คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 55953หลักกฎหมาย: ความว่า จำเลยที่ 1 ฎีกา พร้อมกับยื่นคำร้องขอให้ ศาลชั้นต้นไต่สวนและรับฎีกาจำเลยที่ 1 ศาลชั้นต้น มีคำสั่งคำร้องว่า กรณีที่จำเลยที่ 1 อ้างไม่เป็นเหตุสุดวิสัยไม่จำต้องไต่สวนคำร้องนี้ ยกคำร้อง และมีคำสั่งฎีกาว่าจำเลยที่ 1 ยื่นฎีกาเมื่อพ้นกำหนดระยะเวลาไม่รับฎีกาจำเลยที่ 1 จำเลยที่ 1 เห็นว่า เหตุที่เสมียนทนายจำเลยที่ 1มายื่นฎีกาพ้นกำหนดเวลาราชการในวันครบกำหนดยื่นฎีกาเพราะเกิดอุบัติเหตุนั้นเป็นเหตุสุดวิสัย ศาลชั้นต้นควรไต่สวนความจริงให้ปรากฏเสียก่อนมีคำสั่งยกคำร้องและไม่รับฎีกาคำสั่งของศาลชั้นต้นไม่ชอบด้วยกฎหมาย โปรดมีคำสั่งให้เพิกถอนคำสั่งศาลชั้นต้น และไต่สวนแล้วมีคำสั่งให้รับคำร้องทุกฉบับและฎีกาของจำเลยที่ 1 ไว้พิจารณาต่อไป หมายเหตุ โจทก์ยังไม่ได้รับสำเนาคำร้อง ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า ให้จำเลยที่ 1 ชำระเงิน73,580 บาท พร้อมดอกเบี้ยอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีของเงินค่าสินค้าแต่ละจำนวนนับแต่วันที่ผิดนัดจนกว่าจะชำระเสร็จแก่โจทก์ นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น จำเลยที่ 1 ฎีกาลงวันที่ 6 ตุลาคม 2538 พร้อมกับยื่นคำร้องขอให้รับรองฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง และคำร้องขอทุเลาการบังคับ และคำร้องให้ไต่สวนและรับฎีกา โดยให้จำเลยที่ 1 มาทราบคำสั่งในวันที่ 13 ตุลาคม 2538 ทุกฉบับ หากไม่มา ให้ถือว่าทราบคำสั่งแล้ว ศาลชั้นต้นมีคำสั่งให้ยกคำร้อง ทุกฉบับ และไม่รับฎีกา (อันดับ 90,87,88,86) จำเลยที่ 1 ยื่นคำร้องนี้ ศาลชั้นต้นมีคำสั่งว่า จำเลยที่ 1 ยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่งไม่รับฎีกาเกินกำหนดเวลา 15 วัน นับแต่วันทราบคำสั่งหรือถือว่าทราบคำสั่ง และจำเลย ไม่ได้นำเงินค่าฤชาธรรมเนียมทั้งปวงมาวางศาล และไม่นำเงินมาชำระตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์หรือหาประกันให้ไว้ต่อศาล จึงให้รวบรวมสำนวนส่งศาลฎีกาเพื่อพิจารณาสั่ง (อันดับ 95)คำสั่ง พิเคราะห์แล้ว เห็นว่า ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับฎีกาจำเลยที่ 1 เมื่อวันที่ 10 ตุลาคม 2538 และให้จำเลยที่ 1มาทราบคำสั่งในวันที่ 13 ตุลาคม 2538 ถ้าจำเลยที่ 1 ไม่มาถือว่าทราบคำสั่งแล้ว ซึ่งจำเลยที่ 1 ได้ลงชื่อทราบคำสั่งดังกล่าวแล้ว แต่จำเลยที่ 1 ไม่มาทราบคำสั่งในวันนัดจำเลยที่ 1 ยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่ง เมื่อวันที่ 6 พฤศจิกายน 2538 เป็นการล่วงพ้นกำหนดเวลาสิบห้าวันนับแต่ วันที่จำเลยที่ 1 ทราบคำสั่งของศาลชั้นต้น ทั้งมิได้วางเงิน หรือหาประกันสำหรับหนี้ที่จะต้องชำระตามคำพิพากษา คำร้อง ของจำเลยที่ 1 จึงมิชอบด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 234 ประกอบมาตรา 247 ให้ยกคำร้อง ค่าคำร้องเป็นพับ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 2791/2538นายวันชัย กาญจนสุธาโจทก์นางประนอม ศิริตัน กับพวกจำเลยนายนพพีระ สุขปาณี ทนายจำเลยที่ 1ผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.พ. ม. 234, ม. 247ความว่า จำเลยที่ 1 ฎีกา พร้อมกับยื่นคำร้องขอให้ ศาลชั้นต้นไต่สวนและรับฎีกาจำเลยที่ 1 ศาลชั้นต้น มีคำสั่งคำร้องว่า กรณีที่จำเลยที่ 1 อ้างไม่เป็นเหตุสุดวิสัยไม่จำต้องไต่สวนคำร้องนี้ ยกคำร้อง และมีคำสั่งฎีกาว่าจำเลยที่ 1 ยื่นฎีกาเมื่อพ้นกำหนดระยะเวลาไม่รับฎีกาจำเลยที่ 1 จำเลยที่ 1 เห็นว่า เหตุที่เสมียนทนายจำเลยที่ 1มายื่นฎีกาพ้นกำหนดเวลาราชการในวันครบกำหนดยื่นฎีกาเพราะเกิดอุบัติเหตุนั้นเป็นเหตุสุดวิสัย ศาลชั้นต้นควรไต่สวนความจริงให้ปรากฏเสียก่อนมีคำสั่งยกคำร้องและไม่รับฎีกาคำสั่งของศาลชั้นต้นไม่ชอบด้วยกฎหมาย โปรดมีคำสั่งให้เพิกถอนคำสั่งศาลชั้นต้น และไต่สวนแล้วมีคำสั่งให้รับคำร้องทุกฉบับและฎีกาของจำเลยที่ 1 ไว้พิจารณาต่อไป หมายเหตุ โจทก์ยังไม่ได้รับสำเนาคำร้อง ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า ให้จำเลยที่ 1 ชำระเงิน73,580 บาท พร้อมดอกเบี้ยอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีของเงินค่าสินค้าแต่ละจำนวนนับแต่วันที่ผิดนัดจนกว่าจะชำระเสร็จแก่โจทก์ นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น จำเลยที่ 1 ฎีกาลงวันที่ 6 ตุลาคม 2538 พร้อมกับยื่นคำร้องขอให้รับรองฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง และคำร้องขอทุเลาการบังคับ และคำร้องให้ไต่สวนและรับฎีกา โดยให้จำเลยที่ 1 มาทราบคำสั่งในวันที่ 13 ตุลาคม 2538 ทุกฉบับ หากไม่มา ให้ถือว่าทราบคำสั่งแล้ว ศาลชั้นต้นมีคำสั่งให้ยกคำร้อง ทุกฉบับ และไม่รับฎีกา (อันดับ 90,87,88,86) จำเลยที่ 1 ยื่นคำร้องนี้ ศาลชั้นต้นมีคำสั่งว่า จำเลยที่ 1 ยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่งไม่รับฎีกาเกินกำหนดเวลา 15 วัน นับแต่วันทราบคำสั่งหรือถือว่าทราบคำสั่ง และจำเลย ไม่ได้นำเงินค่าฤชาธรรมเนียมทั้งปวงมาวางศาล และไม่นำเงินมาชำระตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์หรือหาประกันให้ไว้ต่อศาล จึงให้รวบรวมสำนวนส่งศาลฎีกาเพื่อพิจารณาสั่ง (อันดับ 95)คำสั่ง พิเคราะห์แล้ว เห็นว่า ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับฎีกาจำเลยที่ 1 เมื่อวันที่ 10 ตุลาคม 2538 และให้จำเลยที่ 1มาทราบคำสั่งในวันที่ 13 ตุลาคม 2538 ถ้าจำเลยที่ 1 ไม่มาถือว่าทราบคำสั่งแล้ว ซึ่งจำเลยที่ 1 ได้ลงชื่อทราบคำสั่งดังกล่าวแล้ว แต่จำเลยที่ 1 ไม่มาทราบคำสั่งในวันนัดจำเลยที่ 1 ยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่ง เมื่อวันที่ 6 พฤศจิกายน 2538 เป็นการล่วงพ้นกำหนดเวลาสิบห้าวันนับแต่ วันที่จำเลยที่ 1 ทราบคำสั่งของศาลชั้นต้น ทั้งมิได้วางเงิน หรือหาประกันสำหรับหนี้ที่จะต้องชำระตามคำพิพากษา คำร้อง ของจำเลยที่ 1 จึงมิชอบด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 234 ประกอบมาตรา 247 ให้ยกคำร้อง ค่าคำร้องเป็นพับ(กนก พรรณรักษา-พิมล สมานิตย์-สมชัย สายเชื้อ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 2791/2538นายวันชัย กาญจนสุธาโจทก์นางประนอม ศิริตัน กับพวกจำเลยนายนพพีระ สุขปาณี ทนายจำเลยที่ 1ผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.พ. ม. 234, ม. 247ความว่า จำเลยที่ 1 ฎีกา พร้อมกับยื่นคำร้องขอให้ ศาลชั้นต้นไต่สวนและรับฎีกาจำเลยที่ 1 ศาลชั้นต้น มีคำสั่งคำร้องว่า กรณีที่จำเลยที่ 1 อ้างไม่เป็นเหตุสุดวิสัยไม่จำต้องไต่สวนคำร้องนี้ ยกคำร้อง และมีคำสั่งฎีกาว่าจำเลยที่ 1 ยื่นฎีกาเมื่อพ้นกำหนดระยะเวลาไม่รับฎีกาจำเลยที่ 1 จำเลยที่ 1 เห็นว่า เหตุที่เสมียนทนายจำเลยที่ 1มายื่นฎีกาพ้นกำหนดเวลาราชการในวันครบกำหนดยื่นฎีกาเพราะเกิดอุบัติเหตุนั้นเป็นเหตุสุดวิสัย ศาลชั้นต้นควรไต่สวนความจริงให้ปรากฏเสียก่อนมีคำสั่งยกคำร้องและไม่รับฎีกาคำสั่งของศาลชั้นต้นไม่ชอบด้วยกฎหมาย โปรดมีคำสั่งให้เพิกถอนคำสั่งศาลชั้นต้น และไต่สวนแล้วมีคำสั่งให้รับคำร้องทุกฉบับและฎีกาของจำเลยที่ 1 ไว้พิจารณาต่อไป หมายเหตุ โจทก์ยังไม่ได้รับสำเนาคำร้อง ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า ให้จำเลยที่ 1 ชำระเงิน73,580 บาท พร้อมดอกเบี้ยอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีของเงินค่าสินค้าแต่ละจำนวนนับแต่วันที่ผิดนัดจนกว่าจะชำระเสร็จแก่โจทก์ นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น จำเลยที่ 1 ฎีกาลงวันที่ 6 ตุลาคม 2538 พร้อมกับยื่นคำร้องขอให้รับรองฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง และคำร้องขอทุเลาการบังคับ และคำร้องให้ไต่สวนและรับฎีกา โดยให้จำเลยที่ 1 มาทราบคำสั่งในวันที่ 13 ตุลาคม 2538 ทุกฉบับ หากไม่มา ให้ถือว่าทราบคำสั่งแล้ว ศาลชั้นต้นมีคำสั่งให้ยกคำร้อง ทุกฉบับ และไม่รับฎีกา (อันดับ 90,87,88,86) จำเลยที่ 1 ยื่นคำร้องนี้ ศาลชั้นต้นมีคำสั่งว่า จำเลยที่ 1 ยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่งไม่รับฎีกาเกินกำหนดเวลา 15 วัน นับแต่วันทราบคำสั่งหรือถือว่าทราบคำสั่ง และจำเลย ไม่ได้นำเงินค่าฤชาธรรมเนียมทั้งปวงมาวางศาล และไม่นำเงินมาชำระตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์หรือหาประกันให้ไว้ต่อศาล จึงให้รวบรวมสำนวนส่งศาลฎีกาเพื่อพิจารณาสั่ง (อันดับ 95)คำสั่ง พิเคราะห์แล้ว เห็นว่า ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับฎีกาจำเลยที่ 1 เมื่อวันที่ 10 ตุลาคม 2538 และให้จำเลยที่ 1มาทราบคำสั่งในวันที่ 13 ตุลาคม 2538 ถ้าจำเลยที่ 1 ไม่มาถือว่าทราบคำสั่งแล้ว ซึ่งจำเลยที่ 1 ได้ลงชื่อทราบคำสั่งดังกล่าวแล้ว แต่จำเลยที่ 1 ไม่มาทราบคำสั่งในวันนัดจำเลยที่ 1 ยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่ง เมื่อวันที่ 6 พฤศจิกายน 2538 เป็นการล่วงพ้นกำหนดเวลาสิบห้าวันนับแต่ วันที่จำเลยที่ 1 ทราบคำสั่งของศาลชั้นต้น ทั้งมิได้วางเงิน หรือหาประกันสำหรับหนี้ที่จะต้องชำระตามคำพิพากษา คำร้อง ของจำเลยที่ 1 จึงมิชอบด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 234 ประกอบมาตรา 247 ให้ยกคำร้อง ค่าคำร้องเป็นพับ(กนก พรรณรักษา-พิมล สมานิตย์-สมชัย สายเชื้อ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ