คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 271/2507หลักกฎหมาย: การที่จำเลยโดยทุจริตกล่าวเท็จหลอกลวงโจทก์ว่ามีร้านขายปลีกต้องการบุหรี่ จำเลยรับจะนำไปส่งให้แลนำเงินมาชำระแทน โจทก์หลงเชื่อมอบบุหรี่ให้จำเลยไป จำเลยกลับเอาไปขายต่ำกว่าราคา และเมื่อถึงกำหนดส่งเงิน จำเลยหลบหน้าไม่นำส่ง ทั้งต่อมายังปฏิเสธว่าไม่ได้รับบุหรี่ไปจากโจทก์นั้น ย่อมเป็นความผิดฐานฉ้อโกง มิใช่เป็นเรื่องผิดสัญญาหรือยักยอกไม่โจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นผู้ขายส่งบุหรี่ จำเลยโดยทุจริตได้นำเอาความซึ่งเป็นเท็จมากล่าวหลอกลวงโจทก์ โจทก์หลงเชื่อจึงมอบบุหรี่ชนิดต่าง ๆ ให้จำเลย รวมราคา ๑๒,๗๒๘.๒๐ บาท แล้วจำเลยกลับนำบุหรี่ไปขายและเบียดบังเอาเงินไว้เป็นประโยชน์ส่วนตัว ขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๔๑ และใช้ค่าบุหรี่พร้อมด้วยดอกเบี้ย จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นเห็นว่าโจทก์สืบไม่สมว่าจำเลยทุจริตคิดฉ้อโกงโจทก์ พิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๔๑ ให้จำคุก ๑ ปี และให้จำเลยชำระราคาบุหรี่ให้โจทก์ ๑๒,๗๑๙.๒๐ บาท พร้อมด้วยดอกเบี้ยร้อยละ ๗ ครึ่งต่อปี จำเลยฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า จำเลยได้บุหรี่ไปจากโจทก์ ก็เนื่องจากโจทก์เชื่อตามคำที่จำเลยบอกว่ามีผู้ค้าปลีกหลายรายต้องการบุหรี่ไปจำหน่าย และเชื่อว่าจำเลยจะนำไปขายให้แก่ผู้ค้าปลีกตามราคาขายส่งช่วง แล้วจะนำเงินค่าบุหรี่มาชำระให้ในวันกำหนด การที่โจทก์ยอมมอบบุหรี่จำนวนมากให้จำเลยไปในครั้งนี้ หาใช่โจทก์เชื่อและไว้วางใจจำเลยดังเคยปฏิบัติต่อกันในฐานะจำเลยเป็นผู้ค้าปลีกตามธรรมดาไม่ เมื่อจำเลยได้รับบุหรี่ไปจากโจทก์แล้ว จำเลยได้นำบุหรี่เกือบทั้งหมดไปขายให้แก่ผู้อื่นในวันนั้นโดยไม่มีการติดต่อกันก่อน และขายให้ในราคาต่ำกว่าราคาขายส่งเสียอีก ครั้นถึงกำหนดที่จำเลยจะต้องเอาเงินค่าบุหรี่และกำไรมาให้โจทก์ จำเลยกลับมีพฤติการณ์เป็นทำนองหลบหน้า ไม่นำเงินไปส่งให้โจทก์ เมื่อโจทก์ติดตามไปพบเข้า จำเลยกล่าวเท็จว่า ยังไม่ได้เก็บเงินจากร้านขายปลีก และในชั้นพิจารณาคดีนี้ จำเลยกลับปฏิเสธว่าไม่ได้รับบุหรี่ไปจากโจทก์เลย พฤติการณ์ดังกล่าวส่อให้เห็นถนัดว่าจำเลยได้กระทำการโดยทุจริตมาตั้งแต่ต้น โดยตั้งเรื่องกล่าวเท็จหลอกลวงโจทก์ โจทก์ได้ส่งมอบบุหรี่ให้แก่จำเลยเพราะถูกหลอกลวงด้วยข้อความดังกล่าว การกระทำของจำเลยเข้าเกณฑ์ความผิดฐานฉ้อโกงตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๓๔๑ หาใช่เป็นเรื่องผิดสัญญาหรือผิดฐานยักยอกดังจำเลยฎีกาไม่ ศาลอุทธรณ์พิพากษาลงโทษและให้จำเลยใช้ราคาบุหรี่ชอบแล้ว ฎีกาจำเลยฟังไม่ขึ้น พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 271/2507นายผ่อง หมั่นพลศรีโจทก์นายนิกร กุประดิษฐ์ล. ป.อ. ม. 341 ป.พ.พ. ม. 453การที่จำเลยโดยทุจริตกล่าวเท็จหลอกลวงโจทก์ว่ามีร้านขายปลีกต้องการบุหรี่ จำเลยรับจะนำไปส่งให้แลนำเงินมาชำระแทน โจทก์หลงเชื่อมอบบุหรี่ให้จำเลยไป จำเลยกลับเอาไปขายต่ำกว่าราคา และเมื่อถึงกำหนดส่งเงิน จำเลยหลบหน้าไม่นำส่ง ทั้งต่อมายังปฏิเสธว่าไม่ได้รับบุหรี่ไปจากโจทก์นั้น ย่อมเป็นความผิดฐานฉ้อโกง มิใช่เป็นเรื่องผิดสัญญาหรือยักยอกไม่โจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นผู้ขายส่งบุหรี่ จำเลยโดยทุจริตได้นำเอาความซึ่งเป็นเท็จมากล่าวหลอกลวงโจทก์ โจทก์หลงเชื่อจึงมอบบุหรี่ชนิดต่าง ๆ ให้จำเลย รวมราคา ๑๒,๗๒๘.๒๐ บาท แล้วจำเลยกลับนำบุหรี่ไปขายและเบียดบังเอาเงินไว้เป็นประโยชน์ส่วนตัว ขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๔๑ และใช้ค่าบุหรี่พร้อมด้วยดอกเบี้ย จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นเห็นว่าโจทก์สืบไม่สมว่าจำเลยทุจริตคิดฉ้อโกงโจทก์ พิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๔๑ ให้จำคุก ๑ ปี และให้จำเลยชำระราคาบุหรี่ให้โจทก์ ๑๒,๗๑๙.๒๐ บาท พร้อมด้วยดอกเบี้ยร้อยละ ๗ ครึ่งต่อปี จำเลยฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า จำเลยได้บุหรี่ไปจากโจทก์ ก็เนื่องจากโจทก์เชื่อตามคำที่จำเลยบอกว่ามีผู้ค้าปลีกหลายรายต้องการบุหรี่ไปจำหน่าย และเชื่อว่าจำเลยจะนำไปขายให้แก่ผู้ค้าปลีกตามราคาขายส่งช่วง แล้วจะนำเงินค่าบุหรี่มาชำระให้ในวันกำหนด การที่โจทก์ยอมมอบบุหรี่จำนวนมากให้จำเลยไปในครั้งนี้ หาใช่โจทก์เชื่อและไว้วางใจจำเลยดังเคยปฏิบัติต่อกันในฐานะจำเลยเป็นผู้ค้าปลีกตามธรรมดาไม่ เมื่อจำเลยได้รับบุหรี่ไปจากโจทก์แล้ว จำเลยได้นำบุหรี่เกือบทั้งหมดไปขายให้แก่ผู้อื่นในวันนั้นโดยไม่มีการติดต่อกันก่อน และขายให้ในราคาต่ำกว่าราคาขายส่งเสียอีก ครั้นถึงกำหนดที่จำเลยจะต้องเอาเงินค่าบุหรี่และกำไรมาให้โจทก์ จำเลยกลับมีพฤติการณ์เป็นทำนองหลบหน้า ไม่นำเงินไปส่งให้โจทก์ เมื่อโจทก์ติดตามไปพบเข้า จำเลยกล่าวเท็จว่า ยังไม่ได้เก็บเงินจากร้านขายปลีก และในชั้นพิจารณาคดีนี้ จำเลยกลับปฏิเสธว่าไม่ได้รับบุหรี่ไปจากโจทก์เลย พฤติการณ์ดังกล่าวส่อให้เห็นถนัดว่าจำเลยได้กระทำการโดยทุจริตมาตั้งแต่ต้น โดยตั้งเรื่องกล่าวเท็จหลอกลวงโจทก์ โจทก์ได้ส่งมอบบุหรี่ให้แก่จำเลยเพราะถูกหลอกลวงด้วยข้อความดังกล่าว การกระทำของจำเลยเข้าเกณฑ์ความผิดฐานฉ้อโกงตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๓๔๑ หาใช่เป็นเรื่องผิดสัญญาหรือผิดฐานยักยอกดังจำเลยฎีกาไม่ ศาลอุทธรณ์พิพากษาลงโทษและให้จำเลยใช้ราคาบุหรี่ชอบแล้ว ฎีกาจำเลยฟังไม่ขึ้น พิพากษายืน(เพรียง โรจนรัส-ประกอบ หุตะสิงห์-มณี ชุติวงศ์)ศาลจังหวัดหนองคาย - นายวิธากรณ์ แสงมณีศาลอุทธรณ์ - นายพันธ์ นัยวิทิตแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นผู้ขายส่งบุหรี่ จำเลยโดยทุจริตได้นำเอาความซึ่งเป็นเท็จมากล่าวหลอกลวงโจทก์ โจทก์หลงเชื่อจึงมอบบุหรี่ชนิดต่าง ๆ ให้จำเลย รวมราคา ๑๒,๗๒๘.๒๐ บาท แล้วจำเลยกลับนำบุหรี่ไปขายและเบียดบังเอาเงินไว้เป็นประโยชน์ส่วนตัว ขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๔๑ และใช้ค่าบุหรี่พร้อมด้วยดอกเบี้ย จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นเห็นว่าโจทก์สืบไม่สมว่าจำเลยทุจริตคิดฉ้อโกงโจทก์ พิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๔๑ ให้จำคุก ๑ ปี และให้จำเลยชำระราคาบุหรี่ให้โจทก์ ๑๒,๗๑๙.๒๐ บาท พร้อมด้วยดอกเบี้ยร้อยละ ๗ ครึ่งต่อปี จำเลยฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า จำเลยได้บุหรี่ไปจากโจทก์ ก็เนื่องจากโจทก์เชื่อตามคำที่จำเลยบอกว่ามีผู้ค้าปลีกหลายรายต้องการบุหรี่ไปจำหน่าย และเชื่อว่าจำเลยจะนำไปขายให้แก่ผู้ค้าปลีกตามราคาขายส่งช่วง แล้วจะนำเงินค่าบุหรี่มาชำระให้ในวันกำหนด การที่โจทก์ยอมมอบบุหรี่จำนวนมากให้จำเลยไปในครั้งนี้ หาใช่โจทก์เชื่อและไว้วางใจจำเลยดังเคยปฏิบัติต่อกันในฐานะจำเลยเป็นผู้ค้าปลีกตามธรรมดาไม่ เมื่อจำเลยได้รับบุหรี่ไปจากโจทก์แล้ว จำเลยได้นำบุหรี่เกือบทั้งหมดไปขายให้แก่ผู้อื่นในวันนั้นโดยไม่มีการติดต่อกันก่อน และขายให้ในราคาต่ำกว่าราคาขายส่งเสียอีก ครั้นถึงกำหนดที่จำเลยจะต้องเอาเงินค่าบุหรี่และกำไรมาให้โจทก์ จำเลยกลับมีพฤติการณ์เป็นทำนองหลบหน้า ไม่นำเงินไปส่งให้โจทก์ เมื่อโจทก์ติดตามไปพบเข้า จำเลยกล่าวเท็จว่า ยังไม่ได้เก็บเงินจากร้านขายปลีก และในชั้นพิจารณาคดีนี้ จำเลยกลับปฏิเสธว่าไม่ได้รับบุหรี่ไปจากโจทก์เลย พฤติการณ์ดังกล่าวส่อให้เห็นถนัดว่าจำเลยได้กระทำการโดยทุจริตมาตั้งแต่ต้น โดยตั้งเรื่องกล่าวเท็จหลอกลวงโจทก์ โจทก์ได้ส่งมอบบุหรี่ให้แก่จำเลยเพราะถูกหลอกลวงด้วยข้อความดังกล่าว การกระทำของจำเลยเข้าเกณฑ์ความผิดฐานฉ้อโกงตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๓๔๑ หาใช่เป็นเรื่องผิดสัญญาหรือผิดฐานยักยอกดังจำเลยฎีกาไม่ ศาลอุทธรณ์พิพากษาลงโทษและให้จำเลยใช้ราคาบุหรี่ชอบแล้ว ฎีกาจำเลยฟังไม่ขึ้น พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 271/2507นายผ่อง หมั่นพลศรีโจทก์นายนิกร กุประดิษฐ์ล. ป.อ. ม. 341 ป.พ.พ. ม. 453การที่จำเลยโดยทุจริตกล่าวเท็จหลอกลวงโจทก์ว่ามีร้านขายปลีกต้องการบุหรี่ จำเลยรับจะนำไปส่งให้แลนำเงินมาชำระแทน โจทก์หลงเชื่อมอบบุหรี่ให้จำเลยไป จำเลยกลับเอาไปขายต่ำกว่าราคา และเมื่อถึงกำหนดส่งเงิน จำเลยหลบหน้าไม่นำส่ง ทั้งต่อมายังปฏิเสธว่าไม่ได้รับบุหรี่ไปจากโจทก์นั้น ย่อมเป็นความผิดฐานฉ้อโกง มิใช่เป็นเรื่องผิดสัญญาหรือยักยอกไม่โจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นผู้ขายส่งบุหรี่ จำเลยโดยทุจริตได้นำเอาความซึ่งเป็นเท็จมากล่าวหลอกลวงโจทก์ โจทก์หลงเชื่อจึงมอบบุหรี่ชนิดต่าง ๆ ให้จำเลย รวมราคา ๑๒,๗๒๘.๒๐ บาท แล้วจำเลยกลับนำบุหรี่ไปขายและเบียดบังเอาเงินไว้เป็นประโยชน์ส่วนตัว ขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๔๑ และใช้ค่าบุหรี่พร้อมด้วยดอกเบี้ย จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นเห็นว่าโจทก์สืบไม่สมว่าจำเลยทุจริตคิดฉ้อโกงโจทก์ พิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๔๑ ให้จำคุก ๑ ปี และให้จำเลยชำระราคาบุหรี่ให้โจทก์ ๑๒,๗๑๙.๒๐ บาท พร้อมด้วยดอกเบี้ยร้อยละ ๗ ครึ่งต่อปี จำเลยฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า จำเลยได้บุหรี่ไปจากโจทก์ ก็เนื่องจากโจทก์เชื่อตามคำที่จำเลยบอกว่ามีผู้ค้าปลีกหลายรายต้องการบุหรี่ไปจำหน่าย และเชื่อว่าจำเลยจะนำไปขายให้แก่ผู้ค้าปลีกตามราคาขายส่งช่วง แล้วจะนำเงินค่าบุหรี่มาชำระให้ในวันกำหนด การที่โจทก์ยอมมอบบุหรี่จำนวนมากให้จำเลยไปในครั้งนี้ หาใช่โจทก์เชื่อและไว้วางใจจำเลยดังเคยปฏิบัติต่อกันในฐานะจำเลยเป็นผู้ค้าปลีกตามธรรมดาไม่ เมื่อจำเลยได้รับบุหรี่ไปจากโจทก์แล้ว จำเลยได้นำบุหรี่เกือบทั้งหมดไปขายให้แก่ผู้อื่นในวันนั้นโดยไม่มีการติดต่อกันก่อน และขายให้ในราคาต่ำกว่าราคาขายส่งเสียอีก ครั้นถึงกำหนดที่จำเลยจะต้องเอาเงินค่าบุหรี่และกำไรมาให้โจทก์ จำเลยกลับมีพฤติการณ์เป็นทำนองหลบหน้า ไม่นำเงินไปส่งให้โจทก์ เมื่อโจทก์ติดตามไปพบเข้า จำเลยกล่าวเท็จว่า ยังไม่ได้เก็บเงินจากร้านขายปลีก และในชั้นพิจารณาคดีนี้ จำเลยกลับปฏิเสธว่าไม่ได้รับบุหรี่ไปจากโจทก์เลย พฤติการณ์ดังกล่าวส่อให้เห็นถนัดว่าจำเลยได้กระทำการโดยทุจริตมาตั้งแต่ต้น โดยตั้งเรื่องกล่าวเท็จหลอกลวงโจทก์ โจทก์ได้ส่งมอบบุหรี่ให้แก่จำเลยเพราะถูกหลอกลวงด้วยข้อความดังกล่าว การกระทำของจำเลยเข้าเกณฑ์ความผิดฐานฉ้อโกงตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๓๔๑ หาใช่เป็นเรื่องผิดสัญญาหรือผิดฐานยักยอกดังจำเลยฎีกาไม่ ศาลอุทธรณ์พิพากษาลงโทษและให้จำเลยใช้ราคาบุหรี่ชอบแล้ว ฎีกาจำเลยฟังไม่ขึ้น พิพากษายืน(เพรียง โรจนรัส-ประกอบ หุตะสิงห์-มณี ชุติวงศ์)ศาลจังหวัดหนองคาย - นายวิธากรณ์ แสงมณีศาลอุทธรณ์ - นายพันธ์ นัยวิทิตแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ