คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1944/2497หลักกฎหมาย: คดีก่อนโจทก์ขาดนัดพิจารณาจำเลยขอให้พิจารณาคดีไปฝ่ายเดียว โดยจำเลยไม่ติดใจสืบพยาน ศาลพิพากษาว่าโจทก์ขาดนัดพิจารณาให้ยกฟ้องโจทก์ จำหน่ายคดีออกเสียจากสารบบความนั้น เป็นคำพิพากษาซึ่งยังมิได้วินิจฉัยชี้ขาดในประเด็นแห่งคดี โจทก์ย่อมนำคดีมาฟ้องใหม่ได้ ไม่เป็นฟ้องซ้ำโจทก์ฟ้องว่า โจทก์กับนายตงฮั้วสามีจำเลยและน้อง ๆ ได้ทำสัญญาตกลงแลกเปลี่ยนที่มรดกกันลงวันที่ 24 พฤษภาคม 2492 และได้เข้าครอบครองกันตามนั้นแล้ว ต่อมานายตงฮั้วตายลง จำเลยเข้าแย่งทำนาจึงขอให้ห้ามและให้จำเลยรับมรดกส่วนของนายตงฮั้วแล้วโอนให้โจทก์จำเลยให้การต่อสู้และตัดฟ้องว่าโจทก์ฟ้องซ้ำ ขอให้ศาลวินิจฉัยข้อตัดฟ้องตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 24ศาลชั้นต้นฟังว่าเดิมโจทก์ได้ฟ้องนายตงฮั้ว ขอให้บังคับตามสัญญาลงวันที่ 24 พฤษภาคม 2492 ครั้นถึงวันนัดสืบพยานโจทก์โจทก์ไม่มาศาล จำเลยขอให้ศาลสั่งว่าโจทก์ขาดนัดพิจารณา ขอให้พิจารณาคดีไปฝ่ายเดียว โดยจำเลยไม่ติดใจสืบพยาน ศาลสั่งว่าโจทก์ขาดนัดพิจารณาพิพากษายกฟ้องโจทก์จำหน่ายคดีออกเสียจากสารบบความคดีถึงที่สุด ต่อมานายตงฮั้วตาย โจทก์ได้ฟ้องคดีนี้ขึ้นจึงเป็นฟ้องซ้ำ พิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษาให้ยกคำพิพากษาศาลชั้นต้น ให้ดำเนินการพิจารณาต่อไปจำเลยฎีกาศาลฎีกาเห็นว่าคดีก่อนนั้นศาลพิพากษาเพียงว่า โจทก์ขาดนัดชั้นพิจารณา ให้ยกฟ้องของโจทก์จำหน่ายคดีออกเสียจากสารบบความ โดยยังมิได้วินิจฉัยชี้ขาดในประเด็นแห่งคดี ฟ้องโจทก์ในคดีนี้ไม่ใช่เป็นฟ้องซ้ำต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 148จึงพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1944/2497นางสาวหมุยเฮียง กิจบำรุงโจทก์นางโรมานา และเด็กชายพิภพจำเลย ป.วิ.พ. ม. 148, ม. 201, ม. 205คดีก่อนโจทก์ขาดนัดพิจารณาจำเลยขอให้พิจารณาคดีไปฝ่ายเดียว โดยจำเลยไม่ติดใจสืบพยาน ศาลพิพากษาว่าโจทก์ขาดนัดพิจารณาให้ยกฟ้องโจทก์ จำหน่ายคดีออกเสียจากสารบบความนั้น เป็นคำพิพากษาซึ่งยังมิได้วินิจฉัยชี้ขาดในประเด็นแห่งคดี โจทก์ย่อมนำคดีมาฟ้องใหม่ได้ ไม่เป็นฟ้องซ้ำโจทก์ฟ้องว่า โจทก์กับนายตงฮั้วสามีจำเลยและน้อง ๆ ได้ทำสัญญาตกลงแลกเปลี่ยนที่มรดกกันลงวันที่ 24 พฤษภาคม 2492 และได้เข้าครอบครองกันตามนั้นแล้ว ต่อมานายตงฮั้วตายลง จำเลยเข้าแย่งทำนาจึงขอให้ห้ามและให้จำเลยรับมรดกส่วนของนายตงฮั้วแล้วโอนให้โจทก์จำเลยให้การต่อสู้และตัดฟ้องว่าโจทก์ฟ้องซ้ำ ขอให้ศาลวินิจฉัยข้อตัดฟ้องตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 24ศาลชั้นต้นฟังว่าเดิมโจทก์ได้ฟ้องนายตงฮั้ว ขอให้บังคับตามสัญญาลงวันที่ 24 พฤษภาคม 2492 ครั้นถึงวันนัดสืบพยานโจทก์โจทก์ไม่มาศาล จำเลยขอให้ศาลสั่งว่าโจทก์ขาดนัดพิจารณา ขอให้พิจารณาคดีไปฝ่ายเดียว โดยจำเลยไม่ติดใจสืบพยาน ศาลสั่งว่าโจทก์ขาดนัดพิจารณาพิพากษายกฟ้องโจทก์จำหน่ายคดีออกเสียจากสารบบความคดีถึงที่สุด ต่อมานายตงฮั้วตาย โจทก์ได้ฟ้องคดีนี้ขึ้นจึงเป็นฟ้องซ้ำ พิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษาให้ยกคำพิพากษาศาลชั้นต้น ให้ดำเนินการพิจารณาต่อไปจำเลยฎีกาศาลฎีกาเห็นว่าคดีก่อนนั้นศาลพิพากษาเพียงว่า โจทก์ขาดนัดชั้นพิจารณา ให้ยกฟ้องของโจทก์จำหน่ายคดีออกเสียจากสารบบความ โดยยังมิได้วินิจฉัยชี้ขาดในประเด็นแห่งคดี ฟ้องโจทก์ในคดีนี้ไม่ใช่เป็นฟ้องซ้ำต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 148จึงพิพากษายืน(พิบูลย์ไอศวรรย์-มนูภันย์วิมลสาร-ประศาสน์วินิจฉัย)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า โจทก์กับนายตงฮั้วสามีจำเลยและน้อง ๆ ได้ทำสัญญาตกลงแลกเปลี่ยนที่มรดกกันลงวันที่ 24 พฤษภาคม 2492 และได้เข้าครอบครองกันตามนั้นแล้ว ต่อมานายตงฮั้วตายลง จำเลยเข้าแย่งทำนาจึงขอให้ห้ามและให้จำเลยรับมรดกส่วนของนายตงฮั้วแล้วโอนให้โจทก์จำเลยให้การต่อสู้และตัดฟ้องว่าโจทก์ฟ้องซ้ำ ขอให้ศาลวินิจฉัยข้อตัดฟ้องตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 24ศาลชั้นต้นฟังว่าเดิมโจทก์ได้ฟ้องนายตงฮั้ว ขอให้บังคับตามสัญญาลงวันที่ 24 พฤษภาคม 2492 ครั้นถึงวันนัดสืบพยานโจทก์โจทก์ไม่มาศาล จำเลยขอให้ศาลสั่งว่าโจทก์ขาดนัดพิจารณา ขอให้พิจารณาคดีไปฝ่ายเดียว โดยจำเลยไม่ติดใจสืบพยาน ศาลสั่งว่าโจทก์ขาดนัดพิจารณาพิพากษายกฟ้องโจทก์จำหน่ายคดีออกเสียจากสารบบความคดีถึงที่สุด ต่อมานายตงฮั้วตาย โจทก์ได้ฟ้องคดีนี้ขึ้นจึงเป็นฟ้องซ้ำ พิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษาให้ยกคำพิพากษาศาลชั้นต้น ให้ดำเนินการพิจารณาต่อไปจำเลยฎีกาศาลฎีกาเห็นว่าคดีก่อนนั้นศาลพิพากษาเพียงว่า โจทก์ขาดนัดชั้นพิจารณา ให้ยกฟ้องของโจทก์จำหน่ายคดีออกเสียจากสารบบความ โดยยังมิได้วินิจฉัยชี้ขาดในประเด็นแห่งคดี ฟ้องโจทก์ในคดีนี้ไม่ใช่เป็นฟ้องซ้ำต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 148จึงพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1944/2497นางสาวหมุยเฮียง กิจบำรุงโจทก์นางโรมานา และเด็กชายพิภพจำเลย ป.วิ.พ. ม. 148, ม. 201, ม. 205คดีก่อนโจทก์ขาดนัดพิจารณาจำเลยขอให้พิจารณาคดีไปฝ่ายเดียว โดยจำเลยไม่ติดใจสืบพยาน ศาลพิพากษาว่าโจทก์ขาดนัดพิจารณาให้ยกฟ้องโจทก์ จำหน่ายคดีออกเสียจากสารบบความนั้น เป็นคำพิพากษาซึ่งยังมิได้วินิจฉัยชี้ขาดในประเด็นแห่งคดี โจทก์ย่อมนำคดีมาฟ้องใหม่ได้ ไม่เป็นฟ้องซ้ำโจทก์ฟ้องว่า โจทก์กับนายตงฮั้วสามีจำเลยและน้อง ๆ ได้ทำสัญญาตกลงแลกเปลี่ยนที่มรดกกันลงวันที่ 24 พฤษภาคม 2492 และได้เข้าครอบครองกันตามนั้นแล้ว ต่อมานายตงฮั้วตายลง จำเลยเข้าแย่งทำนาจึงขอให้ห้ามและให้จำเลยรับมรดกส่วนของนายตงฮั้วแล้วโอนให้โจทก์จำเลยให้การต่อสู้และตัดฟ้องว่าโจทก์ฟ้องซ้ำ ขอให้ศาลวินิจฉัยข้อตัดฟ้องตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 24ศาลชั้นต้นฟังว่าเดิมโจทก์ได้ฟ้องนายตงฮั้ว ขอให้บังคับตามสัญญาลงวันที่ 24 พฤษภาคม 2492 ครั้นถึงวันนัดสืบพยานโจทก์โจทก์ไม่มาศาล จำเลยขอให้ศาลสั่งว่าโจทก์ขาดนัดพิจารณา ขอให้พิจารณาคดีไปฝ่ายเดียว โดยจำเลยไม่ติดใจสืบพยาน ศาลสั่งว่าโจทก์ขาดนัดพิจารณาพิพากษายกฟ้องโจทก์จำหน่ายคดีออกเสียจากสารบบความคดีถึงที่สุด ต่อมานายตงฮั้วตาย โจทก์ได้ฟ้องคดีนี้ขึ้นจึงเป็นฟ้องซ้ำ พิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษาให้ยกคำพิพากษาศาลชั้นต้น ให้ดำเนินการพิจารณาต่อไปจำเลยฎีกาศาลฎีกาเห็นว่าคดีก่อนนั้นศาลพิพากษาเพียงว่า โจทก์ขาดนัดชั้นพิจารณา ให้ยกฟ้องของโจทก์จำหน่ายคดีออกเสียจากสารบบความ โดยยังมิได้วินิจฉัยชี้ขาดในประเด็นแห่งคดี ฟ้องโจทก์ในคดีนี้ไม่ใช่เป็นฟ้องซ้ำต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 148จึงพิพากษายืน(พิบูลย์ไอศวรรย์-มนูภันย์วิมลสาร-ประศาสน์วินิจฉัย)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ