คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1346/2496หลักกฎหมาย: ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาต้องกันว่า จำเลยมีฝิ่นไว้โดยไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงาน ให้จำคุกจำเลยไว้ 1 ปี 6 เดือนและปรับ 4,662,000 บาท ฝิ่นของกลางให้ริบ ส่วนเรือของกลาง ไม่ใช่ของใช้ในการกระทำผิดคือมีไว้ซึ่งฝิ่นโดยตรง ไม่ใช่ของควรริบ ให้คืนให้จำเลยไป ดังนี้ โจทก์จะฎีกาโต้เถียงว่า เรือเป็นของที่ใช้ในการกระทำผิดไม่ได้ ต้องห้ามฎีกาในข้อเท็จจริงคดีนี้ โจทก์ฟ้องจำเลยรับสารภาพ โจทก์สืบพยานประกอบฟังได้ว่าจำเลยทั้งสองแจวเรือกระแซงลำหนึ่งมา นายตรวจแผนกสรรพสามิตเรียกให้แวะแล้วขอตรวจค้นเรือ ค้นฝิ่นได้ที่กลางลำเรือตรงท้องเรือบรรจุกระป๋องรวม 24 ใบ มีถ่านกองไว้เหนือปีบฝิ่นเหล่านั้นศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยผิดฐานมีฝิ่นเถื่อนไว้ โดยไม่ได้รับอนุญาต ให้จำคุกและปรับจำเลย กับให้ริบฝิ่นของกลาง ส่วนเรือของกลางไม่ใช่ของใช้ในการกระทำผิด จึงไม่ริบ ให้คืนจำเลย โจทก์อุทธรณ์ ให้ริบเรือด้วยศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาต่อมาศาลฎีกาเห็นว่า คดีนี้ ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ได้ชี้ขาดในข้อเท็จจริงแล้วว่า เรือของกลางในคดีนี้ ยังฟังไม่ได้ว่าเป็นของที่ใช้ในการมีฝิ่นไว้ในครอบครองโดยไม่ได้รับอนุญาต โจทก์จะฎีกาว่า เรือเป็นของที่ใช้ในการกระทำผิดไม่ได้ ต้องห้ามฎีกาในข้อเท็จจริง จึงให้ยกฎีกาโจทก์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1346/2496พนักงานอัยการจังหวัดนครสวรรค์โจทก์นายนาค ศรีวัง ที่ 1 นายจำรัส หรือหรัดจำเลยบุญผ่อง ที่ 2จำเลย พ.ร.บ.ฝิ่น พ.ศ.2472 ป.วิ.อ. ม. 218ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาต้องกันว่า จำเลยมีฝิ่นไว้โดยไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงาน ให้จำคุกจำเลยไว้ 1 ปี 6 เดือนและปรับ 4,662,000 บาท ฝิ่นของกลางให้ริบ ส่วนเรือของกลาง ไม่ใช่ของใช้ในการกระทำผิดคือมีไว้ซึ่งฝิ่นโดยตรง ไม่ใช่ของควรริบ ให้คืนให้จำเลยไป ดังนี้ โจทก์จะฎีกาโต้เถียงว่า เรือเป็นของที่ใช้ในการกระทำผิดไม่ได้ ต้องห้ามฎีกาในข้อเท็จจริงคดีนี้ โจทก์ฟ้องจำเลยรับสารภาพ โจทก์สืบพยานประกอบฟังได้ว่าจำเลยทั้งสองแจวเรือกระแซงลำหนึ่งมา นายตรวจแผนกสรรพสามิตเรียกให้แวะแล้วขอตรวจค้นเรือ ค้นฝิ่นได้ที่กลางลำเรือตรงท้องเรือบรรจุกระป๋องรวม 24 ใบ มีถ่านกองไว้เหนือปีบฝิ่นเหล่านั้นศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยผิดฐานมีฝิ่นเถื่อนไว้ โดยไม่ได้รับอนุญาต ให้จำคุกและปรับจำเลย กับให้ริบฝิ่นของกลาง ส่วนเรือของกลางไม่ใช่ของใช้ในการกระทำผิด จึงไม่ริบ ให้คืนจำเลย โจทก์อุทธรณ์ ให้ริบเรือด้วยศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาต่อมาศาลฎีกาเห็นว่า คดีนี้ ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ได้ชี้ขาดในข้อเท็จจริงแล้วว่า เรือของกลางในคดีนี้ ยังฟังไม่ได้ว่าเป็นของที่ใช้ในการมีฝิ่นไว้ในครอบครองโดยไม่ได้รับอนุญาต โจทก์จะฎีกาว่า เรือเป็นของที่ใช้ในการกระทำผิดไม่ได้ ต้องห้ามฎีกาในข้อเท็จจริง จึงให้ยกฎีกาโจทก์(ประมูล สุวรรณศร-ดุลยการณ์โกวิท-ประศาสน์วินิจฉัย)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: คดีนี้ โจทก์ฟ้องจำเลยรับสารภาพ โจทก์สืบพยานประกอบฟังได้ว่าจำเลยทั้งสองแจวเรือกระแซงลำหนึ่งมา นายตรวจแผนกสรรพสามิตเรียกให้แวะแล้วขอตรวจค้นเรือ ค้นฝิ่นได้ที่กลางลำเรือตรงท้องเรือบรรจุกระป๋องรวม 24 ใบ มีถ่านกองไว้เหนือปีบฝิ่นเหล่านั้นศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยผิดฐานมีฝิ่นเถื่อนไว้ โดยไม่ได้รับอนุญาต ให้จำคุกและปรับจำเลย กับให้ริบฝิ่นของกลาง ส่วนเรือของกลางไม่ใช่ของใช้ในการกระทำผิด จึงไม่ริบ ให้คืนจำเลย โจทก์อุทธรณ์ ให้ริบเรือด้วยศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาต่อมาศาลฎีกาเห็นว่า คดีนี้ ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ได้ชี้ขาดในข้อเท็จจริงแล้วว่า เรือของกลางในคดีนี้ ยังฟังไม่ได้ว่าเป็นของที่ใช้ในการมีฝิ่นไว้ในครอบครองโดยไม่ได้รับอนุญาต โจทก์จะฎีกาว่า เรือเป็นของที่ใช้ในการกระทำผิดไม่ได้ ต้องห้ามฎีกาในข้อเท็จจริง จึงให้ยกฎีกาโจทก์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1346/2496พนักงานอัยการจังหวัดนครสวรรค์โจทก์นายนาค ศรีวัง ที่ 1 นายจำรัส หรือหรัดจำเลยบุญผ่อง ที่ 2จำเลย พ.ร.บ.ฝิ่น พ.ศ.2472 ป.วิ.อ. ม. 218ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาต้องกันว่า จำเลยมีฝิ่นไว้โดยไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงาน ให้จำคุกจำเลยไว้ 1 ปี 6 เดือนและปรับ 4,662,000 บาท ฝิ่นของกลางให้ริบ ส่วนเรือของกลาง ไม่ใช่ของใช้ในการกระทำผิดคือมีไว้ซึ่งฝิ่นโดยตรง ไม่ใช่ของควรริบ ให้คืนให้จำเลยไป ดังนี้ โจทก์จะฎีกาโต้เถียงว่า เรือเป็นของที่ใช้ในการกระทำผิดไม่ได้ ต้องห้ามฎีกาในข้อเท็จจริงคดีนี้ โจทก์ฟ้องจำเลยรับสารภาพ โจทก์สืบพยานประกอบฟังได้ว่าจำเลยทั้งสองแจวเรือกระแซงลำหนึ่งมา นายตรวจแผนกสรรพสามิตเรียกให้แวะแล้วขอตรวจค้นเรือ ค้นฝิ่นได้ที่กลางลำเรือตรงท้องเรือบรรจุกระป๋องรวม 24 ใบ มีถ่านกองไว้เหนือปีบฝิ่นเหล่านั้นศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยผิดฐานมีฝิ่นเถื่อนไว้ โดยไม่ได้รับอนุญาต ให้จำคุกและปรับจำเลย กับให้ริบฝิ่นของกลาง ส่วนเรือของกลางไม่ใช่ของใช้ในการกระทำผิด จึงไม่ริบ ให้คืนจำเลย โจทก์อุทธรณ์ ให้ริบเรือด้วยศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาต่อมาศาลฎีกาเห็นว่า คดีนี้ ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ได้ชี้ขาดในข้อเท็จจริงแล้วว่า เรือของกลางในคดีนี้ ยังฟังไม่ได้ว่าเป็นของที่ใช้ในการมีฝิ่นไว้ในครอบครองโดยไม่ได้รับอนุญาต โจทก์จะฎีกาว่า เรือเป็นของที่ใช้ในการกระทำผิดไม่ได้ ต้องห้ามฎีกาในข้อเท็จจริง จึงให้ยกฎีกาโจทก์(ประมูล สุวรรณศร-ดุลยการณ์โกวิท-ประศาสน์วินิจฉัย)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ