phoneee/thai-legal-corpus huggingface dataset:
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 59275หลักกฎหมาย: ความว่า จำเลยที่ 2 ฎีกา มีทางชนะคดี โปรดอนุญาตให้ทุเลาการบังคับไว้ก่อนหมายเหตุ โจทก์ทั้งสองแถลงคัดค้าน (อันดับ 103)ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยทั้งสองร่วมกันชำระเงินโจทก์ทั้งสองเป็นเงินจำนวน 1,124,258.61 บาท พร้อมดอกเบี้ยอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีในต้นเงิน 1,077,134 บาท นับแต่วันฟ้องเป็นต้นไปจนกว่าจะชำระเสร็จศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า ให้จำเลยทั้งสองร่วมกันชำระเงินจำนวน 562,134 บาท พร้อมด้วยดอกเบี้ยอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปี นับแต่วันทำละเมิดจนกว่าจะชำระเสร็จ นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นโจทก์ที่ 1 ที่ 2 และจำเลยที่ 2 ต่างฎีกา เฉพาะจำเลยที่ 2ยื่นคำร้องดังกล่าว (อันดับ 96,99,98)จำเลยที่ 2 ได้รับอนุญาตให้ทุเลาการบังคับในระหว่างอุทธรณ์โดยได้นำหลักทรัพย์มาวางเป็นประกันไว้ต่อศาลชั้นต้น (อันดับ 81แผ่นที่ 2,85)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว อนุญาตให้ทุเลาการบังคับจำเลยที่ 2ไว้ในระหว่างฎีกา ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 1198/2532นายจินดา สมตระกูล กับพวกโจทก์นายทอง ศรีไชยโย กับพวกจำเลยองค์การขนส่งมวลชลกรุงเทพ จำเลยที่ 2ผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.พ. ม. 231ความว่า จำเลยที่ 2 ฎีกา มีทางชนะคดี โปรดอนุญาตให้ทุเลาการบังคับไว้ก่อนหมายเหตุ โจทก์ทั้งสองแถลงคัดค้าน (อันดับ 103)ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยทั้งสองร่วมกันชำระเงินโจทก์ทั้งสองเป็นเงินจำนวน 1,124,258.61 บาท พร้อมดอกเบี้ยอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีในต้นเงิน 1,077,134 บาท นับแต่วันฟ้องเป็นต้นไปจนกว่าจะชำระเสร็จศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า ให้จำเลยทั้งสองร่วมกันชำระเงินจำนวน 562,134 บาท พร้อมด้วยดอกเบี้ยอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปี นับแต่วันทำละเมิดจนกว่าจะชำระเสร็จ นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นโจทก์ที่ 1 ที่ 2 และจำเลยที่ 2 ต่างฎีกา เฉพาะจำเลยที่ 2ยื่นคำร้องดังกล่าว (อันดับ 96,99,98)จำเลยที่ 2 ได้รับอนุญาตให้ทุเลาการบังคับในระหว่างอุทธรณ์โดยได้นำหลักทรัพย์มาวางเป็นประกันไว้ต่อศาลชั้นต้น (อันดับ 81แผ่นที่ 2,85)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว อนุญาตให้ทุเลาการบังคับจำเลยที่ 2ไว้ในระหว่างฎีกา(เกียรติ จาตนิลพันธุ์-ดุสิต วราโห-เสริมพงศ์ วรยิ่งยง)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 1198/2532นายจินดา สมตระกูล กับพวกโจทก์นายทอง ศรีไชยโย กับพวกจำเลยองค์การขนส่งมวลชลกรุงเทพ จำเลยที่ 2ผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.พ. ม. 231ความว่า จำเลยที่ 2 ฎีกา มีทางชนะคดี โปรดอนุญาตให้ทุเลาการบังคับไว้ก่อนหมายเหตุ โจทก์ทั้งสองแถลงคัดค้าน (อันดับ 103)ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยทั้งสองร่วมกันชำระเงินโจทก์ทั้งสองเป็นเงินจำนวน 1,124,258.61 บาท พร้อมดอกเบี้ยอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีในต้นเงิน 1,077,134 บาท นับแต่วันฟ้องเป็นต้นไปจนกว่าจะชำระเสร็จศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า ให้จำเลยทั้งสองร่วมกันชำระเงินจำนวน 562,134 บาท พร้อมด้วยดอกเบี้ยอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปี นับแต่วันทำละเมิดจนกว่าจะชำระเสร็จ นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นโจทก์ที่ 1 ที่ 2 และจำเลยที่ 2 ต่างฎีกา เฉพาะจำเลยที่ 2ยื่นคำร้องดังกล่าว (อันดับ 96,99,98)จำเลยที่ 2 ได้รับอนุญาตให้ทุเลาการบังคับในระหว่างอุทธรณ์โดยได้นำหลักทรัพย์มาวางเป็นประกันไว้ต่อศาลชั้นต้น (อันดับ 81แผ่นที่ 2,85)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว อนุญาตให้ทุเลาการบังคับจำเลยที่ 2ไว้ในระหว่างฎีกา(เกียรติ จาตนิลพันธุ์-ดุสิต วราโห-เสริมพงศ์ วรยิ่งยง)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 62729หลักกฎหมาย: โจทก์อุทธรณ์ว่าจำเลย ที่ 2 และ 3 เป็นนายจ้างโจทก์ และเงินค่าตอบแทนนอกจากเงินเดือนเป็นเงินที่โจทก์ได้รับเป็นการตอบแทนการทำงานเป็นค่าจ้าง และการคำนวณค่าเสียหายควรคำนวณตามระยะเวลาในการทำงานที่โจทก์สามารถทำงานได้จนถึงอายุ 60 ปี นั้น เป็นการโต้เถียงข้อเท็จจริงที่ศาลแรงงานกลางรับฟังมาเป็นอุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริง ต้องห้ามตามพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงานพ.ศ.2522 มาตรา 54 ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 728/2527นายธวัชชัย บุญเฉลียวโจทก์กระทรวงกลาโหม กับพวกจำเลย พ.ร.บ.จัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ.2522 ม. 54โจทก์อุทธรณ์ว่าจำเลย ที่ 2 และ 3 เป็นนายจ้างโจทก์ และเงินค่าตอบแทนนอกจากเงินเดือนเป็นเงินที่โจทก์ได้รับเป็นการตอบแทนการทำงานเป็นค่าจ้าง และการคำนวณค่าเสียหายควรคำนวณตามระยะเวลาในการทำงานที่โจทก์สามารถทำงานได้จนถึงอายุ 60 ปี นั้น เป็นการโต้เถียงข้อเท็จจริงที่ศาลแรงงานกลางรับฟังมาเป็นอุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริง ต้องห้ามตามพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงานพ.ศ.2522 มาตรา 54(ดุสิต วราโห-ขจร หะวานนท์-วรา ไวยหงษ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 728/2527นายธวัชชัย บุญเฉลียวโจทก์กระทรวงกลาโหม กับพวกจำเลย พ.ร.บ.จัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ.2522 ม. 54โจทก์อุทธรณ์ว่าจำเลย ที่ 2 และ 3 เป็นนายจ้างโจทก์ และเงินค่าตอบแทนนอกจากเงินเดือนเป็นเงินที่โจทก์ได้รับเป็นการตอบแทนการทำงานเป็นค่าจ้าง และการคำนวณค่าเสียหายควรคำนวณตามระยะเวลาในการทำงานที่โจทก์สามารถทำงานได้จนถึงอายุ 60 ปี นั้น เป็นการโต้เถียงข้อเท็จจริงที่ศาลแรงงานกลางรับฟังมาเป็นอุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริง ต้องห้ามตามพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงานพ.ศ.2522 มาตรา 54(ดุสิต วราโห-ขจร หะวานนท์-วรา ไวยหงษ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1423/2537หลักกฎหมาย: ศาลอุทธรณ์พิพากษาลงโทษจำเลยที่ 1 ที่ 2 และที่ 3 ในความผิดฐานร่วมกันลักทรัพย์ จำเลยที่ 1 และที่ 2 ฎีกา เมื่อศาลฎีกายกประโยชน์แห่งความสงสัยให้จำเลยที่ 1 และที่ 2 และฟังว่า การกระทำของจำเลยที่ 3 ไม่เป็นความผิดฐานลักทรัพย์ แม้จำเลยที่ 3 มิได้ฎีกา ศาลฎีกาก็มีอำนาจพิพากษาให้มีผลถึงจำเลยที่ 3 ได้ เพราะเป็นเหตุในลักษณะคดี ตาม ป.วิ.อ. มาตรา 213, 225 ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1423/2537พนักงานอัยการจังหวัดสมุทรปราการโจทก์นางสาวมุสจรินทร์ ขุนพินิจ กับพวกจำเลย ป.อ. ม. 335, ม. 336 ทวิ ป.วิ.อ. ม. 213, ม. 225, ม. 227ศาลอุทธรณ์พิพากษาลงโทษจำเลยที่ 1 ที่ 2 และที่ 3 ในความผิดฐานร่วมกันลักทรัพย์ จำเลยที่ 1 และที่ 2 ฎีกา เมื่อศาลฎีกายกประโยชน์แห่งความสงสัยให้จำเลยที่ 1 และที่ 2 และฟังว่า การกระทำของจำเลยที่ 3 ไม่เป็นความผิดฐานลักทรัพย์ แม้จำเลยที่ 3 มิได้ฎีกา ศาลฎีกาก็มีอำนาจพิพากษาให้มีผลถึงจำเลยที่ 3 ได้ เพราะเป็นเหตุในลักษณะคดี ตาม ป.วิ.อ. มาตรา 213, 225(ธวัชชัย พิทักษ์พล-มีพาศน์ โปตระนันทน์-สมปอง เสนเนียม)ศาลจังหวัดสมุทรปราการ - นายชาตรี ศิริรักษ์ศาลอุทธรณ์ - นายพิธี อุปปาติกแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1423/2537พนักงานอัยการจังหวัดสมุทรปราการโจทก์นางสาวมุสจรินทร์ ขุนพินิจ กับพวกจำเลย ป.อ. ม. 335, ม. 336 ทวิ ป.วิ.อ. ม. 213, ม. 225, ม. 227ศาลอุทธรณ์พิพากษาลงโทษจำเลยที่ 1 ที่ 2 และที่ 3 ในความผิดฐานร่วมกันลักทรัพย์ จำเลยที่ 1 และที่ 2 ฎีกา เมื่อศาลฎีกายกประโยชน์แห่งความสงสัยให้จำเลยที่ 1 และที่ 2 และฟังว่า การกระทำของจำเลยที่ 3 ไม่เป็นความผิดฐานลักทรัพย์ แม้จำเลยที่ 3 มิได้ฎีกา ศาลฎีกาก็มีอำนาจพิพากษาให้มีผลถึงจำเลยที่ 3 ได้ เพราะเป็นเหตุในลักษณะคดี ตาม ป.วิ.อ. มาตรา 213, 225(ธวัชชัย พิทักษ์พล-มีพาศน์ โปตระนันทน์-สมปอง เสนเนียม)ศาลจังหวัดสมุทรปราการ - นายชาตรี ศิริรักษ์ศาลอุทธรณ์ - นายพิธี อุปปาติกแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1116/2467หลักกฎหมาย: กัดยาด้วยแอลกอฮอลจำเลยใช้แอลกอฮอลกัดเนื้อยา ขนานหนึ่งมีแอลกอฮอล ๓๐ เปอร์เซน อีกขนานหนึ่งมีแอลกอฮอล ๒๘.๒ เปอร์เซนออกจำหน่าย โจทย์ฟ้องขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติภาษีชั้นใน จ.ศ.๑๒๔๘ ฎีกาตัดสินว่า โจทย์สืบไม่ได้ว่าจำเลยได้ต้มกลั่นเป็นสุราเถื่อน ฎีกาที่ ๑๐๖,๑๐๗,๑๐๘/๕๘ ได้วินิจฉัยว่าการปรุงยากัดด้วยแอลกอฮอลนี้ไม่เป็นผิดพระราชบัญญัติภาษีชั้นใน จ.ศ.๑๒๔๘ แลคดีนี้เกิดก่อนพระราชบัญญัติภาษีชั้นในแก้ไขเพิ่มเติม พ.ศ.๒๔๖๗ จำเลยไม่มีผิด ให้ยกฟ้องโจทย์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1116/2467อัยการสมุทสงครามโจทก์นายทูนล. พ.ร.บ.ภาษีชั้นใน จ.ศ.1248 กัดยาด้วยแอลกอฮอลจำเลยใช้แอลกอฮอลกัดเนื้อยา ขนานหนึ่งมีแอลกอฮอล ๓๐ เปอร์เซน อีกขนานหนึ่งมีแอลกอฮอล ๒๘.๒ เปอร์เซนออกจำหน่าย โจทย์ฟ้องขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติภาษีชั้นใน จ.ศ.๑๒๔๘ ฎีกาตัดสินว่า โจทย์สืบไม่ได้ว่าจำเลยได้ต้มกลั่นเป็นสุราเถื่อน ฎีกาที่ ๑๐๖,๑๐๗,๑๐๘/๕๘ ได้วินิจฉัยว่าการปรุงยากัดด้วยแอลกอฮอลนี้ไม่เป็นผิดพระราชบัญญัติภาษีชั้นใน จ.ศ.๑๒๔๘ แลคดีนี้เกิดก่อนพระราชบัญญัติภาษีชั้นในแก้ไขเพิ่มเติม พ.ศ.๒๔๖๗ จำเลยไม่มีผิด ให้ยกฟ้องโจทย์(พรหมทัต-พิจารณา-หริศ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: จำเลยใช้แอลกอฮอลกัดเนื้อยา ขนานหนึ่งมีแอลกอฮอล ๓๐ เปอร์เซน อีกขนานหนึ่งมีแอลกอฮอล ๒๘.๒ เปอร์เซนออกจำหน่าย โจทย์ฟ้องขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติภาษีชั้นใน จ.ศ.๑๒๔๘ ฎีกาตัดสินว่า โจทย์สืบไม่ได้ว่าจำเลยได้ต้มกลั่นเป็นสุราเถื่อน ฎีกาที่ ๑๐๖,๑๐๗,๑๐๘/๕๘ ได้วินิจฉัยว่าการปรุงยากัดด้วยแอลกอฮอลนี้ไม่เป็นผิดพระราชบัญญัติภาษีชั้นใน จ.ศ.๑๒๔๘ แลคดีนี้เกิดก่อนพระราชบัญญัติภาษีชั้นในแก้ไขเพิ่มเติม พ.ศ.๒๔๖๗ จำเลยไม่มีผิด ให้ยกฟ้องโจทย์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1116/2467อัยการสมุทสงครามโจทก์นายทูนล. พ.ร.บ.ภาษีชั้นใน จ.ศ.1248 กัดยาด้วยแอลกอฮอลจำเลยใช้แอลกอฮอลกัดเนื้อยา ขนานหนึ่งมีแอลกอฮอล ๓๐ เปอร์เซน อีกขนานหนึ่งมีแอลกอฮอล ๒๘.๒ เปอร์เซนออกจำหน่าย โจทย์ฟ้องขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติภาษีชั้นใน จ.ศ.๑๒๔๘ ฎีกาตัดสินว่า โจทย์สืบไม่ได้ว่าจำเลยได้ต้มกลั่นเป็นสุราเถื่อน ฎีกาที่ ๑๐๖,๑๐๗,๑๐๘/๕๘ ได้วินิจฉัยว่าการปรุงยากัดด้วยแอลกอฮอลนี้ไม่เป็นผิดพระราชบัญญัติภาษีชั้นใน จ.ศ.๑๒๔๘ แลคดีนี้เกิดก่อนพระราชบัญญัติภาษีชั้นในแก้ไขเพิ่มเติม พ.ศ.๒๔๖๗ จำเลยไม่มีผิด ให้ยกฟ้องโจทย์(พรหมทัต-พิจารณา-หริศ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุหมายเหตุ: 116569. คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1115/2467 พิมพ์คำพิพากษาฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1115/2467 ป.ที่ดิน ()แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 601/2520หลักกฎหมาย: การเพิ่มโทษตาม พระราชบัญญัติการพนัน พ.ศ.2478 มาตรา 14 ทวิ ต้องจำเลยพ้นโทษตาม พระราชบัญญัติการพนันแล้วไปกระทำผิด พระราชบัญญัติการพนันขึ้นอีก ถ้ากระทำผิดระหว่างรอการลงโทษเดิม จะเพิ่มโทษหรือเอาโทษจำคุกที่รอไว้มาลงด้วยไม่ได้ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 601/2520อัยการกรมอัยการโจทก์นายทองหลาง เปียมาลัยจำเลย พ.ร.บ.การพนัน พ.ศ.2478 การเพิ่มโทษตาม พระราชบัญญัติการพนัน พ.ศ.2478 มาตรา 14 ทวิ ต้องจำเลยพ้นโทษตาม พระราชบัญญัติการพนันแล้วไปกระทำผิด พระราชบัญญัติการพนันขึ้นอีก ถ้ากระทำผิดระหว่างรอการลงโทษเดิม จะเพิ่มโทษหรือเอาโทษจำคุกที่รอไว้มาลงด้วยไม่ได้(ปรีชา สุมาวงศ์-สงวน สิทธิไชย-อุดม จาละ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 601/2520อัยการกรมอัยการโจทก์นายทองหลาง เปียมาลัยจำเลย พ.ร.บ.การพนัน พ.ศ.2478 การเพิ่มโทษตาม พระราชบัญญัติการพนัน พ.ศ.2478 มาตรา 14 ทวิ ต้องจำเลยพ้นโทษตาม พระราชบัญญัติการพนันแล้วไปกระทำผิด พระราชบัญญัติการพนันขึ้นอีก ถ้ากระทำผิดระหว่างรอการลงโทษเดิม จะเพิ่มโทษหรือเอาโทษจำคุกที่รอไว้มาลงด้วยไม่ได้(ปรีชา สุมาวงศ์-สงวน สิทธิไชย-อุดม จาละ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศอธิบดีกรมสรรพากรเกี่ยวกับภาษีมูลค่าเพิ่ม (ฉบับที่ 154)เรื่อง กําหนดลักษณะ และเงื่อนไขของการประกอบกิจการขายสินค้าหรือให้บริการรายย่อย และการออกใบกํากับภาษีของผู้ประกอบการจดทะเบียนตามมาตรา 86/8 แห่งประมวลรัษฎากร--------------------------------------------------------- อาศัยอํานาจตามความในมาตรา 86/8 แห่งประมวลรัษฎากร ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลรัษฎากร (ฉบับที่ 30) พ.ศ. 2534 อธิบดีกรมสรรพากรกําหนดลักษณะ และเงื่อนไขของการประกอบกิจการขายสินค้าหรือให้บริการรายย่อย และการออกใบกํากับภาษีของผู้ประกอบการจดทะเบียน ไว้ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ ให้ยกเลิกประกาศอธิบดีกรมสรรพากร เกี่ยวกับภาษีมูลค่าเพิ่ม (ฉบับที่ 7) เรื่อง กําหนดลักษณะ และเงื่อนไขของการประกอบกิจการขายสินค้าหรือให้บริการรายย่อย และการออกใบกํากับภาษีของผู้ประกอบการจดทะเบียน ตามมาตรา 86/8 แห่งประมวลรัษฎากร ลงวันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2534 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยประกาศอธิบดีกรมสรรพากร เกี่ยวกับภาษีมูลค่าเพิ่ม (ฉบับที่ 94) เรื่อง กําหนดลักษณะ และเงื่อนไขของการประกอบกิจการขายสินค้าหรือให้บริการรายย่อย และการออกใบกํากับภาษีของผู้ประกอบการจดทะเบียน ตามมาตรา 86/8 แห่งประมวลรัษฎากร ลงวันที่ 18 มิถุนายน พ.ศ. 2542ข้อ ๒ กําหนดให้การประกอบกิจการดังต่อไปนี้เป็นการขายสินค้าหรือให้บริการรายย่อย (1) การขายสินค้าหรือให้บริการซึ่งผู้ประกอบการจดทะเบียนไม่เคยมีมูลค่าของฐานภาษีในเดือนใดถึง 300,000 บาท (2) การขายสินค้าหรือให้บริการซึ่งผู้ประกอบการจดทะเบียนมีสถานประกอบการแต่ละแห่งเป็นรถเข็น แผงลอย หรือหน่วยขายที่มีลักษณะทํานองเดียวกัน (3) การให้บริการการแสดง การเล่น การกีฬา การแข่งขัน การประกวด หรือการกระทําใดๆ ในลักษณะทํานองเดียวกันที่จัดขึ้นเพื่อเก็บเงินจากผู้ดู ผู้ฟัง ผู้เล่น หรือผู้เข้า แข่งขัน (4) การประกอบกิจการให้บริการโทรศัพท์สาธารณะ (5) การประกอบกิจการให้บริการทางพิเศษหรือทางหลวงสัมปทาน (6) การประกอบกิจการให้บริการสนามบิน "(7) การประกอบกิจการให้บริการสาธารณะที่เกี่ยวเนื่องกับกิจการขนส่งมวลชน เช่น การให้บริการสถานที่จอดรถหรือให้บริการห้องสุขาแก่ประชาชนผู้มาใช้บริการรถไฟฟ้า คําว่า "กิจการขนส่งมวลชน" หมายความว่า การให้บริการรับขนส่งสาธารณชนผู้ใช้ระบบขนส่งมวลชน" (แก้ไขเพิ่มเติมโดยประกาศอธิบดีกรมสรรพากร เกี่ยวกับภาษีมูลค่าเพิ่ม (ฉบับที่ 160) ใช้บังคับ 1 สิงหาคม 2547 เป็นต้นไป)ข้อ ๓ ผู้ประกอบการจดทะเบียนที่ประกอบกิจการขายสินค้าหรือให้บริการรายย่อยตามข้อ 2 ไม่จําต้องออกใบกํากับภาษีสําหรับการขายสินค้าหรือการให้บริการที่มีมูลค่าครั้งหนึ่งไม่เกิน 1,000 บาท เว้นแต่ผู้ซื้อสินค้าหรือผู้รับบริการจะเรียกร้องใบกํากับภาษีข้อ ๔ ให้ผู้ประกอบการจดทะเบียนดังกล่าวจัดทําใบกํากับภาษีอย่างย่อรวบรวมการขายสินค้าหรือการให้บริการที่มีมูลค่าครั้งหนึ่งไม่เกิน 1,000 บาท ในหนึ่งวันทําการเพื่อเป็นเอกสารประกอบการลงรายการในรายงานภาษีขายตามมาตรา 87(1) แห่งประมวลรัษฎากร โดยให้ลงรายการในรายงานภาษีขายเฉพาะมูลค่าสินค้าหรือบริการและจํานวนภาษีมูลค่าเพิ่มทั้งหมดต่อวันที่ได้รับหรือพึงได้รับซึ่งเกิดจากใบกํากับภาษีดังกล่าว โดยต้องเก็บใบกํากับภาษีดังกล่าวไว้ตามมาตรา 87/3 แห่งประมวลรัษฎากรด้วยข้อ ๕ ประกาศนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2546 เป็นต้นไปผู้มีอํานาจลงนาม - ประกาศ ณ วันที่ 2 มิถุนายน พ.ศ. 2546 ศุภรัตน์ ควัฒน์กุล(นายศุภรัตน์ ควัฒน์กุล)อธิบดีกรมสรรพากร
ประกาศนายทะเบียนเรื่อง กําหนดแบบและข้อความกรมธรรม์ประกันภัยที่สามารถเสนอขายได้ตามประกาศคณะกรรมการกํากับและส่งเสริมการประกอบธุรกิจประกันภัย เรื่อง หลักเกณฑ์ วิธีการเสนอขาย และการปฏิบัติหน้าที่ของตัวแทนประกันวินาศภัย นายหน้าประกันวินาศภัย หรือพนักงานของบริษัทในการเสนอขายกรมธรรม์ประกันภัย 200 สําหรับรายย่อย (ไมโครอินชัวรันส์) และกรมธรรม์ประกันภัยคุ้มครองผู้ประสบภัยจากรถ พ.ศ. 2556 และที่แก้ไขเพิ่มเติม(ฉบับที่ 3)พ.ศ. 2559------------------------------------------------- เพื่อกําหนดแบบและข้อความกรมธรรม์ประกันภัยที่สามารถเสนอขายได้ตามประกาศคณะกรรมการกํากับและส่งเสริมการประกอบธุรกิจประกันภัย เรื่อง หลักเกณฑ์ วิธีการเสนอขาย และการปฏิบัติหน้าที่ของตัวแทนประกันวินาศภัย นายหน้าประกันวินาศภัย หรือพนักงานของบริษัทในการเสนอขายกรมธรรม์ประกันภัย 200 สําหรับรายย่อย (ไมโครอินชัวรันส์) และกรมธรรม์ประกันภัยคุ้มครองผู้ประสบภัยจากรถ พ.ศ. 2556 และที่แก้ไขเพิ่มเติม อันเป็นการส่งเสริมการจําหน่ายและตอบสนองความต้องการของประชาชน รวมถึงพัฒนาช่องทางการจําหน่ายให้ประชาชนทุกระดับสามารถเข้าถึงผลิตภัณฑ์ประกันภัยดังกล่าวให้ดียิ่งขึ้น อาศัยอํานาจตามความในข้อ 3 แห่งประกาศคณะกรรมการกํากับและส่งเสริมการประกอบธุรกิจประกันภัย เรื่อง หลักเกณฑ์ วิธีการเสนอขาย และการปฏิบัติหน้าที่ของตัวแทนประกันวินาศภัย นายหน้าประกันวินาศภัย หรือพนักงานของบริษัทในการเสนอขายกรมธรรม์ประกันภัย 200 สําหรับรายย่อย (ไมโครอินชัวรันส์) และกรมธรรม์ประกันภัยคุ้มครองผู้ประสบภัยจากรถ พ.ศ. 2556 และที่แก้ไขเพิ่มเติม นายทะเบียนออกประกาศไว้ ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ ประกาศนี้เรียกว่า "ประกาศนายทะเบียน เรื่อง กําหนดแบบและข้อความกรมธรรม์ประกันภัยที่สามารถเสนอขายได้ตามประกาศคณะกรรมการกํากับและส่งเสริมการประกอบธุรกิจประกันภัย เรื่อง หลักเกณฑ์ วิธีการเสนอขาย และการปฏิบัติหน้าที่ของตัวแทนประกันวินาศภัย นายหน้าประกันวินาศภัย หรือพนักงานของบริษัทในการเสนอขายกรมธรรม์ประกันภัย 200 สําหรับรายย่อย (ไมโครอินชัวรันส์) และกรมธรรม์ประกันภัยคุ้มครองผู้ประสบภัยจากรถ พ.ศ. 2556 และที่แก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ 3) พ.ศ. 2559"ข้อ ๒ ประกาศนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันประกาศเป็นต้นไปข้อ ๓ ให้เพิ่มความต่อไปนี้ เป็น (5) ของข้อ 3 แห่งประกาศนายทะเบียน เรื่อง กําหนดแบบและข้อความกรมธรรม์ประกันภัยที่สามารถเสนอขายได้ตามประกาศคณะกรรมการกํากับและส่งเสริมการประกอบธุรกิจประกันภัย เรื่อง หลักเกณฑ์ วิธีการเสนอขาย และการปฏิบัติหน้าที่ของตัวแทนประกันวินาศภัย นายหน้าประกันวินาศภัย หรือพนักงานของบริษัทในการเสนอขายกรมธรรม์ประกันภัย 200 สําหรับรายย่อย (ไมโครอินชัวรันส์) และกรมธรรม์ประกันภัยคุ้มครองผู้ประสบภัยจากรถ พ.ศ. 2556 และที่แก้ไขเพิ่มเติม พ.ศ. 2559 ลงวันที่ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2559 "(5) กรมธรรม์ประกันภัยอุบัติเหตุเพื่อคนพิการสําหรับรายย่อย (ไมโครอินชัวรันส์)"ผู้มีอํานาจลงนาม - ประกาศ ณ วันที่ 10 สิงหาคม พ.ศ. 2559 สุทธิพล ทวีชัยการเลขาธิการคณะกรรมการกํากับและส่งเสริมการประกอบธุรกิจประกันภัยนายทะเบียน
ประกาศกระทรวงอุตสาหกรรมฉบับที่ 5818 (พ.ศ. 2563)ออกตามความในพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมพ.ศ. 2511เรื่อง ยกเลิกและกําหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมการประเมินทางชีวภาพของเครื่องมือแพทย์ เล่ม 6 :การทดสอบเพื่อประเมินผลที่เกิดขึ้นเฉพาะที่ภายหลังการฝังวัสดุทางการแพทย์ในร่างกาย----------------------------------อื่นๆ - โดยที่เป็นการสมควรปรับปรุงมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม การประเมินทางชีวภาพของเครื่องมือแพทย์ เล่ม 6 : การทดสอบเพื่อประเมินผลที่เกิดขึ้นเฉพาะที่ภายหลังการฝังวัสดุทางการแพทย์ในร่างกาย มาตรฐานเลขที่ มอก. 2395 เล่ม 6 - 2551 อาศัยอํานาจตามความในมาตรา 15 แห่งพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม พ.ศ. 2511 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม (ฉบับที่ 7) พ.ศ. 2558 รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมออกประกาศยกเลิกประกาศกระทรวงอุตสาหกรรม ฉบับที่ 3909 (พ.ศ. 2551) ออกตามความในพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม พ.ศ. 2511 เรื่อง กําหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม การประเมินทางชีวภาพของเครื่องมือแพทย์ เล่ม 6 : การทดสอบเพื่อประเมินผลที่เกิดขึ้นเฉพาะที่ภายหลังการฝังวัสดุทางการแพทย์ในร่างกาย ลงวันที่ 16 ตุลาคม พ.ศ. 2551 และออกประกาศกําหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม การประเมินทางชีวภาพของเครื่องมือแพทย์ เล่ม 6 : การทดสอบเพื่อประเมินผลที่เกิดขึ้นเฉพาะที่ภายหลังการฝังวัสดุทางการแพทย์ในร่างกาย มาตรฐานเลขที่ มอก. 2395 เล่ม 6 - 2563 ขึ้นใหม่ ดังมีรายละเอียดต่อท้ายประกาศนี้ ทั้งนี้ ให้มีผลเมื่อพ้นกําหนด 120 วัน นับตั้งแต่วันที่ประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปผู้มีอํานาจลงนาม - ประกาศ ณ วันที่ 8 มิถุนายน พ.ศ. 2563 สุริยะ จึงรุ่งเรืองกิจรัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 62823หลักกฎหมาย: ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษายกฟ้องโดยฟังข้อเท็จจริงว่าเหตุที่จำเลยทั้งสองไม่ยอมจดทะเบียนโอนมรดกให้โจทก์เพราะยังมีความสงสัยไม่แน่ใจว่าพินัยกรรมสมบูรณ์หรือไม่ แล้วมีหนังสือให้โจทก์ไปดำเนินคดีทางศาลเสียก่อน จึงเป็นการปฏิบัติหน้าที่โดยชอบ การที่โจทก์ฎีกาว่า เหตุที่จำเลยทั้ง สองไม่จดทะเบียนโอนมรดกให้โจทก์โดยอ้างเหตุแห่งความสงสัยนั้น แสดงว่าจำเลยหาเหตุบ่ายเบี่ยงที่จะไม่ยอมจดทะเบียนโอน มรดกให้โจทก์ เป็นการละเว้นการปฏิบัติหน้าที่โดยมิชอบ เป็นการโต้เถียงถึงมูลเหตุที่จำเลยไม่ยอมจดทะเบียนโอนมรดกให้โจทก์ว่า เป็นการบ่ายเบี่ยงไม่ยอมปฏิบัติหน้าที่ จึงเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 1028/2527นายประสงค์ จันทาโจทก์นายปรีชา รักษ์คิด กับพวกจำเลย ป.วิ.อ. ม. 220ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษายกฟ้องโดยฟังข้อเท็จจริงว่าเหตุที่จำเลยทั้งสองไม่ยอมจดทะเบียนโอนมรดกให้โจทก์เพราะยังมีความสงสัยไม่แน่ใจว่าพินัยกรรมสมบูรณ์หรือไม่ แล้วมีหนังสือให้โจทก์ไปดำเนินคดีทางศาลเสียก่อน จึงเป็นการปฏิบัติหน้าที่โดยชอบ การที่โจทก์ฎีกาว่า เหตุที่จำเลยทั้ง สองไม่จดทะเบียนโอนมรดกให้โจทก์โดยอ้างเหตุแห่งความสงสัยนั้น แสดงว่าจำเลยหาเหตุบ่ายเบี่ยงที่จะไม่ยอมจดทะเบียนโอน มรดกให้โจทก์ เป็นการละเว้นการปฏิบัติหน้าที่โดยมิชอบ เป็นการโต้เถียงถึงมูลเหตุที่จำเลยไม่ยอมจดทะเบียนโอนมรดกให้โจทก์ว่า เป็นการบ่ายเบี่ยงไม่ยอมปฏิบัติหน้าที่ จึงเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง(พิชัย วุฒิจำนงค์-สนิท อังศุสิงห์-สำเนียง ด้วงมหาสอน)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 1028/2527นายประสงค์ จันทาโจทก์นายปรีชา รักษ์คิด กับพวกจำเลย ป.วิ.อ. ม. 220ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษายกฟ้องโดยฟังข้อเท็จจริงว่าเหตุที่จำเลยทั้งสองไม่ยอมจดทะเบียนโอนมรดกให้โจทก์เพราะยังมีความสงสัยไม่แน่ใจว่าพินัยกรรมสมบูรณ์หรือไม่ แล้วมีหนังสือให้โจทก์ไปดำเนินคดีทางศาลเสียก่อน จึงเป็นการปฏิบัติหน้าที่โดยชอบ การที่โจทก์ฎีกาว่า เหตุที่จำเลยทั้ง สองไม่จดทะเบียนโอนมรดกให้โจทก์โดยอ้างเหตุแห่งความสงสัยนั้น แสดงว่าจำเลยหาเหตุบ่ายเบี่ยงที่จะไม่ยอมจดทะเบียนโอน มรดกให้โจทก์ เป็นการละเว้นการปฏิบัติหน้าที่โดยมิชอบ เป็นการโต้เถียงถึงมูลเหตุที่จำเลยไม่ยอมจดทะเบียนโอนมรดกให้โจทก์ว่า เป็นการบ่ายเบี่ยงไม่ยอมปฏิบัติหน้าที่ จึงเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง(พิชัย วุฒิจำนงค์-สนิท อังศุสิงห์-สำเนียง ด้วงมหาสอน)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
พระราชบัญญัติกู้เงินเพื่อการป้องกันประเทศ พ.ศ. 2519 (ยกเลิก)พระราชบัญญัติ กู้เงินเพื่อการป้องกันประเทศ พ.ศ. ๒๕๑๙ (ยกเลิก)ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร. ให้ไว้ ณ วันที่ ๑๖ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๑๙ เป็นปีที่ ๓๑ ในรัชกาลปัจจุบันพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า โดยที่เป็นการสมควรมีกฎหมายให้อำนาจกระทรวงการคลังกู้เงินจากต่างประเทศ เพื่อใช้จ่ายในการป้องกันประเทศ ตามโครงการป้องกันประเทศและโครงการความมั่นคงแห่งชาติ จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้โดยคำแนะนำและยินยอมของสภาที่ปรึกษาของนายกรัฐมนตรีทำหน้าที่สภาปฏิรูปการปกครองแผ่นดิน ดังต่อไปนี้มาตรา 1 มาตรา ๑ พระราชบัญญัตินี้เรียกว่า "พระราชบัญญัติกู้เงินเพื่อการป้องกันประเทศ พ.ศ. ๒๕๑๙"มาตรา 2 มาตรา ๒ พระราชบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา 3 มาตรา ๓ ให้กระทรวงการคลังโดยอนุมัติคณะรัฐมนตรีมีอำนาจกู้เงินในนามรัฐบาลแห่งราชอาณาจักรไทยจากรัฐบาลต่างประเทศหรือสถาบันการเงินของรัฐบาลในต่างประเทศ หรือสถาบันการเงินที่รัฐบาลในประเทศนั้น ๆ รับรอง เพื่อใช้จ่ายในการป้องกันประเทศตามโครงการป้องกันประเทศ หรือโครงการความมั่นคงแห่งชาติมาตรา 3 แต่ทั้งนี้มูลค่าของการกู้เงินรวมกันต้องไม่เกินสองหมื่นล้านบาท โดยจะเป็นเงินตราต่างประเทศสกุลหนึ่งหรือหลายสกุลก็ได้ การคำนวณเงินตราต่างประเทศสกุลใดเป็นเงินบาท ให้ใช้วิธีเทียบค่าเสมอภาคของเงินตราสกุลนั้น ในกรณีที่เงินตราสกุลนั้นไม่มีค่าเสมอภาค ก็ให้ใช้เทียบค่าตามที่ประกาศไว้ ณมาตรา 3 กองทุนการเงินระหว่างประเทศในวันที่ทำสัญญากู้มาตรา 4 มาตรา ๔ การกู้เงินตามพระราชบัญญัตินี้ จะทำเป็นสัญญากู้หรือจะออกตราสารอื่นเป็นคราว ๆ ก็ได้ตามความต้องการ เงินที่ได้จากการกู้เงินตามวรรคหนึ่ง ให้นำไปใช้จ่ายได้ตามวัตถุประสงค์ที่กระทรวงการคลังและกระทรวงกลาโหมร่วมกันกำหนด โดยไม่ต้องนำส่งคลังมาตรา 5 มาตรา ๕ อัตราดอกเบี้ย เงื่อนไข ค่าธรรมเนียม ค่าใช้จ่าย การจัดการและวิธีการทุกอย่างเกี่ยวกับการกู้เงินแต่ละคราว ให้เป็นไปตามที่คณะรัฐมนตรีกำหนดมาตรา 6 มาตรา ๖ การกู้เงินตามพระราชบัญญัตินี้ต้องประกาศในราชกิจจานุเบกษา โดยให้ประกาศยอดเงินกู้รวมกันเป็นเงินบาท ภายในเดือนธันวาคมของแต่ละปีที่มีการกู้เงินมาตรา 7 มาตรา ๗ ในการกู้เงินตามพระราชบัญญัตินี้ ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง หรือผู้ซึ่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังมอบหมายมีอำนาจดำเนินการแทนรัฐบาลมาตรา 8 มาตรา ๘ การกู้เงินตามสัญญากู้ที่คณะรัฐมนตรีได้อนุมัติตามโครงการป้องกันประเทศหรือโครงการความมั่นคงแห่งชาติที่ได้กระทำไว้ก่อนวันที่พระราชบัญญัตินี้ใช้บังคับ ให้ถือว่าเป็นการกู้เงินตามพระราชบัญญัตินี้และมีผลผูกพันรัฐบาลนับแต่วันที่ได้ทำสัญญานั้น ๆมาตรา 9 มาตรา ๙ ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมรักษาการตามพระราชบัญญัตินี้ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ ธานินทร์ กรัยวิเชียร นายกรัฐมนตรีหมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชบัญญัติฉบับนี้ คือ โดยที่ประเทศไทยมีความจำเป็นอย่างรีบด่วนที่จะต้องทำการปรับปรุงสมรรถนะทางด้านยุทโธปกรณ์ให้แก่กองทัพไทย เพื่อธำรงไว้ซึ่งเอกราชอธิปไตยและความมั่นคงของรัฐ ในการนี้ จำเป็นต้องใช้เงินเป็นจำนวนมากและยุทโธปกรณ์บางส่วนต้องจัดหาจากต่างประเทศอันจะต้องชำระด้วยเงินตราต่างประเทศ สมควรให้อำนาจกระทรวงการคลังกู้เงินจากต่างประเทศ จึงจำเป็นต้องตราพระราชบัญญัตินี้
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 63912หลักกฎหมาย: จำเลยได้รับอนุญาตให้ทุเลาการบังคับคดีไว้ในชั้นศาลอุทธรณ์โดยจำเลยได้นำโฉนดที่ดินมาวางประกันต่อศาลชั้นต้น ดังนั้น การขอหลักประกันคืนต้องยื่นคำขอต่อศาลชั้นต้นเพราะเป็นอำนาจของศาลชั้นต้น ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 748/2524นายสุเทพ เกษมศรีรักชาติโจทก์นางอัมพร คูเสริมมิตรจำเลย ป.วิ.พ. ม. 231, ม. 302จำเลยได้รับอนุญาตให้ทุเลาการบังคับคดีไว้ในชั้นศาลอุทธรณ์โดยจำเลยได้นำโฉนดที่ดินมาวางประกันต่อศาลชั้นต้น ดังนั้น การขอหลักประกันคืนต้องยื่นคำขอต่อศาลชั้นต้นเพราะเป็นอำนาจของศาลชั้นต้น(แถมชัย สิทธิไตรย์-ขจร หะวานนท์-อำนัคฆ์ คล้ายสังข์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 748/2524นายสุเทพ เกษมศรีรักชาติโจทก์นางอัมพร คูเสริมมิตรจำเลย ป.วิ.พ. ม. 231, ม. 302จำเลยได้รับอนุญาตให้ทุเลาการบังคับคดีไว้ในชั้นศาลอุทธรณ์โดยจำเลยได้นำโฉนดที่ดินมาวางประกันต่อศาลชั้นต้น ดังนั้น การขอหลักประกันคืนต้องยื่นคำขอต่อศาลชั้นต้นเพราะเป็นอำนาจของศาลชั้นต้น(แถมชัย สิทธิไตรย์-ขจร หะวานนท์-อำนัคฆ์ คล้ายสังข์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ