คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 892/2470หลักกฎหมาย: ตัวการไม่ต้องรับผิดเมื่อหนังสือกู้ที่ตัวแทนทำขึ้นนั้นมีลายเซ็นปลอมได้ความว่าบริษัทได้เคยใช้ให้นายแก้วจำเลยไปกู้เงินจากราษฎร เมื่อตกลงกันแล้วนายแก้วก็ทำหนังสือกู้ให้เจ้าของเงินไว้แล้วก็รับเงินมา บางครั้งก็เอาใบกู้ที่ผู้จัดการลงนามให้ไว้ให้เจ้าของเงินยึดแล้วรับเงินมา ต่อมานายแก้วทำหนังสือสัญญากู้บนแบบฟอร์มของบริษัทแล้วปลอมชื่อผู้จัดการและประทับตราบริษัทนำไปกู้เงิน โจทก์ ๓๐๐๐ บาท ดังนี้ มีปัญหาว่าบริษัทจะต้องรับผิดตามสัญญากู้นั้นฤาไม่ ศาลฎีกาตัดสินยืนตามศาลอุทธรณ์ว่า ตามธรรมดาตามบริษัทจะต้องรับผิดต่อเมื่อหนังสือกู้นั้นมีลายเซ็นที่แท้จริง แลเรื่องนี้ โจทก์ก็ทราบแล้วว่าการกู้เงินแต่ ๑๐๐๐ บาทขึ้นไปต้องมีลายเซ็นฝรั่งที่แท้จริง เมื่อนายแก้วปลอมลายเซ็นของผู้จัดการเช่นนี้บริษัทไม่ต้องรับผิดชอบ ให้นายแก้วจำเลยผู้เดียวใช้เงินให้แก่โจทก์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 892/2470นายอยู่โจทก์บริษัทหลุยตีเลียวโนเวนซ์ (สับเยกอังกฤษ) นายแก้วล.ตัวการไม่ต้องรับผิดเมื่อหนังสือกู้ที่ตัวแทนทำขึ้นนั้นมีลายเซ็นปลอมได้ความว่าบริษัทได้เคยใช้ให้นายแก้วจำเลยไปกู้เงินจากราษฎร เมื่อตกลงกันแล้วนายแก้วก็ทำหนังสือกู้ให้เจ้าของเงินไว้แล้วก็รับเงินมา บางครั้งก็เอาใบกู้ที่ผู้จัดการลงนามให้ไว้ให้เจ้าของเงินยึดแล้วรับเงินมา ต่อมานายแก้วทำหนังสือสัญญากู้บนแบบฟอร์มของบริษัทแล้วปลอมชื่อผู้จัดการและประทับตราบริษัทนำไปกู้เงิน โจทก์ ๓๐๐๐ บาท ดังนี้ มีปัญหาว่าบริษัทจะต้องรับผิดตามสัญญากู้นั้นฤาไม่ ศาลฎีกาตัดสินยืนตามศาลอุทธรณ์ว่า ตามธรรมดาตามบริษัทจะต้องรับผิดต่อเมื่อหนังสือกู้นั้นมีลายเซ็นที่แท้จริง แลเรื่องนี้ โจทก์ก็ทราบแล้วว่าการกู้เงินแต่ ๑๐๐๐ บาทขึ้นไปต้องมีลายเซ็นฝรั่งที่แท้จริง เมื่อนายแก้วปลอมลายเซ็นของผู้จัดการเช่นนี้บริษัทไม่ต้องรับผิดชอบ ให้นายแก้วจำเลยผู้เดียวใช้เงินให้แก่โจทก์(พรหม-นรเนติ-นรเนติ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ได้ความว่าบริษัทได้เคยใช้ให้นายแก้วจำเลยไปกู้เงินจากราษฎร เมื่อตกลงกันแล้วนายแก้วก็ทำหนังสือกู้ให้เจ้าของเงินไว้แล้วก็รับเงินมา บางครั้งก็เอาใบกู้ที่ผู้จัดการลงนามให้ไว้ให้เจ้าของเงินยึดแล้วรับเงินมา ต่อมานายแก้วทำหนังสือสัญญากู้บนแบบฟอร์มของบริษัทแล้วปลอมชื่อผู้จัดการและประทับตราบริษัทนำไปกู้เงิน โจทก์ ๓๐๐๐ บาท ดังนี้ มีปัญหาว่าบริษัทจะต้องรับผิดตามสัญญากู้นั้นฤาไม่ ศาลฎีกาตัดสินยืนตามศาลอุทธรณ์ว่า ตามธรรมดาตามบริษัทจะต้องรับผิดต่อเมื่อหนังสือกู้นั้นมีลายเซ็นที่แท้จริง แลเรื่องนี้ โจทก์ก็ทราบแล้วว่าการกู้เงินแต่ ๑๐๐๐ บาทขึ้นไปต้องมีลายเซ็นฝรั่งที่แท้จริง เมื่อนายแก้วปลอมลายเซ็นของผู้จัดการเช่นนี้บริษัทไม่ต้องรับผิดชอบ ให้นายแก้วจำเลยผู้เดียวใช้เงินให้แก่โจทก์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 892/2470นายอยู่โจทก์บริษัทหลุยตีเลียวโนเวนซ์ (สับเยกอังกฤษ) นายแก้วล.ตัวการไม่ต้องรับผิดเมื่อหนังสือกู้ที่ตัวแทนทำขึ้นนั้นมีลายเซ็นปลอมได้ความว่าบริษัทได้เคยใช้ให้นายแก้วจำเลยไปกู้เงินจากราษฎร เมื่อตกลงกันแล้วนายแก้วก็ทำหนังสือกู้ให้เจ้าของเงินไว้แล้วก็รับเงินมา บางครั้งก็เอาใบกู้ที่ผู้จัดการลงนามให้ไว้ให้เจ้าของเงินยึดแล้วรับเงินมา ต่อมานายแก้วทำหนังสือสัญญากู้บนแบบฟอร์มของบริษัทแล้วปลอมชื่อผู้จัดการและประทับตราบริษัทนำไปกู้เงิน โจทก์ ๓๐๐๐ บาท ดังนี้ มีปัญหาว่าบริษัทจะต้องรับผิดตามสัญญากู้นั้นฤาไม่ ศาลฎีกาตัดสินยืนตามศาลอุทธรณ์ว่า ตามธรรมดาตามบริษัทจะต้องรับผิดต่อเมื่อหนังสือกู้นั้นมีลายเซ็นที่แท้จริง แลเรื่องนี้ โจทก์ก็ทราบแล้วว่าการกู้เงินแต่ ๑๐๐๐ บาทขึ้นไปต้องมีลายเซ็นฝรั่งที่แท้จริง เมื่อนายแก้วปลอมลายเซ็นของผู้จัดการเช่นนี้บริษัทไม่ต้องรับผิดชอบ ให้นายแก้วจำเลยผู้เดียวใช้เงินให้แก่โจทก์(พรหม-นรเนติ-นรเนติ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ