คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1066/2479หลักกฎหมาย: บาดแผลที่ถูกทำร้ายถึงบวมโลหิตซับแลไหลนั้นเรียกว่าเป็นบาดแผลถึงบาดเจ็บ ฎีกาอุทธรณ์ ปัญหากฎหมาย ปัญหาว่าลักษณของบาดแผลเป็นบาดแผลถึงบาดเจ็บหรือไม่บาดเจ็บเป็นปัญหากฎหมายได้ความว่าจำเลยใช้มือชกต่อย น.มีบาดเจ็บตามรายงานชัณสูตร์ บาดแผลคือ ๑. ฟันล่างข้างหน้าโยก ๒ ซี่ โลหิตไหลริมฝีปากบวมเจ่อ ๒. โหนกแก้มซ้ายบวมแดงกว้างยาว ๓ เซ็นติเมตร์ (๓) ที่ใบหูขวาบวมแดงและมีรอยขีดโลหิติซับ ศาลฎีกาตัดสินยืนตามศาลอุทธรณ์ว่าบาดแผลของผู้ถูกทำร้ายถึงบวงโลหิตไหลและซับ ย่อมเป็นบาดแผลถึงบาดเจ็บ จำเลยย่อมมีผิดตามกฎหมายอาญามาตรา ๒๕๕ แต่เห็นว่าจำเลยกับ น.เป็นตำรวจอยู่ด้วยกันและไม่ปรากฎว่าเป็นเรื่องร้ายแรงอะไร และเมื่อไม่ปรากฎว่าจำเลยเคยต้องคำพิพากษามาแล้วก็รอการลงอาญาไว้ได ตาม ม.๔๑-๔๒ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1066/2479อัยยการสมุทรปราการโจทก์พลตำรวจเฟื่อง เชี่ยวชาญจำเลย ป.อ. ม. 254-255-38 พ.ร.บ.ลักษณฎีกาอุทธรณ์ พ.ศ.2461 บาดแผลที่ถูกทำร้ายถึงบวมโลหิตซับแลไหลนั้นเรียกว่าเป็นบาดแผลถึงบาดเจ็บ ฎีกาอุทธรณ์ ปัญหากฎหมาย ปัญหาว่าลักษณของบาดแผลเป็นบาดแผลถึงบาดเจ็บหรือไม่บาดเจ็บเป็นปัญหากฎหมายได้ความว่าจำเลยใช้มือชกต่อย น.มีบาดเจ็บตามรายงานชัณสูตร์ บาดแผลคือ ๑. ฟันล่างข้างหน้าโยก ๒ ซี่ โลหิตไหลริมฝีปากบวมเจ่อ ๒. โหนกแก้มซ้ายบวมแดงกว้างยาว ๓ เซ็นติเมตร์ (๓) ที่ใบหูขวาบวมแดงและมีรอยขีดโลหิติซับ ศาลฎีกาตัดสินยืนตามศาลอุทธรณ์ว่าบาดแผลของผู้ถูกทำร้ายถึงบวงโลหิตไหลและซับ ย่อมเป็นบาดแผลถึงบาดเจ็บ จำเลยย่อมมีผิดตามกฎหมายอาญามาตรา ๒๕๕ แต่เห็นว่าจำเลยกับ น.เป็นตำรวจอยู่ด้วยกันและไม่ปรากฎว่าเป็นเรื่องร้ายแรงอะไร และเมื่อไม่ปรากฎว่าจำเลยเคยต้องคำพิพากษามาแล้วก็รอการลงอาญาไว้ได ตาม ม.๔๑-๔๒(อรรถกฤต ช.เพ็ญชาติ-มนธา-พลางกูร)ศาลชั้นต้น - ศาลอุทธรณ์ - พร+ปรีชา+แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ได้ความว่าจำเลยใช้มือชกต่อย น.มีบาดเจ็บตามรายงานชัณสูตร์ บาดแผลคือ ๑. ฟันล่างข้างหน้าโยก ๒ ซี่ โลหิตไหลริมฝีปากบวมเจ่อ ๒. โหนกแก้มซ้ายบวมแดงกว้างยาว ๓ เซ็นติเมตร์ (๓) ที่ใบหูขวาบวมแดงและมีรอยขีดโลหิติซับ ศาลฎีกาตัดสินยืนตามศาลอุทธรณ์ว่าบาดแผลของผู้ถูกทำร้ายถึงบวงโลหิตไหลและซับ ย่อมเป็นบาดแผลถึงบาดเจ็บ จำเลยย่อมมีผิดตามกฎหมายอาญามาตรา ๒๕๕ แต่เห็นว่าจำเลยกับ น.เป็นตำรวจอยู่ด้วยกันและไม่ปรากฎว่าเป็นเรื่องร้ายแรงอะไร และเมื่อไม่ปรากฎว่าจำเลยเคยต้องคำพิพากษามาแล้วก็รอการลงอาญาไว้ได ตาม ม.๔๑-๔๒ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1066/2479อัยยการสมุทรปราการโจทก์พลตำรวจเฟื่อง เชี่ยวชาญจำเลย ป.อ. ม. 254-255-38 พ.ร.บ.ลักษณฎีกาอุทธรณ์ พ.ศ.2461 บาดแผลที่ถูกทำร้ายถึงบวมโลหิตซับแลไหลนั้นเรียกว่าเป็นบาดแผลถึงบาดเจ็บ ฎีกาอุทธรณ์ ปัญหากฎหมาย ปัญหาว่าลักษณของบาดแผลเป็นบาดแผลถึงบาดเจ็บหรือไม่บาดเจ็บเป็นปัญหากฎหมายได้ความว่าจำเลยใช้มือชกต่อย น.มีบาดเจ็บตามรายงานชัณสูตร์ บาดแผลคือ ๑. ฟันล่างข้างหน้าโยก ๒ ซี่ โลหิตไหลริมฝีปากบวมเจ่อ ๒. โหนกแก้มซ้ายบวมแดงกว้างยาว ๓ เซ็นติเมตร์ (๓) ที่ใบหูขวาบวมแดงและมีรอยขีดโลหิติซับ ศาลฎีกาตัดสินยืนตามศาลอุทธรณ์ว่าบาดแผลของผู้ถูกทำร้ายถึงบวงโลหิตไหลและซับ ย่อมเป็นบาดแผลถึงบาดเจ็บ จำเลยย่อมมีผิดตามกฎหมายอาญามาตรา ๒๕๕ แต่เห็นว่าจำเลยกับ น.เป็นตำรวจอยู่ด้วยกันและไม่ปรากฎว่าเป็นเรื่องร้ายแรงอะไร และเมื่อไม่ปรากฎว่าจำเลยเคยต้องคำพิพากษามาแล้วก็รอการลงอาญาไว้ได ตาม ม.๔๑-๔๒(อรรถกฤต ช.เพ็ญชาติ-มนธา-พลางกูร)ศาลชั้นต้น - ศาลอุทธรณ์ - พร+ปรีชา+แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ