คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2201/2522หลักกฎหมาย: ศาลชั้นต้นมีคำสั่งยึดทรัพย์ก่อนคำพิพากษากรณีฉุกเฉินและยกคำร้องที่จำเลยขอให้ถอนการยึด ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ให้ถอนการยึดเฉพาะทรัพย์บางรายการ ดังนี้ จำเลยฎีกาให้ถอนการยึดทั้งหมดได้คำพิพากษาศาลอุทธรณ์ไม่ถึงที่สุดศาลชั้นต้นมีคำสั่งยึดทรัพย์ก่อนคำพิพากษาในกรณีฉุกเฉินและยกคำร้องที่จำเลยขอให้ถอนการยึด ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ ให้ถอนการยึดทรัพย์หมายเลข 2จำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยข้อกฎหมายว่า "คดีนี้ศาลชั้นต้นมีคำสั่งให้ยกคำร้องของจำเลยที่ขอให้ถอนหมายยึดทรัพย์ ศาลอุทธรณ์มีคำพิพากษาให้ถอนหมายยึดทรัพย์เฉพาะตามบัญชียึดทรัพย์หมายเลข 2 และกำหนดให้จำเลยหาหลักประกันมาวาง โดยมิได้มีคำสั่งยกเลิกคำสั่งเดิม ดังนี้ คำพิพากษาศาลอุทธรณ์ดังกล่าวจึงหาเป็นที่สุดดังที่โจทก์แก้ฎีกามาไม่ คดีมีปัญหาว่า สมควรที่จะถอนหมายยึดทรัพย์ของจำเลยทั้งสองบัญชีหรือไม่พิเคราะห์แล้วตามทางไต่สวนได้ความว่า จำเลยที่ 1 มีความผูกพันเป็นผู้ขายสินค้าเครื่องอะไหล่รถยนต์ให้แก่กองทัพบก ตามบัญชีรายละเอียดผนวก ก. ต่อท้ายสัญญาซื้อขายเอกสารหมาย ล.3 รวม 1,187 รายการราคา 26,190,846 บาท สินค้าของจำเลยที่โจทก์นำยึดตามบัญชียึดทรัพย์หมายเลข 2 รวม 137 รายการ เป็นสินค้าเครื่องอะไหล่รถยนต์ที่จำเลยจะต้องส่งมอบให้แก่กองทัพบก ตามสัญญาดังกล่าวโดยจำเลยส่งมอบแล้ว270 รายการ ยังไม่ได้รับเงินประมาณ 4 ล้านบาทเศษ ส่วนสินค้าตามบัญชียึดทรัพย์ หมายเลข 1 นอกจากเครื่องใช้ประจำสำนักงานแล้วมีเครื่องอะไหล่รถยนต์ เครื่องถ่ายเอกสารและอุปกรณ์ กับเครื่องอัดโรเนียวและเครื่องปรุกระดาษรวม 55 รายการ ยึดที่ห้างจำเลย เป็นสินค้าที่จำเลยมีไว้แสดงแก่ลูกค้าในกิจการของจำเลยตามปกติ ประกอบกับจำเลยที่ 2 เป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์อาคารตึกแถว4 ชั้นครึ่ง หลังคาดาดฟ้า 2 คูหาเป็นที่ตั้งห้างจำเลยที่ 1 พร้อมที่ดินรวมราคาประมาณ 4-5 ล้านบาท ทำสัญญาจำนองเป็นประกันหนี้บริษัทโจทก์ไว้เพียง1,500,000 บาท ตามเอกสารหมาย ล.8 จึงเชื่อว่าจำเลยทั้งสองประกอบกิจการจำหน่ายสินค้าตามปกติ มิได้จำหน่ายจ่ายโอนเพื่อจะฉ้อโกงโจทก์ และมีทรัพย์สินพอที่จะชำระหนี้ ที่ศาลอุทธรณ์พิพากษาให้ถอนหมายยึดทรัพย์เฉพาะตามบัญชียึดทรัพย์หมายเลข 2 โดยให้จำเลยหาหลักประกันมาวาง ศาลฎีกาไม่เห็นพ้องด้วย ฎีกาจำเลยฟังขึ้นพิพากษากลับ ให้ถอนหมายยึดทรัพย์ทั้งหมดตามคำร้องของจำเลยค่าฤชาธรรมเนียมในชั้นนี้ทั้งสามศาลให้เป็นพับ" ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2201/2522บ.จ.ก. มหานครทรัสต์โจทก์ห.จ.ก. พิมพ์ทอง ฯ กับพวกจำเลย ป.วิ.พ. ม. 267ศาลชั้นต้นมีคำสั่งยึดทรัพย์ก่อนคำพิพากษากรณีฉุกเฉินและยกคำร้องที่จำเลยขอให้ถอนการยึด ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ให้ถอนการยึดเฉพาะทรัพย์บางรายการ ดังนี้ จำเลยฎีกาให้ถอนการยึดทั้งหมดได้คำพิพากษาศาลอุทธรณ์ไม่ถึงที่สุดศาลชั้นต้นมีคำสั่งยึดทรัพย์ก่อนคำพิพากษาในกรณีฉุกเฉินและยกคำร้องที่จำเลยขอให้ถอนการยึด ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ ให้ถอนการยึดทรัพย์หมายเลข 2จำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยข้อกฎหมายว่า "คดีนี้ศาลชั้นต้นมีคำสั่งให้ยกคำร้องของจำเลยที่ขอให้ถอนหมายยึดทรัพย์ ศาลอุทธรณ์มีคำพิพากษาให้ถอนหมายยึดทรัพย์เฉพาะตามบัญชียึดทรัพย์หมายเลข 2 และกำหนดให้จำเลยหาหลักประกันมาวาง โดยมิได้มีคำสั่งยกเลิกคำสั่งเดิม ดังนี้ คำพิพากษาศาลอุทธรณ์ดังกล่าวจึงหาเป็นที่สุดดังที่โจทก์แก้ฎีกามาไม่ คดีมีปัญหาว่า สมควรที่จะถอนหมายยึดทรัพย์ของจำเลยทั้งสองบัญชีหรือไม่พิเคราะห์แล้วตามทางไต่สวนได้ความว่า จำเลยที่ 1 มีความผูกพันเป็นผู้ขายสินค้าเครื่องอะไหล่รถยนต์ให้แก่กองทัพบก ตามบัญชีรายละเอียดผนวก ก. ต่อท้ายสัญญาซื้อขายเอกสารหมาย ล.3 รวม 1,187 รายการราคา 26,190,846 บาท สินค้าของจำเลยที่โจทก์นำยึดตามบัญชียึดทรัพย์หมายเลข 2 รวม 137 รายการ เป็นสินค้าเครื่องอะไหล่รถยนต์ที่จำเลยจะต้องส่งมอบให้แก่กองทัพบก ตามสัญญาดังกล่าวโดยจำเลยส่งมอบแล้ว270 รายการ ยังไม่ได้รับเงินประมาณ 4 ล้านบาทเศษ ส่วนสินค้าตามบัญชียึดทรัพย์ หมายเลข 1 นอกจากเครื่องใช้ประจำสำนักงานแล้วมีเครื่องอะไหล่รถยนต์ เครื่องถ่ายเอกสารและอุปกรณ์ กับเครื่องอัดโรเนียวและเครื่องปรุกระดาษรวม 55 รายการ ยึดที่ห้างจำเลย เป็นสินค้าที่จำเลยมีไว้แสดงแก่ลูกค้าในกิจการของจำเลยตามปกติ ประกอบกับจำเลยที่ 2 เป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์อาคารตึกแถว4 ชั้นครึ่ง หลังคาดาดฟ้า 2 คูหาเป็นที่ตั้งห้างจำเลยที่ 1 พร้อมที่ดินรวมราคาประมาณ 4-5 ล้านบาท ทำสัญญาจำนองเป็นประกันหนี้บริษัทโจทก์ไว้เพียง1,500,000 บาท ตามเอกสารหมาย ล.8 จึงเชื่อว่าจำเลยทั้งสองประกอบกิจการจำหน่ายสินค้าตามปกติ มิได้จำหน่ายจ่ายโอนเพื่อจะฉ้อโกงโจทก์ และมีทรัพย์สินพอที่จะชำระหนี้ ที่ศาลอุทธรณ์พิพากษาให้ถอนหมายยึดทรัพย์เฉพาะตามบัญชียึดทรัพย์หมายเลข 2 โดยให้จำเลยหาหลักประกันมาวาง ศาลฎีกาไม่เห็นพ้องด้วย ฎีกาจำเลยฟังขึ้นพิพากษากลับ ให้ถอนหมายยึดทรัพย์ทั้งหมดตามคำร้องของจำเลยค่าฤชาธรรมเนียมในชั้นนี้ทั้งสามศาลให้เป็นพับ"(อำนัคฆ์ คล้ายสังข์-วิถี ปานะบุตร-ไพบูลย์ เพียรรู้จบ)แหล่งที่มาเนติบัณฑิตยสภาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุถ้าศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้ถอนการยึดโดยยกเลิกคำสั่งเดิม คำพิพากษานั้นคงเป็นที่สุด แม้ไม่ใช่ คำสั่งศาลชั้นต้นตาม มาตรา267 ทำนองเดียวกับคำสั่งว่าคดีมีมูลตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 170 แม้เป็นคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ก็ฎีกาไม่ได้ ที่ว่าคำสั่งยกคำขอและคำสั่งยกเลิกคำสั่งเดิมให้เป็นที่สุดตามมาตรา267 วรรค 1 และ 2 นั้น คงหมายความว่าโจทก์อุทธรณ์ฎีกาไม่ได้ แม้ศาลจะสั่งให้ยึดบางส่วนหรือยกเลิกบางส่วน ไม่ใช่ห้ามจำเลยอุทธรณ์ฎีกา เพราะในส่วนที่ศาลไม่ยึดไม่มีอะไรที่จำเลยจะอุทธรณ์ฎีกา เหตุนี้แม้ศาลชั้นต้นยึด จำเลยร้องขอให้ถอนการยึด ศาลก็ไม่ถอนจำเลยอุทธรณ์ได้ ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับให้ถอนการยึด โจทก์คงฎีกาไม่ได้ เพราะถึงที่สุดตาม มาตรา267 วรรค 2 เช่นเดียวกัน จิตติคำพิพากษา: ศาลชั้นต้นมีคำสั่งยึดทรัพย์ก่อนคำพิพากษาในกรณีฉุกเฉินและยกคำร้องที่จำเลยขอให้ถอนการยึด ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ ให้ถอนการยึดทรัพย์หมายเลข 2จำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยข้อกฎหมายว่า "คดีนี้ศาลชั้นต้นมีคำสั่งให้ยกคำร้องของจำเลยที่ขอให้ถอนหมายยึดทรัพย์ ศาลอุทธรณ์มีคำพิพากษาให้ถอนหมายยึดทรัพย์เฉพาะตามบัญชียึดทรัพย์หมายเลข 2 และกำหนดให้จำเลยหาหลักประกันมาวาง โดยมิได้มีคำสั่งยกเลิกคำสั่งเดิม ดังนี้ คำพิพากษาศาลอุทธรณ์ดังกล่าวจึงหาเป็นที่สุดดังที่โจทก์แก้ฎีกามาไม่ คดีมีปัญหาว่า สมควรที่จะถอนหมายยึดทรัพย์ของจำเลยทั้งสองบัญชีหรือไม่พิเคราะห์แล้วตามทางไต่สวนได้ความว่า จำเลยที่ 1 มีความผูกพันเป็นผู้ขายสินค้าเครื่องอะไหล่รถยนต์ให้แก่กองทัพบก ตามบัญชีรายละเอียดผนวก ก. ต่อท้ายสัญญาซื้อขายเอกสารหมาย ล.3 รวม 1,187 รายการราคา 26,190,846 บาท สินค้าของจำเลยที่โจทก์นำยึดตามบัญชียึดทรัพย์หมายเลข 2 รวม 137 รายการ เป็นสินค้าเครื่องอะไหล่รถยนต์ที่จำเลยจะต้องส่งมอบให้แก่กองทัพบก ตามสัญญาดังกล่าวโดยจำเลยส่งมอบแล้ว270 รายการ ยังไม่ได้รับเงินประมาณ 4 ล้านบาทเศษ ส่วนสินค้าตามบัญชียึดทรัพย์ หมายเลข 1 นอกจากเครื่องใช้ประจำสำนักงานแล้วมีเครื่องอะไหล่รถยนต์ เครื่องถ่ายเอกสารและอุปกรณ์ กับเครื่องอัดโรเนียวและเครื่องปรุกระดาษรวม 55 รายการ ยึดที่ห้างจำเลย เป็นสินค้าที่จำเลยมีไว้แสดงแก่ลูกค้าในกิจการของจำเลยตามปกติ ประกอบกับจำเลยที่ 2 เป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์อาคารตึกแถว4 ชั้นครึ่ง หลังคาดาดฟ้า 2 คูหาเป็นที่ตั้งห้างจำเลยที่ 1 พร้อมที่ดินรวมราคาประมาณ 4-5 ล้านบาท ทำสัญญาจำนองเป็นประกันหนี้บริษัทโจทก์ไว้เพียง1,500,000 บาท ตามเอกสารหมาย ล.8 จึงเชื่อว่าจำเลยทั้งสองประกอบกิจการจำหน่ายสินค้าตามปกติ มิได้จำหน่ายจ่ายโอนเพื่อจะฉ้อโกงโจทก์ และมีทรัพย์สินพอที่จะชำระหนี้ ที่ศาลอุทธรณ์พิพากษาให้ถอนหมายยึดทรัพย์เฉพาะตามบัญชียึดทรัพย์หมายเลข 2 โดยให้จำเลยหาหลักประกันมาวาง ศาลฎีกาไม่เห็นพ้องด้วย ฎีกาจำเลยฟังขึ้นพิพากษากลับ ให้ถอนหมายยึดทรัพย์ทั้งหมดตามคำร้องของจำเลยค่าฤชาธรรมเนียมในชั้นนี้ทั้งสามศาลให้เป็นพับ" ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2201/2522บ.จ.ก. มหานครทรัสต์โจทก์ห.จ.ก. พิมพ์ทอง ฯ กับพวกจำเลย ป.วิ.พ. ม. 267ศาลชั้นต้นมีคำสั่งยึดทรัพย์ก่อนคำพิพากษากรณีฉุกเฉินและยกคำร้องที่จำเลยขอให้ถอนการยึด ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ให้ถอนการยึดเฉพาะทรัพย์บางรายการ ดังนี้ จำเลยฎีกาให้ถอนการยึดทั้งหมดได้คำพิพากษาศาลอุทธรณ์ไม่ถึงที่สุดศาลชั้นต้นมีคำสั่งยึดทรัพย์ก่อนคำพิพากษาในกรณีฉุกเฉินและยกคำร้องที่จำเลยขอให้ถอนการยึด ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ ให้ถอนการยึดทรัพย์หมายเลข 2จำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยข้อกฎหมายว่า "คดีนี้ศาลชั้นต้นมีคำสั่งให้ยกคำร้องของจำเลยที่ขอให้ถอนหมายยึดทรัพย์ ศาลอุทธรณ์มีคำพิพากษาให้ถอนหมายยึดทรัพย์เฉพาะตามบัญชียึดทรัพย์หมายเลข 2 และกำหนดให้จำเลยหาหลักประกันมาวาง โดยมิได้มีคำสั่งยกเลิกคำสั่งเดิม ดังนี้ คำพิพากษาศาลอุทธรณ์ดังกล่าวจึงหาเป็นที่สุดดังที่โจทก์แก้ฎีกามาไม่ คดีมีปัญหาว่า สมควรที่จะถอนหมายยึดทรัพย์ของจำเลยทั้งสองบัญชีหรือไม่พิเคราะห์แล้วตามทางไต่สวนได้ความว่า จำเลยที่ 1 มีความผูกพันเป็นผู้ขายสินค้าเครื่องอะไหล่รถยนต์ให้แก่กองทัพบก ตามบัญชีรายละเอียดผนวก ก. ต่อท้ายสัญญาซื้อขายเอกสารหมาย ล.3 รวม 1,187 รายการราคา 26,190,846 บาท สินค้าของจำเลยที่โจทก์นำยึดตามบัญชียึดทรัพย์หมายเลข 2 รวม 137 รายการ เป็นสินค้าเครื่องอะไหล่รถยนต์ที่จำเลยจะต้องส่งมอบให้แก่กองทัพบก ตามสัญญาดังกล่าวโดยจำเลยส่งมอบแล้ว270 รายการ ยังไม่ได้รับเงินประมาณ 4 ล้านบาทเศษ ส่วนสินค้าตามบัญชียึดทรัพย์ หมายเลข 1 นอกจากเครื่องใช้ประจำสำนักงานแล้วมีเครื่องอะไหล่รถยนต์ เครื่องถ่ายเอกสารและอุปกรณ์ กับเครื่องอัดโรเนียวและเครื่องปรุกระดาษรวม 55 รายการ ยึดที่ห้างจำเลย เป็นสินค้าที่จำเลยมีไว้แสดงแก่ลูกค้าในกิจการของจำเลยตามปกติ ประกอบกับจำเลยที่ 2 เป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์อาคารตึกแถว4 ชั้นครึ่ง หลังคาดาดฟ้า 2 คูหาเป็นที่ตั้งห้างจำเลยที่ 1 พร้อมที่ดินรวมราคาประมาณ 4-5 ล้านบาท ทำสัญญาจำนองเป็นประกันหนี้บริษัทโจทก์ไว้เพียง1,500,000 บาท ตามเอกสารหมาย ล.8 จึงเชื่อว่าจำเลยทั้งสองประกอบกิจการจำหน่ายสินค้าตามปกติ มิได้จำหน่ายจ่ายโอนเพื่อจะฉ้อโกงโจทก์ และมีทรัพย์สินพอที่จะชำระหนี้ ที่ศาลอุทธรณ์พิพากษาให้ถอนหมายยึดทรัพย์เฉพาะตามบัญชียึดทรัพย์หมายเลข 2 โดยให้จำเลยหาหลักประกันมาวาง ศาลฎีกาไม่เห็นพ้องด้วย ฎีกาจำเลยฟังขึ้นพิพากษากลับ ให้ถอนหมายยึดทรัพย์ทั้งหมดตามคำร้องของจำเลยค่าฤชาธรรมเนียมในชั้นนี้ทั้งสามศาลให้เป็นพับ"(อำนัคฆ์ คล้ายสังข์-วิถี ปานะบุตร-ไพบูลย์ เพียรรู้จบ)แหล่งที่มาเนติบัณฑิตยสภาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุถ้าศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้ถอนการยึดโดยยกเลิกคำสั่งเดิม คำพิพากษานั้นคงเป็นที่สุด แม้ไม่ใช่ คำสั่งศาลชั้นต้นตาม มาตรา267 ทำนองเดียวกับคำสั่งว่าคดีมีมูลตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 170 แม้เป็นคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ก็ฎีกาไม่ได้ ที่ว่าคำสั่งยกคำขอและคำสั่งยกเลิกคำสั่งเดิมให้เป็นที่สุดตามมาตรา267 วรรค 1 และ 2 นั้น คงหมายความว่าโจทก์อุทธรณ์ฎีกาไม่ได้ แม้ศาลจะสั่งให้ยึดบางส่วนหรือยกเลิกบางส่วน ไม่ใช่ห้ามจำเลยอุทธรณ์ฎีกา เพราะในส่วนที่ศาลไม่ยึดไม่มีอะไรที่จำเลยจะอุทธรณ์ฎีกา เหตุนี้แม้ศาลชั้นต้นยึด จำเลยร้องขอให้ถอนการยึด ศาลก็ไม่ถอนจำเลยอุทธรณ์ได้ ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับให้ถอนการยึด โจทก์คงฎีกาไม่ได้ เพราะถึงที่สุดตาม มาตรา267 วรรค 2 เช่นเดียวกัน จิตติ