คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 712/2519หลักกฎหมาย: จำเลยใช้มีดปลายแหลมมีความยาวทั้งด้านและใบมีด 10 นิ้ว เฉพาะใบมีดยาว 6 นิ้ว แทงผู้เสียหายขณะอยู่ประจันหน้ากัน ถูกที่หน้าอก บาดแผลกว้าง 1.7 เซนติเมตร ทะลุปอด กะบังลม ตับ และถูกเยื่อหุ้มกระเพาะด้านนอกซึ่งล้วนแต่เป็นอวัยวะส่วนสำคัญมีเลือดออกในช่องปอดและช่องท้องเป็นจำนวนมากถ้าไม่รักษาโดยการผ่าตัดทันท่วงทีอาจตายได้ ดังนี้ ถือได้ว่าจำเลยมีเจตนาฆ่าผู้เสียหายมิใช่เพียงเจตนาทำร้ายโจทก์ฟ้องว่า จำเลยบังอาจพาอาวุธมีดปลายแหลม 1 เล่มไปในบริเวณย่านสถานีรถไฟธนบุรีอันเป็นทางสาธารณะ หมู่บ้าน และเมือง โดยไม่มีเหตุสมควร และจำเลยใช้อาวุธมีดดังกล่าวแทงทำร้ายนายคนองหรือคะนอง หลงผดุงถูกที่บริเวณหน้าอกเป็นเหตุให้ได้รับอันตรายสาหัส โดยจำเลยมีเจตนาฆ่าจำเลยทำไปตลอดแล้ว แต่การกระทำนั้นไม่บรรลุผล เพราะแพทย์รักษาไว้ได้ทันท่วงที ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288, 80, 371, 91 ประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 11 ลงวันที่ 21 พฤศจิกายน 2514 ข้อ 2จำเลยให้การว่าไม่ได้กระทำความผิด จำเลยถูกผู้เสียหายชิงทรัพย์ จึงต่อสู้ขณะถูกแย่งชิงทรัพย์ การกระทำของจำเลยเป็นการป้องกันศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 288, 80, 91 ประกาศของคณะปฏิวัติฉบับที่ 11 ลงวันที่ 21 พฤศจิกายน2514 ข้อ 2 ให้จำคุก 10 ปีและมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 371 ให้ปรับ 100 บาท รวมลงโทษจำคุก 10 ปี ปรับ 100 บาท ไม่ชำระค่าปรับจัดการตามมาตรา 29, 30จำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิจารณาแล้ววินิจฉัยว่า ยังรับฟังไม่ได้ถนัดว่าจำเลยมีเจตนาฆ่าการกระทำของจำเลยเป็นความผิดฐานทำร้ายร่างกายจนเป็นเหตุให้ผู้ถูกทำร้ายรับอันตรายสาหัสพิพากษาแก้ว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 297, 371 คำให้การชั้นสอบสวนของจำเลยมีประโยชน์แก่การพิจารณา ลดโทษให้ตามมาตรา 78 แล้ว คงจำคุก 1 ปี 4 เดือน ปรับ 60 บาท นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นโจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษจำเลยตามคำพิพากษาของศาลชั้นต้นศาลฎีกาพิจารณาแล้วเห็นว่า ข้อเท็จจริงฟังได้ตามที่โจทก์นำสืบว่า จำเลยแทงผู้เสียหายขณะผู้เสียหายยืนอยู่ต่อหน้าจำเลยโดยผู้เสียหายหาได้ทำร้ายและชิงทรัพย์จำเลยแต่อย่างใดไม่ มีดปลายแหลมที่จำเลยใช้แทงผู้เสียหายนั้น มีความยาวทั้งด้ามและใบมีด 10 นิ้ว เฉพาะใบมีดยาว 6 นิ้ว และจำเลยแทงผู้เสียหายด้วยมีดดังกล่าวขณะอยู่ประจันหน้ากันถูกที่หน้าอก บาดแผลกว้าง 1.7 เซนติเมตร ทะลุปอด กะบังลม ตับ และถูกเยื่อหุ้มกระเพาะด้านนอกซึ่งล้วนแต่เป็นอวัยวะส่วนสำคัญ มีเลือดออกในช่องปอดและช่องท้องเป็นจำนวนมาก แพทย์ผู้ตรวจและรักษาเบิกความว่า ผู้เสียหายถูกแทงโดยแรง ได้รักษาโดยการผ่าตัดและถ้าไม่ผ่าตัดทันท่วงทีผู้เสียหายอาจตายได้ ดังนี้ถือได้ว่าจำเลยมีเจตนาฆ่า มิใช่เพียงเจตนาทำร้ายพิพากษาแก้คำพิพากษาศาลอุทธรณ์ให้บังคับคดีลงโทษจำเลยตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 712/2519พนักงานอัยการกรมอัยการโจทก์นายบุญมี จิตรไพโรจน์ หรือจิตไพโรจน์จำเลย ป.อ. ม. 59, ม. 288จำเลยใช้มีดปลายแหลมมีความยาวทั้งด้านและใบมีด 10 นิ้ว เฉพาะใบมีดยาว 6 นิ้ว แทงผู้เสียหายขณะอยู่ประจันหน้ากัน ถูกที่หน้าอก บาดแผลกว้าง 1.7 เซนติเมตร ทะลุปอด กะบังลม ตับ และถูกเยื่อหุ้มกระเพาะด้านนอกซึ่งล้วนแต่เป็นอวัยวะส่วนสำคัญมีเลือดออกในช่องปอดและช่องท้องเป็นจำนวนมากถ้าไม่รักษาโดยการผ่าตัดทันท่วงทีอาจตายได้ ดังนี้ ถือได้ว่าจำเลยมีเจตนาฆ่าผู้เสียหายมิใช่เพียงเจตนาทำร้ายโจทก์ฟ้องว่า จำเลยบังอาจพาอาวุธมีดปลายแหลม 1 เล่มไปในบริเวณย่านสถานีรถไฟธนบุรีอันเป็นทางสาธารณะ หมู่บ้าน และเมือง โดยไม่มีเหตุสมควร และจำเลยใช้อาวุธมีดดังกล่าวแทงทำร้ายนายคนองหรือคะนอง หลงผดุงถูกที่บริเวณหน้าอกเป็นเหตุให้ได้รับอันตรายสาหัส โดยจำเลยมีเจตนาฆ่าจำเลยทำไปตลอดแล้ว แต่การกระทำนั้นไม่บรรลุผล เพราะแพทย์รักษาไว้ได้ทันท่วงที ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288, 80, 371, 91 ประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 11 ลงวันที่ 21 พฤศจิกายน 2514 ข้อ 2จำเลยให้การว่าไม่ได้กระทำความผิด จำเลยถูกผู้เสียหายชิงทรัพย์ จึงต่อสู้ขณะถูกแย่งชิงทรัพย์ การกระทำของจำเลยเป็นการป้องกันศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 288, 80, 91 ประกาศของคณะปฏิวัติฉบับที่ 11 ลงวันที่ 21 พฤศจิกายน2514 ข้อ 2 ให้จำคุก 10 ปีและมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 371 ให้ปรับ 100 บาท รวมลงโทษจำคุก 10 ปี ปรับ 100 บาท ไม่ชำระค่าปรับจัดการตามมาตรา 29, 30จำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิจารณาแล้ววินิจฉัยว่า ยังรับฟังไม่ได้ถนัดว่าจำเลยมีเจตนาฆ่าการกระทำของจำเลยเป็นความผิดฐานทำร้ายร่างกายจนเป็นเหตุให้ผู้ถูกทำร้ายรับอันตรายสาหัสพิพากษาแก้ว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 297, 371 คำให้การชั้นสอบสวนของจำเลยมีประโยชน์แก่การพิจารณา ลดโทษให้ตามมาตรา 78 แล้ว คงจำคุก 1 ปี 4 เดือน ปรับ 60 บาท นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นโจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษจำเลยตามคำพิพากษาของศาลชั้นต้นศาลฎีกาพิจารณาแล้วเห็นว่า ข้อเท็จจริงฟังได้ตามที่โจทก์นำสืบว่า จำเลยแทงผู้เสียหายขณะผู้เสียหายยืนอยู่ต่อหน้าจำเลยโดยผู้เสียหายหาได้ทำร้ายและชิงทรัพย์จำเลยแต่อย่างใดไม่ มีดปลายแหลมที่จำเลยใช้แทงผู้เสียหายนั้น มีความยาวทั้งด้ามและใบมีด 10 นิ้ว เฉพาะใบมีดยาว 6 นิ้ว และจำเลยแทงผู้เสียหายด้วยมีดดังกล่าวขณะอยู่ประจันหน้ากันถูกที่หน้าอก บาดแผลกว้าง 1.7 เซนติเมตร ทะลุปอด กะบังลม ตับ และถูกเยื่อหุ้มกระเพาะด้านนอกซึ่งล้วนแต่เป็นอวัยวะส่วนสำคัญ มีเลือดออกในช่องปอดและช่องท้องเป็นจำนวนมาก แพทย์ผู้ตรวจและรักษาเบิกความว่า ผู้เสียหายถูกแทงโดยแรง ได้รักษาโดยการผ่าตัดและถ้าไม่ผ่าตัดทันท่วงทีผู้เสียหายอาจตายได้ ดังนี้ถือได้ว่าจำเลยมีเจตนาฆ่า มิใช่เพียงเจตนาทำร้ายพิพากษาแก้คำพิพากษาศาลอุทธรณ์ให้บังคับคดีลงโทษจำเลยตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น(ชุ่ม สุนทรธัย-ประพจน์ ถิระวัฒน์-โสพิทย์ คังคะเกตุ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยบังอาจพาอาวุธมีดปลายแหลม 1 เล่มไปในบริเวณย่านสถานีรถไฟธนบุรีอันเป็นทางสาธารณะ หมู่บ้าน และเมือง โดยไม่มีเหตุสมควร และจำเลยใช้อาวุธมีดดังกล่าวแทงทำร้ายนายคนองหรือคะนอง หลงผดุงถูกที่บริเวณหน้าอกเป็นเหตุให้ได้รับอันตรายสาหัส โดยจำเลยมีเจตนาฆ่าจำเลยทำไปตลอดแล้ว แต่การกระทำนั้นไม่บรรลุผล เพราะแพทย์รักษาไว้ได้ทันท่วงที ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288, 80, 371, 91 ประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 11 ลงวันที่ 21 พฤศจิกายน 2514 ข้อ 2จำเลยให้การว่าไม่ได้กระทำความผิด จำเลยถูกผู้เสียหายชิงทรัพย์ จึงต่อสู้ขณะถูกแย่งชิงทรัพย์ การกระทำของจำเลยเป็นการป้องกันศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 288, 80, 91 ประกาศของคณะปฏิวัติฉบับที่ 11 ลงวันที่ 21 พฤศจิกายน2514 ข้อ 2 ให้จำคุก 10 ปีและมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 371 ให้ปรับ 100 บาท รวมลงโทษจำคุก 10 ปี ปรับ 100 บาท ไม่ชำระค่าปรับจัดการตามมาตรา 29, 30จำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิจารณาแล้ววินิจฉัยว่า ยังรับฟังไม่ได้ถนัดว่าจำเลยมีเจตนาฆ่าการกระทำของจำเลยเป็นความผิดฐานทำร้ายร่างกายจนเป็นเหตุให้ผู้ถูกทำร้ายรับอันตรายสาหัสพิพากษาแก้ว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 297, 371 คำให้การชั้นสอบสวนของจำเลยมีประโยชน์แก่การพิจารณา ลดโทษให้ตามมาตรา 78 แล้ว คงจำคุก 1 ปี 4 เดือน ปรับ 60 บาท นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นโจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษจำเลยตามคำพิพากษาของศาลชั้นต้นศาลฎีกาพิจารณาแล้วเห็นว่า ข้อเท็จจริงฟังได้ตามที่โจทก์นำสืบว่า จำเลยแทงผู้เสียหายขณะผู้เสียหายยืนอยู่ต่อหน้าจำเลยโดยผู้เสียหายหาได้ทำร้ายและชิงทรัพย์จำเลยแต่อย่างใดไม่ มีดปลายแหลมที่จำเลยใช้แทงผู้เสียหายนั้น มีความยาวทั้งด้ามและใบมีด 10 นิ้ว เฉพาะใบมีดยาว 6 นิ้ว และจำเลยแทงผู้เสียหายด้วยมีดดังกล่าวขณะอยู่ประจันหน้ากันถูกที่หน้าอก บาดแผลกว้าง 1.7 เซนติเมตร ทะลุปอด กะบังลม ตับ และถูกเยื่อหุ้มกระเพาะด้านนอกซึ่งล้วนแต่เป็นอวัยวะส่วนสำคัญ มีเลือดออกในช่องปอดและช่องท้องเป็นจำนวนมาก แพทย์ผู้ตรวจและรักษาเบิกความว่า ผู้เสียหายถูกแทงโดยแรง ได้รักษาโดยการผ่าตัดและถ้าไม่ผ่าตัดทันท่วงทีผู้เสียหายอาจตายได้ ดังนี้ถือได้ว่าจำเลยมีเจตนาฆ่า มิใช่เพียงเจตนาทำร้ายพิพากษาแก้คำพิพากษาศาลอุทธรณ์ให้บังคับคดีลงโทษจำเลยตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 712/2519พนักงานอัยการกรมอัยการโจทก์นายบุญมี จิตรไพโรจน์ หรือจิตไพโรจน์จำเลย ป.อ. ม. 59, ม. 288จำเลยใช้มีดปลายแหลมมีความยาวทั้งด้านและใบมีด 10 นิ้ว เฉพาะใบมีดยาว 6 นิ้ว แทงผู้เสียหายขณะอยู่ประจันหน้ากัน ถูกที่หน้าอก บาดแผลกว้าง 1.7 เซนติเมตร ทะลุปอด กะบังลม ตับ และถูกเยื่อหุ้มกระเพาะด้านนอกซึ่งล้วนแต่เป็นอวัยวะส่วนสำคัญมีเลือดออกในช่องปอดและช่องท้องเป็นจำนวนมากถ้าไม่รักษาโดยการผ่าตัดทันท่วงทีอาจตายได้ ดังนี้ ถือได้ว่าจำเลยมีเจตนาฆ่าผู้เสียหายมิใช่เพียงเจตนาทำร้ายโจทก์ฟ้องว่า จำเลยบังอาจพาอาวุธมีดปลายแหลม 1 เล่มไปในบริเวณย่านสถานีรถไฟธนบุรีอันเป็นทางสาธารณะ หมู่บ้าน และเมือง โดยไม่มีเหตุสมควร และจำเลยใช้อาวุธมีดดังกล่าวแทงทำร้ายนายคนองหรือคะนอง หลงผดุงถูกที่บริเวณหน้าอกเป็นเหตุให้ได้รับอันตรายสาหัส โดยจำเลยมีเจตนาฆ่าจำเลยทำไปตลอดแล้ว แต่การกระทำนั้นไม่บรรลุผล เพราะแพทย์รักษาไว้ได้ทันท่วงที ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288, 80, 371, 91 ประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 11 ลงวันที่ 21 พฤศจิกายน 2514 ข้อ 2จำเลยให้การว่าไม่ได้กระทำความผิด จำเลยถูกผู้เสียหายชิงทรัพย์ จึงต่อสู้ขณะถูกแย่งชิงทรัพย์ การกระทำของจำเลยเป็นการป้องกันศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 288, 80, 91 ประกาศของคณะปฏิวัติฉบับที่ 11 ลงวันที่ 21 พฤศจิกายน2514 ข้อ 2 ให้จำคุก 10 ปีและมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 371 ให้ปรับ 100 บาท รวมลงโทษจำคุก 10 ปี ปรับ 100 บาท ไม่ชำระค่าปรับจัดการตามมาตรา 29, 30จำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิจารณาแล้ววินิจฉัยว่า ยังรับฟังไม่ได้ถนัดว่าจำเลยมีเจตนาฆ่าการกระทำของจำเลยเป็นความผิดฐานทำร้ายร่างกายจนเป็นเหตุให้ผู้ถูกทำร้ายรับอันตรายสาหัสพิพากษาแก้ว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 297, 371 คำให้การชั้นสอบสวนของจำเลยมีประโยชน์แก่การพิจารณา ลดโทษให้ตามมาตรา 78 แล้ว คงจำคุก 1 ปี 4 เดือน ปรับ 60 บาท นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นโจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษจำเลยตามคำพิพากษาของศาลชั้นต้นศาลฎีกาพิจารณาแล้วเห็นว่า ข้อเท็จจริงฟังได้ตามที่โจทก์นำสืบว่า จำเลยแทงผู้เสียหายขณะผู้เสียหายยืนอยู่ต่อหน้าจำเลยโดยผู้เสียหายหาได้ทำร้ายและชิงทรัพย์จำเลยแต่อย่างใดไม่ มีดปลายแหลมที่จำเลยใช้แทงผู้เสียหายนั้น มีความยาวทั้งด้ามและใบมีด 10 นิ้ว เฉพาะใบมีดยาว 6 นิ้ว และจำเลยแทงผู้เสียหายด้วยมีดดังกล่าวขณะอยู่ประจันหน้ากันถูกที่หน้าอก บาดแผลกว้าง 1.7 เซนติเมตร ทะลุปอด กะบังลม ตับ และถูกเยื่อหุ้มกระเพาะด้านนอกซึ่งล้วนแต่เป็นอวัยวะส่วนสำคัญ มีเลือดออกในช่องปอดและช่องท้องเป็นจำนวนมาก แพทย์ผู้ตรวจและรักษาเบิกความว่า ผู้เสียหายถูกแทงโดยแรง ได้รักษาโดยการผ่าตัดและถ้าไม่ผ่าตัดทันท่วงทีผู้เสียหายอาจตายได้ ดังนี้ถือได้ว่าจำเลยมีเจตนาฆ่า มิใช่เพียงเจตนาทำร้ายพิพากษาแก้คำพิพากษาศาลอุทธรณ์ให้บังคับคดีลงโทษจำเลยตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น(ชุ่ม สุนทรธัย-ประพจน์ ถิระวัฒน์-โสพิทย์ คังคะเกตุ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ