พระราชกฤษฎีกาเปลี่ยนแปลงเขตเทศบาลเมืองศรีสะเกษจังหวัดศรีสะเกษพ.ศ. ๒๕๓๐ ภูมิพลอดุลยเดชป.ร.ให้ไว้ ณวันที่ ๒๘ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๓๐เป็นปีที่๔๒ ในรัชกาลปัจจุบันพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชมีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่าโดยที่เป็นการสมควรเปลี่ยนแปลงเขตเทศบาลเมืองศรีสะเกษจังหวัดศรีสะเกษ เพื่อประโยชน์ในการบริหารกิจการและการทะนุบำรุงท้องถิ่นอาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๕๙ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยและมาตรา ๑๒ แห่งพระราชบัญญัติเทศบาล พ.ศ. ๒๔๙๖ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติเทศบาล(ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๔๙๙ จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ดังต่อไปนี้มาตรา ๑ พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า พระราชกฤษฎีกาเปลี่ยนแปลงเขตเทศบาลเมืองศรีสะเกษจังหวัดศรีสะเกษ พ.ศ. ๒๕๓๐มาตรา ๒[๑]พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา ๓ ให้เปลี่ยนแปลงเขตเทศบาลเมืองศรีสะเกษจังหวัดศรีสะเกษ ซึ่งกำหนดไว้ในมาตรา ๔แห่งพระราชกฤษฎีกาจัดตั้งเทศบาลเมืองขุขันธ์ จังหวัดขุขันธ์ พุทธศักราช ๒๔๗๙ และพระราชกฤษฎีกาเปลี่ยนนามเทศบาลเมืองขุขันธ์จังหวัดขุขันธ์ เป็นเทศบาลเมืองศรีสะเกษ จังหวัดศรีสะเกษ พุทธศักราช ๒๔๘๑โดยให้มีเขต ดังต่อไปนี้ด้านเหนือ ตั้งแต่หลักเขตที่ ๑ซึ่งตั้งอยู่ริมทางหลวงจังหวัดหมายเลข ๒๐๘๔ ตอนศรีสะเกษ - บรรจบทางหลวงจังหวัดหมายเลข๒๐๘๓ (ส้มป่อยน้อย) ตรง กม. ๑.๙๐๐ ฟากเหนือจากหลักเขตที่ ๑ เป็นเส้นตรงไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือถึงหลักเขตที่ ๒ ซึ่งตั้งอยู่ริมถนนไปบ้านโนนแย้ ฟากเหนือตรงจุดซึ่งห่างจากศูนย์กลางสามแยกที่ถนนไปบ้านโนนแย้ บรรจบกับทางหลวงจังหวัดหมายเลข๒๐๘๔ ตอนศรีสะเกษ - บรรจบทางหลวงจังหวัดหมายเลข ๒๐๘๓ (ส้มป่อยน้อย) ตามแนวถนนไปบ้านโนนแย้ไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ ระยะ ๑,๓๐๐ เมตรจากหลักเขตที่ ๒เป็นเส้นตั้งฉากกับศูนย์กลางถนนไปบ้านโนนแย้ ไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ ถึงหลักเขตที่๓ ซึ่งตั้งอยู่ริมห้วยสำราญ ฝั่งตะวันตกจากหลักเขตที่ ๓ เป็นเส้นเลียบริมห้วยสำราญ ฝั่งเหนือไปทางทิศตะวันออก ถึงหลักเขตที่ ๔ ซึ่งตั้งอยู่ริมห้วยสำราญ ฝั่งเหนือ ตรงจุดที่แนวริมห้วยแฮดฝั่งตะวันออก บรรจบกับริมห้วยสำราญ ฝั่งเหนือด้านตะวันออก จากหลักเขตที่ ๔ เป็นเส้นตรงผ่านห้วยสำราญและเป็นเส้นเลียบริมห้วยแฮดฝั่งตะวันออก ไปทางทิศใต้ ถึงหลักเขตที่ ๕ ซึ่งตั้งอยู่ริมห้วยแฮด ฝั่งใต้และริมทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๒๒๑ ตอนศรีสะเกษ - กันทรลักษ์ ฟากตะวันออกด้านใต้ จากหลักเขตที่ ๕เป็นเส้นตั้งฉากกับศูนย์กลางทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๒๒๑ ตอนศรีสะเกษ - กันทรลักษ์ไปทางทิศตะวันตก ถึงหลักเขตที่ ๖ ซึ่งตั้งอยู่ตามแนวเส้นตั้งฉากกับศูนย์กลางทางหลวงแผ่นดินหมายเลข๒๒๑ ตอนศรีสะเกษ - กันทรลักษ์ ไปทางทิศตะวันตก ระยะ ๑,๐๐๐ เมตรจากหลักเขตที่ ๖ เป็นเส้นตรงไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือถึงหลักเขตที่ ๗ ซึ่งตั้งอยู่ริมห้วยปูน ฝั่งตะวันตก และริมทางหลวงแผ่นดินหมายเลข๒๒๐ ตอนศรีสะเกษ - ขุขันธ์ ฟากใต้ด้านตะวันตก จากหลักเขตที่ ๗เป็นเส้นตรงผ่านทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๒๒๐ ตอนศรีสะเกษ - ขุขันธ์และเป็นเส้นเลียบริมห้วยปูนและริมห้วยสำราญ ฝั่งตะวันตก ไปทางทิศเหนือ ถึงหลักเขตที่๘ ซึ่งตั้งอยู่ริมห้วยสำราญ ฝั่งตะวันตกตรงจุดที่แนวเส้นตั้งฉากกับศูนย์กลางทางหลวงจังหวัดหมายเลข ๒๐๘๔ตอนศรีสะเกษ-บรรจบทางหลวงจังหวัดหมายเลข ๒๐๘๓ (ส้มป่อยน้อย) ตรง กม. ๑.๙๐๐ไปทางทิศใต้ บรรจบกับริมห้วยสำราญ ฝั่งตะวันตกจากหลักเขตที่ ๘ เป็นเส้นตรงไปทางทิศเหนือ ไปบรรจบกับหลักเขตที่๑ดังปรากฏในแผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกานี้ตามเส้นแนวเขตที่กล่าวไว้ในมาตรานี้ ให้มีหลักย่อยปักไว้เพื่อแสดงแนวเขตตามสมควรมาตรา ๔ ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้ผู้รับสนองพระบรมราชโองการพลเอก ป. ติณสูลานนท์นายกรัฐมนตรี[เอกสารแนบท้าย]๑. แผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกาเปลี่ยนแปลงเขตเทศบาลเมืองศรีสะเกษ จังหวัดศรีสะเกษ พ.ศ. ๒๕๓๐(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือเนื่องจากท้องที่นอกเขตเทศบาลเมืองศรีสะเกษ จังหวัดศรีสะเกษ ได้เจริญขึ้นและมีชุมชนอยู่หนาแน่นสมควรขยายเขตเทศบาลเมืองศรีสะเกษ จังหวัดศรีสะเกษ เพื่อประโยชน์ในการบริหารกิจการและทะนุบำรุงท้องถิ่นต่อไปจึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้ปิติวรรณ/ปรับปรุง๑๙ มีนาคม ๒๕๖๓อรญา/ตรวจ๑๔ เมษายน ๒๕๖๓[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๐๔/ตอนที่ ๔๔/ฉบับพิเศษ หน้า ๑๒/๑๑ มีนาคม ๒๕๓๐