คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 364/2496หลักกฎหมาย: ขายสุราให้ผู้อื่นไป โดยไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานสรรพสามิตซึ่งเป็นความผิดตามพระราชบัญญัติสุรา 2493มาตรา 40 นั้นเมื่อปรากฏว่า สุราของกลางได้ขายและกรรมสิทธิ์ตกเป็นของผู้ซื้อแล้ว ทั้งผู้ซื้อก็ไม่ได้รู้เห็นในการกระทำผิดของผู้ขายแล้วศาลก็ย่อมไม่ริบสุราของกลางนั้นโจทก์ฟ้องว่า จำเลยขายสุราซึ่งทำในราชอาณาจักรให้แก่นายทัง มานะบุตร โดยมิได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานสรรพสามิตต์ขอให้ลงโทษจำเลยปฏิเสธศาลชั้นต้นฟังว่า จำเลยกระทำผิดตามฟ้องจริง พิพากษาปรับจำเลย 150 บาทตามพระราชบัญญัติสุรา พ.ศ. 2493 มาตรา 40 ส่วนสุราของกลางปรากฏว่า จำเลยได้ขายให้นายทัง และกรรมสิทธิ์เปลี่ยนไปเป็นของนายทังแล้วตามกฎหมาย นายทังมิได้เป็นจำเลยด้วยจึงไม่ริบโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า เมื่อข้อเท็จจริงปรากฏว่าสุรารายนี้จำเลยได้ขายให้แก่นายทัง และกรรมสิทธิ์ตกเป็นของนายทังแล้ว ทั้งตามข้อเท็จจริง ก็ไม่ปรากฏว่า นายทังได้รู้เห็นในการกระทำผิดของจำเลยศาลล่างทั้ง 2 ไม่ริบสุรา ชอบแล้วคงพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 364/2496อัยการจังหวัดอุบลราชธานีโจทก์นายพิชัย โกศัลวิตร์จำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 27, ม. 28 พ.ร.บ.สุรา พ.ศ.2493 ขายสุราให้ผู้อื่นไป โดยไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานสรรพสามิตซึ่งเป็นความผิดตามพระราชบัญญัติสุรา 2493มาตรา 40 นั้นเมื่อปรากฏว่า สุราของกลางได้ขายและกรรมสิทธิ์ตกเป็นของผู้ซื้อแล้ว ทั้งผู้ซื้อก็ไม่ได้รู้เห็นในการกระทำผิดของผู้ขายแล้วศาลก็ย่อมไม่ริบสุราของกลางนั้นโจทก์ฟ้องว่า จำเลยขายสุราซึ่งทำในราชอาณาจักรให้แก่นายทัง มานะบุตร โดยมิได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานสรรพสามิตต์ขอให้ลงโทษจำเลยปฏิเสธศาลชั้นต้นฟังว่า จำเลยกระทำผิดตามฟ้องจริง พิพากษาปรับจำเลย 150 บาทตามพระราชบัญญัติสุรา พ.ศ. 2493 มาตรา 40 ส่วนสุราของกลางปรากฏว่า จำเลยได้ขายให้นายทัง และกรรมสิทธิ์เปลี่ยนไปเป็นของนายทังแล้วตามกฎหมาย นายทังมิได้เป็นจำเลยด้วยจึงไม่ริบโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า เมื่อข้อเท็จจริงปรากฏว่าสุรารายนี้จำเลยได้ขายให้แก่นายทัง และกรรมสิทธิ์ตกเป็นของนายทังแล้ว ทั้งตามข้อเท็จจริง ก็ไม่ปรากฏว่า นายทังได้รู้เห็นในการกระทำผิดของจำเลยศาลล่างทั้ง 2 ไม่ริบสุรา ชอบแล้วคงพิพากษายืน(ประวัติ ปัตตพงศ์-ศิลปสิทธิวินิจฉัย-นาถปริญญา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยขายสุราซึ่งทำในราชอาณาจักรให้แก่นายทัง มานะบุตร โดยมิได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานสรรพสามิตต์ขอให้ลงโทษจำเลยปฏิเสธศาลชั้นต้นฟังว่า จำเลยกระทำผิดตามฟ้องจริง พิพากษาปรับจำเลย 150 บาทตามพระราชบัญญัติสุรา พ.ศ. 2493 มาตรา 40 ส่วนสุราของกลางปรากฏว่า จำเลยได้ขายให้นายทัง และกรรมสิทธิ์เปลี่ยนไปเป็นของนายทังแล้วตามกฎหมาย นายทังมิได้เป็นจำเลยด้วยจึงไม่ริบโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า เมื่อข้อเท็จจริงปรากฏว่าสุรารายนี้จำเลยได้ขายให้แก่นายทัง และกรรมสิทธิ์ตกเป็นของนายทังแล้ว ทั้งตามข้อเท็จจริง ก็ไม่ปรากฏว่า นายทังได้รู้เห็นในการกระทำผิดของจำเลยศาลล่างทั้ง 2 ไม่ริบสุรา ชอบแล้วคงพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 364/2496อัยการจังหวัดอุบลราชธานีโจทก์นายพิชัย โกศัลวิตร์จำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 27, ม. 28 พ.ร.บ.สุรา พ.ศ.2493 ขายสุราให้ผู้อื่นไป โดยไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานสรรพสามิตซึ่งเป็นความผิดตามพระราชบัญญัติสุรา 2493มาตรา 40 นั้นเมื่อปรากฏว่า สุราของกลางได้ขายและกรรมสิทธิ์ตกเป็นของผู้ซื้อแล้ว ทั้งผู้ซื้อก็ไม่ได้รู้เห็นในการกระทำผิดของผู้ขายแล้วศาลก็ย่อมไม่ริบสุราของกลางนั้นโจทก์ฟ้องว่า จำเลยขายสุราซึ่งทำในราชอาณาจักรให้แก่นายทัง มานะบุตร โดยมิได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานสรรพสามิตต์ขอให้ลงโทษจำเลยปฏิเสธศาลชั้นต้นฟังว่า จำเลยกระทำผิดตามฟ้องจริง พิพากษาปรับจำเลย 150 บาทตามพระราชบัญญัติสุรา พ.ศ. 2493 มาตรา 40 ส่วนสุราของกลางปรากฏว่า จำเลยได้ขายให้นายทัง และกรรมสิทธิ์เปลี่ยนไปเป็นของนายทังแล้วตามกฎหมาย นายทังมิได้เป็นจำเลยด้วยจึงไม่ริบโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า เมื่อข้อเท็จจริงปรากฏว่าสุรารายนี้จำเลยได้ขายให้แก่นายทัง และกรรมสิทธิ์ตกเป็นของนายทังแล้ว ทั้งตามข้อเท็จจริง ก็ไม่ปรากฏว่า นายทังได้รู้เห็นในการกระทำผิดของจำเลยศาลล่างทั้ง 2 ไม่ริบสุรา ชอบแล้วคงพิพากษายืน(ประวัติ ปัตตพงศ์-ศิลปสิทธิวินิจฉัย-นาถปริญญา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ