คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2009/2514หลักกฎหมาย: จำเลยโกรธผู้ตายที่กล่าวหาว่าจำเลยลักกระบือไปฆ่า จึงหาเหตุไปจับผู้ตายโดยอาศัยการที่จำเลยเป็นอาสาสมัครรักษาดินแดน เมื่อจำเลยจับผู้ตายได้แล้ว ก็พาผู้ตายไปฆ่าทิ้งเสียที่กลางป่า การกระทำของจำเลยจึงถือได้ว่าเป็นการกระทำที่ไตร่ตรองไว้ก่อนโจทก์ฟ้องว่า เมื่อวันที่ ๑๒ เมษายน ๒๕๑๒ เวลากลางคืนหลังเที่ยง จำเลยทั้งสามได้บังอาจร่วมกันฆ่านายพาด มอมประโคน โดยไตร่ตรองไว้ก่อน ได้ทำอุบายจับกุมตัวนายพาดหาว่ากระทำผิดอาญาจะนำส่งเจ้าพนักงาน แล้วผูกมัดมือพาไปยังที่เกิดเหตุ จำเลยได้ร่วมกันใช้มีดปลายแหลมแทงนายพาดโดยเจตนาฆ่านายพาดถึงแก่ความตายในเวลาต่อมา เหตุเกิดที่ตำบลบังกู อำเภอประโคนชัย จังหวัดบุรีรัมย์ ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘, ๒๘๙, ๘๓ จำเลยที่ ๑ ให้การว่าได้ทำร้ายผู้ตายจริง เพื่อป้องกันและบันดาลโทสะ ส่วนจำเลยที่ ๒ ที่ ๓ ให้การปฏิเสธ ศาลจังหวัดบุรีรัมย์ฟังว่าจำเลยที่ ๑ กระทำผิดตามฟ้อง ให้วางโทษประหารชีวิตตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๙ จำเลยเข้ามอบตัวต่อพนักงานสอบสวนและรับว่าฆ่าผู้ตายจริง ลดโทษให้ ๑ ใน ๓ คงจำคุกไว้ตลอดชีวิต มีดของกลางให้ริบ จำเลยที่ ๒ ที่ ๓ มิได้ร่วมสมคบกับจำเลยที่ ๑ จึงให้ยกฟ้องโจทก์สำหรับจำเลยที่ ๒ ที่ ๓ จำเลยที่ ๑ อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยที่ ๑ ฎีกาต่อมา ศาลฎีกาตรวจสำนวนประชุมปรึกษาแล้ว คดีมีปัญหาว่า จำเลยที่ ๑ ฆ่าผู้ตายโดยไตร่ตรองไว้ก่อนหรือไม่ ความข้อนี้โจทก์มีนายกลุ้ม นายวันเบิกความสอดคล้องต้องกันฟังได้ว่าจำเลยที่ ๑ โกรธผู้ตายที่บอกนายวันว่าจำเลยที่ ๑ เอากระบือของนายวันที่หายไปฆ่าเสีย จำเลยที่ ๑ จึงหาเหตุจับผู้ตายไปโดยอาศัยการที่จำเลยที่ ๑ เป็นอาสาสมัครรักษาดินแดนเมื่อจำเลยที่ ๑ จับผู้ตายไปแล้ว จำเลยที่ ๑ ก็พาผู้ตายไปฆ่าทิ้งเสียกลางป่าการกระทำของจำเลยที่ ๑ จึงถือได้ว่าเป็นการกระทำที่ไตร่ตรองไว้ก่อนจำเลยที่ ๑ จึงต้องมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๙ ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยคดีมาชอบแล้ว พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2009/2514อัยการจังหวัดบุรีรัมย์โจทก์นายรบ ตึกประโคน ที่ 1 นายหอน พรมเอาะ ที่ 2 นายอวย จุดโต ที่ 3จำเลย ป.อ. ม. 288, ม. 289จำเลยโกรธผู้ตายที่กล่าวหาว่าจำเลยลักกระบือไปฆ่า จึงหาเหตุไปจับผู้ตายโดยอาศัยการที่จำเลยเป็นอาสาสมัครรักษาดินแดน เมื่อจำเลยจับผู้ตายได้แล้ว ก็พาผู้ตายไปฆ่าทิ้งเสียที่กลางป่า การกระทำของจำเลยจึงถือได้ว่าเป็นการกระทำที่ไตร่ตรองไว้ก่อนโจทก์ฟ้องว่า เมื่อวันที่ ๑๒ เมษายน ๒๕๑๒ เวลากลางคืนหลังเที่ยง จำเลยทั้งสามได้บังอาจร่วมกันฆ่านายพาด มอมประโคน โดยไตร่ตรองไว้ก่อน ได้ทำอุบายจับกุมตัวนายพาดหาว่ากระทำผิดอาญาจะนำส่งเจ้าพนักงาน แล้วผูกมัดมือพาไปยังที่เกิดเหตุ จำเลยได้ร่วมกันใช้มีดปลายแหลมแทงนายพาดโดยเจตนาฆ่านายพาดถึงแก่ความตายในเวลาต่อมา เหตุเกิดที่ตำบลบังกู อำเภอประโคนชัย จังหวัดบุรีรัมย์ ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘, ๒๘๙, ๘๓ จำเลยที่ ๑ ให้การว่าได้ทำร้ายผู้ตายจริง เพื่อป้องกันและบันดาลโทสะ ส่วนจำเลยที่ ๒ ที่ ๓ ให้การปฏิเสธ ศาลจังหวัดบุรีรัมย์ฟังว่าจำเลยที่ ๑ กระทำผิดตามฟ้อง ให้วางโทษประหารชีวิตตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๙ จำเลยเข้ามอบตัวต่อพนักงานสอบสวนและรับว่าฆ่าผู้ตายจริง ลดโทษให้ ๑ ใน ๓ คงจำคุกไว้ตลอดชีวิต มีดของกลางให้ริบ จำเลยที่ ๒ ที่ ๓ มิได้ร่วมสมคบกับจำเลยที่ ๑ จึงให้ยกฟ้องโจทก์สำหรับจำเลยที่ ๒ ที่ ๓ จำเลยที่ ๑ อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยที่ ๑ ฎีกาต่อมา ศาลฎีกาตรวจสำนวนประชุมปรึกษาแล้ว คดีมีปัญหาว่า จำเลยที่ ๑ ฆ่าผู้ตายโดยไตร่ตรองไว้ก่อนหรือไม่ ความข้อนี้โจทก์มีนายกลุ้ม นายวันเบิกความสอดคล้องต้องกันฟังได้ว่าจำเลยที่ ๑ โกรธผู้ตายที่บอกนายวันว่าจำเลยที่ ๑ เอากระบือของนายวันที่หายไปฆ่าเสีย จำเลยที่ ๑ จึงหาเหตุจับผู้ตายไปโดยอาศัยการที่จำเลยที่ ๑ เป็นอาสาสมัครรักษาดินแดนเมื่อจำเลยที่ ๑ จับผู้ตายไปแล้ว จำเลยที่ ๑ ก็พาผู้ตายไปฆ่าทิ้งเสียกลางป่าการกระทำของจำเลยที่ ๑ จึงถือได้ว่าเป็นการกระทำที่ไตร่ตรองไว้ก่อนจำเลยที่ ๑ จึงต้องมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๙ ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยคดีมาชอบแล้ว พิพากษายืน(ทองคำ จารุเหติ-ชวน พูนคำ-ประพนธ์ ศาตะมาน)ศาลจังหวัดบุรีรัมย์ - นายยนต์ สวนพุฒศาลอุทธรณ์ - นายแถม ดุลยสุขแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า เมื่อวันที่ ๑๒ เมษายน ๒๕๑๒ เวลากลางคืนหลังเที่ยง จำเลยทั้งสามได้บังอาจร่วมกันฆ่านายพาด มอมประโคน โดยไตร่ตรองไว้ก่อน ได้ทำอุบายจับกุมตัวนายพาดหาว่ากระทำผิดอาญาจะนำส่งเจ้าพนักงาน แล้วผูกมัดมือพาไปยังที่เกิดเหตุ จำเลยได้ร่วมกันใช้มีดปลายแหลมแทงนายพาดโดยเจตนาฆ่านายพาดถึงแก่ความตายในเวลาต่อมา เหตุเกิดที่ตำบลบังกู อำเภอประโคนชัย จังหวัดบุรีรัมย์ ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘, ๒๘๙, ๘๓ จำเลยที่ ๑ ให้การว่าได้ทำร้ายผู้ตายจริง เพื่อป้องกันและบันดาลโทสะ ส่วนจำเลยที่ ๒ ที่ ๓ ให้การปฏิเสธ ศาลจังหวัดบุรีรัมย์ฟังว่าจำเลยที่ ๑ กระทำผิดตามฟ้อง ให้วางโทษประหารชีวิตตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๙ จำเลยเข้ามอบตัวต่อพนักงานสอบสวนและรับว่าฆ่าผู้ตายจริง ลดโทษให้ ๑ ใน ๓ คงจำคุกไว้ตลอดชีวิต มีดของกลางให้ริบ จำเลยที่ ๒ ที่ ๓ มิได้ร่วมสมคบกับจำเลยที่ ๑ จึงให้ยกฟ้องโจทก์สำหรับจำเลยที่ ๒ ที่ ๓ จำเลยที่ ๑ อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยที่ ๑ ฎีกาต่อมา ศาลฎีกาตรวจสำนวนประชุมปรึกษาแล้ว คดีมีปัญหาว่า จำเลยที่ ๑ ฆ่าผู้ตายโดยไตร่ตรองไว้ก่อนหรือไม่ ความข้อนี้โจทก์มีนายกลุ้ม นายวันเบิกความสอดคล้องต้องกันฟังได้ว่าจำเลยที่ ๑ โกรธผู้ตายที่บอกนายวันว่าจำเลยที่ ๑ เอากระบือของนายวันที่หายไปฆ่าเสีย จำเลยที่ ๑ จึงหาเหตุจับผู้ตายไปโดยอาศัยการที่จำเลยที่ ๑ เป็นอาสาสมัครรักษาดินแดนเมื่อจำเลยที่ ๑ จับผู้ตายไปแล้ว จำเลยที่ ๑ ก็พาผู้ตายไปฆ่าทิ้งเสียกลางป่าการกระทำของจำเลยที่ ๑ จึงถือได้ว่าเป็นการกระทำที่ไตร่ตรองไว้ก่อนจำเลยที่ ๑ จึงต้องมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๙ ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยคดีมาชอบแล้ว พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2009/2514อัยการจังหวัดบุรีรัมย์โจทก์นายรบ ตึกประโคน ที่ 1 นายหอน พรมเอาะ ที่ 2 นายอวย จุดโต ที่ 3จำเลย ป.อ. ม. 288, ม. 289จำเลยโกรธผู้ตายที่กล่าวหาว่าจำเลยลักกระบือไปฆ่า จึงหาเหตุไปจับผู้ตายโดยอาศัยการที่จำเลยเป็นอาสาสมัครรักษาดินแดน เมื่อจำเลยจับผู้ตายได้แล้ว ก็พาผู้ตายไปฆ่าทิ้งเสียที่กลางป่า การกระทำของจำเลยจึงถือได้ว่าเป็นการกระทำที่ไตร่ตรองไว้ก่อนโจทก์ฟ้องว่า เมื่อวันที่ ๑๒ เมษายน ๒๕๑๒ เวลากลางคืนหลังเที่ยง จำเลยทั้งสามได้บังอาจร่วมกันฆ่านายพาด มอมประโคน โดยไตร่ตรองไว้ก่อน ได้ทำอุบายจับกุมตัวนายพาดหาว่ากระทำผิดอาญาจะนำส่งเจ้าพนักงาน แล้วผูกมัดมือพาไปยังที่เกิดเหตุ จำเลยได้ร่วมกันใช้มีดปลายแหลมแทงนายพาดโดยเจตนาฆ่านายพาดถึงแก่ความตายในเวลาต่อมา เหตุเกิดที่ตำบลบังกู อำเภอประโคนชัย จังหวัดบุรีรัมย์ ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘, ๒๘๙, ๘๓ จำเลยที่ ๑ ให้การว่าได้ทำร้ายผู้ตายจริง เพื่อป้องกันและบันดาลโทสะ ส่วนจำเลยที่ ๒ ที่ ๓ ให้การปฏิเสธ ศาลจังหวัดบุรีรัมย์ฟังว่าจำเลยที่ ๑ กระทำผิดตามฟ้อง ให้วางโทษประหารชีวิตตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๙ จำเลยเข้ามอบตัวต่อพนักงานสอบสวนและรับว่าฆ่าผู้ตายจริง ลดโทษให้ ๑ ใน ๓ คงจำคุกไว้ตลอดชีวิต มีดของกลางให้ริบ จำเลยที่ ๒ ที่ ๓ มิได้ร่วมสมคบกับจำเลยที่ ๑ จึงให้ยกฟ้องโจทก์สำหรับจำเลยที่ ๒ ที่ ๓ จำเลยที่ ๑ อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยที่ ๑ ฎีกาต่อมา ศาลฎีกาตรวจสำนวนประชุมปรึกษาแล้ว คดีมีปัญหาว่า จำเลยที่ ๑ ฆ่าผู้ตายโดยไตร่ตรองไว้ก่อนหรือไม่ ความข้อนี้โจทก์มีนายกลุ้ม นายวันเบิกความสอดคล้องต้องกันฟังได้ว่าจำเลยที่ ๑ โกรธผู้ตายที่บอกนายวันว่าจำเลยที่ ๑ เอากระบือของนายวันที่หายไปฆ่าเสีย จำเลยที่ ๑ จึงหาเหตุจับผู้ตายไปโดยอาศัยการที่จำเลยที่ ๑ เป็นอาสาสมัครรักษาดินแดนเมื่อจำเลยที่ ๑ จับผู้ตายไปแล้ว จำเลยที่ ๑ ก็พาผู้ตายไปฆ่าทิ้งเสียกลางป่าการกระทำของจำเลยที่ ๑ จึงถือได้ว่าเป็นการกระทำที่ไตร่ตรองไว้ก่อนจำเลยที่ ๑ จึงต้องมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๙ ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยคดีมาชอบแล้ว พิพากษายืน(ทองคำ จารุเหติ-ชวน พูนคำ-ประพนธ์ ศาตะมาน)ศาลจังหวัดบุรีรัมย์ - นายยนต์ สวนพุฒศาลอุทธรณ์ - นายแถม ดุลยสุขแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ