คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2738/2517หลักกฎหมาย: หนังสือสัญญากู้เงินที่โจทก์ส่งอ้างเป็นพยานหลักฐานต่อศาลมิได้ขีดฆ่าแสตมป์ จึงใช้เป็นพยานหลักฐานในคดีไม่ได้ตามประมวลรัษฎากร มาตรา 118 เป็นผลให้คดีโจทก์ไม่มีหลักฐานที่จะฟังว่าจำเลยกู้เงินโจทก์ดังฟ้องโจทก์ฟ้องขอให้บังคับจำเลยชำระหนี้เงินกู้พร้อมทั้งดอกเบี้ย จำเลยให้การว่าไม่ได้กู้เงินโจทก์ตามฟ้อง ความจริงเป็นเรื่องจำเลยขายที่ดินให้โจทก์ จำเลยรับเงินล่วงหน้า ๗,๐๐๐ บาท จากโจทก์ โจทก์ให้จำเลยทำสัญญากู้ไว้ แต่ลงจำนวนเงินเป็น ๑๐,๐๐๐ บาท เพื่อป้องกันจำเลยไม่ยอมโอนให้ ต่อมาจำเลยขอหนังสือรับรองการทำประโยชน์เพื่อโอนให้โจทก์ แต่โจทก์ไม่ยอมไปทำการรับโอนกลับนำสัญญากู้มาฟ้องทั้งเติมจำนวนเงินเป็น ๑๕,๐๐๐ บาท จึงไม่มีผลบังคับได้ตามกฎหมายและสัญญากู้ไม่ได้ขีดฆ่าอากรแสตมป์ ไม่อาจใช้เป็นพยานหลักฐานได้โจทก์ไม่เคยทวงถามหรือบอกเลิกสัญญา ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้ว พิพากษาให้จำเลยชำระเงินต้นและดอกเบี้ยให้โจทก์ จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า หนังสือสัญญากู้เงินที่โจทก์ส่งอ้างเป็นพยานหลักฐานต่อศาลมิได้ขีดฆ่าอากรแสตมป์ จะใช้เอกสารดังกล่าวเป็นพยานหลักฐานไม่ได้ตามประมวลรัษฎากร มาตรา ๑๑๘ เป็นผลให้คดีโจทก์ไม่มีหลักฐานที่จะฟังว่าจำเลยกู้เงินโจทก์ดังฟ้อง ไม่จำเป็นต้องวินิจฉัยฎีกาของจำเลยในปัญหาข้อเท็จจริงต่อไป พิพากษากลับคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ให้ยกฟ้องโจทก์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2738/2517นางกิ้น หิรัญโจทก์นายรื่น บัญชาญจำเลย ป.พ.พ. ม. 653 ป.รัษฎากร ม. 118หนังสือสัญญากู้เงินที่โจทก์ส่งอ้างเป็นพยานหลักฐานต่อศาลมิได้ขีดฆ่าแสตมป์ จึงใช้เป็นพยานหลักฐานในคดีไม่ได้ตามประมวลรัษฎากร มาตรา 118 เป็นผลให้คดีโจทก์ไม่มีหลักฐานที่จะฟังว่าจำเลยกู้เงินโจทก์ดังฟ้องโจทก์ฟ้องขอให้บังคับจำเลยชำระหนี้เงินกู้พร้อมทั้งดอกเบี้ย จำเลยให้การว่าไม่ได้กู้เงินโจทก์ตามฟ้อง ความจริงเป็นเรื่องจำเลยขายที่ดินให้โจทก์ จำเลยรับเงินล่วงหน้า ๗,๐๐๐ บาท จากโจทก์ โจทก์ให้จำเลยทำสัญญากู้ไว้ แต่ลงจำนวนเงินเป็น ๑๐,๐๐๐ บาท เพื่อป้องกันจำเลยไม่ยอมโอนให้ ต่อมาจำเลยขอหนังสือรับรองการทำประโยชน์เพื่อโอนให้โจทก์ แต่โจทก์ไม่ยอมไปทำการรับโอนกลับนำสัญญากู้มาฟ้องทั้งเติมจำนวนเงินเป็น ๑๕,๐๐๐ บาท จึงไม่มีผลบังคับได้ตามกฎหมายและสัญญากู้ไม่ได้ขีดฆ่าอากรแสตมป์ ไม่อาจใช้เป็นพยานหลักฐานได้โจทก์ไม่เคยทวงถามหรือบอกเลิกสัญญา ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้ว พิพากษาให้จำเลยชำระเงินต้นและดอกเบี้ยให้โจทก์ จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า หนังสือสัญญากู้เงินที่โจทก์ส่งอ้างเป็นพยานหลักฐานต่อศาลมิได้ขีดฆ่าอากรแสตมป์ จะใช้เอกสารดังกล่าวเป็นพยานหลักฐานไม่ได้ตามประมวลรัษฎากร มาตรา ๑๑๘ เป็นผลให้คดีโจทก์ไม่มีหลักฐานที่จะฟังว่าจำเลยกู้เงินโจทก์ดังฟ้อง ไม่จำเป็นต้องวินิจฉัยฎีกาของจำเลยในปัญหาข้อเท็จจริงต่อไป พิพากษากลับคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ให้ยกฟ้องโจทก์(สุเมธ ทิพยมนตรี-รื่น วิไลชนม์-จันทร์ ระรวยทรง)ศาลจังหวัดพังงา - นายมหินทร์ สุรดินทร์กูรศาลอุทธรณ์ - นายพยนต์ ยาวะประภาษแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องขอให้บังคับจำเลยชำระหนี้เงินกู้พร้อมทั้งดอกเบี้ย จำเลยให้การว่าไม่ได้กู้เงินโจทก์ตามฟ้อง ความจริงเป็นเรื่องจำเลยขายที่ดินให้โจทก์ จำเลยรับเงินล่วงหน้า ๗,๐๐๐ บาท จากโจทก์ โจทก์ให้จำเลยทำสัญญากู้ไว้ แต่ลงจำนวนเงินเป็น ๑๐,๐๐๐ บาท เพื่อป้องกันจำเลยไม่ยอมโอนให้ ต่อมาจำเลยขอหนังสือรับรองการทำประโยชน์เพื่อโอนให้โจทก์ แต่โจทก์ไม่ยอมไปทำการรับโอนกลับนำสัญญากู้มาฟ้องทั้งเติมจำนวนเงินเป็น ๑๕,๐๐๐ บาท จึงไม่มีผลบังคับได้ตามกฎหมายและสัญญากู้ไม่ได้ขีดฆ่าอากรแสตมป์ ไม่อาจใช้เป็นพยานหลักฐานได้โจทก์ไม่เคยทวงถามหรือบอกเลิกสัญญา ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้ว พิพากษาให้จำเลยชำระเงินต้นและดอกเบี้ยให้โจทก์ จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า หนังสือสัญญากู้เงินที่โจทก์ส่งอ้างเป็นพยานหลักฐานต่อศาลมิได้ขีดฆ่าอากรแสตมป์ จะใช้เอกสารดังกล่าวเป็นพยานหลักฐานไม่ได้ตามประมวลรัษฎากร มาตรา ๑๑๘ เป็นผลให้คดีโจทก์ไม่มีหลักฐานที่จะฟังว่าจำเลยกู้เงินโจทก์ดังฟ้อง ไม่จำเป็นต้องวินิจฉัยฎีกาของจำเลยในปัญหาข้อเท็จจริงต่อไป พิพากษากลับคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ให้ยกฟ้องโจทก์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2738/2517นางกิ้น หิรัญโจทก์นายรื่น บัญชาญจำเลย ป.พ.พ. ม. 653 ป.รัษฎากร ม. 118หนังสือสัญญากู้เงินที่โจทก์ส่งอ้างเป็นพยานหลักฐานต่อศาลมิได้ขีดฆ่าแสตมป์ จึงใช้เป็นพยานหลักฐานในคดีไม่ได้ตามประมวลรัษฎากร มาตรา 118 เป็นผลให้คดีโจทก์ไม่มีหลักฐานที่จะฟังว่าจำเลยกู้เงินโจทก์ดังฟ้องโจทก์ฟ้องขอให้บังคับจำเลยชำระหนี้เงินกู้พร้อมทั้งดอกเบี้ย จำเลยให้การว่าไม่ได้กู้เงินโจทก์ตามฟ้อง ความจริงเป็นเรื่องจำเลยขายที่ดินให้โจทก์ จำเลยรับเงินล่วงหน้า ๗,๐๐๐ บาท จากโจทก์ โจทก์ให้จำเลยทำสัญญากู้ไว้ แต่ลงจำนวนเงินเป็น ๑๐,๐๐๐ บาท เพื่อป้องกันจำเลยไม่ยอมโอนให้ ต่อมาจำเลยขอหนังสือรับรองการทำประโยชน์เพื่อโอนให้โจทก์ แต่โจทก์ไม่ยอมไปทำการรับโอนกลับนำสัญญากู้มาฟ้องทั้งเติมจำนวนเงินเป็น ๑๕,๐๐๐ บาท จึงไม่มีผลบังคับได้ตามกฎหมายและสัญญากู้ไม่ได้ขีดฆ่าอากรแสตมป์ ไม่อาจใช้เป็นพยานหลักฐานได้โจทก์ไม่เคยทวงถามหรือบอกเลิกสัญญา ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้ว พิพากษาให้จำเลยชำระเงินต้นและดอกเบี้ยให้โจทก์ จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า หนังสือสัญญากู้เงินที่โจทก์ส่งอ้างเป็นพยานหลักฐานต่อศาลมิได้ขีดฆ่าอากรแสตมป์ จะใช้เอกสารดังกล่าวเป็นพยานหลักฐานไม่ได้ตามประมวลรัษฎากร มาตรา ๑๑๘ เป็นผลให้คดีโจทก์ไม่มีหลักฐานที่จะฟังว่าจำเลยกู้เงินโจทก์ดังฟ้อง ไม่จำเป็นต้องวินิจฉัยฎีกาของจำเลยในปัญหาข้อเท็จจริงต่อไป พิพากษากลับคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ให้ยกฟ้องโจทก์(สุเมธ ทิพยมนตรี-รื่น วิไลชนม์-จันทร์ ระรวยทรง)ศาลจังหวัดพังงา - นายมหินทร์ สุรดินทร์กูรศาลอุทธรณ์ - นายพยนต์ ยาวะประภาษแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ