คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 895/2474หลักกฎหมาย: ค้ำประกันมีกำหนดเวลา 2 เดือนเมื่อครบกำหนด 2 เดือนแล้ว เจ้าหนี้ยังรับดอกเบี้ยจากลูกหนี้ แลมิได้เร่งรัดเรียกหนี้จากลูกหนี้จนล่วงเลยมาช้านานดังนี้ ผู้ค้ำประกันพ้นจากความรับผิด คนบังคับอังกฤษเป็นคู่ความฎีกาได้แต่ในปัญหากฎหมายได้ความว่า จำเลยที่ ๑ ได้กู้เงินโจทก์ไป สัญญากู้ไม่มีกำหนดเวลาใช้เงิน จำเลยที่ ๒ เป็นผู้ค้ำประกันสัญญาค้ำประกันมีกำหนดเพียง ๒ เดือนนับแต่วันทำสัญญา ถ้าพ้น ๒ เดือนไปแล้วผู้ค้ำประกันไม่รับผิด เมื่อครบกำหนดเวลาประกัน ๒ เดือนแล้ว โจทก์ยังได้รับดอกเบี้ยจากจำเลยที่ ๑ อีกเดือนหนึ่งแลเมื่อจวนครบ ๒ เดือน จำเลยที่ ๒ ก็ได้เตือนให้โจทก์เร่งเรียกหนี้นี้ โจทก์เพิกเฉยเสียจนเวลาล่วงเลยมาเกือบ ๑๐ ปี โจทก์จึงฟ้องคดีนี้ขึ้นดังนี้ ศาลฎีกาเห็นว่าเมื่อครบกำหนดเวลาประกันแล้ว โจทก์ยังคงรับดอกเบี้ยจากจำเลยที่ ๑ อีกต่อไป เป็นอันว่าโจทก์กับจำเลยที่ ๑ ยังคงถือสัญญากู้กันต่อไป เป็นอันว่าโจทก์ไม่ถือว่าจำเลยที่ ๑ ผิดสัญญา เพราะฉะนั้นสัญญาระวางโจทก์กับจำเลยที่ ๒ ก็หมดไป เมื่อจำเลยที่ ๑ ผิดสัญญาในภายหลัง จำเลยที่ ๒ ก็หาต้องรับผิดอีกไม่ จึงตัดสินให้จำเลยที่ ๒ พ้นจากความรับผิดชอบ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 895/2474นายคูจับฮุบ (บังคับอังกฤษ)โจทก์นายเง่าเต๊กที่ ๑ ขุนพิพัฒนพาณิชที่ ๒จำเลย ป.พ.พ. ม. 680 - 153 พ.ร.บ.ลักษณฎีกาอุทธรณ์ พ.ศ.2469 ค้ำประกันมีกำหนดเวลา 2 เดือนเมื่อครบกำหนด 2 เดือนแล้ว เจ้าหนี้ยังรับดอกเบี้ยจากลูกหนี้ แลมิได้เร่งรัดเรียกหนี้จากลูกหนี้จนล่วงเลยมาช้านานดังนี้ ผู้ค้ำประกันพ้นจากความรับผิด คนบังคับอังกฤษเป็นคู่ความฎีกาได้แต่ในปัญหากฎหมายได้ความว่า จำเลยที่ ๑ ได้กู้เงินโจทก์ไป สัญญากู้ไม่มีกำหนดเวลาใช้เงิน จำเลยที่ ๒ เป็นผู้ค้ำประกันสัญญาค้ำประกันมีกำหนดเพียง ๒ เดือนนับแต่วันทำสัญญา ถ้าพ้น ๒ เดือนไปแล้วผู้ค้ำประกันไม่รับผิด เมื่อครบกำหนดเวลาประกัน ๒ เดือนแล้ว โจทก์ยังได้รับดอกเบี้ยจากจำเลยที่ ๑ อีกเดือนหนึ่งแลเมื่อจวนครบ ๒ เดือน จำเลยที่ ๒ ก็ได้เตือนให้โจทก์เร่งเรียกหนี้นี้ โจทก์เพิกเฉยเสียจนเวลาล่วงเลยมาเกือบ ๑๐ ปี โจทก์จึงฟ้องคดีนี้ขึ้นดังนี้ ศาลฎีกาเห็นว่าเมื่อครบกำหนดเวลาประกันแล้ว โจทก์ยังคงรับดอกเบี้ยจากจำเลยที่ ๑ อีกต่อไป เป็นอันว่าโจทก์กับจำเลยที่ ๑ ยังคงถือสัญญากู้กันต่อไป เป็นอันว่าโจทก์ไม่ถือว่าจำเลยที่ ๑ ผิดสัญญา เพราะฉะนั้นสัญญาระวางโจทก์กับจำเลยที่ ๒ ก็หมดไป เมื่อจำเลยที่ ๑ ผิดสัญญาในภายหลัง จำเลยที่ ๒ ก็หาต้องรับผิดอีกไม่ จึงตัดสินให้จำเลยที่ ๒ พ้นจากความรับผิดชอบ(วิกรม-พรหม-บัส)นายเทพ+ - พระยาธรรมสารเวทย์ - แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ได้ความว่า จำเลยที่ ๑ ได้กู้เงินโจทก์ไป สัญญากู้ไม่มีกำหนดเวลาใช้เงิน จำเลยที่ ๒ เป็นผู้ค้ำประกันสัญญาค้ำประกันมีกำหนดเพียง ๒ เดือนนับแต่วันทำสัญญา ถ้าพ้น ๒ เดือนไปแล้วผู้ค้ำประกันไม่รับผิด เมื่อครบกำหนดเวลาประกัน ๒ เดือนแล้ว โจทก์ยังได้รับดอกเบี้ยจากจำเลยที่ ๑ อีกเดือนหนึ่งแลเมื่อจวนครบ ๒ เดือน จำเลยที่ ๒ ก็ได้เตือนให้โจทก์เร่งเรียกหนี้นี้ โจทก์เพิกเฉยเสียจนเวลาล่วงเลยมาเกือบ ๑๐ ปี โจทก์จึงฟ้องคดีนี้ขึ้นดังนี้ ศาลฎีกาเห็นว่าเมื่อครบกำหนดเวลาประกันแล้ว โจทก์ยังคงรับดอกเบี้ยจากจำเลยที่ ๑ อีกต่อไป เป็นอันว่าโจทก์กับจำเลยที่ ๑ ยังคงถือสัญญากู้กันต่อไป เป็นอันว่าโจทก์ไม่ถือว่าจำเลยที่ ๑ ผิดสัญญา เพราะฉะนั้นสัญญาระวางโจทก์กับจำเลยที่ ๒ ก็หมดไป เมื่อจำเลยที่ ๑ ผิดสัญญาในภายหลัง จำเลยที่ ๒ ก็หาต้องรับผิดอีกไม่ จึงตัดสินให้จำเลยที่ ๒ พ้นจากความรับผิดชอบ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 895/2474นายคูจับฮุบ (บังคับอังกฤษ)โจทก์นายเง่าเต๊กที่ ๑ ขุนพิพัฒนพาณิชที่ ๒จำเลย ป.พ.พ. ม. 680 - 153 พ.ร.บ.ลักษณฎีกาอุทธรณ์ พ.ศ.2469 ค้ำประกันมีกำหนดเวลา 2 เดือนเมื่อครบกำหนด 2 เดือนแล้ว เจ้าหนี้ยังรับดอกเบี้ยจากลูกหนี้ แลมิได้เร่งรัดเรียกหนี้จากลูกหนี้จนล่วงเลยมาช้านานดังนี้ ผู้ค้ำประกันพ้นจากความรับผิด คนบังคับอังกฤษเป็นคู่ความฎีกาได้แต่ในปัญหากฎหมายได้ความว่า จำเลยที่ ๑ ได้กู้เงินโจทก์ไป สัญญากู้ไม่มีกำหนดเวลาใช้เงิน จำเลยที่ ๒ เป็นผู้ค้ำประกันสัญญาค้ำประกันมีกำหนดเพียง ๒ เดือนนับแต่วันทำสัญญา ถ้าพ้น ๒ เดือนไปแล้วผู้ค้ำประกันไม่รับผิด เมื่อครบกำหนดเวลาประกัน ๒ เดือนแล้ว โจทก์ยังได้รับดอกเบี้ยจากจำเลยที่ ๑ อีกเดือนหนึ่งแลเมื่อจวนครบ ๒ เดือน จำเลยที่ ๒ ก็ได้เตือนให้โจทก์เร่งเรียกหนี้นี้ โจทก์เพิกเฉยเสียจนเวลาล่วงเลยมาเกือบ ๑๐ ปี โจทก์จึงฟ้องคดีนี้ขึ้นดังนี้ ศาลฎีกาเห็นว่าเมื่อครบกำหนดเวลาประกันแล้ว โจทก์ยังคงรับดอกเบี้ยจากจำเลยที่ ๑ อีกต่อไป เป็นอันว่าโจทก์กับจำเลยที่ ๑ ยังคงถือสัญญากู้กันต่อไป เป็นอันว่าโจทก์ไม่ถือว่าจำเลยที่ ๑ ผิดสัญญา เพราะฉะนั้นสัญญาระวางโจทก์กับจำเลยที่ ๒ ก็หมดไป เมื่อจำเลยที่ ๑ ผิดสัญญาในภายหลัง จำเลยที่ ๒ ก็หาต้องรับผิดอีกไม่ จึงตัดสินให้จำเลยที่ ๒ พ้นจากความรับผิดชอบ(วิกรม-พรหม-บัส)นายเทพ+ - พระยาธรรมสารเวทย์ - แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ