คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 570/2492หลักกฎหมาย: ฟ้องโจทก์กล่าวชัดว่าจำเลยเป็นลูกจ้างยักยอกเงินของนายจ้างดังนี้ นายจ้างก็เป็นนายของลูกจ้าง ลูกจ้างก็เป็นคนใช้ของนายจ้างศาลต้องลงโทษจำเลยตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 319(1)(อ้างฎีกาที่ 165/2489)โจทก์ฟ้องว่า จำเลยเป็นลูกจ้างนายสวาทนายจ้างให้เป็นผู้รับเงินค่าถ่านจากนายบักเท้ง จำเลยได้รับเงินซึ่งนายบักเท้งได้ชำระเป็นค่าถ่านแล้วจำเลยมิได้นำไปมอบให้นายสวาทนายจ้าง ได้บังอาจเจตนาทุจริตยักยอกเอาเงินไปใช้เป็นประโยชน์ส่วนตัวเสีย นายสวาทได้ร้องทุกข์แล้ว จึงขอให้ลงโทษจำเลยตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 319(1) และให้ใช้เงิน จำเลยให้การรับสารภาพ โจทก์จำเลยไม่สืบพยานศาลชั้นต้นเห็นว่า ไม่ปรากฏว่าจำเลยเป็นเสมียนหรือคนใช้ของผู้มอบทรัพย์ ไม่มีความผิดตามมาตรา 319 ข้อ 1 แต่มีความผิดตามมาตรา 314 พิพากษาจำคุก 1 ปี 6 เดือน ลดฐานปรานีตามมาตรา 59 คงจำคุก 9 เดือน และใช้เงินแก่เจ้าทรัพย์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ฟ้องของโจทก์กล่าวสั้น ๆ ก็ว่า หาว่าลูกจ้างยักยอกเงินของนายจ้าง นายจ้างเป็นนายของลูกจ้าง ลูกจ้างก็เป็นคนใช้ของนายจ้าง ลูกจ้างอยู่ในฐานะคนใช้ของนายจ้างพิพากษาแก้บทลงโทษว่า จำเลยมีความผิดตามกฎหมายลักษณะอาญามาตรา 319(1) นอกนั้นคงยืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 570/2492อัยการกรมอัยการโจทก์นายสิทธิ์ ปั้นดีจำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 314, ม. 319 (1) ป.วิ.อ. ม. 158ฟ้องโจทก์กล่าวชัดว่าจำเลยเป็นลูกจ้างยักยอกเงินของนายจ้างดังนี้ นายจ้างก็เป็นนายของลูกจ้าง ลูกจ้างก็เป็นคนใช้ของนายจ้างศาลต้องลงโทษจำเลยตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 319(1)(อ้างฎีกาที่ 165/2489)โจทก์ฟ้องว่า จำเลยเป็นลูกจ้างนายสวาทนายจ้างให้เป็นผู้รับเงินค่าถ่านจากนายบักเท้ง จำเลยได้รับเงินซึ่งนายบักเท้งได้ชำระเป็นค่าถ่านแล้วจำเลยมิได้นำไปมอบให้นายสวาทนายจ้าง ได้บังอาจเจตนาทุจริตยักยอกเอาเงินไปใช้เป็นประโยชน์ส่วนตัวเสีย นายสวาทได้ร้องทุกข์แล้ว จึงขอให้ลงโทษจำเลยตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 319(1) และให้ใช้เงิน จำเลยให้การรับสารภาพ โจทก์จำเลยไม่สืบพยานศาลชั้นต้นเห็นว่า ไม่ปรากฏว่าจำเลยเป็นเสมียนหรือคนใช้ของผู้มอบทรัพย์ ไม่มีความผิดตามมาตรา 319 ข้อ 1 แต่มีความผิดตามมาตรา 314 พิพากษาจำคุก 1 ปี 6 เดือน ลดฐานปรานีตามมาตรา 59 คงจำคุก 9 เดือน และใช้เงินแก่เจ้าทรัพย์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ฟ้องของโจทก์กล่าวสั้น ๆ ก็ว่า หาว่าลูกจ้างยักยอกเงินของนายจ้าง นายจ้างเป็นนายของลูกจ้าง ลูกจ้างก็เป็นคนใช้ของนายจ้าง ลูกจ้างอยู่ในฐานะคนใช้ของนายจ้างพิพากษาแก้บทลงโทษว่า จำเลยมีความผิดตามกฎหมายลักษณะอาญามาตรา 319(1) นอกนั้นคงยืน(มนูภันย์วิมลสาร-เลขวณิชธรรมวิทักษ์-ดุลยทัณฑ์ชนาณัติ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยเป็นลูกจ้างนายสวาทนายจ้างให้เป็นผู้รับเงินค่าถ่านจากนายบักเท้ง จำเลยได้รับเงินซึ่งนายบักเท้งได้ชำระเป็นค่าถ่านแล้วจำเลยมิได้นำไปมอบให้นายสวาทนายจ้าง ได้บังอาจเจตนาทุจริตยักยอกเอาเงินไปใช้เป็นประโยชน์ส่วนตัวเสีย นายสวาทได้ร้องทุกข์แล้ว จึงขอให้ลงโทษจำเลยตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 319(1) และให้ใช้เงิน จำเลยให้การรับสารภาพ โจทก์จำเลยไม่สืบพยานศาลชั้นต้นเห็นว่า ไม่ปรากฏว่าจำเลยเป็นเสมียนหรือคนใช้ของผู้มอบทรัพย์ ไม่มีความผิดตามมาตรา 319 ข้อ 1 แต่มีความผิดตามมาตรา 314 พิพากษาจำคุก 1 ปี 6 เดือน ลดฐานปรานีตามมาตรา 59 คงจำคุก 9 เดือน และใช้เงินแก่เจ้าทรัพย์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ฟ้องของโจทก์กล่าวสั้น ๆ ก็ว่า หาว่าลูกจ้างยักยอกเงินของนายจ้าง นายจ้างเป็นนายของลูกจ้าง ลูกจ้างก็เป็นคนใช้ของนายจ้าง ลูกจ้างอยู่ในฐานะคนใช้ของนายจ้างพิพากษาแก้บทลงโทษว่า จำเลยมีความผิดตามกฎหมายลักษณะอาญามาตรา 319(1) นอกนั้นคงยืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 570/2492อัยการกรมอัยการโจทก์นายสิทธิ์ ปั้นดีจำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 314, ม. 319 (1) ป.วิ.อ. ม. 158ฟ้องโจทก์กล่าวชัดว่าจำเลยเป็นลูกจ้างยักยอกเงินของนายจ้างดังนี้ นายจ้างก็เป็นนายของลูกจ้าง ลูกจ้างก็เป็นคนใช้ของนายจ้างศาลต้องลงโทษจำเลยตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 319(1)(อ้างฎีกาที่ 165/2489)โจทก์ฟ้องว่า จำเลยเป็นลูกจ้างนายสวาทนายจ้างให้เป็นผู้รับเงินค่าถ่านจากนายบักเท้ง จำเลยได้รับเงินซึ่งนายบักเท้งได้ชำระเป็นค่าถ่านแล้วจำเลยมิได้นำไปมอบให้นายสวาทนายจ้าง ได้บังอาจเจตนาทุจริตยักยอกเอาเงินไปใช้เป็นประโยชน์ส่วนตัวเสีย นายสวาทได้ร้องทุกข์แล้ว จึงขอให้ลงโทษจำเลยตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 319(1) และให้ใช้เงิน จำเลยให้การรับสารภาพ โจทก์จำเลยไม่สืบพยานศาลชั้นต้นเห็นว่า ไม่ปรากฏว่าจำเลยเป็นเสมียนหรือคนใช้ของผู้มอบทรัพย์ ไม่มีความผิดตามมาตรา 319 ข้อ 1 แต่มีความผิดตามมาตรา 314 พิพากษาจำคุก 1 ปี 6 เดือน ลดฐานปรานีตามมาตรา 59 คงจำคุก 9 เดือน และใช้เงินแก่เจ้าทรัพย์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ฟ้องของโจทก์กล่าวสั้น ๆ ก็ว่า หาว่าลูกจ้างยักยอกเงินของนายจ้าง นายจ้างเป็นนายของลูกจ้าง ลูกจ้างก็เป็นคนใช้ของนายจ้าง ลูกจ้างอยู่ในฐานะคนใช้ของนายจ้างพิพากษาแก้บทลงโทษว่า จำเลยมีความผิดตามกฎหมายลักษณะอาญามาตรา 319(1) นอกนั้นคงยืน(มนูภันย์วิมลสาร-เลขวณิชธรรมวิทักษ์-ดุลยทัณฑ์ชนาณัติ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ