คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 47969หลักกฎหมาย: พยานซึ่งรู้เห็นขณะทำสัญญากู้และเห็นผู้กู้รับเงินไปจากโจทก์จริงตามสัญญากู้ครั้นเมื่อโจทก์ฟ้องเรียกเงินกู้และอ้างพยานดังกล่าวพยานกลับเบิกความบิดเบือนว่าไม่มีการส่งมอบเงินกันเป็นเหตุให้โจทก์แพ้คดีนั้นและได้รับความเสียหายการที่พยานเบิกความเช่นนั้นถือว่าเป็นการเบิกความเท็จในข้อสำคัญ เป็นความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 177คดี 2 สำนวนนี้ พิจารณาพิพากษารวมกัน โจทก์ฟ้องใจความทำนองเดียวกันว่า จำเลยทั้งสองเบิกความเท็จต่อศาลว่าในวันที่โจทก์ทำสัญญาให้นายเปลื้องกู้เงิน ไม่มีการส่งมอบเงินกู้ให้กันเลยความจริงได้มีการส่งมอบเงินกู้กันในวันทำสัญญานั้นเอง เป็นเหตุให้โจทก์แพ้คดีที่ฟ้องเรียกเงินกู้จากนายเปลื้อง ขอให้ลงโทษตามกฎหมายอาญา มาตรา 177จำเลยทั้งสองปฏิเสธศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วเห็นว่า พยานหลักฐานโจทก์ไม่พอฟังลงโทษจำเลยได้ พิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิจารณาแล้วพิพากษากลับว่าจำเลยผิดฐานเบิกความเท็จตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 177 ให้จำคุกจำเลยทั้งสองคนละ 3 เดือนจำเลยทั้งสองฎีกาศาลฎีกาเชื่อว่าจำเลยทั้งสองได้อยู่รู้เห็นขณะทำสัญญาและเห็นนายเปลื้องผู้กู้รับเงินไปจากโจทก์จริงตามสัญญากู้ เมื่อจำเลยทั้งสองกลับเบิกความบิดเบือนว่าไม่มีการส่งมอบเงินกันในคดีแพ่งที่โจทก์ฟ้องเรียกเงินกู้จากนายเปลื้องนั้น จึงเป็นการเบิกความเท็จในข้อสำคัญเป็นเหตุให้โจทก์แพ้คดีได้รับความเสียหายพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 582 - 583/2503นางอิน บุญญะตุลานนท์โจทก์นายพบ คงปลอดจำเลยนางอิน บุญญะตุลานนท์โจทก์นายช่วง นุ่มดีจำเลย ป.อ. ม. 177 ป.วิ.อ. ม. 2 (4), ม. 28 (2) พยานซึ่งรู้เห็นขณะทำสัญญากู้และเห็นผู้กู้รับเงินไปจากโจทก์จริงตามสัญญากู้ครั้นเมื่อโจทก์ฟ้องเรียกเงินกู้และอ้างพยานดังกล่าวพยานกลับเบิกความบิดเบือนว่าไม่มีการส่งมอบเงินกันเป็นเหตุให้โจทก์แพ้คดีนั้นและได้รับความเสียหายการที่พยานเบิกความเช่นนั้นถือว่าเป็นการเบิกความเท็จในข้อสำคัญ เป็นความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 177คดี 2 สำนวนนี้ พิจารณาพิพากษารวมกัน โจทก์ฟ้องใจความทำนองเดียวกันว่า จำเลยทั้งสองเบิกความเท็จต่อศาลว่าในวันที่โจทก์ทำสัญญาให้นายเปลื้องกู้เงิน ไม่มีการส่งมอบเงินกู้ให้กันเลยความจริงได้มีการส่งมอบเงินกู้กันในวันทำสัญญานั้นเอง เป็นเหตุให้โจทก์แพ้คดีที่ฟ้องเรียกเงินกู้จากนายเปลื้อง ขอให้ลงโทษตามกฎหมายอาญา มาตรา 177จำเลยทั้งสองปฏิเสธศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วเห็นว่า พยานหลักฐานโจทก์ไม่พอฟังลงโทษจำเลยได้ พิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิจารณาแล้วพิพากษากลับว่าจำเลยผิดฐานเบิกความเท็จตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 177 ให้จำคุกจำเลยทั้งสองคนละ 3 เดือนจำเลยทั้งสองฎีกาศาลฎีกาเชื่อว่าจำเลยทั้งสองได้อยู่รู้เห็นขณะทำสัญญาและเห็นนายเปลื้องผู้กู้รับเงินไปจากโจทก์จริงตามสัญญากู้ เมื่อจำเลยทั้งสองกลับเบิกความบิดเบือนว่าไม่มีการส่งมอบเงินกันในคดีแพ่งที่โจทก์ฟ้องเรียกเงินกู้จากนายเปลื้องนั้น จึงเป็นการเบิกความเท็จในข้อสำคัญเป็นเหตุให้โจทก์แพ้คดีได้รับความเสียหายพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์(สนิท สุมาวงศ์-ประมูล สุวรรณศร-โพยม เลขยานนท์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: คดี 2 สำนวนนี้ พิจารณาพิพากษารวมกัน โจทก์ฟ้องใจความทำนองเดียวกันว่า จำเลยทั้งสองเบิกความเท็จต่อศาลว่าในวันที่โจทก์ทำสัญญาให้นายเปลื้องกู้เงิน ไม่มีการส่งมอบเงินกู้ให้กันเลยความจริงได้มีการส่งมอบเงินกู้กันในวันทำสัญญานั้นเอง เป็นเหตุให้โจทก์แพ้คดีที่ฟ้องเรียกเงินกู้จากนายเปลื้อง ขอให้ลงโทษตามกฎหมายอาญา มาตรา 177จำเลยทั้งสองปฏิเสธศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วเห็นว่า พยานหลักฐานโจทก์ไม่พอฟังลงโทษจำเลยได้ พิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิจารณาแล้วพิพากษากลับว่าจำเลยผิดฐานเบิกความเท็จตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 177 ให้จำคุกจำเลยทั้งสองคนละ 3 เดือนจำเลยทั้งสองฎีกาศาลฎีกาเชื่อว่าจำเลยทั้งสองได้อยู่รู้เห็นขณะทำสัญญาและเห็นนายเปลื้องผู้กู้รับเงินไปจากโจทก์จริงตามสัญญากู้ เมื่อจำเลยทั้งสองกลับเบิกความบิดเบือนว่าไม่มีการส่งมอบเงินกันในคดีแพ่งที่โจทก์ฟ้องเรียกเงินกู้จากนายเปลื้องนั้น จึงเป็นการเบิกความเท็จในข้อสำคัญเป็นเหตุให้โจทก์แพ้คดีได้รับความเสียหายพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 582 - 583/2503นางอิน บุญญะตุลานนท์โจทก์นายพบ คงปลอดจำเลยนางอิน บุญญะตุลานนท์โจทก์นายช่วง นุ่มดีจำเลย ป.อ. ม. 177 ป.วิ.อ. ม. 2 (4), ม. 28 (2) พยานซึ่งรู้เห็นขณะทำสัญญากู้และเห็นผู้กู้รับเงินไปจากโจทก์จริงตามสัญญากู้ครั้นเมื่อโจทก์ฟ้องเรียกเงินกู้และอ้างพยานดังกล่าวพยานกลับเบิกความบิดเบือนว่าไม่มีการส่งมอบเงินกันเป็นเหตุให้โจทก์แพ้คดีนั้นและได้รับความเสียหายการที่พยานเบิกความเช่นนั้นถือว่าเป็นการเบิกความเท็จในข้อสำคัญ เป็นความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 177คดี 2 สำนวนนี้ พิจารณาพิพากษารวมกัน โจทก์ฟ้องใจความทำนองเดียวกันว่า จำเลยทั้งสองเบิกความเท็จต่อศาลว่าในวันที่โจทก์ทำสัญญาให้นายเปลื้องกู้เงิน ไม่มีการส่งมอบเงินกู้ให้กันเลยความจริงได้มีการส่งมอบเงินกู้กันในวันทำสัญญานั้นเอง เป็นเหตุให้โจทก์แพ้คดีที่ฟ้องเรียกเงินกู้จากนายเปลื้อง ขอให้ลงโทษตามกฎหมายอาญา มาตรา 177จำเลยทั้งสองปฏิเสธศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วเห็นว่า พยานหลักฐานโจทก์ไม่พอฟังลงโทษจำเลยได้ พิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิจารณาแล้วพิพากษากลับว่าจำเลยผิดฐานเบิกความเท็จตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 177 ให้จำคุกจำเลยทั้งสองคนละ 3 เดือนจำเลยทั้งสองฎีกาศาลฎีกาเชื่อว่าจำเลยทั้งสองได้อยู่รู้เห็นขณะทำสัญญาและเห็นนายเปลื้องผู้กู้รับเงินไปจากโจทก์จริงตามสัญญากู้ เมื่อจำเลยทั้งสองกลับเบิกความบิดเบือนว่าไม่มีการส่งมอบเงินกันในคดีแพ่งที่โจทก์ฟ้องเรียกเงินกู้จากนายเปลื้องนั้น จึงเป็นการเบิกความเท็จในข้อสำคัญเป็นเหตุให้โจทก์แพ้คดีได้รับความเสียหายพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์(สนิท สุมาวงศ์-ประมูล สุวรรณศร-โพยม เลขยานนท์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ