phoneee/thai-legal-corpus huggingface dataset:
-ร่าง-ประกาศสํานักงานคณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ที่ สน. 71/2562เรื่อง การให้ความเห็นชอบผู้สอบบัญชีของกองทุนสํารองเลี้ยงชีพบางประเภท\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_อาศัยอํานาจตามความในมาตรา 140 วรรคสาม แห่งพระราชบัญญัติหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ พ.ศ. 2535 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2542 สํานักงานออกประกาศไว้ดังต่อไปนี้ข้อ 1 ให้ยกเลิกประกาศสํานักงานคณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ ที่ อน. 4/2548 เรื่อง การให้ความเห็นชอบผู้สอบบัญชีของกองทุนส่วนบุคคล ลงวันที่ 14 มีนาคมพ.ศ. 2548ข้อ 2 ในประกาศนี้ "บริษัทจัดการกองทุนส่วนบุคคล" หมายความว่า บริษัทหลักทรัพย์ที่ได้รับใบอนุญาตประกอบธุรกิจหลักทรัพย์ประเภทการจัดการกองทุนส่วนบุคคล "ประกาศที่ สช. 39/2553" หมายความว่า ประกาศสํานักงานคณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ ที่ สช. 39/2553 เรื่อง การให้ความเห็นชอบผู้สอบบัญชีในตลาดทุนลงวันที่ 23 กันยายน พ.ศ. 2553 และที่แก้ไขเพิ่มเติมข้อ 3 ในการจัดทํางบการเงินของกองทุนสํารองเลี้ยงชีพ ให้บริษัทจัดการกองทุนส่วนบุคคลดําเนินการให้งบการเงินดังกล่าวมีการตรวจสอบและแสดงความเห็นโดยผู้สอบบัญชีที่ได้รับความเห็นชอบจากสํานักงานตามข้อ 4 หรือตามประกาศที่ สช. 39/2553ข้อ 4 ให้ถือว่าผู้สอบบัญชีที่ได้รับอนุญาตตามกฎหมายว่าด้วยวิชาชีพบัญชีซึ่งใบอนุญาตยังไม่สิ้นผล เป็นผู้สอบบัญชีที่ได้รับความเห็นชอบจากสํานักงานในการตรวจสอบและแสดงความเห็นต่องบการเงินของกองทุนสํารองเลี้ยงชีพดังต่อไปนี้(1) กองทุนสํารองเลี้ยงชีพที่มีจํานวนลูกจ้างที่เป็นสมาชิก ณ วันสิ้นเดือนก่อนวันที่แต่งตั้งผู้สอบบัญชี ไม่เกิน 100 ราย(2) กองทุนสํารองเลี้ยงชีพที่มีมูลค่าทรัพย์สินสุทธิ ณ วันสิ้นเดือนก่อนวันที่แต่งตั้งผู้สอบบัญชี ไม่เกิน 100 ล้านบาทผู้สอบบัญชีที่จะถือว่าได้รับความเห็นชอบตามวรรคหนึ่ง ต้องไม่มีลักษณะต้องห้ามตามข้อ 15 ของประกาศที่ สช. 39/2553 และไม่ถูกสํานักงานสั่งพัก หรือเพิกถอนการได้รับความเห็นชอบตามวรรคหนึ่งข้อ 5 ให้นําข้อกําหนดในหมวด 3 การสิ้นสุดการให้ความเห็นชอบและบทบังคับอื่น แห่งประกาศที่ สช. 39/2553 มาใช้บังคับกับการสั่งพัก หรือเพิกถอนการให้ความเห็นชอบของสํานักงานตามข้อ 4 โดยอนุโลมข้อ 6 ประกาศนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ 16 มกราคม พ.ศ. 2563 เป็นต้นไปประกาศ ณ วันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2562(นางสาวรื่นวดี สุวรรณมงคล)เลขาธิการสํานักงานคณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 571/2480หลักกฎหมาย: ยกฟ้อง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 571/2480 ป.อ. ม. 301ยกฟ้อง()แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 571/2480 ป.อ. ม. 301ยกฟ้อง()แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุหมายเหตุ: 108892. คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 570/2480 พิมพ์คำพิพากษาฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 570/2480 ป.อ. ม. 250 - 60()แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศธนาคารแห่งประเทศไทยที่ สกง. 31 /2555เรื่อง กําหนดการออกพันธบัตรธนาคารแห่งประเทศไทย อายุไม่เกิน 15 วันในเดือนมีนาคม 2555--------------------------------------อื่นๆ - 1. เหตุผลในการออกประกาศ เพื่อกําหนดแผนการออกพันธบัตรธนาคารแห่งประเทศไทย อายุไม่เกิน 15 วันในเดือนมีนาคม 2555อื่นๆ - 2. อํานาจตามกฎหมาย เพื่ออนุวัติตามข้อ 2 แห่งระเบียบธนาคารแห่งประเทศไทย ที่ สกง. 2/2550 ว่าด้วยการออกพันธบัตรธนาคารแห่งประเทศไทยอื่นๆ - 3. เนื้อหา ธนาคารแห่งประเทศไทยได้กําหนดแผนการประมูลพันธบัตรธนาคารแห่งประเทศไทยอายุไม่เกิน 15 วันดังนี้| | | | | || --- | --- | --- | --- | --- || รุ่นที่ | วงเงิน(ล้านบาท) | ประมูลวันที่ | วันที่ชําระเงิน - วันครบกําหนด | อายุ(วัน) || พ.13/14/55 | 80,000 | 30 มีนาคม 2555 | 3/4/55 - 17/4/55 | 14 |อื่นๆ - 4. วันเริ่มต้นบังคับใช้ ตั้งแต่วันที่ 29 มีนาคม 2555ผู้มีอํานาจลงนาม - ประกาศ ณ วันที่ 29 มีนาคม 2555 (นางผ่องเพ็ญ เรืองวีรยุทธ)ผู้ช่วยผู้ว่าการ สายตลาดการเงินผู้ว่าการแทน
ข้อบังคับเจ้าพนักงานจราจรจังหวัดสมุทรปราการข้อบังคับเจ้าพนักงานจราจรจังหวัดสมุทรปราการว่าด้วยเปลี่ยนแปลงแก้ไขการห้ามรถยนต์บรรทุกตั้งแต่ ๑๐ ล้อขึ้นไป รถบรรทุกที่มีเพลาตั้งแต่๓ เพลาขึ้นไป และรถพ่วง เดินรถในถนนบางสายพ.ศ.๒๕๕๒ ตามที่ได้มีข้อบังคับเจ้าพนักงานจราจรจังหวัดสมุทรปราการที่ ๙/๒๕๕๐ ลงวันที่ ๑๓ กันยายน ๒๕๕๐ เรื่องเปลี่ยนแปลงแก้ไขการห้ามรถยนต์บรรทุกตั้งแต่ ๑๐ ล้อขึ้นไปรถบรรทุกที่มีเพลาตั้งแต่ ๓ เพลาขึ้นไป และรถพ่วงเดินรถและห้ามรถทุกชนิดจอดในถนนบางสาย นั้นบัดนี้สมควรปรับปรุงเส้นทางเดินรถให้เหมาะสมในถนนบางสาย เพื่อเป็นการอำนวยความสะดวกการจราจรประกอบกับมีการก่อสร้างขยายผิวการจราจร และจุดกลับรถใหม่ในถนนเทพารักษ์ฉะนั้น เพื่อความสะดวกและปลอดภัยในการจราจรอาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๓๙ (๑) แห่งพระราชบัญญัติจราจรทางบก พุทธศักราช ๒๕๒๒ผู้บังคับการตำรวจภูธรจังหวัดสมุทรปราการในฐานะเจ้าพนักงานจราจรจังหวัดสมุทรปราการจึงออกข้อบังคับไว้ ดังนี้ข้อ ๑ข้อบังคับนี้เรียกว่า ข้อบังคับเจ้าพนักงานจราจรจังหวัดสมุทรปราการว่าด้วยเปลี่ยนแปลงแก้ไขการห้ามรถยนต์บรรทุกตั้งแต่ ๑๐ ล้อขึ้นไปรถบรรทุกที่มีเพลาตั้งแต่ ๓ เพลาขึ้นไป และรถพ่วงเดินรถในถนนบางสาย พ.ศ. ๒๕๕๒ข้อ ๒[๑]ข้อบังคับนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปข้อ ๓ให้ยกเลิกข้อ ๑.๒แห่งข้อบังคับเจ้าพนักงานจราจรจังหวัดสมุทรปราการ ที่ ๙/๒๕๕๐ ลงวันที่ ๑๓ กันยายน๒๕๕๐ เรื่อง เปลี่ยนแปลงแก้ไขการห้ามรถยนต์บรรทุกตั้งแต่ ๑๐ ล้อขึ้นไป รถบรรทุกที่มีเพลาตั้งแต่๓ เพลาขึ้นไป และรถพ่วงเดินรถและห้ามรถทุกชนิดจอดในถนนบางสายและให้ใช้ความต่อไปนี้แทนข้อ ๑.๒ ถนนเทพารักษ์ ตั้งแต่สามแยกเทพารักษ์ถึงกิโลเมตรที่ ๑๙ประกาศณ วันที่ ๙ กันยายน พ.ศ. ๒๕๕๒พลตำรวจตรีชิษณุพงศ์ ยุกตะทัตเจ้าพนักงานจราจรจังหวัดสมุทรปราการปริยานุช/ผู้จัดทำ๔พฤศจิกายน ๒๕๕๒นันท์นภัสร์/ตรวจ๔พฤศจิกายน ๒๕๕๒[๑]ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๖/ตอนพิเศษ ๑๕๗ ง/หน้า ๙๑/๒๖ ตุลาคม ๒๕๕๒
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 61558หลักกฎหมาย: ความว่า จำเลยฎีกา มีทางชนะคดี โปรดอนุญาตให้ทุเลาการบังคับไว้ก่อนหมายเหตุ ทนายโจทก์ได้รับสำเนาคำร้องแล้ว (อันดับ 99)ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า ที่พิพาทเป็นมรดกของนายบุญมานันท์ดี ให้แบ่งที่ดินให้ทายาททุกคนเท่า ๆ กัน ส่วนคำขอของโจทก์นอกจากนี้ให้ยกศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกา พร้อมกับยื่นคำร้องดังกล่าว (อันดับ 99,100)จำเลยได้รับอนุญาตให้ทุเลาการบังคับในระหว่างอุทธรณ์(อันดับ 91)คำสั่งอนุญาตให้ทุเลาการบังคับไว้ในระหว่างฎีกา ห้ามทำนิติกรรมใด ๆเกี่ยวกับที่พิพาทในชั้นนี้ ให้ศาลชั้นต้นแจ้งคำสั่งให้เจ้าพนักงานที่ดินทราบ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 607/2531นายสวรรค์ นันท์ดีโจทก์นายสอาด นันท์ดีจำเลยนายปิยพงษ์ เทียบฤทธิ์ ทนายจำเลยผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.พ. ม. 231ความว่า จำเลยฎีกา มีทางชนะคดี โปรดอนุญาตให้ทุเลาการบังคับไว้ก่อนหมายเหตุ ทนายโจทก์ได้รับสำเนาคำร้องแล้ว (อันดับ 99)ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า ที่พิพาทเป็นมรดกของนายบุญมานันท์ดี ให้แบ่งที่ดินให้ทายาททุกคนเท่า ๆ กัน ส่วนคำขอของโจทก์นอกจากนี้ให้ยกศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกา พร้อมกับยื่นคำร้องดังกล่าว (อันดับ 99,100)จำเลยได้รับอนุญาตให้ทุเลาการบังคับในระหว่างอุทธรณ์(อันดับ 91)คำสั่งอนุญาตให้ทุเลาการบังคับไว้ในระหว่างฎีกา ห้ามทำนิติกรรมใด ๆเกี่ยวกับที่พิพาทในชั้นนี้ ให้ศาลชั้นต้นแจ้งคำสั่งให้เจ้าพนักงานที่ดินทราบ(ถาวร ตันตราภรณ์-ชูเชิด รักตะบุตร์-สง่า ศิลปประสิทธิ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 607/2531นายสวรรค์ นันท์ดีโจทก์นายสอาด นันท์ดีจำเลยนายปิยพงษ์ เทียบฤทธิ์ ทนายจำเลยผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.พ. ม. 231ความว่า จำเลยฎีกา มีทางชนะคดี โปรดอนุญาตให้ทุเลาการบังคับไว้ก่อนหมายเหตุ ทนายโจทก์ได้รับสำเนาคำร้องแล้ว (อันดับ 99)ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า ที่พิพาทเป็นมรดกของนายบุญมานันท์ดี ให้แบ่งที่ดินให้ทายาททุกคนเท่า ๆ กัน ส่วนคำขอของโจทก์นอกจากนี้ให้ยกศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกา พร้อมกับยื่นคำร้องดังกล่าว (อันดับ 99,100)จำเลยได้รับอนุญาตให้ทุเลาการบังคับในระหว่างอุทธรณ์(อันดับ 91)คำสั่งอนุญาตให้ทุเลาการบังคับไว้ในระหว่างฎีกา ห้ามทำนิติกรรมใด ๆเกี่ยวกับที่พิพาทในชั้นนี้ ให้ศาลชั้นต้นแจ้งคำสั่งให้เจ้าพนักงานที่ดินทราบ(ถาวร ตันตราภรณ์-ชูเชิด รักตะบุตร์-สง่า ศิลปประสิทธิ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 278/2473หลักกฎหมาย: สองฝ่ายต่างสมัคร์ใจเข้าต่อสู้กัน จำเลยทำร้ายฝ่าย 1 ตาย มีผิดตามมาตรา 251ได้ความว่าจำเลยกับ ผ.เข้าต่อสู้ทำร้ายกัน ค.แล ค.เข้าห้าม ค.จับ ผ.ดึงไป แล้วจำเลยก็เข้าทำร้าย ค. ปรากฏว่า ผ.ค.แลจำเลยมีบาดเจ็บด้วยกันทุกคน แต่ ผ.มีบาดเจ็บสาหัสอยู่ได้ไม่ถึงครึ่งชั่วโมงก็ขาดใจตายดังนี้ ศาลเดิมพร้อมด้วยอธิบดีตัดสินว่า จำเลยมีผิดตาม ม.๒๔๙ กะทง ๑ ให้จำคุกไว้ ๑๕ ปี แลตาม ม.๒๕๔ อีกกะทง ๑ ให้จำคุก ๒ ปี รวมโทษ ๑๗ ปี ศาลอุทธรณ์เห็นว่า กะทงที่จำเลยทำร้าย ผ.ตายนั้น ได้ความว่าทั่ง ๒ ฝ่ายต่างสมัคร์ใจเข้าต่อสู้กัน จำเลยมีผิดตามมาตรา ๒๕๑ จึงตัดสินแก้ศาลเดิมฉะเพาะกะทงทำร้าย ผ.ตายให้จำคุก ๑๐ ปี ศาลฎีกาตัดสินยื่นตาม ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 278/2473อัยยการราชบุ-รีโจทก์นายสืบจำเลย อาชญา ม. 251, ม. 71, ม. 254สองฝ่ายต่างสมัคร์ใจเข้าต่อสู้กัน จำเลยทำร้ายฝ่าย 1 ตาย มีผิดตามมาตรา 251ได้ความว่าจำเลยกับ ผ.เข้าต่อสู้ทำร้ายกัน ค.แล ค.เข้าห้าม ค.จับ ผ.ดึงไป แล้วจำเลยก็เข้าทำร้าย ค. ปรากฏว่า ผ.ค.แลจำเลยมีบาดเจ็บด้วยกันทุกคน แต่ ผ.มีบาดเจ็บสาหัสอยู่ได้ไม่ถึงครึ่งชั่วโมงก็ขาดใจตายดังนี้ ศาลเดิมพร้อมด้วยอธิบดีตัดสินว่า จำเลยมีผิดตาม ม.๒๔๙ กะทง ๑ ให้จำคุกไว้ ๑๕ ปี แลตาม ม.๒๕๔ อีกกะทง ๑ ให้จำคุก ๒ ปี รวมโทษ ๑๗ ปี ศาลอุทธรณ์เห็นว่า กะทงที่จำเลยทำร้าย ผ.ตายนั้น ได้ความว่าทั่ง ๒ ฝ่ายต่างสมัคร์ใจเข้าต่อสู้กัน จำเลยมีผิดตามมาตรา ๒๕๑ จึงตัดสินแก้ศาลเดิมฉะเพาะกะทงทำร้าย ผ.ตายให้จำคุก ๑๐ ปี ศาลฎีกาตัดสินยื่นตาม(วิชัย-พิพาก-พรหม)ศาลชั้นต้น - พระ+ศาลอุทธรณ์ - พระ+แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ได้ความว่าจำเลยกับ ผ.เข้าต่อสู้ทำร้ายกัน ค.แล ค.เข้าห้าม ค.จับ ผ.ดึงไป แล้วจำเลยก็เข้าทำร้าย ค. ปรากฏว่า ผ.ค.แลจำเลยมีบาดเจ็บด้วยกันทุกคน แต่ ผ.มีบาดเจ็บสาหัสอยู่ได้ไม่ถึงครึ่งชั่วโมงก็ขาดใจตายดังนี้ ศาลเดิมพร้อมด้วยอธิบดีตัดสินว่า จำเลยมีผิดตาม ม.๒๔๙ กะทง ๑ ให้จำคุกไว้ ๑๕ ปี แลตาม ม.๒๕๔ อีกกะทง ๑ ให้จำคุก ๒ ปี รวมโทษ ๑๗ ปี ศาลอุทธรณ์เห็นว่า กะทงที่จำเลยทำร้าย ผ.ตายนั้น ได้ความว่าทั่ง ๒ ฝ่ายต่างสมัคร์ใจเข้าต่อสู้กัน จำเลยมีผิดตามมาตรา ๒๕๑ จึงตัดสินแก้ศาลเดิมฉะเพาะกะทงทำร้าย ผ.ตายให้จำคุก ๑๐ ปี ศาลฎีกาตัดสินยื่นตาม ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 278/2473อัยยการราชบุ-รีโจทก์นายสืบจำเลย อาชญา ม. 251, ม. 71, ม. 254สองฝ่ายต่างสมัคร์ใจเข้าต่อสู้กัน จำเลยทำร้ายฝ่าย 1 ตาย มีผิดตามมาตรา 251ได้ความว่าจำเลยกับ ผ.เข้าต่อสู้ทำร้ายกัน ค.แล ค.เข้าห้าม ค.จับ ผ.ดึงไป แล้วจำเลยก็เข้าทำร้าย ค. ปรากฏว่า ผ.ค.แลจำเลยมีบาดเจ็บด้วยกันทุกคน แต่ ผ.มีบาดเจ็บสาหัสอยู่ได้ไม่ถึงครึ่งชั่วโมงก็ขาดใจตายดังนี้ ศาลเดิมพร้อมด้วยอธิบดีตัดสินว่า จำเลยมีผิดตาม ม.๒๔๙ กะทง ๑ ให้จำคุกไว้ ๑๕ ปี แลตาม ม.๒๕๔ อีกกะทง ๑ ให้จำคุก ๒ ปี รวมโทษ ๑๗ ปี ศาลอุทธรณ์เห็นว่า กะทงที่จำเลยทำร้าย ผ.ตายนั้น ได้ความว่าทั่ง ๒ ฝ่ายต่างสมัคร์ใจเข้าต่อสู้กัน จำเลยมีผิดตามมาตรา ๒๕๑ จึงตัดสินแก้ศาลเดิมฉะเพาะกะทงทำร้าย ผ.ตายให้จำคุก ๑๐ ปี ศาลฎีกาตัดสินยื่นตาม(วิชัย-พิพาก-พรหม)ศาลชั้นต้น - พระ+ศาลอุทธรณ์ - พระ+แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
พระราชบัญญัติเรือนจำทหาร (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2500พระราชบัญญัติ เรือนจำทหาร (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๐๐ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร. ให้ไว้ ณ วันที่ ๑๙ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๐๐ เป็นปีที่ ๑๒ ในรัชกาลปัจจุบันพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า โดยที่เป็นการสมควรแก้ไขเพิ่มเติมกฎหมายว่าด้วยเรือนจำทหาร จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้โดยคำแนะนำและยินยอมของสภาผู้แทนราษฎร ดังต่อไปนี้มาตรา 1 มาตรา ๑ พระราชบัญญัตินี้เรียกว่า "พระราชบัญญัติเรือนจำทหาร (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๐๐"มาตรา 2 มาตรา ๒ พระราชบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา 3 มาตรา ๓ ให้ยกเลิกความในมาตรา ๒๒ แห่งพระราชบัญญัติเรือนจำทหาร พุทธศักราช ๒๔๗๙ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน "มาตรา ๒๒ ให้นำบทบัญญัติในภาค ๗ แห่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญาว่าด้วยอภัยโทษ เปลี่ยนโทษหนักเป็นเบาและลดโทษ มาใช้บังคับแก่กรณีผู้ต้องคำพิพากษาของศาลทหารมาตรา 3 สิทธิและหน้าที่ใดที่กำหนดให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย ผู้บัญชาการเรือนจำ และพัศดีนั้น ในพระราชบัญญัตินี้ ให้เป็นสิทธิและหน้าที่ของรัฐมนตรี ผู้บังคับบัญชาเรือนจำและเจ้าพนักงานเรือนจำของทหาร แล้วแต่กรณี"ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ พจน์ สารสิน นายกรัฐมนตรีหมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชบัญญัติฉบับนี้ คือ การขอพระราชทานอภัยโทษของผู้ต้องคำพิพากษาของศาลทหารในยามปกติให้ประหารชีวิตนั้น มาตรา ๒๒ แห่งพระราชบัญญัติเรือนจำทหาร พุทธศักราช ๒๔๗๙ บัญญัติให้ขอพระราชทานอภัยโทษภายในเวลาเจ็ดสิบสองชั่วโมงเท่านั้น เป็นเวลากระชั้นชิดเกินไปซึ่งผู้ต้องคำพิพากษาไม่มีเวลาจะทูลเกล้าฯ ถวายฎีกาได้ทัน จึงสมควรที่จะได้แก้ไขโดยถือหลักเช่นเดียวกับ มาตรา ๒๖๒ แห่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา คือ ให้ประหารชีวิต เมื่อพ้นหกสิบวันแล้ว ทั้งนี้ เพื่อความเสมอภาค
พระราชกฤษฎีกาพระราชกฤษฎีกากำหนดวันเปิดทำการแผนกคดีเยาวชนและครอบครัวในศาลจังหวัดพระนครศรีอยุธยาศาลจังหวัดพิษณุโลกและศาลจังหวัดนครศรีธรรมราชพ.ศ. ๒๕๓๗ ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร.ให้ไว้ ณ วันที่ ๑๙ ตุลาคมพ.ศ. ๒๕๓๗เป็นปีที่ ๔๙ในรัชกาลปัจจุบันพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชมีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่าโดยที่เป็นการสมควรกำหนดวันเปิดทำการแผนกคดีเยาวชนและครอบครัวในศาลจังหวัดพระนครศรีอยุธยาศาลจังหวัดพิษณุโลก และศาลจังหวัดนครศรีธรรมราช เพื่อทำการพิจารณาพิพากษาคดีต่อไปอาศัยอำนาจตามความในมาตรา๑๗๕ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย และมาตรา ๘ วรรคสองและวรรคสามแห่งพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลเยาวชนและครอบครัวและวิธีพิจารณาคดีเยาวชนและครอบครัวพ.ศ. ๒๕๓๔ จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้มาตรา๑ พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า พระราชกฤษฎีกากำหนดวันเปิดทำการแผนกคดีเยาวชนและครอบครัวในศาลจังหวัดพระนครศรีอยุธยาศาลจังหวัดพิษณุโลก และศาลจังหวัดนครศรีธรรมราช พ.ศ. ๒๕๓๗มาตรา๒[๑]พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา๓ ให้เปิดทำการแผนกคดีเยาวชนและครอบครัวในศาลจังหวัดพระนครศรีอยุธยาและศาลจังหวัดพิษณุโลกตั้งแต่วันที่ ๒๔ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๓๗ เป็นต้นไปมาตรา๔ให้เปิดทำการแผนกคดีเยาวชนและครอบครัวในศาลจังหวัดนครศรีธรรมราชตั้งแต่วันที่ ๒๔ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๓๗ เป็นต้นไปและให้มีเขตอำนาจตลอดจังหวัดนครศรีธรรมราชมาตรา๕ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรมรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้ผู้รับสนองพระบรมราชโองการบัญญัติ บรรทัดฐานรองนายกรัฐมนตรีหมายเหตุ :-เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือ เนื่องจากจังหวัดพระนครศรีอยุธยาจังหวัดพิษณุโลก และจังหวัดนครศรีธรรมราชมีสถิติการกระทำความผิดของเด็กและเยาวชนและคดีครอบครัวในแต่ละปีมีจำนวนเพิ่มมากขึ้นแต่ละจังหวัดดังกล่าวยังไม่มีการจัดตั้งศาลที่มีอำนาจพิจารณาพิพากษาคดีเยาวชนและครอบครัวขึ้นไว้โดยเฉพาะทำให้การดำเนินคดีเกี่ยวกับการกระทำความผิดของเด็กและเยาวชนและคดีครอบครัวต้องกระทำในศาลจังหวัดซึ่งทำให้เด็กและเยาวชนผู้ถูกดำเนินคดีมิได้รับประโยชน์จากการคุ้มครองสิทธิตามกฎหมายว่าด้วยวิธีพิจารณาคดีเยาวชนและครอบครัวสมควรเปิดทำการแผนกคดีเยาวชนและครอบครัวในศาลจังหวัดพระนครศรีอยุธยาศาลจังหวัดพิษณุโลกและศาลจังหวัดนครศรีธรรมราชเพื่อทำหน้าที่พิจารณาพิพากษาคดีเยาวชนและครอบครัว ตั้งแต่วันที่ ๒๔ ตุลาคม พ.ศ.๒๕๓๗ เป็นต้นไปและกำหนดเขตอำนาจของแผนกคดีเยาวชนและครอบครัวในศาลจังหวัดนครศรีธรรมราชไว้ในพระราชกฤษฎีกาด้วยและโดยที่มาตรา ๘ วรรคสองและวรรคสาม แห่งพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลเยาวชนและครอบครัวและวิธีพิจารณาคดีเยาวชนและครอบครัวพ.ศ. ๒๕๓๔ บัญญัติว่าแผนกคดีเยาวชนและครอบครัวในศาลจังหวัดใดจะเปิดทำการเมื่อใดให้ประกาศโดยพระราชกฤษฎีกาและสำหรับจังหวัดที่มีศาลจังหวัดมากกว่าหนึ่งศาลถ้าจะให้แผนกคดีเยาวชนและครอบครัวในศาลจังหวัดที่เปิดทำการมีเขตอำนาจตลอดท้องที่ที่อยู่ในเขตอำนาจของศาลจังหวัดที่ยังไม่ทำการแผนกคดีเยาวชนและครอบครัวก็ให้ระบุเขตอำนาจดังกล่าวไว้ในพระราชกฤษฎีกาด้วย จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้สุกัญญา/พิมพ์๘ พฤศจิกายน ๒๕๕๓ปริญสินีย์/ผู้จัดทำ๙ พฤศจิกายน ๒๕๕๓นฤดล/ผู้ตรวจ๒ ธันวาคม ๒๕๕๓[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๑๑/ตอนที่ ๔๗ ก/หน้า ๔/๒๑ ตุลาคม ๒๕๓๗
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 62624หลักกฎหมาย: ศาลฎีกาอนุญาตให้ปล่อยชั่วคราวจำเลยมีกำหนด 3 เดือน ครบกำหนดวันที่ 25 มกราคม 2527. ผู้ร้องซึ่งเป็นนายประกันยื่นคำร้องขอขยายระยะเวลาส่งตัวจำเลย ออกไปอีกสิบห้าวัน เมื่อเลยกำหนดเวลาที่ขอขยายแล้ว จึงไม่จำต้องสั่งคำร้องดังกล่าว ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 195/2527พนักงานอัยการกรมอัยการโจทก์นายบุญนาค มีสงค์ หรือมีสงศ์ กับพวกจำเลย ป.วิ.พ. ม. 23 ป.วิ.อ. ม. 15ศาลฎีกาอนุญาตให้ปล่อยชั่วคราวจำเลยมีกำหนด 3 เดือน ครบกำหนดวันที่ 25 มกราคม 2527. ผู้ร้องซึ่งเป็นนายประกันยื่นคำร้องขอขยายระยะเวลาส่งตัวจำเลย ออกไปอีกสิบห้าวัน เมื่อเลยกำหนดเวลาที่ขอขยายแล้ว จึงไม่จำต้องสั่งคำร้องดังกล่าว(บุญส่ง คล้ายแก้ว-ปรีชา พานิชวงศ์-ปรานอม มหรรณพ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 195/2527พนักงานอัยการกรมอัยการโจทก์นายบุญนาค มีสงค์ หรือมีสงศ์ กับพวกจำเลย ป.วิ.พ. ม. 23 ป.วิ.อ. ม. 15ศาลฎีกาอนุญาตให้ปล่อยชั่วคราวจำเลยมีกำหนด 3 เดือน ครบกำหนดวันที่ 25 มกราคม 2527. ผู้ร้องซึ่งเป็นนายประกันยื่นคำร้องขอขยายระยะเวลาส่งตัวจำเลย ออกไปอีกสิบห้าวัน เมื่อเลยกำหนดเวลาที่ขอขยายแล้ว จึงไม่จำต้องสั่งคำร้องดังกล่าว(บุญส่ง คล้ายแก้ว-ปรีชา พานิชวงศ์-ปรานอม มหรรณพ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 64689หลักกฎหมาย: ฎีกาที่ว่า ข้อเท็จจริงเท่าที่โจทก์นำสืบพอฟังแล้วว่าคดีมีมูลนั้น เป็นการโต้เถียงที่ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ฟังว่าคดีโจทก์ไม่มีมูลเนื่องจากโจทก์สืบไม่ได้ความว่าการกระทำของจำเลยไม่ชอบด้วยกฎหมายอย่างไรและขาด เจตนาทุจริตจึงเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 301/2510นายบุญล้อม ตู้จินดาโจทก์นายสุรินทร์ เทพกาญจนา กับพวกจำเลย ป.วิ.อ. ม. 219ฎีกาที่ว่า ข้อเท็จจริงเท่าที่โจทก์นำสืบพอฟังแล้วว่าคดีมีมูลนั้น เป็นการโต้เถียงที่ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ฟังว่าคดีโจทก์ไม่มีมูลเนื่องจากโจทก์สืบไม่ได้ความว่าการกระทำของจำเลยไม่ชอบด้วยกฎหมายอย่างไรและขาด เจตนาทุจริตจึงเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง(กิตติ สีหนนทน์-ศริ มลิลา-เนิ่น กฤษณะเศรนี)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 301/2510นายบุญล้อม ตู้จินดาโจทก์นายสุรินทร์ เทพกาญจนา กับพวกจำเลย ป.วิ.อ. ม. 219ฎีกาที่ว่า ข้อเท็จจริงเท่าที่โจทก์นำสืบพอฟังแล้วว่าคดีมีมูลนั้น เป็นการโต้เถียงที่ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ฟังว่าคดีโจทก์ไม่มีมูลเนื่องจากโจทก์สืบไม่ได้ความว่าการกระทำของจำเลยไม่ชอบด้วยกฎหมายอย่างไรและขาด เจตนาทุจริตจึงเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง(กิตติ สีหนนทน์-ศริ มลิลา-เนิ่น กฤษณะเศรนี)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3308/2543หลักกฎหมาย: แม้ข้อบังคับโรงงานน้ำตาล กรมโรงงานอุตสาหกรรม ว่าด้วยกองทุนบำเหน็จ พ.ศ.2527 จะกำหนดว่า ถ้าพนักงานมีข้อผูกพันในอันที่จำต้องชำระเงินให้แก่โรงงานน้ำตาล ไม่ว่ากรณีใด ๆ ให้หักเงินบำเหน็จที่จะต้องจ่ายชดใช้หนี้นั้นเสียก่อนก็ตาม แต่หนี้ที่จะนำมาหักเงินบำเหน็จนั้นต้องเป็นหนี้ที่พนักงานมิได้โต้แย้งหรือเป็นหนี้ที่ไม่มีข้อต่อสู้ และจำนวนหนี้ต้องกำหนดได้แน่นอนตาม ป.พ.พ.มาตรา 344 โจทก์นำสืบปฏิเสธว่ามิได้ก่อให้เกิดความเสียหายแก่จำเลย ทั้งคดีที่จำเลยฟ้องให้โจทก์ชดใช้ค่าเสียหาย ศาลยังมิได้มีคำพิพากษา จึงยังไม่แน่นอนว่าโจทก์มีข้อผูกพันในอันที่จำต้องชำระเงินให้จำเลยหรือไม่ และจำนวนเท่าใด จำเลยไม่มีสิทธิหักเงินบำเหน็จที่โจทก์มีสิทธิได้รับเพื่อชำระหนี้ค่าเสียหายตามข้ออ้างของจำเลย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3308/2543นายบุญเลิศ ธิติเวสสโจทก์งงานน้ำตาลสุพรรณบุรี)จำเลย ป.พ.พ. ม. 11, ม. 171, ม. 344แม้ข้อบังคับโรงงานน้ำตาล กรมโรงงานอุตสาหกรรม ว่าด้วยกองทุนบำเหน็จ พ.ศ.2527 จะกำหนดว่า ถ้าพนักงานมีข้อผูกพันในอันที่จำต้องชำระเงินให้แก่โรงงานน้ำตาล ไม่ว่ากรณีใด ๆ ให้หักเงินบำเหน็จที่จะต้องจ่ายชดใช้หนี้นั้นเสียก่อนก็ตาม แต่หนี้ที่จะนำมาหักเงินบำเหน็จนั้นต้องเป็นหนี้ที่พนักงานมิได้โต้แย้งหรือเป็นหนี้ที่ไม่มีข้อต่อสู้ และจำนวนหนี้ต้องกำหนดได้แน่นอนตาม ป.พ.พ.มาตรา 344 โจทก์นำสืบปฏิเสธว่ามิได้ก่อให้เกิดความเสียหายแก่จำเลย ทั้งคดีที่จำเลยฟ้องให้โจทก์ชดใช้ค่าเสียหาย ศาลยังมิได้มีคำพิพากษา จึงยังไม่แน่นอนว่าโจทก์มีข้อผูกพันในอันที่จำต้องชำระเงินให้จำเลยหรือไม่ และจำนวนเท่าใด จำเลยไม่มีสิทธิหักเงินบำเหน็จที่โจทก์มีสิทธิได้รับเพื่อชำระหนี้ค่าเสียหายตามข้ออ้างของจำเลย(มงคล คุปต์กาญจนากุล-สละ เทศรำพรรณ-จรัส พวงมณี)ศาลแรงงานกลาง - นายปิ่น ศรีเมืองศาลอุทธรณ์ - แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3308/2543นายบุญเลิศ ธิติเวสสโจทก์งงานน้ำตาลสุพรรณบุรี)จำเลย ป.พ.พ. ม. 11, ม. 171, ม. 344แม้ข้อบังคับโรงงานน้ำตาล กรมโรงงานอุตสาหกรรม ว่าด้วยกองทุนบำเหน็จ พ.ศ.2527 จะกำหนดว่า ถ้าพนักงานมีข้อผูกพันในอันที่จำต้องชำระเงินให้แก่โรงงานน้ำตาล ไม่ว่ากรณีใด ๆ ให้หักเงินบำเหน็จที่จะต้องจ่ายชดใช้หนี้นั้นเสียก่อนก็ตาม แต่หนี้ที่จะนำมาหักเงินบำเหน็จนั้นต้องเป็นหนี้ที่พนักงานมิได้โต้แย้งหรือเป็นหนี้ที่ไม่มีข้อต่อสู้ และจำนวนหนี้ต้องกำหนดได้แน่นอนตาม ป.พ.พ.มาตรา 344 โจทก์นำสืบปฏิเสธว่ามิได้ก่อให้เกิดความเสียหายแก่จำเลย ทั้งคดีที่จำเลยฟ้องให้โจทก์ชดใช้ค่าเสียหาย ศาลยังมิได้มีคำพิพากษา จึงยังไม่แน่นอนว่าโจทก์มีข้อผูกพันในอันที่จำต้องชำระเงินให้จำเลยหรือไม่ และจำนวนเท่าใด จำเลยไม่มีสิทธิหักเงินบำเหน็จที่โจทก์มีสิทธิได้รับเพื่อชำระหนี้ค่าเสียหายตามข้ออ้างของจำเลย(มงคล คุปต์กาญจนากุล-สละ เทศรำพรรณ-จรัส พวงมณี)ศาลแรงงานกลาง - นายปิ่น ศรีเมืองศาลอุทธรณ์ - แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศกระทรวงมหาดไทยประกาศกระทรวงมหาดไทยเรื่องจัดตั้งองค์การบริหารส่วนตำบลหัวดง อำเภอนาดูน จังหวัดมหาสารคามเป็นเทศบาลตำบลหัวดง[๑] โดยที่กระทรวงมหาดไทยพิจารณาแล้วเห็นว่า องค์การบริหารส่วนตำบลหัวดงอำเภอนาดูน จังหวัดมหาสารคาม มีสภาพเหมาะสม สมควรให้จัดตั้งเป็นเทศบาลตำบลอาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๔๒แห่งพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล พ.ศ. ๒๕๓๗ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล (ฉบับที่ ๕)พ.ศ. ๒๕๔๖ และมาตรา ๗ แห่งพระราชบัญญัติเทศบาล พ.ศ. ๒๔๙๖รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยจึงจัดตั้งองค์การบริหารส่วนตำบลหัวดง อำเภอนาดูนจังหวัดมหาสารคาม เป็นเทศบาลตำบลหัวดงองค์การบริหารส่วนตำบลที่ได้รับการจัดตั้งเป็นเทศบาลตำบลตามประกาศนี้มีแนวเขตตามคำบรรยายแนวเขตและแผนที่ท้ายประกาศกระทรวงมหาดไทยและพ้นสภาพแห่งการเป็นองค์การบริหารส่วนตำบล รวมทั้งให้สมาชิกภาพของสมาชิกสภาองค์การบริหารส่วนตำบลสิ้นสุดลงและนายกองค์การบริหารส่วนตำบลพ้นจากตำแหน่งนับแต่วันที่ได้มีประกาศนี้จัดตั้งขึ้นเป็นเทศบาลตำบลเป็นต้นไปบรรดางบประมาณ ทรัพย์สิน สิทธิ สิทธิเรียกร้อง หนี้พนักงานส่วนตำบลและลูกจ้างขององค์การบริหารส่วนตำบลโอนไปเป็นของเทศบาลตำบลที่จัดตั้งขึ้นและบรรดาข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลที่ได้ใช้บังคับในเรื่องใดอยู่ก่อนแล้วคงใช้บังคับได้ต่อไปจนกว่าจะได้มีการตราเทศบัญญัติในเรื่องนั้นขึ้นใหม่ ตามมาตรา ๔๒แห่งพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล พ.ศ. ๒๕๓๗ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล(ฉบับที่ ๕) พ.ศ. ๒๕๔๖ทั้งนี้ ตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไปประกาศณ วันที่ ๑๒ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๕๒บุญจง วงศ์ไตรรัตน์รัฐมนตรีช่วยว่าการฯปฏิบัติราชการแทนรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย[เอกสารแนบท้าย]๑. คำบรรยายแนวเขตเทศบาลตำบลหัวดง อำเภอนาดูน จังหวัดมหาสารคาม ท้ายประกาศกระทรวงมหาดไทยเรื่อง จัดตั้งองค์การบริหารตำบลหัวดง อำเภอนาดูน จังหวัดมหาสารคาม เป็นเทศบาลตำบลหัวดงลงวันที่ ๑๒ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๕๒๒. แผนที่ท้ายประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง จัดตั้งองค์การบริหารตำบลหัวดงอำเภอนาดูน จังหวัดมหาสารคาม เป็นเทศบาลตำบลหัวดง ลงวันที่ ๑๒ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๕๒(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)ปริยานุช/ผู้จัดทำ๒๘ กุมภาพันธ์๒๕๕๔ณัฐวดี/ตรวจ๒๘ กุมภาพันธ์๒๕๕๔[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๒๘/ตอนพิเศษ ๑๗ ง/หน้า ๓๖/๑๑ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๔
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 810/2487หลักกฎหมาย: โจทก์ผู้ชนะความจะยึดทรัพย์ซึ่งจำเลยขายฝากไว้เพื่อขายทอดตลาดไม่ได้เพราะกรรมสิทธิ์ตกอยู่แก่ผู้รับซื้อฝากไม่ใช่ตกอยู่แก่จำเลย ในกรณีที่โจทก์ยึดทรัพย์ซึ่งจำเลยขายฝากไว้จำเลยร้องคัดค้านได้ โดยถือว่าเป็นผู้มีส่วนได้เสียตามวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 280 ในกรณียึดทรัพย์เมื่อโจทก์อุทธรณ์ฎีกา ก็ต้องเสียค่าขึ้นศาล เพราะถือว่าอุทธรณ์และฎีกานั้นเป็นคำฟ้อง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 810/2487นายซก แซ่เตีย (นายกิมฮง หรือนิคม ผู้รับมรดกความโจทก์นางหอม นายเรินจำเลย ป.พ.พ. ม. 214, ม. 491, ม. 498 ป.วิ.พ. ม. 1 (3), ม. 55, ม. 188, ม. 280, ม. 282, ม. 283, ม. 288โจทก์ผู้ชนะความจะยึดทรัพย์ซึ่งจำเลยขายฝากไว้เพื่อขายทอดตลาดไม่ได้เพราะกรรมสิทธิ์ตกอยู่แก่ผู้รับซื้อฝากไม่ใช่ตกอยู่แก่จำเลย ในกรณีที่โจทก์ยึดทรัพย์ซึ่งจำเลยขายฝากไว้จำเลยร้องคัดค้านได้ โดยถือว่าเป็นผู้มีส่วนได้เสียตามวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 280 ในกรณียึดทรัพย์เมื่อโจทก์อุทธรณ์ฎีกา ก็ต้องเสียค่าขึ้นศาล เพราะถือว่าอุทธรณ์และฎีกานั้นเป็นคำฟ้อง(ประมูล สุวรรณศร-คง อิสรภักดี-เยี่ยม เลขวนิชธัมวิทักส์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 810/2487นายซก แซ่เตีย (นายกิมฮง หรือนิคม ผู้รับมรดกความโจทก์นางหอม นายเรินจำเลย ป.พ.พ. ม. 214, ม. 491, ม. 498 ป.วิ.พ. ม. 1 (3), ม. 55, ม. 188, ม. 280, ม. 282, ม. 283, ม. 288โจทก์ผู้ชนะความจะยึดทรัพย์ซึ่งจำเลยขายฝากไว้เพื่อขายทอดตลาดไม่ได้เพราะกรรมสิทธิ์ตกอยู่แก่ผู้รับซื้อฝากไม่ใช่ตกอยู่แก่จำเลย ในกรณีที่โจทก์ยึดทรัพย์ซึ่งจำเลยขายฝากไว้จำเลยร้องคัดค้านได้ โดยถือว่าเป็นผู้มีส่วนได้เสียตามวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 280 ในกรณียึดทรัพย์เมื่อโจทก์อุทธรณ์ฎีกา ก็ต้องเสียค่าขึ้นศาล เพราะถือว่าอุทธรณ์และฎีกานั้นเป็นคำฟ้อง(ประมูล สุวรรณศร-คง อิสรภักดี-เยี่ยม เลขวนิชธัมวิทักส์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ