phoneee/thai-legal-corpus huggingface dataset:
พระราชกฤษฎีกาจัดตั้งเทศบาลเมืองป่าตองพ.ศ. ๒๕๔๕ ภูมิพลอดุลยเดชป.ร.ให้ไว้ ณวันที่ ๓๐ กันยายน พ.ศ. ๒๕๔๕เป็นปีที่๕๗ ในรัชกาลปัจจุบันพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชมีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่าโดยที่เป็นการสมควรจัดตั้งเทศบาลเมืองป่าตองโดยเปลี่ยนแปลงฐานะเทศบาลตำบลป่าตองในอำเภอกะทู้ จังหวัดภูเก็ต เป็นเทศบาลเมืองป่าตองอาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๒๒๑ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย และมาตรา ๑๐ แห่งพระราชบัญญัติเทศบาล พ.ศ. ๒๔๙๖ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติเทศบาล (ฉบับที่ ๑๑) พ.ศ. ๒๕๔๓ จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้มาตรา ๑ พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า พระราชกฤษฎีกาจัดตั้งเทศบาลเมืองป่าตองพ.ศ. ๒๕๔๕มาตรา ๒[๑]พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา ๓ ให้เปลี่ยนแปลงฐานะเทศบาลตำบลป่าตองในอำเภอกะทู้ จังหวัดภูเก็ต เป็นเทศบาลเมืองมีชื่อว่า เทศบาลเมืองป่าตองมาตรา ๔ ให้กำหนดเขตเทศบาลเมืองป่าตองไว้ดังนี้หลักเขตที่ ๑ ตั้งอยู่ริมฝั่งทะเลอันดามันตรงจุดที่แนวเส้นแบ่งเขตตำบลป่าตองกับตำบลกมลา บรรจบกับริมฝั่งทะเลอันดามันด้านเหนือจากหลักเขตที่ ๑เป็นเส้นเลียบเส้นแบ่งเขตตำบลป่าตองกับตำบลกมลา ไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือถึงหลักเขตที่ ๒ ซึ่งตั้งอยู่ตรงจุดที่เส้นแบ่งเขตตำบลป่าตองกับตำบลกมลาบรรจบกับเส้นแบ่งเขตตำบลป่าตองกับตำบลกะทู้ด้านตะวันออกจากหลักเขตที่ ๒ เป็นเส้นเลียบเส้นแบ่งเขตตำบลป่าตองกับตำบลกะทู้ไปทางทิศใต้ ผ่านทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๔๐๒๙ ถึงหลักเขตที่ ๓ซึ่งตั้งอยู่ตรงจุดที่เส้นแบ่งเขตตำบลป่าตองกับตำบลกะทู้บรรจบกับเส้นแบ่งเขตอำเภอกะทู้กับอำเภอเมืองภูเก็ตด้านใต้จากหลักเขตที่ ๓ เป็นเส้นเลียบเส้นแบ่งเขตอำเภอกะทู้กับอำเภอเมืองภูเก็ตไปทางทิศตะวันตก ถึงหลักเขตที่ ๔ ซึ่งตั้งอยู่ตรงจุดที่เส้นแบ่งเขตอำเภอกะทู้กับอำเภอเมืองภูเก็ตบรรจบกับริมฝั่งทะเลอันดามันด้านตะวันตกจากหลักเขตที่ ๔เป็นเส้นเลียบริมฝั่งทะเลอันดามันไปทางทิศเหนือ จนบรรจบกับหลักเขตที่ ๑ดังปรากฏในแผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกานี้ตามเส้นแนวเขตที่กล่าวไว้ในมาตรานี้ให้มีหลักย่อยปักไว้เพื่อแสดงแนวเขตตามสมควรมาตรา ๕ ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้ผู้รับสนองพระบรมราชโองการพันตำรวจโท ทักษิณ ชินวัตรนายกรัฐมนตรี[เอกสารแนบท้าย]๑.แผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกาจัดตั้งเทศบาลเมืองป่าตอง พ.ศ. ๒๕๔๕(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือเนื่องจากเทศบาลตำบลป่าตองซึ่งจัดตั้งขึ้นโดยพระราชกฤษฎีกาจัดตั้งเทศบาลตำบลป่าตองอำเภอกะทู้ จังหวัดภูเก็ต พ.ศ. ๒๕๓๗มีสภาพความเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจและสังคมเพิ่มขึ้น สมควรเปลี่ยนแปลงฐานะเป็นเทศบาลเมืองป่าตองจึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้ธิดาวรรณ/แก้ไข๑๕พฤศจิกายน ๒๕๔๕ปิติวรรณ/ปรับปรุง๑๕ เมษายน ๒๕๖๓ปาจรีย์/ตรวจ๗ ตุลาคม ๒๕๖๓[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๑๙/ตอนที่ ๑๐๐ ก/หน้า ๑/๔ ตุลาคม ๒๕๔๕
กฎสำนักนายกรัฐมนตรีฉบับที่ ๗๘(พ.ศ. ๒๕๓๓)ออกตามความในพระราชบัญญัติเครื่องแบบข้าราชการฝ่ายพลเรือนพุทธศักราช๒๔๗๘[๑] อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๖ และมาตรา ๗แห่งพระราชบัญญัติเครื่องแบบข้าราชการฝ่ายพลเรือน พุทธศักราช ๒๔๗๘นายกรัฐมนตรีออกกฎไว้ ดังต่อไปนี้ให้ยกเลิกกฎสำนักนายกรัฐมนตรี ฉบับที่ ๖๖ (พ.ศ. ๒๕๑๘)ออกตามความในพระราชบัญญัติเครื่องแบบข้าราชการฝ่ายพลเรือน พุทธศักราช ๒๔๗๘ให้ไว้ ณ วันที่ ๑๕ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๓๓พลเอก ชาติชาย ชุณหะวัณนายกรัฐมนตรีหมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎสำนักนายกรัฐมนตรีฉบับนี้คือ เนื่องจากในปัจจุบันได้มีพระราชบัญญัติเครื่องแบบและบัตรประจำตัวเจ้าหน้าที่กรุงเทพมหานครพ.ศ. ๒๕๓๐ บัญญัติให้มีเครื่องแบบเจ้าหน้าที่กรุงเทพมหานครใช้บังคับแล้วจึงสมควรยกเลิกกฎสำนักนายกรัฐมนตรีฉบับที่ ๖๖ (พ.ศ. ๒๕๑๘) ออกตามความในพระราชบัญญัติเครื่องแบบข้าราชการฝ่ายพลเรือน พุทธศักราช๒๔๗๘ จึงจำเป็นต้องออกกฎสำนักนายกรัฐมนตรีนี้โชติกานต์/ปรับปรุง๑๒ มีนาคม๒๕๖๓อรญา/ตรวจ๔ พฤษภาคม๒๕๖๓[๑] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๐๗/ตอนที่ ๑๕๓/ฉบับพิเศษ หน้า ๑/๒๔สิงหาคม ๒๕๓๓
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 63080หลักกฎหมาย: โจทก์ฎีกาว่า ฟ้องอุทธรณ์ของโจทก์เป็นการอุทธรณ์ในปัญหาข้อกฎหมาย มิใช่เป็นการอุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริงเพราะโจทก์อุทธรณ์ในประเด็นที่ว่าข้อเท็จจริงที่โจทก์นำสืบมานั้นฟังได้ว่าจำเลยกระทำผิดฐานฉ้อโกงตามฟ้อง ไม่ใช่เป็นเรื่องผิดสัญญาทางแพ่งดังที่ศาลชั้นต้นวินิจฉัย ถือว่าโจทก์ได้ระบุข้อเท็จจริงที่ยุติและระบุข้อกฎหมายที่ยกขึ้นอ้างอิงแล้ว จึงเป็นฎีกาที่ชอบด้วยกฎหมาย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 375/2519พนักงานอัยการจังหวัดลำพูนโจทก์นายสิงห์ ใหญ่วงศ์จำเลย ป.วิ.อ. ม. 195, ม. 225โจทก์ฎีกาว่า ฟ้องอุทธรณ์ของโจทก์เป็นการอุทธรณ์ในปัญหาข้อกฎหมาย มิใช่เป็นการอุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริงเพราะโจทก์อุทธรณ์ในประเด็นที่ว่าข้อเท็จจริงที่โจทก์นำสืบมานั้นฟังได้ว่าจำเลยกระทำผิดฐานฉ้อโกงตามฟ้อง ไม่ใช่เป็นเรื่องผิดสัญญาทางแพ่งดังที่ศาลชั้นต้นวินิจฉัย ถือว่าโจทก์ได้ระบุข้อเท็จจริงที่ยุติและระบุข้อกฎหมายที่ยกขึ้นอ้างอิงแล้ว จึงเป็นฎีกาที่ชอบด้วยกฎหมาย(บัญญัติ สุชีวะ-สวัสดิ์ สุขศรีวงษ์-พิสัณห์ ลีตเวทย์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 375/2519พนักงานอัยการจังหวัดลำพูนโจทก์นายสิงห์ ใหญ่วงศ์จำเลย ป.วิ.อ. ม. 195, ม. 225โจทก์ฎีกาว่า ฟ้องอุทธรณ์ของโจทก์เป็นการอุทธรณ์ในปัญหาข้อกฎหมาย มิใช่เป็นการอุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริงเพราะโจทก์อุทธรณ์ในประเด็นที่ว่าข้อเท็จจริงที่โจทก์นำสืบมานั้นฟังได้ว่าจำเลยกระทำผิดฐานฉ้อโกงตามฟ้อง ไม่ใช่เป็นเรื่องผิดสัญญาทางแพ่งดังที่ศาลชั้นต้นวินิจฉัย ถือว่าโจทก์ได้ระบุข้อเท็จจริงที่ยุติและระบุข้อกฎหมายที่ยกขึ้นอ้างอิงแล้ว จึงเป็นฎีกาที่ชอบด้วยกฎหมาย(บัญญัติ สุชีวะ-สวัสดิ์ สุขศรีวงษ์-พิสัณห์ ลีตเวทย์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1704/2543หลักกฎหมาย: จำเลยที่ 2 เพียงแต่ขับรถรับส่งกลุ่มคนร้ายด้วยกัน โดยไม่ปรากฏว่าได้แบ่งหน้าที่กันทำหรือได้ร่วมอยู่ด้วยในที่เกิดเหตุขณะผู้เสียหายถูกกลุ่มคนร้ายร่วมกันปล้นรถจักรยานยนต์ผู้เสียหาย แม้ว่าหลังจากกลุ่มคนร้ายปล้นรถจักรยานยนต์ได้แล้วนำไปเก็บที่ไร่ของจำเลยที่ 2 ก็ยังถือไม่ได้ว่าจำเลยที่ 2 เป็นตัวการร่วมกับพวกกระทำผิด การกระทำของจำเลยที่ 2 เป็นเพียงการช่วยเหลือให้ความสะดวกแก่กลุ่มคนร้ายในการปล้นทรัพย์ผู้เสียหาย จำเลยที่ 2 จึงมีความผิดเป็นผู้สนับสนุนการกระทำความผิดดังกล่าวตาม ป.อ.มาตรา 86 เท่านั้น แม้โจทก์ฟ้องว่าจำเลยที่ 2เป็นตัวการร่วมกับพวกกระทำความผิดศาลย่อมพิพากษาลงโทษจำเลยที่ 2 ในความผิดเป็นผู้สนับสนุนได้ กรณีเป็นการวินิจฉัยคดีโดยยกบทกฎหมายขึ้นปรับกับการกระทำของจำเลยที่ 2 มิใช่กรณีข้อเท็จจริงตามที่ปรากฏในการพิจารณาแตกต่างกับข้อเท็จจริงดังที่กล่าวในฟ้อง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1704/2543พนักงานอัยการจังหวัดเลยโจทก์นายรุ่งโรจน์ บ่งแก้ว กับพวกจำเลย ป.อ. ม. 86 ป.วิ.อ. ม. 192จำเลยที่ 2 เพียงแต่ขับรถรับส่งกลุ่มคนร้ายด้วยกัน โดยไม่ปรากฏว่าได้แบ่งหน้าที่กันทำหรือได้ร่วมอยู่ด้วยในที่เกิดเหตุขณะผู้เสียหายถูกกลุ่มคนร้ายร่วมกันปล้นรถจักรยานยนต์ผู้เสียหาย แม้ว่าหลังจากกลุ่มคนร้ายปล้นรถจักรยานยนต์ได้แล้วนำไปเก็บที่ไร่ของจำเลยที่ 2 ก็ยังถือไม่ได้ว่าจำเลยที่ 2 เป็นตัวการร่วมกับพวกกระทำผิด การกระทำของจำเลยที่ 2 เป็นเพียงการช่วยเหลือให้ความสะดวกแก่กลุ่มคนร้ายในการปล้นทรัพย์ผู้เสียหาย จำเลยที่ 2 จึงมีความผิดเป็นผู้สนับสนุนการกระทำความผิดดังกล่าวตาม ป.อ.มาตรา 86 เท่านั้น แม้โจทก์ฟ้องว่าจำเลยที่ 2เป็นตัวการร่วมกับพวกกระทำความผิดศาลย่อมพิพากษาลงโทษจำเลยที่ 2 ในความผิดเป็นผู้สนับสนุนได้ กรณีเป็นการวินิจฉัยคดีโดยยกบทกฎหมายขึ้นปรับกับการกระทำของจำเลยที่ 2 มิใช่กรณีข้อเท็จจริงตามที่ปรากฏในการพิจารณาแตกต่างกับข้อเท็จจริงดังที่กล่าวในฟ้อง(สมชาย จุลนิติ์-ระพินทร บรรจงศิลป-วิรัช ลิ้มวิชัย)ศาลจังหวัดเลย - นายประทีป บุพันธุ์ศาลอุทธรณ์ภาค ๔ - นายอนันต์ วงษ์ประภารัตน์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1704/2543พนักงานอัยการจังหวัดเลยโจทก์นายรุ่งโรจน์ บ่งแก้ว กับพวกจำเลย ป.อ. ม. 86 ป.วิ.อ. ม. 192จำเลยที่ 2 เพียงแต่ขับรถรับส่งกลุ่มคนร้ายด้วยกัน โดยไม่ปรากฏว่าได้แบ่งหน้าที่กันทำหรือได้ร่วมอยู่ด้วยในที่เกิดเหตุขณะผู้เสียหายถูกกลุ่มคนร้ายร่วมกันปล้นรถจักรยานยนต์ผู้เสียหาย แม้ว่าหลังจากกลุ่มคนร้ายปล้นรถจักรยานยนต์ได้แล้วนำไปเก็บที่ไร่ของจำเลยที่ 2 ก็ยังถือไม่ได้ว่าจำเลยที่ 2 เป็นตัวการร่วมกับพวกกระทำผิด การกระทำของจำเลยที่ 2 เป็นเพียงการช่วยเหลือให้ความสะดวกแก่กลุ่มคนร้ายในการปล้นทรัพย์ผู้เสียหาย จำเลยที่ 2 จึงมีความผิดเป็นผู้สนับสนุนการกระทำความผิดดังกล่าวตาม ป.อ.มาตรา 86 เท่านั้น แม้โจทก์ฟ้องว่าจำเลยที่ 2เป็นตัวการร่วมกับพวกกระทำความผิดศาลย่อมพิพากษาลงโทษจำเลยที่ 2 ในความผิดเป็นผู้สนับสนุนได้ กรณีเป็นการวินิจฉัยคดีโดยยกบทกฎหมายขึ้นปรับกับการกระทำของจำเลยที่ 2 มิใช่กรณีข้อเท็จจริงตามที่ปรากฏในการพิจารณาแตกต่างกับข้อเท็จจริงดังที่กล่าวในฟ้อง(สมชาย จุลนิติ์-ระพินทร บรรจงศิลป-วิรัช ลิ้มวิชัย)ศาลจังหวัดเลย - นายประทีป บุพันธุ์ศาลอุทธรณ์ภาค ๔ - นายอนันต์ วงษ์ประภารัตน์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5433/2538หลักกฎหมาย: คนร้ายใช้อาวุธปืนยิงผู้ตายแล้ววิ่งไปซ้อนท้ายรถจักรยานยนต์ที่จำเลยจอดรออยู่หลบหนีไปด้วยกัน โจทก์ไม่มีพยานนำสืบให้เห็นว่า จำเลยได้ร่วมสมคบกับคนร้ายวางแผนและตระเตรียมมาฆ่าผู้ตาย จุดที่จำเลยจอดรถจักรยานยนต์อยู่ห่างจากที่เกิดเหตุประมาณ 200 เมตร ไม่สามารถมองเห็นที่เกิดเหตุ เป็นไปไม่ได้ที่จำเลยจะคอยดูต้นทางให้คนร้าย ทั้งข้อเท็จจริงไม่ปรากฏว่าจำเลยได้ร่วมกระทำอย่างหนึ่งอย่างใดอันพึงถือได้ว่าเป็นการแบ่งหน้าที่กัน จึงฟังไม่ได้ว่าจำเลยเป็นตัวการร่วมกระทำผิด การกระทำของจำเลยเป็นเพียงการช่วยเหลือและให้ความสะดวกแก่คนร้ายหลบหนีเพื่อให้พ้นจากการจับกุมเท่านั้น จำเลยจึงมีความผิดฐานเป็นผู้สนับสนุนในการกระทำผิดฐานฆ่าผู้อื่น ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5433/2538พนักงานอัยการประจำศาลจังหวัดไชยาโจทก์นายบัญชา ช่วยโตจำเลย ป.อ. ม. 83, ม. 86, ม. 288คนร้ายใช้อาวุธปืนยิงผู้ตายแล้ววิ่งไปซ้อนท้ายรถจักรยานยนต์ที่จำเลยจอดรออยู่หลบหนีไปด้วยกัน โจทก์ไม่มีพยานนำสืบให้เห็นว่า จำเลยได้ร่วมสมคบกับคนร้ายวางแผนและตระเตรียมมาฆ่าผู้ตาย จุดที่จำเลยจอดรถจักรยานยนต์อยู่ห่างจากที่เกิดเหตุประมาณ 200 เมตร ไม่สามารถมองเห็นที่เกิดเหตุ เป็นไปไม่ได้ที่จำเลยจะคอยดูต้นทางให้คนร้าย ทั้งข้อเท็จจริงไม่ปรากฏว่าจำเลยได้ร่วมกระทำอย่างหนึ่งอย่างใดอันพึงถือได้ว่าเป็นการแบ่งหน้าที่กัน จึงฟังไม่ได้ว่าจำเลยเป็นตัวการร่วมกระทำผิด การกระทำของจำเลยเป็นเพียงการช่วยเหลือและให้ความสะดวกแก่คนร้ายหลบหนีเพื่อให้พ้นจากการจับกุมเท่านั้น จำเลยจึงมีความผิดฐานเป็นผู้สนับสนุนในการกระทำผิดฐานฆ่าผู้อื่น(วุฒิ คราวุฒิ-มงคล สระฏัน-อธิราช มณีภาค)ศาลจังหวัดไชยา - นายสมสันต์ ศุภศาสตรสินศาลอุทธรณ์ภาค ๓ - นายประเวศ อัศวรัตน์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5433/2538พนักงานอัยการประจำศาลจังหวัดไชยาโจทก์นายบัญชา ช่วยโตจำเลย ป.อ. ม. 83, ม. 86, ม. 288คนร้ายใช้อาวุธปืนยิงผู้ตายแล้ววิ่งไปซ้อนท้ายรถจักรยานยนต์ที่จำเลยจอดรออยู่หลบหนีไปด้วยกัน โจทก์ไม่มีพยานนำสืบให้เห็นว่า จำเลยได้ร่วมสมคบกับคนร้ายวางแผนและตระเตรียมมาฆ่าผู้ตาย จุดที่จำเลยจอดรถจักรยานยนต์อยู่ห่างจากที่เกิดเหตุประมาณ 200 เมตร ไม่สามารถมองเห็นที่เกิดเหตุ เป็นไปไม่ได้ที่จำเลยจะคอยดูต้นทางให้คนร้าย ทั้งข้อเท็จจริงไม่ปรากฏว่าจำเลยได้ร่วมกระทำอย่างหนึ่งอย่างใดอันพึงถือได้ว่าเป็นการแบ่งหน้าที่กัน จึงฟังไม่ได้ว่าจำเลยเป็นตัวการร่วมกระทำผิด การกระทำของจำเลยเป็นเพียงการช่วยเหลือและให้ความสะดวกแก่คนร้ายหลบหนีเพื่อให้พ้นจากการจับกุมเท่านั้น จำเลยจึงมีความผิดฐานเป็นผู้สนับสนุนในการกระทำผิดฐานฆ่าผู้อื่น(วุฒิ คราวุฒิ-มงคล สระฏัน-อธิราช มณีภาค)ศาลจังหวัดไชยา - นายสมสันต์ ศุภศาสตรสินศาลอุทธรณ์ภาค ๓ - นายประเวศ อัศวรัตน์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 8735/2542หลักกฎหมาย: คดีแพ่ง ศาลชั้นต้นอ่านคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ให้คู่ความฟังเมื่อวันที่ 17 มีนาคม 2542 ครบกำหนดยื่นฎีกาวันที่ 17 เมษายน 2542 เป็นวันเสาร์หยุดราชการ แม้โจทก์จะมีสิทธิยื่นคำร้องขอขยายระยะเวลายื่นฎีกาในวันที่ 19 เมษายน2542 ซึ่งเป็นวันที่เริ่มทำการใหม่ได้ก็ตาม แต่การนับระยะเวลาที่ขอขยายออกไปก็ต้องนับต่อจากวันสุดท้ายที่ครบกำหนดระยะเวลาเดิม คือเริ่มนับหนึ่งตั้งแต่วันที่ 18เมษายน 2542 หาใช่นับตั้งแต่วันที่ 19 เมษายน 2542 อันเป็นวันที่โจทก์ยื่นคำร้องขอขยายระยะเวลายื่นฎีกาไม่ เมื่อโจทก์ขอขยายระยะเวลายื่นฎีกา 3 วัน และศาลชั้นต้นอนุญาตตามที่โจทก์ขอ จึงครบกำหนดในวันที่ 20 เมษายน 2542 โจทก์ยื่นฎีกาในวันที่ 21 เมษายน 2542 จึงล่วงพ้นกำหนดระยะเวลาที่ศาลชั้นต้นขยายให้แล้วต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 247 ประกอบมาตรา 23ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 8735/2542นางอาบ รามอินทร์โจทก์นายสานิตย์ ชูโรจน์จำเลย ป.พ.พ. ม. 193/3, ม. 193/5, ม. 193/7, ม. 193/8 ป.วิ.พ. ม. 23, ม. 247คดีแพ่ง ศาลชั้นต้นอ่านคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ให้คู่ความฟังเมื่อวันที่ 17 มีนาคม 2542 ครบกำหนดยื่นฎีกาวันที่ 17 เมษายน 2542 เป็นวันเสาร์หยุดราชการ แม้โจทก์จะมีสิทธิยื่นคำร้องขอขยายระยะเวลายื่นฎีกาในวันที่ 19 เมษายน2542 ซึ่งเป็นวันที่เริ่มทำการใหม่ได้ก็ตาม แต่การนับระยะเวลาที่ขอขยายออกไปก็ต้องนับต่อจากวันสุดท้ายที่ครบกำหนดระยะเวลาเดิม คือเริ่มนับหนึ่งตั้งแต่วันที่ 18เมษายน 2542 หาใช่นับตั้งแต่วันที่ 19 เมษายน 2542 อันเป็นวันที่โจทก์ยื่นคำร้องขอขยายระยะเวลายื่นฎีกาไม่ เมื่อโจทก์ขอขยายระยะเวลายื่นฎีกา 3 วัน และศาลชั้นต้นอนุญาตตามที่โจทก์ขอ จึงครบกำหนดในวันที่ 20 เมษายน 2542 โจทก์ยื่นฎีกาในวันที่ 21 เมษายน 2542 จึงล่วงพ้นกำหนดระยะเวลาที่ศาลชั้นต้นขยายให้แล้วต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 247 ประกอบมาตรา 23ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัย(จรัส พวงมณี-กมล เพียรพิทักษ์-สมชาย พงษธา)ศาลจังหวัดพัทลุง - นายวินิจ แกล้วทนงค์ศาลอุทธรณ์ภาค ๓ - นายศรีอัมพร ศาลิคุปต์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 8735/2542นางอาบ รามอินทร์โจทก์นายสานิตย์ ชูโรจน์จำเลย ป.พ.พ. ม. 193/3, ม. 193/5, ม. 193/7, ม. 193/8 ป.วิ.พ. ม. 23, ม. 247คดีแพ่ง ศาลชั้นต้นอ่านคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ให้คู่ความฟังเมื่อวันที่ 17 มีนาคม 2542 ครบกำหนดยื่นฎีกาวันที่ 17 เมษายน 2542 เป็นวันเสาร์หยุดราชการ แม้โจทก์จะมีสิทธิยื่นคำร้องขอขยายระยะเวลายื่นฎีกาในวันที่ 19 เมษายน2542 ซึ่งเป็นวันที่เริ่มทำการใหม่ได้ก็ตาม แต่การนับระยะเวลาที่ขอขยายออกไปก็ต้องนับต่อจากวันสุดท้ายที่ครบกำหนดระยะเวลาเดิม คือเริ่มนับหนึ่งตั้งแต่วันที่ 18เมษายน 2542 หาใช่นับตั้งแต่วันที่ 19 เมษายน 2542 อันเป็นวันที่โจทก์ยื่นคำร้องขอขยายระยะเวลายื่นฎีกาไม่ เมื่อโจทก์ขอขยายระยะเวลายื่นฎีกา 3 วัน และศาลชั้นต้นอนุญาตตามที่โจทก์ขอ จึงครบกำหนดในวันที่ 20 เมษายน 2542 โจทก์ยื่นฎีกาในวันที่ 21 เมษายน 2542 จึงล่วงพ้นกำหนดระยะเวลาที่ศาลชั้นต้นขยายให้แล้วต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 247 ประกอบมาตรา 23ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัย(จรัส พวงมณี-กมล เพียรพิทักษ์-สมชาย พงษธา)ศาลจังหวัดพัทลุง - นายวินิจ แกล้วทนงค์ศาลอุทธรณ์ภาค ๓ - นายศรีอัมพร ศาลิคุปต์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ระเบียบเทศบาลตำบลพันนาระเบียบเทศบาลตำบลพันนาว่าด้วยการรักษาความเป็นระเบียบเรียบร้อยและความปลอดภัยในการให้ประชาชนเข้าตรวจดูข้อมูลข่าวสารพ.ศ. ๒๕๕๖ อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๙ แห่งพระราชบัญญัติข้อมูลข่าวสารของราชการพ.ศ. ๒๕๔๐ และข้อ ๔ แห่งประกาศคณะกรรมการข้อมูลข่าวสารของราชการ ลงวันที่ ๒๔กุมภาพันธ์ ๒๕๔๑ เรื่องหลักเกณฑ์และวิธีการเกี่ยวกับการจัดให้มีข้อมูลข่าวสารของราชการไว้ให้ประชาชนเข้าตรวจดูเทศบาลตำบลพันนาจึงวางระเบียบไว้ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ ระเบียบนี้เรียกว่าระเบียบเทศบาลตำบลพันนา ว่าด้วยการรักษาความเป็นระเบียบเรียบร้อยและความปลอดภัยในการให้ประชาชนเข้าตรวจดูข้อมูลข่าวสารพ.ศ. ๒๕๕๖ข้อ ๒[๑] ระเบียบนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปข้อ ๓ ให้นายกเทศมนตรีตำบลพันนารักษาการตามระเบียบนี้และให้มีอำนาจออกประกาศหรือคำสั่งเพื่อประโยชน์ในการปฏิบัติตามระเบียบนี้ในกรณีที่มีปัญหาหรืออุปสรรคในการปฏิบัติตามระเบียบนี้ให้นายกเทศมนตรีตำบลพันนามีอำนาจวินิจฉัยสั่งการตามที่เห็นสมควรข้อ ๔ ให้ประชาชนเข้าตรวจดู ศึกษา ค้นคว้าข้อมูลข่าวสารของราชการได้ ณ ศูนย์ข้อมูลข่าวสารของเทศบาลตำบลพันนาซึ่งตั้งอยู่ที่สำนักงานเทศบาลตำบลพันนา ตำบลพันนา อำเภอสว่างแดนดิน จังหวัดสกลนคร๔๗๒๔๐ หมายเลขโทรศัพท์ ๐ - ๔๒๗๒ - ๙๓๙๒ หมายเลขโทรสาร ๐ - ๔๒๗๒ - ๙๓๙๒ ในวันและเวลาราชการข้อ ๕ ประชาชนผู้ขอเข้าตรวจดูข้อมูลข่าวสารต้องแต่งกายสุภาพหรือตามความนิยมของท้องถิ่นข้อ ๖ ห้ามนำอาวุธเข้าไปในศูนย์ข้อมูลข่าวสารข้อ ๗ ห้ามนำอาหารหรือเครื่องดื่มมึนเมาเพื่อรับประทานหรือดื่มในศูนย์ข้อมูลข่าวสารข้อ ๘ ห้ามนำสัตว์เลี้ยงเข้าไปในศูนย์ข้อมูลข่าวสารข้อ ๙ การใช้สถานที่ต้องเคารพสถานที่ไม่ส่งเสียงดังจนเป็นการรบกวนผู้อื่นและต้องรักษาความเป็นระเบียบเรียบร้อยข้อ ๑๐ ประชาชนผู้ขอเข้าตรวจศึกษา ค้นคว้า ต้องลงทะเบียนในสมุดทะเบียนที่ศูนย์ข้อมูลข่าวสารจัดไว้ข้อ ๑๑ การตรวจ ค้นคว้าศึกษา ข้อมูลข่าวสารใดพึงใช้ความระมัดระวังและรักษาเยี่ยงวิญญูชนข้อ ๑๒ เมื่อตรวจค้นคว้า ศึกษา เสร็จสิ้นแล้วให้นำไปคืนแก่เจ้าหน้าที่ประจำศูนย์ข้อมูลข่าวสารข้อ ๑๓ ห้ามนำข้อมูลข่าวสารใดออกนอกศูนย์ข้อมูลข่าวสารเว้นแต่ได้รับอนุญาตข้อ ๑๔ ผู้ใดประมาทเลินเล่อหรือจงใจทำให้ข้อมูลข่าวสารใดชำรุด เสียหาย สูญหายต้องรับผิดชดใช้ค่าเสียหาย หรืออาจถูกฟ้องร้องได้ข้อ ๑๕ ผู้ใดไม่ปฏิบัติตามระเบียบนี้ผู้รับผิดชอบดูแลศูนย์ข้อมูลข่าวสารสามารถแจ้งให้ผู้นั้นออกจากศูนย์ข้อมูลข่าวสารได้ด้วยวิธีการอันสมควรประกาศณ วันที่ ๗ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๕๖สายันต์มนดาลนายกเทศมนตรีตำบลพันนาปริยานุช/ผู้จัดทำ๑๐ มิถุนายน๒๕๕๖อุษมล/ผู้ตรวจ๑๓ มิถุนายน๒๕๕๖[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๓๐/ตอนพิเศษ ๖๘ ง/หน้า ๘/๖ มิถุนายน ๒๕๕๖
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 6194/2540หลักกฎหมาย: โจทก์ฎีกาขอให้พิพากษายืนตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นที่ให้จำเลยที่ 3 ถึงที่ 5 ร่วมกับจำเลยที่ 1 และที่ 2 ชำระเงินตามฟ้องให้แก่โจทก์ เมื่อปรากฎว่า หลังจากศาลชั้นต้นพิพากษาคดีแล้ว จำเลยที่ 1 และที่ 2 ได้ชำระหนี้ตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นให้แก่โจทก์ครบถ้วนแล้ว ดังนั้น ความรับผิดของจำเลยที่ 1 และที่ 2 ต่อโจทก์ที่จะให้จำเลยที่ 3 ถึงที่ 5 ต้องร่วมรับผิดด้วยนั้นจึงได้ระงับสิ้นไปโดยการชำระหนี้ของจำเลยที่ 1 และที่ 2 แล้ว แม้โจทก์ชนะคดีในชั้นฎีกาก็ไม่เป็นประโยชน์แก่คดีโจทก์ในอันที่จะบังคับเอาสิ่งใดจากจำเลยที่ 3 ถึงที่ 5 ได้อีก จึงไม่จำต้องวินิจฉัยฎีกาของโจทก์ต่อไป ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 6194/2540กรมสามัญศึกษาโจทก์ห้างหุ้นส่วนจำกัดท่าเรือสหการ กับพวกจำเลย ป.วิ.พ. ม. 131, ม. 132, ม. 142, ม. 249โจทก์ฎีกาขอให้พิพากษายืนตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นที่ให้จำเลยที่ 3 ถึงที่ 5 ร่วมกับจำเลยที่ 1 และที่ 2 ชำระเงินตามฟ้องให้แก่โจทก์ เมื่อปรากฎว่า หลังจากศาลชั้นต้นพิพากษาคดีแล้ว จำเลยที่ 1 และที่ 2 ได้ชำระหนี้ตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นให้แก่โจทก์ครบถ้วนแล้ว ดังนั้น ความรับผิดของจำเลยที่ 1 และที่ 2 ต่อโจทก์ที่จะให้จำเลยที่ 3 ถึงที่ 5 ต้องร่วมรับผิดด้วยนั้นจึงได้ระงับสิ้นไปโดยการชำระหนี้ของจำเลยที่ 1 และที่ 2 แล้ว แม้โจทก์ชนะคดีในชั้นฎีกาก็ไม่เป็นประโยชน์แก่คดีโจทก์ในอันที่จะบังคับเอาสิ่งใดจากจำเลยที่ 3 ถึงที่ 5 ได้อีก จึงไม่จำต้องวินิจฉัยฎีกาของโจทก์ต่อไป(สกนธ์ กฤติยาวงศ์-ปราโมทย์ ชพานนท์-เหล็ก ไทรวิจิตร)ศาลแพ่ง - นางเปรมใจ กิติคุณไพโรจน์ศาลอุทธรณ์ - นายปัญญา สุทธิบดีแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 6194/2540กรมสามัญศึกษาโจทก์ห้างหุ้นส่วนจำกัดท่าเรือสหการ กับพวกจำเลย ป.วิ.พ. ม. 131, ม. 132, ม. 142, ม. 249โจทก์ฎีกาขอให้พิพากษายืนตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นที่ให้จำเลยที่ 3 ถึงที่ 5 ร่วมกับจำเลยที่ 1 และที่ 2 ชำระเงินตามฟ้องให้แก่โจทก์ เมื่อปรากฎว่า หลังจากศาลชั้นต้นพิพากษาคดีแล้ว จำเลยที่ 1 และที่ 2 ได้ชำระหนี้ตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นให้แก่โจทก์ครบถ้วนแล้ว ดังนั้น ความรับผิดของจำเลยที่ 1 และที่ 2 ต่อโจทก์ที่จะให้จำเลยที่ 3 ถึงที่ 5 ต้องร่วมรับผิดด้วยนั้นจึงได้ระงับสิ้นไปโดยการชำระหนี้ของจำเลยที่ 1 และที่ 2 แล้ว แม้โจทก์ชนะคดีในชั้นฎีกาก็ไม่เป็นประโยชน์แก่คดีโจทก์ในอันที่จะบังคับเอาสิ่งใดจากจำเลยที่ 3 ถึงที่ 5 ได้อีก จึงไม่จำต้องวินิจฉัยฎีกาของโจทก์ต่อไป(สกนธ์ กฤติยาวงศ์-ปราโมทย์ ชพานนท์-เหล็ก ไทรวิจิตร)ศาลแพ่ง - นางเปรมใจ กิติคุณไพโรจน์ศาลอุทธรณ์ - นายปัญญา สุทธิบดีแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 63878หลักกฎหมาย: ฎีกาโต้แย้งดุลพินิจในการรับฟังข้อเท็จจริงจากพยานหลักฐานที่ว่า การกระทำของจำเลยขาดเจตนานั้นเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 626/2524นายสมพงษ์ แซ่โง้วโจทก์จ่าสิบตำรวจชูศักดิ์ ชาวกรุงจำเลย ป.วิ.อ. ม. 220, ม. 193, ม. 225ฎีกาโต้แย้งดุลพินิจในการรับฟังข้อเท็จจริงจากพยานหลักฐานที่ว่า การกระทำของจำเลยขาดเจตนานั้นเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง(สนิท อังศุสิงห์-สำเนียง ด้วงมหาสอน-ศักดิ์ สนองชาติ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 626/2524นายสมพงษ์ แซ่โง้วโจทก์จ่าสิบตำรวจชูศักดิ์ ชาวกรุงจำเลย ป.วิ.อ. ม. 220, ม. 193, ม. 225ฎีกาโต้แย้งดุลพินิจในการรับฟังข้อเท็จจริงจากพยานหลักฐานที่ว่า การกระทำของจำเลยขาดเจตนานั้นเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง(สนิท อังศุสิงห์-สำเนียง ด้วงมหาสอน-ศักดิ์ สนองชาติ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศคณะกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกกลางประกาศคณะกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกกลางฉบับที่๑๙๘๒ (พ.ศ. ๒๕๕๓)เรื่องกำหนด (ปรับปรุง) เส้นทางสำหรับการขนส่งประจำทางด้วยรถโดยสารหมวด๓ สายที่ ๔๙๖ พัทลุง-หาดใหญ่[๑] ตามที่ได้มีประกาศคณะกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกกลางฉบับที่ ๑๔๑ (พ.ศ. ๒๕๒๕) ประกาศ ณ วันที่ ๑๐ มิถุนายน ๒๕๒๕กำหนดเส้นทางสำหรับการขนส่งประจำทางด้วยรถโดยสาร หมวด ๓ สายที่ ๔๙๖ พัทลุง-หาดใหญ่(ข) นั้นคณะกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกกลางได้พิจารณาเห็นสมควรให้ปรับปรุงเส้นทางดังกล่าวอาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๙ (๒)แห่งพระราชบัญญัติการขนส่งทางบก พ.ศ. ๒๕๒๒ ประกอบกับมติคณะกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกกลางในการประชุมครั้งที่ ๕/๒๕๕๓ เมื่อวันที่ ๙ มีนาคม ๒๕๕๓ จึงให้กำหนด (ปรับปรุง)เส้นทางสำหรับการขนส่งประจำทางด้วยรถโดยสาร หมวด ๓ สายที่ ๔๙๖ พัทลุง-หาดใหญ่โดยให้ใช้รายละเอียดเส้นทาง ดังต่อไปนี้สายที่ ๔๙๖ พัทลุง-หาดใหญ่เริ่มต้นจากสถานีขนส่งผู้โดยสารจังหวัดพัทลุงแยกซ้ายไปตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๔ ถึงแยกคูหา ตรงไปตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๔๓ถึงสามแยกควนลัง แยกซ้ายไปตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๔ ไปสุดเส้นทาง ณสถานีขนส่งผู้โดยสารอำเภอหาดใหญ่ช่วงหาดใหญ่-บางแก้ว-เขาชัยสนเริ่มต้นจากสถานีขนส่งผู้โดยสารอำเภอหาดใหญ่ ไปตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๔ถึงแยกควนลัง แยกขวาไปตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๔๓ ถึงแยกคูหาตรงไปตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๔ แยกขวาไปตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข๔๑๓๘แยกซ้ายไปตามทางหลวงชนบท พท. ๗๔๐๔๘ แยกซ้ายไปตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๔๐๘๑ไปสุดเส้นทาง ณ สถานที่จอดรถโดยสารประจำทางอำเภอเขาชัยสนประกาศณ วันที่ ๑๔ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๕๓อร่ามก้อนสมบัติรองปลัดกระทรวงคมนาคมหัวหน้ากลุ่มภารกิจด้านการขนส่งประธานกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกกลางปริยานุช/ผู้จัดทำ๑๓กรกฎาคม ๒๕๕๓นันท์นภัสร์/ตรวจ๑๓กรกฎาคม ๒๕๕๓[๑]ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๗/ตอนที่ ๑๐๐ ง/หน้า ๒๒๙/๑ กรกฎาคม ๒๕๕๓
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 64718หลักกฎหมาย: คดีนี้ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นให้ลงโทษจำคุกจำเลย 4 ปี 6 เดือน และให้กักกัน 3 ปีการกักกันไม่ใช่โทษแต่เป็นวิธีการเพื่อความปลอดภัย จึงถือไม่ได้ว่าจำเลยถูกลงโทษจำคุกเกิน 5 ปี คดีจึงต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 218 ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 165/2511พนักงานอัยการกรมอัยการโจทก์นายไพบูลย์ บุบผวรรณจำเลย ป.วิ.อ. ม. 218คดีนี้ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นให้ลงโทษจำคุกจำเลย 4 ปี 6 เดือน และให้กักกัน 3 ปีการกักกันไม่ใช่โทษแต่เป็นวิธีการเพื่อความปลอดภัย จึงถือไม่ได้ว่าจำเลยถูกลงโทษจำคุกเกิน 5 ปี คดีจึงต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 218(ชลัม รุทระวณิช-สวิง ลัดพลี-ลออง จุลกะเศียน)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 165/2511พนักงานอัยการกรมอัยการโจทก์นายไพบูลย์ บุบผวรรณจำเลย ป.วิ.อ. ม. 218คดีนี้ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นให้ลงโทษจำคุกจำเลย 4 ปี 6 เดือน และให้กักกัน 3 ปีการกักกันไม่ใช่โทษแต่เป็นวิธีการเพื่อความปลอดภัย จึงถือไม่ได้ว่าจำเลยถูกลงโทษจำคุกเกิน 5 ปี คดีจึงต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 218(ชลัม รุทระวณิช-สวิง ลัดพลี-ลออง จุลกะเศียน)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ