คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 47/2510หลักกฎหมาย: การคำนวณกำไรสุทธิสำหรับเก็บภาษีต้องบังคับตามกฎหมายที่ใช้อยู่ในเวลาคำนวณนั้นแม้ว่าผลกำไรหรือขาดทุนจะเกิดขึ้นในระหว่างยังใช้กฎหมายเดิมที่ยกเลิกไปแล้วก็ตามไม่เป็นการใช้กฎหมายย้อนหลังเพราะเป็นการคำนวณตามวิธีการในกฎหมายที่ใช้อยู่ในขณะคำนวณกำไรเพื่อจะเก็บภาษีจะนำเอากฎหมายที่ยกเลิกไปมาใช้ในการคำนวณเพื่อเก็บภาษีไม่ได้โจทก์ฟ้องว่า เจ้าพนักงานประเมินภาษีเงินได้นิติบุคคลประเมินให้โจทก์เสียภาษีเงินได้ โจทก์ได้อุทธรณ์คัดค้านการประเมินของเจ้าพนักงานประเมินต่อจำเลย จำเลยสั่งยกอุทธรณ์ของโจทก์โจทก์เห็นว่าไม่ถูกต้อง ไม่ชอบด้วยกฎหมาย ขอให้ศาลพิพากษาเพิกถอนคำวินิจฉัยอุทธรณ์ของจำเลยจำเลยให้การว่า คำวินิจฉัยอุทธรณ์ถูกต้องแล้วศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วพิพากษาว่า โจทก์มีสิทธิเอาผลขาดทุนใน พ.ศ. 2501 มาถือเป็นรายจ่ายในการคำนวณกำไรสุทธิปี 2503 ได้ จึงให้เพิกถอนคำวินิจฉัยอุทธรณ์ของจำเลย จำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า ประเด็นที่ฎีกาว่าผลขาดทุนใน พ.ศ. 2501 จะคิดหักออกจากกำไร พ.ศ. 2503 ได้หรือไม่นั้น การคำนวณกำไรสุทธิสำหรับภาษีในกำไรสุทธิรอบระยะเวลาบัญชี พ.ศ. 2503 ต้องบังคับตามกฎหมายในเวลานั้น คือ ประมวลรัษฎากรฉบับที่ 16 ซึ่งยอมให้หักผลขาดทุนสุทธิในรอบระยะเวลาบัญชีปี 2501 ด้วย ไม่เป็นการใช้กฎหมายย้อนหลังเพราะเป็นการคำนวณตามวิธีการในกฎหมายที่ใช้ในขณะคำนวณกำไร พ.ศ. 2503 เพื่อเก็บภาษีจะนำเอากฎหมายที่ยกเลิกไปมาใช้ในการเก็บภาษีจากกำไร พ.ศ. 2503 ไม่ได้ และมิใช่ว่าเมื่อใช้กฎหมายใหม่แล้ว ผลขาดทุนใน พ.ศ. 2501 ไม่เป็นผลขาดทุนต่อไปพิพากษายืน ยกฎีกาจำเลย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 47/2510บริษัท ไบเล่คาลิฟอร์เนียโอเร้นซ์ (ประเทศไทย) จำกัด โดยพลตำรวจตรีชลอ ศรีศรากรโจทก์และนายสมปอง นันทภิวัธน์ กรรมการของบริษัทโจทก์นายหิรัญ สูตะบุตร ที่ 1 กับพวกรวม 3 คนจำเลย ป.รัษฎากร การคำนวณกำไรสุทธิสำหรับเก็บภาษีต้องบังคับตามกฎหมายที่ใช้อยู่ในเวลาคำนวณนั้นแม้ว่าผลกำไรหรือขาดทุนจะเกิดขึ้นในระหว่างยังใช้กฎหมายเดิมที่ยกเลิกไปแล้วก็ตามไม่เป็นการใช้กฎหมายย้อนหลังเพราะเป็นการคำนวณตามวิธีการในกฎหมายที่ใช้อยู่ในขณะคำนวณกำไรเพื่อจะเก็บภาษีจะนำเอากฎหมายที่ยกเลิกไปมาใช้ในการคำนวณเพื่อเก็บภาษีไม่ได้โจทก์ฟ้องว่า เจ้าพนักงานประเมินภาษีเงินได้นิติบุคคลประเมินให้โจทก์เสียภาษีเงินได้ โจทก์ได้อุทธรณ์คัดค้านการประเมินของเจ้าพนักงานประเมินต่อจำเลย จำเลยสั่งยกอุทธรณ์ของโจทก์โจทก์เห็นว่าไม่ถูกต้อง ไม่ชอบด้วยกฎหมาย ขอให้ศาลพิพากษาเพิกถอนคำวินิจฉัยอุทธรณ์ของจำเลยจำเลยให้การว่า คำวินิจฉัยอุทธรณ์ถูกต้องแล้วศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วพิพากษาว่า โจทก์มีสิทธิเอาผลขาดทุนใน พ.ศ. 2501 มาถือเป็นรายจ่ายในการคำนวณกำไรสุทธิปี 2503 ได้ จึงให้เพิกถอนคำวินิจฉัยอุทธรณ์ของจำเลย จำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า ประเด็นที่ฎีกาว่าผลขาดทุนใน พ.ศ. 2501 จะคิดหักออกจากกำไร พ.ศ. 2503 ได้หรือไม่นั้น การคำนวณกำไรสุทธิสำหรับภาษีในกำไรสุทธิรอบระยะเวลาบัญชี พ.ศ. 2503 ต้องบังคับตามกฎหมายในเวลานั้น คือ ประมวลรัษฎากรฉบับที่ 16 ซึ่งยอมให้หักผลขาดทุนสุทธิในรอบระยะเวลาบัญชีปี 2501 ด้วย ไม่เป็นการใช้กฎหมายย้อนหลังเพราะเป็นการคำนวณตามวิธีการในกฎหมายที่ใช้ในขณะคำนวณกำไร พ.ศ. 2503 เพื่อเก็บภาษีจะนำเอากฎหมายที่ยกเลิกไปมาใช้ในการเก็บภาษีจากกำไร พ.ศ. 2503 ไม่ได้ และมิใช่ว่าเมื่อใช้กฎหมายใหม่แล้ว ผลขาดทุนใน พ.ศ. 2501 ไม่เป็นผลขาดทุนต่อไปพิพากษายืน ยกฎีกาจำเลย(จิตติ ติงศภัทิย์-เพรียง โรจนรัส-ไฉน บุญยก)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า เจ้าพนักงานประเมินภาษีเงินได้นิติบุคคลประเมินให้โจทก์เสียภาษีเงินได้ โจทก์ได้อุทธรณ์คัดค้านการประเมินของเจ้าพนักงานประเมินต่อจำเลย จำเลยสั่งยกอุทธรณ์ของโจทก์โจทก์เห็นว่าไม่ถูกต้อง ไม่ชอบด้วยกฎหมาย ขอให้ศาลพิพากษาเพิกถอนคำวินิจฉัยอุทธรณ์ของจำเลยจำเลยให้การว่า คำวินิจฉัยอุทธรณ์ถูกต้องแล้วศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วพิพากษาว่า โจทก์มีสิทธิเอาผลขาดทุนใน พ.ศ. 2501 มาถือเป็นรายจ่ายในการคำนวณกำไรสุทธิปี 2503 ได้ จึงให้เพิกถอนคำวินิจฉัยอุทธรณ์ของจำเลย จำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า ประเด็นที่ฎีกาว่าผลขาดทุนใน พ.ศ. 2501 จะคิดหักออกจากกำไร พ.ศ. 2503 ได้หรือไม่นั้น การคำนวณกำไรสุทธิสำหรับภาษีในกำไรสุทธิรอบระยะเวลาบัญชี พ.ศ. 2503 ต้องบังคับตามกฎหมายในเวลานั้น คือ ประมวลรัษฎากรฉบับที่ 16 ซึ่งยอมให้หักผลขาดทุนสุทธิในรอบระยะเวลาบัญชีปี 2501 ด้วย ไม่เป็นการใช้กฎหมายย้อนหลังเพราะเป็นการคำนวณตามวิธีการในกฎหมายที่ใช้ในขณะคำนวณกำไร พ.ศ. 2503 เพื่อเก็บภาษีจะนำเอากฎหมายที่ยกเลิกไปมาใช้ในการเก็บภาษีจากกำไร พ.ศ. 2503 ไม่ได้ และมิใช่ว่าเมื่อใช้กฎหมายใหม่แล้ว ผลขาดทุนใน พ.ศ. 2501 ไม่เป็นผลขาดทุนต่อไปพิพากษายืน ยกฎีกาจำเลย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 47/2510บริษัท ไบเล่คาลิฟอร์เนียโอเร้นซ์ (ประเทศไทย) จำกัด โดยพลตำรวจตรีชลอ ศรีศรากรโจทก์และนายสมปอง นันทภิวัธน์ กรรมการของบริษัทโจทก์นายหิรัญ สูตะบุตร ที่ 1 กับพวกรวม 3 คนจำเลย ป.รัษฎากร การคำนวณกำไรสุทธิสำหรับเก็บภาษีต้องบังคับตามกฎหมายที่ใช้อยู่ในเวลาคำนวณนั้นแม้ว่าผลกำไรหรือขาดทุนจะเกิดขึ้นในระหว่างยังใช้กฎหมายเดิมที่ยกเลิกไปแล้วก็ตามไม่เป็นการใช้กฎหมายย้อนหลังเพราะเป็นการคำนวณตามวิธีการในกฎหมายที่ใช้อยู่ในขณะคำนวณกำไรเพื่อจะเก็บภาษีจะนำเอากฎหมายที่ยกเลิกไปมาใช้ในการคำนวณเพื่อเก็บภาษีไม่ได้โจทก์ฟ้องว่า เจ้าพนักงานประเมินภาษีเงินได้นิติบุคคลประเมินให้โจทก์เสียภาษีเงินได้ โจทก์ได้อุทธรณ์คัดค้านการประเมินของเจ้าพนักงานประเมินต่อจำเลย จำเลยสั่งยกอุทธรณ์ของโจทก์โจทก์เห็นว่าไม่ถูกต้อง ไม่ชอบด้วยกฎหมาย ขอให้ศาลพิพากษาเพิกถอนคำวินิจฉัยอุทธรณ์ของจำเลยจำเลยให้การว่า คำวินิจฉัยอุทธรณ์ถูกต้องแล้วศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วพิพากษาว่า โจทก์มีสิทธิเอาผลขาดทุนใน พ.ศ. 2501 มาถือเป็นรายจ่ายในการคำนวณกำไรสุทธิปี 2503 ได้ จึงให้เพิกถอนคำวินิจฉัยอุทธรณ์ของจำเลย จำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า ประเด็นที่ฎีกาว่าผลขาดทุนใน พ.ศ. 2501 จะคิดหักออกจากกำไร พ.ศ. 2503 ได้หรือไม่นั้น การคำนวณกำไรสุทธิสำหรับภาษีในกำไรสุทธิรอบระยะเวลาบัญชี พ.ศ. 2503 ต้องบังคับตามกฎหมายในเวลานั้น คือ ประมวลรัษฎากรฉบับที่ 16 ซึ่งยอมให้หักผลขาดทุนสุทธิในรอบระยะเวลาบัญชีปี 2501 ด้วย ไม่เป็นการใช้กฎหมายย้อนหลังเพราะเป็นการคำนวณตามวิธีการในกฎหมายที่ใช้ในขณะคำนวณกำไร พ.ศ. 2503 เพื่อเก็บภาษีจะนำเอากฎหมายที่ยกเลิกไปมาใช้ในการเก็บภาษีจากกำไร พ.ศ. 2503 ไม่ได้ และมิใช่ว่าเมื่อใช้กฎหมายใหม่แล้ว ผลขาดทุนใน พ.ศ. 2501 ไม่เป็นผลขาดทุนต่อไปพิพากษายืน ยกฎีกาจำเลย(จิตติ ติงศภัทิย์-เพรียง โรจนรัส-ไฉน บุญยก)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ