คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1315/2493หลักกฎหมาย: มีผู้ทุจริตปลอมหนังสือเอาโฉนดที่ดินของเขาไปจำนองไว้กับผู้มีชื่อโดยเจ้าของที่ดินมิได้ประมาทเลินเล่อแต่อย่างใด ดังนี้ ย่อมถือว่าผู้รับจำนองไม่ได้ทรัพย์สิทธิอย่างไรในที่ดินนั้นจะยก ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1299 มาอ้างอิงไม่ได้ เจ้าของที่ดินมีสิทธิขอให้เพิกถอนนิติกรรมจำนองและเรียกให้ส่งโฉนดคืนได้ (อ้างฎีกาที่2049/2492)โจทก์ฟ้องขอให้เพิกถอนทำลายการจำนอง และสั่งคืนโฉนดที่ดินให้แก่โจทก์ โดยอ้างเหตุว่า ได้มีผู้ปลอมหนังสือเอาโฉนดที่ดินของโจทก์ไปจำนองไว้แก่จำเลยจำเลยต่อสู้ว่า รับจำนองไว้โดยสุจริต เสียค่าสินจ้างกับจดทะเบียนถูกต้องตามกฎหมายแล้วศาลชั้นต้นพิพากษาให้เพิกถอนทำลายการจำนอง ให้จำเลยคืนโฉนดให้โจทก์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกา โดยฎีกาได้แต่เฉพาะข้อกฎหมายศาลฎีกาเห็นว่า กรณีเช่นนี้มิใช่เป็นการที่จำเลยได้ทรัพย์สิทธิอย่างใดไปเลย เพราะตามข้อเท็จจริงเจ้าของกรรมสิทธิ์ในทรัพย์มิได้ทำนิติกรรมอย่างใดกับจำเลย ทั้งมิได้มีความประมาทเลินเล่ออย่างใด ในการที่จำเลยแสดงเจตนากับผู้ทุจริตปลอมหนังสือฉ้อโกงทรัพย์ เมื่อจำเลยไม่ได้ทรัพย์สิทธิมาอย่างไรแล้ว จำเลยจะยกเอาประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1299 ขึ้นมาอ้างอิงย่อมไม่ได้ ดังที่ศาลฎีกาเคยวินิจฉัยไว้แล้วหลายเรื่อง เช่นในคำพิพากษาฎีกาที่ 2049/2492จึงพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1315/2493นางชั้น พิทักษ์ธัญญกรณ์ ที่ 1 ขุนพิทักษ์ธัญญกรณ์ ที่ 2โจทก์นายเจงหลอง โปษยจินดาจำเลย ป.พ.พ. ม. 1299, ม. 1336มีผู้ทุจริตปลอมหนังสือเอาโฉนดที่ดินของเขาไปจำนองไว้กับผู้มีชื่อโดยเจ้าของที่ดินมิได้ประมาทเลินเล่อแต่อย่างใด ดังนี้ ย่อมถือว่าผู้รับจำนองไม่ได้ทรัพย์สิทธิอย่างไรในที่ดินนั้นจะยก ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1299 มาอ้างอิงไม่ได้ เจ้าของที่ดินมีสิทธิขอให้เพิกถอนนิติกรรมจำนองและเรียกให้ส่งโฉนดคืนได้ (อ้างฎีกาที่2049/2492)โจทก์ฟ้องขอให้เพิกถอนทำลายการจำนอง และสั่งคืนโฉนดที่ดินให้แก่โจทก์ โดยอ้างเหตุว่า ได้มีผู้ปลอมหนังสือเอาโฉนดที่ดินของโจทก์ไปจำนองไว้แก่จำเลยจำเลยต่อสู้ว่า รับจำนองไว้โดยสุจริต เสียค่าสินจ้างกับจดทะเบียนถูกต้องตามกฎหมายแล้วศาลชั้นต้นพิพากษาให้เพิกถอนทำลายการจำนอง ให้จำเลยคืนโฉนดให้โจทก์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกา โดยฎีกาได้แต่เฉพาะข้อกฎหมายศาลฎีกาเห็นว่า กรณีเช่นนี้มิใช่เป็นการที่จำเลยได้ทรัพย์สิทธิอย่างใดไปเลย เพราะตามข้อเท็จจริงเจ้าของกรรมสิทธิ์ในทรัพย์มิได้ทำนิติกรรมอย่างใดกับจำเลย ทั้งมิได้มีความประมาทเลินเล่ออย่างใด ในการที่จำเลยแสดงเจตนากับผู้ทุจริตปลอมหนังสือฉ้อโกงทรัพย์ เมื่อจำเลยไม่ได้ทรัพย์สิทธิมาอย่างไรแล้ว จำเลยจะยกเอาประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1299 ขึ้นมาอ้างอิงย่อมไม่ได้ ดังที่ศาลฎีกาเคยวินิจฉัยไว้แล้วหลายเรื่อง เช่นในคำพิพากษาฎีกาที่ 2049/2492จึงพิพากษายืน(ประมูล สุวรรณศร-เลขวณิชธรรมวิทักษ์-มนูกิจวิมลอรรถ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องขอให้เพิกถอนทำลายการจำนอง และสั่งคืนโฉนดที่ดินให้แก่โจทก์ โดยอ้างเหตุว่า ได้มีผู้ปลอมหนังสือเอาโฉนดที่ดินของโจทก์ไปจำนองไว้แก่จำเลยจำเลยต่อสู้ว่า รับจำนองไว้โดยสุจริต เสียค่าสินจ้างกับจดทะเบียนถูกต้องตามกฎหมายแล้วศาลชั้นต้นพิพากษาให้เพิกถอนทำลายการจำนอง ให้จำเลยคืนโฉนดให้โจทก์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกา โดยฎีกาได้แต่เฉพาะข้อกฎหมายศาลฎีกาเห็นว่า กรณีเช่นนี้มิใช่เป็นการที่จำเลยได้ทรัพย์สิทธิอย่างใดไปเลย เพราะตามข้อเท็จจริงเจ้าของกรรมสิทธิ์ในทรัพย์มิได้ทำนิติกรรมอย่างใดกับจำเลย ทั้งมิได้มีความประมาทเลินเล่ออย่างใด ในการที่จำเลยแสดงเจตนากับผู้ทุจริตปลอมหนังสือฉ้อโกงทรัพย์ เมื่อจำเลยไม่ได้ทรัพย์สิทธิมาอย่างไรแล้ว จำเลยจะยกเอาประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1299 ขึ้นมาอ้างอิงย่อมไม่ได้ ดังที่ศาลฎีกาเคยวินิจฉัยไว้แล้วหลายเรื่อง เช่นในคำพิพากษาฎีกาที่ 2049/2492จึงพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1315/2493นางชั้น พิทักษ์ธัญญกรณ์ ที่ 1 ขุนพิทักษ์ธัญญกรณ์ ที่ 2โจทก์นายเจงหลอง โปษยจินดาจำเลย ป.พ.พ. ม. 1299, ม. 1336มีผู้ทุจริตปลอมหนังสือเอาโฉนดที่ดินของเขาไปจำนองไว้กับผู้มีชื่อโดยเจ้าของที่ดินมิได้ประมาทเลินเล่อแต่อย่างใด ดังนี้ ย่อมถือว่าผู้รับจำนองไม่ได้ทรัพย์สิทธิอย่างไรในที่ดินนั้นจะยก ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1299 มาอ้างอิงไม่ได้ เจ้าของที่ดินมีสิทธิขอให้เพิกถอนนิติกรรมจำนองและเรียกให้ส่งโฉนดคืนได้ (อ้างฎีกาที่2049/2492)โจทก์ฟ้องขอให้เพิกถอนทำลายการจำนอง และสั่งคืนโฉนดที่ดินให้แก่โจทก์ โดยอ้างเหตุว่า ได้มีผู้ปลอมหนังสือเอาโฉนดที่ดินของโจทก์ไปจำนองไว้แก่จำเลยจำเลยต่อสู้ว่า รับจำนองไว้โดยสุจริต เสียค่าสินจ้างกับจดทะเบียนถูกต้องตามกฎหมายแล้วศาลชั้นต้นพิพากษาให้เพิกถอนทำลายการจำนอง ให้จำเลยคืนโฉนดให้โจทก์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกา โดยฎีกาได้แต่เฉพาะข้อกฎหมายศาลฎีกาเห็นว่า กรณีเช่นนี้มิใช่เป็นการที่จำเลยได้ทรัพย์สิทธิอย่างใดไปเลย เพราะตามข้อเท็จจริงเจ้าของกรรมสิทธิ์ในทรัพย์มิได้ทำนิติกรรมอย่างใดกับจำเลย ทั้งมิได้มีความประมาทเลินเล่ออย่างใด ในการที่จำเลยแสดงเจตนากับผู้ทุจริตปลอมหนังสือฉ้อโกงทรัพย์ เมื่อจำเลยไม่ได้ทรัพย์สิทธิมาอย่างไรแล้ว จำเลยจะยกเอาประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1299 ขึ้นมาอ้างอิงย่อมไม่ได้ ดังที่ศาลฎีกาเคยวินิจฉัยไว้แล้วหลายเรื่อง เช่นในคำพิพากษาฎีกาที่ 2049/2492จึงพิพากษายืน(ประมูล สุวรรณศร-เลขวณิชธรรมวิทักษ์-มนูกิจวิมลอรรถ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ