คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1623/2494หลักกฎหมาย: ความผิดฐานฉ้อโกงนั้นต้องประกอบด้วยเจตนาทุจริตถ้าในฟ้องไม่บรรยายว่าจำเลยมีเจตนาทุจริตและไม่บรรยายด้วยข้อความอันรัดกุมเพียงพอให้ได้ความว่า จำเลยมีเจตนาทุจริตแล้ว ฟ้องนั้นก็ไม่เป็นฟ้องอันจะลงโทษจำเลยตาม ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา 304 ได้โจทก์ฟ้องว่า จำเลยสมคบกันใช้อุบายหลอกลวงบอกขายข้าวเปลือก ๖๐ ถังของนางเจิมแก่นายทวีโดยจำเลยเอาความเท็จมากล่าวหลอกลวงนายทวีว่านางเจิมเจ้าของข้าวให้มาบอกขายข้าวจำนวนที่กล่าวนั้นทั้งมอบให้รับเงินค่าข้าวไปล่วงหน้าด้วย ความจริงนางเจิมไม่ได้มอบหมายให้จำเลยเอาข้าวรายนี้ไปขาย นายทวีหลงเชื่อในอุบายหลอกลวงของจำเลย จึงรับซื้อข้าวไว้เป็นราคาเงิน ๒๙๙๐ บาทและมอบเงินให้แก่จำเลยไป จำเลยเอาไปเป็นประโยชน์ส่วนตัวเสีย พนักงานสอบสวนได้ทำการสอบสวนแล้ว ขอให้ลงโทษตาม ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา ๓๐๔ จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นเห็นว่าฟ้องไม่กล่าวว่าจำเลยทุจริต จึงพิพากษายกฟ้อง ศาลอุทธรณ์เห็นว่าเป็นฟ้อง พิพากษายกคำพิพากษาศาลชั้นต้น ให้พิจารณาคดีต่อไป จำเลยฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า ความผิดฐานฉ้อโกงนั้นต้องประกอบด้วยเจตนาทุจริต แต่คำบรรยายฟ้องไม่มีกล่าวถึงทุจริต แม้จนกระทั่งตัวบุคคลผู้เสียหายเป็นใคร จะเป็นนางเจิมหรือนายทวี ก็ไม่ชัด ตามฟ้องกล่าวว่านายทวีถูกหลอกลวง ก็ไม่แน่ว่านายทวีเสียหายจริง เพราะการถูกหลอกมิใช่จะเสียหายเสมอไป ถูกหลอกที่ไม่เสียหายก็มีคดีนี้นายทวีถูกหลอก แต่ถ้านายทวีไม่เสียหายเลย เรื่องฉ้อโกงย่อมมีไม่ได้ ฟ้องจึงไม่เป็นฟ้อง พิพากษากลับ ให้ยกฟ้อง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1623/2494อัยการพระนครศรีอยุธยาโจทก์นายเชื้อ พันกิจที่ 1, นายเหง็กจิว หรือลี้ที่ 2จำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 304 ป.วิ.อ. ม. 158ความผิดฐานฉ้อโกงนั้นต้องประกอบด้วยเจตนาทุจริตถ้าในฟ้องไม่บรรยายว่าจำเลยมีเจตนาทุจริตและไม่บรรยายด้วยข้อความอันรัดกุมเพียงพอให้ได้ความว่า จำเลยมีเจตนาทุจริตแล้ว ฟ้องนั้นก็ไม่เป็นฟ้องอันจะลงโทษจำเลยตาม ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา 304 ได้โจทก์ฟ้องว่า จำเลยสมคบกันใช้อุบายหลอกลวงบอกขายข้าวเปลือก ๖๐ ถังของนางเจิมแก่นายทวีโดยจำเลยเอาความเท็จมากล่าวหลอกลวงนายทวีว่านางเจิมเจ้าของข้าวให้มาบอกขายข้าวจำนวนที่กล่าวนั้นทั้งมอบให้รับเงินค่าข้าวไปล่วงหน้าด้วย ความจริงนางเจิมไม่ได้มอบหมายให้จำเลยเอาข้าวรายนี้ไปขาย นายทวีหลงเชื่อในอุบายหลอกลวงของจำเลย จึงรับซื้อข้าวไว้เป็นราคาเงิน ๒๙๙๐ บาทและมอบเงินให้แก่จำเลยไป จำเลยเอาไปเป็นประโยชน์ส่วนตัวเสีย พนักงานสอบสวนได้ทำการสอบสวนแล้ว ขอให้ลงโทษตาม ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา ๓๐๔ จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นเห็นว่าฟ้องไม่กล่าวว่าจำเลยทุจริต จึงพิพากษายกฟ้อง ศาลอุทธรณ์เห็นว่าเป็นฟ้อง พิพากษายกคำพิพากษาศาลชั้นต้น ให้พิจารณาคดีต่อไป จำเลยฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า ความผิดฐานฉ้อโกงนั้นต้องประกอบด้วยเจตนาทุจริต แต่คำบรรยายฟ้องไม่มีกล่าวถึงทุจริต แม้จนกระทั่งตัวบุคคลผู้เสียหายเป็นใคร จะเป็นนางเจิมหรือนายทวี ก็ไม่ชัด ตามฟ้องกล่าวว่านายทวีถูกหลอกลวง ก็ไม่แน่ว่านายทวีเสียหายจริง เพราะการถูกหลอกมิใช่จะเสียหายเสมอไป ถูกหลอกที่ไม่เสียหายก็มีคดีนี้นายทวีถูกหลอก แต่ถ้านายทวีไม่เสียหายเลย เรื่องฉ้อโกงย่อมมีไม่ได้ ฟ้องจึงไม่เป็นฟ้อง พิพากษากลับ ให้ยกฟ้อง(ศิลปสิทธิวินิจฉัย-เลขวณิชธรรมวิทักษ์-ประวัติ ปัตตพงศ์)ศาลจังหวัดพระนครศรีอยุธยา - ม.ร.ว.ทองเพิ่ม ทองแถมศาลอุทธรณ์ - หลวงสารนัยประศาสน์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยสมคบกันใช้อุบายหลอกลวงบอกขายข้าวเปลือก ๖๐ ถังของนางเจิมแก่นายทวีโดยจำเลยเอาความเท็จมากล่าวหลอกลวงนายทวีว่านางเจิมเจ้าของข้าวให้มาบอกขายข้าวจำนวนที่กล่าวนั้นทั้งมอบให้รับเงินค่าข้าวไปล่วงหน้าด้วย ความจริงนางเจิมไม่ได้มอบหมายให้จำเลยเอาข้าวรายนี้ไปขาย นายทวีหลงเชื่อในอุบายหลอกลวงของจำเลย จึงรับซื้อข้าวไว้เป็นราคาเงิน ๒๙๙๐ บาทและมอบเงินให้แก่จำเลยไป จำเลยเอาไปเป็นประโยชน์ส่วนตัวเสีย พนักงานสอบสวนได้ทำการสอบสวนแล้ว ขอให้ลงโทษตาม ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา ๓๐๔ จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นเห็นว่าฟ้องไม่กล่าวว่าจำเลยทุจริต จึงพิพากษายกฟ้อง ศาลอุทธรณ์เห็นว่าเป็นฟ้อง พิพากษายกคำพิพากษาศาลชั้นต้น ให้พิจารณาคดีต่อไป จำเลยฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า ความผิดฐานฉ้อโกงนั้นต้องประกอบด้วยเจตนาทุจริต แต่คำบรรยายฟ้องไม่มีกล่าวถึงทุจริต แม้จนกระทั่งตัวบุคคลผู้เสียหายเป็นใคร จะเป็นนางเจิมหรือนายทวี ก็ไม่ชัด ตามฟ้องกล่าวว่านายทวีถูกหลอกลวง ก็ไม่แน่ว่านายทวีเสียหายจริง เพราะการถูกหลอกมิใช่จะเสียหายเสมอไป ถูกหลอกที่ไม่เสียหายก็มีคดีนี้นายทวีถูกหลอก แต่ถ้านายทวีไม่เสียหายเลย เรื่องฉ้อโกงย่อมมีไม่ได้ ฟ้องจึงไม่เป็นฟ้อง พิพากษากลับ ให้ยกฟ้อง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1623/2494อัยการพระนครศรีอยุธยาโจทก์นายเชื้อ พันกิจที่ 1, นายเหง็กจิว หรือลี้ที่ 2จำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 304 ป.วิ.อ. ม. 158ความผิดฐานฉ้อโกงนั้นต้องประกอบด้วยเจตนาทุจริตถ้าในฟ้องไม่บรรยายว่าจำเลยมีเจตนาทุจริตและไม่บรรยายด้วยข้อความอันรัดกุมเพียงพอให้ได้ความว่า จำเลยมีเจตนาทุจริตแล้ว ฟ้องนั้นก็ไม่เป็นฟ้องอันจะลงโทษจำเลยตาม ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา 304 ได้โจทก์ฟ้องว่า จำเลยสมคบกันใช้อุบายหลอกลวงบอกขายข้าวเปลือก ๖๐ ถังของนางเจิมแก่นายทวีโดยจำเลยเอาความเท็จมากล่าวหลอกลวงนายทวีว่านางเจิมเจ้าของข้าวให้มาบอกขายข้าวจำนวนที่กล่าวนั้นทั้งมอบให้รับเงินค่าข้าวไปล่วงหน้าด้วย ความจริงนางเจิมไม่ได้มอบหมายให้จำเลยเอาข้าวรายนี้ไปขาย นายทวีหลงเชื่อในอุบายหลอกลวงของจำเลย จึงรับซื้อข้าวไว้เป็นราคาเงิน ๒๙๙๐ บาทและมอบเงินให้แก่จำเลยไป จำเลยเอาไปเป็นประโยชน์ส่วนตัวเสีย พนักงานสอบสวนได้ทำการสอบสวนแล้ว ขอให้ลงโทษตาม ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา ๓๐๔ จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นเห็นว่าฟ้องไม่กล่าวว่าจำเลยทุจริต จึงพิพากษายกฟ้อง ศาลอุทธรณ์เห็นว่าเป็นฟ้อง พิพากษายกคำพิพากษาศาลชั้นต้น ให้พิจารณาคดีต่อไป จำเลยฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า ความผิดฐานฉ้อโกงนั้นต้องประกอบด้วยเจตนาทุจริต แต่คำบรรยายฟ้องไม่มีกล่าวถึงทุจริต แม้จนกระทั่งตัวบุคคลผู้เสียหายเป็นใคร จะเป็นนางเจิมหรือนายทวี ก็ไม่ชัด ตามฟ้องกล่าวว่านายทวีถูกหลอกลวง ก็ไม่แน่ว่านายทวีเสียหายจริง เพราะการถูกหลอกมิใช่จะเสียหายเสมอไป ถูกหลอกที่ไม่เสียหายก็มีคดีนี้นายทวีถูกหลอก แต่ถ้านายทวีไม่เสียหายเลย เรื่องฉ้อโกงย่อมมีไม่ได้ ฟ้องจึงไม่เป็นฟ้อง พิพากษากลับ ให้ยกฟ้อง(ศิลปสิทธิวินิจฉัย-เลขวณิชธรรมวิทักษ์-ประวัติ ปัตตพงศ์)ศาลจังหวัดพระนครศรีอยุธยา - ม.ร.ว.ทองเพิ่ม ทองแถมศาลอุทธรณ์ - หลวงสารนัยประศาสน์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ