คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5766/2537หลักกฎหมาย: เมื่อเช็คพิพาทมีรายการครบถ้วนตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาตรา 988 แม้ธนาคารปฏิเสธการจ่ายเงินแล้วก็ยังคงเป็นเช็คตามมาตรา 987 จำเลยที่ 1 ผู้สั่งจ่ายและจำเลยที่ 2 ที่ 3 ผู้สลักหลังยังคงต้องรับผิดตามเนื้อความในเช็คพิพาทตาม มาตรา 900 เช็คพิพาทเป็นเช็คสั่งจ่ายให้แก่โจทก์หรือผู้ถือ จำเลยที่ 4 สลักหลังเช็คพิพาทย่อมเป็นประกัน (อาวัล) สำหรับจำเลยที่ 1 และมีความรับผิดอย่างเดียวกับจำเลยที่ 1 ตามมาตรา 921,940 ประกอบด้วยมาตรา 989ทั้งต้องร่วมกับจำเลยที่ 1 ซึ่งเป็นผู้สั่งจ่ายและจำเลยที่ 2 และที่ 3 ผู้รับอาวัลรับผิดตามเช็คพิพาทต่อโจทก์ตามมาตรา 967ประกอบด้วยมาตรา 989 แม้จำเลยที่ 4 สลักหลังเช็คพิพาทหลังจากธนาคารปฏิเสธการจ่ายเงินก็ไม่ทำให้จำเลยที่ 4 หลุดพ้นจากความรับผิดตามเช็คพิพาทโจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นผู้ทรงเช็ค สั่งจ่ายเงินให้แก่โจทก์หรือผู้ถือที่จำเลยที่ 1 เป็นผู้สั่งจ่าย จำเลยที่ 2 ที่ 3 ที่ 4เป็นผู้สลักหลัง จำเลยที่ 1 ได้มอบเช็คฉบับดังกล่าวชำระหนี้ให้แก่โจทก์ เมื่อเช็คถึงกำหนดโจทก์ได้ นำไปเข้าบัญชีของโจทก์ที่ธนาคารเพื่อให้เรียกเก็บเงิน แต่ธนาคารตามเช็คได้ปฏิเสธการจ่ายเงินขอให้บังคับจำเลยทั้งสี่ร่วมกันชำระเงินให้แก่โจทก์จำนวน 75,250 บาทพร้อมดอกเบี้ยอัตราร้อยละ 7.5 ต่อปี ในต้นเงิน 70,000 บาท นับแต่วันถัดจากวันฟ้องเป็นต้นไปจนกว่าจะชำระเสร็จจำเลยที่ 1 ถึงที่ 3 ขาดนัดยื่นคำให้การและขาดนัดพิจารณาจำเลยที่ 4 ให้การและแก้ไขคำให้การว่า จำเลยที่ 4 ลงชื่อในเช็คหลังจากเช็คถูกธนาคารปฏิเสธการจ่ายเงิน เป็นเหตุให้ขาดลักษณะของเช็คตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 987คือขาดธนาคารที่จะใช้เงินตามเช็คทำให้เช็คดังกล่าวขาดความเชื่อถือไม่อาจนำไปใช้เป็นเช็คหรือตั๋วเงินอีกต่อไป จำเลยที่ 4 จึงไม่ใช่ผู้สลักหลังหรือผู้รับอาวัลเช็ค และนับแต่จำเลยที่ 4 ลงลายมือชื่อในเช็คแล้วโจทก์ไม่เคยนำเช็คดังกล่าวไปเรียกเก็บเงินจากธนาคารอีกและโจทก์ได้รับชำระหนี้บางส่วนแล้ว ขอให้ยกฟ้องศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยทั้งสี่ร่วมกันชำระเงินให้แก่โจทก์จำนวน 44,000 บาท พร้อมด้วยดอกเบี้ยร้อยละ 7.5 ต่อปี นับแต่วันฟ้องเป็นต้นไปจนกว่าจะชำระเสร็จจำเลยที่ 4 อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า ให้ยกฟ้องโจทก์สำหรับจำเลยที่ 4นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นโจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า แม้ธนาคารจะปฏิเสธการจ่ายเงินตามเช็คเอกสารหมาย จ.2 แล้ว เช็คดังกล่าวซึ่งมีรายการครบถ้วนตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 988 ก็ยังเป็นเช็คตามความหมายแห่งมาตรา 987 จำเลยที่ 1 ผู้สั่งจ่ายและจำเลยที่ 2 ที่ 3 ผู้สลักหลังย่อมจะต้องรับผิดตามเนื้อความในเช็คนั้นตามมาตรา 900 เช็คดังกล่าวเป็นเช็คสั่งจ่ายให้แก่โจทก์หรือผู้ถือ จำเลยที่ 4 ซึ่งได้สลักหลังเช็คนั้นย่อมเป็นประกัน (อาวัล) สำหรับจำเลยที่ 1 ผู้สั่งจ่ายและมีความรับผิดอย่างเดียวกับบุคคลซึ่งตนประกันตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 921, 940 ประกอบด้วยมาตรา 989ทั้งจะต้องร่วมกับจำเลยที่ 1 ซึ่งเป็นผู้สั่งจ่าย และจำเลยที่ 2และที่ 3 ผู้รับอาวัลรับผิดตามเช็คเอกสารหมาย จ.2 ต่อโจทก์ตามมาตรา967 ประกอบด้วยมาตรา 989 แม้จำเลยที่ 4 จะสลักหลังเช็คดังกล่าวหลังจากธนาคารปฏิเสธการจ่ายเงินตามเช็คนั้นแล้วก็ไม่ทำให้จำเลยที่ 4 หลุดพ้นจากความรับผิดตามเช็คนั้นต่อโจทก์ ที่ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า จำเลยที่ 4 ไม่ต้องรับผิดต่อโจทก์และพิพากษายกฟ้องโจทก์สำหรับจำเลยที่ 4 นั้น ศาลฎีกาไม่เห็นพ้องด้วย ฎีกาของโจทก์ฟังขึ้นพิพากษาแก้เป็นว่า ให้บังคับคดีตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5766/2537นาง สุธิดา ตันติคุรุเสถียรโจทก์นาย ชาญ วัตร เยื้อง กับพวกจำเลย ป.พ.พ. ม. 900, ม. 904, ม. 921, ม. 940, ม. 967, ม. 987, ม. 988, ม. 989 เมื่อเช็คพิพาทมีรายการครบถ้วนตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาตรา 988 แม้ธนาคารปฏิเสธการจ่ายเงินแล้วก็ยังคงเป็นเช็คตามมาตรา 987 จำเลยที่ 1 ผู้สั่งจ่ายและจำเลยที่ 2 ที่ 3 ผู้สลักหลังยังคงต้องรับผิดตามเนื้อความในเช็คพิพาทตาม มาตรา 900 เช็คพิพาทเป็นเช็คสั่งจ่ายให้แก่โจทก์หรือผู้ถือ จำเลยที่ 4 สลักหลังเช็คพิพาทย่อมเป็นประกัน (อาวัล) สำหรับจำเลยที่ 1 และมีความรับผิดอย่างเดียวกับจำเลยที่ 1 ตามมาตรา 921,940 ประกอบด้วยมาตรา 989ทั้งต้องร่วมกับจำเลยที่ 1 ซึ่งเป็นผู้สั่งจ่ายและจำเลยที่ 2 และที่ 3 ผู้รับอาวัลรับผิดตามเช็คพิพาทต่อโจทก์ตามมาตรา 967ประกอบด้วยมาตรา 989 แม้จำเลยที่ 4 สลักหลังเช็คพิพาทหลังจากธนาคารปฏิเสธการจ่ายเงินก็ไม่ทำให้จำเลยที่ 4 หลุดพ้นจากความรับผิดตามเช็คพิพาทโจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นผู้ทรงเช็ค สั่งจ่ายเงินให้แก่โจทก์หรือผู้ถือที่จำเลยที่ 1 เป็นผู้สั่งจ่าย จำเลยที่ 2 ที่ 3 ที่ 4เป็นผู้สลักหลัง จำเลยที่ 1 ได้มอบเช็คฉบับดังกล่าวชำระหนี้ให้แก่โจทก์ เมื่อเช็คถึงกำหนดโจทก์ได้ นำไปเข้าบัญชีของโจทก์ที่ธนาคารเพื่อให้เรียกเก็บเงิน แต่ธนาคารตามเช็คได้ปฏิเสธการจ่ายเงินขอให้บังคับจำเลยทั้งสี่ร่วมกันชำระเงินให้แก่โจทก์จำนวน 75,250 บาทพร้อมดอกเบี้ยอัตราร้อยละ 7.5 ต่อปี ในต้นเงิน 70,000 บาท นับแต่วันถัดจากวันฟ้องเป็นต้นไปจนกว่าจะชำระเสร็จจำเลยที่ 1 ถึงที่ 3 ขาดนัดยื่นคำให้การและขาดนัดพิจารณาจำเลยที่ 4 ให้การและแก้ไขคำให้การว่า จำเลยที่ 4 ลงชื่อในเช็คหลังจากเช็คถูกธนาคารปฏิเสธการจ่ายเงิน เป็นเหตุให้ขาดลักษณะของเช็คตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 987คือขาดธนาคารที่จะใช้เงินตามเช็คทำให้เช็คดังกล่าวขาดความเชื่อถือไม่อาจนำไปใช้เป็นเช็คหรือตั๋วเงินอีกต่อไป จำเลยที่ 4 จึงไม่ใช่ผู้สลักหลังหรือผู้รับอาวัลเช็ค และนับแต่จำเลยที่ 4 ลงลายมือชื่อในเช็คแล้วโจทก์ไม่เคยนำเช็คดังกล่าวไปเรียกเก็บเงินจากธนาคารอีกและโจทก์ได้รับชำระหนี้บางส่วนแล้ว ขอให้ยกฟ้องศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยทั้งสี่ร่วมกันชำระเงินให้แก่โจทก์จำนวน 44,000 บาท พร้อมด้วยดอกเบี้ยร้อยละ 7.5 ต่อปี นับแต่วันฟ้องเป็นต้นไปจนกว่าจะชำระเสร็จจำเลยที่ 4 อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า ให้ยกฟ้องโจทก์สำหรับจำเลยที่ 4นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นโจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า แม้ธนาคารจะปฏิเสธการจ่ายเงินตามเช็คเอกสารหมาย จ.2 แล้ว เช็คดังกล่าวซึ่งมีรายการครบถ้วนตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 988 ก็ยังเป็นเช็คตามความหมายแห่งมาตรา 987 จำเลยที่ 1 ผู้สั่งจ่ายและจำเลยที่ 2 ที่ 3 ผู้สลักหลังย่อมจะต้องรับผิดตามเนื้อความในเช็คนั้นตามมาตรา 900 เช็คดังกล่าวเป็นเช็คสั่งจ่ายให้แก่โจทก์หรือผู้ถือ จำเลยที่ 4 ซึ่งได้สลักหลังเช็คนั้นย่อมเป็นประกัน (อาวัล) สำหรับจำเลยที่ 1 ผู้สั่งจ่ายและมีความรับผิดอย่างเดียวกับบุคคลซึ่งตนประกันตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 921, 940 ประกอบด้วยมาตรา 989ทั้งจะต้องร่วมกับจำเลยที่ 1 ซึ่งเป็นผู้สั่งจ่าย และจำเลยที่ 2และที่ 3 ผู้รับอาวัลรับผิดตามเช็คเอกสารหมาย จ.2 ต่อโจทก์ตามมาตรา967 ประกอบด้วยมาตรา 989 แม้จำเลยที่ 4 จะสลักหลังเช็คดังกล่าวหลังจากธนาคารปฏิเสธการจ่ายเงินตามเช็คนั้นแล้วก็ไม่ทำให้จำเลยที่ 4 หลุดพ้นจากความรับผิดตามเช็คนั้นต่อโจทก์ ที่ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า จำเลยที่ 4 ไม่ต้องรับผิดต่อโจทก์และพิพากษายกฟ้องโจทก์สำหรับจำเลยที่ 4 นั้น ศาลฎีกาไม่เห็นพ้องด้วย ฎีกาของโจทก์ฟังขึ้นพิพากษาแก้เป็นว่า ให้บังคับคดีตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น(สังเวียน รัตนมุง-นิเวศน์ คำผอง-สมาน เวทวินิจ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นผู้ทรงเช็ค สั่งจ่ายเงินให้แก่โจทก์หรือผู้ถือที่จำเลยที่ 1 เป็นผู้สั่งจ่าย จำเลยที่ 2 ที่ 3 ที่ 4เป็นผู้สลักหลัง จำเลยที่ 1 ได้มอบเช็คฉบับดังกล่าวชำระหนี้ให้แก่โจทก์ เมื่อเช็คถึงกำหนดโจทก์ได้ นำไปเข้าบัญชีของโจทก์ที่ธนาคารเพื่อให้เรียกเก็บเงิน แต่ธนาคารตามเช็คได้ปฏิเสธการจ่ายเงินขอให้บังคับจำเลยทั้งสี่ร่วมกันชำระเงินให้แก่โจทก์จำนวน 75,250 บาทพร้อมดอกเบี้ยอัตราร้อยละ 7.5 ต่อปี ในต้นเงิน 70,000 บาท นับแต่วันถัดจากวันฟ้องเป็นต้นไปจนกว่าจะชำระเสร็จจำเลยที่ 1 ถึงที่ 3 ขาดนัดยื่นคำให้การและขาดนัดพิจารณาจำเลยที่ 4 ให้การและแก้ไขคำให้การว่า จำเลยที่ 4 ลงชื่อในเช็คหลังจากเช็คถูกธนาคารปฏิเสธการจ่ายเงิน เป็นเหตุให้ขาดลักษณะของเช็คตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 987คือขาดธนาคารที่จะใช้เงินตามเช็คทำให้เช็คดังกล่าวขาดความเชื่อถือไม่อาจนำไปใช้เป็นเช็คหรือตั๋วเงินอีกต่อไป จำเลยที่ 4 จึงไม่ใช่ผู้สลักหลังหรือผู้รับอาวัลเช็ค และนับแต่จำเลยที่ 4 ลงลายมือชื่อในเช็คแล้วโจทก์ไม่เคยนำเช็คดังกล่าวไปเรียกเก็บเงินจากธนาคารอีกและโจทก์ได้รับชำระหนี้บางส่วนแล้ว ขอให้ยกฟ้องศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยทั้งสี่ร่วมกันชำระเงินให้แก่โจทก์จำนวน 44,000 บาท พร้อมด้วยดอกเบี้ยร้อยละ 7.5 ต่อปี นับแต่วันฟ้องเป็นต้นไปจนกว่าจะชำระเสร็จจำเลยที่ 4 อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า ให้ยกฟ้องโจทก์สำหรับจำเลยที่ 4นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นโจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า แม้ธนาคารจะปฏิเสธการจ่ายเงินตามเช็คเอกสารหมาย จ.2 แล้ว เช็คดังกล่าวซึ่งมีรายการครบถ้วนตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 988 ก็ยังเป็นเช็คตามความหมายแห่งมาตรา 987 จำเลยที่ 1 ผู้สั่งจ่ายและจำเลยที่ 2 ที่ 3 ผู้สลักหลังย่อมจะต้องรับผิดตามเนื้อความในเช็คนั้นตามมาตรา 900 เช็คดังกล่าวเป็นเช็คสั่งจ่ายให้แก่โจทก์หรือผู้ถือ จำเลยที่ 4 ซึ่งได้สลักหลังเช็คนั้นย่อมเป็นประกัน (อาวัล) สำหรับจำเลยที่ 1 ผู้สั่งจ่ายและมีความรับผิดอย่างเดียวกับบุคคลซึ่งตนประกันตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 921, 940 ประกอบด้วยมาตรา 989ทั้งจะต้องร่วมกับจำเลยที่ 1 ซึ่งเป็นผู้สั่งจ่าย และจำเลยที่ 2และที่ 3 ผู้รับอาวัลรับผิดตามเช็คเอกสารหมาย จ.2 ต่อโจทก์ตามมาตรา967 ประกอบด้วยมาตรา 989 แม้จำเลยที่ 4 จะสลักหลังเช็คดังกล่าวหลังจากธนาคารปฏิเสธการจ่ายเงินตามเช็คนั้นแล้วก็ไม่ทำให้จำเลยที่ 4 หลุดพ้นจากความรับผิดตามเช็คนั้นต่อโจทก์ ที่ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า จำเลยที่ 4 ไม่ต้องรับผิดต่อโจทก์และพิพากษายกฟ้องโจทก์สำหรับจำเลยที่ 4 นั้น ศาลฎีกาไม่เห็นพ้องด้วย ฎีกาของโจทก์ฟังขึ้นพิพากษาแก้เป็นว่า ให้บังคับคดีตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5766/2537นาง สุธิดา ตันติคุรุเสถียรโจทก์นาย ชาญ วัตร เยื้อง กับพวกจำเลย ป.พ.พ. ม. 900, ม. 904, ม. 921, ม. 940, ม. 967, ม. 987, ม. 988, ม. 989 เมื่อเช็คพิพาทมีรายการครบถ้วนตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาตรา 988 แม้ธนาคารปฏิเสธการจ่ายเงินแล้วก็ยังคงเป็นเช็คตามมาตรา 987 จำเลยที่ 1 ผู้สั่งจ่ายและจำเลยที่ 2 ที่ 3 ผู้สลักหลังยังคงต้องรับผิดตามเนื้อความในเช็คพิพาทตาม มาตรา 900 เช็คพิพาทเป็นเช็คสั่งจ่ายให้แก่โจทก์หรือผู้ถือ จำเลยที่ 4 สลักหลังเช็คพิพาทย่อมเป็นประกัน (อาวัล) สำหรับจำเลยที่ 1 และมีความรับผิดอย่างเดียวกับจำเลยที่ 1 ตามมาตรา 921,940 ประกอบด้วยมาตรา 989ทั้งต้องร่วมกับจำเลยที่ 1 ซึ่งเป็นผู้สั่งจ่ายและจำเลยที่ 2 และที่ 3 ผู้รับอาวัลรับผิดตามเช็คพิพาทต่อโจทก์ตามมาตรา 967ประกอบด้วยมาตรา 989 แม้จำเลยที่ 4 สลักหลังเช็คพิพาทหลังจากธนาคารปฏิเสธการจ่ายเงินก็ไม่ทำให้จำเลยที่ 4 หลุดพ้นจากความรับผิดตามเช็คพิพาทโจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นผู้ทรงเช็ค สั่งจ่ายเงินให้แก่โจทก์หรือผู้ถือที่จำเลยที่ 1 เป็นผู้สั่งจ่าย จำเลยที่ 2 ที่ 3 ที่ 4เป็นผู้สลักหลัง จำเลยที่ 1 ได้มอบเช็คฉบับดังกล่าวชำระหนี้ให้แก่โจทก์ เมื่อเช็คถึงกำหนดโจทก์ได้ นำไปเข้าบัญชีของโจทก์ที่ธนาคารเพื่อให้เรียกเก็บเงิน แต่ธนาคารตามเช็คได้ปฏิเสธการจ่ายเงินขอให้บังคับจำเลยทั้งสี่ร่วมกันชำระเงินให้แก่โจทก์จำนวน 75,250 บาทพร้อมดอกเบี้ยอัตราร้อยละ 7.5 ต่อปี ในต้นเงิน 70,000 บาท นับแต่วันถัดจากวันฟ้องเป็นต้นไปจนกว่าจะชำระเสร็จจำเลยที่ 1 ถึงที่ 3 ขาดนัดยื่นคำให้การและขาดนัดพิจารณาจำเลยที่ 4 ให้การและแก้ไขคำให้การว่า จำเลยที่ 4 ลงชื่อในเช็คหลังจากเช็คถูกธนาคารปฏิเสธการจ่ายเงิน เป็นเหตุให้ขาดลักษณะของเช็คตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 987คือขาดธนาคารที่จะใช้เงินตามเช็คทำให้เช็คดังกล่าวขาดความเชื่อถือไม่อาจนำไปใช้เป็นเช็คหรือตั๋วเงินอีกต่อไป จำเลยที่ 4 จึงไม่ใช่ผู้สลักหลังหรือผู้รับอาวัลเช็ค และนับแต่จำเลยที่ 4 ลงลายมือชื่อในเช็คแล้วโจทก์ไม่เคยนำเช็คดังกล่าวไปเรียกเก็บเงินจากธนาคารอีกและโจทก์ได้รับชำระหนี้บางส่วนแล้ว ขอให้ยกฟ้องศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยทั้งสี่ร่วมกันชำระเงินให้แก่โจทก์จำนวน 44,000 บาท พร้อมด้วยดอกเบี้ยร้อยละ 7.5 ต่อปี นับแต่วันฟ้องเป็นต้นไปจนกว่าจะชำระเสร็จจำเลยที่ 4 อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า ให้ยกฟ้องโจทก์สำหรับจำเลยที่ 4นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นโจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า แม้ธนาคารจะปฏิเสธการจ่ายเงินตามเช็คเอกสารหมาย จ.2 แล้ว เช็คดังกล่าวซึ่งมีรายการครบถ้วนตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 988 ก็ยังเป็นเช็คตามความหมายแห่งมาตรา 987 จำเลยที่ 1 ผู้สั่งจ่ายและจำเลยที่ 2 ที่ 3 ผู้สลักหลังย่อมจะต้องรับผิดตามเนื้อความในเช็คนั้นตามมาตรา 900 เช็คดังกล่าวเป็นเช็คสั่งจ่ายให้แก่โจทก์หรือผู้ถือ จำเลยที่ 4 ซึ่งได้สลักหลังเช็คนั้นย่อมเป็นประกัน (อาวัล) สำหรับจำเลยที่ 1 ผู้สั่งจ่ายและมีความรับผิดอย่างเดียวกับบุคคลซึ่งตนประกันตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 921, 940 ประกอบด้วยมาตรา 989ทั้งจะต้องร่วมกับจำเลยที่ 1 ซึ่งเป็นผู้สั่งจ่าย และจำเลยที่ 2และที่ 3 ผู้รับอาวัลรับผิดตามเช็คเอกสารหมาย จ.2 ต่อโจทก์ตามมาตรา967 ประกอบด้วยมาตรา 989 แม้จำเลยที่ 4 จะสลักหลังเช็คดังกล่าวหลังจากธนาคารปฏิเสธการจ่ายเงินตามเช็คนั้นแล้วก็ไม่ทำให้จำเลยที่ 4 หลุดพ้นจากความรับผิดตามเช็คนั้นต่อโจทก์ ที่ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า จำเลยที่ 4 ไม่ต้องรับผิดต่อโจทก์และพิพากษายกฟ้องโจทก์สำหรับจำเลยที่ 4 นั้น ศาลฎีกาไม่เห็นพ้องด้วย ฎีกาของโจทก์ฟังขึ้นพิพากษาแก้เป็นว่า ให้บังคับคดีตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น(สังเวียน รัตนมุง-นิเวศน์ คำผอง-สมาน เวทวินิจ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ