คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 56476หลักกฎหมาย: ความว่า จำเลยทั้งสองฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งว่า ฎีกาของจำเลยทั้งสองเป็นการโต้แย้งดุลพินิจของศาลในการฟังพยานหลักฐาน เป็นฎีกาในข้อเท็จจริงและคดีนี้ทุนทรัพย์ที่พิพาทในชั้นฎีกาไม่เกินสองแสนบาท ฎีกาของจำเลยทั้งสองจึงเป็นการ ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 248ไม่รับฎีกาจำเลยทั้งสอง จำเลยทั้งสองเห็นว่า ฎีกาของจำเลยทั้งสองในประเด็นว่า เหตุที่หนังสือมอบอำนาจของจำเลยทั้งสองไม่ได้มีข้อความที่จะรับฟังได้ว่าเป็นการโอนที่ดินเพื่อชำระค่านายหน้าให้แก่โจทก์นั้น เพราะตามประมวลกฎหมายที่ดินและพระราชบัญญัติจดทะเบียนที่ดินได้กำหนดถึงประเภทนิติกรรมที่จะจดทะเบียนสิทธิไว้โดยเฉพาะ ซึ่งการโอนที่ดินเป็นค่านายหน้าไม่มีแบบกำหนดไว้หากมีการกรอกข้อความดังกล่าวในใบมอบอำนาจ สำนักงานที่ดินก็จะไม่ยอมรับจดทะเบียนให้นั้น เป็นปัญหาข้อกฎหมาย โปรดมีคำสั่งให้รับฎีกาของจำเลยทั้งสองไว้พิจารณาต่อไป หมายเหตุ ไม่ปรากฏหลักฐานว่าโจทก์ได้รับสำเนาคำร้องแล้วหรือไม่ คดีสองสำนวนนี้โจทก์และจำเลยทั้งสองเป็นคู่ความรายเดียวกัน ศาลชั้นต้นพิจารณาพิพากษารวมกัน ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์ ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้จำเลยทั้งสองชำระเงินจำนวน103,500 บาท พร้อมด้วยดอกเบี้ยร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปี นับแต่วันฟ้องเป็นต้นไปจนกว่าจะชำระเสร็จ จำเลยทั้งสองฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับฎีกาดังกล่าว(อันดับ 129) จำเลยทั้งสองจึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 134) คำสั่ง พิเคราะห์แล้ว ที่จำเลยทั้งสองฎีกาอ้างข้อกฎหมายว่า การโอนที่ดินเป็นค่านายหน้าไม่มีแบบกำหนดให้ต้องระบุข้อความ ว่าเป็นค่านายหน้า และหากกรอกข้อความดังกล่าวในหนังสือมอบอำนาจ เจ้าหน้าที่สำนักงานที่ดินจะไม่ยอมจดทะเบียนนิติกรรมให้นั้น เป็นการยกเหตุอ้างข้อขัดข้องที่จำเลยทั้งสองไม่ได้กรอกข้อความ ในหนังสือมอบอำนาจ เป็นข้ออ้างเพื่อเป็นเหตุผลสนับสนุนข้อเถียง ของจำเลยทั้งสองในข้อเท็จจริงว่าเป็นการโอนที่ดินเพื่อชำระ ค่านายหน้า จึงเป็นฎีกาโต้แย้งคำวินิจฉัยของศาลอุทธรณ์ ในปัญหาข้อเท็จจริง ซึ่งต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณา ความแพ่ง มาตรา 248 วรรคหนึ่ง ดังที่ศาลชั้นต้นมีคำสั่ง ถูกต้องแล้ว อุทธรณ์คำสั่งของจำเลยทั้งสองฟังไม่ขึ้น ยกคำร้อง อุทธรณ์คำสั่งของจำเลยทั้งสอง ค่าคำร้องเป็นพับ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 2236 - 2237/2536นายสุราช เทภาสิตโจทก์นายแพทย์ศิวิไลยหรือศิวิลัย เฟื่องปัญญา กับพวกจำเลยนายประเสริฐ พึ่งนุสนธิ์ ทนายจำเลยทั้งสองผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.พ. ม. 248ความว่า จำเลยทั้งสองฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งว่า ฎีกาของจำเลยทั้งสองเป็นการโต้แย้งดุลพินิจของศาลในการฟังพยานหลักฐาน เป็นฎีกาในข้อเท็จจริงและคดีนี้ทุนทรัพย์ที่พิพาทในชั้นฎีกาไม่เกินสองแสนบาท ฎีกาของจำเลยทั้งสองจึงเป็นการ ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 248ไม่รับฎีกาจำเลยทั้งสอง จำเลยทั้งสองเห็นว่า ฎีกาของจำเลยทั้งสองในประเด็นว่า เหตุที่หนังสือมอบอำนาจของจำเลยทั้งสองไม่ได้มีข้อความที่จะรับฟังได้ว่าเป็นการโอนที่ดินเพื่อชำระค่านายหน้าให้แก่โจทก์นั้น เพราะตามประมวลกฎหมายที่ดินและพระราชบัญญัติจดทะเบียนที่ดินได้กำหนดถึงประเภทนิติกรรมที่จะจดทะเบียนสิทธิไว้โดยเฉพาะ ซึ่งการโอนที่ดินเป็นค่านายหน้าไม่มีแบบกำหนดไว้หากมีการกรอกข้อความดังกล่าวในใบมอบอำนาจ สำนักงานที่ดินก็จะไม่ยอมรับจดทะเบียนให้นั้น เป็นปัญหาข้อกฎหมาย โปรดมีคำสั่งให้รับฎีกาของจำเลยทั้งสองไว้พิจารณาต่อไป หมายเหตุ ไม่ปรากฏหลักฐานว่าโจทก์ได้รับสำเนาคำร้องแล้วหรือไม่ คดีสองสำนวนนี้โจทก์และจำเลยทั้งสองเป็นคู่ความรายเดียวกัน ศาลชั้นต้นพิจารณาพิพากษารวมกัน ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์ ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้จำเลยทั้งสองชำระเงินจำนวน103,500 บาท พร้อมด้วยดอกเบี้ยร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปี นับแต่วันฟ้องเป็นต้นไปจนกว่าจะชำระเสร็จ จำเลยทั้งสองฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับฎีกาดังกล่าว(อันดับ 129) จำเลยทั้งสองจึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 134) คำสั่ง พิเคราะห์แล้ว ที่จำเลยทั้งสองฎีกาอ้างข้อกฎหมายว่า การโอนที่ดินเป็นค่านายหน้าไม่มีแบบกำหนดให้ต้องระบุข้อความ ว่าเป็นค่านายหน้า และหากกรอกข้อความดังกล่าวในหนังสือมอบอำนาจ เจ้าหน้าที่สำนักงานที่ดินจะไม่ยอมจดทะเบียนนิติกรรมให้นั้น เป็นการยกเหตุอ้างข้อขัดข้องที่จำเลยทั้งสองไม่ได้กรอกข้อความ ในหนังสือมอบอำนาจ เป็นข้ออ้างเพื่อเป็นเหตุผลสนับสนุนข้อเถียง ของจำเลยทั้งสองในข้อเท็จจริงว่าเป็นการโอนที่ดินเพื่อชำระ ค่านายหน้า จึงเป็นฎีกาโต้แย้งคำวินิจฉัยของศาลอุทธรณ์ ในปัญหาข้อเท็จจริง ซึ่งต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณา ความแพ่ง มาตรา 248 วรรคหนึ่ง ดังที่ศาลชั้นต้นมีคำสั่ง ถูกต้องแล้ว อุทธรณ์คำสั่งของจำเลยทั้งสองฟังไม่ขึ้น ยกคำร้อง อุทธรณ์คำสั่งของจำเลยทั้งสอง ค่าคำร้องเป็นพับ(วินัย วิมลเศรษฐ-สวิน อักขรายุธ-ชูชาติ ศรีแสง)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 2236 - 2237/2536นายสุราช เทภาสิตโจทก์นายแพทย์ศิวิไลยหรือศิวิลัย เฟื่องปัญญา กับพวกจำเลยนายประเสริฐ พึ่งนุสนธิ์ ทนายจำเลยทั้งสองผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.พ. ม. 248ความว่า จำเลยทั้งสองฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งว่า ฎีกาของจำเลยทั้งสองเป็นการโต้แย้งดุลพินิจของศาลในการฟังพยานหลักฐาน เป็นฎีกาในข้อเท็จจริงและคดีนี้ทุนทรัพย์ที่พิพาทในชั้นฎีกาไม่เกินสองแสนบาท ฎีกาของจำเลยทั้งสองจึงเป็นการ ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 248ไม่รับฎีกาจำเลยทั้งสอง จำเลยทั้งสองเห็นว่า ฎีกาของจำเลยทั้งสองในประเด็นว่า เหตุที่หนังสือมอบอำนาจของจำเลยทั้งสองไม่ได้มีข้อความที่จะรับฟังได้ว่าเป็นการโอนที่ดินเพื่อชำระค่านายหน้าให้แก่โจทก์นั้น เพราะตามประมวลกฎหมายที่ดินและพระราชบัญญัติจดทะเบียนที่ดินได้กำหนดถึงประเภทนิติกรรมที่จะจดทะเบียนสิทธิไว้โดยเฉพาะ ซึ่งการโอนที่ดินเป็นค่านายหน้าไม่มีแบบกำหนดไว้หากมีการกรอกข้อความดังกล่าวในใบมอบอำนาจ สำนักงานที่ดินก็จะไม่ยอมรับจดทะเบียนให้นั้น เป็นปัญหาข้อกฎหมาย โปรดมีคำสั่งให้รับฎีกาของจำเลยทั้งสองไว้พิจารณาต่อไป หมายเหตุ ไม่ปรากฏหลักฐานว่าโจทก์ได้รับสำเนาคำร้องแล้วหรือไม่ คดีสองสำนวนนี้โจทก์และจำเลยทั้งสองเป็นคู่ความรายเดียวกัน ศาลชั้นต้นพิจารณาพิพากษารวมกัน ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์ ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้จำเลยทั้งสองชำระเงินจำนวน103,500 บาท พร้อมด้วยดอกเบี้ยร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปี นับแต่วันฟ้องเป็นต้นไปจนกว่าจะชำระเสร็จ จำเลยทั้งสองฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับฎีกาดังกล่าว(อันดับ 129) จำเลยทั้งสองจึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 134) คำสั่ง พิเคราะห์แล้ว ที่จำเลยทั้งสองฎีกาอ้างข้อกฎหมายว่า การโอนที่ดินเป็นค่านายหน้าไม่มีแบบกำหนดให้ต้องระบุข้อความ ว่าเป็นค่านายหน้า และหากกรอกข้อความดังกล่าวในหนังสือมอบอำนาจ เจ้าหน้าที่สำนักงานที่ดินจะไม่ยอมจดทะเบียนนิติกรรมให้นั้น เป็นการยกเหตุอ้างข้อขัดข้องที่จำเลยทั้งสองไม่ได้กรอกข้อความ ในหนังสือมอบอำนาจ เป็นข้ออ้างเพื่อเป็นเหตุผลสนับสนุนข้อเถียง ของจำเลยทั้งสองในข้อเท็จจริงว่าเป็นการโอนที่ดินเพื่อชำระ ค่านายหน้า จึงเป็นฎีกาโต้แย้งคำวินิจฉัยของศาลอุทธรณ์ ในปัญหาข้อเท็จจริง ซึ่งต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณา ความแพ่ง มาตรา 248 วรรคหนึ่ง ดังที่ศาลชั้นต้นมีคำสั่ง ถูกต้องแล้ว อุทธรณ์คำสั่งของจำเลยทั้งสองฟังไม่ขึ้น ยกคำร้อง อุทธรณ์คำสั่งของจำเลยทั้งสอง ค่าคำร้องเป็นพับ(วินัย วิมลเศรษฐ-สวิน อักขรายุธ-ชูชาติ ศรีแสง)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ