คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2468/2526หลักกฎหมาย: ขณะที่ อ.ลูกจ้างของจำเลยขับรถยนต์มาตามถนนตามปกติได้มีผู้ขับขี่รถจักรยานยนต์ออกจากซอยด้านซ้ายมือตัดหน้ารถยนต์ที่ อ.ขับโดยกระชั้นชิด อ.จึงหักหลบเป็นเหตุให้ชนกับรถยนต์ที่โจทก์ขับสวนทางมา ดังนี้ถือไม่ได้ว่า อ.ขับรถด้วยความประมาทเพราะอ.ไม่มีโอกาสที่ทันได้คิดหรือตัดสินใจว่าจะหักหลบไปทางซ้ายหรือทางขวา เหตุที่เกิดขึ้นจึงมิใช่เพราะความประมาทของ อ.จำเลยที่ 1 ซึ่งเป็นนายจ้างของ อ.จึงไม่ต้องรับผิดต่อโจทก์โจทก์ฟ้องว่า จำเลยที่ 1 เช่าซื้อรถยนต์คันเกิดเหตุจากจำเลยที่ 2และใช้ให้นายอุ่นลูกจ้างของจำเลยที่ 1 ขับรถยนต์ดังกล่าวไปในทางการที่จ้างนายอุ่นขับรถยนต์ด้วยความประมาทหักหลบรถจักรยานยนต์ออกไปทางขวาของถนนอย่างกะทันหันโดยมิได้ระมัดระวังดูรถที่วิ่งสวนมา เป็นเหตุให้รถยนต์ที่นายอุ่นขับชนกับรถยนต์ที่โจทก์ขับสวนทางมา ทำให้โจทก์ได้รับบาดเจ็บสาหัส ขอให้จำเลยทั้งสองใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์จำเลยที่ 1 ให้การว่า นายอุ่นไม่ใช่ลูกจ้างของจำเลยที่ 1 นายอุ่นมิได้ประมาทอุบัติเหตุที่เกิดขึ้นเป็นเพราะความผิดของผู้ขับขี่รถจักรยานยนต์ที่ตัดหน้ารถนายอุ่นอย่างกะทันหัน ขอให้ยกฟ้องจำเลยที่ 2 ให้การว่า จำเลยที่ 2 ได้ให้จำเลยที่ 1 เช่าซื้อรถยนต์คันที่นายอุ่นขับ รถอยู่ในความครอบครองของจำเลยที่ 1 จำเลยที่ 2 จึงไม่ต้องรับผิดต่อโจทก์จำเลยทั้งสองขอให้ศาลเรียกบริษัทนำสินประกันภัย จำกัด ผู้รับประกันภัยรถยนต์ของจำเลยเข้ามาเป็นจำเลยร่วม ศาลอนุญาตจำเลยร่วมให้การว่า จำเลยร่วมไม่ต้องรับผิดเพราะจำเลยร่วมเป็นผู้รับประกันภัยค้ำจุนเฉพาะจำเลยที่ 2 เท่านั้นศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยที่ 1 ใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์ ให้ยกฟ้องโจทก์สำหรับจำเลยที่ 2 และจำเลยร่วมจำเลยที่ 1 อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยที่ 1 ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ข้อเท็จจริงฟังได้ว่าขณะที่นายอุ่นขับรถยนต์บรรทุกมาตามถนนตามปกติ ได้มีผู้ขับขี่รถจักรยานยนต์ไม่เปิดไฟออกจากซอยด้านซ้ายมือตัดหน้ารถยนต์บรรทุกโดยกระชั้นชิด นายอุ่นจึงหักหลบ เป็นเหตุให้ชนกับรถยนต์ที่โจทก์ขับสวนทางมา ศาลฎีกาเห็นว่าตามข้อเท็จจริงที่ได้ความถือไม่ได้ว่านายอุ่นขับรถด้วยความประมาท เพราะการที่บุคคลขับรถบนท้องถนนตามปกติและมีผู้ขับขี่รถจักรยานยนต์ตัดหน้าในระยะกระชั้นชิดเช่นนั้น ย่อมจะต้องหักรถหลบหรือปฏิบัติเช่นเดียวกับนายอุ่นและย่อมไม่มีโอกาสที่ทันได้คิดหรือตัดสินใจว่าจะหักหลบไปทางซ้ายหรือทางขวา ดังนั้นเหตุที่เกิดจึงมิใช่เพราะความประมาทของนายอุ่น จำเลยที่ 1 ซึ่งเป็นนายจ้างของนายอุ่นจึงไม่ต้องรับผิดต่อโจทก์พิพากษาแก้เป็นว่า ให้ยกฟ้องโจทก์สำหรับจำเลยที่ 1 ด้วย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2468/2526นายทองดี กันตะศรีโจทก์นายวุฒิชัย ชัยวัฒน์ กับพวกจำเลยจำเลยร่วมจำเลยบริษัทนำสินประกันภัย จำกัดจำเลย ป.พ.พ. ม. 420, ม. 425, ม. 437ขณะที่ อ.ลูกจ้างของจำเลยขับรถยนต์มาตามถนนตามปกติได้มีผู้ขับขี่รถจักรยานยนต์ออกจากซอยด้านซ้ายมือตัดหน้ารถยนต์ที่ อ.ขับโดยกระชั้นชิด อ.จึงหักหลบเป็นเหตุให้ชนกับรถยนต์ที่โจทก์ขับสวนทางมา ดังนี้ถือไม่ได้ว่า อ.ขับรถด้วยความประมาทเพราะอ.ไม่มีโอกาสที่ทันได้คิดหรือตัดสินใจว่าจะหักหลบไปทางซ้ายหรือทางขวา เหตุที่เกิดขึ้นจึงมิใช่เพราะความประมาทของ อ.จำเลยที่ 1 ซึ่งเป็นนายจ้างของ อ.จึงไม่ต้องรับผิดต่อโจทก์โจทก์ฟ้องว่า จำเลยที่ 1 เช่าซื้อรถยนต์คันเกิดเหตุจากจำเลยที่ 2และใช้ให้นายอุ่นลูกจ้างของจำเลยที่ 1 ขับรถยนต์ดังกล่าวไปในทางการที่จ้างนายอุ่นขับรถยนต์ด้วยความประมาทหักหลบรถจักรยานยนต์ออกไปทางขวาของถนนอย่างกะทันหันโดยมิได้ระมัดระวังดูรถที่วิ่งสวนมา เป็นเหตุให้รถยนต์ที่นายอุ่นขับชนกับรถยนต์ที่โจทก์ขับสวนทางมา ทำให้โจทก์ได้รับบาดเจ็บสาหัส ขอให้จำเลยทั้งสองใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์จำเลยที่ 1 ให้การว่า นายอุ่นไม่ใช่ลูกจ้างของจำเลยที่ 1 นายอุ่นมิได้ประมาทอุบัติเหตุที่เกิดขึ้นเป็นเพราะความผิดของผู้ขับขี่รถจักรยานยนต์ที่ตัดหน้ารถนายอุ่นอย่างกะทันหัน ขอให้ยกฟ้องจำเลยที่ 2 ให้การว่า จำเลยที่ 2 ได้ให้จำเลยที่ 1 เช่าซื้อรถยนต์คันที่นายอุ่นขับ รถอยู่ในความครอบครองของจำเลยที่ 1 จำเลยที่ 2 จึงไม่ต้องรับผิดต่อโจทก์จำเลยทั้งสองขอให้ศาลเรียกบริษัทนำสินประกันภัย จำกัด ผู้รับประกันภัยรถยนต์ของจำเลยเข้ามาเป็นจำเลยร่วม ศาลอนุญาตจำเลยร่วมให้การว่า จำเลยร่วมไม่ต้องรับผิดเพราะจำเลยร่วมเป็นผู้รับประกันภัยค้ำจุนเฉพาะจำเลยที่ 2 เท่านั้นศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยที่ 1 ใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์ ให้ยกฟ้องโจทก์สำหรับจำเลยที่ 2 และจำเลยร่วมจำเลยที่ 1 อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยที่ 1 ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ข้อเท็จจริงฟังได้ว่าขณะที่นายอุ่นขับรถยนต์บรรทุกมาตามถนนตามปกติ ได้มีผู้ขับขี่รถจักรยานยนต์ไม่เปิดไฟออกจากซอยด้านซ้ายมือตัดหน้ารถยนต์บรรทุกโดยกระชั้นชิด นายอุ่นจึงหักหลบ เป็นเหตุให้ชนกับรถยนต์ที่โจทก์ขับสวนทางมา ศาลฎีกาเห็นว่าตามข้อเท็จจริงที่ได้ความถือไม่ได้ว่านายอุ่นขับรถด้วยความประมาท เพราะการที่บุคคลขับรถบนท้องถนนตามปกติและมีผู้ขับขี่รถจักรยานยนต์ตัดหน้าในระยะกระชั้นชิดเช่นนั้น ย่อมจะต้องหักรถหลบหรือปฏิบัติเช่นเดียวกับนายอุ่นและย่อมไม่มีโอกาสที่ทันได้คิดหรือตัดสินใจว่าจะหักหลบไปทางซ้ายหรือทางขวา ดังนั้นเหตุที่เกิดจึงมิใช่เพราะความประมาทของนายอุ่น จำเลยที่ 1 ซึ่งเป็นนายจ้างของนายอุ่นจึงไม่ต้องรับผิดต่อโจทก์พิพากษาแก้เป็นว่า ให้ยกฟ้องโจทก์สำหรับจำเลยที่ 1 ด้วย(ชูเชิด รักตะบุตร์-สมบูรณ์ บุญภินนท์-ประสาท บุณยรังษี)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยที่ 1 เช่าซื้อรถยนต์คันเกิดเหตุจากจำเลยที่ 2และใช้ให้นายอุ่นลูกจ้างของจำเลยที่ 1 ขับรถยนต์ดังกล่าวไปในทางการที่จ้างนายอุ่นขับรถยนต์ด้วยความประมาทหักหลบรถจักรยานยนต์ออกไปทางขวาของถนนอย่างกะทันหันโดยมิได้ระมัดระวังดูรถที่วิ่งสวนมา เป็นเหตุให้รถยนต์ที่นายอุ่นขับชนกับรถยนต์ที่โจทก์ขับสวนทางมา ทำให้โจทก์ได้รับบาดเจ็บสาหัส ขอให้จำเลยทั้งสองใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์จำเลยที่ 1 ให้การว่า นายอุ่นไม่ใช่ลูกจ้างของจำเลยที่ 1 นายอุ่นมิได้ประมาทอุบัติเหตุที่เกิดขึ้นเป็นเพราะความผิดของผู้ขับขี่รถจักรยานยนต์ที่ตัดหน้ารถนายอุ่นอย่างกะทันหัน ขอให้ยกฟ้องจำเลยที่ 2 ให้การว่า จำเลยที่ 2 ได้ให้จำเลยที่ 1 เช่าซื้อรถยนต์คันที่นายอุ่นขับ รถอยู่ในความครอบครองของจำเลยที่ 1 จำเลยที่ 2 จึงไม่ต้องรับผิดต่อโจทก์จำเลยทั้งสองขอให้ศาลเรียกบริษัทนำสินประกันภัย จำกัด ผู้รับประกันภัยรถยนต์ของจำเลยเข้ามาเป็นจำเลยร่วม ศาลอนุญาตจำเลยร่วมให้การว่า จำเลยร่วมไม่ต้องรับผิดเพราะจำเลยร่วมเป็นผู้รับประกันภัยค้ำจุนเฉพาะจำเลยที่ 2 เท่านั้นศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยที่ 1 ใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์ ให้ยกฟ้องโจทก์สำหรับจำเลยที่ 2 และจำเลยร่วมจำเลยที่ 1 อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยที่ 1 ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ข้อเท็จจริงฟังได้ว่าขณะที่นายอุ่นขับรถยนต์บรรทุกมาตามถนนตามปกติ ได้มีผู้ขับขี่รถจักรยานยนต์ไม่เปิดไฟออกจากซอยด้านซ้ายมือตัดหน้ารถยนต์บรรทุกโดยกระชั้นชิด นายอุ่นจึงหักหลบ เป็นเหตุให้ชนกับรถยนต์ที่โจทก์ขับสวนทางมา ศาลฎีกาเห็นว่าตามข้อเท็จจริงที่ได้ความถือไม่ได้ว่านายอุ่นขับรถด้วยความประมาท เพราะการที่บุคคลขับรถบนท้องถนนตามปกติและมีผู้ขับขี่รถจักรยานยนต์ตัดหน้าในระยะกระชั้นชิดเช่นนั้น ย่อมจะต้องหักรถหลบหรือปฏิบัติเช่นเดียวกับนายอุ่นและย่อมไม่มีโอกาสที่ทันได้คิดหรือตัดสินใจว่าจะหักหลบไปทางซ้ายหรือทางขวา ดังนั้นเหตุที่เกิดจึงมิใช่เพราะความประมาทของนายอุ่น จำเลยที่ 1 ซึ่งเป็นนายจ้างของนายอุ่นจึงไม่ต้องรับผิดต่อโจทก์พิพากษาแก้เป็นว่า ให้ยกฟ้องโจทก์สำหรับจำเลยที่ 1 ด้วย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2468/2526นายทองดี กันตะศรีโจทก์นายวุฒิชัย ชัยวัฒน์ กับพวกจำเลยจำเลยร่วมจำเลยบริษัทนำสินประกันภัย จำกัดจำเลย ป.พ.พ. ม. 420, ม. 425, ม. 437ขณะที่ อ.ลูกจ้างของจำเลยขับรถยนต์มาตามถนนตามปกติได้มีผู้ขับขี่รถจักรยานยนต์ออกจากซอยด้านซ้ายมือตัดหน้ารถยนต์ที่ อ.ขับโดยกระชั้นชิด อ.จึงหักหลบเป็นเหตุให้ชนกับรถยนต์ที่โจทก์ขับสวนทางมา ดังนี้ถือไม่ได้ว่า อ.ขับรถด้วยความประมาทเพราะอ.ไม่มีโอกาสที่ทันได้คิดหรือตัดสินใจว่าจะหักหลบไปทางซ้ายหรือทางขวา เหตุที่เกิดขึ้นจึงมิใช่เพราะความประมาทของ อ.จำเลยที่ 1 ซึ่งเป็นนายจ้างของ อ.จึงไม่ต้องรับผิดต่อโจทก์โจทก์ฟ้องว่า จำเลยที่ 1 เช่าซื้อรถยนต์คันเกิดเหตุจากจำเลยที่ 2และใช้ให้นายอุ่นลูกจ้างของจำเลยที่ 1 ขับรถยนต์ดังกล่าวไปในทางการที่จ้างนายอุ่นขับรถยนต์ด้วยความประมาทหักหลบรถจักรยานยนต์ออกไปทางขวาของถนนอย่างกะทันหันโดยมิได้ระมัดระวังดูรถที่วิ่งสวนมา เป็นเหตุให้รถยนต์ที่นายอุ่นขับชนกับรถยนต์ที่โจทก์ขับสวนทางมา ทำให้โจทก์ได้รับบาดเจ็บสาหัส ขอให้จำเลยทั้งสองใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์จำเลยที่ 1 ให้การว่า นายอุ่นไม่ใช่ลูกจ้างของจำเลยที่ 1 นายอุ่นมิได้ประมาทอุบัติเหตุที่เกิดขึ้นเป็นเพราะความผิดของผู้ขับขี่รถจักรยานยนต์ที่ตัดหน้ารถนายอุ่นอย่างกะทันหัน ขอให้ยกฟ้องจำเลยที่ 2 ให้การว่า จำเลยที่ 2 ได้ให้จำเลยที่ 1 เช่าซื้อรถยนต์คันที่นายอุ่นขับ รถอยู่ในความครอบครองของจำเลยที่ 1 จำเลยที่ 2 จึงไม่ต้องรับผิดต่อโจทก์จำเลยทั้งสองขอให้ศาลเรียกบริษัทนำสินประกันภัย จำกัด ผู้รับประกันภัยรถยนต์ของจำเลยเข้ามาเป็นจำเลยร่วม ศาลอนุญาตจำเลยร่วมให้การว่า จำเลยร่วมไม่ต้องรับผิดเพราะจำเลยร่วมเป็นผู้รับประกันภัยค้ำจุนเฉพาะจำเลยที่ 2 เท่านั้นศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยที่ 1 ใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์ ให้ยกฟ้องโจทก์สำหรับจำเลยที่ 2 และจำเลยร่วมจำเลยที่ 1 อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยที่ 1 ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ข้อเท็จจริงฟังได้ว่าขณะที่นายอุ่นขับรถยนต์บรรทุกมาตามถนนตามปกติ ได้มีผู้ขับขี่รถจักรยานยนต์ไม่เปิดไฟออกจากซอยด้านซ้ายมือตัดหน้ารถยนต์บรรทุกโดยกระชั้นชิด นายอุ่นจึงหักหลบ เป็นเหตุให้ชนกับรถยนต์ที่โจทก์ขับสวนทางมา ศาลฎีกาเห็นว่าตามข้อเท็จจริงที่ได้ความถือไม่ได้ว่านายอุ่นขับรถด้วยความประมาท เพราะการที่บุคคลขับรถบนท้องถนนตามปกติและมีผู้ขับขี่รถจักรยานยนต์ตัดหน้าในระยะกระชั้นชิดเช่นนั้น ย่อมจะต้องหักรถหลบหรือปฏิบัติเช่นเดียวกับนายอุ่นและย่อมไม่มีโอกาสที่ทันได้คิดหรือตัดสินใจว่าจะหักหลบไปทางซ้ายหรือทางขวา ดังนั้นเหตุที่เกิดจึงมิใช่เพราะความประมาทของนายอุ่น จำเลยที่ 1 ซึ่งเป็นนายจ้างของนายอุ่นจึงไม่ต้องรับผิดต่อโจทก์พิพากษาแก้เป็นว่า ให้ยกฟ้องโจทก์สำหรับจำเลยที่ 1 ด้วย(ชูเชิด รักตะบุตร์-สมบูรณ์ บุญภินนท์-ประสาท บุณยรังษี)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ