คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 353/2510หลักกฎหมาย: ประมวลกฎหมายอาญามาตรา 272(1) เป็นบทบัญญัติว่าด้วยเรื่องเครื่องหมายการค้า มิได้บังคับในเรื่องรูปทรงลวดลายของสินค้าหรือสิ่งผลิต จึงมิใช่เป็นบทบัญญัติห้ามการผลิตวัตถุอันเป็นสินค้ามิให้ซ้ำกันหรือมีแบบรูปเหมือนคล้ายกัน เมื่อไม่มีกฎหมายคุ้มครองสิทธิในการประดิษฐ์สินค้า แม้จำเลยจะผลิตสินค้ามีรูปลักษณะอย่างเดียวกับสินค้าของโจทก์ ก็หาเป็นการละเมิดต่อโจทก์ไม่ โจทก์จะกล่าวอ้างว่าจำเลยใช้สิทธิโดยไม่สุจริตหรือใช้สิทธิซึ่งมีแต่จะให้เกิดเสียหายแก่โจทก์หาได้ไม่โจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นผู้ผลิตไฟฉายวินเชสเตอร์ และได้จดทะเบียนลักษณะของไฟฉายนี้ต่อสำนักงานเปเต้นท์ในประเทศอังกฤษแล้ว จำเลยได้ผลิตไฟฉายขึ้นจำหน่ายโดยนำเอาลักษณะและรอยประดิษฐ์ซึ่งใช้กับไฟฉายวินเชสเตอร์ของโจทก์ไปใช้กับไฟฉายของจำเลย และเรียกชื่อไฟฉายของจำเลยต่าง ๆ กัน ด้วยเจตนาให้ประชาชนหลงเชื่อว่าไฟฉายของจำเลยเป็นของโจทก์ เป็นการละเมิดต่อโจทก์ ทำให้โจทก์เสียหาย จำเลยต่อสู้ว่า ใช้สิทธิโดยสุจริตและชอบด้วยกฎหมาย ศาลชั้นต้นพิพากษาให้ยกฟ้องโจทก์ โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกาว่าโจทก์เป็นเจ้าของรูปรอยประดิษฐ์ไฟฉายวินเชสเตอร์ จำเลยผลิตไฟฉายมีรูปรอยประดิษฐ์เหมือนคล้ายของโจทก์ซึ่งได้ผลิตและนำเข้ามาจำหน่ายในประเทศไทยก่อนจำเลยผลิตไฟฉายของจำเลยเป็นเวลาหลายปีแล้ว ประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๒๗๒(๑) ได้บัญญัติคุ้มครองสิทธิของผู้เป็นเจ้าของรูปรอยประดิษฐ์อยู่แล้ว การกระทำของจำเลยเป็นการละเมิดต่อโจทก์ ทั้งเป็นการใช้สิทธิโดยไม่สุจริต และใช้สิทธิซึ่งมีแต่จะเกิดเสียหายแก่โจทก์ ศาลฎีกาเห็นว่า ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๗๒(๑) เป็นบทบัญญัติว่าด้วยเรื่องเครื่องหมายของสินค้า มิได้บังคับในเรื่องรูปทรงลวดลายของสินค้าหรือสิ่งผลิต บทบัญญัตินี้จึงมิใช่เป็นบทบัญญัติห้ามการผลิตวัตถุอันเป็นสินค้ามิให้ซ้ำกันหรือมีแบบรูปเหมือนคล้ายกันอย่างที่โจทก์อ้าง โจทก์ก็รับว่าตามกฎหมายไทยยังไม่มีบทบัญญัติกำหนดวิธีการจดทะเบียนรูปรอยประดิษฐ์ เมื่อไม่มีกฎหมายคุ้มครองสิทธิในการประดิษฐ์สินค้าดังกล่าว แม้จะฟังว่าจำเลยผลิตกระบอกไฟฉายมีรูปลักษณะอย่างเดียวกับสินค้าโจทก์ ก็หาเป็นการละเมิดต่อโจทก์ไม่ ดังฎีกาที่ ๓๘๖/๒๕๐๙ โดยนัยเดียวกัน โจทก์ก็กล่าวอ้างไม่ได้ว่าจำเลยใช้สิทธิโดยไม่สุจริตหรือใช้สิทธิซึ่งมีแต่จะให้เกิดเสียหายแก่โจทก์ เพราะการผลิตหรือการประดิษฐ์ของโจทก์ในเรื่องนี้มิได้รับความคุ้มครองโดยกฎหมายอย่างใด พิพากษายืน. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 353/2510บริษัทโอลิน แมธิสัน ฟาร์อีสท์ จำกัด โดยนายจอห์น เจ. เดอกินผู้รับมอบอำนาจห้างหุ้นส่วนสามัญนิติบุคคล โรงงานจีนสยามล. ป.พ.พ. ม. 420, ม. 421, ม. 422 ป.อ. ม. 272ประมวลกฎหมายอาญามาตรา 272(1) เป็นบทบัญญัติว่าด้วยเรื่องเครื่องหมายการค้า มิได้บังคับในเรื่องรูปทรงลวดลายของสินค้าหรือสิ่งผลิต จึงมิใช่เป็นบทบัญญัติห้ามการผลิตวัตถุอันเป็นสินค้ามิให้ซ้ำกันหรือมีแบบรูปเหมือนคล้ายกัน เมื่อไม่มีกฎหมายคุ้มครองสิทธิในการประดิษฐ์สินค้า แม้จำเลยจะผลิตสินค้ามีรูปลักษณะอย่างเดียวกับสินค้าของโจทก์ ก็หาเป็นการละเมิดต่อโจทก์ไม่ โจทก์จะกล่าวอ้างว่าจำเลยใช้สิทธิโดยไม่สุจริตหรือใช้สิทธิซึ่งมีแต่จะให้เกิดเสียหายแก่โจทก์หาได้ไม่โจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นผู้ผลิตไฟฉายวินเชสเตอร์ และได้จดทะเบียนลักษณะของไฟฉายนี้ต่อสำนักงานเปเต้นท์ในประเทศอังกฤษแล้ว จำเลยได้ผลิตไฟฉายขึ้นจำหน่ายโดยนำเอาลักษณะและรอยประดิษฐ์ซึ่งใช้กับไฟฉายวินเชสเตอร์ของโจทก์ไปใช้กับไฟฉายของจำเลย และเรียกชื่อไฟฉายของจำเลยต่าง ๆ กัน ด้วยเจตนาให้ประชาชนหลงเชื่อว่าไฟฉายของจำเลยเป็นของโจทก์ เป็นการละเมิดต่อโจทก์ ทำให้โจทก์เสียหาย จำเลยต่อสู้ว่า ใช้สิทธิโดยสุจริตและชอบด้วยกฎหมาย ศาลชั้นต้นพิพากษาให้ยกฟ้องโจทก์ โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกาว่าโจทก์เป็นเจ้าของรูปรอยประดิษฐ์ไฟฉายวินเชสเตอร์ จำเลยผลิตไฟฉายมีรูปรอยประดิษฐ์เหมือนคล้ายของโจทก์ซึ่งได้ผลิตและนำเข้ามาจำหน่ายในประเทศไทยก่อนจำเลยผลิตไฟฉายของจำเลยเป็นเวลาหลายปีแล้ว ประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๒๗๒(๑) ได้บัญญัติคุ้มครองสิทธิของผู้เป็นเจ้าของรูปรอยประดิษฐ์อยู่แล้ว การกระทำของจำเลยเป็นการละเมิดต่อโจทก์ ทั้งเป็นการใช้สิทธิโดยไม่สุจริต และใช้สิทธิซึ่งมีแต่จะเกิดเสียหายแก่โจทก์ ศาลฎีกาเห็นว่า ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๗๒(๑) เป็นบทบัญญัติว่าด้วยเรื่องเครื่องหมายของสินค้า มิได้บังคับในเรื่องรูปทรงลวดลายของสินค้าหรือสิ่งผลิต บทบัญญัตินี้จึงมิใช่เป็นบทบัญญัติห้ามการผลิตวัตถุอันเป็นสินค้ามิให้ซ้ำกันหรือมีแบบรูปเหมือนคล้ายกันอย่างที่โจทก์อ้าง โจทก์ก็รับว่าตามกฎหมายไทยยังไม่มีบทบัญญัติกำหนดวิธีการจดทะเบียนรูปรอยประดิษฐ์ เมื่อไม่มีกฎหมายคุ้มครองสิทธิในการประดิษฐ์สินค้าดังกล่าว แม้จะฟังว่าจำเลยผลิตกระบอกไฟฉายมีรูปลักษณะอย่างเดียวกับสินค้าโจทก์ ก็หาเป็นการละเมิดต่อโจทก์ไม่ ดังฎีกาที่ ๓๘๖/๒๕๐๙ โดยนัยเดียวกัน โจทก์ก็กล่าวอ้างไม่ได้ว่าจำเลยใช้สิทธิโดยไม่สุจริตหรือใช้สิทธิซึ่งมีแต่จะให้เกิดเสียหายแก่โจทก์ เพราะการผลิตหรือการประดิษฐ์ของโจทก์ในเรื่องนี้มิได้รับความคุ้มครองโดยกฎหมายอย่างใด พิพากษายืน.(โพยม เลขยานนท์-สัญญา ธรรมศักดิ์-อดุล รัตนปิณฑะ)ศาลแพ่ง - นายจำเนียร บุญพละศาลอุทธรณ์ - นายวงษ์ วีระพงศ์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นผู้ผลิตไฟฉายวินเชสเตอร์ และได้จดทะเบียนลักษณะของไฟฉายนี้ต่อสำนักงานเปเต้นท์ในประเทศอังกฤษแล้ว จำเลยได้ผลิตไฟฉายขึ้นจำหน่ายโดยนำเอาลักษณะและรอยประดิษฐ์ซึ่งใช้กับไฟฉายวินเชสเตอร์ของโจทก์ไปใช้กับไฟฉายของจำเลย และเรียกชื่อไฟฉายของจำเลยต่าง ๆ กัน ด้วยเจตนาให้ประชาชนหลงเชื่อว่าไฟฉายของจำเลยเป็นของโจทก์ เป็นการละเมิดต่อโจทก์ ทำให้โจทก์เสียหาย จำเลยต่อสู้ว่า ใช้สิทธิโดยสุจริตและชอบด้วยกฎหมาย ศาลชั้นต้นพิพากษาให้ยกฟ้องโจทก์ โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกาว่าโจทก์เป็นเจ้าของรูปรอยประดิษฐ์ไฟฉายวินเชสเตอร์ จำเลยผลิตไฟฉายมีรูปรอยประดิษฐ์เหมือนคล้ายของโจทก์ซึ่งได้ผลิตและนำเข้ามาจำหน่ายในประเทศไทยก่อนจำเลยผลิตไฟฉายของจำเลยเป็นเวลาหลายปีแล้ว ประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๒๗๒(๑) ได้บัญญัติคุ้มครองสิทธิของผู้เป็นเจ้าของรูปรอยประดิษฐ์อยู่แล้ว การกระทำของจำเลยเป็นการละเมิดต่อโจทก์ ทั้งเป็นการใช้สิทธิโดยไม่สุจริต และใช้สิทธิซึ่งมีแต่จะเกิดเสียหายแก่โจทก์ ศาลฎีกาเห็นว่า ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๗๒(๑) เป็นบทบัญญัติว่าด้วยเรื่องเครื่องหมายของสินค้า มิได้บังคับในเรื่องรูปทรงลวดลายของสินค้าหรือสิ่งผลิต บทบัญญัตินี้จึงมิใช่เป็นบทบัญญัติห้ามการผลิตวัตถุอันเป็นสินค้ามิให้ซ้ำกันหรือมีแบบรูปเหมือนคล้ายกันอย่างที่โจทก์อ้าง โจทก์ก็รับว่าตามกฎหมายไทยยังไม่มีบทบัญญัติกำหนดวิธีการจดทะเบียนรูปรอยประดิษฐ์ เมื่อไม่มีกฎหมายคุ้มครองสิทธิในการประดิษฐ์สินค้าดังกล่าว แม้จะฟังว่าจำเลยผลิตกระบอกไฟฉายมีรูปลักษณะอย่างเดียวกับสินค้าโจทก์ ก็หาเป็นการละเมิดต่อโจทก์ไม่ ดังฎีกาที่ ๓๘๖/๒๕๐๙ โดยนัยเดียวกัน โจทก์ก็กล่าวอ้างไม่ได้ว่าจำเลยใช้สิทธิโดยไม่สุจริตหรือใช้สิทธิซึ่งมีแต่จะให้เกิดเสียหายแก่โจทก์ เพราะการผลิตหรือการประดิษฐ์ของโจทก์ในเรื่องนี้มิได้รับความคุ้มครองโดยกฎหมายอย่างใด พิพากษายืน. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 353/2510บริษัทโอลิน แมธิสัน ฟาร์อีสท์ จำกัด โดยนายจอห์น เจ. เดอกินผู้รับมอบอำนาจห้างหุ้นส่วนสามัญนิติบุคคล โรงงานจีนสยามล. ป.พ.พ. ม. 420, ม. 421, ม. 422 ป.อ. ม. 272ประมวลกฎหมายอาญามาตรา 272(1) เป็นบทบัญญัติว่าด้วยเรื่องเครื่องหมายการค้า มิได้บังคับในเรื่องรูปทรงลวดลายของสินค้าหรือสิ่งผลิต จึงมิใช่เป็นบทบัญญัติห้ามการผลิตวัตถุอันเป็นสินค้ามิให้ซ้ำกันหรือมีแบบรูปเหมือนคล้ายกัน เมื่อไม่มีกฎหมายคุ้มครองสิทธิในการประดิษฐ์สินค้า แม้จำเลยจะผลิตสินค้ามีรูปลักษณะอย่างเดียวกับสินค้าของโจทก์ ก็หาเป็นการละเมิดต่อโจทก์ไม่ โจทก์จะกล่าวอ้างว่าจำเลยใช้สิทธิโดยไม่สุจริตหรือใช้สิทธิซึ่งมีแต่จะให้เกิดเสียหายแก่โจทก์หาได้ไม่โจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นผู้ผลิตไฟฉายวินเชสเตอร์ และได้จดทะเบียนลักษณะของไฟฉายนี้ต่อสำนักงานเปเต้นท์ในประเทศอังกฤษแล้ว จำเลยได้ผลิตไฟฉายขึ้นจำหน่ายโดยนำเอาลักษณะและรอยประดิษฐ์ซึ่งใช้กับไฟฉายวินเชสเตอร์ของโจทก์ไปใช้กับไฟฉายของจำเลย และเรียกชื่อไฟฉายของจำเลยต่าง ๆ กัน ด้วยเจตนาให้ประชาชนหลงเชื่อว่าไฟฉายของจำเลยเป็นของโจทก์ เป็นการละเมิดต่อโจทก์ ทำให้โจทก์เสียหาย จำเลยต่อสู้ว่า ใช้สิทธิโดยสุจริตและชอบด้วยกฎหมาย ศาลชั้นต้นพิพากษาให้ยกฟ้องโจทก์ โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกาว่าโจทก์เป็นเจ้าของรูปรอยประดิษฐ์ไฟฉายวินเชสเตอร์ จำเลยผลิตไฟฉายมีรูปรอยประดิษฐ์เหมือนคล้ายของโจทก์ซึ่งได้ผลิตและนำเข้ามาจำหน่ายในประเทศไทยก่อนจำเลยผลิตไฟฉายของจำเลยเป็นเวลาหลายปีแล้ว ประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๒๗๒(๑) ได้บัญญัติคุ้มครองสิทธิของผู้เป็นเจ้าของรูปรอยประดิษฐ์อยู่แล้ว การกระทำของจำเลยเป็นการละเมิดต่อโจทก์ ทั้งเป็นการใช้สิทธิโดยไม่สุจริต และใช้สิทธิซึ่งมีแต่จะเกิดเสียหายแก่โจทก์ ศาลฎีกาเห็นว่า ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๗๒(๑) เป็นบทบัญญัติว่าด้วยเรื่องเครื่องหมายของสินค้า มิได้บังคับในเรื่องรูปทรงลวดลายของสินค้าหรือสิ่งผลิต บทบัญญัตินี้จึงมิใช่เป็นบทบัญญัติห้ามการผลิตวัตถุอันเป็นสินค้ามิให้ซ้ำกันหรือมีแบบรูปเหมือนคล้ายกันอย่างที่โจทก์อ้าง โจทก์ก็รับว่าตามกฎหมายไทยยังไม่มีบทบัญญัติกำหนดวิธีการจดทะเบียนรูปรอยประดิษฐ์ เมื่อไม่มีกฎหมายคุ้มครองสิทธิในการประดิษฐ์สินค้าดังกล่าว แม้จะฟังว่าจำเลยผลิตกระบอกไฟฉายมีรูปลักษณะอย่างเดียวกับสินค้าโจทก์ ก็หาเป็นการละเมิดต่อโจทก์ไม่ ดังฎีกาที่ ๓๘๖/๒๕๐๙ โดยนัยเดียวกัน โจทก์ก็กล่าวอ้างไม่ได้ว่าจำเลยใช้สิทธิโดยไม่สุจริตหรือใช้สิทธิซึ่งมีแต่จะให้เกิดเสียหายแก่โจทก์ เพราะการผลิตหรือการประดิษฐ์ของโจทก์ในเรื่องนี้มิได้รับความคุ้มครองโดยกฎหมายอย่างใด พิพากษายืน.(โพยม เลขยานนท์-สัญญา ธรรมศักดิ์-อดุล รัตนปิณฑะ)ศาลแพ่ง - นายจำเนียร บุญพละศาลอุทธรณ์ - นายวงษ์ วีระพงศ์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ