คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1612/2512หลักกฎหมาย: ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 653 วรรค 2 เป็นบทบังคับเด็ดขาด ฉะนั้น จำเลยจึงนำสืบว่าจำเลยได้ใช้เงินให้โจทก์แล้วโดยไม่มีหลักฐานเป็นหนังสือหรือได้เวนคืนเอกสารหรือแทงเพิกถอนเอกสารนั้นแล้วมิได้ เพียงเอาโฉนดที่ดินมาให้ผู้ให้กู้ยึดถือไว้ตามสัญญากู้ มิใช่หนี้ที่มีประกันตามกฎหมายโจทก์ฟ้องขอให้บังคับจำเลยชำระเงินต้นที่จำเลยกู้ไป ๗,๒๐๐ บาท พร้อมดอกเบี้ย จำเลยให้การว่า จำเลยชำระเงินกู้แล้ว โจทก์จึงได้คืนโฉนดที่ ๒๘๗๖,๒๘๗๕,๒๘๗๗ ให้จำเลย ส่วนสัญญากู้โจทก์ว่าหาย ฯลฯ ศาลชั้นต้นให้งดสืบพยานโจทก์จำเลยแล้วพิพากษาให้จำเลยใช้เงินตามฟ้อง จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๖๕๓ วรรค ๒ เป็นบทบังคับเด็ดขาด จำเลยจึงนำสืบว่าจำเลยได้ใช้เงินให้โจทก์แล้วโดยไม่มีหลักฐานเป็นหนังสือหรือได้เวนคืนเอกสาร หรือแทงเพิกถอนเอกสารนั้นแล้วมิได้ ที่จำเลยกล่าวในฎีกาว่าหนี้รายนี้เป็นหนี้ที่มีหลักฐานทรัพย์ประกัน ไม่เหมือนกันหนี้ที่ไม่มีประกัน การชำระหนี้จึงไม่อยู่ในบังคับของประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๖๕๓ นั้น ศาลฎีกาเห็นว่าไม่ถูกต้องเพราะหนี้รายนี้มิใช่หนี้ที่มีประกันตามกฎหมาย เป็นเพียงเอาโฉนดมาให้โจทก์ยึดถือไว้เท่านั้น พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1612/2512นายท้วน บุญทิมโจทก์นายเที่ยง ดอนชัยจำเลย ป.พ.พ. ม. 653, ม. 680, ม. 702, ม. 747ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 653 วรรค 2 เป็นบทบังคับเด็ดขาด ฉะนั้น จำเลยจึงนำสืบว่าจำเลยได้ใช้เงินให้โจทก์แล้วโดยไม่มีหลักฐานเป็นหนังสือหรือได้เวนคืนเอกสารหรือแทงเพิกถอนเอกสารนั้นแล้วมิได้ เพียงเอาโฉนดที่ดินมาให้ผู้ให้กู้ยึดถือไว้ตามสัญญากู้ มิใช่หนี้ที่มีประกันตามกฎหมายโจทก์ฟ้องขอให้บังคับจำเลยชำระเงินต้นที่จำเลยกู้ไป ๗,๒๐๐ บาท พร้อมดอกเบี้ย จำเลยให้การว่า จำเลยชำระเงินกู้แล้ว โจทก์จึงได้คืนโฉนดที่ ๒๘๗๖,๒๘๗๕,๒๘๗๗ ให้จำเลย ส่วนสัญญากู้โจทก์ว่าหาย ฯลฯ ศาลชั้นต้นให้งดสืบพยานโจทก์จำเลยแล้วพิพากษาให้จำเลยใช้เงินตามฟ้อง จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๖๕๓ วรรค ๒ เป็นบทบังคับเด็ดขาด จำเลยจึงนำสืบว่าจำเลยได้ใช้เงินให้โจทก์แล้วโดยไม่มีหลักฐานเป็นหนังสือหรือได้เวนคืนเอกสาร หรือแทงเพิกถอนเอกสารนั้นแล้วมิได้ ที่จำเลยกล่าวในฎีกาว่าหนี้รายนี้เป็นหนี้ที่มีหลักฐานทรัพย์ประกัน ไม่เหมือนกันหนี้ที่ไม่มีประกัน การชำระหนี้จึงไม่อยู่ในบังคับของประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๖๕๓ นั้น ศาลฎีกาเห็นว่าไม่ถูกต้องเพราะหนี้รายนี้มิใช่หนี้ที่มีประกันตามกฎหมาย เป็นเพียงเอาโฉนดมาให้โจทก์ยึดถือไว้เท่านั้น พิพากษายืน(ประสม เภกะสุต-ยง เหลืองรังษี-ชลอ บุปผเวส)ศาลจังหวัดพิษณุโลก - นายสุรัตน์ ศรีอนุพันธ์ศาลอุทธรณ์ - นายชลอ จามรมานแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องขอให้บังคับจำเลยชำระเงินต้นที่จำเลยกู้ไป ๗,๒๐๐ บาท พร้อมดอกเบี้ย จำเลยให้การว่า จำเลยชำระเงินกู้แล้ว โจทก์จึงได้คืนโฉนดที่ ๒๘๗๖,๒๘๗๕,๒๘๗๗ ให้จำเลย ส่วนสัญญากู้โจทก์ว่าหาย ฯลฯ ศาลชั้นต้นให้งดสืบพยานโจทก์จำเลยแล้วพิพากษาให้จำเลยใช้เงินตามฟ้อง จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๖๕๓ วรรค ๒ เป็นบทบังคับเด็ดขาด จำเลยจึงนำสืบว่าจำเลยได้ใช้เงินให้โจทก์แล้วโดยไม่มีหลักฐานเป็นหนังสือหรือได้เวนคืนเอกสาร หรือแทงเพิกถอนเอกสารนั้นแล้วมิได้ ที่จำเลยกล่าวในฎีกาว่าหนี้รายนี้เป็นหนี้ที่มีหลักฐานทรัพย์ประกัน ไม่เหมือนกันหนี้ที่ไม่มีประกัน การชำระหนี้จึงไม่อยู่ในบังคับของประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๖๕๓ นั้น ศาลฎีกาเห็นว่าไม่ถูกต้องเพราะหนี้รายนี้มิใช่หนี้ที่มีประกันตามกฎหมาย เป็นเพียงเอาโฉนดมาให้โจทก์ยึดถือไว้เท่านั้น พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1612/2512นายท้วน บุญทิมโจทก์นายเที่ยง ดอนชัยจำเลย ป.พ.พ. ม. 653, ม. 680, ม. 702, ม. 747ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 653 วรรค 2 เป็นบทบังคับเด็ดขาด ฉะนั้น จำเลยจึงนำสืบว่าจำเลยได้ใช้เงินให้โจทก์แล้วโดยไม่มีหลักฐานเป็นหนังสือหรือได้เวนคืนเอกสารหรือแทงเพิกถอนเอกสารนั้นแล้วมิได้ เพียงเอาโฉนดที่ดินมาให้ผู้ให้กู้ยึดถือไว้ตามสัญญากู้ มิใช่หนี้ที่มีประกันตามกฎหมายโจทก์ฟ้องขอให้บังคับจำเลยชำระเงินต้นที่จำเลยกู้ไป ๗,๒๐๐ บาท พร้อมดอกเบี้ย จำเลยให้การว่า จำเลยชำระเงินกู้แล้ว โจทก์จึงได้คืนโฉนดที่ ๒๘๗๖,๒๘๗๕,๒๘๗๗ ให้จำเลย ส่วนสัญญากู้โจทก์ว่าหาย ฯลฯ ศาลชั้นต้นให้งดสืบพยานโจทก์จำเลยแล้วพิพากษาให้จำเลยใช้เงินตามฟ้อง จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๖๕๓ วรรค ๒ เป็นบทบังคับเด็ดขาด จำเลยจึงนำสืบว่าจำเลยได้ใช้เงินให้โจทก์แล้วโดยไม่มีหลักฐานเป็นหนังสือหรือได้เวนคืนเอกสาร หรือแทงเพิกถอนเอกสารนั้นแล้วมิได้ ที่จำเลยกล่าวในฎีกาว่าหนี้รายนี้เป็นหนี้ที่มีหลักฐานทรัพย์ประกัน ไม่เหมือนกันหนี้ที่ไม่มีประกัน การชำระหนี้จึงไม่อยู่ในบังคับของประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๖๕๓ นั้น ศาลฎีกาเห็นว่าไม่ถูกต้องเพราะหนี้รายนี้มิใช่หนี้ที่มีประกันตามกฎหมาย เป็นเพียงเอาโฉนดมาให้โจทก์ยึดถือไว้เท่านั้น พิพากษายืน(ประสม เภกะสุต-ยง เหลืองรังษี-ชลอ บุปผเวส)ศาลจังหวัดพิษณุโลก - นายสุรัตน์ ศรีอนุพันธ์ศาลอุทธรณ์ - นายชลอ จามรมานแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ