phoneee/thai-legal-corpus huggingface dataset:
พระราชบัญญัติปรับปรุงกระทรวง ทบวง กรม (ฉบับที่ 22) พ.ศ. 2543 (ยกเลิก)พระราชบัญญัติ ปรับปรุงกระทรวง ทบวง กรม (ฉบับที่ ๒๒) พ.ศ. ๒๕๔๓ (ยกเลิก)ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร. ให้ไว้ ณ วันที่ ๓๑ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๔๓ เป็นปีที่ ๕๕ ในรัชกาลปัจจุบันพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า โดยที่เป็นการสมควรแก้ไขเพิ่มเติมกฎหมายว่าด้วยการปรับปรุงกระทรวง ทบวง กรม จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้โดยคำแนะนำและยินยอมของรัฐสภา ดังต่อไปนี้มาตรา 1 มาตรา ๑ พระราชบัญญัตินี้เรียกว่า "พระราชบัญญัติปรับปรุงกระทรวง ทบวง กรม (ฉบับที่ ๒๒) พ.ศ. ๒๕๔๓"มาตรา 2 มาตรา ๒ พระราชบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา 3 มาตรา ๓ ให้ยกเลิกความในมาตรา ๒๑ แห่งพระราชบัญญัติปรับปรุงกระทรวง ทบวง กรม พ.ศ. ๒๕๓๔ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน "มาตรา ๒๑ กระทรวงยุติธรรมมีอำนาจหน้าที่เกี่ยวกับการบังคับคดีการคุมประพฤติ งานสถานพินิจและคุ้มครองเด็กและเยาวชน และการยุติธรรม ตามที่กฎหมายกำหนดให้เป็นของกระทรวงยุติธรรม"มาตรา 4 มาตรา ๔ ให้ยกเลิกความใน (๕) ของมาตรา ๒๒ แห่งพระราชบัญญัติปรับปรุงกระทรวง ทบวง กรม พ.ศ. ๒๕๓๔ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติปรับปรุงกระทรวง ทบวง กรม (ฉบับที่ ๕) พ.ศ. ๒๕๓๕ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ ชวน หลีกภัย นายกรัฐมนตรีหมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชบัญญัติฉบับนี้ คือ โดยที่มาตรา ๒๗๕ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย ประกอบกับกฎหมายว่าด้วยระเบียบบริหารราชการศาลยุติธรรมกำหนดให้สำนักงานศาลยุติธรรมเป็นหน่วยงานธุรการอิสระของศาลยุติธรรม โดยให้โอนงานบางส่วนของกระทรวงยุติธรรมไปเป็นของสำนักงานศาลยุติธรรม ดังนั้นสมควรแก้ไขเพิ่มเติมพระราชบัญญัติปรับปรุงกระทรวง ทบวง กรม พ.ศ. ๒๕๓๔ เพื่อปรับปรุงอำนาจหน้าที่และส่วนราชการในกระทรวงยุติธรรมให้สอดคล้องกับสภาพการณ์ดังกล่าว จึงจำเป็นต้องตราพระราชบัญญัตินี้
ประกาศกระทรวงการคลัง ว่าด้วยภาษีเงินได้และภาษีมูลค่าเพิ่ม (ฉบับที่ 650 )เรื่อง กําหนดองค์การ สถานสาธารณกุศล สถานพยาบาล และสถานศึกษาตามมาตรา ๔๗(๗)(ข) แห่งประมวลรัษฎากร และมาตรา ๓(๔)(ข) แห่งพระราชกฤษฎีกาออกตามความในประมวลรัษฎากร ว่าด้วยการยกเว้นภาษีมูลค่าเพิ่ม (ฉบับที่ ๒๓๙) พ.ศ. ๒๕๓๔ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชกฤษฎีกาออกตามความในประมวลรัษฎากรว่าด้วยการยกเว้นภาษีมูลค่าเพิ่ม (ฉบับที่ ๒๕๔) พ.ศ. ๒๕๓๕ อาศัยอํานาจตามความในมาตรา ๔๗ (๗)(ข) แห่งประมวลรัษฎากร ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลรัษฎากร (ฉบับที่ ๑๙) พ.ศ. ๒๕๐๘ และมาตรา ๓ (๔)(ข) แห่งพระราชกฤษฎีกาออกตามความในประมวลรัษฎากร ว่าด้วยการยกเว้นภาษีมูลค่าเพิ่ม (ฉบับที่ ๒๓๙) พ.ศ. ๒๕๓๔ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชกฤษฎีกาออกตามความในประมวลรัษฎากร ว่าด้วยการยกเว้นภาษีมูลค่าเพิ่ม (ฉบับที่ ๒๕๔) พ.ศ. ๒๕๓๕ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังจึงประกาศ ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ ให้ยกเลิกความใน (668) ของข้อ ๓ แห่งประกาศกระทรวงการคลัง ว่าด้วยภาษีเงินได้และภาษีมูลค่าเพิ่ม (ฉบับที่ ๒) เรื่อง กําหนดองค์การ สถานสาธารณกุศล สถานพยาบาล และสถานศึกษา ตามมาตรา ๔๗ (๗)(ข) แห่งประมวลรัษฎากร และมาตรา ๓ (๔)(ข) แห่งพระราชกฤษฎีกา ออกตามความในประมวลรัษฎากร ว่าด้วยการยกเว้นภาษีมูลค่าเพิ่ม (ฉบับที่ ๒๓๙) พ.ศ. ๒๕๓๔ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชกฤษฎีกาออกตามความในประมวลรัษฎากร ว่าด้วยการยกเว้นภาษีมูลค่าเพิ่ม (ฉบับที่ ๒๕๔) พ.ศ. ๒๕๓๕ ลงวันที่ ๑๒ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๓๕ และให้ใช้ข้อความต่อไปนี้แทน"(668) กองทุนทีปังกรนภัทรบุตร ในพระราชูปถัมภ์สมเด็จพระบรมโอรสาธิราชฯ สยามกุฎราชกุมาร"ข้อ ๒ ประกาศนี้ให้เริ่มใช้บังคับตั้งแต่วันที่ 15 ตุลาคม พ.ศ. ๒๕48 เป็นต้นไปผู้มีอํานาจลงนาม ประกาศ ณ วันที่ 19 มกราคม พ.ศ. 2559วิสุทธิ์ ศรีสุพรรณรัฐมนตรีช่วยว่าการฯ ปฏิบัติราชการแทนรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง
พระราชกฤษฎีกาออกตามความในประมวลรัษฎากร ว่าด้วยการยกเว้นรัษฎากร (ฉบับที่ 769) พ.ศ. 2566พระราชกฤษฎีกา ออกตามความในประมวลรัษฎากร ว่าด้วยการยกเว้นรัษฎากร (ฉบับที่ ๗๖๙) พ.ศ. ๒๕๖๖พระบาทสมเด็จพระปรเมนทรรามาธิบดีศรีสินทรมหาวชิราลงกรณ พระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว ให้ไว้ ณ วันที่ ๑๒ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๖๖ เป็นปีที่ ๘ ในรัชกาลปัจจุบันพระบาทสมเด็จพระปรเมนทรรามาธิบดีศรีสินทรมหาวชิราลงกรณ พระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า โดยที่เป็นการสมควรยกเว้นภาษีเงินได้ ภาษีมูลค่าเพิ่ม ภาษีธุรกิจเฉพาะ และอากรแสตมป์ ในบางกรณีอาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๗๕ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย และมาตรา ๓ (๑) แห่งประมวลรัษฎากร ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลรัษฎากร (ฉบับที่ ๑๐) พ.ศ. ๒๔๙๖ จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้มาตรา 1 มาตรา ๑ พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า "พระราชกฤษฎีกาออกตามความในประมวลรัษฎากร ว่าด้วยการยกเว้นรัษฎากร (ฉบับที่ ๗๖๙) พ.ศ. ๒๕๖๖"มาตรา 2 มาตรา ๒ พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา 3 มาตรา ๓ ให้ยกเว้นภาษีเงินได้ตามส่วน ๓ หมวด ๓ ภาษีมูลค่าเพิ่มตามหมวด ๔ ภาษีธุรกิจเฉพาะตามหมวด ๕ และอากรแสตมป์ตามหมวด ๖ ในลักษณะ ๒ แห่งประมวลรัษฎากรให้แก่บริษัทหรือห้างหุ้นส่วนนิติบุคคล สำหรับเงินได้ที่ได้รับจากการโอนทรัพย์สิน การขายสินค้า และการกระทำตราสาร อันเนื่องมาจากการร่วมทุนในโครงการ LNGมาตรา 3 Receiving Terminal (แห่งที่ ๒) บ้านหนองแฟบ ตำบลมาบตาพุด อำเภอเมืองระยอง จังหวัดระยอง ตามมติคณะรัฐมนตรีเมื่อวันที่ ๖ ธันวาคม ๒๕๖๕มาตรา 4 มาตรา ๔ ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ พลเอก ประยุทธ์ จันทร์โอชา นายกรัฐมนตรีหมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือ โดยที่เป็นการสมควรยกเว้นภาษีเงินได้ ภาษีมูลค่าเพิ่ม ภาษีธุรกิจเฉพาะ และอากรแสตมป์ ให้แก่บริษัทหรือห้างหุ้นส่วนนิติบุคคล สำหรับเงินได้ที่ได้รับจากการโอนทรัพย์สิน การขายสินค้า และการกระทำตราสาร อันเนื่องมาจากการร่วมทุนในโครงการ LNG ReceivingTerminal (แห่งที่ ๒) บ้านหนองแฟบ ตำบลมาบตาพุด อำเภอเมืองระยอง จังหวัดระยอง ตามมติคณะรัฐมนตรีเมื่อวันที่ ๖ ธันวาคม ๒๕๖๕ เพื่อพัฒนาโครงสร้างพื้นฐานก๊าซธรรมชาติตามแผนปฏิรูปประเทศด้านพลังงาน และรองรับการจัดหาและการนำเข้าก๊าซธรรมชาติ รวมทั้งเสริมสร้างเสถียรภาพและความมั่นคงด้านพลังงานของประเทศในระยะยาวจึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้
ประกาศสํานักงานคณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ที่ สธ/น/ย/ข. 38/2549เรื่อง กําหนดรายได้จากการประกอบกิจการและระยะเวลาในการชําระ ค่าธรรมเนียมและการยกเว้นค่าธรรมเนียมการประกอบกิจการ(ฉบับที่ 2 ) อาศัยอํานาจตามข้อ 6 แห่งประกาศคณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ที่ กธ/น/ย. 47/2546 เรื่อง การกําหนดค่าธรรมเนียมการประกอบกิจการตามที่ได้รับใบอนุญาต ลงวันที่ 30 ธันวาคม พ.ศ. 2546 สํานักงานคณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์โดยความเห็นชอบของคณะกรรมการ ก.ล.ต. ออกข้อกําหนดไว้ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ ให้ยกเลิกความในข้อ 2 แห่งประกาศสํานักงานคณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ ที่ สธ/น/ย. 59/2546 เรื่อง กําหนดรายได้จากการประกอบกิจการและระยะเวลาในการชําระค่าธรรมเนียมและการยกเว้นค่าธรรมเนียมการประกอบกิจการ ลงวันที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2546 และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน"ข้อ 2 ในการชําระค่าธรรมเนียมการประกอบกิจการที่คํานวณจากรายได้ตามข้อ 1 ให้ผู้ได้รับใบอนุญาตชําระค่าธรรมเนียมการประกอบกิจการต่อสํานักงานเป็นรายปีตามปีปฏิทินโดยให้แบ่งชําระค่าธรรมเนียมเป็นสองงวด งวดแรกให้ชําระค่าธรรมเนียมขั้นต่ําจํานวนห้าแสนบาทภายในวันที่ 31 มกราคมของปีนั้น และงวดที่สองให้ชําระค่าธรรมเนียมส่วนที่เกินห้าแสนบาทภายในวันที่ 31 มกราคมของปีถัดไป เว้นแต่ในปีแรกของการได้รับใบอนุญาตประกอบกิจการ ให้ผู้ได้รับใบอนุญาตชําระค่าธรรมเนียมขั้นต่ําในวันที่ใบอนุญาตมีผลใช้บังคับ แต่ในกรณีที่เป็นการเลิกประกอบกิจการหรือถูกเพิกถอนใบอนุญาต ให้ผู้ได้รับใบอนุญาตชําระค่าธรรมเนียมภายในสามสิบวันนับแต่วันที่รัฐมนตรีอนุญาตให้เลิกประกอบกิจการหรือวันที่รัฐมนตรีสั่งเพิกถอนใบอนุญาต แล้วแต่กรณี ในการชําระค่าธรรมเนียมในงวดที่สองตามวรรคหนึ่ง ให้ผู้ได้รับใบอนุญาตจัดทําและยื่นรายละเอียดการคํานวณเงินรายได้ที่ต้องชําระต่อสํานักงานตามแบบ 14-2 ที่แนบท้ายประกาศนี้"ข้อ ๒ ประกาศนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2550 เป็นต้นไป
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 505/2519หลักกฎหมาย: ในกรณีรถชนกันเมื่อทั้งสองฝ่ายต่างขับรถมาด้วยความประมาทเลินเล่อ และก่อให้เกิดความเสียหายขึ้นไม่ยิ่งหย่อนไปกว่ากัน ต่างฝ่ายต่างก็ไม่มีสิทธิที่จะเรียกร้องค่าเสียหายต่อกัน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 505/2519นางมุล คำนึงการโจทก์นายเอ็ง ช่างประเสริฐจำเลย ป.พ.พ. ม. 442ในกรณีรถชนกันเมื่อทั้งสองฝ่ายต่างขับรถมาด้วยความประมาทเลินเล่อ และก่อให้เกิดความเสียหายขึ้นไม่ยิ่งหย่อนไปกว่ากัน ต่างฝ่ายต่างก็ไม่มีสิทธิที่จะเรียกร้องค่าเสียหายต่อกัน(อุดม จาละ-สงวน สิทธิไชย-ปรีชา สุมาวงศ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 505/2519นางมุล คำนึงการโจทก์นายเอ็ง ช่างประเสริฐจำเลย ป.พ.พ. ม. 442ในกรณีรถชนกันเมื่อทั้งสองฝ่ายต่างขับรถมาด้วยความประมาทเลินเล่อ และก่อให้เกิดความเสียหายขึ้นไม่ยิ่งหย่อนไปกว่ากัน ต่างฝ่ายต่างก็ไม่มีสิทธิที่จะเรียกร้องค่าเสียหายต่อกัน(อุดม จาละ-สงวน สิทธิไชย-ปรีชา สุมาวงศ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 135/2475หลักกฎหมาย: ข้อบังคับว่าด้วยมารยาตร์ทนายความ พ.ศ. 2458 ข้อ 7- 11 ทนายความทำผิดฐานแจ้งความเท็จจำเลยเป็นทนายความชั้น ๒ ต้องคำพิพากษาของศาลมณฑลปราจีนให้จำคุก ๓ เดือนฐานแจ้งความเท็จ แต่ให้รอการลงอาชญาคดีถึงที่สุด ศาลฎีกาเห็นพ้องด้วยศาลอุทธรณ์ให้ลชื่อจำเลยออกเสียจากทะเบียนทนายความโดยเห็นว่าทนายความแจ้งความเท็จเป็นการเสื่อมเสียความสัตย์สุจริตไม่สมศักดิ์ตำแหน่ง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 135/2475อัยยการเนติบัณฑิตย์สภาโจทก์นายเรือตรี โชติ ถาวรโชติจำเลย พ.ร.บ.ทนายความ พ.ศ.2477 ม. 9ข้อบังคับว่าด้วยมารยาตร์ทนายความ พ.ศ. 2458 ข้อ 7- 11 ทนายความทำผิดฐานแจ้งความเท็จจำเลยเป็นทนายความชั้น ๒ ต้องคำพิพากษาของศาลมณฑลปราจีนให้จำคุก ๓ เดือนฐานแจ้งความเท็จ แต่ให้รอการลงอาชญาคดีถึงที่สุด ศาลฎีกาเห็นพ้องด้วยศาลอุทธรณ์ให้ลชื่อจำเลยออกเสียจากทะเบียนทนายความโดยเห็นว่าทนายความแจ้งความเท็จเป็นการเสื่อมเสียความสัตย์สุจริตไม่สมศักดิ์ตำแหน่ง(หริศ-พรหม-ธรรมบัณฑิต บุนยะปานะ)ศาลชั้นต้น - พระยามหาวินิจแัยศาลอุทธรณ์ - พระยามน+แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: จำเลยเป็นทนายความชั้น ๒ ต้องคำพิพากษาของศาลมณฑลปราจีนให้จำคุก ๓ เดือนฐานแจ้งความเท็จ แต่ให้รอการลงอาชญาคดีถึงที่สุด ศาลฎีกาเห็นพ้องด้วยศาลอุทธรณ์ให้ลชื่อจำเลยออกเสียจากทะเบียนทนายความโดยเห็นว่าทนายความแจ้งความเท็จเป็นการเสื่อมเสียความสัตย์สุจริตไม่สมศักดิ์ตำแหน่ง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 135/2475อัยยการเนติบัณฑิตย์สภาโจทก์นายเรือตรี โชติ ถาวรโชติจำเลย พ.ร.บ.ทนายความ พ.ศ.2477 ม. 9ข้อบังคับว่าด้วยมารยาตร์ทนายความ พ.ศ. 2458 ข้อ 7- 11 ทนายความทำผิดฐานแจ้งความเท็จจำเลยเป็นทนายความชั้น ๒ ต้องคำพิพากษาของศาลมณฑลปราจีนให้จำคุก ๓ เดือนฐานแจ้งความเท็จ แต่ให้รอการลงอาชญาคดีถึงที่สุด ศาลฎีกาเห็นพ้องด้วยศาลอุทธรณ์ให้ลชื่อจำเลยออกเสียจากทะเบียนทนายความโดยเห็นว่าทนายความแจ้งความเท็จเป็นการเสื่อมเสียความสัตย์สุจริตไม่สมศักดิ์ตำแหน่ง(หริศ-พรหม-ธรรมบัณฑิต บุนยะปานะ)ศาลชั้นต้น - พระยามหาวินิจแัยศาลอุทธรณ์ - พระยามน+แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4681/2541หลักกฎหมาย: เมื่อเอกสารสำเนาบัตรประจำตัวข้าราชการที่โจทก์อ้างส่งต่อศาล จำเลยไม่คัดค้าน อีกทั้งจำเลยยังได้เบิกความยอมรับถึงความถูกต้องแท้จริงของเอกสารดังกล่าว ดังนี้ ศาลย่อมรับฟังลายมือชื่อของจำเลยในเอกสารดังกล่าวเพื่อนำมาเปรียบเทียบกับลายมือชื่อของผู้ค้ำประกันที่พิพาทได้ ตามนัยแห่ง ป.วิ.พ.มาตรา 93 (1) ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4681/2541กรมส่งเสริมอุตสาหกรรมโจทก์นายอุกฤษณ์ ศรีเมือง กับพวกจำเลย ป.วิ.พ. ม. 93, ม. 124เมื่อเอกสารสำเนาบัตรประจำตัวข้าราชการที่โจทก์อ้างส่งต่อศาล จำเลยไม่คัดค้าน อีกทั้งจำเลยยังได้เบิกความยอมรับถึงความถูกต้องแท้จริงของเอกสารดังกล่าว ดังนี้ ศาลย่อมรับฟังลายมือชื่อของจำเลยในเอกสารดังกล่าวเพื่อนำมาเปรียบเทียบกับลายมือชื่อของผู้ค้ำประกันที่พิพาทได้ ตามนัยแห่ง ป.วิ.พ.มาตรา 93 (1)(ระพิณ บุญสิทธิ์-สุชาติ ถาวรวงษ์-สมศักดิ์ วงศ์ยืน)ศาลแพ่งธนบุรี - นายจิตต์ เอกัตต์ศาลอุทธรณ์ - นายสมศิลป์ โสเจยยะแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4681/2541กรมส่งเสริมอุตสาหกรรมโจทก์นายอุกฤษณ์ ศรีเมือง กับพวกจำเลย ป.วิ.พ. ม. 93, ม. 124เมื่อเอกสารสำเนาบัตรประจำตัวข้าราชการที่โจทก์อ้างส่งต่อศาล จำเลยไม่คัดค้าน อีกทั้งจำเลยยังได้เบิกความยอมรับถึงความถูกต้องแท้จริงของเอกสารดังกล่าว ดังนี้ ศาลย่อมรับฟังลายมือชื่อของจำเลยในเอกสารดังกล่าวเพื่อนำมาเปรียบเทียบกับลายมือชื่อของผู้ค้ำประกันที่พิพาทได้ ตามนัยแห่ง ป.วิ.พ.มาตรา 93 (1)(ระพิณ บุญสิทธิ์-สุชาติ ถาวรวงษ์-สมศักดิ์ วงศ์ยืน)ศาลแพ่งธนบุรี - นายจิตต์ เอกัตต์ศาลอุทธรณ์ - นายสมศิลป์ โสเจยยะแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศกระทรวงยุติธรรมประกาศกระทรวงยุติธรรมเรื่องกำหนดสถานที่เพื่อการควบคุมตัวและสถานที่เพื่อการตรวจพิสูจน์ตามพระราชบัญญัติฟื้นฟูสมรรถภาพผู้ติดยาเสพติดพ.ศ. ๒๕๔๕(ฉบับที่ ๒๕)พ.ศ. ๒๕๕๖ อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๘แห่งพระราชบัญญัติฟื้นฟูสมรรถภาพผู้ติดยาเสพติด พ.ศ. ๒๕๔๕ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรมออกประกาศกำหนดให้สถานที่ของทางราชการเป็นสถานที่เพื่อการควบคุมตัวและสถานที่เพื่อการตรวจพิสูจน์เพื่อดำเนินการตามพระราชบัญญัติฟื้นฟูสมรรถภาพผู้ติดยาเสพติด พ.ศ. ๒๕๔๕เพิ่มเติมอีก ๔ แห่ง ดังนี้๑. เรือนจำอำเภอเกาะสมุย อำเภอเกาะสมุย จังหวัดสุราษฎร์ธานี๒. เรือนจำอำเภอเทิง อำเภอเทิง จังหวัดเชียงราย๓. เรือนจำอำเภอฝาง อำเภอฝาง จังหวัดเชียงใหม่๔. เรือนจำจังหวัดร้อยเอ็ด อำเภอเมืองร้อยเอ็ด จังหวัดร้อยเอ็ดประกาศฉบับนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป[๑]ประกาศณ วันที่ ๗ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๕๖พลตำรวจเอกประชา พรหมนอกรัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรมปริยานุช/ผู้จัดทำ๒๔ เมษายน ๒๕๕๖โชติกานต์/ผู้ตรวจ๑๖ พฤษภาคม๒๕๕๖[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๓๐/ตอนพิเศษ ๔๘ ง/หน้า ๒๕/๑๗ เมษายน ๒๕๕๖
ประกาศกระทรวงอุตสาหกรรมประกาศกระทรวงอุตสาหกรรมฉบับที่๓๙๐๙ (พ.ศ. ๒๕๕๑)ออกตามความในพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมพ.ศ.๒๕๑๑เรื่องกำหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมการประเมินทางชีวภาพของเครื่องมือแพทย์เล่ม6 : การทดสอบเพื่อประเมินผลที่เกิดขึ้นเฉพาะที่ภายหลังการฝังวัสดุทางการแพทย์ในร่างกาย[๑] อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๕แห่งพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม พ.ศ. ๒๕๑๑รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมออกประกาศกำหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมการประเมินทางชีวภาพของเครื่องมือแพทย์เล่ม 6 : การทดสอบเพื่อประเมินผลที่เกิดขึ้นเฉพาะที่ภายหลังการฝังวัสดุทางการแพทย์ในร่างกายมาตรฐานเลขที่ มอก. 2395 เล่ม 6 -2551 ไว้ ดังมีรายการละเอียดต่อท้ายประกาศนี้ประกาศณ วันที่ ๑๖ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๕๑พลตำรวจเอกประชา พรหมนอกรัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม[เอกสารแนบท้าย]๑. มาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมการประเมินทางชีวภาพของเครื่องมือแพทย์เล่ม 6 : การทดสอบเพื่อประเมินผลที่เกิดขึ้นเฉพาะที่ภายหลังการฝังวัสดุทางการแพทย์ในร่างกาย(มอก. 2395 เล่ม 6 2551)(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)วัชศักดิ์/ผู้จัดทำ๑๗กุมภาพันธ์ ๒๕๕๒[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๒๖/ตอนพิเศษ ๒๓ ง/หน้า ๑๔/๑๒ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๒
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 51088หลักกฎหมาย: บรรยายข้อความในฎีกาขอให้ถือเอาคำฟ้องอุทธรณ์เป็นฎีกาคัดค้านในข้อเท็จจริงนั้น ไม่เป็นการระบุข้อเท็จจริงโดยชัดแจ้ง ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัยจำเลยฎีกา ศาลฎีกาพิพากษายกฎีกา โดยวินิจฉัยตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 249 ดังนี้ฯลฯ "จำเลยฎีกาขอให้ศาลถือเอาคำฟ้องอุทธรณ์ของจำเลยเป็นข้อฎีกาคัดค้านในข้อเท็จจริงต่อไปนั้น ศาลฎีกาเห็นว่า ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 249 บัญญัติว่า "ข้อเท็จจริงหรือข้อกฎหมายที่จะยกขึ้นอ้างอิงในฎีกานั้น คู่ความจะต้องกล่าวไว้โดยชัดแจ้งในฎีกา ฯลฯ" แต่คดีนี้ไม่ปรากฏว่าจำเลยได้โต้เถียงกล่าวอ้างข้อเท็จจริงไว้โดยชัดแจ้งในฎีกาของจำเลย ฉะนั้นศาลฎีกาจึงไม่รับวินิจฉัยให้" ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1577 - 1578/2497นายผาด เกิดเรือนโจทก์นายเหล็ง ปิ่นคล้า กับพวกจำเลย ป.วิ.พ. บรรยายข้อความในฎีกาขอให้ถือเอาคำฟ้องอุทธรณ์เป็นฎีกาคัดค้านในข้อเท็จจริงนั้น ไม่เป็นการระบุข้อเท็จจริงโดยชัดแจ้ง ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัยจำเลยฎีกา ศาลฎีกาพิพากษายกฎีกา โดยวินิจฉัยตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 249 ดังนี้ฯลฯ "จำเลยฎีกาขอให้ศาลถือเอาคำฟ้องอุทธรณ์ของจำเลยเป็นข้อฎีกาคัดค้านในข้อเท็จจริงต่อไปนั้น ศาลฎีกาเห็นว่า ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 249 บัญญัติว่า "ข้อเท็จจริงหรือข้อกฎหมายที่จะยกขึ้นอ้างอิงในฎีกานั้น คู่ความจะต้องกล่าวไว้โดยชัดแจ้งในฎีกา ฯลฯ" แต่คดีนี้ไม่ปรากฏว่าจำเลยได้โต้เถียงกล่าวอ้างข้อเท็จจริงไว้โดยชัดแจ้งในฎีกาของจำเลย ฉะนั้นศาลฎีกาจึงไม่รับวินิจฉัยให้"(พิบูลย์ไอศวรรย์-มนูภันย์วิมลสาร-ประศาสน์วินิจฉัย)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: จำเลยฎีกา ศาลฎีกาพิพากษายกฎีกา โดยวินิจฉัยตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 249 ดังนี้ฯลฯ "จำเลยฎีกาขอให้ศาลถือเอาคำฟ้องอุทธรณ์ของจำเลยเป็นข้อฎีกาคัดค้านในข้อเท็จจริงต่อไปนั้น ศาลฎีกาเห็นว่า ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 249 บัญญัติว่า "ข้อเท็จจริงหรือข้อกฎหมายที่จะยกขึ้นอ้างอิงในฎีกานั้น คู่ความจะต้องกล่าวไว้โดยชัดแจ้งในฎีกา ฯลฯ" แต่คดีนี้ไม่ปรากฏว่าจำเลยได้โต้เถียงกล่าวอ้างข้อเท็จจริงไว้โดยชัดแจ้งในฎีกาของจำเลย ฉะนั้นศาลฎีกาจึงไม่รับวินิจฉัยให้" ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1577 - 1578/2497นายผาด เกิดเรือนโจทก์นายเหล็ง ปิ่นคล้า กับพวกจำเลย ป.วิ.พ. บรรยายข้อความในฎีกาขอให้ถือเอาคำฟ้องอุทธรณ์เป็นฎีกาคัดค้านในข้อเท็จจริงนั้น ไม่เป็นการระบุข้อเท็จจริงโดยชัดแจ้ง ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัยจำเลยฎีกา ศาลฎีกาพิพากษายกฎีกา โดยวินิจฉัยตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 249 ดังนี้ฯลฯ "จำเลยฎีกาขอให้ศาลถือเอาคำฟ้องอุทธรณ์ของจำเลยเป็นข้อฎีกาคัดค้านในข้อเท็จจริงต่อไปนั้น ศาลฎีกาเห็นว่า ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 249 บัญญัติว่า "ข้อเท็จจริงหรือข้อกฎหมายที่จะยกขึ้นอ้างอิงในฎีกานั้น คู่ความจะต้องกล่าวไว้โดยชัดแจ้งในฎีกา ฯลฯ" แต่คดีนี้ไม่ปรากฏว่าจำเลยได้โต้เถียงกล่าวอ้างข้อเท็จจริงไว้โดยชัดแจ้งในฎีกาของจำเลย ฉะนั้นศาลฎีกาจึงไม่รับวินิจฉัยให้"(พิบูลย์ไอศวรรย์-มนูภันย์วิมลสาร-ประศาสน์วินิจฉัย)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 517/2495หลักกฎหมาย: ในการขายฝากช้างกันนั้นถ้าผู้ซื้อฝากใช้ช้างให้ทำการงานเกินสมควรแม้ช้างเจ็บป่วยก็ไม่ให้หยุดพักรักษาให้ช้างสมบูรณ์ดีเสียก่อน กลับใช้งานจนช้างตายดังนี้ผู้ซื้อฝากต้องรับผิดใช้ค่าเสียหายแก่ผู้ขายฝากตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาตรา 501 โจทก์ที่ 1 ซื้อช้างจากโจทก์ที่2 ชำระราคาช้างและส่งมอบช้างกันเสร็จเด็ดขาดแล้ว แต่ยังมิได้โอนตั๋วพิมพ์รูปพรรณ ต่อมาโจทก์ที่ 1เอาช้างนั้นไปขายฝากไว้แก่จำเลย แต่ให้โจทก์ที่ 2 เป็นคู่สัญญากับจำเลยในการทำสัญญาขายฝากที่อำเภอ เพราะยังมีชื่อโจทก์ที่2 เป็นเจ้าของในตั๋วพิมพ์รูปพรรณอยู่ ดังนี้ ภายหลังจำเลยทำช้างตายโดยความผิดของจำเลย โจทก์ที่ 1 และโจทก์ที่ 2 ย่อมมีอำนาจมาเป็นโจทก์ร่วมกัน ฟ้องจำเลยให้ใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์ที่ 1 ซึ่งเป็นเจ้าของช้างที่แท้จริงได้ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 517/2495นายกว้าง บุตตะจีน ที่ 1 นายหะยีมือสีหะมิ ที่ 2โจทก์นายคิ้วชุ้น แซ่ติ้วจำเลย ป.วิ.พ. ม. 55, ม. 172 ป.พ.พ. ม. 228, ม. 456, ม. 501, ม. 797, ม. 806, ม. 1336ในการขายฝากช้างกันนั้นถ้าผู้ซื้อฝากใช้ช้างให้ทำการงานเกินสมควรแม้ช้างเจ็บป่วยก็ไม่ให้หยุดพักรักษาให้ช้างสมบูรณ์ดีเสียก่อน กลับใช้งานจนช้างตายดังนี้ผู้ซื้อฝากต้องรับผิดใช้ค่าเสียหายแก่ผู้ขายฝากตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาตรา 501 โจทก์ที่ 1 ซื้อช้างจากโจทก์ที่2 ชำระราคาช้างและส่งมอบช้างกันเสร็จเด็ดขาดแล้ว แต่ยังมิได้โอนตั๋วพิมพ์รูปพรรณ ต่อมาโจทก์ที่ 1เอาช้างนั้นไปขายฝากไว้แก่จำเลย แต่ให้โจทก์ที่ 2 เป็นคู่สัญญากับจำเลยในการทำสัญญาขายฝากที่อำเภอ เพราะยังมีชื่อโจทก์ที่2 เป็นเจ้าของในตั๋วพิมพ์รูปพรรณอยู่ ดังนี้ ภายหลังจำเลยทำช้างตายโดยความผิดของจำเลย โจทก์ที่ 1 และโจทก์ที่ 2 ย่อมมีอำนาจมาเป็นโจทก์ร่วมกัน ฟ้องจำเลยให้ใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์ที่ 1 ซึ่งเป็นเจ้าของช้างที่แท้จริงได้(ดุลยการณ์โกวิท-ลัดพลีธรรมประคัลภ์-ดุลยทัณฑ์ชนาณัติ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 517/2495นายกว้าง บุตตะจีน ที่ 1 นายหะยีมือสีหะมิ ที่ 2โจทก์นายคิ้วชุ้น แซ่ติ้วจำเลย ป.วิ.พ. ม. 55, ม. 172 ป.พ.พ. ม. 228, ม. 456, ม. 501, ม. 797, ม. 806, ม. 1336ในการขายฝากช้างกันนั้นถ้าผู้ซื้อฝากใช้ช้างให้ทำการงานเกินสมควรแม้ช้างเจ็บป่วยก็ไม่ให้หยุดพักรักษาให้ช้างสมบูรณ์ดีเสียก่อน กลับใช้งานจนช้างตายดังนี้ผู้ซื้อฝากต้องรับผิดใช้ค่าเสียหายแก่ผู้ขายฝากตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาตรา 501 โจทก์ที่ 1 ซื้อช้างจากโจทก์ที่2 ชำระราคาช้างและส่งมอบช้างกันเสร็จเด็ดขาดแล้ว แต่ยังมิได้โอนตั๋วพิมพ์รูปพรรณ ต่อมาโจทก์ที่ 1เอาช้างนั้นไปขายฝากไว้แก่จำเลย แต่ให้โจทก์ที่ 2 เป็นคู่สัญญากับจำเลยในการทำสัญญาขายฝากที่อำเภอ เพราะยังมีชื่อโจทก์ที่2 เป็นเจ้าของในตั๋วพิมพ์รูปพรรณอยู่ ดังนี้ ภายหลังจำเลยทำช้างตายโดยความผิดของจำเลย โจทก์ที่ 1 และโจทก์ที่ 2 ย่อมมีอำนาจมาเป็นโจทก์ร่วมกัน ฟ้องจำเลยให้ใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์ที่ 1 ซึ่งเป็นเจ้าของช้างที่แท้จริงได้(ดุลยการณ์โกวิท-ลัดพลีธรรมประคัลภ์-ดุลยทัณฑ์ชนาณัติ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
พระราชบัญญัติอนุมัติพระราชกำหนดแก้ไขเพิ่มเติมพระราชบัญญัติควบคุมการแลกเปลี่ยนเงินพุทธสักราช ๒๔๘๕ พุทธสักราช ๒๔๘๖พุทธสักราช๒๔๘๖ ในพระปรมาภิไธยสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวอานันทมหิดลคณะผู้สำเหร็ดราชการแทนพระองค์(ตามประกาสประธานสภาผู้แทนราษฎรลงวันที่ ๔สิงหาคม พุทธสักราช ๒๔๘๐และวันที่๑๖ ธันวาคม พุทธสักราช ๒๔๘๔)อาทิตย์ ทิพอาภาปรีดีพนมยงค์ตราไว้ นะวันที่ ๓๑ สิงหาคม พุทธสักราช ๒๔๘๖เปนปีที่ ๑๐ไนรัชกาลปัจจุบันโดยที่สภาผู้แทนราษฎรลงมติเห็นสมควรอนุมัติพระราชกำหนดแก้ไขเพิ่มเติมพระราชบัญญัติควบคุมการแลกเปลี่ยนเงินพุทธศักราช ๒๔๘๕ พุทธศักราช ๒๔๘๖ ตามความในมาตรา ๕๒ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยจึงมีพระบรมราชโองการให้ตราพระราชบัญญัตินี้ขึ้นไว้โดยคำแนะนำและยินยอมของสภาผู้แทนราษฎรดังต่อไปนี้มาตรา ๑ พระราชบัญญัตินี้ให้เรียกว่าพระราชบัญญัติอนุมัติพระราชกำหนดแก้ไขเพิ่มเติมพระราชบัญญัติควบคุมการแลกเปลี่ยนเงินพุทธสักราช ๒๔๘๕ พุทธสักราช ๒๔๘๖ พุทธสักราช ๒๔๘๖มาตรา ๒[๑]ให้ใช้พระราชบัญญัตินี้ตั้งแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา ๓ ให้อนุมัติพระราชกำหนดแก้ไขเพิ่มเติมพระราชบัญญัติควบคุมการแลกเปลี่ยนเงินพุทธศักราช ๒๔๘๕ พุทธศักราช ๒๔๘๖ผู้รับสนองพระบรมราชโองการจอมพล ป. พิบูลสงครามนายกรัฐมนตรีโชติกานต์/ปรับปรุง๒๔ เมษายน ๒๕๖๑[๑]ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๖๐/ตอนที่ ๔๗/หน้า ๑๓๔๑/๑๔ กันยายน ๒๔๘๖
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 456/2537หลักกฎหมาย: (อำนวย สุขพรหม - ยงยุทธ ธารีสาร - ยรรยง ปานุราช)ศาลจังหวัดเชียงราย นายสุพิชัย กาญจนาธิวัฒน์ศาลอุทธรณ์ภาค 2 นายจรูญ วงศ์นิวัติขจร นายเฉลิมพล ชอบธรรม - ย่อ สันทนา / พิมพ์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 456/2537ธนาคารทหารไทย จำกัดโจทก์นายแพทย์สมพงษ์ ศิริภักดีจำเลย(อำนวย สุขพรหม - ยงยุทธ ธารีสาร - ยรรยง ปานุราช)ศาลจังหวัดเชียงราย นายสุพิชัย กาญจนาธิวัฒน์ศาลอุทธรณ์ภาค 2 นายจรูญ วงศ์นิวัติขจร นายเฉลิมพล ชอบธรรม - ย่อ สันทนา / พิมพ์()แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 456/2537ธนาคารทหารไทย จำกัดโจทก์นายแพทย์สมพงษ์ ศิริภักดีจำเลย(อำนวย สุขพรหม - ยงยุทธ ธารีสาร - ยรรยง ปานุราช)ศาลจังหวัดเชียงราย นายสุพิชัย กาญจนาธิวัฒน์ศาลอุทธรณ์ภาค 2 นายจรูญ วงศ์นิวัติขจร นายเฉลิมพล ชอบธรรม - ย่อ สันทนา / พิมพ์()แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คําสั่งกรมสรรพากรที่ ท.ป. 210/2556เรื่อง กําหนดสถานที่รับแบบแสดงรายการ และรับชําระเงินภาษีอากรตามประมวลรัษฎากร------------------------------------------------เพื่ออํานวยความสะดวกแก่ผู้เสียภาษีอากรและให้การบริหารการจัดเก็บภาษีอากรตามประมวลรัษฎากรมีประสิทธิภาพ อาศัยอํานาจตามความในมาตรา 11 แห่งประมวลรัษฎากร อธิบดีกรมสรรพากร จึงมีคําสั่งดังต่อไปนี้ข้อ ๑ ให้หน่วยบริการรับชําระภาษีอากรของสํานักงานสรรพากรพื้นที่สาขาจตุจักร ที่ตั้งอยู่ ณ ศาลอาญา ถนนรัชดาภิเษก แขวงจอมพล เขตจตุจักร กรุงเทพมหานคร เป็นสถานที่รับแบบแสดงรายการและรับชําระเงินภาษีอากรตามประมวลรัษฎากร ได้อีกแห่งหนึ่ง นอกจากสํานักงานสรรพากรพื้นที่สาขาจตุจักร สําหรับผู้มีหน้าที่ยื่นแบบแสดงรายการและชําระหรือนําส่งเงินภาษีอากรไม่ว่าจะมีภูมิลําเนาอยู่ในอําเภอหรือเขตท้องที่ใดข้อ ๒ ให้สรรพากรพื้นที่กรุงเทพมหานคร 7 ออกคําสั่งเป็นหนังสือแต่งตั้งข้าราชการพลเรือนสามัญเป็น "เจ้าหน้าที่รับชําระเงินภาษีอากร" เพื่อรับชําระเงินภาษีอากรตามประมวลรัษฎากรข้อ ๓ การเสียภาษีอากรตามคําสั่งนี้ ให้ถือว่าเป็นการสมบูรณ์เมื่อได้รับใบเสร็จรับเงินซึ่ง"เจ้าหน้าที่รับชําระเงินภาษีอากร" ตามข้อ 2 ได้ลงลายมือชื่อรับเงินแล้วข้อ ๔ คําสั่งนี้ให้ใช้บังคับสําหรับการรับแบบแสดงรายการและรับชําระเงินภาษีอากรตามประมวลรัษฎากร เฉพาะวันศุกร์ที่ 22 มีนาคม พ.ศ. 2556ผู้มีอํานาจลงนาม - สั่ง ณ วันที่ 6 มีนาคม พ.ศ. 2556 สาธิต รังคสิริ(นายสาธิต รังคสิริ)อธิบดีกรมสรรพากร