คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 56779หลักกฎหมาย: ความว่า จำเลยที่ 1 ที่ 2 ฎีกาคำสั่ง ศาลชั้นต้นสั่งว่าศาลชั้นต้นยกคำร้องขออุทธรณ์อนาถาของจำเลย จำเลยอุทธรณ์มี คำสั่ง ศาลอุทธรณ์ยกคำร้อง โดยอ้างมาตรา 156 ถือว่าเป็นคำสั่งยืน ตามคำสั่งศาลชั้นต้นที่ไม่รับอุทธรณ์ย่อมเป็นที่สุดตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 236 จึงไม่รับ ฎีกาคำสั่งจำเลยที่ 1 ที่ 2 เห็นว่า เมื่อศาลชั้นต้นไม่อนุญาตให้จำเลยทั้งสองดำเนินคดีอย่างคนอนาถาจำเลยชอบที่จะอุทธรณ์ฎีกา ได้ภายใน 30 วัน ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา 226,227,228,229 แม้ศาลอุทธรณ์มีคำสั่งยืนตามคำสั่งศาลชั้นต้นไม่อนุญาตให้จำเลยดำเนินคดีอย่างคนอนาถา คำสั่งศาลอุทธรณ์ก็ไม่เป็นที่สุดตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา 236 เนื่องจากกรณีนี้ไม่มีกฎหมายบัญญัติให้เป็นที่สุดโปรดมีคำสั่งให้รับฎีกาของจำเลยทั้งสองและให้จำเลยทั้งสอง ดำเนินคดีอย่างคนอนาถาต่อไปด้วยหมายเหตุ โจทก์ยังไม่ได้รับสำเนาคำร้องศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยทั้งสองร่วมกันชำระเงิน 7,445,586.51 บาท พร้อมดอกเบี้ยอัตราร้อยละ 15 ต่อปีจากต้นเงิน 6,119,877.88 บาท และดอกเบี้ยอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีจากต้นเงิน 19,556 บาท นับถัดจากวันฟ้อง (ฟ้องวันที่ 2 มีนาคม 2532) ไปจนกว่าชำระเสร็จแก่โจทก์ หากไม่ชำระหนี้ให้ยึดทรัพย์จำนองออก ขายทอดตลาดนำเงินมาชำระหนี้แก่โจทก์ ถ้าได้เงินไม่พอชำระหนี้ ให้ยึดทรัพย์สินอื่นของจำเลยทั้งสองออกขายทอดตลาดนำเงินมาชำระหนี้แก่โจทก์จนครบจำเลยที่ 1 ที่ 2 อุทธรณ์พร้อมกับยื่นคำร้องขออุทธรณ์อย่างคนอนาถาศาลชั้นต้นไต่สวนคำร้องแล้ว ให้ยกคำร้องขออนาถาของจำเลย หากจำเลยประสงค์จะอุทธรณ์ต่อไปให้นำเงินค่าธรรมเนียม มาเสียภายใน 15 วันจำเลยที่ 1 ที่ 2 ยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่งอนาถาศาลชั้นต้นสั่งไม่รับอุทธรณ์ เพราะจำเลยยื่นอุทธรณ์เกินกำหนด (อันดับ 158)จำเลยที่ 1 ที่ 2 ยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่งที่ไม่รับอุทธรณ์(อันดับ 161)ศาลอุทธรณ์ภาค 1 สั่งว่า ศาลชั้นต้นมีคำสั่งให้ยกคำร้องขออุทธรณ์อนาถา ถ้าจะอุทธรณ์ให้จำเลยนำค่าธรรมเนียมมาวางศาล ภายใน 15 วัน เมื่อวันที่ 30 ตุลาคม 2534 จำเลยยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่งศาลชั้นต้นที่ไม่อนุญาตให้อุทธรณ์อนาถาใน วันที่ 7 พฤศจิกายน 2534 จึงเกินกำหนด 7 วัน ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 156 ให้ยกคำร้อง(อันดับ 174)จำเลยที่ 1 ที่ 2 ฎีกาคำสั่ง ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับดังกล่าวลงวันที่ 17 มีนาคม 2535(อันดับ 175)จำเลยที่ 1 ที่ 2 จึงยื่นคำร้องนี้ ศาลชั้นต้นสั่งว่า จำเลยยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่งไม่รับฎีกาเมื่อพ้นกำหนด 15 วัน นับแต่วันที่ศาลมีคำสั่งส่งสำนวนไปศาลฎีกาเพื่อสั่ง (อันดับ 177)คำสั่งคำสั่งศาลอุทธรณ์เป็นที่สุดแล้ว ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 336 ศาลชั้นต้นสั่ง ไม่รับฎีกาของจำเลยที่ 1 ที่ 2 ชอบแล้ว ให้ยกคำร้อง ค่าคำร้อง เป็นพับ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 1290/2535ธนาคารกรุงไทย จำกัดฯโจทก์นายชลิต ลิ้มชูวงศ์ กับพวกจำเลยนายสืบสุข วิสุทธิกุล ทนายจำเลยผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.พ. ม. 236, ม. 247ความว่า จำเลยที่ 1 ที่ 2 ฎีกาคำสั่ง ศาลชั้นต้นสั่งว่าศาลชั้นต้นยกคำร้องขออุทธรณ์อนาถาของจำเลย จำเลยอุทธรณ์มี คำสั่ง ศาลอุทธรณ์ยกคำร้อง โดยอ้างมาตรา 156 ถือว่าเป็นคำสั่งยืน ตามคำสั่งศาลชั้นต้นที่ไม่รับอุทธรณ์ย่อมเป็นที่สุดตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 236 จึงไม่รับ ฎีกาคำสั่งจำเลยที่ 1 ที่ 2 เห็นว่า เมื่อศาลชั้นต้นไม่อนุญาตให้จำเลยทั้งสองดำเนินคดีอย่างคนอนาถาจำเลยชอบที่จะอุทธรณ์ฎีกา ได้ภายใน 30 วัน ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา 226,227,228,229 แม้ศาลอุทธรณ์มีคำสั่งยืนตามคำสั่งศาลชั้นต้นไม่อนุญาตให้จำเลยดำเนินคดีอย่างคนอนาถา คำสั่งศาลอุทธรณ์ก็ไม่เป็นที่สุดตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา 236 เนื่องจากกรณีนี้ไม่มีกฎหมายบัญญัติให้เป็นที่สุดโปรดมีคำสั่งให้รับฎีกาของจำเลยทั้งสองและให้จำเลยทั้งสอง ดำเนินคดีอย่างคนอนาถาต่อไปด้วยหมายเหตุ โจทก์ยังไม่ได้รับสำเนาคำร้องศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยทั้งสองร่วมกันชำระเงิน 7,445,586.51 บาท พร้อมดอกเบี้ยอัตราร้อยละ 15 ต่อปีจากต้นเงิน 6,119,877.88 บาท และดอกเบี้ยอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีจากต้นเงิน 19,556 บาท นับถัดจากวันฟ้อง (ฟ้องวันที่ 2 มีนาคม 2532) ไปจนกว่าชำระเสร็จแก่โจทก์ หากไม่ชำระหนี้ให้ยึดทรัพย์จำนองออก ขายทอดตลาดนำเงินมาชำระหนี้แก่โจทก์ ถ้าได้เงินไม่พอชำระหนี้ ให้ยึดทรัพย์สินอื่นของจำเลยทั้งสองออกขายทอดตลาดนำเงินมาชำระหนี้แก่โจทก์จนครบจำเลยที่ 1 ที่ 2 อุทธรณ์พร้อมกับยื่นคำร้องขออุทธรณ์อย่างคนอนาถาศาลชั้นต้นไต่สวนคำร้องแล้ว ให้ยกคำร้องขออนาถาของจำเลย หากจำเลยประสงค์จะอุทธรณ์ต่อไปให้นำเงินค่าธรรมเนียม มาเสียภายใน 15 วันจำเลยที่ 1 ที่ 2 ยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่งอนาถาศาลชั้นต้นสั่งไม่รับอุทธรณ์ เพราะจำเลยยื่นอุทธรณ์เกินกำหนด (อันดับ 158)จำเลยที่ 1 ที่ 2 ยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่งที่ไม่รับอุทธรณ์(อันดับ 161)ศาลอุทธรณ์ภาค 1 สั่งว่า ศาลชั้นต้นมีคำสั่งให้ยกคำร้องขออุทธรณ์อนาถา ถ้าจะอุทธรณ์ให้จำเลยนำค่าธรรมเนียมมาวางศาล ภายใน 15 วัน เมื่อวันที่ 30 ตุลาคม 2534 จำเลยยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่งศาลชั้นต้นที่ไม่อนุญาตให้อุทธรณ์อนาถาใน วันที่ 7 พฤศจิกายน 2534 จึงเกินกำหนด 7 วัน ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 156 ให้ยกคำร้อง(อันดับ 174)จำเลยที่ 1 ที่ 2 ฎีกาคำสั่ง ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับดังกล่าวลงวันที่ 17 มีนาคม 2535(อันดับ 175)จำเลยที่ 1 ที่ 2 จึงยื่นคำร้องนี้ ศาลชั้นต้นสั่งว่า จำเลยยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่งไม่รับฎีกาเมื่อพ้นกำหนด 15 วัน นับแต่วันที่ศาลมีคำสั่งส่งสำนวนไปศาลฎีกาเพื่อสั่ง (อันดับ 177)คำสั่งคำสั่งศาลอุทธรณ์เป็นที่สุดแล้ว ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 336 ศาลชั้นต้นสั่ง ไม่รับฎีกาของจำเลยที่ 1 ที่ 2 ชอบแล้ว ให้ยกคำร้อง ค่าคำร้อง เป็นพับ(อากาศ บำรุงชีพ-ชลิต ประไพศาล-ดำรุพงศ์ อิศรางกูร ณ อยุธยา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 1290/2535ธนาคารกรุงไทย จำกัดฯโจทก์นายชลิต ลิ้มชูวงศ์ กับพวกจำเลยนายสืบสุข วิสุทธิกุล ทนายจำเลยผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.พ. ม. 236, ม. 247ความว่า จำเลยที่ 1 ที่ 2 ฎีกาคำสั่ง ศาลชั้นต้นสั่งว่าศาลชั้นต้นยกคำร้องขออุทธรณ์อนาถาของจำเลย จำเลยอุทธรณ์มี คำสั่ง ศาลอุทธรณ์ยกคำร้อง โดยอ้างมาตรา 156 ถือว่าเป็นคำสั่งยืน ตามคำสั่งศาลชั้นต้นที่ไม่รับอุทธรณ์ย่อมเป็นที่สุดตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 236 จึงไม่รับ ฎีกาคำสั่งจำเลยที่ 1 ที่ 2 เห็นว่า เมื่อศาลชั้นต้นไม่อนุญาตให้จำเลยทั้งสองดำเนินคดีอย่างคนอนาถาจำเลยชอบที่จะอุทธรณ์ฎีกา ได้ภายใน 30 วัน ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา 226,227,228,229 แม้ศาลอุทธรณ์มีคำสั่งยืนตามคำสั่งศาลชั้นต้นไม่อนุญาตให้จำเลยดำเนินคดีอย่างคนอนาถา คำสั่งศาลอุทธรณ์ก็ไม่เป็นที่สุดตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา 236 เนื่องจากกรณีนี้ไม่มีกฎหมายบัญญัติให้เป็นที่สุดโปรดมีคำสั่งให้รับฎีกาของจำเลยทั้งสองและให้จำเลยทั้งสอง ดำเนินคดีอย่างคนอนาถาต่อไปด้วยหมายเหตุ โจทก์ยังไม่ได้รับสำเนาคำร้องศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยทั้งสองร่วมกันชำระเงิน 7,445,586.51 บาท พร้อมดอกเบี้ยอัตราร้อยละ 15 ต่อปีจากต้นเงิน 6,119,877.88 บาท และดอกเบี้ยอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีจากต้นเงิน 19,556 บาท นับถัดจากวันฟ้อง (ฟ้องวันที่ 2 มีนาคม 2532) ไปจนกว่าชำระเสร็จแก่โจทก์ หากไม่ชำระหนี้ให้ยึดทรัพย์จำนองออก ขายทอดตลาดนำเงินมาชำระหนี้แก่โจทก์ ถ้าได้เงินไม่พอชำระหนี้ ให้ยึดทรัพย์สินอื่นของจำเลยทั้งสองออกขายทอดตลาดนำเงินมาชำระหนี้แก่โจทก์จนครบจำเลยที่ 1 ที่ 2 อุทธรณ์พร้อมกับยื่นคำร้องขออุทธรณ์อย่างคนอนาถาศาลชั้นต้นไต่สวนคำร้องแล้ว ให้ยกคำร้องขออนาถาของจำเลย หากจำเลยประสงค์จะอุทธรณ์ต่อไปให้นำเงินค่าธรรมเนียม มาเสียภายใน 15 วันจำเลยที่ 1 ที่ 2 ยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่งอนาถาศาลชั้นต้นสั่งไม่รับอุทธรณ์ เพราะจำเลยยื่นอุทธรณ์เกินกำหนด (อันดับ 158)จำเลยที่ 1 ที่ 2 ยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่งที่ไม่รับอุทธรณ์(อันดับ 161)ศาลอุทธรณ์ภาค 1 สั่งว่า ศาลชั้นต้นมีคำสั่งให้ยกคำร้องขออุทธรณ์อนาถา ถ้าจะอุทธรณ์ให้จำเลยนำค่าธรรมเนียมมาวางศาล ภายใน 15 วัน เมื่อวันที่ 30 ตุลาคม 2534 จำเลยยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่งศาลชั้นต้นที่ไม่อนุญาตให้อุทธรณ์อนาถาใน วันที่ 7 พฤศจิกายน 2534 จึงเกินกำหนด 7 วัน ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 156 ให้ยกคำร้อง(อันดับ 174)จำเลยที่ 1 ที่ 2 ฎีกาคำสั่ง ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับดังกล่าวลงวันที่ 17 มีนาคม 2535(อันดับ 175)จำเลยที่ 1 ที่ 2 จึงยื่นคำร้องนี้ ศาลชั้นต้นสั่งว่า จำเลยยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่งไม่รับฎีกาเมื่อพ้นกำหนด 15 วัน นับแต่วันที่ศาลมีคำสั่งส่งสำนวนไปศาลฎีกาเพื่อสั่ง (อันดับ 177)คำสั่งคำสั่งศาลอุทธรณ์เป็นที่สุดแล้ว ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 336 ศาลชั้นต้นสั่ง ไม่รับฎีกาของจำเลยที่ 1 ที่ 2 ชอบแล้ว ให้ยกคำร้อง ค่าคำร้อง เป็นพับ(อากาศ บำรุงชีพ-ชลิต ประไพศาล-ดำรุพงศ์ อิศรางกูร ณ อยุธยา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ