คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 94/2483หลักกฎหมาย: ได้ความเพียงว่าผู้ซื้อได้ซื้อของกลางไว้จากจำเลยซึ่งไปลักมาจากเจ้าทรัพย์นั้น ยังไม่พอชี้ขาดให้คืนของกลางแก่เจ้าทรัพย์เพราะคดีอาจเข้าบทมาตรา 1332 แห่งประมวลแพ่ง ฯ การที่โจทก์ขอให้สั่งของกลางให้แก่เจ้าทรัพย์นั้นเป็นการฟ้องคดีแพ่งเกี่ยวเนื่องกับคดีอาญาข้อเท็จจริงได้ความว่า จำเลยลักขันลงหินของเจ้าทรัพย์ไปและขายขันนั้นให้บุคคลอื่นโจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษและขอให้ส่งคืนขันของกลางให้เจ้า ทรัพย์ ศาลชั้นต้นพิพากษา ลงโทษจำคุกจำเลยส่วนข้อที่ขอให้คืนของกลางแก่เจ้าทรัพย์นั้นเห็นว่ายังไม่ควรบังคับตามที่โจทก์ขอ เพราะผู้ซื้ออาจซื้อมาโดยสุจริตตาม ปพพ ๑๓๓๒ ผู้ซื้อก็ไม่จำต้องคืน โจทก์อุทธรณ์ขอให้สั่งคืนของกลาง ศาลอุทธรณ์เห็นว่า โจทก์มิได้นำสืบว่า ผู้ซื้อได้ซื้อไว้โดยผิดกฎหมาย ที่ไม่บังคับให้คืนของกลางแก่เจ้าทรัพย์ชอบแล้ว พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า การที่โจทก์ขอให้สั่งคืนของกลางให้แก่เจ้าทรัพย์นั้นเป็นการฟ้องคดีแพ่งเกี่ยวเนื่องกับคดีอาญา คดีนี้เพียงแต่จำเลยต้องคำพิพากษาว่าได้กระทำผิดยังไม่พอเป็นเหตุให้ศาลสั่งคืนของกลาง ความรับผิดของผู้ซื้อจะต้องเป็นไปตามกฎหมายแพ่ง คดีอาจเข้าบทมาตรา ๑๓๓๒ แห่ง ประมวลแพ่งฯ ได้ ซึ่งผู้ซื้อไม่จำต้องคืน เว้นแต่เจ้าทรัพย์จะได้ชดใช้ราคาที่ซื้อมา จึงพิพากษายืนตามศาลล่างให้ยกฎีกาโจทก์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 94/2483อัยยการสมุทรสงครามโจทก์พลตำรวจเจียก พุ่มทับทิมจำเลย ป.อ. ม. 293 ป.วิ.อ. ม. 42 ป.พ.พ. ม. 1332 ป.วิ.อ. ม. 43, ม. 47ได้ความเพียงว่าผู้ซื้อได้ซื้อของกลางไว้จากจำเลยซึ่งไปลักมาจากเจ้าทรัพย์นั้น ยังไม่พอชี้ขาดให้คืนของกลางแก่เจ้าทรัพย์เพราะคดีอาจเข้าบทมาตรา 1332 แห่งประมวลแพ่ง ฯ การที่โจทก์ขอให้สั่งของกลางให้แก่เจ้าทรัพย์นั้นเป็นการฟ้องคดีแพ่งเกี่ยวเนื่องกับคดีอาญาข้อเท็จจริงได้ความว่า จำเลยลักขันลงหินของเจ้าทรัพย์ไปและขายขันนั้นให้บุคคลอื่นโจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษและขอให้ส่งคืนขันของกลางให้เจ้า ทรัพย์ ศาลชั้นต้นพิพากษา ลงโทษจำคุกจำเลยส่วนข้อที่ขอให้คืนของกลางแก่เจ้าทรัพย์นั้นเห็นว่ายังไม่ควรบังคับตามที่โจทก์ขอ เพราะผู้ซื้ออาจซื้อมาโดยสุจริตตาม ปพพ ๑๓๓๒ ผู้ซื้อก็ไม่จำต้องคืน โจทก์อุทธรณ์ขอให้สั่งคืนของกลาง ศาลอุทธรณ์เห็นว่า โจทก์มิได้นำสืบว่า ผู้ซื้อได้ซื้อไว้โดยผิดกฎหมาย ที่ไม่บังคับให้คืนของกลางแก่เจ้าทรัพย์ชอบแล้ว พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า การที่โจทก์ขอให้สั่งคืนของกลางให้แก่เจ้าทรัพย์นั้นเป็นการฟ้องคดีแพ่งเกี่ยวเนื่องกับคดีอาญา คดีนี้เพียงแต่จำเลยต้องคำพิพากษาว่าได้กระทำผิดยังไม่พอเป็นเหตุให้ศาลสั่งคืนของกลาง ความรับผิดของผู้ซื้อจะต้องเป็นไปตามกฎหมายแพ่ง คดีอาจเข้าบทมาตรา ๑๓๓๒ แห่ง ประมวลแพ่งฯ ได้ ซึ่งผู้ซื้อไม่จำต้องคืน เว้นแต่เจ้าทรัพย์จะได้ชดใช้ราคาที่ซื้อมา จึงพิพากษายืนตามศาลล่างให้ยกฎีกาโจทก์(สุทธิอรรถนฤมนตร์-อิศรภักดีธรรมวิเทต-อรรถกฤต ช.เพ็ญชาติ)ศาลชั้นต้น - นายยุ้ย อาตมียนันทน์ศาลอุทธรณ์ - พระยาศรีวิกรมาทิตย์ฯแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ข้อเท็จจริงได้ความว่า จำเลยลักขันลงหินของเจ้าทรัพย์ไปและขายขันนั้นให้บุคคลอื่นโจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษและขอให้ส่งคืนขันของกลางให้เจ้า ทรัพย์ ศาลชั้นต้นพิพากษา ลงโทษจำคุกจำเลยส่วนข้อที่ขอให้คืนของกลางแก่เจ้าทรัพย์นั้นเห็นว่ายังไม่ควรบังคับตามที่โจทก์ขอ เพราะผู้ซื้ออาจซื้อมาโดยสุจริตตาม ปพพ ๑๓๓๒ ผู้ซื้อก็ไม่จำต้องคืน โจทก์อุทธรณ์ขอให้สั่งคืนของกลาง ศาลอุทธรณ์เห็นว่า โจทก์มิได้นำสืบว่า ผู้ซื้อได้ซื้อไว้โดยผิดกฎหมาย ที่ไม่บังคับให้คืนของกลางแก่เจ้าทรัพย์ชอบแล้ว พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า การที่โจทก์ขอให้สั่งคืนของกลางให้แก่เจ้าทรัพย์นั้นเป็นการฟ้องคดีแพ่งเกี่ยวเนื่องกับคดีอาญา คดีนี้เพียงแต่จำเลยต้องคำพิพากษาว่าได้กระทำผิดยังไม่พอเป็นเหตุให้ศาลสั่งคืนของกลาง ความรับผิดของผู้ซื้อจะต้องเป็นไปตามกฎหมายแพ่ง คดีอาจเข้าบทมาตรา ๑๓๓๒ แห่ง ประมวลแพ่งฯ ได้ ซึ่งผู้ซื้อไม่จำต้องคืน เว้นแต่เจ้าทรัพย์จะได้ชดใช้ราคาที่ซื้อมา จึงพิพากษายืนตามศาลล่างให้ยกฎีกาโจทก์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 94/2483อัยยการสมุทรสงครามโจทก์พลตำรวจเจียก พุ่มทับทิมจำเลย ป.อ. ม. 293 ป.วิ.อ. ม. 42 ป.พ.พ. ม. 1332 ป.วิ.อ. ม. 43, ม. 47ได้ความเพียงว่าผู้ซื้อได้ซื้อของกลางไว้จากจำเลยซึ่งไปลักมาจากเจ้าทรัพย์นั้น ยังไม่พอชี้ขาดให้คืนของกลางแก่เจ้าทรัพย์เพราะคดีอาจเข้าบทมาตรา 1332 แห่งประมวลแพ่ง ฯ การที่โจทก์ขอให้สั่งของกลางให้แก่เจ้าทรัพย์นั้นเป็นการฟ้องคดีแพ่งเกี่ยวเนื่องกับคดีอาญาข้อเท็จจริงได้ความว่า จำเลยลักขันลงหินของเจ้าทรัพย์ไปและขายขันนั้นให้บุคคลอื่นโจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษและขอให้ส่งคืนขันของกลางให้เจ้า ทรัพย์ ศาลชั้นต้นพิพากษา ลงโทษจำคุกจำเลยส่วนข้อที่ขอให้คืนของกลางแก่เจ้าทรัพย์นั้นเห็นว่ายังไม่ควรบังคับตามที่โจทก์ขอ เพราะผู้ซื้ออาจซื้อมาโดยสุจริตตาม ปพพ ๑๓๓๒ ผู้ซื้อก็ไม่จำต้องคืน โจทก์อุทธรณ์ขอให้สั่งคืนของกลาง ศาลอุทธรณ์เห็นว่า โจทก์มิได้นำสืบว่า ผู้ซื้อได้ซื้อไว้โดยผิดกฎหมาย ที่ไม่บังคับให้คืนของกลางแก่เจ้าทรัพย์ชอบแล้ว พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า การที่โจทก์ขอให้สั่งคืนของกลางให้แก่เจ้าทรัพย์นั้นเป็นการฟ้องคดีแพ่งเกี่ยวเนื่องกับคดีอาญา คดีนี้เพียงแต่จำเลยต้องคำพิพากษาว่าได้กระทำผิดยังไม่พอเป็นเหตุให้ศาลสั่งคืนของกลาง ความรับผิดของผู้ซื้อจะต้องเป็นไปตามกฎหมายแพ่ง คดีอาจเข้าบทมาตรา ๑๓๓๒ แห่ง ประมวลแพ่งฯ ได้ ซึ่งผู้ซื้อไม่จำต้องคืน เว้นแต่เจ้าทรัพย์จะได้ชดใช้ราคาที่ซื้อมา จึงพิพากษายืนตามศาลล่างให้ยกฎีกาโจทก์(สุทธิอรรถนฤมนตร์-อิศรภักดีธรรมวิเทต-อรรถกฤต ช.เพ็ญชาติ)ศาลชั้นต้น - นายยุ้ย อาตมียนันทน์ศาลอุทธรณ์ - พระยาศรีวิกรมาทิตย์ฯแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ