คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1483/2503หลักกฎหมาย: ผู้ได้รับอนุญาตให้ตั้งโรงงานแปรรูปไม้ นำไม้ที่ไม่ได้เสียหายค่าภาคหลวงเข้ามาในโรงงานมีความผิดตาม พระราชบัญญัติป่าไม้ พ.ศ. 2484 มาตรา 51 เท่านั้น หามีผิดฐานมีไม้แปรรูปไว้ ในครอบครองโดยไม่ได้รับอนุญาตตามมาตรา อีกไม่โจทก์ฟ้องว่า จำเลยซึ่งเป็นผู้ได้รับอนุญาตให้ตั้งโรงงานแปรรูปไม้ บังอาจมีไม้สักแปรรูปซึ่งยังไม่ได้ชำระค่าภาคหลวงไว้ในครอบครองภายในโรงงานโดยไม่ได้รับอนุญาต ขอให้ลงโทษและริบไม้ของกลาง จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลจังหวัดแพร่พิพากษาว่าจำเลยทำผิดฐานนำไม้ที่ยังไม่ได้ชำระค่าภาคหลวงเข้าไปโรงงานแปรรูปไม้ตาม พระราชบัญญัติป่าไม้ พ.ศ. ๒๔๘๔ มาตรา ๕๑, ๗๒ ให้ปรับ ๑๐๐ บาท และริบของกลาง โจทก์อุทธรณ์ว่า ต้องลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติป่าไม้ พ.ศ. ๒๔๘๔ มาตรา ๔๘ ด้วย จำเลยอุทธรณ์ว่าไม่ได้ทำผิด ศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงเช่นเดียวกับศาลชั้นต้น สำหรับข้อกฎหมายนั้นวินิจฉัยว่า พระราชบัญญัติป่าไม้ พ.ศ. ๒๔๘๔ มาตรา ๔๘ เป็นบทบังคับแก่บุคคลที่ไม่ได้รับอนุญาตให้ทำการแปรรูปไม้ ฯ ส่วนมาตรา ๕๑ เป็นบทบังคับใช้เฉพาะผู้ที่ได้รับอนุญาตให้กระทำการดังกล่าวแล้ว ฉะนั้น จำเลยซึ่งเป็นผู้ได้รับอนุญาต จึงหาผิดตามมาตรา ๔๘ อีกบทหนึ่งไม่ พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1483/2503อัยการจังหวัดแพร่โจทก์นายกำธร ยินดีผลจำเลย พ.ร.บ.ป่าไม้ พ.ศ.2484 ม. 48, ม. 51ผู้ได้รับอนุญาตให้ตั้งโรงงานแปรรูปไม้ นำไม้ที่ไม่ได้เสียหายค่าภาคหลวงเข้ามาในโรงงานมีความผิดตาม พระราชบัญญัติป่าไม้ พ.ศ. 2484 มาตรา 51 เท่านั้น หามีผิดฐานมีไม้แปรรูปไว้ ในครอบครองโดยไม่ได้รับอนุญาตตามมาตรา อีกไม่โจทก์ฟ้องว่า จำเลยซึ่งเป็นผู้ได้รับอนุญาตให้ตั้งโรงงานแปรรูปไม้ บังอาจมีไม้สักแปรรูปซึ่งยังไม่ได้ชำระค่าภาคหลวงไว้ในครอบครองภายในโรงงานโดยไม่ได้รับอนุญาต ขอให้ลงโทษและริบไม้ของกลาง จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลจังหวัดแพร่พิพากษาว่าจำเลยทำผิดฐานนำไม้ที่ยังไม่ได้ชำระค่าภาคหลวงเข้าไปโรงงานแปรรูปไม้ตาม พระราชบัญญัติป่าไม้ พ.ศ. ๒๔๘๔ มาตรา ๕๑, ๗๒ ให้ปรับ ๑๐๐ บาท และริบของกลาง โจทก์อุทธรณ์ว่า ต้องลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติป่าไม้ พ.ศ. ๒๔๘๔ มาตรา ๔๘ ด้วย จำเลยอุทธรณ์ว่าไม่ได้ทำผิด ศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงเช่นเดียวกับศาลชั้นต้น สำหรับข้อกฎหมายนั้นวินิจฉัยว่า พระราชบัญญัติป่าไม้ พ.ศ. ๒๔๘๔ มาตรา ๔๘ เป็นบทบังคับแก่บุคคลที่ไม่ได้รับอนุญาตให้ทำการแปรรูปไม้ ฯ ส่วนมาตรา ๕๑ เป็นบทบังคับใช้เฉพาะผู้ที่ได้รับอนุญาตให้กระทำการดังกล่าวแล้ว ฉะนั้น จำเลยซึ่งเป็นผู้ได้รับอนุญาต จึงหาผิดตามมาตรา ๔๘ อีกบทหนึ่งไม่ พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาพิพากษายืน(พิชัยบัณฑิต-ไชยเจริญ สันติศิริ-พิทักษ์มนูศาสตร์)ศาลจังหวัดแพร่ - นายอัมพล สุวรรณภักดีศาลอุทธรณ์ - นายสนาม นิลกำแหงแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยซึ่งเป็นผู้ได้รับอนุญาตให้ตั้งโรงงานแปรรูปไม้ บังอาจมีไม้สักแปรรูปซึ่งยังไม่ได้ชำระค่าภาคหลวงไว้ในครอบครองภายในโรงงานโดยไม่ได้รับอนุญาต ขอให้ลงโทษและริบไม้ของกลาง จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลจังหวัดแพร่พิพากษาว่าจำเลยทำผิดฐานนำไม้ที่ยังไม่ได้ชำระค่าภาคหลวงเข้าไปโรงงานแปรรูปไม้ตาม พระราชบัญญัติป่าไม้ พ.ศ. ๒๔๘๔ มาตรา ๕๑, ๗๒ ให้ปรับ ๑๐๐ บาท และริบของกลาง โจทก์อุทธรณ์ว่า ต้องลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติป่าไม้ พ.ศ. ๒๔๘๔ มาตรา ๔๘ ด้วย จำเลยอุทธรณ์ว่าไม่ได้ทำผิด ศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงเช่นเดียวกับศาลชั้นต้น สำหรับข้อกฎหมายนั้นวินิจฉัยว่า พระราชบัญญัติป่าไม้ พ.ศ. ๒๔๘๔ มาตรา ๔๘ เป็นบทบังคับแก่บุคคลที่ไม่ได้รับอนุญาตให้ทำการแปรรูปไม้ ฯ ส่วนมาตรา ๕๑ เป็นบทบังคับใช้เฉพาะผู้ที่ได้รับอนุญาตให้กระทำการดังกล่าวแล้ว ฉะนั้น จำเลยซึ่งเป็นผู้ได้รับอนุญาต จึงหาผิดตามมาตรา ๔๘ อีกบทหนึ่งไม่ พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1483/2503อัยการจังหวัดแพร่โจทก์นายกำธร ยินดีผลจำเลย พ.ร.บ.ป่าไม้ พ.ศ.2484 ม. 48, ม. 51ผู้ได้รับอนุญาตให้ตั้งโรงงานแปรรูปไม้ นำไม้ที่ไม่ได้เสียหายค่าภาคหลวงเข้ามาในโรงงานมีความผิดตาม พระราชบัญญัติป่าไม้ พ.ศ. 2484 มาตรา 51 เท่านั้น หามีผิดฐานมีไม้แปรรูปไว้ ในครอบครองโดยไม่ได้รับอนุญาตตามมาตรา อีกไม่โจทก์ฟ้องว่า จำเลยซึ่งเป็นผู้ได้รับอนุญาตให้ตั้งโรงงานแปรรูปไม้ บังอาจมีไม้สักแปรรูปซึ่งยังไม่ได้ชำระค่าภาคหลวงไว้ในครอบครองภายในโรงงานโดยไม่ได้รับอนุญาต ขอให้ลงโทษและริบไม้ของกลาง จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลจังหวัดแพร่พิพากษาว่าจำเลยทำผิดฐานนำไม้ที่ยังไม่ได้ชำระค่าภาคหลวงเข้าไปโรงงานแปรรูปไม้ตาม พระราชบัญญัติป่าไม้ พ.ศ. ๒๔๘๔ มาตรา ๕๑, ๗๒ ให้ปรับ ๑๐๐ บาท และริบของกลาง โจทก์อุทธรณ์ว่า ต้องลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติป่าไม้ พ.ศ. ๒๔๘๔ มาตรา ๔๘ ด้วย จำเลยอุทธรณ์ว่าไม่ได้ทำผิด ศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงเช่นเดียวกับศาลชั้นต้น สำหรับข้อกฎหมายนั้นวินิจฉัยว่า พระราชบัญญัติป่าไม้ พ.ศ. ๒๔๘๔ มาตรา ๔๘ เป็นบทบังคับแก่บุคคลที่ไม่ได้รับอนุญาตให้ทำการแปรรูปไม้ ฯ ส่วนมาตรา ๕๑ เป็นบทบังคับใช้เฉพาะผู้ที่ได้รับอนุญาตให้กระทำการดังกล่าวแล้ว ฉะนั้น จำเลยซึ่งเป็นผู้ได้รับอนุญาต จึงหาผิดตามมาตรา ๔๘ อีกบทหนึ่งไม่ พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาพิพากษายืน(พิชัยบัณฑิต-ไชยเจริญ สันติศิริ-พิทักษ์มนูศาสตร์)ศาลจังหวัดแพร่ - นายอัมพล สุวรรณภักดีศาลอุทธรณ์ - นายสนาม นิลกำแหงแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ