คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 60912หลักกฎหมาย: ความว่า โจทก์ฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งว่า ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ต่างพิพากษายกฟ้องโจทก์โดยอาศัยข้อเท็จจริง จึงต้องห้ามฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 220 จึงไม่รับฎีกาโจทก์โจทก์เห็นว่า ศาลชั้นต้นได้วินิจฉัยคดีโดยใช้หลักกฎหมายในการชั่งน้ำหนักตามคำพยานของโจทก์จำเลย อันเป็นปัญหาข้อกฎหมายทั้งสิ้น ฎีกาของโจทก์จึงไม่ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 220 โปรดมีคำสั่งให้รับฎีกาของโจทก์ไว้พิจารณาต่อไปหมายเหตุ จำเลยที่ 1 และที่ 4 ยังไม่ได้รับสำเนาคำร้องโจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยทั้งสี่ตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. 2497 มาตรา 3ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 341 และ 83ศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้องแล้ว เห็นว่าคดีมีมูลเฉพาะความผิดตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. 2497 มาตรา 3จึงมีคำสั่งให้ประทับฟ้องเฉพาะความผิดดังกล่าวไว้พิจารณาระหว่างพิจารณา จำเลยที่ 2 ที่ 3 หลบหนี ศาลชั้นต้นออกหมายจับและจำหน่ายคดีเฉพาะจำเลยที่ 2 ที่ 3 ชั่วคราวศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับฎีกาดังกล่าว (อันดับ 110)โจทก์จึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 111)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว เห็นว่า คดีนี้ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษายกฟ้องโจทก์โดยฟังข้อเท็จจริงต้องกันว่า จำเลยออกเช็คพิพาทให้โจทก์โดยโจทก์ทราบอยู่แล้วว่าธนาคารได้สั่งปิดบัญชีของจำเลยแล้วการออกเช็คของจำเลยจึงไม่เป็นความผิดตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค โจทก์ฎีกาว่ารับเช็คพิพาทไว้จากจำเลยโดยไม่ทราบว่าธนาคารได้สั่งปิดบัญชีของจำเลยแล้วจึงเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 220 ที่ศาลชั้นต้นสั่งไม่รับฎีกาของโจทก์นั้นชอบแล้วให้ยกคำร้องของโจทก์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 674/2530บริษัทศรีกรุงวัฒนา จำกัดโจทก์บริษัทอุตสาหกรรมกระดาษนิวเซ็นจูรี่ จำกัด กับพวกจำเลยบริษัทศรีกรุงวัฒนา จำกัด โจทก์ผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.อ. ม. 220ความว่า โจทก์ฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งว่า ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ต่างพิพากษายกฟ้องโจทก์โดยอาศัยข้อเท็จจริง จึงต้องห้ามฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 220 จึงไม่รับฎีกาโจทก์โจทก์เห็นว่า ศาลชั้นต้นได้วินิจฉัยคดีโดยใช้หลักกฎหมายในการชั่งน้ำหนักตามคำพยานของโจทก์จำเลย อันเป็นปัญหาข้อกฎหมายทั้งสิ้น ฎีกาของโจทก์จึงไม่ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 220 โปรดมีคำสั่งให้รับฎีกาของโจทก์ไว้พิจารณาต่อไปหมายเหตุ จำเลยที่ 1 และที่ 4 ยังไม่ได้รับสำเนาคำร้องโจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยทั้งสี่ตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. 2497 มาตรา 3ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 341 และ 83ศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้องแล้ว เห็นว่าคดีมีมูลเฉพาะความผิดตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. 2497 มาตรา 3จึงมีคำสั่งให้ประทับฟ้องเฉพาะความผิดดังกล่าวไว้พิจารณาระหว่างพิจารณา จำเลยที่ 2 ที่ 3 หลบหนี ศาลชั้นต้นออกหมายจับและจำหน่ายคดีเฉพาะจำเลยที่ 2 ที่ 3 ชั่วคราวศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับฎีกาดังกล่าว (อันดับ 110)โจทก์จึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 111)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว เห็นว่า คดีนี้ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษายกฟ้องโจทก์โดยฟังข้อเท็จจริงต้องกันว่า จำเลยออกเช็คพิพาทให้โจทก์โดยโจทก์ทราบอยู่แล้วว่าธนาคารได้สั่งปิดบัญชีของจำเลยแล้วการออกเช็คของจำเลยจึงไม่เป็นความผิดตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค โจทก์ฎีกาว่ารับเช็คพิพาทไว้จากจำเลยโดยไม่ทราบว่าธนาคารได้สั่งปิดบัญชีของจำเลยแล้วจึงเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 220 ที่ศาลชั้นต้นสั่งไม่รับฎีกาของโจทก์นั้นชอบแล้วให้ยกคำร้องของโจทก์(อำนวย อินทุภูติ-ดำริ ศุภพิโรจน์-สมศักดิ์ จูสวัสดิ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 674/2530บริษัทศรีกรุงวัฒนา จำกัดโจทก์บริษัทอุตสาหกรรมกระดาษนิวเซ็นจูรี่ จำกัด กับพวกจำเลยบริษัทศรีกรุงวัฒนา จำกัด โจทก์ผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.อ. ม. 220ความว่า โจทก์ฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งว่า ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ต่างพิพากษายกฟ้องโจทก์โดยอาศัยข้อเท็จจริง จึงต้องห้ามฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 220 จึงไม่รับฎีกาโจทก์โจทก์เห็นว่า ศาลชั้นต้นได้วินิจฉัยคดีโดยใช้หลักกฎหมายในการชั่งน้ำหนักตามคำพยานของโจทก์จำเลย อันเป็นปัญหาข้อกฎหมายทั้งสิ้น ฎีกาของโจทก์จึงไม่ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 220 โปรดมีคำสั่งให้รับฎีกาของโจทก์ไว้พิจารณาต่อไปหมายเหตุ จำเลยที่ 1 และที่ 4 ยังไม่ได้รับสำเนาคำร้องโจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยทั้งสี่ตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. 2497 มาตรา 3ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 341 และ 83ศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้องแล้ว เห็นว่าคดีมีมูลเฉพาะความผิดตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. 2497 มาตรา 3จึงมีคำสั่งให้ประทับฟ้องเฉพาะความผิดดังกล่าวไว้พิจารณาระหว่างพิจารณา จำเลยที่ 2 ที่ 3 หลบหนี ศาลชั้นต้นออกหมายจับและจำหน่ายคดีเฉพาะจำเลยที่ 2 ที่ 3 ชั่วคราวศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับฎีกาดังกล่าว (อันดับ 110)โจทก์จึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 111)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว เห็นว่า คดีนี้ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษายกฟ้องโจทก์โดยฟังข้อเท็จจริงต้องกันว่า จำเลยออกเช็คพิพาทให้โจทก์โดยโจทก์ทราบอยู่แล้วว่าธนาคารได้สั่งปิดบัญชีของจำเลยแล้วการออกเช็คของจำเลยจึงไม่เป็นความผิดตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค โจทก์ฎีกาว่ารับเช็คพิพาทไว้จากจำเลยโดยไม่ทราบว่าธนาคารได้สั่งปิดบัญชีของจำเลยแล้วจึงเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 220 ที่ศาลชั้นต้นสั่งไม่รับฎีกาของโจทก์นั้นชอบแล้วให้ยกคำร้องของโจทก์(อำนวย อินทุภูติ-ดำริ ศุภพิโรจน์-สมศักดิ์ จูสวัสดิ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ