คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 185/2515หลักกฎหมาย: จำเลยยิงผู้ตายหนึ่งนัด กระสุนปืนถูกผู้ตายหลายแห่งแล้วยังไปถูกน่องของ ช. ซึ่งอยู่ในที่เกิดเหตุด้วย ดังนี้ ถือว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288, 80, 60 อีกด้วยโจทก์ฟ้องว่าจำเลยทำความผิดหลายบทหลายกระทง กล่าวคือก. มีปืนลูกซองพกและลูกกระสุนไว้ในครอบครองโดยมิได้รับอนุญาตข. จำเลยกับพวกอีกคนหนึ่งซึ่งหลบหนีได้ร่วมกันใช้อาวุธปืนและกระสุนปืนดังกล่าวยิงนายสมศักดิ์หรือโต๊ะ แก้วจรูญ และนายสมชาย หรือหมั่น แสงประเสริฐ หลายนัดโดยเจตนาฆ่าคนทั้งสองโดยไตร่ตรองไว้ก่อน กระสุนปืนที่จำเลยกับพวกยิงนั้น ถูกร่างกายของนายสมศักดิ์หรือโต๊ะถึงแก่ความตายในวันรุ่งขึ้น และถูกนายสมชาย หรือหมั่นอาการสาหัส และกระสุนปืนได้พลาดไปถูกร่างกายนายชาญ ชวนะเวศ ได้รับอันตรายแก่กาย จึงถือว่าจำเลยกับพวกได้กระทำโดยเจตนาฆ่านายชาญด้วยขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 289, 288, 83, 289,288, 80, 83, 288, 80, 83, 60, 32, 33 พระราชบัญญัติอาวุธปืนฯพ.ศ. 2490 มาตรา 7, 72 พระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ (ฉบับที่ 4) พ.ศ. 2510 มาตรา 3 และสั่งริบของกลางจำเลยให้การรับสารภาพศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามฟ้อง แต่ให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 289 ซึ่งเป็นกระทงหนักที่สุดให้วางโทษประหารชีวิต แต่จำเลยให้การรับสารภาพโดยดีตั้งแต่ชั้นจับกุมจนชั้นศาล และรูปคดีมีเหตุควรเชื่อว่าพวกผู้ตายเคยรังแกจำเลยมาก่อน จึงมีเหตุควรปรานีลดโทษให้ตามมาตรา 78 และ 52 กึ่งหนึ่ง คงจำคุกจำเลยยี่สิบปีของกลางริบจำเลยอุทธรณ์ขอให้ลงโทษในสถานเบาศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้คำพิพากษาศาลชั้นต้น เป็นว่า จำเลยมีความผิดฐานฆ่าคนและพยายามฆ่าคนโดยเจตนาตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 288 และ 288, 80 และพระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ พ.ศ. 2490มาตรา 7, 72 พระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ (ฉบับที่ 4) พ.ศ. 2510 มาตรา 3 แต่ให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288 ซึ่งเป็นกระทงหนักที่สุดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 78 ประกอบกับมาตรา 52 คงจำคุกจำเลย 15 ปี ของกลางริบโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า พยานหลักฐานโจทก์ที่นำสืบฟังไม่ได้ว่าจำเลยได้ฆ่าผู้ตายโดยไตร่ตรองไว้ก่อน แต่กระสุนปืนที่จำเลยยิงผู้ตายนี้ได้ถูกที่น่องซ้ายของนายชาญ ชวนะเวศ ที่อยู่ในร้านนั้นด้วยศาลอุทธรณ์ไม่ได้ปรับบทลงโทษที่จำเลยยิงผู้ตายและกระสุนปืนยังได้ถูกนายชาญ ชวนเวศ ได้รับอันตรายแก่กาย ตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 288, 83, 80, 60 ด้วยนั้น ยังไม่ถูกต้อง และโทษที่ศาลอุทธรณ์ลงแก่จำเลยนั้นเบาไป เพราะจำเลยยิงคนตายคนหนึ่งแล้วยังไล่ยิงอีกคนหนึ่งจนได้รับบาดเจ็บเป็นการกระทำที่อุกอาจพิพากษาแก้คำพิพากษาศาลอุทธรณ์เป็นว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288 และมาตรา 288, 80, 60 กระทงหนึ่งมาตรา 288, 83, 80 กระทงหนึ่ง และตามพระราชบัญญัติอาวุธปืนฯดังที่ศาลอุทธรณ์อ้างอีกกระทงหนึ่งให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 288 ซึ่งเป็นบทและกระทงที่หนักที่สุดกระทงเดียวตามมาตรา 90, 91 วางโทษประหารชีวิตจำเลย จำเลยรับสารภาพโดยดีมีประโยชน์แก่การพิจารณา ลดโทษให้ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78กึ่งหนึ่งให้จำคุกจำเลย 20 ปี ของกลางริบ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 185/2515อัยการจังหวัดนครสวรรค์โจทก์นายสายยนต์ หรือเล็ก อาจมากจำเลย ป.อ. ม. 288, ม. 80, ม. 60จำเลยยิงผู้ตายหนึ่งนัด กระสุนปืนถูกผู้ตายหลายแห่งแล้วยังไปถูกน่องของ ช. ซึ่งอยู่ในที่เกิดเหตุด้วย ดังนี้ ถือว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288, 80, 60 อีกด้วยโจทก์ฟ้องว่าจำเลยทำความผิดหลายบทหลายกระทง กล่าวคือก. มีปืนลูกซองพกและลูกกระสุนไว้ในครอบครองโดยมิได้รับอนุญาตข. จำเลยกับพวกอีกคนหนึ่งซึ่งหลบหนีได้ร่วมกันใช้อาวุธปืนและกระสุนปืนดังกล่าวยิงนายสมศักดิ์หรือโต๊ะ แก้วจรูญ และนายสมชาย หรือหมั่น แสงประเสริฐ หลายนัดโดยเจตนาฆ่าคนทั้งสองโดยไตร่ตรองไว้ก่อน กระสุนปืนที่จำเลยกับพวกยิงนั้น ถูกร่างกายของนายสมศักดิ์หรือโต๊ะถึงแก่ความตายในวันรุ่งขึ้น และถูกนายสมชาย หรือหมั่นอาการสาหัส และกระสุนปืนได้พลาดไปถูกร่างกายนายชาญ ชวนะเวศ ได้รับอันตรายแก่กาย จึงถือว่าจำเลยกับพวกได้กระทำโดยเจตนาฆ่านายชาญด้วยขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 289, 288, 83, 289,288, 80, 83, 288, 80, 83, 60, 32, 33 พระราชบัญญัติอาวุธปืนฯพ.ศ. 2490 มาตรา 7, 72 พระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ (ฉบับที่ 4) พ.ศ. 2510 มาตรา 3 และสั่งริบของกลางจำเลยให้การรับสารภาพศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามฟ้อง แต่ให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 289 ซึ่งเป็นกระทงหนักที่สุดให้วางโทษประหารชีวิต แต่จำเลยให้การรับสารภาพโดยดีตั้งแต่ชั้นจับกุมจนชั้นศาล และรูปคดีมีเหตุควรเชื่อว่าพวกผู้ตายเคยรังแกจำเลยมาก่อน จึงมีเหตุควรปรานีลดโทษให้ตามมาตรา 78 และ 52 กึ่งหนึ่ง คงจำคุกจำเลยยี่สิบปีของกลางริบจำเลยอุทธรณ์ขอให้ลงโทษในสถานเบาศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้คำพิพากษาศาลชั้นต้น เป็นว่า จำเลยมีความผิดฐานฆ่าคนและพยายามฆ่าคนโดยเจตนาตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 288 และ 288, 80 และพระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ พ.ศ. 2490มาตรา 7, 72 พระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ (ฉบับที่ 4) พ.ศ. 2510 มาตรา 3 แต่ให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288 ซึ่งเป็นกระทงหนักที่สุดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 78 ประกอบกับมาตรา 52 คงจำคุกจำเลย 15 ปี ของกลางริบโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า พยานหลักฐานโจทก์ที่นำสืบฟังไม่ได้ว่าจำเลยได้ฆ่าผู้ตายโดยไตร่ตรองไว้ก่อน แต่กระสุนปืนที่จำเลยยิงผู้ตายนี้ได้ถูกที่น่องซ้ายของนายชาญ ชวนะเวศ ที่อยู่ในร้านนั้นด้วยศาลอุทธรณ์ไม่ได้ปรับบทลงโทษที่จำเลยยิงผู้ตายและกระสุนปืนยังได้ถูกนายชาญ ชวนเวศ ได้รับอันตรายแก่กาย ตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 288, 83, 80, 60 ด้วยนั้น ยังไม่ถูกต้อง และโทษที่ศาลอุทธรณ์ลงแก่จำเลยนั้นเบาไป เพราะจำเลยยิงคนตายคนหนึ่งแล้วยังไล่ยิงอีกคนหนึ่งจนได้รับบาดเจ็บเป็นการกระทำที่อุกอาจพิพากษาแก้คำพิพากษาศาลอุทธรณ์เป็นว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288 และมาตรา 288, 80, 60 กระทงหนึ่งมาตรา 288, 83, 80 กระทงหนึ่ง และตามพระราชบัญญัติอาวุธปืนฯดังที่ศาลอุทธรณ์อ้างอีกกระทงหนึ่งให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 288 ซึ่งเป็นบทและกระทงที่หนักที่สุดกระทงเดียวตามมาตรา 90, 91 วางโทษประหารชีวิตจำเลย จำเลยรับสารภาพโดยดีมีประโยชน์แก่การพิจารณา ลดโทษให้ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78กึ่งหนึ่งให้จำคุกจำเลย 20 ปี ของกลางริบ(ชวน พูนคำ-อุดม เพชรคุปต์-กฤษณ์ โสภิตกุล)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่าจำเลยทำความผิดหลายบทหลายกระทง กล่าวคือก. มีปืนลูกซองพกและลูกกระสุนไว้ในครอบครองโดยมิได้รับอนุญาตข. จำเลยกับพวกอีกคนหนึ่งซึ่งหลบหนีได้ร่วมกันใช้อาวุธปืนและกระสุนปืนดังกล่าวยิงนายสมศักดิ์หรือโต๊ะ แก้วจรูญ และนายสมชาย หรือหมั่น แสงประเสริฐ หลายนัดโดยเจตนาฆ่าคนทั้งสองโดยไตร่ตรองไว้ก่อน กระสุนปืนที่จำเลยกับพวกยิงนั้น ถูกร่างกายของนายสมศักดิ์หรือโต๊ะถึงแก่ความตายในวันรุ่งขึ้น และถูกนายสมชาย หรือหมั่นอาการสาหัส และกระสุนปืนได้พลาดไปถูกร่างกายนายชาญ ชวนะเวศ ได้รับอันตรายแก่กาย จึงถือว่าจำเลยกับพวกได้กระทำโดยเจตนาฆ่านายชาญด้วยขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 289, 288, 83, 289,288, 80, 83, 288, 80, 83, 60, 32, 33 พระราชบัญญัติอาวุธปืนฯพ.ศ. 2490 มาตรา 7, 72 พระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ (ฉบับที่ 4) พ.ศ. 2510 มาตรา 3 และสั่งริบของกลางจำเลยให้การรับสารภาพศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามฟ้อง แต่ให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 289 ซึ่งเป็นกระทงหนักที่สุดให้วางโทษประหารชีวิต แต่จำเลยให้การรับสารภาพโดยดีตั้งแต่ชั้นจับกุมจนชั้นศาล และรูปคดีมีเหตุควรเชื่อว่าพวกผู้ตายเคยรังแกจำเลยมาก่อน จึงมีเหตุควรปรานีลดโทษให้ตามมาตรา 78 และ 52 กึ่งหนึ่ง คงจำคุกจำเลยยี่สิบปีของกลางริบจำเลยอุทธรณ์ขอให้ลงโทษในสถานเบาศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้คำพิพากษาศาลชั้นต้น เป็นว่า จำเลยมีความผิดฐานฆ่าคนและพยายามฆ่าคนโดยเจตนาตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 288 และ 288, 80 และพระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ พ.ศ. 2490มาตรา 7, 72 พระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ (ฉบับที่ 4) พ.ศ. 2510 มาตรา 3 แต่ให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288 ซึ่งเป็นกระทงหนักที่สุดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 78 ประกอบกับมาตรา 52 คงจำคุกจำเลย 15 ปี ของกลางริบโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า พยานหลักฐานโจทก์ที่นำสืบฟังไม่ได้ว่าจำเลยได้ฆ่าผู้ตายโดยไตร่ตรองไว้ก่อน แต่กระสุนปืนที่จำเลยยิงผู้ตายนี้ได้ถูกที่น่องซ้ายของนายชาญ ชวนะเวศ ที่อยู่ในร้านนั้นด้วยศาลอุทธรณ์ไม่ได้ปรับบทลงโทษที่จำเลยยิงผู้ตายและกระสุนปืนยังได้ถูกนายชาญ ชวนเวศ ได้รับอันตรายแก่กาย ตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 288, 83, 80, 60 ด้วยนั้น ยังไม่ถูกต้อง และโทษที่ศาลอุทธรณ์ลงแก่จำเลยนั้นเบาไป เพราะจำเลยยิงคนตายคนหนึ่งแล้วยังไล่ยิงอีกคนหนึ่งจนได้รับบาดเจ็บเป็นการกระทำที่อุกอาจพิพากษาแก้คำพิพากษาศาลอุทธรณ์เป็นว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288 และมาตรา 288, 80, 60 กระทงหนึ่งมาตรา 288, 83, 80 กระทงหนึ่ง และตามพระราชบัญญัติอาวุธปืนฯดังที่ศาลอุทธรณ์อ้างอีกกระทงหนึ่งให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 288 ซึ่งเป็นบทและกระทงที่หนักที่สุดกระทงเดียวตามมาตรา 90, 91 วางโทษประหารชีวิตจำเลย จำเลยรับสารภาพโดยดีมีประโยชน์แก่การพิจารณา ลดโทษให้ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78กึ่งหนึ่งให้จำคุกจำเลย 20 ปี ของกลางริบ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 185/2515อัยการจังหวัดนครสวรรค์โจทก์นายสายยนต์ หรือเล็ก อาจมากจำเลย ป.อ. ม. 288, ม. 80, ม. 60จำเลยยิงผู้ตายหนึ่งนัด กระสุนปืนถูกผู้ตายหลายแห่งแล้วยังไปถูกน่องของ ช. ซึ่งอยู่ในที่เกิดเหตุด้วย ดังนี้ ถือว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288, 80, 60 อีกด้วยโจทก์ฟ้องว่าจำเลยทำความผิดหลายบทหลายกระทง กล่าวคือก. มีปืนลูกซองพกและลูกกระสุนไว้ในครอบครองโดยมิได้รับอนุญาตข. จำเลยกับพวกอีกคนหนึ่งซึ่งหลบหนีได้ร่วมกันใช้อาวุธปืนและกระสุนปืนดังกล่าวยิงนายสมศักดิ์หรือโต๊ะ แก้วจรูญ และนายสมชาย หรือหมั่น แสงประเสริฐ หลายนัดโดยเจตนาฆ่าคนทั้งสองโดยไตร่ตรองไว้ก่อน กระสุนปืนที่จำเลยกับพวกยิงนั้น ถูกร่างกายของนายสมศักดิ์หรือโต๊ะถึงแก่ความตายในวันรุ่งขึ้น และถูกนายสมชาย หรือหมั่นอาการสาหัส และกระสุนปืนได้พลาดไปถูกร่างกายนายชาญ ชวนะเวศ ได้รับอันตรายแก่กาย จึงถือว่าจำเลยกับพวกได้กระทำโดยเจตนาฆ่านายชาญด้วยขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 289, 288, 83, 289,288, 80, 83, 288, 80, 83, 60, 32, 33 พระราชบัญญัติอาวุธปืนฯพ.ศ. 2490 มาตรา 7, 72 พระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ (ฉบับที่ 4) พ.ศ. 2510 มาตรา 3 และสั่งริบของกลางจำเลยให้การรับสารภาพศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามฟ้อง แต่ให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 289 ซึ่งเป็นกระทงหนักที่สุดให้วางโทษประหารชีวิต แต่จำเลยให้การรับสารภาพโดยดีตั้งแต่ชั้นจับกุมจนชั้นศาล และรูปคดีมีเหตุควรเชื่อว่าพวกผู้ตายเคยรังแกจำเลยมาก่อน จึงมีเหตุควรปรานีลดโทษให้ตามมาตรา 78 และ 52 กึ่งหนึ่ง คงจำคุกจำเลยยี่สิบปีของกลางริบจำเลยอุทธรณ์ขอให้ลงโทษในสถานเบาศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้คำพิพากษาศาลชั้นต้น เป็นว่า จำเลยมีความผิดฐานฆ่าคนและพยายามฆ่าคนโดยเจตนาตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 288 และ 288, 80 และพระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ พ.ศ. 2490มาตรา 7, 72 พระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ (ฉบับที่ 4) พ.ศ. 2510 มาตรา 3 แต่ให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288 ซึ่งเป็นกระทงหนักที่สุดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 78 ประกอบกับมาตรา 52 คงจำคุกจำเลย 15 ปี ของกลางริบโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า พยานหลักฐานโจทก์ที่นำสืบฟังไม่ได้ว่าจำเลยได้ฆ่าผู้ตายโดยไตร่ตรองไว้ก่อน แต่กระสุนปืนที่จำเลยยิงผู้ตายนี้ได้ถูกที่น่องซ้ายของนายชาญ ชวนะเวศ ที่อยู่ในร้านนั้นด้วยศาลอุทธรณ์ไม่ได้ปรับบทลงโทษที่จำเลยยิงผู้ตายและกระสุนปืนยังได้ถูกนายชาญ ชวนเวศ ได้รับอันตรายแก่กาย ตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 288, 83, 80, 60 ด้วยนั้น ยังไม่ถูกต้อง และโทษที่ศาลอุทธรณ์ลงแก่จำเลยนั้นเบาไป เพราะจำเลยยิงคนตายคนหนึ่งแล้วยังไล่ยิงอีกคนหนึ่งจนได้รับบาดเจ็บเป็นการกระทำที่อุกอาจพิพากษาแก้คำพิพากษาศาลอุทธรณ์เป็นว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288 และมาตรา 288, 80, 60 กระทงหนึ่งมาตรา 288, 83, 80 กระทงหนึ่ง และตามพระราชบัญญัติอาวุธปืนฯดังที่ศาลอุทธรณ์อ้างอีกกระทงหนึ่งให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 288 ซึ่งเป็นบทและกระทงที่หนักที่สุดกระทงเดียวตามมาตรา 90, 91 วางโทษประหารชีวิตจำเลย จำเลยรับสารภาพโดยดีมีประโยชน์แก่การพิจารณา ลดโทษให้ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78กึ่งหนึ่งให้จำคุกจำเลย 20 ปี ของกลางริบ(ชวน พูนคำ-อุดม เพชรคุปต์-กฤษณ์ โสภิตกุล)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ