phoneee/thai-legal-corpus huggingface dataset:
ประกาศกระทรวงอุตสาหกรรมประกาศกระทรวงอุตสาหกรรมเรื่อง การเปลี่ยนแปลงเขต เขตอุตสาหกรรมทั่วไปนิคมอุตสาหกรรมบางพลี-บางบ่อ[๑] ตามที่ได้มีประกาศกระทรวงอุตสาหกรรม เรื่องการจัดตั้งนิคมอุตสาหกรรมบางพลี-บางบ่อ เป็นเขตอุตสาหกรรมทั่วไป ลงวันที่ ๗ เมษายน๒๕๒๔ กำหนดให้พื้นที่ตำบลบางเสาธง อำเภอบางพลี จังหวัดสมุทรปราการเป็นเขตอุตสาหกรรมทั่วไป ตามมาตรา ๓๖ (๑)แห่งพระราชบัญญัติการนิคมอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทยพ.ศ. ๒๕๒๒ นั้นบัดนี้ปรากฏว่ามีผู้ประกอบการอุตสาหกรรมจำนวนมากประสงค์จะลงทุนประกอบอุตสาหกรรมในเขตอุตสาหกรรมทั่วไปเพิ่มมากขึ้นสมควรขยายเปลี่ยนแปลงเขตอุตสาหกรรมทั่วไป นิคมอุตสาหกรรมบางพลี-บางบ่อ ออกไปอีกอาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๕ มาตรา ๓๖ วรรคสอง และมาตรา ๖๒แห่งพระราชบัญญัติการนิคมอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย พ.ศ. ๒๕๒๒ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมจึงประกาศเปลี่ยนแปลงเขตอุตสาหกรรมทั่วไปนิคมอุตสาหกรรมบางพลี-บางบ่อ ดังต่อไปนี้(๑) เขตอุตสาหกรรมทั่วไปตามประกาศนี้ให้เรียกว่า"เขตอุตสาหกรรมทั่วไป นิคมอุตสาหกรรมบางพลี"(๒) ให้ยกเลิกแผนที่ท้ายประกาศกระทรวงอุตสาหกรรม เรื่องการจัดตั้งนิคมอุตสาหกรรมบางพลี - บางบ่อ เป็นเขตอุตสาหกรรมทั่วไป ลงวันที่ ๗เมษายน ๒๕๒๔ และให้ใช้แผนที่ท้ายประกาศนี้แทนประกาศ ณ วันที่ ๑๙ มิถุนายน ๒๕๓๑ประมวล สภาวสุรัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม[เอกสารแนบท้าย]๑. แผนที่ท้ายประกาศกระทรวงอุตสาหกรรม เรื่อง การเปลี่ยนแปลงเขตเขตอุตสาหกรรมทั่วไป นิคมอุตสาหกรรมบางพลี - บางบ่อ(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)วิภา/ปรับปรุง๑๘ มีนาคม ๒๕๕๙[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๐๕/ตอนที่ ๑๒๐/หน้า ๕๕๕๐/๒๖ กรกฎาคม ๒๕๓๑
ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรีประกาศสำนักนายกรัฐมนตรีเรื่องกำหนดประเภทงานที่คนต่างด้าวอาจขอรับใบอนุญาตเพื่อทำงานตามมาตรา ๑๓แห่งพระราชบัญญัติการทำงานของคนต่างด้าวพ.ศ. ๒๕๕๑[๑] โดยที่เป็นการสมควรกำหนดประเภทงานที่คนต่างด้าวซึ่งเข้ามาอาศัยอยู่ในราชอาณาจักรเป็นเวลานานโดยได้รับการผ่อนผันให้อาศัยอยู่ในราชอาณาจักรเป็นกรณีพิเศษรวมถึงบุตรของคนต่างด้าวดังกล่าวที่เกิดในราชอาณาจักรและคนต่างด้าวซึ่งอยู่ระหว่างการพิสูจน์สัญชาติไทยตามกฎหมายว่าด้วยสัญชาติอาจขอรับใบอนุญาตเพื่อทำงานได้อาศัยอำนาจตามความในมาตรา๑๓ แห่งพระราชบัญญัติการทำงานของคนต่างด้าว พ.ศ. ๒๕๕๑ คณะรัฐมนตรีได้มีมติเมื่อวันที่๑๘ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๕๙ ตามข้อเสนอแนะของคณะกรรมการพิจารณาการทำงานของคนต่างด้าวจึงออกประกาศไว้ ดังต่อไปนี้ข้อ๑ คนต่างด้าวตามประกาศนี้ ได้แก่(๑)คนต่างด้าวซึ่งเข้ามาอาศัยอยู่ในราชอาณาจักรเป็นเวลานาน โดยได้รับการผ่อนผันให้อาศัยอยู่ในราชอาณาจักรเป็นกรณีพิเศษและได้รับการจัดทำทะเบียนตามกฎหมายว่าด้วยการทะเบียนราษฎรตามหลักเกณฑ์ที่คณะรัฐมนตรีกำหนดรวมถึงบุตรของคนต่างด้าวดังกล่าวที่เกิดในราชอาณาจักรเว้นแต่คนต่างด้าวสัญชาติกัมพูชา ลาว เมียนมา เวียดนาม และสัญชาติอื่น ซึ่งมีประกาศที่ออกตามกฎหมายว่าด้วยการทำงานของคนต่างด้าวกำหนดประเภทงานให้ทำได้ไว้เป็นการเฉพาะ(๒)คนต่างด้าวซึ่งนายอำเภอมีหนังสือรับรองว่าอยู่ระหว่างการพิสูจน์สัญชาติไทยตามกฎหมายว่าด้วยสัญชาติเพื่อการเพิ่มชื่อในทะเบียนบ้านตามกฎหมายว่าด้วยการทะเบียนราษฎรข้อ๒ ให้คนต่างด้าวตามข้อ ๑ทำงานได้ทุกประเภทงานประกาศ ณ วันที่ ๑๕พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๕๙พลเอก ประยุทธ์ จันทร์โอชานายกรัฐมนตรีปริยานุช/จัดทำ๒๒ พฤศจิกายน๒๕๕๙วิศนี/ตรวจ๒๒ พฤศจิกายน๒๕๕๙[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๓๓/ตอนพิเศษ ๒๖๐ ง/หน้า ๖/๑๕ พฤศจิกายน ๒๕๕๙
ประกาศกระทรวงการคลังว่าด้วยภาษีเงินได้และภาษีมูลค่าเพิ่ม (ฉบับที่ ๔๑๗)เรื่อง กําหนดองค์การ สถานสาธารณกุศล สถานพยาบาล และสถานศึกษาตามมาตรา ๔๗(๗)(ข) แห่งประมวลรัษฎากร และมาตรา ๓(๔)(ข) แห่งพระราชกฤษฎีกาออกตามความในประมวลรัษฎากร ว่าด้วยการยกเว้นภาษีมูลค่าเพิ่ม (ฉบับที่ ๒๓๙) พ.ศ. ๒๕๓๔ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชกฤษฎีกาออกตามความ ในประมวลรัษฎากร ว่าด้วยการยกเว้นภาษีมูลค่าเพิ่ม (ฉบับที่ ๒๕๔) พ.ศ. ๒๕๓๕ อาศัยอํานาจตามความในมาตรา ๔๗(๗)(ข) แห่งประมวลรัษฎากร ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลรัษฎากร (ฉบับที่ ๑๙) พ.ศ. ๒๕๐๘ และมาตรา ๓(๔)(ข) แห่งพระราชกฤษฎีกา ออกตามความในประมวลรัษฎากร ว่าด้วยการยกเว้นภาษีมูลค่าเพิ่ม (ฉบับที่ ๒๓๙) พ.ศ. ๒๕๓๔ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชกฤษฎีกา ออกตามความในประมวลรัษฎากร ว่าด้วยการยกเว้นภาษีมูลค่าเพิ่ม (ฉบับที่ ๒๕๔) พ.ศ. ๒๕๓๕ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังจึงประกาศดังต่อไปนี้ ข้อ ๑ ให้เพิ่มความต่อไปนี้เป็น ( ๗๐๑ ) ของข้อ ๓ แห่งประกาศกระทรวงการคลัง ว่าด้วยภาษีเงินได้และภาษีมูลค่าเพิ่ม (ฉบับที่ ๒) เรื่อง กําหนดองค์การ สถานสาธารณกุศล สถานพยาบาล และสถานศึกษา ตามมาตรา ๔๗(๗)(ข) แห่งประมวลรัษฎากร และมาตรา ๓(๔)(ข) แห่งพระราชกฤษฎีกา ออกตามความในประมวลรัษฎากร ว่าด้วยการยกเว้นภาษีมูลค่าเพิ่ม (ฉบับที่ ๒๓๙) พ.ศ. ๒๕๓๔ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชกฤษฎีกา ออกตามความในประมวลรัษฎากร ว่าด้วยการยกเว้นภาษีมูลค่าเพิ่ม (ฉบับที่ ๒๕๔) พ.ศ. ๒๕๓๕ ลงวันที่ ๑๒ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๓๕"(๗๐๑) มูลนิธิโรงพยาบาลสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ กองทัพเรือ ในพระบรมราชินูปถัมภ์"ข้อ ๒ ประกาศนี้ให้เริ่มใช้บังคับ(๑) สําหรับเงินได้พึงประเมินประจําปี พ.ศ. ๒๕๕๒ ที่จะต้องยื่นรายการใน พ.ศ. ๒๕๕๓ เป็นต้นไป(๒) สําหรับมูลค่าของฐานภาษีของผู้ประกอบการในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๕๓ เป็นต้นไปผู้มีอํานาจลงนาม ประกาศ ณ วันที่ 27 มกราคม พ.ศ.2553ประดิษฐ์ ภัทรประสิทธ์รัฐมนตรีช่วยว่าการฯ ปฏิบัติราชการแทนรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง
ประกาศสำนักงานเลขาธิการวุฒิสภาประกาศสำนักงานเลขาธิการวุฒิสภาเรื่องการดำเนินการตามพระราชบัญญัติข้อมูลข่าวสารของราชการพ.ศ.๒๕๔๐ มาตรา ๒๓ (๓)[๑] โดยที่พระราชบัญญัติข้อมูลข่าวสารของราชการพ.ศ. ๒๕๔๐ มาตรา ๒๓ (๓) กำหนดให้หน่วยงานของรัฐต้องจัดให้มีข้อมูลข่าวสารส่วนบุคคลที่อยู่ในความครอบครองลงพิมพ์ในราชกิจจานุเบกษาและตรวจสอบแก้ไขให้ถูกต้องอยู่เสมอดังนั้นเพื่อเป็นการปฏิบัติตามพระราชบัญญัติข้อมูลข่าวสารของราชการ พ.ศ.๒๕๔๐ สำนักงานเลขาธิการวุฒิสภาจึงมีประกาศเรื่องการดำเนินการตามพระราชบัญญัติข้อมูลข่าวสารของราชการ พ.ศ.๒๕๔๐ มาตรา ๒๓ (๓) ดังนี้(ก) ประเภทของบุคคลที่มีการเก็บข้อมูลไว้- ข้าราชการและลูกจ้างสำนักงานเลขาธิการวุฒิสภา- ข้าราชการที่เกษียณอายุหรือลาออกจากราชการของสำนักงานเลขาธิการวุฒิสภา(ข) ประเภทของระบบข้อมูลข่าวสารส่วนบุคคล- แฟ้มประวัติ- ระบบฐานข้อมูลคอมพิวเตอร์(ค) ลักษณะการใช้ข้อมูลตามปกติ- ใช้ในการปฏิบัติหน้าที่ราชการของสำนักงานเลขาธิการวุฒิสภา- ใช้ในการบริหารงานบุคคลของสำนักงานเลขาธิการวุฒิสภา(ง) วิธีการขอตรวจดูข้อมูลข่าวสารของเจ้าของข้อมูล- เจ้าของข้อมูลแสดงความประสงค์ต่อกลุ่มงานทะเบียนประวัติและสถิติสำนักบริหารงานกลาง- ผู้กระทำการแทนบุคคลที่เป็นเจ้าของข้อมูลแสดงหลักฐานการมอบอำนาจให้กระทำการแทนพร้อมบัตรประจำตัวประชาชน(ฉ) แหล่งที่มาของข้อมูล- เจ้าของข้อมูล- คำสั่ง ประกาศที่เกี่ยวข้องด้านการบริหารงานบุคคล(จ) วิธีการขอให้แก้ไขเปลี่ยนแปลงข้อมูล- เจ้าของข้อมูลแจ้งความประสงค์เป็นลายลักษณ์อักษรณ กลุ่มงานทะเบียนประวัติและสถิติ สำนักบริหารงานกลางโดยเจ้าหน้าที่เป็นผู้บันทึกการเปลี่ยนแปลงตามหลักฐานของทางราชการประกาศณ วันที่ ๒๖ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๔๖มนตรี รูปสุวรรณเลขาธิการวุฒิสภาสุภาพร/พิมพ์๑๕กันยายน ๒๕๔๖สุภาพร/แก้ไข๒๙ตุลาคม ๒๕๔๖ทรงยศ/สุมลรัตน์/ตรวจ๓๑ ตุลาคม ๒๕๔๖A+B[๑] รก.๒๕๔๖/พ๖๖ง/๙๖/๑๓ มิถุนายน ๒๕๔๖
ประกาศคณะกรรมการจัดรูปที่ดินเพื่อพัฒนาพื้นที่ส่วนจังหวัดศรีสะเกษประกาศคณะกรรมการจัดรูปที่ดินเพื่อพัฒนาพื้นที่ส่วนจังหวัดศรีสะเกษเรื่องการให้ความเห็นชอบโครงการจัดรูปที่ดินเพื่อพัฒนาพื้นที่จังหวัดศรีสะเกษบริเวณชุมชนหนองคูตำบลหนองครกอำเภอเมืองศรีสะเกษ จังหวัดศรีสะเกษ[๑] ด้วยกรมโยธาธิการและผังเมืองได้เสนอคณะกรรมการจัดรูปที่ดินเพื่อพัฒนาพื้นที่ส่วนจังหวัดศรีสะเกษ เพื่อขอความเห็นชอบโครงการจัดรูปที่ดินเพื่อพัฒนาพื้นที่จังหวัดศรีสะเกษบริเวณชุมชนหนองคู ตำบลหนองครก อำเภอเมืองศรีสะเกษ จังหวัดศรีสะเกษขนาดพื้นที่ประมาณ ๑๙๒ ไร่ ๑ งาน ๓๗ ตารางวาตามแผนที่แสดงเขตโครงการจัดรูปที่ดินเพื่อพัฒนาพื้นที่จังหวัดศรีสะเกษท้ายประกาศนี้อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๔๗ แห่งพระราชบัญญัติจัดรูปที่ดินเพื่อพัฒนาพื้นที่ พ.ศ.๒๕๔๗ คณะกรรมการจัดรูปที่ดินเพื่อพัฒนาพื้นที่ส่วนจังหวัดศรีสะเกษได้พิจารณาและมีมติให้ความเห็นชอบโครงการจัดรูปที่ดินเพื่อพัฒนาพื้นที่ดังกล่าวเมื่อวันที่ ๒๒ กันยายน ๒๕๕๙ประกาศ ณ วันที่ ๑๒ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๕๙ธวัช สุระบาลผู้ว่าราชการจังหวัดศรีสะเกษประธานคณะกรรมการจัดรูปที่ดินเพื่อพัฒนาพื้นที่ส่วนจังหวัดศรีสะเกษ[เอกสารแนบท้าย]๑. แผนผังแสดงพื้นที่โครงการจัดรูปที่ดินเพื่อพัฒนาพื้นที่จังหวัดศรีสะเกษบริเวณชุมชนหนองคู ตำบลหนองครก อำเภอเมืองศรีสะเกษ จังหวัดศรีสะเกษ (ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)ปริยานุช/จัดทำ๒๘ พฤศจิกายน๒๕๕๙ชนิกา/ตรวจ๓๐ พฤศจิกายน๒๕๕๙[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๓๓/ตอนพิเศษ ๒๗๑ ง/หน้า ๒๙/๒๔ พฤศจิกายน ๒๕๕๙
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 62454หลักกฎหมาย: ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามศาลชั้นต้นให้ยกฟ้องโจทก์โดยอาศัยข้อเท็จจริง โจทก์ฎีกาโต้แย้งคัดค้านคำวินิจฉัยของศาลอุทธรณ์อันเกี่ยวกับการรับฟังข้อเท็จจริงจากพยานหลักฐานตามท้องสำนวนว่าคดีจะมีมูลความผิดตามฟ้องหรือไม่ เป็นปัญหาข้อเท็จจริงต้องห้ามฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 220 ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 794/2526นายพัฒนะ วัฒนศิริชัยกุลโจทก์ห้างหุ้นส่วนจำกัดตั้งฮั่วซิงพาณิชย์ กับพวกจำเลย ป.วิ.อ. ม. 220ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามศาลชั้นต้นให้ยกฟ้องโจทก์โดยอาศัยข้อเท็จจริง โจทก์ฎีกาโต้แย้งคัดค้านคำวินิจฉัยของศาลอุทธรณ์อันเกี่ยวกับการรับฟังข้อเท็จจริงจากพยานหลักฐานตามท้องสำนวนว่าคดีจะมีมูลความผิดตามฟ้องหรือไม่ เป็นปัญหาข้อเท็จจริงต้องห้ามฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 220(สนิท อังศุสิงห์-สำเนียง ด้วงมหาสอน-พิชัย วุฒิจำนงค์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 794/2526นายพัฒนะ วัฒนศิริชัยกุลโจทก์ห้างหุ้นส่วนจำกัดตั้งฮั่วซิงพาณิชย์ กับพวกจำเลย ป.วิ.อ. ม. 220ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามศาลชั้นต้นให้ยกฟ้องโจทก์โดยอาศัยข้อเท็จจริง โจทก์ฎีกาโต้แย้งคัดค้านคำวินิจฉัยของศาลอุทธรณ์อันเกี่ยวกับการรับฟังข้อเท็จจริงจากพยานหลักฐานตามท้องสำนวนว่าคดีจะมีมูลความผิดตามฟ้องหรือไม่ เป็นปัญหาข้อเท็จจริงต้องห้ามฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 220(สนิท อังศุสิงห์-สำเนียง ด้วงมหาสอน-พิชัย วุฒิจำนงค์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ที นร 1001/ว 23 สํานักงาน ก.พ.ถนนพิษณุโลก กทม. 1030018 กันยายน 2552 เรื่อง หลักเกณฑ์เกี่ยวกับการกําหนดตําแหน่งบังคับบัญชาข้าราชการพลเรือนเรียน (เวียนกระทรวง กรม จังหวัด)อื่นๆ - โดยทีมาตรา 49 แห่งพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการพลเรือน พ.ศ. 2551 บัญญัติว่า ภายใต้บังคับกฎหมายว่าด้วยระเบียบบริหารราชการแผ่นดิน ตําแหน่งใดบังคับบัญชาข้าราชการพลเรือนในส่วนราชการหรือหน่วยงานใด ในฐานะใด ให้เป็นไปตามทีผู้บังคับบัญชาซึงมีอํานาจสั่งบรรจุตามมาตรา 57 กําหนด โดยทําเป็นหนังสือตามหลักเกณฑ์ที ก.พ. กําหนด เพื่ออนุวัติให้เป็นไปตามบทบัญญัติมาตรา 49 ดังกล่าว ก.พ.จึงมีมติกําหนดหลักเกณฑ์เกี่ยวกับการกําหนดตําแหน่งบังคับบัญชาข้าราชการพลเรือนไว้ดังต่อไปนี้ 1.ตําแหน่งทีผู้บังคับบัญชาซึงมีอํานาจสั่งบรรจุตามมาตรา 57 กําหนดให้บังคับบัญชาข้าราชการพลเรือนในส่วนราชการหรือหน่วยงานใด ในฐานะใด ต้องเป็นตําแหน่งในประเภทและระดับอย่างใดอย่างหนึ่ง ดังต่อไปนี้ 1.1 ประเภททั่วไป ระดับชํานาญงานขึ้นไป 1.2 ประเภทวิชาการ ระดับชํานาญการขึ้นไป 1.3 ประเภทอํานวยการ 2.ส่วนราชการหรือหน่วยงาน ทีผู้บังคับบัญชาซึงมีอํานาจสั่งบรรจุตามมาตรา 57 จะกําหนดให้มีการบังคับบัญชาข้าราชการพลเรือนในส่วนราชการหรือหน่วยงานนั้น จะต้องเป็นส่วนราชการหรือหน่วยงานทีตังอยู่เป็นเอกเทศ หรือเป็นหน่วยงานภายในทีขึ้นตรงต่อหัวหน้าส่วนราชการระดับกระทรวงหรือระดับกรม 3. ให้กําหนดการบังคับบัญชาได้ในฐานะหัวหน้ากอง หรือผู้อํานวยการกอง 4. การกําหนดให้ตําแหน่งใดบังคับบัญชาข้าราชการพลเรือนในส่วนราชการหรือหน่วยงานใด และในฐานะใด ให้ทําเป็นหนังสือ โดยอย่างน้อยต้องระบุรายละเอียดเกี่ยวกับชื่อของตําแหน่งทีกําหนดให้บังคับบัญชาข้าราชการพลเรือนในส่วนราชการหรือหน่วยงานนั้นและฐานะผู้บังคับบัญชาไว้ด้วย ทั้งนี้ การดําเนินการตามหลักเกณฑ์นี้ ให้ผู้บังคับบัญชาซึงมีอํานาจสั่งบรรจุตามมาตรา 57 พิจารณากําหนดโดยคํานึงถึงผลสัมฤทธิ์สูงต่อภารกิจของรัฐ ความมีประสิทธิภาพ ความคุ้มค่า และระบบคุณธรรมด้วย จึงเรียนมาเพื่อโปรดทราบและถือปฏิบัติต่อไป ทั้งนี้ ได้แจ้งให้กรมและจังหวัดทราบด้วยแล้วผู้มีอํานาจลงนาม - ขอแสดงความนับถือ (นายปรีชา วัชราภัย)เลขาธิการ ก.พ.อื่นๆ - สํานักกฎหมายโทร. 0 2547 1558โทรสาร 0 2547 1571
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 63197หลักกฎหมาย: คดีนี้ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับฎีกาของจำเลยทั้งสองจำเลยทั้งสองจึงยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่งไม่รับฎีกา ต่อมาจำเลยทั้งสองได้ยื่นคำร้องต่อศาลฎีกาขอถอนอุทธรณ์คำสั่งไม่รับฎีกาเมื่อวันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2520 ต่อมาวันที่4 กุมภาพันธ์ 2520จำเลยทั้งสองยื่นคำร้องต่อศาลฎีกาอีกว่า คำร้องฉบับลงวันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2520 นั้น เป็นคำร้องขอเพิ่มเติมอุทธรณ์คำสั่งมิใช่ คำร้องขอถอนอุทธรณ์คำสั่งและในวันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2520 จำเลยทั้งสองได้ยื่นฎีกาอีกฉบับหนึ่งครั้นวันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2520จำเลยทั้งสองได้ยื่นคำร้องขอถอนอุทธรณ์คำสั่งไม่รับฎีกาฉบับแรกอีก ดังนี้ต้องถือว่าในขณะที่จำเลยทั้งสองยื่นฎีกาฉบับหลัง ฎีกา ฉบับแรกของจำเลยทั้งสองยังอยู่ในระหว่างการพิจารณาของศาลฎีกา อยู่ ฎีกาฉบับหลังของจำเลยทั้งสองจึงต้องห้ามตาม ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 15 และประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 173(1) ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 268/2520ห้างหุ้นส่วนจำกัดลิ้มเซ้งยู่เชียงฯโจทก์ห้างหุ้นส่วนจำกัดเฮ่งจิมฮั้วเชียง (เหรียญทองภูษา) กับพวกจำเลย ป.วิ.อ. ม. 15 ป.วิ.พ. ม. 173 (1)คดีนี้ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับฎีกาของจำเลยทั้งสองจำเลยทั้งสองจึงยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่งไม่รับฎีกา ต่อมาจำเลยทั้งสองได้ยื่นคำร้องต่อศาลฎีกาขอถอนอุทธรณ์คำสั่งไม่รับฎีกาเมื่อวันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2520 ต่อมาวันที่4 กุมภาพันธ์ 2520จำเลยทั้งสองยื่นคำร้องต่อศาลฎีกาอีกว่า คำร้องฉบับลงวันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2520 นั้น เป็นคำร้องขอเพิ่มเติมอุทธรณ์คำสั่งมิใช่ คำร้องขอถอนอุทธรณ์คำสั่งและในวันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2520 จำเลยทั้งสองได้ยื่นฎีกาอีกฉบับหนึ่งครั้นวันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2520จำเลยทั้งสองได้ยื่นคำร้องขอถอนอุทธรณ์คำสั่งไม่รับฎีกาฉบับแรกอีก ดังนี้ต้องถือว่าในขณะที่จำเลยทั้งสองยื่นฎีกาฉบับหลัง ฎีกา ฉบับแรกของจำเลยทั้งสองยังอยู่ในระหว่างการพิจารณาของศาลฎีกา อยู่ ฎีกาฉบับหลังของจำเลยทั้งสองจึงต้องห้ามตาม ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 15 และประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 173(1)(สงวน สิทธิไชย-อุดม จาละ-ปรีชา สุมาวงศ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 268/2520ห้างหุ้นส่วนจำกัดลิ้มเซ้งยู่เชียงฯโจทก์ห้างหุ้นส่วนจำกัดเฮ่งจิมฮั้วเชียง (เหรียญทองภูษา) กับพวกจำเลย ป.วิ.อ. ม. 15 ป.วิ.พ. ม. 173 (1)คดีนี้ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับฎีกาของจำเลยทั้งสองจำเลยทั้งสองจึงยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่งไม่รับฎีกา ต่อมาจำเลยทั้งสองได้ยื่นคำร้องต่อศาลฎีกาขอถอนอุทธรณ์คำสั่งไม่รับฎีกาเมื่อวันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2520 ต่อมาวันที่4 กุมภาพันธ์ 2520จำเลยทั้งสองยื่นคำร้องต่อศาลฎีกาอีกว่า คำร้องฉบับลงวันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2520 นั้น เป็นคำร้องขอเพิ่มเติมอุทธรณ์คำสั่งมิใช่ คำร้องขอถอนอุทธรณ์คำสั่งและในวันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2520 จำเลยทั้งสองได้ยื่นฎีกาอีกฉบับหนึ่งครั้นวันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2520จำเลยทั้งสองได้ยื่นคำร้องขอถอนอุทธรณ์คำสั่งไม่รับฎีกาฉบับแรกอีก ดังนี้ต้องถือว่าในขณะที่จำเลยทั้งสองยื่นฎีกาฉบับหลัง ฎีกา ฉบับแรกของจำเลยทั้งสองยังอยู่ในระหว่างการพิจารณาของศาลฎีกา อยู่ ฎีกาฉบับหลังของจำเลยทั้งสองจึงต้องห้ามตาม ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 15 และประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 173(1)(สงวน สิทธิไชย-อุดม จาละ-ปรีชา สุมาวงศ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 65167หลักกฎหมาย: ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาลงโทษจำคุกจำเลย 15 ปีแม้ในชั้นอุทธรณ์จำเลยจะได้ยื่นอุทธรณ์และถอนอุทธรณ์แล้วก็ตาม จำเลยก็ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงว่ามิได้กระทำผิดตามฟ้องได้ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 962/2517พนักงานอัยการจังหวัดสุพรรณบุรีโจทก์นายสมาน เพชรมัดจำเลย ป.วิ.อ. ม. 216ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาลงโทษจำคุกจำเลย 15 ปีแม้ในชั้นอุทธรณ์จำเลยจะได้ยื่นอุทธรณ์และถอนอุทธรณ์แล้วก็ตาม จำเลยก็ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงว่ามิได้กระทำผิดตามฟ้องได้(บัญญัติ สุชีวะ-เดช วุฒิสิงห์ชัย-ผสม จิตรชุ่ม)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 962/2517พนักงานอัยการจังหวัดสุพรรณบุรีโจทก์นายสมาน เพชรมัดจำเลย ป.วิ.อ. ม. 216ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาลงโทษจำคุกจำเลย 15 ปีแม้ในชั้นอุทธรณ์จำเลยจะได้ยื่นอุทธรณ์และถอนอุทธรณ์แล้วก็ตาม จำเลยก็ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงว่ามิได้กระทำผิดตามฟ้องได้(บัญญัติ สุชีวะ-เดช วุฒิสิงห์ชัย-ผสม จิตรชุ่ม)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 64777หลักกฎหมาย: ฎีกาจำเลยที่คัดค้านว่า ศาลอุทธรณ์ยกเอาคำให้การของคซึ่งไม่มีในสำนวนขึ้นมาวินิจฉัยเป็นถ้อยคำประจักษ์พยานโจทก์เป็นการไม่ชอบด้วยวิธีพิจารณาความนั้น เป็นปัญหาข้อกฎหมาย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 416/2512พนักงานอัยการจังหวัดอุบลราชธานีโจทก์นายทองคำ จินารัตน์จำเลย ป.วิ.อ. ม. 218ฎีกาจำเลยที่คัดค้านว่า ศาลอุทธรณ์ยกเอาคำให้การของคซึ่งไม่มีในสำนวนขึ้นมาวินิจฉัยเป็นถ้อยคำประจักษ์พยานโจทก์เป็นการไม่ชอบด้วยวิธีพิจารณาความนั้น เป็นปัญหาข้อกฎหมาย(เฉลิม ทัตภิรมย์-ศริ มลิลา-เสลา หัมพานนท์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 416/2512พนักงานอัยการจังหวัดอุบลราชธานีโจทก์นายทองคำ จินารัตน์จำเลย ป.วิ.อ. ม. 218ฎีกาจำเลยที่คัดค้านว่า ศาลอุทธรณ์ยกเอาคำให้การของคซึ่งไม่มีในสำนวนขึ้นมาวินิจฉัยเป็นถ้อยคำประจักษ์พยานโจทก์เป็นการไม่ชอบด้วยวิธีพิจารณาความนั้น เป็นปัญหาข้อกฎหมาย(เฉลิม ทัตภิรมย์-ศริ มลิลา-เสลา หัมพานนท์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 470/2464หลักกฎหมาย: ผู้ที่ร่วมคิดแลกลุ้มรุมอยู่ในที่นั้นด้วยเวลาที่จำเลยอีกคนหนึ่งฆ่าเขาตายนั้น มีความผิดฐานเปนตัวการฆ่าคนตายดุจกัน แต่มิได้ลงมือศาลลดโทษให้น้อยลงได้ตามมาตรา ๕๙ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 470/2464 ป.อ. กฎหมายลักษณะอาญา ม. 59ผู้ที่ร่วมคิดแลกลุ้มรุมอยู่ในที่นั้นด้วยเวลาที่จำเลยอีกคนหนึ่งฆ่าเขาตายนั้น มีความผิดฐานเปนตัวการฆ่าคนตายดุจกัน แต่มิได้ลงมือศาลลดโทษให้น้อยลงได้ตามมาตรา ๕๙()แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ผู้ที่ร่วมคิดแลกลุ้มรุมอยู่ในที่นั้นด้วยเวลาที่จำเลยอีกคนหนึ่งฆ่าเขาตายนั้น มีความผิดฐานเปนตัวการฆ่าคนตายดุจกัน แต่มิได้ลงมือศาลลดโทษให้น้อยลงได้ตามมาตรา ๕๙ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 470/2464 ป.อ. กฎหมายลักษณะอาญา ม. 59ผู้ที่ร่วมคิดแลกลุ้มรุมอยู่ในที่นั้นด้วยเวลาที่จำเลยอีกคนหนึ่งฆ่าเขาตายนั้น มีความผิดฐานเปนตัวการฆ่าคนตายดุจกัน แต่มิได้ลงมือศาลลดโทษให้น้อยลงได้ตามมาตรา ๕๙()แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุหมายเหตุ: 119535. คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 469/2464 พิมพ์คำพิพากษาฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 469/2464 ป.อ. ม. 254()แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5133/2537หลักกฎหมาย: โจทก์ครอบครองที่ดินพิพาทโดยอาศัยสิทธิของมารดาโจทก์เป็นการครอบครองที่ดินพิพาทแทนมารดาโจทก์ซึ่งเป็นเจ้าของ มิใช่ยึดถือในฐานะเจ้าของ แม้โจทก์ครอบครองนานเพียงใดก็จะอ้างการครอบครองปรปักษ์มายันมารดาโจทก์ผู้เป็นเจ้าของที่ดินพิพาทเดิม และจำเลยผู้เป็นเจ้าของที่ดินพิพาทผู้รับโอนกรรมสิทธิ์ต่อมาจากมารดาโจทก์หาได้ไม่ โจทก์จึงไม่ได้กรรมสิทธิ์ที่ดินพิพาทโดยการครอบครองตาม ป.พ.พ. มาตรา 1382 คำขอท้ายฟ้องของโจทก์มีแต่คำขอเกี่ยวกับการครอบครองปรปักษ์เท่านั้น มิได้มีคำขอให้บังคับเกี่ยวกับเรื่องที่จำเลยใช้กลฉ้อฉลหลอกลวงมารดาโจทก์ให้โอนกรรมสิทธิ์ที่ดินพิพาทแก่จำเลยแต่อย่างใด แม้วินิจฉัยข้อเท็จจริงตามที่โจทก์ฎีกาว่าจำเลยใช้กลฉ้อฉลหลอกลวงมารดาโจทก์ให้โอนกรรมสิทธิ์ที่ดินพิพาทแก่จำเลย ก็ไม่ทำให้ผลของคดีเปลี่ยนแปลงไป ปัญหาข้อเท็จจริงดังกล่าวจึงไม่เป็นสาระแก่คดีอันควรได้รับวินิจฉัย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5133/2537นางละมัย สังข์รุ่งโจทก์นางจันทรรัตน์หรือสุดาวัลย์ มณีนนท์จำเลย ป.พ.พ. ม. 1382 ป.วิ.พ. ม. 249 วรรคหนึ่งโจทก์ครอบครองที่ดินพิพาทโดยอาศัยสิทธิของมารดาโจทก์เป็นการครอบครองที่ดินพิพาทแทนมารดาโจทก์ซึ่งเป็นเจ้าของ มิใช่ยึดถือในฐานะเจ้าของ แม้โจทก์ครอบครองนานเพียงใดก็จะอ้างการครอบครองปรปักษ์มายันมารดาโจทก์ผู้เป็นเจ้าของที่ดินพิพาทเดิม และจำเลยผู้เป็นเจ้าของที่ดินพิพาทผู้รับโอนกรรมสิทธิ์ต่อมาจากมารดาโจทก์หาได้ไม่ โจทก์จึงไม่ได้กรรมสิทธิ์ที่ดินพิพาทโดยการครอบครองตาม ป.พ.พ. มาตรา 1382 คำขอท้ายฟ้องของโจทก์มีแต่คำขอเกี่ยวกับการครอบครองปรปักษ์เท่านั้น มิได้มีคำขอให้บังคับเกี่ยวกับเรื่องที่จำเลยใช้กลฉ้อฉลหลอกลวงมารดาโจทก์ให้โอนกรรมสิทธิ์ที่ดินพิพาทแก่จำเลยแต่อย่างใด แม้วินิจฉัยข้อเท็จจริงตามที่โจทก์ฎีกาว่าจำเลยใช้กลฉ้อฉลหลอกลวงมารดาโจทก์ให้โอนกรรมสิทธิ์ที่ดินพิพาทแก่จำเลย ก็ไม่ทำให้ผลของคดีเปลี่ยนแปลงไป ปัญหาข้อเท็จจริงดังกล่าวจึงไม่เป็นสาระแก่คดีอันควรได้รับวินิจฉัย(อุดม มั่งมีดี-จเร อำนวยวัฒนา-สุชาติ ถาวรวงษ์)ศาลจังหวัดนนทบุรี - นางวยุรี วัฒนวรลักษณ์ศาลอุทธรณ์ - นายวินัย ภักดีแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5133/2537นางละมัย สังข์รุ่งโจทก์นางจันทรรัตน์หรือสุดาวัลย์ มณีนนท์จำเลย ป.พ.พ. ม. 1382 ป.วิ.พ. ม. 249 วรรคหนึ่งโจทก์ครอบครองที่ดินพิพาทโดยอาศัยสิทธิของมารดาโจทก์เป็นการครอบครองที่ดินพิพาทแทนมารดาโจทก์ซึ่งเป็นเจ้าของ มิใช่ยึดถือในฐานะเจ้าของ แม้โจทก์ครอบครองนานเพียงใดก็จะอ้างการครอบครองปรปักษ์มายันมารดาโจทก์ผู้เป็นเจ้าของที่ดินพิพาทเดิม และจำเลยผู้เป็นเจ้าของที่ดินพิพาทผู้รับโอนกรรมสิทธิ์ต่อมาจากมารดาโจทก์หาได้ไม่ โจทก์จึงไม่ได้กรรมสิทธิ์ที่ดินพิพาทโดยการครอบครองตาม ป.พ.พ. มาตรา 1382 คำขอท้ายฟ้องของโจทก์มีแต่คำขอเกี่ยวกับการครอบครองปรปักษ์เท่านั้น มิได้มีคำขอให้บังคับเกี่ยวกับเรื่องที่จำเลยใช้กลฉ้อฉลหลอกลวงมารดาโจทก์ให้โอนกรรมสิทธิ์ที่ดินพิพาทแก่จำเลยแต่อย่างใด แม้วินิจฉัยข้อเท็จจริงตามที่โจทก์ฎีกาว่าจำเลยใช้กลฉ้อฉลหลอกลวงมารดาโจทก์ให้โอนกรรมสิทธิ์ที่ดินพิพาทแก่จำเลย ก็ไม่ทำให้ผลของคดีเปลี่ยนแปลงไป ปัญหาข้อเท็จจริงดังกล่าวจึงไม่เป็นสาระแก่คดีอันควรได้รับวินิจฉัย(อุดม มั่งมีดี-จเร อำนวยวัฒนา-สุชาติ ถาวรวงษ์)ศาลจังหวัดนนทบุรี - นางวยุรี วัฒนวรลักษณ์ศาลอุทธรณ์ - นายวินัย ภักดีแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 430/2491หลักกฎหมาย: บังอาจทำลายทรัพย์ มฤดกที่ยังไม่ได้แบ่ง แม้ภริยาจำเลยจะมีส่วนได้อยู่ในทรัพย์รายนี้ด้วย จำเลยก็ไม่มีอำนาจทำลาย จึงต้องมีผิดตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 324.โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลย ฐานทำให้เสียทรัพย์ตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา ๓๒๔. ทางพิจารณาได้ความว่า จำเลยบังอาจทำลายทรัพย์อันเป็นมฤดกที่ยังมิไม่ได้แบ่งระหว่างผู้เสียหาย กับภริยาจำเลยซึ่งมีส่วนได้อยู่ด้วย ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับให้จำคุก ๓ เดือน ตามมาตรา ๓๒๔ จำเลยฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า จำเลยบังอาจทำลายทรัพย์มฤดกที่ยังไม่ได้แบ่ง แม้ภริยาจำเลยจะมีส่วนได้อยู่ในทรัพย์รายนี้ด้วย จำเลยก็ไม่มีอำนาจทำลาย จึงพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 430/2491อัยยการสระบุรีโจทก์นายสวน พรหมมีจำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 324 ป.พ.พ. ม. 1336บังอาจทำลายทรัพย์ มฤดกที่ยังไม่ได้แบ่ง แม้ภริยาจำเลยจะมีส่วนได้อยู่ในทรัพย์รายนี้ด้วย จำเลยก็ไม่มีอำนาจทำลาย จึงต้องมีผิดตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 324.โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลย ฐานทำให้เสียทรัพย์ตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา ๓๒๔. ทางพิจารณาได้ความว่า จำเลยบังอาจทำลายทรัพย์อันเป็นมฤดกที่ยังมิไม่ได้แบ่งระหว่างผู้เสียหาย กับภริยาจำเลยซึ่งมีส่วนได้อยู่ด้วย ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับให้จำคุก ๓ เดือน ตามมาตรา ๓๒๔ จำเลยฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า จำเลยบังอาจทำลายทรัพย์มฤดกที่ยังไม่ได้แบ่ง แม้ภริยาจำเลยจะมีส่วนได้อยู่ในทรัพย์รายนี้ด้วย จำเลยก็ไม่มีอำนาจทำลาย จึงพิพากษายืน(ธรรมบัณฑิต-นาถปรีชา-นนทปัญญา)ศาลชั้นต้น - นายเนิ่น กฤษณะเศรนีศาลอุทธรณ์ - หลวงปริพนธ์พจนพิสุทธิแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลย ฐานทำให้เสียทรัพย์ตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา ๓๒๔. ทางพิจารณาได้ความว่า จำเลยบังอาจทำลายทรัพย์อันเป็นมฤดกที่ยังมิไม่ได้แบ่งระหว่างผู้เสียหาย กับภริยาจำเลยซึ่งมีส่วนได้อยู่ด้วย ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับให้จำคุก ๓ เดือน ตามมาตรา ๓๒๔ จำเลยฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า จำเลยบังอาจทำลายทรัพย์มฤดกที่ยังไม่ได้แบ่ง แม้ภริยาจำเลยจะมีส่วนได้อยู่ในทรัพย์รายนี้ด้วย จำเลยก็ไม่มีอำนาจทำลาย จึงพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 430/2491อัยยการสระบุรีโจทก์นายสวน พรหมมีจำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 324 ป.พ.พ. ม. 1336บังอาจทำลายทรัพย์ มฤดกที่ยังไม่ได้แบ่ง แม้ภริยาจำเลยจะมีส่วนได้อยู่ในทรัพย์รายนี้ด้วย จำเลยก็ไม่มีอำนาจทำลาย จึงต้องมีผิดตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 324.โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลย ฐานทำให้เสียทรัพย์ตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา ๓๒๔. ทางพิจารณาได้ความว่า จำเลยบังอาจทำลายทรัพย์อันเป็นมฤดกที่ยังมิไม่ได้แบ่งระหว่างผู้เสียหาย กับภริยาจำเลยซึ่งมีส่วนได้อยู่ด้วย ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับให้จำคุก ๓ เดือน ตามมาตรา ๓๒๔ จำเลยฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า จำเลยบังอาจทำลายทรัพย์มฤดกที่ยังไม่ได้แบ่ง แม้ภริยาจำเลยจะมีส่วนได้อยู่ในทรัพย์รายนี้ด้วย จำเลยก็ไม่มีอำนาจทำลาย จึงพิพากษายืน(ธรรมบัณฑิต-นาถปรีชา-นนทปัญญา)ศาลชั้นต้น - นายเนิ่น กฤษณะเศรนีศาลอุทธรณ์ - หลวงปริพนธ์พจนพิสุทธิแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ