คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1684/2511หลักกฎหมาย: การที่จำเลยใช้มีดโกนทำร้ายผู้ตาย มีบาดแผล 4 แผลยังไม่พอที่จะส่อแสดงให้เห็นว่าเป็นการทรมานหรือเป็นการกระทำโดยทารุณโหดร้ายได้ กรณีจึงไม่เข้าลักษณะการกระทำโดยทารุณและโหดร้ายตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 289(5) จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288 เท่านั้นโจทก์ฟ้องว่า จำเลยบังอาจใช้มีดพกปลายแหลมแทงผู้ตาย และใช้มีดโกนเชือดคอซ้ำอีกจนผู้ตายถึงแก่ความตาย เป็นการกระทำโดยทรมานและด้วยความทารุณโหดร้ายขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา๒๘๙(๕) และริบของกลาง จำเลยให้การรับสารภาพ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยได้ใช้มีดโกนทำร้ายผู้ตายโดยมุ่งกระทำให้ผู้ตายถึงตายอย่างเดียว มิได้กระทำการอันแสดงถึงความโหดร้ายทารุณเป็นพิเศษ ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๙(๕) จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘ ให้ประหารชีวิต ลดกึ่งหนึ่งฐานรับสารภาพตามมาตรา ๗๘ ประกอบด้วยมาตรา ๕๒ ลงโทษจำคุกจำเลย ๒๐ ปี โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า จำเลยได้ใช้มีดโกนทำร้ายผู้ตายมีแผล ๔ แผลเป็นลักษณะการกระทำที่มุ่งประสงค์จะให้ตายอย่างเดียว มิได้มีกิริยาอาการอย่างอื่นที่จะให้เห็นว่าได้ทำทรมานหรือแสดงการทารุณโหดร้ายแต่ประการใด การที่จำเลยใช้มีดโกนทำร้ายผู้ตายยังไม่พอที่จะส่อแสดงให้เห็นว่าเป็นการทรมานหรือเป็นการกระทำโดยทารุณโหดร้ายได้กรณีจึงไม่เข้าลักษณะการกระทำโดยทารุณโหดร้ายตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๒๘๙(๕) จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘ เท่านั้น พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1684/2511พนักงานอัยการประจำศาลจังหวัดธัญญบุรีโจทก์นายอ๊อด น้อยใหม่จำเลย ป.อ. ม. 288, ม. 289 (5)การที่จำเลยใช้มีดโกนทำร้ายผู้ตาย มีบาดแผล 4 แผลยังไม่พอที่จะส่อแสดงให้เห็นว่าเป็นการทรมานหรือเป็นการกระทำโดยทารุณโหดร้ายได้ กรณีจึงไม่เข้าลักษณะการกระทำโดยทารุณและโหดร้ายตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 289(5) จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288 เท่านั้นโจทก์ฟ้องว่า จำเลยบังอาจใช้มีดพกปลายแหลมแทงผู้ตาย และใช้มีดโกนเชือดคอซ้ำอีกจนผู้ตายถึงแก่ความตาย เป็นการกระทำโดยทรมานและด้วยความทารุณโหดร้ายขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา๒๘๙(๕) และริบของกลาง จำเลยให้การรับสารภาพ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยได้ใช้มีดโกนทำร้ายผู้ตายโดยมุ่งกระทำให้ผู้ตายถึงตายอย่างเดียว มิได้กระทำการอันแสดงถึงความโหดร้ายทารุณเป็นพิเศษ ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๙(๕) จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘ ให้ประหารชีวิต ลดกึ่งหนึ่งฐานรับสารภาพตามมาตรา ๗๘ ประกอบด้วยมาตรา ๕๒ ลงโทษจำคุกจำเลย ๒๐ ปี โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า จำเลยได้ใช้มีดโกนทำร้ายผู้ตายมีแผล ๔ แผลเป็นลักษณะการกระทำที่มุ่งประสงค์จะให้ตายอย่างเดียว มิได้มีกิริยาอาการอย่างอื่นที่จะให้เห็นว่าได้ทำทรมานหรือแสดงการทารุณโหดร้ายแต่ประการใด การที่จำเลยใช้มีดโกนทำร้ายผู้ตายยังไม่พอที่จะส่อแสดงให้เห็นว่าเป็นการทรมานหรือเป็นการกระทำโดยทารุณโหดร้ายได้กรณีจึงไม่เข้าลักษณะการกระทำโดยทารุณโหดร้ายตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๒๘๙(๕) จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘ เท่านั้น พิพากษายืน(อาจิต ไชยาคำ-สวิง ลัดพลี-ประสม เภกะสุต)ศาลจังหวัดธัญญบุรี - นายสมัย พนมวัน ณ อยุธยาศาลอุทธรณ์ - นายสอน ไชยสุดแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยบังอาจใช้มีดพกปลายแหลมแทงผู้ตาย และใช้มีดโกนเชือดคอซ้ำอีกจนผู้ตายถึงแก่ความตาย เป็นการกระทำโดยทรมานและด้วยความทารุณโหดร้ายขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา๒๘๙(๕) และริบของกลาง จำเลยให้การรับสารภาพ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยได้ใช้มีดโกนทำร้ายผู้ตายโดยมุ่งกระทำให้ผู้ตายถึงตายอย่างเดียว มิได้กระทำการอันแสดงถึงความโหดร้ายทารุณเป็นพิเศษ ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๙(๕) จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘ ให้ประหารชีวิต ลดกึ่งหนึ่งฐานรับสารภาพตามมาตรา ๗๘ ประกอบด้วยมาตรา ๕๒ ลงโทษจำคุกจำเลย ๒๐ ปี โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า จำเลยได้ใช้มีดโกนทำร้ายผู้ตายมีแผล ๔ แผลเป็นลักษณะการกระทำที่มุ่งประสงค์จะให้ตายอย่างเดียว มิได้มีกิริยาอาการอย่างอื่นที่จะให้เห็นว่าได้ทำทรมานหรือแสดงการทารุณโหดร้ายแต่ประการใด การที่จำเลยใช้มีดโกนทำร้ายผู้ตายยังไม่พอที่จะส่อแสดงให้เห็นว่าเป็นการทรมานหรือเป็นการกระทำโดยทารุณโหดร้ายได้กรณีจึงไม่เข้าลักษณะการกระทำโดยทารุณโหดร้ายตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๒๘๙(๕) จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘ เท่านั้น พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1684/2511พนักงานอัยการประจำศาลจังหวัดธัญญบุรีโจทก์นายอ๊อด น้อยใหม่จำเลย ป.อ. ม. 288, ม. 289 (5)การที่จำเลยใช้มีดโกนทำร้ายผู้ตาย มีบาดแผล 4 แผลยังไม่พอที่จะส่อแสดงให้เห็นว่าเป็นการทรมานหรือเป็นการกระทำโดยทารุณโหดร้ายได้ กรณีจึงไม่เข้าลักษณะการกระทำโดยทารุณและโหดร้ายตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 289(5) จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288 เท่านั้นโจทก์ฟ้องว่า จำเลยบังอาจใช้มีดพกปลายแหลมแทงผู้ตาย และใช้มีดโกนเชือดคอซ้ำอีกจนผู้ตายถึงแก่ความตาย เป็นการกระทำโดยทรมานและด้วยความทารุณโหดร้ายขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา๒๘๙(๕) และริบของกลาง จำเลยให้การรับสารภาพ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยได้ใช้มีดโกนทำร้ายผู้ตายโดยมุ่งกระทำให้ผู้ตายถึงตายอย่างเดียว มิได้กระทำการอันแสดงถึงความโหดร้ายทารุณเป็นพิเศษ ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๙(๕) จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘ ให้ประหารชีวิต ลดกึ่งหนึ่งฐานรับสารภาพตามมาตรา ๗๘ ประกอบด้วยมาตรา ๕๒ ลงโทษจำคุกจำเลย ๒๐ ปี โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า จำเลยได้ใช้มีดโกนทำร้ายผู้ตายมีแผล ๔ แผลเป็นลักษณะการกระทำที่มุ่งประสงค์จะให้ตายอย่างเดียว มิได้มีกิริยาอาการอย่างอื่นที่จะให้เห็นว่าได้ทำทรมานหรือแสดงการทารุณโหดร้ายแต่ประการใด การที่จำเลยใช้มีดโกนทำร้ายผู้ตายยังไม่พอที่จะส่อแสดงให้เห็นว่าเป็นการทรมานหรือเป็นการกระทำโดยทารุณโหดร้ายได้กรณีจึงไม่เข้าลักษณะการกระทำโดยทารุณโหดร้ายตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๒๘๙(๕) จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘ เท่านั้น พิพากษายืน(อาจิต ไชยาคำ-สวิง ลัดพลี-ประสม เภกะสุต)ศาลจังหวัดธัญญบุรี - นายสมัย พนมวัน ณ อยุธยาศาลอุทธรณ์ - นายสอน ไชยสุดแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ