phoneee/thai-legal-corpus huggingface dataset:
พระราชกฤษฎีกาพระราชกฤษฎีกาถอนสภาพการเป็นสาธารณสมบัติของแผ่นดินที่ใช้เพื่อประโยชน์ของแผ่นดินโดยเฉพาะของที่ราชพัสดุในท้องที่ตำบลโคกโคเฒ่าอำเภอเมืองสุพรรณบุรี จังหวัดสุพรรณบุรีพ.ศ. ๒๕๓๔ ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร.ให้ไว้ ณ วันที่ ๒๙ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๓๔เป็นปีที่ ๔๖ ในรัชกาลปัจจุบันพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชมีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่าโดยที่เป็นการสมควรถอนสภาพการเป็นสาธารณสมบัติของแผ่นดินที่ใช้เพื่อประโยชน์ของแผ่นดินโดยเฉพาะของที่ราชพัสดุในท้องที่ตำบลโคกโคเฒ่า อำเภอเมืองสุพรรณบุรีจังหวัดสุพรรณบุรีอาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๗๕ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย และมาตรา ๙ แห่งพระราชบัญญัติที่ราชพัสดุ พ.ศ. ๒๕๑๘จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้มาตรา ๑พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า พระราชกฤษฎีกาถอนสภาพการเป็นสาธารณสมบัติของแผ่นดินที่ใช้เพื่อประโยชน์ของแผ่นดินโดยเฉพาะของที่ราชพัสดุในท้องที่ตำบลโคกโคเฒ่า อำเภอเมืองสุพรรณบุรี จังหวัดสุพรรณบุรี พ.ศ. ๒๕๓๔มาตรา ๒[๑] พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา ๓ให้ถอนสภาพการเป็นสาธารณสมบัติของแผ่นดินที่ใช้เพื่อประโยชน์ของแผ่นดินโดยเฉพาะของที่ราชพัสดุแปลงหมายเลขทะเบียนที่ สพ. ๖๐๒ เนื้อที่ประมาณ ๓ไร่ ในท้องที่ตำบลโคกโคเฒ่า อำเภอเมืองสุพรรณบุรี จังหวัดสุพรรณบุรีภายในแนวเขตตามแผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกานี้มาตรา ๔ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้ผู้รับสนองพระบรมราชโองการพลตำรวจเอก เภา สารสินรองนายกรัฐมนตรีหมายเหตุ:- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือเนื่องจากที่ราชพัสดุ แปลงหมายเลขทะเบียนที่ สพ. ๖๐๒เนื้อที่ประมาณ ๓ ไร่ ในท้องที่ตำบลโคกโคเฒ่า อำเภอเมืองสุพรรณบุรีจังหวัดสุพรรณบุรีมีสภาพเป็นสาธารณสมบัติของแผ่นดินที่ใช้เพื่อประโยชน์ของแผ่นดินโดยเฉพาะและอยู่ในความครอบครองดูแลและใช้ประโยชน์ในราชการของสำนักงานคณะกรรมการการประถมศึกษาแห่งชาติกระทรวงศึกษาธิการ แต่โดยที่ในปัจจุบันที่ราชพัสดุแปลงดังกล่าวสำนักงานคณะกรรมการการประถมศึกษาแห่งชาติ กระทรวงศึกษาธิการได้เลิกใช้เพื่อประโยชน์ของแผ่นดินโดยเฉพาะและไม่ประสงค์จะสงวนไว้ใช้เพื่อประโยชน์เช่นนั้นอีกต่อไปและวัดหน่อสุวรรณ จังหวัดสุพรรณบุรีได้ขอใช้ประโยชน์ในที่ดินดังกล่าวเพื่อกิจการศาสนา โดยจัดหาที่ดินแปลงอื่นในจำนวนเนื้อที่เท่ากันมาแลกเปลี่ยนสมควรถอนสภาพการเป็นสาธารณสมบัติของแผ่นดินที่ใช้เพื่อประโยชน์ของแผ่นดินโดยเฉพาะของที่ราชพัสดุแปลงดังกล่าวตามมาตรา๙ แห่งพระราชบัญญัติที่ราชพัสดุ พ.ศ. ๒๕๑๘เพื่อดำเนินการโอนกรรมสิทธิ์ที่ดินดังกล่าวให้แก่วัดหน่อสุวรรณ จังหวัดสุพรรณบุรีต่อไป จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้พรพิมล/พิมพ์๑๐ กันยายน ๒๕๔๖นวพร/ศุภสรณ์ แก้ไข๑๕ กันยายน ๒๕๔๖B+A+C[๑] รก.๒๕๓๔/๒๔๕/๘๐พ/๓๑ ธันวาคม ๒๕๓๔
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 60231หลักกฎหมาย: ความว่า จำเลยขอให้ศาลสั่งปล่อยชั่วคราวในระหว่างฎีกา โดยผู้ขอประกันได้เสนอบัญชีทรัพย์มาพร้อมคำร้องแล้วหมายเหตุ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 297(8) กระทงหนึ่ง จำคุก 2 ปี และตามมาตรา 295 อีกกระทงหนึ่ง จำคุก 1 ปี รวมสองกระทง จำคุก 3 ปีศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 295 ทั้งสองกระทง จำคุกกระทงละ 1 ปีรวมสองกระทง จำคุก 2 ปีโจทก์และจำเลยต่างฎีกา (อันดับ 117,121)จำเลยยื่นคำร้องดังกล่าว โดยมีคำร้องประกอบของผู้ขอประกัน(อันดับ 123,122)ศาลชั้นต้นอนุญาตให้ปล่อยชั่วคราว และในชั้นอุทธรณ์ศาลชั้นต้นตีราคาประกัน 90,000 บาท (อันดับ 85)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว อนุญาตให้ปล่อยชั่วคราวระหว่างฎีกา ตีราคาประกัน 90,000 บาท ให้ศาลชั้นต้นพิจารณาหลักประกันแล้วดำเนินการต่อไป ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 931/2529พนักงานอัยการ กรมอัยการโจทก์นายธงชัยหรือต้อย แจ่มแจ้งจำเลยนายธงชัยหรือต้อย แจ่มแจ้ง จำเลยผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.อ. ม. 108ความว่า จำเลยขอให้ศาลสั่งปล่อยชั่วคราวในระหว่างฎีกา โดยผู้ขอประกันได้เสนอบัญชีทรัพย์มาพร้อมคำร้องแล้วหมายเหตุ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 297(8) กระทงหนึ่ง จำคุก 2 ปี และตามมาตรา 295 อีกกระทงหนึ่ง จำคุก 1 ปี รวมสองกระทง จำคุก 3 ปีศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 295 ทั้งสองกระทง จำคุกกระทงละ 1 ปีรวมสองกระทง จำคุก 2 ปีโจทก์และจำเลยต่างฎีกา (อันดับ 117,121)จำเลยยื่นคำร้องดังกล่าว โดยมีคำร้องประกอบของผู้ขอประกัน(อันดับ 123,122)ศาลชั้นต้นอนุญาตให้ปล่อยชั่วคราว และในชั้นอุทธรณ์ศาลชั้นต้นตีราคาประกัน 90,000 บาท (อันดับ 85)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว อนุญาตให้ปล่อยชั่วคราวระหว่างฎีกา ตีราคาประกัน 90,000 บาท ให้ศาลชั้นต้นพิจารณาหลักประกันแล้วดำเนินการต่อไป(ปชา วรธรรมพินิจ-จุนท์ จันทรวงศ์-ถวิล ทองสว่างรัตน์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 931/2529พนักงานอัยการ กรมอัยการโจทก์นายธงชัยหรือต้อย แจ่มแจ้งจำเลยนายธงชัยหรือต้อย แจ่มแจ้ง จำเลยผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.อ. ม. 108ความว่า จำเลยขอให้ศาลสั่งปล่อยชั่วคราวในระหว่างฎีกา โดยผู้ขอประกันได้เสนอบัญชีทรัพย์มาพร้อมคำร้องแล้วหมายเหตุ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 297(8) กระทงหนึ่ง จำคุก 2 ปี และตามมาตรา 295 อีกกระทงหนึ่ง จำคุก 1 ปี รวมสองกระทง จำคุก 3 ปีศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 295 ทั้งสองกระทง จำคุกกระทงละ 1 ปีรวมสองกระทง จำคุก 2 ปีโจทก์และจำเลยต่างฎีกา (อันดับ 117,121)จำเลยยื่นคำร้องดังกล่าว โดยมีคำร้องประกอบของผู้ขอประกัน(อันดับ 123,122)ศาลชั้นต้นอนุญาตให้ปล่อยชั่วคราว และในชั้นอุทธรณ์ศาลชั้นต้นตีราคาประกัน 90,000 บาท (อันดับ 85)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว อนุญาตให้ปล่อยชั่วคราวระหว่างฎีกา ตีราคาประกัน 90,000 บาท ให้ศาลชั้นต้นพิจารณาหลักประกันแล้วดำเนินการต่อไป(ปชา วรธรรมพินิจ-จุนท์ จันทรวงศ์-ถวิล ทองสว่างรัตน์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 65445หลักกฎหมาย: การที่ศาลอุทธรณ์มิได้หยิบยกคำพยานทุกปากขึ้นวินิจฉัยดังข้ออ้างตามฎีกาของโจทก์นั้น มิใช่เป็นการวินิจฉัยผิดจากท้องสำนวน ฎีกาโจทก์ในปัญหานี้จึงเป็นการโต้เถียงในปัญหาข้อเท็จจริง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 88/2491นายจอง เทียนฟุกโจทก์ ป.วิ.อ. ม. 219การที่ศาลอุทธรณ์มิได้หยิบยกคำพยานทุกปากขึ้นวินิจฉัยดังข้ออ้างตามฎีกาของโจทก์นั้น มิใช่เป็นการวินิจฉัยผิดจากท้องสำนวน ฎีกาโจทก์ในปัญหานี้จึงเป็นการโต้เถียงในปัญหาข้อเท็จจริง(นาถปรีชา-เลขวณิชธรรมวิทักษ์-นนทปัญญา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 88/2491นายจอง เทียนฟุกโจทก์ ป.วิ.อ. ม. 219การที่ศาลอุทธรณ์มิได้หยิบยกคำพยานทุกปากขึ้นวินิจฉัยดังข้ออ้างตามฎีกาของโจทก์นั้น มิใช่เป็นการวินิจฉัยผิดจากท้องสำนวน ฎีกาโจทก์ในปัญหานี้จึงเป็นการโต้เถียงในปัญหาข้อเท็จจริง(นาถปรีชา-เลขวณิชธรรมวิทักษ์-นนทปัญญา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศกระทรวงอุตสาหกรรมประกาศกระทรวงอุตสาหกรรมฉบับที่ ๔๔๖๗(พ.ศ. ๒๕๕๕)ออกตามความในพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมพ.ศ. ๒๕๑๑เรื่องกำหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมระบบการจัดการสิ่งแวดล้อม :แนวทางสำหรับการนำระบบการจัดการสิ่งแวดล้อมไปปฏิบัติอย่างเป็นขั้นตอนรวมถึงการใช้การประเมินผลสมรรถนะด้านสิ่งแวดล้อม อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๕แห่งพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม พ.ศ. ๒๕๑๑รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมออกประกาศกำหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม ระบบการจัดการสิ่งแวดล้อม: แนวทางสำหรับการนำระบบการจัดการสิ่งแวดล้อมไปปฏิบัติอย่างเป็นขั้นตอนรวมถึงการใช้การประเมินผลสมรรถนะด้านสิ่งแวดล้อม มาตรฐานเลขที่มอก. 14005 - 2555 ไว้ ดังมีรายการละเอียดต่อท้ายประกาศนี้ทั้งนี้ ให้มีผลตั้งแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษา เป็นต้นไป[๑]ประกาศณ วันที่ ๒๐ กันยายน พ.ศ. ๒๕๕๕หม่อมราชวงศ์พงษ์สวัสดิ์สวัสดิวัตน์รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม[เอกสารแนบท้าย]๑. มาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม ระบบการจัดการสิ่งแวดล้อม :แนวทางสำหรับการนำระบบการจัดการสิ่งแวดล้อมไปปฏิบัติอย่างเป็นขั้นตอนรวมถึงการใช้การประเมินผลสมรรถนะด้านสิ่งแวดล้อม (มอก. 14005-2555ISO 14005 : 2010)(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)ปริยานุช/ผู้จัดทำ๑๘ ธันวาคม๒๕๕๕ปณตภร/ผู้ตรวจ๑๐ มกราคม ๒๕๕๖[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๒๙/ตอนพิเศษ ๑๘๘ ง/หน้า ๖/๑๔ ธันวาคม ๒๕๕๕
ประกาศกระทรวงสาธารณสุขประกาศกระทรวงสาธารณสุขเรื่องยาควบคุมพิเศษฉบับที่ ๔๑ อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๗๖ (๔) แห่งพระราชบัญญัติยา พ.ศ. ๒๕๑๐ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติยา (ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๒๒ ประกอบกับมาตรา ๗๘แห่งพระราชบัญญัติยา พ.ศ. ๒๕๑๐ อันเป็นกฎหมายที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคลซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๓๒ มาตรา ๓๓ มาตรา ๔๑ มาตรา ๔๓ และมาตรา ๔๕ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยบัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมายรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุขโดยคำแนะนำของคณะกรรมการยาในการประชุมครั้งที่๖/๒๕๕๔ เมื่อวันที่ ๒๒ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๕๔ ออกประกาศไว้ ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ ให้เพิ่มความต่อไปนี้เป็น (๗๗) ของข้อ ๓แห่งประกาศกระทรวงสาธารณสุข เรื่อง ยาควบคุมพิเศษ ลงวันที่ ๒๖ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๒๑และที่แก้ไขเพิ่มเติม (๗๗) ยาซานามิเวียร์ (Zanamivir)ข้อ ๒[๑] ประกาศฉบับนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปประกาศณ วันที่ ๒๖ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๕๕วิทยา บุรณศิริรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุขปริยานุช/ผู้จัดทำ๘ พฤษภาคม ๒๕๕๕ณัฐพร/ผู้ตรวจ๘ พฤษภาคม ๒๕๕๕[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๒๙/ตอนพิเศษ ๗๔ ง/หน้า ๒๕/๒ พฤษภาคม ๒๕๕๕
ประกาศกระทรวงอุตสาหกรรมฉบับที่ 3609 (พ.ศ. 2549)ออกตามความในพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมพ.ศ. 2511เรื่อง ยกเลิกมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมกลีเซอรอลบริสุทธิ์สําหรับอุตสาหกรรม - การหาความหนาแน่นที่อุณหภูมิ 20 องศาเซลเซียส--------------------------------อื่นๆ - โดยที่เป็นการสมควรยกเลิกมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมกลีเซอรอลบริสุทธิ์สําหรับอุตสาหกรรม - การหาความหนาแน่นที่อุณหภูมิ 20 องศาเซลเซียส มาตรฐานเลขที่ มอก. 1753 - 2542 อาศัยอํานาจตามความในมาตรา 15 แห่งพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม พ.ศ. 2511 รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมออกประกาศยกเลิกประกาศกระทรวงอุตสาหกรรม ฉบับที่ 3076 (พ.ศ. 2545) ออกตามความในพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม พ.ศ. 2511 เรื่อง กําหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมกลีเซอรอลบริสุทธิ์สําหรับอุตสาหกรรม - การหาความหนาแน่นที่อุณหภูมิ 20 องศาเซลเซียส ลงวันที่ 12 กรกฎาคม พ.ศ. 2545 ทั้งนี้ ให้มีผลตั้งแต่วันที่ประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปผู้มีอํานาจลงนาม - ประกาศ ณ วันที่ 12 ธันวาคม พ.ศ. 2549 โฆสิต ปั้นเปี่ยมรัษฎ์รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 63142หลักกฎหมาย: ศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้องแล้วคดีมีมูลจึงสั่งประทับฟ้องแต่เมื่อพิจารณาแล้วพิพากษายกฟ้องโจทก์และศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์จึงต้องห้ามมิให้ฎีกา ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 220 ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 961/2519นางสาวสนม รุ่งเรือง กับพวกโจทก์นายเล็ก สังฆคุณ กับพวกจำเลย ป.วิ.อ. ม. 220ศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้องแล้วคดีมีมูลจึงสั่งประทับฟ้องแต่เมื่อพิจารณาแล้วพิพากษายกฟ้องโจทก์และศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์จึงต้องห้ามมิให้ฎีกา ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 220(สุมิตร ฟักทองพรรณ-ภิญโญ ธีรนิติ-สุวัฒน์ รัตรสาร)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 961/2519นางสาวสนม รุ่งเรือง กับพวกโจทก์นายเล็ก สังฆคุณ กับพวกจำเลย ป.วิ.อ. ม. 220ศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้องแล้วคดีมีมูลจึงสั่งประทับฟ้องแต่เมื่อพิจารณาแล้วพิพากษายกฟ้องโจทก์และศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์จึงต้องห้ามมิให้ฎีกา ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 220(สุมิตร ฟักทองพรรณ-ภิญโญ ธีรนิติ-สุวัฒน์ รัตรสาร)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
พระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืนเพื่อขยายทางหลวงท้องถิ่นสายถนนพระยาสุเรนทร์พ.ศ. ๒๕๕๙ สมเด็จพระเจ้าอยู่หัวมหาวชิราลงกรณบดินทรเทพยวรางกูรให้ไว้ ณ วันที่๒๙ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๕๙เป็นปีที่ ๑ในรัชกาลปัจจุบันสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวมหาวชิราลงกรณ บดินทรเทพยวรางกูรมีพระราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่าโดยที่เป็นการสมควรกำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืนเพื่อขยายทางหลวงท้องถิ่น สายถนนพระยาสุเรนทร์ ในท้องที่แขวงคันนายาว เขตคันนายาวแขวงมีนบุรี เขตมีนบุรี และแขวงบางชัน เขตคลองสามวา กรุงเทพมหานครอาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๒๒ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย (ฉบับชั่วคราว) พุทธศักราช๒๕๕๗ กับมาตรา ๕ วรรคสาม และมาตรา ๖ แห่งพระราชบัญญัติว่าด้วยการเวนคืนอสังหาริมทรัพย์พ.ศ. ๒๕๓๐ ประกอบกับมาตรา ๖๘/๑ แห่งพระราชบัญญัติทางหลวง พ.ศ. ๒๕๓๕ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติทางหลวง (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๔๙จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้มาตรา๑ พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า พระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืนเพื่อขยายทางหลวงท้องถิ่น สายถนนพระยาสุเรนทร์ พ.ศ. ๒๕๕๙มาตรา๒[๑] พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา๓ พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับได้มีกำหนดสี่ปีมาตรา๔ ที่ดินที่จะเวนคืนตามพระราชกฤษฎีกานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อใช้ในการขยายทางหลวงท้องถิ่นสายถนนพระยาสุเรนทร์มาตรา ๕ ให้ผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานครเป็นเจ้าหน้าที่เวนคืนตามพระราชกฤษฎีกานี้มาตรา๖ เขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืนตามพระราชกฤษฎีกานี้อยู่ในท้องที่แขวงคันนายาว เขตคันนายาว แขวงมีนบุรี เขตมีนบุรี และแขวงบางชันเขตคลองสามวา กรุงเทพมหานคร มีส่วนแคบที่สุดหนึ่งร้อยเมตรและส่วนกว้างที่สุดสี่ร้อยเมตร ทั้งนี้ภายในแนวเขตตามแผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกานี้มาตรา๗ ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้ผู้รับสนองพระราชโองการพลเอกประยุทธ์ จันทร์โอชานายกรัฐมนตรี[เอกสารแนบท้าย]๑. แผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืนเพื่อขยายทางหลวงท้องถิ่น สายถนนพระยาสุเรนทร์ พ.ศ. ๒๕๕๙(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)หมายเหตุ:- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือเนื่องจากกรุงเทพมหานครได้ทำการสำรวจเขตที่ดินตามพระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืนเพื่อขยายทางหลวงท้องถิ่น สายซอยรามอินทรา ๑๐๙ พ.ศ. ๒๕๕๐ ในท้องที่แขวงคันนายาวเขตคันนายาว แขวงมีนบุรี เขตมีนบุรี และแขวงบางชัน เขตคลองสามวา กรุงเทพมหานครยังไม่แล้วเสร็จ ประกอบกับมีความจำเป็นต้องขยายทางหลวงท้องถิ่นสายดังกล่าวเพิ่มเติมเพื่ออำนวยความสะดวกและความรวดเร็วแก่การจราจรและการขนส่งอันเป็นกิจการสาธารณูปโภคสมควรกำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืนในท้องที่ดังกล่าวเพื่อให้เจ้าหน้าที่หรือผู้ซึ่งได้รับมอบหมายจากเจ้าหน้าที่มีสิทธิเข้าไปทำการสำรวจและเพื่อทราบข้อเท็จจริงเกี่ยวกับอสังหาริมทรัพย์ที่จะต้องเวนคืนที่แน่นอนจึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้ชนิกา/ปริยานุช/จัดทำ๔มกราคม ๒๕๖๐ปริญสินีย์/ตรวจ๕ มกราคม ๒๕๖๐อุไลพร/สลิลลา/ปรับปรุง๒๑ มิถุนายน๒๕๖๒อนุกูล/ตรวจ๔ ธันวาคม ๒๕๖๒[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๓๓/ตอนที่ ๑๑๔ ก/หน้า ๒๖/๓๐ ธันวาคม ๒๕๕๙
พระราชกฤษฎีกาพระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืนเพื่อขยายทางหลวงแผ่นดินหมายเลข๓๒๓ สายแยกทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๔(สามแยกกระจับ) เจดีย์สามองค์ ที่บ้านโคกหม้อพ.ศ.๒๕๔๙ ภูมิพลอดุลยเดชป.ร.ให้ไว้ณ วันที่ ๒๒ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๔๙เป็นปีที่๖๑ ในรัชกาลปัจจุบันพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯให้ประกาศว่าโดยที่เป็นการสมควรกำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืนเพื่อขยายทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๓๒๓ สายแยกทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๔ (สามแยกกระจับ) เจดีย์สามองค์ ที่บ้านโคกหม้อ ในท้องที่อำเภอบ้านโป่ง จังหวัดราชบุรีอาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๒๒๑ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยกับมาตรา ๕ วรรคสาม และมาตรา ๖ แห่งพระราชบัญญัติว่าด้วยการเวนคืนอสังหาริมทรัพย์ พ.ศ.๒๕๓๐ อันเป็นพระราชบัญญัติที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคลซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๔๙ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย บัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมายประกอบกับมาตรา ๖๘ วรรคหนึ่ง แห่งพระราชบัญญัติทางหลวง พ.ศ. ๒๕๓๕อันเป็นพระราชบัญญัติที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคลซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๓๑ มาตรา ๓๕ มาตรา ๓๖ มาตรา ๔๘ มาตรา ๔๙ มาตรา ๕๐ และมาตรา๕๑ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย บัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมายจึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้มาตรา ๑ พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า พระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืนเพื่อขยายทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๓๒๓ สายแยกทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๔ (สามแยกกระจับ) เจดีย์สามองค์ ที่บ้านโคกหม้อ พ.ศ. ๒๕๔๙มาตรา ๒[๑]พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา ๓ พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับได้มีกำหนดสี่ปีมาตรา ๔ ให้อธิบดีกรมทางหลวงเป็นเจ้าหน้าที่เวนคืนตามพระราชกฤษฎีกานี้มาตรา ๕ เขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืนตามพระราชกฤษฎีกานี้อยู่ในท้องที่อำเภอบ้านโป่ง จังหวัดราชบุรี มีส่วนกว้างหนึ่งร้อยเมตร ทั้งนี้ ภายในแนวเขตตามแผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกานี้มาตรา ๖ ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคมรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้ผู้รับสนองพระบรมราชโองการพลตำรวจเอกชิดชัย วรรณสถิตย์รองนายกรัฐมนตรี[เอกสารแนบท้าย]๑.แผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกา กำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืนเพื่อขยายทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 323 สายแยกทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 4 (สามแยกกระจับ) เจดีย์สามองค์ ที่บ้านโคกหม้อ พ.ศ. 2549(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)หมายเหตุ:- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือ เนื่องจากมีความจำเป็นจะต้องขยายทางหลวงแผ่นดินหมายเลข๓๒๓ สายแยกทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๔ (สามแยกกระจับ) เจดีย์สามองค์ ที่บ้านโคกหม้อ ในท้องที่อำเภอบ้านโป่ง จังหวัดราชบุรี เพื่ออำนวยความสะดวกและความรวดเร็วแก่การจราจรและการขนส่งอันเป็นกิจการสาธารณูปโภคในการนี้ สมควรกำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืนในท้องที่ดังกล่าว เพื่อให้เจ้าหน้าที่หรือผู้ซึ่งได้รับมอบหมายจากเจ้าหน้าที่มีสิทธิเข้าไปทำการสำรวจและเพื่อทราบข้อเท็จจริงเกี่ยวกับอสังหาริมทรัพย์ที่จะต้องเวนคืนที่แน่นอน จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้นันทนา/ผู้จัดทำ๑๘ กรกฎาคม ๒๕๔๙[๑]ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๓/ตอนที่ ๗๒ ก/หน้า ๑๑/๑๓ กรกฎาคม ๒๕๔๙
ประกาศคณะกรรมการกํากับและส่งเสริมการประกอบธุรกิจประกันภัยเรื่อง กําหนดให้บริษัทประกันชีวิตเปิดทําการติดต่อกับประชาชนประจําปี พ.ศ. 2550---------------------------------------------- ตามพระราชบัญญัติประกันชีวิต พ.ศ. 2535 มาตรา 39 นายทะเบียนได้ออกประกาศ เรื่อง กําหนดให้บริษัทประกันชีวิตเปิดทําการติดต่อกับประชาชน ประจําปี พ.ศ. 2550 ลงวันที่ 25 สิงหาคม พ.ศ. 2549 นั้น เนื่องจากพระราชบัญญัติคณะกรรมการกํากับและส่งเสริมการประกอบธุรกิจประกันภัย พ.ศ. 2550 ได้บัญญัติให้คณะกรรมการกํากับและส่งเสริมการประกอบธุรกิจประกันภัยออกประกาศกําหนดเวลาเปิดทําการติดต่อกับประชาชนของบริษัทแทนนายทะเบียน ประกอบกับในคราวประชุมคณะรัฐมนตรี เมื่อวันที่ 13 พฤศจิกายน พ.ศ. 2550 คณะรัฐมนตรีมีมติให้วันจันทร์ที่ 24 ธันวาคม พ.ศ. 2550 เป็นวันหยุดราชการเป็นกรณีพิเศษทั่วประเทศ ทั้งนี้ เพื่ออํานวยความสะดวกและส่งเสริมให้ผู้มีสิทธิเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรที่ไม่ได้อยู่ในภูมิลําเนาสามารถเดินทางไปและกลับจากการไปใช้สิทธิเลือกตั้งที่ภูมิลําเนาได้โดยสะดวกและปลอดภัย เพราะไม่ต้องเร่งรีบในการเดินทาง อาศัยอํานาจตามความในมาตรา 39 แห่งพระราชบัญญัติประกันชีวิต พ.ศ. 2535 ประกอบกับมาตรา 3 (2) แห่งพระราชบัญญัติคณะกรรมการกํากับและส่งเสริมการประกอบธุรกิจประกันภัย พ.ศ. 2550 คณะกรรมการกํากับและส่งเสริมการประกอบธุรกิจประกันภัยออกประกาศกําหนด ดังต่อไปนี้อื่นๆ - 1. วันจันทร์ที่ 24 ธันวาคม พ.ศ. 2550 บริษัทจะปิดทําการก็ได้ 2. ในกรณีที่บริษัทปิดทําการ ให้บริษัทจัดให้มีพนักงานที่มีหน้าที่รับแจ้งเหตุและพนักงานเจรจาตกลงใช้เงินตามกรมธรรม์ประกันภัยประจําอยู่ที่บริษัทและสํานักงานสาขาของบริษัทอย่างเพียงพอเพื่อให้การบริการและอํานวยความสะดวกแก่ผู้เอาประกันภัยและผู้รับประโยชน์ผู้มีอํานาจลงนาม - ประกาศ ณ วันที่ 23 พฤศจิกายน พ.ศ. 2550 ศุภรัตน์ ควัฒน์กุล ปลัดกระทรวงการคลัง ประธานคณะกรรมการกํากับและส่งเสริมการประกอบธุรกิจประกันภัย
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 79/2490หลักกฎหมาย: ได้รับมอบตัวผู้ร้ายจากผู้ใหญ่บ้านเพื่อเอาไปส่งแก่พนักงานสอบสวนแล้วปล่อยผู้ร้ายไป ไม่เป็นผิดตาม ม. 154.โจทก์ฟ้องว่า ผู้ใหญ่บ้านจับคนร้ายที่ต้องหาว่าลักกระบือมอบให้จำเลยนำตัวส่งพนักงานสอบสวน แล้วจำเลยปล่อยคนร้ายนั้นให้หลบหนีไป มิให้ถูกจับกุมเพื่อช่วยให้พ้นอาญาอันควรรับตามกฎหมาย ขอให้ลงโทษตาม ม. ๑๕๔ ศาลชั้นต้นงดสืบพะยานแล้ว ยกฟ้อง ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า การปล่อยตัวผู้ต้องหาไปในระหว่างควบคุม จึงไม่ใช่เป็นการช่วยผู้ต้องหาไม่ให้ถูกจับกุม คดีไม่เข้าบทที่โจทก์ฟ้อง จึงพิพากษายืน. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 79/2490อัยยการยะโสธรโจทก์นายหอม พิมเสนจำเลย ป.อ. ม. 154.ได้รับมอบตัวผู้ร้ายจากผู้ใหญ่บ้านเพื่อเอาไปส่งแก่พนักงานสอบสวนแล้วปล่อยผู้ร้ายไป ไม่เป็นผิดตาม ม. 154.โจทก์ฟ้องว่า ผู้ใหญ่บ้านจับคนร้ายที่ต้องหาว่าลักกระบือมอบให้จำเลยนำตัวส่งพนักงานสอบสวน แล้วจำเลยปล่อยคนร้ายนั้นให้หลบหนีไป มิให้ถูกจับกุมเพื่อช่วยให้พ้นอาญาอันควรรับตามกฎหมาย ขอให้ลงโทษตาม ม. ๑๕๔ ศาลชั้นต้นงดสืบพะยานแล้ว ยกฟ้อง ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า การปล่อยตัวผู้ต้องหาไปในระหว่างควบคุม จึงไม่ใช่เป็นการช่วยผู้ต้องหาไม่ให้ถูกจับกุม คดีไม่เข้าบทที่โจทก์ฟ้อง จึงพิพากษายืน.(ปรีชาวินิจฉัย-ธรรมบัณฑิต-นาถปรีชา)ศาลชั้นต้น - นาย ++ ศัลยพงศ์ศาลอุทธรณ์ - พระดุลยทรรศน์ปฏิภาณแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า ผู้ใหญ่บ้านจับคนร้ายที่ต้องหาว่าลักกระบือมอบให้จำเลยนำตัวส่งพนักงานสอบสวน แล้วจำเลยปล่อยคนร้ายนั้นให้หลบหนีไป มิให้ถูกจับกุมเพื่อช่วยให้พ้นอาญาอันควรรับตามกฎหมาย ขอให้ลงโทษตาม ม. ๑๕๔ ศาลชั้นต้นงดสืบพะยานแล้ว ยกฟ้อง ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า การปล่อยตัวผู้ต้องหาไปในระหว่างควบคุม จึงไม่ใช่เป็นการช่วยผู้ต้องหาไม่ให้ถูกจับกุม คดีไม่เข้าบทที่โจทก์ฟ้อง จึงพิพากษายืน. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 79/2490อัยยการยะโสธรโจทก์นายหอม พิมเสนจำเลย ป.อ. ม. 154.ได้รับมอบตัวผู้ร้ายจากผู้ใหญ่บ้านเพื่อเอาไปส่งแก่พนักงานสอบสวนแล้วปล่อยผู้ร้ายไป ไม่เป็นผิดตาม ม. 154.โจทก์ฟ้องว่า ผู้ใหญ่บ้านจับคนร้ายที่ต้องหาว่าลักกระบือมอบให้จำเลยนำตัวส่งพนักงานสอบสวน แล้วจำเลยปล่อยคนร้ายนั้นให้หลบหนีไป มิให้ถูกจับกุมเพื่อช่วยให้พ้นอาญาอันควรรับตามกฎหมาย ขอให้ลงโทษตาม ม. ๑๕๔ ศาลชั้นต้นงดสืบพะยานแล้ว ยกฟ้อง ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า การปล่อยตัวผู้ต้องหาไปในระหว่างควบคุม จึงไม่ใช่เป็นการช่วยผู้ต้องหาไม่ให้ถูกจับกุม คดีไม่เข้าบทที่โจทก์ฟ้อง จึงพิพากษายืน.(ปรีชาวินิจฉัย-ธรรมบัณฑิต-นาถปรีชา)ศาลชั้นต้น - นาย ++ ศัลยพงศ์ศาลอุทธรณ์ - พระดุลยทรรศน์ปฏิภาณแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 63292หลักกฎหมาย: ฎีกาที่ว่า ตามคำเบิกความของพยานและตามบันทึกของแพทย์ไม่น่าเชื่อว่าคดีนี้จะเกิดขึ้น เป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 321/2521พนักงานอัยการจังหวัดพระนครศรีอยุธยาโจทก์นายสำรวย สภาพสาร กับพวกจำเลย ป.วิ.อ. ม. 218ฎีกาที่ว่า ตามคำเบิกความของพยานและตามบันทึกของแพทย์ไม่น่าเชื่อว่าคดีนี้จะเกิดขึ้น เป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง(สมบัติ วังตาล-สุวัฒน์ รัตรสาร-ประทีป ชุ่มวัฒนะ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 321/2521พนักงานอัยการจังหวัดพระนครศรีอยุธยาโจทก์นายสำรวย สภาพสาร กับพวกจำเลย ป.วิ.อ. ม. 218ฎีกาที่ว่า ตามคำเบิกความของพยานและตามบันทึกของแพทย์ไม่น่าเชื่อว่าคดีนี้จะเกิดขึ้น เป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง(สมบัติ วังตาล-สุวัฒน์ รัตรสาร-ประทีป ชุ่มวัฒนะ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 562/2474หลักกฎหมาย: ทนายความมีอำนาจลงลายมือชื่อในฟ้องแทนโจทก์ได้ ปัญหากฎหมายได้ความว่าจำเลยสร้างเขื่อนรุกล้ำเข้าไปในที่ดินของ โจทก์ ๆ จึงฟ้องขอให้จำเลยรื้อถอน แต่จำเลยแก้ว่าทนายฝ่าย โจทก์ไม่มีอำนาจลงลายมือชื่อในฟ้องแทนตัวโจทก์ ศาลฎีกาเห็นว่าคดีนี้คู่ความฎีกาได้แต่ในปัญหากฎหมายเท่านั้น แลเห็นว่าทนายโจทก์มีอำนาจลงลายมือชื่อในฟ้องแทนโจทก์ได้ จึงตัดสินให้จำเลยรื้อถอนเขื่อนไป ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 562/2474พระยาสรรพกิจปรีชาโจทก์พระยาภิรมย์ภักดีจำเลย ป.วิ.พ. พ.ร.บ.ลักษณฎีกาอุทธรณ์ พ.ศ.2469 ทนายความมีอำนาจลงลายมือชื่อในฟ้องแทนโจทก์ได้ ปัญหากฎหมายได้ความว่าจำเลยสร้างเขื่อนรุกล้ำเข้าไปในที่ดินของ โจทก์ ๆ จึงฟ้องขอให้จำเลยรื้อถอน แต่จำเลยแก้ว่าทนายฝ่าย โจทก์ไม่มีอำนาจลงลายมือชื่อในฟ้องแทนตัวโจทก์ ศาลฎีกาเห็นว่าคดีนี้คู่ความฎีกาได้แต่ในปัญหากฎหมายเท่านั้น แลเห็นว่าทนายโจทก์มีอำนาจลงลายมือชื่อในฟ้องแทนโจทก์ได้ จึงตัดสินให้จำเลยรื้อถอนเขื่อนไป(บัส-พรหม-วิกรม)ศาลชั้นต้น - พระยา+ราชศาลอุทธรณ์ - พระทิพย์ปรีชาแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ได้ความว่าจำเลยสร้างเขื่อนรุกล้ำเข้าไปในที่ดินของ โจทก์ ๆ จึงฟ้องขอให้จำเลยรื้อถอน แต่จำเลยแก้ว่าทนายฝ่าย โจทก์ไม่มีอำนาจลงลายมือชื่อในฟ้องแทนตัวโจทก์ ศาลฎีกาเห็นว่าคดีนี้คู่ความฎีกาได้แต่ในปัญหากฎหมายเท่านั้น แลเห็นว่าทนายโจทก์มีอำนาจลงลายมือชื่อในฟ้องแทนโจทก์ได้ จึงตัดสินให้จำเลยรื้อถอนเขื่อนไป ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 562/2474พระยาสรรพกิจปรีชาโจทก์พระยาภิรมย์ภักดีจำเลย ป.วิ.พ. พ.ร.บ.ลักษณฎีกาอุทธรณ์ พ.ศ.2469 ทนายความมีอำนาจลงลายมือชื่อในฟ้องแทนโจทก์ได้ ปัญหากฎหมายได้ความว่าจำเลยสร้างเขื่อนรุกล้ำเข้าไปในที่ดินของ โจทก์ ๆ จึงฟ้องขอให้จำเลยรื้อถอน แต่จำเลยแก้ว่าทนายฝ่าย โจทก์ไม่มีอำนาจลงลายมือชื่อในฟ้องแทนตัวโจทก์ ศาลฎีกาเห็นว่าคดีนี้คู่ความฎีกาได้แต่ในปัญหากฎหมายเท่านั้น แลเห็นว่าทนายโจทก์มีอำนาจลงลายมือชื่อในฟ้องแทนโจทก์ได้ จึงตัดสินให้จำเลยรื้อถอนเขื่อนไป(บัส-พรหม-วิกรม)ศาลชั้นต้น - พระยา+ราชศาลอุทธรณ์ - พระทิพย์ปรีชาแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ