คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 770/2504หลักกฎหมาย: ศาลอุทธรณ์อนุญาตให้ทุเลาการบังคับแก่จำเลยโดยต้องมีประกัน เมื่อผู้ค้ำประกันเข้าทำสัญญาประกันต่อศาลว่า ถ้าจำเลยไม่ชำระหนี้ตามคำพิพากษาให้โจทก์ ผู้ค้ำประกันยอมชำระหนี้ให้ตลอดจนค่าธรรมเนียมศาลด้วย ดังนี้จะถือว่า สัญญาประกันมีผลเฉพาะในชั้นอุทธรณ์เท่านั้นไม่ได้ ผู้ค้ำประกันต้องรับผิดตลอดไปจนกว่าการบังคับคดีจะเสร็จสิ้น (ประชุมใหญ่ ครั้งที่ 17/2504)ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยให้เงินพร้อมดอกเบี้ยและค่าฤชาธรรมเนียมแก่โจทก์ จำเลยอุทธรณ์และขอทุเลาการบังคับศาลอุทธรณ์อนุญาตโดยมีประกัน ผู้ค้ำประกันได้ทำสัญญาประกันต่อศาลว่า ถ้าจำเลยไม่ชำระหนี้ตามคำพิพากษาให้โจทก์ ผู้ค้ำประกันยอมรับผิดชำระหนี้ให้รวมทั้งค่าธรรมเนียมศาลด้วย ต่อมาศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกาโดยไม่ได้ขอทุเลาบังคับชั้นฎีกา ศาลฎีกาพิพากษายืน โจทก์นำยึดทรัพย์จำเลยขายทอดตลาดไม่พอชำระหนี้ โจทก์จึงยื่นคำร้องขอให้ยึดทรัพย์ผู้ค้ำประกันเพื่อชำระหนี้จนครบ ศาลชั้นต้นสั่งว่า ผู้ค้ำประกันวางหลักประกันตามคำสั่งศาลอุทธรณ์ เมื่อศาลอุทธรณ์พิพากษาแล้วย่อมหมดความผูกพันตามสัญญา จึงให้ยกคำร้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่า สัญญาประกันมิได้ระบุว่าจะรับผิดเพียงชั้นอุทธรณ์ จึงกลับคำสั่งศาลชั้นต้นให้บังคับคดีแก่ผู้ค้ำประกันได้ อ้างฎีกาที่ ๑๐๒๐/๒๔๙๘ ผู้ค้ำประกันฎีกา ศาลฎีกาโดยมติที่ประชุมใหญ่เห็นว่า ตามสัญญาประกันดังกล่าว ผู้ค้ำประกันต้องรับผิดตลอดไปจนกว่าการบังคับคดีจะเสร็จสิ้น ส่วนการที่โจทก์ไม่ได้บังคับคดีแก่จำเลยเมื่อศาลอุทธรณ์พิพากษาแล้ว ก็ไม่ใช่เรื่องผ่อนเวลาแก่ลูกหนี้ พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 770/2504นายกิ่มจง แซ่แต้โจทก์นายฮังจือ แซ่อังจำเลยนายพันธ์ มูลศาสตร์ผู้ค้ำประกัน ป.วิ.พ. ม. 231, ม. 301 ป.พ.พ. ม. 680ศาลอุทธรณ์อนุญาตให้ทุเลาการบังคับแก่จำเลยโดยต้องมีประกัน เมื่อผู้ค้ำประกันเข้าทำสัญญาประกันต่อศาลว่า ถ้าจำเลยไม่ชำระหนี้ตามคำพิพากษาให้โจทก์ ผู้ค้ำประกันยอมชำระหนี้ให้ตลอดจนค่าธรรมเนียมศาลด้วย ดังนี้จะถือว่า สัญญาประกันมีผลเฉพาะในชั้นอุทธรณ์เท่านั้นไม่ได้ ผู้ค้ำประกันต้องรับผิดตลอดไปจนกว่าการบังคับคดีจะเสร็จสิ้น (ประชุมใหญ่ ครั้งที่ 17/2504)ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยให้เงินพร้อมดอกเบี้ยและค่าฤชาธรรมเนียมแก่โจทก์ จำเลยอุทธรณ์และขอทุเลาการบังคับศาลอุทธรณ์อนุญาตโดยมีประกัน ผู้ค้ำประกันได้ทำสัญญาประกันต่อศาลว่า ถ้าจำเลยไม่ชำระหนี้ตามคำพิพากษาให้โจทก์ ผู้ค้ำประกันยอมรับผิดชำระหนี้ให้รวมทั้งค่าธรรมเนียมศาลด้วย ต่อมาศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกาโดยไม่ได้ขอทุเลาบังคับชั้นฎีกา ศาลฎีกาพิพากษายืน โจทก์นำยึดทรัพย์จำเลยขายทอดตลาดไม่พอชำระหนี้ โจทก์จึงยื่นคำร้องขอให้ยึดทรัพย์ผู้ค้ำประกันเพื่อชำระหนี้จนครบ ศาลชั้นต้นสั่งว่า ผู้ค้ำประกันวางหลักประกันตามคำสั่งศาลอุทธรณ์ เมื่อศาลอุทธรณ์พิพากษาแล้วย่อมหมดความผูกพันตามสัญญา จึงให้ยกคำร้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่า สัญญาประกันมิได้ระบุว่าจะรับผิดเพียงชั้นอุทธรณ์ จึงกลับคำสั่งศาลชั้นต้นให้บังคับคดีแก่ผู้ค้ำประกันได้ อ้างฎีกาที่ ๑๐๒๐/๒๔๙๘ ผู้ค้ำประกันฎีกา ศาลฎีกาโดยมติที่ประชุมใหญ่เห็นว่า ตามสัญญาประกันดังกล่าว ผู้ค้ำประกันต้องรับผิดตลอดไปจนกว่าการบังคับคดีจะเสร็จสิ้น ส่วนการที่โจทก์ไม่ได้บังคับคดีแก่จำเลยเมื่อศาลอุทธรณ์พิพากษาแล้ว ก็ไม่ใช่เรื่องผ่อนเวลาแก่ลูกหนี้ พิพากษายืน(สัญญา ธรรมศักดิ์-เจริญ ฤทธิศาสตร์-สอาด นาวีเจริญ)ศาลจังหวัดสุรินทร์ - นายเฉลิม สถิตย์ทองศาลอุทธรณ์ - นายเนิ่น กฤษณะเศรณีแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยให้เงินพร้อมดอกเบี้ยและค่าฤชาธรรมเนียมแก่โจทก์ จำเลยอุทธรณ์และขอทุเลาการบังคับศาลอุทธรณ์อนุญาตโดยมีประกัน ผู้ค้ำประกันได้ทำสัญญาประกันต่อศาลว่า ถ้าจำเลยไม่ชำระหนี้ตามคำพิพากษาให้โจทก์ ผู้ค้ำประกันยอมรับผิดชำระหนี้ให้รวมทั้งค่าธรรมเนียมศาลด้วย ต่อมาศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกาโดยไม่ได้ขอทุเลาบังคับชั้นฎีกา ศาลฎีกาพิพากษายืน โจทก์นำยึดทรัพย์จำเลยขายทอดตลาดไม่พอชำระหนี้ โจทก์จึงยื่นคำร้องขอให้ยึดทรัพย์ผู้ค้ำประกันเพื่อชำระหนี้จนครบ ศาลชั้นต้นสั่งว่า ผู้ค้ำประกันวางหลักประกันตามคำสั่งศาลอุทธรณ์ เมื่อศาลอุทธรณ์พิพากษาแล้วย่อมหมดความผูกพันตามสัญญา จึงให้ยกคำร้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่า สัญญาประกันมิได้ระบุว่าจะรับผิดเพียงชั้นอุทธรณ์ จึงกลับคำสั่งศาลชั้นต้นให้บังคับคดีแก่ผู้ค้ำประกันได้ อ้างฎีกาที่ ๑๐๒๐/๒๔๙๘ ผู้ค้ำประกันฎีกา ศาลฎีกาโดยมติที่ประชุมใหญ่เห็นว่า ตามสัญญาประกันดังกล่าว ผู้ค้ำประกันต้องรับผิดตลอดไปจนกว่าการบังคับคดีจะเสร็จสิ้น ส่วนการที่โจทก์ไม่ได้บังคับคดีแก่จำเลยเมื่อศาลอุทธรณ์พิพากษาแล้ว ก็ไม่ใช่เรื่องผ่อนเวลาแก่ลูกหนี้ พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 770/2504นายกิ่มจง แซ่แต้โจทก์นายฮังจือ แซ่อังจำเลยนายพันธ์ มูลศาสตร์ผู้ค้ำประกัน ป.วิ.พ. ม. 231, ม. 301 ป.พ.พ. ม. 680ศาลอุทธรณ์อนุญาตให้ทุเลาการบังคับแก่จำเลยโดยต้องมีประกัน เมื่อผู้ค้ำประกันเข้าทำสัญญาประกันต่อศาลว่า ถ้าจำเลยไม่ชำระหนี้ตามคำพิพากษาให้โจทก์ ผู้ค้ำประกันยอมชำระหนี้ให้ตลอดจนค่าธรรมเนียมศาลด้วย ดังนี้จะถือว่า สัญญาประกันมีผลเฉพาะในชั้นอุทธรณ์เท่านั้นไม่ได้ ผู้ค้ำประกันต้องรับผิดตลอดไปจนกว่าการบังคับคดีจะเสร็จสิ้น (ประชุมใหญ่ ครั้งที่ 17/2504)ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยให้เงินพร้อมดอกเบี้ยและค่าฤชาธรรมเนียมแก่โจทก์ จำเลยอุทธรณ์และขอทุเลาการบังคับศาลอุทธรณ์อนุญาตโดยมีประกัน ผู้ค้ำประกันได้ทำสัญญาประกันต่อศาลว่า ถ้าจำเลยไม่ชำระหนี้ตามคำพิพากษาให้โจทก์ ผู้ค้ำประกันยอมรับผิดชำระหนี้ให้รวมทั้งค่าธรรมเนียมศาลด้วย ต่อมาศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกาโดยไม่ได้ขอทุเลาบังคับชั้นฎีกา ศาลฎีกาพิพากษายืน โจทก์นำยึดทรัพย์จำเลยขายทอดตลาดไม่พอชำระหนี้ โจทก์จึงยื่นคำร้องขอให้ยึดทรัพย์ผู้ค้ำประกันเพื่อชำระหนี้จนครบ ศาลชั้นต้นสั่งว่า ผู้ค้ำประกันวางหลักประกันตามคำสั่งศาลอุทธรณ์ เมื่อศาลอุทธรณ์พิพากษาแล้วย่อมหมดความผูกพันตามสัญญา จึงให้ยกคำร้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่า สัญญาประกันมิได้ระบุว่าจะรับผิดเพียงชั้นอุทธรณ์ จึงกลับคำสั่งศาลชั้นต้นให้บังคับคดีแก่ผู้ค้ำประกันได้ อ้างฎีกาที่ ๑๐๒๐/๒๔๙๘ ผู้ค้ำประกันฎีกา ศาลฎีกาโดยมติที่ประชุมใหญ่เห็นว่า ตามสัญญาประกันดังกล่าว ผู้ค้ำประกันต้องรับผิดตลอดไปจนกว่าการบังคับคดีจะเสร็จสิ้น ส่วนการที่โจทก์ไม่ได้บังคับคดีแก่จำเลยเมื่อศาลอุทธรณ์พิพากษาแล้ว ก็ไม่ใช่เรื่องผ่อนเวลาแก่ลูกหนี้ พิพากษายืน(สัญญา ธรรมศักดิ์-เจริญ ฤทธิศาสตร์-สอาด นาวีเจริญ)ศาลจังหวัดสุรินทร์ - นายเฉลิม สถิตย์ทองศาลอุทธรณ์ - นายเนิ่น กฤษณะเศรณีแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ