คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 57219หลักกฎหมาย: ความว่า จำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งว่า ฎีกาของจำเลยเป็นฎีกาข้อเท็จจริง ศาลอุทธรณ์พิพากษาปรับจำเลยยืนตามศาลชั้นต้น ต้องห้ามฎีกาข้อเท็จจริง ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 218 จึงไม่รับฎีกาของจำเลยจำเลยเห็นว่า ฎีกาของจำเลยข้อ 2.1 และ 2.2 นั้นฎีกาว่าศาลอุทธรณ์รับฟังข้อเท็จจริงขัดต่อพยานหลักฐานที่ปรากฏในสำนวน และรับฟังพยานหลักฐานที่ไม่ปรากฏในสำนวนจึงไม่ชอบด้วยกฎหมายเป็นปัญหาข้อกฎหมาย ส่วนฎีกาข้อ 2.3 ฎีกาว่าการกระทำของจำเลยมีเจตนาหลีกเลี่ยงภาษีศุลกากรอันเป็นการกระทำความผิดตามกฎหมายหรือไม่ เป็นปัญหาข้อกฎหมายโปรดมีคำสั่งรับฎีกาของจำเลยไว้พิจารณาต่อไปด้วยหมายเหตุ โจทก์ได้รับสำเนาคำร้องแล้ว (อันดับ 40)ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนว่า จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติศุลกากร พ.ศ. 2469 มาตรา 27 ให้ปรับจำเลย 853,933.44 บาทจำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับฎีกาดังกล่าว(อันดับ 39 แผ่นที่ 2)จำเลยยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 40)คำสั่งฎีกาข้อ 2.1 และ 2.2 ที่ว่า ศาลอุทธรณ์รับฟังข้อเท็จจริงขัดต่อพยานหลักฐานที่ปรากฏในสำนวน และรับฟังพยานหลักฐานที่ไม่ปรากฏในสำนวน จึงไม่ชอบด้วยกฎหมายนั้น ศาลฎีกาตรวจสำนวนแล้วเห็นว่า ศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงตามที่ได้จากการนำสืบแล้ว ฎีกาทั้งสองข้อจึงเป็นการโต้เถียงการชั่งน้ำหนัก พยานของศาล เป็นปัญหาข้อเท็จจริง ส่วนฎีกาข้อ 2.3 ว่าการกระทำของจำเลยมีเจตนาเลี่ยงภาษีศุลกากรหรือไม่นั้นเป็นปัญหาข้อเท็จจริงเช่นกัน ที่ศาลชั้นต้นไม่รับฎีกาของจำเลยทั้งสามข้อชอบแล้ว ให้ยกคำร้อง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 3774/2535พนักงานอัยการ สำนักงานอัยการสูงสุดโจทก์นายทองเต็ม สุทธิสิริโรจน์จำเลยนายทองเต็ม สุทธิสิริโรจน์ จำเลยผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.อ. ม. 218ความว่า จำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งว่า ฎีกาของจำเลยเป็นฎีกาข้อเท็จจริง ศาลอุทธรณ์พิพากษาปรับจำเลยยืนตามศาลชั้นต้น ต้องห้ามฎีกาข้อเท็จจริง ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 218 จึงไม่รับฎีกาของจำเลยจำเลยเห็นว่า ฎีกาของจำเลยข้อ 2.1 และ 2.2 นั้นฎีกาว่าศาลอุทธรณ์รับฟังข้อเท็จจริงขัดต่อพยานหลักฐานที่ปรากฏในสำนวน และรับฟังพยานหลักฐานที่ไม่ปรากฏในสำนวนจึงไม่ชอบด้วยกฎหมายเป็นปัญหาข้อกฎหมาย ส่วนฎีกาข้อ 2.3 ฎีกาว่าการกระทำของจำเลยมีเจตนาหลีกเลี่ยงภาษีศุลกากรอันเป็นการกระทำความผิดตามกฎหมายหรือไม่ เป็นปัญหาข้อกฎหมายโปรดมีคำสั่งรับฎีกาของจำเลยไว้พิจารณาต่อไปด้วยหมายเหตุ โจทก์ได้รับสำเนาคำร้องแล้ว (อันดับ 40)ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนว่า จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติศุลกากร พ.ศ. 2469 มาตรา 27 ให้ปรับจำเลย 853,933.44 บาทจำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับฎีกาดังกล่าว(อันดับ 39 แผ่นที่ 2)จำเลยยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 40)คำสั่งฎีกาข้อ 2.1 และ 2.2 ที่ว่า ศาลอุทธรณ์รับฟังข้อเท็จจริงขัดต่อพยานหลักฐานที่ปรากฏในสำนวน และรับฟังพยานหลักฐานที่ไม่ปรากฏในสำนวน จึงไม่ชอบด้วยกฎหมายนั้น ศาลฎีกาตรวจสำนวนแล้วเห็นว่า ศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงตามที่ได้จากการนำสืบแล้ว ฎีกาทั้งสองข้อจึงเป็นการโต้เถียงการชั่งน้ำหนัก พยานของศาล เป็นปัญหาข้อเท็จจริง ส่วนฎีกาข้อ 2.3 ว่าการกระทำของจำเลยมีเจตนาเลี่ยงภาษีศุลกากรหรือไม่นั้นเป็นปัญหาข้อเท็จจริงเช่นกัน ที่ศาลชั้นต้นไม่รับฎีกาของจำเลยทั้งสามข้อชอบแล้ว ให้ยกคำร้อง(ไมตรี กลั่นนุรักษ์-สุรินทร์ นาควิเชียร-บรรเทิง มุลพรม)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 3774/2535พนักงานอัยการ สำนักงานอัยการสูงสุดโจทก์นายทองเต็ม สุทธิสิริโรจน์จำเลยนายทองเต็ม สุทธิสิริโรจน์ จำเลยผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.อ. ม. 218ความว่า จำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งว่า ฎีกาของจำเลยเป็นฎีกาข้อเท็จจริง ศาลอุทธรณ์พิพากษาปรับจำเลยยืนตามศาลชั้นต้น ต้องห้ามฎีกาข้อเท็จจริง ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 218 จึงไม่รับฎีกาของจำเลยจำเลยเห็นว่า ฎีกาของจำเลยข้อ 2.1 และ 2.2 นั้นฎีกาว่าศาลอุทธรณ์รับฟังข้อเท็จจริงขัดต่อพยานหลักฐานที่ปรากฏในสำนวน และรับฟังพยานหลักฐานที่ไม่ปรากฏในสำนวนจึงไม่ชอบด้วยกฎหมายเป็นปัญหาข้อกฎหมาย ส่วนฎีกาข้อ 2.3 ฎีกาว่าการกระทำของจำเลยมีเจตนาหลีกเลี่ยงภาษีศุลกากรอันเป็นการกระทำความผิดตามกฎหมายหรือไม่ เป็นปัญหาข้อกฎหมายโปรดมีคำสั่งรับฎีกาของจำเลยไว้พิจารณาต่อไปด้วยหมายเหตุ โจทก์ได้รับสำเนาคำร้องแล้ว (อันดับ 40)ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนว่า จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติศุลกากร พ.ศ. 2469 มาตรา 27 ให้ปรับจำเลย 853,933.44 บาทจำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับฎีกาดังกล่าว(อันดับ 39 แผ่นที่ 2)จำเลยยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 40)คำสั่งฎีกาข้อ 2.1 และ 2.2 ที่ว่า ศาลอุทธรณ์รับฟังข้อเท็จจริงขัดต่อพยานหลักฐานที่ปรากฏในสำนวน และรับฟังพยานหลักฐานที่ไม่ปรากฏในสำนวน จึงไม่ชอบด้วยกฎหมายนั้น ศาลฎีกาตรวจสำนวนแล้วเห็นว่า ศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงตามที่ได้จากการนำสืบแล้ว ฎีกาทั้งสองข้อจึงเป็นการโต้เถียงการชั่งน้ำหนัก พยานของศาล เป็นปัญหาข้อเท็จจริง ส่วนฎีกาข้อ 2.3 ว่าการกระทำของจำเลยมีเจตนาเลี่ยงภาษีศุลกากรหรือไม่นั้นเป็นปัญหาข้อเท็จจริงเช่นกัน ที่ศาลชั้นต้นไม่รับฎีกาของจำเลยทั้งสามข้อชอบแล้ว ให้ยกคำร้อง(ไมตรี กลั่นนุรักษ์-สุรินทร์ นาควิเชียร-บรรเทิง มุลพรม)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ