คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1171/2514หลักกฎหมาย: โจทก์ฟ้องเรียกค่าเสียหายจากจำเลยผู้เป็นนายจ้างของ จ.ผู้ขับรถยนต์ชนโจทก์เสียหาย ในการพิจารณาโจทก์อ้างสำนวนการสอบสวนคดีที่ จ. ต้องหาว่าขับรถโดยประมาทเป็นเหตุให้คนขับรถของโจทก์ตาย ศาลหมายเรียกจากพนักงานอัยการพนักงานอัยการชี้แจงว่าคดีนั้นอยู่ในระหว่างสั่งจับผู้ต้องหาย่อมเป็นเอกสารลับในทางราชการ อันไม่ควรเปิดเผย และหากจับตัวผู้ต้องหาได้แล้ว พนักงานอัยการก็ไม่มีสำนวนใช้ในการดำเนินคดี จึงไม่อาจส่งสำนวนตามหมายเรียกได้เมื่อศาลเห็นว่าสำนวนการสอบสวนนั้นเป็นหลักฐานที่ศาลจะต้องใช้ประกอบการพิจารณา เพื่อให้การวินิจฉัยชี้ขาดดำเนินไปด้วยความเที่ยงธรรม ศาลย่อมไม่ฟังคำปฏิเสธของพนักงานอัยการและสั่งให้ส่งสำเนาสำนวนการสอบสวนได้โจทก์ฟ้องว่า นายแจ่ม นามกร ลูกจ้างของจำเลยที่ 1 ได้ขับรถยนต์ไปในทางการที่จ้างของจำเลยที่ 1 โดยประมาท ชนรถยนต์บรรทุกของโจทก์ที่ 1เสียหาย นายสุวรรณคนขับถึงแก่ความตาย โจทก์ที่ 2 ผู้รับประกันภัยได้ใช้ค่าซ่อมแซมรถให้จำเลยที่ 1 ไป 24,946 บาท จึงฟ้องเรียกค่าเสียหายจำเลยทั้งสองให้การปฏิเสธความรับผิดในการพิจารณาโจทก์อ้างสำนวนการสอบสวนคดีนายแจ่ม นามกรต้องหาว่าขับรถยนต์โดยประมาทเป็นเหตุให้นายสุวรรณหรือเป๋าถึงแก่ความตายจากพนักงานอัยการจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ ศาลจังหวัดประจวบคีรีขันธ์หมายเรียกให้พนักงานอัยการจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ส่งสำนวนนั้นต่อศาล พนักงานอัยการจังหวัดประจวบคีรีขันธ์มีหนังสือแจ้งมาว่า เนื่องจากผู้ต้องหาหลบหนีได้สั่งจับภายในอายุความ 15 ปี จึงถือเป็นความลับและขัดข้องในการส่งพยานเอกสาร และศาลได้สอบพนักงานอัยการจังหวัดประจวบคีรีขันธ์พนักงานอัยการจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ยืนยันว่าคดีอยู่ในระหว่างสั่งจับ ย่อมเป็นเอกสารลับในทางราชการอันไม่ควรเปิดเผยในระหว่างดำเนินคดีประการหนึ่ง อีกประการหนึ่งหากจับตัวผู้ต้องหาได้แล้วพนักงานอัยการก็ไม่มีสำนวนใช้ในการดำเนินคดี จึงไม่อาจส่งได้ศาลจังหวัดประจวบคีรีขันธ์เห็นว่า สำนวนการสอบสวนไม่เป็นหนังสือราชการหรือข้อความลับอันเกี่ยวกับงานของแผ่นดินซึ่งโดยสภาพจะต้องรักษาเป็นความลับไว้ชั่วคราว หรือตลอดไปตามกฎหมาย พนักงานอัยการจังหวัดประจวบคีรีขันธ์จึงไม่มีเหตุที่จะปฏิเสธคำสั่งของศาลที่สั่งให้ส่งพยานเอกสารดังกล่าว จึงมีคำสั่งให้ส่งสำเนาการสอบสวนต่อศาลภายในกำหนด 15 วันพนักงานอัยการจังหวัดประจวบคีรีขันธ์อุทธรณ์คำสั่งศาลอุทธรณ์เห็นว่า แม้พนักงานอัยการจังหวัดประจวบคีรีขันธ์จะอ้างว่าคดีอยู่ในระหว่างสั่งจับ ย่อมเป็นเอกสารในทางราชการอันไม่ควรเปิดเผยก็ดี แต่ก็เป็นอำนาจของศาลที่จะวินิจฉัยว่าการปฏิเสธนั้นชอบด้วยเหตุผลหรือไม่พิเคราะห์แล้วเห็นว่า มูลละเมิดในคดีนี้สืบเนื่องมาจากนายแจ่มขับรถยนต์ชนกับรถที่นายสุวรรณเป็นผู้ขับ ทำให้นายสุวรรณถึงแก่ความตาย พยานหลักฐานตามสำนวนการสอบสวนจึงเป็นหลักฐานที่ศาลจะพึงต้องใช้ประกอบการพิจารณาเพื่อให้การวินิจฉัยชี้ขาดได้ดำเนินไปด้วยความเที่ยงธรรม ที่ศาลจังหวัดประจวบคีรีขันธ์มีคำสั่งให้ส่งสำเนาสำนวนการสอบสวนชอบแล้ว พิพากษายืนพนักงานอัยการจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 92 วรรคท้ายให้อำนาจศาลที่จะวินิจฉัยว่าข้ออ้างของพนักงานอัยการที่ปฏิเสธไม่ยอมส่งสำนวนการสอบสวนต่อศาลนั้น ชอบด้วยเหตุผลหรือไม่ และเห็นว่าที่ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยไม่ฟังคำปฏิเสธนั้นเป็นการชอบด้วยเหตุผลแล้วพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1171/2514นายเซ่ง แซ่ลิ้ม ที่ 1 กับพวกรวม 2 คนโจทก์นายวีระ อรุโณทัย ที่ 1 กับพวกรวม 2 คนจำเลยพนักงานอัยการจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ผู้ร้อง ป.พ.พ. ม. 425 ป.วิ.พ. ม. 92 ป.วิ.อ. ม. 141โจทก์ฟ้องเรียกค่าเสียหายจากจำเลยผู้เป็นนายจ้างของ จ.ผู้ขับรถยนต์ชนโจทก์เสียหาย ในการพิจารณาโจทก์อ้างสำนวนการสอบสวนคดีที่ จ. ต้องหาว่าขับรถโดยประมาทเป็นเหตุให้คนขับรถของโจทก์ตาย ศาลหมายเรียกจากพนักงานอัยการพนักงานอัยการชี้แจงว่าคดีนั้นอยู่ในระหว่างสั่งจับผู้ต้องหาย่อมเป็นเอกสารลับในทางราชการ อันไม่ควรเปิดเผย และหากจับตัวผู้ต้องหาได้แล้ว พนักงานอัยการก็ไม่มีสำนวนใช้ในการดำเนินคดี จึงไม่อาจส่งสำนวนตามหมายเรียกได้เมื่อศาลเห็นว่าสำนวนการสอบสวนนั้นเป็นหลักฐานที่ศาลจะต้องใช้ประกอบการพิจารณา เพื่อให้การวินิจฉัยชี้ขาดดำเนินไปด้วยความเที่ยงธรรม ศาลย่อมไม่ฟังคำปฏิเสธของพนักงานอัยการและสั่งให้ส่งสำเนาสำนวนการสอบสวนได้โจทก์ฟ้องว่า นายแจ่ม นามกร ลูกจ้างของจำเลยที่ 1 ได้ขับรถยนต์ไปในทางการที่จ้างของจำเลยที่ 1 โดยประมาท ชนรถยนต์บรรทุกของโจทก์ที่ 1เสียหาย นายสุวรรณคนขับถึงแก่ความตาย โจทก์ที่ 2 ผู้รับประกันภัยได้ใช้ค่าซ่อมแซมรถให้จำเลยที่ 1 ไป 24,946 บาท จึงฟ้องเรียกค่าเสียหายจำเลยทั้งสองให้การปฏิเสธความรับผิดในการพิจารณาโจทก์อ้างสำนวนการสอบสวนคดีนายแจ่ม นามกรต้องหาว่าขับรถยนต์โดยประมาทเป็นเหตุให้นายสุวรรณหรือเป๋าถึงแก่ความตายจากพนักงานอัยการจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ ศาลจังหวัดประจวบคีรีขันธ์หมายเรียกให้พนักงานอัยการจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ส่งสำนวนนั้นต่อศาล พนักงานอัยการจังหวัดประจวบคีรีขันธ์มีหนังสือแจ้งมาว่า เนื่องจากผู้ต้องหาหลบหนีได้สั่งจับภายในอายุความ 15 ปี จึงถือเป็นความลับและขัดข้องในการส่งพยานเอกสาร และศาลได้สอบพนักงานอัยการจังหวัดประจวบคีรีขันธ์พนักงานอัยการจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ยืนยันว่าคดีอยู่ในระหว่างสั่งจับ ย่อมเป็นเอกสารลับในทางราชการอันไม่ควรเปิดเผยในระหว่างดำเนินคดีประการหนึ่ง อีกประการหนึ่งหากจับตัวผู้ต้องหาได้แล้วพนักงานอัยการก็ไม่มีสำนวนใช้ในการดำเนินคดี จึงไม่อาจส่งได้ศาลจังหวัดประจวบคีรีขันธ์เห็นว่า สำนวนการสอบสวนไม่เป็นหนังสือราชการหรือข้อความลับอันเกี่ยวกับงานของแผ่นดินซึ่งโดยสภาพจะต้องรักษาเป็นความลับไว้ชั่วคราว หรือตลอดไปตามกฎหมาย พนักงานอัยการจังหวัดประจวบคีรีขันธ์จึงไม่มีเหตุที่จะปฏิเสธคำสั่งของศาลที่สั่งให้ส่งพยานเอกสารดังกล่าว จึงมีคำสั่งให้ส่งสำเนาการสอบสวนต่อศาลภายในกำหนด 15 วันพนักงานอัยการจังหวัดประจวบคีรีขันธ์อุทธรณ์คำสั่งศาลอุทธรณ์เห็นว่า แม้พนักงานอัยการจังหวัดประจวบคีรีขันธ์จะอ้างว่าคดีอยู่ในระหว่างสั่งจับ ย่อมเป็นเอกสารในทางราชการอันไม่ควรเปิดเผยก็ดี แต่ก็เป็นอำนาจของศาลที่จะวินิจฉัยว่าการปฏิเสธนั้นชอบด้วยเหตุผลหรือไม่พิเคราะห์แล้วเห็นว่า มูลละเมิดในคดีนี้สืบเนื่องมาจากนายแจ่มขับรถยนต์ชนกับรถที่นายสุวรรณเป็นผู้ขับ ทำให้นายสุวรรณถึงแก่ความตาย พยานหลักฐานตามสำนวนการสอบสวนจึงเป็นหลักฐานที่ศาลจะพึงต้องใช้ประกอบการพิจารณาเพื่อให้การวินิจฉัยชี้ขาดได้ดำเนินไปด้วยความเที่ยงธรรม ที่ศาลจังหวัดประจวบคีรีขันธ์มีคำสั่งให้ส่งสำเนาสำนวนการสอบสวนชอบแล้ว พิพากษายืนพนักงานอัยการจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 92 วรรคท้ายให้อำนาจศาลที่จะวินิจฉัยว่าข้ออ้างของพนักงานอัยการที่ปฏิเสธไม่ยอมส่งสำนวนการสอบสวนต่อศาลนั้น ชอบด้วยเหตุผลหรือไม่ และเห็นว่าที่ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยไม่ฟังคำปฏิเสธนั้นเป็นการชอบด้วยเหตุผลแล้วพิพากษายืน(ศริ มลิลา-วิกรม เมาลานนท์-แปลก ศิงฆมานันท์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า นายแจ่ม นามกร ลูกจ้างของจำเลยที่ 1 ได้ขับรถยนต์ไปในทางการที่จ้างของจำเลยที่ 1 โดยประมาท ชนรถยนต์บรรทุกของโจทก์ที่ 1เสียหาย นายสุวรรณคนขับถึงแก่ความตาย โจทก์ที่ 2 ผู้รับประกันภัยได้ใช้ค่าซ่อมแซมรถให้จำเลยที่ 1 ไป 24,946 บาท จึงฟ้องเรียกค่าเสียหายจำเลยทั้งสองให้การปฏิเสธความรับผิดในการพิจารณาโจทก์อ้างสำนวนการสอบสวนคดีนายแจ่ม นามกรต้องหาว่าขับรถยนต์โดยประมาทเป็นเหตุให้นายสุวรรณหรือเป๋าถึงแก่ความตายจากพนักงานอัยการจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ ศาลจังหวัดประจวบคีรีขันธ์หมายเรียกให้พนักงานอัยการจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ส่งสำนวนนั้นต่อศาล พนักงานอัยการจังหวัดประจวบคีรีขันธ์มีหนังสือแจ้งมาว่า เนื่องจากผู้ต้องหาหลบหนีได้สั่งจับภายในอายุความ 15 ปี จึงถือเป็นความลับและขัดข้องในการส่งพยานเอกสาร และศาลได้สอบพนักงานอัยการจังหวัดประจวบคีรีขันธ์พนักงานอัยการจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ยืนยันว่าคดีอยู่ในระหว่างสั่งจับ ย่อมเป็นเอกสารลับในทางราชการอันไม่ควรเปิดเผยในระหว่างดำเนินคดีประการหนึ่ง อีกประการหนึ่งหากจับตัวผู้ต้องหาได้แล้วพนักงานอัยการก็ไม่มีสำนวนใช้ในการดำเนินคดี จึงไม่อาจส่งได้ศาลจังหวัดประจวบคีรีขันธ์เห็นว่า สำนวนการสอบสวนไม่เป็นหนังสือราชการหรือข้อความลับอันเกี่ยวกับงานของแผ่นดินซึ่งโดยสภาพจะต้องรักษาเป็นความลับไว้ชั่วคราว หรือตลอดไปตามกฎหมาย พนักงานอัยการจังหวัดประจวบคีรีขันธ์จึงไม่มีเหตุที่จะปฏิเสธคำสั่งของศาลที่สั่งให้ส่งพยานเอกสารดังกล่าว จึงมีคำสั่งให้ส่งสำเนาการสอบสวนต่อศาลภายในกำหนด 15 วันพนักงานอัยการจังหวัดประจวบคีรีขันธ์อุทธรณ์คำสั่งศาลอุทธรณ์เห็นว่า แม้พนักงานอัยการจังหวัดประจวบคีรีขันธ์จะอ้างว่าคดีอยู่ในระหว่างสั่งจับ ย่อมเป็นเอกสารในทางราชการอันไม่ควรเปิดเผยก็ดี แต่ก็เป็นอำนาจของศาลที่จะวินิจฉัยว่าการปฏิเสธนั้นชอบด้วยเหตุผลหรือไม่พิเคราะห์แล้วเห็นว่า มูลละเมิดในคดีนี้สืบเนื่องมาจากนายแจ่มขับรถยนต์ชนกับรถที่นายสุวรรณเป็นผู้ขับ ทำให้นายสุวรรณถึงแก่ความตาย พยานหลักฐานตามสำนวนการสอบสวนจึงเป็นหลักฐานที่ศาลจะพึงต้องใช้ประกอบการพิจารณาเพื่อให้การวินิจฉัยชี้ขาดได้ดำเนินไปด้วยความเที่ยงธรรม ที่ศาลจังหวัดประจวบคีรีขันธ์มีคำสั่งให้ส่งสำเนาสำนวนการสอบสวนชอบแล้ว พิพากษายืนพนักงานอัยการจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 92 วรรคท้ายให้อำนาจศาลที่จะวินิจฉัยว่าข้ออ้างของพนักงานอัยการที่ปฏิเสธไม่ยอมส่งสำนวนการสอบสวนต่อศาลนั้น ชอบด้วยเหตุผลหรือไม่ และเห็นว่าที่ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยไม่ฟังคำปฏิเสธนั้นเป็นการชอบด้วยเหตุผลแล้วพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1171/2514นายเซ่ง แซ่ลิ้ม ที่ 1 กับพวกรวม 2 คนโจทก์นายวีระ อรุโณทัย ที่ 1 กับพวกรวม 2 คนจำเลยพนักงานอัยการจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ผู้ร้อง ป.พ.พ. ม. 425 ป.วิ.พ. ม. 92 ป.วิ.อ. ม. 141โจทก์ฟ้องเรียกค่าเสียหายจากจำเลยผู้เป็นนายจ้างของ จ.ผู้ขับรถยนต์ชนโจทก์เสียหาย ในการพิจารณาโจทก์อ้างสำนวนการสอบสวนคดีที่ จ. ต้องหาว่าขับรถโดยประมาทเป็นเหตุให้คนขับรถของโจทก์ตาย ศาลหมายเรียกจากพนักงานอัยการพนักงานอัยการชี้แจงว่าคดีนั้นอยู่ในระหว่างสั่งจับผู้ต้องหาย่อมเป็นเอกสารลับในทางราชการ อันไม่ควรเปิดเผย และหากจับตัวผู้ต้องหาได้แล้ว พนักงานอัยการก็ไม่มีสำนวนใช้ในการดำเนินคดี จึงไม่อาจส่งสำนวนตามหมายเรียกได้เมื่อศาลเห็นว่าสำนวนการสอบสวนนั้นเป็นหลักฐานที่ศาลจะต้องใช้ประกอบการพิจารณา เพื่อให้การวินิจฉัยชี้ขาดดำเนินไปด้วยความเที่ยงธรรม ศาลย่อมไม่ฟังคำปฏิเสธของพนักงานอัยการและสั่งให้ส่งสำเนาสำนวนการสอบสวนได้โจทก์ฟ้องว่า นายแจ่ม นามกร ลูกจ้างของจำเลยที่ 1 ได้ขับรถยนต์ไปในทางการที่จ้างของจำเลยที่ 1 โดยประมาท ชนรถยนต์บรรทุกของโจทก์ที่ 1เสียหาย นายสุวรรณคนขับถึงแก่ความตาย โจทก์ที่ 2 ผู้รับประกันภัยได้ใช้ค่าซ่อมแซมรถให้จำเลยที่ 1 ไป 24,946 บาท จึงฟ้องเรียกค่าเสียหายจำเลยทั้งสองให้การปฏิเสธความรับผิดในการพิจารณาโจทก์อ้างสำนวนการสอบสวนคดีนายแจ่ม นามกรต้องหาว่าขับรถยนต์โดยประมาทเป็นเหตุให้นายสุวรรณหรือเป๋าถึงแก่ความตายจากพนักงานอัยการจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ ศาลจังหวัดประจวบคีรีขันธ์หมายเรียกให้พนักงานอัยการจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ส่งสำนวนนั้นต่อศาล พนักงานอัยการจังหวัดประจวบคีรีขันธ์มีหนังสือแจ้งมาว่า เนื่องจากผู้ต้องหาหลบหนีได้สั่งจับภายในอายุความ 15 ปี จึงถือเป็นความลับและขัดข้องในการส่งพยานเอกสาร และศาลได้สอบพนักงานอัยการจังหวัดประจวบคีรีขันธ์พนักงานอัยการจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ยืนยันว่าคดีอยู่ในระหว่างสั่งจับ ย่อมเป็นเอกสารลับในทางราชการอันไม่ควรเปิดเผยในระหว่างดำเนินคดีประการหนึ่ง อีกประการหนึ่งหากจับตัวผู้ต้องหาได้แล้วพนักงานอัยการก็ไม่มีสำนวนใช้ในการดำเนินคดี จึงไม่อาจส่งได้ศาลจังหวัดประจวบคีรีขันธ์เห็นว่า สำนวนการสอบสวนไม่เป็นหนังสือราชการหรือข้อความลับอันเกี่ยวกับงานของแผ่นดินซึ่งโดยสภาพจะต้องรักษาเป็นความลับไว้ชั่วคราว หรือตลอดไปตามกฎหมาย พนักงานอัยการจังหวัดประจวบคีรีขันธ์จึงไม่มีเหตุที่จะปฏิเสธคำสั่งของศาลที่สั่งให้ส่งพยานเอกสารดังกล่าว จึงมีคำสั่งให้ส่งสำเนาการสอบสวนต่อศาลภายในกำหนด 15 วันพนักงานอัยการจังหวัดประจวบคีรีขันธ์อุทธรณ์คำสั่งศาลอุทธรณ์เห็นว่า แม้พนักงานอัยการจังหวัดประจวบคีรีขันธ์จะอ้างว่าคดีอยู่ในระหว่างสั่งจับ ย่อมเป็นเอกสารในทางราชการอันไม่ควรเปิดเผยก็ดี แต่ก็เป็นอำนาจของศาลที่จะวินิจฉัยว่าการปฏิเสธนั้นชอบด้วยเหตุผลหรือไม่พิเคราะห์แล้วเห็นว่า มูลละเมิดในคดีนี้สืบเนื่องมาจากนายแจ่มขับรถยนต์ชนกับรถที่นายสุวรรณเป็นผู้ขับ ทำให้นายสุวรรณถึงแก่ความตาย พยานหลักฐานตามสำนวนการสอบสวนจึงเป็นหลักฐานที่ศาลจะพึงต้องใช้ประกอบการพิจารณาเพื่อให้การวินิจฉัยชี้ขาดได้ดำเนินไปด้วยความเที่ยงธรรม ที่ศาลจังหวัดประจวบคีรีขันธ์มีคำสั่งให้ส่งสำเนาสำนวนการสอบสวนชอบแล้ว พิพากษายืนพนักงานอัยการจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 92 วรรคท้ายให้อำนาจศาลที่จะวินิจฉัยว่าข้ออ้างของพนักงานอัยการที่ปฏิเสธไม่ยอมส่งสำนวนการสอบสวนต่อศาลนั้น ชอบด้วยเหตุผลหรือไม่ และเห็นว่าที่ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยไม่ฟังคำปฏิเสธนั้นเป็นการชอบด้วยเหตุผลแล้วพิพากษายืน(ศริ มลิลา-วิกรม เมาลานนท์-แปลก ศิงฆมานันท์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ