คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 663/2491หลักกฎหมาย: แม้จะไม่มีพยานโดยตรงว่า จำเลยที่ 2 สมคบกับจำเลยที่ 1 มาแต่แรก แต่พฤติการณ์ที่จำเลยที่ 1 เดินอยู่ใกล้ชิดจำเลยที่ 2 พอจำเลยที่ 2ล้วงกระเป๋าลักแว่นตามาได้ก็ส่งให้จำเลยที่ 1 ในเวลากระชั้นชิดนั้นเอง และจำเลยที่ 1 รับแล้วใส่ไว้ในอกเสื้อแสดงให้เห็นอยู่ในตัวว่าจำเลยทั้งสองได้สมคบแบ่งปันหน้าที่กันแต่แรกแล้ว ถือว่าเป็นตัวการลักทรัพย์โดยมีพรรคพวก ตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 293ได้ความว่า จำเลยที่ 2 ล้วงกระเป๋าลักแว่นตาของ ส. ในขณะกำลังซื้อตั๋วแข่งม้า พอล้วงได้จำเลยที่ 2 ส่งให้จำเลยที่ 1 จำเลยที่ 1 รับแล้วเอาใส่ในอกเสื้อ เจ้าพนักงานจับจำเลยที่ 1 ได้พร้อมทั้งของกลาง โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 293 จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นลงโทษจำเลยตามฟ้องศาลอุทธรณ์เห็นว่า จำเลยที่ 1 ไม่มีผิดเป็นตัวการฐานลักทรัพย์พิพากษาแก้ให้ลงโทษจำเลยที่ 2 ตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 288ยกฟ้องจำเลยที่ 1โจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า แม้จะไม่มีพยานโดยตรงว่า จำเลยที่ 2 สมคบกับจำเลยที่ 1 มาแต่แรก แต่พฤติการณ์ที่จำเลยที่ 1 เดินอยู่ใกล้ชิดจำเลยที่ 2 พอจำเลยที่ 2 ล้วงกระเป๋าลักแว่นตามาได้ ก็ส่งให้จำเลยที่ 1 ในเวลากระชั้นชิดนั้นเอง และจำเลยที่ 1 รับแล้วใส่ไว้ในอกเสื้อ แสดงให้เห็นอยู่ในตัวว่าจำเลยทั้ง 2 ได้สมคบแบ่งปันหน้าที่กันแต่แรกแล้ว พิพากษากลับยืนตามศาลชั้นต้น ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 663/2491อัยการกรมอัยการโจทก์นายจรัญ หรือจรัส ภมรสูตร ที่ 1จำเลยนายสหัส แก้วบรรจง ที่ 2จำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 293, ม. 63แม้จะไม่มีพยานโดยตรงว่า จำเลยที่ 2 สมคบกับจำเลยที่ 1 มาแต่แรก แต่พฤติการณ์ที่จำเลยที่ 1 เดินอยู่ใกล้ชิดจำเลยที่ 2 พอจำเลยที่ 2ล้วงกระเป๋าลักแว่นตามาได้ก็ส่งให้จำเลยที่ 1 ในเวลากระชั้นชิดนั้นเอง และจำเลยที่ 1 รับแล้วใส่ไว้ในอกเสื้อแสดงให้เห็นอยู่ในตัวว่าจำเลยทั้งสองได้สมคบแบ่งปันหน้าที่กันแต่แรกแล้ว ถือว่าเป็นตัวการลักทรัพย์โดยมีพรรคพวก ตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 293ได้ความว่า จำเลยที่ 2 ล้วงกระเป๋าลักแว่นตาของ ส. ในขณะกำลังซื้อตั๋วแข่งม้า พอล้วงได้จำเลยที่ 2 ส่งให้จำเลยที่ 1 จำเลยที่ 1 รับแล้วเอาใส่ในอกเสื้อ เจ้าพนักงานจับจำเลยที่ 1 ได้พร้อมทั้งของกลาง โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 293 จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นลงโทษจำเลยตามฟ้องศาลอุทธรณ์เห็นว่า จำเลยที่ 1 ไม่มีผิดเป็นตัวการฐานลักทรัพย์พิพากษาแก้ให้ลงโทษจำเลยที่ 2 ตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 288ยกฟ้องจำเลยที่ 1โจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า แม้จะไม่มีพยานโดยตรงว่า จำเลยที่ 2 สมคบกับจำเลยที่ 1 มาแต่แรก แต่พฤติการณ์ที่จำเลยที่ 1 เดินอยู่ใกล้ชิดจำเลยที่ 2 พอจำเลยที่ 2 ล้วงกระเป๋าลักแว่นตามาได้ ก็ส่งให้จำเลยที่ 1 ในเวลากระชั้นชิดนั้นเอง และจำเลยที่ 1 รับแล้วใส่ไว้ในอกเสื้อ แสดงให้เห็นอยู่ในตัวว่าจำเลยทั้ง 2 ได้สมคบแบ่งปันหน้าที่กันแต่แรกแล้ว พิพากษากลับยืนตามศาลชั้นต้น(ปรีชาวินิจฉัย-จำรูญเนติศาสตร์-ศิลปสิทธิวินิจฉัย)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ได้ความว่า จำเลยที่ 2 ล้วงกระเป๋าลักแว่นตาของ ส. ในขณะกำลังซื้อตั๋วแข่งม้า พอล้วงได้จำเลยที่ 2 ส่งให้จำเลยที่ 1 จำเลยที่ 1 รับแล้วเอาใส่ในอกเสื้อ เจ้าพนักงานจับจำเลยที่ 1 ได้พร้อมทั้งของกลาง โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 293 จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นลงโทษจำเลยตามฟ้องศาลอุทธรณ์เห็นว่า จำเลยที่ 1 ไม่มีผิดเป็นตัวการฐานลักทรัพย์พิพากษาแก้ให้ลงโทษจำเลยที่ 2 ตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 288ยกฟ้องจำเลยที่ 1โจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า แม้จะไม่มีพยานโดยตรงว่า จำเลยที่ 2 สมคบกับจำเลยที่ 1 มาแต่แรก แต่พฤติการณ์ที่จำเลยที่ 1 เดินอยู่ใกล้ชิดจำเลยที่ 2 พอจำเลยที่ 2 ล้วงกระเป๋าลักแว่นตามาได้ ก็ส่งให้จำเลยที่ 1 ในเวลากระชั้นชิดนั้นเอง และจำเลยที่ 1 รับแล้วใส่ไว้ในอกเสื้อ แสดงให้เห็นอยู่ในตัวว่าจำเลยทั้ง 2 ได้สมคบแบ่งปันหน้าที่กันแต่แรกแล้ว พิพากษากลับยืนตามศาลชั้นต้น ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 663/2491อัยการกรมอัยการโจทก์นายจรัญ หรือจรัส ภมรสูตร ที่ 1จำเลยนายสหัส แก้วบรรจง ที่ 2จำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 293, ม. 63แม้จะไม่มีพยานโดยตรงว่า จำเลยที่ 2 สมคบกับจำเลยที่ 1 มาแต่แรก แต่พฤติการณ์ที่จำเลยที่ 1 เดินอยู่ใกล้ชิดจำเลยที่ 2 พอจำเลยที่ 2ล้วงกระเป๋าลักแว่นตามาได้ก็ส่งให้จำเลยที่ 1 ในเวลากระชั้นชิดนั้นเอง และจำเลยที่ 1 รับแล้วใส่ไว้ในอกเสื้อแสดงให้เห็นอยู่ในตัวว่าจำเลยทั้งสองได้สมคบแบ่งปันหน้าที่กันแต่แรกแล้ว ถือว่าเป็นตัวการลักทรัพย์โดยมีพรรคพวก ตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 293ได้ความว่า จำเลยที่ 2 ล้วงกระเป๋าลักแว่นตาของ ส. ในขณะกำลังซื้อตั๋วแข่งม้า พอล้วงได้จำเลยที่ 2 ส่งให้จำเลยที่ 1 จำเลยที่ 1 รับแล้วเอาใส่ในอกเสื้อ เจ้าพนักงานจับจำเลยที่ 1 ได้พร้อมทั้งของกลาง โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 293 จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นลงโทษจำเลยตามฟ้องศาลอุทธรณ์เห็นว่า จำเลยที่ 1 ไม่มีผิดเป็นตัวการฐานลักทรัพย์พิพากษาแก้ให้ลงโทษจำเลยที่ 2 ตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 288ยกฟ้องจำเลยที่ 1โจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า แม้จะไม่มีพยานโดยตรงว่า จำเลยที่ 2 สมคบกับจำเลยที่ 1 มาแต่แรก แต่พฤติการณ์ที่จำเลยที่ 1 เดินอยู่ใกล้ชิดจำเลยที่ 2 พอจำเลยที่ 2 ล้วงกระเป๋าลักแว่นตามาได้ ก็ส่งให้จำเลยที่ 1 ในเวลากระชั้นชิดนั้นเอง และจำเลยที่ 1 รับแล้วใส่ไว้ในอกเสื้อ แสดงให้เห็นอยู่ในตัวว่าจำเลยทั้ง 2 ได้สมคบแบ่งปันหน้าที่กันแต่แรกแล้ว พิพากษากลับยืนตามศาลชั้นต้น(ปรีชาวินิจฉัย-จำรูญเนติศาสตร์-ศิลปสิทธิวินิจฉัย)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ