คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3757/2532หลักกฎหมาย: จำเลยขับรถยนต์แท็กซี่รับจ้างพา น. กับพวกจากประตูน้ำจะไปสถานีขนส่งสายใต้ เมื่อรถแล่นมาถึงบริเวณวงเวียนใหญ่ น. ขอลงขณะเมื่อจำเลยจอดรถคร่อมช่องทางเดินรถที่ 1 และที่ 2 น.เข้าใจว่าจำเลยจอดรถเพื่อให้ลง จึงเปิดประตูรถด้านซ้ายออกไปกระแทกถูกรถจักรยานยนต์ที่ผู้เสียหายขับขี่ตามหลังมาล้มลงได้รับอันตรายสาหัส เช่นนี้ การที่ผู้เสียหายได้รับอันตรายสาหัสย่อมเป็นผลเนื่องมาจากการกระทำของ น. ส่วนเหตุจากการที่จำเลยจอดรถนั้นไม่เป็นความสัมพันธ์โดยตรงกับผลที่เกิดขึ้นไม่ถือว่าจำเลยมีส่วนประมาทด้วย การกระทำของจำเลยจึงไม่เป็นความผิดแม้จำเลยจะให้การรับสารภาพ ศาลก็ไม่อาจลงโทษจำเลยได้โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๐๐ จำเลยให้การรับสารภาพ ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้ววินิจฉัยว่า เหตุมิได้เกิดขึ้นจากความประมาทของจำเลย พิพากษายกฟ้องโจทก์ โจทก์อุทธรณ์ โดยอธิบดีกรมอัยการรับรองให้อุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริงได้ แต่ศาลชั้นต้นสั่งรับอุทธรณ์เฉพาะปัญหาข้อกฎหมาย ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งรับฎีกาในปัญหาข้อกฎหมายที่ว่าการกระทำของจำเลยเป็นความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๐๐ หรือไม่ ศาลฎีกาตรวจสำนวนประชุมปรึกษาแล้ว มีปัญหาวินิจฉัยว่าการกระทำของจำเลยตามฟ้องเป็นความผิดตามที่โจทก์ขอให้ลงโทษหรือไม่ข้อเท็จจริงเป็นอันยุติว่าในวันเวลาเกิดเหตุตามฟ้อง จำเลยขับรถยนต์แท็กซี่รับจ้างนางสาวนุภาพ ปัญจนาวี กับพวก จากบริเวณประตูน้ำเพื่อไปส่งที่สถานีขนส่งสายใต้ โดยนางสาวนุภาพนั่งที่เบาะหลังด้านซ้าย เมื่อรถแล่นมาถึงบริเวณหน้าห้างสรรพสินค้าเมอรี่คิงส์ วงเวียนใหญ่ นางสาวนุภาพได้ขอลงที่นั่น และขณะเมื่อจำเลยจอดรถในช่องทางเดินรถช่องที่ ๒ คร่อมช่องทางเดินรถช่องที่ ๑ นางสาวนุภาพเข้าใจว่าจำเลยจอดรถเพื่อให้ลง จึงเปิดประตูรถด้านซ้ายออกไปกระแทกถูกรถจักรยานยนต์ ซึ่งนายชัยพรสิวะศานต์ ผู้เสียหายขับตามหลังมาล้มลง นายชัยพรได้รับอันตรายสาหัส เห็นว่า การที่จำเลยจอดรถคร่อมช่องทางเดินรถช่องที่ ๑ และที่ ๒ นั้น ไม่ได้ความว่าจำเลยจอดรถเพราะเหตุใดแม้นางสาวนุภาพจะขอลงจากรถ แล้วจำเลยจอดรถดังกล่าว กรณีอาจเป็นว่าจำเลยจอดรถเนื่องจากขณะนั้นการจราจรคับคั่งดังที่โจทก์บรรยายในฟ้องเพื่อจำเลยจะหาโอกาสนำรถเข้าเทียบข้างถนนด้านซ้ายให้นางสาวนุภาพลงจากรถ เพราะจำเลยยังมิได้บอกให้นางสาวนุภาพลงจากรถ และไม่ปรากฏพฤติการณ์อื่นที่จะทำให้เห็นได้ว่า ที่จำเลยจอดรถเช่นนั้นเพื่อให้นางสาวนุภาพลงจากรถตรงกันข้ามนางสาวนุภาพเข้าใจเอาเองว่าจำเลยจอดรถให้ลง ซึ่งอาจจะเป็นเพราะความรีบร้อนของนางสาวนุภาพที่เปิดประตูรถออกไปกระแทกถูกรถจักรยานยนต์ของผู้เสียหายดังกล่าว เช่นนี้ การที่ผู้เสียหายได้รับอันตรายสาหัสย่อมเป็นผลเนื่องมาจากการกระทำของนางสาวนุภาพ ส่วนเหตุจากการที่จำเลยจอดรถนั้นไม่เป็นความสัมพันธ์โดยตรงกับผลที่เกิดขึ้นไม่ทำให้ถือว่าจำเลยมีส่วนประมาทด้วยได้ การกระทำของจำเลยจึงไม่เป็นความผิดตามฟ้อง ดังนั้น แม้จำเลยจะให้การรับสารภาพก็ไม่อาจลงโทษจำเลยได้ ที่ศาลล่างทั้งสองพิพากษาต้องกันมาให้ยกฟ้องโจทก์นั้นชอบแล้ว ฎีกาโจทก์ฟังไม่ขึ้น พิพากษายืน. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3757/2532พนักงานอัยการศาลแขวงธนบุรีโจทก์นายคำมวน โยวะกาจำเลย ป.อ. , ม. 300 ป.วิ.อ. จำเลยขับรถยนต์แท็กซี่รับจ้างพา น. กับพวกจากประตูน้ำจะไปสถานีขนส่งสายใต้ เมื่อรถแล่นมาถึงบริเวณวงเวียนใหญ่ น. ขอลงขณะเมื่อจำเลยจอดรถคร่อมช่องทางเดินรถที่ 1 และที่ 2 น.เข้าใจว่าจำเลยจอดรถเพื่อให้ลง จึงเปิดประตูรถด้านซ้ายออกไปกระแทกถูกรถจักรยานยนต์ที่ผู้เสียหายขับขี่ตามหลังมาล้มลงได้รับอันตรายสาหัส เช่นนี้ การที่ผู้เสียหายได้รับอันตรายสาหัสย่อมเป็นผลเนื่องมาจากการกระทำของ น. ส่วนเหตุจากการที่จำเลยจอดรถนั้นไม่เป็นความสัมพันธ์โดยตรงกับผลที่เกิดขึ้นไม่ถือว่าจำเลยมีส่วนประมาทด้วย การกระทำของจำเลยจึงไม่เป็นความผิดแม้จำเลยจะให้การรับสารภาพ ศาลก็ไม่อาจลงโทษจำเลยได้โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๐๐ จำเลยให้การรับสารภาพ ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้ววินิจฉัยว่า เหตุมิได้เกิดขึ้นจากความประมาทของจำเลย พิพากษายกฟ้องโจทก์ โจทก์อุทธรณ์ โดยอธิบดีกรมอัยการรับรองให้อุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริงได้ แต่ศาลชั้นต้นสั่งรับอุทธรณ์เฉพาะปัญหาข้อกฎหมาย ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งรับฎีกาในปัญหาข้อกฎหมายที่ว่าการกระทำของจำเลยเป็นความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๐๐ หรือไม่ ศาลฎีกาตรวจสำนวนประชุมปรึกษาแล้ว มีปัญหาวินิจฉัยว่าการกระทำของจำเลยตามฟ้องเป็นความผิดตามที่โจทก์ขอให้ลงโทษหรือไม่ข้อเท็จจริงเป็นอันยุติว่าในวันเวลาเกิดเหตุตามฟ้อง จำเลยขับรถยนต์แท็กซี่รับจ้างนางสาวนุภาพ ปัญจนาวี กับพวก จากบริเวณประตูน้ำเพื่อไปส่งที่สถานีขนส่งสายใต้ โดยนางสาวนุภาพนั่งที่เบาะหลังด้านซ้าย เมื่อรถแล่นมาถึงบริเวณหน้าห้างสรรพสินค้าเมอรี่คิงส์ วงเวียนใหญ่ นางสาวนุภาพได้ขอลงที่นั่น และขณะเมื่อจำเลยจอดรถในช่องทางเดินรถช่องที่ ๒ คร่อมช่องทางเดินรถช่องที่ ๑ นางสาวนุภาพเข้าใจว่าจำเลยจอดรถเพื่อให้ลง จึงเปิดประตูรถด้านซ้ายออกไปกระแทกถูกรถจักรยานยนต์ ซึ่งนายชัยพรสิวะศานต์ ผู้เสียหายขับตามหลังมาล้มลง นายชัยพรได้รับอันตรายสาหัส เห็นว่า การที่จำเลยจอดรถคร่อมช่องทางเดินรถช่องที่ ๑ และที่ ๒ นั้น ไม่ได้ความว่าจำเลยจอดรถเพราะเหตุใดแม้นางสาวนุภาพจะขอลงจากรถ แล้วจำเลยจอดรถดังกล่าว กรณีอาจเป็นว่าจำเลยจอดรถเนื่องจากขณะนั้นการจราจรคับคั่งดังที่โจทก์บรรยายในฟ้องเพื่อจำเลยจะหาโอกาสนำรถเข้าเทียบข้างถนนด้านซ้ายให้นางสาวนุภาพลงจากรถ เพราะจำเลยยังมิได้บอกให้นางสาวนุภาพลงจากรถ และไม่ปรากฏพฤติการณ์อื่นที่จะทำให้เห็นได้ว่า ที่จำเลยจอดรถเช่นนั้นเพื่อให้นางสาวนุภาพลงจากรถตรงกันข้ามนางสาวนุภาพเข้าใจเอาเองว่าจำเลยจอดรถให้ลง ซึ่งอาจจะเป็นเพราะความรีบร้อนของนางสาวนุภาพที่เปิดประตูรถออกไปกระแทกถูกรถจักรยานยนต์ของผู้เสียหายดังกล่าว เช่นนี้ การที่ผู้เสียหายได้รับอันตรายสาหัสย่อมเป็นผลเนื่องมาจากการกระทำของนางสาวนุภาพ ส่วนเหตุจากการที่จำเลยจอดรถนั้นไม่เป็นความสัมพันธ์โดยตรงกับผลที่เกิดขึ้นไม่ทำให้ถือว่าจำเลยมีส่วนประมาทด้วยได้ การกระทำของจำเลยจึงไม่เป็นความผิดตามฟ้อง ดังนั้น แม้จำเลยจะให้การรับสารภาพก็ไม่อาจลงโทษจำเลยได้ ที่ศาลล่างทั้งสองพิพากษาต้องกันมาให้ยกฟ้องโจทก์นั้นชอบแล้ว ฎีกาโจทก์ฟังไม่ขึ้น พิพากษายืน.(ประวิทย์ ขัมภรัตน์-วิฑูรย์ ตั้งตรงจิตต์-เคียง บุญเพิ่ม)ศาลแขวงธนบุรี - นายเจริญโรจน์ ลั่มทมทองศาลอุทธรณ์ - นายระพินทร์ บรรจงศิลป์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๐๐ จำเลยให้การรับสารภาพ ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้ววินิจฉัยว่า เหตุมิได้เกิดขึ้นจากความประมาทของจำเลย พิพากษายกฟ้องโจทก์ โจทก์อุทธรณ์ โดยอธิบดีกรมอัยการรับรองให้อุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริงได้ แต่ศาลชั้นต้นสั่งรับอุทธรณ์เฉพาะปัญหาข้อกฎหมาย ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งรับฎีกาในปัญหาข้อกฎหมายที่ว่าการกระทำของจำเลยเป็นความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๐๐ หรือไม่ ศาลฎีกาตรวจสำนวนประชุมปรึกษาแล้ว มีปัญหาวินิจฉัยว่าการกระทำของจำเลยตามฟ้องเป็นความผิดตามที่โจทก์ขอให้ลงโทษหรือไม่ข้อเท็จจริงเป็นอันยุติว่าในวันเวลาเกิดเหตุตามฟ้อง จำเลยขับรถยนต์แท็กซี่รับจ้างนางสาวนุภาพ ปัญจนาวี กับพวก จากบริเวณประตูน้ำเพื่อไปส่งที่สถานีขนส่งสายใต้ โดยนางสาวนุภาพนั่งที่เบาะหลังด้านซ้าย เมื่อรถแล่นมาถึงบริเวณหน้าห้างสรรพสินค้าเมอรี่คิงส์ วงเวียนใหญ่ นางสาวนุภาพได้ขอลงที่นั่น และขณะเมื่อจำเลยจอดรถในช่องทางเดินรถช่องที่ ๒ คร่อมช่องทางเดินรถช่องที่ ๑ นางสาวนุภาพเข้าใจว่าจำเลยจอดรถเพื่อให้ลง จึงเปิดประตูรถด้านซ้ายออกไปกระแทกถูกรถจักรยานยนต์ ซึ่งนายชัยพรสิวะศานต์ ผู้เสียหายขับตามหลังมาล้มลง นายชัยพรได้รับอันตรายสาหัส เห็นว่า การที่จำเลยจอดรถคร่อมช่องทางเดินรถช่องที่ ๑ และที่ ๒ นั้น ไม่ได้ความว่าจำเลยจอดรถเพราะเหตุใดแม้นางสาวนุภาพจะขอลงจากรถ แล้วจำเลยจอดรถดังกล่าว กรณีอาจเป็นว่าจำเลยจอดรถเนื่องจากขณะนั้นการจราจรคับคั่งดังที่โจทก์บรรยายในฟ้องเพื่อจำเลยจะหาโอกาสนำรถเข้าเทียบข้างถนนด้านซ้ายให้นางสาวนุภาพลงจากรถ เพราะจำเลยยังมิได้บอกให้นางสาวนุภาพลงจากรถ และไม่ปรากฏพฤติการณ์อื่นที่จะทำให้เห็นได้ว่า ที่จำเลยจอดรถเช่นนั้นเพื่อให้นางสาวนุภาพลงจากรถตรงกันข้ามนางสาวนุภาพเข้าใจเอาเองว่าจำเลยจอดรถให้ลง ซึ่งอาจจะเป็นเพราะความรีบร้อนของนางสาวนุภาพที่เปิดประตูรถออกไปกระแทกถูกรถจักรยานยนต์ของผู้เสียหายดังกล่าว เช่นนี้ การที่ผู้เสียหายได้รับอันตรายสาหัสย่อมเป็นผลเนื่องมาจากการกระทำของนางสาวนุภาพ ส่วนเหตุจากการที่จำเลยจอดรถนั้นไม่เป็นความสัมพันธ์โดยตรงกับผลที่เกิดขึ้นไม่ทำให้ถือว่าจำเลยมีส่วนประมาทด้วยได้ การกระทำของจำเลยจึงไม่เป็นความผิดตามฟ้อง ดังนั้น แม้จำเลยจะให้การรับสารภาพก็ไม่อาจลงโทษจำเลยได้ ที่ศาลล่างทั้งสองพิพากษาต้องกันมาให้ยกฟ้องโจทก์นั้นชอบแล้ว ฎีกาโจทก์ฟังไม่ขึ้น พิพากษายืน. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3757/2532พนักงานอัยการศาลแขวงธนบุรีโจทก์นายคำมวน โยวะกาจำเลย ป.อ. , ม. 300 ป.วิ.อ. จำเลยขับรถยนต์แท็กซี่รับจ้างพา น. กับพวกจากประตูน้ำจะไปสถานีขนส่งสายใต้ เมื่อรถแล่นมาถึงบริเวณวงเวียนใหญ่ น. ขอลงขณะเมื่อจำเลยจอดรถคร่อมช่องทางเดินรถที่ 1 และที่ 2 น.เข้าใจว่าจำเลยจอดรถเพื่อให้ลง จึงเปิดประตูรถด้านซ้ายออกไปกระแทกถูกรถจักรยานยนต์ที่ผู้เสียหายขับขี่ตามหลังมาล้มลงได้รับอันตรายสาหัส เช่นนี้ การที่ผู้เสียหายได้รับอันตรายสาหัสย่อมเป็นผลเนื่องมาจากการกระทำของ น. ส่วนเหตุจากการที่จำเลยจอดรถนั้นไม่เป็นความสัมพันธ์โดยตรงกับผลที่เกิดขึ้นไม่ถือว่าจำเลยมีส่วนประมาทด้วย การกระทำของจำเลยจึงไม่เป็นความผิดแม้จำเลยจะให้การรับสารภาพ ศาลก็ไม่อาจลงโทษจำเลยได้โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๐๐ จำเลยให้การรับสารภาพ ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้ววินิจฉัยว่า เหตุมิได้เกิดขึ้นจากความประมาทของจำเลย พิพากษายกฟ้องโจทก์ โจทก์อุทธรณ์ โดยอธิบดีกรมอัยการรับรองให้อุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริงได้ แต่ศาลชั้นต้นสั่งรับอุทธรณ์เฉพาะปัญหาข้อกฎหมาย ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งรับฎีกาในปัญหาข้อกฎหมายที่ว่าการกระทำของจำเลยเป็นความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๐๐ หรือไม่ ศาลฎีกาตรวจสำนวนประชุมปรึกษาแล้ว มีปัญหาวินิจฉัยว่าการกระทำของจำเลยตามฟ้องเป็นความผิดตามที่โจทก์ขอให้ลงโทษหรือไม่ข้อเท็จจริงเป็นอันยุติว่าในวันเวลาเกิดเหตุตามฟ้อง จำเลยขับรถยนต์แท็กซี่รับจ้างนางสาวนุภาพ ปัญจนาวี กับพวก จากบริเวณประตูน้ำเพื่อไปส่งที่สถานีขนส่งสายใต้ โดยนางสาวนุภาพนั่งที่เบาะหลังด้านซ้าย เมื่อรถแล่นมาถึงบริเวณหน้าห้างสรรพสินค้าเมอรี่คิงส์ วงเวียนใหญ่ นางสาวนุภาพได้ขอลงที่นั่น และขณะเมื่อจำเลยจอดรถในช่องทางเดินรถช่องที่ ๒ คร่อมช่องทางเดินรถช่องที่ ๑ นางสาวนุภาพเข้าใจว่าจำเลยจอดรถเพื่อให้ลง จึงเปิดประตูรถด้านซ้ายออกไปกระแทกถูกรถจักรยานยนต์ ซึ่งนายชัยพรสิวะศานต์ ผู้เสียหายขับตามหลังมาล้มลง นายชัยพรได้รับอันตรายสาหัส เห็นว่า การที่จำเลยจอดรถคร่อมช่องทางเดินรถช่องที่ ๑ และที่ ๒ นั้น ไม่ได้ความว่าจำเลยจอดรถเพราะเหตุใดแม้นางสาวนุภาพจะขอลงจากรถ แล้วจำเลยจอดรถดังกล่าว กรณีอาจเป็นว่าจำเลยจอดรถเนื่องจากขณะนั้นการจราจรคับคั่งดังที่โจทก์บรรยายในฟ้องเพื่อจำเลยจะหาโอกาสนำรถเข้าเทียบข้างถนนด้านซ้ายให้นางสาวนุภาพลงจากรถ เพราะจำเลยยังมิได้บอกให้นางสาวนุภาพลงจากรถ และไม่ปรากฏพฤติการณ์อื่นที่จะทำให้เห็นได้ว่า ที่จำเลยจอดรถเช่นนั้นเพื่อให้นางสาวนุภาพลงจากรถตรงกันข้ามนางสาวนุภาพเข้าใจเอาเองว่าจำเลยจอดรถให้ลง ซึ่งอาจจะเป็นเพราะความรีบร้อนของนางสาวนุภาพที่เปิดประตูรถออกไปกระแทกถูกรถจักรยานยนต์ของผู้เสียหายดังกล่าว เช่นนี้ การที่ผู้เสียหายได้รับอันตรายสาหัสย่อมเป็นผลเนื่องมาจากการกระทำของนางสาวนุภาพ ส่วนเหตุจากการที่จำเลยจอดรถนั้นไม่เป็นความสัมพันธ์โดยตรงกับผลที่เกิดขึ้นไม่ทำให้ถือว่าจำเลยมีส่วนประมาทด้วยได้ การกระทำของจำเลยจึงไม่เป็นความผิดตามฟ้อง ดังนั้น แม้จำเลยจะให้การรับสารภาพก็ไม่อาจลงโทษจำเลยได้ ที่ศาลล่างทั้งสองพิพากษาต้องกันมาให้ยกฟ้องโจทก์นั้นชอบแล้ว ฎีกาโจทก์ฟังไม่ขึ้น พิพากษายืน.(ประวิทย์ ขัมภรัตน์-วิฑูรย์ ตั้งตรงจิตต์-เคียง บุญเพิ่ม)ศาลแขวงธนบุรี - นายเจริญโรจน์ ลั่มทมทองศาลอุทธรณ์ - นายระพินทร์ บรรจงศิลป์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ