phoneee/thai-legal-corpus huggingface dataset:
กฎกระทรวงกฎกระทรวงฉบับที่๔ (พ.ศ. ๒๕๓๕)ออกตามความในพระราชบัญญัติคุ้มครองผู้ประสบภัยจากรถพ.ศ.๒๕๓๕----------------- อาศัยอำนาจตามความในมาตรา๕ และมาตรา ๑๒ วรรคสาม แห่งพระราชบัญญัติคุ้มครองผู้ประสบภัยจากรถ พ.ศ. ๒๕๓๕รัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์ออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้ ข้อ๑ลักษณะของเครื่องหมายที่แสดงว่ามีการประกันความเสียหายสำหรับผู้ประสบภัยจากรถ ให้มีลักษณะตามแบบท้ายกฎกระทรวงนี้ ข้อ๒ ให้เจ้าของรถติดเครื่องหมายตามข้อ๑ ไว้ที่กระจกหน้ารถด้านในหันข้อความด้านหน้าของเครื่องหมายออกด้านอก กรณีที่ไม่มีกระจกหน้ารถให้ติดเครื่องหมายดังกล่าวไว้ที่สามารถมองเห็นได้ชัดเจน ข้อ๓ กฎกระทรวงนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่๖ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๓๕ เป็นต้นไป ให้ไว้ ณ วันที่ ๑๗ กันยายน พ.ศ.๒๕๓๕ อมเรศ ศิลาอ่อน รัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์[ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย]-----------------------------------------------------------------------------------------------------------หมายเหตุ:-เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ เนื่องจากมาตรา ๑๒ วรรคสามแห่งพระราชบัญญัติคุ้มครองผู้ประสบภัยจากรถ พ.ศ. ๒๕๓๕บัญญัติให้ออกกฎกระทรวงกำหนดลักษณะของเครื่องหมายที่แสดงการจัดให้มีการประกันความเสียหายสำหรับผู้ประสบภัยจากรถและวิธีการติดเครื่องหมายดังกล่าวจึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้ [รก.๒๕๓๕/๑๐๔/๒๔/๓๐ กันยายน ๒๕๓๕]
ประกาศกระทรวงอุตสาหกรรมฉบับที่ 5002 (พ.ศ. 2560)ออกตามความในพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมพ.ศ. 2511เรื่อง กําหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมเส้นใยนําแสงเล่ม 1 (32) วิธีการวัดและขั้นตอนการทดสอบ - ความสามารถในการลอกของสารเคลือบ-----------------------------------อื่นๆ - อาศัยอํานาจตามความในมาตรา 15 แห่งพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม พ.ศ. 2511 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม (ฉบับที่ 7) พ.ศ. 2558 รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมออกประกาศกําหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมเส้นใยนําแสง เล่ม 1 (32) วิธีการวัดและขั้นตอนการทดสอบ - ความสามารถในการลอกของสารเคลือบมาตรฐานเลขที่ มอก. 2768 เล่ม 1 (32) - 2559 ไว้ ดังมีรายละเอียดต่อท้ายประกาศนี้ ทั้งนี้ ให้มีผลตั้งแต่วันที่ประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปผู้มีอํานาจลงนาม - ประกาศ ณ วันที่ 10 เมษายน พ.ศ. 2560 อุตตม สาวนายนรัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม
กฎกระทรวงกำหนดให้ผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมเหล็กโครงสร้างรูปพรรณขึ้นรูปเย็นสำหรับงานโครงสร้างทั่วไปต้องเป็นไปตามมาตรฐานพ.ศ. ๒๕๖๓ อาศัยอำนาจตามความในมาตรา๑๗ วรรคหนึ่ง แห่งพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม พ.ศ. ๒๕๑๑ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม(ฉบับที่ ๘) พ.ศ. ๒๕๖๒ และมาตรา ๕๘ วรรคหนึ่ง แห่งพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมพ.ศ. ๒๕๑๑ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม (ฉบับที่๗) พ.ศ. ๒๕๕๘ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้ข้อ๑[๑] กฎกระทรวงฉบับนี้ให้ใช้บังคับเมื่อพ้นกำหนดสองร้อยเจ็ดสิบวันนับแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปข้อ๒ ผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมเหล็กโครงสร้างรูปพรรณขึ้นรูปเย็นสำหรับงานโครงสร้างทั่วไปต้องเป็นไปตามมาตรฐานเลขที่ มอก. ๑๒๒๘ - ๒๕๖๑ ตามประกาศกระทรวงอุตสาหกรรม ฉบับที่ ๕๕๐๔(พ.ศ. ๒๕๖๒) ออกตามความในพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม พ.ศ. ๒๕๑๑ เรื่องยกเลิกมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมเหล็กโครงสร้างรูปพรรณขึ้นรูปเย็น และกำหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมเหล็กโครงสร้างรูปพรรณขึ้นรูปเย็นสำหรับงานโครงสร้างทั่วไปลงวันที่ ๓๐ กันยายน พ.ศ. ๒๕๖๒ให้ไว้ ณวันที่ ๑๕ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๖๓สุริยะ จึงรุ่งเรืองกิจรัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมหมายเหตุ:- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ เนื่องจากได้มีการปรับปรุงมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมเหล็กโครงสร้างรูปพรรณขึ้นรูปเย็นสำหรับงานโครงสร้างทั่วไปโดยประกาศกระทรวงอุตสาหกรรมฉบับที่ ๕๕๐๔ (พ.ศ. ๒๕๖๒) ออกตามความในพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม พ.ศ.๒๕๑๑ เรื่อง ยกเลิกมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมเหล็กโครงสร้างรูปพรรณขึ้นรูปเย็น และกำหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมเหล็กโครงสร้างรูปพรรณขึ้นรูปเย็นสำหรับงานโครงสร้างทั่วไป ลงวันที่ ๓๐ กันยายน พ.ศ. ๒๕๖๒และได้มีการดำเนินการจัดให้มีการรับฟังความคิดเห็นของตัวแทนของกลุ่มผู้มีส่วนได้เสียหรือผู้มีประโยชน์เกี่ยวข้องครบถ้วนตามความในมาตรา๑๘ แห่งพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม พ.ศ. ๒๕๑๑ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม(ฉบับที่ ๘) พ.ศ. ๒๕๖๒ แล้ว สมควรปรับปรุงการกำหนดให้ผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมเหล็กโครงสร้างรูปพรรณขึ้นรูปเย็นสำหรับงานโครงสร้างทั่วไปต้องเป็นไปตามมาตรฐานเพื่อให้สอดคล้องกับมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมเหล็กโครงสร้างรูปพรรณขึ้นรูปเย็นสำหรับงานโครงสร้างทั่วไปที่ได้ปรับปรุงใหม่จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้อัมพิกา/จัดทำ๙ ธันวาคม ๒๕๖๓ปริญสินีย์/ตรวจ๑๖ ธันวาคม ๒๕๖๓[๑] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๓๗/ตอนที่ ๓๙ ก/หน้า๑/๒๙ พฤษภาคม ๒๕๖๓
ข้อบังคับเจ้าพนักงานจราจรทั่วราชอาณาจักรข้อบังคับเจ้าพนักงานจราจรทั่วราชอาณาจักรว่าด้วย เรื่องห้ามรถบรรทุกตั้งแต่ 10ล้อขึ้นไป และรถบางชนิดเดินในเขตกรุงเทพมหานคร---------เพื่อสะดวกในการจราจรในเขตกรุงเทพมหานคร เจ้าพนักงานจราจรทั่วราชอาณาจักรอาศัยอำนาจตามความในมาตรา 139 แห่งพระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. 2522 ออกข้อบังคับไว้ดังต่อไปนี้ข้อ 1 ห้ามรถดังต่อไปนี้เดินในเขตกรุงเทพมหานครระหว่าง เวลา 06.00 น. ถึง 10.00 น.และเวลา 15.00 น. ถึง 21.00 น. เว้นวันหยุดราชการ 1.1 รถบรรทุกที่มีเพลาตั้งแต่ 3 เพลาขึ้นไป 1.2 รถบรรทุกที่มีล้อตั้งแต่ 10 ล้อขึ้นไป 1.3 รถบดถนน รถพ่วง และรถแทรกเตอร์ ตามกฎหมายว่าด้วยรถยนต์ รวมทั้งรถบรรทุกของหนักอื่น ๆ เช่นรถบรรทุกซุง เสาเข็มข้อ 2ข้อบังคับนี้ไม่ให้ใช้บังคับแก่รถตาม 1.1 , 1.2 และ 1.3 ซึ่งเดินในถนนต่อไปนี้ 2.1 ถนนพหลโยธิน จากเขตกรุงเทพมหานครถึงทางแยกถนนรามอินทรา ถนนรามอินทราตลอดสายถนนสุวินทวงศ์จากแยกถนนรามอินทราถึงเขตกรุงเทพมหานคร 2.2 ถนนบางนา - ตราด จากเขตกรุงเทพมหานครถึงแยกถนนสุขุมวิท ถนนสุขุมวิทจากแยกถนนบางนา - ตราด ถึงเขตกรุงเทพมหานคร 2.3 ถนนธนบุรี - ปากท่อ จากเขตกรุงเทพมหานครถึงแยกถนนสุขสวัสดิ์ ถนนสุขสวัสดิ์จากแยกถนนธนบุรี - ปากท่อ ถึงเขตกรุงเทพมหานคร 2.4 ถนนเพชรเกษมขาออกจากแยกถนนจรัญสนิทวงศ์ถึงเขตกรุงเทพมหานครข้อ 3 ห้ามรถตาม 1.1 , 1.2และ 1.3 เดินในถนนเพชรเกษมขาเข้าจากเขตกรุงเทพมหานครถึงแยกถนนจรัญสนิทวงศ์ ถนนจรัญสนิทวงศ์จากแยกถนนเพชรเกษมถึงสะพานพระราม 6ถนนพิบูลย์สงครามจากแยกสะพานพระราม 6 ถึงเขตกรุงเทพมหานครระหว่างเวลา 07.00 น. ถึง0ช.00 น. และ16.00 น. ถึง 18.00 น. เว้นวันหยุดราชการข้อ 4 ห้ามรถตาม 1.1 , 1.2และ 1.3 จอดในถนนจรัญสนิทวงศ์จากแยกถนนเพชรเกษม ถึงสะพานพระราม 6 ระหว่างเวลา 09.00 น. ถึง 10.00 น. และ 18.00น. ถึง 21.00 น.ให้ใช้ข้อบังคับนี้ตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไปให้ไว้ ณ วันที่ 11 พฤษภาคม 2522พลตำรวจเอก มนต์ชัย พันธุ์คงชื่นเจ้าพนักงานจราจรทั่วราชอาณาจักร
กฎกระทรวงกฎกระทรวงจัดตั้งส่วนราชการในมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลกรุงเทพกระทรวงศึกษาธิการพ.ศ. ๒๕๔๙[๑] อาศัยอำนาจตามความในมาตรา๖ และมาตรา ๙ วรรคหนึ่ง แห่งพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคล พ.ศ. ๒๕๔๘รัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้ให้จัดตั้งส่วนราชการในมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลกรุงเทพกระทรวงศึกษาธิการ ดังต่อไปนี้(๑) สำนักงานอธิการบดี(๒) คณะครุศาสตร์อุตสาหกรรม(๓) คณะเทคโนโลยีคหกรรมศาสตร์(๔) คณะบริหารธุรกิจ(๕) คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี(๖) คณะวิศวกรรมศาสตร์(๗)[๒]คณะศิลปศาสตร์(๘) คณะอุตสาหกรรมสิ่งทอ(๙) สถาบันวิจัยและพัฒนา(๑๐) สำนักวิทยบริการและเทคโนโลยีสารสนเทศ(๑๑) สำนักส่งเสริมวิชาการและงานทะเบียนให้ไว้ ณ วันที่ ๑๔พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๔๙วิจิตร ศรีสอ้านรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการหมายเหตุ :-เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ โดยที่มาตรา ๙ วรรคหนึ่งแห่งพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคล พ.ศ. ๒๕๔๘ บัญญัติให้การจัดตั้งการรวม และการยุบเลิกสำนักงานวิทยาเขตบัณฑิตวิทยาลัย คณะ สถาบัน สำนักวิทยาลัยหรือส่วนราชการที่เรียกชื่ออย่างอื่นที่มีฐานะเทียบเท่าคณะ ให้ทำเป็นกฎกระทรวงจึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้กฎกระทรวงจัดตั้งส่วนราชการในมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลกรุงเทพกระทรวงศึกษาธิการ(ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๕๐[๓]หมายเหตุ :-เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ โดยที่เป็นการสมควรแก้ไขชื่อ คณะศิลปศาสตร์ประยุกต์ เป็น คณะศิลปศาสตร์ เพื่อให้สอดคล้องกับภารกิจและการดำเนินงานในปัจจุบันและโดยที่มาตรา ๙ วรรคหนึ่ง แห่งพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคล พ.ศ.๒๕๔๘ บัญญัติให้การจัดตั้ง การรวม และการยุบเลิกสำนักงานวิทยาเขต บัณฑิตวิทยาลัยคณะ สถาบัน สำนัก วิทยาลัยหรือส่วนราชการที่เรียกชื่ออย่างอื่นที่มีฐานะเทียบเท่าคณะให้ทำเป็นกฎกระทรวง จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้มณฑิตา/ผู้จัดทำ๑๑ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๔วิภา/ตรวจ๑๕ มิถุนายน ๒๕๕๔[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๒๓/ตอนที่ ๑๑๘ ก/หน้า ๙/๒๗ พฤศจิกายน ๒๕๔๙[๒] (๗)แก้ไขเพิ่มเติมโดยกฎกระทรวงจัดตั้งส่วนราชการในมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลกรุงเทพกระทรวงศึกษาธิการ(ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๕๐[๓] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๒๔/ตอนที่ ๕๔ ก/หน้า ๘/๑๔ กันยายน ๒๕๕๐
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4469/2536หลักกฎหมาย: ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามศาลล่างและให้ลงโทษจำคุกจำเลยเกินห้าปี โจทก์จึงต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตาม ป.วิ.อ. มาตรา 218วรรคสอง ที่โจทก์ร่วมฎีกาว่า การรับสารภาพของจำเลยเป็นการจำนนต่อพยานหลักฐานของโจทก์ ไม่มีเหตุบรรเทาโทษตาม ป.อ. มาตรา 78 นั้น เป็นการโต้เถียงดุลพินิจในการลงโทษของศาล จึงเป็นการฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงซึ่งต้องห้ามมิให้โจทก์ร่วมฎีกาตาม ป.วิ.อ. มาตรา 218 วรรคสอง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4469/2536พนักงานอัยการจังหวัดนนทบุรีโจทก์นางปราจินนา วงศ์วิชิตโจทก์ร่วมนายวชิรศักดิ์หรือดวง กลั่นแสงจำเลย ป.วิ.อ. ม. 218 วรรคสองศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามศาลล่างและให้ลงโทษจำคุกจำเลยเกินห้าปี โจทก์จึงต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตาม ป.วิ.อ. มาตรา 218วรรคสอง ที่โจทก์ร่วมฎีกาว่า การรับสารภาพของจำเลยเป็นการจำนนต่อพยานหลักฐานของโจทก์ ไม่มีเหตุบรรเทาโทษตาม ป.อ. มาตรา 78 นั้น เป็นการโต้เถียงดุลพินิจในการลงโทษของศาล จึงเป็นการฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงซึ่งต้องห้ามมิให้โจทก์ร่วมฎีกาตาม ป.วิ.อ. มาตรา 218 วรรคสอง(ประพัฒน์ อุชุภาพ-บุญส่ง วรรณกลาง-สะสม สิริเจริญสุข)ศาลจังหวัดนนทบุรี - นายชนินทร์ ใช้ปัญญาศาลอุทธรณ์ - นายวิเทพ ศิริพากษ์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4469/2536พนักงานอัยการจังหวัดนนทบุรีโจทก์นางปราจินนา วงศ์วิชิตโจทก์ร่วมนายวชิรศักดิ์หรือดวง กลั่นแสงจำเลย ป.วิ.อ. ม. 218 วรรคสองศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามศาลล่างและให้ลงโทษจำคุกจำเลยเกินห้าปี โจทก์จึงต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตาม ป.วิ.อ. มาตรา 218วรรคสอง ที่โจทก์ร่วมฎีกาว่า การรับสารภาพของจำเลยเป็นการจำนนต่อพยานหลักฐานของโจทก์ ไม่มีเหตุบรรเทาโทษตาม ป.อ. มาตรา 78 นั้น เป็นการโต้เถียงดุลพินิจในการลงโทษของศาล จึงเป็นการฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงซึ่งต้องห้ามมิให้โจทก์ร่วมฎีกาตาม ป.วิ.อ. มาตรา 218 วรรคสอง(ประพัฒน์ อุชุภาพ-บุญส่ง วรรณกลาง-สะสม สิริเจริญสุข)ศาลจังหวัดนนทบุรี - นายชนินทร์ ใช้ปัญญาศาลอุทธรณ์ - นายวิเทพ ศิริพากษ์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 57677หลักกฎหมาย: ความว่า จำเลยฎีกา คดีมีทางชนะ โปรดอนุญาตให้ทุเลาการบังคับไว้ก่อนหมายเหตุ โจทก์ได้รับสำเนาคำร้องแล้ว (อันดับ 64 แผ่นที่ 2)ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยชำระเงิน 7,000 บาทให้แก่โจทก์พร้อมด้วยดอกเบี้ยอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปี นับตั้งแต่วันที่ 4มกราคม 2528 เป็นต้นไปจนกว่าจะชำระเสร็จ แต่ดอกเบี้ยคิดจนถึงวันฟ้องจะต้องไม่เกิน 393.75 บาทศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกา พร้อมกับยื่นคำร้องดังกล่าว (อันดับ 58,57)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว อนุญาตให้ทุเลาการบังคับในระหว่างฎีกา ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 1073/2533บริษัทเจ.เอ็น.พี. ธุรกิจ จำกัดฯโจทก์องค์การโทรศัพท์แห่งประเทศไทยจำเลยองค์การโทรศัพท์แห่งประเทศไทย จำเลยผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.พ. ม. 231, ม. 247ความว่า จำเลยฎีกา คดีมีทางชนะ โปรดอนุญาตให้ทุเลาการบังคับไว้ก่อนหมายเหตุ โจทก์ได้รับสำเนาคำร้องแล้ว (อันดับ 64 แผ่นที่ 2)ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยชำระเงิน 7,000 บาทให้แก่โจทก์พร้อมด้วยดอกเบี้ยอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปี นับตั้งแต่วันที่ 4มกราคม 2528 เป็นต้นไปจนกว่าจะชำระเสร็จ แต่ดอกเบี้ยคิดจนถึงวันฟ้องจะต้องไม่เกิน 393.75 บาทศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกา พร้อมกับยื่นคำร้องดังกล่าว (อันดับ 58,57)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว อนุญาตให้ทุเลาการบังคับในระหว่างฎีกา(โสภณ จันเทรมะ-นาม ยิ้มแย้ม-ไพฑูรย์ เนติโพธิ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 1073/2533บริษัทเจ.เอ็น.พี. ธุรกิจ จำกัดฯโจทก์องค์การโทรศัพท์แห่งประเทศไทยจำเลยองค์การโทรศัพท์แห่งประเทศไทย จำเลยผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.พ. ม. 231, ม. 247ความว่า จำเลยฎีกา คดีมีทางชนะ โปรดอนุญาตให้ทุเลาการบังคับไว้ก่อนหมายเหตุ โจทก์ได้รับสำเนาคำร้องแล้ว (อันดับ 64 แผ่นที่ 2)ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยชำระเงิน 7,000 บาทให้แก่โจทก์พร้อมด้วยดอกเบี้ยอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปี นับตั้งแต่วันที่ 4มกราคม 2528 เป็นต้นไปจนกว่าจะชำระเสร็จ แต่ดอกเบี้ยคิดจนถึงวันฟ้องจะต้องไม่เกิน 393.75 บาทศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกา พร้อมกับยื่นคำร้องดังกล่าว (อันดับ 58,57)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว อนุญาตให้ทุเลาการบังคับในระหว่างฎีกา(โสภณ จันเทรมะ-นาม ยิ้มแย้ม-ไพฑูรย์ เนติโพธิ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 916/2539หลักกฎหมาย: การเป็นตัวแทนเชิดหาจำต้องมีหลักฐานเป็นหนังสือในการเป็นตัวแทนไม่ แม้ ส.ไม่มีหลักฐานเป็นหนังสือลงลายมือชื่อโจทก์มาแสดงว่า ส.เป็นตัวแทนของโจทก์ จำเลยก็อาจอ้างได้ว่า ส.เป็นตัวแทนเชิดของโจทก์รับชำระหนี้เงินกู้แทนโจทก์ที่ศาลอุทธรณ์พิพากษาให้จำเลยชำระหนี้แก่โจทก์โดยวินิจฉัยว่า ส.ไม่มีหลักฐานเป็นหนังสือลงลายมือชื่อโจทก์มาแสดงว่า ส.เป็นตัวแทนของโจทก์จำเลยไม่อาจอ้างได้ว่า ส.เป็นตัวแทนรับชำระหนี้เงินกู้แทนโจทก์ ไม่จำต้องวินิจฉัยอุทธรณ์โจทก์ข้ออื่นอีก จึงเป็นการไม่ชอบด้วย ป.วิ.พ.มาตรา 142ประกอบด้วยมาตรา 246 คำพิพากษาศาลอุทธรณ์ชอบด้วยกฎหมายหรือไม่ เป็นข้อกฎหมายอันเกี่ยวด้วยความสงบเรียบร้อยของประชาชน แม้จำเลยมิได้ฎีกา และต้องห้ามฎีกาในข้อเท็จจริง แต่เมื่อคู่ความได้นำสืบพยานหลักฐานกันมาแล้ว ศาลฎีกาจึงชอบที่จะแก้ไขให้ถูกต้องได้โดยไม่จำต้องย้อนสำนวนไปให้ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยใหม่ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 916/2539นายเสมอ หมั่นเขตรกิจโจทก์นายสวอง สามัคคีจำเลย ป.พ.พ. ม. 653 วรรคสอง, ม. 798, ม. 821 ป.วิ.พ. ม. 142 วรรคหนึ่ง, ม. 142 (5), ม. 246, ม. 247การเป็นตัวแทนเชิดหาจำต้องมีหลักฐานเป็นหนังสือในการเป็นตัวแทนไม่ แม้ ส.ไม่มีหลักฐานเป็นหนังสือลงลายมือชื่อโจทก์มาแสดงว่า ส.เป็นตัวแทนของโจทก์ จำเลยก็อาจอ้างได้ว่า ส.เป็นตัวแทนเชิดของโจทก์รับชำระหนี้เงินกู้แทนโจทก์ที่ศาลอุทธรณ์พิพากษาให้จำเลยชำระหนี้แก่โจทก์โดยวินิจฉัยว่า ส.ไม่มีหลักฐานเป็นหนังสือลงลายมือชื่อโจทก์มาแสดงว่า ส.เป็นตัวแทนของโจทก์จำเลยไม่อาจอ้างได้ว่า ส.เป็นตัวแทนรับชำระหนี้เงินกู้แทนโจทก์ ไม่จำต้องวินิจฉัยอุทธรณ์โจทก์ข้ออื่นอีก จึงเป็นการไม่ชอบด้วย ป.วิ.พ.มาตรา 142ประกอบด้วยมาตรา 246 คำพิพากษาศาลอุทธรณ์ชอบด้วยกฎหมายหรือไม่ เป็นข้อกฎหมายอันเกี่ยวด้วยความสงบเรียบร้อยของประชาชน แม้จำเลยมิได้ฎีกา และต้องห้ามฎีกาในข้อเท็จจริง แต่เมื่อคู่ความได้นำสืบพยานหลักฐานกันมาแล้ว ศาลฎีกาจึงชอบที่จะแก้ไขให้ถูกต้องได้โดยไม่จำต้องย้อนสำนวนไปให้ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยใหม่()แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 916/2539นายเสมอ หมั่นเขตรกิจโจทก์นายสวอง สามัคคีจำเลย ป.พ.พ. ม. 653 วรรคสอง, ม. 798, ม. 821 ป.วิ.พ. ม. 142 วรรคหนึ่ง, ม. 142 (5), ม. 246, ม. 247การเป็นตัวแทนเชิดหาจำต้องมีหลักฐานเป็นหนังสือในการเป็นตัวแทนไม่ แม้ ส.ไม่มีหลักฐานเป็นหนังสือลงลายมือชื่อโจทก์มาแสดงว่า ส.เป็นตัวแทนของโจทก์ จำเลยก็อาจอ้างได้ว่า ส.เป็นตัวแทนเชิดของโจทก์รับชำระหนี้เงินกู้แทนโจทก์ที่ศาลอุทธรณ์พิพากษาให้จำเลยชำระหนี้แก่โจทก์โดยวินิจฉัยว่า ส.ไม่มีหลักฐานเป็นหนังสือลงลายมือชื่อโจทก์มาแสดงว่า ส.เป็นตัวแทนของโจทก์จำเลยไม่อาจอ้างได้ว่า ส.เป็นตัวแทนรับชำระหนี้เงินกู้แทนโจทก์ ไม่จำต้องวินิจฉัยอุทธรณ์โจทก์ข้ออื่นอีก จึงเป็นการไม่ชอบด้วย ป.วิ.พ.มาตรา 142ประกอบด้วยมาตรา 246 คำพิพากษาศาลอุทธรณ์ชอบด้วยกฎหมายหรือไม่ เป็นข้อกฎหมายอันเกี่ยวด้วยความสงบเรียบร้อยของประชาชน แม้จำเลยมิได้ฎีกา และต้องห้ามฎีกาในข้อเท็จจริง แต่เมื่อคู่ความได้นำสืบพยานหลักฐานกันมาแล้ว ศาลฎีกาจึงชอบที่จะแก้ไขให้ถูกต้องได้โดยไม่จำต้องย้อนสำนวนไปให้ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยใหม่()แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
กฎกระทรวงกฎกระทรวงจัดตั้งส่วนราชการในมหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานีกระทรวงศึกษาธิการพ.ศ. ๒๕๔๘[๑] อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๖ และมาตรา ๑๑ วรรคหนึ่ง แห่งพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยราชภัฏพ.ศ. ๒๕๔๗ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้ให้จัดตั้งส่วนราชการในมหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี กระทรวงศึกษาธิการ ดังนี้(๑) สำนักงานอธิการบดี(๒) คณะเกษตรศาสตร์(๓) คณะครุศาสตร์(๔) คณะเทคโนโลยีอุตสาหกรรม(๕) คณะบริหารธุรกิจและการจัดการ(๖) คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์(๗) คณะวิทยาศาสตร์(๘) สถาบันวิจัยและพัฒนา(๙) สำนักวิทยบริการและเทคโนโลยีสารสนเทศ(๑๐) สำนักศิลปะและวัฒนธรรม(๑๑) สำนักส่งเสริมวิชาการและงานทะเบียนให้ไว้ ณ วันที่ ๑ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๔๘อดิศัยโพธารามิกรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการหมายเหตุ : -เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ เนื่องจากได้มีการปรับปรุงกฎหมายว่าด้วยสถาบันราชภัฏโดยประกาศใช้พระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยราชภัฏ พ.ศ. ๒๕๔๗ แทนพระราชบัญญัติสถาบันราชภัฏพ.ศ. ๒๕๓๘ และโดยที่มาตรา ๑๑ วรรคหนึ่ง แห่งพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยราชภัฏ พ.ศ. ๒๕๔๗ บัญญัติให้การจัดตั้ง การรวม และการยุบเลิกสำนักงานวิทยาเขตบัณฑิตวิทยาลัย คณะ สถาบัน สำนัก วิทยาลัย ศูนย์ส่วนราชการหรือหน่วยงานที่เรียกชื่ออย่างอื่นที่มีฐานะเทียบเท่าคณะ ให้ทำเป็นกฎกระทรวง จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้ปริญสินีย์/ผู้จัดทำ๒๖ เมษายน ๒๕๕๔คุณากร/ผู้ตรวจ[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๒๒/ตอนที่ ๒๐ ก/หน้า ๘๒/๘ มีนาคม ๒๕๔๘
ประกาศกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ประกาศกระทรวงเกษตรและสหกรณ์เรื่องกำหนดชื่อ ประเภท ชนิดหรือลักษณะของอาหารสัตว์ ที่ไม่อนุญาตให้นำเข้าเพื่อขายและกำหนดชื่อประเภท ชนิด ลักษณะ คุณสมบัติ และส่วนประกอบของวัตถุที่เติมในอาหารสัตว์ที่ห้ามใช้เป็นส่วนผสมในการผลิตอาหารสัตว์(ฉบับที่๒) พ.ศ. ๒๕๕๑ ด้วยมีรายงานการเกิดความเสียหายกับเกษตรกรผู้เลี้ยงสัตว์และผู้เลี้ยงสัตว์เลี้ยงในประเทศสหรัฐอเมริกา และประเทศอื่น ๆที่ใช้อาหารสัตว์ที่มีส่วนผสมของสารเมลามีน ดังนั้นเห็นสมควรควบคุมเพื่อความปลอดภัยของสัตว์เศรษฐกิจและสัตว์เลี้ยงและป้องกันการเสียหายทางเศรษฐกิจของปศุสัตว์ในประเทศไทยจากการใช้อาหารสัตว์ที่มีส่วนผสมของสารเมลามีนอาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๕ และมาตรา ๖ (๓) และ(๕) แห่งพระราชบัญญัติควบคุมคุณภาพอาหารสัตว์ พ.ศ. ๒๕๒๕ และฉบับที่แก้ไขเพิ่มเติมอันเป็นกฎหมายที่มีบทบัญญัติบางประการที่เกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคลซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบมาตรา ๓๓ มาตรา ๔๑ และมาตรา ๔๓ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยบัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมายรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์โดยความเห็นชอบของคณะกรรมการควบคุมคุณภาพอาหารสัตว์ จึงออกประกาศไว้ ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ให้ยกเลิกประกาศกรมปศุสัตว์ เรื่องไม่อนุญาตให้นำเข้า ผลิตขายอาหารสัตว์และวัตถุดิบอาหารสัตว์ที่มีส่วนผสมของสารเมลามีน ลงวันที่ ๓ สิงหาคม๒๕๕๐ข้อ ๒ไม่อนุญาตให้นำเข้า ผลิตและขายอาหารสัตว์ทุกประเภท หรือวัตถุดิบอาหารสัตว์ทุกชนิด ที่มีส่วนผสมของสารเมลามีนหรือสารในกลุ่มเมลามีน(กรดซัยยานูริก แอมมีไลด์ และแอมมีลีน)ข้อ ๓การนำเข้าซึ่งอาหารสัตว์ผสมสำเร็จรูปหัวอาหารสัตว์ ผลิตภัณฑ์นมสำหรับสัตว์ อาหารเสริม โปรตีนและวัตถุดิบอาหารสัตว์ทุกชนิด จากประเทศที่มีรายงานว่าได้ตรวจพบสารเมลามีนหรือสารในกลุ่มเมลามีน(กรดซัยยานูริก แอมมีไลด์ และแอมมีลีน)ให้ผู้ขออนุญาตนำเข้าแนบเอกสารจากหน่วยงานของทางราชการซึ่งรับรองว่าปราศจากสารเมลามีนหรือสารในกลุ่มเมลามีน(กรดซัยยานูริก แอมมีไลด์ และแอมมีลีน)เพื่อประกอบการพิจารณาขออนุญาตนำเข้ามาในราชอาณาจักรทุกครั้งประกาศฉบับนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป[๑]ประกาศณ วันที่ ๔ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๕๑สมศักดิ์ปริศนานันทกุลรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์วัชศักดิ์/ผู้จัดทำ๑๓มกราคม ๒๕๕๒[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๒๖/ตอนพิเศษ ๔ ง/หน้า ๑๖/๙ มกราคม ๒๕๕๒
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 693648หลักกฎหมาย: แม้จำเลยที่ ๑ ที่ ๕ ที่ ๖ และที่ ๗ เป็นนายทหารชั้นสัญญาบัตรประจำการ จำเลยที่ ๒ และที่ ๔ เป็นนายทหารประทวนประจำการ จึงเป็นบุคคลที่อยู่ในอำนาจศาลทหารตามมาตรา ๑๖ (๑) และ (๓) แห่งพระราชบัญญัติธรรมนูญศาลทหาร พ.ศ. ๒๔๙๘ แต่โจทก์ยื่นฟ้องจำเลยที่ ๓ ที่ ๘ และที่ ๙ ซึ่งเป็นเอกชน โดยมิได้บรรยายฟ้องว่าเป็นพลเรือนที่สังกัดอยู่ในราชการทหาร ทั้งโจทก์บรรยายฟ้องว่า จำเลยทั้งเก้ากับกลุ่มชายไทยไม่แน่ชัดว่าเป็นทหารหรือพลเรือนปะปนกันประมาณ ๑๕ คน ได้ร่วมกันบุกรุกเข้ามาในพื้นที่เหมืองเขาวังปลา ๑ และ ๒ ซึ่งโจทก์เป็นผู้ครอบครองพื้นที่ดังกล่าวอยู่ อันเป็นการกระทำโดยไม่มีเหตุสมควร ไม่มีสิทธิและอำนาจตามกฎหมาย โดยจำเลยได้ร่วมกันทำสิ่งกีดขวางปิดกั้นทางเข้าออก อันเป็นการรบกวนสิทธิการครอบครองของโจทก์... ดังนี้ ข้อเท็จจริงตามคำฟ้องจึงเป็นการฟ้องว่าจำเลยที่ ๑ ที่ ๒ ที่ ๔ ที่ ๕ ที่ ๖ และที่ ๗ ซึ่งเป็นบุคคลที่อยู่ในอำนาจศาลทหารกับบุคคลที่มิได้อยู่ในอำนาจศาลทหารกระทำผิดด้วยกัน คดีจึงไม่อยู่ในอำนาจศาลทหารตามพระราชบัญญัติธรรมนูญศาลทหาร พ.ศ. ๒๔๙๘ มาตรา ๑๔ (๑) แต่เป็นคดีที่อยู่ในอำนาจพิจารณาพิพากษาของศาลยุติธรรม ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำวินิจฉัยที่ 41/2566ศาลจังหวัดพัทยาศาลผู้ส่งความเห็นศาลมณฑลทหารบกที่ 14ศาลผู้รับความเห็นบริษัท อ. จำกัดโจทก์นาวาโทหรือนาย ว. ที่ 1 กับพวกรวม 9 คนจำเลย พ.ร.บ.ธรรมนูญศาลทหาร พ.ศ.2498 พ.ร.บ.ว่าด้วยเขตปลอดภัยในราชการทหาร พ.ศ.2478 แม้จำเลยที่ ๑ ที่ ๕ ที่ ๖ และที่ ๗ เป็นนายทหารชั้นสัญญาบัตรประจำการ จำเลยที่ ๒ และที่ ๔ เป็นนายทหารประทวนประจำการ จึงเป็นบุคคลที่อยู่ในอำนาจศาลทหารตามมาตรา ๑๖ (๑) และ (๓) แห่งพระราชบัญญัติธรรมนูญศาลทหาร พ.ศ. ๒๔๙๘ แต่โจทก์ยื่นฟ้องจำเลยที่ ๓ ที่ ๘ และที่ ๙ ซึ่งเป็นเอกชน โดยมิได้บรรยายฟ้องว่าเป็นพลเรือนที่สังกัดอยู่ในราชการทหาร ทั้งโจทก์บรรยายฟ้องว่า จำเลยทั้งเก้ากับกลุ่มชายไทยไม่แน่ชัดว่าเป็นทหารหรือพลเรือนปะปนกันประมาณ ๑๕ คน ได้ร่วมกันบุกรุกเข้ามาในพื้นที่เหมืองเขาวังปลา ๑ และ ๒ ซึ่งโจทก์เป็นผู้ครอบครองพื้นที่ดังกล่าวอยู่ อันเป็นการกระทำโดยไม่มีเหตุสมควร ไม่มีสิทธิและอำนาจตามกฎหมาย โดยจำเลยได้ร่วมกันทำสิ่งกีดขวางปิดกั้นทางเข้าออก อันเป็นการรบกวนสิทธิการครอบครองของโจทก์... ดังนี้ ข้อเท็จจริงตามคำฟ้องจึงเป็นการฟ้องว่าจำเลยที่ ๑ ที่ ๒ ที่ ๔ ที่ ๕ ที่ ๖ และที่ ๗ ซึ่งเป็นบุคคลที่อยู่ในอำนาจศาลทหารกับบุคคลที่มิได้อยู่ในอำนาจศาลทหารกระทำผิดด้วยกัน คดีจึงไม่อยู่ในอำนาจศาลทหารตามพระราชบัญญัติธรรมนูญศาลทหาร พ.ศ. ๒๔๙๘ มาตรา ๑๔ (๑) แต่เป็นคดีที่อยู่ในอำนาจพิจารณาพิพากษาของศาลยุติธรรม () - - แหล่งที่มาสำนักงานเลขานุการคณะกรรมการวินิจฉัยฯแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกา41/2566หมายเลขคดีดำศาลชั้นต้น41/2566หมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ เขตอำนาจศาลเกี่ยวกับพระราชบัญญัติธรรมนูญศาลทหาร พ.ศ.2498 มาตรา 14 (1)
ประกาศคณะกรรมการประมงประจำจังหวัดกระบี่ประกาศคณะกรรมการประมงประจำจังหวัดกระบี่เรื่องกำหนดเขตเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำสำหรับกิจการการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำควบคุมประเภท การเพาะเลี้ยงจระเข้พ.ศ. ๒๕๕๙ โดยที่กฎกระทรวงกำหนดกิจการการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำให้เป็นกิจการการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำควบคุมพ.ศ. ๒๕๕๙ ออกตามความในมาตรา ๖ วรรคหนึ่ง และมาตรา ๗๖ แห่งพระราชกำหนดการประมง พ.ศ.๒๕๕๘ กำหนดให้การเพาะเลี้ยงจระเข้เป็นกิจการการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำควบคุมและความในมาตรา ๗๗แห่งพระราชกำหนดดังกล่าวบัญญัติห้ามมิให้ผู้ใดประกอบกิจการการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำควบคุมนอกเขตพื้นที่ที่คณะกรรมการประมงประจำจังหวัดประกาศกำหนดให้เป็นเขตเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำอาศัยอำนาจตามความในมาตรา๒๘ วรรคหนึ่ง (๓) แห่งพระราชกำหนดการประมง พ.ศ. ๒๕๕๘ คณะกรรมการประมงประจำจังหวัดกระบี่ออกประกาศไว้ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ให้เขตท้องที่จังหวัดกระบี่ เป็นเขตเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำสำหรับกิจการการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำควบคุมประเภท การเพาะเลี้ยงจระเข้ข้อ๒[๑] ประกาศนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปประกาศ ณ วันที่ ๓๐กันยายน พ.ศ. ๒๕๕๙พินิจ บุญเลิศผู้ว่าราชการจังหวัดกระบี่ประธานกรรมการประมงประจำจังหวัดกระบี่ชนิกา/ปริยานุช/จัดทำ๒๑ ตุลาคม ๒๕๕๙นุสรา/ตรวจ๖ มกราคม ๒๕๖๐[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๓๓/ตอนพิเศษ ๒๔๐ ง/หน้า ๑๘/๑๙ ตุลาคม ๒๕๕๙
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1015/2468หลักกฎหมาย: ฉ้อโจทย์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานฉ้อตามกฎหมายอาญา ม.๓๐๔ จำเลยปฏิเสธ ได้ความตามคำพยานโจทย์เพียงว่าจำเลยมีเข้าอยู่ในลานนา ได้บอกขายให้ ท. ๒ เกวียน ครั้นจำเลยได้รับเงินค่าเข้าไปจาก ท.แล้วไม่ขายให้ ท.ตามที่ตกลงกัน แลกลับปฏิเสธว่าไม่ได้รับเงินจาก ท.เพื่อจะไม่ขายให้ ท.ดังนี้ ฎีกาตัดสินว่า คดีนี้โจทย์สืบหาได้ความไม่ว่าจำเลยเอาความเท็จมากล่าวหลอกลวงโดยเจตนาทุจจริต จำเลยจึงยังไม่มีความผิดอันต้องอาญา จึงให้ยกฟ้องโจทย์ยืนตามศาลอุทธรณ์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1015/2468อัยการพิศณุโลกโจทก์นายฟักล. ป.อ. ม. 304ฉ้อโจทย์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานฉ้อตามกฎหมายอาญา ม.๓๐๔ จำเลยปฏิเสธ ได้ความตามคำพยานโจทย์เพียงว่าจำเลยมีเข้าอยู่ในลานนา ได้บอกขายให้ ท. ๒ เกวียน ครั้นจำเลยได้รับเงินค่าเข้าไปจาก ท.แล้วไม่ขายให้ ท.ตามที่ตกลงกัน แลกลับปฏิเสธว่าไม่ได้รับเงินจาก ท.เพื่อจะไม่ขายให้ ท.ดังนี้ ฎีกาตัดสินว่า คดีนี้โจทย์สืบหาได้ความไม่ว่าจำเลยเอาความเท็จมากล่าวหลอกลวงโดยเจตนาทุจจริต จำเลยจึงยังไม่มีความผิดอันต้องอาญา จึงให้ยกฟ้องโจทย์ยืนตามศาลอุทธรณ์(ศรี-พิพากษา-พรหม)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทย์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานฉ้อตามกฎหมายอาญา ม.๓๐๔ จำเลยปฏิเสธ ได้ความตามคำพยานโจทย์เพียงว่าจำเลยมีเข้าอยู่ในลานนา ได้บอกขายให้ ท. ๒ เกวียน ครั้นจำเลยได้รับเงินค่าเข้าไปจาก ท.แล้วไม่ขายให้ ท.ตามที่ตกลงกัน แลกลับปฏิเสธว่าไม่ได้รับเงินจาก ท.เพื่อจะไม่ขายให้ ท.ดังนี้ ฎีกาตัดสินว่า คดีนี้โจทย์สืบหาได้ความไม่ว่าจำเลยเอาความเท็จมากล่าวหลอกลวงโดยเจตนาทุจจริต จำเลยจึงยังไม่มีความผิดอันต้องอาญา จึงให้ยกฟ้องโจทย์ยืนตามศาลอุทธรณ์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1015/2468อัยการพิศณุโลกโจทก์นายฟักล. ป.อ. ม. 304ฉ้อโจทย์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานฉ้อตามกฎหมายอาญา ม.๓๐๔ จำเลยปฏิเสธ ได้ความตามคำพยานโจทย์เพียงว่าจำเลยมีเข้าอยู่ในลานนา ได้บอกขายให้ ท. ๒ เกวียน ครั้นจำเลยได้รับเงินค่าเข้าไปจาก ท.แล้วไม่ขายให้ ท.ตามที่ตกลงกัน แลกลับปฏิเสธว่าไม่ได้รับเงินจาก ท.เพื่อจะไม่ขายให้ ท.ดังนี้ ฎีกาตัดสินว่า คดีนี้โจทย์สืบหาได้ความไม่ว่าจำเลยเอาความเท็จมากล่าวหลอกลวงโดยเจตนาทุจจริต จำเลยจึงยังไม่มีความผิดอันต้องอาญา จึงให้ยกฟ้องโจทย์ยืนตามศาลอุทธรณ์(ศรี-พิพากษา-พรหม)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุหมายเหตุ: 115574. คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1014/2468 พิมพ์คำพิพากษาฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1014/2468()แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ