คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3060/2526หลักกฎหมาย: การที่จำเลยทำสัญญาประกันตัวผู้ต้องหาต่อโจทก์ โดยระบุเรือนอันเป็นสินสมรสไว้ท้ายสัญญาประกันเพื่อเป็นการแสดงหลักทรัพย์ หาใช่เป็นนิติกรรมในการจัดการสินสมรสซึ่งสามีภริยาจะต้องจัดการร่วมกันตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาตรา 1476 ไม่ สัญญาประกันตัวผู้ต้องหาจึงเป็นนิติกรรมที่สมบูรณ์และผูกพันจำเลยโดยไม่ต้องได้รับความยินยอมจากภริยา ส่วนจะเป็นผลทำให้มีการยึดเรือนนั้นเมื่อมีการผิดสัญญาประกันก็เป็นเรื่องในชั้นบังคับคดีโจทก์ฟ้องว่า จำเลยได้ขอประกันตัวนายสันติผู้ต้องหาไปจากความควบคุมของโจทก์ โดยจำเลยสัญญากับโจทก์ว่าจะนำตัวผู้ต้องหามามอบให้แก่โจทก์ตามนัด จำเลยได้นำหลักทรัพย์บ้านของจำเลยเลขที่ ๓๖/๑ หมู่ที่ ๓ ตำบลวัดชลอ อำเภอบางกรวย จังหวัดนนทบุรีมาเป็นหลักประกัน จำเลยผิดสัญญาไม่สามารถนำตัวนายสันติผู้ต้องหามาส่งในกำหนด ขอศาลบังคับให้จำเลยชำระเงินค่าปรับ ๑๐๐,๐๐๐ บาท แก่โจทก์พร้อมด้วยดอกเบี้ย จำเลยให้การว่า บ้านเลขที่ ๓๖/๑ เป็นสินสมรสระหว่างจำเลยและภริยาจำเลย จำเลยทำสัญญาประกันโดยภริยาจำเลยมิได้รู้เห็นยินยอม เมื่อภริยาจำเลยทราบว่า จำเลยไปประกันตัวนายสันติ ภริยาจำเลยจึงมีหนังสือบอกล้าง สัญญาประกันตกเป็นโมฆะโจทก์จึงไม่มีสิทธิฟ้องจำเลย ขอให้ยกฟ้อง ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยชำระเงินแก่โจทก์ ๑๐๐,๐๐๐ บาท พร้อมด้วยดอกเบี้ย จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า การที่จำเลยทำสัญญาประกันตัวผู้ต้องหาต่อพนักงานอัยการโดยระบุเรือนอันเป็นสินสมรสไว้ท้ายสัญญาประกันเพื่อเป็นการแสดงหลักทรัพย์หาใช่เป็นนิติกรรมในการจัดการสินสมรสซึ่งสามีภริยาจะต้องจัดการร่วมกัน ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๑๔๗๖ ไม่ สัญญาประกันตัวผู้ต้องหาจึงเป็นนิติกรรมที่สมบูรณ์และผูกพันจำเลยโดยไม่ต้องรับความยินยอมจากภริยา การที่จำเลยระบุเรือนอันเป็นสินสมรสไว้ท้ายสัญญาประกัน ซึ่งอาจเป็นผลทำให้มีการยึดเรือนนั้น เมื่อมีการผิดสัญญาประกันก็เป็นเรื่องในชั้นบังคับคดีซึ่งเป็นคนละเรื่องกัน ดังนั้น ข้อที่นำสืบโต้เถียงกันว่าภริยาจำเลยให้ความยินยอมหรือไม่ ไม่จำต้องวินิจฉัย พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3060/2526พนักงานอัยการจังหวัดนนทบุรีโจทก์พันตำรวจตรีประจัญ พัฒน์บูรมย์จำเลย ป.พ.พ. ม. 1476, ม. 1477, ม. 1479, ม. 1480 วรรคสอง ป.วิ.อ. ม. 106, ม. 112, ม. 114การที่จำเลยทำสัญญาประกันตัวผู้ต้องหาต่อโจทก์ โดยระบุเรือนอันเป็นสินสมรสไว้ท้ายสัญญาประกันเพื่อเป็นการแสดงหลักทรัพย์ หาใช่เป็นนิติกรรมในการจัดการสินสมรสซึ่งสามีภริยาจะต้องจัดการร่วมกันตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาตรา 1476 ไม่ สัญญาประกันตัวผู้ต้องหาจึงเป็นนิติกรรมที่สมบูรณ์และผูกพันจำเลยโดยไม่ต้องได้รับความยินยอมจากภริยา ส่วนจะเป็นผลทำให้มีการยึดเรือนนั้นเมื่อมีการผิดสัญญาประกันก็เป็นเรื่องในชั้นบังคับคดีโจทก์ฟ้องว่า จำเลยได้ขอประกันตัวนายสันติผู้ต้องหาไปจากความควบคุมของโจทก์ โดยจำเลยสัญญากับโจทก์ว่าจะนำตัวผู้ต้องหามามอบให้แก่โจทก์ตามนัด จำเลยได้นำหลักทรัพย์บ้านของจำเลยเลขที่ ๓๖/๑ หมู่ที่ ๓ ตำบลวัดชลอ อำเภอบางกรวย จังหวัดนนทบุรีมาเป็นหลักประกัน จำเลยผิดสัญญาไม่สามารถนำตัวนายสันติผู้ต้องหามาส่งในกำหนด ขอศาลบังคับให้จำเลยชำระเงินค่าปรับ ๑๐๐,๐๐๐ บาท แก่โจทก์พร้อมด้วยดอกเบี้ย จำเลยให้การว่า บ้านเลขที่ ๓๖/๑ เป็นสินสมรสระหว่างจำเลยและภริยาจำเลย จำเลยทำสัญญาประกันโดยภริยาจำเลยมิได้รู้เห็นยินยอม เมื่อภริยาจำเลยทราบว่า จำเลยไปประกันตัวนายสันติ ภริยาจำเลยจึงมีหนังสือบอกล้าง สัญญาประกันตกเป็นโมฆะโจทก์จึงไม่มีสิทธิฟ้องจำเลย ขอให้ยกฟ้อง ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยชำระเงินแก่โจทก์ ๑๐๐,๐๐๐ บาท พร้อมด้วยดอกเบี้ย จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า การที่จำเลยทำสัญญาประกันตัวผู้ต้องหาต่อพนักงานอัยการโดยระบุเรือนอันเป็นสินสมรสไว้ท้ายสัญญาประกันเพื่อเป็นการแสดงหลักทรัพย์หาใช่เป็นนิติกรรมในการจัดการสินสมรสซึ่งสามีภริยาจะต้องจัดการร่วมกัน ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๑๔๗๖ ไม่ สัญญาประกันตัวผู้ต้องหาจึงเป็นนิติกรรมที่สมบูรณ์และผูกพันจำเลยโดยไม่ต้องรับความยินยอมจากภริยา การที่จำเลยระบุเรือนอันเป็นสินสมรสไว้ท้ายสัญญาประกัน ซึ่งอาจเป็นผลทำให้มีการยึดเรือนนั้น เมื่อมีการผิดสัญญาประกันก็เป็นเรื่องในชั้นบังคับคดีซึ่งเป็นคนละเรื่องกัน ดังนั้น ข้อที่นำสืบโต้เถียงกันว่าภริยาจำเลยให้ความยินยอมหรือไม่ ไม่จำต้องวินิจฉัย พิพากษายืน(ชูเชิด รักตะบุตร์-สมบูรณ์ บุญภินนท์-ประสาท บุณยรังษี)ศาลจังหวัดนนทบุรี - นายมงคล คุปต์กาญจนากุลศาลอุทธรณ์ - นายบรรจบ อุปพงษ์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยได้ขอประกันตัวนายสันติผู้ต้องหาไปจากความควบคุมของโจทก์ โดยจำเลยสัญญากับโจทก์ว่าจะนำตัวผู้ต้องหามามอบให้แก่โจทก์ตามนัด จำเลยได้นำหลักทรัพย์บ้านของจำเลยเลขที่ ๓๖/๑ หมู่ที่ ๓ ตำบลวัดชลอ อำเภอบางกรวย จังหวัดนนทบุรีมาเป็นหลักประกัน จำเลยผิดสัญญาไม่สามารถนำตัวนายสันติผู้ต้องหามาส่งในกำหนด ขอศาลบังคับให้จำเลยชำระเงินค่าปรับ ๑๐๐,๐๐๐ บาท แก่โจทก์พร้อมด้วยดอกเบี้ย จำเลยให้การว่า บ้านเลขที่ ๓๖/๑ เป็นสินสมรสระหว่างจำเลยและภริยาจำเลย จำเลยทำสัญญาประกันโดยภริยาจำเลยมิได้รู้เห็นยินยอม เมื่อภริยาจำเลยทราบว่า จำเลยไปประกันตัวนายสันติ ภริยาจำเลยจึงมีหนังสือบอกล้าง สัญญาประกันตกเป็นโมฆะโจทก์จึงไม่มีสิทธิฟ้องจำเลย ขอให้ยกฟ้อง ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยชำระเงินแก่โจทก์ ๑๐๐,๐๐๐ บาท พร้อมด้วยดอกเบี้ย จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า การที่จำเลยทำสัญญาประกันตัวผู้ต้องหาต่อพนักงานอัยการโดยระบุเรือนอันเป็นสินสมรสไว้ท้ายสัญญาประกันเพื่อเป็นการแสดงหลักทรัพย์หาใช่เป็นนิติกรรมในการจัดการสินสมรสซึ่งสามีภริยาจะต้องจัดการร่วมกัน ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๑๔๗๖ ไม่ สัญญาประกันตัวผู้ต้องหาจึงเป็นนิติกรรมที่สมบูรณ์และผูกพันจำเลยโดยไม่ต้องรับความยินยอมจากภริยา การที่จำเลยระบุเรือนอันเป็นสินสมรสไว้ท้ายสัญญาประกัน ซึ่งอาจเป็นผลทำให้มีการยึดเรือนนั้น เมื่อมีการผิดสัญญาประกันก็เป็นเรื่องในชั้นบังคับคดีซึ่งเป็นคนละเรื่องกัน ดังนั้น ข้อที่นำสืบโต้เถียงกันว่าภริยาจำเลยให้ความยินยอมหรือไม่ ไม่จำต้องวินิจฉัย พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3060/2526พนักงานอัยการจังหวัดนนทบุรีโจทก์พันตำรวจตรีประจัญ พัฒน์บูรมย์จำเลย ป.พ.พ. ม. 1476, ม. 1477, ม. 1479, ม. 1480 วรรคสอง ป.วิ.อ. ม. 106, ม. 112, ม. 114การที่จำเลยทำสัญญาประกันตัวผู้ต้องหาต่อโจทก์ โดยระบุเรือนอันเป็นสินสมรสไว้ท้ายสัญญาประกันเพื่อเป็นการแสดงหลักทรัพย์ หาใช่เป็นนิติกรรมในการจัดการสินสมรสซึ่งสามีภริยาจะต้องจัดการร่วมกันตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาตรา 1476 ไม่ สัญญาประกันตัวผู้ต้องหาจึงเป็นนิติกรรมที่สมบูรณ์และผูกพันจำเลยโดยไม่ต้องได้รับความยินยอมจากภริยา ส่วนจะเป็นผลทำให้มีการยึดเรือนนั้นเมื่อมีการผิดสัญญาประกันก็เป็นเรื่องในชั้นบังคับคดีโจทก์ฟ้องว่า จำเลยได้ขอประกันตัวนายสันติผู้ต้องหาไปจากความควบคุมของโจทก์ โดยจำเลยสัญญากับโจทก์ว่าจะนำตัวผู้ต้องหามามอบให้แก่โจทก์ตามนัด จำเลยได้นำหลักทรัพย์บ้านของจำเลยเลขที่ ๓๖/๑ หมู่ที่ ๓ ตำบลวัดชลอ อำเภอบางกรวย จังหวัดนนทบุรีมาเป็นหลักประกัน จำเลยผิดสัญญาไม่สามารถนำตัวนายสันติผู้ต้องหามาส่งในกำหนด ขอศาลบังคับให้จำเลยชำระเงินค่าปรับ ๑๐๐,๐๐๐ บาท แก่โจทก์พร้อมด้วยดอกเบี้ย จำเลยให้การว่า บ้านเลขที่ ๓๖/๑ เป็นสินสมรสระหว่างจำเลยและภริยาจำเลย จำเลยทำสัญญาประกันโดยภริยาจำเลยมิได้รู้เห็นยินยอม เมื่อภริยาจำเลยทราบว่า จำเลยไปประกันตัวนายสันติ ภริยาจำเลยจึงมีหนังสือบอกล้าง สัญญาประกันตกเป็นโมฆะโจทก์จึงไม่มีสิทธิฟ้องจำเลย ขอให้ยกฟ้อง ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยชำระเงินแก่โจทก์ ๑๐๐,๐๐๐ บาท พร้อมด้วยดอกเบี้ย จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า การที่จำเลยทำสัญญาประกันตัวผู้ต้องหาต่อพนักงานอัยการโดยระบุเรือนอันเป็นสินสมรสไว้ท้ายสัญญาประกันเพื่อเป็นการแสดงหลักทรัพย์หาใช่เป็นนิติกรรมในการจัดการสินสมรสซึ่งสามีภริยาจะต้องจัดการร่วมกัน ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๑๔๗๖ ไม่ สัญญาประกันตัวผู้ต้องหาจึงเป็นนิติกรรมที่สมบูรณ์และผูกพันจำเลยโดยไม่ต้องรับความยินยอมจากภริยา การที่จำเลยระบุเรือนอันเป็นสินสมรสไว้ท้ายสัญญาประกัน ซึ่งอาจเป็นผลทำให้มีการยึดเรือนนั้น เมื่อมีการผิดสัญญาประกันก็เป็นเรื่องในชั้นบังคับคดีซึ่งเป็นคนละเรื่องกัน ดังนั้น ข้อที่นำสืบโต้เถียงกันว่าภริยาจำเลยให้ความยินยอมหรือไม่ ไม่จำต้องวินิจฉัย พิพากษายืน(ชูเชิด รักตะบุตร์-สมบูรณ์ บุญภินนท์-ประสาท บุณยรังษี)ศาลจังหวัดนนทบุรี - นายมงคล คุปต์กาญจนากุลศาลอุทธรณ์ - นายบรรจบ อุปพงษ์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ