คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 831/2512หลักกฎหมาย: การเช่ากระบือไปทำนา. ถ้ามิได้ตกลงกันไว้เป็นอย่างอื่น. ผู้เช่าจะส่งกระบือคืนแก่ผู้ให้เช่าก็ต่อเมื่อได้เก็บเกี่ยวข้าวตลอดจนนำข้าวขึ้นยุ้งเรียบร้อยแล้ว.ซึ่งถือว่าเสร็จฤดูทำนา. ก่อนถึงกำหนดส่งกระบือคืนคนร้ายได้ปล้นเอากระบือไป สุดวิสัยของผู้เช่าจะปัดป้องขัดขวางได้. ถือว่าความสูญหายของกระบือที่เช่าไม่ใช่ความผิดของผู้เช่า. จำเลยผู้เช่าจึงไม่ต้องรับผิดคืนหรือใช้ราคากระบือที่เช่าตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา562.โจทก์ฟ้องจำเลยเรียกกระบือที่จำเลยเช่าไปทำนาคืน ถ้าไม่สามารถคืนได้ให้ใช้ราคากระบือที่จำเลยได้เช่าไปจากโจทก์ จำเลยรับว่าได้เช่ากระบือจากโจทก์ไปจริง แต่ก่อนถึงกำหนดส่งกระบือคืนให้โจทก์ คนร้ายได้ปล้นเอากระบือของโจทก์ที่จำเลยเช่าไปเป็นเหตุสุดวิสัยที่จะขัดขวางได้จำเลยจึงไม่ต้องรับผิดคืน หรือใช้ราคากระบือให้แก่โจทก์ ขอให้ยกฟ้อง ศาลชั้นต้นฟังข้อเท็จจริงว่า จำเลยได้เช่ากระบือโจทก์ไปทำนาได้เก็บเกี่ยวข้าวเสร็จแล้วพร้อมทั้งได้ชำระค่าเช่าให้แก่โจทก์ แต่ไม่ยอมคืนกระบือให้จำเลยจึงเป็นผู้ผิดนัดแม้กระบือจะถูกคนร้ายปล้นเอาไปทำให้การชำระหนี้เป็นการพ้นวิสัยก็ตาม จำเลยมีหน้าที่ต้องรับผิดในระหว่างที่จำเลยผิดนัด พิพากษาให้จำเลยคืนหรือใช้ราคากระบือแก่โจทก์ จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริง เห็นว่าตามประเพณีการเช่ากระบือไปทำนา จำเลยผู้เช่ายังเก็บเกี่ยวและนวดข้าวยังไม่เรียบร้อย จึงยังไม่ต้องคืนกระบือให้แก่โจทก์ผู้ให้เช่าในระหว่างที่ยังไม่ถึงวันกำหนดส่งกระบือคืน ได้มีคนร้ายปล้นเอากระบือไป การส่งกระบือคืนให้แก่โจทก์จึงกลายเป็นพ้นวิสัยที่จำเลยจะทำได้ เมื่อกระบือสูญหายไปโดยมิใช่ความผิดของจำเลย จำเลยจึงไม่ต้องรับผิดคืนหรือใช้ราคากระบือให้แก่โจทก์ พิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์ โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า จำเลยเช่ากระบือจากโจทก์ไปทำนาทั้งข้าวเบาและข้าวหนักการเก็บเกี่ยวข้าวจะต้องเก็บเกี่ยวข้าวเบาก่อนแล้วจึงเก็บเกี่ยวข้าวหนักภายหลัง สำหรับค่าเช่าศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่าจำเลยได้ชำระค่าเช่าให้โจทก์เป็นข้าวเบาที่เก็บเกี่ยวก่อนการส่งกระบือคืนนั้นจะต้องเก็บเกี่ยวและนำข้าวขึ้นยุ้งเสียก่อน ซึ่งถือว่าเสร็จฤดูทำนาตรงกับวันสิ้นเดือน 4 ไทย คือ วันที่ 9 เมษายน 2510แต่ปรากฏว่าคนร้ายได้ปล้นเอากระบือไปวันที่ 26 มีนาคม 2510 ซึ่งเป็นวันก่อนกำหนดส่งกระบือคืนจึงเป็นเหตุสุดวิสัยที่จำเลยจะปัดป้องขัดขวางได้ แม้จะได้ใช้ความระมัดระวังตามสมควรแล้ว จึงถือได้ว่าความสูญหายของกระบือพิพาทไม่ใช่ความผิดของจำเลยผู้เช่าหรือบุคคลซึ่งอยู่กับจำเลยตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 652 จำเลยจึงไม่ต้องรับผิด พิพากษายืน. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 831/2512์ นาย มรินทร์ พร้อม มูลโจทก์ย นาง ออ ทอง แย้มจำเลย ป.พ.พ. ม. 562การเช่ากระบือไปทำนา. ถ้ามิได้ตกลงกันไว้เป็นอย่างอื่น. ผู้เช่าจะส่งกระบือคืนแก่ผู้ให้เช่าก็ต่อเมื่อได้เก็บเกี่ยวข้าวตลอดจนนำข้าวขึ้นยุ้งเรียบร้อยแล้ว.ซึ่งถือว่าเสร็จฤดูทำนา. ก่อนถึงกำหนดส่งกระบือคืนคนร้ายได้ปล้นเอากระบือไป สุดวิสัยของผู้เช่าจะปัดป้องขัดขวางได้. ถือว่าความสูญหายของกระบือที่เช่าไม่ใช่ความผิดของผู้เช่า. จำเลยผู้เช่าจึงไม่ต้องรับผิดคืนหรือใช้ราคากระบือที่เช่าตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา562.โจทก์ฟ้องจำเลยเรียกกระบือที่จำเลยเช่าไปทำนาคืน ถ้าไม่สามารถคืนได้ให้ใช้ราคากระบือที่จำเลยได้เช่าไปจากโจทก์ จำเลยรับว่าได้เช่ากระบือจากโจทก์ไปจริง แต่ก่อนถึงกำหนดส่งกระบือคืนให้โจทก์ คนร้ายได้ปล้นเอากระบือของโจทก์ที่จำเลยเช่าไปเป็นเหตุสุดวิสัยที่จะขัดขวางได้จำเลยจึงไม่ต้องรับผิดคืน หรือใช้ราคากระบือให้แก่โจทก์ ขอให้ยกฟ้อง ศาลชั้นต้นฟังข้อเท็จจริงว่า จำเลยได้เช่ากระบือโจทก์ไปทำนาได้เก็บเกี่ยวข้าวเสร็จแล้วพร้อมทั้งได้ชำระค่าเช่าให้แก่โจทก์ แต่ไม่ยอมคืนกระบือให้จำเลยจึงเป็นผู้ผิดนัดแม้กระบือจะถูกคนร้ายปล้นเอาไปทำให้การชำระหนี้เป็นการพ้นวิสัยก็ตาม จำเลยมีหน้าที่ต้องรับผิดในระหว่างที่จำเลยผิดนัด พิพากษาให้จำเลยคืนหรือใช้ราคากระบือแก่โจทก์ จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริง เห็นว่าตามประเพณีการเช่ากระบือไปทำนา จำเลยผู้เช่ายังเก็บเกี่ยวและนวดข้าวยังไม่เรียบร้อย จึงยังไม่ต้องคืนกระบือให้แก่โจทก์ผู้ให้เช่าในระหว่างที่ยังไม่ถึงวันกำหนดส่งกระบือคืน ได้มีคนร้ายปล้นเอากระบือไป การส่งกระบือคืนให้แก่โจทก์จึงกลายเป็นพ้นวิสัยที่จำเลยจะทำได้ เมื่อกระบือสูญหายไปโดยมิใช่ความผิดของจำเลย จำเลยจึงไม่ต้องรับผิดคืนหรือใช้ราคากระบือให้แก่โจทก์ พิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์ โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า จำเลยเช่ากระบือจากโจทก์ไปทำนาทั้งข้าวเบาและข้าวหนักการเก็บเกี่ยวข้าวจะต้องเก็บเกี่ยวข้าวเบาก่อนแล้วจึงเก็บเกี่ยวข้าวหนักภายหลัง สำหรับค่าเช่าศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่าจำเลยได้ชำระค่าเช่าให้โจทก์เป็นข้าวเบาที่เก็บเกี่ยวก่อนการส่งกระบือคืนนั้นจะต้องเก็บเกี่ยวและนำข้าวขึ้นยุ้งเสียก่อน ซึ่งถือว่าเสร็จฤดูทำนาตรงกับวันสิ้นเดือน 4 ไทย คือ วันที่ 9 เมษายน 2510แต่ปรากฏว่าคนร้ายได้ปล้นเอากระบือไปวันที่ 26 มีนาคม 2510 ซึ่งเป็นวันก่อนกำหนดส่งกระบือคืนจึงเป็นเหตุสุดวิสัยที่จำเลยจะปัดป้องขัดขวางได้ แม้จะได้ใช้ความระมัดระวังตามสมควรแล้ว จึงถือได้ว่าความสูญหายของกระบือพิพาทไม่ใช่ความผิดของจำเลยผู้เช่าหรือบุคคลซึ่งอยู่กับจำเลยตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 652 จำเลยจึงไม่ต้องรับผิด พิพากษายืน.(บัญญัติ สุขารมณ์-จินตา บุณยอาคม-แสวง จินดานนท์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องจำเลยเรียกกระบือที่จำเลยเช่าไปทำนาคืน ถ้าไม่สามารถคืนได้ให้ใช้ราคากระบือที่จำเลยได้เช่าไปจากโจทก์ จำเลยรับว่าได้เช่ากระบือจากโจทก์ไปจริง แต่ก่อนถึงกำหนดส่งกระบือคืนให้โจทก์ คนร้ายได้ปล้นเอากระบือของโจทก์ที่จำเลยเช่าไปเป็นเหตุสุดวิสัยที่จะขัดขวางได้จำเลยจึงไม่ต้องรับผิดคืน หรือใช้ราคากระบือให้แก่โจทก์ ขอให้ยกฟ้อง ศาลชั้นต้นฟังข้อเท็จจริงว่า จำเลยได้เช่ากระบือโจทก์ไปทำนาได้เก็บเกี่ยวข้าวเสร็จแล้วพร้อมทั้งได้ชำระค่าเช่าให้แก่โจทก์ แต่ไม่ยอมคืนกระบือให้จำเลยจึงเป็นผู้ผิดนัดแม้กระบือจะถูกคนร้ายปล้นเอาไปทำให้การชำระหนี้เป็นการพ้นวิสัยก็ตาม จำเลยมีหน้าที่ต้องรับผิดในระหว่างที่จำเลยผิดนัด พิพากษาให้จำเลยคืนหรือใช้ราคากระบือแก่โจทก์ จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริง เห็นว่าตามประเพณีการเช่ากระบือไปทำนา จำเลยผู้เช่ายังเก็บเกี่ยวและนวดข้าวยังไม่เรียบร้อย จึงยังไม่ต้องคืนกระบือให้แก่โจทก์ผู้ให้เช่าในระหว่างที่ยังไม่ถึงวันกำหนดส่งกระบือคืน ได้มีคนร้ายปล้นเอากระบือไป การส่งกระบือคืนให้แก่โจทก์จึงกลายเป็นพ้นวิสัยที่จำเลยจะทำได้ เมื่อกระบือสูญหายไปโดยมิใช่ความผิดของจำเลย จำเลยจึงไม่ต้องรับผิดคืนหรือใช้ราคากระบือให้แก่โจทก์ พิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์ โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า จำเลยเช่ากระบือจากโจทก์ไปทำนาทั้งข้าวเบาและข้าวหนักการเก็บเกี่ยวข้าวจะต้องเก็บเกี่ยวข้าวเบาก่อนแล้วจึงเก็บเกี่ยวข้าวหนักภายหลัง สำหรับค่าเช่าศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่าจำเลยได้ชำระค่าเช่าให้โจทก์เป็นข้าวเบาที่เก็บเกี่ยวก่อนการส่งกระบือคืนนั้นจะต้องเก็บเกี่ยวและนำข้าวขึ้นยุ้งเสียก่อน ซึ่งถือว่าเสร็จฤดูทำนาตรงกับวันสิ้นเดือน 4 ไทย คือ วันที่ 9 เมษายน 2510แต่ปรากฏว่าคนร้ายได้ปล้นเอากระบือไปวันที่ 26 มีนาคม 2510 ซึ่งเป็นวันก่อนกำหนดส่งกระบือคืนจึงเป็นเหตุสุดวิสัยที่จำเลยจะปัดป้องขัดขวางได้ แม้จะได้ใช้ความระมัดระวังตามสมควรแล้ว จึงถือได้ว่าความสูญหายของกระบือพิพาทไม่ใช่ความผิดของจำเลยผู้เช่าหรือบุคคลซึ่งอยู่กับจำเลยตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 652 จำเลยจึงไม่ต้องรับผิด พิพากษายืน. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 831/2512์ นาย มรินทร์ พร้อม มูลโจทก์ย นาง ออ ทอง แย้มจำเลย ป.พ.พ. ม. 562การเช่ากระบือไปทำนา. ถ้ามิได้ตกลงกันไว้เป็นอย่างอื่น. ผู้เช่าจะส่งกระบือคืนแก่ผู้ให้เช่าก็ต่อเมื่อได้เก็บเกี่ยวข้าวตลอดจนนำข้าวขึ้นยุ้งเรียบร้อยแล้ว.ซึ่งถือว่าเสร็จฤดูทำนา. ก่อนถึงกำหนดส่งกระบือคืนคนร้ายได้ปล้นเอากระบือไป สุดวิสัยของผู้เช่าจะปัดป้องขัดขวางได้. ถือว่าความสูญหายของกระบือที่เช่าไม่ใช่ความผิดของผู้เช่า. จำเลยผู้เช่าจึงไม่ต้องรับผิดคืนหรือใช้ราคากระบือที่เช่าตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา562.โจทก์ฟ้องจำเลยเรียกกระบือที่จำเลยเช่าไปทำนาคืน ถ้าไม่สามารถคืนได้ให้ใช้ราคากระบือที่จำเลยได้เช่าไปจากโจทก์ จำเลยรับว่าได้เช่ากระบือจากโจทก์ไปจริง แต่ก่อนถึงกำหนดส่งกระบือคืนให้โจทก์ คนร้ายได้ปล้นเอากระบือของโจทก์ที่จำเลยเช่าไปเป็นเหตุสุดวิสัยที่จะขัดขวางได้จำเลยจึงไม่ต้องรับผิดคืน หรือใช้ราคากระบือให้แก่โจทก์ ขอให้ยกฟ้อง ศาลชั้นต้นฟังข้อเท็จจริงว่า จำเลยได้เช่ากระบือโจทก์ไปทำนาได้เก็บเกี่ยวข้าวเสร็จแล้วพร้อมทั้งได้ชำระค่าเช่าให้แก่โจทก์ แต่ไม่ยอมคืนกระบือให้จำเลยจึงเป็นผู้ผิดนัดแม้กระบือจะถูกคนร้ายปล้นเอาไปทำให้การชำระหนี้เป็นการพ้นวิสัยก็ตาม จำเลยมีหน้าที่ต้องรับผิดในระหว่างที่จำเลยผิดนัด พิพากษาให้จำเลยคืนหรือใช้ราคากระบือแก่โจทก์ จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริง เห็นว่าตามประเพณีการเช่ากระบือไปทำนา จำเลยผู้เช่ายังเก็บเกี่ยวและนวดข้าวยังไม่เรียบร้อย จึงยังไม่ต้องคืนกระบือให้แก่โจทก์ผู้ให้เช่าในระหว่างที่ยังไม่ถึงวันกำหนดส่งกระบือคืน ได้มีคนร้ายปล้นเอากระบือไป การส่งกระบือคืนให้แก่โจทก์จึงกลายเป็นพ้นวิสัยที่จำเลยจะทำได้ เมื่อกระบือสูญหายไปโดยมิใช่ความผิดของจำเลย จำเลยจึงไม่ต้องรับผิดคืนหรือใช้ราคากระบือให้แก่โจทก์ พิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์ โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า จำเลยเช่ากระบือจากโจทก์ไปทำนาทั้งข้าวเบาและข้าวหนักการเก็บเกี่ยวข้าวจะต้องเก็บเกี่ยวข้าวเบาก่อนแล้วจึงเก็บเกี่ยวข้าวหนักภายหลัง สำหรับค่าเช่าศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่าจำเลยได้ชำระค่าเช่าให้โจทก์เป็นข้าวเบาที่เก็บเกี่ยวก่อนการส่งกระบือคืนนั้นจะต้องเก็บเกี่ยวและนำข้าวขึ้นยุ้งเสียก่อน ซึ่งถือว่าเสร็จฤดูทำนาตรงกับวันสิ้นเดือน 4 ไทย คือ วันที่ 9 เมษายน 2510แต่ปรากฏว่าคนร้ายได้ปล้นเอากระบือไปวันที่ 26 มีนาคม 2510 ซึ่งเป็นวันก่อนกำหนดส่งกระบือคืนจึงเป็นเหตุสุดวิสัยที่จำเลยจะปัดป้องขัดขวางได้ แม้จะได้ใช้ความระมัดระวังตามสมควรแล้ว จึงถือได้ว่าความสูญหายของกระบือพิพาทไม่ใช่ความผิดของจำเลยผู้เช่าหรือบุคคลซึ่งอยู่กับจำเลยตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 652 จำเลยจึงไม่ต้องรับผิด พิพากษายืน.(บัญญัติ สุขารมณ์-จินตา บุณยอาคม-แสวง จินดานนท์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ