คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1194/2535หลักกฎหมาย: จำเลยทำความผิดข้อหาทำสุราแช่กับมีสุราแช่ และข้อหาทำสุรากลั่นกับมีสุรากลั่นคนละวันเวลากัน มิใช่ทำผิดในวันเวลาเดียวกันหรือในคราวเดียวกัน จึงเป็นการกระทำผิดหลายกรรมต่างกัน ต้องลงโทษรวม 4 กระทงทุกกรรมเป็นกระทงความผิดไป ศาลชั้นต้นลงโทษจำคุกจำเลยแต่ละกระทงไม่เกิน 5 ปี ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกาขอให้รอการลงโทษเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงจึงต้องห้ามฎีกาตาม ป.วิ.อ. มาตรา 218 วรรคแรก.โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติสุรา พ.ศ. 2493มาตรา 5, 25, 30, 31, 32, 42 ทวิ 45 พระราชบัญญัติสุรา (ฉบับที่ 2)พ.ศ. 2497 มาตรา 4, 5, 6, 11 ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา33, 91 และริบของกลางทั้งหมดเป็นของกรมสรรพสามิตด้วยจำเลยให้การรับสารภาพศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติสุราพ.ศ. 2493 มาตรา 5, 25, 30, 31, 32, 42 ทวิ, 45 พระราชบัญญัติสุรา (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2497 มาตรา 4, 5, 6, 11 ประมวลกฎหมายอาญามาตรา 33, 91 พระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายอาญา(ฉบับที่ 6) พ.ศ. 2526 มาตรา 4 เรียงกระทงลงโทษ ฐานมีภาชนะเครื่องกลั่นสุรา จำคุก 4 เดือน ฐานทำสุรากลั่นจำคุก 2 เดือนฐานทำสุราแช่ ปรับ 200 บาท ฐานมีสุรากลั่นปรับ 500 บาท ฐานมีสุราแช่ปรับ 1,000 บาท ฐานขายสุรากลั่น จำคุก 4 เดือน ฐานมีเชื้อสุราปรับ 200 บาท รวมจำคุก 10 เดือน ปรับ 1,800 บาท จำเลยให้การรับสารภาพ มีเหตุบรรเทาโทษ ลดโทษให้ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78กึ่งหนึ่ง คงจำคุก 5 เดือน ปรับ 900 บาท หากจำเลยไม่ชำระค่าปรับให้จัดการตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 29, 30 ริบของกลางเป็นของกรมสรรพสามิตจำเลยอุทธรณ์ขอให้รอการลงโทษศาลอุทธรณ์ภาค 2 พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "...คดีนี้โจทก์ฟ้องว่า เมื่อวันที่ 10มกราคม 2534 เวลากลางวัน จำเลยทำสุราแช่และวันที่ 17 มกราคม2534 เวลา 9 นาฬิกา จำเลยมีสุราแช่ วันที่ 17 มกราคม 2534 เวลา9 นาฬิกา จำเลยทำสุรากลั่น วันที่ 17 มกราคม 2534 เวลา 14.30นาฬิกา จำเลยมีสุรากลั่น เห็นว่า ตามฟ้องของโจทก์ดังกล่าว โจทก์กล่าวหาว่า จำเลยทำผิดข้อหาทำสุราแช่กับมีสุราแช่และข้อหาทำสุรากลั่นกับมีสุรากลั่นคนละวันเวลากัน มิใช่ทำผิดในวันเวลาเดียวกันหรือในคราวเดียวกัน จึงเป็นการกระทำผิดหลายกรรมต่างกัน กล่าวคือต้องลงโทษจำเลยฐานทำสุราแช่ ทำสุรากลั่น มีสุราแช่ และมีสุรากลั่นรวม 4 กระทง ทุกกรรมเป็นกระทงความผิดไป...ส่วนที่จำเลยฎีกาขอให้รอการลงโทษเห็นว่า ในกระทงความผิดที่ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำคุกนั้น ศาลชั้นต้นกำหนดโทษจำคุกที่ลงไว้ในแต่ละกระทงไม่เกิน 5 ปี ศาลอุทธรณ์ภาค 2 พิพากษายืนจึงต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218 วรรคแรก การที่จำเลยฎีกาโต้แย้งเกี่ยวกับดุลพินิจของศาลว่า สมควรรอการลงโทษให้จำเลยนั้นเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง จึงต้องห้ามฎีกาตามบทบัญญัติดังกล่าว ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัย"พิพากษายืน. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1194/2535พนักงานอัยการ ประจำศาล แขวง พิษณุโลกโจทก์นาง จำ ปี พรามพิ ลาจำเลย ป.อ. ม. 91 ป.วิ.อ. ม. 218 วรรคแรก พ.ร.บ.สุรา พ.ศ.2475 จำเลยทำความผิดข้อหาทำสุราแช่กับมีสุราแช่ และข้อหาทำสุรากลั่นกับมีสุรากลั่นคนละวันเวลากัน มิใช่ทำผิดในวันเวลาเดียวกันหรือในคราวเดียวกัน จึงเป็นการกระทำผิดหลายกรรมต่างกัน ต้องลงโทษรวม 4 กระทงทุกกรรมเป็นกระทงความผิดไป ศาลชั้นต้นลงโทษจำคุกจำเลยแต่ละกระทงไม่เกิน 5 ปี ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกาขอให้รอการลงโทษเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงจึงต้องห้ามฎีกาตาม ป.วิ.อ. มาตรา 218 วรรคแรก.โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติสุรา พ.ศ. 2493มาตรา 5, 25, 30, 31, 32, 42 ทวิ 45 พระราชบัญญัติสุรา (ฉบับที่ 2)พ.ศ. 2497 มาตรา 4, 5, 6, 11 ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา33, 91 และริบของกลางทั้งหมดเป็นของกรมสรรพสามิตด้วยจำเลยให้การรับสารภาพศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติสุราพ.ศ. 2493 มาตรา 5, 25, 30, 31, 32, 42 ทวิ, 45 พระราชบัญญัติสุรา (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2497 มาตรา 4, 5, 6, 11 ประมวลกฎหมายอาญามาตรา 33, 91 พระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายอาญา(ฉบับที่ 6) พ.ศ. 2526 มาตรา 4 เรียงกระทงลงโทษ ฐานมีภาชนะเครื่องกลั่นสุรา จำคุก 4 เดือน ฐานทำสุรากลั่นจำคุก 2 เดือนฐานทำสุราแช่ ปรับ 200 บาท ฐานมีสุรากลั่นปรับ 500 บาท ฐานมีสุราแช่ปรับ 1,000 บาท ฐานขายสุรากลั่น จำคุก 4 เดือน ฐานมีเชื้อสุราปรับ 200 บาท รวมจำคุก 10 เดือน ปรับ 1,800 บาท จำเลยให้การรับสารภาพ มีเหตุบรรเทาโทษ ลดโทษให้ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78กึ่งหนึ่ง คงจำคุก 5 เดือน ปรับ 900 บาท หากจำเลยไม่ชำระค่าปรับให้จัดการตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 29, 30 ริบของกลางเป็นของกรมสรรพสามิตจำเลยอุทธรณ์ขอให้รอการลงโทษศาลอุทธรณ์ภาค 2 พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "...คดีนี้โจทก์ฟ้องว่า เมื่อวันที่ 10มกราคม 2534 เวลากลางวัน จำเลยทำสุราแช่และวันที่ 17 มกราคม2534 เวลา 9 นาฬิกา จำเลยมีสุราแช่ วันที่ 17 มกราคม 2534 เวลา9 นาฬิกา จำเลยทำสุรากลั่น วันที่ 17 มกราคม 2534 เวลา 14.30นาฬิกา จำเลยมีสุรากลั่น เห็นว่า ตามฟ้องของโจทก์ดังกล่าว โจทก์กล่าวหาว่า จำเลยทำผิดข้อหาทำสุราแช่กับมีสุราแช่และข้อหาทำสุรากลั่นกับมีสุรากลั่นคนละวันเวลากัน มิใช่ทำผิดในวันเวลาเดียวกันหรือในคราวเดียวกัน จึงเป็นการกระทำผิดหลายกรรมต่างกัน กล่าวคือต้องลงโทษจำเลยฐานทำสุราแช่ ทำสุรากลั่น มีสุราแช่ และมีสุรากลั่นรวม 4 กระทง ทุกกรรมเป็นกระทงความผิดไป...ส่วนที่จำเลยฎีกาขอให้รอการลงโทษเห็นว่า ในกระทงความผิดที่ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำคุกนั้น ศาลชั้นต้นกำหนดโทษจำคุกที่ลงไว้ในแต่ละกระทงไม่เกิน 5 ปี ศาลอุทธรณ์ภาค 2 พิพากษายืนจึงต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218 วรรคแรก การที่จำเลยฎีกาโต้แย้งเกี่ยวกับดุลพินิจของศาลว่า สมควรรอการลงโทษให้จำเลยนั้นเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง จึงต้องห้ามฎีกาตามบทบัญญัติดังกล่าว ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัย"พิพากษายืน.(ปรีชา เฉลิมวณิชย์-วีระชัย สูตรสุวรรณ-เริงธรรม ลัดพลี)แหล่งที่มาสำนักงานส่งเสริมงานตุลาการแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติสุรา พ.ศ. 2493มาตรา 5, 25, 30, 31, 32, 42 ทวิ 45 พระราชบัญญัติสุรา (ฉบับที่ 2)พ.ศ. 2497 มาตรา 4, 5, 6, 11 ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา33, 91 และริบของกลางทั้งหมดเป็นของกรมสรรพสามิตด้วยจำเลยให้การรับสารภาพศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติสุราพ.ศ. 2493 มาตรา 5, 25, 30, 31, 32, 42 ทวิ, 45 พระราชบัญญัติสุรา (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2497 มาตรา 4, 5, 6, 11 ประมวลกฎหมายอาญามาตรา 33, 91 พระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายอาญา(ฉบับที่ 6) พ.ศ. 2526 มาตรา 4 เรียงกระทงลงโทษ ฐานมีภาชนะเครื่องกลั่นสุรา จำคุก 4 เดือน ฐานทำสุรากลั่นจำคุก 2 เดือนฐานทำสุราแช่ ปรับ 200 บาท ฐานมีสุรากลั่นปรับ 500 บาท ฐานมีสุราแช่ปรับ 1,000 บาท ฐานขายสุรากลั่น จำคุก 4 เดือน ฐานมีเชื้อสุราปรับ 200 บาท รวมจำคุก 10 เดือน ปรับ 1,800 บาท จำเลยให้การรับสารภาพ มีเหตุบรรเทาโทษ ลดโทษให้ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78กึ่งหนึ่ง คงจำคุก 5 เดือน ปรับ 900 บาท หากจำเลยไม่ชำระค่าปรับให้จัดการตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 29, 30 ริบของกลางเป็นของกรมสรรพสามิตจำเลยอุทธรณ์ขอให้รอการลงโทษศาลอุทธรณ์ภาค 2 พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "...คดีนี้โจทก์ฟ้องว่า เมื่อวันที่ 10มกราคม 2534 เวลากลางวัน จำเลยทำสุราแช่และวันที่ 17 มกราคม2534 เวลา 9 นาฬิกา จำเลยมีสุราแช่ วันที่ 17 มกราคม 2534 เวลา9 นาฬิกา จำเลยทำสุรากลั่น วันที่ 17 มกราคม 2534 เวลา 14.30นาฬิกา จำเลยมีสุรากลั่น เห็นว่า ตามฟ้องของโจทก์ดังกล่าว โจทก์กล่าวหาว่า จำเลยทำผิดข้อหาทำสุราแช่กับมีสุราแช่และข้อหาทำสุรากลั่นกับมีสุรากลั่นคนละวันเวลากัน มิใช่ทำผิดในวันเวลาเดียวกันหรือในคราวเดียวกัน จึงเป็นการกระทำผิดหลายกรรมต่างกัน กล่าวคือต้องลงโทษจำเลยฐานทำสุราแช่ ทำสุรากลั่น มีสุราแช่ และมีสุรากลั่นรวม 4 กระทง ทุกกรรมเป็นกระทงความผิดไป...ส่วนที่จำเลยฎีกาขอให้รอการลงโทษเห็นว่า ในกระทงความผิดที่ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำคุกนั้น ศาลชั้นต้นกำหนดโทษจำคุกที่ลงไว้ในแต่ละกระทงไม่เกิน 5 ปี ศาลอุทธรณ์ภาค 2 พิพากษายืนจึงต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218 วรรคแรก การที่จำเลยฎีกาโต้แย้งเกี่ยวกับดุลพินิจของศาลว่า สมควรรอการลงโทษให้จำเลยนั้นเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง จึงต้องห้ามฎีกาตามบทบัญญัติดังกล่าว ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัย"พิพากษายืน. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1194/2535พนักงานอัยการ ประจำศาล แขวง พิษณุโลกโจทก์นาง จำ ปี พรามพิ ลาจำเลย ป.อ. ม. 91 ป.วิ.อ. ม. 218 วรรคแรก พ.ร.บ.สุรา พ.ศ.2475 จำเลยทำความผิดข้อหาทำสุราแช่กับมีสุราแช่ และข้อหาทำสุรากลั่นกับมีสุรากลั่นคนละวันเวลากัน มิใช่ทำผิดในวันเวลาเดียวกันหรือในคราวเดียวกัน จึงเป็นการกระทำผิดหลายกรรมต่างกัน ต้องลงโทษรวม 4 กระทงทุกกรรมเป็นกระทงความผิดไป ศาลชั้นต้นลงโทษจำคุกจำเลยแต่ละกระทงไม่เกิน 5 ปี ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกาขอให้รอการลงโทษเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงจึงต้องห้ามฎีกาตาม ป.วิ.อ. มาตรา 218 วรรคแรก.โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติสุรา พ.ศ. 2493มาตรา 5, 25, 30, 31, 32, 42 ทวิ 45 พระราชบัญญัติสุรา (ฉบับที่ 2)พ.ศ. 2497 มาตรา 4, 5, 6, 11 ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา33, 91 และริบของกลางทั้งหมดเป็นของกรมสรรพสามิตด้วยจำเลยให้การรับสารภาพศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติสุราพ.ศ. 2493 มาตรา 5, 25, 30, 31, 32, 42 ทวิ, 45 พระราชบัญญัติสุรา (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2497 มาตรา 4, 5, 6, 11 ประมวลกฎหมายอาญามาตรา 33, 91 พระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายอาญา(ฉบับที่ 6) พ.ศ. 2526 มาตรา 4 เรียงกระทงลงโทษ ฐานมีภาชนะเครื่องกลั่นสุรา จำคุก 4 เดือน ฐานทำสุรากลั่นจำคุก 2 เดือนฐานทำสุราแช่ ปรับ 200 บาท ฐานมีสุรากลั่นปรับ 500 บาท ฐานมีสุราแช่ปรับ 1,000 บาท ฐานขายสุรากลั่น จำคุก 4 เดือน ฐานมีเชื้อสุราปรับ 200 บาท รวมจำคุก 10 เดือน ปรับ 1,800 บาท จำเลยให้การรับสารภาพ มีเหตุบรรเทาโทษ ลดโทษให้ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78กึ่งหนึ่ง คงจำคุก 5 เดือน ปรับ 900 บาท หากจำเลยไม่ชำระค่าปรับให้จัดการตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 29, 30 ริบของกลางเป็นของกรมสรรพสามิตจำเลยอุทธรณ์ขอให้รอการลงโทษศาลอุทธรณ์ภาค 2 พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "...คดีนี้โจทก์ฟ้องว่า เมื่อวันที่ 10มกราคม 2534 เวลากลางวัน จำเลยทำสุราแช่และวันที่ 17 มกราคม2534 เวลา 9 นาฬิกา จำเลยมีสุราแช่ วันที่ 17 มกราคม 2534 เวลา9 นาฬิกา จำเลยทำสุรากลั่น วันที่ 17 มกราคม 2534 เวลา 14.30นาฬิกา จำเลยมีสุรากลั่น เห็นว่า ตามฟ้องของโจทก์ดังกล่าว โจทก์กล่าวหาว่า จำเลยทำผิดข้อหาทำสุราแช่กับมีสุราแช่และข้อหาทำสุรากลั่นกับมีสุรากลั่นคนละวันเวลากัน มิใช่ทำผิดในวันเวลาเดียวกันหรือในคราวเดียวกัน จึงเป็นการกระทำผิดหลายกรรมต่างกัน กล่าวคือต้องลงโทษจำเลยฐานทำสุราแช่ ทำสุรากลั่น มีสุราแช่ และมีสุรากลั่นรวม 4 กระทง ทุกกรรมเป็นกระทงความผิดไป...ส่วนที่จำเลยฎีกาขอให้รอการลงโทษเห็นว่า ในกระทงความผิดที่ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำคุกนั้น ศาลชั้นต้นกำหนดโทษจำคุกที่ลงไว้ในแต่ละกระทงไม่เกิน 5 ปี ศาลอุทธรณ์ภาค 2 พิพากษายืนจึงต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218 วรรคแรก การที่จำเลยฎีกาโต้แย้งเกี่ยวกับดุลพินิจของศาลว่า สมควรรอการลงโทษให้จำเลยนั้นเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง จึงต้องห้ามฎีกาตามบทบัญญัติดังกล่าว ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัย"พิพากษายืน.(ปรีชา เฉลิมวณิชย์-วีระชัย สูตรสุวรรณ-เริงธรรม ลัดพลี)แหล่งที่มาสำนักงานส่งเสริมงานตุลาการแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ