ประกาศคณะกรรมการกำกับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ประกาศคณะกรรมการกำกับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ที่ กค. ๑๒/๒๕๕๑เรื่องการพิจารณาทางปกครองตามพระราชบัญญัติสัญญาซื้อขายล่วงหน้า พ.ศ. ๒๕๔๖และพระราชบัญญัติทรัสต์เพื่อธุรกรรมในตลาดทุนพ.ศ. ๒๕๕๐[๑] อาศัยอำนาจตามความในมาตรา๙ (๑) มาตรา ๑๒๑ มาตรา ๑๒๒ และมาตรา ๑๒๔ แห่งพระราชบัญญัติสัญญาซื้อขายล่วงหน้าพ.ศ. ๒๕๔๖ และมาตรา ๘ (๑) มาตรา ๗๔ มาตรา ๗๕ และมาตรา ๗๖แห่งพระราชบัญญัติทรัสต์เพื่อธุรกรรมในตลาดทุน พ.ศ. ๒๕๕๐อันเป็นพระราชบัญญัติที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิเสรีภาพของบุคคลซึ่งตามมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๓๒ มาตรา ๓๓ มาตรา ๓๔ มาตรา ๔๑ มาตรา ๔๓ และมาตรา๔๕ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยบัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย คณะกรรมการ ก.ล.ต.ออกข้อกำหนดไว้ ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ ประกาศนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ ๑๖พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๕๑ เป็นต้นไปข้อ ๒ ในประกาศนี้(๑)การพิจารณาทางปกครอง หมายความว่าการดำเนินการที่เกี่ยวกับการพิจารณาโทษทางปกครอง(๒)โทษทางปกครอง หมายความว่าโทษทางปกครองที่กำหนดไว้ตามกฎหมายว่าด้วยสัญญาซื้อขายล่วงหน้าหรือกฎหมายว่าด้วยทรัสต์เพื่อธุรกรรมในตลาดทุน(๓)ผู้ถูกกล่าวหา หมายความว่า บุคคลซึ่งสำนักงานก.ล.ต. ได้รวบรวมข้อเท็จจริงและพิจารณาในเบื้องต้นแล้วเห็นว่ามีพฤติการณ์การกระทำที่มีมูลเข้าข่ายเป็นการกระทำผิดที่มีโทษทางปกครอง(๔)ผู้มีอำนาจพิจารณาทางปกครอง หมายความว่า คณะกรรมการก.ล.ต. คณะกรรมการพิจารณาโทษทางปกครอง และสำนักงาน ก.ล.ต. แล้วแต่กรณี(๕)คณะกรรมการพิจารณาโทษทางปกครอง หมายความว่าคณะกรรมการพิจารณาโทษทางปกครองตามกฎหมายว่าด้วยสัญญาซื้อขายล่วงหน้าหรือกฎหมายว่าด้วยทรัสต์เพื่อธุรกรรมในตลาดทุน(๖)เลขาธิการ หมายความว่า เลขาธิการสำนักงานคณะกรรมการกำกับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์หมวด ๑บททั่วไป ข้อ ๓ ในการพิจารณาและมีคำสั่งลงโทษทางปกครองและการพิจารณาอุทธรณ์คำสั่งดังกล่าว นอกจากที่กำหนดไว้ในประกาศนี้ให้นำกฎหมายว่าด้วยวิธีปฏิบัติราชการทางปกครองมาใช้บังคับโดยอนุโลมข้อ ๔ การแจ้งข้อกล่าวหา การแจ้งกำหนดนัดการแจ้งคำสั่งลงโทษทางปกครอง การแจ้งผลการพิจารณาอุทธรณ์ หรือการอย่างอื่นให้กระทำเป็นหนังสือข้อ ๕ ในกรณีมีเหตุจำเป็นเร่งด่วนหรือผู้รับได้แสดงความจำนงให้แจ้งด้วยวิธีอื่นการแจ้งข้อกล่าวหา การแจ้งกำหนดนัด การแจ้งคำสั่งลงโทษทางปกครอง การแจ้งผลการพิจารณาอุทธรณ์หรือการอย่างอื่น จะใช้วิธีส่งทางโทรสาร จดหมายอิเล็กทรอนิกส์หรือวิธีอื่นตามที่ผู้รับได้แจ้งความจำนงไว้ก็ได้ แต่ต้องมีหลักฐานการส่งและต้องจัดส่งหนังสือแจ้งให้แก่ผู้รับในทันทีที่อาจกระทำได้ ในกรณีนี้ให้ถือว่าผู้รับได้รับแจ้งตามวันเวลาที่ปรากฏในหลักฐานการส่งโทรสาร จดหมายอิเล็กทรอนิกส์ หรือวิธีอื่นนั้นเว้นแต่จะมีการพิสูจน์ได้ว่าไม่มีการได้รับหรือได้รับก่อนหรือหลังจากนั้นหมวด ๒การพิจารณาและการมีคำสั่งลงโทษทางปกครอง ข้อ ๖ เมื่อสำนักงาน ก.ล.ต.รวบรวมข้อเท็จจริงและพิจารณาในเบื้องต้นแล้ว เห็นว่าบุคคลใดมีพฤติการณ์การกระทำที่มีมูลควรจะได้รับโทษทางปกครองให้ดำเนินการดังนี้(๑)ในกรณีที่ประเภทของโทษซึ่งผู้ถูกกล่าวหาควรจะได้รับอยู่ในอำนาจของสำนักงาน ก.ล.ต.ให้สำนักงาน ก.ล.ต. ดำเนินการพิจารณาทางปกครองตามความในหมวดนี้(๒)ในกรณีที่ประเภทของโทษซึ่งผู้ถูกกล่าวหาควรจะได้รับไม่อยู่ในอำนาจของสำนักงาน ก.ล.ต.ให้สำนักงาน ก.ล.ต.เสนอเรื่องดังกล่าวให้คณะกรรมการพิจารณาโทษทางปกครองหรือคณะกรรมการ ก.ล.ต.แล้วแต่กรณี เพื่อดำเนินการพิจารณาทางปกครองตามความในหมวดนี้ต่อไปข้อ ๗[๒]ให้ส่วนงานที่สำนักงาน ก.ล.ต. มอบหมายปฏิบัติงานธุรการรวมทั้งดำเนินการอื่นตามที่คณะกรรมการพิจารณาโทษทางปกครองหรือคณะกรรมการ ก.ล.ต. แล้วแต่กรณี มอบหมายส่วนที่ ๑การพิจารณาทางปกครอง ข้อ ๘ การพิจารณาทางปกครองให้รวมถึงการดำเนินการดังต่อไปนี้(๑)การแสวงหาพยานหลักฐานที่เห็นว่าจำเป็นแก่การพิสูจน์ข้อเท็จจริง(๒)การรับฟังพยานหลักฐาน คำชี้แจง หรือความเห็นของสำนักงาน ก.ล.ต. ผู้ถูกกล่าวหา หรือพยานบุคคลหรือพยานผู้เชี่ยวชาญที่สำนักงานก.ล.ต. และผู้ถูกกล่าวหากล่าวอ้างเว้นแต่ผู้มีอำนาจพิจารณาทางปกครองเห็นว่าเป็นการกล่าวอ้างที่ไม่จำเป็น ฟุ่มเฟือย หรือเพื่อประวิงเวลา(๓)การขอข้อเท็จจริงหรือความเห็นจากพยานบุคคล หรือพยานผู้เชี่ยวชาญ(๔)การขอให้ผู้ครอบครองเอกสารส่งเอกสารที่เกี่ยวข้อง(๕)การออกไปตรวจสถานที่ผู้ถูกกล่าวหาต้องให้ความร่วมมือกับผู้มีอำนาจพิจารณาทางปกครองในการพิสูจน์ข้อเท็จจริงและมีหน้าที่แจ้งพยานหลักฐานที่ตนทราบแก่ผู้มีอำนาจพิจารณาทางปกครองข้อ ๙ เมื่อผู้มีอำนาจพิจารณาทางปกครองตรวจสอบข้อเท็จจริงแล้วให้แจ้งข้อกล่าวหาให้ผู้ถูกกล่าวหาทราบเพื่อโต้แย้งและแสดงพยานหลักฐานของตนโดยผู้ถูกกล่าวหามีสิทธิยื่นคำชี้แจงแก้ข้อกล่าวหาต่อผู้มีอำนาจพิจารณาทางปกครองภายในระยะเวลาสิบห้าวันนับแต่วันที่ได้รับแจ้งความในวรรคหนึ่งมิให้นำมาใช้บังคับในกรณีดังต่อไปนี้เว้นแต่ผู้มีอำนาจพิจารณาทางปกครองจะเห็นสมควรปฏิบัติเป็นอย่างอื่น(๑)เมื่อได้มีการดำเนินการตามวรรคหนึ่งเสร็จสิ้นแล้วก่อนสำนักงาน ก.ล.ต. เสนอเรื่องต่อผู้มีอำนาจพิจารณาทางปกครอง(๒)เมื่อมีความจำเป็นเร่งด่วนหากปล่อยให้เนิ่นช้าไปจะก่อให้เกิดความเสียหายอย่างร้ายแรงแก่ผู้หนึ่งผู้ใดหรือจะกระทบต่อประโยชน์สาธารณะ(๓)เมื่อเป็นข้อเท็จจริงที่ผู้ถูกกล่าวหาเองได้ให้ไว้ในคำชี้แจงหรือในการให้ถ้อยคำต่อเจ้าหน้าที่ของสำนักงานก.ล.ต.(๔)เมื่อโดยสภาพเห็นได้ชัดในตัวว่าการให้โอกาสดังกล่าวไม่อาจกระทำได้(๕)เมื่อเป็นมาตรการบังคับทางปกครองความในวรรคหนึ่งมิให้ใช้บังคับหากจะก่อให้เกิดผลเสียหายอย่างร้ายแรงต่อประโยชน์สาธารณะข้อ ๑๐ การแจ้งข้อกล่าวหาให้ทำเป็นหนังสือโดยมีสาระสำคัญดังต่อไปนี้(๑)ชื่อผู้ถูกกล่าวหา(๒)การกระทำทั้งหลายที่เข้าข่ายเป็นความผิดที่มีโทษทางปกครองพร้อมทั้งข้อเท็จจริงหรือพฤติการณ์ตามสมควรเกี่ยวกับการกระทำดังกล่าว(๓)บทบัญญัติ ระเบียบ ข้อบังคับ ประกาศหรือข้อกำหนดตามกฎหมายว่าด้วยสัญญาซื้อขายล่วงหน้า หรือกฎหมายว่าด้วยทรัสต์เพื่อธุรกรรมในตลาดทุนที่เห็นว่าผู้ถูกกล่าวหาฝ่าฝืนหรือไม่ปฏิบัติตามข้อ ๑๑ เมื่อผู้มีอำนาจพิจารณาทางปกครองได้พิจารณาพยานหลักฐานประกอบกับคำชี้แจงแก้ข้อกล่าวหาแล้ว ถ้าเห็นว่าผู้ถูกกล่าวหาไม่ได้กระทำผิดให้ผู้มีอำนาจพิจารณาทางปกครองมีคำสั่งยกข้อกล่าวหาแต่ถ้าเห็นว่าผู้ถูกกล่าวหากระทำผิดให้พิจารณากำหนดโทษทางปกครองแล้วมีคำสั่งลงโทษทางปกครองต่อไปให้สำนักงานก.ล.ต. แจ้งผลการพิจารณาให้ผู้ถูกกล่าวหาทราบโดยเร็วข้อ ๑๒ การประชุมของคณะกรรมการพิจารณาโทษทางปกครองต้องมีกรรมการมาประชุมอย่างน้อยกึ่งหนึ่งจึงจะเป็นองค์ประชุมการลงมติของที่ประชุมให้ถือเสียงข้างมากกรรมการคนหนึ่งให้มีหนึ่งเสียงในการลงคะแนนทั้งนี้ ในกรณีที่ไม่ใช่การวินิจฉัยชี้ขาดตามข้อ ๑๑ถ้าปรากฏว่าคะแนนเสียงเท่ากันประธานในที่ประชุมอาจออกเสียงเพิ่มขึ้นอีกเสียงหนึ่งเป็นเสียงชี้ขาดข้อ ๑๓ ในการดำเนินการตามอำนาจหน้าที่ของคณะกรรมการพิจารณาโทษทางปกครองหรือคณะกรรมการก.ล.ต. ที่มิใช่เป็นการวินิจฉัยชี้ขาดตามข้อ ๑๑คณะกรรมการอาจมอบหมายให้บุคคลใดบุคคลหนึ่งในคณะกรรมการดำเนินการหรือปฏิบัติอย่างหนึ่งอย่างใดในนามของคณะกรรมการได้ซึ่งให้หมายความรวมถึงการดำเนินการหรือปฏิบัติดังต่อไปนี้(๑)การลงนามในหนังสือแจ้งข้อกล่าวหาหรือแจ้งกำหนดนัด(๒)การลงนามในหนังสือเชิญให้บุคคลใดมาชี้แจงข้อเท็จจริง หรือให้ความเห็นหรือส่งเอกสารหรือพยานหลักฐาน(๓)การสอบและบันทึกคำชี้แจงหรือความเห็นของผู้ถูกกล่าวหา พยานบุคคลหรือพยานผู้เชี่ยวชาญส่วนที่ ๒การกำหนดโทษทางปกครอง ข้อ ๑๔ ในการพิจารณาโทษทางปกครองที่จะใช้กับผู้ถูกกล่าวหาไม่ว่าจะเป็นการกำหนดโทษทางปกครองอย่างหนึ่งอย่างใดหรือหลายอย่างผู้มีอำนาจพิจารณาทางปกครองต้องคำนึงถึงปัจจัยดังต่อไปนี้(๑)พฤติการณ์แห่งความผิด ซึ่งโดยทั่วไปให้พิจารณาจาก(ก)ความผิดเกิดขึ้นโดยความจงใจ หรือเกิดจากความประมาทเลินเล่ออย่างร้ายแรง หรือเป็นเพียงจากการขาดความระมัดระวังตามสมควร(ข)ประโยชน์ที่ผู้กระทำผิดหรือบุคคลที่เกี่ยวข้องกับการกระทำผิดหรือบุคคลอื่นได้รับหรือจะได้รับจากการกระทำนั้น(ค)พฤติการณ์แห่งความผิดเป็นการฝ่าฝืนหรือไม่ปฏิบัติตามบทบัญญัติ หลักเกณฑ์ คำสั่งหรือเงื่อนไขที่เป็นสาระสำคัญหรือเป็นการขัดต่อหน้าที่ที่ต้องดำเนินธุรกิจหรือให้บริการด้วยความซื่อสัตย์สุจริตและระมัดระวังหรือเป็นเพียงการฝ่าฝืนหรือไม่ปฏิบัติตามข้อกำหนดด้านเทคนิค(๒)ความเสียหายที่เกิดจากการกระทำนั้น ซึ่งโดยทั่วไปให้พิจารณาจาก(ก)ระดับของความเสียหายที่มีต่อตลาดเงินหรือตลาดทุนหรือต่อลูกค้าหรือบุคคลอื่น(ข)ความเสียหายที่เกิดขึ้นนั้น เป็นความเสียหายประเภทที่สามารถคำนวณเป็นตัวเงินได้ (เช่นการขาดประโยชน์ หรือการเพิ่มขึ้นของต้นทุนหรือค่าใช้จ่าย เป็นต้น)หรือเป็นความเสียหายที่ไม่สามารถคำนวณเป็นตัวเงินได้ (เช่นการส่งผลกระทบในเชิงลบต่อความน่าเชื่อถือของตลาดหรือของธุรกิจ)(๓)ข้อเท็จจริงอื่นที่เกี่ยวข้อง ซึ่งโดยทั่วไปให้พิจารณาจาก(ก)ช่วงระยะเวลาและความถี่ของการกระทำผิด(ข)ความผิดดังกล่าวแสดงให้เห็นถึงข้อด้อยของระบบบริหารจัดการหรือระบบควบคุมภายในและระบบจัดการหรือระบบควบคุมภายในที่มีข้อด้อยนั้นเป็นระบบที่ใช้ในธุรกิจทั้งหมดหรือธุรกิจบางส่วนของผู้กระทำผิด(ค)ความผิดดังกล่าวเกิดขึ้นโดยการกระทำหรือการรับรู้ของบุคคลหรือกลุ่มบุคคลในระดับสูงของนิติบุคคลผู้กระทำผิด(ง)เรื่องที่ฝ่าฝืนหรือไม่ปฏิบัติเป็นเรื่องที่มีประกาศของสำนักงาน ก.ล.ต.กำหนดแนวทางที่เกี่ยวข้องไว้แล้ว(จ)ผู้กระทำผิดแจ้งหรือรายงานความผิดนั้นต่อสำนักงาน ก.ล.ต. ภายในเวลาอันสมควรและเป็นการให้ข้อมูลทั้งหมดที่ทราบหรือให้ข้อมูลเพียงบางส่วนตลอดจนลักษณะการรายงานข้อมูลและเหตุผลที่รายงานข้อมูล(ฉ)การเยียวยาความเสียหายของผู้กระทำผิดหรือการดำเนินการเพื่อป้องกันมิให้เกิดการกระทำความผิดนั้น(ช)ระดับของความร่วมมือที่ผู้กระทำผิดให้กับสำนักงาน ก.ล.ต. โดยในกรณีที่ผู้กระทำผิดเป็นนิติบุคคลระดับความร่วมมือดังกล่าวหมายความรวมถึงความชัดเจนของนิติบุคคลที่กำหนดให้บุคลากรที่เกี่ยวข้องให้ความร่วมมือกับสำนักงานก.ล.ต.(ซ)ประวัติการถูกลงโทษทางปกครองของผู้กระทำผิด หรือในกรณีที่ผู้กระทำผิดเป็นนิติบุคคลให้หมายความรวมถึงประวัติการถูกลงโทษทางปกครองของบุคลากรที่เกี่ยวข้องกับการกระทำผิดของนิติบุคคลนั้น(ฌ)ระดับโทษทางปกครองที่เคยใช้กับผู้กระทำผิดรายอื่นในความผิดทำนองเดียวกันหรือคล้ายคลึงกันข้อ ๑๔/๑[๓]การฝ่าฝืนหรือไม่ปฏิบัติตามบทบัญญัติที่มีโทษทางปกครองหากมิใช่กรณีที่สำนักงาน ก.ล.ต.เห็นสมควรลงโทษโดยการภาคทัณฑ์หรือการตำหนิโดยเปิดเผยต่อสาธารณชนให้เป็นไปตามหลักเกณฑ์ดังต่อไปนี้(๑) การฝ่าฝืนหรือไม่ปฏิบัติตามหลักเกณฑ์การประกอบธุรกิจทั่วไปให้ลงโทษปรับทางปกครอง(๒) ให้พิจารณาดำเนินการลงโทษจำกัดการประกอบการ พักการประกอบการหรือเพิกถอนใบอนุญาต การจดทะเบียน หรือการให้ความเห็นชอบด้วยเมื่อการฝ่าฝืนหรือไม่ปฏิบัติตามเข้าลักษณะอย่างใดอย่างหนึ่งดังต่อไปนี้ซึ่งอาจก่อให้เกิดความเสียหายต่อผู้ลงทุนหรือลูกค้าต่อระบบการซื้อขายสัญญาซื้อขายล่วงหน้า หรือต่อระบบตลาดทุนโดยรวม(ก) การขาดจรรยาบรรณในการประกอบธุรกิจอย่างร้ายแรง(ข) การขาดการบริหารจัดการหรือการกำกับดูแลที่เพียงพออย่างมีนัยสำคัญเพื่อให้สามารถประกอบธุรกิจได้อย่างมีประสิทธิภาพเป็นไปตามกฎหมายและกฎเกณฑ์ที่เกี่ยวข้องและมีการปฏิบัติกับผู้ลงทุนหรือลูกค้าอย่างเป็นธรรม หรือ(ค) การขาดความมั่นคงทางฐานะการเงินเพื่อรองรับการดำเนินธุรกิจข้อ ๑๔/๒[๔]การกำหนดค่าปรับทางปกครองให้คำนึงถึงระดับความร้ายแรงของการกระทำในแต่ละกรณีทั้งนี้ให้นำอัตราการเปรียบเทียบปรับทางอาญาสำหรับความผิดตามกฎหมายว่าด้วยหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ที่มีลักษณะเดียวกันมาเป็นฐานในการคำนวณการพิจารณาระดับความร้ายแรงของการกระทำความผิดตามวรรคหนึ่งให้พิจารณาตามปัจจัยที่กำหนดในข้อ ๑๔ในกรณีที่การกระทำความผิดเป็นการจงใจหรือประมาทเลินเล่ออย่างร้ายแรงอันเป็นผลให้ผู้กระทำความผิดได้ไปซึ่งประโยชน์ที่มิควรได้โดยชอบด้วยกฎหมายหรือทำให้เกิดความเสียหายต่อผู้ลงทุนหรือลูกค้าต่อระบบการซื้อขายสัญญาซื้อขายล่วงหน้า หรือต่อระบบตลาดทุนโดยรวมให้นำผลประโยชน์ที่ได้รับหรือความเสียหายที่เกิดขึ้นมารวมคำนวณเป็นค่าปรับทางปกครองด้วยแต่ทั้งนี้ต้องไม่เกินค่าปรับสูงสุดที่กฎหมายกำหนดสำหรับความผิดแต่ละกรรมส่วนที่ ๓คำสั่งลงโทษทางปกครอง ข้อ ๑๕ คำสั่งลงโทษทางปกครองให้ทำเป็นหนังสือระบุวัน เดือน ปีที่ทำคำสั่ง ลงโทษทางปกครองที่ลง รวมทั้งชื่อ ลายมือชื่อ และตำแหน่งของผู้มีอำนาจพิจารณาทางปกครองที่ทำคำสั่ง หรือผู้ที่ได้รับมอบหมายให้ลงลายมือชื่อข้อ ๑๖ คำสั่งลงโทษทางปกครองต้องจัดให้มีเหตุผลไว้ด้วยและเหตุผลนั้นอย่างน้อยต้องประกอบด้วย(๑)ข้อเท็จจริงอันเป็นสาระสำคัญ(๒)ข้อกฎหมายที่อ้างอิง(๓)ข้อพิจารณาและข้อสนับสนุนในการใช้ดุลพินิจความในวรรคหนึ่งไม่ใช้บังคับกับกรณีดังต่อไปนี้(๑)เหตุผลนั้นเป็นที่รู้กันอยู่แล้วโดยไม่จำเป็นต้องระบุอีก(๒)เป็นกรณีที่ต้องรักษาไว้เป็นความลับ(๓)เป็นกรณีเร่งด่วนแต่ต้องให้เหตุผลเป็นลายลักษณ์อักษรในเวลาอันควรหากผู้ถูกลงโทษร้องขอข้อ ๑๗ การออกคำสั่งลงโทษทางปกครองผู้มีอำนาจพิจารณาทางปกครองอาจกำหนดเงื่อนไขใด ๆ ได้เท่าที่จำเป็นเพื่อให้บรรลุวัตถุประสงค์ของกฎหมายว่าด้วยสัญญาซื้อขายล่วงหน้าหรือกฎหมายว่าด้วยทรัสต์เพื่อธุรกรรมในตลาดทุนการกำหนดเงื่อนไขตามวรรคหนึ่งให้หมายความรวมถึงการกำหนดเงื่อนไขในกรณีดังต่อไปนี้ตามความเหมาะสมแก่กรณีด้วย(๑)การกำหนดให้โทษทางปกครองเริ่มมีผลหรือสิ้นผล ณ เวลาใดเวลาหนึ่ง(๒)การกำหนดให้การเริ่มมีผลหรือสิ้นผลของโทษทางปกครองต้องขึ้นอยู่กับเหตุการณ์ในอนาคตที่ไม่แน่นอน(๓)การกำหนดให้ผู้ถูกลงโทษกระทำการหรืองดเว้นกระทำการเพื่อแก้ไขหรือป้องกันมิให้เกิดการฝ่าฝืนหรือไม่ปฏิบัติตามกฎหมายว่าด้วยสัญญาซื้อขายล่วงหน้าหรือกฎหมายว่าด้วยทรัสต์เพื่อธุรกรรมในตลาดทุน ซ้ำอีกได้ข้อ ๑๘ คำสั่งลงโทษทางปกครองให้มีผลใช้ยันต่อผู้ถูกลงโทษตั้งแต่ขณะที่ผู้ถูกลงโทษได้รับแจ้งเป็นต้นไปหมวด ๓การอุทธรณ์ ข้อ ๑๙ การอุทธรณ์คำสั่งลงโทษทางปกครองของสำนักงานก.ล.ต. หรือคณะกรรมการพิจารณาโทษทางปกครอง ตามมาตรา ๑๒๔แห่งพระราชบัญญัติสัญญาซื้อขายล่วงหน้า พ.ศ. ๒๕๔๖ หรือมาตรา ๗๖แห่งพระราชบัญญัติทรัสต์เพื่อธุรกรรมในตลาดทุน พ.ศ. ๒๕๕๐ให้ผู้อุทธรณ์ยื่นต่อสำนักงาน ก.ล.ต. ตามกำหนดเวลาดังต่อไปนี้(๑)ภายในสิบห้าวันนับแต่วันที่ได้รับแจ้งคำสั่งดังกล่าวในกรณีที่เป็นการอุทธรณ์คำสั่งที่ออกตามพระราชบัญญัติสัญญาซื้อขายล่วงหน้า พ.ศ.๒๕๔๖(๒)ภายในสามสิบวันนับแต่วันที่ได้รับแจ้งคำสั่งดังกล่าวในกรณีที่เป็นการอุทธรณ์คำสั่งที่ออกตามพระราชบัญญัติทรัสต์เพื่อธุรกรรมในตลาดทุนพ.ศ. ๒๕๕๐ในการยื่นอุทธรณ์ตามวรรคหนึ่งผู้อุทธรณ์อาจยื่นด้วยตนเอง หรืออาจส่งทางไปรษณีย์ลงทะเบียนก็ได้และเพื่อประโยชน์ในการนับระยะเวลายื่นอุทธรณ์ในกรณีการยื่นอุทธรณ์โดยทางไปรษณีย์ให้ถือว่าวันที่เจ้าพนักงานไปรษณีย์ต้นทางประทับตราไปรษณียากรบนซองหนังสืออุทธรณ์เป็นวันยื่นอุทธรณ์ข้อ ๒๐ คำอุทธรณ์ต้องทำเป็นหนังสือลงลายมือชื่อผู้อุทธรณ์โดยระบุเรื่องอันเป็นเหตุให้ต้องอุทธรณ์เหตุผลที่เป็นข้อโต้แย้งว่าไม่เห็นด้วยกับคำสั่งลงโทษทางปกครองอย่างชัดเจนและต้องมีข้อเท็จจริงหรือข้อกฎหมายที่อ้างอิงประกอบด้วยบรรดาเอกสารต่างๆที่เกี่ยวข้องกับเรื่องที่อุทธรณ์ซึ่งผู้อุทธรณ์เห็นว่าอาจเป็นประโยชน์ต่อการพิจารณาอุทธรณ์ให้ผู้อุทธรณ์แนบเอกสารดังกล่าวมาพร้อมกับคำอุทธรณ์ด้วยข้อ ๒๑[๕]ให้ส่วนงานที่มีหน้าที่พิจารณาอุทธรณ์ตรวจคำอุทธรณ์ถ้าเห็นว่าคำอุทธรณ์ไม่มีรายการตามข้อ ๒๐ให้เสนอเลขาธิการเพื่อมีคำสั่งให้ผู้อุทธรณ์แก้ไขภายในระยะเวลาที่กำหนดในกรณีที่ส่วนงานที่มีหน้าที่พิจารณาอุทธรณ์เห็นว่าคำอุทธรณ์มิได้ยื่นภายในระยะเวลาที่กำหนดตามข้อ๑๙ หรือในกรณีที่เลขาธิการได้มีคำสั่งตามวรรคหนึ่งแล้ว แต่ผู้อุทธรณ์มิได้ดำเนินการภายในระยะเวลาที่กำหนดให้นำเสนอคณะกรรมการ ก.ล.ต. เพื่อมีคำสั่งไม่รับคำอุทธรณ์ไว้พิจารณาแล้วมีหนังสือแจ้งผู้อุทธรณ์ทราบต่อไปข้อ ๒๒[๖]เมื่อส่วนงานที่มีหน้าที่พิจารณาอุทธรณ์ตรวจคำอุทธรณ์แล้วไม่มีกรณีตามข้อ ๒๑ หรือผู้อุทธรณ์ได้ดำเนินการแก้ไขคำอุทธรณ์ภายในระยะเวลาที่กำหนดตามคำสั่งของเลขาธิการตามข้อ๒๑ วรรคหนึ่ง แล้ว ให้ส่วนงานที่มีหน้าที่พิจารณาอุทธรณ์ลงทะเบียนรับคำอุทธรณ์และออกใบรับอุทธรณ์ให้ผู้อุทธรณ์ หรือมีหนังสือแจ้งการรับอุทธรณ์ให้ผู้อุทธรณ์ทราบแล้วแต่กรณีใบรับอุทธรณ์หรือหนังสือแจ้งการรับอุทธรณ์ตามวรรคหนึ่งต้องมีข้อความแสดงถึงวัน เดือน ปี ที่รับอุทธรณ์ข้อ ๒๓[๗]เมื่อได้ลงทะเบียนรับคำอุทธรณ์แล้วให้ส่วนงานที่มีหน้าที่พิจารณาอุทธรณ์จัดทำบันทึกการพิจารณาคำอุทธรณ์โดยระบุเรื่องหรือข้อโต้แย้งที่ผู้อุทธรณ์ยกขึ้นเป็นเหตุแห่งการอุทธรณ์อย่างชัดเจนและครบถ้วนทุกประเด็นและให้แสดงเหตุผลหรือข้อพิจารณาในการมีคำสั่งลงโทษทางปกครองอันเป็นเหตุให้มีการอุทธรณ์นั้นด้วยแล้วเสนอคำอุทธรณ์และบันทึกการพิจารณาคำอุทธรณ์ต่อคณะกรรมการ ก.ล.ต. เพื่อพิจารณาข้อ ๒๔ ในการพิจารณาอุทธรณ์ คณะกรรมการ ก.ล.ต.จะพิจารณาอุทธรณ์ให้แล้วเสร็จภายในหกสิบวันนับแต่วันที่สำนักงาน ก.ล.ต.ได้รับคำอุทธรณ์ในกรณีที่มีเหตุจำเป็นไม่อาจพิจารณาอุทธรณ์ให้แล้วเสร็จภายในกำหนดเวลาตามวรรคหนึ่งคณะกรรมการ ก.ล.ต.อาจขยายระยะเวลาพิจารณาอุทธรณ์ออกไปได้ไม่เกินสามสิบวันนับแต่วันที่ครบกำหนดเวลาดังกล่าวในการนี้ ให้สำนักงาน ก.ล.ต.มีหนังสือแจ้งให้ผู้อุทธรณ์ทราบก่อนครบกำหนดเวลาดังกล่าวด้วยข้อ ๒๕ ในการพิจารณาอุทธรณ์ คณะกรรมการ ก.ล.ต.สามารถพิจารณาทบทวนคำสั่งลงโทษทางปกครองได้ทั้งปัญหาข้อเท็จจริงและข้อกฎหมายรวมตลอดถึงความเหมาะสมของการทำคำสั่งลงโทษทางปกครอง โดยอาจขอให้ผู้อุทธรณ์หรือสำนักงานก.ล.ต.จัดส่งเอกสารหลักฐานเพิ่มเติมหรือชี้แจงข้อเท็จจริงอันเกี่ยวกับเรื่องที่อุทธรณ์เพิ่มเติมภายในระยะเวลาที่กำหนดหรือรับฟังความคิดเห็นจากผู้อุทธรณ์หรือบุคคลใดตามที่เห็นสมควรด้วยก็ได้ข้อ ๒๖ ในกรณีที่คณะกรรมการ ก.ล.ต. เห็นสมควรให้ผู้อุทธรณ์เข้าแถลงด้วยวาจาให้สำนักงาน ก.ล.ต. แจ้งกำหนดนัดให้ผู้อุทธรณ์ทราบล่วงหน้าไม่น้อยกว่าเจ็ดวันเว้นแต่เป็นกรณีที่มีความจำเป็นเร่งด่วน อาจแจ้งกำหนดนัดล่วงหน้าน้อยกว่านั้นก็ได้ในการเข้าแถลงด้วยวาจาผู้อุทธรณ์จะต้องยื่นหนังสือสรุปคำแถลงต่อคณะกรรมการ ก.ล.ต. อย่างช้าในวันที่กำหนดให้มีการแถลงด้วยวาจานั้นทั้งนี้หนังสือสรุปคำแถลงจะยกข้อเท็จจริงที่ไม่เคยยกขึ้นอ้างในอุทธรณ์ไม่ได้เว้นแต่เป็นข้อเท็จจริงที่เป็นประเด็นสำคัญในการอุทธรณ์ซึ่งผู้อุทธรณ์สามารถพิสูจน์ได้ว่ามีเหตุจำเป็นหรือพฤติการณ์พิเศษที่ทำให้ไม่อาจเสนอข้อเท็จจริงดังกล่าวได้ก่อนหน้านั้นคำแถลงด้วยวาจาของผู้อุทธรณ์ต้องกระชับและอยู่ในประเด็นโดยไม่อาจยกข้อเท็จจริงหรือข้อกฎหมายอื่นนอกจากที่ปรากฏในคำแถลงเป็นหนังสือมิฉะนั้นคณะกรรมการ ก.ล.ต. อาจไม่อนุญาตให้แถลงด้วยวาจาข้อ ๒๗ เพื่อประโยชน์ในการพิจารณาอุทธรณ์คำสั่งลงโทษทางปกครองคณะกรรมการ ก.ล.ต. อาจมอบหมายให้กรรมการคนหนึ่ง หรือคณะบุคคลคณะหนึ่งซึ่งประกอบด้วยบุคคลที่คณะกรรมการ ก.ล.ต. แต่งตั้งจำนวนไม่เกินสามคนให้มีหน้าที่สรุปข้อเท็จจริงและข้อกฎหมาย พร้อมทั้งเสนอความเห็นในเรื่องที่อุทธรณ์ต่อคณะกรรมการก.ล.ต. เพื่อประกอบการพิจารณาก็ได้ในกรณีที่คณะกรรมการก.ล.ต. ไม่ได้มอบหมายให้กรรมการคนใดหรือคณะบุคคลใดทำหน้าที่ไว้ตามวรรคหนึ่งหรือเป็นกรณีที่มีการมอบหมายตามวรรคหนึ่งแล้วแต่เรื่องที่อุทธรณ์ต้องอาศัยผู้เชี่ยวชาญเฉพาะ ให้ประธานกรรมการ ก.ล.ต. หรือรองประธานกรรมการก.ล.ต. ที่ประธานกรรมการ ก.ล.ต. มอบหมายมีอำนาจพิจารณาแต่งตั้งกรรมการหรือคณะบุคคลตามวรรคหนึ่งแทนคณะกรรมการ ก.ล.ต.ข้อ ๒๘ เมื่อคณะกรรมการ ก.ล.ต.พิจารณาอุทธรณ์เสร็จสิ้นแล้ว ให้สำนักงาน ก.ล.ต. มีหนังสือแจ้งผลการพิจารณาดังกล่าวให้ผู้อุทธรณ์ทราบพร้อมด้วยเหตุผลทั้งนี้ ให้นำข้อ ๑๖มาใช้บังคับโดยอนุโลมข้อ ๒๙ การยื่นอุทธรณ์ไม่เป็นเหตุให้ทุเลาการบังคับตามคำสั่งลงโทษทางปกครองแต่ผู้อุทธรณ์อาจยื่นคำขอทุเลาการบังคับดังกล่าวมาพร้อมกับการยื่นอุทธรณ์ได้โดยชี้แจงเหตุผลอันเป็นความจำเป็นเร่งด่วนในการขอทุเลาการบังคับดังกล่าวให้ส่วนงานที่มีหน้าที่พิจารณาอุทธรณ์พิจารณาคำขอตามวรรคหนึ่งเป็นการเร่งด่วนและรีบทำความเห็นเสนอคณะกรรมการ ก.ล.ต. เพื่อพิจารณาต่อไป และให้นำข้อ ๒๗มาใช้บังคับโดยอนุโลม[๘]ในกรณีที่คณะกรรมการก.ล.ต. พิจารณาแล้วเห็นว่ากรณีเป็นเรื่องที่มีความจำเป็นเร่งด่วนและคำขอนั้นมีเหตุสมควรอันแท้จริงจะมีคำสั่งตามที่เห็นสมควรโดยจะกำหนดเงื่อนไขใด ๆ ตามที่จำเป็นด้วยก็ได้และให้สำนักงาน ก.ล.ต. มีหนังสือแจ้งผลการพิจารณาให้ผู้อุทธรณ์ทราบประกาศ ณ วันที่ ๑๓ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๕๑วิจิตร สุพินิจประธานกรรมการคณะกรรมการกำกับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ประกาศคณะกรรมการกำกับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ที่ กค. ๒/๒๕๕๔ เรื่อง การพิจารณาทางปกครองตามพระราชบัญญัติสัญญาซื้อขายล่วงหน้า พ.ศ.๒๕๔๖ และพระราชบัญญัติทรัสต์ เพื่อธุรกรรมในตลาดทุน พ.ศ. ๒๕๕๐ (ฉบับที่ ๒)[๙]หมายเหตุ :- เหตุผลในการออกประกาศฉบับนี้คือ เพื่อผ่อนคลายให้สำนักงาน ก.ล.ต. มอบหมายให้ส่วนงานใดปฏิบัติงานธุรการเพื่อคณะกรรมการพิจารณาโทษทางปกครองได้และเพื่อเพิ่มหลักเกณฑ์ในการพิจารณากำหนดโทษทางปกครองให้สอดคล้องกับลักษณะของความผิดรวมทั้งหลักเกณฑ์ในการกำหนดค่าปรับทางปกครองจึงจำเป็นต้องออกประกาศนี้ประกาศคณะกรรมการกำกับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ที่ กค. ๔/๒๕๕๕ เรื่อง การพิจารณาทางปกครองตามพระราชบัญญัติสัญญาซื้อขายล่วงหน้า พ.ศ.๒๕๔๖ และพระราชบัญญัติทรัสต์เพื่อธุรกรรมในตลาดทุน พ.ศ. ๒๕๕๐ (ฉบับที่ ๓)[๑๐]ปณตภร/ผู้จัดทำ๒๙ มิถุนายน ๒๕๕๕[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๒๕/ตอนพิเศษ ๑๘๒ ง/หน้า ๑๐๕/๒๘ พฤศจิกายน ๒๕๕๑[๒] ข้อ ๗แก้ไขเพิ่มเติมโดยประกาศคณะกรรมการกำกับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ ที่ กค. ๒/๒๕๕๔เรื่อง การพิจารณาทางปกครองตามพระราชบัญญัติสัญญาซื้อขายล่วงหน้า พ.ศ. ๒๕๔๖ และพระราชบัญญัติทรัสต์เพื่อธุรกรรมในตลาดทุน พ.ศ. ๒๕๕๐ (ฉบับที่ ๒)[๓] ข้อ ๑๔/๑ เพิ่มโดยประกาศคณะกรรมการกำกับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ที่ กค. ๒/๒๕๕๔ เรื่อง การพิจารณาทางปกครองตามพระราชบัญญัติสัญญาซื้อขายล่วงหน้า พ.ศ.๒๕๔๖ และพระราชบัญญัติทรัสต์ เพื่อธุรกรรมในตลาดทุน พ.ศ. ๒๕๕๐ (ฉบับที่ ๒)[๔] ข้อ ๑๔/๒ เพิ่มโดยประกาศคณะกรรมการกำกับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ที่ กค. ๒/๒๕๕๔ เรื่อง การพิจารณาทางปกครองตามพระราชบัญญัติสัญญาซื้อขายล่วงหน้า พ.ศ.๒๕๔๖ และพระราชบัญญัติทรัสต์ เพื่อธุรกรรมในตลาดทุน พ.ศ. ๒๕๕๐ (ฉบับที่ ๒)[๕] ข้อ ๒๑แก้ไขเพิ่มเติมโดยประกาศคณะกรรมการกำกับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ ที่ กค. ๔/๒๕๕๕เรื่อง การพิจารณาทางปกครองตามพระราชบัญญัติสัญญาซื้อขายล่วงหน้า พ.ศ. ๒๕๔๖ และพระราชบัญญัติทรัสต์เพื่อธุรกรรมในตลาดทุนพ.ศ. ๒๕๕๐ (ฉบับที่ ๓)[๖] ข้อ ๒๒แก้ไขเพิ่มเติมโดยประกาศคณะกรรมการกำกับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ ที่ กค. ๔/๒๕๕๕เรื่อง การพิจารณาทางปกครองตามพระราชบัญญัติสัญญาซื้อขายล่วงหน้า พ.ศ. ๒๕๔๖ และพระราชบัญญัติทรัสต์เพื่อธุรกรรมในตลาดทุนพ.ศ. ๒๕๕๐ (ฉบับที่ ๓)[๗] ข้อ ๒๓แก้ไขเพิ่มเติมโดยประกาศคณะกรรมการกำกับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ ที่ กค. ๔/๒๕๕๕เรื่อง การพิจารณาทางปกครองตามพระราชบัญญัติสัญญาซื้อขายล่วงหน้า พ.ศ. ๒๕๔๖ และพระราชบัญญัติทรัสต์เพื่อธุรกรรมในตลาดทุนพ.ศ. ๒๕๕๐ (ฉบับที่ ๓)[๘] ข้อ ๒๙ วรรคสองแก้ไขเพิ่มเติมโดยประกาศคณะกรรมการกำกับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ ที่ กค. ๔/๒๕๕๕เรื่อง การพิจารณาทางปกครองตามพระราชบัญญัติสัญญาซื้อขายล่วงหน้า พ.ศ. ๒๕๔๖ และพระราชบัญญัติทรัสต์เพื่อธุรกรรมในตลาดทุนพ.ศ. ๒๕๕๐ (ฉบับที่ ๓)[๙] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๒๘/ตอนพิเศษ ๒๕ ง/หน้า ๔๑/๒ มีนาคม ๒๕๕๔[๑๐] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๒๙/ตอนพิเศษ ๘๐ ง/หน้า ๑๑/๑๔ พฤษภาคม ๒๕๕๕