คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1168/2514หลักกฎหมาย: โจทก์เป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์ที่ดินร่วมกับผู้อื่น แม้จะปรากฏว่าเจ้าของรวม ต่างแบ่งกันครอบครองก็เป็นเพียงการเข้าใช้ประโยชน์ในที่ดินเท่านั้น ยังไม่ได้กำหนดเขตที่ดินเป็นส่วนสัด ต้องบังคับตามบทบัญญัติว่าด้วยกรรมสิทธิ์รวม เมื่อโจทก์ขอรังวัดแบ่งแยกที่ดินนี้ จำเลยคัดค้านว่ารังวัดรุกล้ำแนวเขตที่ดินของจำเลย โจทก์มีอำนาจฟ้องได้ จำเลยครอบครองที่ดินที่พิพาท โดยสงบและโดยเปิดเผยด้วยเจตนาเป็นเจ้าของ ถึงวันฟ้องยังไม่ครบ 10 ปี ไม่มีทางได้กรรมสิทธิ์ที่พิพาทไม่มีสิทธิคัดค้านโจทก์ในการรังวัดแบ่งแยกที่พิพาทโจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์รวมในที่ดินโฉนดที่ ๓๐๒๑ โจทก์และเจ้าของกรรมสิทธิ์รวมได้ยื่นคำขอแบ่งแยกที่ดิน จำเลยคัดค้านว่าโจทก์นำรังวัดรุกล้ำแนวเขตที่ดินของจำเลย ขอให้ห้ามมิให้จำเลยขัดขวางการนำรังวัดและใช้ค่าเสียหาย จำเลยให้การและฟ้องแย้งและขอแก้คำให้การว่า เดิมนายโต๊ะโฮมบิดาจำเลยเป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์ที่ดินโฉนด ๓๐๒๑ ที่พิพาท ได้ยกที่ดินเฉพาะส่วนพิพาทให้นางซะนางสนุนและจำเลย จำเลยกับพวกได้ครอบครองในฐานะเป็นเจ้าของโดยสุจริต เปิดเผยและสงบ เป็นเวลากว่า๑๐ ปีแล้ว และตัดฟ้องว่าโจทก์ซื้อที่ดินจากนายซอซึ่งปกครองเป็นส่วนสัดแล้วไม่ได้ซื้อที่ดินส่วนพิพาท จึงไม่มีสิทธิฟ้องจำเลย ขอให้ยกฟ้องและพิพากษาว่าที่พิพาทเป็นกรรมสิทธิ์ของจำเลย โจทก์ให้การแก้ฟ้องแย้งว่า จำเลยไม่เคยครอบครองที่พิพาทถึงจะครอบครองก็เป็นการครอบครองแทนเจ้าของกรรมสิทธิ์สิทธิครอบครองของจำเลยมิได้จดทะเบียนตามกฎหมายยกขึ้นต่อสู้โจทก์ซึ่งซื้อมาโดยเสียค่าตอบแทน โดยสุจริตและได้จดทะเบียนสิทธิโดยสุจริตไม่ได้ โจทก์ซื้อที่ดินส่วนของนายซอ โดยเจ้าของกรรมสิทธิ์รวมยังไม่ได้แบ่งแยกกันแน่นอนว่าของใครอยู่ตรงไหน โจทก์มีสิทธิฟ้องจำเลย ศาลชั้นต้นพิพากษาห้ามจำเลยมิให้ขัดขวางในการที่โจทก์จะนำรังวัดที่พิพาทยกฟ้องแย้งจำเลย จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า โจทก์เป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์ที่ดินโฉนดที่ ๓๐๒๑ ร่วมกับบุคคลอื่น แม้ปรากฏว่าเจ้าของรวมต่างแบ่งที่ดินครอบครอง ก็เป็นเพียงการเข้าใช้ประโยชน์ในที่ดินเท่านั้น หาได้มีการกำหนดเขตที่ดินเป็นส่วนสัดแน่นอนว่าส่วนของใครมีเขตแค่ไหนไม่ โจทก์ซื้อที่ส่วนของนายซอตามสัญญาซื้อขายก็ระบุว่า ทั้งสองฝ่ายรับรองว่าไม่ทราบเขตที่ดินและเนื้อที่มีเพียงใด รูปคดีต้องบังคับตามบทบัญญัติว่าด้วยกรรมสิทธิ์รวมโจทก์มีอำนาจฟ้อง จำเลยเพิ่งเข้ามาเกี่ยวข้องทำนาในที่พิพาทเมื่อ พ.ศ. ๒๕๐๑ ถึงแม้จำเลยจะอ้างว่าครอบครองมาโดยความสงบและโดยเปิดเผยด้วยเจตนาเป็นเจ้าของ นับถึงวันฟ้องก็ยังไม่ครบ ๑๐ ปี ไม่มีทางได้กรรมสิทธิ์ที่พิพาทไม่มีสิทธิคัดค้านโจทก์ในการรังวัดแบ่งแยกที่ดินโฉนดที่ ๓๐๒๑ พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1168/2514นายดุษฎี วงษ์สันต์โจทก์นางถนอม ซันสว่างจำเลย ป.วิ.พ. ม. 55 ป.พ.พ. ม. 1359, ม. 1382โจทก์เป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์ที่ดินร่วมกับผู้อื่น แม้จะปรากฏว่าเจ้าของรวม ต่างแบ่งกันครอบครองก็เป็นเพียงการเข้าใช้ประโยชน์ในที่ดินเท่านั้น ยังไม่ได้กำหนดเขตที่ดินเป็นส่วนสัด ต้องบังคับตามบทบัญญัติว่าด้วยกรรมสิทธิ์รวม เมื่อโจทก์ขอรังวัดแบ่งแยกที่ดินนี้ จำเลยคัดค้านว่ารังวัดรุกล้ำแนวเขตที่ดินของจำเลย โจทก์มีอำนาจฟ้องได้ จำเลยครอบครองที่ดินที่พิพาท โดยสงบและโดยเปิดเผยด้วยเจตนาเป็นเจ้าของ ถึงวันฟ้องยังไม่ครบ 10 ปี ไม่มีทางได้กรรมสิทธิ์ที่พิพาทไม่มีสิทธิคัดค้านโจทก์ในการรังวัดแบ่งแยกที่พิพาทโจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์รวมในที่ดินโฉนดที่ ๓๐๒๑ โจทก์และเจ้าของกรรมสิทธิ์รวมได้ยื่นคำขอแบ่งแยกที่ดิน จำเลยคัดค้านว่าโจทก์นำรังวัดรุกล้ำแนวเขตที่ดินของจำเลย ขอให้ห้ามมิให้จำเลยขัดขวางการนำรังวัดและใช้ค่าเสียหาย จำเลยให้การและฟ้องแย้งและขอแก้คำให้การว่า เดิมนายโต๊ะโฮมบิดาจำเลยเป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์ที่ดินโฉนด ๓๐๒๑ ที่พิพาท ได้ยกที่ดินเฉพาะส่วนพิพาทให้นางซะนางสนุนและจำเลย จำเลยกับพวกได้ครอบครองในฐานะเป็นเจ้าของโดยสุจริต เปิดเผยและสงบ เป็นเวลากว่า๑๐ ปีแล้ว และตัดฟ้องว่าโจทก์ซื้อที่ดินจากนายซอซึ่งปกครองเป็นส่วนสัดแล้วไม่ได้ซื้อที่ดินส่วนพิพาท จึงไม่มีสิทธิฟ้องจำเลย ขอให้ยกฟ้องและพิพากษาว่าที่พิพาทเป็นกรรมสิทธิ์ของจำเลย โจทก์ให้การแก้ฟ้องแย้งว่า จำเลยไม่เคยครอบครองที่พิพาทถึงจะครอบครองก็เป็นการครอบครองแทนเจ้าของกรรมสิทธิ์สิทธิครอบครองของจำเลยมิได้จดทะเบียนตามกฎหมายยกขึ้นต่อสู้โจทก์ซึ่งซื้อมาโดยเสียค่าตอบแทน โดยสุจริตและได้จดทะเบียนสิทธิโดยสุจริตไม่ได้ โจทก์ซื้อที่ดินส่วนของนายซอ โดยเจ้าของกรรมสิทธิ์รวมยังไม่ได้แบ่งแยกกันแน่นอนว่าของใครอยู่ตรงไหน โจทก์มีสิทธิฟ้องจำเลย ศาลชั้นต้นพิพากษาห้ามจำเลยมิให้ขัดขวางในการที่โจทก์จะนำรังวัดที่พิพาทยกฟ้องแย้งจำเลย จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า โจทก์เป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์ที่ดินโฉนดที่ ๓๐๒๑ ร่วมกับบุคคลอื่น แม้ปรากฏว่าเจ้าของรวมต่างแบ่งที่ดินครอบครอง ก็เป็นเพียงการเข้าใช้ประโยชน์ในที่ดินเท่านั้น หาได้มีการกำหนดเขตที่ดินเป็นส่วนสัดแน่นอนว่าส่วนของใครมีเขตแค่ไหนไม่ โจทก์ซื้อที่ส่วนของนายซอตามสัญญาซื้อขายก็ระบุว่า ทั้งสองฝ่ายรับรองว่าไม่ทราบเขตที่ดินและเนื้อที่มีเพียงใด รูปคดีต้องบังคับตามบทบัญญัติว่าด้วยกรรมสิทธิ์รวมโจทก์มีอำนาจฟ้อง จำเลยเพิ่งเข้ามาเกี่ยวข้องทำนาในที่พิพาทเมื่อ พ.ศ. ๒๕๐๑ ถึงแม้จำเลยจะอ้างว่าครอบครองมาโดยความสงบและโดยเปิดเผยด้วยเจตนาเป็นเจ้าของ นับถึงวันฟ้องก็ยังไม่ครบ ๑๐ ปี ไม่มีทางได้กรรมสิทธิ์ที่พิพาทไม่มีสิทธิคัดค้านโจทก์ในการรังวัดแบ่งแยกที่ดินโฉนดที่ ๓๐๒๑ พิพากษายืน(ถนอม ครูไพศาล-สุธี โรจนธรรม-กฤษณ์ โสภิตกุล)ศาลแพ่ง - นายสงวน สิทธิไชยศาลอุทธรณ์ - นายแสวง พุทธสถิตย์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์รวมในที่ดินโฉนดที่ ๓๐๒๑ โจทก์และเจ้าของกรรมสิทธิ์รวมได้ยื่นคำขอแบ่งแยกที่ดิน จำเลยคัดค้านว่าโจทก์นำรังวัดรุกล้ำแนวเขตที่ดินของจำเลย ขอให้ห้ามมิให้จำเลยขัดขวางการนำรังวัดและใช้ค่าเสียหาย จำเลยให้การและฟ้องแย้งและขอแก้คำให้การว่า เดิมนายโต๊ะโฮมบิดาจำเลยเป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์ที่ดินโฉนด ๓๐๒๑ ที่พิพาท ได้ยกที่ดินเฉพาะส่วนพิพาทให้นางซะนางสนุนและจำเลย จำเลยกับพวกได้ครอบครองในฐานะเป็นเจ้าของโดยสุจริต เปิดเผยและสงบ เป็นเวลากว่า๑๐ ปีแล้ว และตัดฟ้องว่าโจทก์ซื้อที่ดินจากนายซอซึ่งปกครองเป็นส่วนสัดแล้วไม่ได้ซื้อที่ดินส่วนพิพาท จึงไม่มีสิทธิฟ้องจำเลย ขอให้ยกฟ้องและพิพากษาว่าที่พิพาทเป็นกรรมสิทธิ์ของจำเลย โจทก์ให้การแก้ฟ้องแย้งว่า จำเลยไม่เคยครอบครองที่พิพาทถึงจะครอบครองก็เป็นการครอบครองแทนเจ้าของกรรมสิทธิ์สิทธิครอบครองของจำเลยมิได้จดทะเบียนตามกฎหมายยกขึ้นต่อสู้โจทก์ซึ่งซื้อมาโดยเสียค่าตอบแทน โดยสุจริตและได้จดทะเบียนสิทธิโดยสุจริตไม่ได้ โจทก์ซื้อที่ดินส่วนของนายซอ โดยเจ้าของกรรมสิทธิ์รวมยังไม่ได้แบ่งแยกกันแน่นอนว่าของใครอยู่ตรงไหน โจทก์มีสิทธิฟ้องจำเลย ศาลชั้นต้นพิพากษาห้ามจำเลยมิให้ขัดขวางในการที่โจทก์จะนำรังวัดที่พิพาทยกฟ้องแย้งจำเลย จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า โจทก์เป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์ที่ดินโฉนดที่ ๓๐๒๑ ร่วมกับบุคคลอื่น แม้ปรากฏว่าเจ้าของรวมต่างแบ่งที่ดินครอบครอง ก็เป็นเพียงการเข้าใช้ประโยชน์ในที่ดินเท่านั้น หาได้มีการกำหนดเขตที่ดินเป็นส่วนสัดแน่นอนว่าส่วนของใครมีเขตแค่ไหนไม่ โจทก์ซื้อที่ส่วนของนายซอตามสัญญาซื้อขายก็ระบุว่า ทั้งสองฝ่ายรับรองว่าไม่ทราบเขตที่ดินและเนื้อที่มีเพียงใด รูปคดีต้องบังคับตามบทบัญญัติว่าด้วยกรรมสิทธิ์รวมโจทก์มีอำนาจฟ้อง จำเลยเพิ่งเข้ามาเกี่ยวข้องทำนาในที่พิพาทเมื่อ พ.ศ. ๒๕๐๑ ถึงแม้จำเลยจะอ้างว่าครอบครองมาโดยความสงบและโดยเปิดเผยด้วยเจตนาเป็นเจ้าของ นับถึงวันฟ้องก็ยังไม่ครบ ๑๐ ปี ไม่มีทางได้กรรมสิทธิ์ที่พิพาทไม่มีสิทธิคัดค้านโจทก์ในการรังวัดแบ่งแยกที่ดินโฉนดที่ ๓๐๒๑ พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1168/2514นายดุษฎี วงษ์สันต์โจทก์นางถนอม ซันสว่างจำเลย ป.วิ.พ. ม. 55 ป.พ.พ. ม. 1359, ม. 1382โจทก์เป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์ที่ดินร่วมกับผู้อื่น แม้จะปรากฏว่าเจ้าของรวม ต่างแบ่งกันครอบครองก็เป็นเพียงการเข้าใช้ประโยชน์ในที่ดินเท่านั้น ยังไม่ได้กำหนดเขตที่ดินเป็นส่วนสัด ต้องบังคับตามบทบัญญัติว่าด้วยกรรมสิทธิ์รวม เมื่อโจทก์ขอรังวัดแบ่งแยกที่ดินนี้ จำเลยคัดค้านว่ารังวัดรุกล้ำแนวเขตที่ดินของจำเลย โจทก์มีอำนาจฟ้องได้ จำเลยครอบครองที่ดินที่พิพาท โดยสงบและโดยเปิดเผยด้วยเจตนาเป็นเจ้าของ ถึงวันฟ้องยังไม่ครบ 10 ปี ไม่มีทางได้กรรมสิทธิ์ที่พิพาทไม่มีสิทธิคัดค้านโจทก์ในการรังวัดแบ่งแยกที่พิพาทโจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์รวมในที่ดินโฉนดที่ ๓๐๒๑ โจทก์และเจ้าของกรรมสิทธิ์รวมได้ยื่นคำขอแบ่งแยกที่ดิน จำเลยคัดค้านว่าโจทก์นำรังวัดรุกล้ำแนวเขตที่ดินของจำเลย ขอให้ห้ามมิให้จำเลยขัดขวางการนำรังวัดและใช้ค่าเสียหาย จำเลยให้การและฟ้องแย้งและขอแก้คำให้การว่า เดิมนายโต๊ะโฮมบิดาจำเลยเป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์ที่ดินโฉนด ๓๐๒๑ ที่พิพาท ได้ยกที่ดินเฉพาะส่วนพิพาทให้นางซะนางสนุนและจำเลย จำเลยกับพวกได้ครอบครองในฐานะเป็นเจ้าของโดยสุจริต เปิดเผยและสงบ เป็นเวลากว่า๑๐ ปีแล้ว และตัดฟ้องว่าโจทก์ซื้อที่ดินจากนายซอซึ่งปกครองเป็นส่วนสัดแล้วไม่ได้ซื้อที่ดินส่วนพิพาท จึงไม่มีสิทธิฟ้องจำเลย ขอให้ยกฟ้องและพิพากษาว่าที่พิพาทเป็นกรรมสิทธิ์ของจำเลย โจทก์ให้การแก้ฟ้องแย้งว่า จำเลยไม่เคยครอบครองที่พิพาทถึงจะครอบครองก็เป็นการครอบครองแทนเจ้าของกรรมสิทธิ์สิทธิครอบครองของจำเลยมิได้จดทะเบียนตามกฎหมายยกขึ้นต่อสู้โจทก์ซึ่งซื้อมาโดยเสียค่าตอบแทน โดยสุจริตและได้จดทะเบียนสิทธิโดยสุจริตไม่ได้ โจทก์ซื้อที่ดินส่วนของนายซอ โดยเจ้าของกรรมสิทธิ์รวมยังไม่ได้แบ่งแยกกันแน่นอนว่าของใครอยู่ตรงไหน โจทก์มีสิทธิฟ้องจำเลย ศาลชั้นต้นพิพากษาห้ามจำเลยมิให้ขัดขวางในการที่โจทก์จะนำรังวัดที่พิพาทยกฟ้องแย้งจำเลย จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า โจทก์เป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์ที่ดินโฉนดที่ ๓๐๒๑ ร่วมกับบุคคลอื่น แม้ปรากฏว่าเจ้าของรวมต่างแบ่งที่ดินครอบครอง ก็เป็นเพียงการเข้าใช้ประโยชน์ในที่ดินเท่านั้น หาได้มีการกำหนดเขตที่ดินเป็นส่วนสัดแน่นอนว่าส่วนของใครมีเขตแค่ไหนไม่ โจทก์ซื้อที่ส่วนของนายซอตามสัญญาซื้อขายก็ระบุว่า ทั้งสองฝ่ายรับรองว่าไม่ทราบเขตที่ดินและเนื้อที่มีเพียงใด รูปคดีต้องบังคับตามบทบัญญัติว่าด้วยกรรมสิทธิ์รวมโจทก์มีอำนาจฟ้อง จำเลยเพิ่งเข้ามาเกี่ยวข้องทำนาในที่พิพาทเมื่อ พ.ศ. ๒๕๐๑ ถึงแม้จำเลยจะอ้างว่าครอบครองมาโดยความสงบและโดยเปิดเผยด้วยเจตนาเป็นเจ้าของ นับถึงวันฟ้องก็ยังไม่ครบ ๑๐ ปี ไม่มีทางได้กรรมสิทธิ์ที่พิพาทไม่มีสิทธิคัดค้านโจทก์ในการรังวัดแบ่งแยกที่ดินโฉนดที่ ๓๐๒๑ พิพากษายืน(ถนอม ครูไพศาล-สุธี โรจนธรรม-กฤษณ์ โสภิตกุล)ศาลแพ่ง - นายสงวน สิทธิไชยศาลอุทธรณ์ - นายแสวง พุทธสถิตย์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ