ประกาศธนาคารแห่งประเทศไทยที่ สนส. 41 /2551เรื่อง การบริหารความเสี่ยงด้านสภาพคล่องของสถาบันการเงิน---------------------------------อื่นๆ - 1. เหตุผลในการออกประกาศ เนื่องจากความเสี่ยงด้านสภาพคล่องเป็นความเสี่ยงที่สําคัญต่อความเชื่อมั่นของผู้ฝากเงินที่มีต่อสถาบันการเงิน แม้ว่าสถาบันการเงินจะมีฐานะการเงินที่มั่นคง แต่หากไม่สามารถจ่ายชําระผู้ฝากเงินและเข้าหนี้ตามภาระผูกพันที่มีอยู่ได้ ก็อาจทําให้สถาบันการเงินนั้นไม่สามารถดําเนินธุรกิจต่อไปได้ ด้วยเหตุนี้ธนาคารแห่งประเทศไทยจึงเห็นความจําเป็นของการกําหนดให้สถาบันการเงินมีระบบการบริหารความเสี่ยงด้านสภาพคล่อง โดยมีวัตถุประสงค์หลักเพื่อให้สถาบันการเงินมีระบบการบริหารสภาพคล่องที่เหมาะสม สามารถรองรับการจ่ายคืนหนี้สินและภาระผูกพันที่ถึงกําหนดชําระได้ โดยมีโครงสร้างของการบริหารสินทรัพย์และหนี้สินที่เหมาะสม และมีระยะเวลาและมูลค่าของเงินกู้ยืมที่สอดคล้องกับระยะเวลาและมูลค่าของการได้รับชําระหนี้จากการปล่อยสินเชื่อหรือลงทุน และมีแหล่งเงินทุนหรือสินทรัพย์ที่พร้อมจะเปลี่ยนเป็นเงินสดได้เพียงพอที่จะรองรับภาวะวิกฤตได้ระยะเวลาหนึ่ง รวมทั้งเพื่อให้สถาบันการเงินมีแผนจัดหาสภาพคล่อง (Contingency funding plans) เพื่อรองรับการขาดสภาพคล่อง อันเนื่องมาจากการบังคับใช้พระราชบัญญัติสถาบันคุ้มครองเงินฝากในอนาคต ตลอดจนภาวะความผันผวนในตลาดการเงินของโลก ในการออกประกาศฉบับนี้เพื่ออ้างอิงอํานาจตามกฎหมายให้สอดคล้องกับพระราชบัญญัติธุรกิจสถาบันการเงิน พ.ศ. 2551 โดยสาระสําคัญของหลักเกณฑ์การบริหารความเสี่ยงด้านสภาพคล่องของสถาบันการเงินไม่มีการเปลี่ยนแปลงจากหลักเกณฑ์เดิมอื่นๆ - 2. อํานาจตามกฎหมาย อาศัยอํานาจตามความในมาตรา 63 แห่งพระราชบัญญัติธุรกิจสถาบันการเงิน พ.ศ. 2551 ธนาคารแห่งประเทศไทยออกข้อกําหนดให้สถาบันการเงินมีแนวทางการบริหารความเสี่ยงด้านสภาพคล่องตามหลักเกณฑ์ที่กําหนดอื่นๆ - 3. ขอบเขตการบังคับใช้ ประกาศฉบับนี้ให้ใช้บังคับกับสถาบันการเงินตามกฎหมายว่าด้วยธุรกิจสถาบันการเงินทุกแห่ง ยกเว้นบริษัทเครดิตฟองซิเอร์อื่นๆ - 4. ประกาสและหนังสือเวียนที่ยกเลิก ประกาศและหนังสือเวียนที่ยกเลิก ตามเอกสารแนบ 1อื่นๆ - 5. เนื้อหา 5.1 ในประกาศฉบับนี้ สถาบันการเงิน หมายความว่า สถาบันการเงินตามมาตรา 4 แห่งพระราชบัญญัติธุรกิจสถาบันการเงิน พ.ศ. 2551 ยกเว้นบริษัทเครดิตฟองซิเอร์ 5.2 หลักเกณฑ์ในการบริหารความเสี่ยงด้านสภาพคล่อง 5.2.1 หลักทั่วไป (1) คณะกรรมการของสถาบันการเงิน' (Board of Directors) ต้องเป็นผู้อนุมัตินโยบาย (Policy) และแผนงานการบริหารความเสี่ยงด้านสภาพคล่อง (Action Plan) รวมทั้งต้องควบคุมดูแลให้มีการปฏิบัติตามนโยบายและแผนงานการบริหารความเสี่ยงด้านสภาพคล่องอย่างเคร่งครัดและต่อเนื่อง เพื่อจะได้ทราบว่าน โบายและแผนงานที่กล่าวยังมีความเหมาะสมกับธุรกิจของสถาบันการเงิน (2) สถาบันการเงินต้องจัดทํานโยบายและแผนงานการบริหารความเสี่ยงด้านสภาพคล่องที่สอดคล้องตามหลักเกณฑ์ที่ธนาคารแห่งประเทศไทยกําหนด และมีการทบทวนนโยบายและแผนงานดังกล่าวเป็นระยะหรือทันทีที่มีการเปลี่ยนแปลงกลยุทธ์ในการดําเนินธุรกิจเพื่อปรับปรุงให้สอดคล้องกับสถานการณ์ที่เปลี่ยนแปลงไป ตลอดจนมีระบบควบคุมภายในที่สามารถติดตามได้ว่าการบริหารสภาพคล่องของสถาบันการเงินเป็นไปตามนโยบายและแผนงานที่ได้กําหนดไว้ (3) สถาบันการเงินต้องจัดให้มีระบบการบริหารความเสี่ยงด้านสภาพคล่องที่เหมาะสม ทั้งในสกุลเงินตราต่างประเทศและสกุลเงินบาท ภายใต้สถานการณ์ต่างๆ และมีระบบการรายงานที่มีประสิทธิภาพ และประสิทธิผล ที่สามารถให้ข้อมูลที่จําเป็นอย่างเพียงพอแก่ฝ่ายบริหารของสถาบันการเงินได้อย่างทันเวลา โดยจะต้องมีการควบคุมดูแล และการรายงานข้อมูลในด้านต่าง ๆ อย่างน้อยตามที่ธนาคารแห่งประเทศไทยกําหนด (4) สถาบันการเงินต้องจัดให้มีแบบรายงานที่ใช้เพื่อบริหารความเสี่ยงด้านสภาพคล่องตามรูปแบบที่ธนาคารแห่งประเทศไทยกําหนด หรือหากรูปแบบรายงานที่สถาบันการเงินใช้อยู่แล้วสอดคล้องกับรูปแบบที่ธนาคารแห่งประเทศไทยกําหนดในสาระสําคัญ ก็ให้ใช้แบบรายงานเดิมต่อไปได้ และต้องจัดให้มีพร้อมสําหรับผู้ตรวจการสถาบันการเงินหรือพนักงานเจ้าหน้าที่จะสุ่มตรวจสอบได้ 5.2.2 ข้อกําหนดในการปฏิบัติ (1) สถาบันการเงินที่ต้องปฏิบัติตามเกณฑ์นี้ ได้แก่ (1.1) ธนาคารพาณิชย์ที่จดทะเบียนในประเทศ (รวมสาขาในต่างประเทศ) (1.2) บริษัทเงินทุนที่มีเงินกองทุนตั้งแต่ 2,500 ล้านบาทขึ้นไป(1.3) สาขาของธนาคารพาณิชย์ต่างประเทศ (2) คณะกรรมการของสถาบันการเงิน (Board of Directors) ต้องเป็นผู้อนุมัตินโยบาย (Policy) และแผนงานการบริหารความเสี่ยงด้านสภาพคล่อง (Action Plan) รวมทั้งต้องควบคุมดูแลให้มีการปฏิบัติตามนโยบายและแผนงานการบริหารความเสี่ยงด้านสภาพคล่องอย่างเคร่งครัดและต่อเนื่อง เพื่อจะได้ทราบว่านโยบายและแผนงานที่กล่าวยังมีความเหมาะสมกับธุรกิจของสถาบันการเงิน (3) สถาบันการเงินต้องจัดทํานโยบายและแผนงานการบริหารความเสี่ยงด้านสภาพคล่องและต้องดูแลให้การบริหารความเสี่ยงด้านสภาพคล่องเป็นไปตามนโยบายและแผนงานที่ได้กําหนดไว้อย่างเคร่งครัด และแจ้งต่อธนาคารแห่งประเทศไทยทันทีที่เกิดปัญหา ทั้งนี้ สถาบันการเงินต้องจัดให้มีการทบทวนนโยบายและแผนงานที่กล่าวอย่างน้อยทุกปี หรือทันเปลี่ยนแปลงกลยุทธ์ในการดําเนินธุรกิจที่มีสาระสําคัญ เพื่อปรับปรุงให้สอคคล้องกับสถานการณ์ที่เปลี่ยนแปลงไป (4) สถาบันการเงินต้องจัดให้มีระบบควบคุมที่สอดคล้องกับนโยบายและแผนงานการบริหารความเสี่ยงด้านสภาพคล่อง และ จะต้องมีระบบติดตามอย่างสม่ําเสมอว่าการบริหารความเสี่ยงด้านสภาพคล่องเป็นไปตามที่กําหนดไว้ (5) สถาบันการเงินต้องจัดให้มีระบบการบริหารความเสี่ยงด้านสภาพคล่องที่เหมาะสมทั้งในสกุลเงินตราต่างประเทศและสกุลเงินบาท ภายใต้สถานการณ์ต่างๆ โดยให้คํานึงถึงปัจจัยต่างๆ ดังนี้ (5.1) ขนาดและลักษณะของธุรกิจ (5.2) การกระจาย และความผันผวนของแหล่งเงินทุน (5.3) ขนาด และคุณภาพของสินทรัพย์ (5.4) ความน่าเชื่อถือของ Standby Facility ที่มีอยู่ (5.5) ขนาดและความซับซ้อนของธุรกรรมที่เกี่ยวข้องกับเงินตราต่างประเทศ (5.6) ความเสี่ยงในด้านต่าง ๆ ที่อาจส่งผลกระทบต่อสภาพคล่องของสถาบันการเงิน เช่น ความเสี่ยงทางเครดิต ความเสี่ยงจากการเปลี่ยนแปลงด้านราคาตลาด ความเสี่ยงจากการปฏิบัติงาน ความเสี่ยงด้านกฎหมาย ความเสี่ยงด้านการชําระราคา (Settlement Risk) และความเสี่ยงด้านชื่อเสียงขององค์กร เป็นต้น (5.7) ภาระของสถาบันการเงินในการสนับสนุนสภาพคล่องให้กับบริษัทในกลุ่มธุรกิจทางการเงิน (6) ระบบการบริหารความเสี่ยงด้านสภาพคล่องที่กล่าวในข้อ (5) จะต้องสามารถให้ข้อมูลที่จําเป็นอย่างเพียงพอแก่ฝ่ายบริหารของสถาบันการเงินได้อย่างมีประสิทธิภาพและประสิทธิผล โดยอย่างน้อยจะต้องมีการรายงานข้อมูลด้านต่าง ๆ ดังนี้ (6.1) ฐานะสภาพคล่องสุทธิ ของสินทรัพย์ หนี้สิน และภาระผูกพันของสถาบันการเงินทั้งในภาวะปกติและในภาวะวิกฤต หรือระบบอื่นที่ให้ข้อมูลในลักษณะเดียวกัน (6.2) มูลค่าตลาดของเงินลงทุนในหลักทรัพย์ และมูลค่าตลาดของเงินลงทุนในหลักทรัพย์หลังหักส่วนลดในกรณีที่ถูก forced sale ในภาวะวิกฤต ทั้งนี้ ให้สถาบันการเงินกําหนดอัตราส่วนลดที่ใช้ในการปรับลดมูลค่าตลาดได้ แต่อัตราดังกล่าวต้องไม่ต่ํากว่าอัตราที่ธนาคารแห่งประเทศไทยกําหนดตามเอกสารแนบ 2 (6.3) ความน่าเชื่อถือและความสามารถในการปฏิบัติตามสัญญาของแหล่ง Standby facility ของสถาบันการเงิน (6.4) การกระจุกตัวของแหล่งเงินทุนของสถาบันการเงิน (7) ให้สถาบันการเงินจัดให้มีแบบรายงานที่ใช้เพื่อบริหารความเสี่ยงด้านสภาพคล่องของสถาบันการเงินตามรูปแบบที่ธนาคารแห่งประเทศไทยกําหนด หรือหากรูปแบบรายงานที่สถาบันการเงินใช้อยู่แล้วสอดคล้องกับรูปแบบที่ธนาคารแห่งประเทศไทยกําหนดในสาระสําคัญ ก็ให้ใช้แบบรายงานเดิมต่อไปได้ (8) ให้สถาบันการเงินจัดให้มีแผนงานการบริหารความเสี่ยงด้านสภาพคล่องระบบการบริหารความเสี่ยงด้านสภาพคล่อง ระบบการควบคุมภายในเกี่ยวกับการบริหารความเสี่ยงด้านสภาพคล่องที่เหมาะสม ตามข้อกําหนดของธนาคารแห่งประเทศไทย ซึ่งจะได้กล่าวในรายละเอียดต่อไป (9) ธนาคารแห่งประเทศไทยมีอํานาจสั่งการให้สถาบันการเงินทบทวนหรือปรับปรุงกลยุทธ์ แนวทาง หรือระบบงานการบริหารความเสี่ยงด้านสภาพคล่องได้ตามความเหมาะสม 5.2.3 นโยบายและแผนงานการบริหารความเสี่ยงด้านสภาพคล่อง ข้อมูลที่ต้องระบุเป็นอย่างน้อยในนโยบายและแผนงานการบริหารความเสี่ยงด้านสภาพคล่อง มีดังนี้ (1) กลยุทธ์ในการบริหารความเสี่ยงด้านสภาพคล่องของสถาบันการเงินโดยต้องระบุแหล่งที่มาของเงินทุนที่ให้ความสําคัญ เช่น เน้นผู้ฝากรายย่อยหรือรายใหญ่ หรือพึ่งพาเงินทุนจากบริษัทแม่ในต่างประเทศ และแหล่งที่ใช้ไปของเงินทุนที่ให้ความสําคัญ เช่น เน้นการปล่อยสินเชื่อในภาคอุตสาหกรรมใด และระบุนโยบายที่จะนํามาใช้เพื่อให้บรรลุตามกลยุทธ์ด้วยโดยให้แยกแสดงกลยุทธ์การบริหารความเสี่ยงด้านสภาพคล่องทั้งสกุลเงินบาท และสกุลเงินตราต่างประเทศ (2) ผู้รับผิดชอบในการบริหารความเสี่ยงด้านสภาพคล่องทั้งภาวะปกติ และภาวะวิกฤต (3) Limit ต่าง ๆ ที่ สถาบันการเงินจะใช้ในการควบคุมเกี่ยวกับระดับการพึ่งพาเงินทุนจากแหล่งต่าง ๆ ทั้งในด้านองค์ประกอบ ลักษณะ และการกระจายในด้านผู้ฝากเงินเครื่องมือทางการเงินระยะเวลาครบกําหนด และอัตราส่วนอื่น ๆ (ตัวอย่างตามเอกสารแนบ 3) เช่น อัตราส่วนเงินฝากต่อเงินให้สินเชื่อ Mismatch Limit ในแต่ละช่วงเวลา เป็นต้น (4) หลักเกณฑ์ในการปรับแผนงานเพื่อให้สะท้อนกระแสเงินสดรับและจ่ายที่เกิดขึ้นในแต่ละช่วงเวลา (5) โครงสร้างที่มาของเงินทุนและการใช้ไปของเงินทุน ตามระยะเวลา (6) ระบบการกํากับควบคุมที่ใช้ ความถี่และขอบเขตของรายงานและผู้รับ (7) แผนรองรับเหตุฉุกเฉินในกรณีเกิดวิกฤตเฉพาะสถาบันการเงินและกรณีเกิดวิกฤตของทั้งระบบ ข้อมูลที่สถาบันการเงินต้องระบุเป็นอย่างน้อยในแผนมีดังนี้ (7.1) ขั้นตอนและกระบวนการทํางาน โดยระบุผู้รับผิดชอบและวิธีปฏิบัติในสถานการณ์ต่าง ๆ ขั้นตอนในการรายงานข้อมูลเพื่อการตัดสินใจที่จําเป็นต่อผู้รับผิดชอบในแต่ละระดับ (7.2) ระบบการเตือนภัยล่วงหน้า (Early Warning System) หรือตัวบ่งซี้(Trigger Point) (แนวทางตามเอกสารแนบ 1) ที่ใช้วัดว่าเมื่อใดสถานการณ์เข้าขั้นวิกฤตและจะต้องเริ่มปฏิบัติการตามแผนฉุกเฉิน (7.3) แผนการจัดหาสภาพคล่อง โดยต้องระบุแหล่งที่มาของเงิน เช่น หลักทรัพย์ที่ไม่มีภาระผูกพันซึ่งสามารถนําไปขายได้ หรือวงเงินกู้ยืมจากธนาคารอื่นที่ยังไม่เบิกถอน (Committed Credit Line) รวมทั้งสินทรัพย์ที่จะนําไปเป็นหลักประกันในการกู้ยืม (7.4) การจัดลําดับความสําคัญและวิธีปฏิบัติต่อลูกค้าแต่ละกลุ่ม ทั้งด้านลูกหนี้และเจ้าหนี้ (7.5) แผนการสื่อสารและจัดการกับข่าวลือ ตลอดจนภาพพจน์ของสถาบันการเงินกับลูกค้า พนักงาน เจ้าหนี้ สื่อมวลชน และบุคคลทั่วไป 5.2.4 ระบบการบริหารความเสี่ยงด้านสภาพคล่อง (1) ให้สถาบันการเงินจัดให้มีระบบรายงานฐานะสภาพคล่องสุทธิ ของสินทรัพย์ หนี้สิน และภาระผูกพัน โดยข้อมูลสําคัญควรมีดังนี้ (1.1) ฐานะสภาพคล่องสุทธิ ซึ่งแสดงกระแสเงินสดรับเปรียบเทียบกับกระแสเงินสดจ่าย สําหรับช่วงเวลา 7 วันและ 1 เดือนข้างหน้า (1.2) ฐานะสภาพคล่องสุทธิสําหรับช่วง 7 วันข้างหน้าถ้าเกิดภาวะวิกฤตโดยการทํา Scenario Analysis ทั้งนี้ ได้แสดงรายละเอียดของวิกฤตแต่ละประเกทไว้ตามเอกสารแนบ 5 (2) สถาบันการเงินที่มีธุรกรรมในสกุลเงินตราต่างประเทศจํานวนมาก (สูงกว่าอัตราที่ระบุไว้ในคําอธิบายแบบรายงาน) ให้จัดทําแบบรายงานเพิ่มเติมสําหรับฐานะสภาพคล่องสุทธิของสินทรัพย์ หนี้สิน และภาระผูกพันแบบรวมทุกสกุลเงินตราต่างประเทศ (3) ในการจัดกลุ่มสินทรัพย์ หนี้สิน และภาระผูกพัน สําหรับแต่ละช่วงเวลาให้ถือปฏิบัติดังนี้ (3.1) ให้คํานึงถึงสินทรัพย์ หนี้สิน และภาระผูกพัน ตามระยะเวลาที่เหลืออยู่ก่อนครบกําหนดตามสัญญา (Contractual Maturity) (3.2) ต่อจากนั้นให้ปรับปรุงโดยคํานึงถึงพฤติกรรมที่เกิดขึ้นจริงในอดีต (Behavioral Maturity) เนื่องจากสินทรัพย์บางประเภทอาจไม่ได้รับเงินตามสัญญา หรือเงินฝากประเภทที่ผู้ฝากมีสิทธิไถ่ถอนได้ทันทีแต่ก็มิได้มาไถ่ถอนทั้งหมด หรือเมื่อเงินฝากครบกําหนดก็ยังมีการ Rollover (ฝากต่อ) หรือกรณีที่สถาบันการเงินได้ให้วงเงินกู้ (Draw downs under loan commitment) แต่ลูกค้ามิได้เบิกถอน เป็นต้น (3.3) การปรับปรุงข้อมูลให้สอดคล้องกับพฤติกรรมดังกล่าวให้คํานึงถึงสถานการณ์ ทั้งภาวะปกติและภาวะวิกฤต และให้ผ่านความเห็นชอบจากคณะกรรมการบริหารความเสี่ยง (Risk Management Committee) หรือคณะกรรมการบริหารสินทรัพย์และหนี้สิน (ALCO) โดยสถาบันการเงินจะต้องเก็บเอกสารที่แสดงวิธีการคํานวณ สมมติฐาน และข้อมูลประกอบไว้ให้ธนาคารแห่งประเทศไทยตรวจสอบได้ และจะต้องมีการทบทวนสมมติฐานต่าง ๆ ที่ใช้ในการปรับพฤติกรรมทุกปี หรือทันทีที่เกิดการเปลี่ยนแปลงที่มีนัยสําคัญ ทั้งนี้ ได้แสดงตัวอย่างวิธีการปรับข้อมูลให้สอดคล้องกับพฤติกรรมไว้ตามเอกสารแนบ 6 (3.4) ให้สถาบันการเงินจัดทํารายงานแสดงข้อมูลที่เกิดขึ้นจริงในงวดที่แล้วรวมถึงยอดการถอนเงินสูงสุดต่อวันในแต่ละเดือน เปรียบเทียบกับตัวเลขปรับพฤติกรรมที่ประมาณการไว้ในงวดก่อนหน้าด้วย 5.2.5 ระบบการควบคุมภายในเกี่ยวกับการบริหารความเสี่ยงด้านสภาพคล่อง (1) สถาบันการเงินต้องจัดให้มีคณะกรรมการบริหารความเสี่ยง (Risk Management Committee) หรือคณะกรรมการบริหารสินทรัพย์และหนี้สิน (AICO) ซึ่งทําหน้าที่ดังนี้ (1.1) จัดทํานโยบายและแผนงานการบริหารความเสี่ยงด้านสภาพคล่องเป็นลายลักษณ์อักษร โดยต้องจัดให้มีการทบทวนเป็นประจํา (อย่างน้อยปีละครั้ง) หรือทันทีที่มีการเปลี่ยนแปลงที่มีนัยสําคัญ เพื่อให้เหมาะสมกับสถานการณ์ที่เปลี่ยนแปลงไป และสามารถรองรับความเสี่ยงต่าง ๆ ที่มีอยู่ได้และเปิดเผยให้ผู้ที่เกี่ยวข้องทุกฝ่ายทราบโดยทั่วกัน (1.2) กําหนดหน้าที่ ความรับผิดชอบ และลําดับชั้นการรายงานของผู้ที่เกี่ยวข้องกับการบริหารความเสี่ยงด้านสภาพคล่องอย่างชัดเจนเป็นลายลักษณ์อักษรและเปิดเผยให้ทุกฝ่ายที่เกี่ยวข้องได้ทราบและปฏิบัติ ทั้งนี้ ต้องจัดให้มีการสอบทานและคานอํานาจกันอย่างเหมาะสมด้วย (1.3) ควบคุมการบริหารความเสี่ยงด้านสภาพคล่องให้เป็นไปตามนโยบายและแผนงานที่กําหนด และรายงานต่อคณะกรรมการของสถาบันการเงิน (2) ในกรณีที่เกิดปัญหาด้านสภาพคล่องให้ผู้รับผิดชอบรายงานต่อผู้บริหารในระดับที่เหมาะสมทันทีที่พบปัญหา รวมถึงการพิจารณารายงานปัญหาให้คณะกรรมการบริหารความเสี่ยงหรือคณะกรรมการบริหารสินทรัพย์และหนี้สินของสถาบันการเงินทราบ และให้ธนาคารพาณิชย์รายงานปัญหาที่พิจารณาว่ามีนัยสําคัญให้สายกํากับสถาบันการเงินธนาคารแห่งประเทศไทยทราบ ทั้งนี้ สถาบันการเงินควรมีข้อกําหนดเกี่ยวกับระดับของปัญหาและผู้รับผิดชอบที่ชัดเจน (3) ให้สถาบันการเงินจัดให้มีการตรวจสอบความถูกต้อง การกระทบยอดการสอบทาน และการรักษาความปลอดภัยในการเข้าถึงข้อมูล ให้กับระบบข้อมูลข่าวสารและระบบการรายงาน อย่างสม่ําเสมอ (4) ให้สถาบันการเงินจัดให้มีการประเมินประสิทธิภาพและประสิทธิผลของระบบบริหารความเสี่ยงด้านสภาพคล่อง ซึ่งดําเนินการ โดยหน่วยงานอิสระภายในสถาบันการเงินอย่างน้อยปีละ 1 ครั้ง และรายงานตรงต่อคณะกรรมการของสถาบันการเงินผ่านคณะกรรมการบริหารความเสี่ยงหรือคณะกรรมการบริหารสินทรัพย์และหนี้สิน โดยในการประเมินควรคํานึงถึงปัจจัยต่าง ๆ ดังต่อไปนี้ (4.1) การกําหนดนโยบาย ข้อกําหนด และวิธีปฏิบัติในการบริหารความเสี่ยงด้านสภาพคล่องต้องมีความชัดเจน ทําเป็นลายลักษณ์อักษร สอดคล้องกับกลยุทธ์การดําเนินธุรกิจของสถาบันการเงินและต้องมีการทบทวนอย่างสม่ําเสมอ (4.2) สถาบันการเงินได้ถือปฏิบัติตามน โยบาย ข้อกําหนดและวิธีปฏิบัติภายในและหลักเกณฑ์ของ ธปท. (4.3) ระบบข้อมูลข่าวสารและระบบการรายงานมีประสิทธิภาพและประสิทธิผล และมีการพิสูจน์ความถูกต้องและการกระทบยอดสอบทานกันด้วย (4.4) มีการคํานึงถึงความเสี่ยงที่อาจมีผลกระทบต่อการบริหารความเสี่ยงด้านสภาพคล่องครบถ้วนทุกด้าน (4.5) มีการวิเคราะห์ปัญหาที่เกิดขึ้นในการบริหารความเสี่ยงด้านสภาพคล่องและกําหนดแนวทางแก้ไขอื่นๆ - 6. วันเริ่มต้นบังคับใช้ ประกาศนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปผู้มีอํานาจลงนาม - ประกาศ ณ วันที่ 3 สิงหาคม 2551 (นางธาริษา วัฒนเกส)ผู้ว่าการธนาคารแห่งประเทศไทย