คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 711/2497หลักกฎหมาย: เหตุเกิดเวลาพลบค่ำมืดแล้วจำเลยเมาสุราใช้มีดขนาดย่อมไม่ใหญ่โตน่ากลัวแทงชุ่ยๆ ไปถูกผู้ตายที่ใต้ราวนมซ้ายโดยไม่ปรากฏสาเหตุยังไม่ถือว่าจำเลยมีเจตนาฆ่าคงมีความผิดฐานฆ่าคนตายโดยไม่เจตนาเท่านั้น เมาสุราอาละวาดมีผู้เข้าห้าม กลับทำร้ายจะอ้างว่าป้องกันไม่ได้โจทก์ฟ้องว่าจำเลยใช้ไม้และมีดตีและแทงนายเปี้ย มนอา บาดเจ็บหลายแห่ง และแทงนายหมื่น ฟูจุมมาถึงตายโดยเจตนา ขอให้ลงโทษจำเลยว่าได้กระทำโดยป้องกันตัว ไม่มีเจตนาให้ถึงตายศาลชั้นต้นเห็นว่าเหตุเกิดเวลาพลบค่ำมืดแล้ว จำเลยเมาสุราไล่แทงนายเปี้ย นายหมื่น นายหมื่นถูกแทงใต้ราวนมซ้ายถึงแก่ความตายเพราะพิษบาดแผลนั้นในตอนจวนสว่าง ไม่ปรากฏสาเหตุ จำเลยแทงชุ่ยด้วยมีดขนาดย่อมไม่ใหญ่โตน่ากลัว จะถือว่าจำเลยเจตนาให้ตายไม่ถนัดควรมีความผิดฐานฆ่าคนตายโดยไม่เจตนา พิพากษาให้ลงโทษจำเลยตามกฎหมายอาญา มาตรา 251, 254 มีกำหนด 6 ปี ลดตามมาตรา 59 ให้ 1 ใน 3 เหลือ 4 ปีจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์เห็นว่าพยานโจทก์เบิกความแตกต่างกัน จำเลยกระทำเพื่อป้องกันชีวิตพอสมควรแก่เหตุ พิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์ฎีกาศาลฎีกาฟังว่าจำเลยเมาสุรา นายเปี้ยพูดห้ามจำเลยกลับอาละวาดทำร้ายนายเปี้ยแล้วไล่แทงนายแสน นายหมื่น เห็นว่าจำเลยมิได้กระทำโดยทางป้องกันอย่างใด ควรมีผิดและรับโทษตามข้อวินิจฉัยของศาลชั้นต้น จึงพิพากษากลับ ให้บังคับคดีตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 711/2497พนักงานอัยการจังหวัดลำปางโจทก์นายหมดหรือจันทร์ มนอาจำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 43, ม. 50, ม. 249, ม. 251เหตุเกิดเวลาพลบค่ำมืดแล้วจำเลยเมาสุราใช้มีดขนาดย่อมไม่ใหญ่โตน่ากลัวแทงชุ่ยๆ ไปถูกผู้ตายที่ใต้ราวนมซ้ายโดยไม่ปรากฏสาเหตุยังไม่ถือว่าจำเลยมีเจตนาฆ่าคงมีความผิดฐานฆ่าคนตายโดยไม่เจตนาเท่านั้น เมาสุราอาละวาดมีผู้เข้าห้าม กลับทำร้ายจะอ้างว่าป้องกันไม่ได้โจทก์ฟ้องว่าจำเลยใช้ไม้และมีดตีและแทงนายเปี้ย มนอา บาดเจ็บหลายแห่ง และแทงนายหมื่น ฟูจุมมาถึงตายโดยเจตนา ขอให้ลงโทษจำเลยว่าได้กระทำโดยป้องกันตัว ไม่มีเจตนาให้ถึงตายศาลชั้นต้นเห็นว่าเหตุเกิดเวลาพลบค่ำมืดแล้ว จำเลยเมาสุราไล่แทงนายเปี้ย นายหมื่น นายหมื่นถูกแทงใต้ราวนมซ้ายถึงแก่ความตายเพราะพิษบาดแผลนั้นในตอนจวนสว่าง ไม่ปรากฏสาเหตุ จำเลยแทงชุ่ยด้วยมีดขนาดย่อมไม่ใหญ่โตน่ากลัว จะถือว่าจำเลยเจตนาให้ตายไม่ถนัดควรมีความผิดฐานฆ่าคนตายโดยไม่เจตนา พิพากษาให้ลงโทษจำเลยตามกฎหมายอาญา มาตรา 251, 254 มีกำหนด 6 ปี ลดตามมาตรา 59 ให้ 1 ใน 3 เหลือ 4 ปีจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์เห็นว่าพยานโจทก์เบิกความแตกต่างกัน จำเลยกระทำเพื่อป้องกันชีวิตพอสมควรแก่เหตุ พิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์ฎีกาศาลฎีกาฟังว่าจำเลยเมาสุรา นายเปี้ยพูดห้ามจำเลยกลับอาละวาดทำร้ายนายเปี้ยแล้วไล่แทงนายแสน นายหมื่น เห็นว่าจำเลยมิได้กระทำโดยทางป้องกันอย่างใด ควรมีผิดและรับโทษตามข้อวินิจฉัยของศาลชั้นต้น จึงพิพากษากลับ ให้บังคับคดีตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น(ดุลยพากย์สุวมัณฑ์-นนทประชา-ดุลยทัณฑ์ชนาณัติ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่าจำเลยใช้ไม้และมีดตีและแทงนายเปี้ย มนอา บาดเจ็บหลายแห่ง และแทงนายหมื่น ฟูจุมมาถึงตายโดยเจตนา ขอให้ลงโทษจำเลยว่าได้กระทำโดยป้องกันตัว ไม่มีเจตนาให้ถึงตายศาลชั้นต้นเห็นว่าเหตุเกิดเวลาพลบค่ำมืดแล้ว จำเลยเมาสุราไล่แทงนายเปี้ย นายหมื่น นายหมื่นถูกแทงใต้ราวนมซ้ายถึงแก่ความตายเพราะพิษบาดแผลนั้นในตอนจวนสว่าง ไม่ปรากฏสาเหตุ จำเลยแทงชุ่ยด้วยมีดขนาดย่อมไม่ใหญ่โตน่ากลัว จะถือว่าจำเลยเจตนาให้ตายไม่ถนัดควรมีความผิดฐานฆ่าคนตายโดยไม่เจตนา พิพากษาให้ลงโทษจำเลยตามกฎหมายอาญา มาตรา 251, 254 มีกำหนด 6 ปี ลดตามมาตรา 59 ให้ 1 ใน 3 เหลือ 4 ปีจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์เห็นว่าพยานโจทก์เบิกความแตกต่างกัน จำเลยกระทำเพื่อป้องกันชีวิตพอสมควรแก่เหตุ พิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์ฎีกาศาลฎีกาฟังว่าจำเลยเมาสุรา นายเปี้ยพูดห้ามจำเลยกลับอาละวาดทำร้ายนายเปี้ยแล้วไล่แทงนายแสน นายหมื่น เห็นว่าจำเลยมิได้กระทำโดยทางป้องกันอย่างใด ควรมีผิดและรับโทษตามข้อวินิจฉัยของศาลชั้นต้น จึงพิพากษากลับ ให้บังคับคดีตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 711/2497พนักงานอัยการจังหวัดลำปางโจทก์นายหมดหรือจันทร์ มนอาจำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 43, ม. 50, ม. 249, ม. 251เหตุเกิดเวลาพลบค่ำมืดแล้วจำเลยเมาสุราใช้มีดขนาดย่อมไม่ใหญ่โตน่ากลัวแทงชุ่ยๆ ไปถูกผู้ตายที่ใต้ราวนมซ้ายโดยไม่ปรากฏสาเหตุยังไม่ถือว่าจำเลยมีเจตนาฆ่าคงมีความผิดฐานฆ่าคนตายโดยไม่เจตนาเท่านั้น เมาสุราอาละวาดมีผู้เข้าห้าม กลับทำร้ายจะอ้างว่าป้องกันไม่ได้โจทก์ฟ้องว่าจำเลยใช้ไม้และมีดตีและแทงนายเปี้ย มนอา บาดเจ็บหลายแห่ง และแทงนายหมื่น ฟูจุมมาถึงตายโดยเจตนา ขอให้ลงโทษจำเลยว่าได้กระทำโดยป้องกันตัว ไม่มีเจตนาให้ถึงตายศาลชั้นต้นเห็นว่าเหตุเกิดเวลาพลบค่ำมืดแล้ว จำเลยเมาสุราไล่แทงนายเปี้ย นายหมื่น นายหมื่นถูกแทงใต้ราวนมซ้ายถึงแก่ความตายเพราะพิษบาดแผลนั้นในตอนจวนสว่าง ไม่ปรากฏสาเหตุ จำเลยแทงชุ่ยด้วยมีดขนาดย่อมไม่ใหญ่โตน่ากลัว จะถือว่าจำเลยเจตนาให้ตายไม่ถนัดควรมีความผิดฐานฆ่าคนตายโดยไม่เจตนา พิพากษาให้ลงโทษจำเลยตามกฎหมายอาญา มาตรา 251, 254 มีกำหนด 6 ปี ลดตามมาตรา 59 ให้ 1 ใน 3 เหลือ 4 ปีจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์เห็นว่าพยานโจทก์เบิกความแตกต่างกัน จำเลยกระทำเพื่อป้องกันชีวิตพอสมควรแก่เหตุ พิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์ฎีกาศาลฎีกาฟังว่าจำเลยเมาสุรา นายเปี้ยพูดห้ามจำเลยกลับอาละวาดทำร้ายนายเปี้ยแล้วไล่แทงนายแสน นายหมื่น เห็นว่าจำเลยมิได้กระทำโดยทางป้องกันอย่างใด ควรมีผิดและรับโทษตามข้อวินิจฉัยของศาลชั้นต้น จึงพิพากษากลับ ให้บังคับคดีตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น(ดุลยพากย์สุวมัณฑ์-นนทประชา-ดุลยทัณฑ์ชนาณัติ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ