คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 915/2497หลักกฎหมาย: เช่าที่ดินมาปลูกเรือนแล้วเอาเรือนแบ่งให้ผู้อื่นเช่าแม้ผู้เช่าจะอาศัยอยู่ในเรือนนั้นด้วย ก็ไม่เรียกว่าผู้เช่าเช่าที่ดินเพื่ออยู่อาศัยไม่ได้รับความคุ้มครองจาก พระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่า ฯลฯโจทก์ฟ้องว่า ได้ซื้อที่ดินโฉนดที่ 2076 เทเวศ ซอย 3 ตำบลบางขุนพรหม พระนคร จากนางหยาด วรบุตร จำเลยเช่าที่จากนางหยาดอยู่แล้ว เพื่อปลูกโรงเรือน แต่ห้ามไม่ให้เช่าช่วง หรือแบ่งให้เช่าช่วงจำเลยผิดสัญญาเอาเรือนที่ปลูกแบ่งเป็นห้อง ๆ ให้ผู้อื่นเช่า จึงไม่ได้รับความคุ้มครองจากพระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่า ฯลฯโจทก์บอกเลิกสัญญาเช่าแล้ว ขอให้บังคับขับไล่จำเลยให้การว่า เช่าเพื่อปลูกบ้านอาศัยจำเลยไม่เคยเอาที่ดินให้ผู้อื่นเช่าหรือให้เช่าช่วงศาลชั้นต้นฟังข้อเท็จจริงว่า จำเลยได้แบ่งบ้านเป็นห้อง ๆ ให้ผู้อื่นเช่า แม้จำเลยจะมิได้แบ่งที่ดินให้เช่าช่วงก็ไม่ได้รับความคุ้มครองจากพระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่า ฯลฯ พิพากษาให้ขับไล่ ฯลฯ จำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ เห็นว่า จำเลยและครอบครัวยังคงอาศัยอยู่ในบ้านจำเลยไม่ได้ให้เช่าช่วงที่ดิน และไม่ได้โอนสิทธิอันมีในที่ดินที่เช่าให้แก่ใคร จำเลยจึงไม่ผิดสัญญา และได้รับความคุ้มครองจากพระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่า ฯลฯพิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์ฎีกาศาลฎีกาฟังว่า สัญญาเช่าหมดอายุและโจทก์บอกเลิกแล้วและการที่จำเลยแบ่งเรือนที่ปลูกเป็นห้อง ๆ ให้ผู้อื่นเช่า เรียกไม่ได้ว่าจำเลยเช่าเพื่ออยู่อาศัยไม่ได้รับความคุ้มครองจากพระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่า ฯลฯ จึงพิพากษากลับคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ บังคับคดีตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 915/2497นางแฉล้ม ธีระวาสโจทก์นายไฮ้ แซ่โกวจำเลย พ.ร.บ.ควบคุมค่าเช่าในภาวะคับขัน พ.ศ.2489 ม. 5เช่าที่ดินมาปลูกเรือนแล้วเอาเรือนแบ่งให้ผู้อื่นเช่าแม้ผู้เช่าจะอาศัยอยู่ในเรือนนั้นด้วย ก็ไม่เรียกว่าผู้เช่าเช่าที่ดินเพื่ออยู่อาศัยไม่ได้รับความคุ้มครองจาก พระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่า ฯลฯโจทก์ฟ้องว่า ได้ซื้อที่ดินโฉนดที่ 2076 เทเวศ ซอย 3 ตำบลบางขุนพรหม พระนคร จากนางหยาด วรบุตร จำเลยเช่าที่จากนางหยาดอยู่แล้ว เพื่อปลูกโรงเรือน แต่ห้ามไม่ให้เช่าช่วง หรือแบ่งให้เช่าช่วงจำเลยผิดสัญญาเอาเรือนที่ปลูกแบ่งเป็นห้อง ๆ ให้ผู้อื่นเช่า จึงไม่ได้รับความคุ้มครองจากพระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่า ฯลฯโจทก์บอกเลิกสัญญาเช่าแล้ว ขอให้บังคับขับไล่จำเลยให้การว่า เช่าเพื่อปลูกบ้านอาศัยจำเลยไม่เคยเอาที่ดินให้ผู้อื่นเช่าหรือให้เช่าช่วงศาลชั้นต้นฟังข้อเท็จจริงว่า จำเลยได้แบ่งบ้านเป็นห้อง ๆ ให้ผู้อื่นเช่า แม้จำเลยจะมิได้แบ่งที่ดินให้เช่าช่วงก็ไม่ได้รับความคุ้มครองจากพระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่า ฯลฯ พิพากษาให้ขับไล่ ฯลฯ จำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ เห็นว่า จำเลยและครอบครัวยังคงอาศัยอยู่ในบ้านจำเลยไม่ได้ให้เช่าช่วงที่ดิน และไม่ได้โอนสิทธิอันมีในที่ดินที่เช่าให้แก่ใคร จำเลยจึงไม่ผิดสัญญา และได้รับความคุ้มครองจากพระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่า ฯลฯพิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์ฎีกาศาลฎีกาฟังว่า สัญญาเช่าหมดอายุและโจทก์บอกเลิกแล้วและการที่จำเลยแบ่งเรือนที่ปลูกเป็นห้อง ๆ ให้ผู้อื่นเช่า เรียกไม่ได้ว่าจำเลยเช่าเพื่ออยู่อาศัยไม่ได้รับความคุ้มครองจากพระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่า ฯลฯ จึงพิพากษากลับคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ บังคับคดีตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น(มนูภันย์วิมลสาร-พิบูลย์ไอศวรรย์-ประศาสน์วินิจฉัย)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า ได้ซื้อที่ดินโฉนดที่ 2076 เทเวศ ซอย 3 ตำบลบางขุนพรหม พระนคร จากนางหยาด วรบุตร จำเลยเช่าที่จากนางหยาดอยู่แล้ว เพื่อปลูกโรงเรือน แต่ห้ามไม่ให้เช่าช่วง หรือแบ่งให้เช่าช่วงจำเลยผิดสัญญาเอาเรือนที่ปลูกแบ่งเป็นห้อง ๆ ให้ผู้อื่นเช่า จึงไม่ได้รับความคุ้มครองจากพระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่า ฯลฯโจทก์บอกเลิกสัญญาเช่าแล้ว ขอให้บังคับขับไล่จำเลยให้การว่า เช่าเพื่อปลูกบ้านอาศัยจำเลยไม่เคยเอาที่ดินให้ผู้อื่นเช่าหรือให้เช่าช่วงศาลชั้นต้นฟังข้อเท็จจริงว่า จำเลยได้แบ่งบ้านเป็นห้อง ๆ ให้ผู้อื่นเช่า แม้จำเลยจะมิได้แบ่งที่ดินให้เช่าช่วงก็ไม่ได้รับความคุ้มครองจากพระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่า ฯลฯ พิพากษาให้ขับไล่ ฯลฯ จำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ เห็นว่า จำเลยและครอบครัวยังคงอาศัยอยู่ในบ้านจำเลยไม่ได้ให้เช่าช่วงที่ดิน และไม่ได้โอนสิทธิอันมีในที่ดินที่เช่าให้แก่ใคร จำเลยจึงไม่ผิดสัญญา และได้รับความคุ้มครองจากพระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่า ฯลฯพิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์ฎีกาศาลฎีกาฟังว่า สัญญาเช่าหมดอายุและโจทก์บอกเลิกแล้วและการที่จำเลยแบ่งเรือนที่ปลูกเป็นห้อง ๆ ให้ผู้อื่นเช่า เรียกไม่ได้ว่าจำเลยเช่าเพื่ออยู่อาศัยไม่ได้รับความคุ้มครองจากพระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่า ฯลฯ จึงพิพากษากลับคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ บังคับคดีตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 915/2497นางแฉล้ม ธีระวาสโจทก์นายไฮ้ แซ่โกวจำเลย พ.ร.บ.ควบคุมค่าเช่าในภาวะคับขัน พ.ศ.2489 ม. 5เช่าที่ดินมาปลูกเรือนแล้วเอาเรือนแบ่งให้ผู้อื่นเช่าแม้ผู้เช่าจะอาศัยอยู่ในเรือนนั้นด้วย ก็ไม่เรียกว่าผู้เช่าเช่าที่ดินเพื่ออยู่อาศัยไม่ได้รับความคุ้มครองจาก พระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่า ฯลฯโจทก์ฟ้องว่า ได้ซื้อที่ดินโฉนดที่ 2076 เทเวศ ซอย 3 ตำบลบางขุนพรหม พระนคร จากนางหยาด วรบุตร จำเลยเช่าที่จากนางหยาดอยู่แล้ว เพื่อปลูกโรงเรือน แต่ห้ามไม่ให้เช่าช่วง หรือแบ่งให้เช่าช่วงจำเลยผิดสัญญาเอาเรือนที่ปลูกแบ่งเป็นห้อง ๆ ให้ผู้อื่นเช่า จึงไม่ได้รับความคุ้มครองจากพระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่า ฯลฯโจทก์บอกเลิกสัญญาเช่าแล้ว ขอให้บังคับขับไล่จำเลยให้การว่า เช่าเพื่อปลูกบ้านอาศัยจำเลยไม่เคยเอาที่ดินให้ผู้อื่นเช่าหรือให้เช่าช่วงศาลชั้นต้นฟังข้อเท็จจริงว่า จำเลยได้แบ่งบ้านเป็นห้อง ๆ ให้ผู้อื่นเช่า แม้จำเลยจะมิได้แบ่งที่ดินให้เช่าช่วงก็ไม่ได้รับความคุ้มครองจากพระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่า ฯลฯ พิพากษาให้ขับไล่ ฯลฯ จำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ เห็นว่า จำเลยและครอบครัวยังคงอาศัยอยู่ในบ้านจำเลยไม่ได้ให้เช่าช่วงที่ดิน และไม่ได้โอนสิทธิอันมีในที่ดินที่เช่าให้แก่ใคร จำเลยจึงไม่ผิดสัญญา และได้รับความคุ้มครองจากพระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่า ฯลฯพิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์ฎีกาศาลฎีกาฟังว่า สัญญาเช่าหมดอายุและโจทก์บอกเลิกแล้วและการที่จำเลยแบ่งเรือนที่ปลูกเป็นห้อง ๆ ให้ผู้อื่นเช่า เรียกไม่ได้ว่าจำเลยเช่าเพื่ออยู่อาศัยไม่ได้รับความคุ้มครองจากพระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่า ฯลฯ จึงพิพากษากลับคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ บังคับคดีตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น(มนูภันย์วิมลสาร-พิบูลย์ไอศวรรย์-ประศาสน์วินิจฉัย)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ