คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2949/2524หลักกฎหมาย: รถของโจทก์ถูกรถของจำเลยชนได้รับความเสียหายบริษัทประกันภัยซึ่งรับประกันภัยรถของโจทก์ไว้ได้ใช้ค่าสินไหมทดแทนแก่โจทก์แล้วบริษัทประกันภัยย่อมเข้ารับช่วงสิทธิของโจทก์ในอันที่จะใช้สิทธิเรียกร้องจากจำเลยเท่าจำนวนค่าสินไหมทดแทนที่ได้ใช้ไปและการเข้าสู่ ฐานะเป็นผู้รับช่วงสิทธินี้เป็นไปด้วยอำนาจของกฎหมายแม้บริษัทประกันภัยจะยังไม่ได้ใช้สิทธิเรียกร้องจากจำเลยตามสิทธิที่ได้รับช่วงมาโจทก์ก็ขาดสิทธิที่จะเรียกร้องค่าสินไหมทดแทนจากจำเลยในส่วนที่ได้รับชดใช้จากบริษัทประกันภัยเพราะสิทธิเรียกร้องดังกล่าวบริษัทประกันภัยได้รับช่วงไปแล้วโจทก์ฟ้องว่า จำเลยที่ 2 ขับรถยนต์ของจำเลยที่ 1 ซึ่งเป็นนายจ้างไปในทางการที่จ้างโดยประมาทชนรถยนต์ของโจทก์ที่ 2 ที่ 3 ได้รับความเสียหายและเป็นเหตุให้บุตรของโจทก์ที่ 2 สามีของโจทก์ที่ 3 บุตรของโจทก์ที่ 4 และบุตรของโจทก์ที่ 6 ถึงแก่ความตาย โจทก์ที่ 5 ได้รับบาดเจ็บกับทำให้รถยนต์ของโจทก์ที่ 1 และทรัพย์สินของโจทก์ที่ 7 ถึงที่ 11 ได้รัความเสียหาย ขอให้จำเลยทั้งสองร่มกันใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์ทุกคนจำเลยที่ 1 ให้การว่า จำเลยที่ 1 ไม่ใช่เจ้าของรถยนต์คันที่จำเลยที่ 2ขับและไม่ได้เป็นนายจ้างของจำเลยที่ 2 เหตุที่รถชนกันเกิดเพราะความประมาทของคนขับรถของโจทก์ที่ 2 ที่ 3 ฟ้องโจทก์เคลือบคลุมโจทก์เรียกค่าเสียหายมากเกินไป โจทก์ที่ 1 ได้รับชดใช้ค่าเสียหายจากบริษัทประกันภัยแล้ว ไม่มีสิทธิเรียกจากจำเลยอีก โจทก์ไม่ได้ทวงถามจึงไม่มีอำนาจฟ้อง ขอให้ยกฟ้องจำเลยที่ 2 ขาดนัดยื่นคำให้การโจทก์ที่ 6 ที่ 7 ที่ 10 และที่ 11 ทิ้งฟ้อง ศาลชั้นต้นสั่งจำหน่ายคดีเฉพาะคดีโจทก์ดังกล่าวศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วพิพากษาให้จำเลยทั้งสองร่วมกันใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์โจทก์ที่ 1 อุทธรณ์ขอค่าเสียหายเพิ่มขึ้นศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ที่ 1 ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ที่โจทก์ที่ 1 ฎีกาว่าแม้บริษัทประกันภัยจะได้จ่ายค่าสินไหมทดแทนให้แก่โจทก์ที่ 1 และบริษัทประกันภัยได้รับช่วงสิทธิตามกฎหมายก็ตาม แต่เมื่อบริษัทประกันภัยยังไม่ได้ใช้สิทธิที่ตนรับช่วงมา โจทก์ที่ 1 ก็ยังมีสิทธิที่จะฟ้องเรียกค่าสินไหมทดแทนในส่วนนี้จากจำเลยทั้งสองได้นั้น ศาลฎีกาเห็นว่าเมื่อบริษัทประกันภัยได้ชดใช้ค่าสินไหมทดแทนแก่โจทก์ที่ 1 ผู้เอาประกันภัยเป็นจำนวนเพียงใดแล้ว บริษัทประกันภัยย่อมเข้ารับช่วงสิทธิของโจทก์ที่ 1 ซึ่งจะใช้สิทธิเรียกร้องจากจำเลยทั้งสองเพียงเท่านั้น ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 880 และการเข้าสู่ฐานะเป็นผู้รับช่วงสิทธิของบริษัทประกันภัยดังกล่าวเป็นไปด้วยอำนาจของกฎหมายแม้บริษัทประกันภัยจะยังไม่ได้ใช้สิทธิเรียกร้องค่าสินไหมทดแทนจากจำเลยทั้งสองตามสิทธิที่ได้รับช่วงมา โจทก์ที่ 1 ก็ขาดสิทธิที่จะเรียกร้องค่าสินไหมทดแทนจากจำเลยทั้งสองในส่วนที่ได้รับชดใช้จากบริษัทประกันภัยเพราะสิทธิเรียกร้องดังกล่าวบริษัทประกันภัยได้รับช่วงไปแล้วพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2949/2524นายเทอดเกียรติ์ อิสริยะชัยกุล กับพวกโจทก์นายจิรศักดิ์ อร่ามพิบูลย์กิจ กับพวกจำเลย ป.พ.พ. ม. 226, ม. 227, ม. 880รถของโจทก์ถูกรถของจำเลยชนได้รับความเสียหายบริษัทประกันภัยซึ่งรับประกันภัยรถของโจทก์ไว้ได้ใช้ค่าสินไหมทดแทนแก่โจทก์แล้วบริษัทประกันภัยย่อมเข้ารับช่วงสิทธิของโจทก์ในอันที่จะใช้สิทธิเรียกร้องจากจำเลยเท่าจำนวนค่าสินไหมทดแทนที่ได้ใช้ไปและการเข้าสู่ ฐานะเป็นผู้รับช่วงสิทธินี้เป็นไปด้วยอำนาจของกฎหมายแม้บริษัทประกันภัยจะยังไม่ได้ใช้สิทธิเรียกร้องจากจำเลยตามสิทธิที่ได้รับช่วงมาโจทก์ก็ขาดสิทธิที่จะเรียกร้องค่าสินไหมทดแทนจากจำเลยในส่วนที่ได้รับชดใช้จากบริษัทประกันภัยเพราะสิทธิเรียกร้องดังกล่าวบริษัทประกันภัยได้รับช่วงไปแล้วโจทก์ฟ้องว่า จำเลยที่ 2 ขับรถยนต์ของจำเลยที่ 1 ซึ่งเป็นนายจ้างไปในทางการที่จ้างโดยประมาทชนรถยนต์ของโจทก์ที่ 2 ที่ 3 ได้รับความเสียหายและเป็นเหตุให้บุตรของโจทก์ที่ 2 สามีของโจทก์ที่ 3 บุตรของโจทก์ที่ 4 และบุตรของโจทก์ที่ 6 ถึงแก่ความตาย โจทก์ที่ 5 ได้รับบาดเจ็บกับทำให้รถยนต์ของโจทก์ที่ 1 และทรัพย์สินของโจทก์ที่ 7 ถึงที่ 11 ได้รัความเสียหาย ขอให้จำเลยทั้งสองร่มกันใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์ทุกคนจำเลยที่ 1 ให้การว่า จำเลยที่ 1 ไม่ใช่เจ้าของรถยนต์คันที่จำเลยที่ 2ขับและไม่ได้เป็นนายจ้างของจำเลยที่ 2 เหตุที่รถชนกันเกิดเพราะความประมาทของคนขับรถของโจทก์ที่ 2 ที่ 3 ฟ้องโจทก์เคลือบคลุมโจทก์เรียกค่าเสียหายมากเกินไป โจทก์ที่ 1 ได้รับชดใช้ค่าเสียหายจากบริษัทประกันภัยแล้ว ไม่มีสิทธิเรียกจากจำเลยอีก โจทก์ไม่ได้ทวงถามจึงไม่มีอำนาจฟ้อง ขอให้ยกฟ้องจำเลยที่ 2 ขาดนัดยื่นคำให้การโจทก์ที่ 6 ที่ 7 ที่ 10 และที่ 11 ทิ้งฟ้อง ศาลชั้นต้นสั่งจำหน่ายคดีเฉพาะคดีโจทก์ดังกล่าวศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วพิพากษาให้จำเลยทั้งสองร่วมกันใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์โจทก์ที่ 1 อุทธรณ์ขอค่าเสียหายเพิ่มขึ้นศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ที่ 1 ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ที่โจทก์ที่ 1 ฎีกาว่าแม้บริษัทประกันภัยจะได้จ่ายค่าสินไหมทดแทนให้แก่โจทก์ที่ 1 และบริษัทประกันภัยได้รับช่วงสิทธิตามกฎหมายก็ตาม แต่เมื่อบริษัทประกันภัยยังไม่ได้ใช้สิทธิที่ตนรับช่วงมา โจทก์ที่ 1 ก็ยังมีสิทธิที่จะฟ้องเรียกค่าสินไหมทดแทนในส่วนนี้จากจำเลยทั้งสองได้นั้น ศาลฎีกาเห็นว่าเมื่อบริษัทประกันภัยได้ชดใช้ค่าสินไหมทดแทนแก่โจทก์ที่ 1 ผู้เอาประกันภัยเป็นจำนวนเพียงใดแล้ว บริษัทประกันภัยย่อมเข้ารับช่วงสิทธิของโจทก์ที่ 1 ซึ่งจะใช้สิทธิเรียกร้องจากจำเลยทั้งสองเพียงเท่านั้น ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 880 และการเข้าสู่ฐานะเป็นผู้รับช่วงสิทธิของบริษัทประกันภัยดังกล่าวเป็นไปด้วยอำนาจของกฎหมายแม้บริษัทประกันภัยจะยังไม่ได้ใช้สิทธิเรียกร้องค่าสินไหมทดแทนจากจำเลยทั้งสองตามสิทธิที่ได้รับช่วงมา โจทก์ที่ 1 ก็ขาดสิทธิที่จะเรียกร้องค่าสินไหมทดแทนจากจำเลยทั้งสองในส่วนที่ได้รับชดใช้จากบริษัทประกันภัยเพราะสิทธิเรียกร้องดังกล่าวบริษัทประกันภัยได้รับช่วงไปแล้วพิพากษายืน(ดุสิต วราโห-สุวัฒน์ รัตรสาร-สุไพศาล วิบุลศิลป์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยที่ 2 ขับรถยนต์ของจำเลยที่ 1 ซึ่งเป็นนายจ้างไปในทางการที่จ้างโดยประมาทชนรถยนต์ของโจทก์ที่ 2 ที่ 3 ได้รับความเสียหายและเป็นเหตุให้บุตรของโจทก์ที่ 2 สามีของโจทก์ที่ 3 บุตรของโจทก์ที่ 4 และบุตรของโจทก์ที่ 6 ถึงแก่ความตาย โจทก์ที่ 5 ได้รับบาดเจ็บกับทำให้รถยนต์ของโจทก์ที่ 1 และทรัพย์สินของโจทก์ที่ 7 ถึงที่ 11 ได้รัความเสียหาย ขอให้จำเลยทั้งสองร่มกันใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์ทุกคนจำเลยที่ 1 ให้การว่า จำเลยที่ 1 ไม่ใช่เจ้าของรถยนต์คันที่จำเลยที่ 2ขับและไม่ได้เป็นนายจ้างของจำเลยที่ 2 เหตุที่รถชนกันเกิดเพราะความประมาทของคนขับรถของโจทก์ที่ 2 ที่ 3 ฟ้องโจทก์เคลือบคลุมโจทก์เรียกค่าเสียหายมากเกินไป โจทก์ที่ 1 ได้รับชดใช้ค่าเสียหายจากบริษัทประกันภัยแล้ว ไม่มีสิทธิเรียกจากจำเลยอีก โจทก์ไม่ได้ทวงถามจึงไม่มีอำนาจฟ้อง ขอให้ยกฟ้องจำเลยที่ 2 ขาดนัดยื่นคำให้การโจทก์ที่ 6 ที่ 7 ที่ 10 และที่ 11 ทิ้งฟ้อง ศาลชั้นต้นสั่งจำหน่ายคดีเฉพาะคดีโจทก์ดังกล่าวศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วพิพากษาให้จำเลยทั้งสองร่วมกันใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์โจทก์ที่ 1 อุทธรณ์ขอค่าเสียหายเพิ่มขึ้นศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ที่ 1 ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ที่โจทก์ที่ 1 ฎีกาว่าแม้บริษัทประกันภัยจะได้จ่ายค่าสินไหมทดแทนให้แก่โจทก์ที่ 1 และบริษัทประกันภัยได้รับช่วงสิทธิตามกฎหมายก็ตาม แต่เมื่อบริษัทประกันภัยยังไม่ได้ใช้สิทธิที่ตนรับช่วงมา โจทก์ที่ 1 ก็ยังมีสิทธิที่จะฟ้องเรียกค่าสินไหมทดแทนในส่วนนี้จากจำเลยทั้งสองได้นั้น ศาลฎีกาเห็นว่าเมื่อบริษัทประกันภัยได้ชดใช้ค่าสินไหมทดแทนแก่โจทก์ที่ 1 ผู้เอาประกันภัยเป็นจำนวนเพียงใดแล้ว บริษัทประกันภัยย่อมเข้ารับช่วงสิทธิของโจทก์ที่ 1 ซึ่งจะใช้สิทธิเรียกร้องจากจำเลยทั้งสองเพียงเท่านั้น ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 880 และการเข้าสู่ฐานะเป็นผู้รับช่วงสิทธิของบริษัทประกันภัยดังกล่าวเป็นไปด้วยอำนาจของกฎหมายแม้บริษัทประกันภัยจะยังไม่ได้ใช้สิทธิเรียกร้องค่าสินไหมทดแทนจากจำเลยทั้งสองตามสิทธิที่ได้รับช่วงมา โจทก์ที่ 1 ก็ขาดสิทธิที่จะเรียกร้องค่าสินไหมทดแทนจากจำเลยทั้งสองในส่วนที่ได้รับชดใช้จากบริษัทประกันภัยเพราะสิทธิเรียกร้องดังกล่าวบริษัทประกันภัยได้รับช่วงไปแล้วพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2949/2524นายเทอดเกียรติ์ อิสริยะชัยกุล กับพวกโจทก์นายจิรศักดิ์ อร่ามพิบูลย์กิจ กับพวกจำเลย ป.พ.พ. ม. 226, ม. 227, ม. 880รถของโจทก์ถูกรถของจำเลยชนได้รับความเสียหายบริษัทประกันภัยซึ่งรับประกันภัยรถของโจทก์ไว้ได้ใช้ค่าสินไหมทดแทนแก่โจทก์แล้วบริษัทประกันภัยย่อมเข้ารับช่วงสิทธิของโจทก์ในอันที่จะใช้สิทธิเรียกร้องจากจำเลยเท่าจำนวนค่าสินไหมทดแทนที่ได้ใช้ไปและการเข้าสู่ ฐานะเป็นผู้รับช่วงสิทธินี้เป็นไปด้วยอำนาจของกฎหมายแม้บริษัทประกันภัยจะยังไม่ได้ใช้สิทธิเรียกร้องจากจำเลยตามสิทธิที่ได้รับช่วงมาโจทก์ก็ขาดสิทธิที่จะเรียกร้องค่าสินไหมทดแทนจากจำเลยในส่วนที่ได้รับชดใช้จากบริษัทประกันภัยเพราะสิทธิเรียกร้องดังกล่าวบริษัทประกันภัยได้รับช่วงไปแล้วโจทก์ฟ้องว่า จำเลยที่ 2 ขับรถยนต์ของจำเลยที่ 1 ซึ่งเป็นนายจ้างไปในทางการที่จ้างโดยประมาทชนรถยนต์ของโจทก์ที่ 2 ที่ 3 ได้รับความเสียหายและเป็นเหตุให้บุตรของโจทก์ที่ 2 สามีของโจทก์ที่ 3 บุตรของโจทก์ที่ 4 และบุตรของโจทก์ที่ 6 ถึงแก่ความตาย โจทก์ที่ 5 ได้รับบาดเจ็บกับทำให้รถยนต์ของโจทก์ที่ 1 และทรัพย์สินของโจทก์ที่ 7 ถึงที่ 11 ได้รัความเสียหาย ขอให้จำเลยทั้งสองร่มกันใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์ทุกคนจำเลยที่ 1 ให้การว่า จำเลยที่ 1 ไม่ใช่เจ้าของรถยนต์คันที่จำเลยที่ 2ขับและไม่ได้เป็นนายจ้างของจำเลยที่ 2 เหตุที่รถชนกันเกิดเพราะความประมาทของคนขับรถของโจทก์ที่ 2 ที่ 3 ฟ้องโจทก์เคลือบคลุมโจทก์เรียกค่าเสียหายมากเกินไป โจทก์ที่ 1 ได้รับชดใช้ค่าเสียหายจากบริษัทประกันภัยแล้ว ไม่มีสิทธิเรียกจากจำเลยอีก โจทก์ไม่ได้ทวงถามจึงไม่มีอำนาจฟ้อง ขอให้ยกฟ้องจำเลยที่ 2 ขาดนัดยื่นคำให้การโจทก์ที่ 6 ที่ 7 ที่ 10 และที่ 11 ทิ้งฟ้อง ศาลชั้นต้นสั่งจำหน่ายคดีเฉพาะคดีโจทก์ดังกล่าวศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วพิพากษาให้จำเลยทั้งสองร่วมกันใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์โจทก์ที่ 1 อุทธรณ์ขอค่าเสียหายเพิ่มขึ้นศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ที่ 1 ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ที่โจทก์ที่ 1 ฎีกาว่าแม้บริษัทประกันภัยจะได้จ่ายค่าสินไหมทดแทนให้แก่โจทก์ที่ 1 และบริษัทประกันภัยได้รับช่วงสิทธิตามกฎหมายก็ตาม แต่เมื่อบริษัทประกันภัยยังไม่ได้ใช้สิทธิที่ตนรับช่วงมา โจทก์ที่ 1 ก็ยังมีสิทธิที่จะฟ้องเรียกค่าสินไหมทดแทนในส่วนนี้จากจำเลยทั้งสองได้นั้น ศาลฎีกาเห็นว่าเมื่อบริษัทประกันภัยได้ชดใช้ค่าสินไหมทดแทนแก่โจทก์ที่ 1 ผู้เอาประกันภัยเป็นจำนวนเพียงใดแล้ว บริษัทประกันภัยย่อมเข้ารับช่วงสิทธิของโจทก์ที่ 1 ซึ่งจะใช้สิทธิเรียกร้องจากจำเลยทั้งสองเพียงเท่านั้น ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 880 และการเข้าสู่ฐานะเป็นผู้รับช่วงสิทธิของบริษัทประกันภัยดังกล่าวเป็นไปด้วยอำนาจของกฎหมายแม้บริษัทประกันภัยจะยังไม่ได้ใช้สิทธิเรียกร้องค่าสินไหมทดแทนจากจำเลยทั้งสองตามสิทธิที่ได้รับช่วงมา โจทก์ที่ 1 ก็ขาดสิทธิที่จะเรียกร้องค่าสินไหมทดแทนจากจำเลยทั้งสองในส่วนที่ได้รับชดใช้จากบริษัทประกันภัยเพราะสิทธิเรียกร้องดังกล่าวบริษัทประกันภัยได้รับช่วงไปแล้วพิพากษายืน(ดุสิต วราโห-สุวัฒน์ รัตรสาร-สุไพศาล วิบุลศิลป์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ