คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 108/2485หลักกฎหมาย: เจ้าหนี้เดิมได้บอกกล่าวการโอนให้จำเลยทราบแล้ว ย่อมเป็นการโอนที่ชอบด้วยกฏหมาย แม้จะมีข้อโต้เถียงกันอยู่ลูกหนี้ก็๋ยกขึ้นต่อสู้ผู้รับโอนได้ต่อไป. หนี้ที่มีหลักฐานเป็นหนังสือ หากจะมีการปลดหนี้เช่นไม่ต้องเสียดอกเบี้ยต่อไป ก็ต้องมีหลักฐานเป็นหนังสือด้วย. จำเลยขอแก้รายงานพิจารณาโดยอ้างว่าทนายแถลงรับเรื่องจำนวนหนี้เกินจำนวนที่เป็นจริงไม่ตรงกับคำให้การ มิได้อ้างว่าทนายทำไปโดยนอกเหนืออำนาจดังนี้ศาลไม่อนุญาตให้แก้ได้ได้ความว่าโจทก์รับโอนหนี้จากบริษัทบ้วนฮั่วเส็งจำกัด ต้นเงิน ๔๒๒๘๕ บาท ๑๒ สตางค์ ดอกเบี้ย ๑๑๗๕๗ บาท ๒๔ สตางค์ จำเลยที่ ๑-๒ เป็นหุ้นส่วนในห้างเคียมชินเฮงซึ่งเป็นลูกหนี้บริษัทบ้วนฮั่วเส็งจำกัดโจทก์ได้แจ้งการโอนให้จำเลยทราบและทวงถามแล้ว ศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่าหนี้รายนี้ลูกหนี้ได้รับคำบอกกล่าวการโอนแล้ว จึงเป็นอันสมบูรณ์ตามกฏหมาย ส่วนจะยังมีข้อโต้เถียงกันอยู่กับเจ้าหนี้เดิมอย่างไร ลูกหนี้ก็ยังยกขึ้นต่อสู้ผู้รัยโอนได้ ไม่ทำให้การโอนเสียไป ที่อ้างว่ามีบัญชีและรายงานการประชุมของบริษัทบ้วนฮัวเส็งจำกัดตกลงงดเรียกดอกเบี้ยในหนี้รายนี้นั้น เห็นว่ายังไม่เป็นหลักฐานในการปลดหนี้ จึงถือไม่ได้ว่าเจ้าหนี้เดิมได้ยกดอกเบี้ยให้ลูกหนี้แล้ว สำหรับจำเลยที่ ๔ ไม่ได้ความว่าเป็นหุ้นส่วนในห้างเคียมซินเฮง ส่วนจำเลยที่ ๕ ก็ไม่ต้องรับผิด เพราะหนี้รายนี้เกิดหลังจากนายโกย่งจั๊วตาย จึงพิพากษาให้จำเลยที่ ๑-๒ -๓ ใช้เงิน ๕๕๒๕๑ บาท ๘๓ สตางค์แก่โจทก์. ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน. จำเลยที่ ๑-๒ ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่าการโอนหนี้รายนี้ จำเลยก็รับอยู่ว่าเจ้าหนี้เดิมได้บอกกล่าวการโอนให้จำเลยทราบแล้ว จึงเป็นการโอนที่ชอบด้วยกฏหมายข้อที่ว่าเจ้าหนี้เดิมได้งดไม่คิดดอกเบี้ยแก่จำเลยนั้น เห็นว่าหนี้รายนี้มีหลักฐานเป็นหนังสือ เมื่อจะมีการปลดหนี้ก็ต้องมีหลักฐานเป็นหนังสือด้วย จึงจะฟังว่ามีการปลดหนี้ในหนี้รายนี้ยังไม่ได้ สำหรับจำเลยที่ ๔-๕ ก็ยังฟังไม่ได้ว่าจะต้องรับผิดในหนี้รายนี้ด้วย ส่วนข้อที่ว่าจำเลยกับบริษัทบ้วนฮั่วเส็งยังมิได้คิดบัญชีกัน ก็ไม่เป็นการตัดสิทธิโจทก์ไม่ให้ฟ้องเรียกหนี้สินรายนี้เพราะถ้าจำเลยมีข้อต่อสู้กับบริษัทบ้วนฮั่วเส็งอย่างไร ก็มีสิทธิยกขึ้นต่อสู้คดีโจทก์ได้และข้อที่ว่าทนายจำเลยแถลงรับเรื่องจำนวนเงินเกินความจริงไปนั้น เห็นว่าจำเลนจะมาคัดค้านในชั้นนี้ไม่ได้ เพราะจำเลยยื่นคำร้องขอแก้คำแถลงนี้โดยกล่าวว่าทนายจำเลยแถลงรับเรืองจำนวนหนี้เกินความจริ่งไปไม่ตรงกับคำให้การจำเลย มิได้กล่าวอ้างว่าทนายกระทำการนอกเหนืออำนาจอย่างใด จึงไม่มีเหตุอะไรที่จะไม่รับฟังคำแถลงนี้ ศาลเดิมไม่อนุญาตให้แก้ขอบแล้ว จึงพิพากษายืน. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 108/2485นายจันยิ้ว แซ่โค้วโจทก์บริษัทเคียมฮั่วเฮง จำกัด ที่ 1 นายกวางเส็ง แซ่โล่ว ที่ 2บริษัทบ้วนฮั่วเส็งจำกัด ที่ 3 นายฉั่วตีดเส็ง ที่ 4 นายโกเลี่ยงชวน ที่ 5จำเลย ป.พ.พ. ม. 5, ม. 308, ม. 340. ป.วิ.พ. ม. 2, ม. 48, ม. 49, ม. 68.เจ้าหนี้เดิมได้บอกกล่าวการโอนให้จำเลยทราบแล้ว ย่อมเป็นการโอนที่ชอบด้วยกฏหมาย แม้จะมีข้อโต้เถียงกันอยู่ลูกหนี้ก็๋ยกขึ้นต่อสู้ผู้รับโอนได้ต่อไป. หนี้ที่มีหลักฐานเป็นหนังสือ หากจะมีการปลดหนี้เช่นไม่ต้องเสียดอกเบี้ยต่อไป ก็ต้องมีหลักฐานเป็นหนังสือด้วย. จำเลยขอแก้รายงานพิจารณาโดยอ้างว่าทนายแถลงรับเรื่องจำนวนหนี้เกินจำนวนที่เป็นจริงไม่ตรงกับคำให้การ มิได้อ้างว่าทนายทำไปโดยนอกเหนืออำนาจดังนี้ศาลไม่อนุญาตให้แก้ได้ได้ความว่าโจทก์รับโอนหนี้จากบริษัทบ้วนฮั่วเส็งจำกัด ต้นเงิน ๔๒๒๘๕ บาท ๑๒ สตางค์ ดอกเบี้ย ๑๑๗๕๗ บาท ๒๔ สตางค์ จำเลยที่ ๑-๒ เป็นหุ้นส่วนในห้างเคียมชินเฮงซึ่งเป็นลูกหนี้บริษัทบ้วนฮั่วเส็งจำกัดโจทก์ได้แจ้งการโอนให้จำเลยทราบและทวงถามแล้ว ศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่าหนี้รายนี้ลูกหนี้ได้รับคำบอกกล่าวการโอนแล้ว จึงเป็นอันสมบูรณ์ตามกฏหมาย ส่วนจะยังมีข้อโต้เถียงกันอยู่กับเจ้าหนี้เดิมอย่างไร ลูกหนี้ก็ยังยกขึ้นต่อสู้ผู้รัยโอนได้ ไม่ทำให้การโอนเสียไป ที่อ้างว่ามีบัญชีและรายงานการประชุมของบริษัทบ้วนฮัวเส็งจำกัดตกลงงดเรียกดอกเบี้ยในหนี้รายนี้นั้น เห็นว่ายังไม่เป็นหลักฐานในการปลดหนี้ จึงถือไม่ได้ว่าเจ้าหนี้เดิมได้ยกดอกเบี้ยให้ลูกหนี้แล้ว สำหรับจำเลยที่ ๔ ไม่ได้ความว่าเป็นหุ้นส่วนในห้างเคียมซินเฮง ส่วนจำเลยที่ ๕ ก็ไม่ต้องรับผิด เพราะหนี้รายนี้เกิดหลังจากนายโกย่งจั๊วตาย จึงพิพากษาให้จำเลยที่ ๑-๒ -๓ ใช้เงิน ๕๕๒๕๑ บาท ๘๓ สตางค์แก่โจทก์. ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน. จำเลยที่ ๑-๒ ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่าการโอนหนี้รายนี้ จำเลยก็รับอยู่ว่าเจ้าหนี้เดิมได้บอกกล่าวการโอนให้จำเลยทราบแล้ว จึงเป็นการโอนที่ชอบด้วยกฏหมายข้อที่ว่าเจ้าหนี้เดิมได้งดไม่คิดดอกเบี้ยแก่จำเลยนั้น เห็นว่าหนี้รายนี้มีหลักฐานเป็นหนังสือ เมื่อจะมีการปลดหนี้ก็ต้องมีหลักฐานเป็นหนังสือด้วย จึงจะฟังว่ามีการปลดหนี้ในหนี้รายนี้ยังไม่ได้ สำหรับจำเลยที่ ๔-๕ ก็ยังฟังไม่ได้ว่าจะต้องรับผิดในหนี้รายนี้ด้วย ส่วนข้อที่ว่าจำเลยกับบริษัทบ้วนฮั่วเส็งยังมิได้คิดบัญชีกัน ก็ไม่เป็นการตัดสิทธิโจทก์ไม่ให้ฟ้องเรียกหนี้สินรายนี้เพราะถ้าจำเลยมีข้อต่อสู้กับบริษัทบ้วนฮั่วเส็งอย่างไร ก็มีสิทธิยกขึ้นต่อสู้คดีโจทก์ได้และข้อที่ว่าทนายจำเลยแถลงรับเรื่องจำนวนเงินเกินความจริงไปนั้น เห็นว่าจำเลนจะมาคัดค้านในชั้นนี้ไม่ได้ เพราะจำเลยยื่นคำร้องขอแก้คำแถลงนี้โดยกล่าวว่าทนายจำเลยแถลงรับเรืองจำนวนหนี้เกินความจริ่งไปไม่ตรงกับคำให้การจำเลย มิได้กล่าวอ้างว่าทนายกระทำการนอกเหนืออำนาจอย่างใด จึงไม่มีเหตุอะไรที่จะไม่รับฟังคำแถลงนี้ ศาลเดิมไม่อนุญาตให้แก้ขอบแล้ว จึงพิพากษายืน.(อรรถกฤต ช.เพ็ญชาติ-อิศรภักดีธรรมวิเทต-เลขวณิชธรรมวิทักษ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ได้ความว่าโจทก์รับโอนหนี้จากบริษัทบ้วนฮั่วเส็งจำกัด ต้นเงิน ๔๒๒๘๕ บาท ๑๒ สตางค์ ดอกเบี้ย ๑๑๗๕๗ บาท ๒๔ สตางค์ จำเลยที่ ๑-๒ เป็นหุ้นส่วนในห้างเคียมชินเฮงซึ่งเป็นลูกหนี้บริษัทบ้วนฮั่วเส็งจำกัดโจทก์ได้แจ้งการโอนให้จำเลยทราบและทวงถามแล้ว ศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่าหนี้รายนี้ลูกหนี้ได้รับคำบอกกล่าวการโอนแล้ว จึงเป็นอันสมบูรณ์ตามกฏหมาย ส่วนจะยังมีข้อโต้เถียงกันอยู่กับเจ้าหนี้เดิมอย่างไร ลูกหนี้ก็ยังยกขึ้นต่อสู้ผู้รัยโอนได้ ไม่ทำให้การโอนเสียไป ที่อ้างว่ามีบัญชีและรายงานการประชุมของบริษัทบ้วนฮัวเส็งจำกัดตกลงงดเรียกดอกเบี้ยในหนี้รายนี้นั้น เห็นว่ายังไม่เป็นหลักฐานในการปลดหนี้ จึงถือไม่ได้ว่าเจ้าหนี้เดิมได้ยกดอกเบี้ยให้ลูกหนี้แล้ว สำหรับจำเลยที่ ๔ ไม่ได้ความว่าเป็นหุ้นส่วนในห้างเคียมซินเฮง ส่วนจำเลยที่ ๕ ก็ไม่ต้องรับผิด เพราะหนี้รายนี้เกิดหลังจากนายโกย่งจั๊วตาย จึงพิพากษาให้จำเลยที่ ๑-๒ -๓ ใช้เงิน ๕๕๒๕๑ บาท ๘๓ สตางค์แก่โจทก์. ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน. จำเลยที่ ๑-๒ ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่าการโอนหนี้รายนี้ จำเลยก็รับอยู่ว่าเจ้าหนี้เดิมได้บอกกล่าวการโอนให้จำเลยทราบแล้ว จึงเป็นการโอนที่ชอบด้วยกฏหมายข้อที่ว่าเจ้าหนี้เดิมได้งดไม่คิดดอกเบี้ยแก่จำเลยนั้น เห็นว่าหนี้รายนี้มีหลักฐานเป็นหนังสือ เมื่อจะมีการปลดหนี้ก็ต้องมีหลักฐานเป็นหนังสือด้วย จึงจะฟังว่ามีการปลดหนี้ในหนี้รายนี้ยังไม่ได้ สำหรับจำเลยที่ ๔-๕ ก็ยังฟังไม่ได้ว่าจะต้องรับผิดในหนี้รายนี้ด้วย ส่วนข้อที่ว่าจำเลยกับบริษัทบ้วนฮั่วเส็งยังมิได้คิดบัญชีกัน ก็ไม่เป็นการตัดสิทธิโจทก์ไม่ให้ฟ้องเรียกหนี้สินรายนี้เพราะถ้าจำเลยมีข้อต่อสู้กับบริษัทบ้วนฮั่วเส็งอย่างไร ก็มีสิทธิยกขึ้นต่อสู้คดีโจทก์ได้และข้อที่ว่าทนายจำเลยแถลงรับเรื่องจำนวนเงินเกินความจริงไปนั้น เห็นว่าจำเลนจะมาคัดค้านในชั้นนี้ไม่ได้ เพราะจำเลยยื่นคำร้องขอแก้คำแถลงนี้โดยกล่าวว่าทนายจำเลยแถลงรับเรืองจำนวนหนี้เกินความจริ่งไปไม่ตรงกับคำให้การจำเลย มิได้กล่าวอ้างว่าทนายกระทำการนอกเหนืออำนาจอย่างใด จึงไม่มีเหตุอะไรที่จะไม่รับฟังคำแถลงนี้ ศาลเดิมไม่อนุญาตให้แก้ขอบแล้ว จึงพิพากษายืน. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 108/2485นายจันยิ้ว แซ่โค้วโจทก์บริษัทเคียมฮั่วเฮง จำกัด ที่ 1 นายกวางเส็ง แซ่โล่ว ที่ 2บริษัทบ้วนฮั่วเส็งจำกัด ที่ 3 นายฉั่วตีดเส็ง ที่ 4 นายโกเลี่ยงชวน ที่ 5จำเลย ป.พ.พ. ม. 5, ม. 308, ม. 340. ป.วิ.พ. ม. 2, ม. 48, ม. 49, ม. 68.เจ้าหนี้เดิมได้บอกกล่าวการโอนให้จำเลยทราบแล้ว ย่อมเป็นการโอนที่ชอบด้วยกฏหมาย แม้จะมีข้อโต้เถียงกันอยู่ลูกหนี้ก็๋ยกขึ้นต่อสู้ผู้รับโอนได้ต่อไป. หนี้ที่มีหลักฐานเป็นหนังสือ หากจะมีการปลดหนี้เช่นไม่ต้องเสียดอกเบี้ยต่อไป ก็ต้องมีหลักฐานเป็นหนังสือด้วย. จำเลยขอแก้รายงานพิจารณาโดยอ้างว่าทนายแถลงรับเรื่องจำนวนหนี้เกินจำนวนที่เป็นจริงไม่ตรงกับคำให้การ มิได้อ้างว่าทนายทำไปโดยนอกเหนืออำนาจดังนี้ศาลไม่อนุญาตให้แก้ได้ได้ความว่าโจทก์รับโอนหนี้จากบริษัทบ้วนฮั่วเส็งจำกัด ต้นเงิน ๔๒๒๘๕ บาท ๑๒ สตางค์ ดอกเบี้ย ๑๑๗๕๗ บาท ๒๔ สตางค์ จำเลยที่ ๑-๒ เป็นหุ้นส่วนในห้างเคียมชินเฮงซึ่งเป็นลูกหนี้บริษัทบ้วนฮั่วเส็งจำกัดโจทก์ได้แจ้งการโอนให้จำเลยทราบและทวงถามแล้ว ศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่าหนี้รายนี้ลูกหนี้ได้รับคำบอกกล่าวการโอนแล้ว จึงเป็นอันสมบูรณ์ตามกฏหมาย ส่วนจะยังมีข้อโต้เถียงกันอยู่กับเจ้าหนี้เดิมอย่างไร ลูกหนี้ก็ยังยกขึ้นต่อสู้ผู้รัยโอนได้ ไม่ทำให้การโอนเสียไป ที่อ้างว่ามีบัญชีและรายงานการประชุมของบริษัทบ้วนฮัวเส็งจำกัดตกลงงดเรียกดอกเบี้ยในหนี้รายนี้นั้น เห็นว่ายังไม่เป็นหลักฐานในการปลดหนี้ จึงถือไม่ได้ว่าเจ้าหนี้เดิมได้ยกดอกเบี้ยให้ลูกหนี้แล้ว สำหรับจำเลยที่ ๔ ไม่ได้ความว่าเป็นหุ้นส่วนในห้างเคียมซินเฮง ส่วนจำเลยที่ ๕ ก็ไม่ต้องรับผิด เพราะหนี้รายนี้เกิดหลังจากนายโกย่งจั๊วตาย จึงพิพากษาให้จำเลยที่ ๑-๒ -๓ ใช้เงิน ๕๕๒๕๑ บาท ๘๓ สตางค์แก่โจทก์. ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน. จำเลยที่ ๑-๒ ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่าการโอนหนี้รายนี้ จำเลยก็รับอยู่ว่าเจ้าหนี้เดิมได้บอกกล่าวการโอนให้จำเลยทราบแล้ว จึงเป็นการโอนที่ชอบด้วยกฏหมายข้อที่ว่าเจ้าหนี้เดิมได้งดไม่คิดดอกเบี้ยแก่จำเลยนั้น เห็นว่าหนี้รายนี้มีหลักฐานเป็นหนังสือ เมื่อจะมีการปลดหนี้ก็ต้องมีหลักฐานเป็นหนังสือด้วย จึงจะฟังว่ามีการปลดหนี้ในหนี้รายนี้ยังไม่ได้ สำหรับจำเลยที่ ๔-๕ ก็ยังฟังไม่ได้ว่าจะต้องรับผิดในหนี้รายนี้ด้วย ส่วนข้อที่ว่าจำเลยกับบริษัทบ้วนฮั่วเส็งยังมิได้คิดบัญชีกัน ก็ไม่เป็นการตัดสิทธิโจทก์ไม่ให้ฟ้องเรียกหนี้สินรายนี้เพราะถ้าจำเลยมีข้อต่อสู้กับบริษัทบ้วนฮั่วเส็งอย่างไร ก็มีสิทธิยกขึ้นต่อสู้คดีโจทก์ได้และข้อที่ว่าทนายจำเลยแถลงรับเรื่องจำนวนเงินเกินความจริงไปนั้น เห็นว่าจำเลนจะมาคัดค้านในชั้นนี้ไม่ได้ เพราะจำเลยยื่นคำร้องขอแก้คำแถลงนี้โดยกล่าวว่าทนายจำเลยแถลงรับเรืองจำนวนหนี้เกินความจริ่งไปไม่ตรงกับคำให้การจำเลย มิได้กล่าวอ้างว่าทนายกระทำการนอกเหนืออำนาจอย่างใด จึงไม่มีเหตุอะไรที่จะไม่รับฟังคำแถลงนี้ ศาลเดิมไม่อนุญาตให้แก้ขอบแล้ว จึงพิพากษายืน.(อรรถกฤต ช.เพ็ญชาติ-อิศรภักดีธรรมวิเทต-เลขวณิชธรรมวิทักษ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ