คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1378/2516หลักกฎหมาย: จำเลยได้เปิดบัญชีค่าซ่อมรถรวมทั้งค่าเครื่องอะไหล่รถกับโจทก์ ตั้งแต่ 28 กันยายน 2509 ตลอดมาจนถึงวันที่ 10พฤศจิกายน 2510 โจทก์จึงปิดบัญชีคิดเงิน สิทธิเรียกร้องของโจทก์ในหนี้ดังกล่าวมีกำหนดอายุความ 2 ปี และโจทก์ชอบที่จะใช้บังคับได้ตั้งแต่วันถัดจากวันปิดบัญชีเป็นต้นไป เมื่อไม่ปรากฏว่าหลังจากนั้นจำเลยได้ทำการอย่างใดอย่างหนึ่งอันปราศจากเคลือบคลุมสงสัยตระหนักเป็นปริยายว่ายอมรับสภาพตามสิทธิเรียกร้องนั้น และเมื่อนับถึงวันฟ้องมีระยะเวลาเกินกว่า 2 ปีแล้ว ฟ้องของโจทก์จึงขาดอายุความโจทก์ฟ้องว่า เมื่อเดือนพฤศจิกายน 2508 จำเลยเช่าซื้อรถแทรกเตอร์ไปจากโจทก์ 1 คัน เมื่อเกิดชำรุดเสียหาย จำเลยได้นำทำการซ่อมและซื้อเครื่องอะไหล่ที่อู่ซ่อมของโจทก์ โดยโจทก์จำเลยเปิดบัญชีเงินเชื่อกันจนถึงวันที่ 10 พฤษภาคม 2510 ได้คิดเงินกันจำเลยติดค้างชำระเป็นเงิน 9,358 บาท จำเลยได้ผ่อนชำระให้ 6,190 บาท คงเหลือยอดค้างอยู่อีก 3,168 บาท โจทก์จำเลยก็เปิดบัญชีเงินเชื่อซ่อมซื้อเครื่องอะไหล่ต่อไปอีกจนถึงวันที่ 20 พฤศจิกายน 2510 เมื่อคิดบัญชีค่าแรงซ่อมและซื้อเครื่องอะไหล่รวมเป็นเงิน 7,373 บาท รวมที่ค้างอยู่เดิมจึงเป็นเงินทั้งหมด 10,541 บาท โจทก์ทวงถามจำเลยก็ผัดผ่อนเรื่อยมา จนเมื่อวันที่ 24 มกราคม 2513 โจทก์มีหนังสือทวงถาม จำเลยกลับปฏิเสธ จึงขอให้จำเลยชำระค่าเครื่องอะไหล่และค่าซ่อมรถรวมเป็นเงิน 10,541 บาทแก่โจทก์พร้อมด้วยดอกเบี้ยร้อยละ 7 ครึ่งต่อปี ตั้งแต่วันฟ้องจนกว่าจะชำระเสร็จ จำเลยให้การปฏิเสธข้อกล่าวอ้างของโจทก์ และต่อสู้ว่าโจทก์ฟ้องคดีเกินกว่า 2 ปีนับแต่วันที่ 10 พฤศจิกายน 2510 อันเป็นวันสุดท้ายที่ปรากฏในบัญชีเงินเชื่อ ฟ้องโจทก์ขาดอายุความ ศาลชั้นต้นฟังว่า หนี้ตามฟ้องขาดอายุความ พิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกาต่อมา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า โจทก์ฟ้องเรียกค่าซ่อมรถรวมทั้งค่าเครื่องอะไหล่จากจำเลยเป็นเงิน 10,541 บาท หนี้จำนวนนี้ข้อเท็จจริงได้ความตามฟ้องและตามคำเบิกความของโจทก์เองว่า จำเลยได้เปิดบัญชีค่าซ่อมรถและค่าเครื่องอะไหล่รถกับโจทก์ตั้งแต่วันที่ 28 กันยายน 2509 ตลอดมาจนถึงวันที่ 10 พฤศจิกายน 2510 โจทก์ได้ปิดบัญชีคิดเงิน จึงเห็นได้ว่าสิทธิเรียกร้องของโจทก์รายนี้เริ่มใช้บังคับได้ตั้งแต่วันถัดจากวันปิดบัญชีเป็นต้นไปหลังจากนั้นโจทก์นำสืบว่าโจทก์ได้ติดตามทวงถามจำเลยให้ชำระหนี้แต่จำเลยผัดผ่อนเรื่อยไป โจทก์มีแต่ตัวโจทก์คนเดียวเบิกความถึงและจำเลยเบิกความปฏิเสธในข้อนี้ ตามพยานหลักฐานของโจทก์เท่าที่นำสืบยังไม่พอให้ฟังได้ว่าจำเลยได้ทำการอย่างใดอย่างหนึ่งอันปราศจากเคลือบคลุมสงสัยตระหนักเป็นปริยายว่ายอมรับสภาพตามสิทธิเรียกร้องนั้น อันเป็นเหตุให้อายุความแห่งสิทธิเรียกร้องของโจทก์สะดุดหยุดลงแต่อย่างใด สิทธิเรียกร้องของโจทก์ดังกล่าวมีกำหนดอายุความสองปี และสิทธิเรียกร้องเช่นว่านี้โจทก์ชอบที่จะใช้บังคับได้ตั้งแต่วันถัดจากวันที่ 10 พฤศจิกายน 2510 เป็นต้นไปนับถึงวันฟ้องมีระยะเวลาเกินกว่าสองปีแล้ว โจทก์มิได้ใช้บังคับเสียภายในระยะเวลาอันกฎหมายกำหนดไว้ ฟ้องของโจทก์จึงขาดอายุความ พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1378/2516นายชูชาติ สุจริตชัยโจทก์นายประมวล พันธุ์ประสิทธิ์จำเลย ป.พ.พ. ม. 163, ม. 165 (1), ม. 169, ม. 172จำเลยได้เปิดบัญชีค่าซ่อมรถรวมทั้งค่าเครื่องอะไหล่รถกับโจทก์ ตั้งแต่ 28 กันยายน 2509 ตลอดมาจนถึงวันที่ 10พฤศจิกายน 2510 โจทก์จึงปิดบัญชีคิดเงิน สิทธิเรียกร้องของโจทก์ในหนี้ดังกล่าวมีกำหนดอายุความ 2 ปี และโจทก์ชอบที่จะใช้บังคับได้ตั้งแต่วันถัดจากวันปิดบัญชีเป็นต้นไป เมื่อไม่ปรากฏว่าหลังจากนั้นจำเลยได้ทำการอย่างใดอย่างหนึ่งอันปราศจากเคลือบคลุมสงสัยตระหนักเป็นปริยายว่ายอมรับสภาพตามสิทธิเรียกร้องนั้น และเมื่อนับถึงวันฟ้องมีระยะเวลาเกินกว่า 2 ปีแล้ว ฟ้องของโจทก์จึงขาดอายุความโจทก์ฟ้องว่า เมื่อเดือนพฤศจิกายน 2508 จำเลยเช่าซื้อรถแทรกเตอร์ไปจากโจทก์ 1 คัน เมื่อเกิดชำรุดเสียหาย จำเลยได้นำทำการซ่อมและซื้อเครื่องอะไหล่ที่อู่ซ่อมของโจทก์ โดยโจทก์จำเลยเปิดบัญชีเงินเชื่อกันจนถึงวันที่ 10 พฤษภาคม 2510 ได้คิดเงินกันจำเลยติดค้างชำระเป็นเงิน 9,358 บาท จำเลยได้ผ่อนชำระให้ 6,190 บาท คงเหลือยอดค้างอยู่อีก 3,168 บาท โจทก์จำเลยก็เปิดบัญชีเงินเชื่อซ่อมซื้อเครื่องอะไหล่ต่อไปอีกจนถึงวันที่ 20 พฤศจิกายน 2510 เมื่อคิดบัญชีค่าแรงซ่อมและซื้อเครื่องอะไหล่รวมเป็นเงิน 7,373 บาท รวมที่ค้างอยู่เดิมจึงเป็นเงินทั้งหมด 10,541 บาท โจทก์ทวงถามจำเลยก็ผัดผ่อนเรื่อยมา จนเมื่อวันที่ 24 มกราคม 2513 โจทก์มีหนังสือทวงถาม จำเลยกลับปฏิเสธ จึงขอให้จำเลยชำระค่าเครื่องอะไหล่และค่าซ่อมรถรวมเป็นเงิน 10,541 บาทแก่โจทก์พร้อมด้วยดอกเบี้ยร้อยละ 7 ครึ่งต่อปี ตั้งแต่วันฟ้องจนกว่าจะชำระเสร็จ จำเลยให้การปฏิเสธข้อกล่าวอ้างของโจทก์ และต่อสู้ว่าโจทก์ฟ้องคดีเกินกว่า 2 ปีนับแต่วันที่ 10 พฤศจิกายน 2510 อันเป็นวันสุดท้ายที่ปรากฏในบัญชีเงินเชื่อ ฟ้องโจทก์ขาดอายุความ ศาลชั้นต้นฟังว่า หนี้ตามฟ้องขาดอายุความ พิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกาต่อมา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า โจทก์ฟ้องเรียกค่าซ่อมรถรวมทั้งค่าเครื่องอะไหล่จากจำเลยเป็นเงิน 10,541 บาท หนี้จำนวนนี้ข้อเท็จจริงได้ความตามฟ้องและตามคำเบิกความของโจทก์เองว่า จำเลยได้เปิดบัญชีค่าซ่อมรถและค่าเครื่องอะไหล่รถกับโจทก์ตั้งแต่วันที่ 28 กันยายน 2509 ตลอดมาจนถึงวันที่ 10 พฤศจิกายน 2510 โจทก์ได้ปิดบัญชีคิดเงิน จึงเห็นได้ว่าสิทธิเรียกร้องของโจทก์รายนี้เริ่มใช้บังคับได้ตั้งแต่วันถัดจากวันปิดบัญชีเป็นต้นไปหลังจากนั้นโจทก์นำสืบว่าโจทก์ได้ติดตามทวงถามจำเลยให้ชำระหนี้แต่จำเลยผัดผ่อนเรื่อยไป โจทก์มีแต่ตัวโจทก์คนเดียวเบิกความถึงและจำเลยเบิกความปฏิเสธในข้อนี้ ตามพยานหลักฐานของโจทก์เท่าที่นำสืบยังไม่พอให้ฟังได้ว่าจำเลยได้ทำการอย่างใดอย่างหนึ่งอันปราศจากเคลือบคลุมสงสัยตระหนักเป็นปริยายว่ายอมรับสภาพตามสิทธิเรียกร้องนั้น อันเป็นเหตุให้อายุความแห่งสิทธิเรียกร้องของโจทก์สะดุดหยุดลงแต่อย่างใด สิทธิเรียกร้องของโจทก์ดังกล่าวมีกำหนดอายุความสองปี และสิทธิเรียกร้องเช่นว่านี้โจทก์ชอบที่จะใช้บังคับได้ตั้งแต่วันถัดจากวันที่ 10 พฤศจิกายน 2510 เป็นต้นไปนับถึงวันฟ้องมีระยะเวลาเกินกว่าสองปีแล้ว โจทก์มิได้ใช้บังคับเสียภายในระยะเวลาอันกฎหมายกำหนดไว้ ฟ้องของโจทก์จึงขาดอายุความ พิพากษายืน(วิทูร เทพพิทักษ์-จรัญ อิศระ-อุทัย ศุภนิตย์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า เมื่อเดือนพฤศจิกายน 2508 จำเลยเช่าซื้อรถแทรกเตอร์ไปจากโจทก์ 1 คัน เมื่อเกิดชำรุดเสียหาย จำเลยได้นำทำการซ่อมและซื้อเครื่องอะไหล่ที่อู่ซ่อมของโจทก์ โดยโจทก์จำเลยเปิดบัญชีเงินเชื่อกันจนถึงวันที่ 10 พฤษภาคม 2510 ได้คิดเงินกันจำเลยติดค้างชำระเป็นเงิน 9,358 บาท จำเลยได้ผ่อนชำระให้ 6,190 บาท คงเหลือยอดค้างอยู่อีก 3,168 บาท โจทก์จำเลยก็เปิดบัญชีเงินเชื่อซ่อมซื้อเครื่องอะไหล่ต่อไปอีกจนถึงวันที่ 20 พฤศจิกายน 2510 เมื่อคิดบัญชีค่าแรงซ่อมและซื้อเครื่องอะไหล่รวมเป็นเงิน 7,373 บาท รวมที่ค้างอยู่เดิมจึงเป็นเงินทั้งหมด 10,541 บาท โจทก์ทวงถามจำเลยก็ผัดผ่อนเรื่อยมา จนเมื่อวันที่ 24 มกราคม 2513 โจทก์มีหนังสือทวงถาม จำเลยกลับปฏิเสธ จึงขอให้จำเลยชำระค่าเครื่องอะไหล่และค่าซ่อมรถรวมเป็นเงิน 10,541 บาทแก่โจทก์พร้อมด้วยดอกเบี้ยร้อยละ 7 ครึ่งต่อปี ตั้งแต่วันฟ้องจนกว่าจะชำระเสร็จ จำเลยให้การปฏิเสธข้อกล่าวอ้างของโจทก์ และต่อสู้ว่าโจทก์ฟ้องคดีเกินกว่า 2 ปีนับแต่วันที่ 10 พฤศจิกายน 2510 อันเป็นวันสุดท้ายที่ปรากฏในบัญชีเงินเชื่อ ฟ้องโจทก์ขาดอายุความ ศาลชั้นต้นฟังว่า หนี้ตามฟ้องขาดอายุความ พิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกาต่อมา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า โจทก์ฟ้องเรียกค่าซ่อมรถรวมทั้งค่าเครื่องอะไหล่จากจำเลยเป็นเงิน 10,541 บาท หนี้จำนวนนี้ข้อเท็จจริงได้ความตามฟ้องและตามคำเบิกความของโจทก์เองว่า จำเลยได้เปิดบัญชีค่าซ่อมรถและค่าเครื่องอะไหล่รถกับโจทก์ตั้งแต่วันที่ 28 กันยายน 2509 ตลอดมาจนถึงวันที่ 10 พฤศจิกายน 2510 โจทก์ได้ปิดบัญชีคิดเงิน จึงเห็นได้ว่าสิทธิเรียกร้องของโจทก์รายนี้เริ่มใช้บังคับได้ตั้งแต่วันถัดจากวันปิดบัญชีเป็นต้นไปหลังจากนั้นโจทก์นำสืบว่าโจทก์ได้ติดตามทวงถามจำเลยให้ชำระหนี้แต่จำเลยผัดผ่อนเรื่อยไป โจทก์มีแต่ตัวโจทก์คนเดียวเบิกความถึงและจำเลยเบิกความปฏิเสธในข้อนี้ ตามพยานหลักฐานของโจทก์เท่าที่นำสืบยังไม่พอให้ฟังได้ว่าจำเลยได้ทำการอย่างใดอย่างหนึ่งอันปราศจากเคลือบคลุมสงสัยตระหนักเป็นปริยายว่ายอมรับสภาพตามสิทธิเรียกร้องนั้น อันเป็นเหตุให้อายุความแห่งสิทธิเรียกร้องของโจทก์สะดุดหยุดลงแต่อย่างใด สิทธิเรียกร้องของโจทก์ดังกล่าวมีกำหนดอายุความสองปี และสิทธิเรียกร้องเช่นว่านี้โจทก์ชอบที่จะใช้บังคับได้ตั้งแต่วันถัดจากวันที่ 10 พฤศจิกายน 2510 เป็นต้นไปนับถึงวันฟ้องมีระยะเวลาเกินกว่าสองปีแล้ว โจทก์มิได้ใช้บังคับเสียภายในระยะเวลาอันกฎหมายกำหนดไว้ ฟ้องของโจทก์จึงขาดอายุความ พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1378/2516นายชูชาติ สุจริตชัยโจทก์นายประมวล พันธุ์ประสิทธิ์จำเลย ป.พ.พ. ม. 163, ม. 165 (1), ม. 169, ม. 172จำเลยได้เปิดบัญชีค่าซ่อมรถรวมทั้งค่าเครื่องอะไหล่รถกับโจทก์ ตั้งแต่ 28 กันยายน 2509 ตลอดมาจนถึงวันที่ 10พฤศจิกายน 2510 โจทก์จึงปิดบัญชีคิดเงิน สิทธิเรียกร้องของโจทก์ในหนี้ดังกล่าวมีกำหนดอายุความ 2 ปี และโจทก์ชอบที่จะใช้บังคับได้ตั้งแต่วันถัดจากวันปิดบัญชีเป็นต้นไป เมื่อไม่ปรากฏว่าหลังจากนั้นจำเลยได้ทำการอย่างใดอย่างหนึ่งอันปราศจากเคลือบคลุมสงสัยตระหนักเป็นปริยายว่ายอมรับสภาพตามสิทธิเรียกร้องนั้น และเมื่อนับถึงวันฟ้องมีระยะเวลาเกินกว่า 2 ปีแล้ว ฟ้องของโจทก์จึงขาดอายุความโจทก์ฟ้องว่า เมื่อเดือนพฤศจิกายน 2508 จำเลยเช่าซื้อรถแทรกเตอร์ไปจากโจทก์ 1 คัน เมื่อเกิดชำรุดเสียหาย จำเลยได้นำทำการซ่อมและซื้อเครื่องอะไหล่ที่อู่ซ่อมของโจทก์ โดยโจทก์จำเลยเปิดบัญชีเงินเชื่อกันจนถึงวันที่ 10 พฤษภาคม 2510 ได้คิดเงินกันจำเลยติดค้างชำระเป็นเงิน 9,358 บาท จำเลยได้ผ่อนชำระให้ 6,190 บาท คงเหลือยอดค้างอยู่อีก 3,168 บาท โจทก์จำเลยก็เปิดบัญชีเงินเชื่อซ่อมซื้อเครื่องอะไหล่ต่อไปอีกจนถึงวันที่ 20 พฤศจิกายน 2510 เมื่อคิดบัญชีค่าแรงซ่อมและซื้อเครื่องอะไหล่รวมเป็นเงิน 7,373 บาท รวมที่ค้างอยู่เดิมจึงเป็นเงินทั้งหมด 10,541 บาท โจทก์ทวงถามจำเลยก็ผัดผ่อนเรื่อยมา จนเมื่อวันที่ 24 มกราคม 2513 โจทก์มีหนังสือทวงถาม จำเลยกลับปฏิเสธ จึงขอให้จำเลยชำระค่าเครื่องอะไหล่และค่าซ่อมรถรวมเป็นเงิน 10,541 บาทแก่โจทก์พร้อมด้วยดอกเบี้ยร้อยละ 7 ครึ่งต่อปี ตั้งแต่วันฟ้องจนกว่าจะชำระเสร็จ จำเลยให้การปฏิเสธข้อกล่าวอ้างของโจทก์ และต่อสู้ว่าโจทก์ฟ้องคดีเกินกว่า 2 ปีนับแต่วันที่ 10 พฤศจิกายน 2510 อันเป็นวันสุดท้ายที่ปรากฏในบัญชีเงินเชื่อ ฟ้องโจทก์ขาดอายุความ ศาลชั้นต้นฟังว่า หนี้ตามฟ้องขาดอายุความ พิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกาต่อมา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า โจทก์ฟ้องเรียกค่าซ่อมรถรวมทั้งค่าเครื่องอะไหล่จากจำเลยเป็นเงิน 10,541 บาท หนี้จำนวนนี้ข้อเท็จจริงได้ความตามฟ้องและตามคำเบิกความของโจทก์เองว่า จำเลยได้เปิดบัญชีค่าซ่อมรถและค่าเครื่องอะไหล่รถกับโจทก์ตั้งแต่วันที่ 28 กันยายน 2509 ตลอดมาจนถึงวันที่ 10 พฤศจิกายน 2510 โจทก์ได้ปิดบัญชีคิดเงิน จึงเห็นได้ว่าสิทธิเรียกร้องของโจทก์รายนี้เริ่มใช้บังคับได้ตั้งแต่วันถัดจากวันปิดบัญชีเป็นต้นไปหลังจากนั้นโจทก์นำสืบว่าโจทก์ได้ติดตามทวงถามจำเลยให้ชำระหนี้แต่จำเลยผัดผ่อนเรื่อยไป โจทก์มีแต่ตัวโจทก์คนเดียวเบิกความถึงและจำเลยเบิกความปฏิเสธในข้อนี้ ตามพยานหลักฐานของโจทก์เท่าที่นำสืบยังไม่พอให้ฟังได้ว่าจำเลยได้ทำการอย่างใดอย่างหนึ่งอันปราศจากเคลือบคลุมสงสัยตระหนักเป็นปริยายว่ายอมรับสภาพตามสิทธิเรียกร้องนั้น อันเป็นเหตุให้อายุความแห่งสิทธิเรียกร้องของโจทก์สะดุดหยุดลงแต่อย่างใด สิทธิเรียกร้องของโจทก์ดังกล่าวมีกำหนดอายุความสองปี และสิทธิเรียกร้องเช่นว่านี้โจทก์ชอบที่จะใช้บังคับได้ตั้งแต่วันถัดจากวันที่ 10 พฤศจิกายน 2510 เป็นต้นไปนับถึงวันฟ้องมีระยะเวลาเกินกว่าสองปีแล้ว โจทก์มิได้ใช้บังคับเสียภายในระยะเวลาอันกฎหมายกำหนดไว้ ฟ้องของโจทก์จึงขาดอายุความ พิพากษายืน(วิทูร เทพพิทักษ์-จรัญ อิศระ-อุทัย ศุภนิตย์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ