คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 8073/2542หลักกฎหมาย: ที่ดินตามคำร้องขอไม่ใช่ทรัพย์สินที่เป็นมรดกของผู้ตาย ผู้ร้องจึงไม่อาจกล่าวอ้างว่าเป็นกรณีมีเหตุขัดข้องในการจัดการมรดกของผู้ตายเพื่อขอให้ตั้งผู้ร้องเป็นผู้จัดการมรดกรายนี้ได้ ส่วนผู้คัดค้านก็มิได้กล่าวอ้างว่ามีเหตุขัดข้องในการจัดการทรัพย์มรดกของผู้ร้องแต่อย่างใด ผู้ร้องและผู้คัดค้านต่างโต้เถียงกันว่าฝ่ายใดมีสิทธิในที่ดินตามคำร้องขอเท่านั้นเมื่อฝ่ายใดเห็นว่าตนถูกอีกฝ่ายโต้แย้งสิทธิในที่ดินดังกล่าว ก็ชอบที่จะเสนอคดีของตนเรียกร้องเอาที่ดินจากฝ่ายที่โต้แย้งโดยตรงอย่างคดีมีข้อพิพาท ไม่จำเป็นต้องตั้งผู้จัดการมรดกเพราะไม่เป็นประโยชน์แก่กองมรดกแต่ประการใด กรณีไม่ต้องด้วยประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาตรา 1713(1)(2) ที่จะใช้สิทธิร้องขอต่อศาลให้ตั้งผู้จัดการมรดกตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 55 ได้ผู้ร้องยื่นคำร้องขอให้มีคำสั่งตั้งผู้ร้องเป็นผู้จัดการมรดกของผู้ตายผู้คัดค้านยื่นคำร้องคัดค้าน ขอให้มีคำสั่งตั้งผู้คัดค้านเป็นผู้จัดการมรดกของผู้ตายแต่ผู้เดียวศาลชั้นต้นพิจารณาแล้ว มีคำสั่งตั้งผู้ร้องและผู้คัดค้านร่วมกันเป็นผู้จัดการมรดกของผู้ตาย ให้มีสิทธิและหน้าที่ตามกฎหมายผู้ร้องอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน แต่ให้แก่นามสกุลผู้ร้องในคำสั่งศาลชั้นต้นเป็นว่า"ธาราธนกุล"ผู้ร้องฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "คำร้องขอของผู้ร้องอ้างเป็นทำนองว่า ที่ดินตามบัญชีทรัพย์ท้ายคำร้องรวม 8 แปลง เป็นทรัพย์สินของผู้ร้อง เพราะผู้ตายใช้เงินของผู้ร้องซื้อและลงชื่อผู้ตายเป็นเจ้าของในโฉนดที่ดินแทนผู้ร้อง ดังนั้น ที่ดินตามคำร้องขอจึงไม่ใช่ทรัพย์สินที่เป็นมรดกของผู้ตาย ผู้ร้องจึงไม่อาจกล่าวอ้างว่าเป็นกรณีมีเหตุขัดข้องในการจัดการมรดกของผู้ตาย เพื่อขอให้ตั้งผู้ร้องเป็นผู้จัดการมรดกรายนี้ได้แม้ภายหลังผู้ตายถึงแก่กรรมแล้ว เจ้าพนักงานที่ดินปฏิเสธไม่ยอมแก้ไขชื่อในโฉนดที่ดินมาเป็นของผู้ร้องตามที่ผู้ร้องขอก็ตาม ส่วนคำร้องคัดค้านของผู้คัดค้านที่ขอให้ตั้งผู้คัดค้านเป็นผู้จัดการมรดกตกของผู้ตายนั้น ก็กล่าวแต่เพียงว่าที่ดินตามคำร้องขอเป็นของผู้ตายและเป็นมรดกตกได้แก่ผู้คัดค้าน ผู้ร้องไม่ได้เป็นทายาทของผู้ตาย และไม่มีส่วนได้เสียในที่ดินมรดกดังกล่าว ผู้คัดค้านจึงไม่ได้กล่าวอ้างว่า มีเหตุขัดข้องในการจัดการทรัพย์มรดกของผู้ตายแต่อย่างใด ตามรูปคดีเป็นเรื่องที่ผู้ร้องและผู้คัดค้านต่างโต้เถียงกันว่า ฝ่ายใดมีสิทธิในที่ดินตามคำร้องขอเท่านั้น เมื่อฝ่ายใดเห็นว่าตนถูกอีกฝ่ายโต้แย้งสิทธิในที่ดินดังกล่าวก็ชอบที่จะเสนอคดีของตนเรียกร้องเอาที่ดินจากฝ่ายที่โต้แย้งโดยตรงอย่างคดีมีข้อพิพาท ไม่จำเป็นต้องตั้งผู้จัดการมรดก เพราะไม่เป็นประโยชน์แก่กองมรดกแต่ประการใด เห็นว่า กรณีของผู้ร้องและผู้คัดค้านไม่ต้องด้วยประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1713(1)(2) ที่จะใช้สิทธิร้องขอต่อศาลให้ตั้งผู้จัดการมรดกรายนี้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 55 ได้อันเป็นปัญหาเกี่ยวด้วยความสงบเรียบร้อยของประชาชน ซึ่งศาลฎีกาเห็นสมควรหยิบยกขึ้นวินิจฉัยได้ ดังนั้นจึงไม่จำต้องวินิจฉัยปัญหาตามฎีกาของผู้ร้องแต่อย่างใด"พิพากษากลับ ให้ยกคำร้องขอของผู้ร้องและคำร้องคัดค้านของผู้คัดค้าน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 8073/2542นาง สุณี ธาราธนกุลผู้ร้องนาง เกียว มิ่งมีสุขผู้คัดค้าน ป.พ.พ. ม. 1713 (1), ม. 1713 (2) ป.วิ.พ. ม. 55ที่ดินตามคำร้องขอไม่ใช่ทรัพย์สินที่เป็นมรดกของผู้ตาย ผู้ร้องจึงไม่อาจกล่าวอ้างว่าเป็นกรณีมีเหตุขัดข้องในการจัดการมรดกของผู้ตายเพื่อขอให้ตั้งผู้ร้องเป็นผู้จัดการมรดกรายนี้ได้ ส่วนผู้คัดค้านก็มิได้กล่าวอ้างว่ามีเหตุขัดข้องในการจัดการทรัพย์มรดกของผู้ร้องแต่อย่างใด ผู้ร้องและผู้คัดค้านต่างโต้เถียงกันว่าฝ่ายใดมีสิทธิในที่ดินตามคำร้องขอเท่านั้นเมื่อฝ่ายใดเห็นว่าตนถูกอีกฝ่ายโต้แย้งสิทธิในที่ดินดังกล่าว ก็ชอบที่จะเสนอคดีของตนเรียกร้องเอาที่ดินจากฝ่ายที่โต้แย้งโดยตรงอย่างคดีมีข้อพิพาท ไม่จำเป็นต้องตั้งผู้จัดการมรดกเพราะไม่เป็นประโยชน์แก่กองมรดกแต่ประการใด กรณีไม่ต้องด้วยประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาตรา 1713(1)(2) ที่จะใช้สิทธิร้องขอต่อศาลให้ตั้งผู้จัดการมรดกตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 55 ได้ผู้ร้องยื่นคำร้องขอให้มีคำสั่งตั้งผู้ร้องเป็นผู้จัดการมรดกของผู้ตายผู้คัดค้านยื่นคำร้องคัดค้าน ขอให้มีคำสั่งตั้งผู้คัดค้านเป็นผู้จัดการมรดกของผู้ตายแต่ผู้เดียวศาลชั้นต้นพิจารณาแล้ว มีคำสั่งตั้งผู้ร้องและผู้คัดค้านร่วมกันเป็นผู้จัดการมรดกของผู้ตาย ให้มีสิทธิและหน้าที่ตามกฎหมายผู้ร้องอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน แต่ให้แก่นามสกุลผู้ร้องในคำสั่งศาลชั้นต้นเป็นว่า"ธาราธนกุล"ผู้ร้องฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "คำร้องขอของผู้ร้องอ้างเป็นทำนองว่า ที่ดินตามบัญชีทรัพย์ท้ายคำร้องรวม 8 แปลง เป็นทรัพย์สินของผู้ร้อง เพราะผู้ตายใช้เงินของผู้ร้องซื้อและลงชื่อผู้ตายเป็นเจ้าของในโฉนดที่ดินแทนผู้ร้อง ดังนั้น ที่ดินตามคำร้องขอจึงไม่ใช่ทรัพย์สินที่เป็นมรดกของผู้ตาย ผู้ร้องจึงไม่อาจกล่าวอ้างว่าเป็นกรณีมีเหตุขัดข้องในการจัดการมรดกของผู้ตาย เพื่อขอให้ตั้งผู้ร้องเป็นผู้จัดการมรดกรายนี้ได้แม้ภายหลังผู้ตายถึงแก่กรรมแล้ว เจ้าพนักงานที่ดินปฏิเสธไม่ยอมแก้ไขชื่อในโฉนดที่ดินมาเป็นของผู้ร้องตามที่ผู้ร้องขอก็ตาม ส่วนคำร้องคัดค้านของผู้คัดค้านที่ขอให้ตั้งผู้คัดค้านเป็นผู้จัดการมรดกตกของผู้ตายนั้น ก็กล่าวแต่เพียงว่าที่ดินตามคำร้องขอเป็นของผู้ตายและเป็นมรดกตกได้แก่ผู้คัดค้าน ผู้ร้องไม่ได้เป็นทายาทของผู้ตาย และไม่มีส่วนได้เสียในที่ดินมรดกดังกล่าว ผู้คัดค้านจึงไม่ได้กล่าวอ้างว่า มีเหตุขัดข้องในการจัดการทรัพย์มรดกของผู้ตายแต่อย่างใด ตามรูปคดีเป็นเรื่องที่ผู้ร้องและผู้คัดค้านต่างโต้เถียงกันว่า ฝ่ายใดมีสิทธิในที่ดินตามคำร้องขอเท่านั้น เมื่อฝ่ายใดเห็นว่าตนถูกอีกฝ่ายโต้แย้งสิทธิในที่ดินดังกล่าวก็ชอบที่จะเสนอคดีของตนเรียกร้องเอาที่ดินจากฝ่ายที่โต้แย้งโดยตรงอย่างคดีมีข้อพิพาท ไม่จำเป็นต้องตั้งผู้จัดการมรดก เพราะไม่เป็นประโยชน์แก่กองมรดกแต่ประการใด เห็นว่า กรณีของผู้ร้องและผู้คัดค้านไม่ต้องด้วยประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1713(1)(2) ที่จะใช้สิทธิร้องขอต่อศาลให้ตั้งผู้จัดการมรดกรายนี้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 55 ได้อันเป็นปัญหาเกี่ยวด้วยความสงบเรียบร้อยของประชาชน ซึ่งศาลฎีกาเห็นสมควรหยิบยกขึ้นวินิจฉัยได้ ดังนั้นจึงไม่จำต้องวินิจฉัยปัญหาตามฎีกาของผู้ร้องแต่อย่างใด"พิพากษากลับ ให้ยกคำร้องขอของผู้ร้องและคำร้องคัดค้านของผู้คัดค้าน(สมชาย พงษธา-กมล เพียรพิทักษ์-จรัส พวงมณี)แหล่งที่มาสำนักงานส่งเสริมงานตุลาการแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ผู้ร้องยื่นคำร้องขอให้มีคำสั่งตั้งผู้ร้องเป็นผู้จัดการมรดกของผู้ตายผู้คัดค้านยื่นคำร้องคัดค้าน ขอให้มีคำสั่งตั้งผู้คัดค้านเป็นผู้จัดการมรดกของผู้ตายแต่ผู้เดียวศาลชั้นต้นพิจารณาแล้ว มีคำสั่งตั้งผู้ร้องและผู้คัดค้านร่วมกันเป็นผู้จัดการมรดกของผู้ตาย ให้มีสิทธิและหน้าที่ตามกฎหมายผู้ร้องอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน แต่ให้แก่นามสกุลผู้ร้องในคำสั่งศาลชั้นต้นเป็นว่า"ธาราธนกุล"ผู้ร้องฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "คำร้องขอของผู้ร้องอ้างเป็นทำนองว่า ที่ดินตามบัญชีทรัพย์ท้ายคำร้องรวม 8 แปลง เป็นทรัพย์สินของผู้ร้อง เพราะผู้ตายใช้เงินของผู้ร้องซื้อและลงชื่อผู้ตายเป็นเจ้าของในโฉนดที่ดินแทนผู้ร้อง ดังนั้น ที่ดินตามคำร้องขอจึงไม่ใช่ทรัพย์สินที่เป็นมรดกของผู้ตาย ผู้ร้องจึงไม่อาจกล่าวอ้างว่าเป็นกรณีมีเหตุขัดข้องในการจัดการมรดกของผู้ตาย เพื่อขอให้ตั้งผู้ร้องเป็นผู้จัดการมรดกรายนี้ได้แม้ภายหลังผู้ตายถึงแก่กรรมแล้ว เจ้าพนักงานที่ดินปฏิเสธไม่ยอมแก้ไขชื่อในโฉนดที่ดินมาเป็นของผู้ร้องตามที่ผู้ร้องขอก็ตาม ส่วนคำร้องคัดค้านของผู้คัดค้านที่ขอให้ตั้งผู้คัดค้านเป็นผู้จัดการมรดกตกของผู้ตายนั้น ก็กล่าวแต่เพียงว่าที่ดินตามคำร้องขอเป็นของผู้ตายและเป็นมรดกตกได้แก่ผู้คัดค้าน ผู้ร้องไม่ได้เป็นทายาทของผู้ตาย และไม่มีส่วนได้เสียในที่ดินมรดกดังกล่าว ผู้คัดค้านจึงไม่ได้กล่าวอ้างว่า มีเหตุขัดข้องในการจัดการทรัพย์มรดกของผู้ตายแต่อย่างใด ตามรูปคดีเป็นเรื่องที่ผู้ร้องและผู้คัดค้านต่างโต้เถียงกันว่า ฝ่ายใดมีสิทธิในที่ดินตามคำร้องขอเท่านั้น เมื่อฝ่ายใดเห็นว่าตนถูกอีกฝ่ายโต้แย้งสิทธิในที่ดินดังกล่าวก็ชอบที่จะเสนอคดีของตนเรียกร้องเอาที่ดินจากฝ่ายที่โต้แย้งโดยตรงอย่างคดีมีข้อพิพาท ไม่จำเป็นต้องตั้งผู้จัดการมรดก เพราะไม่เป็นประโยชน์แก่กองมรดกแต่ประการใด เห็นว่า กรณีของผู้ร้องและผู้คัดค้านไม่ต้องด้วยประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1713(1)(2) ที่จะใช้สิทธิร้องขอต่อศาลให้ตั้งผู้จัดการมรดกรายนี้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 55 ได้อันเป็นปัญหาเกี่ยวด้วยความสงบเรียบร้อยของประชาชน ซึ่งศาลฎีกาเห็นสมควรหยิบยกขึ้นวินิจฉัยได้ ดังนั้นจึงไม่จำต้องวินิจฉัยปัญหาตามฎีกาของผู้ร้องแต่อย่างใด"พิพากษากลับ ให้ยกคำร้องขอของผู้ร้องและคำร้องคัดค้านของผู้คัดค้าน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 8073/2542นาง สุณี ธาราธนกุลผู้ร้องนาง เกียว มิ่งมีสุขผู้คัดค้าน ป.พ.พ. ม. 1713 (1), ม. 1713 (2) ป.วิ.พ. ม. 55ที่ดินตามคำร้องขอไม่ใช่ทรัพย์สินที่เป็นมรดกของผู้ตาย ผู้ร้องจึงไม่อาจกล่าวอ้างว่าเป็นกรณีมีเหตุขัดข้องในการจัดการมรดกของผู้ตายเพื่อขอให้ตั้งผู้ร้องเป็นผู้จัดการมรดกรายนี้ได้ ส่วนผู้คัดค้านก็มิได้กล่าวอ้างว่ามีเหตุขัดข้องในการจัดการทรัพย์มรดกของผู้ร้องแต่อย่างใด ผู้ร้องและผู้คัดค้านต่างโต้เถียงกันว่าฝ่ายใดมีสิทธิในที่ดินตามคำร้องขอเท่านั้นเมื่อฝ่ายใดเห็นว่าตนถูกอีกฝ่ายโต้แย้งสิทธิในที่ดินดังกล่าว ก็ชอบที่จะเสนอคดีของตนเรียกร้องเอาที่ดินจากฝ่ายที่โต้แย้งโดยตรงอย่างคดีมีข้อพิพาท ไม่จำเป็นต้องตั้งผู้จัดการมรดกเพราะไม่เป็นประโยชน์แก่กองมรดกแต่ประการใด กรณีไม่ต้องด้วยประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาตรา 1713(1)(2) ที่จะใช้สิทธิร้องขอต่อศาลให้ตั้งผู้จัดการมรดกตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 55 ได้ผู้ร้องยื่นคำร้องขอให้มีคำสั่งตั้งผู้ร้องเป็นผู้จัดการมรดกของผู้ตายผู้คัดค้านยื่นคำร้องคัดค้าน ขอให้มีคำสั่งตั้งผู้คัดค้านเป็นผู้จัดการมรดกของผู้ตายแต่ผู้เดียวศาลชั้นต้นพิจารณาแล้ว มีคำสั่งตั้งผู้ร้องและผู้คัดค้านร่วมกันเป็นผู้จัดการมรดกของผู้ตาย ให้มีสิทธิและหน้าที่ตามกฎหมายผู้ร้องอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน แต่ให้แก่นามสกุลผู้ร้องในคำสั่งศาลชั้นต้นเป็นว่า"ธาราธนกุล"ผู้ร้องฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "คำร้องขอของผู้ร้องอ้างเป็นทำนองว่า ที่ดินตามบัญชีทรัพย์ท้ายคำร้องรวม 8 แปลง เป็นทรัพย์สินของผู้ร้อง เพราะผู้ตายใช้เงินของผู้ร้องซื้อและลงชื่อผู้ตายเป็นเจ้าของในโฉนดที่ดินแทนผู้ร้อง ดังนั้น ที่ดินตามคำร้องขอจึงไม่ใช่ทรัพย์สินที่เป็นมรดกของผู้ตาย ผู้ร้องจึงไม่อาจกล่าวอ้างว่าเป็นกรณีมีเหตุขัดข้องในการจัดการมรดกของผู้ตาย เพื่อขอให้ตั้งผู้ร้องเป็นผู้จัดการมรดกรายนี้ได้แม้ภายหลังผู้ตายถึงแก่กรรมแล้ว เจ้าพนักงานที่ดินปฏิเสธไม่ยอมแก้ไขชื่อในโฉนดที่ดินมาเป็นของผู้ร้องตามที่ผู้ร้องขอก็ตาม ส่วนคำร้องคัดค้านของผู้คัดค้านที่ขอให้ตั้งผู้คัดค้านเป็นผู้จัดการมรดกตกของผู้ตายนั้น ก็กล่าวแต่เพียงว่าที่ดินตามคำร้องขอเป็นของผู้ตายและเป็นมรดกตกได้แก่ผู้คัดค้าน ผู้ร้องไม่ได้เป็นทายาทของผู้ตาย และไม่มีส่วนได้เสียในที่ดินมรดกดังกล่าว ผู้คัดค้านจึงไม่ได้กล่าวอ้างว่า มีเหตุขัดข้องในการจัดการทรัพย์มรดกของผู้ตายแต่อย่างใด ตามรูปคดีเป็นเรื่องที่ผู้ร้องและผู้คัดค้านต่างโต้เถียงกันว่า ฝ่ายใดมีสิทธิในที่ดินตามคำร้องขอเท่านั้น เมื่อฝ่ายใดเห็นว่าตนถูกอีกฝ่ายโต้แย้งสิทธิในที่ดินดังกล่าวก็ชอบที่จะเสนอคดีของตนเรียกร้องเอาที่ดินจากฝ่ายที่โต้แย้งโดยตรงอย่างคดีมีข้อพิพาท ไม่จำเป็นต้องตั้งผู้จัดการมรดก เพราะไม่เป็นประโยชน์แก่กองมรดกแต่ประการใด เห็นว่า กรณีของผู้ร้องและผู้คัดค้านไม่ต้องด้วยประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1713(1)(2) ที่จะใช้สิทธิร้องขอต่อศาลให้ตั้งผู้จัดการมรดกรายนี้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 55 ได้อันเป็นปัญหาเกี่ยวด้วยความสงบเรียบร้อยของประชาชน ซึ่งศาลฎีกาเห็นสมควรหยิบยกขึ้นวินิจฉัยได้ ดังนั้นจึงไม่จำต้องวินิจฉัยปัญหาตามฎีกาของผู้ร้องแต่อย่างใด"พิพากษากลับ ให้ยกคำร้องขอของผู้ร้องและคำร้องคัดค้านของผู้คัดค้าน(สมชาย พงษธา-กมล เพียรพิทักษ์-จรัส พวงมณี)แหล่งที่มาสำนักงานส่งเสริมงานตุลาการแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ