คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 708/2499หลักกฎหมาย: คดีก่อนโจทก์ฟ้องขับไล่ผู้เช่าและบริวาร ศาลพิพากษาให้ผู้เช่ารื้อโรงเรือนออกจากที่พิพาทชั้นบังคับคดีบริวารไม่ยอมออก โจทก์ขอให้ศาลเรียกบริวารมาบังคับ จำเลยในคดีนี้ได้ร้องคัดค้านแทนสามี (ซึ่งโจทก์ในคดีนั้นอ้างว่าเป็นบริวาร) ว่าไม่ใช่บริวาร แล้วต่อมาจำเลยในคดีนี้ก็ได้ถอนคำร้องไปศาลคงพิจารณาไต่สวนพยานไปในชั้นบังคับคดีเฉพาะข้อพิพาทระหว่างโจทก์กับบริวารคนอื่นๆ เท่านั้นคำสั่งของศาลชั้นบังคับคดีในคดีก่อนจึงไม่ผูกพันจำเลยในคดีนี้แต่อย่างไรโจทก์จึงมีสิทธินำคดีมาฟ้องขับไล่จำเลยเป็นคดีนี้โดยอ้างเหตุว่าเป็นบริวารได้ไม่เป็นการฟ้องซ้ำโจทก์ฟ้องว่าเป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์ที่พิพาท นายชลอเป็นผู้เช่าต่อมานายชลอผิดสัญญาโดยนำไปให้เช่าช่วง โจทก์จึงฟ้องขับไล่ศาลพิพากษาให้นายชลอรื้อโรงเรือนและสิ่งปลูกสร้าง คดีถึงที่สุดแล้วตามสำนวนคดีแดงที่ 115/2494 นายชลอไม่สามารถรื้อถอนโรงเรือนและสิ่งปลูกสร้างได้เพราะจำเลยไม่ยอมออก จึงขอให้ศาลห้ามไม่ให้จำเลยและบริวารเข้าใช้สิทธิ์ ฯลฯจำเลยต่อสู้ว่าคดีนั้นศาลพิพากษาว่าจำเลยและผู้เช่ารายอื่น ๆ ไม่ใช่บริวารของนายชลอ การที่โจทก์นำคดีมาฟ้องจึงเป็นการฟ้องซ้ำและต่อสู้อื่น ๆ อีกหลายประการศาลแพ่งเห็นว่าฟ้องโจทก์ไม่เป็นฟ้องซ้ำ เพราะคดีก่อนเป็นเรื่องจำเลยคัดค้านว่าตนไม่ใช่บริวารของนายชลอเป็นคนละประเด็นกับคดีนี้ การกระทำของจำเลยเป็นการละเมิดสิทธิ์โจทก์ พิพากษาห้ามมิให้ใช้สิทธิและอำนาจครอบครองเรือนพิพาท ฯลฯ และศาลอุทธรณ์คงพิพากษาแก้แต่เฉพาะค่าเสียหาย นอกจากที่แก้นี้คงยืนจำเลยฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่าคดีแพ่งแดงที่ 115/2494 นั้นเป็นเรื่องโจทก์ฟ้องนายชลอซึ่งศาลพิพากษาให้นายชลอรื้อโรงเรือนและสิ่งปลูกสร้างออกจากที่ดินโจทก์ ในชั้นบังคับคดีนายชลอไม่สามารถจะทำตามคำบังคับได้เพราะนายซูการา นายอุย นายจำนงค์ และนายชลาศิลป์จำเลยไม่ยอมออกจากโรงเรือนซึ่งปลูกอยู่ในที่ดินโจทก์ ๆ จึงขอให้เรียกคนเหล่านั้นมาบังคับให้ออกในฐานเป็นบริวารของนายชลอ แต่นายชลาศิลปมิได้มาศาลมีแต่นางเพลินจำเลยมาศาล แถลงว่านายชลาศิลปจำเลยป่วยสติไม่ดี ที่สุดนางเพลินได้ยื่นคำร้องคัดค้านเข้ามาโต้เถียงโจทก์ว่าไม่ใช่บริวารนายชลอ แต่ต่อมาได้ถอนคำคัดค้านไปแล้ว ศาลคงพิจารณาไต่สวนพยานไปในชั้นบังคับคดีเฉพาะข้อพิพาทระหว่างโจทก์กับนายซูการา นายอุย นายจำนงค์เท่านั้น คำสั่งของศาลชั้นบังคับคดีในคดีก่อนจึงไม่ผูกพันจำเลยในคดีนี้แต่อย่างไร โจทก์จึงมีสิทธินำคดีมาฟ้องจำเลยเป็นคดีนี้ได้ไม่เป็นการฟ้องซ้ำ พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 708/2499นางเสงี่ยม ทิมกระจ่างโจทก์นางเพลิน ศรีเจริญ ที่ 1 นายชลาสิทธิ ศรีเจริญ ที่ 2จำเลย ป.วิ.พ. ม. 148คดีก่อนโจทก์ฟ้องขับไล่ผู้เช่าและบริวาร ศาลพิพากษาให้ผู้เช่ารื้อโรงเรือนออกจากที่พิพาทชั้นบังคับคดีบริวารไม่ยอมออก โจทก์ขอให้ศาลเรียกบริวารมาบังคับ จำเลยในคดีนี้ได้ร้องคัดค้านแทนสามี (ซึ่งโจทก์ในคดีนั้นอ้างว่าเป็นบริวาร) ว่าไม่ใช่บริวาร แล้วต่อมาจำเลยในคดีนี้ก็ได้ถอนคำร้องไปศาลคงพิจารณาไต่สวนพยานไปในชั้นบังคับคดีเฉพาะข้อพิพาทระหว่างโจทก์กับบริวารคนอื่นๆ เท่านั้นคำสั่งของศาลชั้นบังคับคดีในคดีก่อนจึงไม่ผูกพันจำเลยในคดีนี้แต่อย่างไรโจทก์จึงมีสิทธินำคดีมาฟ้องขับไล่จำเลยเป็นคดีนี้โดยอ้างเหตุว่าเป็นบริวารได้ไม่เป็นการฟ้องซ้ำโจทก์ฟ้องว่าเป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์ที่พิพาท นายชลอเป็นผู้เช่าต่อมานายชลอผิดสัญญาโดยนำไปให้เช่าช่วง โจทก์จึงฟ้องขับไล่ศาลพิพากษาให้นายชลอรื้อโรงเรือนและสิ่งปลูกสร้าง คดีถึงที่สุดแล้วตามสำนวนคดีแดงที่ 115/2494 นายชลอไม่สามารถรื้อถอนโรงเรือนและสิ่งปลูกสร้างได้เพราะจำเลยไม่ยอมออก จึงขอให้ศาลห้ามไม่ให้จำเลยและบริวารเข้าใช้สิทธิ์ ฯลฯจำเลยต่อสู้ว่าคดีนั้นศาลพิพากษาว่าจำเลยและผู้เช่ารายอื่น ๆ ไม่ใช่บริวารของนายชลอ การที่โจทก์นำคดีมาฟ้องจึงเป็นการฟ้องซ้ำและต่อสู้อื่น ๆ อีกหลายประการศาลแพ่งเห็นว่าฟ้องโจทก์ไม่เป็นฟ้องซ้ำ เพราะคดีก่อนเป็นเรื่องจำเลยคัดค้านว่าตนไม่ใช่บริวารของนายชลอเป็นคนละประเด็นกับคดีนี้ การกระทำของจำเลยเป็นการละเมิดสิทธิ์โจทก์ พิพากษาห้ามมิให้ใช้สิทธิและอำนาจครอบครองเรือนพิพาท ฯลฯ และศาลอุทธรณ์คงพิพากษาแก้แต่เฉพาะค่าเสียหาย นอกจากที่แก้นี้คงยืนจำเลยฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่าคดีแพ่งแดงที่ 115/2494 นั้นเป็นเรื่องโจทก์ฟ้องนายชลอซึ่งศาลพิพากษาให้นายชลอรื้อโรงเรือนและสิ่งปลูกสร้างออกจากที่ดินโจทก์ ในชั้นบังคับคดีนายชลอไม่สามารถจะทำตามคำบังคับได้เพราะนายซูการา นายอุย นายจำนงค์ และนายชลาศิลป์จำเลยไม่ยอมออกจากโรงเรือนซึ่งปลูกอยู่ในที่ดินโจทก์ ๆ จึงขอให้เรียกคนเหล่านั้นมาบังคับให้ออกในฐานเป็นบริวารของนายชลอ แต่นายชลาศิลปมิได้มาศาลมีแต่นางเพลินจำเลยมาศาล แถลงว่านายชลาศิลปจำเลยป่วยสติไม่ดี ที่สุดนางเพลินได้ยื่นคำร้องคัดค้านเข้ามาโต้เถียงโจทก์ว่าไม่ใช่บริวารนายชลอ แต่ต่อมาได้ถอนคำคัดค้านไปแล้ว ศาลคงพิจารณาไต่สวนพยานไปในชั้นบังคับคดีเฉพาะข้อพิพาทระหว่างโจทก์กับนายซูการา นายอุย นายจำนงค์เท่านั้น คำสั่งของศาลชั้นบังคับคดีในคดีก่อนจึงไม่ผูกพันจำเลยในคดีนี้แต่อย่างไร โจทก์จึงมีสิทธินำคดีมาฟ้องจำเลยเป็นคดีนี้ได้ไม่เป็นการฟ้องซ้ำ พิพากษายืน(ดุลยทัณฑ์ชนาณัติ-ดุลยพากย์สุวมัณฑ์-มนูกิจวิมลอรรถ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่าเป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์ที่พิพาท นายชลอเป็นผู้เช่าต่อมานายชลอผิดสัญญาโดยนำไปให้เช่าช่วง โจทก์จึงฟ้องขับไล่ศาลพิพากษาให้นายชลอรื้อโรงเรือนและสิ่งปลูกสร้าง คดีถึงที่สุดแล้วตามสำนวนคดีแดงที่ 115/2494 นายชลอไม่สามารถรื้อถอนโรงเรือนและสิ่งปลูกสร้างได้เพราะจำเลยไม่ยอมออก จึงขอให้ศาลห้ามไม่ให้จำเลยและบริวารเข้าใช้สิทธิ์ ฯลฯจำเลยต่อสู้ว่าคดีนั้นศาลพิพากษาว่าจำเลยและผู้เช่ารายอื่น ๆ ไม่ใช่บริวารของนายชลอ การที่โจทก์นำคดีมาฟ้องจึงเป็นการฟ้องซ้ำและต่อสู้อื่น ๆ อีกหลายประการศาลแพ่งเห็นว่าฟ้องโจทก์ไม่เป็นฟ้องซ้ำ เพราะคดีก่อนเป็นเรื่องจำเลยคัดค้านว่าตนไม่ใช่บริวารของนายชลอเป็นคนละประเด็นกับคดีนี้ การกระทำของจำเลยเป็นการละเมิดสิทธิ์โจทก์ พิพากษาห้ามมิให้ใช้สิทธิและอำนาจครอบครองเรือนพิพาท ฯลฯ และศาลอุทธรณ์คงพิพากษาแก้แต่เฉพาะค่าเสียหาย นอกจากที่แก้นี้คงยืนจำเลยฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่าคดีแพ่งแดงที่ 115/2494 นั้นเป็นเรื่องโจทก์ฟ้องนายชลอซึ่งศาลพิพากษาให้นายชลอรื้อโรงเรือนและสิ่งปลูกสร้างออกจากที่ดินโจทก์ ในชั้นบังคับคดีนายชลอไม่สามารถจะทำตามคำบังคับได้เพราะนายซูการา นายอุย นายจำนงค์ และนายชลาศิลป์จำเลยไม่ยอมออกจากโรงเรือนซึ่งปลูกอยู่ในที่ดินโจทก์ ๆ จึงขอให้เรียกคนเหล่านั้นมาบังคับให้ออกในฐานเป็นบริวารของนายชลอ แต่นายชลาศิลปมิได้มาศาลมีแต่นางเพลินจำเลยมาศาล แถลงว่านายชลาศิลปจำเลยป่วยสติไม่ดี ที่สุดนางเพลินได้ยื่นคำร้องคัดค้านเข้ามาโต้เถียงโจทก์ว่าไม่ใช่บริวารนายชลอ แต่ต่อมาได้ถอนคำคัดค้านไปแล้ว ศาลคงพิจารณาไต่สวนพยานไปในชั้นบังคับคดีเฉพาะข้อพิพาทระหว่างโจทก์กับนายซูการา นายอุย นายจำนงค์เท่านั้น คำสั่งของศาลชั้นบังคับคดีในคดีก่อนจึงไม่ผูกพันจำเลยในคดีนี้แต่อย่างไร โจทก์จึงมีสิทธินำคดีมาฟ้องจำเลยเป็นคดีนี้ได้ไม่เป็นการฟ้องซ้ำ พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 708/2499นางเสงี่ยม ทิมกระจ่างโจทก์นางเพลิน ศรีเจริญ ที่ 1 นายชลาสิทธิ ศรีเจริญ ที่ 2จำเลย ป.วิ.พ. ม. 148คดีก่อนโจทก์ฟ้องขับไล่ผู้เช่าและบริวาร ศาลพิพากษาให้ผู้เช่ารื้อโรงเรือนออกจากที่พิพาทชั้นบังคับคดีบริวารไม่ยอมออก โจทก์ขอให้ศาลเรียกบริวารมาบังคับ จำเลยในคดีนี้ได้ร้องคัดค้านแทนสามี (ซึ่งโจทก์ในคดีนั้นอ้างว่าเป็นบริวาร) ว่าไม่ใช่บริวาร แล้วต่อมาจำเลยในคดีนี้ก็ได้ถอนคำร้องไปศาลคงพิจารณาไต่สวนพยานไปในชั้นบังคับคดีเฉพาะข้อพิพาทระหว่างโจทก์กับบริวารคนอื่นๆ เท่านั้นคำสั่งของศาลชั้นบังคับคดีในคดีก่อนจึงไม่ผูกพันจำเลยในคดีนี้แต่อย่างไรโจทก์จึงมีสิทธินำคดีมาฟ้องขับไล่จำเลยเป็นคดีนี้โดยอ้างเหตุว่าเป็นบริวารได้ไม่เป็นการฟ้องซ้ำโจทก์ฟ้องว่าเป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์ที่พิพาท นายชลอเป็นผู้เช่าต่อมานายชลอผิดสัญญาโดยนำไปให้เช่าช่วง โจทก์จึงฟ้องขับไล่ศาลพิพากษาให้นายชลอรื้อโรงเรือนและสิ่งปลูกสร้าง คดีถึงที่สุดแล้วตามสำนวนคดีแดงที่ 115/2494 นายชลอไม่สามารถรื้อถอนโรงเรือนและสิ่งปลูกสร้างได้เพราะจำเลยไม่ยอมออก จึงขอให้ศาลห้ามไม่ให้จำเลยและบริวารเข้าใช้สิทธิ์ ฯลฯจำเลยต่อสู้ว่าคดีนั้นศาลพิพากษาว่าจำเลยและผู้เช่ารายอื่น ๆ ไม่ใช่บริวารของนายชลอ การที่โจทก์นำคดีมาฟ้องจึงเป็นการฟ้องซ้ำและต่อสู้อื่น ๆ อีกหลายประการศาลแพ่งเห็นว่าฟ้องโจทก์ไม่เป็นฟ้องซ้ำ เพราะคดีก่อนเป็นเรื่องจำเลยคัดค้านว่าตนไม่ใช่บริวารของนายชลอเป็นคนละประเด็นกับคดีนี้ การกระทำของจำเลยเป็นการละเมิดสิทธิ์โจทก์ พิพากษาห้ามมิให้ใช้สิทธิและอำนาจครอบครองเรือนพิพาท ฯลฯ และศาลอุทธรณ์คงพิพากษาแก้แต่เฉพาะค่าเสียหาย นอกจากที่แก้นี้คงยืนจำเลยฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่าคดีแพ่งแดงที่ 115/2494 นั้นเป็นเรื่องโจทก์ฟ้องนายชลอซึ่งศาลพิพากษาให้นายชลอรื้อโรงเรือนและสิ่งปลูกสร้างออกจากที่ดินโจทก์ ในชั้นบังคับคดีนายชลอไม่สามารถจะทำตามคำบังคับได้เพราะนายซูการา นายอุย นายจำนงค์ และนายชลาศิลป์จำเลยไม่ยอมออกจากโรงเรือนซึ่งปลูกอยู่ในที่ดินโจทก์ ๆ จึงขอให้เรียกคนเหล่านั้นมาบังคับให้ออกในฐานเป็นบริวารของนายชลอ แต่นายชลาศิลปมิได้มาศาลมีแต่นางเพลินจำเลยมาศาล แถลงว่านายชลาศิลปจำเลยป่วยสติไม่ดี ที่สุดนางเพลินได้ยื่นคำร้องคัดค้านเข้ามาโต้เถียงโจทก์ว่าไม่ใช่บริวารนายชลอ แต่ต่อมาได้ถอนคำคัดค้านไปแล้ว ศาลคงพิจารณาไต่สวนพยานไปในชั้นบังคับคดีเฉพาะข้อพิพาทระหว่างโจทก์กับนายซูการา นายอุย นายจำนงค์เท่านั้น คำสั่งของศาลชั้นบังคับคดีในคดีก่อนจึงไม่ผูกพันจำเลยในคดีนี้แต่อย่างไร โจทก์จึงมีสิทธินำคดีมาฟ้องจำเลยเป็นคดีนี้ได้ไม่เป็นการฟ้องซ้ำ พิพากษายืน(ดุลยทัณฑ์ชนาณัติ-ดุลยพากย์สุวมัณฑ์-มนูกิจวิมลอรรถ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ