phoneee/thai-legal-corpus huggingface dataset:
ประกาศกระทรวงศึกษาธิการประกาศกระทรวงศึกษาธิการเรื่องการแบ่งส่วนราชการในมหาวิทยาลัยราชภัฏนครสวรรค์พ.ศ. ๒๕๔๙[๑] อาศัยอำนาจตามความในมาตรา๖ มาตรา ๑๐ วรรคสาม วรรคสี่ วรรคห้า และมาตรา ๑๑ วรรคสองแห่งพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยราชภัฏ พ.ศ. ๒๕๔๗ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการออกประกาศไว้ ดังต่อไปนี้ข้อ๑ให้แบ่งส่วนราชการในสำนักงานอธิการบดี ดังนี้(๑)กองกลาง(๒)กองนโยบายและแผน(๓)กองพัฒนานักศึกษาข้อ๒ให้แบ่งส่วนราชการในคณะเทคโนโลยีการเกษตรและเทคโนโลยีอุตสาหกรรม ดังนี้(๑)สำนักงานคณบดี(๒)ภาควิชาเทคโนโลยีการเกษตร(๓)ภาควิชาเทคโนโลยีอุตสาหกรรมข้อ๓ให้แบ่งส่วนราชการในคณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี ดังนี้(๑)สำนักงานคณบดี(๒)ภาควิชาวิทยาศาสตร์(๓)ภาควิชาวิทยาศาสตร์ประยุกต์ข้อ๔ ให้แบ่งส่วนราชการในคณะครุศาสตร์คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ และคณะวิทยาการจัดการ เป็นสำนักงานคณบดีข้อ๕ให้แบ่งส่วนราชการในสถาบันวิจัยและพัฒนาสำนักวิทยบริการและเทคโนโลยีสารสนเทศ สำนักศิลปะและวัฒนธรรมและสำนักส่งเสริมวิชาการและงานทะเบียน เป็นสำนักงานผู้อำนวยการประกาศ ณ วันที่ ๒๓มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๔๙จาตุรนต์ ฉายแสงรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการปริญสินีย์/ผู้จัดทำ๒๖ เมษายน ๒๕๕๔คุณากร/ผู้ตรวจ[๑] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๓/ตอนที่ ๗๔ ง/หน้า ๑๔/๓ สิงหาคม ๒๕๔๙
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2555/2538หลักกฎหมาย: โจทก์เคยฟ้องจำเลยในเรื่องเดียวกันกับคดีนี้มาแล้ว โดยในคดีก่อนศาลมีคำสั่งจำหน่ายคดีเนื่องจากโจทก์ขาดนัด หลังจากนั้นโจทก์จึงฟ้องจำเลยเป็นคดีนี้ จำเลยยื่นอุทธรณ์คัดค้านคำสั่งศาลในคดีก่อน และต่อมาก็ได้ยื่นคำให้การแก้ฟ้องโจทก์ในคดีนี้ ดังนี้ แม้คดีที่จำเลยอุทธรณ์คัดค้านคำสั่งนั้นศาลอุทธรณ์จะได้พิพากษา และคดีถึงที่สุดไปแล้ว แต่เมื่อขณะที่โจทก์ฟ้องคดีนี้คดีก่อนยังอยู่ในระยะเวลาที่จำเลยมีสิทธิยื่นอุทธรณ์คัดค้านคำสั่งของศาลชั้นต้นได้ และจำเลยก็ได้ยื่นอุทธรณ์ภายในกำหนด กรณีจึงต้องถือว่าขณะโจทก์ยื่นฟ้องจำเลยเป็นคดีใหม่นั้นคดีก่อนของโจทก์ยังอยู่ในระหว่างพิจารณาตาม ป.วิ.พ. มาตรา 173 ฟ้องโจทก์คดีนี้จึงเป็นฟ้องซ้อนกับคดีก่อน ต้องห้ามตาม ป.วิ.พ.มาตรา 173 วรรคสอง (1) ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2555/2538นายอุทัย เสน่หา กับพวกโจทก์นางจงกล มานะเพียรหรือฤทธิมังกรจำเลย ป.วิ.พ. ม. 173, ม. 173 วรรคสอง (1), ม. 223โจทก์เคยฟ้องจำเลยในเรื่องเดียวกันกับคดีนี้มาแล้ว โดยในคดีก่อนศาลมีคำสั่งจำหน่ายคดีเนื่องจากโจทก์ขาดนัด หลังจากนั้นโจทก์จึงฟ้องจำเลยเป็นคดีนี้ จำเลยยื่นอุทธรณ์คัดค้านคำสั่งศาลในคดีก่อน และต่อมาก็ได้ยื่นคำให้การแก้ฟ้องโจทก์ในคดีนี้ ดังนี้ แม้คดีที่จำเลยอุทธรณ์คัดค้านคำสั่งนั้นศาลอุทธรณ์จะได้พิพากษา และคดีถึงที่สุดไปแล้ว แต่เมื่อขณะที่โจทก์ฟ้องคดีนี้คดีก่อนยังอยู่ในระยะเวลาที่จำเลยมีสิทธิยื่นอุทธรณ์คัดค้านคำสั่งของศาลชั้นต้นได้ และจำเลยก็ได้ยื่นอุทธรณ์ภายในกำหนด กรณีจึงต้องถือว่าขณะโจทก์ยื่นฟ้องจำเลยเป็นคดีใหม่นั้นคดีก่อนของโจทก์ยังอยู่ในระหว่างพิจารณาตาม ป.วิ.พ. มาตรา 173 ฟ้องโจทก์คดีนี้จึงเป็นฟ้องซ้อนกับคดีก่อน ต้องห้ามตาม ป.วิ.พ.มาตรา 173 วรรคสอง (1)(จองทรัพย์ เที่ยงธรรม-สมมาตร พรหมานุกูล-ทองเลื่อน พูลพิพัฒน์)ศาลจังหวัดปราจีนบุรี - นายธวัชชัย รัตนเหลี่ยมศาลอุทธรณ์ - นายบุญพัฒน์ สิทธิธรรมวินิจ นาแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2555/2538นายอุทัย เสน่หา กับพวกโจทก์นางจงกล มานะเพียรหรือฤทธิมังกรจำเลย ป.วิ.พ. ม. 173, ม. 173 วรรคสอง (1), ม. 223โจทก์เคยฟ้องจำเลยในเรื่องเดียวกันกับคดีนี้มาแล้ว โดยในคดีก่อนศาลมีคำสั่งจำหน่ายคดีเนื่องจากโจทก์ขาดนัด หลังจากนั้นโจทก์จึงฟ้องจำเลยเป็นคดีนี้ จำเลยยื่นอุทธรณ์คัดค้านคำสั่งศาลในคดีก่อน และต่อมาก็ได้ยื่นคำให้การแก้ฟ้องโจทก์ในคดีนี้ ดังนี้ แม้คดีที่จำเลยอุทธรณ์คัดค้านคำสั่งนั้นศาลอุทธรณ์จะได้พิพากษา และคดีถึงที่สุดไปแล้ว แต่เมื่อขณะที่โจทก์ฟ้องคดีนี้คดีก่อนยังอยู่ในระยะเวลาที่จำเลยมีสิทธิยื่นอุทธรณ์คัดค้านคำสั่งของศาลชั้นต้นได้ และจำเลยก็ได้ยื่นอุทธรณ์ภายในกำหนด กรณีจึงต้องถือว่าขณะโจทก์ยื่นฟ้องจำเลยเป็นคดีใหม่นั้นคดีก่อนของโจทก์ยังอยู่ในระหว่างพิจารณาตาม ป.วิ.พ. มาตรา 173 ฟ้องโจทก์คดีนี้จึงเป็นฟ้องซ้อนกับคดีก่อน ต้องห้ามตาม ป.วิ.พ.มาตรา 173 วรรคสอง (1)(จองทรัพย์ เที่ยงธรรม-สมมาตร พรหมานุกูล-ทองเลื่อน พูลพิพัฒน์)ศาลจังหวัดปราจีนบุรี - นายธวัชชัย รัตนเหลี่ยมศาลอุทธรณ์ - นายบุญพัฒน์ สิทธิธรรมวินิจ นาแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศเจ้าพนักงานจราจรทางบกจังหวัดนนทบุรีประกาศเจ้าพนักงานจราจรทางบกจังหวัดนนทบุรีฉบับที่๑/๒๕๔๙เรื่องการจัดระบบการเดินรถในเขตจังหวัดนนทบุรี ตามที่ได้มีประกาศเจ้าพนักงานจราจรทางบกจังหวัดนนทบุรีเรื่อง การจัดระบบการเดินรถในเขตจังหวัดนนทบุรี ฉบับที่ ๑/๒๕๔๘ ลงวันที่ ๓๐ มีนาคม๒๕๔๘ และ ฉบับที่ ๒/๒๕๔๘ ลงวันที่๓ สิงหาคม ๒๕๔๘ นั้น เนื่องจากในปัจจุบันการจราจรในเขตพื้นที่จังหวัดนนทบุรีมีการจราจรคับคั่งอีกทั้งปริมาณรถที่มีจำนวนมากขึ้นทำให้เกิดปัญหาการจราจรติดขัด อีกทั้งประกาศเจ้าพนักงานจราจรทางบกจังหวัดนนทบุรี ที่เคยประกาศไว้ไม่สอดคล้องกับประกาศเจ้าพนักงานจราจรในเขตกรุงเทพมหานครจึงเห็นควรปรับปรุงการห้ามเดินรถและการห้ามจอดรถให้เหมาะสมยิ่งขึ้นเพื่อลดปัญหาการจราจรติดขัดฉะนั้น เพื่อความปลอดภัยและความสะดวกในการจราจร อาศัยอำนาจตามความในมาตรา๑๓๙ แห่งพระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. ๒๕๒๒ ผู้บังคับการตำรวจภูธรจังหวัดนนทบุรี ในฐานะเจ้าพนักงานจราจรตามคำสั่งกระทรวงมหาดไทย ที่ ๓๘๗/๒๕๔๑ ลงวันที่ ๑๔ สิงหาคม ๒๕๔๑ จึงออกข้อบังคับต่อไปนี้ข้อ ๑ ห้ามรถยนต์บรรทุกที่มีล้อตั้งแต่หกล้อขึ้นไปรถยนต์บรรทุกที่มีเพลาตั้งแต่ ๓ เพลาขึ้นไป รถพ่วง รถยนต์บรรทุกของหนักอื่นๆ เช่น รถบดถนนรถยนต์บรรทุกซุง เสาเข็ม ยกเว้น รถยนต์โดยสารประจำทางรถบรรทุกคนโดยสาร และรถยนต์บรรทุกที่ได้รับหนังสืออนุญาตผ่อนผันจากเจ้าพนักงานจราจรเดินรถในถนนหรือทางทุกสายในเขตจังหวัดนนทบุรี ตั้งแต่เวลา ๐๖.๐๐ น. - ๐๙.๐๐ น.และเวลา ๑๖.๐๐ น. - ๒๐.๐๐ น. เว้นวันหยุดราชการ ยกเว้นในถนนดังต่อไปนี้๑.๑ ถนนทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๙ (ถนนกาญจนาภิเษก)๑.๒ ถนนทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๓๔๐ (ถนนสายตลิ่งชัน- สุพรรณบุรี)๑.๓ ถนนทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๓๔๕๑.๔ ถนนทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๓๒๑๕ (ถนนบางกรวย- ไทรน้อย)ข้อ ๒ บรรดาข้อบังคับ ประกาศ ระเบียบใด ที่ขัดหรือแย้งกับข้อบังคับนี้ให้ยกเลิกโดยใช้ประกาศฉบับนี้แทนข้อ ๓[๑]ข้อบังคับนี้ให้ใช้บังคับเมื่อพ้นกำหนดเก้าสิบวันนับแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปประกาศณ วันที่ ๓ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๔๙พลตำรวจตรีคำรบ ปัญญาแก้วผู้บังคับการตำรวจภูธรจังหวัดนนทบุรีเจ้าพนักงานจราจรทางบกจังหวัดนนทบุรีนันทนา/ผู้จัดทำ๒๓ มีนาคม ๒๕๔๙[๑]ราขกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๓/ตอนพิเศษ ๓๘ ง/หน้า ๑๑/๒๐ มีนาคม ๒๕๔๙
ประกาศกระทรวงอุตสาหกรรมฉบับที่ 4034 (พ.ศ. 2552)ออกตามความในพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมพ.ศ. 2511เรื่อง กําหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมเตาเผาไฟฟ้า : แบบความต้านทาน------------------------------อื่นๆ - อาศัยอํานาจตามความในมาตรา 15 แห่งพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม พ.ศ. 2511 รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมออกประกาศกําหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม เตาเผาไฟฟ้า : แบบความต้านทาน มาตรฐานเลขที่ มอก. 2426 - 2552 ไว้ ดังมีรายละเอียดต่อท้ายประกาศนี้ผู้มีอํานาจลงนาม - ประกาศ ณ วันที่ 17 มิถุนายน พ.ศ. 2552 ชาญชัย ชัยรุ่งเรืองรัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 933/2539หลักกฎหมาย: หนังสือมอบอำนาจระบุว่าโจทก์มอบอำนาจให้ ธ. ฟ้องจำเลยที่ 1 ถึงที่ 3 รวมตลอดถึงผู้อื่นที่อาจขอให้เรียกเข้ามาเป็นจำเลยร่วมในภายหลังถ้าหากมีด้วย หมายความว่านอกจากโจทก์มอบอำนาจให้ ธ. ฟ้องจำเลยที่ 1 ถึงที่ 3 แล้วยังมอบอำนาจให้ฟ้องบุคคลอื่นที่อาจเรียกเข้ามาเป็นจำเลยร่วมในภายหลังได้ด้วย ดังนั้น ธ. ผู้รับมอบอำนาจจากโจทก์จึงมีอำนาจฟ้องจำเลยที่ 4 ได้ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 933/2539บริษัท ร.ส.พ. ประกันภัย จำกัดโจทก์นายเอกรัฐ เจนจบ กับพวกจำเลย ป.วิ.พ. ม. 55, ม. 60หนังสือมอบอำนาจระบุว่าโจทก์มอบอำนาจให้ ธ. ฟ้องจำเลยที่ 1 ถึงที่ 3 รวมตลอดถึงผู้อื่นที่อาจขอให้เรียกเข้ามาเป็นจำเลยร่วมในภายหลังถ้าหากมีด้วย หมายความว่านอกจากโจทก์มอบอำนาจให้ ธ. ฟ้องจำเลยที่ 1 ถึงที่ 3 แล้วยังมอบอำนาจให้ฟ้องบุคคลอื่นที่อาจเรียกเข้ามาเป็นจำเลยร่วมในภายหลังได้ด้วย ดังนั้น ธ. ผู้รับมอบอำนาจจากโจทก์จึงมีอำนาจฟ้องจำเลยที่ 4 ได้(ทองเลื่อน พูลพิพัฒน์-ปรีชา เฉลิมวณิชย์-สุนพ กีรติยุติ)ศาลจังหวัดสระบุรี - นายพีรศักดิ์ ไวกาสีศาลอุทธรณ์ - นายบุรินทร์ โชคเกิดแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 933/2539บริษัท ร.ส.พ. ประกันภัย จำกัดโจทก์นายเอกรัฐ เจนจบ กับพวกจำเลย ป.วิ.พ. ม. 55, ม. 60หนังสือมอบอำนาจระบุว่าโจทก์มอบอำนาจให้ ธ. ฟ้องจำเลยที่ 1 ถึงที่ 3 รวมตลอดถึงผู้อื่นที่อาจขอให้เรียกเข้ามาเป็นจำเลยร่วมในภายหลังถ้าหากมีด้วย หมายความว่านอกจากโจทก์มอบอำนาจให้ ธ. ฟ้องจำเลยที่ 1 ถึงที่ 3 แล้วยังมอบอำนาจให้ฟ้องบุคคลอื่นที่อาจเรียกเข้ามาเป็นจำเลยร่วมในภายหลังได้ด้วย ดังนั้น ธ. ผู้รับมอบอำนาจจากโจทก์จึงมีอำนาจฟ้องจำเลยที่ 4 ได้(ทองเลื่อน พูลพิพัฒน์-ปรีชา เฉลิมวณิชย์-สุนพ กีรติยุติ)ศาลจังหวัดสระบุรี - นายพีรศักดิ์ ไวกาสีศาลอุทธรณ์ - นายบุรินทร์ โชคเกิดแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 57984หลักกฎหมาย: ความว่า จำเลยฎีกา มีทางชนะคดี โปรดอนุญาตให้ทุเลาการบังคับไว้ก่อนหมายเหตุ ทนายโจทก์ได้รับสำเนาคำร้องแล้ว (อันดับ 86)ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยชำระเงินค่าทดแทนให้แก่โจทก์เพิ่มอีกเป็นเงิน 9,214,372.50 บาท พร้อมด้วยดอกเบี้ยในอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีในต้นเงิน 7,334,824 บาท นับถัดจากวันฟ้อง(21 พฤษภาคม 2528) จนถึงวันชำระเสร็จศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาพร้อมกับยื่นคำร้องดังกล่าว (อันดับ 84,83)จำเลยได้รับอนุญาตให้ทุเลาการบังคับไว้ในระหว่างอุทธรณ์(อันดับ 72)คำสั่งอนุญาตให้ทุเลาการบังคับในระหว่างฎีกา ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 1607/2533คุณหญิงแสงธรรมบัณฑิตโจทก์กรุงเทพมหานครจำเลยกรุงเทพมหานคร จำเลยผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.พ. ม. 231, ม. 247ความว่า จำเลยฎีกา มีทางชนะคดี โปรดอนุญาตให้ทุเลาการบังคับไว้ก่อนหมายเหตุ ทนายโจทก์ได้รับสำเนาคำร้องแล้ว (อันดับ 86)ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยชำระเงินค่าทดแทนให้แก่โจทก์เพิ่มอีกเป็นเงิน 9,214,372.50 บาท พร้อมด้วยดอกเบี้ยในอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีในต้นเงิน 7,334,824 บาท นับถัดจากวันฟ้อง(21 พฤษภาคม 2528) จนถึงวันชำระเสร็จศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาพร้อมกับยื่นคำร้องดังกล่าว (อันดับ 84,83)จำเลยได้รับอนุญาตให้ทุเลาการบังคับไว้ในระหว่างอุทธรณ์(อันดับ 72)คำสั่งอนุญาตให้ทุเลาการบังคับในระหว่างฎีกา(พนม พ่วงภิญโญ-จองทรัพย์ เที่ยงธรรม-อุดม มั่งมีดี)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 1607/2533คุณหญิงแสงธรรมบัณฑิตโจทก์กรุงเทพมหานครจำเลยกรุงเทพมหานคร จำเลยผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.พ. ม. 231, ม. 247ความว่า จำเลยฎีกา มีทางชนะคดี โปรดอนุญาตให้ทุเลาการบังคับไว้ก่อนหมายเหตุ ทนายโจทก์ได้รับสำเนาคำร้องแล้ว (อันดับ 86)ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยชำระเงินค่าทดแทนให้แก่โจทก์เพิ่มอีกเป็นเงิน 9,214,372.50 บาท พร้อมด้วยดอกเบี้ยในอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีในต้นเงิน 7,334,824 บาท นับถัดจากวันฟ้อง(21 พฤษภาคม 2528) จนถึงวันชำระเสร็จศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาพร้อมกับยื่นคำร้องดังกล่าว (อันดับ 84,83)จำเลยได้รับอนุญาตให้ทุเลาการบังคับไว้ในระหว่างอุทธรณ์(อันดับ 72)คำสั่งอนุญาตให้ทุเลาการบังคับในระหว่างฎีกา(พนม พ่วงภิญโญ-จองทรัพย์ เที่ยงธรรม-อุดม มั่งมีดี)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศคณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ที่ กธ. 55/2545เรื่อง หลักเกณฑ์ เงื่อนไข และวิธีการในการประกอบธุรกิจหลักทรัพย์ประเภทการให้สินเชื่อเพื่อธุรกิจหลักทรัพย์ (ฉบับที่ 3) อาศัยอํานาจตามความในมาตรา 14 แห่งพระราชบัญญัติหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ พ.ศ. 2535 ประกอบกับข้อ 6 แห่งกฎกระทรวง ฉบับที่ 7 (พ.ศ. 2539) ออกตามความในพระราชบัญญัติหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ พ.ศ. 2535 คณะกรรมการ ก.ล.ต. ออกข้อกําหนดไว้ดังต่อไปนี้ข้อ 1 ให้ยกเลิกข้อ 2 แห่งประกาศคณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ ที่ กธ. 5/2539 เรื่อง หลักเกณฑ์ เงื่อนไข และวิธีการในการประกอบธุรกิจหลักทรัพย์ประเภทการให้สินเชื่อเพื่อธุรกิจหลักทรัพย์ ลงวันที่ 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2539 ข้อ 2 ให้ยกเลิกความในข้อ 6 แห่งประกาศคณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และ ตลาดหลักทรัพย์ ที่ กธ. 5/2539 เรื่อง หลักเกณฑ์ เงื่อนไข และวิธีการในการประกอบธุรกิจหลักทรัพย์ประเภทการให้สินเชื่อเพื่อธุรกิจหลักทรัพย์ ลงวันที่ 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2539 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยประกาศคณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ ที่ กธ. 1/2543 เรื่อง หลักเกณฑ์ เงื่อนไข และวิธีการในการประกอบธุรกิจหลักทรัพย์ประเภทการให้สินเชื่อเพื่อธุรกิจหลักทรัพย์ (ฉบับที่ 2) ลงวันที่ 4 มกราคม พ.ศ. 2543 และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน "ข้อ 6 นอกจากการประกอบกิจการตามข้อ 3 ห้ามมิให้สถาบันสินเชื่อเพื่อธุรกิจ หลักทรัพย์ประกอบกิจการอื่นเว้นแต่จะได้รับอนุญาตจากคณะกรรมการ ก.ล.ต. ตามมาตรา 98(8)" ข้อ 3 ประกาศนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2545 เป็นต้นไป ประกาศ ณ วันที่ 18 พฤศจิกายน พ.ศ. 2545 (นายสมคิด จาตุศรีพิทักษ์) รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง ประธานกรรมการ คณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 65671หลักกฎหมาย: คดีนี้ศาลล่างทั้งสองพิพากษาต้องตามกันให้ยกฟ้องโจทก์โดยฟังว่าคดียังฟังไม่ได้ว่าจำเลยนำเอาความเท็จไปแจ้งต่อเจ้าพนักงาน และคดีซึ่งโจทก์อ้างว่าจำเลยแจ้งความเท็จนั้นยังฟังไม่ได้ว่าไม่ขาดอายุความ ดังนี้ ข้อฎีกาที่ว่าจำเลยแจ้งความเท็จนั้นเป็นฎีกาโต้เถียงในข้อเท็จจริง เมื่อศาลล่างฟังข้อเท็จจริงต้องกันว่าจำเลยมิได้แจ้งความเท็จแล้ว ฎีกาที่ว่าคดีดังกล่าวไม่ขาดอายุความซึ่งอ้างเป็นข้อกฎหมายจึงเป็นข้อกฎหมายที่ไม่เป็นสาระแก่คดีอันควรได้รับการวินิจฉัย ต้องห้ามฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 249 ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 147/2500นายสงวน ภักดีโจทก์นางพจนีย์ ศุภผล กับพวกจำเลย ป.วิ.อ. ม. 219, ม. 15 ป.วิ.พ. ม. 249คดีนี้ศาลล่างทั้งสองพิพากษาต้องตามกันให้ยกฟ้องโจทก์โดยฟังว่าคดียังฟังไม่ได้ว่าจำเลยนำเอาความเท็จไปแจ้งต่อเจ้าพนักงาน และคดีซึ่งโจทก์อ้างว่าจำเลยแจ้งความเท็จนั้นยังฟังไม่ได้ว่าไม่ขาดอายุความ ดังนี้ ข้อฎีกาที่ว่าจำเลยแจ้งความเท็จนั้นเป็นฎีกาโต้เถียงในข้อเท็จจริง เมื่อศาลล่างฟังข้อเท็จจริงต้องกันว่าจำเลยมิได้แจ้งความเท็จแล้ว ฎีกาที่ว่าคดีดังกล่าวไม่ขาดอายุความซึ่งอ้างเป็นข้อกฎหมายจึงเป็นข้อกฎหมายที่ไม่เป็นสาระแก่คดีอันควรได้รับการวินิจฉัย ต้องห้ามฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 249(ชวน สิงหลกะ-เลขวณิชธรรมวิทักษ์-ทรงนิติกรณ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 147/2500นายสงวน ภักดีโจทก์นางพจนีย์ ศุภผล กับพวกจำเลย ป.วิ.อ. ม. 219, ม. 15 ป.วิ.พ. ม. 249คดีนี้ศาลล่างทั้งสองพิพากษาต้องตามกันให้ยกฟ้องโจทก์โดยฟังว่าคดียังฟังไม่ได้ว่าจำเลยนำเอาความเท็จไปแจ้งต่อเจ้าพนักงาน และคดีซึ่งโจทก์อ้างว่าจำเลยแจ้งความเท็จนั้นยังฟังไม่ได้ว่าไม่ขาดอายุความ ดังนี้ ข้อฎีกาที่ว่าจำเลยแจ้งความเท็จนั้นเป็นฎีกาโต้เถียงในข้อเท็จจริง เมื่อศาลล่างฟังข้อเท็จจริงต้องกันว่าจำเลยมิได้แจ้งความเท็จแล้ว ฎีกาที่ว่าคดีดังกล่าวไม่ขาดอายุความซึ่งอ้างเป็นข้อกฎหมายจึงเป็นข้อกฎหมายที่ไม่เป็นสาระแก่คดีอันควรได้รับการวินิจฉัย ต้องห้ามฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 249(ชวน สิงหลกะ-เลขวณิชธรรมวิทักษ์-ทรงนิติกรณ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
กฎกระทรวงกฎกระทรวงกำหนดให้ทางน้ำชลประทานคลองท่าแนะเป็นทางน้ำชลประทานที่จะเรียกเก็บค่าชลประทานพ.ศ. ๒๕๕๙[๑] อาศัยอำนาจตามความในมาตรา๘ (๑) แห่งพระราชบัญญัติการชลประทานหลวง พุทธศักราช ๒๔๘๕ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติการชลประทานหลวง (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๑๘ และมาตรา๔๒ แห่งพระราชบัญญัติการชลประทานหลวง พุทธศักราช ๒๔๘๕รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้ให้ทางน้ำชลประทานคลองท่าแนะจากศูนย์กลางฝายคลองท่าแนะ กิโลเมตรที่ ๐.๐๐๐ ในท้องที่ตำบลเขาย่า อำเภอศรีบรรพตจังหวัดพัทลุง ไปทางเหนือน้ำถึงกิโลเมตรที่ ๔.๒๐๐ ในท้องที่ตำบลเขาย่า อำเภอศรีบรรพตจังหวัดพัทลุง ไปทางท้ายน้ำถึงกิโลเมตรที่ ๑.๑๐๐ ในท้องที่ตำบลเขาย่าอำเภอศรีบรรพต จังหวัดพัทลุง ตามแนวเขตแผนที่ท้ายกฎกระทรวงนี้เป็นทางน้ำชลประทานที่จะเรียกเก็บค่าชลประทานให้ไว้ ณ วันที่ ๒๙กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๕๙พลเอก ฉัตรชัย สาริกัลยะรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์[เอกสารแนบท้าย]๑. กฎกระทรวงกำหนดให้ทางน้ำชลประทานคลองท่าแนะเป็นทางน้ำชลประทานที่จะเรียกเก็บค่าชลประทาน พ.ศ. ๒๕๕๙(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)หมายเหตุ :-เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือโดยที่เป็นการสมควรกำหนดให้ทางน้ำชลประทานคลองท่าแนะเป็นทางน้ำชลประทานที่จะเรียกเก็บค่าชลประทานเพื่อให้เกิดประโยชน์จากการใช้น้ำอย่างเต็มที่และเนื่องจากมาตรา ๘ (๑)แห่งพระราชบัญญัติการชลประทานหลวง พุทธศักราช ๒๔๘๕ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติการชลประทานหลวง (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๑๘บัญญัติให้ทางน้ำชลประทานที่จะเรียกเก็บค่าชลประทานต้องกำหนดโดยกฎกระทรวง จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้วิศนี/ปริยานุช/จัดทำ๙ กันยายน ๒๕๕๙[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๓๓/ตอนที่ ๗๘ ก/หน้า ๑๖/๗ กันยายน ๒๕๕๙
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 406/2567หลักกฎหมาย: ข้อความที่จำเลยพิมพ์ลงในเว็บไซต์เฟซบุ๊กเป็นการรายงานเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเกี่ยวกับการแต่งตั้งโจทก์เป็นปลัดกระทรวง อ. ซึ่งก่อนหน้านั้นโจทก์ถูกตั้งกรรมการสอบสวนข้อเท็จจริงเรื่องการนำรถยนต์ราชการไปใช้ในกิจกรรมส่วนตัว แต่คณะกรรมการสอบสวนข้อเท็จจริงวินิจฉัยว่าเป็นความผิดทางวินัยอย่างไม่ร้ายแรง ข้อความที่จำเลยพิมพ์ลงในเว็บไซต์เฟซบุ๊กตามฟ้องจึงเป็นการนำเสนอเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นจริง มิใช่เป็นข้อเท็จจริงที่จำเลยสร้างขึ้นเอง โดยจำเลยเปรียบเทียบคำวินิจฉัยของคณะกรรมการสอบสวนข้อเท็จจริงของต้นสังกัดกับแนวการวินิจฉัยของคณะกรรมการ ป.ป.ช. ต่อการกระทำในทำนองเดียวกัน และจำเลยแสดงความคิดเห็นแตกต่างจากคณะกรรมการสอบสวนข้อเท็จจริง ข้อความที่จำเลยพิมพ์ลงในเว็บไซต์เฟซบุ๊กจึงมิใช่ความเท็จและเป็นการตั้งข้อสังเกตถึงความเหมาะสมในการแต่งตั้งโจทก์เป็นปลัดกระทรวง อ. พร้อมกับขอให้นาย ม. สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรติดตามผลในเรื่องดังกล่าว ตำแหน่งปลัดกระทรวงเป็นตำแหน่งสูงสุดของข้าราชการประจำในกระทรวงมีหน้าที่ควบคุมกำกับและบริหารงานให้เป็นไปตามกฎหมายระเบียบของข้าราชการ ตลอดจนนโยบายของรัฐบาล จึงนับว่าเป็นบุคคลสำคัญที่อยู่ในสายตาของสาธารณะ การวิพากษ์วิจารณ์ถึงความรู้ความสามารถ ตลอดจนจริยธรรมและคุณธรรม และการติดตามผลการปฏิบัติงานในหน้าที่ของผู้ดำรงตำแหน่งดังกล่าวโดยสุจริตย่อมเป็นเรื่องปกติที่ประชาชนทั่วไปสามารถกระทำได้ เพราะการทำงานของบุคคลในตำแหน่งดังกล่าวจะมีผลกระทบต่อนโยบายสาธารณะและผลประโยชน์ของประเทศชาติและประชาชน การที่จำเลยติดตามผลการสอบสวนข้อเท็จจริงภายในกระทรวง หรือมีหนังสือร้องเรียนถึงผู้ตรวจการแผ่นดินหรือคณะกรรมการ ป.ป.ช. เกี่ยวกับการปฏิบัติหน้าที่ราชการของปลัดกระทรวง รวมทั้งการพิมพ์ข้อความวิพากษ์วิจารณ์การแต่งตั้งโจทก์ให้ดำรงตำแหน่งดังกล่าวในเว็บไซต์เฟซบุ๊กย่อมเป็นส่วนหนึ่งของการแจ้งให้ผู้มีอำนาจหน้าที่ตามกฎหมายใช้ดุลพินิจตรวจสอบบุคคลสาธารณะ การกระทำของจำเลยเป็นการแสดงความคิดเห็นหรือข้อความโดยสุจริตติชมด้วยความเป็นธรรมซึ่งบุคคลอันเป็นวิสัยของประชาชนย่อมกระทำ ตาม ป.อ. มาตรา 329 (3) โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 326, 328 ศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้องแล้วเห็นว่าคดีมีมูลให้ประทับฟ้อง จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ภาค 5 พิพากษากลับว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 328 ลงโทษจำคุก 1 ปี จำเลยฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ข้อเท็จจริงที่คู่ความไม่โต้เถียงกันในชั้นนี้รับฟังเป็นยุติว่า ขณะเกิดเหตุโจทก์ดำรงตำแหน่งปลัดกระทรวง อ. เมื่อวันที่ 16 ตุลาคม 2564 จำเลยใช้ชื่อบัญชีในเว็บไซต์เฟซบุ๊กว่า &quot;ศ.&quot; พิมพ์ข้อความลงในเว็บไซต์เฟซบุ๊กว่า &quot;
คําสั่งกรมบังคับคดีที่ 489/2553เรื่อง การปฏิบัติงานเกี่ยวกับการจําหน่ายทรัพย์สิน----------------------- เพื่อให้การปฏิบัติหน้าที่ของเจ้าพนักงานบังคับคดีเกี่ยวกับการจําหน่ายทรัพย์สินเป็นไป ด้วยความเรียบร้อยและมีประสิทธิภาพยิ่งขึ้น อาศัยอํานาจตามความในมาตรา 32 แห่งพระราชบัญญัติ ระเบียบบริหารราชการแผ่นดิน พ.ศ. 2534 จึงมีคําสั่งต่อไปนี้ข้อ ๑ ให้เจ้าพนักงานบังคับคดีปฏิบัติตามคําสั่งนี้ในสํานวนคดีที่กําหนดวันขายทอดตลาด ตั้งแต่วันที่ 1 มีนาคม 2554 เป็นต้นไปข้อ ๒ การประกาศขายทอดตลาดอสังหาริมทรัพย์ที่ยึดไว้ ให้เจ้าพนักงานบังคับคดี กําหนดเงื่อนไขให้ผู้ที่ประสงค์จะเสนอราคาต้องนําเงินสด หรือแคชเชียร์เช็ค หรือหนังสือค้ําประกันของ ธนาคารโดยไม่มีเงื่อนไขมาวางเป็นประกันในการเสนอราคาต่อเจ้าพนักงานบังคับคดี ดังนี้ 2.1 ทรัพย์ที่ยึดมีราคาประเมินไม่เกิน 1,000,000 บาท (หนึ่งล้านบาท) ให้วาง หลักประกันจํานวน 50,000 บาท (ห้าหมื่นบาท) 2.2 ทรัพย์ที่ยึดมีราคาประเมินเกิน 1,000,000 บาท (หนึ่งล้านบาท) แต่ไม่เกิน 5,000,000 บาท (ห้าล้านบาท) ให้วางหลักประกันจํานวน 250,000 บาท (สองแสนห้าหมื่นบาท) 2.3 ทรัพย์ที่ยึดมีราคาประเมินเกิน 5,000,000 บาท (ห้าล้านบาท) แต่ไม่เกิน 00,000,000 บาท (สิบล้านบาท) ให้วางหลักประกันจํานวน 500,000 บาท (ห้าแสนบาท) 2.4 ทรัพย์ที่ยึดมีราคาประเมินเกิน 10,000,000 บาท (สิบล้านบาท) แต่ไม่เกิน 20,000,000 บาท (ยี่สิบล้านบาท) ให้วางหลักประกันจํานวน 1,000,000 บาท (หนึ่งล้านบาท) 2.5 ทรัพย์ที่ยึดมีราคาประเมินเกิน 20,000,000 บาท (ยี่สิบล้านบาท) แต่ไม่เกิน 50,000,000 บาท (ห้าสิบล้านบาท) ให้วางหลักประกันจํานวน 2,500,000 บาท (สองล้าน ห้าแสนบาท) 2.6 ทรัพย์ที่ยึดมีราคาประเมินเกิน 50,000,000 บาท (ห้าสิบล้านบาท) แต่ไม่เกิน 100,000,000 บาท (หนึ่งร้อยล้านบาท) ให้วางหลักประกันจํานวน 5,000,000 บาท (ห้าล้านบาท) 2.7 ทรัพย์ที่ยึดมีราคาประเมินเกิน 100,000,000 บาท (หนึ่งร้อยล้านบาท) แต่ไม่เกิน 200,000,000 บาท (สองร้อยล้านบาท) ให้วางหลักประกันจํานวน 10,000,000 บาท (สิบล้านบาท) 2.8 ทรัพย์ที่ยึดมีราคาประเมินเกิน 200,000,000 บาท (สองร้อยล้านบาท) ให้เสนออธิบดีหรือรองอธิบดีผู้ได้รับมอบหมายเป็นผู้พิจารณากําหนด หากเจ้าพนักงานบังคับคดีพิจารณาเห็นสมควรกําหนดเงื่อนไขให้ผู้ที่ประสงค์จะเสนอ ราคาวางหลักประกันนอกเหนือจากที่กําหนดไว้ตาม 2.1 ถึง 2.7 ให้เสนออธิบดีหรือรองอธิบดีผู้ได้รับ มอบหมายเป็นผู้พิจารณากําหนด เงินสดหรือแคชเชียร์เช็คดังกล่าวให้ถือเป็นส่วนหนึ่งของการชําระราคาในกรณีที่ผู้วาง เป็นผู้ซื้อได้ ส่วนหนังสือค้ําประกันของธนาคารจะถือว่าเป็นส่วนหนึ่งของการชําระราคาเมื่อเรียกเก็บเงิน ได้แล้ว การชําระราคาส่วนที่เหลือให้ชําระภายใน 15 วันนับแต่ซื้อทอดตลาดทรัพย์ การวางเงินประกันที่กล่าวมาข้างต้นมิให้ใช้บังคับในกรณีที่ผู้ประสงค์เสนอราคาเป็น บุคคลดังต่อไปนี้ (1) ผู้มีสิทธิขอหักส่วนได้ใช้แทนราคาซื้อประเภทผู้มีชื่อในเอกสารสิทธิร่วมกับลูกหนี้ ตามคําพิพากษา หรือผู้มีส่วนได้จากกองมรดกตามคําพิพากษา (2) ผู้มีสิทธิขอหักส่วนได้ใช้แทนราคาซื้อประเภทเจ้าหนี้บุริมสิทธิเหนือทรัพย์สินที่ขาย (2) ตามคําชี้ขาดของศาล (3) คู่สมรสที่ศาลมีคําสั่งอนุญาตให้กันส่วนแล้วผู้มีอํานาจลงนาม - สั่ง ณ วันที่ 3 ธันวาคม พ.ศ. 2553 (ลงชื่อ) วิศิษฏ์ วิศิษฏ์สรอรรถ (นายวิศิษฏ์ วิศิษฏ์สรอรรถ) อธิบดีกรมบังคับคดี
พระราชบัญญัติคณะกรรมการการประถมศึกษา (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2535พระราชบัญญัติ คณะกรรมการการประถมศึกษา (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๓๕ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร. ให้ไว้ ณ วันที่ ๒ เมษายน พ.ศ. ๒๕๓๕ เป็นปีที่ ๔๗ ในรัชกาลปัจจุบันพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า โดยที่เป็นการสมควรแก้ไขเพิ่มเติมกฎหมายว่าด้วยคณะกรรมการการประถมศึกษา จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้โดยคำแนะนำและยินยอมของสภานิติบัญญัติแห่งชาติ ทำหน้าที่รัฐสภา ดังต่อไปนี้มาตรา 1 มาตรา ๑ พระราชบัญญัตินี้เรียกว่า "พระราชบัญญัติคณะกรรมการการประถมศึกษา (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๓๕"มาตรา 2 มาตรา ๒ พระราชบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา 3 มาตรา ๓ ให้ยกเลิกความใน (๑) ของมาตรา ๖ แห่งพระราชบัญญัติคณะกรรมการการประถมศึกษา พ.ศ. ๒๕๒๓ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน "(๑) ให้ความเห็นแก่รัฐมนตรีเพื่อกำหนดนโยบายและแผนการจัดการศึกษาขั้นพื้นฐาน ได้แก่ การจัดการศึกษาระดับอนุบาลศึกษา และประถมศึกษา ให้สอดคล้องกับนโยบายการศึกษาและแผนการศึกษาแห่งชาติ"ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ อานันท์ ปันยารชุน นายกรัฐมนตรีหมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชบัญญัติฉบับนี้ คือ เนื่องจากการจัดการศึกษาในระดับอนุบาลศึกษามีความสำคัญต่อการพัฒนาทางสังคมและประเทศ สมควรแก้ไขเพิ่มเติมอำนาจหน้าที่ของคณะกรรมการการประถมศึกษาแห่งชาติให้มีอำนาจหน้าที่ครอบคลุมการจัดการศึกษาในระดับอนุบาลศึกษาด้วย จึงจำเป็นต้องตราพระราชบัญญัตินี้
ประกาศกรมสรรพสามิตประกาศกรมสรรพสามิตเรื่องกำหนดมูลค่าน้ำมันเตาที่ผลิตในราชอาณาจักรเพื่อถือเป็นเกณฑ์ในการคำนวณภาษี(ฉบับที่๒๓/๒๕๕๔)[๑] อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๘ (๑) วรรคสามแห่งพระราชบัญญัติภาษีสรรพสามิต พ.ศ. ๒๕๒๗ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติภาษีสรรพสามิต (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๓๔และโดยอนุมัติรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังเป็นหลักการตามหนังสือสำนักงานเศรษฐกิจการคลัง ที่ กค ๐๓๐๒/๑๑๒๖ ลงวันที่ ๕ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๓๖อธิบดีกรมสรรพสามิตออกประกาศไว้ ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ ให้ยกเลิกประกาศกรมสรรพสามิต เรื่องกำหนดมูลค่าน้ำมันเตาที่ผลิตในราชอาณาจักร เพื่อถือเป็นเกณฑ์ในการคำนวณภาษี(ฉบับที่ ๒๒/๒๕๕๔) ลงวันที่ ๒๖ พฤษภาคม ๒๕๕๔ข้อ ๒ กำหนดมูลค่าน้ำมันเตาที่ผลิตในราชอาณาจักรเพื่อถือเป็นเกณฑ์ในการคำนวณภาษีไว้ ดังต่อไปนี้(๑)น้ำมันเตาชนิดที่ ๑ ลิตรละ ๒๒.๓๙๖๔ บาท(๒)น้ำมันเตาชนิดที่ ๒ ลิตรละ ๒๑.๔๐๙๓ บาท(๓)น้ำมันเตาชนิดที่ ๓ ลิตรละ ๒๐.๘๙๒๖ บาท(๔)น้ำมันเตาชนิดที่ ๔ ลิตรละ ๒๐.๔๖๗๖ บาท(๕)น้ำมันเตาชนิดที่ ๕ ลิตรละ ๒๐.๔๘๓๘ บาททั้งนี้ ตั้งแต่วันที่ ๖ มิถุนายน ๒๕๕๔เป็นต้นไปประกาศ ณ วันที่ ๑ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๕๔นภารัตน์ กัลยาณสุตรองอธิบดี ปฏิบัติราชการแทนอธิบดีกรมสรรพสามิตปริยานุช/ผู้จัดทำ๑๖ กันยายน๒๕๕๔ปณตภร/ผู้ตรวจ๑๐ ตุลาคม ๒๕๕๔[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๒๘/ตอนที่ ๑๒๔ ง/หน้า ๔/๒๕ สิงหาคม ๒๕๕๔