คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 459/2494หลักกฎหมาย: เขากำลังชกต่อยอยู่กับพวกของตน ๆ จึงเข้ามาแทงเขาทางข้างหลังอย่างแรงมากโดยเลือกแทงที่ตรงนั้นเอา จนมีดจมทะลุภายในชักไม่ออกต้องใช้เท้ายันจึงออก มีดที่แทงก็ยาวถึง 1 คืบเขาตายเพราะพิษบาดแผลที่ถูกแทงในวันรุ่งขึ้น ดังนี้ แม้จะแทงเพียทีเดียง ก็ถือได้ว่ากรรมเป็นเครื่องชี้เจตนา ว่ามีเจตนาจะฆ่าให้คนตายหรืออาจแลเห็นผลได้ว่าจะทำให้ถึงตาย จึงมีความผิด ตาม ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา 249โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานฆ่านายบิน ประสงค์สีแถึงแก่ความตายโดยเจตนา ตาม ก.ม. ลักษณะอาญามาตรา ๒๔๙ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามมาตรา ๒๔๙ จำคุก ๒๐ ปีลดตามมาตรา ๕๙ หนึ่งในสี่ คงจำคุก ๑๕ ปี จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ว่า จำเลยมีความผิดฐานฆ่าคนตายโดยไม่เจตนาตามมาตรา ๒๕๑ จำคุก ๗ ปี ๖ เดือน ลด ๑ ใน ๓ คงจำคุก ๕ ปี โจทก์ฎีกา ข้อเท็จจริงปรากฎว่า จำเลยกับผู้ตาย ต่างมีพวกและเมาสุราไปเที่ยวอยู่ในงานบวชนาค ต่อมาพวกผู้ตายกับพวกจำเลยเกิดวิวาทชกต่อยกันขึ้น จำเลยได้เข้าแทงผู้ตายด้วยมีดปลายแหลม ๑ ทีแล้วหนีไป รุ่งขึ้นผู้ตายก็ตายเพราะพิษบาดแผลนั้น ศาลฎีกาเห็นว่า ในตอนที่จำเลยจะเข้าแทงผู้ตายนั้น ผู้ตายชกต่อยกันอยู่กับนายบัว มิได้เป็นคู่ต่อสู้กับจำเลย จำเลยเข้ามาแทงผู้ตายทางข้างหลังอย่างแรงมาก โดยเลือกที่แทงตรงบั้นเอว จนมีดจมทะลุภายใน ชักไม่ออก ต้องใช้เท้ายันดึงจึงออก กรรมทั้งนี้อาจจะแลเห็นผลได้ว่าจะทำให้ถึงตามย่อมได้ชื่อวากระทำโดยเจตนาตาม ก. ม. ลักษณะอาญามาตรา ๔๓ เพราะมีดที่ใช้แทงก็ยาวถึง ๑ คืน ไม่ใช่มีดเล็ก ตรงบั้นเอวที่จำเลยเลือกแทงก็เป็นท่อนตัวที่มีอวัยวะภายใน ต้องถือว่าเป็นที่สำคัญ ไม่เหมือนที่แขนหรือที่ขา แม้จะแทงเพียงทีเดียว แต่ก็แทงอย่างไร แรงมาก ซึ่งเป็นเครื่องชี้เจตนาอยู่ ฎีกาโจทก์ฟังขึ้น จึงพิพากษาแก้ ให้ลงโทษจำเลยตามศาลชั้นต้น แต่ให้ลด ๑ ใน ๓ คงจำคุก ๑๓ ปี ๔ เดือน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 459/2494อัยการอุบลราชธานีโจทก์นายบัวภา ภูมิแสงจำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 43, ม. 249เขากำลังชกต่อยอยู่กับพวกของตน ๆ จึงเข้ามาแทงเขาทางข้างหลังอย่างแรงมากโดยเลือกแทงที่ตรงนั้นเอา จนมีดจมทะลุภายในชักไม่ออกต้องใช้เท้ายันจึงออก มีดที่แทงก็ยาวถึง 1 คืบเขาตายเพราะพิษบาดแผลที่ถูกแทงในวันรุ่งขึ้น ดังนี้ แม้จะแทงเพียทีเดียง ก็ถือได้ว่ากรรมเป็นเครื่องชี้เจตนา ว่ามีเจตนาจะฆ่าให้คนตายหรืออาจแลเห็นผลได้ว่าจะทำให้ถึงตาย จึงมีความผิด ตาม ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา 249โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานฆ่านายบิน ประสงค์สีแถึงแก่ความตายโดยเจตนา ตาม ก.ม. ลักษณะอาญามาตรา ๒๔๙ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามมาตรา ๒๔๙ จำคุก ๒๐ ปีลดตามมาตรา ๕๙ หนึ่งในสี่ คงจำคุก ๑๕ ปี จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ว่า จำเลยมีความผิดฐานฆ่าคนตายโดยไม่เจตนาตามมาตรา ๒๕๑ จำคุก ๗ ปี ๖ เดือน ลด ๑ ใน ๓ คงจำคุก ๕ ปี โจทก์ฎีกา ข้อเท็จจริงปรากฎว่า จำเลยกับผู้ตาย ต่างมีพวกและเมาสุราไปเที่ยวอยู่ในงานบวชนาค ต่อมาพวกผู้ตายกับพวกจำเลยเกิดวิวาทชกต่อยกันขึ้น จำเลยได้เข้าแทงผู้ตายด้วยมีดปลายแหลม ๑ ทีแล้วหนีไป รุ่งขึ้นผู้ตายก็ตายเพราะพิษบาดแผลนั้น ศาลฎีกาเห็นว่า ในตอนที่จำเลยจะเข้าแทงผู้ตายนั้น ผู้ตายชกต่อยกันอยู่กับนายบัว มิได้เป็นคู่ต่อสู้กับจำเลย จำเลยเข้ามาแทงผู้ตายทางข้างหลังอย่างแรงมาก โดยเลือกที่แทงตรงบั้นเอว จนมีดจมทะลุภายใน ชักไม่ออก ต้องใช้เท้ายันดึงจึงออก กรรมทั้งนี้อาจจะแลเห็นผลได้ว่าจะทำให้ถึงตามย่อมได้ชื่อวากระทำโดยเจตนาตาม ก. ม. ลักษณะอาญามาตรา ๔๓ เพราะมีดที่ใช้แทงก็ยาวถึง ๑ คืน ไม่ใช่มีดเล็ก ตรงบั้นเอวที่จำเลยเลือกแทงก็เป็นท่อนตัวที่มีอวัยวะภายใน ต้องถือว่าเป็นที่สำคัญ ไม่เหมือนที่แขนหรือที่ขา แม้จะแทงเพียงทีเดียว แต่ก็แทงอย่างไร แรงมาก ซึ่งเป็นเครื่องชี้เจตนาอยู่ ฎีกาโจทก์ฟังขึ้น จึงพิพากษาแก้ ให้ลงโทษจำเลยตามศาลชั้นต้น แต่ให้ลด ๑ ใน ๓ คงจำคุก ๑๓ ปี ๔ เดือน(นาถปรีชา-ประมูล สุวรรณศร-มนูกิจวิมลอรรถ)ศาลจังหวัดอุบลราชธานี - หลวงอรรถไพศาลศรุดีศาลอุทธรณ์ - หลวงชำนาญเนติศาสตร์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานฆ่านายบิน ประสงค์สีแถึงแก่ความตายโดยเจตนา ตาม ก.ม. ลักษณะอาญามาตรา ๒๔๙ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามมาตรา ๒๔๙ จำคุก ๒๐ ปีลดตามมาตรา ๕๙ หนึ่งในสี่ คงจำคุก ๑๕ ปี จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ว่า จำเลยมีความผิดฐานฆ่าคนตายโดยไม่เจตนาตามมาตรา ๒๕๑ จำคุก ๗ ปี ๖ เดือน ลด ๑ ใน ๓ คงจำคุก ๕ ปี โจทก์ฎีกา ข้อเท็จจริงปรากฎว่า จำเลยกับผู้ตาย ต่างมีพวกและเมาสุราไปเที่ยวอยู่ในงานบวชนาค ต่อมาพวกผู้ตายกับพวกจำเลยเกิดวิวาทชกต่อยกันขึ้น จำเลยได้เข้าแทงผู้ตายด้วยมีดปลายแหลม ๑ ทีแล้วหนีไป รุ่งขึ้นผู้ตายก็ตายเพราะพิษบาดแผลนั้น ศาลฎีกาเห็นว่า ในตอนที่จำเลยจะเข้าแทงผู้ตายนั้น ผู้ตายชกต่อยกันอยู่กับนายบัว มิได้เป็นคู่ต่อสู้กับจำเลย จำเลยเข้ามาแทงผู้ตายทางข้างหลังอย่างแรงมาก โดยเลือกที่แทงตรงบั้นเอว จนมีดจมทะลุภายใน ชักไม่ออก ต้องใช้เท้ายันดึงจึงออก กรรมทั้งนี้อาจจะแลเห็นผลได้ว่าจะทำให้ถึงตามย่อมได้ชื่อวากระทำโดยเจตนาตาม ก. ม. ลักษณะอาญามาตรา ๔๓ เพราะมีดที่ใช้แทงก็ยาวถึง ๑ คืน ไม่ใช่มีดเล็ก ตรงบั้นเอวที่จำเลยเลือกแทงก็เป็นท่อนตัวที่มีอวัยวะภายใน ต้องถือว่าเป็นที่สำคัญ ไม่เหมือนที่แขนหรือที่ขา แม้จะแทงเพียงทีเดียว แต่ก็แทงอย่างไร แรงมาก ซึ่งเป็นเครื่องชี้เจตนาอยู่ ฎีกาโจทก์ฟังขึ้น จึงพิพากษาแก้ ให้ลงโทษจำเลยตามศาลชั้นต้น แต่ให้ลด ๑ ใน ๓ คงจำคุก ๑๓ ปี ๔ เดือน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 459/2494อัยการอุบลราชธานีโจทก์นายบัวภา ภูมิแสงจำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 43, ม. 249เขากำลังชกต่อยอยู่กับพวกของตน ๆ จึงเข้ามาแทงเขาทางข้างหลังอย่างแรงมากโดยเลือกแทงที่ตรงนั้นเอา จนมีดจมทะลุภายในชักไม่ออกต้องใช้เท้ายันจึงออก มีดที่แทงก็ยาวถึง 1 คืบเขาตายเพราะพิษบาดแผลที่ถูกแทงในวันรุ่งขึ้น ดังนี้ แม้จะแทงเพียทีเดียง ก็ถือได้ว่ากรรมเป็นเครื่องชี้เจตนา ว่ามีเจตนาจะฆ่าให้คนตายหรืออาจแลเห็นผลได้ว่าจะทำให้ถึงตาย จึงมีความผิด ตาม ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา 249โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานฆ่านายบิน ประสงค์สีแถึงแก่ความตายโดยเจตนา ตาม ก.ม. ลักษณะอาญามาตรา ๒๔๙ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามมาตรา ๒๔๙ จำคุก ๒๐ ปีลดตามมาตรา ๕๙ หนึ่งในสี่ คงจำคุก ๑๕ ปี จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ว่า จำเลยมีความผิดฐานฆ่าคนตายโดยไม่เจตนาตามมาตรา ๒๕๑ จำคุก ๗ ปี ๖ เดือน ลด ๑ ใน ๓ คงจำคุก ๕ ปี โจทก์ฎีกา ข้อเท็จจริงปรากฎว่า จำเลยกับผู้ตาย ต่างมีพวกและเมาสุราไปเที่ยวอยู่ในงานบวชนาค ต่อมาพวกผู้ตายกับพวกจำเลยเกิดวิวาทชกต่อยกันขึ้น จำเลยได้เข้าแทงผู้ตายด้วยมีดปลายแหลม ๑ ทีแล้วหนีไป รุ่งขึ้นผู้ตายก็ตายเพราะพิษบาดแผลนั้น ศาลฎีกาเห็นว่า ในตอนที่จำเลยจะเข้าแทงผู้ตายนั้น ผู้ตายชกต่อยกันอยู่กับนายบัว มิได้เป็นคู่ต่อสู้กับจำเลย จำเลยเข้ามาแทงผู้ตายทางข้างหลังอย่างแรงมาก โดยเลือกที่แทงตรงบั้นเอว จนมีดจมทะลุภายใน ชักไม่ออก ต้องใช้เท้ายันดึงจึงออก กรรมทั้งนี้อาจจะแลเห็นผลได้ว่าจะทำให้ถึงตามย่อมได้ชื่อวากระทำโดยเจตนาตาม ก. ม. ลักษณะอาญามาตรา ๔๓ เพราะมีดที่ใช้แทงก็ยาวถึง ๑ คืน ไม่ใช่มีดเล็ก ตรงบั้นเอวที่จำเลยเลือกแทงก็เป็นท่อนตัวที่มีอวัยวะภายใน ต้องถือว่าเป็นที่สำคัญ ไม่เหมือนที่แขนหรือที่ขา แม้จะแทงเพียงทีเดียว แต่ก็แทงอย่างไร แรงมาก ซึ่งเป็นเครื่องชี้เจตนาอยู่ ฎีกาโจทก์ฟังขึ้น จึงพิพากษาแก้ ให้ลงโทษจำเลยตามศาลชั้นต้น แต่ให้ลด ๑ ใน ๓ คงจำคุก ๑๓ ปี ๔ เดือน(นาถปรีชา-ประมูล สุวรรณศร-มนูกิจวิมลอรรถ)ศาลจังหวัดอุบลราชธานี - หลวงอรรถไพศาลศรุดีศาลอุทธรณ์ - หลวงชำนาญเนติศาสตร์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ