คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 498/2486หลักกฎหมาย: ฟ้องโจทกล่าวแต่เพียงว่าผู้เสียหายได้ไปแจ้งแก่จำเลยว่า นายปิ่งข่มขืนชำเราเด็กหยิงเคี่ยม ครั้นไนชั้นสอบสวนจำเลยกลับไห้การว่า ผู้เสียหายไปแจ้งต่อจำเลยเพียงว่าเด็กหยิงเคี่ยมหนีไปจากนายลา นายลามิได้แจ้งว่านายปิ่งข่มขืนชำเราเด็กหยิงเคี่ยมเช่นนี้ยังไม่พอลงโทสจำเลยตาม ม. 154(2) ขอเพิ่มเติมฟ้องอ้างบทลงโทสเพิ่มขึ้นอีกโดยกล่าวฟ้องเดิมยังบกพร่องหยู่นั้นถือว่าไม่ได้สแดงเหตุอันสมควนสาลอนุญาตไห้เพิ่มเติมฟ้องไม่ได้ (อ้างดีกาที่ 774/2481).ข้อเท็ดจิงไนคดีนี้ฟังได้ว่า นายลา, นายซาน, เด็กหยิงเคี่ยมได้พากันไปแจ้งต่อจำเลยซึ่งเปนผู้ไหย่บ้านว่านายปิ่งข่มขืนกะชำเราเด็กหยิงเคี่ยม จำเลยได้พาเหล่านั้นไปแจ้งความต่อพนักงานตำหรวด++ แต่พนักงานตำหรวดอำเพอปทุมวามีไม่รับคำร้องทุข ว่าเกิดเหตุไนอำเพอจตุรทักตร์พิมาน นายสา++เด็กหยิงเคี่ยมจึงไปร้องทุขเองโดยลำพังที่สถานีตำหรวดจตุรพักตร์พิมาน โดยจำเลยบอกว่าจะตามไปพายหลัง ต่อมาพนักงานสอบสวนได้เรียกจำเลยมาสอบสวนในเรื่องนี้ จำเลยไห้การว่า นายถาไปไปแจ้งต่อจำเลยเพียงว่าเด็กหยิงเคี่ยมหนีไปจากนายลา นายลามิได้แจ้งว่านายปิ่งข่มขืนกะชำเราเด็กหยิงเคี่ยม โจทจึงขอไห้ลงโทสจำเลยตาม ม.๑๕๔(๒) อนึ่งเมื่อสืบพยานโจทหมดแล้ว โจทอื่นคำร้องขอเพิ่มคำขอท้ายฟ้องขอไห้ลงโทษจำเลยตาม ม.๑๑๘ ด้วยอ้างว่าคำ+ท้ายฟ้องเดิมยังบกพร่อง ซึ่งจำเลยคัดค้านและสาลชั้นต้นสั่งไม่อนุญาต สาลชั้นต้น พิจารนาแล้ว พิพากสายกฟ้องโจท โจทอุธรน์ทั้งคำพิพากสาและคำสั่ง สาลอุธรน์ฟังว่าคำร้องของโจทที่ขอเพิ่ม+ความผิดนั้นมีเหตุอันควนแล้ว จึงอนุญาตไห้เพิ่มถานความผิดตาม ม. ๑๑๘ ได้ ส่วนปัญหาที่ว่าจำเลยจะมีความผิดตาม ม. ๑๕๔(๓) สาลอุธรน์เห็นว่าจำเลยไม่ผิด แต่จำเลยผิดตาม ม. ๑๑๘ จึงพิพากกลับไห้จำคุกจำเลย ๒ เดือนถานแจ้งความเท็ด โจทจำเลยดีกา สาลดีกาเห็นว่าจะลงโทสจำเลยตาม ม. ๑๕๔(๒) ยังไม่ได้ เพราะคดีโจทยังไม่สแดงว่าจำเลยได้ไห้การเช่นนั้นด้วยเจตนาจะช่วยผู้อื่นไห้พ้นอาญาตามกดหมาย ส่วนดีกาจำเลย+ที่สาลอุธรน์อนุญาตไห้โจทแก้ฟ้องโดยเพิ่มเติมถานความผิดนั้น สาลดีกาเห็นว่า การจะขอแก้หรือเพิ่มเติมฟ้องจะต้องมีเหตุอันควร โจทจึงจะมีอำนาดยื่นคำร้องได้การที่โจทกล่าวสั้น ๆ ว่าฟ้องเดิมยังบกพร่องหยู่นั้นไม่เปนการสแดงเหตุผลอันสมควนหย่างไดเลย จึงพิพากสากลับไห้บังคับคดีไปตามคำสั่งและคำพิพากสาของสาลชั้นต้น. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 498/2486อัยการร้อยเอ็ดโจทนายเกาะ ม่วงพวงจำเลย ป.อ. ม. 154 (2), ม. 118. ป.วิ.อ. ม. 163, ม. 184, ม. 158.ฟ้องโจทกล่าวแต่เพียงว่าผู้เสียหายได้ไปแจ้งแก่จำเลยว่า นายปิ่งข่มขืนชำเราเด็กหยิงเคี่ยม ครั้นไนชั้นสอบสวนจำเลยกลับไห้การว่า ผู้เสียหายไปแจ้งต่อจำเลยเพียงว่าเด็กหยิงเคี่ยมหนีไปจากนายลา นายลามิได้แจ้งว่านายปิ่งข่มขืนชำเราเด็กหยิงเคี่ยมเช่นนี้ยังไม่พอลงโทสจำเลยตาม ม. 154(2) ขอเพิ่มเติมฟ้องอ้างบทลงโทสเพิ่มขึ้นอีกโดยกล่าวฟ้องเดิมยังบกพร่องหยู่นั้นถือว่าไม่ได้สแดงเหตุอันสมควนสาลอนุญาตไห้เพิ่มเติมฟ้องไม่ได้ (อ้างดีกาที่ 774/2481).ข้อเท็ดจิงไนคดีนี้ฟังได้ว่า นายลา, นายซาน, เด็กหยิงเคี่ยมได้พากันไปแจ้งต่อจำเลยซึ่งเปนผู้ไหย่บ้านว่านายปิ่งข่มขืนกะชำเราเด็กหยิงเคี่ยม จำเลยได้พาเหล่านั้นไปแจ้งความต่อพนักงานตำหรวด++ แต่พนักงานตำหรวดอำเพอปทุมวามีไม่รับคำร้องทุข ว่าเกิดเหตุไนอำเพอจตุรทักตร์พิมาน นายสา++เด็กหยิงเคี่ยมจึงไปร้องทุขเองโดยลำพังที่สถานีตำหรวดจตุรพักตร์พิมาน โดยจำเลยบอกว่าจะตามไปพายหลัง ต่อมาพนักงานสอบสวนได้เรียกจำเลยมาสอบสวนในเรื่องนี้ จำเลยไห้การว่า นายถาไปไปแจ้งต่อจำเลยเพียงว่าเด็กหยิงเคี่ยมหนีไปจากนายลา นายลามิได้แจ้งว่านายปิ่งข่มขืนกะชำเราเด็กหยิงเคี่ยม โจทจึงขอไห้ลงโทสจำเลยตาม ม.๑๕๔(๒) อนึ่งเมื่อสืบพยานโจทหมดแล้ว โจทอื่นคำร้องขอเพิ่มคำขอท้ายฟ้องขอไห้ลงโทษจำเลยตาม ม.๑๑๘ ด้วยอ้างว่าคำ+ท้ายฟ้องเดิมยังบกพร่อง ซึ่งจำเลยคัดค้านและสาลชั้นต้นสั่งไม่อนุญาต สาลชั้นต้น พิจารนาแล้ว พิพากสายกฟ้องโจท โจทอุธรน์ทั้งคำพิพากสาและคำสั่ง สาลอุธรน์ฟังว่าคำร้องของโจทที่ขอเพิ่ม+ความผิดนั้นมีเหตุอันควนแล้ว จึงอนุญาตไห้เพิ่มถานความผิดตาม ม. ๑๑๘ ได้ ส่วนปัญหาที่ว่าจำเลยจะมีความผิดตาม ม. ๑๕๔(๓) สาลอุธรน์เห็นว่าจำเลยไม่ผิด แต่จำเลยผิดตาม ม. ๑๑๘ จึงพิพากกลับไห้จำคุกจำเลย ๒ เดือนถานแจ้งความเท็ด โจทจำเลยดีกา สาลดีกาเห็นว่าจะลงโทสจำเลยตาม ม. ๑๕๔(๒) ยังไม่ได้ เพราะคดีโจทยังไม่สแดงว่าจำเลยได้ไห้การเช่นนั้นด้วยเจตนาจะช่วยผู้อื่นไห้พ้นอาญาตามกดหมาย ส่วนดีกาจำเลย+ที่สาลอุธรน์อนุญาตไห้โจทแก้ฟ้องโดยเพิ่มเติมถานความผิดนั้น สาลดีกาเห็นว่า การจะขอแก้หรือเพิ่มเติมฟ้องจะต้องมีเหตุอันควร โจทจึงจะมีอำนาดยื่นคำร้องได้การที่โจทกล่าวสั้น ๆ ว่าฟ้องเดิมยังบกพร่องหยู่นั้นไม่เปนการสแดงเหตุผลอันสมควนหย่างไดเลย จึงพิพากสากลับไห้บังคับคดีไปตามคำสั่งและคำพิพากสาของสาลชั้นต้น.()แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ข้อเท็ดจิงไนคดีนี้ฟังได้ว่า นายลา, นายซาน, เด็กหยิงเคี่ยมได้พากันไปแจ้งต่อจำเลยซึ่งเปนผู้ไหย่บ้านว่านายปิ่งข่มขืนกะชำเราเด็กหยิงเคี่ยม จำเลยได้พาเหล่านั้นไปแจ้งความต่อพนักงานตำหรวด++ แต่พนักงานตำหรวดอำเพอปทุมวามีไม่รับคำร้องทุข ว่าเกิดเหตุไนอำเพอจตุรทักตร์พิมาน นายสา++เด็กหยิงเคี่ยมจึงไปร้องทุขเองโดยลำพังที่สถานีตำหรวดจตุรพักตร์พิมาน โดยจำเลยบอกว่าจะตามไปพายหลัง ต่อมาพนักงานสอบสวนได้เรียกจำเลยมาสอบสวนในเรื่องนี้ จำเลยไห้การว่า นายถาไปไปแจ้งต่อจำเลยเพียงว่าเด็กหยิงเคี่ยมหนีไปจากนายลา นายลามิได้แจ้งว่านายปิ่งข่มขืนกะชำเราเด็กหยิงเคี่ยม โจทจึงขอไห้ลงโทสจำเลยตาม ม.๑๕๔(๒) อนึ่งเมื่อสืบพยานโจทหมดแล้ว โจทอื่นคำร้องขอเพิ่มคำขอท้ายฟ้องขอไห้ลงโทษจำเลยตาม ม.๑๑๘ ด้วยอ้างว่าคำ+ท้ายฟ้องเดิมยังบกพร่อง ซึ่งจำเลยคัดค้านและสาลชั้นต้นสั่งไม่อนุญาต สาลชั้นต้น พิจารนาแล้ว พิพากสายกฟ้องโจท โจทอุธรน์ทั้งคำพิพากสาและคำสั่ง สาลอุธรน์ฟังว่าคำร้องของโจทที่ขอเพิ่ม+ความผิดนั้นมีเหตุอันควนแล้ว จึงอนุญาตไห้เพิ่มถานความผิดตาม ม. ๑๑๘ ได้ ส่วนปัญหาที่ว่าจำเลยจะมีความผิดตาม ม. ๑๕๔(๓) สาลอุธรน์เห็นว่าจำเลยไม่ผิด แต่จำเลยผิดตาม ม. ๑๑๘ จึงพิพากกลับไห้จำคุกจำเลย ๒ เดือนถานแจ้งความเท็ด โจทจำเลยดีกา สาลดีกาเห็นว่าจะลงโทสจำเลยตาม ม. ๑๕๔(๒) ยังไม่ได้ เพราะคดีโจทยังไม่สแดงว่าจำเลยได้ไห้การเช่นนั้นด้วยเจตนาจะช่วยผู้อื่นไห้พ้นอาญาตามกดหมาย ส่วนดีกาจำเลย+ที่สาลอุธรน์อนุญาตไห้โจทแก้ฟ้องโดยเพิ่มเติมถานความผิดนั้น สาลดีกาเห็นว่า การจะขอแก้หรือเพิ่มเติมฟ้องจะต้องมีเหตุอันควร โจทจึงจะมีอำนาดยื่นคำร้องได้การที่โจทกล่าวสั้น ๆ ว่าฟ้องเดิมยังบกพร่องหยู่นั้นไม่เปนการสแดงเหตุผลอันสมควนหย่างไดเลย จึงพิพากสากลับไห้บังคับคดีไปตามคำสั่งและคำพิพากสาของสาลชั้นต้น. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 498/2486อัยการร้อยเอ็ดโจทนายเกาะ ม่วงพวงจำเลย ป.อ. ม. 154 (2), ม. 118. ป.วิ.อ. ม. 163, ม. 184, ม. 158.ฟ้องโจทกล่าวแต่เพียงว่าผู้เสียหายได้ไปแจ้งแก่จำเลยว่า นายปิ่งข่มขืนชำเราเด็กหยิงเคี่ยม ครั้นไนชั้นสอบสวนจำเลยกลับไห้การว่า ผู้เสียหายไปแจ้งต่อจำเลยเพียงว่าเด็กหยิงเคี่ยมหนีไปจากนายลา นายลามิได้แจ้งว่านายปิ่งข่มขืนชำเราเด็กหยิงเคี่ยมเช่นนี้ยังไม่พอลงโทสจำเลยตาม ม. 154(2) ขอเพิ่มเติมฟ้องอ้างบทลงโทสเพิ่มขึ้นอีกโดยกล่าวฟ้องเดิมยังบกพร่องหยู่นั้นถือว่าไม่ได้สแดงเหตุอันสมควนสาลอนุญาตไห้เพิ่มเติมฟ้องไม่ได้ (อ้างดีกาที่ 774/2481).ข้อเท็ดจิงไนคดีนี้ฟังได้ว่า นายลา, นายซาน, เด็กหยิงเคี่ยมได้พากันไปแจ้งต่อจำเลยซึ่งเปนผู้ไหย่บ้านว่านายปิ่งข่มขืนกะชำเราเด็กหยิงเคี่ยม จำเลยได้พาเหล่านั้นไปแจ้งความต่อพนักงานตำหรวด++ แต่พนักงานตำหรวดอำเพอปทุมวามีไม่รับคำร้องทุข ว่าเกิดเหตุไนอำเพอจตุรทักตร์พิมาน นายสา++เด็กหยิงเคี่ยมจึงไปร้องทุขเองโดยลำพังที่สถานีตำหรวดจตุรพักตร์พิมาน โดยจำเลยบอกว่าจะตามไปพายหลัง ต่อมาพนักงานสอบสวนได้เรียกจำเลยมาสอบสวนในเรื่องนี้ จำเลยไห้การว่า นายถาไปไปแจ้งต่อจำเลยเพียงว่าเด็กหยิงเคี่ยมหนีไปจากนายลา นายลามิได้แจ้งว่านายปิ่งข่มขืนกะชำเราเด็กหยิงเคี่ยม โจทจึงขอไห้ลงโทสจำเลยตาม ม.๑๕๔(๒) อนึ่งเมื่อสืบพยานโจทหมดแล้ว โจทอื่นคำร้องขอเพิ่มคำขอท้ายฟ้องขอไห้ลงโทษจำเลยตาม ม.๑๑๘ ด้วยอ้างว่าคำ+ท้ายฟ้องเดิมยังบกพร่อง ซึ่งจำเลยคัดค้านและสาลชั้นต้นสั่งไม่อนุญาต สาลชั้นต้น พิจารนาแล้ว พิพากสายกฟ้องโจท โจทอุธรน์ทั้งคำพิพากสาและคำสั่ง สาลอุธรน์ฟังว่าคำร้องของโจทที่ขอเพิ่ม+ความผิดนั้นมีเหตุอันควนแล้ว จึงอนุญาตไห้เพิ่มถานความผิดตาม ม. ๑๑๘ ได้ ส่วนปัญหาที่ว่าจำเลยจะมีความผิดตาม ม. ๑๕๔(๓) สาลอุธรน์เห็นว่าจำเลยไม่ผิด แต่จำเลยผิดตาม ม. ๑๑๘ จึงพิพากกลับไห้จำคุกจำเลย ๒ เดือนถานแจ้งความเท็ด โจทจำเลยดีกา สาลดีกาเห็นว่าจะลงโทสจำเลยตาม ม. ๑๕๔(๒) ยังไม่ได้ เพราะคดีโจทยังไม่สแดงว่าจำเลยได้ไห้การเช่นนั้นด้วยเจตนาจะช่วยผู้อื่นไห้พ้นอาญาตามกดหมาย ส่วนดีกาจำเลย+ที่สาลอุธรน์อนุญาตไห้โจทแก้ฟ้องโดยเพิ่มเติมถานความผิดนั้น สาลดีกาเห็นว่า การจะขอแก้หรือเพิ่มเติมฟ้องจะต้องมีเหตุอันควร โจทจึงจะมีอำนาดยื่นคำร้องได้การที่โจทกล่าวสั้น ๆ ว่าฟ้องเดิมยังบกพร่องหยู่นั้นไม่เปนการสแดงเหตุผลอันสมควนหย่างไดเลย จึงพิพากสากลับไห้บังคับคดีไปตามคำสั่งและคำพิพากสาของสาลชั้นต้น.()แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ