ประกาศ กประกาศ ก.ศป.เรื่อง การลาหยุดราชการของตุลาการศาลปกครอง[๑] อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๓๓วรรคสอง แห่งพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง พ.ศ. ๒๕๔๒ก.ศป. ออกประกาศไว้ ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ ในประกาศนี้เข้ารับการเตรียมพล หมายความว่า เข้ารับการระดมพล เข้ารับการตรวจสอบพล เข้ารับการฝึกวิชาทหารหรือเข้ารับการทดลองความพรั่งพร้อม ตามกฎหมายว่าด้วยการรับราชการทหารองค์การระหว่างประเทศหมายความว่า องค์การที่ได้รับการจัดตั้งขึ้นด้วยความตกลงระหว่างประเทศทั้งในระดับรัฐบาลและระดับเอกชนและสำหรับองค์การสหประชาชาติให้หมายความรวมถึงทบวงการชำนัญพิเศษและองค์การอื่นใดในเครือสหประชาชาติด้วยองค์การต่างประเทศ หมายความว่าองค์การหรือสถาบันต่างประเทศตามที่ปลัดสำนักนายกรัฐมนตรีจะได้ประกาศรายชื่อให้ทราบการไปปฏิบัติงานในองค์การระหว่างประเทศ หมายความรวมถึง การไปปฏิบัติงานในองค์การต่างประเทศการไปปฏิบัติงานในต่างประเทศในลักษณะเดียวกันกับการไปปฏิบัติงานในองค์การระหว่างประเทศรวมทั้งการไปปฏิบัติงานในหน่วยงานขององค์การระหว่างประเทศหน่วยงานขององค์การต่างประเทศ หรือหน่วยงานของรัฐบาลต่างประเทศซึ่งตั้งอยู่ในประเทศไทยโดยได้รับเงินเดือนหรือค่าตอบแทนในลักษณะเดียวกันกับเงินเดือนจากองค์การระหว่างประเทศองค์การต่างประเทศ หน่วยงานของรัฐบาลต่างประเทศ หรือจากประเทศที่ไปปฏิบัติงานแต่ไม่รวมถึงการเดินทางไปราชการตามระเบียบว่าด้วยการอนุมัติให้เดินทางไปราชการหรือการจัดการประชุมของทางราชการการไปรับราชการประจำในต่างประเทศ การไปศึกษา ฝึกอบรม ดูงานหรือปฏิบัติการวิจัยตามระเบียบหรือข้อบังคับว่าด้วยการให้ข้าราชการไปศึกษา ฝึกอบรมและดูงาน ณ ต่างประเทศข้อ ๒ การลาทุกประเภทตามประกาศนี้ ถ้ามีกฎหมายระเบียบ หรือมติคณะรัฐมนตรีกำหนดเกี่ยวกับการลาประเภทใดไว้เป็นพิเศษผู้ลาและผู้มีอำนาจอนุญาตการลาจะต้องปฏิบัติตามกฎหมาย ระเบียบหรือมติคณะรัฐมนตรีเกี่ยวกับการลาประเภทนั้นด้วยข้อ ๓ การลาทุกประเภทการหยุดราชการเพราะพฤติการณ์พิเศษ และการไปต่างประเทศของประธานศาลปกครองสูงสุดให้แจ้งให้ ก.ศป. ทราบข้อ ๔ การลาทุกประเภทนอกจากการลาไปปฏิบัติงานในองค์การระหว่างประเทศการหยุดราชการเพราะพฤติการณ์พิเศษ และการไปต่างประเทศของตุลาการในศาลปกครองสูงสุดอธิบดีศาลปกครองชั้นต้น และตุลาการในศาลปกครองชั้นต้นซึ่งปฏิบัติหน้าที่เป็นตุลาการผู้แถลงคดีในศาลปกครองสูงสุดเพียงหน้าที่เดียวให้ประธานศาลปกครองสูงสุดเป็นผู้พิจารณาอนุญาตข้อ ๕ การหยุดราชการเพราะพฤติการณ์พิเศษการไปต่างประเทศ และการลาทุกประเภท นอกจากการลาไปศึกษา ฝึกอบรม ดูงานปฏิบัติการวิจัยหรือไปปฏิบัติงานในองค์การระหว่างประเทศของตุลาการในศาลปกครองชั้นต้นให้อธิบดีศาลปกครองชั้นต้นเป็นผู้พิจารณาอนุญาตข้อ ๖ผู้มีอำนาจอนุญาตการลาจะมอบหมายหรือมอบอำนาจโดยทำเป็นหนังสือให้แก่ผู้ดำรงตำแหน่งใดเป็นผู้พิจารณาอนุญาตแทนก็ได้ข้อ ๗ตุลาการในศาลปกครองชั้นต้นผู้ใดได้รับคำสั่งให้ไปช่วยราชการ ณ ศาลปกครองอื่นที่ตนมิได้สังกัดหากประสงค์จะลาป่วย ลาคลอดบุตร ลากิจส่วนตัว ลาพักผ่อน หรือลาเข้ารับการเตรียมพลในช่วงเวลาที่ไปช่วยราชการให้เสนอขออนุญาตลาต่ออธิบดีศาลปกครองชั้นต้นที่ไปช่วยราชการแล้วให้ศาลปกครองชั้นต้นนั้นรายงานจำนวนวันลาให้ศาลปกครองต้นสังกัดของผู้นั้นทราบอย่างน้อยปีละครั้งข้อ ๘ เพื่อประโยชน์ในการตรวจสอบการลาหยุดราชการให้สำนักงานศาลปกครองแต่ละแห่งจัดให้มีการบันทึกการลาหยุดราชการของตุลาการศาลปกครองแยกตามประเภทหรือพฤติการณ์พิเศษ หรือเหตุแห่งการลาข้อ ๙การนับวันลาตามประกาศนี้ให้นับตามปีงบประมาณการนับวันลาเพื่อประโยชน์ในการเสนอหรือจัดส่งใบลาการอนุญาตให้ลาและการคำนวณวันลาให้นับต่อเนื่องกันโดยนับวันหยุดราชการที่อยู่ในระหว่างวันลาประเภทเดียวกันรวมเป็นวันลาด้วยเว้นแต่การนับเพื่อประโยชน์ในการคำนวณวันลาสำหรับวันลาป่วยที่มิใช่วันลาป่วยตามกฎหมายว่าด้วยการสงเคราะห์ข้าราชการผู้ได้รับอันตรายหรือการป่วยเจ็บเพราะเหตุปฏิบัติราชการวันลากิจส่วนตัว และวันลาพักผ่อนให้นับเฉพาะวันทำการการลาป่วยหรือลากิจส่วนตัวซึ่งมีระยะเวลาต่อเนื่องกันจะเป็นปีเดียวกันหรือไม่ก็ตาม ให้นับเป็นการลาครั้งหนึ่งตุลาการศาลปกครองที่ถูกเรียกกลับมาปฏิบัติราชการระหว่างการลาให้ถือว่าการลาอันเป็นสิ้นสุดลงเพียงวันก่อนวันเดินทางกลับและวันราชการเริ่มต้นตั้งแต่วันออกเดินทางกลับเป็นต้นไปการลาครึ่งวันในตอนเช้าหรือตอนบ่ายให้นับเป็นการลาครึ่งวันตามประเภทของการลานั้นๆตุลาการศาลปกครองซึ่งได้รับอนุญาตให้ลาหากประสงค์จะยกเลิกวันลาที่ยังไม่ได้หยุดราชการให้เสนอขอถอนวันลาต่อผู้มีอำนาจอนุญาตให้ลาและให้ถือว่าการลาเป็นอันสิ้นสุดลงเพียงวันที่ขอถอนวันลานั้นข้อ ๑๐การลาให้ใช้ใบลาตามแบบที่ประธานศาลปกครองสูงสุดกำหนดเว้นแต่ในกรณีจำเป็นหรือรีบด่วนจะใช้ใบลาที่มีข้อความไม่ครบถ้วนตามแบบหรือจะลาโดยวิธีการอย่างอื่นก็ได้แต่ทั้งนี้ต้องส่งใบลาตามแบบในวันแรกที่มาปฏิบัติราชการข้อ ๑๑ตุลาการศาลปกครองผู้ใดไม่สามารถมาปฏิบัติราชการได้ อันเนื่องมาจากพฤติการณ์พิเศษซึ่งเกิดขึ้นกับบุคคลทั่วไปในท้องที่นั้นหรือพฤติการณ์พิเศษซึ่งเกิดขึ้นกับตุลาการศาลปกครองผู้นั้นและมิได้เกิดจากความประมาทเลินเล่อหรือความผิดของตุลาการศาลปกครองผู้นั้นเองโดยพฤติการณ์พิเศษดังกล่าวร้ายแรงจนเป็นเหตุขัดขวางทำให้ไม่สามารถมาปฏิบัติราชการณ สถานที่ตั้งตามปกติให้ตุลาการศาลปกครองผู้นั้นรีบรายงานพฤติการณ์ที่เกิดขึ้นรวมทั้งอุปสรรคขัดขวางที่ทำให้มาปฏิบัติราชการไม่ได้ต่อผู้มีอำนาจอนุญาตการลาทันทีในวันแรกที่สามารถมาปฏิบัติราชการได้ในกรณีที่ผู้มีอำนาจอนุญาตการลาเห็นว่าการที่ตุลาการศาลปกครองผู้นั้นมาปฏิบัติราชการไม่ได้เป็นเพราะพฤติการณ์พิเศษตามวรรคหนึ่งจริงให้สั่งให้การหยุดราชการของตุลาการศาลปกครองผู้นั้นไม่นับเป็นวันลาหากผู้มีอำนาจอนุญาตการลาเห็นว่าการที่ตุลาการศาลปกครองไม่สามารถมาปฏิบัติราชการยังไม่สมควรถือเป็นพฤติการณ์พิเศษตามวรรคหนึ่งให้ถือว่าวันที่ตุลาการศาลปกครองผู้นั้นไม่มาปฏิบัติราชการเป็นวันลากิจส่วนตัวข้อ ๑๒ ตุลาการศาลปกครองซึ่งประสงค์จะไปต่างประเทศในระหว่างการลาหรือในระหว่างวันหยุดราชการให้เสนอขออนุญาตต่ออธิบดีศาลปกครองชั้นต้นหรือประธานศาลปกครองสูงสุดแล้วแต่กรณีข้อ ๑๓ให้ประธานกรรมการตุลาการศาลปกครองรักษาการตามประกาศและให้มีอำนาจตีความและวินิจฉัยปัญหาเกี่ยวกับการปฏิบัติตามประกาศนี้ส่วนที่ ๑ประเภทของการลา ข้อ ๑๔ การลาแบ่งออกเป็น ๘ ประเภท คือ(๑) การลาป่วย(๒) การลาคลอดบุตร(๓) การลากิจส่วนตัว(๔) การลาพักผ่อน(๕)การลาอุปสมบทหรือการลาไปประกอบพิธีฮัจย์(๖) การลาเข้ารับการเตรียมพล(๗) การลาไปศึกษา ฝึกอบรม ดูงานหรือปฏิบัติการวิจัย(๘)การลาไปปฏิบัติงานในองค์การระหว่างประเทศส่วนที่ ๒การลาป่วย ข้อ ๑๕ตุลาการศาลปกครองซึ่งประสงค์จะลาป่วยเพื่อรักษาตัว ให้เสนอใบลาต่อผู้มีอำนาจอนุญาตก่อนหรือในวันที่ลาเว้นแต่ในกรณีจำเป็นจะเสนอหรือจัดส่งใบลาในวันแรกที่มาปฏิบัติราชการก็ได้ในกรณีที่ตุลาการศาลปกครองผู้ขอลามีอาการป่วยจนไม่สามารถจะลงชื่อในใบลาได้จะให้ผู้อื่นลาแทนก็ได้แต่เมื่อสามารถลงชื่อได้แล้วให้เสนอใบลาด้วยตนเองอีกครั้งหนึ่งการลาป่วยตั้งแต่ ๑๕ วันขึ้นไปต้องมีใบรับรองแพทย์ซึ่งเป็นผู้ที่ได้ขึ้นทะเบียนและรับใบอนุญาตเป็นผู้ประกอบวิชาชีพเวชกรรมแนบไปกับใบลาด้วยและถ้าผู้มีอำนาจอนุญาตเห็นสมควรจะสั่งให้ใช้ใบรับรองแพทย์ของทางราชการแทนก็ได้การลาป่วยไม่ถึง ๑๕ วันไม่ว่าจะเป็นการลาครั้งเดียวหรือหลายครั้งติดต่อกัน ถ้าผู้มีอำนาจอนุญาตเห็นสมควรจะสั่งให้มีใบรับรองแพทย์ตามวรรคสามประกอบใบลาหรือสั่งให้ผู้ลาไปรับการตรวจจากแพทย์ของทางราชการเพื่อประกอบการพิจารณาอนุญาตก็ได้ส่วนที่ ๓การลาคลอดบุตร ข้อ ๑๖ ตุลาการศาลปกครองซึ่งประสงค์จะลาคลอดบุตรให้เสนอใบลาต่อผู้มีอำนาจอนุญาตก่อนหรือในวันที่ลาเว้นแต่ไม่สามารถจะลงชื่อในใบลาได้ จะให้ผู้อื่นลาแทนก็ได้ แต่เมื่อสามารถลงชื่อได้แล้วให้เสนอใบลาด้วยตนเองอีกครั้งหนึ่งและมีสิทธิลาคลอดบุตร โดยได้รับเงินเดือนครั้งหนึ่งได้ ๙๐วันโดยไม่ต้องมีใบรับรองแพทย์การลาคลอดบุตรจะลาในวันที่คลอดก่อนหรือหลังวันที่คลอดก็ได้ แต่เมื่อรวมวันลาแล้วต้องไม่เกิน ๙๐ วันการลาคลอดบุตรคาบเกี่ยวกับการลาประเภทใดซึ่งยังไม่ครบกำหนดวันลาของการลาประเภทนั้นให้ถือว่าการลาประเภทนั้นสิ้นสุดลงและให้นับเป็นการลาคลอดบุตรตั้งแต่วันเริ่มลาคลอดบุตรข้อ ๑๗ตุลาการศาลปกครองที่ได้รับอนุญาตให้ลาคลอดบุตร และได้หยุดราชการไปแล้วแต่ไม่ได้คลอดบุตรตามกำหนดหากประสงค์จะขอถอนวันลาคลอดบุตรที่หยุดไป ให้ผู้มีอำนาจอนุญาตพิจารณาอนุญาตให้ถอนวันลาคลอดบุตรได้โดยให้ถือว่าวันที่ได้หยุดราชการไปแล้วเป็นวันลากิจส่วนตัวส่วนที่ ๔การลากิจส่วนตัว ข้อ ๑๘ตุลาการศาลปกครองซึ่งประสงค์จะลากิจส่วนตัว ให้เสนอใบลาต่อผู้มีอำนาจอนุญาตและเมื่อได้รับอนุญาตจึงจะหยุดราชการได้เว้นแต่มีเหตุจำเป็นไม่สามารถรอรับอนุญาตได้ทันจะเสนอใบลาพร้อมด้วยระบุเหตุจำเป็นไว้แล้วหยุดราชการไปก่อนก็ได้ แต่จะต้องชี้แจงเหตุผลให้ผู้มีอำนาจอนุญาตทราบโดยเร็วในกรณีมีเหตุพิเศษที่ไม่อาจเสนอใบลาล่วงหน้าตามวรรคหนึ่งให้เสนอใบลาพร้อมทั้งระบุเหตุผลความจำเป็นต่อผู้มีอำนาจอนุญาตทันทีในวันแรกที่มาปฏิบัติราชการข้อ ๑๙ตุลาการศาลปกครองมีสิทธิลากิจส่วนตัวโดยได้รับเงินเดือนปีละไม่เกิน ๔๕วันทำการข้อ ๒๐ ตุลาการศาลปกครองที่ลาคลอดบุตรตามข้อ ๑๖แล้ว หากประสงค์จะลากิจส่วนตัวเพื่อเลี้ยงดูบุตรต่อเนื่องจากการลาคลอดบุตรให้มีสิทธิลาได้ไม่เกิน๑๕๐ วันทำการ โดยไม่มีสิทธิได้รับเงินเดือนระหว่างลาข้อ ๒๑ ผู้ที่ได้รับอนุญาตให้ลากิจส่วนตัวเว้นแต่กรณีการลากิจส่วนตัวเพื่อเลี้ยงดูบุตรตามข้อ ๒๐ซึ่งได้หยุดราชการไปยังไม่ครบกำหนด ถ้ามีราชการจำเป็นเกิดขึ้น ผู้มีอำนาจอนุญาตจะเรียกตัวมาปฏิบัติราชการก็ได้ส่วนที่ ๕การลาพักผ่อน ข้อ ๒๒ตุลาการศาลปกครองมีสิทธิลาพักผ่อนประจำปีในปีหนึ่งได้ ๑๐ วันทำการเว้นแต่ตุลาการศาลปกครองดังต่อไปนี้ไม่มีสิทธิลาพักผ่อนประจำปีในปีที่ได้รับการแต่งตั้งเป็นตุลาการศาลปกครองยังไม่ถึง๖ เดือน(๑)ผู้ซึ่งได้รับการบรรจุเข้ารับราชการเป็นครั้งแรก(๒)ผู้ซึ่งเกษียณอายุราชการก่อนเข้ารับการแต่งตั้งเป็นตุลาการศาลปกครอง(๓)ผู้ซึ่งลาออกจากราชการเพราะเหตุอื่นใดที่มิใช่การลาออกเพื่อเข้ารับการแต่งตั้งเป็นตุลาการศาลปกครอง(๔)ผู้ซึ่งลาออกจากราชการเพื่อดำรงตำแหน่งทางการเมืองหรือเพื่อสมัครรับเลือกตั้งแล้วต่อมาได้รับการแต่งตั้งเป็นตุลาการศาลปกครองหลัง ๖ เดือน นับแต่วันออกจากราชการข้อ ๒๓ถ้าในปีใดตุลาการศาลปกครองผู้ใดมิได้ลาพักผ่อนประจำปี หรือลาพักผ่อนประจำปีแล้วแต่ไม่ครบ๑๐ วันทำการ ให้สะสมวันลาที่ยังมิได้ลาในปีนั้นรวมเข้าปีต่อๆ ไปได้แต่วันลาพักผ่อนสะสมรวมกับวันลาพักผ่อนในปีปัจจุบันจะต้องไม่เกิน ๒๐ วันทำการสำหรับผู้ที่ได้รับราชการติดต่อกันมาแล้วไม่น้อยกว่า๑๐ ปี ให้มีสิทธินำวันลาพักผ่อนสะสมรวมกับวันลาพักผ่อนในปีปัจจุบันได้ไม่เกิน ๓๐วันทำการเพื่อประโยชน์ในการคำนวณสิทธิการลาพักผ่อนให้นับเวลาราชการของข้าราชการที่ลาออกเพื่อเข้ารับการแต่งตั้งเป็นตุลาการศาลปกครองรวมเป็นเวลาราชการของตุลาการศาลปกครองนั้นและให้ถือว่าเป็นการรับราชการติดต่อกัน[๒]ข้อ ๒๔ ตุลาการศาลปกครองซึ่งประสงค์จะลาพักผ่อนให้เสนอใบลาต่อผู้มีอำนาจอนุญาตและเมื่อได้รับอนุญาตแล้วจึงจะหยุดราชการได้ข้อ ๒๕ การอนุญาตให้ลาพักผ่อนผู้มีอำนาจอนุญาตจะอนุญาตให้ลาครั้งเดียวหรือหลายครั้งก็ได้โดยมิให้เสียหายแก่ราชการข้อ ๒๖ ผู้ที่ได้รับอนุญาตให้ลาพักผ่อนซึ่งหยุดราชการไปยังไม่ครบกำหนดถ้ามีราชการจำเป็นเกิดขึ้น ผู้มีอำนาจอนุญาตจะเรียกตัวมาปฏิบัติราชการก็ได้ส่วนที่ ๖การลาอุปสมบทหรือการลาไปประกอบพิธีฮัจย์ ข้อ ๒๗ตุลาการศาลปกครองซึ่งประสงค์จะลาอุปสมบทในพระพุทธศาสนาหรือตุลาการศาลปกครองที่นับถือศาสนาอิสลามซึ่งประสงค์จะลาไปประกอบพิธีฮัจย์ณ เมืองเมกกะ ประเทศซาอุดิอาระเบียให้เสนอใบลาต่อผู้มีอำนาจอนุญาตก่อนวันอุปสมบทหรือก่อนวันเดินทางไปประกอบพิธีฮัจย์ไม่น้อยกว่า๖๐ วันในกรณีมีเหตุพิเศษไม่อาจเสนอใบลาล่วงหน้าได้ตามวรรคหนึ่งให้ชี้แจงเหตุผลความจำเป็นประกอบการลา และให้อยู่ในดุลพินิจของผู้มีอำนาจอนุญาตที่จะพิจารณาให้ลาหรือไม่ก็ได้ข้อ ๒๘ตุลาการศาลปกครองที่ได้รับพระราชทานพระบรมราชานุญาตให้ลาอุปสมบทหรือได้รับอนุญาตให้ลาไปประกอบพิธีฮัจย์ตามข้อ๒๗ แล้ว จะต้องอุปสมบทหรือออกเดินทางไปประกอบพิธีฮัจย์ภายใน ๑๐ วันนับแต่วันเริ่มลา และจะต้องกลับมารายงานตัวเข้าปฏิบัติราชการภายใน ๕ วันนับแต่วันที่ลาสิกขา หรือวันที่เดินทางกลับถึงประเทศไทยหลังจากการเดินทางไปประกอบพิธีฮัจย์ตุลาการศาลปกครองที่ได้รับพระราชทานพระบรมราชานุญาตให้ลาอุปสมบทหรือได้รับอนุญาตให้ลาไปประกอบพิธีฮัจย์และได้หยุดราชการไปแล้วหากปรากฎว่ามีปัญหาอุปสรรคทำให้ไม่สามารถอุปสมบทหรือไปประกอบพิธีฮัจย์ตามที่ขอลาไว้เมื่อได้รายงานตัวกลับเข้าปฏิบัติราชการตามปกติและขอถอนวันลาให้ผู้มีอำนาจอนุญาตพิจารณาอนุญาตให้ถอนวันลาอุปสมบทหรือไปประกอบพิธีฮัจย์ได้โดยให้ถือว่าวันที่หยุดราชการไปแล้วเป็นวันลากิจส่วนตัวส่วนที่ ๗การลาเข้ารับการเตรียมพล ข้อ ๒๙ตุลาการศาลปกครองที่ได้รับหมายเรียกเข้ารับการเตรียมพล ให้รายงานลาต่อผู้มีอำนาจอนุญาตภายใน๔๘ ชั่วโมง นับแต่เวลารับหมายเรียกเป็นต้นไป และให้ไปเข้ารับการเตรียมพลตามวันเวลาในหมายเรียกนั้นโดยไม่ต้องรอรับคำสั่งอนุญาตข้อ ๓๐เมื่อตุลาการศาลปกครองที่ลานั้นพ้นจากการเข้ารับการเตรียมพลแล้ว ให้มารายงานตัวกลับเข้าปฏิบัติราชการตามปกติต่อผู้มีอำนาจอนุญาตภายใน๗ วัน เว้นแต่กรณีที่มีเหตุจำเป็นอาจขยายเวลาให้ได้แต่รวมแล้วไม่เกิน ๑๕ วันส่วนที่ ๘การลาไปศึกษา ฝึกอบรม ดูงาน หรือปฏิบัติการวิจัย ข้อ ๓๑ ตุลาการศาลปกครองซึ่งประสงค์จะลาไปศึกษาฝึกอบรม ดูงาน หรือปฏิบัติการวิจัยในต่างประเทศ หรือศึกษาเพิ่มเติมในประเทศให้เสนอใบลาต่อประธานศาลปกครองสูงสุดเพื่อพิจารณาอนุญาต ในกรณีที่ผู้ขอลาเป็นตุลาการในศาลปกครองชั้นต้นให้เสนอใบลาผ่านอธิบดีศาลปกครองชั้นต้นเพื่อเสนอความเห็นประกอบการพิจารณาด้วยข้อ ๓๒ให้สำนักงานศาลปกครองจัดทำสัญญาผูกมัดตุลาการศาลปกครองที่ไปศึกษาฝึกอบรมหรือปฏิบัติการวิจัยในต่างประเทศ หรือศึกษาเพิ่มเติมในประเทศให้กลับมาปฏิบัติราชการในศาลปกครองตามหลักเกณฑ์วิธีการ และแบบที่ประธานศาลปกครองสูงสุดกำหนดส่วนที่ ๙การลาไปปฏิบัติงานในองค์การระหว่างประเทศ ข้อ ๓๓การลาไปปฏิบัติงานในองค์การระหว่างประเทศของตุลาการศาลปกครอง ให้เป็นอำนาจของประธานศาลปกครองสูงสุดที่จะพิจารณาอนุญาตโดยความเห็นชอบของก.ศป.ข้อ ๓๔ การไปปฏิบัติงานในองค์การระหว่างประเทศมี๒ ประเภท คือประเภทที่ ๑ ได้แก่การไปปฏิบัติงานในกรณีหนึ่งกรณีใด ดังต่อไปนี้(๑)การไปปฏิบัติงานในองค์การระหว่างประเทศซึ่งประเทศไทยเป็นสมาชิก และเป็นวาระที่จะต้องส่งไปปฏิบัติงานในองค์การนั้น(๒)รัฐบาลไทยมีข้อผูกพันที่จะต้องส่งไปปฏิบัติงานตามความตกลงระหว่างประเทศ(๓)ประเทศไทยต้องส่งไปปฏิบัติงานเพื่อพิทักษ์รักษาผลประโยชน์ของประเทศตามความต้องการของรัฐบาลไทยประเภทที่ ๒ ได้แก่การไปปฏิบัติงานนอกเหนือจากประเภทที่ ๑ข้อ ๓๕ ตุลาการศาลปกครองที่จะไปปฏิบัติงานในองค์การระหว่างประเทศต้องมีคุณสมบัติดังต่อไปนี้(๑)เป็นตุลาการศาลปกครองมาแล้วไม่น้อยกว่า ๕ ปีก่อนถึงวันที่ได้รับอนุญาตให้ไปปฏิบัติงานเว้นแต่ผู้ที่ไปปฏิบัติงานในองค์การสหประชาชาติกำหนดเวลา ๕ ปีให้ลดเป็น ๒ ปีสำหรับผู้ที่เคยไปปฏิบัติงานในองค์การระหว่างประเทศประเภทที่๒ มาแล้ว จะต้องมีเวลาปฏิบัติราชการในศาลปกครองไม่น้อยกว่า ๒ ปีนับแต่วันเริ่มกลับเข้าปฏิบัติหน้าที่ หลังจากที่เดินทางกลับจากการไปปฏิบัติงานในองค์การระหว่างประเทศประเภทที่ ๒ ครั้งสุดท้าย(๒) ผู้ที่ไปปฏิบัติงานในองค์การระหว่างประเทศประเภทที่๒ ต้องมีอายุไม่เกิน ๕๒ ปีบริบูรณ์ นับถึงวันที่ได้รับอนุญาตให้ไปปฏิบัติงาน(๓)เป็นผู้มีความรู้ความสามารถเหมาะสม มีความประพฤติเรียบร้อยและไม่อยู่ในระหว่างถูกสอบสวนว่ากระทำผิดวินัยการขอยกเว้นหรือผ่อนผันคุณสมบัติตาม(๑) วรรคสอง และ (๒) ให้พิจารณา เหตุผลความจำเป็นเป็นรายๆ ไปข้อ ๓๖ให้ตุลาการศาลปกครองที่ได้รับการคัดเลือกให้ไปปฏิบัติงานในองค์การระหว่างประเทศยื่นใบลาต่อประธานศาลปกครองสูงสุดเพื่อพิจารณาอนุญาตโดยความเห็นชอบของก.ศป. และมีคำสั่งให้ข้าราชการผู้นั้นลาไปปฏิบัติงานได้ โดยถือว่าเป็นการไปทำการใดๆอันจะนับเวลาระหว่างนั้นเหมือนเต็มเวลาราชการตามกฎหมายว่าด้วยการกำหนดหลักเกณฑ์การสั่งให้ข้าราชการไปทำการซึ่งให้นับเวลาระหว่างนั้นเหมือนเต็มเวลาราชการ มีกำหนดเวลาไม่เกิน ๔ ปีสำหรับการไปปฏิบัติงานประเภทที่ ๑ หรือมีกำหนดเวลาไม่เกิน ๑ ปีสำหรับการไปปฏิบัติงานประเภทที่ ๒ โดยไม่รับเงินเดือนเว้นแต่อัตราเงินเดือนที่ได้รับจากองค์การระหว่างประเทศต่ำกว่าอัตราเงินเดือนตุลาการศาลปกครองที่ผู้นั้นได้รับอยู่ในขณะนั้นให้มีสิทธิได้รับเงินเดือนจากทางราชการสมทบซึ่งเมื่อรวมกับเงินเดือนที่ได้รับจากองค์การระหว่างประเทศแล้วไม่เกินอัตราเงินเดือนตุลาการศาลปกครองที่ผู้นั้นได้รับอยู่ในขณะนั้นข้อ ๓๗ตุลาการศาลปกครองที่ได้รับอนุญาตให้ไปปฏิบัติงานในองค์การระหว่างประเทศหากประสงค์จะอยู่ปฏิบัติงานต่อให้ยื่นเรื่องราวพร้อมทั้งเหตุผลความจำเป็นและประโยชน์ที่ทางราชการจะได้รับต่อประธานศาลปกครองสูงสุดเพื่อพิจารณาอนุญาตโดยความเห็นชอบของ ก.ศป.ในกรณีที่ผู้ประสงค์จะอยู่ปฏิบัติงานต่อเป็นตุลาการในศาลปกครองชั้นต้น ให้เสนอผ่านอธิบดีศาลปกครองชั้นต้นด้วยการขยายเวลาปฏิบัติงานในองค์การระหว่างประเทศตามวรรคหนึ่งเมื่อรวมกับระยะเวลาเดิมแล้วต้องไม่เกิน ๔ ปีส่วนในกรณีได้รับอนุญาตให้ไปปฏิบัติงานประเภทที่ ๒ จะขอขยายเวลาเกินกว่า ๑ปีไม่ได้ข้อ ๓๘ให้สำนักงานศาลปกครองจัดทำสัญญาผูกมัดตุลาการศาลปกครองที่ไปปฏิบัติงานในองค์การระหว่างประเทศประเภทที่๒ ให้กลับมารับราชการในศาลปกครองเป็นเวลาหนึ่งเท่าของระยะเวลาที่ไปปฏิบัติงานตุลาการศาลปกครองผู้ใดไปปฏิบัติงานในองค์การระหว่างประเทศแล้วไม่กลับมารับราชการหรือกลับมารับราชการไม่ครบกำหนดตามสัญญาให้ชดใช้เงินเบี้ยปรับแก่ทางราชการ ดังนี้(๑) ไม่กลับเข้ารับราชการเลยให้ชดใช้เป็นจำนวนเท่ากับเงินเดือนเดือนสุดท้ายที่ได้รับคูณด้วยระยะเวลาที่ลาไปปฏิบัติงานที่คิดเป็นเดือนเศษของเดือนถ้าเกินสิบห้าวันให้คิดเป็นหนึ่งเดือน(๒) กลับมารับราชการไม่ครบกำหนดตามสัญญา ให้ชดใช้เบี้ยปรับตาม(๑) ลดลงตามส่วนการทำสัญญาตามวรรคหนึ่งให้เป็นไปตามแบบและวิธีการที่ประธานศาลปกครองสูงสุดกำหนดเมื่อจัดทำแล้วให้ส่งให้กระทรวงการคลังและสำนักงานการตรวจเงินแผ่นดินแห่งละ ๑ ชุดข้อ ๓๙ตุลาการศาลปกครองที่ไปปฏิบัติงานในองค์การระหว่างประเทศ เมื่อปฏิบัติงานแล้วเสร็จให้รายงานตัวเข้าปฏิบัติหน้าที่ภายใน๑๐ วัน นับแต่วันถัดจากวันเสร็จสิ้นการปฏิบัติงานและให้รายงานผลการไปปฏิบัติงานให้ประธานศาลปกครองสูงสุดทราบภายใน ๓๐ วันนับแต่วันที่กลับมาปฏิบัติหน้าที่ราชการการรายงานผลการไปปฏิบัติงานตามวรรคหนึ่งให้ใช้แบบรายงานการไปปฏิบัติงานในองค์การระหว่างประเทศตามที่ประธานศาลปกครองสูงสุดกำหนดข้อ ๔๐ ให้ถือว่าบรรดากิจการหรือการกระทำใดที่กระทำไปตามประกาศประธานศาลปกครองสูงสุดเรื่อง การลาหยุดราชการของตุลาการศาลปกครอง ลงวันที่ ๒๗ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๔๔เป็นกิจการหรือการกระทำที่ได้กระทำไปตามประกาศนี้ประกาศ ณ วันที่ ๒๒ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๔๔อักขราทรจุฬารัตนประธานศาลปกครองสูงสุดประธานกรรมการตุลาการศาลปกครองประกาศ ก.ศป. เรื่องการลาหยุดราชการของตุลาการศาลปกครอง (ฉบับที่ ๒)[๓]ภคินี/แก้ไข๘/๕/๒๕๔๕A+Bหทัยภัทร/ผู้จัดทำ๒๒/๒/๒๕๕๐[๑]ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๑๘/ตอนที่ ๕๙ ก/หน้า ๒๑/๒๐ กรกฎาคม ๒๕๔๔[๒]ข้อ ๒๓ วรรคสาม เพิ่มโดยประกาศ ก.ศป. เรื่อง การลาหยุดราชการของตุลาการศาลปกครอง(ฉบับที่ ๒)[๓]ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๑/ตอนที่ ๔๔ ก/หน้า ๑๕/๑๕ กรกฎาคม ๒๕๔๗