คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 477/2493หลักกฎหมาย: จำเลยใช้แหทำการประมงในที่จับสัตว์น้ำ ซึ่งมีสภาพเป็นแม่น้ำในฤดูปลามีไข่ เมื่อไม่ผิดข้อห้ามตามประกาศข้อ 3 และเมื่อไม่ปรากฏว่าแหนั้นเป็นเครื่องมือต้องห้ามแล้วจำเลยไม่มีความผิด เครื่องมือที่ระบุให้ใช้ในประกาศข้อ 4 เป็นเรื่องจับสัตว์น้ำในที่ไม่มีสภาพเป็นแม่น้ำโจทก์ฟ้องว่า จำเลยสมคบกันใช้แหทำการจับสัตว์น้ำในลำน้ำป่าสักในฤดูปลามีไข่ ฝ่าฝืนประกาศของรัฐมนตรี และข้าหลวงประจำจังหวัด จำเลยให้การรับสารภาพศาลอุทธรณ์เห็นพ้องกับศาลชั้นต้นที่เห็นว่า การกระทำของจำเลยต้องด้วยข้อยกเว้นในข้อ 3 แห่งประกาศรัฐมนตรีกระทรวงเกษตราธิการจำเลยไม่มีความผิดให้ยกฟ้อง ของกลางคืนจำเลยโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า ปัญหาคดีนี้เป็นเรื่องตีความประกาศของกระทรวงเกษตราธิการ ฉบับลงวันที่ 18 พฤศจิกายน 2491 ซึ่งออกโดยอาศัยอำนาจตาม พระราชบัญญัติการประมง 2490 การทำประมงในที่มีสภาพเป็นแม่น้ำเช่นคดีนี้ ต้องวินิจฉัยตามประกาศข้อ 3 ซึ่งอนุญาตให้กระทำได้ด้วยเครื่องมือที่ไม่ต้องห้าม ฯลฯ แต่ห้ามมิให้ทำการประมงด้วยวิธีประดาตั้งแต่ 3 เครื่องมือขึ้นไป ที่โจทก์ฎีกาว่าต้องใช้เครื่องมือที่ระบุในข้อ 4 นั้นหาถูกต้องไม่ ศาลล่างฟังข้อเท็จจริงต้องกันมาว่า จำเลยใช้เครื่องมือที่ไม่ต้องห้าม และโจทก์ก็มิได้ฎีกาคัดค้านว่าเครื่องมือที่จำเลยใช้นั้น เป็นเครื่องมือต้องห้าม จึงไม่มีประเด็นวินิจฉัยในข้อนี้พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 477/2493อัยการเพชรบูรณ์โจทก์นายเปื้อย ทาสี ที่ 1 นายเอี่ยม สอาดโฉม ที่ 2จำเลย พ.ร.บ.การประมง พ.ศ.2490 ประกาศของกระทรวงเกษตราธิการ พ.ศ.2491 ออกตามความใน พ.ร.บ.การประมง พ.ศ.2490 จำเลยใช้แหทำการประมงในที่จับสัตว์น้ำ ซึ่งมีสภาพเป็นแม่น้ำในฤดูปลามีไข่ เมื่อไม่ผิดข้อห้ามตามประกาศข้อ 3 และเมื่อไม่ปรากฏว่าแหนั้นเป็นเครื่องมือต้องห้ามแล้วจำเลยไม่มีความผิด เครื่องมือที่ระบุให้ใช้ในประกาศข้อ 4 เป็นเรื่องจับสัตว์น้ำในที่ไม่มีสภาพเป็นแม่น้ำโจทก์ฟ้องว่า จำเลยสมคบกันใช้แหทำการจับสัตว์น้ำในลำน้ำป่าสักในฤดูปลามีไข่ ฝ่าฝืนประกาศของรัฐมนตรี และข้าหลวงประจำจังหวัด จำเลยให้การรับสารภาพศาลอุทธรณ์เห็นพ้องกับศาลชั้นต้นที่เห็นว่า การกระทำของจำเลยต้องด้วยข้อยกเว้นในข้อ 3 แห่งประกาศรัฐมนตรีกระทรวงเกษตราธิการจำเลยไม่มีความผิดให้ยกฟ้อง ของกลางคืนจำเลยโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า ปัญหาคดีนี้เป็นเรื่องตีความประกาศของกระทรวงเกษตราธิการ ฉบับลงวันที่ 18 พฤศจิกายน 2491 ซึ่งออกโดยอาศัยอำนาจตาม พระราชบัญญัติการประมง 2490 การทำประมงในที่มีสภาพเป็นแม่น้ำเช่นคดีนี้ ต้องวินิจฉัยตามประกาศข้อ 3 ซึ่งอนุญาตให้กระทำได้ด้วยเครื่องมือที่ไม่ต้องห้าม ฯลฯ แต่ห้ามมิให้ทำการประมงด้วยวิธีประดาตั้งแต่ 3 เครื่องมือขึ้นไป ที่โจทก์ฎีกาว่าต้องใช้เครื่องมือที่ระบุในข้อ 4 นั้นหาถูกต้องไม่ ศาลล่างฟังข้อเท็จจริงต้องกันมาว่า จำเลยใช้เครื่องมือที่ไม่ต้องห้าม และโจทก์ก็มิได้ฎีกาคัดค้านว่าเครื่องมือที่จำเลยใช้นั้น เป็นเครื่องมือต้องห้าม จึงไม่มีประเด็นวินิจฉัยในข้อนี้พิพากษายืน(เลขวณิชธรรมวิทักษ์-นาถปริญญา-มนูกิจวิมลอรรถ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยสมคบกันใช้แหทำการจับสัตว์น้ำในลำน้ำป่าสักในฤดูปลามีไข่ ฝ่าฝืนประกาศของรัฐมนตรี และข้าหลวงประจำจังหวัด จำเลยให้การรับสารภาพศาลอุทธรณ์เห็นพ้องกับศาลชั้นต้นที่เห็นว่า การกระทำของจำเลยต้องด้วยข้อยกเว้นในข้อ 3 แห่งประกาศรัฐมนตรีกระทรวงเกษตราธิการจำเลยไม่มีความผิดให้ยกฟ้อง ของกลางคืนจำเลยโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า ปัญหาคดีนี้เป็นเรื่องตีความประกาศของกระทรวงเกษตราธิการ ฉบับลงวันที่ 18 พฤศจิกายน 2491 ซึ่งออกโดยอาศัยอำนาจตาม พระราชบัญญัติการประมง 2490 การทำประมงในที่มีสภาพเป็นแม่น้ำเช่นคดีนี้ ต้องวินิจฉัยตามประกาศข้อ 3 ซึ่งอนุญาตให้กระทำได้ด้วยเครื่องมือที่ไม่ต้องห้าม ฯลฯ แต่ห้ามมิให้ทำการประมงด้วยวิธีประดาตั้งแต่ 3 เครื่องมือขึ้นไป ที่โจทก์ฎีกาว่าต้องใช้เครื่องมือที่ระบุในข้อ 4 นั้นหาถูกต้องไม่ ศาลล่างฟังข้อเท็จจริงต้องกันมาว่า จำเลยใช้เครื่องมือที่ไม่ต้องห้าม และโจทก์ก็มิได้ฎีกาคัดค้านว่าเครื่องมือที่จำเลยใช้นั้น เป็นเครื่องมือต้องห้าม จึงไม่มีประเด็นวินิจฉัยในข้อนี้พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 477/2493อัยการเพชรบูรณ์โจทก์นายเปื้อย ทาสี ที่ 1 นายเอี่ยม สอาดโฉม ที่ 2จำเลย พ.ร.บ.การประมง พ.ศ.2490 ประกาศของกระทรวงเกษตราธิการ พ.ศ.2491 ออกตามความใน พ.ร.บ.การประมง พ.ศ.2490 จำเลยใช้แหทำการประมงในที่จับสัตว์น้ำ ซึ่งมีสภาพเป็นแม่น้ำในฤดูปลามีไข่ เมื่อไม่ผิดข้อห้ามตามประกาศข้อ 3 และเมื่อไม่ปรากฏว่าแหนั้นเป็นเครื่องมือต้องห้ามแล้วจำเลยไม่มีความผิด เครื่องมือที่ระบุให้ใช้ในประกาศข้อ 4 เป็นเรื่องจับสัตว์น้ำในที่ไม่มีสภาพเป็นแม่น้ำโจทก์ฟ้องว่า จำเลยสมคบกันใช้แหทำการจับสัตว์น้ำในลำน้ำป่าสักในฤดูปลามีไข่ ฝ่าฝืนประกาศของรัฐมนตรี และข้าหลวงประจำจังหวัด จำเลยให้การรับสารภาพศาลอุทธรณ์เห็นพ้องกับศาลชั้นต้นที่เห็นว่า การกระทำของจำเลยต้องด้วยข้อยกเว้นในข้อ 3 แห่งประกาศรัฐมนตรีกระทรวงเกษตราธิการจำเลยไม่มีความผิดให้ยกฟ้อง ของกลางคืนจำเลยโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า ปัญหาคดีนี้เป็นเรื่องตีความประกาศของกระทรวงเกษตราธิการ ฉบับลงวันที่ 18 พฤศจิกายน 2491 ซึ่งออกโดยอาศัยอำนาจตาม พระราชบัญญัติการประมง 2490 การทำประมงในที่มีสภาพเป็นแม่น้ำเช่นคดีนี้ ต้องวินิจฉัยตามประกาศข้อ 3 ซึ่งอนุญาตให้กระทำได้ด้วยเครื่องมือที่ไม่ต้องห้าม ฯลฯ แต่ห้ามมิให้ทำการประมงด้วยวิธีประดาตั้งแต่ 3 เครื่องมือขึ้นไป ที่โจทก์ฎีกาว่าต้องใช้เครื่องมือที่ระบุในข้อ 4 นั้นหาถูกต้องไม่ ศาลล่างฟังข้อเท็จจริงต้องกันมาว่า จำเลยใช้เครื่องมือที่ไม่ต้องห้าม และโจทก์ก็มิได้ฎีกาคัดค้านว่าเครื่องมือที่จำเลยใช้นั้น เป็นเครื่องมือต้องห้าม จึงไม่มีประเด็นวินิจฉัยในข้อนี้พิพากษายืน(เลขวณิชธรรมวิทักษ์-นาถปริญญา-มนูกิจวิมลอรรถ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ