คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1536/2500หลักกฎหมาย: กรณีที่ผู้ซื้อรู้ถึงการรอนสิทธิอยู่แล้วในเวลาซื้อขาย รับซื้อที่ดินติดภาระจำนองในการขายทอดตลาดตามคำสั่งของศาล ถึงแม้จะซื้อโดยสุจริตและเสียสินจ้างก็ไม่ทำให้ภาระจำนองหลุดพ้น เพราะเป็นการขายเฉพาะสิทธิเท่าที่มีอยู่ของเจ้าของที่ดินโจทก์ฟ้องว่าจำเลยที่ ๑ จำนองที่ดินมือเปล่า ๑ แปลงไว้กับโจทก์โดยได้ทำหนังสือและจดทะเบียนการจำนองต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ จำเลยยังมิได้ไถ่ถอนการจำนองและมิได้ชำระดอกเบี้ยเลย ต่อมาเจ้าหนี้สามัญของจำเลยที่ ๑ นำเจ้าพนักงานบังคับคดีของศาลยึดที่ดินแปลงนี้ขายทอดตลาด จำเลยที่ ๒ รับซื้อไว้โดยทราบแล้วว่าที่ดินติดภาระจำนอง จึงขอให้ศาลบังคับจำเลยทั้งสองชำระหนี้จำนองรายนี้ จำเลยที่ ๑ ให้การว่าได้จำนองที่ดินและค้างชำระดอกเบี้ยจริง และว่าจำเลยที่ ๒ รับซื้อไว้โดยรู้ว่าที่ดินติดภาระจำนอง จำเลยที่ ๒ ให้การว่าไม่ต้องรับผิด เพราะซื้อที่ดินจากการขายทอดตลาดของศาล ทั้งซื้อไว้โดยสุจริตมีสินจ้างและไม่ทราบว่าติดภาระจำนองด้วย ศาลจังหวัดพิจิตรพิพากษาให้จำเลยทั้งสองชำระหนี้จำนอง จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยที่ ๒ ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า แม้จำะเป็นการขายทองตลาดตามคำสั่งศาล แต่ไม่ปรากฎว่าโจทก์ผู้เป็นเจ้าหนี้จำนองได้ยอมให้ขายทอดตลาดโดยปลดจำนอง การซื้อโดยสุจริตและเสียสินจ้างไม่ทำให้ภาระจำนองหลุดพ้น เพราะเป็นการขายเฉพาะสิทธิของเจ้าของที่ดินเท่าที่มีอยู่ ตามประกาศของเจ้าพนักงานบังคับคดีก็มีเงื่อนไขในการขายว่า ไม่รับรองและไม่รับผิดในเรื่องรอนสิทธิ ผู้ซื้อมีหน้าที่ต้องระวังเอง จึงพิพากษายืน. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1536/2500นายรอด อินแตงโจทก์นางบวง โคกวริต ที่ 1 นายพวง เพ็ญสูตร ที่ 2จำเลย ป.พ.พ. ม. 702, ม. 736, ม. 476กรณีที่ผู้ซื้อรู้ถึงการรอนสิทธิอยู่แล้วในเวลาซื้อขาย รับซื้อที่ดินติดภาระจำนองในการขายทอดตลาดตามคำสั่งของศาล ถึงแม้จะซื้อโดยสุจริตและเสียสินจ้างก็ไม่ทำให้ภาระจำนองหลุดพ้น เพราะเป็นการขายเฉพาะสิทธิเท่าที่มีอยู่ของเจ้าของที่ดินโจทก์ฟ้องว่าจำเลยที่ ๑ จำนองที่ดินมือเปล่า ๑ แปลงไว้กับโจทก์โดยได้ทำหนังสือและจดทะเบียนการจำนองต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ จำเลยยังมิได้ไถ่ถอนการจำนองและมิได้ชำระดอกเบี้ยเลย ต่อมาเจ้าหนี้สามัญของจำเลยที่ ๑ นำเจ้าพนักงานบังคับคดีของศาลยึดที่ดินแปลงนี้ขายทอดตลาด จำเลยที่ ๒ รับซื้อไว้โดยทราบแล้วว่าที่ดินติดภาระจำนอง จึงขอให้ศาลบังคับจำเลยทั้งสองชำระหนี้จำนองรายนี้ จำเลยที่ ๑ ให้การว่าได้จำนองที่ดินและค้างชำระดอกเบี้ยจริง และว่าจำเลยที่ ๒ รับซื้อไว้โดยรู้ว่าที่ดินติดภาระจำนอง จำเลยที่ ๒ ให้การว่าไม่ต้องรับผิด เพราะซื้อที่ดินจากการขายทอดตลาดของศาล ทั้งซื้อไว้โดยสุจริตมีสินจ้างและไม่ทราบว่าติดภาระจำนองด้วย ศาลจังหวัดพิจิตรพิพากษาให้จำเลยทั้งสองชำระหนี้จำนอง จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยที่ ๒ ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า แม้จำะเป็นการขายทองตลาดตามคำสั่งศาล แต่ไม่ปรากฎว่าโจทก์ผู้เป็นเจ้าหนี้จำนองได้ยอมให้ขายทอดตลาดโดยปลดจำนอง การซื้อโดยสุจริตและเสียสินจ้างไม่ทำให้ภาระจำนองหลุดพ้น เพราะเป็นการขายเฉพาะสิทธิของเจ้าของที่ดินเท่าที่มีอยู่ ตามประกาศของเจ้าพนักงานบังคับคดีก็มีเงื่อนไขในการขายว่า ไม่รับรองและไม่รับผิดในเรื่องรอนสิทธิ ผู้ซื้อมีหน้าที่ต้องระวังเอง จึงพิพากษายืน.(เลขวณิชธรรมวิทักษ์-ทรงนิติกรณ์-ชวน สิงหลกะ)ศาลจังหวัดพิจิตร - นายภิญโญ ภู่ประเสริฐศาลอุทธรณ์ - หลวงอรรถไพศาลศรุดีแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่าจำเลยที่ ๑ จำนองที่ดินมือเปล่า ๑ แปลงไว้กับโจทก์โดยได้ทำหนังสือและจดทะเบียนการจำนองต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ จำเลยยังมิได้ไถ่ถอนการจำนองและมิได้ชำระดอกเบี้ยเลย ต่อมาเจ้าหนี้สามัญของจำเลยที่ ๑ นำเจ้าพนักงานบังคับคดีของศาลยึดที่ดินแปลงนี้ขายทอดตลาด จำเลยที่ ๒ รับซื้อไว้โดยทราบแล้วว่าที่ดินติดภาระจำนอง จึงขอให้ศาลบังคับจำเลยทั้งสองชำระหนี้จำนองรายนี้ จำเลยที่ ๑ ให้การว่าได้จำนองที่ดินและค้างชำระดอกเบี้ยจริง และว่าจำเลยที่ ๒ รับซื้อไว้โดยรู้ว่าที่ดินติดภาระจำนอง จำเลยที่ ๒ ให้การว่าไม่ต้องรับผิด เพราะซื้อที่ดินจากการขายทอดตลาดของศาล ทั้งซื้อไว้โดยสุจริตมีสินจ้างและไม่ทราบว่าติดภาระจำนองด้วย ศาลจังหวัดพิจิตรพิพากษาให้จำเลยทั้งสองชำระหนี้จำนอง จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยที่ ๒ ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า แม้จำะเป็นการขายทองตลาดตามคำสั่งศาล แต่ไม่ปรากฎว่าโจทก์ผู้เป็นเจ้าหนี้จำนองได้ยอมให้ขายทอดตลาดโดยปลดจำนอง การซื้อโดยสุจริตและเสียสินจ้างไม่ทำให้ภาระจำนองหลุดพ้น เพราะเป็นการขายเฉพาะสิทธิของเจ้าของที่ดินเท่าที่มีอยู่ ตามประกาศของเจ้าพนักงานบังคับคดีก็มีเงื่อนไขในการขายว่า ไม่รับรองและไม่รับผิดในเรื่องรอนสิทธิ ผู้ซื้อมีหน้าที่ต้องระวังเอง จึงพิพากษายืน. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1536/2500นายรอด อินแตงโจทก์นางบวง โคกวริต ที่ 1 นายพวง เพ็ญสูตร ที่ 2จำเลย ป.พ.พ. ม. 702, ม. 736, ม. 476กรณีที่ผู้ซื้อรู้ถึงการรอนสิทธิอยู่แล้วในเวลาซื้อขาย รับซื้อที่ดินติดภาระจำนองในการขายทอดตลาดตามคำสั่งของศาล ถึงแม้จะซื้อโดยสุจริตและเสียสินจ้างก็ไม่ทำให้ภาระจำนองหลุดพ้น เพราะเป็นการขายเฉพาะสิทธิเท่าที่มีอยู่ของเจ้าของที่ดินโจทก์ฟ้องว่าจำเลยที่ ๑ จำนองที่ดินมือเปล่า ๑ แปลงไว้กับโจทก์โดยได้ทำหนังสือและจดทะเบียนการจำนองต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ จำเลยยังมิได้ไถ่ถอนการจำนองและมิได้ชำระดอกเบี้ยเลย ต่อมาเจ้าหนี้สามัญของจำเลยที่ ๑ นำเจ้าพนักงานบังคับคดีของศาลยึดที่ดินแปลงนี้ขายทอดตลาด จำเลยที่ ๒ รับซื้อไว้โดยทราบแล้วว่าที่ดินติดภาระจำนอง จึงขอให้ศาลบังคับจำเลยทั้งสองชำระหนี้จำนองรายนี้ จำเลยที่ ๑ ให้การว่าได้จำนองที่ดินและค้างชำระดอกเบี้ยจริง และว่าจำเลยที่ ๒ รับซื้อไว้โดยรู้ว่าที่ดินติดภาระจำนอง จำเลยที่ ๒ ให้การว่าไม่ต้องรับผิด เพราะซื้อที่ดินจากการขายทอดตลาดของศาล ทั้งซื้อไว้โดยสุจริตมีสินจ้างและไม่ทราบว่าติดภาระจำนองด้วย ศาลจังหวัดพิจิตรพิพากษาให้จำเลยทั้งสองชำระหนี้จำนอง จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยที่ ๒ ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า แม้จำะเป็นการขายทองตลาดตามคำสั่งศาล แต่ไม่ปรากฎว่าโจทก์ผู้เป็นเจ้าหนี้จำนองได้ยอมให้ขายทอดตลาดโดยปลดจำนอง การซื้อโดยสุจริตและเสียสินจ้างไม่ทำให้ภาระจำนองหลุดพ้น เพราะเป็นการขายเฉพาะสิทธิของเจ้าของที่ดินเท่าที่มีอยู่ ตามประกาศของเจ้าพนักงานบังคับคดีก็มีเงื่อนไขในการขายว่า ไม่รับรองและไม่รับผิดในเรื่องรอนสิทธิ ผู้ซื้อมีหน้าที่ต้องระวังเอง จึงพิพากษายืน.(เลขวณิชธรรมวิทักษ์-ทรงนิติกรณ์-ชวน สิงหลกะ)ศาลจังหวัดพิจิตร - นายภิญโญ ภู่ประเสริฐศาลอุทธรณ์ - หลวงอรรถไพศาลศรุดีแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ