คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 363/2509หลักกฎหมาย: คดีที่ต้องห้ามมิให้อุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริงและศาลอุทธรณ์ก็ไม่รับวินิจฉัยปัญหาข้อเท็จจริงนั้นให้ย่อมจะฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงอีกมิได้ เพราะข้อเท็จจริงนั้นมิได้ว่ากล่าวกันมาแล้วในศาลอุทธรณ์ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 249 ในกรณีที่ผู้เช่าผิดสัญญาเช่า โดยเอาห้องพิพาทไปให้เช่าช่วงอันเป็นการฝ่าฝืนประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา544 นั้น การบอกเลิกสัญญาเช่าไม่จำต้องกำหนดให้เวลาผู้เช่าเหมือนดังที่บัญญัติไว้ในมาตรา 560 และ 566โจทก์ฟ้องขอให้ขับไล่จำเลยและบริวารออกจากตึกพิพาทและเรียกค่าเช่าที่ค้างเดือนละ 60 บาท เป็นเงิน 960 บาท จำเลยต่อสู้ว่าเช่าเพื่ออยู่อาศัย มิได้ผิดสัญญาเช่าฟ้องเคลือบคลุม และการบอกเลิกสัญญาไม่ชอบด้วยกฎหมายศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า ฟ้องของโจทก์ไม่เคลือบคลุม จำเลยผิดสัญญาโดยให้คนอื่นเช่าช่วงห้องพิพาท และผิดนัดไม่ชำระค่าเช่าจำเลยมิได้รับความคุ้มครองตามพระราชบัญญัติควบคุมการเช่าเคหะและที่ดินฯ การบอกเลิกสัญญาชอบแล้ว พิพากษาให้ขับไล่จำเลยและบริวารและให้ชำระค่าเช่าที่ค้าง กับค่าเสียหายจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า จำเลยอุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริงไม่ได้ ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 224และวินิจฉัยในปัญหาข้อกฎหมายว่าฟ้องไม่เคลือบคลุม กรณีเป็นเรื่องผิดสัญญาเช่า จึงไม่มีประเด็นเรื่องบอกกล่าวเลิกสัญญาพิพากษายืนจำเลยฎีกาทั้งในปัญหาข้อเท็จจริงและปัญหาข้อกฎหมาย สำหรับปัญหาข้อเท็จจริง ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ที่ศาลอุทธรณ์เห็นว่าจำเลยอุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริงไม่ได้ และไม่วินิจฉัยอุทธรณ์ข้อเท็จจริงให้นั้นชอบแล้ว เมื่อไม่ได้เป็นข้อเท็จจริงที่ได้ว่ากล่าวกันมาแล้วในศาลอุทธรณ์ จำเลยจะฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงนี้ต่อมาไม่ได้ ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 249 ที่จำเลยอ้างว่าฎีกาข้อเท็จจริงได้ตามคำสั่งคำร้องของศาลฎีกาที่ 224/2503 นั้น ปรากฏว่าคดีนั้นผู้พิพากษาศาลชั้นต้นได้รับรองให้จำเลยอุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริงได้ ข้อเท็จจริงจึงได้มีการว่ากล่าวกันมาแล้วในศาลอุทธรณ์สำหรับปัญหาข้อกฎหมาย ศาลฎีกาวินิจฉัยว่าฟ้องของโจทก์ไม่เคลือบคลุม และการบอกเลิกสัญญาเช่า เพราะจำเลยเอาห้องพิพาทไปให้เช่าช่วงอันเป็นการฝ่าฝืนประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 544 นั้น ไม่จำต้องกำหนดให้เวลาผู้เช่าดังบัญญัติไว้ในมาตรา 560 และ 566 การบอกเลิกการเช่าจึงชอบแล้วพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 363/2509นางวาส พึ่งผลโจทก์นางสาวสายเงิน กบิลลิกะวานิชย์จำเลย ป.พ.พ. ม. 544, ม. 560, ม. 566 ป.วิ.พ. ม. 224, ม. 248, ม. 249 คดีที่ต้องห้ามมิให้อุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริงและศาลอุทธรณ์ก็ไม่รับวินิจฉัยปัญหาข้อเท็จจริงนั้นให้ย่อมจะฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงอีกมิได้ เพราะข้อเท็จจริงนั้นมิได้ว่ากล่าวกันมาแล้วในศาลอุทธรณ์ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 249 ในกรณีที่ผู้เช่าผิดสัญญาเช่า โดยเอาห้องพิพาทไปให้เช่าช่วงอันเป็นการฝ่าฝืนประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา544 นั้น การบอกเลิกสัญญาเช่าไม่จำต้องกำหนดให้เวลาผู้เช่าเหมือนดังที่บัญญัติไว้ในมาตรา 560 และ 566โจทก์ฟ้องขอให้ขับไล่จำเลยและบริวารออกจากตึกพิพาทและเรียกค่าเช่าที่ค้างเดือนละ 60 บาท เป็นเงิน 960 บาท จำเลยต่อสู้ว่าเช่าเพื่ออยู่อาศัย มิได้ผิดสัญญาเช่าฟ้องเคลือบคลุม และการบอกเลิกสัญญาไม่ชอบด้วยกฎหมายศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า ฟ้องของโจทก์ไม่เคลือบคลุม จำเลยผิดสัญญาโดยให้คนอื่นเช่าช่วงห้องพิพาท และผิดนัดไม่ชำระค่าเช่าจำเลยมิได้รับความคุ้มครองตามพระราชบัญญัติควบคุมการเช่าเคหะและที่ดินฯ การบอกเลิกสัญญาชอบแล้ว พิพากษาให้ขับไล่จำเลยและบริวารและให้ชำระค่าเช่าที่ค้าง กับค่าเสียหายจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า จำเลยอุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริงไม่ได้ ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 224และวินิจฉัยในปัญหาข้อกฎหมายว่าฟ้องไม่เคลือบคลุม กรณีเป็นเรื่องผิดสัญญาเช่า จึงไม่มีประเด็นเรื่องบอกกล่าวเลิกสัญญาพิพากษายืนจำเลยฎีกาทั้งในปัญหาข้อเท็จจริงและปัญหาข้อกฎหมาย สำหรับปัญหาข้อเท็จจริง ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ที่ศาลอุทธรณ์เห็นว่าจำเลยอุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริงไม่ได้ และไม่วินิจฉัยอุทธรณ์ข้อเท็จจริงให้นั้นชอบแล้ว เมื่อไม่ได้เป็นข้อเท็จจริงที่ได้ว่ากล่าวกันมาแล้วในศาลอุทธรณ์ จำเลยจะฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงนี้ต่อมาไม่ได้ ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 249 ที่จำเลยอ้างว่าฎีกาข้อเท็จจริงได้ตามคำสั่งคำร้องของศาลฎีกาที่ 224/2503 นั้น ปรากฏว่าคดีนั้นผู้พิพากษาศาลชั้นต้นได้รับรองให้จำเลยอุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริงได้ ข้อเท็จจริงจึงได้มีการว่ากล่าวกันมาแล้วในศาลอุทธรณ์สำหรับปัญหาข้อกฎหมาย ศาลฎีกาวินิจฉัยว่าฟ้องของโจทก์ไม่เคลือบคลุม และการบอกเลิกสัญญาเช่า เพราะจำเลยเอาห้องพิพาทไปให้เช่าช่วงอันเป็นการฝ่าฝืนประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 544 นั้น ไม่จำต้องกำหนดให้เวลาผู้เช่าดังบัญญัติไว้ในมาตรา 560 และ 566 การบอกเลิกการเช่าจึงชอบแล้วพิพากษายืน(สวัสดิ์ พานิชอัตรา-สัญญา ธรรมศักดิ์-โพยม เลขยานนท์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องขอให้ขับไล่จำเลยและบริวารออกจากตึกพิพาทและเรียกค่าเช่าที่ค้างเดือนละ 60 บาท เป็นเงิน 960 บาท จำเลยต่อสู้ว่าเช่าเพื่ออยู่อาศัย มิได้ผิดสัญญาเช่าฟ้องเคลือบคลุม และการบอกเลิกสัญญาไม่ชอบด้วยกฎหมายศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า ฟ้องของโจทก์ไม่เคลือบคลุม จำเลยผิดสัญญาโดยให้คนอื่นเช่าช่วงห้องพิพาท และผิดนัดไม่ชำระค่าเช่าจำเลยมิได้รับความคุ้มครองตามพระราชบัญญัติควบคุมการเช่าเคหะและที่ดินฯ การบอกเลิกสัญญาชอบแล้ว พิพากษาให้ขับไล่จำเลยและบริวารและให้ชำระค่าเช่าที่ค้าง กับค่าเสียหายจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า จำเลยอุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริงไม่ได้ ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 224และวินิจฉัยในปัญหาข้อกฎหมายว่าฟ้องไม่เคลือบคลุม กรณีเป็นเรื่องผิดสัญญาเช่า จึงไม่มีประเด็นเรื่องบอกกล่าวเลิกสัญญาพิพากษายืนจำเลยฎีกาทั้งในปัญหาข้อเท็จจริงและปัญหาข้อกฎหมาย สำหรับปัญหาข้อเท็จจริง ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ที่ศาลอุทธรณ์เห็นว่าจำเลยอุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริงไม่ได้ และไม่วินิจฉัยอุทธรณ์ข้อเท็จจริงให้นั้นชอบแล้ว เมื่อไม่ได้เป็นข้อเท็จจริงที่ได้ว่ากล่าวกันมาแล้วในศาลอุทธรณ์ จำเลยจะฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงนี้ต่อมาไม่ได้ ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 249 ที่จำเลยอ้างว่าฎีกาข้อเท็จจริงได้ตามคำสั่งคำร้องของศาลฎีกาที่ 224/2503 นั้น ปรากฏว่าคดีนั้นผู้พิพากษาศาลชั้นต้นได้รับรองให้จำเลยอุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริงได้ ข้อเท็จจริงจึงได้มีการว่ากล่าวกันมาแล้วในศาลอุทธรณ์สำหรับปัญหาข้อกฎหมาย ศาลฎีกาวินิจฉัยว่าฟ้องของโจทก์ไม่เคลือบคลุม และการบอกเลิกสัญญาเช่า เพราะจำเลยเอาห้องพิพาทไปให้เช่าช่วงอันเป็นการฝ่าฝืนประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 544 นั้น ไม่จำต้องกำหนดให้เวลาผู้เช่าดังบัญญัติไว้ในมาตรา 560 และ 566 การบอกเลิกการเช่าจึงชอบแล้วพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 363/2509นางวาส พึ่งผลโจทก์นางสาวสายเงิน กบิลลิกะวานิชย์จำเลย ป.พ.พ. ม. 544, ม. 560, ม. 566 ป.วิ.พ. ม. 224, ม. 248, ม. 249 คดีที่ต้องห้ามมิให้อุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริงและศาลอุทธรณ์ก็ไม่รับวินิจฉัยปัญหาข้อเท็จจริงนั้นให้ย่อมจะฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงอีกมิได้ เพราะข้อเท็จจริงนั้นมิได้ว่ากล่าวกันมาแล้วในศาลอุทธรณ์ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 249 ในกรณีที่ผู้เช่าผิดสัญญาเช่า โดยเอาห้องพิพาทไปให้เช่าช่วงอันเป็นการฝ่าฝืนประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา544 นั้น การบอกเลิกสัญญาเช่าไม่จำต้องกำหนดให้เวลาผู้เช่าเหมือนดังที่บัญญัติไว้ในมาตรา 560 และ 566โจทก์ฟ้องขอให้ขับไล่จำเลยและบริวารออกจากตึกพิพาทและเรียกค่าเช่าที่ค้างเดือนละ 60 บาท เป็นเงิน 960 บาท จำเลยต่อสู้ว่าเช่าเพื่ออยู่อาศัย มิได้ผิดสัญญาเช่าฟ้องเคลือบคลุม และการบอกเลิกสัญญาไม่ชอบด้วยกฎหมายศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า ฟ้องของโจทก์ไม่เคลือบคลุม จำเลยผิดสัญญาโดยให้คนอื่นเช่าช่วงห้องพิพาท และผิดนัดไม่ชำระค่าเช่าจำเลยมิได้รับความคุ้มครองตามพระราชบัญญัติควบคุมการเช่าเคหะและที่ดินฯ การบอกเลิกสัญญาชอบแล้ว พิพากษาให้ขับไล่จำเลยและบริวารและให้ชำระค่าเช่าที่ค้าง กับค่าเสียหายจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า จำเลยอุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริงไม่ได้ ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 224และวินิจฉัยในปัญหาข้อกฎหมายว่าฟ้องไม่เคลือบคลุม กรณีเป็นเรื่องผิดสัญญาเช่า จึงไม่มีประเด็นเรื่องบอกกล่าวเลิกสัญญาพิพากษายืนจำเลยฎีกาทั้งในปัญหาข้อเท็จจริงและปัญหาข้อกฎหมาย สำหรับปัญหาข้อเท็จจริง ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ที่ศาลอุทธรณ์เห็นว่าจำเลยอุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริงไม่ได้ และไม่วินิจฉัยอุทธรณ์ข้อเท็จจริงให้นั้นชอบแล้ว เมื่อไม่ได้เป็นข้อเท็จจริงที่ได้ว่ากล่าวกันมาแล้วในศาลอุทธรณ์ จำเลยจะฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงนี้ต่อมาไม่ได้ ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 249 ที่จำเลยอ้างว่าฎีกาข้อเท็จจริงได้ตามคำสั่งคำร้องของศาลฎีกาที่ 224/2503 นั้น ปรากฏว่าคดีนั้นผู้พิพากษาศาลชั้นต้นได้รับรองให้จำเลยอุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริงได้ ข้อเท็จจริงจึงได้มีการว่ากล่าวกันมาแล้วในศาลอุทธรณ์สำหรับปัญหาข้อกฎหมาย ศาลฎีกาวินิจฉัยว่าฟ้องของโจทก์ไม่เคลือบคลุม และการบอกเลิกสัญญาเช่า เพราะจำเลยเอาห้องพิพาทไปให้เช่าช่วงอันเป็นการฝ่าฝืนประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 544 นั้น ไม่จำต้องกำหนดให้เวลาผู้เช่าดังบัญญัติไว้ในมาตรา 560 และ 566 การบอกเลิกการเช่าจึงชอบแล้วพิพากษายืน(สวัสดิ์ พานิชอัตรา-สัญญา ธรรมศักดิ์-โพยม เลขยานนท์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ