คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 744/2506หลักกฎหมาย: โจทก์บรรยายฟ้องว่า จำเลยเป็นนายกเทศมนตรีออกหนังสืออนุญาตให้บุคคลหนึ่งปลูกสร้างอาคารประชิดที่ดินข้างเคียงได้ แล้วต่อมาจำเลยขอหนังสือนั้นคืน และปลอมเอกสารราชการโดยอาศัยโอกาสที่จำเลยมีหน้าที่ขึ้นทั้งฉบับ เป็นไม่อนุญาตให้สร้างอาคารนำเข้าเก็บในเรื่องแทนสำเนาหนังสืออนุญาตตัวจริง ดังนี้ เป็นฟ้องที่แสดงอยู่ว่าจำเลยได้กระทำเอาสารขึ้นฉบับหนึ่งโดยมุ่งหมายให้เข้าใจว่าเป็นเอกสารอีกฉบับหนึ่ง อันเป็นการปลอมเอกสาร อาจมีมูลความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 161 แล้ว.โจทก์ฟ้องว่า ขณะจำเลยเป็นนายกเทศมนตรี ได้ออกหนังสืออนุญาตให้นางแดง แซ่ด่าน ปลูกสร้างอาคารโดยไม่ต้องเว้นที่ดิน ๕๐ เซ็นติเมตร ประชิดที่ดินข้างเคียงตามหนังสือที่ ๔๔๙/๒๕๐๓ ลงวันที่ ๔ พฤษภาคม ๒๕๐๓ ซึ่งฝ่าฝืนกฎหมายต่อมาจำเลยขอหนังสือนั้นคืน ระหว่างวันที่ ๔ พฤษภาคม ถึงวันที่ ๕ กรกฎาคม ๒๕๐๓ จำเลยซึ่งเป็นเจ้าพนักงานมีหน้าที่ทำและดูแลเอกสารดังกล่าวกระทำการปลอมเอกสารราชการโดยอาศัยโอกาสที่จำเลยมีหน้าที่ขึ้นทั้งฉบับโดยปลอมหนังสือที่ ๔๔๙/๒๕๐๓ ลงวันที่ ๔ พฤษภาคม ๒๕๐๓ เป็ฯสำเนาหนังสือไม่อนุญาติให้นางแดงปลูกสร้างอาคารโดยไม่เว้นที่ดิน ๕๐ เซ็นติเมตร โดยลงเลขที่และวันที่ของหนังสืออย่างเดียวกันกับคู่ฉบับตัวจริง จำเลยเอาสำเนาเอกสารจริงออกจากเรื่องเสียและใช้เอกสารปลอมนั้นเข้าเก็บในเรื่องแทนสำเนาหนังสืออนุญาตตัวจริง เพื่อให้นางแดง ทางราชการ และบุคคลอื่นทั่วไปหลงเชื่อว่าเป็นเอาสารที่แท้จริง ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๑๖๑,๒๖๔,๒๖๕,๒๖๘. จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นสั่งงดสืบพยาน พิพากษาว่า หนังสือที่จำเลยทำขึ้นเป็นหนังสือที่ลงลายมือชื่อจำเลยเอง ไม่ได้ปลอมหนังสือของใครอื่น จะว่าจำเลยปลอมหนังสือไม่ได้ ให้ยกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่า การกระทำตามฟ้องเห็นความประสงค์ของจำเลยที่จะให้คนอื่นหลงเชื่อว่าสำเนาหนังสือที่ทำขึ้นใหม่ก็คือ-สำเนาหนังสือต้นฉบับเดิม ต้องด้วยบทมาตราที่โจทก์อ้างมาในฟ้อง จึงให้ยกคำพิพากษา ให้ศาลชั้นต้นดำเนินการพิจารณาโดยสืบพยานให้ได้ข้อเท็จจริงแล้วพิพากษาใหม่ จำเลยฎีกา ศาลฎีกาปรึกษาแล้ว ตามบทบัญญัติในประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๑๖๑ ย่อมเห็นได้ว่า เจ้าพนักงานผู้มีหน้าที่ทำเอกสารอาจกระทำการปลอมเอกสารโดยอาศัยโอกาสที่ตนมีหน้าที่นั้นเองได้ การกระทำที่โจทก์อ้างมาในฟ้องว่าจำเลยได้กระทำผิดดังกล่าวมาข้างตัน แสดงอยู่ว่าจำเลยได้กระทำเอกสารขึ้นฉบับหนึ่ง โดยความมุ่งหมายให้เข้าใจว่าเป็นเอกสารอีกฉบับหนึ่ง อันเป็นการปลอมเอกสารขึ้นทั้งฉบับ มิใช่แต่เพียงจำเลยทำเอกสารที่มีข้อความเป็นเท็จเท่านั้น การกระทำที่โจทก์อ้างมาในฟ้อง จึงอาจมีมูลความผิดตามบทมาตราในกฎหมายที่โจทก์อ้าง ศาลอุทธรณ์ให้ศาลขั้นต้นดำเนินการพิจารณาต่อไปชอบแล้ว พิพากษายืน. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 744/2506อัยการจังหวัดนครศรีธรรมราชโจทก์นายไสว สวัสดิสารล. ป.วิ.อ. ม. 158 ป.อ. ม. 161โจทก์บรรยายฟ้องว่า จำเลยเป็นนายกเทศมนตรีออกหนังสืออนุญาตให้บุคคลหนึ่งปลูกสร้างอาคารประชิดที่ดินข้างเคียงได้ แล้วต่อมาจำเลยขอหนังสือนั้นคืน และปลอมเอกสารราชการโดยอาศัยโอกาสที่จำเลยมีหน้าที่ขึ้นทั้งฉบับ เป็นไม่อนุญาตให้สร้างอาคารนำเข้าเก็บในเรื่องแทนสำเนาหนังสืออนุญาตตัวจริง ดังนี้ เป็นฟ้องที่แสดงอยู่ว่าจำเลยได้กระทำเอาสารขึ้นฉบับหนึ่งโดยมุ่งหมายให้เข้าใจว่าเป็นเอกสารอีกฉบับหนึ่ง อันเป็นการปลอมเอกสาร อาจมีมูลความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 161 แล้ว.โจทก์ฟ้องว่า ขณะจำเลยเป็นนายกเทศมนตรี ได้ออกหนังสืออนุญาตให้นางแดง แซ่ด่าน ปลูกสร้างอาคารโดยไม่ต้องเว้นที่ดิน ๕๐ เซ็นติเมตร ประชิดที่ดินข้างเคียงตามหนังสือที่ ๔๔๙/๒๕๐๓ ลงวันที่ ๔ พฤษภาคม ๒๕๐๓ ซึ่งฝ่าฝืนกฎหมายต่อมาจำเลยขอหนังสือนั้นคืน ระหว่างวันที่ ๔ พฤษภาคม ถึงวันที่ ๕ กรกฎาคม ๒๕๐๓ จำเลยซึ่งเป็นเจ้าพนักงานมีหน้าที่ทำและดูแลเอกสารดังกล่าวกระทำการปลอมเอกสารราชการโดยอาศัยโอกาสที่จำเลยมีหน้าที่ขึ้นทั้งฉบับโดยปลอมหนังสือที่ ๔๔๙/๒๕๐๓ ลงวันที่ ๔ พฤษภาคม ๒๕๐๓ เป็ฯสำเนาหนังสือไม่อนุญาติให้นางแดงปลูกสร้างอาคารโดยไม่เว้นที่ดิน ๕๐ เซ็นติเมตร โดยลงเลขที่และวันที่ของหนังสืออย่างเดียวกันกับคู่ฉบับตัวจริง จำเลยเอาสำเนาเอกสารจริงออกจากเรื่องเสียและใช้เอกสารปลอมนั้นเข้าเก็บในเรื่องแทนสำเนาหนังสืออนุญาตตัวจริง เพื่อให้นางแดง ทางราชการ และบุคคลอื่นทั่วไปหลงเชื่อว่าเป็นเอาสารที่แท้จริง ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๑๖๑,๒๖๔,๒๖๕,๒๖๘. จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นสั่งงดสืบพยาน พิพากษาว่า หนังสือที่จำเลยทำขึ้นเป็นหนังสือที่ลงลายมือชื่อจำเลยเอง ไม่ได้ปลอมหนังสือของใครอื่น จะว่าจำเลยปลอมหนังสือไม่ได้ ให้ยกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่า การกระทำตามฟ้องเห็นความประสงค์ของจำเลยที่จะให้คนอื่นหลงเชื่อว่าสำเนาหนังสือที่ทำขึ้นใหม่ก็คือ-สำเนาหนังสือต้นฉบับเดิม ต้องด้วยบทมาตราที่โจทก์อ้างมาในฟ้อง จึงให้ยกคำพิพากษา ให้ศาลชั้นต้นดำเนินการพิจารณาโดยสืบพยานให้ได้ข้อเท็จจริงแล้วพิพากษาใหม่ จำเลยฎีกา ศาลฎีกาปรึกษาแล้ว ตามบทบัญญัติในประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๑๖๑ ย่อมเห็นได้ว่า เจ้าพนักงานผู้มีหน้าที่ทำเอกสารอาจกระทำการปลอมเอกสารโดยอาศัยโอกาสที่ตนมีหน้าที่นั้นเองได้ การกระทำที่โจทก์อ้างมาในฟ้องว่าจำเลยได้กระทำผิดดังกล่าวมาข้างตัน แสดงอยู่ว่าจำเลยได้กระทำเอกสารขึ้นฉบับหนึ่ง โดยความมุ่งหมายให้เข้าใจว่าเป็นเอกสารอีกฉบับหนึ่ง อันเป็นการปลอมเอกสารขึ้นทั้งฉบับ มิใช่แต่เพียงจำเลยทำเอกสารที่มีข้อความเป็นเท็จเท่านั้น การกระทำที่โจทก์อ้างมาในฟ้อง จึงอาจมีมูลความผิดตามบทมาตราในกฎหมายที่โจทก์อ้าง ศาลอุทธรณ์ให้ศาลขั้นต้นดำเนินการพิจารณาต่อไปชอบแล้ว พิพากษายืน.(จิตติ ติงศภัทิย์-บริรักษ์จรรยาวัตร-พจน์ ปุษปาคม)ศาลจังหวัดนาครศรีธรรมราช - นายสุวัฒน์ รัตรสารศาลอุทธรณ์ - นายชลัม รุทระวณิช.แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า ขณะจำเลยเป็นนายกเทศมนตรี ได้ออกหนังสืออนุญาตให้นางแดง แซ่ด่าน ปลูกสร้างอาคารโดยไม่ต้องเว้นที่ดิน ๕๐ เซ็นติเมตร ประชิดที่ดินข้างเคียงตามหนังสือที่ ๔๔๙/๒๕๐๓ ลงวันที่ ๔ พฤษภาคม ๒๕๐๓ ซึ่งฝ่าฝืนกฎหมายต่อมาจำเลยขอหนังสือนั้นคืน ระหว่างวันที่ ๔ พฤษภาคม ถึงวันที่ ๕ กรกฎาคม ๒๕๐๓ จำเลยซึ่งเป็นเจ้าพนักงานมีหน้าที่ทำและดูแลเอกสารดังกล่าวกระทำการปลอมเอกสารราชการโดยอาศัยโอกาสที่จำเลยมีหน้าที่ขึ้นทั้งฉบับโดยปลอมหนังสือที่ ๔๔๙/๒๕๐๓ ลงวันที่ ๔ พฤษภาคม ๒๕๐๓ เป็ฯสำเนาหนังสือไม่อนุญาติให้นางแดงปลูกสร้างอาคารโดยไม่เว้นที่ดิน ๕๐ เซ็นติเมตร โดยลงเลขที่และวันที่ของหนังสืออย่างเดียวกันกับคู่ฉบับตัวจริง จำเลยเอาสำเนาเอกสารจริงออกจากเรื่องเสียและใช้เอกสารปลอมนั้นเข้าเก็บในเรื่องแทนสำเนาหนังสืออนุญาตตัวจริง เพื่อให้นางแดง ทางราชการ และบุคคลอื่นทั่วไปหลงเชื่อว่าเป็นเอาสารที่แท้จริง ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๑๖๑,๒๖๔,๒๖๕,๒๖๘. จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นสั่งงดสืบพยาน พิพากษาว่า หนังสือที่จำเลยทำขึ้นเป็นหนังสือที่ลงลายมือชื่อจำเลยเอง ไม่ได้ปลอมหนังสือของใครอื่น จะว่าจำเลยปลอมหนังสือไม่ได้ ให้ยกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่า การกระทำตามฟ้องเห็นความประสงค์ของจำเลยที่จะให้คนอื่นหลงเชื่อว่าสำเนาหนังสือที่ทำขึ้นใหม่ก็คือ-สำเนาหนังสือต้นฉบับเดิม ต้องด้วยบทมาตราที่โจทก์อ้างมาในฟ้อง จึงให้ยกคำพิพากษา ให้ศาลชั้นต้นดำเนินการพิจารณาโดยสืบพยานให้ได้ข้อเท็จจริงแล้วพิพากษาใหม่ จำเลยฎีกา ศาลฎีกาปรึกษาแล้ว ตามบทบัญญัติในประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๑๖๑ ย่อมเห็นได้ว่า เจ้าพนักงานผู้มีหน้าที่ทำเอกสารอาจกระทำการปลอมเอกสารโดยอาศัยโอกาสที่ตนมีหน้าที่นั้นเองได้ การกระทำที่โจทก์อ้างมาในฟ้องว่าจำเลยได้กระทำผิดดังกล่าวมาข้างตัน แสดงอยู่ว่าจำเลยได้กระทำเอกสารขึ้นฉบับหนึ่ง โดยความมุ่งหมายให้เข้าใจว่าเป็นเอกสารอีกฉบับหนึ่ง อันเป็นการปลอมเอกสารขึ้นทั้งฉบับ มิใช่แต่เพียงจำเลยทำเอกสารที่มีข้อความเป็นเท็จเท่านั้น การกระทำที่โจทก์อ้างมาในฟ้อง จึงอาจมีมูลความผิดตามบทมาตราในกฎหมายที่โจทก์อ้าง ศาลอุทธรณ์ให้ศาลขั้นต้นดำเนินการพิจารณาต่อไปชอบแล้ว พิพากษายืน. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 744/2506อัยการจังหวัดนครศรีธรรมราชโจทก์นายไสว สวัสดิสารล. ป.วิ.อ. ม. 158 ป.อ. ม. 161โจทก์บรรยายฟ้องว่า จำเลยเป็นนายกเทศมนตรีออกหนังสืออนุญาตให้บุคคลหนึ่งปลูกสร้างอาคารประชิดที่ดินข้างเคียงได้ แล้วต่อมาจำเลยขอหนังสือนั้นคืน และปลอมเอกสารราชการโดยอาศัยโอกาสที่จำเลยมีหน้าที่ขึ้นทั้งฉบับ เป็นไม่อนุญาตให้สร้างอาคารนำเข้าเก็บในเรื่องแทนสำเนาหนังสืออนุญาตตัวจริง ดังนี้ เป็นฟ้องที่แสดงอยู่ว่าจำเลยได้กระทำเอาสารขึ้นฉบับหนึ่งโดยมุ่งหมายให้เข้าใจว่าเป็นเอกสารอีกฉบับหนึ่ง อันเป็นการปลอมเอกสาร อาจมีมูลความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 161 แล้ว.โจทก์ฟ้องว่า ขณะจำเลยเป็นนายกเทศมนตรี ได้ออกหนังสืออนุญาตให้นางแดง แซ่ด่าน ปลูกสร้างอาคารโดยไม่ต้องเว้นที่ดิน ๕๐ เซ็นติเมตร ประชิดที่ดินข้างเคียงตามหนังสือที่ ๔๔๙/๒๕๐๓ ลงวันที่ ๔ พฤษภาคม ๒๕๐๓ ซึ่งฝ่าฝืนกฎหมายต่อมาจำเลยขอหนังสือนั้นคืน ระหว่างวันที่ ๔ พฤษภาคม ถึงวันที่ ๕ กรกฎาคม ๒๕๐๓ จำเลยซึ่งเป็นเจ้าพนักงานมีหน้าที่ทำและดูแลเอกสารดังกล่าวกระทำการปลอมเอกสารราชการโดยอาศัยโอกาสที่จำเลยมีหน้าที่ขึ้นทั้งฉบับโดยปลอมหนังสือที่ ๔๔๙/๒๕๐๓ ลงวันที่ ๔ พฤษภาคม ๒๕๐๓ เป็ฯสำเนาหนังสือไม่อนุญาติให้นางแดงปลูกสร้างอาคารโดยไม่เว้นที่ดิน ๕๐ เซ็นติเมตร โดยลงเลขที่และวันที่ของหนังสืออย่างเดียวกันกับคู่ฉบับตัวจริง จำเลยเอาสำเนาเอกสารจริงออกจากเรื่องเสียและใช้เอกสารปลอมนั้นเข้าเก็บในเรื่องแทนสำเนาหนังสืออนุญาตตัวจริง เพื่อให้นางแดง ทางราชการ และบุคคลอื่นทั่วไปหลงเชื่อว่าเป็นเอาสารที่แท้จริง ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๑๖๑,๒๖๔,๒๖๕,๒๖๘. จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นสั่งงดสืบพยาน พิพากษาว่า หนังสือที่จำเลยทำขึ้นเป็นหนังสือที่ลงลายมือชื่อจำเลยเอง ไม่ได้ปลอมหนังสือของใครอื่น จะว่าจำเลยปลอมหนังสือไม่ได้ ให้ยกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่า การกระทำตามฟ้องเห็นความประสงค์ของจำเลยที่จะให้คนอื่นหลงเชื่อว่าสำเนาหนังสือที่ทำขึ้นใหม่ก็คือ-สำเนาหนังสือต้นฉบับเดิม ต้องด้วยบทมาตราที่โจทก์อ้างมาในฟ้อง จึงให้ยกคำพิพากษา ให้ศาลชั้นต้นดำเนินการพิจารณาโดยสืบพยานให้ได้ข้อเท็จจริงแล้วพิพากษาใหม่ จำเลยฎีกา ศาลฎีกาปรึกษาแล้ว ตามบทบัญญัติในประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๑๖๑ ย่อมเห็นได้ว่า เจ้าพนักงานผู้มีหน้าที่ทำเอกสารอาจกระทำการปลอมเอกสารโดยอาศัยโอกาสที่ตนมีหน้าที่นั้นเองได้ การกระทำที่โจทก์อ้างมาในฟ้องว่าจำเลยได้กระทำผิดดังกล่าวมาข้างตัน แสดงอยู่ว่าจำเลยได้กระทำเอกสารขึ้นฉบับหนึ่ง โดยความมุ่งหมายให้เข้าใจว่าเป็นเอกสารอีกฉบับหนึ่ง อันเป็นการปลอมเอกสารขึ้นทั้งฉบับ มิใช่แต่เพียงจำเลยทำเอกสารที่มีข้อความเป็นเท็จเท่านั้น การกระทำที่โจทก์อ้างมาในฟ้อง จึงอาจมีมูลความผิดตามบทมาตราในกฎหมายที่โจทก์อ้าง ศาลอุทธรณ์ให้ศาลขั้นต้นดำเนินการพิจารณาต่อไปชอบแล้ว พิพากษายืน.(จิตติ ติงศภัทิย์-บริรักษ์จรรยาวัตร-พจน์ ปุษปาคม)ศาลจังหวัดนาครศรีธรรมราช - นายสุวัฒน์ รัตรสารศาลอุทธรณ์ - นายชลัม รุทระวณิช.แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ