พระราชกฤษฎีกาพระราชกฤษฎีกาตั้งอธิบดีผู้พิพากษาภาคพ.ศ. ๒๔๙๗ ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร.ให้ไว้ ณ วันที่ ๒๗ ตุลาคมพ.ศ. ๒๔๙๗เป็นปีที่ ๙ในรัชกาลปัจจุบันพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชมีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่าโดยที่เป็นการสมควรกำหนดจำนวนสำนักงาน และเขตอำนาจของอธิบดีผู้พิพากษาภาคอาศัยอำนาจตามความในมาตรา๙๕ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช ๒๔๗๕ แก้ไขเพิ่มเติม พุทธศักราช๒๔๙๕ และมาตรา ๑๓ แห่งพระธรรมนูญศาลยุติธรรม ซึ่งได้แก้ไขเพิ่มเติมครั้งสุดท้ายโดยพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมพระธรรมนูญศาลยุติธรรม(ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๔๙๗ จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ดังต่อไปนี้มาตรา๑ พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า พระราชกฤษฎีกาตั้งอธิบดีผู้พิพากษาภาคพ.ศ. ๒๔๙๗มาตรา๒[๑]พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา๓ให้ยกเลิกพระราชกฤษฎีกาตั้งข้าหลวงยุติธรรม พ.ศ. ๒๔๙๗มาตรา๔[๒] ให้มีอธิบดีผู้พิพากษาภาค๙ ตำแหน่ง มีสำนักงานอยู่ ณ จังหวัด ดังต่อไปนี้(๑) อธิบดีผู้พิพากษาภาค ๑ มีสำนักงานอยู่ ณ กรุงเทพมหานคร(๒) อธิบดีผู้พิพากษาภาค ๒ มีสำนักงานอยู่ ณ จังหวัดชลบุรี(๓) อธิบดีผู้พิพากษาภาค ๓ มีสำนักงานอยู่ ณจังหวัดนครราชสีมา(๔) อธิบดีผู้พิพากษาภาค ๔ มีสำนักงานอยู่ ณ จังหวัดขอนแก่น(๕) อธิบดีผู้พิพากษาภาค ๕ มีสำนักงานอยู่ ณจังหวัดเชียงใหม่(๖) อธิบดีผู้พิพากษาภาค ๖ มีสำนักงานอยู่ ณจังหวัดพิษณุโลก(๗) อธิบดีผู้พิพากษาภาค ๗ มีสำนักงานอยู่ ณ จังหวัดนครปฐม(๘) อธิบดีผู้พิพากษาภาค ๘ มีสำนักงานอยู่ ณจังหวัดนครศรีธรรมราช(๙) อธิบดีผู้พิพากษาภาค ๙ มีสำนักงานอยู่ ณ จังหวัดสงขลามาตรา๕[๓] ให้อธิบดีผู้พิพากษาภาค ๑มีเขตอำนาจในจังหวัดพระนครและจังหวัดธนบุรี (เฉพาะศาลแขวงและศาลจังหวัดมีนบุรี)จังหวัดพระนครศรีอยุธยา จังหวัดลพบุรี จังหวัดชัยนาท จังหวัดสิงห์บุรีจังหวัดอ่างทอง จังหวัดสระบุรี จังหวัดปทุมธานี จังหวัดนนทบุรีและจังหวัดสมุทรปราการมาตรา๖[๔] ให้อธิบดีผู้พิพากษาภาค ๒มีเขตอำนาจในจังหวัดฉะเชิงเทรา จังหวัดนครนายก จังหวัดปราจีนบุรี จังหวัดชลบุรีจังหวัดระยอง จังหวัดตราด และจังหวัดจันทบุรีมาตรา๗[๕] ให้อธิบดีผู้พิพากษาภาค๓ มีเขตอำนาจในจังหวัดนครราชสีมาจังหวัดชัยภูมิ จังหวัดบุรีรัมย์ จังหวัดสุรินทร์จังหวัดศรีสะเกษจังหวัดอุบลราชธานี และจังหวัดยโสธรมาตรา๘[๖] ให้อธิบดีผู้พิพากษาภาค๔ มีเขตอำนาจในจังหวัดขอนแก่น จังหวัดอุดรธานี จังหวัดหนองคาย จังหวัดเลยจังหวัดสกลนคร จังหวัดนครพนม จังหวัดมุกดาหาร จังหวัดมหาสารคาม จังหวัดร้อยเอ็ดและจังหวัดกาฬสินธุ์มาตรา๙[๗] ให้อธิบดีผู้พิพากษาภาค๕ มีเขตอำนาจในจังหวัดเชียงใหม่ จังหวัดลำปาง จังหวัดแม่ฮ่องสอน จังหวัดเชียงรายจังหวัดพะเยา จังหวัดน่าน จังหวัดลำพูน และจังหวัดแพร่มาตรา๑๐[๘] ให้อธิบดีผู้พิพากษาภาค ๖มีเขตอำนาจในจังหวัดพิษณุโลก จังหวัดสุโขทัย จังหวัดอุตรดิตถ์ จังหวัดตากจังหวัดกำแพงเพชร จังหวัดพิจิตร จังหวัดเพชรบูรณ์ จังหวัดนครสวรรค์และจังหวัดอุทัยธานีมาตรา๑๑ ให้อธิบดีผู้พิพากษาภาค ๗มีเขตอำนาจในจังหวัดนครปฐม จังหวัดราชบุรี จังหวัดสุพรรณบุรี จังหวัดกาญจนบุรีจังหวัดเพชรบุรี จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ จังหวัดสมุทรสาคร และจังหวัดสมุทรสงครามมาตรา๑๒ ให้อธิบดีผู้พิพากษาภาค ๘มีเขตอำนาจในจังหวัดนครศรีธรรมราช จังหวัดชุมพร จังหวัดสุราษฎร์ธานี จังหวัดระนองจังหวัดกระบี่ จังหวัดพังงา และจังหวัดภูเก็ตมาตรา๑๓ ให้อธิบดีผู้พิพากษาภาค ๙มีเขตอำนาจในจังหวัดสงขลา จังหวัดตรัง จังหวัดพัทลุง จังหวัดสตูล จังหวัดปัตตานีจังหวัดยะลา และจังหวัดนราธิวาสมาตรา๑๔ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรมรักษาการตามพระราชกฤษฏีกานี้ผู้รับสนองพระบรมราชโองการจอมพล ป. พิบูลสงครามนายกรัฐมนตรีหมายเหตุ :-เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือ เพื่อเปลี่ยนเรียกชื่อตำแหน่ง ข้าหลวงยุติธรรม เป็น อธิบดีผู้พิพากษาภาคตามพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมพระธรรมนูญศาลยุติธรรม (ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๔๙๗พระราชกฤษฎีกาตั้งอธิบดีผู้พิพากษาภาค(ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๔๙๘[๙]หมายเหตุ :-เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือ โดยที่เขตการปกครองบางภาคได้เปลี่ยนแปลงไปโดยพระราชกฤษฎีกาเปลี่ยนแปลงเขตภาค๑ ภาค ๒ ภาค ๕ และภาค ๖ พ.ศ. ๒๔๙๘จึงจำเป็นต้องเปลี่ยนแปลงเขตอำนาจอธิบดีผู้พิพากษาภาคบางภาคให้รับกับเขตการปกครองใหม่นั้นด้วยพระราชกฤษฎีกาตั้งอธิบดีผู้พิพากษาภาค(ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๐๘[๑๐]หมายเหตุ :-เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกานี้ คือเนื่องจากได้พิจารณาเห็นสมควรย้ายที่ตั้งสำนักงานอธิบดีผู้พิพากษาภาค ๘จากจังหวัดอุดรธานีไปอยู่ ณ จังหวัดขอนแก่นจึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้ขึ้นประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ ๗๓[๑๑]ข้อ ๒ให้ประกาศของคณะปฏิวัติฉบับนี้มีผลใช้บังคับเช่นเดียวกับพระราชกฤษฎีกาที่ออกตามความในมาตรา๑๓ แห่งพระธรรมนูญศาลยุติธรรม ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมพระธรรมนูญศาลยุติธรรม(ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๔๙๗พระราชกฤษฎีกาตั้งอธิบดีผู้พิพากษาภาค (ฉบับที่ ๔) พ.ศ.๒๕๒๐[๑๒]หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือโดยที่เป็นการสมควรย้ายสำนักงานอธิบดีผู้พิพากษาภาค ๒ จากจังหวัดฉะเชิงเทราไปอยู่ณ จังหวัดชลบุรี ประกอบกับได้มีกฎหมายจัดตั้งจังหวัดพะเยาขึ้นสมควรกำหนดให้จังหวัดพะเยาอยู่ในเขตอำนาจอธิบดีผู้พิพากษาภาค ๕ซึ่งในการนี้จะต้องกำหนดสำนักงานอธิบดีผู้พิพากษาภาค ๒และเขตอำนาจอธิบดีผู้พิพากษาภาค ๕ เสียใหม่จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้ขึ้นพระราชกฤษฎีกาตั้งอธิบดีผู้พิพากษาภาค (ฉบับที่ ๕) พ.ศ.๒๕๒๕[๑๓]หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือโดยที่ได้มีกฎหมายจัดตั้งจังหวัดมุกดาหารขึ้นสมควรกำหนดให้จังหวัดมุกดาหารอยู่ในเขตอำนาจอธิบดีผู้พิพากษาภาค ๔ซึ่งในการนี้จะต้องกำหนดเขตอำนาจอธิบดีผู้พิพากษาภาค ๔ เสียใหม่ จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้พระราชกฤษฎีกาตั้งอธิบดีผู้พิพากษาภาค (ฉบับที่ ๕) พ.ศ.๒๕๒๙[๑๔]หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้คือโดยที่เป็นการสมควรย้ายสำนักงานอธิบดีผู้พิพากษาภาค ๔จากจังหวัดนครศรีธรรมราชไปอยู่ ณ จังหวัดสุราษฎร์ธานีซึ่งในการนี้จะต้องกำหนดสำนักงานอธิบดีผู้พิพากษาภาค ๔ เสียใหม่ จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้วิภา/ผู้จัดทำ๒ พฤศจิกายน ๒๕๕๓พัสสน/ตรวจ๑๘ มกราคม ๒๕๕๑[๑] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๗๑/ตอนที่ ๖๙/ฉบับพิเศษ หน้า ๑/๒๗ ตุลาคม ๒๔๙๗[๒] มาตรา ๔ แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชกฤษฎีกาตั้งอธิบดีผู้พิพากษาภาค (ฉบับที่ ๕) พ.ศ. ๒๕๒๙[๓] มาตรา ๕แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชกฤษฎีกาตั้งอธิบดีผู้พิพากษาภาค (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๔๙๘[๔] มาตรา ๖แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชกฤษฎีกาตั้งอธิบดีผู้พิพากษาภาค (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๔๙๘[๕] มาตรา ๗แก้ไขเพิ่มเติมโดยประกาศของคณะปฏิวัติฉบับที่ ๗๓[๖] มาตรา ๘แก้ไขเพิ่มเติมพระราชกฤษฎีกาตั้งอธิบดีผู้พิพากษาภาค(ฉบับที่ ๕) พ.ศ. ๒๕๒๕[๗]มาตรา ๙ แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชกฤษฎีกาตั้งอธิบดีผู้พิพากษาภาค (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๒๐[๘]มาตรา ๑๐ แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชกฤษฎีกาตั้งอธิบดีผู้พิพากษาภาค(ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๔๙๘[๙] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๗๒/ตอนที่ ๘๕/หน้า ๑๕๕๖/๑ พฤศจิกายน ๒๔๙๘[๑๐] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๘๒/ตอนที่ ๖๑/หน้า ๕๘๓/๓ สิงหาคม ๒๕๐๘[๑๑] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๘๙/ตอนที่ ๒๑/ฉบับพิเศษหน้า ๘/๗ กุมภาพันธ์ ๒๕๑๕[๑๒] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๙๔/ตอนที่ ๙๑ /ฉบับพิเศษ หน้า ๕/๓๐ กันยายน ๒๕๒๐[๑๓] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๙๙/ตอนที่ ๑๓๗ /ฉบับพิเศษ หน้า ๑/๒๖ กันยายน ๒๕๒๕[๑๔] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๐๔/ตอนที่ ๑๕๗/หน้า ๒๓๘/๑๓ สิงหาคม ๒๕๓๐