ระเบียบของคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ระเบียบของคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ว่าด้วยการจัดองค์คณะและการคัดค้านกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาคพ.ศ. ๒๕๓๙ อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๓๓ วรรคหนึ่ง มาตรา ๓๔ วรรคสามมาตรา ๓๙ มาตรา ๔๓ มาตรา ๕๗ วรรคหนึ่ง และมาตรา ๕๘ วรรคหนึ่ง แห่งพระราชบัญญัติคณะกรรมการกฤษฎีกาพ.ศ. ๒๕๒๒ ประธานคณะกรรมการกฤษฎีกาได้ปรึกษาหารือกับคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์โดยที่ประชุมใหญ่แล้วจึงออกระเบียบไว้ ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ระเบียบนี้เรียกว่า ระเบียบของคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ว่าด้วยการจัดองค์คณะและการคัดค้านกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาคพ.ศ. ๒๕๓๙ข้อ ๒ในระเบียบนี้หัวหน้าคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาค หมายความว่ากรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาคซึ่งได้รับการแต่งตั้งจากประธานคณะกรรมการกฤษฎีกาตามมาตรา๕๗ วรรคสอง ให้เป็นหัวหน้าคณะผู้รับผิดชอบ มีหน้าที่ดูแล ตรวจตรา และแนะนำเพื่อให้การปฏิบัติหน้าที่ของกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาคในส่วนที่เกี่ยวกับการพิจารณาวินิจฉัยเรื่องร้องทุกข์ที่อยู่ในเขตอำนาจให้เป็นไปโดยเรียบร้อยหัวหน้าสำนักงาน หมายความว่าผู้ซึ่งได้รับมอบหมายให้ปฏิบัติหน้าที่หัวหน้าสำนักงานคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาคมีหน้าที่ควบคุมดูแลโดยทั่วไปซึ่งราชการของสำนักงานคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาคและเป็นผู้บังคับบัญชาข้าราชการในสำนักงานคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาคตลอดจนมีอำนาจและหน้าที่ตามที่กำหนดไว้ในระเบียบของคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ว่าด้วยวิธีพิจารณาและวินิจฉัยเรื่องร้องทุกข์ของคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาคพนักงานผู้รับผิดชอบสำนวน หมายความว่าผู้ซึ่งได้รับมอบหมายให้เป็นผู้รับผิดชอบการสอบสวนแต่ละเรื่องและมีหน้าที่สรุปข้อเท็จจริงและข้อกฎหมาย พร้อมทั้งเสนอความคิดเห็นของตนต่อคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาคเพื่อประกอบการพิจารณาตามที่กำหนดไว้ในระเบียบของคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ว่าด้วยวิธีพิจารณาและวินิจฉัยเรื่องร้องทุกข์ของคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาคนิติกรผู้ทำสำนวน หมายความว่านิติกรประจำสำนักงานคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาคซึ่งได้รับมอบหมายให้เป็นผู้รับผิดชอบในการสอบสวนและการทำสำนวนเกี่ยวกับคำร้องทุกข์ตลอดจนการดำเนินการต่าง ๆ เกี่ยวกับเรื่องร้องทุกข์ตามที่กำหนดไว้ในระเบียบของคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ว่าด้วยวิธีพิจารณาและวินิจฉัยเรื่องร้องทุกข์ของคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาคหมวด ๑การจัดองค์คณะของกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาค ข้อ ๓ในการพิจารณาวินิจฉัยเรื่องร้องทุกข์ ให้กรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาคร่วมกันวินิจฉัยเป็นองค์คณะแต่ละองค์คณะประกอบด้วยหัวหน้าคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาคคนหนึ่งและกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาคอีกอย่างน้อยสี่คน ทั้งนี้ ตามคำสั่งของประธานคณะกรรมการกฤษฎีกาในการนี้ ประธานคณะกรรมการกฤษฎีกาจะมีคำสั่งให้กรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ไปปฏิบัติงานช่วยราชการในองค์คณะหนึ่งองค์คณะใดเป็นการชั่วคราวก็ได้แต่ทั้งนี้ต้องได้รับความยินยอมจากกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ผู้นั้นก่อนหัวหน้าคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาคแต่ละคณะมีหน้าที่กำกับการปฏิบัติหน้าที่ของกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาคในคณะให้เป็นไปโดยเรียบร้อยในกรณีที่หัวหน้าคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาคไม่สามารถปฏิบัติหน้าที่ในการพิจารณาครั้งใดได้ให้กรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาคเลือกกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาคในคณะคนหนึ่งคนใดทำหน้าที่หัวหน้าคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาคในการพิจารณาครั้งนั้นข้อ ๔ในกรณีที่คณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาคคณะใดไม่ครบองค์คณะเพราะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาคคนหนึ่งคนใดไม่สามารถปฏิบัติหน้าที่ได้ขอถอนตัวตามระเบียบนี้ หรือในกรณีที่มีความจำเป็นอย่างอื่นให้หัวหน้าสำนักงานรายงานต่อเลขาธิการเพื่อขอให้กรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาคหรือกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์คนหนึ่งคนใดไปร่วมเป็นองค์คณะในคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาคแห่งนั้นเป็นการชั่วคราวได้โดยให้คำนึงถึงความเหมาะสมในด้านประสบการณ์ของกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ที่ประกอบกันเข้าเป็นองค์คณะในการพิจารณาเรื่องนั้นๆ และต้องได้รับความยินยอมจากกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ผู้นั้นก่อนข้อ ๕ ในการประชุมของคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาคให้เลขาธิการแต่งตั้งนิติกรผู้ทำสำนวนหรือข้าราชการในสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกาเป็นเลขานุการทำหน้าที่ทั่วไปให้แก่คณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาคและจะมีผู้ช่วยเลขานุการคนหนึ่งหรือหลายคน ซึ่งเลขาธิการแต่งตั้งจากข้าราชการในสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกาทำหน้าที่ช่วยเลขานุการก็ได้หมวด ๒การคัดค้านกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาค ข้อ ๖กรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาคที่นั่งพิจารณาวินิจฉัยเรื่องร้องทุกข์ใด อาจถูกคัดค้านเพราะเหตุหนึ่งเหตุใดดังต่อไปนี้(๑) มีผลประโยชน์ได้เสียเกี่ยวข้องอยู่ในเรื่องที่มีการร้องทุกข์นั้น(๒)เป็นญาติกับผู้ร้องทุกข์หรือกับเจ้าหน้าที่ของรัฐที่การกระทำเป็นสาเหตุแห่งการร้องทุกข์คือ เป็นบุพการีหรือผู้สืบสันดาน หรือเป็นพี่น้องร่วมบิดาหรือมารดา หรือเป็นลูกพี่ลูกน้องนับได้ภายในสามชั้นหรือเป็นญาติเนื่องจากการสมรสนับได้ภายในสองชั้น(๓)ทำหรือเคยทำธุรกิจที่มีวัตถุประสงค์ในการหาประโยชน์มาแบ่งปันกันกับผู้ร้องทุกข์หรือเจ้าหน้าที่ของรัฐที่การกระทำเป็นสาเหตุแห่งการร้องทุกข์เว้นแต่กรณีที่เป็นเพียงการถือหุ้นในบริษัทจำกัดหรือบริษัทมหาชนจำกัดข้อ ๗ การคัดค้านกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาคให้ผู้ร้องทุกข์ เจ้าหน้าที่ของรัฐที่การกระทำเป็นสาเหตุแห่งการร้องทุกข์หรือหน่วยงานที่รับผิดชอบ ยื่นคำคัดค้านเป็นหนังสือต่อหัวหน้าสำนักงานในโอกาสแรกที่จะพึงกระทำได้แต่ทั้งนี้ต้องไม่ช้ากว่าสิบวันทำการนับแต่วันพิจารณาครั้งแรก (ถ้ามี)หรือก่อนวันที่คณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาคจะวินิจฉัยชี้ขาดเรื่องร้องทุกข์นั้นแล้วแต่กรณีให้เลขาธิการส่งคำคัดค้านตามวรรคหนึ่งให้คณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาคคณะหนึ่งคณะใดหรือคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์พิจารณาวินิจฉัยว่าเหตุคัดค้านเป็นไปตามที่ผู้คัดค้านกล่าวอ้างหรือไม่และเป็นการสมควรหรือไม่ที่จะให้กรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาคที่ถูกคัดค้านนั้นปฏิบัติหน้าที่ต่อไปในการพิจารณาตามวรรคสองห้ามมิให้กรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาคที่ถูกคัดค้านอยู่ในที่ประชุมและถ้าที่ประชุมมีมติให้กรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาคที่ถูกคัดค้านปฏิบัติหน้าที่ต่อไปด้วยคะแนนเสียงตั้งแต่สองในสามของผู้ซึ่งมาประชุมก็ให้กรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาคผู้นั้นปฏิบัติหน้าที่ต่อไปได้มติดังกล่าวให้กระทำโดยวิธีลงคะแนนลับและให้เป็นที่สุดข้อ ๘กรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาคผู้ใดเห็นว่าตนมีเหตุที่อาจถูกคัดค้านได้ตามข้อ๖หรือเห็นว่ามีเหตุอื่นที่อาจจะมีการกล่าวอ้างในภายหลังได้ว่าตนไม่อยู่ในฐานะที่จะพิจารณาวินิจฉัยได้จะแจ้งให้หัวหน้าคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาคทราบเพื่อขอถอนตัวออกจากการพิจารณาวินิจฉัยเรื่องร้องทุกข์นั้นก็ได้ข้อ ๙ในกรณีที่กรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ได้รับคำสั่งให้ไปปฏิบัติงานช่วยราชการหรือได้รับการร้องขอให้ไปร่วมเป็นองค์คณะในคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาคให้นำความในข้อ ๖ ข้อ ๗ และข้อ ๘ มาใช้บังคับโดยอนุโลมหมวด ๓เบ็ดเตล็ด ข้อ ๑๐ให้นำความในหมวด ๒ มาใช้บังคับแก่การคัดค้านหรือการขอถอนตัวของนิติกรผู้ทำสำนวนและพนักงานผู้รับผิดชอบสำนวนด้วยโดยอนุโลมข้อ ๑๑[๑]ระเบียบนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปประกาศ ณ วันที่ ๓๐ กันยายน พ.ศ. ๒๕๓๙พลอากาศเอก สมบุญ ระหงษ์รองนายกรัฐมนตรีปฏิบัติหน้าที่ประธานคณะกรรมการกฤษฎีกาอัมพิกา/แก้ไข๒สิงหาคม๒๕๔๔ปาจรีย์/ปรับปรุง๒๓ มกราคม ๒๕๔๙เอกฤทธิ์/ปรับปรุง๖ ตุลาคม ๒๕๕๑โชติกานต์/ปรับปรุง๑๑ กรกฎาคม ๒๕๕๙[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๑๓/ตอนที่ ๘๕ ง/หน้า ๓๔/๒๒ ตุลาคม ๒๕๓๙