คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 626/2524หลักกฎหมาย: ศาลชั้นต้นมีคำสั่งให้งดการไต่สวนมูลฟ้องและให้จำหน่ายคดีเป็นการชั่วคราว เพื่อรอฟังผลคดีถึงที่สุดในคดีอื่นคำสั่งของศาลชั้นต้นดังกล่าวเป็นคำสั่งระหว่างพิจารณาที่ไม่ทำให้คดีเสร็จสำนวน ต้องห้ามมิให้อุทธรณ์คำสั่งตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 196ศาลชั้นต้นสั่งไม่รับอุทธรณ์คำสั่งของโจทก์ดังกล่าว และ ศาลอุทธรณ์ได้มีคำสั่งยืนตามคำปฏิเสธของศาลชั้นต้นที่ไม่ รับอุทธรณ์แล้ว คำสั่งของศาลอุทธรณ์นี้ให้ถือเป็นที่สุดต้องห้ามมิให้ฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา198ทวิโจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 175, 188 ในวันนัดไต่สวนมูลฟ้อง ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วมีคำสั่งให้รอการไต่สวนมูลฟ้องไว้จนกว่าคดีที่จำเลยฟ้องโจทก์จะถึงที่สุดเสียก่อน และเนื่องจากยังไม่เป็นการแน่นอนว่าคดีที่จำเลยฟ้องโจทก์จะถึงที่สุดเมื่อไร จึงให้จำหน่ายคดีที่โจทก์ฟ้องนี้เสียจากสารบบความชั่วคราว เมื่อคดีถึงที่สุดแล้ว ให้โจทก์แถลงต่อศาลเพื่อยกคดีนี้ขึ้นพิจารณาต่อไปโจทก์อุทธรณ์คำสั่งศาลชั้นต้นมีคำสั่งว่า อุทธรณ์โจทก์เป็นการอุทธรณ์คำสั่งระหว่างพิจารณาต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 196 ไม่รับอุทธรณ์โจทก์อุทธรณ์คำสั่งไม่รับอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์มีคำสั่งว่า คำสั่งศาลชั้นต้นเป็นคำสั่งระหว่างพิจารณาที่ไม่ทำให้คดีเสร็จสำนวน ต้องห้ามมิให้อุทธรณ์ ยกคำร้องโจทก์ฎีกาขอให้รับอุทธรณ์ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า คดีนี้ศาลชั้นต้นมีคำสั่งให้งดไต่สวนมูลฟ้องและให้จำหน่ายคดีนี้ เป็นการชั่วคราว เพื่อรอฟังผลคดีถึงที่สุดในสำนวนคดีอาญาหมายเลขดำที่ 8157/2523 ของศาลอาญา คำสั่งของศาลชั้นต้นดังกล่าวจึงเป็นคำสั่งในระหว่างพิจารณาที่ไม่ทำให้คดีนี้เสร็จสำนวนต้องห้ามมิให้อุทธรณ์คำสั่งตามที่บัญญัติไว้ในประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 196 เมื่อโจทก์อุทธรณ์คำสั่ง ศาลชั้นต้นสั่งไม่รับอุทธรณ์และศาลอุทธรณ์ได้มีคำสั่งยืนตามคำปฏิเสธของศาลชั้นต้นที่ไม่รับอุทธรณ์โจทก์แล้ว ดังนี้ โจทก์จึงไม่มีสิทธิฎีกาคำสั่งของศาลอุทธรณ์ เพื่อให้ศาลฎีกาวินิจฉัยได้อีกต่อไปเพราะประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 198 ทวิ ตามที่ได้แก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ 8) พ.ศ. 2517 มาตรา 5 บัญญัติไว้ว่า คำสั่งนี้ของศาลอุทธรณ์ให้ถือเป็นที่สุด ที่ศาลชั้นต้นสั่งรับฎีกาโจทก์จึงขัดต่อบทบัญญัติของกฎหมายดังกล่าว ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัยพิพากษาให้ยกฎีกาโจทก์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 626/2524นายสมัย บุนนาคโจทก์นางลาวัลย์ นาคะภากรณ์จำเลย ป.วิ.อ. ม. 196, ม. 198 ทวิ วรรคท้ายศาลชั้นต้นมีคำสั่งให้งดการไต่สวนมูลฟ้องและให้จำหน่ายคดีเป็นการชั่วคราว เพื่อรอฟังผลคดีถึงที่สุดในคดีอื่นคำสั่งของศาลชั้นต้นดังกล่าวเป็นคำสั่งระหว่างพิจารณาที่ไม่ทำให้คดีเสร็จสำนวน ต้องห้ามมิให้อุทธรณ์คำสั่งตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 196ศาลชั้นต้นสั่งไม่รับอุทธรณ์คำสั่งของโจทก์ดังกล่าว และ ศาลอุทธรณ์ได้มีคำสั่งยืนตามคำปฏิเสธของศาลชั้นต้นที่ไม่ รับอุทธรณ์แล้ว คำสั่งของศาลอุทธรณ์นี้ให้ถือเป็นที่สุดต้องห้ามมิให้ฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา198ทวิโจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 175, 188 ในวันนัดไต่สวนมูลฟ้อง ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วมีคำสั่งให้รอการไต่สวนมูลฟ้องไว้จนกว่าคดีที่จำเลยฟ้องโจทก์จะถึงที่สุดเสียก่อน และเนื่องจากยังไม่เป็นการแน่นอนว่าคดีที่จำเลยฟ้องโจทก์จะถึงที่สุดเมื่อไร จึงให้จำหน่ายคดีที่โจทก์ฟ้องนี้เสียจากสารบบความชั่วคราว เมื่อคดีถึงที่สุดแล้ว ให้โจทก์แถลงต่อศาลเพื่อยกคดีนี้ขึ้นพิจารณาต่อไปโจทก์อุทธรณ์คำสั่งศาลชั้นต้นมีคำสั่งว่า อุทธรณ์โจทก์เป็นการอุทธรณ์คำสั่งระหว่างพิจารณาต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 196 ไม่รับอุทธรณ์โจทก์อุทธรณ์คำสั่งไม่รับอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์มีคำสั่งว่า คำสั่งศาลชั้นต้นเป็นคำสั่งระหว่างพิจารณาที่ไม่ทำให้คดีเสร็จสำนวน ต้องห้ามมิให้อุทธรณ์ ยกคำร้องโจทก์ฎีกาขอให้รับอุทธรณ์ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า คดีนี้ศาลชั้นต้นมีคำสั่งให้งดไต่สวนมูลฟ้องและให้จำหน่ายคดีนี้ เป็นการชั่วคราว เพื่อรอฟังผลคดีถึงที่สุดในสำนวนคดีอาญาหมายเลขดำที่ 8157/2523 ของศาลอาญา คำสั่งของศาลชั้นต้นดังกล่าวจึงเป็นคำสั่งในระหว่างพิจารณาที่ไม่ทำให้คดีนี้เสร็จสำนวนต้องห้ามมิให้อุทธรณ์คำสั่งตามที่บัญญัติไว้ในประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 196 เมื่อโจทก์อุทธรณ์คำสั่ง ศาลชั้นต้นสั่งไม่รับอุทธรณ์และศาลอุทธรณ์ได้มีคำสั่งยืนตามคำปฏิเสธของศาลชั้นต้นที่ไม่รับอุทธรณ์โจทก์แล้ว ดังนี้ โจทก์จึงไม่มีสิทธิฎีกาคำสั่งของศาลอุทธรณ์ เพื่อให้ศาลฎีกาวินิจฉัยได้อีกต่อไปเพราะประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 198 ทวิ ตามที่ได้แก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ 8) พ.ศ. 2517 มาตรา 5 บัญญัติไว้ว่า คำสั่งนี้ของศาลอุทธรณ์ให้ถือเป็นที่สุด ที่ศาลชั้นต้นสั่งรับฎีกาโจทก์จึงขัดต่อบทบัญญัติของกฎหมายดังกล่าว ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัยพิพากษาให้ยกฎีกาโจทก์(พิศิษฏ์ เทศะบำรุง-จินดา บุญศิริ-ประสาท บุณยรังษี)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 175, 188 ในวันนัดไต่สวนมูลฟ้อง ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วมีคำสั่งให้รอการไต่สวนมูลฟ้องไว้จนกว่าคดีที่จำเลยฟ้องโจทก์จะถึงที่สุดเสียก่อน และเนื่องจากยังไม่เป็นการแน่นอนว่าคดีที่จำเลยฟ้องโจทก์จะถึงที่สุดเมื่อไร จึงให้จำหน่ายคดีที่โจทก์ฟ้องนี้เสียจากสารบบความชั่วคราว เมื่อคดีถึงที่สุดแล้ว ให้โจทก์แถลงต่อศาลเพื่อยกคดีนี้ขึ้นพิจารณาต่อไปโจทก์อุทธรณ์คำสั่งศาลชั้นต้นมีคำสั่งว่า อุทธรณ์โจทก์เป็นการอุทธรณ์คำสั่งระหว่างพิจารณาต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 196 ไม่รับอุทธรณ์โจทก์อุทธรณ์คำสั่งไม่รับอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์มีคำสั่งว่า คำสั่งศาลชั้นต้นเป็นคำสั่งระหว่างพิจารณาที่ไม่ทำให้คดีเสร็จสำนวน ต้องห้ามมิให้อุทธรณ์ ยกคำร้องโจทก์ฎีกาขอให้รับอุทธรณ์ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า คดีนี้ศาลชั้นต้นมีคำสั่งให้งดไต่สวนมูลฟ้องและให้จำหน่ายคดีนี้ เป็นการชั่วคราว เพื่อรอฟังผลคดีถึงที่สุดในสำนวนคดีอาญาหมายเลขดำที่ 8157/2523 ของศาลอาญา คำสั่งของศาลชั้นต้นดังกล่าวจึงเป็นคำสั่งในระหว่างพิจารณาที่ไม่ทำให้คดีนี้เสร็จสำนวนต้องห้ามมิให้อุทธรณ์คำสั่งตามที่บัญญัติไว้ในประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 196 เมื่อโจทก์อุทธรณ์คำสั่ง ศาลชั้นต้นสั่งไม่รับอุทธรณ์และศาลอุทธรณ์ได้มีคำสั่งยืนตามคำปฏิเสธของศาลชั้นต้นที่ไม่รับอุทธรณ์โจทก์แล้ว ดังนี้ โจทก์จึงไม่มีสิทธิฎีกาคำสั่งของศาลอุทธรณ์ เพื่อให้ศาลฎีกาวินิจฉัยได้อีกต่อไปเพราะประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 198 ทวิ ตามที่ได้แก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ 8) พ.ศ. 2517 มาตรา 5 บัญญัติไว้ว่า คำสั่งนี้ของศาลอุทธรณ์ให้ถือเป็นที่สุด ที่ศาลชั้นต้นสั่งรับฎีกาโจทก์จึงขัดต่อบทบัญญัติของกฎหมายดังกล่าว ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัยพิพากษาให้ยกฎีกาโจทก์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 626/2524นายสมัย บุนนาคโจทก์นางลาวัลย์ นาคะภากรณ์จำเลย ป.วิ.อ. ม. 196, ม. 198 ทวิ วรรคท้ายศาลชั้นต้นมีคำสั่งให้งดการไต่สวนมูลฟ้องและให้จำหน่ายคดีเป็นการชั่วคราว เพื่อรอฟังผลคดีถึงที่สุดในคดีอื่นคำสั่งของศาลชั้นต้นดังกล่าวเป็นคำสั่งระหว่างพิจารณาที่ไม่ทำให้คดีเสร็จสำนวน ต้องห้ามมิให้อุทธรณ์คำสั่งตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 196ศาลชั้นต้นสั่งไม่รับอุทธรณ์คำสั่งของโจทก์ดังกล่าว และ ศาลอุทธรณ์ได้มีคำสั่งยืนตามคำปฏิเสธของศาลชั้นต้นที่ไม่ รับอุทธรณ์แล้ว คำสั่งของศาลอุทธรณ์นี้ให้ถือเป็นที่สุดต้องห้ามมิให้ฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา198ทวิโจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 175, 188 ในวันนัดไต่สวนมูลฟ้อง ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วมีคำสั่งให้รอการไต่สวนมูลฟ้องไว้จนกว่าคดีที่จำเลยฟ้องโจทก์จะถึงที่สุดเสียก่อน และเนื่องจากยังไม่เป็นการแน่นอนว่าคดีที่จำเลยฟ้องโจทก์จะถึงที่สุดเมื่อไร จึงให้จำหน่ายคดีที่โจทก์ฟ้องนี้เสียจากสารบบความชั่วคราว เมื่อคดีถึงที่สุดแล้ว ให้โจทก์แถลงต่อศาลเพื่อยกคดีนี้ขึ้นพิจารณาต่อไปโจทก์อุทธรณ์คำสั่งศาลชั้นต้นมีคำสั่งว่า อุทธรณ์โจทก์เป็นการอุทธรณ์คำสั่งระหว่างพิจารณาต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 196 ไม่รับอุทธรณ์โจทก์อุทธรณ์คำสั่งไม่รับอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์มีคำสั่งว่า คำสั่งศาลชั้นต้นเป็นคำสั่งระหว่างพิจารณาที่ไม่ทำให้คดีเสร็จสำนวน ต้องห้ามมิให้อุทธรณ์ ยกคำร้องโจทก์ฎีกาขอให้รับอุทธรณ์ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า คดีนี้ศาลชั้นต้นมีคำสั่งให้งดไต่สวนมูลฟ้องและให้จำหน่ายคดีนี้ เป็นการชั่วคราว เพื่อรอฟังผลคดีถึงที่สุดในสำนวนคดีอาญาหมายเลขดำที่ 8157/2523 ของศาลอาญา คำสั่งของศาลชั้นต้นดังกล่าวจึงเป็นคำสั่งในระหว่างพิจารณาที่ไม่ทำให้คดีนี้เสร็จสำนวนต้องห้ามมิให้อุทธรณ์คำสั่งตามที่บัญญัติไว้ในประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 196 เมื่อโจทก์อุทธรณ์คำสั่ง ศาลชั้นต้นสั่งไม่รับอุทธรณ์และศาลอุทธรณ์ได้มีคำสั่งยืนตามคำปฏิเสธของศาลชั้นต้นที่ไม่รับอุทธรณ์โจทก์แล้ว ดังนี้ โจทก์จึงไม่มีสิทธิฎีกาคำสั่งของศาลอุทธรณ์ เพื่อให้ศาลฎีกาวินิจฉัยได้อีกต่อไปเพราะประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 198 ทวิ ตามที่ได้แก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ 8) พ.ศ. 2517 มาตรา 5 บัญญัติไว้ว่า คำสั่งนี้ของศาลอุทธรณ์ให้ถือเป็นที่สุด ที่ศาลชั้นต้นสั่งรับฎีกาโจทก์จึงขัดต่อบทบัญญัติของกฎหมายดังกล่าว ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัยพิพากษาให้ยกฎีกาโจทก์(พิศิษฏ์ เทศะบำรุง-จินดา บุญศิริ-ประสาท บุณยรังษี)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ