phoneee/thai-legal-corpus huggingface dataset:
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 559/2470หลักกฎหมาย: เพิ่มกะทงฎีกาได้ศาลเดิมลงโทษจำเลยฐานฉุดคร่าห์หญิง ตามมาตรา ๒๗๖ จำคุก ๘ เดือน ศาลอุทธรณ์แก้ ให้ลงโทษจำคุกจำเลยฐานฉุดคร่าห์ ๑ ปี กะทงหนึ่งแลฐานข่มขืนกระทำชำเราอีกกะทงหนึ่ง ให้จำคุก ๒ ปี จำเลยฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่าจำเลยฎีกาได้แต่เฉภาะข้อที่ ศาลอุทธรณ์ให้ลงโทษฐานข่มขืนกระทำชำเราเพิ่มขึ้นอีกกะทงหนึ่งเท่านั้น ส่วนข้อที่ศาลอุทธรณ์กำหนดโทษฐานฉุดคร่าห์เปน ๑ ปีนั้นฎีกาไม่ได้ ต้องห้ามตามมาตรา ๓ แห่ง พ.ร.บ. ฎีกาอุทธรณ์ พ.ศ. ๒๔๖๑ จึงตัดสินยืนตามศาลอุทธรณ์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 559/2470อัยการสุราษฎร์ธานีโจทก์นายขันกับพวกล. พ.ร.บ.ลักษณฎีกาอุทธรณ์ พ.ศ.2461 ม. 3เพิ่มกะทงฎีกาได้ศาลเดิมลงโทษจำเลยฐานฉุดคร่าห์หญิง ตามมาตรา ๒๗๖ จำคุก ๘ เดือน ศาลอุทธรณ์แก้ ให้ลงโทษจำคุกจำเลยฐานฉุดคร่าห์ ๑ ปี กะทงหนึ่งแลฐานข่มขืนกระทำชำเราอีกกะทงหนึ่ง ให้จำคุก ๒ ปี จำเลยฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่าจำเลยฎีกาได้แต่เฉภาะข้อที่ ศาลอุทธรณ์ให้ลงโทษฐานข่มขืนกระทำชำเราเพิ่มขึ้นอีกกะทงหนึ่งเท่านั้น ส่วนข้อที่ศาลอุทธรณ์กำหนดโทษฐานฉุดคร่าห์เปน ๑ ปีนั้นฎีกาไม่ได้ ต้องห้ามตามมาตรา ๓ แห่ง พ.ร.บ. ฎีกาอุทธรณ์ พ.ศ. ๒๔๖๑ จึงตัดสินยืนตามศาลอุทธรณ์(หริศ-นรเนติ-พิพาก)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ศาลเดิมลงโทษจำเลยฐานฉุดคร่าห์หญิง ตามมาตรา ๒๗๖ จำคุก ๘ เดือน ศาลอุทธรณ์แก้ ให้ลงโทษจำคุกจำเลยฐานฉุดคร่าห์ ๑ ปี กะทงหนึ่งแลฐานข่มขืนกระทำชำเราอีกกะทงหนึ่ง ให้จำคุก ๒ ปี จำเลยฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่าจำเลยฎีกาได้แต่เฉภาะข้อที่ ศาลอุทธรณ์ให้ลงโทษฐานข่มขืนกระทำชำเราเพิ่มขึ้นอีกกะทงหนึ่งเท่านั้น ส่วนข้อที่ศาลอุทธรณ์กำหนดโทษฐานฉุดคร่าห์เปน ๑ ปีนั้นฎีกาไม่ได้ ต้องห้ามตามมาตรา ๓ แห่ง พ.ร.บ. ฎีกาอุทธรณ์ พ.ศ. ๒๔๖๑ จึงตัดสินยืนตามศาลอุทธรณ์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 559/2470อัยการสุราษฎร์ธานีโจทก์นายขันกับพวกล. พ.ร.บ.ลักษณฎีกาอุทธรณ์ พ.ศ.2461 ม. 3เพิ่มกะทงฎีกาได้ศาลเดิมลงโทษจำเลยฐานฉุดคร่าห์หญิง ตามมาตรา ๒๗๖ จำคุก ๘ เดือน ศาลอุทธรณ์แก้ ให้ลงโทษจำคุกจำเลยฐานฉุดคร่าห์ ๑ ปี กะทงหนึ่งแลฐานข่มขืนกระทำชำเราอีกกะทงหนึ่ง ให้จำคุก ๒ ปี จำเลยฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่าจำเลยฎีกาได้แต่เฉภาะข้อที่ ศาลอุทธรณ์ให้ลงโทษฐานข่มขืนกระทำชำเราเพิ่มขึ้นอีกกะทงหนึ่งเท่านั้น ส่วนข้อที่ศาลอุทธรณ์กำหนดโทษฐานฉุดคร่าห์เปน ๑ ปีนั้นฎีกาไม่ได้ ต้องห้ามตามมาตรา ๓ แห่ง พ.ร.บ. ฎีกาอุทธรณ์ พ.ศ. ๒๔๖๑ จึงตัดสินยืนตามศาลอุทธรณ์(หริศ-นรเนติ-พิพาก)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำสั่งกรมสรรพสามิตคำสั่งกรมสรรพสามิตที่ ๑๓๔ / ๒๕๓๖เรื่องคำวินิจฉัยพิกัดอัตราภาษีสรรพสามิตเกี่ยวกับรถยนต์-------------------------- ด้วยปรากฎว่ามีปัญหาเกี่ยวกับการจัดเก็บภาษีสรรพสามิตสำหรับรถยนต์นั่งตามพิกัดอัตราภาษีสรรพสามิตประเภทที่ ๐๕.๐๑ท้ายพระราชบัญญัติพิกัดอัตราภาษีสรรพสามิต พ.ศ. ๒๕๒๗ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติพิกัดอัตราภาษีสรรพสามิต (ฉบับที่ ๓)พ.ศ. ๒๕๓๔ว่าสิ่งใดเป็นรถยนต์นั่ง อธิบดีกรมสรรพสามิตจึงมีคำวินิจฉัยโดยอาศัยอำนาจตามความในมาตรา๕ แห่งพระราชบัญญัติพิกัดอัตราภาษีกรมสรรพสามิต พ.ศ. ๒๕๒๗ และ(ก) ของ (๒) แห่งประกาศกระทรวงการคลังเรื่องกำหนดหลักเกณฑ์การตีความในพิกัดอัตราภาษีสรรพสามิต ลงวันที่ ๒๒ เมษายน๒๕๒๘ ไว้ ดังต่อไปนี้ ข้อ ๑ให้ยกเลิกคำสั่งกรรมสรรพสามิต ที่ ๒ /๒๕๓๖ เรื่อง คำวินิจฉัยพิกัดอัตราภาษีสรรพสามิตเกี่ยวกับรถยนต์ ลงวันที่ ๕ มกราคม ๒๕๓๖ ข้อ ๒ให้รถยนต์กระบะที่มีลักษณะอย่างใดอย่างหนึ่งดังต่อไปนี้เป็นรถยนต์นั่ง ตามพิกัดอัตราภาษีสรรพสามิต ประเภทที่ ๐๕.๐๑ ด้วย (๑)ที่ขยายหรือต่อเติมห้องคนขับออกไปทางด้านหลังของที่นั่งคนขับหรือทำให้มีส่วนด้านหลังคนขับ เพื่อใช้นั่งได้เป็นปกติวิสัย (๒)ด้านหลังคนขับถัดจากประตูมีหน้าต่างกระจกหรือวัตถุอื่นใดซึ่งสามารถหมุนขึ้น - ลง หรือเลื่อนไปด้านข้าง ได้ (๓)ที่วัดระยะด้านนอกตัวรถยนต์จากแนวขอบด้านหน้าส่วนที่กว้างที่สุดของบานประตูจนถึงด้านหลังสุดของห้องคนขับ(ในแนวระนาบเดียวกัน)แล้วมีความยาวเกินกว่า ๑๘๐ เซนติเมตร (๔)ที่วัดระยะด้านนอกตัวรถยนต์จากแนวขอบด้านหลังของบานประตูจนถึงด้านหลังสุดของห้องคนขับ (ในแนวระนาบเดียวกัน) แล้วมีความยาวเกินกว่า ๖๕ เซนติเมตร ข้อ ๓คำสั่งนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันลงประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป สั่งณ วันที่ ๓ มิถุนายน ๒๕๓๖ ศุภชัย พิศิษฐวานิช อธิบดีกรมสรรพสามิต[รก.๒๕๓๖/๗๔/๗๕/๘ มิถุนายน ๒๕๓๖] ธิดาวรรณ/ แก้ไข ๓ก.ย. ๒๕๔๕ B+A(C)
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 521/2475หลักกฎหมาย: พยายาม ยิงเจ้าทรัพย์โดยเจตนาจะฆ่าให้ตายเพื่อมิให้มีการขัดขวางในการชิงทรัพย์ วิธีพิจารณาอาชญา ลงโทษไม่เกินคำขอคดีนี้ได้ความว่า เจ้าทรัพย์ได้ติดตามกระบือที่จำเลยได้แย่งชิงไปจากคนเลี้ยงครั้นไปทัน เจ้าทรัพย์ร้องห้ามไม่ให้จำเลยเอากระบือไป จำเลยกลับเอาปืนยิงมาทางเจ้าทรัพย์ซึ่งอยู่ห่างกันเพียง ๑ เส้นกระสุนปืนเฉียดไปไม่ถูกใครแล้วจำเลยก็พากันหลบหนี้ ศาลฎีกาตัดสินว่า จำเลยได้ยิงเจ้าทรัพย์โดยจงใจเจตนาจะฆ่าให้ตายเพื่อมิให้มีการขัดขวางในการชิงทรัพย์ ลงโทษตาม ม. ๒๔๙ - ๖๐ ตามโจทก์ขอ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 521/2475อัยยการชัยนาทโจทก์นายสุกจำเลย อาชญา ม. 299 - 249พยายาม ยิงเจ้าทรัพย์โดยเจตนาจะฆ่าให้ตายเพื่อมิให้มีการขัดขวางในการชิงทรัพย์ วิธีพิจารณาอาชญา ลงโทษไม่เกินคำขอคดีนี้ได้ความว่า เจ้าทรัพย์ได้ติดตามกระบือที่จำเลยได้แย่งชิงไปจากคนเลี้ยงครั้นไปทัน เจ้าทรัพย์ร้องห้ามไม่ให้จำเลยเอากระบือไป จำเลยกลับเอาปืนยิงมาทางเจ้าทรัพย์ซึ่งอยู่ห่างกันเพียง ๑ เส้นกระสุนปืนเฉียดไปไม่ถูกใครแล้วจำเลยก็พากันหลบหนี้ ศาลฎีกาตัดสินว่า จำเลยได้ยิงเจ้าทรัพย์โดยจงใจเจตนาจะฆ่าให้ตายเพื่อมิให้มีการขัดขวางในการชิงทรัพย์ ลงโทษตาม ม. ๒๔๙ - ๖๐ ตามโจทก์ขอ(ศรี-นล-วิกรม)ศาลชั้นต้น - พระนาถประชาศาลอุทธรณ์ - พระยาลักษมณีแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: คดีนี้ได้ความว่า เจ้าทรัพย์ได้ติดตามกระบือที่จำเลยได้แย่งชิงไปจากคนเลี้ยงครั้นไปทัน เจ้าทรัพย์ร้องห้ามไม่ให้จำเลยเอากระบือไป จำเลยกลับเอาปืนยิงมาทางเจ้าทรัพย์ซึ่งอยู่ห่างกันเพียง ๑ เส้นกระสุนปืนเฉียดไปไม่ถูกใครแล้วจำเลยก็พากันหลบหนี้ ศาลฎีกาตัดสินว่า จำเลยได้ยิงเจ้าทรัพย์โดยจงใจเจตนาจะฆ่าให้ตายเพื่อมิให้มีการขัดขวางในการชิงทรัพย์ ลงโทษตาม ม. ๒๔๙ - ๖๐ ตามโจทก์ขอ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 521/2475อัยยการชัยนาทโจทก์นายสุกจำเลย อาชญา ม. 299 - 249พยายาม ยิงเจ้าทรัพย์โดยเจตนาจะฆ่าให้ตายเพื่อมิให้มีการขัดขวางในการชิงทรัพย์ วิธีพิจารณาอาชญา ลงโทษไม่เกินคำขอคดีนี้ได้ความว่า เจ้าทรัพย์ได้ติดตามกระบือที่จำเลยได้แย่งชิงไปจากคนเลี้ยงครั้นไปทัน เจ้าทรัพย์ร้องห้ามไม่ให้จำเลยเอากระบือไป จำเลยกลับเอาปืนยิงมาทางเจ้าทรัพย์ซึ่งอยู่ห่างกันเพียง ๑ เส้นกระสุนปืนเฉียดไปไม่ถูกใครแล้วจำเลยก็พากันหลบหนี้ ศาลฎีกาตัดสินว่า จำเลยได้ยิงเจ้าทรัพย์โดยจงใจเจตนาจะฆ่าให้ตายเพื่อมิให้มีการขัดขวางในการชิงทรัพย์ ลงโทษตาม ม. ๒๔๙ - ๖๐ ตามโจทก์ขอ(ศรี-นล-วิกรม)ศาลชั้นต้น - พระนาถประชาศาลอุทธรณ์ - พระยาลักษมณีแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 242/2494หลักกฎหมาย: โจทก์ฟ้องอ้างว่า ที่ดินพิพาทเป็นมรดกตกได้แก่โจทก์และทายาทอีกคนหนึ่ง จำเลยคิดแย่งกรรมสิทธิ์ โจทก์จึงขอให้ขับไล่จำเลยและขอให้ศาลแสดงกรรมสิทธิ์ในที่พิพาทดังนี้แม้ทายาทนั้นจะไม่ได้มาร่วมเป็นโจทก์ด้วยโจทก์ก็ยังเป็นผู้รับมรดกและเป็นเจ้าของร่วมในที่ดินพิพาทจึงมีอำนาจฟ้องจำเลยได้ ฝ่ายจำเลยไม่มีอำนาจอะไรเลย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 242/2494นางไว จันทาโจทก์นางเผย เกิดฤทธิ์จำเลย ป.วิ.พ. ม. 55 ป.พ.พ. ม. 302, ม. 1336, ม. 1356, ม. 1359โจทก์ฟ้องอ้างว่า ที่ดินพิพาทเป็นมรดกตกได้แก่โจทก์และทายาทอีกคนหนึ่ง จำเลยคิดแย่งกรรมสิทธิ์ โจทก์จึงขอให้ขับไล่จำเลยและขอให้ศาลแสดงกรรมสิทธิ์ในที่พิพาทดังนี้แม้ทายาทนั้นจะไม่ได้มาร่วมเป็นโจทก์ด้วยโจทก์ก็ยังเป็นผู้รับมรดกและเป็นเจ้าของร่วมในที่ดินพิพาทจึงมีอำนาจฟ้องจำเลยได้ ฝ่ายจำเลยไม่มีอำนาจอะไรเลย(มนูภันย์วิมลสาร-นนทประชา-ศิลปสิทธิวินิจฉัย)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 242/2494นางไว จันทาโจทก์นางเผย เกิดฤทธิ์จำเลย ป.วิ.พ. ม. 55 ป.พ.พ. ม. 302, ม. 1336, ม. 1356, ม. 1359โจทก์ฟ้องอ้างว่า ที่ดินพิพาทเป็นมรดกตกได้แก่โจทก์และทายาทอีกคนหนึ่ง จำเลยคิดแย่งกรรมสิทธิ์ โจทก์จึงขอให้ขับไล่จำเลยและขอให้ศาลแสดงกรรมสิทธิ์ในที่พิพาทดังนี้แม้ทายาทนั้นจะไม่ได้มาร่วมเป็นโจทก์ด้วยโจทก์ก็ยังเป็นผู้รับมรดกและเป็นเจ้าของร่วมในที่ดินพิพาทจึงมีอำนาจฟ้องจำเลยได้ ฝ่ายจำเลยไม่มีอำนาจอะไรเลย(มนูภันย์วิมลสาร-นนทประชา-ศิลปสิทธิวินิจฉัย)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ที่ นร 1008.5/17 คณะกรรมการบริหารพนักงานราชการสํานักงาน ก.พ.ถนนติวานนท์ จังหวัดนนทบุรี 1100025 พฤษภาคม พ.ศ.2558 เรื่อง การปรับค่าตอบแทนของพนักงานราชการเรียน กระทรวง กรม จังหวัดอ้างถึง หนังสือคณะกรรมการบริหารพนักงานราชการ ที่ นร 1008.5/6 ลงวันที่ 13 มีนาคม 2558สิ่งที่ส่งมาด้วย ประกาศคณะกรรมการบริหารพนักงานราชการ เรื่อง ค่าตอบแทนของพนักงานราชการ (ฉบับที่ 8) พ.ศ. 2558อื่นๆ - ด้วยคณะกรรมการบริหารพนักงานราชการ (คพร.) ในการประชุมครั้งที่ 2/2557 เมื่อวันที่ 4 ธันวาคม 2557 ได้พิจารณาเรื่อง การปรับค่าตอบแทนของพนักงานราชการ แล้ว มีมติเห็นชอบ ดังนี้ (1) การปรับเงินเพิ่มการครองชีพชั่วคราวของพนักงานราชการ โดยให้มีผลใช้บังคับตั้งแต่วันที่ 1 ตุลาคม 2557 ตามหนังสือที่อ้างถึง (2) ให้พนักงานราชการกลุ่มงานบริการ กลุ่มงานเทคนิคทั่วไป กลุ่มงานบริหารทั่วไป และกลุ่มวิชาชีพเฉพาะ ได้รับค่าตอบแทนเพิ่มในอัตราร้อยละ 4 ของค่าตอบแทนที่ได้รับในปัจจุบัน โดยให้มีผลใช้บังคับตั้งแต่วันที่ 1 ธันวาคม 2557 (3) ปรับเพดานบัญชีค่าตอบแทนขั้นสูงกลุ่มงานบริการ กลุ่มงานเทคนิคทั่วไป กลุ่มงานบริหารทั่วไป และกลุ่มงานวิชาชีพเฉพาะ เพิ่มขึ้นในอัตราร้อยละ 4 และให้มีผลใช้บังคับตั้งแต่วันที่ 1 ธันวาคม 2557 เป็นต้นไป รายละเอียดตามสิ่งที่ส่งมาด้วย สําหรับงบประมาณค่าใช้จ่ายที่เพิ่มขึ้นเห็นสมควรให้ส่วนราชการและหน่วยงานอื่นของรัฐ พิจารณาปรับแผนการปฏิบัติงานและแผนการใช้จ่ายงบประมาณตามมาตรการเพิ่มประสิทธิภาพการใช้จ่ายงบประมาณรายจ่ายประจําปีงบประมาณ พ.ศ. 2558 จากงบบุคลากร เพื่อเป็นค่าใช้จ่ายดังกล่าวก่อน หากไม่เพียงพอก็ให้ขอใช้จ่ายจากงบกลาง รายการเงินสํารองจ่ายเพื่อกรณีฉุกเฉินหรือจําเป็น โดยขอทําความตกลงกับสํานักงบประมาณต่อไป จึงเรียนมาเพื่อโปรดทราบและถือปฏิบัติต่อไปผู้มีอํานาจลงนาม - ขอแสดงความนับถือ (หม่อมหลวงพัชรภากร เทวกุล)รองเลขาธิการ ก.พ.กรรมการและเลขานุการคณะกรรมการบริหารพนักงานราชการอื่นๆ - สํานักพัฒนาระบบจําแนกตําแหน่งและค่าตอบแทนกลุ่มบริหารพนักงานราชการโทร. 0 2547 1977โทรสาร 0 2547 1437
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1142/2518หลักกฎหมาย: ฟ้องเรียกเงินกู้ 28,000 บาท กับดอกเบี้ย จำเลยให้การว่าได้กู้เงินโจทก์ 800 บาท แต่ไม่ได้ทำหนังสือกู้ในเอกสารที่ฟ้องเป็นลายมือชื่อจำเลยลงไว้ในเรื่องอื่นดังนี้ เอกสารที่ฟ้องไม่ใช่เอกสารการกู้เงินที่จำเลยรับศาลไม่พิพากษาให้จำเลยใช้เงิน 800 บาทตามที่รับ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1142/2518นายแก้ว อิ่มแสงโจทก์นายสุวรรณ มาระจันทร์จำเลย ป.พ.พ. ม. 653 ฟ้องเรียกเงินกู้ 28,000 บาท กับดอกเบี้ย จำเลยให้การว่าได้กู้เงินโจทก์ 800 บาท แต่ไม่ได้ทำหนังสือกู้ในเอกสารที่ฟ้องเป็นลายมือชื่อจำเลยลงไว้ในเรื่องอื่นดังนี้ เอกสารที่ฟ้องไม่ใช่เอกสารการกู้เงินที่จำเลยรับศาลไม่พิพากษาให้จำเลยใช้เงิน 800 บาทตามที่รับ(เดช วุฒิสิงห์ชัย-บัญญัติ สุชีวะ-ผสม จิตรชุ่ม)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1142/2518นายแก้ว อิ่มแสงโจทก์นายสุวรรณ มาระจันทร์จำเลย ป.พ.พ. ม. 653 ฟ้องเรียกเงินกู้ 28,000 บาท กับดอกเบี้ย จำเลยให้การว่าได้กู้เงินโจทก์ 800 บาท แต่ไม่ได้ทำหนังสือกู้ในเอกสารที่ฟ้องเป็นลายมือชื่อจำเลยลงไว้ในเรื่องอื่นดังนี้ เอกสารที่ฟ้องไม่ใช่เอกสารการกู้เงินที่จำเลยรับศาลไม่พิพากษาให้จำเลยใช้เงิน 800 บาทตามที่รับ(เดช วุฒิสิงห์ชัย-บัญญัติ สุชีวะ-ผสม จิตรชุ่ม)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 445/2541หลักกฎหมาย: ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า ผู้ร้องได้กรรมสิทธิ์ในที่ดินพร้อมสิ่งปลูกสร้างที่พิพาท เมื่อทุนทรัพย์ที่พิพาทกันในชั้นอุทธรณ์ไม่เกินห้าหมื่นบาท การที่ผู้คัดค้านอุทธรณ์ว่า ผู้ร้องครอบครองที่ดินพิพาทแทนผู้คัดค้านซึ่งเป็นอุทธรณ์ในข้อเท็จจริง จึงต้องห้ามมิให้อุทธรณ์ตาม ป.วิ.พ.มาตรา 224 และศาลอุทธรณ์หยิบยกข้อเท็จจริงดังกล่าวขึ้นวินิจฉัยแล้วพิพากษากลับให้ยกคำร้องขอของผู้ร้อง จึงเป็นการไม่ชอบ ต้องถือว่าข้อเท็จจริงได้ยุติไปแล้วตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น แม้ผู้ร้องจะฎีกาต่อมา ศาลฎีกาก็ไม่รับวินิจฉัย และศาลฎีกาพิพากษายกคำพิพากษาศาลอุทธรณ์เฉพาะส่วนที่วินิจฉัยในข้อเท็จจริง และยกฎีกาผู้ร้องให้บังคับคดีไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น กับคืนค่าขึ้นศาลชั้นฎีกาให้ผู้ร้อง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 445/2541นายเจริญ อินทรโสมผู้ร้องนายบุญเรือง กิ่งโสดาผู้คัดค้าน ป.วิ.พ. ม. 147, ม. 151, ม. 224 วรรคหนึ่ง, ม. 243, ม. 247ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า ผู้ร้องได้กรรมสิทธิ์ในที่ดินพร้อมสิ่งปลูกสร้างที่พิพาท เมื่อทุนทรัพย์ที่พิพาทกันในชั้นอุทธรณ์ไม่เกินห้าหมื่นบาท การที่ผู้คัดค้านอุทธรณ์ว่า ผู้ร้องครอบครองที่ดินพิพาทแทนผู้คัดค้านซึ่งเป็นอุทธรณ์ในข้อเท็จจริง จึงต้องห้ามมิให้อุทธรณ์ตาม ป.วิ.พ.มาตรา 224 และศาลอุทธรณ์หยิบยกข้อเท็จจริงดังกล่าวขึ้นวินิจฉัยแล้วพิพากษากลับให้ยกคำร้องขอของผู้ร้อง จึงเป็นการไม่ชอบ ต้องถือว่าข้อเท็จจริงได้ยุติไปแล้วตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น แม้ผู้ร้องจะฎีกาต่อมา ศาลฎีกาก็ไม่รับวินิจฉัย และศาลฎีกาพิพากษายกคำพิพากษาศาลอุทธรณ์เฉพาะส่วนที่วินิจฉัยในข้อเท็จจริง และยกฎีกาผู้ร้องให้บังคับคดีไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น กับคืนค่าขึ้นศาลชั้นฎีกาให้ผู้ร้อง(สถิตย์ ไพเราะ-ม.ล.เฉลิมชัย เกษมสันต์-จุมพล ณ สงขลา)ศาลจังหวัดอุบลราชธานี - นางสาวอรทัศน์ ใหม่กิจเหมาศาลอุทธรณ์ภาค ๑ - นายบุญอินทร์ ส่งเสริมสกุลแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 445/2541นายเจริญ อินทรโสมผู้ร้องนายบุญเรือง กิ่งโสดาผู้คัดค้าน ป.วิ.พ. ม. 147, ม. 151, ม. 224 วรรคหนึ่ง, ม. 243, ม. 247ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า ผู้ร้องได้กรรมสิทธิ์ในที่ดินพร้อมสิ่งปลูกสร้างที่พิพาท เมื่อทุนทรัพย์ที่พิพาทกันในชั้นอุทธรณ์ไม่เกินห้าหมื่นบาท การที่ผู้คัดค้านอุทธรณ์ว่า ผู้ร้องครอบครองที่ดินพิพาทแทนผู้คัดค้านซึ่งเป็นอุทธรณ์ในข้อเท็จจริง จึงต้องห้ามมิให้อุทธรณ์ตาม ป.วิ.พ.มาตรา 224 และศาลอุทธรณ์หยิบยกข้อเท็จจริงดังกล่าวขึ้นวินิจฉัยแล้วพิพากษากลับให้ยกคำร้องขอของผู้ร้อง จึงเป็นการไม่ชอบ ต้องถือว่าข้อเท็จจริงได้ยุติไปแล้วตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น แม้ผู้ร้องจะฎีกาต่อมา ศาลฎีกาก็ไม่รับวินิจฉัย และศาลฎีกาพิพากษายกคำพิพากษาศาลอุทธรณ์เฉพาะส่วนที่วินิจฉัยในข้อเท็จจริง และยกฎีกาผู้ร้องให้บังคับคดีไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น กับคืนค่าขึ้นศาลชั้นฎีกาให้ผู้ร้อง(สถิตย์ ไพเราะ-ม.ล.เฉลิมชัย เกษมสันต์-จุมพล ณ สงขลา)ศาลจังหวัดอุบลราชธานี - นางสาวอรทัศน์ ใหม่กิจเหมาศาลอุทธรณ์ภาค ๑ - นายบุญอินทร์ ส่งเสริมสกุลแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 921/2487หลักกฎหมาย: เอาทรัพย์ของผู้อื่นไปโดยถือวิสาสะ ภายหลังกลับมีเจตนาทุจริตเอาทรัพย์ของเขาเสีย ดังนี้ ไม่เป็นผิดฐานลักทรัพย์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 921/2487อัยการนครนายกโจทก์นายสิงห์ มนีคงจำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 43, ม. 288, ม. 314เอาทรัพย์ของผู้อื่นไปโดยถือวิสาสะ ภายหลังกลับมีเจตนาทุจริตเอาทรัพย์ของเขาเสีย ดังนี้ ไม่เป็นผิดฐานลักทรัพย์(เอี่ยม นิติพน-ชม จามรมาน-ทิพปัญญา อ. บุปผเวส)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 921/2487อัยการนครนายกโจทก์นายสิงห์ มนีคงจำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 43, ม. 288, ม. 314เอาทรัพย์ของผู้อื่นไปโดยถือวิสาสะ ภายหลังกลับมีเจตนาทุจริตเอาทรัพย์ของเขาเสีย ดังนี้ ไม่เป็นผิดฐานลักทรัพย์(เอี่ยม นิติพน-ชม จามรมาน-ทิพปัญญา อ. บุปผเวส)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 57673หลักกฎหมาย: ความว่า จำเลยร่วมฎีกา มีทางชนะคดี โปรดมีคำสั่งให้ทุเลาการบังคับไว้ก่อนหมายเหตุ โจทก์และโจทก์ร่วมแถลงคัดค้าน (อันดับ 117)ระหว่างพิจารณา นายยูโซ๊ะอาแว ร้องสอดเข้าเป็นจำเลยร่วมและนางมือรีแยอีซอ ร้องสอดเข้าเป็นโจทก์ร่วม ศาลชั้นต้นอนุญาตศาลชั้นต้นพิพากษาว่า ที่พิพาทเป็นของโจทก์ ขับไล่จำเลยและบริวารออกจากที่พิพาท โดยให้จำเลยรื้อเรือนออกจากที่พิพาทศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยร่วมฎีกา พร้อมกับยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 109,108)จำเลยร่วมได้รับอนุญาตให้ทุเลาการบังคับในระหว่างอุทธรณ์(อันดับ 95)คำสั่งอนุญาตให้ทุเลาการบังคับไว้ในระหว่างฎีกา ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 1069/2533นายสามะ อีซอโจทก์โจทก์ร่วมโจทก์นางมือรีแยหรือมือแย อีซอโจทก์นายตือราแม อาแว กับพวกจำเลยจำเลยร่วมจำเลยนายยูโซ๊ะ อาแวจำเลยนายยูโซ๊ะ อาแว จำเลยร่วมผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.พ. ม. 231, ม. 247ความว่า จำเลยร่วมฎีกา มีทางชนะคดี โปรดมีคำสั่งให้ทุเลาการบังคับไว้ก่อนหมายเหตุ โจทก์และโจทก์ร่วมแถลงคัดค้าน (อันดับ 117)ระหว่างพิจารณา นายยูโซ๊ะอาแว ร้องสอดเข้าเป็นจำเลยร่วมและนางมือรีแยอีซอ ร้องสอดเข้าเป็นโจทก์ร่วม ศาลชั้นต้นอนุญาตศาลชั้นต้นพิพากษาว่า ที่พิพาทเป็นของโจทก์ ขับไล่จำเลยและบริวารออกจากที่พิพาท โดยให้จำเลยรื้อเรือนออกจากที่พิพาทศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยร่วมฎีกา พร้อมกับยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 109,108)จำเลยร่วมได้รับอนุญาตให้ทุเลาการบังคับในระหว่างอุทธรณ์(อันดับ 95)คำสั่งอนุญาตให้ทุเลาการบังคับไว้ในระหว่างฎีกา(พัลลภ พิสิษฐ์สังฆการ-อากาศ บำรุงชีพ-อุดม เฟื่องฟุ้ง)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 1069/2533นายสามะ อีซอโจทก์โจทก์ร่วมโจทก์นางมือรีแยหรือมือแย อีซอโจทก์นายตือราแม อาแว กับพวกจำเลยจำเลยร่วมจำเลยนายยูโซ๊ะ อาแวจำเลยนายยูโซ๊ะ อาแว จำเลยร่วมผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.พ. ม. 231, ม. 247ความว่า จำเลยร่วมฎีกา มีทางชนะคดี โปรดมีคำสั่งให้ทุเลาการบังคับไว้ก่อนหมายเหตุ โจทก์และโจทก์ร่วมแถลงคัดค้าน (อันดับ 117)ระหว่างพิจารณา นายยูโซ๊ะอาแว ร้องสอดเข้าเป็นจำเลยร่วมและนางมือรีแยอีซอ ร้องสอดเข้าเป็นโจทก์ร่วม ศาลชั้นต้นอนุญาตศาลชั้นต้นพิพากษาว่า ที่พิพาทเป็นของโจทก์ ขับไล่จำเลยและบริวารออกจากที่พิพาท โดยให้จำเลยรื้อเรือนออกจากที่พิพาทศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยร่วมฎีกา พร้อมกับยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 109,108)จำเลยร่วมได้รับอนุญาตให้ทุเลาการบังคับในระหว่างอุทธรณ์(อันดับ 95)คำสั่งอนุญาตให้ทุเลาการบังคับไว้ในระหว่างฎีกา(พัลลภ พิสิษฐ์สังฆการ-อากาศ บำรุงชีพ-อุดม เฟื่องฟุ้ง)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ระเบียบกระทรวงมหาดไทยระเบียบกระทรวงมหาดไทยว่าด้วยการจ่ายเงินเดือนระหว่างที่ถูกออกจากราชการหรือออกจากงานของข้าราชการส่วนท้องถิ่นซึ่งผู้มีอำนาจพิจารณาสั่งให้กลับเข้ารับราชการหรือกลับเข้าทำงาน(ฉบับที่๒) พ.ศ. ๒๕๔๑ โดยที่เป็นการสมควรแก้ไขเพิ่มเติมระเบียบกระทรวงมหาดไทยว่าด้วยการจ่ายเงินเดือนระหว่างที่ถูกออกจากราชการหรือออกจากงานของข้าราชการส่วนท้องถิ่นซึ่งผู้มีอำนาจพิจารณาสั่งให้กลับเข้ารับราชการหรือกลับเข้าทำงาน พ.ศ. ๒๕๓๑ ให้เหมาะสมกับสภาพการณ์ปัจจุบันอาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๖ และมาตรา ๗๖แห่งพระราชบัญญัติองค์การบริหารส่วนจังหวัด พ.ศ. ๒๕๔๐ มาตรา ๖๙ และมาตรา ๗๗แห่งพระราชบัญญัติเทศบาล พ.ศ. ๒๔๙๖ มาตรา ๓๒ แห่งพระราชบัญญัติสุขาภิบาล พ.ศ. ๒๔๙๕และมาตรา ๖ และมาตรา ๙๕ แห่งพระราชบัญญัติระเบียบบริหารราชการเมืองพัทยา พ.ศ. ๒๕๒๑รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย จึงออกระเบียบไว้ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ ระเบียบนี้เรียกว่า ระเบียบกระทรวงมหาดไทยว่าด้วยการจ่ายเงินเดือนระหว่างที่ถูกออกจากราชการหรือออกจากงานของข้าราชการส่วนท้องถิ่นซึ่งผู้มีอำนาจพิจารณาสั่งให้กลับเข้ารับราชการ หรือกลับเข้าทำงาน (ฉบับที่ ๒)พ.ศ. ๒๕๔๑ข้อ ๒[๑] ระเบียบนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปข้อ ๓ ให้ยกเลิกความในข้อ ๔แห่งระเบียบกระทรวงมหาดไทย ว่าด้วยการจ่ายเงินเดือนระหว่างที่ถูกออกจากราชการหรือออกจากงานของข้าราชการส่วนท้องถิ่นซึ่งผู้มีอำนาจพิจารณาสั่งให้กลับเข้ารับราชการ หรือกลับเข้าทำงาน พ.ศ. ๒๕๓๑และให้ใช้ความต่อไปนี้แทนข้อ ๔ ในระเบียบนี้เงินเดือนหมายความว่าเงินเดือนและเงินอื่นที่มีกำหนดจ่ายเป็นรายเดือนจากงบประมาณรายจ่ายหมวดเงินเดือนข้าราชการส่วนท้องถิ่นหมายความว่า ข้าราชการองค์การบริหารส่วนจังหวัดพนักงานเทศบาล พนักงานสุขาภิบาลและพนักงานเมืองพัทยา ตามกฎหมายว่าด้วยการนั้นข้อ ๔ ให้ยกเลิกความในข้อ ๙แห่งระเบียบกระทรวงมหาดไทย ว่าด้วยการจ่ายเงินเดือนระหว่างที่ถูกออกจากราชการหรือออกจากงานของข้าราชการส่วนท้องถิ่นซึ่งผู้มีอำนาจพิจารณาสั่งให้กลับเข้ารับราชการ หรือกลับเข้าทำงาน พ.ศ. ๒๕๓๑และให้ใช้ความต่อไปนี้แทนข้อ ๙ให้ปลัดกระทรวงมหาดไทยรักษาการตามระเบียบนี้ และให้มีอำนาจตีความวินิจฉัยปัญหายกเว้นการปฏิบัติตามระเบียบนี้กำหนดหลักเกณฑ์และกำหนดวิธีปฏิบัติเพื่อดำเนินการให้เป็นไปตามระเบียบนี้ปลัดกระทรวงมหาดไทย อาจมอบอำนาจเรื่องใดเรื่องหนึ่งตามวรรคแรกให้ผู้ว่าราชการจังหวัดได้ประกาศณ วันที่ ๓ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๔๑ชำนิ ศักดิเศรษฐ์รัฐมนตรีช่วยว่าการฯรักษาราชการแทนรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยประภาศรีทองนที/พิมพ์๒๐กุมภาพันธ์ ๒๕๕๑[๑] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม๑๑๕/ตอนพิเศษ ๖๑ ง/หน้า ๗๗/๑๔ กรกฎาคม ๒๕๔๑
ประกาศคณะกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกประกาศคณะกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกประจำจังหวัดตากฉบับที่๕๐ (พ.ศ. ๒๕๕๓)เรื่องยกเลิกเส้นทางสำหรับการขนส่งด้วยรถขนาดเล็ก[๑] ตามที่ได้มีประกาศคณะกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกประจำจังหวัดตากฉบับที่ ๓๑ (พ.ศ. ๒๕๓๖) ลงวันที่ ๒๔ มีนาคม ๒๕๓๖ ปรับปรุงเส้นทางและรายละเอียดเส้นทางสำหรับการขนส่งโดยรถขนาดเล็กจังหวัดตากสายที่ ๖๒๐๐๑ตาก-ทางแยกอุทยานแห่งชาติลานสางให้มีรายละเอียดเส้นทางแยกเข้าหมู่บ้านเพิ่ม จำนวน๓ ช่วง นั้นคณะกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกประจำจังหวัดตากได้พิจารณาเห็นว่าเส้นทางดังกล่าวข้างต้นหมดความจำเป็นสำหรับการขนส่งโดยรถขนาดเล็กเนื่องจากได้มีการกำหนดเส้นทางสำหรับการขนส่งประจำทางด้วยรถโดยสาร หมวด ๔จังหวัดตาก สายที่ ๒๕๖๒ ตาก-บ้านส้มป่อย ขึ้นทดแทนฉะนั้น อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๒๐ (๓)แห่งพระราชบัญญัติการขนส่งทางบก พ.ศ. ๒๕๒๒ ประกอบกับมติคณะกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกประจำจังหวัดตากในการประชุมครั้งที่ ๑/๒๕๕๐ เมื่อวันที่ ๒๕ มิถุนายน ๒๕๕๐จึงให้ยกเลิกเส้นทางสายดังกล่าว ตั้งแต่วันที่ ๒๗ มกราคม ๒๕๕๓ เป็นต้นไปประกาศณ วันที่ ๒๖ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๕๓สามารถลอยฟ้าผู้ว่าราชการจังหวัดตากประธานกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกประจำจังหวัดตากปริยานุช/ผู้จัดทำ๑มิถุนายน ๒๕๕๓นันท์นภัสร์/ตรวจ๑มิถุนายน ๒๕๕๓[๑]ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๗/ตอนที่ ๗๐ ง/หน้า ๑๒๑/๖ พฤษภาคม ๒๕๕๓
ประกาศกระทรวงพาณิชย์ประกาศกระทรวงพาณิชย์เรื่องกำหนดให้ข้าวโพดเป็นสินค้ามาตรฐานและมาตรฐานสินค้าข้าวโพด(ฉบับที่ ๓)พ.ศ.๒๕๔๔ ตามที่ได้มีประกาศกระทรวงพาณิชย์ เรื่องกำหนดให้ข้าวโพดเป็นสินค้ามาตรฐานและมาตรฐานสินค้าข้าวโพด ลงวันที่ ๑๓ มีนาคม ๒๕๒๗และฉบับที่ ๒ ลงวันที่ ๑๓ กันยายน ๒๕๒๗ ไปแล้วนั้นเพื่อให้การกำหนดมาตรฐานสินค้าข้าวโพดเป็นไปด้วยความเหมาะสมอาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๔ แห่งพระราชบัญญัติมาตรฐานสินค้าขาออก พ.ศ. ๒๕๐๓แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติมาตรฐานสินค้าขาออก (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๒๒รัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์ โดยคำแนะนำของคณะกรรมการมาตรฐานสินค้าจึงออกประกาศไว้ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ให้ยกเลิกมาตรฐานสินค้าข้าวโพด ท้ายประกาศกระทรวงพาณิชย์ เรื่องกำหนดให้ข้าวโพดเป็นสินค้ามาตรฐานและมาตรฐานสินค้าข้าวโพด ลงวันที่ ๑๓ มีนาคม ๒๕๒๗และยกเลิกประกาศกระทรวงพาณิชย์ เรื่อง กำหนดให้ข้าวโพดเป็นสินค้ามาตรฐานและมาตรฐานสินค้าข้าวโพด(ฉบับที่ ๒) ลงวันที่ ๑๓ กันยายน ๒๕๒๗และให้ใช้มาตรฐานสินค้าข้าวโพดท้ายประกาศฉบับนี้แทนข้อ ๒[๑] ประกาศฉบับนี้ให้ใช้บังคับเมื่อพ้นกำหนด๖๐ วัน นับแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปประกาศณ วันที่ ๓๑ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๔๔อดิศัย โพธารามิกรัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์[เอกสารแนบท้าย]๑.มาตรฐานสินค้าข้าวโพดท้ายประกาศกระทรวงพาณิชย์ เรื่องกำหนดให้ข้าวโพดเป็นสินค้ามาตรฐานและมาตรฐานสินค้าข้าวโพด (ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๔๔ลงวันที่ ๓๑ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๔๔(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)อุษมล/ผู้จัดทำ๒๖กันยายน ๒๕๕๔[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๑๘/ตอนที่ ๗๘ ง/หน้า ๑/๒๗ กันยายน ๒๕๔๔
ประกาศกระทรวงอุตสาหกรรมฉบับที่ 3644 (พ.ศ. 2549)ออกตามความในพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมพ.ศ. 2511เรื่อง ยกเลิกมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมเบาะรถยนต์และกําหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมที่นั่ง จุดยึดที่นั่ง และพนักพิงศีรษะของยานยนต์-------------------------อื่นๆ - โดยที่เป็นการสมควรปรับปรุงมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมเบาะรถยนต์ มาตรฐานเลขที่ มอก. 896 - 2532 อาศัยอํานาจตามความในมาตรา 15 แห่งพระราชบัญญัติมาครฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม พ.ศ. 2511 รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมออกประกาศยกเลิกประกาศกระทรวงอุตสาหกรรม ฉบับที่ 1543 (พ.ศ. 2532) ออกตามความในพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม พ.ศ. ๒๕-๑ เรื่อง กําหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมเบาะรถยนต์ ลงวันที่ 25 กันยายน พ.ศ. 2532 และออกประกาศกําหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมที่นั่ง จุดยึดที่นั่ง และพนักพิงศีรษะของยานยนต์ มาตรฐานเลขที่ มอก. 896 - 2549 ขึ้นใหม่ ดังมีรายละเอียดต่อท้ายประกาศนี้ ทั้งนี้ ให้มีผลตั้งแต่วันที่ประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปผู้มีอํานาจลงนาม - ประกาศ ณ วันที่ 28 ธันวาคม พ.ศ. 2549 โฆสิต ปั้นเปี่ยมรัษฎ์รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม