คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 100/2492หลักกฎหมาย: โจทก์ฟ้องหาว่าจำเลยขับรถจักรโดยไม่จุดไฟในเวลากลางคืน เป็นเหตุให้รถจักรชนรถโยกทำให้คนตาย ซึ่งเป็นการผิดระเบียบข้อบังคับของกรมรถไฟทางพิจารณาปรากฎว่าในทางปฏิบัติหาได้ปฏิบัติโดยเคร่งครัดไม่ เนื่องจากทางการไม่มีโคมพอจะจ่ายให้ ตามที่เคยปฏิบัติเสมอมาเป็นปรกติ คือ เมื่อเบิกโคมไฟไม่ได้ พนักงานขับรถก็ต้องขับรถทำงานตามคำสั่งของผู้บังคับบัญชา แม้จะมืดก็ทำงานได้โดยอาศัยความเคยชินและทั้งเป็นเขตต์จำกัดห้ามมิให้คนและรถอื่นเข้ามาด้วย ดังนี้ จะถือว่าการขับรถจักรโดยไม่มีโคมไฟมาเป็นการแสดงความประมาทเลินเล่อของจำเลยไม่ถนัด./โจทก์ฟ้องหาว่าจำเลยขับรถจักรไปตามทางรถไฟโดยความประมาทเลินเล่อ คือไม่จุดโคมไฟ และมิได้เปิดหวูดสัญญาเป็นเหตุให้รถจักรที่จำเลยขับชนรถโยกซึ่งมานายเลี่ยม นายกำจัดและคนอื่น ๆ นั่งมามีบาดเจ็บ นายเลี่ยมถึงแก่ความตาย ขอให้ลงโทษตาม ก.ม.ลักษณะอาญา มาตรา ๒๕๒, ๓๓๖, ๓๓๘ จำเลยให้การปฏิเสธว่าไม่ได้ประมาทเลินเล่อ เหตุเกิดเพราะความผิดของผู้ตาย และผู้ต้องบาดเจ็บเอง ศาลชั้นต้นฟังว่า จำเลยมีผิดดังฟ้อง ให้ลงโทษจำเลยตาม ก.ม. ลักษณะอาญา มาตรา ๒๕๒, ๓๓๘(๒), รวมกระทงโทษปรับจำเลย ๖๐๐ บาท ผู้ตายและพวกมีความประมาทอยู่บ้างและคืนนั้นมืดมาก ลดโทษให้ ๑ ใน ๓ คงปรับ ๔๐๐ บาท ศาลอุทธรณ์เห็นว่า คดีฟังไม่ได้ว่าจำเลยประมาทเลินเล่อดังข้อหา พิพากษากลับ ให้ยกฟ้อง โจทก์ฎีกา, ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า โจทก์กล่าวหาว่าจำเลยประมาทเลินเล่อเพียง ๒ ประการ คือจำเลยขับรถโดยไม่จุดไฟกับขับรถโดยไม่เปิดหวูดสัญญา สำหรับเรื่องขับรถโดยไม่เปิดหวูดสัญญานั้นฟังได้ว่า จำเลยได้เปิดหวูดสัญญาแล้ว ส่วนเรื่องขับรถไม่จุดไฟ ถ้าปรากฎชัดว่า การจุดไฟเป็นเรื่องสำคัญจะต้องปฏิบัติแล้ว การที่จำเลยไม่จุดไฟ ก็อาจแสดงความประมาทเลินเล่อที่ใกล้ชิดกับเหตุ แต่ทางพิจารณาปรากฎว่า ได้มีระเบียบข้อบังคับไว้เช่นนั้นจริง แต่ทางปฏิบัติหาได้ปฏิบัติเคร่งครัดไม่ เนื่องจากไม่มีโคมไฟพอจะจ่ายให้ ตามที่เคยปฏิบัติกันเสมอมา เมื่อเบิกโคมไฟไม่ได้ พนักงานขับรถก็ต้องขับรถทำงานตามคำสั่งของผู้บังคับบัญชา เพราะเป็นเขตต์ที่จำกัดมิให้คนและรถอื่น ๆ เข้าไป แม้จะเป็นที่มืดก็สามารถทำงานกันได้โดยอาศัยความเคยชิด ดังนี้ จะถือว่าจำเลยขับรถจักรโดยไม่มีโคมไฟมาเป็นการแสดงความประมาทเลินเล่อของจำเลยไม่ถนัด เหตุเกิดขึ้นเพราะความผิดของผู้ตายเอง เพราะทั้ง ๆ ที่รู้อยู่แล้วว่า มีรถจักรทำการสับเปลี่ยนและรับน้ำรับพื้นบริเวณนั้น ซึ่งเป็นที่มืด ผู้ตายยังให้รถโยกที่ตนนั่งฝ่าอันตรายเข้าไปโดยไม่มีไฟ คดียังเอาโทษแก่จำเลยตามข้อหาไม่ได้./ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 100/2492พนักงานอัยยการ กรมอัยยการโจทก์ร้อยตรีฟัก ดิสาภิรมย์จำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 43 (3), ม. 52.โจทก์ฟ้องหาว่าจำเลยขับรถจักรโดยไม่จุดไฟในเวลากลางคืน เป็นเหตุให้รถจักรชนรถโยกทำให้คนตาย ซึ่งเป็นการผิดระเบียบข้อบังคับของกรมรถไฟทางพิจารณาปรากฎว่าในทางปฏิบัติหาได้ปฏิบัติโดยเคร่งครัดไม่ เนื่องจากทางการไม่มีโคมพอจะจ่ายให้ ตามที่เคยปฏิบัติเสมอมาเป็นปรกติ คือ เมื่อเบิกโคมไฟไม่ได้ พนักงานขับรถก็ต้องขับรถทำงานตามคำสั่งของผู้บังคับบัญชา แม้จะมืดก็ทำงานได้โดยอาศัยความเคยชินและทั้งเป็นเขตต์จำกัดห้ามมิให้คนและรถอื่นเข้ามาด้วย ดังนี้ จะถือว่าการขับรถจักรโดยไม่มีโคมไฟมาเป็นการแสดงความประมาทเลินเล่อของจำเลยไม่ถนัด./โจทก์ฟ้องหาว่าจำเลยขับรถจักรไปตามทางรถไฟโดยความประมาทเลินเล่อ คือไม่จุดโคมไฟ และมิได้เปิดหวูดสัญญาเป็นเหตุให้รถจักรที่จำเลยขับชนรถโยกซึ่งมานายเลี่ยม นายกำจัดและคนอื่น ๆ นั่งมามีบาดเจ็บ นายเลี่ยมถึงแก่ความตาย ขอให้ลงโทษตาม ก.ม.ลักษณะอาญา มาตรา ๒๕๒, ๓๓๖, ๓๓๘ จำเลยให้การปฏิเสธว่าไม่ได้ประมาทเลินเล่อ เหตุเกิดเพราะความผิดของผู้ตาย และผู้ต้องบาดเจ็บเอง ศาลชั้นต้นฟังว่า จำเลยมีผิดดังฟ้อง ให้ลงโทษจำเลยตาม ก.ม. ลักษณะอาญา มาตรา ๒๕๒, ๓๓๘(๒), รวมกระทงโทษปรับจำเลย ๖๐๐ บาท ผู้ตายและพวกมีความประมาทอยู่บ้างและคืนนั้นมืดมาก ลดโทษให้ ๑ ใน ๓ คงปรับ ๔๐๐ บาท ศาลอุทธรณ์เห็นว่า คดีฟังไม่ได้ว่าจำเลยประมาทเลินเล่อดังข้อหา พิพากษากลับ ให้ยกฟ้อง โจทก์ฎีกา, ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า โจทก์กล่าวหาว่าจำเลยประมาทเลินเล่อเพียง ๒ ประการ คือจำเลยขับรถโดยไม่จุดไฟกับขับรถโดยไม่เปิดหวูดสัญญา สำหรับเรื่องขับรถโดยไม่เปิดหวูดสัญญานั้นฟังได้ว่า จำเลยได้เปิดหวูดสัญญาแล้ว ส่วนเรื่องขับรถไม่จุดไฟ ถ้าปรากฎชัดว่า การจุดไฟเป็นเรื่องสำคัญจะต้องปฏิบัติแล้ว การที่จำเลยไม่จุดไฟ ก็อาจแสดงความประมาทเลินเล่อที่ใกล้ชิดกับเหตุ แต่ทางพิจารณาปรากฎว่า ได้มีระเบียบข้อบังคับไว้เช่นนั้นจริง แต่ทางปฏิบัติหาได้ปฏิบัติเคร่งครัดไม่ เนื่องจากไม่มีโคมไฟพอจะจ่ายให้ ตามที่เคยปฏิบัติกันเสมอมา เมื่อเบิกโคมไฟไม่ได้ พนักงานขับรถก็ต้องขับรถทำงานตามคำสั่งของผู้บังคับบัญชา เพราะเป็นเขตต์ที่จำกัดมิให้คนและรถอื่น ๆ เข้าไป แม้จะเป็นที่มืดก็สามารถทำงานกันได้โดยอาศัยความเคยชิด ดังนี้ จะถือว่าจำเลยขับรถจักรโดยไม่มีโคมไฟมาเป็นการแสดงความประมาทเลินเล่อของจำเลยไม่ถนัด เหตุเกิดขึ้นเพราะความผิดของผู้ตายเอง เพราะทั้ง ๆ ที่รู้อยู่แล้วว่า มีรถจักรทำการสับเปลี่ยนและรับน้ำรับพื้นบริเวณนั้น ซึ่งเป็นที่มืด ผู้ตายยังให้รถโยกที่ตนนั่งฝ่าอันตรายเข้าไปโดยไม่มีไฟ คดียังเอาโทษแก่จำเลยตามข้อหาไม่ได้./(ปรีชาวินิจฉัย-ปรีชาวินิจฉัย-ปรีชาวินิจฉัย)ศาลชั้นต้น - นายชัยประชา นพคุณศาลอุทธรณ์ - พระดุลยนัยบัญชาราษฎร์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องหาว่าจำเลยขับรถจักรไปตามทางรถไฟโดยความประมาทเลินเล่อ คือไม่จุดโคมไฟ และมิได้เปิดหวูดสัญญาเป็นเหตุให้รถจักรที่จำเลยขับชนรถโยกซึ่งมานายเลี่ยม นายกำจัดและคนอื่น ๆ นั่งมามีบาดเจ็บ นายเลี่ยมถึงแก่ความตาย ขอให้ลงโทษตาม ก.ม.ลักษณะอาญา มาตรา ๒๕๒, ๓๓๖, ๓๓๘ จำเลยให้การปฏิเสธว่าไม่ได้ประมาทเลินเล่อ เหตุเกิดเพราะความผิดของผู้ตาย และผู้ต้องบาดเจ็บเอง ศาลชั้นต้นฟังว่า จำเลยมีผิดดังฟ้อง ให้ลงโทษจำเลยตาม ก.ม. ลักษณะอาญา มาตรา ๒๕๒, ๓๓๘(๒), รวมกระทงโทษปรับจำเลย ๖๐๐ บาท ผู้ตายและพวกมีความประมาทอยู่บ้างและคืนนั้นมืดมาก ลดโทษให้ ๑ ใน ๓ คงปรับ ๔๐๐ บาท ศาลอุทธรณ์เห็นว่า คดีฟังไม่ได้ว่าจำเลยประมาทเลินเล่อดังข้อหา พิพากษากลับ ให้ยกฟ้อง โจทก์ฎีกา, ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า โจทก์กล่าวหาว่าจำเลยประมาทเลินเล่อเพียง ๒ ประการ คือจำเลยขับรถโดยไม่จุดไฟกับขับรถโดยไม่เปิดหวูดสัญญา สำหรับเรื่องขับรถโดยไม่เปิดหวูดสัญญานั้นฟังได้ว่า จำเลยได้เปิดหวูดสัญญาแล้ว ส่วนเรื่องขับรถไม่จุดไฟ ถ้าปรากฎชัดว่า การจุดไฟเป็นเรื่องสำคัญจะต้องปฏิบัติแล้ว การที่จำเลยไม่จุดไฟ ก็อาจแสดงความประมาทเลินเล่อที่ใกล้ชิดกับเหตุ แต่ทางพิจารณาปรากฎว่า ได้มีระเบียบข้อบังคับไว้เช่นนั้นจริง แต่ทางปฏิบัติหาได้ปฏิบัติเคร่งครัดไม่ เนื่องจากไม่มีโคมไฟพอจะจ่ายให้ ตามที่เคยปฏิบัติกันเสมอมา เมื่อเบิกโคมไฟไม่ได้ พนักงานขับรถก็ต้องขับรถทำงานตามคำสั่งของผู้บังคับบัญชา เพราะเป็นเขตต์ที่จำกัดมิให้คนและรถอื่น ๆ เข้าไป แม้จะเป็นที่มืดก็สามารถทำงานกันได้โดยอาศัยความเคยชิด ดังนี้ จะถือว่าจำเลยขับรถจักรโดยไม่มีโคมไฟมาเป็นการแสดงความประมาทเลินเล่อของจำเลยไม่ถนัด เหตุเกิดขึ้นเพราะความผิดของผู้ตายเอง เพราะทั้ง ๆ ที่รู้อยู่แล้วว่า มีรถจักรทำการสับเปลี่ยนและรับน้ำรับพื้นบริเวณนั้น ซึ่งเป็นที่มืด ผู้ตายยังให้รถโยกที่ตนนั่งฝ่าอันตรายเข้าไปโดยไม่มีไฟ คดียังเอาโทษแก่จำเลยตามข้อหาไม่ได้./ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 100/2492พนักงานอัยยการ กรมอัยยการโจทก์ร้อยตรีฟัก ดิสาภิรมย์จำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 43 (3), ม. 52.โจทก์ฟ้องหาว่าจำเลยขับรถจักรโดยไม่จุดไฟในเวลากลางคืน เป็นเหตุให้รถจักรชนรถโยกทำให้คนตาย ซึ่งเป็นการผิดระเบียบข้อบังคับของกรมรถไฟทางพิจารณาปรากฎว่าในทางปฏิบัติหาได้ปฏิบัติโดยเคร่งครัดไม่ เนื่องจากทางการไม่มีโคมพอจะจ่ายให้ ตามที่เคยปฏิบัติเสมอมาเป็นปรกติ คือ เมื่อเบิกโคมไฟไม่ได้ พนักงานขับรถก็ต้องขับรถทำงานตามคำสั่งของผู้บังคับบัญชา แม้จะมืดก็ทำงานได้โดยอาศัยความเคยชินและทั้งเป็นเขตต์จำกัดห้ามมิให้คนและรถอื่นเข้ามาด้วย ดังนี้ จะถือว่าการขับรถจักรโดยไม่มีโคมไฟมาเป็นการแสดงความประมาทเลินเล่อของจำเลยไม่ถนัด./โจทก์ฟ้องหาว่าจำเลยขับรถจักรไปตามทางรถไฟโดยความประมาทเลินเล่อ คือไม่จุดโคมไฟ และมิได้เปิดหวูดสัญญาเป็นเหตุให้รถจักรที่จำเลยขับชนรถโยกซึ่งมานายเลี่ยม นายกำจัดและคนอื่น ๆ นั่งมามีบาดเจ็บ นายเลี่ยมถึงแก่ความตาย ขอให้ลงโทษตาม ก.ม.ลักษณะอาญา มาตรา ๒๕๒, ๓๓๖, ๓๓๘ จำเลยให้การปฏิเสธว่าไม่ได้ประมาทเลินเล่อ เหตุเกิดเพราะความผิดของผู้ตาย และผู้ต้องบาดเจ็บเอง ศาลชั้นต้นฟังว่า จำเลยมีผิดดังฟ้อง ให้ลงโทษจำเลยตาม ก.ม. ลักษณะอาญา มาตรา ๒๕๒, ๓๓๘(๒), รวมกระทงโทษปรับจำเลย ๖๐๐ บาท ผู้ตายและพวกมีความประมาทอยู่บ้างและคืนนั้นมืดมาก ลดโทษให้ ๑ ใน ๓ คงปรับ ๔๐๐ บาท ศาลอุทธรณ์เห็นว่า คดีฟังไม่ได้ว่าจำเลยประมาทเลินเล่อดังข้อหา พิพากษากลับ ให้ยกฟ้อง โจทก์ฎีกา, ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า โจทก์กล่าวหาว่าจำเลยประมาทเลินเล่อเพียง ๒ ประการ คือจำเลยขับรถโดยไม่จุดไฟกับขับรถโดยไม่เปิดหวูดสัญญา สำหรับเรื่องขับรถโดยไม่เปิดหวูดสัญญานั้นฟังได้ว่า จำเลยได้เปิดหวูดสัญญาแล้ว ส่วนเรื่องขับรถไม่จุดไฟ ถ้าปรากฎชัดว่า การจุดไฟเป็นเรื่องสำคัญจะต้องปฏิบัติแล้ว การที่จำเลยไม่จุดไฟ ก็อาจแสดงความประมาทเลินเล่อที่ใกล้ชิดกับเหตุ แต่ทางพิจารณาปรากฎว่า ได้มีระเบียบข้อบังคับไว้เช่นนั้นจริง แต่ทางปฏิบัติหาได้ปฏิบัติเคร่งครัดไม่ เนื่องจากไม่มีโคมไฟพอจะจ่ายให้ ตามที่เคยปฏิบัติกันเสมอมา เมื่อเบิกโคมไฟไม่ได้ พนักงานขับรถก็ต้องขับรถทำงานตามคำสั่งของผู้บังคับบัญชา เพราะเป็นเขตต์ที่จำกัดมิให้คนและรถอื่น ๆ เข้าไป แม้จะเป็นที่มืดก็สามารถทำงานกันได้โดยอาศัยความเคยชิด ดังนี้ จะถือว่าจำเลยขับรถจักรโดยไม่มีโคมไฟมาเป็นการแสดงความประมาทเลินเล่อของจำเลยไม่ถนัด เหตุเกิดขึ้นเพราะความผิดของผู้ตายเอง เพราะทั้ง ๆ ที่รู้อยู่แล้วว่า มีรถจักรทำการสับเปลี่ยนและรับน้ำรับพื้นบริเวณนั้น ซึ่งเป็นที่มืด ผู้ตายยังให้รถโยกที่ตนนั่งฝ่าอันตรายเข้าไปโดยไม่มีไฟ คดียังเอาโทษแก่จำเลยตามข้อหาไม่ได้./(ปรีชาวินิจฉัย-ปรีชาวินิจฉัย-ปรีชาวินิจฉัย)ศาลชั้นต้น - นายชัยประชา นพคุณศาลอุทธรณ์ - พระดุลยนัยบัญชาราษฎร์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ