คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1106/2499หลักกฎหมาย: อัยการโจทก์ฟ้องว่าจำเลยทั้ง 4 สมคบกันถากทำลายตราประจำต้นไม้ของนายจงกลซึ่งได้รับอนุญาตจากกรมป่าไม้ แล้วสมคบกันตีราคาเลขหมายอื่น เป็นเลขของนายพิจิตรจำเลยขึ้นใหม่โดยทางการมิได้อนุญาตเพื่อประสงค์จะให้ไม้ของนายจงกลตกเป็นของนายพิจิตร จำเลย โดยจำเลยหวังผลประโยชน์จากนายพิจิตร ดังนี้นายจงกลย่อมได้ชื่อว่าเป็นผู้เสียหายมีสิทธิร้องขอเข้าเป็นโจทก์ร่วมกับอัยการโจทก์ได้ เพราะเป็นผู้ที่ได้รับอนุญาตให้ทำไม้ที่ตีตราไว้ให้แล้วซึ่งนายจงกลมีสิทธิที่จะเข้ายึดถือครอบครองเป็นเจ้าของในภายหลัง (ประชุมใหญ่ครั้งที่ 5/2499)โจทก์ฟ้องว่าจำเลยสมคบกันกระทำผิด ก.ม.หลายบทหลายกะทงคือ ก. จำเลยที่ ๑ รับราชการมีหน้าที่บำรุงป่าเมื่อจำเลยที่ ๑ ได้ตีตราคำสั่งเรียบร้อยแล้ว ต่อมาได้สมคบกับจำเลยที่ ๒,๓,๔ ใช้ขวานถากตราประจำต้นไม้เลขที่ ๙๕๑ ถึง ๙๕๖ ฯลฯ ซึ่งเป็นต้นไม้ที่นายจงกลได้รับอนุญาตจากกรมป่าไม้ให้ทำไม้และซึ่งเจ้าพนักงานป่าไม้ได้ตีตราประทับไว้โดยชอบด้วย ก.ม. ข. แล้วจำเลยที่ ๑ ใช้ตำแหน่งหน้าที่ในทางทุจริตสมคบกับจำเลยที่ ๒,๓,๔ ถากรอยตราเรียงประจำต้นไม้ดังกล่าวในข้อ ก. ออกแล้วจำเลยสมคบกันใช้ดวงตราตีเลข ๔๗๑,๔๙๐ ฯลฯ ซึ่งเป็นเลขเรียงประจำต้นของนายพิจิตรจำเลยขึ้นใหม่ โดยทางราชการมิได้อนุญาต โดยจำเลยประสงค์จะให้ไม้ของนายจงกล กงสุกุล ตกเป็นของนายพิจิตร จำเลยที่ ๒ ทั้งนี้โดยจำเลยที่ ๑ เรียกร้องให้จำเลยที่ ๒ ส่งผลประโยชน์อันมิควรได้ตาม ก.ม.ให้แก่จำเลยที่ ๑ ค. จำเลยสมคบกันกระทำการดังกล่าวโดยตั้งใจให้ใช้เป็นหนังสือราชการ เป็นการเสียหายแก่กรมป่าไม้และนายจงกลและอาจเสียหายแก่สาธารณชน ขอให้ลงโทษ จำเลยทั้ง ๔ ปฏิเสธ นายจงกลยื่นคำร้องว่าตนเป็นผู้เสียหาย ขอเข้าเป็นโจทก์ร่วมศาลสั่งอนุญาต ต่อมาจำเลยคัดค้าน ว่านายจงกลไม่ใช่ผู้เสียหาย ศาลนัดสอบแล้วสั่งให้ยกคำร้องของนายจงกล นายจงกลผู้ร้องอุทธรณ์คำสั่ง ศาลชั้นต้นสั่งไม่รับอุทธรณ์ นายจงกลอุทธรณ์คำสั่งที่ไม่รับอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์มีคำสั่งให้ศาลชั้นต้นรับอุทธรณ์ของนายจงกล เมื่อศาลอุทธรณ์ได้รับสำนวนมาพิจารณาแล้วพิพากษาให้กลับคำสั่งศาลชั้นต้นว่าอนุญาตให้นายจงกลเป็นโจทก์ร่วมกับอัยการโจทก์ได้ ให้ดำเนินการพิจารณาต่อไป จำเลยฎีกา โดยที่ประชุมใหญ่ศาลฎีกาเห็นว่าตามฟ้องของอัยการโจทก์ที่บรรยายข้อกล่าวหามาก็แสดงให้เห็นชัดอยู่แล้วว่านายจงกลเป็นผู้เสียหายในคดีนี้ เพราะเป็นผู้ที่ได้รับอนุญาตให้ทำไม้ที่ตีตราไว้ให้เหล่านั้นแล้วซึ่งนายจงกลมีสิทธิที่จะเข้ายึดถือครอบครองเป็นเจ้าของในภายหลัง การที่มีผู้มาทำลายตราเหล่านั้น เพื่อมิให้นายจงกลเข้ายึดถือครอบครองเป็นเจ้าของ ย่อมเรียกได้ว่านายจงกลได้รับความเสียหายจากการกระทำนั้น พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1106/2499อัยการจังหวัดฉะเชิงเทราโจทก์นายปรีชา ถาวรวงษ์ ที่ 1 นายพิจิตร กรีพาณิชย์ ที่ 2 นายทองพูน ชมเรณู ที่3นายแสง ใจกว้างที่ 4จำเลย ป.วิ.อ. ม. 2 (4), ม. 28, ม. 30 ป.อ. ม. 121, ม. 130, ม. 136, ม. 222, ม. 223, ม. 224อัยการโจทก์ฟ้องว่าจำเลยทั้ง 4 สมคบกันถากทำลายตราประจำต้นไม้ของนายจงกลซึ่งได้รับอนุญาตจากกรมป่าไม้ แล้วสมคบกันตีราคาเลขหมายอื่น เป็นเลขของนายพิจิตรจำเลยขึ้นใหม่โดยทางการมิได้อนุญาตเพื่อประสงค์จะให้ไม้ของนายจงกลตกเป็นของนายพิจิตร จำเลย โดยจำเลยหวังผลประโยชน์จากนายพิจิตร ดังนี้นายจงกลย่อมได้ชื่อว่าเป็นผู้เสียหายมีสิทธิร้องขอเข้าเป็นโจทก์ร่วมกับอัยการโจทก์ได้ เพราะเป็นผู้ที่ได้รับอนุญาตให้ทำไม้ที่ตีตราไว้ให้แล้วซึ่งนายจงกลมีสิทธิที่จะเข้ายึดถือครอบครองเป็นเจ้าของในภายหลัง (ประชุมใหญ่ครั้งที่ 5/2499)โจทก์ฟ้องว่าจำเลยสมคบกันกระทำผิด ก.ม.หลายบทหลายกะทงคือ ก. จำเลยที่ ๑ รับราชการมีหน้าที่บำรุงป่าเมื่อจำเลยที่ ๑ ได้ตีตราคำสั่งเรียบร้อยแล้ว ต่อมาได้สมคบกับจำเลยที่ ๒,๓,๔ ใช้ขวานถากตราประจำต้นไม้เลขที่ ๙๕๑ ถึง ๙๕๖ ฯลฯ ซึ่งเป็นต้นไม้ที่นายจงกลได้รับอนุญาตจากกรมป่าไม้ให้ทำไม้และซึ่งเจ้าพนักงานป่าไม้ได้ตีตราประทับไว้โดยชอบด้วย ก.ม. ข. แล้วจำเลยที่ ๑ ใช้ตำแหน่งหน้าที่ในทางทุจริตสมคบกับจำเลยที่ ๒,๓,๔ ถากรอยตราเรียงประจำต้นไม้ดังกล่าวในข้อ ก. ออกแล้วจำเลยสมคบกันใช้ดวงตราตีเลข ๔๗๑,๔๙๐ ฯลฯ ซึ่งเป็นเลขเรียงประจำต้นของนายพิจิตรจำเลยขึ้นใหม่ โดยทางราชการมิได้อนุญาต โดยจำเลยประสงค์จะให้ไม้ของนายจงกล กงสุกุล ตกเป็นของนายพิจิตร จำเลยที่ ๒ ทั้งนี้โดยจำเลยที่ ๑ เรียกร้องให้จำเลยที่ ๒ ส่งผลประโยชน์อันมิควรได้ตาม ก.ม.ให้แก่จำเลยที่ ๑ ค. จำเลยสมคบกันกระทำการดังกล่าวโดยตั้งใจให้ใช้เป็นหนังสือราชการ เป็นการเสียหายแก่กรมป่าไม้และนายจงกลและอาจเสียหายแก่สาธารณชน ขอให้ลงโทษ จำเลยทั้ง ๔ ปฏิเสธ นายจงกลยื่นคำร้องว่าตนเป็นผู้เสียหาย ขอเข้าเป็นโจทก์ร่วมศาลสั่งอนุญาต ต่อมาจำเลยคัดค้าน ว่านายจงกลไม่ใช่ผู้เสียหาย ศาลนัดสอบแล้วสั่งให้ยกคำร้องของนายจงกล นายจงกลผู้ร้องอุทธรณ์คำสั่ง ศาลชั้นต้นสั่งไม่รับอุทธรณ์ นายจงกลอุทธรณ์คำสั่งที่ไม่รับอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์มีคำสั่งให้ศาลชั้นต้นรับอุทธรณ์ของนายจงกล เมื่อศาลอุทธรณ์ได้รับสำนวนมาพิจารณาแล้วพิพากษาให้กลับคำสั่งศาลชั้นต้นว่าอนุญาตให้นายจงกลเป็นโจทก์ร่วมกับอัยการโจทก์ได้ ให้ดำเนินการพิจารณาต่อไป จำเลยฎีกา โดยที่ประชุมใหญ่ศาลฎีกาเห็นว่าตามฟ้องของอัยการโจทก์ที่บรรยายข้อกล่าวหามาก็แสดงให้เห็นชัดอยู่แล้วว่านายจงกลเป็นผู้เสียหายในคดีนี้ เพราะเป็นผู้ที่ได้รับอนุญาตให้ทำไม้ที่ตีตราไว้ให้เหล่านั้นแล้วซึ่งนายจงกลมีสิทธิที่จะเข้ายึดถือครอบครองเป็นเจ้าของในภายหลัง การที่มีผู้มาทำลายตราเหล่านั้น เพื่อมิให้นายจงกลเข้ายึดถือครอบครองเป็นเจ้าของ ย่อมเรียกได้ว่านายจงกลได้รับความเสียหายจากการกระทำนั้น พิพากษายืน(เลขวณิชธรรมวิทักษ์-นนทประชา-ทรงนิติกรณ์)ศาลจังหวัดฉะเชิงเทรา - นาย จ. ภูวะปัจฉิมศาลอุทธรณ์ - หลวงบริหารพินิจฉัยกิจแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่าจำเลยสมคบกันกระทำผิด ก.ม.หลายบทหลายกะทงคือ ก. จำเลยที่ ๑ รับราชการมีหน้าที่บำรุงป่าเมื่อจำเลยที่ ๑ ได้ตีตราคำสั่งเรียบร้อยแล้ว ต่อมาได้สมคบกับจำเลยที่ ๒,๓,๔ ใช้ขวานถากตราประจำต้นไม้เลขที่ ๙๕๑ ถึง ๙๕๖ ฯลฯ ซึ่งเป็นต้นไม้ที่นายจงกลได้รับอนุญาตจากกรมป่าไม้ให้ทำไม้และซึ่งเจ้าพนักงานป่าไม้ได้ตีตราประทับไว้โดยชอบด้วย ก.ม. ข. แล้วจำเลยที่ ๑ ใช้ตำแหน่งหน้าที่ในทางทุจริตสมคบกับจำเลยที่ ๒,๓,๔ ถากรอยตราเรียงประจำต้นไม้ดังกล่าวในข้อ ก. ออกแล้วจำเลยสมคบกันใช้ดวงตราตีเลข ๔๗๑,๔๙๐ ฯลฯ ซึ่งเป็นเลขเรียงประจำต้นของนายพิจิตรจำเลยขึ้นใหม่ โดยทางราชการมิได้อนุญาต โดยจำเลยประสงค์จะให้ไม้ของนายจงกล กงสุกุล ตกเป็นของนายพิจิตร จำเลยที่ ๒ ทั้งนี้โดยจำเลยที่ ๑ เรียกร้องให้จำเลยที่ ๒ ส่งผลประโยชน์อันมิควรได้ตาม ก.ม.ให้แก่จำเลยที่ ๑ ค. จำเลยสมคบกันกระทำการดังกล่าวโดยตั้งใจให้ใช้เป็นหนังสือราชการ เป็นการเสียหายแก่กรมป่าไม้และนายจงกลและอาจเสียหายแก่สาธารณชน ขอให้ลงโทษ จำเลยทั้ง ๔ ปฏิเสธ นายจงกลยื่นคำร้องว่าตนเป็นผู้เสียหาย ขอเข้าเป็นโจทก์ร่วมศาลสั่งอนุญาต ต่อมาจำเลยคัดค้าน ว่านายจงกลไม่ใช่ผู้เสียหาย ศาลนัดสอบแล้วสั่งให้ยกคำร้องของนายจงกล นายจงกลผู้ร้องอุทธรณ์คำสั่ง ศาลชั้นต้นสั่งไม่รับอุทธรณ์ นายจงกลอุทธรณ์คำสั่งที่ไม่รับอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์มีคำสั่งให้ศาลชั้นต้นรับอุทธรณ์ของนายจงกล เมื่อศาลอุทธรณ์ได้รับสำนวนมาพิจารณาแล้วพิพากษาให้กลับคำสั่งศาลชั้นต้นว่าอนุญาตให้นายจงกลเป็นโจทก์ร่วมกับอัยการโจทก์ได้ ให้ดำเนินการพิจารณาต่อไป จำเลยฎีกา โดยที่ประชุมใหญ่ศาลฎีกาเห็นว่าตามฟ้องของอัยการโจทก์ที่บรรยายข้อกล่าวหามาก็แสดงให้เห็นชัดอยู่แล้วว่านายจงกลเป็นผู้เสียหายในคดีนี้ เพราะเป็นผู้ที่ได้รับอนุญาตให้ทำไม้ที่ตีตราไว้ให้เหล่านั้นแล้วซึ่งนายจงกลมีสิทธิที่จะเข้ายึดถือครอบครองเป็นเจ้าของในภายหลัง การที่มีผู้มาทำลายตราเหล่านั้น เพื่อมิให้นายจงกลเข้ายึดถือครอบครองเป็นเจ้าของ ย่อมเรียกได้ว่านายจงกลได้รับความเสียหายจากการกระทำนั้น พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1106/2499อัยการจังหวัดฉะเชิงเทราโจทก์นายปรีชา ถาวรวงษ์ ที่ 1 นายพิจิตร กรีพาณิชย์ ที่ 2 นายทองพูน ชมเรณู ที่3นายแสง ใจกว้างที่ 4จำเลย ป.วิ.อ. ม. 2 (4), ม. 28, ม. 30 ป.อ. ม. 121, ม. 130, ม. 136, ม. 222, ม. 223, ม. 224อัยการโจทก์ฟ้องว่าจำเลยทั้ง 4 สมคบกันถากทำลายตราประจำต้นไม้ของนายจงกลซึ่งได้รับอนุญาตจากกรมป่าไม้ แล้วสมคบกันตีราคาเลขหมายอื่น เป็นเลขของนายพิจิตรจำเลยขึ้นใหม่โดยทางการมิได้อนุญาตเพื่อประสงค์จะให้ไม้ของนายจงกลตกเป็นของนายพิจิตร จำเลย โดยจำเลยหวังผลประโยชน์จากนายพิจิตร ดังนี้นายจงกลย่อมได้ชื่อว่าเป็นผู้เสียหายมีสิทธิร้องขอเข้าเป็นโจทก์ร่วมกับอัยการโจทก์ได้ เพราะเป็นผู้ที่ได้รับอนุญาตให้ทำไม้ที่ตีตราไว้ให้แล้วซึ่งนายจงกลมีสิทธิที่จะเข้ายึดถือครอบครองเป็นเจ้าของในภายหลัง (ประชุมใหญ่ครั้งที่ 5/2499)โจทก์ฟ้องว่าจำเลยสมคบกันกระทำผิด ก.ม.หลายบทหลายกะทงคือ ก. จำเลยที่ ๑ รับราชการมีหน้าที่บำรุงป่าเมื่อจำเลยที่ ๑ ได้ตีตราคำสั่งเรียบร้อยแล้ว ต่อมาได้สมคบกับจำเลยที่ ๒,๓,๔ ใช้ขวานถากตราประจำต้นไม้เลขที่ ๙๕๑ ถึง ๙๕๖ ฯลฯ ซึ่งเป็นต้นไม้ที่นายจงกลได้รับอนุญาตจากกรมป่าไม้ให้ทำไม้และซึ่งเจ้าพนักงานป่าไม้ได้ตีตราประทับไว้โดยชอบด้วย ก.ม. ข. แล้วจำเลยที่ ๑ ใช้ตำแหน่งหน้าที่ในทางทุจริตสมคบกับจำเลยที่ ๒,๓,๔ ถากรอยตราเรียงประจำต้นไม้ดังกล่าวในข้อ ก. ออกแล้วจำเลยสมคบกันใช้ดวงตราตีเลข ๔๗๑,๔๙๐ ฯลฯ ซึ่งเป็นเลขเรียงประจำต้นของนายพิจิตรจำเลยขึ้นใหม่ โดยทางราชการมิได้อนุญาต โดยจำเลยประสงค์จะให้ไม้ของนายจงกล กงสุกุล ตกเป็นของนายพิจิตร จำเลยที่ ๒ ทั้งนี้โดยจำเลยที่ ๑ เรียกร้องให้จำเลยที่ ๒ ส่งผลประโยชน์อันมิควรได้ตาม ก.ม.ให้แก่จำเลยที่ ๑ ค. จำเลยสมคบกันกระทำการดังกล่าวโดยตั้งใจให้ใช้เป็นหนังสือราชการ เป็นการเสียหายแก่กรมป่าไม้และนายจงกลและอาจเสียหายแก่สาธารณชน ขอให้ลงโทษ จำเลยทั้ง ๔ ปฏิเสธ นายจงกลยื่นคำร้องว่าตนเป็นผู้เสียหาย ขอเข้าเป็นโจทก์ร่วมศาลสั่งอนุญาต ต่อมาจำเลยคัดค้าน ว่านายจงกลไม่ใช่ผู้เสียหาย ศาลนัดสอบแล้วสั่งให้ยกคำร้องของนายจงกล นายจงกลผู้ร้องอุทธรณ์คำสั่ง ศาลชั้นต้นสั่งไม่รับอุทธรณ์ นายจงกลอุทธรณ์คำสั่งที่ไม่รับอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์มีคำสั่งให้ศาลชั้นต้นรับอุทธรณ์ของนายจงกล เมื่อศาลอุทธรณ์ได้รับสำนวนมาพิจารณาแล้วพิพากษาให้กลับคำสั่งศาลชั้นต้นว่าอนุญาตให้นายจงกลเป็นโจทก์ร่วมกับอัยการโจทก์ได้ ให้ดำเนินการพิจารณาต่อไป จำเลยฎีกา โดยที่ประชุมใหญ่ศาลฎีกาเห็นว่าตามฟ้องของอัยการโจทก์ที่บรรยายข้อกล่าวหามาก็แสดงให้เห็นชัดอยู่แล้วว่านายจงกลเป็นผู้เสียหายในคดีนี้ เพราะเป็นผู้ที่ได้รับอนุญาตให้ทำไม้ที่ตีตราไว้ให้เหล่านั้นแล้วซึ่งนายจงกลมีสิทธิที่จะเข้ายึดถือครอบครองเป็นเจ้าของในภายหลัง การที่มีผู้มาทำลายตราเหล่านั้น เพื่อมิให้นายจงกลเข้ายึดถือครอบครองเป็นเจ้าของ ย่อมเรียกได้ว่านายจงกลได้รับความเสียหายจากการกระทำนั้น พิพากษายืน(เลขวณิชธรรมวิทักษ์-นนทประชา-ทรงนิติกรณ์)ศาลจังหวัดฉะเชิงเทรา - นาย จ. ภูวะปัจฉิมศาลอุทธรณ์ - หลวงบริหารพินิจฉัยกิจแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ