คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 342/2506หลักกฎหมาย: ความผิดฐานให้ทรัพย์สินหรือประโยชน์แก่เจ้าพนักงานตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 144 จะต้องเป็นเรื่องให้หรือขอให้ทรัพย์สินแก่เจ้าพนักงานเพื่อจูงใจให้กระทำการหรือไม่กระทำการหรือประวิงการกระทำอันมิชอบด้วยหน้าที่ซึ่งอยู่ในอำนาจหน้าที่ของเจ้าพนักงานผู้นั้นเอง การที่จำเลยให้เงินกำนันเพื่อให้กำนันช่วยเหลือไปติดต่อกับเจ้าพนักงานอำเภอหรือพนักงานสอบสวนให้กระทำการให้คดีของจำเลยเสร็จไปในชั้นอำเภออย่าให้ต้องถึงฟ้องศาลเนื่องจากกำนันรายงานกล่าวโทษจำเลยไปอำเภอและอำเภอเรียกพยานทำการสอบสวนไปแล้วดังนี้ เป็นการพ้นอำนาจหน้าที่ของกำนันแล้วจำเลยย่อมไม่มีความผิดฐานให้ทรัพย์สินแก่เจ้าพนักงาน ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 144โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานสมคบกันให้เงินแก่นายนวมกำนัน ซึ่งเป็นเจ้าพนักงานเพื่อจูงใจให้นายนวม กำนันละเว้นไม่ให้กระทำการตามหน้าที่ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 144, 83 และขอให้ริบเงินของกลางจำเลยให้การปฏิเสธข้อเท็จจริงได้ความว่า จำเลยขอให้เงินนายนวม กำนัน 700 บาทโดยทำเป็นบันทึกตกลงไว้ แล้วจำเลยทั้ง 2 นำเงินจำนวนนั้นไปให้นายนวมในวันรุ่งขึ้น เพื่อให้นายนวมช่วยเหลือไปติดต่อกับทางอำเภอเพื่อให้คดีที่นายนวมกล่าวโทษจำเลยกับพวกประกอบโรคศิลปะทำการคลอดบุตรนางตุ้มไม่รับอนุญาต เป็นเหตุให้นางตุ้มตายโดยประมาทนั้นเสร็จไป อย่าให้ต้องฟ้องถึงศาล และอย่าให้นายนวม กำนับนำพยานหลักฐานไปแสดงต่อไป ทั้งนี้โดยนายนวม กำนันได้รายงานกล่าวโทษจำเลยไปอำเภอและอำเภอได้เรียกพยานทำการสอบสวนไปแล้วศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า การกระทำของจำเลยทั้ง 2 ไม่ผิดตามมาตรา 144 พิพากษายกฟ้อง แต่ให้ริบเงินของกลางโจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ข้อเท็จจริงดังกล่าว "เป็นเรื่องที่เห็นได้ว่าจำเลยให้เงินนายนวม กำนันให้ช่วยเหลือติดต่อเจ้าพนักงานผู้อื่นซึ่งมีอำนาจหน้าที่กระทำการในคดีของจำเลยชั้นอำเภอให้กระทำการให้เป็นคุณแก่จำเลย ดังนั้น ศาลฎีกาเห็นพ้องด้วยศาลอุทธรณ์ว่า การกระทำของจำเลยไม่เป็นความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 144 เพราะความผิดตามมาตรานี้ที่เกี่ยวกับเจ้าพนักงานเป็นเรื่องให้หรือขอให้ทรัพย์สินแก่เจ้าพนักงานเพื่อจูงใจให้กระทำการหรือไม่กระทำการหรือประวิงการกระทำอันมิชอบด้วยหน้าที่ซึ่งอยู่ในอำนาจหน้าที่ของเจ้าพนักงานผู้นั้นเอง ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษายกฟ้อง ชอบแล้ว" พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 342/2506พนักงานอัยการจังหวัดมหาสารคามโจทก์นายสงค์ รวมรส ที่ 1 นายฝั่น บุญรัตน์ ที่ 2จำเลย ป.อ. ม. 144ความผิดฐานให้ทรัพย์สินหรือประโยชน์แก่เจ้าพนักงานตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 144 จะต้องเป็นเรื่องให้หรือขอให้ทรัพย์สินแก่เจ้าพนักงานเพื่อจูงใจให้กระทำการหรือไม่กระทำการหรือประวิงการกระทำอันมิชอบด้วยหน้าที่ซึ่งอยู่ในอำนาจหน้าที่ของเจ้าพนักงานผู้นั้นเอง การที่จำเลยให้เงินกำนันเพื่อให้กำนันช่วยเหลือไปติดต่อกับเจ้าพนักงานอำเภอหรือพนักงานสอบสวนให้กระทำการให้คดีของจำเลยเสร็จไปในชั้นอำเภออย่าให้ต้องถึงฟ้องศาลเนื่องจากกำนันรายงานกล่าวโทษจำเลยไปอำเภอและอำเภอเรียกพยานทำการสอบสวนไปแล้วดังนี้ เป็นการพ้นอำนาจหน้าที่ของกำนันแล้วจำเลยย่อมไม่มีความผิดฐานให้ทรัพย์สินแก่เจ้าพนักงาน ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 144โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานสมคบกันให้เงินแก่นายนวมกำนัน ซึ่งเป็นเจ้าพนักงานเพื่อจูงใจให้นายนวม กำนันละเว้นไม่ให้กระทำการตามหน้าที่ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 144, 83 และขอให้ริบเงินของกลางจำเลยให้การปฏิเสธข้อเท็จจริงได้ความว่า จำเลยขอให้เงินนายนวม กำนัน 700 บาทโดยทำเป็นบันทึกตกลงไว้ แล้วจำเลยทั้ง 2 นำเงินจำนวนนั้นไปให้นายนวมในวันรุ่งขึ้น เพื่อให้นายนวมช่วยเหลือไปติดต่อกับทางอำเภอเพื่อให้คดีที่นายนวมกล่าวโทษจำเลยกับพวกประกอบโรคศิลปะทำการคลอดบุตรนางตุ้มไม่รับอนุญาต เป็นเหตุให้นางตุ้มตายโดยประมาทนั้นเสร็จไป อย่าให้ต้องฟ้องถึงศาล และอย่าให้นายนวม กำนับนำพยานหลักฐานไปแสดงต่อไป ทั้งนี้โดยนายนวม กำนันได้รายงานกล่าวโทษจำเลยไปอำเภอและอำเภอได้เรียกพยานทำการสอบสวนไปแล้วศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า การกระทำของจำเลยทั้ง 2 ไม่ผิดตามมาตรา 144 พิพากษายกฟ้อง แต่ให้ริบเงินของกลางโจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ข้อเท็จจริงดังกล่าว "เป็นเรื่องที่เห็นได้ว่าจำเลยให้เงินนายนวม กำนันให้ช่วยเหลือติดต่อเจ้าพนักงานผู้อื่นซึ่งมีอำนาจหน้าที่กระทำการในคดีของจำเลยชั้นอำเภอให้กระทำการให้เป็นคุณแก่จำเลย ดังนั้น ศาลฎีกาเห็นพ้องด้วยศาลอุทธรณ์ว่า การกระทำของจำเลยไม่เป็นความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 144 เพราะความผิดตามมาตรานี้ที่เกี่ยวกับเจ้าพนักงานเป็นเรื่องให้หรือขอให้ทรัพย์สินแก่เจ้าพนักงานเพื่อจูงใจให้กระทำการหรือไม่กระทำการหรือประวิงการกระทำอันมิชอบด้วยหน้าที่ซึ่งอยู่ในอำนาจหน้าที่ของเจ้าพนักงานผู้นั้นเอง ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษายกฟ้อง ชอบแล้ว" พิพากษายืน(อรรถไพศาลศรุดี-ประมูล สุวรรณศร-โพยม เลขยานนท์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานสมคบกันให้เงินแก่นายนวมกำนัน ซึ่งเป็นเจ้าพนักงานเพื่อจูงใจให้นายนวม กำนันละเว้นไม่ให้กระทำการตามหน้าที่ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 144, 83 และขอให้ริบเงินของกลางจำเลยให้การปฏิเสธข้อเท็จจริงได้ความว่า จำเลยขอให้เงินนายนวม กำนัน 700 บาทโดยทำเป็นบันทึกตกลงไว้ แล้วจำเลยทั้ง 2 นำเงินจำนวนนั้นไปให้นายนวมในวันรุ่งขึ้น เพื่อให้นายนวมช่วยเหลือไปติดต่อกับทางอำเภอเพื่อให้คดีที่นายนวมกล่าวโทษจำเลยกับพวกประกอบโรคศิลปะทำการคลอดบุตรนางตุ้มไม่รับอนุญาต เป็นเหตุให้นางตุ้มตายโดยประมาทนั้นเสร็จไป อย่าให้ต้องฟ้องถึงศาล และอย่าให้นายนวม กำนับนำพยานหลักฐานไปแสดงต่อไป ทั้งนี้โดยนายนวม กำนันได้รายงานกล่าวโทษจำเลยไปอำเภอและอำเภอได้เรียกพยานทำการสอบสวนไปแล้วศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า การกระทำของจำเลยทั้ง 2 ไม่ผิดตามมาตรา 144 พิพากษายกฟ้อง แต่ให้ริบเงินของกลางโจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ข้อเท็จจริงดังกล่าว "เป็นเรื่องที่เห็นได้ว่าจำเลยให้เงินนายนวม กำนันให้ช่วยเหลือติดต่อเจ้าพนักงานผู้อื่นซึ่งมีอำนาจหน้าที่กระทำการในคดีของจำเลยชั้นอำเภอให้กระทำการให้เป็นคุณแก่จำเลย ดังนั้น ศาลฎีกาเห็นพ้องด้วยศาลอุทธรณ์ว่า การกระทำของจำเลยไม่เป็นความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 144 เพราะความผิดตามมาตรานี้ที่เกี่ยวกับเจ้าพนักงานเป็นเรื่องให้หรือขอให้ทรัพย์สินแก่เจ้าพนักงานเพื่อจูงใจให้กระทำการหรือไม่กระทำการหรือประวิงการกระทำอันมิชอบด้วยหน้าที่ซึ่งอยู่ในอำนาจหน้าที่ของเจ้าพนักงานผู้นั้นเอง ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษายกฟ้อง ชอบแล้ว" พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 342/2506พนักงานอัยการจังหวัดมหาสารคามโจทก์นายสงค์ รวมรส ที่ 1 นายฝั่น บุญรัตน์ ที่ 2จำเลย ป.อ. ม. 144ความผิดฐานให้ทรัพย์สินหรือประโยชน์แก่เจ้าพนักงานตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 144 จะต้องเป็นเรื่องให้หรือขอให้ทรัพย์สินแก่เจ้าพนักงานเพื่อจูงใจให้กระทำการหรือไม่กระทำการหรือประวิงการกระทำอันมิชอบด้วยหน้าที่ซึ่งอยู่ในอำนาจหน้าที่ของเจ้าพนักงานผู้นั้นเอง การที่จำเลยให้เงินกำนันเพื่อให้กำนันช่วยเหลือไปติดต่อกับเจ้าพนักงานอำเภอหรือพนักงานสอบสวนให้กระทำการให้คดีของจำเลยเสร็จไปในชั้นอำเภออย่าให้ต้องถึงฟ้องศาลเนื่องจากกำนันรายงานกล่าวโทษจำเลยไปอำเภอและอำเภอเรียกพยานทำการสอบสวนไปแล้วดังนี้ เป็นการพ้นอำนาจหน้าที่ของกำนันแล้วจำเลยย่อมไม่มีความผิดฐานให้ทรัพย์สินแก่เจ้าพนักงาน ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 144โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานสมคบกันให้เงินแก่นายนวมกำนัน ซึ่งเป็นเจ้าพนักงานเพื่อจูงใจให้นายนวม กำนันละเว้นไม่ให้กระทำการตามหน้าที่ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 144, 83 และขอให้ริบเงินของกลางจำเลยให้การปฏิเสธข้อเท็จจริงได้ความว่า จำเลยขอให้เงินนายนวม กำนัน 700 บาทโดยทำเป็นบันทึกตกลงไว้ แล้วจำเลยทั้ง 2 นำเงินจำนวนนั้นไปให้นายนวมในวันรุ่งขึ้น เพื่อให้นายนวมช่วยเหลือไปติดต่อกับทางอำเภอเพื่อให้คดีที่นายนวมกล่าวโทษจำเลยกับพวกประกอบโรคศิลปะทำการคลอดบุตรนางตุ้มไม่รับอนุญาต เป็นเหตุให้นางตุ้มตายโดยประมาทนั้นเสร็จไป อย่าให้ต้องฟ้องถึงศาล และอย่าให้นายนวม กำนับนำพยานหลักฐานไปแสดงต่อไป ทั้งนี้โดยนายนวม กำนันได้รายงานกล่าวโทษจำเลยไปอำเภอและอำเภอได้เรียกพยานทำการสอบสวนไปแล้วศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า การกระทำของจำเลยทั้ง 2 ไม่ผิดตามมาตรา 144 พิพากษายกฟ้อง แต่ให้ริบเงินของกลางโจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ข้อเท็จจริงดังกล่าว "เป็นเรื่องที่เห็นได้ว่าจำเลยให้เงินนายนวม กำนันให้ช่วยเหลือติดต่อเจ้าพนักงานผู้อื่นซึ่งมีอำนาจหน้าที่กระทำการในคดีของจำเลยชั้นอำเภอให้กระทำการให้เป็นคุณแก่จำเลย ดังนั้น ศาลฎีกาเห็นพ้องด้วยศาลอุทธรณ์ว่า การกระทำของจำเลยไม่เป็นความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 144 เพราะความผิดตามมาตรานี้ที่เกี่ยวกับเจ้าพนักงานเป็นเรื่องให้หรือขอให้ทรัพย์สินแก่เจ้าพนักงานเพื่อจูงใจให้กระทำการหรือไม่กระทำการหรือประวิงการกระทำอันมิชอบด้วยหน้าที่ซึ่งอยู่ในอำนาจหน้าที่ของเจ้าพนักงานผู้นั้นเอง ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษายกฟ้อง ชอบแล้ว" พิพากษายืน(อรรถไพศาลศรุดี-ประมูล สุวรรณศร-โพยม เลขยานนท์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ