phoneee/thai-legal-corpus huggingface dataset:
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 278/2464หลักกฎหมาย: ทำร้ายร่างกายเจ้าพนักงานทำการตามน่าที่พลั้งพลาดจำเลยวิวาทกัน แลทำร้ายผู้ใหญ่บ้านผู้ห้ามโดยเข้าใจว่าเปนพวกอีกฝ่ายหนึ่งศาลจังหวัดธัญญะบุรีแลศาลอุทธรณ์ลงโทษจำเลยฐานทำร้ายร่างกายผู้ใหญ่บ้านทำการตามน่าที่ตามมาตรา ๒๕๕ จำเลยฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่าถึงแม้จำเลยจะไม่รู้ว่านายเผื่อนเปนผู้ใหญ่บ้านก็ดีจำเลยก็ยังมีความผิดตามมาตรา ๒๕๔ อยู่นั่นเองให้ยกฎีกา ( ไม่ฉีกขาดแต่ที่จริงที่ถูกตามฎีกาคือผิด ม. ๒๕๔ ) ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 278/2464ทำร้ายร่างกายเจ้าพนักงานทำการตามน่าที่พลั้งพลาดจำเลยวิวาทกัน แลทำร้ายผู้ใหญ่บ้านผู้ห้ามโดยเข้าใจว่าเปนพวกอีกฝ่ายหนึ่งศาลจังหวัดธัญญะบุรีแลศาลอุทธรณ์ลงโทษจำเลยฐานทำร้ายร่างกายผู้ใหญ่บ้านทำการตามน่าที่ตามมาตรา ๒๕๕ จำเลยฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่าถึงแม้จำเลยจะไม่รู้ว่านายเผื่อนเปนผู้ใหญ่บ้านก็ดีจำเลยก็ยังมีความผิดตามมาตรา ๒๕๔ อยู่นั่นเองให้ยกฎีกา ( ไม่ฉีกขาดแต่ที่จริงที่ถูกตามฎีกาคือผิด ม. ๒๕๔ )()แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: จำเลยวิวาทกัน แลทำร้ายผู้ใหญ่บ้านผู้ห้ามโดยเข้าใจว่าเปนพวกอีกฝ่ายหนึ่งศาลจังหวัดธัญญะบุรีแลศาลอุทธรณ์ลงโทษจำเลยฐานทำร้ายร่างกายผู้ใหญ่บ้านทำการตามน่าที่ตามมาตรา ๒๕๕ จำเลยฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่าถึงแม้จำเลยจะไม่รู้ว่านายเผื่อนเปนผู้ใหญ่บ้านก็ดีจำเลยก็ยังมีความผิดตามมาตรา ๒๕๔ อยู่นั่นเองให้ยกฎีกา ( ไม่ฉีกขาดแต่ที่จริงที่ถูกตามฎีกาคือผิด ม. ๒๕๔ ) ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 278/2464ทำร้ายร่างกายเจ้าพนักงานทำการตามน่าที่พลั้งพลาดจำเลยวิวาทกัน แลทำร้ายผู้ใหญ่บ้านผู้ห้ามโดยเข้าใจว่าเปนพวกอีกฝ่ายหนึ่งศาลจังหวัดธัญญะบุรีแลศาลอุทธรณ์ลงโทษจำเลยฐานทำร้ายร่างกายผู้ใหญ่บ้านทำการตามน่าที่ตามมาตรา ๒๕๕ จำเลยฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่าถึงแม้จำเลยจะไม่รู้ว่านายเผื่อนเปนผู้ใหญ่บ้านก็ดีจำเลยก็ยังมีความผิดตามมาตรา ๒๕๔ อยู่นั่นเองให้ยกฎีกา ( ไม่ฉีกขาดแต่ที่จริงที่ถูกตามฎีกาคือผิด ม. ๒๕๔ )()แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุหมายเหตุ: 119714. คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 276 - 277/2464 พิมพ์คำพิพากษาฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 276 - 277/2464 ป.อ. ม. 301()แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศคณะกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกกลางประกาศคณะกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกกลางฉบับที่๑๘๑๐ (พ.ศ. ๒๕๕๐)เรื่องกำหนด (ปรับปรุง) เส้นทางสำหรับการขนส่งประจำทางด้วยรถโดยสารหมวด๑ ในเขตกรุงเทพมหานครและจังหวัดที่มีเส้นทางต่อเนื่องสายที่ต. ๘๐ มหาวิทยาลัยรามคำแหง-ท่าน้ำนนทบุรีสำหรับการเดินรถแยกช่วงห้างสรรพสินค้าเดอะมอลล์บางกะปิ-ห้างสรรพสินค้าเดอะมอลล์งามวงศ์วาน[๑] ตามที่ได้มีประกาศคณะกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกกลางฉบับที่ ๑๗๕๑ (พ.ศ. ๒๕๔๙) ประกาศ ณ วันที่ ๑๕ มกราคม ๒๕๕๐ กำหนด (ปรับปรุง)เส้นทางสำหรับการขนส่งประจำทางด้วยรถโดยสาร หมวด ๑ ในเขตกรุงเทพมหานครและจังหวัดที่มีเส้นทางต่อเนื่องสายที่ ต. ๘๐ มหาวิทยาลัยรามคำแหง-ท่าน้ำนนทบุรีสำหรับการเดินรถแยกช่วงมหาวิทยาลัยรามคำแหง-แยกลาดพร้าว-ท่าน้ำนนทบุรี เป็นช่วงห้างสรรพสินค้าเดอะมอลล์บางกะปิ-ห้างสรรพสินค้าเดอะมอลล์งามวงศ์วาน นั้นคณะกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกกลางได้พิจารณาเห็นสมควรให้ปรับปรุงเส้นทางดังกล่าวอาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๙ (๒)แห่งพระราชบัญญัติการขนส่งทางบก พ.ศ. ๒๕๒๒ ประกอบกับมติคณะกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกกลางในการประชุมครั้งที่ ๑๑/๒๕๕๐ เมื่อวันที่ ๓ กรกฎาคม ๒๕๕๐ จึงให้กำหนด (ปรับปรุง) เส้นทางสำหรับการขนส่งประจำทางด้วยรถโดยสารหมวด๑ ในเขตกรุงเทพมหานครและจังหวัดที่มีเส้นทางต่อเนื่อง สายที่ ต. ๘๐มหาวิทยาลัยรามคำแหง-ท่าน้ำนนทบุรีสำหรับการเดินรถแยกช่วงห้างสรรพสินค้าเดอะมอลล์บางกะปิ-ห้างสรรพสินค้าเดอะมอลล์งามวงศ์วานโดยให้ใช้รายละเอียดเส้นทางดังต่อไปนี้สายที่ต. ๘๐ มหาวิทยาลัยรามคำแหง-ท่าน้ำนนทบุรีเริ่มต้นจากมหาวิทยาลัยรามคำแหง ไปตามถนนรามคำแหงแยกซ้ายไปตามถนนศรีนครินทร์แยกซ้ายไปตามถนนลาดพร้าว แยกขวาไปตามถนนรัชดาภิเษกถนนวงศ์สว่าง แยกขวาไปตามถนนพิบูลสงคราม แยกซ้ายไปตามถนนประชาราษฎร์ จนสุดเส้นทางที่ท่าน้ำนนทบุรีช่วงห้างสรรพสินค้าเดอะมอลล์บางกะปิ-ห้างสรรพสินค้าเดอะมอลล์งามวงศ์วานเริ่มต้นจากห้างสรรพสินค้าเดอะมอลล์บางกะปิ ไปตามถนนลาดพร้าวแยกขวาไปตามถนนรัชดาภิเษก แยกขวาไปตามถนนวิภาวดีรังสิต แยกซ้ายไปตามถนนงามวงศ์วานจนสุดเส้นทางที่ห้างสรรพสินค้าเดอะมอลล์งามวงศ์วานประกาศณ วันที่ ๒๓ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๕๐สุรชัยธารสิทธิ์พงษ์รองปลัดกระทรวงคมนาคมหัวหน้ากลุ่มภารกิจด้านการขนส่งประธานกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกกลางปริยานุช/ผู้จัดทำ๒๐กันยายน ๒๕๕๐[๑]ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๔/ตอนที่ ๗๔ ง/หน้า ๑๖๐/๖ กันยายน ๒๕๕๐
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 854/2494หลักกฎหมาย: ผู้ช่วยสมุห์บัญชีอำเภอรักษากุญแจเซฟเก็บเงินผลประโยชน์ของทางราชการซึ่งตั้งรักษาไว้บนสถานีตำรวจภูธรอำเภอนั้นแทนสมุห์บัญชีกับปลัดอำเภอเป็นผู้รักษากุญแจเซฟอีกสองดอกแทนนายอำเภอ การปิดเปิดเซฟโดยปกติต้องใช้กุญแจทั้งสามดอกแต่ในคราวเปิดเซฟครั้งหนึ่ง เมื่อปิดเซฟผู้ช่วยสมุห์บัญชีเพทุบายใช้กุญแจดอกที่ตนรักษาดอกเดียวปิดเซฟโดยปลัดอำเภอไม่ทราบ ครั้นตกตอนกลางคืนผู้ช่วยสมุหบัญชีนั้นได้ลอบมาเปิดเซฟด้วยกุญแจดอกที่ตนรักษาไว้แล้วเอาเงินในเซฟนั้นไปหมด ดังนี้ผู้ช่วยสมุห์บัญชีมีผิดฐานยักยอกทรัพย์ตาม กฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 131 จำเลยเองเป็นผู้ประทับตราคาดเชือกคาดเซฟเป็นที่สังเกตสำหรับจำเลยเองเมื่อจำเลยตัดเชือกที่ประทับตรานั้นขาดเสียเองเพื่อเอาเงินในเซฟอันเป็นความผิดตาม มาตรา 131 แล้วก็ไม่ต้องวินิจฉัยความผิดตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา130 อีก ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 854/2494อัยการเชียงรายโจทก์นายบุญทวี นิลุบล ที่ 1 ส.ต.ท.พิภพ มาเจริญศรี ที่ 2จำเลย ป.พ.พ. ม. 1367 กฎหมายลักษณะอาญา ม. 130, ม. 131ผู้ช่วยสมุห์บัญชีอำเภอรักษากุญแจเซฟเก็บเงินผลประโยชน์ของทางราชการซึ่งตั้งรักษาไว้บนสถานีตำรวจภูธรอำเภอนั้นแทนสมุห์บัญชีกับปลัดอำเภอเป็นผู้รักษากุญแจเซฟอีกสองดอกแทนนายอำเภอ การปิดเปิดเซฟโดยปกติต้องใช้กุญแจทั้งสามดอกแต่ในคราวเปิดเซฟครั้งหนึ่ง เมื่อปิดเซฟผู้ช่วยสมุห์บัญชีเพทุบายใช้กุญแจดอกที่ตนรักษาดอกเดียวปิดเซฟโดยปลัดอำเภอไม่ทราบ ครั้นตกตอนกลางคืนผู้ช่วยสมุหบัญชีนั้นได้ลอบมาเปิดเซฟด้วยกุญแจดอกที่ตนรักษาไว้แล้วเอาเงินในเซฟนั้นไปหมด ดังนี้ผู้ช่วยสมุห์บัญชีมีผิดฐานยักยอกทรัพย์ตาม กฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 131 จำเลยเองเป็นผู้ประทับตราคาดเชือกคาดเซฟเป็นที่สังเกตสำหรับจำเลยเองเมื่อจำเลยตัดเชือกที่ประทับตรานั้นขาดเสียเองเพื่อเอาเงินในเซฟอันเป็นความผิดตาม มาตรา 131 แล้วก็ไม่ต้องวินิจฉัยความผิดตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา130 อีก(ศิลปสิทธิวินิจฉัย-มนูภันย์วิมลสาร-นนทประชา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 854/2494อัยการเชียงรายโจทก์นายบุญทวี นิลุบล ที่ 1 ส.ต.ท.พิภพ มาเจริญศรี ที่ 2จำเลย ป.พ.พ. ม. 1367 กฎหมายลักษณะอาญา ม. 130, ม. 131ผู้ช่วยสมุห์บัญชีอำเภอรักษากุญแจเซฟเก็บเงินผลประโยชน์ของทางราชการซึ่งตั้งรักษาไว้บนสถานีตำรวจภูธรอำเภอนั้นแทนสมุห์บัญชีกับปลัดอำเภอเป็นผู้รักษากุญแจเซฟอีกสองดอกแทนนายอำเภอ การปิดเปิดเซฟโดยปกติต้องใช้กุญแจทั้งสามดอกแต่ในคราวเปิดเซฟครั้งหนึ่ง เมื่อปิดเซฟผู้ช่วยสมุห์บัญชีเพทุบายใช้กุญแจดอกที่ตนรักษาดอกเดียวปิดเซฟโดยปลัดอำเภอไม่ทราบ ครั้นตกตอนกลางคืนผู้ช่วยสมุหบัญชีนั้นได้ลอบมาเปิดเซฟด้วยกุญแจดอกที่ตนรักษาไว้แล้วเอาเงินในเซฟนั้นไปหมด ดังนี้ผู้ช่วยสมุห์บัญชีมีผิดฐานยักยอกทรัพย์ตาม กฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 131 จำเลยเองเป็นผู้ประทับตราคาดเชือกคาดเซฟเป็นที่สังเกตสำหรับจำเลยเองเมื่อจำเลยตัดเชือกที่ประทับตรานั้นขาดเสียเองเพื่อเอาเงินในเซฟอันเป็นความผิดตาม มาตรา 131 แล้วก็ไม่ต้องวินิจฉัยความผิดตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา130 อีก(ศิลปสิทธิวินิจฉัย-มนูภันย์วิมลสาร-นนทประชา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 616927หลักกฎหมาย: คดีที่ผู้ฟ้องคดีเป็นเอกชนยื่นฟ้องเจ้าหน้าที่ของรัฐ ขอให้ศาลมีคำพิพากษาหรือคำสั่งเพิกถอนหนังสือสำคัญสำหรับที่หลวง เลขที่ ศก ๑๔๑๒ เฉพาะส่วนที่ทับที่ดินของผู้ฟ้องคดี โดยอ้างว่าออกทับที่ดิน ซึ่งผู้ฟ้องคดีครอบครองทำประโยชน์ ส่วนผู้ถูกฟ้องคดีให้การว่า ที่ดินพิพาทเป็นที่สาธารณสมบัติของแผ่นดินประเภทพลเมืองใช้ร่วมกัน ผู้ถูกฟ้องคดีทั้งสองไม่ได้ออกหนังสือสำคัญสำหรับที่หลวงทับที่ดินของผู้ฟ้องคดี ไม่ได้ปักหลักเขตที่ดินรุกล้ำเข้าไปในแนวเขตที่ดินตามหนังสืออนุญาตให้เข้าทำประโยชน์ในเขตปฏิรูปที่ดินและตามหลักฐานแจ้งการครอบครอง (ส.ค. ๑) การออกหนังสือสำคัญสำหรับที่หลวงดังกล่าวเป็นไปตามระเบียบและขั้นตอนโดยชอบด้วยกฎหมาย เห็นว่า แม้คดีนี้ผู้ฟ้องคดีฟ้องขอให้เพิกถอนหนังสือสำคัญสำหรับที่หลวง เลขที่ ศก ๑๔๑๒ เฉพาะส่วนที่ออกทับที่ดินที่ผู้ฟ้องคดีครอบครองทำประโยชน์ แต่การที่ศาลจะมีคำพิพากษาหรือคำสั่งตามคำขอของผู้ฟ้องคดีได้นั้น จำต้องพิจารณาให้ได้ความเสียก่อนว่า ที่ดินพิพาทเป็นที่ดินที่ผู้ฟ้องคดีมีสิทธิยึดถือครอบครองทำประโยชน์ ตามที่ผู้ฟ้องคดีกล่าวอ้างหรือเป็นที่สาธารณสมบัติของแผ่นดินสำหรับพลเมืองใช้ร่วมกันเป็นสำคัญ แล้วจึงจะพิจารณาประเด็นอื่นต่อไป จึงเป็นคดีพิพาทเกี่ยวกับสิทธิในที่ดินอันอยู่ในอำนาจพิจารณาพิพากษาของศาลยุติธรรม ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำวินิจฉัยที่ 175/2560ศาลปกครองอุบลราชธานีศาลผู้ส่งความเห็นศาลจังหวัดกันทรลักษ์ศาลผู้รับความเห็นนายดี โคศรี ผู้ฟ้องคดีอธิบดีกรมที่ดินผู้ถูกฟ้องคดี พ.ร.บ.จัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง พ.ศ.2542 ป.ที่ดิน ป.พ.พ. คดีที่ผู้ฟ้องคดีเป็นเอกชนยื่นฟ้องเจ้าหน้าที่ของรัฐ ขอให้ศาลมีคำพิพากษาหรือคำสั่งเพิกถอนหนังสือสำคัญสำหรับที่หลวง เลขที่ ศก ๑๔๑๒ เฉพาะส่วนที่ทับที่ดินของผู้ฟ้องคดี โดยอ้างว่าออกทับที่ดิน ซึ่งผู้ฟ้องคดีครอบครองทำประโยชน์ ส่วนผู้ถูกฟ้องคดีให้การว่า ที่ดินพิพาทเป็นที่สาธารณสมบัติของแผ่นดินประเภทพลเมืองใช้ร่วมกัน ผู้ถูกฟ้องคดีทั้งสองไม่ได้ออกหนังสือสำคัญสำหรับที่หลวงทับที่ดินของผู้ฟ้องคดี ไม่ได้ปักหลักเขตที่ดินรุกล้ำเข้าไปในแนวเขตที่ดินตามหนังสืออนุญาตให้เข้าทำประโยชน์ในเขตปฏิรูปที่ดินและตามหลักฐานแจ้งการครอบครอง (ส.ค. ๑) การออกหนังสือสำคัญสำหรับที่หลวงดังกล่าวเป็นไปตามระเบียบและขั้นตอนโดยชอบด้วยกฎหมาย เห็นว่า แม้คดีนี้ผู้ฟ้องคดีฟ้องขอให้เพิกถอนหนังสือสำคัญสำหรับที่หลวง เลขที่ ศก ๑๔๑๒ เฉพาะส่วนที่ออกทับที่ดินที่ผู้ฟ้องคดีครอบครองทำประโยชน์ แต่การที่ศาลจะมีคำพิพากษาหรือคำสั่งตามคำขอของผู้ฟ้องคดีได้นั้น จำต้องพิจารณาให้ได้ความเสียก่อนว่า ที่ดินพิพาทเป็นที่ดินที่ผู้ฟ้องคดีมีสิทธิยึดถือครอบครองทำประโยชน์ ตามที่ผู้ฟ้องคดีกล่าวอ้างหรือเป็นที่สาธารณสมบัติของแผ่นดินสำหรับพลเมืองใช้ร่วมกันเป็นสำคัญ แล้วจึงจะพิจารณาประเด็นอื่นต่อไป จึงเป็นคดีพิพาทเกี่ยวกับสิทธิในที่ดินอันอยู่ในอำนาจพิจารณาพิพากษาของศาลยุติธรรม()แหล่งที่มาส่วนเลขานุการคณะกรรมการวินิจฉัยฯแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคดีเกี่ยวกับสิทธิในที่ดิน
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 17/2480หลักกฎหมาย: ยกฟ้อง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 17/2480 ป.อ. ม. 131-319ยกฟ้อง()แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 17/2480 ป.อ. ม. 131-319ยกฟ้อง()แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
พระราชกฤษฎีกาพระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในท้องที่ตำบลนายางตำบลนาอิน อำเภอพิชัย จังหวัดอุตรดิตถ์และตำบลดงประคำอำเภอพรหมพิราม จังหวัดพิษณุโลกให้เป็นเขตปฏิรูปที่ดินพ.ศ. ๒๕๕๒ ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร.ให้ไว้ ณ วันที่ ๒๐มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๕๒เป็นปีที่ ๖๔ในรัชกาลปัจจุบันพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชมีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่าโดยที่เป็นการสมควรกำหนดเขตที่ดินในท้องที่ตำบลนายางตำบลนาอิน อำเภอพิชัย จังหวัดอุตรดิตถ์ และตำบลดงประคำ อำเภอพรหมพิรามจังหวัดพิษณุโลก ให้เป็นเขตปฏิรูปที่ดินอาศัยอำนาจตามความในมาตรา๑๘๗ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย และมาตรา ๒๕ วรรคหนึ่งแห่งพระราชบัญญัติการปฏิรูปที่ดินเพื่อเกษตรกรรม พ.ศ. ๒๕๑๘อันเป็นกฎหมายที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคลซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๔๑ มาตรา ๔๒ และมาตรา ๔๓ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยบัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้มาตรา ๑พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า พระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในท้องที่ตำบลนายางตำบลนาอิน อำเภอพิชัย จังหวัดอุตรดิตถ์ และตำบลดงประคำ อำเภอพรหมพิรามจังหวัดพิษณุโลก ให้เป็นเขตปฏิรูปที่ดิน พ.ศ. ๒๕๕๒มาตรา ๒[๑]พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา ๓ให้ที่ดินในท้องที่ตำบลนายาง ตำบลนาอิน อำเภอพิชัย จังหวัดอุตรดิตถ์และตำบลดงประคำ อำเภอพรหมพิราม จังหวัดพิษณุโลกภายในแนวเขตตามแผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกานี้เป็นเขตปฏิรูปที่ดินมาตรา ๔ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้ผู้รับสนองพระบรมราชโองการอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะนายกรัฐมนตรี[เอกสารแนบท้าย]๑.แผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดิน ในท้องที่ตำบลนายาง ตำบลนาอิน อำเภอพิชัยจังหวัดอุตรดิตถ์ และตำบลดงประคำ อำเภอพรหมพิราม จังหวัดพิษณุโลกให้เป็นเขตปฏิรูปที่ดิน พ.ศ. ๒๕๕๒(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)หมายเหตุ :-เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือ เนื่องจากในท้องที่ตำบลนายางตำบลนาอิน อำเภอพิชัย จังหวัดอุตรดิตถ์ และตำบลดงประคำ อำเภอพรหมพิรามจังหวัดพิษณุโลก มีเกษตรกรผู้ไม่มีที่ดินประกอบเกษตรกรรมเป็นของตนเองหรือมีที่ดินเล็กน้อยไม่เพียงพอแก่การครองชีพหรือต้องเช่าที่ดินของผู้อื่นประกอบเกษตรกรรมอยู่เป็นจำนวนมากและโดยที่คณะรัฐมนตรีมีมติให้ดำเนินการปฏิรูปที่ดินเพื่อเกษตรกรรมในที่ดินเขตป่าสงวนแห่งชาติป่านาอิน - นายาง ในส่วนที่มีสภาพเป็นป่าเสื่อมโทรมแล้วสมควรกำหนดเขตที่ดินในท้องที่ดังกล่าวให้เป็นเขตปฏิรูปที่ดิน จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้วิภา/ปรับปรุง๒๗ มีนาคม ๒๕๕๘[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๒๖/ตอนที่ ๔๓ ก/หน้า ๗๙/๑๕ กรกฎาคม ๒๕๕๒
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 913/2538หลักกฎหมาย: โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตาม ป.อ. มาตรา 277วรรคสาม มีอัตราโทษจำคุกตลอดชีวิต แม้จำเลยจะให้การรับสารภาพ ศาลก็ยังต้องฟังพยานโจทก์จนกว่าจะพอใจว่าจำเลยได้กระทำผิดจริง ตาม ป.วิ.อ.มาตรา 176 วรรคแรก ข้อเท็จจริงว่าจำเลยกระทำความผิดตามฟ้องหรือไม่จึงยังไม่ยุติ เมื่อจำเลยอุทธรณ์ว่า จำเลยกระทำชำเราโดยมิได้ใช้อาวุธ แต่ศาลอุทธรณ์ไม่รับวินิจฉัยในปัญหานี้ คำพิพากษาของศาลอุทธรณ์จึงไม่ชอบ ศาลฎีกาเห็นสมควรวินิจฉัยปัญหานี้โดยไม่ต้องย้อนสำนวนไปให้ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยในปัญหาดังกล่าวอีกได้ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 913/2538พนักงานอัยการจังหวัดเพชรบูรณ์โจทก์นายบุญเฮียง แมลงเม่าจำเลย ป.วิ.อ. ม. 15, ม. 176, ม. 243โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตาม ป.อ. มาตรา 277วรรคสาม มีอัตราโทษจำคุกตลอดชีวิต แม้จำเลยจะให้การรับสารภาพ ศาลก็ยังต้องฟังพยานโจทก์จนกว่าจะพอใจว่าจำเลยได้กระทำผิดจริง ตาม ป.วิ.อ.มาตรา 176 วรรคแรก ข้อเท็จจริงว่าจำเลยกระทำความผิดตามฟ้องหรือไม่จึงยังไม่ยุติ เมื่อจำเลยอุทธรณ์ว่า จำเลยกระทำชำเราโดยมิได้ใช้อาวุธ แต่ศาลอุทธรณ์ไม่รับวินิจฉัยในปัญหานี้ คำพิพากษาของศาลอุทธรณ์จึงไม่ชอบ ศาลฎีกาเห็นสมควรวินิจฉัยปัญหานี้โดยไม่ต้องย้อนสำนวนไปให้ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยในปัญหาดังกล่าวอีกได้(ดุสิต เพชรปลูก-นิเวศน์ คำผอง-ทวีชัย เจริญบัณฑิต)ศาลจังหวัดเพชรบูรณ์ - นายพรเทพ ศิริมหาพฤกษ์ศาลอุทธรณ์ภาค ๒ - นายกฤษณ์ ผือโยแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 913/2538พนักงานอัยการจังหวัดเพชรบูรณ์โจทก์นายบุญเฮียง แมลงเม่าจำเลย ป.วิ.อ. ม. 15, ม. 176, ม. 243โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตาม ป.อ. มาตรา 277วรรคสาม มีอัตราโทษจำคุกตลอดชีวิต แม้จำเลยจะให้การรับสารภาพ ศาลก็ยังต้องฟังพยานโจทก์จนกว่าจะพอใจว่าจำเลยได้กระทำผิดจริง ตาม ป.วิ.อ.มาตรา 176 วรรคแรก ข้อเท็จจริงว่าจำเลยกระทำความผิดตามฟ้องหรือไม่จึงยังไม่ยุติ เมื่อจำเลยอุทธรณ์ว่า จำเลยกระทำชำเราโดยมิได้ใช้อาวุธ แต่ศาลอุทธรณ์ไม่รับวินิจฉัยในปัญหานี้ คำพิพากษาของศาลอุทธรณ์จึงไม่ชอบ ศาลฎีกาเห็นสมควรวินิจฉัยปัญหานี้โดยไม่ต้องย้อนสำนวนไปให้ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยในปัญหาดังกล่าวอีกได้(ดุสิต เพชรปลูก-นิเวศน์ คำผอง-ทวีชัย เจริญบัณฑิต)ศาลจังหวัดเพชรบูรณ์ - นายพรเทพ ศิริมหาพฤกษ์ศาลอุทธรณ์ภาค ๒ - นายกฤษณ์ ผือโยแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศคณะกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกกลางประกาศคณะกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกกลางฉบับที่ ๑๒๖๑ (พ.ศ.๒๕๔๔)เรื่อง กำหนด(ปรับปรุง) เส้นทางสำหรับการขนส่งประจำทางด้วยรถโดยสารหมวด ๓ สายที่ ๖๐๗ลพบุรี-บางปะหัน-พระนครศรีอยุธยาให้มีรายละเอียดเส้นทางแยกช่วงลพบุรี-บ้านพระงาม-พระนครศรีอยุธยา[๑] ตามที่ได้มีประกาศคณะกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกกลางฉบับที่ ๗๗๙ (พ.ศ. ๒๕๓๔) ลงวันที่ ๒๑ พฤศจิกายน ๒๕๓๔ กำหนด (ปรับปรุง)เส้นทางสำหรับการขนส่งประจำทางด้วยรถโดยสาร หมวด ๓ สายที่ ๖๐๗ ลพบุรี-บางปะหันเป็น ลพบุรี-บางประหัน-พระนครศรีอยุธยา ขึ้นนั้นคณะกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกกลางได้พิจารณาเห็นสมควรให้ปรับปรุงเส้นทางดังกล่าวฉะนั้น อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๙ (๒)แห่งพระราชบัญญัติการขนส่งทางบก พ.ศ. ๒๕๒๒ประกอบกับมติคณะกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกกลาง ในการประชุมครั้งที่ ๒๑/๒๕๔๓เมื่อวันที่ ๗ พฤศจิกายน ๒๕๔๓ จึงให้กำหนด (ปรับปรุง)เส้นทางสำหรับการขนส่งประจำทางด้วยรถโดยสาร หมวด ๓ สายที่ ๖๐๗ลพบุรี-บางปะหัน-พระนครศรีอยุธยา ให้มีรายละเอียดเส้นทางแยกช่วงลพบุรี-บ้านพระงาม-พระนครศรีอยุธยาโดยให้ใช้รายละเอียดเส้นทางดังต่อไปนี้ คือสายที่ ๖๐๗ ลพบุรี-บางปะหัน-พระนครศรีอยุธยาเริ่มต้นจากสถานีขนส่งผู้โดยสารจังหวัดลพบุรีไปตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๓๑๙๖ ผ่านวัดสำราญ บ้านตลุง บ้านคลองสะแกอำเภอบ้านแพรก บ้านพิตเพียน ถึงสี่แยกวัดเจ้าปลุก ไปตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๓๔๗ผ่านอำเภอมหาราช บ้านสามเรือน ถึงอำเภอบางปะหัน แยกซ้ายไปตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข๓๒ แยกขวาไปตามทางหลวงชนบท ผ่านวัดม่วง วัดป้อมรามัญ แยกขวาไปตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข๓๐๖๐ แยกซ้ายไปตามทางหลวงชนบท ผ่านบ้านกลาง วัดหน้าพระเมรุ ไปสุดเส้นทาง ณสถานีขนส่งผู้โดยสารจังหวัดพระนครศรีอยุธยาช่วงลพบุรี-บ้านพระงาม-พระนครศรีอยุธยาเริ่มต้นจากสถานีขนส่งผู้โดยสารจังหวัดลพบุรีไปตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๓๑๙๖ ผ่านวัดสำราญ บ้านตลุง บ้านคลองสะแกอำเภอบ้านแพรก บ้านพิตเพียน ถึงสี่แยกวัดเจ้าปลุกไปตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๓๔๗ผ่านอำเภอมหาราช บ้านสามเรือน ถึงอำเภอบางปะหัน ไปตามถนนคันคลองส่งน้ำ ๒๔ ขวาถึงบ้านเกาะเลิ่งแยกขวาไปตามถนนคันคลองส่งน้ำ ๑ ซ้าย -๒๔ ขวา แยกขวาไปตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๓๒ถึงบ้านหัวหาด แยกซ้ายไปตามทางหลวงชนบท ผ่านวัดม่วง วัดป้อมรามัญแยกขวาไปตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๓๐๖๐ แยกซ้ายไปตามทางหลวงชนบท ผ่านบ้านกลางวัดหน้าพระเมรุ ไปสุดเส้นทาง ณ สถานีขนส่งผู้โดยสารจังหวัดพระนครศรีอยุธยาประกาศ ณ วันที่ ๑๒ มกราคม พ.ศ.๒๕๔๔ศรีสุข จันทรางศุปลัดกระทรวงคมนาคมประธานกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกกลางภคินี/แก้ไข๓๐ พฤษภาคม ๒๕๔๕โชติกานต์/ปรับปรุง๒๔ มีนาคม ๒๕๕๘[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๑๘/ตอนที่ ๑๗ ง/หน้า ๘๕/๒๗ กุมภาพันธ์ ๒๕๔๔
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 566/2487หลักกฎหมาย: ในคดีที่จำเลยเป็นผู้เยาว์และดำเนินคดีไปโดยมิได้ปฏิบัติให้ถูกต้องในเรื่องความสามารถนั้น ศาลฎีกามีอำนาจกำหนดให้ศาลชั้นต้นพิจารณาใหม่โดยให้แยกคดีที่ผู้เยาว์เป็นจำเลยออกจากคดีเดิมและให้ยกเว้นค่าธรรมเนียมชั้นอุทธรณ์ฎีกาสำหรับฝ่ายที่เคยเสียมาแล้วได้ หากจะอุทธรณ์ฎีกาต่อไปและงดคดีส่วนตัวจำเลยอื่นไว้รอคดีสำหรับตัวจำเลยที่เป็นผู้เยาว์ด้วย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 566/2487นางเตียง แซ่เตงโจทก์นางทับทิม แซ่เต็ง นางทอง น.ส.ถุงเงินจำเลย ป.พ.พ. ม. 21, ม. 113 ป.วิ.พ. ม. 1 (12), ม. 56, ม. 60, ม. 29, ม. 142, ม. 151, ม. 243, ม. 246ในคดีที่จำเลยเป็นผู้เยาว์และดำเนินคดีไปโดยมิได้ปฏิบัติให้ถูกต้องในเรื่องความสามารถนั้น ศาลฎีกามีอำนาจกำหนดให้ศาลชั้นต้นพิจารณาใหม่โดยให้แยกคดีที่ผู้เยาว์เป็นจำเลยออกจากคดีเดิมและให้ยกเว้นค่าธรรมเนียมชั้นอุทธรณ์ฎีกาสำหรับฝ่ายที่เคยเสียมาแล้วได้ หากจะอุทธรณ์ฎีกาต่อไปและงดคดีส่วนตัวจำเลยอื่นไว้รอคดีสำหรับตัวจำเลยที่เป็นผู้เยาว์ด้วย(จำรูญ โปษยานนท์-คง อิสรภักดี-เยี่ยม เลขวนิชธัมวิทักส์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 566/2487นางเตียง แซ่เตงโจทก์นางทับทิม แซ่เต็ง นางทอง น.ส.ถุงเงินจำเลย ป.พ.พ. ม. 21, ม. 113 ป.วิ.พ. ม. 1 (12), ม. 56, ม. 60, ม. 29, ม. 142, ม. 151, ม. 243, ม. 246ในคดีที่จำเลยเป็นผู้เยาว์และดำเนินคดีไปโดยมิได้ปฏิบัติให้ถูกต้องในเรื่องความสามารถนั้น ศาลฎีกามีอำนาจกำหนดให้ศาลชั้นต้นพิจารณาใหม่โดยให้แยกคดีที่ผู้เยาว์เป็นจำเลยออกจากคดีเดิมและให้ยกเว้นค่าธรรมเนียมชั้นอุทธรณ์ฎีกาสำหรับฝ่ายที่เคยเสียมาแล้วได้ หากจะอุทธรณ์ฎีกาต่อไปและงดคดีส่วนตัวจำเลยอื่นไว้รอคดีสำหรับตัวจำเลยที่เป็นผู้เยาว์ด้วย(จำรูญ โปษยานนท์-คง อิสรภักดี-เยี่ยม เลขวนิชธัมวิทักส์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศสำนักงานศาลยุติธรรมเรื่อง รายชื่อผู้ได้รับเลือกเป็นกรรมการตุลาการศาลยุติธรรมผู้ทรงคุณวุฒิ[๑] อาศัยอำนาจตามพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายตุลาการศาลยุติธรรมพ.ศ. ๒๕๔๓ มาตรา ๓๗ (ที่แก้ไขใหม่) ประกอบข้อบังคับประธานศาลฎีกา ว่าด้วยหลักเกณฑ์และวิธีการเลือกกรรมการตุลาการศาลยุติธรรมผู้ทรงคุณวุฒิพ.ศ. ๒๕๔๔ ข้อ ๑๗ จึงประกาศรายชื่อผู้ได้รับเลือกเป็นกรรมการตุลาการศาลยุติธรรมผู้ทรงคุณวุฒิในการตรวจนับคะแนนเมื่อวันที่ ๓๐ พฤศจิกายน ๒๕๖๑ ดังนี้ก.ประเภทกรรมการตุลาการศาลยุติธรรมผู้ทรงคุณวุฒิในชั้นศาลฎีกาตามมาตรา ๓๖(๒) (ก) แห่งพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายตุลาการศาลยุติธรรมพ.ศ. ๒๕๔๓ ได้แก่ นางนุจรินทร์จันทร์พรายศรี ผู้พิพากษาหัวหน้าคณะในศาลฎีกา ได้ ๙๐ คะแนนทั้งนี้ตั้งแต่วันที่ ๓๐ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๖๑ เป็นต้นไปประกาศ ณ วันที่ ๓๐ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๖๑ชีพ จุลมนต์ประธานศาลฎีกาพิมพ์มาดา/ธนบดี/จัดทำ๑๘ กุมภาพันธ์ ๒๕๖๒[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๓๕/ตอนที่ ๑๐๔ ก/หน้า ๘/๖ ธันวาคม ๒๕๖๑
พระราชบัญญัติจัดที่ดินเพื่อการครองชีพ (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2550พระราชบัญญัติ จัดที่ดินเพื่อการครองชีพ (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๕๐ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร. ให้ไว้ ณ วันที่ ๒๒ เมษายน พ.ศ. ๒๕๕๐ เป็นปีที่ ๖๒ ในรัชกาลปัจจุบันพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า โดยที่เป็นการสมควรแก้ไขเพิ่มเติมกฎหมายว่าด้วยการจัดที่ดินเพื่อการครองชีพ จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้โดยคำแนะนำและยินยอมของสภานิติบัญญัติแห่งชาติ ดังต่อไปนี้มาตรา 1 มาตรา ๑ พระราชบัญญัตินี้เรียกว่า "พระราชบัญญัติจัดที่ดินเพื่อการครองชีพ (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๕๐"มาตรา 2 มาตรา ๒ พระราชบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษา เป็นต้นไปมาตรา 3 มาตรา ๓ ให้ยกเลิกความใน (๔) ของมาตรา ๒๒ แห่งพระราชบัญญัติจัดที่ดินเพื่อการครองชีพ พ.ศ. ๒๕๑๑ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน "(๔) สามารถประกอบการเกษตรได้ตามระเบียบที่อธิบดีกรมพัฒนาสังคมและสวัสดิการกำหนด"มาตรา 4 มาตรา ๔ ให้ยกเลิกความใน (๓) ของมาตรา ๓๕ แห่งพระราชบัญญัติจัดที่ดินเพื่อการครองชีพ พ.ศ. ๒๕๑๑ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน "(๓) สามารถประกอบอาชีพได้ตามระเบียบที่อธิบดีกรมส่งเสริมสหกรณ์กำหนด"ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ พลเอก สุรยุทธ์ จุลานนท์ นายกรัฐมนตรีหมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชบัญญัติฉบับนี้ คือ โดยที่มาตรา ๓ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย (ฉบับชั่วคราว) พุทธศักราช ๒๕๔๙ ให้ความคุ้มครองศักดิ์ศรีความเป็นมนุษย์ สิทธิเสรีภาพ และความเสมอภาคบรรดาที่ชนชาวไทยเคยได้รับความคุ้มครองตามประเพณีการปกครองประเทศไทยในระบอบประชาธิปไตยอันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุข แต่บทบัญญัติมาตรา ๒๒ (๔) และมาตรา ๓๕ (๓) แห่งพระราชบัญญัติจัดที่ดินเพื่อการครองชีพ พ.ศ. ๒๕๑๑เป็นบทบัญญัติที่เลือกปฏิบัติโดยไม่เป็นธรรมต่อบุคคลเพราะเหตุแห่งความแตกต่างในเรื่องสภาพทางกายหรือสุขภาพสมควรแก้ไขบทบัญญัติดังกล่าวให้สอดคล้องกับหลักการห้ามมิให้เลือกปฏิบัติโดยไม่เป็นธรรมต่อบุคคลเพราะเหตุแห่งความแตกต่างในเรื่องสภาพทางกายหรือสุขภาพที่เคยได้รับความคุ้มครองตามประเพณีการปกครองประเทศไทยในระบอบประชาธิปไตยอันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุข จึงจำเป็นต้องตราพระราชบัญญัตินี้
กฎกระทรวงกฎกระทรวงให้ใช้บังคับผังเมืองรวมเมืองป่าโมกจังหวัดอ่างทอง (ฉบับที่ ๒)พ.ศ. ๒๕๕๙[๑] อาศัยอำนาจตามความในมาตรา๕ แห่งพระราชบัญญัติการผังเมือง พ.ศ. ๒๕๑๘ และมาตรา ๒๖ วรรคหนึ่ง และมาตรา ๒๖/๑แห่งพระราชบัญญัติการผังเมือง พ.ศ. ๒๕๑๘ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติการผังเมือง(ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๕๘ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย ออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้ให้เพิ่มความต่อไปนี้เป็นข้อ๑๖/๑ แห่งกฎกระทรวงให้ใช้บังคับผังเมืองรวมเมืองป่าโมกจังหวัดอ่างทอง พ.ศ. ๒๕๕๕ข้อ ๑๖/๑ ให้โรงงานที่ได้รับอนุญาตให้ประกอบกิจการอยู่ก่อนวันที่กฎกระทรวงให้ใช้บังคับผังเมืองรวมเมืองป่าโมกจังหวัดอ่างทอง พ.ศ. ๒๕๕๕มีผลใช้บังคับและยังประกอบกิจการอยู่ขยายพื้นที่โรงงานได้ไม่เกินหนึ่งเท่าของพื้นที่โรงงานที่ใช้ในการผลิตเดิมโดยสามารถดำเนินการได้เฉพาะในที่ดินแปลงเดียวกันหรือติดต่อเป็นแปลงเดียวกันและให้รวมถึงการขยายพื้นที่ในแปลงที่ดินที่มีสภาพธรรมชาติ หรือถนนคั่นระหว่างแปลงที่ดินที่เป็นที่ตั้งโรงงานเดิมการขยายพื้นที่โรงงานตามวรรคหนึ่งให้รวมถึงการจัดตั้งสถานที่เก็บสินค้าซึ่งเป็นที่เก็บพักหรือขนถ่ายสินค้าหรือสิ่งของ ที่ได้จากการผลิตของโรงงานตามวรรคหนึ่งด้วยให้ไว้ ณ วันที่ ๗กันยายน พ.ศ. ๒๕๕๙พลเอก อนุพงษ์ เผ่าจินดารัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยหมายเหตุ :-เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ โดยที่เป็นการสมควรแก้ไขเพิ่มเติมกฎกระทรวงให้ใช้บังคับผังเมืองรวมเมืองป่าโมกจังหวัดอ่างทอง พ.ศ. ๒๕๕๕ เพื่อกำหนดให้โรงงานที่ได้รับอนุญาตให้ประกอบกิจการอยู่ก่อนวันที่กฎกระทรวงให้ใช้บังคับผังเมืองรวมเมืองป่าโมกจังหวัดอ่างทอง พ.ศ. ๒๕๕๕ มีผลใช้บังคับและยังประกอบกิจการอยู่สามารถขยายพื้นที่โรงงานได้ตามหลักเกณฑ์และเงื่อนไขที่กำหนด จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้ชวัลพร/ปริยานุช/จัดทำ๒๖ กันยายน๒๕๕๙นุสรา/ตรวจ๒๕ ตุลาคม ๒๕๕๙[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๓๓/ตอนที่ ๘๓ ก/หน้า ๑๐/๒๓ กันยายน ๒๕๕๙