คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 264/2483หลักกฎหมาย: เป็นเรื่องการได้กรรมสิทธิ ไม่เกี่ยวกับเรื่องสิทธิครอบครองที่ดินซึ่งไม่มีหนังสือสำคัญสำหรับที่นั้น เมื่อเจ้าของเดิมได้ละทิ้งและผู้อื่นได้เข้าครอบครองโดยเจตนาจะยึดเพื่อตนดังนี้ ผู้ครอบครองย่อมได้สิทธิครอบครองได้ความว่า จำเลยไม่ใช้เงินให้โจทก์ตามสัญญายอมความ โจทก์นำยึดที่ดินป่าไม้โกงกางกับไม้โกงกางซึ่งตัดแล้ว นางเล็กยื่นคำร้องขัดทรัพย์ว่าที่ดินกับไม้ที่ยึดเป็นของผู้ร้อง ๆ ซื้อไว้จากจำเลยและผู้อื่นบ้าง ผู้ร้องได้ครอบครองมาตั้งแต่วันที่ ๑๙ ธันวาคม พ.ศ. ๒๔๘๐ ขอให้ถอนการยึด ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์เห็นว่าที่รายพิพาทไม่มีหนังสือสำคัญสำหรับที่ผู้ร้องได้ซื้อไว้จาก จำเลยโดยสุจริตและได้เข้าครอบครองที่รายนี้แล้ว ไม้ที่โจทก์ยึดก็ตัดจากที่รายนี้จึงมีคำสั่งให้ถอนการยึด โจทก์ฎีกาว่า ตาม ประมวลแพ่ง ฯ มาตรา ๑๓๘๒ ผู้ร้องจะต้องครอบครองมาถึง ๑๐ ปี จึงจะได้กรรมสิทธิ ศาลฎีกาเห็นว่า มาตรา ๑๓๘๒ เป็นเรื่องการได้กรรมสิทธิ ในเรื่องนี้ผู้ร้อง ๆ ว่าตนได้สืทธิครอบครอง จึงเป็นปัญหาเรื่องสิทธิครอบครองจำเลยได้ละทิ้งที่และผู้ร้องได้เข้าครอบครอง ผู้ร้องจึงได้สิทธิครอบครองตาม ประมวลแพ่ง ฯ มาตรา ๑๓๖๗,๑๓๗๗,๑๓๗๘, ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 264/2483นายตี๋ ศรีสัวสดิ์โจทก์นางสงล.นางเล็ก สำเภาเงินผู้ร้องขัดทรัพย์ ป.พ.พ. ม. 1382, ม. 1367, ม. 1377, ม. 1378เป็นเรื่องการได้กรรมสิทธิ ไม่เกี่ยวกับเรื่องสิทธิครอบครองที่ดินซึ่งไม่มีหนังสือสำคัญสำหรับที่นั้น เมื่อเจ้าของเดิมได้ละทิ้งและผู้อื่นได้เข้าครอบครองโดยเจตนาจะยึดเพื่อตนดังนี้ ผู้ครอบครองย่อมได้สิทธิครอบครองได้ความว่า จำเลยไม่ใช้เงินให้โจทก์ตามสัญญายอมความ โจทก์นำยึดที่ดินป่าไม้โกงกางกับไม้โกงกางซึ่งตัดแล้ว นางเล็กยื่นคำร้องขัดทรัพย์ว่าที่ดินกับไม้ที่ยึดเป็นของผู้ร้อง ๆ ซื้อไว้จากจำเลยและผู้อื่นบ้าง ผู้ร้องได้ครอบครองมาตั้งแต่วันที่ ๑๙ ธันวาคม พ.ศ. ๒๔๘๐ ขอให้ถอนการยึด ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์เห็นว่าที่รายพิพาทไม่มีหนังสือสำคัญสำหรับที่ผู้ร้องได้ซื้อไว้จาก จำเลยโดยสุจริตและได้เข้าครอบครองที่รายนี้แล้ว ไม้ที่โจทก์ยึดก็ตัดจากที่รายนี้จึงมีคำสั่งให้ถอนการยึด โจทก์ฎีกาว่า ตาม ประมวลแพ่ง ฯ มาตรา ๑๓๘๒ ผู้ร้องจะต้องครอบครองมาถึง ๑๐ ปี จึงจะได้กรรมสิทธิ ศาลฎีกาเห็นว่า มาตรา ๑๓๘๒ เป็นเรื่องการได้กรรมสิทธิ ในเรื่องนี้ผู้ร้อง ๆ ว่าตนได้สืทธิครอบครอง จึงเป็นปัญหาเรื่องสิทธิครอบครองจำเลยได้ละทิ้งที่และผู้ร้องได้เข้าครอบครอง ผู้ร้องจึงได้สิทธิครอบครองตาม ประมวลแพ่ง ฯ มาตรา ๑๓๖๗,๑๓๗๗,๑๓๗๘,(สุทธิอรรถนฤมนตร์-อรรถกฤต ช.เพ็ญชาติ-วิกรม)ศาลชั้นต้น - ++ศาลอุทธรณ์ - ++แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ได้ความว่า จำเลยไม่ใช้เงินให้โจทก์ตามสัญญายอมความ โจทก์นำยึดที่ดินป่าไม้โกงกางกับไม้โกงกางซึ่งตัดแล้ว นางเล็กยื่นคำร้องขัดทรัพย์ว่าที่ดินกับไม้ที่ยึดเป็นของผู้ร้อง ๆ ซื้อไว้จากจำเลยและผู้อื่นบ้าง ผู้ร้องได้ครอบครองมาตั้งแต่วันที่ ๑๙ ธันวาคม พ.ศ. ๒๔๘๐ ขอให้ถอนการยึด ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์เห็นว่าที่รายพิพาทไม่มีหนังสือสำคัญสำหรับที่ผู้ร้องได้ซื้อไว้จาก จำเลยโดยสุจริตและได้เข้าครอบครองที่รายนี้แล้ว ไม้ที่โจทก์ยึดก็ตัดจากที่รายนี้จึงมีคำสั่งให้ถอนการยึด โจทก์ฎีกาว่า ตาม ประมวลแพ่ง ฯ มาตรา ๑๓๘๒ ผู้ร้องจะต้องครอบครองมาถึง ๑๐ ปี จึงจะได้กรรมสิทธิ ศาลฎีกาเห็นว่า มาตรา ๑๓๘๒ เป็นเรื่องการได้กรรมสิทธิ ในเรื่องนี้ผู้ร้อง ๆ ว่าตนได้สืทธิครอบครอง จึงเป็นปัญหาเรื่องสิทธิครอบครองจำเลยได้ละทิ้งที่และผู้ร้องได้เข้าครอบครอง ผู้ร้องจึงได้สิทธิครอบครองตาม ประมวลแพ่ง ฯ มาตรา ๑๓๖๗,๑๓๗๗,๑๓๗๘, ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 264/2483นายตี๋ ศรีสัวสดิ์โจทก์นางสงล.นางเล็ก สำเภาเงินผู้ร้องขัดทรัพย์ ป.พ.พ. ม. 1382, ม. 1367, ม. 1377, ม. 1378เป็นเรื่องการได้กรรมสิทธิ ไม่เกี่ยวกับเรื่องสิทธิครอบครองที่ดินซึ่งไม่มีหนังสือสำคัญสำหรับที่นั้น เมื่อเจ้าของเดิมได้ละทิ้งและผู้อื่นได้เข้าครอบครองโดยเจตนาจะยึดเพื่อตนดังนี้ ผู้ครอบครองย่อมได้สิทธิครอบครองได้ความว่า จำเลยไม่ใช้เงินให้โจทก์ตามสัญญายอมความ โจทก์นำยึดที่ดินป่าไม้โกงกางกับไม้โกงกางซึ่งตัดแล้ว นางเล็กยื่นคำร้องขัดทรัพย์ว่าที่ดินกับไม้ที่ยึดเป็นของผู้ร้อง ๆ ซื้อไว้จากจำเลยและผู้อื่นบ้าง ผู้ร้องได้ครอบครองมาตั้งแต่วันที่ ๑๙ ธันวาคม พ.ศ. ๒๔๘๐ ขอให้ถอนการยึด ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์เห็นว่าที่รายพิพาทไม่มีหนังสือสำคัญสำหรับที่ผู้ร้องได้ซื้อไว้จาก จำเลยโดยสุจริตและได้เข้าครอบครองที่รายนี้แล้ว ไม้ที่โจทก์ยึดก็ตัดจากที่รายนี้จึงมีคำสั่งให้ถอนการยึด โจทก์ฎีกาว่า ตาม ประมวลแพ่ง ฯ มาตรา ๑๓๘๒ ผู้ร้องจะต้องครอบครองมาถึง ๑๐ ปี จึงจะได้กรรมสิทธิ ศาลฎีกาเห็นว่า มาตรา ๑๓๘๒ เป็นเรื่องการได้กรรมสิทธิ ในเรื่องนี้ผู้ร้อง ๆ ว่าตนได้สืทธิครอบครอง จึงเป็นปัญหาเรื่องสิทธิครอบครองจำเลยได้ละทิ้งที่และผู้ร้องได้เข้าครอบครอง ผู้ร้องจึงได้สิทธิครอบครองตาม ประมวลแพ่ง ฯ มาตรา ๑๓๖๗,๑๓๗๗,๑๓๗๘,(สุทธิอรรถนฤมนตร์-อรรถกฤต ช.เพ็ญชาติ-วิกรม)ศาลชั้นต้น - ++ศาลอุทธรณ์ - ++แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุหมายเหตุ: 106984. คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 263/2483 พิมพ์คำพิพากษาฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 263/2483 ป.อ. ม. 249()แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ