คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 39/2503หลักกฎหมาย: ผู้ตายฉุดน้องสาวจำเลยไป จำเลยติดตามไปทัน ผู้ตายเข้าทำร้ายจำเลย ๆ จึงต้องต่อสู้และได้รับบาดเจ็บถึง 7 แห่ง เหตุที่เกิดขึ้นจึงมิใช่จำเลยหาเหตุสมัครใจเข้าทำร้ายผู้ตาย ในเมื่อมีเหตุที่จำเลยต้องติดตามมาเอาน้องสาวคืน จึงเป็นการจำต้องทำเพื่อป้องกันอันตราย ต่อร่างกายและชีวิตพอสมควรแก่เหตุโจทก์ฟ้องว่า เมื่อวันที่ ๑๔ กุมภาพันธ์ ๒๕๐๐ จำเลยแทงนายตาดตายโดยเจตนา ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘ และให้ริบมีดของกลาง จำเลยให้การว่า นายตาดฉุดนางสาวนอบน้องจำเลยไป จำเลยติดตามทันนายตาดกลับแทงจำเลย ๆ จึงต่อสู้ป้องกัน ศาลชั้นต้นเห็นว่า การที่จำเลยทำร้ายผู้ตาย ไม่ใช่เป็นการป้องกันตัว พิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘ ให้จำคุก ๑๕ ปี คำรับของจำเลยมีประโยชน์ แก่การพิจารณาจึงลดโทษให้ ๑ ใน ๓ ตามมาตรา ๗๘ คงจำคุก ๑๐ ปี ริบมีดของกลาง จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่า ข้อต่อสู้ของจำเลยว่ากระทำโดยป้องกันตัวฟังไม่ได้ แต่การที่นายตาดฉุดนางสาวนอบน้องจำเลยไป เป็นเหตุยั่วโทสะ จึงพิพากษาแก้คำพิพากษาศาลชั้นต้นว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘, ๗๒ จำคุก ๑๐ ปี ๖ เดือน ลดโทษ ๑ ใน ๓ ตามมาตรา ๗๘ คงจำคุก ๗ ปี นอกจากที่แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น จำเลยฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า เหตุที่เกิดการต่อสู้กันขึ้นก็โดยนายตาดฉุดนางสาวนอบน้องจำเลยไป จำเลยติดตามทัน นายตาดเข้าทำร้าย นายโม่ง และจำเลย จำเลยจึงต้องต่อสู้และได้รับบาดเจ็บถึง ๗ แห่ง หาใช่เหตุเกิดขึ้น โดยจำเลยหาเหตุสมัครใจเข้าทำร้ายกับนายตาดไม่ และเพียงแต่หนีทันแล้วไม่หนี ไม่แสดงว่าเป็นการสมัครเข้าต่อสู้ในเมื่อมีเหตุที่จำเลยกับพวกต้องติดตามมาเอาตัวน้องสาวจำเลยคืน และถูกผู้ตายทำร้ายเอาจึงเป็นการจำต้องเพื่อป้องกันอันตรายต่อร่างกายและชีวิตพอสมควรแก่เหตุตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๖๘ ไม่มีความผิด พิพากษากลับคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ให้ยกฟ้องปล่อยจำเลยไป มีดของกลางคืนเจ้าของ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 39/2503อัยการจังหวัดนครศรีธรรมราช นางใกล้ ช่างคิดโจทก์นางใกล้ ช่างคิดโจทก์นายโภหรือภิญโญ วงศ์สุวรรณจำเลย ป.อ. ม. 68, ม. 288ผู้ตายฉุดน้องสาวจำเลยไป จำเลยติดตามไปทัน ผู้ตายเข้าทำร้ายจำเลย ๆ จึงต้องต่อสู้และได้รับบาดเจ็บถึง 7 แห่ง เหตุที่เกิดขึ้นจึงมิใช่จำเลยหาเหตุสมัครใจเข้าทำร้ายผู้ตาย ในเมื่อมีเหตุที่จำเลยต้องติดตามมาเอาน้องสาวคืน จึงเป็นการจำต้องทำเพื่อป้องกันอันตราย ต่อร่างกายและชีวิตพอสมควรแก่เหตุโจทก์ฟ้องว่า เมื่อวันที่ ๑๔ กุมภาพันธ์ ๒๕๐๐ จำเลยแทงนายตาดตายโดยเจตนา ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘ และให้ริบมีดของกลาง จำเลยให้การว่า นายตาดฉุดนางสาวนอบน้องจำเลยไป จำเลยติดตามทันนายตาดกลับแทงจำเลย ๆ จึงต่อสู้ป้องกัน ศาลชั้นต้นเห็นว่า การที่จำเลยทำร้ายผู้ตาย ไม่ใช่เป็นการป้องกันตัว พิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘ ให้จำคุก ๑๕ ปี คำรับของจำเลยมีประโยชน์ แก่การพิจารณาจึงลดโทษให้ ๑ ใน ๓ ตามมาตรา ๗๘ คงจำคุก ๑๐ ปี ริบมีดของกลาง จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่า ข้อต่อสู้ของจำเลยว่ากระทำโดยป้องกันตัวฟังไม่ได้ แต่การที่นายตาดฉุดนางสาวนอบน้องจำเลยไป เป็นเหตุยั่วโทสะ จึงพิพากษาแก้คำพิพากษาศาลชั้นต้นว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘, ๗๒ จำคุก ๑๐ ปี ๖ เดือน ลดโทษ ๑ ใน ๓ ตามมาตรา ๗๘ คงจำคุก ๗ ปี นอกจากที่แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น จำเลยฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า เหตุที่เกิดการต่อสู้กันขึ้นก็โดยนายตาดฉุดนางสาวนอบน้องจำเลยไป จำเลยติดตามทัน นายตาดเข้าทำร้าย นายโม่ง และจำเลย จำเลยจึงต้องต่อสู้และได้รับบาดเจ็บถึง ๗ แห่ง หาใช่เหตุเกิดขึ้น โดยจำเลยหาเหตุสมัครใจเข้าทำร้ายกับนายตาดไม่ และเพียงแต่หนีทันแล้วไม่หนี ไม่แสดงว่าเป็นการสมัครเข้าต่อสู้ในเมื่อมีเหตุที่จำเลยกับพวกต้องติดตามมาเอาตัวน้องสาวจำเลยคืน และถูกผู้ตายทำร้ายเอาจึงเป็นการจำต้องเพื่อป้องกันอันตรายต่อร่างกายและชีวิตพอสมควรแก่เหตุตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๖๘ ไม่มีความผิด พิพากษากลับคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ให้ยกฟ้องปล่อยจำเลยไป มีดของกลางคืนเจ้าของ(จิตติ ติงศภัทิย์-ไชยเจริญ สันติศิริ-บริรักษ์จรรยาวัตร)ศาลจังหวัดนครศรีธรรมราช - นายสมหมาย มณีรัตน์ศาลอุทธรณ์ - หลวงบริหารพินิจฉยกิจแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า เมื่อวันที่ ๑๔ กุมภาพันธ์ ๒๕๐๐ จำเลยแทงนายตาดตายโดยเจตนา ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘ และให้ริบมีดของกลาง จำเลยให้การว่า นายตาดฉุดนางสาวนอบน้องจำเลยไป จำเลยติดตามทันนายตาดกลับแทงจำเลย ๆ จึงต่อสู้ป้องกัน ศาลชั้นต้นเห็นว่า การที่จำเลยทำร้ายผู้ตาย ไม่ใช่เป็นการป้องกันตัว พิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘ ให้จำคุก ๑๕ ปี คำรับของจำเลยมีประโยชน์ แก่การพิจารณาจึงลดโทษให้ ๑ ใน ๓ ตามมาตรา ๗๘ คงจำคุก ๑๐ ปี ริบมีดของกลาง จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่า ข้อต่อสู้ของจำเลยว่ากระทำโดยป้องกันตัวฟังไม่ได้ แต่การที่นายตาดฉุดนางสาวนอบน้องจำเลยไป เป็นเหตุยั่วโทสะ จึงพิพากษาแก้คำพิพากษาศาลชั้นต้นว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘, ๗๒ จำคุก ๑๐ ปี ๖ เดือน ลดโทษ ๑ ใน ๓ ตามมาตรา ๗๘ คงจำคุก ๗ ปี นอกจากที่แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น จำเลยฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า เหตุที่เกิดการต่อสู้กันขึ้นก็โดยนายตาดฉุดนางสาวนอบน้องจำเลยไป จำเลยติดตามทัน นายตาดเข้าทำร้าย นายโม่ง และจำเลย จำเลยจึงต้องต่อสู้และได้รับบาดเจ็บถึง ๗ แห่ง หาใช่เหตุเกิดขึ้น โดยจำเลยหาเหตุสมัครใจเข้าทำร้ายกับนายตาดไม่ และเพียงแต่หนีทันแล้วไม่หนี ไม่แสดงว่าเป็นการสมัครเข้าต่อสู้ในเมื่อมีเหตุที่จำเลยกับพวกต้องติดตามมาเอาตัวน้องสาวจำเลยคืน และถูกผู้ตายทำร้ายเอาจึงเป็นการจำต้องเพื่อป้องกันอันตรายต่อร่างกายและชีวิตพอสมควรแก่เหตุตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๖๘ ไม่มีความผิด พิพากษากลับคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ให้ยกฟ้องปล่อยจำเลยไป มีดของกลางคืนเจ้าของ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 39/2503อัยการจังหวัดนครศรีธรรมราช นางใกล้ ช่างคิดโจทก์นางใกล้ ช่างคิดโจทก์นายโภหรือภิญโญ วงศ์สุวรรณจำเลย ป.อ. ม. 68, ม. 288ผู้ตายฉุดน้องสาวจำเลยไป จำเลยติดตามไปทัน ผู้ตายเข้าทำร้ายจำเลย ๆ จึงต้องต่อสู้และได้รับบาดเจ็บถึง 7 แห่ง เหตุที่เกิดขึ้นจึงมิใช่จำเลยหาเหตุสมัครใจเข้าทำร้ายผู้ตาย ในเมื่อมีเหตุที่จำเลยต้องติดตามมาเอาน้องสาวคืน จึงเป็นการจำต้องทำเพื่อป้องกันอันตราย ต่อร่างกายและชีวิตพอสมควรแก่เหตุโจทก์ฟ้องว่า เมื่อวันที่ ๑๔ กุมภาพันธ์ ๒๕๐๐ จำเลยแทงนายตาดตายโดยเจตนา ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘ และให้ริบมีดของกลาง จำเลยให้การว่า นายตาดฉุดนางสาวนอบน้องจำเลยไป จำเลยติดตามทันนายตาดกลับแทงจำเลย ๆ จึงต่อสู้ป้องกัน ศาลชั้นต้นเห็นว่า การที่จำเลยทำร้ายผู้ตาย ไม่ใช่เป็นการป้องกันตัว พิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘ ให้จำคุก ๑๕ ปี คำรับของจำเลยมีประโยชน์ แก่การพิจารณาจึงลดโทษให้ ๑ ใน ๓ ตามมาตรา ๗๘ คงจำคุก ๑๐ ปี ริบมีดของกลาง จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่า ข้อต่อสู้ของจำเลยว่ากระทำโดยป้องกันตัวฟังไม่ได้ แต่การที่นายตาดฉุดนางสาวนอบน้องจำเลยไป เป็นเหตุยั่วโทสะ จึงพิพากษาแก้คำพิพากษาศาลชั้นต้นว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘, ๗๒ จำคุก ๑๐ ปี ๖ เดือน ลดโทษ ๑ ใน ๓ ตามมาตรา ๗๘ คงจำคุก ๗ ปี นอกจากที่แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น จำเลยฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า เหตุที่เกิดการต่อสู้กันขึ้นก็โดยนายตาดฉุดนางสาวนอบน้องจำเลยไป จำเลยติดตามทัน นายตาดเข้าทำร้าย นายโม่ง และจำเลย จำเลยจึงต้องต่อสู้และได้รับบาดเจ็บถึง ๗ แห่ง หาใช่เหตุเกิดขึ้น โดยจำเลยหาเหตุสมัครใจเข้าทำร้ายกับนายตาดไม่ และเพียงแต่หนีทันแล้วไม่หนี ไม่แสดงว่าเป็นการสมัครเข้าต่อสู้ในเมื่อมีเหตุที่จำเลยกับพวกต้องติดตามมาเอาตัวน้องสาวจำเลยคืน และถูกผู้ตายทำร้ายเอาจึงเป็นการจำต้องเพื่อป้องกันอันตรายต่อร่างกายและชีวิตพอสมควรแก่เหตุตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๖๘ ไม่มีความผิด พิพากษากลับคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ให้ยกฟ้องปล่อยจำเลยไป มีดของกลางคืนเจ้าของ(จิตติ ติงศภัทิย์-ไชยเจริญ สันติศิริ-บริรักษ์จรรยาวัตร)ศาลจังหวัดนครศรีธรรมราช - นายสมหมาย มณีรัตน์ศาลอุทธรณ์ - หลวงบริหารพินิจฉยกิจแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ