คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4404/2528หลักกฎหมาย: ความผิดฐานปฏิบัติหน้าที่เป็นผู้ประจำรถ (ผู้ขับรถ) โดยไม่ได้รับใบอนุญาต และไม่ปฏิบัติตามสัญญาณจราจรที่พนักงานเจ้าหน้าที่ แสดงให้ปรากฏข้างหน้านั้น แม้ความผิดฐานปฏิบัติหน้าที่เป็น ผู้ประจำรถ (ผู้ขับรถ) โดยไม่ได้รับใบอนุญาตซึ่งเป็นความผิด กระทงหนักที่สุดจะมีโทษจำคุกด้วย แต่ก็มิได้ให้อำนาจ พนักงานสอบสวนที่จะกักรถของโจทก์ไว้ได้ หากจำเลยซึ่งเป็นพนักงานสอบสวนกักรถของโจทก์ไว้และเป็นเหตุให้โจทก์ได้รับ ความเสียหาย โดยไม่มีเหตุที่จะอ้างได้ตามกฎหมายก็ถือไม่ได้ว่า เป็นการกระทำที่ชอบด้วยกฎหมาย ซึ่งจำเลยอาจมีความผิดตาม บทกฎหมายที่โจทก์ฟ้อง คดีของโจทก์จึงมีมูลที่จะประทับฟ้อง ไว้พิจารณาต่อไปโจทก์ฟ้องว่า โจทก์นำสุกร 47 ตัว บรรทุกรถยนต์เดินทางจากอำเภอวังสะพุงเพื่อนำไปขายที่กรุงเทพมหานคร จำเลยซึ่งเป็นพนักงานสอบสวนได้กล่าวหาโจทก์ว่า ปฏิบัติหน้าที่เป็นผู้ประจำรถ (ผู้ขับรถ) โดยไม่ได้รับใบอนุญาต และไม่ปฏิบัติตามสัญญาณจราจรที่พนักงานเจ้าหน้าที่ให้ปรากฏข้างหน้า แล้วจำเลยปฏิบัติหน้าที่โดยมิชอบ ยึดและกักรถและสุกรของโจทก์ไว้เป็นเวลา 14 ชั่วโมง เพื่อกลั่นแกล้งโจทก์ เป็นเหตุให้โจทก์เสียหาย สุกรตายไป 8 ตัว และสุกรที่เหลือน้ำหนักลดลงขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 157 พระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายอาญา พ.ศ. 2502 มาตรา 13 และให้จำเลยใช้ค่าสินไหมทดแทนพร้อมดอกเบี้ย ศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้องแล้ว พิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกาในปัญหาข้อกฎหมาย ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า เกี่ยวกับการกระทำของโจทก์ในครั้งนี้ปรากฏตามคดีอาญาหมายเลขแดงที่ 1090/2525 ของศาลจังหวัดเลย ว่าโจทก์ถูกพนักงานอัยการฟ้องเป็นจำเลยในความผิดฐานปฏิบัติหน้าที่เป็นผู้ประจำรถ (ผู้ขับรถ) โดยไม่ได้รับอนุญาตจากนายทะเบียน และไม่ปฏิบัติตามสัญญาจราจรที่พนักงานเจ้าหน้าที่แสดงให้ปรากฏข้างหน้า คดีถึงที่สุดโดยศาลพิพากษาให้ลงโทษทั้งสองกระทง ศาลฎีกาเห็นว่าความผิดของโจทก์ทั้งสองกระทงดังกล่าวแม้ความผิดฐานปฏิบัติหน้าที่เป็นผู้ประจำรถโดยไม่ได้รับใบอนุญาตจากนายทะเบียนซึ่งเป็นความผิดกระทงหนักที่สุดจะมีโทษจำคุกด้วย แต่ก็มิได้ให้อำนาจพนักงานสอบสวนที่จะกักรถของโจทก์ไว้ หากจำเลยกักรถของโจทก์ไว้และเป็นเหตุให้โจทก์ได้รับความเสียหายโดยไม่มีเหตุที่จะอ้างได้ตามกฎหมาย ก็ถือไม่ได้ว่าเป็นการกระทำที่ชอบด้วยกฎหมาย ซึ่งจำเลยอาจมีความผิดตามบทกฎหมายที่โจทก์ฟ้อง คดีของโจทก์จึงมีมูล พิพากษากลับ ให้ประทับฟ้องของโจทก์ไว้พิจารณาต่อไป ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4404/2528นายทวี สิงห์ทองลาโจทก์พันตำรวจตรีสิงห์ ไชยดาจำเลย ป.อ. ม. 157 ป.วิ.อ. ม. 131, ม. 132, ม. 162, ม. 167 พ.ร.บ.การขนส่งทางบก พ.ศ.2522 ม. 93 พ.ร.บ.จราจรทางบก พ.ศ.2522 ม. 24ความผิดฐานปฏิบัติหน้าที่เป็นผู้ประจำรถ (ผู้ขับรถ) โดยไม่ได้รับใบอนุญาต และไม่ปฏิบัติตามสัญญาณจราจรที่พนักงานเจ้าหน้าที่ แสดงให้ปรากฏข้างหน้านั้น แม้ความผิดฐานปฏิบัติหน้าที่เป็น ผู้ประจำรถ (ผู้ขับรถ) โดยไม่ได้รับใบอนุญาตซึ่งเป็นความผิด กระทงหนักที่สุดจะมีโทษจำคุกด้วย แต่ก็มิได้ให้อำนาจ พนักงานสอบสวนที่จะกักรถของโจทก์ไว้ได้ หากจำเลยซึ่งเป็นพนักงานสอบสวนกักรถของโจทก์ไว้และเป็นเหตุให้โจทก์ได้รับ ความเสียหาย โดยไม่มีเหตุที่จะอ้างได้ตามกฎหมายก็ถือไม่ได้ว่า เป็นการกระทำที่ชอบด้วยกฎหมาย ซึ่งจำเลยอาจมีความผิดตาม บทกฎหมายที่โจทก์ฟ้อง คดีของโจทก์จึงมีมูลที่จะประทับฟ้อง ไว้พิจารณาต่อไปโจทก์ฟ้องว่า โจทก์นำสุกร 47 ตัว บรรทุกรถยนต์เดินทางจากอำเภอวังสะพุงเพื่อนำไปขายที่กรุงเทพมหานคร จำเลยซึ่งเป็นพนักงานสอบสวนได้กล่าวหาโจทก์ว่า ปฏิบัติหน้าที่เป็นผู้ประจำรถ (ผู้ขับรถ) โดยไม่ได้รับใบอนุญาต และไม่ปฏิบัติตามสัญญาณจราจรที่พนักงานเจ้าหน้าที่ให้ปรากฏข้างหน้า แล้วจำเลยปฏิบัติหน้าที่โดยมิชอบ ยึดและกักรถและสุกรของโจทก์ไว้เป็นเวลา 14 ชั่วโมง เพื่อกลั่นแกล้งโจทก์ เป็นเหตุให้โจทก์เสียหาย สุกรตายไป 8 ตัว และสุกรที่เหลือน้ำหนักลดลงขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 157 พระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายอาญา พ.ศ. 2502 มาตรา 13 และให้จำเลยใช้ค่าสินไหมทดแทนพร้อมดอกเบี้ย ศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้องแล้ว พิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกาในปัญหาข้อกฎหมาย ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า เกี่ยวกับการกระทำของโจทก์ในครั้งนี้ปรากฏตามคดีอาญาหมายเลขแดงที่ 1090/2525 ของศาลจังหวัดเลย ว่าโจทก์ถูกพนักงานอัยการฟ้องเป็นจำเลยในความผิดฐานปฏิบัติหน้าที่เป็นผู้ประจำรถ (ผู้ขับรถ) โดยไม่ได้รับอนุญาตจากนายทะเบียน และไม่ปฏิบัติตามสัญญาจราจรที่พนักงานเจ้าหน้าที่แสดงให้ปรากฏข้างหน้า คดีถึงที่สุดโดยศาลพิพากษาให้ลงโทษทั้งสองกระทง ศาลฎีกาเห็นว่าความผิดของโจทก์ทั้งสองกระทงดังกล่าวแม้ความผิดฐานปฏิบัติหน้าที่เป็นผู้ประจำรถโดยไม่ได้รับใบอนุญาตจากนายทะเบียนซึ่งเป็นความผิดกระทงหนักที่สุดจะมีโทษจำคุกด้วย แต่ก็มิได้ให้อำนาจพนักงานสอบสวนที่จะกักรถของโจทก์ไว้ หากจำเลยกักรถของโจทก์ไว้และเป็นเหตุให้โจทก์ได้รับความเสียหายโดยไม่มีเหตุที่จะอ้างได้ตามกฎหมาย ก็ถือไม่ได้ว่าเป็นการกระทำที่ชอบด้วยกฎหมาย ซึ่งจำเลยอาจมีความผิดตามบทกฎหมายที่โจทก์ฟ้อง คดีของโจทก์จึงมีมูล พิพากษากลับ ให้ประทับฟ้องของโจทก์ไว้พิจารณาต่อไป(อาจ ปัญญาดิลก-มาโนช เพียรสนอง-ดำรง สายเชื้อ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า โจทก์นำสุกร 47 ตัว บรรทุกรถยนต์เดินทางจากอำเภอวังสะพุงเพื่อนำไปขายที่กรุงเทพมหานคร จำเลยซึ่งเป็นพนักงานสอบสวนได้กล่าวหาโจทก์ว่า ปฏิบัติหน้าที่เป็นผู้ประจำรถ (ผู้ขับรถ) โดยไม่ได้รับใบอนุญาต และไม่ปฏิบัติตามสัญญาณจราจรที่พนักงานเจ้าหน้าที่ให้ปรากฏข้างหน้า แล้วจำเลยปฏิบัติหน้าที่โดยมิชอบ ยึดและกักรถและสุกรของโจทก์ไว้เป็นเวลา 14 ชั่วโมง เพื่อกลั่นแกล้งโจทก์ เป็นเหตุให้โจทก์เสียหาย สุกรตายไป 8 ตัว และสุกรที่เหลือน้ำหนักลดลงขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 157 พระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายอาญา พ.ศ. 2502 มาตรา 13 และให้จำเลยใช้ค่าสินไหมทดแทนพร้อมดอกเบี้ย ศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้องแล้ว พิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกาในปัญหาข้อกฎหมาย ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า เกี่ยวกับการกระทำของโจทก์ในครั้งนี้ปรากฏตามคดีอาญาหมายเลขแดงที่ 1090/2525 ของศาลจังหวัดเลย ว่าโจทก์ถูกพนักงานอัยการฟ้องเป็นจำเลยในความผิดฐานปฏิบัติหน้าที่เป็นผู้ประจำรถ (ผู้ขับรถ) โดยไม่ได้รับอนุญาตจากนายทะเบียน และไม่ปฏิบัติตามสัญญาจราจรที่พนักงานเจ้าหน้าที่แสดงให้ปรากฏข้างหน้า คดีถึงที่สุดโดยศาลพิพากษาให้ลงโทษทั้งสองกระทง ศาลฎีกาเห็นว่าความผิดของโจทก์ทั้งสองกระทงดังกล่าวแม้ความผิดฐานปฏิบัติหน้าที่เป็นผู้ประจำรถโดยไม่ได้รับใบอนุญาตจากนายทะเบียนซึ่งเป็นความผิดกระทงหนักที่สุดจะมีโทษจำคุกด้วย แต่ก็มิได้ให้อำนาจพนักงานสอบสวนที่จะกักรถของโจทก์ไว้ หากจำเลยกักรถของโจทก์ไว้และเป็นเหตุให้โจทก์ได้รับความเสียหายโดยไม่มีเหตุที่จะอ้างได้ตามกฎหมาย ก็ถือไม่ได้ว่าเป็นการกระทำที่ชอบด้วยกฎหมาย ซึ่งจำเลยอาจมีความผิดตามบทกฎหมายที่โจทก์ฟ้อง คดีของโจทก์จึงมีมูล พิพากษากลับ ให้ประทับฟ้องของโจทก์ไว้พิจารณาต่อไป ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4404/2528นายทวี สิงห์ทองลาโจทก์พันตำรวจตรีสิงห์ ไชยดาจำเลย ป.อ. ม. 157 ป.วิ.อ. ม. 131, ม. 132, ม. 162, ม. 167 พ.ร.บ.การขนส่งทางบก พ.ศ.2522 ม. 93 พ.ร.บ.จราจรทางบก พ.ศ.2522 ม. 24ความผิดฐานปฏิบัติหน้าที่เป็นผู้ประจำรถ (ผู้ขับรถ) โดยไม่ได้รับใบอนุญาต และไม่ปฏิบัติตามสัญญาณจราจรที่พนักงานเจ้าหน้าที่ แสดงให้ปรากฏข้างหน้านั้น แม้ความผิดฐานปฏิบัติหน้าที่เป็น ผู้ประจำรถ (ผู้ขับรถ) โดยไม่ได้รับใบอนุญาตซึ่งเป็นความผิด กระทงหนักที่สุดจะมีโทษจำคุกด้วย แต่ก็มิได้ให้อำนาจ พนักงานสอบสวนที่จะกักรถของโจทก์ไว้ได้ หากจำเลยซึ่งเป็นพนักงานสอบสวนกักรถของโจทก์ไว้และเป็นเหตุให้โจทก์ได้รับ ความเสียหาย โดยไม่มีเหตุที่จะอ้างได้ตามกฎหมายก็ถือไม่ได้ว่า เป็นการกระทำที่ชอบด้วยกฎหมาย ซึ่งจำเลยอาจมีความผิดตาม บทกฎหมายที่โจทก์ฟ้อง คดีของโจทก์จึงมีมูลที่จะประทับฟ้อง ไว้พิจารณาต่อไปโจทก์ฟ้องว่า โจทก์นำสุกร 47 ตัว บรรทุกรถยนต์เดินทางจากอำเภอวังสะพุงเพื่อนำไปขายที่กรุงเทพมหานคร จำเลยซึ่งเป็นพนักงานสอบสวนได้กล่าวหาโจทก์ว่า ปฏิบัติหน้าที่เป็นผู้ประจำรถ (ผู้ขับรถ) โดยไม่ได้รับใบอนุญาต และไม่ปฏิบัติตามสัญญาณจราจรที่พนักงานเจ้าหน้าที่ให้ปรากฏข้างหน้า แล้วจำเลยปฏิบัติหน้าที่โดยมิชอบ ยึดและกักรถและสุกรของโจทก์ไว้เป็นเวลา 14 ชั่วโมง เพื่อกลั่นแกล้งโจทก์ เป็นเหตุให้โจทก์เสียหาย สุกรตายไป 8 ตัว และสุกรที่เหลือน้ำหนักลดลงขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 157 พระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายอาญา พ.ศ. 2502 มาตรา 13 และให้จำเลยใช้ค่าสินไหมทดแทนพร้อมดอกเบี้ย ศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้องแล้ว พิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกาในปัญหาข้อกฎหมาย ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า เกี่ยวกับการกระทำของโจทก์ในครั้งนี้ปรากฏตามคดีอาญาหมายเลขแดงที่ 1090/2525 ของศาลจังหวัดเลย ว่าโจทก์ถูกพนักงานอัยการฟ้องเป็นจำเลยในความผิดฐานปฏิบัติหน้าที่เป็นผู้ประจำรถ (ผู้ขับรถ) โดยไม่ได้รับอนุญาตจากนายทะเบียน และไม่ปฏิบัติตามสัญญาจราจรที่พนักงานเจ้าหน้าที่แสดงให้ปรากฏข้างหน้า คดีถึงที่สุดโดยศาลพิพากษาให้ลงโทษทั้งสองกระทง ศาลฎีกาเห็นว่าความผิดของโจทก์ทั้งสองกระทงดังกล่าวแม้ความผิดฐานปฏิบัติหน้าที่เป็นผู้ประจำรถโดยไม่ได้รับใบอนุญาตจากนายทะเบียนซึ่งเป็นความผิดกระทงหนักที่สุดจะมีโทษจำคุกด้วย แต่ก็มิได้ให้อำนาจพนักงานสอบสวนที่จะกักรถของโจทก์ไว้ หากจำเลยกักรถของโจทก์ไว้และเป็นเหตุให้โจทก์ได้รับความเสียหายโดยไม่มีเหตุที่จะอ้างได้ตามกฎหมาย ก็ถือไม่ได้ว่าเป็นการกระทำที่ชอบด้วยกฎหมาย ซึ่งจำเลยอาจมีความผิดตามบทกฎหมายที่โจทก์ฟ้อง คดีของโจทก์จึงมีมูล พิพากษากลับ ให้ประทับฟ้องของโจทก์ไว้พิจารณาต่อไป(อาจ ปัญญาดิลก-มาโนช เพียรสนอง-ดำรง สายเชื้อ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ