คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 724/2489หลักกฎหมาย: เสมียนร้านเอกชนตรอกข้อความลงในแบบจำหน่ายสุราของกรมสรรพสามิตต์ ไม่ตรงความจริงเป็นผิดฐานปลอมหนังสือธรรมดาไม่ใช่ปลอมหนังสือราชการ เพราะไม่ใช่หนังสือที่ทางราชการทำขึ้นทั้งฉบับคดีได้ความว่า จำเลยบังอาจปลอมหนังสือเรียกว่าแบบ ๓ และแบบ ส.๒/๔๔ โดยจำเลยบังอาจเพิ่มเติมจำนวนสุราลงไป แสดงว่ารับจ่ายให้ร้านสาขาประจำตำบลรวม ๓ ตำบลซึ่งความจริงไม่มีจำนวนสุราดังกล่าว และร้านสาขาประจำตำบลได้รับสุราจากจำเลยไม่ ทั้งนี้โดยจำเลยเป็นเสมียนบริาัทส่งสุราให้ร้านสาขา มีหน้าที่ต้องลงบัญชีดังกล่าวแล้วให้ตรงกับความเป็นจริง ตามระเบียบของกรมสรรพสามิตต์แบบบัญชีดังกล่าวแล้วเป็นแบบพิมพ์ของสรรพสามิตต์จ่ายให้ แต่เมื่อขาดมือ ก็ใช้กระดาษอื่นทำขึ้นเอง ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์เห็นว่า เอกสารที่จำเลยปลอมนี้ หาใช่หนังสือราชการไม่ เพราะแม้จะเป็นแบบพิมพ์ของกรมสรรพสามิตต์ซึ่งเป็นหน่ายราชการก็ดี แต่การกรอกข้อความเป็นหน้าที่ของเจ้าของร้านซึ่งเป็นเอกชนธรรมดาซึ่งเท่ากันเป็นถ้อยคำของเจ้าของร้าน หาใช่หนังสือที่เจ้าหน้าที่ได้เรียบเรียงหรือรับรองว่าเป็นของที่แท้จริงไม่ จะถือว่าเป็นหนังสือราชการไม่ได้ พิพากษาลงโทษตามมาตรา ๒๒๓ ฐานปลอมหนังสือธรรมดา โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า หนังสือที่จำเลยปลอมขึ้นนี้ เป็นหนังสือธรรมดา ที่จำเลยปลอมขึ้นโดยเจตนาให้ทางราชการหลง มิใช่ปลอมหนังสือของทางราชการหรือหนังสือที่ทางราชการทำขึ้นแต่อย่างใด จึงถือว่าเป็นหนังสือราชการตามมาตรา ๖ ข้อ ๑๙ ไม่ได้ พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 724/2489อัยยการพิจิตโจทก์นายยึด อนัคขมนตรีจำเลย ป.อ. ม. 223, ม. 224เสมียนร้านเอกชนตรอกข้อความลงในแบบจำหน่ายสุราของกรมสรรพสามิตต์ ไม่ตรงความจริงเป็นผิดฐานปลอมหนังสือธรรมดาไม่ใช่ปลอมหนังสือราชการ เพราะไม่ใช่หนังสือที่ทางราชการทำขึ้นทั้งฉบับคดีได้ความว่า จำเลยบังอาจปลอมหนังสือเรียกว่าแบบ ๓ และแบบ ส.๒/๔๔ โดยจำเลยบังอาจเพิ่มเติมจำนวนสุราลงไป แสดงว่ารับจ่ายให้ร้านสาขาประจำตำบลรวม ๓ ตำบลซึ่งความจริงไม่มีจำนวนสุราดังกล่าว และร้านสาขาประจำตำบลได้รับสุราจากจำเลยไม่ ทั้งนี้โดยจำเลยเป็นเสมียนบริาัทส่งสุราให้ร้านสาขา มีหน้าที่ต้องลงบัญชีดังกล่าวแล้วให้ตรงกับความเป็นจริง ตามระเบียบของกรมสรรพสามิตต์แบบบัญชีดังกล่าวแล้วเป็นแบบพิมพ์ของสรรพสามิตต์จ่ายให้ แต่เมื่อขาดมือ ก็ใช้กระดาษอื่นทำขึ้นเอง ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์เห็นว่า เอกสารที่จำเลยปลอมนี้ หาใช่หนังสือราชการไม่ เพราะแม้จะเป็นแบบพิมพ์ของกรมสรรพสามิตต์ซึ่งเป็นหน่ายราชการก็ดี แต่การกรอกข้อความเป็นหน้าที่ของเจ้าของร้านซึ่งเป็นเอกชนธรรมดาซึ่งเท่ากันเป็นถ้อยคำของเจ้าของร้าน หาใช่หนังสือที่เจ้าหน้าที่ได้เรียบเรียงหรือรับรองว่าเป็นของที่แท้จริงไม่ จะถือว่าเป็นหนังสือราชการไม่ได้ พิพากษาลงโทษตามมาตรา ๒๒๓ ฐานปลอมหนังสือธรรมดา โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า หนังสือที่จำเลยปลอมขึ้นนี้ เป็นหนังสือธรรมดา ที่จำเลยปลอมขึ้นโดยเจตนาให้ทางราชการหลง มิใช่ปลอมหนังสือของทางราชการหรือหนังสือที่ทางราชการทำขึ้นแต่อย่างใด จึงถือว่าเป็นหนังสือราชการตามมาตรา ๖ ข้อ ๑๙ ไม่ได้ พิพากษายืน(ธรรมบัณฑิต-ชัยประชา-ปรีชาวินิจฉัย)ศาลชั้นต้น - +สุจิน เมฆวิชัยศาลอุทธรณ์ - พระดุลยทัณฑธนาณัติแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: คดีได้ความว่า จำเลยบังอาจปลอมหนังสือเรียกว่าแบบ ๓ และแบบ ส.๒/๔๔ โดยจำเลยบังอาจเพิ่มเติมจำนวนสุราลงไป แสดงว่ารับจ่ายให้ร้านสาขาประจำตำบลรวม ๓ ตำบลซึ่งความจริงไม่มีจำนวนสุราดังกล่าว และร้านสาขาประจำตำบลได้รับสุราจากจำเลยไม่ ทั้งนี้โดยจำเลยเป็นเสมียนบริาัทส่งสุราให้ร้านสาขา มีหน้าที่ต้องลงบัญชีดังกล่าวแล้วให้ตรงกับความเป็นจริง ตามระเบียบของกรมสรรพสามิตต์แบบบัญชีดังกล่าวแล้วเป็นแบบพิมพ์ของสรรพสามิตต์จ่ายให้ แต่เมื่อขาดมือ ก็ใช้กระดาษอื่นทำขึ้นเอง ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์เห็นว่า เอกสารที่จำเลยปลอมนี้ หาใช่หนังสือราชการไม่ เพราะแม้จะเป็นแบบพิมพ์ของกรมสรรพสามิตต์ซึ่งเป็นหน่ายราชการก็ดี แต่การกรอกข้อความเป็นหน้าที่ของเจ้าของร้านซึ่งเป็นเอกชนธรรมดาซึ่งเท่ากันเป็นถ้อยคำของเจ้าของร้าน หาใช่หนังสือที่เจ้าหน้าที่ได้เรียบเรียงหรือรับรองว่าเป็นของที่แท้จริงไม่ จะถือว่าเป็นหนังสือราชการไม่ได้ พิพากษาลงโทษตามมาตรา ๒๒๓ ฐานปลอมหนังสือธรรมดา โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า หนังสือที่จำเลยปลอมขึ้นนี้ เป็นหนังสือธรรมดา ที่จำเลยปลอมขึ้นโดยเจตนาให้ทางราชการหลง มิใช่ปลอมหนังสือของทางราชการหรือหนังสือที่ทางราชการทำขึ้นแต่อย่างใด จึงถือว่าเป็นหนังสือราชการตามมาตรา ๖ ข้อ ๑๙ ไม่ได้ พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 724/2489อัยยการพิจิตโจทก์นายยึด อนัคขมนตรีจำเลย ป.อ. ม. 223, ม. 224เสมียนร้านเอกชนตรอกข้อความลงในแบบจำหน่ายสุราของกรมสรรพสามิตต์ ไม่ตรงความจริงเป็นผิดฐานปลอมหนังสือธรรมดาไม่ใช่ปลอมหนังสือราชการ เพราะไม่ใช่หนังสือที่ทางราชการทำขึ้นทั้งฉบับคดีได้ความว่า จำเลยบังอาจปลอมหนังสือเรียกว่าแบบ ๓ และแบบ ส.๒/๔๔ โดยจำเลยบังอาจเพิ่มเติมจำนวนสุราลงไป แสดงว่ารับจ่ายให้ร้านสาขาประจำตำบลรวม ๓ ตำบลซึ่งความจริงไม่มีจำนวนสุราดังกล่าว และร้านสาขาประจำตำบลได้รับสุราจากจำเลยไม่ ทั้งนี้โดยจำเลยเป็นเสมียนบริาัทส่งสุราให้ร้านสาขา มีหน้าที่ต้องลงบัญชีดังกล่าวแล้วให้ตรงกับความเป็นจริง ตามระเบียบของกรมสรรพสามิตต์แบบบัญชีดังกล่าวแล้วเป็นแบบพิมพ์ของสรรพสามิตต์จ่ายให้ แต่เมื่อขาดมือ ก็ใช้กระดาษอื่นทำขึ้นเอง ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์เห็นว่า เอกสารที่จำเลยปลอมนี้ หาใช่หนังสือราชการไม่ เพราะแม้จะเป็นแบบพิมพ์ของกรมสรรพสามิตต์ซึ่งเป็นหน่ายราชการก็ดี แต่การกรอกข้อความเป็นหน้าที่ของเจ้าของร้านซึ่งเป็นเอกชนธรรมดาซึ่งเท่ากันเป็นถ้อยคำของเจ้าของร้าน หาใช่หนังสือที่เจ้าหน้าที่ได้เรียบเรียงหรือรับรองว่าเป็นของที่แท้จริงไม่ จะถือว่าเป็นหนังสือราชการไม่ได้ พิพากษาลงโทษตามมาตรา ๒๒๓ ฐานปลอมหนังสือธรรมดา โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า หนังสือที่จำเลยปลอมขึ้นนี้ เป็นหนังสือธรรมดา ที่จำเลยปลอมขึ้นโดยเจตนาให้ทางราชการหลง มิใช่ปลอมหนังสือของทางราชการหรือหนังสือที่ทางราชการทำขึ้นแต่อย่างใด จึงถือว่าเป็นหนังสือราชการตามมาตรา ๖ ข้อ ๑๙ ไม่ได้ พิพากษายืน(ธรรมบัณฑิต-ชัยประชา-ปรีชาวินิจฉัย)ศาลชั้นต้น - +สุจิน เมฆวิชัยศาลอุทธรณ์ - พระดุลยทัณฑธนาณัติแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ