คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 621834หลักกฎหมาย: คดีที่ผู้ฟ้องคดีเป็นเอกชนยื่นฟ้องกรมทางหลวงชนบท ผู้ถูกฟ้องคดีที่ ๑ แม้จะบรรยายฟ้องว่า ผู้ถูกฟ้องคดีที่ ๑ ซึ่งเป็นหน่วยงานทางปกครองกระทำละเมิดกรณีดำเนินงานตามโครงการก่อสร้างถนนสาย ง๑ ง๒ ง๔ และ ง๕ ผังเมืองรวมเมืองเพชรบูรณ์ จังหวัดเพชรบูรณ์ โดยไม่ชอบด้วยกฎหมายและละเลยไม่ดำเนินการแก้ไขปัญหาที่เกิดขึ้นให้แก่ผู้ฟ้องคดี แต่การที่ผู้ฟ้องคดีฟ้องให้ผู้ถูกฟ้องคดีที่ ๑ รับผิดจากการกระทำละเมิดในคดีนี้ ก็เป็นผลสืบเนื่องมาจากการที่ผู้ฟ้องคดีกล่าวอ้างว่าความเสียหายที่เกิดขึ้นกับโครงข่ายโทรทัศน์และบริการอินเตอร์เน็ตของผู้ฟ้องคดีเนื่องมาจากนายยอด จำปีทอง ลูกจ้างของผู้ถูกฟ้องคดีที่ ๒ ผู้รับจ้างก่อสร้างถนนตามโครงการก่อสร้างถนนสายดังกล่าว ซึ่งเป็นเอกชนด้วยกัน รวบรัดสายไฟเบอร์ออฟติคของผู้ฟ้องคดี จนทำให้ใยแก้วภายในขาดออกจากกัน และกระทำโดยไม่ได้รับความยินยอมจากผู้ฟ้องคดีหรือไม่ได้แจ้งให้ผู้ฟ้องคดีทราบเป็นหนังสือล่วงหน้าเป็นระยะเวลาที่เหมาะสมเพื่อเตรียมการแก้ไข ดังนั้น มูลละเมิดตามคำฟ้องของผู้ฟ้องคดีจึงมิได้เป็นผลโดยตรงจากการใช้อำนาจตามกฎหมาย หรือจากกฎ คำสั่ง ทางปกครอง หรือคำสั่งอื่น และไม่ได้เกิดจากการละเลยต่อหน้าที่ตามที่กฎหมายกำหนดให้ต้องปฏิบัติหรือปฏิบัติหน้าที่ดังกล่าวล่าช้าเกินสมควร จึงมิใช่คดีพิพาทเกี่ยวกับการกระทำละเมิดของหน่วยงานทางปกครอง อันจะอยู่ในอำนาจของศาลปกครอง ตามมาตรา ๙ วรรคหนึ่ง (๓) แห่งพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง พ.ศ. ๒๕๔๒ คดีนี้จึงอยู่ในอำนาจพิจารณาพิพากษาของศาลยุติธรรม ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำวินิจฉัยที่ 7/2561ศาลปกครองนครสวรรค์ศาลผู้ส่งความเห็นศาลจังหวัดเพชรบูรณ์ศาลผู้รับความเห็นบริษัทดิจิตอลเคเบิล เพชรบูรณ์ จำกัดผู้ฟ้องคดีกรมทางหลวงชนบท ที่ 1 กับพวกรวม 3 คนผู้ถูกฟ้องคดี พ.ร.บ.จัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง พ.ศ.2542 พ.ร.บ.ทางหลวง พ.ศ.2535 กฎกระทรวงแบ่งส่วนราชการกรมทางหลวงชนบท กระทรวงคมนาคม พ.ศ.2558 คดีที่ผู้ฟ้องคดีเป็นเอกชนยื่นฟ้องกรมทางหลวงชนบท ผู้ถูกฟ้องคดีที่ ๑ แม้จะบรรยายฟ้องว่า ผู้ถูกฟ้องคดีที่ ๑ ซึ่งเป็นหน่วยงานทางปกครองกระทำละเมิดกรณีดำเนินงานตามโครงการก่อสร้างถนนสาย ง๑ ง๒ ง๔ และ ง๕ ผังเมืองรวมเมืองเพชรบูรณ์ จังหวัดเพชรบูรณ์ โดยไม่ชอบด้วยกฎหมายและละเลยไม่ดำเนินการแก้ไขปัญหาที่เกิดขึ้นให้แก่ผู้ฟ้องคดี แต่การที่ผู้ฟ้องคดีฟ้องให้ผู้ถูกฟ้องคดีที่ ๑ รับผิดจากการกระทำละเมิดในคดีนี้ ก็เป็นผลสืบเนื่องมาจากการที่ผู้ฟ้องคดีกล่าวอ้างว่าความเสียหายที่เกิดขึ้นกับโครงข่ายโทรทัศน์และบริการอินเตอร์เน็ตของผู้ฟ้องคดีเนื่องมาจากนายยอด จำปีทอง ลูกจ้างของผู้ถูกฟ้องคดีที่ ๒ ผู้รับจ้างก่อสร้างถนนตามโครงการก่อสร้างถนนสายดังกล่าว ซึ่งเป็นเอกชนด้วยกัน รวบรัดสายไฟเบอร์ออฟติคของผู้ฟ้องคดี จนทำให้ใยแก้วภายในขาดออกจากกัน และกระทำโดยไม่ได้รับความยินยอมจากผู้ฟ้องคดีหรือไม่ได้แจ้งให้ผู้ฟ้องคดีทราบเป็นหนังสือล่วงหน้าเป็นระยะเวลาที่เหมาะสมเพื่อเตรียมการแก้ไข ดังนั้น มูลละเมิดตามคำฟ้องของผู้ฟ้องคดีจึงมิได้เป็นผลโดยตรงจากการใช้อำนาจตามกฎหมาย หรือจากกฎ คำสั่ง ทางปกครอง หรือคำสั่งอื่น และไม่ได้เกิดจากการละเลยต่อหน้าที่ตามที่กฎหมายกำหนดให้ต้องปฏิบัติหรือปฏิบัติหน้าที่ดังกล่าวล่าช้าเกินสมควร จึงมิใช่คดีพิพาทเกี่ยวกับการกระทำละเมิดของหน่วยงานทางปกครอง อันจะอยู่ในอำนาจของศาลปกครอง ตามมาตรา ๙ วรรคหนึ่ง (๓) แห่งพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง พ.ศ. ๒๕๔๒ คดีนี้จึงอยู่ในอำนาจพิจารณาพิพากษาของศาลยุติธรรม()แหล่งที่มาสำนักงานเลขานุการคณะกรรมการวินิจฉัยฯแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุเขตอำนาจศาลเกี่ยวกับพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง พ.ศ. 2542 มาตรา 9 วรรคหนึ่ง (3)