คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 164/2491หลักกฎหมาย: การขีดฆ่าถ้อยคำในพินัยกรรม โดยพยานผู้นั่งและเป็นผู้เขียนเซ็นรับรองไว้คนเดียวนั้น นับว่าไม่สมบูรณ์การขีดฆ่าถ้อยคำบางคำในพินัยกรรมทำไม่ถูกต้องตามที่กฎหมายบังคับไว้นั้น ไม่เป็นเหตุทำให้พินัยกรรมซึ่งทำขึ้นโดยถูกต้องเสียไปทั้งหมดคงใช้ไม่ได้แต่เฉพาะการขีดฆ่าที่ไม่ทำให้ถูกต้องเท่านั้นโจทก์เป็นพี่สาวสามีจำเลย ได้ฟ้องขอแบ่งมรดกสามี จำเลยซึ่งวายชนม์แล้ว จากจำเลยจำเลยต่อสู้ว่า สามีได้ทำพินัยกรรมยกทรัพย์ทั้งหมดให้จำเลยแล้วศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยแย้งศาลอุทธรณ์พิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์ฎีกาศาลฎีกาคงฟังข้อเท็จจริงตามศาลอุทธรณ์โดยเชื่อว่า สามีจำเลยได้ทำพินัยกรรมยกทรัพย์ให้แก่จำเลยจริง ส่วนข้อที่โจทก์คัดค้านว่าพินัยกรรมนี้ ไม่สมบูรณ์ตาม มาตรา 1656 วรรคสุดท้าย เพราะในพินัยกรรมมีการขีดฆ่าอยู่ 9 คำ โดยนางสิงห์โตพยานผู้นั่งและเป็นผู้เขียนเซ็นรับรองไว้คนเดียวนั้น เห็นว่า พินัยกรรมดำเนินความว่า"ข้าพเจ้านายสุด คงรักษา ได้ทำพินัยกรรมเป็นคำสั่งไว้ (ซึ่งมีมาแต่เดิมและสินสมรส) ดังมีข้อความต่อไปนี้...." แล้วเห็นว่าถ้อยคำที่ถูกขีดฆ่านั้นเขียนเกินขึ้นมาอย่างผิดที่และไม่ได้ความจึงไม่ใช่ความสำคัญในที่นั้น แม้ผู้ทำพินัยกรรมและพยานจะมิได้เซ็นกำกับไว้ด้วย ก็ไม่สมบูรณ์เฉพาะข้อความที่ขีดมานี้ หาทำให้ข้อความอื่นในพินัยกรรมเสียไปทั้งฉบับไม่ จึงพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 164/2491นางทองหล่อ ขำจีนโจทก์นางเปาะ คงรักษาจำเลย ป.พ.พ. ม. 1656การขีดฆ่าถ้อยคำในพินัยกรรม โดยพยานผู้นั่งและเป็นผู้เขียนเซ็นรับรองไว้คนเดียวนั้น นับว่าไม่สมบูรณ์การขีดฆ่าถ้อยคำบางคำในพินัยกรรมทำไม่ถูกต้องตามที่กฎหมายบังคับไว้นั้น ไม่เป็นเหตุทำให้พินัยกรรมซึ่งทำขึ้นโดยถูกต้องเสียไปทั้งหมดคงใช้ไม่ได้แต่เฉพาะการขีดฆ่าที่ไม่ทำให้ถูกต้องเท่านั้นโจทก์เป็นพี่สาวสามีจำเลย ได้ฟ้องขอแบ่งมรดกสามี จำเลยซึ่งวายชนม์แล้ว จากจำเลยจำเลยต่อสู้ว่า สามีได้ทำพินัยกรรมยกทรัพย์ทั้งหมดให้จำเลยแล้วศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยแย้งศาลอุทธรณ์พิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์ฎีกาศาลฎีกาคงฟังข้อเท็จจริงตามศาลอุทธรณ์โดยเชื่อว่า สามีจำเลยได้ทำพินัยกรรมยกทรัพย์ให้แก่จำเลยจริง ส่วนข้อที่โจทก์คัดค้านว่าพินัยกรรมนี้ ไม่สมบูรณ์ตาม มาตรา 1656 วรรคสุดท้าย เพราะในพินัยกรรมมีการขีดฆ่าอยู่ 9 คำ โดยนางสิงห์โตพยานผู้นั่งและเป็นผู้เขียนเซ็นรับรองไว้คนเดียวนั้น เห็นว่า พินัยกรรมดำเนินความว่า"ข้าพเจ้านายสุด คงรักษา ได้ทำพินัยกรรมเป็นคำสั่งไว้ (ซึ่งมีมาแต่เดิมและสินสมรส) ดังมีข้อความต่อไปนี้...." แล้วเห็นว่าถ้อยคำที่ถูกขีดฆ่านั้นเขียนเกินขึ้นมาอย่างผิดที่และไม่ได้ความจึงไม่ใช่ความสำคัญในที่นั้น แม้ผู้ทำพินัยกรรมและพยานจะมิได้เซ็นกำกับไว้ด้วย ก็ไม่สมบูรณ์เฉพาะข้อความที่ขีดมานี้ หาทำให้ข้อความอื่นในพินัยกรรมเสียไปทั้งฉบับไม่ จึงพิพากษายืน(นาถปรีชา-เลขวณิชธรรมวิทักษ์-สารนิติปัญญา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์เป็นพี่สาวสามีจำเลย ได้ฟ้องขอแบ่งมรดกสามี จำเลยซึ่งวายชนม์แล้ว จากจำเลยจำเลยต่อสู้ว่า สามีได้ทำพินัยกรรมยกทรัพย์ทั้งหมดให้จำเลยแล้วศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยแย้งศาลอุทธรณ์พิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์ฎีกาศาลฎีกาคงฟังข้อเท็จจริงตามศาลอุทธรณ์โดยเชื่อว่า สามีจำเลยได้ทำพินัยกรรมยกทรัพย์ให้แก่จำเลยจริง ส่วนข้อที่โจทก์คัดค้านว่าพินัยกรรมนี้ ไม่สมบูรณ์ตาม มาตรา 1656 วรรคสุดท้าย เพราะในพินัยกรรมมีการขีดฆ่าอยู่ 9 คำ โดยนางสิงห์โตพยานผู้นั่งและเป็นผู้เขียนเซ็นรับรองไว้คนเดียวนั้น เห็นว่า พินัยกรรมดำเนินความว่า"ข้าพเจ้านายสุด คงรักษา ได้ทำพินัยกรรมเป็นคำสั่งไว้ (ซึ่งมีมาแต่เดิมและสินสมรส) ดังมีข้อความต่อไปนี้...." แล้วเห็นว่าถ้อยคำที่ถูกขีดฆ่านั้นเขียนเกินขึ้นมาอย่างผิดที่และไม่ได้ความจึงไม่ใช่ความสำคัญในที่นั้น แม้ผู้ทำพินัยกรรมและพยานจะมิได้เซ็นกำกับไว้ด้วย ก็ไม่สมบูรณ์เฉพาะข้อความที่ขีดมานี้ หาทำให้ข้อความอื่นในพินัยกรรมเสียไปทั้งฉบับไม่ จึงพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 164/2491นางทองหล่อ ขำจีนโจทก์นางเปาะ คงรักษาจำเลย ป.พ.พ. ม. 1656การขีดฆ่าถ้อยคำในพินัยกรรม โดยพยานผู้นั่งและเป็นผู้เขียนเซ็นรับรองไว้คนเดียวนั้น นับว่าไม่สมบูรณ์การขีดฆ่าถ้อยคำบางคำในพินัยกรรมทำไม่ถูกต้องตามที่กฎหมายบังคับไว้นั้น ไม่เป็นเหตุทำให้พินัยกรรมซึ่งทำขึ้นโดยถูกต้องเสียไปทั้งหมดคงใช้ไม่ได้แต่เฉพาะการขีดฆ่าที่ไม่ทำให้ถูกต้องเท่านั้นโจทก์เป็นพี่สาวสามีจำเลย ได้ฟ้องขอแบ่งมรดกสามี จำเลยซึ่งวายชนม์แล้ว จากจำเลยจำเลยต่อสู้ว่า สามีได้ทำพินัยกรรมยกทรัพย์ทั้งหมดให้จำเลยแล้วศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยแย้งศาลอุทธรณ์พิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์ฎีกาศาลฎีกาคงฟังข้อเท็จจริงตามศาลอุทธรณ์โดยเชื่อว่า สามีจำเลยได้ทำพินัยกรรมยกทรัพย์ให้แก่จำเลยจริง ส่วนข้อที่โจทก์คัดค้านว่าพินัยกรรมนี้ ไม่สมบูรณ์ตาม มาตรา 1656 วรรคสุดท้าย เพราะในพินัยกรรมมีการขีดฆ่าอยู่ 9 คำ โดยนางสิงห์โตพยานผู้นั่งและเป็นผู้เขียนเซ็นรับรองไว้คนเดียวนั้น เห็นว่า พินัยกรรมดำเนินความว่า"ข้าพเจ้านายสุด คงรักษา ได้ทำพินัยกรรมเป็นคำสั่งไว้ (ซึ่งมีมาแต่เดิมและสินสมรส) ดังมีข้อความต่อไปนี้...." แล้วเห็นว่าถ้อยคำที่ถูกขีดฆ่านั้นเขียนเกินขึ้นมาอย่างผิดที่และไม่ได้ความจึงไม่ใช่ความสำคัญในที่นั้น แม้ผู้ทำพินัยกรรมและพยานจะมิได้เซ็นกำกับไว้ด้วย ก็ไม่สมบูรณ์เฉพาะข้อความที่ขีดมานี้ หาทำให้ข้อความอื่นในพินัยกรรมเสียไปทั้งฉบับไม่ จึงพิพากษายืน(นาถปรีชา-เลขวณิชธรรมวิทักษ์-สารนิติปัญญา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ