คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 59017หลักกฎหมาย: ความว่า โจทก์อุทธรณ์ ศาลแรงงานกลางสั่งว่า อุทธรณ์ของโจทก์เป็นอุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริง ต้องห้ามตามกฎหมาย จึงไม่รับอุทธรณ์ของโจทก์ โจทก์เห็นว่า โจทก์ได้อุทธรณ์ในปัญหาข้อกฎหมายรวม 2 ประเด็นประเด็นแรกเป็นการตีความข้อตกลงเกี่ยวกับสภาพการจ้างอันเกี่ยวกับตำแหน่งหน้าที่และความรับผิดชอบของโจทก์ ส่วนประเด็นที่สองอุทธรณ์ว่า การเลิกจ้างโจทก์เป็นการเลิกจ้างที่ไม่เป็นธรรมโจทก์จึงมีสิทธิได้รับเงินค่าชดเชยตามกฎหมาย โปรดมีคำสั่งให้รับอุทธรณ์ของโจทก์ด้วย หมายเหตุ จำเลยแถลงคัดค้าน (อันดับ 43) โจทก์ฟ้องขอให้ศาลพิพากษาให้จำเลยจ่ายค่าชดเชย 48,000 บาทให้แก่โจทก์ ศาลแรงงานกลางพิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลแรงงานกลางมีคำสั่งไม่รับอุทธรณ์ดังกล่าว(อันดับ 39) โจทก์จึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 40) คำสั่ง พิเคราะห์แล้ว อุทธรณ์ข้อ 2.1 และข้อ 2.2 ของโจทก์มีข้อความอ้างถึงงานในหน้าที่ของโจทก์แล้วยกเหตุขึ้นกล่าวว่า โจทก์ปฏิบัติงานสมกับตำแหน่งหน้าที่แล้ว และโจทก์ได้แก้ไขปัญหาต่าง ๆ ที่เกิดขึ้น มิได้ทำให้เกิดความเสียหายแก่จำเลย โจทก์ใช้ดุลพินิจสั่งงานโดยอิสระตามข้อตกลงเกี่ยวกับสภาพการจ้างและตามความเหมาะสมในการบริหาร ไม่อาจถือได้ว่า โจทก์ฝ่าฝืนระเบียบเกี่ยวกับการทำงานหรือคำสั่งชอบด้วยกฎหมายของจำเลย เป็นเรื่องโต้แย้งดุลพินิจในการรับฟังพยานหลักฐานของศาลแรงงานกลางที่ฟังว่า โจทก์ไม่ได้ควบคุมการดำเนินการในแต่ละแผนกให้เรียบร้อย ไม่ได้แก้ไขปัญหาตามคำเตือนของจำเลย ไม่ได้สรุปผลการปฏิบัติงานและรายงานผลการแก้ไขปัญหาตามคำสั่งของจำเลย การกระทำของโจทก์จึงเป็นการฝ่าฝืนระเบียบข้อบังคับการทำงานและคำสั่งอันชอบด้วยกฎหมายของจำเลยซึ่งจำเลยได้มีคำเตือนแล้ว ดังนี้ อุทธรณ์ของโจทก์ทั้งสองข้อจึงเป็นอุทธรณ์ในข้อเท็จจริงที่ศาลแรงงานกลางมีคำสั่งไม่รับอุทธรณ์ของโจทก์ชอบแล้ว ให้ยกคำร้อง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 217/2532นายประสิทธิ์ อุปนันท์โจทก์บริษัทโรงแรมศรีชุมพล จำกัดจำเลยนายประสิทธิ์ อุปนันท์ โจทก์ผู้ยื่นคำร้อง พ.ร.บ.จัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ.2522 ม. 54ความว่า โจทก์อุทธรณ์ ศาลแรงงานกลางสั่งว่า อุทธรณ์ของโจทก์เป็นอุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริง ต้องห้ามตามกฎหมาย จึงไม่รับอุทธรณ์ของโจทก์ โจทก์เห็นว่า โจทก์ได้อุทธรณ์ในปัญหาข้อกฎหมายรวม 2 ประเด็นประเด็นแรกเป็นการตีความข้อตกลงเกี่ยวกับสภาพการจ้างอันเกี่ยวกับตำแหน่งหน้าที่และความรับผิดชอบของโจทก์ ส่วนประเด็นที่สองอุทธรณ์ว่า การเลิกจ้างโจทก์เป็นการเลิกจ้างที่ไม่เป็นธรรมโจทก์จึงมีสิทธิได้รับเงินค่าชดเชยตามกฎหมาย โปรดมีคำสั่งให้รับอุทธรณ์ของโจทก์ด้วย หมายเหตุ จำเลยแถลงคัดค้าน (อันดับ 43) โจทก์ฟ้องขอให้ศาลพิพากษาให้จำเลยจ่ายค่าชดเชย 48,000 บาทให้แก่โจทก์ ศาลแรงงานกลางพิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลแรงงานกลางมีคำสั่งไม่รับอุทธรณ์ดังกล่าว(อันดับ 39) โจทก์จึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 40) คำสั่ง พิเคราะห์แล้ว อุทธรณ์ข้อ 2.1 และข้อ 2.2 ของโจทก์มีข้อความอ้างถึงงานในหน้าที่ของโจทก์แล้วยกเหตุขึ้นกล่าวว่า โจทก์ปฏิบัติงานสมกับตำแหน่งหน้าที่แล้ว และโจทก์ได้แก้ไขปัญหาต่าง ๆ ที่เกิดขึ้น มิได้ทำให้เกิดความเสียหายแก่จำเลย โจทก์ใช้ดุลพินิจสั่งงานโดยอิสระตามข้อตกลงเกี่ยวกับสภาพการจ้างและตามความเหมาะสมในการบริหาร ไม่อาจถือได้ว่า โจทก์ฝ่าฝืนระเบียบเกี่ยวกับการทำงานหรือคำสั่งชอบด้วยกฎหมายของจำเลย เป็นเรื่องโต้แย้งดุลพินิจในการรับฟังพยานหลักฐานของศาลแรงงานกลางที่ฟังว่า โจทก์ไม่ได้ควบคุมการดำเนินการในแต่ละแผนกให้เรียบร้อย ไม่ได้แก้ไขปัญหาตามคำเตือนของจำเลย ไม่ได้สรุปผลการปฏิบัติงานและรายงานผลการแก้ไขปัญหาตามคำสั่งของจำเลย การกระทำของโจทก์จึงเป็นการฝ่าฝืนระเบียบข้อบังคับการทำงานและคำสั่งอันชอบด้วยกฎหมายของจำเลยซึ่งจำเลยได้มีคำเตือนแล้ว ดังนี้ อุทธรณ์ของโจทก์ทั้งสองข้อจึงเป็นอุทธรณ์ในข้อเท็จจริงที่ศาลแรงงานกลางมีคำสั่งไม่รับอุทธรณ์ของโจทก์ชอบแล้ว ให้ยกคำร้อง(นำชัย สุนทรพินิจกิจ-มาโนช เพียรสนอง-ศักดา โมกขมรรคกุล)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 217/2532นายประสิทธิ์ อุปนันท์โจทก์บริษัทโรงแรมศรีชุมพล จำกัดจำเลยนายประสิทธิ์ อุปนันท์ โจทก์ผู้ยื่นคำร้อง พ.ร.บ.จัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ.2522 ม. 54ความว่า โจทก์อุทธรณ์ ศาลแรงงานกลางสั่งว่า อุทธรณ์ของโจทก์เป็นอุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริง ต้องห้ามตามกฎหมาย จึงไม่รับอุทธรณ์ของโจทก์ โจทก์เห็นว่า โจทก์ได้อุทธรณ์ในปัญหาข้อกฎหมายรวม 2 ประเด็นประเด็นแรกเป็นการตีความข้อตกลงเกี่ยวกับสภาพการจ้างอันเกี่ยวกับตำแหน่งหน้าที่และความรับผิดชอบของโจทก์ ส่วนประเด็นที่สองอุทธรณ์ว่า การเลิกจ้างโจทก์เป็นการเลิกจ้างที่ไม่เป็นธรรมโจทก์จึงมีสิทธิได้รับเงินค่าชดเชยตามกฎหมาย โปรดมีคำสั่งให้รับอุทธรณ์ของโจทก์ด้วย หมายเหตุ จำเลยแถลงคัดค้าน (อันดับ 43) โจทก์ฟ้องขอให้ศาลพิพากษาให้จำเลยจ่ายค่าชดเชย 48,000 บาทให้แก่โจทก์ ศาลแรงงานกลางพิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลแรงงานกลางมีคำสั่งไม่รับอุทธรณ์ดังกล่าว(อันดับ 39) โจทก์จึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 40) คำสั่ง พิเคราะห์แล้ว อุทธรณ์ข้อ 2.1 และข้อ 2.2 ของโจทก์มีข้อความอ้างถึงงานในหน้าที่ของโจทก์แล้วยกเหตุขึ้นกล่าวว่า โจทก์ปฏิบัติงานสมกับตำแหน่งหน้าที่แล้ว และโจทก์ได้แก้ไขปัญหาต่าง ๆ ที่เกิดขึ้น มิได้ทำให้เกิดความเสียหายแก่จำเลย โจทก์ใช้ดุลพินิจสั่งงานโดยอิสระตามข้อตกลงเกี่ยวกับสภาพการจ้างและตามความเหมาะสมในการบริหาร ไม่อาจถือได้ว่า โจทก์ฝ่าฝืนระเบียบเกี่ยวกับการทำงานหรือคำสั่งชอบด้วยกฎหมายของจำเลย เป็นเรื่องโต้แย้งดุลพินิจในการรับฟังพยานหลักฐานของศาลแรงงานกลางที่ฟังว่า โจทก์ไม่ได้ควบคุมการดำเนินการในแต่ละแผนกให้เรียบร้อย ไม่ได้แก้ไขปัญหาตามคำเตือนของจำเลย ไม่ได้สรุปผลการปฏิบัติงานและรายงานผลการแก้ไขปัญหาตามคำสั่งของจำเลย การกระทำของโจทก์จึงเป็นการฝ่าฝืนระเบียบข้อบังคับการทำงานและคำสั่งอันชอบด้วยกฎหมายของจำเลยซึ่งจำเลยได้มีคำเตือนแล้ว ดังนี้ อุทธรณ์ของโจทก์ทั้งสองข้อจึงเป็นอุทธรณ์ในข้อเท็จจริงที่ศาลแรงงานกลางมีคำสั่งไม่รับอุทธรณ์ของโจทก์ชอบแล้ว ให้ยกคำร้อง(นำชัย สุนทรพินิจกิจ-มาโนช เพียรสนอง-ศักดา โมกขมรรคกุล)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ