คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 521/2485หลักกฎหมาย: ขับรถมาโดยเร็ว และไม่เบารถเมื่อเข้าทางร่วม เป็นการละเมิดต่อ พ.ร.บ.จราจรทางบก เมื่อเกิดชนกันขึ้น ก็ต้อง+ผิดฐานขับรถโดยประมาทตาม พ.ร.บ.รถยนต์โจทก์ฟ้องว่าจำเลยขับรถยนต์บันทุกๆของหนักเกินอัตรา โดยความเร็ว ๕๐ ก.ม.ต่อชั่วโมง เกินอัตราที่กฎหมายอนุญาต และเมื่อถึงทางร่วมมิได้ชลอรถให้ช้าลง เป็นเหตุให้ชนรถยนต์อีกคันหนึ่งเสียหายและผู้ที่นั่งมาในรถบาดเจ็บ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยผิดฐานบันทุกสิ่งของเกินอัตรา ให้ปรับ ๒ บาทและผิดกฎหมายอาญามาตรา ๓๓๘ ข้อ ๒ กับพระราชบัญญัติรถยนต์ ร.ศ.๑๒๘ มาตรา ๑๙ พระราชบัญญัติจราจรทางบก (ฉบับที่ ๓) พ.ศ.๒๔๘๑ มาตรา ๓ ให้ปรับ ๒๐ บาท ศาลอุทธรณ์เห็นว่าตามพระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ.๒๔๗๗ มาตรา ๑๒ บัญญัติว่าให้รถที่มาจากทางซ้ายผ่านไปก่อน เรื่องนี้ปรากฎว่ารถผู้เสียหายอยู่ทางขวา แต่ไม่รอกลับจะผ่านไปก่อนจึงเป็นฝ่ายผิดหาใช่จำเลยประมาทไม่ จึงพิพากษาแก้ศาลชั้นต้นให้ยกข้อหาโจทก์ฐานขับรถโดยประมาทเสีย โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่าตามข้อเท็จจริงจากคำพะยานและแผนที่เกิดเหตุปรากฎว่ารถ ๒ คันนี้ต่างขับเร็วมาด้วยกัน เมื่อฟังได้ว่าจำเลยขับรถมาโดยเร็วและไม่เบารถเมื่อเข้าทางร่วม ก็เป็นการละเมิดต่อพระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ.๒๔๗๗ มาตรา ๑๓ และเมื่อมีเหตุโดนกันขึ้น จำเลยก็ต้องมีผิดฐานขับรถโดยประมาทตามพระราชบัญญัติรถยนต์ ร.ศ.๑๒๘ มาตรา ๑๙ จึงพิพากษากลับศาลอุทธรณ์ ยืนตามศาลชั้นต้น ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 521/2485พนักงานอัยการ กรมอัยการโจทก์นายกวย แซ่เล้าจำเลย พ.ร.บ.รถยนต์ พ.ศ.2473 ม. 32 ป.อ. ม. 338 พ.ร.บ.รถยนต์ ร.ศ.128 ม. 19. พ.ร.บ.จราจรทางบก (ฉบับที่ 3) พ.ศ.2481 ม. 3ขับรถมาโดยเร็ว และไม่เบารถเมื่อเข้าทางร่วม เป็นการละเมิดต่อ พ.ร.บ.จราจรทางบก เมื่อเกิดชนกันขึ้น ก็ต้อง+ผิดฐานขับรถโดยประมาทตาม พ.ร.บ.รถยนต์โจทก์ฟ้องว่าจำเลยขับรถยนต์บันทุกๆของหนักเกินอัตรา โดยความเร็ว ๕๐ ก.ม.ต่อชั่วโมง เกินอัตราที่กฎหมายอนุญาต และเมื่อถึงทางร่วมมิได้ชลอรถให้ช้าลง เป็นเหตุให้ชนรถยนต์อีกคันหนึ่งเสียหายและผู้ที่นั่งมาในรถบาดเจ็บ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยผิดฐานบันทุกสิ่งของเกินอัตรา ให้ปรับ ๒ บาทและผิดกฎหมายอาญามาตรา ๓๓๘ ข้อ ๒ กับพระราชบัญญัติรถยนต์ ร.ศ.๑๒๘ มาตรา ๑๙ พระราชบัญญัติจราจรทางบก (ฉบับที่ ๓) พ.ศ.๒๔๘๑ มาตรา ๓ ให้ปรับ ๒๐ บาท ศาลอุทธรณ์เห็นว่าตามพระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ.๒๔๗๗ มาตรา ๑๒ บัญญัติว่าให้รถที่มาจากทางซ้ายผ่านไปก่อน เรื่องนี้ปรากฎว่ารถผู้เสียหายอยู่ทางขวา แต่ไม่รอกลับจะผ่านไปก่อนจึงเป็นฝ่ายผิดหาใช่จำเลยประมาทไม่ จึงพิพากษาแก้ศาลชั้นต้นให้ยกข้อหาโจทก์ฐานขับรถโดยประมาทเสีย โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่าตามข้อเท็จจริงจากคำพะยานและแผนที่เกิดเหตุปรากฎว่ารถ ๒ คันนี้ต่างขับเร็วมาด้วยกัน เมื่อฟังได้ว่าจำเลยขับรถมาโดยเร็วและไม่เบารถเมื่อเข้าทางร่วม ก็เป็นการละเมิดต่อพระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ.๒๔๗๗ มาตรา ๑๓ และเมื่อมีเหตุโดนกันขึ้น จำเลยก็ต้องมีผิดฐานขับรถโดยประมาทตามพระราชบัญญัติรถยนต์ ร.ศ.๑๒๘ มาตรา ๑๙ จึงพิพากษากลับศาลอุทธรณ์ ยืนตามศาลชั้นต้น(ธรรมบัณฑิต-เคลื่อน อิสรภักดี-ทิพปัญญา)ศาลชั้นต้น - นายบรรจง เพ็ชรชาติศาลอุทธรณ์ - พระนนทปัญญาแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่าจำเลยขับรถยนต์บันทุกๆของหนักเกินอัตรา โดยความเร็ว ๕๐ ก.ม.ต่อชั่วโมง เกินอัตราที่กฎหมายอนุญาต และเมื่อถึงทางร่วมมิได้ชลอรถให้ช้าลง เป็นเหตุให้ชนรถยนต์อีกคันหนึ่งเสียหายและผู้ที่นั่งมาในรถบาดเจ็บ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยผิดฐานบันทุกสิ่งของเกินอัตรา ให้ปรับ ๒ บาทและผิดกฎหมายอาญามาตรา ๓๓๘ ข้อ ๒ กับพระราชบัญญัติรถยนต์ ร.ศ.๑๒๘ มาตรา ๑๙ พระราชบัญญัติจราจรทางบก (ฉบับที่ ๓) พ.ศ.๒๔๘๑ มาตรา ๓ ให้ปรับ ๒๐ บาท ศาลอุทธรณ์เห็นว่าตามพระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ.๒๔๗๗ มาตรา ๑๒ บัญญัติว่าให้รถที่มาจากทางซ้ายผ่านไปก่อน เรื่องนี้ปรากฎว่ารถผู้เสียหายอยู่ทางขวา แต่ไม่รอกลับจะผ่านไปก่อนจึงเป็นฝ่ายผิดหาใช่จำเลยประมาทไม่ จึงพิพากษาแก้ศาลชั้นต้นให้ยกข้อหาโจทก์ฐานขับรถโดยประมาทเสีย โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่าตามข้อเท็จจริงจากคำพะยานและแผนที่เกิดเหตุปรากฎว่ารถ ๒ คันนี้ต่างขับเร็วมาด้วยกัน เมื่อฟังได้ว่าจำเลยขับรถมาโดยเร็วและไม่เบารถเมื่อเข้าทางร่วม ก็เป็นการละเมิดต่อพระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ.๒๔๗๗ มาตรา ๑๓ และเมื่อมีเหตุโดนกันขึ้น จำเลยก็ต้องมีผิดฐานขับรถโดยประมาทตามพระราชบัญญัติรถยนต์ ร.ศ.๑๒๘ มาตรา ๑๙ จึงพิพากษากลับศาลอุทธรณ์ ยืนตามศาลชั้นต้น ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 521/2485พนักงานอัยการ กรมอัยการโจทก์นายกวย แซ่เล้าจำเลย พ.ร.บ.รถยนต์ พ.ศ.2473 ม. 32 ป.อ. ม. 338 พ.ร.บ.รถยนต์ ร.ศ.128 ม. 19. พ.ร.บ.จราจรทางบก (ฉบับที่ 3) พ.ศ.2481 ม. 3ขับรถมาโดยเร็ว และไม่เบารถเมื่อเข้าทางร่วม เป็นการละเมิดต่อ พ.ร.บ.จราจรทางบก เมื่อเกิดชนกันขึ้น ก็ต้อง+ผิดฐานขับรถโดยประมาทตาม พ.ร.บ.รถยนต์โจทก์ฟ้องว่าจำเลยขับรถยนต์บันทุกๆของหนักเกินอัตรา โดยความเร็ว ๕๐ ก.ม.ต่อชั่วโมง เกินอัตราที่กฎหมายอนุญาต และเมื่อถึงทางร่วมมิได้ชลอรถให้ช้าลง เป็นเหตุให้ชนรถยนต์อีกคันหนึ่งเสียหายและผู้ที่นั่งมาในรถบาดเจ็บ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยผิดฐานบันทุกสิ่งของเกินอัตรา ให้ปรับ ๒ บาทและผิดกฎหมายอาญามาตรา ๓๓๘ ข้อ ๒ กับพระราชบัญญัติรถยนต์ ร.ศ.๑๒๘ มาตรา ๑๙ พระราชบัญญัติจราจรทางบก (ฉบับที่ ๓) พ.ศ.๒๔๘๑ มาตรา ๓ ให้ปรับ ๒๐ บาท ศาลอุทธรณ์เห็นว่าตามพระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ.๒๔๗๗ มาตรา ๑๒ บัญญัติว่าให้รถที่มาจากทางซ้ายผ่านไปก่อน เรื่องนี้ปรากฎว่ารถผู้เสียหายอยู่ทางขวา แต่ไม่รอกลับจะผ่านไปก่อนจึงเป็นฝ่ายผิดหาใช่จำเลยประมาทไม่ จึงพิพากษาแก้ศาลชั้นต้นให้ยกข้อหาโจทก์ฐานขับรถโดยประมาทเสีย โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่าตามข้อเท็จจริงจากคำพะยานและแผนที่เกิดเหตุปรากฎว่ารถ ๒ คันนี้ต่างขับเร็วมาด้วยกัน เมื่อฟังได้ว่าจำเลยขับรถมาโดยเร็วและไม่เบารถเมื่อเข้าทางร่วม ก็เป็นการละเมิดต่อพระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ.๒๔๗๗ มาตรา ๑๓ และเมื่อมีเหตุโดนกันขึ้น จำเลยก็ต้องมีผิดฐานขับรถโดยประมาทตามพระราชบัญญัติรถยนต์ ร.ศ.๑๒๘ มาตรา ๑๙ จึงพิพากษากลับศาลอุทธรณ์ ยืนตามศาลชั้นต้น(ธรรมบัณฑิต-เคลื่อน อิสรภักดี-ทิพปัญญา)ศาลชั้นต้น - นายบรรจง เพ็ชรชาติศาลอุทธรณ์ - พระนนทปัญญาแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ