ประกาศกระทรวงแรงงานและสวัสดิการสังคมประกาศกระทรวงแรงงานและสวัสดิการสังคมเรื่องการกำหนดอัตราค่าจ้างขั้นต่ำ------------------- อาศัยอำนาจตามความในข้อ๒ (๔) และข้อ ๑๔ แห่งประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ ๑๐๓ ลงวันที่ ๑๖ มีนาคม พุทธศักราช ๒๕๑๕กระทรวงแรงงานและสวัสดิการสังคมจึงออกประกาศไว้ ดังต่อไปนี้ ข้อ๑ ประกาศนี้เรียกว่า "ประกาศกระทรวงแรงงานและสวัสดิการสังคม เรื่อง การกำหนดอัตราค่าจ้างขั้นต่ำ" ข้อ๒ ประกาศนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษา เป็นต้นไป ข้อ๓ ให้ยกเลิก (๑)ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การกำหนดค่าจ้างขั้นต่ำ ลงวันที่ ๑๖ เมษายน พุทธศักราช ๒๕๑๕ (๒)ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การกำหนดค่าจ้างขั้นต่ำ (ฉบับที่๒) ลงวันที่ ๓๐ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๑๘ (๓)ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การกำหนดค่าจ้างขั้นต่ำ (ฉบับที่ ๓) ลงวันที่ ๒๐ มกราคม พ.ศ. ๒๕๒๔ (๔)ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การกำหนดค่าจ้างขั้นต่ำ (ฉบับที่ ๔) ลงวันที่ ๒๔ เมษายน พ.ศ. ๒๕๒๔ ข้อ๔ ประกาศนี้ไม่ใช้บังคับแก่ (๑)ราชการส่วนกลาง ราชการส่วนภูมิภาค และราชการส่วนท้องถิ่น (๒)รัฐวิสาหกิจตามกฎหมายว่าด้วยพนักงานรัฐวิสาหกิจสัมพันธ์ (๓)กิจการอื่นตามที่กระทรวงแรงงานและสวัสดิการสังคมจะได้ประกาศกำหนด ข้อ๕ ให้ประกาศนี้ "นายจ้าง"หมายความว่า ผู้ซึ่งตกลงรับลูกจ้างเข้าทำงานโดยจ่ายค่าจ้างให้และหมายความรวมถึงผู้ซึ่งได้รับมอบหมายให้ทำงานแทนนายจ้างในกรณีที่นายจ้างเป็นนิติบุคคลหมายความว่าผู้มีอำนาจกระทำการแทนนิติบุคคลนั้นและหมายความรวมถึงผู้ซึ่งได้รับมอบหมายให้ทำงานแทนผู้มีอำนาจกระทำการแทนนิติบุคคล "ลูกจ้าง"หมายความว่า ผู้ซึ่งตกลงทำงานให้แก่นายจ้างเพื่อรับค่าจ้างแต่ไม่รวมถึงลูกจ้างซึ่งทำงานเกี่ยวกับงานบ้าน "ค่าจ้าง"หมายความว่า เงินที่นายจ้างและลูกจ้างตกลงกันจ่ายเป็นค่าตอบแทนในการทำงานตามสัญญาจ้างสำหรับระยะเวลาการทำงานปกติเป็นรายชั่วโมงรายวัน รายสัปดาห์ รายเดือน หรือระยะเวลาอื่นหรือจ่ายให้โดยคำนวณตามผลงานที่ลูกจ้างทำได้ในเวลาทำงานปกติของวันทำงานและให้หมายรวมถึงเงินที่นายจ้างจ่ายให้แก่ลูกจ้างในวันหยุดและวันลาที่ลูกจ้างมิได้ทำงาน แต่ลูกจ้างมีสิทธิได้รับตามประกาศนี้ "อัตราค่าจ้างขั้นต่ำ"หมายความว่าอัตราค่าจ้างซึ่งคณะกรรมการค่าจ้างกลางกำหนดหรือคณะกรรมการค่าจ้างจังหวัดกำหนดโดยความเห็นชอบของคณะกรรมการค่าจ้างกลาง แล้วแต่กรณี และเสนอให้รัฐมนตรีประกาศในราชกิจจานุเบกษา "อัตราค่าจ้างขั้นต่ำพื้นฐาน"หมายความว่า อัตราค่าจ้างซึ่งคณะกรรมการค่าจ้างกลางกำหนดเพื่อใช้เป็นพื้นฐานในการกำหนดอัตราค่าจ้างขั้นต่ำและเสนอให้รัฐมนตรีประกาศในราชกิจจานุเบกษา "คณะกรรมการ"หมายความว่า คณะกรรมการค่าจ้างกลาง "กรรมการ"หมายความว่า กรรมการค่าจ้างกลาง และให้หมายความรวมถึงประธานกรรมการด้วย "รัฐมนตรี"หมายความว่า รัฐมนตรีว่าการกระทรวงแรงงานและสวัสดิการสังคม หมวด๑คณะกรรมการค่าจ้างกลางและคณะกรรมการค่าจ้างจังหวัด --------------- ข้อ๖ ให้มีคณะกรรมการค่าจ้างกลางคณะหนึ่ง ประกอบด้วย ผู้แทนกระทรวงแรงงานและสวัสดิการสังคม ผู้แทนสำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ผู้แทนกระทรวงพาณิชย์ ผู้แทนกระทรวงการคลังผู้แทนกระทรวงอุตสาหกรรม เป็นกรรมการ และกรรมการอื่นซึ่งรัฐมนตรีแต่งตั้งจากผู้ทรงคุณวุฒิสองคนผู้แทนฝ่ายนายจ้างและผู้แทนฝ่ายลูกจ้างฝ่ายละเจ็ดคน และให้หัวหน้าสำนักงานคณะกรรมการค่าจ้างเป็นเลขานุการ การแต่งตั้งกรรมการผู้ทรงคุณวุฒิกรรมการฝ่ายนายจ้างและกรรมการฝ่ายลูกจ้างตามวรรคหนึ่ง ให้เป็นไปตามหลักเกณฑ์ วิธีการและเงื่อนไขที่รัฐมนตรีประกาศกำหนด ให้คณะกรรมการเลือกกรรมการคนหนึ่งขึ้นเป็นประธานกรรมการ ข้อ๗ ให้คณะกรรมการมีอำนาจและหน้าที่ ดังต่อไปนี้ (๑)เสนอความเห็นต่อรัฐมนตรีเพื่อนำเสนอคณะรัฐมนตรีเกี่ยวกับนโยบายค่าจ้าง (๒)เสนอความเห็นต่อรัฐมนตรีเพื่อนำเสนอคณะรัฐมนตรีเกี่ยวกับการให้ข้อแนะนำภาคเอกชนเกี่ยวกับการกำหนดค่าจ้างและการปรับค่าจ้างประจำปี (๓)เสนอความเห็นต่อรัฐมนตรีเพื่อนำเสนอคณะรัฐมนตรีเกี่ยวกับการพัฒนาระบบค่าจ้าง (๔)กำหนดอัตราค่าจ้างขั้นต่ำพื้นฐาน (๕)กำหนดอัตราค่าจ้างขั้นต่ำที่ลูกจ้างควรได้รับตามความเหมาะสมแก่สภาพทางเศรษฐกิจและสังคมในท้องที่กรุงเทพมหานครและจังหวัดอื่นที่รัฐมนตรีมอบหมาย (๖)ให้คำปรึกษาและแนะนำเกี่ยวกับการกำหนดอัตราค่าจ้างขั้นต่ำของคณะกรรมการค่าจ้างจังหวัด (๗)วางระเบียบและแบบในการพิจารณาคำร้องขอที่ฝ่ายนายจ้างและฝ่ายลูกจ้างร้องขอให้มีการพิจารณากำหนดอัตราค่าจ้างขั้นต่ำ (๘)ให้คำแนะนำด้านวิชาการและแนวทางการประสานประโยชน์แก่หน่วยงานต่าง ๆ ในภาคเอกชน (๙)รายงานเสนอรัฐมนตรีอย่างน้อยปีละหนึ่งครั้งเกี่ยวกับภาวะค่าจ้างและแนวโน้มของค่าจ้างตลอดจนมาตรการที่ควรจะได้ดำเนินการ (๑๐)ปฏิบัติการอื่นใดตามที่ประกาศนี้หรือกฎหมายอื่นบัญญัติให้เป็นอำนาจหน้าที่ของคณะกรรมการ หรือตามที่รัฐมนตรีมอบหมาย ในกรณีที่คณะกรรมการได้รับมอบหมายให้กำหนดอัตราค่าจ้างขั้นต่ำในจังหวัดอื่นตาม (๕)ให้ถือว่าปฏิบัติหน้าที่ในฐานะเป็นคณะกรรมการค่าจ้างจังหวัดตามข้อ ๑๔ โดยอนุโลม ข้อ๘ กรรมการซึ่งรัฐมนตรีแต่งตั้งมีวาระอยู่ในตำแหน่งคราวละสองปี และเมื่อกรรมการพ้นจากตำแหน่งอาจได้รับแต่งตั้งใหม่อีกได้ ในกรณีที่กรรมการพ้นจากตำแหน่งตามวาระแต่ยังมิได้มีการแต่งตั้งกรรมการขึ้นใหม่ให้กรรมการที่พ้นจากตำแหน่งตามวาระนั้นปฏิบัติหน้าที่ไปพลางก่อนจนกว่ากรรมการที่ได้รับแต่งตั้งใหม่เข้ารับหน้าที่ซึ่งต้องแต่งตั้งให้เสร็จสิ้นภายในเก้าสิบวันนับแต่วันที่กรรมการเดิมพ้นจากตำแหน่ง ข้อ๙ นอกจากการพ้นจากตำแหน่งตามวาระตามข้อ ๘ กรรมการพ้นจากตำแหน่งเมื่อ (๑)ตาย (๒)ลาออก (๓)รัฐมนตรีให้ออก (๔)เป็นบุคคลล้มละลาย (๕)เป็นคนไร้ความสามารถหรือเสมือนไร้ความสามารถ (๖)ได้รับโทษจำคุกโดยคำพิพากษาถึงที่สุดให้จำคุก เว้นแต่เป็นโทษสำหรับความผิดที่ได้กระทำโดยประมาทหรือความผิดลหุโทษ ในกรณีที่กรรมการพ้นจากตำแหน่งก่อนวาระให้รัฐมนตรีแต่งตั้งบุคคลในประเภทเดียวกันตามข้อ ๖ เป็นกรรมการแทนและให้ผู้ได้รับแต่งตั้งอยู่ในตำแหน่งเท่ากับวาระที่เหลืออยู่ของกรรมการซึ่งตนแทน ข้อ๑๐ ภายใต้ข้อบังคับข้อ ๑๑ การประชุมคณะกรรมการต้องมีกรรมการมาประชุมไม่น้อยกว่ากึ่งหนึ่งของจำนวนกรรมการทั้งหมดจึงจะเป็นองค์ประชุม ในการประชุมคราวใดถ้าประธานกรรมการไม่อยู่ในที่ประชุมหรือไม่สามารถปฏิบัติหน้าที่ได้ให้กรรมการที่มาประชุมเลือกกรรมการคนหนึ่งเป็นประธานในที่ประชุม มติของที่ประชุมให้ถือเสียงข้างมากกรรมการคนหนึ่งมีเสียงหนึ่งในการลงคะแนนถ้าคะแนนเสียงเท่ากันให้ประธานในที่ประชุมออกเสียงเพิ่มขึ้นอีกเสียงหนึ่งเป็นเสียงชี้ขาด ข้อ๑๑ การประชุมคณะกรรมการเพื่อพิจารณากำหนดอัตราค่าจ้างขั้นต่ำและอัตราค่าจ้างขั้นต่ำพื้นฐานตามข้อ ๗ (๔) และ (๕)จะต้องมีกรรมการเข้าร่วมประชุมไม่น้อยกว่าสองในสามของจำนวนกรรมการทั้งหมดโดยมีกรรมการฝ่ายนายจ้างและกรรมการฝ่ายลูกจ้างอย่างน้อยฝ่ายละสองคน จึงจะเป็นองค์ประชุมและต้องได้มติอย่างน้อยสองในสามของกรรมการที่เข้าประชุม ในการประชุมเพื่อพิจารณากำหนดอัตราค่าจ้างขั้นต่ำหรืออัตราค่าจ้างขั้นต่ำพื้นฐานคราวใด ถ้าไม่ครบองค์ประชุมตามที่กำหนดไว้ในวรรคหนึ่งให้จัดให้มีการประชุมอีกครั้งหนึ่งภายในสิบห้าวันนับแต่วันที่นัดประชุมครั้งแรกการประชุมครั้งหลังนี้แม้จะไม่มีกรรมการซึ่งมาจากฝ่ายนายจ้าง หรือฝ่ายลูกจ้างเข้าร่วมประชุมถ้ามีกรรมการมาประชุมไม่น้อยกว่าสองในสามของจำนวนกรรมการ ก็ให้ถือเป็นองค์ประชุมและต้องได้มติอย่างน้อยสองในสามของกรรมการที่เข้าประชุม ข้อ๑๒ ให้คณะกรรมการมีอำนาจแต่งตั้งคณะอนุกรรมการ หรือคณะทำงานเพื่อศึกษาพิจารณาและเสนอความเห็นในเรื่องที่ได้รับมอบหมายได้ ให้นำความในข้อ๑๐ มาใช้บังคับแก่การประชุมของคณะอนุกรรมการหรือคณะทำงานโดยอนุโลม ข้อ๑๓ ในกรณีที่รัฐมนตรีเห็นสมควรหรือจังหวัดร้องขอต่อรัฐมนตรีให้มีคณะกรรมการค่าจ้างจังหวัดรัฐมนตรีอาจแต่งตั้งคณะกรรมการค่าจ้างจังหวัดขึ้นในจังหวัดใดจังหวัดหนึ่งก็ได้ การแต่งตั้งคณะกรรมการค่าจ้างจังหวัดตามวรรคหนึ่งให้ประกอบด้วยผู้ว่าราชการจังหวัด พาณิชย์จังหวัด อุตสาหกรรมจังหวัด เป็นกรรมการและกรรมการอื่นซึ่งรัฐมนตรีแต่งตั้งจากผู้ทรงคุณวุฒิสองคนผู้แทนฝ่ายนายจ้างและผู้แทนฝ่ายลูกจ้างฝ่ายละห้าคน และให้แรงงานและสวัสดิการสังคมจังหวัดเป็นเลขานุการ ข้อ๑๔ ให้คณะกรรมการค่าจ้างจังหวัดมีอำนาจและหน้าที่ ดังต่อไปนี้ (๑)กำหนดอัตราค่าจ้างขั้นต่ำที่ลูกจ้างควรได้รับตามความเหมาะสมแก่สภาพทางเศรษฐกิจและสังคมสำหรับท้องที่จังหวัดนั้น ทั้งนี้การกำหนดอัตราค่าจ้างขั้นต่ำต้องไม่ต่ำกว่าอัตราค่าจ้างขั้นต่ำพื้นฐานและต้องได้รับความเห็นชอบจากคณะกรรมการ (๒)รายงานเสนอคณะกรรมการเกี่ยวกับภาวะค่าจ้างและแนวโน้มของค่าจ้างตลอดจนมาตรการที่ควรดำเนินการแก่จังหวัดนั้น (๓)ปฏิบัติการอื่นใดตามที่ประกาศนี้หรือกฎหมายอื่นบัญญัติให้เป็นอำนาจหน้าที่ของคณะกรรมการค่าจ้างจังหวัดหรือตามที่รัฐมนตรีมอบหมาย ข้อ๑๕ ให้นำความในข้อ ๖ วรรคสอง และวรรคสาม ข้อ ๘ ข้อ ๙ ข้อ ๑๐ ข้อ ๑๑ และข้อ ๑๒ มาใช้บังคับกับคณะกรรมการค่าจ้างจังหวัดโดยอนุโลม ข้อ๑๖ ในการปฏิบัติหน้าที่ของคณะกรรมการ คณะกรรมการค่าจ้างจังหวัดคณะอนุกรรมการ หรือคณะทำงานจะมีหนังสือเชิญผู้เชี่ยวชาญหรือบุคคลใดบุคคลหนึ่งมาแสดงความเห็นก็ได้ หมวด๒ การพิจารณากำหนดอัตราค่าจ้างขั้นต่ำ ------------- ข้อ๑๗ เมื่อปรากฏข้อเท็จจริงหรือมีความจำเป็นหรือเมื่อได้รับคำร้องขอจากกรรมการฝ่ายนายจ้าง หรือกรรมการฝ่ายลูกจ้างให้คณะกรรมการหรือคณะกรรมการค่าจ้างจังหวัด แล้วแต่กรณี มีอำนาจกำหนดอัตราค่าจ้างขั้นต่ำตามข้อ ๗ (๔)(๕) หรือข้อ ๑๔ (๑) ในการพิจารณากำหนดอัตราค่าจ้างขั้นต่ำและอัตราค่าจ้างขั้นต่ำพื้นฐานคณะกรรมการและคณะกรรมการค่าจ้างจังหวัดจะต้องศึกษาและพิจารณาข้อเท็จจริงเกี่ยวกับอัตราค่าจ้างที่ลูกจ้างได้รับอยู่เปรียบเทียบกับค่าจ้างของลูกจ้างอื่นที่ทำงานอยู่ในลักษณะและสภาพเดียวกัน ประกอบกับค่าครองชีพ มาตรฐานการครองชีพ ต้นทุนการผลิตราคาของสินค้า ความสามารถในการจ่ายค่าจ้างและสภาพทางเศรษฐกิจและสังคมของแต่ละท้องถิ่น และสภาวการณ์ของประเทศโดยทั่วไปในขณะนั้น ข้อ๑๘ การพิจารณากำหนดอัตราค่าจ้างขั้นต่ำ จะกำหนดให้ใช้เฉพาะกิจการประเภทใดประเภทหนึ่ง หรือทุกประเภทหรือในท้องถิ่นใดท้องถิ่นหนึ่งก็ได้ ข้อ๑๙ ให้คณะกรรมการและคณะกรรมการค่าจ้างจังหวัดมีอำนาจและหน้าที่ในการสำรวจและวิเคราะห์ข้อมูลเกี่ยวกับค่าจ้างรูปแบบของการใช้จ่าย ค่าใช้จ่าย รายได้ และข้อเท็จจริงทางสังคมและเศรษฐกิจเพื่อนำมาประกอบการพิจารณากำหนดค่าจ้าง ข้อ๒๐ เมื่อได้มีการดำเนินการตามข้อ ๑๗ แล้ว ให้คณะกรรมการกำหนดอัตราค่าจ้างขั้นต่ำหรืออัตราค่าจ้างขั้นต่ำพื้นฐานพร้อมทั้งรายละเอียดต่าง ๆ ตามที่เห็นสมควรแล้วเสนอให้รัฐมนตรีประกาศในราชกิจจานุเบกษา ในกรณีที่คณะกรรมการค่าจ้างจังหวัดเป็นผู้พิจารณากำหนดอัตราค่าจ้างขั้นต่ำให้เสนอคณะกรรมการพิจารณาให้ความเห็นชอบก่อนเสนอรัฐมนตรีเพื่อดำเนินการตามวรรคหนึ่ง ข้อ๒๑ ถ้าจังหวัดใดยังไม่มีการกำหนดอัตราค่าจ้างขั้นต่ำให้ถือว่าอัตราค่าจ้างขั้นต่ำพื้นฐานที่คณะกรรมการกำหนดเป็นค่าจ้างขั้นต่ำของจังหวัดนั้น ข้อ๒๒ นายจ้างที่อยู่ในข่ายบังคับของประกาศกำหนดอัตราค่าจ้างขั้นต่ำต้องปิดประกาศไว้ในที่เปิดเผยเพื่อให้ลูกจ้างได้ทราบ ณสถานที่ทำงานของลูกจ้างจนกว่าจะมีการประกาศกำหนดอัตราค่าจ้างขั้นต่ำขึ้นใหม่ ข้อ๒๓ เมื่อได้มีประกาศกำหนดอัตราค่าจ้างขั้นต่ำใช้บังคับแล้ว ห้ามมิให้นายจ้างจ่ายค่าจ้างให้แก่ลูกจ้างน้อยกว่าอัตราค่าจ้างขั้นต่ำรวมทั้งหลีกเลี่ยง ละเว้นหรือยกเลิกผลประโยชน์อันเคยจ่ายให้แก่ลูกจ้างอยู่แล้วก่อนวันใช้บังคับประกาศดังกล่าว ข้อ๒๔ ประกาศกำหนดอัตราค่าจ้างขั้นต่ำตามความในข้อ ๒๐ ให้ใช้บังคับแก่นายจ้างและลูกจ้างไม่ว่าลูกจ้างนั้นจะมีเชื้อชาติ สัญชาติหรือเพศใด ข้อ๒๕ ในกรณีที่นายจ้างจ่ายค่าจ้างให้แก่ลูกจ้างตามผลของงาน ให้นายจ้างปรับอัตราค่าจ้างเพื่อให้ลูกจ้างได้รับค่าจ้างเท่ากับอัตราค่าจ้างขั้นต่ำถ้าลูกจ้างนั้นทำงานไม่น้อยกว่าแปดชั่วโมงในวันทำงาน หมวด ๓ สำนักงานคณะกรรมการค่าจ้าง ------------ ข้อ๒๖ ให้มีสำนักงานคณะกรรมการค่าจ้างขึ้นในกระทรวงแรงงานและสวัสดิการสังคม และให้มีอำนาจหน้าที่ดังต่อไปนี้ (๑)จัดทำแผนงาน โครงการเสนอต่อคณะกรรมการ คณะอนุกรรมการและคณะทำงาน (๒)ประสานแผนและการดำเนินการของคณะกรรมการ คณะกรรมการค่าจ้างจังหวัด คณะอนุกรรมการ และคณะทำงานตลอดจนหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง (๓)รวบรวม ศึกษา วิจัย วิเคราะห์ และประเมินสถานการณ์เศรษฐกิจแรงงานภาวะการครองชีพ การขยายตัวของตลาดแรงงาน ผลิตภาพแรงงานการลงทุนการย้ายถิ่นฐานและข้อมูลที่เกี่ยวข้องเพื่อเป็นข้อมูลประกอบการพิจารณาของคณะกรรมการ คณะอนุกรรมการ และคณะทำงาน (๔)เสนอแนะผลการศึกษา และผลการพิจารณาข้อมูลทางวิชาการ และมาตรการเสริมอื่นต่อกระทรวงแรงงานและสวัสดิการสังคมและหน่วยงานที่เกี่ยวข้องเพื่อประโยชน์ในการพัฒนาระบบค่าจ้าง และรายได้ (๕)ติดตามและประเมินผลการปฏิบัติงานตามมติของคณะกรรมการ (๖)ปฏิบัติการอื่นใดตามที่คณะกรรมการ คณะอนุกรรมการหรือคณะทำงานมอบหมาย บทเฉพาะกาล -------------- ข้อ๒๗ คณะกรรมการ คณะอนุกรรมการ และคณะทำงาน ซึ่งปฏิบัติหน้าที่อยู่ก่อนวันที่ประกาศนี้ใช้บังคับให้คงอยู่ปฏิบัติหน้าที่ต่อไปจนกว่าจะครบกำหนดตามวาระหรือได้มีการแต่งตั้งคณะกรรมการ คณะอนุกรรมการและคณะทำงานตามประกาศนี้ ข้อ๒๘ ประกาศกำหนดอัตราค่าจ้างขั้นต่ำที่ใช้บังคับอยู่ก่อนวันที่ประกาศนี้ใช้บังคับ และประกาศกำหนดอัตราค่าจ้างขั้นต่ำตามประกาศกระทรวงแรงงานและสวัสดิการสังคมเรื่อง อัตราค่าจ้างขั้นต่ำ (ฉบับที่ ๖) ลงวันที่ ๑๙กันยายน ๒๕๔๐ ให้คงใช้บังคับได้ต่อไป จนกว่าจะมีประกาศกำหนดอัตราค่าจ้างขั้นต่ำที่ออกตามประกาศนี้และให้ถือว่าอัตราค่าจ้างขั้นต่ำสุดตามประกาศดังกล่าวเป็นอัตราค่าจ้างขั้นต่ำพื้นฐานจนกว่าจะมีประกาศกำหนดอัตราค่าจ้างขั้นต่ำพื้นฐานที่ออกตามประกาศนี้ ประกาศณ วันที่ ๖ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๔๐ มนตรี ด่านไพบูลย์ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงแรงงานและสวัสดิการสังคม[รก.๒๕๔๐/พ๑๐๖ง/๑๖/๑๓ พฤศจิกายน ๒๕๔๐] จารุวรรณ/แก้ไข ๑๒กรกฎาคม ๒๕๔๕ A+B(C)