คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 995/2529หลักกฎหมาย: ศาลแรงงานกลางวินิจฉัยว่าโจทก์เพียงแต่ทำผิดระเบียบข้อบังคับของจำเลยไม่ได้ทุจริตต่อหน้าที่อันถือว่าเป็นความผิดที่ร้ายแรงจึงเป็นการเลิกจ้างที่ไม่เป็นธรรมปัญหาดังกล่าวจึงยุติตามคำพิพากษาศาลแรงงานกลางเพราะจำเลยอุทธรณ์แต่ศาลแรงงานกลางมีคำสั่งไม่รับเมื่อจำเลยมิได้อุทธรณ์ว่าแม้โจทก์เพียงกระทำผิดระเบียบข้อบังคับจำเลยก็มีสิทธิที่จะเลิกจ้างโจทก์ได้ไม่ถือว่าเป็นการเลิกจ้างที่ไม่เป็นธรรมคงอุทธรณ์ข้อที่ว่าการสอบสวนความผิดชอบด้วยระเบียบข้อบังคับการทำงานหรือไม่ข้ออุทธรณ์ของจำเลยดังกล่าวจึงไม่เป็นสาระแก่คดีอันควรได้รับการวินิจฉัยเพราะไม่ทำให้ผลของคำพิพากษาศาลแรงงานกลางเปลี่ยนแปลงแต่อย่างใดโจทก์ ฟ้อง ว่า โจทก์ เป็น ลูกจ้าง ประจำ ของ จำเลย ทำ หน้าที่ พนักงานขับ รถ จำเลย เลิกจ้าง โจทก์ โดย โจทก์ มิได้ กระทำ ผิด เป็น การเลิก จ้าง ที่ ไม่ เป็นธรรม ขอ ให้ บังคับ จำเลย รับ โจทก์ กลับ เข้าทำงาน ตามเดิม พร้อมกับ จ่าย ค่าเสียหาย นับแต่ วัน เลิกจ้าง จน ถึงวันที่ รับ โจทก์ กลับ เข้า ทำงาน จำเลย ให้การ ว่า เหตุ ที่ เลิกจ้าง เนื่องจาก โจทก์ ปฏิบัติ หน้าที่ขับรถ โดยสาร มี พฤติการณ์ ส่อ ไป ใน ทาง ทุจริต โดย เรียกเก็บ เงินค่า โดยสาร แล้ว ไม่ นำ เงิน ไป ซื้อ ตั๋ว ตาม ระเบียบ จำเลย ได้ ตั้งกรรมการ ขึ้น สอบสวน แล้ว มี ความเห็น ว่า โจทก์ กระทำ ผิด จริง เป็นการ ทุจริต ต่อ หน้าที่ อัน เป็น การ ผิด วินัย อย่าง ร้ายแรง จึงมิใช่ การ เลิกจ้าง ที่ ไม่ เป็นธรรม ขอ ให้ พิพากษา ยกฟ้อง ศาลแรงงานกลาง พิพากษา ให้ จำเลย รับ โจทก์ กลับ เข้า ทำงาน ในตำแหน่ง และ อัตรา ค่าจ้าง เดิม โดย นับ อายุงาน ต่อเนื่อง ส่วนค่าเสียหาย นั้น พิเคราะห์ ตาม พฤติการณ์ แล้ว ให้ จำเลย จ่ายครึ่งหนึ่ง ของ ส่วน ที่ เป็น เงินเดือน นับแต่ วัน เลิกจ้าง จนกว่าจะ รับ โจทก์ กลับ เข้า ทำงาน คำขอ อื่น นอกจาก นี้ ให้ ยก จำเลย อุทธรณ์ ต่อ ศาลฎีกา ศาลฎีกา แผนก คดีแรงงาน วินิจฉัย ว่า ปรากฏ ว่า ศาลแรงงานกลาง มีคำสั่ง ให้ รับ อุทธรณ์ ของ จำเลย เฉพาะ ปัญหา ข้อกฎหมาย ที่ ว่า การสอบสวน ความผิด ชอบ ด้วย ระเบียบ ข้อบังคับ ของ การ ทำงาน หรือ ไม่ส่วน ข้อ ที่ ว่า โจทก์ ทุจริต ต่อ หน้าที่ หรือ ไม่ เป็น อุทธรณ์ข้อเท็จจริง มี คำสั่ง ไม่ รับ และ จำเลย ไม่ ได้ อุทธรณ์ คำสั่ง นี้สำหรับ ปัญหา ตาม ข้อ อุทธรณ์ ของ จำเลย ดังกล่าว นั้น พิเคราะห์ แล้วเห็นว่า ศาลแรงงานกลาง ได้ วินิจฉัย แล้ว ว่า โจทก์ เพียง แต่ ทำผิด ระเบียบ ข้อบังคับ ของ จำเลย ไม่ ได้ ทุจริต ต่อ หน้าที่ อัน ถือว่า เป็น ความผิด ที่ ร้ายแรง จึง เป็น การ เลิกจ้าง ที่ ไม่ เป็นธรรมซึ่ง ปัญหา ดังกล่าว เป็น อัน ยุติ ตาม คำพิพากษา ศาลแรงงานกลาง แล้วเพราะ จำเลย อุทธรณ์ ต่อ ศาลแรงงานกลาง มี คำสั่ง ไม่ รับ เมื่อ จำเลยไม่ ได้ อุทธรณ์ ว่า แม้ โจทก์ เพียง กระทำ ผิด ระเบียบ ข้อบังคับจำเลย ก็ มี สิทธิ ที่ จะ เลิกจ้าง โจทก์ ได้ ไม่ ถือ ว่า เป็น การเลิกจ้าง ที่ ไม่ เป็นธรรม แล้ว ข้ออุทธรณ์ ของ จำเลย ตาม ปัญหาดังกล่าว ข้างต้น แม้ จะ ฟัง ว่า การ สอบสวน ความผิด ชอบ ด้วย ระเบียบของ จำเลย หรือไม่ ก็ ไม่ ทำ ให้ ผล ของ คำพิพากษา ศาลแรงงานกลางเปลี่ยนแปลง แต่ อย่างใด จึง เป็น อุทธรณ์ ใน ข้อ ที่ ไม่ เป็น สาระแก่ คดี อันควร ได้ รับ การ วินิจฉัย พิพากษา ยก อุทธรณ์ ของ จำเลย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 995/2529นาย สอน สรภูมิโจทก์บริษัท ขนส่ง จำกัดจำเลย ป.วิ.พ. ม. 225 พ.ร.บ.จัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ.2522 ม. 31, ม. 49, ม. 54, ม. 56ศาลแรงงานกลางวินิจฉัยว่าโจทก์เพียงแต่ทำผิดระเบียบข้อบังคับของจำเลยไม่ได้ทุจริตต่อหน้าที่อันถือว่าเป็นความผิดที่ร้ายแรงจึงเป็นการเลิกจ้างที่ไม่เป็นธรรมปัญหาดังกล่าวจึงยุติตามคำพิพากษาศาลแรงงานกลางเพราะจำเลยอุทธรณ์แต่ศาลแรงงานกลางมีคำสั่งไม่รับเมื่อจำเลยมิได้อุทธรณ์ว่าแม้โจทก์เพียงกระทำผิดระเบียบข้อบังคับจำเลยก็มีสิทธิที่จะเลิกจ้างโจทก์ได้ไม่ถือว่าเป็นการเลิกจ้างที่ไม่เป็นธรรมคงอุทธรณ์ข้อที่ว่าการสอบสวนความผิดชอบด้วยระเบียบข้อบังคับการทำงานหรือไม่ข้ออุทธรณ์ของจำเลยดังกล่าวจึงไม่เป็นสาระแก่คดีอันควรได้รับการวินิจฉัยเพราะไม่ทำให้ผลของคำพิพากษาศาลแรงงานกลางเปลี่ยนแปลงแต่อย่างใดโจทก์ ฟ้อง ว่า โจทก์ เป็น ลูกจ้าง ประจำ ของ จำเลย ทำ หน้าที่ พนักงานขับ รถ จำเลย เลิกจ้าง โจทก์ โดย โจทก์ มิได้ กระทำ ผิด เป็น การเลิก จ้าง ที่ ไม่ เป็นธรรม ขอ ให้ บังคับ จำเลย รับ โจทก์ กลับ เข้าทำงาน ตามเดิม พร้อมกับ จ่าย ค่าเสียหาย นับแต่ วัน เลิกจ้าง จน ถึงวันที่ รับ โจทก์ กลับ เข้า ทำงาน จำเลย ให้การ ว่า เหตุ ที่ เลิกจ้าง เนื่องจาก โจทก์ ปฏิบัติ หน้าที่ขับรถ โดยสาร มี พฤติการณ์ ส่อ ไป ใน ทาง ทุจริต โดย เรียกเก็บ เงินค่า โดยสาร แล้ว ไม่ นำ เงิน ไป ซื้อ ตั๋ว ตาม ระเบียบ จำเลย ได้ ตั้งกรรมการ ขึ้น สอบสวน แล้ว มี ความเห็น ว่า โจทก์ กระทำ ผิด จริง เป็นการ ทุจริต ต่อ หน้าที่ อัน เป็น การ ผิด วินัย อย่าง ร้ายแรง จึงมิใช่ การ เลิกจ้าง ที่ ไม่ เป็นธรรม ขอ ให้ พิพากษา ยกฟ้อง ศาลแรงงานกลาง พิพากษา ให้ จำเลย รับ โจทก์ กลับ เข้า ทำงาน ในตำแหน่ง และ อัตรา ค่าจ้าง เดิม โดย นับ อายุงาน ต่อเนื่อง ส่วนค่าเสียหาย นั้น พิเคราะห์ ตาม พฤติการณ์ แล้ว ให้ จำเลย จ่ายครึ่งหนึ่ง ของ ส่วน ที่ เป็น เงินเดือน นับแต่ วัน เลิกจ้าง จนกว่าจะ รับ โจทก์ กลับ เข้า ทำงาน คำขอ อื่น นอกจาก นี้ ให้ ยก จำเลย อุทธรณ์ ต่อ ศาลฎีกา ศาลฎีกา แผนก คดีแรงงาน วินิจฉัย ว่า ปรากฏ ว่า ศาลแรงงานกลาง มีคำสั่ง ให้ รับ อุทธรณ์ ของ จำเลย เฉพาะ ปัญหา ข้อกฎหมาย ที่ ว่า การสอบสวน ความผิด ชอบ ด้วย ระเบียบ ข้อบังคับ ของ การ ทำงาน หรือ ไม่ส่วน ข้อ ที่ ว่า โจทก์ ทุจริต ต่อ หน้าที่ หรือ ไม่ เป็น อุทธรณ์ข้อเท็จจริง มี คำสั่ง ไม่ รับ และ จำเลย ไม่ ได้ อุทธรณ์ คำสั่ง นี้สำหรับ ปัญหา ตาม ข้อ อุทธรณ์ ของ จำเลย ดังกล่าว นั้น พิเคราะห์ แล้วเห็นว่า ศาลแรงงานกลาง ได้ วินิจฉัย แล้ว ว่า โจทก์ เพียง แต่ ทำผิด ระเบียบ ข้อบังคับ ของ จำเลย ไม่ ได้ ทุจริต ต่อ หน้าที่ อัน ถือว่า เป็น ความผิด ที่ ร้ายแรง จึง เป็น การ เลิกจ้าง ที่ ไม่ เป็นธรรมซึ่ง ปัญหา ดังกล่าว เป็น อัน ยุติ ตาม คำพิพากษา ศาลแรงงานกลาง แล้วเพราะ จำเลย อุทธรณ์ ต่อ ศาลแรงงานกลาง มี คำสั่ง ไม่ รับ เมื่อ จำเลยไม่ ได้ อุทธรณ์ ว่า แม้ โจทก์ เพียง กระทำ ผิด ระเบียบ ข้อบังคับจำเลย ก็ มี สิทธิ ที่ จะ เลิกจ้าง โจทก์ ได้ ไม่ ถือ ว่า เป็น การเลิกจ้าง ที่ ไม่ เป็นธรรม แล้ว ข้ออุทธรณ์ ของ จำเลย ตาม ปัญหาดังกล่าว ข้างต้น แม้ จะ ฟัง ว่า การ สอบสวน ความผิด ชอบ ด้วย ระเบียบของ จำเลย หรือไม่ ก็ ไม่ ทำ ให้ ผล ของ คำพิพากษา ศาลแรงงานกลางเปลี่ยนแปลง แต่ อย่างใด จึง เป็น อุทธรณ์ ใน ข้อ ที่ ไม่ เป็น สาระแก่ คดี อันควร ได้ รับ การ วินิจฉัย พิพากษา ยก อุทธรณ์ ของ จำเลย(สุรัตน์ ศรีอนุพันธุ์-สมบูรณ์ บุญภินนท์-เพียร สุมิระ)แหล่งที่มาADMINแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ ฟ้อง ว่า โจทก์ เป็น ลูกจ้าง ประจำ ของ จำเลย ทำ หน้าที่ พนักงานขับ รถ จำเลย เลิกจ้าง โจทก์ โดย โจทก์ มิได้ กระทำ ผิด เป็น การเลิก จ้าง ที่ ไม่ เป็นธรรม ขอ ให้ บังคับ จำเลย รับ โจทก์ กลับ เข้าทำงาน ตามเดิม พร้อมกับ จ่าย ค่าเสียหาย นับแต่ วัน เลิกจ้าง จน ถึงวันที่ รับ โจทก์ กลับ เข้า ทำงาน จำเลย ให้การ ว่า เหตุ ที่ เลิกจ้าง เนื่องจาก โจทก์ ปฏิบัติ หน้าที่ขับรถ โดยสาร มี พฤติการณ์ ส่อ ไป ใน ทาง ทุจริต โดย เรียกเก็บ เงินค่า โดยสาร แล้ว ไม่ นำ เงิน ไป ซื้อ ตั๋ว ตาม ระเบียบ จำเลย ได้ ตั้งกรรมการ ขึ้น สอบสวน แล้ว มี ความเห็น ว่า โจทก์ กระทำ ผิด จริง เป็นการ ทุจริต ต่อ หน้าที่ อัน เป็น การ ผิด วินัย อย่าง ร้ายแรง จึงมิใช่ การ เลิกจ้าง ที่ ไม่ เป็นธรรม ขอ ให้ พิพากษา ยกฟ้อง ศาลแรงงานกลาง พิพากษา ให้ จำเลย รับ โจทก์ กลับ เข้า ทำงาน ในตำแหน่ง และ อัตรา ค่าจ้าง เดิม โดย นับ อายุงาน ต่อเนื่อง ส่วนค่าเสียหาย นั้น พิเคราะห์ ตาม พฤติการณ์ แล้ว ให้ จำเลย จ่ายครึ่งหนึ่ง ของ ส่วน ที่ เป็น เงินเดือน นับแต่ วัน เลิกจ้าง จนกว่าจะ รับ โจทก์ กลับ เข้า ทำงาน คำขอ อื่น นอกจาก นี้ ให้ ยก จำเลย อุทธรณ์ ต่อ ศาลฎีกา ศาลฎีกา แผนก คดีแรงงาน วินิจฉัย ว่า ปรากฏ ว่า ศาลแรงงานกลาง มีคำสั่ง ให้ รับ อุทธรณ์ ของ จำเลย เฉพาะ ปัญหา ข้อกฎหมาย ที่ ว่า การสอบสวน ความผิด ชอบ ด้วย ระเบียบ ข้อบังคับ ของ การ ทำงาน หรือ ไม่ส่วน ข้อ ที่ ว่า โจทก์ ทุจริต ต่อ หน้าที่ หรือ ไม่ เป็น อุทธรณ์ข้อเท็จจริง มี คำสั่ง ไม่ รับ และ จำเลย ไม่ ได้ อุทธรณ์ คำสั่ง นี้สำหรับ ปัญหา ตาม ข้อ อุทธรณ์ ของ จำเลย ดังกล่าว นั้น พิเคราะห์ แล้วเห็นว่า ศาลแรงงานกลาง ได้ วินิจฉัย แล้ว ว่า โจทก์ เพียง แต่ ทำผิด ระเบียบ ข้อบังคับ ของ จำเลย ไม่ ได้ ทุจริต ต่อ หน้าที่ อัน ถือว่า เป็น ความผิด ที่ ร้ายแรง จึง เป็น การ เลิกจ้าง ที่ ไม่ เป็นธรรมซึ่ง ปัญหา ดังกล่าว เป็น อัน ยุติ ตาม คำพิพากษา ศาลแรงงานกลาง แล้วเพราะ จำเลย อุทธรณ์ ต่อ ศาลแรงงานกลาง มี คำสั่ง ไม่ รับ เมื่อ จำเลยไม่ ได้ อุทธรณ์ ว่า แม้ โจทก์ เพียง กระทำ ผิด ระเบียบ ข้อบังคับจำเลย ก็ มี สิทธิ ที่ จะ เลิกจ้าง โจทก์ ได้ ไม่ ถือ ว่า เป็น การเลิกจ้าง ที่ ไม่ เป็นธรรม แล้ว ข้ออุทธรณ์ ของ จำเลย ตาม ปัญหาดังกล่าว ข้างต้น แม้ จะ ฟัง ว่า การ สอบสวน ความผิด ชอบ ด้วย ระเบียบของ จำเลย หรือไม่ ก็ ไม่ ทำ ให้ ผล ของ คำพิพากษา ศาลแรงงานกลางเปลี่ยนแปลง แต่ อย่างใด จึง เป็น อุทธรณ์ ใน ข้อ ที่ ไม่ เป็น สาระแก่ คดี อันควร ได้ รับ การ วินิจฉัย พิพากษา ยก อุทธรณ์ ของ จำเลย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 995/2529นาย สอน สรภูมิโจทก์บริษัท ขนส่ง จำกัดจำเลย ป.วิ.พ. ม. 225 พ.ร.บ.จัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ.2522 ม. 31, ม. 49, ม. 54, ม. 56ศาลแรงงานกลางวินิจฉัยว่าโจทก์เพียงแต่ทำผิดระเบียบข้อบังคับของจำเลยไม่ได้ทุจริตต่อหน้าที่อันถือว่าเป็นความผิดที่ร้ายแรงจึงเป็นการเลิกจ้างที่ไม่เป็นธรรมปัญหาดังกล่าวจึงยุติตามคำพิพากษาศาลแรงงานกลางเพราะจำเลยอุทธรณ์แต่ศาลแรงงานกลางมีคำสั่งไม่รับเมื่อจำเลยมิได้อุทธรณ์ว่าแม้โจทก์เพียงกระทำผิดระเบียบข้อบังคับจำเลยก็มีสิทธิที่จะเลิกจ้างโจทก์ได้ไม่ถือว่าเป็นการเลิกจ้างที่ไม่เป็นธรรมคงอุทธรณ์ข้อที่ว่าการสอบสวนความผิดชอบด้วยระเบียบข้อบังคับการทำงานหรือไม่ข้ออุทธรณ์ของจำเลยดังกล่าวจึงไม่เป็นสาระแก่คดีอันควรได้รับการวินิจฉัยเพราะไม่ทำให้ผลของคำพิพากษาศาลแรงงานกลางเปลี่ยนแปลงแต่อย่างใดโจทก์ ฟ้อง ว่า โจทก์ เป็น ลูกจ้าง ประจำ ของ จำเลย ทำ หน้าที่ พนักงานขับ รถ จำเลย เลิกจ้าง โจทก์ โดย โจทก์ มิได้ กระทำ ผิด เป็น การเลิก จ้าง ที่ ไม่ เป็นธรรม ขอ ให้ บังคับ จำเลย รับ โจทก์ กลับ เข้าทำงาน ตามเดิม พร้อมกับ จ่าย ค่าเสียหาย นับแต่ วัน เลิกจ้าง จน ถึงวันที่ รับ โจทก์ กลับ เข้า ทำงาน จำเลย ให้การ ว่า เหตุ ที่ เลิกจ้าง เนื่องจาก โจทก์ ปฏิบัติ หน้าที่ขับรถ โดยสาร มี พฤติการณ์ ส่อ ไป ใน ทาง ทุจริต โดย เรียกเก็บ เงินค่า โดยสาร แล้ว ไม่ นำ เงิน ไป ซื้อ ตั๋ว ตาม ระเบียบ จำเลย ได้ ตั้งกรรมการ ขึ้น สอบสวน แล้ว มี ความเห็น ว่า โจทก์ กระทำ ผิด จริง เป็นการ ทุจริต ต่อ หน้าที่ อัน เป็น การ ผิด วินัย อย่าง ร้ายแรง จึงมิใช่ การ เลิกจ้าง ที่ ไม่ เป็นธรรม ขอ ให้ พิพากษา ยกฟ้อง ศาลแรงงานกลาง พิพากษา ให้ จำเลย รับ โจทก์ กลับ เข้า ทำงาน ในตำแหน่ง และ อัตรา ค่าจ้าง เดิม โดย นับ อายุงาน ต่อเนื่อง ส่วนค่าเสียหาย นั้น พิเคราะห์ ตาม พฤติการณ์ แล้ว ให้ จำเลย จ่ายครึ่งหนึ่ง ของ ส่วน ที่ เป็น เงินเดือน นับแต่ วัน เลิกจ้าง จนกว่าจะ รับ โจทก์ กลับ เข้า ทำงาน คำขอ อื่น นอกจาก นี้ ให้ ยก จำเลย อุทธรณ์ ต่อ ศาลฎีกา ศาลฎีกา แผนก คดีแรงงาน วินิจฉัย ว่า ปรากฏ ว่า ศาลแรงงานกลาง มีคำสั่ง ให้ รับ อุทธรณ์ ของ จำเลย เฉพาะ ปัญหา ข้อกฎหมาย ที่ ว่า การสอบสวน ความผิด ชอบ ด้วย ระเบียบ ข้อบังคับ ของ การ ทำงาน หรือ ไม่ส่วน ข้อ ที่ ว่า โจทก์ ทุจริต ต่อ หน้าที่ หรือ ไม่ เป็น อุทธรณ์ข้อเท็จจริง มี คำสั่ง ไม่ รับ และ จำเลย ไม่ ได้ อุทธรณ์ คำสั่ง นี้สำหรับ ปัญหา ตาม ข้อ อุทธรณ์ ของ จำเลย ดังกล่าว นั้น พิเคราะห์ แล้วเห็นว่า ศาลแรงงานกลาง ได้ วินิจฉัย แล้ว ว่า โจทก์ เพียง แต่ ทำผิด ระเบียบ ข้อบังคับ ของ จำเลย ไม่ ได้ ทุจริต ต่อ หน้าที่ อัน ถือว่า เป็น ความผิด ที่ ร้ายแรง จึง เป็น การ เลิกจ้าง ที่ ไม่ เป็นธรรมซึ่ง ปัญหา ดังกล่าว เป็น อัน ยุติ ตาม คำพิพากษา ศาลแรงงานกลาง แล้วเพราะ จำเลย อุทธรณ์ ต่อ ศาลแรงงานกลาง มี คำสั่ง ไม่ รับ เมื่อ จำเลยไม่ ได้ อุทธรณ์ ว่า แม้ โจทก์ เพียง กระทำ ผิด ระเบียบ ข้อบังคับจำเลย ก็ มี สิทธิ ที่ จะ เลิกจ้าง โจทก์ ได้ ไม่ ถือ ว่า เป็น การเลิกจ้าง ที่ ไม่ เป็นธรรม แล้ว ข้ออุทธรณ์ ของ จำเลย ตาม ปัญหาดังกล่าว ข้างต้น แม้ จะ ฟัง ว่า การ สอบสวน ความผิด ชอบ ด้วย ระเบียบของ จำเลย หรือไม่ ก็ ไม่ ทำ ให้ ผล ของ คำพิพากษา ศาลแรงงานกลางเปลี่ยนแปลง แต่ อย่างใด จึง เป็น อุทธรณ์ ใน ข้อ ที่ ไม่ เป็น สาระแก่ คดี อันควร ได้ รับ การ วินิจฉัย พิพากษา ยก อุทธรณ์ ของ จำเลย(สุรัตน์ ศรีอนุพันธุ์-สมบูรณ์ บุญภินนท์-เพียร สุมิระ)แหล่งที่มาADMINแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ