คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2237/2536หลักกฎหมาย: ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า ตามคำร้องของจำเลยที่ 1 มิได้กล่าวว่าเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ดำเนินการบังคับคดีฝ่าฝืนกฎหมาย จำเลยที่ 1 จึงไม่มีสิทธิขอให้ศาลสั่งเพิกถอนการขายทอดตลาด จำเลยที่ 1ฎีกาว่า จำเลยที่ 1 ไม่ทราบวันขายทอดตลาด เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์และเจ้าพนักงานประเมินราคาทรัพย์ได้ประเมินราคาทรัพย์พิพาทไม่เป็นธรรม ฎีกาจำเลยที่ 1 มิได้โต้เถียงว่า จำเลยที่ 1 มีสิทธิร้องขอให้ศาลเพิกถอนการขายทอดตลาดได้ คำพิพากษาศาลอุทธรณ์ไม่ชอบด้วยข้อกฎหมายอย่างไร จึงไม่ใช่เป็นการโต้แย้งคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ถือเป็นฎีกาที่ไม่ชัดแจ้งทั้งข้อเท็จจริงที่จำเลยที่ 1ยกขึ้นฎีกาเป็นข้อที่มิได้ยกขึ้นว่ากล่าวกันมาแล้วในศาลอุทธรณ์ฎีกาของจำเลยที่ 1 ไม่ชอบด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา 249 ประกอบด้วยพระราชบัญญัติล้มละลาย พ.ศ. 2483มาตรา 153คดีสืบเนื่องมาจากศาลชั้นต้นมีคำสั่งพิทักษ์ทรัพย์จำเลยทั้งสองเด็ดขาด และพิพากษาให้จำเลยทั้งสองเป็นบุคคลล้มละลาย เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ได้ดำเนินการขายทอดตลาดที่ดินพร้อมสิ่งปลูกสร้างของจำเลยที่ 1 เมื่อวันที่ 13 กันยายน 2532 ในราคา 2,800,000 บาทและ 2,400,000 บาท ตามลำดับจำเลยที่ 1 ยื่นคำร้องว่า ที่ดินพร้อมสิ่งปลูกสร้างแต่ละแปลงขายทอดตลาดต่ำกว่าราคาตลาดตามความเป็นจริงซึ่งควรจะขายทอดตลาดได้แปลงละ 3,700,000 บาท เพราะที่ดินตั้งอยู่ในเมือง การเดินทางก็สะดวก และจำเลยที่ 1 ไม่ทราบการขายทอดตลาดครั้งนี้ ขอให้มีคำสั่งเพิกถอนการขายทอดตลาด และดำเนินการขายทอดตลาดใหม่เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ยื่นคำคัดค้านว่า เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ได้ขายทอดตลาดที่ดินพร้อมสิ่งปลูกสร้างสูงกว่าราคาประเมินของเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ และราคาประเมินของเจ้าพนักงานประเมิน สำนักงานวางทรัพย์กลาง กรมบังคับคดีซึ่งเป็นราคาพอสมควรแล้ว ทั้งเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ได้แจ้งกำหนดวันขายให้จำเลยที่ 1 ทราบแล้ว จำเลยที่ 1 ยื่นคำร้องเพื่อประวิงการบังคับคดีล้มละลาย ขอให้ยกคำร้องโจทก์ยื่นคำคัดค้านว่า การขายทอดตลาดทรัพย์รายนี้มีผู้เข้าสู้ราคาได้ให้ราคาสูงกว่าราคาประเมินมาก จำเลยที่ 1มิได้หาผู้ใดเข้าสู้ราคาให้ได้ราคาที่สูงกว่าราคาที่ขายทอดตลาดไปแล้ว การขายทอดตลาดของเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ถูกต้องตามกฎหมาย ขอให้ยกคำร้องในวันนัดไต่สวนคำร้องขอเพิกถอนการขายทอดตลาด จำเลยที่ 1ยื่นคำร้องขอเลื่อนการไต่สวน ศาลชั้นต้นสั่งในรายงานกระบวนพิจารณาว่า พิเคราะห์คำร้องขอเพิกถอนการขายทอดตลาดและคำคัดค้านของโจทก์และเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์แล้ว เห็นว่าคดีพอวินิจฉัยได้แล้วจึงให้งดการไต่สวนและนัดฟังคำสั่งศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วมีคำสั่งให้ยกคำร้องขอเพิกถอนการขายทอดตลาดของจำเลยที่ 1จำเลยที่ 1 อุทธรณ์คำสั่งศาลชั้นต้นที่ให้งดไต่สวน ขอให้ศาลชั้นต้นดำเนินการไต่สวนต่อไปศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า ตามคำร้องของจำเลยที่ 1 มิได้กล่าวว่าเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ดำเนินการบังคับคดีฝ่าฝืนกฎหมาย จำเลยที่ 1 จึงไม่มีสิทธิขอให้ศาลสั่งเพิกถอนการขายทอดตลาด พิพากษายืนจำเลยที่ 1 ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า จำเลยที่ 1 ฎีกาว่า จำเลยที่ 1 ไม่ทราบวันขายทอดตลาดเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์และเจ้าพนักงานประเมินราคาทรัพย์ได้ประเมินราคาทรัพย์พิพาทไม่เป็นธรรมฎีกาของจำเลยที่ 1มิได้โต้เถียงว่า จำเลยที่ 1 มีสิทธิร้องขอให้ศาลเพิกถอนการขายทอดตลาดได้ คำพิพากษาศาลอุทธรณ์ไม่ชอบด้วยกฎหมายอย่างไรจึงมิใช่เป็นการโต้แย้งคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ถือเป็นฎีกาที่ไม่ชัดแจ้ง ทั้งข้อเท็จจริงที่จำเลยที่ 1 ยกขึ้นฎีกา เป็นข้อที่มิได้ยกขึ้นว่ากล่าวกันมาแล้ว ในศาลอุทธรณ์ ฎีกาของจำเลยที่ 1 จึงไม่ชอบด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 249 ประกอบด้วยพระราชบัญญัติ ล้มละลาย พ.ศ. 2483 มาตรา 153 ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัยพิพากษายกฎีกาจำเลยที่ 1 ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2237/2536ธนาคาร กรุงเทพ จำกัดโจทก์ผู้ซื้อ ทรัพย์โจทก์นาย สมิต มโนมัยวิบูลย์ กับพวกโจทก์นาย สม ชาย สุรอมรรัตน์ กับพวกจำเลย ป.วิ.พ. ม. 247, ม. 249 พ.ร.บ.ล้มละลาย พ.ศ.2483 ม. 146, ม. 153ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า ตามคำร้องของจำเลยที่ 1 มิได้กล่าวว่าเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ดำเนินการบังคับคดีฝ่าฝืนกฎหมาย จำเลยที่ 1 จึงไม่มีสิทธิขอให้ศาลสั่งเพิกถอนการขายทอดตลาด จำเลยที่ 1ฎีกาว่า จำเลยที่ 1 ไม่ทราบวันขายทอดตลาด เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์และเจ้าพนักงานประเมินราคาทรัพย์ได้ประเมินราคาทรัพย์พิพาทไม่เป็นธรรม ฎีกาจำเลยที่ 1 มิได้โต้เถียงว่า จำเลยที่ 1 มีสิทธิร้องขอให้ศาลเพิกถอนการขายทอดตลาดได้ คำพิพากษาศาลอุทธรณ์ไม่ชอบด้วยข้อกฎหมายอย่างไร จึงไม่ใช่เป็นการโต้แย้งคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ถือเป็นฎีกาที่ไม่ชัดแจ้งทั้งข้อเท็จจริงที่จำเลยที่ 1ยกขึ้นฎีกาเป็นข้อที่มิได้ยกขึ้นว่ากล่าวกันมาแล้วในศาลอุทธรณ์ฎีกาของจำเลยที่ 1 ไม่ชอบด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา 249 ประกอบด้วยพระราชบัญญัติล้มละลาย พ.ศ. 2483มาตรา 153คดีสืบเนื่องมาจากศาลชั้นต้นมีคำสั่งพิทักษ์ทรัพย์จำเลยทั้งสองเด็ดขาด และพิพากษาให้จำเลยทั้งสองเป็นบุคคลล้มละลาย เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ได้ดำเนินการขายทอดตลาดที่ดินพร้อมสิ่งปลูกสร้างของจำเลยที่ 1 เมื่อวันที่ 13 กันยายน 2532 ในราคา 2,800,000 บาทและ 2,400,000 บาท ตามลำดับจำเลยที่ 1 ยื่นคำร้องว่า ที่ดินพร้อมสิ่งปลูกสร้างแต่ละแปลงขายทอดตลาดต่ำกว่าราคาตลาดตามความเป็นจริงซึ่งควรจะขายทอดตลาดได้แปลงละ 3,700,000 บาท เพราะที่ดินตั้งอยู่ในเมือง การเดินทางก็สะดวก และจำเลยที่ 1 ไม่ทราบการขายทอดตลาดครั้งนี้ ขอให้มีคำสั่งเพิกถอนการขายทอดตลาด และดำเนินการขายทอดตลาดใหม่เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ยื่นคำคัดค้านว่า เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ได้ขายทอดตลาดที่ดินพร้อมสิ่งปลูกสร้างสูงกว่าราคาประเมินของเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ และราคาประเมินของเจ้าพนักงานประเมิน สำนักงานวางทรัพย์กลาง กรมบังคับคดีซึ่งเป็นราคาพอสมควรแล้ว ทั้งเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ได้แจ้งกำหนดวันขายให้จำเลยที่ 1 ทราบแล้ว จำเลยที่ 1 ยื่นคำร้องเพื่อประวิงการบังคับคดีล้มละลาย ขอให้ยกคำร้องโจทก์ยื่นคำคัดค้านว่า การขายทอดตลาดทรัพย์รายนี้มีผู้เข้าสู้ราคาได้ให้ราคาสูงกว่าราคาประเมินมาก จำเลยที่ 1มิได้หาผู้ใดเข้าสู้ราคาให้ได้ราคาที่สูงกว่าราคาที่ขายทอดตลาดไปแล้ว การขายทอดตลาดของเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ถูกต้องตามกฎหมาย ขอให้ยกคำร้องในวันนัดไต่สวนคำร้องขอเพิกถอนการขายทอดตลาด จำเลยที่ 1ยื่นคำร้องขอเลื่อนการไต่สวน ศาลชั้นต้นสั่งในรายงานกระบวนพิจารณาว่า พิเคราะห์คำร้องขอเพิกถอนการขายทอดตลาดและคำคัดค้านของโจทก์และเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์แล้ว เห็นว่าคดีพอวินิจฉัยได้แล้วจึงให้งดการไต่สวนและนัดฟังคำสั่งศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วมีคำสั่งให้ยกคำร้องขอเพิกถอนการขายทอดตลาดของจำเลยที่ 1จำเลยที่ 1 อุทธรณ์คำสั่งศาลชั้นต้นที่ให้งดไต่สวน ขอให้ศาลชั้นต้นดำเนินการไต่สวนต่อไปศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า ตามคำร้องของจำเลยที่ 1 มิได้กล่าวว่าเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ดำเนินการบังคับคดีฝ่าฝืนกฎหมาย จำเลยที่ 1 จึงไม่มีสิทธิขอให้ศาลสั่งเพิกถอนการขายทอดตลาด พิพากษายืนจำเลยที่ 1 ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า จำเลยที่ 1 ฎีกาว่า จำเลยที่ 1 ไม่ทราบวันขายทอดตลาดเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์และเจ้าพนักงานประเมินราคาทรัพย์ได้ประเมินราคาทรัพย์พิพาทไม่เป็นธรรมฎีกาของจำเลยที่ 1มิได้โต้เถียงว่า จำเลยที่ 1 มีสิทธิร้องขอให้ศาลเพิกถอนการขายทอดตลาดได้ คำพิพากษาศาลอุทธรณ์ไม่ชอบด้วยกฎหมายอย่างไรจึงมิใช่เป็นการโต้แย้งคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ถือเป็นฎีกาที่ไม่ชัดแจ้ง ทั้งข้อเท็จจริงที่จำเลยที่ 1 ยกขึ้นฎีกา เป็นข้อที่มิได้ยกขึ้นว่ากล่าวกันมาแล้ว ในศาลอุทธรณ์ ฎีกาของจำเลยที่ 1 จึงไม่ชอบด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 249 ประกอบด้วยพระราชบัญญัติ ล้มละลาย พ.ศ. 2483 มาตรา 153 ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัยพิพากษายกฎีกาจำเลยที่ 1(เสมอ อินทรศักดิ์-บุญส่ง วรรณกลาง-วิทวัส อยู่วัฒนา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: คดีสืบเนื่องมาจากศาลชั้นต้นมีคำสั่งพิทักษ์ทรัพย์จำเลยทั้งสองเด็ดขาด และพิพากษาให้จำเลยทั้งสองเป็นบุคคลล้มละลาย เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ได้ดำเนินการขายทอดตลาดที่ดินพร้อมสิ่งปลูกสร้างของจำเลยที่ 1 เมื่อวันที่ 13 กันยายน 2532 ในราคา 2,800,000 บาทและ 2,400,000 บาท ตามลำดับจำเลยที่ 1 ยื่นคำร้องว่า ที่ดินพร้อมสิ่งปลูกสร้างแต่ละแปลงขายทอดตลาดต่ำกว่าราคาตลาดตามความเป็นจริงซึ่งควรจะขายทอดตลาดได้แปลงละ 3,700,000 บาท เพราะที่ดินตั้งอยู่ในเมือง การเดินทางก็สะดวก และจำเลยที่ 1 ไม่ทราบการขายทอดตลาดครั้งนี้ ขอให้มีคำสั่งเพิกถอนการขายทอดตลาด และดำเนินการขายทอดตลาดใหม่เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ยื่นคำคัดค้านว่า เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ได้ขายทอดตลาดที่ดินพร้อมสิ่งปลูกสร้างสูงกว่าราคาประเมินของเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ และราคาประเมินของเจ้าพนักงานประเมิน สำนักงานวางทรัพย์กลาง กรมบังคับคดีซึ่งเป็นราคาพอสมควรแล้ว ทั้งเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ได้แจ้งกำหนดวันขายให้จำเลยที่ 1 ทราบแล้ว จำเลยที่ 1 ยื่นคำร้องเพื่อประวิงการบังคับคดีล้มละลาย ขอให้ยกคำร้องโจทก์ยื่นคำคัดค้านว่า การขายทอดตลาดทรัพย์รายนี้มีผู้เข้าสู้ราคาได้ให้ราคาสูงกว่าราคาประเมินมาก จำเลยที่ 1มิได้หาผู้ใดเข้าสู้ราคาให้ได้ราคาที่สูงกว่าราคาที่ขายทอดตลาดไปแล้ว การขายทอดตลาดของเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ถูกต้องตามกฎหมาย ขอให้ยกคำร้องในวันนัดไต่สวนคำร้องขอเพิกถอนการขายทอดตลาด จำเลยที่ 1ยื่นคำร้องขอเลื่อนการไต่สวน ศาลชั้นต้นสั่งในรายงานกระบวนพิจารณาว่า พิเคราะห์คำร้องขอเพิกถอนการขายทอดตลาดและคำคัดค้านของโจทก์และเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์แล้ว เห็นว่าคดีพอวินิจฉัยได้แล้วจึงให้งดการไต่สวนและนัดฟังคำสั่งศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วมีคำสั่งให้ยกคำร้องขอเพิกถอนการขายทอดตลาดของจำเลยที่ 1จำเลยที่ 1 อุทธรณ์คำสั่งศาลชั้นต้นที่ให้งดไต่สวน ขอให้ศาลชั้นต้นดำเนินการไต่สวนต่อไปศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า ตามคำร้องของจำเลยที่ 1 มิได้กล่าวว่าเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ดำเนินการบังคับคดีฝ่าฝืนกฎหมาย จำเลยที่ 1 จึงไม่มีสิทธิขอให้ศาลสั่งเพิกถอนการขายทอดตลาด พิพากษายืนจำเลยที่ 1 ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า จำเลยที่ 1 ฎีกาว่า จำเลยที่ 1 ไม่ทราบวันขายทอดตลาดเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์และเจ้าพนักงานประเมินราคาทรัพย์ได้ประเมินราคาทรัพย์พิพาทไม่เป็นธรรมฎีกาของจำเลยที่ 1มิได้โต้เถียงว่า จำเลยที่ 1 มีสิทธิร้องขอให้ศาลเพิกถอนการขายทอดตลาดได้ คำพิพากษาศาลอุทธรณ์ไม่ชอบด้วยกฎหมายอย่างไรจึงมิใช่เป็นการโต้แย้งคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ถือเป็นฎีกาที่ไม่ชัดแจ้ง ทั้งข้อเท็จจริงที่จำเลยที่ 1 ยกขึ้นฎีกา เป็นข้อที่มิได้ยกขึ้นว่ากล่าวกันมาแล้ว ในศาลอุทธรณ์ ฎีกาของจำเลยที่ 1 จึงไม่ชอบด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 249 ประกอบด้วยพระราชบัญญัติ ล้มละลาย พ.ศ. 2483 มาตรา 153 ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัยพิพากษายกฎีกาจำเลยที่ 1 ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2237/2536ธนาคาร กรุงเทพ จำกัดโจทก์ผู้ซื้อ ทรัพย์โจทก์นาย สมิต มโนมัยวิบูลย์ กับพวกโจทก์นาย สม ชาย สุรอมรรัตน์ กับพวกจำเลย ป.วิ.พ. ม. 247, ม. 249 พ.ร.บ.ล้มละลาย พ.ศ.2483 ม. 146, ม. 153ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า ตามคำร้องของจำเลยที่ 1 มิได้กล่าวว่าเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ดำเนินการบังคับคดีฝ่าฝืนกฎหมาย จำเลยที่ 1 จึงไม่มีสิทธิขอให้ศาลสั่งเพิกถอนการขายทอดตลาด จำเลยที่ 1ฎีกาว่า จำเลยที่ 1 ไม่ทราบวันขายทอดตลาด เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์และเจ้าพนักงานประเมินราคาทรัพย์ได้ประเมินราคาทรัพย์พิพาทไม่เป็นธรรม ฎีกาจำเลยที่ 1 มิได้โต้เถียงว่า จำเลยที่ 1 มีสิทธิร้องขอให้ศาลเพิกถอนการขายทอดตลาดได้ คำพิพากษาศาลอุทธรณ์ไม่ชอบด้วยข้อกฎหมายอย่างไร จึงไม่ใช่เป็นการโต้แย้งคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ถือเป็นฎีกาที่ไม่ชัดแจ้งทั้งข้อเท็จจริงที่จำเลยที่ 1ยกขึ้นฎีกาเป็นข้อที่มิได้ยกขึ้นว่ากล่าวกันมาแล้วในศาลอุทธรณ์ฎีกาของจำเลยที่ 1 ไม่ชอบด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา 249 ประกอบด้วยพระราชบัญญัติล้มละลาย พ.ศ. 2483มาตรา 153คดีสืบเนื่องมาจากศาลชั้นต้นมีคำสั่งพิทักษ์ทรัพย์จำเลยทั้งสองเด็ดขาด และพิพากษาให้จำเลยทั้งสองเป็นบุคคลล้มละลาย เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ได้ดำเนินการขายทอดตลาดที่ดินพร้อมสิ่งปลูกสร้างของจำเลยที่ 1 เมื่อวันที่ 13 กันยายน 2532 ในราคา 2,800,000 บาทและ 2,400,000 บาท ตามลำดับจำเลยที่ 1 ยื่นคำร้องว่า ที่ดินพร้อมสิ่งปลูกสร้างแต่ละแปลงขายทอดตลาดต่ำกว่าราคาตลาดตามความเป็นจริงซึ่งควรจะขายทอดตลาดได้แปลงละ 3,700,000 บาท เพราะที่ดินตั้งอยู่ในเมือง การเดินทางก็สะดวก และจำเลยที่ 1 ไม่ทราบการขายทอดตลาดครั้งนี้ ขอให้มีคำสั่งเพิกถอนการขายทอดตลาด และดำเนินการขายทอดตลาดใหม่เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ยื่นคำคัดค้านว่า เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ได้ขายทอดตลาดที่ดินพร้อมสิ่งปลูกสร้างสูงกว่าราคาประเมินของเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ และราคาประเมินของเจ้าพนักงานประเมิน สำนักงานวางทรัพย์กลาง กรมบังคับคดีซึ่งเป็นราคาพอสมควรแล้ว ทั้งเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ได้แจ้งกำหนดวันขายให้จำเลยที่ 1 ทราบแล้ว จำเลยที่ 1 ยื่นคำร้องเพื่อประวิงการบังคับคดีล้มละลาย ขอให้ยกคำร้องโจทก์ยื่นคำคัดค้านว่า การขายทอดตลาดทรัพย์รายนี้มีผู้เข้าสู้ราคาได้ให้ราคาสูงกว่าราคาประเมินมาก จำเลยที่ 1มิได้หาผู้ใดเข้าสู้ราคาให้ได้ราคาที่สูงกว่าราคาที่ขายทอดตลาดไปแล้ว การขายทอดตลาดของเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ถูกต้องตามกฎหมาย ขอให้ยกคำร้องในวันนัดไต่สวนคำร้องขอเพิกถอนการขายทอดตลาด จำเลยที่ 1ยื่นคำร้องขอเลื่อนการไต่สวน ศาลชั้นต้นสั่งในรายงานกระบวนพิจารณาว่า พิเคราะห์คำร้องขอเพิกถอนการขายทอดตลาดและคำคัดค้านของโจทก์และเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์แล้ว เห็นว่าคดีพอวินิจฉัยได้แล้วจึงให้งดการไต่สวนและนัดฟังคำสั่งศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วมีคำสั่งให้ยกคำร้องขอเพิกถอนการขายทอดตลาดของจำเลยที่ 1จำเลยที่ 1 อุทธรณ์คำสั่งศาลชั้นต้นที่ให้งดไต่สวน ขอให้ศาลชั้นต้นดำเนินการไต่สวนต่อไปศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า ตามคำร้องของจำเลยที่ 1 มิได้กล่าวว่าเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ดำเนินการบังคับคดีฝ่าฝืนกฎหมาย จำเลยที่ 1 จึงไม่มีสิทธิขอให้ศาลสั่งเพิกถอนการขายทอดตลาด พิพากษายืนจำเลยที่ 1 ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า จำเลยที่ 1 ฎีกาว่า จำเลยที่ 1 ไม่ทราบวันขายทอดตลาดเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์และเจ้าพนักงานประเมินราคาทรัพย์ได้ประเมินราคาทรัพย์พิพาทไม่เป็นธรรมฎีกาของจำเลยที่ 1มิได้โต้เถียงว่า จำเลยที่ 1 มีสิทธิร้องขอให้ศาลเพิกถอนการขายทอดตลาดได้ คำพิพากษาศาลอุทธรณ์ไม่ชอบด้วยกฎหมายอย่างไรจึงมิใช่เป็นการโต้แย้งคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ถือเป็นฎีกาที่ไม่ชัดแจ้ง ทั้งข้อเท็จจริงที่จำเลยที่ 1 ยกขึ้นฎีกา เป็นข้อที่มิได้ยกขึ้นว่ากล่าวกันมาแล้ว ในศาลอุทธรณ์ ฎีกาของจำเลยที่ 1 จึงไม่ชอบด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 249 ประกอบด้วยพระราชบัญญัติ ล้มละลาย พ.ศ. 2483 มาตรา 153 ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัยพิพากษายกฎีกาจำเลยที่ 1(เสมอ อินทรศักดิ์-บุญส่ง วรรณกลาง-วิทวัส อยู่วัฒนา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ