phoneee/thai-legal-corpus huggingface dataset:
ประกาศกระทรวงมหาดไทยประกาศกระทรวงมหาดไทยเรื่องเปลี่ยนแปลงฐานะเทศบาลตำบลพิชัย อำเภอเมืองลำปาง จังหวัดลำปางเป็นเทศบาลเมืองพิชัย[๑] โดยที่เทศบาลตำบลพิชัย อำเภอเมืองลำปาง จังหวัดลำปางมีราษฎรเกินกว่าหนึ่งหมื่นคนขึ้นไป ทั้งมีรายได้พอควรแก่การที่จะปฏิบัติหน้าที่อันต้องทำตามที่กำหนดไว้ในพระราชบัญญัติเทศบาลพ.ศ. ๒๔๙๖ มีความประสงค์ที่จะเปลี่ยนแปลงฐานะเป็นเทศบาลเมืองและกระทรวงมหาดไทยพิจารณาแล้วเห็นว่าเทศบาลตำบลพิชัย อำเภอเมืองลำปาง จังหวัดลำปางเข้าเงื่อนไขหลักเกณฑ์ตามมาตรา ๑๐ แห่งพระราชบัญญัติเทศบาล พ.ศ. ๒๔๙๖ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติเทศบาล (ฉบับที่ ๑๒) พ.ศ. ๒๕๔๖สมควรให้เปลี่ยนแปลงฐานะเป็นเทศบาลเมืองตามความประสงค์อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๐ และมาตรา ๑๓ แห่งพระราชบัญญัติเทศบาลพ.ศ. ๒๔๙๖ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติเทศบาล (ฉบับที่ ๑๒) พ.ศ. ๒๕๔๖รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย จึงออกประกาศเปลี่ยนแปลงฐานะเทศบาลตำบลพิชัยอำเภอเมืองลำปาง จังหวัดลำปาง เป็นเทศบาลเมืองพิชัย ให้เทศบาลตำบลที่ได้เปลี่ยนแปลงฐานะเป็นเทศบาลเมืองตามประกาศนี้มีแนวเขตตามคำบรรยายแนวเขตและแผนที่ท้ายประกาศกระทรวงมหาดไทยและให้พ้นสภาพแห่งการเป็นเทศบาลตำบลนับแต่วันที่ได้ถูกเปลี่ยนแปลงฐานะเป็นเทศบาลเมืองเป็นต้นไป บรรดาทรัพย์สิน หนี้สิทธิและสิทธิเรียกร้องของเทศบาลตำบลให้โอนไปเป็นของเทศบาลเมืองที่เปลี่ยนแปลงฐานะในขณะเดียวกันนั้นและบรรดาเทศบัญญัติที่ได้ใช้บังคับอยู่ก่อนแล้วคงให้ใช้บังคับต่อไป ตามมาตรา ๑๓แห่งพระราชบัญญัติเทศบาล พ.ศ. ๒๔๙๖ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติเทศบาล(ฉบับที่ ๑๒) พ.ศ. ๒๕๔๖ทั้งนี้ ตั้งแต่วันที่ ๑๓ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๕๖ เป็นต้นไปประกาศณ วันที่ ๓๑ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๕๖ประชา ประสพดีรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทยปฏิบัติราชการแทนรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย[เอกสารแนบท้าย]๑. คำบรรยายแนวเขตเทศบาลเมืองพิชัย อำเภอเมืองลำปาง จังหวัดลำปางท้ายประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง เปลี่ยนแปลงฐานะเทศบาลตำบลพิชัย อำเภอเมืองลำปางจังหวัดลำปาง เป็นเทศบาลเมืองพิชัย ลงวันที่ ๓๑ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๕๖๒. แผนที่ท้ายประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่องเปลี่ยนแปลงฐานะเทศบาลตำบลพิชัย อำเภอเมืองลำปาง จังหวัดลำปาง เป็นเทศบาลเมืองพิชัยลงวันที่ ๓๑ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๕๖(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)ปริยานุช/ผู้จัดทำ๒๕ กรกฎาคม๒๕๕๖อุษมล/ผู้ตรวจ๒๕ กรกฎาคม๒๕๕๖[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๓๐/ตอนพิเศษ ๘๕ ง/หน้า ๑๑/๑๕ กรกฎาคม ๒๕๕๖
ประกาศกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ประกาศกระทรวงเกษตรและสหกรณ์เรื่องกำหนดมาตรฐานสินค้าเกษตร :การปฏิบัติที่ดีด้านสุขลักษณะสำหรับการแปรรูปสัตว์น้ำเบื้องต้นตามพระราชบัญญัติมาตรฐานสินค้าเกษตรพ.ศ. ๒๕๕๑[๑] ด้วยคณะกรรมการมาตรฐานสินค้าเกษตรเห็นสมควรกำหนดมาตรฐานสินค้าเกษตร เรื่อง การปฏิบัติที่ดีด้านสุขลักษณะสำหรับการแปรรูปสัตว์น้ำเบื้องต้นเป็นมาตรฐานทั่วไปตามพระราชบัญญัติมาตรฐานสินค้าเกษตร พ.ศ. ๒๕๕๑เพื่อส่งเสริมสินค้าเกษตรให้ได้คุณภาพมาตรฐานและปลอดภัยอาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๕ มาตรา ๑๕ และมาตรา ๑๖แห่งพระราชบัญญัติมาตรฐานสินค้าเกษตร พ.ศ. ๒๕๕๑รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์จึงออกประกาศ เรื่อง กำหนดมาตรฐานสินค้าเกษตร: การปฏิบัติที่ดีด้านสุขลักษณะสำหรับการแปรรูปสัตว์น้ำเบื้องต้น มาตรฐานเลขที่มกษ. 7420 - 2552 ไว้เป็นมาตรฐานทั่วไป ดังมีรายละเอียดแนบท้ายประกาศนี้ประกาศณ วันที่ ๑ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๕๒ธีระวงศ์สมุทรรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์[เอกสารแนบท้าย]๑. มาตรฐานสินค้าเกษตรการปฏิบัติที่ดีด้านสุขลักษณะสำหรับการแปรรูปสัตว์น้ำเบื้องต้นมกษ. 7420 - 2552(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)ปริยานุช/ผู้จัดทำ๕มกราคม ๒๕๕๓นันท์นภัสร์/ตรวจ๕มกราคม ๒๕๕๓[๑]ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๖/ตอนพิเศษ ๑๘๗ ง/หน้า ๗/๒๘ ธันวาคม ๒๕๕๒
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3021/2539หลักกฎหมาย: เมื่อศาลอุทธรณ์ภาค 2 เห็นว่าการที่ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์โดยฟังข้อเท็จจริงว่าตามพฤติการณ์ยังไม่พอฟังว่าจำเลยเป็นผู้มีหนี้สินล้นพ้นตัวและโจทก์มิได้อุทธรณ์โต้แย้ง จึงฟังเป็นยุติว่าจำเลยมิใช่เป็นผู้มีหนี้สินล้นพ้นตัวศาลอุทธรณ์จึงชอบที่จะไม่จำต้องวินิจฉัยในประเด็นเรื่องหนี้สินระหว่างโจทก์จำเลยจะระงับไปแล้วหรือไม่ เพราะไม่ทำให้ผลคดีส่วนที่เปลี่ยนแปลงไป ถือว่าเป็นอุทธรณ์ที่ไม่เป็นสาระ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3021/2539ธนาคารกรุงไทย จำกัดโจทก์นายสุเทพปรุงโภชน์หรือพิทักษ์เจริญวงศ์จำเลย ป.วิ.พ. ม. 225 พ.ร.บ.ล้มละลาย พ.ศ.2483 ม. 14, ม. 153เมื่อศาลอุทธรณ์ภาค 2 เห็นว่าการที่ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์โดยฟังข้อเท็จจริงว่าตามพฤติการณ์ยังไม่พอฟังว่าจำเลยเป็นผู้มีหนี้สินล้นพ้นตัวและโจทก์มิได้อุทธรณ์โต้แย้ง จึงฟังเป็นยุติว่าจำเลยมิใช่เป็นผู้มีหนี้สินล้นพ้นตัวศาลอุทธรณ์จึงชอบที่จะไม่จำต้องวินิจฉัยในประเด็นเรื่องหนี้สินระหว่างโจทก์จำเลยจะระงับไปแล้วหรือไม่ เพราะไม่ทำให้ผลคดีส่วนที่เปลี่ยนแปลงไป ถือว่าเป็นอุทธรณ์ที่ไม่เป็นสาระ(บรรเทิง มุลพรม-สมาน เวทวินิจ-ไพโรจน์ คำอ่อน)ศาลจังหวัดนนทบุรี - นายศักดิ์ชาย ทรงครุฑศาลอุทธรณ์ภาค ๒ - นายประดิษฐ์ ทรงฤกษ์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3021/2539ธนาคารกรุงไทย จำกัดโจทก์นายสุเทพปรุงโภชน์หรือพิทักษ์เจริญวงศ์จำเลย ป.วิ.พ. ม. 225 พ.ร.บ.ล้มละลาย พ.ศ.2483 ม. 14, ม. 153เมื่อศาลอุทธรณ์ภาค 2 เห็นว่าการที่ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์โดยฟังข้อเท็จจริงว่าตามพฤติการณ์ยังไม่พอฟังว่าจำเลยเป็นผู้มีหนี้สินล้นพ้นตัวและโจทก์มิได้อุทธรณ์โต้แย้ง จึงฟังเป็นยุติว่าจำเลยมิใช่เป็นผู้มีหนี้สินล้นพ้นตัวศาลอุทธรณ์จึงชอบที่จะไม่จำต้องวินิจฉัยในประเด็นเรื่องหนี้สินระหว่างโจทก์จำเลยจะระงับไปแล้วหรือไม่ เพราะไม่ทำให้ผลคดีส่วนที่เปลี่ยนแปลงไป ถือว่าเป็นอุทธรณ์ที่ไม่เป็นสาระ(บรรเทิง มุลพรม-สมาน เวทวินิจ-ไพโรจน์ คำอ่อน)ศาลจังหวัดนนทบุรี - นายศักดิ์ชาย ทรงครุฑศาลอุทธรณ์ภาค ๒ - นายประดิษฐ์ ทรงฤกษ์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 80/2487หลักกฎหมาย: กระทงความผิดที่คู่ความมิได้ยกขึ้นอุทธรณ์และแยกกันได้เด็ดขาดจากกระทงความผิดที่อุทธรณ์มานั้นย่อมถึงที่สุดเพียงศาลชั้นต้น ศาลอุทธรณ์ไม่มีอำนาจพิจารณาพิพากษาการที่จำเลยยิงปืน 2 นัดถูกผู้เสียหายคนหนึ่งตาย อีก 2 คนบาดเจ็บหากไม่ปรากฏว่าจำเลยได้แยกทำร้ายผู้เสียหายคนใดเป็น 2 กรรมแล้วถือว่าจำเลยทำผิดกระทงเดียวพฤติการณ์ที่ถือว่าป้องกันเกินสมควรแก่เหตุ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 80/2487อัยการอ่างทองโจทก์นายอิน พายัพจำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 50, ม. 70, ม. 71, ม. 249 พ.ร.บ.อาวุธปืน เครื่องกระสุนปืน วัตถุระเบิด ดอกไม้เพลิง และสิ่งเทียมอาวุธปืน พ.ศ.2490 ป.วิ.อ. ม. 15, ม. 192, ม. 198, ม. 215 ป.วิ.พ. ม. 225, ม. 240, ม. 243กระทงความผิดที่คู่ความมิได้ยกขึ้นอุทธรณ์และแยกกันได้เด็ดขาดจากกระทงความผิดที่อุทธรณ์มานั้นย่อมถึงที่สุดเพียงศาลชั้นต้น ศาลอุทธรณ์ไม่มีอำนาจพิจารณาพิพากษาการที่จำเลยยิงปืน 2 นัดถูกผู้เสียหายคนหนึ่งตาย อีก 2 คนบาดเจ็บหากไม่ปรากฏว่าจำเลยได้แยกทำร้ายผู้เสียหายคนใดเป็น 2 กรรมแล้วถือว่าจำเลยทำผิดกระทงเดียวพฤติการณ์ที่ถือว่าป้องกันเกินสมควรแก่เหตุ(ประมูล สุวรรณศร-คง อิสรภักดี-เยี่ยม เลขวนิชธัมวิทักส์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 80/2487อัยการอ่างทองโจทก์นายอิน พายัพจำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 50, ม. 70, ม. 71, ม. 249 พ.ร.บ.อาวุธปืน เครื่องกระสุนปืน วัตถุระเบิด ดอกไม้เพลิง และสิ่งเทียมอาวุธปืน พ.ศ.2490 ป.วิ.อ. ม. 15, ม. 192, ม. 198, ม. 215 ป.วิ.พ. ม. 225, ม. 240, ม. 243กระทงความผิดที่คู่ความมิได้ยกขึ้นอุทธรณ์และแยกกันได้เด็ดขาดจากกระทงความผิดที่อุทธรณ์มานั้นย่อมถึงที่สุดเพียงศาลชั้นต้น ศาลอุทธรณ์ไม่มีอำนาจพิจารณาพิพากษาการที่จำเลยยิงปืน 2 นัดถูกผู้เสียหายคนหนึ่งตาย อีก 2 คนบาดเจ็บหากไม่ปรากฏว่าจำเลยได้แยกทำร้ายผู้เสียหายคนใดเป็น 2 กรรมแล้วถือว่าจำเลยทำผิดกระทงเดียวพฤติการณ์ที่ถือว่าป้องกันเกินสมควรแก่เหตุ(ประมูล สุวรรณศร-คง อิสรภักดี-เยี่ยม เลขวนิชธัมวิทักส์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศกระทรวงเศรษฐการประกาศกระทรวงเศรษฐการเรื่องมาตรฐานข้าวฟ่าง[๑] อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๔ และมาตรา ๑๖วรรคสอง แห่งพระราชบัญญัติมาตรฐานสินค้าขาออก พ.ศ. ๒๕๐๓รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเศรษฐการออกประกาศไว้ ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ให้กำหนดข้าวฟ่างเป็นสินค้ามาตรฐานข้อ ๒ให้กำหนดมาตรฐานข้าวฟ่างไว้ตามรายละเอียดต่อท้ายประกาศนี้ข้อ ๓ให้ด่านศุลกากรกรุงเทพฯเป็นด่านศุลกากรที่ผู้ส่งหรือนำข้าวฟ่างออกนอกราชอาณาจักรต้องแสดงใบรับรองมาตรฐานสินค้าข้อ ๔การส่งหรือนำข้าวฟ่างออกนอกราชอาณาจักรทางด่านศุลกากรที่กำหนดตามข้อ ๓โดยมิใช่เป็นการค้า หรือเพื่อใช้ในยานพาหนะที่บรรทุกออกไป หรือเพื่อเป็นตัวอย่างอย่างใดอย่างหนึ่งหรือหลายอย่างรวมกันมีปริมาณไม่เกินหนึ่งร้อยกิโลกรัมต่อหนึ่งเที่ยวยานพาหนะผู้ส่งหรือนำออกไม่ต้องจดทะเบียนเป็นผู้ทำการค้าขาออกซึ่งสินค้ามาตรฐานข้าวฟ่างและไม่ต้องแสดงใบรับรองมาตรฐานสินค้าข้อ ๕[๒] (ยกเลิก)ข้อ ๖[๓] (ยกเลิก)ทั้งนี้ ตั้งแต่วันที่ ๑ เมษายน ๒๕๐๙เป็นต้นไปประกาศณ วันที่ ๕ มกราคม ๒๕๐๙สุนทร หงส์ลดารมภ์รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเศรษฐการ[เอกสารแนบท้าย]๑.[๔]มาตรฐานข้าวฟ่าง(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)ประกาศกระทรวงพาณิชย์เรื่อง มาตรฐานข้าวฟ่าง (ฉบับที่ ๒)[๕]ประกาศกระทรวงพาณิชย์เรื่องกำหนดอัตราค่าบริการการตรวจสอบมาตรฐานสินค้าและการออกใบรับรองมาตรฐานสินค้าข้าวฟ่าง[๖]ข้อ ๒ให้กำหนดอัตราค่าบริการการตรวจสอบมาตรฐานสินค้าข้าวฟ่างไว้ดังต่อไปนี้ก. ในเขตกรุงเทพมหานคร เมตริกตันละไม่เกิน ๘บาทข. นอกเขตกรุงเทพมหานคร(๑) ปริมาณไม่เกิน ๑,๐๐๐ เมตริกตันเมตริกตันละไม่เกิน ๑๐ บาท(๒) ปริมาณเกินกว่า ๑,๐๐๐ เมตริกตันเมตริกตันละไม่เกิน ๙ บาทข้อ ๓ให้กำหนดอัตราค่าบริการการออกใบรับรองมาตรฐานสินค้าข้าวฟ่างไว้ดังนี้ปริมาณไม่เกิน ๕๐ เมตริกตัน ไม่เกิน ๒๐ บาทส่วนที่เกิน ๕๐ เมตริกตัน เมตริกตันละไม่เกิน ๐.๔๐ บาทอุษมล/ผู้จัดทำ๒๖สิงหาคม ๒๕๕๔[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๘๓/ตอนที่ ๖/หน้า ๒๖๖/๑๘ มกราคม ๒๕๐๙[๒] ข้อ ๕ยกเลิกโดยประกาศกระทรวงพาณิชย์ เรื่อง กำหนดอัตราค่าบริการการตรวจสอบมาตรฐานสินค้าและการออกใบรับรองมาตรฐานสินค้าข้าวฟ่าง[๓] ข้อ ๖ยกเลิกโดยประกาศกระทรวงพาณิชย์ เรื่อง กำหนดอัตราค่าบริการการตรวจสอบมาตรฐานสินค้าและการออกใบรับรองมาตรฐานสินค้าข้าวฟ่าง[๔] มาตรฐานข้าวฟ่าง แก้ไขเพิ่มเติมโดยประกาศกระทรวงพาณิชย์ เรื่องมาตรฐานข้าวฟ่าง (ฉบับที่ ๒)[๕]ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๙๑/ตอนที่ ๑๔๘/ฉบับพิเศษ หน้า ๑๒/๕ กันยายน ๒๕๑๗[๖] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๙๘/ตอนที่ ๒๐๓/ฉบับพิเศษ หน้า ๔/๑๑ ธันวาคม ๒๕๒๔
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1482/2538หลักกฎหมาย: ในการพิพากษาคดีแพ่งเกี่ยวเนื่องกับคดีอาญา ศาลจำต้องถือข้อเท็จจริงตามที่ปรากฎในคำพิพากษาคดีส่วนอาญาตาม ป.วิ.อ. มาตรา 46ขณะที่ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยในคดีแพ่งว่า เหตุรถชนเกิดเพราะความประมาทเลินเล่อของโจทก์ จำเลยไม่ต้องรับผิดนั้น คดีส่วนอาญายังไม่ถึงที่สุด ศาลอุทธรณ์จึงไม่จำต้องถือตามคำพิพากษาคดีส่วนอาญา แต่เมื่อคดีส่วนอาญามาถึงที่สุดในชั้นนี้ โดยที่โจทก์ได้ฎีกาปัญหานี้ขึ้นมา แม้คดีนี้ต้องห้ามมิให้คู่ความฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง แต่ศาลฎีกาต้องฟังข้อเท็จจริงในคดีส่วนอาญาซึ่งถึงที่สุดแล้วว่า เหตุรถชนเกิดเพราะความประมาทเลินเล่อของจำเลยฝ่ายเดียว ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1482/2538นายแอนโตนี ปูเลียโจทก์หม่อมหลวงศุภวงศ์ เกษมสันต์จำเลย ป.พ.พ. ม. 420 ป.วิ.อ. ม. 46ในการพิพากษาคดีแพ่งเกี่ยวเนื่องกับคดีอาญา ศาลจำต้องถือข้อเท็จจริงตามที่ปรากฎในคำพิพากษาคดีส่วนอาญาตาม ป.วิ.อ. มาตรา 46ขณะที่ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยในคดีแพ่งว่า เหตุรถชนเกิดเพราะความประมาทเลินเล่อของโจทก์ จำเลยไม่ต้องรับผิดนั้น คดีส่วนอาญายังไม่ถึงที่สุด ศาลอุทธรณ์จึงไม่จำต้องถือตามคำพิพากษาคดีส่วนอาญา แต่เมื่อคดีส่วนอาญามาถึงที่สุดในชั้นนี้ โดยที่โจทก์ได้ฎีกาปัญหานี้ขึ้นมา แม้คดีนี้ต้องห้ามมิให้คู่ความฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง แต่ศาลฎีกาต้องฟังข้อเท็จจริงในคดีส่วนอาญาซึ่งถึงที่สุดแล้วว่า เหตุรถชนเกิดเพราะความประมาทเลินเล่อของจำเลยฝ่ายเดียว(โกษา ปิยสิรานนท์-บุญศรี กอบบุญ-สละ เทศรำพรรณ)ศาลแพ่ง - นายกฤษณ์ ผือโยศาลอุทธรณ์ - นายสมคิด ไตรโสรัสแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1482/2538นายแอนโตนี ปูเลียโจทก์หม่อมหลวงศุภวงศ์ เกษมสันต์จำเลย ป.พ.พ. ม. 420 ป.วิ.อ. ม. 46ในการพิพากษาคดีแพ่งเกี่ยวเนื่องกับคดีอาญา ศาลจำต้องถือข้อเท็จจริงตามที่ปรากฎในคำพิพากษาคดีส่วนอาญาตาม ป.วิ.อ. มาตรา 46ขณะที่ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยในคดีแพ่งว่า เหตุรถชนเกิดเพราะความประมาทเลินเล่อของโจทก์ จำเลยไม่ต้องรับผิดนั้น คดีส่วนอาญายังไม่ถึงที่สุด ศาลอุทธรณ์จึงไม่จำต้องถือตามคำพิพากษาคดีส่วนอาญา แต่เมื่อคดีส่วนอาญามาถึงที่สุดในชั้นนี้ โดยที่โจทก์ได้ฎีกาปัญหานี้ขึ้นมา แม้คดีนี้ต้องห้ามมิให้คู่ความฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง แต่ศาลฎีกาต้องฟังข้อเท็จจริงในคดีส่วนอาญาซึ่งถึงที่สุดแล้วว่า เหตุรถชนเกิดเพราะความประมาทเลินเล่อของจำเลยฝ่ายเดียว(โกษา ปิยสิรานนท์-บุญศรี กอบบุญ-สละ เทศรำพรรณ)ศาลแพ่ง - นายกฤษณ์ ผือโยศาลอุทธรณ์ - นายสมคิด ไตรโสรัสแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศทบวงมหาวิทยาลัยประกาศทบวงมหาวิทยาลัยเรื่องการรับวิทยาลัยพยาบาลกองทัพเรือเข้าสมทบในมหาวิทยาลัยมหิดลพ.ศ. ๒๕๓๗[๑] อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๐ วรรคสองแห่งพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยมหิดล พ.ศ. ๒๕๓๐รัฐมนตรีว่าการทบวงมหาวิทยาลัยออกประกาศไว้ ดังต่อไปนี้ให้รับวิทยาลัยพยาบาลกองทัพเรือ กรมแพทย์ทหารเรือกระทรวงกลาโหมเข้าสมทบในมหาวิทยาลัยมหิดลทั้งนี้ ตั้งแต่ปีการศึกษา ๒๕๓๖ เป็นต้นไปประกาศ ณ วันที่ ๙ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๓๗กระแส ชนะวงศ์รัฐมนตรีว่าการทบวงมหาวิทยาลัยวิภา/ผู้จัดทำ๑๕ มีนาคม ๒๕๕๔[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๑๑/ตอนพิเศษ ๕๕ ง/หน้า ๒๓/๒๑ พฤศจิกายน ๒๕๓๗
พระราชกฤษฎีกาพระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืนเพื่อสร้างทางหลวงแผ่นดินหมายเลข๑๐๗ สายต่อเขตเทศบาลนครเชียงใหม่ควบคุม ฝางตอนทางเลี่ยงเมืองเชียงดาวพ.ศ.๒๕๔๕ ภูมิพลอดุลยเดชป.ร.ให้ไว้ณ วันที่ ๓๑ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๔๕เป็นปีที่๕๗ ในรัชกาลปัจจุบันพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชมีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่าโดยที่เป็นการสมควรกำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืนเพื่อสร้างทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๑๐๗ สายต่อเขตเทศบาลนครเชียงใหม่ควบคุม ฝาง ตอนทางเลี่ยงเมืองเชียงดาว ในท้องที่อำเภอเชียงดาว จังหวัดเชียงใหม่อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๒๒๑ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย และมาตรา ๖๘ วรรคหนึ่ง แห่งพระราชบัญญัติทางหลวงพ.ศ. ๒๕๓๕อันเป็นพระราชบัญญัติที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคลซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๓๑ มาตรา ๓๕ มาตรา ๓๖ มาตรา ๔๘ มาตรา ๔๙ มาตรา ๕๐และมาตรา ๕๑ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยบัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย ประกอบกับมาตรา ๕ วรรคสามและมาตรา ๖ แห่งพระราชบัญญัติว่าด้วยการเวนคืนอสังหาริมทรัพย์ พ.ศ. ๒๕๓๐อันเป็นพระราชบัญญัติที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคลซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๓๕ มาตรา ๔๘ และมาตรา ๔๙ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยบัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้มาตรา ๑พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า พระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืนเพื่อสร้างทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๑๐๗ สายต่อเขตเทศบาลนครเชียงใหม่ควบคุม ฝาง ตอนทางเลี่ยงเมืองเชียงดาว พ.ศ. ๒๕๔๕มาตรา ๒[๑] พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา ๓พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับได้มีกำหนดสี่ปีมาตรา ๔ให้อธิบดีกรมทางหลวงเป็นเจ้าหน้าที่เวนคืนตามพระราชกฤษฎีกานี้มาตรา ๕เขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืนตามพระราชกฤษฎีกานี้อยู่ในท้องที่อำเภอเชียงดาว จังหวัดเชียงใหม่ มีส่วนกว้างห้าร้อยเมตร ทั้งนี้ภายในแนวเขตตามแผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกานี้มาตรา ๖ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคมรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้ผู้รับสนองพระบรมราชโองการพันตำรวจโททักษิณ ชินวัตรนายกรัฐมนตรี[เอกสารแนบท้าย]๑.แผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืนเพื่อสร้างทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 107 สายต่อเขตเทศบาลนครเชียงใหม่ควบคุม ฝาง ตอนทางเลี่ยงเมืองเชียงดาว พ.ศ. 2545(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)หมายเหตุ:- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือเนื่องจากมีความจำเป็นจะต้องสร้างทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๑๐๗สายต่อเขตเทศบาลนครเชียงใหม่ควบคุม ฝางตอนทางเลี่ยงเมืองเชียงดาว ในท้องที่อำเภอเชียงดาว จังหวัดเชียงใหม่เพื่ออำนวยความสะดวกและความรวดเร็วแก่การจราจรและการขนส่งอันเป็นกิจการสาธารณูปโภคในการนี้สมควรกำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืนในท้องที่ดังกล่าวเพื่อให้เจ้าหน้าที่หรือผู้ซึ่งได้รับมอบหมายจากเจ้าหน้าที่มีสิทธิเข้าไปทำการสำรวจและเพื่อทราบข้อเท็จจริงเกี่ยวกับอสังหาริมทรัพย์ที่จะต้องเวนคืนที่แน่นอนจึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้สุกัญญา/พิมพ์๒๘มิถุนายน ๒๕๔๙สุนันทา/ฐิติพงษ์/ตรวจA+B๒๙มิถุนายน ๒๕๔๙[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๑๙/ตอนที่ ๑๒๗ ก/หน้า ๒๗/๓๑ ธันวาคม ๒๕๔๕
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 64827หลักกฎหมาย: การที่ศาลอุทธรณ์มีคำสั่งยืนตามคำปฏิเสธของศาลชั้นต้นที่ไม่ส่งอุทธรณ์ไปยังศาลอุทธรณ์ อันจะทำให้คำสั่งศาลอุทธรณ์เป็นที่สุดตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 236นั้น หมายถึงคำสั่งยืนในเนื้อหาของอุทธรณ์ ถ้าเป็นเรื่องเกี่ยวกับระยะเวลาสำหรับอุทธรณ์คำสั่งที่ไม่รับอุทธรณ์แล้วคำสั่งศาลอุทธรณ์ที่ยืนตามคำสั่งศาลชั้นต้นว่ายื่นอุทธรณ์เกินกำหนด 10 วันจึงไม่รับอุทธรณ์นั้น หาถึงที่สุดไม่แต่อุทธรณ์คำสั่งในปัญหาเช่นนี้ต้องยื่นภายในกำหนด 10วันถูกต้องแล้ว ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 340/2513นายพั้ว คูนาเงินโจทก์นางปาน ดูสมญาจำเลย ป.วิ.พ. ม. 234, ม. 236การที่ศาลอุทธรณ์มีคำสั่งยืนตามคำปฏิเสธของศาลชั้นต้นที่ไม่ส่งอุทธรณ์ไปยังศาลอุทธรณ์ อันจะทำให้คำสั่งศาลอุทธรณ์เป็นที่สุดตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 236นั้น หมายถึงคำสั่งยืนในเนื้อหาของอุทธรณ์ ถ้าเป็นเรื่องเกี่ยวกับระยะเวลาสำหรับอุทธรณ์คำสั่งที่ไม่รับอุทธรณ์แล้วคำสั่งศาลอุทธรณ์ที่ยืนตามคำสั่งศาลชั้นต้นว่ายื่นอุทธรณ์เกินกำหนด 10 วันจึงไม่รับอุทธรณ์นั้น หาถึงที่สุดไม่แต่อุทธรณ์คำสั่งในปัญหาเช่นนี้ต้องยื่นภายในกำหนด 10วันถูกต้องแล้ว(ชลอ บุปผเวส-ถาวร หุตะโกวิท-จรัญ อิศระ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 340/2513นายพั้ว คูนาเงินโจทก์นางปาน ดูสมญาจำเลย ป.วิ.พ. ม. 234, ม. 236การที่ศาลอุทธรณ์มีคำสั่งยืนตามคำปฏิเสธของศาลชั้นต้นที่ไม่ส่งอุทธรณ์ไปยังศาลอุทธรณ์ อันจะทำให้คำสั่งศาลอุทธรณ์เป็นที่สุดตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 236นั้น หมายถึงคำสั่งยืนในเนื้อหาของอุทธรณ์ ถ้าเป็นเรื่องเกี่ยวกับระยะเวลาสำหรับอุทธรณ์คำสั่งที่ไม่รับอุทธรณ์แล้วคำสั่งศาลอุทธรณ์ที่ยืนตามคำสั่งศาลชั้นต้นว่ายื่นอุทธรณ์เกินกำหนด 10 วันจึงไม่รับอุทธรณ์นั้น หาถึงที่สุดไม่แต่อุทธรณ์คำสั่งในปัญหาเช่นนี้ต้องยื่นภายในกำหนด 10วันถูกต้องแล้ว(ชลอ บุปผเวส-ถาวร หุตะโกวิท-จรัญ อิศระ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศรัฐสภาประกาศรัฐสภาเรื่องการแบ่งส่วนราชการภายในสำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎรพ.ศ.๒๕๓๘----------- โดยที่เป็นการสมควรปรับปรุงประกาศรัฐสภาเกี่ยวกับการแบ่งส่วนราชการภายในสำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร อาศัยอำนาจตามความในมาตรา๗ แห่งพระราชบัญญัติจัดระเบียบปฏิบัติราชการฝ่ายรัฐสภา พ.ศ. ๒๕๑๘ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติจัดระเบียบปฏิบัติราชการฝ่ายรัฐสภา (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๓๕ประธานรัฐสภาด้วยความเห็นชอบของคณะกรรมการข้าราชการฝ่ายรัฐสภา จึงออกประกาศรัฐสภา เรื่องการแบ่งส่วนราชการภายในสำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร ไว้ดังต่อไปนี้ ข้อ๑ประกาศรัฐสภานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษา เป็นต้นไป ข้อ๒ ให้ยกเลิก (๑) ประกาศรัฐสภา แบ่งส่วนราชการสำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร ลงวันที่ ๑๑ กันยายน ๒๕๓๕ (๒) ประกาศรัฐสภา เรื่อง แบ่งส่วนราชการสำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๓๖ ลงวันที่ ๓๐ ธันวาคม๒๕๓๖ (๓) ประกาศรัฐสภา เรื่องแบ่งส่วนราชการสำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร (ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๓๗ ลงวันที่ ๓๐ มีนาคม๒๕๓๗ (๔) ประกาศรัฐสภา เรื่อง แบ่งส่วนราชการสำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๓๗ ลงวันที่ ๒๓ ธันวาคม๒๕๓๗ (๕) ประกาศรัฐสภา เรื่อง แบ่งส่วนราชการสำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร (ฉบับที่ ๕) พ.ศ. ๒๕๓๘ ลงวันที่ ๑๙ มกราคม ๒๕๓๘ ข้อ๓ให้แบ่งส่วนราชการภายในสำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร ดังนี้ (๑) สำนักงานประธานสภาผู้แทนราษฎร (๒) สำนักงานเลขานุการ ก.ร. (๓) กองกลาง (๔) กองคลังและพัสดุ (๕) กองสถานที่ (๖) กองการพิมพ์ (๗) กองการประชาสัมพันธ์ (๘) กององค์การรัฐสภาระหว่างประเทศ (๙) กองความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ (๑๐) กองการประชุม (๑๑) กองกรรมาธิการ ๑ (๑๒) กองกรรมาธิการ ๒ (๑๓) ศูนย์ชวเลขและพิมพ์ดีด (๑๔) หอสมุดรัฐสภา (๑๕) ศูนย์บริการทางวิชาการและกฎหมาย (๑๖) ศูนย์คอมพิวเตอร์ (๑๗) สถานีวิทยุกระจายเสียงรัฐสภา (๑๘) สถาบันพระปกเกล้า ประกาศ ณ วันที่ ๑ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๓๘ มีชัย ฤชุพันธุ์ รองประธานรัฐสภา ทำหน้าที่แทนประธานรัฐสภา [รก.๒๕๓๘/พ๑๙ง/๒๑/๗ มิถุนายน ๒๕๓๘]
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4939/2538หลักกฎหมาย: การที่จำเลยที่ 1 ฎีกาว่า จำเลยที่ 2 สั่งซื้อน้ำมันจากโจทก์เป็นการส่วนตัวมิได้รับมอบหมายจากจำเลยที่ 1 จำเลยที่ 1 จึงไม่ต้องรับผิดชำระค่าน้ำมันให้แก่โจทก์ โดยยกเหตุผลที่มิได้ให้การต่อสู้ไว้ ข้ออ้างดังกล่าวจึงเป็นข้อที่มิได้ยกขึ้นว่ากันมาแล้วโดยชอบในศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ ต้องห้ามมิให้ฎีกาศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4939/2538ห้างหุ้นส่วนจำกัดบุรีรัมย์การปิโตรเลียมโจทก์กองบัญชาการทหารสูงสุด กับพวกจำเลย ป.วิ.พ. ม. 249 วรรคแรกการที่จำเลยที่ 1 ฎีกาว่า จำเลยที่ 2 สั่งซื้อน้ำมันจากโจทก์เป็นการส่วนตัวมิได้รับมอบหมายจากจำเลยที่ 1 จำเลยที่ 1 จึงไม่ต้องรับผิดชำระค่าน้ำมันให้แก่โจทก์ โดยยกเหตุผลที่มิได้ให้การต่อสู้ไว้ ข้ออ้างดังกล่าวจึงเป็นข้อที่มิได้ยกขึ้นว่ากันมาแล้วโดยชอบในศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ ต้องห้ามมิให้ฎีกาศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัย(ทองเลื่อน พูลพิพัฒน์-จองทรัพย์ เที่ยงธรรม-สมมาตร พรหมานุกูล)ศาลจังหวัดบุรีรัมย์ - นายเผดิม เพ็ชรกูลศาลอุทธรณ์ภาค ๑ - นายจรัส พวงมณีแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4939/2538ห้างหุ้นส่วนจำกัดบุรีรัมย์การปิโตรเลียมโจทก์กองบัญชาการทหารสูงสุด กับพวกจำเลย ป.วิ.พ. ม. 249 วรรคแรกการที่จำเลยที่ 1 ฎีกาว่า จำเลยที่ 2 สั่งซื้อน้ำมันจากโจทก์เป็นการส่วนตัวมิได้รับมอบหมายจากจำเลยที่ 1 จำเลยที่ 1 จึงไม่ต้องรับผิดชำระค่าน้ำมันให้แก่โจทก์ โดยยกเหตุผลที่มิได้ให้การต่อสู้ไว้ ข้ออ้างดังกล่าวจึงเป็นข้อที่มิได้ยกขึ้นว่ากันมาแล้วโดยชอบในศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ ต้องห้ามมิให้ฎีกาศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัย(ทองเลื่อน พูลพิพัฒน์-จองทรัพย์ เที่ยงธรรม-สมมาตร พรหมานุกูล)ศาลจังหวัดบุรีรัมย์ - นายเผดิม เพ็ชรกูลศาลอุทธรณ์ภาค ๑ - นายจรัส พวงมณีแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ระเบียบกรมการขนส่งทางบกระเบียบกรมการขนส่งทางบกว่าด้วยการกำหนดลักษณะขนาดและวิธีการแสดงเครื่องหมายงดรับจ้างและเครื่องหมายส่งกะสำหรับรถยนต์รับจ้างพ.ศ. ๒๕๔๐ ตามที่ได้มีระเบียบกรมการขนส่งทางบกว่าด้วยการกำหนดลักษณะ ขนาด และวิธีการแสดงเครื่องหมายงดรับจ้างบรรทุกคนโดยสารสำหรับรถยนต์รับจ้างพ.ศ. ๒๕๓๖ ไว้แล้ว นั้นโดยที่เป็นการสมควรแก้ไขเพิ่มเติมข้อปฏิบัติเกี่ยวกับการแสดงเจตนาไม่ประสงค์รับจ้างบรรทุกคนโดยสารให้เหมาะสมยิ่งขึ้นและครอบคลุมกรณีที่ประสงค์จะรับจ้างเฉพาะในเส้นทางที่จะนำรถไปส่งคืน ณ สถานที่ที่ผู้ให้เช่ากำหนดอาศัยอำนาจตามความในข้อ ๕ (๒) แห่งกฎกระทรวง ฉบับที่ ๑๐ (พ.ศ. ๒๕๓๕) ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนต์พ.ศ. ๒๕๒๒ อธิบดีกรมการขนส่งทางบก จึงออกระเบียบไว้ ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ ระเบียบนี้เรียกว่า ระเบียบกรมการขนส่งทางบกว่าด้วยการกำหนดลักษณะ ขนาดและวิธีการแสดงเครื่องหมายงดรับจ้างและเครื่องหมายส่งกะสำหรับรถยนต์รับจ้างพ.ศ. ๒๕๔๐ข้อ ๒[๑]ระเบียบนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไปข้อ ๓ ให้ยกเลิกระเบียบกรมการขนส่งทางบกว่าด้วยการกำหนดลักษณะ ขนาดและวิธีการแสดงเครื่องหมายงดรับจ้างบรรทุกคนโดยสารสำหรับรถยนต์รับจ้างพ.ศ. ๒๕๓๖ และให้ใช้ระเบียบนี้แทนบรรดาระเบียบ ข้อบังคับ หรือคำสั่งใดในส่วนที่กำหนดไว้แล้วในระเบียบนี้หรือซึ่งขัดหรือแย้งกับที่กำหนดไว้ในระเบียบนี้ ให้ใช้ระเบียบนี้แทนข้อ ๔ เจ้าของรถยนต์รับจ้างต้องจัดให้มีเครื่องหมายงดรับจ้างและเครื่องหมายส่งกะไว้ประจำรถเพื่อให้ผู้ขับขี่รถยนต์รับจ้างใช้แสดงเมื่อประสงค์จะไม่รับจ้างบรรทุกคนโดยสาร หรือกรณีประสงค์จะรับจ้างเฉพาะผู้โดยสารที่มีจุดปลายทางตามเส้นทางที่เดินทางไปยังสถานที่ส่งกะหรือบริเวณใกล้เคียงเครื่องหมายงดรับจ้างตามวรรคหนึ่ง ต้องมีลักษณะเป็นแผ่นป้ายรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้าพื้นสีขาวกรอบสีแดง ขนาดไม่น้อยกว่า ๑๐ x ๒๒ เซนติเมตร เส้นกรอบหนา๐.๕ เซนติเมตร ตรงกลางมีตัวอักษรสีแดง คำว่า งดรับจ้างขนาดความสูงไม่น้อยกว่า ๕ เซนติเมตร และหนาไม่น้อยกว่า ๐.๕ เซนติเมตรเครื่องหมายส่งกะตามวรรคหนึ่งต้องมีลักษณะเป็นแผ่นป้ายรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า พื้นสีขาว ขนาดกว้างไม่น้อยกว่า ๑๐ เซนติเมตรและมีความยาวตามความเหมาะสม ตรงกลางมีตัวอักษรสีเขียว คำว่า ส่งกะ...........(สถานที่หรือย่านที่ส่งกะ)............ขนาดสูงไม่น้อยกว่า ๕ เซนติเมตรและหนาตามความเหมาะสมของข้อความข้อ ๕ การใช้เครื่องหมายตามข้อ ๔ ให้ผู้ขับขี่รถยนต์รับจ้างแสดงไว้ภายในรถด้านหน้าซ้ายมือของผู้ขับขี่นั้นในลักษณะที่ผู้จะโดยสารสามารถมองเห็นได้ชัดเจนจากภายนอกรถ ทั้งในเวลากลางวันและกลางคืนโดยกรณีการงดรับจ้างให้นำเครื่องหมายปิดบังเครื่องหมาย คำว่า ว่างส่วนกรณีการส่งกะห้ามปิดบังเครื่องหมาย คำว่า ว่างภายใต้บังคับวรรคหนึ่ง การใช้รถยนต์รับจ้างในเวลากลางคืนโดยประสงค์จะไม่รับจ้างบรรทุกคนโดยสารให้ปิดไฟในกรอบบังคับแสงของเครื่องหมาย TAXI-METER และโคมไฟทุกดวงภายในรถด้วยข้อ ๖ ให้รองอธิบดี (ฝ่ายปฏิบัติการ) กรมการขนส่งทางบกรักษาการตามระเบียบนี้ให้ไว้ณ วันที่ ๒๒ มกราคม พ.ศ. ๒๕๔๐พงศกรเลาหวิเชียรอธิบดีกรมการขนส่งทางบกนันทนา/ผู้จัดทำ๖ ตุลาคม ๒๕๔๙[๑]ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๓/ตอนพิเศษ ๑๐๑ ง/หน้า ๓๙/๒๙ กันยายน ๒๕๔๙
ประกาศอธิบดีกรมสรรพากรเรื่อง กําหนดสถาบันการเงินตามกฎกระทรวง ฉบับที่ 186 (พ.ศ. 2534) ออกตามความในประมวลรัษฎากร ว่าด้วยการจําหน่ายหนี้สูญจากบัญชีลูกหนี้---------------------------------------------------อาศัยอํานาจตามความในมาตรา 65 ทวิ (9) แห่งประมวลรัษฎากร และข้อ 6 จัตวา (8) แห่งกฎกระทรวง ฉบับที่ 186 (พ.ศ. 2534) ออกตามความในประมวลรัษฎากร ว่าด้วยการจําหน่ายหนี้สูญจากบัญชีลูกหนี้ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยกฎกระทรวง ฉบับที่ 251 (พ.ศ. 2548) ออกตามความในประมวลรัษฎากร ว่าด้วยการจําหน่ายหนี้สูญจากบัญชีลูกหนี้ อธิบดีกรมสรรพากรโดยอนุมัติรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังประกาศ ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ กําหนดให้บรรษัทตลาดรองสินเชื่อที่อยู่อาศัย เป็นสถาบันการเงินข้อ ๒ ประกาศนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2548 เป็นต้นไปผู้มีอํานาจลงนาม - ประกาศ ณ วันที่ 15 กรกฎาคม พ.ศ. 2548 ศิโรตม์ สวัสดิ์พาณิชย์(นายศิโรตม์ สวัสดิ์พาณิชย์)อธิบดีกรมสรรพากร