ระเบียบสำนักงานคณะกรรมการกำกับและส่งเสริมระเบียบสำนักงานคณะกรรมการกำกับและส่งเสริมการประกอบธุรกิจประกันภัยว่าด้วยการประนอมข้อพิพาทประกันภัยในกระบวนการอนุญาโตตุลาการพ.ศ.๒๕๕๓[๑] อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๓๒ (๒)แห่งพระราชบัญญัติคณะกรรมการกำกับและส่งเสริมการประกอบธุรกิจประกันภัย พ.ศ. ๒๕๕๐ประกอบกับข้อ ๒๖แห่งระเบียบสำนักงานคณะกรรมการกำกับและส่งเสริมการประกอบธุรกิจประกันภัยว่าด้วยอนุญาโตตุลาการพ.ศ. ๒๕๕๑ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยระเบียบสำนักงานคณะกรรมการกำกับและส่งเสริมการประกอบธุรกิจประกันภัยว่าด้วยอนุญาโตตุลาการ(ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๕๓ สำนักงานคณะกรรมการกำกับและส่งเสริมการประกอบธุรกิจประกันภัยโดยความเห็นชอบของคณะกรรมการอนุญาโตตุลาการจึงออกระเบียบไว้ ดังต่อไปนี้หมวด๑บทนิยาม ข้อ ๑ ในระเบียบนี้สำนักงาน คปภ. หมายความว่าสำนักงานคณะกรรมการกำกับและส่งเสริมการประกอบธุรกิจประกันภัยคณะกรรมการ หมายความว่าคณะกรรมการอนุญาโตตุลาการตามระเบียบสำนักงานคณะกรรมการกำกับและส่งเสริมการประกอบธุรกิจประกันภัยว่าด้วยอนุญาโตตุลาการพ.ศ. ๒๕๕๑ และที่แก้ไขเพิ่มเติมเลขาธิการ หมายความว่าเลขาธิการคณะกรรมการกำกับและส่งเสริมการประกอบธุรกิจประกันภัย หรือผู้ซึ่งเลขาธิการคณะกรรมการกำกับและส่งเสริมการประกอบธุรกิจประกันภัยมอบหมายพนักงานเจ้าหน้าที่ หมายความว่าพนักงานเจ้าหน้าที่ตามกฎหมายว่าด้วยการประกันชีวิตหรือกฎหมายว่าด้วยการประกันวินาศภัยที่เลขาธิการมอบหมายให้ปฏิบัติหน้าที่ตามระเบียบนี้ข้อพิพาท หมายความว่า ข้อพิพาทอันเกี่ยวเนื่องกับสัญญาประกันภัยภายใต้การดำเนินกระบวนการระงับข้อพิพาทด้วยวิธีการอนุญาโตตุลาการของสำนักงาน คปภ.ที่อาจระงับข้อพิพาทได้ด้วยการตกลงหรือประนอมยอมความของคู่พิพาทผู้ประนอมข้อพิพาท หมายความว่าบุคคลหรือคณะบุคคล ซึ่งสำนักงาน คปภ. ได้ขึ้นทะเบียนเป็นผู้ประนอมข้อพิพาทประกันภัยไว้โดยความเห็นชอบของคณะกรรมการคู่พิพาท หมายความว่าผู้เสนอข้อพิพาทและผู้คัดค้านในกระบวนการระงับข้อพิพาทด้วยวิธีการอนุญาโตตุลาการของสำนักงานคปภ.ข้อ ๒ ให้เลขาธิการเป็นผู้รักษาการตามระเบียบนี้และให้มีอำนาจตีความและวินิจฉัยปัญหาที่เกิดขึ้นเนื่องจากการใช้บังคับระเบียบนี้และกำหนด ข้อบังคับ จริยธรรมหรือหลักเกณฑ์อื่นใดเพื่อให้การประนอมข้อพิพาทเป็นไปด้วยความเรียบร้อยโดยคำนึงถึงผลประโยชน์สูงสุดของคู่พิพาทหมวด๒การประนอมข้อพิพาทและผู้ประนอมข้อพิพาท ส่วนที่๑การแต่งตั้งและการพ้นจากหน้าที่ของผู้ประนอมข้อพิพาท ข้อ ๓ เมื่อมีการยื่นคำเสนอข้อพิพาทเข้าสู่กระบวนการระงับข้อพิพาทด้วยวิธีการอนุญาโตตุลาการแล้วก่อนคู่พิพาทตกลงตั้งอนุญาโตตุลาการเพื่อวินิจฉัยชี้ขาดข้อพิพาทหากเลขาธิการเห็นสมควรหรือคู่พิพาทฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งหรือทั้งสองฝ่ายประสงค์จะให้สำนักงาน คปภ. จัดให้มีการตกลงหรือประนอมข้อพิพาทก่อนการตั้งอนุญาโตตุลาการในกรณีเช่นว่านี้ให้พนักงานเจ้าหน้าที่นัดพร้อมเพื่อประนอมข้อพิพาทในเบื้องต้นก่อนหากคู่พิพาทไม่อาจตกลงกันได้ในชั้นพนักงานเจ้าหน้าที่และคู่พิพาทประสงค์จะให้มีการตั้งผู้ประนอมข้อพิพาทให้พนักงานเจ้าหน้าที่ตั้งผู้ประนอมข้อพิพาทที่ได้รับการขึ้นทะเบียนของสำนักงานคปภ. เพื่อดำเนินการประนอมข้อพิพาทไปตามระเบียบนี้ข้อ ๔ เมื่อได้รับการแต่งตั้งให้เป็นผู้ประนอมข้อพิพาทแล้วผู้ประนอมข้อพิพาทจะต้องเปิดเผยข้อมูลอันเกี่ยวกับส่วนได้เสียหรือความเกี่ยวข้องเป็นส่วนตัวกับคู่พิพาททุกฝ่ายให้ทราบโดยทันทีข้อ ๕ ในกรณีดังต่อไปนี้ให้ผู้ประนอมข้อพิพาทพ้นจากหน้าที่(๑)เมื่อผู้ประนอมข้อพิพาทถูกจำหน่ายชื่อจากทะเบียนรายชื่อผู้ประนอมข้อพิพาทของสำนักงานคปภ. ตามข้อ ๒๒(๒) เลขาธิการมีคำสั่งถอดถอนผู้ประนอมข้อพิพาทเมื่อปรากฏข้อเท็จจริงว่า ผู้ประนอมข้อพิพาทนั้น(ก) กระทำการใด ๆในฐานะเป็นผู้แทนหรือกระทำการใดแทนคู่พิพาท(ข)มีส่วนได้เสียหรือเกี่ยวข้องกับคู่พิพาทฝ่ายใดอันอาจกระทบกับความเป็นกลางในการประนอมข้อพิพาท(ค) ข่มขู่ บังคับ หรือใช้อิทธิพลในทางใด ๆอันอาจกระทบกระเทือนต่อความสมัครใจในการระงับข้อพิพาทของคู่พิพาท(ง) ใช้อำนาจใด ๆที่มีหรืออาจจะมีไม่ว่าด้วยประการใด อันจะมีผลกระทบต่อการตกลงของคู่พิพาทข้อ ๖ เมื่อผู้ประนอมข้อพิพาทพ้นจากหน้าที่ตามข้อ๕ แล้ว ถ้าคู่พิพาทประสงค์จะให้มีการประนอมข้อพิพาทต่อไปโดยผู้ประนอมข้อพิพาทที่ขึ้นทะเบียนให้พนักงานเจ้าหน้าที่แต่งตั้งผู้ประนอมข้อพิพาทตามทะเบียนผู้ประนอมข้อพิพาทของสำนักงานคปภ. คนใหม่ เพื่อดำเนินการประนอมข้อพิพาทต่อไปส่วนที่๒กระบวนการประนอมข้อพิพาท ข้อ ๗ เมื่อพนักงานเจ้าหน้าที่แต่งตั้งผู้ประนอมข้อพิพาทแล้วการรับส่งเอกสารสำนวนหรือหลักฐานใด ๆ เกี่ยวกับสำนวนข้อพิพาทหรือการติดต่อใด ๆระหว่างผู้ประนอมข้อพิพาทกับคู่พิพาททั้งสองฝ่ายให้เป็นไปตามที่ผู้ประนอมข้อพิพาทและคู่พิพาทตกลงกันข้อ ๘ ก่อนเริ่มกระบวนการประนอมข้อพิพาทให้ผู้ประนอมข้อพิพาทจัดให้คู่พิพาทลงลายมือชื่อตกลงเข้าสู่กระบวนการประนอมข้อพิพาทและยอมรับที่จะปฏิบัติตามระเบียบนี้เป็นลายลักษณ์อักษรตามแบบที่สำนักงาน คปภ.กำหนดข้อ ๙ ผู้ประนอมข้อพิพาทอาจหารือกับคู่พิพาทเพื่อพิจารณากำหนดขั้นตอนหรือแนวทางในการดำเนินการประนอมข้อพิพาทก่อนเริ่มต้นกระบวนการประนอมข้อพิพาทก็ได้ข้อ ๑๐ เพื่อประโยชน์ในการประนอมข้อพิพาทผู้ประนอมข้อพิพาทอาจให้คู่พิพาทเสนอข้อเท็จจริงหรือข้อมูลเบื้องต้นแห่งข้อพิพาทตลอดจนข้อเสนอในการระงับข้อพิพาทต่อผู้ประนอมข้อพิพาทหรืออาจเสนอให้มีการแลกเปลี่ยนข้อมูลดังกล่าวระหว่างคู่พิพาทก็ได้คู่พิพาทอาจขอให้ผู้ประนอมข้อพิพาทดำเนินการตามความในวรรคหนึ่งก็ได้ในกรณีเช่นว่านี้ผู้ประนอมข้อพิพาทจะจัดให้มีการดำเนินการตามที่คู่พิพาทขอหรือไม่ก็ได้ข้อ ๑๑ การประนอมข้อพิพาทจะกระทำได้ด้วยวิธีใด ณวันเวลาและสถานที่ใดให้เป็นไปตามที่สำนักงาน คปภ. กำหนดและผู้ประนอมข้อพิพาทจะต้องแจ้งให้คู่พิพาททั้งสองฝ่ายทราบถึงการดำเนินการประนอมข้อพิพาทที่คู่พิพาทฝ่ายหนึ่งฝ่ายใดมิได้เข้าร่วมให้คู่พิพาทฝ่ายนั้นทราบด้วยข้อ ๑๒ ในการประนอมข้อพิพาทต่อหน้าคู่พิพาทหากผู้ประนอมข้อพิพาทเห็นเป็นการจำเป็นเพื่อประโยชน์ในการประนอมข้อพิพาทผู้ประนอมข้อพิพาทอาจอนุญาตให้เฉพาะแต่ตัวคู่พิพาททั้งสองฝ่ายหรือเพียงแต่ฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งอยู่ในการประชุมการประนอมข้อพิพาทก็ได้ความในวรรคหนึ่งให้ใช้บังคับแก่ผู้แทนผู้รับมอบอำนาจที่ปรึกษาของคู่พิพาทหรือบุคคลใดบุคคลหนึ่งที่ผู้ประนอมข้อพิพาทอนุญาตให้เข้าสู่กระบวนการประนอมข้อพิพาทด้วยข้อ ๑๓ ภายใต้บังคับข้อ ๑๔ และข้อ ๑๗ วรรคสามกระบวนการประนอมข้อพิพาทให้ดำเนินการเป็นการลับโดยไม่มีการบันทึกรายละเอียดของการประนอมข้อพิพาทไว้ไม่ว่าจะเป็นการบันทึกเป็นลายลักษณ์อักษรหรือบันทึกในรูปแบบของการใช้สื่ออิเล็กทรอนิกส์หรือสื่อทางเทคโนโลยีสารสนเทศประเภทอื่นข้อ ๑๔ เมื่อข้อพิพาทมีการประนอมกันได้ผู้ประนอมข้อพิพาทอาจจัดให้มีการทำสัญญาประนีประนอมยอมความให้แก่คู่พิพาทก็ได้ข้อ ๑๕ ผู้ประนอมข้อพิพาทจะต้องดำเนินการประนอมข้อพิพาทให้แล้วเสร็จภายในสามสิบวันนับแต่วันตั้งผู้ประนอมข้อพิพาทโดยคู่พิพาทอาจร้องขอขยายระยะเวลาในการดำเนินการประนอมข้อพิพาทออกไปอีกก็ได้แต่ทั้งนี้ไม่เกินสองครั้ง ๆ ละไม่เกินเจ็ดวัน แต่ถ้าผู้ประนอมข้อพิพาทเห็นว่าข้อพิพาทใกล้จะบรรลุความตกลงในการระงับข้อพิพาทและมีเหตุอันสมควรให้เป็นดุลพินิจของผู้ประนอมข้อพิพาทในการขยายเวลาให้เกินกว่าระยะเวลาดังกล่าวได้อีกตามที่เห็นสมควรในกรณีที่ผู้ประนอมข้อพิพาทเห็นว่าคู่พิพาทฝ่ายหนึ่งฝ่ายใดดำเนินกระบวนการประนอมข้อพิพาทโดยมีลักษณะประวิงข้อพิพาทให้ชักช้าหรือไม่สุจริตให้ผู้ประนอมข้อพิพาทแจ้งให้พนักงานเจ้าหน้าที่ทราบโดยเร็วเพื่อดำเนินการต่อไปเมื่อพนักงานเจ้าหน้าที่ทราบเหตุตามวรรคสองแล้วพนักงานเจ้าหน้าที่อาจมีคำสั่งให้กระบวนการประนอมข้อพิพาทสิ้นสุดลง ทั้งนี้ให้คำนึงถึงประโยชน์ของคู่พิพาททั้งสองฝ่ายเป็นสำคัญส่วนที่๓การสิ้นสุดแห่งกระบวนการประนอมข้อพิพาท ข้อ ๑๖ ในกรณีดังต่อไปนี้ให้ถือว่ากระบวนการประนอมข้อพิพาทสิ้นสุดลง(๑)คู่พิพาทสามารถระงับข้อพิพาทได้ด้วยการถอนคำเสนอข้อพิพาทหรือทำสัญญาประนีประนอมยอมความ(๒)ผู้ประนอมข้อพิพาทไม่อาจดำเนินการประนอมข้อพิพาทให้เป็นผลสำเร็จได้ภายในระยะเวลาที่กำหนดไว้ตามข้อ๑๕ วรรคหนึ่ง(๓)ผู้ประนอมข้อพิพาทเห็นว่าข้อพิพาทดังกล่าวไม่อาจยุติลงได้ด้วยวิธีประนอมข้อพิพาทหรือการประนอมข้อพิพาทไม่เป็นประโยชน์แก่คู่พิพาทอีกต่อไป(๔)พนักงานเจ้าหน้าที่มีคำสั่งให้กระบวนการประนอมข้อพิพาทสิ้นสุดลงตามข้อ ๑๕ วรรคสามกรณีกระบวนการประนอมข้อพิพาทสิ้นสุดลงตามวรรคหนึ่งและคู่พิพาทประสงค์จะดำเนินกระบวนการระงับข้อพิพาทต่อไปให้คู่พิพาทร่วมกันตั้งอนุญาโตตุลาการตามระเบียบสำนักงาน คปภ. ว่าด้วยอนุญาโตตุลาการพ.ศ. ๒๕๕๑ และที่แก้ไขเพิ่มเติม โดยผู้ประนอมข้อพิพาทที่ทำการประนอมข้อพิพาทนั้นไม่อาจรับการแต่งตั้งเป็นอนุญาโตตุลาการเพื่อวินิจฉัยชี้ขาดข้อพิพาทเรื่องนั้นได้อีกหมวด๓การเก็บรักษาความลับ ข้อ ๑๗ เว้นแต่คู่พิพาทจะตกลงกันเป็นอย่างอื่นคู่พิพาทและบุคคลที่เกี่ยวข้องตกลงที่จะเก็บรักษาความลับของข้อเท็จจริงที่เกิดขึ้นในกระบวนการประนอมข้อพิพาทและตกลงที่จะไม่นำข้อเท็จจริงและการดำเนินการในกระบวนการประนอมข้อพิพาทไปใช้เป็นหลักฐานในกระบวนพิจารณาใดๆ ในชั้นอนุญาโตตุลาการ หรือศาลข้อเท็จจริงตามวรรคหนึ่งให้หมายความรวมถึงการติดต่อระหว่างคู่พิพาท หรือข้อเท็จจริงใด ๆ เกี่ยวกับการดำเนินการประนอมข้อพิพาทข้อเท็จจริงที่เป็นเนื้อหาหรือรายละเอียดแห่งการเจรจาตกลงในกระบวนการประนอมข้อพิพาทข้อเท็จจริงที่คู่พิพาทอีกฝ่ายหนึ่งได้ยอมรับหรือปฏิเสธในกระบวนการประนอมข้อพิพาทความเห็นหรือข้อเสนอใด ๆซึ่งได้เสนอโดยคู่พิพาทอีกฝ่ายหนึ่งในกระบวนการประนอมข้อพิพาทความเห็นหรือข้อเสนอใด ๆ ซึ่งได้เสนอโดยผู้ประนอมข้อพิพาทให้พนักงานเจ้าหน้าที่จัดให้มีการทำสัญญาระหว่างคู่พิพาทโดยมีข้อตกลงที่จะเก็บรักษาความลับของข้อเท็จจริงที่เกิดขึ้นในกระบวนการประนอมข้อพิพาทและตกลงที่จะไม่นำข้อเท็จจริงและการดำเนินการในกระบวนการประนอมข้อพิพาทไปใช้เป็นหลักฐานในกระบวนพิจารณาใดๆ ในชั้นอนุญาโตตุลาการ หรือศาล เว้นแต่คู่พิพาทจะตกลงกันเป็นอย่างอื่นหมวด๔การขึ้นทะเบียนผู้ประนอมข้อพิพาท ข้อ ๑๘ ให้สำนักงาน คปภ.จัดให้มีทะเบียนผู้ประนอมข้อพิพาทประกันภัยขึ้น โดยความเห็นชอบของคณะกรรมการ ทั้งนี้ ให้คำนึงถึงความจำเป็นและความต้องการของสำนักงานคปภ.การขอขึ้นทะเบียนเป็นผู้ประนอมข้อพิพาทให้สำนักงาน คปภ. จัดให้มีการขึ้นทะเบียนทั้งในส่วนกลางและส่วนภูมิภาคโดยในส่วนกลางให้ยื่นคำขอที่สำนักงาน คปภ. ส่วนกลางและในส่วนภูมิภาคให้ยื่นคำขอที่สำนักงาน คปภ. ภาค แห่งใดแห่งหนึ่งเพียงแห่งเดียวตามหลักเกณฑ์และเงื่อนไขที่สำนักงาน คปภ. ประกาศกำหนดผู้ขอขึ้นทะเบียนเป็นผู้ประนอมข้อพิพาทจะต้องเป็นผู้มีคุณสมบัติดังต่อไปนี้(๑) เป็นผู้สำเร็จการศึกษาไม่ต่ำกว่าปริญญาตรีและมีประสบการณ์ในการทำงานสาขาประกันภัยหรือสาขาอื่นอันจะเป็นประโยชน์แก่การประนอมข้อพิพาทไม่น้อยกว่าห้าปี(๒)เป็นผู้ผ่านการอบรมหลักสูตรเทคนิคหรือวิธีการประนอมข้อพิพาททางประกันภัยที่สำนักงานคปภ. จัด หรือหลักสูตรในลักษณะเดียวกันที่สำนักงาน คปภ.ให้การรับรองหรือเป็นผู้ที่สำนักงาน คปภ.เห็นว่าเป็นผู้มีความรู้และประสบการณ์ด้านการระงับข้อพิพาทเป็นอย่างดีแล้วโดยไม่จำต้องผ่านการอบรมดังกล่าว(๓) มีอายุไม่ต่ำกว่าสามสิบห้าปีบริบูรณ์(๔) ไม่เป็นพนักงานเจ้าหน้าที่ตามกฎหมายว่าด้วยการประกันชีวิต และกฎหมายว่าด้วยการประกันวินาศภัย(๕)ไม่เป็นบุคคลล้มละลายหรือพ้นจากการเป็นบุคคลล้มละลายไม่ถึงห้าปี(๖) ไม่เป็นคนไร้ความสามารถหรือคนเสมือนไร้ความสามารถ(๗)ไม่เคยต้องคำพิพากษาถึงที่สุดให้จำคุกไม่ว่าจะได้รับโทษจำคุกจริงหรือไม่เว้นแต่เป็นโทษสำหรับความผิดที่ได้กระทำโดยประมาทหรือความผิดลหุโทษข้อ ๑๙ ให้ผู้ที่ประสงค์จะขอขึ้นทะเบียนเป็นผู้ประนอมข้อพิพาทของสำนักงานคปภ. ยื่นคำขอตามแบบที่กำหนดพร้อมด้วยหลักฐาน ดังต่อไปนี้(๑) สำเนาทะเบียนบ้าน(๒) สำเนาบัตรประจำตัวประชาชน สำเนาบัตรข้าราชการหรือสำเนาบัตรพนักงานรัฐวิสาหกิจ(๓) สำเนาแสดงคุณวุฒิ(๔)สำเนาหลักฐานรับรองผ่านการอบรมหรือประสบการณ์การปฏิบัติงานตามข้อ ๑๘ (๒)ข้อ ๒๐ ให้ผู้อำนวยการฝ่ายระงับข้อพิพาทและอนุญาโตตุลาการหรือผู้อำนวยการสำนักงานคปภ. ภาค แล้วแต่กรณีเป็นผู้ดำเนินการตรวจสอบคุณสมบัติและเสนอรายชื่อผู้ขอขึ้นทะเบียนเป็นผู้ประนอมข้อพิพาทต่อคณะกรรมการเพื่อพิจารณาให้ความเห็นชอบข้อ ๒๑ ให้ทะเบียนผู้ประนอมข้อพิพาทสิ้นผลทุกสี่ปีนับแต่วันจัดทำทะเบียนครั้งแรกโดยไม่คำนึงว่าผู้มีชื่อในทะเบียนได้รับการขึ้นทะเบียนไว้ ณ เวลาใดในการจัดทำทะเบียนครั้งแรกถ้าวันสิ้นผลตามวรรคหนึ่งไม่ตรงกับวันสิ้นปีให้ถือเอาวันสิ้นปีปฏิทินนั้นเป็นวันสิ้นผลการสิ้นผลของทะเบียนรายชื่อ ไม่กระทบถึงการแต่งตั้งผู้ประนอมข้อพิพาทที่ได้ดำเนินการไปก่อนแล้วโดยให้ผู้ได้รับการแต่งตั้งนั้นปฏิบัติหน้าที่ต่อไปและให้มีสิทธิได้รับค่าใช้จ่ายตามที่กำหนดไว้ในระเบียบนี้เมื่อทะเบียนผู้ประนอมข้อพิพาทสิ้นผลลงให้สำนักงาน คปภ. จัดทำทะเบียนใหม่ภายในหกสิบวัน ในระหว่างที่ยังมิได้มีการจัดทำทะเบียนขึ้นใหม่ให้ใช้ทะเบียนผู้ประนอมข้อพิพาทเดิมไปพลางก่อนจนกว่าสำนักงานคปภ.จัดทำทะเบียนผู้ประนอมข้อพิพาทแล้วเสร็จและให้นำความในวรรคสามมาใช้บังคับโดยอนุโลมข้อ ๒๒ ให้สำนักงานจำหน่ายชื่อผู้ประนอมข้อพิพาทออกจากทะเบียนเมื่อปรากฏข้อเท็จจริงดังต่อไปนี้(๑) ตาย(๒) ลาออก(๓) ขาดคุณสมบัติ ตามข้อ ๑๘(๔)ผู้ประนอมข้อพิพาทประพฤติตนไม่เหมาะสมในการกระทำหรือละเว้นกระทำการตามหน้าที่ของผู้ประนอมข้อพิพาทโดยจงใจหรือประมาทเลินเล่อจนเป็นเหตุให้คู่พิพาทได้รับความเสียหายข้อ ๒๓ ถ้าปรากฏภายหลังว่าผู้ประนอมข้อพิพาทขาดคุณสมบัติหรือการแต่งตั้งไม่ชอบด้วยกฎหมายอันเป็นเหตุให้ผู้นั้นต้องพ้นจากการเป็นผู้ประนอมข้อพิพาทการพ้นจากการเป็นผู้ประนอมข้อพิพาทเช่นว่านี้ไม่กระทบกระเทือนถึงการใดที่ผู้นั้นได้ปฏิบัติไปตามอำนาจหน้าที่ข้อ ๒๔ ผู้ประนอมข้อพิพาทจะต้อง(๑) เตรียมการประนอมข้อพิพาท(๒) ช่วยเหลือสนับสนุนการเจรจาระหว่างคู่พิพาทแนะนำแนวทางแก้ปัญหาเพื่อยุติข้อพิพาท(๓) ไม่ออกความเห็นในลักษณะใด ๆที่เป็นการวินิจฉัยชี้ขาดข้อพิพาทเว้นแต่คู่พิพาทจะได้ตกลงกันให้ผู้ประนอมข้อพิพาทออกความเห็นเช่นว่านั้นได้(๔) ไม่ข่มขู่ บังคับ หรือใช้อิทธิพลในทางใด ๆอันอาจกระทบกระเทือนต่อความสมัครใจในการระงับข้อพิพาทของคู่พิพาท(๕) ไม่ใช้อำนาจใด ๆ ที่มีหรืออาจจะมีไม่ว่าด้วยประการใด อันจะมีผลกระทบต่อการตกลงของคู่พิพาทข้อ ๒๕ ผู้ประนอมข้อพิพาทจะต้องปฏิบัติหน้าที่ให้เป็นไปตามระเบียบนี้รวมทั้ง ประกาศ ข้อบังคับ จริยธรรม หรือหลักเกณฑ์อย่างใดที่ออกตามระเบียบนี้เพื่อให้การประนอมข้อพิพาทเป็นไปด้วยความเรียบร้อยโดยคำนึงถึงผลประโยชน์สูงสุดของคู่พิพาทข้อ ๒๖ ผู้ประนอมข้อพิพาทไม่ต้องรับผิดต่อคู่พิพาทในการกระทำใดๆ ที่ได้ดำเนินการไปเพื่อประนอมข้อพิพาทและระงับข้อพิพาทเว้นแต่การกระทำหรือละเว้นการกระทำเป็นไปโดยจงใจหรือประมาทเลินเล่ออย่างร้ายแรงจนเป็นเหตุให้คู่พิพาทเสียหายคู่พิพาทจะไม่อ้างผู้ประนอมข้อพิพาทเป็นพยานในกระบวนพิจารณาชั้นอนุญาโตตุลาการหรือศาลเกี่ยวกับข้อพิพาทนั้นซึ่งเป็นมูลแห่งกระบวนพิจารณาในชั้นอนุญาโตตุลาการหรือศาลหมวด๕ค่าป่วยการและค่าใช้จ่าย ข้อ ๒๗ ผู้ประนอมข้อพิพาทมีสิทธิได้รับค่าป่วยการตามอัตราที่คณะกรรมการประกาศกำหนดโดยอาศัยอำนาจตามข้อ๔๐ แห่งระเบียบสำนักงานคณะกรรมการกำกับและส่งเสริมการประกอบธุรกิจประกันภัยว่าด้วยอนุญาโตตุลาการพ.ศ. ๒๕๕๑ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยระเบียบสำนักงานคณะกรรมการกำกับและส่งเสริมการประกอบธุรกิจประกันภัยว่าด้วยอนุญาโตตุลาการ(ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๕๓ข้อ ๒๘ ในกรณีที่ผู้ประนอมข้อพิพาทเห็นว่าจะต้องว่าจ้างบุคคลภายนอกให้ดำเนินการอย่างใดหรือจะต้องมีค่าใช้จ่ายใดๆ นอกจากที่กำหนดเพื่อความจำเป็นเกี่ยวกับกระบวนการประนอมข้อพิพาทอันจะเป็นประโยชน์แก่การประนอมข้อพิพาทและคู่พิพาทให้ผู้ประนอมข้อพิพาทดำเนินการเช่นว่านั้นได้ต่อเมื่อคู่พิพาทตกลงที่จะรับผิดชอบในค่าใช้จ่ายดังกล่าวแล้วทั้งนี้ ตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไปประกาศณ วันที่ ๗ กันยายน พ.ศ. ๒๕๕๓จันทราบูรณฤกษ์เลขาธิการคณะกรรมการกำกับและส่งเสริมการประกอบธุรกิจประกันภัยปริยานุช/ผู้จัดทำ๒๙ตุลาคม ๒๕๕๓ณัฐวดี/ตรวจ๒๙ตุลาคม ๒๕๕๓[๑]ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๗/ตอนพิเศษ ๑๒๓ ง/หน้า ๔๔/๒๑ ตุลาคม ๒๕๕๓