พระราชกฤษฎีกาพระราชกฤษฎีกากำหนดหลักเกณฑ์การสั่งให้ข้าราชการไปทำการซึ่งให้นับเวลาระหว่างนั้นเหมือนเต็มเวลาราชการพ.ศ. ๒๔๙๕ ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร.ให้ไว้ ณ วันที่ ๓ กันยายน พ.ศ. ๒๔๙๕เป็นปีที่ ๗ ในรัชกาลปัจจุบันพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชมีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่าโดยที่เป็นการสมควรกำหนดหลักเกณฑ์การสั่งให้ข้าราชการไปทำการซึ่งให้นับเวลาระหว่างนั้นเหมือนเต็มเวลาราชการอาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๙๕ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยพุทธศักราช ๒๔๗๕ แก้ไขเพิ่มเติม พุทธศักราช ๒๔๙๕ และมาตรา ๒๘ แห่งพระราชบัญญัติบำเหน็จบำนาญข้าราชการพ.ศ. ๒๔๙๔ จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้มาตรา ๑ พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า พระราชกฤษฎีกากำหนดหลักเกณฑ์การสั่งให้ข้าราชการไปทำการซึ่งให้นับเวลาระหว่างนั้นเหมือนเต็มเวลาราชการ พ.ศ. ๒๔๙๕มาตรา ๒[๑] พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา ๓[๒] การสั่งให้ข้าราชการไปทำการใด ๆอันจะนับเวลาระหว่างนั้นเหมือนเต็มเวลาราชการได้ตามความในมาตรา ๒๘แห่งพระราชบัญญัติบำเหน็จบำนาญข้าราชการ พ.ศ. ๒๔๙๔ จะต้องประกอบด้วยหลักเกณฑ์ดังต่อไปนี้(ก)รัฐมนตรีเจ้าสังกัดโดยอนุมัติคณะรัฐมนตรีเป็นผู้ส่งให้ไปทำการและอาจสั่งให้ทำการต่อไปได้รวมระยะเวลาทั้งสิ้นไม่เกินสี่ปี(ข)ข้าราชการที่รัฐมนตรีสั่งให้ไปทำการนั้น ต้องเป็นข้าราชการประจำตลอดมาเป็นระยะเวลาติดต่อกันไม่น้อยกว่าห้าปีกำหนดเวลาห้าปีตาม (ข)ให้ลดเป็นสองปี สำหรับผู้ที่ไปทำการในองค์การสหประชาชาติมาตรา ๔ ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้ผู้รับสนองพระบรมราชโองการจอมพล ป. พิบูลสงครามนายกรัฐมนตรีพระราชกฤษฎีกากำหนดหลักเกณฑ์การสั่งให้ข้าราชการไปทำการซึ่งให้นับเวลาระหว่างนั้นเหมือนเต็มเวลาราชการ (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๐๒[๓]หมายเหตุ :-เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือเนื่องจากหาผู้ที่มีเวลาราชการครบ ๕ปีก่อนสั่งให้ไปทำการองค์การสนธิสัญญาการป้องกันร่วมกันแห่งเอเซียตะวันออกเฉียงใต้ตามหลักเกณฑ์ที่พระราชกฤษฎีกากำหนดหลักเกณฑ์การสั่งให้ข้าราชการไปทำการซึ่งให้นับเวลาระหว่างนั้นเหมือนเต็มเวลาราชการ พ.ศ. ๒๔๙๕ กำหนดไว้ได้ยากเพราะผู้ที่มีคุณสมบัติครบถ้วนตามที่พระราชกฤษฎีกากำหนดไว้ส่วนมากเป็นผู้มียศสูงกว่าอัตราที่ตั้งขึ้นใหม่ และเนื่องจากองค์การนี้มีความสำคัญเป็นพิเศษเห็นควรลดเวลาราชการให้มีขั้นต่ำเพียง ๒ ปีและควรให้สิทธิแก่ผู้ที่ไปทำการองค์การสหประชาชาติด้วย จึงสมควรตราพระราชกฤษฎีกาฉบับนี้พระราชกฤษฎีกากำหนดหลักเกณฑ์การสั่งให้ข้าราชการไปทำการซึ่งให้นับเวลาระหว่างนั้นเหมือนเต็มเวลาราชการ (ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๒๑[๔]หมายเหตุ :-เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือ เนื่องจากมาตรา ๓ แห่งพระราชกฤษฎีกากำหนดหลักเกณฑ์การสั่งให้ข้าราชการไปทำการซึ่งให้นับเวลาระหว่างนั้นเหมือนเต็มเวลาราชการ พ.ศ. ๒๔๙๕ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชกฤษฎีกากำหนดหลักเกณฑ์การสั่งให้ข้าราชการไปทำการซึ่งให้นับเวลาระหว่างนั้นเหมือนเต็มเวลาราชการ (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๐๒ได้กำหนดไว้ว่าการสั่งให้ข้าราชการไปทำการอันจะนับเวลาระหว่างนั้นเหมือนเต็มเวลาราชการได้ตามความในมาตรา๒๘ แห่งพระราชบัญญัติบำเหน็จบำนาญข้าราชการ พ.ศ. ๒๔๙๔ นั้น ให้เป็นอำนาจของรัฐมนตรีเจ้าสังกัดโดยอนุมัติคณะรัฐมนตรีสั่งได้โดยไม่มีกำหนดเวลาสมควรแก้ไขให้รัฐมนตรีเจ้าสังกัดโดยอนุมัติคณะรัฐมนตรีเป็นผู้สั่งให้ไปทำการและอาจสั่งให้กระทำการต่อไปได้รวมเวลาทั้งสิ้นไม่เกินสี่ปีเพื่อให้สอดคล้องกับบทบัญญัติมาตรา๕๖ แห่งพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการพลเรือน พ.ศ. ๒๕๑๘ซึ่งบัญญัติให้ผู้ซึ่งได้รับอนุมัติจากคณะรัฐมนตรีให้ออกจากราชการเพื่อไปปฏิบัติงานใดๆ ซึ่งให้นับเวลาระหว่างนั้นสำหรับคำนวณบำเหน็จบำนาญเหมือนเต็มเวลาราชการถ้าได้ขอกลับเข้ารับราชการภายในกำหนดเวลาสี่ปีนับแต่วันออกจากราชการก็ให้บรรจุเข้ารับราชการได้ จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้ขึ้นสุนันทา/ผู้จัดทำ๑ มีนาคม ๒๕๕๓กวินทราดา/ตรวจ๒๔ ตุลาคม ๒๕๕๓[๑]ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๖๙/ตอนที่ ๕๖/หน้า ๑๐๘๙/๑๖ กันยายน ๒๔๙๕[๒]มาตรา ๓ แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชกฤษฎีกากำหนดหลักเกณฑ์การสั่งให้ข้าราชการไปทำการซึ่งให้นับเวลาระหว่างนั้นเหมือนเต็มเวลาราชการ (ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๒๑[๓]ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๗๖/ตอนที่ ๖๕/หน้า ๑๖๘/๒๓ มิถุนายน ๒๕๐๒[๔]ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๙๕/ตอนที่ ๑๐๗/ฉบับพิเศษ หน้า ๒๕/๒ ตุลาคม ๒๕๒๑