คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 673/2497หลักกฎหมาย: ผู้ตายเป็นคนอันธพาลและก่อเรื่องขึ้นก่อนผู้ตายหยิบขวานจะลุกขึ้นทำร้ายจำเลยที่ 1 จึงแย่งขวานได้แล้วฟันผู้ตาย 1 ทีและเรียกให้คนช่วยจำเลยอื่นๆได้เข้ามาช่วยทำร้ายผู้ตายถึงตายเช่นนี้การกระทำของจำเลยที่ 1 เป็นการป้องกันตน ส่วนจำเลยนอกนั้นทำไปเพื่อป้องกันชีวิตจำเลยที่ 1 แต่จำเลยทำร้ายซ้ำๆจนผู้ตายถึงตายจึงเป็นการเกินสมควรแก่เหตุโจทก์ฟ้องว่า เมื่อกลางคืนวันที่ 16-17 ตุลาคม 2495 จำเลยทั้งสี่สมคบกันใช้อาวุธทำร้ายนายเล็ก ถมเขียวถึงตายโดยเจตนาขอให้ลงโทษจำเลยทั้งสี่ปฏิเสธต่อสู้อ้างฐานที่อยู่ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยผิดกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา249, 63 จำคุกคนละ 15 ปีจำเลยทั้งสี่อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์เห็นว่า พยานโจทก์แตกต่างกันในข้อสำคัญพิพากษายกฟ้องโจทก์ฎีกาศาลฎีกาฟังว่า จำเลยได้ทำร้ายนายเล็กจริง แต่กรณีเกิดเหตุจากนายเล็กผู้ตายเป็นผู้ก่อเรื่องขึ้นก่อน นายเล็กหยิบขวานขยับจะลุกขึ้น จำเลยที่ 1 จึงเข้าแย่งขวานได้และฟันถูกหน้าผากนายเล็ก 1 ที และในขณะนั้นจำเลยที่ 1 ได้เรียกให้คนช่วยจำเลยที่ 2-3-4 จึงได้ขึ้นมาช่วยจำเลยที่ 1 ทำร้ายนายเล็กจนตายการกระทำของจำเลยที่ 1 เป็นการป้องกันตน และจำเลยที่ 2-3-4 ได้กระทำไปเพื่อป้องกันชีวิตนายดีต่อเนื่องในวาระเดียวกัน เพราะนายเล็กเป็นคนอันธพาล แต่การที่จำเลยทั้ง 4 ได้ทำร้ายซ้ำ ๆ กันจนนายเล็กถึงตายนั้น ฟังว่าเกินสมควรแก่เหตุ พิพากษากลับว่าจำเลยผิดกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 249, 50, 53 จำคุกคนละ 1 ปี 6 เดือน ฯลฯ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 673/2497พนักงานอัยการจังหวัดระยองโจทก์นายดี เพราะสนัด ที่ 1 นายอ๋วน ที่ 2 นายนาค ที่ 3 นายพิกุล ที่ 4จำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 50ผู้ตายเป็นคนอันธพาลและก่อเรื่องขึ้นก่อนผู้ตายหยิบขวานจะลุกขึ้นทำร้ายจำเลยที่ 1 จึงแย่งขวานได้แล้วฟันผู้ตาย 1 ทีและเรียกให้คนช่วยจำเลยอื่นๆได้เข้ามาช่วยทำร้ายผู้ตายถึงตายเช่นนี้การกระทำของจำเลยที่ 1 เป็นการป้องกันตน ส่วนจำเลยนอกนั้นทำไปเพื่อป้องกันชีวิตจำเลยที่ 1 แต่จำเลยทำร้ายซ้ำๆจนผู้ตายถึงตายจึงเป็นการเกินสมควรแก่เหตุโจทก์ฟ้องว่า เมื่อกลางคืนวันที่ 16-17 ตุลาคม 2495 จำเลยทั้งสี่สมคบกันใช้อาวุธทำร้ายนายเล็ก ถมเขียวถึงตายโดยเจตนาขอให้ลงโทษจำเลยทั้งสี่ปฏิเสธต่อสู้อ้างฐานที่อยู่ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยผิดกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา249, 63 จำคุกคนละ 15 ปีจำเลยทั้งสี่อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์เห็นว่า พยานโจทก์แตกต่างกันในข้อสำคัญพิพากษายกฟ้องโจทก์ฎีกาศาลฎีกาฟังว่า จำเลยได้ทำร้ายนายเล็กจริง แต่กรณีเกิดเหตุจากนายเล็กผู้ตายเป็นผู้ก่อเรื่องขึ้นก่อน นายเล็กหยิบขวานขยับจะลุกขึ้น จำเลยที่ 1 จึงเข้าแย่งขวานได้และฟันถูกหน้าผากนายเล็ก 1 ที และในขณะนั้นจำเลยที่ 1 ได้เรียกให้คนช่วยจำเลยที่ 2-3-4 จึงได้ขึ้นมาช่วยจำเลยที่ 1 ทำร้ายนายเล็กจนตายการกระทำของจำเลยที่ 1 เป็นการป้องกันตน และจำเลยที่ 2-3-4 ได้กระทำไปเพื่อป้องกันชีวิตนายดีต่อเนื่องในวาระเดียวกัน เพราะนายเล็กเป็นคนอันธพาล แต่การที่จำเลยทั้ง 4 ได้ทำร้ายซ้ำ ๆ กันจนนายเล็กถึงตายนั้น ฟังว่าเกินสมควรแก่เหตุ พิพากษากลับว่าจำเลยผิดกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 249, 50, 53 จำคุกคนละ 1 ปี 6 เดือน ฯลฯ(วิเทศจรรยารักษ์-นนทปัญญา-มนูกิจวิมลอรรถ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า เมื่อกลางคืนวันที่ 16-17 ตุลาคม 2495 จำเลยทั้งสี่สมคบกันใช้อาวุธทำร้ายนายเล็ก ถมเขียวถึงตายโดยเจตนาขอให้ลงโทษจำเลยทั้งสี่ปฏิเสธต่อสู้อ้างฐานที่อยู่ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยผิดกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา249, 63 จำคุกคนละ 15 ปีจำเลยทั้งสี่อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์เห็นว่า พยานโจทก์แตกต่างกันในข้อสำคัญพิพากษายกฟ้องโจทก์ฎีกาศาลฎีกาฟังว่า จำเลยได้ทำร้ายนายเล็กจริง แต่กรณีเกิดเหตุจากนายเล็กผู้ตายเป็นผู้ก่อเรื่องขึ้นก่อน นายเล็กหยิบขวานขยับจะลุกขึ้น จำเลยที่ 1 จึงเข้าแย่งขวานได้และฟันถูกหน้าผากนายเล็ก 1 ที และในขณะนั้นจำเลยที่ 1 ได้เรียกให้คนช่วยจำเลยที่ 2-3-4 จึงได้ขึ้นมาช่วยจำเลยที่ 1 ทำร้ายนายเล็กจนตายการกระทำของจำเลยที่ 1 เป็นการป้องกันตน และจำเลยที่ 2-3-4 ได้กระทำไปเพื่อป้องกันชีวิตนายดีต่อเนื่องในวาระเดียวกัน เพราะนายเล็กเป็นคนอันธพาล แต่การที่จำเลยทั้ง 4 ได้ทำร้ายซ้ำ ๆ กันจนนายเล็กถึงตายนั้น ฟังว่าเกินสมควรแก่เหตุ พิพากษากลับว่าจำเลยผิดกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 249, 50, 53 จำคุกคนละ 1 ปี 6 เดือน ฯลฯ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 673/2497พนักงานอัยการจังหวัดระยองโจทก์นายดี เพราะสนัด ที่ 1 นายอ๋วน ที่ 2 นายนาค ที่ 3 นายพิกุล ที่ 4จำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 50ผู้ตายเป็นคนอันธพาลและก่อเรื่องขึ้นก่อนผู้ตายหยิบขวานจะลุกขึ้นทำร้ายจำเลยที่ 1 จึงแย่งขวานได้แล้วฟันผู้ตาย 1 ทีและเรียกให้คนช่วยจำเลยอื่นๆได้เข้ามาช่วยทำร้ายผู้ตายถึงตายเช่นนี้การกระทำของจำเลยที่ 1 เป็นการป้องกันตน ส่วนจำเลยนอกนั้นทำไปเพื่อป้องกันชีวิตจำเลยที่ 1 แต่จำเลยทำร้ายซ้ำๆจนผู้ตายถึงตายจึงเป็นการเกินสมควรแก่เหตุโจทก์ฟ้องว่า เมื่อกลางคืนวันที่ 16-17 ตุลาคม 2495 จำเลยทั้งสี่สมคบกันใช้อาวุธทำร้ายนายเล็ก ถมเขียวถึงตายโดยเจตนาขอให้ลงโทษจำเลยทั้งสี่ปฏิเสธต่อสู้อ้างฐานที่อยู่ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยผิดกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา249, 63 จำคุกคนละ 15 ปีจำเลยทั้งสี่อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์เห็นว่า พยานโจทก์แตกต่างกันในข้อสำคัญพิพากษายกฟ้องโจทก์ฎีกาศาลฎีกาฟังว่า จำเลยได้ทำร้ายนายเล็กจริง แต่กรณีเกิดเหตุจากนายเล็กผู้ตายเป็นผู้ก่อเรื่องขึ้นก่อน นายเล็กหยิบขวานขยับจะลุกขึ้น จำเลยที่ 1 จึงเข้าแย่งขวานได้และฟันถูกหน้าผากนายเล็ก 1 ที และในขณะนั้นจำเลยที่ 1 ได้เรียกให้คนช่วยจำเลยที่ 2-3-4 จึงได้ขึ้นมาช่วยจำเลยที่ 1 ทำร้ายนายเล็กจนตายการกระทำของจำเลยที่ 1 เป็นการป้องกันตน และจำเลยที่ 2-3-4 ได้กระทำไปเพื่อป้องกันชีวิตนายดีต่อเนื่องในวาระเดียวกัน เพราะนายเล็กเป็นคนอันธพาล แต่การที่จำเลยทั้ง 4 ได้ทำร้ายซ้ำ ๆ กันจนนายเล็กถึงตายนั้น ฟังว่าเกินสมควรแก่เหตุ พิพากษากลับว่าจำเลยผิดกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 249, 50, 53 จำคุกคนละ 1 ปี 6 เดือน ฯลฯ(วิเทศจรรยารักษ์-นนทปัญญา-มนูกิจวิมลอรรถ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ