คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1527/2527หลักกฎหมาย: ฟ้องว่าจำเลยใช้เหล็กแหลมเป็นอาวุธแทงทำร้ายร่างกาย ห.ถูกที่บริเวณอก และแทง ย. ถูกที่บริเวณท้อง จนลำไส้ทะลุโดยเจตนาฆ่าแต่ ห. และ ย. ไม่ถึงแก่ความตาย แต่เป็นเหตุให้ ห. และ ย. ได้รับอันตรายแก่กายขอให้ลงโทษ ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288, 80 เห็นได้ว่า โจทก์ประสงค์ให้ลงโทษจำเลยเป็นสองกรรม ศาลฎีกาเรียงกระทงลงโทษจำเลยได้โจทก์ฟ้องว่า จำเลยใช้เหล็กแหลมเป็นอาวุธทำร้ายร่างกาย นายหัด กว้างขวาง ถูกที่บริเวณหน้าอก และแทงนายเยือน กว้างขวาง ถูกที่บริเวณท้อง จนลำไส้ทะลุโดยเจตนาฆ่า จำเลยลงมือกระทำความผิดไปตลอดแล้ว แต่การกระทำไม่บรรลุเนื่องจากแพทย์ได้ให้การรักษาไว้ทันท่วงที นายหัด กว้างขวาง และนายเยือนกว้างขวาง จึงไม่ถึงแก่ความตาย แต่เป็นเหตุให้ได้รับอันตรายแก่กาย ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘, ๘๐ และริบของกลาง จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๒๘๘, ๘๐ การกระทำของจำเลยเป็นความผิดสองกรรมต่างกัน เรียงกระทงลงโทษจำเลยกรรมละ ๑๐ ปี รวมสองกระทง ลงโทษจำคุกจำเลย ๒๐ ปี และให้ริบของกลาง จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า การกระทำของจำเลยเป็นการทำร้ายร่างกายนายหัดได้รับบาดเจ็บ และผิดฐานทำร้ายร่างกายนายเยือน ได้รับบาดเจ็บสาหัส แต่เห็นว่าตามคำบรรยายฟ้องของโจทก์ประสงค์จะให้ลงโทษจำเลยเพียงกรรมเดียว แม้ทางพิจารณาจะได้ความว่าจำเลยทำผิดหลายกรรม ศาลจะลงโทษทุกกรรมเป็นกระทงความผิดไม่ได้ เพราะเกินคำฟ้อง พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๙๕ และ ๒๙๗ แต่ให้ลงโทษบทหนักตามมาตรา ๒๙๗ จำคุกจำเลย ๔ ปี ริบของกลาง โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า จำเลยมีความผิดฐานทำร้ายร่างกายนายหัดจนเป็นเหตุให้เกิดอันตรายแก่กายตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๙๕เพราะมีความผิดฐานพยายามฆ่านายเยือนตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๒๘๘ ประกอบด้วยมาตรา ๘๐ แล้ววินิจฉัยว่า เมื่อข้อเท็จจริงฟังเป็นยุติว่าการกระทำของจำเลยเป็นความผิดสองกรรมต่างกัน และตามคำบรรยายฟ้องของโจทก์ก็เห็นได้ว่าโจทก์ประสงค์ ให้ลงโทษจำเลยสองกรรม หาใช่ประสงค์ให้ลงโทษเพียงกรรมเดียวดังคำวินิจฉัยของศาลอุทธรณ์ไม่ เมื่อโจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษตามฟ้องถือได้ว่า โจทก์ประสงค์ให้ศาลฎีกาลงโทษจำเลยทั้งสองกระทง ศาลฎีกาให้เรียงกระทงลงโทษจำเลยได้ พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๒๙๕ กระทงหนึ่ง จำคุก ๑ ปี และผิดตามมาตรา ๒๘๘ ประกอบด้วยมาตรา ๘๐ อีกกระทงหนึ่ง จำคุก ๑๐ ปี รวม ๒ กระทง เป็นจำคุก ๑๑ ปีนอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1527/2527พนักงานอัยการจังหวัดสุรินทร์โจทก์นายบุญหยาดหรือหยาด ทองมากจำเลย ป.อ. ม. 80, ม. 288, ม. 295, ม. 297 ป.วิ.อ. ม. 158ฟ้องว่าจำเลยใช้เหล็กแหลมเป็นอาวุธแทงทำร้ายร่างกาย ห.ถูกที่บริเวณอก และแทง ย. ถูกที่บริเวณท้อง จนลำไส้ทะลุโดยเจตนาฆ่าแต่ ห. และ ย. ไม่ถึงแก่ความตาย แต่เป็นเหตุให้ ห. และ ย. ได้รับอันตรายแก่กายขอให้ลงโทษ ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288, 80 เห็นได้ว่า โจทก์ประสงค์ให้ลงโทษจำเลยเป็นสองกรรม ศาลฎีกาเรียงกระทงลงโทษจำเลยได้โจทก์ฟ้องว่า จำเลยใช้เหล็กแหลมเป็นอาวุธทำร้ายร่างกาย นายหัด กว้างขวาง ถูกที่บริเวณหน้าอก และแทงนายเยือน กว้างขวาง ถูกที่บริเวณท้อง จนลำไส้ทะลุโดยเจตนาฆ่า จำเลยลงมือกระทำความผิดไปตลอดแล้ว แต่การกระทำไม่บรรลุเนื่องจากแพทย์ได้ให้การรักษาไว้ทันท่วงที นายหัด กว้างขวาง และนายเยือนกว้างขวาง จึงไม่ถึงแก่ความตาย แต่เป็นเหตุให้ได้รับอันตรายแก่กาย ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘, ๘๐ และริบของกลาง จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๒๘๘, ๘๐ การกระทำของจำเลยเป็นความผิดสองกรรมต่างกัน เรียงกระทงลงโทษจำเลยกรรมละ ๑๐ ปี รวมสองกระทง ลงโทษจำคุกจำเลย ๒๐ ปี และให้ริบของกลาง จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า การกระทำของจำเลยเป็นการทำร้ายร่างกายนายหัดได้รับบาดเจ็บ และผิดฐานทำร้ายร่างกายนายเยือน ได้รับบาดเจ็บสาหัส แต่เห็นว่าตามคำบรรยายฟ้องของโจทก์ประสงค์จะให้ลงโทษจำเลยเพียงกรรมเดียว แม้ทางพิจารณาจะได้ความว่าจำเลยทำผิดหลายกรรม ศาลจะลงโทษทุกกรรมเป็นกระทงความผิดไม่ได้ เพราะเกินคำฟ้อง พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๙๕ และ ๒๙๗ แต่ให้ลงโทษบทหนักตามมาตรา ๒๙๗ จำคุกจำเลย ๔ ปี ริบของกลาง โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า จำเลยมีความผิดฐานทำร้ายร่างกายนายหัดจนเป็นเหตุให้เกิดอันตรายแก่กายตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๙๕เพราะมีความผิดฐานพยายามฆ่านายเยือนตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๒๘๘ ประกอบด้วยมาตรา ๘๐ แล้ววินิจฉัยว่า เมื่อข้อเท็จจริงฟังเป็นยุติว่าการกระทำของจำเลยเป็นความผิดสองกรรมต่างกัน และตามคำบรรยายฟ้องของโจทก์ก็เห็นได้ว่าโจทก์ประสงค์ ให้ลงโทษจำเลยสองกรรม หาใช่ประสงค์ให้ลงโทษเพียงกรรมเดียวดังคำวินิจฉัยของศาลอุทธรณ์ไม่ เมื่อโจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษตามฟ้องถือได้ว่า โจทก์ประสงค์ให้ศาลฎีกาลงโทษจำเลยทั้งสองกระทง ศาลฎีกาให้เรียงกระทงลงโทษจำเลยได้ พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๒๙๕ กระทงหนึ่ง จำคุก ๑ ปี และผิดตามมาตรา ๒๘๘ ประกอบด้วยมาตรา ๘๐ อีกกระทงหนึ่ง จำคุก ๑๐ ปี รวม ๒ กระทง เป็นจำคุก ๑๑ ปีนอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์(พิชัย วุฒิจำนงค์-สนิท อังศุสิงห์-สำเนียง ด้วงมหาสอน)ศาลจังหวัดสุรินทร์ - นายฤทธิไกร สายเกษศาลอุทธรณ์ - นายประชา บุญวนิชแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยใช้เหล็กแหลมเป็นอาวุธทำร้ายร่างกาย นายหัด กว้างขวาง ถูกที่บริเวณหน้าอก และแทงนายเยือน กว้างขวาง ถูกที่บริเวณท้อง จนลำไส้ทะลุโดยเจตนาฆ่า จำเลยลงมือกระทำความผิดไปตลอดแล้ว แต่การกระทำไม่บรรลุเนื่องจากแพทย์ได้ให้การรักษาไว้ทันท่วงที นายหัด กว้างขวาง และนายเยือนกว้างขวาง จึงไม่ถึงแก่ความตาย แต่เป็นเหตุให้ได้รับอันตรายแก่กาย ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘, ๘๐ และริบของกลาง จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๒๘๘, ๘๐ การกระทำของจำเลยเป็นความผิดสองกรรมต่างกัน เรียงกระทงลงโทษจำเลยกรรมละ ๑๐ ปี รวมสองกระทง ลงโทษจำคุกจำเลย ๒๐ ปี และให้ริบของกลาง จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า การกระทำของจำเลยเป็นการทำร้ายร่างกายนายหัดได้รับบาดเจ็บ และผิดฐานทำร้ายร่างกายนายเยือน ได้รับบาดเจ็บสาหัส แต่เห็นว่าตามคำบรรยายฟ้องของโจทก์ประสงค์จะให้ลงโทษจำเลยเพียงกรรมเดียว แม้ทางพิจารณาจะได้ความว่าจำเลยทำผิดหลายกรรม ศาลจะลงโทษทุกกรรมเป็นกระทงความผิดไม่ได้ เพราะเกินคำฟ้อง พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๙๕ และ ๒๙๗ แต่ให้ลงโทษบทหนักตามมาตรา ๒๙๗ จำคุกจำเลย ๔ ปี ริบของกลาง โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า จำเลยมีความผิดฐานทำร้ายร่างกายนายหัดจนเป็นเหตุให้เกิดอันตรายแก่กายตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๙๕เพราะมีความผิดฐานพยายามฆ่านายเยือนตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๒๘๘ ประกอบด้วยมาตรา ๘๐ แล้ววินิจฉัยว่า เมื่อข้อเท็จจริงฟังเป็นยุติว่าการกระทำของจำเลยเป็นความผิดสองกรรมต่างกัน และตามคำบรรยายฟ้องของโจทก์ก็เห็นได้ว่าโจทก์ประสงค์ ให้ลงโทษจำเลยสองกรรม หาใช่ประสงค์ให้ลงโทษเพียงกรรมเดียวดังคำวินิจฉัยของศาลอุทธรณ์ไม่ เมื่อโจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษตามฟ้องถือได้ว่า โจทก์ประสงค์ให้ศาลฎีกาลงโทษจำเลยทั้งสองกระทง ศาลฎีกาให้เรียงกระทงลงโทษจำเลยได้ พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๒๙๕ กระทงหนึ่ง จำคุก ๑ ปี และผิดตามมาตรา ๒๘๘ ประกอบด้วยมาตรา ๘๐ อีกกระทงหนึ่ง จำคุก ๑๐ ปี รวม ๒ กระทง เป็นจำคุก ๑๑ ปีนอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1527/2527พนักงานอัยการจังหวัดสุรินทร์โจทก์นายบุญหยาดหรือหยาด ทองมากจำเลย ป.อ. ม. 80, ม. 288, ม. 295, ม. 297 ป.วิ.อ. ม. 158ฟ้องว่าจำเลยใช้เหล็กแหลมเป็นอาวุธแทงทำร้ายร่างกาย ห.ถูกที่บริเวณอก และแทง ย. ถูกที่บริเวณท้อง จนลำไส้ทะลุโดยเจตนาฆ่าแต่ ห. และ ย. ไม่ถึงแก่ความตาย แต่เป็นเหตุให้ ห. และ ย. ได้รับอันตรายแก่กายขอให้ลงโทษ ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288, 80 เห็นได้ว่า โจทก์ประสงค์ให้ลงโทษจำเลยเป็นสองกรรม ศาลฎีกาเรียงกระทงลงโทษจำเลยได้โจทก์ฟ้องว่า จำเลยใช้เหล็กแหลมเป็นอาวุธทำร้ายร่างกาย นายหัด กว้างขวาง ถูกที่บริเวณหน้าอก และแทงนายเยือน กว้างขวาง ถูกที่บริเวณท้อง จนลำไส้ทะลุโดยเจตนาฆ่า จำเลยลงมือกระทำความผิดไปตลอดแล้ว แต่การกระทำไม่บรรลุเนื่องจากแพทย์ได้ให้การรักษาไว้ทันท่วงที นายหัด กว้างขวาง และนายเยือนกว้างขวาง จึงไม่ถึงแก่ความตาย แต่เป็นเหตุให้ได้รับอันตรายแก่กาย ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘, ๘๐ และริบของกลาง จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๒๘๘, ๘๐ การกระทำของจำเลยเป็นความผิดสองกรรมต่างกัน เรียงกระทงลงโทษจำเลยกรรมละ ๑๐ ปี รวมสองกระทง ลงโทษจำคุกจำเลย ๒๐ ปี และให้ริบของกลาง จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า การกระทำของจำเลยเป็นการทำร้ายร่างกายนายหัดได้รับบาดเจ็บ และผิดฐานทำร้ายร่างกายนายเยือน ได้รับบาดเจ็บสาหัส แต่เห็นว่าตามคำบรรยายฟ้องของโจทก์ประสงค์จะให้ลงโทษจำเลยเพียงกรรมเดียว แม้ทางพิจารณาจะได้ความว่าจำเลยทำผิดหลายกรรม ศาลจะลงโทษทุกกรรมเป็นกระทงความผิดไม่ได้ เพราะเกินคำฟ้อง พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๙๕ และ ๒๙๗ แต่ให้ลงโทษบทหนักตามมาตรา ๒๙๗ จำคุกจำเลย ๔ ปี ริบของกลาง โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า จำเลยมีความผิดฐานทำร้ายร่างกายนายหัดจนเป็นเหตุให้เกิดอันตรายแก่กายตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๙๕เพราะมีความผิดฐานพยายามฆ่านายเยือนตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๒๘๘ ประกอบด้วยมาตรา ๘๐ แล้ววินิจฉัยว่า เมื่อข้อเท็จจริงฟังเป็นยุติว่าการกระทำของจำเลยเป็นความผิดสองกรรมต่างกัน และตามคำบรรยายฟ้องของโจทก์ก็เห็นได้ว่าโจทก์ประสงค์ ให้ลงโทษจำเลยสองกรรม หาใช่ประสงค์ให้ลงโทษเพียงกรรมเดียวดังคำวินิจฉัยของศาลอุทธรณ์ไม่ เมื่อโจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษตามฟ้องถือได้ว่า โจทก์ประสงค์ให้ศาลฎีกาลงโทษจำเลยทั้งสองกระทง ศาลฎีกาให้เรียงกระทงลงโทษจำเลยได้ พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๒๙๕ กระทงหนึ่ง จำคุก ๑ ปี และผิดตามมาตรา ๒๘๘ ประกอบด้วยมาตรา ๘๐ อีกกระทงหนึ่ง จำคุก ๑๐ ปี รวม ๒ กระทง เป็นจำคุก ๑๑ ปีนอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์(พิชัย วุฒิจำนงค์-สนิท อังศุสิงห์-สำเนียง ด้วงมหาสอน)ศาลจังหวัดสุรินทร์ - นายฤทธิไกร สายเกษศาลอุทธรณ์ - นายประชา บุญวนิชแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ