คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1354/2532หลักกฎหมาย: ความผิดเกิดขึ้นในเขตอำนาจของศาลจังหวัดประจวบคีรีขันธ์จำเลยไม่เคยมีถิ่นที่อยู่หรือถูกจับหรือทำการสอบสวนในเขตศาลจังหวัดนนทบุรี แม้ขณะที่โจทก์ยื่นฟ้องจำเลยต้องคำพิพากษาถึงที่สุดของศาลจังหวัดนครปฐมให้จำคุกตลอดชีวิตและถูกส่งตัวมารับโทษจำคุกที่เรือนจำกลางบางขวาง จังหวัดนนทบุรี ตามระเบียบของกรมราชทัณฑ์ ก็ไม่อาจถือได้ว่าเรือนจำกลางบางขวางเป็นที่อยู่ของจำเลย ตามความหมายของประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 22(1) ศาลจังหวัดนนทบุรีจึงไม่มีอำนาจพิจารณาคดีนี้โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘, ๒๘๙, ๓๔๐, ๓๔๐ ตรี, ๙๑, ๘๓ ศาลชั้นต้น (ศาลจังหวัดนนทบุรี) เดิมสั่งประทับฟ้อง แต่ต่อมาศาลชั้นต้นเห็นว่า ความผิดเกิดขึ้นในเขตอำนาจศาลจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ จำเลยไม่มีถิ่นที่อยู่ ภูมิลำเนาในเขตศาลจังหวัดนนทบุรี ทั้งจำเลยมิได้ถูกจับหรือทำการสอบสวนในเขตจังหวัดนนทบุรี จึงมีคำสั่งเพิกถอนคำสั่งประทับฟ้อง สั่งใหม่ว่าไม่รับฟ้องจำหน่ายคดีออกเสียจากสารบบความ โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ที่โจทก์ฎีกาว่า แม้คดีนี้ความผิดจะเกิดขึ้นในเขตอำนาจศาลจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ จำเลยไม่เคยมีถิ่นที่อยู่ ภูมิลำเนาก่อนถูกจับและหรือมิได้ถูกจับหรือทำการสอบสวนในเขตศาลจังหวัดนนทบุรีก็ตาม แต่ในขณะที่โจทก์ยื่นฟ้องจำเลยเป็นคดีนี้ จำเลยมีที่อยู่ที่เรือนจำกลางบางขวาง ตำบลสวนใหญ่ อำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี อันเป็นพื้นที่เขตอำนาจของศาลจังหวัดนนทบุรีที่มีอำนาจชำระคดีนี้ได้ และโดยที่โจทก์เองก็ขอให้ศาลจังหวัดนนทบุรีทำการเบิกตัวจำเลยมาทำการพิจารณาพิพากษาไว้ด้วย เท่ากับเป็นการที่โจทก์ขออนุญาตศาลจังหวัดนนทบุรีดำเนินการชำระคดีที่ศาลจังหวัดนนทบุรีด้วยแล้วนั้น ได้ความตามฎีกาของโจทก์ว่า จำเลยต้องคำพิพากษาถึงที่สุดของศาลจังหวัดนครปฐม ให้จำคุกตลอดชีวิตในความผิดต่อชีวิตและทรัพย์ตามหมายจำคุกเมื่อคดีถึงที่สุดในคดีหมายเลขดำที่ ๓๑๗/๒๕๑๘, ๔๒๘/๒๕๑๘ หมายเลขแดงที่ ๒๖๔๕/๒๕๒๒, ๒๖๔๘/๒๕๒๒ ของศาลจังหวัดนครปฐม และถูกส่งตัวมารับโทษจำคุกที่เรือนจำกลางบางขวาง ตำบลสวนใหญ่ อำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี ตามระเบียบกรมราชทัณฑ์ ศาลฎีกาเห็นว่า กรณีเช่นนี้ไม่อาจถือได้ว่าเรือนจำกลางบางขวางเป็นที่อยู่ของจำเลย ตามความหมายของประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๒๒ (๑) ที่โจทก์กล่าวอ้างในฎีกาว่า เรือนจำกลางบางขวางเป็นที่อยู่ของจำเลยจึงไม่ต้องด้วยความเห็นของศาลฎีกา ที่ศาลล่างทั้งสองวินิจฉัยว่า ศาลจังหวัดนนทบุรีไม่มีอำนาจพิจารณาคดีนี้ชอบแล้ว ฎีกาโจทก์ฟังไม่ขึ้น พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1354/2532พนักงานอัยการจังหวัดนนทบุรีโจทก์นายสมโภชน์ กองทรัพย์จำเลย ป.วิ.อ. ม. 22ความผิดเกิดขึ้นในเขตอำนาจของศาลจังหวัดประจวบคีรีขันธ์จำเลยไม่เคยมีถิ่นที่อยู่หรือถูกจับหรือทำการสอบสวนในเขตศาลจังหวัดนนทบุรี แม้ขณะที่โจทก์ยื่นฟ้องจำเลยต้องคำพิพากษาถึงที่สุดของศาลจังหวัดนครปฐมให้จำคุกตลอดชีวิตและถูกส่งตัวมารับโทษจำคุกที่เรือนจำกลางบางขวาง จังหวัดนนทบุรี ตามระเบียบของกรมราชทัณฑ์ ก็ไม่อาจถือได้ว่าเรือนจำกลางบางขวางเป็นที่อยู่ของจำเลย ตามความหมายของประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 22(1) ศาลจังหวัดนนทบุรีจึงไม่มีอำนาจพิจารณาคดีนี้โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘, ๒๘๙, ๓๔๐, ๓๔๐ ตรี, ๙๑, ๘๓ ศาลชั้นต้น (ศาลจังหวัดนนทบุรี) เดิมสั่งประทับฟ้อง แต่ต่อมาศาลชั้นต้นเห็นว่า ความผิดเกิดขึ้นในเขตอำนาจศาลจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ จำเลยไม่มีถิ่นที่อยู่ ภูมิลำเนาในเขตศาลจังหวัดนนทบุรี ทั้งจำเลยมิได้ถูกจับหรือทำการสอบสวนในเขตจังหวัดนนทบุรี จึงมีคำสั่งเพิกถอนคำสั่งประทับฟ้อง สั่งใหม่ว่าไม่รับฟ้องจำหน่ายคดีออกเสียจากสารบบความ โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ที่โจทก์ฎีกาว่า แม้คดีนี้ความผิดจะเกิดขึ้นในเขตอำนาจศาลจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ จำเลยไม่เคยมีถิ่นที่อยู่ ภูมิลำเนาก่อนถูกจับและหรือมิได้ถูกจับหรือทำการสอบสวนในเขตศาลจังหวัดนนทบุรีก็ตาม แต่ในขณะที่โจทก์ยื่นฟ้องจำเลยเป็นคดีนี้ จำเลยมีที่อยู่ที่เรือนจำกลางบางขวาง ตำบลสวนใหญ่ อำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี อันเป็นพื้นที่เขตอำนาจของศาลจังหวัดนนทบุรีที่มีอำนาจชำระคดีนี้ได้ และโดยที่โจทก์เองก็ขอให้ศาลจังหวัดนนทบุรีทำการเบิกตัวจำเลยมาทำการพิจารณาพิพากษาไว้ด้วย เท่ากับเป็นการที่โจทก์ขออนุญาตศาลจังหวัดนนทบุรีดำเนินการชำระคดีที่ศาลจังหวัดนนทบุรีด้วยแล้วนั้น ได้ความตามฎีกาของโจทก์ว่า จำเลยต้องคำพิพากษาถึงที่สุดของศาลจังหวัดนครปฐม ให้จำคุกตลอดชีวิตในความผิดต่อชีวิตและทรัพย์ตามหมายจำคุกเมื่อคดีถึงที่สุดในคดีหมายเลขดำที่ ๓๑๗/๒๕๑๘, ๔๒๘/๒๕๑๘ หมายเลขแดงที่ ๒๖๔๕/๒๕๒๒, ๒๖๔๘/๒๕๒๒ ของศาลจังหวัดนครปฐม และถูกส่งตัวมารับโทษจำคุกที่เรือนจำกลางบางขวาง ตำบลสวนใหญ่ อำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี ตามระเบียบกรมราชทัณฑ์ ศาลฎีกาเห็นว่า กรณีเช่นนี้ไม่อาจถือได้ว่าเรือนจำกลางบางขวางเป็นที่อยู่ของจำเลย ตามความหมายของประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๒๒ (๑) ที่โจทก์กล่าวอ้างในฎีกาว่า เรือนจำกลางบางขวางเป็นที่อยู่ของจำเลยจึงไม่ต้องด้วยความเห็นของศาลฎีกา ที่ศาลล่างทั้งสองวินิจฉัยว่า ศาลจังหวัดนนทบุรีไม่มีอำนาจพิจารณาคดีนี้ชอบแล้ว ฎีกาโจทก์ฟังไม่ขึ้น พิพากษายืน(ปิ่นทิพย์ สุจริตกุล-สง่า ศิลปประสิทธิ์-ศักดา โมกขมรรคกุล)ศาลจังหวัดนนทบุรี - นายไพรัช เกิดศิริศาลอุทธรณ์ - นายตัน เวทไวแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘, ๒๘๙, ๓๔๐, ๓๔๐ ตรี, ๙๑, ๘๓ ศาลชั้นต้น (ศาลจังหวัดนนทบุรี) เดิมสั่งประทับฟ้อง แต่ต่อมาศาลชั้นต้นเห็นว่า ความผิดเกิดขึ้นในเขตอำนาจศาลจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ จำเลยไม่มีถิ่นที่อยู่ ภูมิลำเนาในเขตศาลจังหวัดนนทบุรี ทั้งจำเลยมิได้ถูกจับหรือทำการสอบสวนในเขตจังหวัดนนทบุรี จึงมีคำสั่งเพิกถอนคำสั่งประทับฟ้อง สั่งใหม่ว่าไม่รับฟ้องจำหน่ายคดีออกเสียจากสารบบความ โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ที่โจทก์ฎีกาว่า แม้คดีนี้ความผิดจะเกิดขึ้นในเขตอำนาจศาลจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ จำเลยไม่เคยมีถิ่นที่อยู่ ภูมิลำเนาก่อนถูกจับและหรือมิได้ถูกจับหรือทำการสอบสวนในเขตศาลจังหวัดนนทบุรีก็ตาม แต่ในขณะที่โจทก์ยื่นฟ้องจำเลยเป็นคดีนี้ จำเลยมีที่อยู่ที่เรือนจำกลางบางขวาง ตำบลสวนใหญ่ อำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี อันเป็นพื้นที่เขตอำนาจของศาลจังหวัดนนทบุรีที่มีอำนาจชำระคดีนี้ได้ และโดยที่โจทก์เองก็ขอให้ศาลจังหวัดนนทบุรีทำการเบิกตัวจำเลยมาทำการพิจารณาพิพากษาไว้ด้วย เท่ากับเป็นการที่โจทก์ขออนุญาตศาลจังหวัดนนทบุรีดำเนินการชำระคดีที่ศาลจังหวัดนนทบุรีด้วยแล้วนั้น ได้ความตามฎีกาของโจทก์ว่า จำเลยต้องคำพิพากษาถึงที่สุดของศาลจังหวัดนครปฐม ให้จำคุกตลอดชีวิตในความผิดต่อชีวิตและทรัพย์ตามหมายจำคุกเมื่อคดีถึงที่สุดในคดีหมายเลขดำที่ ๓๑๗/๒๕๑๘, ๔๒๘/๒๕๑๘ หมายเลขแดงที่ ๒๖๔๕/๒๕๒๒, ๒๖๔๘/๒๕๒๒ ของศาลจังหวัดนครปฐม และถูกส่งตัวมารับโทษจำคุกที่เรือนจำกลางบางขวาง ตำบลสวนใหญ่ อำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี ตามระเบียบกรมราชทัณฑ์ ศาลฎีกาเห็นว่า กรณีเช่นนี้ไม่อาจถือได้ว่าเรือนจำกลางบางขวางเป็นที่อยู่ของจำเลย ตามความหมายของประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๒๒ (๑) ที่โจทก์กล่าวอ้างในฎีกาว่า เรือนจำกลางบางขวางเป็นที่อยู่ของจำเลยจึงไม่ต้องด้วยความเห็นของศาลฎีกา ที่ศาลล่างทั้งสองวินิจฉัยว่า ศาลจังหวัดนนทบุรีไม่มีอำนาจพิจารณาคดีนี้ชอบแล้ว ฎีกาโจทก์ฟังไม่ขึ้น พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1354/2532พนักงานอัยการจังหวัดนนทบุรีโจทก์นายสมโภชน์ กองทรัพย์จำเลย ป.วิ.อ. ม. 22ความผิดเกิดขึ้นในเขตอำนาจของศาลจังหวัดประจวบคีรีขันธ์จำเลยไม่เคยมีถิ่นที่อยู่หรือถูกจับหรือทำการสอบสวนในเขตศาลจังหวัดนนทบุรี แม้ขณะที่โจทก์ยื่นฟ้องจำเลยต้องคำพิพากษาถึงที่สุดของศาลจังหวัดนครปฐมให้จำคุกตลอดชีวิตและถูกส่งตัวมารับโทษจำคุกที่เรือนจำกลางบางขวาง จังหวัดนนทบุรี ตามระเบียบของกรมราชทัณฑ์ ก็ไม่อาจถือได้ว่าเรือนจำกลางบางขวางเป็นที่อยู่ของจำเลย ตามความหมายของประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 22(1) ศาลจังหวัดนนทบุรีจึงไม่มีอำนาจพิจารณาคดีนี้โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘, ๒๘๙, ๓๔๐, ๓๔๐ ตรี, ๙๑, ๘๓ ศาลชั้นต้น (ศาลจังหวัดนนทบุรี) เดิมสั่งประทับฟ้อง แต่ต่อมาศาลชั้นต้นเห็นว่า ความผิดเกิดขึ้นในเขตอำนาจศาลจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ จำเลยไม่มีถิ่นที่อยู่ ภูมิลำเนาในเขตศาลจังหวัดนนทบุรี ทั้งจำเลยมิได้ถูกจับหรือทำการสอบสวนในเขตจังหวัดนนทบุรี จึงมีคำสั่งเพิกถอนคำสั่งประทับฟ้อง สั่งใหม่ว่าไม่รับฟ้องจำหน่ายคดีออกเสียจากสารบบความ โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ที่โจทก์ฎีกาว่า แม้คดีนี้ความผิดจะเกิดขึ้นในเขตอำนาจศาลจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ จำเลยไม่เคยมีถิ่นที่อยู่ ภูมิลำเนาก่อนถูกจับและหรือมิได้ถูกจับหรือทำการสอบสวนในเขตศาลจังหวัดนนทบุรีก็ตาม แต่ในขณะที่โจทก์ยื่นฟ้องจำเลยเป็นคดีนี้ จำเลยมีที่อยู่ที่เรือนจำกลางบางขวาง ตำบลสวนใหญ่ อำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี อันเป็นพื้นที่เขตอำนาจของศาลจังหวัดนนทบุรีที่มีอำนาจชำระคดีนี้ได้ และโดยที่โจทก์เองก็ขอให้ศาลจังหวัดนนทบุรีทำการเบิกตัวจำเลยมาทำการพิจารณาพิพากษาไว้ด้วย เท่ากับเป็นการที่โจทก์ขออนุญาตศาลจังหวัดนนทบุรีดำเนินการชำระคดีที่ศาลจังหวัดนนทบุรีด้วยแล้วนั้น ได้ความตามฎีกาของโจทก์ว่า จำเลยต้องคำพิพากษาถึงที่สุดของศาลจังหวัดนครปฐม ให้จำคุกตลอดชีวิตในความผิดต่อชีวิตและทรัพย์ตามหมายจำคุกเมื่อคดีถึงที่สุดในคดีหมายเลขดำที่ ๓๑๗/๒๕๑๘, ๔๒๘/๒๕๑๘ หมายเลขแดงที่ ๒๖๔๕/๒๕๒๒, ๒๖๔๘/๒๕๒๒ ของศาลจังหวัดนครปฐม และถูกส่งตัวมารับโทษจำคุกที่เรือนจำกลางบางขวาง ตำบลสวนใหญ่ อำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี ตามระเบียบกรมราชทัณฑ์ ศาลฎีกาเห็นว่า กรณีเช่นนี้ไม่อาจถือได้ว่าเรือนจำกลางบางขวางเป็นที่อยู่ของจำเลย ตามความหมายของประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๒๒ (๑) ที่โจทก์กล่าวอ้างในฎีกาว่า เรือนจำกลางบางขวางเป็นที่อยู่ของจำเลยจึงไม่ต้องด้วยความเห็นของศาลฎีกา ที่ศาลล่างทั้งสองวินิจฉัยว่า ศาลจังหวัดนนทบุรีไม่มีอำนาจพิจารณาคดีนี้ชอบแล้ว ฎีกาโจทก์ฟังไม่ขึ้น พิพากษายืน(ปิ่นทิพย์ สุจริตกุล-สง่า ศิลปประสิทธิ์-ศักดา โมกขมรรคกุล)ศาลจังหวัดนนทบุรี - นายไพรัช เกิดศิริศาลอุทธรณ์ - นายตัน เวทไวแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ