คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2707/2524หลักกฎหมาย: การที่ศาลจะอนุญาตหรือไม่อนุญาตให้โจทก์ถอนคำฟ้องเป็นอำนาจของศาลที่จะใช้ดุลพินิจ และการที่โจทก์ขอถอนคำฟ้องเป็นการใช้สิทธิตามกฎหมาย ถือไม่ได้ว่าโจทก์ดำเนินกระบวนพิจารณาโดยไม่สุจริตเพื่อเอาเปรียบในเชิงคดีโจทก์ฟ้องว่า จำเลยได้ทำสัญญากู้เบิกเงินเกินบัญชีจากธนาคารโจทก์ และทำสัญญาจำนองที่ดินพร้อมสิ่งปลูกสร้างไว้แก่ธนาคารโจทก์เพื่อเป็นประกัน ต่อมาจำเลยผิดสัญญาขอให้จำเลยชำระหนี้ไถ่ถอนจำนองเป็นเงิน ๑๙๓,๗๓๑.๕๐ บาท พร้อมด้วยดอกเบี้ย หากไม่ชำระขอให้ยึดทรัพย์จำนองขายทอดตลาด หากไม่พอให้ยึดทรัพย์สินอื่นขายทอดตลาดชำระหนี้จนครบ จำเลยให้การว่า จำเลยไม่เคยทำสัญญากู้เบิกเงินเกินบัญชี และทำสัญญาจำนองกับธนาคารโจทก์ สัญญาที่โจทก์นำมาฟ้องเป็นสัญญาปลอมขอให้ยกฟ้อง ในวันนัดสืบพยานโจทก์ซึ่งโจทก์มีหน้าที่นำสืบก่อน ทนายโจทก์มอบฉันทะให้เสมียนทนายนำคำร้องมาขอเลื่อนคดีโดยอ้างว่าทนายโจทก์ป่วยเป็นไข้หวัดใหญ่ทนายจำเลยคัดค้านว่า โจทก์มิได้ยื่นบัญชีระบุพยานจึงหาเหตุขอเลื่อนคดี ศาลชั้นต้นไต่สวนแล้วมีคำสั่งว่าทนายโจทก์ขอเลื่อนคดีเพราะมิได้ยื่นบัญชีระบุพยาน มิได้ป่วยจริง ให้ยกคำร้องขอเลื่อนคดี กับสั่งว่าโจทก์มีภาระการพิสูจน์ เมื่อโจทก์ไม่ยื่นบัญชีระบุพยานก็ไม่มีพยานมาสืบ ไม่จำต้องสืบพยานจำเลยต่อไปและนัดฟังคำพิพากษาก่อนวันนัดฟังคำพิพากษา ๑ วันโจทก์ยื่นคำร้องขอถอนฟ้อง จำเลยแถลงคัดค้านว่าหากศาลอนุญาตให้โจทก์ถอนฟ้อง โจทก์มีสิทธิฟ้องใหม่ได้ คำสั่งที่ไม่ให้เลื่อนคดีไม่มีผลบังคับ โจทก์ใช้สิทธิไม่สุจริตเป็นการเอาเปรียบในเชิงคดี ศาลชั้นต้นอนุญาตให้โจทก์ถอนฟ้องและสั่งจำหน่ายคดี จำเลยอุทธรณ์ว่าไม่ควรอนุญาตให้โจทก์ถอนฟ้อง ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา ๑๗๕ บัญญัติว่า ภายหลังจำเลยยื่นคำให้การแล้ว โจทก์อาจยื่นคำขอโดยทำเป็นคำร้องต่อศาลชั้นต้นเพื่ออนุญาตให้โจทก์ถอนคำฟ้องได้ ศาลจะอนุญาตหรือไม่อนุญาตหรืออนุญาตในเงื่อนไขตามที่เห็นสมควรก็ได้ แต่ห้ามไม่ให้ศาลให้อนุญาตโดยมิได้ฟังจำเลย หรือผู้ร้องสอดถ้าหากมีก่อนแสดงว่าการที่จะอนุญาตหรือไม่อนุญาตให้ถอนคำฟ้องเป็นอำนาจของศาลที่จะใช้ดุลพินิจข้อที่จำเลยฎีกาว่าโจทก์ดำเนินกระบวนพิจารณาโดยไม่สุจริตเป็นการเอาเปรียบในเชิงคดีนั้น ศาลฎีกาเห็นว่าการที่โจทก์ขอถอนคำฟ้องเป็นการใช้สิทธิตามกฎหมาย หากโจทก์นำคดีมาฟ้องใหม่ จำเลยก็มีสิทธิที่จะต่อสู้คดีได้เต็มที่ ฝ่ายใดจะแพ้หรือชนะย่อมแล้วแต่พยานหลักฐาน ตรงกันข้ามหากศาลไม่อนุญาตให้โจทก์ถอนคำฟ้อง จำเลยจะเป็นผู้ได้เปรียบในเชิงคดีอย่างเห็นได้ชัด เพราะหากจำเลยกู้ยืมเงินโจทก์ไปจริง จำเลยก็ไม่ต้องชำระหนี้จึงถือไม่ได้ว่าโจทก์ดำเนินกระบวนพิจารณาโดยไม่สุจริตเป็นการเอาเปรียบในเชิงคดี พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2707/2524ธนาคารกรุงไทย จำกัดโจทก์นายอู๋ แซ่แต้จำเลย ป.วิ.พ. ม. 175การที่ศาลจะอนุญาตหรือไม่อนุญาตให้โจทก์ถอนคำฟ้องเป็นอำนาจของศาลที่จะใช้ดุลพินิจ และการที่โจทก์ขอถอนคำฟ้องเป็นการใช้สิทธิตามกฎหมาย ถือไม่ได้ว่าโจทก์ดำเนินกระบวนพิจารณาโดยไม่สุจริตเพื่อเอาเปรียบในเชิงคดีโจทก์ฟ้องว่า จำเลยได้ทำสัญญากู้เบิกเงินเกินบัญชีจากธนาคารโจทก์ และทำสัญญาจำนองที่ดินพร้อมสิ่งปลูกสร้างไว้แก่ธนาคารโจทก์เพื่อเป็นประกัน ต่อมาจำเลยผิดสัญญาขอให้จำเลยชำระหนี้ไถ่ถอนจำนองเป็นเงิน ๑๙๓,๗๓๑.๕๐ บาท พร้อมด้วยดอกเบี้ย หากไม่ชำระขอให้ยึดทรัพย์จำนองขายทอดตลาด หากไม่พอให้ยึดทรัพย์สินอื่นขายทอดตลาดชำระหนี้จนครบ จำเลยให้การว่า จำเลยไม่เคยทำสัญญากู้เบิกเงินเกินบัญชี และทำสัญญาจำนองกับธนาคารโจทก์ สัญญาที่โจทก์นำมาฟ้องเป็นสัญญาปลอมขอให้ยกฟ้อง ในวันนัดสืบพยานโจทก์ซึ่งโจทก์มีหน้าที่นำสืบก่อน ทนายโจทก์มอบฉันทะให้เสมียนทนายนำคำร้องมาขอเลื่อนคดีโดยอ้างว่าทนายโจทก์ป่วยเป็นไข้หวัดใหญ่ทนายจำเลยคัดค้านว่า โจทก์มิได้ยื่นบัญชีระบุพยานจึงหาเหตุขอเลื่อนคดี ศาลชั้นต้นไต่สวนแล้วมีคำสั่งว่าทนายโจทก์ขอเลื่อนคดีเพราะมิได้ยื่นบัญชีระบุพยาน มิได้ป่วยจริง ให้ยกคำร้องขอเลื่อนคดี กับสั่งว่าโจทก์มีภาระการพิสูจน์ เมื่อโจทก์ไม่ยื่นบัญชีระบุพยานก็ไม่มีพยานมาสืบ ไม่จำต้องสืบพยานจำเลยต่อไปและนัดฟังคำพิพากษาก่อนวันนัดฟังคำพิพากษา ๑ วันโจทก์ยื่นคำร้องขอถอนฟ้อง จำเลยแถลงคัดค้านว่าหากศาลอนุญาตให้โจทก์ถอนฟ้อง โจทก์มีสิทธิฟ้องใหม่ได้ คำสั่งที่ไม่ให้เลื่อนคดีไม่มีผลบังคับ โจทก์ใช้สิทธิไม่สุจริตเป็นการเอาเปรียบในเชิงคดี ศาลชั้นต้นอนุญาตให้โจทก์ถอนฟ้องและสั่งจำหน่ายคดี จำเลยอุทธรณ์ว่าไม่ควรอนุญาตให้โจทก์ถอนฟ้อง ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา ๑๗๕ บัญญัติว่า ภายหลังจำเลยยื่นคำให้การแล้ว โจทก์อาจยื่นคำขอโดยทำเป็นคำร้องต่อศาลชั้นต้นเพื่ออนุญาตให้โจทก์ถอนคำฟ้องได้ ศาลจะอนุญาตหรือไม่อนุญาตหรืออนุญาตในเงื่อนไขตามที่เห็นสมควรก็ได้ แต่ห้ามไม่ให้ศาลให้อนุญาตโดยมิได้ฟังจำเลย หรือผู้ร้องสอดถ้าหากมีก่อนแสดงว่าการที่จะอนุญาตหรือไม่อนุญาตให้ถอนคำฟ้องเป็นอำนาจของศาลที่จะใช้ดุลพินิจข้อที่จำเลยฎีกาว่าโจทก์ดำเนินกระบวนพิจารณาโดยไม่สุจริตเป็นการเอาเปรียบในเชิงคดีนั้น ศาลฎีกาเห็นว่าการที่โจทก์ขอถอนคำฟ้องเป็นการใช้สิทธิตามกฎหมาย หากโจทก์นำคดีมาฟ้องใหม่ จำเลยก็มีสิทธิที่จะต่อสู้คดีได้เต็มที่ ฝ่ายใดจะแพ้หรือชนะย่อมแล้วแต่พยานหลักฐาน ตรงกันข้ามหากศาลไม่อนุญาตให้โจทก์ถอนคำฟ้อง จำเลยจะเป็นผู้ได้เปรียบในเชิงคดีอย่างเห็นได้ชัด เพราะหากจำเลยกู้ยืมเงินโจทก์ไปจริง จำเลยก็ไม่ต้องชำระหนี้จึงถือไม่ได้ว่าโจทก์ดำเนินกระบวนพิจารณาโดยไม่สุจริตเป็นการเอาเปรียบในเชิงคดี พิพากษายืน(อาจ ปัญญาดิลก-จังหวัด แสงแข-ไพศาล สว่างเนตร)ศาลแพ่ง - ศาลอุทธรณ์ - นายไพบูลย์ นิมิตกุลแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยได้ทำสัญญากู้เบิกเงินเกินบัญชีจากธนาคารโจทก์ และทำสัญญาจำนองที่ดินพร้อมสิ่งปลูกสร้างไว้แก่ธนาคารโจทก์เพื่อเป็นประกัน ต่อมาจำเลยผิดสัญญาขอให้จำเลยชำระหนี้ไถ่ถอนจำนองเป็นเงิน ๑๙๓,๗๓๑.๕๐ บาท พร้อมด้วยดอกเบี้ย หากไม่ชำระขอให้ยึดทรัพย์จำนองขายทอดตลาด หากไม่พอให้ยึดทรัพย์สินอื่นขายทอดตลาดชำระหนี้จนครบ จำเลยให้การว่า จำเลยไม่เคยทำสัญญากู้เบิกเงินเกินบัญชี และทำสัญญาจำนองกับธนาคารโจทก์ สัญญาที่โจทก์นำมาฟ้องเป็นสัญญาปลอมขอให้ยกฟ้อง ในวันนัดสืบพยานโจทก์ซึ่งโจทก์มีหน้าที่นำสืบก่อน ทนายโจทก์มอบฉันทะให้เสมียนทนายนำคำร้องมาขอเลื่อนคดีโดยอ้างว่าทนายโจทก์ป่วยเป็นไข้หวัดใหญ่ทนายจำเลยคัดค้านว่า โจทก์มิได้ยื่นบัญชีระบุพยานจึงหาเหตุขอเลื่อนคดี ศาลชั้นต้นไต่สวนแล้วมีคำสั่งว่าทนายโจทก์ขอเลื่อนคดีเพราะมิได้ยื่นบัญชีระบุพยาน มิได้ป่วยจริง ให้ยกคำร้องขอเลื่อนคดี กับสั่งว่าโจทก์มีภาระการพิสูจน์ เมื่อโจทก์ไม่ยื่นบัญชีระบุพยานก็ไม่มีพยานมาสืบ ไม่จำต้องสืบพยานจำเลยต่อไปและนัดฟังคำพิพากษาก่อนวันนัดฟังคำพิพากษา ๑ วันโจทก์ยื่นคำร้องขอถอนฟ้อง จำเลยแถลงคัดค้านว่าหากศาลอนุญาตให้โจทก์ถอนฟ้อง โจทก์มีสิทธิฟ้องใหม่ได้ คำสั่งที่ไม่ให้เลื่อนคดีไม่มีผลบังคับ โจทก์ใช้สิทธิไม่สุจริตเป็นการเอาเปรียบในเชิงคดี ศาลชั้นต้นอนุญาตให้โจทก์ถอนฟ้องและสั่งจำหน่ายคดี จำเลยอุทธรณ์ว่าไม่ควรอนุญาตให้โจทก์ถอนฟ้อง ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา ๑๗๕ บัญญัติว่า ภายหลังจำเลยยื่นคำให้การแล้ว โจทก์อาจยื่นคำขอโดยทำเป็นคำร้องต่อศาลชั้นต้นเพื่ออนุญาตให้โจทก์ถอนคำฟ้องได้ ศาลจะอนุญาตหรือไม่อนุญาตหรืออนุญาตในเงื่อนไขตามที่เห็นสมควรก็ได้ แต่ห้ามไม่ให้ศาลให้อนุญาตโดยมิได้ฟังจำเลย หรือผู้ร้องสอดถ้าหากมีก่อนแสดงว่าการที่จะอนุญาตหรือไม่อนุญาตให้ถอนคำฟ้องเป็นอำนาจของศาลที่จะใช้ดุลพินิจข้อที่จำเลยฎีกาว่าโจทก์ดำเนินกระบวนพิจารณาโดยไม่สุจริตเป็นการเอาเปรียบในเชิงคดีนั้น ศาลฎีกาเห็นว่าการที่โจทก์ขอถอนคำฟ้องเป็นการใช้สิทธิตามกฎหมาย หากโจทก์นำคดีมาฟ้องใหม่ จำเลยก็มีสิทธิที่จะต่อสู้คดีได้เต็มที่ ฝ่ายใดจะแพ้หรือชนะย่อมแล้วแต่พยานหลักฐาน ตรงกันข้ามหากศาลไม่อนุญาตให้โจทก์ถอนคำฟ้อง จำเลยจะเป็นผู้ได้เปรียบในเชิงคดีอย่างเห็นได้ชัด เพราะหากจำเลยกู้ยืมเงินโจทก์ไปจริง จำเลยก็ไม่ต้องชำระหนี้จึงถือไม่ได้ว่าโจทก์ดำเนินกระบวนพิจารณาโดยไม่สุจริตเป็นการเอาเปรียบในเชิงคดี พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2707/2524ธนาคารกรุงไทย จำกัดโจทก์นายอู๋ แซ่แต้จำเลย ป.วิ.พ. ม. 175การที่ศาลจะอนุญาตหรือไม่อนุญาตให้โจทก์ถอนคำฟ้องเป็นอำนาจของศาลที่จะใช้ดุลพินิจ และการที่โจทก์ขอถอนคำฟ้องเป็นการใช้สิทธิตามกฎหมาย ถือไม่ได้ว่าโจทก์ดำเนินกระบวนพิจารณาโดยไม่สุจริตเพื่อเอาเปรียบในเชิงคดีโจทก์ฟ้องว่า จำเลยได้ทำสัญญากู้เบิกเงินเกินบัญชีจากธนาคารโจทก์ และทำสัญญาจำนองที่ดินพร้อมสิ่งปลูกสร้างไว้แก่ธนาคารโจทก์เพื่อเป็นประกัน ต่อมาจำเลยผิดสัญญาขอให้จำเลยชำระหนี้ไถ่ถอนจำนองเป็นเงิน ๑๙๓,๗๓๑.๕๐ บาท พร้อมด้วยดอกเบี้ย หากไม่ชำระขอให้ยึดทรัพย์จำนองขายทอดตลาด หากไม่พอให้ยึดทรัพย์สินอื่นขายทอดตลาดชำระหนี้จนครบ จำเลยให้การว่า จำเลยไม่เคยทำสัญญากู้เบิกเงินเกินบัญชี และทำสัญญาจำนองกับธนาคารโจทก์ สัญญาที่โจทก์นำมาฟ้องเป็นสัญญาปลอมขอให้ยกฟ้อง ในวันนัดสืบพยานโจทก์ซึ่งโจทก์มีหน้าที่นำสืบก่อน ทนายโจทก์มอบฉันทะให้เสมียนทนายนำคำร้องมาขอเลื่อนคดีโดยอ้างว่าทนายโจทก์ป่วยเป็นไข้หวัดใหญ่ทนายจำเลยคัดค้านว่า โจทก์มิได้ยื่นบัญชีระบุพยานจึงหาเหตุขอเลื่อนคดี ศาลชั้นต้นไต่สวนแล้วมีคำสั่งว่าทนายโจทก์ขอเลื่อนคดีเพราะมิได้ยื่นบัญชีระบุพยาน มิได้ป่วยจริง ให้ยกคำร้องขอเลื่อนคดี กับสั่งว่าโจทก์มีภาระการพิสูจน์ เมื่อโจทก์ไม่ยื่นบัญชีระบุพยานก็ไม่มีพยานมาสืบ ไม่จำต้องสืบพยานจำเลยต่อไปและนัดฟังคำพิพากษาก่อนวันนัดฟังคำพิพากษา ๑ วันโจทก์ยื่นคำร้องขอถอนฟ้อง จำเลยแถลงคัดค้านว่าหากศาลอนุญาตให้โจทก์ถอนฟ้อง โจทก์มีสิทธิฟ้องใหม่ได้ คำสั่งที่ไม่ให้เลื่อนคดีไม่มีผลบังคับ โจทก์ใช้สิทธิไม่สุจริตเป็นการเอาเปรียบในเชิงคดี ศาลชั้นต้นอนุญาตให้โจทก์ถอนฟ้องและสั่งจำหน่ายคดี จำเลยอุทธรณ์ว่าไม่ควรอนุญาตให้โจทก์ถอนฟ้อง ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา ๑๗๕ บัญญัติว่า ภายหลังจำเลยยื่นคำให้การแล้ว โจทก์อาจยื่นคำขอโดยทำเป็นคำร้องต่อศาลชั้นต้นเพื่ออนุญาตให้โจทก์ถอนคำฟ้องได้ ศาลจะอนุญาตหรือไม่อนุญาตหรืออนุญาตในเงื่อนไขตามที่เห็นสมควรก็ได้ แต่ห้ามไม่ให้ศาลให้อนุญาตโดยมิได้ฟังจำเลย หรือผู้ร้องสอดถ้าหากมีก่อนแสดงว่าการที่จะอนุญาตหรือไม่อนุญาตให้ถอนคำฟ้องเป็นอำนาจของศาลที่จะใช้ดุลพินิจข้อที่จำเลยฎีกาว่าโจทก์ดำเนินกระบวนพิจารณาโดยไม่สุจริตเป็นการเอาเปรียบในเชิงคดีนั้น ศาลฎีกาเห็นว่าการที่โจทก์ขอถอนคำฟ้องเป็นการใช้สิทธิตามกฎหมาย หากโจทก์นำคดีมาฟ้องใหม่ จำเลยก็มีสิทธิที่จะต่อสู้คดีได้เต็มที่ ฝ่ายใดจะแพ้หรือชนะย่อมแล้วแต่พยานหลักฐาน ตรงกันข้ามหากศาลไม่อนุญาตให้โจทก์ถอนคำฟ้อง จำเลยจะเป็นผู้ได้เปรียบในเชิงคดีอย่างเห็นได้ชัด เพราะหากจำเลยกู้ยืมเงินโจทก์ไปจริง จำเลยก็ไม่ต้องชำระหนี้จึงถือไม่ได้ว่าโจทก์ดำเนินกระบวนพิจารณาโดยไม่สุจริตเป็นการเอาเปรียบในเชิงคดี พิพากษายืน(อาจ ปัญญาดิลก-จังหวัด แสงแข-ไพศาล สว่างเนตร)ศาลแพ่ง - ศาลอุทธรณ์ - นายไพบูลย์ นิมิตกุลแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ