คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5068/2531หลักกฎหมาย: กรณีที่จำเลยยื่นคำให้การเป็นหนังสือ หากจำเลยประสงค์จะให้ศาลวินิจฉัยปัญหาข้อใดเป็นคุณแก่ตน ก็ต้องกล่าวข้อเท็จจริงเป็นข้อต่อสู้ไว้ให้ชัดแจ้งในคำให้การเพื่อให้คดีมีประเด็นข้อพิพาทไว้ คำให้การที่ว่า "โจทก์ฟ้องคดีไม่สุจริต ทั้งนี้ก่อนออกจากบริษัท จำเลยโดยความเมตตาโจทก์ ได้มอบเงิน 19,000 บาทให้โจทก์และผลประโยชน์อื่น ๆ แก่โจทก์ โดยจำเลยมิจำเป็นต้องให้โจทก์แต่ประการใด แต่ทั้งนี้เพื่อเห็นแก่มนุษยธรรม" เป็นคำให้การที่ไม่มีประเด็นข้อพิพาทที่จะต้องวินิจฉัยว่าโจทก์ได้สละสิทธิเรียกร้องเงินตามฟ้องของโจทก์หรือไม่โจทก์ฟ้องให้จำเลยผู้เป็นนายจ้างจ่ายค่าชดเชยและค่าล่วงเวลาจำเลยให้การว่า โจทก์ฟ้องคดีไม่สุจริต ก่อนออกจากงาน จำเลยได้เมตตามอบเงิน 19,000 บาทและเงินอื่นให้ โดยไม่จำเป็นต้องให้เพื่อเห็นแก่มนุษยธรรม ศาลแรงงานกลางวินิจฉัยว่า โจทก์ได้รับเงินจำนวนหนึ่งจากจำเลยแล้ว และทำบันทึกสละสิทธิเรียกร้องอื่นพิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ต่อศาลฎีกาศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยว่า "มีปัญหาต้องวินิจฉัยตามอุทธรณ์ของโจทก์ว่า ศาลแรงงานกลางวินิจฉัยคดีนอกประเด็นหรือไม่พิเคราะห์แล้วเห็นว่า กรณีที่จำเลยยื่นคำให้การเป็นหนังสือนั้นหากจำเลยประสงค์จะให้ศาลวินิจฉัยปัญหาข้อใดอันเป็นคุณแก่จำเลยแล้ว จำเลยต้องกล่าวข้อเท็จจริงเป็นข้อต่อสู้ให้ชัดแจ้งไว้ในคำให้การตามที่บัญญัติไว้ในประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา 177 ประกอบด้วยพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ. 2522 มาตรา 31 ทั้งนี้เพื่อให้คดีมีประเด็นข้อพิพาทไว้ สำหรับคดีนี้ตามคำให้การของจำเลยตอนท้ายซึ่งกล่าวว่า"โจทก์ฟ้องคดีโดยไม่สุจริต ทั้งนี้ก่อนออกจากบริษัทจำเลยโดยความเมตตาต่อโจทก์ ได้มอบเงิน 19,000 บาท และผลประโยชน์อื่น ๆ แก่โจทก์โดยจำเลยมิจำเป็นต้องให้โจทก์แต่ประการใด แต่ทั้งนี้เพื่อเห็นแก่มนุษยธรรม" นั้น เป็นกรณีที่จำเลยให้การต่อสู้ว่า โจทก์ใช้สิทธิฟ้องคดีโดยไม่สุจริต เพราะจำเลยได้จ่ายเงินจำนวนหนึ่งและผลประโยชน์อื่นให้แก่โจทก์ไปแล้ว ทั้ง ๆ ที่จำเลยไม่มีหน้าที่ต้องจ่ายตามกฎหมาย ไม่มีข้อความใดที่แสดงให้เห็นว่าจำเลยได้ให้การต่อสู้ว่า โจทก์ไม่มีสิทธิเรียกร้องเงินตามฟ้องจากจำเลยเพราะโจทก์ได้สละข้อเรียกร้องไปแล้ว ฉะนั้นคดีจึงไม่มีประเด็นข้อพิพาทซึ่งจะต้องวินิจฉัยว่า โจทก์ได้สละสิทธิเรียกร้องเอาเงินตามฟ้องของโจทก์หรือไม่ ดังนั้นที่ศาลแรงงานกลางพิพากษายกฟ้องโจทก์ โดยวินิจฉัยว่า โจทก์ไม่มีสิทธิเรียกร้องเพราะโจทก์ได้สละสิทธิเรียกร้องไว้ตามเอกสารหมาย ล.8 นั้น เป็นการวินิจฉัยนอกประเด็นข้อต่อสู้ของจำเลย ไม่ชอบด้วยกฎหมาย กรณีจึงมีเหตุอันสมควรย้อนสำนวนไปให้ศาลแรงงานกลางวินิจฉัยใหม่ตามประเด็นข้อพิพาทที่กำหนดไว้"พิพากษายกคำพิพากษาศาลแรงงานกลาง ให้ศาลแรงงานกลางวินิจฉัยตามประเด็นข้อพิพาทที่กำหนดไว้ แล้วพิพากษาใหม่ตามรูปคดี ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5068/2531นาย สำเริง แป้น ละม่อมโจทก์บริษัท ไอ.เอช.ซี (ไทยแลนด์ ) จำกัดจำเลย ป.วิ.พ. ม. 177 พ.ร.บ.จัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ.2522 ม. 31กรณีที่จำเลยยื่นคำให้การเป็นหนังสือ หากจำเลยประสงค์จะให้ศาลวินิจฉัยปัญหาข้อใดเป็นคุณแก่ตน ก็ต้องกล่าวข้อเท็จจริงเป็นข้อต่อสู้ไว้ให้ชัดแจ้งในคำให้การเพื่อให้คดีมีประเด็นข้อพิพาทไว้ คำให้การที่ว่า "โจทก์ฟ้องคดีไม่สุจริต ทั้งนี้ก่อนออกจากบริษัท จำเลยโดยความเมตตาโจทก์ ได้มอบเงิน 19,000 บาทให้โจทก์และผลประโยชน์อื่น ๆ แก่โจทก์ โดยจำเลยมิจำเป็นต้องให้โจทก์แต่ประการใด แต่ทั้งนี้เพื่อเห็นแก่มนุษยธรรม" เป็นคำให้การที่ไม่มีประเด็นข้อพิพาทที่จะต้องวินิจฉัยว่าโจทก์ได้สละสิทธิเรียกร้องเงินตามฟ้องของโจทก์หรือไม่โจทก์ฟ้องให้จำเลยผู้เป็นนายจ้างจ่ายค่าชดเชยและค่าล่วงเวลาจำเลยให้การว่า โจทก์ฟ้องคดีไม่สุจริต ก่อนออกจากงาน จำเลยได้เมตตามอบเงิน 19,000 บาทและเงินอื่นให้ โดยไม่จำเป็นต้องให้เพื่อเห็นแก่มนุษยธรรม ศาลแรงงานกลางวินิจฉัยว่า โจทก์ได้รับเงินจำนวนหนึ่งจากจำเลยแล้ว และทำบันทึกสละสิทธิเรียกร้องอื่นพิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ต่อศาลฎีกาศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยว่า "มีปัญหาต้องวินิจฉัยตามอุทธรณ์ของโจทก์ว่า ศาลแรงงานกลางวินิจฉัยคดีนอกประเด็นหรือไม่พิเคราะห์แล้วเห็นว่า กรณีที่จำเลยยื่นคำให้การเป็นหนังสือนั้นหากจำเลยประสงค์จะให้ศาลวินิจฉัยปัญหาข้อใดอันเป็นคุณแก่จำเลยแล้ว จำเลยต้องกล่าวข้อเท็จจริงเป็นข้อต่อสู้ให้ชัดแจ้งไว้ในคำให้การตามที่บัญญัติไว้ในประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา 177 ประกอบด้วยพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ. 2522 มาตรา 31 ทั้งนี้เพื่อให้คดีมีประเด็นข้อพิพาทไว้ สำหรับคดีนี้ตามคำให้การของจำเลยตอนท้ายซึ่งกล่าวว่า"โจทก์ฟ้องคดีโดยไม่สุจริต ทั้งนี้ก่อนออกจากบริษัทจำเลยโดยความเมตตาต่อโจทก์ ได้มอบเงิน 19,000 บาท และผลประโยชน์อื่น ๆ แก่โจทก์โดยจำเลยมิจำเป็นต้องให้โจทก์แต่ประการใด แต่ทั้งนี้เพื่อเห็นแก่มนุษยธรรม" นั้น เป็นกรณีที่จำเลยให้การต่อสู้ว่า โจทก์ใช้สิทธิฟ้องคดีโดยไม่สุจริต เพราะจำเลยได้จ่ายเงินจำนวนหนึ่งและผลประโยชน์อื่นให้แก่โจทก์ไปแล้ว ทั้ง ๆ ที่จำเลยไม่มีหน้าที่ต้องจ่ายตามกฎหมาย ไม่มีข้อความใดที่แสดงให้เห็นว่าจำเลยได้ให้การต่อสู้ว่า โจทก์ไม่มีสิทธิเรียกร้องเงินตามฟ้องจากจำเลยเพราะโจทก์ได้สละข้อเรียกร้องไปแล้ว ฉะนั้นคดีจึงไม่มีประเด็นข้อพิพาทซึ่งจะต้องวินิจฉัยว่า โจทก์ได้สละสิทธิเรียกร้องเอาเงินตามฟ้องของโจทก์หรือไม่ ดังนั้นที่ศาลแรงงานกลางพิพากษายกฟ้องโจทก์ โดยวินิจฉัยว่า โจทก์ไม่มีสิทธิเรียกร้องเพราะโจทก์ได้สละสิทธิเรียกร้องไว้ตามเอกสารหมาย ล.8 นั้น เป็นการวินิจฉัยนอกประเด็นข้อต่อสู้ของจำเลย ไม่ชอบด้วยกฎหมาย กรณีจึงมีเหตุอันสมควรย้อนสำนวนไปให้ศาลแรงงานกลางวินิจฉัยใหม่ตามประเด็นข้อพิพาทที่กำหนดไว้"พิพากษายกคำพิพากษาศาลแรงงานกลาง ให้ศาลแรงงานกลางวินิจฉัยตามประเด็นข้อพิพาทที่กำหนดไว้ แล้วพิพากษาใหม่ตามรูปคดี(สุพจน์ นาถะพินธุ-มาโนช เพียรสนอง-วิศิษฏ์ ลิมานนท์)แหล่งที่มาเนติบัณฑิตยสภาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องให้จำเลยผู้เป็นนายจ้างจ่ายค่าชดเชยและค่าล่วงเวลาจำเลยให้การว่า โจทก์ฟ้องคดีไม่สุจริต ก่อนออกจากงาน จำเลยได้เมตตามอบเงิน 19,000 บาทและเงินอื่นให้ โดยไม่จำเป็นต้องให้เพื่อเห็นแก่มนุษยธรรม ศาลแรงงานกลางวินิจฉัยว่า โจทก์ได้รับเงินจำนวนหนึ่งจากจำเลยแล้ว และทำบันทึกสละสิทธิเรียกร้องอื่นพิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ต่อศาลฎีกาศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยว่า "มีปัญหาต้องวินิจฉัยตามอุทธรณ์ของโจทก์ว่า ศาลแรงงานกลางวินิจฉัยคดีนอกประเด็นหรือไม่พิเคราะห์แล้วเห็นว่า กรณีที่จำเลยยื่นคำให้การเป็นหนังสือนั้นหากจำเลยประสงค์จะให้ศาลวินิจฉัยปัญหาข้อใดอันเป็นคุณแก่จำเลยแล้ว จำเลยต้องกล่าวข้อเท็จจริงเป็นข้อต่อสู้ให้ชัดแจ้งไว้ในคำให้การตามที่บัญญัติไว้ในประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา 177 ประกอบด้วยพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ. 2522 มาตรา 31 ทั้งนี้เพื่อให้คดีมีประเด็นข้อพิพาทไว้ สำหรับคดีนี้ตามคำให้การของจำเลยตอนท้ายซึ่งกล่าวว่า"โจทก์ฟ้องคดีโดยไม่สุจริต ทั้งนี้ก่อนออกจากบริษัทจำเลยโดยความเมตตาต่อโจทก์ ได้มอบเงิน 19,000 บาท และผลประโยชน์อื่น ๆ แก่โจทก์โดยจำเลยมิจำเป็นต้องให้โจทก์แต่ประการใด แต่ทั้งนี้เพื่อเห็นแก่มนุษยธรรม" นั้น เป็นกรณีที่จำเลยให้การต่อสู้ว่า โจทก์ใช้สิทธิฟ้องคดีโดยไม่สุจริต เพราะจำเลยได้จ่ายเงินจำนวนหนึ่งและผลประโยชน์อื่นให้แก่โจทก์ไปแล้ว ทั้ง ๆ ที่จำเลยไม่มีหน้าที่ต้องจ่ายตามกฎหมาย ไม่มีข้อความใดที่แสดงให้เห็นว่าจำเลยได้ให้การต่อสู้ว่า โจทก์ไม่มีสิทธิเรียกร้องเงินตามฟ้องจากจำเลยเพราะโจทก์ได้สละข้อเรียกร้องไปแล้ว ฉะนั้นคดีจึงไม่มีประเด็นข้อพิพาทซึ่งจะต้องวินิจฉัยว่า โจทก์ได้สละสิทธิเรียกร้องเอาเงินตามฟ้องของโจทก์หรือไม่ ดังนั้นที่ศาลแรงงานกลางพิพากษายกฟ้องโจทก์ โดยวินิจฉัยว่า โจทก์ไม่มีสิทธิเรียกร้องเพราะโจทก์ได้สละสิทธิเรียกร้องไว้ตามเอกสารหมาย ล.8 นั้น เป็นการวินิจฉัยนอกประเด็นข้อต่อสู้ของจำเลย ไม่ชอบด้วยกฎหมาย กรณีจึงมีเหตุอันสมควรย้อนสำนวนไปให้ศาลแรงงานกลางวินิจฉัยใหม่ตามประเด็นข้อพิพาทที่กำหนดไว้"พิพากษายกคำพิพากษาศาลแรงงานกลาง ให้ศาลแรงงานกลางวินิจฉัยตามประเด็นข้อพิพาทที่กำหนดไว้ แล้วพิพากษาใหม่ตามรูปคดี ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5068/2531นาย สำเริง แป้น ละม่อมโจทก์บริษัท ไอ.เอช.ซี (ไทยแลนด์ ) จำกัดจำเลย ป.วิ.พ. ม. 177 พ.ร.บ.จัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ.2522 ม. 31กรณีที่จำเลยยื่นคำให้การเป็นหนังสือ หากจำเลยประสงค์จะให้ศาลวินิจฉัยปัญหาข้อใดเป็นคุณแก่ตน ก็ต้องกล่าวข้อเท็จจริงเป็นข้อต่อสู้ไว้ให้ชัดแจ้งในคำให้การเพื่อให้คดีมีประเด็นข้อพิพาทไว้ คำให้การที่ว่า "โจทก์ฟ้องคดีไม่สุจริต ทั้งนี้ก่อนออกจากบริษัท จำเลยโดยความเมตตาโจทก์ ได้มอบเงิน 19,000 บาทให้โจทก์และผลประโยชน์อื่น ๆ แก่โจทก์ โดยจำเลยมิจำเป็นต้องให้โจทก์แต่ประการใด แต่ทั้งนี้เพื่อเห็นแก่มนุษยธรรม" เป็นคำให้การที่ไม่มีประเด็นข้อพิพาทที่จะต้องวินิจฉัยว่าโจทก์ได้สละสิทธิเรียกร้องเงินตามฟ้องของโจทก์หรือไม่โจทก์ฟ้องให้จำเลยผู้เป็นนายจ้างจ่ายค่าชดเชยและค่าล่วงเวลาจำเลยให้การว่า โจทก์ฟ้องคดีไม่สุจริต ก่อนออกจากงาน จำเลยได้เมตตามอบเงิน 19,000 บาทและเงินอื่นให้ โดยไม่จำเป็นต้องให้เพื่อเห็นแก่มนุษยธรรม ศาลแรงงานกลางวินิจฉัยว่า โจทก์ได้รับเงินจำนวนหนึ่งจากจำเลยแล้ว และทำบันทึกสละสิทธิเรียกร้องอื่นพิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ต่อศาลฎีกาศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยว่า "มีปัญหาต้องวินิจฉัยตามอุทธรณ์ของโจทก์ว่า ศาลแรงงานกลางวินิจฉัยคดีนอกประเด็นหรือไม่พิเคราะห์แล้วเห็นว่า กรณีที่จำเลยยื่นคำให้การเป็นหนังสือนั้นหากจำเลยประสงค์จะให้ศาลวินิจฉัยปัญหาข้อใดอันเป็นคุณแก่จำเลยแล้ว จำเลยต้องกล่าวข้อเท็จจริงเป็นข้อต่อสู้ให้ชัดแจ้งไว้ในคำให้การตามที่บัญญัติไว้ในประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา 177 ประกอบด้วยพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ. 2522 มาตรา 31 ทั้งนี้เพื่อให้คดีมีประเด็นข้อพิพาทไว้ สำหรับคดีนี้ตามคำให้การของจำเลยตอนท้ายซึ่งกล่าวว่า"โจทก์ฟ้องคดีโดยไม่สุจริต ทั้งนี้ก่อนออกจากบริษัทจำเลยโดยความเมตตาต่อโจทก์ ได้มอบเงิน 19,000 บาท และผลประโยชน์อื่น ๆ แก่โจทก์โดยจำเลยมิจำเป็นต้องให้โจทก์แต่ประการใด แต่ทั้งนี้เพื่อเห็นแก่มนุษยธรรม" นั้น เป็นกรณีที่จำเลยให้การต่อสู้ว่า โจทก์ใช้สิทธิฟ้องคดีโดยไม่สุจริต เพราะจำเลยได้จ่ายเงินจำนวนหนึ่งและผลประโยชน์อื่นให้แก่โจทก์ไปแล้ว ทั้ง ๆ ที่จำเลยไม่มีหน้าที่ต้องจ่ายตามกฎหมาย ไม่มีข้อความใดที่แสดงให้เห็นว่าจำเลยได้ให้การต่อสู้ว่า โจทก์ไม่มีสิทธิเรียกร้องเงินตามฟ้องจากจำเลยเพราะโจทก์ได้สละข้อเรียกร้องไปแล้ว ฉะนั้นคดีจึงไม่มีประเด็นข้อพิพาทซึ่งจะต้องวินิจฉัยว่า โจทก์ได้สละสิทธิเรียกร้องเอาเงินตามฟ้องของโจทก์หรือไม่ ดังนั้นที่ศาลแรงงานกลางพิพากษายกฟ้องโจทก์ โดยวินิจฉัยว่า โจทก์ไม่มีสิทธิเรียกร้องเพราะโจทก์ได้สละสิทธิเรียกร้องไว้ตามเอกสารหมาย ล.8 นั้น เป็นการวินิจฉัยนอกประเด็นข้อต่อสู้ของจำเลย ไม่ชอบด้วยกฎหมาย กรณีจึงมีเหตุอันสมควรย้อนสำนวนไปให้ศาลแรงงานกลางวินิจฉัยใหม่ตามประเด็นข้อพิพาทที่กำหนดไว้"พิพากษายกคำพิพากษาศาลแรงงานกลาง ให้ศาลแรงงานกลางวินิจฉัยตามประเด็นข้อพิพาทที่กำหนดไว้ แล้วพิพากษาใหม่ตามรูปคดี(สุพจน์ นาถะพินธุ-มาโนช เพียรสนอง-วิศิษฏ์ ลิมานนท์)แหล่งที่มาเนติบัณฑิตยสภาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ