ระเบียบกระทรวงมหาดไทยระเบียบกระทรวงมหาดไทยว่าด้วยการจ้างลูกจ้างของหน่วยการบริหารราชการส่วนท้องถิ่น(ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๔๑ โดยที่เป็นการสมควรแก้ไขเพิ่มเติมระเบียบกระทรวงมหาดไทยว่าด้วยการจ้างลูกจ้างของหน่วยการบริหารราชการส่วนท้องถิ่น พ.ศ. ๒๕๓๖ให้สอดคล้องกับพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบลพ.ศ. ๒๕๓๗ และพระราชบัญญัติองค์การบริหารส่วนจังหวัด พ.ศ. ๒๕๔๐อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๗๖แห่งพระราชบัญญัติองค์การบริหารส่วนจังหวัด พ.ศ. ๒๕๔๐ มาตรา ๖๙แห่งพระราชบัญญัติเทศบาล พ.ศ. ๒๔๙๖ มาตรา ๓๒ แห่งพระราชบัญญัติสุขาภิบาล พ.ศ. ๒๔๙๕มาตรา ๙๕ แห่งพระราชบัญญัติระเบียบบริหารราชการเมืองพัทยา พ.ศ. ๒๕๒๑ และมาตรา ๘๘แห่งพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล พ.ศ. ๒๕๓๗รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยจึงออกระเบียบไว้ ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ ระเบียบนี้เรียกว่า ระเบียบกระทรวงมหาดไทยว่าด้วยการจ้างลูกจ้างของหน่วยการบริหารราชการส่วนท้องถิ่น(ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๔๑ข้อ ๒[๑]ระเบียบนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันประกาศเป็นต้นไปข้อ ๓ ให้ยกเลิกความในบทนิยามคำว่า หน่วยการบริหารราชการส่วนท้องถิ่นและ หัวหน้าฝ่ายบริหารของหน่วยการบริหารราชการส่วนท้องถิ่นในข้อ ๖ แห่งระเบียบกระทรวงมหาดไทยว่าด้วยการจ้างลูกจ้างของหน่วยการบริหารราชการส่วนท้องถิ่นพ.ศ. ๒๕๓๖ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทนหน่วยการบริหารราชการส่วนท้องถิ่นหมายความว่า องค์การบริหารส่วนจังหวัด เทศบาล สุขาภิบาล เมืองพัทยาองค์การบริหารส่วนตำบล และหน่วยการบริหารราชการส่วนท้องถิ่นที่เรียกชื่ออย่างอื่นยกเว้นกรุงเทพมหานครหัวหน้าฝ่ายบริหารของหน่วยการบริหารราชการส่วนท้องถิ่นหมายความว่า นายกองค์การบริหารส่วนจังหวัด นายกเทศมนตรี ประธานกรรมการสุขาภิบาลปลัดเมืองพัทยา ประธานกรรมการบริหารองค์การบริหารส่วนตำบลหรือหัวหน้าผู้บริหารของหน่วยการบริหารราชการส่วนท้องถิ่นที่เรียกชื่ออย่างอื่นข้อ ๔ให้ยกเลิกความในข้อ ๒๖ แห่งระเบียบกระทรวงมหาดไทย ว่าด้วยการจ้างลูกจ้างของหน่วยการบริหารราชการส่วนท้องถิ่นพ.ศ. ๒๕๓๖ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทนข้อ ๒๖ลูกจ้างผู้ใดมีกรณีถูกกล่าวหาว่ากระทำผิดวินัยอย่างร้ายแรงและนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัด นายกเทศมนตรี ประธานกรรมการสุขาภิบาลปลัดเมืองพัทยา ประธานกรรมการบริหาร องค์การบริหารส่วนตำบลปลัดองค์การบริหารส่วนจังหวัด ปลัดเทศบาล ปลัดสุขาภิบาล ปลัดองค์การบริหารส่วนตำบลผู้อำนวยการสำนัก ผู้อำนวยการกองหรือหัวหน้าส่วนราชการที่เรียกชื่ออย่างอื่นซึ่งมีระดับตำแหน่งไม่ต่ำกว่าระดับ ๗ซึ่งเป็นผู้บังคับบัญชาเห็นว่ากรณีมีมูลที่ควรสอบสวนให้ผู้บังคับบัญชาดังกล่าวแล้วแต่กรณีแต่งตั้งคณะกรรมการขึ้นทำการสอบสวนทางวินัยโดยไม่ชักช้าในการสอบสวนครั้งนี้จะต้องแจ้งข้อกล่าวหาและสรุปพยานหลักฐานที่สนับสนุนข้อกล่าวหาเท่าที่มีให้ผู้ถูกกล่าวหาทราบโดยจะระบุหรือไม่ระบุชื่อพยานก็ได้และต้องให้โอกาสผู้ถูกกล่าวหาชี้แจงและนำพยานหลักฐานเข้าสืบแก้ข้อกล่าวหาได้ด้วยหลักเกณฑ์และวิธีการที่เกี่ยวกับการสอบสวนพิจารณาเพื่อให้ได้ความจริงและยุติธรรมให้เป็นไปตามกฎหมายว่าด้วยระเบียบข้าราชการพลเรือนโดยอนุโลมข้อ ๕ให้ยกเลิกความในข้อ ๓๘ แห่งระเบียบกระทรวงมหาดไทย ว่าด้วยการจ้างลูกจ้างของหน่วยการบริหารราชการส่วนท้องถิ่นพ.ศ. ๒๕๓๖ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทนข้อ ๓๘ลูกจ้างผู้ใดถูกสั่งลงโทษตามระเบียบนี้ด้วยเหตุใดๆให้ผู้นั้นมีสิทธิอุทธรณ์คำสั่งลงโทษต่อผู้บังคับบัญชาตามลำดับ ดังนี้ในกรณีที่ผู้บังคับบัญชาระดับหัวหน้างานหรือหัวหน้าหน่วยงานเทียบได้กับข้าราชการส่วนท้องถิ่น ระดับ ๔ หรือระดับ ๕เป็นผู้สั่งลงโทษ ให้อุทธรณ์ต่อหัวหน้าฝ่าย หัวหน้าส่วน ผู้อำนวยการส่วนหัวหน้ากอง ผู้อำนวยการกองหรือหัวหน้าหน่วยงานที่เทียบได้กับข้าราชการส่วนท้องถิ่นระดับ ๖ ขึ้นไป แล้วแต่กรณีในกรณีหัวหน้าฝ่าย หัวหน้าส่วน ผู้อำนวยการส่วนหัวหน้ากอง ผู้อำนวยการกอง ผู้อำนวยการสำนัก ผู้บริหารโรงเรียน หรือหัวหน้าหน่วยงานที่เทียบได้กับข้าราชการส่วนท้องถิ่นระดับ ๖ ขึ้นไปเป็นผู้สั่งลงโทษ ให้อุทธรณ์ต่อปลัดองค์การบริหารส่วนจังหวัดปลัดเทศบาล ปลัดสุขาภิบาล ปลัดองค์การบริหารส่วนตำบล หรือปลัดเมืองพัทยาแล้วแต่กรณีในกรณีที่ปลัดองค์การบริหารส่วนจังหวัด ปลัดเทศบาลปลัดสุขาภิบาล ปลัดองค์การบริหารส่วนตำบลเป็นผู้สั่งลงโทษให้อุทธรณ์ต่อนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัด นายกเทศมนตรี ประธานกรรมการสุขาภิบาลประธานกรรมการบริหารองค์การบริหารส่วนตำบล แล้วแต่กรณีในกรณีที่นายกองค์การบริหารส่วนจังหวัด นายกเทศมนตรีประธานกรรมการสุขาภิบาล ปลัดเมืองพัทยา ประธานกรรมการบริหารองค์การบริหารส่วนตำบลหรือหัวหน้าผู้บริหารหน่วยการปกครองท้องถิ่น แล้วแต่กรณีเป็นผู้สั่งลงโทษให้อุทธรณ์ต่อผู้ว่าราชการจังหวัดแต่ในกรณีที่ผู้ว่าราชการจังหวัดเป็นผู้สั่งลงโทษ ให้คำสั่งลงโทษนั้นเป็นที่สุดข้อ ๖ให้ยกเลิกความในข้อ ๔๗ แห่งระเบียบกระทรวงมหาดไทย ว่าด้วยการจ้างลูกจ้างของหน่วยการบริหารราชการส่วนท้องถิ่นพ.ศ. ๒๕๓๖ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทนข้อ ๔๗ลูกจ้างประจำมีสิทธิลาคลอดบุตรโดยได้รับค่าจ้างนับรวมวันหยุดประจำสัปดาห์และวันหยุดพิเศษในระหว่างลาไม่เกินเก้าสิบวัน ลูกจ้างประจำรายวันและรายชั่วโมงไม่มีสิทธิได้รับค่าจ้างในวันหยุดประจำสัปดาห์ลูกจ้างประจำที่ลาคลอดบุตรตามวรรคแรกแล้วหากประสงค์จะลาเพื่อเลี้ยงดูบุตรเพิ่มอีกให้มีสิทธิลากิจส่วนตัวเพื่อเลี้ยงดูบุตรต่อเนื่องจากการคลอดบุตรโดยได้รับค่าจ้างระหว่างลาได้อีกไม่เกินสามสิบวันทำการและให้นับรวมอยู่ในวันลากิจส่วนตัวสี่สิบห้าวันทำการด้วยลูกจ้างชั่วคราวรายเดือนที่จ้างไว้ปฏิบัติงานต่อเนื่องมีสิทธิลาเนื่องจากการคลอดบุตรปีหนึ่งไม่เกินเก้าสิบวันโดยมีสิทธิได้รับค่าจ้างระหว่างลาจากส่วนราชการไม่เกินสี่สิบห้าวัน เว้นแต่กรณีที่เริ่มเข้าปฏิบัติงานในปีแรกไม่ครบเจ็ดเดือนไม่อยู่ในข่ายได้รับสิทธิดังกล่าวอำนาจการอนุญาตให้ลาให้เป็นไปตามบัญชีหมายเลข ๕ท้ายระเบียบนี้ข้อ ๗ให้ยกเลิกบัญชีหมายเลข ๑บัญชีกรอบอัตราตำแหน่งลูกจ้างที่องค์การบริหารส่วนจังหวัดสั่งจ้างเป็นลูกจ้างประจำและลูกจ้างชั่วคราวบัญชีหมายเลข ๔ บัญชีอัตราการลงโทษ และบัญชีหมายเลข ๕บัญชีกำหนดอำนาจการอนุญาตให้ลา ท้ายระเบียบกระทรวงมหาดไทย ว่าด้วยการจ้างลูกจ้างของหน่วยการบริหารราชการส่วนท้องถิ่นพ.ศ. ๒๕๓๖ และให้ใช้บัญชีท้ายระเบียบนี้แทนประกาศ ณ วันที่ ๑๒ มกราคม พ.ศ. ๒๕๔๑พลตรีสนั่นขจรประศาสน์รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย[เอกสารแนบท้าย]๑. บัญชีกรอบอัตราตำแหน่งลูกจ้างที่องค์การบริหารส่วนจังหวัดสั่งจ้างเป็นลูกจ้างประจำและลูกจ้างชั่วคราว(บัญชีหมายเลข ๑)๒. บัญชีอัตราการลงโทษ(บัญชีหมายเลข ๔)๓. บัญชีกำหนดอัตราการอนุญาตให้ลา(บัญชีหมายเลข ๕)(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)นันทพล/ปรับปรุง๒๒ มกราคม ๒๕๕๐[๑]ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๑๕/ตอนที่๒๑ ง/หน้า ๒๘/๑๒ มีนาคม ๒๕๔๑