phoneee/thai-legal-corpus huggingface dataset:
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 982/2474หลักกฎหมาย: แจ้งความเท็จ อำนาจศาลอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์มีอำนาจปล่อยจำเลยที่มิได้อุทธรณ์ขึ้นมาได้ (เทียบฎีกาที่ 510/2470)โจทก์ฟ้องหาว่าจำเลยร้องเท็จกล่าวโทษจำเลยต่อผู้ว่าราชการจังหวัดศาลเดิมตัดสินให้ลงโทษจำเลยตาม ม.๑๕๙ จำเลยที่ ๑ ผู้เดียวอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ตัดสินให้ยกฟ้องแลว่าจำเลยที่ ๒ แม้มิได้อุทธรณ์ก็ชอบที่จะได้รับผลเท่ากับจำเลยที่ ๑ โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาว่า คดีมีมูลที่ทำให้จำเลยร้องเรียน จำเลยยังไม่ควรมีผิดและ คดีสำหรับตัวจำเลยที่ ๒ แม้ยุตติเพียงศาลเดิมก็ดี เมื่อปรากฎว่าความผิดมิได้เกิดขึ้น ศาลอุทธรณ์ก็มีอำนาจปล่อยตัวไปได้ตามฎีกาที่ ๕๑๐/๒๔๗๐ แลตัดสินยืนตามศาลอุทธรณ์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 982/2474ขุนโพธิกาฬเกษตร์โจทก์นายร้อยโทกันที่ 1 นายยวงที่ 2จำเลย อาชญา ม. 159 วิธีพิจารณาอาชญา แจ้งความเท็จ อำนาจศาลอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์มีอำนาจปล่อยจำเลยที่มิได้อุทธรณ์ขึ้นมาได้ (เทียบฎีกาที่ 510/2470)โจทก์ฟ้องหาว่าจำเลยร้องเท็จกล่าวโทษจำเลยต่อผู้ว่าราชการจังหวัดศาลเดิมตัดสินให้ลงโทษจำเลยตาม ม.๑๕๙ จำเลยที่ ๑ ผู้เดียวอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ตัดสินให้ยกฟ้องแลว่าจำเลยที่ ๒ แม้มิได้อุทธรณ์ก็ชอบที่จะได้รับผลเท่ากับจำเลยที่ ๑ โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาว่า คดีมีมูลที่ทำให้จำเลยร้องเรียน จำเลยยังไม่ควรมีผิดและ คดีสำหรับตัวจำเลยที่ ๒ แม้ยุตติเพียงศาลเดิมก็ดี เมื่อปรากฎว่าความผิดมิได้เกิดขึ้น ศาลอุทธรณ์ก็มีอำนาจปล่อยตัวไปได้ตามฎีกาที่ ๕๑๐/๒๔๗๐ แลตัดสินยืนตามศาลอุทธรณ์(นล-หริศ-วิกรม)หลวงวิมลสัจจารักษ์ - พระราชปัญญา - แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องหาว่าจำเลยร้องเท็จกล่าวโทษจำเลยต่อผู้ว่าราชการจังหวัดศาลเดิมตัดสินให้ลงโทษจำเลยตาม ม.๑๕๙ จำเลยที่ ๑ ผู้เดียวอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ตัดสินให้ยกฟ้องแลว่าจำเลยที่ ๒ แม้มิได้อุทธรณ์ก็ชอบที่จะได้รับผลเท่ากับจำเลยที่ ๑ โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาว่า คดีมีมูลที่ทำให้จำเลยร้องเรียน จำเลยยังไม่ควรมีผิดและ คดีสำหรับตัวจำเลยที่ ๒ แม้ยุตติเพียงศาลเดิมก็ดี เมื่อปรากฎว่าความผิดมิได้เกิดขึ้น ศาลอุทธรณ์ก็มีอำนาจปล่อยตัวไปได้ตามฎีกาที่ ๕๑๐/๒๔๗๐ แลตัดสินยืนตามศาลอุทธรณ์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 982/2474ขุนโพธิกาฬเกษตร์โจทก์นายร้อยโทกันที่ 1 นายยวงที่ 2จำเลย อาชญา ม. 159 วิธีพิจารณาอาชญา แจ้งความเท็จ อำนาจศาลอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์มีอำนาจปล่อยจำเลยที่มิได้อุทธรณ์ขึ้นมาได้ (เทียบฎีกาที่ 510/2470)โจทก์ฟ้องหาว่าจำเลยร้องเท็จกล่าวโทษจำเลยต่อผู้ว่าราชการจังหวัดศาลเดิมตัดสินให้ลงโทษจำเลยตาม ม.๑๕๙ จำเลยที่ ๑ ผู้เดียวอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ตัดสินให้ยกฟ้องแลว่าจำเลยที่ ๒ แม้มิได้อุทธรณ์ก็ชอบที่จะได้รับผลเท่ากับจำเลยที่ ๑ โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาว่า คดีมีมูลที่ทำให้จำเลยร้องเรียน จำเลยยังไม่ควรมีผิดและ คดีสำหรับตัวจำเลยที่ ๒ แม้ยุตติเพียงศาลเดิมก็ดี เมื่อปรากฎว่าความผิดมิได้เกิดขึ้น ศาลอุทธรณ์ก็มีอำนาจปล่อยตัวไปได้ตามฎีกาที่ ๕๑๐/๒๔๗๐ แลตัดสินยืนตามศาลอุทธรณ์(นล-หริศ-วิกรม)หลวงวิมลสัจจารักษ์ - พระราชปัญญา - แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
พระราชกฤษฎีกาให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมอาคารพ.ศ. ๒๕๒๒บังคับในท้องที่บางแห่งในตำบลแก่งเสี้ยนตำบลท่ามะขามตำบลปากแพรกอำเภอเมืองกาญจนบุรี และตำบลท่าล้ออำเภอท่าม่วงจังหวัดกาญจนบุรีพ.ศ. ๒๕๓๒ ภูมิพลอดุลยเดชป.ร.ให้ไว้ ณ วันที่๔ กันยายน พ.ศ. ๒๕๓๒เป็นปีที่ ๔๔ในรัชกาลปัจจุบันพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชมีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่าโดยที่เป็นการสมควรให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมอาคารพ.ศ. ๒๕๒๒ บังคับในท้องที่บางแห่งในตำบลแก่งเสี้ยน ตำบลท่ามะขาม ตำบลปากแพรกอำเภอเมืองกาญจนบุรี และตำบลท่าล้อ อำเภอท่าม่วง จังหวัดกาญจนบุรีอาศัยอำนาจตามความในมาตรา๑๕๙ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย และมาตรา ๒ แห่งพระราชบัญญัติควบคุมอาคารพ.ศ. ๒๕๒๒ จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้มาตรา ๑ พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า พระราชกฤษฎีกาให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมอาคารพ.ศ. ๒๕๒๒ บังคับในท้องที่บางแห่งในตำบลแก่งเสี้ยน ตำบลท่ามะขาม ตำบลปากแพรกอำเภอเมืองกาญจนบุรี และตำบลท่าล้อ อำเภอท่าม่วง จังหวัดกาญจนบุรี พ.ศ. ๒๕๓๒มาตรา ๒[๑]พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา ๓ ให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมอาคาร พ.ศ. ๒๕๒๒บังคับในท้องที่บางแห่งในตำบลแก่งเสี้ยน ตำบลท่ามะขาม ตำบลปากแพรกอำเภอเมืองกาญจนบุรี และตำบลท่าล้อ อำเภอท่าม่วง จังหวัดกาญจนบุรีภายในแนวเขตตามแผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกานี้มาตรา ๔ ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้ผู้รับสนองพระบรมราชโองการพลเอกชาติชาย ชุณหะวัณนายกรัฐมนตรี[เอกสารแนบท้าย]๑.แผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกาให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมอาคาร พ.ศ. ๒๕๒๒บังคับในท้องที่บางแห่งในตำบลแก่งเสี้ยน ตำบลท่ามะขาม ตำบลปากแพรกอำเภอเมืองกาญจนบุรี และตำบลท่าล้อ อำเภอท่าม่วง จังหวัดกาญจนบุรี พ.ศ. ๒๕๓๒(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)หมายเหตุ:- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือเนื่องจากในท้องที่บางแห่งในตำบลแก่งเสี้ยน ตำบลท่ามะขาม ตำบลปากแพรกอำเภอเมืองกาญจนบุรี และตำบลท่าล้อ อำเภอท่าม่วง จังหวัดกาญจนบุรีกำลังมีการขยายตัวทั้งในด้านการก่อสร้างอาคารและการผังเมืองสมควรให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมอาคาร พ.ศ. ๒๕๒๒ บังคับในท้องที่ดังกล่าวเพื่อประโยชน์ในด้านการควบคุมเกี่ยวกับความมั่นคงแข็งแรง ความปลอดภัย การป้องกันอัคคีภัยการสาธารณสุข การรักษาคุณภาพสิ่งแวดล้อม การผังเมือง การสถาปัตยกรรมและการอำนวยความสะดวกแก่การจราจร จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้สรัลพร/พิมพ์๒๖ธันวาคม ๒๕๕๐ฐิติพงษ์/ตรวจ๑๑มกราคม ๒๕๕๑โชติกานต์/ปรับปรุง๒๖ พฤษภาคม ๒๕๖๓อรญา/ตรวจ๖ ตุลาคม ๒๕๖๓[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๐๖/ตอนที่ ๑๕๗/ฉบับพิเศษ หน้า ๑๕/๒๐ กันยายน ๒๕๓๒
พระราชบัญญัติอนุญาตให้รัฐบาลจ่ายเงินไปพลางก่อน (ฉบับที่ 2) พุทธศักราช 2489พระราชบัญญัติ อนุญาตให้รัฐบาลจ่ายเงินไปพลางก่อน (ฉะบับที่ ๒) พุทธศักราช ๒๔๘๙ในพระปรมาภิไธยสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดช คณะผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ (ตามประกาศประธานรัฐสภา ลงวันที่ ๑๖ มิถุนายน พุทธศักราช ๒๔๘๙) รังสิต กรมขุนชัยนาทนเรนทร พระยามานวราชเสวี ตราไว้ ณ วันที่ ๒๒ มิถุนายน พุทธศักราช ๒๔๘๙ เป็นปีที่ ๑ ในรัชชกาลปัจจุบันโดยที่เป็นการสมควรอนุญาตให้รัฐบาลจ่ายเงินเพื่อกิจการบางอย่างไปพลางก่อน จนกว่าจะได้ประกาศใช้พระราชบัญญัติงบประมาณประจำปี จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้ โดยคำแนะนำและยินยอมของรัฐสภา ดังต่อไปนี้มาตรา 1 มาตรา ๑ พระราชบัญญัตินี้ให้เรียกว่า "พระราชบัญญัติอนุญาตให้รัฐบาลจ่ายเงินไปพลางก่อน (ฉะบับที่ ๒) พุทธศักราช ๒๔๘๙"มาตรา 2 มาตรา ๒ พระราชบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับได้ตั้งแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา 3 มาตรา ๓ ในระหว่างที่ยังมิได้ประกาศใช้พระราชบัญญัติงบประมาณประจำปี พุทธศักราช ๒๔๘๙ ให้รัฐบาลจ่ายเงินเพื่อกิจการที่ระบุไว้ ดังต่อไปนี้ไปพลางก่อน ไม่เกินจำนวนเงิน ๖๑,๕๑๑,๔๓๖ บาท จากเงินรายรับ จากเงินคงคลัง หรือจากเงินกู้ คือ ๑. การเพิ่มเงินเพิ่มประจำเดือนชั่วคราว ๒๗,๙๐๐,๐๐๐ บาท ๒.มาตรา 3 การให้เงินเพิ่มประจำเดือนชั่วคราวแก่พลทหาร และพลตำรวจ ๒,๒๕๐,๐๐๐ บาท ๓. การให้เงินเพิ่มประจำเดือนชั่วคราว แก่ข้าราชการเบี้ยหวัดตามข้อบังคับ และบำนาญตามพระราชบัญญัติบำเหน็จ บำนาญฯ ซึ่งไม่เคยมีสัญญาจ้างและมี ภูมิลำเนาอยู่ในประเทศไทย ๙๙๐,๐๐๐ บาท ๔. การเพิ่มเงินอุดหนุนให้แก่กำนันมาตรา 3 ผู้ใหญ่บ้านและแพทย์ประจำตำบล ๑,๓๐๐,๐๐๐ บาท ๕. การเพิ่มเงินบำรุงความสุขทหารและตำรวจ ๖,๐๑๙,๕๐๐ บาท ๖. ค่าเบี้ยเลี้ยงเดินทางตามอัตราใหม่ ๓,๐๐๐,๐๐๐ บาท ๗. ค่าใช้จ่ายในการเดินทางของคณะทูตและ ผู้แทนไทยเพื่อเจรจาธุรกิจต่าง ๆ ในต่างประเทศ ๑,๓๘๗,๕๘๓ บาท ๘. การซ่อมแซมสถานที่ราชการ ๓๐๐,๐๐๐ บาท ๙.มาตรา 3 เงินเดือนข้าราชการชาวต่างประเทศ ๗๐,๗๔๐ บาท ๑๐. เงินงบคณะผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ ๑๑,๔๐๐ บาท ๑๑. เงินชดเชยทหารที่ปลด ๒๒๓,๕๐๐ บาท ๑๒. เงินเดือนและเบี้ยเลี้ยงนายสิบ สารวัตร ที่จะส่งไปเป็นนักเรียนนายร้อยตำรวจ ๘๗,๔๓๒ บาท ๑๓. ค่าปราบปรามการนำสินค้าหนีศุลกากร ๔๐๐,๐๐๐ บาท ๑๔. ค่าเบี้ยเลี้ยงคนไข้และพยาบาลมาตรา 3 ๔๖๑,๑๗๘ บาท ๑๕. ค่าป้องกันไข้จับสั่น ๕๐๐,๐๐๐ บาท ๑๖. ค่าซื้อสัตว์พาหนะเพื่อช่วยเหลือ การเพาะปลูก ๑,๐๗๕,๐๐๐ บาท ๑๗. ค่าช่วยเหลือการเกษตร ๒,๕๐๐,๐๐๐ บาท ๑๘. การดำเนินงานขององค์การควบคุม การค้าต่างประเทศและควบคุมการปริวรรต เงินตรา ๔๐,๐๐๐ บาท ๑๙. การเพิ่มกำลังตำรวจ ๖๓,๔๑๕ บาท ๒๐.มาตรา 3 ค่าเชื้อเพลิงการไฟฟ้าพระตะบอง ๘๓,๔๐๐ บาท ๒๑. การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทน ๒,๙๔๗,๙๐๐ บาท ๒๒. ค่าตั้งเครื่องไฟฟ้าให้แก่วิทยุหลักสี่ ๕๐,๐๐๐ บาท ๒๓. เงินให้เทศบาลกู้เพื่อเพิ่มเงินประจำเดือน ชั่วคราวให้แก่พนักงานเทศบาล ๒,๗๐๐,๐๐๐ บาท ๒๔. ค่าใช้จ่ายในการสำรวจสำมะโนครัว ๑๐๑,๐๐๐ บาท ๒๕.มาตรา 3 ค่าเบี้ยเลี้ยงนักโทษและเครื่องใช้ ในการเลี้ยง ๒,๕๙๓,๐๐๐ บาท ๒๖. เงินเดือนประธาน,รองประธาน สมาชิกพฤฒสภา และค่าใช้จ่ายต่าง ๆ ๑๓๖,๗๐๐ บาท ๒๗. ค่าใช้จ่ายในการรับเสด็จ พระราชดำเนินสู่พระนคร ๘๐๐,๐๐๐ บาท ๒๘. ค่าใช้จ่ายในการพระบรมศพ ๓,๕๒๐,๖๘๘ บาทมาตรา 4 มาตรา ๔ จำนวนเงินที่ปรากฏตามมาตรา ๓ ให้ยกไปรวมไว้ในยอดเงินตามพระราชบัญญัติงบประมาณประจำปี ๒๔๘๙มาตรา 5 มาตรา ๕ ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังรักษาการตามพระราชบัญญัตินี้ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ ปรีดี พนมยงค์ นายกรัฐมนตรี
พระราชกฤษฎีกากำหนดธุรกิจธนาคารออมสิน พ.ศ. 2512พระราชกฤษฎีกา กำหนดธุรกิจธนาคารออมสิน พ.ศ. ๒๕๑๒ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร. ให้ไว้ ณ วันที่ ๒๘ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๑๒ เป็นปีที่ ๒๔ ในรัชกาลปัจจุบันพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า โดยที่เป็นการสมควรกำหนดการรับฝากเงินออมสินประเภทเคหสงเคราะห์ เป็นธุรกิจของธนาคารออมสิน อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๕๓ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย และมาตรา ๗ แห่งพระราชบัญญัติธนาคารออมสิน พ.ศ. ๒๔๘๙จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้มาตรา 1 มาตรา ๑ พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า "พระราชกฤษฎีกากำหนดธุรกิจธนาคารออมสิน พ.ศ. ๒๕๑๒"มาตรา 2 มาตรา ๒ พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา 3 มาตรา ๓ ให้การรับฝากเงินออมสินประเภทเคหสงเคราะห์เป็นธุรกิจของธนาคารออมสินมาตรา 4 มาตรา ๔ ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ จอมพล ถนอม กิตติขจร นายกรัฐมนตรีหมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือ เนื่องจากรัฐบาลมีนโยบายในอันที่จะช่วยสร้างฐานะของประชาชนโดยสงเคราะห์ให้มีที่พักอาศัยเป็นของตนเอง ฉะนั้น เพื่อสนับสนุนนโยบายดังกล่าวสมควรกำหนดให้การรับฝากเงินออมสินประเภทเคหสงเคราะห์เป็นธุรกิจของธนาคารออมสิน จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้
กฎกระทรวงกฎกระทรวงฉบับที่๓๕ (พ.ศ. ๒๕๓๕)ออกตามความในพระราชบัญญัติการชลประทานหลวงพุทธศักราช๒๔๘๕[๑] อาศัยอำนาจตามความในมาตรา๘ (๑) แห่งพระราชบัญญัติการชลประทานหลวงพุทธศักราช ๒๔๘๕ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติการชลประทานหลวง (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๑๘และมาตรา ๔๒ แห่งพระราชบัญญัติการชลประทานหลวง พุทธศักราช ๒๔๘๕รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้ให้ทางน้ำชลประทานอ่างเก็บน้ำห้วยจระเข้มากในท้องที่ตำบลบ้านบัว อำเภอเมืองบุรีรัมย์ จังหวัดบุรีรัมย์ภายในแนวเขตตามแผนที่ท้ายกฎกระทรวงนี้ เป็นทางน้ำชลประทานที่จะเรียกเก็บค่าชลประทานให้ไว้ ณ วันที่ ๑๘ มีนาคม ๒๕๓๕อาณัติ อาภาภิรมรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้คือ โดยที่เป็นการสมควรกำหนดให้ทางน้ำชลประทานอ่างเก็บน้ำห้วยจระเข้มาก ในท้องที่ตำบลบ้านบัวอำเภอเมืองบุรีรัมย์ จังหวัดบุรีรัมย์เป็นทางน้ำชลประทานที่จะเรียกเก็บค่าชลประทานเพื่อให้เกิดประโยชน์จากการใช้น้ำอย่างเต็มที่ และเนื่องจากมาตรา ๘ (๑) แห่งพระราชบัญญัติการชลประทานหลวงพุทธศักราช ๒๔๘๕ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติการชลประทานหลวง (ฉบับที่๔) พ.ศ. ๒๕๑๘บัญญัติให้ทางน้ำชลประทานที่จะเรียกเก็บค่าชลประทานต้องกำหนดโดยกฎกระทรวงจึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้[เอกสารแนบท้าย]๑. แผนที่ท้ายกฎกระทรวงฉบับที่๓๕ (พ.ศ. ๒๕๓๕) ออกตามความในพระราชบัญญัติการชลประทานหลวง พุทธศักราช๒๔๘๕ (ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)วิมล/ปรับปรุง๒๔กันยายน ๒๕๕๗[๑] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๐๙/ตอนที่ ๕๐/หน้า ๓๑/๑๗ เมษายน ๒๕๓๕
ประกาศกระทรวงอุตสาหกรรมฉบับที่ 5808 (พ.ศ. 2563)ออกตามความในพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมพ.ศ. 2511เรื่อง ยกเลิกมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมปูนซีเมนต์ปอร์ตแลนด์ เล่ม 5วิธีทดสอบความละเอียดของปูนซีเมนต์ปอร์ตแลนด์ โดยใช้เทอร์ปิดิมิเตอร์และกําหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมวิธีทดสอบปูนซีเมนต์ เล่ม 5วิธีทดสอบความละเอียดของปูนซีเมนต์ปอร์ตแลนด์ โดยใช้เทอร์บิดิมิเตอร์---------------------------------อื่นๆ - โดยที่เป็นการสมควรปรับปรุงมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม ปูนซีเมนต์ปอร์ตแลนด์ เล่ม 5 วิธีทดสอบความละเอียดของปูนซีเมนต์ปอร์ตแลนด์ โดยใช้เทอร์ปิดิมิเตอร์ มาตรฐานเลขที่ มอก. 15 เล่ม 5 - 2519 อาศัยอํานาจตามความในมาตรา 15 แห่งพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม พ.ศ. 2511 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม (ฉบับที่ 7) พ.ศ. 2558 รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมออกประกาศยกเลิกประกาศกระทรวงอุตสาหกรรม ฉบับที่ 216 (พ.ศ. 2519) ออกตามความในพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม พ.ศ. 2511 เรื่อง กําหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม ปูนซีเมนต์ปอร์ตแลนด์ เล่ม 5 วิธีทดสอบความละเอียดของปูนซีเมนต์ปอร์ตแลนด์ โดยใช้เทอร์ปิดิมิเตอร์ ลงวันที่ 14 พฤษภาคม พ.ศ. 2519 และออกประกาศกําหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม วิธีทดสอบปูนซีเมนต์ เล่ม 5 วิธีทดสอบความละเอียดของปูนซีเมนต์ปอร์ตแลนด์ โดยใช้เทอร์บิดิมิเตอร์ มาตรฐานเลขที่ มอก. 2752 เล่ม 5 - 2563 ขึ้นใหม่ ดังมีรายละเอียดต่อท้ายประกาศนี้ ทั้งนี้ ให้มีผลเมื่อพ้นกําหนด 120 วัน นับตั้งแต่วันที่ประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปผู้มีอํานาจลงนาม - ประกาศ ณ วันที่ 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2563 สุริยะ จึงรุ่งเรืองกิจรัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2304/2542หลักกฎหมาย: ป.พ.พ.มาตรา 1629 ซึ่งบัญญัติถึงบิดามารดากับบุตรว่าเป็นทายาทซึ่งกันและกันนั้น หมายถึง เป็นบิดาและบุตรต่อกันตามกฎหมาย ถ้ามิใช่ก็ไม่เป็นทายาทและไม่มีสิทธิรับมรดกซึ่งกันและกัน บิดาที่ไม่ชอบด้วยกฎหมายจึงไม่มีสิทธิรับมรดกของบุตร ศาลชั้นต้นได้วินิจฉัยว่า ป.ครอบครองที่ดินพิพาทแทนทายาทของน. ฟ้องโจทก์ไม่ขาดอายุความ จำเลยไม่อุทธรณ์ ปัญหาดังกล่าวจึงเป็นอันยุติ ฎีกาของจำเลยในปัญหาเรื่องอายุความจึงเป็นข้อที่มิได้ยกขึ้นว่ากันมาแล้วโดยชอบในศาลอุทธรณ์ ต้องห้ามตาม ป.วิ.พ.มาตรา 249 วรรคหนึ่ง ฎีกาของจำเลยที่มิได้ยกเหตุผลมาโต้แย้งคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ให้ชัดแจ้งว่าไม่ถูกต้องอย่างไร และที่ถูกควรเป็นอย่างไร เมื่ออ่านแล้วไม่อาจเข้าใจได้และไม่อาจทราบได้ว่าจำเลยฎีกาโต้แย้งคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ในประเด็นใด ด้วยเหตุผลอะไร เป็นฎีกาที่ไม่ชัดแจ้ง ไม่ชอบด้วย ป.วิ.พ.มาตรา 249 วรรคหนึ่ง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2304/2542นายสมชัย เชยกิจ กับพวกโจทก์นางมณี ครุธทะยานจำเลย ป.พ.พ. ม. 1629 ป.วิ.พ. ม. 249ป.พ.พ.มาตรา 1629 ซึ่งบัญญัติถึงบิดามารดากับบุตรว่าเป็นทายาทซึ่งกันและกันนั้น หมายถึง เป็นบิดาและบุตรต่อกันตามกฎหมาย ถ้ามิใช่ก็ไม่เป็นทายาทและไม่มีสิทธิรับมรดกซึ่งกันและกัน บิดาที่ไม่ชอบด้วยกฎหมายจึงไม่มีสิทธิรับมรดกของบุตร ศาลชั้นต้นได้วินิจฉัยว่า ป.ครอบครองที่ดินพิพาทแทนทายาทของน. ฟ้องโจทก์ไม่ขาดอายุความ จำเลยไม่อุทธรณ์ ปัญหาดังกล่าวจึงเป็นอันยุติ ฎีกาของจำเลยในปัญหาเรื่องอายุความจึงเป็นข้อที่มิได้ยกขึ้นว่ากันมาแล้วโดยชอบในศาลอุทธรณ์ ต้องห้ามตาม ป.วิ.พ.มาตรา 249 วรรคหนึ่ง ฎีกาของจำเลยที่มิได้ยกเหตุผลมาโต้แย้งคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ให้ชัดแจ้งว่าไม่ถูกต้องอย่างไร และที่ถูกควรเป็นอย่างไร เมื่ออ่านแล้วไม่อาจเข้าใจได้และไม่อาจทราบได้ว่าจำเลยฎีกาโต้แย้งคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ในประเด็นใด ด้วยเหตุผลอะไร เป็นฎีกาที่ไม่ชัดแจ้ง ไม่ชอบด้วย ป.วิ.พ.มาตรา 249 วรรคหนึ่ง(ประมาณ ตียะไพบูลย์สิน-วิรัตน์ ลัทธิวงศกร-วินัส เรืองอำพัน)ศาลจังหวัดสมุทรสาคร - นายทัศน์พงษ์ เหล่ารักวงศ์ศาลอุทธรณ์ภาค ๓ - นายประจวบ พัชนีรัตนภรณ์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2304/2542นายสมชัย เชยกิจ กับพวกโจทก์นางมณี ครุธทะยานจำเลย ป.พ.พ. ม. 1629 ป.วิ.พ. ม. 249ป.พ.พ.มาตรา 1629 ซึ่งบัญญัติถึงบิดามารดากับบุตรว่าเป็นทายาทซึ่งกันและกันนั้น หมายถึง เป็นบิดาและบุตรต่อกันตามกฎหมาย ถ้ามิใช่ก็ไม่เป็นทายาทและไม่มีสิทธิรับมรดกซึ่งกันและกัน บิดาที่ไม่ชอบด้วยกฎหมายจึงไม่มีสิทธิรับมรดกของบุตร ศาลชั้นต้นได้วินิจฉัยว่า ป.ครอบครองที่ดินพิพาทแทนทายาทของน. ฟ้องโจทก์ไม่ขาดอายุความ จำเลยไม่อุทธรณ์ ปัญหาดังกล่าวจึงเป็นอันยุติ ฎีกาของจำเลยในปัญหาเรื่องอายุความจึงเป็นข้อที่มิได้ยกขึ้นว่ากันมาแล้วโดยชอบในศาลอุทธรณ์ ต้องห้ามตาม ป.วิ.พ.มาตรา 249 วรรคหนึ่ง ฎีกาของจำเลยที่มิได้ยกเหตุผลมาโต้แย้งคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ให้ชัดแจ้งว่าไม่ถูกต้องอย่างไร และที่ถูกควรเป็นอย่างไร เมื่ออ่านแล้วไม่อาจเข้าใจได้และไม่อาจทราบได้ว่าจำเลยฎีกาโต้แย้งคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ในประเด็นใด ด้วยเหตุผลอะไร เป็นฎีกาที่ไม่ชัดแจ้ง ไม่ชอบด้วย ป.วิ.พ.มาตรา 249 วรรคหนึ่ง(ประมาณ ตียะไพบูลย์สิน-วิรัตน์ ลัทธิวงศกร-วินัส เรืองอำพัน)ศาลจังหวัดสมุทรสาคร - นายทัศน์พงษ์ เหล่ารักวงศ์ศาลอุทธรณ์ภาค ๓ - นายประจวบ พัชนีรัตนภรณ์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
พระราชบัญญัติพระราชบัญญัติกองอาสารักษาดินแดน(ฉบับที่ ๓)พ.ศ. ๒๕๕๗ ภูมิพลอดุลยเดชป.ร.ให้ไว้ ณวันที่ ๒๘ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๕๗เป็นปีที่ ๖๙ในรัชกาลปัจจุบันพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชมีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่าโดยที่เป็นการสมควรแก้ไขเพิ่มเติมกฎหมายว่าด้วยกองอาสารักษาดินแดนจึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้โดยคำแนะนำและยินยอมของสภานิติบัญญัติแห่งชาติดังต่อไปนี้มาตรา ๑ พระราชบัญญัตินี้เรียกว่า พระราชบัญญัติกองอาสารักษาดินแดน (ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๕๗มาตรา ๒[๑] พระราชบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา ๓ ให้ยกเลิกความในมาตรา ๒๕แห่งพระราชบัญญัติกองอาสารักษาดินแดน พ.ศ. ๒๔๙๗ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทนมาตรา ๒๕ เมื่อสมาชิกกองอาสารักษาดินแดนประสบอันตรายถึงแก่ความตายหรือพิการทุพพลภาพเนื่องในการปฏิบัติหน้าที่ให้ได้รับบำนาญพิเศษตามกฎหมายว่าด้วยบำเหน็จบำนาญข้าราชการโดยอนุโลมเมื่อสมาชิกกองอาสารักษาดินแดนซึ่งได้รับบำนาญพิเศษเพราะเหตุพิการทุพพลภาพตามวรรคหนึ่งถึงแก่ความตายให้จ่ายเงินเป็นบำเหน็จตกทอดแก่ทายาทผู้มีสิทธิตามที่กฎหมายว่าด้วยบำเหน็จบำนาญข้าราชการบัญญัติไว้เป็นจำนวนสามสิบเท่าของบำนาญพิเศษรายเดือนและให้นำบทบัญญัติว่าด้วยการจ่ายบำเหน็จตกทอดตามกฎหมายว่าด้วยบำเหน็จบำนาญข้าราชการมาใช้บังคับโดยอนุโลมผู้รับสนองพระบรมราชโองการพลเอกประยุทธ์ จันทร์โอชานายกรัฐมนตรีหมายเหตุ:- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชบัญญัติฉบับนี้ คือโดยที่พระราชบัญญัติกองอาสารักษาดินแดน พ.ศ. ๒๔๙๗บัญญัติให้เมื่อสมาชิกกองอาสารักษาดินแดนประสบอันตรายถึงชีวิตหรือพิการทุพพลภาพเนื่องในการปฏิบัติหน้าที่มีสิทธิได้รับเพียงบำนาญพิเศษทำให้ทายาทของสมาชิกกองอาสารักษาดินแดนซึ่งเสียชีวิตภายหลังจากที่ได้รับบำนาญพิเศษเพราะเหตุพิการทุพพลภาพไม่มีสิทธิได้รับบำเหน็จตกทอดแม้สมาชิกกองอาสารักษาดินแดนจะได้ปฏิบัติหน้าที่ในการรักษาความมั่นคงภายในในพื้นที่ชายแดนและพื้นที่เสี่ยงภัยหรือในการปกป้องอธิปไตยของประเทศชาติร่วมกับข้าราชการทหาร หรือตำรวจก็ตาม ซึ่งแตกต่างกับกรณีทายาทของข้าราชการ พลทหารกองประจำการหรือบุคคลที่ทำหน้าที่ทหารตามที่กระทรวงกลาโหมกำหนดซึ่งมีสิทธิได้รับบำเหน็จตกทอดตามกฎหมายว่าด้วยบำเหน็จบำนาญข้าราชการ ดังนั้นเพื่อความเป็นธรรมและเป็นการสร้างขวัญกำลังใจให้กับสมาชิกกองอาสารักษาดินแดนสมควรกำหนดให้ทายาทของสมาชิกกองอาสารักษาดินแดนมีสิทธิได้รับบำเหน็จตกทอดด้วย จึงจำเป็นต้องตราพระราชบัญญัตินี้ปริยานุช/ผู้จัดทำ๘ ธันวาคม ๒๕๕๗วิศนี/ผู้ตรวจ๑๑ ธันวาคม๒๕๕๗[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๓๑/ตอนที่ ๗๙ ก/หน้า ๑/๔ ธันวาคม ๒๕๕๗
พระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในท้องที่ตำบลหนองบัว อำเภอโกสุมพิสัย จังหวัดมหาสารคามให้เป็นเขตโครงการจัดรูปที่ดินพ.ศ.๒๕๓๗ ภูมิพลอดุลยเดชป.ร.ให้ไว้ณ วันที่ ๖ กันยายน พ.ศ. ๒๕๓๗เป็นปีที่๔๙ ในรัชกาลปัจจุบันพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชมีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่าโดยที่เป็นการสมควรกำหนดเขตที่ดินในท้องที่ตำบลหนองบัว อำเภอโกสุมพิสัย จังหวัดมหาสารคามให้เป็นเขตโครงการจัดรูปที่ดิน อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๗๕ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย และมาตรา ๒๔ วรรคหนึ่ง แห่งพระราชบัญญัติจัดรูปที่ดินเพื่อเกษตรกรรมพ.ศ. ๒๕๑๗ จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้มาตรา ๑ พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า พระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในท้องที่ตำบลหนองบัวอำเภอโกสุมพิสัย จังหวัดมหาสารคาม ให้เป็นเขตโครงการจัดรูปที่ดิน พ.ศ. ๒๕๓๗มาตรา ๒[๑]พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา ๓ ให้ที่ดินในเขตท้องที่ตำบลหนองบัวอำเภอโกสุมพิสัย จังหวัดมหาสารคาม ภายในแนวเขตตามแผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกานี้ซึ่งปรากฏรายชื่อเจ้าของ หรือผู้ครอบครองที่ดินโดยชอบด้วยกฎหมายตามบัญชีท้ายพระราชกฤษฎีกานี้เป็นเขตโครงการจัดรูปที่ดินมาตรา ๔ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้ผู้รับสนองพระบรมราชโองการชวน หลีกภัยนายกรัฐมนตรี[เอกสารแนบท้าย]๑. แผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในท้องที่ตำบลหนองบัว อำเภอโกสุมพิสัย จังหวัดมหาสารคามให้เป็นเขตโครงการจัดรูปที่ดิน พ.ศ. ๒๕๓๗๒.บัญชีรายชื่อเจ้าของหรือผู้ครอบครองที่ดินโดยชอบด้วยกฎหมายท้ายพระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในท้องที่ตำบลหนองบัว อำเภอโกสุมพิสัย จังหวัดมหาสารคามให้เป็นเขตโครงการจัดรูปที่ดิน พ.ศ. ๒๕๓๗(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)หมายเหตุ:- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือ เนื่องจากทางราชการได้ดำเนินการสำรวจที่ดินเพื่อจัดรูปที่ดินเพื่อเกษตรกรรมในท้องที่ตำบลหนองบัว อำเภอโกสุมพิสัย จังหวัดมหาสารคามและได้สอบถามความสมัครใจจากเจ้าของที่ดินแล้วเจ้าของที่ดินมีจำนวนเกินกึ่งหนึ่งของบรรดาเจ้าของที่ดินทั้งหมดได้ยินยอมให้ทางราชการดำเนินการจัดรูปที่ดินได้สมควรกำหนดเขตที่ดินในท้องที่ดังกล่าวให้เป็นเขตโครงการจัดรูปที่ดิน จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้ศิรวัชร์/จัดทำ๒๓มิถุนายน ๒๕๖๐[๑]ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๑๑/ตอนที่ ๔๒ ก/หน้า ๒๘/๒๖ กันยายน ๒๕๓๗
ประกาศที่ประชุมใหญ่ตุลาการในศาลปกครองสูงสุดประกาศที่ประชุมใหญ่ตุลาการในศาลปกครองสูงสุดเรื่องให้ศาลปกครองนครราชสีมาและศาลปกครองขอนแก่นมีเขตอำนาจเพิ่มเติมในจังหวัดใกล้เคียง----------------------- ตามที่ได้มีประกาศที่ประชุมใหญ่ตุลาการในศาลปกครองสูงสุดเรื่อง ให้ศาลปกครองนครราชสีมามีเขตอำนาจเพิ่มเติมในจังหวัดใกล้เคียงลงวันที่ ๑๔ กันยายน พ.ศ. ๒๕๔๔ เพื่อให้ศาลปกครองนครราชสีมามีเขตอำนาจเพิ่มเติมในจังหวัดใกล้เคียงในภาคตะวันออกเฉียงเหนือนอกเหนือจากเขตอำนาจปกติ นั้น เนื่องจากจะมีการเปิดทำการศาลปกครองขอนแก่นตั้งแต่วันที่ ๓๐ เมษายน พ.ศ. ๒๕๔๕ เป็นต้นไปสมควรปรับปรุงเขตอำนาจที่เพิ่มเติมขึ้นของศาลปกครองนครราชสีมาให้เหมาะสมขึ้นและกำหนดให้ศาลปกครองขอนแก่นมีเขตอำนาจเพิ่มเติมในจังหวัดใกล้เคียงนอกเหนือจากเขตอำนาจปกติที่กำหนดไว้ในมาตรา ๙๔ (๑) และ (๔)แห่งพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง พ.ศ. ๒๕๔๒ ทั้งนี้เพื่ออำนวยความสะดวกแก่ประชาชน อาศัยอำนาจตามความในมาตรา๑๐๓ วรรคสอง แห่งพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง พ.ศ. ๒๕๔๒ที่ประชุมใหญ่ตุลาการในศาลปกครองสูงสุดจึงออกประกาศไว้ ดังต่อไปนี้ ข้อ๑ ให้ยกเลิกประกาศที่ประชุมใหญ่ตุลาการในศาลปกครองสูงสุด เรื่อง ให้ศาลปกครองนครราชสีมามีเขตอำนาจเพิ่มเติมในจังหวัดใกล้เคียงลงวันที่ ๑๔ กันยายน พ.ศ. ๒๕๔๕ ข้อ๒ ให้ศาลปกครองนครราชสีมามีเขตอำนาจเพิ่มเติมในจังหวัดบุรีรัมย์ จังหวัดยโสธร จังหวัดร้อยเอ็ด จังหวัดศรีสะเกษ จังหวัดสุรินทร์จังหวัดอุบลราชธานี และจังหวัดอำนาจเจริญ ข้อ๓ ให้ศาลปกครองขอนแก่นมีเขตอำนาจเพิ่มเติมในจังหวัดนครพนม จังหวัดมุกดาหาร จังหวัดเลย จังหวัดสกลนคร จังหวัดหนองคายจังหวัดหนองบัวลำภู และจังหวัดอุดรธานี ข้อ๔ ประกาศนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ ๓๐ เมษายน พ.ศ. ๒๕๔๕ เป็นต้นไป ประกาศณ วันที่ ๒๖ เมษายน พ.ศ. ๒๕๔๕ อักขราทร จุฬารัตน ประธานศาลปกครองสูงสุด[รก.๒๕๔๕/๓๙ก/๒๙/๒๙ เมษายน ๒๕๔๕] พรพิมล/พิมพ์ ๒๘/๖/๔๕ B+A(C )
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1731/2536หลักกฎหมาย: แม้การขอคุ้มครองชั่วคราวก่อนพิพากษา ตาม ป.วิ.พ.มาตรา 254 (2) บัญญัติให้ทำเป็นคำขอฝ่ายเดียว แต่ศาลก็มีอำนาจที่จะฟังคู่ความอีกฝ่ายหนึ่งยหรือคู่ความอื่น ๆ ก่อนออกคำสั่งได้ ตาม ป.วิ.พ.มาตรา 21 (3) เรื่องเขตอำนาจศาลไม่ใช่ประเด็นที่ศาลจะต้องชี้ขาดในชั้นขอคุ้มครองชั่วคราวก่อนพิพากษา ตราบใดที่ศาลชั้นต้นยังไม่ได้พิพากษาหรือจำหน่าย-คดีออกจากสารบบความ คู่ความย่อมมีสิทธิขอคุ้มครองชั่วคราวก่อนพิพากษาได้ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1731/2536บริษัทเกาะไหวิลเลจโจทก์นายลือพงษ์ อ๋องเจริญ กับพวกจำเลย ป.วิ.พ. ม. 4, ม. 21 (3), ม. 254แม้การขอคุ้มครองชั่วคราวก่อนพิพากษา ตาม ป.วิ.พ.มาตรา 254 (2) บัญญัติให้ทำเป็นคำขอฝ่ายเดียว แต่ศาลก็มีอำนาจที่จะฟังคู่ความอีกฝ่ายหนึ่งยหรือคู่ความอื่น ๆ ก่อนออกคำสั่งได้ ตาม ป.วิ.พ.มาตรา 21 (3) เรื่องเขตอำนาจศาลไม่ใช่ประเด็นที่ศาลจะต้องชี้ขาดในชั้นขอคุ้มครองชั่วคราวก่อนพิพากษา ตราบใดที่ศาลชั้นต้นยังไม่ได้พิพากษาหรือจำหน่าย-คดีออกจากสารบบความ คู่ความย่อมมีสิทธิขอคุ้มครองชั่วคราวก่อนพิพากษาได้(ประดิษฐ์ เอกมณี-ชลิต ประไพศาล-สุเมธ อุปนิสากร)ศาลจังหวัดตรัง - นายอรุณ จันทร์เกิดศาลอุทธรณ์ภาค ๓ - นายวินัย วิมลเศรษฐแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1731/2536บริษัทเกาะไหวิลเลจโจทก์นายลือพงษ์ อ๋องเจริญ กับพวกจำเลย ป.วิ.พ. ม. 4, ม. 21 (3), ม. 254แม้การขอคุ้มครองชั่วคราวก่อนพิพากษา ตาม ป.วิ.พ.มาตรา 254 (2) บัญญัติให้ทำเป็นคำขอฝ่ายเดียว แต่ศาลก็มีอำนาจที่จะฟังคู่ความอีกฝ่ายหนึ่งยหรือคู่ความอื่น ๆ ก่อนออกคำสั่งได้ ตาม ป.วิ.พ.มาตรา 21 (3) เรื่องเขตอำนาจศาลไม่ใช่ประเด็นที่ศาลจะต้องชี้ขาดในชั้นขอคุ้มครองชั่วคราวก่อนพิพากษา ตราบใดที่ศาลชั้นต้นยังไม่ได้พิพากษาหรือจำหน่าย-คดีออกจากสารบบความ คู่ความย่อมมีสิทธิขอคุ้มครองชั่วคราวก่อนพิพากษาได้(ประดิษฐ์ เอกมณี-ชลิต ประไพศาล-สุเมธ อุปนิสากร)ศาลจังหวัดตรัง - นายอรุณ จันทร์เกิดศาลอุทธรณ์ภาค ๓ - นายวินัย วิมลเศรษฐแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ