คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2450/2527หลักกฎหมาย: จำเลยเข้ามอบตัวต่อพนักงานสอบสวนพนักงานสอบสวนแจ้งข้อหาและทำการสอบสวนแล้วส่งตัวให้พนักงานอัยการฟ้องพนักงานอัยการได้สั่งปล่อยจำเลยชั่วคราวโดยมีประกันตัวในวันเดียวกับที่ได้รับตัวจากพนักงานสอบสวนไปจนถึงวันฟ้อง พฤติการณ์ดังกล่าวแสดงว่าเป็นการจับกุมจำเลยแล้วในวันที่จำเลยเข้ามอบตัวต่อพนักงานสอบสวนโจทก์ฟ้องว่า เมื่อวันที่ 16 มกราคม 2525 เวลากลางวัน จำเลยซึ่งเป็นเจ้าของและบรรณาธิการหนังสือพิมพ์เสียงเพชรบูรณ์ ได้พิมพ์ข้อความโฆษณาลงในหนังสือพิมพ์ดังกล่าว ฉบับประจำวันที่ 16 มกราคม 2525 ใส่ความนายสมชาย มีเที่ยง ผู้เสียหายต่อผู้อ่านว่า ผู้เสียหายได้เอา น.ส.3 ไปค้ำประกันเงินกู้ไว้แก่นายสมาน สุขศรี ต่อมาผู้เสียหายไปหลอกเอา น.ส.3 คืนมา ครั้นถึงกำหนดเวลาชำระเงินคืนนายสมานได้ไปทวง แต่ผู้เสียหายก็ไม่ชำระคืนให้และปรากฏว่า น.ส.3 ที่ผู้เสียหายนำไประกันเงินกู้ เป็น น.ส.3 ที่ผู้เสียหายทำปลอมขึ้น การโฆษณาข้อความในหนังสือพิมพ์ของจำเลยดังกล่าว เป็นการกระทำโดยประการที่น่าจะทำให้ผู้เสียหายเสียชื่อเสียง ถูกดูหมิ่น หรือถูกเกลียดชังขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 326, 328 คำสั่งของคณะปฏิรูปการปกครองแผ่นดิน (ฉบับที่ 41) พ.ศ. 2519 ข้อ 7, 8จำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายกคำพิพากษาศาลชั้นต้น ให้ศาลชั้นต้นพิพากษาใหม่ตามรูปคดีจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยข้อกฎหมายว่า การที่พนักงานอัยการฟ้องจำเลยหลังจากที่จำเลยเข้ามอบตัวเกินกำหนดเวลาเจ็ดสิบสองชั่วโมง โดยมิได้รับอนุญาตจากอธิบดีกรมอัยการพนักงานอัยการจะมีอำนาจฟ้องหรือไม่ เห็นว่าที่พระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแขวงและวิธีพิจารณาความอาญาในศาลแขวง พ.ศ. 2499 มาตรา 7 แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแขวงและวิธีพิจารณาความอาญาในศาลแขวง (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2503 และ (ฉบับที่ 3) พ.ศ. 2517 มาตรา 4 บัญญัติว่า เมื่อมีการจับตัวผู้ต้องหาแล้ว ให้พนักงานสอบสวนผู้รับผิดชอบส่งตัวผู้ต้องหาพร้อมด้วยสำนวนการสอบสวนไปยังพนักงานอัยการ เพื่อให้ยื่นฟ้องต่อศาลให้ทันภายในกำหนดเวลาเจ็ดสิบสองชั่วโมง นับแต่เวลาที่ผู้ต้องหาถูกจับนั้นหมายความว่า คดีอาญาที่ผู้ต้องหาหรือจำเลยถูกจับและถูกกล่าวหาดำเนินคดีในฐานะผู้ต้องหาหรือจำเลยต่อมาแล้ว พนักงานสอบสวนและพนักงานอัยการต้องรีบดำเนินการฟ้องบุคคลนั้นให้ทันภายในกำหนดเวลาเจ็ดสิบสองชั่วโมงนับแต่เวลาที่ถูกจับ เมื่อข้อเท็จจริงฟังได้ว่าหลังจากที่จำเลยนี้เข้ามอบตัวต่อพนักงานสอบสวน พนักงานสอบสวนได้แจ้งข้อหาและทำการสอบสวนแล้วส่งตัวให้พนักงานอัยการดำเนินการฟ้องร้อง พนักงานอัยการได้สั่งปล่อยชั่วคราวโดยมีประกันตัวในวันเดียวกับที่ได้รับตัวจากพนักงานสอบสวน แสดงว่าพนักงานสอบสวนและพนักงานอัยการถือว่าจำเลยได้ตกเป็นผู้ต้องหาว่ากระทำผิดคดีนี้ในทันทีที่ได้รับมอบตัว โดยแจ้งข้อหาและดำเนินการสอบสวนแก่จำเลย ตลอดจนให้ปล่อยชั่วคราวโดยมีประกันตัวไปจนถึงวันฟ้อง พฤติการณ์ดังกล่าวแสดงว่าเป็นการจับกุมจำเลยในวันที่เข้ามอบตัวต่อพนักงานสอบสวนนั่นเอง เพราะมิฉะนั้นแล้วคงไม่แจ้งข้อหาก่อนมีการสอบสวนและให้ปล่อยชั่วคราวไปก่อนฟ้อง เมื่อโจทก์มาฟ้องจำเลยเมื่อพ้นระยะเวลาที่กฎหมายกำหนดดังกล่าวโดยมิได้รับอนุญาตจากอธิบดีกรมอัยการ โจทก์จึงไม่มีอำนาจฟ้องพิพากษากลับ ให้ยกฟ้องโจทก์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2450/2527พนักงานอัยการจังหวัดเพชรบูรณ์โจทก์นายสุชิน ปานะดิษจำเลย พ.ร.บ.จัดตั้งศาลแขวงและวิธีพิจารณาความอาญาในศาลแขวง พ.ศ.2499 ม. 7, ม. 9 ป.วิ.อ. ม. 83จำเลยเข้ามอบตัวต่อพนักงานสอบสวนพนักงานสอบสวนแจ้งข้อหาและทำการสอบสวนแล้วส่งตัวให้พนักงานอัยการฟ้องพนักงานอัยการได้สั่งปล่อยจำเลยชั่วคราวโดยมีประกันตัวในวันเดียวกับที่ได้รับตัวจากพนักงานสอบสวนไปจนถึงวันฟ้อง พฤติการณ์ดังกล่าวแสดงว่าเป็นการจับกุมจำเลยแล้วในวันที่จำเลยเข้ามอบตัวต่อพนักงานสอบสวนโจทก์ฟ้องว่า เมื่อวันที่ 16 มกราคม 2525 เวลากลางวัน จำเลยซึ่งเป็นเจ้าของและบรรณาธิการหนังสือพิมพ์เสียงเพชรบูรณ์ ได้พิมพ์ข้อความโฆษณาลงในหนังสือพิมพ์ดังกล่าว ฉบับประจำวันที่ 16 มกราคม 2525 ใส่ความนายสมชาย มีเที่ยง ผู้เสียหายต่อผู้อ่านว่า ผู้เสียหายได้เอา น.ส.3 ไปค้ำประกันเงินกู้ไว้แก่นายสมาน สุขศรี ต่อมาผู้เสียหายไปหลอกเอา น.ส.3 คืนมา ครั้นถึงกำหนดเวลาชำระเงินคืนนายสมานได้ไปทวง แต่ผู้เสียหายก็ไม่ชำระคืนให้และปรากฏว่า น.ส.3 ที่ผู้เสียหายนำไประกันเงินกู้ เป็น น.ส.3 ที่ผู้เสียหายทำปลอมขึ้น การโฆษณาข้อความในหนังสือพิมพ์ของจำเลยดังกล่าว เป็นการกระทำโดยประการที่น่าจะทำให้ผู้เสียหายเสียชื่อเสียง ถูกดูหมิ่น หรือถูกเกลียดชังขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 326, 328 คำสั่งของคณะปฏิรูปการปกครองแผ่นดิน (ฉบับที่ 41) พ.ศ. 2519 ข้อ 7, 8จำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายกคำพิพากษาศาลชั้นต้น ให้ศาลชั้นต้นพิพากษาใหม่ตามรูปคดีจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยข้อกฎหมายว่า การที่พนักงานอัยการฟ้องจำเลยหลังจากที่จำเลยเข้ามอบตัวเกินกำหนดเวลาเจ็ดสิบสองชั่วโมง โดยมิได้รับอนุญาตจากอธิบดีกรมอัยการพนักงานอัยการจะมีอำนาจฟ้องหรือไม่ เห็นว่าที่พระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแขวงและวิธีพิจารณาความอาญาในศาลแขวง พ.ศ. 2499 มาตรา 7 แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแขวงและวิธีพิจารณาความอาญาในศาลแขวง (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2503 และ (ฉบับที่ 3) พ.ศ. 2517 มาตรา 4 บัญญัติว่า เมื่อมีการจับตัวผู้ต้องหาแล้ว ให้พนักงานสอบสวนผู้รับผิดชอบส่งตัวผู้ต้องหาพร้อมด้วยสำนวนการสอบสวนไปยังพนักงานอัยการ เพื่อให้ยื่นฟ้องต่อศาลให้ทันภายในกำหนดเวลาเจ็ดสิบสองชั่วโมง นับแต่เวลาที่ผู้ต้องหาถูกจับนั้นหมายความว่า คดีอาญาที่ผู้ต้องหาหรือจำเลยถูกจับและถูกกล่าวหาดำเนินคดีในฐานะผู้ต้องหาหรือจำเลยต่อมาแล้ว พนักงานสอบสวนและพนักงานอัยการต้องรีบดำเนินการฟ้องบุคคลนั้นให้ทันภายในกำหนดเวลาเจ็ดสิบสองชั่วโมงนับแต่เวลาที่ถูกจับ เมื่อข้อเท็จจริงฟังได้ว่าหลังจากที่จำเลยนี้เข้ามอบตัวต่อพนักงานสอบสวน พนักงานสอบสวนได้แจ้งข้อหาและทำการสอบสวนแล้วส่งตัวให้พนักงานอัยการดำเนินการฟ้องร้อง พนักงานอัยการได้สั่งปล่อยชั่วคราวโดยมีประกันตัวในวันเดียวกับที่ได้รับตัวจากพนักงานสอบสวน แสดงว่าพนักงานสอบสวนและพนักงานอัยการถือว่าจำเลยได้ตกเป็นผู้ต้องหาว่ากระทำผิดคดีนี้ในทันทีที่ได้รับมอบตัว โดยแจ้งข้อหาและดำเนินการสอบสวนแก่จำเลย ตลอดจนให้ปล่อยชั่วคราวโดยมีประกันตัวไปจนถึงวันฟ้อง พฤติการณ์ดังกล่าวแสดงว่าเป็นการจับกุมจำเลยในวันที่เข้ามอบตัวต่อพนักงานสอบสวนนั่นเอง เพราะมิฉะนั้นแล้วคงไม่แจ้งข้อหาก่อนมีการสอบสวนและให้ปล่อยชั่วคราวไปก่อนฟ้อง เมื่อโจทก์มาฟ้องจำเลยเมื่อพ้นระยะเวลาที่กฎหมายกำหนดดังกล่าวโดยมิได้รับอนุญาตจากอธิบดีกรมอัยการ โจทก์จึงไม่มีอำนาจฟ้องพิพากษากลับ ให้ยกฟ้องโจทก์(สุพจน์ นาถะพินธุ-สมบูรณ์ บุญภินนท์-เพียร สุมิระ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า เมื่อวันที่ 16 มกราคม 2525 เวลากลางวัน จำเลยซึ่งเป็นเจ้าของและบรรณาธิการหนังสือพิมพ์เสียงเพชรบูรณ์ ได้พิมพ์ข้อความโฆษณาลงในหนังสือพิมพ์ดังกล่าว ฉบับประจำวันที่ 16 มกราคม 2525 ใส่ความนายสมชาย มีเที่ยง ผู้เสียหายต่อผู้อ่านว่า ผู้เสียหายได้เอา น.ส.3 ไปค้ำประกันเงินกู้ไว้แก่นายสมาน สุขศรี ต่อมาผู้เสียหายไปหลอกเอา น.ส.3 คืนมา ครั้นถึงกำหนดเวลาชำระเงินคืนนายสมานได้ไปทวง แต่ผู้เสียหายก็ไม่ชำระคืนให้และปรากฏว่า น.ส.3 ที่ผู้เสียหายนำไประกันเงินกู้ เป็น น.ส.3 ที่ผู้เสียหายทำปลอมขึ้น การโฆษณาข้อความในหนังสือพิมพ์ของจำเลยดังกล่าว เป็นการกระทำโดยประการที่น่าจะทำให้ผู้เสียหายเสียชื่อเสียง ถูกดูหมิ่น หรือถูกเกลียดชังขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 326, 328 คำสั่งของคณะปฏิรูปการปกครองแผ่นดิน (ฉบับที่ 41) พ.ศ. 2519 ข้อ 7, 8จำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายกคำพิพากษาศาลชั้นต้น ให้ศาลชั้นต้นพิพากษาใหม่ตามรูปคดีจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยข้อกฎหมายว่า การที่พนักงานอัยการฟ้องจำเลยหลังจากที่จำเลยเข้ามอบตัวเกินกำหนดเวลาเจ็ดสิบสองชั่วโมง โดยมิได้รับอนุญาตจากอธิบดีกรมอัยการพนักงานอัยการจะมีอำนาจฟ้องหรือไม่ เห็นว่าที่พระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแขวงและวิธีพิจารณาความอาญาในศาลแขวง พ.ศ. 2499 มาตรา 7 แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแขวงและวิธีพิจารณาความอาญาในศาลแขวง (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2503 และ (ฉบับที่ 3) พ.ศ. 2517 มาตรา 4 บัญญัติว่า เมื่อมีการจับตัวผู้ต้องหาแล้ว ให้พนักงานสอบสวนผู้รับผิดชอบส่งตัวผู้ต้องหาพร้อมด้วยสำนวนการสอบสวนไปยังพนักงานอัยการ เพื่อให้ยื่นฟ้องต่อศาลให้ทันภายในกำหนดเวลาเจ็ดสิบสองชั่วโมง นับแต่เวลาที่ผู้ต้องหาถูกจับนั้นหมายความว่า คดีอาญาที่ผู้ต้องหาหรือจำเลยถูกจับและถูกกล่าวหาดำเนินคดีในฐานะผู้ต้องหาหรือจำเลยต่อมาแล้ว พนักงานสอบสวนและพนักงานอัยการต้องรีบดำเนินการฟ้องบุคคลนั้นให้ทันภายในกำหนดเวลาเจ็ดสิบสองชั่วโมงนับแต่เวลาที่ถูกจับ เมื่อข้อเท็จจริงฟังได้ว่าหลังจากที่จำเลยนี้เข้ามอบตัวต่อพนักงานสอบสวน พนักงานสอบสวนได้แจ้งข้อหาและทำการสอบสวนแล้วส่งตัวให้พนักงานอัยการดำเนินการฟ้องร้อง พนักงานอัยการได้สั่งปล่อยชั่วคราวโดยมีประกันตัวในวันเดียวกับที่ได้รับตัวจากพนักงานสอบสวน แสดงว่าพนักงานสอบสวนและพนักงานอัยการถือว่าจำเลยได้ตกเป็นผู้ต้องหาว่ากระทำผิดคดีนี้ในทันทีที่ได้รับมอบตัว โดยแจ้งข้อหาและดำเนินการสอบสวนแก่จำเลย ตลอดจนให้ปล่อยชั่วคราวโดยมีประกันตัวไปจนถึงวันฟ้อง พฤติการณ์ดังกล่าวแสดงว่าเป็นการจับกุมจำเลยในวันที่เข้ามอบตัวต่อพนักงานสอบสวนนั่นเอง เพราะมิฉะนั้นแล้วคงไม่แจ้งข้อหาก่อนมีการสอบสวนและให้ปล่อยชั่วคราวไปก่อนฟ้อง เมื่อโจทก์มาฟ้องจำเลยเมื่อพ้นระยะเวลาที่กฎหมายกำหนดดังกล่าวโดยมิได้รับอนุญาตจากอธิบดีกรมอัยการ โจทก์จึงไม่มีอำนาจฟ้องพิพากษากลับ ให้ยกฟ้องโจทก์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2450/2527พนักงานอัยการจังหวัดเพชรบูรณ์โจทก์นายสุชิน ปานะดิษจำเลย พ.ร.บ.จัดตั้งศาลแขวงและวิธีพิจารณาความอาญาในศาลแขวง พ.ศ.2499 ม. 7, ม. 9 ป.วิ.อ. ม. 83จำเลยเข้ามอบตัวต่อพนักงานสอบสวนพนักงานสอบสวนแจ้งข้อหาและทำการสอบสวนแล้วส่งตัวให้พนักงานอัยการฟ้องพนักงานอัยการได้สั่งปล่อยจำเลยชั่วคราวโดยมีประกันตัวในวันเดียวกับที่ได้รับตัวจากพนักงานสอบสวนไปจนถึงวันฟ้อง พฤติการณ์ดังกล่าวแสดงว่าเป็นการจับกุมจำเลยแล้วในวันที่จำเลยเข้ามอบตัวต่อพนักงานสอบสวนโจทก์ฟ้องว่า เมื่อวันที่ 16 มกราคม 2525 เวลากลางวัน จำเลยซึ่งเป็นเจ้าของและบรรณาธิการหนังสือพิมพ์เสียงเพชรบูรณ์ ได้พิมพ์ข้อความโฆษณาลงในหนังสือพิมพ์ดังกล่าว ฉบับประจำวันที่ 16 มกราคม 2525 ใส่ความนายสมชาย มีเที่ยง ผู้เสียหายต่อผู้อ่านว่า ผู้เสียหายได้เอา น.ส.3 ไปค้ำประกันเงินกู้ไว้แก่นายสมาน สุขศรี ต่อมาผู้เสียหายไปหลอกเอา น.ส.3 คืนมา ครั้นถึงกำหนดเวลาชำระเงินคืนนายสมานได้ไปทวง แต่ผู้เสียหายก็ไม่ชำระคืนให้และปรากฏว่า น.ส.3 ที่ผู้เสียหายนำไประกันเงินกู้ เป็น น.ส.3 ที่ผู้เสียหายทำปลอมขึ้น การโฆษณาข้อความในหนังสือพิมพ์ของจำเลยดังกล่าว เป็นการกระทำโดยประการที่น่าจะทำให้ผู้เสียหายเสียชื่อเสียง ถูกดูหมิ่น หรือถูกเกลียดชังขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 326, 328 คำสั่งของคณะปฏิรูปการปกครองแผ่นดิน (ฉบับที่ 41) พ.ศ. 2519 ข้อ 7, 8จำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายกคำพิพากษาศาลชั้นต้น ให้ศาลชั้นต้นพิพากษาใหม่ตามรูปคดีจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยข้อกฎหมายว่า การที่พนักงานอัยการฟ้องจำเลยหลังจากที่จำเลยเข้ามอบตัวเกินกำหนดเวลาเจ็ดสิบสองชั่วโมง โดยมิได้รับอนุญาตจากอธิบดีกรมอัยการพนักงานอัยการจะมีอำนาจฟ้องหรือไม่ เห็นว่าที่พระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแขวงและวิธีพิจารณาความอาญาในศาลแขวง พ.ศ. 2499 มาตรา 7 แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแขวงและวิธีพิจารณาความอาญาในศาลแขวง (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2503 และ (ฉบับที่ 3) พ.ศ. 2517 มาตรา 4 บัญญัติว่า เมื่อมีการจับตัวผู้ต้องหาแล้ว ให้พนักงานสอบสวนผู้รับผิดชอบส่งตัวผู้ต้องหาพร้อมด้วยสำนวนการสอบสวนไปยังพนักงานอัยการ เพื่อให้ยื่นฟ้องต่อศาลให้ทันภายในกำหนดเวลาเจ็ดสิบสองชั่วโมง นับแต่เวลาที่ผู้ต้องหาถูกจับนั้นหมายความว่า คดีอาญาที่ผู้ต้องหาหรือจำเลยถูกจับและถูกกล่าวหาดำเนินคดีในฐานะผู้ต้องหาหรือจำเลยต่อมาแล้ว พนักงานสอบสวนและพนักงานอัยการต้องรีบดำเนินการฟ้องบุคคลนั้นให้ทันภายในกำหนดเวลาเจ็ดสิบสองชั่วโมงนับแต่เวลาที่ถูกจับ เมื่อข้อเท็จจริงฟังได้ว่าหลังจากที่จำเลยนี้เข้ามอบตัวต่อพนักงานสอบสวน พนักงานสอบสวนได้แจ้งข้อหาและทำการสอบสวนแล้วส่งตัวให้พนักงานอัยการดำเนินการฟ้องร้อง พนักงานอัยการได้สั่งปล่อยชั่วคราวโดยมีประกันตัวในวันเดียวกับที่ได้รับตัวจากพนักงานสอบสวน แสดงว่าพนักงานสอบสวนและพนักงานอัยการถือว่าจำเลยได้ตกเป็นผู้ต้องหาว่ากระทำผิดคดีนี้ในทันทีที่ได้รับมอบตัว โดยแจ้งข้อหาและดำเนินการสอบสวนแก่จำเลย ตลอดจนให้ปล่อยชั่วคราวโดยมีประกันตัวไปจนถึงวันฟ้อง พฤติการณ์ดังกล่าวแสดงว่าเป็นการจับกุมจำเลยในวันที่เข้ามอบตัวต่อพนักงานสอบสวนนั่นเอง เพราะมิฉะนั้นแล้วคงไม่แจ้งข้อหาก่อนมีการสอบสวนและให้ปล่อยชั่วคราวไปก่อนฟ้อง เมื่อโจทก์มาฟ้องจำเลยเมื่อพ้นระยะเวลาที่กฎหมายกำหนดดังกล่าวโดยมิได้รับอนุญาตจากอธิบดีกรมอัยการ โจทก์จึงไม่มีอำนาจฟ้องพิพากษากลับ ให้ยกฟ้องโจทก์(สุพจน์ นาถะพินธุ-สมบูรณ์ บุญภินนท์-เพียร สุมิระ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ