คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2137/2499หลักกฎหมาย: การที่จำเลยที่ 1 ไปซื้อสลากกินแบ่งรัฐบาลมา 20 ฉบับราคา 210 บาท แล้วนำมาทำหุ้น 100 หุ้นโดยพิมพ์ใบรวมหุ้นให้ผู้ซื้อถือไว้ ถ้าถูกสลากก็แบ่งกันตามส่วนแล้วขายให้จำเลยที่ 2 ไปราคา 225 บาท จำเลยที่ 2 เอาไปขายฉบับละ 2.50 บาทขายหมดจะได้กำไร 25 บาทการที่จำเลยทำเช่นนี้เป็นการดำเนินการค้าอย่างธรรมดา หาใช่เป็นผู้เสี่ยงโชคแห่งการได้หรือเสียในการออกสลากไม่จึงไม่เป็นผิดตาม พระราชบัญญัติการพนันคดีนี้โจทก์ฟ้องว่าเมื่อวันที่ 21 กรกฎาคม 2498 เวลากลางวันจำเลยในคดีนี้บังอาจสมคบกันเป็นผู้จัดให้มีการเล่นการพนันสลากกินแบ่ง อันเป็นการพนันตามบัญชี ข. หมายเลข 16 ท้ายพระราชบัญญัติการพนัน พนันเอาสินกันด้วยวิธีเสี่ยงโชคมีเงินเป็นรางวัลสำหรับผู้เข้าเล่นทรัพย์ ทั้งนี้เพื่อนำมาซึ่งผลประโยชน์แห่งตนโดยมิได้รับอนุญาตจำเลยให้การปฏิเสธว่ามิได้กระทำผิด เพราะการกระทำของจำเลยไม่เป็นการผิดกฎหมายการพนันก่อนสืบพยานคู่ความแถลงรับกันในข้อเท็จจริงว่าจำเลยที่ 1 ซื้อสลากกินแบ่งรัฐบาลมา 1 เล่มมี 20 ฉบับ หมายเลข 893800 ถึง893819 งวดวันที่ 30 ก.ค. 2498 แล้วนำมาตั้งหุ้นรวมเป็น 100 หุ้นขายหุ้นละ 2.50 บาท โดยพิมพ์ใบรวมหุ้นให้ผู้ซื้อยึดถือไว้ถ้าถูกสลากก็แบ่งกันตามส่วน จำเลยที่ 1 ซื้อสลากมาเล่มละ 210 บาท ทำเป็นใบรวมหุ้นขายราคา 225 บาท จำเลยที่ 2 รับไปจำหน่ายฉบับละ 2.50 บาทถ้าขายหมดจะได้เงิน 250 บาท ได้กำไร 25 บาท จำเลยที่ 1 ได้กำไร 15 บาท ทั้งนี้โดยยังมิได้หักค่าใช้จ่ายต่าง ๆ โจทก์ส่งใบรวมหุ้น 10 เล่มมี 100 ฉบับต่อศาลปรากฏว่ายังไม่ได้ขายไปเลย จำเลยส่งสลากกินแบ่งรัฐบาลดังกล่าว 20 ฉบับต่อศาล แล้วคู่ความไม่สืบพยานศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีผิดฐานเล่นการพนันสลากกินรวบโดยมิได้รับอนุญาต พิพากษาให้ปรับจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษาให้ยกฟ้องโจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยโดยที่ประชุมใหญ่ว่า การกระทำของจำเลยที่กล่าวยังไม่พอที่จะถือว่าเป็นการเล่นสลากกินแบ่งโดยมิได้รับอนุญาตเพราะการกระทำดังกล่าวของจำเลยเป็นเพียงวิธีการค้า เพื่อจะขายสลากของรัฐบาลได้สะดวก จำเลยมิได้หวังประโยชน์อื่นใด นอกจากค่าเป็นนายหน้าขายสลาก ซึ่งเป็นผลธรรมดาของการค้าเท่านั้น ส่วนรางวัลที่ได้จากรัฐบาลก็จัดแบ่งตามส่วนของหุ้น ไม่ปรากฏว่าจำเลยได้เอาประโยชน์ส่วนตน จำเลยจัดทำราคาสลากสูงขึ้นเล็กน้อยหาใช่เป็นผู้เสี่ยงโชคแห่งการได้หรือเสียในการออกสลากไม่ จึงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2137/2499พนักงานอัยการจังหวัดเชียงใหม่โจทก์นายบุญทา ยศปัน กับพวกจำเลย พ.ร.บ.การพนัน พ.ศ.2478 ม. 4, ม. 5, ม. 6, ม. 10, ม. 12การที่จำเลยที่ 1 ไปซื้อสลากกินแบ่งรัฐบาลมา 20 ฉบับราคา 210 บาท แล้วนำมาทำหุ้น 100 หุ้นโดยพิมพ์ใบรวมหุ้นให้ผู้ซื้อถือไว้ ถ้าถูกสลากก็แบ่งกันตามส่วนแล้วขายให้จำเลยที่ 2 ไปราคา 225 บาท จำเลยที่ 2 เอาไปขายฉบับละ 2.50 บาทขายหมดจะได้กำไร 25 บาทการที่จำเลยทำเช่นนี้เป็นการดำเนินการค้าอย่างธรรมดา หาใช่เป็นผู้เสี่ยงโชคแห่งการได้หรือเสียในการออกสลากไม่จึงไม่เป็นผิดตาม พระราชบัญญัติการพนันคดีนี้โจทก์ฟ้องว่าเมื่อวันที่ 21 กรกฎาคม 2498 เวลากลางวันจำเลยในคดีนี้บังอาจสมคบกันเป็นผู้จัดให้มีการเล่นการพนันสลากกินแบ่ง อันเป็นการพนันตามบัญชี ข. หมายเลข 16 ท้ายพระราชบัญญัติการพนัน พนันเอาสินกันด้วยวิธีเสี่ยงโชคมีเงินเป็นรางวัลสำหรับผู้เข้าเล่นทรัพย์ ทั้งนี้เพื่อนำมาซึ่งผลประโยชน์แห่งตนโดยมิได้รับอนุญาตจำเลยให้การปฏิเสธว่ามิได้กระทำผิด เพราะการกระทำของจำเลยไม่เป็นการผิดกฎหมายการพนันก่อนสืบพยานคู่ความแถลงรับกันในข้อเท็จจริงว่าจำเลยที่ 1 ซื้อสลากกินแบ่งรัฐบาลมา 1 เล่มมี 20 ฉบับ หมายเลข 893800 ถึง893819 งวดวันที่ 30 ก.ค. 2498 แล้วนำมาตั้งหุ้นรวมเป็น 100 หุ้นขายหุ้นละ 2.50 บาท โดยพิมพ์ใบรวมหุ้นให้ผู้ซื้อยึดถือไว้ถ้าถูกสลากก็แบ่งกันตามส่วน จำเลยที่ 1 ซื้อสลากมาเล่มละ 210 บาท ทำเป็นใบรวมหุ้นขายราคา 225 บาท จำเลยที่ 2 รับไปจำหน่ายฉบับละ 2.50 บาทถ้าขายหมดจะได้เงิน 250 บาท ได้กำไร 25 บาท จำเลยที่ 1 ได้กำไร 15 บาท ทั้งนี้โดยยังมิได้หักค่าใช้จ่ายต่าง ๆ โจทก์ส่งใบรวมหุ้น 10 เล่มมี 100 ฉบับต่อศาลปรากฏว่ายังไม่ได้ขายไปเลย จำเลยส่งสลากกินแบ่งรัฐบาลดังกล่าว 20 ฉบับต่อศาล แล้วคู่ความไม่สืบพยานศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีผิดฐานเล่นการพนันสลากกินรวบโดยมิได้รับอนุญาต พิพากษาให้ปรับจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษาให้ยกฟ้องโจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยโดยที่ประชุมใหญ่ว่า การกระทำของจำเลยที่กล่าวยังไม่พอที่จะถือว่าเป็นการเล่นสลากกินแบ่งโดยมิได้รับอนุญาตเพราะการกระทำดังกล่าวของจำเลยเป็นเพียงวิธีการค้า เพื่อจะขายสลากของรัฐบาลได้สะดวก จำเลยมิได้หวังประโยชน์อื่นใด นอกจากค่าเป็นนายหน้าขายสลาก ซึ่งเป็นผลธรรมดาของการค้าเท่านั้น ส่วนรางวัลที่ได้จากรัฐบาลก็จัดแบ่งตามส่วนของหุ้น ไม่ปรากฏว่าจำเลยได้เอาประโยชน์ส่วนตน จำเลยจัดทำราคาสลากสูงขึ้นเล็กน้อยหาใช่เป็นผู้เสี่ยงโชคแห่งการได้หรือเสียในการออกสลากไม่ จึงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์(เลขวณิชธรรมวิทักษ์-ทรงนิติกรณ์-ชวน สิงหลกะ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: คดีนี้โจทก์ฟ้องว่าเมื่อวันที่ 21 กรกฎาคม 2498 เวลากลางวันจำเลยในคดีนี้บังอาจสมคบกันเป็นผู้จัดให้มีการเล่นการพนันสลากกินแบ่ง อันเป็นการพนันตามบัญชี ข. หมายเลข 16 ท้ายพระราชบัญญัติการพนัน พนันเอาสินกันด้วยวิธีเสี่ยงโชคมีเงินเป็นรางวัลสำหรับผู้เข้าเล่นทรัพย์ ทั้งนี้เพื่อนำมาซึ่งผลประโยชน์แห่งตนโดยมิได้รับอนุญาตจำเลยให้การปฏิเสธว่ามิได้กระทำผิด เพราะการกระทำของจำเลยไม่เป็นการผิดกฎหมายการพนันก่อนสืบพยานคู่ความแถลงรับกันในข้อเท็จจริงว่าจำเลยที่ 1 ซื้อสลากกินแบ่งรัฐบาลมา 1 เล่มมี 20 ฉบับ หมายเลข 893800 ถึง893819 งวดวันที่ 30 ก.ค. 2498 แล้วนำมาตั้งหุ้นรวมเป็น 100 หุ้นขายหุ้นละ 2.50 บาท โดยพิมพ์ใบรวมหุ้นให้ผู้ซื้อยึดถือไว้ถ้าถูกสลากก็แบ่งกันตามส่วน จำเลยที่ 1 ซื้อสลากมาเล่มละ 210 บาท ทำเป็นใบรวมหุ้นขายราคา 225 บาท จำเลยที่ 2 รับไปจำหน่ายฉบับละ 2.50 บาทถ้าขายหมดจะได้เงิน 250 บาท ได้กำไร 25 บาท จำเลยที่ 1 ได้กำไร 15 บาท ทั้งนี้โดยยังมิได้หักค่าใช้จ่ายต่าง ๆ โจทก์ส่งใบรวมหุ้น 10 เล่มมี 100 ฉบับต่อศาลปรากฏว่ายังไม่ได้ขายไปเลย จำเลยส่งสลากกินแบ่งรัฐบาลดังกล่าว 20 ฉบับต่อศาล แล้วคู่ความไม่สืบพยานศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีผิดฐานเล่นการพนันสลากกินรวบโดยมิได้รับอนุญาต พิพากษาให้ปรับจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษาให้ยกฟ้องโจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยโดยที่ประชุมใหญ่ว่า การกระทำของจำเลยที่กล่าวยังไม่พอที่จะถือว่าเป็นการเล่นสลากกินแบ่งโดยมิได้รับอนุญาตเพราะการกระทำดังกล่าวของจำเลยเป็นเพียงวิธีการค้า เพื่อจะขายสลากของรัฐบาลได้สะดวก จำเลยมิได้หวังประโยชน์อื่นใด นอกจากค่าเป็นนายหน้าขายสลาก ซึ่งเป็นผลธรรมดาของการค้าเท่านั้น ส่วนรางวัลที่ได้จากรัฐบาลก็จัดแบ่งตามส่วนของหุ้น ไม่ปรากฏว่าจำเลยได้เอาประโยชน์ส่วนตน จำเลยจัดทำราคาสลากสูงขึ้นเล็กน้อยหาใช่เป็นผู้เสี่ยงโชคแห่งการได้หรือเสียในการออกสลากไม่ จึงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2137/2499พนักงานอัยการจังหวัดเชียงใหม่โจทก์นายบุญทา ยศปัน กับพวกจำเลย พ.ร.บ.การพนัน พ.ศ.2478 ม. 4, ม. 5, ม. 6, ม. 10, ม. 12การที่จำเลยที่ 1 ไปซื้อสลากกินแบ่งรัฐบาลมา 20 ฉบับราคา 210 บาท แล้วนำมาทำหุ้น 100 หุ้นโดยพิมพ์ใบรวมหุ้นให้ผู้ซื้อถือไว้ ถ้าถูกสลากก็แบ่งกันตามส่วนแล้วขายให้จำเลยที่ 2 ไปราคา 225 บาท จำเลยที่ 2 เอาไปขายฉบับละ 2.50 บาทขายหมดจะได้กำไร 25 บาทการที่จำเลยทำเช่นนี้เป็นการดำเนินการค้าอย่างธรรมดา หาใช่เป็นผู้เสี่ยงโชคแห่งการได้หรือเสียในการออกสลากไม่จึงไม่เป็นผิดตาม พระราชบัญญัติการพนันคดีนี้โจทก์ฟ้องว่าเมื่อวันที่ 21 กรกฎาคม 2498 เวลากลางวันจำเลยในคดีนี้บังอาจสมคบกันเป็นผู้จัดให้มีการเล่นการพนันสลากกินแบ่ง อันเป็นการพนันตามบัญชี ข. หมายเลข 16 ท้ายพระราชบัญญัติการพนัน พนันเอาสินกันด้วยวิธีเสี่ยงโชคมีเงินเป็นรางวัลสำหรับผู้เข้าเล่นทรัพย์ ทั้งนี้เพื่อนำมาซึ่งผลประโยชน์แห่งตนโดยมิได้รับอนุญาตจำเลยให้การปฏิเสธว่ามิได้กระทำผิด เพราะการกระทำของจำเลยไม่เป็นการผิดกฎหมายการพนันก่อนสืบพยานคู่ความแถลงรับกันในข้อเท็จจริงว่าจำเลยที่ 1 ซื้อสลากกินแบ่งรัฐบาลมา 1 เล่มมี 20 ฉบับ หมายเลข 893800 ถึง893819 งวดวันที่ 30 ก.ค. 2498 แล้วนำมาตั้งหุ้นรวมเป็น 100 หุ้นขายหุ้นละ 2.50 บาท โดยพิมพ์ใบรวมหุ้นให้ผู้ซื้อยึดถือไว้ถ้าถูกสลากก็แบ่งกันตามส่วน จำเลยที่ 1 ซื้อสลากมาเล่มละ 210 บาท ทำเป็นใบรวมหุ้นขายราคา 225 บาท จำเลยที่ 2 รับไปจำหน่ายฉบับละ 2.50 บาทถ้าขายหมดจะได้เงิน 250 บาท ได้กำไร 25 บาท จำเลยที่ 1 ได้กำไร 15 บาท ทั้งนี้โดยยังมิได้หักค่าใช้จ่ายต่าง ๆ โจทก์ส่งใบรวมหุ้น 10 เล่มมี 100 ฉบับต่อศาลปรากฏว่ายังไม่ได้ขายไปเลย จำเลยส่งสลากกินแบ่งรัฐบาลดังกล่าว 20 ฉบับต่อศาล แล้วคู่ความไม่สืบพยานศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีผิดฐานเล่นการพนันสลากกินรวบโดยมิได้รับอนุญาต พิพากษาให้ปรับจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษาให้ยกฟ้องโจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยโดยที่ประชุมใหญ่ว่า การกระทำของจำเลยที่กล่าวยังไม่พอที่จะถือว่าเป็นการเล่นสลากกินแบ่งโดยมิได้รับอนุญาตเพราะการกระทำดังกล่าวของจำเลยเป็นเพียงวิธีการค้า เพื่อจะขายสลากของรัฐบาลได้สะดวก จำเลยมิได้หวังประโยชน์อื่นใด นอกจากค่าเป็นนายหน้าขายสลาก ซึ่งเป็นผลธรรมดาของการค้าเท่านั้น ส่วนรางวัลที่ได้จากรัฐบาลก็จัดแบ่งตามส่วนของหุ้น ไม่ปรากฏว่าจำเลยได้เอาประโยชน์ส่วนตน จำเลยจัดทำราคาสลากสูงขึ้นเล็กน้อยหาใช่เป็นผู้เสี่ยงโชคแห่งการได้หรือเสียในการออกสลากไม่ จึงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์(เลขวณิชธรรมวิทักษ์-ทรงนิติกรณ์-ชวน สิงหลกะ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ