คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 61031หลักกฎหมาย: ความว่า จำเลยที่ 1 ยื่นคำร้องขอขยายระยะเวลาการวางเงินหรือหลักประกันในการทุเลาการบังคับในระหว่างฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งว่า ไม่มีเหตุให้ขยายเวลาการวางเงินหรือหลักประกันตามคำร้อง ยกคำร้องจำเลยที่ 1 เห็นว่า คำสั่งของศาลชั้นต้นยังคลาดเคลื่อนอยู่เนื่องจากระยะเวลาตามที่ศาลชั้นต้นกำหนดให้จำเลยที่ 1 นำหลักประกันมาวางต่อศาลภายใน 15 วันนั้นน้อยเกินไปยากที่จำเลยที่ 1 ซึ่งเป็นคนยากจนอนาถาจะจัดหามาได้ทัน จึงขอศาลฎีกาได้โปรดมีคำสั่งกลับคำสั่งของศาลชั้นต้น และอนุญาตให้ขยายระยะเวลาการวางเงินหรือหลักประกันออกไปในระหว่างการอุทธรณ์คำสั่งของศาลชั้นต้นที่ยกคำร้องขอดำเนินคดีอย่างคนอนาถาสำหรับค่าเสียหายที่จะต้องนำมาวางเป็นหลักประกันในการทุเลาการบังคับในระหว่างฎีกาด้วยหมายเหตุ โจทก์แถลงคัดค้าน (อันดับ 189 แผ่นที่ 2)ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน ให้จำเลยทั้งสองและบริวารออกไปจากทรัพย์สินพิพาท ห้ามเข้าเกี่ยวข้องต่อไป และให้จำเลยทั้งสองใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์จำนวน 8,000 บาท กับให้ใช้ค่าเสียหายนับแต่วันที่ 16 พฤศจิกายน 2525 เป็นต้นไป ในอัตราเดือนละ3,500 บาท จนกว่าจำเลยทั้งสองและบริวารจะออกไปจากทรัพย์สินพิพาทจำเลยที่ 1 ฎีกา โดยได้รับอนุญาตให้ฎีกาอย่างคนอนาถาพร้อมกับยื่นคำร้องขอทุเลาการบังคับในระหว่างฎีกา ศาลฎีกามีคำสั่งว่า ถ้าจำเลยที่ 1 หาประกันสำหรับค่าเสียหายที่จะต้องชำระตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์นับถึงวันทราบคำสั่งนี้ และค่าเสียหายต่อไปอีก เป็นเวลา 1 ปี มาให้จนเป็นที่พอใจและภายในเวลาที่ศาลชั้นต้นกำหนด ก็อนุญาตให้ทุเลาการบังคับไว้ในระหว่างฎีกามิฉะนั้นให้ยกคำร้อง (อันดับ 161,161 แผ่นที่ 7,180)จำเลยที่ 1 ยื่นคำร้องขอดำเนินคดีอย่างคนอนาถาสำหรับค่าเสียหายที่จะต้องนำมาวางเป็นหลักประกันในการทุเลาการบังคับในระหว่างฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งให้ยกคำร้อง (อันดับ 182)และในวันเดียวกันจำเลยที่ 1 ได้ยื่นคำร้องขอขยายระยะเวลาการวางเงินหรือหลักประกันในการทุเลาการบังคับในระหว่างฎีกาศาลชั้นต้นมีคำสั่งยกคำร้องดังกล่าว (อันดับ 183)จำเลยที่ 1 จึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 187)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว คำร้องขอขยายระยะเวลาการวางหลักประกันของจำเลยที่ 1 อ้างแต่เพียงว่า จำเลยที่ 1 เป็นคนยากจนไม่มีทรัพย์สิน มิใช่พฤติการณ์พิเศษที่จะขยายระยะเวลาให้ได้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 23 ที่ศาลชั้นต้นไม่อนุญาตให้ขยายระยะเวลาแก่จำเลยที่ 1 จึงชอบแล้ว ให้ยกคำร้องค่าคำร้องเป็นพับ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 1256/2530นายพรชัย ธนาวิโชติโจทก์นางมันทนา เชาวนสมิทธิ์ กับพวกจำเลยนางมันทนา เชาวนสมิทธิ์ จำเลยที่ 1ผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.พ. ม. 23ความว่า จำเลยที่ 1 ยื่นคำร้องขอขยายระยะเวลาการวางเงินหรือหลักประกันในการทุเลาการบังคับในระหว่างฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งว่า ไม่มีเหตุให้ขยายเวลาการวางเงินหรือหลักประกันตามคำร้อง ยกคำร้องจำเลยที่ 1 เห็นว่า คำสั่งของศาลชั้นต้นยังคลาดเคลื่อนอยู่เนื่องจากระยะเวลาตามที่ศาลชั้นต้นกำหนดให้จำเลยที่ 1 นำหลักประกันมาวางต่อศาลภายใน 15 วันนั้นน้อยเกินไปยากที่จำเลยที่ 1 ซึ่งเป็นคนยากจนอนาถาจะจัดหามาได้ทัน จึงขอศาลฎีกาได้โปรดมีคำสั่งกลับคำสั่งของศาลชั้นต้น และอนุญาตให้ขยายระยะเวลาการวางเงินหรือหลักประกันออกไปในระหว่างการอุทธรณ์คำสั่งของศาลชั้นต้นที่ยกคำร้องขอดำเนินคดีอย่างคนอนาถาสำหรับค่าเสียหายที่จะต้องนำมาวางเป็นหลักประกันในการทุเลาการบังคับในระหว่างฎีกาด้วยหมายเหตุ โจทก์แถลงคัดค้าน (อันดับ 189 แผ่นที่ 2)ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน ให้จำเลยทั้งสองและบริวารออกไปจากทรัพย์สินพิพาท ห้ามเข้าเกี่ยวข้องต่อไป และให้จำเลยทั้งสองใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์จำนวน 8,000 บาท กับให้ใช้ค่าเสียหายนับแต่วันที่ 16 พฤศจิกายน 2525 เป็นต้นไป ในอัตราเดือนละ3,500 บาท จนกว่าจำเลยทั้งสองและบริวารจะออกไปจากทรัพย์สินพิพาทจำเลยที่ 1 ฎีกา โดยได้รับอนุญาตให้ฎีกาอย่างคนอนาถาพร้อมกับยื่นคำร้องขอทุเลาการบังคับในระหว่างฎีกา ศาลฎีกามีคำสั่งว่า ถ้าจำเลยที่ 1 หาประกันสำหรับค่าเสียหายที่จะต้องชำระตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์นับถึงวันทราบคำสั่งนี้ และค่าเสียหายต่อไปอีก เป็นเวลา 1 ปี มาให้จนเป็นที่พอใจและภายในเวลาที่ศาลชั้นต้นกำหนด ก็อนุญาตให้ทุเลาการบังคับไว้ในระหว่างฎีกามิฉะนั้นให้ยกคำร้อง (อันดับ 161,161 แผ่นที่ 7,180)จำเลยที่ 1 ยื่นคำร้องขอดำเนินคดีอย่างคนอนาถาสำหรับค่าเสียหายที่จะต้องนำมาวางเป็นหลักประกันในการทุเลาการบังคับในระหว่างฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งให้ยกคำร้อง (อันดับ 182)และในวันเดียวกันจำเลยที่ 1 ได้ยื่นคำร้องขอขยายระยะเวลาการวางเงินหรือหลักประกันในการทุเลาการบังคับในระหว่างฎีกาศาลชั้นต้นมีคำสั่งยกคำร้องดังกล่าว (อันดับ 183)จำเลยที่ 1 จึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 187)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว คำร้องขอขยายระยะเวลาการวางหลักประกันของจำเลยที่ 1 อ้างแต่เพียงว่า จำเลยที่ 1 เป็นคนยากจนไม่มีทรัพย์สิน มิใช่พฤติการณ์พิเศษที่จะขยายระยะเวลาให้ได้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 23 ที่ศาลชั้นต้นไม่อนุญาตให้ขยายระยะเวลาแก่จำเลยที่ 1 จึงชอบแล้ว ให้ยกคำร้องค่าคำร้องเป็นพับ(สัมฤทธิ์ ไชยศิริ-มาโนช เพียรสนอง-สีนวล คงลาภ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 1256/2530นายพรชัย ธนาวิโชติโจทก์นางมันทนา เชาวนสมิทธิ์ กับพวกจำเลยนางมันทนา เชาวนสมิทธิ์ จำเลยที่ 1ผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.พ. ม. 23ความว่า จำเลยที่ 1 ยื่นคำร้องขอขยายระยะเวลาการวางเงินหรือหลักประกันในการทุเลาการบังคับในระหว่างฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งว่า ไม่มีเหตุให้ขยายเวลาการวางเงินหรือหลักประกันตามคำร้อง ยกคำร้องจำเลยที่ 1 เห็นว่า คำสั่งของศาลชั้นต้นยังคลาดเคลื่อนอยู่เนื่องจากระยะเวลาตามที่ศาลชั้นต้นกำหนดให้จำเลยที่ 1 นำหลักประกันมาวางต่อศาลภายใน 15 วันนั้นน้อยเกินไปยากที่จำเลยที่ 1 ซึ่งเป็นคนยากจนอนาถาจะจัดหามาได้ทัน จึงขอศาลฎีกาได้โปรดมีคำสั่งกลับคำสั่งของศาลชั้นต้น และอนุญาตให้ขยายระยะเวลาการวางเงินหรือหลักประกันออกไปในระหว่างการอุทธรณ์คำสั่งของศาลชั้นต้นที่ยกคำร้องขอดำเนินคดีอย่างคนอนาถาสำหรับค่าเสียหายที่จะต้องนำมาวางเป็นหลักประกันในการทุเลาการบังคับในระหว่างฎีกาด้วยหมายเหตุ โจทก์แถลงคัดค้าน (อันดับ 189 แผ่นที่ 2)ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน ให้จำเลยทั้งสองและบริวารออกไปจากทรัพย์สินพิพาท ห้ามเข้าเกี่ยวข้องต่อไป และให้จำเลยทั้งสองใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์จำนวน 8,000 บาท กับให้ใช้ค่าเสียหายนับแต่วันที่ 16 พฤศจิกายน 2525 เป็นต้นไป ในอัตราเดือนละ3,500 บาท จนกว่าจำเลยทั้งสองและบริวารจะออกไปจากทรัพย์สินพิพาทจำเลยที่ 1 ฎีกา โดยได้รับอนุญาตให้ฎีกาอย่างคนอนาถาพร้อมกับยื่นคำร้องขอทุเลาการบังคับในระหว่างฎีกา ศาลฎีกามีคำสั่งว่า ถ้าจำเลยที่ 1 หาประกันสำหรับค่าเสียหายที่จะต้องชำระตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์นับถึงวันทราบคำสั่งนี้ และค่าเสียหายต่อไปอีก เป็นเวลา 1 ปี มาให้จนเป็นที่พอใจและภายในเวลาที่ศาลชั้นต้นกำหนด ก็อนุญาตให้ทุเลาการบังคับไว้ในระหว่างฎีกามิฉะนั้นให้ยกคำร้อง (อันดับ 161,161 แผ่นที่ 7,180)จำเลยที่ 1 ยื่นคำร้องขอดำเนินคดีอย่างคนอนาถาสำหรับค่าเสียหายที่จะต้องนำมาวางเป็นหลักประกันในการทุเลาการบังคับในระหว่างฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งให้ยกคำร้อง (อันดับ 182)และในวันเดียวกันจำเลยที่ 1 ได้ยื่นคำร้องขอขยายระยะเวลาการวางเงินหรือหลักประกันในการทุเลาการบังคับในระหว่างฎีกาศาลชั้นต้นมีคำสั่งยกคำร้องดังกล่าว (อันดับ 183)จำเลยที่ 1 จึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 187)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว คำร้องขอขยายระยะเวลาการวางหลักประกันของจำเลยที่ 1 อ้างแต่เพียงว่า จำเลยที่ 1 เป็นคนยากจนไม่มีทรัพย์สิน มิใช่พฤติการณ์พิเศษที่จะขยายระยะเวลาให้ได้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 23 ที่ศาลชั้นต้นไม่อนุญาตให้ขยายระยะเวลาแก่จำเลยที่ 1 จึงชอบแล้ว ให้ยกคำร้องค่าคำร้องเป็นพับ(สัมฤทธิ์ ไชยศิริ-มาโนช เพียรสนอง-สีนวล คงลาภ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ