คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2417/2525หลักกฎหมาย: ช. ขับรถยนต์ชนกับรถยนต์บรรทุกของจำเลยที่ 2 ซึ่งมีจำเลยที่ 1 ลูกจ้างเป็นผู้ขับขี่ไปในทางการที่จ้าง ช. ถูกฟ้องเป็นคดีอาญาและศาลพิพากษาลงโทษฐานขับรถยนต์ประมาทเป็น เหตุให้ทรัพย์สินของผู้อื่นเสียหาย คดีถึงที่สุด ดัง นั้น ช. ไม่อยู่ในฐานะเป็นเจ้าหนี้ที่จะมีสิทธิเรียกร้อง ค่าเสียหายได้จากจำเลยทั้งสอง แม้โจทก์ซึ่งรับประกันภัย รถยนต์ไว้จาก ช. จะได้ชำระเงินให้แก่ ช. ไป ก็เป็นการปฏิบัติไปตามสัญญาในกรมธรรม์ประกันภัยที่โจทก์ทำไว้กับ ช. แต่หาอาจก่อให้เกิดสิทธิแก่โจทก์ที่จะรับช่วงสิทธิ จาก ช. นำคดีมาฟ้องจำเลยทั้งสองให้ร่วมกันรับผิดต่อ โจทก์ตามที่บัญญัติไว้ในประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 880 นั้นไม่โจทก์ฟ้องว่า โจทก์ได้รับประกันภัยรถยนต์นั่งส่วนบุคคลคันหมายเลขทะเบียน กรุงเทพมหานคร 6 ค - 9466 ไว้จากนายชัยเลิศ ในวงเงิน 100,000 บาท มีกำหนด 1 ปี ประเภทรับผิดชอบชดใช้ความเสียหายโดยสิ้นเชิง เมื่อวันที่ 11 สิงหาคม 2520 เวลาประมาณ 17 นาฬิกาเศษ จำเลยที่ 1 ซึ่งเป็นลูกจ้างของจำเลยที่ 2 ได้ขับรถยนต์บรรทุกคันหมายเลขทะเบียน พ.บ. 03201 ของจำเลยที่ 2 ไปในทางการที่จ้างของจำเลยที่ 2จากจังหวัดสมุทรสงครามไปตามถนนธนบุรี - ปากท่อ บ่ายโฉมหน้ามาทางกรุงเทพมหานคร ด้วยความประมาทปราศจากความระมัดระวังโดยได้ขับรถยนต์ด้วยความเร็วสูงกว่าที่กฎหมายกำหนดและแซงรถยนต์คันอื่น วิ่งล้ำเส้นแบ่งครึ่งถนนเข้ามาชนรถยนต์คันหมายเลขทะเบียนกรุงเทพมหานคร6 ค - 9466 ซึ่งมีนายชัยเลิศเป็นผู้ขับขี่จากกรุงเทพมหานครโฉมหน้าไปทางจังหวัดสมุทรสาคร ทำให้รถยนต์คันหมายเลขทะเบียน 6 ค - 9466 เสียหายขณะเกิดเหตุอยู่ในระหว่างอายุสัญญาประกันภัย โจทก์ได้จ่ายเงินเป็นค่าซ่อมรถยนต์คันที่รับประกันภัยไว้ดังกล่าวให้แก่นายชัยเลิศเป็นเงิน 92,500 บาทและจ่ายค่ารถยกไปอีก 400 บาท โจทก์จึงรับช่วงสิทธิมาฟ้องคดีนี้ โจทก์ขอคิดดอกเบี้ยร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีในต้นเงินดังกล่าวนับแต่วันทำละเมิดถึงวันฟ้องคิดเป็นเงิน 5,806.25 บาท รวมเป็นค่าเสียหายที่จำเลยทั้งสองจะต้องร่วมรับผิดชดใช้ให้แก่โจทก์จำนวน 98,706.25 บาท โจทก์ทวงถามแล้วแต่จำเลยทั้งสองไม่ยอมชำระ ขอให้พิพากษาบังคับจำเลยทั้งสองร่วมกันและแทนกันชดใช้ค่าเสียหายเป็นเงิน 98,706.25 บาท พร้อมด้วยดอกเบี้ยในอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีในต้นเงิน 92,900 บาทนับแต่วันฟ้องจนกว่าจะชำระเสร็จให้แก่โจทก์จำเลยทั้งสองให้การร่วมกันว่า เหตุเกิดขึ้นจากความประมาทปราศจากความระมัดระวังของนายชัยเลิศแต่เพียงฝ่ายเดียว จำเลยจึงไม่ต้องรับผิดต่อโจทก์ หากต้องรับผิดจำเลยจะรับผิดในค่าเสียหายเพียง 30,000 บาทตามที่เสียไปจริง ขอให้ยกฟ้องโจทก์ระหว่างพิจารณาปรากฏว่า นายชัยเลิศได้ถูกพนักงานอัยการจังหวัดสมุทรสาครฟ้องเป็นคดีอาญาในข้อหาว่าขับรถยนต์โดยประมาทเป็นเหตุให้ทรัพย์สินของผู้อื่นเสียหาย อันเป็นมูลกรณีเดียวกันกับที่โจทก์นำมาฟ้องเรียกค่าเสียหายฐานละเมิดจากจำเลยทั้งสองเป็นคดีนี้ คดีปรากฏว่าศาลจังหวัดสมุทรสาครพิพากษาว่านายชัยเลิศจำเลยมีความผิดฐานขับรถประมาท นายชัยเลิศจำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน คดีถึงที่สุดศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วพิพากษายกฟ้องโจทก์โจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ข้อเท็จจริงฟังได้เป็นยุติว่าในระหว่างพิจารณาคดีปรากฏว่านายชัยเลิศได้ถูกศาลพิพากษาลงโทษฐานขับรถยนต์ประมาทเป็นเหตุให้ทรัพย์สินของผู้อื่นเสียหาย คดีถึงที่สุด ซึ่งความผิดที่นายชัยเลิศถูกฟ้องเป็นคดีอาญาดังกล่าวเป็นมูลกรณีเดียวกันกับที่บริษัทประกันภัยโจทก์รับช่วงสิทธิจากนายชัยเลิศนำมาฟ้องเรียกร้องค่าเสียหายจากจำเลยทั้งสองฐาน กระทำละเมิดต่อนายชัยเลิศเป็นคดีนี้แล้ววินิจฉัยข้อกฎหมายว่า นายชัยเลิศไม่อยู่ในฐานะเป็นเจ้าหนี้ที่จะมีสิทธิเรียกร้องค่าเสียหายได้จากจำเลยทั้งสอง เพราะนายชัยเลิศเป็นฝ่ายประมาทเสียเองโดยจำเลยทั้งสองไม่ได้เป็นผู้กระทำละเมิดต่อนายชัยเลิศ และมีหน้าที่จะต้องรับผิดชดใช้ค่าเสียหายให้แก่นายชัยเลิศนั้นแต่อย่างใด แม้คดีจะได้ความว่าโจทก์ได้ชำระเงินให้แก่นายชัยเลิศไปเป็นจำนวนเงินดังฟ้อง ก็เป็นการปฏิบัติไปตามสัญญาในกรมธรรม์ประกันภัยที่โจทก์ทำไว้กับนายชัยเลิศ แต่หาอาจก่อให้เกิดสิทธิแก่โจทก์ที่จะรับช่วงสิทธิจากนายชัยเลิศนำคดีมาฟ้อง จำเลยทั้งสองให้ร่วมกันรับผิดต่อโจทก์ได้ตามนัยที่บัญญัติไว้ในประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 880 นั้นไม่พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2417/2525บริษัทพิพัทธ์ประกันภัย จำกัดโจทก์นายเรียง บุษบะ กับพวกจำเลย ป.พ.พ. ม. 420, ม. 880 ป.วิ.อ. ม. 46ช. ขับรถยนต์ชนกับรถยนต์บรรทุกของจำเลยที่ 2 ซึ่งมีจำเลยที่ 1 ลูกจ้างเป็นผู้ขับขี่ไปในทางการที่จ้าง ช. ถูกฟ้องเป็นคดีอาญาและศาลพิพากษาลงโทษฐานขับรถยนต์ประมาทเป็น เหตุให้ทรัพย์สินของผู้อื่นเสียหาย คดีถึงที่สุด ดัง นั้น ช. ไม่อยู่ในฐานะเป็นเจ้าหนี้ที่จะมีสิทธิเรียกร้อง ค่าเสียหายได้จากจำเลยทั้งสอง แม้โจทก์ซึ่งรับประกันภัย รถยนต์ไว้จาก ช. จะได้ชำระเงินให้แก่ ช. ไป ก็เป็นการปฏิบัติไปตามสัญญาในกรมธรรม์ประกันภัยที่โจทก์ทำไว้กับ ช. แต่หาอาจก่อให้เกิดสิทธิแก่โจทก์ที่จะรับช่วงสิทธิ จาก ช. นำคดีมาฟ้องจำเลยทั้งสองให้ร่วมกันรับผิดต่อ โจทก์ตามที่บัญญัติไว้ในประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 880 นั้นไม่โจทก์ฟ้องว่า โจทก์ได้รับประกันภัยรถยนต์นั่งส่วนบุคคลคันหมายเลขทะเบียน กรุงเทพมหานคร 6 ค - 9466 ไว้จากนายชัยเลิศ ในวงเงิน 100,000 บาท มีกำหนด 1 ปี ประเภทรับผิดชอบชดใช้ความเสียหายโดยสิ้นเชิง เมื่อวันที่ 11 สิงหาคม 2520 เวลาประมาณ 17 นาฬิกาเศษ จำเลยที่ 1 ซึ่งเป็นลูกจ้างของจำเลยที่ 2 ได้ขับรถยนต์บรรทุกคันหมายเลขทะเบียน พ.บ. 03201 ของจำเลยที่ 2 ไปในทางการที่จ้างของจำเลยที่ 2จากจังหวัดสมุทรสงครามไปตามถนนธนบุรี - ปากท่อ บ่ายโฉมหน้ามาทางกรุงเทพมหานคร ด้วยความประมาทปราศจากความระมัดระวังโดยได้ขับรถยนต์ด้วยความเร็วสูงกว่าที่กฎหมายกำหนดและแซงรถยนต์คันอื่น วิ่งล้ำเส้นแบ่งครึ่งถนนเข้ามาชนรถยนต์คันหมายเลขทะเบียนกรุงเทพมหานคร6 ค - 9466 ซึ่งมีนายชัยเลิศเป็นผู้ขับขี่จากกรุงเทพมหานครโฉมหน้าไปทางจังหวัดสมุทรสาคร ทำให้รถยนต์คันหมายเลขทะเบียน 6 ค - 9466 เสียหายขณะเกิดเหตุอยู่ในระหว่างอายุสัญญาประกันภัย โจทก์ได้จ่ายเงินเป็นค่าซ่อมรถยนต์คันที่รับประกันภัยไว้ดังกล่าวให้แก่นายชัยเลิศเป็นเงิน 92,500 บาทและจ่ายค่ารถยกไปอีก 400 บาท โจทก์จึงรับช่วงสิทธิมาฟ้องคดีนี้ โจทก์ขอคิดดอกเบี้ยร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีในต้นเงินดังกล่าวนับแต่วันทำละเมิดถึงวันฟ้องคิดเป็นเงิน 5,806.25 บาท รวมเป็นค่าเสียหายที่จำเลยทั้งสองจะต้องร่วมรับผิดชดใช้ให้แก่โจทก์จำนวน 98,706.25 บาท โจทก์ทวงถามแล้วแต่จำเลยทั้งสองไม่ยอมชำระ ขอให้พิพากษาบังคับจำเลยทั้งสองร่วมกันและแทนกันชดใช้ค่าเสียหายเป็นเงิน 98,706.25 บาท พร้อมด้วยดอกเบี้ยในอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีในต้นเงิน 92,900 บาทนับแต่วันฟ้องจนกว่าจะชำระเสร็จให้แก่โจทก์จำเลยทั้งสองให้การร่วมกันว่า เหตุเกิดขึ้นจากความประมาทปราศจากความระมัดระวังของนายชัยเลิศแต่เพียงฝ่ายเดียว จำเลยจึงไม่ต้องรับผิดต่อโจทก์ หากต้องรับผิดจำเลยจะรับผิดในค่าเสียหายเพียง 30,000 บาทตามที่เสียไปจริง ขอให้ยกฟ้องโจทก์ระหว่างพิจารณาปรากฏว่า นายชัยเลิศได้ถูกพนักงานอัยการจังหวัดสมุทรสาครฟ้องเป็นคดีอาญาในข้อหาว่าขับรถยนต์โดยประมาทเป็นเหตุให้ทรัพย์สินของผู้อื่นเสียหาย อันเป็นมูลกรณีเดียวกันกับที่โจทก์นำมาฟ้องเรียกค่าเสียหายฐานละเมิดจากจำเลยทั้งสองเป็นคดีนี้ คดีปรากฏว่าศาลจังหวัดสมุทรสาครพิพากษาว่านายชัยเลิศจำเลยมีความผิดฐานขับรถประมาท นายชัยเลิศจำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน คดีถึงที่สุดศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วพิพากษายกฟ้องโจทก์โจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ข้อเท็จจริงฟังได้เป็นยุติว่าในระหว่างพิจารณาคดีปรากฏว่านายชัยเลิศได้ถูกศาลพิพากษาลงโทษฐานขับรถยนต์ประมาทเป็นเหตุให้ทรัพย์สินของผู้อื่นเสียหาย คดีถึงที่สุด ซึ่งความผิดที่นายชัยเลิศถูกฟ้องเป็นคดีอาญาดังกล่าวเป็นมูลกรณีเดียวกันกับที่บริษัทประกันภัยโจทก์รับช่วงสิทธิจากนายชัยเลิศนำมาฟ้องเรียกร้องค่าเสียหายจากจำเลยทั้งสองฐาน กระทำละเมิดต่อนายชัยเลิศเป็นคดีนี้แล้ววินิจฉัยข้อกฎหมายว่า นายชัยเลิศไม่อยู่ในฐานะเป็นเจ้าหนี้ที่จะมีสิทธิเรียกร้องค่าเสียหายได้จากจำเลยทั้งสอง เพราะนายชัยเลิศเป็นฝ่ายประมาทเสียเองโดยจำเลยทั้งสองไม่ได้เป็นผู้กระทำละเมิดต่อนายชัยเลิศ และมีหน้าที่จะต้องรับผิดชดใช้ค่าเสียหายให้แก่นายชัยเลิศนั้นแต่อย่างใด แม้คดีจะได้ความว่าโจทก์ได้ชำระเงินให้แก่นายชัยเลิศไปเป็นจำนวนเงินดังฟ้อง ก็เป็นการปฏิบัติไปตามสัญญาในกรมธรรม์ประกันภัยที่โจทก์ทำไว้กับนายชัยเลิศ แต่หาอาจก่อให้เกิดสิทธิแก่โจทก์ที่จะรับช่วงสิทธิจากนายชัยเลิศนำคดีมาฟ้อง จำเลยทั้งสองให้ร่วมกันรับผิดต่อโจทก์ได้ตามนัยที่บัญญัติไว้ในประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 880 นั้นไม่พิพากษายืน(พิศิษฏ์ เทศะบำรุง-ประสม ศรีเจริญ-สุชาติ จิวะชาติ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า โจทก์ได้รับประกันภัยรถยนต์นั่งส่วนบุคคลคันหมายเลขทะเบียน กรุงเทพมหานคร 6 ค - 9466 ไว้จากนายชัยเลิศ ในวงเงิน 100,000 บาท มีกำหนด 1 ปี ประเภทรับผิดชอบชดใช้ความเสียหายโดยสิ้นเชิง เมื่อวันที่ 11 สิงหาคม 2520 เวลาประมาณ 17 นาฬิกาเศษ จำเลยที่ 1 ซึ่งเป็นลูกจ้างของจำเลยที่ 2 ได้ขับรถยนต์บรรทุกคันหมายเลขทะเบียน พ.บ. 03201 ของจำเลยที่ 2 ไปในทางการที่จ้างของจำเลยที่ 2จากจังหวัดสมุทรสงครามไปตามถนนธนบุรี - ปากท่อ บ่ายโฉมหน้ามาทางกรุงเทพมหานคร ด้วยความประมาทปราศจากความระมัดระวังโดยได้ขับรถยนต์ด้วยความเร็วสูงกว่าที่กฎหมายกำหนดและแซงรถยนต์คันอื่น วิ่งล้ำเส้นแบ่งครึ่งถนนเข้ามาชนรถยนต์คันหมายเลขทะเบียนกรุงเทพมหานคร6 ค - 9466 ซึ่งมีนายชัยเลิศเป็นผู้ขับขี่จากกรุงเทพมหานครโฉมหน้าไปทางจังหวัดสมุทรสาคร ทำให้รถยนต์คันหมายเลขทะเบียน 6 ค - 9466 เสียหายขณะเกิดเหตุอยู่ในระหว่างอายุสัญญาประกันภัย โจทก์ได้จ่ายเงินเป็นค่าซ่อมรถยนต์คันที่รับประกันภัยไว้ดังกล่าวให้แก่นายชัยเลิศเป็นเงิน 92,500 บาทและจ่ายค่ารถยกไปอีก 400 บาท โจทก์จึงรับช่วงสิทธิมาฟ้องคดีนี้ โจทก์ขอคิดดอกเบี้ยร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีในต้นเงินดังกล่าวนับแต่วันทำละเมิดถึงวันฟ้องคิดเป็นเงิน 5,806.25 บาท รวมเป็นค่าเสียหายที่จำเลยทั้งสองจะต้องร่วมรับผิดชดใช้ให้แก่โจทก์จำนวน 98,706.25 บาท โจทก์ทวงถามแล้วแต่จำเลยทั้งสองไม่ยอมชำระ ขอให้พิพากษาบังคับจำเลยทั้งสองร่วมกันและแทนกันชดใช้ค่าเสียหายเป็นเงิน 98,706.25 บาท พร้อมด้วยดอกเบี้ยในอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีในต้นเงิน 92,900 บาทนับแต่วันฟ้องจนกว่าจะชำระเสร็จให้แก่โจทก์จำเลยทั้งสองให้การร่วมกันว่า เหตุเกิดขึ้นจากความประมาทปราศจากความระมัดระวังของนายชัยเลิศแต่เพียงฝ่ายเดียว จำเลยจึงไม่ต้องรับผิดต่อโจทก์ หากต้องรับผิดจำเลยจะรับผิดในค่าเสียหายเพียง 30,000 บาทตามที่เสียไปจริง ขอให้ยกฟ้องโจทก์ระหว่างพิจารณาปรากฏว่า นายชัยเลิศได้ถูกพนักงานอัยการจังหวัดสมุทรสาครฟ้องเป็นคดีอาญาในข้อหาว่าขับรถยนต์โดยประมาทเป็นเหตุให้ทรัพย์สินของผู้อื่นเสียหาย อันเป็นมูลกรณีเดียวกันกับที่โจทก์นำมาฟ้องเรียกค่าเสียหายฐานละเมิดจากจำเลยทั้งสองเป็นคดีนี้ คดีปรากฏว่าศาลจังหวัดสมุทรสาครพิพากษาว่านายชัยเลิศจำเลยมีความผิดฐานขับรถประมาท นายชัยเลิศจำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน คดีถึงที่สุดศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วพิพากษายกฟ้องโจทก์โจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ข้อเท็จจริงฟังได้เป็นยุติว่าในระหว่างพิจารณาคดีปรากฏว่านายชัยเลิศได้ถูกศาลพิพากษาลงโทษฐานขับรถยนต์ประมาทเป็นเหตุให้ทรัพย์สินของผู้อื่นเสียหาย คดีถึงที่สุด ซึ่งความผิดที่นายชัยเลิศถูกฟ้องเป็นคดีอาญาดังกล่าวเป็นมูลกรณีเดียวกันกับที่บริษัทประกันภัยโจทก์รับช่วงสิทธิจากนายชัยเลิศนำมาฟ้องเรียกร้องค่าเสียหายจากจำเลยทั้งสองฐาน กระทำละเมิดต่อนายชัยเลิศเป็นคดีนี้แล้ววินิจฉัยข้อกฎหมายว่า นายชัยเลิศไม่อยู่ในฐานะเป็นเจ้าหนี้ที่จะมีสิทธิเรียกร้องค่าเสียหายได้จากจำเลยทั้งสอง เพราะนายชัยเลิศเป็นฝ่ายประมาทเสียเองโดยจำเลยทั้งสองไม่ได้เป็นผู้กระทำละเมิดต่อนายชัยเลิศ และมีหน้าที่จะต้องรับผิดชดใช้ค่าเสียหายให้แก่นายชัยเลิศนั้นแต่อย่างใด แม้คดีจะได้ความว่าโจทก์ได้ชำระเงินให้แก่นายชัยเลิศไปเป็นจำนวนเงินดังฟ้อง ก็เป็นการปฏิบัติไปตามสัญญาในกรมธรรม์ประกันภัยที่โจทก์ทำไว้กับนายชัยเลิศ แต่หาอาจก่อให้เกิดสิทธิแก่โจทก์ที่จะรับช่วงสิทธิจากนายชัยเลิศนำคดีมาฟ้อง จำเลยทั้งสองให้ร่วมกันรับผิดต่อโจทก์ได้ตามนัยที่บัญญัติไว้ในประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 880 นั้นไม่พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2417/2525บริษัทพิพัทธ์ประกันภัย จำกัดโจทก์นายเรียง บุษบะ กับพวกจำเลย ป.พ.พ. ม. 420, ม. 880 ป.วิ.อ. ม. 46ช. ขับรถยนต์ชนกับรถยนต์บรรทุกของจำเลยที่ 2 ซึ่งมีจำเลยที่ 1 ลูกจ้างเป็นผู้ขับขี่ไปในทางการที่จ้าง ช. ถูกฟ้องเป็นคดีอาญาและศาลพิพากษาลงโทษฐานขับรถยนต์ประมาทเป็น เหตุให้ทรัพย์สินของผู้อื่นเสียหาย คดีถึงที่สุด ดัง นั้น ช. ไม่อยู่ในฐานะเป็นเจ้าหนี้ที่จะมีสิทธิเรียกร้อง ค่าเสียหายได้จากจำเลยทั้งสอง แม้โจทก์ซึ่งรับประกันภัย รถยนต์ไว้จาก ช. จะได้ชำระเงินให้แก่ ช. ไป ก็เป็นการปฏิบัติไปตามสัญญาในกรมธรรม์ประกันภัยที่โจทก์ทำไว้กับ ช. แต่หาอาจก่อให้เกิดสิทธิแก่โจทก์ที่จะรับช่วงสิทธิ จาก ช. นำคดีมาฟ้องจำเลยทั้งสองให้ร่วมกันรับผิดต่อ โจทก์ตามที่บัญญัติไว้ในประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 880 นั้นไม่โจทก์ฟ้องว่า โจทก์ได้รับประกันภัยรถยนต์นั่งส่วนบุคคลคันหมายเลขทะเบียน กรุงเทพมหานคร 6 ค - 9466 ไว้จากนายชัยเลิศ ในวงเงิน 100,000 บาท มีกำหนด 1 ปี ประเภทรับผิดชอบชดใช้ความเสียหายโดยสิ้นเชิง เมื่อวันที่ 11 สิงหาคม 2520 เวลาประมาณ 17 นาฬิกาเศษ จำเลยที่ 1 ซึ่งเป็นลูกจ้างของจำเลยที่ 2 ได้ขับรถยนต์บรรทุกคันหมายเลขทะเบียน พ.บ. 03201 ของจำเลยที่ 2 ไปในทางการที่จ้างของจำเลยที่ 2จากจังหวัดสมุทรสงครามไปตามถนนธนบุรี - ปากท่อ บ่ายโฉมหน้ามาทางกรุงเทพมหานคร ด้วยความประมาทปราศจากความระมัดระวังโดยได้ขับรถยนต์ด้วยความเร็วสูงกว่าที่กฎหมายกำหนดและแซงรถยนต์คันอื่น วิ่งล้ำเส้นแบ่งครึ่งถนนเข้ามาชนรถยนต์คันหมายเลขทะเบียนกรุงเทพมหานคร6 ค - 9466 ซึ่งมีนายชัยเลิศเป็นผู้ขับขี่จากกรุงเทพมหานครโฉมหน้าไปทางจังหวัดสมุทรสาคร ทำให้รถยนต์คันหมายเลขทะเบียน 6 ค - 9466 เสียหายขณะเกิดเหตุอยู่ในระหว่างอายุสัญญาประกันภัย โจทก์ได้จ่ายเงินเป็นค่าซ่อมรถยนต์คันที่รับประกันภัยไว้ดังกล่าวให้แก่นายชัยเลิศเป็นเงิน 92,500 บาทและจ่ายค่ารถยกไปอีก 400 บาท โจทก์จึงรับช่วงสิทธิมาฟ้องคดีนี้ โจทก์ขอคิดดอกเบี้ยร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีในต้นเงินดังกล่าวนับแต่วันทำละเมิดถึงวันฟ้องคิดเป็นเงิน 5,806.25 บาท รวมเป็นค่าเสียหายที่จำเลยทั้งสองจะต้องร่วมรับผิดชดใช้ให้แก่โจทก์จำนวน 98,706.25 บาท โจทก์ทวงถามแล้วแต่จำเลยทั้งสองไม่ยอมชำระ ขอให้พิพากษาบังคับจำเลยทั้งสองร่วมกันและแทนกันชดใช้ค่าเสียหายเป็นเงิน 98,706.25 บาท พร้อมด้วยดอกเบี้ยในอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีในต้นเงิน 92,900 บาทนับแต่วันฟ้องจนกว่าจะชำระเสร็จให้แก่โจทก์จำเลยทั้งสองให้การร่วมกันว่า เหตุเกิดขึ้นจากความประมาทปราศจากความระมัดระวังของนายชัยเลิศแต่เพียงฝ่ายเดียว จำเลยจึงไม่ต้องรับผิดต่อโจทก์ หากต้องรับผิดจำเลยจะรับผิดในค่าเสียหายเพียง 30,000 บาทตามที่เสียไปจริง ขอให้ยกฟ้องโจทก์ระหว่างพิจารณาปรากฏว่า นายชัยเลิศได้ถูกพนักงานอัยการจังหวัดสมุทรสาครฟ้องเป็นคดีอาญาในข้อหาว่าขับรถยนต์โดยประมาทเป็นเหตุให้ทรัพย์สินของผู้อื่นเสียหาย อันเป็นมูลกรณีเดียวกันกับที่โจทก์นำมาฟ้องเรียกค่าเสียหายฐานละเมิดจากจำเลยทั้งสองเป็นคดีนี้ คดีปรากฏว่าศาลจังหวัดสมุทรสาครพิพากษาว่านายชัยเลิศจำเลยมีความผิดฐานขับรถประมาท นายชัยเลิศจำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน คดีถึงที่สุดศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วพิพากษายกฟ้องโจทก์โจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ข้อเท็จจริงฟังได้เป็นยุติว่าในระหว่างพิจารณาคดีปรากฏว่านายชัยเลิศได้ถูกศาลพิพากษาลงโทษฐานขับรถยนต์ประมาทเป็นเหตุให้ทรัพย์สินของผู้อื่นเสียหาย คดีถึงที่สุด ซึ่งความผิดที่นายชัยเลิศถูกฟ้องเป็นคดีอาญาดังกล่าวเป็นมูลกรณีเดียวกันกับที่บริษัทประกันภัยโจทก์รับช่วงสิทธิจากนายชัยเลิศนำมาฟ้องเรียกร้องค่าเสียหายจากจำเลยทั้งสองฐาน กระทำละเมิดต่อนายชัยเลิศเป็นคดีนี้แล้ววินิจฉัยข้อกฎหมายว่า นายชัยเลิศไม่อยู่ในฐานะเป็นเจ้าหนี้ที่จะมีสิทธิเรียกร้องค่าเสียหายได้จากจำเลยทั้งสอง เพราะนายชัยเลิศเป็นฝ่ายประมาทเสียเองโดยจำเลยทั้งสองไม่ได้เป็นผู้กระทำละเมิดต่อนายชัยเลิศ และมีหน้าที่จะต้องรับผิดชดใช้ค่าเสียหายให้แก่นายชัยเลิศนั้นแต่อย่างใด แม้คดีจะได้ความว่าโจทก์ได้ชำระเงินให้แก่นายชัยเลิศไปเป็นจำนวนเงินดังฟ้อง ก็เป็นการปฏิบัติไปตามสัญญาในกรมธรรม์ประกันภัยที่โจทก์ทำไว้กับนายชัยเลิศ แต่หาอาจก่อให้เกิดสิทธิแก่โจทก์ที่จะรับช่วงสิทธิจากนายชัยเลิศนำคดีมาฟ้อง จำเลยทั้งสองให้ร่วมกันรับผิดต่อโจทก์ได้ตามนัยที่บัญญัติไว้ในประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 880 นั้นไม่พิพากษายืน(พิศิษฏ์ เทศะบำรุง-ประสม ศรีเจริญ-สุชาติ จิวะชาติ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ