คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 87279หลักกฎหมาย: ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริง และพิพากษาต้องกันว่าจำเลยมีความผิดตาม ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา 249 กะทงหนึ่งและตามมาตรา 254 อีกกะทงหนึ่ง แต่ให้รวมกะทงลงโทษจำคุกจำเลย 15 ปี ดังนี้แม้โทษฐานทำร้ายร่างกายตาม ก.ม.ลักษณะอาญาตามมาตรา 154 ให้จำคุกไม่เกิน 2 ปีก็ดี แต่ศาลล่างทั้ง 2 ให้รวมกะทงลงโทษร่วมกับความผิดฐานฆ่าคนตายโดยเจตนาไม่ได้กำหนดโทษฐานทำร้างร่างกายไว้ชัดแจ้ง อันจะพึงอนุมานได้ว่าต้องด้วย วิ.อาญามาตรา 218 หรือ 220 ฉะนั้นเมื่อจำเลยฎีกาคัดค้านข้อเท็จจริงรวมกันมาทั้ง 2 ฐานก็ชอบจะฎีกาได้ไม่ต้องห้ามโจทก์ฟ้องหาว่าจำเลยสมคบกันฆ่านายเทียมตายขอให้ลงโทษตาม ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา ๒๔๙ สำนวนหนึ่ง กับฟ้องหาว่าจำเลยสมคบกันทำร้ายร่างกายนายว่อนบาดเจ็บสาหัสขอให้ลงโทษตามมาตรา ๒๕๖ อีกสำนวนหนึ่ง แล้วขอให้รวมพิจารณาจำเลยไม่คัดค้าน ศาลจึงอนุญาตระหว่างพิจารณาจำเลยที่ ๓ ตาย คดีจึงระงับเฉพาะตัวจำเลยที่ ๓ ศาลชั้นต้นฟังว่า จำเลยทั้งสองมีความผิดฐานสมคบกันฆ่านายเทียมตาย และทำร้ายร่างกายนายว่อนถึงบาดเจ็บ พิพากษาลงโทษตามมาตรา ๒๔๙, ๒๕๔, ๖๓ ให้รวมกะทงลงโทษจำคุกจำเลยไว้คนละ ๑๕ ปี ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยที่ ๑-๒ ฎีกาขอให้ยกฟ้องทั้งสองสำนวน ศาลฎีกาเห็นว่าแม้โทษฐานทำร้ายร่างกายตามมาตรา ๒๕๔ ให้จำคุกไม่เกิน ๒ ปีก็ดี แต่ศาลล่างทั้ง ๒ ให้รวมกะทงลงโทษร่วมกับความผิดฐานฆ่าคนตายโดยเจตนาไม่ได้กำหนดโทาฐานทำร้ายร่างกายไว้ชัดแจ้ง อันจะพึงอนุมานได้ว่าต้องด้วย ป.ม.วิ.อาญามาตรา ๒๑๘ หรือ ๒๒๐ เมื่อจำเลยฎีกาคัดค้านข้อเท็จจริงรวมกันมาทั้ง ๒ ฐานเช่นนี้ ก็ชอบจะฎีกาได้ ไม่ต้องห้ามตาม ป.ม.วิ.อาญา ๒ มาตรานั้น ส่วนข้อเท็จจริงคงฟังว่าจำเลยที่ ๑ แต่ผู้เดียวทำร้ายร่างกายนายว่อน นอกนั้นฟังไม่ได้จึงพิพากษาแก้คำพิพากษาศาลอุทธรณ์ให้จำคุกนายจรูญจำเลยที่๑ ตามมาตรา ๒๕๔ มีกำหนด ๒ ปี ข้อหาโจทก์นอกนี้ให้ยกเสีย ปล่อยจำเลยที่ ๒ ไป ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1557 - 1558/2493อัยการสุโขทัยโจทก์นายจรูญ อยู่นา ที่1, นายพิมพ์ ฉ่ำนารายน์ ที่2, นายน้อย หรือช่วง อยู่นาที่3 ป.วิ.อ. ม. 218, ม. 220 กฎหมายลักษณะอาญา ม. 71, ม. 249, ม. 254ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริง และพิพากษาต้องกันว่าจำเลยมีความผิดตาม ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา 249 กะทงหนึ่งและตามมาตรา 254 อีกกะทงหนึ่ง แต่ให้รวมกะทงลงโทษจำคุกจำเลย 15 ปี ดังนี้แม้โทษฐานทำร้ายร่างกายตาม ก.ม.ลักษณะอาญาตามมาตรา 154 ให้จำคุกไม่เกิน 2 ปีก็ดี แต่ศาลล่างทั้ง 2 ให้รวมกะทงลงโทษร่วมกับความผิดฐานฆ่าคนตายโดยเจตนาไม่ได้กำหนดโทษฐานทำร้างร่างกายไว้ชัดแจ้ง อันจะพึงอนุมานได้ว่าต้องด้วย วิ.อาญามาตรา 218 หรือ 220 ฉะนั้นเมื่อจำเลยฎีกาคัดค้านข้อเท็จจริงรวมกันมาทั้ง 2 ฐานก็ชอบจะฎีกาได้ไม่ต้องห้ามโจทก์ฟ้องหาว่าจำเลยสมคบกันฆ่านายเทียมตายขอให้ลงโทษตาม ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา ๒๔๙ สำนวนหนึ่ง กับฟ้องหาว่าจำเลยสมคบกันทำร้ายร่างกายนายว่อนบาดเจ็บสาหัสขอให้ลงโทษตามมาตรา ๒๕๖ อีกสำนวนหนึ่ง แล้วขอให้รวมพิจารณาจำเลยไม่คัดค้าน ศาลจึงอนุญาตระหว่างพิจารณาจำเลยที่ ๓ ตาย คดีจึงระงับเฉพาะตัวจำเลยที่ ๓ ศาลชั้นต้นฟังว่า จำเลยทั้งสองมีความผิดฐานสมคบกันฆ่านายเทียมตาย และทำร้ายร่างกายนายว่อนถึงบาดเจ็บ พิพากษาลงโทษตามมาตรา ๒๔๙, ๒๕๔, ๖๓ ให้รวมกะทงลงโทษจำคุกจำเลยไว้คนละ ๑๕ ปี ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยที่ ๑-๒ ฎีกาขอให้ยกฟ้องทั้งสองสำนวน ศาลฎีกาเห็นว่าแม้โทษฐานทำร้ายร่างกายตามมาตรา ๒๕๔ ให้จำคุกไม่เกิน ๒ ปีก็ดี แต่ศาลล่างทั้ง ๒ ให้รวมกะทงลงโทษร่วมกับความผิดฐานฆ่าคนตายโดยเจตนาไม่ได้กำหนดโทาฐานทำร้ายร่างกายไว้ชัดแจ้ง อันจะพึงอนุมานได้ว่าต้องด้วย ป.ม.วิ.อาญามาตรา ๒๑๘ หรือ ๒๒๐ เมื่อจำเลยฎีกาคัดค้านข้อเท็จจริงรวมกันมาทั้ง ๒ ฐานเช่นนี้ ก็ชอบจะฎีกาได้ ไม่ต้องห้ามตาม ป.ม.วิ.อาญา ๒ มาตรานั้น ส่วนข้อเท็จจริงคงฟังว่าจำเลยที่ ๑ แต่ผู้เดียวทำร้ายร่างกายนายว่อน นอกนั้นฟังไม่ได้จึงพิพากษาแก้คำพิพากษาศาลอุทธรณ์ให้จำคุกนายจรูญจำเลยที่๑ ตามมาตรา ๒๕๔ มีกำหนด ๒ ปี ข้อหาโจทก์นอกนี้ให้ยกเสีย ปล่อยจำเลยที่ ๒ ไป(นนทปัญญา-ธรรมบัณฑิต-ดุลยทรรศน์ปฏิภาณ)ศาลจังหวัดสุโขทัย - นายเฉลิม กรพุกกะนะศาลอุทธรณ์ - พระดุลยนิติศาสตร์โกศลแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องหาว่าจำเลยสมคบกันฆ่านายเทียมตายขอให้ลงโทษตาม ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา ๒๔๙ สำนวนหนึ่ง กับฟ้องหาว่าจำเลยสมคบกันทำร้ายร่างกายนายว่อนบาดเจ็บสาหัสขอให้ลงโทษตามมาตรา ๒๕๖ อีกสำนวนหนึ่ง แล้วขอให้รวมพิจารณาจำเลยไม่คัดค้าน ศาลจึงอนุญาตระหว่างพิจารณาจำเลยที่ ๓ ตาย คดีจึงระงับเฉพาะตัวจำเลยที่ ๓ ศาลชั้นต้นฟังว่า จำเลยทั้งสองมีความผิดฐานสมคบกันฆ่านายเทียมตาย และทำร้ายร่างกายนายว่อนถึงบาดเจ็บ พิพากษาลงโทษตามมาตรา ๒๔๙, ๒๕๔, ๖๓ ให้รวมกะทงลงโทษจำคุกจำเลยไว้คนละ ๑๕ ปี ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยที่ ๑-๒ ฎีกาขอให้ยกฟ้องทั้งสองสำนวน ศาลฎีกาเห็นว่าแม้โทษฐานทำร้ายร่างกายตามมาตรา ๒๕๔ ให้จำคุกไม่เกิน ๒ ปีก็ดี แต่ศาลล่างทั้ง ๒ ให้รวมกะทงลงโทษร่วมกับความผิดฐานฆ่าคนตายโดยเจตนาไม่ได้กำหนดโทาฐานทำร้ายร่างกายไว้ชัดแจ้ง อันจะพึงอนุมานได้ว่าต้องด้วย ป.ม.วิ.อาญามาตรา ๒๑๘ หรือ ๒๒๐ เมื่อจำเลยฎีกาคัดค้านข้อเท็จจริงรวมกันมาทั้ง ๒ ฐานเช่นนี้ ก็ชอบจะฎีกาได้ ไม่ต้องห้ามตาม ป.ม.วิ.อาญา ๒ มาตรานั้น ส่วนข้อเท็จจริงคงฟังว่าจำเลยที่ ๑ แต่ผู้เดียวทำร้ายร่างกายนายว่อน นอกนั้นฟังไม่ได้จึงพิพากษาแก้คำพิพากษาศาลอุทธรณ์ให้จำคุกนายจรูญจำเลยที่๑ ตามมาตรา ๒๕๔ มีกำหนด ๒ ปี ข้อหาโจทก์นอกนี้ให้ยกเสีย ปล่อยจำเลยที่ ๒ ไป ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1557 - 1558/2493อัยการสุโขทัยโจทก์นายจรูญ อยู่นา ที่1, นายพิมพ์ ฉ่ำนารายน์ ที่2, นายน้อย หรือช่วง อยู่นาที่3 ป.วิ.อ. ม. 218, ม. 220 กฎหมายลักษณะอาญา ม. 71, ม. 249, ม. 254ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริง และพิพากษาต้องกันว่าจำเลยมีความผิดตาม ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา 249 กะทงหนึ่งและตามมาตรา 254 อีกกะทงหนึ่ง แต่ให้รวมกะทงลงโทษจำคุกจำเลย 15 ปี ดังนี้แม้โทษฐานทำร้ายร่างกายตาม ก.ม.ลักษณะอาญาตามมาตรา 154 ให้จำคุกไม่เกิน 2 ปีก็ดี แต่ศาลล่างทั้ง 2 ให้รวมกะทงลงโทษร่วมกับความผิดฐานฆ่าคนตายโดยเจตนาไม่ได้กำหนดโทษฐานทำร้างร่างกายไว้ชัดแจ้ง อันจะพึงอนุมานได้ว่าต้องด้วย วิ.อาญามาตรา 218 หรือ 220 ฉะนั้นเมื่อจำเลยฎีกาคัดค้านข้อเท็จจริงรวมกันมาทั้ง 2 ฐานก็ชอบจะฎีกาได้ไม่ต้องห้ามโจทก์ฟ้องหาว่าจำเลยสมคบกันฆ่านายเทียมตายขอให้ลงโทษตาม ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา ๒๔๙ สำนวนหนึ่ง กับฟ้องหาว่าจำเลยสมคบกันทำร้ายร่างกายนายว่อนบาดเจ็บสาหัสขอให้ลงโทษตามมาตรา ๒๕๖ อีกสำนวนหนึ่ง แล้วขอให้รวมพิจารณาจำเลยไม่คัดค้าน ศาลจึงอนุญาตระหว่างพิจารณาจำเลยที่ ๓ ตาย คดีจึงระงับเฉพาะตัวจำเลยที่ ๓ ศาลชั้นต้นฟังว่า จำเลยทั้งสองมีความผิดฐานสมคบกันฆ่านายเทียมตาย และทำร้ายร่างกายนายว่อนถึงบาดเจ็บ พิพากษาลงโทษตามมาตรา ๒๔๙, ๒๕๔, ๖๓ ให้รวมกะทงลงโทษจำคุกจำเลยไว้คนละ ๑๕ ปี ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยที่ ๑-๒ ฎีกาขอให้ยกฟ้องทั้งสองสำนวน ศาลฎีกาเห็นว่าแม้โทษฐานทำร้ายร่างกายตามมาตรา ๒๕๔ ให้จำคุกไม่เกิน ๒ ปีก็ดี แต่ศาลล่างทั้ง ๒ ให้รวมกะทงลงโทษร่วมกับความผิดฐานฆ่าคนตายโดยเจตนาไม่ได้กำหนดโทาฐานทำร้ายร่างกายไว้ชัดแจ้ง อันจะพึงอนุมานได้ว่าต้องด้วย ป.ม.วิ.อาญามาตรา ๒๑๘ หรือ ๒๒๐ เมื่อจำเลยฎีกาคัดค้านข้อเท็จจริงรวมกันมาทั้ง ๒ ฐานเช่นนี้ ก็ชอบจะฎีกาได้ ไม่ต้องห้ามตาม ป.ม.วิ.อาญา ๒ มาตรานั้น ส่วนข้อเท็จจริงคงฟังว่าจำเลยที่ ๑ แต่ผู้เดียวทำร้ายร่างกายนายว่อน นอกนั้นฟังไม่ได้จึงพิพากษาแก้คำพิพากษาศาลอุทธรณ์ให้จำคุกนายจรูญจำเลยที่๑ ตามมาตรา ๒๕๔ มีกำหนด ๒ ปี ข้อหาโจทก์นอกนี้ให้ยกเสีย ปล่อยจำเลยที่ ๒ ไป(นนทปัญญา-ธรรมบัณฑิต-ดุลยทรรศน์ปฏิภาณ)ศาลจังหวัดสุโขทัย - นายเฉลิม กรพุกกะนะศาลอุทธรณ์ - พระดุลยนิติศาสตร์โกศลแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ