พระราชกฤษฎีกาจัดตั้งเทศบาลเมืองพัทลุงจังหวัดพัทลุงพุทธศักราช ๒๔๗๙ ในพระปรมาภิไธยสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวอานันทมหิดลคณะผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์(ตามประกาศประธานสภาผู้แทนราษฎรลงวันที่ ๒๐สิงหาคม พุทธศักราช ๒๔๗๘)อาทิตย์ทิพอาภาพล.อ.เจ้าพระยาพิชเยนทรโยธินตราไว้ ณ วันที่๑๑ มีนาคม พุทธศักราช ๒๔๗๙เป็นปีที่ ๓ในรัชกาลปัจจุบันโดยที่เห็นสมควรจัดเขตชุมนุมชนในบรรดาตำบลอันเป็นที่ตั้งศาลาว่าการจังหวัดพัทลุงให้มีฐานะเป็นเทศบาลเมืองคณะผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ในพระปรมาภิไธยสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๔๒ วรรค ๑ และวรรค ๓แห่งพระราชบัญญัติจัดระเบียบเทศบาล พุทธศักราช ๒๔๗๖ จึงให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ดังต่อไปนี้มาตรา ๑ พระราชกฤษฎีกานี้ให้เรียกว่า พระราชกฤษฎีกาจัดตั้งเทศบาลเมืองพัทลุงจังหวัดพัทลุง พุทธศักราช ๒๔๗๙มาตรา ๒[๑] ให้ใช้พระราชกฤษฎีกานี้ตั้งแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา ๓ให้จัดเขตชุมนุมชนในบรรดาตำบลอันเป็นที่ตั้งศาลาว่าการจังหวัดพัทลุงตามเขตที่กำหนดไว้ในมาตรา ๔ ขึ้นเป็นเมือง มีฐานะเป็นเทศบาลเมือง มีนามว่า เทศบาลเมืองพัทลุงจังหวัดพัทลุงมาตรา ๔ ให้กำหนดเขตเทศบาลเมืองพัทลุงจังหวัดพัทลุง ไว้ดังนี้ คือ ด้านเหนือตั้งแต่หลักเขตที่ ๑ ซึ่งตั้งอยู่บนศูนย์กลางทางรถไฟสายใต้และห่างจากศูนย์กลางสถานีพัทลุงไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ ๒๐๐ เมตร แล้วหักเป็นมุมฉากกับทางรถไฟนั้นไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือจดหลักเขตที่ ๒ ซึ่งตั้งอยู่บนเส้นนี้ห่างจากทางรถไฟ ๒๐๐ เมตรจากหลักเขตที่๒ หักเป็นมุมฉาก ขนานกับทางรถไฟมาทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ จดหลักเขตที่ ๓ซึ่งตั้งอยู่ที่เส้นนี้ จดกับเส้นซึ่งห่างจากถนนไปเมืองเก่า (ลำปำ) ๑๐๐ เมตรจากหลักเขตที่๓ หักเลี้ยวขนานกับถนนไปเมืองเก่า (ลำปำ) มาทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือซึ่งระยะห่างจากริมถนนฝั่งเหนือ ๑๐๐ เมตร จดหลักเขตที่ ๔ซึ่งตั้งอยู่บนเส้นนี้และห่างจากหลักเขตที่ ๓ ระยะ ๕๔๐ เมตรด้านตะวันออกจากหลักเขตที่ ๔หักเป็นมุมฉากมาทางทิศตะวันออกเฉียงใต้และห่างจากริมถนนไปเมืองเก่า (ลำปำ) ฝั่งใต้๔๐๐ เมตร จดหลักเขตที่ ๕ซึ่งตั้งอยู่บนเส้นนี้ ห่างจากริมถนนไปเมืองเก่า (ลำปำ) ฝั่งใต้ ๔๐๐ เมตรด้านใต้จากหลักเขตที่ ๕หักเป็นมุมฉากไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้เป็นเส้นตรงและขนานกันกับถนนไปเมืองเก่าและถนนไปเมืองตรังจนจดหลักเขตที่ ๖ ซึ่งตั้งอยู่ที่เส้นนี้ ห่างจากริมถนนหน้าวัดโคกเนียรฝั่งตะวันตก๒๐๐ เมตรจากหลักเขตที่๖ หักเลี้ยวขนานกับถนนหน้าวัดโคกเนียรไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ จดหลักเขตที่ ๗ซึ่งตั้งอยู่บนเส้นนี้และห่างจากริมถนนไปเมืองตรังฝั่งใต้ ๒๐๐ เมตรจากหลักเขตที่๗ หักเลี้ยวขนานกับถนนไปเมืองตรังไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้และห่างจากริมถนนไปเมืองตรังฝั่งใต้ ๒๐๐ เมตร จดหลักเขตที่ ๘ ซึ่งตั้งอยู่ที่เส้นนี้และห่างจากคลองวัดท่ามิหร่ำฝั่งตะวันตก ๓๐๐ เมตรด้านตะวันตกจากหลักเขตที่ ๘ หักเป็นมุมฉากไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือจดหลักเขตที่ ๙ซึ่งตั้งอยู่ที่เส้นนี้ ตัดกับเส้นซึ่งห่างจากริมถนนไปเมืองตรังฝั่งเหนือ ๒๐๐ เมตรจากหลักเขตที่๙ หักเป็นมุมฉากขนานไปกับถนนไปเมืองตรัง ไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือโดยมีระยะห่างจากถนนไปเมืองตรังฝั่งเหนือ ๒๐๐ เมตร จดหลักเขตที่ ๑๐ ซึ่งตั้งอยู่บนเส้นนี้โดยมีระยะห่างจากถนนหน้าวัดโคกเนียร ๓๐๐ เมตรจากหลักเขตที่๑๐ หักเลี้ยวขนานกับถนนหน้าวัดโคกเนียรไปทางทิศเหนือในระยะ ๓๐๐ เมตร จากริมถนนหน้าวัดโคกเนียรฝั่งตะวันตกจดหลักเขตที่ ๑๑ ซึ่งตั้งอยู่ที่เส้นนี้ ตรงริมคลองข้างวัดโคกเนียรฝั่งใต้จากหลักเขตที่๑๑ เป็นเส้นตรงไปหาหลักเขตที่ ๑๒ ซึ่งตั้งอยู่ริมถนนข้างศาลากลางฝั่งเหนือโดยห่างจากมุมเหนือของสี่แยกถนนหน้าวัดโคกเนียรและถนนข้างศาลากลาง ๑๐๐ เมตรจากหลักเขตที่๑๒ หักเลี้ยวไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือจดหลักเขตที่ ๑๓ ซึ่งห่างจากหลักเขตที่ ๑๒ระยะ ๑๐๐ เมตร จดเชิงเขาคูหาสวรรค์จากหลักเขตที่๑๓ หักเลี้ยวเลียบเชิงเขาคูหาสวรรค์ไปทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ จดหลักเขตที่ ๑๔ซึ่งตั้งอยู่ที่เชิงเขาคูหาสวรรค์ โดยวัดระยะจากหลักเขตที่ ๑เป็นเส้นตรงไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ ๕๒๐ เมตรจากหลักเขตที่๑๔ หักเลี้ยวเป็นเส้นตรงไปและได้ฉากกับทางรถไฟสายใต้ จนบรรจบกับหลักเขตที่ ๑ดังปรากฏในแผนผังท้ายพระราชกฤษฎีกานี้ตามเส้นแนวเขตดังกำหนดไว้ในวรรคก่อนให้มีหลักย่อยปักไว้เป็นระยะเพื่อแสดงแนวเขตด้วยตามควรมาตรา ๕ที่ดินหรือโรงเรือนสิ่งปลูกสร้างของผู้ใดเหลื่อมล้ำเข้ามาในเส้นเขตที่กำหนดไว้ในมาตรา๔ แม้แต่ส่วนหนึ่งส่วนใด ให้ถือว่าที่ดินซึ่งติดต่อเป็นผืนเดียวกันนั้นหรือโรงเรือนสิ่งปลูกสร้างนั้น ๆ อยู่ในเขตเทศบาลเต็มทุกส่วนมาตรา ๖ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยมีหน้าที่รักษาการให้เป็นไปตามพระราชกฤษฎีกานี้ผู้รับสนองพระบรมราชโองการพ.อ. พหลพลพยุหเสนานายกรัฐมนตรี[เอกสารแนบท้าย]๑.แผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกาจัดตั้งเทศบาลเมืองพัทลุง จังหวัดพัทลุง พุทธศักราช ๒๔๗๙(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)ศรินรัตน์/จัดทำ๙ เมษายน ๒๕๖๓อรญา/ตรวจ๙ มิถุนายน ๒๕๖๓[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๕๓/-/หน้า ๑๒๙๔/๑๔ มีนาคม ๒๔๗๙