กฎกระทรวงกฎกระทรวงฉบับที่ ๑๑ (พ.ศ. ๒๕๐๙)ออกตามความในพระราชบัญญัติการขนส่งพ.ศ. ๒๔๙๗ว่าด้วยการขนส่งทางบก[๑] อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๖ มาตรา ๒๔ มาตรา ๓๗ และมาตรา ๔๑ แห่งพระราชบัญญัติการขนส่งพ.ศ. ๒๔๙๗ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคมและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยออกกฎกระทรวงไว้ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ในกฎกระทรวงนี้รถยนต์ หมายความว่า รถยนต์รวมตลอดถึงรถพ่วงที่ใช้บรรทุกสิ่งของหรือสินค้าในการขนส่งส่วนบุคคลที่มีขนาดน้ำหนักรวมทั้งน้ำหนักบรรทุกเกินสองพันกิโลกรัมข้อ ๒บุคคลใดประสงค์จะประกอบการขนส่งส่วนบุคคลด้วยรถยนต์ ให้ทำคำขอโดยใช้แบบพิมพ์ของกรมการขนส่งทางบกยื่นต่อนายทะเบียนข้อ ๓ผู้ประกอบการขนส่งส่วนบุคคลด้วยรถยนต์ประสงค์จะนำรถยนต์คันใดไปประกอบการขนส่งส่วนบุคคลให้ทำคำขอโดยใช้แบบพิมพ์ของกรมการขนส่งทางบก ยื่นต่อนายทะเบียนพร้อมด้วยเอกสารหลักฐานแสดงกรรมสิทธิ์หรือสิทธิในการใช้รถยนต์นั้น และชำระค่าธรรมเนียมการตรวจรับรองรถยนต์ตามบัญชีท้ายกฎกระทรวงนี้ข้อ ๔เมื่อนายช่างได้ตรวจรถยนต์คันใด เห็นว่าไม่เหมาะสมที่จะนำไปประกอบการขนส่งส่วนบุคคลให้แจ้งรายการที่ไม่เหมาะสมนั้นแก่ผู้ยื่นคำขอทราบโดยมิชักช้าถ้าผู้ยื่นคำขอซึ่งได้รับแจ้งรายการตามวรรคก่อนได้แก้ไขรถยนต์ตามรายการที่ไม่เหมาะสมและนำมาให้นายช่างตรวจรับรองภายในสิบห้าวันนับแต่วันที่ได้รับแจ้งรายการ ผู้ยื่นคำขอไม่ต้องชำระค่าธรรมเนียมการตรวจรับรองอีกข้อ ๕บุคคลใดประสงค์จะขับหรือควบคุมรถยนต์ ให้ทำคำขอโดยใช้แบบพิมพ์ของกรมการขนส่งทางบกยื่นต่อนายทะเบียนพร้อมด้วยเอกสารหลักฐาน ดังต่อไปนี้(๑)สำเนาทะเบียนบ้านและใบสำคัญทหารกองเกินหรือหนังสือสำคัญทหารนอกกองประจำการ(๒) รูปถ่ายครึ่งตัว หน้าตรง ไม่สวมหมวก ขนาด ๔ x ๖เซนติเมตร จำนวน ๕ รูป และ(๓) ประกาศนียบัตรของโรงเรียนการขนส่ง กรมการขนส่งทางบกหรือของหน่วยฝึกผู้ประจำเครื่องอุปกรณ์การขนส่ง กรมการขนส่งทางบกหรือของสถานศึกษาอื่นที่กรมการขนส่งทางบกเทียบเท่าข้อ ๖บุคคลซึ่งทำหน้าที่ขับหรือควบคุมรถยนต์ต้องเป็นผู้ได้รับประกาศนียบัตรของโรงเรียนการขนส่งกรมการขนส่งทางบก หรือของหน่วยฝึกผู้ประจำเครื่องอุปกรณ์การขนส่ง กรมการขนส่งทางบกหรือของสถานศึกษาอื่นที่กรมการขนส่งทางบกเทียบเท่า เว้นแต่ผู้ซึ่งได้รับใบอนุญาตขับรถยนต์ส่วนบุคคลหรือใบอนุญาตขับรถยนต์สาธารณะตามกฎหมายว่าด้วยรถยนต์อยู่แล้วในวันที่กฎกระทรวงนี้ใช้บังคับและใบอนุญาตนั้นยังไม่สิ้นอายุ และได้ผ่านการอบรมเกี่ยวกับศีลธรรม วัฒนธรรมและกฎหมาย ระเบียบและข้อบังคับว่าด้วยการขนส่งจากเจ้าหน้าที่กรมการขนส่งทางบกภายในระยะเวลาที่กำหนดข้อ ๗บุคคลใดประสงค์จะขอใบแทนใบอนุญาตที่สูญหายหรือชำรุดลบเลือนในสาระสำคัญให้ทำคำขอโดยใช้แบบพิมพ์ของกรมการขนส่งทางบก ยื่นต่อนายทะเบียนพร้อมด้วยใบรับแจ้งความของสถานีตำรวจหรือใบอนุญาตที่ชำรุดลบเลือนนั้น แล้วแต่กรณีข้อ ๘เมื่อได้รับคำขอตามกฎกระทรวงนี้ ให้นายทะเบียนเป็นผู้พิจารณาและดำเนินการเพื่อออกใบอนุญาตหรือใบแทนใบอนุญาต แล้วแต่กรณีข้อ ๙ให้ผู้ประกอบการขนส่งส่วนบุคคลด้วยรถยนต์ มีหน้าที่ต้องทำรายงานสถิติตามมาตรา๒๔ แห่งพระราชบัญญัติการขนส่ง พ.ศ. ๒๔๙๗ข้อ ๑๐ขณะปฏิบัติหน้าที่ผู้ประจำรถยนต์ต้องแต่งกายให้สะอาดเรียบร้อยข้อ ๑๑ให้กำหนดค่าธรรมเนียมเกี่ยวกับการขนส่งส่วนบุคคลด้วยรถยนต์ตามอัตราท้ายกฎกระทรวงนี้ข้อ ๑๒การชำระค่าธรรมเนียมเกี่ยวกับการขนส่งส่วนบุคคลด้วยรถยนต์ให้กระทำโดยปิดแสตมป์ฤชากรให้ไว้ ณ วันที่ ๑๙ กันยายน พ.ศ. ๒๕๐๙พลโท พ. ปุณณกันต์รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคมพลเอก ป. จารุเสถียรรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย[เอกสารแนบท้าย]๑.อัตราค่าธรรมเนียม(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือโดยเหตุที่พระราชกฤษฎีกาให้ใช้พระราชบัญญัติการขนส่ง พ.ศ. ๒๔๙๗ ในส่วนที่เกี่ยวกับการขนส่งส่วนบุคคลด้วยรถยนต์พ.ศ. ๒๕๐๙ ได้ประกาศใช้บังคับจึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงวางระเบียบเกี่ยวกับการขนส่งประเภทนี้ในเรื่องการขอและการออกใบอนุญาตการกำหนดค่าธรรมเนียม การกำหนดหน้าที่ผู้ประกอบการขนส่งต้องทำรายงานสถิติเกี่ยวกับการขนส่งและสถิติเหตุภยันตรายกำหนดการแต่งกายของผู้ประจำเครื่องอุปกรณ์การขนส่งธิดาวรรณ/ปรับปรุง๓๐ ตุลาคม ๒๕๔๕โชติกานต์/ปรับปรุง๗ มกราคม ๒๕๕๙[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๘๓/ตอนที่ ๙๒/หน้า ๖๗๙/๑๘ ตุลาคม ๒๕๐๙