คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 640/2492หลักกฎหมาย: ตำรวจที่ลาราชการไปธุระต่างท้องที่นั้น คงเป็นตำรวจอยู่นั่นเอง เมื่อไปทำการตรวจค้น บุคคลใดในที่สาธารณะสถานย่อมได้รับความคุ้มครองตาม ป.ม.วิ.อาญา มาตรา 93. จำเลยเป็นตำรวจ ได้ลาราชการมา และได้ทำการตรวจค้นผู้พกสนับมือ แล้วไม่นำสนับมือกับผู้นั้นส่งต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ ย่อมมีความผิดตาม ก.ม.ลักษณะอาญา มาตรา 131,142. (อ้างฎีกา 140/2490) ศาลชั้นต้นพิพากษาจำคุกจำเลย 1 ปี 6 เดือนตามมาตรา 127,128,293 ศาลอุทธรณ์แก้ว่าจำเลยมีผิดตามมาตรา 293 กะทงเดียว กำหนดโทษยืนตามนั้น จำเลยฎีกาในข้อเท็จจริงไม่ได้ต้องห้ามมาตรา ป.ม.วิ.อาญามาตรา 218.ความว่า พลตำรวจเมืองจำเลยได้ลาราชการ และได้สมคบกับนายยาจำเลย ทำการตรวจค้น เอาสนับมือ ๑ อันกับพระเครื่องราง ๑ ถุงไปจากนายอินแก้ว แล้วไม่นำส่งต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ จนกรมการอำเภอเรียกตัวจำเลยทั้งสองมาสอบถาม พลตำรวจเมืองจำเลยจึงนำสนับมือส่ง โจทก์จึงฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยทั้งสอง พลตำรวจเมืองจำเลยให้การปฏิเสธ นายยาจำเลยให้การรับสารภาพ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า พลตำรวจเมืองจำเลยมีผิดตาม ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา ๑๓๑,๑๔๒,๒๙๓ นายยาจำเลยมีผิดตามมาตรา ๑๒๗,๑๒๘,๒๙๓,๕๙ ให้รวมกะทงโทษ คงจำคุกพลตำรวจเมือง ๑ ปี ๓ เดือน นายยาจำเลย ๖ เดือน ศาลอุทธรณ์แก้ว่าพลตำรวจเมืองจำเลยไม่มีผิดตามมาตรา ๑๓๑,๑๔๒ คงมีผิดตามมาตรา ๒๙๓ กะทงเดียวส่วนกำหนดโทษยืนตาม โจทก์,และพลตำรวจเมืองจำเลยฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ตำรวจที่ลาราชการไปธุระต่างท้องที่คงเป็นตำรวจอยู่นั่นเอง เมื่อไปทำการตรวจค้นบุคคลใดในที่สาธารณะ ย่อมได้รับความคุ้มครอง ตาม ป.ม.วิ.อาญามาตรา ๙๓ พลตำรวจเมืองจำเลยจึงมีผิดตามมาตรา ๑๓๑,๑๔๒ พิพากษาแก้ให้บังคับคดีไปตามศาลชั้นต้น. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 640/2492อัยยการเชียงใหม่โจทก์พลตำรวจเมือง สุขผัด ที่ 1, นายยา คำสุขที่ 2ล. กฎหมายลักษณะอาญา ม. 131, ม. 142. ป.วิ.อ. ม. 93, ม. 218.ตำรวจที่ลาราชการไปธุระต่างท้องที่นั้น คงเป็นตำรวจอยู่นั่นเอง เมื่อไปทำการตรวจค้น บุคคลใดในที่สาธารณะสถานย่อมได้รับความคุ้มครองตาม ป.ม.วิ.อาญา มาตรา 93. จำเลยเป็นตำรวจ ได้ลาราชการมา และได้ทำการตรวจค้นผู้พกสนับมือ แล้วไม่นำสนับมือกับผู้นั้นส่งต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ ย่อมมีความผิดตาม ก.ม.ลักษณะอาญา มาตรา 131,142. (อ้างฎีกา 140/2490) ศาลชั้นต้นพิพากษาจำคุกจำเลย 1 ปี 6 เดือนตามมาตรา 127,128,293 ศาลอุทธรณ์แก้ว่าจำเลยมีผิดตามมาตรา 293 กะทงเดียว กำหนดโทษยืนตามนั้น จำเลยฎีกาในข้อเท็จจริงไม่ได้ต้องห้ามมาตรา ป.ม.วิ.อาญามาตรา 218.ความว่า พลตำรวจเมืองจำเลยได้ลาราชการ และได้สมคบกับนายยาจำเลย ทำการตรวจค้น เอาสนับมือ ๑ อันกับพระเครื่องราง ๑ ถุงไปจากนายอินแก้ว แล้วไม่นำส่งต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ จนกรมการอำเภอเรียกตัวจำเลยทั้งสองมาสอบถาม พลตำรวจเมืองจำเลยจึงนำสนับมือส่ง โจทก์จึงฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยทั้งสอง พลตำรวจเมืองจำเลยให้การปฏิเสธ นายยาจำเลยให้การรับสารภาพ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า พลตำรวจเมืองจำเลยมีผิดตาม ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา ๑๓๑,๑๔๒,๒๙๓ นายยาจำเลยมีผิดตามมาตรา ๑๒๗,๑๒๘,๒๙๓,๕๙ ให้รวมกะทงโทษ คงจำคุกพลตำรวจเมือง ๑ ปี ๓ เดือน นายยาจำเลย ๖ เดือน ศาลอุทธรณ์แก้ว่าพลตำรวจเมืองจำเลยไม่มีผิดตามมาตรา ๑๓๑,๑๔๒ คงมีผิดตามมาตรา ๒๙๓ กะทงเดียวส่วนกำหนดโทษยืนตาม โจทก์,และพลตำรวจเมืองจำเลยฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ตำรวจที่ลาราชการไปธุระต่างท้องที่คงเป็นตำรวจอยู่นั่นเอง เมื่อไปทำการตรวจค้นบุคคลใดในที่สาธารณะ ย่อมได้รับความคุ้มครอง ตาม ป.ม.วิ.อาญามาตรา ๙๓ พลตำรวจเมืองจำเลยจึงมีผิดตามมาตรา ๑๓๑,๑๔๒ พิพากษาแก้ให้บังคับคดีไปตามศาลชั้นต้น.(นนทปัญญา-ธรรมบัณฑิต-นาถปรีชา)ศาลจังหวัดเชียงใหม่ - นายพจน์สุนทราชุนศาลอุทธรณ์ - หลวงสุทธิภาศนฤพนธ์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ความว่า พลตำรวจเมืองจำเลยได้ลาราชการ และได้สมคบกับนายยาจำเลย ทำการตรวจค้น เอาสนับมือ ๑ อันกับพระเครื่องราง ๑ ถุงไปจากนายอินแก้ว แล้วไม่นำส่งต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ จนกรมการอำเภอเรียกตัวจำเลยทั้งสองมาสอบถาม พลตำรวจเมืองจำเลยจึงนำสนับมือส่ง โจทก์จึงฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยทั้งสอง พลตำรวจเมืองจำเลยให้การปฏิเสธ นายยาจำเลยให้การรับสารภาพ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า พลตำรวจเมืองจำเลยมีผิดตาม ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา ๑๓๑,๑๔๒,๒๙๓ นายยาจำเลยมีผิดตามมาตรา ๑๒๗,๑๒๘,๒๙๓,๕๙ ให้รวมกะทงโทษ คงจำคุกพลตำรวจเมือง ๑ ปี ๓ เดือน นายยาจำเลย ๖ เดือน ศาลอุทธรณ์แก้ว่าพลตำรวจเมืองจำเลยไม่มีผิดตามมาตรา ๑๓๑,๑๔๒ คงมีผิดตามมาตรา ๒๙๓ กะทงเดียวส่วนกำหนดโทษยืนตาม โจทก์,และพลตำรวจเมืองจำเลยฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ตำรวจที่ลาราชการไปธุระต่างท้องที่คงเป็นตำรวจอยู่นั่นเอง เมื่อไปทำการตรวจค้นบุคคลใดในที่สาธารณะ ย่อมได้รับความคุ้มครอง ตาม ป.ม.วิ.อาญามาตรา ๙๓ พลตำรวจเมืองจำเลยจึงมีผิดตามมาตรา ๑๓๑,๑๔๒ พิพากษาแก้ให้บังคับคดีไปตามศาลชั้นต้น. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 640/2492อัยยการเชียงใหม่โจทก์พลตำรวจเมือง สุขผัด ที่ 1, นายยา คำสุขที่ 2ล. กฎหมายลักษณะอาญา ม. 131, ม. 142. ป.วิ.อ. ม. 93, ม. 218.ตำรวจที่ลาราชการไปธุระต่างท้องที่นั้น คงเป็นตำรวจอยู่นั่นเอง เมื่อไปทำการตรวจค้น บุคคลใดในที่สาธารณะสถานย่อมได้รับความคุ้มครองตาม ป.ม.วิ.อาญา มาตรา 93. จำเลยเป็นตำรวจ ได้ลาราชการมา และได้ทำการตรวจค้นผู้พกสนับมือ แล้วไม่นำสนับมือกับผู้นั้นส่งต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ ย่อมมีความผิดตาม ก.ม.ลักษณะอาญา มาตรา 131,142. (อ้างฎีกา 140/2490) ศาลชั้นต้นพิพากษาจำคุกจำเลย 1 ปี 6 เดือนตามมาตรา 127,128,293 ศาลอุทธรณ์แก้ว่าจำเลยมีผิดตามมาตรา 293 กะทงเดียว กำหนดโทษยืนตามนั้น จำเลยฎีกาในข้อเท็จจริงไม่ได้ต้องห้ามมาตรา ป.ม.วิ.อาญามาตรา 218.ความว่า พลตำรวจเมืองจำเลยได้ลาราชการ และได้สมคบกับนายยาจำเลย ทำการตรวจค้น เอาสนับมือ ๑ อันกับพระเครื่องราง ๑ ถุงไปจากนายอินแก้ว แล้วไม่นำส่งต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ จนกรมการอำเภอเรียกตัวจำเลยทั้งสองมาสอบถาม พลตำรวจเมืองจำเลยจึงนำสนับมือส่ง โจทก์จึงฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยทั้งสอง พลตำรวจเมืองจำเลยให้การปฏิเสธ นายยาจำเลยให้การรับสารภาพ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า พลตำรวจเมืองจำเลยมีผิดตาม ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา ๑๓๑,๑๔๒,๒๙๓ นายยาจำเลยมีผิดตามมาตรา ๑๒๗,๑๒๘,๒๙๓,๕๙ ให้รวมกะทงโทษ คงจำคุกพลตำรวจเมือง ๑ ปี ๓ เดือน นายยาจำเลย ๖ เดือน ศาลอุทธรณ์แก้ว่าพลตำรวจเมืองจำเลยไม่มีผิดตามมาตรา ๑๓๑,๑๔๒ คงมีผิดตามมาตรา ๒๙๓ กะทงเดียวส่วนกำหนดโทษยืนตาม โจทก์,และพลตำรวจเมืองจำเลยฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ตำรวจที่ลาราชการไปธุระต่างท้องที่คงเป็นตำรวจอยู่นั่นเอง เมื่อไปทำการตรวจค้นบุคคลใดในที่สาธารณะ ย่อมได้รับความคุ้มครอง ตาม ป.ม.วิ.อาญามาตรา ๙๓ พลตำรวจเมืองจำเลยจึงมีผิดตามมาตรา ๑๓๑,๑๔๒ พิพากษาแก้ให้บังคับคดีไปตามศาลชั้นต้น.(นนทปัญญา-ธรรมบัณฑิต-นาถปรีชา)ศาลจังหวัดเชียงใหม่ - นายพจน์สุนทราชุนศาลอุทธรณ์ - หลวงสุทธิภาศนฤพนธ์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ