ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลท่าเกวียนเรื่องการควบคุมกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพพ.ศ.๒๕๖๐ โดยที่เป็นการสมควรให้มีข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลท่าเกวียนว่าด้วยการควบคุมกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพอาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๗๑แห่งพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล พ.ศ. ๒๕๓๗ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล (ฉบับที่ ๕)พ.ศ. ๒๕๔๖ ประกอบมาตรา ๓๒ มาตรา ๕๔ มาตรา ๕๕ มาตรา ๕๘ มาตรา ๖๓ และมาตรา ๖๕แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ องค์การบริหารส่วนตำบลท่าเกวียน โดยความเห็นชอบของสภาองค์การบริหารส่วนตำบลท่าเกวียนและนายอำเภอวัฒนานครจึงตราข้อบัญญัติไว้ ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ ข้อบัญญัตินี้เรียกว่า ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลท่าเกวียนเรื่อง การควบคุมกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ พ.ศ. ๒๕๖๐ข้อ ๒[๑]ข้อบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลท่าเกวียนตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปข้อ ๓ ให้ยกเลิกข้อบัญญัติตำบล เรื่องการควบคุมกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ พ.ศ. ๒๕๔๙ข้อ ๔ ในข้อบัญญัตินี้สถานประกอบกิจการหมายความว่า สถานที่ที่ใช้ในการประกอบกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพตามประกาศกระทรวงสาธารณสุขที่ออกตามความในมาตรา๓๑ แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ผู้ดำเนินกิจการหมายความว่า ผู้เป็นเจ้าของ หรือบุคคลที่เรียกชื่ออย่างอื่น ซึ่งรับผิดชอบในการดำเนินการของสถานประกอบกิจการนั้นผู้ปฏิบัติงานหมายความว่า ผู้ปฏิบัติงานในสถานประกอบกิจการมลพิษทางเสียงหมายความว่าสภาวะของเสียงอันเกิดจากการประกอบกิจการของสถานประกอบกิจการที่ทำให้มีผลกระทบหรืออาจมีผลกระทบต่อสุขภาพอนามัยของสาธารณชนมลพิษทางอากาศหมายความว่า สภาวะของอากาศอันเกิดจากการประกอบกิจการของสถานประกอบกิจการที่ทำให้มีผลกระทบหรืออาจมีผละกระทบต่อสุขภาพอนามัยของสาธารณชนมลพิษทางน้ำหมายความว่าสภาวะของน้ำทิ้งอันเกิดจากการประกอบกิจการของสถานประกอบกิจการที่ทำให้มีผลกระทบหรืออาจมีผลกระทบต่อสุขภาพอนามัยของสาธารณชนมลพิษทางแสงหมายความว่า สภาวะของแสงอันเกิดจากการประกอบกิจการของสถานประกอบกิจการที่ทำให้มีผลกระทบหรืออาจมีผลกระทบต่อสุขภาพอนามัยของสาธารณชนมลพิษทางความร้อนหมายความว่าสภาวะของความร้อนอันเกิดจากการประกอบกิจการของสถานประกอบกิจการที่ทำให้มีผลกระทบหรืออาจมีผลกระทบต่อสุขภาพอนามัยของสาธารณชนมลพิษทางความสั่นสะเทือนหมายความว่าสภาวะของความสั่นสะเทือนอันเกิดจากการประกอบกิจการของสถานประกอบกิจการที่ทำให้มีผลกระทบหรืออาจมีผลกระทบต่อสุขภาพอนามัยของสาธารณชนของเสียอันตรายหมายความว่า มูลฝอย สิ่งปฏิกูล น้ำเสีย อากาศเสีย มลสารหรือสิ่งอื่นใดที่ปนเปื้อนสารพิษอันเกิดจากการประกอบกิจการของสถานประกอบกิจการที่ทำให้มีผลกระทบหรืออาจมีผลกระทบต่อสุขภาพอนามัยของสาธารณชนวัตถุอันตรายหมายความว่า วัตถุอันตรายตามกฎหมายว่าด้วยวัตถุอันตรายราชการส่วนท้องถิ่นหมายความว่า องค์การบริหารส่วนตำบลท่าเกวียนเจ้าพนักงานท้องถิ่นหมายความว่า นายกองค์การบริหารส่วนตำบลท่าเกวียนเจ้าพนักงานสาธารณสุข หมายความว่า เจ้าพนักงานซึ่งได้รับการแต่งตั้งจากรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุขให้ปฏิบัติการตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุขพ.ศ. ๒๕๓๕ข้อ ๕ ให้นายกองค์การบริหารส่วนตำบลท่าเกวียนเป็นผู้รักษาการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตินี้และให้มีอำนาจออกระเบียบ ประกาศ หรือคำสั่งเพื่อปฏิบัติการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตินี้หมวด๑บททั่วไป ข้อ ๖ ให้กิจการประเภทต่าง ๆดังต่อไปนี้เป็นกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลท่าเกวียน(๑) กิจการที่เกี่ยวกับการเลี้ยงสัตว์(๑.๑) การเพาะพันธุ์ เลี้ยงและการอนุบาลสัตว์ทุกชนิด(๑.๒)การประกอบกิจการเลี้ยง รวบรวมสัตว์ หรือธุรกิจอื่นใดอันมีลักษณะทำนองเดียวกันเพื่อให้ประชาชนเข้าชม หรือเพื่อเป็นประโยชน์ของกิจการนั้น ทั้งนี้ไม่ว่าจะมีการเรียกเก็บค่าดูหรือค่าบริการในทางตรงหรือทางอ้อมหรือไม่ก็ตาม(๒)กิจการที่เกี่ยวกับสัตว์และผลิตภัณฑ์(๒.๑)การฆ่า หรือชำแหละสัตว์ ยกเว้นในสถานที่จำหน่ายอาหาร เร่ขาย หรือขายในตลาด(๒.๒) การหมัก ฟอก ตากหรือสะสมหนังสัตว์ ขนสัตว์(๒.๓) การสะสมเขา กระดูกหรือชิ้นส่วนสัตว์ที่ยังมิได้แปรรูป(๒.๔) การเคี่ยวหนัง เอ็นหรือไขสัตว์(๒.๕)การผลิตสิ่งของเครื่องใช้หรือผลิตภัณฑ์อื่น ๆ จากเปลือก กระดอง กระดูก เขา หนังขนสัตว์ หรือส่วนอื่น ๆ ของสัตว์ด้วยการต้ม นึ่ง ตาก เผาหรือกรรมวิธีใด ๆ ซึ่งมิใช่เพื่อเป็นอาหาร(๒.๖)การผลิต โม่ ป่น บด ผสม บรรจุ สะสม หรือกระทำอื่นใดต่อสัตว์ หรือพืชหรือส่วนหนึ่งส่วนใดของสัตว์หรือพืชเพื่อเป็นอาหารสัตว์หรือส่วนประกอบของอาหารสัตว์(๒.๗) การผลิต แปรรูป สะสมหรือล้างครั่ง(๓) กิจการที่เกี่ยวกับอาหารเครื่องดื่ม น้ำดื่ม ยกเว้นในสถานที่จำหน่ายอาหาร การเร่ขาย การขายในตลาดและการผลิตเพื่อบริโภคในครัวเรือน(๓.๑) การผลิต ส ะสม หรือแบ่งบรรจุ น้ำพริกแกง น้ำพริกปรุงสำเร็จ เต้าเจี้ยว ซีอิ๊ว น้ำจิ้มหรือซอสปรุงรสชนิดต่าง ๆ(๓.๒) การผลิต สะสม หรือแบ่งบรรจุอาหารหมัก ดอง จากสัตว์ ได้แก่ ปลาร้า ปลาเจ่า กุ้งเจ่า ปลาส้ม ปลาจ่อม หม่ำ ไส้กรอกกะปิ น้ำปลา หอยดอง น้ำเคย น้ำบูดู ไตปลา หรือผลิตภัณฑ์อื่น ๆ ที่คล้ายคลึงกัน(๓.๓)การผลิต สะสม หรือแบ่งบรรจุ อาหารหมักดอง แช่อิ่ม จากผักผลไม้ หรือพืชอย่างอื่น(๓.๔) การผลิต สะสม หรือแบ่งบรรจุอาหารจากพืชหรือสัตว์โดยการตาก บด นึ่ง ต้ม ตุ๋น เคี่ยว กวน ฉาบ ทอด อบ รมควันปิ้ง ย่าง เผา หรือวิธีอื่นใด(๓.๕) การผลิต สะสมหรือแบ่งบรรจุลูกชิ้น(๓.๖) การผลิต สะสม หรือแบ่งบรรจุเส้นหมี่ ขนมจีน ก๋วยเตี๋ยว เต้าฮวย เต้าหู้ วุ้นเส้น เกี้ยมอี๋ เนื้อสัตว์เทียมหรือผลิตภัณฑ์อื่น ๆ ที่คล้ายคลึงกัน(๓.๗) การผลิตบะหมี่ มักกะโรนีสปาเกตตี พาสต้า หรือผลิตภัณฑ์อื่น ๆ ที่คล้ายคลึงกัน(๓.๘) การผลิต ขนมปังสดขนมปังแห้ง จันอับ ขนมเปี๊ยะ ขนมอบอื่น ๆ(๓.๙) การผลิต สะสม หรือแบ่งบรรจุน้ำนม หรือผลิตภัณฑ์จากน้ำนมสัตว์(๓.๑๐) การผลิต สะสม หรือแบ่งบรรจุเนย เนยเทียม เนยผสม ผลิตภัณฑ์เนย ผลิตภัณฑ์เนยเทียม และผลิตภัณฑ์เนยผสม(๓.๑๑) การผลิตไอศกรีม(๓.๑๒) การคั่ว สะสมหรือแบ่งบรรจุกาแฟ(๓.๑๓) การผลิต สะสมหรือแบ่งบรรจุ ใบชาแห้ง ชาผง หรือเครื่องดื่ม ชนิดผงอื่น ๆ(๓.๑๔) การผลิต สะสมหรือแบ่งบรรจุ เอทิลแอลกอฮอล์ สุรา เบียร์ ไวน์ น้ำส้มสายชู ข้าวหมาก น้ำตาลเมา(๓.๑๕) การผลิตน้ำกลั่น น้ำบริโภคน้ำดื่มจากเครื่องจำหน่ายอัตโนมัติ(๓.๑๖) การผลิต สะสม แบ่งบรรจุหรือขนส่งน้ำแข็ง(๓.๑๗) การผลิต สะสมหรือแบ่งบรรจุ น้ำอัดลม น้ำหวาน น้ำโซดา น้ำจากพืช ผัก ผลไม้ เครื่องดื่มชนิดต่างๆ บรรจุกระป๋อง ขวดหรือภาชนะอื่นใด(๓.๑๘) การผลิต สะสมหรือแบ่งบรรจุ อาหารบรรจุกระป๋อง ขวด หรือภาชนะอื่นใด(๓.๑๙) การผลิต สะสมหรือแบ่งบรรจุ ผงชูรส หรือสารปรุงแต่งอาหาร(๓.๒๐) การผลิต สะสมหรือแบ่งบรรจุ น้ำตาล น้ำเชื่อม(๓.๒๑) การผลิต สะสม หรือแบ่งบรรจุแบะแซ(๓.๒๒) การแกะ ตัดแต่ง ล้างสัตว์น้ำที่ไม่ใช่เป็นส่วนหนึ่งของกิจการห้องเย็น(๓.๒๓)การประกอบกิจการห้องเย็นแช่แข็งอาหาร(๓.๒๔) การเก็บการถนอมอาหารด้วยเครื่องจักร(๔)กิจการที่เกี่ยวกับยา เวชภัณฑ์ อุปกรณ์การแพทย์ เครื่องสำอาง ผลิตภัณฑ์ทำความสะอาด(๔.๑) การผลิต โม่ บด ผสมหรือบรรจุยา(๔.๒) การผลิต บรรจุยาสีฟัน แชมพูผ้าเย็น กระดาษเย็น เครื่องสำอาง รวมทั้งสบู่ที่ใช้กับร่างกาย(๔.๓) การผลิต บรรจุสำลีผลิตภัณฑ์จากสำสี(๔.๔) การผลิตผ้าพันแผล ผ้าปิดแผลผ้าอนามัย ผ้าอ้อมสำเร็จรูป(๔.๕)การผลิตผงซักฟอก สบู่ น้ำยาทำความสะอาด หรือผลิตภัณฑ์ทำความสะอาดต่าง ๆ(๕) กิจการที่เกี่ยวกับการเกษตร(๕.๑) การผลิต สะสมหรือแบ่งบรรจุน้ำมันจากพืช(๕.๒) การล้าง อบ รมหรือสะสมยางดิบ(๕.๓) การผลิตหรือแบ่งบรรจุแป้งมันสำปะหลัง แป้งสาคู แป้งจากพืช หรือแป้งอื่น ๆ ในทำนองเดียวกัน(๕.๔) การสีข้าวนวดข้าวด้วยเครื่องจักร หรือแบ่งบรรจุข้าวด้วยวิธีใด ๆ ก็ตาม(๕.๕) การผลิตยาสูบ(๕.๖) การขัด กะเทาะหรือบดเมล็ดพืช(๕.๗) การผลิต สะสมหรือแบ่งบรรจุปุ๋ย หรือวัสดุที่นำไปผลิตปุ๋ย(๕.๘) การผลิตเส้นใยจากพืช(๕.๙) การตาก สะสมขนถ่ายผลิตผลของมันสำปะหลัง ข้าวเปลือก อ้อย ข้าวโพด(๖) กิจการที่เกี่ยวกับโลหะหรือแร่(๖.๑) การผลิตภาชนะ เครื่องประดับเครื่องมือ อุปกรณ์ หรือเครื่องใช้ต่าง ๆ ด้วยโลหะหรือแร่(๖.๒) การถลุงแร่การหลอมหรือหล่อโลหะทุกชนิด ยกเว้นกิจการที่ได้รับใบอนุญาตใน (๖.๑)(๖.๓) การกลึง เจาะ เชื่อม ตี ตัดประสาน รีด หรืออัดโลหะด้วย เครื่องจักรหรือก๊าซ หรือไฟฟ้ายกเว้นกิจการที่ได้รับใบอนุญาตใน (๖.๑)(๖.๔) การเคลือบชุบโลหะด้วยตะกั่ว สังกะสี ดีบุก โครเมียม นิกเกิล หรือโลหะอื่นใดยกเว้นกิจการที่ได้รับใบอนุญาตใน (๖.๑)(๖.๕) การขัดล้างโลหะด้วยเครื่องจักร หรือสารเคมี ยกเว้นกิจการที่ได้รับใบอนุญาตใน (๖.๑)(๖.๖) การทำเหมืองแร่ สะสม แยกคัดเลือก หรือล้างแร่(๗) กิจการที่เกี่ยวกับยานยนต์เครื่องจักรหรือเครื่องกล(๗.๑) การต่อ ประกอบ เคาะ ปะผุพ่นสี หรือพ่นสารกันสนิมยานยนต์(๗.๒) การผลิตยานยนต์ เครื่องจักรหรือเครื่องกล(๗.๓) การซ่อม การปรับแต่งเครื่องยนต์เครื่องจักร เครื่องกล ระบบไฟฟ้า ระบบปรับอากาศหรืออุปกรณ์ที่เป็นส่วนประกอบของยานยนต์ เครื่องจักร หรือเครื่องกล(๗.๔)การประกอบธุรกิจเกี่ยวกับยานยนต์ เครื่องจักรหรือเครื่องกลซึ่งมีไว้บริการ หรือจำหน่ายและในการประกอบธุรกิจนั้นมีการซ่อมหรือปรับปรุงยานยนต์เครื่องจักรหรือเครื่องกลดังกล่าวด้วย(๗.๕) การล้าง ขัดสี เคลือบสีหรืออัดฉีดยานยนต์(๗.๖) การผลิต สะสม จำหน่าย ซ่อมหรืออัดแบตเตอรี่(๗.๗) การจำหน่าย ซ่อม ปะเชื่อมยางยานยนต์ หรือตั้งศูนย์ถ่วงล้อ(๗.๘) การผลิต ซ่อม ประกอบหรืออัดผ้าเบรก ผ้าคลัตช์(๗.๙) การสะสม การซ่อมเครื่องกลเครื่องจักรเก่าหรืออุปกรณ์ที่เป็นส่วนประกอบของยานยนต์ เครื่องจักรหรือเครื่องกลเก่า(๘)กิจการที่เกี่ยวกับไม้หรือกระดาษ(๘.๑) การผลิตไม้ขีดไฟ(๘.๒) การเลื่อย ซอย ขัด ไส เจาะขุดร่อง ทำคิ้ว หรือตัดไม้ด้วยเครื่องจักร(๘.๓) การผลิต พ่น ทาสารเคลือบเงาหรือสี แต่งสำเร็จสิ่งของเครื่องใช้ หรือผลิตภัณฑ์จากไม้ หวาย ชานอ้อย(๘.๔) การอบไม้(๘.๕) การผลิต สะสม แบ่งบรรจุธูป(๘.๖) การผลิตสิ่งของ เครื่องใช้เครื่องเขียน หรือผลิตภัณฑ์อื่นใดด้วยกระดาษ(๘.๗) การผลิตกระดาษชนิดต่าง ๆ(๘.๘) การเผาถ่าน หรือสะสมถ่าน(๙) กิจการที่เกี่ยวกับการบริการ(๙.๑)การประกอบกิจการสปาเพื่อสุขภาพเว้นแต่เป็นการให้บริการในสถานพยาบาลตามตามกฎหมายว่าด้วยสถานพยาบาล(๙.๒) การประกอบกิจการอาบ อบ นวด(๙.๓)การประกอบกิจการนวดเพื่อสุขภาพ เว้นแต่เป็นการให้บริการที่ได้รับใบอนุญาตใน (๙.๑)หรือในสถานพยาบาลตามกฎหมายว่าด้วยสถานพยาบาล(๙.๔)การประกอบกิจการสถานที่อาบน้ำ อบไอน้ำ อบสมุนไพรเว้นแต่เป็นการให้บริการที่ได้รับใบอนุญาตใน (๙.๑)หรือในสถานพยาบาลตามกฎหมายว่าด้วยสถานพยาบาล(๙.๕)การประกอบกิจการโรงแรม สถานที่พักที่มิใช่โรงแรมที่จัดไว้เพื่อให้บริการพักชั่วคราวสำหรับคนเดินทางหรือบุคคลอื่นใดโดยมีค่าตอบแทนหรือกิจการอื่นในทำนองเดียวกัน(๙.๖)การประกอบกิจการหอพัก อาคารชุดให้เช่า ห้องเช่า หรือห้องแบ่งเช่าหรือกิจการอื่นในทำนองเดียวกัน(๙.๗) การประกอบกิจการโรงมหรสพ(๙.๘) การจัดให้มีมหรสพ การแสดงดนตรีเต้นรำ รำวง รองเง็ง ดิสโกเทก คาราโอเกะ หรือตู้เพลง หรือการแสดงอื่น ๆในทำนองเดียวกัน(๙.๙) การประกอบกิจการสระว่ายน้ำหรือกิจการอื่น ๆ ในทำนองเดียวกันเว้นแต่เป็นการให้บริการที่ได้รับใบอนุญาตใน(๙.๑)(๙.๑๐) การประกอบกิจการการเล่นสเกตหรือโรลเลอร์เบลด หรือการเล่นอื่น ๆ ในทำนองเดียวกัน(๙.๑๑)การประกอบกิจการเสริมสวย หรือแต่งผม เว้นแต่กิจการที่อยู่ในบังคับ ตามกฎหมายว่าด้วยการประกอบวิชาชีพเวชกรรม(๙.๑๒)การประกอบกิจการสถานที่ออกกำลังกาย(๙.๑๓) การประกอบกิจการให้บริการควบคุมน้ำหนัก(๙.๑๔) การประกอบกิจการสวนสนุกโบว์ลิ่ง หรือตู้เกม(๙.๑๕)การประกอบกิจการให้บริการคอมพิวเตอร์(๙.๑๖) การประกอบกิจการสนามกอล์ฟหรือสนามฝึกซ้อมกอล์ฟ(๙.๑๗)การประกอบกิจการห้องปฏิบัติการทางแพทย์ การสาธารณสุข วิทยาศาสตร์ หรือสิ่งแวดล้อม(๙.๑๘) การประกอบกิจการสักผิวหนังหรือเจาะส่วนหนึ่งส่วนใดของร่างกาย(๙.๑๙)การประกอบกิจการให้บริการเลี้ยงและดูแลเด็กที่บ้านของผู้รับบริการ(๙.๒๐)การประกอบกิจการให้บริการดูแลผู้สูงอายุที่บ้านของผู้รับบริการ(๙.๒๑)การประกอบกิจการให้บริการสปา อาบน้ำ ตัดขน รับเลี้ยงหรือรับฝากสัตว์ชั่วคราว(๑๐) กิจการที่เกี่ยวกับสิ่งทอ(๑๐.๑) การปั่นด้าย กรอด้ายทอผ้าด้วยเครื่องจักร หรือทอผ้าด้วยกี่กระตุก(๑๐.๒) การสะสมปอ ป่าน ฝ้าย นุ่นหรือใยสังเคราะห์(๑๐.๓) การปั่นฝ้าย นุ่นใยสังเคราะห์ด้วยเครื่องจักร(๑๐.๔) การทอเสื่อ กระสอบ พรม หรือสิ่งทออื่นๆ ด้วยเครื่องจักร(๑๐.๕) การเย็บ ปักผ้าหรือสิ่งทออื่น ๆ ด้วยเครื่องจักร(๑๐.๖) การพิมพ์ผ้า และสิ่งทออื่นๆ(๑๐.๗) การซัก อบ รีดหรืออัดกลีบผ้าด้วยเครื่องจักร(๑๐.๘) การย้อม ฟอกกัดสีผ้าหรือสิ่งทออื่น ๆ(๑๑) กิจการที่เกี่ยวกับหิน ดินทราย ซีเมนต์ หรือวัตถุที่คล้ายคลึง(๑๑.๑) การผลิตภาชนะดินเผาหรือผลิตภัณฑ์ดินเผา(๑๑.๒) การระเบิด โม่ บดหรือย่อยหินด้วยเครื่องจักร(๑๑.๓)การผลิตสิ่งของเครื่องใช้หรือผลิตภัณฑ์อื่น ๆ ด้วยซีเมนต์ หรือวัตถุที่คล้ายคลึง(๑๑.๔) การสะสม ผสมซีเมนต์ หินดิน ทราย วัสดุก่อสร้าง รวมทั้งการขุด ตัก ดูด โม่ บด หรือย่อยด้วยเครื่องจักรยกเว้นกิจการที่ได้รับอนุญาตใน (๑๑.๒)(๑๑.๕) การเจียระไนเพชร พลอย หินหรือกระจก หรือวัตถุที่คล้ายคลึง(๑๑.๖) การเลื่อย ตัดหรือประดิษฐ์หินเป็นสิ่งของ เครื่องใช้ หรือผลิตภัณฑ์ต่าง ๆ(๑๑.๗) การผลิตชอล์ก ปูนปลาสเตอร์ปูนขาว ดินสอพอง หรือเผาหินปูน(๑๑.๘) การผลิตผลิตภัณฑ์ต่าง ๆที่มีแร่ใยหินเป็นส่วนประกอบหรือส่วนผสม(๑๑.๙) การผลิต ตัดบดกระจกหรือผลิตภัณฑ์แก้ว(๑๑.๑๐) การผลิตกระดาษทรายหรือผ้าทราย(๑๑.๑๑) การผลิตใยแก้วหรือผลิตภัณฑ์จากใยแก้ว(๑๑.๑๒)การล้าง การขัดด้วยการพ่นทรายลงบนพื้นผิวกระจก แก้ว หิน หรือวัตถุอื่นใดยกเว้นกิจการที่ได้รับอนุญาตใน(๖.๕)(๑๒)กิจการที่เกี่ยวกับปิโตรเลียม ปิโตรเคมี ถ่านหิน ถ่านโค้ก และสารเคมีต่าง ๆ(๑๒.๑)การผลิต สะสม บรรจุ หรือขนส่งกรด ด่าง สารออกซิไดซ์ หรือสารตัวทำละลาย(๑๒.๒) การผลิต สะสม บรรจุหรือขนส่งก๊าซ(๑๒.๓) การผลิต สะสม กลั่นหรือขนส่งปิโตรเลียมหรือผลิตภัณฑ์ปิโตรเลียม(๑๒.๔) การผลิต สะสมหรือขนส่งถ่านหิน หรือถ่านโค้ก(๑๒.๕) การพ่นสียกเว้นกิจการที่ได้รับอนุญาตใน (๗.๑)(๑๒.๖)การผลิตสิ่งของเครื่องใช้หรือผลิตภัณฑ์ด้วยยางเทียม พลาสติก เซลลูลอยด์ เบเกอร์ไลท์หรือวัตถุที่คล้ายคลึง(๑๒.๗) การโม่ สะสม หรือบดชัน(๑๒.๘) การผลิตสีหรือน้ำมันผสมสี(๑๒.๙) การผลิตล้างฟิล์มรูปถ่ายหรือฟิล์มภาพยนตร์(๑๒.๑๐)การเคลือบ ชุบวัตถุด้วยพลาสติก เซลลูลอยด์ เบเกอร์ไลท์ หรือวัตถุที่คล้ายคลึง(๑๒.๑๑) การผลิตพลาสติกเซลลูลอยด์ เบเกอร์ไลท์ หรือวัตถุที่คล้ายคลึง(๑๒.๑๒) การผลิตหรือบรรจุสารเคมีดับเพลิง(๑๒.๑๓) การผลิตน้ำแข็งแห้ง(๑๒.๑๔) การผลิต สะสมขนส่งดอกไม้เพลิง หรือสารเคมีอันเป็นส่วนประกอบในการผลิตดอกไม้เพลิง(๑๒.๑๕) การผลิตเชลแล็กหรือสารเคลือบเงา(๑๒.๑๖) การผลิต สะสม บรรจุขนส่งสารกำจัดศัตรูพืชหรือพาหะนำโรค(๑๒.๑๗) การผลิต สะสมหรือบรรจุกาว(๑๓) กิจการอื่น ๆ(๑๓.๑)การพิมพ์หนังสือหรือสิ่งพิมพ์อื่นที่มีลักษณะเดียวกันด้วยเครื่องจักร(๑๓.๒) การผลิตซ่อมเครื่องอิเล็กทรอนิกส์ เครื่องไฟฟ้า อุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ หรืออุปกรณ์ไฟฟ้า(๑๓.๓) การผลิตเทียน หรือเทียนไขหรือวัตถุที่คล้ายคลึง(๑๓.๔) การพิมพ์แบบ พิมพ์เขียวหรือถ่ายเอกสาร(๑๓.๕)การสะสมวัตถุหรือสิ่งของที่ชำรุด ใช้แล้วหรือเหลือใช้(๑๓.๖)การประกอบกิจการโกดังสินค้า(๑๓.๗) การล้างขวดภาชนะหรือบรรจุภัณฑ์ที่ใช้แล้วเพื่อนำไปใช้ใหม่หรือแปรสภาพเป็นผลิตภัณฑ์ใหม่(๑๓.๘) การพิมพ์ เขียน พ่นสีหรือวิธีอื่นใดลงบนวัตถุที่มิใช่สิ่งทอ(๑๓.๙)การประกอบกิจการท่าเทียบเรือประมง สะพานปลา หรือแพปลา(๑๓.๑๐)การบรรจุหีบห่อสินค้าโดยใช้เครื่องจักร(๑๓.๑๑) การให้บริการควบคุมป้องกันและกำจัดแมลงหรือสัตว์พาหะนำโรค(๑๓.๑๒) การผลิตส่งของ เครื่องใช้หรือผลิตภัณฑ์จากยาง(๑๓.๑๓) การผลิต สะสมหรือขนส่งไบโอดีเซลและเอทานอลข้อ ๗ ผู้ดำเนินกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพที่ต้องควบคุมภายในท้องถิ่นต้องดำเนินการให้เป็นไปตามหลักเกณฑ์วิธีการ และเงื่อนไขที่กำหนดตามข้อบัญญัตินี้รวมทั้งกฎกระทรวงและประกาศกระทรวงออกตามความในพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕สถานประกอบกิจการที่ตั้งอยู่ในท้องที่ที่กฎหมายว่าด้วยการผังเมืองหรือกฎหมายว่าด้วยการควบคุมอาคารมีผลใช้บังคับสถานประกอบกิจการที่เป็นโรงงานตามกฎหมายว่าด้วยโรงงานหรือสถานประกอบกิจการที่มีการประกอบกิจการเกี่ยวกับวัตถุอันตรายต้องปฏิบัติตามกฎหมายว่าด้วยการนั้นและกฎหมายที่เกี่ยวข้องด้วยแล้วแต่กรณีข้อ ๘ สถานประกอบกิจการตามข้อ ๖เฉพาะการประกอบกิจการเลี้ยงสุกร การประกอบกิจการการเคาะ ปะผุ พ่นสียานยนต์จะต้องดำเนินการตามที่กำหนดในหมวด๒ หมวด ๓ หมวด ๔ หมวด ๕ ในข้อบัญญัตินี้รวมทั้งจะต้องปฏิบัติตามหลักเกณฑ์ในการควบคุมการประกอบกิจการเลี้ยงสุกรการประกอบกิจการการเคาะ ปะผุ พ่นสี ยานยนต์ ตามหลักเกณฑ์แนบท้ายข้อบัญญัตินี้ด้วย แล้วแต่กรณีหมวด๒หลักเกณฑ์และเงื่อนไขทั่วไปสำหรับให้ผู้ดำเนินกิจการปฏิบัติเกี่ยวกับการดูแลสภาพหรือสุขลักษณะของสถานที่ที่ใช้ดำเนินกิจการและมาตรการป้องกันอันตรายต่อสุขภาพ ส่วนที่๑สถานที่ตั้งลักษณะอาคาร และการสุขาภิบาล ข้อ ๙ สถานประกอบกิจการต้องตั้งอยู่ห่างจากศาสนสถานโรงพยาบาล สถานศึกษา สถานเลี้ยงเด็กสถานดูแลผู้สูงอายุหรือผู้ป่วยพักฟื้นหรือผู้พิการหรือสถานที่อื่นใดที่ต้องมีการคุ้มครองสุขภาพของประชาชนเป็นพิเศษซึ่งต้องไม่อยู่ในระยะที่อาจส่งผลกระทบต่อสุขภาพของประชาชนหรือจะต้องมีระบบป้องกันผลกระทบต่อสุขภาพของประชาชนที่มีประสิทธิภาพโดยคำนึงถึงลักษณะและประเภทของสถานประกอบกิจการทั้งนี้ ตามที่รัฐมนตรีกำหนดข้อ ๑๐ สถานประกอบกิจการที่มีอาคารต้องเป็นอาคารที่มีความมั่นคงแข็งแรง เหมาะสมที่จะประกอบกจิ การที่ขออนุญาตได้ตามกฎหมายว่าด้วยการควบคุมอาคารและกฎหมายที่เกี่ยวข้องทางหนีไฟ บันไดหนีไฟหรือทางออกฉุกเฉินให้มีลักษณะตามกฎหมายว่าด้วยการควบคุมอาคารและกฎหมายอื่นที่เกี่ยวข้อง ทั้งนี้ ต้องไม่มีสิ่งกีดขวางมีแสงสว่างเพียงพอและมีป้ายหรือเครื่องหมายแสดงชัดเจนโดยทางออกฉุกเฉินต้องมีไฟส่องสว่างเมื่อระบบไฟฟ้าปกติขัดข้องข้อ ๑๑ สถานประกอบกิจการที่มีอาคารต้องจัดให้มีระบบการจัดแสงสว่างและการระบายอากาศให้เป็นไปตามกฎหมายว่าด้วยการควบคุมอาคารและกฎหมายที่เกี่ยวข้องข้อ ๑๒ สถานประกอบกิจการที่มีอาคารต้องมีห้องน้ำและห้องส้วมตามแบบและจำนวนที่กำหนดในกฎหมายว่าด้วยการควบคุมอาคารและกฎหมายที่เกี่ยวข้องและมีการดูแลรักษาความสะอาดให้อยู่ในสภาพที่ถูกสุขลักษณะเป็นประจำทุกวันข้อ ๑๓ สถานประกอบกิจการต้องมีการเก็บ รวบรวมหรือกำจัดมูลฝอยที่ถูกสุขลักษณะดังนี้(๑)มีภาชนะบรรจุหรือภาชนะรองรับที่เหมาะสมและเพียงพอกับประเภทและปริมาณของมูลฝอยรวมทั้งมีการทำความสะอาดภาชนะบรรจุหรือภาชนะรองรับและบริเวณที่เก็บภาชนะนั้นอยู่เสมอ(๒)ในกรณีที่มีการกำจัดมูลฝอยเองต้องได้รับความเห็นชอบจากเจ้าพนักงานท้องถิ่นและต้องดำเนินการให้ถูกต้องตามข้อบัญญัติท้องถิ่น และกฎหมายที่เกี่ยวข้อง(๓) กรณีที่มีมูลฝอยที่ปนเปื้อนสารพิษหรือวัตถุอันตรายหรือสิ่งอื่นใดที่อาจเป็นอันตรายต่อสุขภาพหรือมีผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมจะต้องดำเนินการตามกฎหมายที่เกี่ยวข้องข้อ ๑๔ สถานประกอบกิจการต้องดูแลมิให้มีน้ำท่วมขังบริเวณสถานประกอบกิจการและจัดให้มีการระบายน้ำหรือการดำเนินการอย่างใดๆ ด้วยวิธีที่เหมาะสม เพื่อไม่ก่อให้เกิดความเดือดร้อนรำคาญหรือเป็นอันตรายต่อสุขภาพแก่ประชาชนในบริเวณใกล้เคียงในกรณีที่มีน้ำทิ้งหรือน้ำเสียเกิดขึ้นจากสถานประกอบกิจการตามวรรคหนึ่งซึ่งการดำเนินการของสถานประกอบกิจการดังกล่าวอยู่ภายใต้บังคับแห่งกฎหมายว่าด้วยโรงงานหรือกฎหมายว่าด้วยการส่งเสริมและรักษาคุณภาพสิ่งแวดล้อมแห่งชาติสถานประกอบกิจการนั้นต้องดำเนินการตามที่กฎหมายดังกล่าวกำหนดข้อ ๑๕ สถานประกอบกิจการต้องมีการป้องกันและกำจัดแมลงและสัตว์ที่เป็นพาหะนำโรคให้ถูกต้องตามหลักวิชาการที่รัฐมนตรีประกาศกำหนดข้อ ๑๖ สถานประกอบกิจการที่มีโรงอาหารหรือห้องครัวที่จัดไว้สำหรับการประกอบอาหารการปรุงอาหารหรือการสะสมอาหารสำหรับผู้ปฏิบัติงานต้องดำเนินการให้ถูกต้องตามหลักสุขาภิบาลอาหารที่กำหนดตามข้อบัญญัติท้องถิ่นรวมทั้งกฎกระทรวงและประกาศกระทรวงออกตามในพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ข้อ ๑๗ สถานประกอบกิจการต้องจัดวางสิ่งของให้เป็นระเบียบเรียบร้อย ปลอดภัย เป็นสัดส่วนและดูแลรักษาความสะอาดให้ถูกต้องตามสุขลักษณะและอนามัยเพื่อให้เกิดความปลอดภัยและไม่ก่อให้เกิดเหตุรำคาญหรือเป็นอันตรายต่อสุขภาพข้อ ๑๘สถานประกอบกิจการต้องจัดให้มีน้ำดื่มสะอาดที่มีคุณภาพไม่ต่ำกว่าเกณฑ์คุณภาพน้ำบริโภคของกรมอนามัยสำหรับผู้ปฏิบัติงานอย่างเพียงพอทุกวันรวมทั้งจัดให้มีภาชนะรองรับน้ำดื่มที่สะอาดและปราศจากสิ่งปนเปื้อนที่อาจเป็นอันตรายต่อสุขภาพและสถานที่ตั้งน้ำดื่มและลักษณะการนำน้ำมาดื่มต้องไม่เกิดการปนเปื้อนจากสิ่งสกปรกหรือสิ่งที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพข้อ ๑๙ สถานประกอบกิจการต้องจัดให้มีน้ำใช้ที่มีปริมาณและคุณภาพเหมาะสมต่อการประกอบกิจการนั้นๆ ทั้งนี้ไม่รวมถึงน้ำที่ใช้ในกระบวนการผลิตส่วนที่๒ความปลอดภัยอาชีวอนามัย และการป้องกันเหตุรำคาญ ข้อ ๒๐ สถานประกอบกิจการต้องมีมาตรการความปลอดภัยในการทำงานและปฏิบัติให้เป็นไปตามกฎหมายว่าด้วยความปลอดภัยอาชีวอนามัย และสภาพแวดล้อมในการทำงานและกฎหมายอื่นที่เกี่ยวข้องข้อ ๒๑ สถานประกอบกิจการที่มีการดำเนินการเกี่ยวกับวัตถุอันตรายต้องมีสถานที่ที่ปลอดภัยสำหรับเก็บรักษาวัตถุอันตรายหรือสิ่งของที่อาจก่อให้เกิดอันตรายหรืออัคคีภัยได้ง่ายไว้โดยเฉพาะตามกฎหมายว่าด้วยวัตถุอันตรายและกฎหมายที่เกี่ยวข้องข้อ ๒๒ สถานประกอบกิจการที่ผู้ปฏิบัติงานอาจเปรอะเปื้อนจากสารเคมีวัตถุอันตรายหรือสิ่งอื่นใดอันอาจเป็นอันตรายต่อสุขภาพต้องจัดให้มีที่ชำระร่างกายฉุกเฉินและที่ล้างตาฉุกเฉินตามความจำเป็น และเหมาะสมกับคุณสมบัติของวัตถุอันตรายและขนาดของการประกอบกิจการตามที่กำหนดไว้ในกฎหมายว่าด้วยโรงงานกฎหมายว่าด้วยวัตถุอันตราย และกฎหมายที่เกี่ยวข้องข้อ ๒๓ สถานประกอบกิจการต้องใช้อุปกรณ์ เครื่องมือหรือเครื่องจักรที่มีสภาพที่ปลอดภัยสำหรับการใช้งานในสถานประกอบกิจการและต้องมีการติดตั้งในลักษณะที่แข็งแรง มั่นคงและปลอดภัย โดยมีระบบป้องกันอันตรายและป้ายคำเตือนหรือคำแนะนำในการป้องกันอันตรายจากอุปกรณ์ เครื่องมือหรือเครื่องจักรนั้น ทั้งนี้ การจัดวางหรือการจัดเก็บอุปกรณ์ เครื่องมือ หรือเครื่องจักรต้องเป็นระเบียบไม่กีดขวางทางเดินและการปฏิบัติงานและต้องดูแลรักษา ตรวจสอบและบำรุงรักษาให้อยู่ในสภาพดีตลอดเวลาข้อ ๒๔สถานประกอบกิจการต้องจัดให้มีการตรวจสุขภาพผู้ปฏิบัติงานตามกฎหมายว่าด้วยความปลอดภัยอาชีวอนามัย และสภาพแวดล้อมในการทำงานและกฎหมายที่เกี่ยวข้องข้อ ๒๕ สถานประกอบกิจการใดที่ประกอบกิจการอาจก่อให้เกิดมลพิษทางเสียงมลพิษทางอากาศ มลพิษทางน้ำ มลพิษทางแสง มลพิษทางความร้อน มลพิษทางความสั่นสะเทือนของเสียอันตรายหรือมีการใช้สารเคมี หรือวัตถุอันตรายจะต้องดำเนินการควบคุมป้องกันมิให้เกิดผลกระทบจนเป็นเหตุรำคาญหรืออาจเป็นอันตรายต่อสุขภาพของผู้ปฏิบัติงานและผู้อยู่อาศัยบริเวณใกล้เคียงหรือผู้ที่ต้องประสบกับเหตุนั้นหมวด๓ใบอนุญาต ข้อ ๒๖ เมื่อพ้นกำหนดเก้าสิบวันนับแต่วันที่ข้อบัญญัตินี้มีผลใช้บังคับห้ามผู้ใดดำเนินกิจการที่ต้องมีการควบคุมภายในท้องถิ่นในลักษณะที่เป็นการค้าเว้นแต่จะได้รับใบอนุญาตจากเจ้าพนักงานท้องถิ่นในการออกใบอนุญาตเจ้าพนักงานท้องถิ่นอาจกำหนดเงื่อนไขโดยเฉพาะให้ผู้รับใบอนุญาตปฏิบัติเพื่อป้องกันอันตรายต่อสุขภาพของสาธารณชนเพิ่มเติมจากที่กำหนดไว้โดยทั่วไปในข้อบัญญัตินี้ก็ได้ใบอนุญาตให้ใช้ได้สำหรับกิจการประเภทเดียวและสำหรับสถานที่แห่งเดียวข้อ ๒๗ ผู้ใดประสงค์จะเป็นผู้ดำเนินกิจการที่ต้องมีการควบคุมภายในท้องถิ่นในลักษณะที่เป็นการค้าจะต้องยื่นคำขอรับใบอนุญาตตามแบบที่กำหนดไว้ท้ายข้อบัญญัตินี้พร้อมกับเอกสารและหลักฐานดังต่อไปนี้(๑) สำเนาบัตรประจำตัว(ประชาชน/ข้าราชการ/พนักงานรัฐวิสาหกิจ)(๒)สำเนาใบอนุญาตตามกฎหมายที่เกี่ยวข้อง(๓) อื่น ๆตามที่ราชการส่วนท้องถิ่นประกาศกำหนดและเผยแพร่ให้ประชาชนทราบข้อ ๒๘ เมื่อได้รับคำขอรับใบอนุญาตหรือคำขอต่ออายุใบอนุญาตให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นตรวจสอบความถูกต้องของคำขอและความครบถ้วนของเอกสารหลักฐานทันทีกรณีไม่ถูกต้องครบถ้วนให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นแจ้งต่อผู้ยื่นคำขอให้แก้ไขเพิ่มเติมเพื่อดำเนินการหากไม่สามารถดำเนินการได้ในขณะนั้นให้จัดทำบันทึกความบกพร่องและรายการเอกสารหรือหลักฐานยื่นเพิ่มเติมภายในระยะเวลาที่กำหนดโดยให้เจ้าหน้าที่และผู้ยื่นคำขอลงนามไว้ในบันทึกนั้นด้วยเจ้าพนักงานท้องถิ่นต้องออกใบอนุญาตหรือมีหนังสือแจ้งคำสั่งไม่อนุญาตพร้อมด้วยเหตุผลให้ผู้ขออนุญาตทราบภายในสามสิบวันนับแต่วันได้รับคำขอซึ่งมีรายละเอียดถูกต้องหรือครบถ้วนตามที่กำหนดในข้อบัญญัตินี้ในกรณีที่มีเหตุจำเป็นที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นไม่อาจออกใบอนุญาตหรือยังไม่อาจมีคำสั่งไม่อนุญาตได้ภายในกำหนดเวลาตามวรรคสองให้ขยายเวลาออกไปได้อีกไม่เกินสองครั้งครั้งละไม่เกินสิบห้าวันแต่ต้องมีหนังสือแจ้งการขยายเวลาและเหตุจำเป็นแต่ละครั้งให้ผู้ขออนุญาตทราบก่อนสิ้นกำหนดเวลาตามวรรคสองหรือตามที่ได้ขยายเวลาไว้แล้วนั้นแล้วแต่กรณี ทั้งนี้หากเจ้าพนักงานท้องถิ่นพิจารณายังไม่แล้วเสร็จให้แจ้งเป็นหนังสือให้ผู้ยื่นคำขอทราบถึงเหตุแห่งความล่าช้าทุกเจ็ดวันจนกว่าจะพิจารณาแล้วเสร็จพร้อมสำเนาแจ้งสำนักงานคณะกรรมการพัฒนาระบบราชการทราบทุกครั้งข้อ ๒๙ ผู้ได้รับอนุญาตต้องมารับใบอนุญาตภายในสิบห้าวันนับแต่วันที่ได้รับหนังสือแจ้งการอนุญาตจากเจ้าพนักงานท้องถิ่นเว้นแต่จะมีเหตุอันสมควรและได้แจ้งต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นทราบแล้วข้อ ๓๐ บรรดาใบอนุญาตที่ออกให้ตามข้อบัญญัตินี้ให้มีอายุหนึ่งปีนับแต่วันที่ออกใบอนุญาตและให้ใช้ได้เพียงในเขตอำนาจของราชการส่วนท้องถิ่นเท่านั้นการขอต่ออายุใบอนุญาตจะต้องยื่นคำขอก่อนใบอนุญาตสิ้นอายุเมื่อได้ยื่นคำขอพร้อมกับเสียค่าธรรมเนียมแล้วให้ประกอบกิจการต่อไปได้จนกว่าเจ้าพนักงานท้องถิ่นจะสั่งไม่ต่ออายุใบอนุญาตข้อ ๓๑ ผู้ได้รับใบอนุญาตตามข้อบัญญัตินี้ต้องแสดงใบอนุญาตไว้โดยเปิดเผยและเห็นได้ง่ายณ สถานที่ประกอบกิจการตลอดเวลาที่ประกอบกิจการข้อ ๓๒ ในกรณีที่ใบอนุญาตสูญหาย ถูกทำลายหรือชำรุดในสาระที่สำคัญ ให้ผู้ได้รับใบอนุญาตยื่นคำขอรับใบแทนใบอนุญาตภายในสิบห้าวันนับแต่วันที่ได้ทราบถึงการสูญหายถูกทำลาย หรือชำรุดตามแบบที่กำหนดไว้ท้ายข้อบัญญัตินี้การขอรับใบแทนใบอนุญาตและการออกใบแทนใบอนุญาตให้เป็นไปตามหลักเกณฑ์วิธีการ และเงื่อนไข ดังต่อไปนี้(๑)ในกรณีใบอนุญาตสูญหายให้ผู้ยื่นคำขอรับใบแทนใบอนุญาตนำสำเนาบันทึกการแจ้งความต่อพนักงานเจ้าหน้าที่แห่งท้องที่ที่ใบอนุญาตสูญหายมาแสดงต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นประกอบด้วย(๒)ในกรณีใบอนุญาตถูกทำลายหรือชำรุดในสาระที่สำคัญให้ผู้ยื่นคำขอรับใบแทนใบอนุญาตนำใบอนุญาตเดิมเท่าที่เหลืออยู่มาแสดงต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นประกอบด้วยข้อ ๓๓ ในกรณีที่ปรากฏว่าผู้รับใบอนุญาตตามข้อบัญญัตินี้ไม่ปฏิบัติหรือปฏิบัติไม่ถูกต้องตามบทแห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุขพ.ศ. ๒๕๓๕ กฎกระทรวงหรือข้อบัญญัตินี้หรือเงื่อนไขที่ระบุไว้ในใบอนุญาตในเรื่องที่กำหนดไว้เกี่ยวกับการประกอบกิจการตามที่ได้รับใบอนุญาตตามข้อบัญญัตินี้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจสั่งพักใช้ใบอนุญาตได้ภายในเวลาที่เห็นสมควรแต่ต้องไม่เกินสิบห้าวันข้อ ๓๔ เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจออกคำสั่งเพิกถอนใบอนุญาตเมื่อปรากฏว่าผู้รับใบอนุญาต(๑)ถูกสั่งพักใช้ใบอนุญาตตั้งแต่สองครั้งขึ้นไปและมีเหตุที่จะต้องถูกสั่งพักใช้ใบอนุญาตอีก(๒)ต้องคำพิพากษาถึงที่สุดว่าได้กระทำความผิดตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕(๓)ไม่ปฏิบัติหรือปฏิบัติไม่ถูกต้องตามบทแห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕กฎกระทรวงหรือข้อบัญญัตินี้ หรือเงื่อนไขที่ระบุไว้ในใบอนุญาตในเรื่องที่กำหนดไว้เกี่ยวกับการประกอบกิจการตามที่ได้รับใบอนุญาตตามข้อบัญญัตินี้และการไม่ปฏิบัติหรือปฏิบัติไม่ถูกต้องนั้นก่อให้เกิดอันตรายอย่างร้ายแรงต่อสุขภาพของประชาชนหรือมีผลกระทบต่อสภาวะความเป็นอยู่ที่เหมาะสมกับการดำรงชีพของประชาชนข้อ ๓๕ คำสั่งพักใช้ใบอนุญาตและคำสั่งเพิกถอนใบอนุญาตให้ทำเป็นหนังสือแจ้งให้ผู้รับใบอนุญาตทราบในกรณีที่ไม่พบผู้รับใบอนุญาตหรือผู้รับใบอนุญาตไม่ยอมรับคำสั่งดังกล่าวให้ส่งคำสั่งโดยทางไปรษณีย์ตอบรับ หรือให้ปิดคำสั่งนั้นไว้ในที่เปิดเผยเห็นได้ง่ายณ ภูมิลำเนาหรือสำนักทำการงานของผู้รับใบอนุญาตและให้ถือว่าผู้รับใบอนุญาตนั้นได้รับทราบคำสั่งแล้วตั้งแต่เวลาที่คำสั่งไปถึงหรือวันปิดคำสั่งแล้วแต่กรณีข้อ ๓๖ ผู้ถูกสั่งเพิกถอนใบอนุญาตจะขอรับใบอนุญาตสำหรับการประกอบกิจการที่ถูกเพิกถอนใบอนุญาตอีกไม่ได้จนกว่าจะพ้นกำหนดหนึ่งปีนับแต่วันที่ถูกสั่งเพิกถอนใบอนุญาตหมวด๔ค่าธรรมเนียมและค่าปรับ ข้อ ๓๗ ผู้ได้รับใบอนุญาตต้องเสียค่าธรรมเนียมการออกใบอนุญาตตามบัญชีค่าธรรมเนียมที่กำหนดไว้ท้ายข้อบัญญัตินี้ในวันที่มารับใบอนุญาตสำหรับกรณีที่เป็นการขอรับใบอนุญาตครั้งแรกหรือก่อนใบอนุญาตสิ้นอายุสำหรับกรณีที่เป็นการขอต่ออายุใบอนุญาตตลอดเวลาที่ยังดำเนินกิจการนั้นถ้ามิได้เสียค่าธรรมเนียมภายในเวลาที่กำหนดให้ชำระค่าปรับเพิ่มขึ้นอีกร้อยละยี่สิบของจำนวนค่าธรรมเนียมที่ค้างชำระเว้นแต่ผู้ได้รับใบอนุญาตจะได้บอกเลิกการดำเนินกิจการนั้นก่อนถึงกำหนดการเสียค่าธรรมเนียมครั้งต่อไปในกรณีที่ผู้มีหน้าที่ต้องเสียค่าธรรมเนียมตามวรรคหนึ่งค้างชำระค่าธรรมเนียมติดต่อกันเกินกว่าสองครั้งให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจสั่งให้ผู้นั้นหยุดการดำเนินกิจการไว้จนกว่าจะได้เสียค่าธรรมเนียมและค่าปรับจนครบจำนวนข้อ ๓๘ บรรดาค่าธรรมเนียมและค่าปรับตามข้อบัญญัตินี้ให้เป็นรายได้ของราชการส่วนท้องถิ่นหมวด๕บทกำหนดโทษ ข้อ ๓๙ ผู้ใดฝ่าฝืนคำสั่งของเจ้าพนักงานหรือไม่ปฏิบัติตามข้อบัญญัตินี้ต้องระวางโทษตามที่กำหนดไว้ในบทกำหนดโทษแห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุขพ.ศ. ๒๕๓๕บทเฉพาะกาล ข้อ ๔๐ บรรดาใบอนุญาตดำเนินกิจการที่ได้ออกใบอนุญาตตามข้อบัญญัติตำบลเรื่อง การควบคุมกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ พ.ศ. ๒๕๔๙ให้คงใช้ได้จนกว่าจะสิ้นอายุถ้าผู้ได้รับใบอนุญาตดังกล่าวประสงค์จะดำเนินกิจการต่อไปให้ยื่นคำขอต่ออายุใบอนุญาตก่อนใบอนุญาตเดิมสิ้นอายุตามข้อบัญญัตินี้และในกรณีที่ได้รับอนุญาตให้ต่ออายุใบอนุญาตใหม่ให้ดำเนินการให้ถูกต้องตามหลักเกณฑ์ในข้อบัญญัตินี้ให้แล้วเสร็จภายในหนึ่งร้อยแปดสิบวันนับแต่วันที่ได้รับใบอนุญาตใหม่ประกาศณ วันที่ ๑๓ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๖๑รัตนาโตเจริญนายกองค์การบริหารส่วนตำบลท่าเกวียนเอกสารแนบท้าย๑.บัญชีอัตราค่าธรรมเนียมท้ายข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลท่าเกวียนเรื่อง การควบคุมกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพพ.ศ. ๒๕๖๐๒. คำขอรับใบอนุญาตประกอบกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ๓. ใบอนุญาตประกอบกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ๔. คำขอต่ออายุใบอนุญาตประกอบกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ๕. คำขอรับใบแทนใบอนุญาตประกอบกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ๖. หลักเกณฑ์ในการควบคุมการประกอบกิจการเลี้ยงสุกรแนบท้ายข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลท่าเกวียน เรื่อง การควบคุมกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพพ.ศ. ๒๕๖๐๗. หลักเกณฑ์ในการควบคุมการประกอบกิจการการเคาะ ปะผุ พ่นสียานยนต์ แนบท้ายข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลท่าเกวียน เรื่องการควบคุมกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ พ.ศ. ๒๕๖๐(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)พัชรภรณ์/จัดทำ๓ เมษายน ๒๕๖๒[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๓๕/ตอนพิเศษ ๓๒๔ ง/หน้า ๑๐๐/๑๙ ธันวาคม ๒๕๖๑