คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 724/2489หลักกฎหมาย: เสมียนร้านเอกชนกรอกข้อความลงในแบบจำหน่ายสุราของกรมสรรพสามิตไม่ตรงความจริง เป็นผิดฐานปลอมหนังสือธรรมดาไม่ใช่ปลอมหนังสือราชการ เพราะไม่ใช่หนังสือที่ทางราชการทำขึ้นทั้งฉบับคดีได้ความว่า จำเลยบังอาจปลอมหนังสือเรียกว่าแบบ 3 และแบบ ส.2/44โดยจำเลยบังอาจเพิ่มเติมจำนวนสุราลงไป แสดงว่ารับจ่ายให้ร้านสาขาประจำตำบลรวม 3 ตำบลซึ่งความจริงไม่มีจำนวนสุราดังกล่าว และร้านสาขาประจำตำบลก็หาได้รับสุราจากจำเลยไม่ ทั้งนี้โดยจำเลยเป็นเสมียนบริษัทส่งสุราให้ร้านสาขา มีหน้าที่ต้องลงบัญชีดังกล่าวแล้วให้ตรงกับความเป็นจริง ตามระเบียบของกรมสรรพสามิตแบบบัญชีดังกล่าวแล้วเป็นแบบพิมพ์ของสรรพสามิตจ่ายให้ แต่เมื่อขาดมือก็ใช้กระดาษอื่นทำขึ้นเองศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์เห็นว่า เอกสารที่จำเลยปลอมนี้ หาใช่หนังสือราชการไม่ เพราะแม้จะเป็นแบบพิมพ์ของกรมสรรพสามิตซึ่งเป็นหน่วยราชการก็ดี แต่การกรอกข้อความเป็นหน้าที่ของเจ้าของร้านซึ่งเป็นเอกชนธรรมดาซึ่งเท่ากับเป็นถ้อยคำของเจ้าของร้าน หาใช่หนังสือที่เจ้าหน้าที่ได้เรียบเรียงหรือรับรองว่าเป็นของที่แท้จริงไม่ จะถือว่าเป็นหนังสือราชการไม่ได้ พิพากษาลงโทษตามมาตรา 223 ฐานปลอมหนังสือธรรมดาโจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า หนังสือที่จำเลยปลอมขึ้นนี้ เป็นหนังสือธรรมดา ที่จำเลยปลอมขึ้นโดยเจตนาให้ทางราชการหลง มิใช่ปลอมหนังสือของทางราชการหรือหนังสือที่ทางราชการทำขึ้นแต่อย่างใดจึงถือว่าเป็นหนังสือราชการตามมาตรา 6 ข้อ 19 ไม่ได้ พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 724/2489อัยการพิจิตรโจทก์นายยึด อนัคฆมนตรีจำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 223, ม. 224เสมียนร้านเอกชนกรอกข้อความลงในแบบจำหน่ายสุราของกรมสรรพสามิตไม่ตรงความจริง เป็นผิดฐานปลอมหนังสือธรรมดาไม่ใช่ปลอมหนังสือราชการ เพราะไม่ใช่หนังสือที่ทางราชการทำขึ้นทั้งฉบับคดีได้ความว่า จำเลยบังอาจปลอมหนังสือเรียกว่าแบบ 3 และแบบ ส.2/44โดยจำเลยบังอาจเพิ่มเติมจำนวนสุราลงไป แสดงว่ารับจ่ายให้ร้านสาขาประจำตำบลรวม 3 ตำบลซึ่งความจริงไม่มีจำนวนสุราดังกล่าว และร้านสาขาประจำตำบลก็หาได้รับสุราจากจำเลยไม่ ทั้งนี้โดยจำเลยเป็นเสมียนบริษัทส่งสุราให้ร้านสาขา มีหน้าที่ต้องลงบัญชีดังกล่าวแล้วให้ตรงกับความเป็นจริง ตามระเบียบของกรมสรรพสามิตแบบบัญชีดังกล่าวแล้วเป็นแบบพิมพ์ของสรรพสามิตจ่ายให้ แต่เมื่อขาดมือก็ใช้กระดาษอื่นทำขึ้นเองศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์เห็นว่า เอกสารที่จำเลยปลอมนี้ หาใช่หนังสือราชการไม่ เพราะแม้จะเป็นแบบพิมพ์ของกรมสรรพสามิตซึ่งเป็นหน่วยราชการก็ดี แต่การกรอกข้อความเป็นหน้าที่ของเจ้าของร้านซึ่งเป็นเอกชนธรรมดาซึ่งเท่ากับเป็นถ้อยคำของเจ้าของร้าน หาใช่หนังสือที่เจ้าหน้าที่ได้เรียบเรียงหรือรับรองว่าเป็นของที่แท้จริงไม่ จะถือว่าเป็นหนังสือราชการไม่ได้ พิพากษาลงโทษตามมาตรา 223 ฐานปลอมหนังสือธรรมดาโจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า หนังสือที่จำเลยปลอมขึ้นนี้ เป็นหนังสือธรรมดา ที่จำเลยปลอมขึ้นโดยเจตนาให้ทางราชการหลง มิใช่ปลอมหนังสือของทางราชการหรือหนังสือที่ทางราชการทำขึ้นแต่อย่างใดจึงถือว่าเป็นหนังสือราชการตามมาตรา 6 ข้อ 19 ไม่ได้ พิพากษายืน(ธรรมบัณฑิต-ชัยประชา-ปรีชาวินิจฉัย)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: คดีได้ความว่า จำเลยบังอาจปลอมหนังสือเรียกว่าแบบ 3 และแบบ ส.2/44โดยจำเลยบังอาจเพิ่มเติมจำนวนสุราลงไป แสดงว่ารับจ่ายให้ร้านสาขาประจำตำบลรวม 3 ตำบลซึ่งความจริงไม่มีจำนวนสุราดังกล่าว และร้านสาขาประจำตำบลก็หาได้รับสุราจากจำเลยไม่ ทั้งนี้โดยจำเลยเป็นเสมียนบริษัทส่งสุราให้ร้านสาขา มีหน้าที่ต้องลงบัญชีดังกล่าวแล้วให้ตรงกับความเป็นจริง ตามระเบียบของกรมสรรพสามิตแบบบัญชีดังกล่าวแล้วเป็นแบบพิมพ์ของสรรพสามิตจ่ายให้ แต่เมื่อขาดมือก็ใช้กระดาษอื่นทำขึ้นเองศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์เห็นว่า เอกสารที่จำเลยปลอมนี้ หาใช่หนังสือราชการไม่ เพราะแม้จะเป็นแบบพิมพ์ของกรมสรรพสามิตซึ่งเป็นหน่วยราชการก็ดี แต่การกรอกข้อความเป็นหน้าที่ของเจ้าของร้านซึ่งเป็นเอกชนธรรมดาซึ่งเท่ากับเป็นถ้อยคำของเจ้าของร้าน หาใช่หนังสือที่เจ้าหน้าที่ได้เรียบเรียงหรือรับรองว่าเป็นของที่แท้จริงไม่ จะถือว่าเป็นหนังสือราชการไม่ได้ พิพากษาลงโทษตามมาตรา 223 ฐานปลอมหนังสือธรรมดาโจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า หนังสือที่จำเลยปลอมขึ้นนี้ เป็นหนังสือธรรมดา ที่จำเลยปลอมขึ้นโดยเจตนาให้ทางราชการหลง มิใช่ปลอมหนังสือของทางราชการหรือหนังสือที่ทางราชการทำขึ้นแต่อย่างใดจึงถือว่าเป็นหนังสือราชการตามมาตรา 6 ข้อ 19 ไม่ได้ พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 724/2489อัยการพิจิตรโจทก์นายยึด อนัคฆมนตรีจำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 223, ม. 224เสมียนร้านเอกชนกรอกข้อความลงในแบบจำหน่ายสุราของกรมสรรพสามิตไม่ตรงความจริง เป็นผิดฐานปลอมหนังสือธรรมดาไม่ใช่ปลอมหนังสือราชการ เพราะไม่ใช่หนังสือที่ทางราชการทำขึ้นทั้งฉบับคดีได้ความว่า จำเลยบังอาจปลอมหนังสือเรียกว่าแบบ 3 และแบบ ส.2/44โดยจำเลยบังอาจเพิ่มเติมจำนวนสุราลงไป แสดงว่ารับจ่ายให้ร้านสาขาประจำตำบลรวม 3 ตำบลซึ่งความจริงไม่มีจำนวนสุราดังกล่าว และร้านสาขาประจำตำบลก็หาได้รับสุราจากจำเลยไม่ ทั้งนี้โดยจำเลยเป็นเสมียนบริษัทส่งสุราให้ร้านสาขา มีหน้าที่ต้องลงบัญชีดังกล่าวแล้วให้ตรงกับความเป็นจริง ตามระเบียบของกรมสรรพสามิตแบบบัญชีดังกล่าวแล้วเป็นแบบพิมพ์ของสรรพสามิตจ่ายให้ แต่เมื่อขาดมือก็ใช้กระดาษอื่นทำขึ้นเองศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์เห็นว่า เอกสารที่จำเลยปลอมนี้ หาใช่หนังสือราชการไม่ เพราะแม้จะเป็นแบบพิมพ์ของกรมสรรพสามิตซึ่งเป็นหน่วยราชการก็ดี แต่การกรอกข้อความเป็นหน้าที่ของเจ้าของร้านซึ่งเป็นเอกชนธรรมดาซึ่งเท่ากับเป็นถ้อยคำของเจ้าของร้าน หาใช่หนังสือที่เจ้าหน้าที่ได้เรียบเรียงหรือรับรองว่าเป็นของที่แท้จริงไม่ จะถือว่าเป็นหนังสือราชการไม่ได้ พิพากษาลงโทษตามมาตรา 223 ฐานปลอมหนังสือธรรมดาโจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า หนังสือที่จำเลยปลอมขึ้นนี้ เป็นหนังสือธรรมดา ที่จำเลยปลอมขึ้นโดยเจตนาให้ทางราชการหลง มิใช่ปลอมหนังสือของทางราชการหรือหนังสือที่ทางราชการทำขึ้นแต่อย่างใดจึงถือว่าเป็นหนังสือราชการตามมาตรา 6 ข้อ 19 ไม่ได้ พิพากษายืน(ธรรมบัณฑิต-ชัยประชา-ปรีชาวินิจฉัย)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ