คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2249/2520หลักกฎหมาย: จำเลยมีเจตนาพาผู้เสียหายไปเพื่อกระทำอนาจารและข่มขืนกระทำชำเรา จำเลยกระทำอนาจารและข่มขืนกระทำชำเราทั้งในคืนแรกและคืนที่สอง เป็นการกระทำต่อเนื่องกันจากเจตนาเดิมนั่นเองแยกออกจากกันมิได้ การกระทำของจำเลยเป็นกรรมเดียวเป็นความผิดต่อกฎหมายหลายบทโจทก์ฟ้องว่า จำเลยได้กระทำผิดต่อกฎหมายหลายบทหลายกรรม คือก. ใช้อาวุธขู่เข็ญฉุดพาและพรากผู้เยาว์ไปเพื่อการอนาจารข. กระทำอนาจารและข่มขืนกระทำชำเรา 1 ครั้งค. ต่อมาอีกวันหนึ่งได้กระทำอนาจารและข่มขืนกระทำชำเราผู้เสียหาย อีก 1 ครั้งง. หน่วงเหนี่ยวกักขังผู้เสียหายขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 276, 278, 284, 310,318 ประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 11 ลงวันที่ 21 พฤศจิกายน 2514 ข้อ 7,9, 10, 12จำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 284, 318 วรรคสาม ประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 11 ข้อ 10, 12ประกอบด้วยประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 90 ให้ลงโทษตามมาตรา 318 วรรคสาม ซึ่งเป็นบทที่มีโทษหนักที่สุด จำคุก 1 ปี และมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 276 วรรคแรก, 278 ประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 11 ข้อ 7, 9 ให้ลงโทษตามมาตรา 276 วรรคแรก ซึ่งเป็นบทที่มีโทษหนักที่สุด จำคุก 1 ปีโจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษจำเลยในความผิดฐานกระทำอนาจารและข่มขืนกระทำชำเรา ทุกกรรมเป็นกระทงความผิดจำเลยฎีกาขอให้ยกฟ้องศาลฎีกาฟังว่า จำเลยกระทำผิดฐานพรากผู้เยาว์ พาหญิงไป เพื่อการอนาจารกระทำอนาจารและข่มขืนกระทำชำเราผู้เสียหายจริงข้อที่โจทก์ฎีกาว่า จำเลยกระทำอนาจารและข่มขืนกระทำชำเราในคืนแรกสำเร็จขาดตอนไปแล้ว จำเลยกระทำอนาจารและข่มขืนกระทำชำเราผู้เสียหายในคืนที่สองอีกเป็นความผิดอีกกรรมหนึ่งต่างหากจากกรรมแรก ต้องลงโทษทุกกรรมเป็นกระทงความผิดไปนั้น เห็นว่า จำเลยมีเจตนาพาผู้เสียหายไปเพื่อกระทำอนาจารและข่มขืนกระทำชำเรา จำเลยกระทำอนาจารและข่มขืนกระทำชำเราพร้อมกันทั้งในคืนแรกและคืนที่สอง เป็นการกระทำต่อเนื่องกันจากเจตนาเดิมนั่นเองแยกออกจากกันมิได้ การกระทำของจำเลยเป็นกรรมเดียว เป็นความผิดต่อกฎหมายหลายบท ซึ่งต้องลงโทษตามกฎหมายบทที่มีโทษหนักที่สุดพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2249/2520พนักงานอัยการจังหวัดเพชรบูรณ์โจทก์นายเต่ย แดงด้วงจำเลย ป.อ. ม. 90, ม. 91, ม. 276, ม. 278จำเลยมีเจตนาพาผู้เสียหายไปเพื่อกระทำอนาจารและข่มขืนกระทำชำเรา จำเลยกระทำอนาจารและข่มขืนกระทำชำเราทั้งในคืนแรกและคืนที่สอง เป็นการกระทำต่อเนื่องกันจากเจตนาเดิมนั่นเองแยกออกจากกันมิได้ การกระทำของจำเลยเป็นกรรมเดียวเป็นความผิดต่อกฎหมายหลายบทโจทก์ฟ้องว่า จำเลยได้กระทำผิดต่อกฎหมายหลายบทหลายกรรม คือก. ใช้อาวุธขู่เข็ญฉุดพาและพรากผู้เยาว์ไปเพื่อการอนาจารข. กระทำอนาจารและข่มขืนกระทำชำเรา 1 ครั้งค. ต่อมาอีกวันหนึ่งได้กระทำอนาจารและข่มขืนกระทำชำเราผู้เสียหาย อีก 1 ครั้งง. หน่วงเหนี่ยวกักขังผู้เสียหายขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 276, 278, 284, 310,318 ประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 11 ลงวันที่ 21 พฤศจิกายน 2514 ข้อ 7,9, 10, 12จำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 284, 318 วรรคสาม ประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 11 ข้อ 10, 12ประกอบด้วยประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 90 ให้ลงโทษตามมาตรา 318 วรรคสาม ซึ่งเป็นบทที่มีโทษหนักที่สุด จำคุก 1 ปี และมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 276 วรรคแรก, 278 ประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 11 ข้อ 7, 9 ให้ลงโทษตามมาตรา 276 วรรคแรก ซึ่งเป็นบทที่มีโทษหนักที่สุด จำคุก 1 ปีโจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษจำเลยในความผิดฐานกระทำอนาจารและข่มขืนกระทำชำเรา ทุกกรรมเป็นกระทงความผิดจำเลยฎีกาขอให้ยกฟ้องศาลฎีกาฟังว่า จำเลยกระทำผิดฐานพรากผู้เยาว์ พาหญิงไป เพื่อการอนาจารกระทำอนาจารและข่มขืนกระทำชำเราผู้เสียหายจริงข้อที่โจทก์ฎีกาว่า จำเลยกระทำอนาจารและข่มขืนกระทำชำเราในคืนแรกสำเร็จขาดตอนไปแล้ว จำเลยกระทำอนาจารและข่มขืนกระทำชำเราผู้เสียหายในคืนที่สองอีกเป็นความผิดอีกกรรมหนึ่งต่างหากจากกรรมแรก ต้องลงโทษทุกกรรมเป็นกระทงความผิดไปนั้น เห็นว่า จำเลยมีเจตนาพาผู้เสียหายไปเพื่อกระทำอนาจารและข่มขืนกระทำชำเรา จำเลยกระทำอนาจารและข่มขืนกระทำชำเราพร้อมกันทั้งในคืนแรกและคืนที่สอง เป็นการกระทำต่อเนื่องกันจากเจตนาเดิมนั่นเองแยกออกจากกันมิได้ การกระทำของจำเลยเป็นกรรมเดียว เป็นความผิดต่อกฎหมายหลายบท ซึ่งต้องลงโทษตามกฎหมายบทที่มีโทษหนักที่สุดพิพากษายืน(สุจริต เสถียรกาล-ถนอม ครูไพศาล-แถม ดุลยสุข)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยได้กระทำผิดต่อกฎหมายหลายบทหลายกรรม คือก. ใช้อาวุธขู่เข็ญฉุดพาและพรากผู้เยาว์ไปเพื่อการอนาจารข. กระทำอนาจารและข่มขืนกระทำชำเรา 1 ครั้งค. ต่อมาอีกวันหนึ่งได้กระทำอนาจารและข่มขืนกระทำชำเราผู้เสียหาย อีก 1 ครั้งง. หน่วงเหนี่ยวกักขังผู้เสียหายขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 276, 278, 284, 310,318 ประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 11 ลงวันที่ 21 พฤศจิกายน 2514 ข้อ 7,9, 10, 12จำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 284, 318 วรรคสาม ประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 11 ข้อ 10, 12ประกอบด้วยประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 90 ให้ลงโทษตามมาตรา 318 วรรคสาม ซึ่งเป็นบทที่มีโทษหนักที่สุด จำคุก 1 ปี และมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 276 วรรคแรก, 278 ประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 11 ข้อ 7, 9 ให้ลงโทษตามมาตรา 276 วรรคแรก ซึ่งเป็นบทที่มีโทษหนักที่สุด จำคุก 1 ปีโจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษจำเลยในความผิดฐานกระทำอนาจารและข่มขืนกระทำชำเรา ทุกกรรมเป็นกระทงความผิดจำเลยฎีกาขอให้ยกฟ้องศาลฎีกาฟังว่า จำเลยกระทำผิดฐานพรากผู้เยาว์ พาหญิงไป เพื่อการอนาจารกระทำอนาจารและข่มขืนกระทำชำเราผู้เสียหายจริงข้อที่โจทก์ฎีกาว่า จำเลยกระทำอนาจารและข่มขืนกระทำชำเราในคืนแรกสำเร็จขาดตอนไปแล้ว จำเลยกระทำอนาจารและข่มขืนกระทำชำเราผู้เสียหายในคืนที่สองอีกเป็นความผิดอีกกรรมหนึ่งต่างหากจากกรรมแรก ต้องลงโทษทุกกรรมเป็นกระทงความผิดไปนั้น เห็นว่า จำเลยมีเจตนาพาผู้เสียหายไปเพื่อกระทำอนาจารและข่มขืนกระทำชำเรา จำเลยกระทำอนาจารและข่มขืนกระทำชำเราพร้อมกันทั้งในคืนแรกและคืนที่สอง เป็นการกระทำต่อเนื่องกันจากเจตนาเดิมนั่นเองแยกออกจากกันมิได้ การกระทำของจำเลยเป็นกรรมเดียว เป็นความผิดต่อกฎหมายหลายบท ซึ่งต้องลงโทษตามกฎหมายบทที่มีโทษหนักที่สุดพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2249/2520พนักงานอัยการจังหวัดเพชรบูรณ์โจทก์นายเต่ย แดงด้วงจำเลย ป.อ. ม. 90, ม. 91, ม. 276, ม. 278จำเลยมีเจตนาพาผู้เสียหายไปเพื่อกระทำอนาจารและข่มขืนกระทำชำเรา จำเลยกระทำอนาจารและข่มขืนกระทำชำเราทั้งในคืนแรกและคืนที่สอง เป็นการกระทำต่อเนื่องกันจากเจตนาเดิมนั่นเองแยกออกจากกันมิได้ การกระทำของจำเลยเป็นกรรมเดียวเป็นความผิดต่อกฎหมายหลายบทโจทก์ฟ้องว่า จำเลยได้กระทำผิดต่อกฎหมายหลายบทหลายกรรม คือก. ใช้อาวุธขู่เข็ญฉุดพาและพรากผู้เยาว์ไปเพื่อการอนาจารข. กระทำอนาจารและข่มขืนกระทำชำเรา 1 ครั้งค. ต่อมาอีกวันหนึ่งได้กระทำอนาจารและข่มขืนกระทำชำเราผู้เสียหาย อีก 1 ครั้งง. หน่วงเหนี่ยวกักขังผู้เสียหายขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 276, 278, 284, 310,318 ประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 11 ลงวันที่ 21 พฤศจิกายน 2514 ข้อ 7,9, 10, 12จำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 284, 318 วรรคสาม ประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 11 ข้อ 10, 12ประกอบด้วยประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 90 ให้ลงโทษตามมาตรา 318 วรรคสาม ซึ่งเป็นบทที่มีโทษหนักที่สุด จำคุก 1 ปี และมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 276 วรรคแรก, 278 ประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 11 ข้อ 7, 9 ให้ลงโทษตามมาตรา 276 วรรคแรก ซึ่งเป็นบทที่มีโทษหนักที่สุด จำคุก 1 ปีโจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษจำเลยในความผิดฐานกระทำอนาจารและข่มขืนกระทำชำเรา ทุกกรรมเป็นกระทงความผิดจำเลยฎีกาขอให้ยกฟ้องศาลฎีกาฟังว่า จำเลยกระทำผิดฐานพรากผู้เยาว์ พาหญิงไป เพื่อการอนาจารกระทำอนาจารและข่มขืนกระทำชำเราผู้เสียหายจริงข้อที่โจทก์ฎีกาว่า จำเลยกระทำอนาจารและข่มขืนกระทำชำเราในคืนแรกสำเร็จขาดตอนไปแล้ว จำเลยกระทำอนาจารและข่มขืนกระทำชำเราผู้เสียหายในคืนที่สองอีกเป็นความผิดอีกกรรมหนึ่งต่างหากจากกรรมแรก ต้องลงโทษทุกกรรมเป็นกระทงความผิดไปนั้น เห็นว่า จำเลยมีเจตนาพาผู้เสียหายไปเพื่อกระทำอนาจารและข่มขืนกระทำชำเรา จำเลยกระทำอนาจารและข่มขืนกระทำชำเราพร้อมกันทั้งในคืนแรกและคืนที่สอง เป็นการกระทำต่อเนื่องกันจากเจตนาเดิมนั่นเองแยกออกจากกันมิได้ การกระทำของจำเลยเป็นกรรมเดียว เป็นความผิดต่อกฎหมายหลายบท ซึ่งต้องลงโทษตามกฎหมายบทที่มีโทษหนักที่สุดพิพากษายืน(สุจริต เสถียรกาล-ถนอม ครูไพศาล-แถม ดุลยสุข)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ