phoneee/thai-legal-corpus huggingface dataset:
ประกาศคณะกรรมการกํากับตลาดทุนที่ ทธ. 9/2551เรื่อง การดูแลรักษาทรัพย์สินของลูกค้าของบริษัทหลักทรัพย์ อาศัยอํานาจตามความในมาตรา 16/6 และมาตรา 98(3) แห่งพระราชบัญญัติหลักทรัพย์ และตลาดหลักทรัพย์ พ.ศ. 2535 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ (ฉบับที่ 4) พ.ศ. 2551 อันเป็นพระราชบัญญัติที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจํากัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคล ซึ่งมาตรา 29 ประกอบกับมาตรา 33 มาตรา 34 มาตรา 41 มาตรา 43 มาตรา 44 และมาตรา 64 ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย บัญญัติให้กระทําได้โดยอาศัยอํานาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย คณะกรรมการ ก.ล.ต. ทําหน้าที่คณะกรรมการกํากับตลาดทุนตามมาตรา 60 แห่งพระราชบัญญัติหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ (ฉบับที่ 4) พ.ศ. 2551 ออกข้อกําหนดไว้ดังต่อไปนี้ ข้อ ๑ ให้ยกเลิกความใน (2) ของวรรคสองในข้อ 4 แห่งประกาศคณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ ที่ กธ. 4/2543 เรื่อง การดูแลรักษาทรัพย์สินของลูกค้าของบริษัทหลักทรัพย์ ลงวันที่ 4 มกราคม พ.ศ. 2543 และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน "(2) สถาบันการเงินที่มีหน่วยงานกํากับดูแลธุรกิจหลักโดยตรงอยู่แล้วและได้รับใบอนุญาตประกอบธุรกิจหลักทรัพย์ในภายหลัง แต่ไม่รวมถึงสถาบันการเงินที่ได้รับใบอนุญาตประกอบธุรกิจหลักทรัพย์ประเภทกิจการการยืมและให้ยืมหลักทรัพย์ซึ่งรับดูแลรักษาทรัพย์สินของลูกค้าในส่วนที่เกี่ยวกับธุรกรรมการยืมและให้ยืมหลักทรัพย์"ข้อ ๒ ให้ยกเลิกความในข้อ 16 แห่งประกาศคณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ ที่ กธ. 4/2543 เรื่อง การดูแลรักษาทรัพย์สินของลูกค้าของบริษัทหลักทรัพย์ ลงวันที่ 4 มกราคม พ.ศ. 2543 และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน "ข้อ 16 บริษัทหลักทรัพย์ต้องเก็บรักษาข้อมูลและเอกสารที่เกี่ยวข้องกับการดูแลรักษาทรัพย์สินของลูกค้าไว้ไม่น้อยกว่าห้าปี โดยการจัดเก็บข้อมูลและเอกสารดังกล่าวในระยะเวลาสองปีแรกต้องกระทําในลักษณะที่พร้อมให้สํานักงานเรียกดูหรือตรวจสอบได้ในทันที"ข้อ ๓ ประกาศนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2551 เป็นต้นไปผู้มีอํานาจลงนาม - ประกาศ ณ วันที่ 16 พฤษภาคม พ.ศ. 2551 (นายสุรพงษ์ สืบวงศ์ลี)รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังประธานกรรมการ คณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์หมายเหตุ - เหตุผลในการออกประกาศฉบับนี้คือ เพื่อให้สถาบันการเงินที่ได้รับใบอนุญาตประกอบธุรกิจหลักทรัพย์ประเภทกิจการการยืมและให้ยืมหลักทรัพย์ต้องดูแลรักษาทรัพย์สินของลูกค้าในส่วนที่เกี่ยวกับธุรกรรมการยืมและให้ยืมหลักทรัพย์ตามประกาศนี้ด้วย และปรับปรุงระยะเวลาในการเก็บรักษาข้อมูลและเอกสารที่เกี่ยวข้องกับการดูแลรักษาทรัพย์สินของลูกค้าให้สอดคล้องกับมาตรฐานสากล (IOSCO) จึจําเป็นต้องออกประกาศนี้
ประกาศการท่าเรือแห่งประเทศไทยประกาศการท่าเรือแห่งประเทศไทยเรื่องกำหนดค่าธรรมเนียมและค่าบริการเกี่ยวกับตู้สินค้าอันตรายที่ท่าเรือแหลมฉบัง[๑] เพื่อให้การปฏิบัติเกี่ยวกับสินค้าอันตรายที่ท่าเรือแหลมฉบังเป็นไปด้วยความเรียบร้อย ปลอดภัยเหมาะสมและสอดคล้องกับข้อกำหนดเกี่ยวกับการขนส่งสินค้าอันตรายทางทะเลและกฎหมายภายในประเทศอาศัยอำนาจตามความในข้อ ๑๓ ของระเบียบการท่าเรือแห่งประเทศไทย ว่าด้วยการใช้ท่าเรือบริการและความสะดวกต่าง ๆ พ.ศ. ๒๕๔๔ซึ่งออกตามความในพระราชบัญญัติการท่าเรือแห่งประเทศไทย พ.ศ. ๒๔๙๔ผู้อำนวยการการท่าเรือแห่งประเทศไทยจึงกำหนดค่าธรรมเนียมและค่าบริการเกี่ยวกับตู้สินค้าอันตรายที่ท่าเรือแหลมฉบังดังนี้ข้อ ๑ ตู้สินค้าอันตรายขาเข้ากิจกรรมบาท/ตู้ทุกขนาดทุกสถานภาพ(ไม่รวมภาษีมูลค่าเพิ่ม)๑.๑ ค่าธรรมเนียมตรวจสอบและควบคุมการขนถ่ายตู้สินค้าข้างลำเรือสำหรับสินค้าอันตรายกลุ่มที่ ๑ และ ๒๖๗๐.-๑.๒ ค่าธรรมเนียมตรวจสอบและควบคุมรับตู้ข้างลำเรือและย้ายไปคลังสินค้าอันตรายสำหรับสินค้าอันตรายกลุ่มที่ ๓๑,๕๐๐.-๑.๓ ค่าธรรมเนียมควบคุมดูแลความปลอดภัยและระบบสารสนเทศสำหรับสินค้าอันตรายกลุ่มที่ ๓๑,๐๐๐.-ข้อ ๒ ตู้สินค้าอันตรายขาออกกิจกรรมบาท/ตู้ทุกขนาดทุกสถานภาพ(ไม่รวมภาษีมูลค่าเพิ่ม)๒.๑ ค่าธรรมเนียมตรวจสอบและควบคุมการขนถ่ายตู้สินค้าข้างลำเรือสำหรับสินค้าอันตรายกลุ่มที่ ๑ และ ๒๕๐๐.-๒.๒ ค่าธรรมเนียมตรวจสอบและควบคุมรับตู้ข้างลำเรือและย้ายจากคลังสินค้าอันตรายสำหรับสินค้าอันตรายกลุ่มที่ ๓๑,๓๓๐.-๒.๓ ค่าธรรมเนียมควบคุมดูแลความปลอดภัยและระบบสารสนเทศสำหรับสินค้าอันตรายกลุ่มที่ ๓๑,๐๐๐.-ข้อ ๓ ค่าธรรมเนียมควบคุมดูแลความปลอดภัยและระบบสารสนเทศสำหรับสินค้าอันตรายกลุ่มที่ ๓ ตามข้อ ๑.๓ และข้อ ๒.๓ ในระยะแรกเรียกเก็บเป็นจำนวนเงิน ๘๐๐ บาท(แปดร้อยบาทถ้วน) ต่อทุกขนาดทุกสถานภาพ (ไม่รวมภาษีมูลค่าเพิ่ม) เป็นเวลา ๑๒ เดือนนับตั้งแต่วันที่มีผลบังคับใช้ข้อ ๔ ค่าภาระยกขนตู้สินค้าขึ้นหรือลงจากยานพาหนะที่คลังสินค้าอันตรายเรียกเก็บตามอัตราค่าภาระ ท่าเรือแหลมฉบังทั้งนี้ ตั้งแต่วันที่ ๑ มิถุนายน ๒๕๕๔ เป็นต้นไปประกาศณ วันที่ ๒๖ เมษายน พ.ศ. ๒๕๕๔เฉลิมชัยมีคุณเอี่ยมผู้อำนวยการการท่าเรือแห่งประเทศไทยปริยานุช/ผู้จัดทำ๒๑ มิถุนายน๒๕๕๔ณัฐวดี/ตรวจ๒๑ มิถุนายน๒๕๕๔[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๒๘/ตอนพิเศษ ๖๔ ง/หน้า ๗๔/๘ มิถุนายน ๒๕๕๔
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 65003หลักกฎหมาย: คำร้องขอแถลงการณ์ด้วยวาจาลงวันที่เดียวกับฟ้องฎีกา แต่ทำยื่นภายหลังฟ้องฎีกา ถือว่าไม่ได้ติดมากับฟ้องฎีกาศาลไม่อนุญาตให้แถลงการณ์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 961/2515พนักงานอัยการจังหวัดกาญจนบุรีโจทก์นายรุ่ง แซ่ตั้งจำเลย ป.วิ.อ. ม. 205, ม. 225คำร้องขอแถลงการณ์ด้วยวาจาลงวันที่เดียวกับฟ้องฎีกา แต่ทำยื่นภายหลังฟ้องฎีกา ถือว่าไม่ได้ติดมากับฟ้องฎีกาศาลไม่อนุญาตให้แถลงการณ์(พิชัย รชตะนันทน์-บุณยเกียรติ อรชุนะกะ-เพรียบ หุตางกูร)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 961/2515พนักงานอัยการจังหวัดกาญจนบุรีโจทก์นายรุ่ง แซ่ตั้งจำเลย ป.วิ.อ. ม. 205, ม. 225คำร้องขอแถลงการณ์ด้วยวาจาลงวันที่เดียวกับฟ้องฎีกา แต่ทำยื่นภายหลังฟ้องฎีกา ถือว่าไม่ได้ติดมากับฟ้องฎีกาศาลไม่อนุญาตให้แถลงการณ์(พิชัย รชตะนันทน์-บุณยเกียรติ อรชุนะกะ-เพรียบ หุตางกูร)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 63436หลักกฎหมาย: คดีที่ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษายกฟ้องโจทก์ โดยอาศัยข้อเท็จจริงนั้นต้องห้ามมิให้ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 220 ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 311/2522นางดอกไม้ สิงห์ขวาโจทก์นายสัมฤทธิ์ แสนคำ กับพวกจำเลย ป.วิ.อ. ม. 220คดีที่ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษายกฟ้องโจทก์ โดยอาศัยข้อเท็จจริงนั้นต้องห้ามมิให้ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 220(สันติ์ ธีรนิติ-มงคล วัลยะเพ็ชร์-สนิท อังศุสิงห์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 311/2522นางดอกไม้ สิงห์ขวาโจทก์นายสัมฤทธิ์ แสนคำ กับพวกจำเลย ป.วิ.อ. ม. 220คดีที่ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษายกฟ้องโจทก์ โดยอาศัยข้อเท็จจริงนั้นต้องห้ามมิให้ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 220(สันติ์ ธีรนิติ-มงคล วัลยะเพ็ชร์-สนิท อังศุสิงห์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 510/2490หลักกฎหมาย: ฟ้องว่าสมคบกันทำผิดร่วมกัน ทางพิจารณาได้ความว่าผิดฐานสมรู้แม้มิได้อ้างมาตรา 65 ศาลก็ลงโทษฐานสมรู้ได้ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยที่ 1 ตาม มาตรา 137, 138, 230จำเลยที่ 2 ตามมาตรา 230, 65ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ ให้ลงโทษจำเลยที่ 1 ตามมาตรา 230 จำเลยที่ 2 คงลงโทษตามมาตรา 230, 65จำเลยทั้งสองฎีกาศาลฎีกาตัดสินว่า ฎีกาของจำเลยที่ 1 คัดค้านในข้อเท็จจริงจึงต้องห้าม สำหรับจำเลยที่ 2 โจทก์หาว่าเป็นตัวการสมคบกันทำผิดร่วมกัน เมื่อทางพิจารณาศาลฟังว่า เป็นการกระทำผิดเพียงสมรู้ศาลย่อมลงโทษได้ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 510/2490พนักงานอัยการจังหวัดเชียงใหม่โจทก์นายดารา ไชยวัณน์ นายมานิต ถ้ำหินจำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 230, ม. 65, ม. 63 ป.วิ.อ. ม. 192ฟ้องว่าสมคบกันทำผิดร่วมกัน ทางพิจารณาได้ความว่าผิดฐานสมรู้แม้มิได้อ้างมาตรา 65 ศาลก็ลงโทษฐานสมรู้ได้ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยที่ 1 ตาม มาตรา 137, 138, 230จำเลยที่ 2 ตามมาตรา 230, 65ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ ให้ลงโทษจำเลยที่ 1 ตามมาตรา 230 จำเลยที่ 2 คงลงโทษตามมาตรา 230, 65จำเลยทั้งสองฎีกาศาลฎีกาตัดสินว่า ฎีกาของจำเลยที่ 1 คัดค้านในข้อเท็จจริงจึงต้องห้าม สำหรับจำเลยที่ 2 โจทก์หาว่าเป็นตัวการสมคบกันทำผิดร่วมกัน เมื่อทางพิจารณาศาลฟังว่า เป็นการกระทำผิดเพียงสมรู้ศาลย่อมลงโทษได้(มนูภันย์วิมลสาร-เลขวณิชธรรมวิทักษ์-นาถปรีชา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยที่ 1 ตาม มาตรา 137, 138, 230จำเลยที่ 2 ตามมาตรา 230, 65ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ ให้ลงโทษจำเลยที่ 1 ตามมาตรา 230 จำเลยที่ 2 คงลงโทษตามมาตรา 230, 65จำเลยทั้งสองฎีกาศาลฎีกาตัดสินว่า ฎีกาของจำเลยที่ 1 คัดค้านในข้อเท็จจริงจึงต้องห้าม สำหรับจำเลยที่ 2 โจทก์หาว่าเป็นตัวการสมคบกันทำผิดร่วมกัน เมื่อทางพิจารณาศาลฟังว่า เป็นการกระทำผิดเพียงสมรู้ศาลย่อมลงโทษได้ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 510/2490พนักงานอัยการจังหวัดเชียงใหม่โจทก์นายดารา ไชยวัณน์ นายมานิต ถ้ำหินจำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 230, ม. 65, ม. 63 ป.วิ.อ. ม. 192ฟ้องว่าสมคบกันทำผิดร่วมกัน ทางพิจารณาได้ความว่าผิดฐานสมรู้แม้มิได้อ้างมาตรา 65 ศาลก็ลงโทษฐานสมรู้ได้ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยที่ 1 ตาม มาตรา 137, 138, 230จำเลยที่ 2 ตามมาตรา 230, 65ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ ให้ลงโทษจำเลยที่ 1 ตามมาตรา 230 จำเลยที่ 2 คงลงโทษตามมาตรา 230, 65จำเลยทั้งสองฎีกาศาลฎีกาตัดสินว่า ฎีกาของจำเลยที่ 1 คัดค้านในข้อเท็จจริงจึงต้องห้าม สำหรับจำเลยที่ 2 โจทก์หาว่าเป็นตัวการสมคบกันทำผิดร่วมกัน เมื่อทางพิจารณาศาลฟังว่า เป็นการกระทำผิดเพียงสมรู้ศาลย่อมลงโทษได้(มนูภันย์วิมลสาร-เลขวณิชธรรมวิทักษ์-นาถปรีชา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 56113หลักกฎหมาย: ความว่า จำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งว่า คดีนี้ต้องห้าม ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ตาม ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218 ฎีกาของจำเลยเป็นปัญหาข้อเท็จจริง จึงไม่รับจำเลยเห็นว่า ฎีกาของจำเลยเป็นฎีกา ในปัญหาข้อกฎหมาย โปรดมีคำสั่งให้รับฎีกา ของจำเลยไว้พิจารณาพิพากษาต่อไปด้วยหมายเหตุ โจทก์ได้รับสำเนาคำร้องแล้วศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตาม ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 297 จำคุก 4 ปี ลดโทษให้กึ่งหนึ่ง คงจำคุก 2 ปีศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับฎีกา (อันดับ 43)ทนายจำเลยยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 45)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว จำเลยฎีกาขอให้รอการลงโทษ หรือลดโทษลงไปอีก อันเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ต้องห้ามมิให้ฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218 วรรคแรก ศาลชั้นต้นสั่งไม่รับฎีกา ชอบแล้ว ให้ยกคำร้อง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 51/2536พนักงานอัยการจังหวัดสมุทรปราการโจทก์นายสาคร ดีเยี่ยมสกุลจำเลยนายนิลนาท วีรพลิน ทนายจำเลยผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.อ. ม. 218 วรรคแรกความว่า จำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งว่า คดีนี้ต้องห้าม ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ตาม ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218 ฎีกาของจำเลยเป็นปัญหาข้อเท็จจริง จึงไม่รับจำเลยเห็นว่า ฎีกาของจำเลยเป็นฎีกา ในปัญหาข้อกฎหมาย โปรดมีคำสั่งให้รับฎีกา ของจำเลยไว้พิจารณาพิพากษาต่อไปด้วยหมายเหตุ โจทก์ได้รับสำเนาคำร้องแล้วศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตาม ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 297 จำคุก 4 ปี ลดโทษให้กึ่งหนึ่ง คงจำคุก 2 ปีศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับฎีกา (อันดับ 43)ทนายจำเลยยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 45)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว จำเลยฎีกาขอให้รอการลงโทษ หรือลดโทษลงไปอีก อันเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ต้องห้ามมิให้ฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218 วรรคแรก ศาลชั้นต้นสั่งไม่รับฎีกา ชอบแล้ว ให้ยกคำร้อง(บุญธรรม อยู่พุก-เจริญ นิลเอสงฆ์-เพ็ง เพ็งนิติ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 51/2536พนักงานอัยการจังหวัดสมุทรปราการโจทก์นายสาคร ดีเยี่ยมสกุลจำเลยนายนิลนาท วีรพลิน ทนายจำเลยผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.อ. ม. 218 วรรคแรกความว่า จำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งว่า คดีนี้ต้องห้าม ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ตาม ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218 ฎีกาของจำเลยเป็นปัญหาข้อเท็จจริง จึงไม่รับจำเลยเห็นว่า ฎีกาของจำเลยเป็นฎีกา ในปัญหาข้อกฎหมาย โปรดมีคำสั่งให้รับฎีกา ของจำเลยไว้พิจารณาพิพากษาต่อไปด้วยหมายเหตุ โจทก์ได้รับสำเนาคำร้องแล้วศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตาม ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 297 จำคุก 4 ปี ลดโทษให้กึ่งหนึ่ง คงจำคุก 2 ปีศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับฎีกา (อันดับ 43)ทนายจำเลยยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 45)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว จำเลยฎีกาขอให้รอการลงโทษ หรือลดโทษลงไปอีก อันเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ต้องห้ามมิให้ฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218 วรรคแรก ศาลชั้นต้นสั่งไม่รับฎีกา ชอบแล้ว ให้ยกคำร้อง(บุญธรรม อยู่พุก-เจริญ นิลเอสงฆ์-เพ็ง เพ็งนิติ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
กฎกระทรวงกำหนดให้ทางน้ำชลประทานอ่างเก็บน้ำห้วยมะโนเป็นทางน้ำชลประทานที่จะเรียกเก็บค่าชลประทานพ.ศ. ๒๕๔๖[๑] อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๘ (๑)แห่งพระราชบัญญัติการชลประทานหลวง พุทธศักราช ๒๔๘๕ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติการชลประทานหลวง (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๑๘ และมาตรา๔๒ แห่งพระราชบัญญัติการชลประทานหลวง พุทธศักราช ๒๔๘๕ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ออกกฎกระทรวงไว้ดังต่อไปนี้ให้ทางน้ำชลประทานอ่างเก็บน้ำห้วยมะโน ในท้องที่ตำบลนาคูกิ่งอำเภอนาคู อำเภอเขาวง จังหวัดกาฬสินธุ์ ภายในแนวเขตตามแผนที่ท้ายกฎกระทรวงนี้ เป็นทางน้ำชลประทานที่จะเรียกเก็บค่าชลประทานให้ไว้ ณวันที่ ๒๔ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๔๖สรอรรถ กลิ่นประทุมรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์[เอกสารแนบท้าย]๑. แผนที่ท้ายกฎกระทรวงกำหนดให้ทางน้ำชลประทานอ่างเก็บน้ำห้วยมะโนเป็นทางน้ำชลประทานที่จะเรียกเก็บค่าชลประทาน พ.ศ. ๒๕๔๖(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)หมายเหตุ :-เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือโดยที่เป็นการสมควรกำหนดให้ทางน้ำชลประทานอ่างเก็บน้ำห้วยมะโน ในท้องที่ตำบลนาคูกิ่งอำเภอนาคู อำเภอเขาวง จังหวัดกาฬสินธุ์ เป็นทางน้ำชลประทานที่จะเรียกเก็บค่าชลประทานเพื่อให้เกิดประโยชน์จากการใช้น้ำอย่างเต็มที่ และเนื่องจากมาตรา ๘ (๑)แห่งพระราชบัญญัติการชลประทานหลวง พุทธศักราช ๒๔๘๕ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติการชลประทานหลวง(ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๑๘ บัญญัติให้ทางน้ำชลประทานที่จะเรียกเก็บค่าชลประทานต้องกำหนดโดยกฎกระทรวงจึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้ปิติวรรณ/จัดทำ๑๓ สิงหาคม๒๕๖๓อรญา/ตรวจ๒๔ สิงหาคม ๒๕๖๓[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๒๐/ตอนที่ ๑๘ ก/หน้า ๑๕/๓ มีนาคม ๒๕๔๖
ประกาศกระทรวงการคลังประกาศกระทรวงการคลังเรื่องผลการออกพันธบัตรรัฐบาลเพื่อการบริหารหนี้ในปีงบประมาณพ.ศ. ๒๕๕๔ ครั้งที่ ๘[๑] เพื่ออนุวัติตามความในมาตรา ๑๖แห่งพระราชบัญญัติการบริหารหนี้สาธารณะ พ.ศ. ๒๕๔๘ กระทรวงการคลังขอประกาศให้ทราบโดยทั่วกันว่ากระทรวงการคลังได้ดำเนินการกู้เงินโดยวิธีการออกพันธบัตรรัฐบาลเพื่อการบริหารหนี้ในปีงบประมาณ พ.ศ. ๒๕๕๔ ครั้งที่ ๘เพื่อนำมาใช้ในการดำเนินการแปลงตั๋วเงินคลังเป็นพันธบัตรรัฐบาล ในปีงบประมาณ พ.ศ.๒๕๕๔ โดยมีเงื่อนไขและสาระสำคัญดังนี้๑. กระทรวงการคลังได้ดำเนินการออกจำหน่ายพันธบัตรรัฐบาลเพื่อการบริหารหนี้ในปีงบประมาณ พ.ศ. ๒๕๕๔ ครั้งที่ ๘ วงเงิน ๑๓,๐๐๐ ล้านบาทโดยมีรายละเอียดดังนี้๑.๑ พันธบัตรรัฐบาลนี้เป็นการเพิ่มปริมาณ (Re-open) พันธบัตรรัฐบาล ในปีงบประมาณ พ.ศ. ๒๕๕๔ ครั้งที่ ๔ (LB21DA) อายุ ๑๑.๐๘ ปีทำให้วงเงินรวมของพันธบัตรรัฐบาลรุ่นนี้เป็น ๕๙,๐๐๐ ล้านบาท๑.๒ พันธบัตรรัฐบาลนี้มีอายุคงเหลือ ๑๐.๒๘ ปีโดยจะไถ่ถอนครั้งเดียวทั้งจำนวนในวันที่ ๑๗ ธันวาคม ๒๕๖๔และไม่มีการไถ่ถอนก่อนครบกำหนดหากวันไถ่ถอนตรงกับวันหยุดราชการหรือวันหยุดธนาคารแห่งประเทศไทยก็ให้เลื่อนวันไถ่ถอนเป็นวันทำการถัดไป โดยการชำระคืนต้นเงินกู้ตามพันธบัตรรัฐบาลนี้จะกระทำได้ต่อเมื่อได้รับคืนพันธบัตรรัฐบาล๑.๓ พันธบัตรรัฐบาลนี้มีอัตราดอกเบี้ยร้อยละ ๓.๖๕ ต่อปี ชำระปีละ ๒ครั้ง ในวันที่ ๑๗ มิถุนายน และ ๑๗ ธันวาคม ของทุกปีสำหรับดอกเบี้ยงวดสุดท้ายจะชำระพร้อมกับต้นเงินของพันธบัตรรัฐบาลหากวันครบกำหนดชำระดอกเบี้ยตรงกับวันหยุดราชการหรือวันหยุดธนาคารแห่งประเทศไทยก็ให้เลื่อนไปชำระในวันทำการถัดไป๒. วิธีการจัดจำหน่ายพันธบัตรรัฐบาลมีดังนี้๒.๑ วิธีการเสนอประมูลอัตราผลตอบแทนซึ่งผู้ที่ได้รับการจัดสรรพันธบัตรรัฐบาล ได้แก่ ธนาคารพาณิชย์ กองทุนบำเหน็จบำนาญข้าราชการและสำนักงานประกันสังคม๒.๒ วิธีการเสนอซื้อ ไม่มีผู้ได้รับการจัดสรรพันธบัตรรัฐบาล๓. การจำหน่ายพันธบัตรรัฐบาลตามนัยข้อ๒ ดำเนินการเมื่อวันที่ ๗ กันยายน ๒๕๕๔ โดยมีรายละเอียดผลการจำหน่ายพันธบัตรรัฐบาลเพื่อการบริหารหนี้ในปีงบประมาณ พ.ศ. ๒๕๕๔ ครั้งที่ ๘ ดังนี้วันที่จำหน่ายวงเงินจำหน่าย(ล้านบาท)อัตราผลตอบแทนเฉลี่ย(ร้อยละต่อปี)จำนวนเงินที่จำหน่ายได้(บาท)ส่วนเพิ่ม/ส่วนลด(บาท)ดอกเบี้ยค้างจ่ายตั้งแต่วันที่จ่ายดอกเบี้ยงวดล่าสุดจนถึงวันที่จำหน่าย (บาท)๗ กันยายน๒๕๕๔๑๓,๐๐๐๓.๕๕๘๘๑๓,๒๐๙,๓๒๓,๒๑๖.๓๐๑๐๐,๑๒๓,๒๑๖.๓๐๑๐๙,๒๐๐,๐๐๐.๐๐หมายเหตุ :- วันที่ลงในพันธบัตรรัฐบาลคือ วันทำการที่สองถัดจากวันที่จำหน่ายพันธบัตรรัฐบาลซึ่งเป็นวันที่ได้รับเงินจากการจำหน่ายพันธบัตรรัฐบาล๔. กระทรวงการคลังได้แต่งตั้งให้ธนาคารแห่งประเทศไทยเป็นผู้จัดจำหน่ายนายทะเบียน และตัวแทนรับจ่ายเงินที่ได้จากการออกพันธบัตรโดยกำหนดค่าธรรมเนียมในการจัดการในอัตราไม่เกินร้อยละ ๐.๑ของราคาพันธบัตรรัฐบาลที่จำหน่ายได้ ดอกเบี้ยที่ชำระและต้นเงินกู้ตามพันธบัตรที่ชำระคืนประกาศณ วันที่ ๖ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๕๔สุภา ปิยะจิตติรองปลัดกระทรวงการคลังหัวหน้ากลุ่มภารกิจด้านรายจ่ายและหนี้สินปฏิบัติราชการแทนปลัดกระทรวงการคลังปริยานุช/ผู้จัดทำ๑๘ ตุลาคม ๒๕๕๔ปณตภร/ผู้ตรวจ๒๕ ตุลาคม ๒๕๕๔[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๒๘/ตอนพิเศษ ๑๒๓ ง/หน้า ๖/๑๔ ตุลาคม ๒๕๕๔
กหดหกดหกดหกดประกาศกระทรวงมหาดไทยเรื่อง การแจ้งต่อเจ้าหน้าที่เกี่ยวกับการประสบอันตรายการเจ็บป่วย หรือตายด้วยโรค--------------------------- อาศัยอำนาจตามข้อ๑๓ แห่งประกาศกระทรวงมหาดไทย ลงวันที่ ๒๐ ธันวาคม ๒๕๐๑เรื่องหลักเกณฑ์และวิธีการจ่ายเงินค่าทดแทน ตลอดจนจำนวนเงินค่าทดแทนกระทรวงมหาดไทยจึงออกประกาศไว้ดังต่อไปนี้ ข้อ ๑การประสบอันตรายการเจ็บป่วยหรือตายด้วยโรคซึ่งเกิดขึ้นในเขตจังหวัดพระนครและจังหวัดธนบุรีให้แจ้งต่อหัวหน้ากองแรงงานกรมประชาสงเคราะห์ ข้อ ๒การประสบอันตรายการเจ็บป่วยหรือตายด้วยโรคซึ่งเกิดขึ้นในเขตท้องที่อำเภออื่น ๆ นอกจากอำเภอในจังหวัดพระนครและจังหวัดธนบุรี ให้แจ้งต่อนายอำเภอท้องที่นั้น ทั้งนี้ ตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไป ประกาศ ณวันที่ ๓๐ ธันวาคม ๒๕๐๑ นายพลตำรวจเอก ชาติตระการโกศล ปลัดกระทรวงมหาดไทย รักษาการในหน้าที่รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย[รก.๒๕๐๒/๓/๗/๖ มกราคม ๒๕๐๒] ธิดาวรรณ/ แก้ไข ๑๑ พฤศจิกายน ๒๕๔๕ A+B(C)
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5167/2539หลักกฎหมาย: ฎีกาของจำเลยคงอ้างเหตุอย่างเดียวกับที่อุทธรณ์โดยมิได้ยกข้อเท็จจริงหรือข้อกฎหมายขึ้นโต้แย้งคัดค้านคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ที่พิพากษายืนตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นว่าเป็นการไม่ชอบหรือผิดพลาดข้อไหนอย่างไร จึงเป็นฎีกาที่ขัดต่อ ป.วิ.พ. มาตรา 249 วรรคแรก ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5167/2539พันตำรวจโทสมพล จิตต์นิยมโจทก์บริษัทฉัตรการแมนชั่น จำกัดจำเลย ป.วิ.พ. ม. 249 วรรคแรกฎีกาของจำเลยคงอ้างเหตุอย่างเดียวกับที่อุทธรณ์โดยมิได้ยกข้อเท็จจริงหรือข้อกฎหมายขึ้นโต้แย้งคัดค้านคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ที่พิพากษายืนตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นว่าเป็นการไม่ชอบหรือผิดพลาดข้อไหนอย่างไร จึงเป็นฎีกาที่ขัดต่อ ป.วิ.พ. มาตรา 249 วรรคแรก(สถิตย์ สิทธิลักษณ์-ปรีชา เฉลิมวณิชย์-ธีระจิต ไชยาคำ)ศาลแพ่งธนบุรี - นายไตรรงค์ พูลโพธิ์ทองศาลอุทธรณ์ - นายบัญชา สหเกียรติมนตรีแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5167/2539พันตำรวจโทสมพล จิตต์นิยมโจทก์บริษัทฉัตรการแมนชั่น จำกัดจำเลย ป.วิ.พ. ม. 249 วรรคแรกฎีกาของจำเลยคงอ้างเหตุอย่างเดียวกับที่อุทธรณ์โดยมิได้ยกข้อเท็จจริงหรือข้อกฎหมายขึ้นโต้แย้งคัดค้านคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ที่พิพากษายืนตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นว่าเป็นการไม่ชอบหรือผิดพลาดข้อไหนอย่างไร จึงเป็นฎีกาที่ขัดต่อ ป.วิ.พ. มาตรา 249 วรรคแรก(สถิตย์ สิทธิลักษณ์-ปรีชา เฉลิมวณิชย์-ธีระจิต ไชยาคำ)ศาลแพ่งธนบุรี - นายไตรรงค์ พูลโพธิ์ทองศาลอุทธรณ์ - นายบัญชา สหเกียรติมนตรีแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4092/2540หลักกฎหมาย: ราคารถยนต์คันที่เช่าซื้อที่ยังขาดจำนวนเป็นค่าเสื่อมราคาอันถือว่าเป็นส่วนหนึ่งของค่าเสียหายซึ่งผู้เช่าซื้อจะรับผิดชอบก็ต่อเมื่อผู้เช่าซื้อเป็นฝ่ายผิดสัญญาเช่าซื้อ การที่จำเลยที่ 1 นำรถยนต์คันที่เช่าซื้อไปคืนให้แก่โจทก์เป็นเพราะความผิดของโจทก์เองที่ไม่ยอมต่อทะเบียนรถยนต์ให้แก่จำเลยที่ 1 ทำให้จำเลยที่ 1 ไม่สามาถนำไปรับจ้างหาประโยชน์ได้ การกระทำของจำเลยที่ 1ดังกล่าว ถือได้ว่าเป็นการบอกเลิกสัญญาตาม ป.พ.พ.มาตรา 573 ซึ่งคู่สัญญาแต่ละฝ่ายจำต้องให้อีกฝ่ายหนึ่งได้กลับคืนสู่ฐานะดังที่เป็นอยู่เดิมตาม ป.พ.พ.มาตรา 391 และเมื่อสัญญาเลิกกันโดยจำเลยที่ 1 ไม่ได้เป็นฝ่ายผิดสัญญาแล้วโจทก์ย่อมไม่มีสิทธิเรียกราคารถยนต์ที่ยังขาดจากจำเลยที่ 1 ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4092/2540บริษัทเงินทุนหลักทรัพย์ศรีมิตร จำกัดโจทก์นางถาวร เพ็ชรรัตน์ กับพวกจำเลย ป.พ.พ. ม. 391, ม. 573ราคารถยนต์คันที่เช่าซื้อที่ยังขาดจำนวนเป็นค่าเสื่อมราคาอันถือว่าเป็นส่วนหนึ่งของค่าเสียหายซึ่งผู้เช่าซื้อจะรับผิดชอบก็ต่อเมื่อผู้เช่าซื้อเป็นฝ่ายผิดสัญญาเช่าซื้อ การที่จำเลยที่ 1 นำรถยนต์คันที่เช่าซื้อไปคืนให้แก่โจทก์เป็นเพราะความผิดของโจทก์เองที่ไม่ยอมต่อทะเบียนรถยนต์ให้แก่จำเลยที่ 1 ทำให้จำเลยที่ 1 ไม่สามาถนำไปรับจ้างหาประโยชน์ได้ การกระทำของจำเลยที่ 1ดังกล่าว ถือได้ว่าเป็นการบอกเลิกสัญญาตาม ป.พ.พ.มาตรา 573 ซึ่งคู่สัญญาแต่ละฝ่ายจำต้องให้อีกฝ่ายหนึ่งได้กลับคืนสู่ฐานะดังที่เป็นอยู่เดิมตาม ป.พ.พ.มาตรา 391 และเมื่อสัญญาเลิกกันโดยจำเลยที่ 1 ไม่ได้เป็นฝ่ายผิดสัญญาแล้วโจทก์ย่อมไม่มีสิทธิเรียกราคารถยนต์ที่ยังขาดจากจำเลยที่ 1(นิวัตน์ แก้วเกิดเคน-ยงยุทธ ธารีสาร-ยรรยง ปานุราช)ศาลแพ่งกรุงเทพใต้ - นายสุทัศน์ ศิริมหาพฤกษ์ศาลอุทธรณ์ - นายสำราญ สุชาติพงศ์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4092/2540บริษัทเงินทุนหลักทรัพย์ศรีมิตร จำกัดโจทก์นางถาวร เพ็ชรรัตน์ กับพวกจำเลย ป.พ.พ. ม. 391, ม. 573ราคารถยนต์คันที่เช่าซื้อที่ยังขาดจำนวนเป็นค่าเสื่อมราคาอันถือว่าเป็นส่วนหนึ่งของค่าเสียหายซึ่งผู้เช่าซื้อจะรับผิดชอบก็ต่อเมื่อผู้เช่าซื้อเป็นฝ่ายผิดสัญญาเช่าซื้อ การที่จำเลยที่ 1 นำรถยนต์คันที่เช่าซื้อไปคืนให้แก่โจทก์เป็นเพราะความผิดของโจทก์เองที่ไม่ยอมต่อทะเบียนรถยนต์ให้แก่จำเลยที่ 1 ทำให้จำเลยที่ 1 ไม่สามาถนำไปรับจ้างหาประโยชน์ได้ การกระทำของจำเลยที่ 1ดังกล่าว ถือได้ว่าเป็นการบอกเลิกสัญญาตาม ป.พ.พ.มาตรา 573 ซึ่งคู่สัญญาแต่ละฝ่ายจำต้องให้อีกฝ่ายหนึ่งได้กลับคืนสู่ฐานะดังที่เป็นอยู่เดิมตาม ป.พ.พ.มาตรา 391 และเมื่อสัญญาเลิกกันโดยจำเลยที่ 1 ไม่ได้เป็นฝ่ายผิดสัญญาแล้วโจทก์ย่อมไม่มีสิทธิเรียกราคารถยนต์ที่ยังขาดจากจำเลยที่ 1(นิวัตน์ แก้วเกิดเคน-ยงยุทธ ธารีสาร-ยรรยง ปานุราช)ศาลแพ่งกรุงเทพใต้ - นายสุทัศน์ ศิริมหาพฤกษ์ศาลอุทธรณ์ - นายสำราญ สุชาติพงศ์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศกระทรวงอุตสาหกรรมฉบับที่ 3740 (พ.ศ. 2550)ออกตามความในพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมพ.ศ. 2511เรื่อง ยกเลิกมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมความปลอดภัยของเครื่องใช้ไฟฟ้าสําหรับใช้ในที่อยู่อาศัยและงานที่มีลักษณะคล้ายกันข้อกําหนดเฉพาะสําหรับเครื่องจ่ายที่ใช้ในเชิงพาณิชย์และเครื่องขายอัตโนมัติและกําหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมเครื่องจ่ายเชิงพาณิชย์และเครื่องขายสินค้าอัตโนมัติ เฉพาะด้านความปลอดภัย------------------------------------อื่นๆ - โดยที่เป็นการสมควรปรับปรุงมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมความปลอดภัยของเครื่องใช้ไฟฟ้าสําหรับใช้ในที่อยู่อาศัยและงานที่มีลักษณะคล้ายกัน ข้อกําหนดเฉพาะสําหรับเครื่องจ่ายที่ใช้ในเชิงพาณิชย์และเครื่องขายอัตโนมัติ มาตรฐานเลขที่ มอก. 1878 - 2542 อาศัยอํานาจตามความในมาตรา 15 แห่งพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม พ.ศ. 2511รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมออกประกาศยกเลิกประกาศกระทรวงอุตสาหกรรม ฉบับที่ 2751 (พ.ศ. 2543) ออกตามความในพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม พ.ศ. 2511 เรื่อง กําหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมความปลอดภัยของเครื่องใช้ไฟฟ้าสําหรับใช้ในที่อยู่อาศัยและงานที่มีลักษณะคล้ายกัน ข้อกําหนดเฉพาะ สําหรับเครื่องจ่ายที่ใช้ในเชิงพาณิชย์และเครื่องขายอัตโนมัติ ลงวันที่ 9 ตุลาคม พ.ศ. 2543 และออกประกาศกําหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมเครื่องจ่ายเชิงพาณิชย์และเครื่องขายสินค้าอัตโนมัติ เฉพาะด้านความปลอดภัย มาตรฐานเลขที่ มอก. 1878 - 2550 ขึ้นใหม่ ดังมีรายละเอียดต่อท้ายประกาศนี้ ทั้งนี้ ให้มีผลตั้งแต่วันที่ประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปผู้มีอํานาจลงนาม - ประกาศ ณ วันที่ 2 พฤษภาคม พ.ศ. 2550 โฆสิต ปั้นเปี่ยมรัษฎ์รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม