คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 642/2489หลักกฎหมาย: ชายฉุดคร่าห์หญิงที่เคยอยู่ด้วยกันฉันท์สามีภรรยาแต่มิได้จดทะเบียน โดยเข้าใจว่า ผู้เสียหายยังเป็นภรรยาอยู่ ดังนี้ไม่มีความผิดโจทก์ฟ้องหาว่า จำเลยกับพวกสมคบกันฉุดคร่าห์นางอบไปเพื่อการอนาจาร และวิ่งราวสร้อยคอนางอบ ขอให้ลงโทษ ศาลชั้นต้นไม่ฟังในข้อวิ่งราว ส่วนในข้อฉุดคร่าห์นั้น พะยานจำเลยแน่นหนาในข้อได้เคยได้เสียกับผู้เสียหาย แม้จะฟังเช่นนี้ผู้เสียหายก็ไม่ใช่ภรรยาจำเลย เมื่อรับว่าได้ฉุดคร่าห์ผู้เสียหายไปจริง จำเลยก็ต้องมีผิด พิพากษาให้ลงโทษจำเลย ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้ยกฟ้องโจทก์ โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า ข้อเท็จจริงในคดีนี้ ฟังได้ว่าจำเลยเคยเป็นสามีผู้เสียหาย ที่จำเลยฉุดคร่าห์ไปก็เพื่อให้ไปอยู่กินด้วยกันตามเดิม แม้ว่าผู้เสียหายจะไม่ได้เป็นภรรยาจำเลยโดยชอบด้วยกฎหมายก็ตาม ก็เรียกได้ว่า ผู้เสียหายเป็นภรรยาจำเลยแต่ไม่ได้จดทะเบียนสมรสเท่านั้น จำเลยไม่มีเจตนากระทำผิดทางอาญา พิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 642/2489อัยยการสมุทรสงคราม,นางอบ พัธนเสนโจทก์นายบุญ ชลิงสุขจำเลย ป.พ.พ. ม. 1449 กฎหมายลักษณะอาญา ม. 43, ม. 270, ม. 276ชายฉุดคร่าห์หญิงที่เคยอยู่ด้วยกันฉันท์สามีภรรยาแต่มิได้จดทะเบียน โดยเข้าใจว่า ผู้เสียหายยังเป็นภรรยาอยู่ ดังนี้ไม่มีความผิดโจทก์ฟ้องหาว่า จำเลยกับพวกสมคบกันฉุดคร่าห์นางอบไปเพื่อการอนาจาร และวิ่งราวสร้อยคอนางอบ ขอให้ลงโทษ ศาลชั้นต้นไม่ฟังในข้อวิ่งราว ส่วนในข้อฉุดคร่าห์นั้น พะยานจำเลยแน่นหนาในข้อได้เคยได้เสียกับผู้เสียหาย แม้จะฟังเช่นนี้ผู้เสียหายก็ไม่ใช่ภรรยาจำเลย เมื่อรับว่าได้ฉุดคร่าห์ผู้เสียหายไปจริง จำเลยก็ต้องมีผิด พิพากษาให้ลงโทษจำเลย ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้ยกฟ้องโจทก์ โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า ข้อเท็จจริงในคดีนี้ ฟังได้ว่าจำเลยเคยเป็นสามีผู้เสียหาย ที่จำเลยฉุดคร่าห์ไปก็เพื่อให้ไปอยู่กินด้วยกันตามเดิม แม้ว่าผู้เสียหายจะไม่ได้เป็นภรรยาจำเลยโดยชอบด้วยกฎหมายก็ตาม ก็เรียกได้ว่า ผู้เสียหายเป็นภรรยาจำเลยแต่ไม่ได้จดทะเบียนสมรสเท่านั้น จำเลยไม่มีเจตนากระทำผิดทางอาญา พิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์(อิศรภักดีธรรมวิเทต-เลขวณิชธรรมวิทักษ์-มนูภันย์วิมลสาร)ศาลชั้นต้น - หลวงสุทธิเทศนฤบาลศาลอุทธรณ์ - พระดุลย์อารณ์โกวิทแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องหาว่า จำเลยกับพวกสมคบกันฉุดคร่าห์นางอบไปเพื่อการอนาจาร และวิ่งราวสร้อยคอนางอบ ขอให้ลงโทษ ศาลชั้นต้นไม่ฟังในข้อวิ่งราว ส่วนในข้อฉุดคร่าห์นั้น พะยานจำเลยแน่นหนาในข้อได้เคยได้เสียกับผู้เสียหาย แม้จะฟังเช่นนี้ผู้เสียหายก็ไม่ใช่ภรรยาจำเลย เมื่อรับว่าได้ฉุดคร่าห์ผู้เสียหายไปจริง จำเลยก็ต้องมีผิด พิพากษาให้ลงโทษจำเลย ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้ยกฟ้องโจทก์ โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า ข้อเท็จจริงในคดีนี้ ฟังได้ว่าจำเลยเคยเป็นสามีผู้เสียหาย ที่จำเลยฉุดคร่าห์ไปก็เพื่อให้ไปอยู่กินด้วยกันตามเดิม แม้ว่าผู้เสียหายจะไม่ได้เป็นภรรยาจำเลยโดยชอบด้วยกฎหมายก็ตาม ก็เรียกได้ว่า ผู้เสียหายเป็นภรรยาจำเลยแต่ไม่ได้จดทะเบียนสมรสเท่านั้น จำเลยไม่มีเจตนากระทำผิดทางอาญา พิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 642/2489อัยยการสมุทรสงคราม,นางอบ พัธนเสนโจทก์นายบุญ ชลิงสุขจำเลย ป.พ.พ. ม. 1449 กฎหมายลักษณะอาญา ม. 43, ม. 270, ม. 276ชายฉุดคร่าห์หญิงที่เคยอยู่ด้วยกันฉันท์สามีภรรยาแต่มิได้จดทะเบียน โดยเข้าใจว่า ผู้เสียหายยังเป็นภรรยาอยู่ ดังนี้ไม่มีความผิดโจทก์ฟ้องหาว่า จำเลยกับพวกสมคบกันฉุดคร่าห์นางอบไปเพื่อการอนาจาร และวิ่งราวสร้อยคอนางอบ ขอให้ลงโทษ ศาลชั้นต้นไม่ฟังในข้อวิ่งราว ส่วนในข้อฉุดคร่าห์นั้น พะยานจำเลยแน่นหนาในข้อได้เคยได้เสียกับผู้เสียหาย แม้จะฟังเช่นนี้ผู้เสียหายก็ไม่ใช่ภรรยาจำเลย เมื่อรับว่าได้ฉุดคร่าห์ผู้เสียหายไปจริง จำเลยก็ต้องมีผิด พิพากษาให้ลงโทษจำเลย ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้ยกฟ้องโจทก์ โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า ข้อเท็จจริงในคดีนี้ ฟังได้ว่าจำเลยเคยเป็นสามีผู้เสียหาย ที่จำเลยฉุดคร่าห์ไปก็เพื่อให้ไปอยู่กินด้วยกันตามเดิม แม้ว่าผู้เสียหายจะไม่ได้เป็นภรรยาจำเลยโดยชอบด้วยกฎหมายก็ตาม ก็เรียกได้ว่า ผู้เสียหายเป็นภรรยาจำเลยแต่ไม่ได้จดทะเบียนสมรสเท่านั้น จำเลยไม่มีเจตนากระทำผิดทางอาญา พิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์(อิศรภักดีธรรมวิเทต-เลขวณิชธรรมวิทักษ์-มนูภันย์วิมลสาร)ศาลชั้นต้น - หลวงสุทธิเทศนฤบาลศาลอุทธรณ์ - พระดุลย์อารณ์โกวิทแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ