คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 32/2502หลักกฎหมาย: เมื่อโจทก์สืบจำนวนเนื้อไม้ที่ขายให้จำเลยตามฟ้องไม่ได้จำเลยก็ควรรับผิดตามจำนวนเนื้อไม้เท่าที่จำเลยให้การรับเท่านั้นโจทก์ฟ้องว่า ส่งไม้สักขายให้จำเลยรวม 6 ครั้ง เป็นเนื้อไม้ทั้งหมด 11 ยก 6 วา 4 นิ้ว คิดเป็นเงิน 10,400 บาท โจทก์ทวงถามจำเลยผลัดผ่อนเรื่อยมา ขอให้ศาลบังคับจำเลยชำระค่าไม้สักกับดอกเบี้ยร้อยละ 7.5 ต่อปี นับแต่วันฟ้อง ฯลฯจำเลยปฏิเสธว่าไม่ได้ตกลงซื้อไม้กับโจทก์ จำเลยเป็นคนกลางติดต่อให้ผู้รับเหมากับโจทก์ตกลงกันเอง โจทก์ส่งไม้มาให้จำเลยจัดการรับแทนแล้วส่งให้ผู้รับเหมาอีกต่อหนึ่ง ไม้ที่ส่งมาไม่เกิน 4 ยก 3 วา ราคาไม่เกิน 1,600 บาทฟ้องโจทก์เคลือบคลุมศาลชั้นต้นเห็นว่า ฟ้องโจทก์ไม่เคลือบคลุม และฟังว่าจำเลยรับซื้อไม้จากโจทก์ และเห็นว่าจำนวนไม้และราคาโจทก์จำเลยรับกันแต่จำนวนน้ำหนัก และวิธีคำนวณเป็นยกจากน้ำหนักไม่มีวิธีที่จะทำได้โจทก์ว่ามีทั้งหมด 11 ยก 6 วา4 นิ้ว จำเลยรับแต่เพียง 4 ยก 3 วา เพื่อความเป็นธรรมก็จำเป็นต้องคำนวณโดยวิธีถัวเฉลี่ยเท่ากับ 7 ยก 6 วา 50 นิ้ว ราคายกละ 600 บาท เป็นเงิน 4,445 บาท พิพากษาให้จำเลยใช้ราคาไม้ 4,445 บาท ให้โจทก์ และศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า เมื่อโจทก์สืบไม่ได้ความพอให้คำนวณได้ว่าไม้ที่โจทก์ส่งให้จำเลยรายนี้มีจำนวนเป็น ยก วา นิ้ว ก็ไม่อาจคำนวณเป็นราคาไม่ได้ดังฟ้อง การที่ศาลทั้งสองคำนวณโดยวิธีถัวเฉลี่ยโดยถือเอาจำนวนไม้ที่โจทก์และจำเลยโต้เถียงรวมกันแล้วมาเอกสองหารเช่นนี้ไม่มีหลักเกณฑ์อันใดเลย ดังนี้ เมื่อโจทก์สืบไม่ได้จำเลยก็ควรรับผิดตามจำนวนไม้เท่าที่จำเลยให้การรับคือ เป็นไม้ 4 ยก 3 วา ส่วนราคาไม้นั้น เห็นว่าราคายกละ 600 บาท เป็นการสมควรแล้ว ไม้ 4 ยก3 วา จึงคิดเป็นเงิน 2,512 บาท 50 สตางค์พิพากษาแก้ให้จำเลยใช้ราคาไม้ 2,512 บาท 50 สตางค์ ให้โจทก์ ฯลฯ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 32/2502นายจอม หิตะสานโจทก์นายธรรมศักดิ์ กะสิกูลจำเลย ป.วิ.พ. ม. 84, ม. 177, ม. 183เมื่อโจทก์สืบจำนวนเนื้อไม้ที่ขายให้จำเลยตามฟ้องไม่ได้จำเลยก็ควรรับผิดตามจำนวนเนื้อไม้เท่าที่จำเลยให้การรับเท่านั้นโจทก์ฟ้องว่า ส่งไม้สักขายให้จำเลยรวม 6 ครั้ง เป็นเนื้อไม้ทั้งหมด 11 ยก 6 วา 4 นิ้ว คิดเป็นเงิน 10,400 บาท โจทก์ทวงถามจำเลยผลัดผ่อนเรื่อยมา ขอให้ศาลบังคับจำเลยชำระค่าไม้สักกับดอกเบี้ยร้อยละ 7.5 ต่อปี นับแต่วันฟ้อง ฯลฯจำเลยปฏิเสธว่าไม่ได้ตกลงซื้อไม้กับโจทก์ จำเลยเป็นคนกลางติดต่อให้ผู้รับเหมากับโจทก์ตกลงกันเอง โจทก์ส่งไม้มาให้จำเลยจัดการรับแทนแล้วส่งให้ผู้รับเหมาอีกต่อหนึ่ง ไม้ที่ส่งมาไม่เกิน 4 ยก 3 วา ราคาไม่เกิน 1,600 บาทฟ้องโจทก์เคลือบคลุมศาลชั้นต้นเห็นว่า ฟ้องโจทก์ไม่เคลือบคลุม และฟังว่าจำเลยรับซื้อไม้จากโจทก์ และเห็นว่าจำนวนไม้และราคาโจทก์จำเลยรับกันแต่จำนวนน้ำหนัก และวิธีคำนวณเป็นยกจากน้ำหนักไม่มีวิธีที่จะทำได้โจทก์ว่ามีทั้งหมด 11 ยก 6 วา4 นิ้ว จำเลยรับแต่เพียง 4 ยก 3 วา เพื่อความเป็นธรรมก็จำเป็นต้องคำนวณโดยวิธีถัวเฉลี่ยเท่ากับ 7 ยก 6 วา 50 นิ้ว ราคายกละ 600 บาท เป็นเงิน 4,445 บาท พิพากษาให้จำเลยใช้ราคาไม้ 4,445 บาท ให้โจทก์ และศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า เมื่อโจทก์สืบไม่ได้ความพอให้คำนวณได้ว่าไม้ที่โจทก์ส่งให้จำเลยรายนี้มีจำนวนเป็น ยก วา นิ้ว ก็ไม่อาจคำนวณเป็นราคาไม่ได้ดังฟ้อง การที่ศาลทั้งสองคำนวณโดยวิธีถัวเฉลี่ยโดยถือเอาจำนวนไม้ที่โจทก์และจำเลยโต้เถียงรวมกันแล้วมาเอกสองหารเช่นนี้ไม่มีหลักเกณฑ์อันใดเลย ดังนี้ เมื่อโจทก์สืบไม่ได้จำเลยก็ควรรับผิดตามจำนวนไม้เท่าที่จำเลยให้การรับคือ เป็นไม้ 4 ยก 3 วา ส่วนราคาไม้นั้น เห็นว่าราคายกละ 600 บาท เป็นการสมควรแล้ว ไม้ 4 ยก3 วา จึงคิดเป็นเงิน 2,512 บาท 50 สตางค์พิพากษาแก้ให้จำเลยใช้ราคาไม้ 2,512 บาท 50 สตางค์ ให้โจทก์ ฯลฯ(ดุลยทัณฑ์ชนาณัติ-มนูภันย์วิมลสาร-ประศาสน์วินิจฉัย)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า ส่งไม้สักขายให้จำเลยรวม 6 ครั้ง เป็นเนื้อไม้ทั้งหมด 11 ยก 6 วา 4 นิ้ว คิดเป็นเงิน 10,400 บาท โจทก์ทวงถามจำเลยผลัดผ่อนเรื่อยมา ขอให้ศาลบังคับจำเลยชำระค่าไม้สักกับดอกเบี้ยร้อยละ 7.5 ต่อปี นับแต่วันฟ้อง ฯลฯจำเลยปฏิเสธว่าไม่ได้ตกลงซื้อไม้กับโจทก์ จำเลยเป็นคนกลางติดต่อให้ผู้รับเหมากับโจทก์ตกลงกันเอง โจทก์ส่งไม้มาให้จำเลยจัดการรับแทนแล้วส่งให้ผู้รับเหมาอีกต่อหนึ่ง ไม้ที่ส่งมาไม่เกิน 4 ยก 3 วา ราคาไม่เกิน 1,600 บาทฟ้องโจทก์เคลือบคลุมศาลชั้นต้นเห็นว่า ฟ้องโจทก์ไม่เคลือบคลุม และฟังว่าจำเลยรับซื้อไม้จากโจทก์ และเห็นว่าจำนวนไม้และราคาโจทก์จำเลยรับกันแต่จำนวนน้ำหนัก และวิธีคำนวณเป็นยกจากน้ำหนักไม่มีวิธีที่จะทำได้โจทก์ว่ามีทั้งหมด 11 ยก 6 วา4 นิ้ว จำเลยรับแต่เพียง 4 ยก 3 วา เพื่อความเป็นธรรมก็จำเป็นต้องคำนวณโดยวิธีถัวเฉลี่ยเท่ากับ 7 ยก 6 วา 50 นิ้ว ราคายกละ 600 บาท เป็นเงิน 4,445 บาท พิพากษาให้จำเลยใช้ราคาไม้ 4,445 บาท ให้โจทก์ และศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า เมื่อโจทก์สืบไม่ได้ความพอให้คำนวณได้ว่าไม้ที่โจทก์ส่งให้จำเลยรายนี้มีจำนวนเป็น ยก วา นิ้ว ก็ไม่อาจคำนวณเป็นราคาไม่ได้ดังฟ้อง การที่ศาลทั้งสองคำนวณโดยวิธีถัวเฉลี่ยโดยถือเอาจำนวนไม้ที่โจทก์และจำเลยโต้เถียงรวมกันแล้วมาเอกสองหารเช่นนี้ไม่มีหลักเกณฑ์อันใดเลย ดังนี้ เมื่อโจทก์สืบไม่ได้จำเลยก็ควรรับผิดตามจำนวนไม้เท่าที่จำเลยให้การรับคือ เป็นไม้ 4 ยก 3 วา ส่วนราคาไม้นั้น เห็นว่าราคายกละ 600 บาท เป็นการสมควรแล้ว ไม้ 4 ยก3 วา จึงคิดเป็นเงิน 2,512 บาท 50 สตางค์พิพากษาแก้ให้จำเลยใช้ราคาไม้ 2,512 บาท 50 สตางค์ ให้โจทก์ ฯลฯ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 32/2502นายจอม หิตะสานโจทก์นายธรรมศักดิ์ กะสิกูลจำเลย ป.วิ.พ. ม. 84, ม. 177, ม. 183เมื่อโจทก์สืบจำนวนเนื้อไม้ที่ขายให้จำเลยตามฟ้องไม่ได้จำเลยก็ควรรับผิดตามจำนวนเนื้อไม้เท่าที่จำเลยให้การรับเท่านั้นโจทก์ฟ้องว่า ส่งไม้สักขายให้จำเลยรวม 6 ครั้ง เป็นเนื้อไม้ทั้งหมด 11 ยก 6 วา 4 นิ้ว คิดเป็นเงิน 10,400 บาท โจทก์ทวงถามจำเลยผลัดผ่อนเรื่อยมา ขอให้ศาลบังคับจำเลยชำระค่าไม้สักกับดอกเบี้ยร้อยละ 7.5 ต่อปี นับแต่วันฟ้อง ฯลฯจำเลยปฏิเสธว่าไม่ได้ตกลงซื้อไม้กับโจทก์ จำเลยเป็นคนกลางติดต่อให้ผู้รับเหมากับโจทก์ตกลงกันเอง โจทก์ส่งไม้มาให้จำเลยจัดการรับแทนแล้วส่งให้ผู้รับเหมาอีกต่อหนึ่ง ไม้ที่ส่งมาไม่เกิน 4 ยก 3 วา ราคาไม่เกิน 1,600 บาทฟ้องโจทก์เคลือบคลุมศาลชั้นต้นเห็นว่า ฟ้องโจทก์ไม่เคลือบคลุม และฟังว่าจำเลยรับซื้อไม้จากโจทก์ และเห็นว่าจำนวนไม้และราคาโจทก์จำเลยรับกันแต่จำนวนน้ำหนัก และวิธีคำนวณเป็นยกจากน้ำหนักไม่มีวิธีที่จะทำได้โจทก์ว่ามีทั้งหมด 11 ยก 6 วา4 นิ้ว จำเลยรับแต่เพียง 4 ยก 3 วา เพื่อความเป็นธรรมก็จำเป็นต้องคำนวณโดยวิธีถัวเฉลี่ยเท่ากับ 7 ยก 6 วา 50 นิ้ว ราคายกละ 600 บาท เป็นเงิน 4,445 บาท พิพากษาให้จำเลยใช้ราคาไม้ 4,445 บาท ให้โจทก์ และศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า เมื่อโจทก์สืบไม่ได้ความพอให้คำนวณได้ว่าไม้ที่โจทก์ส่งให้จำเลยรายนี้มีจำนวนเป็น ยก วา นิ้ว ก็ไม่อาจคำนวณเป็นราคาไม่ได้ดังฟ้อง การที่ศาลทั้งสองคำนวณโดยวิธีถัวเฉลี่ยโดยถือเอาจำนวนไม้ที่โจทก์และจำเลยโต้เถียงรวมกันแล้วมาเอกสองหารเช่นนี้ไม่มีหลักเกณฑ์อันใดเลย ดังนี้ เมื่อโจทก์สืบไม่ได้จำเลยก็ควรรับผิดตามจำนวนไม้เท่าที่จำเลยให้การรับคือ เป็นไม้ 4 ยก 3 วา ส่วนราคาไม้นั้น เห็นว่าราคายกละ 600 บาท เป็นการสมควรแล้ว ไม้ 4 ยก3 วา จึงคิดเป็นเงิน 2,512 บาท 50 สตางค์พิพากษาแก้ให้จำเลยใช้ราคาไม้ 2,512 บาท 50 สตางค์ ให้โจทก์ ฯลฯ(ดุลยทัณฑ์ชนาณัติ-มนูภันย์วิมลสาร-ประศาสน์วินิจฉัย)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ