเลยเลียนแบบเครื่องหมายการค้าของโจทก์หรือไม่ และสินค้าที่จดทะเบียนเครื่องหมายการค้าทั้งสองไว้แม้จะต่างจำพวกกันแต่ปรากฏว่าเป็นสินค้าชนิดเดียวกันคือที่นอน ส่วนสินค้าในคดีที่บันทึกนี้เป็นสินค้าคนละชนิด คือเป็นสินค้าปูนซีเมนต์กับสินค้าเครื่องมือช่างก่อสร้างซึ่งเป็นสินค้าที่เกี่ยวเนื่องกับสินค้าของโจทก์ อาจกล่าวได้ว่า คดีที่บันทึกนี้เป็นคำพิพากษาศาลฎีกาฉบับแรกที่ตีความพระราชบัญญัติเครื่องหมายการค้า พ.ศ. 2474 ขยายให้ความคุ้มครองแก่เจ้าของเครื่องหมายการค้าจดทะเบียนกว้างกว่าทุกเรื่องที่ผ่านมา เพราะเจ้าของเครื่องหมายการค้าจดทะเบียนสามารถฟ้องขอให้ห้ามผู้อื่นมิให้ใช้เครื่องหมายการค้าที่จดทะเบียนได้ แม้เครื่องหมายการค้าจดทะเบียนนั้นจะไม่เหมือนกับเครื่องหมายการค้าจดทะเบียนของเจ้าของคนแรกและใช้กับสินค้าคนละจำพวกกันก็ตาม หากได้ข้อเท็จจริงว่าเครื่องหมายการค้าที่จดทะเบียนภายหลังนั้นเป็นเครื่องหมายการค้าที่เลียนแบบเครื่องหมายการค้าที่จดทะเบียนก่อน และสินค้าที่ใช้เครื่องหมายการค้านั้นมีความเกี่ยวข้องกับสินค้าของเจ้าของเครื่องหมายการค้าที่จดทะเบียนก่อน เพราะถือว่าสาธารณชนอาจหลงผิดว่าสินค้าของเจ้าของเครื่องหมายการค้าที่จดทะเบียนภายหลังเป็นสินค้าของผู้ที่จดทะเบียนก่อนเป็นการตีความสิทธิของเจ้าของเครื่องหมายการค้าจดทะเบียนตามมาตรา 27 แห่งพระราชบัญญัติเครื่องหมายการค้า พ.ศ. 2474 ให้ครอบคลุมถึงกรณีดังกล่าวด้วยและยังเป็นการตีความมาตรา 41(1) แห่งพระราชบัญญัติฉบับเดียวกัน มิให้จำกัดอยู่เฉพาะกรณีที่เจ้าของเครื่องหมายการค้าจดทะเบียนและไม่จดทะเบียนจะฟ้องขอให้เพิกถอนทะเบียนเครื่องหมายการค้าที่มีผู้เอาของตนไปจดทะเบียนเมื่อตนมีสิทธิดีกว่า แต่ยังให้รวมไปถึงการฟ้องขอให้เพิกถอนทะเบียนเครื่องหมายการค้าที่เลียนแบบด้วย อนึ่ง สำหรับที่ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ศาลชั้นต้นมีคำสั่งให้ตัดพยานที่จะนำสืบในข้อเท็จจริงอย่างเดียวกันชอบแล้ว เพราะเป็นการสืบพยานที่ฟุ่มเฟือย และทำให้การพิจารณาคดีล่าช้านั้นก็เป็นการใช้อำนาจของศาลตามที่ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา 104 ให้ไว้ ดังเช่นคำพิพากษาศาลฎีกา 2 เรื่องต่อไปนี้ คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3515/2534 ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 104 ศาลมีอำนาจงดสืบพยานจำเลยได้ในเมื่อเห็นว่าข้อเท็จจริงเพียงพอที่จะให้ฟังเป็นยุติได้แล้ว คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3446/2534 การที่ศาลจะสืบพยานหลักฐานต่อไปหรือเห็นว่าเพียงพอแล้วจะให้งดเสียหรือไม่ เป็นอำนาจของศาลที่จะใช้ดุลพินิจพิจารณาสั่งได้ตามควรแก่กรณีแห่งเรื่องเพื่อให้คดีดำเนินไปโดยรวดเร็วและยุติธรรม ปริญญาดีผดุง