คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3470/2524หลักกฎหมาย: การที่ลูกจ้างประสบอันตรายขณะทำงานเป็นเหตุให้ตาขวาสูญเสียสมรรถภาพในการทำงานร้อยละสามสิบนั้นประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง กำหนดการจ่ายค่าทดแทนฯ ข้อ1(15) กำหนดว่า ถ้าสูญเสียสมรรถภาพในการมองเห็นร้อยละเก้าสิบขึ้นไป ให้มีระยะเวลาจ่ายค่าทดแทน สองปี หนึ่งเดือน และประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่องการคุ้มครองแรงงานฯ ข้อ 54 กำหนดว่า การประสบอันตรายซึ่งเป็นเหตุให้สูญเสียสมรรถภาพในการทำงานของอวัยวะไปเพียงบางส่วน ให้คำนวณเทียบอัตราส่วนร้อยละจากจำนวนระยะเวลาที่กำหนดไว้สำหรับการสูญเสียอวัยวะประเภทนั้นดังนั้น กรณีนี้จึงมีกำหนดระยะเวลาการจ่ายค่าทดแทนเท่ากับสองปีหนึ่งเดือน คูณด้วย 30 หารด้วย 100 มิใช่สองปีหนึ่งเดือน คูณด้วย 30 หารด้วย 90โจทก์ฟ้องว่า โจทก์ได้รับคำสั่งเงินทดแทนของพนักงานเงินทดแทนซึ่งเป็นเจ้าหน้าที่ของจำเลย สั่งให้โจทก์จ่ายเงินทดแทนแก่นายเวชลูกจ้างโจทก์เดือนละ 1,014 บาท มีกำหนด 8 เดือน 10 วัน ในกรณีที่ลูกจ้างโจทก์ประสบอุบัติเหตุ สำหรับกรณีตาขวาของลูกจ้างโจทก์สูญเสียสมรรถภาพในการมองเห็นร้อยละสามสิบ โจทก์ไม่เห็นด้วยจึงได้อุทธรณ์คำสั่งต่อจำเลย เพราะในการคำนวณดังกล่าวต้องคำนวณระยะเวลาในการจ่ายค่าทดแทนโดยใช้เวลา 2 ปี 1 เดือน คูณด้วย 30 หารด้วย 100 ได้ระยะเวลาที่โจทก์ต้องจ่ายค่าทดแทนเป็นเวลา 7 เดือน 15 วัน จำเลยเห็นว่าต้องใช้เวลา 2 ปี 1 เดือน คูณด้วย 30 หารด้วย 90 และได้มีคำสั่งยืนตามความเห็นของพนักงานเงินทดแทน โจทก์เห็นว่าระยะเวลาที่โจทก์ต้องจ่ายค่าทดแทนเป็นเวลา 7 เดือน 15 วัน ขอให้ศาลพิพากษาเพิกถอนคำสั่งเงินทดแทนของพนักงานเงินทดแทนและคำสั่งอุทธรณ์เงินทดแทนของจำเลยเฉพาะส่วนที่เกี่ยวกับระยะเวลาการจ่ายค่าทดแทนโดยให้โจทก์จ่ายค่าทดแทนแก่ลูกจ้างโจทก์เป็นเวลา 7 เดือน 15 วันในวันนัดพิจารณาจำเลยแถลงว่าการคำนวณค่าทดแทนถูกต้องแล้ว คู่ความทั้งสองฝ่ายแถลงรับกันว่านายเวชลูกจ้างของโจทก์ประสบอุบัติเหตุได้รับบาดเจ็บตามฟ้อง เอกสารท้ายฟ้องถูกต้องตรงกับต้นฉบับที่แท้จริง ฯลฯ ทั้งสองฝ่ายไม่ติดใจสืบพยานศาลแรงงานกลางวินิจฉัยว่า การคำนวณค่าทดแทนสำหรับกรณีตาขวาของลูกจ้างสูญเสียสมรรถภาพในการมองเห็นร้อยละ 30 ต้องคำนวณระยะเวลาการจ่ายค่าทดแทนเท่ากับ 2 ปี 1 เดือน คูณด้วย30 หารด้วย 100 เท่ากับ 7 เดือน 15 วัน พิพากษาให้เพิกถอนคำสั่งเงินทดแทนของพนักงานเงินทดแทนและคำสั่งอุทธรณ์เงินทดแทนของจำเลยเฉพาะส่วนที่เกี่ยวกับการจ่ายค่าทดแทน 8 เดือน 10 วัน โดยให้โจทก์จ่ายค่าทดแทนมีกำหนด 7 เดือน 15 วันจำเลยอุทธรณ์ต่อศาลฎีกา ศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยว่า การคำนวณค่าทดแทนสำหรับกรณีตาขวาของลูกจ้างเสียสมรรถภาพในการมองเห็นร้อยละสามสิบนั้น ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง กำหนดการจ่ายค่าทดแทนฯ ข้อ 1(15) กำหนดว่า ถ้าสูญเสียสมรรถภาพในการมองเห็นร้อยละเก้าสิบขึ้นไปให้มีระยะเวลาการจ่ายค่าทดแทนสองปีหนึ่งเดือน จึงเห็นได้ว่าการสูญเสียสมรรถภาพในการมองเห็นร้อยละเก้าสิบขึ้นไปแม้จะไม่ถึงร้อยละหนึ่งร้อย ก็ให้ถือเสมือนหนึ่งว่าเป็นการสูญเสียสมรรถภาพในการมองเห็นอย่างสิ้นเชิง เป็นการยอมรับว่า การสูญเสียความสามารถในการมองเห็นร้อยละเก้าสิบขึ้นไปเป็นเกณฑ์สูงสุดของการสูญเสียสมรรถภาพในการมองเห็นของตาและประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงานฯ ข้อ 54 วรรคสอง กำหนดว่า การประสบอันตรายซึ่งเป็นเหตุให้สูญเสียสมรรถภาพในการทำงานของอวัยวะไปเพียงบางส่วน ให้ถือว่าลูกจ้างเสียอวัยวะนั้นด้วย แต่การคำนวณค่าทดแทนให้เทียบอัตราส่วนร้อยละจากจำนวนระยะเวลาที่กำหนดไว้สำหรับการสูญเสียอวัยวะประเภทนั้น ดังนั้น การคำนวณค่าทดแทนในกรณีที่มีการสูญเสียสมรรถภาพในการมองเห็นไม่ถึงร้อยละเก้าสิบจึงต้องเทียบอัตราส่วนร้อยละจากจำนวนระยะเวลาที่กำหนดไว้สำหรับการสูญเสียสมรรถภาพในการมองเห็นของตาข้างหนึ่ง และจำนวนระยะเวลาที่กำหนดไว้ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยเรื่อง กำหนดการจ่ายค่าทดแทน ลงวันที่ 16 เมษายน 2515 ข้อ 1(15) เมื่อเทียบอัตราส่วนร้อยละเท่ากับสองปีกับหนึ่งเดือน กรณีสูญเสียความสามารถในการมองเห็นร้อยละสามสิบจึงมีกำหนดระยะเวลาการจ่ายค่าทดแทนเท่ากับ 2 ปี 1 เดือน (25) เดือน คูณด้วย 30 หารด้วย 100 จึงเท่ากับ 7 เดือน 15 วันพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3470/2524การไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทยโจทก์กรมแรงงานจำเลย ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง กำหนดการจ่ายค่าทดแทน ลงวันที่ 16 เมษายน 2515 ข้อ 1(15) ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ข้อ 54 ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ลงวันที่ 8 สิงหาคม 2516 ข้อ 3การที่ลูกจ้างประสบอันตรายขณะทำงานเป็นเหตุให้ตาขวาสูญเสียสมรรถภาพในการทำงานร้อยละสามสิบนั้นประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง กำหนดการจ่ายค่าทดแทนฯ ข้อ1(15) กำหนดว่า ถ้าสูญเสียสมรรถภาพในการมองเห็นร้อยละเก้าสิบขึ้นไป ให้มีระยะเวลาจ่ายค่าทดแทน สองปี หนึ่งเดือน และประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่องการคุ้มครองแรงงานฯ ข้อ 54 กำหนดว่า การประสบอันตรายซึ่งเป็นเหตุให้สูญเสียสมรรถภาพในการทำงานของอวัยวะไปเพียงบางส่วน ให้คำนวณเทียบอัตราส่วนร้อยละจากจำนวนระยะเวลาที่กำหนดไว้สำหรับการสูญเสียอวัยวะประเภทนั้นดังนั้น กรณีนี้จึงมีกำหนดระยะเวลาการจ่ายค่าทดแทนเท่ากับสองปีหนึ่งเดือน คูณด้วย 30 หารด้วย 100 มิใช่สองปีหนึ่งเดือน คูณด้วย 30 หารด้วย 90โจทก์ฟ้องว่า โจทก์ได้รับคำสั่งเงินทดแทนของพนักงานเงินทดแทนซึ่งเป็นเจ้าหน้าที่ของจำเลย สั่งให้โจทก์จ่ายเงินทดแทนแก่นายเวชลูกจ้างโจทก์เดือนละ 1,014 บาท มีกำหนด 8 เดือน 10 วัน ในกรณีที่ลูกจ้างโจทก์ประสบอุบัติเหตุ สำหรับกรณีตาขวาของลูกจ้างโจทก์สูญเสียสมรรถภาพในการมองเห็นร้อยละสามสิบ โจทก์ไม่เห็นด้วยจึงได้อุทธรณ์คำสั่งต่อจำเลย เพราะในการคำนวณดังกล่าวต้องคำนวณระยะเวลาในการจ่ายค่าทดแทนโดยใช้เวลา 2 ปี 1 เดือน คูณด้วย 30 หารด้วย 100 ได้ระยะเวลาที่โจทก์ต้องจ่ายค่าทดแทนเป็นเวลา 7 เดือน 15 วัน จำเลยเห็นว่าต้องใช้เวลา 2 ปี 1 เดือน คูณด้วย 30 หารด้วย 90 และได้มีคำสั่งยืนตามความเห็นของพนักงานเงินทดแทน โจทก์เห็นว่าระยะเวลาที่โจทก์ต้องจ่ายค่าทดแทนเป็นเวลา 7 เดือน 15 วัน ขอให้ศาลพิพากษาเพิกถอนคำสั่งเงินทดแทนของพนักงานเงินทดแทนและคำสั่งอุทธรณ์เงินทดแทนของจำเลยเฉพาะส่วนที่เกี่ยวกับระยะเวลาการจ่ายค่าทดแทนโดยให้โจทก์จ่ายค่าทดแทนแก่ลูกจ้างโจทก์เป็นเวลา 7 เดือน 15 วันในวันนัดพิจารณาจำเลยแถลงว่าการคำนวณค่าทดแทนถูกต้องแล้ว คู่ความทั้งสองฝ่ายแถลงรับกันว่านายเวชลูกจ้างของโจทก์ประสบอุบัติเหตุได้รับบาดเจ็บตามฟ้อง เอกสารท้ายฟ้องถูกต้องตรงกับต้นฉบับที่แท้จริง ฯลฯ ทั้งสองฝ่ายไม่ติดใจสืบพยานศาลแรงงานกลางวินิจฉัยว่า การคำนวณค่าทดแทนสำหรับกรณีตาขวาของลูกจ้างสูญเสียสมรรถภาพในการมองเห็นร้อยละ 30 ต้องคำนวณระยะเวลาการจ่ายค่าทดแทนเท่ากับ 2 ปี 1 เดือน คูณด้วย30 หารด้วย 100 เท่ากับ 7 เดือน 15 วัน พิพากษาให้เพิกถอนคำสั่งเงินทดแทนของพนักงานเงินทดแทนและคำสั่งอุทธรณ์เงินทดแทนของจำเลยเฉพาะส่วนที่เกี่ยวกับการจ่ายค่าทดแทน 8 เดือน 10 วัน โดยให้โจทก์จ่ายค่าทดแทนมีกำหนด 7 เดือน 15 วันจำเลยอุทธรณ์ต่อศาลฎีกา ศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยว่า การคำนวณค่าทดแทนสำหรับกรณีตาขวาของลูกจ้างเสียสมรรถภาพในการมองเห็นร้อยละสามสิบนั้น ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง กำหนดการจ่ายค่าทดแทนฯ ข้อ 1(15) กำหนดว่า ถ้าสูญเสียสมรรถภาพในการมองเห็นร้อยละเก้าสิบขึ้นไปให้มีระยะเวลาการจ่ายค่าทดแทนสองปีหนึ่งเดือน จึงเห็นได้ว่าการสูญเสียสมรรถภาพในการมองเห็นร้อยละเก้าสิบขึ้นไปแม้จะไม่ถึงร้อยละหนึ่งร้อย ก็ให้ถือเสมือนหนึ่งว่าเป็นการสูญเสียสมรรถภาพในการมองเห็นอย่างสิ้นเชิง เป็นการยอมรับว่า การสูญเสียความสามารถในการมองเห็นร้อยละเก้าสิบขึ้นไปเป็นเกณฑ์สูงสุดของการสูญเสียสมรรถภาพในการมองเห็นของตาและประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงานฯ ข้อ 54 วรรคสอง กำหนดว่า การประสบอันตรายซึ่งเป็นเหตุให้สูญเสียสมรรถภาพในการทำงานของอวัยวะไปเพียงบางส่วน ให้ถือว่าลูกจ้างเสียอวัยวะนั้นด้วย แต่การคำนวณค่าทดแทนให้เทียบอัตราส่วนร้อยละจากจำนวนระยะเวลาที่กำหนดไว้สำหรับการสูญเสียอวัยวะประเภทนั้น ดังนั้น การคำนวณค่าทดแทนในกรณีที่มีการสูญเสียสมรรถภาพในการมองเห็นไม่ถึงร้อยละเก้าสิบจึงต้องเทียบอัตราส่วนร้อยละจากจำนวนระยะเวลาที่กำหนดไว้สำหรับการสูญเสียสมรรถภาพในการมองเห็นของตาข้างหนึ่ง และจำนวนระยะเวลาที่กำหนดไว้ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยเรื่อง กำหนดการจ่ายค่าทดแทน ลงวันที่ 16 เมษายน 2515 ข้อ 1(15) เมื่อเทียบอัตราส่วนร้อยละเท่ากับสองปีกับหนึ่งเดือน กรณีสูญเสียความสามารถในการมองเห็นร้อยละสามสิบจึงมีกำหนดระยะเวลาการจ่ายค่าทดแทนเท่ากับ 2 ปี 1 เดือน (25) เดือน คูณด้วย 30 หารด้วย 100 จึงเท่ากับ 7 เดือน 15 วันพิพากษายืน(ขจร หะวานนท์-สมบูรณ์ บุญภินนท์-สุรัช รัตนอุดม)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า โจทก์ได้รับคำสั่งเงินทดแทนของพนักงานเงินทดแทนซึ่งเป็นเจ้าหน้าที่ของจำเลย สั่งให้โจทก์จ่ายเงินทดแทนแก่นายเวชลูกจ้างโจทก์เดือนละ 1,014 บาท มีกำหนด 8 เดือน 10 วัน ในกรณีที่ลูกจ้างโจทก์ประสบอุบัติเหตุ สำหรับกรณีตาขวาของลูกจ้างโจทก์สูญเสียสมรรถภาพในการมองเห็นร้อยละสามสิบ โจทก์ไม่เห็นด้วยจึงได้อุทธรณ์คำสั่งต่อจำเลย เพราะในการคำนวณดังกล่าวต้องคำนวณระยะเวลาในการจ่ายค่าทดแทนโดยใช้เวลา 2 ปี 1 เดือน คูณด้วย 30 หารด้วย 100 ได้ระยะเวลาที่โจทก์ต้องจ่ายค่าทดแทนเป็นเวลา 7 เดือน 15 วัน จำเลยเห็นว่าต้องใช้เวลา 2 ปี 1 เดือน คูณด้วย 30 หารด้วย 90 และได้มีคำสั่งยืนตามความเห็นของพนักงานเงินทดแทน โจทก์เห็นว่าระยะเวลาที่โจทก์ต้องจ่ายค่าทดแทนเป็นเวลา 7 เดือน 15 วัน ขอให้ศาลพิพากษาเพิกถอนคำสั่งเงินทดแทนของพนักงานเงินทดแทนและคำสั่งอุทธรณ์เงินทดแทนของจำเลยเฉพาะส่วนที่เกี่ยวกับระยะเวลาการจ่ายค่าทดแทนโดยให้โจทก์จ่ายค่าทดแทนแก่ลูกจ้างโจทก์เป็นเวลา 7 เดือน 15 วันในวันนัดพิจารณาจำเลยแถลงว่าการคำนวณค่าทดแทนถูกต้องแล้ว คู่ความทั้งสองฝ่ายแถลงรับกันว่านายเวชลูกจ้างของโจทก์ประสบอุบัติเหตุได้รับบาดเจ็บตามฟ้อง เอกสารท้ายฟ้องถูกต้องตรงกับต้นฉบับที่แท้จริง ฯลฯ ทั้งสองฝ่ายไม่ติดใจสืบพยานศาลแรงงานกลางวินิจฉัยว่า การคำนวณค่าทดแทนสำหรับกรณีตาขวาของลูกจ้างสูญเสียสมรรถภาพในการมองเห็นร้อยละ 30 ต้องคำนวณระยะเวลาการจ่ายค่าทดแทนเท่ากับ 2 ปี 1 เดือน คูณด้วย30 หารด้วย 100 เท่ากับ 7 เดือน 15 วัน พิพากษาให้เพิกถอนคำสั่งเงินทดแทนของพนักงานเงินทดแทนและคำสั่งอุทธรณ์เงินทดแทนของจำเลยเฉพาะส่วนที่เกี่ยวกับการจ่ายค่าทดแทน 8 เดือน 10 วัน โดยให้โจทก์จ่ายค่าทดแทนมีกำหนด 7 เดือน 15 วันจำเลยอุทธรณ์ต่อศาลฎีกา ศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยว่า การคำนวณค่าทดแทนสำหรับกรณีตาขวาของลูกจ้างเสียสมรรถภาพในการมองเห็นร้อยละสามสิบนั้น ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง กำหนดการจ่ายค่าทดแทนฯ ข้อ 1(15) กำหนดว่า ถ้าสูญเสียสมรรถภาพในการมองเห็นร้อยละเก้าสิบขึ้นไปให้มีระยะเวลาการจ่ายค่าทดแทนสองปีหนึ่งเดือน จึงเห็นได้ว่าการสูญเสียสมรรถภาพในการมองเห็นร้อยละเก้าสิบขึ้นไปแม้จะไม่ถึงร้อยละหนึ่งร้อย ก็ให้ถือเสมือนหนึ่งว่าเป็นการสูญเสียสมรรถภาพในการมองเห็นอย่างสิ้นเชิง เป็นการยอมรับว่า การสูญเสียความสามารถในการมองเห็นร้อยละเก้าสิบขึ้นไปเป็นเกณฑ์สูงสุดของการสูญเสียสมรรถภาพในการมองเห็นของตาและประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงานฯ ข้อ 54 วรรคสอง กำหนดว่า การประสบอันตรายซึ่งเป็นเหตุให้สูญเสียสมรรถภาพในการทำงานของอวัยวะไปเพียงบางส่วน ให้ถือว่าลูกจ้างเสียอวัยวะนั้นด้วย แต่การคำนวณค่าทดแทนให้เทียบอัตราส่วนร้อยละจากจำนวนระยะเวลาที่กำหนดไว้สำหรับการสูญเสียอวัยวะประเภทนั้น ดังนั้น การคำนวณค่าทดแทนในกรณีที่มีการสูญเสียสมรรถภาพในการมองเห็นไม่ถึงร้อยละเก้าสิบจึงต้องเทียบอัตราส่วนร้อยละจากจำนวนระยะเวลาที่กำหนดไว้สำหรับการสูญเสียสมรรถภาพในการมองเห็นของตาข้างหนึ่ง และจำนวนระยะเวลาที่กำหนดไว้ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยเรื่อง กำหนดการจ่ายค่าทดแทน ลงวันที่ 16 เมษายน 2515 ข้อ 1(15) เมื่อเทียบอัตราส่วนร้อยละเท่ากับสองปีกับหนึ่งเดือน กรณีสูญเสียความสามารถในการมองเห็นร้อยละสามสิบจึงมีกำหนดระยะเวลาการจ่ายค่าทดแทนเท่ากับ 2 ปี 1 เดือน (25) เดือน คูณด้วย 30 หารด้วย 100 จึงเท่ากับ 7 เดือน 15 วันพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3470/2524การไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทยโจทก์กรมแรงงานจำเลย ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง กำหนดการจ่ายค่าทดแทน ลงวันที่ 16 เมษายน 2515 ข้อ 1(15) ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ข้อ 54 ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ลงวันที่ 8 สิงหาคม 2516 ข้อ 3การที่ลูกจ้างประสบอันตรายขณะทำงานเป็นเหตุให้ตาขวาสูญเสียสมรรถภาพในการทำงานร้อยละสามสิบนั้นประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง กำหนดการจ่ายค่าทดแทนฯ ข้อ1(15) กำหนดว่า ถ้าสูญเสียสมรรถภาพในการมองเห็นร้อยละเก้าสิบขึ้นไป ให้มีระยะเวลาจ่ายค่าทดแทน สองปี หนึ่งเดือน และประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่องการคุ้มครองแรงงานฯ ข้อ 54 กำหนดว่า การประสบอันตรายซึ่งเป็นเหตุให้สูญเสียสมรรถภาพในการทำงานของอวัยวะไปเพียงบางส่วน ให้คำนวณเทียบอัตราส่วนร้อยละจากจำนวนระยะเวลาที่กำหนดไว้สำหรับการสูญเสียอวัยวะประเภทนั้นดังนั้น กรณีนี้จึงมีกำหนดระยะเวลาการจ่ายค่าทดแทนเท่ากับสองปีหนึ่งเดือน คูณด้วย 30 หารด้วย 100 มิใช่สองปีหนึ่งเดือน คูณด้วย 30 หารด้วย 90โจทก์ฟ้องว่า โจทก์ได้รับคำสั่งเงินทดแทนของพนักงานเงินทดแทนซึ่งเป็นเจ้าหน้าที่ของจำเลย สั่งให้โจทก์จ่ายเงินทดแทนแก่นายเวชลูกจ้างโจทก์เดือนละ 1,014 บาท มีกำหนด 8 เดือน 10 วัน ในกรณีที่ลูกจ้างโจทก์ประสบอุบัติเหตุ สำหรับกรณีตาขวาของลูกจ้างโจทก์สูญเสียสมรรถภาพในการมองเห็นร้อยละสามสิบ โจทก์ไม่เห็นด้วยจึงได้อุทธรณ์คำสั่งต่อจำเลย เพราะในการคำนวณดังกล่าวต้องคำนวณระยะเวลาในการจ่ายค่าทดแทนโดยใช้เวลา 2 ปี 1 เดือน คูณด้วย 30 หารด้วย 100 ได้ระยะเวลาที่โจทก์ต้องจ่ายค่าทดแทนเป็นเวลา 7 เดือน 15 วัน จำเลยเห็นว่าต้องใช้เวลา 2 ปี 1 เดือน คูณด้วย 30 หารด้วย 90 และได้มีคำสั่งยืนตามความเห็นของพนักงานเงินทดแทน โจทก์เห็นว่าระยะเวลาที่โจทก์ต้องจ่ายค่าทดแทนเป็นเวลา 7 เดือน 15 วัน ขอให้ศาลพิพากษาเพิกถอนคำสั่งเงินทดแทนของพนักงานเงินทดแทนและคำสั่งอุทธรณ์เงินทดแทนของจำเลยเฉพาะส่วนที่เกี่ยวกับระยะเวลาการจ่ายค่าทดแทนโดยให้โจทก์จ่ายค่าทดแทนแก่ลูกจ้างโจทก์เป็นเวลา 7 เดือน 15 วันในวันนัดพิจารณาจำเลยแถลงว่าการคำนวณค่าทดแทนถูกต้องแล้ว คู่ความทั้งสองฝ่ายแถลงรับกันว่านายเวชลูกจ้างของโจทก์ประสบอุบัติเหตุได้รับบาดเจ็บตามฟ้อง เอกสารท้ายฟ้องถูกต้องตรงกับต้นฉบับที่แท้จริง ฯลฯ ทั้งสองฝ่ายไม่ติดใจสืบพยานศาลแรงงานกลางวินิจฉัยว่า การคำนวณค่าทดแทนสำหรับกรณีตาขวาของลูกจ้างสูญเสียสมรรถภาพในการมองเห็นร้อยละ 30 ต้องคำนวณระยะเวลาการจ่ายค่าทดแทนเท่ากับ 2 ปี 1 เดือน คูณด้วย30 หารด้วย 100 เท่ากับ 7 เดือน 15 วัน พิพากษาให้เพิกถอนคำสั่งเงินทดแทนของพนักงานเงินทดแทนและคำสั่งอุทธรณ์เงินทดแทนของจำเลยเฉพาะส่วนที่เกี่ยวกับการจ่ายค่าทดแทน 8 เดือน 10 วัน โดยให้โจทก์จ่ายค่าทดแทนมีกำหนด 7 เดือน 15 วันจำเลยอุทธรณ์ต่อศาลฎีกา ศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยว่า การคำนวณค่าทดแทนสำหรับกรณีตาขวาของลูกจ้างเสียสมรรถภาพในการมองเห็นร้อยละสามสิบนั้น ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง กำหนดการจ่ายค่าทดแทนฯ ข้อ 1(15) กำหนดว่า ถ้าสูญเสียสมรรถภาพในการมองเห็นร้อยละเก้าสิบขึ้นไปให้มีระยะเวลาการจ่ายค่าทดแทนสองปีหนึ่งเดือน จึงเห็นได้ว่าการสูญเสียสมรรถภาพในการมองเห็นร้อยละเก้าสิบขึ้นไปแม้จะไม่ถึงร้อยละหนึ่งร้อย ก็ให้ถือเสมือนหนึ่งว่าเป็นการสูญเสียสมรรถภาพในการมองเห็นอย่างสิ้นเชิง เป็นการยอมรับว่า การสูญเสียความสามารถในการมองเห็นร้อยละเก้าสิบขึ้นไปเป็นเกณฑ์สูงสุดของการสูญเสียสมรรถภาพในการมองเห็นของตาและประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงานฯ ข้อ 54 วรรคสอง กำหนดว่า การประสบอันตรายซึ่งเป็นเหตุให้สูญเสียสมรรถภาพในการทำงานของอวัยวะไปเพียงบางส่วน ให้ถือว่าลูกจ้างเสียอวัยวะนั้นด้วย แต่การคำนวณค่าทดแทนให้เทียบอัตราส่วนร้อยละจากจำนวนระยะเวลาที่กำหนดไว้สำหรับการสูญเสียอวัยวะประเภทนั้น ดังนั้น การคำนวณค่าทดแทนในกรณีที่มีการสูญเสียสมรรถภาพในการมองเห็นไม่ถึงร้อยละเก้าสิบจึงต้องเทียบอัตราส่วนร้อยละจากจำนวนระยะเวลาที่กำหนดไว้สำหรับการสูญเสียสมรรถภาพในการมองเห็นของตาข้างหนึ่ง และจำนวนระยะเวลาที่กำหนดไว้ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยเรื่อง กำหนดการจ่ายค่าทดแทน ลงวันที่ 16 เมษายน 2515 ข้อ 1(15) เมื่อเทียบอัตราส่วนร้อยละเท่ากับสองปีกับหนึ่งเดือน กรณีสูญเสียความสามารถในการมองเห็นร้อยละสามสิบจึงมีกำหนดระยะเวลาการจ่ายค่าทดแทนเท่ากับ 2 ปี 1 เดือน (25) เดือน คูณด้วย 30 หารด้วย 100 จึงเท่ากับ 7 เดือน 15 วันพิพากษายืน(ขจร หะวานนท์-สมบูรณ์ บุญภินนท์-สุรัช รัตนอุดม)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ