คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 172/2481หลักกฎหมาย: ศาลชั้นต้นพิพากษาให้ปรับจำเลยและริบแร่ของกลางจำเลยได้ชำระค่าปรับแล้วในระหว่างอุทธรณ์จำเลยตายดังนี้ ผู้จัดการมฤดกของจำเลยหมดความชอบธรรมที่จะร้องขอเงินค่าปรับและแร่ของกลางคืน (หมายเหตุ เรื่องนี้มารดาจำเลยเคยร้องขอรับมฤดกความครั้งหนึ่งแล้วตามฎีกาที่ 1685/2479)จำเลยกระทำผิด พ.ร.บ. จำกัดแร่ดีบุกศาลชั้นต้นปรับ ๕๐๐ บาท และริบแร่ของกลางโจทก์จำเลยต่างอุทธรณ์ในระหว่างจำเลยตาย ป.ยื่นคำร้องขอรับมฤดกความ ศาลฎีกาสั่งว่าคดีเป็นอันระงับไปด้วยมรณะของจำเลยไม่ยอมให้ ป.รับมฤดกความ บัดนี้ผู้ร้องซึ่งเป็นผู้จัดการมฤตกของจำเลยยื่นคำร้องขอคืนค่าปรับและแร่ของกลาง ศาลฎีกาตัดสินว่า ตามกฎหมายอาญา ม.๗๗ ความชอบธรรมที่จะฟ้องร้องผู้ใดหรือที่จะลงอาญาแก่ผู้ใด ย่อมระงับด้วยมรณะภาพของผู้นั้น เรื่องนี้มีปัญหาว่าโทษปรับได้ลงแก่จำเลยแล้วหรือยัง เพราะกฎหมายห้ามฉะเพาะแก่อาญาที่จะลงแก่จำเลย คดีนี้จำเลยได้นำค่าปรับมาชำระแล้ว แต่จำเลยตายเสียในระหว่างอุทธรณ์ คำพิพากษาศาลชั้นต้นและเงินค่าปรับที่เสียไว้แล้วต้องนับว่ายุตติผู้ร้องไม่มีความชอบธรรมจะมาขอรับคืน ส่วนแร่ของกลางนั้นเมื่อศาลได้พิพากษาให้ริบแร่นั้นแล้ว แร่นั้นย่อมตกเป็นของหลวง ผู้ร้องหมดความชอบธรรมที่จะขอรับคืนไปเช่นเดียวกับค่าปรับ จึงพิพากษากลับศาลอุทธรณ์ ให้ยกคำร้องนั้นเสีย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 172/2481อัยยการพังงาโจทก์นายฝุก สิมะการจำเลยนายหาญ อั้นกำลัง นายกิ้ม ตูนเจี้ยทองผู้ร้อง ป.อ. ม. 12, ม. 27, ม. 28, ม. 77 พ.ร.บ.การทำเหมืองแร่ แก้ไขเพิ่มเติม พ.ศ.2474 ม. 27ศาลชั้นต้นพิพากษาให้ปรับจำเลยและริบแร่ของกลางจำเลยได้ชำระค่าปรับแล้วในระหว่างอุทธรณ์จำเลยตายดังนี้ ผู้จัดการมฤดกของจำเลยหมดความชอบธรรมที่จะร้องขอเงินค่าปรับและแร่ของกลางคืน (หมายเหตุ เรื่องนี้มารดาจำเลยเคยร้องขอรับมฤดกความครั้งหนึ่งแล้วตามฎีกาที่ 1685/2479)จำเลยกระทำผิด พ.ร.บ. จำกัดแร่ดีบุกศาลชั้นต้นปรับ ๕๐๐ บาท และริบแร่ของกลางโจทก์จำเลยต่างอุทธรณ์ในระหว่างจำเลยตาย ป.ยื่นคำร้องขอรับมฤดกความ ศาลฎีกาสั่งว่าคดีเป็นอันระงับไปด้วยมรณะของจำเลยไม่ยอมให้ ป.รับมฤดกความ บัดนี้ผู้ร้องซึ่งเป็นผู้จัดการมฤตกของจำเลยยื่นคำร้องขอคืนค่าปรับและแร่ของกลาง ศาลฎีกาตัดสินว่า ตามกฎหมายอาญา ม.๗๗ ความชอบธรรมที่จะฟ้องร้องผู้ใดหรือที่จะลงอาญาแก่ผู้ใด ย่อมระงับด้วยมรณะภาพของผู้นั้น เรื่องนี้มีปัญหาว่าโทษปรับได้ลงแก่จำเลยแล้วหรือยัง เพราะกฎหมายห้ามฉะเพาะแก่อาญาที่จะลงแก่จำเลย คดีนี้จำเลยได้นำค่าปรับมาชำระแล้ว แต่จำเลยตายเสียในระหว่างอุทธรณ์ คำพิพากษาศาลชั้นต้นและเงินค่าปรับที่เสียไว้แล้วต้องนับว่ายุตติผู้ร้องไม่มีความชอบธรรมจะมาขอรับคืน ส่วนแร่ของกลางนั้นเมื่อศาลได้พิพากษาให้ริบแร่นั้นแล้ว แร่นั้นย่อมตกเป็นของหลวง ผู้ร้องหมดความชอบธรรมที่จะขอรับคืนไปเช่นเดียวกับค่าปรับ จึงพิพากษากลับศาลอุทธรณ์ ให้ยกคำร้องนั้นเสีย(อิศร-วิกรม-พลางกูร)ศาลชั้นต้น - หลวงวิบูลย์บัณฑิตย์กิจศาลอุทธรณ์ - พระทินปัญญาฯแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: จำเลยกระทำผิด พ.ร.บ. จำกัดแร่ดีบุกศาลชั้นต้นปรับ ๕๐๐ บาท และริบแร่ของกลางโจทก์จำเลยต่างอุทธรณ์ในระหว่างจำเลยตาย ป.ยื่นคำร้องขอรับมฤดกความ ศาลฎีกาสั่งว่าคดีเป็นอันระงับไปด้วยมรณะของจำเลยไม่ยอมให้ ป.รับมฤดกความ บัดนี้ผู้ร้องซึ่งเป็นผู้จัดการมฤตกของจำเลยยื่นคำร้องขอคืนค่าปรับและแร่ของกลาง ศาลฎีกาตัดสินว่า ตามกฎหมายอาญา ม.๗๗ ความชอบธรรมที่จะฟ้องร้องผู้ใดหรือที่จะลงอาญาแก่ผู้ใด ย่อมระงับด้วยมรณะภาพของผู้นั้น เรื่องนี้มีปัญหาว่าโทษปรับได้ลงแก่จำเลยแล้วหรือยัง เพราะกฎหมายห้ามฉะเพาะแก่อาญาที่จะลงแก่จำเลย คดีนี้จำเลยได้นำค่าปรับมาชำระแล้ว แต่จำเลยตายเสียในระหว่างอุทธรณ์ คำพิพากษาศาลชั้นต้นและเงินค่าปรับที่เสียไว้แล้วต้องนับว่ายุตติผู้ร้องไม่มีความชอบธรรมจะมาขอรับคืน ส่วนแร่ของกลางนั้นเมื่อศาลได้พิพากษาให้ริบแร่นั้นแล้ว แร่นั้นย่อมตกเป็นของหลวง ผู้ร้องหมดความชอบธรรมที่จะขอรับคืนไปเช่นเดียวกับค่าปรับ จึงพิพากษากลับศาลอุทธรณ์ ให้ยกคำร้องนั้นเสีย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 172/2481อัยยการพังงาโจทก์นายฝุก สิมะการจำเลยนายหาญ อั้นกำลัง นายกิ้ม ตูนเจี้ยทองผู้ร้อง ป.อ. ม. 12, ม. 27, ม. 28, ม. 77 พ.ร.บ.การทำเหมืองแร่ แก้ไขเพิ่มเติม พ.ศ.2474 ม. 27ศาลชั้นต้นพิพากษาให้ปรับจำเลยและริบแร่ของกลางจำเลยได้ชำระค่าปรับแล้วในระหว่างอุทธรณ์จำเลยตายดังนี้ ผู้จัดการมฤดกของจำเลยหมดความชอบธรรมที่จะร้องขอเงินค่าปรับและแร่ของกลางคืน (หมายเหตุ เรื่องนี้มารดาจำเลยเคยร้องขอรับมฤดกความครั้งหนึ่งแล้วตามฎีกาที่ 1685/2479)จำเลยกระทำผิด พ.ร.บ. จำกัดแร่ดีบุกศาลชั้นต้นปรับ ๕๐๐ บาท และริบแร่ของกลางโจทก์จำเลยต่างอุทธรณ์ในระหว่างจำเลยตาย ป.ยื่นคำร้องขอรับมฤดกความ ศาลฎีกาสั่งว่าคดีเป็นอันระงับไปด้วยมรณะของจำเลยไม่ยอมให้ ป.รับมฤดกความ บัดนี้ผู้ร้องซึ่งเป็นผู้จัดการมฤตกของจำเลยยื่นคำร้องขอคืนค่าปรับและแร่ของกลาง ศาลฎีกาตัดสินว่า ตามกฎหมายอาญา ม.๗๗ ความชอบธรรมที่จะฟ้องร้องผู้ใดหรือที่จะลงอาญาแก่ผู้ใด ย่อมระงับด้วยมรณะภาพของผู้นั้น เรื่องนี้มีปัญหาว่าโทษปรับได้ลงแก่จำเลยแล้วหรือยัง เพราะกฎหมายห้ามฉะเพาะแก่อาญาที่จะลงแก่จำเลย คดีนี้จำเลยได้นำค่าปรับมาชำระแล้ว แต่จำเลยตายเสียในระหว่างอุทธรณ์ คำพิพากษาศาลชั้นต้นและเงินค่าปรับที่เสียไว้แล้วต้องนับว่ายุตติผู้ร้องไม่มีความชอบธรรมจะมาขอรับคืน ส่วนแร่ของกลางนั้นเมื่อศาลได้พิพากษาให้ริบแร่นั้นแล้ว แร่นั้นย่อมตกเป็นของหลวง ผู้ร้องหมดความชอบธรรมที่จะขอรับคืนไปเช่นเดียวกับค่าปรับ จึงพิพากษากลับศาลอุทธรณ์ ให้ยกคำร้องนั้นเสีย(อิศร-วิกรม-พลางกูร)ศาลชั้นต้น - หลวงวิบูลย์บัณฑิตย์กิจศาลอุทธรณ์ - พระทินปัญญาฯแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ