คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1365/2514หลักกฎหมาย: คำร้องของโจทก์ที่ขอถอนฟ้องภายหลังจำเลยยื่นคำให้การแล้วนั้น ไม่จำเป็นต้องกล่าวถึงข้อเท็จจริงตั้งเป็นประเด็นมาขอถอนฟ้องจะกล่าวขอถอนฟ้องขึ้นมาลอย ๆ ก็ได้ ศาลจะต้องฟังจำเลยก่อนถึงแม้จำเลยจะคัดค้าน ศาลก็มีอำนาจอนุญาตให้โจทก์ถอนฟ้องได้โดยพิจารณาคำคัดค้านของจำเลยประกอบดุลพินิจว่าควรจะอนุญาตให้ถอนฟ้องหรือไม่เท่านั้นโจทก์ฟ้องว่า นายสุทธิพงศ์ ศรีวิกรม์ ซึ่งเดิมเป็นสามีของโจทก์ได้ทำพินัยกรรมยกทรัพย์มรดกให้แก่บุตร ๔ คน ซึ่งเกิดกับโจทก์ในพินัยกรรมระบุตั้งให้จำเลยทั้งสองเป็นผู้ปกครองทรัพย์มรดกและเป็นผู้จัดการมรดก และระบุว่าถ้าโจทก์ซึ่งหย่ากับนายสุทธิพงศ์ไปแล้วยังไม่ได้แต่งงาน มีความประพฤติดีให้ผู้จัดการมรดกทั้งสองร่วมกันพิจารณาให้โจทก์เข้าร่วมเป็นผู้จัดการมรดกอีกผู้หนึ่งด้วย นายสุทธิพงศ์ได้ถึงแก่กรรมไปแล้ว จำเลยทั้งสองได้ยื่นคำร้องขอและศาลมีคำสั่งตั้งให้เป็นผู้จัดการมรดก โจทก์ได้เตือนให้จำเลยจัดการให้โจทก์เข้าร่วมเป็นผู้จัดการมรดก จำเลยบิดพลิ้วและโจทก์ทราบว่าจำเลยละเลยไม่ทำการตามหน้าที่ผู้จัดการมรดกหลายประการ และดำเนินการอันไม่สมควรหลายประการ ซึ่งเป็นการเสียหายแก่ทรัพย์มรดก และผลประโยชน์ของบุตรโจทก์ ขอให้ศาลพิพากษาให้จำเลยรับโจทก์เข้าร่วมเป็นผู้จัดการมรดกตามพินัยกรรม จำเลยทั้งสองให้การว่า จำเลยได้จัดการมรดกของนายสุทธิพงศ์เสร็จสิ้นไปแล้ว โจทก์ได้ขอเข้าร่วมเป็นผู้จัดการมรดกจริง แต่จำเลยเห็นว่าโจทก์ยังขาดคุณสมบัติตามพินัยกรรม ฟ้องโจทก์ไม่ได้บรรยายว่าจำเลยจัดการมรดกให้เกิดความเสียหายหรือไม่ทำการตามหน้าที่หรือจะร่วมจัดการมรดกเพราะเหตุใด จึงเป็นฟ้องเคลือบคลุม เวลานี้จำเลยเป็นแต่เพียงผู้จัดการมรดกไปจนกว่าบุตรของเจ้ามรดกจะบรรลุนิติภาวะเท่านั้น เมื่อไม่มีการจัดการมรดกตามที่โจทก์ขอเข้าร่วมจัดการแล้ว คำขอท้ายฟ้องของโจทก์จึงบังคับไม่ได้ ในวันชี้สองสถานโจทก์ยื่นคำร้องว่า โจทก์เห็นยังไม่เป็นการเหมาะสมที่จะดำเนินคดีนี้ต่อไป จึงขอถอนฟ้องคดีนี้เสีย ศาลชั้นต้นสอบถามฝ่ายจำเลย ทนายจำเลยแถลงคัดค้านการขอถอนฟ้องเพราะจำเลยยื่นคำให้การแล้ว ประกอบกับโจทก์ฟ้องคดีมาไม่ถูกต้องบังคับคดีไม่ได้ ชอบที่ศาลจะพิพากษายกฟ้อง ศาลชั้นต้นเห็นว่าแม้จำเลยจะคัดค้านโดยเหตุผลดังกล่าว แต่เพื่อความเป็นธรรมแห่งคดีสมควรจะอนุญาตให้โจทก์ถอนฟ้องได้ จึงอนุญาตให้ถอนฟ้อง จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ภายหลังที่จำเลยยื่นคำให้การแล้ว ถ้าโจทก์ขอถอนฟ้อง ศาลจะต้องฟังจำเลยก่อนว่าจะคัดค้านประการใดหรือไม่แม้จำเลยคัดค้าน ศาลก็มีอำนาจที่จะอนุญาตให้ถอนฟ้องได้ คำร้องขอถอนฟ้องไม่จำเป็นต้องกล่าวถึงข้อเท็จจริงตั้งเป็นประเด็นมาขอถอนฟ้อง เพียงแต่กล่าวขอถอนฟ้องขึ้นมาลอย ๆ เช่นนี้ก็อาจทำได้ เมื่อมีคำคัดค้านของจำเลย ศาลก็ชอบที่จะพิจารณาคำคัดค้านประกอบดุลพินิจว่าควรจะอนุญาตให้ถอนฟ้องหรือไม่เท่านั้นที่ศาลชั้นต้นอนุญาตให้ถอนฟ้องนั้นเป็นการใช้ดุลพินิจที่ชอบแล้วส่วนที่อ้างเหตุว่าเพื่อความเที่ยงธรรมนั้นก็มิใช่เป็นเรื่องนอกประเด็น พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1365/2514นางสุรภีร์ โรจนวงศ์โจทก์นางสมศรี เจริญรัชต์ภาคย์ ที่ 1 กับพวกรวม 2 คนจำเลย ป.วิ.พ. ม. 172, ม. 175, ม. 177 ป.พ.พ. ม. 1713คำร้องของโจทก์ที่ขอถอนฟ้องภายหลังจำเลยยื่นคำให้การแล้วนั้น ไม่จำเป็นต้องกล่าวถึงข้อเท็จจริงตั้งเป็นประเด็นมาขอถอนฟ้องจะกล่าวขอถอนฟ้องขึ้นมาลอย ๆ ก็ได้ ศาลจะต้องฟังจำเลยก่อนถึงแม้จำเลยจะคัดค้าน ศาลก็มีอำนาจอนุญาตให้โจทก์ถอนฟ้องได้โดยพิจารณาคำคัดค้านของจำเลยประกอบดุลพินิจว่าควรจะอนุญาตให้ถอนฟ้องหรือไม่เท่านั้นโจทก์ฟ้องว่า นายสุทธิพงศ์ ศรีวิกรม์ ซึ่งเดิมเป็นสามีของโจทก์ได้ทำพินัยกรรมยกทรัพย์มรดกให้แก่บุตร ๔ คน ซึ่งเกิดกับโจทก์ในพินัยกรรมระบุตั้งให้จำเลยทั้งสองเป็นผู้ปกครองทรัพย์มรดกและเป็นผู้จัดการมรดก และระบุว่าถ้าโจทก์ซึ่งหย่ากับนายสุทธิพงศ์ไปแล้วยังไม่ได้แต่งงาน มีความประพฤติดีให้ผู้จัดการมรดกทั้งสองร่วมกันพิจารณาให้โจทก์เข้าร่วมเป็นผู้จัดการมรดกอีกผู้หนึ่งด้วย นายสุทธิพงศ์ได้ถึงแก่กรรมไปแล้ว จำเลยทั้งสองได้ยื่นคำร้องขอและศาลมีคำสั่งตั้งให้เป็นผู้จัดการมรดก โจทก์ได้เตือนให้จำเลยจัดการให้โจทก์เข้าร่วมเป็นผู้จัดการมรดก จำเลยบิดพลิ้วและโจทก์ทราบว่าจำเลยละเลยไม่ทำการตามหน้าที่ผู้จัดการมรดกหลายประการ และดำเนินการอันไม่สมควรหลายประการ ซึ่งเป็นการเสียหายแก่ทรัพย์มรดก และผลประโยชน์ของบุตรโจทก์ ขอให้ศาลพิพากษาให้จำเลยรับโจทก์เข้าร่วมเป็นผู้จัดการมรดกตามพินัยกรรม จำเลยทั้งสองให้การว่า จำเลยได้จัดการมรดกของนายสุทธิพงศ์เสร็จสิ้นไปแล้ว โจทก์ได้ขอเข้าร่วมเป็นผู้จัดการมรดกจริง แต่จำเลยเห็นว่าโจทก์ยังขาดคุณสมบัติตามพินัยกรรม ฟ้องโจทก์ไม่ได้บรรยายว่าจำเลยจัดการมรดกให้เกิดความเสียหายหรือไม่ทำการตามหน้าที่หรือจะร่วมจัดการมรดกเพราะเหตุใด จึงเป็นฟ้องเคลือบคลุม เวลานี้จำเลยเป็นแต่เพียงผู้จัดการมรดกไปจนกว่าบุตรของเจ้ามรดกจะบรรลุนิติภาวะเท่านั้น เมื่อไม่มีการจัดการมรดกตามที่โจทก์ขอเข้าร่วมจัดการแล้ว คำขอท้ายฟ้องของโจทก์จึงบังคับไม่ได้ ในวันชี้สองสถานโจทก์ยื่นคำร้องว่า โจทก์เห็นยังไม่เป็นการเหมาะสมที่จะดำเนินคดีนี้ต่อไป จึงขอถอนฟ้องคดีนี้เสีย ศาลชั้นต้นสอบถามฝ่ายจำเลย ทนายจำเลยแถลงคัดค้านการขอถอนฟ้องเพราะจำเลยยื่นคำให้การแล้ว ประกอบกับโจทก์ฟ้องคดีมาไม่ถูกต้องบังคับคดีไม่ได้ ชอบที่ศาลจะพิพากษายกฟ้อง ศาลชั้นต้นเห็นว่าแม้จำเลยจะคัดค้านโดยเหตุผลดังกล่าว แต่เพื่อความเป็นธรรมแห่งคดีสมควรจะอนุญาตให้โจทก์ถอนฟ้องได้ จึงอนุญาตให้ถอนฟ้อง จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ภายหลังที่จำเลยยื่นคำให้การแล้ว ถ้าโจทก์ขอถอนฟ้อง ศาลจะต้องฟังจำเลยก่อนว่าจะคัดค้านประการใดหรือไม่แม้จำเลยคัดค้าน ศาลก็มีอำนาจที่จะอนุญาตให้ถอนฟ้องได้ คำร้องขอถอนฟ้องไม่จำเป็นต้องกล่าวถึงข้อเท็จจริงตั้งเป็นประเด็นมาขอถอนฟ้อง เพียงแต่กล่าวขอถอนฟ้องขึ้นมาลอย ๆ เช่นนี้ก็อาจทำได้ เมื่อมีคำคัดค้านของจำเลย ศาลก็ชอบที่จะพิจารณาคำคัดค้านประกอบดุลพินิจว่าควรจะอนุญาตให้ถอนฟ้องหรือไม่เท่านั้นที่ศาลชั้นต้นอนุญาตให้ถอนฟ้องนั้นเป็นการใช้ดุลพินิจที่ชอบแล้วส่วนที่อ้างเหตุว่าเพื่อความเที่ยงธรรมนั้นก็มิใช่เป็นเรื่องนอกประเด็น พิพากษายืน(ศริ มลิลา-วิกรม เมาลานนท์-แปลก ศิงฆมานันท์)ศาลแพ่ง - นายวิถี ปานะบุตรศาลอุทธรณ์ - นายบุญชัย สยามเนตรแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า นายสุทธิพงศ์ ศรีวิกรม์ ซึ่งเดิมเป็นสามีของโจทก์ได้ทำพินัยกรรมยกทรัพย์มรดกให้แก่บุตร ๔ คน ซึ่งเกิดกับโจทก์ในพินัยกรรมระบุตั้งให้จำเลยทั้งสองเป็นผู้ปกครองทรัพย์มรดกและเป็นผู้จัดการมรดก และระบุว่าถ้าโจทก์ซึ่งหย่ากับนายสุทธิพงศ์ไปแล้วยังไม่ได้แต่งงาน มีความประพฤติดีให้ผู้จัดการมรดกทั้งสองร่วมกันพิจารณาให้โจทก์เข้าร่วมเป็นผู้จัดการมรดกอีกผู้หนึ่งด้วย นายสุทธิพงศ์ได้ถึงแก่กรรมไปแล้ว จำเลยทั้งสองได้ยื่นคำร้องขอและศาลมีคำสั่งตั้งให้เป็นผู้จัดการมรดก โจทก์ได้เตือนให้จำเลยจัดการให้โจทก์เข้าร่วมเป็นผู้จัดการมรดก จำเลยบิดพลิ้วและโจทก์ทราบว่าจำเลยละเลยไม่ทำการตามหน้าที่ผู้จัดการมรดกหลายประการ และดำเนินการอันไม่สมควรหลายประการ ซึ่งเป็นการเสียหายแก่ทรัพย์มรดก และผลประโยชน์ของบุตรโจทก์ ขอให้ศาลพิพากษาให้จำเลยรับโจทก์เข้าร่วมเป็นผู้จัดการมรดกตามพินัยกรรม จำเลยทั้งสองให้การว่า จำเลยได้จัดการมรดกของนายสุทธิพงศ์เสร็จสิ้นไปแล้ว โจทก์ได้ขอเข้าร่วมเป็นผู้จัดการมรดกจริง แต่จำเลยเห็นว่าโจทก์ยังขาดคุณสมบัติตามพินัยกรรม ฟ้องโจทก์ไม่ได้บรรยายว่าจำเลยจัดการมรดกให้เกิดความเสียหายหรือไม่ทำการตามหน้าที่หรือจะร่วมจัดการมรดกเพราะเหตุใด จึงเป็นฟ้องเคลือบคลุม เวลานี้จำเลยเป็นแต่เพียงผู้จัดการมรดกไปจนกว่าบุตรของเจ้ามรดกจะบรรลุนิติภาวะเท่านั้น เมื่อไม่มีการจัดการมรดกตามที่โจทก์ขอเข้าร่วมจัดการแล้ว คำขอท้ายฟ้องของโจทก์จึงบังคับไม่ได้ ในวันชี้สองสถานโจทก์ยื่นคำร้องว่า โจทก์เห็นยังไม่เป็นการเหมาะสมที่จะดำเนินคดีนี้ต่อไป จึงขอถอนฟ้องคดีนี้เสีย ศาลชั้นต้นสอบถามฝ่ายจำเลย ทนายจำเลยแถลงคัดค้านการขอถอนฟ้องเพราะจำเลยยื่นคำให้การแล้ว ประกอบกับโจทก์ฟ้องคดีมาไม่ถูกต้องบังคับคดีไม่ได้ ชอบที่ศาลจะพิพากษายกฟ้อง ศาลชั้นต้นเห็นว่าแม้จำเลยจะคัดค้านโดยเหตุผลดังกล่าว แต่เพื่อความเป็นธรรมแห่งคดีสมควรจะอนุญาตให้โจทก์ถอนฟ้องได้ จึงอนุญาตให้ถอนฟ้อง จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ภายหลังที่จำเลยยื่นคำให้การแล้ว ถ้าโจทก์ขอถอนฟ้อง ศาลจะต้องฟังจำเลยก่อนว่าจะคัดค้านประการใดหรือไม่แม้จำเลยคัดค้าน ศาลก็มีอำนาจที่จะอนุญาตให้ถอนฟ้องได้ คำร้องขอถอนฟ้องไม่จำเป็นต้องกล่าวถึงข้อเท็จจริงตั้งเป็นประเด็นมาขอถอนฟ้อง เพียงแต่กล่าวขอถอนฟ้องขึ้นมาลอย ๆ เช่นนี้ก็อาจทำได้ เมื่อมีคำคัดค้านของจำเลย ศาลก็ชอบที่จะพิจารณาคำคัดค้านประกอบดุลพินิจว่าควรจะอนุญาตให้ถอนฟ้องหรือไม่เท่านั้นที่ศาลชั้นต้นอนุญาตให้ถอนฟ้องนั้นเป็นการใช้ดุลพินิจที่ชอบแล้วส่วนที่อ้างเหตุว่าเพื่อความเที่ยงธรรมนั้นก็มิใช่เป็นเรื่องนอกประเด็น พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1365/2514นางสุรภีร์ โรจนวงศ์โจทก์นางสมศรี เจริญรัชต์ภาคย์ ที่ 1 กับพวกรวม 2 คนจำเลย ป.วิ.พ. ม. 172, ม. 175, ม. 177 ป.พ.พ. ม. 1713คำร้องของโจทก์ที่ขอถอนฟ้องภายหลังจำเลยยื่นคำให้การแล้วนั้น ไม่จำเป็นต้องกล่าวถึงข้อเท็จจริงตั้งเป็นประเด็นมาขอถอนฟ้องจะกล่าวขอถอนฟ้องขึ้นมาลอย ๆ ก็ได้ ศาลจะต้องฟังจำเลยก่อนถึงแม้จำเลยจะคัดค้าน ศาลก็มีอำนาจอนุญาตให้โจทก์ถอนฟ้องได้โดยพิจารณาคำคัดค้านของจำเลยประกอบดุลพินิจว่าควรจะอนุญาตให้ถอนฟ้องหรือไม่เท่านั้นโจทก์ฟ้องว่า นายสุทธิพงศ์ ศรีวิกรม์ ซึ่งเดิมเป็นสามีของโจทก์ได้ทำพินัยกรรมยกทรัพย์มรดกให้แก่บุตร ๔ คน ซึ่งเกิดกับโจทก์ในพินัยกรรมระบุตั้งให้จำเลยทั้งสองเป็นผู้ปกครองทรัพย์มรดกและเป็นผู้จัดการมรดก และระบุว่าถ้าโจทก์ซึ่งหย่ากับนายสุทธิพงศ์ไปแล้วยังไม่ได้แต่งงาน มีความประพฤติดีให้ผู้จัดการมรดกทั้งสองร่วมกันพิจารณาให้โจทก์เข้าร่วมเป็นผู้จัดการมรดกอีกผู้หนึ่งด้วย นายสุทธิพงศ์ได้ถึงแก่กรรมไปแล้ว จำเลยทั้งสองได้ยื่นคำร้องขอและศาลมีคำสั่งตั้งให้เป็นผู้จัดการมรดก โจทก์ได้เตือนให้จำเลยจัดการให้โจทก์เข้าร่วมเป็นผู้จัดการมรดก จำเลยบิดพลิ้วและโจทก์ทราบว่าจำเลยละเลยไม่ทำการตามหน้าที่ผู้จัดการมรดกหลายประการ และดำเนินการอันไม่สมควรหลายประการ ซึ่งเป็นการเสียหายแก่ทรัพย์มรดก และผลประโยชน์ของบุตรโจทก์ ขอให้ศาลพิพากษาให้จำเลยรับโจทก์เข้าร่วมเป็นผู้จัดการมรดกตามพินัยกรรม จำเลยทั้งสองให้การว่า จำเลยได้จัดการมรดกของนายสุทธิพงศ์เสร็จสิ้นไปแล้ว โจทก์ได้ขอเข้าร่วมเป็นผู้จัดการมรดกจริง แต่จำเลยเห็นว่าโจทก์ยังขาดคุณสมบัติตามพินัยกรรม ฟ้องโจทก์ไม่ได้บรรยายว่าจำเลยจัดการมรดกให้เกิดความเสียหายหรือไม่ทำการตามหน้าที่หรือจะร่วมจัดการมรดกเพราะเหตุใด จึงเป็นฟ้องเคลือบคลุม เวลานี้จำเลยเป็นแต่เพียงผู้จัดการมรดกไปจนกว่าบุตรของเจ้ามรดกจะบรรลุนิติภาวะเท่านั้น เมื่อไม่มีการจัดการมรดกตามที่โจทก์ขอเข้าร่วมจัดการแล้ว คำขอท้ายฟ้องของโจทก์จึงบังคับไม่ได้ ในวันชี้สองสถานโจทก์ยื่นคำร้องว่า โจทก์เห็นยังไม่เป็นการเหมาะสมที่จะดำเนินคดีนี้ต่อไป จึงขอถอนฟ้องคดีนี้เสีย ศาลชั้นต้นสอบถามฝ่ายจำเลย ทนายจำเลยแถลงคัดค้านการขอถอนฟ้องเพราะจำเลยยื่นคำให้การแล้ว ประกอบกับโจทก์ฟ้องคดีมาไม่ถูกต้องบังคับคดีไม่ได้ ชอบที่ศาลจะพิพากษายกฟ้อง ศาลชั้นต้นเห็นว่าแม้จำเลยจะคัดค้านโดยเหตุผลดังกล่าว แต่เพื่อความเป็นธรรมแห่งคดีสมควรจะอนุญาตให้โจทก์ถอนฟ้องได้ จึงอนุญาตให้ถอนฟ้อง จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ภายหลังที่จำเลยยื่นคำให้การแล้ว ถ้าโจทก์ขอถอนฟ้อง ศาลจะต้องฟังจำเลยก่อนว่าจะคัดค้านประการใดหรือไม่แม้จำเลยคัดค้าน ศาลก็มีอำนาจที่จะอนุญาตให้ถอนฟ้องได้ คำร้องขอถอนฟ้องไม่จำเป็นต้องกล่าวถึงข้อเท็จจริงตั้งเป็นประเด็นมาขอถอนฟ้อง เพียงแต่กล่าวขอถอนฟ้องขึ้นมาลอย ๆ เช่นนี้ก็อาจทำได้ เมื่อมีคำคัดค้านของจำเลย ศาลก็ชอบที่จะพิจารณาคำคัดค้านประกอบดุลพินิจว่าควรจะอนุญาตให้ถอนฟ้องหรือไม่เท่านั้นที่ศาลชั้นต้นอนุญาตให้ถอนฟ้องนั้นเป็นการใช้ดุลพินิจที่ชอบแล้วส่วนที่อ้างเหตุว่าเพื่อความเที่ยงธรรมนั้นก็มิใช่เป็นเรื่องนอกประเด็น พิพากษายืน(ศริ มลิลา-วิกรม เมาลานนท์-แปลก ศิงฆมานันท์)ศาลแพ่ง - นายวิถี ปานะบุตรศาลอุทธรณ์ - นายบุญชัย สยามเนตรแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ