คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 933/2526หลักกฎหมาย: ผู้ขอรับชำระหนี้ไม่ได้เป็นผู้รับโอนที่ดินไว้จากลูกหนี้โดยตรง แต่ได้รับโอนจากบุคคลภายนอกหลังจากที่ลูกหนี้ถูกฟ้องให้เป็นบุคคลล้มละลายแล้ว แม้ต่อมาศาลจะได้มีคำพิพากษาให้เพิกถอนการโอนก็ถือไม่ได้ว่าผู้ขอรับชำระหนี้เป็นบุคคลผู้ได้รับความเสียหายอันเกิดจากการที่ศาลพิพากษาให้เพิกถอนการโอนทรัพย์สินของลูกหนี้ตามที่บัญญัติไว้ใน มาตรา115 ที่จะให้สิทธิแก่ผู้ขอรับชำระหนี้ยื่นคำขอรับชำระหนี้ได้จากกองทรัพย์สินของลูกหนี้ตาม มาตรา 92 เพราะผู้ขอรับชำระหนี้กับลูกหนี้ไม่มีนิติสัมพันธ์ใดๆ ต่อกันอันเป็นมูลหนี้ก่อให้เกิดความเสียหายผู้ขอรับชำระหนี้ได้ยื่นคำขอรับชำระหนี้ต่อเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์เป็นค่าซื้อที่ดินจำนวน 650,000 บาท เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ทำความเห็นว่าผู้ขอรับชำระหนี้ได้ซื้อที่ดินดังกล่าวจากบุคคลภายนอก มิได้รับโอนจากลูกหนี้กองทรัพย์สินของลูกหนี้จึงไม่มีความผูกพันใด ๆ ที่จะต้องรับผิด และผู้ขอรับชำระหนี้ได้รับโอนที่ดินจากบุคคลภายนอกหลังจากที่ลูกหนี้ถูกพิทักษ์ทรัพย์เด็ดขาดแล้ว จึงต้องห้ามมิให้ได้รับชำระหนี้ เห็นควรยกคำขอรับชำระหนี้รายนี้ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วมีคำสั่งให้ยกคำขอรับชำระหนี้ตามความเห็นของเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ผู้ขอรับชำระหนี้อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนผู้ขอรับชำระหนี้ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ผู้ขอรับชำระหนี้รายนี้ไม่ได้เป็นผู้ซื้อและรับโอนที่ดินโฉนดเลขที่ 12114 ไว้จากนายสุทิน กลับเจริญ จำเลยที่ 1 โดยตรง แต่ได้ซื้อและรับโอนที่ดินไว้จากนายสนิท ซึ่งเป็นบุคคลภายนอกผู้ได้รับซื้อฝากที่ดินไว้จากผู้ที่ได้ซื้อและรับโอนกรรมสิทธิ์จากจำเลยที 1 หลังจากที่จำเลยที่ 1 ถูกฟ้องให้เป็นบุคคลล้มละลายแล้ว แต่ขาดอายุความไถ่ถอนการขายฝาก แม้ต่อมาศาลฎีกาจะได้มีคำพิพากษาให้เพิกถอนการโอนที่ดินแปลงดังกล่าวก็ถือไม่ได้ว่าผู้รับชำระหนี้เป็นบุคคลผู้ได้รับความเสียหายอันเกิดจากการที่ศาลพิพากษาให้เพิกถอนการโอนที่ดินเป็นทรัพย์สินของลูกหนี้ตามนัยที่บัญญัติไว้ในมาตรา 115 ที่จะให้สิทธิแก่ผู้ขอรับชำระหนี้ยื่นคำขอรับชำระหนี้ได้จากกองทรัพย์สินของลูกหนี้ในคดีล้มละลายตามที่บัญญัติไว้ในมาตรา 92 แห่งพระราชบัญญัติล้มละลาย พุทธศักราช 2483 ดังที่ผู้ขอรับชำระหนี้ฎีกากล่าวอ้าง เพราะผู้ขอรับชำระหนี้กับลูกหนี้ในคดีล้มละลายไม่มีนิติสัมพันธ์ใด ๆ ต่อกันอันเป็นมูลหนี้ก่อให้เกิดความเสียหาย ถ้าหากผู้ขอรับชำระหนี้เห็นว่าตนได้รับความเสียหายสืบเนื่องมาจากการไม่ได้รับโอนที่ดินเพราะเหตุศาลพิพากษาให้เพิกถอนก็ชอบที่จะว่ากล่าวเอาจากผู้ขายซึ่งมีนิติสัมพันธ์ตามสัญญาซื้อขายที่ดินกันโดยตรง ไม่ใช่มาใช้สิทธิเรียกร้องขอรับชำระหนี้เป็นค่าเสียหายจากกองทรัพย์สินของลูกหนี้ในคดีล้มละลายพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 933/2526นางฉวี ทัศนปรีดาโจทก์นายสุทิน กลับเจริญ กับพวกจำเลยผู้ขอรับชำระหนี้จำเลยนางสุวรรณี หริตวรจำเลย พ.ร.บ.ล้มละลาย พ.ศ.2483 ม. 92, ม. 115ผู้ขอรับชำระหนี้ไม่ได้เป็นผู้รับโอนที่ดินไว้จากลูกหนี้โดยตรง แต่ได้รับโอนจากบุคคลภายนอกหลังจากที่ลูกหนี้ถูกฟ้องให้เป็นบุคคลล้มละลายแล้ว แม้ต่อมาศาลจะได้มีคำพิพากษาให้เพิกถอนการโอนก็ถือไม่ได้ว่าผู้ขอรับชำระหนี้เป็นบุคคลผู้ได้รับความเสียหายอันเกิดจากการที่ศาลพิพากษาให้เพิกถอนการโอนทรัพย์สินของลูกหนี้ตามที่บัญญัติไว้ใน มาตรา115 ที่จะให้สิทธิแก่ผู้ขอรับชำระหนี้ยื่นคำขอรับชำระหนี้ได้จากกองทรัพย์สินของลูกหนี้ตาม มาตรา 92 เพราะผู้ขอรับชำระหนี้กับลูกหนี้ไม่มีนิติสัมพันธ์ใดๆ ต่อกันอันเป็นมูลหนี้ก่อให้เกิดความเสียหายผู้ขอรับชำระหนี้ได้ยื่นคำขอรับชำระหนี้ต่อเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์เป็นค่าซื้อที่ดินจำนวน 650,000 บาท เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ทำความเห็นว่าผู้ขอรับชำระหนี้ได้ซื้อที่ดินดังกล่าวจากบุคคลภายนอก มิได้รับโอนจากลูกหนี้กองทรัพย์สินของลูกหนี้จึงไม่มีความผูกพันใด ๆ ที่จะต้องรับผิด และผู้ขอรับชำระหนี้ได้รับโอนที่ดินจากบุคคลภายนอกหลังจากที่ลูกหนี้ถูกพิทักษ์ทรัพย์เด็ดขาดแล้ว จึงต้องห้ามมิให้ได้รับชำระหนี้ เห็นควรยกคำขอรับชำระหนี้รายนี้ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วมีคำสั่งให้ยกคำขอรับชำระหนี้ตามความเห็นของเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ผู้ขอรับชำระหนี้อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนผู้ขอรับชำระหนี้ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ผู้ขอรับชำระหนี้รายนี้ไม่ได้เป็นผู้ซื้อและรับโอนที่ดินโฉนดเลขที่ 12114 ไว้จากนายสุทิน กลับเจริญ จำเลยที่ 1 โดยตรง แต่ได้ซื้อและรับโอนที่ดินไว้จากนายสนิท ซึ่งเป็นบุคคลภายนอกผู้ได้รับซื้อฝากที่ดินไว้จากผู้ที่ได้ซื้อและรับโอนกรรมสิทธิ์จากจำเลยที 1 หลังจากที่จำเลยที่ 1 ถูกฟ้องให้เป็นบุคคลล้มละลายแล้ว แต่ขาดอายุความไถ่ถอนการขายฝาก แม้ต่อมาศาลฎีกาจะได้มีคำพิพากษาให้เพิกถอนการโอนที่ดินแปลงดังกล่าวก็ถือไม่ได้ว่าผู้รับชำระหนี้เป็นบุคคลผู้ได้รับความเสียหายอันเกิดจากการที่ศาลพิพากษาให้เพิกถอนการโอนที่ดินเป็นทรัพย์สินของลูกหนี้ตามนัยที่บัญญัติไว้ในมาตรา 115 ที่จะให้สิทธิแก่ผู้ขอรับชำระหนี้ยื่นคำขอรับชำระหนี้ได้จากกองทรัพย์สินของลูกหนี้ในคดีล้มละลายตามที่บัญญัติไว้ในมาตรา 92 แห่งพระราชบัญญัติล้มละลาย พุทธศักราช 2483 ดังที่ผู้ขอรับชำระหนี้ฎีกากล่าวอ้าง เพราะผู้ขอรับชำระหนี้กับลูกหนี้ในคดีล้มละลายไม่มีนิติสัมพันธ์ใด ๆ ต่อกันอันเป็นมูลหนี้ก่อให้เกิดความเสียหาย ถ้าหากผู้ขอรับชำระหนี้เห็นว่าตนได้รับความเสียหายสืบเนื่องมาจากการไม่ได้รับโอนที่ดินเพราะเหตุศาลพิพากษาให้เพิกถอนก็ชอบที่จะว่ากล่าวเอาจากผู้ขายซึ่งมีนิติสัมพันธ์ตามสัญญาซื้อขายที่ดินกันโดยตรง ไม่ใช่มาใช้สิทธิเรียกร้องขอรับชำระหนี้เป็นค่าเสียหายจากกองทรัพย์สินของลูกหนี้ในคดีล้มละลายพิพากษายืน(พิศิษฏ์ เทศะบำรุง-สุชาติ จิวะชาติ-วีระ ทรัพยไพศาล)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ผู้ขอรับชำระหนี้ได้ยื่นคำขอรับชำระหนี้ต่อเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์เป็นค่าซื้อที่ดินจำนวน 650,000 บาท เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ทำความเห็นว่าผู้ขอรับชำระหนี้ได้ซื้อที่ดินดังกล่าวจากบุคคลภายนอก มิได้รับโอนจากลูกหนี้กองทรัพย์สินของลูกหนี้จึงไม่มีความผูกพันใด ๆ ที่จะต้องรับผิด และผู้ขอรับชำระหนี้ได้รับโอนที่ดินจากบุคคลภายนอกหลังจากที่ลูกหนี้ถูกพิทักษ์ทรัพย์เด็ดขาดแล้ว จึงต้องห้ามมิให้ได้รับชำระหนี้ เห็นควรยกคำขอรับชำระหนี้รายนี้ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วมีคำสั่งให้ยกคำขอรับชำระหนี้ตามความเห็นของเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ผู้ขอรับชำระหนี้อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนผู้ขอรับชำระหนี้ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ผู้ขอรับชำระหนี้รายนี้ไม่ได้เป็นผู้ซื้อและรับโอนที่ดินโฉนดเลขที่ 12114 ไว้จากนายสุทิน กลับเจริญ จำเลยที่ 1 โดยตรง แต่ได้ซื้อและรับโอนที่ดินไว้จากนายสนิท ซึ่งเป็นบุคคลภายนอกผู้ได้รับซื้อฝากที่ดินไว้จากผู้ที่ได้ซื้อและรับโอนกรรมสิทธิ์จากจำเลยที 1 หลังจากที่จำเลยที่ 1 ถูกฟ้องให้เป็นบุคคลล้มละลายแล้ว แต่ขาดอายุความไถ่ถอนการขายฝาก แม้ต่อมาศาลฎีกาจะได้มีคำพิพากษาให้เพิกถอนการโอนที่ดินแปลงดังกล่าวก็ถือไม่ได้ว่าผู้รับชำระหนี้เป็นบุคคลผู้ได้รับความเสียหายอันเกิดจากการที่ศาลพิพากษาให้เพิกถอนการโอนที่ดินเป็นทรัพย์สินของลูกหนี้ตามนัยที่บัญญัติไว้ในมาตรา 115 ที่จะให้สิทธิแก่ผู้ขอรับชำระหนี้ยื่นคำขอรับชำระหนี้ได้จากกองทรัพย์สินของลูกหนี้ในคดีล้มละลายตามที่บัญญัติไว้ในมาตรา 92 แห่งพระราชบัญญัติล้มละลาย พุทธศักราช 2483 ดังที่ผู้ขอรับชำระหนี้ฎีกากล่าวอ้าง เพราะผู้ขอรับชำระหนี้กับลูกหนี้ในคดีล้มละลายไม่มีนิติสัมพันธ์ใด ๆ ต่อกันอันเป็นมูลหนี้ก่อให้เกิดความเสียหาย ถ้าหากผู้ขอรับชำระหนี้เห็นว่าตนได้รับความเสียหายสืบเนื่องมาจากการไม่ได้รับโอนที่ดินเพราะเหตุศาลพิพากษาให้เพิกถอนก็ชอบที่จะว่ากล่าวเอาจากผู้ขายซึ่งมีนิติสัมพันธ์ตามสัญญาซื้อขายที่ดินกันโดยตรง ไม่ใช่มาใช้สิทธิเรียกร้องขอรับชำระหนี้เป็นค่าเสียหายจากกองทรัพย์สินของลูกหนี้ในคดีล้มละลายพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 933/2526นางฉวี ทัศนปรีดาโจทก์นายสุทิน กลับเจริญ กับพวกจำเลยผู้ขอรับชำระหนี้จำเลยนางสุวรรณี หริตวรจำเลย พ.ร.บ.ล้มละลาย พ.ศ.2483 ม. 92, ม. 115ผู้ขอรับชำระหนี้ไม่ได้เป็นผู้รับโอนที่ดินไว้จากลูกหนี้โดยตรง แต่ได้รับโอนจากบุคคลภายนอกหลังจากที่ลูกหนี้ถูกฟ้องให้เป็นบุคคลล้มละลายแล้ว แม้ต่อมาศาลจะได้มีคำพิพากษาให้เพิกถอนการโอนก็ถือไม่ได้ว่าผู้ขอรับชำระหนี้เป็นบุคคลผู้ได้รับความเสียหายอันเกิดจากการที่ศาลพิพากษาให้เพิกถอนการโอนทรัพย์สินของลูกหนี้ตามที่บัญญัติไว้ใน มาตรา115 ที่จะให้สิทธิแก่ผู้ขอรับชำระหนี้ยื่นคำขอรับชำระหนี้ได้จากกองทรัพย์สินของลูกหนี้ตาม มาตรา 92 เพราะผู้ขอรับชำระหนี้กับลูกหนี้ไม่มีนิติสัมพันธ์ใดๆ ต่อกันอันเป็นมูลหนี้ก่อให้เกิดความเสียหายผู้ขอรับชำระหนี้ได้ยื่นคำขอรับชำระหนี้ต่อเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์เป็นค่าซื้อที่ดินจำนวน 650,000 บาท เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ทำความเห็นว่าผู้ขอรับชำระหนี้ได้ซื้อที่ดินดังกล่าวจากบุคคลภายนอก มิได้รับโอนจากลูกหนี้กองทรัพย์สินของลูกหนี้จึงไม่มีความผูกพันใด ๆ ที่จะต้องรับผิด และผู้ขอรับชำระหนี้ได้รับโอนที่ดินจากบุคคลภายนอกหลังจากที่ลูกหนี้ถูกพิทักษ์ทรัพย์เด็ดขาดแล้ว จึงต้องห้ามมิให้ได้รับชำระหนี้ เห็นควรยกคำขอรับชำระหนี้รายนี้ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วมีคำสั่งให้ยกคำขอรับชำระหนี้ตามความเห็นของเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ผู้ขอรับชำระหนี้อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนผู้ขอรับชำระหนี้ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ผู้ขอรับชำระหนี้รายนี้ไม่ได้เป็นผู้ซื้อและรับโอนที่ดินโฉนดเลขที่ 12114 ไว้จากนายสุทิน กลับเจริญ จำเลยที่ 1 โดยตรง แต่ได้ซื้อและรับโอนที่ดินไว้จากนายสนิท ซึ่งเป็นบุคคลภายนอกผู้ได้รับซื้อฝากที่ดินไว้จากผู้ที่ได้ซื้อและรับโอนกรรมสิทธิ์จากจำเลยที 1 หลังจากที่จำเลยที่ 1 ถูกฟ้องให้เป็นบุคคลล้มละลายแล้ว แต่ขาดอายุความไถ่ถอนการขายฝาก แม้ต่อมาศาลฎีกาจะได้มีคำพิพากษาให้เพิกถอนการโอนที่ดินแปลงดังกล่าวก็ถือไม่ได้ว่าผู้รับชำระหนี้เป็นบุคคลผู้ได้รับความเสียหายอันเกิดจากการที่ศาลพิพากษาให้เพิกถอนการโอนที่ดินเป็นทรัพย์สินของลูกหนี้ตามนัยที่บัญญัติไว้ในมาตรา 115 ที่จะให้สิทธิแก่ผู้ขอรับชำระหนี้ยื่นคำขอรับชำระหนี้ได้จากกองทรัพย์สินของลูกหนี้ในคดีล้มละลายตามที่บัญญัติไว้ในมาตรา 92 แห่งพระราชบัญญัติล้มละลาย พุทธศักราช 2483 ดังที่ผู้ขอรับชำระหนี้ฎีกากล่าวอ้าง เพราะผู้ขอรับชำระหนี้กับลูกหนี้ในคดีล้มละลายไม่มีนิติสัมพันธ์ใด ๆ ต่อกันอันเป็นมูลหนี้ก่อให้เกิดความเสียหาย ถ้าหากผู้ขอรับชำระหนี้เห็นว่าตนได้รับความเสียหายสืบเนื่องมาจากการไม่ได้รับโอนที่ดินเพราะเหตุศาลพิพากษาให้เพิกถอนก็ชอบที่จะว่ากล่าวเอาจากผู้ขายซึ่งมีนิติสัมพันธ์ตามสัญญาซื้อขายที่ดินกันโดยตรง ไม่ใช่มาใช้สิทธิเรียกร้องขอรับชำระหนี้เป็นค่าเสียหายจากกองทรัพย์สินของลูกหนี้ในคดีล้มละลายพิพากษายืน(พิศิษฏ์ เทศะบำรุง-สุชาติ จิวะชาติ-วีระ ทรัพยไพศาล)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ