คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 394/2489หลักกฎหมาย: ในคดีลักทรัพย์ โจทก์ไม่จำเป็นต้องบรรยายฟ้องว่า จับจำเลยได้ที่ไหน เวลาใด ในคดีลักทรัพย์ แม้ทางพิจารณาจะปรากฏว่าจับจำเลยได้ผิดจากวันที่กล่าวไว้ในฟ้องไปวันหนึ่ง ก็ไม่เป็นเหตุให้ยกฟ้อง เพราะไม่ใช่ข้อสำคัญอันจะทำให้จำเลยเสียเปรียบหรือหลงข้อต่อสู้โจทก์บรรยายฟ้องว่า คืนวันที่ 8 มิถุนายน 2488 จำเลยกับพวกอื่นอีกคนหนึ่งซึ่งตายไปแล้ว บังอาจสมคบกันลักโคของนายเจิ่นยาทรัพย์ไป ครั้นวันที่ 10 มิถุนายน 2488 จับจำเลยได้พร้อมด้วยโคของกลาง ขอให้ลงโทษตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 293ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาลงโทษจำเลยตามฟ้องจำเลยฎีกาเป็นปัญหาข้อกฎหมายว่า1. ฟ้องโจทก์ไม่ได้กล่าวว่าจับจำเลยได้ที่ไหน เวลาใด 2. ในฟ้องว่า จับจำเลยพร้อมกับโคได้ในวันที่ 10 แต่พยานโจทก์ว่า จับได้วันที่ 9 ต้องถือว่าข้อเท็จจริงต่างกับฟ้อง ต้องยกฟ้องโจทก์ศาลฎีกาเห็นว่า ฎีกาข้อ 1 ตามกฎหมายไม่จำเป็นที่โจทก์จะต้องกล่าวในฟ้อง และการกล่าวหรือไม่กล่าวความข้อนี้ในฟ้อง ไม่ทำให้จำเลยต้องเสียเปรียบในการต่อสู้คดีแต่อย่างใด ส่วนในข้อ 2 นั้น แม้ทางพิจารณาจะได้ความว่า จับจำเลยได้ผิดจากวันที่กล่าวในฟ้องไปวันหนึ่ง ก็ไม่เป็นเหตุให้ยกฟ้อง ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 192 และในข้อที่ผิดวันนี้ไม่ใช่ข้อสำคัญอันจะทำให้จำเลยเสียเปรียบหรือหลงข้อต่อสู้แต่อย่างใด จึงพิพากษายืนตาม ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 394/2489อัยการสุโขทัยโจทก์นายพาน หมอนสอาดจำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 293 ป.วิ.อ. ม. 158, ม. 192ในคดีลักทรัพย์ โจทก์ไม่จำเป็นต้องบรรยายฟ้องว่า จับจำเลยได้ที่ไหน เวลาใด ในคดีลักทรัพย์ แม้ทางพิจารณาจะปรากฏว่าจับจำเลยได้ผิดจากวันที่กล่าวไว้ในฟ้องไปวันหนึ่ง ก็ไม่เป็นเหตุให้ยกฟ้อง เพราะไม่ใช่ข้อสำคัญอันจะทำให้จำเลยเสียเปรียบหรือหลงข้อต่อสู้โจทก์บรรยายฟ้องว่า คืนวันที่ 8 มิถุนายน 2488 จำเลยกับพวกอื่นอีกคนหนึ่งซึ่งตายไปแล้ว บังอาจสมคบกันลักโคของนายเจิ่นยาทรัพย์ไป ครั้นวันที่ 10 มิถุนายน 2488 จับจำเลยได้พร้อมด้วยโคของกลาง ขอให้ลงโทษตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 293ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาลงโทษจำเลยตามฟ้องจำเลยฎีกาเป็นปัญหาข้อกฎหมายว่า1. ฟ้องโจทก์ไม่ได้กล่าวว่าจับจำเลยได้ที่ไหน เวลาใด 2. ในฟ้องว่า จับจำเลยพร้อมกับโคได้ในวันที่ 10 แต่พยานโจทก์ว่า จับได้วันที่ 9 ต้องถือว่าข้อเท็จจริงต่างกับฟ้อง ต้องยกฟ้องโจทก์ศาลฎีกาเห็นว่า ฎีกาข้อ 1 ตามกฎหมายไม่จำเป็นที่โจทก์จะต้องกล่าวในฟ้อง และการกล่าวหรือไม่กล่าวความข้อนี้ในฟ้อง ไม่ทำให้จำเลยต้องเสียเปรียบในการต่อสู้คดีแต่อย่างใด ส่วนในข้อ 2 นั้น แม้ทางพิจารณาจะได้ความว่า จับจำเลยได้ผิดจากวันที่กล่าวในฟ้องไปวันหนึ่ง ก็ไม่เป็นเหตุให้ยกฟ้อง ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 192 และในข้อที่ผิดวันนี้ไม่ใช่ข้อสำคัญอันจะทำให้จำเลยเสียเปรียบหรือหลงข้อต่อสู้แต่อย่างใด จึงพิพากษายืนตาม(ธรรมบัณฑิต-จำรูญเนติศาสตร์-นาถปรีชา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์บรรยายฟ้องว่า คืนวันที่ 8 มิถุนายน 2488 จำเลยกับพวกอื่นอีกคนหนึ่งซึ่งตายไปแล้ว บังอาจสมคบกันลักโคของนายเจิ่นยาทรัพย์ไป ครั้นวันที่ 10 มิถุนายน 2488 จับจำเลยได้พร้อมด้วยโคของกลาง ขอให้ลงโทษตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 293ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาลงโทษจำเลยตามฟ้องจำเลยฎีกาเป็นปัญหาข้อกฎหมายว่า1. ฟ้องโจทก์ไม่ได้กล่าวว่าจับจำเลยได้ที่ไหน เวลาใด 2. ในฟ้องว่า จับจำเลยพร้อมกับโคได้ในวันที่ 10 แต่พยานโจทก์ว่า จับได้วันที่ 9 ต้องถือว่าข้อเท็จจริงต่างกับฟ้อง ต้องยกฟ้องโจทก์ศาลฎีกาเห็นว่า ฎีกาข้อ 1 ตามกฎหมายไม่จำเป็นที่โจทก์จะต้องกล่าวในฟ้อง และการกล่าวหรือไม่กล่าวความข้อนี้ในฟ้อง ไม่ทำให้จำเลยต้องเสียเปรียบในการต่อสู้คดีแต่อย่างใด ส่วนในข้อ 2 นั้น แม้ทางพิจารณาจะได้ความว่า จับจำเลยได้ผิดจากวันที่กล่าวในฟ้องไปวันหนึ่ง ก็ไม่เป็นเหตุให้ยกฟ้อง ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 192 และในข้อที่ผิดวันนี้ไม่ใช่ข้อสำคัญอันจะทำให้จำเลยเสียเปรียบหรือหลงข้อต่อสู้แต่อย่างใด จึงพิพากษายืนตาม ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 394/2489อัยการสุโขทัยโจทก์นายพาน หมอนสอาดจำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 293 ป.วิ.อ. ม. 158, ม. 192ในคดีลักทรัพย์ โจทก์ไม่จำเป็นต้องบรรยายฟ้องว่า จับจำเลยได้ที่ไหน เวลาใด ในคดีลักทรัพย์ แม้ทางพิจารณาจะปรากฏว่าจับจำเลยได้ผิดจากวันที่กล่าวไว้ในฟ้องไปวันหนึ่ง ก็ไม่เป็นเหตุให้ยกฟ้อง เพราะไม่ใช่ข้อสำคัญอันจะทำให้จำเลยเสียเปรียบหรือหลงข้อต่อสู้โจทก์บรรยายฟ้องว่า คืนวันที่ 8 มิถุนายน 2488 จำเลยกับพวกอื่นอีกคนหนึ่งซึ่งตายไปแล้ว บังอาจสมคบกันลักโคของนายเจิ่นยาทรัพย์ไป ครั้นวันที่ 10 มิถุนายน 2488 จับจำเลยได้พร้อมด้วยโคของกลาง ขอให้ลงโทษตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 293ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาลงโทษจำเลยตามฟ้องจำเลยฎีกาเป็นปัญหาข้อกฎหมายว่า1. ฟ้องโจทก์ไม่ได้กล่าวว่าจับจำเลยได้ที่ไหน เวลาใด 2. ในฟ้องว่า จับจำเลยพร้อมกับโคได้ในวันที่ 10 แต่พยานโจทก์ว่า จับได้วันที่ 9 ต้องถือว่าข้อเท็จจริงต่างกับฟ้อง ต้องยกฟ้องโจทก์ศาลฎีกาเห็นว่า ฎีกาข้อ 1 ตามกฎหมายไม่จำเป็นที่โจทก์จะต้องกล่าวในฟ้อง และการกล่าวหรือไม่กล่าวความข้อนี้ในฟ้อง ไม่ทำให้จำเลยต้องเสียเปรียบในการต่อสู้คดีแต่อย่างใด ส่วนในข้อ 2 นั้น แม้ทางพิจารณาจะได้ความว่า จับจำเลยได้ผิดจากวันที่กล่าวในฟ้องไปวันหนึ่ง ก็ไม่เป็นเหตุให้ยกฟ้อง ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 192 และในข้อที่ผิดวันนี้ไม่ใช่ข้อสำคัญอันจะทำให้จำเลยเสียเปรียบหรือหลงข้อต่อสู้แต่อย่างใด จึงพิพากษายืนตาม(ธรรมบัณฑิต-จำรูญเนติศาสตร์-นาถปรีชา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ