พระราชบัญญัติสถาบันเทคโนโลยีราชมงคล พ.ศ. 2518 (ยกเลิก)พระราชบัญญัติ สถาบันเทคโนโลยีราชมงคล พ.ศ. ๒๕๑๘ (ยกเลิก)ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร. ให้ไว้ ณ วันที่ ๑๔ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๑๘ เป็นปีที่ ๓๐ ในรัชกาลปัจจุบันพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า โดยที่เป็นการสมควรจัดตั้งสถาบันเทคโนโลยีราชมงคล จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้โดยคำแนะนำและยินยอมของสภานิติบัญญัติแห่งชาติทำหน้าที่รัฐสภา ดังต่อไปนี้มาตรา 1 มาตรา ๑ พระราชบัญญัตินี้เรียกว่า "พระราชบัญญัติสถาบันเทคโนโลยีราชมงคล พ.ศ. ๒๕๑๘"มาตรา 2 มาตรา ๒ พระราชบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา 3 มาตรา ๓ ในพระราชบัญญัตินี้ "สถาบัน" หมายความว่า สถาบันเทคโนโลยีราชมงคล "สภาสถาบัน" หมายความว่า สภาสถาบันเทคโนโลยีราชมงคลมาตรา 4 มาตรา ๔ ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการรักษาการตามพระราชบัญญัตินี้มาตรา 1 หมวด ๑ บททั่วไปมาตรา 5 มาตรา ๕ ให้สถาบันเทคโนโลยีราชมงคลเป็นสถาบันการศึกษาและการวิจัย มีวัตถุประสงค์ที่จะผลิตครูอาชีวศึกษาระดับปริญญาตรี ให้การศึกษาทางด้านวิชาชีพทั้งระดับต่ำกว่าปริญญา ระดับปริญญาตรี และประกาศนียบัตรชั้นสูง ทำการวิจัยส่งเสริมการศึกษาทางด้านวิชาชีพ และให้บริการทางวิชาการแก่สังคม ให้สถาบันเป็นนิติบุคคลมาตรา 5 มีฐานะเป็นกรมในกระทรวงศึกษาธิการมาตรา 6 มาตรา ๖ สถาบันอาจแบ่งส่วนราชการดังนี้ (๑) สำนักงานอธิการบดี (๒) คณะ และอาจให้มีสถาบันเพื่อการวิจัยและสำนักเพื่อส่งเสริมวิชาการและทดสอบเป็นส่วนราชการในสถาบันอีกได้ สำนักงานอธิการบดีอาจแบ่งส่วนราชการเป็นกองและแผนก คณะอาจแบ่งส่วนราชการเป็นสำนักงานเลขานุการและภาควิชามาตรา 6 สถาบันเพื่อการวิจัยและสำนักเพื่อส่งเสริมวิชาการและทดสอบ อาจมีสำนักงานเลขานุการได้ สำนักงานเลขานุการอาจแบ่งส่วนราชการเป็นแผนกมาตรา 7 มาตรา ๗ การจัดให้มีและแบ่งส่วนราชการตามมาตรา ๖ ให้ทำเป็นประกาศกระทรวงศึกษาธิการ โดยประกาศในราชกิจจานุเบกษามาตรา 8 มาตรา ๘ ภายใต้วัตถุประสงค์ตามมาตรา ๕ สถาบันจะรับสถาบันการศึกษาวิชาชีพหรือสถาบันวิชาการชั้นสูงอื่นเข้าสมทบในสถาบันก็ได้ หรือรับเข้ารวมในรูปของคณะก็ได้ และมีอำนาจให้ปริญญาตรี อนุปริญญา หรือประกาศนียบัตรชั้นใดชั้นหนึ่งแก่ผู้สำเร็จการศึกษาจากสถาบันการศึกษาวิชาชีพหรือสถาบันวิชาการชั้นสูงนั้น ๆ ได้มาตรา 8 สถาบันมีอำนาจที่จะสั่งให้สถาบันการศึกษาวิชาชีพหรือสถาบันวิชาการชั้นสูงที่รับเข้าสมทบตามวรรคหนึ่ง พ้นจากการสมทบในสถาบันเมื่อใดก็ได้ การรับเข้าสมทบหรือการรับเข้ารวมหรือการเลิกสมทบตามวรรคหนึ่งหรือวรรคสอง ให้ทำเป็นประกาศกระทรวงศึกษาธิการโดยประกาศในราชกิจจานุเบกษามาตรา 8 การควบคุมสถาบันการศึกษาวิชาชีพหรือสถาบันวิชาการชั้นสูงที่รับเข้าสมทบในสถาบันนั้น ให้เป็นไปตามข้อบังคับที่สภาสถาบันกำหนดมาตรา 9 มาตรา ๙ นอกจากเงินที่กำหนดไว้ในงบประมาณแผ่นดินสถาบันอาจมีรายได้ดังนี้ (๑) เงินผลประโยชน์และค่าธรรมเนียมต่าง ๆ ของสถาบัน (๒) ทรัพย์สินซึ่งมีผู้ให้แก่สถาบัน รายได้ของสถาบันไม่เป็นรายได้ที่จะต้องนำส่งกระทรวงการคลัง ตามกฎหมายว่าด้วยวิธีการงบประมาณมาตรา 9 แต่สถาบันต้องแสดงรายรับรายจ่ายโดยเปิดเผยตามระบบอันถูกต้องการของบัญชีมาตรา 10 มาตรา ๑๐ บรรดาทรัพย์สินของสถาบันจะต้องจัดการเพื่อประโยชน์และตามวัตถุประสงค์ของสถาบัน ทรัพย์สินซึ่งมีผู้ให้แก่สถาบัน จะต้องจัดการตามเงื่อนไขข้อบังคับและวัตถุประสงค์ซึ่งผู้ให้กำหนดไว้มาตรา 2 หมวด ๒ การดำเนินงานมาตรา 11 มาตรา ๑๑ ให้มีสภาสถาบันประกอบด้วย (๑) นายกสภาสถาบัน ได้แก่ ปลัดกระทรวงศึกษาธิการโดยตำแหน่ง (๒) อุปนายกสภาสถาบัน ได้แก่ อธิบดีกรมอาชีวศึกษาและอธิบดีกรมศิลปากร โดยตำแหน่ง (๓) กรรมการสภาสถาบันโดยตำแหน่ง ได้แก่ อธิการบดี รองอธิการบดี และคณบดี (๔) กรรมการสภาสถาบันมาตรา 11 ซึ่งจะได้เลือกตั้งจากคณาจารย์ประจำจำนวนไม่เกินหกคน (๕) กรรมการสภาสถาบันผู้ทรงคุณวุฒิ ซึ่งจะได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งจากบุคคลภายนอกโดยคำแนะนำของสภาสถาบันตาม (๑) (๒) (๓) และ (๔) มีจำนวนไม่เกินหกคน ให้หัวหน้าสำนักงานอธิการบดีเป็นกรรมการและเลขานุการสภาสถาบันโดยตำแหน่งมาตรา 12 มาตรา ๑๒ การเลือกตั้งกรรมการสภาสถาบันตามมาตรา ๑๑ (๔) ให้บรรดาคณาจารย์ประจำเป็นผู้ลงคะแนนเลือกตั้ง หลักเกณฑ์และวิธีการเลือกตั้งกรรมการสภาสถาบันตามวรรคหนึ่ง ให้กำหนดเป็นข้อบังคับของสภาสถาบันมาตรา 13 มาตรา ๑๓ ให้กรรมการสภาสถาบันตามมาตรา ๑๑ (๔) ดำรงตำแหน่งหนึ่งปี ซึ่งอาจได้รับเลือกตั้งใหม่อีกก็ได้ แต่จะดำรงตำแหน่งติดต่อกันเกินสองปีมิได้มาตรา 14 มาตรา ๑๔ ให้กรรมการสภาสถาบันผู้ทรงคุณวุฒิดำรงตำแหน่งสองปี ซึ่งจะทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งใหม่อีกก็ได้ ในกรณีที่กรรมการสภาสถาบันผู้ทรงคุณวุฒิพ้นจากตำแหน่งก่อนวาระและได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งผู้ดำรงตำแหน่งแทนแล้ว หรือในกรณีที่ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯมาตรา 14 แต่งตั้งกรรมการสภาสถาบันผู้ทรงคุณวุฒิเพิ่มขึ้นในระหว่างที่กรรมการซึ่งแต่งตั้งไว้แล้วยังมีวาระอยู่ในตำแหน่ง ให้ผู้ได้รับแต่งตั้งนั้นอยู่ในตำแหน่งเท่ากับวาระที่เหลืออยู่ของกรรมการสภาสถาบันซึ่งได้แต่งตั้งไว้แล้วมาตรา 15 มาตรา ๑๕ สภาสถาบันมีอำนาจและหน้าที่ควบคุมดูแลกิจการทั่วไปของสถาบันและมีอำนาจและหน้าที่ดังนี้ (๑) ออกข้อบังคับและวางระเบียบของสถาบันตลอดจนกำหนดคุณสมบัติและพื้นความรู้ของผู้มีสิทธิเข้าศึกษาในสถาบัน (๒) อนุมัติหลักสูตรต่าง ๆ ของสถาบัน (๓) หาวิธีการให้กิจการของสถาบันเจริญยิ่งขึ้น (๔)มาตรา 15 อนุมัติการให้ปริญญาตรี ประกาศนียบัตรชั้นสูง อนุปริญญา และประกาศนียบัตร (๕) พิจารณาให้ความเห็นอันเกี่ยวกับการศึกษาทางเทคโนโลยีและวิทยาศาสตร์และการอาชีวศึกษาตามที่ส่วนราชการต่าง ๆ หารือ (๖) พิจารณาการจัดตั้ง ยุบรวม และเลิก คณะ สถาบันเพื่อการวิจัย สำนักเพื่อส่งเสริมวิชาการและทดสอบ และภาควิชา (๗)มาตรา 15 พิจารณารับสถาบันการศึกษาวิชาชีพหรือสถาบันวิชาการชั้นสูงเข้าสมทบ หรือรับเข้ารวมเป็นคณะในสถาบัน หรือพิจารณาให้สถาบันการศึกษาวิชาชีพหรือสถาบันวิชาการชั้นสูงที่รับเข้าสมทบพ้นจากการสมทบในสถาบัน (๘) พิจารณาการแต่งตั้งและถอดถอนอธิการบดี รองอธิการบดี คณบดี รองคณบดี ผู้อำนวยการสถาบัน รองผู้อำนวยการสถาบันมาตรา 15 ผู้อำนวยการสำนัก รองผู้อำนวยการสำนัก หัวหน้าภาควิชา ศาสตราจารย์ รองศาสตราจารย์ และผู้ช่วยศาสตราจารย์ (๙) วางระเบียบเกี่ยวกับการจัดทำและการพิจารณางบประมาณ การเงินและทรัพย์สินของสถาบันมาตรา 16 มาตรา ๑๖ ให้นายกสภาสถาบันเป็นผู้เรียกประชุมสภาสถาบัน ถ้ากรรมการสภาสถาบันตั้งแต่เจ็ดคนขึ้นไปร้องขอให้สภาสถาบันประชุมเพื่อกิจการอย่างใดอย่างหนึ่ง ให้นายกสภาสถาบันเรียกประชุมสภาสถาบัน ในการประชุมต้องมีกรรมการสภาสถาบันมาประชุมอย่างน้อยกึ่งหนึ่งของจำนวนกรรมการทั้งหมด จึงจะเป็นองค์ประชุมมาตรา 16 ให้นายกสภาสถาบันเป็นประธานในที่ประชุม ในกรณีที่นายกสภาสถาบันไม่อาจมาประชุมได้ ให้อุปนายกสภาสถาบันคนหนึ่งเป็นประธาน ในกรณีที่นายกสภาสถาบันและอุปนายกสภาสถาบันไม่อาจมาประชุมได้ ให้ที่ประชุมเลือกกรรมการสภาสถาบันคนหนึ่งเป็นประธานในที่ประชุมมาตรา 17 มาตรา ๑๗ การลงมติให้ถือคะแนนเสียงข้างมาก กรรมการคนหนึ่งให้มีเสียงหนึ่งในการลงคะแนน ถ้ามีคะแนนเสียงเท่ากัน ให้ประธานในที่ประชุมออกเสียงเพิ่มขึ้นอีกเสียงหนึ่งเป็นเสียงชี้ขาดมาตรา 18 มาตรา ๑๘ ให้มีอธิการบดีคนหนึ่งเป็นผู้บังคับบัญชารับผิดชอบในการบริหารงานของสถาบัน และจะให้มีรองอธิการบดีคนหนึ่งหรือหลายคนก็ได้ เพื่อทำหน้าที่และรับผิดชอบตามที่อธิการบดีจะมอบหมาย อธิการบดีนั้น จะได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งโดยคำแนะนำของสภาสถาบัน และให้ดำรงตำแหน่งสี่ปี ซึ่งจะทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯมาตรา 18 แต่งตั้งใหม่อีกก็ได้ แต่จะดำรงตำแหน่งเกินสองวาระติดต่อกันมิได้ การถอดถอนอธิการบดีก่อนครบวาระ ต้องนำความกราบบังคมทูลเพื่อทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ถอดถอน รองอธิการบดีนั้นให้สภาสถาบันแต่งตั้งโดยคำแนะนำของอธิการบดีจากคณาจารย์ประจำ และให้ดำรงตำแหน่งชั่วระยะเวลาที่อธิการบดีนั้นดำรงตำแหน่งอยู่มาตรา 18 เว้นแต่จะได้มีการถอดถอนในระยะเวลาดังกล่าวมาตรา 19 มาตรา ๑๙ อธิการบดีและรองอธิการบดีต้องมีคุณวุฒิดังนี้ (๑) ได้ปริญญาเอกหรือเทียบเท่าจากมหาสถาบันหรือสถาบันอุดมศึกษาอื่นซึ่งสภาสถาบันรับรอง และได้ทำการสอนหรือบริหารงานทางด้านวิชาการมาแล้วไม่น้อยกว่าสามปีในสถาบันหรือในมหาสถาบันหรือสถาบันอุดมศึกษาอื่นซึ่งสภาสถาบันรับรองมาตรา 19 หรือเคยดำรงตำแหน่งกรรมการสภาสถาบันมาแล้วไม่น้อยกว่าสองปี หรือ (๒) ได้ปริญญาตรีจากสถาบัน หรือได้ปริญญาหรือเทียบเท่าจากมหาสถาบันหรือสถาบันอุดมศึกษาอื่นซึ่งสภาสถาบันรับรอง และได้ทำการสอนหรือบริหารงานทางด้านวิชาการมาแล้วไม่น้อยกว่าหกปีในสถาบันหรือในมหาสถาบันหรือสถาบันอุดมศึกษาซึ่งสภาสถาบันรับรองมาตรา 19 หรือเคยดำรงตำแหน่งกรรมการสภาสถาบันมาแล้วไม่น้อยกว่าสี่ปีมาตรา 20 มาตรา ๒๐ ในกรณีที่อธิการบดีไม่อาจปฏิบัติหน้าที่ได้ ให้รองอธิการบดีเป็นผู้รักษาการแทน ถ้ามีรองอธิการบดีหลายคน ให้รองอธิการบดี ที่อธิการบดีมอบหมายเป็นผู้รักษาการแทน ถ้าอธิการบดีไม่ได้มอบหมาย ให้รองอธิการบดี ที่มีอาวุโสเป็นผู้รักษาการแทนมาตรา 20 ในกรณีที่ไม่มีรองอธิการบดีหรือรองอธิการบดีไม่อาจปฏิบัติหน้าที่ได้ ให้สภาสถาบันกำหนดให้กรรมการสภาสถาบันโดยตำแหน่งคนใดคนหนึ่งเป็นผู้รักษาการแทนอธิการบดีมาตรา 21 มาตรา ๒๑ เพื่อประโยชน์ในการบังคับบัญชา ให้ถือว่าอธิการบดีเป็นอธิบดีและรองอธิการบดีเป็นรองอธิบดี ทั้งนี้ ตามกฎหมายว่าด้วยระเบียบข้าราชการพลเรือนและกฎหมายอื่นมาตรา 22 มาตรา ๒๒ ในคณะหนึ่งให้มีคณบดีคนหนึ่งเป็นผู้บังคับบัญชารับผิดชอบในงานของคณะ จะมีรองคณบดีคนหนึ่งหรือหลายคนก็ได้ เพื่อทำหน้าที่และรับผิดชอบตามที่คณบดีจะมอบหมาย ถ้ามีการแบ่งภาควิชา ให้มีหัวหน้าภาควิชาเป็นผู้บังคับบัญชารับผิดชอบในงานของภาควิชา คณบดี รองคณบดี และหัวหน้าภาควิชามาตรา 22 ให้แต่งตั้งจากคณาจารย์ประจำของสถาบัน และให้ดำรงตำแหน่งสี่ปี ซึ่งอาจได้รับแต่งตั้งใหม่อีกได้ แต่จะดำรงตำแหน่งติดต่อกันเกินแปดปีมิได้มาตรา 23 มาตรา ๒๓ ในสถาบันเพื่อการวิจัยและสำนักเพื่อส่งเสริมวิชาการและทดสอบ ให้มีผู้อำนวยการเป็นผู้บังคับบัญชารับผิดชอบ และจะมีรองผู้อำนวยการคนหนึ่งหรือหลายคนก็ได้ เพื่อทำหน้าที่และรับผิดชอบตามที่ผู้อำนวยการจะมอบหมาย ผู้อำนวยการและรองผู้อำนวยการ ให้แต่งตั้งจากคณาจารย์ประจำของสถาบันและให้ดำรงตำแหน่งสี่ปีมาตรา 23 ซึ่งอาจได้รับแต่งตั้งใหม่อีกได้ แต่จะดำรงตำแหน่งติดต่อกันเกินแปดปีมิได้มาตรา 24 มาตรา ๒๔ ในแต่ละคณะ สถาบันเพื่อการวิจัยและสำนักเพื่อส่งเสริมวิชาการและทดสอบ ให้มีคณะกรรมการประจำขึ้นคณะหนึ่งประกอบด้วยคณบดี หรือผู้อำนวยการเป็นประธานกรรมการ รองคณบดีหรือรองผู้อำนวยการและหัวหน้าภาควิชา ถ้ามี เป็นกรรมการ ถ้าไม่มีการแบ่งภาควิชาหรือมีไม่ถึงสี่ภาควิชามาตรา 24 ให้สภาสถาบันแต่งตั้งคณาจารย์ประจำในคณะ หรือส่วนราชการนั้น ๆ แล้วแต่กรณี เป็นกรรมการเพิ่มเติมให้ได้จำนวนสี่คน ให้คณะกรรมการตามวรรคหนึ่งแต่งตั้งผู้ใดผู้หนึ่งเป็นเลขานุการ กรรมการซึ่งสภาสถาบันแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งสี่ปี ซึ่งอาจได้รับแต่งตั้งใหม่อีกได้มาตรา 25 มาตรา ๒๕ คณะกรรมการประจำตามมาตรา ๒๔ มีอำนาจและหน้าที่ดังนี้ (๑) วางระเบียบของคณะหรือส่วนราชการนั้น ๆ ด้วยความเห็นชอบของสภาสถาบัน (๒) พิจารณากำหนดหลักสูตรและรายละเอียดเกี่ยวกับหลักสูตร เพื่อเสนอต่อสภาสถาบัน (๓) จัดการวัดผลการศึกษา (๔) รับปรึกษาและให้ความเห็นแก่คณบดีหรือผู้อำนวยการมาตรา 26 มาตรา ๒๖ ในการประชุมคณะกรรมการประจำตามมาตรา ๒๔ ให้นำมาตรา ๑๖ และมาตรา ๑๗ มาใช้บังคับโดยอนุโลมมาตรา 27 มาตรา ๒๗ คณาจารย์ในสถาบันมีดังนี้ (๑) ศาสตราจารย์ ซึ่งอาจเป็นศาสตราจารย์ประจำหรือศาสตราจารย์พิเศษ (๒) รองศาสตราจารย์ (๓) ผู้ช่วยศาสตราจารย์ (๔) อาจารย์ ซึ่งอาจเป็นอาจารย์ประจำหรืออาจารย์พิเศษ (๕) ครูปฏิบัติการมาตรา 28 มาตรา ๒๘ ศาสตราจารย์พิเศษนั้น จะได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งจากผู้ซึ่งมิได้เป็นข้าราชการครูของสถาบันมาตรา 29 มาตรา ๒๙ ศาสตราจารย์ประจำซึ่งพ้นตำแหน่งไปโดยไม่มีความผิด ให้เป็นศาสตราจารย์เกียรติคุณมาตรา 30 มาตรา ๓๐ ศาสตราจารย์ต้องมีคุณวุฒิดังนี้ (๑) ได้ปริญญาเอกหรือเทียบเท่าในสาขาวิชาที่มีการสอนในสถาบันจากมหาสถาบันหรือสถาบันอุดมศึกษาอื่นซึ่งสภาสถาบันรับรอง และได้ทำการสอนมาแล้วไม่น้อยกว่าห้าปีในสถาบันหรือในมหาสถาบันหรือสถาบันอุดมศึกษาอื่นซึ่งสภาสถาบันรับรองมาตรา 30 และได้ทำการวิจัยถึงขั้นที่สภาสถาบันเห็นว่าได้ผลดี (๒) ได้ปริญญาโทหรือเทียบเท่าในสาขาวิชาที่มีการสอนในสถาบันจากมหาสถาบันหรือสถาบันอุดมศึกษาอื่นซึ่งสภาสถาบันรับรอง และได้ทำการสอนมาแล้วไม่น้อยกว่าสิบปีในสถาบันหรือในมหาสถาบันหรือสถาบันอุดมศึกษาอื่นซึ่งสภาสถาบันรับรองมาตรา 30 และได้ทำการวิจัยถึงขั้นที่สภาสถาบันเห็นว่าได้ผลดี (๓) ได้ปริญญาตรีจากสถาบัน หรือได้รับปริญญาตรีหรือเทียบเท่าในสาขาวิชาที่มีการสอนในสถาบันจากมหาสถาบันหรือสถาบันอุดมศึกษาอื่นซึ่งสภาสถาบันรับรอง และได้ทำการสอนมาแล้วไม่น้อยกว่าสิบห้าปีในสถาบันหรือในมหาสถาบันหรือสถาบันอุดมศึกษาอื่นซึ่งสภาสถาบันรับรองมาตรา 30 และได้ทำการวิจัยถึงขั้นที่สภาสถาบันเห็นว่าได้ผลดี (๔) ได้ปริญญาจากสถาบัน หรือได้ปริญญา หรือเทียบเท่าในสาขาวิชาที่มีการสอนในสถาบันจากมหาสถาบันหรือสถาบันอุดมศึกษาอื่นซึ่งสภาสถาบันรับรอง และได้ทำการวิจัยถึงขั้นที่สภาสถาบันเห็นว่าได้ผลดีเป็นพิเศษในสาขาวิชาที่มีการสอนในสถาบัน หรือ (๕)มาตรา 30 มีความชำนาญอย่างยิ่งในสาขาวิชาที่มีการสอนในสถาบัน และได้ทำการสอนและวิจัยหรือผลงานดีเด่นในสาขาวิชาดังกล่าวมาแล้วไม่น้อยกว่ายี่สิบปีถึงขั้นที่สภาสถาบันเห็นว่าได้ผลดีมาตรา 31 มาตรา ๓๑ รองศาสตราจารย์ต้องมีคุณวุฒิดังนี้ (๑) ได้ปริญญาเอกหรือเทียบเท่าในสาขาวิชาที่มีการสอนในสถาบันจากมหาสถาบันหรือสถาบันอุดมศึกษาอื่นซึ่งสภาสถาบันรับรอง และได้ทำการสอนมาแล้วไม่น้อยกว่าสามปีในสถาบัน หรือในมหาสถาบันหรือสถาบันอุดมศึกษาอื่นซึ่งสภาสถาบันรับรองมาตรา 31 และได้ทำการวิจัยถึงขั้นที่สภาสถาบันเห็นว่าได้ผลดี (๒) ได้ปริญญาโทหรือเทียบเท่าในสาขาวิชาที่มีการสอนในสถาบันจากมหาสถาบันหรือสถาบันอุดมศึกษาอื่นซึ่งสภาสถาบันรับรอง และได้ทำการสอนมาแล้วไม่น้อยกว่าเจ็ดปีในสถาบันหรือในมหาสถาบันหรือสถาบันอุดมศึกษาอื่นซึ่งสภาสถาบันรับรองมาตรา 31 และได้ทำการวิจัยถึงขั้นที่สภาสถาบันเห็นว่าได้ผลดี (๓) ได้ปริญญาตรีจากสถาบัน หรือได้ปริญญาตรีหรือเทียบเท่าในสาขาวิชาที่มีการสอนในสถาบันจากมหาสถาบันหรือสถาบันอุดมศึกษาอื่นซึ่งสภาสถาบันรับรอง และได้ทำการสอนมาแล้วไม่น้อยกว่าสิบปีในสถาบันหรือในมหาสถาบันหรือสถาบันอุดมศึกษาอื่นซึ่งสภาสถาบันรับรองมาตรา 31 และได้ทำการวิจัยถึงขั้นที่สภาสถาบันเห็นว่าได้ผลดี หรือ (๔) มีความชำนาญในสาขาวิชาที่มีการสอนในสถาบันและได้ทำการสอน และวิจัยหรือมีผลงานดีเด่นในสาขาวิชาดังกล่าวมาแล้วไม่น้อยกว่าสิบห้าปีถึงขั้นที่สภาสถาบันเห็นว่าได้ผลดีมาตรา 32 มาตรา ๓๒ ผู้ช่วยศาสตราจารย์ต้องมีคุณวุฒิดังนี้ (๑) ได้ปริญญาเอกหรือเทียบเท่าในสาขาวิชาที่มีการสอนในสถาบันจากมหาสถาบันหรือสถาบันอุดมศึกษาอื่นซึ่งสภาสถาบันรับรอง และได้ทำการสอนมาแล้วไม่น้อยกว่าสองปีในสถาบันหรือในมหาสถาบันหรือสถาบันอุดมศึกษาอื่นซึ่งสภาสถาบันรับรอง (๒)มาตรา 32 ได้ปริญญาโทหรือเทียบเท่าในสาขาวิชาที่มีการสอนในสถาบันจากมหาสถาบันหรือสถาบันอุดมศึกษาอื่นซึ่งสภาสถาบันรับรอง และได้ทำการสอนมาแล้วไม่น้อยกว่าสี่ปีในสถาบันหรือในมหาสถาบันหรือสถาบันอุดมศึกษาอื่นซึ่งสภาสถาบันรับรอง (๓) ได้ปริญญาตรีจากสถาบันมาตรา 32 หรือได้ปริญญาตรีหรือเทียบเท่าในสาขาวิชาที่มีการสอนในสถาบันจากมหาสถาบันหรือสถาบันอุดมศึกษาอื่นซึ่งสภาสถาบันรับรอง และได้ทำการสอนมาแล้วไม่น้อยกว่าเจ็ดปีในสถาบันหรือในมหาสถาบันหรือสถาบันอุดมศึกษาอื่นซึ่งสภาสถาบันรับรอง หรือ (๔) มีความชำนาญในสาขาวิชาที่มีการสอนในสถาบันและได้ทำการสอน และวิจัยมาตรา 32 หรือมีผลงานดีเด่นในสาขาวิชาดังกล่าวมาแล้วไม่น้อยกว่าสิบปีถึงขั้นที่สภาสถาบันเห็นว่าได้ผลดีมาตรา 33 มาตรา ๓๓ อาจารย์ประจำต้องมีคุณวุฒิได้ปริญญาตรีจากสถาบันหรือได้ปริญญาหรือเทียบเท่าจากมหาสถาบันหรือสถาบันอุดมศึกษาอื่นซึ่งสภาสถาบันรับรอง หรือเป็นผู้มีความชำนาญในสาขาวิชาที่มีการสอนในสถาบัน อาจารย์พิเศษนั้น อธิการบดีจะได้แต่งตั้งขึ้นแต่ละปีการศึกษาตามคำแนะนำของคณบดีหรือผู้อำนวยการ แล้วแต่กรณีมาตรา 33 จากบุคคลซึ่งมีคุณวุฒิเช่นเดียวกับอาจารย์ประจำ ครูปฏิบัติการต้องมีคุณวุฒิได้ประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูงหรือเทียบเท่าจากสถานศึกษาระดับอุดมศึกษาซึ่งสภาสถาบันรับรอง หรือเป็นผู้มีความชำนาญในสาขาวิชาที่มีการสอนในสถาบันมาตรา 3 หมวด ๓ ปริญญาและเครื่องหมายวิทยฐานะมาตรา 34 มาตรา ๓๔ สถาบันมีอำนาจให้ปริญญาตรีในสาขาวิชาที่มีการสอนในสถาบัน ปริญญาในสาขาวิชาใดจะเรียกชื่ออย่างใด จะใช้อักษรย่อสำหรับปริญญาในสาขาวิชานั้นอย่างใด และจะระบุชื่อวิชาเอกในวงเล็บต่อท้ายอย่างใด ให้ตราเป็นพระราชกฤษฎีกามาตรา 35 มาตรา ๓๕ สภาสถาบันอาจออกข้อบังคับให้ผู้สำเร็จการศึกษาขั้นปริญญาตรี ได้รับปริญญาเกียรตินิยมอันดับหนึ่ง หรือปริญญาเกียรตินิยมอันดับสองได้มาตรา 36 มาตรา ๓๖ สภาสถาบันอาจออกข้อบังคับกำหนดให้มีอนุปริญญาหรือประกาศนียบัตรได้ดังนี้ (๑) ประกาศนียบัตรชั้นสูง ออกให้แก่ผู้สำเร็จการศึกษาในสาขาวิชาใด ภายหลังที่ได้รับปริญญาแล้ว (๒) อนุปริญญาหรือประกาศนียบัตร ออกให้แก่ผู้สำเร็จการศึกษาตามหลักสูตรในสาขาวิชาใดที่ยังไม่ถึงขั้นปริญญาตรี (๓) ประกาศนียบัตรมาตรา 36 ออกให้แก่ผู้สำเร็จการศึกษาเฉพาะวิชามาตรา 37 มาตรา ๓๗ สถาบันมีอำนาจให้ปริญญากิตติมศักดิ์แก่บุคคลซึ่งสถาบันเห็นว่าทรงคุณวุฒิสมควรแก่ปริญญานั้น แต่จะให้ปริญญาดังกล่าวแก่บุคคลซึ่งดำรงตำแหน่งอยู่ในกรรมการสภาสถาบันในวาระนั้นไม่ได้มาตรา 38 มาตรา ๓๘ สถาบันจะจัดให้มีครุยวิทยฐานะและเข็มวิทยฐานะเป็นเครื่องหมายแสดงวิทยฐานะของผู้ได้ปริญญา ประกาศนียบัตรชั้นสูง อนุปริญญา และประกาศนียบัตรก็ได้ การกำหนดลักษณะ ชนิด ประเภท และส่วนประกอบของครุยวิทยฐานะ และเข็มวิทยฐานะ ให้ตราเป็นพระราชกฤษฎีกา ครุยวิทยฐานะและเข็มวิทยฐานะ จะใช้ในโอกาสใดมาตรา 38 โดยมีเงื่อนไขอย่างใด ให้เป็นไปตามที่สภาสถาบันกำหนดมาตรา 39 มาตรา ๓๙ สภาสถาบันอาจออกข้อบังคับเกี่ยวกับเครื่องแบบ เครื่องหมาย หรือเครื่องแต่งกายนักศึกษาได้ โดยประกาศในราชกิจจานุเบกษามาตรา 4 หมวด ๔ บทกำหนดโทษมาตรา 40 มาตรา ๔๐ ผู้ใดใช้ครุยวิทยฐานะ เข็มวิทยฐานะ เครื่องแบบ เครื่องหมาย หรือเครื่องแต่งกายนักศึกษาของสถาบัน โดยไม่มีสิทธิที่จะใช้ หรือแสดงด้วยประการใด ๆ ว่าตนมีปริญญา ประกาศนียบัตรชั้นสูง อนุปริญญา หรือประกาศนียบัตรของสถาบัน โดยที่ตนไม่มีมาตรา 40 ถ้าได้กระทำเพื่อให้บุคคลอื่นเชื่อว่าตนมีสิทธิที่จะใช้หรือมีวิทยฐานะเช่นนั้น ต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินหกเดือน หรือปรับไม่เกินหนึ่งพันบาท หรือทั้งจำทั้งปรับบทเฉพาะกาลมาตรา 41 มาตรา ๔๑ ในระหว่างที่ยังมิได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งอธิการบดีและกรรมการสภาสถาบันผู้ทรงคุณวุฒิ ให้สภาสถาบันประกอบด้วย ปลัดกระทรวงศึกษาธิการ เป็นนายกสภาสถาบัน อธิบดีกรมอาชีวศึกษาและอธิบดีกรมศิลปากรเป็นกรรมการสภาสถาบันโดยตำแหน่ง และให้รองอธิบดีกรมอาชีวศึกษา ฝ่ายวิชาการเป็นเลขานุการสภาสถาบันมาตรา 42 มาตรา ๔๒ บรรดาผู้ที่ได้รับประกาศนียบัตรครูเทคนิคชั้นสูง และประกาศนียบัตรเทคนิคชั้นสูง ของสถาบันการศึกษาวิชาชีพที่สังกัดกรมอาชีวศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ ซึ่งมีหลักสูตรการศึกษาที่สภาสถาบันรับรองว่าเทียบเท่าหลักสูตรของสถาบันก่อนวันที่พระราชบัญญัตินี้ใช้บังคับมาตรา 42 ให้มีศักดิ์และสิทธิเท่ากับผู้ได้รับปริญญาตามพระราชบัญญัตินี้ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ สัญญา ธรรมศักดิ์ นายกรัฐมนตรีหมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชบัญญัติฉบับนี้ คือ เนื่องจากการศึกษาทางด้านอาชีพได้เจริญก้าวหน้าและขยายตัวมากขึ้น ทั้งในกรุงเทพมหานครและในต่างจังหวัด สมควรจัดตั้งวิทยาลัยเทคโนโลยีอาชีวศึกษาเพื่อผลิตครูอาชีวศึกษาระดับปริญญาและรับนักเรียนอาชีวศึกษาที่มีความรู้ความสามารถถึงระดับอันควรให้มีโอกาสศึกษาต่อทั้งระดับต่ำกว่าปริญญาและระดับปริญญา และเพื่อทำการวิจัยส่งเสริมการศึกษาทางด้านวิชาชีพ จึงจำเป็นต้องตราพระราชบัญญัตินี้ขึ้นพระราชบัญญัติเปลี่ยนชื่อวิทยาลัยเทคโนโลยีและอาชีวศึกษา เป็นสถาบันเทคโนโลยีราชมงคล พ.ศ. ๒๕๓๒มาตรา 2 มาตรา ๒ พระราชบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา 3 มาตรา ๓ ให้เปลี่ยนชื่อวิทยาลัยเทคโนโลยีและอาชีวศึกษา ซึ่งจัดตั้งขึ้นตามพระราชบัญญัติวิทยาลัยเทคโนโลยีและอาชีวศึกษา พ.ศ. ๒๕๑๘ เป็นสถาบันเทคโนโลยีราชมงคล ให้เปลี่ยนชื่อพระราชบัญญัติวิทยาลัยเทคโนโลยีและอาชีวศึกษา พ.ศ. ๒๕๑๘ เป็น พระราชบัญญัติสถาบันเทคโนโลยีราชมงคล พ.ศ. ๒๕๑๘ ให้เปลี่ยนคำว่า "วิทยาลัย"มาตรา 3 และ "สภาวิทยาลัย" ในพระราชบัญญัติวิทยาลัยเทคโนโลยีและอาชีวศึกษา พ.ศ. ๒๕๑๘ เป็น "สถาบัน" และ "สภาสถาบัน" ตามลำดับทุกแห่งมาตรา 4 มาตรา ๔ บทบัญญัติของกฎหมายใดที่ใช้คำว่า วิทยาลัยเทคโนโลยีและอาชีวศึกษา ให้ใช้คำว่า สถาบันเทคโนโลยีราชมงคล แทน บรรดาระเบียบ ข้อบังคับ และประกาศใด ๆ ที่อ้างถึงวิทยาลัยเทคโนโลยีและอาชีวศึกษา ให้หมายถึงสถาบันเทคโนโลยีราชมงคลมาตรา 5 มาตรา ๕ ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการรักษาการตามพระราชบัญญัตินี้หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชบัญญัติฉบับนี้ คือ เนื่องจากวิทยาลัยเทคโนโลยีและอาชีวศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ ซึ่งจัดตั้งขึ้นตามพระราชบัญญัติวิทยาลัยเทคโนโลยีและอาชีวศึกษา พ.ศ. ๒๕๑๘ ได้รับพระราชทานชื่อจากพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชว่า "สถาบันเทคโนโลยีราชมงคล"เพื่อความเป็นสิริมงคลแก่นักศึกษาและคณาจารย์ รวมทั้งเพื่อประโยชน์ในการดำเนินกิจการของวิทยาลัย จึงสมควรเปลี่ยนชื่อ "วิทยาลัยเทคโนโลยีและอาชีวศึกษา" เป็น "สถาบันเทคโนโลยีราชมงคล" และเปลี่ยนชื่อ "พระราชบัญญัติวิทยาลัยเทคโนโลยีและอาชีวศึกษา พ.ศ. ๒๕๑๘" เป็น "พระราชบัญญัติสถาบันเทคโนโลยีราชมงคล พ.ศ. ๒๕๑๘"พร้อมทั้งแก้ไขเพิ่มเติมถ้อยคำในบทกฎหมายต่าง ๆ ให้สอดคล้องกับการเปลี่ยนชื่อซึ่งได้มาจากการพระราชทานนามดังกล่าวข้างต้น จึงจำเป็นต้องตราพระราชบัญญัตินี้