คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1059/2505หลักกฎหมาย: จำเลยยืมเครื่องเพ็ชรโจทก์ไปจำนำไว้ต่อผู้มีชื่อคนหนึ่งโดยโจทก์ตกลงจะเป็นผู้ไถ่เอง ต่อมาโจทก์ได้รับจดหมายซึ่งจำเลยทำปลอมว่าเป็นของผู้มีชื่อคนนั้นมีถึงจำเลย โดยจำเลยเป็นผู้ส่งให้โจทก์ มีใจความว่าให้จำเลยช่วยเก็บดอกเบี้ยจากโจทก์และให้เร่งรัดโจทก์ให้รับไถ่ของคืนทั้งนี้ เพื่อให้โจทก์หลงเชื่อว่าเป็นเอกสารอันแท้จริงจะได้ทำตามอุบายหลอกลวงที่จำเลยมีต่อโจทก์นั้น แต่โจทก์ยังไม่ได้ทำตามเอกสารนั้นเลย ดังนี้ โจทก์ยังไม่ได้รับความเสียหายจากเอกสารนั้น จึงไม่ใช่ผู้เสียหายโจทก์ฟ้องว่า จำเลยได้บังอาจทำเอกสารปลอมว่าเป็นของนางทองอู่ขึ้นทั้งฉบับถึงจำเลยเพื่อให้โจทก์หลงเชื่อว่าเป็นเอกสารของนางทองอู่มีถึงจำเลย และจำเลยได้นำเอกสารนั้นไปส่งให้บุตรีโจทก์ เพื่อให้โจทก์หลงเชื่อว่าเป็นเอกสารอันแท้จริง ขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 264, 268, 91ศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้องแล้วเห็นว่าโจทก์ไม่ใช่ผู้เสียหายพิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า ข้อเท็จจริงในคดีนี้ต้องฟังตามที่ศาลอุทธรณ์ได้วินิจฉัยมาแล้วซึ่งได้ความว่าโจทก์กับจำเลยได้เคยทำการแลกเปลี่ยนเครื่องเพ็ชรต่อกันเสมอ ครั้งหลัง ๆ จำเลยได้ยืมเครื่องเพ็ชรของโจทก์ไปจำนำไว้กับนางทองอู่ โดยโจทก์ตกลงจะเป็นผู้ไถ่เอง ต่อมาโจทก์ได้รับจดหมายของจำเลยพร้อมกับแนบจดหมายอันมีข้อความตามฟ้องลงชื่อนางทองอู่อีกฉบับหนึ่ง ต่อมาเมื่อนางทองอู่มาเบิกความในคดีเรื่องหนึ่งจึงได้ทราบว่าจดหมายนั้นไม่ใช่ของนางทองอู่ถึงจำเลย เห็นว่า ตามฟ้องโจทก์อ้างว่าจำเลยใช้เอกสารนี้ให้โจทก์หลงเชื่อว่าเป็นเอกสารอันแท้จริงเพื่อโจทก์จะได้ทำตามอุบายหลอกลวงที่จำเลยมีต่อโจทก์ ฟ้องโจทก์ดังกล่าวมาแสดงว่ายังไม่ได้เกิดความเสียหายแก่โจทก์เนื่องจากเอกสารฉบับนั้นเลย กล่าวคือ โจทก์ยังไม่ได้ชำระดอกเบี้ยหรือไถ่ถอนทรัพย์ที่จำนำไว้กับนางทองอู่ตามที่มีการทวงมาแต่อย่างใด ทั้งการที่โจทก์ได้ตกลงไว้กับนางทองอู่ว่าโจทก์จะเป็นผู้ไถ่เครื่องเพ็ชรที่ให้จำเลยยืมมาจำนำไว้นั้น จำเลยก็ตกอยู่ในสภาพลูกหนี้มีหน้าที่ไถ่ถอนทวงเตือนเร่งรัดให้โจทก์ชำระดอกเบี้ยหรือไถ่ทรัพย์อยู่ในตัว โจทก์จึงไม่ใช่ผู้เสียหายในการนี้ ฉะนั้น จึงไม่มีอำนาจฟ้องคดีนี้พิพากษายืน ยกฎีกาโจทก์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1059/2505นางบัวตอง วรรณเกษมโจทก์นางจันทร์ฟอง หรือ สมปอง ยันตดิลกจำเลย ป.อ. ม. 264, ม. 268, ม. 91จำเลยยืมเครื่องเพ็ชรโจทก์ไปจำนำไว้ต่อผู้มีชื่อคนหนึ่งโดยโจทก์ตกลงจะเป็นผู้ไถ่เอง ต่อมาโจทก์ได้รับจดหมายซึ่งจำเลยทำปลอมว่าเป็นของผู้มีชื่อคนนั้นมีถึงจำเลย โดยจำเลยเป็นผู้ส่งให้โจทก์ มีใจความว่าให้จำเลยช่วยเก็บดอกเบี้ยจากโจทก์และให้เร่งรัดโจทก์ให้รับไถ่ของคืนทั้งนี้ เพื่อให้โจทก์หลงเชื่อว่าเป็นเอกสารอันแท้จริงจะได้ทำตามอุบายหลอกลวงที่จำเลยมีต่อโจทก์นั้น แต่โจทก์ยังไม่ได้ทำตามเอกสารนั้นเลย ดังนี้ โจทก์ยังไม่ได้รับความเสียหายจากเอกสารนั้น จึงไม่ใช่ผู้เสียหายโจทก์ฟ้องว่า จำเลยได้บังอาจทำเอกสารปลอมว่าเป็นของนางทองอู่ขึ้นทั้งฉบับถึงจำเลยเพื่อให้โจทก์หลงเชื่อว่าเป็นเอกสารของนางทองอู่มีถึงจำเลย และจำเลยได้นำเอกสารนั้นไปส่งให้บุตรีโจทก์ เพื่อให้โจทก์หลงเชื่อว่าเป็นเอกสารอันแท้จริง ขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 264, 268, 91ศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้องแล้วเห็นว่าโจทก์ไม่ใช่ผู้เสียหายพิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า ข้อเท็จจริงในคดีนี้ต้องฟังตามที่ศาลอุทธรณ์ได้วินิจฉัยมาแล้วซึ่งได้ความว่าโจทก์กับจำเลยได้เคยทำการแลกเปลี่ยนเครื่องเพ็ชรต่อกันเสมอ ครั้งหลัง ๆ จำเลยได้ยืมเครื่องเพ็ชรของโจทก์ไปจำนำไว้กับนางทองอู่ โดยโจทก์ตกลงจะเป็นผู้ไถ่เอง ต่อมาโจทก์ได้รับจดหมายของจำเลยพร้อมกับแนบจดหมายอันมีข้อความตามฟ้องลงชื่อนางทองอู่อีกฉบับหนึ่ง ต่อมาเมื่อนางทองอู่มาเบิกความในคดีเรื่องหนึ่งจึงได้ทราบว่าจดหมายนั้นไม่ใช่ของนางทองอู่ถึงจำเลย เห็นว่า ตามฟ้องโจทก์อ้างว่าจำเลยใช้เอกสารนี้ให้โจทก์หลงเชื่อว่าเป็นเอกสารอันแท้จริงเพื่อโจทก์จะได้ทำตามอุบายหลอกลวงที่จำเลยมีต่อโจทก์ ฟ้องโจทก์ดังกล่าวมาแสดงว่ายังไม่ได้เกิดความเสียหายแก่โจทก์เนื่องจากเอกสารฉบับนั้นเลย กล่าวคือ โจทก์ยังไม่ได้ชำระดอกเบี้ยหรือไถ่ถอนทรัพย์ที่จำนำไว้กับนางทองอู่ตามที่มีการทวงมาแต่อย่างใด ทั้งการที่โจทก์ได้ตกลงไว้กับนางทองอู่ว่าโจทก์จะเป็นผู้ไถ่เครื่องเพ็ชรที่ให้จำเลยยืมมาจำนำไว้นั้น จำเลยก็ตกอยู่ในสภาพลูกหนี้มีหน้าที่ไถ่ถอนทวงเตือนเร่งรัดให้โจทก์ชำระดอกเบี้ยหรือไถ่ทรัพย์อยู่ในตัว โจทก์จึงไม่ใช่ผู้เสียหายในการนี้ ฉะนั้น จึงไม่มีอำนาจฟ้องคดีนี้พิพากษายืน ยกฎีกาโจทก์(เสนอ บุณยเกียรติ-สัญญา ธรรมศักดิ์-บริรักษ์จรรยาวัตร)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยได้บังอาจทำเอกสารปลอมว่าเป็นของนางทองอู่ขึ้นทั้งฉบับถึงจำเลยเพื่อให้โจทก์หลงเชื่อว่าเป็นเอกสารของนางทองอู่มีถึงจำเลย และจำเลยได้นำเอกสารนั้นไปส่งให้บุตรีโจทก์ เพื่อให้โจทก์หลงเชื่อว่าเป็นเอกสารอันแท้จริง ขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 264, 268, 91ศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้องแล้วเห็นว่าโจทก์ไม่ใช่ผู้เสียหายพิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า ข้อเท็จจริงในคดีนี้ต้องฟังตามที่ศาลอุทธรณ์ได้วินิจฉัยมาแล้วซึ่งได้ความว่าโจทก์กับจำเลยได้เคยทำการแลกเปลี่ยนเครื่องเพ็ชรต่อกันเสมอ ครั้งหลัง ๆ จำเลยได้ยืมเครื่องเพ็ชรของโจทก์ไปจำนำไว้กับนางทองอู่ โดยโจทก์ตกลงจะเป็นผู้ไถ่เอง ต่อมาโจทก์ได้รับจดหมายของจำเลยพร้อมกับแนบจดหมายอันมีข้อความตามฟ้องลงชื่อนางทองอู่อีกฉบับหนึ่ง ต่อมาเมื่อนางทองอู่มาเบิกความในคดีเรื่องหนึ่งจึงได้ทราบว่าจดหมายนั้นไม่ใช่ของนางทองอู่ถึงจำเลย เห็นว่า ตามฟ้องโจทก์อ้างว่าจำเลยใช้เอกสารนี้ให้โจทก์หลงเชื่อว่าเป็นเอกสารอันแท้จริงเพื่อโจทก์จะได้ทำตามอุบายหลอกลวงที่จำเลยมีต่อโจทก์ ฟ้องโจทก์ดังกล่าวมาแสดงว่ายังไม่ได้เกิดความเสียหายแก่โจทก์เนื่องจากเอกสารฉบับนั้นเลย กล่าวคือ โจทก์ยังไม่ได้ชำระดอกเบี้ยหรือไถ่ถอนทรัพย์ที่จำนำไว้กับนางทองอู่ตามที่มีการทวงมาแต่อย่างใด ทั้งการที่โจทก์ได้ตกลงไว้กับนางทองอู่ว่าโจทก์จะเป็นผู้ไถ่เครื่องเพ็ชรที่ให้จำเลยยืมมาจำนำไว้นั้น จำเลยก็ตกอยู่ในสภาพลูกหนี้มีหน้าที่ไถ่ถอนทวงเตือนเร่งรัดให้โจทก์ชำระดอกเบี้ยหรือไถ่ทรัพย์อยู่ในตัว โจทก์จึงไม่ใช่ผู้เสียหายในการนี้ ฉะนั้น จึงไม่มีอำนาจฟ้องคดีนี้พิพากษายืน ยกฎีกาโจทก์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1059/2505นางบัวตอง วรรณเกษมโจทก์นางจันทร์ฟอง หรือ สมปอง ยันตดิลกจำเลย ป.อ. ม. 264, ม. 268, ม. 91จำเลยยืมเครื่องเพ็ชรโจทก์ไปจำนำไว้ต่อผู้มีชื่อคนหนึ่งโดยโจทก์ตกลงจะเป็นผู้ไถ่เอง ต่อมาโจทก์ได้รับจดหมายซึ่งจำเลยทำปลอมว่าเป็นของผู้มีชื่อคนนั้นมีถึงจำเลย โดยจำเลยเป็นผู้ส่งให้โจทก์ มีใจความว่าให้จำเลยช่วยเก็บดอกเบี้ยจากโจทก์และให้เร่งรัดโจทก์ให้รับไถ่ของคืนทั้งนี้ เพื่อให้โจทก์หลงเชื่อว่าเป็นเอกสารอันแท้จริงจะได้ทำตามอุบายหลอกลวงที่จำเลยมีต่อโจทก์นั้น แต่โจทก์ยังไม่ได้ทำตามเอกสารนั้นเลย ดังนี้ โจทก์ยังไม่ได้รับความเสียหายจากเอกสารนั้น จึงไม่ใช่ผู้เสียหายโจทก์ฟ้องว่า จำเลยได้บังอาจทำเอกสารปลอมว่าเป็นของนางทองอู่ขึ้นทั้งฉบับถึงจำเลยเพื่อให้โจทก์หลงเชื่อว่าเป็นเอกสารของนางทองอู่มีถึงจำเลย และจำเลยได้นำเอกสารนั้นไปส่งให้บุตรีโจทก์ เพื่อให้โจทก์หลงเชื่อว่าเป็นเอกสารอันแท้จริง ขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 264, 268, 91ศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้องแล้วเห็นว่าโจทก์ไม่ใช่ผู้เสียหายพิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า ข้อเท็จจริงในคดีนี้ต้องฟังตามที่ศาลอุทธรณ์ได้วินิจฉัยมาแล้วซึ่งได้ความว่าโจทก์กับจำเลยได้เคยทำการแลกเปลี่ยนเครื่องเพ็ชรต่อกันเสมอ ครั้งหลัง ๆ จำเลยได้ยืมเครื่องเพ็ชรของโจทก์ไปจำนำไว้กับนางทองอู่ โดยโจทก์ตกลงจะเป็นผู้ไถ่เอง ต่อมาโจทก์ได้รับจดหมายของจำเลยพร้อมกับแนบจดหมายอันมีข้อความตามฟ้องลงชื่อนางทองอู่อีกฉบับหนึ่ง ต่อมาเมื่อนางทองอู่มาเบิกความในคดีเรื่องหนึ่งจึงได้ทราบว่าจดหมายนั้นไม่ใช่ของนางทองอู่ถึงจำเลย เห็นว่า ตามฟ้องโจทก์อ้างว่าจำเลยใช้เอกสารนี้ให้โจทก์หลงเชื่อว่าเป็นเอกสารอันแท้จริงเพื่อโจทก์จะได้ทำตามอุบายหลอกลวงที่จำเลยมีต่อโจทก์ ฟ้องโจทก์ดังกล่าวมาแสดงว่ายังไม่ได้เกิดความเสียหายแก่โจทก์เนื่องจากเอกสารฉบับนั้นเลย กล่าวคือ โจทก์ยังไม่ได้ชำระดอกเบี้ยหรือไถ่ถอนทรัพย์ที่จำนำไว้กับนางทองอู่ตามที่มีการทวงมาแต่อย่างใด ทั้งการที่โจทก์ได้ตกลงไว้กับนางทองอู่ว่าโจทก์จะเป็นผู้ไถ่เครื่องเพ็ชรที่ให้จำเลยยืมมาจำนำไว้นั้น จำเลยก็ตกอยู่ในสภาพลูกหนี้มีหน้าที่ไถ่ถอนทวงเตือนเร่งรัดให้โจทก์ชำระดอกเบี้ยหรือไถ่ทรัพย์อยู่ในตัว โจทก์จึงไม่ใช่ผู้เสียหายในการนี้ ฉะนั้น จึงไม่มีอำนาจฟ้องคดีนี้พิพากษายืน ยกฎีกาโจทก์(เสนอ บุณยเกียรติ-สัญญา ธรรมศักดิ์-บริรักษ์จรรยาวัตร)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ