คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1113/2498หลักกฎหมาย: ฟ้องกล่าวว่าจำเลยมีหน้าที่จะต้องอนุญาตให้โจทก์ได้ทำการฆ่าสุกรแต่กลับมีเจตนากลั่นแกล้งโจทก์ที่จะไม่ให้ได้ทำการฆ่าสุกรโดยไม่มีอำนาจจะทำได้ เป็นการกระทำที่ไม่สุจริต ก่อให้เกิดเสียหายแก่โจทก์ ดังนี้ เป็นเรื่องที่ศาลจะต้องรับฟ้องไว้พิจารณาข้อเท็จจริงกันต่อไปการที่ศาลชั้นต้นสั่งไม่รับคำฟ้องและคู่ความอุทธรณ์หรือฎีกาคำสั่งขึ้นมาตาม ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 18 นั้นต้องเรียกค่าขึ้นศาล 20 บาท ตามตาราง 1 ข้อ 2 ข.คดีนี้โจทก์ฟ้องว่าโจทก์ขออนุญาตฆ่าสุกรจำหน่าย จำเลยเป็นพนักงานเจ้าหน้าที่ที่จะอนุญาตมีเจตนากลั่นแกล้งประวิงเรื่องราวของโจทก์และเพิกเฉยไม่ออกใบอนุญาตให้โดยไม่มีอำนาจที่จะทำได้ทำให้เกิดเสียหายและเป็นการละเมิดศาลชั้นต้นตรวจฟ้องแล้วเห็นว่าข้อที่อาศัยเป็นหลักแห่งข้อหาของโจทก์ยังไม่พอฟังบังคับคดี จึงสั่งไม่รับฟ้องโจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับให้รับฟ้องไว้พิจารณาต่อไป ส่วนค่าขึ้นศาลนั้นเห็นว่าเป็นคำขอปลดเปลื้องทุกข์ไม่อาจคำนวณเป็นราคาเงินได้จึงให้คืนค่าขึ้นศาลที่เสียมาเกิน 15 บาทให้โจทก์จำเลยฎีกาศาลฎีกา พิจารณาแล้วคดีนี้โจทก์ฟ้องกล่าวชัดว่าจำเลยทั้ง 5มีหน้าที่ต้องอนุญาตให้โจทก์ได้ทำการฆ่าสุกรจำเลยทั้ง 5 กลับมีเจตนากลั่นแกล้งเพื่อไม่ให้ได้ทำการฆ่าสุกรโดยไม่มีอำนาจที่จะทำได้ เป็นการกระทำที่ไม่สุจริตมีแต่ก่อให้เกิดเสียหายแก่โจทก์เป็นเรื่องที่จะต้องพิจารณาข้อเท็จจริงก่อนว่าจะเป็นจริงดังโจทก์ฟ้องหรือไม่พิพากษายืนเฉพาะค่าขึ้นศาลชั้นต้น ศาลฎีกามีคำสั่งในรายงานแล้ว ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1113/2498นายประสาธิ์น เชิญอักษรโจทก์เทศบาลเมืองสมุทรสาคร โดยนายแส โพธิ์งาม นายกเทศมนตรี ที่ 1จำเลยนายแส โพธิ์งาม ในฐานะส่วนตัว ที่ 2จำเลยนายประเสริฐ เชาวน์แหลม ที่ 3 นายสุชาติ ใบสมุทร ที่ 4จำเลยนายวิเชียร ธรรมรักษ์ ที่ 5จำเลย ป.วิ.พ. ม. 18, ม. 150ฟ้องกล่าวว่าจำเลยมีหน้าที่จะต้องอนุญาตให้โจทก์ได้ทำการฆ่าสุกรแต่กลับมีเจตนากลั่นแกล้งโจทก์ที่จะไม่ให้ได้ทำการฆ่าสุกรโดยไม่มีอำนาจจะทำได้ เป็นการกระทำที่ไม่สุจริต ก่อให้เกิดเสียหายแก่โจทก์ ดังนี้ เป็นเรื่องที่ศาลจะต้องรับฟ้องไว้พิจารณาข้อเท็จจริงกันต่อไปการที่ศาลชั้นต้นสั่งไม่รับคำฟ้องและคู่ความอุทธรณ์หรือฎีกาคำสั่งขึ้นมาตาม ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 18 นั้นต้องเรียกค่าขึ้นศาล 20 บาท ตามตาราง 1 ข้อ 2 ข.คดีนี้โจทก์ฟ้องว่าโจทก์ขออนุญาตฆ่าสุกรจำหน่าย จำเลยเป็นพนักงานเจ้าหน้าที่ที่จะอนุญาตมีเจตนากลั่นแกล้งประวิงเรื่องราวของโจทก์และเพิกเฉยไม่ออกใบอนุญาตให้โดยไม่มีอำนาจที่จะทำได้ทำให้เกิดเสียหายและเป็นการละเมิดศาลชั้นต้นตรวจฟ้องแล้วเห็นว่าข้อที่อาศัยเป็นหลักแห่งข้อหาของโจทก์ยังไม่พอฟังบังคับคดี จึงสั่งไม่รับฟ้องโจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับให้รับฟ้องไว้พิจารณาต่อไป ส่วนค่าขึ้นศาลนั้นเห็นว่าเป็นคำขอปลดเปลื้องทุกข์ไม่อาจคำนวณเป็นราคาเงินได้จึงให้คืนค่าขึ้นศาลที่เสียมาเกิน 15 บาทให้โจทก์จำเลยฎีกาศาลฎีกา พิจารณาแล้วคดีนี้โจทก์ฟ้องกล่าวชัดว่าจำเลยทั้ง 5มีหน้าที่ต้องอนุญาตให้โจทก์ได้ทำการฆ่าสุกรจำเลยทั้ง 5 กลับมีเจตนากลั่นแกล้งเพื่อไม่ให้ได้ทำการฆ่าสุกรโดยไม่มีอำนาจที่จะทำได้ เป็นการกระทำที่ไม่สุจริตมีแต่ก่อให้เกิดเสียหายแก่โจทก์เป็นเรื่องที่จะต้องพิจารณาข้อเท็จจริงก่อนว่าจะเป็นจริงดังโจทก์ฟ้องหรือไม่พิพากษายืนเฉพาะค่าขึ้นศาลชั้นต้น ศาลฎีกามีคำสั่งในรายงานแล้ว(มนูภันย์วิมลสาร-ศิลปสิทธิวินิจฉัย-พิบูลย์ไอศวรรย์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: คดีนี้โจทก์ฟ้องว่าโจทก์ขออนุญาตฆ่าสุกรจำหน่าย จำเลยเป็นพนักงานเจ้าหน้าที่ที่จะอนุญาตมีเจตนากลั่นแกล้งประวิงเรื่องราวของโจทก์และเพิกเฉยไม่ออกใบอนุญาตให้โดยไม่มีอำนาจที่จะทำได้ทำให้เกิดเสียหายและเป็นการละเมิดศาลชั้นต้นตรวจฟ้องแล้วเห็นว่าข้อที่อาศัยเป็นหลักแห่งข้อหาของโจทก์ยังไม่พอฟังบังคับคดี จึงสั่งไม่รับฟ้องโจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับให้รับฟ้องไว้พิจารณาต่อไป ส่วนค่าขึ้นศาลนั้นเห็นว่าเป็นคำขอปลดเปลื้องทุกข์ไม่อาจคำนวณเป็นราคาเงินได้จึงให้คืนค่าขึ้นศาลที่เสียมาเกิน 15 บาทให้โจทก์จำเลยฎีกาศาลฎีกา พิจารณาแล้วคดีนี้โจทก์ฟ้องกล่าวชัดว่าจำเลยทั้ง 5มีหน้าที่ต้องอนุญาตให้โจทก์ได้ทำการฆ่าสุกรจำเลยทั้ง 5 กลับมีเจตนากลั่นแกล้งเพื่อไม่ให้ได้ทำการฆ่าสุกรโดยไม่มีอำนาจที่จะทำได้ เป็นการกระทำที่ไม่สุจริตมีแต่ก่อให้เกิดเสียหายแก่โจทก์เป็นเรื่องที่จะต้องพิจารณาข้อเท็จจริงก่อนว่าจะเป็นจริงดังโจทก์ฟ้องหรือไม่พิพากษายืนเฉพาะค่าขึ้นศาลชั้นต้น ศาลฎีกามีคำสั่งในรายงานแล้ว ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1113/2498นายประสาธิ์น เชิญอักษรโจทก์เทศบาลเมืองสมุทรสาคร โดยนายแส โพธิ์งาม นายกเทศมนตรี ที่ 1จำเลยนายแส โพธิ์งาม ในฐานะส่วนตัว ที่ 2จำเลยนายประเสริฐ เชาวน์แหลม ที่ 3 นายสุชาติ ใบสมุทร ที่ 4จำเลยนายวิเชียร ธรรมรักษ์ ที่ 5จำเลย ป.วิ.พ. ม. 18, ม. 150ฟ้องกล่าวว่าจำเลยมีหน้าที่จะต้องอนุญาตให้โจทก์ได้ทำการฆ่าสุกรแต่กลับมีเจตนากลั่นแกล้งโจทก์ที่จะไม่ให้ได้ทำการฆ่าสุกรโดยไม่มีอำนาจจะทำได้ เป็นการกระทำที่ไม่สุจริต ก่อให้เกิดเสียหายแก่โจทก์ ดังนี้ เป็นเรื่องที่ศาลจะต้องรับฟ้องไว้พิจารณาข้อเท็จจริงกันต่อไปการที่ศาลชั้นต้นสั่งไม่รับคำฟ้องและคู่ความอุทธรณ์หรือฎีกาคำสั่งขึ้นมาตาม ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 18 นั้นต้องเรียกค่าขึ้นศาล 20 บาท ตามตาราง 1 ข้อ 2 ข.คดีนี้โจทก์ฟ้องว่าโจทก์ขออนุญาตฆ่าสุกรจำหน่าย จำเลยเป็นพนักงานเจ้าหน้าที่ที่จะอนุญาตมีเจตนากลั่นแกล้งประวิงเรื่องราวของโจทก์และเพิกเฉยไม่ออกใบอนุญาตให้โดยไม่มีอำนาจที่จะทำได้ทำให้เกิดเสียหายและเป็นการละเมิดศาลชั้นต้นตรวจฟ้องแล้วเห็นว่าข้อที่อาศัยเป็นหลักแห่งข้อหาของโจทก์ยังไม่พอฟังบังคับคดี จึงสั่งไม่รับฟ้องโจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับให้รับฟ้องไว้พิจารณาต่อไป ส่วนค่าขึ้นศาลนั้นเห็นว่าเป็นคำขอปลดเปลื้องทุกข์ไม่อาจคำนวณเป็นราคาเงินได้จึงให้คืนค่าขึ้นศาลที่เสียมาเกิน 15 บาทให้โจทก์จำเลยฎีกาศาลฎีกา พิจารณาแล้วคดีนี้โจทก์ฟ้องกล่าวชัดว่าจำเลยทั้ง 5มีหน้าที่ต้องอนุญาตให้โจทก์ได้ทำการฆ่าสุกรจำเลยทั้ง 5 กลับมีเจตนากลั่นแกล้งเพื่อไม่ให้ได้ทำการฆ่าสุกรโดยไม่มีอำนาจที่จะทำได้ เป็นการกระทำที่ไม่สุจริตมีแต่ก่อให้เกิดเสียหายแก่โจทก์เป็นเรื่องที่จะต้องพิจารณาข้อเท็จจริงก่อนว่าจะเป็นจริงดังโจทก์ฟ้องหรือไม่พิพากษายืนเฉพาะค่าขึ้นศาลชั้นต้น ศาลฎีกามีคำสั่งในรายงานแล้ว(มนูภันย์วิมลสาร-ศิลปสิทธิวินิจฉัย-พิบูลย์ไอศวรรย์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ