คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1408/2536หลักกฎหมาย: การที่จำเลยทั้งสองเข้าไปบ้านผู้เสียหายในเวลากลางคืนโดยจำเลยที่ 1 ถือพร้ายืนคุมเชิงอยู่ที่บันไดบ้าน และจำเลยที่ 2ใช้มีดกดคอและใช้ปืนจี้ศีรษะผู้เสียหายแล้วขู่ว่าจะยิงหากขัดขืนจะถือเป็นการรบกวนการครอบครองอสังหาริมทรัพย์ของผู้เสียหายยังไม่ได้ จำเลยทั้งสองไม่มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 362แต่การกระทำดังกล่าวเป็นการเข้าไปในเคหสถานของผู้อื่นโดยไม่มีเหตุอันควร ตามมาตรา 364 แม้โจทก์ไม่ได้ขอให้ลงโทษตามมาตราดังกล่าวมาด้วย แต่ฟ้องโจทก์บรรยายว่าจำเลยทั้งสองเข้าไปในเคหสถานของผู้อื่นโดยไม่มีเหตุอันสมควร ดังนี้ ศาลจึงมีอำนาจพิพากษาลงโทษจำเลยทั้งสองตามมาตรา 365 ประกอบมาตรา 364 ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 192 วรรคห้าได้โจทก์ฟ้องว่า จำเลยทั้งสองได้พกพาอาวุธ และบุกรุกเข้าไปในบ้านอันเป็นเคหสถานของผู้เสียหาย โดยไม่ได้รับอนุญาต และไม่มีเหตุอันสมควรอันเป็นการรบกวนการครอบครองอสังหาริมทรัพย์ของผู้เสียหายโดยปกติสุข แล้วชิงเงินสด 500 บาท ของผู้เสียหาย โดยจำเลยที่ 2 ใช้มือกดคอผู้เสียหายและใช้อาวุธปืนจี้ที่ศีรษะผู้เสียหายขู่เข็ญว่าในทันใดนั้นจะยิงประทุษร้ายหากขัดขืน เพื่อให้ผู้เสียหายยื่นให้ซึ่งทรัพย์ ส่วนจำเลยที่ 1 ถือพร้ายืนคุมเชิงอยู่ที่บันได ผู้เสียหายสะบัดตัวหลุดหนีไปได้ จำเลยทั้งสองไม่ได้ทรัพย์ไป ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 33, 80, 83, 91,339, 340 ตรี, 362, 365 ริบของกลางจำเลยทั้งสองให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิจารณาแล้ว พิพากษาว่า จำเลยทั้งสองมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 83, 365 ประกอบมาตรา 362 ให้จำคุกคนละ 3 ปี ของกลางริบ ข้อหาอื่นให้ยกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ภาค 1 พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยที่ 2 มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 339 วรรคสอง, 340 ตรี ประกอบด้วยมาตรา 80 ขณะเกิดเหตุจำเลยที่ 2 อายุกว่า 17 ปีแต่ยังไม่เกิน20 ปี ลดมาตราส่วนโทษให้หนึ่งในสามตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 76ลงโทษจำคุก 7 ปี ยกฟ้องโจทก์สำหรับจำเลยที่ 2 ในข้อหาตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 365 ประกอบมาตรา 362 และยกฟ้องโจทก์สำหรับจำเลยที่ 1 ในข้อหาตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 365ประกอบมาตรา 362 เสียด้วย นอกจากที่แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นโจทก์ฎีกา ขอให้ลงโทษจำเลยทั้งสองตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 364, 365 อีกกระทงหนึ่งศาลฎีกาวินิจฉัยว่า การที่จำเลยที่ 1 ถือพร้ายืนคุมเชิงอยู่ที่บันไดบ้าน จำเลยที่ 2 ใช้มือกดคอผู้เสียหายและใช้อาวุธปืนจี้ศีรษะผู้เสียหาย ขู่เข็ญว่าในทันใดนั้นจะยิงประทุษร้ายหากขัดขืนนั้น ไม่ถือเป็นการรบกวนการครอบครองอสังหาริมทรัพย์ของผู้เสียหายตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 362 แต่การที่จำเลยทั้งสองเข้าไปในเวลากลางคืน และใช้อาวุธปืนจี้ศีรษะผู้เสียหาย เป็นการเข้าไปในเคหสถานของผู้เสียหายโดยไม่มีเหตุอันสมควร อันเป็นความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 364 แม้โจทก์จะไม่ได้ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 364 แต่โจทก์บรรยายฟ้องว่า จำเลยทั้งสองเข้าไปในเคหสถานของผู้เสียหาย โดยไม่มีเหตุอันสมควร จึงเป็นการบรรยายฟ้องเกี่ยวด้วยการกระทำของจำเลยมีข้อความอันเป็นความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 364 แล้ว ศาลมีอำนาจลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 264 ประกอบด้วยมาตรา 365 อันเป็นบทฉกรรจ์ได้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 192 วรรคห้าพิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยที่ 1 มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 365 ประกอบด้วยมาตรา 364 ให้จำคุก 6 เดือน จำเลยที่ 2มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 339 วรรคสอง, 340 ตรีประกอบด้วย มาตรา 80, 365 ประกอบด้วยมาตรา 364, 90 ให้ลงโทษจำเลยที่ 2 ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 339 วรรคสอง, 340 ตรีประกอบด้วย มาตรา 80 ซึ่งเป็นบทมีโทษหนักที่สุดลดมาตราส่วนโทษให้หนึ่งในสามตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 76 แล้ว จำคุก 7 ปีนอกจากที่แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ภาค 1 ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1408/2536พนักงานอัยการ ประจำศาล จังหวัด อำนาจเจริญโจทก์นาย สม นึกหรือนึก สว่างวงศ์หรือสว่างวงษ์ จำเลย กับพวกจำเลย ป.อ. ม. 362, ม. 364, ม. 365 ป.วิ.อ. ม. 192 วรรคห้าการที่จำเลยทั้งสองเข้าไปบ้านผู้เสียหายในเวลากลางคืนโดยจำเลยที่ 1 ถือพร้ายืนคุมเชิงอยู่ที่บันไดบ้าน และจำเลยที่ 2ใช้มีดกดคอและใช้ปืนจี้ศีรษะผู้เสียหายแล้วขู่ว่าจะยิงหากขัดขืนจะถือเป็นการรบกวนการครอบครองอสังหาริมทรัพย์ของผู้เสียหายยังไม่ได้ จำเลยทั้งสองไม่มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 362แต่การกระทำดังกล่าวเป็นการเข้าไปในเคหสถานของผู้อื่นโดยไม่มีเหตุอันควร ตามมาตรา 364 แม้โจทก์ไม่ได้ขอให้ลงโทษตามมาตราดังกล่าวมาด้วย แต่ฟ้องโจทก์บรรยายว่าจำเลยทั้งสองเข้าไปในเคหสถานของผู้อื่นโดยไม่มีเหตุอันสมควร ดังนี้ ศาลจึงมีอำนาจพิพากษาลงโทษจำเลยทั้งสองตามมาตรา 365 ประกอบมาตรา 364 ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 192 วรรคห้าได้โจทก์ฟ้องว่า จำเลยทั้งสองได้พกพาอาวุธ และบุกรุกเข้าไปในบ้านอันเป็นเคหสถานของผู้เสียหาย โดยไม่ได้รับอนุญาต และไม่มีเหตุอันสมควรอันเป็นการรบกวนการครอบครองอสังหาริมทรัพย์ของผู้เสียหายโดยปกติสุข แล้วชิงเงินสด 500 บาท ของผู้เสียหาย โดยจำเลยที่ 2 ใช้มือกดคอผู้เสียหายและใช้อาวุธปืนจี้ที่ศีรษะผู้เสียหายขู่เข็ญว่าในทันใดนั้นจะยิงประทุษร้ายหากขัดขืน เพื่อให้ผู้เสียหายยื่นให้ซึ่งทรัพย์ ส่วนจำเลยที่ 1 ถือพร้ายืนคุมเชิงอยู่ที่บันได ผู้เสียหายสะบัดตัวหลุดหนีไปได้ จำเลยทั้งสองไม่ได้ทรัพย์ไป ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 33, 80, 83, 91,339, 340 ตรี, 362, 365 ริบของกลางจำเลยทั้งสองให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิจารณาแล้ว พิพากษาว่า จำเลยทั้งสองมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 83, 365 ประกอบมาตรา 362 ให้จำคุกคนละ 3 ปี ของกลางริบ ข้อหาอื่นให้ยกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ภาค 1 พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยที่ 2 มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 339 วรรคสอง, 340 ตรี ประกอบด้วยมาตรา 80 ขณะเกิดเหตุจำเลยที่ 2 อายุกว่า 17 ปีแต่ยังไม่เกิน20 ปี ลดมาตราส่วนโทษให้หนึ่งในสามตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 76ลงโทษจำคุก 7 ปี ยกฟ้องโจทก์สำหรับจำเลยที่ 2 ในข้อหาตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 365 ประกอบมาตรา 362 และยกฟ้องโจทก์สำหรับจำเลยที่ 1 ในข้อหาตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 365ประกอบมาตรา 362 เสียด้วย นอกจากที่แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นโจทก์ฎีกา ขอให้ลงโทษจำเลยทั้งสองตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 364, 365 อีกกระทงหนึ่งศาลฎีกาวินิจฉัยว่า การที่จำเลยที่ 1 ถือพร้ายืนคุมเชิงอยู่ที่บันไดบ้าน จำเลยที่ 2 ใช้มือกดคอผู้เสียหายและใช้อาวุธปืนจี้ศีรษะผู้เสียหาย ขู่เข็ญว่าในทันใดนั้นจะยิงประทุษร้ายหากขัดขืนนั้น ไม่ถือเป็นการรบกวนการครอบครองอสังหาริมทรัพย์ของผู้เสียหายตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 362 แต่การที่จำเลยทั้งสองเข้าไปในเวลากลางคืน และใช้อาวุธปืนจี้ศีรษะผู้เสียหาย เป็นการเข้าไปในเคหสถานของผู้เสียหายโดยไม่มีเหตุอันสมควร อันเป็นความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 364 แม้โจทก์จะไม่ได้ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 364 แต่โจทก์บรรยายฟ้องว่า จำเลยทั้งสองเข้าไปในเคหสถานของผู้เสียหาย โดยไม่มีเหตุอันสมควร จึงเป็นการบรรยายฟ้องเกี่ยวด้วยการกระทำของจำเลยมีข้อความอันเป็นความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 364 แล้ว ศาลมีอำนาจลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 264 ประกอบด้วยมาตรา 365 อันเป็นบทฉกรรจ์ได้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 192 วรรคห้าพิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยที่ 1 มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 365 ประกอบด้วยมาตรา 364 ให้จำคุก 6 เดือน จำเลยที่ 2มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 339 วรรคสอง, 340 ตรีประกอบด้วย มาตรา 80, 365 ประกอบด้วยมาตรา 364, 90 ให้ลงโทษจำเลยที่ 2 ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 339 วรรคสอง, 340 ตรีประกอบด้วย มาตรา 80 ซึ่งเป็นบทมีโทษหนักที่สุดลดมาตราส่วนโทษให้หนึ่งในสามตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 76 แล้ว จำคุก 7 ปีนอกจากที่แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ภาค 1(ไพศาล รางชางกูร-วิทวัส อยู่วัฒนา-ประสิทธิ์ แสนศิริ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยทั้งสองได้พกพาอาวุธ และบุกรุกเข้าไปในบ้านอันเป็นเคหสถานของผู้เสียหาย โดยไม่ได้รับอนุญาต และไม่มีเหตุอันสมควรอันเป็นการรบกวนการครอบครองอสังหาริมทรัพย์ของผู้เสียหายโดยปกติสุข แล้วชิงเงินสด 500 บาท ของผู้เสียหาย โดยจำเลยที่ 2 ใช้มือกดคอผู้เสียหายและใช้อาวุธปืนจี้ที่ศีรษะผู้เสียหายขู่เข็ญว่าในทันใดนั้นจะยิงประทุษร้ายหากขัดขืน เพื่อให้ผู้เสียหายยื่นให้ซึ่งทรัพย์ ส่วนจำเลยที่ 1 ถือพร้ายืนคุมเชิงอยู่ที่บันได ผู้เสียหายสะบัดตัวหลุดหนีไปได้ จำเลยทั้งสองไม่ได้ทรัพย์ไป ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 33, 80, 83, 91,339, 340 ตรี, 362, 365 ริบของกลางจำเลยทั้งสองให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิจารณาแล้ว พิพากษาว่า จำเลยทั้งสองมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 83, 365 ประกอบมาตรา 362 ให้จำคุกคนละ 3 ปี ของกลางริบ ข้อหาอื่นให้ยกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ภาค 1 พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยที่ 2 มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 339 วรรคสอง, 340 ตรี ประกอบด้วยมาตรา 80 ขณะเกิดเหตุจำเลยที่ 2 อายุกว่า 17 ปีแต่ยังไม่เกิน20 ปี ลดมาตราส่วนโทษให้หนึ่งในสามตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 76ลงโทษจำคุก 7 ปี ยกฟ้องโจทก์สำหรับจำเลยที่ 2 ในข้อหาตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 365 ประกอบมาตรา 362 และยกฟ้องโจทก์สำหรับจำเลยที่ 1 ในข้อหาตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 365ประกอบมาตรา 362 เสียด้วย นอกจากที่แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นโจทก์ฎีกา ขอให้ลงโทษจำเลยทั้งสองตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 364, 365 อีกกระทงหนึ่งศาลฎีกาวินิจฉัยว่า การที่จำเลยที่ 1 ถือพร้ายืนคุมเชิงอยู่ที่บันไดบ้าน จำเลยที่ 2 ใช้มือกดคอผู้เสียหายและใช้อาวุธปืนจี้ศีรษะผู้เสียหาย ขู่เข็ญว่าในทันใดนั้นจะยิงประทุษร้ายหากขัดขืนนั้น ไม่ถือเป็นการรบกวนการครอบครองอสังหาริมทรัพย์ของผู้เสียหายตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 362 แต่การที่จำเลยทั้งสองเข้าไปในเวลากลางคืน และใช้อาวุธปืนจี้ศีรษะผู้เสียหาย เป็นการเข้าไปในเคหสถานของผู้เสียหายโดยไม่มีเหตุอันสมควร อันเป็นความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 364 แม้โจทก์จะไม่ได้ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 364 แต่โจทก์บรรยายฟ้องว่า จำเลยทั้งสองเข้าไปในเคหสถานของผู้เสียหาย โดยไม่มีเหตุอันสมควร จึงเป็นการบรรยายฟ้องเกี่ยวด้วยการกระทำของจำเลยมีข้อความอันเป็นความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 364 แล้ว ศาลมีอำนาจลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 264 ประกอบด้วยมาตรา 365 อันเป็นบทฉกรรจ์ได้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 192 วรรคห้าพิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยที่ 1 มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 365 ประกอบด้วยมาตรา 364 ให้จำคุก 6 เดือน จำเลยที่ 2มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 339 วรรคสอง, 340 ตรีประกอบด้วย มาตรา 80, 365 ประกอบด้วยมาตรา 364, 90 ให้ลงโทษจำเลยที่ 2 ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 339 วรรคสอง, 340 ตรีประกอบด้วย มาตรา 80 ซึ่งเป็นบทมีโทษหนักที่สุดลดมาตราส่วนโทษให้หนึ่งในสามตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 76 แล้ว จำคุก 7 ปีนอกจากที่แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ภาค 1 ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1408/2536พนักงานอัยการ ประจำศาล จังหวัด อำนาจเจริญโจทก์นาย สม นึกหรือนึก สว่างวงศ์หรือสว่างวงษ์ จำเลย กับพวกจำเลย ป.อ. ม. 362, ม. 364, ม. 365 ป.วิ.อ. ม. 192 วรรคห้าการที่จำเลยทั้งสองเข้าไปบ้านผู้เสียหายในเวลากลางคืนโดยจำเลยที่ 1 ถือพร้ายืนคุมเชิงอยู่ที่บันไดบ้าน และจำเลยที่ 2ใช้มีดกดคอและใช้ปืนจี้ศีรษะผู้เสียหายแล้วขู่ว่าจะยิงหากขัดขืนจะถือเป็นการรบกวนการครอบครองอสังหาริมทรัพย์ของผู้เสียหายยังไม่ได้ จำเลยทั้งสองไม่มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 362แต่การกระทำดังกล่าวเป็นการเข้าไปในเคหสถานของผู้อื่นโดยไม่มีเหตุอันควร ตามมาตรา 364 แม้โจทก์ไม่ได้ขอให้ลงโทษตามมาตราดังกล่าวมาด้วย แต่ฟ้องโจทก์บรรยายว่าจำเลยทั้งสองเข้าไปในเคหสถานของผู้อื่นโดยไม่มีเหตุอันสมควร ดังนี้ ศาลจึงมีอำนาจพิพากษาลงโทษจำเลยทั้งสองตามมาตรา 365 ประกอบมาตรา 364 ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 192 วรรคห้าได้โจทก์ฟ้องว่า จำเลยทั้งสองได้พกพาอาวุธ และบุกรุกเข้าไปในบ้านอันเป็นเคหสถานของผู้เสียหาย โดยไม่ได้รับอนุญาต และไม่มีเหตุอันสมควรอันเป็นการรบกวนการครอบครองอสังหาริมทรัพย์ของผู้เสียหายโดยปกติสุข แล้วชิงเงินสด 500 บาท ของผู้เสียหาย โดยจำเลยที่ 2 ใช้มือกดคอผู้เสียหายและใช้อาวุธปืนจี้ที่ศีรษะผู้เสียหายขู่เข็ญว่าในทันใดนั้นจะยิงประทุษร้ายหากขัดขืน เพื่อให้ผู้เสียหายยื่นให้ซึ่งทรัพย์ ส่วนจำเลยที่ 1 ถือพร้ายืนคุมเชิงอยู่ที่บันได ผู้เสียหายสะบัดตัวหลุดหนีไปได้ จำเลยทั้งสองไม่ได้ทรัพย์ไป ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 33, 80, 83, 91,339, 340 ตรี, 362, 365 ริบของกลางจำเลยทั้งสองให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิจารณาแล้ว พิพากษาว่า จำเลยทั้งสองมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 83, 365 ประกอบมาตรา 362 ให้จำคุกคนละ 3 ปี ของกลางริบ ข้อหาอื่นให้ยกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ภาค 1 พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยที่ 2 มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 339 วรรคสอง, 340 ตรี ประกอบด้วยมาตรา 80 ขณะเกิดเหตุจำเลยที่ 2 อายุกว่า 17 ปีแต่ยังไม่เกิน20 ปี ลดมาตราส่วนโทษให้หนึ่งในสามตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 76ลงโทษจำคุก 7 ปี ยกฟ้องโจทก์สำหรับจำเลยที่ 2 ในข้อหาตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 365 ประกอบมาตรา 362 และยกฟ้องโจทก์สำหรับจำเลยที่ 1 ในข้อหาตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 365ประกอบมาตรา 362 เสียด้วย นอกจากที่แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นโจทก์ฎีกา ขอให้ลงโทษจำเลยทั้งสองตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 364, 365 อีกกระทงหนึ่งศาลฎีกาวินิจฉัยว่า การที่จำเลยที่ 1 ถือพร้ายืนคุมเชิงอยู่ที่บันไดบ้าน จำเลยที่ 2 ใช้มือกดคอผู้เสียหายและใช้อาวุธปืนจี้ศีรษะผู้เสียหาย ขู่เข็ญว่าในทันใดนั้นจะยิงประทุษร้ายหากขัดขืนนั้น ไม่ถือเป็นการรบกวนการครอบครองอสังหาริมทรัพย์ของผู้เสียหายตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 362 แต่การที่จำเลยทั้งสองเข้าไปในเวลากลางคืน และใช้อาวุธปืนจี้ศีรษะผู้เสียหาย เป็นการเข้าไปในเคหสถานของผู้เสียหายโดยไม่มีเหตุอันสมควร อันเป็นความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 364 แม้โจทก์จะไม่ได้ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 364 แต่โจทก์บรรยายฟ้องว่า จำเลยทั้งสองเข้าไปในเคหสถานของผู้เสียหาย โดยไม่มีเหตุอันสมควร จึงเป็นการบรรยายฟ้องเกี่ยวด้วยการกระทำของจำเลยมีข้อความอันเป็นความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 364 แล้ว ศาลมีอำนาจลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 264 ประกอบด้วยมาตรา 365 อันเป็นบทฉกรรจ์ได้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 192 วรรคห้าพิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยที่ 1 มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 365 ประกอบด้วยมาตรา 364 ให้จำคุก 6 เดือน จำเลยที่ 2มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 339 วรรคสอง, 340 ตรีประกอบด้วย มาตรา 80, 365 ประกอบด้วยมาตรา 364, 90 ให้ลงโทษจำเลยที่ 2 ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 339 วรรคสอง, 340 ตรีประกอบด้วย มาตรา 80 ซึ่งเป็นบทมีโทษหนักที่สุดลดมาตราส่วนโทษให้หนึ่งในสามตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 76 แล้ว จำคุก 7 ปีนอกจากที่แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ภาค 1(ไพศาล รางชางกูร-วิทวัส อยู่วัฒนา-ประสิทธิ์ แสนศิริ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ