คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 893/2493หลักกฎหมาย: ฟ้องหาว่า จำเลยกระทำทำนบปิดกั้นเหมืองสาธารณะระหว่างวันที่1 มกราคม ถึงวันที่ 25 มีนาคม 2492 จำเลยรับว่าทำทำนบจริง แต่ต่อสู้ว่าเป็นที่ดินของจำเลย ดังนี้ วันเวลาที่จำเลยทำทำนบจึงไม่สำคัญโจทก์นำสืบได้ความว่าจำเลยทำทำนบปิดเหมืองสาธารณะเมื่อต้นปี พ.ศ.2492 ก็ลงโทษจำเลยได้โจทก์ฟ้องหาว่า ระหว่างวันที่ 1 มกราคม 2492 ถึงวันที่ 25 มีนาคม 2492 จำเลยบังอาจปิดกั้นทำนบในเหมืองสาธารณะเป็นการขัดขวางแก่ทางสำหรับน้ำไหลจากห้วยยางบ่า อันเป็นของสำหรับสาธารณประโยชน์ ขอให้ลงโทษตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 335(10)จำเลยให้การว่า ทำทำนบปิดกั้นเหมือนตรงที่โจทก์ฟ้องจริงแต่เป็นที่ดินและเหมืองของจำเลยศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ ฟังว่าจำเลยปิดกั้นเหมืองสาธารณะพิพากษาลงโทษจำเลยฎีกาว่า โจทก์นำสืบไม่ได้ว่า จำเลยกระทำผิดตามวันเวลาในฟ้อง ลงโทษจำเลยไม่ได้ศาลฎีกาเห็นว่า ตามคำพยานโจทก์ได้ความว่า จำเลยทำทำนบปิดเหมืองสาธารณะเมื่อต้นปี พ.ศ. 2492 ซึ่งตรงตามที่โจทก์ฟ้องว่าจำเลยกระทำผิดระหว่างวันที่ 1 มกราคม ถึงวันที่ 25 มีนาคม 2492 อีกประการหนึ่งจำเลยให้การรับว่า ทำทำนบปิดเหมืองแร่จริงตามโจทก์ฟ้อง แต่ต่อสู้ว่าเป็นที่ดินและเหมืองของจำเลย ฉนั้นวันเวลาที่จำเลยทำทำนบจึงไม่สำคัญพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 893/2493พนักงานอัยการจังหวัดชัยภูมิโจทก์นายบุญมา มีกุศลจำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 335 (10) ป.วิ.อ. ม. 158, ม. 192ฟ้องหาว่า จำเลยกระทำทำนบปิดกั้นเหมืองสาธารณะระหว่างวันที่1 มกราคม ถึงวันที่ 25 มีนาคม 2492 จำเลยรับว่าทำทำนบจริง แต่ต่อสู้ว่าเป็นที่ดินของจำเลย ดังนี้ วันเวลาที่จำเลยทำทำนบจึงไม่สำคัญโจทก์นำสืบได้ความว่าจำเลยทำทำนบปิดเหมืองสาธารณะเมื่อต้นปี พ.ศ.2492 ก็ลงโทษจำเลยได้โจทก์ฟ้องหาว่า ระหว่างวันที่ 1 มกราคม 2492 ถึงวันที่ 25 มีนาคม 2492 จำเลยบังอาจปิดกั้นทำนบในเหมืองสาธารณะเป็นการขัดขวางแก่ทางสำหรับน้ำไหลจากห้วยยางบ่า อันเป็นของสำหรับสาธารณประโยชน์ ขอให้ลงโทษตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 335(10)จำเลยให้การว่า ทำทำนบปิดกั้นเหมือนตรงที่โจทก์ฟ้องจริงแต่เป็นที่ดินและเหมืองของจำเลยศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ ฟังว่าจำเลยปิดกั้นเหมืองสาธารณะพิพากษาลงโทษจำเลยฎีกาว่า โจทก์นำสืบไม่ได้ว่า จำเลยกระทำผิดตามวันเวลาในฟ้อง ลงโทษจำเลยไม่ได้ศาลฎีกาเห็นว่า ตามคำพยานโจทก์ได้ความว่า จำเลยทำทำนบปิดเหมืองสาธารณะเมื่อต้นปี พ.ศ. 2492 ซึ่งตรงตามที่โจทก์ฟ้องว่าจำเลยกระทำผิดระหว่างวันที่ 1 มกราคม ถึงวันที่ 25 มีนาคม 2492 อีกประการหนึ่งจำเลยให้การรับว่า ทำทำนบปิดเหมืองแร่จริงตามโจทก์ฟ้อง แต่ต่อสู้ว่าเป็นที่ดินและเหมืองของจำเลย ฉนั้นวันเวลาที่จำเลยทำทำนบจึงไม่สำคัญพิพากษายืน(นาถปริญญา-เลขวณิชธรรมวิทักษ์-มนูกิจวิมลอรรถ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องหาว่า ระหว่างวันที่ 1 มกราคม 2492 ถึงวันที่ 25 มีนาคม 2492 จำเลยบังอาจปิดกั้นทำนบในเหมืองสาธารณะเป็นการขัดขวางแก่ทางสำหรับน้ำไหลจากห้วยยางบ่า อันเป็นของสำหรับสาธารณประโยชน์ ขอให้ลงโทษตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 335(10)จำเลยให้การว่า ทำทำนบปิดกั้นเหมือนตรงที่โจทก์ฟ้องจริงแต่เป็นที่ดินและเหมืองของจำเลยศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ ฟังว่าจำเลยปิดกั้นเหมืองสาธารณะพิพากษาลงโทษจำเลยฎีกาว่า โจทก์นำสืบไม่ได้ว่า จำเลยกระทำผิดตามวันเวลาในฟ้อง ลงโทษจำเลยไม่ได้ศาลฎีกาเห็นว่า ตามคำพยานโจทก์ได้ความว่า จำเลยทำทำนบปิดเหมืองสาธารณะเมื่อต้นปี พ.ศ. 2492 ซึ่งตรงตามที่โจทก์ฟ้องว่าจำเลยกระทำผิดระหว่างวันที่ 1 มกราคม ถึงวันที่ 25 มีนาคม 2492 อีกประการหนึ่งจำเลยให้การรับว่า ทำทำนบปิดเหมืองแร่จริงตามโจทก์ฟ้อง แต่ต่อสู้ว่าเป็นที่ดินและเหมืองของจำเลย ฉนั้นวันเวลาที่จำเลยทำทำนบจึงไม่สำคัญพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 893/2493พนักงานอัยการจังหวัดชัยภูมิโจทก์นายบุญมา มีกุศลจำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 335 (10) ป.วิ.อ. ม. 158, ม. 192ฟ้องหาว่า จำเลยกระทำทำนบปิดกั้นเหมืองสาธารณะระหว่างวันที่1 มกราคม ถึงวันที่ 25 มีนาคม 2492 จำเลยรับว่าทำทำนบจริง แต่ต่อสู้ว่าเป็นที่ดินของจำเลย ดังนี้ วันเวลาที่จำเลยทำทำนบจึงไม่สำคัญโจทก์นำสืบได้ความว่าจำเลยทำทำนบปิดเหมืองสาธารณะเมื่อต้นปี พ.ศ.2492 ก็ลงโทษจำเลยได้โจทก์ฟ้องหาว่า ระหว่างวันที่ 1 มกราคม 2492 ถึงวันที่ 25 มีนาคม 2492 จำเลยบังอาจปิดกั้นทำนบในเหมืองสาธารณะเป็นการขัดขวางแก่ทางสำหรับน้ำไหลจากห้วยยางบ่า อันเป็นของสำหรับสาธารณประโยชน์ ขอให้ลงโทษตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 335(10)จำเลยให้การว่า ทำทำนบปิดกั้นเหมือนตรงที่โจทก์ฟ้องจริงแต่เป็นที่ดินและเหมืองของจำเลยศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ ฟังว่าจำเลยปิดกั้นเหมืองสาธารณะพิพากษาลงโทษจำเลยฎีกาว่า โจทก์นำสืบไม่ได้ว่า จำเลยกระทำผิดตามวันเวลาในฟ้อง ลงโทษจำเลยไม่ได้ศาลฎีกาเห็นว่า ตามคำพยานโจทก์ได้ความว่า จำเลยทำทำนบปิดเหมืองสาธารณะเมื่อต้นปี พ.ศ. 2492 ซึ่งตรงตามที่โจทก์ฟ้องว่าจำเลยกระทำผิดระหว่างวันที่ 1 มกราคม ถึงวันที่ 25 มีนาคม 2492 อีกประการหนึ่งจำเลยให้การรับว่า ทำทำนบปิดเหมืองแร่จริงตามโจทก์ฟ้อง แต่ต่อสู้ว่าเป็นที่ดินและเหมืองของจำเลย ฉนั้นวันเวลาที่จำเลยทำทำนบจึงไม่สำคัญพิพากษายืน(นาถปริญญา-เลขวณิชธรรมวิทักษ์-มนูกิจวิมลอรรถ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ