phoneee/thai-legal-corpus huggingface dataset:
ประกาศสํานักงานคณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ที่ สท. 20/2561เรื่อง การเลิกกองทุนสํารองเลี้ยงชีพ โดยที่มาตรา 28 แห่งพระราชบัญญัติกองทุนสํารองเลี้ยงชีพ พ.ศ. 2530 กําหนดให้นายทะเบียนกองทุนสํารองเลี้ยงชีพประกาศการเลิกกองทุนสํารองเลี้ยงชีพในราชกิจจานุเบกษาเมื่อกองทุนสํารองเลี้ยงชีพเลิกตามมาตรา 25 แห่งพระราชบัญญัติดังกล่าว นายทะเบียนกองทุน สํารองเลี้ยงชีพจึงประกาศการเลิกกองทุนสํารองเลี้ยงชีพไว้ดังต่อไปนี้1. กองทุนสํารองเลี้ยงชีพ บริษัท คอบร้า อินเตอร์เนชั่นแนล จํากัด ซึ่งจดทะเบียนแล้วทะเบียนเลขที่ 21/2537 ตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม 25602. กองทุนสํารองเลี้ยงชีพ การยางแห่งประเทศไทย 1 ซึ่งจดทะเบียนแล้วทะเบียนเลขที่ 47/2540 ตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม 25603. กองทุนสํารองเลี้ยงชีพ ธนาคารดอยซ์ แบงก์ ซึ่งจดทะเบียนแล้ว ทะเบียนเลขที่ 3/2556 ตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม 25604. กองทุนสํารองเลี้ยงชีพ กลุ่มบริษัทพฤกษา โฮลดิ้ง ซึ่งจดทะเบียนแล้วทะเบียนเลขที่ 2/2560 ตั้งแต่วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 25605. กองทุนสํารองเลี้ยงชีพ เดลต้า อีเลคโทรนิคส์ ซึ่งจดทะเบียนแล้ว ทะเบียนเลขที่ 69/2537 ตั้งแต่วันที่ 1 มีนาคม 25606. กองทุนสํารองเลี้ยงชีพ เอ็มเอสดี แอนิมัลเฮ็ลธ ซึ่งจดทะเบียนแล้ว ทะเบียนเลขที่ 305/2533 ตั้งแต่วันที่ 1 เมษายน 25607. กองทุนสํารองเลี้ยงชีพ พนักงานกลุ่มบริษัท สยามเจ้าพระยา โฮลดิ้งส์ จํากัดซึ่งจดทะเบียนแล้ว ทะเบียนเลขที่ 15/2542 ตั้งแต่วันที่ 1 กรกฎาคม 25608. กองทุนสํารองเลี้ยงชีพ บริษัท เอส.ซี. ยอห์นสัน แอนด์ ซัน จํากัด ซึ่งจดทะเบียนแล้ว ทะเบียนเลขที่ 185/2533 ตั้งแต่วันที่ 1 สิงหาคม 25609. กองทุนสํารองเลี้ยงชีพ บีฟิท ซึ่งจดทะเบียนแล้ว ทะเบียนเลขที่ 550/2533ตั้งแต่วันที่ 1 กันยายน 256010. กองทุนสํารองเลี้ยงชีพ บริษัท เอ็น วาย เค ไลน์ (ประเทศไทย) จํากัดซึ่งจดทะเบียนแล้ว ทะเบียนเลขที่ 77/2541 ตั้งแต่วันที่ 1 กันยายน 256011. กองทุนสํารองเลี้ยงชีพ กรุงไทยทวีทรัพย์ ซึ่งจดทะเบียนแล้ว ทะเบียนเลขที่ 114/2540 ตั้งแต่วันที่ 1 ธันวาคม 2560 ประกาศ ณ วันที่ 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2561| | (นายรพี สุจริตกุล) เลขาธิการ สํานักงานคณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ ในฐานะนายทะเบียนกองทุนสํารองเลี้ยงชีพ | |*หมายเหตุ* การเลิกกองทุนสํารองเลี้ยงชีพข้างต้นเป็นการโอนย้ายไปเข้าร่วมกองทุนที่มีหลายนายจ้างและหลายนโยบายการลงทุน และการยุบรวมกองทุน เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพการบริหารจัดการ กองทุนและเพิ่มทางเลือกในการลงทุนให้แก่สมาชิก
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 696665หลักกฎหมาย: แม้กรมทางหลวง จำเลยที่ ๒ เป็นส่วนราชการมีฐานะเป็นกรม สังกัดกระทรวงคมนาคม ตามมาตรา ๒๑ (๖) แห่งพระราชบัญญัติปรับปรุงกระทรวง ทบวง กรม พ.ศ. ๒๕๔๕ จึงเป็นหน่วยงานทางปกครอง ตามมาตรา ๓ แห่งพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง พ.ศ. ๒๕๔๒ ส่วนจำเลยที่ ๑ เป็นเจ้าหน้าที่ของจำเลยที่ ๒ จึงเป็นเจ้าหน้าที่ของรัฐ ตามมาตรา ๓ แห่งพระราชบัญญัติเดียวกัน แต่การที่โจทก์ฟ้องขอให้จำเลยทั้งสองร่วมรับผิดจากการที่จำเลยที่ ๑ ตัดกิ่งไม้ขนาดใหญ่ ซึ่งแผ่เข้ามาในบริเวณทางหลวงโดยประมาทเลินเล่อ เป็นเหตุให้ตกใส่รถที่โจทก์รับประกันภัยได้รับความเสียหาย การกระทำดังกล่าวมิใช่การใช้อำนาจตามกฎหมายแต่เป็นการปฏิบัติหน้าทั่วไป กรณีมิใช่คดีพิพาทเกี่ยวกับการกระทำละเมิดของหน่วยงานทางปกครองหรือเจ้าหน้าที่ของรัฐอันเกิดจากการใช้อำนาจตามกฎหมาย หรือจากกฎ คำสั่งทางปกครอง หรือคำสั่งอื่น หรือจากการละเลยต่อหน้าที่ตามที่กฎหมายกำหนดให้ต้องปฏิบัติหรือปฏิบัติหน้าที่ดังกล่าวล่าช้าเกินสมควร ตามมาตรา ๙ วรรคหนึ่ง (๓) แห่งพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง พ.ศ. ๒๕๔๒ แต่เป็นคดีพิพาทเกี่ยวกับการกระทำละเมิดในการปฏิบัติหน้าที่ทั่วไปซึ่งอยู่ในอำนาจพิจารณาพิพากษาของศาลยุติธรรม ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำวินิจฉัยที่ 74/2566ศาลจังหวัดพะเยาศาลผู้ส่งความเห็นศาลปกครองเชียงใหม่ศาลผู้รับความเห็นบริษัท ก.โจทก์นาย ภ. ที่ 1 กับพวกรวม 2 คนจำเลย พ.ร.บ.จัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง พ.ศ.2542 ป.พ.พ. พ.ร.บ.ทางหลวง พ.ศ.2535 แม้กรมทางหลวง จำเลยที่ ๒ เป็นส่วนราชการมีฐานะเป็นกรม สังกัดกระทรวงคมนาคม ตามมาตรา ๒๑ (๖) แห่งพระราชบัญญัติปรับปรุงกระทรวง ทบวง กรม พ.ศ. ๒๕๔๕ จึงเป็นหน่วยงานทางปกครอง ตามมาตรา ๓ แห่งพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง พ.ศ. ๒๕๔๒ ส่วนจำเลยที่ ๑ เป็นเจ้าหน้าที่ของจำเลยที่ ๒ จึงเป็นเจ้าหน้าที่ของรัฐ ตามมาตรา ๓ แห่งพระราชบัญญัติเดียวกัน แต่การที่โจทก์ฟ้องขอให้จำเลยทั้งสองร่วมรับผิดจากการที่จำเลยที่ ๑ ตัดกิ่งไม้ขนาดใหญ่ ซึ่งแผ่เข้ามาในบริเวณทางหลวงโดยประมาทเลินเล่อ เป็นเหตุให้ตกใส่รถที่โจทก์รับประกันภัยได้รับความเสียหาย การกระทำดังกล่าวมิใช่การใช้อำนาจตามกฎหมายแต่เป็นการปฏิบัติหน้าทั่วไป กรณีมิใช่คดีพิพาทเกี่ยวกับการกระทำละเมิดของหน่วยงานทางปกครองหรือเจ้าหน้าที่ของรัฐอันเกิดจากการใช้อำนาจตามกฎหมาย หรือจากกฎ คำสั่งทางปกครอง หรือคำสั่งอื่น หรือจากการละเลยต่อหน้าที่ตามที่กฎหมายกำหนดให้ต้องปฏิบัติหรือปฏิบัติหน้าที่ดังกล่าวล่าช้าเกินสมควร ตามมาตรา ๙ วรรคหนึ่ง (๓) แห่งพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง พ.ศ. ๒๕๔๒ แต่เป็นคดีพิพาทเกี่ยวกับการกระทำละเมิดในการปฏิบัติหน้าที่ทั่วไปซึ่งอยู่ในอำนาจพิจารณาพิพากษาของศาลยุติธรรม (ไม่มี -) - - แหล่งที่มาสำนักงานเลขานุการคณะกรรมการวินิจฉัยฯแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกา74/2566หมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ เขตอำนาจศาลเกี่ยวกับพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง พ.ศ. 2542 มาตรา 9 วรรคหนึ่ง (3)
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 60499หลักกฎหมาย: ความว่า จำเลยที่ 2 ฎีกา และขอเพิ่มเติมฎีกา ศาลฎีกามีคำสั่งไม่รับฎีกาเพิ่มเติม จำเลยที่ 2 ไว้พิจารณาในชั้นพิจารณาของศาลฎีกา จำเลยที่ 2 จึงขอให้ศาลถือเอาฎีกาเพิ่มเติมเป็นคำแถลงการณ์ประกอบฎีกาฉบับแรก เพื่อประโยชน์แห่งความยุติธรรมโปรดอนุญาตหมายเหตุ ไม่ปรากฏหลักฐานว่าโจทก์ได้รับสำเนาคำร้องแล้วหรือไม่ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยทั้งสองมีความผิดตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2522 มาตรา 7,15,66,102ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 91,83 ฯลฯ ให้จำคุกจำเลยที่ 1และที่ 2 ตลอดชีวิต ฯลฯศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยทั้งสองมีความผิดตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2522 มาตรา 7,15,66,102ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 91,83 นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นจำเลยที่ 2 ฎีกา และยื่นคำร้องดังกล่าว(อันดับ 58 แผ่นที่ 2,66)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว อนุญาตให้ถือเอาฎีกาเพิ่มเติมเป็นคำแถลงการณ์ของจำเลยที่ 2 ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 1616/2529พนักงานอัยการจังหวัดเชียงใหม่โจทก์นายสมาน แก้วดี กับพวกจำเลยนายบุญสม จันทร์บุตร จำเลยที่ 2ผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.อ. ม. 216, ม. 204ความว่า จำเลยที่ 2 ฎีกา และขอเพิ่มเติมฎีกา ศาลฎีกามีคำสั่งไม่รับฎีกาเพิ่มเติม จำเลยที่ 2 ไว้พิจารณาในชั้นพิจารณาของศาลฎีกา จำเลยที่ 2 จึงขอให้ศาลถือเอาฎีกาเพิ่มเติมเป็นคำแถลงการณ์ประกอบฎีกาฉบับแรก เพื่อประโยชน์แห่งความยุติธรรมโปรดอนุญาตหมายเหตุ ไม่ปรากฏหลักฐานว่าโจทก์ได้รับสำเนาคำร้องแล้วหรือไม่ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยทั้งสองมีความผิดตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2522 มาตรา 7,15,66,102ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 91,83 ฯลฯ ให้จำคุกจำเลยที่ 1และที่ 2 ตลอดชีวิต ฯลฯศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยทั้งสองมีความผิดตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2522 มาตรา 7,15,66,102ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 91,83 นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นจำเลยที่ 2 ฎีกา และยื่นคำร้องดังกล่าว(อันดับ 58 แผ่นที่ 2,66)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว อนุญาตให้ถือเอาฎีกาเพิ่มเติมเป็นคำแถลงการณ์ของจำเลยที่ 2(สาระ เสาวมล-สมศักดิ์ เกิดลาภผล-สุนทร จันทรศักดิ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 1616/2529พนักงานอัยการจังหวัดเชียงใหม่โจทก์นายสมาน แก้วดี กับพวกจำเลยนายบุญสม จันทร์บุตร จำเลยที่ 2ผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.อ. ม. 216, ม. 204ความว่า จำเลยที่ 2 ฎีกา และขอเพิ่มเติมฎีกา ศาลฎีกามีคำสั่งไม่รับฎีกาเพิ่มเติม จำเลยที่ 2 ไว้พิจารณาในชั้นพิจารณาของศาลฎีกา จำเลยที่ 2 จึงขอให้ศาลถือเอาฎีกาเพิ่มเติมเป็นคำแถลงการณ์ประกอบฎีกาฉบับแรก เพื่อประโยชน์แห่งความยุติธรรมโปรดอนุญาตหมายเหตุ ไม่ปรากฏหลักฐานว่าโจทก์ได้รับสำเนาคำร้องแล้วหรือไม่ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยทั้งสองมีความผิดตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2522 มาตรา 7,15,66,102ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 91,83 ฯลฯ ให้จำคุกจำเลยที่ 1และที่ 2 ตลอดชีวิต ฯลฯศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยทั้งสองมีความผิดตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2522 มาตรา 7,15,66,102ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 91,83 นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นจำเลยที่ 2 ฎีกา และยื่นคำร้องดังกล่าว(อันดับ 58 แผ่นที่ 2,66)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว อนุญาตให้ถือเอาฎีกาเพิ่มเติมเป็นคำแถลงการณ์ของจำเลยที่ 2(สาระ เสาวมล-สมศักดิ์ เกิดลาภผล-สุนทร จันทรศักดิ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 58958หลักกฎหมาย: ความว่า จำเลยที่ 1 ขอให้ศาลสั่งปล่อยชั่วคราวในระหว่างฎีกา โดยผู้ขอประกันขอให้หลักทรัพย์เดิมเป็นหลักประกันหมายเหตุ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยที่ 1 มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 334 จำคุก 9 เดือน ส่วนจำเลยที่ 2ให้ยกฟ้อง ฯลฯศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยที่ 1 มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 334 ให้จำคุก 6 เดือน นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นจำเลยที่ 1 ยื่นคำร้องดังกล่าว โดยมีคำร้องประกอบของผู้ขอประกันว่าจะได้ให้จำเลยที่ 1 ยื่นฎีกาในปัญหาข้อกฎหมายต่อไป(อันดับ 47 แผ่นที่ 3 และแผ่นที่ 1)ศาลชั้นต้นอนุญาตให้ปล่อยจำเลยที่ 1 ชั่วคราว และในชั้นอุทธรณ์ศาลชั้นต้นตีราคาประกัน 70,000 บาท (อันดับ 4,36)คำสั่งคดีนี้ต้องห้ามมิให้ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218 และจำเลยยังมิได้ยื่นฎีกา จึงไม่มีเหตุที่จะอนุญาตให้ปล่อยชั่วคราวในระหว่างนี้ให้ยกคำร้อง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 59/2532พนักงานอัยการ กรมอัยการโจทก์นายสุชาติ สุขทวี กับพวกจำเลยนายสุชาติ สุขทวี จำเลยที่ 1ผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.อ. ม. 106, ม. 107, ม. 108, ม. 218ความว่า จำเลยที่ 1 ขอให้ศาลสั่งปล่อยชั่วคราวในระหว่างฎีกา โดยผู้ขอประกันขอให้หลักทรัพย์เดิมเป็นหลักประกันหมายเหตุ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยที่ 1 มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 334 จำคุก 9 เดือน ส่วนจำเลยที่ 2ให้ยกฟ้อง ฯลฯศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยที่ 1 มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 334 ให้จำคุก 6 เดือน นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นจำเลยที่ 1 ยื่นคำร้องดังกล่าว โดยมีคำร้องประกอบของผู้ขอประกันว่าจะได้ให้จำเลยที่ 1 ยื่นฎีกาในปัญหาข้อกฎหมายต่อไป(อันดับ 47 แผ่นที่ 3 และแผ่นที่ 1)ศาลชั้นต้นอนุญาตให้ปล่อยจำเลยที่ 1 ชั่วคราว และในชั้นอุทธรณ์ศาลชั้นต้นตีราคาประกัน 70,000 บาท (อันดับ 4,36)คำสั่งคดีนี้ต้องห้ามมิให้ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218 และจำเลยยังมิได้ยื่นฎีกา จึงไม่มีเหตุที่จะอนุญาตให้ปล่อยชั่วคราวในระหว่างนี้ให้ยกคำร้อง(ถวิล ทองสว่างรัตน์-พัลลภ พิสิษฐ์สังฆการ-อากาศ บำรุงชีพ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 59/2532พนักงานอัยการ กรมอัยการโจทก์นายสุชาติ สุขทวี กับพวกจำเลยนายสุชาติ สุขทวี จำเลยที่ 1ผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.อ. ม. 106, ม. 107, ม. 108, ม. 218ความว่า จำเลยที่ 1 ขอให้ศาลสั่งปล่อยชั่วคราวในระหว่างฎีกา โดยผู้ขอประกันขอให้หลักทรัพย์เดิมเป็นหลักประกันหมายเหตุ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยที่ 1 มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 334 จำคุก 9 เดือน ส่วนจำเลยที่ 2ให้ยกฟ้อง ฯลฯศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยที่ 1 มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 334 ให้จำคุก 6 เดือน นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นจำเลยที่ 1 ยื่นคำร้องดังกล่าว โดยมีคำร้องประกอบของผู้ขอประกันว่าจะได้ให้จำเลยที่ 1 ยื่นฎีกาในปัญหาข้อกฎหมายต่อไป(อันดับ 47 แผ่นที่ 3 และแผ่นที่ 1)ศาลชั้นต้นอนุญาตให้ปล่อยจำเลยที่ 1 ชั่วคราว และในชั้นอุทธรณ์ศาลชั้นต้นตีราคาประกัน 70,000 บาท (อันดับ 4,36)คำสั่งคดีนี้ต้องห้ามมิให้ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218 และจำเลยยังมิได้ยื่นฎีกา จึงไม่มีเหตุที่จะอนุญาตให้ปล่อยชั่วคราวในระหว่างนี้ให้ยกคำร้อง(ถวิล ทองสว่างรัตน์-พัลลภ พิสิษฐ์สังฆการ-อากาศ บำรุงชีพ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1734/2520หลักกฎหมาย: ขายฝากที่ดินไว้ 32,000 บาท ผู้ขายมีเงินไปขอไถ่เพียง 10,700 บาท ผู้ซื้อไม่ยอมรับไถ่ได้ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1734/2520นายบุญถิ่น ดวงศรีโจทก์นางเลี้ยง แสงห้าวจำเลย ป.พ.พ. ม. 211, ม. 492ขายฝากที่ดินไว้ 32,000 บาท ผู้ขายมีเงินไปขอไถ่เพียง 10,700 บาท ผู้ซื้อไม่ยอมรับไถ่ได้(ชุ่ม สุนทรธัย-ไพโรจน์ ไวกาสี-กุศล บุญยืน)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1734/2520นายบุญถิ่น ดวงศรีโจทก์นางเลี้ยง แสงห้าวจำเลย ป.พ.พ. ม. 211, ม. 492ขายฝากที่ดินไว้ 32,000 บาท ผู้ขายมีเงินไปขอไถ่เพียง 10,700 บาท ผู้ซื้อไม่ยอมรับไถ่ได้(ชุ่ม สุนทรธัย-ไพโรจน์ ไวกาสี-กุศล บุญยืน)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศคณะกรรมการประมงประจำจังหวัดสมุทรสาครประกาศคณะกรรมการประมงประจำจังหวัดสมุทรสาครเรื่องกำหนดเขตเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำสำหรับกิจการการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำควบคุมประเภทการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำในกระชังพ.ศ. ๒๕๖๐ โดยที่กฎกระทรวงกำหนดกิจการการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำให้เป็นกิจการการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำควบคุมพ.ศ. ๒๕๕๙ ออกตามความในมาตรา ๖ วรรคหนึ่ง และมาตรา ๗๖ แห่งพระราชกำหนดการประมง พ.ศ.๒๕๕๘ กำหนดให้การเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำในกระชังเป็นกิจการการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำควบคุมและความในมาตรา ๗๗แห่งพระราชกำหนดดังกล่าวบัญญัติห้ามมิให้ผู้ใดประกอบกิจการการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำควบคุมนอกเขตพื้นที่ที่คณะกรรมการประมงประจำจังหวัดประกาศกำหนดให้เป็นเขตเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำอาศัยอำนาจตามความในมาตรา๒๘ วรรคหนึ่ง (๓) แห่งพระราชกำหนดการประมง พ.ศ. ๒๕๕๘ คณะกรรมการประมงประจำจังหวัดสมุทรสาครออกประกาศไว้ดังต่อไปนี้ข้อ๑ ให้พื้นที่สาธารณสมบัติของแผ่นดินในเขตท้องที่จังหวัดสมุทรสาครเป็นเขตห้ามเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำสำหรับกิจการการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำควบคุม ประเภทการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำในกระชังข้อ๒[๑] ประกาศนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปจึงประกาศให้ทราบโดยทั่วกันประกาศ ณ วันที่ ๕กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๖๐ประภัสสร์ มาลากาญจน์ผู้ว่าราชการจังหวัดสมุทรสาครประธานคณะกรรมการประมงประจำจังหวัดสมุทรสาครพรวิภา/ภวรรณตรี/จัดทำ๒ สิงหาคม ๒๕๖๐[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๓๔/ตอนพิเศษ ๑๙๔ ง/หน้า ๒๔/๓๑ กรกฎาคม ๒๕๖๐
พระราชกฤษฎีกาให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมการก่อสร้างอาคารพุทธศักราช๒๔๗๙ในเขตสุขาภิบาลวังสะพุง อำเภอวังสะพุง จังหวัดเลยพ.ศ. ๒๕๒๑ ภูมิพลอดุลยเดชป.ร.ให้ไว้ ณ วันที่๖ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๒๑เป็นปีที่ ๓๓ในรัชกาลปัจจุบันพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯให้ประกาศว่าโดยที่เป็นการสมควรให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมการก่อสร้างอาคารพุทธศักราช ๒๔๗๙ ในเขตสุขาภิบาลวังสะพุง อำเภอวังสะพุงจังหวัดเลยอาศัยอำนาจตามความในมาตรา๒๕ แห่งธรรมนูญการปกครองราชอาณาจักร พุทธศักราช ๒๕๒๐ และมาตรา ๒ แห่งพระราชบัญญัติควบคุมการก่อสร้างอาคารพุทธศักราช ๒๔๗๙ จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้มาตรา ๑ พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า พระราชกฤษฎีกาให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมการก่อสร้างอาคารพุทธศักราช ๒๔๗๙ ในเขตสุขาภิบาลวังสะพุง อำเภอวังสะพุงจังหวัดเลย พ.ศ. ๒๕๒๑มาตรา ๒[๑] พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา ๓ ให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมการก่อสร้างอาคารพุทธศักราช ๒๔๗๙ ในเขตสุขาภิบาลวังสะพุง อำเภอวังสะพุง จังหวัดเลยมาตรา ๔ ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้ผู้รับสนองพระบรมราชโองการส. โหตระกิตย์รองนายกรัฐมนตรีหมายเหตุ:- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือ เนื่องจากในเขตสุขาภิบาลวังสะพุงอำเภอวังสะพุง จังหวัดเลย กำลังขยายตัวทั้งในด้านการก่อสร้างอาคารและการผังเมือง สมควรให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมการก่อสร้างอาคารพุทธศักราช ๒๔๗๙ ในเขตสุขาภิบาลดังกล่าว เพื่อควบคุมการก่อสร้างอาคารให้เป็นระเบียบเรียบร้อยและเพื่อประโยชน์ในความมั่นคงแข็งแรงการอนามัย การสุขาภิบาล การป้องกันอัคคีภัย และการผังเมือง จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้ขึ้นโชติกานต์/จัดทำ๑๑ สิงหาคม ๒๕๖๓อรญา/ตรวจ๓ กันยายน ๒๕๖๓[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๙๕/ตอนที่ ๑๑๕/ฉบับพิเศษ หน้า ๔/๑๙ ตุลาคม ๒๕๒๑
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1620/2540หลักกฎหมาย: จำเลยกระทำความผิดตาม พ.ร.บ.ศุลกากร พ.ศ.2469มาตรา 27 ฐานนำของต้องห้ามที่ยังมิได้เสียภาษีอากรขาเข้าเข้ามาในราชอาณาจักรโดยมิได้ผ่านด่านศุลกากรให้ถูกต้อง เป็นความผิดแยกต่างหากจากความผิดฐานช่วยซ่อนเร้น ช่วยจำหน่าย ช่วยพาเอาไปเสีย ซื้อ รับจำนำ หรือรับไว้โดยประการใดซึ่งของที่นำเข้ามาในราชอาณาจักรโดยหลีกเลี่ยงอากร ข้อห้ามข้อจำกัดอันฝ่าฝืนกฎหมายตามมาตรา 27 ทวิ ซึ่งโจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษ ทั้งโจทก์มิได้ประสงค์ให้ลงโทษจำเลยตามมาตรา 27 ปัญหานี้เป็นข้อกฎหมายที่เกี่ยวกับความสงบเรียบร้อย ศาลฎีกาเห็นสมควรแก้ไขให้ถูกต้อง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1620/2540พนักงานอัยการประจำศาลจังหวัดภูเขียวโจทก์นายสมพร จ่าคิ้มจำเลย ป.วิ.อ. ม. 192 วรรคสี่ พ.ร.บ.ศุลกากร พ.ศ.2469 ม. 27, ม. 27 ทวิจำเลยกระทำความผิดตาม พ.ร.บ.ศุลกากร พ.ศ.2469มาตรา 27 ฐานนำของต้องห้ามที่ยังมิได้เสียภาษีอากรขาเข้าเข้ามาในราชอาณาจักรโดยมิได้ผ่านด่านศุลกากรให้ถูกต้อง เป็นความผิดแยกต่างหากจากความผิดฐานช่วยซ่อนเร้น ช่วยจำหน่าย ช่วยพาเอาไปเสีย ซื้อ รับจำนำ หรือรับไว้โดยประการใดซึ่งของที่นำเข้ามาในราชอาณาจักรโดยหลีกเลี่ยงอากร ข้อห้ามข้อจำกัดอันฝ่าฝืนกฎหมายตามมาตรา 27 ทวิ ซึ่งโจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษ ทั้งโจทก์มิได้ประสงค์ให้ลงโทษจำเลยตามมาตรา 27 ปัญหานี้เป็นข้อกฎหมายที่เกี่ยวกับความสงบเรียบร้อย ศาลฎีกาเห็นสมควรแก้ไขให้ถูกต้อง(เสริมศักดิ์ ผลัดธุระ-สัญชัย สิงหลกะ-อำนวย หมวดเมือง)ศาลจังหวัดภูเขียว - นายบริพัตร์ โรจน์บัวทองศาลอุทธรณ์ภาค ๑ - นายตามจิต โสตถิธรรม์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1620/2540พนักงานอัยการประจำศาลจังหวัดภูเขียวโจทก์นายสมพร จ่าคิ้มจำเลย ป.วิ.อ. ม. 192 วรรคสี่ พ.ร.บ.ศุลกากร พ.ศ.2469 ม. 27, ม. 27 ทวิจำเลยกระทำความผิดตาม พ.ร.บ.ศุลกากร พ.ศ.2469มาตรา 27 ฐานนำของต้องห้ามที่ยังมิได้เสียภาษีอากรขาเข้าเข้ามาในราชอาณาจักรโดยมิได้ผ่านด่านศุลกากรให้ถูกต้อง เป็นความผิดแยกต่างหากจากความผิดฐานช่วยซ่อนเร้น ช่วยจำหน่าย ช่วยพาเอาไปเสีย ซื้อ รับจำนำ หรือรับไว้โดยประการใดซึ่งของที่นำเข้ามาในราชอาณาจักรโดยหลีกเลี่ยงอากร ข้อห้ามข้อจำกัดอันฝ่าฝืนกฎหมายตามมาตรา 27 ทวิ ซึ่งโจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษ ทั้งโจทก์มิได้ประสงค์ให้ลงโทษจำเลยตามมาตรา 27 ปัญหานี้เป็นข้อกฎหมายที่เกี่ยวกับความสงบเรียบร้อย ศาลฎีกาเห็นสมควรแก้ไขให้ถูกต้อง(เสริมศักดิ์ ผลัดธุระ-สัญชัย สิงหลกะ-อำนวย หมวดเมือง)ศาลจังหวัดภูเขียว - นายบริพัตร์ โรจน์บัวทองศาลอุทธรณ์ภาค ๑ - นายตามจิต โสตถิธรรม์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 7719/2542หลักกฎหมาย: ผู้ร้องซึ่งเป็นผู้จัดการมรดกของผู้ตายตามคำสั่งศาลได้จัดการแบ่งปันที่ดินมรดกตามคำสั่งเสียของผู้ตาย โดยทายาททุกคนรวมตลอดทั้งผู้คัดค้านตกลงยินยอม การจัดการมรดกของผู้ร้องจึงชอบด้วยกฎหมาย เมื่อทายาทอื่นรวมทั้งผู้คัดค้านได้จดทะเบียนรับโอนที่ดินมรดกในส่วนของตนไปแล้ว และไม่มีทรัพย์มรดกอื่นต้องแบ่งแก่ทายาทต่อไป การจัดการมรดกย่อมสิ้นสุดตั้งแต่บัดนั้น ความเป็นผู้จัดการมรดกตลอดทั้งสิทธิหน้าที่ในฐานะผู้จัดการมรดกของผู้ร้องย่อมสิ้นสุดลงผู้คัดค้านจึงไม่อาจขอให้ถอนผู้ร้องจากการเป็นผู้จัดการมรดกได้ แม้ผู้คัดค้านจะยังไม่ใช้สิทธิขอจดทะเบียนภาระจำยอมในที่ดินมรดกที่กันไว้เป็นทางเพื่อประโยชน์แก่ที่ดินของตนตามข้อตกลงก็ตาม ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 7719/2542ร้อยตำรวจเอก ดิเรก มาลีวัลย์ผู้ร้องนายสาวรี มาลีวัลย์ผู้คัดค้าน ป.พ.พ. ม. 1711, ม. 1713, ม. 1727, ม. 1728ผู้ร้องซึ่งเป็นผู้จัดการมรดกของผู้ตายตามคำสั่งศาลได้จัดการแบ่งปันที่ดินมรดกตามคำสั่งเสียของผู้ตาย โดยทายาททุกคนรวมตลอดทั้งผู้คัดค้านตกลงยินยอม การจัดการมรดกของผู้ร้องจึงชอบด้วยกฎหมาย เมื่อทายาทอื่นรวมทั้งผู้คัดค้านได้จดทะเบียนรับโอนที่ดินมรดกในส่วนของตนไปแล้ว และไม่มีทรัพย์มรดกอื่นต้องแบ่งแก่ทายาทต่อไป การจัดการมรดกย่อมสิ้นสุดตั้งแต่บัดนั้น ความเป็นผู้จัดการมรดกตลอดทั้งสิทธิหน้าที่ในฐานะผู้จัดการมรดกของผู้ร้องย่อมสิ้นสุดลงผู้คัดค้านจึงไม่อาจขอให้ถอนผู้ร้องจากการเป็นผู้จัดการมรดกได้ แม้ผู้คัดค้านจะยังไม่ใช้สิทธิขอจดทะเบียนภาระจำยอมในที่ดินมรดกที่กันไว้เป็นทางเพื่อประโยชน์แก่ที่ดินของตนตามข้อตกลงก็ตาม(สมชาย พงษธา-กมล เพียรพิทักษ์-ประดิษฐ์ สิงหทัศน์)ศาลจังหวัดธัญบุรี - นายวันชัย ธีราทรงศาลอุทธรณ์ภาค ๒ - นายนิยุต สุภัทรพาหิรผลแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 7719/2542ร้อยตำรวจเอก ดิเรก มาลีวัลย์ผู้ร้องนายสาวรี มาลีวัลย์ผู้คัดค้าน ป.พ.พ. ม. 1711, ม. 1713, ม. 1727, ม. 1728ผู้ร้องซึ่งเป็นผู้จัดการมรดกของผู้ตายตามคำสั่งศาลได้จัดการแบ่งปันที่ดินมรดกตามคำสั่งเสียของผู้ตาย โดยทายาททุกคนรวมตลอดทั้งผู้คัดค้านตกลงยินยอม การจัดการมรดกของผู้ร้องจึงชอบด้วยกฎหมาย เมื่อทายาทอื่นรวมทั้งผู้คัดค้านได้จดทะเบียนรับโอนที่ดินมรดกในส่วนของตนไปแล้ว และไม่มีทรัพย์มรดกอื่นต้องแบ่งแก่ทายาทต่อไป การจัดการมรดกย่อมสิ้นสุดตั้งแต่บัดนั้น ความเป็นผู้จัดการมรดกตลอดทั้งสิทธิหน้าที่ในฐานะผู้จัดการมรดกของผู้ร้องย่อมสิ้นสุดลงผู้คัดค้านจึงไม่อาจขอให้ถอนผู้ร้องจากการเป็นผู้จัดการมรดกได้ แม้ผู้คัดค้านจะยังไม่ใช้สิทธิขอจดทะเบียนภาระจำยอมในที่ดินมรดกที่กันไว้เป็นทางเพื่อประโยชน์แก่ที่ดินของตนตามข้อตกลงก็ตาม(สมชาย พงษธา-กมล เพียรพิทักษ์-ประดิษฐ์ สิงหทัศน์)ศาลจังหวัดธัญบุรี - นายวันชัย ธีราทรงศาลอุทธรณ์ภาค ๒ - นายนิยุต สุภัทรพาหิรผลแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 64371หลักกฎหมาย: เมื่อปรากฏว่าในชั้นบังคับคดีมีทุนทรัพย์ที่พิพาทไม่เกินห้าพันบาทและศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามศาลชั้นต้น จึงต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา 248 ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 436/2503นายซิวกัง แซ่เอียวโจทก์นายบู๋เก๊ก แซ่ตั้งจำเลย ป.วิ.พ. ม. 248เมื่อปรากฏว่าในชั้นบังคับคดีมีทุนทรัพย์ที่พิพาทไม่เกินห้าพันบาทและศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามศาลชั้นต้น จึงต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา 248(บริรักษ์ จรรยาวัตร-ประมูล สุวรรณศร-สำราญ ศิริพันธ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 436/2503นายซิวกัง แซ่เอียวโจทก์นายบู๋เก๊ก แซ่ตั้งจำเลย ป.วิ.พ. ม. 248เมื่อปรากฏว่าในชั้นบังคับคดีมีทุนทรัพย์ที่พิพาทไม่เกินห้าพันบาทและศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามศาลชั้นต้น จึงต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา 248(บริรักษ์ จรรยาวัตร-ประมูล สุวรรณศร-สำราญ ศิริพันธ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 108/2518หลักกฎหมาย: หนังสือกู้ลงจำนวนเงินรวมดอกเบี้ยเกินอัตราเข้าด้วยตกเป็นโมฆะเฉพาะดอกเบี้ยที่เกินอัตราแต่ใช้เป็นหลักฐานการกู้ฟ้องบังคับให้ใช้เงินต้นที่กู้กันจริงได้ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 108/2518นายไทเคียม แซ่ซือโจทก์นายจันทร์แก้ว วงศ์คำแสนจำเลย ป.พ.พ. ม. 653 หนังสือกู้ลงจำนวนเงินรวมดอกเบี้ยเกินอัตราเข้าด้วยตกเป็นโมฆะเฉพาะดอกเบี้ยที่เกินอัตราแต่ใช้เป็นหลักฐานการกู้ฟ้องบังคับให้ใช้เงินต้นที่กู้กันจริงได้(อุดม จาละ-สงวน สิทธิไชย-ปรีชา สุมาวงศ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 108/2518นายไทเคียม แซ่ซือโจทก์นายจันทร์แก้ว วงศ์คำแสนจำเลย ป.พ.พ. ม. 653 หนังสือกู้ลงจำนวนเงินรวมดอกเบี้ยเกินอัตราเข้าด้วยตกเป็นโมฆะเฉพาะดอกเบี้ยที่เกินอัตราแต่ใช้เป็นหลักฐานการกู้ฟ้องบังคับให้ใช้เงินต้นที่กู้กันจริงได้(อุดม จาละ-สงวน สิทธิไชย-ปรีชา สุมาวงศ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศคณะกรรมการประมงประจำจังหวัดชัยภูมิเรื่องกำหนดเขตเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำ สำหรับกิจการการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำควบคุมประเภทการเพาะเลี้ยงกุ้งทะเลพ.ศ. ๒๕๖๐ โดยที่กฎกระทรวงกำหนดกิจการการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำให้เป็นกิจการการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำควบคุม พ.ศ. ๒๕๕๙ ออกตามความในมาตรา ๖วรรคหนึ่ง และมาตรา ๗๖ แห่งพระราชกำหนดการประมง พ.ศ. ๒๕๕๘กำหนดให้การเพาะเลี้ยงกุ้งทะเลเป็นกิจการการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำควบคุมและความในมาตรา ๗๗แห่งพระราชกำหนดดังกล่าวบัญญัติห้ามมิให้ผู้ใดประกอบกิจการการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำควบคุมนอกเขตพื้นที่ที่คณะกรรมการประมงประจำจังหวัดประกาศกำหนดให้เป็นเขตเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำอาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๒๘ วรรคหนึ่ง (๓) และมาตรา ๗๗แห่งพระราชกำหนดการประมง พ.ศ. ๒๕๕๘ คณะกรรมการประมงประจำจังหวัดชัยภูมิ ออกประกาศไว้ ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ ให้เขตท้องที่ตำบลกะฮาด อำเภอเนินสง่าจังหวัดชัยภูมิเป็นเขตเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำสำหรับกิจการการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำควบคุม ประเภท การเพาะเลี้ยงกุ้งทะเลข้อ ๒ ให้เขตท้องที่ตำบลบ้านค่ายอำเภอเมืองชัยภูมิ จังหวัดชัยภูมิเป็นเขตเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำสำหรับกิจการการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำควบคุม ประเภท การเพาะเลี้ยงกุ้งทะเลข้อ ๓[๑] ประกาศนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปประกาศ ณ วันที่ ๒๕ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๖๐ณรงค์ วุ่นซิ้วผู้ว่าราชการจังหวัดชัยภูมิประธานกรรมการประมงประจำจังหวัดชัยภูมิพรวิภา/จัดทำ๒๔มกราคม ๒๕๖๑[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๓๕/ตอนพิเศษ ๑๙ ง/หน้า ๒๘/๒๖ มกราคม ๒๕๖๑