คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 58563หลักกฎหมาย: ความว่า จำเลยฎีกาฉบับแรก ศาลชั้นต้นสั่งว่าฎีกาของจำเลยเป็นฎีกาปัญหาข้อเท็จจริงทั้งสิ้น ต้องห้ามฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 218 ไม่รับฎีกาจำเลย ต่อมาจำเลยฎีกาฉบับที่สองพร้อมกับยื่นคำร้องขอให้ผู้พิพากษาซึ่งลงชื่อในคำพิพากษาศาลชั้นต้นรับรองให้ฎีกาผู้พิพากษาที่ลงชื่อในคำพิพากษาไม่อนุญาตให้ฎีกาศาลชั้นต้นจึงไม่รับฎีกาของจำเลยจำเลยเห็นว่า คดีนี้ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ไขมากและเพิ่มโทษจำเลย จึงไม่ต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 219 นอกจากนี้ฎีกาข้อ 3 ของจำเลยเป็นฎีกาในปัญหาข้อกฎหมายว่า การกระทำของจำเลยเป็นความผิดหลายกรรมต่างกันหรือไม่ โปรดมีคำสั่งให้รับฎีกาของจำเลยไว้พิจารณาพิพากษาต่อไปหมายเหตุ ระหว่างพิจารณา นายสำเนียง โคกพูลและนางอองโคกพูล ผู้เสียหาย ขอเข้าร่วมเป็นโจทก์ศาลชั้นต้นอนุญาตศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 295,365(2)(3) เป็นกรรมเดียวผิดต่อกฎหมายหลายบทให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 365(2)(3) ซึ่งเป็นบทที่มีโทษหนักที่สุด ให้จำคุก 1 ปีศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยมีความผิดฐานทำร้ายร่างกายนางบังอรภักตร์ผ่อง อีกกระทงหนึ่ง ให้จำคุก 2 เดือนรวมกับโทษที่ศาลชั้นต้นกำหนดแล้วเป็นจำคุก 1 ปี 2 เดือนนอกจากที่แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นจำเลยฎีกาทั้งสองฉบับ ศาลชั้นต้นสั่งไม่รับฎีกาดังกล่าว(อันดับ 103,105)จำเลยจึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 117)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว คดีนี้ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 295,365(2)(3)เป็นกรรมเดียวผิดต่อกฎหมายหลายบท ให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 365(2)(3) ซึ่งเป็นบทหนักที่มีโทษหนักที่สุด ให้จำคุก 1 ปี ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยมีความผิดฐานทำร้าย ร่างกายนางบังอรภักตร์ผ่อง อีกกระทงหนึ่ง ให้จำคุก2 เดือน เห็นว่า ข้อหาฐานบุกรุกและทำร้ายร่างกายโจทก์ร่วม ทั้งสอง ตามฟ้อง ข้อ 1 ก. ศาลชั้นต้นลงโทษจำคุกจำเลยไม่เกิน 5 ปี ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จึงต้องห้ามมิให้ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 218 วรรคแรก ที่ศาลชั้นต้นไม่รับฎีกาข้อนี้ของจำเลยชอบแล้วสำหรับฎีกาข้อ 3 ที่ว่าจำเลยทำร้ายร่างกายนางบังอร ตามฟ้องข้อ 1 ข. เป็นกรรมเดียวกับฟ้องข้อ 1 ก. หรือไม่ เป็นปัญหาข้อกฎหมายไม่ต้องห้ามฎีกา ให้รับฎีกาเฉพาะข้อ 3 ของจำเลยฉบับลงวันที่ 20 ธันวาคม 2536 ในส่วนนี้ไว้พิจารณา และให้ศาลชั้นต้นส่งสำเนาฎีกาให้โจทก์แก้ภายใน 7 วัน นับแต่วันรับ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 377/2537พนักงานอัยการจังหวัดอ่างทองโจทก์โจทก์ร่วมโจทก์นายสำเนียง โคกพูล และนางออง โคกพูลโจทก์นายเบญจา ทองโอภาสจำเลยนายเบญจา ทองโอภาส จำเลยผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.อ. ม. 218ความว่า จำเลยฎีกาฉบับแรก ศาลชั้นต้นสั่งว่าฎีกาของจำเลยเป็นฎีกาปัญหาข้อเท็จจริงทั้งสิ้น ต้องห้ามฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 218 ไม่รับฎีกาจำเลย ต่อมาจำเลยฎีกาฉบับที่สองพร้อมกับยื่นคำร้องขอให้ผู้พิพากษาซึ่งลงชื่อในคำพิพากษาศาลชั้นต้นรับรองให้ฎีกาผู้พิพากษาที่ลงชื่อในคำพิพากษาไม่อนุญาตให้ฎีกาศาลชั้นต้นจึงไม่รับฎีกาของจำเลยจำเลยเห็นว่า คดีนี้ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ไขมากและเพิ่มโทษจำเลย จึงไม่ต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 219 นอกจากนี้ฎีกาข้อ 3 ของจำเลยเป็นฎีกาในปัญหาข้อกฎหมายว่า การกระทำของจำเลยเป็นความผิดหลายกรรมต่างกันหรือไม่ โปรดมีคำสั่งให้รับฎีกาของจำเลยไว้พิจารณาพิพากษาต่อไปหมายเหตุ ระหว่างพิจารณา นายสำเนียง โคกพูลและนางอองโคกพูล ผู้เสียหาย ขอเข้าร่วมเป็นโจทก์ศาลชั้นต้นอนุญาตศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 295,365(2)(3) เป็นกรรมเดียวผิดต่อกฎหมายหลายบทให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 365(2)(3) ซึ่งเป็นบทที่มีโทษหนักที่สุด ให้จำคุก 1 ปีศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยมีความผิดฐานทำร้ายร่างกายนางบังอรภักตร์ผ่อง อีกกระทงหนึ่ง ให้จำคุก 2 เดือนรวมกับโทษที่ศาลชั้นต้นกำหนดแล้วเป็นจำคุก 1 ปี 2 เดือนนอกจากที่แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นจำเลยฎีกาทั้งสองฉบับ ศาลชั้นต้นสั่งไม่รับฎีกาดังกล่าว(อันดับ 103,105)จำเลยจึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 117)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว คดีนี้ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 295,365(2)(3)เป็นกรรมเดียวผิดต่อกฎหมายหลายบท ให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 365(2)(3) ซึ่งเป็นบทหนักที่มีโทษหนักที่สุด ให้จำคุก 1 ปี ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยมีความผิดฐานทำร้าย ร่างกายนางบังอรภักตร์ผ่อง อีกกระทงหนึ่ง ให้จำคุก2 เดือน เห็นว่า ข้อหาฐานบุกรุกและทำร้ายร่างกายโจทก์ร่วม ทั้งสอง ตามฟ้อง ข้อ 1 ก. ศาลชั้นต้นลงโทษจำคุกจำเลยไม่เกิน 5 ปี ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จึงต้องห้ามมิให้ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 218 วรรคแรก ที่ศาลชั้นต้นไม่รับฎีกาข้อนี้ของจำเลยชอบแล้วสำหรับฎีกาข้อ 3 ที่ว่าจำเลยทำร้ายร่างกายนางบังอร ตามฟ้องข้อ 1 ข. เป็นกรรมเดียวกับฟ้องข้อ 1 ก. หรือไม่ เป็นปัญหาข้อกฎหมายไม่ต้องห้ามฎีกา ให้รับฎีกาเฉพาะข้อ 3 ของจำเลยฉบับลงวันที่ 20 ธันวาคม 2536 ในส่วนนี้ไว้พิจารณา และให้ศาลชั้นต้นส่งสำเนาฎีกาให้โจทก์แก้ภายใน 7 วัน นับแต่วันรับ(สมปอง เสนเนียม-มีพาศน์ โปตระนันทน์-ธวัชชัย พิทักษ์พล)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 377/2537พนักงานอัยการจังหวัดอ่างทองโจทก์โจทก์ร่วมโจทก์นายสำเนียง โคกพูล และนางออง โคกพูลโจทก์นายเบญจา ทองโอภาสจำเลยนายเบญจา ทองโอภาส จำเลยผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.อ. ม. 218ความว่า จำเลยฎีกาฉบับแรก ศาลชั้นต้นสั่งว่าฎีกาของจำเลยเป็นฎีกาปัญหาข้อเท็จจริงทั้งสิ้น ต้องห้ามฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 218 ไม่รับฎีกาจำเลย ต่อมาจำเลยฎีกาฉบับที่สองพร้อมกับยื่นคำร้องขอให้ผู้พิพากษาซึ่งลงชื่อในคำพิพากษาศาลชั้นต้นรับรองให้ฎีกาผู้พิพากษาที่ลงชื่อในคำพิพากษาไม่อนุญาตให้ฎีกาศาลชั้นต้นจึงไม่รับฎีกาของจำเลยจำเลยเห็นว่า คดีนี้ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ไขมากและเพิ่มโทษจำเลย จึงไม่ต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 219 นอกจากนี้ฎีกาข้อ 3 ของจำเลยเป็นฎีกาในปัญหาข้อกฎหมายว่า การกระทำของจำเลยเป็นความผิดหลายกรรมต่างกันหรือไม่ โปรดมีคำสั่งให้รับฎีกาของจำเลยไว้พิจารณาพิพากษาต่อไปหมายเหตุ ระหว่างพิจารณา นายสำเนียง โคกพูลและนางอองโคกพูล ผู้เสียหาย ขอเข้าร่วมเป็นโจทก์ศาลชั้นต้นอนุญาตศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 295,365(2)(3) เป็นกรรมเดียวผิดต่อกฎหมายหลายบทให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 365(2)(3) ซึ่งเป็นบทที่มีโทษหนักที่สุด ให้จำคุก 1 ปีศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยมีความผิดฐานทำร้ายร่างกายนางบังอรภักตร์ผ่อง อีกกระทงหนึ่ง ให้จำคุก 2 เดือนรวมกับโทษที่ศาลชั้นต้นกำหนดแล้วเป็นจำคุก 1 ปี 2 เดือนนอกจากที่แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นจำเลยฎีกาทั้งสองฉบับ ศาลชั้นต้นสั่งไม่รับฎีกาดังกล่าว(อันดับ 103,105)จำเลยจึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 117)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว คดีนี้ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 295,365(2)(3)เป็นกรรมเดียวผิดต่อกฎหมายหลายบท ให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 365(2)(3) ซึ่งเป็นบทหนักที่มีโทษหนักที่สุด ให้จำคุก 1 ปี ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยมีความผิดฐานทำร้าย ร่างกายนางบังอรภักตร์ผ่อง อีกกระทงหนึ่ง ให้จำคุก2 เดือน เห็นว่า ข้อหาฐานบุกรุกและทำร้ายร่างกายโจทก์ร่วม ทั้งสอง ตามฟ้อง ข้อ 1 ก. ศาลชั้นต้นลงโทษจำคุกจำเลยไม่เกิน 5 ปี ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จึงต้องห้ามมิให้ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 218 วรรคแรก ที่ศาลชั้นต้นไม่รับฎีกาข้อนี้ของจำเลยชอบแล้วสำหรับฎีกาข้อ 3 ที่ว่าจำเลยทำร้ายร่างกายนางบังอร ตามฟ้องข้อ 1 ข. เป็นกรรมเดียวกับฟ้องข้อ 1 ก. หรือไม่ เป็นปัญหาข้อกฎหมายไม่ต้องห้ามฎีกา ให้รับฎีกาเฉพาะข้อ 3 ของจำเลยฉบับลงวันที่ 20 ธันวาคม 2536 ในส่วนนี้ไว้พิจารณา และให้ศาลชั้นต้นส่งสำเนาฎีกาให้โจทก์แก้ภายใน 7 วัน นับแต่วันรับ(สมปอง เสนเนียม-มีพาศน์ โปตระนันทน์-ธวัชชัย พิทักษ์พล)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ