คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1799/2523หลักกฎหมาย: แม้จะฟังว่า ผู้ช่วยผู้จัดการบริษัท อ. สั่งให้ผู้ตายดำเนินการให้ ป. ย้ายออกไปจากห้องพักของบริษัท ซึ่ง ป. อยู่โดยไม่มีสิทธิ ผู้ตายสั่งให้คนตาม ป. ไป พบ ป.ไม่ไป ผู้ตายจึงไปพบ ป. เพื่อเจรจาเรียกห้องพักคืน แต่ในการเจรจานั้นได้ความว่า ผู้ตายได้ทำร้ายร่างกาย ป. ก่อน โดยไม่จำเป็น ดังนี้ เป็นเรื่องผู้ตายทำร้ายร่างกาย ป.ไปตามเจตนาของผู้ตายเอง หาเกี่ยวเนื่องกับการเจรจาเรียกห้องพักคืนอันเป็นการทำงานให้นายจ้างไม่ เมื่อ ป. บันดาลโทสะ ใช้อาวุธปืนยิงผู้ตายถึงแก่ความตาย ความตายของผู้ตายจึงเกิดขึ้นเนื่องจากผู้ตายทำร้ายร่างกาย ป.ก่อน ถือไม่ได้ว่าผู้ตายประสบอันตรายถึงแก่ความตายเนื่องจากการทำงานให้แก่นายจ้างอันจะทำให้ภริยาของผู้ตายมีสิทธิได้รับเงินจากกองทุนเงินทดแทนโจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นภริยาโดยชอบด้วยกฎหมายของผู้ตาย ซึ่งเป็นลูกจ้างประจำของบริษัท อ. ผู้ตายถูก ป.ใช้อาวุธปืนยิงตายเนื่องจากการทำงาน ให้แก่นายจ้าง โจทก์ยื่นคำร้องขอรับเงินทดแทนจากกองทุนเงินทดแทน พนักงานเงินทดแทนวินิจฉัยว่า ผู้ตายมิได้ประสบอันตรายถึงแก่ความตายเนื่องจากการทำงาน โจทก์อุทธรณ์คำวินิจฉัยต่อจำเลย จำเลยมีคำสั่งว่า ผู้ตายมิได้ประสบอันตรายถึงแก่ความตายเนื่องจากการทำงาน โจทก์ไม่มีสิทธิได้รับเงินทดแทน โจทก์เห็นว่า คำสั่งของจำเลยไม่ชอบ ขอให้ศาลพิพากษาเพิกถอนคำสั่งของจำเลย และสั่งแสดงว่า โจทก์มีสิทธิได้รับเงินทดแทน จำเลยให้การว่า จำเลยมีคำสั่งโดยชอบแล้ว ศาลแรงงานกลางวินิจฉัยว่า ผู้ตายทำร้าย ป. ก่อน ป. บันดาลโทสะจึงใช้อาวุธปืนยิงผู้ตายตาย ผู้ตายมิได้ประสบอันตรายถึงแก่ความตายเนื่องจากการทำงานให้แก่นายจ้าง พิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ต่อศาลฎีกา ศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยว่า แม้หากข้อเท็จจริงจะฟังได้ว่า ป. อยู่ในหอพักของบริษัทโดยไม่มีสิทธิ และ ผู้ช่วยผู้จัดการบริษัท อ. สั่งให้ผู้ตายในฐานะผู้จัดการฝ่ายบุคคลดำเนินการให้ ป. ย้ายออกไปจากห้องพักแล้ว ผู้ตายสั่งให้คนงานไปตาม ป. ไป พบ ป.ไม่ไป ผู้ตายจึงไปพบ ป. เพื่อเจรจาเรียกห้องพักคืน ตามที่ผู้จัดการฝ่ายฯ สั่งให้ดำเนินการ แต่ในการเจรจานั้นไม่มีความจำเป็นอย่างใดที่ผู้ตายต้องทำร้าย ป. ด้วย เมื่อผู้ตายไปพบ ป. แล้ว ได้ทำร้ายร่างกาย ป. ก่อน แสดงว่า ผู้ตายทำร้ายร่างกาย ป.ไปตามเจตนาของผู้ตายเอง หาเกี่ยวเนื่องกับการเจรจาเรียกห้องพักคืนอันเป็นการทำงานให้นายจ้างไม่ เมื่อ ป. บันดาลโทสะ ใช้อาวุธปืนยิงผู้ตายถึงแก่ความตาย ความตายของผู้ตายจึงเกิดขึ้นเนื่องจากผู้ตายทำร้ายร่างกาย ป.ดังกล่าวแล้ว ถือไม่ได้ว่าผู้ตายประสบอันตรายถึงแก่ความตายเนื่องจากการทำงานให้แก่นายจ้างอันจะทำให้ภริยาของผู้ตายมีสิทธิได้รับเงินจากกองทุนเงินทดแทน พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1799/2523นางนิภา สังขพิทักษ์โจทก์นายวิชิต แสงทอง ฯจำเลย ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่องการคุ้มครองแรงงาน ลงวันที่ 16 เมษายน พ.ศ.2515 ม. 2, ม. 50, ม. 54แม้จะฟังว่า ผู้ช่วยผู้จัดการบริษัท อ. สั่งให้ผู้ตายดำเนินการให้ ป. ย้ายออกไปจากห้องพักของบริษัท ซึ่ง ป. อยู่โดยไม่มีสิทธิ ผู้ตายสั่งให้คนตาม ป. ไป พบ ป.ไม่ไป ผู้ตายจึงไปพบ ป. เพื่อเจรจาเรียกห้องพักคืน แต่ในการเจรจานั้นได้ความว่า ผู้ตายได้ทำร้ายร่างกาย ป. ก่อน โดยไม่จำเป็น ดังนี้ เป็นเรื่องผู้ตายทำร้ายร่างกาย ป.ไปตามเจตนาของผู้ตายเอง หาเกี่ยวเนื่องกับการเจรจาเรียกห้องพักคืนอันเป็นการทำงานให้นายจ้างไม่ เมื่อ ป. บันดาลโทสะ ใช้อาวุธปืนยิงผู้ตายถึงแก่ความตาย ความตายของผู้ตายจึงเกิดขึ้นเนื่องจากผู้ตายทำร้ายร่างกาย ป.ก่อน ถือไม่ได้ว่าผู้ตายประสบอันตรายถึงแก่ความตายเนื่องจากการทำงานให้แก่นายจ้างอันจะทำให้ภริยาของผู้ตายมีสิทธิได้รับเงินจากกองทุนเงินทดแทนโจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นภริยาโดยชอบด้วยกฎหมายของผู้ตาย ซึ่งเป็นลูกจ้างประจำของบริษัท อ. ผู้ตายถูก ป.ใช้อาวุธปืนยิงตายเนื่องจากการทำงาน ให้แก่นายจ้าง โจทก์ยื่นคำร้องขอรับเงินทดแทนจากกองทุนเงินทดแทน พนักงานเงินทดแทนวินิจฉัยว่า ผู้ตายมิได้ประสบอันตรายถึงแก่ความตายเนื่องจากการทำงาน โจทก์อุทธรณ์คำวินิจฉัยต่อจำเลย จำเลยมีคำสั่งว่า ผู้ตายมิได้ประสบอันตรายถึงแก่ความตายเนื่องจากการทำงาน โจทก์ไม่มีสิทธิได้รับเงินทดแทน โจทก์เห็นว่า คำสั่งของจำเลยไม่ชอบ ขอให้ศาลพิพากษาเพิกถอนคำสั่งของจำเลย และสั่งแสดงว่า โจทก์มีสิทธิได้รับเงินทดแทน จำเลยให้การว่า จำเลยมีคำสั่งโดยชอบแล้ว ศาลแรงงานกลางวินิจฉัยว่า ผู้ตายทำร้าย ป. ก่อน ป. บันดาลโทสะจึงใช้อาวุธปืนยิงผู้ตายตาย ผู้ตายมิได้ประสบอันตรายถึงแก่ความตายเนื่องจากการทำงานให้แก่นายจ้าง พิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ต่อศาลฎีกา ศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยว่า แม้หากข้อเท็จจริงจะฟังได้ว่า ป. อยู่ในหอพักของบริษัทโดยไม่มีสิทธิ และ ผู้ช่วยผู้จัดการบริษัท อ. สั่งให้ผู้ตายในฐานะผู้จัดการฝ่ายบุคคลดำเนินการให้ ป. ย้ายออกไปจากห้องพักแล้ว ผู้ตายสั่งให้คนงานไปตาม ป. ไป พบ ป.ไม่ไป ผู้ตายจึงไปพบ ป. เพื่อเจรจาเรียกห้องพักคืน ตามที่ผู้จัดการฝ่ายฯ สั่งให้ดำเนินการ แต่ในการเจรจานั้นไม่มีความจำเป็นอย่างใดที่ผู้ตายต้องทำร้าย ป. ด้วย เมื่อผู้ตายไปพบ ป. แล้ว ได้ทำร้ายร่างกาย ป. ก่อน แสดงว่า ผู้ตายทำร้ายร่างกาย ป.ไปตามเจตนาของผู้ตายเอง หาเกี่ยวเนื่องกับการเจรจาเรียกห้องพักคืนอันเป็นการทำงานให้นายจ้างไม่ เมื่อ ป. บันดาลโทสะ ใช้อาวุธปืนยิงผู้ตายถึงแก่ความตาย ความตายของผู้ตายจึงเกิดขึ้นเนื่องจากผู้ตายทำร้ายร่างกาย ป.ดังกล่าวแล้ว ถือไม่ได้ว่าผู้ตายประสบอันตรายถึงแก่ความตายเนื่องจากการทำงานให้แก่นายจ้างอันจะทำให้ภริยาของผู้ตายมีสิทธิได้รับเงินจากกองทุนเงินทดแทน พิพากษายืน(สมบูรณ์ บุญภินนท์-ภิญโญ ธีรนิติ-ประทีป ชุ่มวัฒนะ)ศาลแรงงานกลาง - นายรุทธ์ ถนอมกุลศาลอุทธรณ์ - แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นภริยาโดยชอบด้วยกฎหมายของผู้ตาย ซึ่งเป็นลูกจ้างประจำของบริษัท อ. ผู้ตายถูก ป.ใช้อาวุธปืนยิงตายเนื่องจากการทำงาน ให้แก่นายจ้าง โจทก์ยื่นคำร้องขอรับเงินทดแทนจากกองทุนเงินทดแทน พนักงานเงินทดแทนวินิจฉัยว่า ผู้ตายมิได้ประสบอันตรายถึงแก่ความตายเนื่องจากการทำงาน โจทก์อุทธรณ์คำวินิจฉัยต่อจำเลย จำเลยมีคำสั่งว่า ผู้ตายมิได้ประสบอันตรายถึงแก่ความตายเนื่องจากการทำงาน โจทก์ไม่มีสิทธิได้รับเงินทดแทน โจทก์เห็นว่า คำสั่งของจำเลยไม่ชอบ ขอให้ศาลพิพากษาเพิกถอนคำสั่งของจำเลย และสั่งแสดงว่า โจทก์มีสิทธิได้รับเงินทดแทน จำเลยให้การว่า จำเลยมีคำสั่งโดยชอบแล้ว ศาลแรงงานกลางวินิจฉัยว่า ผู้ตายทำร้าย ป. ก่อน ป. บันดาลโทสะจึงใช้อาวุธปืนยิงผู้ตายตาย ผู้ตายมิได้ประสบอันตรายถึงแก่ความตายเนื่องจากการทำงานให้แก่นายจ้าง พิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ต่อศาลฎีกา ศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยว่า แม้หากข้อเท็จจริงจะฟังได้ว่า ป. อยู่ในหอพักของบริษัทโดยไม่มีสิทธิ และ ผู้ช่วยผู้จัดการบริษัท อ. สั่งให้ผู้ตายในฐานะผู้จัดการฝ่ายบุคคลดำเนินการให้ ป. ย้ายออกไปจากห้องพักแล้ว ผู้ตายสั่งให้คนงานไปตาม ป. ไป พบ ป.ไม่ไป ผู้ตายจึงไปพบ ป. เพื่อเจรจาเรียกห้องพักคืน ตามที่ผู้จัดการฝ่ายฯ สั่งให้ดำเนินการ แต่ในการเจรจานั้นไม่มีความจำเป็นอย่างใดที่ผู้ตายต้องทำร้าย ป. ด้วย เมื่อผู้ตายไปพบ ป. แล้ว ได้ทำร้ายร่างกาย ป. ก่อน แสดงว่า ผู้ตายทำร้ายร่างกาย ป.ไปตามเจตนาของผู้ตายเอง หาเกี่ยวเนื่องกับการเจรจาเรียกห้องพักคืนอันเป็นการทำงานให้นายจ้างไม่ เมื่อ ป. บันดาลโทสะ ใช้อาวุธปืนยิงผู้ตายถึงแก่ความตาย ความตายของผู้ตายจึงเกิดขึ้นเนื่องจากผู้ตายทำร้ายร่างกาย ป.ดังกล่าวแล้ว ถือไม่ได้ว่าผู้ตายประสบอันตรายถึงแก่ความตายเนื่องจากการทำงานให้แก่นายจ้างอันจะทำให้ภริยาของผู้ตายมีสิทธิได้รับเงินจากกองทุนเงินทดแทน พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1799/2523นางนิภา สังขพิทักษ์โจทก์นายวิชิต แสงทอง ฯจำเลย ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่องการคุ้มครองแรงงาน ลงวันที่ 16 เมษายน พ.ศ.2515 ม. 2, ม. 50, ม. 54แม้จะฟังว่า ผู้ช่วยผู้จัดการบริษัท อ. สั่งให้ผู้ตายดำเนินการให้ ป. ย้ายออกไปจากห้องพักของบริษัท ซึ่ง ป. อยู่โดยไม่มีสิทธิ ผู้ตายสั่งให้คนตาม ป. ไป พบ ป.ไม่ไป ผู้ตายจึงไปพบ ป. เพื่อเจรจาเรียกห้องพักคืน แต่ในการเจรจานั้นได้ความว่า ผู้ตายได้ทำร้ายร่างกาย ป. ก่อน โดยไม่จำเป็น ดังนี้ เป็นเรื่องผู้ตายทำร้ายร่างกาย ป.ไปตามเจตนาของผู้ตายเอง หาเกี่ยวเนื่องกับการเจรจาเรียกห้องพักคืนอันเป็นการทำงานให้นายจ้างไม่ เมื่อ ป. บันดาลโทสะ ใช้อาวุธปืนยิงผู้ตายถึงแก่ความตาย ความตายของผู้ตายจึงเกิดขึ้นเนื่องจากผู้ตายทำร้ายร่างกาย ป.ก่อน ถือไม่ได้ว่าผู้ตายประสบอันตรายถึงแก่ความตายเนื่องจากการทำงานให้แก่นายจ้างอันจะทำให้ภริยาของผู้ตายมีสิทธิได้รับเงินจากกองทุนเงินทดแทนโจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นภริยาโดยชอบด้วยกฎหมายของผู้ตาย ซึ่งเป็นลูกจ้างประจำของบริษัท อ. ผู้ตายถูก ป.ใช้อาวุธปืนยิงตายเนื่องจากการทำงาน ให้แก่นายจ้าง โจทก์ยื่นคำร้องขอรับเงินทดแทนจากกองทุนเงินทดแทน พนักงานเงินทดแทนวินิจฉัยว่า ผู้ตายมิได้ประสบอันตรายถึงแก่ความตายเนื่องจากการทำงาน โจทก์อุทธรณ์คำวินิจฉัยต่อจำเลย จำเลยมีคำสั่งว่า ผู้ตายมิได้ประสบอันตรายถึงแก่ความตายเนื่องจากการทำงาน โจทก์ไม่มีสิทธิได้รับเงินทดแทน โจทก์เห็นว่า คำสั่งของจำเลยไม่ชอบ ขอให้ศาลพิพากษาเพิกถอนคำสั่งของจำเลย และสั่งแสดงว่า โจทก์มีสิทธิได้รับเงินทดแทน จำเลยให้การว่า จำเลยมีคำสั่งโดยชอบแล้ว ศาลแรงงานกลางวินิจฉัยว่า ผู้ตายทำร้าย ป. ก่อน ป. บันดาลโทสะจึงใช้อาวุธปืนยิงผู้ตายตาย ผู้ตายมิได้ประสบอันตรายถึงแก่ความตายเนื่องจากการทำงานให้แก่นายจ้าง พิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ต่อศาลฎีกา ศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยว่า แม้หากข้อเท็จจริงจะฟังได้ว่า ป. อยู่ในหอพักของบริษัทโดยไม่มีสิทธิ และ ผู้ช่วยผู้จัดการบริษัท อ. สั่งให้ผู้ตายในฐานะผู้จัดการฝ่ายบุคคลดำเนินการให้ ป. ย้ายออกไปจากห้องพักแล้ว ผู้ตายสั่งให้คนงานไปตาม ป. ไป พบ ป.ไม่ไป ผู้ตายจึงไปพบ ป. เพื่อเจรจาเรียกห้องพักคืน ตามที่ผู้จัดการฝ่ายฯ สั่งให้ดำเนินการ แต่ในการเจรจานั้นไม่มีความจำเป็นอย่างใดที่ผู้ตายต้องทำร้าย ป. ด้วย เมื่อผู้ตายไปพบ ป. แล้ว ได้ทำร้ายร่างกาย ป. ก่อน แสดงว่า ผู้ตายทำร้ายร่างกาย ป.ไปตามเจตนาของผู้ตายเอง หาเกี่ยวเนื่องกับการเจรจาเรียกห้องพักคืนอันเป็นการทำงานให้นายจ้างไม่ เมื่อ ป. บันดาลโทสะ ใช้อาวุธปืนยิงผู้ตายถึงแก่ความตาย ความตายของผู้ตายจึงเกิดขึ้นเนื่องจากผู้ตายทำร้ายร่างกาย ป.ดังกล่าวแล้ว ถือไม่ได้ว่าผู้ตายประสบอันตรายถึงแก่ความตายเนื่องจากการทำงานให้แก่นายจ้างอันจะทำให้ภริยาของผู้ตายมีสิทธิได้รับเงินจากกองทุนเงินทดแทน พิพากษายืน(สมบูรณ์ บุญภินนท์-ภิญโญ ธีรนิติ-ประทีป ชุ่มวัฒนะ)ศาลแรงงานกลาง - นายรุทธ์ ถนอมกุลศาลอุทธรณ์ - แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ