คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3168/2524หลักกฎหมาย: เมื่อพยานหลักฐานฟังไม่ได้ว่าจำเลยได้ตกลงว่าจ้างโจทก์ตามสัญญาจำเลยจึงไม่ต้องรับผิดชำระค่าจ้างให้โจทก์ตามสัญญานั้น แต่โดยเหตุที่โจทก์ได้ทำงานให้จำเลยและจำเลยได้ยอมรับเอาผลงานดังกล่าวเป็นประโยชน์แก่ตนแล้ว โจทก์จึงมีสิทธิรับสินจ้างตามผลแห่งการงานที่ได้กระทำไปแล้ว ซึ่งศาลกำหนดให้ได้ตามสมควรโจทก์ฟ้องว่า จำเลยได้ว่าจ้างโจทก์ทั้งสองให้ร่วมกันเป็นทนายความให้จำเลยเป็นโจทก์ฟ้องนายวิรัชเรื่องฉ้อโกง ฯลฯ โดยสัญญาให้ค่าจ้างแก่โจทก์เป็นเงิน 218,750 บาท จะชำระค่าจ้างว่าความให้โจทก์ เมื่อจำเลยยอมความกับนายวิรัชได้หรือเมื่อคดีถึงที่สุดเสร็จเด็ดขาด โจทก์ได้ฟ้องนายวิรัชเป็นจำเลยต่อศาลอาญา คดีดังกล่าวถึงที่สุดแล้ว ขอให้ศาลพิพากษาให้จำเลยชำระค่าจ้างว่าความให้โจทก์จำเลยให้การว่า จำเลยไม่เคยว่าจ้างโจทก์ทั้งสองให้เป็นทนายให้และต่อสู้ในข้ออื่นอีกหลายประการศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า จำเลยได้จ้างโจทก์ให้เป็นทนายความจริงพิพากษาให้จำเลยชำระเงิน 218,750 บาทแก่โจทก์จำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า พยานหลักฐานฟังไม่ได้ว่าจำเลยได้ตกลงว่าจ้างโจทก์ตามสัญญาหมาย จ. 1 จำเลยจึงไม่ต้องรับผิดชำระค่าจ้างให้โจทก์ตามสัญญาดังกล่าวแต่โดยเหตุที่โจทก์ทั้งสองได้ทำงานให้จำเลย และจำเลยก็ได้ยอมรับเอาผลงานดังกล่าวเป็นประโยชน์แก่ตนแล้ว โจทก์จึงมีสิทธิได้รับสินจ้างตามผลแห่งการงานที่ได้กระทำไป เมื่อพิเคราะห์ผลงานของโจทก์ที่ได้กระทำไปแล้ว เห็นควรกำหนดสินจ้างให้โจทก์ 10,000 บาท พิพากษาแก้ ให้จำเลยใช้เงินให้โจทก์ทั้งสอง 10,000 บาท พร้อมดอกเบี้ย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3168/2524นายวัฒนา เงินดี กับพวกโจทก์นายเปรม มาลากุล ณ อยุธยาจำเลย ป.พ.พ. ม. 587เมื่อพยานหลักฐานฟังไม่ได้ว่าจำเลยได้ตกลงว่าจ้างโจทก์ตามสัญญาจำเลยจึงไม่ต้องรับผิดชำระค่าจ้างให้โจทก์ตามสัญญานั้น แต่โดยเหตุที่โจทก์ได้ทำงานให้จำเลยและจำเลยได้ยอมรับเอาผลงานดังกล่าวเป็นประโยชน์แก่ตนแล้ว โจทก์จึงมีสิทธิรับสินจ้างตามผลแห่งการงานที่ได้กระทำไปแล้ว ซึ่งศาลกำหนดให้ได้ตามสมควรโจทก์ฟ้องว่า จำเลยได้ว่าจ้างโจทก์ทั้งสองให้ร่วมกันเป็นทนายความให้จำเลยเป็นโจทก์ฟ้องนายวิรัชเรื่องฉ้อโกง ฯลฯ โดยสัญญาให้ค่าจ้างแก่โจทก์เป็นเงิน 218,750 บาท จะชำระค่าจ้างว่าความให้โจทก์ เมื่อจำเลยยอมความกับนายวิรัชได้หรือเมื่อคดีถึงที่สุดเสร็จเด็ดขาด โจทก์ได้ฟ้องนายวิรัชเป็นจำเลยต่อศาลอาญา คดีดังกล่าวถึงที่สุดแล้ว ขอให้ศาลพิพากษาให้จำเลยชำระค่าจ้างว่าความให้โจทก์จำเลยให้การว่า จำเลยไม่เคยว่าจ้างโจทก์ทั้งสองให้เป็นทนายให้และต่อสู้ในข้ออื่นอีกหลายประการศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า จำเลยได้จ้างโจทก์ให้เป็นทนายความจริงพิพากษาให้จำเลยชำระเงิน 218,750 บาทแก่โจทก์จำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า พยานหลักฐานฟังไม่ได้ว่าจำเลยได้ตกลงว่าจ้างโจทก์ตามสัญญาหมาย จ. 1 จำเลยจึงไม่ต้องรับผิดชำระค่าจ้างให้โจทก์ตามสัญญาดังกล่าวแต่โดยเหตุที่โจทก์ทั้งสองได้ทำงานให้จำเลย และจำเลยก็ได้ยอมรับเอาผลงานดังกล่าวเป็นประโยชน์แก่ตนแล้ว โจทก์จึงมีสิทธิได้รับสินจ้างตามผลแห่งการงานที่ได้กระทำไป เมื่อพิเคราะห์ผลงานของโจทก์ที่ได้กระทำไปแล้ว เห็นควรกำหนดสินจ้างให้โจทก์ 10,000 บาท พิพากษาแก้ ให้จำเลยใช้เงินให้โจทก์ทั้งสอง 10,000 บาท พร้อมดอกเบี้ย(สุวัฒน์ รัตรสาร-สุไพศาล วิบุลย์ศิลป์-ดุสิต วราโห)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยได้ว่าจ้างโจทก์ทั้งสองให้ร่วมกันเป็นทนายความให้จำเลยเป็นโจทก์ฟ้องนายวิรัชเรื่องฉ้อโกง ฯลฯ โดยสัญญาให้ค่าจ้างแก่โจทก์เป็นเงิน 218,750 บาท จะชำระค่าจ้างว่าความให้โจทก์ เมื่อจำเลยยอมความกับนายวิรัชได้หรือเมื่อคดีถึงที่สุดเสร็จเด็ดขาด โจทก์ได้ฟ้องนายวิรัชเป็นจำเลยต่อศาลอาญา คดีดังกล่าวถึงที่สุดแล้ว ขอให้ศาลพิพากษาให้จำเลยชำระค่าจ้างว่าความให้โจทก์จำเลยให้การว่า จำเลยไม่เคยว่าจ้างโจทก์ทั้งสองให้เป็นทนายให้และต่อสู้ในข้ออื่นอีกหลายประการศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า จำเลยได้จ้างโจทก์ให้เป็นทนายความจริงพิพากษาให้จำเลยชำระเงิน 218,750 บาทแก่โจทก์จำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า พยานหลักฐานฟังไม่ได้ว่าจำเลยได้ตกลงว่าจ้างโจทก์ตามสัญญาหมาย จ. 1 จำเลยจึงไม่ต้องรับผิดชำระค่าจ้างให้โจทก์ตามสัญญาดังกล่าวแต่โดยเหตุที่โจทก์ทั้งสองได้ทำงานให้จำเลย และจำเลยก็ได้ยอมรับเอาผลงานดังกล่าวเป็นประโยชน์แก่ตนแล้ว โจทก์จึงมีสิทธิได้รับสินจ้างตามผลแห่งการงานที่ได้กระทำไป เมื่อพิเคราะห์ผลงานของโจทก์ที่ได้กระทำไปแล้ว เห็นควรกำหนดสินจ้างให้โจทก์ 10,000 บาท พิพากษาแก้ ให้จำเลยใช้เงินให้โจทก์ทั้งสอง 10,000 บาท พร้อมดอกเบี้ย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3168/2524นายวัฒนา เงินดี กับพวกโจทก์นายเปรม มาลากุล ณ อยุธยาจำเลย ป.พ.พ. ม. 587เมื่อพยานหลักฐานฟังไม่ได้ว่าจำเลยได้ตกลงว่าจ้างโจทก์ตามสัญญาจำเลยจึงไม่ต้องรับผิดชำระค่าจ้างให้โจทก์ตามสัญญานั้น แต่โดยเหตุที่โจทก์ได้ทำงานให้จำเลยและจำเลยได้ยอมรับเอาผลงานดังกล่าวเป็นประโยชน์แก่ตนแล้ว โจทก์จึงมีสิทธิรับสินจ้างตามผลแห่งการงานที่ได้กระทำไปแล้ว ซึ่งศาลกำหนดให้ได้ตามสมควรโจทก์ฟ้องว่า จำเลยได้ว่าจ้างโจทก์ทั้งสองให้ร่วมกันเป็นทนายความให้จำเลยเป็นโจทก์ฟ้องนายวิรัชเรื่องฉ้อโกง ฯลฯ โดยสัญญาให้ค่าจ้างแก่โจทก์เป็นเงิน 218,750 บาท จะชำระค่าจ้างว่าความให้โจทก์ เมื่อจำเลยยอมความกับนายวิรัชได้หรือเมื่อคดีถึงที่สุดเสร็จเด็ดขาด โจทก์ได้ฟ้องนายวิรัชเป็นจำเลยต่อศาลอาญา คดีดังกล่าวถึงที่สุดแล้ว ขอให้ศาลพิพากษาให้จำเลยชำระค่าจ้างว่าความให้โจทก์จำเลยให้การว่า จำเลยไม่เคยว่าจ้างโจทก์ทั้งสองให้เป็นทนายให้และต่อสู้ในข้ออื่นอีกหลายประการศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า จำเลยได้จ้างโจทก์ให้เป็นทนายความจริงพิพากษาให้จำเลยชำระเงิน 218,750 บาทแก่โจทก์จำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า พยานหลักฐานฟังไม่ได้ว่าจำเลยได้ตกลงว่าจ้างโจทก์ตามสัญญาหมาย จ. 1 จำเลยจึงไม่ต้องรับผิดชำระค่าจ้างให้โจทก์ตามสัญญาดังกล่าวแต่โดยเหตุที่โจทก์ทั้งสองได้ทำงานให้จำเลย และจำเลยก็ได้ยอมรับเอาผลงานดังกล่าวเป็นประโยชน์แก่ตนแล้ว โจทก์จึงมีสิทธิได้รับสินจ้างตามผลแห่งการงานที่ได้กระทำไป เมื่อพิเคราะห์ผลงานของโจทก์ที่ได้กระทำไปแล้ว เห็นควรกำหนดสินจ้างให้โจทก์ 10,000 บาท พิพากษาแก้ ให้จำเลยใช้เงินให้โจทก์ทั้งสอง 10,000 บาท พร้อมดอกเบี้ย(สุวัฒน์ รัตรสาร-สุไพศาล วิบุลย์ศิลป์-ดุสิต วราโห)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ