phoneee/thai-legal-corpus huggingface dataset:
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 480/2473หลักกฎหมาย: ยั่วโทษะ พ.ร.บ.ฎีกาอุทธรณ์ศาลเดิมลงโทษ 1 ปี ตาม ม.249-53 ศาลอุทธรณ์ลงโทษ 3 ปีกว่าตาม ม.249-55 แก้มากฎีกาได้ได้ความว่าจำเลยกับ ม.ผู้ตายได้ต่อสู้ทำร้ายซึ่งกันและกันมีบาดเจ็บทั้งสองฝ่าย แต่ ม.ถูกทำร้ายถึงแก่ความตาย โจทก์จึงขอให้ลงโทษจำเลยตาม ม.๒๔๙-๒๕๐ ศาลเดิมทำความเห็นว่าจำเลยมีผิดตาม ม.๒๔๙-๕๓ ควรจำคุก ๑ ปี แต่ควรรอการลงอาญาไว้ ศาลอุทธรณ์ตัดสินแก้ว่าจำเลยได้ทำไปโดยถูกยั่วโทษะ จำเลยมีผิดตาม ม.๒๔๙-๕๕ ให้จำคุกไว้ ๗ ปี ๖ เดือน จำเลยฎีกาขอให้บังคับคดีตามศาลเดิม ศาลฎีกาตัดสินยืนตามศาลอุทธรณ์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 480/2473อัยยการสมุทรสงครามโจทก์นายวันจำเลย ป.อ. ม. 249-53-55ยั่วโทษะ พ.ร.บ.ฎีกาอุทธรณ์ศาลเดิมลงโทษ 1 ปี ตาม ม.249-53 ศาลอุทธรณ์ลงโทษ 3 ปีกว่าตาม ม.249-55 แก้มากฎีกาได้ได้ความว่าจำเลยกับ ม.ผู้ตายได้ต่อสู้ทำร้ายซึ่งกันและกันมีบาดเจ็บทั้งสองฝ่าย แต่ ม.ถูกทำร้ายถึงแก่ความตาย โจทก์จึงขอให้ลงโทษจำเลยตาม ม.๒๔๙-๒๕๐ ศาลเดิมทำความเห็นว่าจำเลยมีผิดตาม ม.๒๔๙-๕๓ ควรจำคุก ๑ ปี แต่ควรรอการลงอาญาไว้ ศาลอุทธรณ์ตัดสินแก้ว่าจำเลยได้ทำไปโดยถูกยั่วโทษะ จำเลยมีผิดตาม ม.๒๔๙-๕๕ ให้จำคุกไว้ ๗ ปี ๖ เดือน จำเลยฎีกาขอให้บังคับคดีตามศาลเดิม ศาลฎีกาตัดสินยืนตามศาลอุทธรณ์(พรหม-เทพ-มนู)ศาลชั้นต้น - หลวงพรหมอาญาศาลอุทธรณ์ - พระยาบุณยธรรมแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ได้ความว่าจำเลยกับ ม.ผู้ตายได้ต่อสู้ทำร้ายซึ่งกันและกันมีบาดเจ็บทั้งสองฝ่าย แต่ ม.ถูกทำร้ายถึงแก่ความตาย โจทก์จึงขอให้ลงโทษจำเลยตาม ม.๒๔๙-๒๕๐ ศาลเดิมทำความเห็นว่าจำเลยมีผิดตาม ม.๒๔๙-๕๓ ควรจำคุก ๑ ปี แต่ควรรอการลงอาญาไว้ ศาลอุทธรณ์ตัดสินแก้ว่าจำเลยได้ทำไปโดยถูกยั่วโทษะ จำเลยมีผิดตาม ม.๒๔๙-๕๕ ให้จำคุกไว้ ๗ ปี ๖ เดือน จำเลยฎีกาขอให้บังคับคดีตามศาลเดิม ศาลฎีกาตัดสินยืนตามศาลอุทธรณ์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 480/2473อัยยการสมุทรสงครามโจทก์นายวันจำเลย ป.อ. ม. 249-53-55ยั่วโทษะ พ.ร.บ.ฎีกาอุทธรณ์ศาลเดิมลงโทษ 1 ปี ตาม ม.249-53 ศาลอุทธรณ์ลงโทษ 3 ปีกว่าตาม ม.249-55 แก้มากฎีกาได้ได้ความว่าจำเลยกับ ม.ผู้ตายได้ต่อสู้ทำร้ายซึ่งกันและกันมีบาดเจ็บทั้งสองฝ่าย แต่ ม.ถูกทำร้ายถึงแก่ความตาย โจทก์จึงขอให้ลงโทษจำเลยตาม ม.๒๔๙-๒๕๐ ศาลเดิมทำความเห็นว่าจำเลยมีผิดตาม ม.๒๔๙-๕๓ ควรจำคุก ๑ ปี แต่ควรรอการลงอาญาไว้ ศาลอุทธรณ์ตัดสินแก้ว่าจำเลยได้ทำไปโดยถูกยั่วโทษะ จำเลยมีผิดตาม ม.๒๔๙-๕๕ ให้จำคุกไว้ ๗ ปี ๖ เดือน จำเลยฎีกาขอให้บังคับคดีตามศาลเดิม ศาลฎีกาตัดสินยืนตามศาลอุทธรณ์(พรหม-เทพ-มนู)ศาลชั้นต้น - หลวงพรหมอาญาศาลอุทธรณ์ - พระยาบุณยธรรมแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศกระทรวงสาธารณสุขเรื่องกำหนดหลักเกณฑ์ วิธีการ การผลิตและการนำหรือสั่งยาเข้ามาในราชอาณาจักรซึ่งตำรับยาที่มีตัวยาAmidopyrineหรือ Aminophenazone เป็น Combination[๑] อนุสนธิจากคำสั่งกระทรวงสาธารณสุขที่ ๔๐๙/๒๕๒๑เรื่องเพิกถอนทะเบียนตำรับยา ประกาศ ณ วันที่ ๑๓ พฤศจิกายน ๒๕๒๑ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารสุขได้สั่งเพิกถอนใบสำคัญขึ้นทะเบียนตำรับยาทุกตำรับที่มีตัวยา Amidopyrine หรือ Aminophenazoneซึ่งเป็นตัวยาสำคัญตัวเดี่ยวผสมอยู่ เนื่องจากตัวยาดังกล่าวอาจทำให้เม็ดเลือดขาวลดลงอย่างเฉียบพลัน(fatal agranulocytosis) จึงอาจไม่ปลอดภัยแก่ผู้ใช้ ดังนั้นกระทรวงสาธารณสุขโดยคำแนะนำของคณะกรรมการยาในการประชุมครั้งที่ ๘/๒๕๒๑ เมื่อวันที่ ๒๘ สิงหาคม ๒๕๒๑ ได้กำหนดหลักเกณฑ์วิธีการ และเงื่อนไข เกี่ยวกับการผลิตยา การนำหรือสั่งยาเข้ามาในราชอาณาจักรซึ่งตำรับยาที่เป็น Combination ของตัวยา Amidopyrine หรือ Aminophenazone ดังต่อไปนี้๑.ตำรับยาที่เป็น Combination ของตัวยา Amidopyrine ที่เคยได้รับอนุมัติเลขทะเบียนตำรับไปแล้วให้ผู้ผลิตผู้นำหรือสั่งยาเข้ามาในราชอาณาจักรทำการแก้ไขตัดตัวยา Amidopyrine ออกและใช้ยาตัวอื่นแทนยา Amidopyrine โดยใช้ชื่อเดิมได้ และสำนักงานคณะกรรมการอาหารและยาจะได้เร่งพิจารณาทะเบียนตำรับให้เป็นกรณีพิเศษ๒.สูตรตำรับยาที่ได้ทำการแก้ไขเปลี่ยนแปลงแล้วตามข้อ ๑ อาจมีการเปลี่ยนแปลงขนาดการใช้ยาในเอกสารกำกับยาได้ตามความเหมาะสม๓.ให้ผู้ผลิตผู้นำหรือสั่งยาเข้ามาในราชอาณาจักร ทำการยกเลิกทะเบียนตำรับยาที่เป็นCombination ภายในระยะเวลา ๖ เดือน นับจากวันที่ที่ประกาศฉบับนี้เป็นต้นไป เมื่อพ้นกำหนดแล้วให้สำนักงานคณะกรรมการอาหารและยาดำเนินการเพิกถอนทะเบียนตำรับยาที่ไม่แก้ไขสูตรตำรับยาที่มีส่วนผสมของตัวยาดังกล่าวต่อไปจึงประกาศเพื่อทราบโดยทั่วกันประกาศ ณ วันที่ ๑๙ มกราคม ๒๕๒๒ประกอบตู้จินดาปลัดกระทรวงสาธารณสุขพุทธชาด/แก้ไข๑๔ ตุลาคม ๒๕๔๕สุกัญญา/จัดทำ๑๓ พฤษภาคม ๒๕๕๒รัศม์วรรณวลัย/ตรวจ๒๗พฤษภาคม ๒๕๕๒ศิรวัชร์/ปรับปรุง๒๑ธันวาคม ๒๕๖๑[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๙๖/ตอนที่ ๓๓/หน้า ๑๑๐๖/๑๓ มีนาคม ๒๕๒๒
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 9371/2539หลักกฎหมาย: คดีอาญาโจทก์ที่ 2 ถูกพนักงานอัยการฟ้องขอให้ลงโทษตามป.อ.มาตรา 291 ศาลพิพากษายกฟ้องโดยวินิจฉัยว่า เหตุที่รถยนต์โดยสารที่โจทก์ที่ 2 ขับชนรถยนต์ที่ อ.ขับนั้น จุดชนอยู่ในช่องเดินรถของโจทก์ที่ 2โจทก์ที่ 2 ไม่ได้กระทำความผิดตามฟ้อง ซึ่งในคดีอาญาดังกล่าวต้องถือว่าพนักงานอัยการได้ฟ้องคดีแทนจำเลยที่ 1 ถึงที่ 5 ซึ่งเป็นภริยาและบุตรของ อ.ด้วย คดีถึงที่สุดแล้ว ดังนั้นที่จำเลยที่ 1 ถึงที่ 5 ได้ฟ้องคดีนี้ขอให้โจทก์ที่ 2ใช้ค่าสินไหมทดแทนเพื่อการที่โจทก์ที่ 2 ทำละเมิดให้ อ.ถึงแก่ชีวิตและทรัพย์สินเสียหายตาม ป.พ.พ.มาตรา 420 ในการพิพากษาคดีนี้ซึ่งเป็นคดีส่วนแพ่งศาลจำต้องถือข้อเท็จจริงตามที่ปรากฏในคำพิพากษาคดีส่วนอาญา ตาม ป.วิ.อ.มาตรา 46 ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 9371/2539นางอรพินท์ แซ่ลิ้มหรือแซ่เจี่ย กับพวกโจทก์นายดำรงศักดิ์ โชติช่วง กับพวกจำเลย ป.วิ.อ. ม. 46คดีอาญาโจทก์ที่ 2 ถูกพนักงานอัยการฟ้องขอให้ลงโทษตามป.อ.มาตรา 291 ศาลพิพากษายกฟ้องโดยวินิจฉัยว่า เหตุที่รถยนต์โดยสารที่โจทก์ที่ 2 ขับชนรถยนต์ที่ อ.ขับนั้น จุดชนอยู่ในช่องเดินรถของโจทก์ที่ 2โจทก์ที่ 2 ไม่ได้กระทำความผิดตามฟ้อง ซึ่งในคดีอาญาดังกล่าวต้องถือว่าพนักงานอัยการได้ฟ้องคดีแทนจำเลยที่ 1 ถึงที่ 5 ซึ่งเป็นภริยาและบุตรของ อ.ด้วย คดีถึงที่สุดแล้ว ดังนั้นที่จำเลยที่ 1 ถึงที่ 5 ได้ฟ้องคดีนี้ขอให้โจทก์ที่ 2ใช้ค่าสินไหมทดแทนเพื่อการที่โจทก์ที่ 2 ทำละเมิดให้ อ.ถึงแก่ชีวิตและทรัพย์สินเสียหายตาม ป.พ.พ.มาตรา 420 ในการพิพากษาคดีนี้ซึ่งเป็นคดีส่วนแพ่งศาลจำต้องถือข้อเท็จจริงตามที่ปรากฏในคำพิพากษาคดีส่วนอาญา ตาม ป.วิ.อ.มาตรา 46(ธีระจิต ไชยาคำ-ปรีชา เฉลิมวณิชย์-สถิตย์ สิทธิลักษณ์)ศาลแพ่ง - นางสาวประภาพรรณ อุดมจรรยาศาลอุทธรณ์ - นายโนรี จันทร์ทรแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 9371/2539นางอรพินท์ แซ่ลิ้มหรือแซ่เจี่ย กับพวกโจทก์นายดำรงศักดิ์ โชติช่วง กับพวกจำเลย ป.วิ.อ. ม. 46คดีอาญาโจทก์ที่ 2 ถูกพนักงานอัยการฟ้องขอให้ลงโทษตามป.อ.มาตรา 291 ศาลพิพากษายกฟ้องโดยวินิจฉัยว่า เหตุที่รถยนต์โดยสารที่โจทก์ที่ 2 ขับชนรถยนต์ที่ อ.ขับนั้น จุดชนอยู่ในช่องเดินรถของโจทก์ที่ 2โจทก์ที่ 2 ไม่ได้กระทำความผิดตามฟ้อง ซึ่งในคดีอาญาดังกล่าวต้องถือว่าพนักงานอัยการได้ฟ้องคดีแทนจำเลยที่ 1 ถึงที่ 5 ซึ่งเป็นภริยาและบุตรของ อ.ด้วย คดีถึงที่สุดแล้ว ดังนั้นที่จำเลยที่ 1 ถึงที่ 5 ได้ฟ้องคดีนี้ขอให้โจทก์ที่ 2ใช้ค่าสินไหมทดแทนเพื่อการที่โจทก์ที่ 2 ทำละเมิดให้ อ.ถึงแก่ชีวิตและทรัพย์สินเสียหายตาม ป.พ.พ.มาตรา 420 ในการพิพากษาคดีนี้ซึ่งเป็นคดีส่วนแพ่งศาลจำต้องถือข้อเท็จจริงตามที่ปรากฏในคำพิพากษาคดีส่วนอาญา ตาม ป.วิ.อ.มาตรา 46(ธีระจิต ไชยาคำ-ปรีชา เฉลิมวณิชย์-สถิตย์ สิทธิลักษณ์)ศาลแพ่ง - นางสาวประภาพรรณ อุดมจรรยาศาลอุทธรณ์ - นายโนรี จันทร์ทรแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 68/2486หลักกฎหมาย: โจทก์ฟ้องขอให้ศาลแสดงว่าที่พิพาทเป็นสิทธิแก่โจทก์แต่ชั้นพิจารณาได้ความว่า ที่รายพิพาทนั้น เป็นของโจทก์และน้องสาวคนละครึ่งโดยน้องสาวโจทก์ไม่ได้มอบอำนาจให้โจทก์ฟ้องเช่นนี้ แม้จะได้ความต่อมาว่า ที่เป็นของโจทก์ครึ่งหนึ่ง แต่ก็ไม่ได้ปรากฏในแผนที่ว่ามีเขตเพียงใดศาลย่อมพิพากษาแสดงสิทธิให้โจทก์ไม่ได้ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 68/2486นางแมะซอ สะอะโจทก์นายแวบือซา แวกาจิจำเลย ป.วิ.พ. ม. 172, ม. 142, ม. 134 ป.ที่ดิน โจทก์ฟ้องขอให้ศาลแสดงว่าที่พิพาทเป็นสิทธิแก่โจทก์แต่ชั้นพิจารณาได้ความว่า ที่รายพิพาทนั้น เป็นของโจทก์และน้องสาวคนละครึ่งโดยน้องสาวโจทก์ไม่ได้มอบอำนาจให้โจทก์ฟ้องเช่นนี้ แม้จะได้ความต่อมาว่า ที่เป็นของโจทก์ครึ่งหนึ่ง แต่ก็ไม่ได้ปรากฏในแผนที่ว่ามีเขตเพียงใดศาลย่อมพิพากษาแสดงสิทธิให้โจทก์ไม่ได้(ทิพปัญญา อ. บุปผเวส-ชม จามรมาน-ธรรมบัณฑิต บุนยะปานะ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 68/2486นางแมะซอ สะอะโจทก์นายแวบือซา แวกาจิจำเลย ป.วิ.พ. ม. 172, ม. 142, ม. 134 ป.ที่ดิน โจทก์ฟ้องขอให้ศาลแสดงว่าที่พิพาทเป็นสิทธิแก่โจทก์แต่ชั้นพิจารณาได้ความว่า ที่รายพิพาทนั้น เป็นของโจทก์และน้องสาวคนละครึ่งโดยน้องสาวโจทก์ไม่ได้มอบอำนาจให้โจทก์ฟ้องเช่นนี้ แม้จะได้ความต่อมาว่า ที่เป็นของโจทก์ครึ่งหนึ่ง แต่ก็ไม่ได้ปรากฏในแผนที่ว่ามีเขตเพียงใดศาลย่อมพิพากษาแสดงสิทธิให้โจทก์ไม่ได้(ทิพปัญญา อ. บุปผเวส-ชม จามรมาน-ธรรมบัณฑิต บุนยะปานะ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ร่างประกาศตาม พ.ร.บ. หลักทรัพย์ฯ ที่ผ่าน การพิจารณาของฝ่ายพัฒนากฎเกณฑ์ 2 แล้ว เมื่อวันที่ 14/3/2560 . CSDS เลขที่ 1/2560 ครั้งที่ 1 ผ่านทาง CSDSประกาศคณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์================================================ที่ กธ. 18/2560เรื่อง หลักเกณฑ์ เงื่อนไข และวิธีการในการขอรับ ใบอนุญาตและการออกใบอนุญาตการให้บริการ เป็นนายทะเบียนหลักทรัพย์ (ฉบับที่ 6) \_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_ อาศัยอํานาจตามความในมาตรา 14 แห่งพระราชบัญญัติหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ พ.ศ. 2535 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ (ฉบับที่ 4) พ.ศ. 2551 และมาตรา 222 ประกอบกับมาตรา 206 และมาตรา 207 แห่งพระราชบัญญัติหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ พ.ศ. 2535 คณะกรรมการ ก.ล.ต. ออกประกาศไว้ดังต่อไปนี้ ข้อ 1 ให้เพิ่มความต่อไปนี้เป็นข้อ 2/1 แห่งประกาศคณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ ที่ กด. 17/2539 เรื่อง หลักเกณฑ์ เงื่อนไข และวิธีการในการขอรับใบอนุญาตและการออกใบอนุญาตการให้บริการเป็นนายทะเบียนหลักทรัพย์ ลงวันที่ 12 ตุลาคม พ.ศ. 2539 "ข้อ 2/1 ประกาศนี้ไม่ใช้บังคับกับการขอรับและการออกใบอนุญาตการให้บริการเป็นนายทะเบียนหลักทรัพย์ที่มีหลักเกณฑ์เกี่ยวกับการดําเนินการดังกล่าวกําหนดไว้เป็นการเฉพาะตามประกาศอื่นอยู่แล้ว" ข้อ 2 ประกาศนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ 16 พฤษภาคม พ.ศ. 2560 เป็นต้นไป ประกาศ ณ วันที่ 24 เมษายน พ.ศ. 2560 (นายวรวิทย์ จําปีรัตน์) ประธานกรรมการ คณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 700868หลักกฎหมาย: แม้คดีนี้ผู้ฟ้องคดีซึ่งเป็นเอกชน ยื่นฟ้องอธิบดีกรมที่ดิน ที่ ๑ องค์การบริหารส่วนตำบลสามกระทายที่ ๒ ผู้ถูกฟ้องคดี ซึ่งเป็นเจ้าหน้าที่ของรัฐและหน่วยงานทางปกครองตามมาตรา ๓ แห่งพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง พ.ศ. ๒๕๔๒ อ้างว่า ผู้ถูกฟ้องคดีที่ ๑ ออกหนังสือสำคัญสำหรับที่หลวง (แปลงทุ่งแห้ว) โดยไม่ชอบด้วยกฎหมายทับที่ดินที่ผู้ฟ้องคดีครอบครองและทำประโยชน์ และผู้ถูกฟ้องคดีที่ ๒ แจ้งให้ผู้ฟ้องคดีรื้อถอนสิ่งปลูกสร้างและย้ายสิ่งของออกจากที่ดินพิพาท ซึ่งผู้ฟ้องคดีเห็นว่าเป็นการออกคำสั่งโดยไม่ชอบด้วยกฎหมาย เป็นการเลือกปฏิบัติและไม่เป็นธรรมแก่ผู้ฟ้องคดี โดยมีคำขอให้เพิกถอนหนังสือสำคัญสำหรับที่หลวงดังกล่าว กับให้ผู้ฟ้องคดีเป็นผู้มีสิทธิครอบครองที่ดินพิพาทแต่เพียงผู้เดียว อันมีลักษณะเป็นการตั้งรูปเรื่องการฟ้องคดีเป็นการฟ้องขอให้เพิกถอนคำสั่งทางปกครองที่ออกโดยไม่ชอบด้วยกฎหมาย แต่เหตุแห่งการฟ้องขอให้เพิกถอนหนังสือสำคัญสำหรับที่หลวงดังกล่าวก็เนื่องมาจากผู้ฟ้องคดีอ้างว่า ที่ดินพิพาทเป็นของผู้ฟ้องคดี แต่ผู้ถูกฟ้องคดีทั้งสองอ้างว่าเป็นที่ดินสาธารณประโยชน์ ดังนั้น การที่ศาลจะมีคำพิพากษาหรือคำสั่งตามคำขอของผู้ฟ้องคดีได้หรือไม่นั้น จำต้องวินิจฉัยก่อนว่าที่ดินพิพาทเป็นที่ดินของผู้ฟ้องคดีหรือเป็นที่สาธารณประโยชน์ คำฟ้องของผู้ฟ้องคดีจึงมีความมุ่งหมายที่จะให้ศาลรับรองคุ้มครองสิทธิในที่ดินของผู้ฟ้องคดีเป็นสำคัญ ข้อพิพาทในคดีนี้จึงเป็นคดีพิพาทเกี่ยวกับสิทธิในที่ดินซึ่งอยู่ในอำนาจพิจารณาพิพากษาของศาลยุติธรรม ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำวินิจฉัยที่ 106/2566ศาลปกครองเพชรบุรีศาลผู้ส่งความเห็นศาลจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ศาลผู้รับความเห็นนาง จ.ผู้ฟ้องคดีอธิบดีกรมที่ดิน ที่ 1 กับพวกรวม 2 คนผู้ถูกฟ้องคดี พ.ร.บ.จัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง พ.ศ.2542 ป.พ.พ. ป.ที่ดิน แม้คดีนี้ผู้ฟ้องคดีซึ่งเป็นเอกชน ยื่นฟ้องอธิบดีกรมที่ดิน ที่ ๑ องค์การบริหารส่วนตำบลสามกระทายที่ ๒ ผู้ถูกฟ้องคดี ซึ่งเป็นเจ้าหน้าที่ของรัฐและหน่วยงานทางปกครองตามมาตรา ๓ แห่งพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง พ.ศ. ๒๕๔๒ อ้างว่า ผู้ถูกฟ้องคดีที่ ๑ ออกหนังสือสำคัญสำหรับที่หลวง (แปลงทุ่งแห้ว) โดยไม่ชอบด้วยกฎหมายทับที่ดินที่ผู้ฟ้องคดีครอบครองและทำประโยชน์ และผู้ถูกฟ้องคดีที่ ๒ แจ้งให้ผู้ฟ้องคดีรื้อถอนสิ่งปลูกสร้างและย้ายสิ่งของออกจากที่ดินพิพาท ซึ่งผู้ฟ้องคดีเห็นว่าเป็นการออกคำสั่งโดยไม่ชอบด้วยกฎหมาย เป็นการเลือกปฏิบัติและไม่เป็นธรรมแก่ผู้ฟ้องคดี โดยมีคำขอให้เพิกถอนหนังสือสำคัญสำหรับที่หลวงดังกล่าว กับให้ผู้ฟ้องคดีเป็นผู้มีสิทธิครอบครองที่ดินพิพาทแต่เพียงผู้เดียว อันมีลักษณะเป็นการตั้งรูปเรื่องการฟ้องคดีเป็นการฟ้องขอให้เพิกถอนคำสั่งทางปกครองที่ออกโดยไม่ชอบด้วยกฎหมาย แต่เหตุแห่งการฟ้องขอให้เพิกถอนหนังสือสำคัญสำหรับที่หลวงดังกล่าวก็เนื่องมาจากผู้ฟ้องคดีอ้างว่า ที่ดินพิพาทเป็นของผู้ฟ้องคดี แต่ผู้ถูกฟ้องคดีทั้งสองอ้างว่าเป็นที่ดินสาธารณประโยชน์ ดังนั้น การที่ศาลจะมีคำพิพากษาหรือคำสั่งตามคำขอของผู้ฟ้องคดีได้หรือไม่นั้น จำต้องวินิจฉัยก่อนว่าที่ดินพิพาทเป็นที่ดินของผู้ฟ้องคดีหรือเป็นที่สาธารณประโยชน์ คำฟ้องของผู้ฟ้องคดีจึงมีความมุ่งหมายที่จะให้ศาลรับรองคุ้มครองสิทธิในที่ดินของผู้ฟ้องคดีเป็นสำคัญ ข้อพิพาทในคดีนี้จึงเป็นคดีพิพาทเกี่ยวกับสิทธิในที่ดินซึ่งอยู่ในอำนาจพิจารณาพิพากษาของศาลยุติธรรม (ไม่มี -) - - แหล่งที่มาสำนักงานเลขานุการคณะกรรมการวินิจฉัยฯแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกา106/2566หมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ คดีเกี่ยวกับสิทธิในที่ดิน
ระเบียบคณะกรรมการจัดสรรที่ดินจังหวัดกำแพงเพชรระเบียบคณะกรรมการจัดสรรที่ดินจังหวัดกำแพงเพชรว่าด้วยการกำหนดอัตราค่าปรับกรณีที่ชำระเงินค่าบำรุงรักษาและการจัดการสาธารณูปโภคล่าช้ากว่าเวลาที่กำหนดพ.ศ. ๒๕๕๘ อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๔ (๔) มาตรา ๕๐แห่งพระราชบัญญัติการจัดสรรที่ดิน พ.ศ. ๒๕๔๓ และเพื่อให้เป็นไปตามระเบียบคณะกรรมการจัดสรรที่ดินกลางว่าด้วยการกำหนดค่าใช้จ่ายหลักเกณฑ์และวิธีการจัดเก็บค่าใช้จ่ายในการบำรุงรักษาและการจัดการสาธารณูปโภคและการจัดทำบัญชีพ.ศ. ๒๕๔๕ คณะกรรมการจัดสรรที่ดินจังหวัดกำแพงเพชรจึงกำหนดอัตราค่าปรับกรณีที่ชำระค่าบำรุงรักษาและการจัดการสาธารณูปโภคล่าช้ากว่าเวลาที่กำหนดไว้ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ ระเบียบนี้เรียกว่าระเบียบคณะกรรมการจัดสรรที่ดินจังหวัดกำแพงเพชรว่าด้วยการกำหนดอัตราค่าปรับกรณีที่ชำระเงินค่าบำรุงรักษาและการจัดการสาธารณูปโภคล่าช้ากว่าเวลาที่กำหนดพ.ศ. ๒๕๕๘ข้อ ๒[๑] ระเบียบนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปข้อ ๓ ให้กำหนดอัตราค่าปรับกรณีที่เจ้าของที่ดินแปลงย่อยในโครงการจัดสรรที่ดินชำระเงินค่าใช้จ่ายในการบำรุงรักษาและการจัดการสาธารณูปโภคล่าช้ากว่าเวลาที่กำหนดดังนี้(๑) ที่ดินที่ใช้เพื่อประกอบการอุตสาหกรรมและที่ดินที่ใช้เพื่อประกอบการพาณิชยกรรมต้องชำระค่าปรับในอัตราที่นิติบุคคลกำหนดแต่ต้องไม่เกินร้อยละ ๑๕(๒) ที่ดินที่ใช้เพื่อเกษตรกรรมที่ดินที่ใช้เพื่อที่อยู่อาศัยและที่ดินเปล่าต้องชำระค่าปรับในอัตราที่นิติบุคคลกำหนดแต่ต้องไม่เกินร้อยละ ๑๐ทั้งนี้ ให้ปฏิบัติตามระเบียบคณะกรรมการจัดสรรที่ดินกลางว่าด้วยการกำหนดค่าใช้จ่าย หลักเกณฑ์และวิธีการจัดเก็บค่าใช้จ่ายในการบำรุงรักษาและการจัดการสาธารณูปโภคและการจัดทำบัญชีประกาศณ วันที่ ๒๒ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๕๘ธานี ธัญญาโภชน์ผู้ว่าราชการจังหวัดกำแพงเพชรประธานกรรมการจัดสรรที่ดินจังหวัดกำแพงเพชรปริยานุช/ผู้จัดทำ๑๗ กันยายน๒๕๕๘ปุณิกา/ผู้ตรวจ๙ ตุลาคม ๒๕๕๘[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๓๒/ตอนพิเศษ ๒๑๑ ง/หน้า ๔/๘ กันยายน ๒๕๕๘
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 60273หลักกฎหมาย: ความว่า จำเลยฎีกา มีทางชนะคดี โปรดอนุญาตให้ทุเลาการบังคับไว้ก่อนหมายเหตุ โจทก์แถลงคัดค้าน (อันดับ 117)ศาลชั้นต้นพิพากษาให้ยกฟ้องโจทก์ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้จำเลยและบริวารออกจากที่ดินพิพาทห้ามจำเลยเกี่ยวข้องอีกต่อไป ให้จำเลยชำระค่าเสียหายแก่โจทก์เดือนละ 500 บาท นับจากวันฟ้องเป็นต้นไป จนกว่าจำเลยและบริวารจะออกจากที่ดินโจทก์จำเลยฎีกา โดยได้รับอนุญาตให้ยกเว้นค่าธรรมเนียมศาลให้แต่เฉพาะบางส่วน พร้อมกับยื่นคำร้องดังกล่าว (อันดับ 92,109,91)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว ถ้าจำเลยหาประกันสำหรับจำนวนเงินที่ต้องชำระตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ มีกำหนด 5 ปี นับแต่วันฟ้อง มาให้เป็นที่พอใจและภายในเวลาที่ศาลชั้นต้นกำหนด ก็อนุญาตให้ทุเลาการบังคับไว้ในระหว่างฎีกา มิฉะนั้นให้ยกคำร้อง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 1141/2529นางอุบล ตรีรัตน์ฯโจทก์นางกุหลาบ ธรรมวงศ์ศรีจำเลยนางกุหลาบ ธรรมวงศ์ศรี จำเลยผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.พ. ม. 231ความว่า จำเลยฎีกา มีทางชนะคดี โปรดอนุญาตให้ทุเลาการบังคับไว้ก่อนหมายเหตุ โจทก์แถลงคัดค้าน (อันดับ 117)ศาลชั้นต้นพิพากษาให้ยกฟ้องโจทก์ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้จำเลยและบริวารออกจากที่ดินพิพาทห้ามจำเลยเกี่ยวข้องอีกต่อไป ให้จำเลยชำระค่าเสียหายแก่โจทก์เดือนละ 500 บาท นับจากวันฟ้องเป็นต้นไป จนกว่าจำเลยและบริวารจะออกจากที่ดินโจทก์จำเลยฎีกา โดยได้รับอนุญาตให้ยกเว้นค่าธรรมเนียมศาลให้แต่เฉพาะบางส่วน พร้อมกับยื่นคำร้องดังกล่าว (อันดับ 92,109,91)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว ถ้าจำเลยหาประกันสำหรับจำนวนเงินที่ต้องชำระตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ มีกำหนด 5 ปี นับแต่วันฟ้อง มาให้เป็นที่พอใจและภายในเวลาที่ศาลชั้นต้นกำหนด ก็อนุญาตให้ทุเลาการบังคับไว้ในระหว่างฎีกา มิฉะนั้นให้ยกคำร้อง(วิฑูรย์ ตั้งตรงจิตต์-ชูเชิด รักตะบุตร์-ไพรัช วงศ์วัฒนะ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 1141/2529นางอุบล ตรีรัตน์ฯโจทก์นางกุหลาบ ธรรมวงศ์ศรีจำเลยนางกุหลาบ ธรรมวงศ์ศรี จำเลยผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.พ. ม. 231ความว่า จำเลยฎีกา มีทางชนะคดี โปรดอนุญาตให้ทุเลาการบังคับไว้ก่อนหมายเหตุ โจทก์แถลงคัดค้าน (อันดับ 117)ศาลชั้นต้นพิพากษาให้ยกฟ้องโจทก์ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้จำเลยและบริวารออกจากที่ดินพิพาทห้ามจำเลยเกี่ยวข้องอีกต่อไป ให้จำเลยชำระค่าเสียหายแก่โจทก์เดือนละ 500 บาท นับจากวันฟ้องเป็นต้นไป จนกว่าจำเลยและบริวารจะออกจากที่ดินโจทก์จำเลยฎีกา โดยได้รับอนุญาตให้ยกเว้นค่าธรรมเนียมศาลให้แต่เฉพาะบางส่วน พร้อมกับยื่นคำร้องดังกล่าว (อันดับ 92,109,91)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว ถ้าจำเลยหาประกันสำหรับจำนวนเงินที่ต้องชำระตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ มีกำหนด 5 ปี นับแต่วันฟ้อง มาให้เป็นที่พอใจและภายในเวลาที่ศาลชั้นต้นกำหนด ก็อนุญาตให้ทุเลาการบังคับไว้ในระหว่างฎีกา มิฉะนั้นให้ยกคำร้อง(วิฑูรย์ ตั้งตรงจิตต์-ชูเชิด รักตะบุตร์-ไพรัช วงศ์วัฒนะ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ประกาศกระทรวงเกษตรและสหกรณ์เรื่องกำหนดมาตรฐานสินค้าเกษตร :การปฏิบัติทางการเกษตรที่ดีสำหรับฟาร์มสุกรตามพระราชบัญญัติมาตรฐานสินค้าเกษตรพ.ศ. ๒๕๕๑ โดยเป็นการสมควรปรับปรุงแก้ไขการกำหนดมาตรฐานสินค้าเกษตรเรื่อง การปฏิบัติทางการเกษตรที่ดีสำหรับฟาร์มสุกร ตามพระราชบัญญัติมาตรฐานสินค้าเกษตรพ.ศ. ๒๕๕๑ ให้เหมาะสมกับสภาวการณ์ปัจจุบันอาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๕ มาตรา ๑๕ และมาตรา๑๖ แห่งพระราชบัญญัติมาตรฐานสินค้าเกษตร พ.ศ. ๒๕๕๑ประกอบมติคณะกรรมการมาตรฐานสินค้าเกษตร ในการประชุมครั้งที่ ๑/๒๕๕๘ เมื่อวันที่ ๒๔เมษายน ๒๕๕๘ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์จึงได้ออกประกาศไว้ ดังต่อไปนี้๑. ให้ยกเลิกประกาศกระทรวงเกษตรและสหกรณ์เรื่อง กำหนดมาตรฐานสินค้าเกษตร : การปฏิบัติทางการเกษตรที่ดีสำหรับฟาร์มสุกรตามพระราชบัญญัติมาตรฐานสินค้าเกษตร พ.ศ. ๒๕๕๑ ลงวันที่ ๓๐ กันยายน ๒๕๕๒๒. กำหนดมาตรฐานสินค้าเกษตร: การปฏิบัติทางการเกษตรที่ดีสำหรับฟาร์มสุกร มาตรฐานเลขที่ มกษ. 6403 - 2558ไว้เป็นมาตรฐานทั่วไป ดังมีรายละเอียดแนบท้ายประกาศนี้ทั้งนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป[๑]ประกาศณ วันที่ ๑๖ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๕๘ปีติพงศ์พึ่งบุญ ณ อยุธยารัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์[เอกสารแนบท้าย]๑. มาตรฐานสินค้าเกษตร การปฏิบัติทางการเกษตรที่ดีสำหรับฟาร์มสุกร (มกษ.6403-2558)(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)ปริยานุช/ผู้จัดทำ๗ สิงหาคม ๒๕๕๘นุสรา/ผู้ตรวจ๒๖ ตุลาคม ๒๕๕๘[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๓๒/ตอนพิเศษ ๑๗๙ ง/หน้า ๖/๔ สิงหาคม ๒๕๕๘
พระราชกฤษฎีกาพระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืนเพื่อสร้างและขยายทางหลวงเทศบาลสายเชื่อมระหว่างถนนเลียบวารีกับถนนสังฆสันติสุขพ.ศ.๒๕๔๖ ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร.ให้ไว้ ณ วันที่ ๑๑ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๔๖เป็นปีที่ ๕๘ ในรัชกาลปัจจุบันพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชมีพระบรมราชโองการโปรดเกล้า ฯ ให้ประกาศว่าโดยที่เป็นการสมควรกำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืนเพื่อสร้างและขยายทางหลวงเทศบาลสายเชื่อมระหว่างถนนเลียบวารีกับถนนสังฆสันติสุขในท้องที่แขวงกระทุ่มราย เขตหนองจอก กรุงเทพมหานครอาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๒๒๑ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยและมาตรา ๖๘ วรรคหนึ่ง แห่งพระราชบัญญัติทางหลวง พ.ศ. ๒๕๓๕อันเป็นพระราชบัญญัติที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคลซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๓๑ มาตรา ๓๕ มาตรา ๓๖ มาตรา ๔๘ มาตรา ๔๙ มาตรา ๕๐และมาตรา ๕๑ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยบัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมายประกอบกับมาตรา ๕ วรรคสาม และมาตรา ๖แห่งพระราชบัญญัติว่าด้วยการเวนคืนอสังหาริมทรัพย์ พ.ศ. ๒๕๓๐ อันเป็นพระราชบัญญัติที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคลซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๓๕ มาตรา ๔๘ และมาตรา ๔๙ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยบัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้า ฯให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้มาตรา ๑พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า พระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืนเพื่อสร้างและขยายทางหลวงเทศบาลสายเชื่อมระหว่างถนนเลียบวารีกับถนนสังฆสันติสุข พ.ศ. ๒๕๔๖มาตรา ๒[๑] พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา ๓ ให้ผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานครเป็นเจ้าหน้าที่เวนคืนตามพระราชกฤษฎีกานี้มาตรา ๔เขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืนตามพระราชกฤษฎีกานี้อยู่ในท้องที่แขวงกระทุ่มราย เขตหนองจอก กรุงเทพมหานคร มีส่วนกว้างหกสิบเมตรและส่วนยาวสองร้อยห้าสิบเมตร ทั้งนี้ ภายในแนวเขตตามแผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกานี้มาตรา ๕ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้ผู้รับสนองพระบรมราชโองการพันตำรวจโททักษิณ ชินวัตรนายกรัฐมนตรีแผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืนเพื่อสร้างและขยายทางหลวงเทศบาลสายเชื่อมระหว่างถนนเลียบวารีกับถนนสังฆสันติสุขพ.ศ. ๒๕๔๖[ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย]หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษีกาฉบับนี้คือเนื่องจากกรุงเทพมหานครได้ทำการสำรวจเขตที่ดินเพื่อเวนคืนตามพระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืนเพื่อสร้างและขยายทางหลวงเทศบาล สายเชื่อมระหว่างถนนเลียบวารีกับถนนสังฆสันติสุข พ.ศ. ๒๕๓๘ ในท้องที่แขวงกระทุ่มราย เขตหนองจอกกรุงเทพมหานคร ยังไม่แล้วเสร็จสมควรกำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืนในท้องที่แขวงกระทุ่มราย เขตหนองจอกกรุงเทพมหานคร เพื่อให้เจ้าหน้าที่หรือผู้ซึ่งได้รับมอบหมายจากเจ้าหน้าที่มีสิทธิเข้าไปทำการสำรวจและเพื่อทราบข้อเท็จจริงเกี่ยวกับอสังหาริมทรัพย์ที่จะต้องเวนคืนที่แน่นอนได้อีกสองปีจึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้พรพิมล/พิมพ์๒๑ สิงหาคม ๒๕๔๖พรพิมล/แก้ไข๒๗ สิงหาคม ๒๕๔๖A+B[๑] รก.๒๕๔๖/๕๖ก/๕/๑๘ มิถุนายน ๒๕๔๖
เทศบัญญัติเทศบาลตำบลตาดทองเทศบัญญัติเทศบาลตำบลตาดทองเรื่องกำหนดบริเวณห้ามก่อสร้าง ดัดแปลง หรือเปลี่ยนการใช้อาคารบางชนิด หรือบางประเภทในพื้นที่บางส่วนในเขตเทศบาลตำบลตาดทองอำเภอเมืองยโสธร จังหวัดยโสธร(ฉบับที่ ๓)พ.ศ. ๒๕๕๗ โดยที่เป็นการสมควรแก้ไขเพิ่มเติมเทศบัญญัติเทศบาลตำบลตาดทอง เรื่องกำหนดบริเวณห้ามก่อสร้าง ดัดแปลงหรือเปลี่ยนการใช้อาคารบางชนิด หรือบางประเภท ในพื้นที่บางส่วนในเขตเทศบาลตำบลตาดทองอำเภอเมืองยโสธร จังหวัดยโสธร พ.ศ. ๒๕๕๕อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๙ วรรคสอง แห่งพระราชบัญญัติควบคุมอาคารพ.ศ. ๒๕๒๒ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติควบคุมอาคาร (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๓๕(ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๔๓ และมาตรา ๖๐ แห่งพระราชบัญญัติเทศบาล พ.ศ. ๒๔๙๖ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติเทศบาล (ฉบับที่ ๕) พ.ศ. ๒๕๑๐ เทศบาลตำบลตาดทองโดยความเห็นชอบของสภาเทศบาลตำบลตาดทอง และผู้ว่าราชการจังหวัดยโสธรจึงตราเทศบัญญัติไว้ ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ เทศบัญญัตินี้เรียกว่า เทศบัญญัติเทศบาลตำบลตาดทองเรื่อง กำหนดบริเวณห้ามก่อสร้าง ดัดแปลง หรือเปลี่ยนการใช้อาคารบางชนิดหรือบางประเภท ในพื้นที่บางส่วนในเขตเทศบาลตำบลตาดทอง อำเภอเมืองยโสธรจังหวัดยโสธร (ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๕๗ข้อ ๒[๑] เทศบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปและให้สิ้นสุดระยะเวลาการใช้บังคับเมื่อมีกฎกระทรวงให้ใช้บังคับผังเมืองรวมเมืองยโสธรที่ออกตามความในพระราชบัญญัติการผังเมืองพ.ศ. ๒๕๑๘ข้อ ๓ ให้ยกเลิกความใน(๖) ของข้อ ๔ แห่งเทศบัญญัติเทศบาลตำบลตาดทอง เรื่องกำหนดบริเวณห้ามก่อสร้าง ดัดแปลง หรือเปลี่ยนการใช้อาคารบางชนิด หรือบางประเภท ในพื้นที่บางส่วนในเขตเทศบาลตำบลตาดทองอำเภอเมืองยโสธร จังหวัดยโสธร พ.ศ. ๒๕๕๕ข้อ ๔ ให้ยกเลิกความใน (๘) และ (๙) ของข้อ ๗แห่งเทศบัญญัติเทศบาลตำบลตาดทอง เรื่องกำหนดบริเวณห้ามก่อสร้าง ดัดแปลง หรือเปลี่ยนการใช้อาคารบางชนิด หรือบางประเภทในพื้นที่บางส่วนในเขตเทศบาลตำบลตาดทองอำเภอเมืองยโสธร จังหวัดยโสธร พ.ศ. ๒๕๕๕ข้อ ๕ ให้นายกเทศมนตรีตำบลตาดทองรักษาการตามเทศบัญญัตินี้ประกาศณ วันที่ ๑๗ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๕๗พิบูล ฝ่ายดีนายกเทศมนตรีตำบลตาดทองปริยานุช/ผู้จัดทำ๒๘ ตุลาคม ๒๕๕๗ปริญสินีย์/ผู้ตรวจ๒๘ ตุลาคม ๒๕๕๗[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๓๑/ตอนพิเศษ ๒๑๓ ง/หน้า ๑๖/๒๔ ตุลาคม ๒๕๕๗