phoneee/thai-legal-corpus huggingface dataset:
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 144/2485หลักกฎหมาย: ฟ้องกล่าวว่าจำเลยใช้มีดฟัน ทางพิจารณาได้ความว่าใช้ไม้ตะพดตีดังนี้เป็นข้อเท็จจริงที่แตกต่างกับฟ้อง เป็นเหตุให้ศาลยกฟ้องได้ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 144/2485อัยการสิงห์บุรี และ นายเมิน ทองพึ่งสุกโจทก์นายเพิก ตุ้มกลีบ นายเจ๊ก ตุ้มกลีบ นายอ่วม ตุ้มกลีบจำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 254 ป.วิ.อ. ม. 192ฟ้องกล่าวว่าจำเลยใช้มีดฟัน ทางพิจารณาได้ความว่าใช้ไม้ตะพดตีดังนี้เป็นข้อเท็จจริงที่แตกต่างกับฟ้อง เป็นเหตุให้ศาลยกฟ้องได้(นิติศาสตร์-ทิพปัญญา-ภัทรนาวิก)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 144/2485อัยการสิงห์บุรี และ นายเมิน ทองพึ่งสุกโจทก์นายเพิก ตุ้มกลีบ นายเจ๊ก ตุ้มกลีบ นายอ่วม ตุ้มกลีบจำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 254 ป.วิ.อ. ม. 192ฟ้องกล่าวว่าจำเลยใช้มีดฟัน ทางพิจารณาได้ความว่าใช้ไม้ตะพดตีดังนี้เป็นข้อเท็จจริงที่แตกต่างกับฟ้อง เป็นเหตุให้ศาลยกฟ้องได้(นิติศาสตร์-ทิพปัญญา-ภัทรนาวิก)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรีประกาศสำนักนายกรัฐมนตรีเรื่องกำหนดให้การเวนคืนอสังหาริมทรัพย์ในท้องที่ตำบลท่าพญาและตำบลขนาบนาก อำเภอปากพนังจังหวัดนครศรีธรรมราชเป็นกรณีที่มีความจำเป็นโดยเร่งด่วน[๑] ตามที่ได้ประกาศใช้บังคับพระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืนในท้องที่ตำบลท่าพญาและตำบลขนาบนาก อำเภอปากพนัง จังหวัดนครศรีธรรมราช พ.ศ. ๒๕๔๑เพื่อก่อสร้างคลองระบายน้ำสายบ้านหน้าโกฐ และอาคารประกอบตามโครงการพัฒนาและฟื้นฟูที่ภาคใต้ที่ประสบอุทกภัยอันเนื่องมาจากพระราชดำริแล้ว นั้นอธิบดีการชลประทานผู้เป็นเจ้าหน้าที่เวนคืนตามพระราชกฤษฎีกาดังกล่าวได้พิจารณาแล้วเห็นว่าการก่อสร้างคลองระบายน้ำและอาคารประกอบดังกล่าวเป็นกรณีที่มีความจำเป็นโดยเร่งด่วนเพื่อประโยชน์ในการเก็บกักน้ำจืดไว้สำหรับใช้ในการเกษตรการป้องกันน้ำเค็มรุกเข้าเขตน้ำจืด และการบรรเทาอุทกภัยซึ่งหากการเวนคืนเนิ่นช้าไปจะเป็นอุปสรรคอย่างมากแก่การพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมดังนั้น อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๑ วรรคหนึ่ง แห่งพระราชบัญญัติการชลประทานพุทธศักราช ๒๔๘๕ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติการชลประทานหลวง (ฉบับที่ ๕)พ.ศ. ๒๕๓๐ ประกอบกับมาตรา ๑๓ วรรคหนึ่ง แห่งพระราชบัญญัติว่าด้วยการเวนคืนอสังหาริมทรัพย์พ.ศ. ๒๕๓๐ คณะรัฐมนตรีโดยมติเมื่อวันที่ ๒๐ เมษายน พ.ศ. ๒๕๔๒จึงกำหนดให้การเวนคืนอสังหาริมทรัพย์ในท้องที่ตำบลท่าพญา และตำบลขนาบนากอำเภอปากพนังจังหวัดนครศรีธรรมราชตามพระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืน ในท้องที่ตำบลท่าพญาและตำบลขนาบนาก อำเภอปากพนัง จังหวัดนครศรีธรรมราช พ.ศ. ๒๕๔๑ เป็นกรณีที่มีความจำเป็นโดยเร่งด่วนเพื่อให้เจ้าหน้าที่หรือผู้ซึ่งได้รับมอบหมายจากเจ้าหน้าที่มีอำนาจเข้าครอบครองหรือใช้อสังหาริมทรัพย์นั้นตามพระราชบัญญัติว่าด้วยการเวนคืนอสังหาริมทรัพย์พ.ศ. ๒๕๓๐ ได้ประกาศณ วันที่ ๑๐ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๔๒ชวน หลีกภัยนายกรัฐมนตรีวิมล/ปรับปรุง๒๗ ตุลาคม ๒๕๕๗[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๑๖/ตอนที่ ๕๓ ง/หน้า ๑๓/๖ กรกฎาคม ๒๔๔๒
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 640/2494หลักกฎหมาย: ชายหญิงทำพิธีแต่งงานกันตามประเพณี แต่หญิงไม่ยอมหลับนอนร่วมประเวณีกับชายฉันสามีภริยาโดยแยกไปนอนเสียคนละห้องกับชายอยู่มาประมาณ 10 วัน มารดาของหญิงบอกให้ชายพาหญิงเข้าห้องเอาเองชายจึงเข้าไปจับเอวหญิงออกมาจากห้องที่หญิงนอน หญิงฉวยแจกันตีศีรษะชายแตกโลหิตออกแจกันหักแล้วยังใช้แจกันตีชายถูกโหนกแก้มเป็นบาดแผลต้องเย็บถึง 7 เข็ม ชายจึงกลับบ้านและไม่ยอมจดทะเบียนสมรสกับหญิงดังนี้ถือว่าการกระทำของหญิงเป็นเหตุผลสำคัญอันพอที่จะทำให้ชายปฏิเสธไม่ยอมสมรสด้วยหญิงตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1441 ได้ ชายจึงมีสิทธิเรียกของหมั้นคืนจากหญิงได้ โจทก์จำเลยร่วมกันนำสัมภาระและลงทุนปลูกสร้างเรือนขึ้น 1หลัง แต่ไม่ได้ความพอจะชี้ได้ว่าสัมภาระชิ้นใดเป็นของผู้ใดได้ทุกชิ้น ทั้งไม่ได้ความว่าแต่ละฝ่ายได้มีส่วนเป็นเจ้าของอยู่เกินกว่าครึ่ง ดังนี้ ต้องถือว่า โจทก์และจำเลยมีส่วนเป็นเจ้าของเรือนรายนี้เท่าๆกัน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 640/2494นายเพียร ขุนปราบโจทก์นางหนูเผือก หรือหนูเอียด ธรรมเพ็ชร ที่ 1 นางเปลี่ยน ธรรมเพ็ชร ที่ 2จำเลย ป.พ.พ. ม. 1357, ม. 1441ชายหญิงทำพิธีแต่งงานกันตามประเพณี แต่หญิงไม่ยอมหลับนอนร่วมประเวณีกับชายฉันสามีภริยาโดยแยกไปนอนเสียคนละห้องกับชายอยู่มาประมาณ 10 วัน มารดาของหญิงบอกให้ชายพาหญิงเข้าห้องเอาเองชายจึงเข้าไปจับเอวหญิงออกมาจากห้องที่หญิงนอน หญิงฉวยแจกันตีศีรษะชายแตกโลหิตออกแจกันหักแล้วยังใช้แจกันตีชายถูกโหนกแก้มเป็นบาดแผลต้องเย็บถึง 7 เข็ม ชายจึงกลับบ้านและไม่ยอมจดทะเบียนสมรสกับหญิงดังนี้ถือว่าการกระทำของหญิงเป็นเหตุผลสำคัญอันพอที่จะทำให้ชายปฏิเสธไม่ยอมสมรสด้วยหญิงตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1441 ได้ ชายจึงมีสิทธิเรียกของหมั้นคืนจากหญิงได้ โจทก์จำเลยร่วมกันนำสัมภาระและลงทุนปลูกสร้างเรือนขึ้น 1หลัง แต่ไม่ได้ความพอจะชี้ได้ว่าสัมภาระชิ้นใดเป็นของผู้ใดได้ทุกชิ้น ทั้งไม่ได้ความว่าแต่ละฝ่ายได้มีส่วนเป็นเจ้าของอยู่เกินกว่าครึ่ง ดังนี้ ต้องถือว่า โจทก์และจำเลยมีส่วนเป็นเจ้าของเรือนรายนี้เท่าๆกัน(นิติธรรมประกรณ์-ธรรมบัณฑิตสิทธิศฤงคาร-นนทปัญญา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 640/2494นายเพียร ขุนปราบโจทก์นางหนูเผือก หรือหนูเอียด ธรรมเพ็ชร ที่ 1 นางเปลี่ยน ธรรมเพ็ชร ที่ 2จำเลย ป.พ.พ. ม. 1357, ม. 1441ชายหญิงทำพิธีแต่งงานกันตามประเพณี แต่หญิงไม่ยอมหลับนอนร่วมประเวณีกับชายฉันสามีภริยาโดยแยกไปนอนเสียคนละห้องกับชายอยู่มาประมาณ 10 วัน มารดาของหญิงบอกให้ชายพาหญิงเข้าห้องเอาเองชายจึงเข้าไปจับเอวหญิงออกมาจากห้องที่หญิงนอน หญิงฉวยแจกันตีศีรษะชายแตกโลหิตออกแจกันหักแล้วยังใช้แจกันตีชายถูกโหนกแก้มเป็นบาดแผลต้องเย็บถึง 7 เข็ม ชายจึงกลับบ้านและไม่ยอมจดทะเบียนสมรสกับหญิงดังนี้ถือว่าการกระทำของหญิงเป็นเหตุผลสำคัญอันพอที่จะทำให้ชายปฏิเสธไม่ยอมสมรสด้วยหญิงตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1441 ได้ ชายจึงมีสิทธิเรียกของหมั้นคืนจากหญิงได้ โจทก์จำเลยร่วมกันนำสัมภาระและลงทุนปลูกสร้างเรือนขึ้น 1หลัง แต่ไม่ได้ความพอจะชี้ได้ว่าสัมภาระชิ้นใดเป็นของผู้ใดได้ทุกชิ้น ทั้งไม่ได้ความว่าแต่ละฝ่ายได้มีส่วนเป็นเจ้าของอยู่เกินกว่าครึ่ง ดังนี้ ต้องถือว่า โจทก์และจำเลยมีส่วนเป็นเจ้าของเรือนรายนี้เท่าๆกัน(นิติธรรมประกรณ์-ธรรมบัณฑิตสิทธิศฤงคาร-นนทปัญญา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1170/2467หลักกฎหมาย: การวางโทษศาลเดิมพิพากษาให้ปรับจำเลยตามมาตรา ๓๐๘ แห่งกฎหมายลักษณอาญา ศาลฎีกาก่อนที่ได้ตัดสินยกฟ้องโจทย์ในข้อเท็จจริงได้ตำหนิว่า กำหนดโทษตามมาตรา ๓๐๘ เป็นโทษทั้งจำคุกแลปรับ เพราะฉนั้นที่ศาลเดิมลงโทษปรับอย่างเดียวมิได้อ้างถ้ายกข้อบัญญัติแห่งมาตรา ๔๐ ขึ้นใช้ในคำพิพากษาย่อมไม่ชอบด้วยกฎหมาย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1170/2467หลวงคีรีรัฐบำรุงโจทก์นายฮก ฯลฯล. ป.อ. ม. 40การวางโทษศาลเดิมพิพากษาให้ปรับจำเลยตามมาตรา ๓๐๘ แห่งกฎหมายลักษณอาญา ศาลฎีกาก่อนที่ได้ตัดสินยกฟ้องโจทย์ในข้อเท็จจริงได้ตำหนิว่า กำหนดโทษตามมาตรา ๓๐๘ เป็นโทษทั้งจำคุกแลปรับ เพราะฉนั้นที่ศาลเดิมลงโทษปรับอย่างเดียวมิได้อ้างถ้ายกข้อบัญญัติแห่งมาตรา ๔๐ ขึ้นใช้ในคำพิพากษาย่อมไม่ชอบด้วยกฎหมาย(เนียล-มโน-พรหมทัต)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ศาลเดิมพิพากษาให้ปรับจำเลยตามมาตรา ๓๐๘ แห่งกฎหมายลักษณอาญา ศาลฎีกาก่อนที่ได้ตัดสินยกฟ้องโจทย์ในข้อเท็จจริงได้ตำหนิว่า กำหนดโทษตามมาตรา ๓๐๘ เป็นโทษทั้งจำคุกแลปรับ เพราะฉนั้นที่ศาลเดิมลงโทษปรับอย่างเดียวมิได้อ้างถ้ายกข้อบัญญัติแห่งมาตรา ๔๐ ขึ้นใช้ในคำพิพากษาย่อมไม่ชอบด้วยกฎหมาย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1170/2467หลวงคีรีรัฐบำรุงโจทก์นายฮก ฯลฯล. ป.อ. ม. 40การวางโทษศาลเดิมพิพากษาให้ปรับจำเลยตามมาตรา ๓๐๘ แห่งกฎหมายลักษณอาญา ศาลฎีกาก่อนที่ได้ตัดสินยกฟ้องโจทย์ในข้อเท็จจริงได้ตำหนิว่า กำหนดโทษตามมาตรา ๓๐๘ เป็นโทษทั้งจำคุกแลปรับ เพราะฉนั้นที่ศาลเดิมลงโทษปรับอย่างเดียวมิได้อ้างถ้ายกข้อบัญญัติแห่งมาตรา ๔๐ ขึ้นใช้ในคำพิพากษาย่อมไม่ชอบด้วยกฎหมาย(เนียล-มโน-พรหมทัต)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุหมายเหตุ: 116525. คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1169/2467 พิมพ์คำพิพากษาฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1169/2467 ป.อ. ม. 249()แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1600/2494หลักกฎหมาย: โจทก์ซึ่งเป็นกระทรวงเจ้าหน้าที่ ฟ้องขับไล่จำเลยออกจากที่ดินที่ถูกเวนคืนโดยกล่าวอ้างว่าจำเลยได้ทำสัญญาให้ไว้ จะรื้อถอนสิ่งปลูกสร้างออกไปภายในกำหนด 3 เดือนนับแต่วันรับเงินค่าทำขวัญซึ่งได้รับไปแล้ว บัดนี้เกินกำหนดเวลา จำเลยก็เพิกเฉยจึงขอให้ศาลขับไล่ อ้างสิทธิตามมาตรา 21 ตอนท้ายและมาตรา 33 แห่ง พระราชบัญญัติว่าด้วยการเวนคืนอสังหาริมทรัพย์ พ.ศ.2477 ดังนี้ แม้จำเลยจะต่อสู้ว่า ฝ่ายโจทก์มิได้เคยใช้ที่ดินแปลงนี้จนเวลาล่วงพ้น 5 ปีเศษแล้ว จำเลยจึงขอคืน โจทก์ไม่ปฏิบัติตาม จำเลยจึงฟ้อง คดียังอยู่ในระหว่างพิจารณาก็ดี ศาลก็ย่อมพิพากษาให้ขับไล่จำเลยออกไปจากที่ดินนั้นได้ โดยไม่ต้องสืบพยานฟังข้อต่อสู้ของจำเลยแต่อย่างใด ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1600/2494กระทรวงกลาโหม (โดยพลโทหลวงชาตินักรบ รัฐมนตรีว่าการ) ที่ 1โจทก์พลเรือตรีหลวงอาจณรงค์ ที่ 2โจทก์นางฮวย ชัยชนารักษ์จำเลย พ.ร.บ.ว่าด้วยการเวนคืนอสังหาริมทรัพย์ พ.ศ.2477 โจทก์ซึ่งเป็นกระทรวงเจ้าหน้าที่ ฟ้องขับไล่จำเลยออกจากที่ดินที่ถูกเวนคืนโดยกล่าวอ้างว่าจำเลยได้ทำสัญญาให้ไว้ จะรื้อถอนสิ่งปลูกสร้างออกไปภายในกำหนด 3 เดือนนับแต่วันรับเงินค่าทำขวัญซึ่งได้รับไปแล้ว บัดนี้เกินกำหนดเวลา จำเลยก็เพิกเฉยจึงขอให้ศาลขับไล่ อ้างสิทธิตามมาตรา 21 ตอนท้ายและมาตรา 33 แห่ง พระราชบัญญัติว่าด้วยการเวนคืนอสังหาริมทรัพย์ พ.ศ.2477 ดังนี้ แม้จำเลยจะต่อสู้ว่า ฝ่ายโจทก์มิได้เคยใช้ที่ดินแปลงนี้จนเวลาล่วงพ้น 5 ปีเศษแล้ว จำเลยจึงขอคืน โจทก์ไม่ปฏิบัติตาม จำเลยจึงฟ้อง คดียังอยู่ในระหว่างพิจารณาก็ดี ศาลก็ย่อมพิพากษาให้ขับไล่จำเลยออกไปจากที่ดินนั้นได้ โดยไม่ต้องสืบพยานฟังข้อต่อสู้ของจำเลยแต่อย่างใด(เลขวณิชธรรมวิทักษ์-ศิลปสิทธิวินิจฉัย-นาถปริญญา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1600/2494กระทรวงกลาโหม (โดยพลโทหลวงชาตินักรบ รัฐมนตรีว่าการ) ที่ 1โจทก์พลเรือตรีหลวงอาจณรงค์ ที่ 2โจทก์นางฮวย ชัยชนารักษ์จำเลย พ.ร.บ.ว่าด้วยการเวนคืนอสังหาริมทรัพย์ พ.ศ.2477 โจทก์ซึ่งเป็นกระทรวงเจ้าหน้าที่ ฟ้องขับไล่จำเลยออกจากที่ดินที่ถูกเวนคืนโดยกล่าวอ้างว่าจำเลยได้ทำสัญญาให้ไว้ จะรื้อถอนสิ่งปลูกสร้างออกไปภายในกำหนด 3 เดือนนับแต่วันรับเงินค่าทำขวัญซึ่งได้รับไปแล้ว บัดนี้เกินกำหนดเวลา จำเลยก็เพิกเฉยจึงขอให้ศาลขับไล่ อ้างสิทธิตามมาตรา 21 ตอนท้ายและมาตรา 33 แห่ง พระราชบัญญัติว่าด้วยการเวนคืนอสังหาริมทรัพย์ พ.ศ.2477 ดังนี้ แม้จำเลยจะต่อสู้ว่า ฝ่ายโจทก์มิได้เคยใช้ที่ดินแปลงนี้จนเวลาล่วงพ้น 5 ปีเศษแล้ว จำเลยจึงขอคืน โจทก์ไม่ปฏิบัติตาม จำเลยจึงฟ้อง คดียังอยู่ในระหว่างพิจารณาก็ดี ศาลก็ย่อมพิพากษาให้ขับไล่จำเลยออกไปจากที่ดินนั้นได้ โดยไม่ต้องสืบพยานฟังข้อต่อสู้ของจำเลยแต่อย่างใด(เลขวณิชธรรมวิทักษ์-ศิลปสิทธิวินิจฉัย-นาถปริญญา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศคณะกรรมการประมงประจำจังหวัดนราธิวาสประกาศคณะกรรมการประมงประจำจังหวัดนราธิวาสเรื่องกำหนดเขตเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำสำหรับกิจการการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำควบคุมประเภทการเพาะเลี้ยงกุ้งก้ามแดง หรือกุ้งเครย์ฟิช Procambarus clarkii หรือ Cherax spp.พ.ศ. ๒๕๕๙ โดยที่กฎกระทรวงกำหนดกิจการการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำให้เป็นกิจการการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำควบคุม พ.ศ. ๒๕๕๙ ออกตามความในมาตรา ๖วรรคหนึ่ง และมาตรา ๗๖ แห่งพระราชกำหนดการประมง พ.ศ. ๒๕๕๘กำหนดให้การเพาะเลี้ยงกุ้งก้ามแดง หรือกุ้งเครย์ฟิช Procambarus clarkii หรือ Cherax spp. เป็นกิจการการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำควบคุมและความในมาตรา ๗๗ แห่งพระราชกำหนดดังกล่าวบัญญัติห้ามมิให้ผู้ใดประกอบกิจการการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำควบคุมนอกเขตพื้นที่ที่คณะกรรมการประมงประจำจังหวัดประกาศกำหนดให้เป็นเขตเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำอาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๒๘ วรรคหนึ่ง (๓) และมาตรา ๗๗แห่งพระราชกำหนดการประมงพ.ศ. ๒๕๕๘ คณะกรรมการประมงประจำจังหวัดนราธิวาสออกประกาศไว้ ดังต่อไปนี้ข้อ๑ ให้เขตท้องที่จังหวัดนราธิวาสเป็นเขตเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำสำหรับกิจการการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำควบคุม ประเภทการเพาะเลี้ยงกุ้งก้ามแดง หรือกุ้งเครย์ฟิช Procambarus clarkii หรือ Cherax spp.ข้อ๒[๑] ประกาศนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปประกาศ ณ วันที่ ๑๐สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๕๙สิทธิชัย ศักดาผู้ว่าราชการจังหวัดนราธิวาสประธานคณะกรรมการประมงประจำจังหวัดนราธิวาสปริยานุช/จัดทำ๑๕ กันยายน๒๕๕๙กัญฑรัตน์/ตรวจ๑๕ กันยายน๒๕๕๙[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๓๓/ตอนพิเศษ ๒๐๘ ง/หน้า ๗/๑๖ กันยายน ๒๕๕๙
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 60744หลักกฎหมาย: ความว่า จำเลยขอให้ศาลสั่งปล่อยชั่วคราวในระหว่างฎีกาโดยผู้ขอประกันได้เสนอบัญชีทรัพย์มาพร้อมคำร้องแล้วหมายเหตุ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288,80 จำคุก 10 ปี จำเลยให้การรับสารภาพในชั้นสอบสวน ฯลฯ มีประโยชน์แก่การพิจารณา ลดโทษให้หนึ่งในสามคงจำคุก 6 ปี 8 เดือน ฯลฯศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า ลดโทษให้จำเลยกึ่งหนึ่ง คงจำคุก5 ปี นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาของศาลชั้นต้นจำเลยยื่นคำร้องดังกล่าว โดยมีคำร้องประกอบของผู้ขอประกัน(อันดับ 143,142)ศาลชั้นต้นอนุญาตให้ปล่อยจำเลยชั่วคราว และในชั้นอุทธรณ์ศาลฎีกาอนุญาตให้ปล่อยจำเลยชั่วคราว ตีราคาประกัน 200,000 บาท(อันดับ 6,123)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว คดีต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง จำเลยยังไม่ยื่นฎีกา จึงไม่มีเหตุที่จะปล่อยจำเลยชั่วคราวในระหว่างนี้ให้ยกคำร้อง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 241/2530พนักงานอัยการจังหวัดสุพรรณบุรีโจทก์นางลัดดา เกษบำรุงจำเลยนางลัดดา เกษบำรุง จำเลยผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.อ. ม. 106, ม. 107, ม. 108ความว่า จำเลยขอให้ศาลสั่งปล่อยชั่วคราวในระหว่างฎีกาโดยผู้ขอประกันได้เสนอบัญชีทรัพย์มาพร้อมคำร้องแล้วหมายเหตุ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288,80 จำคุก 10 ปี จำเลยให้การรับสารภาพในชั้นสอบสวน ฯลฯ มีประโยชน์แก่การพิจารณา ลดโทษให้หนึ่งในสามคงจำคุก 6 ปี 8 เดือน ฯลฯศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า ลดโทษให้จำเลยกึ่งหนึ่ง คงจำคุก5 ปี นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาของศาลชั้นต้นจำเลยยื่นคำร้องดังกล่าว โดยมีคำร้องประกอบของผู้ขอประกัน(อันดับ 143,142)ศาลชั้นต้นอนุญาตให้ปล่อยจำเลยชั่วคราว และในชั้นอุทธรณ์ศาลฎีกาอนุญาตให้ปล่อยจำเลยชั่วคราว ตีราคาประกัน 200,000 บาท(อันดับ 6,123)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว คดีต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง จำเลยยังไม่ยื่นฎีกา จึงไม่มีเหตุที่จะปล่อยจำเลยชั่วคราวในระหว่างนี้ให้ยกคำร้อง(สมศักดิ์ เกิดลาภผล-สาระ เสาวมล-สุนทร จันทรศักดิ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 241/2530พนักงานอัยการจังหวัดสุพรรณบุรีโจทก์นางลัดดา เกษบำรุงจำเลยนางลัดดา เกษบำรุง จำเลยผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.อ. ม. 106, ม. 107, ม. 108ความว่า จำเลยขอให้ศาลสั่งปล่อยชั่วคราวในระหว่างฎีกาโดยผู้ขอประกันได้เสนอบัญชีทรัพย์มาพร้อมคำร้องแล้วหมายเหตุ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288,80 จำคุก 10 ปี จำเลยให้การรับสารภาพในชั้นสอบสวน ฯลฯ มีประโยชน์แก่การพิจารณา ลดโทษให้หนึ่งในสามคงจำคุก 6 ปี 8 เดือน ฯลฯศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า ลดโทษให้จำเลยกึ่งหนึ่ง คงจำคุก5 ปี นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาของศาลชั้นต้นจำเลยยื่นคำร้องดังกล่าว โดยมีคำร้องประกอบของผู้ขอประกัน(อันดับ 143,142)ศาลชั้นต้นอนุญาตให้ปล่อยจำเลยชั่วคราว และในชั้นอุทธรณ์ศาลฎีกาอนุญาตให้ปล่อยจำเลยชั่วคราว ตีราคาประกัน 200,000 บาท(อันดับ 6,123)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว คดีต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง จำเลยยังไม่ยื่นฎีกา จึงไม่มีเหตุที่จะปล่อยจำเลยชั่วคราวในระหว่างนี้ให้ยกคำร้อง(สมศักดิ์ เกิดลาภผล-สาระ เสาวมล-สุนทร จันทรศักดิ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
กฎกระทรวงกฎกระทรวงฉบับที่ ๘ (พ.ศ. ๒๕๒๙)ออกตามความในพระราชบัญญัติเชื้อโรคและพิษจากสัตว์พ.ศ. ๒๕๒๕[๑] อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๒๗แห่งพระราชบัญญัติเชื้อโรคและพิษจากสัตว์ พ.ศ. ๒๕๒๕ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุขออกกฎกระทรวงดังต่อไปนี้ข้อ ๑ ให้กำหนดค่าธรรมเนียม ดังต่อไปนี้(๑) คำขอ ฉบับละ๑๐ บาท(๒) ใบอนุญาตผลิตเชื้อโรคและพิษจากสัตว์ ฉบับละ๕๐๐ บาท(๓) ใบอนุญาตครอบครองเชื้อโรคและพิษจากสัตว์ ฉบับละ ๕๐๐ บาท(๔) ใบอนุญาตจำหน่ายเชื้อโรคและพิษจากสัตว์ ฉบับละ๕๐๐ บาท(๕) ใบอนุญาตนำเข้าเชื้อโรคและพิษจากสัตว์ ฉบับละ๕๐๐ บาท(๖) ใบอนุญาตส่งออกเชื้อโรคและพิษจากสัตว์ ฉบับละ๕๐๐ บาท(๗) ใบอนุญาตนำผ่านเชื้อโรคและพิษจากสัตว์ ฉบับละ๕๐๐ บาท(๘) ใบแทนใบอนุญาต ฉบับละ๑๐๐ บาท(๙) การต่ออายุใบอนุญาตครั้งละเท่ากับค่าธรรมเนียมใบอนุญาตประเภทนั้น ๆ แต่ละฉบับข้อ ๒ ให้ยกเว้นค่าธรรมเนียมตามข้อ ๑แก่ราชการส่วนกลาง ราชการส่วนภูมิภาค ราชการส่วนท้องถิ่น สภากาชาดไทยและองค์การเภสัชกรมให้ไว้ ณ วันที่ ๑๘ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๒๙มารุต บุนนาครัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุขหมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ เนื่องจากมาตรา ๒๗แห่งพระราชบัญญัติเชื้อโรคและพิษจากสัตว์ พ.ศ. ๒๕๒๕บัญญัติให้รัฐมนตรีมีอำนาจออกกฎกระทรวงกำหนดค่าธรรมเนียมไม่เกินอัตราท้ายพระราชบัญญัติรวมทั้งการยกเว้นค่าธรรมเนียมดังกล่าวด้วย จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้ณัฐดนัย/แก้ไข๑๒ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๒รัศม์วรรณลัย/ตรวจ๑๓ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๒ชุติมา/ปรับปรุง๒๖ มิถุนายน ๒๕๖๐[๑]ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๐๓/ตอนที่ ๑๖๑/ฉบับพิเศษ หน้า ๓๔/๑๘ กันยายน๒๕๒๙
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 379/2473หลักกฎหมาย: หมิ่นประมาทต่างคนต่างด่ากัน จะนำคดีมาฟ้องร้องกันไม่ได้ (เทียบฎีกาที่ 1141/68)โจทก์จำเลยต่างเปนปากเสียงแลด่ากันด้วยคำหยาบช้าต่าง ๆ ดังนี้ ศาลเดิมตัดสินว่า โจทก์จะฟ้องว่าจำเลยหมิ่นประมาทโจทก์ไม่ได้ ตามฎีกาที่ ๑๑๔๑/๖๘ แต่เห็นว่าถ้อยคำที่จำเลยกล่าวเปนลามกอนาจารผิดตาม ม๓๓๗ ข้อ ๑ ให้ปรับเปนพินัย ๘ บาท ศาลฎีกาตัดสินยื่นตามศาลอุทธรณ์ว่า โจทก์จำเลยต่างด่ากัน ใครจะมาฟ้องฐานหมิ่นประมาทไม่ได้ และคดีไม่เข้าบทแสดงวาจาลามกอนาจารเพราะไม่ปรากฏว่ากล่าวต่อหน้าธารกำนัน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 379/2473นายพรม ลิ้มเกียมเส็งโจทก์นายนวม จุละประวัติจำเลย อาชญา ม. 339, ม. 337หมิ่นประมาทต่างคนต่างด่ากัน จะนำคดีมาฟ้องร้องกันไม่ได้ (เทียบฎีกาที่ 1141/68)โจทก์จำเลยต่างเปนปากเสียงแลด่ากันด้วยคำหยาบช้าต่าง ๆ ดังนี้ ศาลเดิมตัดสินว่า โจทก์จะฟ้องว่าจำเลยหมิ่นประมาทโจทก์ไม่ได้ ตามฎีกาที่ ๑๑๔๑/๖๘ แต่เห็นว่าถ้อยคำที่จำเลยกล่าวเปนลามกอนาจารผิดตาม ม๓๓๗ ข้อ ๑ ให้ปรับเปนพินัย ๘ บาท ศาลฎีกาตัดสินยื่นตามศาลอุทธรณ์ว่า โจทก์จำเลยต่างด่ากัน ใครจะมาฟ้องฐานหมิ่นประมาทไม่ได้ และคดีไม่เข้าบทแสดงวาจาลามกอนาจารเพราะไม่ปรากฏว่ากล่าวต่อหน้าธารกำนัน(พรหม-พิพาก-วิชัย)ศาลชั้นต้น - หลวงวุฒิกรศาลอุทธรณ์ - พระยาดุลยแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์จำเลยต่างเปนปากเสียงแลด่ากันด้วยคำหยาบช้าต่าง ๆ ดังนี้ ศาลเดิมตัดสินว่า โจทก์จะฟ้องว่าจำเลยหมิ่นประมาทโจทก์ไม่ได้ ตามฎีกาที่ ๑๑๔๑/๖๘ แต่เห็นว่าถ้อยคำที่จำเลยกล่าวเปนลามกอนาจารผิดตาม ม๓๓๗ ข้อ ๑ ให้ปรับเปนพินัย ๘ บาท ศาลฎีกาตัดสินยื่นตามศาลอุทธรณ์ว่า โจทก์จำเลยต่างด่ากัน ใครจะมาฟ้องฐานหมิ่นประมาทไม่ได้ และคดีไม่เข้าบทแสดงวาจาลามกอนาจารเพราะไม่ปรากฏว่ากล่าวต่อหน้าธารกำนัน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 379/2473นายพรม ลิ้มเกียมเส็งโจทก์นายนวม จุละประวัติจำเลย อาชญา ม. 339, ม. 337หมิ่นประมาทต่างคนต่างด่ากัน จะนำคดีมาฟ้องร้องกันไม่ได้ (เทียบฎีกาที่ 1141/68)โจทก์จำเลยต่างเปนปากเสียงแลด่ากันด้วยคำหยาบช้าต่าง ๆ ดังนี้ ศาลเดิมตัดสินว่า โจทก์จะฟ้องว่าจำเลยหมิ่นประมาทโจทก์ไม่ได้ ตามฎีกาที่ ๑๑๔๑/๖๘ แต่เห็นว่าถ้อยคำที่จำเลยกล่าวเปนลามกอนาจารผิดตาม ม๓๓๗ ข้อ ๑ ให้ปรับเปนพินัย ๘ บาท ศาลฎีกาตัดสินยื่นตามศาลอุทธรณ์ว่า โจทก์จำเลยต่างด่ากัน ใครจะมาฟ้องฐานหมิ่นประมาทไม่ได้ และคดีไม่เข้าบทแสดงวาจาลามกอนาจารเพราะไม่ปรากฏว่ากล่าวต่อหน้าธารกำนัน(พรหม-พิพาก-วิชัย)ศาลชั้นต้น - หลวงวุฒิกรศาลอุทธรณ์ - พระยาดุลยแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1446/2494หลักกฎหมาย: พระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมกฎหมายลักษณะอาญา (ฉบับที่14) พ.ศ.2494 มาตรา 7 ที่ว่า "ผู้ใดอายุกว่าสิบเจ็ดขวบแต่ยังไม่เกินยี่สิบขวบกระทำการอันกฎหมายบัญญัติว่าเป็นความผิดถ้าศาลเห็นสมควรจะลดมาตราส่วนโทษที่กำหนด ไว้สำหรับความผิดนั้นลง 1 ใน 3 หรือกึ่งหนึ่งก็ได้" แม้ พระราชบัญญัตินี้จะประกาศใช้ภายหลังการกระทำผิดของจำเลยก็ดี แต่ถ้าคดียังอยู่ในระหว่างพิจารณาของศาล. ศาลนั้นก็มีอำนาจที่จะยก พระราชบัญญัตินี้ขึ้นปรับบทให้เป็นคุณแก่จำเลยได้ตาม กฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 8 ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1446/2494อัยการนครราชสีมาโจทก์นายโต ฉวยกระโทกจำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 8, ม. 58 พ.ร.บ.แก้ไขเพิ่มเติมกฎหมายลักษณะอาญา (ฉบับที่ 14) พ.ศ.2494 ม. 7พระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมกฎหมายลักษณะอาญา (ฉบับที่14) พ.ศ.2494 มาตรา 7 ที่ว่า "ผู้ใดอายุกว่าสิบเจ็ดขวบแต่ยังไม่เกินยี่สิบขวบกระทำการอันกฎหมายบัญญัติว่าเป็นความผิดถ้าศาลเห็นสมควรจะลดมาตราส่วนโทษที่กำหนด ไว้สำหรับความผิดนั้นลง 1 ใน 3 หรือกึ่งหนึ่งก็ได้" แม้ พระราชบัญญัตินี้จะประกาศใช้ภายหลังการกระทำผิดของจำเลยก็ดี แต่ถ้าคดียังอยู่ในระหว่างพิจารณาของศาล. ศาลนั้นก็มีอำนาจที่จะยก พระราชบัญญัตินี้ขึ้นปรับบทให้เป็นคุณแก่จำเลยได้ตาม กฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 8(วิเทศจรรยารักษ์-มนูภันย์วิมลสาร-นนทประชา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1446/2494อัยการนครราชสีมาโจทก์นายโต ฉวยกระโทกจำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 8, ม. 58 พ.ร.บ.แก้ไขเพิ่มเติมกฎหมายลักษณะอาญา (ฉบับที่ 14) พ.ศ.2494 ม. 7พระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมกฎหมายลักษณะอาญา (ฉบับที่14) พ.ศ.2494 มาตรา 7 ที่ว่า "ผู้ใดอายุกว่าสิบเจ็ดขวบแต่ยังไม่เกินยี่สิบขวบกระทำการอันกฎหมายบัญญัติว่าเป็นความผิดถ้าศาลเห็นสมควรจะลดมาตราส่วนโทษที่กำหนด ไว้สำหรับความผิดนั้นลง 1 ใน 3 หรือกึ่งหนึ่งก็ได้" แม้ พระราชบัญญัตินี้จะประกาศใช้ภายหลังการกระทำผิดของจำเลยก็ดี แต่ถ้าคดียังอยู่ในระหว่างพิจารณาของศาล. ศาลนั้นก็มีอำนาจที่จะยก พระราชบัญญัตินี้ขึ้นปรับบทให้เป็นคุณแก่จำเลยได้ตาม กฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 8(วิเทศจรรยารักษ์-มนูภันย์วิมลสาร-นนทประชา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศมหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัยประกาศมหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัยเรื่องการแบ่งส่วนงาน (ฉบับที่ ๒)พุทธศักราช๒๕๕๕[๑] โดยที่เป็นการสมควรจัดแบ่งส่วนงานของมหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัยให้สอดคล้องกับการจัดตั้งส่วนงานที่ได้จัดทำเป็นข้อกำหนดของมหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัยพ.ศ. ๒๕๔๑อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๙ วรรคสอง และมาตรา ๑๙ (๒) และ (๔) แห่งพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัยพ.ศ. ๒๕๔๐ และมติสภามหาวิทยาลัยในคราวประชุมครั้งที่ ๗/๒๕๕๕ เมื่อวันพุธที่ ๒๔ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๕๕ นายกสภามหาวิทยาลัย จึงออกประกาศไว้ ดังนี้ข้อ ๑ ให้ยกเลิกการแบ่งส่วนงานของมหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัยพ.ศ. ๒๕๔๑ ข้อ ๓ ซึ่งประกาศเมื่อวันที่ ๓ กันยายน พ.ศ. ๒๕๔๑ตามมติที่ประชุมสภามหาวิทยาลัย ครั้งที่ ๘/๒๕๔๑ เมื่อวันที่ ๒๗ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๔๑และให้ใช้ข้อความดังต่อไปนี้แทนข้อ ๓ ให้แบ่งส่วนงานของสำนักงานอธิการบดีดังนี้(๑) กองกลาง(๒) กองคลังและทรัพย์สิน(๓) กองวิชาการ(๔) กองแผนงาน(๕) กองทะเบียนและวัดผล(๖) กองกิจการนิสิต(๗) กองวิเทศสัมพันธ์ข้อ ๒ ให้อธิการบดีมหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัยรักษาการตามประกาศนี้ประกาศณ วันที่ ๑๖ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๕๕พระธรรมสุธีนายกสภามหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัยอุษมล/ผู้จัดทำ๗ มกราคม ๒๕๕๖เอกฤทธิ์/ผู้ตรวจ๗ มกราคม ๒๕๕๖[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๒๙/ตอนพิเศษ ๑๙๕ ง/หน้า ๒๙/๒๖ ธันวาคม ๒๕๕๕