คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1319/2497หลักกฎหมาย: จำเลยและผู้ตายได้พูดเถียงกัน ผู้ตายชักมีดพกยาว 1 คืบเศษ จำเลยลุกขึ้นยืน ผู้ตายลุกขึ้นยืน จำเลยถอยไปข้างฝาและหยิบขวานที่เหน็บฝาไว้ พอผู้ตายเดินเข้ามา จำเลยก็ใช้ขวานทุบศีรษะผู้ตาย 1 ที ผู้ตายล้มลงและถึงแก่ความตายนั้น การกระทำของจำเลยเพื่อป้องกันชีวิตของจำเลยให้พ้นภยันตราย ซึ่งเกิดขึ้นโดยผิดกฎหมาย ไม่ควรลงอาญาแก่จำเลยตาม มาตรา 50คดีนี้ โจทก์ฟ้องหาว่า จำเลยใช้ขวานตีนายวันถึงแก่ความตายขอให้ลงโทษตาม มาตรา 249จำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษาจำคุกจำเลย 15 ปี ตามมาตรา 249 ศาลอุทธรณ์เห็นว่าจำเลยกระทำไปเพื่อป้องกันตัวพอสมควรแก่เหตุตาม มาตรา 50โจทก์ฎีกาศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า นายเลือน จำเลยพูดว่า เมื่อคืนมึงไปลักไก่เตี่ยแล้วไม่ใช่หรืออ้ายวัน นายวันตอบว่าม่าย คนทั้งสองเถียงกันอยู่หลายคำ นายวันชักมีดพกยาว 1 คืนเศษ จำเลยลุกขึ้นยืนนายวันโถมเข้าแทง จำเลยถอยไปข้างฝาและหยิบขวานที่เหน็บฝาไว้นายวันเดินเข้ามา จำเลยใช้ขวานทุบหัวนายวัน 1 ที นายวันล้มลงถึงแก่ความตาย ดังนี้ การกระทำของจำเลยจึงเป็นพอสมควรแก่เหตุเพื่อป้องกันชีวิตของจำเลยให้พ้นภยันตราย ซึ่งเกิดขึ้นโดยผิดกฎหมาย ไม่ควรลงอาญาแก่จำเลยตามมาตรา 50พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1319/2497พนักงานอัยการจังหวัดนครศรีธรรมราชโจทก์นายเสือน วิทยาจำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 50, ม. 249จำเลยและผู้ตายได้พูดเถียงกัน ผู้ตายชักมีดพกยาว 1 คืบเศษ จำเลยลุกขึ้นยืน ผู้ตายลุกขึ้นยืน จำเลยถอยไปข้างฝาและหยิบขวานที่เหน็บฝาไว้ พอผู้ตายเดินเข้ามา จำเลยก็ใช้ขวานทุบศีรษะผู้ตาย 1 ที ผู้ตายล้มลงและถึงแก่ความตายนั้น การกระทำของจำเลยเพื่อป้องกันชีวิตของจำเลยให้พ้นภยันตราย ซึ่งเกิดขึ้นโดยผิดกฎหมาย ไม่ควรลงอาญาแก่จำเลยตาม มาตรา 50คดีนี้ โจทก์ฟ้องหาว่า จำเลยใช้ขวานตีนายวันถึงแก่ความตายขอให้ลงโทษตาม มาตรา 249จำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษาจำคุกจำเลย 15 ปี ตามมาตรา 249 ศาลอุทธรณ์เห็นว่าจำเลยกระทำไปเพื่อป้องกันตัวพอสมควรแก่เหตุตาม มาตรา 50โจทก์ฎีกาศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า นายเลือน จำเลยพูดว่า เมื่อคืนมึงไปลักไก่เตี่ยแล้วไม่ใช่หรืออ้ายวัน นายวันตอบว่าม่าย คนทั้งสองเถียงกันอยู่หลายคำ นายวันชักมีดพกยาว 1 คืนเศษ จำเลยลุกขึ้นยืนนายวันโถมเข้าแทง จำเลยถอยไปข้างฝาและหยิบขวานที่เหน็บฝาไว้นายวันเดินเข้ามา จำเลยใช้ขวานทุบหัวนายวัน 1 ที นายวันล้มลงถึงแก่ความตาย ดังนี้ การกระทำของจำเลยจึงเป็นพอสมควรแก่เหตุเพื่อป้องกันชีวิตของจำเลยให้พ้นภยันตราย ซึ่งเกิดขึ้นโดยผิดกฎหมาย ไม่ควรลงอาญาแก่จำเลยตามมาตรา 50พิพากษายืน(พิบูลย์ไอศวรรย์-มนูภันย์วิมลสาร-ประศาสน์วินิจฉัย)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: คดีนี้ โจทก์ฟ้องหาว่า จำเลยใช้ขวานตีนายวันถึงแก่ความตายขอให้ลงโทษตาม มาตรา 249จำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษาจำคุกจำเลย 15 ปี ตามมาตรา 249 ศาลอุทธรณ์เห็นว่าจำเลยกระทำไปเพื่อป้องกันตัวพอสมควรแก่เหตุตาม มาตรา 50โจทก์ฎีกาศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า นายเลือน จำเลยพูดว่า เมื่อคืนมึงไปลักไก่เตี่ยแล้วไม่ใช่หรืออ้ายวัน นายวันตอบว่าม่าย คนทั้งสองเถียงกันอยู่หลายคำ นายวันชักมีดพกยาว 1 คืนเศษ จำเลยลุกขึ้นยืนนายวันโถมเข้าแทง จำเลยถอยไปข้างฝาและหยิบขวานที่เหน็บฝาไว้นายวันเดินเข้ามา จำเลยใช้ขวานทุบหัวนายวัน 1 ที นายวันล้มลงถึงแก่ความตาย ดังนี้ การกระทำของจำเลยจึงเป็นพอสมควรแก่เหตุเพื่อป้องกันชีวิตของจำเลยให้พ้นภยันตราย ซึ่งเกิดขึ้นโดยผิดกฎหมาย ไม่ควรลงอาญาแก่จำเลยตามมาตรา 50พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1319/2497พนักงานอัยการจังหวัดนครศรีธรรมราชโจทก์นายเสือน วิทยาจำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 50, ม. 249จำเลยและผู้ตายได้พูดเถียงกัน ผู้ตายชักมีดพกยาว 1 คืบเศษ จำเลยลุกขึ้นยืน ผู้ตายลุกขึ้นยืน จำเลยถอยไปข้างฝาและหยิบขวานที่เหน็บฝาไว้ พอผู้ตายเดินเข้ามา จำเลยก็ใช้ขวานทุบศีรษะผู้ตาย 1 ที ผู้ตายล้มลงและถึงแก่ความตายนั้น การกระทำของจำเลยเพื่อป้องกันชีวิตของจำเลยให้พ้นภยันตราย ซึ่งเกิดขึ้นโดยผิดกฎหมาย ไม่ควรลงอาญาแก่จำเลยตาม มาตรา 50คดีนี้ โจทก์ฟ้องหาว่า จำเลยใช้ขวานตีนายวันถึงแก่ความตายขอให้ลงโทษตาม มาตรา 249จำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษาจำคุกจำเลย 15 ปี ตามมาตรา 249 ศาลอุทธรณ์เห็นว่าจำเลยกระทำไปเพื่อป้องกันตัวพอสมควรแก่เหตุตาม มาตรา 50โจทก์ฎีกาศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า นายเลือน จำเลยพูดว่า เมื่อคืนมึงไปลักไก่เตี่ยแล้วไม่ใช่หรืออ้ายวัน นายวันตอบว่าม่าย คนทั้งสองเถียงกันอยู่หลายคำ นายวันชักมีดพกยาว 1 คืนเศษ จำเลยลุกขึ้นยืนนายวันโถมเข้าแทง จำเลยถอยไปข้างฝาและหยิบขวานที่เหน็บฝาไว้นายวันเดินเข้ามา จำเลยใช้ขวานทุบหัวนายวัน 1 ที นายวันล้มลงถึงแก่ความตาย ดังนี้ การกระทำของจำเลยจึงเป็นพอสมควรแก่เหตุเพื่อป้องกันชีวิตของจำเลยให้พ้นภยันตราย ซึ่งเกิดขึ้นโดยผิดกฎหมาย ไม่ควรลงอาญาแก่จำเลยตามมาตรา 50พิพากษายืน(พิบูลย์ไอศวรรย์-มนูภันย์วิมลสาร-ประศาสน์วินิจฉัย)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ