คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 6951/2538หลักกฎหมาย: จำเลยที่4ถึงที่7ร่วมกับจำเลยที่1ถึงที่3ว่าจ้างผู้เสียหายขับรถยนต์รับจ้างไปส่งที่เกิดเหตุขณะเกิดเหตุจำเลยที่3ซึ่งนั่งรวมอยู่กับจำเลยที่4ถึงที่7ด้านหลังลงมาช่วยจำเลยที่1และที่2ปลดทรัพย์ผู้เสียหายหลังเกิดเหตุเจ้าพนักงานตำรวจจับจำเลยที่5ถึงที่7ได้ในลักษณะที่ตัวจำเลยที่5ถึงที่7เปรอะเปื้อนและเปียกส่วนจำเลยที่4ตามจับได้ตามคำซัดทอดของผู้ถูกจับได้ก่อนขณะเกิดเหตุจำเลยที่4ถึงที่7ไม่ห้ามปรามจำเลยที่1ถึงที่3ทั้งยังแยกย้ายกันหลบหนีพยานหลักฐานโจทก์ฟังประกอบคำรับสารภาพของจำเลยทั้งหมดฟังได้ว่าจำเลยที่4ถึงที่7ร่วมกับจำเลยที่1ถึงที่3ปล้นทรัพย์ผู้เสียหายโจทก์ฟ้องว่า จำเลยทั้งเจ็ดมีมีด 1 เล่ม ติดตัวไปว่าจ้างผู้เสียหายซึ่งขับรถรับจ้างให้ไปส่ง จากนั้นได้ร่วมกันปล้นเงินสดจำนวน 900 บาทวิทยุเทปติดรถยนต์จำนวน 1 เครื่อง ราคา 4,000 บาทรวมราคา 4,900 บาท ของผู้เสียหายไป ต่อมาเจ้าพนักงานตำรวจจับจำเลยทั้งเจ็ดได้พร้อมยึดเงินสดจำนวน 900 บาท และวิทยุเทปติดรถยนต์จำนวน 1 เครื่อง ของผู้เสียหายที่จำเลยทั้งเจ็ดร่วมกันปล้นไป และมีดจำนวน 1 เล่ม ที่จำเลยทั้งเจ็ด ใช้ในการกระทำความผิดเป็นของกลาง ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 83, 340, 33 และริบมีดของกลางจำเลยทั้งเจ็ดให้การรับสารภาพศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยที่ 1 ถึงที่ 3 มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 340 วรรคสอง ลงโทษจำคุกคนละ12 ปี จำเลยที่ 1 ถึงที่ 3 ให้การรับสารภาพเป็นประโยชน์แก่การพิจารณามีเหตุบรรเทาโทษ ลดโทษให้กึ่งหนึ่งตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 จำคุกคนละ 6 ปีและริบมีดของกลาง ยกฟ้องจำเลยที่ 4 ถึงที่ 7โจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ภาค 2 พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยที่ 4 ถึงที่ 7มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 340 วรรคสอง,83 ลงโทษจำคุกคนละ 12 ปี จำเลยทั้งสี่ให้การรับสารภาพเป็นประโยชน์แก่การพิจารณามีเหตุบรรเทาโทษ ลดโทษให้กึ่งหนึ่งตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 จำคุกคนละ 6 ปี นอกจากที่แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษา ของศาลชั้นต้นจำเลยที่ 4 ถึงที่ 7 ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ข้อเท็จจริงฟังได้ว่า จำเลยที่ 1 ถึงที่ 3ร่วมกันปล้นทรัพย์เงินสดจำนวน 900 บาท วิทยุเทปติดรถยนต์จำนวน1 เครื่องราคา 4,000 บาท ไปจากผู้เสียหายโดยทุจริตปัญหาตามฎีกาจำเลยที่ 4 ถึงที่ 7 มีเพียงว่า จำเลยที่ 4 ถึงที่ 7ร่วมกับจำเลยที่ 1 ถึงที่ 3 ปล้นทรัพย์ผู้เสียหายหรือไม่ผู้เสียหายเบิกความว่าจำเลยที่ 4 ถึงที่ 7 ร่วมกับจำเลยที่ 1ถึงที่ 3 ว่าจ้างผู้เสียหายให้ขับรถยนต์รับจ้างไปส่งที่เกิดเหตุขณะเกิดเหตุจำเลยที่ 3 ซึ่งนั่งรวมอยู่กับจำเลยที่ 4ถึงที่ 7 ด้านหลัง ลงมาช่วยจำเลยที่ 1 และที่ 2 ปลดทรัพย์ผู้เสียหายหลังเกิดเหตุ เจ้าพนักงานตำรวจจับจำเลยที่ 5 ถึงที่ 7ได้โดยลักษณะที่ตัวจำเลยที่ 5 ถึงที่ 7 เปรอะเปื้อนและเปียกส่วนจำเลยที่ 4 ตามจับได้ตามคำซัดทอดของผู้ถูกจับได้ก่อนขณะเกิดเหตุจำเลยที่ 4 ถึงที่ 7 มิได้ห้ามปรามจำเลยที่ 1ถึงที่ 3 ทั้งยังแยกย้ายกันหลบหนี พยานหลักฐานโจทก์ฟังประกอบคำรับสารภาพของจำเลยทั้งหมดแล้ว คดีโจทก์เชื่อได้โดยปราศจากสงสัยว่าจำเลยที่ 4 ถึงที่ 7 ร่วมกับจำเลยที่ 1ถึงที่ 3 ทำการปล้นทรัพย์ผู้เสียหายจริง ฎีกาจำเลยที่ 4ถึงที่ 7 ฟังไม่ขึ้นพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 6951/2538พนักงานอัยการจังหวัดปทุมธานีโจทก์นาย สมิต วอนอก กับพวกจำเลย ป.อ. ม. 83, ม. 340 วรรคสอง ป.วิ.อ. ม. 227 วรรคหนึ่งจำเลยที่4ถึงที่7ร่วมกับจำเลยที่1ถึงที่3ว่าจ้างผู้เสียหายขับรถยนต์รับจ้างไปส่งที่เกิดเหตุขณะเกิดเหตุจำเลยที่3ซึ่งนั่งรวมอยู่กับจำเลยที่4ถึงที่7ด้านหลังลงมาช่วยจำเลยที่1และที่2ปลดทรัพย์ผู้เสียหายหลังเกิดเหตุเจ้าพนักงานตำรวจจับจำเลยที่5ถึงที่7ได้ในลักษณะที่ตัวจำเลยที่5ถึงที่7เปรอะเปื้อนและเปียกส่วนจำเลยที่4ตามจับได้ตามคำซัดทอดของผู้ถูกจับได้ก่อนขณะเกิดเหตุจำเลยที่4ถึงที่7ไม่ห้ามปรามจำเลยที่1ถึงที่3ทั้งยังแยกย้ายกันหลบหนีพยานหลักฐานโจทก์ฟังประกอบคำรับสารภาพของจำเลยทั้งหมดฟังได้ว่าจำเลยที่4ถึงที่7ร่วมกับจำเลยที่1ถึงที่3ปล้นทรัพย์ผู้เสียหายโจทก์ฟ้องว่า จำเลยทั้งเจ็ดมีมีด 1 เล่ม ติดตัวไปว่าจ้างผู้เสียหายซึ่งขับรถรับจ้างให้ไปส่ง จากนั้นได้ร่วมกันปล้นเงินสดจำนวน 900 บาทวิทยุเทปติดรถยนต์จำนวน 1 เครื่อง ราคา 4,000 บาทรวมราคา 4,900 บาท ของผู้เสียหายไป ต่อมาเจ้าพนักงานตำรวจจับจำเลยทั้งเจ็ดได้พร้อมยึดเงินสดจำนวน 900 บาท และวิทยุเทปติดรถยนต์จำนวน 1 เครื่อง ของผู้เสียหายที่จำเลยทั้งเจ็ดร่วมกันปล้นไป และมีดจำนวน 1 เล่ม ที่จำเลยทั้งเจ็ด ใช้ในการกระทำความผิดเป็นของกลาง ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 83, 340, 33 และริบมีดของกลางจำเลยทั้งเจ็ดให้การรับสารภาพศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยที่ 1 ถึงที่ 3 มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 340 วรรคสอง ลงโทษจำคุกคนละ12 ปี จำเลยที่ 1 ถึงที่ 3 ให้การรับสารภาพเป็นประโยชน์แก่การพิจารณามีเหตุบรรเทาโทษ ลดโทษให้กึ่งหนึ่งตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 จำคุกคนละ 6 ปีและริบมีดของกลาง ยกฟ้องจำเลยที่ 4 ถึงที่ 7โจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ภาค 2 พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยที่ 4 ถึงที่ 7มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 340 วรรคสอง,83 ลงโทษจำคุกคนละ 12 ปี จำเลยทั้งสี่ให้การรับสารภาพเป็นประโยชน์แก่การพิจารณามีเหตุบรรเทาโทษ ลดโทษให้กึ่งหนึ่งตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 จำคุกคนละ 6 ปี นอกจากที่แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษา ของศาลชั้นต้นจำเลยที่ 4 ถึงที่ 7 ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ข้อเท็จจริงฟังได้ว่า จำเลยที่ 1 ถึงที่ 3ร่วมกันปล้นทรัพย์เงินสดจำนวน 900 บาท วิทยุเทปติดรถยนต์จำนวน1 เครื่องราคา 4,000 บาท ไปจากผู้เสียหายโดยทุจริตปัญหาตามฎีกาจำเลยที่ 4 ถึงที่ 7 มีเพียงว่า จำเลยที่ 4 ถึงที่ 7ร่วมกับจำเลยที่ 1 ถึงที่ 3 ปล้นทรัพย์ผู้เสียหายหรือไม่ผู้เสียหายเบิกความว่าจำเลยที่ 4 ถึงที่ 7 ร่วมกับจำเลยที่ 1ถึงที่ 3 ว่าจ้างผู้เสียหายให้ขับรถยนต์รับจ้างไปส่งที่เกิดเหตุขณะเกิดเหตุจำเลยที่ 3 ซึ่งนั่งรวมอยู่กับจำเลยที่ 4ถึงที่ 7 ด้านหลัง ลงมาช่วยจำเลยที่ 1 และที่ 2 ปลดทรัพย์ผู้เสียหายหลังเกิดเหตุ เจ้าพนักงานตำรวจจับจำเลยที่ 5 ถึงที่ 7ได้โดยลักษณะที่ตัวจำเลยที่ 5 ถึงที่ 7 เปรอะเปื้อนและเปียกส่วนจำเลยที่ 4 ตามจับได้ตามคำซัดทอดของผู้ถูกจับได้ก่อนขณะเกิดเหตุจำเลยที่ 4 ถึงที่ 7 มิได้ห้ามปรามจำเลยที่ 1ถึงที่ 3 ทั้งยังแยกย้ายกันหลบหนี พยานหลักฐานโจทก์ฟังประกอบคำรับสารภาพของจำเลยทั้งหมดแล้ว คดีโจทก์เชื่อได้โดยปราศจากสงสัยว่าจำเลยที่ 4 ถึงที่ 7 ร่วมกับจำเลยที่ 1ถึงที่ 3 ทำการปล้นทรัพย์ผู้เสียหายจริง ฎีกาจำเลยที่ 4ถึงที่ 7 ฟังไม่ขึ้นพิพากษายืน(ปราโมทย์ ชพานนท์-อุระ หวังอ้อมกลาง-เสริม บุญทรงสันติกุล)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยทั้งเจ็ดมีมีด 1 เล่ม ติดตัวไปว่าจ้างผู้เสียหายซึ่งขับรถรับจ้างให้ไปส่ง จากนั้นได้ร่วมกันปล้นเงินสดจำนวน 900 บาทวิทยุเทปติดรถยนต์จำนวน 1 เครื่อง ราคา 4,000 บาทรวมราคา 4,900 บาท ของผู้เสียหายไป ต่อมาเจ้าพนักงานตำรวจจับจำเลยทั้งเจ็ดได้พร้อมยึดเงินสดจำนวน 900 บาท และวิทยุเทปติดรถยนต์จำนวน 1 เครื่อง ของผู้เสียหายที่จำเลยทั้งเจ็ดร่วมกันปล้นไป และมีดจำนวน 1 เล่ม ที่จำเลยทั้งเจ็ด ใช้ในการกระทำความผิดเป็นของกลาง ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 83, 340, 33 และริบมีดของกลางจำเลยทั้งเจ็ดให้การรับสารภาพศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยที่ 1 ถึงที่ 3 มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 340 วรรคสอง ลงโทษจำคุกคนละ12 ปี จำเลยที่ 1 ถึงที่ 3 ให้การรับสารภาพเป็นประโยชน์แก่การพิจารณามีเหตุบรรเทาโทษ ลดโทษให้กึ่งหนึ่งตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 จำคุกคนละ 6 ปีและริบมีดของกลาง ยกฟ้องจำเลยที่ 4 ถึงที่ 7โจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ภาค 2 พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยที่ 4 ถึงที่ 7มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 340 วรรคสอง,83 ลงโทษจำคุกคนละ 12 ปี จำเลยทั้งสี่ให้การรับสารภาพเป็นประโยชน์แก่การพิจารณามีเหตุบรรเทาโทษ ลดโทษให้กึ่งหนึ่งตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 จำคุกคนละ 6 ปี นอกจากที่แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษา ของศาลชั้นต้นจำเลยที่ 4 ถึงที่ 7 ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ข้อเท็จจริงฟังได้ว่า จำเลยที่ 1 ถึงที่ 3ร่วมกันปล้นทรัพย์เงินสดจำนวน 900 บาท วิทยุเทปติดรถยนต์จำนวน1 เครื่องราคา 4,000 บาท ไปจากผู้เสียหายโดยทุจริตปัญหาตามฎีกาจำเลยที่ 4 ถึงที่ 7 มีเพียงว่า จำเลยที่ 4 ถึงที่ 7ร่วมกับจำเลยที่ 1 ถึงที่ 3 ปล้นทรัพย์ผู้เสียหายหรือไม่ผู้เสียหายเบิกความว่าจำเลยที่ 4 ถึงที่ 7 ร่วมกับจำเลยที่ 1ถึงที่ 3 ว่าจ้างผู้เสียหายให้ขับรถยนต์รับจ้างไปส่งที่เกิดเหตุขณะเกิดเหตุจำเลยที่ 3 ซึ่งนั่งรวมอยู่กับจำเลยที่ 4ถึงที่ 7 ด้านหลัง ลงมาช่วยจำเลยที่ 1 และที่ 2 ปลดทรัพย์ผู้เสียหายหลังเกิดเหตุ เจ้าพนักงานตำรวจจับจำเลยที่ 5 ถึงที่ 7ได้โดยลักษณะที่ตัวจำเลยที่ 5 ถึงที่ 7 เปรอะเปื้อนและเปียกส่วนจำเลยที่ 4 ตามจับได้ตามคำซัดทอดของผู้ถูกจับได้ก่อนขณะเกิดเหตุจำเลยที่ 4 ถึงที่ 7 มิได้ห้ามปรามจำเลยที่ 1ถึงที่ 3 ทั้งยังแยกย้ายกันหลบหนี พยานหลักฐานโจทก์ฟังประกอบคำรับสารภาพของจำเลยทั้งหมดแล้ว คดีโจทก์เชื่อได้โดยปราศจากสงสัยว่าจำเลยที่ 4 ถึงที่ 7 ร่วมกับจำเลยที่ 1ถึงที่ 3 ทำการปล้นทรัพย์ผู้เสียหายจริง ฎีกาจำเลยที่ 4ถึงที่ 7 ฟังไม่ขึ้นพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 6951/2538พนักงานอัยการจังหวัดปทุมธานีโจทก์นาย สมิต วอนอก กับพวกจำเลย ป.อ. ม. 83, ม. 340 วรรคสอง ป.วิ.อ. ม. 227 วรรคหนึ่งจำเลยที่4ถึงที่7ร่วมกับจำเลยที่1ถึงที่3ว่าจ้างผู้เสียหายขับรถยนต์รับจ้างไปส่งที่เกิดเหตุขณะเกิดเหตุจำเลยที่3ซึ่งนั่งรวมอยู่กับจำเลยที่4ถึงที่7ด้านหลังลงมาช่วยจำเลยที่1และที่2ปลดทรัพย์ผู้เสียหายหลังเกิดเหตุเจ้าพนักงานตำรวจจับจำเลยที่5ถึงที่7ได้ในลักษณะที่ตัวจำเลยที่5ถึงที่7เปรอะเปื้อนและเปียกส่วนจำเลยที่4ตามจับได้ตามคำซัดทอดของผู้ถูกจับได้ก่อนขณะเกิดเหตุจำเลยที่4ถึงที่7ไม่ห้ามปรามจำเลยที่1ถึงที่3ทั้งยังแยกย้ายกันหลบหนีพยานหลักฐานโจทก์ฟังประกอบคำรับสารภาพของจำเลยทั้งหมดฟังได้ว่าจำเลยที่4ถึงที่7ร่วมกับจำเลยที่1ถึงที่3ปล้นทรัพย์ผู้เสียหายโจทก์ฟ้องว่า จำเลยทั้งเจ็ดมีมีด 1 เล่ม ติดตัวไปว่าจ้างผู้เสียหายซึ่งขับรถรับจ้างให้ไปส่ง จากนั้นได้ร่วมกันปล้นเงินสดจำนวน 900 บาทวิทยุเทปติดรถยนต์จำนวน 1 เครื่อง ราคา 4,000 บาทรวมราคา 4,900 บาท ของผู้เสียหายไป ต่อมาเจ้าพนักงานตำรวจจับจำเลยทั้งเจ็ดได้พร้อมยึดเงินสดจำนวน 900 บาท และวิทยุเทปติดรถยนต์จำนวน 1 เครื่อง ของผู้เสียหายที่จำเลยทั้งเจ็ดร่วมกันปล้นไป และมีดจำนวน 1 เล่ม ที่จำเลยทั้งเจ็ด ใช้ในการกระทำความผิดเป็นของกลาง ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 83, 340, 33 และริบมีดของกลางจำเลยทั้งเจ็ดให้การรับสารภาพศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยที่ 1 ถึงที่ 3 มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 340 วรรคสอง ลงโทษจำคุกคนละ12 ปี จำเลยที่ 1 ถึงที่ 3 ให้การรับสารภาพเป็นประโยชน์แก่การพิจารณามีเหตุบรรเทาโทษ ลดโทษให้กึ่งหนึ่งตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 จำคุกคนละ 6 ปีและริบมีดของกลาง ยกฟ้องจำเลยที่ 4 ถึงที่ 7โจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ภาค 2 พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยที่ 4 ถึงที่ 7มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 340 วรรคสอง,83 ลงโทษจำคุกคนละ 12 ปี จำเลยทั้งสี่ให้การรับสารภาพเป็นประโยชน์แก่การพิจารณามีเหตุบรรเทาโทษ ลดโทษให้กึ่งหนึ่งตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 จำคุกคนละ 6 ปี นอกจากที่แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษา ของศาลชั้นต้นจำเลยที่ 4 ถึงที่ 7 ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ข้อเท็จจริงฟังได้ว่า จำเลยที่ 1 ถึงที่ 3ร่วมกันปล้นทรัพย์เงินสดจำนวน 900 บาท วิทยุเทปติดรถยนต์จำนวน1 เครื่องราคา 4,000 บาท ไปจากผู้เสียหายโดยทุจริตปัญหาตามฎีกาจำเลยที่ 4 ถึงที่ 7 มีเพียงว่า จำเลยที่ 4 ถึงที่ 7ร่วมกับจำเลยที่ 1 ถึงที่ 3 ปล้นทรัพย์ผู้เสียหายหรือไม่ผู้เสียหายเบิกความว่าจำเลยที่ 4 ถึงที่ 7 ร่วมกับจำเลยที่ 1ถึงที่ 3 ว่าจ้างผู้เสียหายให้ขับรถยนต์รับจ้างไปส่งที่เกิดเหตุขณะเกิดเหตุจำเลยที่ 3 ซึ่งนั่งรวมอยู่กับจำเลยที่ 4ถึงที่ 7 ด้านหลัง ลงมาช่วยจำเลยที่ 1 และที่ 2 ปลดทรัพย์ผู้เสียหายหลังเกิดเหตุ เจ้าพนักงานตำรวจจับจำเลยที่ 5 ถึงที่ 7ได้โดยลักษณะที่ตัวจำเลยที่ 5 ถึงที่ 7 เปรอะเปื้อนและเปียกส่วนจำเลยที่ 4 ตามจับได้ตามคำซัดทอดของผู้ถูกจับได้ก่อนขณะเกิดเหตุจำเลยที่ 4 ถึงที่ 7 มิได้ห้ามปรามจำเลยที่ 1ถึงที่ 3 ทั้งยังแยกย้ายกันหลบหนี พยานหลักฐานโจทก์ฟังประกอบคำรับสารภาพของจำเลยทั้งหมดแล้ว คดีโจทก์เชื่อได้โดยปราศจากสงสัยว่าจำเลยที่ 4 ถึงที่ 7 ร่วมกับจำเลยที่ 1ถึงที่ 3 ทำการปล้นทรัพย์ผู้เสียหายจริง ฎีกาจำเลยที่ 4ถึงที่ 7 ฟังไม่ขึ้นพิพากษายืน(ปราโมทย์ ชพานนท์-อุระ หวังอ้อมกลาง-เสริม บุญทรงสันติกุล)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ