คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1335/2510หลักกฎหมาย: จำเลยจะทำร้ายบุตรของผู้เสียหาย ผู้เสียหายเข้าไปขัดขวาง จำเลยผลักผู้เสียหาย ทำใหผู้เสียหายล้มลง ดังนี้ จำเลยย่อมเล็งเห็นผลว่า เมื่อผู้เสียหายล้มลงแล้วผู้เสียหายจะได้รับผลอย่างไร ผู้เสียหายได้รับบาดเจ็บก็ย่อมเป็นผลแห่งการกระทำโดยเจตนาของจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 59 วรรค 2โจทก์ฟ้องว่า จำเลยทำร้ายร่างกายผู้เสียหายบาดเจ็บสาหัสทุพพลภาพด้วยอาการทุกขเวทนา และประกอบกรณียกิจตามปกติไม่ได้เกินกว่ายี่สิบวัน ขอให้ลงโทษ จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง โจทก์ร่วมอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาว่า จำเลยผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๙๗ จำคุก ๓ ปี ลดตามมาตรา ๗๘ หนึ่งในสาม คงจำคุก ๒ ปี จำเลยฎีกา ศาลฎีกาฟังว่า จำเลยกับบุตรของผู้เสียหายมีปากเสียงกัน แล้วจำเลยไล่ทำร้ายไปทางบ้ายผู้เสียหาย ผู้เสียหายเข้าขัดขวางเพื่อห้ามจำเลยไม่ให้ทำร้าย จึงถูกจำเลยผลักหรือปัดจนทำให้ผู้เสียหายล้มลง จำเลยมีเจตนาทำร้ายผู้เสียหายหรือไม่ อาจทราบได้จากการกระทำของจำเลย จำเลยใช้กำลังทำต่อผู้เสียหายเพื่อมิให้ผู้เสียหายขัดขวางจำเลย เป็นเหตุให้ผู้เสียหายล้มลงจำเลยย่อมเล็งเห็นผลได้ว่า เมื่อผู้เสียหายจะได้รับผลอย่างไร ผู้เสียหายได้รับบาดเจ็บ จึงเป็นผลแห่งการกระทำโดยเจตนาของจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๕๙ วรรค ๒ พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1335/2510พนักงานอัยการจังหวัดเชียงใหม่โจทก์นางเชียว ปันละโจทก์ร่วมนายมา ฟองมูลจำเลย ป.อ. ม. 59, ม. 297จำเลยจะทำร้ายบุตรของผู้เสียหาย ผู้เสียหายเข้าไปขัดขวาง จำเลยผลักผู้เสียหาย ทำใหผู้เสียหายล้มลง ดังนี้ จำเลยย่อมเล็งเห็นผลว่า เมื่อผู้เสียหายล้มลงแล้วผู้เสียหายจะได้รับผลอย่างไร ผู้เสียหายได้รับบาดเจ็บก็ย่อมเป็นผลแห่งการกระทำโดยเจตนาของจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 59 วรรค 2โจทก์ฟ้องว่า จำเลยทำร้ายร่างกายผู้เสียหายบาดเจ็บสาหัสทุพพลภาพด้วยอาการทุกขเวทนา และประกอบกรณียกิจตามปกติไม่ได้เกินกว่ายี่สิบวัน ขอให้ลงโทษ จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง โจทก์ร่วมอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาว่า จำเลยผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๙๗ จำคุก ๓ ปี ลดตามมาตรา ๗๘ หนึ่งในสาม คงจำคุก ๒ ปี จำเลยฎีกา ศาลฎีกาฟังว่า จำเลยกับบุตรของผู้เสียหายมีปากเสียงกัน แล้วจำเลยไล่ทำร้ายไปทางบ้ายผู้เสียหาย ผู้เสียหายเข้าขัดขวางเพื่อห้ามจำเลยไม่ให้ทำร้าย จึงถูกจำเลยผลักหรือปัดจนทำให้ผู้เสียหายล้มลง จำเลยมีเจตนาทำร้ายผู้เสียหายหรือไม่ อาจทราบได้จากการกระทำของจำเลย จำเลยใช้กำลังทำต่อผู้เสียหายเพื่อมิให้ผู้เสียหายขัดขวางจำเลย เป็นเหตุให้ผู้เสียหายล้มลงจำเลยย่อมเล็งเห็นผลได้ว่า เมื่อผู้เสียหายจะได้รับผลอย่างไร ผู้เสียหายได้รับบาดเจ็บ จึงเป็นผลแห่งการกระทำโดยเจตนาของจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๕๙ วรรค ๒ พิพากษายืน(สว่าง ภูวะปัจฉิม-สวิง ลัดพลี-จินตา บุณยอาคม)ศาลจังหวัดเชียงใหม่ - นายสิทธิโชค ปะกะคานินศาลอุทธรณ์ - ม.ร.ว.ทองเพิ่ม ทองแถมแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยทำร้ายร่างกายผู้เสียหายบาดเจ็บสาหัสทุพพลภาพด้วยอาการทุกขเวทนา และประกอบกรณียกิจตามปกติไม่ได้เกินกว่ายี่สิบวัน ขอให้ลงโทษ จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง โจทก์ร่วมอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาว่า จำเลยผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๙๗ จำคุก ๓ ปี ลดตามมาตรา ๗๘ หนึ่งในสาม คงจำคุก ๒ ปี จำเลยฎีกา ศาลฎีกาฟังว่า จำเลยกับบุตรของผู้เสียหายมีปากเสียงกัน แล้วจำเลยไล่ทำร้ายไปทางบ้ายผู้เสียหาย ผู้เสียหายเข้าขัดขวางเพื่อห้ามจำเลยไม่ให้ทำร้าย จึงถูกจำเลยผลักหรือปัดจนทำให้ผู้เสียหายล้มลง จำเลยมีเจตนาทำร้ายผู้เสียหายหรือไม่ อาจทราบได้จากการกระทำของจำเลย จำเลยใช้กำลังทำต่อผู้เสียหายเพื่อมิให้ผู้เสียหายขัดขวางจำเลย เป็นเหตุให้ผู้เสียหายล้มลงจำเลยย่อมเล็งเห็นผลได้ว่า เมื่อผู้เสียหายจะได้รับผลอย่างไร ผู้เสียหายได้รับบาดเจ็บ จึงเป็นผลแห่งการกระทำโดยเจตนาของจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๕๙ วรรค ๒ พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1335/2510พนักงานอัยการจังหวัดเชียงใหม่โจทก์นางเชียว ปันละโจทก์ร่วมนายมา ฟองมูลจำเลย ป.อ. ม. 59, ม. 297จำเลยจะทำร้ายบุตรของผู้เสียหาย ผู้เสียหายเข้าไปขัดขวาง จำเลยผลักผู้เสียหาย ทำใหผู้เสียหายล้มลง ดังนี้ จำเลยย่อมเล็งเห็นผลว่า เมื่อผู้เสียหายล้มลงแล้วผู้เสียหายจะได้รับผลอย่างไร ผู้เสียหายได้รับบาดเจ็บก็ย่อมเป็นผลแห่งการกระทำโดยเจตนาของจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 59 วรรค 2โจทก์ฟ้องว่า จำเลยทำร้ายร่างกายผู้เสียหายบาดเจ็บสาหัสทุพพลภาพด้วยอาการทุกขเวทนา และประกอบกรณียกิจตามปกติไม่ได้เกินกว่ายี่สิบวัน ขอให้ลงโทษ จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง โจทก์ร่วมอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาว่า จำเลยผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๙๗ จำคุก ๓ ปี ลดตามมาตรา ๗๘ หนึ่งในสาม คงจำคุก ๒ ปี จำเลยฎีกา ศาลฎีกาฟังว่า จำเลยกับบุตรของผู้เสียหายมีปากเสียงกัน แล้วจำเลยไล่ทำร้ายไปทางบ้ายผู้เสียหาย ผู้เสียหายเข้าขัดขวางเพื่อห้ามจำเลยไม่ให้ทำร้าย จึงถูกจำเลยผลักหรือปัดจนทำให้ผู้เสียหายล้มลง จำเลยมีเจตนาทำร้ายผู้เสียหายหรือไม่ อาจทราบได้จากการกระทำของจำเลย จำเลยใช้กำลังทำต่อผู้เสียหายเพื่อมิให้ผู้เสียหายขัดขวางจำเลย เป็นเหตุให้ผู้เสียหายล้มลงจำเลยย่อมเล็งเห็นผลได้ว่า เมื่อผู้เสียหายจะได้รับผลอย่างไร ผู้เสียหายได้รับบาดเจ็บ จึงเป็นผลแห่งการกระทำโดยเจตนาของจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๕๙ วรรค ๒ พิพากษายืน(สว่าง ภูวะปัจฉิม-สวิง ลัดพลี-จินตา บุณยอาคม)ศาลจังหวัดเชียงใหม่ - นายสิทธิโชค ปะกะคานินศาลอุทธรณ์ - ม.ร.ว.ทองเพิ่ม ทองแถมแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ