คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 506/2483หลักกฎหมาย: การที่จะเพิ่มโทษตาม พระราชบัญญัติฝิ่นนั้นจะต้องได้ความว่าความผิดครังแรกกับความผิดครั้งหลังเป็นเรื่องความผิดตาม พรบ ฝิ่น ด้วยกัน ครั้งแรกจำเลยกระทำผิดฐานลักทรัพย์ แต่มาครั้งหลังกระทำผิดตามพระราชบัญญัติฝิ่นต้องเพิ่มโทษตาม กฎหมายลักษณอาญา อ้างฎีกาที่ 133/2482ได้ความว่า จำเลยมีฝิ่นไว้โดยไม่ได้รับอนุญาตก่อนคดีนี้จำเลยเคยต้องโทษฐานรับของโจร โจทก์ขอให้ลงโทษตาม พรบ ฝิ่น และเพิ่มโทษตาม กฎหมายลักษณอาญามาตรา ๗๒ ศาลชั้นต้นพิพากษาปรับจำเลย ๒๕ บาท ตาม พรบ ฝิ่น พ.ศ. ๒๔๗๒ มาตรา ๕๓ ส่วนที่ขอให้เพิ่มโทษตามกฎหมายลักษณอาญามาตรา ๓๒ เห็นว่าเพิ่มไม่ได้ เพราะจำเลยทำผิดครั้งก่อนเรื่องรับของโจรแต่ครั้งนี้ทำผิดตาม พรบ ฝิ่น ซึ่งมีบทบัญญัติเรื่องไม่เข็ดหลายไว้โดยเฉพาะ ให้ยกคำขอข้อนั้นเสีย โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาให้เพิ่มโทษตามกฎหมายอาญามาตรา ๗๒ จำเลยฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า ตามมาตรา ๖๘ แห่ง พระราชบัญญัติฝิ่น พ.ศ. ๒๔๗๒ บัญญัติเรื่องเพิ่มโทษเป็นพิเศษฉะเพาะความผิดครั้งแรกและครั้งหลังเป็นความผิดตามพระราชบัญญัติฝิ่นด้วยกัน แต่ถ้าความผิดทั้ง ๒ ครั้ง เป็นเรื่องความผิดต่างกันเช่นคดีนี้ จึงไม่เข้าเป็นเรื่องพิเศษตาม พรบ ฝิ่นนี้นเพิ่มโทษ ตามมาตรา ๗๒ ได้ จึงพิพากษายืนตาม ศาลอุทธรณ์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 506/2483อัยยการนครสวรรค์โจทก์นายคล้อย ศรีหะไกรล. ป.อ. ม. 11, ม. 32 พ.ร.บ.ฝิ่น พ.ศ.2472 ม. 53, ม. 68 พ.ร.บ.ฝิ่น (ฉบับที่ 4) พ.ศ.2481 ม. 6การที่จะเพิ่มโทษตาม พระราชบัญญัติฝิ่นนั้นจะต้องได้ความว่าความผิดครังแรกกับความผิดครั้งหลังเป็นเรื่องความผิดตาม พรบ ฝิ่น ด้วยกัน ครั้งแรกจำเลยกระทำผิดฐานลักทรัพย์ แต่มาครั้งหลังกระทำผิดตามพระราชบัญญัติฝิ่นต้องเพิ่มโทษตาม กฎหมายลักษณอาญา อ้างฎีกาที่ 133/2482ได้ความว่า จำเลยมีฝิ่นไว้โดยไม่ได้รับอนุญาตก่อนคดีนี้จำเลยเคยต้องโทษฐานรับของโจร โจทก์ขอให้ลงโทษตาม พรบ ฝิ่น และเพิ่มโทษตาม กฎหมายลักษณอาญามาตรา ๗๒ ศาลชั้นต้นพิพากษาปรับจำเลย ๒๕ บาท ตาม พรบ ฝิ่น พ.ศ. ๒๔๗๒ มาตรา ๕๓ ส่วนที่ขอให้เพิ่มโทษตามกฎหมายลักษณอาญามาตรา ๓๒ เห็นว่าเพิ่มไม่ได้ เพราะจำเลยทำผิดครั้งก่อนเรื่องรับของโจรแต่ครั้งนี้ทำผิดตาม พรบ ฝิ่น ซึ่งมีบทบัญญัติเรื่องไม่เข็ดหลายไว้โดยเฉพาะ ให้ยกคำขอข้อนั้นเสีย โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาให้เพิ่มโทษตามกฎหมายอาญามาตรา ๗๒ จำเลยฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า ตามมาตรา ๖๘ แห่ง พระราชบัญญัติฝิ่น พ.ศ. ๒๔๗๒ บัญญัติเรื่องเพิ่มโทษเป็นพิเศษฉะเพาะความผิดครั้งแรกและครั้งหลังเป็นความผิดตามพระราชบัญญัติฝิ่นด้วยกัน แต่ถ้าความผิดทั้ง ๒ ครั้ง เป็นเรื่องความผิดต่างกันเช่นคดีนี้ จึงไม่เข้าเป็นเรื่องพิเศษตาม พรบ ฝิ่นนี้นเพิ่มโทษ ตามมาตรา ๗๒ ได้ จึงพิพากษายืนตาม ศาลอุทธรณ์(พลางกูร-นิติศาสตร์-วิเศษ)ศาลชั้นต้น - ++ศาลอุทธรณ์ - ++แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ได้ความว่า จำเลยมีฝิ่นไว้โดยไม่ได้รับอนุญาตก่อนคดีนี้จำเลยเคยต้องโทษฐานรับของโจร โจทก์ขอให้ลงโทษตาม พรบ ฝิ่น และเพิ่มโทษตาม กฎหมายลักษณอาญามาตรา ๗๒ ศาลชั้นต้นพิพากษาปรับจำเลย ๒๕ บาท ตาม พรบ ฝิ่น พ.ศ. ๒๔๗๒ มาตรา ๕๓ ส่วนที่ขอให้เพิ่มโทษตามกฎหมายลักษณอาญามาตรา ๓๒ เห็นว่าเพิ่มไม่ได้ เพราะจำเลยทำผิดครั้งก่อนเรื่องรับของโจรแต่ครั้งนี้ทำผิดตาม พรบ ฝิ่น ซึ่งมีบทบัญญัติเรื่องไม่เข็ดหลายไว้โดยเฉพาะ ให้ยกคำขอข้อนั้นเสีย โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาให้เพิ่มโทษตามกฎหมายอาญามาตรา ๗๒ จำเลยฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า ตามมาตรา ๖๘ แห่ง พระราชบัญญัติฝิ่น พ.ศ. ๒๔๗๒ บัญญัติเรื่องเพิ่มโทษเป็นพิเศษฉะเพาะความผิดครั้งแรกและครั้งหลังเป็นความผิดตามพระราชบัญญัติฝิ่นด้วยกัน แต่ถ้าความผิดทั้ง ๒ ครั้ง เป็นเรื่องความผิดต่างกันเช่นคดีนี้ จึงไม่เข้าเป็นเรื่องพิเศษตาม พรบ ฝิ่นนี้นเพิ่มโทษ ตามมาตรา ๗๒ ได้ จึงพิพากษายืนตาม ศาลอุทธรณ์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 506/2483อัยยการนครสวรรค์โจทก์นายคล้อย ศรีหะไกรล. ป.อ. ม. 11, ม. 32 พ.ร.บ.ฝิ่น พ.ศ.2472 ม. 53, ม. 68 พ.ร.บ.ฝิ่น (ฉบับที่ 4) พ.ศ.2481 ม. 6การที่จะเพิ่มโทษตาม พระราชบัญญัติฝิ่นนั้นจะต้องได้ความว่าความผิดครังแรกกับความผิดครั้งหลังเป็นเรื่องความผิดตาม พรบ ฝิ่น ด้วยกัน ครั้งแรกจำเลยกระทำผิดฐานลักทรัพย์ แต่มาครั้งหลังกระทำผิดตามพระราชบัญญัติฝิ่นต้องเพิ่มโทษตาม กฎหมายลักษณอาญา อ้างฎีกาที่ 133/2482ได้ความว่า จำเลยมีฝิ่นไว้โดยไม่ได้รับอนุญาตก่อนคดีนี้จำเลยเคยต้องโทษฐานรับของโจร โจทก์ขอให้ลงโทษตาม พรบ ฝิ่น และเพิ่มโทษตาม กฎหมายลักษณอาญามาตรา ๗๒ ศาลชั้นต้นพิพากษาปรับจำเลย ๒๕ บาท ตาม พรบ ฝิ่น พ.ศ. ๒๔๗๒ มาตรา ๕๓ ส่วนที่ขอให้เพิ่มโทษตามกฎหมายลักษณอาญามาตรา ๓๒ เห็นว่าเพิ่มไม่ได้ เพราะจำเลยทำผิดครั้งก่อนเรื่องรับของโจรแต่ครั้งนี้ทำผิดตาม พรบ ฝิ่น ซึ่งมีบทบัญญัติเรื่องไม่เข็ดหลายไว้โดยเฉพาะ ให้ยกคำขอข้อนั้นเสีย โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาให้เพิ่มโทษตามกฎหมายอาญามาตรา ๗๒ จำเลยฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า ตามมาตรา ๖๘ แห่ง พระราชบัญญัติฝิ่น พ.ศ. ๒๔๗๒ บัญญัติเรื่องเพิ่มโทษเป็นพิเศษฉะเพาะความผิดครั้งแรกและครั้งหลังเป็นความผิดตามพระราชบัญญัติฝิ่นด้วยกัน แต่ถ้าความผิดทั้ง ๒ ครั้ง เป็นเรื่องความผิดต่างกันเช่นคดีนี้ จึงไม่เข้าเป็นเรื่องพิเศษตาม พรบ ฝิ่นนี้นเพิ่มโทษ ตามมาตรา ๗๒ ได้ จึงพิพากษายืนตาม ศาลอุทธรณ์(พลางกูร-นิติศาสตร์-วิเศษ)ศาลชั้นต้น - ++ศาลอุทธรณ์ - ++แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ