คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2437/2525หลักกฎหมาย: คดีที่โจทก์ฟ้องว่า โจทก์ลาออก จำเลยจะต้องจ่ายบำเหน็จให้โจทก์.ตามข้อบังคับของจำเลยว่าด้วยบำเหน็จผู้ปฏิบัติงานฯแต่จำเลยไม่ยอมจ่ายให้นั้น เมื่อข้อบังคับของจำเลยดังกล่าวเป็นข้อตกลงเกี่ยวกับสภาพการจ้างตามพระราชบัญญัติแรงงานสัมพันธ์ฯฟ้องของโจทก์จึงเป็นคดีพิพาทเกี่ยวด้วยสิทธิหน้าที่ตามข้อตกลงเกี่ยวกับสภาพการจ้าง โจทก์มีอำนาจฟ้องต่อ ศาลแรงงานกลางได้เมื่อคดีที่จำเลยกล่าวหาว่าโจทก์ประมาทเลินเล่อก่อให้เกิดความเสียหายแก่จำเลยยังอยู่ในระหว่างพิจารณา ข้อที่ว่าโจทก์ก่อให้เกิดความเสียหายแก่จำเลยหรือไม่และค่าเสียหายมีจำนวนเท่าใดยังไม่ยุติ ค่าเสียหายจึงไม่แน่นอน จำเลยจะนำเอาค่าเสียหายดังกล่าวมาหักจากเงินบำเหน็จของโจทก์หาได้ไม่โจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นลูกจ้างจำเลย โจทก์ลาออกจากงานและมีสิทธิได้รับบำเหน็จตามข้อบังคับจำเลยว่าด้วยบำเหน็จผู้ปฏิบัติงานในการประปานครหลวง พ.ศ. 2519 โจทก์ติดต่อทวงถามแล้วจำเลยไม่ยอมจ่ายให้ ขอให้จำเลยชำระเงินบำเหน็จแก่โจทก์พร้อมด้วยดอกเบี้ยจำเลยให้การว่า โจทก์ไม่มีอำนาจฟ้องจำเลยต่อศาลแรงงานกลางเพราะการที่โจทก์ออกจากงานไม่เกี่ยวกับข้อตกลงเกี่ยวกับสภาพการจ้างโจทก์ยังไม่ได้รับเงินบำเหน็จตามข้อบังคับของการประปาเนื่องจากโจทก์ปฏิบัติหน้าที่ประมาทเลินเล่อทำให้จำเลยเสียหาย จำเลยจึงฟ้องโจทก์เป็นจำเลยเรียกค่าเสียหายต่อศาลแพ่ง ศาลแพ่งมีคำสั่งอายัดเงินบำเหน็จของโจทก์ไว้ชั่วคราวก่อนพิพากษา จำเลยจึงมีสิทธิหักเงินบำเหน็จของโจทก์เป็นค่าเสียหายตามข้อบังคับจำเลย ขอให้ศาลพิพากษายกฟ้องศาลแรงงานกลางวินิจฉัยว่า โจทก์มีอำนาจฟ้องต่อศาลแรงงานกลางได้ คดีที่จำเลยฟ้องโจทก์กล่าวหาว่าโจทก์ประมาทเลินเล่อทำให้เกิดความเสียหายแก่จำเลยยังอยู่ในระหว่างพิจารณา จำเลยไม่มีสิทธิหักบำเหน็จชดใช้ค่าเสียหายพิพากษาให้จำเลยจ่ายเงินบำเหน็จตามฟ้องให้แก่โจทก์พร้อมด้วยดอกเบี้ยอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีนับแต่วันฟ้องจนกว่าจะชำระเสร็จจำเลยอุทธรณ์ต่อศาลฎีกาศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยว่า ข้อบังคับการประปานครหลวงฉบับที่ 47 ว่าด้วยบำเหน็จผู้ปฏิบัติงานในการประปานครหลวงพ.ศ. 2519 เป็นข้อตกลงเกี่ยวกับสภาพการจ้างตามพระราชบัญญัติแรงงานสัมพันธ์ฯ มาตรา 5 คดีนี้โจทก์ฟ้องว่าโจทก์เป็นลูกจ้างของจำเลย โจทก์ลาออก จำเลยจะต้องจ่ายบำเหน็จให้โจทก์ แต่จำเลยไม่ยอมจ่ายให้ตามข้อบังคับดังกล่าว ฟ้องของโจทก์จึงเป็นคดีพิพาทเกี่ยวด้วยสิทธิหน้าที่ตามข้อตกลงเกี่ยวกับสภาพการจ้าง โจทก์จึงมีอำนาจฟ้องต่อศาลแรงงานกลางได้ตามพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงานฯ มาตรา 8(1)คดีที่จำเลยกล่าวหาว่าโจทก์ประมาทเลินเล่อก่อให้เกิดความเสียหายแก่จำเลย โจทก์ต่อสู้คดี คดียังอยู่ในระหว่างพิจารณา ข้อที่ว่าโจทก์ประมาทเลินเล่อก่อให้เกิดความเสียหายแก่จำเลยหรือไม่ และค่าเสียหายมีจำนวนเพียงเท่าใดยังไม่ยุติ ค่าเสียหายจึงไม่แน่นอน จำเลยจะนำเอาค่าเสียหายดังกล่าวมาหักจากเงินบำเหน็จหาได้ไม่พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2437/2525นายฉัตรชัย ยิ้มงามโจทก์การประปานครหลวงจำเลย พ.ร.บ.แรงงานสัมพันธ์ พ.ศ.2518 ม. 5 พ.ร.บ.จัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ.2522 ม. 8 (1) ป.พ.พ. ม. 241, ม. 344คดีที่โจทก์ฟ้องว่า โจทก์ลาออก จำเลยจะต้องจ่ายบำเหน็จให้โจทก์.ตามข้อบังคับของจำเลยว่าด้วยบำเหน็จผู้ปฏิบัติงานฯแต่จำเลยไม่ยอมจ่ายให้นั้น เมื่อข้อบังคับของจำเลยดังกล่าวเป็นข้อตกลงเกี่ยวกับสภาพการจ้างตามพระราชบัญญัติแรงงานสัมพันธ์ฯฟ้องของโจทก์จึงเป็นคดีพิพาทเกี่ยวด้วยสิทธิหน้าที่ตามข้อตกลงเกี่ยวกับสภาพการจ้าง โจทก์มีอำนาจฟ้องต่อ ศาลแรงงานกลางได้เมื่อคดีที่จำเลยกล่าวหาว่าโจทก์ประมาทเลินเล่อก่อให้เกิดความเสียหายแก่จำเลยยังอยู่ในระหว่างพิจารณา ข้อที่ว่าโจทก์ก่อให้เกิดความเสียหายแก่จำเลยหรือไม่และค่าเสียหายมีจำนวนเท่าใดยังไม่ยุติ ค่าเสียหายจึงไม่แน่นอน จำเลยจะนำเอาค่าเสียหายดังกล่าวมาหักจากเงินบำเหน็จของโจทก์หาได้ไม่โจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นลูกจ้างจำเลย โจทก์ลาออกจากงานและมีสิทธิได้รับบำเหน็จตามข้อบังคับจำเลยว่าด้วยบำเหน็จผู้ปฏิบัติงานในการประปานครหลวง พ.ศ. 2519 โจทก์ติดต่อทวงถามแล้วจำเลยไม่ยอมจ่ายให้ ขอให้จำเลยชำระเงินบำเหน็จแก่โจทก์พร้อมด้วยดอกเบี้ยจำเลยให้การว่า โจทก์ไม่มีอำนาจฟ้องจำเลยต่อศาลแรงงานกลางเพราะการที่โจทก์ออกจากงานไม่เกี่ยวกับข้อตกลงเกี่ยวกับสภาพการจ้างโจทก์ยังไม่ได้รับเงินบำเหน็จตามข้อบังคับของการประปาเนื่องจากโจทก์ปฏิบัติหน้าที่ประมาทเลินเล่อทำให้จำเลยเสียหาย จำเลยจึงฟ้องโจทก์เป็นจำเลยเรียกค่าเสียหายต่อศาลแพ่ง ศาลแพ่งมีคำสั่งอายัดเงินบำเหน็จของโจทก์ไว้ชั่วคราวก่อนพิพากษา จำเลยจึงมีสิทธิหักเงินบำเหน็จของโจทก์เป็นค่าเสียหายตามข้อบังคับจำเลย ขอให้ศาลพิพากษายกฟ้องศาลแรงงานกลางวินิจฉัยว่า โจทก์มีอำนาจฟ้องต่อศาลแรงงานกลางได้ คดีที่จำเลยฟ้องโจทก์กล่าวหาว่าโจทก์ประมาทเลินเล่อทำให้เกิดความเสียหายแก่จำเลยยังอยู่ในระหว่างพิจารณา จำเลยไม่มีสิทธิหักบำเหน็จชดใช้ค่าเสียหายพิพากษาให้จำเลยจ่ายเงินบำเหน็จตามฟ้องให้แก่โจทก์พร้อมด้วยดอกเบี้ยอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีนับแต่วันฟ้องจนกว่าจะชำระเสร็จจำเลยอุทธรณ์ต่อศาลฎีกาศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยว่า ข้อบังคับการประปานครหลวงฉบับที่ 47 ว่าด้วยบำเหน็จผู้ปฏิบัติงานในการประปานครหลวงพ.ศ. 2519 เป็นข้อตกลงเกี่ยวกับสภาพการจ้างตามพระราชบัญญัติแรงงานสัมพันธ์ฯ มาตรา 5 คดีนี้โจทก์ฟ้องว่าโจทก์เป็นลูกจ้างของจำเลย โจทก์ลาออก จำเลยจะต้องจ่ายบำเหน็จให้โจทก์ แต่จำเลยไม่ยอมจ่ายให้ตามข้อบังคับดังกล่าว ฟ้องของโจทก์จึงเป็นคดีพิพาทเกี่ยวด้วยสิทธิหน้าที่ตามข้อตกลงเกี่ยวกับสภาพการจ้าง โจทก์จึงมีอำนาจฟ้องต่อศาลแรงงานกลางได้ตามพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงานฯ มาตรา 8(1)คดีที่จำเลยกล่าวหาว่าโจทก์ประมาทเลินเล่อก่อให้เกิดความเสียหายแก่จำเลย โจทก์ต่อสู้คดี คดียังอยู่ในระหว่างพิจารณา ข้อที่ว่าโจทก์ประมาทเลินเล่อก่อให้เกิดความเสียหายแก่จำเลยหรือไม่ และค่าเสียหายมีจำนวนเพียงเท่าใดยังไม่ยุติ ค่าเสียหายจึงไม่แน่นอน จำเลยจะนำเอาค่าเสียหายดังกล่าวมาหักจากเงินบำเหน็จหาได้ไม่พิพากษายืน(พิพัฒน์ จักรางกูร-ขจร หะวานนท์-สุรัช รัตนอุดม)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นลูกจ้างจำเลย โจทก์ลาออกจากงานและมีสิทธิได้รับบำเหน็จตามข้อบังคับจำเลยว่าด้วยบำเหน็จผู้ปฏิบัติงานในการประปานครหลวง พ.ศ. 2519 โจทก์ติดต่อทวงถามแล้วจำเลยไม่ยอมจ่ายให้ ขอให้จำเลยชำระเงินบำเหน็จแก่โจทก์พร้อมด้วยดอกเบี้ยจำเลยให้การว่า โจทก์ไม่มีอำนาจฟ้องจำเลยต่อศาลแรงงานกลางเพราะการที่โจทก์ออกจากงานไม่เกี่ยวกับข้อตกลงเกี่ยวกับสภาพการจ้างโจทก์ยังไม่ได้รับเงินบำเหน็จตามข้อบังคับของการประปาเนื่องจากโจทก์ปฏิบัติหน้าที่ประมาทเลินเล่อทำให้จำเลยเสียหาย จำเลยจึงฟ้องโจทก์เป็นจำเลยเรียกค่าเสียหายต่อศาลแพ่ง ศาลแพ่งมีคำสั่งอายัดเงินบำเหน็จของโจทก์ไว้ชั่วคราวก่อนพิพากษา จำเลยจึงมีสิทธิหักเงินบำเหน็จของโจทก์เป็นค่าเสียหายตามข้อบังคับจำเลย ขอให้ศาลพิพากษายกฟ้องศาลแรงงานกลางวินิจฉัยว่า โจทก์มีอำนาจฟ้องต่อศาลแรงงานกลางได้ คดีที่จำเลยฟ้องโจทก์กล่าวหาว่าโจทก์ประมาทเลินเล่อทำให้เกิดความเสียหายแก่จำเลยยังอยู่ในระหว่างพิจารณา จำเลยไม่มีสิทธิหักบำเหน็จชดใช้ค่าเสียหายพิพากษาให้จำเลยจ่ายเงินบำเหน็จตามฟ้องให้แก่โจทก์พร้อมด้วยดอกเบี้ยอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีนับแต่วันฟ้องจนกว่าจะชำระเสร็จจำเลยอุทธรณ์ต่อศาลฎีกาศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยว่า ข้อบังคับการประปานครหลวงฉบับที่ 47 ว่าด้วยบำเหน็จผู้ปฏิบัติงานในการประปานครหลวงพ.ศ. 2519 เป็นข้อตกลงเกี่ยวกับสภาพการจ้างตามพระราชบัญญัติแรงงานสัมพันธ์ฯ มาตรา 5 คดีนี้โจทก์ฟ้องว่าโจทก์เป็นลูกจ้างของจำเลย โจทก์ลาออก จำเลยจะต้องจ่ายบำเหน็จให้โจทก์ แต่จำเลยไม่ยอมจ่ายให้ตามข้อบังคับดังกล่าว ฟ้องของโจทก์จึงเป็นคดีพิพาทเกี่ยวด้วยสิทธิหน้าที่ตามข้อตกลงเกี่ยวกับสภาพการจ้าง โจทก์จึงมีอำนาจฟ้องต่อศาลแรงงานกลางได้ตามพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงานฯ มาตรา 8(1)คดีที่จำเลยกล่าวหาว่าโจทก์ประมาทเลินเล่อก่อให้เกิดความเสียหายแก่จำเลย โจทก์ต่อสู้คดี คดียังอยู่ในระหว่างพิจารณา ข้อที่ว่าโจทก์ประมาทเลินเล่อก่อให้เกิดความเสียหายแก่จำเลยหรือไม่ และค่าเสียหายมีจำนวนเพียงเท่าใดยังไม่ยุติ ค่าเสียหายจึงไม่แน่นอน จำเลยจะนำเอาค่าเสียหายดังกล่าวมาหักจากเงินบำเหน็จหาได้ไม่พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2437/2525นายฉัตรชัย ยิ้มงามโจทก์การประปานครหลวงจำเลย พ.ร.บ.แรงงานสัมพันธ์ พ.ศ.2518 ม. 5 พ.ร.บ.จัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ.2522 ม. 8 (1) ป.พ.พ. ม. 241, ม. 344คดีที่โจทก์ฟ้องว่า โจทก์ลาออก จำเลยจะต้องจ่ายบำเหน็จให้โจทก์.ตามข้อบังคับของจำเลยว่าด้วยบำเหน็จผู้ปฏิบัติงานฯแต่จำเลยไม่ยอมจ่ายให้นั้น เมื่อข้อบังคับของจำเลยดังกล่าวเป็นข้อตกลงเกี่ยวกับสภาพการจ้างตามพระราชบัญญัติแรงงานสัมพันธ์ฯฟ้องของโจทก์จึงเป็นคดีพิพาทเกี่ยวด้วยสิทธิหน้าที่ตามข้อตกลงเกี่ยวกับสภาพการจ้าง โจทก์มีอำนาจฟ้องต่อ ศาลแรงงานกลางได้เมื่อคดีที่จำเลยกล่าวหาว่าโจทก์ประมาทเลินเล่อก่อให้เกิดความเสียหายแก่จำเลยยังอยู่ในระหว่างพิจารณา ข้อที่ว่าโจทก์ก่อให้เกิดความเสียหายแก่จำเลยหรือไม่และค่าเสียหายมีจำนวนเท่าใดยังไม่ยุติ ค่าเสียหายจึงไม่แน่นอน จำเลยจะนำเอาค่าเสียหายดังกล่าวมาหักจากเงินบำเหน็จของโจทก์หาได้ไม่โจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นลูกจ้างจำเลย โจทก์ลาออกจากงานและมีสิทธิได้รับบำเหน็จตามข้อบังคับจำเลยว่าด้วยบำเหน็จผู้ปฏิบัติงานในการประปานครหลวง พ.ศ. 2519 โจทก์ติดต่อทวงถามแล้วจำเลยไม่ยอมจ่ายให้ ขอให้จำเลยชำระเงินบำเหน็จแก่โจทก์พร้อมด้วยดอกเบี้ยจำเลยให้การว่า โจทก์ไม่มีอำนาจฟ้องจำเลยต่อศาลแรงงานกลางเพราะการที่โจทก์ออกจากงานไม่เกี่ยวกับข้อตกลงเกี่ยวกับสภาพการจ้างโจทก์ยังไม่ได้รับเงินบำเหน็จตามข้อบังคับของการประปาเนื่องจากโจทก์ปฏิบัติหน้าที่ประมาทเลินเล่อทำให้จำเลยเสียหาย จำเลยจึงฟ้องโจทก์เป็นจำเลยเรียกค่าเสียหายต่อศาลแพ่ง ศาลแพ่งมีคำสั่งอายัดเงินบำเหน็จของโจทก์ไว้ชั่วคราวก่อนพิพากษา จำเลยจึงมีสิทธิหักเงินบำเหน็จของโจทก์เป็นค่าเสียหายตามข้อบังคับจำเลย ขอให้ศาลพิพากษายกฟ้องศาลแรงงานกลางวินิจฉัยว่า โจทก์มีอำนาจฟ้องต่อศาลแรงงานกลางได้ คดีที่จำเลยฟ้องโจทก์กล่าวหาว่าโจทก์ประมาทเลินเล่อทำให้เกิดความเสียหายแก่จำเลยยังอยู่ในระหว่างพิจารณา จำเลยไม่มีสิทธิหักบำเหน็จชดใช้ค่าเสียหายพิพากษาให้จำเลยจ่ายเงินบำเหน็จตามฟ้องให้แก่โจทก์พร้อมด้วยดอกเบี้ยอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีนับแต่วันฟ้องจนกว่าจะชำระเสร็จจำเลยอุทธรณ์ต่อศาลฎีกาศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยว่า ข้อบังคับการประปานครหลวงฉบับที่ 47 ว่าด้วยบำเหน็จผู้ปฏิบัติงานในการประปานครหลวงพ.ศ. 2519 เป็นข้อตกลงเกี่ยวกับสภาพการจ้างตามพระราชบัญญัติแรงงานสัมพันธ์ฯ มาตรา 5 คดีนี้โจทก์ฟ้องว่าโจทก์เป็นลูกจ้างของจำเลย โจทก์ลาออก จำเลยจะต้องจ่ายบำเหน็จให้โจทก์ แต่จำเลยไม่ยอมจ่ายให้ตามข้อบังคับดังกล่าว ฟ้องของโจทก์จึงเป็นคดีพิพาทเกี่ยวด้วยสิทธิหน้าที่ตามข้อตกลงเกี่ยวกับสภาพการจ้าง โจทก์จึงมีอำนาจฟ้องต่อศาลแรงงานกลางได้ตามพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงานฯ มาตรา 8(1)คดีที่จำเลยกล่าวหาว่าโจทก์ประมาทเลินเล่อก่อให้เกิดความเสียหายแก่จำเลย โจทก์ต่อสู้คดี คดียังอยู่ในระหว่างพิจารณา ข้อที่ว่าโจทก์ประมาทเลินเล่อก่อให้เกิดความเสียหายแก่จำเลยหรือไม่ และค่าเสียหายมีจำนวนเพียงเท่าใดยังไม่ยุติ ค่าเสียหายจึงไม่แน่นอน จำเลยจะนำเอาค่าเสียหายดังกล่าวมาหักจากเงินบำเหน็จหาได้ไม่พิพากษายืน(พิพัฒน์ จักรางกูร-ขจร หะวานนท์-สุรัช รัตนอุดม)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ