คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1890/2541หลักกฎหมาย: การกระทำความผิดตามพระราชบัญญัติคนเข้าเมือง พ.ศ. 2522มาตรา 64 วรรคหนึ่ง ผู้กระทำจะต้องรู้ว่า มีคนต่างด้าวเข้ามาในราชอาณาจักรโดยฝ่าฝืนต่อ พระราชบัญญัติคนเข้าเมืองพ.ศ. 2522 แล้วได้ให้พักอาศัย ซ่อนเร้นหรือช่วยด้วยประการใด ๆเพื่อให้คนต่างด้าวพ้นจากการจับกุม การที่จำเลยเพียงแต่นำอาหารไปให้คนต่างด้าวโดยโจทก์ไม่ได้นำสืบพฤติการณ์ อื่นเลยว่า จำเลยเป็นผู้ให้คนต่างด้าวพักอาศัยหรือเป็นผู้ซ่อนเร้นคนต่างด้าวเพื่อให้พ้นจากการถูกจับกุม แต่กลับได้ความว่าทางราชการผ่อนผันให้คนต่างด้าวเข้ามาทำมาหากินในราชอาณาจักรได้ในรัศมี 16 กิโลเมตร และที่เกิดเหตุก็อยู่ในรัศมี 16 กิโลเมตร ดังนั้น แม้จำเลยจะเป็นผู้พาคนต่างด้าวไปไว้ในโรงไม้ที่เกิดเหตุและนำอาหารไปส่งให้ ก็ยังไม่พอให้ฟังว่าจำเลยกระทำไปเพื่อให้คนต่างด้าวพ้นจากการจับกุมเพราะเมื่อทางราชการผ่อนผันให้แล้ว เจ้าพนักงานตำรวจก็ไม่สามารถจับกุมคนต่างด้าวนั้นได้โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติคนเข้าเมือง พ.ศ. 2522 มาตรา 64 ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 83 และริบของกลางจำเลยทั้งสองให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยที่ 2 มีความผิดตามพระราชบัญญัติคนเข้าเมือง พ.ศ. 2522 มาตรา 64 วรรคหนึ่ง จำคุก 2 ปีส่วนจำเลยที่ 1 ให้ยกฟ้อง กับให้ริบของกลางโจทก์และจำเลยที่ 2 อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ภาค 3 พิพากษาแก้เป็นว่า ให้ยกฟ้องสำหรับจำเลยที่ 2เสียด้วย รถจักรยานยนต์ของกลางคืนเจ้าของ นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นโจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า การกระทำความผิดตามพระราชบัญญัติคนเข้าเมือง พ.ศ. 2522 มาตรา 64 วรรคหนึ่ง ผู้กระทำจะต้องรู้ว่ามีคนต่างด้าวเข้ามาในราชอาณาจักรโดยฝ่าฝืนต่อพระราชบัญญัติคนเข้าเมือง พ.ศ. 2522 แล้วได้ให้พักอาศัย ซ่อนเร้นหรือช่วยด้วยประการใด ๆ เพื่อให้คนต่างด้าวพ้นจากการจับกุม ดังนั้น การที่จำเลยที่ 2 เพียงแต่นำอาหารไปให้ชาวพม่าโดยโจทก์ไม่ได้นำสืบพฤติการณ์อื่นเลยว่า จำเลยเป็นผู้ให้ชาวพม่าพักอาศัยหรือเป็นผู้ซ่อนเร้นชาวพม่าเหล่านั้น เพื่อให้พ้นจากการถูกจับกุมแต่กลับได้ความตามคำเบิกความของสิบตำรวจตรีเลอชายว่าทางราชการผ่อนผันให้ชาวพม่าเข้ามาทำมาหากินในจังหวัดระนองได้ในรัศมี 16 กิโลเมตร นับจากสะพานปลาที่เกิดเหตุก็อยู่ในรัศมี 16 กิโลเมตร ดังนั้น แม้ข้อเท็จจริงจะฟังได้ว่าจำเลยที่ 2พาชาวพม่าไปไว้ในโรงไม้ดังกล่าวและนำอาหารไปส่งให้ก็ยังไม่พอให้ฟังว่าจำเลยที่ 2 กระทำไปเพื่อให้ชาวพม่าพ้นจากการจับกุม เพราะเมื่อทางราชการผ่อนผันให้แล้วเจ้าพนักงานตำรวจก็ไม่สามารถจับกุมชาวพม่าเหล่านั้นได้พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1890/2541พนัก ง วาน อัยการ จังหวัด ระนองโจทก์นาย ภูวดล ขอนพ วง กับพวกจำเลย ป.อ. ม. 59 ป.วิ.อ. ม. 226 พ.ร.บ.คนเข้าเมือง พ.ศ.2522 ม. 64การกระทำความผิดตามพระราชบัญญัติคนเข้าเมือง พ.ศ. 2522มาตรา 64 วรรคหนึ่ง ผู้กระทำจะต้องรู้ว่า มีคนต่างด้าวเข้ามาในราชอาณาจักรโดยฝ่าฝืนต่อ พระราชบัญญัติคนเข้าเมืองพ.ศ. 2522 แล้วได้ให้พักอาศัย ซ่อนเร้นหรือช่วยด้วยประการใด ๆเพื่อให้คนต่างด้าวพ้นจากการจับกุม การที่จำเลยเพียงแต่นำอาหารไปให้คนต่างด้าวโดยโจทก์ไม่ได้นำสืบพฤติการณ์ อื่นเลยว่า จำเลยเป็นผู้ให้คนต่างด้าวพักอาศัยหรือเป็นผู้ซ่อนเร้นคนต่างด้าวเพื่อให้พ้นจากการถูกจับกุม แต่กลับได้ความว่าทางราชการผ่อนผันให้คนต่างด้าวเข้ามาทำมาหากินในราชอาณาจักรได้ในรัศมี 16 กิโลเมตร และที่เกิดเหตุก็อยู่ในรัศมี 16 กิโลเมตร ดังนั้น แม้จำเลยจะเป็นผู้พาคนต่างด้าวไปไว้ในโรงไม้ที่เกิดเหตุและนำอาหารไปส่งให้ ก็ยังไม่พอให้ฟังว่าจำเลยกระทำไปเพื่อให้คนต่างด้าวพ้นจากการจับกุมเพราะเมื่อทางราชการผ่อนผันให้แล้ว เจ้าพนักงานตำรวจก็ไม่สามารถจับกุมคนต่างด้าวนั้นได้โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติคนเข้าเมือง พ.ศ. 2522 มาตรา 64 ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 83 และริบของกลางจำเลยทั้งสองให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยที่ 2 มีความผิดตามพระราชบัญญัติคนเข้าเมือง พ.ศ. 2522 มาตรา 64 วรรคหนึ่ง จำคุก 2 ปีส่วนจำเลยที่ 1 ให้ยกฟ้อง กับให้ริบของกลางโจทก์และจำเลยที่ 2 อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ภาค 3 พิพากษาแก้เป็นว่า ให้ยกฟ้องสำหรับจำเลยที่ 2เสียด้วย รถจักรยานยนต์ของกลางคืนเจ้าของ นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นโจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า การกระทำความผิดตามพระราชบัญญัติคนเข้าเมือง พ.ศ. 2522 มาตรา 64 วรรคหนึ่ง ผู้กระทำจะต้องรู้ว่ามีคนต่างด้าวเข้ามาในราชอาณาจักรโดยฝ่าฝืนต่อพระราชบัญญัติคนเข้าเมือง พ.ศ. 2522 แล้วได้ให้พักอาศัย ซ่อนเร้นหรือช่วยด้วยประการใด ๆ เพื่อให้คนต่างด้าวพ้นจากการจับกุม ดังนั้น การที่จำเลยที่ 2 เพียงแต่นำอาหารไปให้ชาวพม่าโดยโจทก์ไม่ได้นำสืบพฤติการณ์อื่นเลยว่า จำเลยเป็นผู้ให้ชาวพม่าพักอาศัยหรือเป็นผู้ซ่อนเร้นชาวพม่าเหล่านั้น เพื่อให้พ้นจากการถูกจับกุมแต่กลับได้ความตามคำเบิกความของสิบตำรวจตรีเลอชายว่าทางราชการผ่อนผันให้ชาวพม่าเข้ามาทำมาหากินในจังหวัดระนองได้ในรัศมี 16 กิโลเมตร นับจากสะพานปลาที่เกิดเหตุก็อยู่ในรัศมี 16 กิโลเมตร ดังนั้น แม้ข้อเท็จจริงจะฟังได้ว่าจำเลยที่ 2พาชาวพม่าไปไว้ในโรงไม้ดังกล่าวและนำอาหารไปส่งให้ก็ยังไม่พอให้ฟังว่าจำเลยที่ 2 กระทำไปเพื่อให้ชาวพม่าพ้นจากการจับกุม เพราะเมื่อทางราชการผ่อนผันให้แล้วเจ้าพนักงานตำรวจก็ไม่สามารถจับกุมชาวพม่าเหล่านั้นได้พิพากษายืน(สถิตย์ ไพเราะ-ม.ล.เฉลิมชัย เกษมสันต์-จุมพล ณ สงขลา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติคนเข้าเมือง พ.ศ. 2522 มาตรา 64 ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 83 และริบของกลางจำเลยทั้งสองให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยที่ 2 มีความผิดตามพระราชบัญญัติคนเข้าเมือง พ.ศ. 2522 มาตรา 64 วรรคหนึ่ง จำคุก 2 ปีส่วนจำเลยที่ 1 ให้ยกฟ้อง กับให้ริบของกลางโจทก์และจำเลยที่ 2 อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ภาค 3 พิพากษาแก้เป็นว่า ให้ยกฟ้องสำหรับจำเลยที่ 2เสียด้วย รถจักรยานยนต์ของกลางคืนเจ้าของ นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นโจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า การกระทำความผิดตามพระราชบัญญัติคนเข้าเมือง พ.ศ. 2522 มาตรา 64 วรรคหนึ่ง ผู้กระทำจะต้องรู้ว่ามีคนต่างด้าวเข้ามาในราชอาณาจักรโดยฝ่าฝืนต่อพระราชบัญญัติคนเข้าเมือง พ.ศ. 2522 แล้วได้ให้พักอาศัย ซ่อนเร้นหรือช่วยด้วยประการใด ๆ เพื่อให้คนต่างด้าวพ้นจากการจับกุม ดังนั้น การที่จำเลยที่ 2 เพียงแต่นำอาหารไปให้ชาวพม่าโดยโจทก์ไม่ได้นำสืบพฤติการณ์อื่นเลยว่า จำเลยเป็นผู้ให้ชาวพม่าพักอาศัยหรือเป็นผู้ซ่อนเร้นชาวพม่าเหล่านั้น เพื่อให้พ้นจากการถูกจับกุมแต่กลับได้ความตามคำเบิกความของสิบตำรวจตรีเลอชายว่าทางราชการผ่อนผันให้ชาวพม่าเข้ามาทำมาหากินในจังหวัดระนองได้ในรัศมี 16 กิโลเมตร นับจากสะพานปลาที่เกิดเหตุก็อยู่ในรัศมี 16 กิโลเมตร ดังนั้น แม้ข้อเท็จจริงจะฟังได้ว่าจำเลยที่ 2พาชาวพม่าไปไว้ในโรงไม้ดังกล่าวและนำอาหารไปส่งให้ก็ยังไม่พอให้ฟังว่าจำเลยที่ 2 กระทำไปเพื่อให้ชาวพม่าพ้นจากการจับกุม เพราะเมื่อทางราชการผ่อนผันให้แล้วเจ้าพนักงานตำรวจก็ไม่สามารถจับกุมชาวพม่าเหล่านั้นได้พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1890/2541พนัก ง วาน อัยการ จังหวัด ระนองโจทก์นาย ภูวดล ขอนพ วง กับพวกจำเลย ป.อ. ม. 59 ป.วิ.อ. ม. 226 พ.ร.บ.คนเข้าเมือง พ.ศ.2522 ม. 64การกระทำความผิดตามพระราชบัญญัติคนเข้าเมือง พ.ศ. 2522มาตรา 64 วรรคหนึ่ง ผู้กระทำจะต้องรู้ว่า มีคนต่างด้าวเข้ามาในราชอาณาจักรโดยฝ่าฝืนต่อ พระราชบัญญัติคนเข้าเมืองพ.ศ. 2522 แล้วได้ให้พักอาศัย ซ่อนเร้นหรือช่วยด้วยประการใด ๆเพื่อให้คนต่างด้าวพ้นจากการจับกุม การที่จำเลยเพียงแต่นำอาหารไปให้คนต่างด้าวโดยโจทก์ไม่ได้นำสืบพฤติการณ์ อื่นเลยว่า จำเลยเป็นผู้ให้คนต่างด้าวพักอาศัยหรือเป็นผู้ซ่อนเร้นคนต่างด้าวเพื่อให้พ้นจากการถูกจับกุม แต่กลับได้ความว่าทางราชการผ่อนผันให้คนต่างด้าวเข้ามาทำมาหากินในราชอาณาจักรได้ในรัศมี 16 กิโลเมตร และที่เกิดเหตุก็อยู่ในรัศมี 16 กิโลเมตร ดังนั้น แม้จำเลยจะเป็นผู้พาคนต่างด้าวไปไว้ในโรงไม้ที่เกิดเหตุและนำอาหารไปส่งให้ ก็ยังไม่พอให้ฟังว่าจำเลยกระทำไปเพื่อให้คนต่างด้าวพ้นจากการจับกุมเพราะเมื่อทางราชการผ่อนผันให้แล้ว เจ้าพนักงานตำรวจก็ไม่สามารถจับกุมคนต่างด้าวนั้นได้โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติคนเข้าเมือง พ.ศ. 2522 มาตรา 64 ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 83 และริบของกลางจำเลยทั้งสองให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยที่ 2 มีความผิดตามพระราชบัญญัติคนเข้าเมือง พ.ศ. 2522 มาตรา 64 วรรคหนึ่ง จำคุก 2 ปีส่วนจำเลยที่ 1 ให้ยกฟ้อง กับให้ริบของกลางโจทก์และจำเลยที่ 2 อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ภาค 3 พิพากษาแก้เป็นว่า ให้ยกฟ้องสำหรับจำเลยที่ 2เสียด้วย รถจักรยานยนต์ของกลางคืนเจ้าของ นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นโจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า การกระทำความผิดตามพระราชบัญญัติคนเข้าเมือง พ.ศ. 2522 มาตรา 64 วรรคหนึ่ง ผู้กระทำจะต้องรู้ว่ามีคนต่างด้าวเข้ามาในราชอาณาจักรโดยฝ่าฝืนต่อพระราชบัญญัติคนเข้าเมือง พ.ศ. 2522 แล้วได้ให้พักอาศัย ซ่อนเร้นหรือช่วยด้วยประการใด ๆ เพื่อให้คนต่างด้าวพ้นจากการจับกุม ดังนั้น การที่จำเลยที่ 2 เพียงแต่นำอาหารไปให้ชาวพม่าโดยโจทก์ไม่ได้นำสืบพฤติการณ์อื่นเลยว่า จำเลยเป็นผู้ให้ชาวพม่าพักอาศัยหรือเป็นผู้ซ่อนเร้นชาวพม่าเหล่านั้น เพื่อให้พ้นจากการถูกจับกุมแต่กลับได้ความตามคำเบิกความของสิบตำรวจตรีเลอชายว่าทางราชการผ่อนผันให้ชาวพม่าเข้ามาทำมาหากินในจังหวัดระนองได้ในรัศมี 16 กิโลเมตร นับจากสะพานปลาที่เกิดเหตุก็อยู่ในรัศมี 16 กิโลเมตร ดังนั้น แม้ข้อเท็จจริงจะฟังได้ว่าจำเลยที่ 2พาชาวพม่าไปไว้ในโรงไม้ดังกล่าวและนำอาหารไปส่งให้ก็ยังไม่พอให้ฟังว่าจำเลยที่ 2 กระทำไปเพื่อให้ชาวพม่าพ้นจากการจับกุม เพราะเมื่อทางราชการผ่อนผันให้แล้วเจ้าพนักงานตำรวจก็ไม่สามารถจับกุมชาวพม่าเหล่านั้นได้พิพากษายืน(สถิตย์ ไพเราะ-ม.ล.เฉลิมชัย เกษมสันต์-จุมพล ณ สงขลา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ