คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2550/2529หลักกฎหมาย: ข้อเท็จจริงที่ปรากฏในคำฟ้องของโจทก์ได้ความว่าการที่จำเลยไปแจ้งว่าชายคนที่ไปร้านของจำเลยคือโจทก์นั้นก็เป็นการแจ้งไปตามคำบอกเล่าของเด็กที่อยู่ในร้านโจทก์มิได้ยืนยันข้อเท็จจริงให้ปรากฏในคำฟ้องว่าเด็กในร้านมิได้บอกกับจำเลยเช่นนั้นอันจะทำให้เห็นว่าข้อที่จำเลยแจ้งนั้นเป็นเท็จเมื่อฟังไม่ได้ว่าข้อความที่จำเลยแจ้งเป็นเท็จแล้วการแจ้งความของจำเลยก็ไม่มีมูลความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา137.โจทก์ ฟ้อง และ แก้ไข เพิ่มเติม ฟ้อง ว่า จำเลย เอา ความเท็จ และข้อความ เท็จ เกี่ยวกับ ความผิด อาญา แจ้ง ต่อ ร้อยตำรวจตรี อิทธิพรโพธิสุข พนักงาน สอบสวน สถานี ตำรวจ นครบาล ยานนาวา ว่า วันเดียวกันนั้น เวลา 17 นาฬิกา ขณะ ที่ จำเลย ไม่ ได้ อยู่ ใน ร้านค้า ของ จำเลยชื่อ ร้าน นิวจิวเวลลี่ ใน โรงแรม แมนฮัตตัน ได้ มี ชาย คนหนึ่ง อ้างชื่อ ว่า นาย ธนะ ทินกร ณ อยุธยา มา ที่ ร้านค้า ของ จำเลย ถือ กระเป๋า1 ใบ มี ท่าทาง พิรุธ ถาม หา จำเลย แต่ เด็ก ใน ร้าน จำเลย บอก ว่าจำเลย ไม่ อยู่ ชาย ดังกล่าว จึง บอก กับ เด็ก ของ จำเลย ว่า ชื่อ นายธนะ ทินกร ณ อยุธยา จำเลย เกรง ว่า นาย ธนะ จะ มา ดัก ทำร้าย จำเลยเนื่องจาก จำเลย กับ บิดา ของ นาย ธนะ กำลัง มี กรณี พิพาท กัน อยู่ความจริง แล้ว โจทก์ ไม่ ได้ กระทำ ตาม ที่ จำเลย แจ้งความ การ แจ้งความของ จำเลย ทำ ให้ เจ้าพนักงาน หลงเชื่อ จึง รับ แจ้ง ลง รายงาน ประจำวัน ซึ่ง อาจ ทำ ให้ โจทก์ เสียหาย ถูก จับกุม ดำเนินคดี ขอ ให้ ลงโทษตาม ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 137, 172, 91 ศาลชั้นต้น ไต่สวน มูลฟ้อง แล้ว พิพากษา ยกฟ้อง โจทก์ อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ พิพากษา ยืน โจทก์ ฎีกา ศาลฎีกา วินิจฉัย ว่า ปัญหา วินิจฉัย คง มี เพียง ว่า การ กระทำ ของจำเลย ตาม ที่ โจทก์ กล่าว ใน ฟ้อง จะ มี มูล ความผิด ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 137 หรือไม่ เห็นว่า ตาม ข้อเท็จจริง ที่ ปรากฏใน คำฟ้อง ของ โจทก์ นั้น ได้ ความ ว่า การ ที่ จำเลย ไป แจ้ง ว่า ชายคน ที่ ไป ที่ ร้าน ของ จำเลย คือ โจทก์ นั้น ก็ เป็น การ แจ้ง ไป ตามคำบอกเล่า ของ เด็ก ที่ อยู่ ใน ร้าน โจทก์ มิได้ ยืนยัน ข้อเท็จจริงให้ ปรากฏ ใน คำฟ้อง ว่า เด็ก ใน ร้าน มิได้ บอก กับ จำเลย เช่นนั้นอัน จะ ทำ ให้ เห็น ว่า ข้อ ที่ จำเลย แจ้ง นั้น เป็น เท็จ เมื่อข้อเท็จจริง ตาม คำฟ้อง ฟัง ไม่ ได้ ว่า ข้อความ ที่ จำเลย แจ้ง เป็นเท็จ แล้ว การ แจ้งความ ของ จำเลย ตาม ฟ้อง ก็ ไม่ มี มูล ความผิด ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 137 ไม่ จำเป็น ต้อง พิจารณา ปัญหา อื่น ฎีกาโจทก์ ฟัง ไม่ ขึ้น พิพากษา ยืน. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2550/2529นาย ธนะ ทินกร ณ อยุธยาโจทก์นาง สุพัตรา หาญผลกิจ หรือ ลีศุภนานนท์จำเลย ป.อ. ม. 137ข้อเท็จจริงที่ปรากฏในคำฟ้องของโจทก์ได้ความว่าการที่จำเลยไปแจ้งว่าชายคนที่ไปร้านของจำเลยคือโจทก์นั้นก็เป็นการแจ้งไปตามคำบอกเล่าของเด็กที่อยู่ในร้านโจทก์มิได้ยืนยันข้อเท็จจริงให้ปรากฏในคำฟ้องว่าเด็กในร้านมิได้บอกกับจำเลยเช่นนั้นอันจะทำให้เห็นว่าข้อที่จำเลยแจ้งนั้นเป็นเท็จเมื่อฟังไม่ได้ว่าข้อความที่จำเลยแจ้งเป็นเท็จแล้วการแจ้งความของจำเลยก็ไม่มีมูลความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา137.โจทก์ ฟ้อง และ แก้ไข เพิ่มเติม ฟ้อง ว่า จำเลย เอา ความเท็จ และข้อความ เท็จ เกี่ยวกับ ความผิด อาญา แจ้ง ต่อ ร้อยตำรวจตรี อิทธิพรโพธิสุข พนักงาน สอบสวน สถานี ตำรวจ นครบาล ยานนาวา ว่า วันเดียวกันนั้น เวลา 17 นาฬิกา ขณะ ที่ จำเลย ไม่ ได้ อยู่ ใน ร้านค้า ของ จำเลยชื่อ ร้าน นิวจิวเวลลี่ ใน โรงแรม แมนฮัตตัน ได้ มี ชาย คนหนึ่ง อ้างชื่อ ว่า นาย ธนะ ทินกร ณ อยุธยา มา ที่ ร้านค้า ของ จำเลย ถือ กระเป๋า1 ใบ มี ท่าทาง พิรุธ ถาม หา จำเลย แต่ เด็ก ใน ร้าน จำเลย บอก ว่าจำเลย ไม่ อยู่ ชาย ดังกล่าว จึง บอก กับ เด็ก ของ จำเลย ว่า ชื่อ นายธนะ ทินกร ณ อยุธยา จำเลย เกรง ว่า นาย ธนะ จะ มา ดัก ทำร้าย จำเลยเนื่องจาก จำเลย กับ บิดา ของ นาย ธนะ กำลัง มี กรณี พิพาท กัน อยู่ความจริง แล้ว โจทก์ ไม่ ได้ กระทำ ตาม ที่ จำเลย แจ้งความ การ แจ้งความของ จำเลย ทำ ให้ เจ้าพนักงาน หลงเชื่อ จึง รับ แจ้ง ลง รายงาน ประจำวัน ซึ่ง อาจ ทำ ให้ โจทก์ เสียหาย ถูก จับกุม ดำเนินคดี ขอ ให้ ลงโทษตาม ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 137, 172, 91 ศาลชั้นต้น ไต่สวน มูลฟ้อง แล้ว พิพากษา ยกฟ้อง โจทก์ อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ พิพากษา ยืน โจทก์ ฎีกา ศาลฎีกา วินิจฉัย ว่า ปัญหา วินิจฉัย คง มี เพียง ว่า การ กระทำ ของจำเลย ตาม ที่ โจทก์ กล่าว ใน ฟ้อง จะ มี มูล ความผิด ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 137 หรือไม่ เห็นว่า ตาม ข้อเท็จจริง ที่ ปรากฏใน คำฟ้อง ของ โจทก์ นั้น ได้ ความ ว่า การ ที่ จำเลย ไป แจ้ง ว่า ชายคน ที่ ไป ที่ ร้าน ของ จำเลย คือ โจทก์ นั้น ก็ เป็น การ แจ้ง ไป ตามคำบอกเล่า ของ เด็ก ที่ อยู่ ใน ร้าน โจทก์ มิได้ ยืนยัน ข้อเท็จจริงให้ ปรากฏ ใน คำฟ้อง ว่า เด็ก ใน ร้าน มิได้ บอก กับ จำเลย เช่นนั้นอัน จะ ทำ ให้ เห็น ว่า ข้อ ที่ จำเลย แจ้ง นั้น เป็น เท็จ เมื่อข้อเท็จจริง ตาม คำฟ้อง ฟัง ไม่ ได้ ว่า ข้อความ ที่ จำเลย แจ้ง เป็นเท็จ แล้ว การ แจ้งความ ของ จำเลย ตาม ฟ้อง ก็ ไม่ มี มูล ความผิด ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 137 ไม่ จำเป็น ต้อง พิจารณา ปัญหา อื่น ฎีกาโจทก์ ฟัง ไม่ ขึ้น พิพากษา ยืน.(อุทิศ บุญชู-จุนท์ จันทรวงศ์-ปชา วรธรรมพินิจ)แหล่งที่มาADMINแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ ฟ้อง และ แก้ไข เพิ่มเติม ฟ้อง ว่า จำเลย เอา ความเท็จ และข้อความ เท็จ เกี่ยวกับ ความผิด อาญา แจ้ง ต่อ ร้อยตำรวจตรี อิทธิพรโพธิสุข พนักงาน สอบสวน สถานี ตำรวจ นครบาล ยานนาวา ว่า วันเดียวกันนั้น เวลา 17 นาฬิกา ขณะ ที่ จำเลย ไม่ ได้ อยู่ ใน ร้านค้า ของ จำเลยชื่อ ร้าน นิวจิวเวลลี่ ใน โรงแรม แมนฮัตตัน ได้ มี ชาย คนหนึ่ง อ้างชื่อ ว่า นาย ธนะ ทินกร ณ อยุธยา มา ที่ ร้านค้า ของ จำเลย ถือ กระเป๋า1 ใบ มี ท่าทาง พิรุธ ถาม หา จำเลย แต่ เด็ก ใน ร้าน จำเลย บอก ว่าจำเลย ไม่ อยู่ ชาย ดังกล่าว จึง บอก กับ เด็ก ของ จำเลย ว่า ชื่อ นายธนะ ทินกร ณ อยุธยา จำเลย เกรง ว่า นาย ธนะ จะ มา ดัก ทำร้าย จำเลยเนื่องจาก จำเลย กับ บิดา ของ นาย ธนะ กำลัง มี กรณี พิพาท กัน อยู่ความจริง แล้ว โจทก์ ไม่ ได้ กระทำ ตาม ที่ จำเลย แจ้งความ การ แจ้งความของ จำเลย ทำ ให้ เจ้าพนักงาน หลงเชื่อ จึง รับ แจ้ง ลง รายงาน ประจำวัน ซึ่ง อาจ ทำ ให้ โจทก์ เสียหาย ถูก จับกุม ดำเนินคดี ขอ ให้ ลงโทษตาม ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 137, 172, 91 ศาลชั้นต้น ไต่สวน มูลฟ้อง แล้ว พิพากษา ยกฟ้อง โจทก์ อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ พิพากษา ยืน โจทก์ ฎีกา ศาลฎีกา วินิจฉัย ว่า ปัญหา วินิจฉัย คง มี เพียง ว่า การ กระทำ ของจำเลย ตาม ที่ โจทก์ กล่าว ใน ฟ้อง จะ มี มูล ความผิด ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 137 หรือไม่ เห็นว่า ตาม ข้อเท็จจริง ที่ ปรากฏใน คำฟ้อง ของ โจทก์ นั้น ได้ ความ ว่า การ ที่ จำเลย ไป แจ้ง ว่า ชายคน ที่ ไป ที่ ร้าน ของ จำเลย คือ โจทก์ นั้น ก็ เป็น การ แจ้ง ไป ตามคำบอกเล่า ของ เด็ก ที่ อยู่ ใน ร้าน โจทก์ มิได้ ยืนยัน ข้อเท็จจริงให้ ปรากฏ ใน คำฟ้อง ว่า เด็ก ใน ร้าน มิได้ บอก กับ จำเลย เช่นนั้นอัน จะ ทำ ให้ เห็น ว่า ข้อ ที่ จำเลย แจ้ง นั้น เป็น เท็จ เมื่อข้อเท็จจริง ตาม คำฟ้อง ฟัง ไม่ ได้ ว่า ข้อความ ที่ จำเลย แจ้ง เป็นเท็จ แล้ว การ แจ้งความ ของ จำเลย ตาม ฟ้อง ก็ ไม่ มี มูล ความผิด ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 137 ไม่ จำเป็น ต้อง พิจารณา ปัญหา อื่น ฎีกาโจทก์ ฟัง ไม่ ขึ้น พิพากษา ยืน. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2550/2529นาย ธนะ ทินกร ณ อยุธยาโจทก์นาง สุพัตรา หาญผลกิจ หรือ ลีศุภนานนท์จำเลย ป.อ. ม. 137ข้อเท็จจริงที่ปรากฏในคำฟ้องของโจทก์ได้ความว่าการที่จำเลยไปแจ้งว่าชายคนที่ไปร้านของจำเลยคือโจทก์นั้นก็เป็นการแจ้งไปตามคำบอกเล่าของเด็กที่อยู่ในร้านโจทก์มิได้ยืนยันข้อเท็จจริงให้ปรากฏในคำฟ้องว่าเด็กในร้านมิได้บอกกับจำเลยเช่นนั้นอันจะทำให้เห็นว่าข้อที่จำเลยแจ้งนั้นเป็นเท็จเมื่อฟังไม่ได้ว่าข้อความที่จำเลยแจ้งเป็นเท็จแล้วการแจ้งความของจำเลยก็ไม่มีมูลความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา137.โจทก์ ฟ้อง และ แก้ไข เพิ่มเติม ฟ้อง ว่า จำเลย เอา ความเท็จ และข้อความ เท็จ เกี่ยวกับ ความผิด อาญา แจ้ง ต่อ ร้อยตำรวจตรี อิทธิพรโพธิสุข พนักงาน สอบสวน สถานี ตำรวจ นครบาล ยานนาวา ว่า วันเดียวกันนั้น เวลา 17 นาฬิกา ขณะ ที่ จำเลย ไม่ ได้ อยู่ ใน ร้านค้า ของ จำเลยชื่อ ร้าน นิวจิวเวลลี่ ใน โรงแรม แมนฮัตตัน ได้ มี ชาย คนหนึ่ง อ้างชื่อ ว่า นาย ธนะ ทินกร ณ อยุธยา มา ที่ ร้านค้า ของ จำเลย ถือ กระเป๋า1 ใบ มี ท่าทาง พิรุธ ถาม หา จำเลย แต่ เด็ก ใน ร้าน จำเลย บอก ว่าจำเลย ไม่ อยู่ ชาย ดังกล่าว จึง บอก กับ เด็ก ของ จำเลย ว่า ชื่อ นายธนะ ทินกร ณ อยุธยา จำเลย เกรง ว่า นาย ธนะ จะ มา ดัก ทำร้าย จำเลยเนื่องจาก จำเลย กับ บิดา ของ นาย ธนะ กำลัง มี กรณี พิพาท กัน อยู่ความจริง แล้ว โจทก์ ไม่ ได้ กระทำ ตาม ที่ จำเลย แจ้งความ การ แจ้งความของ จำเลย ทำ ให้ เจ้าพนักงาน หลงเชื่อ จึง รับ แจ้ง ลง รายงาน ประจำวัน ซึ่ง อาจ ทำ ให้ โจทก์ เสียหาย ถูก จับกุม ดำเนินคดี ขอ ให้ ลงโทษตาม ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 137, 172, 91 ศาลชั้นต้น ไต่สวน มูลฟ้อง แล้ว พิพากษา ยกฟ้อง โจทก์ อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ พิพากษา ยืน โจทก์ ฎีกา ศาลฎีกา วินิจฉัย ว่า ปัญหา วินิจฉัย คง มี เพียง ว่า การ กระทำ ของจำเลย ตาม ที่ โจทก์ กล่าว ใน ฟ้อง จะ มี มูล ความผิด ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 137 หรือไม่ เห็นว่า ตาม ข้อเท็จจริง ที่ ปรากฏใน คำฟ้อง ของ โจทก์ นั้น ได้ ความ ว่า การ ที่ จำเลย ไป แจ้ง ว่า ชายคน ที่ ไป ที่ ร้าน ของ จำเลย คือ โจทก์ นั้น ก็ เป็น การ แจ้ง ไป ตามคำบอกเล่า ของ เด็ก ที่ อยู่ ใน ร้าน โจทก์ มิได้ ยืนยัน ข้อเท็จจริงให้ ปรากฏ ใน คำฟ้อง ว่า เด็ก ใน ร้าน มิได้ บอก กับ จำเลย เช่นนั้นอัน จะ ทำ ให้ เห็น ว่า ข้อ ที่ จำเลย แจ้ง นั้น เป็น เท็จ เมื่อข้อเท็จจริง ตาม คำฟ้อง ฟัง ไม่ ได้ ว่า ข้อความ ที่ จำเลย แจ้ง เป็นเท็จ แล้ว การ แจ้งความ ของ จำเลย ตาม ฟ้อง ก็ ไม่ มี มูล ความผิด ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 137 ไม่ จำเป็น ต้อง พิจารณา ปัญหา อื่น ฎีกาโจทก์ ฟัง ไม่ ขึ้น พิพากษา ยืน.(อุทิศ บุญชู-จุนท์ จันทรวงศ์-ปชา วรธรรมพินิจ)แหล่งที่มาADMINแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ