คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2664/2517หลักกฎหมาย: โจทก์เช่าซื้อรถยนต์จากจำเลยที่ 1 โดยมีข้อตกลงในสัญญาเช่าซื้อว่า โจทก์เป็นผู้เสียค่าประกันภัยรถยนต์ในนามจำเลยที่ 1 ซึ่งเป็นเจ้าของรถ แล้วจำเลยที่ 1 ได้ไปทำสัญญาประกันภัยรถคันนี้กับจำเลยที่ 2 ซึ่งเป็นผู้รับประกันภัย และโจทก์เป็นผู้ออกเงินในการประกัน ดังนี้ ถือไม่ได้ว่าโจทก์ได้ร่วมกับจำเลยที่ 1 เอาประกันภัยรถคันที่เช่าซื้อ โจทก์จึงไม่มีนิติสัมพันธ์กับจำเลยที่ 2 และไม่มีอำนาจฟ้องจำเลยที่ 2 ให้รับผิดใช้เงินค่ารถยนต์คันที่เช่าซื้อซึ่งได้หายไปโจทก์ฟ้องว่า โจทก์เช่าซื้อรถยนต์นั่งยี่ห้อเฟี๊ยต 1100 อาร์จากจำเลยที่ 1 ราคา 67,760 บาท มีข้อสัญญาว่า โจทก์ต้องออกเงินค่าใช้จ่ายและค่าธรรมเนียมในการประกันภัยแทนจำเลยที่ 1 จำเลยที่ 1นำรถยนต์คันนี้ไปทำสัญญาประกันภัยไว้กับจำเลยที่ 2 เป็นเงิน 50,000 บาทโจทก์ใช้เงินค่าเช่าซื้อให้จำเลยที่ 1 แล้ว 41,890 บาท เมื่อหักส่วนลดออกแล้ว โจทก์จะต้องใช้เงินค่าเช่าซื้อให้จำเลยที่ 1 อีก 23,028 บาท ผู้ร้ายได้ลักรถยนต์คันดังกล่าวไป ยังไม่ได้คืนโจทก์แจ้งให้จำเลยทั้งสองทราบ และทวงถามให้ใช้ราคารถที่หาย จำเลยที่ 1 อ้างว่าจำเลยที่ 2 จ่ายเงินให้เพียง 40,000 บาท ไม่เต็มตามสัญญาประกันภัย จะใช้เงินให้โจทก์เพียง 40,000 บาทและหักเงินที่โจทก์จะต้องใช้ให้จำเลย 24,200 บาทออก เหลือเงินที่จำเลยที่ 1 จะใช้ให้โจทก์เพียง 15,800 บาท ขอให้บังคับจำเลยทั้งสองร่วมกันรับผิดใช้เงินอีก 26,972 บาทแก่โจทก์พร้อมด้วยดอกเบี้ย จำเลยที่ 1 ให้การว่า โจทก์ยังไม่ได้ใช้เงินค่าเช่าซื้ออีก 25,870 บาท มิใช่ 23,028 บาท จำเลยที่ 2 ได้จ่ายค่าเสียหายให้จำเลยที่ 1 รับมาแล้ว 40,000 บาท จำเลยที่ 1 จะต้องคืนเงินให้โจทก์ 15,800 บาท โจทก์ไม่ยอมรับ จำเลยที่ 2 ให้การว่า ยอมรับผิดตามความเสียหายแท้จริงเป็นเงิน40,000 บาทซึ่งได้จ่ายให้จำเลยที่ 1 รับไปแล้ว โจทก์ไม่มีนิติสัมพันธ์กับจำเลยที่ 2 จึงไม่มีอำนาจฟ้อง ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยที่ 1 ใช้เงิน 15,800 บาทแก่โจทก์และให้จำเลยที่ 2 ใช้เงินที่ยังขาดอยู่อีก 10,000 บาทแก่โจทก์พร้อมด้วยดอกเบี้ย ฯลฯ จำเลยที่ 2 อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้คำพิพากษาศาลชั้นต้นแต่เฉพาะเรื่องค่าฤชาธรรมเนียมเป็นว่าให้จำเลยที่ 2 เสียค่าขึ้นศาลแทนโจทก์ตามจำนวนทุนทรัพย์ 10,000 บาท จำเลยที่ 2 ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า สัญญาเช่าซื้อเอกสาร จ.1 ข้อ 4 มีข้อความว่าโจทก์เป็นผู้เสียค่าประกันภัยรถยนต์คันที่เช่าซื้อในนามจำเลยที่ 1ซึ่งเป็นเจ้าของรถ และโจทก์เบิกความว่า เงินที่เอาประกันภัยเป็นของโจทก์ แต่ตามสัญญา จำเลยที่ 1 เป็นผู้เอาประกันภัย จึงฟังได้ว่า จำเลยที่ 1 เป็นเจ้าของ เป็นคู่สัญญาประกันภัยรถยนต์คันที่เช่าซื้อกับจำเลยที่ 2 ซึ่งเป็นผู้รับประกัน เช่นนี้ ฟังได้แต่เพียงว่า โจทก์เป็นแต่เพียงผู้ออกเงินในการประกันเท่านั้น ยังฟังไม่ได้ว่าโจทก์ได้ร่วมกับจำเลยที่ 1 เอาประกันภัยรถยนต์คันที่เช่าซื้อ โจทก์ซึ่งมีนิติสัมพันธ์กับจำเลยที่ 1 ตามสัญญาเช่าซื้อจึงไม่มีนิติสัมพันธ์กับจำเลยที่ 2 ตามกรมธรรม์ประกันภัยเอกสาร จ.2 หรือ ล.2 จึงไม่มีอำนาจฟ้องจำเลยที่ 2 ให้รับผิดใช้เงินค่ารถยนต์คันที่เช่าซื้อซึ่งได้หายไป แก่โจทก์ พิพากษาแก้คำพิพากษาศาลอุทธรณ์ เป็นว่า ให้ยกฟ้องโจทก์สำหรับจำเลยที่ 2 ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2664/2517นางสาวกษมา แซ่ลิ้มโจทก์บริษัทบางกอกอินเวสท์เมนท์ จำกัด ที่ 1 บริษัทสหวัฒนาประกันภัย จำกัด ที่ 2จำเลย ป.พ.พ. ม. 112, ม. 314, ม. 572, ม. 861, ม. 862 ป.วิ.พ. ม. 55โจทก์เช่าซื้อรถยนต์จากจำเลยที่ 1 โดยมีข้อตกลงในสัญญาเช่าซื้อว่า โจทก์เป็นผู้เสียค่าประกันภัยรถยนต์ในนามจำเลยที่ 1 ซึ่งเป็นเจ้าของรถ แล้วจำเลยที่ 1 ได้ไปทำสัญญาประกันภัยรถคันนี้กับจำเลยที่ 2 ซึ่งเป็นผู้รับประกันภัย และโจทก์เป็นผู้ออกเงินในการประกัน ดังนี้ ถือไม่ได้ว่าโจทก์ได้ร่วมกับจำเลยที่ 1 เอาประกันภัยรถคันที่เช่าซื้อ โจทก์จึงไม่มีนิติสัมพันธ์กับจำเลยที่ 2 และไม่มีอำนาจฟ้องจำเลยที่ 2 ให้รับผิดใช้เงินค่ารถยนต์คันที่เช่าซื้อซึ่งได้หายไปโจทก์ฟ้องว่า โจทก์เช่าซื้อรถยนต์นั่งยี่ห้อเฟี๊ยต 1100 อาร์จากจำเลยที่ 1 ราคา 67,760 บาท มีข้อสัญญาว่า โจทก์ต้องออกเงินค่าใช้จ่ายและค่าธรรมเนียมในการประกันภัยแทนจำเลยที่ 1 จำเลยที่ 1นำรถยนต์คันนี้ไปทำสัญญาประกันภัยไว้กับจำเลยที่ 2 เป็นเงิน 50,000 บาทโจทก์ใช้เงินค่าเช่าซื้อให้จำเลยที่ 1 แล้ว 41,890 บาท เมื่อหักส่วนลดออกแล้ว โจทก์จะต้องใช้เงินค่าเช่าซื้อให้จำเลยที่ 1 อีก 23,028 บาท ผู้ร้ายได้ลักรถยนต์คันดังกล่าวไป ยังไม่ได้คืนโจทก์แจ้งให้จำเลยทั้งสองทราบ และทวงถามให้ใช้ราคารถที่หาย จำเลยที่ 1 อ้างว่าจำเลยที่ 2 จ่ายเงินให้เพียง 40,000 บาท ไม่เต็มตามสัญญาประกันภัย จะใช้เงินให้โจทก์เพียง 40,000 บาทและหักเงินที่โจทก์จะต้องใช้ให้จำเลย 24,200 บาทออก เหลือเงินที่จำเลยที่ 1 จะใช้ให้โจทก์เพียง 15,800 บาท ขอให้บังคับจำเลยทั้งสองร่วมกันรับผิดใช้เงินอีก 26,972 บาทแก่โจทก์พร้อมด้วยดอกเบี้ย จำเลยที่ 1 ให้การว่า โจทก์ยังไม่ได้ใช้เงินค่าเช่าซื้ออีก 25,870 บาท มิใช่ 23,028 บาท จำเลยที่ 2 ได้จ่ายค่าเสียหายให้จำเลยที่ 1 รับมาแล้ว 40,000 บาท จำเลยที่ 1 จะต้องคืนเงินให้โจทก์ 15,800 บาท โจทก์ไม่ยอมรับ จำเลยที่ 2 ให้การว่า ยอมรับผิดตามความเสียหายแท้จริงเป็นเงิน40,000 บาทซึ่งได้จ่ายให้จำเลยที่ 1 รับไปแล้ว โจทก์ไม่มีนิติสัมพันธ์กับจำเลยที่ 2 จึงไม่มีอำนาจฟ้อง ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยที่ 1 ใช้เงิน 15,800 บาทแก่โจทก์และให้จำเลยที่ 2 ใช้เงินที่ยังขาดอยู่อีก 10,000 บาทแก่โจทก์พร้อมด้วยดอกเบี้ย ฯลฯ จำเลยที่ 2 อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้คำพิพากษาศาลชั้นต้นแต่เฉพาะเรื่องค่าฤชาธรรมเนียมเป็นว่าให้จำเลยที่ 2 เสียค่าขึ้นศาลแทนโจทก์ตามจำนวนทุนทรัพย์ 10,000 บาท จำเลยที่ 2 ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า สัญญาเช่าซื้อเอกสาร จ.1 ข้อ 4 มีข้อความว่าโจทก์เป็นผู้เสียค่าประกันภัยรถยนต์คันที่เช่าซื้อในนามจำเลยที่ 1ซึ่งเป็นเจ้าของรถ และโจทก์เบิกความว่า เงินที่เอาประกันภัยเป็นของโจทก์ แต่ตามสัญญา จำเลยที่ 1 เป็นผู้เอาประกันภัย จึงฟังได้ว่า จำเลยที่ 1 เป็นเจ้าของ เป็นคู่สัญญาประกันภัยรถยนต์คันที่เช่าซื้อกับจำเลยที่ 2 ซึ่งเป็นผู้รับประกัน เช่นนี้ ฟังได้แต่เพียงว่า โจทก์เป็นแต่เพียงผู้ออกเงินในการประกันเท่านั้น ยังฟังไม่ได้ว่าโจทก์ได้ร่วมกับจำเลยที่ 1 เอาประกันภัยรถยนต์คันที่เช่าซื้อ โจทก์ซึ่งมีนิติสัมพันธ์กับจำเลยที่ 1 ตามสัญญาเช่าซื้อจึงไม่มีนิติสัมพันธ์กับจำเลยที่ 2 ตามกรมธรรม์ประกันภัยเอกสาร จ.2 หรือ ล.2 จึงไม่มีอำนาจฟ้องจำเลยที่ 2 ให้รับผิดใช้เงินค่ารถยนต์คันที่เช่าซื้อซึ่งได้หายไป แก่โจทก์ พิพากษาแก้คำพิพากษาศาลอุทธรณ์ เป็นว่า ให้ยกฟ้องโจทก์สำหรับจำเลยที่ 2(ประพจน์ ถิระวัฒน์-สมคิด มงคลชาติ-ไพโรจน์ ไวกาสี)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า โจทก์เช่าซื้อรถยนต์นั่งยี่ห้อเฟี๊ยต 1100 อาร์จากจำเลยที่ 1 ราคา 67,760 บาท มีข้อสัญญาว่า โจทก์ต้องออกเงินค่าใช้จ่ายและค่าธรรมเนียมในการประกันภัยแทนจำเลยที่ 1 จำเลยที่ 1นำรถยนต์คันนี้ไปทำสัญญาประกันภัยไว้กับจำเลยที่ 2 เป็นเงิน 50,000 บาทโจทก์ใช้เงินค่าเช่าซื้อให้จำเลยที่ 1 แล้ว 41,890 บาท เมื่อหักส่วนลดออกแล้ว โจทก์จะต้องใช้เงินค่าเช่าซื้อให้จำเลยที่ 1 อีก 23,028 บาท ผู้ร้ายได้ลักรถยนต์คันดังกล่าวไป ยังไม่ได้คืนโจทก์แจ้งให้จำเลยทั้งสองทราบ และทวงถามให้ใช้ราคารถที่หาย จำเลยที่ 1 อ้างว่าจำเลยที่ 2 จ่ายเงินให้เพียง 40,000 บาท ไม่เต็มตามสัญญาประกันภัย จะใช้เงินให้โจทก์เพียง 40,000 บาทและหักเงินที่โจทก์จะต้องใช้ให้จำเลย 24,200 บาทออก เหลือเงินที่จำเลยที่ 1 จะใช้ให้โจทก์เพียง 15,800 บาท ขอให้บังคับจำเลยทั้งสองร่วมกันรับผิดใช้เงินอีก 26,972 บาทแก่โจทก์พร้อมด้วยดอกเบี้ย จำเลยที่ 1 ให้การว่า โจทก์ยังไม่ได้ใช้เงินค่าเช่าซื้ออีก 25,870 บาท มิใช่ 23,028 บาท จำเลยที่ 2 ได้จ่ายค่าเสียหายให้จำเลยที่ 1 รับมาแล้ว 40,000 บาท จำเลยที่ 1 จะต้องคืนเงินให้โจทก์ 15,800 บาท โจทก์ไม่ยอมรับ จำเลยที่ 2 ให้การว่า ยอมรับผิดตามความเสียหายแท้จริงเป็นเงิน40,000 บาทซึ่งได้จ่ายให้จำเลยที่ 1 รับไปแล้ว โจทก์ไม่มีนิติสัมพันธ์กับจำเลยที่ 2 จึงไม่มีอำนาจฟ้อง ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยที่ 1 ใช้เงิน 15,800 บาทแก่โจทก์และให้จำเลยที่ 2 ใช้เงินที่ยังขาดอยู่อีก 10,000 บาทแก่โจทก์พร้อมด้วยดอกเบี้ย ฯลฯ จำเลยที่ 2 อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้คำพิพากษาศาลชั้นต้นแต่เฉพาะเรื่องค่าฤชาธรรมเนียมเป็นว่าให้จำเลยที่ 2 เสียค่าขึ้นศาลแทนโจทก์ตามจำนวนทุนทรัพย์ 10,000 บาท จำเลยที่ 2 ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า สัญญาเช่าซื้อเอกสาร จ.1 ข้อ 4 มีข้อความว่าโจทก์เป็นผู้เสียค่าประกันภัยรถยนต์คันที่เช่าซื้อในนามจำเลยที่ 1ซึ่งเป็นเจ้าของรถ และโจทก์เบิกความว่า เงินที่เอาประกันภัยเป็นของโจทก์ แต่ตามสัญญา จำเลยที่ 1 เป็นผู้เอาประกันภัย จึงฟังได้ว่า จำเลยที่ 1 เป็นเจ้าของ เป็นคู่สัญญาประกันภัยรถยนต์คันที่เช่าซื้อกับจำเลยที่ 2 ซึ่งเป็นผู้รับประกัน เช่นนี้ ฟังได้แต่เพียงว่า โจทก์เป็นแต่เพียงผู้ออกเงินในการประกันเท่านั้น ยังฟังไม่ได้ว่าโจทก์ได้ร่วมกับจำเลยที่ 1 เอาประกันภัยรถยนต์คันที่เช่าซื้อ โจทก์ซึ่งมีนิติสัมพันธ์กับจำเลยที่ 1 ตามสัญญาเช่าซื้อจึงไม่มีนิติสัมพันธ์กับจำเลยที่ 2 ตามกรมธรรม์ประกันภัยเอกสาร จ.2 หรือ ล.2 จึงไม่มีอำนาจฟ้องจำเลยที่ 2 ให้รับผิดใช้เงินค่ารถยนต์คันที่เช่าซื้อซึ่งได้หายไป แก่โจทก์ พิพากษาแก้คำพิพากษาศาลอุทธรณ์ เป็นว่า ให้ยกฟ้องโจทก์สำหรับจำเลยที่ 2 ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2664/2517นางสาวกษมา แซ่ลิ้มโจทก์บริษัทบางกอกอินเวสท์เมนท์ จำกัด ที่ 1 บริษัทสหวัฒนาประกันภัย จำกัด ที่ 2จำเลย ป.พ.พ. ม. 112, ม. 314, ม. 572, ม. 861, ม. 862 ป.วิ.พ. ม. 55โจทก์เช่าซื้อรถยนต์จากจำเลยที่ 1 โดยมีข้อตกลงในสัญญาเช่าซื้อว่า โจทก์เป็นผู้เสียค่าประกันภัยรถยนต์ในนามจำเลยที่ 1 ซึ่งเป็นเจ้าของรถ แล้วจำเลยที่ 1 ได้ไปทำสัญญาประกันภัยรถคันนี้กับจำเลยที่ 2 ซึ่งเป็นผู้รับประกันภัย และโจทก์เป็นผู้ออกเงินในการประกัน ดังนี้ ถือไม่ได้ว่าโจทก์ได้ร่วมกับจำเลยที่ 1 เอาประกันภัยรถคันที่เช่าซื้อ โจทก์จึงไม่มีนิติสัมพันธ์กับจำเลยที่ 2 และไม่มีอำนาจฟ้องจำเลยที่ 2 ให้รับผิดใช้เงินค่ารถยนต์คันที่เช่าซื้อซึ่งได้หายไปโจทก์ฟ้องว่า โจทก์เช่าซื้อรถยนต์นั่งยี่ห้อเฟี๊ยต 1100 อาร์จากจำเลยที่ 1 ราคา 67,760 บาท มีข้อสัญญาว่า โจทก์ต้องออกเงินค่าใช้จ่ายและค่าธรรมเนียมในการประกันภัยแทนจำเลยที่ 1 จำเลยที่ 1นำรถยนต์คันนี้ไปทำสัญญาประกันภัยไว้กับจำเลยที่ 2 เป็นเงิน 50,000 บาทโจทก์ใช้เงินค่าเช่าซื้อให้จำเลยที่ 1 แล้ว 41,890 บาท เมื่อหักส่วนลดออกแล้ว โจทก์จะต้องใช้เงินค่าเช่าซื้อให้จำเลยที่ 1 อีก 23,028 บาท ผู้ร้ายได้ลักรถยนต์คันดังกล่าวไป ยังไม่ได้คืนโจทก์แจ้งให้จำเลยทั้งสองทราบ และทวงถามให้ใช้ราคารถที่หาย จำเลยที่ 1 อ้างว่าจำเลยที่ 2 จ่ายเงินให้เพียง 40,000 บาท ไม่เต็มตามสัญญาประกันภัย จะใช้เงินให้โจทก์เพียง 40,000 บาทและหักเงินที่โจทก์จะต้องใช้ให้จำเลย 24,200 บาทออก เหลือเงินที่จำเลยที่ 1 จะใช้ให้โจทก์เพียง 15,800 บาท ขอให้บังคับจำเลยทั้งสองร่วมกันรับผิดใช้เงินอีก 26,972 บาทแก่โจทก์พร้อมด้วยดอกเบี้ย จำเลยที่ 1 ให้การว่า โจทก์ยังไม่ได้ใช้เงินค่าเช่าซื้ออีก 25,870 บาท มิใช่ 23,028 บาท จำเลยที่ 2 ได้จ่ายค่าเสียหายให้จำเลยที่ 1 รับมาแล้ว 40,000 บาท จำเลยที่ 1 จะต้องคืนเงินให้โจทก์ 15,800 บาท โจทก์ไม่ยอมรับ จำเลยที่ 2 ให้การว่า ยอมรับผิดตามความเสียหายแท้จริงเป็นเงิน40,000 บาทซึ่งได้จ่ายให้จำเลยที่ 1 รับไปแล้ว โจทก์ไม่มีนิติสัมพันธ์กับจำเลยที่ 2 จึงไม่มีอำนาจฟ้อง ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยที่ 1 ใช้เงิน 15,800 บาทแก่โจทก์และให้จำเลยที่ 2 ใช้เงินที่ยังขาดอยู่อีก 10,000 บาทแก่โจทก์พร้อมด้วยดอกเบี้ย ฯลฯ จำเลยที่ 2 อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้คำพิพากษาศาลชั้นต้นแต่เฉพาะเรื่องค่าฤชาธรรมเนียมเป็นว่าให้จำเลยที่ 2 เสียค่าขึ้นศาลแทนโจทก์ตามจำนวนทุนทรัพย์ 10,000 บาท จำเลยที่ 2 ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า สัญญาเช่าซื้อเอกสาร จ.1 ข้อ 4 มีข้อความว่าโจทก์เป็นผู้เสียค่าประกันภัยรถยนต์คันที่เช่าซื้อในนามจำเลยที่ 1ซึ่งเป็นเจ้าของรถ และโจทก์เบิกความว่า เงินที่เอาประกันภัยเป็นของโจทก์ แต่ตามสัญญา จำเลยที่ 1 เป็นผู้เอาประกันภัย จึงฟังได้ว่า จำเลยที่ 1 เป็นเจ้าของ เป็นคู่สัญญาประกันภัยรถยนต์คันที่เช่าซื้อกับจำเลยที่ 2 ซึ่งเป็นผู้รับประกัน เช่นนี้ ฟังได้แต่เพียงว่า โจทก์เป็นแต่เพียงผู้ออกเงินในการประกันเท่านั้น ยังฟังไม่ได้ว่าโจทก์ได้ร่วมกับจำเลยที่ 1 เอาประกันภัยรถยนต์คันที่เช่าซื้อ โจทก์ซึ่งมีนิติสัมพันธ์กับจำเลยที่ 1 ตามสัญญาเช่าซื้อจึงไม่มีนิติสัมพันธ์กับจำเลยที่ 2 ตามกรมธรรม์ประกันภัยเอกสาร จ.2 หรือ ล.2 จึงไม่มีอำนาจฟ้องจำเลยที่ 2 ให้รับผิดใช้เงินค่ารถยนต์คันที่เช่าซื้อซึ่งได้หายไป แก่โจทก์ พิพากษาแก้คำพิพากษาศาลอุทธรณ์ เป็นว่า ให้ยกฟ้องโจทก์สำหรับจำเลยที่ 2(ประพจน์ ถิระวัฒน์-สมคิด มงคลชาติ-ไพโรจน์ ไวกาสี)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ