คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 300/2490หลักกฎหมาย: ผู้มีอาวุธปืน โอนใบอนุญาตให้ผู้อื่น โดยสลักหลังในใบอนุญาตโอนกันเอง เป็นผิดตามพระราชบัญญัติอาวุธปืนมาตรา 41โจทก์ฟ้องว่า จำเลยได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานให้มีอาวุธปืน 1 กระบอก จำเลยได้บังอาจขายปืนดังกล่าวแล้วให้ผู้มีชื่อไป โดยจำเลยได้สลักหลังและโอนใบอนุญาตให้แก่ผู้ซื้อไปโดยไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงาน ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติอาวุธปืน พ.ศ. 2477 มาตรา 41, 52, 53ศาลชั้นต้นเห็นว่า การที่จำเลยสลักหลังในใบอนุญาตว่า"ให้ผู้ซื้อเป็นเจ้าของปืน" นั้นเป็นหลักฐานในการซื้อปืนเท่านั้นไม่ใช่กระทำเพื่อโอนใบอนุญาต จึงพิพากษายกฟ้องศาลอุทธรณ์พิพากษายืน แต่มีผู้พิพากษานายหนึ่งมีความเห็นแย้งว่า การกระทำของจำเลยเป็นการโอนใบอนุญาตให้ผู้อื่นเมื่อจำเลยไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงาน ก็ต้องมีความผิดตามมาตรา 41, 53โจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า ตามมาตรา 41 บัญญัติว่า "ห้ามไม่ให้ผู้รับใบอนุญาตโอนไปให้ผู้อื่น" ประกอบด้วยมาตรา 53 นั้น ไม่หมายความถึงการห้ามโอนใบอนุญาตโดยเด็ดขาด ถ้าหากได้กระทำการโอนโดยถูกต้องเพราะถ้าแปลว่า หมายถึงการห้ามโอนโดยถูกต้องแล้ว ความผิดตามมาตรา 41 ก็เกิดขึ้นไม่ได้ ฉะนั้นมาตรา 41 จึงหมายถึงกรณีที่ผู้รับอนุญาตโอนใบอนุญาตให้แก่ผู้อื่นไปโดยไม่ถูกต้อง หรือไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงาน ฟ้องของโจทก์ได้แสดงความผิดตามมาตรา 41 แล้ว จึงพิพากษายกคำพิพากษาศาลล่าง ให้ดำเนินการพิจารณาใหม่ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 300/2490อัยการจังหวัดลพบุรีโจทก์นายเรือง ผิวทองงามจำเลย พ.ร.บ.อาวุธปืน เครื่องกระสุนปืน วัตถุระเบิดดอกไม้เพลิงและสิ่งเทียมอาวุธปืน พ.ศ.2477 ม. 41, ม. 52, ม. 53ผู้มีอาวุธปืน โอนใบอนุญาตให้ผู้อื่น โดยสลักหลังในใบอนุญาตโอนกันเอง เป็นผิดตามพระราชบัญญัติอาวุธปืนมาตรา 41โจทก์ฟ้องว่า จำเลยได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานให้มีอาวุธปืน 1 กระบอก จำเลยได้บังอาจขายปืนดังกล่าวแล้วให้ผู้มีชื่อไป โดยจำเลยได้สลักหลังและโอนใบอนุญาตให้แก่ผู้ซื้อไปโดยไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงาน ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติอาวุธปืน พ.ศ. 2477 มาตรา 41, 52, 53ศาลชั้นต้นเห็นว่า การที่จำเลยสลักหลังในใบอนุญาตว่า"ให้ผู้ซื้อเป็นเจ้าของปืน" นั้นเป็นหลักฐานในการซื้อปืนเท่านั้นไม่ใช่กระทำเพื่อโอนใบอนุญาต จึงพิพากษายกฟ้องศาลอุทธรณ์พิพากษายืน แต่มีผู้พิพากษานายหนึ่งมีความเห็นแย้งว่า การกระทำของจำเลยเป็นการโอนใบอนุญาตให้ผู้อื่นเมื่อจำเลยไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงาน ก็ต้องมีความผิดตามมาตรา 41, 53โจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า ตามมาตรา 41 บัญญัติว่า "ห้ามไม่ให้ผู้รับใบอนุญาตโอนไปให้ผู้อื่น" ประกอบด้วยมาตรา 53 นั้น ไม่หมายความถึงการห้ามโอนใบอนุญาตโดยเด็ดขาด ถ้าหากได้กระทำการโอนโดยถูกต้องเพราะถ้าแปลว่า หมายถึงการห้ามโอนโดยถูกต้องแล้ว ความผิดตามมาตรา 41 ก็เกิดขึ้นไม่ได้ ฉะนั้นมาตรา 41 จึงหมายถึงกรณีที่ผู้รับอนุญาตโอนใบอนุญาตให้แก่ผู้อื่นไปโดยไม่ถูกต้อง หรือไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงาน ฟ้องของโจทก์ได้แสดงความผิดตามมาตรา 41 แล้ว จึงพิพากษายกคำพิพากษาศาลล่าง ให้ดำเนินการพิจารณาใหม่(ปรีชาวินิจฉัย-ธรรมบัณฑิต-ชัยประชา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานให้มีอาวุธปืน 1 กระบอก จำเลยได้บังอาจขายปืนดังกล่าวแล้วให้ผู้มีชื่อไป โดยจำเลยได้สลักหลังและโอนใบอนุญาตให้แก่ผู้ซื้อไปโดยไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงาน ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติอาวุธปืน พ.ศ. 2477 มาตรา 41, 52, 53ศาลชั้นต้นเห็นว่า การที่จำเลยสลักหลังในใบอนุญาตว่า"ให้ผู้ซื้อเป็นเจ้าของปืน" นั้นเป็นหลักฐานในการซื้อปืนเท่านั้นไม่ใช่กระทำเพื่อโอนใบอนุญาต จึงพิพากษายกฟ้องศาลอุทธรณ์พิพากษายืน แต่มีผู้พิพากษานายหนึ่งมีความเห็นแย้งว่า การกระทำของจำเลยเป็นการโอนใบอนุญาตให้ผู้อื่นเมื่อจำเลยไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงาน ก็ต้องมีความผิดตามมาตรา 41, 53โจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า ตามมาตรา 41 บัญญัติว่า "ห้ามไม่ให้ผู้รับใบอนุญาตโอนไปให้ผู้อื่น" ประกอบด้วยมาตรา 53 นั้น ไม่หมายความถึงการห้ามโอนใบอนุญาตโดยเด็ดขาด ถ้าหากได้กระทำการโอนโดยถูกต้องเพราะถ้าแปลว่า หมายถึงการห้ามโอนโดยถูกต้องแล้ว ความผิดตามมาตรา 41 ก็เกิดขึ้นไม่ได้ ฉะนั้นมาตรา 41 จึงหมายถึงกรณีที่ผู้รับอนุญาตโอนใบอนุญาตให้แก่ผู้อื่นไปโดยไม่ถูกต้อง หรือไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงาน ฟ้องของโจทก์ได้แสดงความผิดตามมาตรา 41 แล้ว จึงพิพากษายกคำพิพากษาศาลล่าง ให้ดำเนินการพิจารณาใหม่ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 300/2490อัยการจังหวัดลพบุรีโจทก์นายเรือง ผิวทองงามจำเลย พ.ร.บ.อาวุธปืน เครื่องกระสุนปืน วัตถุระเบิดดอกไม้เพลิงและสิ่งเทียมอาวุธปืน พ.ศ.2477 ม. 41, ม. 52, ม. 53ผู้มีอาวุธปืน โอนใบอนุญาตให้ผู้อื่น โดยสลักหลังในใบอนุญาตโอนกันเอง เป็นผิดตามพระราชบัญญัติอาวุธปืนมาตรา 41โจทก์ฟ้องว่า จำเลยได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานให้มีอาวุธปืน 1 กระบอก จำเลยได้บังอาจขายปืนดังกล่าวแล้วให้ผู้มีชื่อไป โดยจำเลยได้สลักหลังและโอนใบอนุญาตให้แก่ผู้ซื้อไปโดยไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงาน ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติอาวุธปืน พ.ศ. 2477 มาตรา 41, 52, 53ศาลชั้นต้นเห็นว่า การที่จำเลยสลักหลังในใบอนุญาตว่า"ให้ผู้ซื้อเป็นเจ้าของปืน" นั้นเป็นหลักฐานในการซื้อปืนเท่านั้นไม่ใช่กระทำเพื่อโอนใบอนุญาต จึงพิพากษายกฟ้องศาลอุทธรณ์พิพากษายืน แต่มีผู้พิพากษานายหนึ่งมีความเห็นแย้งว่า การกระทำของจำเลยเป็นการโอนใบอนุญาตให้ผู้อื่นเมื่อจำเลยไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงาน ก็ต้องมีความผิดตามมาตรา 41, 53โจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า ตามมาตรา 41 บัญญัติว่า "ห้ามไม่ให้ผู้รับใบอนุญาตโอนไปให้ผู้อื่น" ประกอบด้วยมาตรา 53 นั้น ไม่หมายความถึงการห้ามโอนใบอนุญาตโดยเด็ดขาด ถ้าหากได้กระทำการโอนโดยถูกต้องเพราะถ้าแปลว่า หมายถึงการห้ามโอนโดยถูกต้องแล้ว ความผิดตามมาตรา 41 ก็เกิดขึ้นไม่ได้ ฉะนั้นมาตรา 41 จึงหมายถึงกรณีที่ผู้รับอนุญาตโอนใบอนุญาตให้แก่ผู้อื่นไปโดยไม่ถูกต้อง หรือไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงาน ฟ้องของโจทก์ได้แสดงความผิดตามมาตรา 41 แล้ว จึงพิพากษายกคำพิพากษาศาลล่าง ให้ดำเนินการพิจารณาใหม่(ปรีชาวินิจฉัย-ธรรมบัณฑิต-ชัยประชา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ