คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 56002หลักกฎหมาย: ความว่า จำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งว่า เป็นฎีกาในปัญหา ข้อเท็จจริง ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 219 ไม่รับฎีกา จำเลยเห็นว่า จำเลยฎีกาในประเด็นที่ว่า เป็นการผิดสัญญา ทางแพ่งจึงไม่มีความผิดตามฟ้อง ซึ่งเป็นฎีกาในปัญหาข้อกฎหมาย โปรดมีคำสั่งให้รับฎีกาของจำเลยไว้พิจารณาต่อไปด้วย หมายเหตุ โจทก์ได้รับสำเนาคำร้องแล้ว(อันดับ 78 แผ่นที่ 3) ศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้องแล้วเห็นว่า คดีมีมูล ให้ประทับฟ้อง (อันดับ 20/1) ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. 2534 มาตรา 4 การกระทำของจำเลยเป็นความผิดหลายกรรมต่างกันให้เรียงกระทง ลงโทษ กระทงแรกจำคุก 2 เดือน กระทงที่สองและสามจำคุกกระทงละ 1 เดือน รวมจำคุก 4 เดือน ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า ให้ยกฟ้องโจทก์สำหรับความผิดกระทงที่สองคือ ความผิดตามเช็คฉบับ 30,000 บาทคงจำคุกจำเลยกระทงที่หนึ่งและที่สามรวม 3 เดือน นอกจาก ที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น จำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับฎีกาดังกล่าว (อันดับ 75) จำเลยจึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 76)คำสั่ง พิเคราะห์แล้วเห็นว่า ที่จำเลยฎีกาว่าจำเลยสั่งจ่ายเช็คฉบับแรกจำนวนเงิน 50,000 บาท มอบให้โจทก์เพื่อชำระหนี้เงินกู้ยืมที่ไม่มีหลักฐานแห่งการกู้ยืมเป็นหนังสือนั้น เป็นฎีกาโต้เถียงดุลพินิจการรับฟังพยานหลักฐานของศาลอุทธรณ์ ที่ฟังว่าจำเลยสั่งจ่ายเช็คดังกล่าวมอบให้โจทก์เพื่อชำระหนี้ เงินกู้ยืมตามสัญญากู้ยืมเงินเอกสารหมาย จ.1 จึงเป็นฎีกา ในข้อเท็จจริงที่ศาลชั้นต้นสั่งไม่รับฎีกาของจำเลยนั้นชอบแล้วให้ยกคำร้อง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 2942/2538นางสาวนฤมล อ่องสกุลโจทก์นางอรกาญจน์ ชาญจรูญจำเลยนางอรกาญจน์ ชาญจรูญ จำเลยผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.อ. ม. 219ความว่า จำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งว่า เป็นฎีกาในปัญหา ข้อเท็จจริง ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 219 ไม่รับฎีกา จำเลยเห็นว่า จำเลยฎีกาในประเด็นที่ว่า เป็นการผิดสัญญา ทางแพ่งจึงไม่มีความผิดตามฟ้อง ซึ่งเป็นฎีกาในปัญหาข้อกฎหมาย โปรดมีคำสั่งให้รับฎีกาของจำเลยไว้พิจารณาต่อไปด้วย หมายเหตุ โจทก์ได้รับสำเนาคำร้องแล้ว(อันดับ 78 แผ่นที่ 3) ศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้องแล้วเห็นว่า คดีมีมูล ให้ประทับฟ้อง (อันดับ 20/1) ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. 2534 มาตรา 4 การกระทำของจำเลยเป็นความผิดหลายกรรมต่างกันให้เรียงกระทง ลงโทษ กระทงแรกจำคุก 2 เดือน กระทงที่สองและสามจำคุกกระทงละ 1 เดือน รวมจำคุก 4 เดือน ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า ให้ยกฟ้องโจทก์สำหรับความผิดกระทงที่สองคือ ความผิดตามเช็คฉบับ 30,000 บาทคงจำคุกจำเลยกระทงที่หนึ่งและที่สามรวม 3 เดือน นอกจาก ที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น จำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับฎีกาดังกล่าว (อันดับ 75) จำเลยจึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 76)คำสั่ง พิเคราะห์แล้วเห็นว่า ที่จำเลยฎีกาว่าจำเลยสั่งจ่ายเช็คฉบับแรกจำนวนเงิน 50,000 บาท มอบให้โจทก์เพื่อชำระหนี้เงินกู้ยืมที่ไม่มีหลักฐานแห่งการกู้ยืมเป็นหนังสือนั้น เป็นฎีกาโต้เถียงดุลพินิจการรับฟังพยานหลักฐานของศาลอุทธรณ์ ที่ฟังว่าจำเลยสั่งจ่ายเช็คดังกล่าวมอบให้โจทก์เพื่อชำระหนี้ เงินกู้ยืมตามสัญญากู้ยืมเงินเอกสารหมาย จ.1 จึงเป็นฎีกา ในข้อเท็จจริงที่ศาลชั้นต้นสั่งไม่รับฎีกาของจำเลยนั้นชอบแล้วให้ยกคำร้อง(พรชัย สมรรถเวช-สถิตย์ ไพเราะ-สมคิด ไตรโสรัส)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 2942/2538นางสาวนฤมล อ่องสกุลโจทก์นางอรกาญจน์ ชาญจรูญจำเลยนางอรกาญจน์ ชาญจรูญ จำเลยผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.อ. ม. 219ความว่า จำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งว่า เป็นฎีกาในปัญหา ข้อเท็จจริง ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 219 ไม่รับฎีกา จำเลยเห็นว่า จำเลยฎีกาในประเด็นที่ว่า เป็นการผิดสัญญา ทางแพ่งจึงไม่มีความผิดตามฟ้อง ซึ่งเป็นฎีกาในปัญหาข้อกฎหมาย โปรดมีคำสั่งให้รับฎีกาของจำเลยไว้พิจารณาต่อไปด้วย หมายเหตุ โจทก์ได้รับสำเนาคำร้องแล้ว(อันดับ 78 แผ่นที่ 3) ศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้องแล้วเห็นว่า คดีมีมูล ให้ประทับฟ้อง (อันดับ 20/1) ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. 2534 มาตรา 4 การกระทำของจำเลยเป็นความผิดหลายกรรมต่างกันให้เรียงกระทง ลงโทษ กระทงแรกจำคุก 2 เดือน กระทงที่สองและสามจำคุกกระทงละ 1 เดือน รวมจำคุก 4 เดือน ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า ให้ยกฟ้องโจทก์สำหรับความผิดกระทงที่สองคือ ความผิดตามเช็คฉบับ 30,000 บาทคงจำคุกจำเลยกระทงที่หนึ่งและที่สามรวม 3 เดือน นอกจาก ที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น จำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับฎีกาดังกล่าว (อันดับ 75) จำเลยจึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 76)คำสั่ง พิเคราะห์แล้วเห็นว่า ที่จำเลยฎีกาว่าจำเลยสั่งจ่ายเช็คฉบับแรกจำนวนเงิน 50,000 บาท มอบให้โจทก์เพื่อชำระหนี้เงินกู้ยืมที่ไม่มีหลักฐานแห่งการกู้ยืมเป็นหนังสือนั้น เป็นฎีกาโต้เถียงดุลพินิจการรับฟังพยานหลักฐานของศาลอุทธรณ์ ที่ฟังว่าจำเลยสั่งจ่ายเช็คดังกล่าวมอบให้โจทก์เพื่อชำระหนี้ เงินกู้ยืมตามสัญญากู้ยืมเงินเอกสารหมาย จ.1 จึงเป็นฎีกา ในข้อเท็จจริงที่ศาลชั้นต้นสั่งไม่รับฎีกาของจำเลยนั้นชอบแล้วให้ยกคำร้อง(พรชัย สมรรถเวช-สถิตย์ ไพเราะ-สมคิด ไตรโสรัส)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ