คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 865/2487หลักกฎหมาย: ตึกแถว 2 คูหาไห้เช่าแก่บุคคลคนเดียวและได้รื้อฝากั้นกลางออกตลอดทั้งสามชั้นดังนี้ ถือว่าเปนการเช่าเคหะเดียวหรือรายเดียว ไม่ถือว่าแยกเปนของเคหะหรือสองราย.ข้อเท็ดจิงรับกันว่า ทรัพย์ที่เช่าเปนส่วนหนึ่งของตึงแถวสามชั้นตั้งแต่หมายเลข ๔๘๔ ถึง ๕๐๖ (มีฉเพาะเลขคู่) ประตูบานพับตับหนึ่งติดหมายเลขบ้านอันหนึ่งสองประตู มีกำแพงกั้นสองข้างตั้งแต่ชั้นล่างตลอดชั้นบน เวลานี้มีผู้เช่ารายละ ๒ เลขบ้านรวม ๖ ราย แคหะรายพิพาทเดิมมีผู้เช่าสองราย ๆ ละประตูโดยมีฝากั้นกลางตลอดสามชั้น และมีปันไดห้องละบันไดตลอดสามชั้น เมื่อจำเลยเช่าเคหะนี้จำเลยได้ไห้ผู้เช่ารื้อฝาที่กั้นกลางออกเปิดเปนห้องเดียวตลอดสามชั้น และรื้อบันไดออกเสียงหนึ่งบันไดตลอดสามชั้น การเก็บค่าเช่าแต่เดิมออกไบเส็ดสองไบ ไบละ ๓๕ บาท ต่อมาออกฉบับเดียว ๗๐ บาท บัดนี้โจทฟ้องขับไล่ จำเลยต่อสู้ว่าหยู่ไนความคุ้มครองของพระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่า สาลชั้นต้นเห็นว่าเปนการเช่าสอยเคหะ ๆ ละ ๓๕ บาท หยู่ไนความควบคุมตามข้อต่อสู้ของจำเลย จึงพิพากสายกฟ้อง สาลดีกาวินิฉัยว่า สรุษพรึติการน์ตามข้อเท็ดจิงทั้งเรื่องฟังได้ว่าจำเลยเช่าตึกรายพิพาทเปนเคหะเดียวค่าเช่าเดือนละ ๗๐ บาท จึงพิพากสาขับไล่จำเลยยืนตามสาลอุธรน์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 865/2487ม.จ.ทิพยรัตน์ประจำเทวกุลโดยบริสัทไทยนิธิจำกัดโดยนาายบานเป็นผู้รับมอบอำนาดโจทก์นายประยงค์ พึ่งสุนทรจำเลย ป.พ.พ. ม. 564, ม. 566 พ.ร.บ.ควบคุมค่าเช่าในภาวะคับขัน พ.ศ.2487 ตึกแถว 2 คูหาไห้เช่าแก่บุคคลคนเดียวและได้รื้อฝากั้นกลางออกตลอดทั้งสามชั้นดังนี้ ถือว่าเปนการเช่าเคหะเดียวหรือรายเดียว ไม่ถือว่าแยกเปนของเคหะหรือสองราย.ข้อเท็ดจิงรับกันว่า ทรัพย์ที่เช่าเปนส่วนหนึ่งของตึงแถวสามชั้นตั้งแต่หมายเลข ๔๘๔ ถึง ๕๐๖ (มีฉเพาะเลขคู่) ประตูบานพับตับหนึ่งติดหมายเลขบ้านอันหนึ่งสองประตู มีกำแพงกั้นสองข้างตั้งแต่ชั้นล่างตลอดชั้นบน เวลานี้มีผู้เช่ารายละ ๒ เลขบ้านรวม ๖ ราย แคหะรายพิพาทเดิมมีผู้เช่าสองราย ๆ ละประตูโดยมีฝากั้นกลางตลอดสามชั้น และมีปันไดห้องละบันไดตลอดสามชั้น เมื่อจำเลยเช่าเคหะนี้จำเลยได้ไห้ผู้เช่ารื้อฝาที่กั้นกลางออกเปิดเปนห้องเดียวตลอดสามชั้น และรื้อบันไดออกเสียงหนึ่งบันไดตลอดสามชั้น การเก็บค่าเช่าแต่เดิมออกไบเส็ดสองไบ ไบละ ๓๕ บาท ต่อมาออกฉบับเดียว ๗๐ บาท บัดนี้โจทฟ้องขับไล่ จำเลยต่อสู้ว่าหยู่ไนความคุ้มครองของพระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่า สาลชั้นต้นเห็นว่าเปนการเช่าสอยเคหะ ๆ ละ ๓๕ บาท หยู่ไนความควบคุมตามข้อต่อสู้ของจำเลย จึงพิพากสายกฟ้อง สาลดีกาวินิฉัยว่า สรุษพรึติการน์ตามข้อเท็ดจิงทั้งเรื่องฟังได้ว่าจำเลยเช่าตึกรายพิพาทเปนเคหะเดียวค่าเช่าเดือนละ ๗๐ บาท จึงพิพากสาขับไล่จำเลยยืนตามสาลอุธรน์(ชม จามรมาน-ค. อิสรภักดี-ธรรมบัณฑิต บุนยะปานะ)นายจิตติ ติงสภัทรย์ - นายไหย่ สภานุกรม - แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ข้อเท็ดจิงรับกันว่า ทรัพย์ที่เช่าเปนส่วนหนึ่งของตึงแถวสามชั้นตั้งแต่หมายเลข ๔๘๔ ถึง ๕๐๖ (มีฉเพาะเลขคู่) ประตูบานพับตับหนึ่งติดหมายเลขบ้านอันหนึ่งสองประตู มีกำแพงกั้นสองข้างตั้งแต่ชั้นล่างตลอดชั้นบน เวลานี้มีผู้เช่ารายละ ๒ เลขบ้านรวม ๖ ราย แคหะรายพิพาทเดิมมีผู้เช่าสองราย ๆ ละประตูโดยมีฝากั้นกลางตลอดสามชั้น และมีปันไดห้องละบันไดตลอดสามชั้น เมื่อจำเลยเช่าเคหะนี้จำเลยได้ไห้ผู้เช่ารื้อฝาที่กั้นกลางออกเปิดเปนห้องเดียวตลอดสามชั้น และรื้อบันไดออกเสียงหนึ่งบันไดตลอดสามชั้น การเก็บค่าเช่าแต่เดิมออกไบเส็ดสองไบ ไบละ ๓๕ บาท ต่อมาออกฉบับเดียว ๗๐ บาท บัดนี้โจทฟ้องขับไล่ จำเลยต่อสู้ว่าหยู่ไนความคุ้มครองของพระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่า สาลชั้นต้นเห็นว่าเปนการเช่าสอยเคหะ ๆ ละ ๓๕ บาท หยู่ไนความควบคุมตามข้อต่อสู้ของจำเลย จึงพิพากสายกฟ้อง สาลดีกาวินิฉัยว่า สรุษพรึติการน์ตามข้อเท็ดจิงทั้งเรื่องฟังได้ว่าจำเลยเช่าตึกรายพิพาทเปนเคหะเดียวค่าเช่าเดือนละ ๗๐ บาท จึงพิพากสาขับไล่จำเลยยืนตามสาลอุธรน์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 865/2487ม.จ.ทิพยรัตน์ประจำเทวกุลโดยบริสัทไทยนิธิจำกัดโดยนาายบานเป็นผู้รับมอบอำนาดโจทก์นายประยงค์ พึ่งสุนทรจำเลย ป.พ.พ. ม. 564, ม. 566 พ.ร.บ.ควบคุมค่าเช่าในภาวะคับขัน พ.ศ.2487 ตึกแถว 2 คูหาไห้เช่าแก่บุคคลคนเดียวและได้รื้อฝากั้นกลางออกตลอดทั้งสามชั้นดังนี้ ถือว่าเปนการเช่าเคหะเดียวหรือรายเดียว ไม่ถือว่าแยกเปนของเคหะหรือสองราย.ข้อเท็ดจิงรับกันว่า ทรัพย์ที่เช่าเปนส่วนหนึ่งของตึงแถวสามชั้นตั้งแต่หมายเลข ๔๘๔ ถึง ๕๐๖ (มีฉเพาะเลขคู่) ประตูบานพับตับหนึ่งติดหมายเลขบ้านอันหนึ่งสองประตู มีกำแพงกั้นสองข้างตั้งแต่ชั้นล่างตลอดชั้นบน เวลานี้มีผู้เช่ารายละ ๒ เลขบ้านรวม ๖ ราย แคหะรายพิพาทเดิมมีผู้เช่าสองราย ๆ ละประตูโดยมีฝากั้นกลางตลอดสามชั้น และมีปันไดห้องละบันไดตลอดสามชั้น เมื่อจำเลยเช่าเคหะนี้จำเลยได้ไห้ผู้เช่ารื้อฝาที่กั้นกลางออกเปิดเปนห้องเดียวตลอดสามชั้น และรื้อบันไดออกเสียงหนึ่งบันไดตลอดสามชั้น การเก็บค่าเช่าแต่เดิมออกไบเส็ดสองไบ ไบละ ๓๕ บาท ต่อมาออกฉบับเดียว ๗๐ บาท บัดนี้โจทฟ้องขับไล่ จำเลยต่อสู้ว่าหยู่ไนความคุ้มครองของพระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่า สาลชั้นต้นเห็นว่าเปนการเช่าสอยเคหะ ๆ ละ ๓๕ บาท หยู่ไนความควบคุมตามข้อต่อสู้ของจำเลย จึงพิพากสายกฟ้อง สาลดีกาวินิฉัยว่า สรุษพรึติการน์ตามข้อเท็ดจิงทั้งเรื่องฟังได้ว่าจำเลยเช่าตึกรายพิพาทเปนเคหะเดียวค่าเช่าเดือนละ ๗๐ บาท จึงพิพากสาขับไล่จำเลยยืนตามสาลอุธรน์(ชม จามรมาน-ค. อิสรภักดี-ธรรมบัณฑิต บุนยะปานะ)นายจิตติ ติงสภัทรย์ - นายไหย่ สภานุกรม - แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ