คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 953/2500หลักกฎหมาย: ผู้ร้องซึ่งเป็นผู้รับจำนองที่ดินไว้จากจำเลยมิได้ฟ้องผู้จำนอง (จำเลย)เพื่อเอาทรัพย์ (ที่ดิน) จำนองหลุด แต่ได้ร้องเข้ามาในคดีที่เจ้าหนี้ตามคำพิพากษา(โจทก์)ได้ยึดที่ดินนั้นเพื่อเอาชำระหนี้เช่นนี้ผู้ร้องจะว่าเป็นหน้าที่ของผู้จำนองจะต้องนำสืบว่าราคาทรัพย์สินนั้นท่วมจำนวนเงินอันค้างชำระ ฟังไม่ได้เพราะไม่ใช่คดีระหว่างผู้รับจำนองกับผู้จำนอง เมื่อผู้ร้องต้องการเอาทรัพย์จำนองหลุดเป็นสิทธิเป็นการโต้แย้งสิทธิของโจทก์ซึ่งเป็นเจ้าหนี้ตามคำพิพากษาและยึดทรัพย์สินนั้นไว้ผู้ร้องก็ต้องแสดงสิทธิของตนให้ปรากฏโจทก์โต้แย้งอยู่ว่าราคาทรัพย์สินไม่ท่วมจำนวนหนี้ของผู้ร้อง ซึ่งศาลรับฟังเป็นประเด็นข้อพิพาทเมื่อผู้ร้องไม่นำสืบ ก็แสดงสิทธิที่จะเรียกเอาทรัพย์จำนองหลุดเป็นสิทธิตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา289 ไม่ได้ได้ความว่าโจทก์เป็นเจ้าหนี้ตามคำพิพากษาและนำยึดที่ดินของจำเลยเพื่อให้ขายทอดตลาดเอาชำระหนี้ ผู้ร้องยื่นคำร้องว่าที่ดินนั้นจำเลยจำนองผู้ร้องไว้ ขอให้ที่ดินหลุดเป็นสิทธิแก่ผู้ร้องศาลฎีกาพิพากษายืนตามศาลล่างทั้งสอง ให้ยกคำร้องของผู้ร้องในข้อที่ขอเอาทรัพย์จำนองหลุดเป็นสิทธิ ศาลฎีกาวินิจฉัยว่าเรื่องนี้ผู้ร้องมิได้ฟ้องผู้จำนอง (คือจำเลย) เพื่อเรียกเอาทรัพย์จำนองหลุดหากแต่ได้ร้องเข้ามาในคดีที่เจ้าหนี้อื่นคือโจทก์ได้ยึดทรัพย์นั้นเพื่อเอาชำระหนี้ ฉะนั้นที่ผู้ร้องว่าเป็นหน้าที่ของผู้จำนองจะต้องนำสืบว่าราคาทรัพย์สินนั้นท่วมจำนวนเงินอันค้างชำระ จึงฟังไม่ได้เพราะไม่ใช่คดีระหว่างผู้รับจำนองกับผู้จำนอง เมื่อผู้ร้องต้องการเอาทรัพย์จำนองหลุดเป็นสิทธิ เป็นการโต้แย้งสิทธิของโจทก์ ซึ่งเป็นเจ้าหนี้ตามคำพิพากษาและยึดทรัพย์สินนั้นไว้ ผู้ร้องก็ต้องแสดงสิทธิของตนให้ปรากฏ โจทก์โต้แย้งอยู่ว่าราคาทรัพย์สินไม่ท่วมจำนวนหนี้ของผู้ร้อง ซึ่งศาลรับฟังเป็นประเด็นข้อพิพาทอยู่แล้ว เมื่อผู้ร้องไม่นำสืบ ก็แสดงสิทธิที่จะเรียกเอาทรัพย์สินจำนองหลุดเป็นสิทธิตามมาตรา 289 ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง ไม่ได้ ศาลก็ต้องยกคำขอของผู้ร้องในข้อนี้ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 953/2500นายเว่งฮก แซ่ตันโจทก์นายอุทัย ไล้บางยางจำเลยนางฉลวย เล็กประยูรผู้ร้อง ป.วิ.พ. ม. 84, ม. 289 ป.พ.พ. ม. 729 (2)ผู้ร้องซึ่งเป็นผู้รับจำนองที่ดินไว้จากจำเลยมิได้ฟ้องผู้จำนอง (จำเลย)เพื่อเอาทรัพย์ (ที่ดิน) จำนองหลุด แต่ได้ร้องเข้ามาในคดีที่เจ้าหนี้ตามคำพิพากษา(โจทก์)ได้ยึดที่ดินนั้นเพื่อเอาชำระหนี้เช่นนี้ผู้ร้องจะว่าเป็นหน้าที่ของผู้จำนองจะต้องนำสืบว่าราคาทรัพย์สินนั้นท่วมจำนวนเงินอันค้างชำระ ฟังไม่ได้เพราะไม่ใช่คดีระหว่างผู้รับจำนองกับผู้จำนอง เมื่อผู้ร้องต้องการเอาทรัพย์จำนองหลุดเป็นสิทธิเป็นการโต้แย้งสิทธิของโจทก์ซึ่งเป็นเจ้าหนี้ตามคำพิพากษาและยึดทรัพย์สินนั้นไว้ผู้ร้องก็ต้องแสดงสิทธิของตนให้ปรากฏโจทก์โต้แย้งอยู่ว่าราคาทรัพย์สินไม่ท่วมจำนวนหนี้ของผู้ร้อง ซึ่งศาลรับฟังเป็นประเด็นข้อพิพาทเมื่อผู้ร้องไม่นำสืบ ก็แสดงสิทธิที่จะเรียกเอาทรัพย์จำนองหลุดเป็นสิทธิตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา289 ไม่ได้ได้ความว่าโจทก์เป็นเจ้าหนี้ตามคำพิพากษาและนำยึดที่ดินของจำเลยเพื่อให้ขายทอดตลาดเอาชำระหนี้ ผู้ร้องยื่นคำร้องว่าที่ดินนั้นจำเลยจำนองผู้ร้องไว้ ขอให้ที่ดินหลุดเป็นสิทธิแก่ผู้ร้องศาลฎีกาพิพากษายืนตามศาลล่างทั้งสอง ให้ยกคำร้องของผู้ร้องในข้อที่ขอเอาทรัพย์จำนองหลุดเป็นสิทธิ ศาลฎีกาวินิจฉัยว่าเรื่องนี้ผู้ร้องมิได้ฟ้องผู้จำนอง (คือจำเลย) เพื่อเรียกเอาทรัพย์จำนองหลุดหากแต่ได้ร้องเข้ามาในคดีที่เจ้าหนี้อื่นคือโจทก์ได้ยึดทรัพย์นั้นเพื่อเอาชำระหนี้ ฉะนั้นที่ผู้ร้องว่าเป็นหน้าที่ของผู้จำนองจะต้องนำสืบว่าราคาทรัพย์สินนั้นท่วมจำนวนเงินอันค้างชำระ จึงฟังไม่ได้เพราะไม่ใช่คดีระหว่างผู้รับจำนองกับผู้จำนอง เมื่อผู้ร้องต้องการเอาทรัพย์จำนองหลุดเป็นสิทธิ เป็นการโต้แย้งสิทธิของโจทก์ ซึ่งเป็นเจ้าหนี้ตามคำพิพากษาและยึดทรัพย์สินนั้นไว้ ผู้ร้องก็ต้องแสดงสิทธิของตนให้ปรากฏ โจทก์โต้แย้งอยู่ว่าราคาทรัพย์สินไม่ท่วมจำนวนหนี้ของผู้ร้อง ซึ่งศาลรับฟังเป็นประเด็นข้อพิพาทอยู่แล้ว เมื่อผู้ร้องไม่นำสืบ ก็แสดงสิทธิที่จะเรียกเอาทรัพย์สินจำนองหลุดเป็นสิทธิตามมาตรา 289 ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง ไม่ได้ ศาลก็ต้องยกคำขอของผู้ร้องในข้อนี้(ประมูล สุวรรณศร-ดุลยทรรศน์ปฏิภาณ-วิเทศจรรยารักษ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ได้ความว่าโจทก์เป็นเจ้าหนี้ตามคำพิพากษาและนำยึดที่ดินของจำเลยเพื่อให้ขายทอดตลาดเอาชำระหนี้ ผู้ร้องยื่นคำร้องว่าที่ดินนั้นจำเลยจำนองผู้ร้องไว้ ขอให้ที่ดินหลุดเป็นสิทธิแก่ผู้ร้องศาลฎีกาพิพากษายืนตามศาลล่างทั้งสอง ให้ยกคำร้องของผู้ร้องในข้อที่ขอเอาทรัพย์จำนองหลุดเป็นสิทธิ ศาลฎีกาวินิจฉัยว่าเรื่องนี้ผู้ร้องมิได้ฟ้องผู้จำนอง (คือจำเลย) เพื่อเรียกเอาทรัพย์จำนองหลุดหากแต่ได้ร้องเข้ามาในคดีที่เจ้าหนี้อื่นคือโจทก์ได้ยึดทรัพย์นั้นเพื่อเอาชำระหนี้ ฉะนั้นที่ผู้ร้องว่าเป็นหน้าที่ของผู้จำนองจะต้องนำสืบว่าราคาทรัพย์สินนั้นท่วมจำนวนเงินอันค้างชำระ จึงฟังไม่ได้เพราะไม่ใช่คดีระหว่างผู้รับจำนองกับผู้จำนอง เมื่อผู้ร้องต้องการเอาทรัพย์จำนองหลุดเป็นสิทธิ เป็นการโต้แย้งสิทธิของโจทก์ ซึ่งเป็นเจ้าหนี้ตามคำพิพากษาและยึดทรัพย์สินนั้นไว้ ผู้ร้องก็ต้องแสดงสิทธิของตนให้ปรากฏ โจทก์โต้แย้งอยู่ว่าราคาทรัพย์สินไม่ท่วมจำนวนหนี้ของผู้ร้อง ซึ่งศาลรับฟังเป็นประเด็นข้อพิพาทอยู่แล้ว เมื่อผู้ร้องไม่นำสืบ ก็แสดงสิทธิที่จะเรียกเอาทรัพย์สินจำนองหลุดเป็นสิทธิตามมาตรา 289 ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง ไม่ได้ ศาลก็ต้องยกคำขอของผู้ร้องในข้อนี้ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 953/2500นายเว่งฮก แซ่ตันโจทก์นายอุทัย ไล้บางยางจำเลยนางฉลวย เล็กประยูรผู้ร้อง ป.วิ.พ. ม. 84, ม. 289 ป.พ.พ. ม. 729 (2)ผู้ร้องซึ่งเป็นผู้รับจำนองที่ดินไว้จากจำเลยมิได้ฟ้องผู้จำนอง (จำเลย)เพื่อเอาทรัพย์ (ที่ดิน) จำนองหลุด แต่ได้ร้องเข้ามาในคดีที่เจ้าหนี้ตามคำพิพากษา(โจทก์)ได้ยึดที่ดินนั้นเพื่อเอาชำระหนี้เช่นนี้ผู้ร้องจะว่าเป็นหน้าที่ของผู้จำนองจะต้องนำสืบว่าราคาทรัพย์สินนั้นท่วมจำนวนเงินอันค้างชำระ ฟังไม่ได้เพราะไม่ใช่คดีระหว่างผู้รับจำนองกับผู้จำนอง เมื่อผู้ร้องต้องการเอาทรัพย์จำนองหลุดเป็นสิทธิเป็นการโต้แย้งสิทธิของโจทก์ซึ่งเป็นเจ้าหนี้ตามคำพิพากษาและยึดทรัพย์สินนั้นไว้ผู้ร้องก็ต้องแสดงสิทธิของตนให้ปรากฏโจทก์โต้แย้งอยู่ว่าราคาทรัพย์สินไม่ท่วมจำนวนหนี้ของผู้ร้อง ซึ่งศาลรับฟังเป็นประเด็นข้อพิพาทเมื่อผู้ร้องไม่นำสืบ ก็แสดงสิทธิที่จะเรียกเอาทรัพย์จำนองหลุดเป็นสิทธิตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา289 ไม่ได้ได้ความว่าโจทก์เป็นเจ้าหนี้ตามคำพิพากษาและนำยึดที่ดินของจำเลยเพื่อให้ขายทอดตลาดเอาชำระหนี้ ผู้ร้องยื่นคำร้องว่าที่ดินนั้นจำเลยจำนองผู้ร้องไว้ ขอให้ที่ดินหลุดเป็นสิทธิแก่ผู้ร้องศาลฎีกาพิพากษายืนตามศาลล่างทั้งสอง ให้ยกคำร้องของผู้ร้องในข้อที่ขอเอาทรัพย์จำนองหลุดเป็นสิทธิ ศาลฎีกาวินิจฉัยว่าเรื่องนี้ผู้ร้องมิได้ฟ้องผู้จำนอง (คือจำเลย) เพื่อเรียกเอาทรัพย์จำนองหลุดหากแต่ได้ร้องเข้ามาในคดีที่เจ้าหนี้อื่นคือโจทก์ได้ยึดทรัพย์นั้นเพื่อเอาชำระหนี้ ฉะนั้นที่ผู้ร้องว่าเป็นหน้าที่ของผู้จำนองจะต้องนำสืบว่าราคาทรัพย์สินนั้นท่วมจำนวนเงินอันค้างชำระ จึงฟังไม่ได้เพราะไม่ใช่คดีระหว่างผู้รับจำนองกับผู้จำนอง เมื่อผู้ร้องต้องการเอาทรัพย์จำนองหลุดเป็นสิทธิ เป็นการโต้แย้งสิทธิของโจทก์ ซึ่งเป็นเจ้าหนี้ตามคำพิพากษาและยึดทรัพย์สินนั้นไว้ ผู้ร้องก็ต้องแสดงสิทธิของตนให้ปรากฏ โจทก์โต้แย้งอยู่ว่าราคาทรัพย์สินไม่ท่วมจำนวนหนี้ของผู้ร้อง ซึ่งศาลรับฟังเป็นประเด็นข้อพิพาทอยู่แล้ว เมื่อผู้ร้องไม่นำสืบ ก็แสดงสิทธิที่จะเรียกเอาทรัพย์สินจำนองหลุดเป็นสิทธิตามมาตรา 289 ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง ไม่ได้ ศาลก็ต้องยกคำขอของผู้ร้องในข้อนี้(ประมูล สุวรรณศร-ดุลยทรรศน์ปฏิภาณ-วิเทศจรรยารักษ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ