คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1178/2499หลักกฎหมาย: การที่ฟ้องของโจทก์ขอให้ลงโทษจำเลยตาม ม.104 และศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาลงโทษจำเลยตามมาตราที่ฟ้อง แต่ที่ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์อ้าง พ.ร.บ.ที่แก้ไขมาตราที่กล่าวมานั้นต่างกันเช่นนี้หาใช่เป็นการตัดสินนอกฟ้องไม่ เพราะบทบัญญัติของการแก้ไขแต่ละคราวก็กลายเป็นส่วนหนึ่งของมาตราเดิมนั่นเองคดีนี้โจทก์ฟ้องจำเลยในข้อหาฐานกบถในและนอกพระราชอาณาจักรและเป็นอั้งยี่ จำเลยที่ ๑,๓ รับสารภาพ จำเลยที่ ๒ ปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยทั้งสามสมคบกันกระทำผิดฐานกบถภายในราชอาณาจักรมีความผิดตาม ก.ม.อาญา ม.๑๐๔ (๑) ซึ่งแก้ไขตาม พ.ร.บ.แก้ไข ก.ม.อาญา พ.ศ.๒๔๗๐ ให้จำคุกจำเลยคนละ ๓ ปี ลดจำเลยที่ ๑,๓ ที่ให้การรับสารภาพกึ่งหนึ่งคงจำคุกจำเลยทั้งสองคนละ ๑ ปี ๖ เดือน จำเลยที่ ๒ อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโดยให้ลงโทษนายชีจำเลยตาม ก.ม.อาญา ม.๑๐๔ (๑) ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดย พ.ร.บ.แก้ไขเพิ่มเติม ก.ม.อาญา พ.ศ.๒๔๗๘ (ฉบับที่ ๗) ม.๔ (เพราะที่แก้ไขตาม พ.ร.บ.แก้ไข ก.ม.อาญา พ.ศ.๒๔๗๐ นั้นยกเลิกแล้ว) นายชีจำเลยที่ ๒ ฎีกาต่อมา ว่าที่ศาลอุทธรณ์ลงโทษจำเลยตาม ก.ม.อาญา แก้ไขเพิ่มเติม พ.ศ.๒๔๗๘ เป็นการนอกฟ้อง ศาลฎีกาเห็นว่าเรื่องนี้โจทก์ได้ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตาม ก.ม.อาญา ม.๑๐๔ และศาลล่างทั้งสองก็ได้ลงโทษจำเลยตามมาตรากับที่ฟ้อง การที่ศาลล่างอ้าง พ.ร.บ.ที่แก้ไขมาตราที่กล่าวต่างกันมาหาใช่เป็นการตัดสินนอกฟ้องไม่ เพราะบทบัญญัติของการแก้ไขแต่ละคราวก็ได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของมาตรา ๑๐๔ เดิมนั่นเอง พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1178/2499อัยการจังหวัดอุบลราชธานีโจทก์นายบุญศรี ถกลโยธิน หรือท้าวบุญตุ้ม ก่อนักรบ ที่ 1 นายชี พละสูน หรือท้าวพละ พละสูน ที่ 2 นายเม้าหรือบุนนาค หรือนาค บุญทวี หรือท้าวนาคช่วยชาติที่ 3จำเลย ป.อ. ม. 104 (แก้ไข ป.วิ.อ. ม. 192การที่ฟ้องของโจทก์ขอให้ลงโทษจำเลยตาม ม.104 และศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาลงโทษจำเลยตามมาตราที่ฟ้อง แต่ที่ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์อ้าง พ.ร.บ.ที่แก้ไขมาตราที่กล่าวมานั้นต่างกันเช่นนี้หาใช่เป็นการตัดสินนอกฟ้องไม่ เพราะบทบัญญัติของการแก้ไขแต่ละคราวก็กลายเป็นส่วนหนึ่งของมาตราเดิมนั่นเองคดีนี้โจทก์ฟ้องจำเลยในข้อหาฐานกบถในและนอกพระราชอาณาจักรและเป็นอั้งยี่ จำเลยที่ ๑,๓ รับสารภาพ จำเลยที่ ๒ ปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยทั้งสามสมคบกันกระทำผิดฐานกบถภายในราชอาณาจักรมีความผิดตาม ก.ม.อาญา ม.๑๐๔ (๑) ซึ่งแก้ไขตาม พ.ร.บ.แก้ไข ก.ม.อาญา พ.ศ.๒๔๗๐ ให้จำคุกจำเลยคนละ ๓ ปี ลดจำเลยที่ ๑,๓ ที่ให้การรับสารภาพกึ่งหนึ่งคงจำคุกจำเลยทั้งสองคนละ ๑ ปี ๖ เดือน จำเลยที่ ๒ อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโดยให้ลงโทษนายชีจำเลยตาม ก.ม.อาญา ม.๑๐๔ (๑) ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดย พ.ร.บ.แก้ไขเพิ่มเติม ก.ม.อาญา พ.ศ.๒๔๗๘ (ฉบับที่ ๗) ม.๔ (เพราะที่แก้ไขตาม พ.ร.บ.แก้ไข ก.ม.อาญา พ.ศ.๒๔๗๐ นั้นยกเลิกแล้ว) นายชีจำเลยที่ ๒ ฎีกาต่อมา ว่าที่ศาลอุทธรณ์ลงโทษจำเลยตาม ก.ม.อาญา แก้ไขเพิ่มเติม พ.ศ.๒๔๗๘ เป็นการนอกฟ้อง ศาลฎีกาเห็นว่าเรื่องนี้โจทก์ได้ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตาม ก.ม.อาญา ม.๑๐๔ และศาลล่างทั้งสองก็ได้ลงโทษจำเลยตามมาตรากับที่ฟ้อง การที่ศาลล่างอ้าง พ.ร.บ.ที่แก้ไขมาตราที่กล่าวต่างกันมาหาใช่เป็นการตัดสินนอกฟ้องไม่ เพราะบทบัญญัติของการแก้ไขแต่ละคราวก็ได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของมาตรา ๑๐๔ เดิมนั่นเอง พิพากษายืน(ประวัติ ปัตตพงศ์-ศิลปสิทธิวินิจฉัย-ปริพนธ์พจนพิสุทธิ์)ศาลจังหวัดอุบลราชธานี - นายสมคิด มงคลชาติศาลอุทธรณ์ - หลวงเจริญฤทธิศาสตร์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: คดีนี้โจทก์ฟ้องจำเลยในข้อหาฐานกบถในและนอกพระราชอาณาจักรและเป็นอั้งยี่ จำเลยที่ ๑,๓ รับสารภาพ จำเลยที่ ๒ ปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยทั้งสามสมคบกันกระทำผิดฐานกบถภายในราชอาณาจักรมีความผิดตาม ก.ม.อาญา ม.๑๐๔ (๑) ซึ่งแก้ไขตาม พ.ร.บ.แก้ไข ก.ม.อาญา พ.ศ.๒๔๗๐ ให้จำคุกจำเลยคนละ ๓ ปี ลดจำเลยที่ ๑,๓ ที่ให้การรับสารภาพกึ่งหนึ่งคงจำคุกจำเลยทั้งสองคนละ ๑ ปี ๖ เดือน จำเลยที่ ๒ อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโดยให้ลงโทษนายชีจำเลยตาม ก.ม.อาญา ม.๑๐๔ (๑) ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดย พ.ร.บ.แก้ไขเพิ่มเติม ก.ม.อาญา พ.ศ.๒๔๗๘ (ฉบับที่ ๗) ม.๔ (เพราะที่แก้ไขตาม พ.ร.บ.แก้ไข ก.ม.อาญา พ.ศ.๒๔๗๐ นั้นยกเลิกแล้ว) นายชีจำเลยที่ ๒ ฎีกาต่อมา ว่าที่ศาลอุทธรณ์ลงโทษจำเลยตาม ก.ม.อาญา แก้ไขเพิ่มเติม พ.ศ.๒๔๗๘ เป็นการนอกฟ้อง ศาลฎีกาเห็นว่าเรื่องนี้โจทก์ได้ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตาม ก.ม.อาญา ม.๑๐๔ และศาลล่างทั้งสองก็ได้ลงโทษจำเลยตามมาตรากับที่ฟ้อง การที่ศาลล่างอ้าง พ.ร.บ.ที่แก้ไขมาตราที่กล่าวต่างกันมาหาใช่เป็นการตัดสินนอกฟ้องไม่ เพราะบทบัญญัติของการแก้ไขแต่ละคราวก็ได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของมาตรา ๑๐๔ เดิมนั่นเอง พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1178/2499อัยการจังหวัดอุบลราชธานีโจทก์นายบุญศรี ถกลโยธิน หรือท้าวบุญตุ้ม ก่อนักรบ ที่ 1 นายชี พละสูน หรือท้าวพละ พละสูน ที่ 2 นายเม้าหรือบุนนาค หรือนาค บุญทวี หรือท้าวนาคช่วยชาติที่ 3จำเลย ป.อ. ม. 104 (แก้ไข ป.วิ.อ. ม. 192การที่ฟ้องของโจทก์ขอให้ลงโทษจำเลยตาม ม.104 และศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาลงโทษจำเลยตามมาตราที่ฟ้อง แต่ที่ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์อ้าง พ.ร.บ.ที่แก้ไขมาตราที่กล่าวมานั้นต่างกันเช่นนี้หาใช่เป็นการตัดสินนอกฟ้องไม่ เพราะบทบัญญัติของการแก้ไขแต่ละคราวก็กลายเป็นส่วนหนึ่งของมาตราเดิมนั่นเองคดีนี้โจทก์ฟ้องจำเลยในข้อหาฐานกบถในและนอกพระราชอาณาจักรและเป็นอั้งยี่ จำเลยที่ ๑,๓ รับสารภาพ จำเลยที่ ๒ ปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยทั้งสามสมคบกันกระทำผิดฐานกบถภายในราชอาณาจักรมีความผิดตาม ก.ม.อาญา ม.๑๐๔ (๑) ซึ่งแก้ไขตาม พ.ร.บ.แก้ไข ก.ม.อาญา พ.ศ.๒๔๗๐ ให้จำคุกจำเลยคนละ ๓ ปี ลดจำเลยที่ ๑,๓ ที่ให้การรับสารภาพกึ่งหนึ่งคงจำคุกจำเลยทั้งสองคนละ ๑ ปี ๖ เดือน จำเลยที่ ๒ อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโดยให้ลงโทษนายชีจำเลยตาม ก.ม.อาญา ม.๑๐๔ (๑) ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดย พ.ร.บ.แก้ไขเพิ่มเติม ก.ม.อาญา พ.ศ.๒๔๗๘ (ฉบับที่ ๗) ม.๔ (เพราะที่แก้ไขตาม พ.ร.บ.แก้ไข ก.ม.อาญา พ.ศ.๒๔๗๐ นั้นยกเลิกแล้ว) นายชีจำเลยที่ ๒ ฎีกาต่อมา ว่าที่ศาลอุทธรณ์ลงโทษจำเลยตาม ก.ม.อาญา แก้ไขเพิ่มเติม พ.ศ.๒๔๗๘ เป็นการนอกฟ้อง ศาลฎีกาเห็นว่าเรื่องนี้โจทก์ได้ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตาม ก.ม.อาญา ม.๑๐๔ และศาลล่างทั้งสองก็ได้ลงโทษจำเลยตามมาตรากับที่ฟ้อง การที่ศาลล่างอ้าง พ.ร.บ.ที่แก้ไขมาตราที่กล่าวต่างกันมาหาใช่เป็นการตัดสินนอกฟ้องไม่ เพราะบทบัญญัติของการแก้ไขแต่ละคราวก็ได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของมาตรา ๑๐๔ เดิมนั่นเอง พิพากษายืน(ประวัติ ปัตตพงศ์-ศิลปสิทธิวินิจฉัย-ปริพนธ์พจนพิสุทธิ์)ศาลจังหวัดอุบลราชธานี - นายสมคิด มงคลชาติศาลอุทธรณ์ - หลวงเจริญฤทธิศาสตร์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ