พระราชบัญญัติพระราชบัญญัติรถยนต์พ.ศ.๒๕๒๒ ภูมิพลอดุลยเดชป.ร.ให้ไว้ณ วันที่ ๘ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๒๒เป็นปีที่๓๔ ในรัชกาลปัจจุบันพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชมีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่าโดยที่เป็นการสมควรปรับปรุงกฎหมายว่าด้วยรถยนต์จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้โดยคำแนะนำและยินยอมของสภานิติบัญญัติแห่งชาติทำหน้าที่รัฐสภา ดังต่อไปนี้มาตรา ๑พระราชบัญญัตินี้เรียกว่า พระราชบัญญัติรถยนต์ พ.ศ.๒๕๒๒มาตรา ๒[๑]พระราชบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ ๑๗ กันยายน พ.ศ. ๒๕๒๒ เป็นต้นไปมาตรา ๓ให้ยกเลิก(๑) พระราชบัญญัติรถยนต์ พุทธศักราช ๒๔๗๓(๒) พระราชบัญญัติรถยนต์แก้ไขเพิ่มเติมพุทธศักราช ๒๔๗๔(๓) พระราชบัญญัติรถยนต์แก้ไขเพิ่มเติมพุทธศักราช ๒๔๗๕(๔) พระราชบัญญัติรถยนต์แก้ไขเพิ่มเติมพุทธศักราช ๒๔๗๗(๕) พระราชบัญญัติรถยนต์แก้ไขเพิ่มเติมพุทธศักราช ๒๔๗๗ (ฉบับที่ ๒)(๖) พระราชบัญญัติรถยนต์แก้ไขเพิ่มเติมพุทธศักราช ๒๔๗๘(๗) พระราชบัญญัติรถยนต์ (ฉบับที่ ๗) พุทธศักราช๒๔๗๙(๘) พระราชบัญญัติรถยนต์ (ฉบับที่ ๘) พุทธศักราช๒๔๘๑(๙) พระราชบัญญัติรถยนต์ (ฉบับที่ ๙) พุทธศักราช๒๔๘๑(๑๐) พระราชบัญญัติรถยนต์ (ฉบับที่ ๑๐)พุทธศักราช ๒๔๘๔(๑๑) พระราชบัญญัติรถยนต์ (ฉบับที่ ๑๑)พุทธศักราช ๒๔๘๔(๑๒) พระราชบัญญัติรถยนต์ (ฉบับที่ ๑๒)พุทธศักราช ๒๔๙๔(๑๓) พระราชบัญญัติรถยนต์ (ฉบับที่ ๑๓) พ.ศ. ๒๕๐๒(๑๔) พระราชบัญญัติรถยนต์ (ฉบับที่ ๑๔) พ.ศ. ๒๕๐๓(๑๕) พระราชบัญญัติรถยนต์ (ฉบับที่ ๑๕) พ.ศ. ๒๕๐๖(๑๖) พระราชบัญญัติรถยนต์ (ฉบับที่ ๑๖) พ.ศ. ๒๕๑๒(๑๗) ประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ ๒๐ ลงวันที่ ๑๕ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๑๔(๑๘)พระราชกำหนดแก้ไขเพิ่มเติมพระราชบัญญัติรถยนต์ พุทธศักราช ๒๔๗๓ พ.ศ. ๒๕๑๖(๑๙) พระราชกำหนดแก้ไขเพิ่มเติมพระราชบัญญัติรถยนต์พุทธศักราช ๒๔๗๓ (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๑๖(๒๐) พระราชบัญญัติรถยนต์ (ฉบับที่ ๑๗) พ.ศ. ๒๕๑๗บรรดากฎหมาย กฎข้อบังคับอื่นในส่วนที่มีบัญญัติไว้แล้วในพระราชบัญญัตินี้หรือซึ่งขัดหรือแย้งกับบทแห่งพระราชบัญญัตินี้ให้ใช้พระราชบัญญัตินี้แทนมาตรา ๔ในพระราชบัญญัตินี้รถ หมายความว่า รถยนต์รถจักรยานยนต์ รถพ่วง รถบดถนน รถแทรกเตอร์ และรถอื่นตามที่กำหนดในกฎกระทรวงรถยนต์ หมายความว่ารถยนต์สาธารณะ รถยนต์บริการ และรถยนต์ส่วนบุคคลรถยนต์สาธารณะ หมายความว่า(๑) รถยนต์รับจ้างระหว่างจังหวัดซึ่งได้แก่รถยนต์รับจ้างบรรทุกคนโดยสารไม่เกินเจ็ดคนที่ใช้รับจ้างระหว่างจังหวัดโดยรับส่งคนโดยสารได้เฉพาะที่นายทะเบียนกำหนด(๒) รถยนต์รับจ้างซึ่งได้แก่รถยนต์รับจ้างบรรทุกคนโดยสารไม่เกินเจ็ดคนหรือรถยนต์สาธารณะอื่นนอกจากรถยนต์โดยสารประจำทางรถยนต์บริการ หมายความว่ารถยนต์บรรทุกคนโดยสารหรือให้เช่าซึ่งบรรทุกคนโดยสารไม่เกินเจ็ดคน ดังต่อไปนี้(๑) รถยนต์บริการธุรกิจซึ่งได้แก่รถยนต์ที่ใช้บรรทุกคนโดยสารระหว่างท่าอากาศยาน ท่าเรือเดินทะเลสถานีขนส่งหรือสถานีรถไฟกับโรงแรมที่พักอาศัย ที่ทำการของผู้โดยสาร หรือที่ทำการของผู้บริการธุรกิจนั้น(๒) รถยนต์บริการทัศนาจรซึ่งได้แก่รถยนต์ที่ผู้ประกอบธุรกิจเกี่ยวกับการท่องเที่ยวใช้รับส่งคนโดยสารเพื่อการท่องเที่ยว(๓) รถยนต์บริการให้เช่าซึ่งได้แก่รถยนต์ที่จัดไว้ให้เช่าซึ่งมิใช่เป็นการเช่าเพื่อนำไปรับจ้างบรรทุกคนโดยสารหรือสิ่งของรถยนต์ส่วนบุคคล หมายความว่ารถยนต์นั่งส่วนบุคคลไม่เกินเจ็ดคน รถยนต์นั่งส่วนบุคคลเกินเจ็ดคนหรือรถยนต์บรรทุกส่วนบุคคลซึ่งมิได้ใช้ประกอบการขนส่งส่วนบุคคลตามกฎหมายว่าด้วยการขนส่งทางบกรถจักรยานยนต์ หมายความว่ารถที่เดินด้วยกำลังเครื่องยนต์หรือกำลังไฟฟ้าและมีล้อไม่เกินสองล้อถ้ามีพ่วงข้างมีล้อเพิ่มอีกไม่เกินหนึ่งล้อและให้หมายความรวมถึงรถจักรยานที่ติดเครื่องยนต์ด้วยรถพ่วง หมายความว่ารถที่เคลื่อนที่ไปโดยใช้รถอื่นลากจูงรถบดถนน หมายความว่ารถที่ใช้ในการบดอัดวัสดุบนพื้นให้แน่น และมีเครื่องยนต์ขับเคลื่อนในตัวเองหรือใช้รถอื่นลากจูงรถแทรกเตอร์ หมายความว่ารถที่มีล้อหรือสายพาน และมีเครื่องยนต์ขับเคลื่อนในตัวเองเป็นเครื่องจักรกลขั้นพื้นฐานในงานที่เกี่ยวกับการขุด ตัก ดันหรือฉุดลาก เป็นต้นหรือรถยนต์สำหรับลากจูงซึ่งมิได้ใช้ประกอบการขนส่งส่วนบุคคลตามกฎหมายว่าด้วยการขนส่งทางบกเจ้าของรถ หมายความรวมถึงผู้มีรถไว้ในครอบครองด้วยนายทะเบียน[๒]หมายความว่า ข้าราชการซึ่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคมแต่งตั้งให้เป็นนายทะเบียนอธิบดี[๓]หมายความว่า อธิบดีกรมการขนส่งทางบกรัฐมนตรี หมายความว่ารัฐมนตรีผู้รักษาการตามพระราชบัญญัตินี้มาตรา ๕[๔]ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคมรักษาการตามพระราชบัญญัตินี้และให้มีอำนาจแต่งตั้งนายทะเบียนกับออกกฎกระทรวงกำหนดในเรื่อง ดังต่อไปนี้(๑) ลักษณะ ขนาดหรือกำลังของเครื่องยนต์และของรถที่จะรับจดทะเบียนเป็นรถประเภทต่างๆเงื่อนไขการเปลี่ยนแปลงลักษณะ ขนาดหรือกำลังของเครื่องยนต์และของรถสำหรับรถประเภทดังกล่าวและการแก้ไขเพิ่มเติมทะเบียนรถและใบคู่มือจดทะเบียนรถที่ได้เปลี่ยนแปลงแล้ว(๒)เครื่องอุปกรณ์สำหรับรถและการใช้เครื่องอุปกรณ์ดังกล่าว เช่น โคม เครื่องมองหลังแตร เครื่องระงับเสียง ท่อไอเสีย เครื่องสัญญาณไฟเครื่องปัดน้ำฝนและเครื่องอุปกรณ์อื่นที่จำเป็น(๓) เครื่องสื่อสารและการใช้เครื่องสื่อสารระหว่างรถกับศูนย์บริการหรือสถานที่อื่น(๔) แผ่นป้ายทะเบียนรถเครื่องหมายประเภทรถและเครื่องหมายอื่นรวมทั้งวิธีแสดงแผ่นป้ายและเครื่องหมายดังกล่าว(๕) สีและเครื่องหมายสำหรับรถยนต์สาธารณะ(๖) น้ำหนักบรรทุกอย่างมากและจำนวนคนโดยสารอย่างมาก สำหรับรถยนต์ส่วนบุคคลและรถยนต์สาธารณะ(๗) เงื่อนไขในการใช้ล้อยางตัน(๘) ประเภท ขนาดและน้ำหนักของรถที่จะไม่ให้เดินบนทางที่มิใช่ทางหลวง(๙) เงื่อนไขในการใช้รถที่มีล้ออย่างอื่นนอกจากล้อยางเดินบนทางที่มิใช่ทางหลวง(๑๐)ประเภทรถที่ต้องกำหนดอายุการใช้ในเขตที่กำหนด(๑๑) ประเภทรถที่ห้ามใช้เดินในเขตที่กำหนด(๑๒)การงดรับจดทะเบียนรถประเภทใดประเภทหนึ่งในเขตที่กำหนด(๑๓) จำนวนรถยนต์รับจ้างระหว่างจังหวัดจังหวัดต้นทางและจังหวัดปลายทางสำหรับรถยนต์ดังกล่าว(๑๔)อัตราค่าจ้างบรรทุกคนโดยสารสำหรับรถยนต์สาธารณะ(๑๕) เครื่องแต่งกายเครื่องหมายและการแสดงบัตรประจำตัวคนขับรถยนต์สาธารณะ รถยนต์บริการธุรกิจและรถยนต์บริการทัศนาจร(๑๖)หลักสูตรและอุปกรณ์การสอนและการฝึกหัดขับรถของโรงเรียนฝึกหัดขับรถ(๑๗)ค่าธรรมเนียมไม่เกินอัตราท้ายพระราชบัญญัตินี้(๑๘)กิจการอื่นเพื่อปฏิบัติการตามพระราชบัญญัตินี้ในส่วนที่เกี่ยวกับการจัดสรรเงินตามมาตรา ๔๑ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยรักษาการตามพระราชบัญญัตินี้และให้มีอำนาจออกกฎกระทรวงเพื่อปฏิบัติการตามพระราชบัญญัตินี้ด้วยกฎกระทรวงนั้นเมื่อได้ประกาศในราชกิจจานุเบกษาแล้วให้ใช้บังคับได้หมวด๑การจดทะเบียนเครื่องหมาย และการใช้รถ มาตรา ๖[๕] ห้ามมิให้ผู้ใดใช้รถที่ยังมิได้จดทะเบียนห้ามมิให้ผู้ใดใช้รถที่จดทะเบียนแล้วแต่ยังมิได้เสียภาษีประจำปีสำหรับรถนั้นให้ครบถ้วนถูกต้องภายในเวลาที่กำหนดความในวรรคหนึ่งมิให้ใช้บังคับแก่รถที่นำเข้ามาเพื่อใช้ในราชอาณาจักรชั่วคราวโดยที่ผู้นำเข้าไม่มีภูมิลำเนาหรือถิ่นที่อยู่ในราชอาณาจักรแต่ต้องปฏิบัติตามข้อตกลงที่รัฐบาลไทยทำไว้กับรัฐบาลของประเทศที่ผู้นำเข้ามีสัญชาติมาตรา ๗รถที่จะขอจดทะเบียนได้ต้อง(๑)เป็นรถที่มีส่วนควบและมีเครื่องอุปกรณ์สำหรับรถครบถ้วนถูกต้องตามที่กำหนดในกฎกระทรวงและ(๒)[๖]ผ่านการตรวจสภาพรถจากนายทะเบียนหรือจากสถานตรวจสภาพที่ได้รับอนุญาตตามกฎหมายว่าด้วยการขนส่งทางบกในเวลาที่ขอจดทะเบียนแล้วในกรณีที่ขอจดทะเบียนเป็นรถยนต์สาธารณะรถยนต์บริการธุรกิจ หรือรถยนต์บริการทัศนาจร รถนั้นต้องมีลักษณะ ขนาดหรือกำลังของเครื่องยนต์และของรถตามที่กำหนดในกฎกระทรวงและผู้ขอจดทะเบียนต้องแจ้งสถานที่เก็บรถยนต์สาธารณะหรือรถยนต์บริการซึ่งมีลักษณะตามที่กำหนดในกฎกระทรวงด้วยมาตรา ๘รถดังต่อไปนี้ให้ได้รับยกเว้นไม่ต้องจดทะเบียน(๑)รถสำหรับเฉพาะพระองค์พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว(๒)[๗]รถของกรมตำรวจที่จดทะเบียนและมีเครื่องหมายตามระเบียบที่อธิบดีกรมตำรวจกำหนด(๓)รถของสำนักพระราชวังที่จดทะเบียนและมีเครื่องหมายตามระเบียบที่เลขาธิการพระราชวังกำหนด(๔) รถที่เจ้าของแจ้งการไม่ใช้รถตามมาตรา ๓๔(๕)รถที่ผู้ผลิตหรือประกอบเพื่อจำหน่ายหรือที่ผู้นำเข้าเพื่อจำหน่าย ผลิต ประกอบหรือนำเข้าและยังมิได้จำหน่ายให้แก่ผู้อื่นมาตรา ๙[๘]รถดังต่อไปนี้ให้ได้รับยกเว้นไม่ต้องเสียค่าธรรมเนียม เว้นแต่ค่าธรรมเนียมแผ่นป้ายทะเบียนรถ(๑) รถดับเพลิง(๒) รถพยาบาลที่มิใช่เป็นรถสำหรับรับจ้าง(๓) รถของกระทรวง ทบวง กรม เทศบาลองค์การบริหารส่วนจังหวัด สุขาภิบาล กรุงเทพมหานคร เมืองพัทยาและราชการส่วนท้องถิ่นที่เรียกชื่ออย่างอื่น ทั้งนี้เฉพาะรถที่มิได้ใช้ในทางการค้าหรือหากำไร(๔) รถบดถนนของรัฐวิสาหกิจ(๕) รถแทรกเตอร์ของรัฐวิสาหกิจ(๖) รถของสภากาชาดไทย(๗) รถของบุคคลในคณะผู้แทนทางการทูตคณะผู้แทนทางกงสุล องค์การระหว่างประเทศ หรือทบวงการชำนัญพิเศษแห่งสหประชาชาติซึ่งประจำอยู่ในประเทศไทย(๘) รถใช้งานเกษตรกรรมตามลักษณะและเงื่อนไขที่กำหนดในกฎกระทรวงมาตรา ๑๐[๙] ผู้ใดประสงค์จะขอจดทะเบียนรถให้ยื่นคำขอต่อนายทะเบียนแห่งท้องที่ที่ตนมีภูมิลำเนาเว้นแต่เจ้าของรถมีความประสงค์จะนำรถไปใช้ในท้องถิ่นอื่นให้ยื่นคำขอต่อนายทะเบียนท้องถิ่นนั้นได้ในกรณีที่ผู้ขอเป็นคนต่างด้าวและไม่มีภูมิลำเนาในราชอาณาจักรให้ยื่นคำขอต่อนายทะเบียนแห่งท้องที่ที่ตนมีถิ่นที่อยู่การขอจดทะเบียนและการออกใบคู่มือจดทะเบียนรถให้เป็นไปตามระเบียบที่อธิบดีกำหนดมาตรา ๑๑รถที่จดทะเบียนแล้วต้องมีและแสดงแผ่นป้ายและเครื่องหมายครบถ้วนถูกต้องตามที่กำหนดในกฎกระทรวงมาตรา ๑๒รถใดที่จดทะเบียนแล้วหากปรากฏในภายหลังว่ารถนั้นมีส่วนควบหรือเครื่องอุปกรณ์สำหรับรถไม่ครบถ้วนถูกต้องตามที่กำหนดในกฎกระทรวงหรือเพิ่มสิ่งใดสิ่งหนึ่งเข้าไปซึ่งอาจก่อให้เกิดอันตรายแก่ร่างกายหรือจิตใจของผู้อื่นห้ามมิให้ผู้ใดใช้รถนั้นจนกว่าจะจัดให้มีครบถ้วนถูกต้องหรือเอาออกแล้วในกรณีที่นายทะเบียนเห็นว่าเจ้าของรถไม่อาจจัดให้มีครบถ้วนถูกต้องหรือเอาออกได้ให้นายทะเบียนสั่งเพิกถอนการจดทะเบียนรถนั้นเจ้าของรถมีสิทธิอุทธรณ์เป็นหนังสือต่ออธิบดีภายในสิบห้าวันนับแต่วันที่ทราบคำสั่งของนายทะเบียนคำวินิจฉัยของอธิบดีให้เป็นที่สุดมาตรา ๑๓รถใดที่จดทะเบียนแล้วหากมีการเปลี่ยนแปลงสีของรถให้ผิดไปจากที่จดทะเบียนไว้เจ้าของรถต้องแจ้งนายทะเบียนภายในเจ็ดวันนับแต่วันเปลี่ยนแปลงการแจ้งตามวรรคหนึ่งให้เป็นไปตามระเบียบที่อธิบดีกำหนดมาตรา ๑๔รถใดที่จดทะเบียนแล้ว ห้ามมิให้ผู้ใดเปลี่ยนแปลงตัวรถหรือส่วนใดส่วนหนึ่งของรถให้ผิดไปจากรายการที่จดทะเบียนไว้และใช้รถนั้นเว้นแต่เจ้าของรถนำรถไปให้นายทะเบียนตรวจสภาพก่อนในกรณีที่นายทะเบียนเห็นว่ารถที่เปลี่ยนแปลงตามวรรคหนึ่งอาจก่อให้เกิดอันตรายในเวลาใช้ให้สั่งเจ้าของรถแก้ไขและนำรถไปให้ตรวจสภาพก่อนใช้ การตรวจสภาพดังกล่าวนายทะเบียนจะสั่งให้เจ้าของรถนำรถไปให้ตรวจสภาพณ สถานตรวจสภาพที่ได้รับอนุญาตตามกฎหมายว่าด้วยการขนส่งทางบกก็ได้ และให้นำมาตรา๑๒ วรรคสอง วรรคสาม และวรรคสี่ มาใช้บังคับโดยอนุโลมแต่ถ้านายทะเบียนเห็นว่ารถนั้นปลอดภัยในเวลาใช้ ให้แก้ไขเพิ่มเติมรายการในทะเบียนและใบคู่มือจดทะเบียนรถนั้นด้วย[๑๐]มาตรา ๑๕[๑๑]ในกรณีที่นายทะเบียนหรือเจ้าพนักงานซึ่งอธิบดีแต่งตั้งเห็นว่ารถใดในขณะที่ใช้มีลักษณะที่เห็นได้ว่าน่าจะไม่ปลอดภัยในการใช้ให้มีอำนาจสั่งเป็นหนังสือให้เจ้าของรถนำรถนั้นไปให้นายทะเบียน หรือสถานตรวจสภาพได้รับอนุญาตตามกฎหมายว่าด้วยการขนส่งทางบกตรวจสภาพภายในเวลาที่กำหนดได้มาตรา ๑๕ ทวิ[๑๒]การตรวจสภาพรถตามมาตรา ๗ (๒) มาตรา๑๔ วรรคสอง มาตรา ๑๕ หรือมาตรา ๓๖ ให้เป็นไปตามหลักเกณฑ์ วิธีการและเงื่อนไขตามที่กำหนดในกฎกระทรวงมาตรา ๑๖ในการย้ายรถไปไว้ต่างท้องที่ ให้เจ้าของรถแจ้งต่อนายทะเบียนภายในสิบห้าวันนับแต่วันย้ายการแจ้งตามวรรคหนึ่งให้เป็นไปตามระเบียบที่อธิบดีกำหนดมาตรา ๑๗ในการโอนรถที่จดทะเบียนแล้วผู้โอนและผู้รับโอนต้องแจ้งต่อนายทะเบียนภายในสิบห้าวันนับแต่วันโอนในกรณีที่ผู้รับโอนจะนำรถตามวรรคหนึ่งออกนอกราชอาณาจักรภายในสิบห้าวันนับแต่วันโอนต้องได้รับอนุญาตเป็นหนังสือจากนายทะเบียนตามวรรคหนึ่งด้วยการแจ้งตามวรรคหนึ่งและการขออนุญาตและการอนุญาตตามวรรคสองให้เป็นไปตามระเบียบที่อธิบดีกำหนดมาตรา ๑๘ในการนำรถออกนอกราชอาณาจักรไม่ว่าด้วยเหตุใดๆ ต้องได้รับอนุญาตจากนายทะเบียนเว้นแต่ในกรณีดังต่อไปนี้(๑)การนำรถออกนอกราชอาณาจักรโดยได้รับอนุญาตตามมาตรา ๑๗ วรรคสอง(๒) การรับจ้างบรรทุกคนโดยสารออกนอกราชอาณาจักรแล้วนำรถกลับเข้ามาตามปกติกิจ(๓) กรณีอื่นตามที่กำหนดในกฎกระทรวงการขออนุญาตและการอนุญาต ให้เป็นไปตามระเบียบที่อธิบดีกำหนดมาตรา ๑๙ในการอนุญาตตามมาตรา ๑๗ หรือมาตรา ๑๘ รัฐมนตรีมีอำนาจกำหนดเงื่อนไขใดๆในการให้นายทะเบียนอนุญาตและจะให้นายทะเบียนยกเว้นหรือผ่อนผันการปฏิบัติหรือไม่ต้องปฏิบัติตามเงื่อนไขนั้นๆก็ได้ ตามที่เห็นสมควรมาตรา ๒๐ผู้ใดสั่งหรือนำรถหรือเครื่องยนต์สำหรับรถเข้ามาในราชอาณาจักรเพื่อจำหน่ายหรือผลิตหรือประกอบรถหรือเครื่องยนต์สำหรับรถขึ้นใหม่เพื่อจำหน่ายผู้นั้นต้องส่งบัญชีประจำเดือนในการรับและจำหน่ายรถหรือเครื่องยนต์สำหรับรถให้แก่นายทะเบียนภายในวันที่สิบห้าของเดือนถัดไปบัญชีตามวรรคหนึ่ง ให้เป็นไปตามระเบียบที่อธิบดีกำหนดมาตรา ๒๑ห้ามมิให้ผู้ใดใช้รถไม่ตรงตามประเภทที่จดทะเบียนไว้ เว้นแต่ในกรณี ดังต่อไปนี้(๑)การใช้รถยนต์บริการธุรกิจหรือรถยนต์บริการทัศนาจรในกิจการส่วนตัว(๒) การใช้รถยนต์สาธารณะในกิจการส่วนตัวโดยมีข้อความแสดงไว้ที่รถนั้นให้เห็นได้ง่ายจากภายนอกว่าใช้ในกิจการส่วนตัว(๓)การใช้รถยนต์สาธารณะบรรทุกของที่ติดตัวไปกับผู้โดยสาร(๓ ทวิ)[๑๓]การใช้รถยนต์บรรทุกส่วนบุคคลที่มีน้ำหนักรถไม่เกินหนึ่งพันหกร้อยกิโลกรัมเป็นรถยนต์นั่งส่วนบุคคลเกินเจ็ดคนหรือใช้รถยนต์นั่งส่วนบุคคลเป็นรถยนต์บรรทุกส่วนบุคคล(๔) ได้รับอนุญาตจากนายทะเบียน ตามหลักเกณฑ์วิธีการ และเงื่อนไขที่กำหนดในกฎกระทรวงมาตรา ๒๒ห้ามมิให้ผู้ใดใช้รถยนต์อื่นนอกจากรถยนต์โดยสารประจำทางรับจ้างรับคนโดยสารซึ่งเสียค่าโดยสารเป็นรายตัวตามรายทางในทางที่ได้รับอนุญาตให้มีรถยนต์โดยสารประจำทางหรือในเขตจากทางนั้นไม่เกินหนึ่งร้อยเมตรความในวรรคหนึ่งมิให้ใช้บังคับในกรณีที่เป็นการรับจ้างรับส่งนักเรียน คนงาน นักท่องเที่ยวหรือการรับส่งผู้โดยสาร เป็นครั้งคราวซึ่งได้รับอนุญาตเป็นหนังสือจากนายทะเบียนมาตรา ๒๓ในกรณีที่รัฐมนตรีเห็นว่าในท้องที่ใดการประกอบการรับจ้างบรรทุกคนโดยสารโดยใช้รถยนต์บรรทุกคนโดยสารไม่เกินเจ็ดคนหรือรถยนต์รับจ้างระหว่างจังหวัดสมควรให้ดำเนินการโดยบริษัทมหาชนจำกัด บริษัทจำกัดหรือสหกรณ์และต้องได้รับใบอนุญาตจากนายทะเบียนให้รัฐมนตรีประกาศในราชกิจจานุเบกษาระบุท้องที่สำหรับการรับจ้างดังกล่าวประกาศตามวรรคหนึ่งไม่ใช้บังคับแก่การประกอบการรับจ้างบรรทุกคนโดยสารโดยใช้รถยนต์รับจ้างบรรทุกคนโดยสารได้ไม่เกินเจ็ดคนหรือรถยนต์รับจ้างระหว่างจังหวัดซึ่งได้จดทะเบียนอยู่ก่อนวันประกาศจนกว่าจะพ้นสามปีนับแต่วันประกาศกำหนดเวลาสามปีตามวรรคสอง ถ้ามีเหตุผลสมควรรัฐมนตรีอาจขยายออกไปได้อีกครั้งละไม่เกินสองปีแต่จะขยายระยะเวลาเกินสองครั้งไม่ได้ การขยายระยะเวลาให้ประกาศในราชกิจจานุเบกษาการขอรับใบอนุญาตและการออกใบอนุญาตตามวรรคหนึ่งให้เป็นไปตามหลักเกณฑ์ วิธีการและเงื่อนไขที่กำหนดในกฎกระทรวงมาตรา ๒๔ใบอนุญาตตามมาตรา ๒๓ มีอายุสามปีนับแต่วันออกใบอนุญาตแต่อาจต่ออายุได้คราวละสามปีผู้รับใบอนุญาตซึ่งประสงค์จะขอต่ออายุใบอนุญาตต้องยื่นคำขอก่อนใบอนุญาตนั้นหมดอายุ และเมื่อได้ยื่นคำขอแล้วจะประกอบการต่อไปก็ได้จนกว่านายทะเบียนจะสั่งไม่อนุญาตให้ต่ออายุใบอนุญาตนั้นการขอต่ออายุใบอนุญาตและการอนุญาตให้เป็นไปตามหลักเกณฑ์ วิธีการและเงื่อนไขที่กำหนดในกฎกระทรวงมาตรา ๒๕ผู้รับใบอนุญาตตามมาตรา ๒๓ซึ่งไม่ปฏิบัติตามพระราชบัญญัตินี้หรือกฎกระทรวงที่ออกตามพระราชบัญญัตินี้ให้นายทะเบียนมีอำนาจสั่งเพิกถอนใบอนุญาตได้มาตรา ๒๖ในกรณีที่นายทะเบียนมีคำสั่งไม่ออกใบอนุญาตตามมาตรา ๒๓ ไม่ต่ออายุใบอนุญาตตามมาตรา๒๔ หรือสั่งเพิกถอนใบอนุญาตตามมาตรา ๒๕ ผู้ขอรับใบอนุญาต ผู้ขอต่ออายุใบอนุญาตหรือผู้รับใบอนุญาต แล้วแต่กรณีมีสิทธิอุทธรณ์เป็นหนังสือต่อรัฐมนตรีได้ภายในหนึ่งเดือนนับแต่วันทราบคำสั่งนายทะเบียนคำวินิจฉัยของรัฐมนตรีให้เป็นที่สุดในกรณีที่อุทธรณ์คำสั่งของนายทะเบียนตามมาตรา ๒๔หรือมาตรา ๒๕ ก่อนที่จะมีคำวินิจฉัยอุทธรณ์รัฐมนตรีอาจอนุญาตให้ผู้รับใบอนุญาตประกอบการไปพลางก่อนได้เมื่อมีคำขอของผู้อุทธรณ์มาตรา ๒๗ผู้ใดมีรถยนต์ไว้เพื่อขายหรือเพื่อซ่อม ถ้าจะขับเองหรือให้ผู้อื่นขับเพื่อการนั้นต้องได้รับใบอนุญาตจากนายทะเบียนและให้ขับได้ระหว่างพระอาทิตย์ขึ้นถึงพระอาทิตย์ตกเว้นแต่มีความจำเป็นและได้รับอนุญาตจากนายทะเบียนการขอใบอนุญาตและการออกใบอนุญาตตามวรรคหนึ่งให้เป็นไปตามหลักเกณฑ์ วิธีการและเงื่อนไขที่กำหนดในกฎกระทรวงในการออกใบอนุญาตให้นายทะเบียนออกเครื่องหมายพิเศษและสมุดคู่มือประจำรถให้ด้วยเครื่องหมายพิเศษและสมุดคู่มือประจำรถให้เป็นไปตามแบบที่กำหนดในกฎกระทรวง และให้ใช้สับเปลี่ยนกันได้ไม่เฉพาะคันรถมาตรา ๒๘ในการขับรถยนต์ตามมาตรา ๒๗ ผู้ขับต้องบันทึกรายการดังต่อไปนี้(๑) ชื่อรถ หมายเลขตัวรถและหมายเลขเครื่องยนต์ของรถ(๒) ความประสงค์ในการขับรถยนต์(๓) วันเดือนปีและเวลาที่นำรถออกไปขับและกลับถึงที่(๔) ชื่อและชื่อสกุลของผู้ขับหมวด๒ภาษีประจำปี มาตรา ๒๙[๑๔]ภาษีประจำปีสำหรับรถมีอัตราตามที่กำหนดไว้ท้ายพระราชบัญญัตินี้ เว้นแต่(๑)รถยนต์นั่งส่วนบุคคลไม่เกินเจ็ดคนที่จดทะเบียนมาแล้วห้าปีนับแต่ปีที่จดทะเบียนครั้งแรกให้ได้รับการลดหย่อนภาษีประจำปีในปีต่อๆ ไปในอัตราร้อยละ ดังต่อไปนี้ ปีที่หก ร้อยละสิบ ปีที่เจ็ด ร้อยละยี่สิบ ปีที่แปด ร้อยละสามสิบ ปีที่เก้า ร้อยละสี่สิบ ปีที่สิบและปีต่อๆไป ร้อยละห้าสิบ(๒) รถซึ่งใช้ล้ออย่างอื่นนอกจากยางกลวงให้เก็บภาษีเพิ่มขึ้นจากอัตราที่กำหนดไว้อีกกึ่งหนึ่งมาตรา ๒๙ ทวิ[๑๕]ในกรณีที่รถยนต์คันใดไม่ใช้เครื่องยนต์ลูกสูบที่จะคำนวณความจุของกระบอกสูบได้หรือในกรณีที่มีการเปลี่ยนแปลงขนาดของกระบอกสูบหรือเครื่องยนต์ให้เทียบเป็นความจุของกระบอกสูบ หรือคำนวณความจุตามเกณฑ์ที่กำหนดในกฎกระทรวงมาตรา ๒๙ ตรี[๑๖]ในการกำหนดความจุของกระบอกสูบของรถยนต์เพื่อชำระภาษีประจำปีให้นายทะเบียนประกาศความจุของกระบอกสูบของรถยนต์แต่ละแบบไว้ด้วยความเห็นชอบของกระทรวงอุตสาหกรรมในกรณีที่ประกาศตามวรรคหนึ่งไม่ครอบคลุมถึงแบบของรถยนต์คันใดให้นายทะเบียนเก็บภาษีประจำปีโดยถือความจุของกระบอกสูบตามหนังสือคู่มือประจำรถยนต์ของรถยนต์คันนั้นทั้งนี้ตามที่กระทรวงอุตสาหกรรมรับรองและให้นายทะเบียนดำเนินการประกาศความจุของกระบอกสูบของรถยนต์คันดังกล่าวต่อไปประกาศตามวรรคหนึ่งและวรรคสองให้ประกาศในราชกิจจานุเบกษามาตรา ๓๐ให้รถที่ได้รับยกเว้นไม่ต้องจดทะเบียนตามมาตรา ๘และรถที่ได้รับยกเว้นไม่ต้องเสียค่าธรรมเนียมตามมาตรา ๙ได้รับยกเว้นไม่ต้องเสียภาษีประจำปีด้วยมาตรา ๓๑ในกรณีที่เห็นเป็นการสมควรให้รัฐมนตรีมีอำนาจลดภาษีประจำปีสำหรับรถในเขตท้องที่ใดหรือในกรณีใดลงจากอัตราที่กำหนดไว้ในมาตรา๒๙ ได้การลดตามวรรคหนึ่ง ให้ตราเป็นพระราชกฤษฎีกามาตรา ๓๒เจ้าของรถมีหน้าที่เสียภาษีประจำปีภาษีประจำปีให้เสียล่วงหน้าคราวละหนึ่งปีถ้ามิได้เสียภาษีภายในเวลาที่กำหนดให้เจ้าของรถนั้นชำระเงินเพิ่มอีกร้อยละยี่สิบของจำนวนภาษีที่ค้างชำระรถใดที่เสียภาษีประจำปีสำหรับปีใดแม้ในปีนั้นจะไม่ได้ใช้ เจ้าของรถก็ไม่มีสิทธิได้รับคืนภาษีถ้าเปลี่ยนเจ้าของรถในปีใด เจ้าของใหม่ไม่ต้องเสียภาษีประจำปีสำหรับรถนั้นในปีนั้นอีกมาตรา ๓๓[๑๗]ในกรณีที่มีการจดทะเบียนเปลี่ยนประเภทรถหรือเปลี่ยนการใช้รถผิดไปจากที่จดทะเบียนไว้ในระหว่างปีถ้าเป็นเหตุให้เสียภาษีลดลง เจ้าของรถไม่มีสิทธิได้รับคืนภาษีส่วนที่เสียเกินแต่ถ้าต้องเสียภาษีเพิ่มขึ้น เจ้าของรถต้องเสียภาษีเฉพาะส่วนที่เพิ่มขึ้นให้ครบถ้วนถูกต้องเมื่อจะต้องขอจดทะเบียนมาตรา ๓๔รถใดที่จดทะเบียนแล้ว แม้จะไม่ได้ใช้ก็ต้องเสียภาษีประจำปีตามมาตรา ๒๙หรือมาตรา ๓๑ แล้วแต่กรณี และมาตรา ๓๒เว้นแต่เจ้าของรถจะแจ้งการไม่ใช้ต่อนายทะเบียนก่อนถึงกำหนดเสียภาษีประจำปีครั้งต่อไปทั้งนี้ ตามหลักเกณฑ์ วิธีการและเงื่อนไขที่กำหนดในกฎกระทรวงมาตรา ๓๕ผู้ใดมีหน้าที่เสียภาษีประจำปีแล้วไม่เสียภาษีประจำปีภายในเวลาที่กำหนดนายทะเบียนอาจแจ้งเป็นหนังสือให้ผู้นั้นนำเงินไปชำระภาษีประจำปีให้ถูกต้องครบถ้วนณ ที่ทำการของนายทะเบียนภายในหนึ่งเดือนนับแต่วันที่ได้รับแจ้งในกรณีที่ผู้นั้นไม่ปฏิบัติตามคำสั่งในวรรคหนึ่งให้นายทะเบียนมีอำนาจยึดรถนั้นไว้ได้มาตรา ๓๖[๑๘]นายทะเบียนมีอำนาจออกประกาศหรือสั่งเป็นหนังสือให้เจ้าของรถนำรถไปตรวจ ณที่ทำการของนายทะเบียนหรือสถานตรวจสภาพที่ได้รับอนุญาตตามกฎหมายว่าด้วยการขนส่งทางบกมาตรา ๓๗นายทะเบียนและเจ้าพนักงานซึ่งอธิบดีแต่งตั้งมีอำนาจเข้าตรวจในที่ที่มีเหตุอันควรสงสัยว่ามีรถค้างชำระภาษีประจำปีและยึดรถนั้นไว้เพื่อตรวจสอบได้การเข้าตรวจตามวรรคหนึ่งให้กระทำระหว่างพระอาทิตย์ขึ้นถึงพระอาทิตย์ตกมาตรา ๓๘ในกรณีที่เจ้าพนักงานซึ่งอธิบดีแต่งตั้งเป็นผู้ตรวจและยึดตามมาตรา ๓๗ให้นำส่งนายทะเบียนโดยมิชักช้า และให้นำมาตรา ๓๕ มาใช้บังคับโดยอนุโลมมาตรา ๓๙รถที่ยึดมาตามมาตรา ๓๕ วรรคสอง หรือมาตรา ๓๗ให้นายทะเบียนเก็บรักษาไว้สิบห้าวัน ถ้าเจ้าของรถไม่นำเงินภาษีค่าธรรมเนียมและค่าใช้จ่ายในการยึดรถไปชำระให้ถูกต้องครบถ้วนภายในกำหนดเวลาดังกล่าวให้จัดการขายทอดตลาดรถนั้นในการขายทอดตลาดห้ามมิให้นายทะเบียนหรือเจ้าพนักงานซึ่งอธิบดีแต่งตั้งเข้าสู้ราคาถ้าขายทอดตลาดได้เงินเกินค่าภาษี ค่าธรรมเนียมและค่าใช้จ่ายในการยึดและขายรถ ให้คืนเงินที่เหลือแก่เจ้าของรถมาตรา ๔๐ผู้ใดแจ้งความนำจับรถที่เจ้าของรถมิได้ชำระภาษีประจำปีภายในเวลาที่กำหนดเมื่อคดีถึงที่สุดแล้วให้ผู้นั้นได้รับรางวัลนำจับในอัตราร้อยละหกสิบของจำนวนเงินเพิ่มของภาษีที่ต้องชำระมาตรา ๔๑[๑๙]เงินภาษีประจำปีรวมทั้งเงินเพิ่มและค่าธรรมเนียมตามพระราชบัญญัตินี้เว้นแต่ค่าธรรมเนียมแผ่นป้ายทะเบียนรถที่จัดเก็บได้ในกรุงเทพมหานครให้ตกเป็นรายได้ของกรุงเทพมหานครส่วนในจังหวัดอื่นให้ตกเป็นรายได้ขององค์การบริหารส่วนจังหวัด เทศบาลสุขาภิบาลในจังหวัดนั้น เมืองพัทยาและราชการส่วนท้องถิ่นที่เรียกชื่ออย่างอื่นโดยให้กระทรวงมหาดไทยจัดสรรตามหลักเกณฑ์และวิธีการที่กำหนดในกฎกระทรวงหมวด๓ใบอนุญาตขับรถ มาตรา ๔๒ผู้ขับรถต้องได้รับใบอนุญาตขับรถและต้องมีใบอนุญาตขับรถและสำเนาภาพถ่ายใบคู่มือจดทะเบียนรถในขณะขับหรือควบคุมผู้ฝึกหัดขับรถเพื่อแสดงต่อเจ้าพนักงานได้ทันทีเว้นแต่ผู้ฝึกหัดขับรถยนต์ตามมาตรา ๕๗ในกรณีที่ผู้ขับรถเป็นคนต่างด้าวซึ่งได้รับอนุญาตให้อยู่ในราชอาณาจักรเป็นการชั่วคราวตามกฎหมายว่าด้วยคนเข้าเมืองผู้ขับรถซึ่งเป็นคนต่างด้าวนั้นจะใช้ใบอนุญาตขับรถตามมาตรา ๔๒ ทวิขับรถในราชอาณาจักรก็ได้ และในกรณีนี้จะต้องมีใบอนุญาตขับรถดังกล่าวพร้อมด้วยเอกสารตามที่ระบุไว้ในอนุสัญญาและหรือความตกลงที่มีอยู่ระหว่างรัฐบาลไทยกับรัฐบาลของประเทศนั้นๆเพื่อแสดงต่อเจ้าพนักงานได้ทันที[๒๐]มาตรา ๔๒ ทวิ[๒๑]ในกรณีที่มีความตกลงระหว่างรัฐบาลไทยและรัฐบาลต่างประเทศว่าด้วยการยอมรับใบอนุญาตขับรถภายในประเทศซึ่งกันและกันคนต่างด้าวซึ่งได้รับอนุญาตให้อยู่ในราชอาณาจักรเป็นการชั่วคราวตามกฎหมายว่าด้วยคนเข้าเมืองและมีใบอนุญาตขับรถที่ออกโดยพนักงานเจ้าหน้าที่หรือสมาคมยานยนต์ที่ได้รับอนุญาตจากรัฐบาลของประเทศที่มีความตกลงดังกล่าวกับรัฐบาลไทยอาจใช้ใบอนุญาตขับรถของประเทศนั้นขับรถในราชอาณาจักรได้ตามประเภทและชนิดของรถที่ระบุไว้ในใบอนุญาตขับรถนั้นแต่ต้องปฏิบัติตามอนุสัญญาและหรือความตกลงที่มีอยู่ระหว่างรัฐบาลไทยกับรัฐบาลของประเทศนั้นๆและตามบทบัญญัติทั้งหลายในส่วนที่เกี่ยวกับหน้าที่ของผู้ขับรถตามพระราชบัญญัตินี้มาตรา ๔๓[๒๒] ใบอนุญาตขับรถมี ๑๐ ชนิด คือ(๑) ใบอนุญาตขับรถยนต์ส่วนบุคคลรถยนต์สามล้อส่วนบุคคลหรือรถจักรยานยนต์ชั่วคราว(๒) ใบอนุญาตขับรถยนต์ส่วนบุคคล(๓) ใบอนุญาตขับรถยนต์สามล้อส่วนบุคคล(๔) ใบอนุญาตขับรถยนต์สาธารณะ(๕) ใบอนุญาตขับรถยนต์สามล้อสาธารณะ(๖) ใบอนุญาตขับรถจักรยานยนต์(๗) ใบอนุญาตขับรถบดถนน(๘) ใบอนุญาตขับรถแทรกเตอร์(๙) ใบอนุญาตขับรถชนิดอื่นนอกจาก (๑) ถึง (๘)(๑๐)ใบอนุญาตขับรถระหว่างประเทศสำหรับรถยนต์ส่วนบุคคลหรือรถจักรยานยนต์ในอนุญาตขับรถตาม (๑)ใช้สำหรับขับรถยนต์บริการให้เช่าเฉพาะในกรณีที่ผู้ขับเป็นผู้เช่าได้ด้วยใบอนุญาตขับรถตาม (๒) ใช้สำหรับขับรถยนต์บริการให้เช่าได้ด้วย ใบอนุญาตขับรถตาม(๔) ใช้สำหรับขับรถยนต์บริการและใช้แทนใบอนุญาตขับรถตาม (๒) ได้ด้วยและใบอนุญาตขับรถตาม (๕) ใช้แทนใบอนุญาตขับรถตาม (๓) ได้ นอกนั้นใช้แทนกันไม่ได้มาตรา ๔๔ใบอนุญาตขับรถตามมาตรา ๔๓ (๑) (๒) (๓) (๔) (๕) (๖) และ (๙) มีอายุหนึ่งปีและใบอนุญาตขับรถตามมาตรา ๔๓ (๗) และ (๘) มีอายุสามปีนับแต่วันออกและอาจต่ออายุได้อีกคราวละหนึ่งปีหรือสามปี แล้วแต่กรณี ใบอนุญาตขับรถตามมาตรา ๔๓(๒) (๓) และ (๖) ที่เสียค่าธรรมเนียมในอัตราตลอดชีพมีอายุตลอดชีพของผู้ได้รับใบอนุญาตการขอต่ออายุใบอนุญาตและการอนุญาตวรรคหนึ่งให้เป็นไปตามหลักเกณฑ์ วิธีการและเงื่อนไขที่กำหนดในกฎกระทรวงมาตรา ๔๕ผู้ใดประสงค์จะขอใบอนุญาตขับรถต้องเป็นผู้มีคุณสมบัติและไม่มีลักษณะต้องห้ามตามพระราชบัญญัตินี้และยื่นคำขอต่อนายทะเบียนแห่งท้องที่ที่ตนมีภูมิลำเนาหรือมีถิ่นที่อยู่การขอใบอนุญาตขับรถและการออกใบอนุญาตขับรถให้เป็นไปตามหลักเกณฑ์ วิธีการและเงื่อนไขที่กำหนดในกฎกระทรวงมาตรา ๔๖ผู้ขอใบอนุญาตขับรถตามมาตรา ๔๓ (๑) ต้องมีคุณสมบัติและไม่มีลักษณะต้องห้ามดังต่อไปนี้(๑)[๒๓]มีอายุไม่ต่ำกว่าสิบแปดปีบริบูรณ์แต่ถ้าเป็นผู้ขอใบอนุญาตขับรถจักรยานยนต์ชั่วคราวสำหรับรถจักรยานยนต์ความจุของกระบอกสูบขนาดไม่เกินเก้าสิบลูกบาศก์เซนติเมตรต้องมีอายุไม่ต่ำกว่าสิบห้าปีบริบูรณ์(๒) มีความรู้และความสามารถในการขับรถ(๓) มีความรู้ในข้อบังคับการเดินรถตามพระราชบัญญัตินี้และตามกฎหมายว่าด้วยการจราจรทางบก(๔)ไม่เป็นผู้มีร่างกายพิการจนเป็นที่เห็นได้ว่าไม่สามารถขับรถได้(๕)ไม่มีโรคประจำตัวที่ผู้ประกอบวิชาชีพเวชกรรมเห็นว่าอาจเป็นอันตรายขณะขับรถ(๖) ไม่เป็นบุคคลวิกลจริตหรือจิตฟั่นเฟือน(๗) ไม่มีใบอนุญาตขับรถชนิดเดียวกันอยู่แล้ว(๘)ไม่เป็นผู้อยู่ในระหว่างถูกยึดหรือเพิกถอนใบอนุญาตขับรถมาตรา ๔๗ผู้ขอใบอนุญาตขับรถตามมาตรา ๔๓ (๒) (๓) (๔) (๕) หรือ (๖) ต้อง(๑) ได้รับใบอนุญาตขับรถตามมาตรา ๔๓ (๑)มาแล้วไม่น้อยกว่าหนึ่งปี(๒) มีคุณสมบัติและไม่มีลักษณะต้องห้ามตามมาตรา๔๖ และ(๓)ไม่เคยต้องคำพิพากษาถึงที่สุดให้ลงโทษหรือถูกเจ้าพนักงานเปรียบเทียบปรับตั้งแต่สองครั้งขึ้นไปสำหรับความผิดเกี่ยวกับการขับรถอย่างใดอย่างหนึ่งดังต่อไปนี้เว้นแต่จะพ้นโทษครั้งสุดท้ายไม่น้อยกว่าหกเดือนแล้ว(ก) ฝ่าฝืนสัญญาณจราจรหรือเครื่องหมายจราจร(ข) ในขณะเมาสุราหรือของเมาอย่างอื่น(ค) ในลักษณะกีดขวางการจราจร(ง) ใช้ความเร็วเกินอัตราที่กฎหมายกำหนด(จ)โดยประมาทหรือน่าหวาดเสียวอันอาจเกิดอันตรายแก่บุคคลหรือทรัพย์สิน(ฉ)โดยไม่คำนึงถึงความปลอดภัยหรือความเดือดร้อนของผู้อื่นมาตรา ๔๘ผู้ขอใบอนุญาตขับรถตามมาตรา ๔๓ (๒) (๓) หรือ (๖) ตลอดชีพ ต้อง(๑) ได้รับใบอนุญาตขับรถตามมาตรา ๔๓ (๒) (๓) หรือ(๖) แล้วแต่กรณี มาแล้วไม่น้อยกว่าหนึ่งปี(๒) มีคุณสมบัติและไม่มีลักษณะต้องห้ามตามมาตรา๔๖ เว้นแต่ต้องมีอายุไม่ต่ำกว่ายี่สิบปีบริบูรณ์ และ(๓) ไม่มีลักษณะต้องห้ามตามมาตรา ๔๗ (๓)มาตรา ๔๙ผู้ขอใบอนุญาตขับรถตามมาตรา ๔๓ (๔) หรือ (๕) ต้อง(๑) ได้รับใบอนุญาตขับรถตามมาตรา ๔๓ (๑)มาแล้วไม่น้อยกว่าหนึ่งปี(๒) มีคุณสมบัติและไม่มีลักษณะต้องห้ามตามมาตรา๔๖ เว้นแต่ต้องมีอายุไม่ต่ำกว่ายี่สิบห้าปีบริบูรณ์(๓) ไม่มีลักษณะต้องห้ามตามมาตรา ๔๗ (๓)(๔) มีสัญชาติไทย(๕)รู้จักถนนและทางหลวงในจังหวัดที่ขอรับใบอนุญาตขับรถพอสมควร(๖)ไม่เป็นผู้มีโรคติดต่อที่น่ารังเกียจตามที่กำหนดในกฎกระทรวง(๗) ไม่เป็นผู้ติดสุรายาเมาหรือยาเสพติดให้โทษ(๘)ไม่เคยเป็นผู้ได้รับโทษจำคุกโดยคำพิพากษาถึงที่สุดให้จำคุกในความผิดตามพระราชบัญญัตินี้หรือความผิดเกี่ยวกับความสงบสุขของประชาชนความผิดเกี่ยวกับการก่อให้เกิดภยันตรายต่อประชาชน ความผิดเกี่ยวกับเงินตราความผิดเกี่ยวกับเพศ ความผิดต่อชีวิต ความผิดต่อร่างกาย ความผิดต่อเสรีภาพความผิดฐานลักทรัพย์และวิ่งราวทรัพย์ ความผิดฐานกรรโชก รีดเอาทรัพย์ชิงทรัพย์และปล้นทรัพย์ ความผิดฐานยักยอก ความผิดฐานรับของโจรและความผิดฐานทำให้เสียทรัพย์ตามประมวลกฎหมายอาญาหรือโดยคำสั่งที่ชอบด้วยกฎหมายให้จำคุกเว้นแต่เป็นโทษสำหรับความผิดที่ได้กระทำโดยประมาทหรือความผิดลหุโทษหรือพ้นโทษมาแล้วไม่น้อยกว่าสามปีมาตรา ๕๐ในกรณีที่ผู้ขอรับใบอนุญาตขับรถตามมาตรา ๔๓ (๔) หรือ (๕)เป็นผู้ขาดคุณสมบัติตามมาตรา ๔๙ (๘) แต่พ้นโทษจำคุกมาแล้วไม่น้อยกว่า(๑)หกเดือนสำหรับโทษจำคุกตามคำพิพากษาไม่เกินสามเดือน(๒)หนึ่งปีสำหรับโทษจำคุกตามคำพิพากษาไม่เกินสามเดือนแต่คดีนั้นเกี่ยวด้วยการใช้รถกระทำความผิดหรือ(๓)หนึ่งปีหกเดือนสำหรับโทษจำคุกตามคำพิพากษาเกินสามเดือน แต่ไม่เกินสามปีและได้ยื่นคำร้องต่อนายทะเบียนโดยชี้แจงถึงเหตุผลที่ตนต้องโทษพร้อมกับแสดงหลักฐานว่าตนเป็นบุคคลที่มีความประพฤติเรียบร้อยควรไว้วางใจให้ขับรถยนต์สาธารณะได้ให้นายทะเบียนดำเนินการสอบสวนคำร้องดังกล่าว ถ้าเห็นด้วยกับคำร้องมิให้นำบทบัญญัติมาตรา ๔๙ (๘) มาใช้บังคับ แต่ถ้าไม่เห็นด้วยให้สั่งยกคำร้องและแจ้งให้ผู้ขอทราบผู้ขอมีสิทธิอุทธรณ์เป็นหนังสือต่ออธิบดีภายในสิบห้าวันแต่วันที่ได้รับคำสั่งจากนายทะเบียนคำสั่งของอธิบดีให้เป็นที่สุดมาตรา ๕๑ผู้ขอใบอนุญาตขับรถตามมาตรา ๔๓ (๗) (๘) หรือ (๙) ต้อง(๑) มีคุณสมบัติและไม่มีลักษณะต้องห้ามตามมาตรา๔๖ และ(๒) มีความรู้ความสามารถในการขับรถประเภทนั้นๆเป็นอย่างดีมาตรา ๕๑ ทวิ[๒๔]ผู้มีใบอนุญาตขับรถตามมาตรา ๔๓ (๒)(๔) (๕) และ (๖) มีสิทธิขอรับใบอนุญาตขับรถตามมาตรา ๕๓ (๑๐)มาตรา ๕๒ให้นายทะเบียนแต่งตั้งผู้ซึ่งมีคุณสมบัติตามที่กำหนดในกฎกระทรวงตรวจสอบคุณสมบัติและลักษณะต้องห้ามของผู้ขอรับใบอนุญาตตามมาตรา ๔๖ มาตรา ๔๗ มาตรา๔๘ มาตรา ๔๙ และมาตรา ๕๑มาตรา ๕๓ผู้ใดได้รับใบอนุญาตขับรถประเภทใดแล้วหากปรากฏในภายหลังว่าเป็นผู้ขาดคุณสมบัติหรือมีลักษณะต้องห้ามตามที่กำหนดไว้สำหรับผู้ขอรับใบอนุญาตขับรถประเภทนั้นให้นายทะเบียนสั่งเพิกถอนใบอนุญาตขับรถนั้นมาตรา ๕๔ผู้ใดได้รับใบอนุญาตขับรถแล้ว หากปรากฏว่า(๑) ต้องคำพิพากษาถึงที่สุดว่าได้กระทำความผิดตามพระราชบัญญัตินี้หรือกฎกระทรวงที่ออกตามพระราชบัญญัตินี้(๒)ไม่ปฏิบัติตามคำสั่งอันชอบด้วยกฎหมายของเจ้าพนักงานจราจรหรือพนักงานเจ้าหน้าที่ตามกฎหมายว่าด้วยการจราจรทางบก(๓)ต้องคำพิพากษาถึงที่สุดว่าได้กระทำความผิดฐานขับรถหรือกระทำการใดๆ อันน่าจะเป็นภัยต่อประชาชนหรือ(๔)มีผู้กล่าวโทษว่าทำลายความสงบสุขของประชาชนในถนนหรือทางหลวง โดยขู่เข็ญ ดูหมิ่นรังแก หรือรบกวนคนขับรถด้วยกันหรือผู้โดยสารนายทะเบียนมีอำนาจเรียกใบอนุญาตขับรถมายึดไว้ได้แต่ห้ามมิให้ยึดเกินหนึ่งปีในกรณีที่ผู้รับใบอนุญาตขับรถเป็นผู้ต้องหาในคดีอาญาประเภทที่ระบุไว้ในมาตรา๔๙ (๘)ให้นายทะเบียนหรือเจ้าพนักงานซึ่งอธิบดีแต่งตั้งยึดใบอนุญาตขับรถตั้งแต่วันยื่นฟ้องต่อศาลจนถึงเวลาที่มีคำพิพากษาถึงที่สุดและในระหว่างเวลาดังกล่าวห้ามมิให้นายทะเบียนต่ออายุใบอนุญาตขับรถในการยึดใบอนุญาตขับรถให้ผู้ยึดบันทึกการยึดไว้ในใบอนุญาตขับรถด้วยมาตรา ๕๕ในกรณีที่ใบอนุญาตขับรถสูญหายหรือชำรุดในสาระสำคัญให้ผู้รับใบอนุญาตขับรถยื่นคำขอรับใบแทนใบอนุญาตขับรถต่อนายทะเบียนภายในสิบห้าวันนับแต่วันทราบเหตุนั้นและในกรณีที่ได้ใบอนุญาตขับรถที่สูญหายคืน ให้ส่งใบแทนใบอนุญาตขับรถนั้นแก่นายทะเบียนภายในสิบห้าวันนับแต่วันได้คืนการขอใบแทนใบอนุญาตขับรถและการออกใบแทนใบอนุญาตขับรถตามวรรคหนึ่ง ให้เป็นไปตามระเบียบที่อธิบดีกำหนดมาตรา ๕๖ภายใต้บังคับมาตรา ๔๓ และมาตรา ๕๗ห้ามมิให้เจ้าของรถหรือคนขับรถยินยอมให้ผู้ซึ่งไม่มีใบอนุญาตขับรถหรือมีใบอนุญาตขับรถประเภทอื่นที่ใช้แทนกันไม่ได้เข้าขับรถของตนหรือรถที่ตนเป็นคนขับมาตรา ๕๗ผู้ใดฝึกหัดขับรถยนต์ต้องมีผู้ซึ่งได้รับใบอนุญาตขับรถยนต์มาแล้วไม่น้อยกว่าสามปีควบคุมอยู่ด้วยในการฝึกหัดขับรถห้ามมิให้ผู้ใดนอกจากผู้ฝึกหัดและผู้ควบคุมอยู่ในรถ ถ้ามีการเสียหายเกิดขึ้นผู้ควบคุมต้องรับผิดทางแพ่งเว้นแต่จะพิสูจน์ได้ว่าผู้ฝึกหัดฝ่าฝืนหรือไม่ปฏิบัติตามคำสอนในเวลาที่ขับอยู่นั้นหมวด๔บทกำหนดโทษ มาตรา ๕๘ผู้ใดฝ่าฝืนหรือไม่ปฏิบัติตามกฎกระทรวงออกตามมาตรา ๕ (๒) (๓) (๕) (๖) (๗)(๘) (๙) (๑๐) (๑๑) (๑๔) (๑๕) หรือ (๑๖) ต้องระวางโทษปรับไม่เกินหนึ่งพันบาทมาตรา ๕๙[๒๕] ผู้ใดฝ่าฝืนมาตรา ๖ วรรคหนึ่งต้องระวางโทษปรับไม่เกินหนึ่งหมื่นบาทมาตรา ๖๐[๒๖] ผู้ใดฝ่าฝืนหรือไม่ปฏิบัติตามมาตรา ๖วรรคสองและวรรคสาม มาตรา ๑๑ มาตรา ๑๒ วรรคหนึ่ง มาตรา ๑๓ วรรคหนึ่ง มาตรา ๑๔ มาตรา๑๖ วรรคหนึ่ง มาตรา ๑๗ วรรคหนึ่งและวรรคสอง มาตรา ๑๘ วรรคหนึ่ง มาตรา ๒๐ วรรคหนึ่งมาตรา ๒๑ มาตรา ๒๒ วรรคหนึ่ง มาตรา ๒๗ วรรคหนึ่ง มาตรา ๕๖ หรือมาตรา ๕๗ต้องระวางโทษปรับไม่เกินสองพันบาทมาตรา ๖๑ผู้ใดไม่ปฏิบัติตามมาตรา ๑๕ มาตรา ๒๘ หรือไม่ปฏิบัติตามคำสั่งของนายทะเบียนตามมาตรา๓๖ ต้องระวางโทษปรับไม่เกินหนึ่งพันบาทมาตรา ๖๒ผู้ใดรับจ้างบรรทุกคนโดยสารโดยใช้รถยนต์รับจ้างบรรทุกคนโดยสารไม่เกินเจ็ดคนหรือรถยนต์รับจ้างระหว่างจังหวัดในท้องที่ที่รัฐมนตรีประกาศตามมาตรา๒๓ วรรคหนึ่ง โดยไม่ได้รับอนุญาตจากนายทะเบียน หรือไม่ได้รับยกเว้นตามมาตรา ๒๓วรรคสองหรือวรรคสาม ต้องระวางโทษปรับไม่เกินหนึ่งหมื่นบาทมาตรา ๖๓ผู้ใดรับจ้างบรรทุกคนโดยสารโดยใช้รถยนต์รับจ้างบรรทุกคนโดยสารไม่เกินเจ็ดคนหรือรถยนต์รับจ้างระหว่างจังหวัดในท้องที่ที่รัฐมนตรีประกาศตามมาตรา๒๓ วรรคหนึ่ง เมื่อใบอนุญาตสิ้นอายุหรือใบอนุญาตถูกเพิกถอนต้องระวางโทษปรับไม่เกินสองพันบาทมาตรา ๖๔ผู้ใดขับรถโดยไม่ได้รับใบอนุญาตขับรถ ต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินหนึ่งเดือนหรือปรับไม่เกินหนึ่งพันบาท หรือทั้งจำทั้งปรับมาตรา ๖๕ผู้ใดขับรถเมื่อใบอนุญาตขับรถสิ้นอายุหรือระหว่างถูกเพิกถอนใบอนุญาตขับรถหรือถูกยึดใบอนุญาตขับรถต้องระวางโทษปรับไม่เกินสองพันบาทมาตรา ๖๖ผู้ใดขับรถโดยไม่แสดงใบอนุญาตขับรถและสำเนาภาพถ่ายใบคู่มือจดทะเบียนรถตามมาตรา ๔๒ต้องระวางโทษปรับไม่เกินหนึ่งพันบาทมาตรา ๖๗ผู้ใด(๑) ให้ผู้อื่นใช้ใบอนุญาตหรือเครื่องหมายที่นายทะเบียนออกให้แก่ตน(๒)ใช้เครื่องหมายที่นายทะเบียนออกให้สำหรับรถคันหนึ่งกับรถอีกคันหนึ่ง(๓) ใช้เครื่องหมายที่นายทะเบียนออกให้แก่ผู้อื่น(๔) เปลี่ยนแปลงโดยวิธีใดๆหรือปิดบังทั้งหมดหรือแต่บางส่วนซึ่งเครื่องหมายที่นายทะเบียนออกให้ประจำรถ หรือ(๕)ใช้รถที่ได้รับยกเว้นไม่ต้องเสียค่าธรรมเนียมตามมาตรา ๙หรือยกเว้นไม่ต้องเสียภาษีประจำปีตามมาตรา ๓๐ หรือลดภาษีประจำปีตามมาตรา ๓๑ผิดไปจากวัตถุประสงค์ที่ได้รับยกเว้นหรือลดต้องระวางโทษปรับไม่เกินหนึ่งพันบาทมาตรา ๖๗ ทวิ[๒๗]บรรดาความผิดตามพระราชบัญญัตินี้ที่มีโทษปรับสถานเดียวให้อธิบดีหรือผู้ซึ่งอธิบดีมอบหมายมีอำนาจเปรียบเทียบปรับผู้ต้องหาได้เมื่อผู้ต้องหาได้ชำระค่าปรับตามจำนวนที่อธิบดีหรือผู้ซึ่งอธิบดีมอบหมายเปรียบเทียบภายในสามสิบวันแล้วให้ถือว่าคดีเลิกกันตามบทบัญญัติแห่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญาถ้าผู้ต้องหาไม่ยินยอมตามที่เปรียบเทียบหรือเมื่อยินยอมแล้วไม่ชำระค่าปรับภายในกำหนดเวลาดังกล่าวให้ดำเนินคดีเพื่อฟ้องร้องต่อไปบทเฉพาะกาล มาตรา ๖๘เพื่อประโยชน์ในการจัดเก็บภาษีประจำปี ในกรณีที่เป็นรถที่จดทะเบียนแล้วการเสียภาษีประจำปีในปีแรกภายหลังวันที่พระราชบัญญัตินี้ใช้บังคับให้นายทะเบียนเปลี่ยนแปลงกำหนดระยะเวลาการเสียภาษีใหม่โดยเฉลี่ยจำนวนรถที่จะต้องเสียภาษีออกไปเป็นรายเดือนตามระยะเวลาและจำนวนที่นายทะเบียนเห็นสมควรและประกาศ ณ ที่ทำการของนายทะเบียนให้ผู้มีหน้าที่เสียภาษีทราบล่วงหน้าไม่น้อยกว่าหนึ่งเดือนทั้งนี้ ให้นายทะเบียนดำเนินการภายในสองปีนับแต่วันที่พระราชบัญญัตินี้ใช้บังคับการคิดภาษีเป็นรายเดือนตามวรรคหนึ่งให้คิดเฉลี่ยจากอัตราภาษีประจำปีสำหรับรถชนิดนั้นมาตรา ๖๙สำหรับรถและเครื่องอุปกรณ์ของรถอันมิชอบด้วยพระราชบัญญัตินี้ที่มีอยู่แล้วในวันที่ประกาศพระราชบัญญัตินี้ในราชกิจจานุเบกษาหรือที่จะนำเข้ามาในราชอาณาจักรภายในหกเดือนนับแต่วันที่ประกาศพระราชบัญญัตินี้ในราชกิจจานุเบกษาให้รัฐมนตรีมีอำนาจผ่อนผันได้ตามควรแก่กรณี และถ้าจะอนุญาตให้ใช้ต่อไปให้มีกำหนดเวลาไม่เกินสามปี นับแต่วันที่ประกาศพระราชบัญญัตินี้ในราชกิจจานุเบกษามาตรา ๗๐บรรดากฎกระทรวง คำสั่ง หรือประกาศที่ออกตามพระราชบัญญัติรถยนต์ พุทธศักราช๒๔๗๓ให้ยังคงใช้บังคับได้ต่อไปเพียงเท่าที่ไม่ขัดหรือแย้งกับพระราชบัญญัตินี้จนกว่าจะมีกฎกระทรวงคำสั่ง หรือประกาศตามพระราชบัญญัตินี้ใช้บังคับมาตรา ๗๑ในท้องที่ใดที่ได้มีการประกาศให้การประกอบการรับจ้างบรรทุกคนโดยสารโดยใช้รถยนต์บรรทุกคนโดยสารไม่เกินเจ็ดคนต้องดำเนินการโดยบริษัทมหาชนจำกัด บริษัทจำกัดหรือสหกรณ์และต้องได้รับใบอนุญาตจากนายทะเบียนตามพระราชบัญญัติรถยนต์ พุทธศักราช ๒๔๗๓รวมทั้งที่ได้มีการขยายระยะเวลาตามประกาศดังกล่าวให้ถือว่าประกาศนั้นเป็นประกาศของรัฐมนตรีตามมาตรา ๒๓และให้ผู้ได้รับใบอนุญาตประกอบการในท้องที่ดังกล่าวอยู่แล้วในวันที่พระราชบัญญัตินี้ใช้บังคับเป็นผู้ได้รับใบอนุญาตตามมาตรา ๒๓ และต้องดำเนินการโดยบริษัทมหาชนจำกัด บริษัทจำกัดหรือสหกรณ์ต่อไปมาตรา ๗๒บรรดาใบอนุญาตและใบอนุญาตขับรถยนต์ที่ออกตามพระราชบัญญัติรถยนต์ พุทธศักราช๒๔๗๓ ก่อนวันที่พระราชบัญญัตินี้ใช้บังคับให้ยังคงมีผลใช้บังคับต่อไปจนกว่าจะสิ้นอายุใบอนุญาตหรือใบอนุญาตขับรถยนต์นั้นผู้รับสนองพระบรมราชโองการส.โหตระกิตย์รองนายกรัฐมนตรีอัตราค่าธรรมเนียม (๑) คำขอ ฉบับละ ๕ บาท(๒) ใบคู่มือจดทะเบียนรถ ฉบับละ ๑๐๐ บาท(๓) แผ่นป้ายทะเบียนรถ แผ่นละ ๑๐๐ บาท(๔)การขอค้นทะเบียนรถหรือขอแก้ไขเพิ่มเติมรายการในทะเบียนรถและใบคู่มือจดทะเบียนรถ(ก)รถจักรยานยนต์ ครั้งละ ๑๐ บาท(ข)รถอื่นนอกจาก (ก) ครั้งละ ๕๐ บาท(๕) การโอนทะเบียนรถ ครั้งละ ๑๐๐ บาท(๖) การย้ายรถ(ก)รถยนต์ ครั้งละ ๕๐ บาท(ข)รถอื่นนอกจาก (ก) ครั้งละ ๒๐ บาท(๗) การตรวจสภาพรถ(ก)รถจักรยานยนต์ คันละ ๑๐ บาท(ข)รถอื่นนอกจาก (ก) คันละ ๕๐ บาท(๘) ใบอนุญาตตามมาตรา ๒๓ ฉบับละ ๑,๐๐๐ บาท(๙) ใบอนุญาตตามมาตรา ๒๗ ฉบับละ ๑,๐๐๐ บาท(๑๐)เครื่องหมายพิเศษตามมาตรา ๒๗ อันละ ๑๐๐ บาท(๑๑)สมุดคู่มือประจำรถตามมาตรา ๒๗ เล่มละ ๑๐๐ บาท(๑๒)ใบอนุญาตรถยนต์ตามอนุสัญญาว่าด้วยการจราจรทางถนนทำ ณ นครเจนีวา ค.ศ. ๑๙๔๙ ซึ่งประเทศไทยได้ภาคยานุวัติเมื่อวันที่๑๕ สิงหาคม ๒๕๐๕ ฉบับละ ๑,๐๐๐ บาท(๑๓)ใบอนุญาตขับรถยนต์ตามอนุสัญญาว่าด้วยการจราจรทางถนนทำ ณ นครเจนีวาค.ศ.๑๙๔๙ ซึ่งประเทศไทยได้ภาคยานุวัติเมื่อวันที่๑๕ สิงหาคม ๒๕๐๕ ฉบับละ ๕๐๐ บาท(๑๔)ใบอนุญาตขับรถยนต์ส่วนบุคคลชั่วคราว ฉบับละ ๑๐๐ บาท(๑๕)ใบอนุญาตขับรถยนต์ส่วนบุคคลหนึ่งปี ฉบับละ ๑๐๐ บาท(๑๖)ใบอนุญาตขับรถยนต์ส่วนบุคคลตลอดชีพ ฉบับละ ๑,๐๐๐ บาท(๑๗)ใบอนุญาตขับรถยนต์สาธารณะหนึ่งปี ฉบับละ ๑๐๐ บาท(๑๘)ใบอนุญาตขับรถยนต์สามล้อส่วนบุคคลชั่วคราว ฉบับละ ๕๐ บาท(๑๙)ใบอนุญาตขับรถยนต์สามล้อส่วนบุคคลหนึ่งปี ฉบับละ ๕๐ บาท(๒๐)ใบอนุญาตขับรถยนต์สามล้อส่วนบุคคลตลอดชีพ ฉบับละ ๗๕๐ บาท(๒๑)ใบอนุญาตขับรถยนต์สามล้อสาธารณะหนึ่งปี ฉบับละ ๕๐ บาท(๒๒)ใบอนุญาตขับรถจักรยานยนต์ชั่วคราว ฉบับละ ๕๐ บาท(๒๓)ใบอนุญาตขับรถจักรยานยนต์หนึ่งปี ฉบับละ ๕๐ บาท(๒๔)ใบอนุญาตขับรถจักรยานยนต์ตลอดชีพ ฉบับละ ๕๐๐ บาท(๒๕) ใบอนุญาตขับรถบดถนนสามปี ฉบับละ ๑๕๐ บาท(๒๖)ใบอนุญาตขับรถแทรกเตอร์สามปี ฉบับละ ๑๕๐ บาท(๒๗) ใบอนุญาตขับรถยนต์นอกจาก(๑๔) ถึง (๒๖) ฉบับละ ๕๐ บาท(๒๘)การแก้ไขรายการในใบอนุญาตขับรถ ครั้งละ ๕๐ บาท(๒๙) หนังสืออนุญาตตามมาตรา๑๗ วรรคสองหรือมาตรา๑๘ ฉบับละ ๕๐ บาท(๓๐)ใบแทนใบคู่มือจดทะเบียนรถ ฉบับละ ๕๐ บาท(๓๑) ใบแทนใบอนุญาตครึ่งหนึ่งของค่าธรรมเนียมใบอนุญาตแต่ไม่เกิน ฉบับละ ๑๐๐ บาท(๓๒)ใบแทนเครื่องหมายการเสียภาษีประจำปี ฉบับละ ๒๐ บาท(๓๓) ใบแทนหนังสืออนุญาต ฉบับละ ๒๕ บาท(๓๔) ค่าธรรมเนียมอื่น ครั้งละ ๒๐ บาท(๓๕) การรับรองสำเนาเอกสาร แผ่นละ ๒๐ บาทอัตราภาษีประจำปี (๑)[๒๘]รถยนต์นั่งส่วนบุคคลไม่เกินเจ็ดคนให้เก็บภาษีตามความจุของกระบอกสูบรวมกันของเครื่องยนต์ของรถยนต์แต่ละคันในอัตราดังต่อไปนี้(ก)๖๐๐ ลูกบาศก์เซนติเมตรแรกลูกบาศก์เซนติเมตรละ ๐.๕๐ บาท(ข)ส่วนที่เกิน ๖๐๐ ลูกบาศก์เซนติเมตรแต่ไม่เกิน๑,๘๐๐ ลูกบาศก์เซนติเมตรลูกบาศก์เซนติเมตรละ ๑.๕๐ บาท(ค)ส่วนที่เกิน ๑,๘๐๐ ลูกบาศก์เซนติเมตรลูกบาศก์เซนติเมตรละ ๔.๐๐ บาทรถยนต์ตาม (๑)ที่นิติบุคคลเป็นเจ้าของ และมิได้ให้บุคคลธรรมดาเช่าซื้อในการประกอบธุรกิจเกี่ยวกับการให้เช่าซื้อของนิติบุคคลนั้นให้เก็บภาษีในอัตราสองเท่า(๒)รถยนต์นั่งส่วนบุคคลเกินเจ็ดคน ให้เก็บภาษีตามน้ำหนักในอัตราดังต่อไปนี้(ก)น้ำหนักไม่เกิน ๕๐๐ กิโลกรัม คันละ ๑๕๐ บาท(ข)น้ำหนักตั้งแต่ ๕๐๑ - ๗๕๐กิโลกรัม คันละ ๓๐๐ บาท(ค)น้ำหนักตั้งแต่ ๗๕๑ - ๑,๐๐๐กิโลกรัม คันละ ๔๕๐ บาท(ง)น้ำหนักตั้งแต่ ๑,๐๐๑ - ๑,๒๕๐กิโลกรัม คันละ ๘๐๐ บาท(จ)น้ำหนักตั้งแต่ ๑,๒๕๑ - ๑,๕๐๐กิโลกรัม คันละ ๑,๐๐๐ บาท(ฉ)น้ำหนักตั้งแต่ ๑,๕๐๑ - ๑,๗๕๐กิโลกรัม คันละ ๑,๓๐๐ บาท(ช)น้ำหนักตั้งแต่ ๑,๗๕๑ - ๒,๐๐๐กิโลกรัม คันละ ๑,๖๐๐ บาท(ซ)น้ำหนักตั้งแต่ ๒,๐๐๑ - ๒,๕๐๐กิโลกรัม คันละ ๑,๙๐๐ บาท(ฌ)น้ำหนักตั้งแต่ ๒,๕๐๑ - ๓,๐๐๐กิโลกรัม คันละ ๒,๒๐๐ บาท(ญ)น้ำหนักตั้งแต่ ๓,๐๐๑ - ๓,๕๐๐กิโลกรัม คันละ ๒,๔๐๐ บาท(ฎ)น้ำหนักตั้งแต่ ๓,๕๐๑ - ๔,๐๐๐กิโลกรัม คันละ ๒,๖๐๐ บาท(ฏ)น้ำหนักตั้งแต่ ๔,๐๐๑ - ๔,๕๐๐กิโลกรัม คันละ ๒,๘๐๐ บาท(ฐ)น้ำหนักตั้งแต่ ๔,๕๐๑ - ๕,๐๐๐กิโลกรัม คันละ ๓,๐๐๐ บาท(ฑ)น้ำหนักตั้งแต่ ๕,๐๐๑ - ๖,๐๐๐กิโลกรัม คันละ ๓,๒๐๐ บาท(ฒ)น้ำหนักตั้งแต่ ๖,๐๐๑ - ๗,๐๐๐กิโลกรัม คันละ ๓,๔๐๐ บาท(ณ)น้ำหนักตั้งแต่ ๗,๐๐๑กิโลกรัมขึ้นไป คันละ ๓,๖๐๐ บาท(๓) รถจักรยานยนต์ คันละ ๑๐๐ บาท(๔) รถพ่วงของรถจักรยานยนต์ คันละ ๕๐ บาท(๕) รถพ่วงนอกจาก (๔) คันละ ๑๐๐ บาท(๖) รถบดถนน คันละ ๒๐๐ บาท(๗)รถแทรกเตอร์ที่ใช้ในการเกษตร คันละ ๕๐ บาท(๘) รถยนต์รับจ้างระหว่างจังหวัดรถยนต์บริการ ให้เก็บภาษีตามน้ำหนักในอัตราดังต่อไปนี้(ก)น้ำหนักไม่เกิน ๕๐๐ กิโลกรัม คันละ ๔๕๐ บาท(ข)น้ำหนักตั้งแต่ ๕๐๑ - ๗๕๐กิโลกรัม คันละ ๗๕๐ บาท(ค)น้ำหนักตั้งแต่ ๗๕๑ - ๑,๐๐๐กิโลกรัม คันละ ๑,๐๕๐ บาท(ง)น้ำหนักตั้งแต่ ๑,๐๐๑ - ๑,๒๕๐กิโลกรัม คันละ ๑,๓๕๐ บาท(จ)น้ำหนักตั้งแต่ ๑,๒๕๑ - ๑,๕๐๐กิโลกรัม คันละ ๑,๖๕๐ บาท(ฉ)น้ำหนักตั้งแต่ ๑,๕๐๑ - ๑,๗๕๐กิโลกรัม คันละ ๒,๑๐๐ บาท(ช)น้ำหนักตั้งแต่ ๑,๗๕๑ - ๒,๐๐๐กิโลกรัม คันละ ๒,๕๕๐ บาท(ซ)น้ำหนักตั้งแต่ ๒,๐๐๑ - ๒,๕๐๐กิโลกรัม คันละ ๓,๐๐๐ บาท(ฌ)น้ำหนักตั้งแต่ ๒,๕๐๑ - ๓,๐๐๐กิโลกรัม คันละ ๓,๔๕๐ บาท(ญ)น้ำหนักตั้งแต่ ๓,๐๐๑ - ๓,๕๐๐กิโลกรัม คันละ ๓,๙๐๐ บาท(ฎ)น้ำหนักตั้งแต่ ๓,๕๐๑ - ๔,๐๐๐กิโลกรัม คันละ ๔,๓๕๐ บาท(ฏ)น้ำหนักตั้งแต่ ๔,๐๐๑ - ๔,๕๐๐กิโลกรัม คันละ ๔,๘๐๐ บาท(ฐ)น้ำหนักตั้งแต่ ๔,๕๐๑ - ๕,๐๐๐กิโลกรัม คันละ ๕,๒๕๐ บาท(ฑ)น้ำหนักตั้งแต่ ๕,๐๐๑ - ๖,๐๐๐กิโลกรัม คันละ ๕,๗๐๐ บาท(ฒ)น้ำหนักตั้งแต่ ๖,๐๐๑ - ๗,๐๐๐กิโลกรัม คันละ ๖,๑๕๐ บาท(ณ)น้ำหนักตั้งแต่ ๗,๐๐๑ กิโลกรัมขึ้นไป คันละ ๖,๖๐๐ บาท(๙) รถยนต์รับจ้างให้เก็บภาษีตามน้ำหนักในอัตราดังต่อไปนี้(ก)น้ำหนักไม่เกิน ๕๐๐ กิโลกรัม คันละ ๑๘๕ บาท(ข)น้ำหนักตั้งแต่ ๕๐๑ - ๗๕๐กิโลกรัม คันละ ๓๑๐ บาท(ค)น้ำหนักตั้งแต่ ๗๕๑ - ๑,๐๐๐กิโลกรัม คันละ ๔๕๐ บาท(ง)น้ำหนักตั้งแต่ ๑,๐๐๑ - ๑,๒๕๐กิโลกรัม คันละ ๕๖๐ บาท(จ)น้ำหนักตั้งแต่ ๑,๒๕๑ - ๑,๕๐๐กิโลกรัม คันละ ๖๘๕ บาท(ฉ)น้ำหนักตั้งแต่ ๑,๕๐๑ - ๑,๗๕๐กิโลกรัม คันละ ๘๗๕ บาท(ช)น้ำหนักตั้งแต่ ๑,๗๕๑ - ๒,๐๐๐กิโลกรัม คันละ ๑,๐๖๐ บาท(ซ)น้ำหนักตั้งแต่ ๒,๐๐๑ - ๒,๕๐๐กิโลกรัม คันละ ๑,๒๕๐ บาท(ฌ)น้ำหนักตั้งแต่ ๒,๕๐๑ - ๓,๐๐๐กิโลกรัม คันละ ๑,๔๓๕ บาท(ญ)น้ำหนักตั้งแต่ ๓,๐๐๑ - ๓,๕๐๐กิโลกรัม คันละ ๑,๖๒๕ บาท(ฎ)น้ำหนักตั้งแต่ ๓,๕๐๑ - ๔,๐๐๐กิโลกรัม คันละ ๑,๘๑๐ บาท(ฏ)น้ำหนักตั้งแต่ ๔,๐๐๑ - ๔,๕๐๐กิโลกรัม คันละ ๒,๐๐๐ บาท(ฐ)น้ำหนักตั้งแต่ ๔,๕๐๑ - ๕,๐๐๐กิโลกรัม คันละ ๒,๑๘๕ บาท(ฑ)น้ำหนักตั้งแต่ ๕,๐๐๑ - ๖,๐๐๐กิโลกรัม คันละ ๒,๓๗๕ บาท(ฒ)น้ำหนักตั้งแต่ ๖,๐๐๑ - ๗,๐๐๐กิโลกรัม คันละ ๒,๕๖๐ บาท(ณ)น้ำหนักตั้งแต่ ๗,๐๐๑ กิโลกรัมขึ้นไป คันละ ๒,๗๕๐ บาท(๑๐)รถยนต์บรรทุกส่วนบุคคลหรือรถยนต์สำหรับลากจูงซึ่งมิได้ใช้ในการประกอบการขนส่งส่วนบุคคลตามกฎหมายว่าด้วยการขนส่งทางบกหรือรถแทรกเตอร์ที่มิได้ใช้ในการเกษตรให้เก็บภาษีตามน้ำหนักในอัตราดังต่อไปนี้(ก)น้ำหนักไม่เกิน ๕๐๐ กิโลกรัม คันละ ๓๐๐ บาท(ข)น้ำหนักตั้งแต่ ๕๐๑ - ๗๕๐กิโลกรัม คันละ ๔๕๐ บาท(ค)น้ำหนักตั้งแต่ ๗๕๑ - ๑,๐๐๐กิโลกรัม คันละ ๖๐๐ บาท(ง)น้ำหนักตั้งแต่ ๑,๐๐๑ - ๑,๒๕๐กิโลกรัม คันละ ๗๕๐ บาท(จ)น้ำหนักตั้งแต่ ๑,๒๕๑ - ๑,๕๐๐กิโลกรัม คันละ ๙๐๐ บาท(ฉ)น้ำหนักตั้งแต่ ๑,๕๐๑ - ๑,๗๕๐กิโลกรัม คันละ ๑,๐๕๐ บาท(ช)น้ำหนักตั้งแต่ ๑,๗๕๑ - ๒,๐๐๐กิโลกรัม คันละ ๑,๓๕๐ บาท(ซ)น้ำหนักตั้งแต่ ๒,๐๐๑ - ๒,๕๐๐กิโลกรัม คันละ ๑,๖๕๐ บาท(ฌ)น้ำหนักตั้งแต่ ๒,๕๐๑ - ๓,๐๐๐กิโลกรัม คันละ ๑,๙๕๐ บาท(ญ)น้ำหนักตั้งแต่ ๓,๐๐๑ - ๓,๕๐๐กิโลกรัม คันละ ๒,๒๕๐ บาท(ฎ)น้ำหนักตั้งแต่ ๓,๕๐๑ - ๔,๐๐๐กิโลกรัม คันละ ๒,๕๕๐ บาท(ฏ)น้ำหนักตั้งแต่ ๔,๐๐๑ - ๔,๕๐๐กิโลกรัม คันละ ๒,๘๕๐ บาท(ฐ)น้ำหนักตั้งแต่ ๔,๕๐๑ - ๕,๐๐๐กิโลกรัม คันละ ๓,๑๕๐ บาท(ฑ)น้ำหนักตั้งแต่ ๕,๐๐๑ - ๖,๐๐๐กิโลกรัม คันละ ๓,๔๕๐ บาท(ฒ)น้ำหนักตั้งแต่ ๖,๐๐๑ - ๗,๐๐๐กิโลกรัม คันละ ๓,๗๕๐ บาท(ณ)น้ำหนักตั้งแต่ ๗,๐๐๑ กิโลกรัมขึ้นไป คันละ ๔,๐๕๐ บาทในการคำนวณน้ำหนักให้รวมน้ำหนักของรถและเครื่องอุปกรณ์ที่ติดกับตัวรถตามปกติแต่ไม่รวมน้ำหนักน้ำมันเชื้อเพลิงน้ำมันเครื่อง น้ำ และเครื่องมือประจำรถ ถ้ามีเศษของกิโลกรัมให้ปัดทิ้งหมายเหตุ:- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชบัญญัติฉบับนี้ คือเนื่องจากกฎหมายว่าด้วยรถยนต์ได้ประกาศใช้บังคับมาตั้งแต่ปี พ.ศ. ๒๔๗๓นับเป็นเวลาเกือบห้าสิบปีแล้วและในระหว่างระยะเวลาดังกล่าวมีการแก้ไขเพิ่มเติมมาแล้วประมาณยี่สิบครั้งอย่างไรก็ดียังมีบทบัญญัติอีกหลายมาตราที่ใช้อยู่ไม่เหมาะสมกับกาลสมัยและสภาพการณ์ของบ้านเมืองสมควรปรับปรุงเสียใหม่ให้เหมาะสมและรัดกุมยิ่งขึ้น จึงจำเป็นต้องตราพระราชบัญญัตินี้พระราชบัญญัติรถยนต์(ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๒๔[๒๙]มาตรา ๒พระราชบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ ๑ มกราคม พ.ศ. ๒๕๒๕ เป็นต้นไปมาตรา ๕อัตราภาษีประจำปีของรถยนต์ตามพระราชบัญญัติรถยนต์ พ.ศ. ๒๕๒๒ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัตินี้ ไม่ใช้บังคับแก่รถยนต์ที่ได้เสียภาษีในปีพ.ศ. ๒๕๒๔ ไว้แล้วและรถยนต์ที่ค้างชำระภาษีประจำปีก่อนวันที่พระราชบัญญัตินี้ใช้บังคับมาตรา ๖ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยรักษาการตามพระราชบัญญัตินี้หมายเหตุ:- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชบัญญัติฉบับนี้ คือ เนื่องจากหลักเกณฑ์และอัตราการเก็บภาษีรถยนต์นั่งส่วนบุคคลไม่เกินเจ็ดคนยังไม่เหมาะสมสมควรเปลี่ยนหลักเกณฑ์และอัตราภาษีรถยนต์ดังกล่าวเพื่อก่อให้เกิดการใช้น้ำมันโดยประหยัดตามสภาวะของการขาดแคลนน้ำมันในปัจจุบันนอกจากนั้น สมควรเพิ่มอัตราภาษีรถยนต์ดังกล่าวสำหรับรถยนต์นั่งส่วนบุคคลไม่เกินเจ็ดคนที่นิติบุคคลบางประเภทเป็นเจ้าของเพราะภาษีรถยนต์ย่อมถือเป็นรายจ่ายในการคำนวณกำไรสุทธิเพื่อเสียภาษีเงินได้ของนิติบุคคลดังกล่าวอยู่แล้วจึงจำเป็นต้องตราพระราชบัญญัตินี้พระราชบัญญัติรถยนต์(ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๒๕[๓๐]หมายเหตุ:- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชบัญญัติฉบับนี้ คือเนื่องจากปรากฏว่าพระราชบัญญัติรถยนต์ พ.ศ. ๒๕๒๒ บัญญัติให้ ผู้ใด(อันหมายถึงเจ้าของกรรมสิทธิ์รถยนต์)จะไปขอจดทะเบียนรถให้ยื่นคำขอต่อนายทะเบียนแห่งท้องที่ที่ตนมีภูมิลำเนานั้นยังไม่สอดคล้องกับสภาพการณ์และความต้องการของประชาชนในปัจจุบันเพราะประชาชนส่วนใหญ่ได้ซื้อรถยนต์ในระบบ เช่าซื้อการขอจดทะเบียนรถจึงตกเป็นหน้าที่ของผู้ขายคือบริษัทรถยนต์ซึ่งมีภูมิลำเนาอยู่ในที่ต่างๆ การต่อทะเบียนก็ดี การตรวจสภาพรถยนต์ก็ดีจะต้องกระทำที่นายทะเบียนในท้องที่นั้นเมื่อประชาชนซื้อรถไปใช้ในท้องถิ่นอื่นการกระทำตามพระราชบัญญัติรถยนต์นี้จึงเป็นการสร้างความเดือดร้อนให้แก่ประชาชนเป็นอย่างมากและเมื่อมีการกระทำความผิดเกิดขึ้นก็ยากแก่การติดตามผู้กระทำความผิดเพราะเจ้าของรถและผู้ครอบครองมิใช่บุคคลคนเดียวกันจึงจำเป็นต้องแก้ไขเพิ่มเติมพระราชบัญญัตินี้พระราชบัญญัติรถยนต์(ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๒๗[๓๑]หมายเหตุ:- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชบัญญัติฉบับนี้ คือ เนื่องจากมาตรา ๖ วรรคหนึ่งแห่งพระราชบัญญัติรถยนต์ พ.ศ. ๒๕๒๒ บัญญัติห้ามมิให้ผู้ใดใช้รถเว้นแต่รถนั้นเป็นรถที่จดทะเบียนและเสียภาษีประจำปีสำหรับรถนั้นครบถ้วนถูกต้องแล้วหากผู้ใดฝ่าฝืนมาตรา ๖ วรรคหนึ่ง ต้องระวางโทษปรับไม่เกินห้าพันบาทตามมาตรา ๕๙โดยมิได้แยกประเภทความผิดกรณีการใช้รถที่จดทะเบียนแล้วแต่ยังมิได้เสียภาษีประจำปีสำหรับรถนั้นให้ครบถ้วนถูกต้องภายในเวลาที่กำหนดทำให้ผู้ใช้รถในกรณีที่ยังมิได้เสียภาษีประจำปีต้องได้รับโทษในอัตราเดียวกันกับกรณีการใช้รถที่ยังมิได้จดทะเบียนตามมาตรา๕๙ ซึ่งเป็นความผิดที่เปรียบเทียบไม่ได้สมควรกำหนดแยกประเภทความผิดเกี่ยวกับการใช้รถที่จดทะเบียนแล้วแต่ยังมิได้เสียภาษีประจำปีออกจากความผิดเกี่ยวกับการใช้รถที่ยังมิได้จดทะเบียนโดยให้มีอัตราโทษแตกต่างกันและมีอัตราโทษเหมาะสมแก่กรณีด้วยโดยกำหนดโทษสำหรับความผิดกรณีการใช้รถที่จดทะเบียนแล้วแต่ยังมิได้เสียภาษีประจำปีเป็นความผิดที่เปรียบเทียบได้ นอกจากนั้นเนื่องจากได้มีการกำหนดให้รถใช้งานเกษตรกรรมเป็น รถตามกฎหมายว่าด้วยรถยนต์ซึ่งจะต้องมีการจดทะเบียนและผ่านการตรวจสอบสภาพรถและเพื่อเป็นการส่งเสริมเกษตรกรรมของประเทศสมควรกำหนดให้รถดังกล่าวได้รับยกเว้นค่าธรรมเนียมตามกฎหมายว่าด้วยรถยนต์และโดยที่สมควรกำหนดให้เงินที่เป็นค่าธรรมเนียมแผ่นป้ายทะเบียนรถได้นำมาใช้เป็นเงินทุนหมุนเวียนเพื่อการผลิตแผ่นป้ายสำหรับยานพาหนะต่อไปโดยไม่ต้องจัดสรรให้แก่ราชการส่วนท้องถิ่นจึงจำเป็นต้องตราพระราชบัญญัตินี้พระราชบัญญัติรถยนต์(ฉบับที่ ๕) พ.ศ. ๒๕๒๘[๓๒]หมายเหตุ:- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชบัญญัติฉบับนี้ คือด้วยปรากฏว่าการใช้รถยนต์ส่วนบุคคลที่จดทะเบียนเป็นรถยนต์นั่งส่วนบุคคลหรือรถยนต์บรรทุกส่วนบุคคล จะใช้เป็นรถยนต์บรรทุกส่วนบุคคลหรือรถยนต์นั่งส่วนบุคคล ซึ่งผิดไปจากประเภทจดทะเบียนไว้ไม่ได้เป็นเหตุให้ประชาชนที่สามารถมีรถได้เพียงคันเดียวได้รับความเดือดร้อนโดยไม่มีเหตุอันสมควรจึงจำเป็นต้องตราพระราชบัญญัตินี้พระราชบัญญัติรถยนต์(ฉบับที่ ๖) พ.ศ. ๒๕๒๘[๓๓]หมายเหตุ:- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชบัญญัติฉบับนี้ คือ เนื่องจากพระราชบัญญัติรถยนต์พ.ศ. ๒๕๒๒ได้บัญญัติเกี่ยวกับคุณสมบัติและการออกใบอนุญาตให้แก่ผู้ขับขี่รถจักรยานยนต์ไว้โดยกำหนดให้ผู้ที่จะมีใบอนุญาตขับขี่รถจักรยานยนต์ได้จะต้องมีอายุไม่ต่ำกว่าสิบแปดปีบริบูรณ์แต่ในความเป็นจริงแล้วปรากฏว่าเด็กที่มีอายุไม่ต่ำกว่าสิบห้าปีและมีภูมิลำเนาอยู่ต่างจังหวัดนั้นส่วนมากมีรถจักรยานยนต์ใช้เป็นพาหนะทั้งสิ้นเพราะมีความจำเป็นที่จะต้องใช้รถจักรยานยนต์ขับขี่ไปโรงเรียนหรือใช้ในกิจการด้านอื่นๆเนื่องจากสถานศึกษาอยู่ห่างไกลจากบ้านมากซึ่งการกระทำดังกล่าวถือว่าเป็นการกระทำที่ผิดกฎหมายดังนั้นเพื่อให้เด็กที่มีอายุไม่ต่ำกว่าสิบห้าปีมีใบอนุญาตขับขี่รถจักรยานยนต์ได้โดยไม่ผิดกฎหมายจึงสมควรแก้ไขเพิ่มเติมบทบัญญัติดังกล่าวเสีย และเนื่องจากในปัจจุบันกฎหมายบัญญัติให้บุคคลที่มีอายุสิบห้าปีบริบูรณ์ต้องไปทำบัตรประจำตัวประชาชนทุกคนดังนั้นจึงสมควรอนุญาตให้ผู้ที่มีอายุไม่ต่ำกว่าสิบห้าปีมีใบอนุญาตขับขี่รถจักรยานยนต์ได้เช่นเดียวกันจึงจำเป็นต้องตราพระราชบัญญัตินี้ขึ้นพระราชกำหนดแก้ไขเพิ่มเติมพระราชบัญญัติรถยนต์พ.ศ. ๒๕๒๒ พ.ศ. ๒๕๒๙[๓๔]มาตรา ๕อัตราภาษีตามที่กำหนดในมาตรา ๒๙ (๓) แห่งพระราชบัญญัติรถยนต์ พ.ศ. ๒๕๒๒ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชกำหนดนี้ไม่ใช้บังคับแก่รถยนต์ที่ได้จดทะเบียนและเสียภาษีประจำปีไว้แล้วและรถยนต์ที่ค้างชำระภาษีประจำปีก่อนวันที่พระราชกำหนดนี้ใช้บังคับ ทั้งนี้สำหรับภาษีประจำปีที่เสียไว้แล้วหรือที่ค้างชำระนั้นมาตรา ๖รถยนต์ที่ได้จดทะเบียนและเสียภาษีประจำปีไว้แล้วในวันที่พระราชกำหนดนี้ใช้บังคับหากเป็นรถยนต์ตามมาตรา ๒๙ (๓) หรือเจ้าของรถได้เปลี่ยนแปลงให้เป็นรถยนต์ตามมาตรา๒๙ (๓) อยู่แล้วก่อนวันที่พระราชกำหนดนี้ใช้บังคับและได้แจ้งการเปลี่ยนแปลงไว้แล้วหรือได้แจ้งการเปลี่ยนแปลงดังกล่าวตามมาตรา ๑๔ต่อนายทะเบียนภายในเก้าสิบวันนับแต่วันที่พระราชกำหนดนี้ใช้บังคับให้เสียภาษีรถประจำปีสำหรับปีต่อไปดังต่อไปนี้(๑) ปีที่หนึ่ง ให้เสียในอัตราสองเท่าของอัตราตามที่กำหนดในบัญชีอัตราภาษีท้ายพระราชบัญญัติรถยนต์พ.ศ. ๒๕๒๒(๒) ปีที่สองให้เสียในอัตราสามเท่าของอัตราตามที่กำหนดในบัญชีอัตราภาษีท้ายพระราชบัญญัติรถยนต์พ.ศ. ๒๕๒๒(๓) ปีต่อไปให้เสียในอัตราสี่เท่าของอัตราตามที่กำหนดในบัญชีอัตราภาษีท้ายพระราชบัญญัติรถยนต์พ.ศ. ๒๕๒๒ผู้ซึ่งได้แจ้งการเปลี่ยนแปลงตามวรรคหนึ่งไม่ต้องรับโทษสำหรับการไม่ปฏิบัติตามมาตรา ๑๔มาตรา ๗ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยรักษาการตามพระราชกำหนดนี้หมายเหตุ:- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกำหนดฉบับนี้ คือ โดยที่ในปัจจุบันมีรถยนต์จำนวนมากใช้หรือเปลี่ยนไปใช้น้ำมันดีเซลหรือก๊าซเป็นเชื้อเพลิงทำให้เกิดความจำเป็นในการสั่งน้ำมันดีเซลหรือก๊าซเข้ามาในราชอาณาจักร ดังนั้นเพื่อป้องกันมิให้มีการเพิ่มจำนวนรถที่ใช้น้ำมันดีเซลหรือก๊าซเป็นเชื้อเพลิงและเพื่อเป็นการประหยัดเงินตราต่างประเทศในการนำเข้าน้ำมันเชื้อเพลิงดังกล่าวสมควรแก้ไขพระราชบัญญัติรถยนต์พ.ศ. ๒๕๒๒และโดยที่เป็นกรณีฉุกเฉินที่มีความจำเป็นเร่งด่วนในอันที่จะรักษาความมั่นคงทางเศรษฐกิจของประเทศจึงจำเป็นต้องตราพระราชกำหนดนี้ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรีเรื่อง การไม่อนุมัติพระราชกำหนดแก้ไขเพิ่มเติมพระราชบัญญัติรถยนต์ พ.ศ. ๒๕๒๒ พ.ศ.๒๕๒๙[๓๕]ตามที่คณะรัฐมนตรีได้เสนอขอให้รัฐสภาพิจารณาอนุมัติพระราชกำหนดแก้ไขเพิ่มเติมพระราชบัญญัติรถยนต์พ.ศ. ๒๕๒๒ พ.ศ. ๒๕๒๙ นั้นในคราวประชุมสภาผู้แทนราษฎร ครั้งที่ ๕/๒๕๒๙ (สมัยสามัญ)วันพฤหัสบดีที่ ๔ กันยายน ๒๕๒๙ ที่ประชุมได้ลงมติไม่อนุมัติจึงประกาศมาตามความในมาตรา ๑๕๗ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยพระราชบัญญัติรถยนต์(ฉบับที่ ๗) พ.ศ. ๒๕๓๐[๓๖]มาตรา ๒พระราชบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับเมื่อพ้นกำหนดหนึ่งปีนับแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา ๑๒ให้โอนอำนาจหน้าที่ของรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยเกี่ยวกับการรักษาการตามพระราชบัญญัติรถยนต์(ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๒๔ ไปเป็นของรัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคมมาตรา ๑๓บรรดากฎกระทรวง ข้อบังคับ ระเบียบ ประกาศหรือคำสั่งใดๆออกตามพระราชบัญญัติรถยนต์ พุทธศักราช ๒๔๗๓ และพระราชบัญญัติรถยนต์ พ.ศ. ๒๕๒๒ที่ใช้บังคับอยู่ในวันที่พระราชบัญญัตินี้ใช้บังคับให้ใช้บังคับได้ต่อไปเพียงเท่าที่ไม่ขัดหรือแย้งกับพระราชบัญญัติรถยนต์ พ.ศ. ๒๕๒๒ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัตินี้มาตรา ๑๔คำขออนุญาตใดๆ ที่ได้ยื่นไว้ตามพระราชบัญญัติรถยนต์ พ.ศ. ๒๕๒๒และยังอยู่ในระหว่างการพิจารณา ให้ถือว่าเป็นคำขออนุญาตตามพระราชบัญญัติรถยนต์พ.ศ. ๒๕๒๒ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัตินี้มาตรา ๑๕บรรดาใบอนุญาตที่ออกตามพระราชบัญญัติรถยนต์ พุทธศักราช ๒๔๗๓และพระราชบัญญัติรถยนต์ พ.ศ. ๒๕๒๒ ให้ถือว่าเป็นใบอนุญาตที่ออกตามพระราชบัญญัติรถยนต์พ.ศ. ๒๕๒๒ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัตินี้แล้วแต่กรณีมาตรา ๑๖บรรดาแผ่นป้ายทะเบียนรถและเครื่องหมายการเสียภาษีประจำปีสำหรับรถที่ออกให้แก่รถที่ได้จดทะเบียนและเสียภาษีประจำปีครบถ้วนและถูกต้องตามพระราชบัญญัติรถยนต์พ.ศ. ๒๕๒๒ ในวันที่พระราชบัญญัตินี้ใช้บังคับให้ถือว่าเป็นแผ่นป้ายทะเบียนรถและเครื่องหมายการเสียภาษีประจำปีสำหรับรถนั้นตามพระราชบัญญัติรถยนต์ พ.ศ. ๒๕๒๒ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัตินี้มาตรา ๑๗ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคมรักษาการตามพระราชบัญญัตินี้หมายเหตุ:- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชบัญญัติฉบับนี้ คือเนื่องจากได้มีการโอนอำนาจหน้าที่และกิจการบริหารบางส่วนของกรมตำรวจกระทรวงมหาดไทยเฉพาะในส่วนที่เกี่ยวกับการปฏิบัติตามกฎหมายว่าด้วยรถยนต์และกฎหมายว่าด้วยล้อเลื่อนไปเป็นของกรมการขนส่งทางบก กระทรวงคมนาคมในการนี้สมควรแก้ไขเพิ่มเติมพระราชบัญญัติรถยนต์พ.ศ. ๒๕๒๒ ให้สอดคล้องกับการโอนอำนาจหน้าที่และกิจการบริหารดังกล่าวและแก้ไขให้อธิบดีกรมการขนส่งทางบกหรือผู้ซึ่งอธิบดีกรมการขนส่งทางบกมอบหมายมีอำนาจเปรียบเทียบปรับในความผิดที่มีโทษปรับสถานเดียวได้ เพื่ออำนวยความสะดวกให้แก่ประชาชนนอกจากนี้สมควรแก้ไขให้สถานตรวจสภาพที่ได้รับอนุญาตตามกฎหมายว่าด้วยการขนส่งทางบกซึ่งเป็นของเอกชนมีส่วนในการตรวจสภาพรถตามกฎหมายว่าด้วยรถยนต์ด้วยจึงจำเป็นต้องตราพระราชบัญญัตินี้พระราชบัญญัติรถยนต์(ฉบับที่ ๘) พ.ศ. ๒๕๓๐[๓๗]หมายเหตุ:- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชบัญญัติฉบับนี้ คือโดยที่ประเทศไทยได้ทำความตกลงกับประเทศในสมาคมประชาชาติแห่งเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ว่าด้วยการยอมรับใบอนุญาตขับรถภายในประเทศซึ่งกันและกันและโดยที่ประเทศไทยอาจทำความตกลงในทำนองเดียวกันกับประเทศอื่นๆ ด้วยซึ่งความตกลงดังกล่าวจะมีผลให้ผู้มีใบอนุญาตขับรถที่ออกโดยพนักงานเจ้าหน้าที่หรือสมาคมยานยนต์ที่ได้รับอนุญาตจากรัฐบาลของประเทศในสมาคมประชาชาติแห่งเอเชียตะวันออกเฉียงใต้หรือจากรัฐบาลของประเทศที่ประเทศไทยมีความตกลงด้วยสามารถใช้ใบอนุญาตขับรถนั้นขับรถในประเทศไทยได้ ทั้งนี้ เพื่อดำเนินการให้เป็นไปตามพันธกรณีที่ประเทศไทยมีอยู่กับต่างประเทศตามความตกลงดังกล่าวนอกจากนี้เห็นสมควรกำหนดให้ใบอนุญาตขับรถระหว่างประเทศสำหรับรถยนต์ส่วนบุคคลและรถจักรยานยนต์ที่ออกตามอนุสัญญาว่าด้วยการจราจรทางถนนทำ ณ นครเจนีวา ค.ศ. ๑๙๔๙ซึ่งประเทศไทยได้ภาคยานุวัติเมื่อวันที่ ๑๕ สิงหาคม ๒๕๐๕เป็นใบอนุญาตขับรถชนิดหนึ่งตามพระราชบัญญัติรถยนต์ พ.ศ. ๒๕๒๒จึงจำเป็นต้องตราพระราชบัญญัตินี้สัญชัย/ผู้จัดทำ๒๐มีนาคม ๒๕๕๒[๑]ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๙๖/ตอนที่ ๗๗/ฉบับพิเศษ หน้า ๒๒/๑๒ พฤษภาคม ๒๕๒๒[๒]มาตรา ๔ นิยามคำว่า นายทะเบียนแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติรถยนต์ (ฉบับที่ ๗) พ.ศ. ๒๕๓๐[๓]มาตรา ๔ นิยามคำว่า อธิบดี แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติรถยนต์(ฉบับที่ ๗) พ.ศ. ๒๕๓๐[๔]มาตรา ๕ แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติรถยนต์ (ฉบับที่ ๗) พ.ศ. ๒๕๓๐[๕]มาตรา ๖ แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติรถยนต์ (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๒๗[๖]มาตรา ๗ (๒) แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติรถยนต์ (ฉบับที่ ๗) พ.ศ. ๒๕๓๐[๗]มาตรา ๘ (๒) แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติรถยนต์ (ฉบับที่ ๗) พ.ศ. ๒๕๓๐[๘]มาตรา ๙ แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติรถยนต์ (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๒๗[๙]มาตรา ๑๐ แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติรถยนต์ (ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๒๕[๑๐]มาตรา ๑๔ วรรคสอง แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติรถยนต์ (ฉบับที่ ๗) พ.ศ. ๒๕๓๐[๑๑]มาตรา ๑๕ แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติรถยนต์ (ฉบับที่ ๗) พ.ศ. ๒๕๓๐[๑๒]มาตรา ๑๕ ทวิ เพิ่มโดยพระราชบัญญัติรถยนต์ (ฉบับที่ ๗) พ.ศ. ๒๕๓๐[๑๓]มาตรา ๒๑ (๓ ทวิ) เพิ่มโดยพระราชบัญญัติรถยนต์ (ฉบับที่ ๕) พ.ศ. ๒๕๒๘[๑๔]มาตรา ๒๙ (๓) เคยมีการเพิ่มโดยพระราชกำหนดแก้ไขเพิ่มเติมพระราชบัญญัติรถยนต์ พ.ศ.๒๕๒๒ พ.ศ. ๒๕๒๙ ต่อมามีประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่องการไม่อนุมัติพระราชกำหนดแก้ไขเพิ่มเติมพระราชบัญญัติรถยนต์ พ.ศ. ๒๕๒๒ พ.ศ. ๒๕๒๙ในคราวประชุมสภาผู้แทนราษฎร ครั้งที่ ๕/๒๕๔๙ (สมัยสามัญ) วันพฤหัสบดีที่ ๔ กันยายน๒๕๒๙ ที่ประชุมได้ลงมติไม่อนุมัติ[๑๕]มาตรา ๒๙ ทวิ เพิ่มโดยพระราชบัญญัติรถยนต์ (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๒๔[๑๖]มาตรา ๒๙ ตรี เพิ่มโดยพระราชบัญญัติรถยนต์ (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๒๔[๑๗]มาตรา ๓๓ เคยมีการแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชกำหนดแก้ไขเพิ่มเติมพระราชบัญญัติรถยนต์พ.ศ. ๒๕๒๒ พ.ศ. ๒๕๒๙ ต่อมามีประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่องการไม่อนุมัติพระราชกำหนดแก้ไขเพิ่มเติมพระราชบัญญัติรถยนต์ พ.ศ. ๒๕๒๒ พ.ศ. ๒๕๒๙ในคราวประชุมสภาผู้แทนราษฎร ครั้งที่ ๕/๒๕๒๙ (สมัยสามัญ) วันพฤหัสบดีที่ ๔ กันยายน๒๕๒๙ ที่ประชุมได้ลงมติไม่อนุมัติ[๑๘]มาตรา ๓๖ แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติรถยนต์ (ฉบับที่ ๗) พ.ศ. ๒๕๓๐[๑๙]มาตรา ๔๑ แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติรถยนต์ (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๒๗[๒๐]มาตรา ๔๒ วรรคสอง เพิ่มโดยพระราชบัญญัติรถยนต์ (ฉบับที่ ๘) พ.ศ. ๒๕๓๐[๒๑]มาตรา ๔๒ ทวิ เพิ่มโดยพระราชบัญญัติรถยนต์ (ฉบับที่ ๘) พ.ศ. ๒๕๓๐[๒๒]มาตรา ๔๓ วรรคหนึ่ง แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติรถยนต์ (ฉบับที่ ๘) พ.ศ. ๒๕๓๐[๒๓]มาตรา ๔๖ (๑) แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติรถยนต์ (ฉบับที่ ๖) พ.ศ. ๒๕๒๘[๒๔]มาตรา ๕๑ ทวิ เพิ่มโดยพระราชบัญญัติรถยนต์ (ฉบับที่ ๘) พ.ศ. ๒๕๓๐[๒๕]มาตรา ๕๙ แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติรถยนต์ (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๒๗[๒๖]มาตรา ๖๐ แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติรถยนต์ (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๒๗[๒๗]มาตรา ๖๗ ทวิ เพิ่มโดยพระราชบัญญัติรถยนต์ (ฉบับที่ ๗) พ.ศ. ๒๕๓๐[๒๘]อัตราภาษีประจำปี (๑) แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติรถยนต์ (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๒๔[๒๙]ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๘๙/ตอนที่ ๑๓๙/ฉบับพิเศษ หน้า ๔/๒๔ สิงหาคม ๒๕๒๔[๓๐]ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๙๙/ตอนที่ ๑๗/ฉบับพิเศษ หน้า ๑/๕ กุมภาพันธ์ ๒๕๒๕[๓๑]ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๐๑/ตอนที่ ๑๑๒/ฉบับพิเศษ หน้า ๕/๒๔ สิงหาคม ๒๕๒๗[๓๒]ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๐๒/ตอนที่ ๙๕/ฉบับพิเศษ หน้า ๑/๒๕ กรกฎาคม ๒๕๒๘[๓๓]ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๐๒/ตอนที่ ๑๕๔/ฉบับพิเศษ หน้า ๑/๒๔ ตุลาคม ๒๕๒๘[๓๔]ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๐๓/ตอนที่ ๑๕/ฉบับพิเศษ หน้า ๒๗/๓๑ มกราคม ๒๕๒๙[๓๕]ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๐๓/ตอนที่ ๑๕๗/ฉบับพิเศษ หน้า ๒/๑๑ กันยายน ๒๕๒๙[๓๖]ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๐๔/ตอนที่ ๑๓๙/ฉบับพิเศษ หน้า ๕/๒๓ กรกฎาคม ๒๕๓๐[๓๗]ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๐๔/ตอนที่ ๒๐๗/ฉบับพิเศษ หน้า ๔๙/๒๘ ธันวาคม ๒๕๓๐