กฎกระทรวงฉบับที่ ๙(พ.ศ. ๒๔๙๕)ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการแลกเปลี่ยนเงินพุทธศักราช๒๔๘๕[๑] อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๔แห่งพระราชบัญญัติควบคุมการแลกเปลี่ยนเงิน พุทธศักราช ๒๔๘๕ซึ่งได้แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชกำหนดแก้ไขเพิ่มเติมพระราชบัญญัติควบคุมการแลกเปลี่ยนเงินพุทธศักราช ๒๔๘๕ พุทธศักราช ๒๔๘๖ และมาตรา ๙ แห่งพระราชบัญญัติควบคุมการแลกเปลี่ยนพุทธศักราช ๒๔๘๕ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังออกกฎกระทรวงไว้ ดั่งต่อไปนี้ข้อ ๑. ให้ใช้ความต่อไปนี้เป็นข้อ ๒, ๔, ๕, ๖และข้อ ๗ ของกฎกระทรวงการคลัง ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการแลกเปลี่ยนเงินพุทธศักราช ๒๔๘๕ ลงวันที่ ๔ กรกฎาคม พุทธศักราช ๒๔๘๕ ตามลำดับข้อ ๒. ห้ามมิให้บุคคลใดส่งออกซึ่งเงินตราต่างประเทศค่าแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศ หรือเลตเตอร์ออฟเครดิตหรือหลักทรัพย์ไปนอกประเทศเว้นแต่(๑) ผู้ที่ประสงค์จะเดินทางไปต่างประเทศจะพาเงินตราต่างประเทศค่าแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศหรือเลตเตอร์ออฟเครดิตออกไปพร้อมกับตนได้เป็นมูลค่าไม่เกินคนละ ๓,๕๐๐ บาทแต่ครอบครัวหนึ่งซึ่งใช้หนังสือเดินทางฉบับเดียวกันไม่เกิน ๗,๐๐๐ บาท(๒) ผู้เดินทางผ่านจะพาเงินตราต่างประเทศ ค่าแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศหรือเลตเตอร์ออฟเครดิตออกไปพร้อมกับตนได้แต่ละชนิดเป็นมูลค่าไม่เกินกว่าที่ตนได้นำเข้ามาในราชอาณาจักร(๓) การส่งออกซึ่งเงินตราต่างประเทศค่าแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศ หรือเลตเตอร์ออฟเครดิตหรือหลักทรัพย์ไปนอกราชอาณาจักร เพื่อกิจธุระโดยปกติระหว่างประเทศ (currentinternational transactions) อันมิใช่เป็นการโอนเงินทุน และหมายความรวมตลอดถึง(ก) การชำระหนี้เกี่ยวกับการค้ากับต่างประเทศกิจการค้าปกติรวมทั้งบริการและความสะดวกที่ให้โดยปกติสำหรับการธนาคารและเครดิตในระยะสั้น(ข) การชำระดอกเบี้ยเงินกู้และการชำระเงินได้สุทธิอันเกิดจากการลงทุนอย่างอื่น(ค) การชำระเงินเป็นจำนวนพอสมควรตามที่รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังกำหนดเพื่อผ่อนใช้เงินกู้หรือค่าสึกหรอในการลงทุนโดยตรง(ง)การส่งเงินเพื่อเลี้ยงครอบครัวเป็นจำนวนพอสมควรตามที่รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังกำหนด(๔) การส่งออกซึ่งเงินตราต่างประเทศค่าแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศ หรือเลตเตอร์ออฟเครดิตหรือหลักทรัพย์ไปนอกราชอาณาจักรในกรณีอื่น ๆ หรือเกินกว่าที่อนุญาตไว้ตามข้อนี้ต้องได้รับอนุญาตจากรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังข้อ ๔. ห้ามมิให้บุคคลใดส่งออกซึ่งเงินตราต่างประเทศค่าแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศ หรือเลตเตอร์ออฟเครดิตหรือหลักทรัพย์ไปนอกประเทศนอกจากจะได้ซื้อหรือได้กระทำกิจการผ่านธนาคารรับอนุญาตหรือห้างหุ้นส่วนบริษัทซึ่งได้รับอนุญาตจากรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังเพื่อกระทำกิจการนี้แล้วเท่านั้นเว้นแต่จะได้รับอนุญาตจากรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังข้อ ๕. ห้ามมิให้บุคคลใดทำการค้าเงินตราต่างประเทศค่าแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศ หรือเลตเตอร์ออฟเครดิตเว้นแต่จะได้รับอนุญาตจากรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังธนาคารซึ่งได้รับอนุญาตให้ประกอบการธนาคารพาณิชย์ตามพระราชบัญญัติการธนาคารพาณิชย์พุทธศักราช ๒๔๘๘ ให้ถือว่าเป็นธนาคารรับอนุญาตตามกฎกระทรวงนี้ข้อ ๖. ให้ผู้ทำการค้าเงินตราต่างประเทศค่าแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศ หรือเลตเตอร์ออฟเครดิต แจ้งรายละเอียดจำนวน ชนิดและสกุลของเงินตราต่างประเทศ ค่าแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศ หรือเลตเตอร์ออฟเครดิตตลอดจนหนี้สินที่เป็นเงินตราต่างประเทศซึ่งปรากฏอยู่ในบัญชีของผู้ทำการค้าในวันประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ไม่ว่าเงินตราต่างประเทศ ค่าแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศหรือเลตเตอร์ออฟเครดิตนั้น จะเป็นของผู้ทำการค้าหรือของผู้ที่เคยค้ากับผู้ทำการค้าต่อรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังข้อ ๗. การเปลี่ยนแปลงจำนวนชนิด และสกุลของเงินตราต่างประเทศ ค่าแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศหรือเลตเตอร์ออฟเครดิต ซึ่งได้แจ้งไว้แล้วตามข้อ ๖ ในทางเพิ่มหรือลดหรือในกรณีอื่นใด ต้องแจ้งรายละเอียดให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังทราบทุกคราวข้อ ๒. ให้ยกเลิกความตามข้อ ๙แห่งกฎกระทรวงการคลังออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการแลกเปลี่ยนเงิน พุทธศักราช๒๔๘๕ ฉบับลงวันที่ ๔ กรกฎาคม ๒๔๘๕ให้ไว้ ณ วันที่ ๑๙ มีนาคม พ.ศ. ๒๔๙๕ภ.บริภัณฑ์ยุทธกิจรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังจารุวรรณ/ปรับปรุง๑๓ พฤศจิกายน ๒๕๔๕โชติกานต์/ปรับปรุง๑๐ พฤษภาคม ๒๕๖๑[๑] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๖๙/ตอนที่ ๑๙/ฉบับพิเศษ หน้า ๑/๑๙มีนาคม ๒๔๙๕