คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 911/2518หลักกฎหมาย: จำเลยหลอกลวงพาผู้เสียหายไปเพื่อลักทรัพย์หรือชิงทรัพย์ เมื่อพาไปถึงที่เกิดเหตุ จำเลยให้ผู้เสียหายนั่งรออยู่ก่อน ยังมิทันได้กระทำการอันใดที่จะถือได้ว่าลงมือลักทรัพย์ก็มีตำรวจมาค้นและจับจำเลยไปเสียก่อน เช่นนี้ ยังถือไม่ได้ว่าจำเลยกระทำผิดฐานพยายามลักทรัพย์โจทก์ฟ้องว่า จำเลยพยายามชิงทรัพย์ผู้เสียหาย ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๓๙ ประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ ๑๑ ข้อ ๑๔ และฉบับที่ ๑๖๓ ข้อ ๑ จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นเห็นว่าการกระทำของจำเลยเป็นเพียงพยายามลักทรัพย์ พิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๓๔ ประกอบด้วยมาตรา ๘๐ จำคุก ๑ ปี คำให้การชั้นสอบสวนมีประโยชน์แก่การพิจารณา ลดโทษให้ ๑ ใน ๓ คงจำคุก ๘ เดือน จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่า จำเลยยังมิได้ลงมือกระทำความผิด พิพากษากลับให้ยกฟ้อง โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า วันเกิดเหตุเวลาบ่าย ผู้เสียหายกำลังคอยรถยนต์โดยสารที่สี่แยกพาหุรัด จำเลยเข้าไปหาแล้วกล่าวหาว่าผู้เสียหายชกต่อยน้องชายจำเลย ขอให้ไปพบน้องชายจำเลยที่วัดสุทัศน์ฯ เพื่อชี้ตัว ระหว่างทางผู้เสียหายเอานาฬิกาข้อมือใส่กระเป๋ากางเกงไว้และมีเงินอยู่ ๕๐ บาท เมื่อไปถึงหลังโบสถ์วัดสุทัศน์ฯ ผู้เสียหายกับจำเลยนั่งคอยอยู่ราว ๑๐ นาที มีตำรวจมาพบและค้นตัวคนทั้งสอง ผู้เสียหายจึงเล่าเรื่องให้ฟัง ตำรวจจึงจับจำเลย เมื่อสอบถามจำเลย จำเลยก็รับว่าจำเลยกับพวกลวงผู้เสียหายมาเพื่อชิงทรัพย์ วินิจฉัยว่า การที่ผู้เสียหายไปที่หลังโบสถ์วัดสุทัศน์ฯ นั้น ถึงหากจะฟังว่าเป็นเพราะจำเลยหลอกลวงให้ผู้เสียหายไปเพื่อจำเลยกับพวกจะลักทรัพย์หรือชิงทรัพย์แต่เมื่อไปถึงที่เกิดเหตุ จำเลยให้ผู้เสียหายนั่งรออยู่ก่อน แล้วจำเลยยังมิทันได้กระทำการอันใดที่จะถือได้ว่าลงมือกระทำการลักทรัพย์ ก็มีตำรวจมาค้นตัวและจับจำเลยไปเสียก่อน เช่นนี้ ยังถือไม่ได้ว่าจำเลยกระทำความผิดฐานพยายามลักทรัพย์ผู้เสียหายดังที่โจทก์ฎีกา พิพากษายืน. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 911/2518พนักงานอัยการ กรมอัยการโจทก์นายกิจจา พูลสมบัติล. ป.อ. ม. 80, ม. 334, ม. 339จำเลยหลอกลวงพาผู้เสียหายไปเพื่อลักทรัพย์หรือชิงทรัพย์ เมื่อพาไปถึงที่เกิดเหตุ จำเลยให้ผู้เสียหายนั่งรออยู่ก่อน ยังมิทันได้กระทำการอันใดที่จะถือได้ว่าลงมือลักทรัพย์ก็มีตำรวจมาค้นและจับจำเลยไปเสียก่อน เช่นนี้ ยังถือไม่ได้ว่าจำเลยกระทำผิดฐานพยายามลักทรัพย์โจทก์ฟ้องว่า จำเลยพยายามชิงทรัพย์ผู้เสียหาย ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๓๙ ประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ ๑๑ ข้อ ๑๔ และฉบับที่ ๑๖๓ ข้อ ๑ จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นเห็นว่าการกระทำของจำเลยเป็นเพียงพยายามลักทรัพย์ พิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๓๔ ประกอบด้วยมาตรา ๘๐ จำคุก ๑ ปี คำให้การชั้นสอบสวนมีประโยชน์แก่การพิจารณา ลดโทษให้ ๑ ใน ๓ คงจำคุก ๘ เดือน จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่า จำเลยยังมิได้ลงมือกระทำความผิด พิพากษากลับให้ยกฟ้อง โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า วันเกิดเหตุเวลาบ่าย ผู้เสียหายกำลังคอยรถยนต์โดยสารที่สี่แยกพาหุรัด จำเลยเข้าไปหาแล้วกล่าวหาว่าผู้เสียหายชกต่อยน้องชายจำเลย ขอให้ไปพบน้องชายจำเลยที่วัดสุทัศน์ฯ เพื่อชี้ตัว ระหว่างทางผู้เสียหายเอานาฬิกาข้อมือใส่กระเป๋ากางเกงไว้และมีเงินอยู่ ๕๐ บาท เมื่อไปถึงหลังโบสถ์วัดสุทัศน์ฯ ผู้เสียหายกับจำเลยนั่งคอยอยู่ราว ๑๐ นาที มีตำรวจมาพบและค้นตัวคนทั้งสอง ผู้เสียหายจึงเล่าเรื่องให้ฟัง ตำรวจจึงจับจำเลย เมื่อสอบถามจำเลย จำเลยก็รับว่าจำเลยกับพวกลวงผู้เสียหายมาเพื่อชิงทรัพย์ วินิจฉัยว่า การที่ผู้เสียหายไปที่หลังโบสถ์วัดสุทัศน์ฯ นั้น ถึงหากจะฟังว่าเป็นเพราะจำเลยหลอกลวงให้ผู้เสียหายไปเพื่อจำเลยกับพวกจะลักทรัพย์หรือชิงทรัพย์แต่เมื่อไปถึงที่เกิดเหตุ จำเลยให้ผู้เสียหายนั่งรออยู่ก่อน แล้วจำเลยยังมิทันได้กระทำการอันใดที่จะถือได้ว่าลงมือกระทำการลักทรัพย์ ก็มีตำรวจมาค้นตัวและจับจำเลยไปเสียก่อน เช่นนี้ ยังถือไม่ได้ว่าจำเลยกระทำความผิดฐานพยายามลักทรัพย์ผู้เสียหายดังที่โจทก์ฎีกา พิพากษายืน.(สมคิด มงคลชาติ-ประพจน์ ถิระวัฒน์-ไพโรจน์ ไวกาสี)ศาลอาญา - นายจิตติ วุฒิปาณีศาลอุทธรณ์ - นายปสพ นพรัมภาแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยพยายามชิงทรัพย์ผู้เสียหาย ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๓๙ ประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ ๑๑ ข้อ ๑๔ และฉบับที่ ๑๖๓ ข้อ ๑ จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นเห็นว่าการกระทำของจำเลยเป็นเพียงพยายามลักทรัพย์ พิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๓๔ ประกอบด้วยมาตรา ๘๐ จำคุก ๑ ปี คำให้การชั้นสอบสวนมีประโยชน์แก่การพิจารณา ลดโทษให้ ๑ ใน ๓ คงจำคุก ๘ เดือน จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่า จำเลยยังมิได้ลงมือกระทำความผิด พิพากษากลับให้ยกฟ้อง โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า วันเกิดเหตุเวลาบ่าย ผู้เสียหายกำลังคอยรถยนต์โดยสารที่สี่แยกพาหุรัด จำเลยเข้าไปหาแล้วกล่าวหาว่าผู้เสียหายชกต่อยน้องชายจำเลย ขอให้ไปพบน้องชายจำเลยที่วัดสุทัศน์ฯ เพื่อชี้ตัว ระหว่างทางผู้เสียหายเอานาฬิกาข้อมือใส่กระเป๋ากางเกงไว้และมีเงินอยู่ ๕๐ บาท เมื่อไปถึงหลังโบสถ์วัดสุทัศน์ฯ ผู้เสียหายกับจำเลยนั่งคอยอยู่ราว ๑๐ นาที มีตำรวจมาพบและค้นตัวคนทั้งสอง ผู้เสียหายจึงเล่าเรื่องให้ฟัง ตำรวจจึงจับจำเลย เมื่อสอบถามจำเลย จำเลยก็รับว่าจำเลยกับพวกลวงผู้เสียหายมาเพื่อชิงทรัพย์ วินิจฉัยว่า การที่ผู้เสียหายไปที่หลังโบสถ์วัดสุทัศน์ฯ นั้น ถึงหากจะฟังว่าเป็นเพราะจำเลยหลอกลวงให้ผู้เสียหายไปเพื่อจำเลยกับพวกจะลักทรัพย์หรือชิงทรัพย์แต่เมื่อไปถึงที่เกิดเหตุ จำเลยให้ผู้เสียหายนั่งรออยู่ก่อน แล้วจำเลยยังมิทันได้กระทำการอันใดที่จะถือได้ว่าลงมือกระทำการลักทรัพย์ ก็มีตำรวจมาค้นตัวและจับจำเลยไปเสียก่อน เช่นนี้ ยังถือไม่ได้ว่าจำเลยกระทำความผิดฐานพยายามลักทรัพย์ผู้เสียหายดังที่โจทก์ฎีกา พิพากษายืน. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 911/2518พนักงานอัยการ กรมอัยการโจทก์นายกิจจา พูลสมบัติล. ป.อ. ม. 80, ม. 334, ม. 339จำเลยหลอกลวงพาผู้เสียหายไปเพื่อลักทรัพย์หรือชิงทรัพย์ เมื่อพาไปถึงที่เกิดเหตุ จำเลยให้ผู้เสียหายนั่งรออยู่ก่อน ยังมิทันได้กระทำการอันใดที่จะถือได้ว่าลงมือลักทรัพย์ก็มีตำรวจมาค้นและจับจำเลยไปเสียก่อน เช่นนี้ ยังถือไม่ได้ว่าจำเลยกระทำผิดฐานพยายามลักทรัพย์โจทก์ฟ้องว่า จำเลยพยายามชิงทรัพย์ผู้เสียหาย ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๓๙ ประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ ๑๑ ข้อ ๑๔ และฉบับที่ ๑๖๓ ข้อ ๑ จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นเห็นว่าการกระทำของจำเลยเป็นเพียงพยายามลักทรัพย์ พิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๓๔ ประกอบด้วยมาตรา ๘๐ จำคุก ๑ ปี คำให้การชั้นสอบสวนมีประโยชน์แก่การพิจารณา ลดโทษให้ ๑ ใน ๓ คงจำคุก ๘ เดือน จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่า จำเลยยังมิได้ลงมือกระทำความผิด พิพากษากลับให้ยกฟ้อง โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า วันเกิดเหตุเวลาบ่าย ผู้เสียหายกำลังคอยรถยนต์โดยสารที่สี่แยกพาหุรัด จำเลยเข้าไปหาแล้วกล่าวหาว่าผู้เสียหายชกต่อยน้องชายจำเลย ขอให้ไปพบน้องชายจำเลยที่วัดสุทัศน์ฯ เพื่อชี้ตัว ระหว่างทางผู้เสียหายเอานาฬิกาข้อมือใส่กระเป๋ากางเกงไว้และมีเงินอยู่ ๕๐ บาท เมื่อไปถึงหลังโบสถ์วัดสุทัศน์ฯ ผู้เสียหายกับจำเลยนั่งคอยอยู่ราว ๑๐ นาที มีตำรวจมาพบและค้นตัวคนทั้งสอง ผู้เสียหายจึงเล่าเรื่องให้ฟัง ตำรวจจึงจับจำเลย เมื่อสอบถามจำเลย จำเลยก็รับว่าจำเลยกับพวกลวงผู้เสียหายมาเพื่อชิงทรัพย์ วินิจฉัยว่า การที่ผู้เสียหายไปที่หลังโบสถ์วัดสุทัศน์ฯ นั้น ถึงหากจะฟังว่าเป็นเพราะจำเลยหลอกลวงให้ผู้เสียหายไปเพื่อจำเลยกับพวกจะลักทรัพย์หรือชิงทรัพย์แต่เมื่อไปถึงที่เกิดเหตุ จำเลยให้ผู้เสียหายนั่งรออยู่ก่อน แล้วจำเลยยังมิทันได้กระทำการอันใดที่จะถือได้ว่าลงมือกระทำการลักทรัพย์ ก็มีตำรวจมาค้นตัวและจับจำเลยไปเสียก่อน เช่นนี้ ยังถือไม่ได้ว่าจำเลยกระทำความผิดฐานพยายามลักทรัพย์ผู้เสียหายดังที่โจทก์ฎีกา พิพากษายืน.(สมคิด มงคลชาติ-ประพจน์ ถิระวัฒน์-ไพโรจน์ ไวกาสี)ศาลอาญา - นายจิตติ วุฒิปาณีศาลอุทธรณ์ - นายปสพ นพรัมภาแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ