คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 977/2514หลักกฎหมาย: ฟ้องว่า จำเลยพรากผู้เยาว์โดยมีเจตนาเพื่อหากำไร แม้ไม่ได้บรรยายไว้ด้วยว่า (จำเลยพราก) โดยผู้เยาว์เต็มใจไปด้วย ก็ถือว่าเป็นฟ้องที่สมบูรณ์ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 319 แล้วโจทก์ฟ้องว่า จำเลยบังอาจพรากนางสาวแต๋ว แย้มใส ซึ่งเป็นหญิงผู้เยาว์อายุ 16 ปี ไปเสียจากนายอ้วน แย้มใส ผู้เป็นบิดาผู้ปกครองนางสาวแต๋ว แย้มใส โดยมีเจตนาเพื่อหากำไรและเพื่อการอนาจาร ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 319จำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นเห็นว่า โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานพรากผู้เยาว์ไปเสียจากบิดามารดาเพื่อการอนาจาร โดยผู้เยาว์เต็มใจไปด้วยตามมาตรา 319 แต่ข้อเท็จจริงได้ความว่า จำเลยพรากผู้เยาว์ไปโดยผู้เยาว์ไม่เต็มใจไปด้วย ซึ่งเป็นกรณีตามมาตรา 318 ศาลก็ลงโทษจำเลยตามมาตรา 318 ได้ พิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามมาตรา 319 จำคุก 2 ปีจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์เห็นว่า ฟ้องโจทก์ไม่ได้บรรยายว่าผู้เยาว์เต็มใจหรือไม่เต็มใจซึ่งเป็นข้อสำคัญ จะลงโทษจำเลยตามมาตรา 318 หรือ 319ไม่ได้ พิพากษากลับโจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษตามมาตรา 319ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า แม้โจทก์จะไม่ได้บรรยายในฟ้องว่า ผู้เยาว์เต็มใจหรือไม่ก็ตาม ถือว่าฟ้องของโจทก์สมบูรณ์ตามกฎหมายแล้ว เพราะพอเข้าใจได้ว่าโจทก์ประสงค์จะให้ลงโทษจำเลยตามมาตรา 319 ซึ่งเป็นบทที่มีโทษเบากว่ามาตรา 318พิพากษายกคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ให้ศาลอุทธรณ์พิจารณาข้อเท็จจริงและพิพากษาใหม่ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 977/2514อัยการจังหวัดร้อยเอ็ดโจทก์นายประมวล ภูมิดอนมิ่งจำเลย ป.อ. ม. 318, ม. 319 ป.วิ.อ. ม. 158 (5)ฟ้องว่า จำเลยพรากผู้เยาว์โดยมีเจตนาเพื่อหากำไร แม้ไม่ได้บรรยายไว้ด้วยว่า (จำเลยพราก) โดยผู้เยาว์เต็มใจไปด้วย ก็ถือว่าเป็นฟ้องที่สมบูรณ์ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 319 แล้วโจทก์ฟ้องว่า จำเลยบังอาจพรากนางสาวแต๋ว แย้มใส ซึ่งเป็นหญิงผู้เยาว์อายุ 16 ปี ไปเสียจากนายอ้วน แย้มใส ผู้เป็นบิดาผู้ปกครองนางสาวแต๋ว แย้มใส โดยมีเจตนาเพื่อหากำไรและเพื่อการอนาจาร ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 319จำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นเห็นว่า โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานพรากผู้เยาว์ไปเสียจากบิดามารดาเพื่อการอนาจาร โดยผู้เยาว์เต็มใจไปด้วยตามมาตรา 319 แต่ข้อเท็จจริงได้ความว่า จำเลยพรากผู้เยาว์ไปโดยผู้เยาว์ไม่เต็มใจไปด้วย ซึ่งเป็นกรณีตามมาตรา 318 ศาลก็ลงโทษจำเลยตามมาตรา 318 ได้ พิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามมาตรา 319 จำคุก 2 ปีจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์เห็นว่า ฟ้องโจทก์ไม่ได้บรรยายว่าผู้เยาว์เต็มใจหรือไม่เต็มใจซึ่งเป็นข้อสำคัญ จะลงโทษจำเลยตามมาตรา 318 หรือ 319ไม่ได้ พิพากษากลับโจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษตามมาตรา 319ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า แม้โจทก์จะไม่ได้บรรยายในฟ้องว่า ผู้เยาว์เต็มใจหรือไม่ก็ตาม ถือว่าฟ้องของโจทก์สมบูรณ์ตามกฎหมายแล้ว เพราะพอเข้าใจได้ว่าโจทก์ประสงค์จะให้ลงโทษจำเลยตามมาตรา 319 ซึ่งเป็นบทที่มีโทษเบากว่ามาตรา 318พิพากษายกคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ให้ศาลอุทธรณ์พิจารณาข้อเท็จจริงและพิพากษาใหม่(อุทัย ศุภนิตย์-จินตา บุณยอาคม-เฉลิม ทัตภิรมย์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยบังอาจพรากนางสาวแต๋ว แย้มใส ซึ่งเป็นหญิงผู้เยาว์อายุ 16 ปี ไปเสียจากนายอ้วน แย้มใส ผู้เป็นบิดาผู้ปกครองนางสาวแต๋ว แย้มใส โดยมีเจตนาเพื่อหากำไรและเพื่อการอนาจาร ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 319จำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นเห็นว่า โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานพรากผู้เยาว์ไปเสียจากบิดามารดาเพื่อการอนาจาร โดยผู้เยาว์เต็มใจไปด้วยตามมาตรา 319 แต่ข้อเท็จจริงได้ความว่า จำเลยพรากผู้เยาว์ไปโดยผู้เยาว์ไม่เต็มใจไปด้วย ซึ่งเป็นกรณีตามมาตรา 318 ศาลก็ลงโทษจำเลยตามมาตรา 318 ได้ พิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามมาตรา 319 จำคุก 2 ปีจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์เห็นว่า ฟ้องโจทก์ไม่ได้บรรยายว่าผู้เยาว์เต็มใจหรือไม่เต็มใจซึ่งเป็นข้อสำคัญ จะลงโทษจำเลยตามมาตรา 318 หรือ 319ไม่ได้ พิพากษากลับโจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษตามมาตรา 319ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า แม้โจทก์จะไม่ได้บรรยายในฟ้องว่า ผู้เยาว์เต็มใจหรือไม่ก็ตาม ถือว่าฟ้องของโจทก์สมบูรณ์ตามกฎหมายแล้ว เพราะพอเข้าใจได้ว่าโจทก์ประสงค์จะให้ลงโทษจำเลยตามมาตรา 319 ซึ่งเป็นบทที่มีโทษเบากว่ามาตรา 318พิพากษายกคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ให้ศาลอุทธรณ์พิจารณาข้อเท็จจริงและพิพากษาใหม่ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 977/2514อัยการจังหวัดร้อยเอ็ดโจทก์นายประมวล ภูมิดอนมิ่งจำเลย ป.อ. ม. 318, ม. 319 ป.วิ.อ. ม. 158 (5)ฟ้องว่า จำเลยพรากผู้เยาว์โดยมีเจตนาเพื่อหากำไร แม้ไม่ได้บรรยายไว้ด้วยว่า (จำเลยพราก) โดยผู้เยาว์เต็มใจไปด้วย ก็ถือว่าเป็นฟ้องที่สมบูรณ์ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 319 แล้วโจทก์ฟ้องว่า จำเลยบังอาจพรากนางสาวแต๋ว แย้มใส ซึ่งเป็นหญิงผู้เยาว์อายุ 16 ปี ไปเสียจากนายอ้วน แย้มใส ผู้เป็นบิดาผู้ปกครองนางสาวแต๋ว แย้มใส โดยมีเจตนาเพื่อหากำไรและเพื่อการอนาจาร ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 319จำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นเห็นว่า โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานพรากผู้เยาว์ไปเสียจากบิดามารดาเพื่อการอนาจาร โดยผู้เยาว์เต็มใจไปด้วยตามมาตรา 319 แต่ข้อเท็จจริงได้ความว่า จำเลยพรากผู้เยาว์ไปโดยผู้เยาว์ไม่เต็มใจไปด้วย ซึ่งเป็นกรณีตามมาตรา 318 ศาลก็ลงโทษจำเลยตามมาตรา 318 ได้ พิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามมาตรา 319 จำคุก 2 ปีจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์เห็นว่า ฟ้องโจทก์ไม่ได้บรรยายว่าผู้เยาว์เต็มใจหรือไม่เต็มใจซึ่งเป็นข้อสำคัญ จะลงโทษจำเลยตามมาตรา 318 หรือ 319ไม่ได้ พิพากษากลับโจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษตามมาตรา 319ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า แม้โจทก์จะไม่ได้บรรยายในฟ้องว่า ผู้เยาว์เต็มใจหรือไม่ก็ตาม ถือว่าฟ้องของโจทก์สมบูรณ์ตามกฎหมายแล้ว เพราะพอเข้าใจได้ว่าโจทก์ประสงค์จะให้ลงโทษจำเลยตามมาตรา 319 ซึ่งเป็นบทที่มีโทษเบากว่ามาตรา 318พิพากษายกคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ให้ศาลอุทธรณ์พิจารณาข้อเท็จจริงและพิพากษาใหม่(อุทัย ศุภนิตย์-จินตา บุณยอาคม-เฉลิม ทัตภิรมย์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ