คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 540/2488หลักกฎหมาย: โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานไม่ทำบัญชีตามพระราชบัญญัติการซื้อน้ำตาล แต่โจทก์ไม่ได้ระบุไว้ในฟ้องว่า จำเลยเป็นผู้ประกอบการ ผู้นำเข้า หรือผู้รวบรวม อันจะแสดงให้เห็นว่าจำเลยมีหน้าที่ต้องทำบัญชีดังนี้ ต้องยกฟ้องโจทก์ อ้างฎีกาที่ 527/2488 ผู้พิพากษารับรองฎีกาไว้ก่อนคู่ความฎีกาก็ได้คดีนี้ ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาต้องกันให้ฟ้องโทษจำเลย เพราะเหตุจำเลยมิได้นำจำนวนน้ำตาลลงบัญชีเป็นรายวันที่ซื้อมาและขายไป อันเป็นความผิดตามพระราชบัญญัติภาษีการซื้อน้ำตาล พ.ศ.๒๔๘๕ มาตรา ๒๖ โจทก์ฎีกา ขอให้ศาลฎีกาลงโทษจำเลยให้หนักขึ้นอีก โดยมีผู้พิพากษาศาลชั้นต้นซึ่งพิจารณาคดีนั้นรับรองให้ฎีกา จำเลยแก้ว่าการรับรองนั้นรับรองก่อนโจทก์ฎีกาจึงเป็นการรับรองที่ไม่ชอบ ศาลฎีกาเห็นว่า การรับรองฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา ๒๒๑ นั้น แม้จะรับรองก่อนคู่ความฎีกาก็ฎีกาได้ (ฎีกาที่ ๑๒๐๗/๒๔๘๐) ส่วนในปัญหาเรื่องกำหนดโทษนั้น เห็นว่า ตามพระราชบัญญัติภาษีการซื้อน้ำตาล พ.ศ.๒๔๘๕ และฉะบับที่ ๒ พ.ศ.๒๔๘๗ กฎหมายกำหนดหน้าที่ทำบัญชีไว้ให้แก่ผู้ประกอบการ ผู้นำเข้าและผู้รวบรวมเท่านั้น ฟ้องโจทก์หาได้แสดงให้เห็นไม่ว่า จำเลยเป็นผู้ประกอบการ ผู้นำเข้าหรือผู้รวบรวมอย่างใดอย่างหนึ่ง อันจะแสดงให้เห็นว่าจำเลยเป็นบุคคลที่มีหน้าที่ทำบัญชี จึงยังลงโทษจำเลยไม่ได้ พิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 540/2488อัยยการเพ็ชรบุรีโจทก์นายผวน ศิริพันธ์จำเลย ป.วิ.อ. ม. 158 (5), ม. 221. พ.ร.บ.ภาษีการซื้อน้ำตาล พ.ศ.2485 ม. 3 พ.ร.บ.การซื้อน้ำตาล (ฉบับที่ 2) พ.ศ.2477 ม. 6โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานไม่ทำบัญชีตามพระราชบัญญัติการซื้อน้ำตาล แต่โจทก์ไม่ได้ระบุไว้ในฟ้องว่า จำเลยเป็นผู้ประกอบการ ผู้นำเข้า หรือผู้รวบรวม อันจะแสดงให้เห็นว่าจำเลยมีหน้าที่ต้องทำบัญชีดังนี้ ต้องยกฟ้องโจทก์ อ้างฎีกาที่ 527/2488 ผู้พิพากษารับรองฎีกาไว้ก่อนคู่ความฎีกาก็ได้คดีนี้ ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาต้องกันให้ฟ้องโทษจำเลย เพราะเหตุจำเลยมิได้นำจำนวนน้ำตาลลงบัญชีเป็นรายวันที่ซื้อมาและขายไป อันเป็นความผิดตามพระราชบัญญัติภาษีการซื้อน้ำตาล พ.ศ.๒๔๘๕ มาตรา ๒๖ โจทก์ฎีกา ขอให้ศาลฎีกาลงโทษจำเลยให้หนักขึ้นอีก โดยมีผู้พิพากษาศาลชั้นต้นซึ่งพิจารณาคดีนั้นรับรองให้ฎีกา จำเลยแก้ว่าการรับรองนั้นรับรองก่อนโจทก์ฎีกาจึงเป็นการรับรองที่ไม่ชอบ ศาลฎีกาเห็นว่า การรับรองฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา ๒๒๑ นั้น แม้จะรับรองก่อนคู่ความฎีกาก็ฎีกาได้ (ฎีกาที่ ๑๒๐๗/๒๔๘๐) ส่วนในปัญหาเรื่องกำหนดโทษนั้น เห็นว่า ตามพระราชบัญญัติภาษีการซื้อน้ำตาล พ.ศ.๒๔๘๕ และฉะบับที่ ๒ พ.ศ.๒๔๘๗ กฎหมายกำหนดหน้าที่ทำบัญชีไว้ให้แก่ผู้ประกอบการ ผู้นำเข้าและผู้รวบรวมเท่านั้น ฟ้องโจทก์หาได้แสดงให้เห็นไม่ว่า จำเลยเป็นผู้ประกอบการ ผู้นำเข้าหรือผู้รวบรวมอย่างใดอย่างหนึ่ง อันจะแสดงให้เห็นว่าจำเลยเป็นบุคคลที่มีหน้าที่ทำบัญชี จึงยังลงโทษจำเลยไม่ได้ พิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์(จำรูญเนติศาสตร์-นาถปรีชา-ประมูล สุวรรณศร)ศาลชั้นต้น - +ฉอ้าน สุทธิวาทศาลอุทธรณ์ - +วรวุธิ สาณะเสนแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: คดีนี้ ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาต้องกันให้ฟ้องโทษจำเลย เพราะเหตุจำเลยมิได้นำจำนวนน้ำตาลลงบัญชีเป็นรายวันที่ซื้อมาและขายไป อันเป็นความผิดตามพระราชบัญญัติภาษีการซื้อน้ำตาล พ.ศ.๒๔๘๕ มาตรา ๒๖ โจทก์ฎีกา ขอให้ศาลฎีกาลงโทษจำเลยให้หนักขึ้นอีก โดยมีผู้พิพากษาศาลชั้นต้นซึ่งพิจารณาคดีนั้นรับรองให้ฎีกา จำเลยแก้ว่าการรับรองนั้นรับรองก่อนโจทก์ฎีกาจึงเป็นการรับรองที่ไม่ชอบ ศาลฎีกาเห็นว่า การรับรองฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา ๒๒๑ นั้น แม้จะรับรองก่อนคู่ความฎีกาก็ฎีกาได้ (ฎีกาที่ ๑๒๐๗/๒๔๘๐) ส่วนในปัญหาเรื่องกำหนดโทษนั้น เห็นว่า ตามพระราชบัญญัติภาษีการซื้อน้ำตาล พ.ศ.๒๔๘๕ และฉะบับที่ ๒ พ.ศ.๒๔๘๗ กฎหมายกำหนดหน้าที่ทำบัญชีไว้ให้แก่ผู้ประกอบการ ผู้นำเข้าและผู้รวบรวมเท่านั้น ฟ้องโจทก์หาได้แสดงให้เห็นไม่ว่า จำเลยเป็นผู้ประกอบการ ผู้นำเข้าหรือผู้รวบรวมอย่างใดอย่างหนึ่ง อันจะแสดงให้เห็นว่าจำเลยเป็นบุคคลที่มีหน้าที่ทำบัญชี จึงยังลงโทษจำเลยไม่ได้ พิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 540/2488อัยยการเพ็ชรบุรีโจทก์นายผวน ศิริพันธ์จำเลย ป.วิ.อ. ม. 158 (5), ม. 221. พ.ร.บ.ภาษีการซื้อน้ำตาล พ.ศ.2485 ม. 3 พ.ร.บ.การซื้อน้ำตาล (ฉบับที่ 2) พ.ศ.2477 ม. 6โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานไม่ทำบัญชีตามพระราชบัญญัติการซื้อน้ำตาล แต่โจทก์ไม่ได้ระบุไว้ในฟ้องว่า จำเลยเป็นผู้ประกอบการ ผู้นำเข้า หรือผู้รวบรวม อันจะแสดงให้เห็นว่าจำเลยมีหน้าที่ต้องทำบัญชีดังนี้ ต้องยกฟ้องโจทก์ อ้างฎีกาที่ 527/2488 ผู้พิพากษารับรองฎีกาไว้ก่อนคู่ความฎีกาก็ได้คดีนี้ ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาต้องกันให้ฟ้องโทษจำเลย เพราะเหตุจำเลยมิได้นำจำนวนน้ำตาลลงบัญชีเป็นรายวันที่ซื้อมาและขายไป อันเป็นความผิดตามพระราชบัญญัติภาษีการซื้อน้ำตาล พ.ศ.๒๔๘๕ มาตรา ๒๖ โจทก์ฎีกา ขอให้ศาลฎีกาลงโทษจำเลยให้หนักขึ้นอีก โดยมีผู้พิพากษาศาลชั้นต้นซึ่งพิจารณาคดีนั้นรับรองให้ฎีกา จำเลยแก้ว่าการรับรองนั้นรับรองก่อนโจทก์ฎีกาจึงเป็นการรับรองที่ไม่ชอบ ศาลฎีกาเห็นว่า การรับรองฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา ๒๒๑ นั้น แม้จะรับรองก่อนคู่ความฎีกาก็ฎีกาได้ (ฎีกาที่ ๑๒๐๗/๒๔๘๐) ส่วนในปัญหาเรื่องกำหนดโทษนั้น เห็นว่า ตามพระราชบัญญัติภาษีการซื้อน้ำตาล พ.ศ.๒๔๘๕ และฉะบับที่ ๒ พ.ศ.๒๔๘๗ กฎหมายกำหนดหน้าที่ทำบัญชีไว้ให้แก่ผู้ประกอบการ ผู้นำเข้าและผู้รวบรวมเท่านั้น ฟ้องโจทก์หาได้แสดงให้เห็นไม่ว่า จำเลยเป็นผู้ประกอบการ ผู้นำเข้าหรือผู้รวบรวมอย่างใดอย่างหนึ่ง อันจะแสดงให้เห็นว่าจำเลยเป็นบุคคลที่มีหน้าที่ทำบัญชี จึงยังลงโทษจำเลยไม่ได้ พิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์(จำรูญเนติศาสตร์-นาถปรีชา-ประมูล สุวรรณศร)ศาลชั้นต้น - +ฉอ้าน สุทธิวาทศาลอุทธรณ์ - +วรวุธิ สาณะเสนแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ