phoneee/thai-legal-corpus huggingface dataset:
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1350/2494หลักกฎหมาย: โจทก์ยึดทรัพย์จำเลยเพื่อบังคับคดีโดยการขายทอดตลาดของศาลผู้ร้องยื่นคำร้องว่าทรัพย์สินที่ยึดเป็นของผู้ร้องผู้ร้องกำลังฟ้องขอให้ทำลายการโอน ซึ่งจำเลยรับโอนไปโดยปลอมใบมอบอำนาจและขอให้ทำลายการจำนองระหว่างโจทก์จำเลยอยู่แล้ว ขอให้ศาลงดการขายทอดตลาดทรัพย์สินรายนี้ไว้ก่อน ดังนี้ ศาลย่อมใช้ดุลพินิจงดการขายได้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 306 ประกอบด้วยมาตรา292(2) ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1350/2494พระยาวิทูรธรรมพิเนตโจทก์นางชูศรี ฉันท์อุดมจำเลยนางบุญล้อม น้อยประยูรผู้ร้อง ป.วิ.พ. ม. 288, ม. 292, ม. 306โจทก์ยึดทรัพย์จำเลยเพื่อบังคับคดีโดยการขายทอดตลาดของศาลผู้ร้องยื่นคำร้องว่าทรัพย์สินที่ยึดเป็นของผู้ร้องผู้ร้องกำลังฟ้องขอให้ทำลายการโอน ซึ่งจำเลยรับโอนไปโดยปลอมใบมอบอำนาจและขอให้ทำลายการจำนองระหว่างโจทก์จำเลยอยู่แล้ว ขอให้ศาลงดการขายทอดตลาดทรัพย์สินรายนี้ไว้ก่อน ดังนี้ ศาลย่อมใช้ดุลพินิจงดการขายได้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 306 ประกอบด้วยมาตรา292(2)(ประมูล สุวรรณศร-นาถปรีชา-มนูกิจวิมลอรรถ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1350/2494พระยาวิทูรธรรมพิเนตโจทก์นางชูศรี ฉันท์อุดมจำเลยนางบุญล้อม น้อยประยูรผู้ร้อง ป.วิ.พ. ม. 288, ม. 292, ม. 306โจทก์ยึดทรัพย์จำเลยเพื่อบังคับคดีโดยการขายทอดตลาดของศาลผู้ร้องยื่นคำร้องว่าทรัพย์สินที่ยึดเป็นของผู้ร้องผู้ร้องกำลังฟ้องขอให้ทำลายการโอน ซึ่งจำเลยรับโอนไปโดยปลอมใบมอบอำนาจและขอให้ทำลายการจำนองระหว่างโจทก์จำเลยอยู่แล้ว ขอให้ศาลงดการขายทอดตลาดทรัพย์สินรายนี้ไว้ก่อน ดังนี้ ศาลย่อมใช้ดุลพินิจงดการขายได้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 306 ประกอบด้วยมาตรา292(2)(ประมูล สุวรรณศร-นาถปรีชา-มนูกิจวิมลอรรถ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ข้อบังคับของ กข้อบังคับของก.บช.ว่าด้วยหลักเกณฑ์และวิธีการเกี่ยวกับการขอการออกการต่ออายุ และการออกใบแทนใบอนุญาตเป็นผู้สอบบัญชีรับอนุญาต--------------------- อาศัยอำนาจตามความในมาตรา 11 (3) แห่งพระราชบัญญัติผู้สอบบัญชี พ.ศ.2505 ก.บช. ออกข้อบังคับวางหลักเกณฑ์และวิธีการเกี่ยวกับการขอการออก การต่ออายุและการออกใบแทนใบอนุญาตเป็นผู้สอบบัญชีรับอนุญาตดังต่อไปนี้ ข้อ 1ผู้ขอใบอนุญาตเป็นผู้สอบบัญชีรับอนุญาตต้องเป็นผู้ซึ่งจะขึ้นทะเบียนเป็นผู้สอบบัญชีรับอนุญาตได้ ตามความในมาตรา15 หรือมาตรา 25 แห่งพระราชบัญญัติผู้สอบบัญชี พ.ศ. 2505 แล้วแต่กรณี ข้อ 2ผู้ขอใบอนุญาตต้องทำคำขอขึ้นทะเบียนเป็นผู้สอบบัญชีรับอนุญาตและมีผู้ลงลายมือชื่อรับรองตามแบบที่ ก.บช. กำหนด ยื่นต่อเลขานุการก.บช.พร้อมด้วยหลักฐาน(ถ้ามี)และรูปถ่ายอย่างชัดครึ่งตัวหน้าตรงท่าปกติไม่สวมหมวก ขนาด 4x5 เซนติเมตรจำนวน 3 รูป ข้อ 3 ให้เลขานุการ ก.บช. ประกาศชื่อ ที่อยู่ คุณวุฒิและอาชีพของผู้ขอขึ้นทะเบียนไว้ ณสำนักงาน ก.บช. เป็นเวลาไม่น้อยกว่า 15 วัน หากมีผู้คัดค้านก็ให้ยื่นคำคัดค้านพร้อมด้วยเหตุผลประกอบต่อเลขานุการ ก.บช.ภายในกำหนดเวลาที่แจ้งไว้ในประกาศนั้น เมื่อได้ประกาศครบกำหนดแล้วให้เลขานุการ ก.บช.เสนอคำขอขึ้นทะเบียนพร้อมด้วยหลักฐานประกอบ (ถ้ามี) รูปถ่าย และคำคัดค้าน (ถ้ามี)ต่อ ก.บช. ในกรณีที่มีคำคัดค้าน เลขานุการ ก. บช. จะให้ผู้ถูกคัดค้านทำคำชี้แจ้งเสนอก.บช. ด้วยก็ได้ ข้อ 5 เมื่อ ก.บช.ตกลงรับขึ้นทะเบียนผู้ใดเป็นผู้สอบบัญชีผู้รับอนุญาตและผู้นั้นได้ชำระค่าธรรมเนียมการออกใบอนุญาตแล้ว ให้นายทะเบียนบันทึกชื่อ ที่อยู่ คุณวุฒิอาชีพสำนักงาน และรายการอื่นที่จำเป็น กับผนึกรูปถ่ายของผู้นั้นลงในทะเบียนผู้สอบบัญชีรับอนุญาตแล้วจึงออกใบอนุญาตให้ใบอนุญาตเป็นผู้สอบบัญชีรับอนุญาตให้มีลักษณะ ขนาดรายการและข้อความตามที่ก.บช. กำหนด กับให้ผนึกรูปถ่ายของผู้นั้นไว้ในใบอนุญาตด้วย ข้อ 5ให้นำความในข้อ 2 ข้อ 3 และข้อ 4 มาใช้บังคับแก่การขอขึ้นทะเบียนเป็นผู้สอบบัญชีรับอนุญาตของผู้ถูกเพิกถอนใบอนุญาต ตามความในมาตรา 20 แห่งพระราชบัญญัติผู้สอบบัญชี พ.ศ. 2505 โดยอนุโลม ข้อ 6 ภายใต้บังคับมาตรา 20แห่งพระราชบัญญัติผู้สอบบัญชี พ.ศ. 2505 คำขอขึ้นทะเบียนของผู้ใด ก.บช. ปฏิเสธไม่รับขึ้นทะเบียนเป็นผู้สอบบัญชีรับอนุญาตผู้นั้นจะยื่นคำขอขึ้นทะเบียนได้อีกต่อเมื่อพ้นกำหนด 180 วัน นับแต่วันที่ก.บช. ปฏิเสธ เว้นแต่ ก.บช.จะได้กำหนดไว้เป็นอย่างอื่น ข้อ 7ผู้สอบบัญชีรับอนุญาตหรือผู้สั่งพักใช้อนุญาตอาจขอต่ออายุใบอนุญาตได้ โดยทำคำขอตามแบบที่ก. บช. กำหนด ยื่นต่อนายทะเบียนภายในระยะเวลา 30 วัน ก่อนวันที่ใบอนุญาตสิ้นอายุ พร้อมด้วยรูปถ่ายดังที่กำหนดไว้ในข้อ 2ผู้ข้อต่ออายุใบอนุญาตต้องชำระค่าธรรมเนียมการต่ออายุใบอนุญาตก่อนวันที่ใบอนุญาตสิ้นอายุ มิฉะนั้นเป็นอันขาดจากการเป็นผู้สอบบัญชีรับอนุญาต ข้อ 8 เมื่อปรากฏแก่นายทะเบียนว่าผู้ขอต่ออายุใบอนุญาตยังเป็นผู้มีลักษณะครบถ้วนซึ่งจะขอขึ้นทะเบียนเป็นผู้สอบบัญชีรับอนุญาตได้ และใบอนุญาตเดิมยังไม่ขาดอายุหรือถูกเพิกถอนก็ให้นายทะเบียนรับชำระค่าธรรมเนียมการต่ออายุใบอนุญาต แล้วออกใบอนุญาตให้มีกำหนดอายุอนุญาตสืบต่อจากเดิม ข้อ 9ผู้สอบบัญชีรับอนุญาตอาจขอใบแทนใบอนุญาตได้โดยทำคำขอตามแบบที่ก.บช. กำหนดยื่นต่อนายทะเบียนพร้อมด้วยรูปถ่ายดังที่กำหนดไว้ในข้อ 2การออกแบบใบแทนใบอนุญาตนั้นให้ผนึกรูปถ่ายของผู้ขอลงในทะเบียนผู้สอบบัญชีรับอนุญาตและในใบแทนใบอนุญาตด้วยให้ไว้ ณ วันที่ 7 มกราคม พ.ศ. 2506พลโท อัมพร จินตกานนท์ประธานกรรมการ
ประกาศกระทรวงอุตสาหกรรมฉบับที่ 5332 (พ.ศ. 2562)ออกตามความในพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมพ.ศ. 2511เรื่อง กําหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมเครื่องจักรกลไฟฟ้าชนิดหมุนเล่ม 2 (2) วิธีเฉพาะสําหรับการหาค่าความสูญเสียที่แยกต่างหากของเครื่องจักรกลขนาดใหญ่จากการทดสอบ - ส่วนเพิ่มเติม มอก. 866 เล่ม 2 (1)----------------------------------------------อื่นๆ - อาศัยอํานาจตามความในมาตรา 15 แห่งพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม พ.ศ. 2511 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม (ฉบับที่ 7) พ.ศ. 2558 รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมออกประกาศกําหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม เครื่องจักรกลไฟฟ้าชนิดหมุน เล่ม 2 (2) วิธีเฉพาะสําหรับการหาค่าความสูญเสียที่แยกต่างหากของเครื่องจักรกลขนาดใหญ่จากการทดสอบ - ส่วนเพิ่มเติม มอก. 866 เล่ม 2 (1) มาตรฐานเลขที่ มอก. 866 เล่ม 2 (2) - 2561 ไว้ ดังมีรายละเอียดต่อท้ายประกาศนี้ ทั้งนี้ ให้มีผลตั้งแต่วันที่ประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปผู้มีอํานาจลงนาม - ประกาศ ณ วันที่ 3 พฤษภาคม พ.ศ. 2562 สมชาย หาญหิรัญรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม รักษาราชการแทนรัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 818/2475หลักกฎหมาย: คำรับโดยเจ้าพนักงานแนะนำฟังไม่ได้ พ.ร.บ.ฎีกาอุทธรณ์ เจ้าทุกข์บังคับอังกฤษ คู่ความฎีกาในข้อเท็จจริงได้คดีนี้จำเลยต้องหาว่าปล้นทรัพย์ของ ต. บังคับอังกฤษ ศาลล่างตัดสินลงโทษจำเลย ศาลอุทธรณ์ตัดสินยกฟ้อง โจทก์ฎีกาในข้อเท็จจริง ศาลฎีกาเห็นว่าพะยานหลักฐานโจทก์ไม่พอฟังลงโทษจำเลยได้ แม้โจทก์จะมีคำพะยานนายสิบตำรวจหมื่นราชเดช ฯ เบิกความจำเลยให้การรับต่อพะยานตามคำแนะนำของพะยาน แต่หาได้จดปากคำไว้ไม่ดังนี้ก็ดี คำรับของจำเลยเช่นนี้ ฟังไม่ได้ ตามฎีกาที่ ๕๐๐/๒๔๗๔ จึงให้ยกฟ้องโจทก์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 818/2475อัยยการราชบุรีโจทก์นายติ่ง แย้มชุ่ม นายอิ่มจำเลยคำรับโดยเจ้าพนักงานแนะนำฟังไม่ได้ พ.ร.บ.ฎีกาอุทธรณ์ เจ้าทุกข์บังคับอังกฤษ คู่ความฎีกาในข้อเท็จจริงได้คดีนี้จำเลยต้องหาว่าปล้นทรัพย์ของ ต. บังคับอังกฤษ ศาลล่างตัดสินลงโทษจำเลย ศาลอุทธรณ์ตัดสินยกฟ้อง โจทก์ฎีกาในข้อเท็จจริง ศาลฎีกาเห็นว่าพะยานหลักฐานโจทก์ไม่พอฟังลงโทษจำเลยได้ แม้โจทก์จะมีคำพะยานนายสิบตำรวจหมื่นราชเดช ฯ เบิกความจำเลยให้การรับต่อพะยานตามคำแนะนำของพะยาน แต่หาได้จดปากคำไว้ไม่ดังนี้ก็ดี คำรับของจำเลยเช่นนี้ ฟังไม่ได้ ตามฎีกาที่ ๕๐๐/๒๔๗๔ จึงให้ยกฟ้องโจทก์(พรหม-วิกรม-มนู)ศาลชั้นต้น - พระยากฤษ+ศาลอุทธรณ์ - พระยากฤษณะราชแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: คดีนี้จำเลยต้องหาว่าปล้นทรัพย์ของ ต. บังคับอังกฤษ ศาลล่างตัดสินลงโทษจำเลย ศาลอุทธรณ์ตัดสินยกฟ้อง โจทก์ฎีกาในข้อเท็จจริง ศาลฎีกาเห็นว่าพะยานหลักฐานโจทก์ไม่พอฟังลงโทษจำเลยได้ แม้โจทก์จะมีคำพะยานนายสิบตำรวจหมื่นราชเดช ฯ เบิกความจำเลยให้การรับต่อพะยานตามคำแนะนำของพะยาน แต่หาได้จดปากคำไว้ไม่ดังนี้ก็ดี คำรับของจำเลยเช่นนี้ ฟังไม่ได้ ตามฎีกาที่ ๕๐๐/๒๔๗๔ จึงให้ยกฟ้องโจทก์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 818/2475อัยยการราชบุรีโจทก์นายติ่ง แย้มชุ่ม นายอิ่มจำเลยคำรับโดยเจ้าพนักงานแนะนำฟังไม่ได้ พ.ร.บ.ฎีกาอุทธรณ์ เจ้าทุกข์บังคับอังกฤษ คู่ความฎีกาในข้อเท็จจริงได้คดีนี้จำเลยต้องหาว่าปล้นทรัพย์ของ ต. บังคับอังกฤษ ศาลล่างตัดสินลงโทษจำเลย ศาลอุทธรณ์ตัดสินยกฟ้อง โจทก์ฎีกาในข้อเท็จจริง ศาลฎีกาเห็นว่าพะยานหลักฐานโจทก์ไม่พอฟังลงโทษจำเลยได้ แม้โจทก์จะมีคำพะยานนายสิบตำรวจหมื่นราชเดช ฯ เบิกความจำเลยให้การรับต่อพะยานตามคำแนะนำของพะยาน แต่หาได้จดปากคำไว้ไม่ดังนี้ก็ดี คำรับของจำเลยเช่นนี้ ฟังไม่ได้ ตามฎีกาที่ ๕๐๐/๒๔๗๔ จึงให้ยกฟ้องโจทก์(พรหม-วิกรม-มนู)ศาลชั้นต้น - พระยากฤษ+ศาลอุทธรณ์ - พระยากฤษณะราชแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1802/2520หลักกฎหมาย: จำเลยค้างชำระหนี้แก่มารดาโจทก์ จำเลยขายฝากที่ดินแก่โจทก์ตามราคาที่ค้างชำระ และทำสัญญาจะซื้อที่ดินนั้นคืนตามราคาที่ขายฝากโดยมีข้อสัญญาว่าถ้าจำเลยไม่ซื้อคืนในกำหนดเวลาเดียวกับเวลาไถ่คืนจำเลยยอมให้โจทก์ขายที่ดินแก่ผู้อื่น ได้เงินเท่าใดจำเลยรับใช้เงินที่ยังขาดดังนี้ สัญญาจะซื้อขายเป็นสัญญาต่างหากจากการขายฝากจำเลยไม่ไถ่คืน จำเลยต้องใช้เงินที่โจทก์ขายที่ดินนั้นได้ขาดจำนวนที่จำเลยต้องชำระแก่โจทก์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1802/2520นายวินัย ทองไพฑูรย์โจทก์นายสุรามริต ศรีชวาลา กับพวกจำเลย ป.พ.พ. ม. 456, ม. 491จำเลยค้างชำระหนี้แก่มารดาโจทก์ จำเลยขายฝากที่ดินแก่โจทก์ตามราคาที่ค้างชำระ และทำสัญญาจะซื้อที่ดินนั้นคืนตามราคาที่ขายฝากโดยมีข้อสัญญาว่าถ้าจำเลยไม่ซื้อคืนในกำหนดเวลาเดียวกับเวลาไถ่คืนจำเลยยอมให้โจทก์ขายที่ดินแก่ผู้อื่น ได้เงินเท่าใดจำเลยรับใช้เงินที่ยังขาดดังนี้ สัญญาจะซื้อขายเป็นสัญญาต่างหากจากการขายฝากจำเลยไม่ไถ่คืน จำเลยต้องใช้เงินที่โจทก์ขายที่ดินนั้นได้ขาดจำนวนที่จำเลยต้องชำระแก่โจทก์(ขจร หะวานนท์-ยิ่งศักดิ์ กฤษณจินดา-สนิท อังศุสิงห์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1802/2520นายวินัย ทองไพฑูรย์โจทก์นายสุรามริต ศรีชวาลา กับพวกจำเลย ป.พ.พ. ม. 456, ม. 491จำเลยค้างชำระหนี้แก่มารดาโจทก์ จำเลยขายฝากที่ดินแก่โจทก์ตามราคาที่ค้างชำระ และทำสัญญาจะซื้อที่ดินนั้นคืนตามราคาที่ขายฝากโดยมีข้อสัญญาว่าถ้าจำเลยไม่ซื้อคืนในกำหนดเวลาเดียวกับเวลาไถ่คืนจำเลยยอมให้โจทก์ขายที่ดินแก่ผู้อื่น ได้เงินเท่าใดจำเลยรับใช้เงินที่ยังขาดดังนี้ สัญญาจะซื้อขายเป็นสัญญาต่างหากจากการขายฝากจำเลยไม่ไถ่คืน จำเลยต้องใช้เงินที่โจทก์ขายที่ดินนั้นได้ขาดจำนวนที่จำเลยต้องชำระแก่โจทก์(ขจร หะวานนท์-ยิ่งศักดิ์ กฤษณจินดา-สนิท อังศุสิงห์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 884/2466หลักกฎหมาย: ที่ดิน ชื่อในโฉนด เจ้าพนักงานทำสัญญา ผิดความเปนจริงได้ความว่า เดิมโฉนดมีชื่อ พ. น. ป. แลโจทย์ น.ตาย ได้แก้ทะเบียนหลังโฉนดลงชื่อ ค. เปนผู้รับมรฎก ต่อมา พ.ตาย ได้แก้ลงชื่อจำเลยกับ ต. เปนผู้รับมรฎก พ. ภายหลัง ค. ขายส่วนของตนให้แก่โจทย์ ป. ขายส่วนของตัวให้แก่ ต., แต่เจ้าพนักงานทะเบียนได้เอาชื่อจำเลยผู้ที่ไม่ได้ขาย ไม่ได้ซื้อลงในสัญญาด้วย จำเลยก็รับว่าไม่ได้ออกเงิน นายทะเบียนที่ดินได้เบิกความว่าเปนระเบียบการได้ทำมาดังนี้ทุกราย ถ้าจะดูตามสัญญาแล้วก็ไม่ตรงกับความจริง โจทย์ฟ้องขอให้แบ่งที่ให้โจทย์ ๒ ใน ๔ ส่วน ศาลแพ่งแลศาลอุทธรณ์ตัดสินให้โจทย์ได้ ๒ ใน ๔ ส่วนตามฟ้อง แลถือว่าจำเลยมีส่วนแต่เพียง ๑ ใน ๔ ไม่ใช่ ๑ ใน ๓ ตามที่มีชื่อในโฉนด ฎีกาตัดสินยืนตามศาลล่าง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 884/2466นางทองดีโจทก์นางเพิ่มล.ที่ดิน ชื่อในโฉนด เจ้าพนักงานทำสัญญา ผิดความเปนจริงได้ความว่า เดิมโฉนดมีชื่อ พ. น. ป. แลโจทย์ น.ตาย ได้แก้ทะเบียนหลังโฉนดลงชื่อ ค. เปนผู้รับมรฎก ต่อมา พ.ตาย ได้แก้ลงชื่อจำเลยกับ ต. เปนผู้รับมรฎก พ. ภายหลัง ค. ขายส่วนของตนให้แก่โจทย์ ป. ขายส่วนของตัวให้แก่ ต., แต่เจ้าพนักงานทะเบียนได้เอาชื่อจำเลยผู้ที่ไม่ได้ขาย ไม่ได้ซื้อลงในสัญญาด้วย จำเลยก็รับว่าไม่ได้ออกเงิน นายทะเบียนที่ดินได้เบิกความว่าเปนระเบียบการได้ทำมาดังนี้ทุกราย ถ้าจะดูตามสัญญาแล้วก็ไม่ตรงกับความจริง โจทย์ฟ้องขอให้แบ่งที่ให้โจทย์ ๒ ใน ๔ ส่วน ศาลแพ่งแลศาลอุทธรณ์ตัดสินให้โจทย์ได้ ๒ ใน ๔ ส่วนตามฟ้อง แลถือว่าจำเลยมีส่วนแต่เพียง ๑ ใน ๔ ไม่ใช่ ๑ ใน ๓ ตามที่มีชื่อในโฉนด ฎีกาตัดสินยืนตามศาลล่าง(พิพาก-ศรี-มโน)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ได้ความว่า เดิมโฉนดมีชื่อ พ. น. ป. แลโจทย์ น.ตาย ได้แก้ทะเบียนหลังโฉนดลงชื่อ ค. เปนผู้รับมรฎก ต่อมา พ.ตาย ได้แก้ลงชื่อจำเลยกับ ต. เปนผู้รับมรฎก พ. ภายหลัง ค. ขายส่วนของตนให้แก่โจทย์ ป. ขายส่วนของตัวให้แก่ ต., แต่เจ้าพนักงานทะเบียนได้เอาชื่อจำเลยผู้ที่ไม่ได้ขาย ไม่ได้ซื้อลงในสัญญาด้วย จำเลยก็รับว่าไม่ได้ออกเงิน นายทะเบียนที่ดินได้เบิกความว่าเปนระเบียบการได้ทำมาดังนี้ทุกราย ถ้าจะดูตามสัญญาแล้วก็ไม่ตรงกับความจริง โจทย์ฟ้องขอให้แบ่งที่ให้โจทย์ ๒ ใน ๔ ส่วน ศาลแพ่งแลศาลอุทธรณ์ตัดสินให้โจทย์ได้ ๒ ใน ๔ ส่วนตามฟ้อง แลถือว่าจำเลยมีส่วนแต่เพียง ๑ ใน ๔ ไม่ใช่ ๑ ใน ๓ ตามที่มีชื่อในโฉนด ฎีกาตัดสินยืนตามศาลล่าง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 884/2466นางทองดีโจทก์นางเพิ่มล.ที่ดิน ชื่อในโฉนด เจ้าพนักงานทำสัญญา ผิดความเปนจริงได้ความว่า เดิมโฉนดมีชื่อ พ. น. ป. แลโจทย์ น.ตาย ได้แก้ทะเบียนหลังโฉนดลงชื่อ ค. เปนผู้รับมรฎก ต่อมา พ.ตาย ได้แก้ลงชื่อจำเลยกับ ต. เปนผู้รับมรฎก พ. ภายหลัง ค. ขายส่วนของตนให้แก่โจทย์ ป. ขายส่วนของตัวให้แก่ ต., แต่เจ้าพนักงานทะเบียนได้เอาชื่อจำเลยผู้ที่ไม่ได้ขาย ไม่ได้ซื้อลงในสัญญาด้วย จำเลยก็รับว่าไม่ได้ออกเงิน นายทะเบียนที่ดินได้เบิกความว่าเปนระเบียบการได้ทำมาดังนี้ทุกราย ถ้าจะดูตามสัญญาแล้วก็ไม่ตรงกับความจริง โจทย์ฟ้องขอให้แบ่งที่ให้โจทย์ ๒ ใน ๔ ส่วน ศาลแพ่งแลศาลอุทธรณ์ตัดสินให้โจทย์ได้ ๒ ใน ๔ ส่วนตามฟ้อง แลถือว่าจำเลยมีส่วนแต่เพียง ๑ ใน ๔ ไม่ใช่ ๑ ใน ๓ ตามที่มีชื่อในโฉนด ฎีกาตัดสินยืนตามศาลล่าง(พิพาก-ศรี-มโน)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
กฎกระทรวงฉบับที่ ๘๓(พ.ศ. ๒๕๒๙)ออกตามความในพระราชบัญญัติเงินตราพ.ศ. ๒๕๐๑[๑] อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๕ และมาตรา ๑๐แห่งพระราชบัญญัติเงินตรา พ.ศ. ๒๕๐๑ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังออกกฎกระทรวงไว้ดังต่อไปนี้ให้กำหนดชนิด ราคา โลหะ อัตราเนื้อโลหะ น้ำหนัก ขนาด อัตราเผื่อเหลือเผื่อขาดลวดลาย และลักษณะอื่น ๆ ของเหรียญกษาปณ์ที่ระลึกเนื่องในมหามงคลสมัยพระราชพิธีรัชมังคลาภิเษกของพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชในวันที่ ๒ กรกฎาคม ๒๕๓๑ ตามบัญชีท้ายกฎกระทรวงนี้ให้ไว้ ณ วันที่ ๑๑ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๒๙สมหมาย ฮุนตระกูลรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง[เอกสารแนบท้าย]๑. บัญชีท้ายกฎกระทรวง ฉบับที่ ๘๓ (พ.ศ. ๒๕๒๙)ออกตามความในพระราชบัญญัติเงินตรา พ.ศ. ๒๕๐๑(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือโดยที่เป็นการสมควรจัดทำเหรียญกษาปณ์ทองคำ ราคาหกพันบาท สองชนิดราคาสามพันบาทสองชนิด ราคาหนึ่งพันห้าร้อยบาท สองชนิด เหรียญกษาปณ์เงินราคาหกร้อยบาท สองชนิด ราคาสามร้อยบาท สองชนิด ราคาหนึ่งร้อยห้าสิบบาท สองชนิดเหรียญกษาปณ์นิเกิล ราคาสิบบาท สองชนิด เหรียญกษาปณ์โลหะสีขาว (ทองแดงผสมนิเกิล) เคลือบไส้ทองแดงราคาห้าบาท หนึ่งชนิด และราคาสองบาทหนึ่งชนิดออกใช้เพื่อเป็นที่ระลึกเนื่องในมหามงคลสมัยพระราชพิธีรัชมังคลาภิเษกของพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชในวันที่ ๒ กรกฎาคม ๒๕๓๑จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้ปิยะธิดา/ปรับปรุง๒๒ พฤษภาคม๒๕๖๑[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๐๓/ตอนที่ ๑๔๖/ฉบับพิเศษ หน้า ๒๗/๑๕ สิงหาคม ๒๕๒๙
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 63093หลักกฎหมาย: ฎีกาของโจทก์ที่ว่า เช็คพิพาทไม่เป็นเอกสารแห่งการค้ำประกันหนี้ตามกฎหมายลักษณะค้ำประกันและตั๋วเงินนั้น เป็นฎีกาสืบเนื่องมาจากข้อเท็จจริงที่ว่า จำเลยมีเจตนาอย่างไรในการออกเช็ค เป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 448/2519พนักงานอัยการกรมอัยการโจทก์โจทก์ร่วมโจทก์นางเยาวภา เจตานนท์โจทก์นางเฉลียว องศ์วิสิษฐ์จำเลย ป.วิ.อ. ม. 220ฎีกาของโจทก์ที่ว่า เช็คพิพาทไม่เป็นเอกสารแห่งการค้ำประกันหนี้ตามกฎหมายลักษณะค้ำประกันและตั๋วเงินนั้น เป็นฎีกาสืบเนื่องมาจากข้อเท็จจริงที่ว่า จำเลยมีเจตนาอย่างไรในการออกเช็ค เป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง(สงวน สิทธิไชย-อุดม จาละ-ปรีชา สุมาวงศ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 448/2519พนักงานอัยการกรมอัยการโจทก์โจทก์ร่วมโจทก์นางเยาวภา เจตานนท์โจทก์นางเฉลียว องศ์วิสิษฐ์จำเลย ป.วิ.อ. ม. 220ฎีกาของโจทก์ที่ว่า เช็คพิพาทไม่เป็นเอกสารแห่งการค้ำประกันหนี้ตามกฎหมายลักษณะค้ำประกันและตั๋วเงินนั้น เป็นฎีกาสืบเนื่องมาจากข้อเท็จจริงที่ว่า จำเลยมีเจตนาอย่างไรในการออกเช็ค เป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง(สงวน สิทธิไชย-อุดม จาละ-ปรีชา สุมาวงศ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1321/2532หลักกฎหมาย: โจทก์ฟ้องเรียกเงินกู้จากจำเลยตาม สัญญายืม จำเลยให้การปฏิเสธว่ามิได้กู้และฟ้องแย้ง ขอให้โจทก์ชำระเงินที่จำเลยมอบให้โจทก์เป็นค่าติดต่อ ส่งคนไปทำงานต่างประเทศคืน โดย ขอนำเงินดังกล่าวหักออกจากสัญญากู้ยืม ดังนี้ ฟ้องแย้งจึงเป็นคนละเรื่องคนละประเด็นกัน และไม่เกี่ยวกับฟ้องเดิมอันศาลจะรับไว้พิจารณา. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1321/2532นาย วีระชัย คล้าย ทองโจทก์นาง ประทีป พล จันทึก กับพวกจำเลย ป.พ.พ. ม. 653 ป.วิ.พ. ม. 177 วรรคสามโจทก์ฟ้องเรียกเงินกู้จากจำเลยตาม สัญญายืม จำเลยให้การปฏิเสธว่ามิได้กู้และฟ้องแย้ง ขอให้โจทก์ชำระเงินที่จำเลยมอบให้โจทก์เป็นค่าติดต่อ ส่งคนไปทำงานต่างประเทศคืน โดย ขอนำเงินดังกล่าวหักออกจากสัญญากู้ยืม ดังนี้ ฟ้องแย้งจึงเป็นคนละเรื่องคนละประเด็นกัน และไม่เกี่ยวกับฟ้องเดิมอันศาลจะรับไว้พิจารณา.(สวัสดิ์ รอดเจริญ-ส่อง สุขะปุณณพันธ์-เดชา สุวรรณโณ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1321/2532นาย วีระชัย คล้าย ทองโจทก์นาง ประทีป พล จันทึก กับพวกจำเลย ป.พ.พ. ม. 653 ป.วิ.พ. ม. 177 วรรคสามโจทก์ฟ้องเรียกเงินกู้จากจำเลยตาม สัญญายืม จำเลยให้การปฏิเสธว่ามิได้กู้และฟ้องแย้ง ขอให้โจทก์ชำระเงินที่จำเลยมอบให้โจทก์เป็นค่าติดต่อ ส่งคนไปทำงานต่างประเทศคืน โดย ขอนำเงินดังกล่าวหักออกจากสัญญากู้ยืม ดังนี้ ฟ้องแย้งจึงเป็นคนละเรื่องคนละประเด็นกัน และไม่เกี่ยวกับฟ้องเดิมอันศาลจะรับไว้พิจารณา.(สวัสดิ์ รอดเจริญ-ส่อง สุขะปุณณพันธ์-เดชา สุวรรณโณ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3184/2537หลักกฎหมาย: โจทก์ฟ้องให้จำเลยชำระค่าจ้างที่โจทก์จะต้องจ้างผู้อื่นทำการซ่อมแซมแก้ไขความชำรุดบกพร่องของสิ่งก่อสร้างตามที่โจทก์จำเลยได้ทำสัญญากันไว้เป็นเรื่องฟ้องให้รับผิดตามข้อสัญญาที่ผูกพันกันอยู่อีกส่วนหนึ่ง ซึ่งไม่มีกฎหมายบัญญัติเรื่องอายุความไว้โดยเฉพาะจึงต้องใช้อายุความสิบปี ตาม ป.พ.พ. มาตรา 164เดิม หาใช่เป็นการฟ้องเรียกค่าเสียหายเพื่อการที่ทำชำรุดบกพร่องอันมีอายุความหนึ่งปีตาม มาตรา 601 ไม่ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3184/2537เทศบาลเมืองร้อยเอ็ดโจทก์ห้างหุ้นส่วนจำกัดวัฒนาร้อยเอ็ดก่อสร้างจำเลย ป.พ.พ. ม. 164 เดิม, ม. 601โจทก์ฟ้องให้จำเลยชำระค่าจ้างที่โจทก์จะต้องจ้างผู้อื่นทำการซ่อมแซมแก้ไขความชำรุดบกพร่องของสิ่งก่อสร้างตามที่โจทก์จำเลยได้ทำสัญญากันไว้เป็นเรื่องฟ้องให้รับผิดตามข้อสัญญาที่ผูกพันกันอยู่อีกส่วนหนึ่ง ซึ่งไม่มีกฎหมายบัญญัติเรื่องอายุความไว้โดยเฉพาะจึงต้องใช้อายุความสิบปี ตาม ป.พ.พ. มาตรา 164เดิม หาใช่เป็นการฟ้องเรียกค่าเสียหายเพื่อการที่ทำชำรุดบกพร่องอันมีอายุความหนึ่งปีตาม มาตรา 601 ไม่(สมิทธิ์ วราอุบล-สมาน เวทวินิจ-จิระ บุญพจนสุนทร)ศาลจังหวัดร้อยเอ็ด - นายวิบูลย์ แสงชมภูศาลอุทธรณ์ภาค ๑ - นายโยธิน ฉวางแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3184/2537เทศบาลเมืองร้อยเอ็ดโจทก์ห้างหุ้นส่วนจำกัดวัฒนาร้อยเอ็ดก่อสร้างจำเลย ป.พ.พ. ม. 164 เดิม, ม. 601โจทก์ฟ้องให้จำเลยชำระค่าจ้างที่โจทก์จะต้องจ้างผู้อื่นทำการซ่อมแซมแก้ไขความชำรุดบกพร่องของสิ่งก่อสร้างตามที่โจทก์จำเลยได้ทำสัญญากันไว้เป็นเรื่องฟ้องให้รับผิดตามข้อสัญญาที่ผูกพันกันอยู่อีกส่วนหนึ่ง ซึ่งไม่มีกฎหมายบัญญัติเรื่องอายุความไว้โดยเฉพาะจึงต้องใช้อายุความสิบปี ตาม ป.พ.พ. มาตรา 164เดิม หาใช่เป็นการฟ้องเรียกค่าเสียหายเพื่อการที่ทำชำรุดบกพร่องอันมีอายุความหนึ่งปีตาม มาตรา 601 ไม่(สมิทธิ์ วราอุบล-สมาน เวทวินิจ-จิระ บุญพจนสุนทร)ศาลจังหวัดร้อยเอ็ด - นายวิบูลย์ แสงชมภูศาลอุทธรณ์ภาค ๑ - นายโยธิน ฉวางแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ข้อกำหนดมหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์ข้อกำหนดมหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์ว่าด้วยตราสัญลักษณ์ประจำมหาวิทยาลัยพ.ศ. ๒๕๔๐ โดยที่มหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์ได้รับพระราชทานพระอนุญาตอัญเชิญตราพระนามสมเด็จพระเจ้าลูกเธอเจ้าฟ้าจุฬาภรณวลัยลักษณ์อัครราชกุมารีเป็นตราประจำมหาวิทยาลัย จึงเห็นเป็นการสมควรออกข้อกำหนดว่าด้วยตราสัญลักษณ์ประจำมหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์ฉะนั้นอาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๖ (๒) มาตรา ๕๒ วรรคแรก และมาตรา ๕๓ วรรคแรกแห่งพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์ พ.ศ. ๒๕๓๕ประกอบกับมติสภามหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์ ในการประชุมครั้งที่ ๓/๒๕๔๐ เมื่อวันที่ ๘สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๔๐ สภามหาวิทยาลัยฯ จึงออกข้อกำหนดไว้ดังต่อไปนี้ข้อ๑ ข้อกำหนดนี้เรียกว่า ข้อกำหนดมหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์ว่าด้วยตราสัญลักษณ์ประจำมหาวิทยาลัย พ.ศ. ๒๕๔๐ข้อ๒ ในข้อกำหนดนี้มหาวิทยาลัย หมายถึง มหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์อธิการบดี หมายถึง อธิการบดีมหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์ข้อ๓[๑]ข้อกำหนดนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปข้อ๔ตราสัญลักษณ์มหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์กำหนดดังภาพท้ายข้อความนี้มีรูปลักษณ์ความหมาย ขนาด วัสดุที่ใช้สร้าง และการใช้ประทับกำกับ ดังนี้รูปลักษณ์และความหมายเป็นตราสัญลักษณ์ที่อัญเชิญตราพระนามย่อ จภภายใต้จุลมงกุฎ ซึ่งเป็นตราพระนามของสมเด็จพระเจ้าลูกเธอเจ้าฟ้าจุฬาภรณวลัยลักษณ์อัครราชกุมารี ประดิษฐานบนพื้นสีม่วงซึ่งเป็นสีประจำจังหวัดนครศรีธรรมราชมีแพรแถบสีขาวขอบสีทอง รองรับอยู่เบื้องล่างพร้อมอักษรสีม่วงคำว่า มหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์ ประดับอยู่ภายใน และกำหนดให้อักษร จ เป็น สีแสดซึ่งเป็นสีประจำวันพฤหัสบดีวันประสูติของสมเด็จพระเจ้าลูกเธอเจ้าฟ้าจุฬาภรณวลัยลักษณ์อัครราชกุมารีขนาดไม่จำกัดขนาด ขึ้นอยู่กับการใช้สอย แต่ถ้าเป็นตรายางมี ๒ ขนาด คือ สูง ๑.๕เซนติเมตร และ ๓ เซนติเมตรวัสดุที่ใช้สร้างไม่ระบุวัสดุที่ใช้สร้าง ขึ้นอยู่กับการใช้สอย เช่น ตรายางดุนนูน พิมพ์สี เป็นต้นการใช้ประทับกำกับใช้ประทับกำกับเอกสารของมหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์ตามพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์พ.ศ. ๒๕๓๕ และระเบียบสำนักนายกรัฐมนตรี ว่าด้วยงานสารบรรณ พ.ศ. ๒๕๒๖ (โดยอนุโลม)ข้อ๕ บุคคลใดใช้ ปลอม เลียนซึ่งตราสัญลักษณ์ของมหาวิทยาลัย ไม่ว่าจะทำเป็นสีใด หรือทำด้วยวิธีใด ๆหรือทำให้ปรากฏที่วัตถุหรือสินค้าใด ๆโดยมิได้รับอนุญาตจากมหาวิทยาลัยต้องระวางโทษตามมาตรา ๕๓ แห่งพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์พ.ศ. ๒๕๓๕ข้อ๖ ให้อธิการบดีเป็นผู้รักษาให้เป็นไปตามข้อกำหนดนี้ และมีอำนาจวินิจฉัยชี้ขาดคำวินิจฉัยของอธิการบดีให้ถือว่าเป็นที่สิ้นสุดประกาศ ณ วันที่ ๗ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๔๐เกษม สุวรรณกุลนายกสภามหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์[เอกสารแนบท้าย]๑.ตรามหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)ดลธี/ผู้จัดทำ๘ พฤศจิกายน ๒๕๕๓มณฑิตา/ผู้จัดทำ๒๓ พฤศจิกายนวิภา/ผู้ตรวจ๑ มิถุนายน ๒๕๕๔[๑] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๑๕/ตอนที่ ๔๘ ง/หน้า ๔๐/๑๖ มิถุนายน ๒๕๔๑
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 462/2468หลักกฎหมาย: โจทย์ฟ้องเรียกทรัพย์(มฤดก)จากจำเลยตีราคา ๒๐๐๐ บาท ศาลล่างทั้ง ๒ ยกฟ้องโจทย์ฎีกาในข้อเท็จจริง ฎีกาตัดสินว่าคดีเปนปัญหาข้อเท็จจริงมีทุนทรัพย์ไม่เกิน ๒๐๐๐ บาท ต้องห้ามไม่ให้ถวายฎีกาตามพระราชบัญญัติลักษณฎีกาอุทธรณ์ พ.ศ.๒๔๖๑ มาตรา ๔ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 462/2468นางสนิทโจทก์นายพู่ล. พ.ร.บ.ลักษณฎีกาอุทธรณ์ พ.ศ.2461 ม. 4โจทย์ฟ้องเรียกทรัพย์(มฤดก)จากจำเลยตีราคา ๒๐๐๐ บาท ศาลล่างทั้ง ๒ ยกฟ้องโจทย์ฎีกาในข้อเท็จจริง ฎีกาตัดสินว่าคดีเปนปัญหาข้อเท็จจริงมีทุนทรัพย์ไม่เกิน ๒๐๐๐ บาท ต้องห้ามไม่ให้ถวายฎีกาตามพระราชบัญญัติลักษณฎีกาอุทธรณ์ พ.ศ.๒๔๖๑ มาตรา ๔(มโน-พิพากษา-ศรี)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทย์ฟ้องเรียกทรัพย์(มฤดก)จากจำเลยตีราคา ๒๐๐๐ บาท ศาลล่างทั้ง ๒ ยกฟ้องโจทย์ฎีกาในข้อเท็จจริง ฎีกาตัดสินว่าคดีเปนปัญหาข้อเท็จจริงมีทุนทรัพย์ไม่เกิน ๒๐๐๐ บาท ต้องห้ามไม่ให้ถวายฎีกาตามพระราชบัญญัติลักษณฎีกาอุทธรณ์ พ.ศ.๒๔๖๑ มาตรา ๔ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 462/2468นางสนิทโจทก์นายพู่ล. พ.ร.บ.ลักษณฎีกาอุทธรณ์ พ.ศ.2461 ม. 4โจทย์ฟ้องเรียกทรัพย์(มฤดก)จากจำเลยตีราคา ๒๐๐๐ บาท ศาลล่างทั้ง ๒ ยกฟ้องโจทย์ฎีกาในข้อเท็จจริง ฎีกาตัดสินว่าคดีเปนปัญหาข้อเท็จจริงมีทุนทรัพย์ไม่เกิน ๒๐๐๐ บาท ต้องห้ามไม่ให้ถวายฎีกาตามพระราชบัญญัติลักษณฎีกาอุทธรณ์ พ.ศ.๒๔๖๑ มาตรา ๔(มโน-พิพากษา-ศรี)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ