คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4206/2530หลักกฎหมาย: จำเลยมอบให้ ป. บุตรชายจำเลยเป็นผู้เขียนชื่อจำเลยในช่องผู้สั่งจ่ายในเช็ค แล้วจำเลยนำเช็คไปมอบและแสดงแก่โจทก์ร่วมว่าเป็นเช็คที่จำเลยออกเพื่อชำระหนี้กู้ยืม โดยจำเลยมีเจตนาที่จะไม่ให้มีการใช้เงินตามเช็ค ต้องถือว่าจำเลยเป็นผู้ออกเช็ค แม้จำเลยมิได้เป็นผู้ลงลายมือชื่อในเช็คด้วยตนเองจำเลยก็มีความผิดตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. 2497โจทก์ฟ้อง ขอให้ลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. 2497 มาตรา 3จำเลยให้การปฏิเสธผู้เสียหายร้องขอเข้าเป็นโจทก์ร่วม ศาลชั้นต้นอนุญาตศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์และโจทก์ร่วมอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. 2497 มาตรา 3 ให้จำคุกจำเลยมีกำหนด 6 เดือนจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า แม้ข้อเท็จจริงจะฟังได้ว่า ลายมือชื่อผู้สั่งจ่ายในเช็คเป็นลายมือชื่อของนายประจวบบุตรจำเลยก็ตาม แต่พฤติการณ์แก้บ่งชี้ว่าจำเลยได้มอบให้นายประจวบเป็นผู้เขียนชื่อจำเลยในช่องผู้สั่งจ่ายแล้วจำเลยนำเช็คไปมอบและแสดงแก่โจทก์ร่วมว่าเป็นเช็คที่จำเลยออกเพื่อชำระหนี้กู้ยืม โดยจำเลยมีเจตนาที่จะไม่ให้มีการใช้เงินตามเช็ค กรณีต้องถือว่าจำเลยเป็นผู้ออกเช็คตามความหมายแห่งพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. 2497 ดังนั้นแม้ว่าจำเลยมิได้เป็นผู้ลงลายมือชื่อในเช็คด้ยตนเองก็ตาม จำเลยก็มีความผิดตามฟ้องพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4206/2530พนักงานอัยการ จังหวัดอุดรธานีโจทก์โจทก์ร่วมโจทก์นางพิศมัย สุวรรณแสงโจทก์นางพลอย ลายแก้วจำเลย พ.ร.บ.ว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ.2497 ม. 3จำเลยมอบให้ ป. บุตรชายจำเลยเป็นผู้เขียนชื่อจำเลยในช่องผู้สั่งจ่ายในเช็ค แล้วจำเลยนำเช็คไปมอบและแสดงแก่โจทก์ร่วมว่าเป็นเช็คที่จำเลยออกเพื่อชำระหนี้กู้ยืม โดยจำเลยมีเจตนาที่จะไม่ให้มีการใช้เงินตามเช็ค ต้องถือว่าจำเลยเป็นผู้ออกเช็ค แม้จำเลยมิได้เป็นผู้ลงลายมือชื่อในเช็คด้วยตนเองจำเลยก็มีความผิดตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. 2497โจทก์ฟ้อง ขอให้ลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. 2497 มาตรา 3จำเลยให้การปฏิเสธผู้เสียหายร้องขอเข้าเป็นโจทก์ร่วม ศาลชั้นต้นอนุญาตศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์และโจทก์ร่วมอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. 2497 มาตรา 3 ให้จำคุกจำเลยมีกำหนด 6 เดือนจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า แม้ข้อเท็จจริงจะฟังได้ว่า ลายมือชื่อผู้สั่งจ่ายในเช็คเป็นลายมือชื่อของนายประจวบบุตรจำเลยก็ตาม แต่พฤติการณ์แก้บ่งชี้ว่าจำเลยได้มอบให้นายประจวบเป็นผู้เขียนชื่อจำเลยในช่องผู้สั่งจ่ายแล้วจำเลยนำเช็คไปมอบและแสดงแก่โจทก์ร่วมว่าเป็นเช็คที่จำเลยออกเพื่อชำระหนี้กู้ยืม โดยจำเลยมีเจตนาที่จะไม่ให้มีการใช้เงินตามเช็ค กรณีต้องถือว่าจำเลยเป็นผู้ออกเช็คตามความหมายแห่งพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. 2497 ดังนั้นแม้ว่าจำเลยมิได้เป็นผู้ลงลายมือชื่อในเช็คด้ยตนเองก็ตาม จำเลยก็มีความผิดตามฟ้องพิพากษายืน(ถาวร ตันตราภรณ์-ชูเชิด รักตะบุตร์-สง่า ศิลปประสิทธิ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้อง ขอให้ลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. 2497 มาตรา 3จำเลยให้การปฏิเสธผู้เสียหายร้องขอเข้าเป็นโจทก์ร่วม ศาลชั้นต้นอนุญาตศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์และโจทก์ร่วมอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. 2497 มาตรา 3 ให้จำคุกจำเลยมีกำหนด 6 เดือนจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า แม้ข้อเท็จจริงจะฟังได้ว่า ลายมือชื่อผู้สั่งจ่ายในเช็คเป็นลายมือชื่อของนายประจวบบุตรจำเลยก็ตาม แต่พฤติการณ์แก้บ่งชี้ว่าจำเลยได้มอบให้นายประจวบเป็นผู้เขียนชื่อจำเลยในช่องผู้สั่งจ่ายแล้วจำเลยนำเช็คไปมอบและแสดงแก่โจทก์ร่วมว่าเป็นเช็คที่จำเลยออกเพื่อชำระหนี้กู้ยืม โดยจำเลยมีเจตนาที่จะไม่ให้มีการใช้เงินตามเช็ค กรณีต้องถือว่าจำเลยเป็นผู้ออกเช็คตามความหมายแห่งพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. 2497 ดังนั้นแม้ว่าจำเลยมิได้เป็นผู้ลงลายมือชื่อในเช็คด้ยตนเองก็ตาม จำเลยก็มีความผิดตามฟ้องพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4206/2530พนักงานอัยการ จังหวัดอุดรธานีโจทก์โจทก์ร่วมโจทก์นางพิศมัย สุวรรณแสงโจทก์นางพลอย ลายแก้วจำเลย พ.ร.บ.ว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ.2497 ม. 3จำเลยมอบให้ ป. บุตรชายจำเลยเป็นผู้เขียนชื่อจำเลยในช่องผู้สั่งจ่ายในเช็ค แล้วจำเลยนำเช็คไปมอบและแสดงแก่โจทก์ร่วมว่าเป็นเช็คที่จำเลยออกเพื่อชำระหนี้กู้ยืม โดยจำเลยมีเจตนาที่จะไม่ให้มีการใช้เงินตามเช็ค ต้องถือว่าจำเลยเป็นผู้ออกเช็ค แม้จำเลยมิได้เป็นผู้ลงลายมือชื่อในเช็คด้วยตนเองจำเลยก็มีความผิดตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. 2497โจทก์ฟ้อง ขอให้ลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. 2497 มาตรา 3จำเลยให้การปฏิเสธผู้เสียหายร้องขอเข้าเป็นโจทก์ร่วม ศาลชั้นต้นอนุญาตศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์และโจทก์ร่วมอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. 2497 มาตรา 3 ให้จำคุกจำเลยมีกำหนด 6 เดือนจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า แม้ข้อเท็จจริงจะฟังได้ว่า ลายมือชื่อผู้สั่งจ่ายในเช็คเป็นลายมือชื่อของนายประจวบบุตรจำเลยก็ตาม แต่พฤติการณ์แก้บ่งชี้ว่าจำเลยได้มอบให้นายประจวบเป็นผู้เขียนชื่อจำเลยในช่องผู้สั่งจ่ายแล้วจำเลยนำเช็คไปมอบและแสดงแก่โจทก์ร่วมว่าเป็นเช็คที่จำเลยออกเพื่อชำระหนี้กู้ยืม โดยจำเลยมีเจตนาที่จะไม่ให้มีการใช้เงินตามเช็ค กรณีต้องถือว่าจำเลยเป็นผู้ออกเช็คตามความหมายแห่งพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. 2497 ดังนั้นแม้ว่าจำเลยมิได้เป็นผู้ลงลายมือชื่อในเช็คด้ยตนเองก็ตาม จำเลยก็มีความผิดตามฟ้องพิพากษายืน(ถาวร ตันตราภรณ์-ชูเชิด รักตะบุตร์-สง่า ศิลปประสิทธิ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ