คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 265/2514หลักกฎหมาย: เมื่อศาลอุทธรณ์แผนกคดีเด็กและเยาวชนพิพากษาใช้ดุลพินิจส่งตัวจำเลยไปยังสถานพินิจและคุ้มครองเด็กตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 74(5) แล้ว จำเลยฎีกาขอให้เปลี่ยนแปลงดุลพินิจของศาลอุทธรณ์ย่อมเป็นฎีกาต้องห้ามตามพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลคดีเด็กและเยาวชน พ.ศ. 2494 มาตรา 29 และมาตรา 27 ตามที่แก้ไขเพิ่มเติมโดยมาตรา 7 พระราชบัญญัติจัดตั้งศาลคดีเด็กและเยาวชน (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2506โจทก์ฟ้องว่า จำเลยทั้งสองร่วมกันมีปืนพกชนิดทำเอง ขนาด .22ใช้ยิงได้ไม่มีเลขหมายทะเบียน 1 กระบอก กับกระสุนปืน 10 กว่านัดไว้ในครอบครองไม่รับอนุญาตและร่วมกันพาอาวุธปืนและเครื่องกระสุนปืนดังกล่าวไปในทางสาธารณะโดยไม่มีเหตุสมควรแล้วร่วมกันใช้ปืนนั้นยิงนายวิเทศ อดุลยประภากร ด้วยเจตนาฆ่าถึงแก่ความตาย ขอให้ลงโทษตามประมวลอาญา มาตรา 288, 371, 83 พระราชบัญญัติอาวุธปืนฯพ.ศ. 2490 มาตรา 7, 72 และ (ฉบับที่ 4) พ.ศ. 2510 มาตรา 3 กับขอให้ริบของกลางจำเลยทั้งสองให้การปฏิเสธศาลคดีเด็กและเยาวชนกลางพิจารณาแล้วเห็นว่า ข้อหาร่วมกันยิงผู้ตายมีเหตุน่าสงสัยข้อหามีอาวุธปืน เครื่องกระสุนปืน และพกพาไปในทางสาธารณะโดยไม่มีเหตุสมควร โจทก์ไม่มีพยานยืนยัน พิพากษายกฟ้องแต่วางเงื่อนไขคุมประพฤติให้มารายงานตัวต่อพนักงานคุมประพฤติมีกำหนด 4 เดือนต่อครั้ง ในระยะ 2 ปี ตามพระราชบัญญัติวิธีพิจารณาคดีเด็กและเยาวชน พ.ศ. 2494 มาตรา 64 ของกลางริบโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์แผนกคดีเด็กและเยาวชนฟังว่า จำเลยที่ 2 กระทำผิดในข้อหามีอาวุธปืน เครื่องกระสุนปืน และพาไปในที่สาธารณะโดยไม่มีเหตุสมควร พิพากษาแก้ จำเลยที่ 2 กระทำผิดพระราชบัญญัติอาวุธปืนฯพ.ศ. 2490 มาตรา 7, 72 และพระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ (ฉบับที่ 4)พ.ศ.2510 มาตรา 3 ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 371 จำเลยกระทำผิดขณะมีอายุ 15 ปีเศษยังไม่สมควรพิพากษาลงโทษ เห็นสมควรให้ส่งตัวจำเลยที่ 2 ไปยังสถานพินิจและคุ้มครองเด็กกลางจนกว่าจำเลยที่ 2 จะมีอายุสิบแปดปีตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 74(5)และให้ยกเลิกเงื่อนไขคุมประพฤติที่ศาลคดีเด็กและเยาวชนกลางวางกำหนดไว้สำหรับจำเลยที่ 2 นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลคดีเด็กและเยาวชนกลางจำเลยที่ 2 ฎีกาขอให้เปลี่ยนแปลงดุลพินิจของศาลอุทธรณ์เป็นว่าใหยกโทษปล่อยตัวจำเลยที่ 2ศาลฎีกาแผนกคดีเด็กและเยาวชนเห็นว่า ตามพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลคดีเด็กและเยาวชน พ.ศ. 2494 มาตรา 29 และมาตรา 27 ตามที่แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลคดีเด็กและเยาวชน (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2506 มาตรา 7 ห้ามอุทธรณ์ฎีกาในกรณีที่ศาลใช้ดุลพินิจตามมาตรา 74(1) และ (5) แห่งประมวลกฎหมายอาญา ฉะนั้น คดีนี้เมื่อศาลอุทธรณ์ใช้ดุลพินิจให้ส่งตัวจำเลยที่ 2 ไปยังสถานพินิจและคุ้มครองเด็กกลาง จนกว่าจำเลยที่ 2 จะมีอายุสิบแปดปีตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 74(5) แล้วจำเลยที่ 2 จะฎีกาขอให้เปลี่ยนแปลงดุลพินิจของศาลอุทธรณ์ไม่ได้ เพราะต้องห้ามตามมาตรา 27(1) และมาตรา 29พิพากษายกฎีกาจำเลยที่ 2 ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 265/2514พนักงานอัยการกรมอัยการโจทก์นายจรัญ หรือเจริญ หรือจุ๊ด ศรีสรรค์ หรือสีสังฆ์ ที่ 1 กับพวกรวม 2 คนจำเลย พ.ร.บ.จัดตั้งศาลคดีเด็กและเยาวชน พ.ศ.2494 ม. 27, ม. 29 พ.ร.บ.จัดตั้งศาลคดีเด็กและเยาวชน(ฉบับที่ 2) พ.ศ.2506 ม. 7เมื่อศาลอุทธรณ์แผนกคดีเด็กและเยาวชนพิพากษาใช้ดุลพินิจส่งตัวจำเลยไปยังสถานพินิจและคุ้มครองเด็กตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 74(5) แล้ว จำเลยฎีกาขอให้เปลี่ยนแปลงดุลพินิจของศาลอุทธรณ์ย่อมเป็นฎีกาต้องห้ามตามพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลคดีเด็กและเยาวชน พ.ศ. 2494 มาตรา 29 และมาตรา 27 ตามที่แก้ไขเพิ่มเติมโดยมาตรา 7 พระราชบัญญัติจัดตั้งศาลคดีเด็กและเยาวชน (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2506โจทก์ฟ้องว่า จำเลยทั้งสองร่วมกันมีปืนพกชนิดทำเอง ขนาด .22ใช้ยิงได้ไม่มีเลขหมายทะเบียน 1 กระบอก กับกระสุนปืน 10 กว่านัดไว้ในครอบครองไม่รับอนุญาตและร่วมกันพาอาวุธปืนและเครื่องกระสุนปืนดังกล่าวไปในทางสาธารณะโดยไม่มีเหตุสมควรแล้วร่วมกันใช้ปืนนั้นยิงนายวิเทศ อดุลยประภากร ด้วยเจตนาฆ่าถึงแก่ความตาย ขอให้ลงโทษตามประมวลอาญา มาตรา 288, 371, 83 พระราชบัญญัติอาวุธปืนฯพ.ศ. 2490 มาตรา 7, 72 และ (ฉบับที่ 4) พ.ศ. 2510 มาตรา 3 กับขอให้ริบของกลางจำเลยทั้งสองให้การปฏิเสธศาลคดีเด็กและเยาวชนกลางพิจารณาแล้วเห็นว่า ข้อหาร่วมกันยิงผู้ตายมีเหตุน่าสงสัยข้อหามีอาวุธปืน เครื่องกระสุนปืน และพกพาไปในทางสาธารณะโดยไม่มีเหตุสมควร โจทก์ไม่มีพยานยืนยัน พิพากษายกฟ้องแต่วางเงื่อนไขคุมประพฤติให้มารายงานตัวต่อพนักงานคุมประพฤติมีกำหนด 4 เดือนต่อครั้ง ในระยะ 2 ปี ตามพระราชบัญญัติวิธีพิจารณาคดีเด็กและเยาวชน พ.ศ. 2494 มาตรา 64 ของกลางริบโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์แผนกคดีเด็กและเยาวชนฟังว่า จำเลยที่ 2 กระทำผิดในข้อหามีอาวุธปืน เครื่องกระสุนปืน และพาไปในที่สาธารณะโดยไม่มีเหตุสมควร พิพากษาแก้ จำเลยที่ 2 กระทำผิดพระราชบัญญัติอาวุธปืนฯพ.ศ. 2490 มาตรา 7, 72 และพระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ (ฉบับที่ 4)พ.ศ.2510 มาตรา 3 ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 371 จำเลยกระทำผิดขณะมีอายุ 15 ปีเศษยังไม่สมควรพิพากษาลงโทษ เห็นสมควรให้ส่งตัวจำเลยที่ 2 ไปยังสถานพินิจและคุ้มครองเด็กกลางจนกว่าจำเลยที่ 2 จะมีอายุสิบแปดปีตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 74(5)และให้ยกเลิกเงื่อนไขคุมประพฤติที่ศาลคดีเด็กและเยาวชนกลางวางกำหนดไว้สำหรับจำเลยที่ 2 นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลคดีเด็กและเยาวชนกลางจำเลยที่ 2 ฎีกาขอให้เปลี่ยนแปลงดุลพินิจของศาลอุทธรณ์เป็นว่าใหยกโทษปล่อยตัวจำเลยที่ 2ศาลฎีกาแผนกคดีเด็กและเยาวชนเห็นว่า ตามพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลคดีเด็กและเยาวชน พ.ศ. 2494 มาตรา 29 และมาตรา 27 ตามที่แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลคดีเด็กและเยาวชน (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2506 มาตรา 7 ห้ามอุทธรณ์ฎีกาในกรณีที่ศาลใช้ดุลพินิจตามมาตรา 74(1) และ (5) แห่งประมวลกฎหมายอาญา ฉะนั้น คดีนี้เมื่อศาลอุทธรณ์ใช้ดุลพินิจให้ส่งตัวจำเลยที่ 2 ไปยังสถานพินิจและคุ้มครองเด็กกลาง จนกว่าจำเลยที่ 2 จะมีอายุสิบแปดปีตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 74(5) แล้วจำเลยที่ 2 จะฎีกาขอให้เปลี่ยนแปลงดุลพินิจของศาลอุทธรณ์ไม่ได้ เพราะต้องห้ามตามมาตรา 27(1) และมาตรา 29พิพากษายกฎีกาจำเลยที่ 2(จินตา บุณยอาคม-ชวน พูนคำ-จรัญ อิศระ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยทั้งสองร่วมกันมีปืนพกชนิดทำเอง ขนาด .22ใช้ยิงได้ไม่มีเลขหมายทะเบียน 1 กระบอก กับกระสุนปืน 10 กว่านัดไว้ในครอบครองไม่รับอนุญาตและร่วมกันพาอาวุธปืนและเครื่องกระสุนปืนดังกล่าวไปในทางสาธารณะโดยไม่มีเหตุสมควรแล้วร่วมกันใช้ปืนนั้นยิงนายวิเทศ อดุลยประภากร ด้วยเจตนาฆ่าถึงแก่ความตาย ขอให้ลงโทษตามประมวลอาญา มาตรา 288, 371, 83 พระราชบัญญัติอาวุธปืนฯพ.ศ. 2490 มาตรา 7, 72 และ (ฉบับที่ 4) พ.ศ. 2510 มาตรา 3 กับขอให้ริบของกลางจำเลยทั้งสองให้การปฏิเสธศาลคดีเด็กและเยาวชนกลางพิจารณาแล้วเห็นว่า ข้อหาร่วมกันยิงผู้ตายมีเหตุน่าสงสัยข้อหามีอาวุธปืน เครื่องกระสุนปืน และพกพาไปในทางสาธารณะโดยไม่มีเหตุสมควร โจทก์ไม่มีพยานยืนยัน พิพากษายกฟ้องแต่วางเงื่อนไขคุมประพฤติให้มารายงานตัวต่อพนักงานคุมประพฤติมีกำหนด 4 เดือนต่อครั้ง ในระยะ 2 ปี ตามพระราชบัญญัติวิธีพิจารณาคดีเด็กและเยาวชน พ.ศ. 2494 มาตรา 64 ของกลางริบโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์แผนกคดีเด็กและเยาวชนฟังว่า จำเลยที่ 2 กระทำผิดในข้อหามีอาวุธปืน เครื่องกระสุนปืน และพาไปในที่สาธารณะโดยไม่มีเหตุสมควร พิพากษาแก้ จำเลยที่ 2 กระทำผิดพระราชบัญญัติอาวุธปืนฯพ.ศ. 2490 มาตรา 7, 72 และพระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ (ฉบับที่ 4)พ.ศ.2510 มาตรา 3 ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 371 จำเลยกระทำผิดขณะมีอายุ 15 ปีเศษยังไม่สมควรพิพากษาลงโทษ เห็นสมควรให้ส่งตัวจำเลยที่ 2 ไปยังสถานพินิจและคุ้มครองเด็กกลางจนกว่าจำเลยที่ 2 จะมีอายุสิบแปดปีตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 74(5)และให้ยกเลิกเงื่อนไขคุมประพฤติที่ศาลคดีเด็กและเยาวชนกลางวางกำหนดไว้สำหรับจำเลยที่ 2 นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลคดีเด็กและเยาวชนกลางจำเลยที่ 2 ฎีกาขอให้เปลี่ยนแปลงดุลพินิจของศาลอุทธรณ์เป็นว่าใหยกโทษปล่อยตัวจำเลยที่ 2ศาลฎีกาแผนกคดีเด็กและเยาวชนเห็นว่า ตามพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลคดีเด็กและเยาวชน พ.ศ. 2494 มาตรา 29 และมาตรา 27 ตามที่แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลคดีเด็กและเยาวชน (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2506 มาตรา 7 ห้ามอุทธรณ์ฎีกาในกรณีที่ศาลใช้ดุลพินิจตามมาตรา 74(1) และ (5) แห่งประมวลกฎหมายอาญา ฉะนั้น คดีนี้เมื่อศาลอุทธรณ์ใช้ดุลพินิจให้ส่งตัวจำเลยที่ 2 ไปยังสถานพินิจและคุ้มครองเด็กกลาง จนกว่าจำเลยที่ 2 จะมีอายุสิบแปดปีตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 74(5) แล้วจำเลยที่ 2 จะฎีกาขอให้เปลี่ยนแปลงดุลพินิจของศาลอุทธรณ์ไม่ได้ เพราะต้องห้ามตามมาตรา 27(1) และมาตรา 29พิพากษายกฎีกาจำเลยที่ 2 ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 265/2514พนักงานอัยการกรมอัยการโจทก์นายจรัญ หรือเจริญ หรือจุ๊ด ศรีสรรค์ หรือสีสังฆ์ ที่ 1 กับพวกรวม 2 คนจำเลย พ.ร.บ.จัดตั้งศาลคดีเด็กและเยาวชน พ.ศ.2494 ม. 27, ม. 29 พ.ร.บ.จัดตั้งศาลคดีเด็กและเยาวชน(ฉบับที่ 2) พ.ศ.2506 ม. 7เมื่อศาลอุทธรณ์แผนกคดีเด็กและเยาวชนพิพากษาใช้ดุลพินิจส่งตัวจำเลยไปยังสถานพินิจและคุ้มครองเด็กตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 74(5) แล้ว จำเลยฎีกาขอให้เปลี่ยนแปลงดุลพินิจของศาลอุทธรณ์ย่อมเป็นฎีกาต้องห้ามตามพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลคดีเด็กและเยาวชน พ.ศ. 2494 มาตรา 29 และมาตรา 27 ตามที่แก้ไขเพิ่มเติมโดยมาตรา 7 พระราชบัญญัติจัดตั้งศาลคดีเด็กและเยาวชน (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2506โจทก์ฟ้องว่า จำเลยทั้งสองร่วมกันมีปืนพกชนิดทำเอง ขนาด .22ใช้ยิงได้ไม่มีเลขหมายทะเบียน 1 กระบอก กับกระสุนปืน 10 กว่านัดไว้ในครอบครองไม่รับอนุญาตและร่วมกันพาอาวุธปืนและเครื่องกระสุนปืนดังกล่าวไปในทางสาธารณะโดยไม่มีเหตุสมควรแล้วร่วมกันใช้ปืนนั้นยิงนายวิเทศ อดุลยประภากร ด้วยเจตนาฆ่าถึงแก่ความตาย ขอให้ลงโทษตามประมวลอาญา มาตรา 288, 371, 83 พระราชบัญญัติอาวุธปืนฯพ.ศ. 2490 มาตรา 7, 72 และ (ฉบับที่ 4) พ.ศ. 2510 มาตรา 3 กับขอให้ริบของกลางจำเลยทั้งสองให้การปฏิเสธศาลคดีเด็กและเยาวชนกลางพิจารณาแล้วเห็นว่า ข้อหาร่วมกันยิงผู้ตายมีเหตุน่าสงสัยข้อหามีอาวุธปืน เครื่องกระสุนปืน และพกพาไปในทางสาธารณะโดยไม่มีเหตุสมควร โจทก์ไม่มีพยานยืนยัน พิพากษายกฟ้องแต่วางเงื่อนไขคุมประพฤติให้มารายงานตัวต่อพนักงานคุมประพฤติมีกำหนด 4 เดือนต่อครั้ง ในระยะ 2 ปี ตามพระราชบัญญัติวิธีพิจารณาคดีเด็กและเยาวชน พ.ศ. 2494 มาตรา 64 ของกลางริบโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์แผนกคดีเด็กและเยาวชนฟังว่า จำเลยที่ 2 กระทำผิดในข้อหามีอาวุธปืน เครื่องกระสุนปืน และพาไปในที่สาธารณะโดยไม่มีเหตุสมควร พิพากษาแก้ จำเลยที่ 2 กระทำผิดพระราชบัญญัติอาวุธปืนฯพ.ศ. 2490 มาตรา 7, 72 และพระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ (ฉบับที่ 4)พ.ศ.2510 มาตรา 3 ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 371 จำเลยกระทำผิดขณะมีอายุ 15 ปีเศษยังไม่สมควรพิพากษาลงโทษ เห็นสมควรให้ส่งตัวจำเลยที่ 2 ไปยังสถานพินิจและคุ้มครองเด็กกลางจนกว่าจำเลยที่ 2 จะมีอายุสิบแปดปีตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 74(5)และให้ยกเลิกเงื่อนไขคุมประพฤติที่ศาลคดีเด็กและเยาวชนกลางวางกำหนดไว้สำหรับจำเลยที่ 2 นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลคดีเด็กและเยาวชนกลางจำเลยที่ 2 ฎีกาขอให้เปลี่ยนแปลงดุลพินิจของศาลอุทธรณ์เป็นว่าใหยกโทษปล่อยตัวจำเลยที่ 2ศาลฎีกาแผนกคดีเด็กและเยาวชนเห็นว่า ตามพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลคดีเด็กและเยาวชน พ.ศ. 2494 มาตรา 29 และมาตรา 27 ตามที่แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลคดีเด็กและเยาวชน (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2506 มาตรา 7 ห้ามอุทธรณ์ฎีกาในกรณีที่ศาลใช้ดุลพินิจตามมาตรา 74(1) และ (5) แห่งประมวลกฎหมายอาญา ฉะนั้น คดีนี้เมื่อศาลอุทธรณ์ใช้ดุลพินิจให้ส่งตัวจำเลยที่ 2 ไปยังสถานพินิจและคุ้มครองเด็กกลาง จนกว่าจำเลยที่ 2 จะมีอายุสิบแปดปีตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 74(5) แล้วจำเลยที่ 2 จะฎีกาขอให้เปลี่ยนแปลงดุลพินิจของศาลอุทธรณ์ไม่ได้ เพราะต้องห้ามตามมาตรา 27(1) และมาตรา 29พิพากษายกฎีกาจำเลยที่ 2(จินตา บุณยอาคม-ชวน พูนคำ-จรัญ อิศระ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ