phoneee/thai-legal-corpus huggingface dataset:
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 92/2469หลักกฎหมาย: ป้องกันตัว พอสมควรแก่เหตุผู้ตายเมาสุราถือมีดมาด่ามารดาจำเลยถึงบนชาลเรือน จำเลยจึงว่า "ด่ามารดาจำเลยทำไม" ผู้ตายกลับท้าทายแลผลักจำเลยจนตกชาลเรือน แล้วโดดลงไปฟันจำเลยด้วยมีดขอจำเลยยกแขนรับแลเซไป ผู้ตายจะฟันซ้ำอีก จำเลยหยิบมีดที่ชาลเรือนได้ จึงฟันผู้ตายไปทีหนึ่งแล้วหนีขึ้นเรือน ศาลเดิมลงโทษตาม ม. ๒๔๙ - ๕๙ ศาลอุทธรณ์เห็นว่า จำเลยกระทำโดยป้องกันตัวพอสมควรแก่เหตุ ต้องด้วยข้อยกเว้นตาม ม. ๕๐ พิพากษากลับ ปล่อยจำเลย ฎีกาตัดสินยืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 92/2469อัยการระยองโจทก์นายหงวน ทรัพย์สระสมล. ป.อ. ม. 50ป้องกันตัว พอสมควรแก่เหตุผู้ตายเมาสุราถือมีดมาด่ามารดาจำเลยถึงบนชาลเรือน จำเลยจึงว่า "ด่ามารดาจำเลยทำไม" ผู้ตายกลับท้าทายแลผลักจำเลยจนตกชาลเรือน แล้วโดดลงไปฟันจำเลยด้วยมีดขอจำเลยยกแขนรับแลเซไป ผู้ตายจะฟันซ้ำอีก จำเลยหยิบมีดที่ชาลเรือนได้ จึงฟันผู้ตายไปทีหนึ่งแล้วหนีขึ้นเรือน ศาลเดิมลงโทษตาม ม. ๒๔๙ - ๕๙ ศาลอุทธรณ์เห็นว่า จำเลยกระทำโดยป้องกันตัวพอสมควรแก่เหตุ ต้องด้วยข้อยกเว้นตาม ม. ๕๐ พิพากษากลับ ปล่อยจำเลย ฎีกาตัดสินยืน(หริศ-นรเนติ-พิจารณา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ผู้ตายเมาสุราถือมีดมาด่ามารดาจำเลยถึงบนชาลเรือน จำเลยจึงว่า "ด่ามารดาจำเลยทำไม" ผู้ตายกลับท้าทายแลผลักจำเลยจนตกชาลเรือน แล้วโดดลงไปฟันจำเลยด้วยมีดขอจำเลยยกแขนรับแลเซไป ผู้ตายจะฟันซ้ำอีก จำเลยหยิบมีดที่ชาลเรือนได้ จึงฟันผู้ตายไปทีหนึ่งแล้วหนีขึ้นเรือน ศาลเดิมลงโทษตาม ม. ๒๔๙ - ๕๙ ศาลอุทธรณ์เห็นว่า จำเลยกระทำโดยป้องกันตัวพอสมควรแก่เหตุ ต้องด้วยข้อยกเว้นตาม ม. ๕๐ พิพากษากลับ ปล่อยจำเลย ฎีกาตัดสินยืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 92/2469อัยการระยองโจทก์นายหงวน ทรัพย์สระสมล. ป.อ. ม. 50ป้องกันตัว พอสมควรแก่เหตุผู้ตายเมาสุราถือมีดมาด่ามารดาจำเลยถึงบนชาลเรือน จำเลยจึงว่า "ด่ามารดาจำเลยทำไม" ผู้ตายกลับท้าทายแลผลักจำเลยจนตกชาลเรือน แล้วโดดลงไปฟันจำเลยด้วยมีดขอจำเลยยกแขนรับแลเซไป ผู้ตายจะฟันซ้ำอีก จำเลยหยิบมีดที่ชาลเรือนได้ จึงฟันผู้ตายไปทีหนึ่งแล้วหนีขึ้นเรือน ศาลเดิมลงโทษตาม ม. ๒๔๙ - ๕๙ ศาลอุทธรณ์เห็นว่า จำเลยกระทำโดยป้องกันตัวพอสมควรแก่เหตุ ต้องด้วยข้อยกเว้นตาม ม. ๕๐ พิพากษากลับ ปล่อยจำเลย ฎีกาตัดสินยืน(หริศ-นรเนติ-พิจารณา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 60123หลักกฎหมาย: ความว่า จำเลยขอให้ศาลปล่อยชั่วคราวในระหว่างฎีกา โดยผู้ขอประกันได้เสนอบัญชีทรัพย์มาพร้อมคำร้องแล้วหมายเหตุ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 58,335 จำคุก 3 ปี จำเลยให้การรับสารภาพ ลดโทษให้กึ่งหนึ่ง คงจำคุก 1 ปี 6 เดือน เอาโทษที่ศาลแขวงพระนครเหนือให้รอการลงโทษไว้มาบวกกับโทษในคดีนี้เป็นจำคุก 1 ปี 7 เดือน 15 วัน ฯลฯจำเลยฎีกา และยื่นคำร้องนี้ โดยมีคำร้องประกอบ (อันดับ 44,45 แผ่นที่ 2 ที่ 1)จำเลยเคยยื่นคำร้องขอให้ปล่อยชั่วคราวมาแล้วครั้งหนึ่ง ศาลฎีกายกคำร้อง (อันดับ 41)ศาลชั้นต้นอนุญาตให้ปล่อยชั่วคราว และในชั้นอุทธรณ์ศาลชั้นต้นตีราคาประกัน 150,000 บาท (อันดับ 18 แผ่นที่ 2)คำสั่งอนุญาตให้ปล่อยจำเลยชั่วคราวในระหว่างฎีกา ตีราคาค่าประกันสามแสนบาท ให้ศาลชั้นต้นพิจารณาหลักประกันแล้วดำเนินการต่อไป ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 358/2529พนักงานอัยการ กรมอัยการโจทก์นายเรืองชัย เตียพานิชย์จำเลยนายเรืองชัย เตียพานิชย์ จำเลยผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.อ. ม. 106, ม. 107, ม. 108ความว่า จำเลยขอให้ศาลปล่อยชั่วคราวในระหว่างฎีกา โดยผู้ขอประกันได้เสนอบัญชีทรัพย์มาพร้อมคำร้องแล้วหมายเหตุ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 58,335 จำคุก 3 ปี จำเลยให้การรับสารภาพ ลดโทษให้กึ่งหนึ่ง คงจำคุก 1 ปี 6 เดือน เอาโทษที่ศาลแขวงพระนครเหนือให้รอการลงโทษไว้มาบวกกับโทษในคดีนี้เป็นจำคุก 1 ปี 7 เดือน 15 วัน ฯลฯจำเลยฎีกา และยื่นคำร้องนี้ โดยมีคำร้องประกอบ (อันดับ 44,45 แผ่นที่ 2 ที่ 1)จำเลยเคยยื่นคำร้องขอให้ปล่อยชั่วคราวมาแล้วครั้งหนึ่ง ศาลฎีกายกคำร้อง (อันดับ 41)ศาลชั้นต้นอนุญาตให้ปล่อยชั่วคราว และในชั้นอุทธรณ์ศาลชั้นต้นตีราคาประกัน 150,000 บาท (อันดับ 18 แผ่นที่ 2)คำสั่งอนุญาตให้ปล่อยจำเลยชั่วคราวในระหว่างฎีกา ตีราคาค่าประกันสามแสนบาท ให้ศาลชั้นต้นพิจารณาหลักประกันแล้วดำเนินการต่อไป(เฉลิม การปลื้มจิตต์-บุญส่ง คล้ายแก้ว-ธิรพันธุ์ รัศมิทัต)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 358/2529พนักงานอัยการ กรมอัยการโจทก์นายเรืองชัย เตียพานิชย์จำเลยนายเรืองชัย เตียพานิชย์ จำเลยผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.อ. ม. 106, ม. 107, ม. 108ความว่า จำเลยขอให้ศาลปล่อยชั่วคราวในระหว่างฎีกา โดยผู้ขอประกันได้เสนอบัญชีทรัพย์มาพร้อมคำร้องแล้วหมายเหตุ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 58,335 จำคุก 3 ปี จำเลยให้การรับสารภาพ ลดโทษให้กึ่งหนึ่ง คงจำคุก 1 ปี 6 เดือน เอาโทษที่ศาลแขวงพระนครเหนือให้รอการลงโทษไว้มาบวกกับโทษในคดีนี้เป็นจำคุก 1 ปี 7 เดือน 15 วัน ฯลฯจำเลยฎีกา และยื่นคำร้องนี้ โดยมีคำร้องประกอบ (อันดับ 44,45 แผ่นที่ 2 ที่ 1)จำเลยเคยยื่นคำร้องขอให้ปล่อยชั่วคราวมาแล้วครั้งหนึ่ง ศาลฎีกายกคำร้อง (อันดับ 41)ศาลชั้นต้นอนุญาตให้ปล่อยชั่วคราว และในชั้นอุทธรณ์ศาลชั้นต้นตีราคาประกัน 150,000 บาท (อันดับ 18 แผ่นที่ 2)คำสั่งอนุญาตให้ปล่อยจำเลยชั่วคราวในระหว่างฎีกา ตีราคาค่าประกันสามแสนบาท ให้ศาลชั้นต้นพิจารณาหลักประกันแล้วดำเนินการต่อไป(เฉลิม การปลื้มจิตต์-บุญส่ง คล้ายแก้ว-ธิรพันธุ์ รัศมิทัต)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศกระทรวงอุตสาหกรรมประกาศกระทรวงอุตสาหกรรมฉบับที่ ๔๔๓๐(พ.ศ. ๒๕๕๕)ออกตามความในพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมพ.ศ. ๒๕๑๑เรื่องกำหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมการหาการแตกสลายทางชีวภาพแบบใช้ออกซิเจนของพลาสติกภายใต้การควบคุมสภาวะการหมัก อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๕แห่งพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม พ.ศ. ๒๕๑๑รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมออกประกาศกำหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม การหาการแตกสลายทางชีวภาพแบบใช้ออกซิเจนของพลาสติกภายใต้การควบคุมสภาวะการหมักมาตรฐานเลขที่ มอก. 2509 - 2554 ไว้ ดังมีรายการละเอียดต่อท้ายประกาศนี้ทั้งนี้ ให้มีผลตั้งแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป[๑]ประกาศณ วันที่ ๒๓ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๕๕หม่อมราชวงศ์พงษ์สวัสดิ์ สวัสดิรัตน์รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม[เอกสารแนบท้าย]๑. มาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม การหาการแตกสลายทางชีวภาพแบบใช้ออกซิเจนของพลาสติกภายใต้การควบคุมสภาวะการหมัก (มอก. 2509 - 2554)(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)ปริยานุช/พิมพ์๒๘ สิงหาคม๒๕๕๕ชาญ/ผู้ตรวจ๕ กันยายน ๒๕๕๕[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๒๙/ตอนพิเศษ ๑๒๙ ง/หน้า ๑๐/๒๔ สิงหาคม ๒๕๕๕
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1737/2538หลักกฎหมาย: ในคดีที่ศาลอนุญาตให้ผู้เสียหายเข้าเป็นโจทก์ร่วมแล้วโจทก์ร่วมและพนักงานอัยการต่างมีฐานะเป็นโจทก์ด้วยกัน เมื่อจำเลยยื่นอุทธรณ์ การที่ศาลชั้นต้นเพียงแต่สั่งให้ส่งสำเนาอุทธรณ์ให้พนักงานอัยการโจทก์ โดยไม่ได้สั่งให้ส่งสำเนาอุทธรณ์ให้โจทก์ร่วมด้วย และศาลอุทธรณ์พิจารณาพิพากษาคดีดังกล่าวไป จึงเป็นการไม่ชอบด้วย ป.วิ.อ. มาตรา 200 อีกทั้งการที่ศาลชั้นต้นมิได้แจ้งวันนัดฟังคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ให้โจทก์ร่วมทราบด้วยก็ไม่ชอบด้วย ป.วิ.อ. มาตรา 182 ประกอบด้วยมาตรา 215 ศาลฎีกาเห็นสมควรให้ปฏิบัติเสียให้ถูกต้อง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1737/2538พนักงานอัยการจังหวัดอุบลราชธานีโจทก์นายสามัคคี ตราชู กับพวกจำเลย ป.วิ.อ. ม. 2 (14), ม. 182, ม. 200, ม. 215ในคดีที่ศาลอนุญาตให้ผู้เสียหายเข้าเป็นโจทก์ร่วมแล้วโจทก์ร่วมและพนักงานอัยการต่างมีฐานะเป็นโจทก์ด้วยกัน เมื่อจำเลยยื่นอุทธรณ์ การที่ศาลชั้นต้นเพียงแต่สั่งให้ส่งสำเนาอุทธรณ์ให้พนักงานอัยการโจทก์ โดยไม่ได้สั่งให้ส่งสำเนาอุทธรณ์ให้โจทก์ร่วมด้วย และศาลอุทธรณ์พิจารณาพิพากษาคดีดังกล่าวไป จึงเป็นการไม่ชอบด้วย ป.วิ.อ. มาตรา 200 อีกทั้งการที่ศาลชั้นต้นมิได้แจ้งวันนัดฟังคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ให้โจทก์ร่วมทราบด้วยก็ไม่ชอบด้วย ป.วิ.อ. มาตรา 182 ประกอบด้วยมาตรา 215 ศาลฎีกาเห็นสมควรให้ปฏิบัติเสียให้ถูกต้อง(ดุสิต เพชรปลูก-เสมอ อินทรศักดิ์-นิวัตน์ แก้วเกิดเคน)ศาลจังหวัดอุบลราชธานี - นายนรินทร์ โตเผือกศาลอุทธรณ์ภาค ๑ - นายจรัส พวงมณีแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1737/2538พนักงานอัยการจังหวัดอุบลราชธานีโจทก์นายสามัคคี ตราชู กับพวกจำเลย ป.วิ.อ. ม. 2 (14), ม. 182, ม. 200, ม. 215ในคดีที่ศาลอนุญาตให้ผู้เสียหายเข้าเป็นโจทก์ร่วมแล้วโจทก์ร่วมและพนักงานอัยการต่างมีฐานะเป็นโจทก์ด้วยกัน เมื่อจำเลยยื่นอุทธรณ์ การที่ศาลชั้นต้นเพียงแต่สั่งให้ส่งสำเนาอุทธรณ์ให้พนักงานอัยการโจทก์ โดยไม่ได้สั่งให้ส่งสำเนาอุทธรณ์ให้โจทก์ร่วมด้วย และศาลอุทธรณ์พิจารณาพิพากษาคดีดังกล่าวไป จึงเป็นการไม่ชอบด้วย ป.วิ.อ. มาตรา 200 อีกทั้งการที่ศาลชั้นต้นมิได้แจ้งวันนัดฟังคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ให้โจทก์ร่วมทราบด้วยก็ไม่ชอบด้วย ป.วิ.อ. มาตรา 182 ประกอบด้วยมาตรา 215 ศาลฎีกาเห็นสมควรให้ปฏิบัติเสียให้ถูกต้อง(ดุสิต เพชรปลูก-เสมอ อินทรศักดิ์-นิวัตน์ แก้วเกิดเคน)ศาลจังหวัดอุบลราชธานี - นายนรินทร์ โตเผือกศาลอุทธรณ์ภาค ๑ - นายจรัส พวงมณีแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศกระทรวงอุตสาหกรรมฉบับที่ 4797 (พ.ศ. 2559)ออกตามความในพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมพ.ศ. 2511เรื่อง กําหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมยางวัลคะไนซ์หรือยางเทอร์มอพลาสติก - การทดสอบความแข็ง - บทนําและข้อแนะนํา----------------------------อื่นๆ - อาศัยอํานาจตามความในมาตรา 15 แห่งพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม พ.ศ. 2511 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม (ฉบับที่ 7) พ.ศ. 2558 รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมออกประกาศกําหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม ยางวัลคะไนซ์หรือยางเทอร์มอพลาสติก - การทดสอบความแข็ง - บทนําและข้อแนะนํา มาตรฐานเลขที่ มอก. 2660 - 2558 ไว้ ดังมีรายละเอียดต่อท้ายประกาศนี้ ทั้งนี้ ให้มีผลตั้งแต่วันที่ประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปผู้มีอํานาจลงนาม - ประกาศ ณ วันที่ 3 มีนาคม พ.ศ. 2559 อรรชกา สีบุญเรืองรัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1995/2538หลักกฎหมาย: ผู้คัดค้านซึ่งเป็นกรรมการลูกจ้างทะเลาะวิวาทตบตีกับพนักงานด้วยกันตรงประตูทางเข้าออกโรงงานนอกบริเวณโรงงานเมื่อเวลา 17.02 นาฬิกาซึ่งเป็นเวลานอกเหนือจากเวลาทำงานตามปกติ ดังนี้ แม้การกระทำของผู้คัดค้านจะเป็นการฝ่าฝืนระเบียบข้อบังคับเกี่ยวกับการทำงานของผู้ร้องก็ตาม แต่พฤติการณ์เพียงเท่านี้ยังไม่มีเหตุผลอันสมควรที่จะอนุญาตให้ผู้ร้องเลิกจ้างผู้คัดค้านได้ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1995/2538บริษัทสื่อแสงอุตสาหกรรม จำกัดผู้ร้องนางอัมพรทิพย์ บุญเทียมศรทองผู้คัดค้าน พ.ร.บ.แรงงานสัมพันธ์ พ.ศ.2518 ม. 52ผู้คัดค้านซึ่งเป็นกรรมการลูกจ้างทะเลาะวิวาทตบตีกับพนักงานด้วยกันตรงประตูทางเข้าออกโรงงานนอกบริเวณโรงงานเมื่อเวลา 17.02 นาฬิกาซึ่งเป็นเวลานอกเหนือจากเวลาทำงานตามปกติ ดังนี้ แม้การกระทำของผู้คัดค้านจะเป็นการฝ่าฝืนระเบียบข้อบังคับเกี่ยวกับการทำงานของผู้ร้องก็ตาม แต่พฤติการณ์เพียงเท่านี้ยังไม่มีเหตุผลอันสมควรที่จะอนุญาตให้ผู้ร้องเลิกจ้างผู้คัดค้านได้(ชลอ ทองแย้ม-พรชัย สมรรถเวช-สวรรค์ ศักดารักษ์)ศาลแรงงานกลาง - นายสิงห์พล ละอองมณีศาลอุทธรณ์ - แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1995/2538บริษัทสื่อแสงอุตสาหกรรม จำกัดผู้ร้องนางอัมพรทิพย์ บุญเทียมศรทองผู้คัดค้าน พ.ร.บ.แรงงานสัมพันธ์ พ.ศ.2518 ม. 52ผู้คัดค้านซึ่งเป็นกรรมการลูกจ้างทะเลาะวิวาทตบตีกับพนักงานด้วยกันตรงประตูทางเข้าออกโรงงานนอกบริเวณโรงงานเมื่อเวลา 17.02 นาฬิกาซึ่งเป็นเวลานอกเหนือจากเวลาทำงานตามปกติ ดังนี้ แม้การกระทำของผู้คัดค้านจะเป็นการฝ่าฝืนระเบียบข้อบังคับเกี่ยวกับการทำงานของผู้ร้องก็ตาม แต่พฤติการณ์เพียงเท่านี้ยังไม่มีเหตุผลอันสมควรที่จะอนุญาตให้ผู้ร้องเลิกจ้างผู้คัดค้านได้(ชลอ ทองแย้ม-พรชัย สมรรถเวช-สวรรค์ ศักดารักษ์)ศาลแรงงานกลาง - นายสิงห์พล ละอองมณีศาลอุทธรณ์ - แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศกระทรวงอุตสาหกรรมฉบับที่ 3727 (พ.ศ. 2550)ออกตามความในพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมพ.ศ. 2511เรื่อง ยกเลิกมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมทาลิกแอนไฮไดรด์สําหรับอุตสาหกรรม - การทดสอบ - เล่ม 4 :การวัดสีหลังจากทําปฏิกิริยากับกรดซัลฟิวริก--------------------------อื่นๆ - โดยที่เป็นการสมควรยกเลิกมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมทาลิกแอนไฮไดรด์สําหรับอุตสาหกรรม - การทดสอบ - เล่ม 4 : การวัดสีหลังจากทําปฏิกิริยากับกรดซัลฟิวริก มาตรฐานเลขที่ มอก. 1690 เล่ม 4 - 2541 อาศัยอํานาจตามความในมาตรา 15 แห่งพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม พ.ศ. 2511 รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมออกประกาศยกเลิกประกาศกระทรวงอุตสาหกรรม ฉบับที่ 2972 (พ.ศ. 2544) ออกตามความในพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม พ.ศ. 2511 เรื่อง กําหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมทาลิกแอนไฮไดรด์สําหรับอุตสาหกรรม - การทดสอบ - เล่ม 4 : การวัดสีหลังจากทําปฏิกิริยากับกรดซัลฟิวริก ลงวันที่ 31 ตุลาคม พ.ศ. 2544 ทั้งนี้ ให้มีผลตั้งแต่วันที่ประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปผู้มีอํานาจลงนาม - ประกาศ ณ วันที่ 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2550 โฆสิต ปั้นเปี่ยมรัษฎ์รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 62558หลักกฎหมาย: จำเลยฎีกาว่า จำเลยไม่มีเจตนากระทำความผิดนั้นเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง และที่จำเลยฎีกาว่าเช็คพิพาทเกิดจากมูลหนี้ไม่ชอบด้วยกฎหมายเนื่องจากโจทก์ร่วมคิดดอกเบี้ยเกินอัตราและคิดดอกเบี้ยซ้อนดอกเบี้ยนั้นแท้จริงเป็นการฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงเพื่อจะโยงมาสู่ข้อกฎหมายอีกชั้นหนึ่ง จึงเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงเช่นเดียวกัน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 1295 - 1296/2526พนักงานอัยการกรมอัยการโจทก์โจทก์ร่วมโจทก์นางวรรัตน์ เวศย์วรุตม์โจทก์นางบุญทิวา โฆรีรัตน์จำเลย ป.วิ.อ. ม. 218 พ.ร.บ.ว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ.2497 ม. 3จำเลยฎีกาว่า จำเลยไม่มีเจตนากระทำความผิดนั้นเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง และที่จำเลยฎีกาว่าเช็คพิพาทเกิดจากมูลหนี้ไม่ชอบด้วยกฎหมายเนื่องจากโจทก์ร่วมคิดดอกเบี้ยเกินอัตราและคิดดอกเบี้ยซ้อนดอกเบี้ยนั้นแท้จริงเป็นการฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงเพื่อจะโยงมาสู่ข้อกฎหมายอีกชั้นหนึ่ง จึงเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงเช่นเดียวกัน(ทวี กสิยพงศ์-ดุสิต วราโห-พิพัฒน์ จักรางกูร)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 1295 - 1296/2526พนักงานอัยการกรมอัยการโจทก์โจทก์ร่วมโจทก์นางวรรัตน์ เวศย์วรุตม์โจทก์นางบุญทิวา โฆรีรัตน์จำเลย ป.วิ.อ. ม. 218 พ.ร.บ.ว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ.2497 ม. 3จำเลยฎีกาว่า จำเลยไม่มีเจตนากระทำความผิดนั้นเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง และที่จำเลยฎีกาว่าเช็คพิพาทเกิดจากมูลหนี้ไม่ชอบด้วยกฎหมายเนื่องจากโจทก์ร่วมคิดดอกเบี้ยเกินอัตราและคิดดอกเบี้ยซ้อนดอกเบี้ยนั้นแท้จริงเป็นการฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงเพื่อจะโยงมาสู่ข้อกฎหมายอีกชั้นหนึ่ง จึงเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงเช่นเดียวกัน(ทวี กสิยพงศ์-ดุสิต วราโห-พิพัฒน์ จักรางกูร)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 904/2495หลักกฎหมาย: หญิงทำการสมรสกับชายโดยจดทะเบียนสมรสกันแล้วแม้ภายหลังจะปรากฏว่าในขณะสมรสกันนั้น ชายนั้นมีภรรยาอยู่แล้วก็ตาม หญิงเช่นนี้ก็ยังมีสิทธิฟ้องหย่าขาดจากสามีได้ เสมือนหนึ่งว่าการสมรสของหญิงชายนั้นชอบด้วยกฎหมายการที่สามีเอาภรรยาหลวงและบุตรที่เกิดจากภรรยาหลวงมาอยู่ร่วมกันกับภรรยาน้อยในห้องเดียวกัน ทำให้อยู่ด้วยกัน โดยไม่เป็นปกติสุขมีเรื่องระหองระแหงทะเลาะกันเรื่อยมา จนเกิดทำร้ายกันโดยสามี ภรรยาหลวง และบุตรภรรยาหลวงกลุ้มรุมทำร้ายภรรยาน้อยถึงขั้นภรรยาน้อยศีรษะแตก นับว่าภรรยาน้อยถูกสามีกับพวกทำร้ายถึงบาดเจ็บ และการที่สามีเอาภรรยาหลวงเข้ามากินอยู่ร่วมด้วย เป็นปฏิปักษ์ต่อการที่ภริยาน้อยจะเป็นภริยาของชายต่อไปอย่างร้ายแรงเป็นเหตุพอที่จะให้ภริยาน้อยหย่าขาดจากการเป็นภรรยาชายได้ตามกฎหมาย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 904/2495นางอำภา ภักดีโจทก์นายจือ แซ่เอี้ยจำเลย ป.พ.พ. ม. 1445, ม. 1500หญิงทำการสมรสกับชายโดยจดทะเบียนสมรสกันแล้วแม้ภายหลังจะปรากฏว่าในขณะสมรสกันนั้น ชายนั้นมีภรรยาอยู่แล้วก็ตาม หญิงเช่นนี้ก็ยังมีสิทธิฟ้องหย่าขาดจากสามีได้ เสมือนหนึ่งว่าการสมรสของหญิงชายนั้นชอบด้วยกฎหมายการที่สามีเอาภรรยาหลวงและบุตรที่เกิดจากภรรยาหลวงมาอยู่ร่วมกันกับภรรยาน้อยในห้องเดียวกัน ทำให้อยู่ด้วยกัน โดยไม่เป็นปกติสุขมีเรื่องระหองระแหงทะเลาะกันเรื่อยมา จนเกิดทำร้ายกันโดยสามี ภรรยาหลวง และบุตรภรรยาหลวงกลุ้มรุมทำร้ายภรรยาน้อยถึงขั้นภรรยาน้อยศีรษะแตก นับว่าภรรยาน้อยถูกสามีกับพวกทำร้ายถึงบาดเจ็บ และการที่สามีเอาภรรยาหลวงเข้ามากินอยู่ร่วมด้วย เป็นปฏิปักษ์ต่อการที่ภริยาน้อยจะเป็นภริยาของชายต่อไปอย่างร้ายแรงเป็นเหตุพอที่จะให้ภริยาน้อยหย่าขาดจากการเป็นภรรยาชายได้ตามกฎหมาย(นาถปริญญา-เลขวณิชธรรมวิทักษ์-ประวัติ ปัตตพงศ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 904/2495นางอำภา ภักดีโจทก์นายจือ แซ่เอี้ยจำเลย ป.พ.พ. ม. 1445, ม. 1500หญิงทำการสมรสกับชายโดยจดทะเบียนสมรสกันแล้วแม้ภายหลังจะปรากฏว่าในขณะสมรสกันนั้น ชายนั้นมีภรรยาอยู่แล้วก็ตาม หญิงเช่นนี้ก็ยังมีสิทธิฟ้องหย่าขาดจากสามีได้ เสมือนหนึ่งว่าการสมรสของหญิงชายนั้นชอบด้วยกฎหมายการที่สามีเอาภรรยาหลวงและบุตรที่เกิดจากภรรยาหลวงมาอยู่ร่วมกันกับภรรยาน้อยในห้องเดียวกัน ทำให้อยู่ด้วยกัน โดยไม่เป็นปกติสุขมีเรื่องระหองระแหงทะเลาะกันเรื่อยมา จนเกิดทำร้ายกันโดยสามี ภรรยาหลวง และบุตรภรรยาหลวงกลุ้มรุมทำร้ายภรรยาน้อยถึงขั้นภรรยาน้อยศีรษะแตก นับว่าภรรยาน้อยถูกสามีกับพวกทำร้ายถึงบาดเจ็บ และการที่สามีเอาภรรยาหลวงเข้ามากินอยู่ร่วมด้วย เป็นปฏิปักษ์ต่อการที่ภริยาน้อยจะเป็นภริยาของชายต่อไปอย่างร้ายแรงเป็นเหตุพอที่จะให้ภริยาน้อยหย่าขาดจากการเป็นภรรยาชายได้ตามกฎหมาย(นาถปริญญา-เลขวณิชธรรมวิทักษ์-ประวัติ ปัตตพงศ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 58369หลักกฎหมาย: ความว่า จำเลยขอให้ศาลปล่อยชั่วคราวในระหว่างฎีกา โดยผู้ขอประกันได้เสนอบัญชีทรัพย์มาพร้อมคำร้องแล้วหมายเหตุ ศาลอุทธรณ์ภาค 3 พิพากษายืนว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 339 วรรคสอง,83 ประกอบมาตรา 340 ตรีจำคุก 15 ปี ฯลฯจำเลยยื่นคำร้องดังกล่าว โดยแถลงในคำร้องประกอบว่าจะยื่นฎีกาต่อไป (อันดับ 83,82)ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์อนุญาตให้ปล่อยจำเลยชั่วคราว โดยศาลอุทธรณ์ตีราคาประกัน 200,000 บาท (อันดับ 3,67)คำสั่งพิเคราะห์ตามพฤติการณ์แห่งคดีแล้ว ยังไม่สมควรอนุญาตให้ปล่อยชั่วคราวระหว่างฎีกา ให้ยกคำร้อง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 2794/2533พนักงานอัยการจังหวัดกระบี่โจทก์นายอำนวย อนุพัฒน์จำเลยนายอำนวย อนุพัฒน์ จำเลยผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.อ. ม. 106, ม. 107, ม. 108ความว่า จำเลยขอให้ศาลปล่อยชั่วคราวในระหว่างฎีกา โดยผู้ขอประกันได้เสนอบัญชีทรัพย์มาพร้อมคำร้องแล้วหมายเหตุ ศาลอุทธรณ์ภาค 3 พิพากษายืนว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 339 วรรคสอง,83 ประกอบมาตรา 340 ตรีจำคุก 15 ปี ฯลฯจำเลยยื่นคำร้องดังกล่าว โดยแถลงในคำร้องประกอบว่าจะยื่นฎีกาต่อไป (อันดับ 83,82)ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์อนุญาตให้ปล่อยจำเลยชั่วคราว โดยศาลอุทธรณ์ตีราคาประกัน 200,000 บาท (อันดับ 3,67)คำสั่งพิเคราะห์ตามพฤติการณ์แห่งคดีแล้ว ยังไม่สมควรอนุญาตให้ปล่อยชั่วคราวระหว่างฎีกา ให้ยกคำร้อง(เสริมพงศ์ วรยิ่งยง-อุระ หวังอ้อมกลาง-เพ็ง เพ็งนิติ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 2794/2533พนักงานอัยการจังหวัดกระบี่โจทก์นายอำนวย อนุพัฒน์จำเลยนายอำนวย อนุพัฒน์ จำเลยผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.อ. ม. 106, ม. 107, ม. 108ความว่า จำเลยขอให้ศาลปล่อยชั่วคราวในระหว่างฎีกา โดยผู้ขอประกันได้เสนอบัญชีทรัพย์มาพร้อมคำร้องแล้วหมายเหตุ ศาลอุทธรณ์ภาค 3 พิพากษายืนว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 339 วรรคสอง,83 ประกอบมาตรา 340 ตรีจำคุก 15 ปี ฯลฯจำเลยยื่นคำร้องดังกล่าว โดยแถลงในคำร้องประกอบว่าจะยื่นฎีกาต่อไป (อันดับ 83,82)ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์อนุญาตให้ปล่อยจำเลยชั่วคราว โดยศาลอุทธรณ์ตีราคาประกัน 200,000 บาท (อันดับ 3,67)คำสั่งพิเคราะห์ตามพฤติการณ์แห่งคดีแล้ว ยังไม่สมควรอนุญาตให้ปล่อยชั่วคราวระหว่างฎีกา ให้ยกคำร้อง(เสริมพงศ์ วรยิ่งยง-อุระ หวังอ้อมกลาง-เพ็ง เพ็งนิติ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2512/2538หลักกฎหมาย: จำเลยได้ทำผิดสัญญาซื้อขายสิ่งของเนื่องจากไม่นำหนังสือรับรองสินค้าเข้า (Import Entry) มาแสดง แม้จำเลยได้ส่งมอบสิ่งของให้แก่โจทก์จนถูกต้องครบถ้วนก่อนกำหนดแล้วก็ตาม แต่โจทก์ยังคงครอบครองสิ่งของที่จำเลยส่งมอบให้ตลอดมา โดยมิได้บอกปัดว่าจะไม่รับสิ่งของ และให้จำเลยรับสิ่งของนั้นคืนไป หรือดำเนินการบอกเลิกสัญญาในเวลาอันควร เพิ่งมาบอกเลิกสัญญาหลังจากที่จำเลยส่งมอบสิ่งของที่ซื้อขายแล้วถึง 6 ปีเศษ พฤติการณ์ดังกล่าวถือได้ว่าโจทก์ได้สละผลบังคับตามสัญญาซื้อขายสิ่งของโดยปริยายแล้ว โจทก์จึงหาอาจยกเอาข้อที่จำเลยไม่นำหนังสือรับรองสินค้าเข้ามาแสดง มาเป็นเหตุบอกเลิกสัญญาและเรียกร้องค่าปรับจากจำเลยได้ไม่ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2512/2538กรมทางหลวงโจทก์ห้างหุ้นส่วนจำกัดนิพพิทา กับพวกจำเลย ป.พ.พ. ม. 381, ม. 386, ม. 391จำเลยได้ทำผิดสัญญาซื้อขายสิ่งของเนื่องจากไม่นำหนังสือรับรองสินค้าเข้า (Import Entry) มาแสดง แม้จำเลยได้ส่งมอบสิ่งของให้แก่โจทก์จนถูกต้องครบถ้วนก่อนกำหนดแล้วก็ตาม แต่โจทก์ยังคงครอบครองสิ่งของที่จำเลยส่งมอบให้ตลอดมา โดยมิได้บอกปัดว่าจะไม่รับสิ่งของ และให้จำเลยรับสิ่งของนั้นคืนไป หรือดำเนินการบอกเลิกสัญญาในเวลาอันควร เพิ่งมาบอกเลิกสัญญาหลังจากที่จำเลยส่งมอบสิ่งของที่ซื้อขายแล้วถึง 6 ปีเศษ พฤติการณ์ดังกล่าวถือได้ว่าโจทก์ได้สละผลบังคับตามสัญญาซื้อขายสิ่งของโดยปริยายแล้ว โจทก์จึงหาอาจยกเอาข้อที่จำเลยไม่นำหนังสือรับรองสินค้าเข้ามาแสดง มาเป็นเหตุบอกเลิกสัญญาและเรียกร้องค่าปรับจากจำเลยได้ไม่(อรรถนิติ ดิษฐอำนาจ-จเร อำนวยวัฒนา-อรุณ น้าประเสริฐ)ศาลแพ่ง - นายธีรศักดิ์ เตียวัฒนานนท์ศาลอุทธรณ์ - นายชาญชัย ลิขิตจิตถะแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2512/2538กรมทางหลวงโจทก์ห้างหุ้นส่วนจำกัดนิพพิทา กับพวกจำเลย ป.พ.พ. ม. 381, ม. 386, ม. 391จำเลยได้ทำผิดสัญญาซื้อขายสิ่งของเนื่องจากไม่นำหนังสือรับรองสินค้าเข้า (Import Entry) มาแสดง แม้จำเลยได้ส่งมอบสิ่งของให้แก่โจทก์จนถูกต้องครบถ้วนก่อนกำหนดแล้วก็ตาม แต่โจทก์ยังคงครอบครองสิ่งของที่จำเลยส่งมอบให้ตลอดมา โดยมิได้บอกปัดว่าจะไม่รับสิ่งของ และให้จำเลยรับสิ่งของนั้นคืนไป หรือดำเนินการบอกเลิกสัญญาในเวลาอันควร เพิ่งมาบอกเลิกสัญญาหลังจากที่จำเลยส่งมอบสิ่งของที่ซื้อขายแล้วถึง 6 ปีเศษ พฤติการณ์ดังกล่าวถือได้ว่าโจทก์ได้สละผลบังคับตามสัญญาซื้อขายสิ่งของโดยปริยายแล้ว โจทก์จึงหาอาจยกเอาข้อที่จำเลยไม่นำหนังสือรับรองสินค้าเข้ามาแสดง มาเป็นเหตุบอกเลิกสัญญาและเรียกร้องค่าปรับจากจำเลยได้ไม่(อรรถนิติ ดิษฐอำนาจ-จเร อำนวยวัฒนา-อรุณ น้าประเสริฐ)ศาลแพ่ง - นายธีรศักดิ์ เตียวัฒนานนท์ศาลอุทธรณ์ - นายชาญชัย ลิขิตจิตถะแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ