คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1376/2493หลักกฎหมาย: ผู้ได้รับอนุญาตให้ค้าอาวุธปืน รับซื้อปืนจากเจ้าของผู้ได้รับอนุญาตให้มีไว้โดยชอบด้วยกฎหมายแล้ว เมื่อชำระเงินกันเสร็จแล้วก็รับปืนที่ซื้อนั้นไว้ในร้านแล้วดำเนินการทำคำร้องขออนุญาตโอนต่อนายทะเบียนแต่ถูกเจ้าพนักงานจับปืนรายนี้เสียก่อน ต่อมาจึงได้รับอนุมัติจากอธิบดีกรมตำรวจให้โอนได้ ดังนี้ ย่อมถือว่า ผู้รับซื้อ "มี" ปืนไว้ในความครอบครอง โดยมิได้รับอนุญาตจากนายทะเบียนท้องที่ก่อน มีความผิดตามพ.ร.บ.อาวุธปืนฯ 2490 มาตรา 7,72 และมีผิดฐานมีปืนไว้นอกบัญชีตามที่กำหนดไว้ในกฎกระทรวงตามมาตรา 28,81 ด้วยคดีได้ความว่า จำเลยเป็นผู้ได้รับอนุญาตให้ค้าอาวุธปืนปืนของกลางเป็นของนายสวัสดิ์และนายชั้นคนละกระบอก ซึ่งเจ้าของได้รับอนุญาตให้มีไว้โดยชอบด้วยกฎหมายแล้ว จำเลยซื้อไว้จากเจ้าของเมื่อวันที่ 13 มีนาคม 2492 ได้ชำระเงินกันเสร็จแล้วรุ่งขึ้นวันที่ 14 จำเลยได้ทำคำร้องขออนุญาตรับโอนต่อนายทะเบียนเจ้าหน้าที่เสนอคำร้องของจำเลยไปตามลำดับ แต่เจ้าพนักงานจับปืนรายนี้เสียเมื่อวันที่ 18 เดือน มีนาคมนั้นเอง ถึงวันที่ 25 เดือนเดียวกันนั้นจำเลยก็ได้รับอนุมัติจากอธิบดีกรมตำรวจให้โอนได้ โจทก์จึงมาฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานมีอาวุธปืนไว้โดยไม่ได้รับอนุญาตและเอาปืนมาไว้ในร้านค้าของจำเลย โดยไม่มีบัญชีให้ตรงกับจำนวนอาวุธปืน ตามพระราชบัญญัติอาวุธปืน ฯลฯศาลชั้นต้นเห็นว่า ตามพฤติการณ์ดังกล่าวจำเลยยังไม่ควรมีความผิด พิพากษายกฟ้องศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้ลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ พ.ศ. 2490 มาตรา 7, 28, 72, 81 ให้รวมกระทงปรับ 10 บาท ปืนของกลางคืนจำเลยจำเลยฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า เมื่อจำเลยได้รับเอาปืนของกลางไว้ในร้านของจำเลย ก็ต้องถือว่า จำเลย "มี" ปืนของกลางไว้ในครอบครองตามคำวิเคราะห์ศัพท์ มาตรา 4(6) แห่งพระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ 2490 และไม่ใช่เป็นเรื่องที่ปืนของกลางตกอยู่ในความครอบครองของจำเลย ๆ มีความจำเป็นต้องรักษาไว้มิให้สูญหายเลย ฉะนั้น เมื่อจำเลยไม่ได้รับอนุญาตจากนายทะเบียนท้องที่ก่อน จำเลยก็ต้องมีความผิดตามมาตรา 7 ซึ่งจะต้องถูกลงโทษตามมาตรา 72 และเมื่อจำเลยเป็นผู้ได้รับอนุญาตให้ค้าอาวุธปืน จำเลยมีปืนของกลางไว้นอกบัญชีตามที่กำหนดไว้ในกฎกระทรวง ก็ต้องเป็นความผิดตามมาตรา 28 ซึ่งจะต้องถูกลงโทษตามมาตรา 81จึงพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1376/2493พนักงานอัยการกรมอัยการโจทก์นายเปล่า ชาญอุไรจำเลย พ.ร.บ.อาวุธปืน เครื่องกระสุนปืน วัตถุระเบิด ดอกไม้เพลิง และสิ่งเทียมอาวุธปืน พ.ศ.2490 ผู้ได้รับอนุญาตให้ค้าอาวุธปืน รับซื้อปืนจากเจ้าของผู้ได้รับอนุญาตให้มีไว้โดยชอบด้วยกฎหมายแล้ว เมื่อชำระเงินกันเสร็จแล้วก็รับปืนที่ซื้อนั้นไว้ในร้านแล้วดำเนินการทำคำร้องขออนุญาตโอนต่อนายทะเบียนแต่ถูกเจ้าพนักงานจับปืนรายนี้เสียก่อน ต่อมาจึงได้รับอนุมัติจากอธิบดีกรมตำรวจให้โอนได้ ดังนี้ ย่อมถือว่า ผู้รับซื้อ "มี" ปืนไว้ในความครอบครอง โดยมิได้รับอนุญาตจากนายทะเบียนท้องที่ก่อน มีความผิดตามพ.ร.บ.อาวุธปืนฯ 2490 มาตรา 7,72 และมีผิดฐานมีปืนไว้นอกบัญชีตามที่กำหนดไว้ในกฎกระทรวงตามมาตรา 28,81 ด้วยคดีได้ความว่า จำเลยเป็นผู้ได้รับอนุญาตให้ค้าอาวุธปืนปืนของกลางเป็นของนายสวัสดิ์และนายชั้นคนละกระบอก ซึ่งเจ้าของได้รับอนุญาตให้มีไว้โดยชอบด้วยกฎหมายแล้ว จำเลยซื้อไว้จากเจ้าของเมื่อวันที่ 13 มีนาคม 2492 ได้ชำระเงินกันเสร็จแล้วรุ่งขึ้นวันที่ 14 จำเลยได้ทำคำร้องขออนุญาตรับโอนต่อนายทะเบียนเจ้าหน้าที่เสนอคำร้องของจำเลยไปตามลำดับ แต่เจ้าพนักงานจับปืนรายนี้เสียเมื่อวันที่ 18 เดือน มีนาคมนั้นเอง ถึงวันที่ 25 เดือนเดียวกันนั้นจำเลยก็ได้รับอนุมัติจากอธิบดีกรมตำรวจให้โอนได้ โจทก์จึงมาฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานมีอาวุธปืนไว้โดยไม่ได้รับอนุญาตและเอาปืนมาไว้ในร้านค้าของจำเลย โดยไม่มีบัญชีให้ตรงกับจำนวนอาวุธปืน ตามพระราชบัญญัติอาวุธปืน ฯลฯศาลชั้นต้นเห็นว่า ตามพฤติการณ์ดังกล่าวจำเลยยังไม่ควรมีความผิด พิพากษายกฟ้องศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้ลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ พ.ศ. 2490 มาตรา 7, 28, 72, 81 ให้รวมกระทงปรับ 10 บาท ปืนของกลางคืนจำเลยจำเลยฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า เมื่อจำเลยได้รับเอาปืนของกลางไว้ในร้านของจำเลย ก็ต้องถือว่า จำเลย "มี" ปืนของกลางไว้ในครอบครองตามคำวิเคราะห์ศัพท์ มาตรา 4(6) แห่งพระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ 2490 และไม่ใช่เป็นเรื่องที่ปืนของกลางตกอยู่ในความครอบครองของจำเลย ๆ มีความจำเป็นต้องรักษาไว้มิให้สูญหายเลย ฉะนั้น เมื่อจำเลยไม่ได้รับอนุญาตจากนายทะเบียนท้องที่ก่อน จำเลยก็ต้องมีความผิดตามมาตรา 7 ซึ่งจะต้องถูกลงโทษตามมาตรา 72 และเมื่อจำเลยเป็นผู้ได้รับอนุญาตให้ค้าอาวุธปืน จำเลยมีปืนของกลางไว้นอกบัญชีตามที่กำหนดไว้ในกฎกระทรวง ก็ต้องเป็นความผิดตามมาตรา 28 ซึ่งจะต้องถูกลงโทษตามมาตรา 81จึงพิพากษายืน(มนูกิจวิมลอรรถ-เลขวณิชธรรมวิทักษ์-นาถปริญญา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: คดีได้ความว่า จำเลยเป็นผู้ได้รับอนุญาตให้ค้าอาวุธปืนปืนของกลางเป็นของนายสวัสดิ์และนายชั้นคนละกระบอก ซึ่งเจ้าของได้รับอนุญาตให้มีไว้โดยชอบด้วยกฎหมายแล้ว จำเลยซื้อไว้จากเจ้าของเมื่อวันที่ 13 มีนาคม 2492 ได้ชำระเงินกันเสร็จแล้วรุ่งขึ้นวันที่ 14 จำเลยได้ทำคำร้องขออนุญาตรับโอนต่อนายทะเบียนเจ้าหน้าที่เสนอคำร้องของจำเลยไปตามลำดับ แต่เจ้าพนักงานจับปืนรายนี้เสียเมื่อวันที่ 18 เดือน มีนาคมนั้นเอง ถึงวันที่ 25 เดือนเดียวกันนั้นจำเลยก็ได้รับอนุมัติจากอธิบดีกรมตำรวจให้โอนได้ โจทก์จึงมาฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานมีอาวุธปืนไว้โดยไม่ได้รับอนุญาตและเอาปืนมาไว้ในร้านค้าของจำเลย โดยไม่มีบัญชีให้ตรงกับจำนวนอาวุธปืน ตามพระราชบัญญัติอาวุธปืน ฯลฯศาลชั้นต้นเห็นว่า ตามพฤติการณ์ดังกล่าวจำเลยยังไม่ควรมีความผิด พิพากษายกฟ้องศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้ลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ พ.ศ. 2490 มาตรา 7, 28, 72, 81 ให้รวมกระทงปรับ 10 บาท ปืนของกลางคืนจำเลยจำเลยฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า เมื่อจำเลยได้รับเอาปืนของกลางไว้ในร้านของจำเลย ก็ต้องถือว่า จำเลย "มี" ปืนของกลางไว้ในครอบครองตามคำวิเคราะห์ศัพท์ มาตรา 4(6) แห่งพระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ 2490 และไม่ใช่เป็นเรื่องที่ปืนของกลางตกอยู่ในความครอบครองของจำเลย ๆ มีความจำเป็นต้องรักษาไว้มิให้สูญหายเลย ฉะนั้น เมื่อจำเลยไม่ได้รับอนุญาตจากนายทะเบียนท้องที่ก่อน จำเลยก็ต้องมีความผิดตามมาตรา 7 ซึ่งจะต้องถูกลงโทษตามมาตรา 72 และเมื่อจำเลยเป็นผู้ได้รับอนุญาตให้ค้าอาวุธปืน จำเลยมีปืนของกลางไว้นอกบัญชีตามที่กำหนดไว้ในกฎกระทรวง ก็ต้องเป็นความผิดตามมาตรา 28 ซึ่งจะต้องถูกลงโทษตามมาตรา 81จึงพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1376/2493พนักงานอัยการกรมอัยการโจทก์นายเปล่า ชาญอุไรจำเลย พ.ร.บ.อาวุธปืน เครื่องกระสุนปืน วัตถุระเบิด ดอกไม้เพลิง และสิ่งเทียมอาวุธปืน พ.ศ.2490 ผู้ได้รับอนุญาตให้ค้าอาวุธปืน รับซื้อปืนจากเจ้าของผู้ได้รับอนุญาตให้มีไว้โดยชอบด้วยกฎหมายแล้ว เมื่อชำระเงินกันเสร็จแล้วก็รับปืนที่ซื้อนั้นไว้ในร้านแล้วดำเนินการทำคำร้องขออนุญาตโอนต่อนายทะเบียนแต่ถูกเจ้าพนักงานจับปืนรายนี้เสียก่อน ต่อมาจึงได้รับอนุมัติจากอธิบดีกรมตำรวจให้โอนได้ ดังนี้ ย่อมถือว่า ผู้รับซื้อ "มี" ปืนไว้ในความครอบครอง โดยมิได้รับอนุญาตจากนายทะเบียนท้องที่ก่อน มีความผิดตามพ.ร.บ.อาวุธปืนฯ 2490 มาตรา 7,72 และมีผิดฐานมีปืนไว้นอกบัญชีตามที่กำหนดไว้ในกฎกระทรวงตามมาตรา 28,81 ด้วยคดีได้ความว่า จำเลยเป็นผู้ได้รับอนุญาตให้ค้าอาวุธปืนปืนของกลางเป็นของนายสวัสดิ์และนายชั้นคนละกระบอก ซึ่งเจ้าของได้รับอนุญาตให้มีไว้โดยชอบด้วยกฎหมายแล้ว จำเลยซื้อไว้จากเจ้าของเมื่อวันที่ 13 มีนาคม 2492 ได้ชำระเงินกันเสร็จแล้วรุ่งขึ้นวันที่ 14 จำเลยได้ทำคำร้องขออนุญาตรับโอนต่อนายทะเบียนเจ้าหน้าที่เสนอคำร้องของจำเลยไปตามลำดับ แต่เจ้าพนักงานจับปืนรายนี้เสียเมื่อวันที่ 18 เดือน มีนาคมนั้นเอง ถึงวันที่ 25 เดือนเดียวกันนั้นจำเลยก็ได้รับอนุมัติจากอธิบดีกรมตำรวจให้โอนได้ โจทก์จึงมาฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานมีอาวุธปืนไว้โดยไม่ได้รับอนุญาตและเอาปืนมาไว้ในร้านค้าของจำเลย โดยไม่มีบัญชีให้ตรงกับจำนวนอาวุธปืน ตามพระราชบัญญัติอาวุธปืน ฯลฯศาลชั้นต้นเห็นว่า ตามพฤติการณ์ดังกล่าวจำเลยยังไม่ควรมีความผิด พิพากษายกฟ้องศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้ลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ พ.ศ. 2490 มาตรา 7, 28, 72, 81 ให้รวมกระทงปรับ 10 บาท ปืนของกลางคืนจำเลยจำเลยฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า เมื่อจำเลยได้รับเอาปืนของกลางไว้ในร้านของจำเลย ก็ต้องถือว่า จำเลย "มี" ปืนของกลางไว้ในครอบครองตามคำวิเคราะห์ศัพท์ มาตรา 4(6) แห่งพระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ 2490 และไม่ใช่เป็นเรื่องที่ปืนของกลางตกอยู่ในความครอบครองของจำเลย ๆ มีความจำเป็นต้องรักษาไว้มิให้สูญหายเลย ฉะนั้น เมื่อจำเลยไม่ได้รับอนุญาตจากนายทะเบียนท้องที่ก่อน จำเลยก็ต้องมีความผิดตามมาตรา 7 ซึ่งจะต้องถูกลงโทษตามมาตรา 72 และเมื่อจำเลยเป็นผู้ได้รับอนุญาตให้ค้าอาวุธปืน จำเลยมีปืนของกลางไว้นอกบัญชีตามที่กำหนดไว้ในกฎกระทรวง ก็ต้องเป็นความผิดตามมาตรา 28 ซึ่งจะต้องถูกลงโทษตามมาตรา 81จึงพิพากษายืน(มนูกิจวิมลอรรถ-เลขวณิชธรรมวิทักษ์-นาถปริญญา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ