คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 780/2483หลักกฎหมาย: บุคคลวิกลจริตต้องรับผิด+ที่ตนกระทำละเมิดคดีนี้โจทก์ฟ้องว่าจำเลยที่ ๑ เป็นคนวิกลจริตได้ใช้มีดฟันภริยาโจทก์ตายและบุตรได้รับความเสียหายจำเลยที่ ๒ เป็นภริยาและผู้ปกครองจำเลยที่ ๑ ผู้วิกลจริต ขอให้จำเลยที่ ๒ ร่วมกันใช้ค่าสินไหมทดแทนและค่าทำศพต่อมา โจทก์ถอนฟ้องจำเลยที่ ๒ ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงต้องกันมาว่าจำเลยที่ ๑ ได้ฟันภริยาโจทก์ตายจริงและแม้จำเลยที่ ๑ จะได้กระทำลงในขณะวิกลจริตก็ดี ก็ต้องรับผิดตามประมวลกฎหมายแพ่ง ฯ มาตรา ๔๒๙ จำเลยฎีกาว่า การกระทำของผู้วิกลจริตถือไม่ได้ว่ากระทำโดยจงใจหรือประมาท จึงไม่เป็นการละเมิด ตามมาตรา ๔๒๐ แห่งประมวลกฎหมายแพ่ง ฯ ศาลฎีกาเห็นว่า ไม่มีบทกฎหมายใด บัญญัติให้ถือดังที่ จำเลยฎีกามาที่ศาลล่างทั้งสองฟังข้อเท็จจริงต้องกันมาว่า จำเลยวิกลจริตใช้มีดฟันภริยาโจทก์ตายและให้จำเลยรับผิดในผลที่ตนทำละเมิดตามมาตรา ๔๒๙ ชอบแล้วจึงพิพากษายืนตาม ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 780/2483นายวุ่น จันทองอินทร์โจทก์นายชั้ว เอี่ยมสอาดที่ 1 นางชิ้นที่ 2ล. ป.พ.พ. ม. 420, ม. 429บุคคลวิกลจริตต้องรับผิด+ที่ตนกระทำละเมิดคดีนี้โจทก์ฟ้องว่าจำเลยที่ ๑ เป็นคนวิกลจริตได้ใช้มีดฟันภริยาโจทก์ตายและบุตรได้รับความเสียหายจำเลยที่ ๒ เป็นภริยาและผู้ปกครองจำเลยที่ ๑ ผู้วิกลจริต ขอให้จำเลยที่ ๒ ร่วมกันใช้ค่าสินไหมทดแทนและค่าทำศพต่อมา โจทก์ถอนฟ้องจำเลยที่ ๒ ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงต้องกันมาว่าจำเลยที่ ๑ ได้ฟันภริยาโจทก์ตายจริงและแม้จำเลยที่ ๑ จะได้กระทำลงในขณะวิกลจริตก็ดี ก็ต้องรับผิดตามประมวลกฎหมายแพ่ง ฯ มาตรา ๔๒๙ จำเลยฎีกาว่า การกระทำของผู้วิกลจริตถือไม่ได้ว่ากระทำโดยจงใจหรือประมาท จึงไม่เป็นการละเมิด ตามมาตรา ๔๒๐ แห่งประมวลกฎหมายแพ่ง ฯ ศาลฎีกาเห็นว่า ไม่มีบทกฎหมายใด บัญญัติให้ถือดังที่ จำเลยฎีกามาที่ศาลล่างทั้งสองฟังข้อเท็จจริงต้องกันมาว่า จำเลยวิกลจริตใช้มีดฟันภริยาโจทก์ตายและให้จำเลยรับผิดในผลที่ตนทำละเมิดตามมาตรา ๔๒๙ ชอบแล้วจึงพิพากษายืนตาม(วิเศษ-นิติศาสตร์-พลางกูร)ศาลชั้นต้น - ++ศาลอุทธรณ์ - ++แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: คดีนี้โจทก์ฟ้องว่าจำเลยที่ ๑ เป็นคนวิกลจริตได้ใช้มีดฟันภริยาโจทก์ตายและบุตรได้รับความเสียหายจำเลยที่ ๒ เป็นภริยาและผู้ปกครองจำเลยที่ ๑ ผู้วิกลจริต ขอให้จำเลยที่ ๒ ร่วมกันใช้ค่าสินไหมทดแทนและค่าทำศพต่อมา โจทก์ถอนฟ้องจำเลยที่ ๒ ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงต้องกันมาว่าจำเลยที่ ๑ ได้ฟันภริยาโจทก์ตายจริงและแม้จำเลยที่ ๑ จะได้กระทำลงในขณะวิกลจริตก็ดี ก็ต้องรับผิดตามประมวลกฎหมายแพ่ง ฯ มาตรา ๔๒๙ จำเลยฎีกาว่า การกระทำของผู้วิกลจริตถือไม่ได้ว่ากระทำโดยจงใจหรือประมาท จึงไม่เป็นการละเมิด ตามมาตรา ๔๒๐ แห่งประมวลกฎหมายแพ่ง ฯ ศาลฎีกาเห็นว่า ไม่มีบทกฎหมายใด บัญญัติให้ถือดังที่ จำเลยฎีกามาที่ศาลล่างทั้งสองฟังข้อเท็จจริงต้องกันมาว่า จำเลยวิกลจริตใช้มีดฟันภริยาโจทก์ตายและให้จำเลยรับผิดในผลที่ตนทำละเมิดตามมาตรา ๔๒๙ ชอบแล้วจึงพิพากษายืนตาม ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 780/2483นายวุ่น จันทองอินทร์โจทก์นายชั้ว เอี่ยมสอาดที่ 1 นางชิ้นที่ 2ล. ป.พ.พ. ม. 420, ม. 429บุคคลวิกลจริตต้องรับผิด+ที่ตนกระทำละเมิดคดีนี้โจทก์ฟ้องว่าจำเลยที่ ๑ เป็นคนวิกลจริตได้ใช้มีดฟันภริยาโจทก์ตายและบุตรได้รับความเสียหายจำเลยที่ ๒ เป็นภริยาและผู้ปกครองจำเลยที่ ๑ ผู้วิกลจริต ขอให้จำเลยที่ ๒ ร่วมกันใช้ค่าสินไหมทดแทนและค่าทำศพต่อมา โจทก์ถอนฟ้องจำเลยที่ ๒ ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงต้องกันมาว่าจำเลยที่ ๑ ได้ฟันภริยาโจทก์ตายจริงและแม้จำเลยที่ ๑ จะได้กระทำลงในขณะวิกลจริตก็ดี ก็ต้องรับผิดตามประมวลกฎหมายแพ่ง ฯ มาตรา ๔๒๙ จำเลยฎีกาว่า การกระทำของผู้วิกลจริตถือไม่ได้ว่ากระทำโดยจงใจหรือประมาท จึงไม่เป็นการละเมิด ตามมาตรา ๔๒๐ แห่งประมวลกฎหมายแพ่ง ฯ ศาลฎีกาเห็นว่า ไม่มีบทกฎหมายใด บัญญัติให้ถือดังที่ จำเลยฎีกามาที่ศาลล่างทั้งสองฟังข้อเท็จจริงต้องกันมาว่า จำเลยวิกลจริตใช้มีดฟันภริยาโจทก์ตายและให้จำเลยรับผิดในผลที่ตนทำละเมิดตามมาตรา ๔๒๙ ชอบแล้วจึงพิพากษายืนตาม(วิเศษ-นิติศาสตร์-พลางกูร)ศาลชั้นต้น - ++ศาลอุทธรณ์ - ++แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุหมายเหตุ: 106509. คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 779/2483 พิมพ์คำพิพากษาฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 779/2483 ป.อ. ม. 249()แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ