คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 671/2483หลักกฎหมาย: +อาญาซึ่งอัยยการเป็นโจทก์ฟ้องแลศาลชั้นต้น+แล้ว แม้คดียังไม่ถึง+ผู้เสียหายก็ไม่มีอำนาจ+ฟ้องในความผิดนั้นอี อ้าง ฎีกาที่ 149/2473คดีนี้ผู้เสียหายฟ้องว่า จำเลยทำร้ายร่างกายปรากฎ ว่ากรณีนี้อัยยการได้ฟ้องจำเลยฐานทำร้ายร่างกายผู้เสียหายไว้อีกสำนวนหนึ่งซึ่ง ศาลพิพากษาลงโทษไปแล้ว คดีอยู่ระหว่างอุทธรณ์ศาลชั้นต้นจึงสั่งไม่รับฟ้องของผู้เสียหาย อ้างประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา ๑๕,๓๐, และประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา ๑๔๔ โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่า เรื่องนี้ ศาลชั้นต้นได้พิพากษาลงโทษจำเลยแล้วต้องนับว่าเสร็จเด็ดขาดตาม ประมวลวิธีพิจารณาความอาญาความอาญามาตรา ๓๙(๔) จึงพิพากษาให้ยกอุทธรณ์ของผู้เสียหายเสีย โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า การกระทำผิดของจำเลยในคราวเดียวกันนี้ อัยยการได้เป็นโจทก์ฟ้อง จำเลยจนศาลได้พิพากษาลงโทษจำเลยไปแล้ว ผุ้เสียหายจะมายื่นฟ้องเป็นโจทก์อีกสำนวนหนึ่งหาได้ไม่ เพราะผู้เสียหายมีโอกาสที่จะขอเข้าร่วมเป็นโจทก์กับอัยการก่อนศาลมีคำพิพากษาตาม ประมวลวิธีพิจารณาความอาญามาตรา ๓๐ แล้ว อนึ่งแม้ผู้เสียหายจะมีสิทธิฟ้องจำเลยตามประมวลกฎหมาย วิธีพิจารณาความอาญามาตรา ๒๘(๒) แต่ผู้เสียหายก็หาได้จัการฟ้องร้องเสียก่อนทีได้มีคำพิพากษาในการกระทำอันเดียวกันนี้นไม่ จะมาฟ้องจำเลยอีกในเมื่อได้มีคำพิพากษาวินิจฉัยความผิดขอจำเลยแล้วไม่ได้มิฉะนั้นความผิดอันเดียวจะพิพากษาลงโทษได้ ๒ ครั้ง จึงพิพากษายืนตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 671/2483ด.ญ. เหลี่ยงวุ่น โดยนายจี๋เอี๋ยน บิดาผู้แทนโดยชอบธรรมที่ 1 นายจี๋เอี๋ยนที่2นางซ่วยกุ๋ย ฉั่วเต่งล. ป.อ. ม. 254 ป.วิ.อ. ม. 15, ม. 30, ม. 28 (2), ม. 39 (4) ป.วิ.พ. ม. 144+อาญาซึ่งอัยยการเป็นโจทก์ฟ้องแลศาลชั้นต้น+แล้ว แม้คดียังไม่ถึง+ผู้เสียหายก็ไม่มีอำนาจ+ฟ้องในความผิดนั้นอี อ้าง ฎีกาที่ 149/2473คดีนี้ผู้เสียหายฟ้องว่า จำเลยทำร้ายร่างกายปรากฎ ว่ากรณีนี้อัยยการได้ฟ้องจำเลยฐานทำร้ายร่างกายผู้เสียหายไว้อีกสำนวนหนึ่งซึ่ง ศาลพิพากษาลงโทษไปแล้ว คดีอยู่ระหว่างอุทธรณ์ศาลชั้นต้นจึงสั่งไม่รับฟ้องของผู้เสียหาย อ้างประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา ๑๕,๓๐, และประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา ๑๔๔ โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่า เรื่องนี้ ศาลชั้นต้นได้พิพากษาลงโทษจำเลยแล้วต้องนับว่าเสร็จเด็ดขาดตาม ประมวลวิธีพิจารณาความอาญาความอาญามาตรา ๓๙(๔) จึงพิพากษาให้ยกอุทธรณ์ของผู้เสียหายเสีย โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า การกระทำผิดของจำเลยในคราวเดียวกันนี้ อัยยการได้เป็นโจทก์ฟ้อง จำเลยจนศาลได้พิพากษาลงโทษจำเลยไปแล้ว ผุ้เสียหายจะมายื่นฟ้องเป็นโจทก์อีกสำนวนหนึ่งหาได้ไม่ เพราะผู้เสียหายมีโอกาสที่จะขอเข้าร่วมเป็นโจทก์กับอัยการก่อนศาลมีคำพิพากษาตาม ประมวลวิธีพิจารณาความอาญามาตรา ๓๐ แล้ว อนึ่งแม้ผู้เสียหายจะมีสิทธิฟ้องจำเลยตามประมวลกฎหมาย วิธีพิจารณาความอาญามาตรา ๒๘(๒) แต่ผู้เสียหายก็หาได้จัการฟ้องร้องเสียก่อนทีได้มีคำพิพากษาในการกระทำอันเดียวกันนี้นไม่ จะมาฟ้องจำเลยอีกในเมื่อได้มีคำพิพากษาวินิจฉัยความผิดขอจำเลยแล้วไม่ได้มิฉะนั้นความผิดอันเดียวจะพิพากษาลงโทษได้ ๒ ครั้ง จึงพิพากษายืนตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์(นิติศาสตร์-พลางกูร-วิเศษ)ศาลชั้นต้น - ++ศาลอุทธรณ์ - ++แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: คดีนี้ผู้เสียหายฟ้องว่า จำเลยทำร้ายร่างกายปรากฎ ว่ากรณีนี้อัยยการได้ฟ้องจำเลยฐานทำร้ายร่างกายผู้เสียหายไว้อีกสำนวนหนึ่งซึ่ง ศาลพิพากษาลงโทษไปแล้ว คดีอยู่ระหว่างอุทธรณ์ศาลชั้นต้นจึงสั่งไม่รับฟ้องของผู้เสียหาย อ้างประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา ๑๕,๓๐, และประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา ๑๔๔ โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่า เรื่องนี้ ศาลชั้นต้นได้พิพากษาลงโทษจำเลยแล้วต้องนับว่าเสร็จเด็ดขาดตาม ประมวลวิธีพิจารณาความอาญาความอาญามาตรา ๓๙(๔) จึงพิพากษาให้ยกอุทธรณ์ของผู้เสียหายเสีย โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า การกระทำผิดของจำเลยในคราวเดียวกันนี้ อัยยการได้เป็นโจทก์ฟ้อง จำเลยจนศาลได้พิพากษาลงโทษจำเลยไปแล้ว ผุ้เสียหายจะมายื่นฟ้องเป็นโจทก์อีกสำนวนหนึ่งหาได้ไม่ เพราะผู้เสียหายมีโอกาสที่จะขอเข้าร่วมเป็นโจทก์กับอัยการก่อนศาลมีคำพิพากษาตาม ประมวลวิธีพิจารณาความอาญามาตรา ๓๐ แล้ว อนึ่งแม้ผู้เสียหายจะมีสิทธิฟ้องจำเลยตามประมวลกฎหมาย วิธีพิจารณาความอาญามาตรา ๒๘(๒) แต่ผู้เสียหายก็หาได้จัการฟ้องร้องเสียก่อนทีได้มีคำพิพากษาในการกระทำอันเดียวกันนี้นไม่ จะมาฟ้องจำเลยอีกในเมื่อได้มีคำพิพากษาวินิจฉัยความผิดขอจำเลยแล้วไม่ได้มิฉะนั้นความผิดอันเดียวจะพิพากษาลงโทษได้ ๒ ครั้ง จึงพิพากษายืนตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 671/2483ด.ญ. เหลี่ยงวุ่น โดยนายจี๋เอี๋ยน บิดาผู้แทนโดยชอบธรรมที่ 1 นายจี๋เอี๋ยนที่2นางซ่วยกุ๋ย ฉั่วเต่งล. ป.อ. ม. 254 ป.วิ.อ. ม. 15, ม. 30, ม. 28 (2), ม. 39 (4) ป.วิ.พ. ม. 144+อาญาซึ่งอัยยการเป็นโจทก์ฟ้องแลศาลชั้นต้น+แล้ว แม้คดียังไม่ถึง+ผู้เสียหายก็ไม่มีอำนาจ+ฟ้องในความผิดนั้นอี อ้าง ฎีกาที่ 149/2473คดีนี้ผู้เสียหายฟ้องว่า จำเลยทำร้ายร่างกายปรากฎ ว่ากรณีนี้อัยยการได้ฟ้องจำเลยฐานทำร้ายร่างกายผู้เสียหายไว้อีกสำนวนหนึ่งซึ่ง ศาลพิพากษาลงโทษไปแล้ว คดีอยู่ระหว่างอุทธรณ์ศาลชั้นต้นจึงสั่งไม่รับฟ้องของผู้เสียหาย อ้างประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา ๑๕,๓๐, และประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา ๑๔๔ โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่า เรื่องนี้ ศาลชั้นต้นได้พิพากษาลงโทษจำเลยแล้วต้องนับว่าเสร็จเด็ดขาดตาม ประมวลวิธีพิจารณาความอาญาความอาญามาตรา ๓๙(๔) จึงพิพากษาให้ยกอุทธรณ์ของผู้เสียหายเสีย โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า การกระทำผิดของจำเลยในคราวเดียวกันนี้ อัยยการได้เป็นโจทก์ฟ้อง จำเลยจนศาลได้พิพากษาลงโทษจำเลยไปแล้ว ผุ้เสียหายจะมายื่นฟ้องเป็นโจทก์อีกสำนวนหนึ่งหาได้ไม่ เพราะผู้เสียหายมีโอกาสที่จะขอเข้าร่วมเป็นโจทก์กับอัยการก่อนศาลมีคำพิพากษาตาม ประมวลวิธีพิจารณาความอาญามาตรา ๓๐ แล้ว อนึ่งแม้ผู้เสียหายจะมีสิทธิฟ้องจำเลยตามประมวลกฎหมาย วิธีพิจารณาความอาญามาตรา ๒๘(๒) แต่ผู้เสียหายก็หาได้จัการฟ้องร้องเสียก่อนทีได้มีคำพิพากษาในการกระทำอันเดียวกันนี้นไม่ จะมาฟ้องจำเลยอีกในเมื่อได้มีคำพิพากษาวินิจฉัยความผิดขอจำเลยแล้วไม่ได้มิฉะนั้นความผิดอันเดียวจะพิพากษาลงโทษได้ ๒ ครั้ง จึงพิพากษายืนตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์(นิติศาสตร์-พลางกูร-วิเศษ)ศาลชั้นต้น - ++ศาลอุทธรณ์ - ++แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุหมายเหตุ: 106603. คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 670/2483 พิมพ์คำพิพากษาฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 670/2483 ป.อ. ม. 249()แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ