คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1700/2519หลักกฎหมาย: มียาเสพติดให้โทษชนิดเฮโรอินไฮโดรคลอไรด์ไว้ในความครอบครองจำนวนหนึ่ง และจำหน่ายเฮโรอีนนั้นบางส่วนไป เป็นการกระทำความผิดสองกรรมต่างกันโจทก์ฟ้องว่า จำเลยมีเฮโรอีนไอโดรคลอไรด์ไว้ในความครอบครองหนัก ๐.๓๕ กรัม และได้ขายเฮโรอีนไฮโดรคลอไรด์ให้แก่เจ้าพนักงานตำรวจซึ่งแต่งกายนอกเครื่องแบบไป ๒ หลอด ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. ๒๔๖๕ ฯลฯ จำเลยให้การรับสารภาพตามฟ้อง ศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. ๒๔๖๔ มาตรา ๒๐ ทวิ, ๒๐ ตรี , ๒๙ พระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ(ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๐๔ มาตรา ๖,๗,๑๒ ให้ลงโทษตามมาตรา ๒๐ ทวิ อันเป็นบทที่มีโทษหนักที่สุดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๙๐ จำเลยอายุ ๑๙ ปี ลดมาตราส่วนโทษให้กึ่งหนึ่งในสาม ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๗๖ จำคุก ๓ ปี ๔ เดือน จำเลยให้การรับสารภาพ ลดโทษให้กึ่งหนึ่งตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๗๘ จำคุกจำเลย ๑ ปี ๘ เดือน ริบเฮโรอีนของกลาง แต่ที่โจทก์ขอให้ศาลสั่งคืนเงิน ๒๐ บาทของกลางให้เจ้าพนักงานตำรวจนั้น เห็นว่า เป็นเงินที่จำเลยได้มาจากการขายยาเสพติดให้โทษ จึงคืนให้ไม่ได้ โจทก์อุทธรณ์ขอให้ลงโทษจำเลยทุกกรรมเป็นกระทงความผิด และคืนธนบัตรของกลางแก่เจ้าพนักงานตำรวจ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ เป็นว่า ให้คืนธนบัตร ๒๐ บาทของกลางแก่เจ้าพนักงานตำรวจ โจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษจำเลยทุกกรรมเป็นกระทงความผิดไป ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า การที่จำเลยมีมียาเสพติดให้โทษชนิดเฮโรอินไฮโดรคลอไรด์ไว้ในความครอบครองจำนวนหนึ่ง และจำหน่ายเฮโรอีนของกลางนั้นบางส่วนให้แก่เจ้าหน้าที่ตำรวจไป เป็นการกระทำความผิดสองกรรมต่างกัน ศาลต้องลงโทษจำเลยทุกกรรมเป็นกระทรงความผิดไป พิพากษาแก้เป็นว่าจำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. ๒๔๖๕ มาตรา ๔ ทวิ, ๒๐ ทวิ, ๒๐ ตรี ที่แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ(ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๐๔ มาตรา ๔,๖,๗ ให้ลงโทษทุกกระทงความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๙๑ แก้ไขโดยประกาศของคณะปฏิวัติฉบับที่ ๑๑ ลงวันที่ ๒๑ พฤศจิกายน ๒๕๑๔ ข้อ ๒ จำเลยอายุกว่า ๑๗ ปี แต่ยังไม่เกิน ๒๐ ปี เมื่อลดมาตราส่วนโทษให้หนึ่งในสามตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๗๖ แล้ว ให้ลงโทษจำคุกจำเลยฐานมีเฮโรอีนไว้ในความครอบครองกำหนด ๘ เดือน ลงโทษจำคุกฐานจำหน่ายเฮโรอีนมีกำหนดจำคุก ๓ ปี ๔ เดือน รวมเป็นจำคุกจำเลย ๔ ปี คำให้การรับสารภาพของจำเลยเป็นประโยชน์ต่อการพิจารณา เป็นเหตุบรรเทาโทษ ลดโทษให้กึ่งหนึ่งตามประ มวลกฎหมายอาญา มาตรา ๗๘ คงจำคุกจำเลย ๒ ปี นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1700/2519พนักงานอัยการ กรมอัยการโจทก์นายสามารถหรืออ๊อด นามเรืองล. พ.ร.บ.ยาเสพติดให้โทษ (ฉบับที่ 4) พ.ศ.2504 ม. 4, ม. 6, ม. 7 ป.อ. ม. 91 พ.ร.บ.ยาเสพติดให้โทษ พ.ศ.2465 ม. 20 ตรี, ม. 20 ทวิ, ม. 4 ทวิมียาเสพติดให้โทษชนิดเฮโรอินไฮโดรคลอไรด์ไว้ในความครอบครองจำนวนหนึ่ง และจำหน่ายเฮโรอีนนั้นบางส่วนไป เป็นการกระทำความผิดสองกรรมต่างกันโจทก์ฟ้องว่า จำเลยมีเฮโรอีนไอโดรคลอไรด์ไว้ในความครอบครองหนัก ๐.๓๕ กรัม และได้ขายเฮโรอีนไฮโดรคลอไรด์ให้แก่เจ้าพนักงานตำรวจซึ่งแต่งกายนอกเครื่องแบบไป ๒ หลอด ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. ๒๔๖๕ ฯลฯ จำเลยให้การรับสารภาพตามฟ้อง ศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. ๒๔๖๔ มาตรา ๒๐ ทวิ, ๒๐ ตรี , ๒๙ พระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ(ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๐๔ มาตรา ๖,๗,๑๒ ให้ลงโทษตามมาตรา ๒๐ ทวิ อันเป็นบทที่มีโทษหนักที่สุดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๙๐ จำเลยอายุ ๑๙ ปี ลดมาตราส่วนโทษให้กึ่งหนึ่งในสาม ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๗๖ จำคุก ๓ ปี ๔ เดือน จำเลยให้การรับสารภาพ ลดโทษให้กึ่งหนึ่งตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๗๘ จำคุกจำเลย ๑ ปี ๘ เดือน ริบเฮโรอีนของกลาง แต่ที่โจทก์ขอให้ศาลสั่งคืนเงิน ๒๐ บาทของกลางให้เจ้าพนักงานตำรวจนั้น เห็นว่า เป็นเงินที่จำเลยได้มาจากการขายยาเสพติดให้โทษ จึงคืนให้ไม่ได้ โจทก์อุทธรณ์ขอให้ลงโทษจำเลยทุกกรรมเป็นกระทงความผิด และคืนธนบัตรของกลางแก่เจ้าพนักงานตำรวจ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ เป็นว่า ให้คืนธนบัตร ๒๐ บาทของกลางแก่เจ้าพนักงานตำรวจ โจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษจำเลยทุกกรรมเป็นกระทงความผิดไป ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า การที่จำเลยมีมียาเสพติดให้โทษชนิดเฮโรอินไฮโดรคลอไรด์ไว้ในความครอบครองจำนวนหนึ่ง และจำหน่ายเฮโรอีนของกลางนั้นบางส่วนให้แก่เจ้าหน้าที่ตำรวจไป เป็นการกระทำความผิดสองกรรมต่างกัน ศาลต้องลงโทษจำเลยทุกกรรมเป็นกระทรงความผิดไป พิพากษาแก้เป็นว่าจำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. ๒๔๖๕ มาตรา ๔ ทวิ, ๒๐ ทวิ, ๒๐ ตรี ที่แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ(ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๐๔ มาตรา ๔,๖,๗ ให้ลงโทษทุกกระทงความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๙๑ แก้ไขโดยประกาศของคณะปฏิวัติฉบับที่ ๑๑ ลงวันที่ ๒๑ พฤศจิกายน ๒๕๑๔ ข้อ ๒ จำเลยอายุกว่า ๑๗ ปี แต่ยังไม่เกิน ๒๐ ปี เมื่อลดมาตราส่วนโทษให้หนึ่งในสามตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๗๖ แล้ว ให้ลงโทษจำคุกจำเลยฐานมีเฮโรอีนไว้ในความครอบครองกำหนด ๘ เดือน ลงโทษจำคุกฐานจำหน่ายเฮโรอีนมีกำหนดจำคุก ๓ ปี ๔ เดือน รวมเป็นจำคุกจำเลย ๔ ปี คำให้การรับสารภาพของจำเลยเป็นประโยชน์ต่อการพิจารณา เป็นเหตุบรรเทาโทษ ลดโทษให้กึ่งหนึ่งตามประ มวลกฎหมายอาญา มาตรา ๗๘ คงจำคุกจำเลย ๒ ปี นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์(ชุ่ม สุนทรธัย-ประพจน์ ถิระวัฒน์-โสพิทย์ คังคะเกตุ)ศาลอาญา - นายอุดม บรรลือสินธุ์ศาลอุทธรณ์ - นายบัญชา กุลทนันทน์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยมีเฮโรอีนไอโดรคลอไรด์ไว้ในความครอบครองหนัก ๐.๓๕ กรัม และได้ขายเฮโรอีนไฮโดรคลอไรด์ให้แก่เจ้าพนักงานตำรวจซึ่งแต่งกายนอกเครื่องแบบไป ๒ หลอด ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. ๒๔๖๕ ฯลฯ จำเลยให้การรับสารภาพตามฟ้อง ศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. ๒๔๖๔ มาตรา ๒๐ ทวิ, ๒๐ ตรี , ๒๙ พระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ(ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๐๔ มาตรา ๖,๗,๑๒ ให้ลงโทษตามมาตรา ๒๐ ทวิ อันเป็นบทที่มีโทษหนักที่สุดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๙๐ จำเลยอายุ ๑๙ ปี ลดมาตราส่วนโทษให้กึ่งหนึ่งในสาม ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๗๖ จำคุก ๓ ปี ๔ เดือน จำเลยให้การรับสารภาพ ลดโทษให้กึ่งหนึ่งตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๗๘ จำคุกจำเลย ๑ ปี ๘ เดือน ริบเฮโรอีนของกลาง แต่ที่โจทก์ขอให้ศาลสั่งคืนเงิน ๒๐ บาทของกลางให้เจ้าพนักงานตำรวจนั้น เห็นว่า เป็นเงินที่จำเลยได้มาจากการขายยาเสพติดให้โทษ จึงคืนให้ไม่ได้ โจทก์อุทธรณ์ขอให้ลงโทษจำเลยทุกกรรมเป็นกระทงความผิด และคืนธนบัตรของกลางแก่เจ้าพนักงานตำรวจ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ เป็นว่า ให้คืนธนบัตร ๒๐ บาทของกลางแก่เจ้าพนักงานตำรวจ โจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษจำเลยทุกกรรมเป็นกระทงความผิดไป ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า การที่จำเลยมีมียาเสพติดให้โทษชนิดเฮโรอินไฮโดรคลอไรด์ไว้ในความครอบครองจำนวนหนึ่ง และจำหน่ายเฮโรอีนของกลางนั้นบางส่วนให้แก่เจ้าหน้าที่ตำรวจไป เป็นการกระทำความผิดสองกรรมต่างกัน ศาลต้องลงโทษจำเลยทุกกรรมเป็นกระทรงความผิดไป พิพากษาแก้เป็นว่าจำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. ๒๔๖๕ มาตรา ๔ ทวิ, ๒๐ ทวิ, ๒๐ ตรี ที่แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ(ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๐๔ มาตรา ๔,๖,๗ ให้ลงโทษทุกกระทงความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๙๑ แก้ไขโดยประกาศของคณะปฏิวัติฉบับที่ ๑๑ ลงวันที่ ๒๑ พฤศจิกายน ๒๕๑๔ ข้อ ๒ จำเลยอายุกว่า ๑๗ ปี แต่ยังไม่เกิน ๒๐ ปี เมื่อลดมาตราส่วนโทษให้หนึ่งในสามตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๗๖ แล้ว ให้ลงโทษจำคุกจำเลยฐานมีเฮโรอีนไว้ในความครอบครองกำหนด ๘ เดือน ลงโทษจำคุกฐานจำหน่ายเฮโรอีนมีกำหนดจำคุก ๓ ปี ๔ เดือน รวมเป็นจำคุกจำเลย ๔ ปี คำให้การรับสารภาพของจำเลยเป็นประโยชน์ต่อการพิจารณา เป็นเหตุบรรเทาโทษ ลดโทษให้กึ่งหนึ่งตามประ มวลกฎหมายอาญา มาตรา ๗๘ คงจำคุกจำเลย ๒ ปี นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1700/2519พนักงานอัยการ กรมอัยการโจทก์นายสามารถหรืออ๊อด นามเรืองล. พ.ร.บ.ยาเสพติดให้โทษ (ฉบับที่ 4) พ.ศ.2504 ม. 4, ม. 6, ม. 7 ป.อ. ม. 91 พ.ร.บ.ยาเสพติดให้โทษ พ.ศ.2465 ม. 20 ตรี, ม. 20 ทวิ, ม. 4 ทวิมียาเสพติดให้โทษชนิดเฮโรอินไฮโดรคลอไรด์ไว้ในความครอบครองจำนวนหนึ่ง และจำหน่ายเฮโรอีนนั้นบางส่วนไป เป็นการกระทำความผิดสองกรรมต่างกันโจทก์ฟ้องว่า จำเลยมีเฮโรอีนไอโดรคลอไรด์ไว้ในความครอบครองหนัก ๐.๓๕ กรัม และได้ขายเฮโรอีนไฮโดรคลอไรด์ให้แก่เจ้าพนักงานตำรวจซึ่งแต่งกายนอกเครื่องแบบไป ๒ หลอด ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. ๒๔๖๕ ฯลฯ จำเลยให้การรับสารภาพตามฟ้อง ศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. ๒๔๖๔ มาตรา ๒๐ ทวิ, ๒๐ ตรี , ๒๙ พระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ(ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๐๔ มาตรา ๖,๗,๑๒ ให้ลงโทษตามมาตรา ๒๐ ทวิ อันเป็นบทที่มีโทษหนักที่สุดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๙๐ จำเลยอายุ ๑๙ ปี ลดมาตราส่วนโทษให้กึ่งหนึ่งในสาม ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๗๖ จำคุก ๓ ปี ๔ เดือน จำเลยให้การรับสารภาพ ลดโทษให้กึ่งหนึ่งตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๗๘ จำคุกจำเลย ๑ ปี ๘ เดือน ริบเฮโรอีนของกลาง แต่ที่โจทก์ขอให้ศาลสั่งคืนเงิน ๒๐ บาทของกลางให้เจ้าพนักงานตำรวจนั้น เห็นว่า เป็นเงินที่จำเลยได้มาจากการขายยาเสพติดให้โทษ จึงคืนให้ไม่ได้ โจทก์อุทธรณ์ขอให้ลงโทษจำเลยทุกกรรมเป็นกระทงความผิด และคืนธนบัตรของกลางแก่เจ้าพนักงานตำรวจ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ เป็นว่า ให้คืนธนบัตร ๒๐ บาทของกลางแก่เจ้าพนักงานตำรวจ โจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษจำเลยทุกกรรมเป็นกระทงความผิดไป ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า การที่จำเลยมีมียาเสพติดให้โทษชนิดเฮโรอินไฮโดรคลอไรด์ไว้ในความครอบครองจำนวนหนึ่ง และจำหน่ายเฮโรอีนของกลางนั้นบางส่วนให้แก่เจ้าหน้าที่ตำรวจไป เป็นการกระทำความผิดสองกรรมต่างกัน ศาลต้องลงโทษจำเลยทุกกรรมเป็นกระทรงความผิดไป พิพากษาแก้เป็นว่าจำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. ๒๔๖๕ มาตรา ๔ ทวิ, ๒๐ ทวิ, ๒๐ ตรี ที่แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ(ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๐๔ มาตรา ๔,๖,๗ ให้ลงโทษทุกกระทงความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๙๑ แก้ไขโดยประกาศของคณะปฏิวัติฉบับที่ ๑๑ ลงวันที่ ๒๑ พฤศจิกายน ๒๕๑๔ ข้อ ๒ จำเลยอายุกว่า ๑๗ ปี แต่ยังไม่เกิน ๒๐ ปี เมื่อลดมาตราส่วนโทษให้หนึ่งในสามตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๗๖ แล้ว ให้ลงโทษจำคุกจำเลยฐานมีเฮโรอีนไว้ในความครอบครองกำหนด ๘ เดือน ลงโทษจำคุกฐานจำหน่ายเฮโรอีนมีกำหนดจำคุก ๓ ปี ๔ เดือน รวมเป็นจำคุกจำเลย ๔ ปี คำให้การรับสารภาพของจำเลยเป็นประโยชน์ต่อการพิจารณา เป็นเหตุบรรเทาโทษ ลดโทษให้กึ่งหนึ่งตามประ มวลกฎหมายอาญา มาตรา ๗๘ คงจำคุกจำเลย ๒ ปี นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์(ชุ่ม สุนทรธัย-ประพจน์ ถิระวัฒน์-โสพิทย์ คังคะเกตุ)ศาลอาญา - นายอุดม บรรลือสินธุ์ศาลอุทธรณ์ - นายบัญชา กุลทนันทน์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ