คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 62128หลักกฎหมาย: ความว่า จำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งว่าคดีนี้ศาลชั้นต้นจำคุก6 เดือน 10 วัน ปรับ 5,500 บาท โทษจำคุกให้รอการลงโทษ 2 ปีศาลอุทธรณ์พิพากษาลงโทษตามนี้ จึงต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 219 ฎีกาของจำเลยเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงจึงไม่รับจำเลยเห็นว่า ฎีกาของจำเลยมีทั้งปัญหาข้อเท็จจริง ปัญหาข้อกฎหมาย และปัญหาข้อกฎหมายเกี่ยวกับความสงบเรียบร้อย โดยเฉพาะในปัญหาข้อเท็จจริงนั้นจำเลยจำเป็นอย่างยิ่งที่จะต้องฎีกา เพราะศาลล่างทั้งสองวินิจฉัยชี้ขาดคดีไว้อย่างเคลือบคลุม ทั้งเป็นปัญหาข้อเท็จจริงที่สำคัญยิ่งต่อรูปคดี ส่วนฎีกาที่ว่าการที่ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยลงโทษจำเลยโดยมิได้วินิจฉัยในปัญหาข้อที่ 1 ของจำเลยจะเป็นการชอบด้วยกฎหมายและขัดต่อความสงบเรียบร้อยหรือไม่จึงเป็นฎีกาในปัญหาข้อกฎหมาย และในฎีกาข้อที่ 2.3 การที่จำเลยยังไม่รื้อบ้านตามคำสั่งของเจ้าหน้าที่เขตภาษีเจริญ ในทันที เพราะจำเลยมีเหตุและหรือข้อแก้ตัวอันสมควรตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 368 ซึ่งตามหลักกฎหมายดังกล่าวไม่ถือว่าเป็นการขัดคำสั่งเจ้าพนักงานจึงเป็นฎีกาในปัญหาข้อกฎหมายอีกเช่นกัน โปรดมีคำสั่งให้รับฎีกาของจำเลยไว้พิจารณาพิพากษาต่อไปหมายเหตุ โจทก์ได้รับสำเนาคำร้องแล้ว (อันดับ 125 แผ่นที่ 2)ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 368 กระทงหนึ่ง จำคุก 10 วัน ปรับ 500 บาท กับมีความผิดตามประมวลกฎหมายที่ดิน พ.ศ. 2497 มาตรา 9,108 ทวิ ฯลฯ อีกกระทงหนึ่ง จำคุก 6 เดือน ปรับ 5,000 บาท รวมจำคุก 6 เดือน10 วัน ปรับ 5,500 บาท โทษจำคุกรอการลงโทษมีกำหนด 2 ปี ฯลฯศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายที่ดิน มาตรา 108 ทวิ วรรคสอง ที่แก้ไขแล้วนอกจากที่แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นจำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งไม่รับดังกล่าว (อันดับ 122)จำเลยจึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 123)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว ฎีกาของจำเลยข้อที่ว่าจำเลยรุกล้ำที่สาธารณะหรือไม่จำเลยมีเจตนากระทำผิดหรือไม่ เป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงคดีนี้ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้แต่เพียงเล็กน้อย และคงให้ลงโทษจำคุกจำเลยไม่เกินห้าปี จึงต้องห้ามมิให้คู่ความฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218 ส่วนฎีกาในข้อที่ว่าคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ชอบด้วยกฎหมายหรือไม่ แม้เป็นปัญหาข้อกฎหมาย แต่เป็นข้อกฎหมายที่ไม่เป็นสาระแก่คดี ที่ศาลชั้นต้นสั่งไม่รับฎีกาจำเลยชอบแล้ว ให้ยกคำร้อง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 2124/2531พนักงานอัยการ กรมอัยการโจทก์นายประดิษฐ์ กาญจนบริรักษ์จำเลยนายประดิษฐ์ กาญจนบริรักษ์ จำเลยผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.อ. ม. 195, ม. 218, ม. 225ความว่า จำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งว่าคดีนี้ศาลชั้นต้นจำคุก6 เดือน 10 วัน ปรับ 5,500 บาท โทษจำคุกให้รอการลงโทษ 2 ปีศาลอุทธรณ์พิพากษาลงโทษตามนี้ จึงต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 219 ฎีกาของจำเลยเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงจึงไม่รับจำเลยเห็นว่า ฎีกาของจำเลยมีทั้งปัญหาข้อเท็จจริง ปัญหาข้อกฎหมาย และปัญหาข้อกฎหมายเกี่ยวกับความสงบเรียบร้อย โดยเฉพาะในปัญหาข้อเท็จจริงนั้นจำเลยจำเป็นอย่างยิ่งที่จะต้องฎีกา เพราะศาลล่างทั้งสองวินิจฉัยชี้ขาดคดีไว้อย่างเคลือบคลุม ทั้งเป็นปัญหาข้อเท็จจริงที่สำคัญยิ่งต่อรูปคดี ส่วนฎีกาที่ว่าการที่ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยลงโทษจำเลยโดยมิได้วินิจฉัยในปัญหาข้อที่ 1 ของจำเลยจะเป็นการชอบด้วยกฎหมายและขัดต่อความสงบเรียบร้อยหรือไม่จึงเป็นฎีกาในปัญหาข้อกฎหมาย และในฎีกาข้อที่ 2.3 การที่จำเลยยังไม่รื้อบ้านตามคำสั่งของเจ้าหน้าที่เขตภาษีเจริญ ในทันที เพราะจำเลยมีเหตุและหรือข้อแก้ตัวอันสมควรตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 368 ซึ่งตามหลักกฎหมายดังกล่าวไม่ถือว่าเป็นการขัดคำสั่งเจ้าพนักงานจึงเป็นฎีกาในปัญหาข้อกฎหมายอีกเช่นกัน โปรดมีคำสั่งให้รับฎีกาของจำเลยไว้พิจารณาพิพากษาต่อไปหมายเหตุ โจทก์ได้รับสำเนาคำร้องแล้ว (อันดับ 125 แผ่นที่ 2)ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 368 กระทงหนึ่ง จำคุก 10 วัน ปรับ 500 บาท กับมีความผิดตามประมวลกฎหมายที่ดิน พ.ศ. 2497 มาตรา 9,108 ทวิ ฯลฯ อีกกระทงหนึ่ง จำคุก 6 เดือน ปรับ 5,000 บาท รวมจำคุก 6 เดือน10 วัน ปรับ 5,500 บาท โทษจำคุกรอการลงโทษมีกำหนด 2 ปี ฯลฯศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายที่ดิน มาตรา 108 ทวิ วรรคสอง ที่แก้ไขแล้วนอกจากที่แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นจำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งไม่รับดังกล่าว (อันดับ 122)จำเลยจึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 123)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว ฎีกาของจำเลยข้อที่ว่าจำเลยรุกล้ำที่สาธารณะหรือไม่จำเลยมีเจตนากระทำผิดหรือไม่ เป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงคดีนี้ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้แต่เพียงเล็กน้อย และคงให้ลงโทษจำคุกจำเลยไม่เกินห้าปี จึงต้องห้ามมิให้คู่ความฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218 ส่วนฎีกาในข้อที่ว่าคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ชอบด้วยกฎหมายหรือไม่ แม้เป็นปัญหาข้อกฎหมาย แต่เป็นข้อกฎหมายที่ไม่เป็นสาระแก่คดี ที่ศาลชั้นต้นสั่งไม่รับฎีกาจำเลยชอบแล้ว ให้ยกคำร้อง(ส่อง สุขะปุณณพันธ์-สวัสดิ์ รอดเจริญ-เดชา สุวรรณโณ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 2124/2531พนักงานอัยการ กรมอัยการโจทก์นายประดิษฐ์ กาญจนบริรักษ์จำเลยนายประดิษฐ์ กาญจนบริรักษ์ จำเลยผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.อ. ม. 195, ม. 218, ม. 225ความว่า จำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งว่าคดีนี้ศาลชั้นต้นจำคุก6 เดือน 10 วัน ปรับ 5,500 บาท โทษจำคุกให้รอการลงโทษ 2 ปีศาลอุทธรณ์พิพากษาลงโทษตามนี้ จึงต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 219 ฎีกาของจำเลยเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงจึงไม่รับจำเลยเห็นว่า ฎีกาของจำเลยมีทั้งปัญหาข้อเท็จจริง ปัญหาข้อกฎหมาย และปัญหาข้อกฎหมายเกี่ยวกับความสงบเรียบร้อย โดยเฉพาะในปัญหาข้อเท็จจริงนั้นจำเลยจำเป็นอย่างยิ่งที่จะต้องฎีกา เพราะศาลล่างทั้งสองวินิจฉัยชี้ขาดคดีไว้อย่างเคลือบคลุม ทั้งเป็นปัญหาข้อเท็จจริงที่สำคัญยิ่งต่อรูปคดี ส่วนฎีกาที่ว่าการที่ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยลงโทษจำเลยโดยมิได้วินิจฉัยในปัญหาข้อที่ 1 ของจำเลยจะเป็นการชอบด้วยกฎหมายและขัดต่อความสงบเรียบร้อยหรือไม่จึงเป็นฎีกาในปัญหาข้อกฎหมาย และในฎีกาข้อที่ 2.3 การที่จำเลยยังไม่รื้อบ้านตามคำสั่งของเจ้าหน้าที่เขตภาษีเจริญ ในทันที เพราะจำเลยมีเหตุและหรือข้อแก้ตัวอันสมควรตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 368 ซึ่งตามหลักกฎหมายดังกล่าวไม่ถือว่าเป็นการขัดคำสั่งเจ้าพนักงานจึงเป็นฎีกาในปัญหาข้อกฎหมายอีกเช่นกัน โปรดมีคำสั่งให้รับฎีกาของจำเลยไว้พิจารณาพิพากษาต่อไปหมายเหตุ โจทก์ได้รับสำเนาคำร้องแล้ว (อันดับ 125 แผ่นที่ 2)ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 368 กระทงหนึ่ง จำคุก 10 วัน ปรับ 500 บาท กับมีความผิดตามประมวลกฎหมายที่ดิน พ.ศ. 2497 มาตรา 9,108 ทวิ ฯลฯ อีกกระทงหนึ่ง จำคุก 6 เดือน ปรับ 5,000 บาท รวมจำคุก 6 เดือน10 วัน ปรับ 5,500 บาท โทษจำคุกรอการลงโทษมีกำหนด 2 ปี ฯลฯศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายที่ดิน มาตรา 108 ทวิ วรรคสอง ที่แก้ไขแล้วนอกจากที่แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นจำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งไม่รับดังกล่าว (อันดับ 122)จำเลยจึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 123)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว ฎีกาของจำเลยข้อที่ว่าจำเลยรุกล้ำที่สาธารณะหรือไม่จำเลยมีเจตนากระทำผิดหรือไม่ เป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงคดีนี้ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้แต่เพียงเล็กน้อย และคงให้ลงโทษจำคุกจำเลยไม่เกินห้าปี จึงต้องห้ามมิให้คู่ความฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218 ส่วนฎีกาในข้อที่ว่าคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ชอบด้วยกฎหมายหรือไม่ แม้เป็นปัญหาข้อกฎหมาย แต่เป็นข้อกฎหมายที่ไม่เป็นสาระแก่คดี ที่ศาลชั้นต้นสั่งไม่รับฎีกาจำเลยชอบแล้ว ให้ยกคำร้อง(ส่อง สุขะปุณณพันธ์-สวัสดิ์ รอดเจริญ-เดชา สุวรรณโณ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ