phoneee/thai-legal-corpus huggingface dataset:
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 893/2487หลักกฎหมาย: เข้าไปไนร้านแล้วเอาทรัพย์ไส่กะเป๋าเวลาเขาเหลียวไปทางอื่นพอเขาเห็นร้องขึ้นก็หนีไปดังนี้ไม่เปนวิ่งราวเพราะไม่มีกิรินาฉกฉวย ตามข้อเท็ดจิงที่สาลอุธรน์ฟังมาจะเปนผิดถานลักทรัพย์หรือวิ่งราวทรัพย์ เปนปัญหาข้อกดหมายสาลชั้นต้นลงโทสจำเลยถานวิ่งราว สาลอุธรน์แก้เปนถานลักทรัพย์ โจทดีกา สาลดีกาฟังข้อเท็ดจิงดังที่สาลอุธรน์ฟังมาว่า จำเลยเข้าไปไนร้านผู้เสียหายแล้วเปิดตู้หยิบนาลิกาดู จำเลยบอกไห้ผู้เสียหายหยิบของอื่น พลางชี้มือบอกไห้หยิบ พอผู้เสียหาเหลียวไปตามที่ชี้ จำเลยก็เอานาลิกาที่หยิบดูไส่กะเป๋ากางเกง ผู้เสียหายหันกลับมาเห็นแล้วพูดว่าจำเลยเอานาลิกาไป จำเลยหนีออกนอกร้านผู้เสียหายตามไป สาลดีกาเห็นว่าจะว่าเปนกิริยาฉกฉวยยังไม่ได้ จึงไม่ไช่วิ่งราวทรัพย์จึงพิพากสายืนตามสาลอุธรน์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 893/2487อัยการเลยโจทนายบพิตร ทิพรสจำเลย ป.อ. ม. 288, ม. 297. ป.วิ.อ. ม. 220.เข้าไปไนร้านแล้วเอาทรัพย์ไส่กะเป๋าเวลาเขาเหลียวไปทางอื่นพอเขาเห็นร้องขึ้นก็หนีไปดังนี้ไม่เปนวิ่งราวเพราะไม่มีกิรินาฉกฉวย ตามข้อเท็ดจิงที่สาลอุธรน์ฟังมาจะเปนผิดถานลักทรัพย์หรือวิ่งราวทรัพย์ เปนปัญหาข้อกดหมายสาลชั้นต้นลงโทสจำเลยถานวิ่งราว สาลอุธรน์แก้เปนถานลักทรัพย์ โจทดีกา สาลดีกาฟังข้อเท็ดจิงดังที่สาลอุธรน์ฟังมาว่า จำเลยเข้าไปไนร้านผู้เสียหายแล้วเปิดตู้หยิบนาลิกาดู จำเลยบอกไห้ผู้เสียหายหยิบของอื่น พลางชี้มือบอกไห้หยิบ พอผู้เสียหาเหลียวไปตามที่ชี้ จำเลยก็เอานาลิกาที่หยิบดูไส่กะเป๋ากางเกง ผู้เสียหายหันกลับมาเห็นแล้วพูดว่าจำเลยเอานาลิกาไป จำเลยหนีออกนอกร้านผู้เสียหายตามไป สาลดีกาเห็นว่าจะว่าเปนกิริยาฉกฉวยยังไม่ได้ จึงไม่ไช่วิ่งราวทรัพย์จึงพิพากสายืนตามสาลอุธรน์(จำรูญ โปษยานนท์-คง อิสรภักดี-ย.เลขวนิชธัมวิทักส์.)นายประเสิด นิพัฒกุล - นายจิตร จุนนานนท์ - แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: สาลชั้นต้นลงโทสจำเลยถานวิ่งราว สาลอุธรน์แก้เปนถานลักทรัพย์ โจทดีกา สาลดีกาฟังข้อเท็ดจิงดังที่สาลอุธรน์ฟังมาว่า จำเลยเข้าไปไนร้านผู้เสียหายแล้วเปิดตู้หยิบนาลิกาดู จำเลยบอกไห้ผู้เสียหายหยิบของอื่น พลางชี้มือบอกไห้หยิบ พอผู้เสียหาเหลียวไปตามที่ชี้ จำเลยก็เอานาลิกาที่หยิบดูไส่กะเป๋ากางเกง ผู้เสียหายหันกลับมาเห็นแล้วพูดว่าจำเลยเอานาลิกาไป จำเลยหนีออกนอกร้านผู้เสียหายตามไป สาลดีกาเห็นว่าจะว่าเปนกิริยาฉกฉวยยังไม่ได้ จึงไม่ไช่วิ่งราวทรัพย์จึงพิพากสายืนตามสาลอุธรน์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 893/2487อัยการเลยโจทนายบพิตร ทิพรสจำเลย ป.อ. ม. 288, ม. 297. ป.วิ.อ. ม. 220.เข้าไปไนร้านแล้วเอาทรัพย์ไส่กะเป๋าเวลาเขาเหลียวไปทางอื่นพอเขาเห็นร้องขึ้นก็หนีไปดังนี้ไม่เปนวิ่งราวเพราะไม่มีกิรินาฉกฉวย ตามข้อเท็ดจิงที่สาลอุธรน์ฟังมาจะเปนผิดถานลักทรัพย์หรือวิ่งราวทรัพย์ เปนปัญหาข้อกดหมายสาลชั้นต้นลงโทสจำเลยถานวิ่งราว สาลอุธรน์แก้เปนถานลักทรัพย์ โจทดีกา สาลดีกาฟังข้อเท็ดจิงดังที่สาลอุธรน์ฟังมาว่า จำเลยเข้าไปไนร้านผู้เสียหายแล้วเปิดตู้หยิบนาลิกาดู จำเลยบอกไห้ผู้เสียหายหยิบของอื่น พลางชี้มือบอกไห้หยิบ พอผู้เสียหาเหลียวไปตามที่ชี้ จำเลยก็เอานาลิกาที่หยิบดูไส่กะเป๋ากางเกง ผู้เสียหายหันกลับมาเห็นแล้วพูดว่าจำเลยเอานาลิกาไป จำเลยหนีออกนอกร้านผู้เสียหายตามไป สาลดีกาเห็นว่าจะว่าเปนกิริยาฉกฉวยยังไม่ได้ จึงไม่ไช่วิ่งราวทรัพย์จึงพิพากสายืนตามสาลอุธรน์(จำรูญ โปษยานนท์-คง อิสรภักดี-ย.เลขวนิชธัมวิทักส์.)นายประเสิด นิพัฒกุล - นายจิตร จุนนานนท์ - แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศคณะกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกประกาศคณะกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกประจำจังหวัดนครนายกฉบับที่๑๙ (พ.ศ. ๒๕๔๙)เรื่องกำหนดเส้นทางสำหรับการขนส่งประจำทางด้วยรถโดยสาร[๑] ด้วยคณะกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกประจำจังหวัดนครนายกได้พิจารณาเห็นสมควร กำหนดเส้นทางสำหรับการขนส่งประจำทางด้วยรถโดยสารขึ้นเพื่อเป็นการอำนวยความสะดวกในการเดินทางให้แก่ประชาชนต่อไปฉะนั้น อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๒๐ (๑)แห่งพระราชบัญญัติการขนส่งทางบก พ.ศ. ๒๕๒๒ประกอบกับมติคณะกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกประจำจังหวัดนครนายกในการประชุมครั้งที่ ๑/๒๕๔๙ เมื่อวันที่ ๒๐ เมษายน ๒๕๔๙และได้รับอนุมัติจากคณะกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกกลาง ในการประชุมครั้งที่ ๘/๒๕๔๙เมื่อวันที่ ๔ เมษายน ๒๕๔๙ จึงให้กำหนดเส้นทางสำหรับการขนส่งประจำทางด้วยรถโดยสารหมวด ๑ จังหวัดนครนายก สายที่ ๑ สถานีขนส่งผู้โดยสารจังหวัดนครนายก-รอบเมืองนครนายกโดยให้ใช้รายละเอียดเส้นทางดังนี้ คือสายที่ ๑สถานีขนส่งผู้โดยสารจังหวัดนครนายก-รอบเมืองนครนายกเที่ยววนซ้ายเริ่มต้นจากสถานีขนส่งผู้โดยสารจังหวัดนครนายก ไปตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๓๓(ถนนสุวรรณศร) ถึงวงเวียนธรรมศาสตร์ ๕๐ ปี ไปตามถนนเสนาพินิจ ถนนพาณิชย์เจริญ แยกซ้ายไปตามถนนชลประสิทธิ์ตรงไปตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๓๒๓๙ แยกซ้ายไปตามถนนอุดมธานี ตรงไปตามถนน ๕ ธันวาแยกซ้ายไปตามถนนท่าข่อย แยกซ้ายไปตามถนนบ้านใหญ่ แยกซ้ายไปตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข๓๓ (สุวรรณศร) แยกขวาไปตามถนนศรีเมือง แยกขวาไปตามถนนไชยพันธ์ ถึงโรงพยาบาลนครนายกแยกซ้ายไปตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๓๓ (สุวรรณศร)ไปสุดเส้นทาง ณ สถานีขนส่งผู้โดยสารจังหวัดนครนายกเที่ยววนขวาเริ่มต้นจากสถานีขนส่งผู้โดยสารจังหวัดนครนายก ไปตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๓๓(ถนนสุวรรณศร) ถึงโรงพยาบาลนครนายก แยกขวาไปตามถนนไชยพันธ์ แล้วไปตามแนวเส้นทางเดิมไปสุดเส้นทาง ณ สถานีขนส่งผู้โดยสารจังหวัดนครนายกประกาศณ วันที่ ๒๔ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๔๙ปานชัยบวรรัตนปราณผู้ว่าราชการจังหวัดนครนายกประธานกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกประจำจังหวัดนครนายกโสรศ/ผู้จัดทำ๓พฤศจิกายน ๒๕๔๙[๑] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม๑๒๓/ตอนที่ ๑๑๔ ง/หน้า ๕๗/๒๖ ตุลาคม ๒๕๔๙
พระราชกฤษฎีกาพระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในท้องที่ตำบลบ้านดง และตำบลแม่เมาะอำเภอแม่เมาะจังหวัดลำปางให้เป็นเขตปฏิรูปที่ดินพ.ศ. ๒๕๕๔ ภูมิพลอดุลยเดชป.ร.ให้ไว้ ณวันที่ ๑๙ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๕๔เป็นปีที่ ๖๖ในรัชกาลปัจจุบันพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯให้ประกาศว่าโดยที่เป็นการสมควรกำหนดเขตที่ดิน ในท้องที่ตำบลบ้านดงและตำบลแม่เมาะ อำเภอแม่เมาะ จังหวัดลำปาง ให้เป็นเขตปฏิรูปที่ดินอาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๘๗ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยและมาตรา ๒๕ วรรคหนึ่ง แห่งพระราชบัญญัติการปฏิรูปที่ดินเพื่อเกษตรกรรม พ.ศ. ๒๕๑๘อันเป็นกฎหมายที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคลซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๔๑ มาตรา ๔๒ และมาตรา ๔๓ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยบัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้มาตรา ๑ พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่าพระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดิน ในท้องที่ตำบลบ้านดง และตำบลแม่เมาะอำเภอแม่เมาะ จังหวัดลำปาง ให้เป็นเขตปฏิรูปที่ดิน พ.ศ. ๒๕๕๔มาตรา ๒[๑] พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา ๓ ให้ที่ดินในท้องที่ตำบลบ้านดงและตำบลแม่เมาะ อำเภอแม่เมาะ จังหวัดลำปาง ภายในแนวเขตตามแผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกานี้เป็นเขตปฏิรูปที่ดินมาตรา ๔ ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้ผู้รับสนองพระบรมราชโองการยิ่งลักษณ์ชินวัตรนายกรัฐมนตรี[เอกสารแนบท้าย]๑. แผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในท้องที่ตำบลบ้านดง และตำบลแม่เมาะ อำเภอแม่เมาะ จังหวัดลำปางให้เป็นเขตปฏิรูปที่ดิน พ.ศ. ๒๕๕๔(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)หมายเหตุ:- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือ เนื่องจากในท้องที่ตำบลบ้านดงและตำบลแม่เมาะ อำเภอแม่เมาะ จังหวัดลำปางมีเกษตรกรผู้ไม่มีที่ดินประกอบเกษตรกรรมเป็นของตนเอง หรือมีที่ดินเล็กน้อยไม่เพียงพอแก่การครองชีพหรือต้องเช่าที่ดินของผู้อื่นประกอบเกษตรกรรมอยู่เป็นจำนวนมากและโดยที่คณะรัฐมนตรีมีมติให้ดำเนินการปฏิรูปที่ดินเพื่อเกษตรกรรมในที่ดินเขตป่าสงวนแห่งชาติป่าแม่เมาะในส่วนที่มีสภาพเป็นป่าเสื่อมโทรมแล้ว สมควรกำหนดเขตที่ดินในท้องที่ดังกล่าวให้เป็นเขตปฏิรูปที่ดิน จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้ปริยานุช/ผู้จัดทำ๙ มกราคม ๒๕๕๕ณัฐพร/ผู้ตรวจ๙ มกราคม ๒๕๕๕[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๒๘/ตอนที่ ๙๕ ก/หน้า ๗/๒๘ ธันวาคม ๒๕๕๔
ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรีประกาศสำนักนายกรัฐมนตรีเรื่อง การกำหนดให้การเวนคืนอสังหาริมทรัพย์ในท้องที่ตำบลพระซองอำเภอนาแก และตำบลโคกหินแฮ่ อำเภอเรณูนคร จังหวัดนครพนมเป็นกรณีที่มีความจำเป็นโดยเร่งด่วน[๑] ตามที่ได้ประกาศใช้บังคับพระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืนในท้องที่ตำบลพระซองอำเภอนาแก และตำบลโคกหินแฮ่ อำเภอเรณูนคร จังหวัดนครพนม พ.ศ. ๒๕๔๕ เพื่อก่อสร้างประตูระบายน้ำบ้านนาบัวตามโครงการพัฒนาลุ่มน้ำก่ำอันเนื่องมาจากพระราชดำริ แล้ว นั้นอธิบดีกรมชลประทานผู้เป็นเจ้าหน้าที่เวนคืนตามพระราชกฤษฎีกาดังกล่าวได้พิจารณาแล้วเห็นว่าการสร้างประตูระบายน้ำบ้านนาบัวดังกล่าวเป็นกรณีที่มีความจำเป็นโดยเร่งด่วนเพื่อช่วยแก้ปัญหาความเดือดร้อนของราษฎรที่อาศัยในบริเวณสองฝั่งลำน้ำบังในจังหวัดนครพนมที่มีน้ำท่วมพื้นที่เพาะปลูกเกิดความเสียหายในฤดูฝนเป็นประจำทุกปีและจะขาดแคลนน้ำทำการเกษตร รวมทั้งอุปโภคบริโภคในฤดูแล้งซึ่งหากการเวนคืนเนิ่นช้าไปจะเป็นอุปสรรคอย่างมากแก่การพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมดังนั้นอาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๑ วรรคหนึ่ง แห่งพระราชบัญญัติการชลประทานหลวงพุทธศักราช ๒๔๘๕ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติการชลประทานหลวง (ฉบับที่ ๕)พ.ศ. ๒๕๓๐อันเป็นพระราชบัญญัติที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคลซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๓๑ มาตรา ๓๕ มาตรา ๓๖ มาตรา ๔๘ มาตรา ๔๙ และมาตรา ๕๐ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย บัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมายประกอบกับมาตรา๑๓ วรรคหนึ่ง แห่งพระราชบัญญัติว่าด้วยการเวนคืนอสังหาริมทรัพย์ พ.ศ. ๒๕๓๐อันเป็นพระราชบัญญัติที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคลซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๓๕ มาตรา ๔๘ และมาตรา ๔๙ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยบัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมายคณะรัฐมนตรีโดยมติเมื่อวันที่ ๗ มกราคม พ.ศ. ๒๕๔๖ จึงกำหนดให้การเวนคืนอสังหาริมทรัพย์ในท้องที่ตำบลพระซอง อำเภอนาแกและตำบลโคกหินแฮ่ อำเภอเรณูนคร จังหวัดนครพนมตามพระราชกฤษฎีกากำหนเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืน ในท้องที่ตำบลพระซองอำเภอนาแก และตำบลโคกหินแฮ่ อำเภอเรณูนคร จังหวัดนครพนม พ.ศ.๒๕๔๕ เป็นกรณีที่มีความจำเป็นโดยเร่งด่วนเพื่อให้เจ้าหน้าที่หรือผู้ซึ่งได้รับมอบหมายจากเจ้าหน้าที่มีอำนาจเข้าครอบครองหรือใช้อสังหาริมทรัพย์นั้นตามพระราชบัญญัติว่าด้วยการเวนคืนอสังหาริมทรัพย์พ.ศ. ๒๕๓๐ ได้ประกาศ ณวันที่ ๓ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๔๖พันตำรวจโททักษิณ ชินวัตรนายกรัฐมนตรีวิมล/ปรับปรุง๒๘ ตุลาคม ๒๕๕๗[๑]ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๐/ตอนพิเศษ ๑๔ ง/หน้า ๓/๕ กุมภาพันธ์ ๒๕๔๖
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 304/2469หลักกฎหมาย: ขัดคำสั่ง รัชชูปการโจทย์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามมาตรา ๓๓๔ ข้อ ๒ พิจารณา ได้ความว่าจำเลยไม่ได้เสียเงินรัชชูปการมา ๓ ปีแล้ว ในวันโจทย์หาเจ้าพนักงานออกตรวจท้องที่ พบจำเลยจึงสั่งให้จำเลยไปอำเภอ จำเลยตอบว่าถึงไปก็ไม่มีเงินเสีย จำเลยจึงไม่ไปอำเภอ ศาลจังหวัดเชียงใหม่และศาลอุทธรณ์ตัดสินยกฟ้อง โจทย์ฎีกาเปนข้อกฎหมาย ศาลฎีกาตัดสินลงโทษจำเลยตามมาตรา ๓๓๔ ข้อ ๒ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 304/2469อัยการเชียงใหม่โจทก์นายคำ พันธสาสล. ป.อ. ขัดคำสั่ง รัชชูปการโจทย์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามมาตรา ๓๓๔ ข้อ ๒ พิจารณา ได้ความว่าจำเลยไม่ได้เสียเงินรัชชูปการมา ๓ ปีแล้ว ในวันโจทย์หาเจ้าพนักงานออกตรวจท้องที่ พบจำเลยจึงสั่งให้จำเลยไปอำเภอ จำเลยตอบว่าถึงไปก็ไม่มีเงินเสีย จำเลยจึงไม่ไปอำเภอ ศาลจังหวัดเชียงใหม่และศาลอุทธรณ์ตัดสินยกฟ้อง โจทย์ฎีกาเปนข้อกฎหมาย ศาลฎีกาตัดสินลงโทษจำเลยตามมาตรา ๓๓๔ ข้อ ๒(หริศ-นรเนติ-พิจาร)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทย์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามมาตรา ๓๓๔ ข้อ ๒ พิจารณา ได้ความว่าจำเลยไม่ได้เสียเงินรัชชูปการมา ๓ ปีแล้ว ในวันโจทย์หาเจ้าพนักงานออกตรวจท้องที่ พบจำเลยจึงสั่งให้จำเลยไปอำเภอ จำเลยตอบว่าถึงไปก็ไม่มีเงินเสีย จำเลยจึงไม่ไปอำเภอ ศาลจังหวัดเชียงใหม่และศาลอุทธรณ์ตัดสินยกฟ้อง โจทย์ฎีกาเปนข้อกฎหมาย ศาลฎีกาตัดสินลงโทษจำเลยตามมาตรา ๓๓๔ ข้อ ๒ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 304/2469อัยการเชียงใหม่โจทก์นายคำ พันธสาสล. ป.อ. ขัดคำสั่ง รัชชูปการโจทย์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามมาตรา ๓๓๔ ข้อ ๒ พิจารณา ได้ความว่าจำเลยไม่ได้เสียเงินรัชชูปการมา ๓ ปีแล้ว ในวันโจทย์หาเจ้าพนักงานออกตรวจท้องที่ พบจำเลยจึงสั่งให้จำเลยไปอำเภอ จำเลยตอบว่าถึงไปก็ไม่มีเงินเสีย จำเลยจึงไม่ไปอำเภอ ศาลจังหวัดเชียงใหม่และศาลอุทธรณ์ตัดสินยกฟ้อง โจทย์ฎีกาเปนข้อกฎหมาย ศาลฎีกาตัดสินลงโทษจำเลยตามมาตรา ๓๓๔ ข้อ ๒(หริศ-นรเนติ-พิจาร)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศกระทรวงมหาดไทยเรื่อง การเปิดจุดผ่านแดนชั่วคราวเพื่อดําเนินการตามโครงการก่อสร้างสะพานข้ามแม่น้ําโก-ลก ที่ บูเก๊ะตา-------------------------------------------------------- ด้วยรัฐบาลแห่งราชอาณาจักรไทยกับรัฐบาลแห่งประเทศมาเลเซีย ได้มีความตกลงว่าด้วยการก่อสร้างสะพานข้ามแม่น้ําโก-ลก ที่บูเก๊ะตา ซึ่งลงนาม เมื่อวันที่ 14 ตุลาคม 2547 กําหนดให้มีความร่วมมือในการก่อสร้างสะพานข้ามแม่น้ําโก-ลก เชื่อมระหว่างพื้นที่บ้านบูเก๊ะตา อําเภอแว้ง จังหวัดนราธิวาส กับบ้านบูเก๊ะบุหงา รัฐกลันตัน ประเทศมาเลเซีย เพื่ออํานวยความสะดวกในการก่อสร้างสะพานข้ามแม่น้ําโก-ลก ดังกล่าว ให้สามารถดําเนินการไปด้วยความเรียบร้อย และให้การปฏิบัติเป็นไปโดยถูกต้องตามกฎหมาย และระเบียบของทางราชการ อาศัยอํานาจตามมาตรา 11 และมาตรา 23 แห่งพระราชบัญญัติคนเข้าเมือง พ.ศ. 2522 รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย จึงประกาศเปิดจุดผ่านแดนชั่วคราว ณ บริเวณพื้นที่ก่อสร้างสะพานข้ามแม่น้ําโก-ลก ที่บ้านบูเก๊ะตา อําเภอแว้ง จังหวัดนราธิวาส ตรงข้ามบ้านบูเก๊ะ บุหงา รัฐกลันตัน ประเทศมาเลเซีย สําหรับให้บุคคล เจ้าหน้าที่ เครื่องจักร วัสดุอุปกรณ์ รวมทั้งพาหนะที่เกี่ยวข้อง ผ่านเข้า - ออกเขตก่อสร้างสะพานข้ามแม่น้ําโก-ลกฯ ดังกล่าว แต่ไม่รวมถึงการสัญจรไปมา ของบุคคลหรือพาหนะอื่น ที่ไม่มีหน้าที่เกี่ยวข้องกับการก่อสร้างสะพานฯ ทั้งนี้ การกําหนดพื้นที่เขตก่อสร้างและพิธีการต่างๆ ที่เกี่ยวข้องในการผ่านเข้า - ออก เขตก่อสร้าง ให้เป็นไปตามข้อปฏิบัติว่าด้วยเขตก่อสร้าง (Free Construction Zone) ภายใต้ความตกลงระหว่างรัฐบาลแห่งราชอาณาจักรไทยกับรัฐบาลแห่งประเทศมาเลเซีย ว่าด้วยการก่อสร้างสะพานข้ามแม่น้ําโก-ลก ที่บูเก๊ะตา ลงวันที่ 14 ตุลาคม 2547 ให้ส่วนราชการที่เกี่ยวข้องเข้มงวดกวดขันในเรื่องการรักษาความปลอดภัยในพื้นที่ก่อสร้างและบริเวณใกล้เคียง และรวมไปถึงการเข้มงวดกวดขันในเรื่องการลักลอบยาเสพติด อาวุธสงครามและสิ่งผิดกฎหมายอื่นๆ ตลอดจนควบคุมดูแลการปฏิบัติงานในการก่อสร้างสะพานฯ ให้เป็นไปตามกฎหมายและระเบียบที่เกี่ยวข้องด้วย เมื่อการก่อสร้างสะพานแล้วเสร็จให้ปิดจุดผ่านแดนชั่วคราวดังกล่าว ทั้งนี้ ตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2550 เป็นต้นไปผู้มีอํานาจลงนาม - ประกาศ ณ วันที่ 28 ธันวาคม พ.ศ. 2549 อารีย์ วงศ์อารยะรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 911/2464หลักกฎหมาย: ยิงคนโดยซึ่งหน้าถึงแก่ความตาย ลงโทษ ประหารชีวิต ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 911/2464 ป.อ. ม. 249ยิงคนโดยซึ่งหน้าถึงแก่ความตาย ลงโทษ ประหารชีวิต()แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ยิงคนโดยซึ่งหน้าถึงแก่ความตาย ลงโทษ ประหารชีวิต ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 911/2464 ป.อ. ม. 249ยิงคนโดยซึ่งหน้าถึงแก่ความตาย ลงโทษ ประหารชีวิต()แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
พระราชกฤษฎีกาพระราชกฤษฎีกาให้ใช้พระราชบัญญัติคันและคูน้ำพ.ศ. ๒๕๐๕บังคับในท้องที่อำเภอจอมพระจังหวัดสุรินทร์พ.ศ.๒๕๕๒ ภูมิพลอดุลยเดชป.ร.ให้ไว้ณ วันที่ ๑๓ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๕๒เป็นปีที่๖๔ ในรัชกาลปัจจุบันพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชมีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่าโดยที่เป็นการสมควรให้ใช้พระราชบัญญัติคันและคูน้ำพ.ศ. ๒๕๐๕ บังคับในท้องที่อำเภอจอมพระ จังหวัดสุรินทร์อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๘๗ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย และมาตรา ๒ แห่งพระราชบัญญัติคันและคูน้ำ พ.ศ.๒๕๐๕ อันเป็นกฎหมายที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคลซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๔๑ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยบัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้มาตรา ๑พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า พระราชกฤษฎีกาให้ใช้พระราชบัญญัติคันและคูน้ำพ.ศ. ๒๕๐๕ บังคับในท้องที่อำเภอจอมพระ จังหวัดสุรินทร์ พ.ศ. ๒๕๕๒มาตรา ๒[๑]พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา ๓ให้ใช้พระราชบัญญัติคันและคูน้ำ พ.ศ.๒๕๐๕ บังคับในท้องที่อำเภอจอมพระ จังหวัดสุรินทร์ภายในแนวเขตตามแผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกานี้มาตรา ๔ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์รักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้ผู้รับสนองพระบรมราชโองการอภิสิทธิ์เวชชาชีวะนายกรัฐมนตรี[เอกสารแนบท้าย]๑.แผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกาให้ใช้พระราชบัญญัติคันและคูน้ำ พ.ศ. ๒๕๐๕บังคับในท้องที่อำเภอจอมพระ จังหวัดสุรินทร์ พ.ศ. ๒๕๕๒(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)หมายเหตุ:- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือเนื่องจากกรมชลประทานได้ดำเนินการขุดคลองส่งน้ำสายใหญ่ คลองซอย สร้างประตูระบายน้ำและท่อส่งน้ำในเขตโครงการอ่างเก็บน้ำห้วยระหาร ในท้องที่อำเภอจอมพระจังหวัดสุรินทร์ เสร็จแล้วแต่ยังขาดคันและคูน้ำสำหรับส่งน้ำจากทางน้ำชลประทานไปใช้ในการเพาะปลูกสมควรให้ใช้พระราชบัญญัติคันและคูน้ำ พ.ศ. ๒๕๐๕ บังคับในท้องที่ดังกล่าวเพื่อให้มีการจัดทำคันและคูน้ำอันจะเป็นประโยชน์ในการเกษตรและทำให้การใช้น้ำเป็นไปโดยประหยัด จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้ปริยานุช/ผู้จัดทำ๒กันยายน ๒๕๕๒[๑]ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๖/ตอนที่ ๖๒ ก/หน้า ๑๖/๓๑ สิงหาคม ๒๕๕๒
ประกาศกรมทรัพยากรธรณีประกาศกรมทรัพยากรธรณีเรื่องให้ซากดึกดำบรรพ์เป็นซากดึกดำบรรพ์ที่ขึ้นทะเบียน ๙๖๐๐๐๑๖๕๕๒อาศัยอำนาจตามความในมาตรา๒๖ วรรคหนึ่ง แห่งพระราชบัญญัติคุ้มครองซากดึกดำบรรพ์ พ.ศ. ๒๕๕๑ และข้อ ๔ (๒)แห่งประกาศคณะกรรมการคุ้มครองซากดึกดำบรรพ์ เรื่อง หลักเกณฑ์การประกาศเป็นแหล่งซากดึกดำบรรพ์ที่ขึ้นทะเบียนและเป็นซากดึกดำบรรพ์ที่ขึ้นทะเบียนพ.ศ. ๒๕๕๒ อธิบดีกรมทรัพยากรธรณีโดยความเห็นชอบของคณะกรรมการคุ้มครองซากดึกดำบรรพ์ กำหนดให้ซากดึกดำบรรพ์ รหัสประจำซากดึกดำบรรพ์ THF ชื่อซากดึกดำบรรพ์ สยามมาเมียนาคา (Siamamia naga) สกุล/ประเภท สัตว์มีกระดูกสันหลัง หน่วยหิน กลุ่มหินโคราชหมวดหินเสาขัว อายุ ครีเทเชียสตอนต้นประมาณ ๑๓๐ ล้านปี ลักษณะรูปพรรณ สัณฐาน กระดูกขากรรไกรด้านบนพรีแมกซิลลาข้างขวา(Isolated right premaxilla) ขนาด กว้าง๐.๗ ซม. ยาว ๒.๒ ซม. สูง ๑.๕ ซม. น้ำหนัก ๑.๐๒กรัม สถานที่ที่พบ ภูพอก ตำบล กกปลาซิว อำเภอ ภูพาน จังหวัด สกลนคร ชื่อผู้ค้นพบ นายวราวุธสุธีธร และคณะ วันเดือนปีที่พบ ๒๖ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๔๓ เจ้าของ/หรือผู้ครอบครอง กรมทรัพยากรธรณีเก็บรักษาไว้ที่พิพิธภัณฑ์สิรินธร จังหวัดกาฬสินธุ์ ตามรูปถ่ายแนบท้ายประกาศนี้เป็นซากดึกดำบรรพ์ที่ขึ้นทะเบียนทั้งนี้ตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป[๑]ประกาศ ณ วันที่ ๖สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๕๖ปราณีต ร้อยบางอธิบดีกรมทรัพยากรธรณี[เอกสารแนบท้าย]๑.รูปถ่ายซากดึกดำบรรพ์ รหัสประจำซากดึกดำบรรพ์ THF ๒๕๕๖ ๑ ๐๐๐๖๙(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)ปริยานุช/ผู้จัดทำ๒๕ กันยายน ๒๕๕๖โชติกานต์/ผู้ตรวจ๗ ตุลาคม ๒๕๕๖[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๓๐/ตอนพิเศษ ๑๒๑ ง/หน้า ๓๑/๑๙ กันยายน ๒๕๕๖
ประกาศกรมสรรพสามิตประกาศกรมสรรพสามิตเรื่อง วิธีการและเงื่อนไขว่าด้วยการอนุญาตให้นำเครื่องหมายแสดงการเสียภาษีจดทะเบียนเข้ามาในราชอาณาจักร----------------------- อาศัยอำนาจตามความในมาตรา๗๑ แห่งพระราชบัญญัติภาษีสรรพสามิต พ.ศ. ๒๕๒๗ อธิบดีกรมสรรพสามิตกำหนดวิธีการและเงื่อนไขไว้ดังต่อไปนี้ ข้อ ๑ผู้ขออนุญาตนำเครื่องหมายแสดงการเสียภาษีจดทะเบียน เข้ามาในราชอาณาจักรต้องเป็นผู้ประกอบอุตสาหกรรม ข้อ ๒เครื่องหมายแสดงการเสียภาษีจดทะเบียนตามข้อ ๑ ต้องเป็นเครื่องหมายที่ผู้ขออนุญาต ได้จดทะเบียนไว้กับกรมสรรพสามิตแล้ว ข้อ ๓ให้ผู้ขออนุญาต ยื่นคำขออนุญาตตามแบบ ภษ. ๐๑-๒๒ พร้อมด้วยเอกสารที่เกี่ยวข้องกับการติดต่อสั่งซื้อเครื่องหมายแสดงการเสียภาษีจดทะเบียนนั้น เมื่ออธิบดีพิจารณาแล้วเห็นควรอนุญาตจะออกหนังสืออนุญาตให้ตามแบบที่อธิบดีกำหนด ข้อ ๔ผู้ได้รับอนุญาต จะนำเครื่องหมายแสดงการเสียภาษีจดทะเบียนออกจากด่านศุลกากรได้โดยต้องชำระภาษีให้เรียบร้อยและจะต้องให้เจ้าพนักงานสรรพสามิตหรือพนักงานเจ้าหน้าที่ตรวจสอบและอนุญาตก่อน ข้อ ๕การนำเครื่องหมายแสดงการเสียภาษีจดทะเบียน ออกจากด่านศุลกากรไปไว้ ณ สถานที่เก็บในโรงอุตสาหกรรมต้องอยู่ภายใต้การควบคุมของเจ้าพนักงานสรรพสามิต ข้อ ๖การเก็บรักษา เครื่องหมายแสดงการเสียภาษีจดทะเบียน ที่นำเข้ามาในราชอาณาจักร ให้ผู้ขออนุญาตนำไปเก็บรักษาไว้ ณสถานที่เก็บในโรงอุตสาหกรรม ที่ได้รับอนุญาตจากอธิบดี และอยู่ภายใต้การควบคุมของเจ้าพนักงานสรรพสามิต ประกาศณ วันที่ ๑๙ พฤศจิกายน ๒๕๒๗ อรัญ ธรรมโน อธิบดีกรมสรรพสามิต[รก.๒๕๒๗/๑๖๙/๒๓พ/๑๙ พฤศจิกายน ๒๕๒๗] พุทธชาด/พิมพ์ ๒๔/๐๙/๔๕ A+B(C )
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 63718หลักกฎหมาย: ศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า จำเลยเบิกความต่อศาลโดยสุจริต การกระทำของจำเลยจึงขาดเจตนาไม่เป็นความผิด ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า จำเลยเบิกความตามสามัญสำนึกขาดเจตนา ถือไม่ได้ว่าจำเลยกระทำผิด พิพากษายกฟ้องโจทก์ต้องกันมาโจทก์จึงต้องห้ามมิให้ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 735/2523หลวงสารนัยประสาสน์ กับพวกโจทก์นายสุวิชา สิงหเสมานนท์จำเลย ป.วิ.อ. ม. 220ศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า จำเลยเบิกความต่อศาลโดยสุจริต การกระทำของจำเลยจึงขาดเจตนาไม่เป็นความผิด ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า จำเลยเบิกความตามสามัญสำนึกขาดเจตนา ถือไม่ได้ว่าจำเลยกระทำผิด พิพากษายกฟ้องโจทก์ต้องกันมาโจทก์จึงต้องห้ามมิให้ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง(ชลูตม์ สวัสดิทัต-สนิท อังศุสิงห์-วัฒน์ ผดุงจิตร)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 735/2523หลวงสารนัยประสาสน์ กับพวกโจทก์นายสุวิชา สิงหเสมานนท์จำเลย ป.วิ.อ. ม. 220ศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า จำเลยเบิกความต่อศาลโดยสุจริต การกระทำของจำเลยจึงขาดเจตนาไม่เป็นความผิด ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า จำเลยเบิกความตามสามัญสำนึกขาดเจตนา ถือไม่ได้ว่าจำเลยกระทำผิด พิพากษายกฟ้องโจทก์ต้องกันมาโจทก์จึงต้องห้ามมิให้ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง(ชลูตม์ สวัสดิทัต-สนิท อังศุสิงห์-วัฒน์ ผดุงจิตร)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 62692หลักกฎหมาย: โจทก์แต่ละคนต่างใช้สิทธิเฉพาะตัว แม้จะฟ้องรวมกันมาก็ต้องถือทุนทรัพย์ของโจทก์แต่ละคนแยกกัน เมื่อค่าเสียหายที่โจทก์ที่ 2 และที่ 3 เรียกร้องคนละจำนวนไม่เกินห้าหมื่นบาท จึงฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงไม่ได้ ส่วนค่าเสียหายที่โจทก์ที่ 4 เรียกร้องมีจำนวนเกินห้าหมื่นบาทจึงฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงได้ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 556/2527นายยงยุทธ ไตรสุทธิ์ กับพวกโจทก์นายสมบูรณ์ รวงผึ้ง กับพวกจำเลย ป.วิ.พ. ม. 248โจทก์แต่ละคนต่างใช้สิทธิเฉพาะตัว แม้จะฟ้องรวมกันมาก็ต้องถือทุนทรัพย์ของโจทก์แต่ละคนแยกกัน เมื่อค่าเสียหายที่โจทก์ที่ 2 และที่ 3 เรียกร้องคนละจำนวนไม่เกินห้าหมื่นบาท จึงฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงไม่ได้ ส่วนค่าเสียหายที่โจทก์ที่ 4 เรียกร้องมีจำนวนเกินห้าหมื่นบาทจึงฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงได้(ดำรง อุณหวัฒน์-ชลูตม์ สวัสดิทัต-สุรัช รัตนอุดม)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 556/2527นายยงยุทธ ไตรสุทธิ์ กับพวกโจทก์นายสมบูรณ์ รวงผึ้ง กับพวกจำเลย ป.วิ.พ. ม. 248โจทก์แต่ละคนต่างใช้สิทธิเฉพาะตัว แม้จะฟ้องรวมกันมาก็ต้องถือทุนทรัพย์ของโจทก์แต่ละคนแยกกัน เมื่อค่าเสียหายที่โจทก์ที่ 2 และที่ 3 เรียกร้องคนละจำนวนไม่เกินห้าหมื่นบาท จึงฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงไม่ได้ ส่วนค่าเสียหายที่โจทก์ที่ 4 เรียกร้องมีจำนวนเกินห้าหมื่นบาทจึงฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงได้(ดำรง อุณหวัฒน์-ชลูตม์ สวัสดิทัต-สุรัช รัตนอุดม)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
พระราชกฤษฎีกาพระราชกฤษฎีกาให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมอาคารพ.ศ. ๒๕๒๒บังคับในเขตสุขาภิบาลบ้านตากอำเภอบ้านตาก จังหวัดตากพ.ศ.๒๕๓๐ ภูมิพลอดุลยเดชป.ร.ให้ไว้ณ วันที่ ๗ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๓๐เป็นปีที่๔๒ ในรัชกาลปัจจุบันพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชมีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่าโดยที่เป็นการสมควรให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมอาคารพ.ศ. ๒๕๒๒ บังคับในเขตสุขาภิบาลบ้านตาก อำเภอบ้านตาก จังหวัดตากอาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๕๙ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย และมาตรา ๒ แห่งพระราชบัญญัติควบคุมอาคาร พ.ศ.๒๕๒๒ จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้มาตรา ๑ พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า พระราชกฤษฎีกาให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมอาคารพ.ศ. ๒๕๒๒ บังคับในเขตสุขาภิบาลบ้านตาก อำเภอบ้านตาก จังหวัดตาก พ.ศ. ๒๕๓๐มาตรา ๒[๑] พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา ๓ ให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมอาคาร พ.ศ. ๒๕๒๒บังคับในเขตสุขาภิบาลบ้านตาก อำเภอบ้านตาก จังหวัดตากมาตรา ๔ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้ผู้รับสนองพระบรมราชโองการพลเอกป. ติณสูลานนท์นายกรัฐมนตรีหมายเหตุ:-เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือ เนื่องจากในเขตสุขาภิบาลบ้านตากอำเภอบ้านตาก จังหวัดตากกำลังมีการขยายตัวทั้งในด้านการก่อสร้างอาคารและการผังเมืองสมควรให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมอาคาร พ.ศ. ๒๕๒๒ บังคับในท้องที่ดังกล่าวเพื่อประโยชน์ในด้านการควบคุมเกี่ยวกับความมั่นคงแข็งแรง ความปลอดภัยการป้องกันอัคคีภัย การสาธารณสุข การรักษาคุณภาพสิ่งแวดล้อม การผังเมืองการสถาปัตยกรรม และการอำนวยความสะดวกแก่การจราจร จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้สรัลพร/พิมพ์๒๖ธันวาคม ๒๕๕๐ฐิติพงษ์/ตรวจ๑๑มกราคม ๒๕๕๑[๑]ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๐๔/ตอนที่ ๒๖๒/ฉบับพิเศษ หน้า ๗/๑๘ ธันวาคม๒๕๓๐
กฎกระทรวงกฎกระทรวงฉบับที่๓ (พ.ศ. ๒๕๓๑)ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมกิจการเทปและวัสดุโทรทัศน์พ.ศ.๒๕๓๐---------------- อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๕ (๒) และมาตรา ๔๓ แห่งพระราชบัญญัติควบคุมกิจการเทปและวัสดุโทรทัศน์ พ.ศ. ๒๕๓๐รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้ เทปหรือวัสดุโทรทัศน์ที่ไม่อยู่ภายใต้บังคับแห่งพระราชบัญญัติควบคุมกิจการเทปและวัสดุโทรทัศน์ พ.ศ. ๒๕๓๐ ต้องมีลักษณะ ดังต่อไปนี้ (๑)เป็นเทปหรือวัสดุโทรทัศน์ที่สถานศึกษาได้จัดทำขึ้นเพื่อการศึกษาหรือวิจัยทางวิชาการในสถานศึกษานั้น ๆ (๒)เป็นเทปหรือวัสดุโทรทัศน์เกี่ยวกับการกีฬาทุกประเภท หรือ (๓)เป็นเทปหรือวัสดุโทรทัศน์เกี่ยวกับการเสนอข่าวสารที่ไม่ขัดต่อความสงบเรียบร้อยหรือศีลธรรมอันดีของประชาชน ให้ไว้ณ วันที่ ๒๑ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๓๑ พลเอก ประจวบ สุนทรางกูร รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย+------------------------------------------------------------------------------------------------------------------+หมายเหตุ :-เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ โดยที่มาตรา ๕ (๒)แห่งพระราชบัญญัติควบคุมกิจการเทปและวัสดุโทรทัศน์ พ.ศ. ๒๕๓๐บัญญัติให้เทปหรือวัสดุโทรทัศน์ที่ไม่อยู่ภายใต้บังคับแห่งพระราชบัญญัติดังกล่าวต้องมีลักษณะตามที่กำหนดในกฎกระทรวงฯสมควรกำหนดลักษณะเทปหรือวัสดุโทรทัศน์ดังกล่าว จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้[รก.๒๕๓๑/๑๑๗/๑๐พ/๒๒ กรกฎาคม ๒๕๓๑]