คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1340/2529หลักกฎหมาย: ผู้ให้เช่ารถแท็กซี่ไม่ต้องร่วมรับผิดกับผู้เช่าที่นำรถที่เช่ามาไปขับชนคนบาดเจ็บโดยประมาทเพราะผู้ให้เช่าไม่ได้เป็นตัวการหรือนายจ้างของผู้เช่า.ข้อเท็จจริงฟังได้ว่าบริษัทจำเลยที่ 1 มีวัตถุประสงค์ให้เช่ารถแท็กซี่ จำเลยที่ 1 ให้จำเลยที่ 3 เช่ารถพิพาทซึ่งเป็นรถแท็กซี่ของจำเลยที่ 1 แล้วจำเลยที่ 3 ผู้เช่าขับรถแท็กซี่คันพิพาทที่เช่าจากจำเลยที่ 1 ไปชนโจทก์โดยประมาท ศาลฎีกาวินิจฉัยว่าตามข้อเท็จจริงที่แถลงรับกัน จำเลยที่ 3 มิใช่ผู้นำรถพิพาทเข้าร่วมเดินรถกับบริษัทจำเลยที่ 1 ไม่มีความสัมพันธ์ในฐานะตัวการตัวแทนหรือร่วมกันกระทำการเดินรถแท็กซี่หรือจำเลยที่ 1 เป็นนายจ้างของจำเลยที่ 3 แต่อย่างใด ทั้งโจทก์ก็มิได้นำสืบให้ปรากฎว่าในท้องที่ที่เกิดเหตุนั้นได้มีประกาศของกระทรวงมหาดไทยตามพระราชบัญญัติรถยนต์ พ.ศ. 2522 มาตรา 23 และบริษัทจำเลยที่ 1 เป็นบริษัทที่ได้รับอนุญาตให้ดำเนินการตามกฎกระทรวงที่ออกตามบทกฎหมายดังกล่าวข้อเท็จจริงรับฟังไม่ได้ว่า จำเลยที่ 1 มีหน้าที่ตามกฎหมายในอันที่จะต้องร่วมรับผิดกับจำเลยที่ 3 ใน การกระทำละเมิด ศาลอุทธรณ์พิพากษาให้จำเลยที่ 1 ร่วมรับผิดด้วยกับจำเลยที่ 3 ศาลฎีกาไม่เห็นฟ้องด้วย ฎีกาจำเลยที่ 1 ฟังขึ้นพิพากษาแก้เป็นว่าให้บังคับคดีตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น(ศาลชั้นต้นให้จำเลยที่ 3 ชำระค่าเสียหายแก่โจทก์ ให้ยกฟ้องจำเลยที่ 1 ที่ 2) เว้นแต่ค่าขึ้นศาลให้จำเลยที่ 3 ใช้แทนโจทก์เท่าที่โจทก์ชนะคดี. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1340/2529นาง วัชรี อาบวารีโจทก์บริษัท สหไทยแท็กซี่ กับพวกจำเลย ป.พ.พ. ม. 420, ม. 425, ม. 820, ม. 821ผู้ให้เช่ารถแท็กซี่ไม่ต้องร่วมรับผิดกับผู้เช่าที่นำรถที่เช่ามาไปขับชนคนบาดเจ็บโดยประมาทเพราะผู้ให้เช่าไม่ได้เป็นตัวการหรือนายจ้างของผู้เช่า.ข้อเท็จจริงฟังได้ว่าบริษัทจำเลยที่ 1 มีวัตถุประสงค์ให้เช่ารถแท็กซี่ จำเลยที่ 1 ให้จำเลยที่ 3 เช่ารถพิพาทซึ่งเป็นรถแท็กซี่ของจำเลยที่ 1 แล้วจำเลยที่ 3 ผู้เช่าขับรถแท็กซี่คันพิพาทที่เช่าจากจำเลยที่ 1 ไปชนโจทก์โดยประมาท ศาลฎีกาวินิจฉัยว่าตามข้อเท็จจริงที่แถลงรับกัน จำเลยที่ 3 มิใช่ผู้นำรถพิพาทเข้าร่วมเดินรถกับบริษัทจำเลยที่ 1 ไม่มีความสัมพันธ์ในฐานะตัวการตัวแทนหรือร่วมกันกระทำการเดินรถแท็กซี่หรือจำเลยที่ 1 เป็นนายจ้างของจำเลยที่ 3 แต่อย่างใด ทั้งโจทก์ก็มิได้นำสืบให้ปรากฎว่าในท้องที่ที่เกิดเหตุนั้นได้มีประกาศของกระทรวงมหาดไทยตามพระราชบัญญัติรถยนต์ พ.ศ. 2522 มาตรา 23 และบริษัทจำเลยที่ 1 เป็นบริษัทที่ได้รับอนุญาตให้ดำเนินการตามกฎกระทรวงที่ออกตามบทกฎหมายดังกล่าวข้อเท็จจริงรับฟังไม่ได้ว่า จำเลยที่ 1 มีหน้าที่ตามกฎหมายในอันที่จะต้องร่วมรับผิดกับจำเลยที่ 3 ใน การกระทำละเมิด ศาลอุทธรณ์พิพากษาให้จำเลยที่ 1 ร่วมรับผิดด้วยกับจำเลยที่ 3 ศาลฎีกาไม่เห็นฟ้องด้วย ฎีกาจำเลยที่ 1 ฟังขึ้นพิพากษาแก้เป็นว่าให้บังคับคดีตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น(ศาลชั้นต้นให้จำเลยที่ 3 ชำระค่าเสียหายแก่โจทก์ ให้ยกฟ้องจำเลยที่ 1 ที่ 2) เว้นแต่ค่าขึ้นศาลให้จำเลยที่ 3 ใช้แทนโจทก์เท่าที่โจทก์ชนะคดี.(ดำริ ศุภพิโรจน์-อำนวย อินทุภูติ-สมศักดิ์ เกิดลาภผล)แหล่งที่มาสำนักงาน ส่งเสริมงานตุลาการแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ข้อเท็จจริงฟังได้ว่าบริษัทจำเลยที่ 1 มีวัตถุประสงค์ให้เช่ารถแท็กซี่ จำเลยที่ 1 ให้จำเลยที่ 3 เช่ารถพิพาทซึ่งเป็นรถแท็กซี่ของจำเลยที่ 1 แล้วจำเลยที่ 3 ผู้เช่าขับรถแท็กซี่คันพิพาทที่เช่าจากจำเลยที่ 1 ไปชนโจทก์โดยประมาท ศาลฎีกาวินิจฉัยว่าตามข้อเท็จจริงที่แถลงรับกัน จำเลยที่ 3 มิใช่ผู้นำรถพิพาทเข้าร่วมเดินรถกับบริษัทจำเลยที่ 1 ไม่มีความสัมพันธ์ในฐานะตัวการตัวแทนหรือร่วมกันกระทำการเดินรถแท็กซี่หรือจำเลยที่ 1 เป็นนายจ้างของจำเลยที่ 3 แต่อย่างใด ทั้งโจทก์ก็มิได้นำสืบให้ปรากฎว่าในท้องที่ที่เกิดเหตุนั้นได้มีประกาศของกระทรวงมหาดไทยตามพระราชบัญญัติรถยนต์ พ.ศ. 2522 มาตรา 23 และบริษัทจำเลยที่ 1 เป็นบริษัทที่ได้รับอนุญาตให้ดำเนินการตามกฎกระทรวงที่ออกตามบทกฎหมายดังกล่าวข้อเท็จจริงรับฟังไม่ได้ว่า จำเลยที่ 1 มีหน้าที่ตามกฎหมายในอันที่จะต้องร่วมรับผิดกับจำเลยที่ 3 ใน การกระทำละเมิด ศาลอุทธรณ์พิพากษาให้จำเลยที่ 1 ร่วมรับผิดด้วยกับจำเลยที่ 3 ศาลฎีกาไม่เห็นฟ้องด้วย ฎีกาจำเลยที่ 1 ฟังขึ้นพิพากษาแก้เป็นว่าให้บังคับคดีตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น(ศาลชั้นต้นให้จำเลยที่ 3 ชำระค่าเสียหายแก่โจทก์ ให้ยกฟ้องจำเลยที่ 1 ที่ 2) เว้นแต่ค่าขึ้นศาลให้จำเลยที่ 3 ใช้แทนโจทก์เท่าที่โจทก์ชนะคดี. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1340/2529นาง วัชรี อาบวารีโจทก์บริษัท สหไทยแท็กซี่ กับพวกจำเลย ป.พ.พ. ม. 420, ม. 425, ม. 820, ม. 821ผู้ให้เช่ารถแท็กซี่ไม่ต้องร่วมรับผิดกับผู้เช่าที่นำรถที่เช่ามาไปขับชนคนบาดเจ็บโดยประมาทเพราะผู้ให้เช่าไม่ได้เป็นตัวการหรือนายจ้างของผู้เช่า.ข้อเท็จจริงฟังได้ว่าบริษัทจำเลยที่ 1 มีวัตถุประสงค์ให้เช่ารถแท็กซี่ จำเลยที่ 1 ให้จำเลยที่ 3 เช่ารถพิพาทซึ่งเป็นรถแท็กซี่ของจำเลยที่ 1 แล้วจำเลยที่ 3 ผู้เช่าขับรถแท็กซี่คันพิพาทที่เช่าจากจำเลยที่ 1 ไปชนโจทก์โดยประมาท ศาลฎีกาวินิจฉัยว่าตามข้อเท็จจริงที่แถลงรับกัน จำเลยที่ 3 มิใช่ผู้นำรถพิพาทเข้าร่วมเดินรถกับบริษัทจำเลยที่ 1 ไม่มีความสัมพันธ์ในฐานะตัวการตัวแทนหรือร่วมกันกระทำการเดินรถแท็กซี่หรือจำเลยที่ 1 เป็นนายจ้างของจำเลยที่ 3 แต่อย่างใด ทั้งโจทก์ก็มิได้นำสืบให้ปรากฎว่าในท้องที่ที่เกิดเหตุนั้นได้มีประกาศของกระทรวงมหาดไทยตามพระราชบัญญัติรถยนต์ พ.ศ. 2522 มาตรา 23 และบริษัทจำเลยที่ 1 เป็นบริษัทที่ได้รับอนุญาตให้ดำเนินการตามกฎกระทรวงที่ออกตามบทกฎหมายดังกล่าวข้อเท็จจริงรับฟังไม่ได้ว่า จำเลยที่ 1 มีหน้าที่ตามกฎหมายในอันที่จะต้องร่วมรับผิดกับจำเลยที่ 3 ใน การกระทำละเมิด ศาลอุทธรณ์พิพากษาให้จำเลยที่ 1 ร่วมรับผิดด้วยกับจำเลยที่ 3 ศาลฎีกาไม่เห็นฟ้องด้วย ฎีกาจำเลยที่ 1 ฟังขึ้นพิพากษาแก้เป็นว่าให้บังคับคดีตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น(ศาลชั้นต้นให้จำเลยที่ 3 ชำระค่าเสียหายแก่โจทก์ ให้ยกฟ้องจำเลยที่ 1 ที่ 2) เว้นแต่ค่าขึ้นศาลให้จำเลยที่ 3 ใช้แทนโจทก์เท่าที่โจทก์ชนะคดี.(ดำริ ศุภพิโรจน์-อำนวย อินทุภูติ-สมศักดิ์ เกิดลาภผล)แหล่งที่มาสำนักงาน ส่งเสริมงานตุลาการแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ