phoneee/thai-legal-corpus huggingface dataset:
พระราชกฤษฎีกาพระราชกฤษฎีกาให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมอาคารพ.ศ. ๒๕๒๒บังคับในเขตเทศบาลตำบลเขาเจียกอำเภอเมืองพัทลุง จังหวัดพัทลุงพ.ศ. ๒๕๕๕ ภูมิพลอดุลยเดชป.ร.ให้ไว้ ณวันที่ ๑๐ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๕๕เป็นปีที่ ๖๗ในรัชกาลปัจจุบันพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชมีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่าโดยที่เป็นการสมควรให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมอาคาร พ.ศ. ๒๕๒๒บังคับในเขตเทศบาลตำบลเขาเจียก อำเภอเมืองพัทลุง จังหวัดพัทลุงอาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๘๗ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยและมาตรา ๒ แห่งพระราชบัญญัติควบคุมอาคาร พ.ศ. ๒๕๒๒ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติควบคุมอาคาร (ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๔๓อันเป็นกฎหมายที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคลซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๓๒ มาตรา ๓๓ มาตรา ๔๑ มาตรา ๔๒ และมาตรา ๔๓ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยบัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้มาตรา ๑ พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่าพระราชกฤษฎีกาให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมอาคาร พ.ศ. ๒๕๒๒บังคับในเขตเทศบาลตำบลเขาเจียก อำเภอเมืองพัทลุง จังหวัดพัทลุง พ.ศ. ๒๕๕๕มาตรา ๒[๑] พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา ๓ ให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมอาคาร พ.ศ. ๒๕๒๒บังคับในเขตเทศบาลตำบลเขาเจียก อำเภอเมืองพัทลุง จังหวัดพัทลุงมาตรา ๔ ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้ผู้รับสนองพระบรมราชโองการยิ่งลักษณ์ชินวัตรนายกรัฐมนตรีหมายเหตุ:- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือเนื่องจากในเขตเทศบาลตำบลเขาเจียก อำเภอเมืองพัทลุง จังหวัดพัทลุงมีการขยายตัวทั้งในด้านการก่อสร้างอาคารและการผังเมืองสมควรให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมอาคาร พ.ศ. ๒๕๒๒ บังคับในท้องที่ดังกล่าวเพื่อประโยชน์ในด้านการควบคุมเกี่ยวกับความมั่นคงแข็งแรง ความปลอดภัยการป้องกันอัคคีภัย การสาธารณสุข การรักษาคุณภาพสิ่งแวดล้อม การผังเมืองการสถาปัตยกรรม และการอำนวยความสะดวกแก่การจราจร จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้ปริยานุช/ผู้จัดทำ๒๓ กรกฎาคม๒๕๕๕ปณตภร/ผู้ตรวจ๒๔ กรกฎาคม๒๕๕๕[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๒๙/ตอนที่ ๖๕ ก/หน้า ๑/๑๘ กรกฎาคม ๒๕๕๕
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 6163/2538หลักกฎหมาย: จำเลยมอบหมายให้สามีจำเลยทำข้อตกลงกับโจทก์เกี่ยวกับทางพิพาท การที่จำเลยยอมให้สามีจำเลยแสดงออกว่า เป็นตัวแทนของจำเลยทำข้อตกลงกับโจทก์เป็นเรื่องตัวแทนเชิดตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาตรา 821 ไม่อยู่ในบังคับมาตรา 798 ที่จะต้องมีหลักฐานเป็นหนังสือ ฉะนั้นแม้จำเลยจะมิได้มีหนังสือตั้งให้สามีจำเลยไปทำข้อตกลงกับโจทก์ จำเลยซึ่งเป็นตัวการก็ต้องผูกพันตามบันทึกข้อตกลงที่สามีจำเลยทำกับโจทก์ให้โจทก์ใช้ทางพิพาทเป็นทางเดินได้ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 6163/2538นายอนันต์ ซื่อดีโจทก์นางกัลยา สิริไพโรจน์จำเลย ป.พ.พ. ม. 798, ม. 821, ม. 850จำเลยมอบหมายให้สามีจำเลยทำข้อตกลงกับโจทก์เกี่ยวกับทางพิพาท การที่จำเลยยอมให้สามีจำเลยแสดงออกว่า เป็นตัวแทนของจำเลยทำข้อตกลงกับโจทก์เป็นเรื่องตัวแทนเชิดตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาตรา 821 ไม่อยู่ในบังคับมาตรา 798 ที่จะต้องมีหลักฐานเป็นหนังสือ ฉะนั้นแม้จำเลยจะมิได้มีหนังสือตั้งให้สามีจำเลยไปทำข้อตกลงกับโจทก์ จำเลยซึ่งเป็นตัวการก็ต้องผูกพันตามบันทึกข้อตกลงที่สามีจำเลยทำกับโจทก์ให้โจทก์ใช้ทางพิพาทเป็นทางเดินได้(สถิตย์ ไพเราะ-พรชัย สมรรถเวช-วุฒิ คราวุฒิ)ศาลจังหวัดสมุทรสาคร - นายสมพงษ์ แพนเดชศาลอุทธรณ์ - นายอัธยา ดิษยบุตรแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 6163/2538นายอนันต์ ซื่อดีโจทก์นางกัลยา สิริไพโรจน์จำเลย ป.พ.พ. ม. 798, ม. 821, ม. 850จำเลยมอบหมายให้สามีจำเลยทำข้อตกลงกับโจทก์เกี่ยวกับทางพิพาท การที่จำเลยยอมให้สามีจำเลยแสดงออกว่า เป็นตัวแทนของจำเลยทำข้อตกลงกับโจทก์เป็นเรื่องตัวแทนเชิดตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาตรา 821 ไม่อยู่ในบังคับมาตรา 798 ที่จะต้องมีหลักฐานเป็นหนังสือ ฉะนั้นแม้จำเลยจะมิได้มีหนังสือตั้งให้สามีจำเลยไปทำข้อตกลงกับโจทก์ จำเลยซึ่งเป็นตัวการก็ต้องผูกพันตามบันทึกข้อตกลงที่สามีจำเลยทำกับโจทก์ให้โจทก์ใช้ทางพิพาทเป็นทางเดินได้(สถิตย์ ไพเราะ-พรชัย สมรรถเวช-วุฒิ คราวุฒิ)ศาลจังหวัดสมุทรสาคร - นายสมพงษ์ แพนเดชศาลอุทธรณ์ - นายอัธยา ดิษยบุตรแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ตราครุฑตราครุฑกฎกระทรวงฉบับที่ 5 (พ.ศ. 2504)ออกตามความในพระราชบัญญัติโบราณสถานโบราณวัตถุ ศิลปวัตถุและพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติพ.ศ. 2504อาศัยอำนาจตามความในมาตรา6 และมาตรา 27 แห่งพระราชบัญญัติโบราณสถานโบราณวัตถุ ศิลปวัตถุและพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ พ.ศ. 2504รัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้ผู้เข้าชมพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติต้องแต่กายให้เป็นที่เรียบร้อยและต้องไม่ปฏิบัติดังต่อไปนี้ (1) นำหีบห่อหรือสิ่งใด ๆที่อาจบรรจุปกคลุมปิดบังหรือซ่อนเร้นสิ่งของในพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติออกไปได้เข้าไปในห้องที่จัดตั้งโบราณวัตถุและศิลปวัตถุ (2)ก่อความรำคาญด้วยประการใด ๆ แก่เจ้าหน้าที่หรือผู้เข้าชมพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ (3)จับต้องหรือ หยิบฉวยสิ่งของที่จัดตั้งแสดงไว้ในพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ (4)สูบบุหรี่ในห้องที่จัดตั้งโบราณวัตถุ และศิลปวัตถุ (5) ขีด เขียน จารึกหรือทำความสกปรกแก่สิ่งของ และอาคารสถานที่ในพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ (6)ถ่ายหรือเขียนรูปสิ่งของที่จัดตั้งแสดงไว้ในพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติโดยมิได้รับอนุญาตจากอธิบดีให้ไว้ ณ วันที่ 28 กันยายน พ.ศ. 2504หม่อนหลวงปิ่น มาลากุลรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการหมายเหตุ:-เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือโดยที่มาตรา 27 แห่งพระราชบัญญัติโบราณสถานโบราณวัตถุศิลปวัตถุและพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติพ.ศ. 2504 ได้บัญญัติให้รัฐมนตรีมีอำนาจกำหนดให้ผู้เข้าชมพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ ปฏิบัติการบางประการ เพื่อประโยชน์ความเรียบร้อย หรือเพื่อประโยชน์แก่การรักษาพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติในระหว่างเข้าชมพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติได้ตามที่เห็นสมควรจึงได้ออกกฎกระทรวงฉบับนี้กำหนดให้ผู้เข้าชมพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติปฏิบัติ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 64287หลักกฎหมาย: ปัญหาที่ว่าเป็นพยายามกระทำความผิดหรือเป็นความผิดสำเร็จเป็นปัญหาข้อเท็จจริงปัญหาว่าจำเลยกระทำโดยสุจริตหรือไม่และผู้เสียหายเป็นหญิงนครโสเภณีหรือไม่เป็นปัญหาข้อเท็จจริงปัญหาที่ว่าเป็นความผิดกระทงเดียวหรือหลายกระทง และผู้เสียหายถูกบังคับขู่เข็ญหรือสมัครใจเป็นปัญหาข้อเท็จจริง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 530/2501อัยการกรมอัยการโจทก์นางอนงค์ บุญมี กับพวกจำเลย ป.วิ.อ. ม. 218ปัญหาที่ว่าเป็นพยายามกระทำความผิดหรือเป็นความผิดสำเร็จเป็นปัญหาข้อเท็จจริงปัญหาว่าจำเลยกระทำโดยสุจริตหรือไม่และผู้เสียหายเป็นหญิงนครโสเภณีหรือไม่เป็นปัญหาข้อเท็จจริงปัญหาที่ว่าเป็นความผิดกระทงเดียวหรือหลายกระทง และผู้เสียหายถูกบังคับขู่เข็ญหรือสมัครใจเป็นปัญหาข้อเท็จจริง(พิบูลย์ไอศวรรย์-จักรปาณีศรีศีลวิสุทธิ์-วุฒิศักดิ์เนตินาท)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 530/2501อัยการกรมอัยการโจทก์นางอนงค์ บุญมี กับพวกจำเลย ป.วิ.อ. ม. 218ปัญหาที่ว่าเป็นพยายามกระทำความผิดหรือเป็นความผิดสำเร็จเป็นปัญหาข้อเท็จจริงปัญหาว่าจำเลยกระทำโดยสุจริตหรือไม่และผู้เสียหายเป็นหญิงนครโสเภณีหรือไม่เป็นปัญหาข้อเท็จจริงปัญหาที่ว่าเป็นความผิดกระทงเดียวหรือหลายกระทง และผู้เสียหายถูกบังคับขู่เข็ญหรือสมัครใจเป็นปัญหาข้อเท็จจริง(พิบูลย์ไอศวรรย์-จักรปาณีศรีศีลวิสุทธิ์-วุฒิศักดิ์เนตินาท)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศกระทรวงอุตสาหกรรมฉบับที่ 5812 (พ.ศ. 2563)ออกตามความในพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมพ.ศ. 2511เรื่อง ยกเลิกและกําหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมหัวนมยางสําหรับขวดนม--------------------------------อื่นๆ - โดยที่เป็นการสมควรปรับปรุงมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม หัวนมยางสําหรับขวดนม มาตรฐานเลขที่ มอก. 969 - 2533 อาศัยอํานาจตามความในมาตรา 15 แห่งพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม พ.ศ. 2511 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม (ฉบับที่ 7) พ.ศ. 2558 รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมออกประกาศยกเลิกประกาศกระทรวงอุตสาหกรรม ฉบับที่ 1605 (พ.ศ. 2533) ออกตามความในพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม พ.ศ. 2511 เรื่อง กําหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม หัวนมยางสําหรับขวดนม ลงวันที่ 29 พฤษภาคม พ.ศ. 2533 และออกประกาศกําหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม หัวนมยางสําหรับขวดนม มาตรฐานเลขที่ มอก. 969 - 2562 ขึ้นใหม่ ดังมีรายละเอียดต่อท้ายประกาศนี้ ทั้งนี้ ให้มีผลตั้งแต่กฎกระทรวงว่าด้วยการกําหนดให้ผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม หัวนมยางสําหรับขวดนม ต้องเป็นไปตามมาตรฐานเลขที่ มอก. 969 - 2562 ใช้บังคับเป็นต้นไปผู้มีอํานาจลงนาม - ประกาศ ณ วันที่ 8 มิถุนายน พ.ศ. 2563 สุริยะ จึงรุ่งเรืองกิจรัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม
ประกาศกระทรวงมหาดไทยประกาศกระทรวงมหาดไทยเรื่องจัดตั้งองค์การบริหารส่วนตำบลสาวร้องไห้ อำเภอวิเศษชัยชาญ จังหวัดอ่างทองเป็นเทศบาลตำบลสาวร้องไห้[๑] โดยที่กระทรวงมหาดไทยพิจารณาแล้วเห็นว่าองค์การบริหารส่วนตำบลสาวร้องไห้ อำเภอวิเศษชัยชาญ จังหวัดอ่างทอง มีสภาพเหมาะสมสมควรให้จัดตั้งเป็นเทศบาลตำบลอาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๔๒แห่งพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล พ.ศ. ๒๕๓๗ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล (ฉบับที่ ๕)พ.ศ. ๒๕๔๖ และมาตรา ๗ แห่งพระราชบัญญัติเทศบาล พ.ศ. ๒๔๙๖ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยจึงจัดตั้งองค์การบริหารส่วนตำบลสาวร้องไห้อำเภอวิเศษชัยชาญ จังหวัดอ่างทอง เป็นเทศบาลตำบลสาวร้องไห้องค์การบริหารส่วนตำบลที่ได้รับการจัดตั้งเป็นเทศบาลตำบลตามประกาศนี้มีแนวเขตตามคำบรรยายแนวเขตและแผนที่ท้ายประกาศกระทรวงมหาดไทยและพ้นสภาพแห่งการเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลรวมทั้งให้สมาชิกภาพของสมาชิกสภาองค์การบริหารส่วนตำบลสิ้นสุดลงและนายกองค์การบริหารส่วนตำบลพ้นจากตำแหน่งนับแต่วันที่ได้มีประกาศนี้จัดตั้งขึ้นเป็นเทศบาลตำบลเป็นต้นไปบรรดางบประมาณ ทรัพย์สิน สิทธิ สิทธิเรียกร้อง หนี้ พนักงานส่วนตำบลและลูกจ้างขององค์การบริหารส่วนตำบลโอนไปเป็นของเทศบาลตำบลที่จัดตั้งขึ้นและบรรดาข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลที่ได้ใช้บังคับในเรื่องใดอยู่ก่อนแล้วคงใช้บังคับได้ต่อไปจนกว่าจะได้มีการตราเทศบัญญัติในเรื่องนั้นขึ้นใหม่ ตามมาตรา ๔๒แห่งพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล พ.ศ. ๒๕๓๗ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล (ฉบับที่ ๕) พ.ศ.๒๕๔๖ทั้งนี้ ตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไปประกาศณ วันที่ ๒๗ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๕๒บุญจง วงศ์ไตรรัตน์รัฐมนตรีช่วยว่าการฯปฏิบัติราชการแทนรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย[เอกสารแนบท้าย]๑. คำบรรยายแนวเขตเทศบาลตำบลสาวร้องไห้ อำเภอวิเศษชัยชาญจังหวัดอ่างทอง ท้ายประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่องจัดตั้งองค์การบริหารส่วนตำบลสาวร้องไห้ อำเภอวิเศษชัยชาญ จังหวัดอ่างทอง เป็นเทศบาลตำบลสาวร้องไห้ลงวันที่ ๒๗ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๕๒๒. แผนที่ท้ายประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่องจัดตั้งองค์การบริหารส่วนตำบลสาวร้องไห้ อำเภอวิเศษชัยชาญ จังหวัดอ่างทอง เป็นเทศบาลตำบลสาวร้องไห้ลงวันที่ ๒๗ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๕๒(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)ปริยานุช/ผู้จัดทำ๒๘ กุมภาพันธ์๒๕๕๔ณัฐวดี/ตรวจ๒๘ กุมภาพันธ์๒๕๕๔[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๒๘/ตอนพิเศษ ๑๗ ง/หน้า ๕๖/๑๑ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๔
ประกาศสำนักงานมาตรฐานสินค้าประกาศสำนักงานมาตรฐานสินค้าเรื่อง กำหนดท้องที่หรือเขตตรวจสอบมาตรฐานสินค้าผลิตภัณฑ์มันสำปะหลังสำหรับส่งไปต่างประเทศพ.ศ. ๒๕๕๗[๑] ตามที่ได้มีประกาศสำนักงานมาตรฐานสินค้า เรื่อง กำหนดท้องที่หรือเขตตรวจสอบมาตรฐานสินค้าผลิตภัณฑ์มันสำปะหลังสำหรับส่งไปต่างประเทศ (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๕๖ ลงวันที่ ๑๒ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๕๖ กำหนดท้องที่หรือเขตตรวจสอบมาตรฐานสินค้าผลิตภัณฑ์มันสำปะหลังสำหรับส่งไปต่างประเทศเพื่อให้เหมาะสมและสอดคล้องกับสถานการณ์ในปัจจุบัน สมควรปรับปรุงประกาศฉบับดังกล่าวเพื่อให้เป็นไปตามความในข้อ ๒ (๒) ของประกาศกระทรวงพาณิชย์ เรื่อง หลักเกณฑ์และวิธีการการจัดให้มีการตรวจสอบและการตรวจสอบมาตรฐานสินค้าผลิตภัณฑ์มันสำปะหลัง ลงวันที่๑๒ พฤษภาคม ๒๕๒๕ หัวหน้าสำนักงานมาตรฐานสินค้าออกประกาศไว้ ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ ประกาศนี้เรียกว่าประกาศสำนักงานมาตรฐานสินค้า เรื่อง กำหนดท้องที่หรือเขตตรวจสอบมาตรฐานสินค้าผลิตภัณฑ์มันสำปะหลังสำหรับส่งไปต่างประเทศ พ.ศ. ๒๕๕๗ข้อ ๒ ให้ยกเลิกประกาศสำนักงานมาตรฐานสินค้าเรื่อง กำหนดท้องที่หรือเขตตรวจสอบมาตรฐานสินค้าผลิตภัณฑ์มันสำปะหลัง สำหรับส่งไปต่างประเทศ(ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๕๖ ลงวันที่ ๑๒ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๕๖ข้อ ๓ ให้ท้องที่หรือเขตที่กำหนดไว้ดังต่อไปนี้เป็นท้องที่หรือเขตในการตรวจสอบมาตรฐานสินค้าผลิตภัณฑ์มันสำปะหลัง สำหรับการส่งออกไปต่างประเทศ(๑) กรุงเทพมหานคร(๒) จังหวัดนครราชสีมา(๓) จังหวัดชัยภูมิ(๔) จังหวัดกำแพงเพชร(๕) จังหวัดปราจีนบุรี(๖) จังหวัดสระแก้ว(๗) จังหวัดชลบุรี(๘) จังหวัดอุทัยธานี(๙) จังหวัดเลย(๑๐) จังหวัดนครสวรรค์(๑๑) จังหวัดอุบลราชธานี(๑๒) อำเภอพระประแดง อำเภอพระสมุทรเจดีย์ จังหวัดสมุทรปราการ(๑๓) อำเภอปากเกร็ด จังหวัดนนทบุรี(๑๔) อำเภอเมืองปทุมธานี จังหวัดปทุมธานี(๑๕) อำเภอเมืองนครปฐม อำเภอสามพราน อำเภอนครชัยศรี จังหวัดนครปฐม(๑๖) อำเภอบางปะกง อำเภอพนมสารคาม จังหวัดฉะเชิงเทรา(๑๗) อำเภอเมืองระยอง จังหวัดระยอง(๑๘) อำเภอบางไทร อำเภอนครหลวง อำเภอบางปะอิน อำเภอท่าเรือ อำเภอวังน้อยจังหวัดพระนครศรีอยุธยา(๑๙) อำเภอบ้านหมอ อำเภอพระพุทธบาท อำเภอเฉลิมพระเกียรติ จังหวัดสระบุรี(๒๐) อำเภอเมืองลพบุรี อำเภอชัยบาดาล อำเภอพัฒนานิคม จังหวัดลพบุรี(๒๑) อำเภอเมืองขอนแก่น อำเภอบ้านไผ่ อำเภอพล อำเภอน้ำพอง อำเภอกระนวนอำเภอชุมแพ จังหวัดขอนแก่น(๒๒) อำเภอตากใบ จังหวัดนราธิวาส(๒๓) อำเภอเมืองอุดรธานี อำเภอกุมภวาปี อำเภอหนองหาน จังหวัดอุดรธานี(๒๔) อำเภอเมืองหนองบัวลำภู จังหวัดหนองบัวลำภู(๒๕) อำเภอเลาขวัญ อำเภอห้วยกระเจา อำเภอหนองปรือ อำเภอท่าม่วง จังหวัดกาญจนบุรี(๒๖) อำเภอสอยดาว จังหวัดจันทบุรี(๒๗) อำเภอกุดรัง จังหวัดมหาสารคาม(๒๘) อำเภอวิเชียรบุรี อำเภอบึงสามพัน จังหวัดเพชรบูรณ์(๒๙) อำเภอเมืองตาก จังหวัดตากทั้งนี้ ตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไปประกาศณ วันที่ ๑๑ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๕๗นิติ แสงสุกแสงหัวหน้าสำนักงานมาตรฐานสินค้าปริยานุช/ผู้จัดทำ๒๔ พฤศจิกายน ๒๕๕๗กฤษดายุทธ/ผู้ตรวจ๒๔ พฤศจิกายน ๒๕๕๗[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๓๑/ตอนพิเศษ ๒๓๘ ง/หน้า ๘/๒๑ พฤศจิกายน ๒๕๕๗
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 995/2473หลักกฎหมาย: สร้องโจร พ.ร.บ.ฎีกาอุทธรณ์ ม.3 จำเลยถูกจำคุกเรียงกะทงและเพิ่มโทษด้วยเกิน 5 ปี ฎีกาได้คดีนี้จำเลยกับพวกรวม ๕ คนสมคบกันตระเตรียมการจะปล้นทรัพย์ แต่เจ้าพนักงานจับเมื่อเวลากำลังประชุมกัน และ ย.จำเลยทำการต่อสู้เจ้าพนักงานด้วย ศาลล่างทั้ง ๒ เห็นว่า ย.มีผิดตาม ม.๑๗๘ จำคุก ๓ ปี และ ม.๑๒๐ จำคุก ๑ ปี กับเพิ่มโทษ ๑ ใน ๓ อีก ๑ ปี ๔ เดือน รวมโทษจำคุก ๕ ปี ๔ เดือน ย.จำเลยฎีกา ศาลฎีกาตัดสินยืนตาม ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 995/2473กรมอัยยการโจทก์นายยอด นายจิตร์ กับพวกจำเลย อาชญา ม. 178, ม. 120, ม. 72 พ.ร.บ.ลักษณฎีกาอุทธรณ์ พ.ศ.2469 ม. 3สร้องโจร พ.ร.บ.ฎีกาอุทธรณ์ ม.3 จำเลยถูกจำคุกเรียงกะทงและเพิ่มโทษด้วยเกิน 5 ปี ฎีกาได้คดีนี้จำเลยกับพวกรวม ๕ คนสมคบกันตระเตรียมการจะปล้นทรัพย์ แต่เจ้าพนักงานจับเมื่อเวลากำลังประชุมกัน และ ย.จำเลยทำการต่อสู้เจ้าพนักงานด้วย ศาลล่างทั้ง ๒ เห็นว่า ย.มีผิดตาม ม.๑๗๘ จำคุก ๓ ปี และ ม.๑๒๐ จำคุก ๑ ปี กับเพิ่มโทษ ๑ ใน ๓ อีก ๑ ปี ๔ เดือน รวมโทษจำคุก ๕ ปี ๔ เดือน ย.จำเลยฎีกา ศาลฎีกาตัดสินยืนตาม(พิพาก-พรหม-วิชัย)ศาลชั้นต้น - พระสังขศาสตร์ศาลอุทธรณ์ - พระยาดุลยธรรมแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: คดีนี้จำเลยกับพวกรวม ๕ คนสมคบกันตระเตรียมการจะปล้นทรัพย์ แต่เจ้าพนักงานจับเมื่อเวลากำลังประชุมกัน และ ย.จำเลยทำการต่อสู้เจ้าพนักงานด้วย ศาลล่างทั้ง ๒ เห็นว่า ย.มีผิดตาม ม.๑๗๘ จำคุก ๓ ปี และ ม.๑๒๐ จำคุก ๑ ปี กับเพิ่มโทษ ๑ ใน ๓ อีก ๑ ปี ๔ เดือน รวมโทษจำคุก ๕ ปี ๔ เดือน ย.จำเลยฎีกา ศาลฎีกาตัดสินยืนตาม ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 995/2473กรมอัยยการโจทก์นายยอด นายจิตร์ กับพวกจำเลย อาชญา ม. 178, ม. 120, ม. 72 พ.ร.บ.ลักษณฎีกาอุทธรณ์ พ.ศ.2469 ม. 3สร้องโจร พ.ร.บ.ฎีกาอุทธรณ์ ม.3 จำเลยถูกจำคุกเรียงกะทงและเพิ่มโทษด้วยเกิน 5 ปี ฎีกาได้คดีนี้จำเลยกับพวกรวม ๕ คนสมคบกันตระเตรียมการจะปล้นทรัพย์ แต่เจ้าพนักงานจับเมื่อเวลากำลังประชุมกัน และ ย.จำเลยทำการต่อสู้เจ้าพนักงานด้วย ศาลล่างทั้ง ๒ เห็นว่า ย.มีผิดตาม ม.๑๗๘ จำคุก ๓ ปี และ ม.๑๒๐ จำคุก ๑ ปี กับเพิ่มโทษ ๑ ใน ๓ อีก ๑ ปี ๔ เดือน รวมโทษจำคุก ๕ ปี ๔ เดือน ย.จำเลยฎีกา ศาลฎีกาตัดสินยืนตาม(พิพาก-พรหม-วิชัย)ศาลชั้นต้น - พระสังขศาสตร์ศาลอุทธรณ์ - พระยาดุลยธรรมแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรีประกาศสำนักนายกรัฐมนตรีเรื่องการจัดตั้งสถาบันวิจัยประชากรและสังคมมหาวิทยาลัยมหิดล[๑] ด้วยสภามหาวิทยาลัยมหิดล ในการประชุมปรึกษา ครั้งที่ ๗/๒๕๑๔ลงวันที่ ๑๘ มกราคม ๒๕๑๔ได้พิจารณาเห็นสมควรได้จัดตั้งสถาบันวิจัยประชากรและสังคมขึ้นและได้รับความเห็นชอบจากคณะกรรมการบริหารสภาการศึกษาแห่งชาติในการประชุม ครั้งที่๒๐/๒๕๑๔ ลงวันที่ ๑๖ กันยายน ๒๕๑๔ แล้วฉะนั้น อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๘ และ ๙แห่งพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยมหิดล พ.ศ. ๒๕๑๒ สำนักนายกรัฐมนตรีจึงขอประกาศจัดตั้งส่วนราชการในมหาวิทยาลัยมหิดลเพิ่มเติมจากประกาศสำนักนายกรัฐมนตรีฉบับลงวันที่ ๑๔ ธันวาคม ๒๕๑๔ ดังต่อไปนี้๑๔. สถาบันวิจัยประชากรและสังคมทั้งนี้ ตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไปประกาศ ณ วันที่ ๑๔ พฤศจิกายน ๒๕๑๔จอมพล ถ. กิตติขจรนายกรัฐมนตรีวิภา/ผู้จัดทำ๑๕ มีนาคม ๒๕๕๔วิชชุดา/ผู้ตรวจ๒๐ มิถุนายน ๒๕๕๔[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๘๘/ตอนที่ ๑๓๖/หน้า ๘๑๐/๗ ธันวาคม ๒๕๑๔
ประกาศคณะกรรมการกํากับตลาดทุนที่ ทจ. 59/2564เรื่อง การขออนุญาตและการอนุญาตให้เสนอขายหุ้นที่ออกใหม่(ฉบับที่ 12)\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_ อาศัยอํานาจตามความในมาตรา 16/6 วรรคสอง (1) แห่งพระราชบัญญัติหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ พ.ศ. 2535 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์(ฉบับที่ 4) พ.ศ. 2551 และมาตรา 35 แห่งพระราชบัญญัติหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ พ.ศ. 2535 คณะกรรมการกํากับตลาดทุนออกประกาศไว้ดังต่อไปนี้ข้อ 1 ให้ยกเลิกความใน (4) ของข้อ 38 แห่งประกาศคณะกรรมการกํากับตลาดทุน ที่ ทจ. 39/2559 เรื่อง การขออนุญาตและการอนุญาตให้เสนอขายหุ้นที่ออกใหม่ ลงวันที่ 30 กันยายน พ.ศ. 2559 และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน "(4) ผู้ได้รับอนุญาตต้องดําเนินการขายหุ้นให้แล้วเสร็จภายใน 6 เดือนนับแต่วันที่สํานักงานแจ้งการอนุญาต หากไม่สามารถดําเนินการให้แล้วเสร็จภายในระยะเวลาดังกล่าวและประสงค์จะเสนอขายหุ้นต่อไป ให้ผู้ได้รับอนุญาตมีคําขอต่อสํานักงานก่อนพ้นระยะเวลาดังกล่าวไม่น้อยกว่า 30 วันเพื่อขอขยายระยะเวลาเสนอขาย โดยต้องแจ้งเหตุผลของการขอขยายระยะเวลาและแจ้งข้อมูลเกี่ยวกับลักษณะของผู้ได้รับอนุญาตตามหมวด 1 หรือหมวด 2 แล้วแต่กรณี ในส่วนที่มีการเปลี่ยนแปลงอย่างมีนัยสําคัญด้วย (ถ้ามี) ในกรณีนี้ ให้สํานักงานมีอํานาจขยายระยะเวลาให้อีกได้ตามที่เห็นควร แต่ต้องไม่เกิน 12 เดือนนับแต่วันที่สํานักงานแจ้งผลการอนุญาตครั้งแรก ทั้งนี้ การยื่นคําขอขยายระยะเวลาดังกล่าวให้เป็นไปตามแนวทางที่กําหนดไว้บนเว็บไซต์ของสํานักงาน" ข้อ 2 ประกาศนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2564 เป็นต้นไป ประกาศ ณ วันที่ 4 พฤศจิกายน พ.ศ. 2564 (นางสาวรื่นวดี สุวรรณมงคล) เลขาธิการ สํานักงานคณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ ประธานกรรมการ คณะกรรมการกํากับตลาดทุน
ประกาศกรมการขนส่งทางบกประกาศกรมการขนส่งทางบกเรื่องกำหนดส่วนควบและเครื่องอุปกรณ์ที่อาจมีและใช้สำหรับรถยนต์และรถยนต์สามล้อส่วนบุคคลที่จะมีไว้ใช้อำนวยความสะดวกแก่คนพิการพ.ศ.๒๕๕๒[๑] อาศัยอำนาจตามความในข้อ ๑๐ และข้อ ๑๑แห่งกฎกระทรวงกำหนดส่วนควบและเครื่องอุปกรณ์สำหรับรถ พ.ศ. ๒๕๕๑ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนต์ พ.ศ. ๒๕๒๒กรมการขนส่งทางบกประกาศกำหนดส่วนควบและเครื่องอุปกรณ์ที่อาจมีและใช้สำหรับรถยนต์และรถยนต์สามล้อส่วนบุคคลที่จะมีไว้ใช้อำนวยความสะดวกแก่คนพิการดังนี้ข้อ ๑ประตูรถ ทางลาด สะพานหรือเครื่องอุปกรณ์ที่นำพาคนหรือรถคนพิการ (Wheel chair)ขึ้นและลงจากรถต้องมีความมั่นคง แข็งแรง และปลอดภัยในการใช้งานข้อ ๒พื้นที่หรือเครื่องอุปกรณ์สำหรับเก็บรถคนพิการ (Wheel chair)ที่อยู่ภายในห้องโดยสารหรือภายนอกรถต้องมีอุปกรณ์ยึดตรึงที่มั่นคงแข็งแรงและไม่ก่อให้เกิดอันตรายใด ๆ แก่ผู้อื่นข้อ ๓ส่วนควบและเครื่องอุปกรณ์ซึ่งใช้ควบคุมการขับขี่ที่เปลี่ยนจากการควบคุมด้วยเท้ามาเป็นการควบคุมด้วยมือต้องมีความมั่นคงแข็งแรง ใช้งานได้ดี และสะดวกข้อ ๔ประกาศนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่๑๔ มิถุนายน ๒๕๕๒ เป็นต้นไปประกาศณ วันที่ ๔ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๕๒ชัยรัตน์สงวนชื่ออธิบดีกรมการขนส่งทางบกปริยานุช/ผู้จัดทำ๓๐เมษายน ๒๕๕๒[๑]ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๖/ตอนพิเศษ ๖๒ ง/หน้า ๕๖/๒๗ เมษายน ๒๕๕๒
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 63868หลักกฎหมาย: ฎีกาโจทก์ที่ว่า ศาลล่างทั้งสองไม่ควรรับฟังพยานบุคคลของจำเลย เพราะเป็นการฝ่าฝืนบทบัญญัติแห่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 94 ประกอบประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 15 แม้จะได้อ้างข้อเท็จจริงอย่างอื่นแตกต่างกับที่ศาลล่างฟังมาก็เป็นข้อเท็จจริงที่เลี่ยงกล่าวให้เป็นข้อกฎหมาย เป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 220 ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 609/2524นายปรีชา อังคปรีชาเศรษฐโจทก์นายเสงี่ยม เหลืองวิโรจน์จำเลย ป.วิ.อ. ม. 220ฎีกาโจทก์ที่ว่า ศาลล่างทั้งสองไม่ควรรับฟังพยานบุคคลของจำเลย เพราะเป็นการฝ่าฝืนบทบัญญัติแห่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 94 ประกอบประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 15 แม้จะได้อ้างข้อเท็จจริงอย่างอื่นแตกต่างกับที่ศาลล่างฟังมาก็เป็นข้อเท็จจริงที่เลี่ยงกล่าวให้เป็นข้อกฎหมาย เป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 220(เริ่ม ธรรมดุษฎี-สมชัย ทรัพยวณิช-อำนวย อินทุภูติ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 609/2524นายปรีชา อังคปรีชาเศรษฐโจทก์นายเสงี่ยม เหลืองวิโรจน์จำเลย ป.วิ.อ. ม. 220ฎีกาโจทก์ที่ว่า ศาลล่างทั้งสองไม่ควรรับฟังพยานบุคคลของจำเลย เพราะเป็นการฝ่าฝืนบทบัญญัติแห่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 94 ประกอบประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 15 แม้จะได้อ้างข้อเท็จจริงอย่างอื่นแตกต่างกับที่ศาลล่างฟังมาก็เป็นข้อเท็จจริงที่เลี่ยงกล่าวให้เป็นข้อกฎหมาย เป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 220(เริ่ม ธรรมดุษฎี-สมชัย ทรัพยวณิช-อำนวย อินทุภูติ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 63598หลักกฎหมาย: ศาลอุทธรณ์พิพากษายกอุทธรณ์ของจำเลย เพราะเป็นอุทธรณ์ที่ต้องห้ามตามกฎหมาย จำเลยย่อมฎีกาคัดค้านคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ได้ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 151/2523บริษัทเอเซียทรัสต์ประกันภัย จำกัดฯโจทก์นายอุดม สัญญเขื่อน กับพวกจำเลย ป.วิ.พ. ม. 248, ม. 247ศาลอุทธรณ์พิพากษายกอุทธรณ์ของจำเลย เพราะเป็นอุทธรณ์ที่ต้องห้ามตามกฎหมาย จำเลยย่อมฎีกาคัดค้านคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ได้(วิถี ปานะบุตร-อำนัคฆ์ คล้ายสังข์-ไพบูลย์ เพียรรู้จบ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 151/2523บริษัทเอเซียทรัสต์ประกันภัย จำกัดฯโจทก์นายอุดม สัญญเขื่อน กับพวกจำเลย ป.วิ.พ. ม. 248, ม. 247ศาลอุทธรณ์พิพากษายกอุทธรณ์ของจำเลย เพราะเป็นอุทธรณ์ที่ต้องห้ามตามกฎหมาย จำเลยย่อมฎีกาคัดค้านคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ได้(วิถี ปานะบุตร-อำนัคฆ์ คล้ายสังข์-ไพบูลย์ เพียรรู้จบ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2274/2533หลักกฎหมาย: คำว่า "ผู้ใดออกเช็ค" ตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. 2497 มาตรา 3 นั้นมิได้มีความหมายเฉพาะผู้ออกเช็คในฐานะผู้สั่งจ่ายเท่านั้นที่จะเป็นผู้กระทำความผิดได้ บุคคลอื่นแม้มิใช่ผู้สั่งจ่ายก็อาจร่วมกระทำความผิดกับผู้ออกเช็คโดยเป็นตัวการร่วมกันตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 83 ได้ การที่จำเลยที่ 1 ออกเช็คมอบให้จำเลยที่ 3 เพื่อนำไปแลกเงินสดต่อมาจำเลยที่ 3 สลักหลังเช็คพิพาท และร่วมกับจำเลยที่ 2 นำไปแลกเงินสดจากโจทก์ โดยจำเลยที่ 3 ทำหนังสือยอมรับใช้หนี้ตามเช็คให้โจทก์ไว้ เมื่อเช็คพิพาทถูกปฏิเสธการจ่ายเงิน จำเลยที่ 3ได้ชำระดอกเบี้ยให้โจทก์ ถือได้ว่าจำเลยทั้งสามเป็นตัวการออกเช็คร่วมกันอันเป็นความผิดตามพระราชบัญญัติดังกล่าว. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2274/2533นาง ปรางค์ ทอง หอม กระจายโจทก์นาย ถวัลย์ สงวนวงษ์ กับพวกจำเลย พ.ร.บ.ว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ.2497 ป.อ. ม. 83คำว่า "ผู้ใดออกเช็ค" ตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. 2497 มาตรา 3 นั้นมิได้มีความหมายเฉพาะผู้ออกเช็คในฐานะผู้สั่งจ่ายเท่านั้นที่จะเป็นผู้กระทำความผิดได้ บุคคลอื่นแม้มิใช่ผู้สั่งจ่ายก็อาจร่วมกระทำความผิดกับผู้ออกเช็คโดยเป็นตัวการร่วมกันตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 83 ได้ การที่จำเลยที่ 1 ออกเช็คมอบให้จำเลยที่ 3 เพื่อนำไปแลกเงินสดต่อมาจำเลยที่ 3 สลักหลังเช็คพิพาท และร่วมกับจำเลยที่ 2 นำไปแลกเงินสดจากโจทก์ โดยจำเลยที่ 3 ทำหนังสือยอมรับใช้หนี้ตามเช็คให้โจทก์ไว้ เมื่อเช็คพิพาทถูกปฏิเสธการจ่ายเงิน จำเลยที่ 3ได้ชำระดอกเบี้ยให้โจทก์ ถือได้ว่าจำเลยทั้งสามเป็นตัวการออกเช็คร่วมกันอันเป็นความผิดตามพระราชบัญญัติดังกล่าว.(สุประดิษฐ์ หุตะสิงห์-อัมพร ณ ตะกั่วทุ่ง-จำลอง สุขศิริ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2274/2533นาง ปรางค์ ทอง หอม กระจายโจทก์นาย ถวัลย์ สงวนวงษ์ กับพวกจำเลย พ.ร.บ.ว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ.2497 ป.อ. ม. 83คำว่า "ผู้ใดออกเช็ค" ตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. 2497 มาตรา 3 นั้นมิได้มีความหมายเฉพาะผู้ออกเช็คในฐานะผู้สั่งจ่ายเท่านั้นที่จะเป็นผู้กระทำความผิดได้ บุคคลอื่นแม้มิใช่ผู้สั่งจ่ายก็อาจร่วมกระทำความผิดกับผู้ออกเช็คโดยเป็นตัวการร่วมกันตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 83 ได้ การที่จำเลยที่ 1 ออกเช็คมอบให้จำเลยที่ 3 เพื่อนำไปแลกเงินสดต่อมาจำเลยที่ 3 สลักหลังเช็คพิพาท และร่วมกับจำเลยที่ 2 นำไปแลกเงินสดจากโจทก์ โดยจำเลยที่ 3 ทำหนังสือยอมรับใช้หนี้ตามเช็คให้โจทก์ไว้ เมื่อเช็คพิพาทถูกปฏิเสธการจ่ายเงิน จำเลยที่ 3ได้ชำระดอกเบี้ยให้โจทก์ ถือได้ว่าจำเลยทั้งสามเป็นตัวการออกเช็คร่วมกันอันเป็นความผิดตามพระราชบัญญัติดังกล่าว.(สุประดิษฐ์ หุตะสิงห์-อัมพร ณ ตะกั่วทุ่ง-จำลอง สุขศิริ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ