คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 64152หลักกฎหมาย: โจทก์ยื่นฎีกาโดยยังมิได้เสียค่าธรรมเนียมและขอขยายระยะเวลาเพื่อวางเงินค่าธรรมเนียม ศาลชั้นต้นจะมีคำสั่งไม่รับฎีกาโดยไม่พิจารณาเรื่องการขอขยายระยะเวลาและเรียกค่าธรรมเนียมให้ครบถ้วนก่อนหาได้ไม่โจทก์ฟ้องขอให้ศาลพิพากษาว่า เด็กหญิงแสงอรุณ เป็นบุตรโดยชอบด้วยกฎหมายของจำเลย ให้จดทะเบียนรับรองว่าเป็นบุตรและจ่ายค่าอุปการะเลี้ยงดูบุตรศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษายกฟ้อง โจทก์และผู้ร้องสอดฎีกา และแถลงขอถอนคำร้องขอฎีกาอย่างคนอนาถากับขอให้ศาลขยายเวลาวางเงินค่าธรรมเนียม ศาลชั้นต้นสั่งว่า เมื่อโจทก์ขอถอนคำร้องขอฎีกาอนาถาก็อนุญาต แต่สำหรับการขยายระยะเวลาให้โจทก์หาค่าธรรมเนียมมาวางศาลนี้ ศาลได้ตรวจคำฟ้องฎีกาของโจทก์แล้ว เห็นว่าคำฟ้องฎีกาของโจทก์ไม่แจ้งชัดในข้อเท็จจริงและข้อกฎหมาย ตลอดจนไม่มีคำขอบังคับว่า จะให้ศาลฎีกาพิพากษาประการใด ลักษณะฟ้องฎีกาของโจทก์เป็นเพียงคำแถลงยืนยันข้อเท็จจริงให้ศาลทราบว่า เด็กหญิงแสงอรุณผู้ร้องสอดเป็นบุตรของจำเลยเท่านั้น จึงไม่มีลักษณะเป็นฎีกาขัดต่อประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 249 จึงเห็นว่าหากจะสั่งให้ขยายเวลาให้โจทก์หาเงินค่าธรรมเนียมมาวางศาลก็ไม่มีประโยชน์อันใด เพราะฎีกาของโจทก์ขัดต่อกฎหมายดังวินิจฉัยมาข้างต้น จึงไม่อนุญาตให้โจทก์ขยายเวลาวางเงินค่าธรรมเนียมต่อศาลและมีคำสั่งไม่รับฎีกาขอโจทก์ โจทก์และผู้ร้องสอดยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่งที่ไม่รับฎีกาศาลฎีกาสั่งว่า "พิเคราะห์แล้ว โจทก์ยื่นฎีกาโดยยังมิได้เสียค่าธรรมเนียมและขอขยายระยะเวลาเพื่อวางเงินค่าธรรมเนียมศาลชั้นต้นจะด่วนมีคำสั่งไม่รับฎีกาหาได้ไม่ จึงให้ศาลชั้นต้นพิจารณาเรื่องการขอขยายระยะเวลาและเรียกค่าธรรมเนียมให้ครบถ้วนก่อน แล้วค่อยพิจารณาสั่งรับหรือไม่ฎีกาต่อไป" ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 959/2525นางมาลิณีย์ พันธุ์ปัญญาโจทก์พลโทสม ขัติพันธุ์จำเลยผู้ร้องสอดจำเลยเด็กหญิงแสงอรุณ ขัติพันธุ์จำเลย ป.วิ.พ. ม. 23, ม. 149, ม. 232, ม. 247โจทก์ยื่นฎีกาโดยยังมิได้เสียค่าธรรมเนียมและขอขยายระยะเวลาเพื่อวางเงินค่าธรรมเนียม ศาลชั้นต้นจะมีคำสั่งไม่รับฎีกาโดยไม่พิจารณาเรื่องการขอขยายระยะเวลาและเรียกค่าธรรมเนียมให้ครบถ้วนก่อนหาได้ไม่โจทก์ฟ้องขอให้ศาลพิพากษาว่า เด็กหญิงแสงอรุณ เป็นบุตรโดยชอบด้วยกฎหมายของจำเลย ให้จดทะเบียนรับรองว่าเป็นบุตรและจ่ายค่าอุปการะเลี้ยงดูบุตรศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษายกฟ้อง โจทก์และผู้ร้องสอดฎีกา และแถลงขอถอนคำร้องขอฎีกาอย่างคนอนาถากับขอให้ศาลขยายเวลาวางเงินค่าธรรมเนียม ศาลชั้นต้นสั่งว่า เมื่อโจทก์ขอถอนคำร้องขอฎีกาอนาถาก็อนุญาต แต่สำหรับการขยายระยะเวลาให้โจทก์หาค่าธรรมเนียมมาวางศาลนี้ ศาลได้ตรวจคำฟ้องฎีกาของโจทก์แล้ว เห็นว่าคำฟ้องฎีกาของโจทก์ไม่แจ้งชัดในข้อเท็จจริงและข้อกฎหมาย ตลอดจนไม่มีคำขอบังคับว่า จะให้ศาลฎีกาพิพากษาประการใด ลักษณะฟ้องฎีกาของโจทก์เป็นเพียงคำแถลงยืนยันข้อเท็จจริงให้ศาลทราบว่า เด็กหญิงแสงอรุณผู้ร้องสอดเป็นบุตรของจำเลยเท่านั้น จึงไม่มีลักษณะเป็นฎีกาขัดต่อประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 249 จึงเห็นว่าหากจะสั่งให้ขยายเวลาให้โจทก์หาเงินค่าธรรมเนียมมาวางศาลก็ไม่มีประโยชน์อันใด เพราะฎีกาของโจทก์ขัดต่อกฎหมายดังวินิจฉัยมาข้างต้น จึงไม่อนุญาตให้โจทก์ขยายเวลาวางเงินค่าธรรมเนียมต่อศาลและมีคำสั่งไม่รับฎีกาขอโจทก์ โจทก์และผู้ร้องสอดยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่งที่ไม่รับฎีกาศาลฎีกาสั่งว่า "พิเคราะห์แล้ว โจทก์ยื่นฎีกาโดยยังมิได้เสียค่าธรรมเนียมและขอขยายระยะเวลาเพื่อวางเงินค่าธรรมเนียมศาลชั้นต้นจะด่วนมีคำสั่งไม่รับฎีกาหาได้ไม่ จึงให้ศาลชั้นต้นพิจารณาเรื่องการขอขยายระยะเวลาและเรียกค่าธรรมเนียมให้ครบถ้วนก่อน แล้วค่อยพิจารณาสั่งรับหรือไม่ฎีกาต่อไป"(ศักดิ์ สนองชาติ-ชลูตม์ สวัสดิทัต-อาจ ปัญญาดิลก)แหล่งที่มาเนติบัณฑิตยสภาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุการ ตรวจรับ ฎีกา หรือไม่ เป็น อำนาจ หน้าที่ ของ ศาลชั้นต้น ตาม ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 229,232 และ 247 และ การกระทำ ดังกล่าว ของ ศาลชั้นต้น เป็น การกระทำ แทน ศาลฎีกา ( คำสั่ง คำร้อง ที่ 620/2519) เมื่อ ศาลฎีกา เห็นว่า การ สั่ง ไม่รับ ฎีกา ของ ศาลชั้นต้น ยัง บกพร่อง ไม่ชอบ ด้วย การ ตรวจ คำคู่ความ ตาม ประมวล กฎหมาย วิธี พิจารณา ความ แพ่ง มาตรา 18 ศาลฎีกา ก็ มีอำนาจ สั่ง ย้อนสำนวน ไป ให้ ศาลชั้นต้น ตรวจ สั่ง ฎีกา นั้น เสีย ใหม่ ให้ ถูกต้อง ได้ กรณี เช่นนี้ น่า จะ มิใช่ เป็น เรื่อง คำสั่ง คำร้องอุทธรณ์ คำสั่ง ไม่รับ ฎีกา ตาม มา ตา 252 โดยตรง แม้ ศาลฎีกา จะ สั่ง คำร้อง นี้ โดย จำเลย ยัง ไม่ได้ รับ สำเนา คำร้อง ก็ น่า จะ ถือไม่ได้ว่า ฝ่าฝืน มาตรา 21 (2) ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง เพราะ เป็น อำนาจ เฉพาะ ของ ศาล เกี่ยวกับ การ ตรวจ คำคู่ความ เริงธรรม ลัดพลีคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องขอให้ศาลพิพากษาว่า เด็กหญิงแสงอรุณ เป็นบุตรโดยชอบด้วยกฎหมายของจำเลย ให้จดทะเบียนรับรองว่าเป็นบุตรและจ่ายค่าอุปการะเลี้ยงดูบุตรศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษายกฟ้อง โจทก์และผู้ร้องสอดฎีกา และแถลงขอถอนคำร้องขอฎีกาอย่างคนอนาถากับขอให้ศาลขยายเวลาวางเงินค่าธรรมเนียม ศาลชั้นต้นสั่งว่า เมื่อโจทก์ขอถอนคำร้องขอฎีกาอนาถาก็อนุญาต แต่สำหรับการขยายระยะเวลาให้โจทก์หาค่าธรรมเนียมมาวางศาลนี้ ศาลได้ตรวจคำฟ้องฎีกาของโจทก์แล้ว เห็นว่าคำฟ้องฎีกาของโจทก์ไม่แจ้งชัดในข้อเท็จจริงและข้อกฎหมาย ตลอดจนไม่มีคำขอบังคับว่า จะให้ศาลฎีกาพิพากษาประการใด ลักษณะฟ้องฎีกาของโจทก์เป็นเพียงคำแถลงยืนยันข้อเท็จจริงให้ศาลทราบว่า เด็กหญิงแสงอรุณผู้ร้องสอดเป็นบุตรของจำเลยเท่านั้น จึงไม่มีลักษณะเป็นฎีกาขัดต่อประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 249 จึงเห็นว่าหากจะสั่งให้ขยายเวลาให้โจทก์หาเงินค่าธรรมเนียมมาวางศาลก็ไม่มีประโยชน์อันใด เพราะฎีกาของโจทก์ขัดต่อกฎหมายดังวินิจฉัยมาข้างต้น จึงไม่อนุญาตให้โจทก์ขยายเวลาวางเงินค่าธรรมเนียมต่อศาลและมีคำสั่งไม่รับฎีกาขอโจทก์ โจทก์และผู้ร้องสอดยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่งที่ไม่รับฎีกาศาลฎีกาสั่งว่า "พิเคราะห์แล้ว โจทก์ยื่นฎีกาโดยยังมิได้เสียค่าธรรมเนียมและขอขยายระยะเวลาเพื่อวางเงินค่าธรรมเนียมศาลชั้นต้นจะด่วนมีคำสั่งไม่รับฎีกาหาได้ไม่ จึงให้ศาลชั้นต้นพิจารณาเรื่องการขอขยายระยะเวลาและเรียกค่าธรรมเนียมให้ครบถ้วนก่อน แล้วค่อยพิจารณาสั่งรับหรือไม่ฎีกาต่อไป" ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 959/2525นางมาลิณีย์ พันธุ์ปัญญาโจทก์พลโทสม ขัติพันธุ์จำเลยผู้ร้องสอดจำเลยเด็กหญิงแสงอรุณ ขัติพันธุ์จำเลย ป.วิ.พ. ม. 23, ม. 149, ม. 232, ม. 247โจทก์ยื่นฎีกาโดยยังมิได้เสียค่าธรรมเนียมและขอขยายระยะเวลาเพื่อวางเงินค่าธรรมเนียม ศาลชั้นต้นจะมีคำสั่งไม่รับฎีกาโดยไม่พิจารณาเรื่องการขอขยายระยะเวลาและเรียกค่าธรรมเนียมให้ครบถ้วนก่อนหาได้ไม่โจทก์ฟ้องขอให้ศาลพิพากษาว่า เด็กหญิงแสงอรุณ เป็นบุตรโดยชอบด้วยกฎหมายของจำเลย ให้จดทะเบียนรับรองว่าเป็นบุตรและจ่ายค่าอุปการะเลี้ยงดูบุตรศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษายกฟ้อง โจทก์และผู้ร้องสอดฎีกา และแถลงขอถอนคำร้องขอฎีกาอย่างคนอนาถากับขอให้ศาลขยายเวลาวางเงินค่าธรรมเนียม ศาลชั้นต้นสั่งว่า เมื่อโจทก์ขอถอนคำร้องขอฎีกาอนาถาก็อนุญาต แต่สำหรับการขยายระยะเวลาให้โจทก์หาค่าธรรมเนียมมาวางศาลนี้ ศาลได้ตรวจคำฟ้องฎีกาของโจทก์แล้ว เห็นว่าคำฟ้องฎีกาของโจทก์ไม่แจ้งชัดในข้อเท็จจริงและข้อกฎหมาย ตลอดจนไม่มีคำขอบังคับว่า จะให้ศาลฎีกาพิพากษาประการใด ลักษณะฟ้องฎีกาของโจทก์เป็นเพียงคำแถลงยืนยันข้อเท็จจริงให้ศาลทราบว่า เด็กหญิงแสงอรุณผู้ร้องสอดเป็นบุตรของจำเลยเท่านั้น จึงไม่มีลักษณะเป็นฎีกาขัดต่อประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 249 จึงเห็นว่าหากจะสั่งให้ขยายเวลาให้โจทก์หาเงินค่าธรรมเนียมมาวางศาลก็ไม่มีประโยชน์อันใด เพราะฎีกาของโจทก์ขัดต่อกฎหมายดังวินิจฉัยมาข้างต้น จึงไม่อนุญาตให้โจทก์ขยายเวลาวางเงินค่าธรรมเนียมต่อศาลและมีคำสั่งไม่รับฎีกาขอโจทก์ โจทก์และผู้ร้องสอดยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่งที่ไม่รับฎีกาศาลฎีกาสั่งว่า "พิเคราะห์แล้ว โจทก์ยื่นฎีกาโดยยังมิได้เสียค่าธรรมเนียมและขอขยายระยะเวลาเพื่อวางเงินค่าธรรมเนียมศาลชั้นต้นจะด่วนมีคำสั่งไม่รับฎีกาหาได้ไม่ จึงให้ศาลชั้นต้นพิจารณาเรื่องการขอขยายระยะเวลาและเรียกค่าธรรมเนียมให้ครบถ้วนก่อน แล้วค่อยพิจารณาสั่งรับหรือไม่ฎีกาต่อไป"(ศักดิ์ สนองชาติ-ชลูตม์ สวัสดิทัต-อาจ ปัญญาดิลก)แหล่งที่มาเนติบัณฑิตยสภาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุการ ตรวจรับ ฎีกา หรือไม่ เป็น อำนาจ หน้าที่ ของ ศาลชั้นต้น ตาม ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 229,232 และ 247 และ การกระทำ ดังกล่าว ของ ศาลชั้นต้น เป็น การกระทำ แทน ศาลฎีกา ( คำสั่ง คำร้อง ที่ 620/2519) เมื่อ ศาลฎีกา เห็นว่า การ สั่ง ไม่รับ ฎีกา ของ ศาลชั้นต้น ยัง บกพร่อง ไม่ชอบ ด้วย การ ตรวจ คำคู่ความ ตาม ประมวล กฎหมาย วิธี พิจารณา ความ แพ่ง มาตรา 18 ศาลฎีกา ก็ มีอำนาจ สั่ง ย้อนสำนวน ไป ให้ ศาลชั้นต้น ตรวจ สั่ง ฎีกา นั้น เสีย ใหม่ ให้ ถูกต้อง ได้ กรณี เช่นนี้ น่า จะ มิใช่ เป็น เรื่อง คำสั่ง คำร้องอุทธรณ์ คำสั่ง ไม่รับ ฎีกา ตาม มา ตา 252 โดยตรง แม้ ศาลฎีกา จะ สั่ง คำร้อง นี้ โดย จำเลย ยัง ไม่ได้ รับ สำเนา คำร้อง ก็ น่า จะ ถือไม่ได้ว่า ฝ่าฝืน มาตรา 21 (2) ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง เพราะ เป็น อำนาจ เฉพาะ ของ ศาล เกี่ยวกับ การ ตรวจ คำคู่ความ เริงธรรม ลัดพลี