คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 909/2517หลักกฎหมาย: มาตรา 66 แห่งพระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. 2477 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติจราจรทางบก (ฉบับที่ 4) พ.ศ. 2508 มาตรา 13 และประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 59 ข้อ11 บัญญัติว่าเมื่อผู้ใดฝ่าฝืนบทแห่งพระราชบัญญัตินี้ ให้ศาลมีอำนาจถอนใบอนุญาตขับรถได้และพระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. 2477 มาตรา 4(14) ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติจราจรทางบก (ฉบับที่ 4)พ.ศ. 2508 มาตรา 3 ให้วิเคราะห์ศัพท์คำว่า ใบอนุญาตขับรถ ให้หมายความว่าใบอนุญาตให้ผู้ขับทำการขับขี่หรือลากเข็นรถหรือรถรางตามกฎหมายว่าด้วยรถยนต์ รถจ้างรถลาก ล้อเลื่อน การจดทะเบียนคนขับรถรางและการขนส่ง ดังนี้ ใบอนุญาตผู้ประจำเครื่องอุปกรณ์การขนส่งสำหรับหน้าที่ผู้ขับรถยนต์ซึ่งนายทะเบียนการขนส่งออกให้แก่จำเลยตามพระราชบัญญัติการขนส่งจึงเป็นใบอนุญาตขับรถตามความหมายในพระราชบัญญัติจราจรทางบกเมื่อจำเลยกระทำผิดและศาลพิพากษาลงโทษจำเลย (ตามพระราชบัญญัติจราจรทางบก มาตรา 66 ที่แก้ไขแล้ว) ศาลก็มีอำนาจเพิกถอนใบอนุญาตผู้ประจำเครื่องอุปกรณ์การขนส่งสำหรับหน้าที่ผู้ขับรถที่กล่าวนั้นเสียได้โจทก์ฟ้องว่า จำเลยบังอาจขับรถยนต์โดยสารประจำทาง ด้วยความประมาทปราศจากความระมัดระวัง ไม่หยุดรถหรือชะลอความเร็ว เพื่อรถให้ทางข้างหน้าปลอดภัยเสียก่อนเมื่อจะสวนทางกับรถอีกคันหนึ่งที่จอดอยู่ริมถนน เป็นเหตุให้ตัวถังรถของจำเลยเฉี่ยวเบียดกับรถคันที่จอดอยู่เสียหายเป็นเงิน 2,000 บาท ขอให้ลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. 2477 พระราชบัญญัติจราจรทางบก (ฉบับที่ 4) พ.ศ. 2508มาตรา 7, 13 ประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 59 ลงวันที่ 26 มกราคม2515 ข้อ 11 และขอให้สั่งถอนใบอนุญาตประจำเครื่องอุปกรณ์การขนส่งสำหรับหน้าที่ผู้ขับรถ ใบอนุญาตเลขที่ ส.ข.4/2513 ซึ่งนายทะเบียนการขนส่งทางบก จังหวัดสงขลาออกให้แก่จำเลยเสียด้วยจำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามบทกฎหมายที่โจทก์ขอให้ลงโทษปรับ 1,000 บาท บังคับค่าปรับตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 29, 30 ส่วนที่โจทก์ขอให้สั่งถอนใบอนุญาตผู้ประจำเครื่องอุปกรณ์การขนส่ง ซึ่งนายทะเบียนการขนส่งทางบกจังหวัดสงขลาออกให้แก่จำเลยนั้น ศาลไม่มีอำนาจจะสั่งเพิกถอนได้ให้ยกคำขอของโจทก์เสียโจทก์และจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาขอให้เพิกถอนใบอนุญาตผู้ประจำเครื่องอุปกรณ์การขนส่งสำหรับหน้าที่ผู้ขับรถยนต์ของจำเลยตามฟ้องศาลฎีกาเห็นว่า ข้อเท็จจริงเป็นอันฟังได้ว่าจำเลยกระทำความผิดตามพระราชบัญญัติจราจรทางบกที่โจทก์ขอให้ลงโทษมาท้ายฟ้อง ปัญหาว่าศาลมีอำนาจที่จะสั่งเพิกถอนใบอนุญาตผู้ประจำเครื่องอุปกรณ์การขนส่งสำหรับหน้าที่ผู้ขับรถยนต์ดังกล่าวได้หรือไม่พิเคราะห์แล้วเห็นว่า ตามมาตรา 66 แห่งพระราชบัญญัติจราจรทางบกพ.ศ. 2477 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติจราจรทางบก (ฉบับที่ 4) พ.ศ. 2508 มาตรา 13 และประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 59 ข้อ 11ที่ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาปรับบทลงโทษจำเลยมานั้น บัญญัติไว้ว่า เมื่อผู้ใดฝ่าฝืนบทแห่งพระราชบัญญัตินั้น นอกจากระวางโทษปรับแล้ว ให้ศาลมีอำนาจถอนใบอนุญาตขับรถได้ และตามพระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. 2477 มาตรา 4(14) ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติจราจรทางบก (ฉบับที่ 4) พ.ศ. 2508 มาตรา 3 ได้วิเคราะห์ศัพท์ใบอนุญาตขับรถ ไว้ว่า หมายความว่าใบอนุญาตให้ผู้ขับทำการขับขี่หรือลากเข็นรถหรือรถราง ตามกฎหมายว่าด้วยรถยนต์ รถจ้าง รถลาก ล้อเลื่อนการจดทะเบียนคนขับรถรางและการขนส่ง ซึ่งตามบทกฎหมายดังกล่าวนี้เป็นที่เห็นได้ว่า ใบอนุญาตผู้ประจำเครื่องอุปกรณ์การขนส่งสำหรับหน้าที่ผู้ขับรถยนต์ ใบอนุญาตที่ ส.ข.4/2513 ซึ่งนายทะเบียนการขนส่งจังหวัดสงขลาออกให้แก่จำเลยตามพระราชบัญญัติการขนส่งรายนี้เป็นใบอนุญาตขับรถ ตามความหมายในพระราชบัญญัติจราจรทางบก ศาลมีอำนาจเพิกถอนตามบทกฎหมายที่พิพากษาลงโทษจำเลยมานั้นได้ แต่ศาลฎีกาเห็นว่า คดีนี้จำเลยขับรถคันเกิดเหตุโดยประมาท ทำให้เฉี่ยวหรือเบียดรถของผู้เสียหายได้รับความเสียหายไม่มากนัก ยังไม่สมควรที่จะสั่งเพิกถอนใบอนุญาตผู้ประจำเครื่องอุปกรณ์การขนส่งของจำเลยตามฟ้องพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 909/2517ผู้ว่าคดีศาลแขวงนครศรีธรรมราชโจทก์นายลิขิต แก้ววิจิตรจำเลย พ.ร.บ.จราจรทางบก พ.ศ.2477 ม. 4 (14), ม. 66 พ.ร.บ.จราจรทางบก (ฉบับที่ 4) พ.ศ.2508 ม. 3, ม. 13 ประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 59 ข้อ 11 พ.ร.บ.การขนส่ง พ.ศ.2497 มาตรา 66 แห่งพระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. 2477 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติจราจรทางบก (ฉบับที่ 4) พ.ศ. 2508 มาตรา 13 และประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 59 ข้อ11 บัญญัติว่าเมื่อผู้ใดฝ่าฝืนบทแห่งพระราชบัญญัตินี้ ให้ศาลมีอำนาจถอนใบอนุญาตขับรถได้และพระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. 2477 มาตรา 4(14) ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติจราจรทางบก (ฉบับที่ 4)พ.ศ. 2508 มาตรา 3 ให้วิเคราะห์ศัพท์คำว่า ใบอนุญาตขับรถ ให้หมายความว่าใบอนุญาตให้ผู้ขับทำการขับขี่หรือลากเข็นรถหรือรถรางตามกฎหมายว่าด้วยรถยนต์ รถจ้างรถลาก ล้อเลื่อน การจดทะเบียนคนขับรถรางและการขนส่ง ดังนี้ ใบอนุญาตผู้ประจำเครื่องอุปกรณ์การขนส่งสำหรับหน้าที่ผู้ขับรถยนต์ซึ่งนายทะเบียนการขนส่งออกให้แก่จำเลยตามพระราชบัญญัติการขนส่งจึงเป็นใบอนุญาตขับรถตามความหมายในพระราชบัญญัติจราจรทางบกเมื่อจำเลยกระทำผิดและศาลพิพากษาลงโทษจำเลย (ตามพระราชบัญญัติจราจรทางบก มาตรา 66 ที่แก้ไขแล้ว) ศาลก็มีอำนาจเพิกถอนใบอนุญาตผู้ประจำเครื่องอุปกรณ์การขนส่งสำหรับหน้าที่ผู้ขับรถที่กล่าวนั้นเสียได้โจทก์ฟ้องว่า จำเลยบังอาจขับรถยนต์โดยสารประจำทาง ด้วยความประมาทปราศจากความระมัดระวัง ไม่หยุดรถหรือชะลอความเร็ว เพื่อรถให้ทางข้างหน้าปลอดภัยเสียก่อนเมื่อจะสวนทางกับรถอีกคันหนึ่งที่จอดอยู่ริมถนน เป็นเหตุให้ตัวถังรถของจำเลยเฉี่ยวเบียดกับรถคันที่จอดอยู่เสียหายเป็นเงิน 2,000 บาท ขอให้ลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. 2477 พระราชบัญญัติจราจรทางบก (ฉบับที่ 4) พ.ศ. 2508มาตรา 7, 13 ประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 59 ลงวันที่ 26 มกราคม2515 ข้อ 11 และขอให้สั่งถอนใบอนุญาตประจำเครื่องอุปกรณ์การขนส่งสำหรับหน้าที่ผู้ขับรถ ใบอนุญาตเลขที่ ส.ข.4/2513 ซึ่งนายทะเบียนการขนส่งทางบก จังหวัดสงขลาออกให้แก่จำเลยเสียด้วยจำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามบทกฎหมายที่โจทก์ขอให้ลงโทษปรับ 1,000 บาท บังคับค่าปรับตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 29, 30 ส่วนที่โจทก์ขอให้สั่งถอนใบอนุญาตผู้ประจำเครื่องอุปกรณ์การขนส่ง ซึ่งนายทะเบียนการขนส่งทางบกจังหวัดสงขลาออกให้แก่จำเลยนั้น ศาลไม่มีอำนาจจะสั่งเพิกถอนได้ให้ยกคำขอของโจทก์เสียโจทก์และจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาขอให้เพิกถอนใบอนุญาตผู้ประจำเครื่องอุปกรณ์การขนส่งสำหรับหน้าที่ผู้ขับรถยนต์ของจำเลยตามฟ้องศาลฎีกาเห็นว่า ข้อเท็จจริงเป็นอันฟังได้ว่าจำเลยกระทำความผิดตามพระราชบัญญัติจราจรทางบกที่โจทก์ขอให้ลงโทษมาท้ายฟ้อง ปัญหาว่าศาลมีอำนาจที่จะสั่งเพิกถอนใบอนุญาตผู้ประจำเครื่องอุปกรณ์การขนส่งสำหรับหน้าที่ผู้ขับรถยนต์ดังกล่าวได้หรือไม่พิเคราะห์แล้วเห็นว่า ตามมาตรา 66 แห่งพระราชบัญญัติจราจรทางบกพ.ศ. 2477 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติจราจรทางบก (ฉบับที่ 4) พ.ศ. 2508 มาตรา 13 และประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 59 ข้อ 11ที่ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาปรับบทลงโทษจำเลยมานั้น บัญญัติไว้ว่า เมื่อผู้ใดฝ่าฝืนบทแห่งพระราชบัญญัตินั้น นอกจากระวางโทษปรับแล้ว ให้ศาลมีอำนาจถอนใบอนุญาตขับรถได้ และตามพระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. 2477 มาตรา 4(14) ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติจราจรทางบก (ฉบับที่ 4) พ.ศ. 2508 มาตรา 3 ได้วิเคราะห์ศัพท์ใบอนุญาตขับรถ ไว้ว่า หมายความว่าใบอนุญาตให้ผู้ขับทำการขับขี่หรือลากเข็นรถหรือรถราง ตามกฎหมายว่าด้วยรถยนต์ รถจ้าง รถลาก ล้อเลื่อนการจดทะเบียนคนขับรถรางและการขนส่ง ซึ่งตามบทกฎหมายดังกล่าวนี้เป็นที่เห็นได้ว่า ใบอนุญาตผู้ประจำเครื่องอุปกรณ์การขนส่งสำหรับหน้าที่ผู้ขับรถยนต์ ใบอนุญาตที่ ส.ข.4/2513 ซึ่งนายทะเบียนการขนส่งจังหวัดสงขลาออกให้แก่จำเลยตามพระราชบัญญัติการขนส่งรายนี้เป็นใบอนุญาตขับรถ ตามความหมายในพระราชบัญญัติจราจรทางบก ศาลมีอำนาจเพิกถอนตามบทกฎหมายที่พิพากษาลงโทษจำเลยมานั้นได้ แต่ศาลฎีกาเห็นว่า คดีนี้จำเลยขับรถคันเกิดเหตุโดยประมาท ทำให้เฉี่ยวหรือเบียดรถของผู้เสียหายได้รับความเสียหายไม่มากนัก ยังไม่สมควรที่จะสั่งเพิกถอนใบอนุญาตผู้ประจำเครื่องอุปกรณ์การขนส่งของจำเลยตามฟ้องพิพากษายืน(ชุ่ม สุนทรธัย-สัญชัย สัจจวานิช-แผ้ว ศิวะบวร)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยบังอาจขับรถยนต์โดยสารประจำทาง ด้วยความประมาทปราศจากความระมัดระวัง ไม่หยุดรถหรือชะลอความเร็ว เพื่อรถให้ทางข้างหน้าปลอดภัยเสียก่อนเมื่อจะสวนทางกับรถอีกคันหนึ่งที่จอดอยู่ริมถนน เป็นเหตุให้ตัวถังรถของจำเลยเฉี่ยวเบียดกับรถคันที่จอดอยู่เสียหายเป็นเงิน 2,000 บาท ขอให้ลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. 2477 พระราชบัญญัติจราจรทางบก (ฉบับที่ 4) พ.ศ. 2508มาตรา 7, 13 ประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 59 ลงวันที่ 26 มกราคม2515 ข้อ 11 และขอให้สั่งถอนใบอนุญาตประจำเครื่องอุปกรณ์การขนส่งสำหรับหน้าที่ผู้ขับรถ ใบอนุญาตเลขที่ ส.ข.4/2513 ซึ่งนายทะเบียนการขนส่งทางบก จังหวัดสงขลาออกให้แก่จำเลยเสียด้วยจำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามบทกฎหมายที่โจทก์ขอให้ลงโทษปรับ 1,000 บาท บังคับค่าปรับตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 29, 30 ส่วนที่โจทก์ขอให้สั่งถอนใบอนุญาตผู้ประจำเครื่องอุปกรณ์การขนส่ง ซึ่งนายทะเบียนการขนส่งทางบกจังหวัดสงขลาออกให้แก่จำเลยนั้น ศาลไม่มีอำนาจจะสั่งเพิกถอนได้ให้ยกคำขอของโจทก์เสียโจทก์และจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาขอให้เพิกถอนใบอนุญาตผู้ประจำเครื่องอุปกรณ์การขนส่งสำหรับหน้าที่ผู้ขับรถยนต์ของจำเลยตามฟ้องศาลฎีกาเห็นว่า ข้อเท็จจริงเป็นอันฟังได้ว่าจำเลยกระทำความผิดตามพระราชบัญญัติจราจรทางบกที่โจทก์ขอให้ลงโทษมาท้ายฟ้อง ปัญหาว่าศาลมีอำนาจที่จะสั่งเพิกถอนใบอนุญาตผู้ประจำเครื่องอุปกรณ์การขนส่งสำหรับหน้าที่ผู้ขับรถยนต์ดังกล่าวได้หรือไม่พิเคราะห์แล้วเห็นว่า ตามมาตรา 66 แห่งพระราชบัญญัติจราจรทางบกพ.ศ. 2477 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติจราจรทางบก (ฉบับที่ 4) พ.ศ. 2508 มาตรา 13 และประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 59 ข้อ 11ที่ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาปรับบทลงโทษจำเลยมานั้น บัญญัติไว้ว่า เมื่อผู้ใดฝ่าฝืนบทแห่งพระราชบัญญัตินั้น นอกจากระวางโทษปรับแล้ว ให้ศาลมีอำนาจถอนใบอนุญาตขับรถได้ และตามพระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. 2477 มาตรา 4(14) ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติจราจรทางบก (ฉบับที่ 4) พ.ศ. 2508 มาตรา 3 ได้วิเคราะห์ศัพท์ใบอนุญาตขับรถ ไว้ว่า หมายความว่าใบอนุญาตให้ผู้ขับทำการขับขี่หรือลากเข็นรถหรือรถราง ตามกฎหมายว่าด้วยรถยนต์ รถจ้าง รถลาก ล้อเลื่อนการจดทะเบียนคนขับรถรางและการขนส่ง ซึ่งตามบทกฎหมายดังกล่าวนี้เป็นที่เห็นได้ว่า ใบอนุญาตผู้ประจำเครื่องอุปกรณ์การขนส่งสำหรับหน้าที่ผู้ขับรถยนต์ ใบอนุญาตที่ ส.ข.4/2513 ซึ่งนายทะเบียนการขนส่งจังหวัดสงขลาออกให้แก่จำเลยตามพระราชบัญญัติการขนส่งรายนี้เป็นใบอนุญาตขับรถ ตามความหมายในพระราชบัญญัติจราจรทางบก ศาลมีอำนาจเพิกถอนตามบทกฎหมายที่พิพากษาลงโทษจำเลยมานั้นได้ แต่ศาลฎีกาเห็นว่า คดีนี้จำเลยขับรถคันเกิดเหตุโดยประมาท ทำให้เฉี่ยวหรือเบียดรถของผู้เสียหายได้รับความเสียหายไม่มากนัก ยังไม่สมควรที่จะสั่งเพิกถอนใบอนุญาตผู้ประจำเครื่องอุปกรณ์การขนส่งของจำเลยตามฟ้องพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 909/2517ผู้ว่าคดีศาลแขวงนครศรีธรรมราชโจทก์นายลิขิต แก้ววิจิตรจำเลย พ.ร.บ.จราจรทางบก พ.ศ.2477 ม. 4 (14), ม. 66 พ.ร.บ.จราจรทางบก (ฉบับที่ 4) พ.ศ.2508 ม. 3, ม. 13 ประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 59 ข้อ 11 พ.ร.บ.การขนส่ง พ.ศ.2497 มาตรา 66 แห่งพระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. 2477 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติจราจรทางบก (ฉบับที่ 4) พ.ศ. 2508 มาตรา 13 และประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 59 ข้อ11 บัญญัติว่าเมื่อผู้ใดฝ่าฝืนบทแห่งพระราชบัญญัตินี้ ให้ศาลมีอำนาจถอนใบอนุญาตขับรถได้และพระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. 2477 มาตรา 4(14) ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติจราจรทางบก (ฉบับที่ 4)พ.ศ. 2508 มาตรา 3 ให้วิเคราะห์ศัพท์คำว่า ใบอนุญาตขับรถ ให้หมายความว่าใบอนุญาตให้ผู้ขับทำการขับขี่หรือลากเข็นรถหรือรถรางตามกฎหมายว่าด้วยรถยนต์ รถจ้างรถลาก ล้อเลื่อน การจดทะเบียนคนขับรถรางและการขนส่ง ดังนี้ ใบอนุญาตผู้ประจำเครื่องอุปกรณ์การขนส่งสำหรับหน้าที่ผู้ขับรถยนต์ซึ่งนายทะเบียนการขนส่งออกให้แก่จำเลยตามพระราชบัญญัติการขนส่งจึงเป็นใบอนุญาตขับรถตามความหมายในพระราชบัญญัติจราจรทางบกเมื่อจำเลยกระทำผิดและศาลพิพากษาลงโทษจำเลย (ตามพระราชบัญญัติจราจรทางบก มาตรา 66 ที่แก้ไขแล้ว) ศาลก็มีอำนาจเพิกถอนใบอนุญาตผู้ประจำเครื่องอุปกรณ์การขนส่งสำหรับหน้าที่ผู้ขับรถที่กล่าวนั้นเสียได้โจทก์ฟ้องว่า จำเลยบังอาจขับรถยนต์โดยสารประจำทาง ด้วยความประมาทปราศจากความระมัดระวัง ไม่หยุดรถหรือชะลอความเร็ว เพื่อรถให้ทางข้างหน้าปลอดภัยเสียก่อนเมื่อจะสวนทางกับรถอีกคันหนึ่งที่จอดอยู่ริมถนน เป็นเหตุให้ตัวถังรถของจำเลยเฉี่ยวเบียดกับรถคันที่จอดอยู่เสียหายเป็นเงิน 2,000 บาท ขอให้ลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. 2477 พระราชบัญญัติจราจรทางบก (ฉบับที่ 4) พ.ศ. 2508มาตรา 7, 13 ประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 59 ลงวันที่ 26 มกราคม2515 ข้อ 11 และขอให้สั่งถอนใบอนุญาตประจำเครื่องอุปกรณ์การขนส่งสำหรับหน้าที่ผู้ขับรถ ใบอนุญาตเลขที่ ส.ข.4/2513 ซึ่งนายทะเบียนการขนส่งทางบก จังหวัดสงขลาออกให้แก่จำเลยเสียด้วยจำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามบทกฎหมายที่โจทก์ขอให้ลงโทษปรับ 1,000 บาท บังคับค่าปรับตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 29, 30 ส่วนที่โจทก์ขอให้สั่งถอนใบอนุญาตผู้ประจำเครื่องอุปกรณ์การขนส่ง ซึ่งนายทะเบียนการขนส่งทางบกจังหวัดสงขลาออกให้แก่จำเลยนั้น ศาลไม่มีอำนาจจะสั่งเพิกถอนได้ให้ยกคำขอของโจทก์เสียโจทก์และจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาขอให้เพิกถอนใบอนุญาตผู้ประจำเครื่องอุปกรณ์การขนส่งสำหรับหน้าที่ผู้ขับรถยนต์ของจำเลยตามฟ้องศาลฎีกาเห็นว่า ข้อเท็จจริงเป็นอันฟังได้ว่าจำเลยกระทำความผิดตามพระราชบัญญัติจราจรทางบกที่โจทก์ขอให้ลงโทษมาท้ายฟ้อง ปัญหาว่าศาลมีอำนาจที่จะสั่งเพิกถอนใบอนุญาตผู้ประจำเครื่องอุปกรณ์การขนส่งสำหรับหน้าที่ผู้ขับรถยนต์ดังกล่าวได้หรือไม่พิเคราะห์แล้วเห็นว่า ตามมาตรา 66 แห่งพระราชบัญญัติจราจรทางบกพ.ศ. 2477 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติจราจรทางบก (ฉบับที่ 4) พ.ศ. 2508 มาตรา 13 และประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 59 ข้อ 11ที่ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาปรับบทลงโทษจำเลยมานั้น บัญญัติไว้ว่า เมื่อผู้ใดฝ่าฝืนบทแห่งพระราชบัญญัตินั้น นอกจากระวางโทษปรับแล้ว ให้ศาลมีอำนาจถอนใบอนุญาตขับรถได้ และตามพระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. 2477 มาตรา 4(14) ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติจราจรทางบก (ฉบับที่ 4) พ.ศ. 2508 มาตรา 3 ได้วิเคราะห์ศัพท์ใบอนุญาตขับรถ ไว้ว่า หมายความว่าใบอนุญาตให้ผู้ขับทำการขับขี่หรือลากเข็นรถหรือรถราง ตามกฎหมายว่าด้วยรถยนต์ รถจ้าง รถลาก ล้อเลื่อนการจดทะเบียนคนขับรถรางและการขนส่ง ซึ่งตามบทกฎหมายดังกล่าวนี้เป็นที่เห็นได้ว่า ใบอนุญาตผู้ประจำเครื่องอุปกรณ์การขนส่งสำหรับหน้าที่ผู้ขับรถยนต์ ใบอนุญาตที่ ส.ข.4/2513 ซึ่งนายทะเบียนการขนส่งจังหวัดสงขลาออกให้แก่จำเลยตามพระราชบัญญัติการขนส่งรายนี้เป็นใบอนุญาตขับรถ ตามความหมายในพระราชบัญญัติจราจรทางบก ศาลมีอำนาจเพิกถอนตามบทกฎหมายที่พิพากษาลงโทษจำเลยมานั้นได้ แต่ศาลฎีกาเห็นว่า คดีนี้จำเลยขับรถคันเกิดเหตุโดยประมาท ทำให้เฉี่ยวหรือเบียดรถของผู้เสียหายได้รับความเสียหายไม่มากนัก ยังไม่สมควรที่จะสั่งเพิกถอนใบอนุญาตผู้ประจำเครื่องอุปกรณ์การขนส่งของจำเลยตามฟ้องพิพากษายืน(ชุ่ม สุนทรธัย-สัญชัย สัจจวานิช-แผ้ว ศิวะบวร)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ