คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2947/2526หลักกฎหมาย: โจทก์ว่าจ้างจำเลยซ่อมแซมรถยนต์ของโจทก์ ซึ่งจะต้องกระทำให้แล้วเสร็จภายในระยะเวลาที่กำหนดไว้ มิฉะนั้นจำเลยจะต้องถูกปรับเป็นรายวันจนกว่าจะซ่อมเสร็จแต่เมื่อโจทก์ยอมรับมอบรถยนต์ที่จำเลยซ่อมเสร็จเรียบร้อยหลังจากที่พ้นกำหนดเวลาตามสัญญาแล้ว อันเป็นการยอมรับชำระหนี้ โดยมิได้บอกสงวนสิทธิที่จะเรียกเอาเบี้ยปรับ โจทก์ย่อมหมดสิทธิที่จะเรียกเอาเบี้ยปรับจากจำเลยตาม มาตรา 181 วรรคสาม แห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์โจทก์ฟ้องว่า โจทก์ว่าจ้างจำเลยซ่อมแซมรถยนต์ของโจทก์ กำหนดให้แล้วเสร็จภายใน ๔๕ วัน หากซ่อมไม่เสร็จจำเลยยอมให้ปรับวันละ ๕๐๐ บาท จำเลยซ่อมไม่เสร็จภายในกำหนดตามสัญญา ขอให้บังคับจำเลยชำระค่าปรับ จำเลยให้การว่า ในวันรับมอบรถยนต์โจทก์รับมอบในสภาพที่เรียบร้อย มิได้อิดเอื้อน หรือโต้แย้งหรือสงวนสิทธิการเรียกร้องเอาค่าปรับ จึงเสียค่าปรับไม่ได้ ขอให้ยกฟ้อง ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยชำระค่าปรับแก่โจทก์ จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้ยกฟ้องโจทก์ โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า ในวันที่โจทก์รับมอบรถยนต์พิพาทไปจากจำเลยโจทก์มิได้พูดจาโต้แย้งคัดค้าน หรือพูดถึงค่าเสียหายกับฝ่ายจำเลยแต่อย่างใด และวินิจฉัยปัญหาข้อกฎหมายว่า ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๓๘๑ วรรคสามบัญญัติว่า "ถ้าเจ้าหนี้ยอมรับชำระหนี้แล้ว จะเรียกเอาเบี้ยปรับได้ต่อเมื่อได้บอกสงวนสิทธิไว้เช่นนั้นในเวลารับชำระหนี้" ดังนี้ ถือว่าโจทก์ยอมรับมอบรถยนต์พิพาทที่จำเลยซ่อมเสร็จเรียบร้อยอันเป็นการยอมรับชำระหนี้ โดยมิได้บอกสงวนสิทธิที่จะเรียกเอาเบี้ยปรับ โจทก์ย่อมหมดสิทธิที่จะเรียกเอาเบี้ยปรับจากจำเลยตามมาตรา ๓๘๑ วรรคสามดังกล่าว พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2947/2526นายเกียรติชัย อภิรมย์ยานนท์โจทก์นายชาญ ชาครนิพิทจำเลย ป.พ.พ. ม. 381, ม. 597, ม. 598โจทก์ว่าจ้างจำเลยซ่อมแซมรถยนต์ของโจทก์ ซึ่งจะต้องกระทำให้แล้วเสร็จภายในระยะเวลาที่กำหนดไว้ มิฉะนั้นจำเลยจะต้องถูกปรับเป็นรายวันจนกว่าจะซ่อมเสร็จแต่เมื่อโจทก์ยอมรับมอบรถยนต์ที่จำเลยซ่อมเสร็จเรียบร้อยหลังจากที่พ้นกำหนดเวลาตามสัญญาแล้ว อันเป็นการยอมรับชำระหนี้ โดยมิได้บอกสงวนสิทธิที่จะเรียกเอาเบี้ยปรับ โจทก์ย่อมหมดสิทธิที่จะเรียกเอาเบี้ยปรับจากจำเลยตาม มาตรา 181 วรรคสาม แห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์โจทก์ฟ้องว่า โจทก์ว่าจ้างจำเลยซ่อมแซมรถยนต์ของโจทก์ กำหนดให้แล้วเสร็จภายใน ๔๕ วัน หากซ่อมไม่เสร็จจำเลยยอมให้ปรับวันละ ๕๐๐ บาท จำเลยซ่อมไม่เสร็จภายในกำหนดตามสัญญา ขอให้บังคับจำเลยชำระค่าปรับ จำเลยให้การว่า ในวันรับมอบรถยนต์โจทก์รับมอบในสภาพที่เรียบร้อย มิได้อิดเอื้อน หรือโต้แย้งหรือสงวนสิทธิการเรียกร้องเอาค่าปรับ จึงเสียค่าปรับไม่ได้ ขอให้ยกฟ้อง ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยชำระค่าปรับแก่โจทก์ จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้ยกฟ้องโจทก์ โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า ในวันที่โจทก์รับมอบรถยนต์พิพาทไปจากจำเลยโจทก์มิได้พูดจาโต้แย้งคัดค้าน หรือพูดถึงค่าเสียหายกับฝ่ายจำเลยแต่อย่างใด และวินิจฉัยปัญหาข้อกฎหมายว่า ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๓๘๑ วรรคสามบัญญัติว่า "ถ้าเจ้าหนี้ยอมรับชำระหนี้แล้ว จะเรียกเอาเบี้ยปรับได้ต่อเมื่อได้บอกสงวนสิทธิไว้เช่นนั้นในเวลารับชำระหนี้" ดังนี้ ถือว่าโจทก์ยอมรับมอบรถยนต์พิพาทที่จำเลยซ่อมเสร็จเรียบร้อยอันเป็นการยอมรับชำระหนี้ โดยมิได้บอกสงวนสิทธิที่จะเรียกเอาเบี้ยปรับ โจทก์ย่อมหมดสิทธิที่จะเรียกเอาเบี้ยปรับจากจำเลยตามมาตรา ๓๘๑ วรรคสามดังกล่าว พิพากษายืน(ดำริ ศุภพิโรจน์-สุทิน เลิศวิรุฬห์-อำนวย อินทุภูติ)ศาลจังหวัดอุดรธานี - นายขวัญ ปิ่นรอดศาลอุทธรณ์ - นายสุเทพ กิจสวัสดิ์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า โจทก์ว่าจ้างจำเลยซ่อมแซมรถยนต์ของโจทก์ กำหนดให้แล้วเสร็จภายใน ๔๕ วัน หากซ่อมไม่เสร็จจำเลยยอมให้ปรับวันละ ๕๐๐ บาท จำเลยซ่อมไม่เสร็จภายในกำหนดตามสัญญา ขอให้บังคับจำเลยชำระค่าปรับ จำเลยให้การว่า ในวันรับมอบรถยนต์โจทก์รับมอบในสภาพที่เรียบร้อย มิได้อิดเอื้อน หรือโต้แย้งหรือสงวนสิทธิการเรียกร้องเอาค่าปรับ จึงเสียค่าปรับไม่ได้ ขอให้ยกฟ้อง ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยชำระค่าปรับแก่โจทก์ จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้ยกฟ้องโจทก์ โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า ในวันที่โจทก์รับมอบรถยนต์พิพาทไปจากจำเลยโจทก์มิได้พูดจาโต้แย้งคัดค้าน หรือพูดถึงค่าเสียหายกับฝ่ายจำเลยแต่อย่างใด และวินิจฉัยปัญหาข้อกฎหมายว่า ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๓๘๑ วรรคสามบัญญัติว่า "ถ้าเจ้าหนี้ยอมรับชำระหนี้แล้ว จะเรียกเอาเบี้ยปรับได้ต่อเมื่อได้บอกสงวนสิทธิไว้เช่นนั้นในเวลารับชำระหนี้" ดังนี้ ถือว่าโจทก์ยอมรับมอบรถยนต์พิพาทที่จำเลยซ่อมเสร็จเรียบร้อยอันเป็นการยอมรับชำระหนี้ โดยมิได้บอกสงวนสิทธิที่จะเรียกเอาเบี้ยปรับ โจทก์ย่อมหมดสิทธิที่จะเรียกเอาเบี้ยปรับจากจำเลยตามมาตรา ๓๘๑ วรรคสามดังกล่าว พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2947/2526นายเกียรติชัย อภิรมย์ยานนท์โจทก์นายชาญ ชาครนิพิทจำเลย ป.พ.พ. ม. 381, ม. 597, ม. 598โจทก์ว่าจ้างจำเลยซ่อมแซมรถยนต์ของโจทก์ ซึ่งจะต้องกระทำให้แล้วเสร็จภายในระยะเวลาที่กำหนดไว้ มิฉะนั้นจำเลยจะต้องถูกปรับเป็นรายวันจนกว่าจะซ่อมเสร็จแต่เมื่อโจทก์ยอมรับมอบรถยนต์ที่จำเลยซ่อมเสร็จเรียบร้อยหลังจากที่พ้นกำหนดเวลาตามสัญญาแล้ว อันเป็นการยอมรับชำระหนี้ โดยมิได้บอกสงวนสิทธิที่จะเรียกเอาเบี้ยปรับ โจทก์ย่อมหมดสิทธิที่จะเรียกเอาเบี้ยปรับจากจำเลยตาม มาตรา 181 วรรคสาม แห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์โจทก์ฟ้องว่า โจทก์ว่าจ้างจำเลยซ่อมแซมรถยนต์ของโจทก์ กำหนดให้แล้วเสร็จภายใน ๔๕ วัน หากซ่อมไม่เสร็จจำเลยยอมให้ปรับวันละ ๕๐๐ บาท จำเลยซ่อมไม่เสร็จภายในกำหนดตามสัญญา ขอให้บังคับจำเลยชำระค่าปรับ จำเลยให้การว่า ในวันรับมอบรถยนต์โจทก์รับมอบในสภาพที่เรียบร้อย มิได้อิดเอื้อน หรือโต้แย้งหรือสงวนสิทธิการเรียกร้องเอาค่าปรับ จึงเสียค่าปรับไม่ได้ ขอให้ยกฟ้อง ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยชำระค่าปรับแก่โจทก์ จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้ยกฟ้องโจทก์ โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า ในวันที่โจทก์รับมอบรถยนต์พิพาทไปจากจำเลยโจทก์มิได้พูดจาโต้แย้งคัดค้าน หรือพูดถึงค่าเสียหายกับฝ่ายจำเลยแต่อย่างใด และวินิจฉัยปัญหาข้อกฎหมายว่า ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๓๘๑ วรรคสามบัญญัติว่า "ถ้าเจ้าหนี้ยอมรับชำระหนี้แล้ว จะเรียกเอาเบี้ยปรับได้ต่อเมื่อได้บอกสงวนสิทธิไว้เช่นนั้นในเวลารับชำระหนี้" ดังนี้ ถือว่าโจทก์ยอมรับมอบรถยนต์พิพาทที่จำเลยซ่อมเสร็จเรียบร้อยอันเป็นการยอมรับชำระหนี้ โดยมิได้บอกสงวนสิทธิที่จะเรียกเอาเบี้ยปรับ โจทก์ย่อมหมดสิทธิที่จะเรียกเอาเบี้ยปรับจากจำเลยตามมาตรา ๓๘๑ วรรคสามดังกล่าว พิพากษายืน(ดำริ ศุภพิโรจน์-สุทิน เลิศวิรุฬห์-อำนวย อินทุภูติ)ศาลจังหวัดอุดรธานี - นายขวัญ ปิ่นรอดศาลอุทธรณ์ - นายสุเทพ กิจสวัสดิ์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ