คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 306/2490หลักกฎหมาย: เก็บของหายได้แล้วยักยอกแม้ยังอยู่ภายใน 3 วัน นับแต่เก็บได้ ก็คงมีความผิดตามมาตรา 318ได้ความตามคำฟ้องและคำรับว่า จำเลยเก็บซุงของบริษัทไม้ไทยซึ่งหายไปไว้ ๑ ต้นราคา ๑๐๐๐ บาท โดยไม่ได้รับอนุญาต แล้วจำเลยบังอาจเลื่อยไม้ซุงยักยอกไว้เป็นประโยชน์ส่วนตัว ไม่นำไปแจ้งความต่อเจ้าหน้าที่ตามกฎหมาย ศาลชั้นต้นเห็นว่า จำเลยมีความผิดตาม พ.ร.บ.ป่าไม้ พ.ศ.๒๔๘๔ มาตรา ๔๘, ๗๓ ส่วนข้อหาฐานยักยอกนั้น เห็นว่าเป็นเรื่องเก็บของตก เพราะตามฟ้องจำเลยเก็บได้ในวันนั้น และจับได้ในวันนั้น ซึ่งตามกฎหมายยังให้โอกาสที่จำเลยจะปฏิบัติตามกฎหมายนั้นตาม ป.ม.แพ่งฯ มาตรา ๑๓๒๓ จำเลยจึงไม่มีผิดฐานยักยอก โจทก์อุทธรณ์ขอให้ลงโทษฐานยักยอก ศาลอุทธรณ์เห็นว่า จำเลยรับสารภาพแล้วว่า ได้กระทำการเลื่อยไม้ยักยอกเอาไม้นั้นเป็นประโยชน์ส่วนตัว ย่อมแสดงอยู่ว่า จำเลยมีเจตนาทุจริต พิพากษาให้ลงโทษฐานยักยอกอีกกะทงหนึ่งตาม มาตรา ๓๑๘ จำเลยฎีกาว่า ไมควรมีผิดฐานยักยอก เพราะยังไม่ถึงกำหนด ๓ วันนับแต่วันเก็บไม้ได้จำเลยก็ถูกจับ จำเลยอาจส่งมอบคืนไม้แก่เจ้าทรัพย์ก็ได้ ศาลฎีกาเห็นว่า เมื่อจำเลยรับสารภาพแล้วว่าจำเลยเก็บไม้แล้วเลื่อยยักยอกเอาไว้เป็นประโยชน์ส่วนตัว จำเลยจะเถียงว่าจำเลยไม่ได้ยักยอก เป็นการฝ่าฝืนคำเถียงของตนเอง รับฟังไม่ได้ พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 306/2490อัยยการจังหวัดนครสวรรค์โจทก์นายฟ้อน คงสมบัติจำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 318 ป.พ.พ. ม. 1323เก็บของหายได้แล้วยักยอกแม้ยังอยู่ภายใน 3 วัน นับแต่เก็บได้ ก็คงมีความผิดตามมาตรา 318ได้ความตามคำฟ้องและคำรับว่า จำเลยเก็บซุงของบริษัทไม้ไทยซึ่งหายไปไว้ ๑ ต้นราคา ๑๐๐๐ บาท โดยไม่ได้รับอนุญาต แล้วจำเลยบังอาจเลื่อยไม้ซุงยักยอกไว้เป็นประโยชน์ส่วนตัว ไม่นำไปแจ้งความต่อเจ้าหน้าที่ตามกฎหมาย ศาลชั้นต้นเห็นว่า จำเลยมีความผิดตาม พ.ร.บ.ป่าไม้ พ.ศ.๒๔๘๔ มาตรา ๔๘, ๗๓ ส่วนข้อหาฐานยักยอกนั้น เห็นว่าเป็นเรื่องเก็บของตก เพราะตามฟ้องจำเลยเก็บได้ในวันนั้น และจับได้ในวันนั้น ซึ่งตามกฎหมายยังให้โอกาสที่จำเลยจะปฏิบัติตามกฎหมายนั้นตาม ป.ม.แพ่งฯ มาตรา ๑๓๒๓ จำเลยจึงไม่มีผิดฐานยักยอก โจทก์อุทธรณ์ขอให้ลงโทษฐานยักยอก ศาลอุทธรณ์เห็นว่า จำเลยรับสารภาพแล้วว่า ได้กระทำการเลื่อยไม้ยักยอกเอาไม้นั้นเป็นประโยชน์ส่วนตัว ย่อมแสดงอยู่ว่า จำเลยมีเจตนาทุจริต พิพากษาให้ลงโทษฐานยักยอกอีกกะทงหนึ่งตาม มาตรา ๓๑๘ จำเลยฎีกาว่า ไมควรมีผิดฐานยักยอก เพราะยังไม่ถึงกำหนด ๓ วันนับแต่วันเก็บไม้ได้จำเลยก็ถูกจับ จำเลยอาจส่งมอบคืนไม้แก่เจ้าทรัพย์ก็ได้ ศาลฎีกาเห็นว่า เมื่อจำเลยรับสารภาพแล้วว่าจำเลยเก็บไม้แล้วเลื่อยยักยอกเอาไว้เป็นประโยชน์ส่วนตัว จำเลยจะเถียงว่าจำเลยไม่ได้ยักยอก เป็นการฝ่าฝืนคำเถียงของตนเอง รับฟังไม่ได้ พิพากษายืน(ธรรมบัณฑิต-ชัยประชา-ปรีชาวินิจฉัย)ศาลชั้นต้น - นายอดุล รัตนปินทะศาลอุทธรณ์ - พระพิบูลย์ไอศวรรย์สุจริตกุลแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ได้ความตามคำฟ้องและคำรับว่า จำเลยเก็บซุงของบริษัทไม้ไทยซึ่งหายไปไว้ ๑ ต้นราคา ๑๐๐๐ บาท โดยไม่ได้รับอนุญาต แล้วจำเลยบังอาจเลื่อยไม้ซุงยักยอกไว้เป็นประโยชน์ส่วนตัว ไม่นำไปแจ้งความต่อเจ้าหน้าที่ตามกฎหมาย ศาลชั้นต้นเห็นว่า จำเลยมีความผิดตาม พ.ร.บ.ป่าไม้ พ.ศ.๒๔๘๔ มาตรา ๔๘, ๗๓ ส่วนข้อหาฐานยักยอกนั้น เห็นว่าเป็นเรื่องเก็บของตก เพราะตามฟ้องจำเลยเก็บได้ในวันนั้น และจับได้ในวันนั้น ซึ่งตามกฎหมายยังให้โอกาสที่จำเลยจะปฏิบัติตามกฎหมายนั้นตาม ป.ม.แพ่งฯ มาตรา ๑๓๒๓ จำเลยจึงไม่มีผิดฐานยักยอก โจทก์อุทธรณ์ขอให้ลงโทษฐานยักยอก ศาลอุทธรณ์เห็นว่า จำเลยรับสารภาพแล้วว่า ได้กระทำการเลื่อยไม้ยักยอกเอาไม้นั้นเป็นประโยชน์ส่วนตัว ย่อมแสดงอยู่ว่า จำเลยมีเจตนาทุจริต พิพากษาให้ลงโทษฐานยักยอกอีกกะทงหนึ่งตาม มาตรา ๓๑๘ จำเลยฎีกาว่า ไมควรมีผิดฐานยักยอก เพราะยังไม่ถึงกำหนด ๓ วันนับแต่วันเก็บไม้ได้จำเลยก็ถูกจับ จำเลยอาจส่งมอบคืนไม้แก่เจ้าทรัพย์ก็ได้ ศาลฎีกาเห็นว่า เมื่อจำเลยรับสารภาพแล้วว่าจำเลยเก็บไม้แล้วเลื่อยยักยอกเอาไว้เป็นประโยชน์ส่วนตัว จำเลยจะเถียงว่าจำเลยไม่ได้ยักยอก เป็นการฝ่าฝืนคำเถียงของตนเอง รับฟังไม่ได้ พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 306/2490อัยยการจังหวัดนครสวรรค์โจทก์นายฟ้อน คงสมบัติจำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 318 ป.พ.พ. ม. 1323เก็บของหายได้แล้วยักยอกแม้ยังอยู่ภายใน 3 วัน นับแต่เก็บได้ ก็คงมีความผิดตามมาตรา 318ได้ความตามคำฟ้องและคำรับว่า จำเลยเก็บซุงของบริษัทไม้ไทยซึ่งหายไปไว้ ๑ ต้นราคา ๑๐๐๐ บาท โดยไม่ได้รับอนุญาต แล้วจำเลยบังอาจเลื่อยไม้ซุงยักยอกไว้เป็นประโยชน์ส่วนตัว ไม่นำไปแจ้งความต่อเจ้าหน้าที่ตามกฎหมาย ศาลชั้นต้นเห็นว่า จำเลยมีความผิดตาม พ.ร.บ.ป่าไม้ พ.ศ.๒๔๘๔ มาตรา ๔๘, ๗๓ ส่วนข้อหาฐานยักยอกนั้น เห็นว่าเป็นเรื่องเก็บของตก เพราะตามฟ้องจำเลยเก็บได้ในวันนั้น และจับได้ในวันนั้น ซึ่งตามกฎหมายยังให้โอกาสที่จำเลยจะปฏิบัติตามกฎหมายนั้นตาม ป.ม.แพ่งฯ มาตรา ๑๓๒๓ จำเลยจึงไม่มีผิดฐานยักยอก โจทก์อุทธรณ์ขอให้ลงโทษฐานยักยอก ศาลอุทธรณ์เห็นว่า จำเลยรับสารภาพแล้วว่า ได้กระทำการเลื่อยไม้ยักยอกเอาไม้นั้นเป็นประโยชน์ส่วนตัว ย่อมแสดงอยู่ว่า จำเลยมีเจตนาทุจริต พิพากษาให้ลงโทษฐานยักยอกอีกกะทงหนึ่งตาม มาตรา ๓๑๘ จำเลยฎีกาว่า ไมควรมีผิดฐานยักยอก เพราะยังไม่ถึงกำหนด ๓ วันนับแต่วันเก็บไม้ได้จำเลยก็ถูกจับ จำเลยอาจส่งมอบคืนไม้แก่เจ้าทรัพย์ก็ได้ ศาลฎีกาเห็นว่า เมื่อจำเลยรับสารภาพแล้วว่าจำเลยเก็บไม้แล้วเลื่อยยักยอกเอาไว้เป็นประโยชน์ส่วนตัว จำเลยจะเถียงว่าจำเลยไม่ได้ยักยอก เป็นการฝ่าฝืนคำเถียงของตนเอง รับฟังไม่ได้ พิพากษายืน(ธรรมบัณฑิต-ชัยประชา-ปรีชาวินิจฉัย)ศาลชั้นต้น - นายอดุล รัตนปินทะศาลอุทธรณ์ - พระพิบูลย์ไอศวรรย์สุจริตกุลแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ