เทศบัญญัติเทศบาลตำบลขัวมุงเทศบัญญัติเทศบาลตำบลขัวมุงเรื่องสุสานและฌาปนสถาน พ.ศ. ๒๕๕๔[๑] โดยที่เป็นการสมควรตราเทศบัญญัติเทศบาลตำบลขัวมุง เรื่องสุสานและฌาปนสถาน พ.ศ. ๒๕๕๔ จึงอาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๑แห่งพระราชบัญญัติสุสานและฌาปนสถาน พ.ศ. ๒๕๒๘ อันเป็นพระราชบัญญัติที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคลซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๓๒ มาตรา ๓๓ มาตรา ๓๔ มาตรา ๔๑ และมาตรา ๔๓ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พ.ศ. ๒๕๕๐บัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย ประกอบกับมาตรา ๖๐แห่งพระราชบัญญัติเทศบาล พ.ศ. ๒๔๙๖ แก้ไขเพิ่มเติมโดยมาตรา ๕แห่งพระราชบัญญัติเทศบาล (ฉบับที่ ๕) พ.ศ. ๒๕๑๐ เทศบาลตำบลขัวมุงโดยความเห็นชอบของสภาเทศบาลตำบลขัวมุงและผู้ว่าราชการจังหวัดเชียงใหม่ จึงได้ตราเทศบัญญัติไว้ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ เทศบัญญัตินี้เรียกว่า เทศบัญญัติเทศบาลตำบลขัวมุง เรื่อง สุสานและฌาปนสถาน พ.ศ. ๒๕๕๔ข้อ ๒ เทศบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับเมื่อได้ประกาศไว้โดยเปิดเผย ณ สำนักงานเทศบาลตำบลขัวมุงแล้วเจ็ดวันข้อ ๓ บรรดาเทศบัญญัติระเบียบ ข้อบังคับ หรือคำสั่งอื่นใดในส่วนที่ได้ตราไว้แล้วซึ่งขัดหรือแย้งกับเทศบัญญัตินี้ ให้ใช้เทศบัญญัตินี้แทนข้อ ๔ ในเทศบัญญัตินี้สุสานและฌาปนสถานสาธารณะ หมายความว่าสถานที่ที่จัดไว้สำหรับเก็บ ฝังหรือเผาศพ สำหรับประชาชนทั่วไป แต่ไม่รวมถึงสถานที่ที่ใช้สำหรับเก็บศพชั่วคราวในสถานพยาบาลตามกฎหมายว่าด้วยสถานพยาบาลสุสานและฌาปนสถานเอกชน หมายความว่าสถานที่ที่จัดไว้สำหรับเก็บ ฝัง หรือเผาศพ สำหรับตระกูลหรือครอบครัวหรือมิตรของตระกูลหรือครอบครัวแต่ไม่รวมถึง สถานที่ที่ใช้สำหรับเก็บศพชั่วคราวในเคหสถานเจ้าพนักงานสาธารณสุข หมายความว่าเจ้าพนักงานสาธารณสุขตามกฎหมายว่าด้วยการสาธารณสุขซึ่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุขแต่งตั้งให้ปฏิบัติการตามกฎหมายว่าด้วยสุสานและฌาปนสถานเจ้าพนักงานท้องถิ่น หมายความว่านายกเทศมนตรีตำบลขัวมุงหรือพนักงานเทศบาลซึ่งนายกเทศมนตรีตำบลขัวมุงมอบหมายเตาเผาศพ หมายความว่าอาคารหรือสถานที่ที่มีไว้สำหรับเผาศพข้อ ๕ ผู้ใดจะจัดตั้งสุสานและฌาปนสถานสาธารณะหรือสุสานและฌาปนสถานเอกชน ต้องได้รับใบอนุญาตจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น ทั้งนี้การอนุญาตให้เป็นไปตามหลักเกณฑ์ที่กำหนดในเทศบัญญัตินี้และกฎกระทรวงออกตามความในพระราชบัญญัติสุสานและฌาปนสถานพ.ศ. ๒๕๒๘ข้อ ๖ สถานที่สำหรับเก็บศพเป็นการถาวรต้องมีลักษณะดังต่อไปนี้(๑)อยู่ห่างจากทางหลวงที่เป็นทางหรือถนนสำหรับประชาชนใช้ในการจราจรสาธารณะไม่น้อยกว่าห้าสิบเมตร(๒) บริเวณสถานที่สำหรับเก็บศพ ต้องมีกำแพงทึบสูงไม่น้อยกว่าสองเมตรห้าสิบเซนติเมตรโดยรอบและทางเข้าออกต้องมีประตูปิดกั้นหรือมีการดำเนินการใดๆ เพื่อปิดบังความไม่น่าดูของสถานที่เก็บศพและได้สุขลักษณะ(๓) ที่เก็บศพต้องห่างจากกำแพงตาม (๒) ไม่น้อยกว่าสองเมตร(๔) สถานที่สำหรับเก็บศพนั้นต้องมีสภาพที่น้ำท่วมไม่ถึงและห่างจากทางน้ำซึ่งประชาชนใช้ในการจราจรสาธารณะ ห้วยแม่น้ำ คลองหรือแหล่งน้ำสาธารณประโยชน์อื่นไม่น้อยกว่าสี่ร้อยเมตรเว้นแต่ในกรณีที่มีการป้องกันกลิ่นและสิ่งปฏิกูลรั่วไหลให้สถานที่สำหรับเก็บศพนั้นสามารถตั้งอยู่ห่างจากทางน้ำไม่น้อยกว่าหนึ่งร้อยเมตร(๕) ที่เก็บศพต้องทำด้วยคอนกรีตหรือก่ออิฐถือปูนมีลักษณะเป็นซองสูงจากระดับพื้นทางเดินภายในบริเวณสถานที่เก็บศพไม่น้อยกว่าห้าสิบเซนติเมตร(๖) ซองเก็บศพต้องมีขนาดกว้างพอที่จะเก็บเคลื่อนย้ายหีบศพได้ง่ายและมีฝาทำด้วยโลหะหรือคอนกรีตเปิดปิดมิดชิดสามารถป้องกันกลิ่นได้(๗) ภายในซองหีบศพต้องมีฐานรองรับหีบศพสูงจากพื้นซองไม่น้อยกว่าสิบเซนติเมตร และต้องมีรางระบายสิ่งปฏิกูลลงบ่อเกรอะบ่อซึม ซึ่งมีขนาดพอเพียงและได้สุขลักษณะข้อ ๗ สถานที่สำหรับฝังศพเป็นการถาวรต้องมีลักษณะดังต่อไปนี้(๑)อยู่ห่างจากทางหลวงที่เป็นทางหรือถนนสำหรับประชาชนใช้ในการจราจรสาธารณะไม่น้อยกว่าห้าสิบเมตร(๒) มีรั้วหรือกำแพงแสดงอาณาเขตโดยรอบไว้ชัดเจนด้านที่อยู่ห่างจากทางสาธารณะให้สร้างเป็นกำแพงทึบสูงไม่น้อยกว่าสองเมตรห้าสิบเซนติเมตรทางเข้าออกต้องมีประตูปิดกั้น(๓) สถานที่สำหรับฝังศพนั้นต้องมีสภาพที่น้ำท่วมไม่ถึงและห่างจากทางน้ำซึ่งประชาชนใช้ในการจราจรสาธารณะ ห้วย แม่น้ำ คลอง หรือแหล่งน้ำสาธารณประโยชน์อื่นไม่น้อยกว่าสี่ร้อยเมตรเว้นแต่ในกรณีที่มีการป้องกันกลิ่นและสิ่งปฏิกูลรั่วไหลให้สถานที่สำหรับฝังศพนั้นสามารถตั้งอยู่ห่างจากทางน้ำไม่น้อยกว่าหนึ่งร้อยเมตรข้อ ๘ เตาเผาศพต้องมีลักษณะ ดังต่อไปนี้(๑) ต้องใช้เตาเผาศพที่มีคุณสมบัติในการกำจัดกลิ่นและเขม่าควันจากการเผาศพโดยสามารถบำบัดอากาศเสียได้ตามมาตรฐานค่าความทึบแสงของเขม่าควันจากปล่องเตาเผาศพตามประกาศกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม(๒)อยู่ห่างจากถนนสำหรับประชาชนใช้ในการจราจรสาธารณะไม่น้อยกว่าห้าสิบเมตรความใน (๒) ไม่ใช้บังคับกับเตาเผาศพที่สร้างขึ้นก่อนวันที่เทศบัญญัตินี้ใช้บังคับและไม่สามารถปรับปรุงเตาเผาศพให้เป็นไปตามหลักเกณฑ์ใน(๒) ได้ข้อ ๙ การเผา ฝังหรือเก็บศพของผู้ตายด้วยโรคติดต่ออันตราย ห้ามถ่ายศพออกจากหีบศพหรือที่บรรจุเดิมและห้ามนำสิ่งที่ติดไปกับศพนั้นออกจากหีบศพหรือที่บรรจุข้อ ๑๐ ผู้รับใบอนุญาตให้จัดตั้งสุสานและฌาปนสถานและหรือผู้ดำเนินการสุสานและฌาปนสถานต้องปฏิบัติการเก็บศพดังนี้(๑) บรรจุศพไว้ในหีบศพที่สามารถป้องกันกลิ่นได้(๒) เขียนชื่อ ชื่อสกุล เพศ อายุของผู้ตายและวันรับฝากไว้ที่หีบศพให้เห็นได้ชัดเจน(๓) ทำทะเบียนศพพร้อมที่จะให้ตรวจสอบได้ตามแบบที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นกำหนดข้อ ๑๑ ผู้รับใบอนุญาตให้จัดตั้งสุสานและฌาปนสถานและหรือผู้ดำเนินการสุสานและฌาปนสถานต้องปฏิบัติการฝังศพดังนี้(๑) ที่ฝังศพอยู่ห่างจากแนวเขตสถานที่สำหรับฝังศพไม่น้อยกว่าสี่เมตร(๒) หลุมฝังศพแต่ละหลุม อยู่ห่างกันไม่น้อยกว่าห้าสิบเซนติเมตร(๓) ฝังหีบศพ หรือสิ่งที่บรรจุหรือห่อศพอยู่ต่ำกว่าระดับพื้นดินไม่น้อยกว่าหนึ่งเมตร(๔) ห้ามฝังศพเกินกว่าหลุมละหนึ่งศพเว้นแต่จะได้รับความยินยอมจากเจ้าของศพทั้งสองฝ่าย(๕) การฝังศพผู้ตายด้วยโรคติดต่ออันตรายต้องทำลายเชื้อโรคที่ศพโดยวิธีการที่ถูกสุขลักษณะข้อ ๑๒ การขุดหรือการย้ายศพผู้รับใบอนุญาตให้จัดตั้งสุสานและฌาปนสถานและหรือผู้ดำเนินการสุสานและฌาปนสถานต้องแจ้งให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นทราบและต้องปฏิบัติให้ถูกสุขลักษณะข้อ ๑๓ การเผาศพผู้รับใบอนุญาตให้จัดตั้งสุสานและฌาปนสถาน และหรือผู้ดำเนินการสุสานและฌาปนสถานต้องปฏิบัติดังนี้(๑) ใช้เตาเผาศพตามข้อ ๘ (๑)(๒) รักษาเตาเผาศพ อุปกรณ์ใช้งาน บริเวณสถานที่เผาศพให้มีความสะอาดอยู่เสมอกระดูกและเถ้าถ่านที่เหลือจากการเผาศพต้องจัดการเก็บหรือกำจัดให้ถูกสุขลักษณะข้อ ๑๔ ผู้รับใบอนุญาตให้จัดตั้งสุสานและฌาปนสถานและหรือผู้ดำเนินการสุสานและฌาปนสถานมีหน้าที่ปฏิบัติดังนี้(๑)จัดให้มีทะเบียนแสดงกิจการของสุสานและฌาปนสถานตามแบบที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นกำหนด(๒)ทำรายงานโดยการคัดข้อความในทะเบียนเป็นรายเดือนถึงเจ้าพนักงานท้องถิ่นภายในวันที่๗ ของเดือนถัดไป(๓) ห้ามมิให้เก็บ ฝังหรือเผาศพที่ไม่มีใบมรณบัตรหรือมีแต่ข้อความไม่ถูกต้องเมื่อได้แก้ไขถูกต้องแล้วจึงจะดำเนินการได้(๔) ต้องปฏิบัติตามคำสั่งของเจ้าพนักงานสาธารณสุขในเรื่องการทำความสะอาดชำระล้างเครื่องใช้ หรืออบสถานที่แห่งหนึ่งแห่งใดบริเวณสุสานและฌาปนสถานตลอดจนยานพาหนะซึ่งใช้บรรทุกศพด้วยยาฆ่าเชื้อโรคข้อ ๑๕ ผู้ได้รับใบอนุญาตต้องชำระค่าธรรมเนียมในอัตราดังนี้(๑) ใบอนุญาตจัดตั้งสุสานและฌาปนสถานสาธารณะหรือสุสานและฌาปนสถานเอกชน ฉบับละหนึ่งพันบาท(๒) ใบอนุญาตเป็นผู้ดำเนินการสุสานและฌาปนสถานสาธารณะหรือสุสานและฌาปนสถานเอกชน ฉบับละห้าร้อยบาท(๓) ใบแทนใบอนุญาต ตาม (๑) และ (๒) ฉบับละห้าสิบบาท(๔) การต่ออายุใบอนุญาตจัดตั้งสุสานและฌาปนสถานสาธารณะหรือสุสานและฌาปนสถานเอกชน ฉบับละหนึ่งพันบาท(๕) การต่ออายุใบอนุญาตเป็นผู้ดำเนินการสุสานและฌาปนสถานสาธารณะหรือสุสานและฌาปนสถานเอกชนฉบับละห้าร้อยบาทข้อ ๑๖ ใบอนุญาตจัดตั้งและใบอนุญาตเป็นผู้ดำเนินการสุสานและฌาปนสถานสาธารณะหรือสุสานและฌาปนสถานเอกชนให้ใช้ได้จนถึงวันที่ ๓๑ ธันวาคมของปีที่สาม นับแต่ปีที่ออกใบอนุญาตข้อ ๑๗ สุสานและฌาปนสถานสาธารณะหรือสุสานและฌาปนสถานเอกชนซึ่งมีอยู่แล้วและยังไม่ได้รับใบอนุญาตให้จัดตั้งก่อนวันที่เทศบัญญัตินี้ใช้บังคับให้ผู้ที่เป็นเจ้าของหรือผู้ครอบครองมาขอรับใบอนุญาตภายในสามสิบวันนับแต่วันที่เทศบัญญัตินี้ใช้บังคับข้อ ๑๘ ให้ใช้แบบพิมพ์ต่าง ๆ ตามที่กำหนดไว้ท้ายเทศบัญญัตินี้ดังนี้(๑) แบบคำขอรับใบอนุญาตจัดตั้งสุสานและฌาปนสถาน ให้ใช้แบบ สฌ. ๑(๒) ใบอนุญาตจัดตั้งสุสานและฌาปนสถาน สำหรับบุคคลธรรมดา ให้ใช้แบบสฌ. ๒(๓) ใบอนุญาตจัดตั้งสุสานและฌาปนสถาน สำหรับนิติบุคคล ให้ใช้แบบ สฌ. ๒/๑(๔) คำขอรับใบอนุญาตดำเนินการสุสานและฌาปนสถาน ให้ใช้แบบ สฌ. ๓(๕) ใบอนุญาตดำเนินการสุสานและฌาปนสถาน ให้ใช้แบบ สฌ. ๔(๖) คำขอต่ออายุใบอนุญาตจัดตั้งสุสานและฌาปนสถาน ให้ใช้แบบ สฌ. ๕(๗) คำขอต่ออายุใบอนุญาต ดำเนินการสุสานและฌาปนสถาน ให้ใช้แบบ สฌ. ๖ข้อ ๑๙ ผู้ใดฝ่าฝืนหรือไม่ปฏิบัติตามเทศบัญญัตินี้มีความผิดตามพระราชบัญญัติสุสานและฌาปนสถาน พ.ศ. ๒๕๒๘ข้อ ๒๐ ให้นายกเทศมนตรีตำบลขัวมุงรักษาการตามเทศบัญญัตินี้และให้มีอำนาจออกระเบียบข้อบังคับ ประกาศ หรือคำสั่ง เพื่อปฏิบัติการให้เป็นไปตามเทศบัญญัตินี้ประกาศณ วันที่ ๒๒ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๕๔มนัส เศรษฐเสถียรนายกเทศมนตรีตำบลขัวมุงปริยานุช/ผู้จัดทำ๒๗ ธันวาคม๒๕๕๔ปณตภร/ผู้ตรวจ๒๘ ธันวาคม๒๕๕๔[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๒๘/ตอนที่ ๑๗๖ ง/หน้า ๙๙/๒๒ ธันวาคม ๒๕๕๔