คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 283/2493หลักกฎหมาย: โจทก์ฟ้องเรียกที่ดินอันมีโฉนดเป็นหลักฐานของโจทก์คืนจากจำเลยแม้โจทก์จะได้อ้างในฟ้องว่า ให้จำเลยทำกินต่างดอกเบี้ยเงินกู้ และข้อเท็จจริงฟังได้ตามที่จำเลยต่อสู้ว่า เป็นเรื่องที่โจทก์ขายให้แก่จำเลยแล้วก็ดีก็ยังหาทำให้คดีโจทก์ตกไปไม่ จะต้องพิจารณาต่อไปว่าจำเลยได้กรรมสิทธิ์ในที่รายนี้ แล้วหรือยัง เมื่อคดีปรากฏว่า จำเลยไม่จดทะเบียนการซื้อขายและการครอบครองที่รายนี้มายังไม่ถึง 10 ปี จำเลยก็ยังไม่ได้กรรมสิทธิ์ต้องคืนที่ให้แก่โจทก์โจทก์ฟ้องว่า สามีโจทก์กู้เงิน 600 บาท ของจำเลยโดยมอบที่นาโฉนด 2370 กับนาเฉพาะส่วนของสามีโจทก์ ให้จำเลยทำกินต่างดอกเบี้ย สามีโจทก์ตาย โจทก์นำเงินไปชำระหนี้ จำเลยไม่รับจึงขอให้จำเลยรับชำระหนี้ และคืนนาจำเลยต่อสู้ว่า สามีโจทก์ขายนาพิพาทให้จำเลยศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ฟังว่า สามีโจทก์ขายนาแก่จำเลยแล้วจึงพิพากษายกฟ้องโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า โจทก์ฟ้องเรียกที่ดินอันมีโฉนดเป็นหลักฐานคืนจากจำเลย แม้โจทก์จะอ้างในฟ้องว่า ให้จำเลยทำกินต่างดอกเบี้ยเงินกู้ และข้อเท็จจริงฟังได้ตามที่จำเลยต่อสู้ว่าโจทก์ขายให้จำเลยแล้วก็ดี ก็ยังหาทำให้คดีโจทก์ตกไปไม่ จะต้องพิจารณาต่อไปว่าจำเลยได้กรรมสิทธิ์ในที่รายนี้แล้วหรือยัง ปรากฏว่า จำเลยไม่ได้ไปจดทะเบียนการซื้อขายและการครอบครองที่รายนี้ยังไม่ถึง 10 ปี จำเลยยังไม่ได้กรรมสิทธิ์ จึงพิพากษากลับให้จำเลยคืนนาพิพาทให้โจทก์ แต่ทั้งนี้ไม่ตัดสิทธิที่จำเลยจะฟ้องโจทก์ตามสัญญาเดิมต่อไป ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 283/2493นางเก็บ จำเมืองโจทก์นายเหี่ยว ผิวทองอ่อนจำเลย ป.วิ.พ. ม. 142 ป.พ.พ. ม. 456, ม. 1336, ม. 1382, ม. 1373โจทก์ฟ้องเรียกที่ดินอันมีโฉนดเป็นหลักฐานของโจทก์คืนจากจำเลยแม้โจทก์จะได้อ้างในฟ้องว่า ให้จำเลยทำกินต่างดอกเบี้ยเงินกู้ และข้อเท็จจริงฟังได้ตามที่จำเลยต่อสู้ว่า เป็นเรื่องที่โจทก์ขายให้แก่จำเลยแล้วก็ดีก็ยังหาทำให้คดีโจทก์ตกไปไม่ จะต้องพิจารณาต่อไปว่าจำเลยได้กรรมสิทธิ์ในที่รายนี้ แล้วหรือยัง เมื่อคดีปรากฏว่า จำเลยไม่จดทะเบียนการซื้อขายและการครอบครองที่รายนี้มายังไม่ถึง 10 ปี จำเลยก็ยังไม่ได้กรรมสิทธิ์ต้องคืนที่ให้แก่โจทก์โจทก์ฟ้องว่า สามีโจทก์กู้เงิน 600 บาท ของจำเลยโดยมอบที่นาโฉนด 2370 กับนาเฉพาะส่วนของสามีโจทก์ ให้จำเลยทำกินต่างดอกเบี้ย สามีโจทก์ตาย โจทก์นำเงินไปชำระหนี้ จำเลยไม่รับจึงขอให้จำเลยรับชำระหนี้ และคืนนาจำเลยต่อสู้ว่า สามีโจทก์ขายนาพิพาทให้จำเลยศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ฟังว่า สามีโจทก์ขายนาแก่จำเลยแล้วจึงพิพากษายกฟ้องโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า โจทก์ฟ้องเรียกที่ดินอันมีโฉนดเป็นหลักฐานคืนจากจำเลย แม้โจทก์จะอ้างในฟ้องว่า ให้จำเลยทำกินต่างดอกเบี้ยเงินกู้ และข้อเท็จจริงฟังได้ตามที่จำเลยต่อสู้ว่าโจทก์ขายให้จำเลยแล้วก็ดี ก็ยังหาทำให้คดีโจทก์ตกไปไม่ จะต้องพิจารณาต่อไปว่าจำเลยได้กรรมสิทธิ์ในที่รายนี้แล้วหรือยัง ปรากฏว่า จำเลยไม่ได้ไปจดทะเบียนการซื้อขายและการครอบครองที่รายนี้ยังไม่ถึง 10 ปี จำเลยยังไม่ได้กรรมสิทธิ์ จึงพิพากษากลับให้จำเลยคืนนาพิพาทให้โจทก์ แต่ทั้งนี้ไม่ตัดสิทธิที่จำเลยจะฟ้องโจทก์ตามสัญญาเดิมต่อไป(นาถปรีชา-ธรรมบัณฑิตสิทธิศฤงคาร-นนทประชา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า สามีโจทก์กู้เงิน 600 บาท ของจำเลยโดยมอบที่นาโฉนด 2370 กับนาเฉพาะส่วนของสามีโจทก์ ให้จำเลยทำกินต่างดอกเบี้ย สามีโจทก์ตาย โจทก์นำเงินไปชำระหนี้ จำเลยไม่รับจึงขอให้จำเลยรับชำระหนี้ และคืนนาจำเลยต่อสู้ว่า สามีโจทก์ขายนาพิพาทให้จำเลยศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ฟังว่า สามีโจทก์ขายนาแก่จำเลยแล้วจึงพิพากษายกฟ้องโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า โจทก์ฟ้องเรียกที่ดินอันมีโฉนดเป็นหลักฐานคืนจากจำเลย แม้โจทก์จะอ้างในฟ้องว่า ให้จำเลยทำกินต่างดอกเบี้ยเงินกู้ และข้อเท็จจริงฟังได้ตามที่จำเลยต่อสู้ว่าโจทก์ขายให้จำเลยแล้วก็ดี ก็ยังหาทำให้คดีโจทก์ตกไปไม่ จะต้องพิจารณาต่อไปว่าจำเลยได้กรรมสิทธิ์ในที่รายนี้แล้วหรือยัง ปรากฏว่า จำเลยไม่ได้ไปจดทะเบียนการซื้อขายและการครอบครองที่รายนี้ยังไม่ถึง 10 ปี จำเลยยังไม่ได้กรรมสิทธิ์ จึงพิพากษากลับให้จำเลยคืนนาพิพาทให้โจทก์ แต่ทั้งนี้ไม่ตัดสิทธิที่จำเลยจะฟ้องโจทก์ตามสัญญาเดิมต่อไป ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 283/2493นางเก็บ จำเมืองโจทก์นายเหี่ยว ผิวทองอ่อนจำเลย ป.วิ.พ. ม. 142 ป.พ.พ. ม. 456, ม. 1336, ม. 1382, ม. 1373โจทก์ฟ้องเรียกที่ดินอันมีโฉนดเป็นหลักฐานของโจทก์คืนจากจำเลยแม้โจทก์จะได้อ้างในฟ้องว่า ให้จำเลยทำกินต่างดอกเบี้ยเงินกู้ และข้อเท็จจริงฟังได้ตามที่จำเลยต่อสู้ว่า เป็นเรื่องที่โจทก์ขายให้แก่จำเลยแล้วก็ดีก็ยังหาทำให้คดีโจทก์ตกไปไม่ จะต้องพิจารณาต่อไปว่าจำเลยได้กรรมสิทธิ์ในที่รายนี้ แล้วหรือยัง เมื่อคดีปรากฏว่า จำเลยไม่จดทะเบียนการซื้อขายและการครอบครองที่รายนี้มายังไม่ถึง 10 ปี จำเลยก็ยังไม่ได้กรรมสิทธิ์ต้องคืนที่ให้แก่โจทก์โจทก์ฟ้องว่า สามีโจทก์กู้เงิน 600 บาท ของจำเลยโดยมอบที่นาโฉนด 2370 กับนาเฉพาะส่วนของสามีโจทก์ ให้จำเลยทำกินต่างดอกเบี้ย สามีโจทก์ตาย โจทก์นำเงินไปชำระหนี้ จำเลยไม่รับจึงขอให้จำเลยรับชำระหนี้ และคืนนาจำเลยต่อสู้ว่า สามีโจทก์ขายนาพิพาทให้จำเลยศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ฟังว่า สามีโจทก์ขายนาแก่จำเลยแล้วจึงพิพากษายกฟ้องโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า โจทก์ฟ้องเรียกที่ดินอันมีโฉนดเป็นหลักฐานคืนจากจำเลย แม้โจทก์จะอ้างในฟ้องว่า ให้จำเลยทำกินต่างดอกเบี้ยเงินกู้ และข้อเท็จจริงฟังได้ตามที่จำเลยต่อสู้ว่าโจทก์ขายให้จำเลยแล้วก็ดี ก็ยังหาทำให้คดีโจทก์ตกไปไม่ จะต้องพิจารณาต่อไปว่าจำเลยได้กรรมสิทธิ์ในที่รายนี้แล้วหรือยัง ปรากฏว่า จำเลยไม่ได้ไปจดทะเบียนการซื้อขายและการครอบครองที่รายนี้ยังไม่ถึง 10 ปี จำเลยยังไม่ได้กรรมสิทธิ์ จึงพิพากษากลับให้จำเลยคืนนาพิพาทให้โจทก์ แต่ทั้งนี้ไม่ตัดสิทธิที่จำเลยจะฟ้องโจทก์ตามสัญญาเดิมต่อไป(นาถปรีชา-ธรรมบัณฑิตสิทธิศฤงคาร-นนทประชา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ