คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 62014หลักกฎหมาย: ความว่า จำเลยอุทธรณ์ ศาลแรงงานกลางสั่งว่าอุทธรณ์ของจำเลยทั้งข้อ 2.1 ถึงข้อ 2.3 เป็นการโต้แย้งคัดค้านการใช้ดุลพินิจของศาลแรงงานกลาง ถือว่าเป็นอุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริงมิใช่อุทธรณ์ในข้อกฎหมาย จึงไม่รับจำเลยเห็นว่า อุทธรณ์ของจำเลยทุกข้อเป็นอุทธรณ์ในปัญหาข้อกฎหมายทั้งสิ้น โปรดมีคำสั่งให้รับอุทธรณ์ของจำเลยไว้พิจารณาพิพากษาต่อไปหมายเหตุ โจทก์แถลงคัดค้าน (อันดับ 48)ศาลแรงงานกลางพิพากษาให้จำเลยจ่ายสินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้า 13,050 บาท จ่ายค่าชดเชย 87,000 บาท และคืนเงินค้ำประกัน 5,000 บาท ให้แก่โจทก์จำเลยอุทธรณ์ ศาลแรงงานกลางสั่งไม่รับดังกล่าว (อันดับ 37)จำเลยจึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 41)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว จำเลยอุทธรณ์ตามข้อ 2.1 ว่า ที่ศาลแรงงานกลางวินิจฉัยและฟังว่าโจทก์มิได้ประมาทเลินเล่อเป็นเหตุให้จำเลยได้รับความเสียหาย ไม่ชอบด้วยกฎหมายเพราะโจทก์ซึ่งเป็นฝ่ายนำสืบภายหลังมิได้ถามจำเลย ตามที่โจทก์กล่าวอ้างว่าจำเลยให้โจทก์ไปร่วมทดลองเครื่องจักรกับนายช่างชาวญี่ปุ่นเพื่อให้จำเลยมีโอกาสอธิบาย เป็นการขัดต่อหลักกฎหมายลักษณะการสืบพยาน เห็นว่าในข้อนี้ศาลแรงงานกลางฟังข้อเท็จจริงว่าจำเลยมิได้สั่งให้โจทก์มาควบคุมการทำงานของช่างทำปล่องดูดอากาศ โจทก์จึงมิได้ฝ่าฝืนคำสั่งของจำเลย และมิได้กระทำการใดอันถือว่าประมาทเลินเล่อเป็นเหตุให้จำเลยซึ่งเป็นนายจ้างได้รับความเสียหาย ตามที่จำเลยนำสืบต่อสู้โดยมิได้วินิจฉัยว่าจำเลยให้โจทก์ไปร่วมทดลองเครื่องจักรกับนายช่างชาวญี่ปุ่นดังที่จำเลยอุทธรณ์ อุทธรณ์ของจำเลยในข้อนี้จึงไม่เป็นสาระแก่คดีอันควรได้รับการวินิจฉัย ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 225 ประกอบด้วยพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ. 2522 มาตรา 31 เพราะไม่ทำให้ผลคดีเปลี่ยนแปลงไป ที่จำเลยอุทธรณ์ตามข้อ 2.2 และข้อ 2.3 ว่าข้อเท็จจริงตามสำนวนที่โจทก์จำเลยรับกันฟังได้เป็นยุติแล้วว่า โจทก์กระทำการทุจริต โดยลักเอาอุปกรณ์ไฟฟ้าของจำเลยไป และโจทก์มาทำงานช้าผิดปกติวิสัย เห็นได้ว่าโจทก์จงใจทำให้จำเลยได้รับความเสียหายนั้น เห็นว่าศาลแรงงานกลางฟังข้อเท็จจริงว่า โจทก์มิได้ทุจริตต่อหน้าที่ โดยลักเอาอุปกรณ์ไฟฟ้าจากเครื่องปั๊มของจำเลยและโจทก์ไม่ได้จงใจทำให้จำเลยซึ่งเป็นนายจ้างได้รับความเสียหายอุทธรณ์ของจำเลยดังกล่าวเป็นการโต้เถียงดุลพินิจในการรับฟังพยานหลักฐานของศาลแรงงานกลาง เป็นอุทธรณ์ในข้อเท็จจริง ที่ศาลแรงงานกลางไม่รับอุทธรณ์ของจำเลยชอบแล้ว ให้ยกคำร้อง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 1788/2531นายสุธรรม นิลยะรัตน์โจทก์บริษัท ชฎาเฟอร์นิเจอร์และก่อสร้าง จำกัดจำเลยบริษัท ชฎาเฟอร์นิเจอร์และก่อสร้าง จำกัด จำเลยผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.พ. ม. 225 พ.ร.บ.จัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ.2522 ม. 31, ม. 54ความว่า จำเลยอุทธรณ์ ศาลแรงงานกลางสั่งว่าอุทธรณ์ของจำเลยทั้งข้อ 2.1 ถึงข้อ 2.3 เป็นการโต้แย้งคัดค้านการใช้ดุลพินิจของศาลแรงงานกลาง ถือว่าเป็นอุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริงมิใช่อุทธรณ์ในข้อกฎหมาย จึงไม่รับจำเลยเห็นว่า อุทธรณ์ของจำเลยทุกข้อเป็นอุทธรณ์ในปัญหาข้อกฎหมายทั้งสิ้น โปรดมีคำสั่งให้รับอุทธรณ์ของจำเลยไว้พิจารณาพิพากษาต่อไปหมายเหตุ โจทก์แถลงคัดค้าน (อันดับ 48)ศาลแรงงานกลางพิพากษาให้จำเลยจ่ายสินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้า 13,050 บาท จ่ายค่าชดเชย 87,000 บาท และคืนเงินค้ำประกัน 5,000 บาท ให้แก่โจทก์จำเลยอุทธรณ์ ศาลแรงงานกลางสั่งไม่รับดังกล่าว (อันดับ 37)จำเลยจึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 41)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว จำเลยอุทธรณ์ตามข้อ 2.1 ว่า ที่ศาลแรงงานกลางวินิจฉัยและฟังว่าโจทก์มิได้ประมาทเลินเล่อเป็นเหตุให้จำเลยได้รับความเสียหาย ไม่ชอบด้วยกฎหมายเพราะโจทก์ซึ่งเป็นฝ่ายนำสืบภายหลังมิได้ถามจำเลย ตามที่โจทก์กล่าวอ้างว่าจำเลยให้โจทก์ไปร่วมทดลองเครื่องจักรกับนายช่างชาวญี่ปุ่นเพื่อให้จำเลยมีโอกาสอธิบาย เป็นการขัดต่อหลักกฎหมายลักษณะการสืบพยาน เห็นว่าในข้อนี้ศาลแรงงานกลางฟังข้อเท็จจริงว่าจำเลยมิได้สั่งให้โจทก์มาควบคุมการทำงานของช่างทำปล่องดูดอากาศ โจทก์จึงมิได้ฝ่าฝืนคำสั่งของจำเลย และมิได้กระทำการใดอันถือว่าประมาทเลินเล่อเป็นเหตุให้จำเลยซึ่งเป็นนายจ้างได้รับความเสียหาย ตามที่จำเลยนำสืบต่อสู้โดยมิได้วินิจฉัยว่าจำเลยให้โจทก์ไปร่วมทดลองเครื่องจักรกับนายช่างชาวญี่ปุ่นดังที่จำเลยอุทธรณ์ อุทธรณ์ของจำเลยในข้อนี้จึงไม่เป็นสาระแก่คดีอันควรได้รับการวินิจฉัย ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 225 ประกอบด้วยพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ. 2522 มาตรา 31 เพราะไม่ทำให้ผลคดีเปลี่ยนแปลงไป ที่จำเลยอุทธรณ์ตามข้อ 2.2 และข้อ 2.3 ว่าข้อเท็จจริงตามสำนวนที่โจทก์จำเลยรับกันฟังได้เป็นยุติแล้วว่า โจทก์กระทำการทุจริต โดยลักเอาอุปกรณ์ไฟฟ้าของจำเลยไป และโจทก์มาทำงานช้าผิดปกติวิสัย เห็นได้ว่าโจทก์จงใจทำให้จำเลยได้รับความเสียหายนั้น เห็นว่าศาลแรงงานกลางฟังข้อเท็จจริงว่า โจทก์มิได้ทุจริตต่อหน้าที่ โดยลักเอาอุปกรณ์ไฟฟ้าจากเครื่องปั๊มของจำเลยและโจทก์ไม่ได้จงใจทำให้จำเลยซึ่งเป็นนายจ้างได้รับความเสียหายอุทธรณ์ของจำเลยดังกล่าวเป็นการโต้เถียงดุลพินิจในการรับฟังพยานหลักฐานของศาลแรงงานกลาง เป็นอุทธรณ์ในข้อเท็จจริง ที่ศาลแรงงานกลางไม่รับอุทธรณ์ของจำเลยชอบแล้ว ให้ยกคำร้อง(ครีภูมิ สุวรรณโรจน์-มาโนช เพียรสนอง-นำชัย สุนทรพินิจกิจ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 1788/2531นายสุธรรม นิลยะรัตน์โจทก์บริษัท ชฎาเฟอร์นิเจอร์และก่อสร้าง จำกัดจำเลยบริษัท ชฎาเฟอร์นิเจอร์และก่อสร้าง จำกัด จำเลยผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.พ. ม. 225 พ.ร.บ.จัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ.2522 ม. 31, ม. 54ความว่า จำเลยอุทธรณ์ ศาลแรงงานกลางสั่งว่าอุทธรณ์ของจำเลยทั้งข้อ 2.1 ถึงข้อ 2.3 เป็นการโต้แย้งคัดค้านการใช้ดุลพินิจของศาลแรงงานกลาง ถือว่าเป็นอุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริงมิใช่อุทธรณ์ในข้อกฎหมาย จึงไม่รับจำเลยเห็นว่า อุทธรณ์ของจำเลยทุกข้อเป็นอุทธรณ์ในปัญหาข้อกฎหมายทั้งสิ้น โปรดมีคำสั่งให้รับอุทธรณ์ของจำเลยไว้พิจารณาพิพากษาต่อไปหมายเหตุ โจทก์แถลงคัดค้าน (อันดับ 48)ศาลแรงงานกลางพิพากษาให้จำเลยจ่ายสินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้า 13,050 บาท จ่ายค่าชดเชย 87,000 บาท และคืนเงินค้ำประกัน 5,000 บาท ให้แก่โจทก์จำเลยอุทธรณ์ ศาลแรงงานกลางสั่งไม่รับดังกล่าว (อันดับ 37)จำเลยจึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 41)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว จำเลยอุทธรณ์ตามข้อ 2.1 ว่า ที่ศาลแรงงานกลางวินิจฉัยและฟังว่าโจทก์มิได้ประมาทเลินเล่อเป็นเหตุให้จำเลยได้รับความเสียหาย ไม่ชอบด้วยกฎหมายเพราะโจทก์ซึ่งเป็นฝ่ายนำสืบภายหลังมิได้ถามจำเลย ตามที่โจทก์กล่าวอ้างว่าจำเลยให้โจทก์ไปร่วมทดลองเครื่องจักรกับนายช่างชาวญี่ปุ่นเพื่อให้จำเลยมีโอกาสอธิบาย เป็นการขัดต่อหลักกฎหมายลักษณะการสืบพยาน เห็นว่าในข้อนี้ศาลแรงงานกลางฟังข้อเท็จจริงว่าจำเลยมิได้สั่งให้โจทก์มาควบคุมการทำงานของช่างทำปล่องดูดอากาศ โจทก์จึงมิได้ฝ่าฝืนคำสั่งของจำเลย และมิได้กระทำการใดอันถือว่าประมาทเลินเล่อเป็นเหตุให้จำเลยซึ่งเป็นนายจ้างได้รับความเสียหาย ตามที่จำเลยนำสืบต่อสู้โดยมิได้วินิจฉัยว่าจำเลยให้โจทก์ไปร่วมทดลองเครื่องจักรกับนายช่างชาวญี่ปุ่นดังที่จำเลยอุทธรณ์ อุทธรณ์ของจำเลยในข้อนี้จึงไม่เป็นสาระแก่คดีอันควรได้รับการวินิจฉัย ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 225 ประกอบด้วยพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ. 2522 มาตรา 31 เพราะไม่ทำให้ผลคดีเปลี่ยนแปลงไป ที่จำเลยอุทธรณ์ตามข้อ 2.2 และข้อ 2.3 ว่าข้อเท็จจริงตามสำนวนที่โจทก์จำเลยรับกันฟังได้เป็นยุติแล้วว่า โจทก์กระทำการทุจริต โดยลักเอาอุปกรณ์ไฟฟ้าของจำเลยไป และโจทก์มาทำงานช้าผิดปกติวิสัย เห็นได้ว่าโจทก์จงใจทำให้จำเลยได้รับความเสียหายนั้น เห็นว่าศาลแรงงานกลางฟังข้อเท็จจริงว่า โจทก์มิได้ทุจริตต่อหน้าที่ โดยลักเอาอุปกรณ์ไฟฟ้าจากเครื่องปั๊มของจำเลยและโจทก์ไม่ได้จงใจทำให้จำเลยซึ่งเป็นนายจ้างได้รับความเสียหายอุทธรณ์ของจำเลยดังกล่าวเป็นการโต้เถียงดุลพินิจในการรับฟังพยานหลักฐานของศาลแรงงานกลาง เป็นอุทธรณ์ในข้อเท็จจริง ที่ศาลแรงงานกลางไม่รับอุทธรณ์ของจำเลยชอบแล้ว ให้ยกคำร้อง(ครีภูมิ สุวรรณโรจน์-มาโนช เพียรสนอง-นำชัย สุนทรพินิจกิจ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ