เทศบัญญัติของเทศบาลเมืองปทุมธานีเทศบัญญัติของเทศบาลเมืองปทุมธานีเรื่องควบคุมการก่อสร้างอาคารพ.ศ.๒๕๐๙ โดยอนุมัติของรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยซึ่งอาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๕ แห่งพระราชบัญญัติควบคุมการก่อสร้างอาคารพุทธศักราช ๒๔๗๙ เทศบาลเมืองปทุมธานีตราเทศบัญญัติไว้โดยคำแนะนำและยินยอมของสภาเทศบาลเมืองปทุมธานีและโดยอนุมัติของผู้ว่าราชการจังหวัดปทุมธานี ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ เทศบัญญัตินี้ให้เรียกว่า เทศบัญญัติเรื่อง ควบคุมการก่อสร้างอาคาร พ.ศ. ๒๕๐๙ข้อ ๒เทศบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับในเขตควบคุมการก่อสร้างอาคารตามพระราชกฤษฎีกาให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมการก่อสร้างอาคาร พุทธศักราช ๒๔๗๙ในเขตเทศบาลเมืองปทุมธานี จังหวัดปทุมธานี พ.ศ. ๒๔๙๙ข้อ ๓[๑]ให้ใช้เทศบัญญัตินี้ตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปหมวด๑วิเคราะห์ศัพท์ ข้อ ๔ ในเทศบัญญัตินี้๑. อาคารที่พักอาศัยหมายความว่า ตึก บ้าน โรงเรือน แพ ซึ่งโดยปกติบุคคลอาศัยอยู่ทั้งกลางวันและกลางคืน๒. อาคารพาณิชย์หมายความว่า อาคารที่ใช้เพื่อประโยชน์แห่งการค้าหรือโรงงานที่ใช้เครื่องจักรซึ่งเทียบได้ไม่เกิน ๕ แรงม้าหรืออาคารที่ก่อสร้างตามแนวทางสาธารณะหรือทางซึ่งมีสภาพเป็นสาธารณะและอาจใช้พื้นอาคารแต่ละชั้นเพื่อประโยชน์แห่งการค้าได้๓. ห้องแถวหมายความว่า อาคารที่พักอาศัย หรืออาคารพาณิชย์ซึ่งปลูกสร้างติดต่อกันเป็นแถวเกินกว่าสองห้องและประกอบด้วยวัตถุอันมิใช่วัตถุทนไฟเป็นส่วนใหญ่๔. ตึกแถวหมายความว่า อาคารที่พักอาศัย หรืออาคารพาณิชย์ซึ่งปลูกสร้างติดต่อกันเป็นแถวเกินกว่าสองห้องและประกอบด้วยวัตถุถาวรและทนไฟเป็นส่วนใหญ่๕. โรงงานอุตสาหกรรมหมายความว่า อาคารที่ทำขึ้นเพื่อประกอบการอุตสาหกรรมโดยใช้เครื่องจักรซึ่งเทียบได้เกินกว่า ๕ แรงม้าขึ้นไปเป็นปัจจัย๖. อาคารสาธารณะหมายความว่า โรงมหรสพ หอประชุม โรงเรียนหรือสถานที่ซึ่งกำหนดให้เป็นที่ชุมนุมชนได้ทั่วไป เช่น โรงแรม ภัตตาคารหรือโรงพยาบาล เป็นต้น๗. อาคารเลี้ยงสัตว์หมายความว่า สิ่งปลูกสร้างเพื่อให้สัตว์พาหนะ เช่น ช้าง ม้า โค กระบือ พักอาศัย๘. อาคารชั่วคราวหมายความว่าสิ่งปลูกสร้างซึ่งคณะเทศมนตรีพิจารณาเห็นว่าเพื่อใช้ประโยชน์เป็นการชั่วคราวและมีกำหนดเวลาที่จะรื้อถอน๙. อาคารพิเศษหมายความถึงอาคารดังต่อไปนี้ก. โรงมหรสพ อัฒจันทร์ หรือหอประชุมข. อู่เรือ คานเรือ หรือท่าเรือสำหรับเรือขนาดใหญ่เกินกว่า ๑๐๐ ตัน และโป๊ะ (ท่าเรือ)ค. อาคารสูงกว่า ๑๕ เมตรหรือสะพานในที่ซึ่งติดต่อกับทางสาธารณะ มีความยาวช่วงหนึ่งเกิน ๓ เมตรหรืออาคารที่มีคานหรือโครงหลังคาช่วงหนึ่งยาวเกิน ๑๐ เมตร๑๐. ผู้ออกแบบหมายความว่า ผู้รับผิดชอบในการคำนวณ เขียนแบบ และกำหนดรายการเพื่อใช้ในการก่อสร้าง๑๑. นายงานหมายความว่า ผู้มีหน้าที่ควบคุมการปลูกสร้างให้ผู้ได้รับอนุญาต๑๒. นายช่างหมายความว่า นายช่างตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการก่อสร้างอาคาร พุทธศักราช ๒๔๗๙๑๓. แผนผังบริเวณหมายความว่า แผนที่แสดงลักษณะที่ดินบริเวณปลูกสร้างอาคารและที่ดินติดต่อ๑๔. แบบก่อสร้างหมายความว่า แบบเพื่อใช้ประโยชน์ในการปลูกสร้างอาคาร๑๕. รายการหมายความว่าข้อความชี้แจงรายละเอียดเกี่ยวแก่การปลูกสร้างตามแนวของแบบก่อสร้างนั้น๑๖. รายการคำนวณหมายความว่า รายละเอียดแสดงวิธีการคิดกำลังต้านทานของส่วนอาคาร ตามที่ปรากฏในแบบก่อสร้าง๑๗ แบบสังเขปหมายความว่า แบบชนิดซึ่งเขียนไว้พอเป็นประมาณ๑๘ แผนผังอาคารหมายความว่า แบบแสดงลักษณะรูปตัดส่วนราบของอาคาร๑๙. รูปด้านหมายความว่า แบบแสดงลักษณะส่วนตัวภายนอกของอาคาร๒๐. รูปตัดหมายความว่า แบบแสดงลักษณะส่วนตั้งภายในของอาคาร๒๑. พื้นอาคารหมายความว่าเนื้อที่ส่วนราบของอาคารซึ่งอยู่ภายในขอบเขตของคานหรือรอดที่รับพื้นนั้นหรือภายในขอบเขตของเสาอาคาร๒๒. ฝาหมายความว่า ส่วนก่อสร้างในด้านตั้งซึ่งกั้นแบ่งพื้นอาคารให้เป็นห้องๆ๒๓. ผนังหมายความว่า ส่วนก่อสร้างในด้านตั้งซึ่งกั้นด้านนอกของอาคารให้เป็นหลังหรือหน่วยจากกัน๒๔. ผนังกันไฟหมายความว่า ผนังซึ่งทำด้วยวัตถุทนไฟและไม่มีช่องที่จะให้ไฟผ่านได้๒๕. รากฐานหมายความว่า ส่วนรับน้ำหนักของอาคารนับจากใต้พื้นชั้นล่างลงไปจนถึงที่ฝังอยู่ในดิน๒๖. เสาเข็มหมายความว่า เสาที่ตอกฝังลงในดินเพื่อช่วยรับน้ำหนักบรรทุกของอาคาร๒๗. ช่วงบันไดหมายความว่า ระยะตั้งบันไดซึ่งมีขั้นต่อกันโดยตลอด๒๘. ลูกตั้งหมายความว่า ระยะตั้งของขั้นบันได๒๙. ลูกนอนหมายความว่า ระยะราบของขั้นบันได๓๐. บ่อตรวจระบายหมายความว่า ส่วนที่เปิดได้ของท่อระบายซึ่งกำหนดไว้ใช้ในการชำระล้างท่อ๓๑. บ่อพักขยะหมายความว่า ส่วนของทางระบายน้ำที่กำหนดกั้นขยะให้หยุดระบายไปด้วยกับน้ำ๓๒. อุปกรณ์อนามัยหมายความว่า เครื่องประกอบอันใช้ประโยชน์ในการสุขาภิบาลของอาคาร๓๓. บ่ออาจมหมายความว่า บ่อพักอุจจาระ หรือสิ่งโสโครก อันไม่มีวิธีการระบายออกไปตามสภาพปกติ๓๔. ลิฟท์หมายความว่า เครื่องสำหรับใช้บรรทุกบุคคลหรือของขึ้นลงระหว่างพื้นต่าง ๆ ของอาคาร๓๕. ท่อเอกประปาหมายความว่า ท่อน้ำประปาในทางสาธารณะซึ่งเป็นสมบัติของการประปา๓๖. วัตถุทนไฟหมายความว่า วัตถุก่อสร้างซึ่งไม่เป็นเชื้อเพลิง๓๗. วัตถุถาวรหมายความว่า วัตถุทนไฟซึ่งตามปกติไม่แปลงสภาพได้ง่ายโดยน้ำ ไฟ หรือดินฟ้าอากาศ๓๘. อิฐธรรมดาหมายความว่า ดินชนิดที่ปั้นขึ้นเป็นแท่งโดยไม่ใช้เครื่องอัดและเผาไฟสุกแล้ว๓๙. อิฐอัดหมายความว่า อิฐชนิดซึ่งได้ประดิษฐ์ขึ้นโดยใช้เครื่องอัดให้เนื้อแน่นก่อนเผา๔๐. คอนกรีตหมายความว่า วัตถุซึ่งประกอบขึ้นด้วยส่วนผสมของซีเมนต์ ทราย หิน หรือกรวด และน้ำ๔๑ คอนกรีตเสริมเหล็กหมายความว่า คอนกรีตซึ่งมีเหล็กฝังภายในให้ทำหน้าที่รับแรงได้มากขึ้นกว่าปกติ๔๒. เหล็กหล่อหมายความว่า เหล็กซึ่งถลุงมาจากแร่เหล็กอันจะใช้เชื่อมหรือชุบไม่ได้ผล๔๓. เหล็กล้วนหมายความว่า เหล็กที่มีธาตุอื่นเจือปนน้อยที่สุดและจะใช้ชุบไม่ได้ผล๔๔. เหล็กถ่านหมายความว่า เหล็กซึ่งมีธาตุถ่านผสมทำให้เหนียวกว่าปกติอันจะใช้ชุบได้ผล๔๕. เหล็กเสริมหมายความว่า เหล็กถ่านที่ใช้สำหรับฝังในเนื้อคอนกรีตเพื่อเพิ่มกำลังขึ้น๔๖. ไม้อ่อนหมายความว่า ไม้เนื้ออ่อนซึ่งไม่คงทนต่อดินฟ้าอากาศและตัวสัตว์โดยปราศจากวัตถุป้องกัน เช่น ไม้ยาง หรือไม้ตะแบก๔๗. ไม้แก่นหมายความว่า ไม้เนื้อแข็งซึ่งทนต่อดินฟ้าอากาศและตัวสัตว์ได้ดีตามสภาพอันสมควรเช่น ไม้เต็ง รัง ตะเคียนทอง เคี่ยม๔๘. ปูนขาวหมายความว่า วัตถุประสานซึ่งประดิษฐ์ขึ้นจากหินธาตุปูนหรือเปลือกหอย๔๙. ซีเมนต์หมายความว่าวัตถุประสานซึ่งประดิษฐ์ขึ้นจากแร่ธาตุปูนและธาตุดินผสมกันตามส่วนกำหนดเป็นส่วนใหญ่๕๐. ทรายหมายความว่า ก้อนหินเม็ดเล็กละเอียดเกิดตามธรรมชาติซึ่งมีขนาดโตไม่เกิน ๓มิลลิเมตร๕๑. กรวดหมายความว่า ก้อนหินเกิดตามธรรมชาติ ขนาดโตเกินกว่า ๓ มิลลิเมตร๕๒. ดินดานหมายความว่า หินชนิดที่มีเนื้อเปื่อยไม่แน่นเป็นก้อนแกร่ง๕๓. หินปูนหมายความว่า หินธาตุปูนซึ่งมีเนื้อแน่นแกร่งเป็นก้อนปึก๕๔. หินทรายหมายความว่า หินประกอบด้วยเม็ดทรายและประสานด้วยวัตถุอื่นเป็นก้อนปึก๕๕. หินอัคนีหมายความว่า หินที่มีเนื้อแข็งแกร่งเป็นก้อนปึกโดยไม่ต้องอาศัยวัตถุอื่นประสาน๕๖. แรงประลัยหมายความว่า แรงที่ขนาดทำให้วัตถุแตกแยกออกจากกันเป็นส่วน๕๗. แรงดึงหมายความว่า แรงที่จะทำให้วัตถุแยกออกห่างจากกัน๕๘. แรงอัดหมายความว่า แรงที่จะทำให้วัตถุทลายเข้าหากัน๕๙. แรงเฉือนหมายความว่า แรงที่จะทำให้วัตถุขาดออกจากกันดุจกรรไกรตัด๖๐. ส่วนปลอดภัยหมายความว่า อัตราส่วนที่ใช้ทอนแรงประลัยลงให้ถึงขนาดที่จะใช้ได้ปลอดภัย๖๑. น้ำหนักบรรทุกหมายความว่า น้ำหนักที่กำหนดว่าจะมาเพิ่มขึ้นบนอาคารนอกจากน้ำหนักของตัวอาคารนั้นเอง๖๒. ส่วนลาดหมายความว่า อัตราส่วนระยะตั้งเทียบกับระยะราบ๖๓. ทางระบายน้ำสาธารณะหมายความว่า ช่องน้ำไหลตามทางสาธารณะ ซึ่งกำหนดไว้ให้ระบายน้ำออกจากตัวอาคารได้๖๔. ทางสาธารณะหมายความว่า ที่ดินที่น้ำที่ประชาชนมีสิทธิใช้เป็นทางคมนาคมได้๖๕. ระดับถนนหมายความว่า ระดับขอบทางเท้าของถนนนั้น ซึ่งคณะเทศมนตรีกำหนดให้๖๖. แนวถนนหมายความว่า แนวเขตที่กำหนดไว้ให้เป็นทางสาธารณะทางบก๖๗. ถนนสาธารณะหมายความว่า ทางสาธารณะที่รถเดินผ่านได้หมวด๒การอนุญาตปลูกสร้าง ข้อ ๕ การขออนุญาตปลูกสร้างอาคารตามความในมาตรา๗ แห่งพระราชบัญญัติ ให้ยื่นคำขอต่อคณะเทศมนตรี ตามแบบ อ.๑ท้ายเทศบัญญัตินี้ พร้อมด้วยแผนผังแบบก่อสร้างและรายการอย่างละ ๓ ชุดผู้ขออนุญาตปลูกสร้างอาคารจะต้องเป็นเจ้าของอาคารที่จะปลูกสร้างขึ้นหรือเป็นตัวแทนของผู้นั้นซึ่งได้รับมอบอำนาจโดยชอบด้วยกฎหมายข้อ ๖ การขอใบอนุญาตชั่วคราว ตามความในมาตรา ๙วรรค ๒ แห่งพระราชบัญญัติ นอกจากจะแสดงความประสงค์ในคำขออนุญาตแล้วให้ผู้ขออนุญาตกำหนดขั้นของงาน และระยะเวลาสำเร็จในแผนผังแบบก่อสร้างและรายการไว้ให้ชัดเจนข้อ ๗ ใบอนุญาตให้ปลูกสร้างอาคารตามความในมาตรา๙ แห่งพระราชบัญญัติ ให้ทำตามแบบ อ.๒ท้ายเทศบัญญัตินี้ข้อ ๘คำสั่งของคณะเทศมนตรีให้แก้ไขเปลี่ยนแปลงแผนผังแบบก่อสร้างหรือรายการตามความในมาตรา ๑๐ แห่งพระราชบัญญัติ ให้ทำตามแบบ อ.๓ท้ายเทศบัญญัตินี้ และให้จัดส่งให้ผู้ขออนุญาตโดยให้ลงชื่อรับเป็นหลักฐานไว้แต่ถ้าส่งให้ไม่ได้ก็ให้ประกาศไว้ให้ทราบที่ป้ายโฆษณาของสำนักงานเทศบาลข้อ ๙ สำหรับอาคารตามความในมาตรา ๑๔แห่งพระราชบัญญัติ ให้เจ้าหน้าที่บังคับบัญชาการก่อสร้างแจ้งให้คณะเทศมนตรีทราบเป็นหนังสือก่อนกำหนดก่อสร้างอย่างน้อยเป็นเวลา๓๐ วัน พร้อมด้วยแผนผังและแบบก่อสร้าง ๑ ชุดข้อ ๑๐ถ้าคณะเทศมนตรีมีข้อแก้ไขสำหรับอาคารตามความในมาตรา ๑๔ แห่งพระราชบัญญัติก็ให้มีหนังสือแจ้งเหตุผลให้เจ้าหน้าที่บังคับบัญชาการก่อสร้างทราบภายในกำหนด ๑๕วัน นับจากเวลาที่ได้รับแจ้งความนั้นหมวด๓แผนผังบริเวณแบบก่อสร้าง และรายการ ส่วนที่๑แผนผังบริเวณ ข้อ ๑๑แผนผังบริเวณให้ใช้มาตราส่วนไม่เล็กกว่า ๑ ใน ๑,๐๐๐แสดงขอบเขตที่ดินและบริเวณติดต่อ และแสดงขอบนอกของอาคารที่มีอยู่แล้วกับอาคารที่ขออนุญาตปลูกสร้างใหม่ด้วยลักษณะและเครื่องหมายต่างกันให้ชัดเจนพร้อมด้วยเครื่องหมายทิศทางอันถูกต้องข้อ ๑๒ในแผนผังบริเวณให้แสดงทางสาธารณะที่ติดต่อกับที่ดินปลูกสร้างโดยบริบูรณ์กับทางระบายน้ำออกจากอาคารที่ปลูกสร้างนั้น จนถึงทางระบายน้ำสาธารณะ และตามแนวทางระบายน้ำนั้นให้แสดงเครื่องหมายชี้ทางน้ำไหลพร้อมด้วยส่วนลาดข้อ ๑๓ในแผนผังบริเวณให้แสดงระดับของพื้นชั้นล่างของอาคารและให้แสดงการสัมพันธ์กับระดับถนนสาธารณะหรือระดับพื้นดินตรงที่ปลูกสร้างในแผนผังบริเวณนั้นส่วนที่๒แบบก่อสร้าง ข้อ ๑๔ แบบก่อสร้างให้ใช้มาตราส่วนไม่เล็กกว่า ๑ใน ๑๐๐ แสดงแผนผังรากฐานของอาคารและพื้นชั้นต่างๆของอาคารรูปด้านและรูปตัดเนื่องกันไม่ต่ำกว่า ๒ ด้าน รูปรายละเอียดส่วนสำคัญขนาดและเครื่องหมายวัตถุประกอบแผนผังอาคารชัดเจนพอที่จะคิดรายการและสอบรายการคำนวณได้ข้อ ๑๕ แบบก่อสร้างอาคารสาธารณะและอาคารที่บุคคลอาจเข้าอยู่หรือใช้สอยได้ตั้งแต่สามชั้นขึ้นไปให้แสดงรายการคำนวณกำลังของส่วนสำคัญต่างๆของอาคารไว้โดยบริบูรณ์ข้อ ๑๖ แบบก่อสร้างสำหรับการปลูกสร้างอาคารโดยต่อเติมหรือดัดแปลงอาคารที่มีอยู่แล้วตามความในมาตรา ๗ (๒) แห่งพระราชบัญญัติให้แสดงแบบของส่วนเก่าและส่วนที่จะต่อเติมหรือดัดแปลงให้เห็นชัดเจนต่างกันข้อ ๑๗ อาคารชั่วคราวเพื่อประโยชน์ในการปลูกสร้างอาคารถาวรหรือเพื่อประโยชน์อย่างอื่นก็ดีจะเสนอแบบก่อสร้างเป็นแบบสังเขปก็ได้แบบอาคารประเภทนี้ผู้รับอนุญาตจะต้องรื้อถอนไปให้เสร็จสิ้นภายในกำหนดอายุหนังสืออนุญาตนั้นหรือถ้ายังมีความจำเป็นที่จะต้องใช้อยู่ต่อไป ก็ขออนุญาตต่ออายุได้ข้อ ๑๘อาคารที่พักอาศัยซึ่งประกอบด้วยวัตถุอันมิใช่วัตถุทนไฟเป็นส่วนใหญ่ปลูกสร้างไม่เกิน๒ ชั้น และมีเนื้อที่พื้นชั้นหนึ่งๆ ไม่เกิน ๑๐๐ ตารางเมตร ให้งดใช้ข้อ ๑๔, ๓๑,๓๒, ๓๓, ๓๔, ๓๖, ๓๗, ๓๙ และ ๕๒ แห่งเทศบัญญํตินี้บังคับแต่ให้เสนอแบบก่อสร้างเป็นแบบสังเขปได้ โดยแสดงแผนผังชั้นต่างๆของอาคารและรูปด้านไม่ต่ำกว่า ๒ ด้านส่วนที่๓รายการ ข้อ ๑๙รายการให้แสดงลักษณะของวัตถุก่อสร้างอันเป็นส่วนประกอบสำคัญของอาคารโดยละเอียดชัดเจนพร้อมด้วยวิธีประกอบวัตถุต่างๆนั้นเป็นหลักดำเนินการไว้ด้วยส่วนที่๔ทั่วไป ข้อ ๒๐ มาตราส่วน ขนาด ระยะ น้ำหนักและหน่วยการคำนวณต่างๆ ของแผนผังและแบบก่อสร้าง รายการหรือรายการคำนวณนั้นให้ใช้มาตราเมตริกอนุโลมตามกฎหมายว่าด้วยมาตรา ชั่ง ตวง วัดข้อ ๒๑ ในแผนผังแบบก่อสร้างและรายการนั้นให้ลงลายมือชื่อและแจ้งชื่อพร้อมทั้งชื่อสำนักงานหรือที่อยู่ของผู้กำหนดแผนผังออกแบบก่อสร้างทำรายการและคิดรายการคำนวณไว้โดยชัดแจ้งด้วยพร้อมด้วยเครื่องหมายวิทยฐานะ (ถ้ามี) ว่าเป็นผู้สามารถสมควรทำการเหล่านั้นได้หมวด๔ลักษณะอาคารต่างๆ ข้อ ๒๒อาคารพิเศษนั้นนอกจากต้องปฏิบัติตามกฎหมายต่างๆ ที่กำหนดควบคุมอยู่โดยเฉพาะแล้วให้เสนอรายการคำนวณอย่างละเอียดด้วยข้อ ๒๓อาคารทุกชนิดที่ก่อสร้างด้วยไม้หรือวัตถุไม่ทนไฟเป็นส่วนใหญ่หรือก่อด้วยอิฐไม่เสริมเหล็ก จะปลูกสร้างได้ไม่เกินสองชั้นครัวไฟจะต้องอยู่นอกอาคารเป็นส่วนสัดต่างหากเว้นแต่ก. ถ้ามีที่ดินจำกัดจะรวมครัวไฟไว้ด้วยก็ได้แต่ต้องสร้างด้วยวัตถุทนไฟข.สำหรับอาคารพักอาศัยที่มีที่ดินจำกัดจะรวมครัวไฟไว้ด้วยก็ได้และไม่จำเป็นต้องก่อสร้างด้วยวัตถุทนไฟข้อ ๒๔ อาคารที่ปลูกสร้างเกินกว่าสามชั้นให้ทำด้วยวัตถุถาวรและทนไฟเป็นส่วนใหญ่และนอกจากมีบันไดตามปกติต้องมีทางลงหนีไฟอย่างน้อยอีก ๑ ทางหรือคณะเทศมนตรีจะได้กำหนดให้ตามลักษณะแบบของอาคารข้อ ๒๕ ห้องแถว ตึกแถว ให้ทำกว้างไม่น้อยกว่า ๓๕๐เซนติเมตร ระหว่างผนังหรือฝา และต้องมีทางคนเข้าออกได้ทั้งข้างหน้ากับข้างหลังการปลูกสร้างติดต่อกันเป็นแนวยาวได้แถวละไม่เกิน ๑๐ ห้อง และให้เว้นระยะ ๔ เมตรทุก ๑๐ ห้อง กับให้มีผนังกันไฟมีความหนาไม่น้อยกว่า ๒๐ เซนติเมตรสูงเหนือวัตถุมุงหลังคาไม่น้อยกว่า ๕๐ เซนติเมตร ทุกระยะ ๕ ห้องเป็นอย่างน้อยห้องแถว ตึกแถว และอาคารพาณิชย์ โรงงานอุตสาหกรรม อาคารสาธารณะด้านหลังให้กันที่ดินไว้เป็นทางเดินติดต่อกันให้กว้างไม่น้อยกว่า ๒๐๐ เซนติเมตรข้อ ๒๖ อาคาร บ้านเรือน โรงจะปลูกสร้างบนที่ดินซึ่งถมด้วยขยะมูลฝอยมิได้เว้นแต่ขยะมูลฝอยนั้นจะได้กลายสภาพเป็นดินแล้วหรือได้ทับด้วยดินกระทุ้งแน่นไม่ต่ำกว่า ๓๐ เซนติเมตรและมีลักษณะไม่เป็นอันตรายแก่อนามัย และมั่นคงพอควรแก่การปลูกสร้างแล้วข้อ ๒๗ รั้วหรือกำแพงกั้นเขต ให้ทำได้สูงไม่เกิน๓๐๐ เซนติเมตร เหนือระดับถนนสาธารณะประตูรั้วหรือกำแพงทางรถเข้าเมื่อมีคานบนให้วางท้องคานสูงตั้งแต่ ๓๐๐เซนติเมตรขึ้นไปจากระดับถนนสาธารณะข้อ ๒๘ป้ายโฆษณาที่เป็นอาคารต้องติดตั้งโดยไม่บังช่องลมหน้าต่างหรือประตูต้องติดตั้งด้วยวัตถุติดต่ออันถาวรเพื่อป้องกันการหลุดออกข้อ ๒๙สะพานสำหรับรถข้ามได้ต้องมีช่องกว้างเป็นทางจราจรไม่น้อยกว่า ๓๐๐ เซนติเมตรและลาดขึ้นลงไม่ชันกว่า ๑ ใน ๑๐ ถ้ามีหลังคาคลุมต้องวางท้องคานบนสูงไม่ต่ำกว่า ๓๐๐เซนติเมตร จากระดับพื้นสะพานข้อ ๓๐การปลูกสร้างโดยต่อเติมหรือดัดแปลงอาคารซึ่งจำต้องได้รับอนุญาตนั้นมีกำหนดดังต่อไปนี้ก. ขยายพื้นชั้นหนึ่งชั้นใดตั้งแต่ห้าตารางเมตรขึ้นไปข.เปลี่ยนหลังคาหรือขยายหลังคาให้ปกคลุมเนื้อที่มากขึ้นกว่าเดิมค. เพิ่ม ลด จำนวนหรือเปลี่ยนเสา คาน บันไดและผนังง. เปลี่ยนชนิดของวัตถุจากสภาพเดิมหรือเปลี่ยนชนิดการใช้สอยของอาคารหมวด๕ส่วนต่างๆ ของอาคาร ข้อ ๓๑ ห้องนอนหรือห้องใช้เป็นที่พักอาศัยภายในอาคารให้มีส่วนกว้างหรือส่วนยาวไม่ต่ำกว่า ๒๕๐ เซนติเมตรกับรวมเนื้อที่พื้นทั้งหมดไม่น้อยกว่า ๙ เซนติเมตรให้มีช่องประตูและหน้าต่างเป็นเนื้อที่รวมกันไม่น้อยกว่าส่วน ๑ ใน ๑๐ของพื้นที่ของห้องนั้นโดยไม่รวมนับส่วนประตูหรือหน้าต่างอันติดต่อกับห้องอื่นข้อ ๓๒ห้องของอาคารซึ่งบุคคลเข้าไปได้จะต้องมีช่องระบายลมให้เพียงพอในเมื่อได้ปิดประตูทั้งหมดวิธีระบายลมนั้นให้ทำตามแบบซึ่งเหมาะสมกับสภาพของอาคารนั้นข้อ ๓๓ช่องทางเดินภายในอาคารสำหรับบุคคลใช้สอยหรืออาศัยให้ทำกว้างไม่น้อยกว่า ๑๐๐เซนติเมตร กับมิให้มีเสากีดกั้นในส่วนหนึ่งส่วนใดแคบกว่ากำหนดทั้งให้มีแสงสว่างธรรมชาติและเห็นได้ชัดเวลากลางวันด้วยข้อ ๓๔ยอดหน้าต่างและประตูของห้องนอนหรือห้องพักอาศัยให้สูงจากพื้นไม่น้อยกว่า๒๐๐ เซนติเมตรและบุคคลอยู่ในห้องต้องสามารถเปิดประตูหน้าต่างและออกจากห้องนั้นได้โดยมิจำเป็นต้องใช้เครื่องมือข้อ ๓๕ระยะดิ่งระหว่างพื้นถึงเพดานยอดฝาหรือผนังสำหรับอาคารพักอาศัยโดยเฉลี่ยไม่ต่ำกว่า ๓๐๐ เซนติเมตรและถ้าเป็นอาคารสาธารณะ โรงงานอุตสาหกรรมอาคารพาณิชย์หรือคอกสัตว์ ที่มีคนพักอาศัยระยะนั้นโดยเฉลี่ยไม่ต่ำกว่า ๓๕๐ เซนติเมตรสำหรับอาคารที่พักอาศัยในกรณีที่มีเครื่องปรับอากาศหรือมีช่องหน้าต่างเปิดสู่อากาศภายนอกไม่น้อยกว่า๒๐ ใน ๑๐๐ ส่วนของพื้นที่ห้องให้ระยะดิ่งระหว่างพื้นถึงเพดานยอดฝาหรือผนังโดยเฉลี่ยไม่ต่ำกว่า ๒๕๐ เซนติเมตรได้สำหรับอาคารที่เป็นโรงแรมซึ่งมีเครื่องปรับอากาศให้มีระยะดิ่งระหว่างพื้นถึงเพดานยอดฝาหรือผนังโดยเฉลี่ยไม่ต่ำกว่า ๓๐๐ เซนติเมตรได้ข้อ ๓๖พื้นชั้นล่างของอาคารที่พักอาศัยนั้นต้องมีระดับอยู่เหนือพื้นดินปลูกสร้างอาคารอย่างน้อย๗๕ เซนติเมตร แต่ถ้าเป็นพื้นซีเมนต์ อิฐ หินหรือวัตถุแข็งอย่างอื่นที่สร้างตันติดพื้นดิน ต้องมีระดับอยู่เหนือพื้นดินปลูกสร้างอาคารอย่างน้อย๑๐ เซนติเมตร และถ้าเป็นอาคารตั้งอยู่ริมทางสาธารณะต้องวัดความสูงจากระดับทางสาธารณะนั้นข้อ ๓๗ ห้ามมิให้มีประตูหน้าต่างหรือช่องลมจากครัวไฟเปิดเข้าสู่ห้องส้วม หรือห้องนอนของอาคารได้โดยตรงข้อ ๓๘ เตาไฟสำหรับการอุตสาหกรรมหรือพาณิชย์จะต้องเป็นเตาที่ก่อด้วยอิฐทนไฟหรือเตาเหล็กและต้องตั้งอยู่ในอาคารที่ประกอบด้วยวัตถุทนไฟ ทั้งนี้เตาไฟจะต้องตั้งห่างจากผนังอาคารหรือสิ่งที่เป็นเชื้อไฟ โดยรอบมีรัศมีไม่ต่ำกว่า ๔เมตร โครงหลังคา วัตถุมุงหลังคาและเพดาน ส่วนประกอบเพดานถ้ามีจะต้องเป็นวัตถุทนไฟและปล่องระบายควันไฟ ต้องทำมิให้ฝาหรือผนัง หรือหลังคา รับความร้อนจัดได้โดยความสูงของปล่องไม่ต่ำกว่า ๑ เมตรวัดจากความสูงของหลังคาอาคารข้างเคียงภายในระยะโดยรอบ ๒๕ เมตรและมีความกว้างของปล่องโดยวัดเส้นผ่าศูนย์กลางไม่น้อยกว่า ๒๐ เซนติเมตรเว้นแต่เตาไฟซึ่งมีไว้เพื่อประกอบอาหารภายในภัตตาคาร โรงแรมหรือร้านขายอาหารข้อ ๓๙บันไดสำหรับอาคารที่พักอาศัยต้องทำขนาดกว้างไม่น้อยกว่า ๙๐ เซนติเมตรช่วงหนึ่งไม่สูงเกิน ๓๐๐ เซนติเมตร และลูกตั้งไม่สูงกว่า ๒๐ เซนติเมตรลูกนอนไม่แคบกว่า ๒๒ เซนติเมตร ถ้าตอนใดที่ทำเลี้ยวมีบันไดเวียนส่วนแคบที่สุดของลูกนอนต้องไม่แคบกว่า ๑๐ เซนติเมตรข้อ ๔๐ บันไดอันเป็นประธานสำหรับอาคารสาธารณะโรงงานอุตสาหกรรม และอาคารพาณิชย์ ต้องทำขนาดกว้างไม่น้อยกว่า ๑๕๐ เซนติเมตรช่วงหนึ่งไม่สูงเกิน ๔๐๐ เซนติเมตรและลูกตั้งไม่สูงเกินกว่า ๑๙ เซนติเมตรและลูกนอนไม่แคบกว่า ๒๔ เซนติเมตรข้อ ๔๑บันไดซึ่งมีช่วงระยะสูงกว่าระยะที่กำหนดไว้ให้ทำที่พักมีขนาดกว้างยาวไม่น้อยกว่าส่วนกว้างของบันไดนั้นอาคารที่มีบันไดเฉพาะติดต่อกันตั้งแต่ ๔ชั้นขึ้นไปนั้น พื้นประตู หน้าต่าง วงกบของห้องบันได บันไดและสิ่งก่อสร้างโดยรอบบันไดต้องก่อสร้างด้วยวัตถุทนไฟข้อ ๔๒ ประตูสำหรับอาคารสาธารณะ โรงงานอุตสาหกรรมหรืออาคารพาณิชย์ ต้องเปิดออก ต้องมีธรณีประตูเสมอเรียบกับพื้นหรือไม่มีเลยข้อ ๔๓ วัตถุมุงหลังคา ให้ทำด้วยวัตถุทนไฟแต่ทั้งนี้คณะเทศมนตรีอาจพิจารณาผ่อนผันให้ใช้วัตถุอื่นมุงได้เมื่อมีเหตุอันสมควรแต่ห้ามมิให้มุงด้วยใบไม้หรือหญ้าสำหรับอาคารซึ่งตั้งอยู่ห่างจากอาคารต่างครัวเรือนหรือเขตที่ดินหรือทางสาธารณะเกิน ๔๐ เมตร จึงจะใช้มุงด้วยวัตถุอื่นได้ข้อ ๔๔ลิฟท์สำหรับบุคคลใช้สอยให้ทำได้แต่ในอาคารซึ่งประกอบด้วยวัตถุทนไฟเป็นส่วนใหญ่และโดยเฉพาะส่วนต่อเนื่องกับลิฟท์นั้นต้องเป็นวัตถุทนไฟทั้งสิ้นและลิฟท์นั้นจะต้องมีส่วนปลอดภัยไม่น้อยกว่าสี่เท่าของน้ำหนักที่กำหนดใช้ข้อ ๔๕ส่วนรากฐานของอาคารซึ่งอยู่ใต้ดินต่อเนื่องกับทางสาธารณะเมื่อได้รับอนุมัติจากคณะเทศมนตรีแล้ว จะอยู่เหลื่อมล้ำทางสาธารณะเข้าไปได้ไม่เกิน๑๐๐ เซนติเมตร แต่การเหลื่อมล้ำต้องไม่กีดขวางสิ่งปลูกสร้างซึ่งมีอยู่ใต้ทางนั้นและระดับของส่วนรากฐานที่ยื่นออกมาในทางสาธารณะจะต้องไม่สูงกว่าระดับที่คณะเทศมนตรีกำหนดให้ข้อ ๔๖รากฐานของอาคารจะต้องทำเป็นลักษณะถาวรมั่นคงพอที่จะรับน้ำหนักของตัวอาคารและน้ำหนักที่จะใช้บรรทุกได้โดยปลอดภัยในกรณีที่คณะเทศมนตรีเห็นว่าการกำหนดรากฐานยังไม่มั่นคงเพียงพอก็ให้เรียกรายการคำนวณหรือผลการทดลองหรือทั้งสองอย่างจากเจ้าของอาคารเพื่อประกอบการพิจารณาได้หมวด๖กำลังวัตถุและน้ำหนักบรรทุก ข้อ ๔๗ ในการคำนวณกำลังต้านทานแรงอัดส่วนอาคารประกอบด้วยอิฐประสานด้วยปูนผสมส่วนต่างๆ ให้กำหนดใช้ไม่เกินอัตราต่อไปนี้ชนิดอิฐส่วนปูนขาวตามปริมาตรส่วนซีเมนต์ตามปริมาตรส่วนทรายตามปริมาตรกำลังอัดต่อ ๑ ตารางเซนติเมตรธรรมดา๑-๓๒ กิโลกรัม๑๑๖๓ กิโลกรัม-๑๔๔ กิโลกรัม-๑๓๕ กิโลกรัมอัด๑-๓๔ กิโลกรัม๑๑๖๖ กิโลกรัม-๑๔๘ กิโลกรัม-๑๓๑๐ กิโลกรัมข้อ ๔๘ ในการคำนวณกำลังต้านทานแรงประเภทต่าง ๆของส่วนอาคาร ประกอบด้วยเหล็กต่าง ๆ ให้ใช้ส่วนปลอดภัย โดยใช้กำลังไม่เกิน ๑ ใน ๒ของแรงที่จุดยืด (Yield Point) แห่งเหล็กและถ้าไม่มีเอกสารแสดงการทดสอบโดยผู้ชำนาญ ก็ให้ใช้แรงไม่เกินอัตราต่อไปนี้ชนิดเหล็กแรงดึงต่อ ๑ ตารางเซนติเมตรแรงอัดต่อ ๑ ตารางเซนติเมตรแรงเฉือนต่อ ๑ตารางเซนติเมตรเหล็กหล่อ๒๐๐ กิโลกรัม๑,๒๐๐ กิโลกรัม๒๐๐ กิโลกรัมเหล็กล้วน๗๐๐ กิโลกรัม๗๐๐ กิโลกรัม๖๐๐ กิโลกรัมเหล็กถ่านอ่อน๑,๐๐๐ กิโลกรัม๑,๐๐๐ กิโลกรัม๘๐๐ กิโลกรัมเหล็กเสริมคอนกรีต๑,๒๐๐ กิโลกรัม๑,๒๐๐ กิโลกรัม๘๕๐ กิโลกรัมเหล็กโครงสร้าง๑,๒๐๐ กิโลกรัม๑,๒๐๐ กิโลกรัม๘๕๐ กิโลกรัมข้อ ๔๙ ในการคำนวณกำลังต้านทานแรงประเภทต่าง ๆของไม้ชนิดต่าง ๆ ให้ใช้ส่วนปลอดภัย โดยใช้กำลังไม่เกิน ๑ ใน ๖ของแรงประลัยแห่งไม้ แต่ไม่ให้ความแอ่นของไม้เกิน ของช่วงคานถ้าไม่มีเอกสารของผู้ชำนาญแสดงผลทดสอบให้เชื่อถือได้เป็นอย่างอื่นให้ใช้แรงไม่เกินอัตราต่อไปนี้ชนิดไม้แรงดึงและแรงอัดตามเสี้ยนต่อ ๑ ตารางเซนติเมตรสำหรับคานแรงดึงและแรงอัดตามเสี้ยนต่อ ๑ ตารางเซนติเมตรสำหรับเสาแรงอัดขวางเสี้ยนต่อ ๑ ตารางเซนติเมตรแรงเฉือนตามเสี้ยนต่อ ๑ ตารางเซนติเมตรไม้อ่อน๑๐๐ กิโลกรัม๘๐ กิโลกรัม๒๔ กิโลกรัม๖ กิโลกรัมไม้สัก๑๑๐ กิโลกรัม๙๐ กิโลกรัม๒๗ กิโลกรัม๑๐ กิโลกรัมไม้แข็ง๑๒๕ กิโลกรัม๑๐๐ กิโลกรัม๓๐ กิโลกรัม๑๕ กิโลกรัมข้อ ๕๐ในการคำนวณกำลังต้านทานแรงอัดของคอนกรีตธรรมดาไม่มีเหล็กเสริมตามส่วนต่าง ๆนั้น ให้ใช้ส่วนปลอดภัย โดยใช้กำลังไม่เกิน ๑ ใน ๓ ของแรงประลัยแห่งคอนกรีตเมื่อครบอายุ๒๘ วัน แต่ถ้าไม่มีเอกสารแสดงผลทดลองของผู้ชำนาญ ก็ให้ใช้อัตราแรงไม่เกินดังต่อไปนี้ส่วนซีเมนต์ตามปริมาตรส่วนทรายตามปริมาตรส่วนหินตามปริมาตรแรงอัดต่าง ๆ กิโลกรัมต่อ ๑ ตารางเซนติเมตรแรงอัดสำหรับคานแรงอัดสำหรับเสาแรงเฉือนแรงยึด๑๑๓๕๐๔๐๕๗๑๒๔๔๕๓๖๔.๕๖๑๒๕๔๐๓๒๔๖๑๓๖๓๕๒๘๓.๕๕๑๓๗๓๐๒๔๓๔๑๔๘๑๕๑๒๑.๕๓ถ้าความยาวของเสามากกว่า ๑๕เท่าของด้านที่แคบหรือของเส้นผ่าศูนย์กลาง (Diameter)ให้ใช้ตารางข้างบนคูณด้วย (๑.๕ )หมายเหตุ ส =ความยาวของเสาเป็นเซนติเมตรบ =ด้านที่แคบของเสาเป็นเซนติเมตรกฎนี้ให้ใช้ได้ทั้งเสาคอนกรีตและเสาไม้ข้อ ๕๑ในการคำนวณกำลังแรงของส่วนอาคารประกอบด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก ให้ผู้คำนวณแสดงรายการคำนวณจนเป็นที่พอใจคณะเทศมนตรีว่าอยู่ในลักษณะปลอดภัยถ้าไม่มีเอกสารของผู้ชำนาญแสดงผลทดลองให้เชื่อถือเป็นอย่างอื่นได้ให้ถือหลักการคำนวณดังนี้ก. พิกัดยืดของคอนกรีต = ๑.๔× ๑๐๖ เมตริกตันต่อ ๑ ตารางเมตรข. พิกัดยืดของเหล็กเสริม = ๒๑ ×๑๐๖ เมตริกตันต่อ ๑ ตารางเมตรค. ส่วนผสมของคอนกรีตไม่อ่อนกว่าซีเมนต์ ๑ ทราย ๒และหิน ๔ ตามปริมาตรง. แรงอัดของคอนกรีตไม่เกิน ๔๕ กิโลกรัมต่อ ๑ตารางเซนติเมตรจ. แรงดึงของเหล็กเสริมไม่เกิน ๑,๒๐๐ กิโลกรัมต่อ๑ ตารางเซนติเมตรฉ. แรงเฉือนของเหล็กเสริมไม่เกิน ๘๕๐ กิโลกรัมต่อ๑ ตารางเซนติเมตรช. สำหรับคานคอนกรีตเสริมเหล็กให้มีคอนกรีตหุ้มเหล็กหนาไม่น้อยกว่า ๒.๕ เซนติเมตรและไม่น้อยกว่าขนาดของเหล็กเสริมเส้นใหญ่ที่สุดซ.สำหรับพื้นคอนกรีตเสริมเหล็กให้มีคอนกรีตหุ้มเหล็กหนาไม่น้อยกว่า ๑.๕ เซนติเมตรและไม่น้อยกว่าขนาดของเหล็กเสริมเส้นใหญ่ที่สุดฌ.ให้มีช่องว่างระหว่างเหล็กที่ขนานกันไม่น้อยกว่า ๒.๕ เซนติเมตรและไม่ต่ำกว่าขนาดของเหล็กเสริมอย่างไรก็ดีต้องโตกว่าขนาดของหินที่โตที่สุดที่ใช้อยู่ ๐.๕ เซนติเมตรญ. คานคอนกรีตเสริมเหล็กต้องมีส่วนยาวไม่เกิน ๒๔เท่าของส่วนหนา เว้นแต่จะมีเหตุผลเป็นพิเศษ และไม่ใช้เหล็กเสริมแนวนอนเล็กกว่า ๖มิลลิเมตรฎ. สำหรับเสาคอนกรีตเสริมเหล็กรับน้ำหนักต้องมีเหล็กเสริมตามลำไม่น้อยกว่า ๔ เส้น ถ้าเป็นเสากลมต้องไม่น้อยกว่า ๖ เส้นและส่วนเหล็กไม่น้อยกว่า ๐.๘ ใน ๑๐๐ของคอนกรีตและขนาดของเหล็กเสริมต้องไม่เล็กกว่า ๑๒.๗ มิลลิเมตรปริมาตรของเหล็กปลอกต้องไม่น้อยกว่า ๐.๔ ใน ๑๐๐ ของปริมาตรของคอนกรีตและระยะห่างของเหล็กปลอกต้องไม่เกิน ๑๖ เท่าของขนาดเหล็กแกน หรือ ๔๘เท่าของขนาดเหล็กปลอกหรือไม่เกินด้านแคบที่สุดของเสาข้อ ๕๒น้ำหนักบรรทุกบนพื้นที่จะใช้ในการคำนวณออกแบบอาคารประเภทต่างๆนอกจากเครื่องจักรกลและอุปกรณ์อย่างอื่นซึ่งทราบน้ำหนักแน่นอนอยู่แล้วต้องไม่ต่ำกว่าอัตราที่กำหนดไว้ดังต่อไปนี้ก. อาคารที่พักอาศัย ๑๕๐ กิโลกรัม ต่อ ๑ตารางเมตรข. โรงเรียนชั้นประถมและมัธยม ๒๐๐ กิโลกรัม ต่อ ๑ตารางเมตรค. โรงเรียนชั้นเตรียมอุดมขึ้นไปโรงพยาบาลโรงแรมอาคารสำนักงาน๓๐๐ กิโลกรัม ต่อ ๑ ตารางเมตรง. โรงงาน โรงพิมพ์ ร้านขายของ โรงมหรสพ หอประชุมภัตตาคาร ๔๐๐ กิโลกรัม ต่อ ๑ ตารางเมตรจ. คลังสินค้า ห้องสมุด พิพิธภัณฑ์ โรงกีฬา ๕๐๐กิโลกรัม ต่อ ๑ ตารางเมตรฉ. โรงเก็บรถยนตร์ นอกจากโรงเก็บรถยนต์ส่วนบุคคลโรงเก็บเครื่องจักร โรงงานอุตสาหกรรม ตั้งแต่ ๕๐๐ กิโลกรัม ต่อ ๑ ตารางเมตรขั้นไปแต่ถ้าเนื้อที่ส่วนใดแห่งอาคารนั้นจะรับบรรทุกสิ่งที่มีน้ำหนักมากกว่าอัตราที่กล่าวมาแล้วเช่น เครื่องจักร ก็ให้คำนวณน้ำหนักบรรทุกเพิ่มขึ้นให้พอที่จะรับน้ำหนักนั้นได้ข้อ ๕๓ แรงลมอย่างสูงขนานกับพื้นดินสำหรับส่วนอาคารที่สูงกว่าสองชั้นขึ้นไปให้ถือกำหนดแรงอย่างน้อยเท่ากับ ๑๐๐ กิโลกรัม ต่อ ๑ ตารางเมตรส่วนที่ต่ำกว่าอาคารสองชั้นนี้ลงมาให้ลดอัตราแรงลมเป็น ๕๐ กิโลกรัม ต่อ ๑ตารางเมตรข้อ ๕๔น้ำหนักบรรทุกบนดินที่รากฐานของอาคารนั้นต้องคำนวณให้เหมาะสมเพื่อความมั่นคงและปลอดภัยซึ่งถ้าไม่มีเอกสารของผู้ชำนาญแสดงผลทดลองให้เชื่อถือได้เป็นอย่างอื่นจะต้องไม่เกินอัตรากำหนดสำหรับดินประเภทต่างๆ ดังต่อไปนี้ก. ดินอ่อนหรือดินถมไว้แน่นเต็มที่ ๒ เมตริกตันต่อ ๑ ตารางเมตรข. ดินปานกลางหรือทรายร่วน ๑๐ เมตริกตัน ต่อ ๑ตารางเมตรค. ดินแน่นหรือทรายหยาบ ๒๐ เมตริกตัน ต่อ ๑ตารางเมตรง. กรวดหรือดินดาน ๔๐ เมตริกตัน ต่อ ๑ ตารางเมตรจ. หินปูนหรือหินทราย ๘๐ เมตริกตัน ต่อ ๑ตารางเมตรฉ. หินอัคนี ๑๕๐ เมตริกตัน ต่อ ๑ ตารางเมตรทั้งนี้ เว้นไว้แต่จะได้แสดงให้เป็นที่เชื่อถือได้ว่าจะจัดการเพิ่มอัตรารับน้ำหนักบรรทุกแห่งรากฐานของอาคารได้เป็นอย่างอื่นข้อ ๕๕ในการคำนวณน้ำหนักที่ลงบนรากฐานและเสาของอาคารสูงไม่เกินสองชั้นให้คำนวณน้ำหนักของอาคารรวมทั้งน้ำหนักบรรทุกเต็มอัตราส่วนน้ำหนักบรรทุกของอาคารสูงเกินสองชั้นขึ้นไปซึ่งมิใช่เป็นอาคารพิเศษ คลังสินค้าห้องสมุด หรือโรงงานอุตสาหกรรม ให้ลดส่วนลงได้ตามชั้นของอาคารดังนี้๑. ชั้นถัดจากชั้นยอด ลดอัตราลง๑๐ ใน ๑๐๐๒. ชั้นถัดลงมา ลดอัตราลง๒๐ ใน ๑๐๐๓. ชั้นถัดลงมา ลดอัตราลง๒๐ ใน ๑๐๐๔. ชั้นถัดลงมา ลดอัตราลง๒๐ ใน ๑๐๐ทุกๆ ชั้นที่ถัดลงมาจากนี้ ลดอัตราลง๕๐ ใน ๑๐๐ข้อ ๕๖ ในการคำนวณกำลังต้านทานของรากฐานให้คำนวณน้ำหนักของอาคารเต็มอัตรา และ (เข็มรากฐานบนดินอ่อน)ให้เข็มรับน้ำหนักทั้งหมดโดยไม่คิดเอาแรงต้านของดินรอบๆ เข็มมาช่วยรับน้ำหนักสำหรับปลายเข็มจดดินแข็ง ดินดานหรือวัตถุพื้นแข็งให้คำนวณเข็มนั้นเป็นลักษณะเสาแต่ถ้าเข็มอยู่ในดินอ่อนอาศัยแรงฝืดพยุงให้ใช้เข็มไม่สั้นกว่า ๓ เมตรและให้ใช้แรงฝืดดินตามสูตรต่อไปนี้ฝ. = ๔๐๐ × ๓๕ ย.ฝ. =แรงฝืดดินเป็นกิโลกรัมต่อตารางเมตรของเนื้อที่ผิวเข็มย. = ความยาวของเสาเข็มเป็นเมตรถ้าความยาวของเสาไม่เกิน ๑๒ เมตรต้องมีการทดลองกำลังน้ำหนักบรรทุกของเสาเข็มเนื้อที่ของรากฐานทั้งหมดจะต้องไม่น้อยกว่า ของเนื้อที่ผิวของเสาเข็มทั้งหมดซึ่งอยู่ภายใต้รากฐานนั้นในกรณีที่ไม่สามารถตอกเข็มได้เพราะพื้นดินแข็งเป็นดินปานกลางหรือทรายร่วน ในการคำนวณความต้านทานของดินใต้แผ่นรากฐานจะต้องไม่เกิน๑๐ ตันต่อตารางเมตร ถ้าใช้มากกว่านี้ จะต้องแสดงหลักฐานให้เป็นที่เชื่อถือได้สำหรับเครื่องตอกเข็มด้วยแรงคนบ. = ถ้าตอกด้วยเครื่องจักรซึ่งตอกได้ไม่น้อยกว่า ๔๐ ครั้งต่อ๑ นาทีบ. = บ. =น้ำหนักบรรทุกได้โดยปลอดภัยเป็นกิโลกรัมน. = น้ำหนักลูกตุ้มเป็นกิโลกรัมจ. =ระยะที่เข็มจมครั้งสุดท้ายเป็นเซนติเมตรส. = ระยะลูกตุ้มตกเป็นเซนติเมตรหมวด๗แนวอาคารและระยะต่างๆ ข้อ ๕๗ห้ามมิให้บุคคลใดปลูกสร้างอาคารหรือส่วนของอาคารยื่นออกมาในหรือเหนือทางหรือที่ดินสาธารณะเว้นแต่จะได้รับอนุญาตจากคณะเทศมนตรีเป็นหนังสือ ซึ่งจะต้องเป็นไปตามกำหนดต่อไปนี้สำหรับกันสาดของพื้นชั้นแรกเหนือระดับถนนเฉพาะอาคารที่สร้างอยู่ริมทางสาธารณะซึ่งกว้างไม่เกิน๔๐๐ เซนติเมตร ระยะยื่นของกันสาดให้ยื่นได้ไม่เกิน ๑ ใน ๑๐ ของความกว้างของถนนเฉพาะอาคารที่สร้างอยู่ริมทางสาธารณะซึ่งกว้างตั้งแต่๔๐๐ เซนติเมตร ถึง ๑,๐๐๐ เซนติเมตร ให้สร้างกันสาดยื่น ๑๐๐ เซนติเมตร จากผนังเฉพาะอาคารที่สร้างอยู่ริมทางสาธารณะซึ่งกว้างเกิน๑,๐๐๐ เซนติเมตร ให้สร้างกันสาดยื่น ๒๐๐ เซนติเมตร จากผนังระดับกันสาดสูงจากพื้นทางเท้า ๓๒๕ เซนติเมตรระยะยื่นและระดับปลายชายคาของอาคารชั้นเดียวให้ถือตามกำหนดข้างต้นด้วยทางสาธารณะสายใดที่คณะเทศมนตรีเห็นสมควรเปลี่ยนกำหนดระยะยื่นและระดับก็ให้มีอำนาจประกาศกำหนดระยะยื่นและระดับเท่ากันตลอดสายได้สำหรับส่วนประณีตสถาปัตยกรรมของพื้นชั้นอื่น ๆระยะยื่นของชายคาไม่เกิน ๑๕๐ เซนติเมตร จากผนังระยะยื่นของส่วนประณีตสถาปัตยกรรม ไม่เกิน ๑๒๐เซนติเมตร จากผนังระยะยื่นที่กล่าวนั้นจะต้องไม่เกินกำหนดของสูตรนี้ด้วยย. = ย. =ระยะยื่นออกมาจากผนังเป็นเซนติเมตรท. =ความกว้างของถนนสาธารณะเป็นเซนติเมตรร. =ระยะฝาผนังอาคารจากแนวถนนสาธารณะเป็นเซนติเมตรข้อ ๕๘ห้ามมิให้ปลูกสร้างอาคารสูงจากระดับพื้นดินเกินกว่าสองเท่าของความกว้างระหว่างฝาผนังอาคารที่ขออนุญาตถึงเขตแนวถนนฝั่งตรงข้ามของถนนที่ใกล้คณะเทศมนตรีมีอำนาจที่จะประกาศเขตอนุญาตให้ปลูกสร้างอาคารที่จะปลูกสร้างสูงเกินกว่ากำหนดได้ข้อ ๕๙ สำหรับอาคารหลังเดียวกันระหว่างถนนสาธารณะสองสาย ขนาดกว้างไม่เท่ากันอนุญาตให้ปลูกสร้างถึงระดับสูงได้สองเท่าของระยะระหว่างฝาผนังของอาคารที่ขออนุญาตถึงเขตแนวถนนฝั่งตรงข้ามของถนนสาธารณะที่กว้างกว่าได้ทั้งหลังสำหรับอาคารหลังเดียวกันมุมถนนสาธารณะสองสายขนาดไม่เท่ากันอนุญาตให้ปลูกสร้างด้านถนนสาธารณะที่แคบถึงระดับสูงสองเท่าของระยะระหว่างฝาผนังของอาคารที่ขออนุญาตถึงเขตแนวถนนฝั่งตรงข้ามของแนวถนนสาธารณะที่กว้างกว่าได้โดยเป็นระยะความยาวจากมุมถนนสาธารณะเพียงสองเท่าของแนวถนนที่แคบห้ามมิให้ปลูกสร้างอาคารสูงเกินกว่า ๘๐๐เซนติเมตรถ้าระยะระหว่างฝาผนังของอาคารที่ขออนุญาตถึงเขตแนวถนนฝั่งตรงข้ามของถนนสาธารณะที่ใกล้กว้างน้อยกว่า๘๐๐ เซนติเมตรคณะเทศมนตรีมีอำนาจที่จะประกาศเขตอนุญาตให้ปลูกสร้างอาคารที่จะปลูกสร้างสูงเกินกว่ากำหนดนี้ได้ข้อ ๖๐อาคารที่ปลูกสร้างชิดเขตที่ดินต่างผู้ครอบครองอนุญาตให้เฉพาะฝาหรือผนังด้านที่ไม่มีประตูหน้าต่าง และช่องระบายอากาศอยู่ชิดเขตที่ดินได้พอดีแต่ห้ามมิให้ส่วนใดของอาคารรุกล้ำเขตที่ดินข้างเคียงถ้าระยะห่างจากอาคารถึงเขตที่ดินน้อยกว่า ๒๐๐เซนติเมตร สำหรับอาคาร ๒ ชั้นลงมา หรือน้อยกว่า ๓๐๐ เซนติเมตร สำหรับอาคารเกินกว่า๒ ชั้นขึ้นไปห้ามมิให้มีประตูหรือหน้าต่างในด้านที่ชิดกับเขตที่ดินต่างผู้ครอบครองอนุญาตให้เฉพาะฝาหรือผนังที่มีช่องลมเป็นบานเกล็ดติดตายห่างเขตที่ดินตั้งแต่๕๐ เซนติเมตรขึ้นไปได้ในกรณีที่ชายคาหรือกันสาดอยู่ใกล้เขตที่ดินข้างเคียงต้องมีการป้องกันน้ำจากชายคาไม่ให้ตกในที่ดินนั้นด้วย เช่น ใส่รางน้ำข้อ ๖๑ อาคารประเภทต่าง ๆจะต้องมีที่ว่างอันปราศจากสิ่งปกคลุมไม่น้อยกว่าส่วนที่กำหนดไว้ต่อไปนี้ก. อาคารที่พักอาศัยห้องแถวหรือตึกแถวแต่ละหลังหรือละห้อง ให้มีที่ว่างอยู่ ๓๐ ใน ๑๐๐ ส่วนของพื้นที่โดยให้คิดพื้นที่ทางเดินด้านหลังตามข้อ ๒๕ แห่งเทศบัญญัตินี้เป็นที่ว่างด้วยข. อาคารพาณิชย์ โรงงานอุตสาหกรรมและอาคารสาธารณะ ให้มีที่ว่างอยู่ ๑๐ ใน ๑๐๐ ส่วนของพื้นที่ โดยยอมให้คิดพื้นที่ทางเดินด้านหลังตามข้อ๒๕ แห่งเทศบัญญัตินี้เป็นที่ว่างด้วย เว้นแต่ในกรณีพิเศษที่การระบายลมและแสงสว่างเหมาะสมเพียงพอแล้วคณะเทศมนตรีจะอนุญาตให้ปลูกสร้างโดยมีที่ว่างเปล่าน้อยกว่าส่วนที่กำหนดให้ก็ได้ถ้าใช้เป็นที่พักอาศัยด้วย ให้มีที่ว่างอยู่ ๓๐ ใน ๑๐๐ ส่วนของพื้นที่หมวด๘การสุขาภิบาล ข้อ ๖๒ อาคารที่จะปลูกสร้างต้องมีทางระบายน้ำที่ใช้แล้วออกจากอาคารไปได้โดยสะดวกข้อ ๖๓การทำรางระบายน้ำจากอาคารไปสู่ทางน้ำสาธารณะจะต้องให้มีส่วนลาดไม่ต่ำกว่า ๑ใน ๒๐๐ ตามแนวตรงที่สุดที่จะจัดทำได้ ถ้าจะใช้ท่อกลมเป็นทางระบายต้องมีบ่อตรวจระบายทุกระยะ๓๐ เมตร และทุกมุมเลี้ยวด้วยข้อ ๖๔ถ้าการระบายน้ำโสโครกออกจากอาคารไปสู่ทางน้ำสาธารณะซึ่งมิได้จัดเตรียมไว้โดยเฉพาะแล้วคณะเทศมนตรีอาจไม่ยอมอนุญาตให้จนกว่าเจ้าของอาคารจะได้จัดการให้น้ำโสโครกนั้นมีลักษณะดีขึ้นตามที่เห็นสมควรก็ได้ข้อ ๖๕ อาคารตามความหมายแห่งข้อ ๔ (๑) ถึง (๗)ถ้ามีท่อเอกประปาในทางสาธารณะ ซึ่งทางสาธารณะนั้นติดเขตที่สร้างอาคารก็ให้ต่อท่อประปาเข้าสู่อาคารด้วย เว้นแต่อาคารที่พักอาศัยซึ่งเจ้าของอยู่เองข้อ ๖๖ การทำการระบายน้ำและติดต่อท่อระบายน้ำนั้นท่อประปา ท่อระบายน้ำในอาคารและอุปกรณ์ต่าง ๆสำหรับการต่อท่อและการสุขาภิบาลจะต้องมีลักษณะถูกต้องเพื่อประโยชน์ในทางอนามัยตามแบบนิยมในทางวิชาการข้อ ๖๗ อาคารที่บุคคลอาจพักอาศัยใช้สอยได้ให้มีส้วมไว้ตามจำนวนอันสมควร แต่ต้องไม่น้อยกว่าอัตราตามกำหนดไว้นี้ก. อาคารที่พักอาศัย ให้มี ๑ แท่นทุกหลังห้องแถวหรือตึกแถว ให้มี ๑ แท่นทุกห้องข. โรงแรม ให้มี ๑ แท่นต่อกำหนด ๑๐ คนที่อาคารนั้นจะให้คนพักแรมได้ค. โรงเรียนและโรงงาน ให้มี ๑ แท่นต่อ ๑๐๐ คนที่กำหนดให้ใช้สอยอาคารง. หอประชุมและโรงมหรสพ ให้มี ๑ แท่นต่อ ๓๐๐ คนที่กำหนดให้ใช้สอยอาคารนั้นข้อ ๖๘ ห้องส้วมต้องมีขนาดเนื้อที่ไม่ต่ำกว่า๑.๕๐ ตารางเมตรต่อ ๑ แท่นมีลักษณะที่จะรักษาความสะอาดได้ง่ายเรียบร้อยและมีพื้นที่ไม่ซึมกับมีช่องระบายลมตามสมควร ถ้าเป็นส้วมระบายน้ำซึ่งไม่ใช่บ่อเก็บอาจมให้ทำในตัวอาคารที่พักอาศัยได้ แต่ถ้าเป็นส้วมวิธีอื่นต้องทำเป็นส่วนหนึ่งต่างหากนอกไปจากตัวอาคารที่พักอาศัยนั้นหมวด๙การตรวจควบคุมการก่อสร้าง ข้อ ๖๙ผู้ได้รับอนุญาตปลูกสร้างอาคารต้องเก็บรักษาใบอนุญาต แผนผัง แบบก่อสร้างและรายการไว้ในบริเวณการปลูกสร้างหนึ่งชุด เพื่อให้นายช่างตรวจดูได้เสมอตามเวลาที่สมควรและต้องทำการปลูกสร้างภายในเวลาที่กำหนดไว้ในใบอนุญาตเว้นไว้แต่จะได้ขอต่ออายุใบอนุญาตใหม่ข้อ ๗๐ ในการปลูกสร้างอาคารให้ผู้รับอนุญาตหรือผู้แทนควบคุมให้เป็นไปตามเงื่อนไขแห่งการอนุญาตและต้องมีนายงานที่มีความสามารถตามสมควรอยู่ประจำตลอดเวลาที่ทำการปลูกสร้างถ้านายงานไม่อยู่ต้องตั้งตัวแทนกำกับการไว้คำสั่งของนายช่างซึ่งมอบให้กับนายงานหรือตัวแทนนั้นให้ถือว่าได้ให้ไว้กับผู้รับอนุญาตข้อ ๗๑ถ้านายช่างตรวจพบการปลูกสร้างอาคารผิดจากแผนผัง แบบก่อสร้าง รายการหรือเงื่อนไขตามที่ระบุไว้ในใบอนุญาต ให้ตักเตือนเจ้าของอาคารหรือนายงานควบคุมแล้วรายงานให้คณะเทศมนตรีทราบคณะเทศมนตรีจะแจ้งกำหนดเวลาอันสมควรให้เจ้าของอาคารจัดการแก้ไขการปลูกสร้างเสียให้ถูกต้องซึ่งเมื่อพ้นกำหนดเวลาไปแล้วการแก้ไขยังไม่สำเร็จเรียบร้อยก็ให้ดำเนินการต่อไปตามมาตรา ๑๑ แห่งพระราชบัญญัติข้อ ๗๒วัตถุประกอบการปลูกสร้างอาคารต้องมีคุณสมบัติตามกำหนดของรายการและรายการคำนวณ ถ้ามีเหตุสงสัยในคุณภาพของวัตถุให้นายช่างมีอำนาจเรียกตรวจดูเอกสารของผู้ชำนาญแสดงผลการทดลองกำลังหรือเรียกตัวอย่างวัตถุตามปริมาณสมควรจากผู้รับอนุญาต เพื่อตรวจสอบโดยการทดลองตามหลักวิชาการซึ่งผู้รับอนุญาตจะต้องจัดการส่งให้ตามความต้องการโดยไม่คิดมูลค่าข้อ ๗๓ถ้าปรากฏแก่นายช่างว่ารายการคำนวณรากฐานที่ได้อนุญาตไว้เกิดความไม่แน่นอนขึ้นเพราะเหตุพื้นดินที่จะปลูกสร้างรากฐานนั้นมิได้เป็นไปตามที่ได้คาดหมายไว้ให้นายช่างมีอำนาจสั่งเปลี่ยนแปลงรายการคำนวณของรากฐานนั้นเสียใหม่ได้การปลูกสร้างรากฐานของอาคารให้ทำได้เฉพาะเวลากลางวันเว้นแต่จะได้รับอนุญาตจากคณะเทศมนตรีให้ทำในเวลากลางคืนได้ข้อ ๗๔ การปลูกสร้างอาคารที่ติดต่อกับทางสาธารณะผู้รับอนุญาตจะต้องแสดงวิธีการ และขั้นตอนของงานให้เป็นที่พอใจนายช่างก่อนว่าเป็นที่ปลอดภัยแก่ผู้ใช้ทางสาธารณะนั้นแล้ว จึงจะลงมือทำการปลูกสร้างได้ข้อ ๗๕เมื่อนายช่างประสงค์จะเข้าตรวจอาคารที่ปลูกสร้างไว้เสร็จแล้วว่าอยู่ในภาวะอันสมควรหรือไม่ก็ให้แจ้งกำหนดเวลาตรวจให้เจ้าของอาคารทราบเป็นหนังสือก่อนตรวจอย่างน้อย๔๘ ชั่วโมง เจ้าของอาคารหรือตัวแทนจะต้องให้ความสะดวกต่อนายช่างในการตรวจตามสมควรข้อ ๗๖เมื่อนายช่างตรวจพบอาคารซึ่งไม่อยู่ในภาวะสมควร น่าจะเป็นอันตรายต่อร่างกายชีวิต หรือทรัพย์สิน ให้รายงานคณะเทศมนตรีทราบและคณะเทศมนตรีจะสั่งเจ้าของอาคารให้เปลี่ยนแปลงแก้ไขหรือรื้อถอนตามแบบ อ.๔ ท้ายเทศบัญญัตินี้ก็ได้ถ้าคำสั่งเป็นการให้เปลี่ยนแปลงแก้ไข ให้ถือการอนุญาตปลูกสร้างนั้นเป็นการเร่งร้อนโดยออกใบอนุญาตแบบชั่วคราวให้เวลาขออนุญาตหมวด๑๐ค่าธรรมเนียม ข้อ ๗๗ค่าธรรมเนียมการตรวจแบบก่อสร้างรวมทั้งการออกใบอนุญาต ให้เรียกเก็บดังนี้๑. อาคารที่พักอาศัยซึ่งทำด้วยวัตถุถาวรคำนวณตามเนื้อที่ของพื้นอาคารทุกชั้น ตารางเมตรละ ๑๐ สตางค์๒.อาคารที่พักอาศัยซึ่งทำด้วยวัตถุอันมิใช่วัตถุถาวรคำนวณตามเนื้อที่ของพื้นอาคารทุกชั้น ตารางเมตรละ ๕ สตางค์๓. ท่อ รางระบายน้ำ รั้วหรือกำแพงกับทั้งประตูรั้ว หรือประตูกำแพงนั้น คำนวณตามระยะยาว เมตรละ ๕ สตางค์๔. เขื่อน ท่าน้ำ หรือสะพานท่าน้ำคำนวณตามระยะยาวเมตรละ ๒๐ สตางค์๕. สะพาน อู่เรือ คานเรือ หรือป้ายโฆษณาคำนวณตามเนื้อที่ ตารางเมตรละ ๔๐ สตางค์๖. อาคารอย่างอื่น คำนวณตามเนื้อที่ของพื้นอาคารทุกชั้นตารางเมตรละ ๔๐ สตางค์ แต่ถ้าเป็นอาคารชนิดที่ไม่ใช้เนื้อที่ภายใน คำนวณตามระยะยาวเมตรละ ๒๐ สตางค์๗. ในการคิดค่าธรรมเนียม เศษของเมตรหรือตารางเมตรถ้าต่ำกว่ากึ่งให้ปัดทิ้ง ตั้งแต่กึ่งขึ้นไปให้คิดเป็นหนึ่งข้อ ๗๘ ค่าธรรมเนียมการออกใบอนุญาตต่ออายุหรือใบแทนฉบับละ ๑ บาทข้อ ๗๙ การตรวจแบบก่อสร้างรวมทั้งการออกใบอนุญาตสำหรับอาคารชั่วคราวไม่ให้เรียกเก็บค่าธรรมเนียมหมวด๑๑การรักษาเทศบัญญัติ ข้อ ๘๐ให้นายกเทศมนตรีมีหน้าที่รักษาการให้เป็นไปตามเทศบัญญัตินี้และให้มีอำนาจออกข้อบังคับเพื่อปฏิบัติการให้เป็นไปตามเทศบัญญัตินี้ประกาศณ วันที่ ๒๒ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๐๙ส. กฤษณะเศรณีนายกเทศมนตรีอนุมัติพ. จุฑางกูรผู้ว่าราชการจังหวัดปทุมธานี[เอกสารแนบท้าย]๑. คำขออนุญาตปลูกสร้างอาคาร (อ. ๑)๒. ใบอนุญาตให้ปลูกสร้างอาคาร (อ. ๒)๓. คำสั่งเปลี่ยนแปลงแบบอาคาร (อ. ๓)๔. คำสั่งแก้ไขอาคาร (อ. ๔)(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)อัมภิญา/พิมพ์๒๘เมษายน ๒๕๕๑ฐิติพงษ์/ตรวจ๑๔พฤษภาคม ๒๕๕๑[๑]ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๘๔/ตอนที่ ๕/หน้า ๑๗/๑๗ มกราคม ๒๕๑๐