คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 57/2487หลักกฎหมาย: เปนสามีภรรยากันตามกดหมายมาก่อนแล้วมาจอดทเบีนยสมรสพายหลัง ก็นำสืบถึงการเปนสามีภรรยากันก่อนจดทเบียนได้ ไม่เปนการสืบแก้ไขเอกสาร. จำเลยไห้การว่าได้เปนสามีภรรยากันมาแต่ปี 2467 แล้วมาจดทเบียนปี 2484 ดังนี้ จำเลยสืบพยานว่าได้แต่งงานกันชอบด้วยกดหมายแต่ปี 2467 ได้ไม่นอกประเด็น. ฟ้องว่าโจทเปนภรรยาผู้ตายควนได้รับมรดกผู้ตาย ขอไห้ห้ามจำเลยไม่ไห้เกี่ยวข้องดังนี้ แม้สาลล่างตัดสินยืนกันมา ก็ดีกาไนข้อเท็จจิงได้ (โดยเปนคดีเกี่ยวด้วยสิทธิไนครอบครัว)โจทฟ้องว่าเปนภรรยานายบุญชู ควนได้รับทรัพย์มรดกนายบุญชู ขอไห้ห้ามจำเลยหย่าเกี่ยวข้อง จำเลยต่อสู้ว่า เปนภรรยานายบุญชูชอบด้วยกดหมายแต่ปี ๒๔๖๗ และได้จดทเบียนสมรสปี ๒๔๘๔ โจทหาไช่ภรรยานายบุญชูไม่ สาลแพ่งและสาลอุธรน์ ฟังว่า โจทจำเลยต่างเปนภรรยานายบุญชูด้วยกัน สำหรับจำเลยนั้นแม้จดทเบียนสมรสกับนายบุญชูปี ๒๔๘๔ ก็ดี แต่ก็เปนภรรยานายบุญชูมาแต่ปี ๒๔๖๗ โจทจึงเปนทายาทโดยธัมควนได้รับมรดกนายบุญชูตามประมวนกดหมายแพ่งฯ มาตรา ๑๖๒๙ โจทดีกา ๓ ข้อคือ ๑. จำเลยมิได้เปนภรรยานายบุญชู ๒. จำเลยจะสืบว่าเปนภรรยานายบุญชูก่อนจดทเบียนสมรสไม่ได้เพราะสืบแก้ไขเอกสาร ๓. แม้จะสืบได้ก็นอกประเด็น เพราะคำไห้การไม่ได้อ้างว่าแต่งงานกับนายบุญชู ไนประเด็นข้อ ๑ สาลดีกาฟังข้อเท็ดจิงว่า จำเลยแต่งงานกับนายบุญชูเปนสามีภรรยากันโดยชอบตั้งแต่ปี ๒๔๖๗ ไนประะเด็นข้อ ๒ จำเลยไม่ได้สืบแก้ไขเอกสารหากเปนการสืบถึงถานะระหว่างจำเลยกับนายบุญชูซึ่งมีหยู่ก่อนจดทเบียน และไนประเด็นข้อ ๓ ไม่เปนเรื่องนอกประเด็น เพราะจำเลยไห้การต่อสู้ว่า จำเลยกับนายบุญชูได้เปนสามีภรรยากันโดยชอบด้วยกดหมายมาแต่ปี ๒๔๖๗ จึงพิพากสายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 57/2487นางฉวี คำสว่างโจทก์นางเช็งจู คำสว่างจำเลย ป.พ.พ. ม. 1449, ม. 1629 ป.วิ.พ. ม. 93, ม. 94, ม. 177, ม. 248เปนสามีภรรยากันตามกดหมายมาก่อนแล้วมาจอดทเบีนยสมรสพายหลัง ก็นำสืบถึงการเปนสามีภรรยากันก่อนจดทเบียนได้ ไม่เปนการสืบแก้ไขเอกสาร. จำเลยไห้การว่าได้เปนสามีภรรยากันมาแต่ปี 2467 แล้วมาจดทเบียนปี 2484 ดังนี้ จำเลยสืบพยานว่าได้แต่งงานกันชอบด้วยกดหมายแต่ปี 2467 ได้ไม่นอกประเด็น. ฟ้องว่าโจทเปนภรรยาผู้ตายควนได้รับมรดกผู้ตาย ขอไห้ห้ามจำเลยไม่ไห้เกี่ยวข้องดังนี้ แม้สาลล่างตัดสินยืนกันมา ก็ดีกาไนข้อเท็จจิงได้ (โดยเปนคดีเกี่ยวด้วยสิทธิไนครอบครัว)โจทฟ้องว่าเปนภรรยานายบุญชู ควนได้รับทรัพย์มรดกนายบุญชู ขอไห้ห้ามจำเลยหย่าเกี่ยวข้อง จำเลยต่อสู้ว่า เปนภรรยานายบุญชูชอบด้วยกดหมายแต่ปี ๒๔๖๗ และได้จดทเบียนสมรสปี ๒๔๘๔ โจทหาไช่ภรรยานายบุญชูไม่ สาลแพ่งและสาลอุธรน์ ฟังว่า โจทจำเลยต่างเปนภรรยานายบุญชูด้วยกัน สำหรับจำเลยนั้นแม้จดทเบียนสมรสกับนายบุญชูปี ๒๔๘๔ ก็ดี แต่ก็เปนภรรยานายบุญชูมาแต่ปี ๒๔๖๗ โจทจึงเปนทายาทโดยธัมควนได้รับมรดกนายบุญชูตามประมวนกดหมายแพ่งฯ มาตรา ๑๖๒๙ โจทดีกา ๓ ข้อคือ ๑. จำเลยมิได้เปนภรรยานายบุญชู ๒. จำเลยจะสืบว่าเปนภรรยานายบุญชูก่อนจดทเบียนสมรสไม่ได้เพราะสืบแก้ไขเอกสาร ๓. แม้จะสืบได้ก็นอกประเด็น เพราะคำไห้การไม่ได้อ้างว่าแต่งงานกับนายบุญชู ไนประเด็นข้อ ๑ สาลดีกาฟังข้อเท็ดจิงว่า จำเลยแต่งงานกับนายบุญชูเปนสามีภรรยากันโดยชอบตั้งแต่ปี ๒๔๖๗ ไนประะเด็นข้อ ๒ จำเลยไม่ได้สืบแก้ไขเอกสารหากเปนการสืบถึงถานะระหว่างจำเลยกับนายบุญชูซึ่งมีหยู่ก่อนจดทเบียน และไนประเด็นข้อ ๓ ไม่เปนเรื่องนอกประเด็น เพราะจำเลยไห้การต่อสู้ว่า จำเลยกับนายบุญชูได้เปนสามีภรรยากันโดยชอบด้วยกดหมายมาแต่ปี ๒๔๖๗ จึงพิพากสายืน(ธรรมบัณฑิต บุนยะปานะ-ชม จามรมาน-ทิพปัญญา อ. บุปผเวส)ศาลชั้นต้น - นายชวน สิงหลกะศาลอุทธรณ์ - นายสารนิติ สัดยาบันแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทฟ้องว่าเปนภรรยานายบุญชู ควนได้รับทรัพย์มรดกนายบุญชู ขอไห้ห้ามจำเลยหย่าเกี่ยวข้อง จำเลยต่อสู้ว่า เปนภรรยานายบุญชูชอบด้วยกดหมายแต่ปี ๒๔๖๗ และได้จดทเบียนสมรสปี ๒๔๘๔ โจทหาไช่ภรรยานายบุญชูไม่ สาลแพ่งและสาลอุธรน์ ฟังว่า โจทจำเลยต่างเปนภรรยานายบุญชูด้วยกัน สำหรับจำเลยนั้นแม้จดทเบียนสมรสกับนายบุญชูปี ๒๔๘๔ ก็ดี แต่ก็เปนภรรยานายบุญชูมาแต่ปี ๒๔๖๗ โจทจึงเปนทายาทโดยธัมควนได้รับมรดกนายบุญชูตามประมวนกดหมายแพ่งฯ มาตรา ๑๖๒๙ โจทดีกา ๓ ข้อคือ ๑. จำเลยมิได้เปนภรรยานายบุญชู ๒. จำเลยจะสืบว่าเปนภรรยานายบุญชูก่อนจดทเบียนสมรสไม่ได้เพราะสืบแก้ไขเอกสาร ๓. แม้จะสืบได้ก็นอกประเด็น เพราะคำไห้การไม่ได้อ้างว่าแต่งงานกับนายบุญชู ไนประเด็นข้อ ๑ สาลดีกาฟังข้อเท็ดจิงว่า จำเลยแต่งงานกับนายบุญชูเปนสามีภรรยากันโดยชอบตั้งแต่ปี ๒๔๖๗ ไนประะเด็นข้อ ๒ จำเลยไม่ได้สืบแก้ไขเอกสารหากเปนการสืบถึงถานะระหว่างจำเลยกับนายบุญชูซึ่งมีหยู่ก่อนจดทเบียน และไนประเด็นข้อ ๓ ไม่เปนเรื่องนอกประเด็น เพราะจำเลยไห้การต่อสู้ว่า จำเลยกับนายบุญชูได้เปนสามีภรรยากันโดยชอบด้วยกดหมายมาแต่ปี ๒๔๖๗ จึงพิพากสายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 57/2487นางฉวี คำสว่างโจทก์นางเช็งจู คำสว่างจำเลย ป.พ.พ. ม. 1449, ม. 1629 ป.วิ.พ. ม. 93, ม. 94, ม. 177, ม. 248เปนสามีภรรยากันตามกดหมายมาก่อนแล้วมาจอดทเบีนยสมรสพายหลัง ก็นำสืบถึงการเปนสามีภรรยากันก่อนจดทเบียนได้ ไม่เปนการสืบแก้ไขเอกสาร. จำเลยไห้การว่าได้เปนสามีภรรยากันมาแต่ปี 2467 แล้วมาจดทเบียนปี 2484 ดังนี้ จำเลยสืบพยานว่าได้แต่งงานกันชอบด้วยกดหมายแต่ปี 2467 ได้ไม่นอกประเด็น. ฟ้องว่าโจทเปนภรรยาผู้ตายควนได้รับมรดกผู้ตาย ขอไห้ห้ามจำเลยไม่ไห้เกี่ยวข้องดังนี้ แม้สาลล่างตัดสินยืนกันมา ก็ดีกาไนข้อเท็จจิงได้ (โดยเปนคดีเกี่ยวด้วยสิทธิไนครอบครัว)โจทฟ้องว่าเปนภรรยานายบุญชู ควนได้รับทรัพย์มรดกนายบุญชู ขอไห้ห้ามจำเลยหย่าเกี่ยวข้อง จำเลยต่อสู้ว่า เปนภรรยานายบุญชูชอบด้วยกดหมายแต่ปี ๒๔๖๗ และได้จดทเบียนสมรสปี ๒๔๘๔ โจทหาไช่ภรรยานายบุญชูไม่ สาลแพ่งและสาลอุธรน์ ฟังว่า โจทจำเลยต่างเปนภรรยานายบุญชูด้วยกัน สำหรับจำเลยนั้นแม้จดทเบียนสมรสกับนายบุญชูปี ๒๔๘๔ ก็ดี แต่ก็เปนภรรยานายบุญชูมาแต่ปี ๒๔๖๗ โจทจึงเปนทายาทโดยธัมควนได้รับมรดกนายบุญชูตามประมวนกดหมายแพ่งฯ มาตรา ๑๖๒๙ โจทดีกา ๓ ข้อคือ ๑. จำเลยมิได้เปนภรรยานายบุญชู ๒. จำเลยจะสืบว่าเปนภรรยานายบุญชูก่อนจดทเบียนสมรสไม่ได้เพราะสืบแก้ไขเอกสาร ๓. แม้จะสืบได้ก็นอกประเด็น เพราะคำไห้การไม่ได้อ้างว่าแต่งงานกับนายบุญชู ไนประเด็นข้อ ๑ สาลดีกาฟังข้อเท็ดจิงว่า จำเลยแต่งงานกับนายบุญชูเปนสามีภรรยากันโดยชอบตั้งแต่ปี ๒๔๖๗ ไนประะเด็นข้อ ๒ จำเลยไม่ได้สืบแก้ไขเอกสารหากเปนการสืบถึงถานะระหว่างจำเลยกับนายบุญชูซึ่งมีหยู่ก่อนจดทเบียน และไนประเด็นข้อ ๓ ไม่เปนเรื่องนอกประเด็น เพราะจำเลยไห้การต่อสู้ว่า จำเลยกับนายบุญชูได้เปนสามีภรรยากันโดยชอบด้วยกดหมายมาแต่ปี ๒๔๖๗ จึงพิพากสายืน(ธรรมบัณฑิต บุนยะปานะ-ชม จามรมาน-ทิพปัญญา อ. บุปผเวส)ศาลชั้นต้น - นายชวน สิงหลกะศาลอุทธรณ์ - นายสารนิติ สัดยาบันแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ