คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4715/2530หลักกฎหมาย: คณะกรรมการสหกรณ์โจทก์มีมติให้ฟ้อง ส. เพียงคนเดียวและได้ลงชื่อในหนังสือมอบอำนาจให้ฟ้องในวันที่มีมตินั้น แต่หนังสือมอบอำนาจมิได้ระบุให้ฟ้องผู้หนึ่งผู้ใดโดยเฉพาะจึงเป็นการมอบอำนาจทั่วไป เมื่อต่อมาคณะกรรมการสหกรณ์โจทก์ได้มีมติให้ฟ้องจำเลยที่ 1 ด้วย ดังนี้ ผู้รับมอบอำนาจตามหนังสือมอบอำนาจดังกล่าวมีอำนาจฟ้องจำเลยที่ 1คณะกรรมการสหกรณ์โจทก์มีมติให้จำเลยที่ 1 เป็นผู้จัดการจำเลยที่ 1 ได้ปฏิบัติหน้าที่ในฐานะผู้จัดการของโจทก์ และโจทก์จ่ายเงินเดือนให้จำเลยที่ 1 ตลอดมาจนลาออกจากตำแหน่ง ดังนี้แม้สัญญาจ้างจำเลยที่ 1 จะมิได้ลงชื่อผู้มีอำนาจทำการแทนและประทับตราของโจทก์ตามข้อบังคับก็ตามการที่โจทก์และจำเลยที่ 1 ปฏิบัติต่อกันดังกล่าว ย่อมถือได้ว่าจำเลยที่ 1เป็นผู้จัดการของโจทก์ตลอดมาจนกระทั่งลาออกการที่จำเลยที่ 1 ขายนมให้แก่ ส. โดยไม่มีหลักประกันใด ๆฝ่าฝืนมติของคณะกรรมการสหกรณ์โจทก์ เป็นเหตุให้ ส. ค้างชำระค่านมเป็นการกระทำโดยประมาทเลินเล่อในหน้าที่ของจำเลยที่ 1จะอ้างเหตุว่าได้รับคำแนะนำจากสหกรณ์จังหวัด ฯลฯ ให้ขายนมแก่ ส. มาปัดความรับผิดไม่ได้จำเลยที่ 1 ยื่นคำร้องระหว่างฎีกาว่า ได้ติดตามทวงหนี้สินจาก ส.และส. ได้ชำระแก่โจทก์เป็นเงิน 168,000 บาท หากเป็นความจริงจำเลยที่ 1 ย่อมขอให้โจทก์ลดจำนวนหนี้ดังกล่าวในชั้นบังคับคดีได้จำเลยที่ 1 ไม่ได้ให้การต่อสู้เรื่องอายุความไว้ แม้จำเลยอื่นให้การต่อสู้ไว้ ก็เป็นเรื่องเฉพาะตัวของจำเลยเหล่านั้น หาทำให้จำเลยที่ 1 ได้รับประโยชน์ในเรื่องอายุความด้วยไม่ จำเลยที่ 1 จึงไม่อาจยกเรื่องอายุความขึ้นอ้างในชั้นฎีกาได้.โจทก์ฟ้องว่าจำเลยที่ 1 เป็นผู้จัดการโจทก์ยอมให้นายสุริยะซื้อเชื่อนมของโจทก์โดยมิได้ทำสัญญาตัวแทนจำหน่ายและสัญญาค้ำประกันความเสียหายจำเลยที่ 2 เป็นผู้ค้ำประกันสัญญาจ้างจำเลยที่ 1 กับโจทก์ภายในวงเงิน 50,000 บาทจำเลยที่ 3 ถึงที่14 เป็นคณะกรรมการดำเนินการของโจทก์ได้ปล่อยปละละเลยต่อหน้าที่ด้วยความประมาทเลินเล่อมิได้ติดตามตรวจสอบปล่อยให้นายสุริยะทำการเป็นตัวแทนจำหน่ายนมของโจทก์และค้างชำระเงินค่านมหลายครั้งขอให้จำเลยที่ 1 ที่ 3 ถึงที่ 14 ร่วมกันรับผิดใช้ค่าเสียหาย 595,985.50 บาทพร้อมดอกเบี้ยและให้จำเลยที่ 2 ใช้ค่าเสียหายเป็นเงิน 50,000 บาทแก่โจทก์ จำเลยที่ 1 ให้การว่าจำเลยที่ 1 ไม่ใช่ผู้จัดการของโจทก์สัญญาจ้างไม่ได้ลงชื่อกรรมการผู้มีอำนาจและประทับตราของโจทก์ตามข้อบังคับจำเลยที่ 1 มิได้ประมาทเลินเล่อนายสุริยะเป็นตัวแทนจำหน่ายนมโดยได้รับความเห็นชอบจากคณะกรรมการดำเนินการของโจทก์แล้วจำเลยที่ 1 ได้ติดตามทวงหนี้จากนายสุริยะให้โจทก์เป็นเงิน 200,000 บาทเศษแล้วและนายสุริยะทำหนังสือรับสภาพหนี้ที่เหลือไว้ให้แล้วโจทก์ไม่เสียหายขอให้ยกฟ้อง จำเลยที่ 2 ให้การว่าโจทก์ผ่อนเวลาชำระหนี้ให้นายสุริยะหลายครั้งโดยมิได้แจ้งให้จำเลยที่ 2 ทราบจำเลยที่ 2 จึงพ้นความรับผิด จำเลยที่ 3 ถึงที่ 7 และจำเลยที่ 9 ถึงที่ 14 ให้การว่าการจัดจำหน่ายผลิตภัณฑ์นมของโจทก์เป็นหน้าที่ของจำเลยที่ 1ผู้จัดการจำเลยซึ่งเป็นกรรมการดำเนินการไม่เคยพิจารณาอนุมัติให้ขายเชื่อแก่นายสุริยะและจำเลยที่ 1 ไม่เคยรายงานให้ทราบและคดีโจทก์ขาดอายุความแล้ว จำเลยที่ 8 ขาดนัดยื่นคำให้การต่อมาโจทก์ขอถอนฟ้องเฉพาะจำเลยที่ 8 ศาลชั้นต้นอนุญาต ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยที่ 1 ชดใช้ค่าเสียหาย 591,659.30บาทพร้อมดอกเบี้ยหากไม่ชำระให้จำเลยที่ 2 ใช้แทนในวงเงิน50,000 บาทจำเลยอื่นให้ยกฟ้อง จำเลยที่ 1 อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยที่ 1 ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่าแม้คณะกรรมการดำเนินการของโจทก์ประชุมครั้งที่ 2 มีมติให้ฟ้องนายสุริยะคนเดียวและลงชื่อในหนังสือมอบอำนาจให้ฟ้องในวันที่มีมตินั้นเองแต่หนังสือมอบอำนาจนั้นก็มิได้ระบุให้ฟ้องผู้หนึ่งผู้ใดโดยเฉพาะใบมอบอำนาจตามเอกสารหมาย จ.6 จึงเป็นการมอบอำนาจทั่วไปนอกจากนี้ข้อเท็จจริงยังได้ความตามที่โจทก์นำสืบว่าต่อมาคณะกรรมการดำเนินการของโจทก์ได้ประชุมครั้งที่ 7 เมื่อวันที่ 29 กันยายน 2524 ให้ฟ้องจำเลยที่ 1 ด้วยการที่นายประเสริฐผู้รับมอบอำนาจฟ้องจำเลยที่1 เป็นคดีนี้ตามหนังสือมอบอำนาจเอกสารหมาย จ.6 ที่โจทก์มอบอำนาจทั่วไปให้นายประเสริฐไว้ก่อนแล้วหาทำให้นายประเสริฐไม่มีอำนาจฟ้องจำเลยที่ 1 ไม่ ก่อนที่จำเลยที่ 1 รับหน้าที่เป็นผู้จัดการของโจทก์คณะกรรมการดำเนินการของโจทก์ได้ประชุมกันเรื่องการจ้างผู้จัดการของโจทก์ก่อนแล้วและจำเลยที่ 1 ก็ยอมรับเป็นผู้จัดการของโจทก์คณะกรรมการดำเนินการของโจทก์จึงมีมติให้จำเลยที่ 1 เป็นผู้จัดการภายหลังจากนั้นจำเลยที่ 1 ได้ปฏิบัติหน้าที่ในฐานะผู้จัดการของโจทก์และโจทก์จ่ายเงินเดือนให้จำเลยที่ 1 ในการปฏิบัติหน้าที่ดังกล่าวตลอดมาจนกระทั่งจำเลยที่ 1 ลาออกจากเป็นผู้จัดการ ดังนี้แม้ข้อบังคับของโจทก์ข้อ 56 กำหนดให้ประธานกรรมการหรือรองประธานกรรมการกับเลขานุการหรือเหรัญญิกคนใดคนหนึ่งรวม 2 คนเป็นผู้ลงลายมือชื่อแทนโจทก์ในเอกสารทั้งปวงและในนิติกรรมสัญญาต้องประทับตราของโจทก์ไว้เป็นสำคัญด้วยแต่ในสัญญาจ้างจำเลยที่ 1 เป็นผู้จัดการมิได้ลงชื่อและประทับตราของโจทก์ตามข้อบังคับดังกล่าวก็ตามการที่โจทก์และจำเลยที่ 1 ปฏิบัติต่อกันดังกล่าวนั้นย่อมถือได้ว่าจำเลยที่ 1 เป็นผู้จัดการของโจทก์ตลอดมาจนกระทั่งจำเลยที่ 1 ลาออกจากเป็นผู้จัดการจะปฏิเสธว่าจำเลยที่ 1 มิได้เป็นผู้จัดการของโจทก์หาได้ไม่ ในระหว่างที่จำเลยที่ 1 เป็นผู้จัดการคณะกรรมการดำเนินการของโจทก์ได้ประชุมและมีมติว่าให้ผู้ซื้อนมนำหลักทรัพย์ที่เป็นอสังหาริมทรัพย์ (ที่ดินหรือบ้าน) มาจำนองไว้กับโจทก์ในกรณีที่ซื้อนมเกินกว่า 5,000 บาทถ้าซื้อต่ำกว่า 5,000 บาทให้นำข้าราชการประจำตั้งแต่ชั้นโทขึ้นไปเป็นผู้ค้ำประกันจำเลยที่ 1 ก็ร่วมประชุมและทราบมติดังกล่าวด้วยต่อมาเมื่อนายสุริยะขอเป็นตัวแทนจำหน่ายนมของโจทก์และจำเลยที่ 1 เสนอเรื่องราวต่อที่ประชุมคณะกรรมการดำเนินการที่ประชุมตั้งอนุกรรมการให้พิจารณาแต่แล้วอนุกรรมการก็หาได้เสนอความเห็นต่อที่ประชุมคณะกรรมการดำเนินการของโจทก์แต่ประการใดไม่จำเลยที่ 1 เองนำสืบรับว่าคณะกรรมการดำเนินการของโจทก์ทักท้วงให้นายสุริยะจัดการให้ธนาคารค้ำประกันหรือมีหลักประกันแต่นายสุริยะหาประกันดังกล่าวมาให้โจทก์ไม่ได้ ดังนี้การที่จำเลยที่ 1 ขายนมแก่นายสุริยะโดยไม่มีหลักประกันใด ๆ ฝ่าฝืนมติดังกล่าวของคณะกรรมการดำเนินการของโจทก์เป็นเหตุให้นายสุริยะค้างชำระค่านมเป็นเงิน 591,659.30 บาทจึงเป็นการกระทำโดยประมาทเลินเล่อในหน้าที่ของจำเลยที่ 1 เองเมื่อนายสุริยะไม่ชำระหนี้ดังกล่าวจำเลยที่ 1 จะอ้างเหตุที่สหกรณ์จังหวัดหัวหน้าฝ่ายส่งเสริมสหกรณ์โคนมและนักวิชาการกรมส่งเสริมสหกรณ์ให้คำแนะนำให้ขายนมแก่นายสุริยะมาปัดความรับผิดที่จำเลยที่ 1 ก่อความเสียหายแก่โจทก์หาได้ไม่อนึ่งที่จำเลยที่ 1 ยื่นคำร้องว่าในระหว่างฎีกาจำเลยที่ 1 ติดตามทวงถามหนี้สินดังกล่าวจากนายสุริยะและนายสุริยะชำระหนี้แก่โจทก์อีกเป็นเงิน 168,000บาทนั้นหากเป็นความจริงจำเลยที่ 1 ก็ขอให้โจทก์ลดจำนวนหนี้ดังกล่าวในชั้นบังคับคดีได้อยู่แล้ว ปัญหาเรื่องอายุความจำเลยที่ 1 มิได้ให้การต่อสู้คดีไว้แม้จำเลยที่ 3 ถึงที่ 7 และจำเลยที่ 9 ถึงที่ 14 ให้การต่อสู้คดีเรื่องอายุความก็เป็นเรื่องเฉพาะตัวของจำเลยเหล่านั้น หาทำให้จำเลยที่ 1 ได้รับประโยชน์ในเรื่องอายุความดังกล่าวด้วยไม่จำเลยที่ 1 ไม่อาจยกเรื่องอายุความขึ้นมาเป็นข้ออ้างในชั้นฎีกาได้ พิพากษายืนในระหว่างฎีกาศาลชั้นต้นมีคำสั่งพิทักษ์ทรัพย์โจทก์เด็ดขาดและเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ยื่นคำแก้ฎีกาเองจึงไม่กำหนดค่าทนายความให้. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4715/2530สหกรณ์ โค นม อยุธยา จำกัดโจทก์นาย เลาะ มะลิ ทอง กับพวกจำเลย ป.พ.พ. ม. 70, ม. 193, ม. 295, ม. 420, ม. 801 ป.วิ.พ. ม. 59, ม. 60, ม. 275, ม. 247คณะกรรมการสหกรณ์โจทก์มีมติให้ฟ้อง ส. เพียงคนเดียวและได้ลงชื่อในหนังสือมอบอำนาจให้ฟ้องในวันที่มีมตินั้น แต่หนังสือมอบอำนาจมิได้ระบุให้ฟ้องผู้หนึ่งผู้ใดโดยเฉพาะจึงเป็นการมอบอำนาจทั่วไป เมื่อต่อมาคณะกรรมการสหกรณ์โจทก์ได้มีมติให้ฟ้องจำเลยที่ 1 ด้วย ดังนี้ ผู้รับมอบอำนาจตามหนังสือมอบอำนาจดังกล่าวมีอำนาจฟ้องจำเลยที่ 1คณะกรรมการสหกรณ์โจทก์มีมติให้จำเลยที่ 1 เป็นผู้จัดการจำเลยที่ 1 ได้ปฏิบัติหน้าที่ในฐานะผู้จัดการของโจทก์ และโจทก์จ่ายเงินเดือนให้จำเลยที่ 1 ตลอดมาจนลาออกจากตำแหน่ง ดังนี้แม้สัญญาจ้างจำเลยที่ 1 จะมิได้ลงชื่อผู้มีอำนาจทำการแทนและประทับตราของโจทก์ตามข้อบังคับก็ตามการที่โจทก์และจำเลยที่ 1 ปฏิบัติต่อกันดังกล่าว ย่อมถือได้ว่าจำเลยที่ 1เป็นผู้จัดการของโจทก์ตลอดมาจนกระทั่งลาออกการที่จำเลยที่ 1 ขายนมให้แก่ ส. โดยไม่มีหลักประกันใด ๆฝ่าฝืนมติของคณะกรรมการสหกรณ์โจทก์ เป็นเหตุให้ ส. ค้างชำระค่านมเป็นการกระทำโดยประมาทเลินเล่อในหน้าที่ของจำเลยที่ 1จะอ้างเหตุว่าได้รับคำแนะนำจากสหกรณ์จังหวัด ฯลฯ ให้ขายนมแก่ ส. มาปัดความรับผิดไม่ได้จำเลยที่ 1 ยื่นคำร้องระหว่างฎีกาว่า ได้ติดตามทวงหนี้สินจาก ส.และส. ได้ชำระแก่โจทก์เป็นเงิน 168,000 บาท หากเป็นความจริงจำเลยที่ 1 ย่อมขอให้โจทก์ลดจำนวนหนี้ดังกล่าวในชั้นบังคับคดีได้จำเลยที่ 1 ไม่ได้ให้การต่อสู้เรื่องอายุความไว้ แม้จำเลยอื่นให้การต่อสู้ไว้ ก็เป็นเรื่องเฉพาะตัวของจำเลยเหล่านั้น หาทำให้จำเลยที่ 1 ได้รับประโยชน์ในเรื่องอายุความด้วยไม่ จำเลยที่ 1 จึงไม่อาจยกเรื่องอายุความขึ้นอ้างในชั้นฎีกาได้.โจทก์ฟ้องว่าจำเลยที่ 1 เป็นผู้จัดการโจทก์ยอมให้นายสุริยะซื้อเชื่อนมของโจทก์โดยมิได้ทำสัญญาตัวแทนจำหน่ายและสัญญาค้ำประกันความเสียหายจำเลยที่ 2 เป็นผู้ค้ำประกันสัญญาจ้างจำเลยที่ 1 กับโจทก์ภายในวงเงิน 50,000 บาทจำเลยที่ 3 ถึงที่14 เป็นคณะกรรมการดำเนินการของโจทก์ได้ปล่อยปละละเลยต่อหน้าที่ด้วยความประมาทเลินเล่อมิได้ติดตามตรวจสอบปล่อยให้นายสุริยะทำการเป็นตัวแทนจำหน่ายนมของโจทก์และค้างชำระเงินค่านมหลายครั้งขอให้จำเลยที่ 1 ที่ 3 ถึงที่ 14 ร่วมกันรับผิดใช้ค่าเสียหาย 595,985.50 บาทพร้อมดอกเบี้ยและให้จำเลยที่ 2 ใช้ค่าเสียหายเป็นเงิน 50,000 บาทแก่โจทก์ จำเลยที่ 1 ให้การว่าจำเลยที่ 1 ไม่ใช่ผู้จัดการของโจทก์สัญญาจ้างไม่ได้ลงชื่อกรรมการผู้มีอำนาจและประทับตราของโจทก์ตามข้อบังคับจำเลยที่ 1 มิได้ประมาทเลินเล่อนายสุริยะเป็นตัวแทนจำหน่ายนมโดยได้รับความเห็นชอบจากคณะกรรมการดำเนินการของโจทก์แล้วจำเลยที่ 1 ได้ติดตามทวงหนี้จากนายสุริยะให้โจทก์เป็นเงิน 200,000 บาทเศษแล้วและนายสุริยะทำหนังสือรับสภาพหนี้ที่เหลือไว้ให้แล้วโจทก์ไม่เสียหายขอให้ยกฟ้อง จำเลยที่ 2 ให้การว่าโจทก์ผ่อนเวลาชำระหนี้ให้นายสุริยะหลายครั้งโดยมิได้แจ้งให้จำเลยที่ 2 ทราบจำเลยที่ 2 จึงพ้นความรับผิด จำเลยที่ 3 ถึงที่ 7 และจำเลยที่ 9 ถึงที่ 14 ให้การว่าการจัดจำหน่ายผลิตภัณฑ์นมของโจทก์เป็นหน้าที่ของจำเลยที่ 1ผู้จัดการจำเลยซึ่งเป็นกรรมการดำเนินการไม่เคยพิจารณาอนุมัติให้ขายเชื่อแก่นายสุริยะและจำเลยที่ 1 ไม่เคยรายงานให้ทราบและคดีโจทก์ขาดอายุความแล้ว จำเลยที่ 8 ขาดนัดยื่นคำให้การต่อมาโจทก์ขอถอนฟ้องเฉพาะจำเลยที่ 8 ศาลชั้นต้นอนุญาต ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยที่ 1 ชดใช้ค่าเสียหาย 591,659.30บาทพร้อมดอกเบี้ยหากไม่ชำระให้จำเลยที่ 2 ใช้แทนในวงเงิน50,000 บาทจำเลยอื่นให้ยกฟ้อง จำเลยที่ 1 อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยที่ 1 ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่าแม้คณะกรรมการดำเนินการของโจทก์ประชุมครั้งที่ 2 มีมติให้ฟ้องนายสุริยะคนเดียวและลงชื่อในหนังสือมอบอำนาจให้ฟ้องในวันที่มีมตินั้นเองแต่หนังสือมอบอำนาจนั้นก็มิได้ระบุให้ฟ้องผู้หนึ่งผู้ใดโดยเฉพาะใบมอบอำนาจตามเอกสารหมาย จ.6 จึงเป็นการมอบอำนาจทั่วไปนอกจากนี้ข้อเท็จจริงยังได้ความตามที่โจทก์นำสืบว่าต่อมาคณะกรรมการดำเนินการของโจทก์ได้ประชุมครั้งที่ 7 เมื่อวันที่ 29 กันยายน 2524 ให้ฟ้องจำเลยที่ 1 ด้วยการที่นายประเสริฐผู้รับมอบอำนาจฟ้องจำเลยที่1 เป็นคดีนี้ตามหนังสือมอบอำนาจเอกสารหมาย จ.6 ที่โจทก์มอบอำนาจทั่วไปให้นายประเสริฐไว้ก่อนแล้วหาทำให้นายประเสริฐไม่มีอำนาจฟ้องจำเลยที่ 1 ไม่ ก่อนที่จำเลยที่ 1 รับหน้าที่เป็นผู้จัดการของโจทก์คณะกรรมการดำเนินการของโจทก์ได้ประชุมกันเรื่องการจ้างผู้จัดการของโจทก์ก่อนแล้วและจำเลยที่ 1 ก็ยอมรับเป็นผู้จัดการของโจทก์คณะกรรมการดำเนินการของโจทก์จึงมีมติให้จำเลยที่ 1 เป็นผู้จัดการภายหลังจากนั้นจำเลยที่ 1 ได้ปฏิบัติหน้าที่ในฐานะผู้จัดการของโจทก์และโจทก์จ่ายเงินเดือนให้จำเลยที่ 1 ในการปฏิบัติหน้าที่ดังกล่าวตลอดมาจนกระทั่งจำเลยที่ 1 ลาออกจากเป็นผู้จัดการ ดังนี้แม้ข้อบังคับของโจทก์ข้อ 56 กำหนดให้ประธานกรรมการหรือรองประธานกรรมการกับเลขานุการหรือเหรัญญิกคนใดคนหนึ่งรวม 2 คนเป็นผู้ลงลายมือชื่อแทนโจทก์ในเอกสารทั้งปวงและในนิติกรรมสัญญาต้องประทับตราของโจทก์ไว้เป็นสำคัญด้วยแต่ในสัญญาจ้างจำเลยที่ 1 เป็นผู้จัดการมิได้ลงชื่อและประทับตราของโจทก์ตามข้อบังคับดังกล่าวก็ตามการที่โจทก์และจำเลยที่ 1 ปฏิบัติต่อกันดังกล่าวนั้นย่อมถือได้ว่าจำเลยที่ 1 เป็นผู้จัดการของโจทก์ตลอดมาจนกระทั่งจำเลยที่ 1 ลาออกจากเป็นผู้จัดการจะปฏิเสธว่าจำเลยที่ 1 มิได้เป็นผู้จัดการของโจทก์หาได้ไม่ ในระหว่างที่จำเลยที่ 1 เป็นผู้จัดการคณะกรรมการดำเนินการของโจทก์ได้ประชุมและมีมติว่าให้ผู้ซื้อนมนำหลักทรัพย์ที่เป็นอสังหาริมทรัพย์ (ที่ดินหรือบ้าน) มาจำนองไว้กับโจทก์ในกรณีที่ซื้อนมเกินกว่า 5,000 บาทถ้าซื้อต่ำกว่า 5,000 บาทให้นำข้าราชการประจำตั้งแต่ชั้นโทขึ้นไปเป็นผู้ค้ำประกันจำเลยที่ 1 ก็ร่วมประชุมและทราบมติดังกล่าวด้วยต่อมาเมื่อนายสุริยะขอเป็นตัวแทนจำหน่ายนมของโจทก์และจำเลยที่ 1 เสนอเรื่องราวต่อที่ประชุมคณะกรรมการดำเนินการที่ประชุมตั้งอนุกรรมการให้พิจารณาแต่แล้วอนุกรรมการก็หาได้เสนอความเห็นต่อที่ประชุมคณะกรรมการดำเนินการของโจทก์แต่ประการใดไม่จำเลยที่ 1 เองนำสืบรับว่าคณะกรรมการดำเนินการของโจทก์ทักท้วงให้นายสุริยะจัดการให้ธนาคารค้ำประกันหรือมีหลักประกันแต่นายสุริยะหาประกันดังกล่าวมาให้โจทก์ไม่ได้ ดังนี้การที่จำเลยที่ 1 ขายนมแก่นายสุริยะโดยไม่มีหลักประกันใด ๆ ฝ่าฝืนมติดังกล่าวของคณะกรรมการดำเนินการของโจทก์เป็นเหตุให้นายสุริยะค้างชำระค่านมเป็นเงิน 591,659.30 บาทจึงเป็นการกระทำโดยประมาทเลินเล่อในหน้าที่ของจำเลยที่ 1 เองเมื่อนายสุริยะไม่ชำระหนี้ดังกล่าวจำเลยที่ 1 จะอ้างเหตุที่สหกรณ์จังหวัดหัวหน้าฝ่ายส่งเสริมสหกรณ์โคนมและนักวิชาการกรมส่งเสริมสหกรณ์ให้คำแนะนำให้ขายนมแก่นายสุริยะมาปัดความรับผิดที่จำเลยที่ 1 ก่อความเสียหายแก่โจทก์หาได้ไม่อนึ่งที่จำเลยที่ 1 ยื่นคำร้องว่าในระหว่างฎีกาจำเลยที่ 1 ติดตามทวงถามหนี้สินดังกล่าวจากนายสุริยะและนายสุริยะชำระหนี้แก่โจทก์อีกเป็นเงิน 168,000บาทนั้นหากเป็นความจริงจำเลยที่ 1 ก็ขอให้โจทก์ลดจำนวนหนี้ดังกล่าวในชั้นบังคับคดีได้อยู่แล้ว ปัญหาเรื่องอายุความจำเลยที่ 1 มิได้ให้การต่อสู้คดีไว้แม้จำเลยที่ 3 ถึงที่ 7 และจำเลยที่ 9 ถึงที่ 14 ให้การต่อสู้คดีเรื่องอายุความก็เป็นเรื่องเฉพาะตัวของจำเลยเหล่านั้น หาทำให้จำเลยที่ 1 ได้รับประโยชน์ในเรื่องอายุความดังกล่าวด้วยไม่จำเลยที่ 1 ไม่อาจยกเรื่องอายุความขึ้นมาเป็นข้ออ้างในชั้นฎีกาได้ พิพากษายืนในระหว่างฎีกาศาลชั้นต้นมีคำสั่งพิทักษ์ทรัพย์โจทก์เด็ดขาดและเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ยื่นคำแก้ฎีกาเองจึงไม่กำหนดค่าทนายความให้.(ไพรัช วงศ์วัฒนะ-ไพจิตร วิเศษโกสิน-สมบูรณ์ ฤกษ์สำราญ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่าจำเลยที่ 1 เป็นผู้จัดการโจทก์ยอมให้นายสุริยะซื้อเชื่อนมของโจทก์โดยมิได้ทำสัญญาตัวแทนจำหน่ายและสัญญาค้ำประกันความเสียหายจำเลยที่ 2 เป็นผู้ค้ำประกันสัญญาจ้างจำเลยที่ 1 กับโจทก์ภายในวงเงิน 50,000 บาทจำเลยที่ 3 ถึงที่14 เป็นคณะกรรมการดำเนินการของโจทก์ได้ปล่อยปละละเลยต่อหน้าที่ด้วยความประมาทเลินเล่อมิได้ติดตามตรวจสอบปล่อยให้นายสุริยะทำการเป็นตัวแทนจำหน่ายนมของโจทก์และค้างชำระเงินค่านมหลายครั้งขอให้จำเลยที่ 1 ที่ 3 ถึงที่ 14 ร่วมกันรับผิดใช้ค่าเสียหาย 595,985.50 บาทพร้อมดอกเบี้ยและให้จำเลยที่ 2 ใช้ค่าเสียหายเป็นเงิน 50,000 บาทแก่โจทก์ จำเลยที่ 1 ให้การว่าจำเลยที่ 1 ไม่ใช่ผู้จัดการของโจทก์สัญญาจ้างไม่ได้ลงชื่อกรรมการผู้มีอำนาจและประทับตราของโจทก์ตามข้อบังคับจำเลยที่ 1 มิได้ประมาทเลินเล่อนายสุริยะเป็นตัวแทนจำหน่ายนมโดยได้รับความเห็นชอบจากคณะกรรมการดำเนินการของโจทก์แล้วจำเลยที่ 1 ได้ติดตามทวงหนี้จากนายสุริยะให้โจทก์เป็นเงิน 200,000 บาทเศษแล้วและนายสุริยะทำหนังสือรับสภาพหนี้ที่เหลือไว้ให้แล้วโจทก์ไม่เสียหายขอให้ยกฟ้อง จำเลยที่ 2 ให้การว่าโจทก์ผ่อนเวลาชำระหนี้ให้นายสุริยะหลายครั้งโดยมิได้แจ้งให้จำเลยที่ 2 ทราบจำเลยที่ 2 จึงพ้นความรับผิด จำเลยที่ 3 ถึงที่ 7 และจำเลยที่ 9 ถึงที่ 14 ให้การว่าการจัดจำหน่ายผลิตภัณฑ์นมของโจทก์เป็นหน้าที่ของจำเลยที่ 1ผู้จัดการจำเลยซึ่งเป็นกรรมการดำเนินการไม่เคยพิจารณาอนุมัติให้ขายเชื่อแก่นายสุริยะและจำเลยที่ 1 ไม่เคยรายงานให้ทราบและคดีโจทก์ขาดอายุความแล้ว จำเลยที่ 8 ขาดนัดยื่นคำให้การต่อมาโจทก์ขอถอนฟ้องเฉพาะจำเลยที่ 8 ศาลชั้นต้นอนุญาต ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยที่ 1 ชดใช้ค่าเสียหาย 591,659.30บาทพร้อมดอกเบี้ยหากไม่ชำระให้จำเลยที่ 2 ใช้แทนในวงเงิน50,000 บาทจำเลยอื่นให้ยกฟ้อง จำเลยที่ 1 อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยที่ 1 ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่าแม้คณะกรรมการดำเนินการของโจทก์ประชุมครั้งที่ 2 มีมติให้ฟ้องนายสุริยะคนเดียวและลงชื่อในหนังสือมอบอำนาจให้ฟ้องในวันที่มีมตินั้นเองแต่หนังสือมอบอำนาจนั้นก็มิได้ระบุให้ฟ้องผู้หนึ่งผู้ใดโดยเฉพาะใบมอบอำนาจตามเอกสารหมาย จ.6 จึงเป็นการมอบอำนาจทั่วไปนอกจากนี้ข้อเท็จจริงยังได้ความตามที่โจทก์นำสืบว่าต่อมาคณะกรรมการดำเนินการของโจทก์ได้ประชุมครั้งที่ 7 เมื่อวันที่ 29 กันยายน 2524 ให้ฟ้องจำเลยที่ 1 ด้วยการที่นายประเสริฐผู้รับมอบอำนาจฟ้องจำเลยที่1 เป็นคดีนี้ตามหนังสือมอบอำนาจเอกสารหมาย จ.6 ที่โจทก์มอบอำนาจทั่วไปให้นายประเสริฐไว้ก่อนแล้วหาทำให้นายประเสริฐไม่มีอำนาจฟ้องจำเลยที่ 1 ไม่ ก่อนที่จำเลยที่ 1 รับหน้าที่เป็นผู้จัดการของโจทก์คณะกรรมการดำเนินการของโจทก์ได้ประชุมกันเรื่องการจ้างผู้จัดการของโจทก์ก่อนแล้วและจำเลยที่ 1 ก็ยอมรับเป็นผู้จัดการของโจทก์คณะกรรมการดำเนินการของโจทก์จึงมีมติให้จำเลยที่ 1 เป็นผู้จัดการภายหลังจากนั้นจำเลยที่ 1 ได้ปฏิบัติหน้าที่ในฐานะผู้จัดการของโจทก์และโจทก์จ่ายเงินเดือนให้จำเลยที่ 1 ในการปฏิบัติหน้าที่ดังกล่าวตลอดมาจนกระทั่งจำเลยที่ 1 ลาออกจากเป็นผู้จัดการ ดังนี้แม้ข้อบังคับของโจทก์ข้อ 56 กำหนดให้ประธานกรรมการหรือรองประธานกรรมการกับเลขานุการหรือเหรัญญิกคนใดคนหนึ่งรวม 2 คนเป็นผู้ลงลายมือชื่อแทนโจทก์ในเอกสารทั้งปวงและในนิติกรรมสัญญาต้องประทับตราของโจทก์ไว้เป็นสำคัญด้วยแต่ในสัญญาจ้างจำเลยที่ 1 เป็นผู้จัดการมิได้ลงชื่อและประทับตราของโจทก์ตามข้อบังคับดังกล่าวก็ตามการที่โจทก์และจำเลยที่ 1 ปฏิบัติต่อกันดังกล่าวนั้นย่อมถือได้ว่าจำเลยที่ 1 เป็นผู้จัดการของโจทก์ตลอดมาจนกระทั่งจำเลยที่ 1 ลาออกจากเป็นผู้จัดการจะปฏิเสธว่าจำเลยที่ 1 มิได้เป็นผู้จัดการของโจทก์หาได้ไม่ ในระหว่างที่จำเลยที่ 1 เป็นผู้จัดการคณะกรรมการดำเนินการของโจทก์ได้ประชุมและมีมติว่าให้ผู้ซื้อนมนำหลักทรัพย์ที่เป็นอสังหาริมทรัพย์ (ที่ดินหรือบ้าน) มาจำนองไว้กับโจทก์ในกรณีที่ซื้อนมเกินกว่า 5,000 บาทถ้าซื้อต่ำกว่า 5,000 บาทให้นำข้าราชการประจำตั้งแต่ชั้นโทขึ้นไปเป็นผู้ค้ำประกันจำเลยที่ 1 ก็ร่วมประชุมและทราบมติดังกล่าวด้วยต่อมาเมื่อนายสุริยะขอเป็นตัวแทนจำหน่ายนมของโจทก์และจำเลยที่ 1 เสนอเรื่องราวต่อที่ประชุมคณะกรรมการดำเนินการที่ประชุมตั้งอนุกรรมการให้พิจารณาแต่แล้วอนุกรรมการก็หาได้เสนอความเห็นต่อที่ประชุมคณะกรรมการดำเนินการของโจทก์แต่ประการใดไม่จำเลยที่ 1 เองนำสืบรับว่าคณะกรรมการดำเนินการของโจทก์ทักท้วงให้นายสุริยะจัดการให้ธนาคารค้ำประกันหรือมีหลักประกันแต่นายสุริยะหาประกันดังกล่าวมาให้โจทก์ไม่ได้ ดังนี้การที่จำเลยที่ 1 ขายนมแก่นายสุริยะโดยไม่มีหลักประกันใด ๆ ฝ่าฝืนมติดังกล่าวของคณะกรรมการดำเนินการของโจทก์เป็นเหตุให้นายสุริยะค้างชำระค่านมเป็นเงิน 591,659.30 บาทจึงเป็นการกระทำโดยประมาทเลินเล่อในหน้าที่ของจำเลยที่ 1 เองเมื่อนายสุริยะไม่ชำระหนี้ดังกล่าวจำเลยที่ 1 จะอ้างเหตุที่สหกรณ์จังหวัดหัวหน้าฝ่ายส่งเสริมสหกรณ์โคนมและนักวิชาการกรมส่งเสริมสหกรณ์ให้คำแนะนำให้ขายนมแก่นายสุริยะมาปัดความรับผิดที่จำเลยที่ 1 ก่อความเสียหายแก่โจทก์หาได้ไม่อนึ่งที่จำเลยที่ 1 ยื่นคำร้องว่าในระหว่างฎีกาจำเลยที่ 1 ติดตามทวงถามหนี้สินดังกล่าวจากนายสุริยะและนายสุริยะชำระหนี้แก่โจทก์อีกเป็นเงิน 168,000บาทนั้นหากเป็นความจริงจำเลยที่ 1 ก็ขอให้โจทก์ลดจำนวนหนี้ดังกล่าวในชั้นบังคับคดีได้อยู่แล้ว ปัญหาเรื่องอายุความจำเลยที่ 1 มิได้ให้การต่อสู้คดีไว้แม้จำเลยที่ 3 ถึงที่ 7 และจำเลยที่ 9 ถึงที่ 14 ให้การต่อสู้คดีเรื่องอายุความก็เป็นเรื่องเฉพาะตัวของจำเลยเหล่านั้น หาทำให้จำเลยที่ 1 ได้รับประโยชน์ในเรื่องอายุความดังกล่าวด้วยไม่จำเลยที่ 1 ไม่อาจยกเรื่องอายุความขึ้นมาเป็นข้ออ้างในชั้นฎีกาได้ พิพากษายืนในระหว่างฎีกาศาลชั้นต้นมีคำสั่งพิทักษ์ทรัพย์โจทก์เด็ดขาดและเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ยื่นคำแก้ฎีกาเองจึงไม่กำหนดค่าทนายความให้. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4715/2530สหกรณ์ โค นม อยุธยา จำกัดโจทก์นาย เลาะ มะลิ ทอง กับพวกจำเลย ป.พ.พ. ม. 70, ม. 193, ม. 295, ม. 420, ม. 801 ป.วิ.พ. ม. 59, ม. 60, ม. 275, ม. 247คณะกรรมการสหกรณ์โจทก์มีมติให้ฟ้อง ส. เพียงคนเดียวและได้ลงชื่อในหนังสือมอบอำนาจให้ฟ้องในวันที่มีมตินั้น แต่หนังสือมอบอำนาจมิได้ระบุให้ฟ้องผู้หนึ่งผู้ใดโดยเฉพาะจึงเป็นการมอบอำนาจทั่วไป เมื่อต่อมาคณะกรรมการสหกรณ์โจทก์ได้มีมติให้ฟ้องจำเลยที่ 1 ด้วย ดังนี้ ผู้รับมอบอำนาจตามหนังสือมอบอำนาจดังกล่าวมีอำนาจฟ้องจำเลยที่ 1คณะกรรมการสหกรณ์โจทก์มีมติให้จำเลยที่ 1 เป็นผู้จัดการจำเลยที่ 1 ได้ปฏิบัติหน้าที่ในฐานะผู้จัดการของโจทก์ และโจทก์จ่ายเงินเดือนให้จำเลยที่ 1 ตลอดมาจนลาออกจากตำแหน่ง ดังนี้แม้สัญญาจ้างจำเลยที่ 1 จะมิได้ลงชื่อผู้มีอำนาจทำการแทนและประทับตราของโจทก์ตามข้อบังคับก็ตามการที่โจทก์และจำเลยที่ 1 ปฏิบัติต่อกันดังกล่าว ย่อมถือได้ว่าจำเลยที่ 1เป็นผู้จัดการของโจทก์ตลอดมาจนกระทั่งลาออกการที่จำเลยที่ 1 ขายนมให้แก่ ส. โดยไม่มีหลักประกันใด ๆฝ่าฝืนมติของคณะกรรมการสหกรณ์โจทก์ เป็นเหตุให้ ส. ค้างชำระค่านมเป็นการกระทำโดยประมาทเลินเล่อในหน้าที่ของจำเลยที่ 1จะอ้างเหตุว่าได้รับคำแนะนำจากสหกรณ์จังหวัด ฯลฯ ให้ขายนมแก่ ส. มาปัดความรับผิดไม่ได้จำเลยที่ 1 ยื่นคำร้องระหว่างฎีกาว่า ได้ติดตามทวงหนี้สินจาก ส.และส. ได้ชำระแก่โจทก์เป็นเงิน 168,000 บาท หากเป็นความจริงจำเลยที่ 1 ย่อมขอให้โจทก์ลดจำนวนหนี้ดังกล่าวในชั้นบังคับคดีได้จำเลยที่ 1 ไม่ได้ให้การต่อสู้เรื่องอายุความไว้ แม้จำเลยอื่นให้การต่อสู้ไว้ ก็เป็นเรื่องเฉพาะตัวของจำเลยเหล่านั้น หาทำให้จำเลยที่ 1 ได้รับประโยชน์ในเรื่องอายุความด้วยไม่ จำเลยที่ 1 จึงไม่อาจยกเรื่องอายุความขึ้นอ้างในชั้นฎีกาได้.โจทก์ฟ้องว่าจำเลยที่ 1 เป็นผู้จัดการโจทก์ยอมให้นายสุริยะซื้อเชื่อนมของโจทก์โดยมิได้ทำสัญญาตัวแทนจำหน่ายและสัญญาค้ำประกันความเสียหายจำเลยที่ 2 เป็นผู้ค้ำประกันสัญญาจ้างจำเลยที่ 1 กับโจทก์ภายในวงเงิน 50,000 บาทจำเลยที่ 3 ถึงที่14 เป็นคณะกรรมการดำเนินการของโจทก์ได้ปล่อยปละละเลยต่อหน้าที่ด้วยความประมาทเลินเล่อมิได้ติดตามตรวจสอบปล่อยให้นายสุริยะทำการเป็นตัวแทนจำหน่ายนมของโจทก์และค้างชำระเงินค่านมหลายครั้งขอให้จำเลยที่ 1 ที่ 3 ถึงที่ 14 ร่วมกันรับผิดใช้ค่าเสียหาย 595,985.50 บาทพร้อมดอกเบี้ยและให้จำเลยที่ 2 ใช้ค่าเสียหายเป็นเงิน 50,000 บาทแก่โจทก์ จำเลยที่ 1 ให้การว่าจำเลยที่ 1 ไม่ใช่ผู้จัดการของโจทก์สัญญาจ้างไม่ได้ลงชื่อกรรมการผู้มีอำนาจและประทับตราของโจทก์ตามข้อบังคับจำเลยที่ 1 มิได้ประมาทเลินเล่อนายสุริยะเป็นตัวแทนจำหน่ายนมโดยได้รับความเห็นชอบจากคณะกรรมการดำเนินการของโจทก์แล้วจำเลยที่ 1 ได้ติดตามทวงหนี้จากนายสุริยะให้โจทก์เป็นเงิน 200,000 บาทเศษแล้วและนายสุริยะทำหนังสือรับสภาพหนี้ที่เหลือไว้ให้แล้วโจทก์ไม่เสียหายขอให้ยกฟ้อง จำเลยที่ 2 ให้การว่าโจทก์ผ่อนเวลาชำระหนี้ให้นายสุริยะหลายครั้งโดยมิได้แจ้งให้จำเลยที่ 2 ทราบจำเลยที่ 2 จึงพ้นความรับผิด จำเลยที่ 3 ถึงที่ 7 และจำเลยที่ 9 ถึงที่ 14 ให้การว่าการจัดจำหน่ายผลิตภัณฑ์นมของโจทก์เป็นหน้าที่ของจำเลยที่ 1ผู้จัดการจำเลยซึ่งเป็นกรรมการดำเนินการไม่เคยพิจารณาอนุมัติให้ขายเชื่อแก่นายสุริยะและจำเลยที่ 1 ไม่เคยรายงานให้ทราบและคดีโจทก์ขาดอายุความแล้ว จำเลยที่ 8 ขาดนัดยื่นคำให้การต่อมาโจทก์ขอถอนฟ้องเฉพาะจำเลยที่ 8 ศาลชั้นต้นอนุญาต ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยที่ 1 ชดใช้ค่าเสียหาย 591,659.30บาทพร้อมดอกเบี้ยหากไม่ชำระให้จำเลยที่ 2 ใช้แทนในวงเงิน50,000 บาทจำเลยอื่นให้ยกฟ้อง จำเลยที่ 1 อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยที่ 1 ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่าแม้คณะกรรมการดำเนินการของโจทก์ประชุมครั้งที่ 2 มีมติให้ฟ้องนายสุริยะคนเดียวและลงชื่อในหนังสือมอบอำนาจให้ฟ้องในวันที่มีมตินั้นเองแต่หนังสือมอบอำนาจนั้นก็มิได้ระบุให้ฟ้องผู้หนึ่งผู้ใดโดยเฉพาะใบมอบอำนาจตามเอกสารหมาย จ.6 จึงเป็นการมอบอำนาจทั่วไปนอกจากนี้ข้อเท็จจริงยังได้ความตามที่โจทก์นำสืบว่าต่อมาคณะกรรมการดำเนินการของโจทก์ได้ประชุมครั้งที่ 7 เมื่อวันที่ 29 กันยายน 2524 ให้ฟ้องจำเลยที่ 1 ด้วยการที่นายประเสริฐผู้รับมอบอำนาจฟ้องจำเลยที่1 เป็นคดีนี้ตามหนังสือมอบอำนาจเอกสารหมาย จ.6 ที่โจทก์มอบอำนาจทั่วไปให้นายประเสริฐไว้ก่อนแล้วหาทำให้นายประเสริฐไม่มีอำนาจฟ้องจำเลยที่ 1 ไม่ ก่อนที่จำเลยที่ 1 รับหน้าที่เป็นผู้จัดการของโจทก์คณะกรรมการดำเนินการของโจทก์ได้ประชุมกันเรื่องการจ้างผู้จัดการของโจทก์ก่อนแล้วและจำเลยที่ 1 ก็ยอมรับเป็นผู้จัดการของโจทก์คณะกรรมการดำเนินการของโจทก์จึงมีมติให้จำเลยที่ 1 เป็นผู้จัดการภายหลังจากนั้นจำเลยที่ 1 ได้ปฏิบัติหน้าที่ในฐานะผู้จัดการของโจทก์และโจทก์จ่ายเงินเดือนให้จำเลยที่ 1 ในการปฏิบัติหน้าที่ดังกล่าวตลอดมาจนกระทั่งจำเลยที่ 1 ลาออกจากเป็นผู้จัดการ ดังนี้แม้ข้อบังคับของโจทก์ข้อ 56 กำหนดให้ประธานกรรมการหรือรองประธานกรรมการกับเลขานุการหรือเหรัญญิกคนใดคนหนึ่งรวม 2 คนเป็นผู้ลงลายมือชื่อแทนโจทก์ในเอกสารทั้งปวงและในนิติกรรมสัญญาต้องประทับตราของโจทก์ไว้เป็นสำคัญด้วยแต่ในสัญญาจ้างจำเลยที่ 1 เป็นผู้จัดการมิได้ลงชื่อและประทับตราของโจทก์ตามข้อบังคับดังกล่าวก็ตามการที่โจทก์และจำเลยที่ 1 ปฏิบัติต่อกันดังกล่าวนั้นย่อมถือได้ว่าจำเลยที่ 1 เป็นผู้จัดการของโจทก์ตลอดมาจนกระทั่งจำเลยที่ 1 ลาออกจากเป็นผู้จัดการจะปฏิเสธว่าจำเลยที่ 1 มิได้เป็นผู้จัดการของโจทก์หาได้ไม่ ในระหว่างที่จำเลยที่ 1 เป็นผู้จัดการคณะกรรมการดำเนินการของโจทก์ได้ประชุมและมีมติว่าให้ผู้ซื้อนมนำหลักทรัพย์ที่เป็นอสังหาริมทรัพย์ (ที่ดินหรือบ้าน) มาจำนองไว้กับโจทก์ในกรณีที่ซื้อนมเกินกว่า 5,000 บาทถ้าซื้อต่ำกว่า 5,000 บาทให้นำข้าราชการประจำตั้งแต่ชั้นโทขึ้นไปเป็นผู้ค้ำประกันจำเลยที่ 1 ก็ร่วมประชุมและทราบมติดังกล่าวด้วยต่อมาเมื่อนายสุริยะขอเป็นตัวแทนจำหน่ายนมของโจทก์และจำเลยที่ 1 เสนอเรื่องราวต่อที่ประชุมคณะกรรมการดำเนินการที่ประชุมตั้งอนุกรรมการให้พิจารณาแต่แล้วอนุกรรมการก็หาได้เสนอความเห็นต่อที่ประชุมคณะกรรมการดำเนินการของโจทก์แต่ประการใดไม่จำเลยที่ 1 เองนำสืบรับว่าคณะกรรมการดำเนินการของโจทก์ทักท้วงให้นายสุริยะจัดการให้ธนาคารค้ำประกันหรือมีหลักประกันแต่นายสุริยะหาประกันดังกล่าวมาให้โจทก์ไม่ได้ ดังนี้การที่จำเลยที่ 1 ขายนมแก่นายสุริยะโดยไม่มีหลักประกันใด ๆ ฝ่าฝืนมติดังกล่าวของคณะกรรมการดำเนินการของโจทก์เป็นเหตุให้นายสุริยะค้างชำระค่านมเป็นเงิน 591,659.30 บาทจึงเป็นการกระทำโดยประมาทเลินเล่อในหน้าที่ของจำเลยที่ 1 เองเมื่อนายสุริยะไม่ชำระหนี้ดังกล่าวจำเลยที่ 1 จะอ้างเหตุที่สหกรณ์จังหวัดหัวหน้าฝ่ายส่งเสริมสหกรณ์โคนมและนักวิชาการกรมส่งเสริมสหกรณ์ให้คำแนะนำให้ขายนมแก่นายสุริยะมาปัดความรับผิดที่จำเลยที่ 1 ก่อความเสียหายแก่โจทก์หาได้ไม่อนึ่งที่จำเลยที่ 1 ยื่นคำร้องว่าในระหว่างฎีกาจำเลยที่ 1 ติดตามทวงถามหนี้สินดังกล่าวจากนายสุริยะและนายสุริยะชำระหนี้แก่โจทก์อีกเป็นเงิน 168,000บาทนั้นหากเป็นความจริงจำเลยที่ 1 ก็ขอให้โจทก์ลดจำนวนหนี้ดังกล่าวในชั้นบังคับคดีได้อยู่แล้ว ปัญหาเรื่องอายุความจำเลยที่ 1 มิได้ให้การต่อสู้คดีไว้แม้จำเลยที่ 3 ถึงที่ 7 และจำเลยที่ 9 ถึงที่ 14 ให้การต่อสู้คดีเรื่องอายุความก็เป็นเรื่องเฉพาะตัวของจำเลยเหล่านั้น หาทำให้จำเลยที่ 1 ได้รับประโยชน์ในเรื่องอายุความดังกล่าวด้วยไม่จำเลยที่ 1 ไม่อาจยกเรื่องอายุความขึ้นมาเป็นข้ออ้างในชั้นฎีกาได้ พิพากษายืนในระหว่างฎีกาศาลชั้นต้นมีคำสั่งพิทักษ์ทรัพย์โจทก์เด็ดขาดและเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ยื่นคำแก้ฎีกาเองจึงไม่กำหนดค่าทนายความให้.(ไพรัช วงศ์วัฒนะ-ไพจิตร วิเศษโกสิน-สมบูรณ์ ฤกษ์สำราญ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ