คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1209/2521หลักกฎหมาย: จำเลยให้การต่อพนักงานสอบสวนตามความจริงเป็นการลุแก่โทษให้การรับสารภาพเมื่อถูกจับชั้นสอบสวนและชั้นศาลเมื่อสืบพยานโจทก์ไปบ้างแล้ว เป็นประโยชน์แก่การพิจารณา ศาลลดโทษตาม มาตรา78 ได้จำเลยให้การต่อสู้ว่ายิงผู้ตายเพื่อป้องกันตัว เมื่อสืบพยานโจทก์ไปแล้ว4 ปากจึงกลับให้การรับสารภาพ ศาลชั้นต้นเห็นว่าจำเลยรับต่อพนักงานสอบสวนเพราะสอบสวนเบื้องต้นต่อหน้าประจักษ์พยานในที่เกิดเหตุ ไม่เป็นการลุแก่โทษต่อเจ้าพนักงาน คำรับต่อศาลไม่เป็นประโยชน์แก่การพิจารณา พิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288, 371 จำคุกตลอดชีวิต ปรับ 100 บาท ไม่มีเหตุบรรเทาโทษ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ลดโทษตามมาตรา 78, 53 ทวิ ฉบับที่ 11 วันที่ 21 พฤศจิกายน 2514ข้อ 1 จำคุก 30 ปี 4 เดือน โจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยข้อกฎหมายว่า "ที่โจทก์ฎีกาว่าไม่ควรลดโทษให้จำเลยเพราะจำเลยรับสารภาพหลังจากโจทก์ได้นำประจักษ์พยานเข้าสืบแล้วถึง4 ปาก เป็นการจำนนต่อพยานหลักฐานนั้น ศาลฎีกาเห็นว่าเมื่อจำเลยกระทำผิดแล้วจำเลยรับสารภาพต่อเจ้าหน้าที่ตำรวจผู้ทำการจับกุมและได้ให้การสารภาพต่อพนักงานสอบสวนในเวลาต่อมาอีก ทั้งยังนำชี้ที่เกิดเหตุแสดงลักษณะแห่งการกระทำของจำเลยหลังเกิดเหตุเล็กน้อยอย่างชัดแจ้งจำเลยให้การต่อพนักงานสอบสวนไปตามความเป็นจริง เป็นการลุแก่โทษ การที่จำเลยรับสารภาพเมื่อถูกจับกุม ชั้นสอบสวนและชั้นศาลเมื่อสืบพยานโจทก์ไปบ้างแล้วนั้น ก็นับได้ว่าเป็นประโยชน์ต่อการพิจารณาเป็นเหตุบรรเทาโทษอันควรปรานีลดโทษให้จำเลยได้ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78"พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1209/2521อัยการพัทลุงโจทก์นายจำนงค์ โชติช่วงจำเลย ป.อ. ม. 78จำเลยให้การต่อพนักงานสอบสวนตามความจริงเป็นการลุแก่โทษให้การรับสารภาพเมื่อถูกจับชั้นสอบสวนและชั้นศาลเมื่อสืบพยานโจทก์ไปบ้างแล้ว เป็นประโยชน์แก่การพิจารณา ศาลลดโทษตาม มาตรา78 ได้จำเลยให้การต่อสู้ว่ายิงผู้ตายเพื่อป้องกันตัว เมื่อสืบพยานโจทก์ไปแล้ว4 ปากจึงกลับให้การรับสารภาพ ศาลชั้นต้นเห็นว่าจำเลยรับต่อพนักงานสอบสวนเพราะสอบสวนเบื้องต้นต่อหน้าประจักษ์พยานในที่เกิดเหตุ ไม่เป็นการลุแก่โทษต่อเจ้าพนักงาน คำรับต่อศาลไม่เป็นประโยชน์แก่การพิจารณา พิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288, 371 จำคุกตลอดชีวิต ปรับ 100 บาท ไม่มีเหตุบรรเทาโทษ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ลดโทษตามมาตรา 78, 53 ทวิ ฉบับที่ 11 วันที่ 21 พฤศจิกายน 2514ข้อ 1 จำคุก 30 ปี 4 เดือน โจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยข้อกฎหมายว่า "ที่โจทก์ฎีกาว่าไม่ควรลดโทษให้จำเลยเพราะจำเลยรับสารภาพหลังจากโจทก์ได้นำประจักษ์พยานเข้าสืบแล้วถึง4 ปาก เป็นการจำนนต่อพยานหลักฐานนั้น ศาลฎีกาเห็นว่าเมื่อจำเลยกระทำผิดแล้วจำเลยรับสารภาพต่อเจ้าหน้าที่ตำรวจผู้ทำการจับกุมและได้ให้การสารภาพต่อพนักงานสอบสวนในเวลาต่อมาอีก ทั้งยังนำชี้ที่เกิดเหตุแสดงลักษณะแห่งการกระทำของจำเลยหลังเกิดเหตุเล็กน้อยอย่างชัดแจ้งจำเลยให้การต่อพนักงานสอบสวนไปตามความเป็นจริง เป็นการลุแก่โทษ การที่จำเลยรับสารภาพเมื่อถูกจับกุม ชั้นสอบสวนและชั้นศาลเมื่อสืบพยานโจทก์ไปบ้างแล้วนั้น ก็นับได้ว่าเป็นประโยชน์ต่อการพิจารณาเป็นเหตุบรรเทาโทษอันควรปรานีลดโทษให้จำเลยได้ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78"พิพากษายืน(สมบัติ วังตาล-สุวัฒน์ รัตรสาร-ประทีป ชุ่มวัฒนะ)แหล่งที่มาเนติบัณฑิตยสภาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุการลุแก่โทษตามมาตรา 78 คือลุแก่โทษต่อเจ้าพนักงาน การรับต่อศาลเป็นการให้ความรู้แก่ศาลอันเป็นประโยชน์แก่การพิจารณา จิตติคำพิพากษา: จำเลยให้การต่อสู้ว่ายิงผู้ตายเพื่อป้องกันตัว เมื่อสืบพยานโจทก์ไปแล้ว4 ปากจึงกลับให้การรับสารภาพ ศาลชั้นต้นเห็นว่าจำเลยรับต่อพนักงานสอบสวนเพราะสอบสวนเบื้องต้นต่อหน้าประจักษ์พยานในที่เกิดเหตุ ไม่เป็นการลุแก่โทษต่อเจ้าพนักงาน คำรับต่อศาลไม่เป็นประโยชน์แก่การพิจารณา พิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288, 371 จำคุกตลอดชีวิต ปรับ 100 บาท ไม่มีเหตุบรรเทาโทษ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ลดโทษตามมาตรา 78, 53 ทวิ ฉบับที่ 11 วันที่ 21 พฤศจิกายน 2514ข้อ 1 จำคุก 30 ปี 4 เดือน โจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยข้อกฎหมายว่า "ที่โจทก์ฎีกาว่าไม่ควรลดโทษให้จำเลยเพราะจำเลยรับสารภาพหลังจากโจทก์ได้นำประจักษ์พยานเข้าสืบแล้วถึง4 ปาก เป็นการจำนนต่อพยานหลักฐานนั้น ศาลฎีกาเห็นว่าเมื่อจำเลยกระทำผิดแล้วจำเลยรับสารภาพต่อเจ้าหน้าที่ตำรวจผู้ทำการจับกุมและได้ให้การสารภาพต่อพนักงานสอบสวนในเวลาต่อมาอีก ทั้งยังนำชี้ที่เกิดเหตุแสดงลักษณะแห่งการกระทำของจำเลยหลังเกิดเหตุเล็กน้อยอย่างชัดแจ้งจำเลยให้การต่อพนักงานสอบสวนไปตามความเป็นจริง เป็นการลุแก่โทษ การที่จำเลยรับสารภาพเมื่อถูกจับกุม ชั้นสอบสวนและชั้นศาลเมื่อสืบพยานโจทก์ไปบ้างแล้วนั้น ก็นับได้ว่าเป็นประโยชน์ต่อการพิจารณาเป็นเหตุบรรเทาโทษอันควรปรานีลดโทษให้จำเลยได้ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78"พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1209/2521อัยการพัทลุงโจทก์นายจำนงค์ โชติช่วงจำเลย ป.อ. ม. 78จำเลยให้การต่อพนักงานสอบสวนตามความจริงเป็นการลุแก่โทษให้การรับสารภาพเมื่อถูกจับชั้นสอบสวนและชั้นศาลเมื่อสืบพยานโจทก์ไปบ้างแล้ว เป็นประโยชน์แก่การพิจารณา ศาลลดโทษตาม มาตรา78 ได้จำเลยให้การต่อสู้ว่ายิงผู้ตายเพื่อป้องกันตัว เมื่อสืบพยานโจทก์ไปแล้ว4 ปากจึงกลับให้การรับสารภาพ ศาลชั้นต้นเห็นว่าจำเลยรับต่อพนักงานสอบสวนเพราะสอบสวนเบื้องต้นต่อหน้าประจักษ์พยานในที่เกิดเหตุ ไม่เป็นการลุแก่โทษต่อเจ้าพนักงาน คำรับต่อศาลไม่เป็นประโยชน์แก่การพิจารณา พิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288, 371 จำคุกตลอดชีวิต ปรับ 100 บาท ไม่มีเหตุบรรเทาโทษ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ลดโทษตามมาตรา 78, 53 ทวิ ฉบับที่ 11 วันที่ 21 พฤศจิกายน 2514ข้อ 1 จำคุก 30 ปี 4 เดือน โจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยข้อกฎหมายว่า "ที่โจทก์ฎีกาว่าไม่ควรลดโทษให้จำเลยเพราะจำเลยรับสารภาพหลังจากโจทก์ได้นำประจักษ์พยานเข้าสืบแล้วถึง4 ปาก เป็นการจำนนต่อพยานหลักฐานนั้น ศาลฎีกาเห็นว่าเมื่อจำเลยกระทำผิดแล้วจำเลยรับสารภาพต่อเจ้าหน้าที่ตำรวจผู้ทำการจับกุมและได้ให้การสารภาพต่อพนักงานสอบสวนในเวลาต่อมาอีก ทั้งยังนำชี้ที่เกิดเหตุแสดงลักษณะแห่งการกระทำของจำเลยหลังเกิดเหตุเล็กน้อยอย่างชัดแจ้งจำเลยให้การต่อพนักงานสอบสวนไปตามความเป็นจริง เป็นการลุแก่โทษ การที่จำเลยรับสารภาพเมื่อถูกจับกุม ชั้นสอบสวนและชั้นศาลเมื่อสืบพยานโจทก์ไปบ้างแล้วนั้น ก็นับได้ว่าเป็นประโยชน์ต่อการพิจารณาเป็นเหตุบรรเทาโทษอันควรปรานีลดโทษให้จำเลยได้ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78"พิพากษายืน(สมบัติ วังตาล-สุวัฒน์ รัตรสาร-ประทีป ชุ่มวัฒนะ)แหล่งที่มาเนติบัณฑิตยสภาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุการลุแก่โทษตามมาตรา 78 คือลุแก่โทษต่อเจ้าพนักงาน การรับต่อศาลเป็นการให้ความรู้แก่ศาลอันเป็นประโยชน์แก่การพิจารณา จิตติ