คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2478/2528หลักกฎหมาย: การกระทำที่เจ้าของรวมจะมีความผิดฐานลักทรัพย์ไปจาก เจ้าของรวมคนอื่นนั้นจะต้องได้ความว่าเจ้าของรวมผู้ลักมิได้ครอบครองทรัพย์อยู่ในขณะที่ลักหากแต่ทรัพย์นั้น อยู่ในความครอบครองของเจ้าของรวมคนอื่นและเอาไปจากการ ครอบครองของผู้นั้นโจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 334, 83, 80 ศาลชั้นต้นพิจารณาฟ้องแล้ว พิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 334 บัญญัติว่า"ผู้ใดเอาทรัพย์ของผู้อื่นหรือที่ผู้อื่นเป็นเจ้าของรวมอยู่ด้วยไปโดยทุจริต ผู้นั้นกระทำความผิดฐานลักทรัพย์" การกระทำที่เจ้าของรวมจะมีความผิดฐานลักทรัพย์ไปจากเจ้าของรวมคนอื่นนั้น จะต้องได้ความว่าเจ้าของรวมผู้ลักมิได้ครอบครองทรัพย์อยู่ในขณะที่ลัก หากแต่ทรัพย์นั้นอยู่ในความครอบครองของเจ้าของรวมคนอื่นและเอาไปจากการครอบครองของผู้นั้น คดีนี้โจทก์บรรยายฟ้องสรุปความได้ว่า โจทก์กับจำเลยทั้งสองเป็นหุ้นส่วนในการซื้อไม้เพื่อขายแล้วนำผลกำไรมาแบ่งกัน โดยโจทก์เป็นผู้มีอำนาจดำเนินการซื้อและขายไม้แต่ผู้เดียว ตามคำบรรยายฟ้องของโจทก์ดังกล่าวแสดงว่าทรัพย์ที่โจทก์อ้างว่าจำเลยทั้งสองลักไป โจทก์ซื้อไว้และครอบครองในฐานะที่เป็นหุ้นส่วน ซึ่งจำเลยทั้งสองมีส่วนเป็นเจ้าของรวมในทรัพย์ดังกล่าวนี้การครอบครองของโจทก์จึงเป็นการครอบครองไว้แทนจำเลยทั้งสองซึ่งเป็นเจ้าของรวมถือได้ว่าจำเลยทั้งสองได้ครอบครองทรัพย์นั้นด้วย แม้โจทก์จะบรรยายฟ้องว่าโจทก์เป็นผู้มีอำนาจดำเนินการซื้อและขายไม้แต่ผู้เดียว ก็เป็นเรื่องอำนาจจัดการในกิจการของหุ้นส่วนเท่านั้น คำฟ้องโจทก์จึงไม่พอแสดงให้เห็นว่าโจทก์ครอบครองทรัพย์นั้นแต่ผู้เดียวแล้วจำเลยทั้งสองมาเอาทรัพย์ดังกล่าวไปจากโจทก์ ข้อเท็จจริงตามฟ้องเป็นเรื่องจำเลยทั้งสองกระทำแก่ทรัพย์ที่อยู่ในความครอบครองของตนจึงไม่เป็นความผิดฐานลักทรัพย์ พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2478/2528นาย สมภรณ์ อ่อนสดโจทก์นาย ประยูร วรรณวิโรจน์ กับพวกจำเลย ป.อ. ม. 334การกระทำที่เจ้าของรวมจะมีความผิดฐานลักทรัพย์ไปจาก เจ้าของรวมคนอื่นนั้นจะต้องได้ความว่าเจ้าของรวมผู้ลักมิได้ครอบครองทรัพย์อยู่ในขณะที่ลักหากแต่ทรัพย์นั้น อยู่ในความครอบครองของเจ้าของรวมคนอื่นและเอาไปจากการ ครอบครองของผู้นั้นโจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 334, 83, 80 ศาลชั้นต้นพิจารณาฟ้องแล้ว พิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 334 บัญญัติว่า"ผู้ใดเอาทรัพย์ของผู้อื่นหรือที่ผู้อื่นเป็นเจ้าของรวมอยู่ด้วยไปโดยทุจริต ผู้นั้นกระทำความผิดฐานลักทรัพย์" การกระทำที่เจ้าของรวมจะมีความผิดฐานลักทรัพย์ไปจากเจ้าของรวมคนอื่นนั้น จะต้องได้ความว่าเจ้าของรวมผู้ลักมิได้ครอบครองทรัพย์อยู่ในขณะที่ลัก หากแต่ทรัพย์นั้นอยู่ในความครอบครองของเจ้าของรวมคนอื่นและเอาไปจากการครอบครองของผู้นั้น คดีนี้โจทก์บรรยายฟ้องสรุปความได้ว่า โจทก์กับจำเลยทั้งสองเป็นหุ้นส่วนในการซื้อไม้เพื่อขายแล้วนำผลกำไรมาแบ่งกัน โดยโจทก์เป็นผู้มีอำนาจดำเนินการซื้อและขายไม้แต่ผู้เดียว ตามคำบรรยายฟ้องของโจทก์ดังกล่าวแสดงว่าทรัพย์ที่โจทก์อ้างว่าจำเลยทั้งสองลักไป โจทก์ซื้อไว้และครอบครองในฐานะที่เป็นหุ้นส่วน ซึ่งจำเลยทั้งสองมีส่วนเป็นเจ้าของรวมในทรัพย์ดังกล่าวนี้การครอบครองของโจทก์จึงเป็นการครอบครองไว้แทนจำเลยทั้งสองซึ่งเป็นเจ้าของรวมถือได้ว่าจำเลยทั้งสองได้ครอบครองทรัพย์นั้นด้วย แม้โจทก์จะบรรยายฟ้องว่าโจทก์เป็นผู้มีอำนาจดำเนินการซื้อและขายไม้แต่ผู้เดียว ก็เป็นเรื่องอำนาจจัดการในกิจการของหุ้นส่วนเท่านั้น คำฟ้องโจทก์จึงไม่พอแสดงให้เห็นว่าโจทก์ครอบครองทรัพย์นั้นแต่ผู้เดียวแล้วจำเลยทั้งสองมาเอาทรัพย์ดังกล่าวไปจากโจทก์ ข้อเท็จจริงตามฟ้องเป็นเรื่องจำเลยทั้งสองกระทำแก่ทรัพย์ที่อยู่ในความครอบครองของตนจึงไม่เป็นความผิดฐานลักทรัพย์ พิพากษายืน(อุทิศ บุญชู-ศักดิ์ สนองชาติ-สุรัตน์ ศรีอนุพันธุ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 334, 83, 80 ศาลชั้นต้นพิจารณาฟ้องแล้ว พิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 334 บัญญัติว่า"ผู้ใดเอาทรัพย์ของผู้อื่นหรือที่ผู้อื่นเป็นเจ้าของรวมอยู่ด้วยไปโดยทุจริต ผู้นั้นกระทำความผิดฐานลักทรัพย์" การกระทำที่เจ้าของรวมจะมีความผิดฐานลักทรัพย์ไปจากเจ้าของรวมคนอื่นนั้น จะต้องได้ความว่าเจ้าของรวมผู้ลักมิได้ครอบครองทรัพย์อยู่ในขณะที่ลัก หากแต่ทรัพย์นั้นอยู่ในความครอบครองของเจ้าของรวมคนอื่นและเอาไปจากการครอบครองของผู้นั้น คดีนี้โจทก์บรรยายฟ้องสรุปความได้ว่า โจทก์กับจำเลยทั้งสองเป็นหุ้นส่วนในการซื้อไม้เพื่อขายแล้วนำผลกำไรมาแบ่งกัน โดยโจทก์เป็นผู้มีอำนาจดำเนินการซื้อและขายไม้แต่ผู้เดียว ตามคำบรรยายฟ้องของโจทก์ดังกล่าวแสดงว่าทรัพย์ที่โจทก์อ้างว่าจำเลยทั้งสองลักไป โจทก์ซื้อไว้และครอบครองในฐานะที่เป็นหุ้นส่วน ซึ่งจำเลยทั้งสองมีส่วนเป็นเจ้าของรวมในทรัพย์ดังกล่าวนี้การครอบครองของโจทก์จึงเป็นการครอบครองไว้แทนจำเลยทั้งสองซึ่งเป็นเจ้าของรวมถือได้ว่าจำเลยทั้งสองได้ครอบครองทรัพย์นั้นด้วย แม้โจทก์จะบรรยายฟ้องว่าโจทก์เป็นผู้มีอำนาจดำเนินการซื้อและขายไม้แต่ผู้เดียว ก็เป็นเรื่องอำนาจจัดการในกิจการของหุ้นส่วนเท่านั้น คำฟ้องโจทก์จึงไม่พอแสดงให้เห็นว่าโจทก์ครอบครองทรัพย์นั้นแต่ผู้เดียวแล้วจำเลยทั้งสองมาเอาทรัพย์ดังกล่าวไปจากโจทก์ ข้อเท็จจริงตามฟ้องเป็นเรื่องจำเลยทั้งสองกระทำแก่ทรัพย์ที่อยู่ในความครอบครองของตนจึงไม่เป็นความผิดฐานลักทรัพย์ พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2478/2528นาย สมภรณ์ อ่อนสดโจทก์นาย ประยูร วรรณวิโรจน์ กับพวกจำเลย ป.อ. ม. 334การกระทำที่เจ้าของรวมจะมีความผิดฐานลักทรัพย์ไปจาก เจ้าของรวมคนอื่นนั้นจะต้องได้ความว่าเจ้าของรวมผู้ลักมิได้ครอบครองทรัพย์อยู่ในขณะที่ลักหากแต่ทรัพย์นั้น อยู่ในความครอบครองของเจ้าของรวมคนอื่นและเอาไปจากการ ครอบครองของผู้นั้นโจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 334, 83, 80 ศาลชั้นต้นพิจารณาฟ้องแล้ว พิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 334 บัญญัติว่า"ผู้ใดเอาทรัพย์ของผู้อื่นหรือที่ผู้อื่นเป็นเจ้าของรวมอยู่ด้วยไปโดยทุจริต ผู้นั้นกระทำความผิดฐานลักทรัพย์" การกระทำที่เจ้าของรวมจะมีความผิดฐานลักทรัพย์ไปจากเจ้าของรวมคนอื่นนั้น จะต้องได้ความว่าเจ้าของรวมผู้ลักมิได้ครอบครองทรัพย์อยู่ในขณะที่ลัก หากแต่ทรัพย์นั้นอยู่ในความครอบครองของเจ้าของรวมคนอื่นและเอาไปจากการครอบครองของผู้นั้น คดีนี้โจทก์บรรยายฟ้องสรุปความได้ว่า โจทก์กับจำเลยทั้งสองเป็นหุ้นส่วนในการซื้อไม้เพื่อขายแล้วนำผลกำไรมาแบ่งกัน โดยโจทก์เป็นผู้มีอำนาจดำเนินการซื้อและขายไม้แต่ผู้เดียว ตามคำบรรยายฟ้องของโจทก์ดังกล่าวแสดงว่าทรัพย์ที่โจทก์อ้างว่าจำเลยทั้งสองลักไป โจทก์ซื้อไว้และครอบครองในฐานะที่เป็นหุ้นส่วน ซึ่งจำเลยทั้งสองมีส่วนเป็นเจ้าของรวมในทรัพย์ดังกล่าวนี้การครอบครองของโจทก์จึงเป็นการครอบครองไว้แทนจำเลยทั้งสองซึ่งเป็นเจ้าของรวมถือได้ว่าจำเลยทั้งสองได้ครอบครองทรัพย์นั้นด้วย แม้โจทก์จะบรรยายฟ้องว่าโจทก์เป็นผู้มีอำนาจดำเนินการซื้อและขายไม้แต่ผู้เดียว ก็เป็นเรื่องอำนาจจัดการในกิจการของหุ้นส่วนเท่านั้น คำฟ้องโจทก์จึงไม่พอแสดงให้เห็นว่าโจทก์ครอบครองทรัพย์นั้นแต่ผู้เดียวแล้วจำเลยทั้งสองมาเอาทรัพย์ดังกล่าวไปจากโจทก์ ข้อเท็จจริงตามฟ้องเป็นเรื่องจำเลยทั้งสองกระทำแก่ทรัพย์ที่อยู่ในความครอบครองของตนจึงไม่เป็นความผิดฐานลักทรัพย์ พิพากษายืน(อุทิศ บุญชู-ศักดิ์ สนองชาติ-สุรัตน์ ศรีอนุพันธุ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ