คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 879/2508หลักกฎหมาย: จำเลยที่ 2 ยิงจำเลยที่ 1 ก่อน จำเลยที่ 1 กลัวจำเลยที่ 2 จะยิงซ้ำ จึงยิงเอาบ้าง ถือว่าเป็นการป้องกันตนพอสมควรแก่เหตุโจทก์ฟ้องว่า จำเลยที่ ๑ บังอาจใช้ปืนยิงจำเลยที่ ๒ จำเลยที่ ๒ บังอาจใช้ปืนยิงจำเลยที่ ๑ โดยมีเจตนาจะฆ่าซึ่งกันและกัน แต่กระสุนปืนที่จำเลยที่ ๑ ยิงไม่ถูกอวัยวะส่วนสำคัญของจำเลยที่ ๒ กระสุนปืนที่ จำเลยที่ ๒ ยิงไม่ถูกจำเลยที่ ๑ ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๒๘๘, ๘๐ จำเลยทั้สองต่างต่อสู้ว่ายิงเพื่อป้องกันตัว ศาลชั้นต้นเห็นว่าพยานโจทก์ไม่พอฟังลงโทษจำเลย พิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่าจำเลยทั้งสองสมัครใจวิวาทใช้ปืนยิงกัน จะอ้างว่าเป็นการป้องกันมิได้ พิพากษากลับคำพิพากษาศาลชั้นต้นว่าจำเลยทั้งสองมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๒๘๘, ๘๐ ให้จำคุกจำเลยคนละ ๑๐ ปี ลดโทษตามมาตรา ๗๘ คนละครึ่ง คงจำคุกจำเลยคนละ ๕ ปี จำเลยที่ ๑ ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า รูปคดียังฟังไม่ได้ว่าจำเลยสมัครใจวิวาทใช้ปืนยิงกัน และฟังข้อเท็จจริงว่าจำเลยที่ ๒ ยิงจำเลยที่ ๑ ก่อน จำเลยที่ ๑ กลัวจำเลยที่ ๒ จะยิงซ้ำจึงเอาบ้างถือได้ว่าจำเลยที่ ๑ ใช้สิทธิป้องกันตนพอสมควรแก่เหตุ เป็นการป้องกันโดยชอบด้วยกฎหมาย พิพากษาแก้คำพิพากษาศาลอุทธรณ์ เป็นให้ยกฟ้องโจทก์สำหรับจำเลยที่ ๑ นอกจากที่แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 879/2508อัยการจังหวัดประจวบคีรีขันธ์โจทก์นายพล พันธ์แพง ที่ ๑ นายวัน นาคสุข ที่ ๒จำเลย ป.อ. ม. 288, ม. 68จำเลยที่ 2 ยิงจำเลยที่ 1 ก่อน จำเลยที่ 1 กลัวจำเลยที่ 2 จะยิงซ้ำ จึงยิงเอาบ้าง ถือว่าเป็นการป้องกันตนพอสมควรแก่เหตุโจทก์ฟ้องว่า จำเลยที่ ๑ บังอาจใช้ปืนยิงจำเลยที่ ๒ จำเลยที่ ๒ บังอาจใช้ปืนยิงจำเลยที่ ๑ โดยมีเจตนาจะฆ่าซึ่งกันและกัน แต่กระสุนปืนที่จำเลยที่ ๑ ยิงไม่ถูกอวัยวะส่วนสำคัญของจำเลยที่ ๒ กระสุนปืนที่ จำเลยที่ ๒ ยิงไม่ถูกจำเลยที่ ๑ ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๒๘๘, ๘๐ จำเลยทั้สองต่างต่อสู้ว่ายิงเพื่อป้องกันตัว ศาลชั้นต้นเห็นว่าพยานโจทก์ไม่พอฟังลงโทษจำเลย พิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่าจำเลยทั้งสองสมัครใจวิวาทใช้ปืนยิงกัน จะอ้างว่าเป็นการป้องกันมิได้ พิพากษากลับคำพิพากษาศาลชั้นต้นว่าจำเลยทั้งสองมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๒๘๘, ๘๐ ให้จำคุกจำเลยคนละ ๑๐ ปี ลดโทษตามมาตรา ๗๘ คนละครึ่ง คงจำคุกจำเลยคนละ ๕ ปี จำเลยที่ ๑ ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า รูปคดียังฟังไม่ได้ว่าจำเลยสมัครใจวิวาทใช้ปืนยิงกัน และฟังข้อเท็จจริงว่าจำเลยที่ ๒ ยิงจำเลยที่ ๑ ก่อน จำเลยที่ ๑ กลัวจำเลยที่ ๒ จะยิงซ้ำจึงเอาบ้างถือได้ว่าจำเลยที่ ๑ ใช้สิทธิป้องกันตนพอสมควรแก่เหตุ เป็นการป้องกันโดยชอบด้วยกฎหมาย พิพากษาแก้คำพิพากษาศาลอุทธรณ์ เป็นให้ยกฟ้องโจทก์สำหรับจำเลยที่ ๑ นอกจากที่แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์(สวัสดิ์ พานิชอัตรา-วิชัยนิตินาท-คร้าม สิวายะวิโรจน์)ศาลจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ - นายเปล่ง แสงโสภณศาลอุทธรณ์ - นายสุธรรม ภัทราคมแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยที่ ๑ บังอาจใช้ปืนยิงจำเลยที่ ๒ จำเลยที่ ๒ บังอาจใช้ปืนยิงจำเลยที่ ๑ โดยมีเจตนาจะฆ่าซึ่งกันและกัน แต่กระสุนปืนที่จำเลยที่ ๑ ยิงไม่ถูกอวัยวะส่วนสำคัญของจำเลยที่ ๒ กระสุนปืนที่ จำเลยที่ ๒ ยิงไม่ถูกจำเลยที่ ๑ ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๒๘๘, ๘๐ จำเลยทั้สองต่างต่อสู้ว่ายิงเพื่อป้องกันตัว ศาลชั้นต้นเห็นว่าพยานโจทก์ไม่พอฟังลงโทษจำเลย พิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่าจำเลยทั้งสองสมัครใจวิวาทใช้ปืนยิงกัน จะอ้างว่าเป็นการป้องกันมิได้ พิพากษากลับคำพิพากษาศาลชั้นต้นว่าจำเลยทั้งสองมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๒๘๘, ๘๐ ให้จำคุกจำเลยคนละ ๑๐ ปี ลดโทษตามมาตรา ๗๘ คนละครึ่ง คงจำคุกจำเลยคนละ ๕ ปี จำเลยที่ ๑ ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า รูปคดียังฟังไม่ได้ว่าจำเลยสมัครใจวิวาทใช้ปืนยิงกัน และฟังข้อเท็จจริงว่าจำเลยที่ ๒ ยิงจำเลยที่ ๑ ก่อน จำเลยที่ ๑ กลัวจำเลยที่ ๒ จะยิงซ้ำจึงเอาบ้างถือได้ว่าจำเลยที่ ๑ ใช้สิทธิป้องกันตนพอสมควรแก่เหตุ เป็นการป้องกันโดยชอบด้วยกฎหมาย พิพากษาแก้คำพิพากษาศาลอุทธรณ์ เป็นให้ยกฟ้องโจทก์สำหรับจำเลยที่ ๑ นอกจากที่แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 879/2508อัยการจังหวัดประจวบคีรีขันธ์โจทก์นายพล พันธ์แพง ที่ ๑ นายวัน นาคสุข ที่ ๒จำเลย ป.อ. ม. 288, ม. 68จำเลยที่ 2 ยิงจำเลยที่ 1 ก่อน จำเลยที่ 1 กลัวจำเลยที่ 2 จะยิงซ้ำ จึงยิงเอาบ้าง ถือว่าเป็นการป้องกันตนพอสมควรแก่เหตุโจทก์ฟ้องว่า จำเลยที่ ๑ บังอาจใช้ปืนยิงจำเลยที่ ๒ จำเลยที่ ๒ บังอาจใช้ปืนยิงจำเลยที่ ๑ โดยมีเจตนาจะฆ่าซึ่งกันและกัน แต่กระสุนปืนที่จำเลยที่ ๑ ยิงไม่ถูกอวัยวะส่วนสำคัญของจำเลยที่ ๒ กระสุนปืนที่ จำเลยที่ ๒ ยิงไม่ถูกจำเลยที่ ๑ ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๒๘๘, ๘๐ จำเลยทั้สองต่างต่อสู้ว่ายิงเพื่อป้องกันตัว ศาลชั้นต้นเห็นว่าพยานโจทก์ไม่พอฟังลงโทษจำเลย พิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่าจำเลยทั้งสองสมัครใจวิวาทใช้ปืนยิงกัน จะอ้างว่าเป็นการป้องกันมิได้ พิพากษากลับคำพิพากษาศาลชั้นต้นว่าจำเลยทั้งสองมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๒๘๘, ๘๐ ให้จำคุกจำเลยคนละ ๑๐ ปี ลดโทษตามมาตรา ๗๘ คนละครึ่ง คงจำคุกจำเลยคนละ ๕ ปี จำเลยที่ ๑ ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า รูปคดียังฟังไม่ได้ว่าจำเลยสมัครใจวิวาทใช้ปืนยิงกัน และฟังข้อเท็จจริงว่าจำเลยที่ ๒ ยิงจำเลยที่ ๑ ก่อน จำเลยที่ ๑ กลัวจำเลยที่ ๒ จะยิงซ้ำจึงเอาบ้างถือได้ว่าจำเลยที่ ๑ ใช้สิทธิป้องกันตนพอสมควรแก่เหตุ เป็นการป้องกันโดยชอบด้วยกฎหมาย พิพากษาแก้คำพิพากษาศาลอุทธรณ์ เป็นให้ยกฟ้องโจทก์สำหรับจำเลยที่ ๑ นอกจากที่แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์(สวัสดิ์ พานิชอัตรา-วิชัยนิตินาท-คร้าม สิวายะวิโรจน์)ศาลจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ - นายเปล่ง แสงโสภณศาลอุทธรณ์ - นายสุธรรม ภัทราคมแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ