คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 721/2512หลักกฎหมาย: คณะกรรมการส่วนจังหวัดป้องกันการค้ากำไรเกินควร ได้ออกประกาศห้ามย้ายโคกระบือมีชีวิตเข้าไปในเขตจังหวัด. โดยมิได้สั่งห้ามมิให้ค้ากำไรเกินควรในเขตอำนาจท้องที่ใดหรือทั้งหมด. เช่นนี้ ประกาศของคณะกรรมการดังกล่าวไม่ชอบด้วยกฎหมาย.จะลงโทษผู้ฝ่าฝืนมิได้.(เทียบคำพิพากษาในที่ประชุมใหญ่ที่ 490/2503).โจทก์ฟ้องว่าระหว่างวันเวลาเกิดเหตุ จำเลยบังอาจเคลื่อนย้ายโคมีชีวิต 2 ตัว จากเขตอำเภอเมืองนราธิวาส เข้าไปในเขตท้องที่ตำบลพร่อน อำเภอตากใบจังหวัดนราธิวาส โดยมิได้รับอนุญาต ทั้งนี้เป็นการฝ่าฝืนประกาศคณะกรรมการส่วนจังหวัดป้องกันการค้ากำไรเกินควรจังหวัดนราธิวาสซึ่งอาศัยอำนาจตามมาตรา 6, 8, 10 แห่งพระราชบัญญัติป้องกันการค้ากำไรเกินควร พ.ศ. 2490 ได้ออกประกาศไว้เมื่อวันที่ 6ธันวาคม 2506 ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติป้องกันการค้ากำไรเกินควรพ.ศ. 2490 มาตรา 6, 8, 10, 17 และตามประกาศคณะกรรมการดังกล่าวกับให้คืนของกลางแก่จำเลยและสั่งจ่ายเงินรางวัลนำจับแก่ผู้จับกุมตามกฎหมาย จำเลยให้การรับสารภาพ ศาลชั้นต้นเห็นว่าประกาศคณะกรรมการมิได้สั่งห้ามมิให้ค้ากำไรเกินควรจึงไม่ชอบด้วยกฎหมายตามนัยคำพิพากษาที่ 490/2503 พิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกาว่าประกาศคณะกรรมการตรงกับความมุ่งหมายของพระราชบัญญัติป้องกันการค้ากำไรเกินควร พ.ศ. 2490 มาตรา 8 ซึ่งให้อำนาจคณะกรรมการไว้หลายวิธี ฉะนั้น เมื่อออกประกาศควบคุมก็ย่อมถือเป็นการห้ามการค้ากำไรเกินควรอยู่ในตัว ศาลฎีกาเห็นว่า ข้อความในมาตรา 8 แห่งพระราชบัญญัติป้องกันการค้ากำไรเกินควร พ.ศ. 2490 มุ่งหมายให้คณะกรรมการมีอำนาจระบุชื่อหรือประเภทสิ่งของและสั่งห้ามมิให้ค้ากำไรเกินควรในสิ่งของนั้นในเขตอำนาจ เมื่อได้ปฏิบัติแล้ว จึงให้มีอำนาจสั่งการเกี่ยวกับสิ่งของตามที่เห็นสมควร โดยเฉพาะคดีนี้คณะกรรมการได้ออกประกาศห้ามเคลื่อนย้าย โดยมิได้สั่งห้ามมิให้ค้ากำไรเกินควรแต่ประการใดประกาศคณะกรรมการจึงไม่ชอบด้วยกฎหมาย ตามนัยคำพิพากษาฎีกาที่490/2503 ระหว่างผู้ว่าคดีศาลแขวงนครสวรรค์ โจทก์ นายกัง แซ่อึ้งจำเลย พิพากษายืน. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 721/2512์ พนักงานอัยการ จังหวัด นราธิวาสโจทก์ย นาย มูซอ สีนำนุงจำเลย พ.ร.บ.ป้องกันการค้ากำไรเกินควร พ.ศ.2490 ม. 8คณะกรรมการส่วนจังหวัดป้องกันการค้ากำไรเกินควร ได้ออกประกาศห้ามย้ายโคกระบือมีชีวิตเข้าไปในเขตจังหวัด. โดยมิได้สั่งห้ามมิให้ค้ากำไรเกินควรในเขตอำนาจท้องที่ใดหรือทั้งหมด. เช่นนี้ ประกาศของคณะกรรมการดังกล่าวไม่ชอบด้วยกฎหมาย.จะลงโทษผู้ฝ่าฝืนมิได้.(เทียบคำพิพากษาในที่ประชุมใหญ่ที่ 490/2503).โจทก์ฟ้องว่าระหว่างวันเวลาเกิดเหตุ จำเลยบังอาจเคลื่อนย้ายโคมีชีวิต 2 ตัว จากเขตอำเภอเมืองนราธิวาส เข้าไปในเขตท้องที่ตำบลพร่อน อำเภอตากใบจังหวัดนราธิวาส โดยมิได้รับอนุญาต ทั้งนี้เป็นการฝ่าฝืนประกาศคณะกรรมการส่วนจังหวัดป้องกันการค้ากำไรเกินควรจังหวัดนราธิวาสซึ่งอาศัยอำนาจตามมาตรา 6, 8, 10 แห่งพระราชบัญญัติป้องกันการค้ากำไรเกินควร พ.ศ. 2490 ได้ออกประกาศไว้เมื่อวันที่ 6ธันวาคม 2506 ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติป้องกันการค้ากำไรเกินควรพ.ศ. 2490 มาตรา 6, 8, 10, 17 และตามประกาศคณะกรรมการดังกล่าวกับให้คืนของกลางแก่จำเลยและสั่งจ่ายเงินรางวัลนำจับแก่ผู้จับกุมตามกฎหมาย จำเลยให้การรับสารภาพ ศาลชั้นต้นเห็นว่าประกาศคณะกรรมการมิได้สั่งห้ามมิให้ค้ากำไรเกินควรจึงไม่ชอบด้วยกฎหมายตามนัยคำพิพากษาที่ 490/2503 พิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกาว่าประกาศคณะกรรมการตรงกับความมุ่งหมายของพระราชบัญญัติป้องกันการค้ากำไรเกินควร พ.ศ. 2490 มาตรา 8 ซึ่งให้อำนาจคณะกรรมการไว้หลายวิธี ฉะนั้น เมื่อออกประกาศควบคุมก็ย่อมถือเป็นการห้ามการค้ากำไรเกินควรอยู่ในตัว ศาลฎีกาเห็นว่า ข้อความในมาตรา 8 แห่งพระราชบัญญัติป้องกันการค้ากำไรเกินควร พ.ศ. 2490 มุ่งหมายให้คณะกรรมการมีอำนาจระบุชื่อหรือประเภทสิ่งของและสั่งห้ามมิให้ค้ากำไรเกินควรในสิ่งของนั้นในเขตอำนาจ เมื่อได้ปฏิบัติแล้ว จึงให้มีอำนาจสั่งการเกี่ยวกับสิ่งของตามที่เห็นสมควร โดยเฉพาะคดีนี้คณะกรรมการได้ออกประกาศห้ามเคลื่อนย้าย โดยมิได้สั่งห้ามมิให้ค้ากำไรเกินควรแต่ประการใดประกาศคณะกรรมการจึงไม่ชอบด้วยกฎหมาย ตามนัยคำพิพากษาฎีกาที่490/2503 ระหว่างผู้ว่าคดีศาลแขวงนครสวรรค์ โจทก์ นายกัง แซ่อึ้งจำเลย พิพากษายืน.(ชลอ บุปผเวส-สวิง ลัดพลี-ประสม เภกะสุต)แหล่งที่มาADMINแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่าระหว่างวันเวลาเกิดเหตุ จำเลยบังอาจเคลื่อนย้ายโคมีชีวิต 2 ตัว จากเขตอำเภอเมืองนราธิวาส เข้าไปในเขตท้องที่ตำบลพร่อน อำเภอตากใบจังหวัดนราธิวาส โดยมิได้รับอนุญาต ทั้งนี้เป็นการฝ่าฝืนประกาศคณะกรรมการส่วนจังหวัดป้องกันการค้ากำไรเกินควรจังหวัดนราธิวาสซึ่งอาศัยอำนาจตามมาตรา 6, 8, 10 แห่งพระราชบัญญัติป้องกันการค้ากำไรเกินควร พ.ศ. 2490 ได้ออกประกาศไว้เมื่อวันที่ 6ธันวาคม 2506 ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติป้องกันการค้ากำไรเกินควรพ.ศ. 2490 มาตรา 6, 8, 10, 17 และตามประกาศคณะกรรมการดังกล่าวกับให้คืนของกลางแก่จำเลยและสั่งจ่ายเงินรางวัลนำจับแก่ผู้จับกุมตามกฎหมาย จำเลยให้การรับสารภาพ ศาลชั้นต้นเห็นว่าประกาศคณะกรรมการมิได้สั่งห้ามมิให้ค้ากำไรเกินควรจึงไม่ชอบด้วยกฎหมายตามนัยคำพิพากษาที่ 490/2503 พิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกาว่าประกาศคณะกรรมการตรงกับความมุ่งหมายของพระราชบัญญัติป้องกันการค้ากำไรเกินควร พ.ศ. 2490 มาตรา 8 ซึ่งให้อำนาจคณะกรรมการไว้หลายวิธี ฉะนั้น เมื่อออกประกาศควบคุมก็ย่อมถือเป็นการห้ามการค้ากำไรเกินควรอยู่ในตัว ศาลฎีกาเห็นว่า ข้อความในมาตรา 8 แห่งพระราชบัญญัติป้องกันการค้ากำไรเกินควร พ.ศ. 2490 มุ่งหมายให้คณะกรรมการมีอำนาจระบุชื่อหรือประเภทสิ่งของและสั่งห้ามมิให้ค้ากำไรเกินควรในสิ่งของนั้นในเขตอำนาจ เมื่อได้ปฏิบัติแล้ว จึงให้มีอำนาจสั่งการเกี่ยวกับสิ่งของตามที่เห็นสมควร โดยเฉพาะคดีนี้คณะกรรมการได้ออกประกาศห้ามเคลื่อนย้าย โดยมิได้สั่งห้ามมิให้ค้ากำไรเกินควรแต่ประการใดประกาศคณะกรรมการจึงไม่ชอบด้วยกฎหมาย ตามนัยคำพิพากษาฎีกาที่490/2503 ระหว่างผู้ว่าคดีศาลแขวงนครสวรรค์ โจทก์ นายกัง แซ่อึ้งจำเลย พิพากษายืน. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 721/2512์ พนักงานอัยการ จังหวัด นราธิวาสโจทก์ย นาย มูซอ สีนำนุงจำเลย พ.ร.บ.ป้องกันการค้ากำไรเกินควร พ.ศ.2490 ม. 8คณะกรรมการส่วนจังหวัดป้องกันการค้ากำไรเกินควร ได้ออกประกาศห้ามย้ายโคกระบือมีชีวิตเข้าไปในเขตจังหวัด. โดยมิได้สั่งห้ามมิให้ค้ากำไรเกินควรในเขตอำนาจท้องที่ใดหรือทั้งหมด. เช่นนี้ ประกาศของคณะกรรมการดังกล่าวไม่ชอบด้วยกฎหมาย.จะลงโทษผู้ฝ่าฝืนมิได้.(เทียบคำพิพากษาในที่ประชุมใหญ่ที่ 490/2503).โจทก์ฟ้องว่าระหว่างวันเวลาเกิดเหตุ จำเลยบังอาจเคลื่อนย้ายโคมีชีวิต 2 ตัว จากเขตอำเภอเมืองนราธิวาส เข้าไปในเขตท้องที่ตำบลพร่อน อำเภอตากใบจังหวัดนราธิวาส โดยมิได้รับอนุญาต ทั้งนี้เป็นการฝ่าฝืนประกาศคณะกรรมการส่วนจังหวัดป้องกันการค้ากำไรเกินควรจังหวัดนราธิวาสซึ่งอาศัยอำนาจตามมาตรา 6, 8, 10 แห่งพระราชบัญญัติป้องกันการค้ากำไรเกินควร พ.ศ. 2490 ได้ออกประกาศไว้เมื่อวันที่ 6ธันวาคม 2506 ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติป้องกันการค้ากำไรเกินควรพ.ศ. 2490 มาตรา 6, 8, 10, 17 และตามประกาศคณะกรรมการดังกล่าวกับให้คืนของกลางแก่จำเลยและสั่งจ่ายเงินรางวัลนำจับแก่ผู้จับกุมตามกฎหมาย จำเลยให้การรับสารภาพ ศาลชั้นต้นเห็นว่าประกาศคณะกรรมการมิได้สั่งห้ามมิให้ค้ากำไรเกินควรจึงไม่ชอบด้วยกฎหมายตามนัยคำพิพากษาที่ 490/2503 พิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกาว่าประกาศคณะกรรมการตรงกับความมุ่งหมายของพระราชบัญญัติป้องกันการค้ากำไรเกินควร พ.ศ. 2490 มาตรา 8 ซึ่งให้อำนาจคณะกรรมการไว้หลายวิธี ฉะนั้น เมื่อออกประกาศควบคุมก็ย่อมถือเป็นการห้ามการค้ากำไรเกินควรอยู่ในตัว ศาลฎีกาเห็นว่า ข้อความในมาตรา 8 แห่งพระราชบัญญัติป้องกันการค้ากำไรเกินควร พ.ศ. 2490 มุ่งหมายให้คณะกรรมการมีอำนาจระบุชื่อหรือประเภทสิ่งของและสั่งห้ามมิให้ค้ากำไรเกินควรในสิ่งของนั้นในเขตอำนาจ เมื่อได้ปฏิบัติแล้ว จึงให้มีอำนาจสั่งการเกี่ยวกับสิ่งของตามที่เห็นสมควร โดยเฉพาะคดีนี้คณะกรรมการได้ออกประกาศห้ามเคลื่อนย้าย โดยมิได้สั่งห้ามมิให้ค้ากำไรเกินควรแต่ประการใดประกาศคณะกรรมการจึงไม่ชอบด้วยกฎหมาย ตามนัยคำพิพากษาฎีกาที่490/2503 ระหว่างผู้ว่าคดีศาลแขวงนครสวรรค์ โจทก์ นายกัง แซ่อึ้งจำเลย พิพากษายืน.(ชลอ บุปผเวส-สวิง ลัดพลี-ประสม เภกะสุต)แหล่งที่มาADMINแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ