กฎกระทรวงกฎกระทรวงฉบับที่ ๖ (พ.ศ. ๒๕๒๗)ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมอาคารพ.ศ. ๒๕๒๒[๑] อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๕ (๓)และมาตรา ๘ (๒) และ (๓) แห่งพระราชบัญญัติควบคุมอาคาร พ.ศ. ๒๕๒๒รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยโดยคำแนะนำของคณะกรรมการควบคุมอาคารออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ ในกฎกระทรวงนี้แรงประลัย หมายความว่าแรงขนาดที่จะทำให้วัตถุนั้นแตกแยกออกห่างจากกันเป็นส่วนหรือทลายเข้าหากันแรงดึง หมายความว่า แรงที่จะทำให้วัตถุแยกออกห่างจากกันแรงอัด หมายความว่า แรงที่จะทำให้วัตถุทลายเข้าหากันแรงดัด หมายความว่า แรงที่จะทำให้วัตถุโค้งหรือโก่งตัวแรงลม หมายความว่า แรงของลมที่กระทำต่อโครงสร้างแรงเฉือน หมายความว่าแรงที่จะทำให้วัตถุขาดออกจากกันดุจกรรไกรตัดแรงดึงประลัย หมายความว่าแรงดึงขนาดที่จะทำให้วัตถุนั้นแยกออกห่างจากกันเป็นส่วนแรงอัดประลัย หมายความว่าแรงอัดขนาดที่จะทำให้วัตถุนั้นทลายเข้าหากันแรงอัดประลัยของคอนกรีตหมายความว่า แรงอัดตามแกนยาวขนาดที่จะทำให้แท่งคอนกรีตทรงกระบอกที่มีเส้นผ่าศูนย์กลาง๑๕ เซนติเมตร สูง ๓๐ เซนติเมตร อายุยี่สิบแปดวันทลายเข้าหากันหน่วยแรง หมายความว่า แรงหารด้วยพื้นที่หน้าตัดที่รับแรงนั้นหน่วยแรงพิสูจน์ หมายความว่าหน่วยแรงดึงที่ได้จากการลากเส้นตรงที่จุด ๐.๒ ใน ๑๐๐ ส่วนของความเครียดให้ขนานกับส่วนที่เป็นเส้นตรงของเส้นแสดงความสัมพันธ์ระหว่างหน่วยแรงดึงและความเครียดไปตัดกับเส้นนั้นหน่วยแรงฝืด หมายความว่า หน่วยแรงที่เกิดขึ้นระหว่างผิวเข็มกับดินหน่วยแรงที่ขีดปฏิภาคหมายความว่า หน่วยแรงที่จุดสูงสุดของส่วนที่เป็นเส้นตรงของเส้นแสดงความสัมพันธ์ระหว่างหน่วยแรงและความเครียดความเครียด หมายความว่าอัตราส่วนของส่วนยืดหรือส่วนหดของวัสดุที่รับแรงต่อความยาวเดิมของวัสดุนั้นกำลังคราก หมายความว่าหน่วยแรงดึงที่วัสดุเริ่มยืดโดยไม่ต้องเพิ่มแรงดึงขึ้นอีกส่วนปลอดภัย หมายความว่าตัวเลขที่ใช้หารหน่วยแรงประลัยลงให้ถึงขนาดที่จะใช้ได้ปลอดภัยสำหรับวัสดุที่มีกำลังครากหรือหน่วยแรงพิสูจน์ ให้ใช้ค่ากำลังครากหรือหน่วยแรงพิสูจน์นั้นแทนหน่วยแรงประลัยน้ำหนักบรรทุกจร หมายความว่าน้ำหนักที่กำหนดว่าจะเพิ่มขึ้นบนอาคารนอกจากน้ำหนักของตัวอาคารนั้นเองน้ำหนักบรรทุกประลัย หมายความว่าน้ำหนักบรรทุกสูงสุดที่กำหนดให้ใช้ในการคำนวณตามทฤษฎีกำลังประลัยส่วนต่างๆ ของอาคาร หมายความว่า ส่วนของอาคารที่จะต้องแสดงรายการคำนวณการรับน้ำหนักและกำลังต้านทานเช่น แผ่นพื้น คาน เสา และรากฐาน เป็นต้นคอนกรีต หมายความว่าวัสดุที่ประกอบขึ้นด้วยส่วนผสมของปูนซีเมนต์ มวลผสมละเอียด เช่น ทราย มวลผสมหยาบเช่น หินหรือกรวด และน้ำคอนกรีตเสริมเหล็ก หมายความว่า คอนกรีตที่มีเหล็กเสริมฝังภายในให้ทำหน้าที่รับแรงได้มากขึ้นคอนกรีตอัดแรง หมายความว่าคอนกรีตที่มีเหล็กเสริมอัดแรงฝังภายในที่ทำให้เกิดหน่วยแรงที่มีปริมาณพอจะลบล้างหน่วยแรงอันเกิดจากน้ำหนักบรรทุกเหล็กเสริม หมายความว่าเหล็กที่ใช้ฝังในเนื้อคอนกรีตเพื่อเสริมกำลังขึ้นเหล็กเสริมอัดแรง หมายความว่าเหล็กเสริมกำลังสูงที่ใช้ฝังในเนื้อคอนกรีตอัดแรง อาจเป็นลวดเส้นเดียวลวดพันเกลียว หรือลวดเหล็กกลุ่มก็ได้เหล็กข้ออ้อย หมายความว่าเหล็กเสริมที่มีบั้งและหรือมีครีบที่ผิวเหล็กขวั้น หมายความว่าเหล็กเสริมที่บิดเป็นเกลียวเหล็กหล่อ หมายความว่าเหล็กที่มีธาตุถ่านผสมอยู่ตั้งแต่ร้อยละ ๒ ขึ้นไปโดยน้ำหนักเหล็กโครงสร้างรูปพรรณหมายความว่า เหล็กที่ผลิตออกมามีหน้าตัดเป็นรูปลักษณะต่างๆ ใช้ในงานโครงสร้างไม้เนื้ออ่อน หมายความว่าไม้ที่ไม่คงทนต่อดินฟ้าอากาศและตัวสัตว์ เช่น มอด ปลวก เป็นต้นและหรือมีคุณสมบัติตามที่กำหนดไว้ในข้อ ๑๔ เช่น ไม้ยาง หรือไม้ตะแบก เป็นต้นไม้เนื้อปานกลาง หมายความว่าไม้ที่คงทนต่อดินฟ้าอากาศและตัวสัตว์ เช่น มอด ปลวก เป็นต้น ได้ดีตามสภาพอันสมควรและหรือมีคุณสมบัติตามที่ระบุไว้ในข้อ ๑๔ เช่น ไม้สน เป็นต้นไม้เนื้อแข็ง หมายความว่าไม้ที่คงทนต่อดินฟ้าอากาศและตัวสัตว์ เช่น มอด ปลวก เป็นต้น ได้ดีตามสภาพอันสมควรและหรือมีคุณสมบัติตามที่ระบุไว้ในข้อ ๑๔ เช่น ไม้เต็ง หรือไม้ตะเคียนทอง เป็นต้นดิน หมายความว่า วัสดุธรรมชาติที่ประกอบเป็นเปลือกโลก เช่น หินกรวด ทราย ดินเหนียว เป็นต้นกรวด หมายความว่า ก้อนหินที่เกิดตามธรรมชาติขนาดโตเกิน ๓มิลลิเมตรทราย หมายความว่า ก้อนหินเม็ดเล็กละเอียดที่มีขนาดโตไม่เกิน ๓มิลลิเมตรดินดาน หมายความว่า ดินตะกอนของกรวด ทราย ดินเหนียวมีน้ำปูนเป็นเชื้อประสาน มีลักษณะแข็งยากแก่การขุดหินดินดาน หมายความว่าหินที่มีเนื้อละเอียดมาก ประกอบด้วยดินเหนียวหรือทรายอัดตัวแน่นเป็นชั้นบางๆจะมีเชื้อประสานหรือไม่ก็ได้หินปูน หมายความว่า หินเนื้อแน่นละเอียดทึบมีสีต่าง ๆ กันประกอบด้วยแร่แคลไซท์หินทราย หมายความว่า หินเนื้อหยาบประกอบด้วยเม็ดทรายยึดตัวแน่นด้วยเชื้อประสานหินอัคนี หมายความว่าหินเนื้อหยาบเกิดจากการเย็นตัวของหินละลายใต้พื้นโลก ประกอบด้วยแร่เฟลด์สปาร์แร่ควอตซ์ เป็นส่วนใหญ่ มีลักษณะแข็งแกร่งเสาเข็ม หมายความว่าเสาที่ตอกหรือหล่ออยู่ในดินเพื่อรับน้ำหนักบรรทุกของอาคารพื้นผิวประสิทธิผลของเสาเข็มหมายความว่า ผลคูณของความยาวของเสาเข็มกับความยาวของเส้นล้อมรูปที่สั้นที่สุดของหน้าตัดปกติของเสาเข็มนั้นฐานราก หมายความว่า ส่วนของอาคารที่ใช้ถ่ายน้ำหนักอาคารลงสู่ดินกำลังแบกทานของดิน หมายความว่าความสามารถที่ดินจะรับน้ำหนักได้ โดยมีการทรุดตัวขนาดที่ไม่ทำให้เกิดความเสียหายแก่อาคารกำลังแบกทานของเสาเข็มหมายความว่า ความสามารถที่เสาเข็มจะรับน้ำหนักได้ โดยมีการทรุดตัวไม่เกินอัตราที่กำหนดไว้ในกฎกระทรวงนี้วัสดุทนไฟ[๒] หมายความว่า วัสดุก่อสร้างที่ไม่เป็นเชื้อเพลิงวัสดุติดไฟ[๓] หมายความว่า วัสดุก่อสร้างที่เป็นเชื้อเพลิงพื้น[๔] หมายความว่าพื้นที่ของอาคารซึ่งบุคคลเข้าอยู่หรือใช้สอยได้ภายในขอบเขตของคานหรือตงที่รับพื้นหรือภายในพื้นนั้น หรือภายในขอบเขตของผนังอาคาร รวมทั้งเฉลียงหรือระเบียงด้วยฝา[๕] หมายความว่า ส่วนก่อสร้างในด้านตั้งซึ่งกั้นแบ่งพื้นภายในอาคารให้เป็นห้องๆผนัง[๖] หมายความว่าส่วนก่อสร้างในด้านตั้งซึ่งกั้นด้านนอกหรือระหว่างหน่วยของอาคารให้เป็นหลักหรือเป็นหน่วยแยกจากกันโครงสร้างหลัก[๗] หมายความว่า ส่วนประกอบของอาคารที่เป็นเสา คาน ตง หรือพื้นซึ่งโดยสภาพถือได้ว่ามีความสำคัญต่อความมั่นคงแข็งแรงของอาคารนั้นอาคารสูง[๘] หมายความว่าอาคารที่บุคคลอาจเข้าอยู่หรือเข้าใช้สอยได้โดยมีความสูงตั้งแต่ ๒๓.๐๐ เมตรขึ้นไปการวัดความสูงของอาคารให้วัดจากระดับพื้นดินที่ก่อสร้างถึงพื้นดาดฟ้าสำหรับอาคารทรงจั่วหรือปั้นหยาให้วัดจากระดับพื้นดินที่ก่อสร้างถึงยอดผนังของชั้นสูงสุดอาคารขนาดใหญ่พิเศษ[๙] หมายความว่า อาคารที่ก่อสร้างขึ้นเพื่อใช้อาคารหรือส่วนหนึ่งส่วนใดของอาคารเป็นที่อยู่อาศัยหรือประกอบกิจการประเภทเดียวหรือหลายประเภทโดยมีพื้นที่รวมกันทุกชั้นหรือชั้นหนึ่งชั้นใดในหลังเดียวกันตั้งแต่ ๑๐,๐๐๐ ตารางเมตรขึ้นไปอาคารขนาดใหญ่[๑๐] หมายความว่า อาคารที่ก่อสร้างขึ้นเพื่อใช้อาคารหรือส่วนหนึ่งส่วนใดของอาคารเป็นที่อยู่อาศัยหรือเป็นที่ประกอบกิจการประเภทเดียวหรือหลายประเภทโดยมีพื้นที่รวมกันทุกชั้นหรือชั้นหนึ่งชั้นใดในหลังเดียวกันเกิน ๒,๐๐๐ ตารางเมตรหรืออาคารที่มีความสูงตั้งแต่ ๑๕.๐๐ เมตรขึ้นไปและมีพื้นที่รวมกันทุกชั้นหรือชั้นหนึ่งชั้นใดในหลังเดียวกันเกิน ๑,๐๐๐ ตารางเมตรแต่ไม่เกิน ๒,๐๐๐ ตารางเมตร การวัดความสูงของอาคารให้วัดจากระดับพื้นดินที่ก่อสร้างถึงพื้นดาดฟ้าสำหรับอาคารทรงจั่วหรือปั้นหยาให้วัดจากระดับพื้นดินที่ก่อสร้างถึงยอดผนังของชั้นสูงสุดโรงแรม[๑๑] หมายความว่าอาคารหรือส่วนหนึ่งส่วนใดของอาคารที่ใช้เป็นโรงแรมตามกฎหมายว่าด้วยโรงแรมอาคารชุด[๑๒] หมายความว่า อาคารชุดตามกฎหมายว่าด้วยอาคารชุดโรงมหรสพ[๑๓] หมายความว่า อาคารหรือส่วนหนึ่งส่วนใดของอาคารที่ใช้เป็นโรงมหรสพตามกฎหมายว่าด้วยการป้องกันภยันตรายอันเกิดแต่การเล่นมหรสพสถาบันที่เชื่อถือได้ [๑๔] หมายความว่า ส่วนราชการหรือบริษัทจำกัดที่มีวัตถุประสงค์ในการให้คำปรึกษาแนะนำด้านวิศวกรรมซึ่งมีวิศวกรประเภทวุฒิวิศวกร สาขาวิศวกรรมโยธา ตามกฎหมายว่าด้วยวิชาชีพวิศวกรรมเป็นผู้ให้คำปรึกษาแนะนำและลงลายมือชื่อรับรองผลการตรวจสอบงานวิศวกรรมควบคุมข้อ ๒ อาคารและส่วนต่างๆของอาคารจะต้องมีความมั่นคงแข็งแรงพอที่จะรับน้ำหนักตัวอาคารเองและน้ำหนักบรรทุกที่อาจเกิดขึ้น หรือเกิดขึ้นจริงได้โดยไม่ให้ส่วนใดๆ ของอาคารต้องรับหน่วยแรงมากกว่าที่กำหนดไว้ในกฎกระทรวงนี้ เว้นแต่มีเอกสารแสดงผลการทดสอบความมั่นคงแข็งแรงของวัสดุที่รับรองโดยสถาบันที่เชื่อถือได้แต่ทั้งนี้ไม่รวมถึงหน่วยแรงที่กำหนดไว้ในข้อ ๖ข้อ ๓ ในการคำนวณส่วนต่างๆของอาคารที่ประกอบด้วยอิฐหรือคอนกรีตบล็อกประสานด้วยวัสดุก่อ ให้ใช้หน่วยแรงอัดได้ไม่เกิน๐.๘ เมกาปาสกาล (๘ กิโลกรัมแรงต่อตารางเซนติเมตร)ข้อ ๔ ในการคำนวณส่วนต่าง ๆของอาคารที่ประกอบด้วยคอนกรีตไม่เสริมเหล็ก ให้ใช้หน่วยแรงอัดได้ไม่เกินร้อยละ ๓๓.๓ของหน่วยแรงอัดประลัยของคอนกรีต แต่ต้องไม่เกิน ๖ เมกาปาสกาล (๖๐ กิโลกรัมแรงต่อตารางเซนติเมตร)ข้อ ๕ ในการคำนวณส่วนต่าง ๆของอาคารที่ประกอบด้วยคอนกรีตเสริมเหล็กตามทฤษฎีอีลาสติกหรือหน่วยแรงปลอดภัยให้ใช้ค่าหน่วยแรงอัดของคอนกรีตไม่เกินร้อยละ ๓๗.๕ ของหน่วยแรงอัดประลัยของคอนกรีตแต่ต้องไม่เกิน ๖.๕ เมกาปาสกาล (๖๕ กิโลกรัมแรงต่อตารางเซนติเมตร)ข้อ ๖ ในการคำนวณส่วนต่างๆของอาคารที่ประกอบด้วยคอนกรีตเสริมเหล็กตามทฤษฎีอีลาสติกหรือหน่วยแรงปลอดภัยเหล็กเสริมคอนกรีตที่ใช้ต้องมีกำลังครากตั้งแต่ ๒๔๐ เมกาปาสกาล (๒,๔๐๐กิโลกรัมแรงต่อตารางเซนติเมตร) และให้ใช้ค่าหน่วยแรงของเหล็กเสริมคอนกรีตได้ไม่เกินอัตราดังต่อไปนี้(๑) แรงดึง(ก) เหล็กเส้นกลมผิวเรียบที่มีกำลังครากตั้งแต่๒๔๐ เมกาปาสกาล (๒,๔๐๐ กิโลกรัมแรงต่อตารางเซนติเมตร) ขึ้นไปให้ใช้ไม่เกิน ๑๒๐เมกาปาสกาล (๑,๒๐๐ กิโลกรัมแรงต่อตารางเซนติเมตร)(ข) เหล็กข้ออ้อยที่มีกำลังครากตั้งแต่ ๒๔๐เมกาปาสกาล (๒,๔๐๐ กิโลกรัมแรงต่อตารางเซนติเมตร) ขึ้นไป แต่ไม่ถึง ๓๕๐ เมกาปาสกาล(๓,๕๐๐ กิโลกรัมแรงต่อตารางเซนติเมตร) ให้ใช้ร้อยละ ๕๐ ของกำลังครากแต่ต้องไม่เกิน ๑๕๐ เมกาปาสกาล (๑,๕๐๐ กิโลกรัมแรงต่อตารางเซนติเมตร)(ค) เหล็กข้ออ้อยที่มีกำลังครากตั้งแต่ ๓๕๐เมกาปาสกาล (๓,๕๐๐ กิโลกรัมแรงต่อตารางเซนติเมตร) ขึ้นไป แต่ไม่ถึง ๔๐๐ เมกาปาสกาล(๔,๐๐๐ กิโลกรัมแรงต่อตารางเซนติเมตร) ให้ใช้ไม่เกิน ๑๖๐ เมกาปาสกาล (๑,๖๐๐กิโลกรัมแรงต่อตารางเซนติเมตร)(ง) เหล็กข้ออ้อยที่มีกำลังครากตั้งแต่ ๔๐๐เมกาปาสกาล (๔,๐๐๐ กิโลกรัมแรงต่อตารางเซนติเมตร) ขึ้นไป ให้ใช้ไม่เกิน ๑๗๐เมกาปาสกาล (๑,๗๐๐ กิโลกรัมแรงต่อตารางเซนติเมตร)(จ) เหล็กขวั้น ให้ใช้ร้อยละ ๕๐ของหน่วยแรงพิสูจน์ แต่ต้องไม่เกิน ๒๔๐ เมกาปาสกาล (๒,๔๐๐กิโลกรัมแรงต่อตารางเซนติเมตร) ทั้งนี้ จะต้องมีผลการทดสอบการดัดเย็นโดยมีสถาบันที่เชื่อถือได้รับรอง(๒) แรงอัดในเสาคอนกรีตเสริมเหล็ก(ก) เหล็กเส้นกลมผิวเรียบตามเกณฑ์ที่กำหนดใน (๑)(ก)(ข) เหล็กข้ออ้อย ให้ใช้ร้อยละ ๔๐ ของกำลังครากแต่ต้องไม่เกิน ๒๑๐ เมกาปาสกาล (๒,๑๐๐ กิโลกรัมแรงต่อตารางเซนติเมตร)(ค) เหล็กขวั้น ให้ใช้ร้อยละ ๔๐ ของกำลังครากแต่ต้องไม่เกิน ๒๑๐ เมกาปาสกาล (๒,๑๐๐ กิโลกรัมแรงต่อตารางเซนติเมตร) ทั้งนี้จะต้องมีผลการทดสอบการดัดเย็นโดยมีสถาบันที่เชื่อถือได้รับรอง(ง) เสาแบบผสมเหล็กโครงสร้างรูปพรรณให้ใช้ไม่เกิน ๑๒๕ เมกาปาสกาล (๑,๒๕๐ กิโลกรัมแรงต่อตารางเซนติเมตร)(จ) เหล็กหล่อ ให้ใช้ไม่เกิน ๗๐ เมกาปาสกาล (๗๐๐กิโลกรัมแรงต่อตารางเซนติเมตร)(๓) ในการคำนวณคานและพื้นคอนกรีตเสริมเหล็กที่ใช้เหล็กเสริมรับแรงอัดให้ใช้หน่วยแรงของเหล็กเสริมรับแรงอัดที่คำนวณได้ตามทฤษฎีอีลาสติกหรือหน่วยแรงปลอดภัยได้ไม่เกินสองเท่าแต่หน่วยแรงที่คำนวณได้ต้องไม่เกินหน่วยแรงดึงตาม (๑)ข้อ ๗ ในการคำนวณส่วนต่างๆของอาคารคอนกรีตเสริมเหล็กตามทฤษฎีกำลังประลัย ให้ใช้น้ำหนักบรรทุกประลัยดังต่อไปนี้(๑) สำหรับส่วนของอาคารที่ไม่คิดแรงลมให้ใช้น้ำหนักบรรทุกประลัย ดังนี้นป. = ๑.๗ นค.+ ๒.๐ นจ.(๒) สำหรับส่วนของอาคารที่คิดแรงลมด้วยให้ใช้น้ำหนักบรรทุกประลัยดังนี้นป. = ๐.๗๕ (๑.๗ นค.+ ๒.๐ นจ.+ ๒.๐รล.)หรือนป. = ๐.๙ นค.+ ๑.๓ รล.โดยให้ใช้ค่าน้ำหนักบรรทุกประลัยที่มากกว่าแต่ทั้งนี้ต้องไม่ต่ำกว่าค่าน้ำหนักบรรทุกประลัยใน (๑) ด้วยนป. = น้ำหนักบรรทุกประลัยนค. = น้ำหนักบรรทุกคงที่ของอาคารนจ. = น้ำหนักบรรทุกจรรวมด้วยแรงกระแทกรล. = แรงลมข้อ ๘ ในการคำนวณส่วนต่างๆของอาคารคอนกรีตเสริมเหล็กตามทฤษฎีกำลังประลัยให้ใช้ค่าหน่วยแรงอัดประลัยของคอนกรีตไม่เกิน ๑๕ เมกาปาสกาล (๑๕๐กิโลกรัมแรงต่อตารางเซนติเมตร)ข้อ ๙ ในการคำนวณส่วนต่างๆ ของอาคารคอนกรีตเสริมเหล็กตามทฤษฎีกำลังประลัยให้ใช้กำลังครากของเหล็กเสริม ดังต่อไปนี้(๑) เหล็กเส้นกลมผิวเรียบ ให้ใช้ไม่เกิน ๒๔๐เมกาปาสกาล (๒,๔๐๐ กิโลกรัมแรงต่อตารางเซนติเมตร)(๒) เหล็กเสริมอื่นให้ใช้เท่ากำลังครากของเหล็กชนิดนั้น แต่ต้องไม่เกิน ๔๐๐ เมกาปาสกาล (๔,๐๐๐กิโลกรัมแรงต่อตารางเซนติเมตร)ข้อ ๑๐ ในการคำนวณส่วนต่างๆของอาคารคอนกรีตอัดแรงตามทฤษฎีกำลังประลัยให้ใช้น้ำหนักบรรทุกประลัยเช่นเดียวกับข้อ ๗ข้อ ๑๑ ในการคำนวณส่วนต่างๆของอาคารคอนกรีตอัดแรงให้ใช้ค่าหน่วยแรงอัดของคอนกรีต ดังต่อไปนี้(๑) หน่วยแรงอัดในคอนกรีตชั่วคราวทันทีที่ถ่ายแรงมาจากเหล็กเสริมอัดแรงก่อนการเสื่อมสูญการอัดแรงของคอนกรีตต้องไม่เกินร้อยละ ๖๐ ของหน่วยแรงอัดประลัยของคอนกรีต(๒) หน่วยแรงอัดที่ใช้ในการคำนวณออกแบบหลังการเสื่อมสูญการอัดแรงของคอนกรีตต้องไม่เกินร้อยละ ๔๐ ของหน่วยแรงอัดประลัยของคอนกรีตข้อ ๑๒ ในการคำนวณส่วนต่างๆของอาคารที่ประกอบด้วยคอนกรีตอัดแรง ให้ใช้ค่าหน่วยแรงดึงของเหล็กเสริมอัดแรงดังต่อไปนี้(๑) หน่วยแรงขณะดึงต้องไม่เกินร้อยละ ๘๐ของหน่วยแรงดึงประลัยของเหล็กเสริมอัดแรง หรือร้อยละ ๙๐ ของหน่วยแรงพิสูจน์แล้วแต่ค่าใดจะน้อยกว่า(๒) หน่วยแรงในทันทีที่ถ่ายแรงไปให้คอนกรีตต้องไม่เกินร้อยละ๗๐ ของหน่วยแรงดึงประลัยของเหล็กเสริมอัดแรง(๓) หน่วยแรงใช้งานต้องไม่เกินร้อยละ ๖๐ของหน่วยแรงดึงประลัย หรือร้อยละ ๘๐ ของหน่วยแรงพิสูจน์ของเหล็กเสริมอัดแรงแล้วแต่ค่าใดจะน้อยกว่าข้อ ๑๓ ในการคำนวณส่วนต่างๆของอาคารที่ประกอบด้วยเหล็กโครงสร้างรูปพรรณ ให้ใช้ค่าหน่วยแรงของเหล็กดังต่อไปนี้(๑) ในกรณีที่ไม่มีผลการทดสอบกำลังสำหรับเหล็กหนาไม่เกิน๔๐ มิลลิเมตร ให้ใช้กำลังครากไม่เกิน ๒๔๐ เมกาปาสกาล (๒,๔๐๐กิโลกรัมแรงต่อตารางเซนติเมตร) สำหรับเหล็กซึ่งหนาเกิน ๔๐ มิลลิเมตรให้ใช้กำลังครากไม่เกิน ๒๒๐ เมกาปาสกาล (๒,๒๐๐ กิโลกรัมแรงต่อตารางเซนติเมตร)(๒) หน่วยแรงดึง แรงอัด และแรงดัดให้ใช้ไม่เกินร้อยละ ๖๐ ของกำลังครากตาม (๑)(๓) หน่วยแรงเฉือน ให้ใช้ไม่เกินร้อยละ ๔๐ของกำลังครากตาม (๑)ข้อ ๑๔ ในการคำนวณส่วนต่างๆของอาคารที่ประกอบด้วยไม้ชนิดต่างๆ ให้ใช้ค่าหน่วยแรงไม่เกินอัตรา ดังต่อไปนี้[ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย]ในกรณีที่มีผลการทดสอบของไม้ให้ใช้ส่วนปลอดภัยโดยใช้กำลังไม่เกิน ๑ ใน ๘ ของหน่วยแรงดัดประลัย หรือไม่เกิน ๑ใน ๖ ของหน่วยแรงที่ขีดปฏิภาค แล้วแต่ค่าใดจะน้อยกว่าข้อ ๑๕หน่วยน้ำหนักบรรทุกจรสำหรับประเภทและส่วนต่างๆ ของอาคาร นอกเหนือจากน้ำหนักของตัวอาคารหรือเครื่องจักรหรืออุปกรณ์อย่างอื่นให้คำนวณโดยประมาณเฉลี่ยไม่ต่ำกว่าอัตรา ดังต่อไปนี้[ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย]ข้อ ๑๖ ในการคำนวณออกแบบ หากปรากฏว่าพื้นที่ส่วนใดต้องรับน้ำหนักเครื่องจักรหรืออุปกรณ์หรือหน่วยน้ำหนักบรรทุกจรอื่นๆ ที่มีค่ามากกว่าหน่วยน้ำหนักบรรทุกจรซึ่งกำหนดไว้ในข้อ๑๕ให้ใช้หน่วยน้ำหนักบรรทุกจรค่าที่มากกว่าเฉพาะส่วนที่ต้องรับหน่วยน้ำหนักเพิ่มขึ้นข้อ ๑๗ ในการคำนวณออกแบบโครงสร้างอาคารให้คำนึงถึงแรงลมด้วยหากจำเป็นต้องคำนวณและไม่มีเอกสารที่รับรองโดยสถาบันที่เชื่อถือได้ให้ใช้หน่วยแรงลม ดังต่อไปนี้[ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย]ในการนี้ยอมให้ใช้ค่าหน่วยแรงที่เกิดขึ้นในส่วนต่างๆของอาคารตลอดจนความต้านทานของดินใต้ฐานรากเกินค่าที่กำหนดไว้ในกฎกระทรวงนี้ได้ร้อยละ๓๓.๓ แต่ทั้งนี้ต้องไม่ทำให้ส่วนต่างๆของอาคารนั้นมีความมั่นคงน้อยไปกว่าเมื่อคำนวณตามปกติโดยไม่คิดแรงลมข้อ ๑๘ น้ำหนักบรรทุกบนดินที่ฐานรากของอาคารนั้นต้องคำนวณให้เหมาะสมเพื่อความมั่นคงและปลอดภัยถ้าไม่มีเอกสารที่รับรองโดยสถาบันที่เชื่อถือได้แสดงผลการทดลองหรือการคำนวณจะต้องไม่เกินกำลังแบกทานของดินประเภทต่างๆ ดังต่อไปนี้(๑) ดินอ่อนหรือดินถมไว้แน่นตัวเต็มที่ ๒เมตริกตันต่อตารางเมตร(๒) ดินปานกลางหรือทรายร่วน ๕เมตริกตันต่อตารางเมตร(๓) ดินแน่นหรือทรายแน่น ๑๐เมตริกตันต่อตารางเมตร(๔) กรวดหรือดินดาน ๒๐ เมตริกตันต่อตารางเมตร(๕) หินดินดาน ๒๕ เมตริกตันต่อตารางเมตร(๖) หินปูนหรือหินทราย ๓๐เมตริกตันต่อตารางเมตร(๗) หินอัคนีที่ยังไม่แปรสภาพ ๑๐๐เมตริกตันต่อตารางเมตรข้อ ๑๙ ในการคำนวณน้ำหนักที่ถ่ายลงเสา คานหรือโครงที่รับเสาและฐานราก ให้ใช้น้ำหนักของอาคารเต็มอัตราส่วนหน่วยน้ำหนักบรรทุกจร ให้ใช้ตามที่กำหนดไว้ในข้อ ๑๕ โดยให้ลดส่วนลงได้ตามชั้นของอาคารดังต่อไปนี้[ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย]สำหรับโรงมหรสพ ห้องประชุมหอประชุม ห้องสมุด หอสมุด พิพิธภัณฑ์ อัฒจันทร์ คลังสินค้า โรงงานอุตสาหกรรม อาคารจอดหรือเก็บรถยนต์หรือรถจักรยานยนต์ให้คิดหน่วยน้ำหนักบรรทุกจรเต็มอัตราทุกชั้นข้อ ๒๐ในการคำนวณฐานรากบนเสาเข็มที่ตอกในชั้นดินอ่อน ถ้าไม่มีเอกสารจากสถาบันที่เชื่อถือได้แสดงผลการทดสอบคุณสมบัติของดินและกำลังแบกทานสูงสุดของเสาเข็มให้ใช้ค่าหน่วยแรงฝืดของดิน ดังนี้(๑) สำหรับดินที่อยู่ในระดับลึกไม่เกิน ๗ เมตรใต้ระดับน้ำทะเลปานกลางให้ใช้ค่าหน่วยแรงฝืดของดินได้ไม่เกิน ๖ กิโลปาสกาล (๖๐๐กิโลกรัมแรงต่อตารางเมตร) ของพื้นผิวประสิทธิผลของเสาเข็ม(๒) สำหรับดินที่มีความลึกเกิน ๗ เมตรใต้ระดับน้ำทะเลปานกลาง ให้คำนวณหาค่าหน่วยแรงฝืดของดินเฉพาะส่วนที่ลึกเกิน ๗เมตรลงไป ตามสูตรดังต่อไปนี้หน่วยแรงฝืดเป็นกิโลกรัมแรงต่อตารางเมตร= ๖๐๐ + ๒๒๐ ย.ย. = ความยาวของเสาเข็มเป็นเมตรเฉพาะส่วนที่ลึกเกิน ๗ เมตร ใต้ระดับน้ำทะเลปานกลางข้อ ๒๑ในการคำนวณฐานรากบนเสาเข็มที่มีเอกสารจากสถาบันที่เชื่อถือได้แสดงผลการทดสอบคุณสมบัติของดินหรือมีการทดสอบหากำลังแบกทานของเสาเข็มในบริเวณก่อสร้างหรือใกล้เคียงให้ใช้กำลังแบกทานของเสาเข็มไม่เกินอัตรา ดังต่อไปนี้(๑) กำลังแบกทานของเสาเข็มที่คำนวณจากการทดสอบคุณสมบัติของดินให้ใช้กำลังแบกทานได้ไม่เกินร้อยละ ๔๐ ของน้ำหนักบรรทุกสูงสุด(๒) กำลังแบกทานของเสาเข็มที่ได้จากการทดสอบให้ใช้กำลังแบกทานได้ไม่เกินร้อยละ๕๐ ของน้ำหนักบรรทุกสูงสุดข้อ ๒๒ ในการทดสอบกำลังแบกทานของเสาเข็มอัตราการทรุดตัวและการทรุดตัวของเสาเข็มเมื่อรับน้ำหนักบรรทุกสูงสุดจะต้องอยู่ในเกณฑ์ดังต่อไปนี้(๑) การทรุดตัวทั้งหมดของเสาเข็มจากรับน้ำหนักบรรทุกสูงสุดแล้วปล่อยทิ้งไว้เป็นเวลายี่สิบสี่ชั่วโมง ต้องไม่เกิน ๒๕ มิลลิเมตร(๒) อัตราการทรุดตัวเฉลี่ยของเสาเข็มหลังจากรับน้ำหนักบรรทุกสูงสุดแล้วปล่อยทิ้งไว้เป็นเวลายี่สิบสี่ชั่วโมง ต้องไม่เกิน ๐.๒๕ มิลลิเมตรต่อชั่วโมง(๓) การทรุดตัวสุทธิของเสาเข็มหลังจากปล่อยให้รับน้ำหนักบรรทุกสูงสุดเป็นเวลายี่สิบสี่ชั่วโมงแล้วคลายน้ำหนักบรรทุกจนหมดปล่อยทิ้งไว้โดยไม่รบกวนอีกยี่สิบสี่ชั่วโมงต้องไม่เกิน ๖ มิลลิเมตรข้อ ๒๓[๑๕]ส่วนประกอบของช่องทางหนีไฟหรือโครงสร้างหลักสำหรับอาคารที่มีความสูงเกิน ๓ชั้น ต้องไม่เป็นวัสดุติดไฟข้อ ๒๔[๑๖]โครงสร้างหลักของอาคาร ดังต่อไปนี้(๑) อาคารสำหรับใช้เป็นคลังสินค้า โรงมหรสพ โรงแรมอาคารชุด หรือสถานพยาบาล(๒) อาคารสำหรับใช้เพื่อกิจการพาณิชยกรรม การอุตสาหกรรมการศึกษา การสาธารณสุข หรือสำนักงานหรือที่ทำการที่มีความสูงตั้งแต่สามชั้นขึ้นไป และมีพื้นที่รวมกันทุกชั้นหรือชั้นหนึ่งชั้นใดในหลังเดียวกันเกิน๑,๐๐๐ ตารางเมตร(๓) อาคารสูง อาคารขนาดใหญ่พิเศษ อาคารขนาดใหญ่หรืออาคารหรือส่วนหนึ่งส่วนใดของอาคารที่ใช้เป็นหอประชุมให้ก่อสร้างด้วยวัสดุทนไฟที่มีลักษณะและคุณสมบัติดังต่อไปนี้ชนิดของการก่อสร้างและโครงสร้างหลักความหนาน้อยสุดของคอนกรีตที่หุ้มเหล็กเสริมหรือคอนกรีตหุ้มเหล็ก (มิลลิเมตร)๑. คอนกรีตเสริมเหล็ก๑.๑ เสาสี่เหลี่ยมที่มีด้านแคบขนาด ๓๐๐๔๐มิลลิเมตรขึ้นไป๑.๒ เสากลมหรือเสาตั้งแต่ห้าเหลี่ยมขึ้นไปที่มี๔๐รูปทรงใกล้เคียงเสากลม ซึ่งมีเส้นผ่าศูนย์กลางตั้งแต่ ๓๐๐ มิลลิเมตรขึ้นไป๑.๓ คานและโครงข้อหมุนคอนกรีต ขนาดกว้าง๔๐ตั้งแต่ ๓๐๐ มิลลิเมตรขึ้นไป๑.๔ พื้นหนาไม่น้อยกว่า ๑๑๕ มิลลิเมตร๒๐๒. คอนกรีตอัดแรง๒.๑ คานชนิดดึงลวดก่อน๗๕๒.๒ คานชนิดดึงลวดภายหลัง(๑) กว้าง ๒๐๐ มิลลิเมตร โดยปลาย๑๑๕ไม่เหนี่ยวรั้ง (UNRESTRAINED)(๒) กว้างตั้งแต่ ๓๐๐ มิลลิเมตรขึ้นไป๖๕โดยปลายไม่เหนี่ยวรั้ง (UNRESTRAINED)(๓) กว้าง ๒๐๐ มิลลิเมตร โดยปลาย๕๐เหนี่ยวรั้ง (RESTRAINED)(๔) กว้างตั้งแต่ ๓๐๐ มิลลิเมตรขึ้นไป๔๕โดยปลายเหนี่ยวรั้ง (RESTRAINED)๒.๓ พื้นชนิดดึงลวดก่อนที่มีความหนาตั้งแต่๔๐๑๑๕ มิลลิเมตรขึ้นไป๒.๔ พื้นชนิดดึงลวดภายหลังที่มีความหนาตั้งแต่๑๑๕ มิลลิเมตรขึ้นไป(๑) ขอบไม่เหนี่ยวรั้ง (UNRESTRAINED)๔๐(๒) ขอบเหนี่ยวรั้ง (RESTRAINED)๒๐๓. เหล็กโครงสร้างรูปพรรณ๓.๑ เสาเหล็กขนาด ๑๕๐ x ๑๕๐ มิลลิเมตร๕๐๓.๒ เสาเหล็กขนาด ๒๐๐ x ๒๐๐ มิลลิเมตร๔๐๓.๓ เสาเหล็กขนาดตั้งแต่ ๓๐๐ x ๓๐๐ มิลลิเมตร๒๕ขึ้นไป๓.๔ คานเหล็ก๕๐ในกรณีโครงสร้างหลักมีขนาดระหว่างขนาดที่กำหนดในตารางให้คำนวณหาความหนาน้อยสุดของคอนกรีตที่หุ้มเหล็กเสริมหรือคอนกรีตหุ้มเหล็กโดยวิธีเทียบอัตราส่วนในกรณีโครงสร้างหลักก่อสร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็กหรือคอนกรีตอัดแรงที่มีขนาดหรือมีความหนาของคอนกรีตที่หุ้มเหล็กเสริมหรือคอนกรีตหุ้มเหล็กน้อยกว่าที่กำหนดไว้ในตารางข้างต้นจะต้องใช้วัสดุอื่นหุ้มเพิ่มเติมหรือต้องป้องกันโดยวิธีอื่นเพื่อช่วยทำให้เสาหรือคานมีอัตราการทนไฟได้ไม่น้อยกว่าสามชั่วโมงและตงหรือพื้นต้องมีอัตราการทนไฟได้ไม่น้อยกว่าสองชั่วโมง โดยจะต้องมีเอกสารรับรองอัตราการทนไฟจากสถาบันที่เชื่อถือได้ประกอบการขออนุญาตในกรณีโครงสร้างหลักที่เป็นเสาหรือคานที่ก่อสร้างด้วยเหล็กโครงสร้างรูปพรรณที่ไม่ได้ใช้คอนกรีตหุ้มต้องป้องกันโดยวิธีอื่นเพื่อให้มีอัตราการทนไฟได้ไม่น้อยกว่าสามชั่วโมง โดยจะต้องมีเอกสารรับรองอัตราการทนไฟจากสถาบันที่เชื่อถือได้ประกอบการขออนุญาตโครงหลังคาของอาคารตามวรรคหนึ่งที่ก่อสร้างด้วยเหล็กโครงสร้างรูปพรรณที่ไม่ได้ใช้คอนกรีตหุ้มหากอาคารดังกล่าวเป็นอาคารชั้นเดียว โครงหลังคาต้องมีอัตราการทนไฟไม่น้อยกว่าหนึ่งชั่วโมงและหากเป็นอาคารตั้งแต่สองชั้นขึ้นไป โครงหลังคาต้องมีอัตราการทนไฟไม่น้อยกว่าสองชั่วโมงโดยจะต้องมีเอกสารรับรองอัตราการทนไฟจากสถาบันที่เชื่อถือได้ประกอบการขออนุญาตโครงหลังคาของอาคารตามวรรคหนึ่งในกรณีดังต่อไปนี้ไม่ต้องมีอัตราการทนไฟตามที่กำหนดในวรรคห้าก็ได้(๑) เป็นโครงหลังคาของอาคารที่มีพื้นที่อาคารรวมกันทุกชั้นในหลังเดียวกันไม่เกิน๑,๐๐๐ ตารางเมตร เว้นแต่โรงมหรสพ สถานพยาบาล หรือหอประชุม(๒) เป็นโครงหลังคาของอาคารที่อยู่สูงจากพื้นอาคารเกิน๘.๐๐ เมตร และอาคารนั้นมีระบบดับเพลิงอัตโนมัติ หรือมีการป้องกันความร้อนหรือระบบระบายความร้อนมิให้เกิดอันตรายต่อโครงหลังคาวิธีการทดสอบอัตราการทนไฟตามวรรคสาม วรรคสี่ และวรรคห้าให้เป็นไปตามมาตรฐานไอเอสโอ๘๓๔ (ISO 834) หรือมาตรฐานเอเอสทีเอ็ม อี ๑๑๙ (ASTM E 119)ข้อ ๒๕[๑๗]วัสดุที่ใช้ตกแต่งผิวภายนอกอาคารหรือใช้เป็นผนังอาคารจะต้องยึดเกาะกับตัวอาคารด้วยวิธีที่ไม่ก่อให้เกิดการร่วงหล่นอันอาจจะทำให้เกิดอันตรายหรือความเสียหายได้ข้อ ๒๖[๑๘]วัสดุก่อสร้างที่ใช้ภายในอาคารจะต้องไม่ทำให้เกิดสารแขวนลอยในอากาศอันอาจเกิดอันตรายต่อสุขภาพเช่น ใยหิน ซิลิกา หรือใยแก้ว เว้นแต่จะได้ฉาบหุ้มหรือปิดวัสดุนั้นไว้เพื่อป้องกันมิให้เกิดสารแขวนลอยฟุ้งกระจายและสัมผัสกับอากาศที่บริเวณใช้สอยของอาคารข้อ ๒๗[๑๙]วัสดุที่เป็นผิวของผนังภายนอกอาคารหรือที่ใช้ตกแต่งผิวภายนอกอาคารจะต้องมีปริมาณการสะท้อนแสงได้ไม่เกินร้อยละสามสิบข้อ ๒๘[๒๐]กระจกที่ใช้ทำผนังภายนอกอาคารที่เป็นอาคารสูง อาคารขนาดใหญ่พิเศษ และอาคารขนาดใหญ่ต้องเป็นกระจกตั้งแต่๒ ชั้นขึ้นไปประกบกันโดยมีวัสดุคั่นกลางระหว่างชั้นและยึดกระจกแต่ละชั้นให้ติดแน่นเป็นแผ่นเดียวกันและกระจกแต่ละชั้นต้องมีคุณสมบัติในการป้องกันหรือลดอันตรายจากการบาดของเศษกระจกเมื่อกระจกแตกและวัสดุคั่นกลางต้องยึดเศษหรือชิ้นกระจกไม่ให้หลุดออกมาเมื่อกระจกแตกร้าวหรือรานกระจกที่ติดกับราวกันตกและกระจกที่ใช้เป็นฝาของห้องโถงหรือทางเดินร่วมภายในอาคารสูงอาคารขนาดใหญ่พิเศษ และอาคารขนาดใหญ่ต้องมีคุณสมบัติในการป้องกันหรือลดอันตรายจากการบาดของเศษกระจกเมื่อกระจกแตกให้ไว้ ณ วันที่ ๑๗ กันยายน พ.ศ. ๒๕๒๗พลเอก สิทธิ จิรโรจน์รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยหมายเหตุ:-เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ โดยที่มาตรา ๘ (๒) และ (๓)แห่งพระราชบัญญัติควบคุมอาคาร พ.ศ. ๒๕๒๒กำหนดให้รัฐมนตรีโดยคำแนะนำของคณะกรรมการควบคุมอาคารมีอำนาจออกกฎกระทรวงกำหนดการรับน้ำหนักความต้านทาน ความคงทน ตลอดจนลักษณะและคุณสมบัติของวัสดุที่ใช้ในการก่อสร้างดัดแปลง หรือซ่อมแซมอาคาร และการรับน้ำหนัก ความต้านทาน และความคงทนของอาคารหรือพื้นดินที่รองรับอาคาร จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้กฎกระทรวง ฉบับที่ ๔๘ (พ.ศ.๒๕๔๐) ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมอาคาร พ.ศ. ๒๕๒๒[๒๑]หมายเหตุ:-เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ โดยที่ปัจจุบันโครงสร้างหลักของอาคารส่วนใหญ่จะใช้วัสดุที่มีอัตราการทนไฟได้ไม่นานเมื่อเกิดเหตุเพลิงไหม้อาคารดังกล่าวจะเกิดการยุบตัวหรือพังทลายได้ง่ายทำให้ไม่สามารถเข้าช่วยเหลือหรือขนย้ายประชาชนหรือทรัพย์สินออกจากอาคารดังกล่าวได้ทันอันก่อให้เกิดความเสียหายแก่ชีวิต ร่างกาย หรือทรัพย์สินของประชาชนจำนวนมากและประกอบกับปัจจุบันมีการใช้กระจกในการก่อสร้างอาคารอย่างแพร่หลายโดยกฎหมายว่าด้วยการควบคุมอาคารไม่ได้กำหนดคุณสมบัติไว้ซึ่งอาจก่อให้เกิดอันตรายแก่ชีวิตหรือร่างกายของประชาชนเมื่อกระจกแตก ร้าวหรือรานหรือรบกวนบุคคลอื่นเนื่องจากแสงสะท้อนของกระจกสมควรกำหนดลักษณะและคุณสมบัติของวัสดุที่ใช้เป็นโครงสร้างหลักของอาคาร และกระจกที่ใช้ในการก่อสร้างอาคารเพื่อป้องกันความเสียหายที่จะเกิดขึ้นจากเหตุเพลิงไหม้จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้กฎกระทรวง ฉบับที่ ๖๐ (พ.ศ. ๒๕๔๙)ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมอาคาร พ.ศ. ๒๕๒๒[๒๒]หมายเหตุ:- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ โดยที่ข้อ ๒๔ แห่งกฎกระทรวง ฉบับที่ ๖(พ.ศ. ๒๕๒๗) ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมอาคาร พ.ศ. ๒๕๒๒ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยกฎกระทรวงฉบับที่ ๔๘ (พ.ศ. ๒๕๔๐) ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมอาคาร พ.ศ. ๒๕๒๒ ยังไม่มีการบัญญัติอัตราการทนไฟของโครงสร้างหลักในส่วนที่เป็นโครงหลังคาของอาคารเป็นการเฉพาะทำให้เกิดปัญหาทางปฏิบัติแก่เจ้าพนักงานท้องถิ่นที่เกี่ยวข้องประกอบกับในปัจจุบันได้มีมาตรฐานไอเอสโอ ๘๓๔ (ISO 834)สำหรับการทดสอบอัตราการทนไฟซึ่งเป็นที่ยอมรับเพิ่มขึ้นนอกเหนือไปจากมาตรฐานเอเอสทีเอ็มอี ๑๑๙ (ASTM E 119) ดังนั้น สมควรแก้ไขบทบัญญัติดังกล่าวให้เหมาะสมแก่กาลสมัยจึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้[๑] ราชกจจานุเบกษาเล่ม ๑๐๑/ตอนที่ ๑๔๓/ฉบับพิเศษหน้า ๑๐/๑๑ ตุลาคม ๒๕๒๗[๒] ข้อ๑ นิยามคำว่า วัสดุทนไฟ เพิ่มโดยกฎกระทรวง ฉบับที่ ๔๘ (พ.ศ. ๒๕๔๐) ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมอาคารพ.ศ. ๒๕๒๒[๓] ข้อ๑ นิยามคำว่า วัสดุติดไฟเพิ่มโดยกฎกระทรวง ฉบับที่ ๔๘ (พ.ศ. ๒๕๔๐) ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมอาคารพ.ศ. ๒๕๒๒[๔] ข้อ๑ นิยามคำว่า พื้น เพิ่มโดยกฎกระทรวง ฉบับที่ ๔๘ (พ.ศ. ๒๕๔๐) ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมอาคารพ.ศ. ๒๕๒๒[๕] ข้อ๑ นิยามคำว่า ฝา เพิ่มโดยกฎกระทรวง ฉบับที่ ๔๘ (พ.ศ. ๒๕๔๐) ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมอาคารพ.ศ. ๒๕๒๒[๖] ข้อ๑ นิยามคำว่า ผนัง เพิ่มโดยกฎกระทรวง ฉบับที่ ๔๘ (พ.ศ. ๒๕๔๐) ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมอาคารพ.ศ. ๒๕๒๒[๗] ข้อ๑ นิยามคำว่า โครงสร้างหลักเพิ่มโดยกฎกระทรวง ฉบับที่ ๔๘ (พ.ศ. ๒๕๔๐) ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมอาคารพ.ศ. ๒๕๒๒[๘] ข้อ๑ นิยามคำว่า อาคารสูง เพิ่มโดยกฎกระทรวง ฉบับที่ ๔๘ (พ.ศ. ๒๕๔๐) ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมอาคารพ.ศ. ๒๕๒๒[๙] ข้อ๑ นิยามคำว่า อาคารขนาดใหญ่พิเศษเพิ่มโดยกฎกระทรวง ฉบับที่ ๔๘ (พ.ศ. ๒๕๔๐) ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมอาคารพ.ศ. ๒๕๒๒[๑๐] ข้อ๑ นิยามคำว่า อาคารขนาดใหญ่เพิ่มโดยกฎกระทรวง ฉบับที่ ๔๘ (พ.ศ. ๒๕๔๐) ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมอาคารพ.ศ. ๒๕๒๒[๑๑] ข้อ๑ นิยามคำว่า โรงแรม เพิ่มโดยกฎกระทรวง ฉบับที่ ๔๘ (พ.ศ. ๒๕๔๐) ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมอาคารพ.ศ. ๒๕๒๒[๑๒] ข้อ๑ นิยามคำว่า อาคารชุด เพิ่มโดยกฎกระทรวง ฉบับที่ ๔๘ (พ.ศ. ๒๕๔๐) ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมอาคารพ.ศ. ๒๕๒๒[๑๓] ข้อ๑ นิยามคำว่า โรงมหรสพ เพิ่มโดยกฎกระทรวง ฉบับที่ ๔๘ (พ.ศ. ๒๕๔๐) ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมอาคารพ.ศ. ๒๕๒๒[๑๔]ข้อ ๑ นิยามคำว่า สถาบันที่เชื่อถือได้แก้ไขเพิ่มเติมโดยกฎกระทรวง ฉบับที่ ๔๘ (พ.ศ.๒๕๔๐) ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมอาคาร พ.ศ. ๒๕๒๒[๑๕] ข้อ๒๓ เพิ่มโดยกฎกระทรวง ฉบับที่ ๔๘ (พ.ศ.๒๕๔๐) ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมอาคาร พ.ศ. ๒๕๒๒[๑๖] ข้อ๒๔ แก้ไขเพิ่มเติมโดยกฎกระทรวง ฉบับที่ ๖๐ (พ.ศ. ๒๕๔๙) ออกตามความในพระราชบัญญัตควบคุมอาคารพ.ศ. ๒๕๒๒[๑๗] ข้อ๒๕ เพิ่มโดยกฎกระทรวง ฉบับที่ ๔๘ (พ.ศ.๒๕๔๐) ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมอาคาร พ.ศ. ๒๕๒๒[๑๘] ข้อ๒๖ เพิ่มโดยกฎกระทรวง ฉบับที่ ๔๘ (พ.ศ.๒๕๔๐) ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมอาคาร พ.ศ. ๒๕๒๒[๑๙] ข้อ๒๗ เพิ่มโดยกฎกระทรวง ฉบับที่ ๔๘ (พ.ศ.๒๕๔๐) ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมอาคาร พ.ศ. ๒๕๒๒[๒๐] ข้อ๒๘ เพิ่มโดยกฎกระทรวง ฉบับที่ ๔๘ (พ.ศ.๒๕๔๐) ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมอาคาร พ.ศ. ๒๕๒๒[๒๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๑๔/ตอนที่ ๕๒ ก/หน้า ๓๓/๒ ตุลาคม ๒๕๔๐[๒๒] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๒๓/ตอนที่ ๗๐ ก/หน้า ๒๐/๕ กรกฎาคม ๒๕๔๙