คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 866/2493หลักกฎหมาย: ข่มขู่ให้เจ้าของที่ดินทำสัญญาแบ่งที่ดินให้ ภายหลังเจ้าของที่ดินทำสัญญาโอนขายที่ดินนั้นให้ผู้อื่น จึงฟ้องขอให้เพิกถอนการโอน เจ้าของที่ดินต่อสู้กรรมสิทธิ์ และขอบอกล้างโมฆียะกรรมนั้นเสียในชั้นให้การต่อสู้คดีดังนี้ศาลจะบังคับให้แบ่งที่ตามสัญญาไม่ได้โจทก์ฟ้องว่า ที่ดินพิพาทเป็นของบิดามารดาโจทก์และนายเปรยนางเปราะจำเลย ต่อมาบิดามารดาโจทก์ตาย โจทก์กับนายเปรยนางเปราะได้ครอบครองที่ดินเป็นส่วน ๆ แต่โฉนดไม่ได้แบ่งแยก ภายหลังนางเปรยนางเปราะประกาศรับมรดกจากบิดามารดาโจทก์โดยโจทก์ไม่ทราบ พอทราบก็ได้ให้นางเปรย นางเปราะทำหนังสือสัญญาแบ่งที่ดินส่วนที่โจทก์เคยครอบครองให้แก่โจทก์ ครั้นต่อมานางเปรย นางเปราะกับนางสอนางชั้น จำเลยสมคบกันโอนขายที่นี้ทั้งแปลงให้นางสอนางชั้น โดยไม่สุจริตและไม่มีค่าตอบแทน จึงขอให้เพิกถอนนิติกรรม เพื่อให้ที่ส่วนของโจทก์กลับเป็นของโจทก์นางเปรย นางเปราะ ต่อสู้กรรมสิทธิ์ และว่าสัญญาแบ่งที่ให้โจทก์ทำขึ้นเพราะโจทก์ข่มขู่จำเลย ขอบอกล้างโมฆียะกรรมนั้นเสียการซื้อขายจำเลยทั้ง 4 ว่าเป็นการสุจริตศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ฟังตามข้อต่อสู้ของจำเลยพิพากษายกฟ้องโจทก์ฎีกาศาลฎีกาฟังว่า ที่พิพาท นางเปรยนางเปราะได้มาโดยทางพินัยกรรมและสัญญาแบ่งที่ให้โจทก์ ก็ทำขึ้นเพราะโจทก์ข่มขู่เมื่อจำเลยบอกล้างแล้ว จะบังคับตามสัญญานี้ไม่ได้ ที่ยังเป็นของนางเปรยนางเปราะอยู่ การโอนจะเป็นอย่างใดก็ตาม ไม่เกี่ยวกับโจทก์ ๆ จะขอให้เพิกถอนไม่ได้จึงพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 866/2493นายปลอด ขำคงโจทก์นายเปรย กล่อมจิตร์ ที่ 1 นางเปราะ ทับศรี ที่ 2 นางสอ พิญโพ ที่ 3 นางชั้น ขำคง ที่ 4จำเลย ป.พ.พ. ม. 126, ม. 138, ม. 1300ข่มขู่ให้เจ้าของที่ดินทำสัญญาแบ่งที่ดินให้ ภายหลังเจ้าของที่ดินทำสัญญาโอนขายที่ดินนั้นให้ผู้อื่น จึงฟ้องขอให้เพิกถอนการโอน เจ้าของที่ดินต่อสู้กรรมสิทธิ์ และขอบอกล้างโมฆียะกรรมนั้นเสียในชั้นให้การต่อสู้คดีดังนี้ศาลจะบังคับให้แบ่งที่ตามสัญญาไม่ได้โจทก์ฟ้องว่า ที่ดินพิพาทเป็นของบิดามารดาโจทก์และนายเปรยนางเปราะจำเลย ต่อมาบิดามารดาโจทก์ตาย โจทก์กับนายเปรยนางเปราะได้ครอบครองที่ดินเป็นส่วน ๆ แต่โฉนดไม่ได้แบ่งแยก ภายหลังนางเปรยนางเปราะประกาศรับมรดกจากบิดามารดาโจทก์โดยโจทก์ไม่ทราบ พอทราบก็ได้ให้นางเปรย นางเปราะทำหนังสือสัญญาแบ่งที่ดินส่วนที่โจทก์เคยครอบครองให้แก่โจทก์ ครั้นต่อมานางเปรย นางเปราะกับนางสอนางชั้น จำเลยสมคบกันโอนขายที่นี้ทั้งแปลงให้นางสอนางชั้น โดยไม่สุจริตและไม่มีค่าตอบแทน จึงขอให้เพิกถอนนิติกรรม เพื่อให้ที่ส่วนของโจทก์กลับเป็นของโจทก์นางเปรย นางเปราะ ต่อสู้กรรมสิทธิ์ และว่าสัญญาแบ่งที่ให้โจทก์ทำขึ้นเพราะโจทก์ข่มขู่จำเลย ขอบอกล้างโมฆียะกรรมนั้นเสียการซื้อขายจำเลยทั้ง 4 ว่าเป็นการสุจริตศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ฟังตามข้อต่อสู้ของจำเลยพิพากษายกฟ้องโจทก์ฎีกาศาลฎีกาฟังว่า ที่พิพาท นางเปรยนางเปราะได้มาโดยทางพินัยกรรมและสัญญาแบ่งที่ให้โจทก์ ก็ทำขึ้นเพราะโจทก์ข่มขู่เมื่อจำเลยบอกล้างแล้ว จะบังคับตามสัญญานี้ไม่ได้ ที่ยังเป็นของนางเปรยนางเปราะอยู่ การโอนจะเป็นอย่างใดก็ตาม ไม่เกี่ยวกับโจทก์ ๆ จะขอให้เพิกถอนไม่ได้จึงพิพากษายืน(ศิลปสิทธิวินิจฉัย-ธรรมบัณฑิตสิทธิศฤงคาร-นาถปรีชา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า ที่ดินพิพาทเป็นของบิดามารดาโจทก์และนายเปรยนางเปราะจำเลย ต่อมาบิดามารดาโจทก์ตาย โจทก์กับนายเปรยนางเปราะได้ครอบครองที่ดินเป็นส่วน ๆ แต่โฉนดไม่ได้แบ่งแยก ภายหลังนางเปรยนางเปราะประกาศรับมรดกจากบิดามารดาโจทก์โดยโจทก์ไม่ทราบ พอทราบก็ได้ให้นางเปรย นางเปราะทำหนังสือสัญญาแบ่งที่ดินส่วนที่โจทก์เคยครอบครองให้แก่โจทก์ ครั้นต่อมานางเปรย นางเปราะกับนางสอนางชั้น จำเลยสมคบกันโอนขายที่นี้ทั้งแปลงให้นางสอนางชั้น โดยไม่สุจริตและไม่มีค่าตอบแทน จึงขอให้เพิกถอนนิติกรรม เพื่อให้ที่ส่วนของโจทก์กลับเป็นของโจทก์นางเปรย นางเปราะ ต่อสู้กรรมสิทธิ์ และว่าสัญญาแบ่งที่ให้โจทก์ทำขึ้นเพราะโจทก์ข่มขู่จำเลย ขอบอกล้างโมฆียะกรรมนั้นเสียการซื้อขายจำเลยทั้ง 4 ว่าเป็นการสุจริตศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ฟังตามข้อต่อสู้ของจำเลยพิพากษายกฟ้องโจทก์ฎีกาศาลฎีกาฟังว่า ที่พิพาท นางเปรยนางเปราะได้มาโดยทางพินัยกรรมและสัญญาแบ่งที่ให้โจทก์ ก็ทำขึ้นเพราะโจทก์ข่มขู่เมื่อจำเลยบอกล้างแล้ว จะบังคับตามสัญญานี้ไม่ได้ ที่ยังเป็นของนางเปรยนางเปราะอยู่ การโอนจะเป็นอย่างใดก็ตาม ไม่เกี่ยวกับโจทก์ ๆ จะขอให้เพิกถอนไม่ได้จึงพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 866/2493นายปลอด ขำคงโจทก์นายเปรย กล่อมจิตร์ ที่ 1 นางเปราะ ทับศรี ที่ 2 นางสอ พิญโพ ที่ 3 นางชั้น ขำคง ที่ 4จำเลย ป.พ.พ. ม. 126, ม. 138, ม. 1300ข่มขู่ให้เจ้าของที่ดินทำสัญญาแบ่งที่ดินให้ ภายหลังเจ้าของที่ดินทำสัญญาโอนขายที่ดินนั้นให้ผู้อื่น จึงฟ้องขอให้เพิกถอนการโอน เจ้าของที่ดินต่อสู้กรรมสิทธิ์ และขอบอกล้างโมฆียะกรรมนั้นเสียในชั้นให้การต่อสู้คดีดังนี้ศาลจะบังคับให้แบ่งที่ตามสัญญาไม่ได้โจทก์ฟ้องว่า ที่ดินพิพาทเป็นของบิดามารดาโจทก์และนายเปรยนางเปราะจำเลย ต่อมาบิดามารดาโจทก์ตาย โจทก์กับนายเปรยนางเปราะได้ครอบครองที่ดินเป็นส่วน ๆ แต่โฉนดไม่ได้แบ่งแยก ภายหลังนางเปรยนางเปราะประกาศรับมรดกจากบิดามารดาโจทก์โดยโจทก์ไม่ทราบ พอทราบก็ได้ให้นางเปรย นางเปราะทำหนังสือสัญญาแบ่งที่ดินส่วนที่โจทก์เคยครอบครองให้แก่โจทก์ ครั้นต่อมานางเปรย นางเปราะกับนางสอนางชั้น จำเลยสมคบกันโอนขายที่นี้ทั้งแปลงให้นางสอนางชั้น โดยไม่สุจริตและไม่มีค่าตอบแทน จึงขอให้เพิกถอนนิติกรรม เพื่อให้ที่ส่วนของโจทก์กลับเป็นของโจทก์นางเปรย นางเปราะ ต่อสู้กรรมสิทธิ์ และว่าสัญญาแบ่งที่ให้โจทก์ทำขึ้นเพราะโจทก์ข่มขู่จำเลย ขอบอกล้างโมฆียะกรรมนั้นเสียการซื้อขายจำเลยทั้ง 4 ว่าเป็นการสุจริตศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ฟังตามข้อต่อสู้ของจำเลยพิพากษายกฟ้องโจทก์ฎีกาศาลฎีกาฟังว่า ที่พิพาท นางเปรยนางเปราะได้มาโดยทางพินัยกรรมและสัญญาแบ่งที่ให้โจทก์ ก็ทำขึ้นเพราะโจทก์ข่มขู่เมื่อจำเลยบอกล้างแล้ว จะบังคับตามสัญญานี้ไม่ได้ ที่ยังเป็นของนางเปรยนางเปราะอยู่ การโอนจะเป็นอย่างใดก็ตาม ไม่เกี่ยวกับโจทก์ ๆ จะขอให้เพิกถอนไม่ได้จึงพิพากษายืน(ศิลปสิทธิวินิจฉัย-ธรรมบัณฑิตสิทธิศฤงคาร-นาถปรีชา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ