คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 278/2508หลักกฎหมาย: จำเลยออกเช็คสั่งจ่ายเงินให้แก่โจทก์ทั้ง ๆ ที่จำเลยไม่มีบัญชีเงินฝากในธนาคาร ดังนี้ถือได้ว่าจำเลยออกเช็คโดยเจตนาที่จะไม่ให้มีการใช้เงินตามเช็คนั้น เป็นความผิดตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ.2497 มาตรา 3โจทก์ฟ้องว่า วันที่ ๑๘ มกราคม ๒๕๐๖ เวลากลางวัน จำเลยได้บังคับออกเช็คธนาคารมณฑลจำกัด สาขาภูเก็ตสั่งจ่ายเงิน ๔,๘๐๐ บาทเพื่อใช้หนี้เงินโจทก์ที่จำเลยยืมไป โดยให้โจทก์ไปรับเงินจากธนาคารในวันที่ ๒๑ มกราคม ๒๕๐๖ เป็นต้นไป แต่ก่อนถึงกำหนดจำเลยมาขอผัด ขอให้ไปขึ้นเงินในวันที่ ๑๓ กุมภาพันธ์ ๒๕๐๖ ครั้นถึงวันที่ ๑๓ กุมภาพันธ์ ๒๕๐๖ โจทก์นำเช็คไปขอรับเงินจากธนาคาร ธนาคคารไม่จ่ายเงินอ้างว่าผู้สั่งจ่ายไม่มีบัญชี เอาเช็คผู้อื่นมาสั่งจ่าย ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจาการใช้เช็ค พ.ศ.๒๔๙๗ มาตรา ๓ จำเลยให้การว่า ไม่ได้ออกเช็คชำระหนี้ให้โจทก์ จำเลยไม่มีบัญชีเงินฝากธนาคาร จำเลยเคยกู้เงินนายแย้ม ๒ คราว รวมเป็นเงิน ๓,๐๐๐ บาท นายแย้มคิดดอกเบี้ย ๑,๘๐๐ บาท จึงทำเป็นสัญญากู้เงิน ๔,๘๐๐ บาท และนายแย้มเอาเช็คธนาคารมณฑลจำกัด สาขาภูเก็ต สั่งจ่ายเงิน ๔,๘๐๐ บาท ให้จำเลยลงชื่อในเช็คนั้นไว้เป็นประกันเงินกู้อีกฉบับหนึ่ง ขอให้ยกฟ้อง ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยออกเช็คไม่มีวันที่เพื่อค้ำประกันหนี้เงินกู้ให้นายแย้ม หาใช่ออกให้โจทก์ไม่ โจทก์ไม่ใช่ผู้เสียหาย ไม่มีอำนาจฟ้อง ตามพฤติการณ์ที่จำเลย กระทำไม่เป็นความผิดตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ.๒๔๙๗ มาตรา ๓ ยกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่า จำเลยออกเช็คแลกเงินไปจากโจทก์ทั้ง ๆ ที่ทราบอยู่แล้วว่าตนไม่มีบัญชีเงินฝากในธนาคาร ถือได้ว่าเจตนาที่จะไม่ให้มีการใช้เงินตามเช็ค พิพากษากลับคำพิพากษาศาลชั้นต้นว่า จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ.๒๔๙๗ มาตรา ๓ ให้จำคุกจำเลย ๑ เดือน จำเลยฎีกา ศาลฎีกาพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 278/2508นายประภาส รัตนประพิศโจทก์นายต้อง แซ่ตัน หรือกวินกิจจำเลย พ.ร.บ.ว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ.2497 ม. 3 (1)จำเลยออกเช็คสั่งจ่ายเงินให้แก่โจทก์ทั้ง ๆ ที่จำเลยไม่มีบัญชีเงินฝากในธนาคาร ดังนี้ถือได้ว่าจำเลยออกเช็คโดยเจตนาที่จะไม่ให้มีการใช้เงินตามเช็คนั้น เป็นความผิดตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ.2497 มาตรา 3โจทก์ฟ้องว่า วันที่ ๑๘ มกราคม ๒๕๐๖ เวลากลางวัน จำเลยได้บังคับออกเช็คธนาคารมณฑลจำกัด สาขาภูเก็ตสั่งจ่ายเงิน ๔,๘๐๐ บาทเพื่อใช้หนี้เงินโจทก์ที่จำเลยยืมไป โดยให้โจทก์ไปรับเงินจากธนาคารในวันที่ ๒๑ มกราคม ๒๕๐๖ เป็นต้นไป แต่ก่อนถึงกำหนดจำเลยมาขอผัด ขอให้ไปขึ้นเงินในวันที่ ๑๓ กุมภาพันธ์ ๒๕๐๖ ครั้นถึงวันที่ ๑๓ กุมภาพันธ์ ๒๕๐๖ โจทก์นำเช็คไปขอรับเงินจากธนาคาร ธนาคคารไม่จ่ายเงินอ้างว่าผู้สั่งจ่ายไม่มีบัญชี เอาเช็คผู้อื่นมาสั่งจ่าย ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจาการใช้เช็ค พ.ศ.๒๔๙๗ มาตรา ๓ จำเลยให้การว่า ไม่ได้ออกเช็คชำระหนี้ให้โจทก์ จำเลยไม่มีบัญชีเงินฝากธนาคาร จำเลยเคยกู้เงินนายแย้ม ๒ คราว รวมเป็นเงิน ๓,๐๐๐ บาท นายแย้มคิดดอกเบี้ย ๑,๘๐๐ บาท จึงทำเป็นสัญญากู้เงิน ๔,๘๐๐ บาท และนายแย้มเอาเช็คธนาคารมณฑลจำกัด สาขาภูเก็ต สั่งจ่ายเงิน ๔,๘๐๐ บาท ให้จำเลยลงชื่อในเช็คนั้นไว้เป็นประกันเงินกู้อีกฉบับหนึ่ง ขอให้ยกฟ้อง ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยออกเช็คไม่มีวันที่เพื่อค้ำประกันหนี้เงินกู้ให้นายแย้ม หาใช่ออกให้โจทก์ไม่ โจทก์ไม่ใช่ผู้เสียหาย ไม่มีอำนาจฟ้อง ตามพฤติการณ์ที่จำเลย กระทำไม่เป็นความผิดตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ.๒๔๙๗ มาตรา ๓ ยกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่า จำเลยออกเช็คแลกเงินไปจากโจทก์ทั้ง ๆ ที่ทราบอยู่แล้วว่าตนไม่มีบัญชีเงินฝากในธนาคาร ถือได้ว่าเจตนาที่จะไม่ให้มีการใช้เงินตามเช็ค พิพากษากลับคำพิพากษาศาลชั้นต้นว่า จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ.๒๔๙๗ มาตรา ๓ ให้จำคุกจำเลย ๑ เดือน จำเลยฎีกา ศาลฎีกาพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์(สวัสดิ์ พานิชอัตรา-วิชัยนิตินาท-คร้าม สิวายะวิโรจน)ศาลจังหวัดภูเก็ต - นายวิโรจน์ บริรักษ์จรรยาวัตรศาลอุทธรณ์ - นายสุทิน เกษคุปต์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า วันที่ ๑๘ มกราคม ๒๕๐๖ เวลากลางวัน จำเลยได้บังคับออกเช็คธนาคารมณฑลจำกัด สาขาภูเก็ตสั่งจ่ายเงิน ๔,๘๐๐ บาทเพื่อใช้หนี้เงินโจทก์ที่จำเลยยืมไป โดยให้โจทก์ไปรับเงินจากธนาคารในวันที่ ๒๑ มกราคม ๒๕๐๖ เป็นต้นไป แต่ก่อนถึงกำหนดจำเลยมาขอผัด ขอให้ไปขึ้นเงินในวันที่ ๑๓ กุมภาพันธ์ ๒๕๐๖ ครั้นถึงวันที่ ๑๓ กุมภาพันธ์ ๒๕๐๖ โจทก์นำเช็คไปขอรับเงินจากธนาคาร ธนาคคารไม่จ่ายเงินอ้างว่าผู้สั่งจ่ายไม่มีบัญชี เอาเช็คผู้อื่นมาสั่งจ่าย ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจาการใช้เช็ค พ.ศ.๒๔๙๗ มาตรา ๓ จำเลยให้การว่า ไม่ได้ออกเช็คชำระหนี้ให้โจทก์ จำเลยไม่มีบัญชีเงินฝากธนาคาร จำเลยเคยกู้เงินนายแย้ม ๒ คราว รวมเป็นเงิน ๓,๐๐๐ บาท นายแย้มคิดดอกเบี้ย ๑,๘๐๐ บาท จึงทำเป็นสัญญากู้เงิน ๔,๘๐๐ บาท และนายแย้มเอาเช็คธนาคารมณฑลจำกัด สาขาภูเก็ต สั่งจ่ายเงิน ๔,๘๐๐ บาท ให้จำเลยลงชื่อในเช็คนั้นไว้เป็นประกันเงินกู้อีกฉบับหนึ่ง ขอให้ยกฟ้อง ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยออกเช็คไม่มีวันที่เพื่อค้ำประกันหนี้เงินกู้ให้นายแย้ม หาใช่ออกให้โจทก์ไม่ โจทก์ไม่ใช่ผู้เสียหาย ไม่มีอำนาจฟ้อง ตามพฤติการณ์ที่จำเลย กระทำไม่เป็นความผิดตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ.๒๔๙๗ มาตรา ๓ ยกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่า จำเลยออกเช็คแลกเงินไปจากโจทก์ทั้ง ๆ ที่ทราบอยู่แล้วว่าตนไม่มีบัญชีเงินฝากในธนาคาร ถือได้ว่าเจตนาที่จะไม่ให้มีการใช้เงินตามเช็ค พิพากษากลับคำพิพากษาศาลชั้นต้นว่า จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ.๒๔๙๗ มาตรา ๓ ให้จำคุกจำเลย ๑ เดือน จำเลยฎีกา ศาลฎีกาพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 278/2508นายประภาส รัตนประพิศโจทก์นายต้อง แซ่ตัน หรือกวินกิจจำเลย พ.ร.บ.ว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ.2497 ม. 3 (1)จำเลยออกเช็คสั่งจ่ายเงินให้แก่โจทก์ทั้ง ๆ ที่จำเลยไม่มีบัญชีเงินฝากในธนาคาร ดังนี้ถือได้ว่าจำเลยออกเช็คโดยเจตนาที่จะไม่ให้มีการใช้เงินตามเช็คนั้น เป็นความผิดตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ.2497 มาตรา 3โจทก์ฟ้องว่า วันที่ ๑๘ มกราคม ๒๕๐๖ เวลากลางวัน จำเลยได้บังคับออกเช็คธนาคารมณฑลจำกัด สาขาภูเก็ตสั่งจ่ายเงิน ๔,๘๐๐ บาทเพื่อใช้หนี้เงินโจทก์ที่จำเลยยืมไป โดยให้โจทก์ไปรับเงินจากธนาคารในวันที่ ๒๑ มกราคม ๒๕๐๖ เป็นต้นไป แต่ก่อนถึงกำหนดจำเลยมาขอผัด ขอให้ไปขึ้นเงินในวันที่ ๑๓ กุมภาพันธ์ ๒๕๐๖ ครั้นถึงวันที่ ๑๓ กุมภาพันธ์ ๒๕๐๖ โจทก์นำเช็คไปขอรับเงินจากธนาคาร ธนาคคารไม่จ่ายเงินอ้างว่าผู้สั่งจ่ายไม่มีบัญชี เอาเช็คผู้อื่นมาสั่งจ่าย ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจาการใช้เช็ค พ.ศ.๒๔๙๗ มาตรา ๓ จำเลยให้การว่า ไม่ได้ออกเช็คชำระหนี้ให้โจทก์ จำเลยไม่มีบัญชีเงินฝากธนาคาร จำเลยเคยกู้เงินนายแย้ม ๒ คราว รวมเป็นเงิน ๓,๐๐๐ บาท นายแย้มคิดดอกเบี้ย ๑,๘๐๐ บาท จึงทำเป็นสัญญากู้เงิน ๔,๘๐๐ บาท และนายแย้มเอาเช็คธนาคารมณฑลจำกัด สาขาภูเก็ต สั่งจ่ายเงิน ๔,๘๐๐ บาท ให้จำเลยลงชื่อในเช็คนั้นไว้เป็นประกันเงินกู้อีกฉบับหนึ่ง ขอให้ยกฟ้อง ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยออกเช็คไม่มีวันที่เพื่อค้ำประกันหนี้เงินกู้ให้นายแย้ม หาใช่ออกให้โจทก์ไม่ โจทก์ไม่ใช่ผู้เสียหาย ไม่มีอำนาจฟ้อง ตามพฤติการณ์ที่จำเลย กระทำไม่เป็นความผิดตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ.๒๔๙๗ มาตรา ๓ ยกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่า จำเลยออกเช็คแลกเงินไปจากโจทก์ทั้ง ๆ ที่ทราบอยู่แล้วว่าตนไม่มีบัญชีเงินฝากในธนาคาร ถือได้ว่าเจตนาที่จะไม่ให้มีการใช้เงินตามเช็ค พิพากษากลับคำพิพากษาศาลชั้นต้นว่า จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ.๒๔๙๗ มาตรา ๓ ให้จำคุกจำเลย ๑ เดือน จำเลยฎีกา ศาลฎีกาพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์(สวัสดิ์ พานิชอัตรา-วิชัยนิตินาท-คร้าม สิวายะวิโรจน)ศาลจังหวัดภูเก็ต - นายวิโรจน์ บริรักษ์จรรยาวัตรศาลอุทธรณ์ - นายสุทิน เกษคุปต์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ