คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1446/2498หลักกฎหมาย: การที่ผู้ตายใช้เท้าถีบจำเลยก่อน จำเลยจึงวิ่งไปเอาหอกในเรือนห่างเพียง 1 วาเข้าทำร้ายผู้ตาย ในทันใดนั้น ย่อมเรียกได้ว่าจำเลยถูกกดขี่ข่มเหงอย่างร้ายแรงด้วยเหตุอันไม่เป็นธรรมจึงบันดาลโทสะขึ้นในขณะนั้นนั่นเองเมื่อทางพิจารณาได้ความว่าจำเลยถูกกดขี่ข่มเหงด้วยเหตุอันไม่เป็นธรรมก่อนเช่นนั้น ศาลย่อมมีอำนาจที่จะลดโทษจำเลยฐานบันดาลโทสะได้ แม้จำเลยมิได้ยกขึ้นต่อสู้โจทก์ฟ้องหาว่าจำเลยสมคบกันฆ่านายไข่ตายโดยเจตนาขอให้ลงโทษ จำเลยให้การปฏิเสธในตอนต้นแล้วขอให้การใหม่รับสารภาพศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยทั้งสองมีความผิดตามกฎหมายอาญามาตรา 249, 59 คงจำคุกคนละ 12 ปีจำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เฉพาะจำเลยที่ 1 ให้ลดโทษตามมาตรา 55 ด้วย คงจำคุกจำเลยที่ 1, 6 ปี นอกจากนี้คงยืนโจทก์ฎีกาว่าที่ลดโทษจำเลยที่ 1 ตามมาตรา 55 มิชอบศาลฎีกาเห็นว่าการที่ผู้ตายใช้เท้าถีบเอานายเกิดจำเลยเพราะหาว่านายเกิดจำเลยดูถูกผู้ตาย เรียกได้ว่านายเกิดจำเลยถูกผู้ตายกดขี่ข่มเหงอย่างร้ายแรงโดยเหตุอันไม่เป็นธรรม นายเกิดจำเลยได้วิ่งไปเอาหอกมาจากในเรือนห่างเพียง 1 วา เข้าทำร้ายผู้ตายในขณะนั้น ก็เนื่องจากนายเกิดจำเลยบรรดาลโทสะขึ้นมานั่นเองยังหาขาดตอนดังที่โจทก์โต้เถียงมาในฎีกาไม่ส่วนข้อโต้เถียงของโจทก์ที่ว่านายเกิดจำเลยมิได้ยกข้อถูกยั่วโทสะขึ้นเป็นข้อต่อสู้ด้วยนั้นเห็นว่าเมื่อทางพิจารณาได้ความเช่นนั้นศาลย่อมมีอำนาจชี้ขาดวินิจฉัยได้ แม้จำเลยจะมิได้ยกขึ้นเป็นข้อต่อสู้ก็ดีจึงพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1446/2498อัยการจังหวัดพัทลุงโจทก์นายเกิด หนูลิ่น ที่ 1 นายคลิ้ง มีทอง ที่ 2จำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 249, ม. 55 ป.วิ.อ. ม. 185 วรรคสองการที่ผู้ตายใช้เท้าถีบจำเลยก่อน จำเลยจึงวิ่งไปเอาหอกในเรือนห่างเพียง 1 วาเข้าทำร้ายผู้ตาย ในทันใดนั้น ย่อมเรียกได้ว่าจำเลยถูกกดขี่ข่มเหงอย่างร้ายแรงด้วยเหตุอันไม่เป็นธรรมจึงบันดาลโทสะขึ้นในขณะนั้นนั่นเองเมื่อทางพิจารณาได้ความว่าจำเลยถูกกดขี่ข่มเหงด้วยเหตุอันไม่เป็นธรรมก่อนเช่นนั้น ศาลย่อมมีอำนาจที่จะลดโทษจำเลยฐานบันดาลโทสะได้ แม้จำเลยมิได้ยกขึ้นต่อสู้โจทก์ฟ้องหาว่าจำเลยสมคบกันฆ่านายไข่ตายโดยเจตนาขอให้ลงโทษ จำเลยให้การปฏิเสธในตอนต้นแล้วขอให้การใหม่รับสารภาพศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยทั้งสองมีความผิดตามกฎหมายอาญามาตรา 249, 59 คงจำคุกคนละ 12 ปีจำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เฉพาะจำเลยที่ 1 ให้ลดโทษตามมาตรา 55 ด้วย คงจำคุกจำเลยที่ 1, 6 ปี นอกจากนี้คงยืนโจทก์ฎีกาว่าที่ลดโทษจำเลยที่ 1 ตามมาตรา 55 มิชอบศาลฎีกาเห็นว่าการที่ผู้ตายใช้เท้าถีบเอานายเกิดจำเลยเพราะหาว่านายเกิดจำเลยดูถูกผู้ตาย เรียกได้ว่านายเกิดจำเลยถูกผู้ตายกดขี่ข่มเหงอย่างร้ายแรงโดยเหตุอันไม่เป็นธรรม นายเกิดจำเลยได้วิ่งไปเอาหอกมาจากในเรือนห่างเพียง 1 วา เข้าทำร้ายผู้ตายในขณะนั้น ก็เนื่องจากนายเกิดจำเลยบรรดาลโทสะขึ้นมานั่นเองยังหาขาดตอนดังที่โจทก์โต้เถียงมาในฎีกาไม่ส่วนข้อโต้เถียงของโจทก์ที่ว่านายเกิดจำเลยมิได้ยกข้อถูกยั่วโทสะขึ้นเป็นข้อต่อสู้ด้วยนั้นเห็นว่าเมื่อทางพิจารณาได้ความเช่นนั้นศาลย่อมมีอำนาจชี้ขาดวินิจฉัยได้ แม้จำเลยจะมิได้ยกขึ้นเป็นข้อต่อสู้ก็ดีจึงพิพากษายืน(นนทประชา-นนทปัญญา-ดุลยการณ์โกวิท)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องหาว่าจำเลยสมคบกันฆ่านายไข่ตายโดยเจตนาขอให้ลงโทษ จำเลยให้การปฏิเสธในตอนต้นแล้วขอให้การใหม่รับสารภาพศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยทั้งสองมีความผิดตามกฎหมายอาญามาตรา 249, 59 คงจำคุกคนละ 12 ปีจำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เฉพาะจำเลยที่ 1 ให้ลดโทษตามมาตรา 55 ด้วย คงจำคุกจำเลยที่ 1, 6 ปี นอกจากนี้คงยืนโจทก์ฎีกาว่าที่ลดโทษจำเลยที่ 1 ตามมาตรา 55 มิชอบศาลฎีกาเห็นว่าการที่ผู้ตายใช้เท้าถีบเอานายเกิดจำเลยเพราะหาว่านายเกิดจำเลยดูถูกผู้ตาย เรียกได้ว่านายเกิดจำเลยถูกผู้ตายกดขี่ข่มเหงอย่างร้ายแรงโดยเหตุอันไม่เป็นธรรม นายเกิดจำเลยได้วิ่งไปเอาหอกมาจากในเรือนห่างเพียง 1 วา เข้าทำร้ายผู้ตายในขณะนั้น ก็เนื่องจากนายเกิดจำเลยบรรดาลโทสะขึ้นมานั่นเองยังหาขาดตอนดังที่โจทก์โต้เถียงมาในฎีกาไม่ส่วนข้อโต้เถียงของโจทก์ที่ว่านายเกิดจำเลยมิได้ยกข้อถูกยั่วโทสะขึ้นเป็นข้อต่อสู้ด้วยนั้นเห็นว่าเมื่อทางพิจารณาได้ความเช่นนั้นศาลย่อมมีอำนาจชี้ขาดวินิจฉัยได้ แม้จำเลยจะมิได้ยกขึ้นเป็นข้อต่อสู้ก็ดีจึงพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1446/2498อัยการจังหวัดพัทลุงโจทก์นายเกิด หนูลิ่น ที่ 1 นายคลิ้ง มีทอง ที่ 2จำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 249, ม. 55 ป.วิ.อ. ม. 185 วรรคสองการที่ผู้ตายใช้เท้าถีบจำเลยก่อน จำเลยจึงวิ่งไปเอาหอกในเรือนห่างเพียง 1 วาเข้าทำร้ายผู้ตาย ในทันใดนั้น ย่อมเรียกได้ว่าจำเลยถูกกดขี่ข่มเหงอย่างร้ายแรงด้วยเหตุอันไม่เป็นธรรมจึงบันดาลโทสะขึ้นในขณะนั้นนั่นเองเมื่อทางพิจารณาได้ความว่าจำเลยถูกกดขี่ข่มเหงด้วยเหตุอันไม่เป็นธรรมก่อนเช่นนั้น ศาลย่อมมีอำนาจที่จะลดโทษจำเลยฐานบันดาลโทสะได้ แม้จำเลยมิได้ยกขึ้นต่อสู้โจทก์ฟ้องหาว่าจำเลยสมคบกันฆ่านายไข่ตายโดยเจตนาขอให้ลงโทษ จำเลยให้การปฏิเสธในตอนต้นแล้วขอให้การใหม่รับสารภาพศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยทั้งสองมีความผิดตามกฎหมายอาญามาตรา 249, 59 คงจำคุกคนละ 12 ปีจำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เฉพาะจำเลยที่ 1 ให้ลดโทษตามมาตรา 55 ด้วย คงจำคุกจำเลยที่ 1, 6 ปี นอกจากนี้คงยืนโจทก์ฎีกาว่าที่ลดโทษจำเลยที่ 1 ตามมาตรา 55 มิชอบศาลฎีกาเห็นว่าการที่ผู้ตายใช้เท้าถีบเอานายเกิดจำเลยเพราะหาว่านายเกิดจำเลยดูถูกผู้ตาย เรียกได้ว่านายเกิดจำเลยถูกผู้ตายกดขี่ข่มเหงอย่างร้ายแรงโดยเหตุอันไม่เป็นธรรม นายเกิดจำเลยได้วิ่งไปเอาหอกมาจากในเรือนห่างเพียง 1 วา เข้าทำร้ายผู้ตายในขณะนั้น ก็เนื่องจากนายเกิดจำเลยบรรดาลโทสะขึ้นมานั่นเองยังหาขาดตอนดังที่โจทก์โต้เถียงมาในฎีกาไม่ส่วนข้อโต้เถียงของโจทก์ที่ว่านายเกิดจำเลยมิได้ยกข้อถูกยั่วโทสะขึ้นเป็นข้อต่อสู้ด้วยนั้นเห็นว่าเมื่อทางพิจารณาได้ความเช่นนั้นศาลย่อมมีอำนาจชี้ขาดวินิจฉัยได้ แม้จำเลยจะมิได้ยกขึ้นเป็นข้อต่อสู้ก็ดีจึงพิพากษายืน(นนทประชา-นนทปัญญา-ดุลยการณ์โกวิท)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ