คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 57026หลักกฎหมาย: ความว่า จำเลยทั้งสองยื่นฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งว่า ฎีกาของจำเลยทั้งสองเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 248 ที่แก้ไขใหม่จึงไม่รับเป็นฎีกาจำเลยทั้งสองจำเลยทั้งสองเห็นว่า จำเลยที่ 1 ได้ส่งมอบครุภัณฑ์ตรงตามสัญญาหรือไม่และข้อเท็จจริงที่ศาลอุทธรณ์ได้หยิบยกมาวินิจฉัยแตกต่างจากสำนวนคดีหรือไม่ เป็นปัญหาข้อกฎหมายโปรดมีคำสั่งให้รับฎีกาของจำเลยทั้งสองไว้พิจารณาต่อไปด้วยหมายเหตุ โจทก์ยังไม่ได้รับสำเนาคำร้องคดีนี้เดิมศาลชั้นต้นพิจารณาพิพากษารวมกันกับคดีแพ่งหมายเลขแดงที่ 16597/2532 ของศาลชั้นต้น แต่คดีดังกล่าวถึงที่สุดโดยคู่ความมิได้อุทธรณ์ คงขึ้นมาสู่การพิจารณาของศาลอุทธรณ์และศาลฎีกาเฉพาะคดีนี้ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องศาลอุทธรณ์พิพากษากลับให้จำเลยทั้งสองร่วมกันชำระเงิน58,500 บาท พร้อมด้วยดอกเบี้ยในอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีนับแต่วันที่ 23 สิงหาคม 2530 เป็นต้นไปจนถึงวันชำระเสร็จแก่โจทก์จำเลยทั้งสองฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับฎีกาดังกล่าว(อันดับ 90)จำเลยทั้งสองยื่นคำร้องนี้ ศาลชั้นต้นมีคำสั่งในวันเดียวกันว่า เป็นการอุทธรณ์คำสั่งไม่รับฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 234 ประกอบมาตรา 247จึงให้จำเลยทั้งสองนำเงินมาชำระตามคำพิพากษาหรือหาประกัน ให้ไว้ต่อศาลภายในกำหนด 7 วัน มิฉะนั้นถือว่าทิ้งคำร้อง ต่อมาเจ้าพนักงานศาลรายงานว่าจำเลยทั้งสองไม่ปฏิบัติตาม คำสั่งศาลแต่อย่างใด ศาลมีคำสั่งให้ส่งศาลฎีกาพิจารณาสั่ง (อันดับ 93,94)คำสั่งจำเลยทั้งสองไม่นำเงินมาชำระตามคำพิพากษาหรือหาประกัน มาวางศาลตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 234 ประกอบด้วยมาตรา 247 ก่อน แม้ศาลชั้นต้นได้กำหนดเวลาให้แล้ว จำเลยทั้งสองก็ยังไม่ปฏิบัติตามคำสั่ง จึงให้ยกคำร้องอุทธรณ์ คำสั่งไม่รับฎีกาของจำเลยทั้งสอง ค่าคำร้องเป็นพับ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 2513/2535สำนักงานปลัดกระทรวง กระทรวงศึกษาธิการโจทก์บริษัทดิจิตอล เดต้า จำกัด กับพวกจำเลยนายสมชาย ตรีรัตนาพิทักษ์ ทนายจำเลยที่ 1ผู้ยื่นคำร้องนางรัตนา หัมพานนท์ ทนายจำเลยที่ 2ผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.พ. ม. 234, ม. 247ความว่า จำเลยทั้งสองยื่นฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งว่า ฎีกาของจำเลยทั้งสองเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 248 ที่แก้ไขใหม่จึงไม่รับเป็นฎีกาจำเลยทั้งสองจำเลยทั้งสองเห็นว่า จำเลยที่ 1 ได้ส่งมอบครุภัณฑ์ตรงตามสัญญาหรือไม่และข้อเท็จจริงที่ศาลอุทธรณ์ได้หยิบยกมาวินิจฉัยแตกต่างจากสำนวนคดีหรือไม่ เป็นปัญหาข้อกฎหมายโปรดมีคำสั่งให้รับฎีกาของจำเลยทั้งสองไว้พิจารณาต่อไปด้วยหมายเหตุ โจทก์ยังไม่ได้รับสำเนาคำร้องคดีนี้เดิมศาลชั้นต้นพิจารณาพิพากษารวมกันกับคดีแพ่งหมายเลขแดงที่ 16597/2532 ของศาลชั้นต้น แต่คดีดังกล่าวถึงที่สุดโดยคู่ความมิได้อุทธรณ์ คงขึ้นมาสู่การพิจารณาของศาลอุทธรณ์และศาลฎีกาเฉพาะคดีนี้ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องศาลอุทธรณ์พิพากษากลับให้จำเลยทั้งสองร่วมกันชำระเงิน58,500 บาท พร้อมด้วยดอกเบี้ยในอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีนับแต่วันที่ 23 สิงหาคม 2530 เป็นต้นไปจนถึงวันชำระเสร็จแก่โจทก์จำเลยทั้งสองฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับฎีกาดังกล่าว(อันดับ 90)จำเลยทั้งสองยื่นคำร้องนี้ ศาลชั้นต้นมีคำสั่งในวันเดียวกันว่า เป็นการอุทธรณ์คำสั่งไม่รับฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 234 ประกอบมาตรา 247จึงให้จำเลยทั้งสองนำเงินมาชำระตามคำพิพากษาหรือหาประกัน ให้ไว้ต่อศาลภายในกำหนด 7 วัน มิฉะนั้นถือว่าทิ้งคำร้อง ต่อมาเจ้าพนักงานศาลรายงานว่าจำเลยทั้งสองไม่ปฏิบัติตาม คำสั่งศาลแต่อย่างใด ศาลมีคำสั่งให้ส่งศาลฎีกาพิจารณาสั่ง (อันดับ 93,94)คำสั่งจำเลยทั้งสองไม่นำเงินมาชำระตามคำพิพากษาหรือหาประกัน มาวางศาลตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 234 ประกอบด้วยมาตรา 247 ก่อน แม้ศาลชั้นต้นได้กำหนดเวลาให้แล้ว จำเลยทั้งสองก็ยังไม่ปฏิบัติตามคำสั่ง จึงให้ยกคำร้องอุทธรณ์ คำสั่งไม่รับฎีกาของจำเลยทั้งสอง ค่าคำร้องเป็นพับ(วิทวัส อยู่วัฒนา-ไพศาล รางชางกูร-ประสิทธิ์ แสนศิริ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 2513/2535สำนักงานปลัดกระทรวง กระทรวงศึกษาธิการโจทก์บริษัทดิจิตอล เดต้า จำกัด กับพวกจำเลยนายสมชาย ตรีรัตนาพิทักษ์ ทนายจำเลยที่ 1ผู้ยื่นคำร้องนางรัตนา หัมพานนท์ ทนายจำเลยที่ 2ผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.พ. ม. 234, ม. 247ความว่า จำเลยทั้งสองยื่นฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งว่า ฎีกาของจำเลยทั้งสองเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 248 ที่แก้ไขใหม่จึงไม่รับเป็นฎีกาจำเลยทั้งสองจำเลยทั้งสองเห็นว่า จำเลยที่ 1 ได้ส่งมอบครุภัณฑ์ตรงตามสัญญาหรือไม่และข้อเท็จจริงที่ศาลอุทธรณ์ได้หยิบยกมาวินิจฉัยแตกต่างจากสำนวนคดีหรือไม่ เป็นปัญหาข้อกฎหมายโปรดมีคำสั่งให้รับฎีกาของจำเลยทั้งสองไว้พิจารณาต่อไปด้วยหมายเหตุ โจทก์ยังไม่ได้รับสำเนาคำร้องคดีนี้เดิมศาลชั้นต้นพิจารณาพิพากษารวมกันกับคดีแพ่งหมายเลขแดงที่ 16597/2532 ของศาลชั้นต้น แต่คดีดังกล่าวถึงที่สุดโดยคู่ความมิได้อุทธรณ์ คงขึ้นมาสู่การพิจารณาของศาลอุทธรณ์และศาลฎีกาเฉพาะคดีนี้ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องศาลอุทธรณ์พิพากษากลับให้จำเลยทั้งสองร่วมกันชำระเงิน58,500 บาท พร้อมด้วยดอกเบี้ยในอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีนับแต่วันที่ 23 สิงหาคม 2530 เป็นต้นไปจนถึงวันชำระเสร็จแก่โจทก์จำเลยทั้งสองฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับฎีกาดังกล่าว(อันดับ 90)จำเลยทั้งสองยื่นคำร้องนี้ ศาลชั้นต้นมีคำสั่งในวันเดียวกันว่า เป็นการอุทธรณ์คำสั่งไม่รับฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 234 ประกอบมาตรา 247จึงให้จำเลยทั้งสองนำเงินมาชำระตามคำพิพากษาหรือหาประกัน ให้ไว้ต่อศาลภายในกำหนด 7 วัน มิฉะนั้นถือว่าทิ้งคำร้อง ต่อมาเจ้าพนักงานศาลรายงานว่าจำเลยทั้งสองไม่ปฏิบัติตาม คำสั่งศาลแต่อย่างใด ศาลมีคำสั่งให้ส่งศาลฎีกาพิจารณาสั่ง (อันดับ 93,94)คำสั่งจำเลยทั้งสองไม่นำเงินมาชำระตามคำพิพากษาหรือหาประกัน มาวางศาลตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 234 ประกอบด้วยมาตรา 247 ก่อน แม้ศาลชั้นต้นได้กำหนดเวลาให้แล้ว จำเลยทั้งสองก็ยังไม่ปฏิบัติตามคำสั่ง จึงให้ยกคำร้องอุทธรณ์ คำสั่งไม่รับฎีกาของจำเลยทั้งสอง ค่าคำร้องเป็นพับ(วิทวัส อยู่วัฒนา-ไพศาล รางชางกูร-ประสิทธิ์ แสนศิริ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ