คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2082/2525หลักกฎหมาย: เมื่อข้อเท็จจริงฟังได้ว่าโจทก์เป็นบุตรของจำเลยซึ่งมีสิทธิฟ้องขอให้จำเลยรับโจทก์เป็นบุตร แม้มารดาโจทก์จะทำหนังสือรับรองว่าโจทก์ไม่ใช่บุตรของจำเลยและทำหนังสือมอบอำนาจให้จำเลยไปยื่นคำร้องขอเพิกถอนหลักฐานทะเบียนบ้านด้วยความสมัครใจก็หามีผลเป็นการเปลี่ยนแปลงหรือระงับสิทธิของโจทก์ไม่โจทก์ฟ้องว่า โจทก์ทั้งสองเป็นบุตรของนางสมหวังกับจำเลย ซึ่งเป็นสามีภริยากันโดยมิได้จดทะเบียนสมรส จำเลยได้แต่งงานอยู่กินกับนางสมหวังโดยเปิดเผยและเป็นที่รู้กันทั่วไปว่าโจทก์เป็นบุตรจำเลย ต่อมาจำเลยบังคับให้มารดาโจทก์ทำหนังสือรับรองว่าโจทก์ทั้งสองไม่ใช่บุตรของจำเลย และบังคับให้ทำหนังสือมอบอำนาจให้จำเลยไปยื่นคำร้องขอเพิกถอนหลักฐานทะเบียนบ้าน ทำให้โจทก์ได้รับความเสียหาย ขอให้พิพากษาให้โจทก์ทั้งสองเป็นบุตรโดยชอบด้วยกฎหมายของจำเลย และให้จำเลยดำเนินการแก้ไขทะเบียนบ้านให้ถูกต้อง กับให้จ่ายค่าอุปการะเลี้ยงดูโจทก์จนกว่าจะจบการศึกษาชั้นมหาวิทยาลัย จำเลยให้การว่า จำเลยไม่เคยแต่งงานอยู่กินกับนางสมหวังมารดาโจทก์ทั้งไม่เคยอุปการะเลี้ยงดูนางสมหวังในฐานะภริยาและโจทก์ทั้งสองในฐานะบุตร จำเลยไม่รับรองว่าโจทก์ทั้งสองเป็นบุตรซึ่งเกิดจากจำเลย นางสมหวังได้ทำหนังสือรับรองว่าโจทก์ทั้งสองไม่ใช่บุตรอันเกิดจากจำเลย และมอบอำนาจให้จำเลยไปยื่นคำร้องขอเพิกถอนหลักฐานทะเบียนบ้านโดยสมัครใจ โจทก์ไม่มีสิทธิฟ้องขอให้จำเลยรับรองโจทก์เป็นบุตร และเรียกค่าอุปการะจากจำเลยขอให้ยกฟ้อง ศาลชั้นต้นพิพากษาให้โจทก์ทั้งสองเป็นบุตรโดยชอบด้วยกฎหมายของจำเลย ให้จำเลยไปดำเนินการแก้ไขทะเบียนบ้านให้ถูกต้อง และให้จ่ายค่าอุปการะเลี้ยงดูแก่โจทก์ทั้งสองตั้งแต่เดือนกรกฎาคม ๒๕๑๖ จนกว่าโจทก์จะบรรลุนิติภาวะ จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า ให้จำเลยจ่ายค่าอุปการะเลี้ยงดูแก่โจทก์ทั้งสองนับแต่วันมีคำพิพากษาถึงที่สุดจนกว่าโจทก์จะบรรลุนิติภาวะ ข้อที่ให้จำเลยไปแก้ไขทะเบียนบ้านให้ถูกต้องนั้นให้ยก นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น จำเลยฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยข้อเท็จจริงว่าโจทก์ทั้งสองเป็นบุตรของจำเลยซึ่งเกิดจากนางสมหวัง โดยจำเลยกับนางสมหวังได้อยู่กินด้วยกันอย่างเปิดเผยในระยะเวลาซึ่งนางสมหวังมารดาโจทก์อาจตั้งครรภ์ได้ และวินิจฉัยข้อกฎหมายว่า "ที่จำเลยฎีกาอีกข้อหนึ่งว่า จำเลยไม่ได้บังคับให้นางสมหวังทำหนังสือรับรองว่าโจทก์ทั้งสองไม่ใช่บุตรของจำเลย และไม่ได้บังคับให้นางสมหวังทำหนังสือมอบอำนาจให้จำเลยไปยื่นคำร้องขอเพิกถอนหลักฐานทะเบียนบ้าน แต่นางสมหวังกระทำด้วยความสมัครใจ ย่อมสมบูรณ์และบังคับได้ตามกฎหมายนั้น ศาลฎีกาเห็นว่า เมื่อข้อเท็จจริงฟังได้ว่า โจทก์ทั้งสองเป็นบุตรของจำเลยซึ่งมีสิทธิฟ้องขอให้จำเลยรับโจทก์เป็นบุตร ถึงแม้นางสมหวังมารดาโจทก์จะทำหนังสือรับรองว่า โจทก์ทั้งสองไม่ใช่บุตรของจำเลยและทำหนังสือมอบอำนาจให้จำเลยไปยื่นคำร้องขอเพิกถอนหลักฐานทะเบียนบ้านด้วยความสมัครใจ ก็หามีผลเป็นการเปลี่ยนแปลงหรือระงับสิทธิของโจทก์ไม่" พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2082/2525เด็กหญิงศศิธร เที่ยงทัศน์ กับพวกโจทก์พันโทสมนึก ธรรมดุษฎีจำเลย ป.พ.พ. ม. 1555, ม. 1529 เดิม)เมื่อข้อเท็จจริงฟังได้ว่าโจทก์เป็นบุตรของจำเลยซึ่งมีสิทธิฟ้องขอให้จำเลยรับโจทก์เป็นบุตร แม้มารดาโจทก์จะทำหนังสือรับรองว่าโจทก์ไม่ใช่บุตรของจำเลยและทำหนังสือมอบอำนาจให้จำเลยไปยื่นคำร้องขอเพิกถอนหลักฐานทะเบียนบ้านด้วยความสมัครใจก็หามีผลเป็นการเปลี่ยนแปลงหรือระงับสิทธิของโจทก์ไม่โจทก์ฟ้องว่า โจทก์ทั้งสองเป็นบุตรของนางสมหวังกับจำเลย ซึ่งเป็นสามีภริยากันโดยมิได้จดทะเบียนสมรส จำเลยได้แต่งงานอยู่กินกับนางสมหวังโดยเปิดเผยและเป็นที่รู้กันทั่วไปว่าโจทก์เป็นบุตรจำเลย ต่อมาจำเลยบังคับให้มารดาโจทก์ทำหนังสือรับรองว่าโจทก์ทั้งสองไม่ใช่บุตรของจำเลย และบังคับให้ทำหนังสือมอบอำนาจให้จำเลยไปยื่นคำร้องขอเพิกถอนหลักฐานทะเบียนบ้าน ทำให้โจทก์ได้รับความเสียหาย ขอให้พิพากษาให้โจทก์ทั้งสองเป็นบุตรโดยชอบด้วยกฎหมายของจำเลย และให้จำเลยดำเนินการแก้ไขทะเบียนบ้านให้ถูกต้อง กับให้จ่ายค่าอุปการะเลี้ยงดูโจทก์จนกว่าจะจบการศึกษาชั้นมหาวิทยาลัย จำเลยให้การว่า จำเลยไม่เคยแต่งงานอยู่กินกับนางสมหวังมารดาโจทก์ทั้งไม่เคยอุปการะเลี้ยงดูนางสมหวังในฐานะภริยาและโจทก์ทั้งสองในฐานะบุตร จำเลยไม่รับรองว่าโจทก์ทั้งสองเป็นบุตรซึ่งเกิดจากจำเลย นางสมหวังได้ทำหนังสือรับรองว่าโจทก์ทั้งสองไม่ใช่บุตรอันเกิดจากจำเลย และมอบอำนาจให้จำเลยไปยื่นคำร้องขอเพิกถอนหลักฐานทะเบียนบ้านโดยสมัครใจ โจทก์ไม่มีสิทธิฟ้องขอให้จำเลยรับรองโจทก์เป็นบุตร และเรียกค่าอุปการะจากจำเลยขอให้ยกฟ้อง ศาลชั้นต้นพิพากษาให้โจทก์ทั้งสองเป็นบุตรโดยชอบด้วยกฎหมายของจำเลย ให้จำเลยไปดำเนินการแก้ไขทะเบียนบ้านให้ถูกต้อง และให้จ่ายค่าอุปการะเลี้ยงดูแก่โจทก์ทั้งสองตั้งแต่เดือนกรกฎาคม ๒๕๑๖ จนกว่าโจทก์จะบรรลุนิติภาวะ จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า ให้จำเลยจ่ายค่าอุปการะเลี้ยงดูแก่โจทก์ทั้งสองนับแต่วันมีคำพิพากษาถึงที่สุดจนกว่าโจทก์จะบรรลุนิติภาวะ ข้อที่ให้จำเลยไปแก้ไขทะเบียนบ้านให้ถูกต้องนั้นให้ยก นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น จำเลยฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยข้อเท็จจริงว่าโจทก์ทั้งสองเป็นบุตรของจำเลยซึ่งเกิดจากนางสมหวัง โดยจำเลยกับนางสมหวังได้อยู่กินด้วยกันอย่างเปิดเผยในระยะเวลาซึ่งนางสมหวังมารดาโจทก์อาจตั้งครรภ์ได้ และวินิจฉัยข้อกฎหมายว่า "ที่จำเลยฎีกาอีกข้อหนึ่งว่า จำเลยไม่ได้บังคับให้นางสมหวังทำหนังสือรับรองว่าโจทก์ทั้งสองไม่ใช่บุตรของจำเลย และไม่ได้บังคับให้นางสมหวังทำหนังสือมอบอำนาจให้จำเลยไปยื่นคำร้องขอเพิกถอนหลักฐานทะเบียนบ้าน แต่นางสมหวังกระทำด้วยความสมัครใจ ย่อมสมบูรณ์และบังคับได้ตามกฎหมายนั้น ศาลฎีกาเห็นว่า เมื่อข้อเท็จจริงฟังได้ว่า โจทก์ทั้งสองเป็นบุตรของจำเลยซึ่งมีสิทธิฟ้องขอให้จำเลยรับโจทก์เป็นบุตร ถึงแม้นางสมหวังมารดาโจทก์จะทำหนังสือรับรองว่า โจทก์ทั้งสองไม่ใช่บุตรของจำเลยและทำหนังสือมอบอำนาจให้จำเลยไปยื่นคำร้องขอเพิกถอนหลักฐานทะเบียนบ้านด้วยความสมัครใจ ก็หามีผลเป็นการเปลี่ยนแปลงหรือระงับสิทธิของโจทก์ไม่" พิพากษายืน(ศักดิ์ สนองชาติ-ชลูตม์ สวัสดิทัต-อาจ ปัญญาดิลก)ศาลคดีเด็กและเยาวชนกลาง - นายแสวง เสริมศักดิ์สกุลศาลอุทธรณ์ - นายสาระ เสาวมลแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า โจทก์ทั้งสองเป็นบุตรของนางสมหวังกับจำเลย ซึ่งเป็นสามีภริยากันโดยมิได้จดทะเบียนสมรส จำเลยได้แต่งงานอยู่กินกับนางสมหวังโดยเปิดเผยและเป็นที่รู้กันทั่วไปว่าโจทก์เป็นบุตรจำเลย ต่อมาจำเลยบังคับให้มารดาโจทก์ทำหนังสือรับรองว่าโจทก์ทั้งสองไม่ใช่บุตรของจำเลย และบังคับให้ทำหนังสือมอบอำนาจให้จำเลยไปยื่นคำร้องขอเพิกถอนหลักฐานทะเบียนบ้าน ทำให้โจทก์ได้รับความเสียหาย ขอให้พิพากษาให้โจทก์ทั้งสองเป็นบุตรโดยชอบด้วยกฎหมายของจำเลย และให้จำเลยดำเนินการแก้ไขทะเบียนบ้านให้ถูกต้อง กับให้จ่ายค่าอุปการะเลี้ยงดูโจทก์จนกว่าจะจบการศึกษาชั้นมหาวิทยาลัย จำเลยให้การว่า จำเลยไม่เคยแต่งงานอยู่กินกับนางสมหวังมารดาโจทก์ทั้งไม่เคยอุปการะเลี้ยงดูนางสมหวังในฐานะภริยาและโจทก์ทั้งสองในฐานะบุตร จำเลยไม่รับรองว่าโจทก์ทั้งสองเป็นบุตรซึ่งเกิดจากจำเลย นางสมหวังได้ทำหนังสือรับรองว่าโจทก์ทั้งสองไม่ใช่บุตรอันเกิดจากจำเลย และมอบอำนาจให้จำเลยไปยื่นคำร้องขอเพิกถอนหลักฐานทะเบียนบ้านโดยสมัครใจ โจทก์ไม่มีสิทธิฟ้องขอให้จำเลยรับรองโจทก์เป็นบุตร และเรียกค่าอุปการะจากจำเลยขอให้ยกฟ้อง ศาลชั้นต้นพิพากษาให้โจทก์ทั้งสองเป็นบุตรโดยชอบด้วยกฎหมายของจำเลย ให้จำเลยไปดำเนินการแก้ไขทะเบียนบ้านให้ถูกต้อง และให้จ่ายค่าอุปการะเลี้ยงดูแก่โจทก์ทั้งสองตั้งแต่เดือนกรกฎาคม ๒๕๑๖ จนกว่าโจทก์จะบรรลุนิติภาวะ จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า ให้จำเลยจ่ายค่าอุปการะเลี้ยงดูแก่โจทก์ทั้งสองนับแต่วันมีคำพิพากษาถึงที่สุดจนกว่าโจทก์จะบรรลุนิติภาวะ ข้อที่ให้จำเลยไปแก้ไขทะเบียนบ้านให้ถูกต้องนั้นให้ยก นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น จำเลยฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยข้อเท็จจริงว่าโจทก์ทั้งสองเป็นบุตรของจำเลยซึ่งเกิดจากนางสมหวัง โดยจำเลยกับนางสมหวังได้อยู่กินด้วยกันอย่างเปิดเผยในระยะเวลาซึ่งนางสมหวังมารดาโจทก์อาจตั้งครรภ์ได้ และวินิจฉัยข้อกฎหมายว่า "ที่จำเลยฎีกาอีกข้อหนึ่งว่า จำเลยไม่ได้บังคับให้นางสมหวังทำหนังสือรับรองว่าโจทก์ทั้งสองไม่ใช่บุตรของจำเลย และไม่ได้บังคับให้นางสมหวังทำหนังสือมอบอำนาจให้จำเลยไปยื่นคำร้องขอเพิกถอนหลักฐานทะเบียนบ้าน แต่นางสมหวังกระทำด้วยความสมัครใจ ย่อมสมบูรณ์และบังคับได้ตามกฎหมายนั้น ศาลฎีกาเห็นว่า เมื่อข้อเท็จจริงฟังได้ว่า โจทก์ทั้งสองเป็นบุตรของจำเลยซึ่งมีสิทธิฟ้องขอให้จำเลยรับโจทก์เป็นบุตร ถึงแม้นางสมหวังมารดาโจทก์จะทำหนังสือรับรองว่า โจทก์ทั้งสองไม่ใช่บุตรของจำเลยและทำหนังสือมอบอำนาจให้จำเลยไปยื่นคำร้องขอเพิกถอนหลักฐานทะเบียนบ้านด้วยความสมัครใจ ก็หามีผลเป็นการเปลี่ยนแปลงหรือระงับสิทธิของโจทก์ไม่" พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2082/2525เด็กหญิงศศิธร เที่ยงทัศน์ กับพวกโจทก์พันโทสมนึก ธรรมดุษฎีจำเลย ป.พ.พ. ม. 1555, ม. 1529 เดิม)เมื่อข้อเท็จจริงฟังได้ว่าโจทก์เป็นบุตรของจำเลยซึ่งมีสิทธิฟ้องขอให้จำเลยรับโจทก์เป็นบุตร แม้มารดาโจทก์จะทำหนังสือรับรองว่าโจทก์ไม่ใช่บุตรของจำเลยและทำหนังสือมอบอำนาจให้จำเลยไปยื่นคำร้องขอเพิกถอนหลักฐานทะเบียนบ้านด้วยความสมัครใจก็หามีผลเป็นการเปลี่ยนแปลงหรือระงับสิทธิของโจทก์ไม่โจทก์ฟ้องว่า โจทก์ทั้งสองเป็นบุตรของนางสมหวังกับจำเลย ซึ่งเป็นสามีภริยากันโดยมิได้จดทะเบียนสมรส จำเลยได้แต่งงานอยู่กินกับนางสมหวังโดยเปิดเผยและเป็นที่รู้กันทั่วไปว่าโจทก์เป็นบุตรจำเลย ต่อมาจำเลยบังคับให้มารดาโจทก์ทำหนังสือรับรองว่าโจทก์ทั้งสองไม่ใช่บุตรของจำเลย และบังคับให้ทำหนังสือมอบอำนาจให้จำเลยไปยื่นคำร้องขอเพิกถอนหลักฐานทะเบียนบ้าน ทำให้โจทก์ได้รับความเสียหาย ขอให้พิพากษาให้โจทก์ทั้งสองเป็นบุตรโดยชอบด้วยกฎหมายของจำเลย และให้จำเลยดำเนินการแก้ไขทะเบียนบ้านให้ถูกต้อง กับให้จ่ายค่าอุปการะเลี้ยงดูโจทก์จนกว่าจะจบการศึกษาชั้นมหาวิทยาลัย จำเลยให้การว่า จำเลยไม่เคยแต่งงานอยู่กินกับนางสมหวังมารดาโจทก์ทั้งไม่เคยอุปการะเลี้ยงดูนางสมหวังในฐานะภริยาและโจทก์ทั้งสองในฐานะบุตร จำเลยไม่รับรองว่าโจทก์ทั้งสองเป็นบุตรซึ่งเกิดจากจำเลย นางสมหวังได้ทำหนังสือรับรองว่าโจทก์ทั้งสองไม่ใช่บุตรอันเกิดจากจำเลย และมอบอำนาจให้จำเลยไปยื่นคำร้องขอเพิกถอนหลักฐานทะเบียนบ้านโดยสมัครใจ โจทก์ไม่มีสิทธิฟ้องขอให้จำเลยรับรองโจทก์เป็นบุตร และเรียกค่าอุปการะจากจำเลยขอให้ยกฟ้อง ศาลชั้นต้นพิพากษาให้โจทก์ทั้งสองเป็นบุตรโดยชอบด้วยกฎหมายของจำเลย ให้จำเลยไปดำเนินการแก้ไขทะเบียนบ้านให้ถูกต้อง และให้จ่ายค่าอุปการะเลี้ยงดูแก่โจทก์ทั้งสองตั้งแต่เดือนกรกฎาคม ๒๕๑๖ จนกว่าโจทก์จะบรรลุนิติภาวะ จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า ให้จำเลยจ่ายค่าอุปการะเลี้ยงดูแก่โจทก์ทั้งสองนับแต่วันมีคำพิพากษาถึงที่สุดจนกว่าโจทก์จะบรรลุนิติภาวะ ข้อที่ให้จำเลยไปแก้ไขทะเบียนบ้านให้ถูกต้องนั้นให้ยก นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น จำเลยฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยข้อเท็จจริงว่าโจทก์ทั้งสองเป็นบุตรของจำเลยซึ่งเกิดจากนางสมหวัง โดยจำเลยกับนางสมหวังได้อยู่กินด้วยกันอย่างเปิดเผยในระยะเวลาซึ่งนางสมหวังมารดาโจทก์อาจตั้งครรภ์ได้ และวินิจฉัยข้อกฎหมายว่า "ที่จำเลยฎีกาอีกข้อหนึ่งว่า จำเลยไม่ได้บังคับให้นางสมหวังทำหนังสือรับรองว่าโจทก์ทั้งสองไม่ใช่บุตรของจำเลย และไม่ได้บังคับให้นางสมหวังทำหนังสือมอบอำนาจให้จำเลยไปยื่นคำร้องขอเพิกถอนหลักฐานทะเบียนบ้าน แต่นางสมหวังกระทำด้วยความสมัครใจ ย่อมสมบูรณ์และบังคับได้ตามกฎหมายนั้น ศาลฎีกาเห็นว่า เมื่อข้อเท็จจริงฟังได้ว่า โจทก์ทั้งสองเป็นบุตรของจำเลยซึ่งมีสิทธิฟ้องขอให้จำเลยรับโจทก์เป็นบุตร ถึงแม้นางสมหวังมารดาโจทก์จะทำหนังสือรับรองว่า โจทก์ทั้งสองไม่ใช่บุตรของจำเลยและทำหนังสือมอบอำนาจให้จำเลยไปยื่นคำร้องขอเพิกถอนหลักฐานทะเบียนบ้านด้วยความสมัครใจ ก็หามีผลเป็นการเปลี่ยนแปลงหรือระงับสิทธิของโจทก์ไม่" พิพากษายืน(ศักดิ์ สนองชาติ-ชลูตม์ สวัสดิทัต-อาจ ปัญญาดิลก)ศาลคดีเด็กและเยาวชนกลาง - นายแสวง เสริมศักดิ์สกุลศาลอุทธรณ์ - นายสาระ เสาวมลแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ