คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 888/2498หลักกฎหมาย: รับมอบทรัพย์ของผู้อื่นไว้เพื่อหาประโยชน์ มีคนมาทำอันตรายแก่ทรัพย์นั้น เป็นเหตุให้ทรัพย์เสียหายไม่อาจใช้หาประโยชน์ได้ผู้รับมอบทรัพย์ย่อมเป็นผู้เสียหายตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 2(4) มีสิทธิร้องทุกข์ให้เจ้าพนักงานดำเนินคดีฐานทำให้เสียทรัพย์ได้โจทก์ฟ้องว่าจำเลยสมคบกันยิงช้างของนายหลีเอง แซ่อั้งซึ่งอยู่ในความดูแลรักษาของนายเกลี้ยง อ่อนโยน ทำให้นายหลีเองนายเกลี้ยง เสียหาย 18,000 บาท ผู้เสียหายได้มอบคดีให้เจ้าพนักงานฟ้องร้องจำเลยแล้ว ขอให้ลงโทษตามกฎหมายอาญา มาตรา 325, 63จำเลยที่ 1 ต่อสู้ว่ายิงไปเพื่อป้องกันตัว จำเลยที่ 2 ว่าไม่ได้สมคบกับจำเลยที่ 1ศาลชั้นต้นสืบพยานโจทก์ได้หนึ่งปากแล้วงดสืบพยานต่อไปวินิจฉัยว่า คดีนี้นายหลีเองไม่ได้ร้องทุกข์ นายเกลี้ยงบุตร บุญธรรมเป็นผู้ร้องทุกข์ ไม่มีอำนาจเป็นผู้เสียหายได้ อัยการจึงไม่มีสิทธิฟ้องพิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษาให้ศาลชั้นต้นดำเนินการพิจารณาพิพากษาใหม่จำเลยฎีกาศาลฎีกาเห็นว่านายหลีเองเจ้าของช้างได้มอบช้างให้นายเกลี้ยงไปรับจ้างหาผลประโยชน์เมื่อมีผู้ทำอันตรายแก่ช้างก็ทำให้นายเกลี้ยงเสียหายไม่อาจใช้ช้างทำประโยชน์ได้ นายเกลี้ยงจึงเป็นผู้เสียหายตาม ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 2(4) พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 888/2498อัยการจังหวัดอุดรธานีโจทก์นายเพ็ง กับพวกจำเลย ป.วิ.อ. ม. 2 (4) กฎหมายลักษณะอาญา ม. 324, ม. 326รับมอบทรัพย์ของผู้อื่นไว้เพื่อหาประโยชน์ มีคนมาทำอันตรายแก่ทรัพย์นั้น เป็นเหตุให้ทรัพย์เสียหายไม่อาจใช้หาประโยชน์ได้ผู้รับมอบทรัพย์ย่อมเป็นผู้เสียหายตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 2(4) มีสิทธิร้องทุกข์ให้เจ้าพนักงานดำเนินคดีฐานทำให้เสียทรัพย์ได้โจทก์ฟ้องว่าจำเลยสมคบกันยิงช้างของนายหลีเอง แซ่อั้งซึ่งอยู่ในความดูแลรักษาของนายเกลี้ยง อ่อนโยน ทำให้นายหลีเองนายเกลี้ยง เสียหาย 18,000 บาท ผู้เสียหายได้มอบคดีให้เจ้าพนักงานฟ้องร้องจำเลยแล้ว ขอให้ลงโทษตามกฎหมายอาญา มาตรา 325, 63จำเลยที่ 1 ต่อสู้ว่ายิงไปเพื่อป้องกันตัว จำเลยที่ 2 ว่าไม่ได้สมคบกับจำเลยที่ 1ศาลชั้นต้นสืบพยานโจทก์ได้หนึ่งปากแล้วงดสืบพยานต่อไปวินิจฉัยว่า คดีนี้นายหลีเองไม่ได้ร้องทุกข์ นายเกลี้ยงบุตร บุญธรรมเป็นผู้ร้องทุกข์ ไม่มีอำนาจเป็นผู้เสียหายได้ อัยการจึงไม่มีสิทธิฟ้องพิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษาให้ศาลชั้นต้นดำเนินการพิจารณาพิพากษาใหม่จำเลยฎีกาศาลฎีกาเห็นว่านายหลีเองเจ้าของช้างได้มอบช้างให้นายเกลี้ยงไปรับจ้างหาผลประโยชน์เมื่อมีผู้ทำอันตรายแก่ช้างก็ทำให้นายเกลี้ยงเสียหายไม่อาจใช้ช้างทำประโยชน์ได้ นายเกลี้ยงจึงเป็นผู้เสียหายตาม ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 2(4) พิพากษายืน(มนูกิจวิมลอรรถ-ดุลยพากย์สุวมัณฑ์-ดุลยทัณฑ์ชนาณัติ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่าจำเลยสมคบกันยิงช้างของนายหลีเอง แซ่อั้งซึ่งอยู่ในความดูแลรักษาของนายเกลี้ยง อ่อนโยน ทำให้นายหลีเองนายเกลี้ยง เสียหาย 18,000 บาท ผู้เสียหายได้มอบคดีให้เจ้าพนักงานฟ้องร้องจำเลยแล้ว ขอให้ลงโทษตามกฎหมายอาญา มาตรา 325, 63จำเลยที่ 1 ต่อสู้ว่ายิงไปเพื่อป้องกันตัว จำเลยที่ 2 ว่าไม่ได้สมคบกับจำเลยที่ 1ศาลชั้นต้นสืบพยานโจทก์ได้หนึ่งปากแล้วงดสืบพยานต่อไปวินิจฉัยว่า คดีนี้นายหลีเองไม่ได้ร้องทุกข์ นายเกลี้ยงบุตร บุญธรรมเป็นผู้ร้องทุกข์ ไม่มีอำนาจเป็นผู้เสียหายได้ อัยการจึงไม่มีสิทธิฟ้องพิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษาให้ศาลชั้นต้นดำเนินการพิจารณาพิพากษาใหม่จำเลยฎีกาศาลฎีกาเห็นว่านายหลีเองเจ้าของช้างได้มอบช้างให้นายเกลี้ยงไปรับจ้างหาผลประโยชน์เมื่อมีผู้ทำอันตรายแก่ช้างก็ทำให้นายเกลี้ยงเสียหายไม่อาจใช้ช้างทำประโยชน์ได้ นายเกลี้ยงจึงเป็นผู้เสียหายตาม ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 2(4) พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 888/2498อัยการจังหวัดอุดรธานีโจทก์นายเพ็ง กับพวกจำเลย ป.วิ.อ. ม. 2 (4) กฎหมายลักษณะอาญา ม. 324, ม. 326รับมอบทรัพย์ของผู้อื่นไว้เพื่อหาประโยชน์ มีคนมาทำอันตรายแก่ทรัพย์นั้น เป็นเหตุให้ทรัพย์เสียหายไม่อาจใช้หาประโยชน์ได้ผู้รับมอบทรัพย์ย่อมเป็นผู้เสียหายตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 2(4) มีสิทธิร้องทุกข์ให้เจ้าพนักงานดำเนินคดีฐานทำให้เสียทรัพย์ได้โจทก์ฟ้องว่าจำเลยสมคบกันยิงช้างของนายหลีเอง แซ่อั้งซึ่งอยู่ในความดูแลรักษาของนายเกลี้ยง อ่อนโยน ทำให้นายหลีเองนายเกลี้ยง เสียหาย 18,000 บาท ผู้เสียหายได้มอบคดีให้เจ้าพนักงานฟ้องร้องจำเลยแล้ว ขอให้ลงโทษตามกฎหมายอาญา มาตรา 325, 63จำเลยที่ 1 ต่อสู้ว่ายิงไปเพื่อป้องกันตัว จำเลยที่ 2 ว่าไม่ได้สมคบกับจำเลยที่ 1ศาลชั้นต้นสืบพยานโจทก์ได้หนึ่งปากแล้วงดสืบพยานต่อไปวินิจฉัยว่า คดีนี้นายหลีเองไม่ได้ร้องทุกข์ นายเกลี้ยงบุตร บุญธรรมเป็นผู้ร้องทุกข์ ไม่มีอำนาจเป็นผู้เสียหายได้ อัยการจึงไม่มีสิทธิฟ้องพิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษาให้ศาลชั้นต้นดำเนินการพิจารณาพิพากษาใหม่จำเลยฎีกาศาลฎีกาเห็นว่านายหลีเองเจ้าของช้างได้มอบช้างให้นายเกลี้ยงไปรับจ้างหาผลประโยชน์เมื่อมีผู้ทำอันตรายแก่ช้างก็ทำให้นายเกลี้ยงเสียหายไม่อาจใช้ช้างทำประโยชน์ได้ นายเกลี้ยงจึงเป็นผู้เสียหายตาม ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 2(4) พิพากษายืน(มนูกิจวิมลอรรถ-ดุลยพากย์สุวมัณฑ์-ดุลยทัณฑ์ชนาณัติ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ