คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2882/2527หลักกฎหมาย: บิดาของผู้เยาว์ซึ่งมิได้จดทะเบียนสมรสกับมารดาของผู้เยาว์ทั้งไม่ปรากฏว่าได้จดทะเบียนว่าผู้เยาว์เป็นบุตรหรือศาลพิพากษาว่าผู้เยาว์เป็นบุตร ไม่เป็นผู้แทนโดยชอบธรรมของผู้เยาว์ และไม่มีอำนาจจัดการร้องทุกข์แทนผู้เยาว์ในความผิดฐานข่มขืนกระทำชำเราตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 276วรรคแรก จึงถือได้ว่าไม่มีคำร้องทุกข์ พนักงานสอบสวนไม่มีอำนาจสอบสวนและพนักงานอัยการไม่มีอำนาจยื่นฟ้องคดีต่อศาลโจทก์ฟ้องว่า จำเลยได้ข่มขืนกระทำชำเราเด็กหญิงสายชล ผู้เสียหายซึ่งมีอายุ13 ปี 7 เดือนเศษและมิใช่ภริยาจำเลยหลายครั้งจนผู้เสียหายตั้งครรภ์ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 276จำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 276จำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้ยกฟ้องโจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยปัญหาข้อกฎหมายว่า เห็นว่าการกระทำของจำเลยดังโจทก์ฟ้องเป็นความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 276 วรรคแรก ซึ่งเป็นความผิดอันยอมความได้ พนักงานสอบสวนจะมีอำนาจทำการสอบสวนก็ต่อเมื่อมีคำร้องทุกข์ตามระเบียบ ปรากฏว่านายส่วนผู้ร้องทุกข์เป็นบิดาของผู้เสียหายซึ่งไม่ได้จดทะเบียนสมรสกับนางสำราญมารดาผู้เสียหาย ทั้งไม่ปรากฏว่านายส่วนได้จดทะเบียนว่าผู้เสียหายเป็นบุตรหรือศาลพิพากษาว่าผู้เสียหายเป็นบุตร นายส่วนจึงไม่เป็นผู้แทนโดยชอบธรรมของผู้เสียหาย และไม่มีอำนาจจัดการร้องทุกข์แทนผู้เสียหาย ถือได้ว่าคดีนี้ไม่มีคำร้องทุกข์พนักงานสอบสวนจึงไม่มีอำนาจทำการสอบสวนตามประมวลกฎหมายวิธีพจิารณาความอาญา มาตรา 121 และพนักงานอัยการไม่มีอำนาจยื่นฟ้องคดีต่อศาลพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2882/2527พนักงานอัยการจังหวัดชุมพรโจทก์นายพยอม บัวครื้นจำเลย ป.อ. ม. 276 ป.วิ.อ. ม. 2 (4), ม. 3, ม. 5 (1), ม. 120, ม. 121บิดาของผู้เยาว์ซึ่งมิได้จดทะเบียนสมรสกับมารดาของผู้เยาว์ทั้งไม่ปรากฏว่าได้จดทะเบียนว่าผู้เยาว์เป็นบุตรหรือศาลพิพากษาว่าผู้เยาว์เป็นบุตร ไม่เป็นผู้แทนโดยชอบธรรมของผู้เยาว์ และไม่มีอำนาจจัดการร้องทุกข์แทนผู้เยาว์ในความผิดฐานข่มขืนกระทำชำเราตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 276วรรคแรก จึงถือได้ว่าไม่มีคำร้องทุกข์ พนักงานสอบสวนไม่มีอำนาจสอบสวนและพนักงานอัยการไม่มีอำนาจยื่นฟ้องคดีต่อศาลโจทก์ฟ้องว่า จำเลยได้ข่มขืนกระทำชำเราเด็กหญิงสายชล ผู้เสียหายซึ่งมีอายุ13 ปี 7 เดือนเศษและมิใช่ภริยาจำเลยหลายครั้งจนผู้เสียหายตั้งครรภ์ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 276จำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 276จำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้ยกฟ้องโจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยปัญหาข้อกฎหมายว่า เห็นว่าการกระทำของจำเลยดังโจทก์ฟ้องเป็นความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 276 วรรคแรก ซึ่งเป็นความผิดอันยอมความได้ พนักงานสอบสวนจะมีอำนาจทำการสอบสวนก็ต่อเมื่อมีคำร้องทุกข์ตามระเบียบ ปรากฏว่านายส่วนผู้ร้องทุกข์เป็นบิดาของผู้เสียหายซึ่งไม่ได้จดทะเบียนสมรสกับนางสำราญมารดาผู้เสียหาย ทั้งไม่ปรากฏว่านายส่วนได้จดทะเบียนว่าผู้เสียหายเป็นบุตรหรือศาลพิพากษาว่าผู้เสียหายเป็นบุตร นายส่วนจึงไม่เป็นผู้แทนโดยชอบธรรมของผู้เสียหาย และไม่มีอำนาจจัดการร้องทุกข์แทนผู้เสียหาย ถือได้ว่าคดีนี้ไม่มีคำร้องทุกข์พนักงานสอบสวนจึงไม่มีอำนาจทำการสอบสวนตามประมวลกฎหมายวิธีพจิารณาความอาญา มาตรา 121 และพนักงานอัยการไม่มีอำนาจยื่นฟ้องคดีต่อศาลพิพากษายืน(อาจ ปัญญาดิลก-ไพศาล สว่างเนตร-ดำรง สายเชื้อ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยได้ข่มขืนกระทำชำเราเด็กหญิงสายชล ผู้เสียหายซึ่งมีอายุ13 ปี 7 เดือนเศษและมิใช่ภริยาจำเลยหลายครั้งจนผู้เสียหายตั้งครรภ์ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 276จำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 276จำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้ยกฟ้องโจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยปัญหาข้อกฎหมายว่า เห็นว่าการกระทำของจำเลยดังโจทก์ฟ้องเป็นความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 276 วรรคแรก ซึ่งเป็นความผิดอันยอมความได้ พนักงานสอบสวนจะมีอำนาจทำการสอบสวนก็ต่อเมื่อมีคำร้องทุกข์ตามระเบียบ ปรากฏว่านายส่วนผู้ร้องทุกข์เป็นบิดาของผู้เสียหายซึ่งไม่ได้จดทะเบียนสมรสกับนางสำราญมารดาผู้เสียหาย ทั้งไม่ปรากฏว่านายส่วนได้จดทะเบียนว่าผู้เสียหายเป็นบุตรหรือศาลพิพากษาว่าผู้เสียหายเป็นบุตร นายส่วนจึงไม่เป็นผู้แทนโดยชอบธรรมของผู้เสียหาย และไม่มีอำนาจจัดการร้องทุกข์แทนผู้เสียหาย ถือได้ว่าคดีนี้ไม่มีคำร้องทุกข์พนักงานสอบสวนจึงไม่มีอำนาจทำการสอบสวนตามประมวลกฎหมายวิธีพจิารณาความอาญา มาตรา 121 และพนักงานอัยการไม่มีอำนาจยื่นฟ้องคดีต่อศาลพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2882/2527พนักงานอัยการจังหวัดชุมพรโจทก์นายพยอม บัวครื้นจำเลย ป.อ. ม. 276 ป.วิ.อ. ม. 2 (4), ม. 3, ม. 5 (1), ม. 120, ม. 121บิดาของผู้เยาว์ซึ่งมิได้จดทะเบียนสมรสกับมารดาของผู้เยาว์ทั้งไม่ปรากฏว่าได้จดทะเบียนว่าผู้เยาว์เป็นบุตรหรือศาลพิพากษาว่าผู้เยาว์เป็นบุตร ไม่เป็นผู้แทนโดยชอบธรรมของผู้เยาว์ และไม่มีอำนาจจัดการร้องทุกข์แทนผู้เยาว์ในความผิดฐานข่มขืนกระทำชำเราตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 276วรรคแรก จึงถือได้ว่าไม่มีคำร้องทุกข์ พนักงานสอบสวนไม่มีอำนาจสอบสวนและพนักงานอัยการไม่มีอำนาจยื่นฟ้องคดีต่อศาลโจทก์ฟ้องว่า จำเลยได้ข่มขืนกระทำชำเราเด็กหญิงสายชล ผู้เสียหายซึ่งมีอายุ13 ปี 7 เดือนเศษและมิใช่ภริยาจำเลยหลายครั้งจนผู้เสียหายตั้งครรภ์ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 276จำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 276จำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้ยกฟ้องโจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยปัญหาข้อกฎหมายว่า เห็นว่าการกระทำของจำเลยดังโจทก์ฟ้องเป็นความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 276 วรรคแรก ซึ่งเป็นความผิดอันยอมความได้ พนักงานสอบสวนจะมีอำนาจทำการสอบสวนก็ต่อเมื่อมีคำร้องทุกข์ตามระเบียบ ปรากฏว่านายส่วนผู้ร้องทุกข์เป็นบิดาของผู้เสียหายซึ่งไม่ได้จดทะเบียนสมรสกับนางสำราญมารดาผู้เสียหาย ทั้งไม่ปรากฏว่านายส่วนได้จดทะเบียนว่าผู้เสียหายเป็นบุตรหรือศาลพิพากษาว่าผู้เสียหายเป็นบุตร นายส่วนจึงไม่เป็นผู้แทนโดยชอบธรรมของผู้เสียหาย และไม่มีอำนาจจัดการร้องทุกข์แทนผู้เสียหาย ถือได้ว่าคดีนี้ไม่มีคำร้องทุกข์พนักงานสอบสวนจึงไม่มีอำนาจทำการสอบสวนตามประมวลกฎหมายวิธีพจิารณาความอาญา มาตรา 121 และพนักงานอัยการไม่มีอำนาจยื่นฟ้องคดีต่อศาลพิพากษายืน(อาจ ปัญญาดิลก-ไพศาล สว่างเนตร-ดำรง สายเชื้อ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ