คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1433/2510หลักกฎหมาย: แม้โจทก์จะตั้งประเด็นในคำฟ้องว่าจำเลยปลูกเรือนในที่ดินของโจทก์โดยไม่มีนิติสัมพันธ์อย่างใดกับโจทก์หรือเจ้าของเดิม เป็นการละเมิด และจำเลยต่อสู้ว่าจำเลยอยู่โดยอาศัยสิทธิแห่งการเช่าก็ดี กรณีก็ยังมีปัญหาว่าจำเลยจะอยู่โดยอาศัยสิทธิแห่งการเช่านั้นต่อไปได้หรือไม่ เพราะถ้าการเช่าหมดอายุสัญญาเช่า จำเลยก็ไม่มีสิทธิจะอยู่โดยอาศัยสิทธิแห่งการเช่านั้นต่อไป การที่ยังขัดขืนอยู่ย่อมเป็นการละเมิดโจทก์ฟ้องว่า จำเลยและบริวารละเมิดไปปลูกบ้านในที่ดินของโจทก์ขอให้ขับไล่จำเลยและบริวาร รื้อถอนสิ่งปลูกสร้างบ้านออกจากที่ดินของโจทก์ และชดใช้ค่าเสียหายจำเลยให้การว่า จำเลยเช่าที่ดินปลูกบ้าน ต่อมาผู้ให้เช่าขายที่ดินให้โจทก์ โจทก์ย่อมรับทั้งสิทธิและหน้าที่ ไม่มีอำนาจฟ้องขับไล่และเรียกค่าเสียหาย จำเลยได้รับความคุ้มครองจากพระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่าในภาวะคับขันฯศาลชั้นต้นฟังว่า จำเลยเข้าอยู่โดยอาศัยสิทธิตามสัญญาเช่าที่ทำไว้กับเจ้าของเดิม แม้สัญญาเช่าหมดอายุ ต้องถือว่าทำสัญญาใหม่ไม่มีกำหนดเวลา โจทก์ต้องรับโอนไปทั้งสิทธิและหน้าที่การอยู่ในที่พิพาทของจำเลยไม่เป็นละเมิด พิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า ศาลชั้นต้นยังไม่ได้วินิจฉัยประเด็นที่ว่า จำเลยใช้ที่ดินที่พิพาทเป็นที่ค้าขายหรืออาศัย พิพากษาให้ยกคำพิพากษาของศาลชั้นต้น ให้ศาลชั้นต้นดำเนินกระบวนพิจารณาเกี่ยวกับประเด็นที่ว่า จำเลยใช้ที่ดินที่พิพาทเป็นที่ค้าขายหรืออาศัยจำเลยฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า แม้โจทก์จะตั้งประเด็นในคำฟ้องว่า จำเลยละเมิดโดยจำเลยไม่มีนิติสัมพันธ์กับโจทก์หรือเจ้าของเดิม และจำเลยต่อสู้ว่า จำเลยอยู่โดยอาศัยสิทธิแห่งการเช่าก็ดี กรณียังมีปัญหาต่อไปว่า จำเลยจะอยู่โอยอาศัยสิทธิแห่งการเช่านั้นต่อไปได้หรือไม่เพราะการเช่าหมดอายุสัญญาเช่าแล้ว ย่อมไม่มีสิทธิที่จะอยู่ในที่ของเขาอีกต่อไป การที่ยังคงขัดขืนอยู่ ก็เป็นการละเมิด โดยไม่มีเหตุใด ๆ ที่จะอ้างได้ตามกฎหมาย นอกจากนั้นแล้วกรณียังมีปัญหาเกี่ยวกับพระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่าในภาวะคับขันฯ ที่จำเลยยกขึ้นต่อสู้ และศาลชั้นต้นยังไม่ได้วินิจฉัยพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1433/2510นายประยุทธ ตปนียางกูรโจทก์นางเลี้ยง นิธากรจำเลย ป.พ.พ. ม. 420, ม. 537, ม. 564 ป.วิ.พ. ม. 142, ม. 172แม้โจทก์จะตั้งประเด็นในคำฟ้องว่าจำเลยปลูกเรือนในที่ดินของโจทก์โดยไม่มีนิติสัมพันธ์อย่างใดกับโจทก์หรือเจ้าของเดิม เป็นการละเมิด และจำเลยต่อสู้ว่าจำเลยอยู่โดยอาศัยสิทธิแห่งการเช่าก็ดี กรณีก็ยังมีปัญหาว่าจำเลยจะอยู่โดยอาศัยสิทธิแห่งการเช่านั้นต่อไปได้หรือไม่ เพราะถ้าการเช่าหมดอายุสัญญาเช่า จำเลยก็ไม่มีสิทธิจะอยู่โดยอาศัยสิทธิแห่งการเช่านั้นต่อไป การที่ยังขัดขืนอยู่ย่อมเป็นการละเมิดโจทก์ฟ้องว่า จำเลยและบริวารละเมิดไปปลูกบ้านในที่ดินของโจทก์ขอให้ขับไล่จำเลยและบริวาร รื้อถอนสิ่งปลูกสร้างบ้านออกจากที่ดินของโจทก์ และชดใช้ค่าเสียหายจำเลยให้การว่า จำเลยเช่าที่ดินปลูกบ้าน ต่อมาผู้ให้เช่าขายที่ดินให้โจทก์ โจทก์ย่อมรับทั้งสิทธิและหน้าที่ ไม่มีอำนาจฟ้องขับไล่และเรียกค่าเสียหาย จำเลยได้รับความคุ้มครองจากพระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่าในภาวะคับขันฯศาลชั้นต้นฟังว่า จำเลยเข้าอยู่โดยอาศัยสิทธิตามสัญญาเช่าที่ทำไว้กับเจ้าของเดิม แม้สัญญาเช่าหมดอายุ ต้องถือว่าทำสัญญาใหม่ไม่มีกำหนดเวลา โจทก์ต้องรับโอนไปทั้งสิทธิและหน้าที่การอยู่ในที่พิพาทของจำเลยไม่เป็นละเมิด พิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า ศาลชั้นต้นยังไม่ได้วินิจฉัยประเด็นที่ว่า จำเลยใช้ที่ดินที่พิพาทเป็นที่ค้าขายหรืออาศัย พิพากษาให้ยกคำพิพากษาของศาลชั้นต้น ให้ศาลชั้นต้นดำเนินกระบวนพิจารณาเกี่ยวกับประเด็นที่ว่า จำเลยใช้ที่ดินที่พิพาทเป็นที่ค้าขายหรืออาศัยจำเลยฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า แม้โจทก์จะตั้งประเด็นในคำฟ้องว่า จำเลยละเมิดโดยจำเลยไม่มีนิติสัมพันธ์กับโจทก์หรือเจ้าของเดิม และจำเลยต่อสู้ว่า จำเลยอยู่โดยอาศัยสิทธิแห่งการเช่าก็ดี กรณียังมีปัญหาต่อไปว่า จำเลยจะอยู่โอยอาศัยสิทธิแห่งการเช่านั้นต่อไปได้หรือไม่เพราะการเช่าหมดอายุสัญญาเช่าแล้ว ย่อมไม่มีสิทธิที่จะอยู่ในที่ของเขาอีกต่อไป การที่ยังคงขัดขืนอยู่ ก็เป็นการละเมิด โดยไม่มีเหตุใด ๆ ที่จะอ้างได้ตามกฎหมาย นอกจากนั้นแล้วกรณียังมีปัญหาเกี่ยวกับพระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่าในภาวะคับขันฯ ที่จำเลยยกขึ้นต่อสู้ และศาลชั้นต้นยังไม่ได้วินิจฉัยพิพากษายืน(ประสม เภกะสุต-จิตติ ติงศภัทิย์-วิเชียร เศวตรุนทร์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยและบริวารละเมิดไปปลูกบ้านในที่ดินของโจทก์ขอให้ขับไล่จำเลยและบริวาร รื้อถอนสิ่งปลูกสร้างบ้านออกจากที่ดินของโจทก์ และชดใช้ค่าเสียหายจำเลยให้การว่า จำเลยเช่าที่ดินปลูกบ้าน ต่อมาผู้ให้เช่าขายที่ดินให้โจทก์ โจทก์ย่อมรับทั้งสิทธิและหน้าที่ ไม่มีอำนาจฟ้องขับไล่และเรียกค่าเสียหาย จำเลยได้รับความคุ้มครองจากพระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่าในภาวะคับขันฯศาลชั้นต้นฟังว่า จำเลยเข้าอยู่โดยอาศัยสิทธิตามสัญญาเช่าที่ทำไว้กับเจ้าของเดิม แม้สัญญาเช่าหมดอายุ ต้องถือว่าทำสัญญาใหม่ไม่มีกำหนดเวลา โจทก์ต้องรับโอนไปทั้งสิทธิและหน้าที่การอยู่ในที่พิพาทของจำเลยไม่เป็นละเมิด พิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า ศาลชั้นต้นยังไม่ได้วินิจฉัยประเด็นที่ว่า จำเลยใช้ที่ดินที่พิพาทเป็นที่ค้าขายหรืออาศัย พิพากษาให้ยกคำพิพากษาของศาลชั้นต้น ให้ศาลชั้นต้นดำเนินกระบวนพิจารณาเกี่ยวกับประเด็นที่ว่า จำเลยใช้ที่ดินที่พิพาทเป็นที่ค้าขายหรืออาศัยจำเลยฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า แม้โจทก์จะตั้งประเด็นในคำฟ้องว่า จำเลยละเมิดโดยจำเลยไม่มีนิติสัมพันธ์กับโจทก์หรือเจ้าของเดิม และจำเลยต่อสู้ว่า จำเลยอยู่โดยอาศัยสิทธิแห่งการเช่าก็ดี กรณียังมีปัญหาต่อไปว่า จำเลยจะอยู่โอยอาศัยสิทธิแห่งการเช่านั้นต่อไปได้หรือไม่เพราะการเช่าหมดอายุสัญญาเช่าแล้ว ย่อมไม่มีสิทธิที่จะอยู่ในที่ของเขาอีกต่อไป การที่ยังคงขัดขืนอยู่ ก็เป็นการละเมิด โดยไม่มีเหตุใด ๆ ที่จะอ้างได้ตามกฎหมาย นอกจากนั้นแล้วกรณียังมีปัญหาเกี่ยวกับพระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่าในภาวะคับขันฯ ที่จำเลยยกขึ้นต่อสู้ และศาลชั้นต้นยังไม่ได้วินิจฉัยพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1433/2510นายประยุทธ ตปนียางกูรโจทก์นางเลี้ยง นิธากรจำเลย ป.พ.พ. ม. 420, ม. 537, ม. 564 ป.วิ.พ. ม. 142, ม. 172แม้โจทก์จะตั้งประเด็นในคำฟ้องว่าจำเลยปลูกเรือนในที่ดินของโจทก์โดยไม่มีนิติสัมพันธ์อย่างใดกับโจทก์หรือเจ้าของเดิม เป็นการละเมิด และจำเลยต่อสู้ว่าจำเลยอยู่โดยอาศัยสิทธิแห่งการเช่าก็ดี กรณีก็ยังมีปัญหาว่าจำเลยจะอยู่โดยอาศัยสิทธิแห่งการเช่านั้นต่อไปได้หรือไม่ เพราะถ้าการเช่าหมดอายุสัญญาเช่า จำเลยก็ไม่มีสิทธิจะอยู่โดยอาศัยสิทธิแห่งการเช่านั้นต่อไป การที่ยังขัดขืนอยู่ย่อมเป็นการละเมิดโจทก์ฟ้องว่า จำเลยและบริวารละเมิดไปปลูกบ้านในที่ดินของโจทก์ขอให้ขับไล่จำเลยและบริวาร รื้อถอนสิ่งปลูกสร้างบ้านออกจากที่ดินของโจทก์ และชดใช้ค่าเสียหายจำเลยให้การว่า จำเลยเช่าที่ดินปลูกบ้าน ต่อมาผู้ให้เช่าขายที่ดินให้โจทก์ โจทก์ย่อมรับทั้งสิทธิและหน้าที่ ไม่มีอำนาจฟ้องขับไล่และเรียกค่าเสียหาย จำเลยได้รับความคุ้มครองจากพระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่าในภาวะคับขันฯศาลชั้นต้นฟังว่า จำเลยเข้าอยู่โดยอาศัยสิทธิตามสัญญาเช่าที่ทำไว้กับเจ้าของเดิม แม้สัญญาเช่าหมดอายุ ต้องถือว่าทำสัญญาใหม่ไม่มีกำหนดเวลา โจทก์ต้องรับโอนไปทั้งสิทธิและหน้าที่การอยู่ในที่พิพาทของจำเลยไม่เป็นละเมิด พิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า ศาลชั้นต้นยังไม่ได้วินิจฉัยประเด็นที่ว่า จำเลยใช้ที่ดินที่พิพาทเป็นที่ค้าขายหรืออาศัย พิพากษาให้ยกคำพิพากษาของศาลชั้นต้น ให้ศาลชั้นต้นดำเนินกระบวนพิจารณาเกี่ยวกับประเด็นที่ว่า จำเลยใช้ที่ดินที่พิพาทเป็นที่ค้าขายหรืออาศัยจำเลยฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า แม้โจทก์จะตั้งประเด็นในคำฟ้องว่า จำเลยละเมิดโดยจำเลยไม่มีนิติสัมพันธ์กับโจทก์หรือเจ้าของเดิม และจำเลยต่อสู้ว่า จำเลยอยู่โดยอาศัยสิทธิแห่งการเช่าก็ดี กรณียังมีปัญหาต่อไปว่า จำเลยจะอยู่โอยอาศัยสิทธิแห่งการเช่านั้นต่อไปได้หรือไม่เพราะการเช่าหมดอายุสัญญาเช่าแล้ว ย่อมไม่มีสิทธิที่จะอยู่ในที่ของเขาอีกต่อไป การที่ยังคงขัดขืนอยู่ ก็เป็นการละเมิด โดยไม่มีเหตุใด ๆ ที่จะอ้างได้ตามกฎหมาย นอกจากนั้นแล้วกรณียังมีปัญหาเกี่ยวกับพระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่าในภาวะคับขันฯ ที่จำเลยยกขึ้นต่อสู้ และศาลชั้นต้นยังไม่ได้วินิจฉัยพิพากษายืน(ประสม เภกะสุต-จิตติ ติงศภัทิย์-วิเชียร เศวตรุนทร์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ