คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 362/2485หลักกฎหมาย: แบบ ส.ด. 9 ที่พัสดีออกให้แก่ผู้ที่ขอลงทะเบียนทหารกองเกินเป็นหนังสือราชการ ไม่ใช่หนังสือสำคัญในทางราชการ. ให้เจ้าพนักงานจดข้อความเท็จลงในทะเบียนทหารกองเกินและออกใบสำคัญให้แล้วใช้ใบสำคัญนั้นเป็นความผิดรวมอยู่ในฐานบอกให้เจ้าพนักงาน+ข้อความเท็จซึ่งเป็นบทหนักอย่างเดียว ไม่เป็นผิดฐานแจ้งความเท็จและฐานใช้หนังสือปลอมอีก ในคดีที่โจทก์อุทธรณ์ฝ่ายเดียวโดยจำเลยมิได้อุทธรณ์ เมื่อศาลอุทธรณ์เห็นว่าจำเลยไม่ควรมีความผิด ก็มีอำนาจแก้ไขคำพิพากษาศาลชั้นต้นที่ให้ลงโทษจำเลยได้.ได้ความว่าจำเลยซึ่งเป็นคนต่างด้าวเอาความเท็จไปแจ้งต่อพัสดีอำเภอว่าจำเลยเป็นคนชาติไทย ชื่อ "เมือง ปั่นแก้ว" มีอายุครบลงทะเบียนทหารกองเกิน ขอลงทะเบียนทหาร และออกใบสำคัญแบบ ส.ด.๙ แสดงต่อตำรวจซึ่งไปตรวจคนต่างด้าวว่า จำเลยเป็นคนไทย และขึ้นทะเบียนทหารแล้ว ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยผิดฐานบอกให้เจ้าพนักงานจดข้อความเท็จตามกฏหมายอาญามาตรา ๒๒๖ กะทงหนึ่ง ฐานใช้หนังสือราชการปลอมตามกฏหมายอาญามาตรา ๒๒๔ ประกอบด้วยมาตรา ๒๒๗ อีกกะทงหนึ่ง. โจทก์อุทธรณ์ว่าจำเลยควรมีผิดฐานแจ้งความเท็จและปลอมหนังสือสำคัญในทางราชการด้วย ศาลอุทธรณ์เห็นว่าความผิดของจำเลยในเรื่องนี้ควรเป็นกะทงเดียวตามมาตรา ๒๒๖ เท่านั้น แม้จำเลยมิได้อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ก็มีอำนาจแก้ไข จึงพิพากษาแก้ศาลชั้นต้นลงโทษจำเลยมาตรา ๒๒๖ กะทงเดียว โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่าข้อที่ว่าจำเลยควรมีผิดฐานแจ้งความเท็จตามมาตรา ๑๐๘ ด้วยนั้น โทษฐานแจ้งความเท็จเป็นความผิดรวมอยู่ในมาตรา ๒๒๖ ซึ่งเป็นบทหนักที่ศาลล่างได้วางมาแล้ว. ข้อที่ว่าใบสำคัญแบบ ส.ด.๙ มิใช่เป็นหนังสือสำคัญที่เกี่ยวแก่การตั้งหรือโอนกรรมสิทธิ์และหนี้สิน เป็นหนังสือราชการที่เจ้าพนักงานออกให้เท่านั้น จึงไม่เป็นหนังสือสำคัญตามความหมายของมาตรา ๖ (๒๐). ข้อว่าจำเลยมีความผิดฐานใช้หนังสือปลอมตามมาตรา ๒๒๗ ประกอบด้วยมาตรา ๒๒๔ ด้วยนั้น ในเรื่องนี้เป็นกรณีที่จำเลยเอาหนังสือที่จำเลยเองได้บอกให้เจ้าพนักงานจดลงเป็นความเท็จมาใช้ ซึ่งเป็นความผิดตามมาตรา ๒๒๗ อยู่แล้ว ไม่มีความผิดตามมาตรา ๒๒๗ อีก จึงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 362/2485อัยการลพบุรีโจทก์นายกิมเซี๊ยะ แซ่อื้อจำเลยแบบ ส.ด. 9 ที่พัสดีออกให้แก่ผู้ที่ขอลงทะเบียนทหารกองเกินเป็นหนังสือราชการ ไม่ใช่หนังสือสำคัญในทางราชการ. ให้เจ้าพนักงานจดข้อความเท็จลงในทะเบียนทหารกองเกินและออกใบสำคัญให้แล้วใช้ใบสำคัญนั้นเป็นความผิดรวมอยู่ในฐานบอกให้เจ้าพนักงาน+ข้อความเท็จซึ่งเป็นบทหนักอย่างเดียว ไม่เป็นผิดฐานแจ้งความเท็จและฐานใช้หนังสือปลอมอีก ในคดีที่โจทก์อุทธรณ์ฝ่ายเดียวโดยจำเลยมิได้อุทธรณ์ เมื่อศาลอุทธรณ์เห็นว่าจำเลยไม่ควรมีความผิด ก็มีอำนาจแก้ไขคำพิพากษาศาลชั้นต้นที่ให้ลงโทษจำเลยได้.ได้ความว่าจำเลยซึ่งเป็นคนต่างด้าวเอาความเท็จไปแจ้งต่อพัสดีอำเภอว่าจำเลยเป็นคนชาติไทย ชื่อ "เมือง ปั่นแก้ว" มีอายุครบลงทะเบียนทหารกองเกิน ขอลงทะเบียนทหาร และออกใบสำคัญแบบ ส.ด.๙ แสดงต่อตำรวจซึ่งไปตรวจคนต่างด้าวว่า จำเลยเป็นคนไทย และขึ้นทะเบียนทหารแล้ว ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยผิดฐานบอกให้เจ้าพนักงานจดข้อความเท็จตามกฏหมายอาญามาตรา ๒๒๖ กะทงหนึ่ง ฐานใช้หนังสือราชการปลอมตามกฏหมายอาญามาตรา ๒๒๔ ประกอบด้วยมาตรา ๒๒๗ อีกกะทงหนึ่ง. โจทก์อุทธรณ์ว่าจำเลยควรมีผิดฐานแจ้งความเท็จและปลอมหนังสือสำคัญในทางราชการด้วย ศาลอุทธรณ์เห็นว่าความผิดของจำเลยในเรื่องนี้ควรเป็นกะทงเดียวตามมาตรา ๒๒๖ เท่านั้น แม้จำเลยมิได้อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ก็มีอำนาจแก้ไข จึงพิพากษาแก้ศาลชั้นต้นลงโทษจำเลยมาตรา ๒๒๖ กะทงเดียว โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่าข้อที่ว่าจำเลยควรมีผิดฐานแจ้งความเท็จตามมาตรา ๑๐๘ ด้วยนั้น โทษฐานแจ้งความเท็จเป็นความผิดรวมอยู่ในมาตรา ๒๒๖ ซึ่งเป็นบทหนักที่ศาลล่างได้วางมาแล้ว. ข้อที่ว่าใบสำคัญแบบ ส.ด.๙ มิใช่เป็นหนังสือสำคัญที่เกี่ยวแก่การตั้งหรือโอนกรรมสิทธิ์และหนี้สิน เป็นหนังสือราชการที่เจ้าพนักงานออกให้เท่านั้น จึงไม่เป็นหนังสือสำคัญตามความหมายของมาตรา ๖ (๒๐). ข้อว่าจำเลยมีความผิดฐานใช้หนังสือปลอมตามมาตรา ๒๒๗ ประกอบด้วยมาตรา ๒๒๔ ด้วยนั้น ในเรื่องนี้เป็นกรณีที่จำเลยเอาหนังสือที่จำเลยเองได้บอกให้เจ้าพนักงานจดลงเป็นความเท็จมาใช้ ซึ่งเป็นความผิดตามมาตรา ๒๒๗ อยู่แล้ว ไม่มีความผิดตามมาตรา ๒๒๗ อีก จึงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์.(อรรถกฤต ช.เพ็ญชาติ-เคลื่อน อิสรภักดี-ธรรมบัณฑิต บุนยะปานะ)ศาลชั้นต้น - นายสำราญ ศิริพันธ์ศาลอุทธรณ์ - พระนาก ปรีชาแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ได้ความว่าจำเลยซึ่งเป็นคนต่างด้าวเอาความเท็จไปแจ้งต่อพัสดีอำเภอว่าจำเลยเป็นคนชาติไทย ชื่อ "เมือง ปั่นแก้ว" มีอายุครบลงทะเบียนทหารกองเกิน ขอลงทะเบียนทหาร และออกใบสำคัญแบบ ส.ด.๙ แสดงต่อตำรวจซึ่งไปตรวจคนต่างด้าวว่า จำเลยเป็นคนไทย และขึ้นทะเบียนทหารแล้ว ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยผิดฐานบอกให้เจ้าพนักงานจดข้อความเท็จตามกฏหมายอาญามาตรา ๒๒๖ กะทงหนึ่ง ฐานใช้หนังสือราชการปลอมตามกฏหมายอาญามาตรา ๒๒๔ ประกอบด้วยมาตรา ๒๒๗ อีกกะทงหนึ่ง. โจทก์อุทธรณ์ว่าจำเลยควรมีผิดฐานแจ้งความเท็จและปลอมหนังสือสำคัญในทางราชการด้วย ศาลอุทธรณ์เห็นว่าความผิดของจำเลยในเรื่องนี้ควรเป็นกะทงเดียวตามมาตรา ๒๒๖ เท่านั้น แม้จำเลยมิได้อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ก็มีอำนาจแก้ไข จึงพิพากษาแก้ศาลชั้นต้นลงโทษจำเลยมาตรา ๒๒๖ กะทงเดียว โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่าข้อที่ว่าจำเลยควรมีผิดฐานแจ้งความเท็จตามมาตรา ๑๐๘ ด้วยนั้น โทษฐานแจ้งความเท็จเป็นความผิดรวมอยู่ในมาตรา ๒๒๖ ซึ่งเป็นบทหนักที่ศาลล่างได้วางมาแล้ว. ข้อที่ว่าใบสำคัญแบบ ส.ด.๙ มิใช่เป็นหนังสือสำคัญที่เกี่ยวแก่การตั้งหรือโอนกรรมสิทธิ์และหนี้สิน เป็นหนังสือราชการที่เจ้าพนักงานออกให้เท่านั้น จึงไม่เป็นหนังสือสำคัญตามความหมายของมาตรา ๖ (๒๐). ข้อว่าจำเลยมีความผิดฐานใช้หนังสือปลอมตามมาตรา ๒๒๗ ประกอบด้วยมาตรา ๒๒๔ ด้วยนั้น ในเรื่องนี้เป็นกรณีที่จำเลยเอาหนังสือที่จำเลยเองได้บอกให้เจ้าพนักงานจดลงเป็นความเท็จมาใช้ ซึ่งเป็นความผิดตามมาตรา ๒๒๗ อยู่แล้ว ไม่มีความผิดตามมาตรา ๒๒๗ อีก จึงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 362/2485อัยการลพบุรีโจทก์นายกิมเซี๊ยะ แซ่อื้อจำเลยแบบ ส.ด. 9 ที่พัสดีออกให้แก่ผู้ที่ขอลงทะเบียนทหารกองเกินเป็นหนังสือราชการ ไม่ใช่หนังสือสำคัญในทางราชการ. ให้เจ้าพนักงานจดข้อความเท็จลงในทะเบียนทหารกองเกินและออกใบสำคัญให้แล้วใช้ใบสำคัญนั้นเป็นความผิดรวมอยู่ในฐานบอกให้เจ้าพนักงาน+ข้อความเท็จซึ่งเป็นบทหนักอย่างเดียว ไม่เป็นผิดฐานแจ้งความเท็จและฐานใช้หนังสือปลอมอีก ในคดีที่โจทก์อุทธรณ์ฝ่ายเดียวโดยจำเลยมิได้อุทธรณ์ เมื่อศาลอุทธรณ์เห็นว่าจำเลยไม่ควรมีความผิด ก็มีอำนาจแก้ไขคำพิพากษาศาลชั้นต้นที่ให้ลงโทษจำเลยได้.ได้ความว่าจำเลยซึ่งเป็นคนต่างด้าวเอาความเท็จไปแจ้งต่อพัสดีอำเภอว่าจำเลยเป็นคนชาติไทย ชื่อ "เมือง ปั่นแก้ว" มีอายุครบลงทะเบียนทหารกองเกิน ขอลงทะเบียนทหาร และออกใบสำคัญแบบ ส.ด.๙ แสดงต่อตำรวจซึ่งไปตรวจคนต่างด้าวว่า จำเลยเป็นคนไทย และขึ้นทะเบียนทหารแล้ว ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยผิดฐานบอกให้เจ้าพนักงานจดข้อความเท็จตามกฏหมายอาญามาตรา ๒๒๖ กะทงหนึ่ง ฐานใช้หนังสือราชการปลอมตามกฏหมายอาญามาตรา ๒๒๔ ประกอบด้วยมาตรา ๒๒๗ อีกกะทงหนึ่ง. โจทก์อุทธรณ์ว่าจำเลยควรมีผิดฐานแจ้งความเท็จและปลอมหนังสือสำคัญในทางราชการด้วย ศาลอุทธรณ์เห็นว่าความผิดของจำเลยในเรื่องนี้ควรเป็นกะทงเดียวตามมาตรา ๒๒๖ เท่านั้น แม้จำเลยมิได้อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ก็มีอำนาจแก้ไข จึงพิพากษาแก้ศาลชั้นต้นลงโทษจำเลยมาตรา ๒๒๖ กะทงเดียว โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่าข้อที่ว่าจำเลยควรมีผิดฐานแจ้งความเท็จตามมาตรา ๑๐๘ ด้วยนั้น โทษฐานแจ้งความเท็จเป็นความผิดรวมอยู่ในมาตรา ๒๒๖ ซึ่งเป็นบทหนักที่ศาลล่างได้วางมาแล้ว. ข้อที่ว่าใบสำคัญแบบ ส.ด.๙ มิใช่เป็นหนังสือสำคัญที่เกี่ยวแก่การตั้งหรือโอนกรรมสิทธิ์และหนี้สิน เป็นหนังสือราชการที่เจ้าพนักงานออกให้เท่านั้น จึงไม่เป็นหนังสือสำคัญตามความหมายของมาตรา ๖ (๒๐). ข้อว่าจำเลยมีความผิดฐานใช้หนังสือปลอมตามมาตรา ๒๒๗ ประกอบด้วยมาตรา ๒๒๔ ด้วยนั้น ในเรื่องนี้เป็นกรณีที่จำเลยเอาหนังสือที่จำเลยเองได้บอกให้เจ้าพนักงานจดลงเป็นความเท็จมาใช้ ซึ่งเป็นความผิดตามมาตรา ๒๒๗ อยู่แล้ว ไม่มีความผิดตามมาตรา ๒๒๗ อีก จึงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์.(อรรถกฤต ช.เพ็ญชาติ-เคลื่อน อิสรภักดี-ธรรมบัณฑิต บุนยะปานะ)ศาลชั้นต้น - นายสำราญ ศิริพันธ์ศาลอุทธรณ์ - พระนาก ปรีชาแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ