คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 197/2511หลักกฎหมาย: จำเลยใช้มีดพับซึ่งมีใบมีดยาว 3 นิ้วฟุตแทงผู้ตายเพียงหนึ่งทีแล้วก็วิ่งหนีไปเช่นนี้ จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 290 ไม่ผิดตามมาตรา 288โจทก์ฟ้องว่า จำเลยใช้มีดพับแทงทำร้ายนายเส่งถูกที่หน้าท้องทะลุตับ ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288จำเลยให้การว่า ได้แทงผู้ตายจริงเพื่อป้องกันตัวศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 288จำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์เห็นว่าจำเลยผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 290พิพากษาแก้โจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ได้ความตามฟ้องโจทก์ว่า จำเลยใช้มีดพับยาวประมาณ 5 นิ้วฟุตแทงผู้ตาย มีดพับดังกล่าวใบมีดจะยาวเท่าใด ด้ามมีดยาวเท่าใดไม่ปรากฏ เพราะไม่ได้มาเป็นของกลาง เนื่องจากจำเลยแก้ตัวว่าทำตกหายเสียหลังจากแทงผู้ตายแล้ววิ่งหนี แต่ได้ความจากคำเบิกความของจำเลยตอนอ้างตนเองเป็นพยานว่า มีดเล่มนี้ใบมีดยาวเพียง 3 นิ้ว ซึ่งน่าเชื่อว่าเป็นจริงตามนั้น มิฉะนั้นมีดเล่มนี้ก็จะไม่มีที่จับหรือถือสำหรับใช้ทำอะไร ๆ ได้ ด้วยเหตุนี้ ศาลฎีกาจึงเห็นพ้องกับศาลอุทธรณ์ว่า อาวุธที่จำเลยใช้แทงผู้ตายไม่ใช่อาวุธที่ร้ายแรง และจำเลยแทงผู้ตายไปเพียงหนึ่งทีก็วิ่งหนี จำเลยจึงควรมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 290 หาใช่ตามมาตรา 288 ดังโจทก์ฎีกาไม่พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 197/2511อัยการจังหวัดลำปางโจทก์นายเขียน หรือเหรียญ ขัติแก้วจำเลย ป.อ. ม. 288, ม. 290จำเลยใช้มีดพับซึ่งมีใบมีดยาว 3 นิ้วฟุตแทงผู้ตายเพียงหนึ่งทีแล้วก็วิ่งหนีไปเช่นนี้ จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 290 ไม่ผิดตามมาตรา 288โจทก์ฟ้องว่า จำเลยใช้มีดพับแทงทำร้ายนายเส่งถูกที่หน้าท้องทะลุตับ ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288จำเลยให้การว่า ได้แทงผู้ตายจริงเพื่อป้องกันตัวศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 288จำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์เห็นว่าจำเลยผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 290พิพากษาแก้โจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ได้ความตามฟ้องโจทก์ว่า จำเลยใช้มีดพับยาวประมาณ 5 นิ้วฟุตแทงผู้ตาย มีดพับดังกล่าวใบมีดจะยาวเท่าใด ด้ามมีดยาวเท่าใดไม่ปรากฏ เพราะไม่ได้มาเป็นของกลาง เนื่องจากจำเลยแก้ตัวว่าทำตกหายเสียหลังจากแทงผู้ตายแล้ววิ่งหนี แต่ได้ความจากคำเบิกความของจำเลยตอนอ้างตนเองเป็นพยานว่า มีดเล่มนี้ใบมีดยาวเพียง 3 นิ้ว ซึ่งน่าเชื่อว่าเป็นจริงตามนั้น มิฉะนั้นมีดเล่มนี้ก็จะไม่มีที่จับหรือถือสำหรับใช้ทำอะไร ๆ ได้ ด้วยเหตุนี้ ศาลฎีกาจึงเห็นพ้องกับศาลอุทธรณ์ว่า อาวุธที่จำเลยใช้แทงผู้ตายไม่ใช่อาวุธที่ร้ายแรง และจำเลยแทงผู้ตายไปเพียงหนึ่งทีก็วิ่งหนี จำเลยจึงควรมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 290 หาใช่ตามมาตรา 288 ดังโจทก์ฎีกาไม่พิพากษายืน(ประสม เภกะสุต-ยง เหลืองรังษี-สว่าง ภูวะปัจฉิม)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยใช้มีดพับแทงทำร้ายนายเส่งถูกที่หน้าท้องทะลุตับ ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288จำเลยให้การว่า ได้แทงผู้ตายจริงเพื่อป้องกันตัวศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 288จำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์เห็นว่าจำเลยผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 290พิพากษาแก้โจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ได้ความตามฟ้องโจทก์ว่า จำเลยใช้มีดพับยาวประมาณ 5 นิ้วฟุตแทงผู้ตาย มีดพับดังกล่าวใบมีดจะยาวเท่าใด ด้ามมีดยาวเท่าใดไม่ปรากฏ เพราะไม่ได้มาเป็นของกลาง เนื่องจากจำเลยแก้ตัวว่าทำตกหายเสียหลังจากแทงผู้ตายแล้ววิ่งหนี แต่ได้ความจากคำเบิกความของจำเลยตอนอ้างตนเองเป็นพยานว่า มีดเล่มนี้ใบมีดยาวเพียง 3 นิ้ว ซึ่งน่าเชื่อว่าเป็นจริงตามนั้น มิฉะนั้นมีดเล่มนี้ก็จะไม่มีที่จับหรือถือสำหรับใช้ทำอะไร ๆ ได้ ด้วยเหตุนี้ ศาลฎีกาจึงเห็นพ้องกับศาลอุทธรณ์ว่า อาวุธที่จำเลยใช้แทงผู้ตายไม่ใช่อาวุธที่ร้ายแรง และจำเลยแทงผู้ตายไปเพียงหนึ่งทีก็วิ่งหนี จำเลยจึงควรมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 290 หาใช่ตามมาตรา 288 ดังโจทก์ฎีกาไม่พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 197/2511อัยการจังหวัดลำปางโจทก์นายเขียน หรือเหรียญ ขัติแก้วจำเลย ป.อ. ม. 288, ม. 290จำเลยใช้มีดพับซึ่งมีใบมีดยาว 3 นิ้วฟุตแทงผู้ตายเพียงหนึ่งทีแล้วก็วิ่งหนีไปเช่นนี้ จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 290 ไม่ผิดตามมาตรา 288โจทก์ฟ้องว่า จำเลยใช้มีดพับแทงทำร้ายนายเส่งถูกที่หน้าท้องทะลุตับ ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288จำเลยให้การว่า ได้แทงผู้ตายจริงเพื่อป้องกันตัวศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 288จำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์เห็นว่าจำเลยผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 290พิพากษาแก้โจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ได้ความตามฟ้องโจทก์ว่า จำเลยใช้มีดพับยาวประมาณ 5 นิ้วฟุตแทงผู้ตาย มีดพับดังกล่าวใบมีดจะยาวเท่าใด ด้ามมีดยาวเท่าใดไม่ปรากฏ เพราะไม่ได้มาเป็นของกลาง เนื่องจากจำเลยแก้ตัวว่าทำตกหายเสียหลังจากแทงผู้ตายแล้ววิ่งหนี แต่ได้ความจากคำเบิกความของจำเลยตอนอ้างตนเองเป็นพยานว่า มีดเล่มนี้ใบมีดยาวเพียง 3 นิ้ว ซึ่งน่าเชื่อว่าเป็นจริงตามนั้น มิฉะนั้นมีดเล่มนี้ก็จะไม่มีที่จับหรือถือสำหรับใช้ทำอะไร ๆ ได้ ด้วยเหตุนี้ ศาลฎีกาจึงเห็นพ้องกับศาลอุทธรณ์ว่า อาวุธที่จำเลยใช้แทงผู้ตายไม่ใช่อาวุธที่ร้ายแรง และจำเลยแทงผู้ตายไปเพียงหนึ่งทีก็วิ่งหนี จำเลยจึงควรมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 290 หาใช่ตามมาตรา 288 ดังโจทก์ฎีกาไม่พิพากษายืน(ประสม เภกะสุต-ยง เหลืองรังษี-สว่าง ภูวะปัจฉิม)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ