คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1075/2482หลักกฎหมาย: นายอำเภอเมื่อประมาทในหน้าที่ราชการทำให้เงินหลวงถูกยักยอกเอาไปได้ ยังไม่มีความรับผิดตามมาตรา 812 เพราะในกรณีนี้ นายอำเภอหาใช่ตัวแทนรัฐบาลไม่ นายอำเภอปฏิบัติราชการโดยประมาทเลินเล่อ เป็นเหตุให้เงินหลวงถูกสมุหบัญชีอำเภอยักยอกเอาไปได้ต้องมีความผิดฐานเลมิดอายุความฟ้องร้องมีกำหนด 1 ปีตามมาตรา 448 วรรค1 มิใช่วรรค 2 เพราะมิได้เป็นผู้ทำผิดในทางอาญา, อายุความมาตรา 448 วรรค 2 นั้น หมายถึงผู้ที่จะต้องรับผิดเป็นผู้ได้ทำผิดทางอาญาเอง มิใช่ผู้เลินเล่อเปิดช่องทางให้ผู้อื่นเข้ามาทำผิดอาญาโจทก์ฟ้องว่าจำเลยเป็นนายอำเภอปฏิบัติราชการด้วยความประมาทเลินเล่อเป็นเหตุให้สมุหบัญชีอำเภอยักยอกเงินหลวงไปได้ ขอให้จำเลยใช้เงินที่ถูกยักยอกเอาไปนั้น จำเลยต่อสู้หลายประการและตัดฟ้องว่าฟ้องคดีเกิน ๑ ปีแล้ว คดีโจทก์ขาดอายุความ ศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่าคดีขาดอายุความแล้ว ไม่จำต้องวินิจฉัยประเด็นอื่น จึงพิพากษายกฟ้อง ศาลอุทธรณ์เห็นว่าความรับผิดของจำเลยเข้าลักษณเลมิดต้องใช้กำหนดอายุความ ๑ ปีตามมาตรา ๔๔๘ วรรค ๑ คดีไม่เข้าวรรค ๒ เพราะจำเลยไม่ได้เป็นผู้ทำผิดในทางอาญา และจำเลยมีฐานะเป็นลูกจ้างของรัฐบาล หาใช่ตัวแทนไม่ คดีไม่เข้ามาตรา ๘๑๒ จึงพิพากษายืน ศาลฎีกาเห็นพ้องด้วยคำวินิจฉัยของศาลอุทธรณ์ว่าในกรณีนี้จำเลยไม่ใช่เป็นตัวแทนของรัฐบาล และกรณีไม่เข้าประมวลแพ่งฯมาตรา ๔๔๘ วรรค ๒ จึงพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1075/2482ข้าหลวงจังหวัดนนทบุรีโจทก์หลวงรามัญนนทเขตต์คดีจำเลย ป.พ.พ. ม. 420, ม. 575, ม. 795, ม. 812นายอำเภอเมื่อประมาทในหน้าที่ราชการทำให้เงินหลวงถูกยักยอกเอาไปได้ ยังไม่มีความรับผิดตามมาตรา 812 เพราะในกรณีนี้ นายอำเภอหาใช่ตัวแทนรัฐบาลไม่ นายอำเภอปฏิบัติราชการโดยประมาทเลินเล่อ เป็นเหตุให้เงินหลวงถูกสมุหบัญชีอำเภอยักยอกเอาไปได้ต้องมีความผิดฐานเลมิดอายุความฟ้องร้องมีกำหนด 1 ปีตามมาตรา 448 วรรค1 มิใช่วรรค 2 เพราะมิได้เป็นผู้ทำผิดในทางอาญา, อายุความมาตรา 448 วรรค 2 นั้น หมายถึงผู้ที่จะต้องรับผิดเป็นผู้ได้ทำผิดทางอาญาเอง มิใช่ผู้เลินเล่อเปิดช่องทางให้ผู้อื่นเข้ามาทำผิดอาญาโจทก์ฟ้องว่าจำเลยเป็นนายอำเภอปฏิบัติราชการด้วยความประมาทเลินเล่อเป็นเหตุให้สมุหบัญชีอำเภอยักยอกเงินหลวงไปได้ ขอให้จำเลยใช้เงินที่ถูกยักยอกเอาไปนั้น จำเลยต่อสู้หลายประการและตัดฟ้องว่าฟ้องคดีเกิน ๑ ปีแล้ว คดีโจทก์ขาดอายุความ ศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่าคดีขาดอายุความแล้ว ไม่จำต้องวินิจฉัยประเด็นอื่น จึงพิพากษายกฟ้อง ศาลอุทธรณ์เห็นว่าความรับผิดของจำเลยเข้าลักษณเลมิดต้องใช้กำหนดอายุความ ๑ ปีตามมาตรา ๔๔๘ วรรค ๑ คดีไม่เข้าวรรค ๒ เพราะจำเลยไม่ได้เป็นผู้ทำผิดในทางอาญา และจำเลยมีฐานะเป็นลูกจ้างของรัฐบาล หาใช่ตัวแทนไม่ คดีไม่เข้ามาตรา ๘๑๒ จึงพิพากษายืน ศาลฎีกาเห็นพ้องด้วยคำวินิจฉัยของศาลอุทธรณ์ว่าในกรณีนี้จำเลยไม่ใช่เป็นตัวแทนของรัฐบาล และกรณีไม่เข้าประมวลแพ่งฯมาตรา ๔๔๘ วรรค ๒ จึงพิพากษายืน(มนูภันย์วิมลสาร-อมาตย-วิเศษ)ศาลชั้นต้น - นายศิริ โชติกุลศาลอุทธรณ์ - พระนาถปรีชาแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่าจำเลยเป็นนายอำเภอปฏิบัติราชการด้วยความประมาทเลินเล่อเป็นเหตุให้สมุหบัญชีอำเภอยักยอกเงินหลวงไปได้ ขอให้จำเลยใช้เงินที่ถูกยักยอกเอาไปนั้น จำเลยต่อสู้หลายประการและตัดฟ้องว่าฟ้องคดีเกิน ๑ ปีแล้ว คดีโจทก์ขาดอายุความ ศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่าคดีขาดอายุความแล้ว ไม่จำต้องวินิจฉัยประเด็นอื่น จึงพิพากษายกฟ้อง ศาลอุทธรณ์เห็นว่าความรับผิดของจำเลยเข้าลักษณเลมิดต้องใช้กำหนดอายุความ ๑ ปีตามมาตรา ๔๔๘ วรรค ๑ คดีไม่เข้าวรรค ๒ เพราะจำเลยไม่ได้เป็นผู้ทำผิดในทางอาญา และจำเลยมีฐานะเป็นลูกจ้างของรัฐบาล หาใช่ตัวแทนไม่ คดีไม่เข้ามาตรา ๘๑๒ จึงพิพากษายืน ศาลฎีกาเห็นพ้องด้วยคำวินิจฉัยของศาลอุทธรณ์ว่าในกรณีนี้จำเลยไม่ใช่เป็นตัวแทนของรัฐบาล และกรณีไม่เข้าประมวลแพ่งฯมาตรา ๔๔๘ วรรค ๒ จึงพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1075/2482ข้าหลวงจังหวัดนนทบุรีโจทก์หลวงรามัญนนทเขตต์คดีจำเลย ป.พ.พ. ม. 420, ม. 575, ม. 795, ม. 812นายอำเภอเมื่อประมาทในหน้าที่ราชการทำให้เงินหลวงถูกยักยอกเอาไปได้ ยังไม่มีความรับผิดตามมาตรา 812 เพราะในกรณีนี้ นายอำเภอหาใช่ตัวแทนรัฐบาลไม่ นายอำเภอปฏิบัติราชการโดยประมาทเลินเล่อ เป็นเหตุให้เงินหลวงถูกสมุหบัญชีอำเภอยักยอกเอาไปได้ต้องมีความผิดฐานเลมิดอายุความฟ้องร้องมีกำหนด 1 ปีตามมาตรา 448 วรรค1 มิใช่วรรค 2 เพราะมิได้เป็นผู้ทำผิดในทางอาญา, อายุความมาตรา 448 วรรค 2 นั้น หมายถึงผู้ที่จะต้องรับผิดเป็นผู้ได้ทำผิดทางอาญาเอง มิใช่ผู้เลินเล่อเปิดช่องทางให้ผู้อื่นเข้ามาทำผิดอาญาโจทก์ฟ้องว่าจำเลยเป็นนายอำเภอปฏิบัติราชการด้วยความประมาทเลินเล่อเป็นเหตุให้สมุหบัญชีอำเภอยักยอกเงินหลวงไปได้ ขอให้จำเลยใช้เงินที่ถูกยักยอกเอาไปนั้น จำเลยต่อสู้หลายประการและตัดฟ้องว่าฟ้องคดีเกิน ๑ ปีแล้ว คดีโจทก์ขาดอายุความ ศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่าคดีขาดอายุความแล้ว ไม่จำต้องวินิจฉัยประเด็นอื่น จึงพิพากษายกฟ้อง ศาลอุทธรณ์เห็นว่าความรับผิดของจำเลยเข้าลักษณเลมิดต้องใช้กำหนดอายุความ ๑ ปีตามมาตรา ๔๔๘ วรรค ๑ คดีไม่เข้าวรรค ๒ เพราะจำเลยไม่ได้เป็นผู้ทำผิดในทางอาญา และจำเลยมีฐานะเป็นลูกจ้างของรัฐบาล หาใช่ตัวแทนไม่ คดีไม่เข้ามาตรา ๘๑๒ จึงพิพากษายืน ศาลฎีกาเห็นพ้องด้วยคำวินิจฉัยของศาลอุทธรณ์ว่าในกรณีนี้จำเลยไม่ใช่เป็นตัวแทนของรัฐบาล และกรณีไม่เข้าประมวลแพ่งฯมาตรา ๔๔๘ วรรค ๒ จึงพิพากษายืน(มนูภันย์วิมลสาร-อมาตย-วิเศษ)ศาลชั้นต้น - นายศิริ โชติกุลศาลอุทธรณ์ - พระนาถปรีชาแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ