คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2610/2524หลักกฎหมาย: การชำระเงินตามสัญญาเช่าซื้อไม่มีกฎหมายบังคับว่าต้องมีพยานเอกสารมาแสดง โจทก์มีสิทธินำพยานบุคคลมาสืบประกอบข้ออ้างของตนได้ว่า ความจริงโจทก์เป็นผู้ชำระหนี้ตามสัญญาเช่าซื้อแทนจำเลย แต่ใบเสร็จรับเงินลงชื่อจำเลยซึ่งเป็นผู้เช่าซื้อตามระเบียบ ของห้างผู้ให้เช่าซื้อ ไม่ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 94โจทก์ฟ้องว่า จำเลยได้ทำสัญญาเช่าซื้อรถยนต์ 1 คันจากห้าง ช. โดยโจทก์เป็นผู้ค้ำประกัน ในวันทำสัญญาเช่าซื้อ โจทก์ได้ชำระเงินดาวน์ ค่าธรรมเนียม ค่าทะเบียน และค่าโอนรถแทนจำเลยไปเป็นเงิน 15,000 บาท ต่อมาจำเลยผิดนัดไม่ชำระค่าเช่าซื้อ 4 งวด ค่าบริการ ค่าทะเบียนรถ ค่ายาง และค่าติดตาม รวมเป็นเงินทั้งหมด 37,000 บาท ที่จำเลยจะต้องชำระให้ห้าง ช. โจทก์ในฐานะผู้ค้ำประกันได้จ่ายเงินจำนวนดังกล่าวให้แก่ห้าง ช. ไปแล้ว ย่อมเข้ารับช่วงสิทธิให้จำเลยชำระหนี้แก่โจทก์รวม 52,000 บาท พร้อมด้วยดอกเบี้ย ขอให้บังคับจำเลยชำระเงินจำนวนดังกล่าวพร้อมดอกเบี้ยแก่โจทก์จำเลยให้การว่า โจทก์ไม่เคยชำระเงินใด ๆ แทนจำเลย โจทก์ไม่เคยแจ้งให้จำเลยทราบว่าได้ชำระเงินดังกล่าวแทนจำเลยศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยชำระเงิน 52,000 บาทให้โจทก์จำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ข้อเท็จจริงฟังได้ว่าโจทก์ได้ชำระหนี้ตามฟ้องเว้นแต่เงินค่าเช่าซื้อที่อ้างว่าชำระในวันทำสัญญาจำนวน 15,000 บาทแทนจำเลย และวินิจฉัยข้อกฎหมายว่า ที่จำเลยฎีกาว่า ใบเสร็จรับเงินเอกสารหมาย จ.2 ระบุว่าจำเลยเป็นผู้ชำระเงิน โจทก์จะนำสืบพยานบุคคลแก้ไขเปลี่ยนแปลงว่าโจทก์เป็นผู้ชำระไม่ได้นั้น เห็นว่าการชำระเงินตามสัญญาเช่าซื้อไม่มีกฎหมายบังคับว่าให้ต้องมีพยานเอกสารมาแสดงโจทก์มีสิทธินำพยานบุคคลมาสืบประกอบข้ออ้างของตนได้ว่าความจริงโจทก์เป็นผู้ชำระหนี้ตามสัญญาเช่าซื้อแทนจำเลย แต่ใบเสร็จรับเงินลงชื่อจำเลยซึ่งเป็นผู้เช่าซื้อตามระเบียบของห้างหุ้นส่วนจำกัดผู้ให้เช่าซื้อ ไม่ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 94 พิพากษาแก้เป็นว่า ให้จำเลยใช้เงินแก่โจทก์จำนวน 37,000 บาท ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2610/2524นายเสมอ จางกระโทกโจทก์นายละออง อ้นกระโทกจำเลย ป.พ.พ. ม. 572 ป.วิ.พ. ม. 94การชำระเงินตามสัญญาเช่าซื้อไม่มีกฎหมายบังคับว่าต้องมีพยานเอกสารมาแสดง โจทก์มีสิทธินำพยานบุคคลมาสืบประกอบข้ออ้างของตนได้ว่า ความจริงโจทก์เป็นผู้ชำระหนี้ตามสัญญาเช่าซื้อแทนจำเลย แต่ใบเสร็จรับเงินลงชื่อจำเลยซึ่งเป็นผู้เช่าซื้อตามระเบียบ ของห้างผู้ให้เช่าซื้อ ไม่ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 94โจทก์ฟ้องว่า จำเลยได้ทำสัญญาเช่าซื้อรถยนต์ 1 คันจากห้าง ช. โดยโจทก์เป็นผู้ค้ำประกัน ในวันทำสัญญาเช่าซื้อ โจทก์ได้ชำระเงินดาวน์ ค่าธรรมเนียม ค่าทะเบียน และค่าโอนรถแทนจำเลยไปเป็นเงิน 15,000 บาท ต่อมาจำเลยผิดนัดไม่ชำระค่าเช่าซื้อ 4 งวด ค่าบริการ ค่าทะเบียนรถ ค่ายาง และค่าติดตาม รวมเป็นเงินทั้งหมด 37,000 บาท ที่จำเลยจะต้องชำระให้ห้าง ช. โจทก์ในฐานะผู้ค้ำประกันได้จ่ายเงินจำนวนดังกล่าวให้แก่ห้าง ช. ไปแล้ว ย่อมเข้ารับช่วงสิทธิให้จำเลยชำระหนี้แก่โจทก์รวม 52,000 บาท พร้อมด้วยดอกเบี้ย ขอให้บังคับจำเลยชำระเงินจำนวนดังกล่าวพร้อมดอกเบี้ยแก่โจทก์จำเลยให้การว่า โจทก์ไม่เคยชำระเงินใด ๆ แทนจำเลย โจทก์ไม่เคยแจ้งให้จำเลยทราบว่าได้ชำระเงินดังกล่าวแทนจำเลยศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยชำระเงิน 52,000 บาทให้โจทก์จำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ข้อเท็จจริงฟังได้ว่าโจทก์ได้ชำระหนี้ตามฟ้องเว้นแต่เงินค่าเช่าซื้อที่อ้างว่าชำระในวันทำสัญญาจำนวน 15,000 บาทแทนจำเลย และวินิจฉัยข้อกฎหมายว่า ที่จำเลยฎีกาว่า ใบเสร็จรับเงินเอกสารหมาย จ.2 ระบุว่าจำเลยเป็นผู้ชำระเงิน โจทก์จะนำสืบพยานบุคคลแก้ไขเปลี่ยนแปลงว่าโจทก์เป็นผู้ชำระไม่ได้นั้น เห็นว่าการชำระเงินตามสัญญาเช่าซื้อไม่มีกฎหมายบังคับว่าให้ต้องมีพยานเอกสารมาแสดงโจทก์มีสิทธินำพยานบุคคลมาสืบประกอบข้ออ้างของตนได้ว่าความจริงโจทก์เป็นผู้ชำระหนี้ตามสัญญาเช่าซื้อแทนจำเลย แต่ใบเสร็จรับเงินลงชื่อจำเลยซึ่งเป็นผู้เช่าซื้อตามระเบียบของห้างหุ้นส่วนจำกัดผู้ให้เช่าซื้อ ไม่ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 94 พิพากษาแก้เป็นว่า ให้จำเลยใช้เงินแก่โจทก์จำนวน 37,000 บาท(ดุสิต วราโห-สุวัฒน์ รัตรสาร-สุไพศาล วิบุลศิลป์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยได้ทำสัญญาเช่าซื้อรถยนต์ 1 คันจากห้าง ช. โดยโจทก์เป็นผู้ค้ำประกัน ในวันทำสัญญาเช่าซื้อ โจทก์ได้ชำระเงินดาวน์ ค่าธรรมเนียม ค่าทะเบียน และค่าโอนรถแทนจำเลยไปเป็นเงิน 15,000 บาท ต่อมาจำเลยผิดนัดไม่ชำระค่าเช่าซื้อ 4 งวด ค่าบริการ ค่าทะเบียนรถ ค่ายาง และค่าติดตาม รวมเป็นเงินทั้งหมด 37,000 บาท ที่จำเลยจะต้องชำระให้ห้าง ช. โจทก์ในฐานะผู้ค้ำประกันได้จ่ายเงินจำนวนดังกล่าวให้แก่ห้าง ช. ไปแล้ว ย่อมเข้ารับช่วงสิทธิให้จำเลยชำระหนี้แก่โจทก์รวม 52,000 บาท พร้อมด้วยดอกเบี้ย ขอให้บังคับจำเลยชำระเงินจำนวนดังกล่าวพร้อมดอกเบี้ยแก่โจทก์จำเลยให้การว่า โจทก์ไม่เคยชำระเงินใด ๆ แทนจำเลย โจทก์ไม่เคยแจ้งให้จำเลยทราบว่าได้ชำระเงินดังกล่าวแทนจำเลยศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยชำระเงิน 52,000 บาทให้โจทก์จำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ข้อเท็จจริงฟังได้ว่าโจทก์ได้ชำระหนี้ตามฟ้องเว้นแต่เงินค่าเช่าซื้อที่อ้างว่าชำระในวันทำสัญญาจำนวน 15,000 บาทแทนจำเลย และวินิจฉัยข้อกฎหมายว่า ที่จำเลยฎีกาว่า ใบเสร็จรับเงินเอกสารหมาย จ.2 ระบุว่าจำเลยเป็นผู้ชำระเงิน โจทก์จะนำสืบพยานบุคคลแก้ไขเปลี่ยนแปลงว่าโจทก์เป็นผู้ชำระไม่ได้นั้น เห็นว่าการชำระเงินตามสัญญาเช่าซื้อไม่มีกฎหมายบังคับว่าให้ต้องมีพยานเอกสารมาแสดงโจทก์มีสิทธินำพยานบุคคลมาสืบประกอบข้ออ้างของตนได้ว่าความจริงโจทก์เป็นผู้ชำระหนี้ตามสัญญาเช่าซื้อแทนจำเลย แต่ใบเสร็จรับเงินลงชื่อจำเลยซึ่งเป็นผู้เช่าซื้อตามระเบียบของห้างหุ้นส่วนจำกัดผู้ให้เช่าซื้อ ไม่ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 94 พิพากษาแก้เป็นว่า ให้จำเลยใช้เงินแก่โจทก์จำนวน 37,000 บาท ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2610/2524นายเสมอ จางกระโทกโจทก์นายละออง อ้นกระโทกจำเลย ป.พ.พ. ม. 572 ป.วิ.พ. ม. 94การชำระเงินตามสัญญาเช่าซื้อไม่มีกฎหมายบังคับว่าต้องมีพยานเอกสารมาแสดง โจทก์มีสิทธินำพยานบุคคลมาสืบประกอบข้ออ้างของตนได้ว่า ความจริงโจทก์เป็นผู้ชำระหนี้ตามสัญญาเช่าซื้อแทนจำเลย แต่ใบเสร็จรับเงินลงชื่อจำเลยซึ่งเป็นผู้เช่าซื้อตามระเบียบ ของห้างผู้ให้เช่าซื้อ ไม่ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 94โจทก์ฟ้องว่า จำเลยได้ทำสัญญาเช่าซื้อรถยนต์ 1 คันจากห้าง ช. โดยโจทก์เป็นผู้ค้ำประกัน ในวันทำสัญญาเช่าซื้อ โจทก์ได้ชำระเงินดาวน์ ค่าธรรมเนียม ค่าทะเบียน และค่าโอนรถแทนจำเลยไปเป็นเงิน 15,000 บาท ต่อมาจำเลยผิดนัดไม่ชำระค่าเช่าซื้อ 4 งวด ค่าบริการ ค่าทะเบียนรถ ค่ายาง และค่าติดตาม รวมเป็นเงินทั้งหมด 37,000 บาท ที่จำเลยจะต้องชำระให้ห้าง ช. โจทก์ในฐานะผู้ค้ำประกันได้จ่ายเงินจำนวนดังกล่าวให้แก่ห้าง ช. ไปแล้ว ย่อมเข้ารับช่วงสิทธิให้จำเลยชำระหนี้แก่โจทก์รวม 52,000 บาท พร้อมด้วยดอกเบี้ย ขอให้บังคับจำเลยชำระเงินจำนวนดังกล่าวพร้อมดอกเบี้ยแก่โจทก์จำเลยให้การว่า โจทก์ไม่เคยชำระเงินใด ๆ แทนจำเลย โจทก์ไม่เคยแจ้งให้จำเลยทราบว่าได้ชำระเงินดังกล่าวแทนจำเลยศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยชำระเงิน 52,000 บาทให้โจทก์จำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ข้อเท็จจริงฟังได้ว่าโจทก์ได้ชำระหนี้ตามฟ้องเว้นแต่เงินค่าเช่าซื้อที่อ้างว่าชำระในวันทำสัญญาจำนวน 15,000 บาทแทนจำเลย และวินิจฉัยข้อกฎหมายว่า ที่จำเลยฎีกาว่า ใบเสร็จรับเงินเอกสารหมาย จ.2 ระบุว่าจำเลยเป็นผู้ชำระเงิน โจทก์จะนำสืบพยานบุคคลแก้ไขเปลี่ยนแปลงว่าโจทก์เป็นผู้ชำระไม่ได้นั้น เห็นว่าการชำระเงินตามสัญญาเช่าซื้อไม่มีกฎหมายบังคับว่าให้ต้องมีพยานเอกสารมาแสดงโจทก์มีสิทธินำพยานบุคคลมาสืบประกอบข้ออ้างของตนได้ว่าความจริงโจทก์เป็นผู้ชำระหนี้ตามสัญญาเช่าซื้อแทนจำเลย แต่ใบเสร็จรับเงินลงชื่อจำเลยซึ่งเป็นผู้เช่าซื้อตามระเบียบของห้างหุ้นส่วนจำกัดผู้ให้เช่าซื้อ ไม่ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 94 พิพากษาแก้เป็นว่า ให้จำเลยใช้เงินแก่โจทก์จำนวน 37,000 บาท(ดุสิต วราโห-สุวัฒน์ รัตรสาร-สุไพศาล วิบุลศิลป์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ