phoneee/thai-legal-corpus huggingface dataset:
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 626/2482หลักกฎหมาย: ขว้างลูกระเบิดเพื่อจะ+ร้ายผู้หนึ่ง แต่พลาดโดนผู้อื่นถึงตายเข้า+นี้ต้องมีความผิดฐาน+คนตายโดยเจตนา+กันจำเลยเอาลูกระเบิดขว้างไปที่หน้าร้าน ง.ลูกระเบิดถูก บ.ภรรยา ง.ตาย จำเลยต่อ-สู้ว่าจำเลยมิได้มีเจตนาจะฆ่า บ. จำเลยทำไปเพื่อขู่ขวัญร้ายจำหน่ายสินค้าญี่ปุ่น เป็นเคราะห์กรรมของ บ.จึงโดนเข้า ศาลฎีกาตัดสินว่าข้อแก้ตัวของจำเลยฟังไม่ขึ้นตามกฎหมายอาญา ม.๔๔ จึงพิพากษาลงโทษจำเลยตามมาตรา ๒๔๙ ตามศาลล่าง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 626/2482พนักงานอัยยการโจทก์นายย่งชิด แซ่เนี้ยจำเลย ป.อ. ม. 44, ม. 249ขว้างลูกระเบิดเพื่อจะ+ร้ายผู้หนึ่ง แต่พลาดโดนผู้อื่นถึงตายเข้า+นี้ต้องมีความผิดฐาน+คนตายโดยเจตนา+กันจำเลยเอาลูกระเบิดขว้างไปที่หน้าร้าน ง.ลูกระเบิดถูก บ.ภรรยา ง.ตาย จำเลยต่อ-สู้ว่าจำเลยมิได้มีเจตนาจะฆ่า บ. จำเลยทำไปเพื่อขู่ขวัญร้ายจำหน่ายสินค้าญี่ปุ่น เป็นเคราะห์กรรมของ บ.จึงโดนเข้า ศาลฎีกาตัดสินว่าข้อแก้ตัวของจำเลยฟังไม่ขึ้นตามกฎหมายอาญา ม.๔๔ จึงพิพากษาลงโทษจำเลยตามมาตรา ๒๔๙ ตามศาลล่าง(อมาตย-วิเศษ-มนูภันย์วิมลสาร)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: จำเลยเอาลูกระเบิดขว้างไปที่หน้าร้าน ง.ลูกระเบิดถูก บ.ภรรยา ง.ตาย จำเลยต่อ-สู้ว่าจำเลยมิได้มีเจตนาจะฆ่า บ. จำเลยทำไปเพื่อขู่ขวัญร้ายจำหน่ายสินค้าญี่ปุ่น เป็นเคราะห์กรรมของ บ.จึงโดนเข้า ศาลฎีกาตัดสินว่าข้อแก้ตัวของจำเลยฟังไม่ขึ้นตามกฎหมายอาญา ม.๔๔ จึงพิพากษาลงโทษจำเลยตามมาตรา ๒๔๙ ตามศาลล่าง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 626/2482พนักงานอัยยการโจทก์นายย่งชิด แซ่เนี้ยจำเลย ป.อ. ม. 44, ม. 249ขว้างลูกระเบิดเพื่อจะ+ร้ายผู้หนึ่ง แต่พลาดโดนผู้อื่นถึงตายเข้า+นี้ต้องมีความผิดฐาน+คนตายโดยเจตนา+กันจำเลยเอาลูกระเบิดขว้างไปที่หน้าร้าน ง.ลูกระเบิดถูก บ.ภรรยา ง.ตาย จำเลยต่อ-สู้ว่าจำเลยมิได้มีเจตนาจะฆ่า บ. จำเลยทำไปเพื่อขู่ขวัญร้ายจำหน่ายสินค้าญี่ปุ่น เป็นเคราะห์กรรมของ บ.จึงโดนเข้า ศาลฎีกาตัดสินว่าข้อแก้ตัวของจำเลยฟังไม่ขึ้นตามกฎหมายอาญา ม.๔๔ จึงพิพากษาลงโทษจำเลยตามมาตรา ๒๔๙ ตามศาลล่าง(อมาตย-วิเศษ-มนูภันย์วิมลสาร)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 525/2471หลักกฎหมาย: ที่ดิน นำใส่ชื่อตนเองในโฉนดโดยเจ้าของซึ่งปกครองมาไม่รู้เห็นยินยอมด้วยคดีนี้ได้ความว่า ส. เปนเจ้าของที่ดินมาหลายปีก่อนเจ้าพนักงานออกโฉนดให้ โจทก์แล จำเลยเข้าอยู่โดยได้รับ อนุญาตจาก ส. ในเวลาออกโฉนด ส. แล จำเลยไม่ทราบแล โจทก์นำชี้รุกที่ของ ส. ดังนี้ ฎีกาตัดสินยืนตามศาลล่างทั้ง ๒ ว่า โจทก์ไม่มีสิทธิที่จะฟ้องขับไล่ จำเลยเพราะการได้โฉนดนี้โดยไม่ชอบด้วย กฎหมาย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 525/2471นายพรหมมาแสงกิ่งโจทก์นายเหว่าล. ป.ที่ดิน ที่ดิน นำใส่ชื่อตนเองในโฉนดโดยเจ้าของซึ่งปกครองมาไม่รู้เห็นยินยอมด้วยคดีนี้ได้ความว่า ส. เปนเจ้าของที่ดินมาหลายปีก่อนเจ้าพนักงานออกโฉนดให้ โจทก์แล จำเลยเข้าอยู่โดยได้รับ อนุญาตจาก ส. ในเวลาออกโฉนด ส. แล จำเลยไม่ทราบแล โจทก์นำชี้รุกที่ของ ส. ดังนี้ ฎีกาตัดสินยืนตามศาลล่างทั้ง ๒ ว่า โจทก์ไม่มีสิทธิที่จะฟ้องขับไล่ จำเลยเพราะการได้โฉนดนี้โดยไม่ชอบด้วย กฎหมาย(บัส-นรเนติ-พรหม)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: คดีนี้ได้ความว่า ส. เปนเจ้าของที่ดินมาหลายปีก่อนเจ้าพนักงานออกโฉนดให้ โจทก์แล จำเลยเข้าอยู่โดยได้รับ อนุญาตจาก ส. ในเวลาออกโฉนด ส. แล จำเลยไม่ทราบแล โจทก์นำชี้รุกที่ของ ส. ดังนี้ ฎีกาตัดสินยืนตามศาลล่างทั้ง ๒ ว่า โจทก์ไม่มีสิทธิที่จะฟ้องขับไล่ จำเลยเพราะการได้โฉนดนี้โดยไม่ชอบด้วย กฎหมาย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 525/2471นายพรหมมาแสงกิ่งโจทก์นายเหว่าล. ป.ที่ดิน ที่ดิน นำใส่ชื่อตนเองในโฉนดโดยเจ้าของซึ่งปกครองมาไม่รู้เห็นยินยอมด้วยคดีนี้ได้ความว่า ส. เปนเจ้าของที่ดินมาหลายปีก่อนเจ้าพนักงานออกโฉนดให้ โจทก์แล จำเลยเข้าอยู่โดยได้รับ อนุญาตจาก ส. ในเวลาออกโฉนด ส. แล จำเลยไม่ทราบแล โจทก์นำชี้รุกที่ของ ส. ดังนี้ ฎีกาตัดสินยืนตามศาลล่างทั้ง ๒ ว่า โจทก์ไม่มีสิทธิที่จะฟ้องขับไล่ จำเลยเพราะการได้โฉนดนี้โดยไม่ชอบด้วย กฎหมาย(บัส-นรเนติ-พรหม)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 6362/2538หลักกฎหมาย: โจทก์ไม่เคยฟ้องจำเลยขอให้บังคับจำเลยชำระหนี้ในคดีนี้แต่โจทก์เคยยื่นคำร้องขอรับชำระหนี้ในคดีที่เจ้าหนี้อื่นฟ้องจำเลยและศาลยกคำร้องเพราะหนี้โจทก์ยังไม่ถึงกำหนดชำระ ฟ้องโจทก์คดีนี้จึงไม่ต้องห้ามมิให้ฟ้องตามป.วิ.พ.มาตรา 148 ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 6362/2538ธนาคารสหธนาคาร จำกัดโจทก์นายสมสุข ฮอศิริจำเลย ป.พ.พ. ม. 192 ป.วิ.พ. ม. 148, ม. 289โจทก์ไม่เคยฟ้องจำเลยขอให้บังคับจำเลยชำระหนี้ในคดีนี้แต่โจทก์เคยยื่นคำร้องขอรับชำระหนี้ในคดีที่เจ้าหนี้อื่นฟ้องจำเลยและศาลยกคำร้องเพราะหนี้โจทก์ยังไม่ถึงกำหนดชำระ ฟ้องโจทก์คดีนี้จึงไม่ต้องห้ามมิให้ฟ้องตามป.วิ.พ.มาตรา 148(สถิตย์ ไพเราะ-พรชัย สมรรถเวช-สมคิด ไตรโสรัส)ศาลจังหวัดสีคิ้ว - นายนิพันธ์ ช่วยสกุลศาลอุทธรณ์ภาค ๑ - นายมานะ ศุภวิริยกุลแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 6362/2538ธนาคารสหธนาคาร จำกัดโจทก์นายสมสุข ฮอศิริจำเลย ป.พ.พ. ม. 192 ป.วิ.พ. ม. 148, ม. 289โจทก์ไม่เคยฟ้องจำเลยขอให้บังคับจำเลยชำระหนี้ในคดีนี้แต่โจทก์เคยยื่นคำร้องขอรับชำระหนี้ในคดีที่เจ้าหนี้อื่นฟ้องจำเลยและศาลยกคำร้องเพราะหนี้โจทก์ยังไม่ถึงกำหนดชำระ ฟ้องโจทก์คดีนี้จึงไม่ต้องห้ามมิให้ฟ้องตามป.วิ.พ.มาตรา 148(สถิตย์ ไพเราะ-พรชัย สมรรถเวช-สมคิด ไตรโสรัส)ศาลจังหวัดสีคิ้ว - นายนิพันธ์ ช่วยสกุลศาลอุทธรณ์ภาค ๑ - นายมานะ ศุภวิริยกุลแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 615/2464หลักกฎหมาย: สะโร่งไหมของ ก. หาย จำเลยรับซื้อไว้ศาลตัดสินไม่ลงโทษจำเลยเพราะจำเลยได้ซื้อไว้โดยราคาอันควรโดยเปิดเผย แลไม่ได้ปิดบังซ่อนเร้นอย่างใด ทั้งไม่ได้ความว่าจำเลยรู้สึกว่า โสร่งนั้นเป็นของผู้ร้ายลักมา ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 615/2464 ป.อ. ม. 321สะโร่งไหมของ ก. หาย จำเลยรับซื้อไว้ศาลตัดสินไม่ลงโทษจำเลยเพราะจำเลยได้ซื้อไว้โดยราคาอันควรโดยเปิดเผย แลไม่ได้ปิดบังซ่อนเร้นอย่างใด ทั้งไม่ได้ความว่าจำเลยรู้สึกว่า โสร่งนั้นเป็นของผู้ร้ายลักมา()ศาลขั้นต้น - ศาลอุทะรณ์ - แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: สะโร่งไหมของ ก. หาย จำเลยรับซื้อไว้ศาลตัดสินไม่ลงโทษจำเลยเพราะจำเลยได้ซื้อไว้โดยราคาอันควรโดยเปิดเผย แลไม่ได้ปิดบังซ่อนเร้นอย่างใด ทั้งไม่ได้ความว่าจำเลยรู้สึกว่า โสร่งนั้นเป็นของผู้ร้ายลักมา ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 615/2464 ป.อ. ม. 321สะโร่งไหมของ ก. หาย จำเลยรับซื้อไว้ศาลตัดสินไม่ลงโทษจำเลยเพราะจำเลยได้ซื้อไว้โดยราคาอันควรโดยเปิดเผย แลไม่ได้ปิดบังซ่อนเร้นอย่างใด ทั้งไม่ได้ความว่าจำเลยรู้สึกว่า โสร่งนั้นเป็นของผู้ร้ายลักมา()ศาลขั้นต้น - ศาลอุทะรณ์ - แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุหมายเหตุ: 119402. คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 614/2464 พิมพ์คำพิพากษาฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 614/2464 ป.อ. ม. 301()แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
พระราชบัญญัติเครื่องแบบข้าราชการฝ่ายพลเรือน พุทธศักราช 2478พระราชบัญญัติ เครื่องแบบข้าราชการฝ่ายพลเรือน พุทธศักราช ๒๔๗๘ในพระปรมาภิไธยสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวอานันทมหิดล คณะผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ (ตามประกาศประธานสภาผู้แทนราษฎร ลงวันที่ ๒๐ สิงหาคม พุทธศักราช ๒๔๗๘) น.อ. อาทิตย์ทิพอาภา ร.น. เจ้าพระยายมราช พล.อ.เจ้าพระยาพิชเยนทรโยธิน ตราไว้ ณ วันที่ ๒๖ ธันวาคม พุทธศักราช ๒๔๗๘ เป็นปีที่ ๒ ในรัชกาลปัจจุบันโดยที่สภาผู้แทนราษฎรลงมติว่า สมควรจะปรับปรุงกฎหมายอันว่าด้วยเครื่องแบบข้าราชการฝ่ายพลเรือน จึงมีพระบรมราชโองการให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้โดยคำแนะนำและยินยอมของสภาผู้แทนราษฎร ดังต่อไปนี้มาตรา 1 มาตรา ๑ พระราชบัญญัตินี้ให้เรียกว่า "พระราชบัญญัติเครื่องแบบข้าราชการฝ่ายพลเรือน พุทธศักราช ๒๔๗๘"มาตรา 2 มาตรา ๒ ให้ใช้พระราชบัญญัตินี้ตั้งแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา 3 มาตรา ๓ ให้ยกเลิกบรรดากฎหมาย กฎ และข้อบังคับอื่น ๆ ในส่วนที่มีบัญญัติไว้แล้วในพระราชบัญญัตินี้ หรือซึ่งแย้งกับบทแห่งพระราชบัญญัตินี้มาตรา 4 มาตรา ๔ คำว่า "ข้าราชการฝ่ายพลเรือน" ตามพระราชบัญญัตินี้ให้หมายความถึงข้าราชการพลเรือน ข้าราชการพลเรือนสังกัดกระทรวงกลาโหม และข้าราชการตุลาการมาตรา 5 มาตรา ๕ เครื่องแบบข้าราชการฝ่ายพลเรือน หมายถึงเครื่องแบบแต่งกายทั้งหลายที่ได้กำหนดให้แต่งรวมทั้งเครื่องหมายตำแหน่งสังกัด หรือเครื่องหมายอื่น ๆ ตลอดจนสิ่งประกอบเครื่องแบบอย่างอื่นด้วยมาตรา 6 มาตรา ๖ ลักษณะ ชนิด และประเภทของเครื่องแบบตามมาตรา ๕ จะสมควรอย่างไรและจะต้องแต่งเมื่อไร โดยเงื่อนไขอย่างใด ให้เป็นไปตามข้อกำหนดในกฎ หรือข้อบังคับซึ่งออกตามความในพระราชบัญญัตินี้มาตรา 7 มาตรา ๗ ให้นายกรัฐมนตรีมีหน้าที่รักษาการให้เป็นไปตามพระราชบัญญัตินี้ และให้มีอำนาจออกกฎหรือข้อบังคับเพื่อปฏิบัติการให้เป็นไปตามพระราชบัญญัตินี้ กฎหรือข้อบังคับนั้น เมื่อได้ประกาศในราชกิจจานุเบกษาแล้วให้ใช้บังคับได้ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ พระยานิติศาสตร์ไพศาลย์ รัฐมนตรี
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 87/2488หลักกฎหมาย: ฟ้องว่าจำเลยจำหน่ายยาสูบเกินราคาแต่มิได้ระบุว่าจำเลยเป็นผู้จำหน่าย ดังนี้ จะลงโทษจำเลยฐานจำหน่ายยาสูบเกินราคาไม่ได้ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 87/2488อัยการเชียงใหม่โจทก์นางบัวผัด เทพรัตน์จำเลย พ.ร.บ.ยาสูบ พ.ศ.2486 ม. 12, ม. 19, ม. 40 ป.วิ.อ. ม. 158 (5)ฟ้องว่าจำเลยจำหน่ายยาสูบเกินราคาแต่มิได้ระบุว่าจำเลยเป็นผู้จำหน่าย ดังนี้ จะลงโทษจำเลยฐานจำหน่ายยาสูบเกินราคาไม่ได้(มนูภันย์วิมลสาร-ธรรมบัณฑิต-นาถปรีชา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 87/2488อัยการเชียงใหม่โจทก์นางบัวผัด เทพรัตน์จำเลย พ.ร.บ.ยาสูบ พ.ศ.2486 ม. 12, ม. 19, ม. 40 ป.วิ.อ. ม. 158 (5)ฟ้องว่าจำเลยจำหน่ายยาสูบเกินราคาแต่มิได้ระบุว่าจำเลยเป็นผู้จำหน่าย ดังนี้ จะลงโทษจำเลยฐานจำหน่ายยาสูบเกินราคาไม่ได้(มนูภันย์วิมลสาร-ธรรมบัณฑิต-นาถปรีชา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 20/2519หลักกฎหมาย: เช่าบ้านไม่มีหลักฐานเป็นหนังสือ ผู้ให้เช่าขับไล่ผู้เช่าได้โดยไม่ต้องบอกเลิกตาม มาตรา 566 ซึ่งใช้ในกรณีมีหนังสือเช่าเป็นหลักฐานใบเสร็จรับเงินค่าเช่าเป็นหลักฐานการเช่าได้หรือไม่ไม่เกี่ยวกับความสงบเรียบร้อยของประชาชน มิใช่จะยกขึ้นอ้างเมื่อใดก็ได้ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 20/2519นางสงวน ดุลย์พิจารณ์โจทก์นายฮีกี่ แซ่เตีย กับพวกจำเลย ป.พ.พ. ม. 566 ป.วิ.พ. ม. 225เช่าบ้านไม่มีหลักฐานเป็นหนังสือ ผู้ให้เช่าขับไล่ผู้เช่าได้โดยไม่ต้องบอกเลิกตาม มาตรา 566 ซึ่งใช้ในกรณีมีหนังสือเช่าเป็นหลักฐานใบเสร็จรับเงินค่าเช่าเป็นหลักฐานการเช่าได้หรือไม่ไม่เกี่ยวกับความสงบเรียบร้อยของประชาชน มิใช่จะยกขึ้นอ้างเมื่อใดก็ได้(รื่น วิไลชนม์-วิกรม เมาลานนท์-ยิ่งศักดิ์ กฤษณจินดา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 20/2519นางสงวน ดุลย์พิจารณ์โจทก์นายฮีกี่ แซ่เตีย กับพวกจำเลย ป.พ.พ. ม. 566 ป.วิ.พ. ม. 225เช่าบ้านไม่มีหลักฐานเป็นหนังสือ ผู้ให้เช่าขับไล่ผู้เช่าได้โดยไม่ต้องบอกเลิกตาม มาตรา 566 ซึ่งใช้ในกรณีมีหนังสือเช่าเป็นหลักฐานใบเสร็จรับเงินค่าเช่าเป็นหลักฐานการเช่าได้หรือไม่ไม่เกี่ยวกับความสงบเรียบร้อยของประชาชน มิใช่จะยกขึ้นอ้างเมื่อใดก็ได้(รื่น วิไลชนม์-วิกรม เมาลานนท์-ยิ่งศักดิ์ กฤษณจินดา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 766/2470หลักกฎหมาย: เหตุพยาบาท พยานประพฤติเหตุอย่างเดียว ลงโทษจำเลยได้คดีนี้ปรากฏว่าจำเลยทะเลาะกับ ว. เรื่องแย่งกันจับปลา จำเลยได้พูดอาฆาฎไว้ว่า " จะฆ่าให้ได้ ไม่ให้ทันกินเข้าใหม่ " ต่อมา จำเลยยิง ว. ตาย โจทก์ไม่มีประจักษ์พยานเห็นในขณะจำเลยยิง แต่มีเหตุผลบ่งตรงว่า จำเลยเปนผู้ยิง ดังนี้ ฎีกาตัดสินว่าจำเลยมีผิดตามมาตรา ๒๕๐ ข้อ ๓ ให้ประหารชีวิตร์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 766/2470นางเล็กและอัยยการชัยนาทโจทก์นายชื่นล. ป.อ. ม. 250 ป.วิ.อ. เหตุพยาบาท พยานประพฤติเหตุอย่างเดียว ลงโทษจำเลยได้คดีนี้ปรากฏว่าจำเลยทะเลาะกับ ว. เรื่องแย่งกันจับปลา จำเลยได้พูดอาฆาฎไว้ว่า " จะฆ่าให้ได้ ไม่ให้ทันกินเข้าใหม่ " ต่อมา จำเลยยิง ว. ตาย โจทก์ไม่มีประจักษ์พยานเห็นในขณะจำเลยยิง แต่มีเหตุผลบ่งตรงว่า จำเลยเปนผู้ยิง ดังนี้ ฎีกาตัดสินว่าจำเลยมีผิดตามมาตรา ๒๕๐ ข้อ ๓ ให้ประหารชีวิตร์(หริศ-นรเนติ-พิพาก)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: คดีนี้ปรากฏว่าจำเลยทะเลาะกับ ว. เรื่องแย่งกันจับปลา จำเลยได้พูดอาฆาฎไว้ว่า " จะฆ่าให้ได้ ไม่ให้ทันกินเข้าใหม่ " ต่อมา จำเลยยิง ว. ตาย โจทก์ไม่มีประจักษ์พยานเห็นในขณะจำเลยยิง แต่มีเหตุผลบ่งตรงว่า จำเลยเปนผู้ยิง ดังนี้ ฎีกาตัดสินว่าจำเลยมีผิดตามมาตรา ๒๕๐ ข้อ ๓ ให้ประหารชีวิตร์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 766/2470นางเล็กและอัยยการชัยนาทโจทก์นายชื่นล. ป.อ. ม. 250 ป.วิ.อ. เหตุพยาบาท พยานประพฤติเหตุอย่างเดียว ลงโทษจำเลยได้คดีนี้ปรากฏว่าจำเลยทะเลาะกับ ว. เรื่องแย่งกันจับปลา จำเลยได้พูดอาฆาฎไว้ว่า " จะฆ่าให้ได้ ไม่ให้ทันกินเข้าใหม่ " ต่อมา จำเลยยิง ว. ตาย โจทก์ไม่มีประจักษ์พยานเห็นในขณะจำเลยยิง แต่มีเหตุผลบ่งตรงว่า จำเลยเปนผู้ยิง ดังนี้ ฎีกาตัดสินว่าจำเลยมีผิดตามมาตรา ๒๕๐ ข้อ ๓ ให้ประหารชีวิตร์(หริศ-นรเนติ-พิพาก)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
พระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายตุลาการศาลยุติธรรม (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2546พระราชบัญญัติ ระเบียบข้าราชการฝ่ายตุลาการศาลยุติธรรม (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๔๖ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร. ให้ไว้ ณ วันที่ ๔ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๔๖ เป็นปีที่ ๕๘ ในรัชกาลปัจจุบันพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า โดยที่เป็นการสมควรแก้ไขเพิ่มเติมกฎหมายว่าด้วยระเบียบข้าราชการฝ่ายตุลาการศาลยุติธรรม จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้โดยคำแนะนำและยินยอมของรัฐสภา ดังต่อไปนี้มาตรา 1 มาตรา ๑ พระราชบัญญัตินี้เรียกว่า "พระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายตุลาการศาลยุติธรรม (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๔๖"มาตรา 2 มาตรา ๒ พระราชบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา 3 มาตรา ๓ ให้เพิ่มความต่อไปนี้เป็นมาตรา ๙๘/๑ แห่งพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายตุลาการศาลยุติธรรม พ.ศ. ๒๕๔๓ "มาตรา ๙๘/๑ ภายในระยะเวลาห้าปีนับแต่วันที่พระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายตุลาการศาลยุติธรรม (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๔๖ มีผลใช้บังคับและเป็นกรณีที่มีเหตุผลจำเป็นในทางราชการ ก.ต.มาตรา 3 อาจมีมติไม่ให้นำระยะเวลาที่ต้องดำรงตำแหน่งผู้พิพากษาประจำศาลตามมาตรา ๑๗ วรรคสอง มาใช้บังคับแก่การพิจารณาแต่งตั้งผู้พิพากษาศาลชั้นต้นก็ได้ แต่ทั้งนี้มาตรา 3 ในการแต่งตั้งผู้พิพากษาศาลชั้นต้นต้องเสนอแต่งตั้งจากข้าราชการตุลาการที่ดำรงตำแหน่งผู้พิพากษาประจำศาลมาแล้วไม่น้อยกว่าหนึ่งปีและต้องผ่านการประเมินผลตามหลักเกณฑ์และวิธีการที่ ก.ต. กำหนด"มาตรา 4 มาตรา ๔ ให้ประธานศาลฎีการักษาการตามพระราชบัญญัตินี้ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ พันตำรวจโท ทักษิณ ชินวัตร นายกรัฐมนตรีหมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชบัญญัติฉบับนี้ คือ โดยที่รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย กำหนดให้การนั่งพิจารณาคดีของศาลต้องมีผู้พิพากษาครบองค์คณะ เมื่อรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยใช้บังคับครบห้าปี ศาลยุติธรรมจึงต้องจัดให้มีผู้พิพากษานั่งพิจารณาพิพากษาคดีครบองค์คณะแต่เนื่องจากในขณะนี้อัตรากำลังผู้พิพากษาศาลชั้นต้นมีไม่เพียงพอที่จะดำเนินการตามบทบัญญัติของรัฐธรรมนูญ จึงมีความจำเป็นต้องแก้ไขเพิ่มเติมพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายตุลาการศาลยุติธรรม พ.ศ. ๒๕๔๓ ให้ภายในห้าปีนับแต่วันที่พระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายตุลาการศาลยุติธรรม (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๔๖มีผลใช้บังคับ ก.ต. อาจมีมติไม่ให้นำระยะเวลาที่ต้องดำรงตำแหน่งผู้พิพากษาประจำศาลตามมาตรา ๑๗ วรรคสอง มาใช้บังคับแก่การพิจารณาแต่งตั้งผู้พิพากษาศาลชั้นต้น แต่ในการแต่งตั้งต้องเสนอแต่งตั้งจากข้าราชการตุลาการที่ดำรงตำแหน่งผู้พิพากษาประจำศาลมาแล้วไม่น้อยกว่าหนึ่งปีและต้องผ่านการประเมินผลตามหลักเกณฑ์และวิธีการที่ ก.ต. กำหนด ทั้งนี้ เพื่อรองรับการพิจารณาพิพากษาคดีของศาลครบองค์คณะและเป็นไปตามที่รัฐธรรมนูญกำหนด จึงจำเป็นต้องตราพระราชบัญญัตินี้
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 403/2478หลักกฎหมาย: ยกฟ้อง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 403/2478 พ.ร.บ.ภาษีชั้นใน แก้ไขเพิ่มเติม พ.ศ.2476 ม. 7ยกฟ้อง()แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 403/2478 พ.ร.บ.ภาษีชั้นใน แก้ไขเพิ่มเติม พ.ศ.2476 ม. 7ยกฟ้อง()แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุหมายเหตุ: 110942. คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 402/2478 พิมพ์คำพิพากษาฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 402/2478 พ.ร.บ.แก้ไขเพิ่มเติมลักษณะอาชญา พ.ศ.2475 ม. 6()แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 733/2464หลักกฎหมาย: ที่ดิน ตราจองยกให้ตามคำสั่งผู้ตาย ปกครองผู้ตายเมื่อก่อนจะตาย ได้สั่งจำเลยไว้ให้จัดแบ่งที่ดินตราจองแห่งหนึ่ง ให้แก่ลูกหลานผู้ตาย ภายหลังเมื่อผู้ตายตายแล้ว จำเลยได้จัดแบ่งที่ให้ตามคำสั่งผู้ตาย โดยนำพวกลูกหลานไปชี้เขตร์ที่ให้แลมอบที่ดินให้ปกครองทำกิน เป็นส่วนเป็นสัดมาจนพ้นอายุความแล้ว ภายหลังจำเลยขัดขวางไม่ยอมให้พวกลูกหลานคือโจทย์ได้ที่ดินแลเรือน แลอ้างว่านาพิพาทนายเรื่องยกให้จำเลย พิจารณาไม่ได้ความจริงดังจำเลยต่อสู้ ฎีกาตัดสินว่าจำเลยไม่มีอำนาจจะขัดขวางได้ให้จำเลยส่งที่นาและเรือนให้โจทย์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 733/2464ที่ดิน ตราจองยกให้ตามคำสั่งผู้ตาย ปกครองผู้ตายเมื่อก่อนจะตาย ได้สั่งจำเลยไว้ให้จัดแบ่งที่ดินตราจองแห่งหนึ่ง ให้แก่ลูกหลานผู้ตาย ภายหลังเมื่อผู้ตายตายแล้ว จำเลยได้จัดแบ่งที่ให้ตามคำสั่งผู้ตาย โดยนำพวกลูกหลานไปชี้เขตร์ที่ให้แลมอบที่ดินให้ปกครองทำกิน เป็นส่วนเป็นสัดมาจนพ้นอายุความแล้ว ภายหลังจำเลยขัดขวางไม่ยอมให้พวกลูกหลานคือโจทย์ได้ที่ดินแลเรือน แลอ้างว่านาพิพาทนายเรื่องยกให้จำเลย พิจารณาไม่ได้ความจริงดังจำเลยต่อสู้ ฎีกาตัดสินว่าจำเลยไม่มีอำนาจจะขัดขวางได้ให้จำเลยส่งที่นาและเรือนให้โจทย์()แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ผู้ตายเมื่อก่อนจะตาย ได้สั่งจำเลยไว้ให้จัดแบ่งที่ดินตราจองแห่งหนึ่ง ให้แก่ลูกหลานผู้ตาย ภายหลังเมื่อผู้ตายตายแล้ว จำเลยได้จัดแบ่งที่ให้ตามคำสั่งผู้ตาย โดยนำพวกลูกหลานไปชี้เขตร์ที่ให้แลมอบที่ดินให้ปกครองทำกิน เป็นส่วนเป็นสัดมาจนพ้นอายุความแล้ว ภายหลังจำเลยขัดขวางไม่ยอมให้พวกลูกหลานคือโจทย์ได้ที่ดินแลเรือน แลอ้างว่านาพิพาทนายเรื่องยกให้จำเลย พิจารณาไม่ได้ความจริงดังจำเลยต่อสู้ ฎีกาตัดสินว่าจำเลยไม่มีอำนาจจะขัดขวางได้ให้จำเลยส่งที่นาและเรือนให้โจทย์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 733/2464ที่ดิน ตราจองยกให้ตามคำสั่งผู้ตาย ปกครองผู้ตายเมื่อก่อนจะตาย ได้สั่งจำเลยไว้ให้จัดแบ่งที่ดินตราจองแห่งหนึ่ง ให้แก่ลูกหลานผู้ตาย ภายหลังเมื่อผู้ตายตายแล้ว จำเลยได้จัดแบ่งที่ให้ตามคำสั่งผู้ตาย โดยนำพวกลูกหลานไปชี้เขตร์ที่ให้แลมอบที่ดินให้ปกครองทำกิน เป็นส่วนเป็นสัดมาจนพ้นอายุความแล้ว ภายหลังจำเลยขัดขวางไม่ยอมให้พวกลูกหลานคือโจทย์ได้ที่ดินแลเรือน แลอ้างว่านาพิพาทนายเรื่องยกให้จำเลย พิจารณาไม่ได้ความจริงดังจำเลยต่อสู้ ฎีกาตัดสินว่าจำเลยไม่มีอำนาจจะขัดขวางได้ให้จำเลยส่งที่นาและเรือนให้โจทย์()แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คําสั่งกระทรวงการคลังที่ 708/2554เรื่อง เพิกถอนใบอนุญาตประกอบธุรกิจประกันวินาศภัย----------------------------------------- ด้วยปรากฏหลักฐานต่อนายทะเบียนว่า บริษัท วิคเตอรี ประกันภัย (ประเทศไทย) จํากัดมีพฤติกรรมในการลงทุนประกอบธุรกิจอื่นที่เป็นการฝ่าฝืนและไม่ปฏิบัติตามเงื่อนไขหลักเกณฑ์ที่กฎหมายกําหนด มีพฤติกรรมในการบริหารงานไม่โปร่งใส รายงานข้อมูลอันเป็นเท็จต่อนายทะเบียน ฝ่าฝืนคําสั่งพนักงานเจ้าหน้าที่ จําหน่ายจ่ายโอนทรัพย์สินของบริษัทให้แก่บุคคลภายนอกโดยมิชอบ ทําธุรกรรมทางการเงินที่ตามปกติวิสัยของผู้ประกอบธุรกิจไม่พึงกระทํา ซึ่งส่งผลให้สินทรัพย์ของบริษัทได้รับความเสียหายและไม่ได้รับการประเมินราคา มีผลให้บริษัทดํารงเงินกองทุนไม่ครบถ้วนตามที่กฎหมายกําหนด มีหนี้สินมากกว่าทรัพย์สิน จัดสรรสินทรัพย์ไม่เพียงพอกับหนี้สินและภาระผูกพันตามสัญญาประกันภัย ทั้งจัดสรรทรัพย์สินไม่เพียงพอกับเงินสํารองสําหรับเบี้ยประกันภัยที่ยังไม่ตกเป็นรายได้ของบริษัทและเงินสํารองสําหรับค่าสินไหมทดแทน นายทะเบียนด้วยความเห็นชอบของคณะกรรมการกํากับและส่งเสริมการประกอบธุรกิจประกันภัย อาศัยอํานาจตามความในมาตรา 52 แห่งพระราชบัญญัติประกันวินาศภัย พ.ศ. 2535 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติประกันวินาศภัย (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2551 สั่งให้บริษัท วิคเตอรี ประกันภัย (ประเทศไทย) จํากัด หยุดรับประกันวินาศภัยเป็นการชั่วคราว ตั้งแต่วันที่ 28 มกราคม 2554 และให้บริษัทส่งแผนการแก้ไขปัญหาฐานะการเงิน เมื่อวันที่ 8 มีนาคม 2554 และวันที่ 11 มีนาคม 2554 บริษัทได้ส่งแผนการแก้ไขปัญหาฐานะการเงินต่อนายทะเบียน ประกอบกับบริษัทได้ให้คํามั่นในบันทึกถ้อยคําลงวันที่ 16 มีนาคม 2554 ว่าบริษัทจะนําเงินที่เกิดจากการจําหน่ายจ่ายโอนทรัพย์สินของบริษัทให้แก่บุคคลภายนอกโดยมิชอบ และการลงทุนให้เช่าซื้อรถที่ไม่ถูกต้องตามเงื่อนไขประกาศกระทรวงพาณิชย์ เรื่อง การลงทุนประกอบธุรกิจอื่นของบริษัทประกันวินาศภัย รวมเป็นเงินทั้งสิ้น จํานวน 116.86 ล้านบาทกลับคืนเข้าสู่บริษัททั้งจํานวน ภายในวันที่ 31 มีนาคม 2554 แต่เมื่อถึงกําหนดตามที่บริษัทได้ระบุในแผนการแก้ไขปัญหาฐานะการเงินและบันทึกถ้อยคําดังกล่าว บริษัทก็ไม่สามารถดําเนินการได้ภายในระยะเวลาที่กําหนด นอกจากนี้ บริษัทมีฐานะการเงินไม่มั่นคงดํารงเงินกองทุนไม่ครบถ้วนตามกฎหมาย ดังนั้น หากบริษัท วิคเตอรี ประกันภัย (ประเทศไทย) จํากัด ประกอบธุรกิจต่อไปจะทําให้เกิดความเสียหายแก่ผู้เอาประกันภัยหรือประชาชน อาศัยอํานาจตามความในมาตรา 59 (1) (2) และ (5) แห่งพระราชบัญญัติประกันวินาศภัย พ.ศ. 2535 รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง จึงมีคําสั่งให้เพิกถอนใบอนุญาตประกอบธุรกิจประกันวินาศภัยของบริษัท วิคเตอรี ประกันภัย (ประเทศไทย) จํากัด และหากบริษัทมีความประสงค์จะยื่นคําฟ้องกรณีการออกคําสั่งดังกล่าวต่อศาลปกครอง ให้ยื่นคําฟ้องภายในเก้าสิบวันนับแต่วันที่รู้ หรือควรรู้ถึงเหตุแห่งการฟ้องคดี ทั้งนี้ ตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไปผู้มีอํานาจลงนาม - สั่ง ณ วันที่ 6 มิถุนายน พ.ศ. 2554กรณ์ จาติกวณิชรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 61945หลักกฎหมาย: ความว่า จำเลยที่ 1 ที่ 2 ฎีกา คดีมีทางชนะ โปรดอนุญาตให้ทุเลาการบังคับไว้ก่อนหมายเหตุ โจทก์ทั้งสองได้รับสำเนาคำร้องแล้ว (อันดับ 87แผ่นที่ 2)ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน ให้จำเลยในฐานะทายาทของนายประเสริฐ วีรยางกูร และในฐานะส่วนตัว ไปจดทะเบียนเพิกถอนการจดทะเบียนรับโอนมรดกที่ดินพิพาทโฉนดเลขที่ 2912 ตำบลบางเดื่ออำเภอเมืองปทุมธานี จังหวัดปทุมธานี ที่นายประเสริฐ วีรยางกูรกับจำเลยไปจดทะเบียนไว้ หากจำเลยไม่ปฏิบัติตามให้ถือว่าคำพิพากษาแทนการแสดงเจตนาของจำเลยจำเลยที่ 1 ที่ 2 ฎีกาพร้อมกับยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 83,84)จำเลยทั้งสองได้รับอนุญาตให้ทุเลาการบังคับในระหว่างอุทธรณ์(อันดับ 71)คำสั่งอนุญาตให้ทุเลาการบังคับไว้ในระหว่างฎีกา ห้ามทำนิติกรรมใด ๆเกี่ยวกับที่ดินพิพาท ให้ศาลชั้นต้นแจ้งคำสั่งให้เจ้าพนักงานที่ดินทราบ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 1698/2531นายประสพ วีรยางกูร ในฐานะผู้จัดการมรดกของโจทก์นายสุก วีรยางกูร กับพวกโจทก์นายสมนึก วีระยางกูรหรือวีรยางกูร ในฐานะทายาทจำเลยผู้รับมรดกของนายประเสริฐ วีรยางกูร กับพวกจำเลยนายนพดล ศรีชยันดร ทนายจำเลยทั้งสองผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.พ. ม. 231, ม. 247ความว่า จำเลยที่ 1 ที่ 2 ฎีกา คดีมีทางชนะ โปรดอนุญาตให้ทุเลาการบังคับไว้ก่อนหมายเหตุ โจทก์ทั้งสองได้รับสำเนาคำร้องแล้ว (อันดับ 87แผ่นที่ 2)ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน ให้จำเลยในฐานะทายาทของนายประเสริฐ วีรยางกูร และในฐานะส่วนตัว ไปจดทะเบียนเพิกถอนการจดทะเบียนรับโอนมรดกที่ดินพิพาทโฉนดเลขที่ 2912 ตำบลบางเดื่ออำเภอเมืองปทุมธานี จังหวัดปทุมธานี ที่นายประเสริฐ วีรยางกูรกับจำเลยไปจดทะเบียนไว้ หากจำเลยไม่ปฏิบัติตามให้ถือว่าคำพิพากษาแทนการแสดงเจตนาของจำเลยจำเลยที่ 1 ที่ 2 ฎีกาพร้อมกับยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 83,84)จำเลยทั้งสองได้รับอนุญาตให้ทุเลาการบังคับในระหว่างอุทธรณ์(อันดับ 71)คำสั่งอนุญาตให้ทุเลาการบังคับไว้ในระหว่างฎีกา ห้ามทำนิติกรรมใด ๆเกี่ยวกับที่ดินพิพาท ให้ศาลชั้นต้นแจ้งคำสั่งให้เจ้าพนักงานที่ดินทราบ(อรรถวิทย์ วรรธนวินิจ-ธิรพันธุ์ รัศมิทัต-สมบูรณ์ ฤกษ์สำราญ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 1698/2531นายประสพ วีรยางกูร ในฐานะผู้จัดการมรดกของโจทก์นายสุก วีรยางกูร กับพวกโจทก์นายสมนึก วีระยางกูรหรือวีรยางกูร ในฐานะทายาทจำเลยผู้รับมรดกของนายประเสริฐ วีรยางกูร กับพวกจำเลยนายนพดล ศรีชยันดร ทนายจำเลยทั้งสองผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.พ. ม. 231, ม. 247ความว่า จำเลยที่ 1 ที่ 2 ฎีกา คดีมีทางชนะ โปรดอนุญาตให้ทุเลาการบังคับไว้ก่อนหมายเหตุ โจทก์ทั้งสองได้รับสำเนาคำร้องแล้ว (อันดับ 87แผ่นที่ 2)ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน ให้จำเลยในฐานะทายาทของนายประเสริฐ วีรยางกูร และในฐานะส่วนตัว ไปจดทะเบียนเพิกถอนการจดทะเบียนรับโอนมรดกที่ดินพิพาทโฉนดเลขที่ 2912 ตำบลบางเดื่ออำเภอเมืองปทุมธานี จังหวัดปทุมธานี ที่นายประเสริฐ วีรยางกูรกับจำเลยไปจดทะเบียนไว้ หากจำเลยไม่ปฏิบัติตามให้ถือว่าคำพิพากษาแทนการแสดงเจตนาของจำเลยจำเลยที่ 1 ที่ 2 ฎีกาพร้อมกับยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 83,84)จำเลยทั้งสองได้รับอนุญาตให้ทุเลาการบังคับในระหว่างอุทธรณ์(อันดับ 71)คำสั่งอนุญาตให้ทุเลาการบังคับไว้ในระหว่างฎีกา ห้ามทำนิติกรรมใด ๆเกี่ยวกับที่ดินพิพาท ให้ศาลชั้นต้นแจ้งคำสั่งให้เจ้าพนักงานที่ดินทราบ(อรรถวิทย์ วรรธนวินิจ-ธิรพันธุ์ รัศมิทัต-สมบูรณ์ ฤกษ์สำราญ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ