คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3007/2530หลักกฎหมาย: จำเลยเป็นหุ้นส่วนผู้จัดการห้างหุ้นส่วน เบิกความในคดีที่ห้างหุ้นส่วนดังกล่าวร้องขัดทรัพย์ว่า ในวันที่เจ้าพนักงานบังคับคดีไปยึดรถยนต์ จำเลยไม่อยู่โดยไปกรุงเทพมหานคร พี่น้องของจำเลยบอกจำเลยว่าได้นำเจ้าหน้าที่ศาลไปค้นหลักฐานการโอนทะเบียนรถแต่ไม่พบ แต่ในคดีร้องขัดทรัพย์นั้นมีประเด็นว่าผู้ร้องซื้อรถยนต์คันพิพาทจากจำเลยในคดีนั้นก่อนมีการยึดทรัพย์หรือไม่ ข้อความที่จำเลยเบิกความต่อศาล แม้จะเป็นเท็จก็ไม่เป็นข้อสำคัญในคดีการกระทำของจำเลยจึงไม่มีความผิดฐานเบิกความเท็จจริงตามป.อ. มาตรา 177.โจทก์ฟ้องว่า จำเลยเบิกความอันเป็นเท็จในการพิจารณาคดีแพ่งของศาลจังหวัดสิงห์บุรี ว่า "วันที่เจ้าหน้าที่ศาลไปยึดรถข้าฯไม่อยู่เข้ากรุงเทพฯ ฯลฯ" "พี่ ข้าฯ น้องข้าฯ ได้บอกข้าฯ ว่า ได้นำเจ้าหน้าที่ศาลไปค้นหลักฐานการโอนทะเบียนรถแต่ไม่พบหลักฐานการโอนทะเบียน" อันเป็นเท็จและเป็นข้อสำคัญในคดี ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 177จำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 177 ให้ลงโทษจำคุก 4 เดือนโจทก์และจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "คดีมีปัญหาวินิจฉัยตามฎีกาของโจทก์ว่าข้อความเท็จที่จำเลยเบิกความต่อศาลในการพิจารณาคดีนั้นเป็นข้อสำคัญในคดีหรือไม่ ข้อเท็จจริงได้ความว่า คดีเดิมคือคดีแพ่งหมายเลขแดงที่ 216/2525 ของศาลจังหวัดสิงห์บุรีนั้นมีผู้ร้องขัดทรัพย์ยื่นคำร้องว่าทรัพย์ที่โจทก์นำยึดคือรถยนต์บรรทุกคันหมายเลขทะเบียนสิงห์บุรี 80-0484 เป็นของผู้ร้อง โดยซื้อมาจากนางสมโภชจำเลยในคดีดังกล่าวขอให้ปล่อยทรัพย์ที่ยึด โจทก์ยื่นคำให้การในคดีนั้นว่า สัญญาซื้อขายระหว่างผู้ร้องกับจำเลยทำขึ้นภายหลังที่รถยนต์คันดังกล่าวถูกยึด สัญญาซื้อขายลงวันที่ย้อนหลังโดยไม่สุจริต การซื้อขายมิได้ทำกันจริง ในการพิจารณาคดีดังกล่าวจำเลยซึ่งเป็นหุ้นส่วนผู้จัดการห้างผู้ร้องเบิกความว่า ในวันที่เจ้าพนักงานบังคับคดีไปยึดรถยนต์คันนี้จำเลยไม่อยู่ จำเลยไปกรุงเทพมหานคร พี่น้องของจำเลยบอกจำเลยว่าได้นำเจ้าหน้าที่ศาลไปค้นหลักฐานการโอนทะเบียนรถแต่ไม่พบ จากข้อเท็จจริงที่ได้ความดังกล่าวศาลฎีกาเห็นว่า คดีร้องขัดทรัพย์นั้นมีประเด็นว่าผู้ร้องซื้อรถยนต์คันพิพาทจากจำเลยในคดีนั้นก่อนมีการยึดทรัพย์หรือไม่ ดังนี้ ข้อความที่จำเลยเบิกความต่อศาลดังกล่าวแม้จะเป็นเท็จก็ไม่เป็นข้อสำคัญในคดี การกระทำของจำเลยไม่เป็นความผิดตามฟ้อง ที่ศาลอุทธรณ์พิพากษายกฟ้อง ศาลฎีกาเห็นพ้องด้วยฎีกาของโจทก์ฟังไม่ขึ้น"พิพากษายืน. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3007/2530นายหลอย ฟักสีโจทก์นายสุขกิจ เทียนถาวรจำเลย ป.อ. ม. 177จำเลยเป็นหุ้นส่วนผู้จัดการห้างหุ้นส่วน เบิกความในคดีที่ห้างหุ้นส่วนดังกล่าวร้องขัดทรัพย์ว่า ในวันที่เจ้าพนักงานบังคับคดีไปยึดรถยนต์ จำเลยไม่อยู่โดยไปกรุงเทพมหานคร พี่น้องของจำเลยบอกจำเลยว่าได้นำเจ้าหน้าที่ศาลไปค้นหลักฐานการโอนทะเบียนรถแต่ไม่พบ แต่ในคดีร้องขัดทรัพย์นั้นมีประเด็นว่าผู้ร้องซื้อรถยนต์คันพิพาทจากจำเลยในคดีนั้นก่อนมีการยึดทรัพย์หรือไม่ ข้อความที่จำเลยเบิกความต่อศาล แม้จะเป็นเท็จก็ไม่เป็นข้อสำคัญในคดีการกระทำของจำเลยจึงไม่มีความผิดฐานเบิกความเท็จจริงตามป.อ. มาตรา 177.โจทก์ฟ้องว่า จำเลยเบิกความอันเป็นเท็จในการพิจารณาคดีแพ่งของศาลจังหวัดสิงห์บุรี ว่า "วันที่เจ้าหน้าที่ศาลไปยึดรถข้าฯไม่อยู่เข้ากรุงเทพฯ ฯลฯ" "พี่ ข้าฯ น้องข้าฯ ได้บอกข้าฯ ว่า ได้นำเจ้าหน้าที่ศาลไปค้นหลักฐานการโอนทะเบียนรถแต่ไม่พบหลักฐานการโอนทะเบียน" อันเป็นเท็จและเป็นข้อสำคัญในคดี ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 177จำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 177 ให้ลงโทษจำคุก 4 เดือนโจทก์และจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "คดีมีปัญหาวินิจฉัยตามฎีกาของโจทก์ว่าข้อความเท็จที่จำเลยเบิกความต่อศาลในการพิจารณาคดีนั้นเป็นข้อสำคัญในคดีหรือไม่ ข้อเท็จจริงได้ความว่า คดีเดิมคือคดีแพ่งหมายเลขแดงที่ 216/2525 ของศาลจังหวัดสิงห์บุรีนั้นมีผู้ร้องขัดทรัพย์ยื่นคำร้องว่าทรัพย์ที่โจทก์นำยึดคือรถยนต์บรรทุกคันหมายเลขทะเบียนสิงห์บุรี 80-0484 เป็นของผู้ร้อง โดยซื้อมาจากนางสมโภชจำเลยในคดีดังกล่าวขอให้ปล่อยทรัพย์ที่ยึด โจทก์ยื่นคำให้การในคดีนั้นว่า สัญญาซื้อขายระหว่างผู้ร้องกับจำเลยทำขึ้นภายหลังที่รถยนต์คันดังกล่าวถูกยึด สัญญาซื้อขายลงวันที่ย้อนหลังโดยไม่สุจริต การซื้อขายมิได้ทำกันจริง ในการพิจารณาคดีดังกล่าวจำเลยซึ่งเป็นหุ้นส่วนผู้จัดการห้างผู้ร้องเบิกความว่า ในวันที่เจ้าพนักงานบังคับคดีไปยึดรถยนต์คันนี้จำเลยไม่อยู่ จำเลยไปกรุงเทพมหานคร พี่น้องของจำเลยบอกจำเลยว่าได้นำเจ้าหน้าที่ศาลไปค้นหลักฐานการโอนทะเบียนรถแต่ไม่พบ จากข้อเท็จจริงที่ได้ความดังกล่าวศาลฎีกาเห็นว่า คดีร้องขัดทรัพย์นั้นมีประเด็นว่าผู้ร้องซื้อรถยนต์คันพิพาทจากจำเลยในคดีนั้นก่อนมีการยึดทรัพย์หรือไม่ ดังนี้ ข้อความที่จำเลยเบิกความต่อศาลดังกล่าวแม้จะเป็นเท็จก็ไม่เป็นข้อสำคัญในคดี การกระทำของจำเลยไม่เป็นความผิดตามฟ้อง ที่ศาลอุทธรณ์พิพากษายกฟ้อง ศาลฎีกาเห็นพ้องด้วยฎีกาของโจทก์ฟังไม่ขึ้น"พิพากษายืน.(ครีภูมิ สุวรรณโรจน์-สุรัตน์ ศรีอนุพันธุ์-จำนง นิยมวิภาต)แหล่งที่มาสำนักงานส่งเสริมงานตุลาการแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุความผิดฐานเบิกความเท็จจะเกิดขึ้นได้เฉพาะผู้กระทำผิดที่เบิกความในฐานะพยานบุคคลในการพิจารณาคดีของศาล ไม่รวมถึงคำแถลงหรือคำให้การในฐานะคู่ความ ผู้กระทำผิดต้องรู้ด้วยว่าข้อความที่ตอนเบิกความนั้นเป็นเท็จ และข้อความเท็จนั้นจะต้องเป็นข้อสำคัญในคดีที่จะมีผลในการวินิจฉัยคดีของศาล หรือจะมีผลให้แพ้ชนะคดีกัน คำพิพากษาศาลฎีกาฉบับนี้จำเลยถูกฟ้องฐานเบิกความเท็จ แต่ข้อความที่จำเลยเบิกความอันเป็นเท็จนั้นไม่เกี่ยวกับประเด็นในคดีร้องขัดทรัพย์ที่กำลังพิพาทกันอยู่ แม้จะฟังว่าเป็นข้อสำคัญก็ไม่ใช่เป็นข้อสำคัญในคดีที่กำลังพิพาท อันจะทำให้มีผลแพ้ชนะในคดีได้ วัชรินทร์ปัจเจกวิญญูสกุล.คำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยเบิกความอันเป็นเท็จในการพิจารณาคดีแพ่งของศาลจังหวัดสิงห์บุรี ว่า "วันที่เจ้าหน้าที่ศาลไปยึดรถข้าฯไม่อยู่เข้ากรุงเทพฯ ฯลฯ" "พี่ ข้าฯ น้องข้าฯ ได้บอกข้าฯ ว่า ได้นำเจ้าหน้าที่ศาลไปค้นหลักฐานการโอนทะเบียนรถแต่ไม่พบหลักฐานการโอนทะเบียน" อันเป็นเท็จและเป็นข้อสำคัญในคดี ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 177จำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 177 ให้ลงโทษจำคุก 4 เดือนโจทก์และจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "คดีมีปัญหาวินิจฉัยตามฎีกาของโจทก์ว่าข้อความเท็จที่จำเลยเบิกความต่อศาลในการพิจารณาคดีนั้นเป็นข้อสำคัญในคดีหรือไม่ ข้อเท็จจริงได้ความว่า คดีเดิมคือคดีแพ่งหมายเลขแดงที่ 216/2525 ของศาลจังหวัดสิงห์บุรีนั้นมีผู้ร้องขัดทรัพย์ยื่นคำร้องว่าทรัพย์ที่โจทก์นำยึดคือรถยนต์บรรทุกคันหมายเลขทะเบียนสิงห์บุรี 80-0484 เป็นของผู้ร้อง โดยซื้อมาจากนางสมโภชจำเลยในคดีดังกล่าวขอให้ปล่อยทรัพย์ที่ยึด โจทก์ยื่นคำให้การในคดีนั้นว่า สัญญาซื้อขายระหว่างผู้ร้องกับจำเลยทำขึ้นภายหลังที่รถยนต์คันดังกล่าวถูกยึด สัญญาซื้อขายลงวันที่ย้อนหลังโดยไม่สุจริต การซื้อขายมิได้ทำกันจริง ในการพิจารณาคดีดังกล่าวจำเลยซึ่งเป็นหุ้นส่วนผู้จัดการห้างผู้ร้องเบิกความว่า ในวันที่เจ้าพนักงานบังคับคดีไปยึดรถยนต์คันนี้จำเลยไม่อยู่ จำเลยไปกรุงเทพมหานคร พี่น้องของจำเลยบอกจำเลยว่าได้นำเจ้าหน้าที่ศาลไปค้นหลักฐานการโอนทะเบียนรถแต่ไม่พบ จากข้อเท็จจริงที่ได้ความดังกล่าวศาลฎีกาเห็นว่า คดีร้องขัดทรัพย์นั้นมีประเด็นว่าผู้ร้องซื้อรถยนต์คันพิพาทจากจำเลยในคดีนั้นก่อนมีการยึดทรัพย์หรือไม่ ดังนี้ ข้อความที่จำเลยเบิกความต่อศาลดังกล่าวแม้จะเป็นเท็จก็ไม่เป็นข้อสำคัญในคดี การกระทำของจำเลยไม่เป็นความผิดตามฟ้อง ที่ศาลอุทธรณ์พิพากษายกฟ้อง ศาลฎีกาเห็นพ้องด้วยฎีกาของโจทก์ฟังไม่ขึ้น"พิพากษายืน. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3007/2530นายหลอย ฟักสีโจทก์นายสุขกิจ เทียนถาวรจำเลย ป.อ. ม. 177จำเลยเป็นหุ้นส่วนผู้จัดการห้างหุ้นส่วน เบิกความในคดีที่ห้างหุ้นส่วนดังกล่าวร้องขัดทรัพย์ว่า ในวันที่เจ้าพนักงานบังคับคดีไปยึดรถยนต์ จำเลยไม่อยู่โดยไปกรุงเทพมหานคร พี่น้องของจำเลยบอกจำเลยว่าได้นำเจ้าหน้าที่ศาลไปค้นหลักฐานการโอนทะเบียนรถแต่ไม่พบ แต่ในคดีร้องขัดทรัพย์นั้นมีประเด็นว่าผู้ร้องซื้อรถยนต์คันพิพาทจากจำเลยในคดีนั้นก่อนมีการยึดทรัพย์หรือไม่ ข้อความที่จำเลยเบิกความต่อศาล แม้จะเป็นเท็จก็ไม่เป็นข้อสำคัญในคดีการกระทำของจำเลยจึงไม่มีความผิดฐานเบิกความเท็จจริงตามป.อ. มาตรา 177.โจทก์ฟ้องว่า จำเลยเบิกความอันเป็นเท็จในการพิจารณาคดีแพ่งของศาลจังหวัดสิงห์บุรี ว่า "วันที่เจ้าหน้าที่ศาลไปยึดรถข้าฯไม่อยู่เข้ากรุงเทพฯ ฯลฯ" "พี่ ข้าฯ น้องข้าฯ ได้บอกข้าฯ ว่า ได้นำเจ้าหน้าที่ศาลไปค้นหลักฐานการโอนทะเบียนรถแต่ไม่พบหลักฐานการโอนทะเบียน" อันเป็นเท็จและเป็นข้อสำคัญในคดี ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 177จำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 177 ให้ลงโทษจำคุก 4 เดือนโจทก์และจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "คดีมีปัญหาวินิจฉัยตามฎีกาของโจทก์ว่าข้อความเท็จที่จำเลยเบิกความต่อศาลในการพิจารณาคดีนั้นเป็นข้อสำคัญในคดีหรือไม่ ข้อเท็จจริงได้ความว่า คดีเดิมคือคดีแพ่งหมายเลขแดงที่ 216/2525 ของศาลจังหวัดสิงห์บุรีนั้นมีผู้ร้องขัดทรัพย์ยื่นคำร้องว่าทรัพย์ที่โจทก์นำยึดคือรถยนต์บรรทุกคันหมายเลขทะเบียนสิงห์บุรี 80-0484 เป็นของผู้ร้อง โดยซื้อมาจากนางสมโภชจำเลยในคดีดังกล่าวขอให้ปล่อยทรัพย์ที่ยึด โจทก์ยื่นคำให้การในคดีนั้นว่า สัญญาซื้อขายระหว่างผู้ร้องกับจำเลยทำขึ้นภายหลังที่รถยนต์คันดังกล่าวถูกยึด สัญญาซื้อขายลงวันที่ย้อนหลังโดยไม่สุจริต การซื้อขายมิได้ทำกันจริง ในการพิจารณาคดีดังกล่าวจำเลยซึ่งเป็นหุ้นส่วนผู้จัดการห้างผู้ร้องเบิกความว่า ในวันที่เจ้าพนักงานบังคับคดีไปยึดรถยนต์คันนี้จำเลยไม่อยู่ จำเลยไปกรุงเทพมหานคร พี่น้องของจำเลยบอกจำเลยว่าได้นำเจ้าหน้าที่ศาลไปค้นหลักฐานการโอนทะเบียนรถแต่ไม่พบ จากข้อเท็จจริงที่ได้ความดังกล่าวศาลฎีกาเห็นว่า คดีร้องขัดทรัพย์นั้นมีประเด็นว่าผู้ร้องซื้อรถยนต์คันพิพาทจากจำเลยในคดีนั้นก่อนมีการยึดทรัพย์หรือไม่ ดังนี้ ข้อความที่จำเลยเบิกความต่อศาลดังกล่าวแม้จะเป็นเท็จก็ไม่เป็นข้อสำคัญในคดี การกระทำของจำเลยไม่เป็นความผิดตามฟ้อง ที่ศาลอุทธรณ์พิพากษายกฟ้อง ศาลฎีกาเห็นพ้องด้วยฎีกาของโจทก์ฟังไม่ขึ้น"พิพากษายืน.(ครีภูมิ สุวรรณโรจน์-สุรัตน์ ศรีอนุพันธุ์-จำนง นิยมวิภาต)แหล่งที่มาสำนักงานส่งเสริมงานตุลาการแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุความผิดฐานเบิกความเท็จจะเกิดขึ้นได้เฉพาะผู้กระทำผิดที่เบิกความในฐานะพยานบุคคลในการพิจารณาคดีของศาล ไม่รวมถึงคำแถลงหรือคำให้การในฐานะคู่ความ ผู้กระทำผิดต้องรู้ด้วยว่าข้อความที่ตอนเบิกความนั้นเป็นเท็จ และข้อความเท็จนั้นจะต้องเป็นข้อสำคัญในคดีที่จะมีผลในการวินิจฉัยคดีของศาล หรือจะมีผลให้แพ้ชนะคดีกัน คำพิพากษาศาลฎีกาฉบับนี้จำเลยถูกฟ้องฐานเบิกความเท็จ แต่ข้อความที่จำเลยเบิกความอันเป็นเท็จนั้นไม่เกี่ยวกับประเด็นในคดีร้องขัดทรัพย์ที่กำลังพิพาทกันอยู่ แม้จะฟังว่าเป็นข้อสำคัญก็ไม่ใช่เป็นข้อสำคัญในคดีที่กำลังพิพาท อันจะทำให้มีผลแพ้ชนะในคดีได้ วัชรินทร์ปัจเจกวิญญูสกุล.