phoneee/thai-legal-corpus huggingface dataset:
ประกาศที่ประชุมใหญ่ตุลาการในศาลปกครองสูงสุดประกาศที่ประชุมใหญ่ตุลาการในศาลปกครองสูงสุดเรื่องให้ศาลปกครองนครราชสีมา ศาลปกครองขอนแก่น และศาลปกครองอุดรธานีมีเขตอำนาจเพิ่มเติมในจังหวัดใกล้เคียง[๑] ตามที่ได้มีประกาศที่ประชุมใหญ่ตุลาการในศาลปกครองสูงสุดเรื่อง ให้ศาลปกครองนครราชสีมาและศาลปกครองขอนแก่นมีเขตอำนาจเพิ่มเติมในจังหวัดใกล้เคียงลงวันที่ ๒๖ เมษายน ๒๕๔๕ เพื่อให้ศาลปกครองนครราชสีมาและศาลปกครองขอนแก่นมีเขตอำนาจเพิ่มเติมในจังหวัดใกล้เคียงนอกเหนือจากเขตอำนาจปกตินั้นเนื่องจากจะมีการเปิดทำการศาลปกครองอุดรธานีตั้งแต่วันที่ ๒๔ กันยายน ๒๕๕๓ เป็นต้นไปสมควรปรับปรุงเขตอำนาจที่เพิ่มเติมขึ้นของศาลปกครองนครราชสีมาและศาลปกครองขอนแก่นให้เหมาะสมและกำหนดให้ศาลปกครองอุดรธานีมีเขตอำนาจเพิ่มเติมในจังหวัดใกล้เคียงนอกเหนือจากเขตอำนาจปกติที่กำหนดไว้ในมาตรา๙๔ (๑) (๔) และ (๑๕) แห่งพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครองพ.ศ. ๒๕๔๒ ทั้งนี้เพื่ออำนวยความสะดวกแก่ประชาชนอาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๐๓ วรรคสองแห่งพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง พ.ศ. ๒๕๔๒ที่ประชุมใหญ่ตุลาการในศาลปกครองสูงสุดจึงออกประกาศไว้ ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ ให้ยกเลิกประกาศที่ประชุมใหญ่ตุลาการในศาลปกครองสูงสุดเรื่องให้ศาลปกครองนครราชสีมาและศาลปกครองขอนแก่นมีเขตอำนาจเพิ่มเติมในจังหวัดใกล้เคียงลงวันที่ ๒๖ เมษายน ๒๕๔๕ข้อ ๒ ให้ศาลปกครองนครราชสีมามีเขตอำนาจเพิ่มเติมในจังหวัดบุรีรัมย์จังหวัดยโสธร จังหวัดร้อยเอ็ด จังหวัดศรีสะเกษ จังหวัดสุรินทร์ จังหวัดอุบลราชธานีและจังหวัดอำนาจเจริญข้อ ๓ ให้ศาลปกครองขอนแก่นมีเขตอำนาจเพิ่มเติมในจังหวัดมุกดาหารข้อ ๔ ให้ศาลปกครองอุดรธานีมีเขตอำนาจเพิ่มเติมในจังหวัดนครพนมและจังหวัดสกลนครข้อ ๕ ประกาศนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ ๒๔กันยายน ๒๕๕๓ เป็นต้นไปประกาศณ วันที่ ๒๐ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๕๓อักขราทรจุฬารัตนประธานศาลปกครองสูงสุดปริยานุช/ผู้จัดทำ๑๓กันยายน ๒๕๕๓นันท์นภัสร์/ตรวจ๑๓กันยายน ๒๕๕๓[๑]ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๗/ตอนที่ ๕๓ ก/หน้า ๓๗/๓ กันยายน ๒๕๕๓
ประกาศคณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ที่ กจ. 10/2553เรื่อง การกําหนดค่าธรรมเนียมเกี่ยวกับการขออนุญาตเสนอขายหลักทรัพย์ที่ออกใหม่ และการขออนุมัติโครงการแปลงสินทรัพย์เป็นหลักทรัพย์(ฉบับที่ 5) อาศัยอํานาจตามความในมาตรา 14(2) แห่งพระราชบัญญัติหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ พ.ศ. 2535 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ (ฉบับที่ 4) พ.ศ. 2551 อันเป็นพระราชบัญญัติที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจํากัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคลซึ่งมาตรา 29 ประกอบกับมาตรา 33 มาตรา 34 มาตรา 41 มาตรา 43 มาตรา 44 และมาตรา 64 ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย บัญญัติให้กระทําได้โดยอาศัยอํานาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย คณะกรรมการ ก.ล.ต. ออกข้อกําหนดไว้ดังต่อไปนี้ ข้อ 1 ให้ยกเลิกความใน (1) ของข้อ 4 แห่งประกาศคณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ ที่ กจ. 19/2551 เรื่อง การกําหนดค่าธรรมเนียมเกี่ยวกับการขออนุญาตเสนอขายหลักทรัพย์ที่ออกใหม่ และการขออนุมัติโครงการแปลงสินทรัพย์เป็นหลักทรัพย์ ลงวันที่ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2551 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยประกาศคณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ ที่ กจ. 6/2552 เรื่อง การกําหนดค่าธรรมเนียมเกี่ยวกับการขออนุญาตเสนอขายหลักทรัพย์ที่ออกใหม่ และการขออนุมัติโครงการแปลงสินทรัพย์เป็นหลักทรัพย์ (ฉบับที่ 2) ลงวันที่ 13 มีนาคม พ.ศ. 2552 และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน "(1) คําขออนุญาตสําหรับหุ้นกู้ที่ออกใหม่ตามข้อ 5(1) และ (2)"ข้อ 2 ให้ยกเลิก (3) ของข้อ 5 แห่งประกาศคณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ ที่ กจ. 19/2551 เรื่อง การกําหนดค่าธรรมเนียมเกี่ยวกับการขออนุญาตเสนอขายหลักทรัพย์ที่ออกใหม่ และการขออนุมัติโครงการแปลงสินทรัพย์เป็นหลักทรัพย์ ลงวันที่ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2551 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยประกาศคณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ ที่ กจ. 6/2552 เรื่อง การกําหนดค่าธรรมเนียมเกี่ยวกับการขออนุญาตเสนอขายหลักทรัพย์ที่ออกใหม่ และการขออนุมัติโครงการแปลงสินทรัพย์เป็นหลักทรัพย์ (ฉบับที่ 2) ลงวันที่ 13 มีนาคม พ.ศ. 2552 ข้อ 3 ประกาศนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ 16 มิถุนายน พ.ศ. 2553 เป็นต้นไป ประกาศ ณ วันที่ 3 มิถุนายน พ.ศ. 2553 (นายวิจิตร สุพินิจ) ประธานกรรมการ คณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์หมายเหตุ : เหตุผลในการออกประกาศฉบับนี้ คือ เนื่องจากประกาศคณะกรรมการกํากับตลาดทุน ที่ ทด. 26/2553 เรื่อง การเสนอขายหุ้นกู้สกุลเงินตราต่างประเทศในประเทศไทย ได้ยกเลิกประกาศคณะกรรมการกํากับตลาดทุน ที่ ทจ. 15/2552 เรื่อง การเสนอขายหุ้นกู้ต่างประเทศต่อธนาคารพาณิชย์ ในประเทศไทย ลงวันที่ 13 มีนาคม พ.ศ. 2552 ประกอบกับเพื่อให้การยื่นคําขออนุญาตเสนอขาย หุ้นกู้ที่ออกใหม่ที่เป็นสกุลเงินตราต่างประเทศมีอัตราค่าธรรมเนียมเช่นเดียวกับการยื่นคําขออนุญาตเสนอขายหุ้นกู้ที่ออกใหม่ที่เป็นสกุลเงินบาท จึงจําเป็นต้องออกประกาศนี้
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 280/2494หลักกฎหมาย: ที่ดินรกร้างว่างเปล่าอันเป็นสาธารณะสมบัติของแผ่นดินนั้นถ้ารัฐบาลต้องการจะหวงห้าม หรือสงวนไว้ จะต้องกระทำโดยออกประกาศเป็นพระราชกฤษฎีกาตามพระราชบัญญัติว่าด้วยการหวงห้ามที่ดินรกร้างว่างเปล่าอันเป็นสาธารณะสมบัติของแผ่นดิน 2478 มาตรา 4,5 เพียงแต่ทางจังหวัดมีคำสั่งหวงห้ามหรือสงวนที่รกร้างว่างเปล่าไว้เป็นที่หลวงหวงห้ามนั้นยังหาเป็นการถูกต้องชอบด้วยกฎหมายไม่ จึงยังถือว่าเป็นที่หลวงหวงห้ามไม่ได้ นายอำเภอประกาศถอนใบเหยียบย่ำที่ดินของราษฎร โดยไม่ชอบด้วยกฎหมาย ราษฎรผู้นั้นย่อมมีอำนาจฟ้องศาลขอให้สั่งเพิกถอนประกาศถอนใบเหยียบย่ำนั้นเสียได้ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 280/2494นายสหัส ริ้วทองโจทก์นายเกษม จิยะพันธ์ นายอำเภอ เมืองสุรินทร์จำเลย พ.ร.บ.ออกโฉนดที่ดิน (ฉบับที่ 6) พ.ศ.2479 พ.ร.บ.ว่าด้วยการหวงห้ามที่ดินรกร้างว่างเปล่าอันเป็นสาธารณสมบัติของแผ่นดิน พ.ศ.2478 ที่ดินรกร้างว่างเปล่าอันเป็นสาธารณะสมบัติของแผ่นดินนั้นถ้ารัฐบาลต้องการจะหวงห้าม หรือสงวนไว้ จะต้องกระทำโดยออกประกาศเป็นพระราชกฤษฎีกาตามพระราชบัญญัติว่าด้วยการหวงห้ามที่ดินรกร้างว่างเปล่าอันเป็นสาธารณะสมบัติของแผ่นดิน 2478 มาตรา 4,5 เพียงแต่ทางจังหวัดมีคำสั่งหวงห้ามหรือสงวนที่รกร้างว่างเปล่าไว้เป็นที่หลวงหวงห้ามนั้นยังหาเป็นการถูกต้องชอบด้วยกฎหมายไม่ จึงยังถือว่าเป็นที่หลวงหวงห้ามไม่ได้ นายอำเภอประกาศถอนใบเหยียบย่ำที่ดินของราษฎร โดยไม่ชอบด้วยกฎหมาย ราษฎรผู้นั้นย่อมมีอำนาจฟ้องศาลขอให้สั่งเพิกถอนประกาศถอนใบเหยียบย่ำนั้นเสียได้(นนทประชา-มนูภันย์วิมลสาร-ศิลปสิทธิวินิจฉัย)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 280/2494นายสหัส ริ้วทองโจทก์นายเกษม จิยะพันธ์ นายอำเภอ เมืองสุรินทร์จำเลย พ.ร.บ.ออกโฉนดที่ดิน (ฉบับที่ 6) พ.ศ.2479 พ.ร.บ.ว่าด้วยการหวงห้ามที่ดินรกร้างว่างเปล่าอันเป็นสาธารณสมบัติของแผ่นดิน พ.ศ.2478 ที่ดินรกร้างว่างเปล่าอันเป็นสาธารณะสมบัติของแผ่นดินนั้นถ้ารัฐบาลต้องการจะหวงห้าม หรือสงวนไว้ จะต้องกระทำโดยออกประกาศเป็นพระราชกฤษฎีกาตามพระราชบัญญัติว่าด้วยการหวงห้ามที่ดินรกร้างว่างเปล่าอันเป็นสาธารณะสมบัติของแผ่นดิน 2478 มาตรา 4,5 เพียงแต่ทางจังหวัดมีคำสั่งหวงห้ามหรือสงวนที่รกร้างว่างเปล่าไว้เป็นที่หลวงหวงห้ามนั้นยังหาเป็นการถูกต้องชอบด้วยกฎหมายไม่ จึงยังถือว่าเป็นที่หลวงหวงห้ามไม่ได้ นายอำเภอประกาศถอนใบเหยียบย่ำที่ดินของราษฎร โดยไม่ชอบด้วยกฎหมาย ราษฎรผู้นั้นย่อมมีอำนาจฟ้องศาลขอให้สั่งเพิกถอนประกาศถอนใบเหยียบย่ำนั้นเสียได้(นนทประชา-มนูภันย์วิมลสาร-ศิลปสิทธิวินิจฉัย)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศเรื่องการให้ประกาศที่คณะรัฐมนตรีกำหนดตามประกาศสถานการณ์ฉุกเฉินที่มีความร้ายแรงยังคงมีผลใช้บังคับ[๑] ตามที่ได้มีประกาศเรื่อง การขยายระยะเวลาการประกาศสถานการณ์ฉุกเฉินที่มีความร้ายแรงในเขตท้องที่จังหวัดนราธิวาสยกเว้นอำเภอสุไหงโก -ลก และอำเภอสุคิริน จังหวัดยะลา ยกเว้นอำเภอเบตงและจังหวัดปัตตานี ยกเว้นอำเภอแม่ลาน ลงวันที่ ๔ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๖๑ แล้ว นั้นเพื่อให้เกิดความต่อเนื่องในการปฏิบัติการป้องกัน แก้ไข หรือระงับสถานการณ์ฉุกเฉินที่มีความร้ายแรงอาศัยอำนาจตามความในมาตรา๗ และมาตรา ๑๑ แห่งพระราชกำหนดการบริหารราชการในสถานการณ์ฉุกเฉิน พ.ศ.๒๕๔๘ คณะรัฐมนตรีจึงมีมติให้บรรดาประกาศที่คณะรัฐมนตรีกำหนดขึ้นตามประกาศสถานการณ์ฉุกเฉินที่มีความร้ายแรงในเขตท้องที่จังหวัดนราธิวาสจังหวัดปัตตานี และจังหวัดยะลา ลงวันที่ ๒๐ กรกฎาคม พ.ศ.๒๕๔๘ และตามประกาศ เรื่อง การจัดตั้งหน่วยงานพิเศษเพื่อปฏิบัติการตามพระราชกำหนดการบริหารราชการในสถานการณ์ฉุกเฉินพ.ศ. ๒๕๔๘ ลงวันที่ ๑๖ มกราคม พ.ศ.๒๕๕๐ ยังคงมีผลใช้บังคับต่อไปจนกว่าคณะรัฐมนตรีจะกำหนดเป็นอย่างอื่นทั้งนี้ตั้งแต่วันที่ ๒๐ ธันวาคม พ.ศ.๒๕๖๑ เป็นต้นไปประกาศณ วันที่ ๔ ธันวาคม พ.ศ.๒๕๖๑พลเอก ประยุทธ์จันทร์โอชานายกรัฐมนตรีพิมพ์มาดา/ธนบดี/จัดทำ๒๕กุมภาพันธ์ ๒๕๖๒[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๓๕/ตอนพิเศษ ๓๐๙ ง/หน้า ๑๓/๔ ธันวาคม ๒๕๖๑
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1138/2468หลักกฎหมาย: ผัวเมีย ชู้ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1138/2468ผัวเมีย ชู้()แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1138/2468ผัวเมีย ชู้()แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุหมายเหตุ: 115468. คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1137/2468 พิมพ์คำพิพากษาฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1137/2468 ป.อ. ม. 301()แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศกระทรวงการคลังประกาศกระทรวงการคลังเรื่องการปรับลดวงเงินการประมูลพันธบัตรรัฐบาลเพื่อการบริหารหนี้ในปีงบประมาณพ.ศ. ๒๕๕๐ ครั้งที่ ๗[๑] โดยที่พันธบัตรรัฐบาลที่ออกตามประกาศกระทรวงการคลังเรื่อง การประมูลพันธบัตรรัฐบาลเพื่อการบริหารหนี้ ในปีงบประมาณ พ.ศ. ๒๕๕๐ ครั้งที่๗ วงเงิน ๒๐,๐๐๐,๐๐๐,๐๐๐ บาท(สองหมื่นล้านบาทถ้วน) ลงประกาศในราชกิจจานุเบกษา ฉบับประกาศและงานทั่วไปเล่ม ๑๒๔ ตอนพิเศษ ๔๘ ง ลงวันที่ ๒๓ เมษายน ๒๕๕๐ จำหน่ายได้จริงจำนวน ๑๙,๓๗๐,๐๐๐,๐๐๐บาท (หนึ่งหมื่นเก้าพันสามร้อยเจ็ดสิบล้านบาทถ้วน)กระทรวงการคลังจึงขอประกาศให้ทราบโดยทั่วกันว่า กระทรวงการคลังได้ปรับลดวงเงินการประมูลพันธบัตรรัฐบาลเพื่อการบริหารหนี้ในปีงบประมาณ พ.ศ. ๒๕๕๐ ครั้งที่ ๗ จากจำนวน ๒๐,๐๐๐,๐๐๐,๐๐๐บาท (สองหมื่นล้านบาทถ้วน) เป็นจำนวน ๑๙,๓๗๐,๐๐๐,๐๐๐บาท (หนึ่งหมื่นเก้าพันสามร้อยเจ็ดสิบล้านบาทถ้วน)ประกาศณ วันที่ ๙ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๕๐พงษ์ภาณุเศวตรุนทร์ผู้อำนวยการสำนักงานบริหารหนี้สาธารณะปฏิบัติราชการแทนรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังวัชศักดิ์/ผู้จัดทำ๖พฤศจิกายน ๒๕๕๐[๑]ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๔/ตอนพิเศษ ๑๖๕ ง/หน้า ๑/๓๐ ตุลาคม ๒๕๕๐
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 173/2468หลักกฎหมาย: ขายฝากไม่ถูกกฎหมายอำนาจไถ่ถอนทำสัญญาขายฝากที่นากันไม่ถูกต้องตามกฎหมาย โจทย์ฟ้องขอไถ่ จำเลยไม่ยอมให้ไถ่อ้างว่าปกครองมาฝ่ายเดียว ๖ ปี ฎีกาตัดสินว่า เมื่อจำเลยรับว่ามารดาโจทย์ได้ขายฝากที่ที่นารายนี้ไว้แก่จำเลยโดยทำสัญญากันเอง ว่าถ้าหาเงินได้เมื่อใดจะยอมให้ไถ่เมื่อนั้น ถึงแม้สัญญานั้นจะฟังไม่ได้ตามกฎหมายก็ดี เมื่อจำเลยไม่ยอมให้ไถ่อ้างว่าโจทย์ละทิ้งเช่นนี้ เป็นน่าที่จำเลยจะต้องสืบ คดีนี้จำเลยหาได้สืบให้ได้ความชัดไม่ว่า มารดาโจทย์ฤาตัวโจทย์ได้ละทิ้งด้วยอาการกิริยาอย่างใดให้ขาดกรรมสิทธิตามนับแห่งฎีกาที่ ๕๑ แล ๖๔๕/๖๕ นั้น เมื่อเปนดังนี้จำเลยจะไม่ยอมให้ไถ่เฉย ๆ นั้นฟังไม่ได้ จึงให้จำเลยรับเงินไถ่ แลคืนที่นาให้โจทย์ ยืนตามศาลล่าง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 173/2468นายคำมีโจทก์นายบัง นายหมอล. ป.ที่ดิน ขายฝากไม่ถูกกฎหมายอำนาจไถ่ถอนทำสัญญาขายฝากที่นากันไม่ถูกต้องตามกฎหมาย โจทย์ฟ้องขอไถ่ จำเลยไม่ยอมให้ไถ่อ้างว่าปกครองมาฝ่ายเดียว ๖ ปี ฎีกาตัดสินว่า เมื่อจำเลยรับว่ามารดาโจทย์ได้ขายฝากที่ที่นารายนี้ไว้แก่จำเลยโดยทำสัญญากันเอง ว่าถ้าหาเงินได้เมื่อใดจะยอมให้ไถ่เมื่อนั้น ถึงแม้สัญญานั้นจะฟังไม่ได้ตามกฎหมายก็ดี เมื่อจำเลยไม่ยอมให้ไถ่อ้างว่าโจทย์ละทิ้งเช่นนี้ เป็นน่าที่จำเลยจะต้องสืบ คดีนี้จำเลยหาได้สืบให้ได้ความชัดไม่ว่า มารดาโจทย์ฤาตัวโจทย์ได้ละทิ้งด้วยอาการกิริยาอย่างใดให้ขาดกรรมสิทธิตามนับแห่งฎีกาที่ ๕๑ แล ๖๔๕/๖๕ นั้น เมื่อเปนดังนี้จำเลยจะไม่ยอมให้ไถ่เฉย ๆ นั้นฟังไม่ได้ จึงให้จำเลยรับเงินไถ่ แลคืนที่นาให้โจทย์ ยืนตามศาลล่าง(พิพาก-มโน-ศรี)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ทำสัญญาขายฝากที่นากันไม่ถูกต้องตามกฎหมาย โจทย์ฟ้องขอไถ่ จำเลยไม่ยอมให้ไถ่อ้างว่าปกครองมาฝ่ายเดียว ๖ ปี ฎีกาตัดสินว่า เมื่อจำเลยรับว่ามารดาโจทย์ได้ขายฝากที่ที่นารายนี้ไว้แก่จำเลยโดยทำสัญญากันเอง ว่าถ้าหาเงินได้เมื่อใดจะยอมให้ไถ่เมื่อนั้น ถึงแม้สัญญานั้นจะฟังไม่ได้ตามกฎหมายก็ดี เมื่อจำเลยไม่ยอมให้ไถ่อ้างว่าโจทย์ละทิ้งเช่นนี้ เป็นน่าที่จำเลยจะต้องสืบ คดีนี้จำเลยหาได้สืบให้ได้ความชัดไม่ว่า มารดาโจทย์ฤาตัวโจทย์ได้ละทิ้งด้วยอาการกิริยาอย่างใดให้ขาดกรรมสิทธิตามนับแห่งฎีกาที่ ๕๑ แล ๖๔๕/๖๕ นั้น เมื่อเปนดังนี้จำเลยจะไม่ยอมให้ไถ่เฉย ๆ นั้นฟังไม่ได้ จึงให้จำเลยรับเงินไถ่ แลคืนที่นาให้โจทย์ ยืนตามศาลล่าง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 173/2468นายคำมีโจทก์นายบัง นายหมอล. ป.ที่ดิน ขายฝากไม่ถูกกฎหมายอำนาจไถ่ถอนทำสัญญาขายฝากที่นากันไม่ถูกต้องตามกฎหมาย โจทย์ฟ้องขอไถ่ จำเลยไม่ยอมให้ไถ่อ้างว่าปกครองมาฝ่ายเดียว ๖ ปี ฎีกาตัดสินว่า เมื่อจำเลยรับว่ามารดาโจทย์ได้ขายฝากที่ที่นารายนี้ไว้แก่จำเลยโดยทำสัญญากันเอง ว่าถ้าหาเงินได้เมื่อใดจะยอมให้ไถ่เมื่อนั้น ถึงแม้สัญญานั้นจะฟังไม่ได้ตามกฎหมายก็ดี เมื่อจำเลยไม่ยอมให้ไถ่อ้างว่าโจทย์ละทิ้งเช่นนี้ เป็นน่าที่จำเลยจะต้องสืบ คดีนี้จำเลยหาได้สืบให้ได้ความชัดไม่ว่า มารดาโจทย์ฤาตัวโจทย์ได้ละทิ้งด้วยอาการกิริยาอย่างใดให้ขาดกรรมสิทธิตามนับแห่งฎีกาที่ ๕๑ แล ๖๔๕/๖๕ นั้น เมื่อเปนดังนี้จำเลยจะไม่ยอมให้ไถ่เฉย ๆ นั้นฟังไม่ได้ จึงให้จำเลยรับเงินไถ่ แลคืนที่นาให้โจทย์ ยืนตามศาลล่าง(พิพาก-มโน-ศรี)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
กฎกระทรวงกำหนดให้ทางน้ำชลประทานอ่างเก็บน้ำห้วยจานใต้เป็นทางน้ำชลประทานที่จะเรียกเก็บค่าชลประทาน พ.ศ. 2551กฎกระทรวง กำหนดให้ทางน้ำชลประทานอ่างเก็บน้ำห้วยจานใต้ เป็นทางน้ำชลประทานที่จะเรียกเก็บค่าชลประทาน พ.ศ. ๒๕๕๑อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๘ (๑) แห่งพระราชบัญญัติการชลประทานหลวง พุทธศักราช ๒๔๘๕ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติการชลประทานหลวง (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๑๘ และมาตรา ๔๒ แห่งพระราชบัญญัติการชลประทานหลวง พุทธศักราช ๒๔๘๕ อันเป็นกฎหมายที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคล ซึ่งมาตรา๒๙ ประกอบกับมาตรา ๓๒ มาตรา ๓๓ มาตรา ๓๔ มาตรา ๔๑ มาตรา ๔๒ และมาตรา ๔๓ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย บัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้ให้ทางน้ำชลประทานอ่างเก็บน้ำห้วยจานใต้ ในท้องที่ตำบลบัวแดง อำเภอปทุมรัตต์ จังหวัดร้อยเอ็ด ภายในแนวเขตตามแผนที่ท้ายกฎกระทรวงนี้ เป็นทางน้ำชลประทานที่จะเรียกเก็บค่าชลประทานให้ไว้ ณ วันที่ ๒๕ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๕๑ สมศักดิ์ ปริศนานันทกุล รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ โดยที่เป็นการสมควรกำหนดให้ทางน้ำชลประทานอ่างเก็บน้ำห้วยจานใต้ ในท้องที่ตำบลบัวแดง อำเภอปทุมรัตต์ จังหวัดร้อยเอ็ด เป็นทางน้ำชลประทานที่จะเรียกเก็บค่าชลประทาน เพื่อให้เกิดประโยชน์จากการใช้น้ำอย่างเต็มที่ และเนื่องจากมาตรา ๘ (๑)แห่งพระราชบัญญัติการชลประทานหลวง พุทธศักราช ๒๔๘๕ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติการชลประทานหลวง (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๑๘ บัญญัติให้ทางน้ำชลประทานที่จะเรียกเก็บค่าชลประทานต้องกำหนดโดยกฎกระทรวง จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 785/2487หลักกฎหมาย: ให้ที่ดินผู้อื่นไปให้เจ้าหนี้ทำกินต่างดอกเบี้ยเงินกู้ ผู้กู้ไปสัญญาด้วยว่าถ้าไม่ไถ่ใน 5 ปียอมให้หลุดเป็นสิทธิ เมื่อครบ 10 ปีนับแต่วันสัญญาไถ่ถอนแล้วไม่ไถ่ฝ่ายเจ้าของได้ขอที่ดินคืนภายใน 10 ปี ดังนี้ เมื่อเจ้าของที่กับเจ้าหนี้โต้แย้งกรรมสิทธิ์กัน ก็ต้องฟังข้อเท็จจริงต่อไป ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 785/2487นางปราง เกื้อนุ่นโจทก์นายขีด นายจันจำเลย ป.พ.พ. ม. 237, ม. 453, ม. 456, ม. 653, ม. 1367, ม. 1382ให้ที่ดินผู้อื่นไปให้เจ้าหนี้ทำกินต่างดอกเบี้ยเงินกู้ ผู้กู้ไปสัญญาด้วยว่าถ้าไม่ไถ่ใน 5 ปียอมให้หลุดเป็นสิทธิ เมื่อครบ 10 ปีนับแต่วันสัญญาไถ่ถอนแล้วไม่ไถ่ฝ่ายเจ้าของได้ขอที่ดินคืนภายใน 10 ปี ดังนี้ เมื่อเจ้าของที่กับเจ้าหนี้โต้แย้งกรรมสิทธิ์กัน ก็ต้องฟังข้อเท็จจริงต่อไป(จำรูญ โปษยานนท์-คง อิสรภักดี-เยี่ยม เลขวนิชธัมวิทักส์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 785/2487นางปราง เกื้อนุ่นโจทก์นายขีด นายจันจำเลย ป.พ.พ. ม. 237, ม. 453, ม. 456, ม. 653, ม. 1367, ม. 1382ให้ที่ดินผู้อื่นไปให้เจ้าหนี้ทำกินต่างดอกเบี้ยเงินกู้ ผู้กู้ไปสัญญาด้วยว่าถ้าไม่ไถ่ใน 5 ปียอมให้หลุดเป็นสิทธิ เมื่อครบ 10 ปีนับแต่วันสัญญาไถ่ถอนแล้วไม่ไถ่ฝ่ายเจ้าของได้ขอที่ดินคืนภายใน 10 ปี ดังนี้ เมื่อเจ้าของที่กับเจ้าหนี้โต้แย้งกรรมสิทธิ์กัน ก็ต้องฟังข้อเท็จจริงต่อไป(จำรูญ โปษยานนท์-คง อิสรภักดี-เยี่ยม เลขวนิชธัมวิทักส์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ข้อบังคับข้อบังคับว่าด้วยเงินที่พึงชำระให้แก่รัฐบาลพ.ศ. ๒๔๙๕[๑] อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๔ วรรค ๑แห่งพระราชบัญญัติเงินคงคลัง พ.ศ. ๒๔๙๑ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังกำหนดข้อบังคับไว้ดังต่อไปนี้ข้อ ๑.บรรดาเงินทั้งปวงที่พึงชำระให้แก่รัฐบาล ให้นำส่งเข้าบัญชีเงินคงคลังบัญชีที่ ๑ หรือส่งคลังจังหวัดหรือคลังอำเภอตามกำหนดเวลาดังนี้ก. ส่วนกลาง ให้นำส่งไม่น้อยกว่าสัปดาห์ละ ๑ ครั้งข. ส่วนภูมิภาค ให้นำส่งไม่น้อยกว่าเดือนละ ๑ ครั้งการนำเงินส่งผิดไปจากกำหนดตามข้อ ก. และ ข.จะกระทำได้ต่อเมื่อได้รับความตกลงจากกระทรวงการคลังข้อ ๒.การนำเงินส่งดั่งกล่าวในข้อ ๑ให้นำส่งทั้งหมดเว้นแต่ในกรณีที่ได้รับอนุญาตจากกระทรวงการคลังให้หักไว้จ่ายได้ตามข้อบังคับว่าด้วยการอนุญาตให้หัวหน้าส่วนราชการหักรายจ่ายพ.ศ. ๒๔๙๕ข้อ ๓.ใบนำส่งที่ต้องยื่นต่อกระทรวงการคลังหลังจากนำเงินส่งเข้าบัญชีเงินคงคลังบัญชีที่ ๑ ที่ธนาคารแห่งประเทศไทยแล้วก็ดีหรือใบนำส่งที่จะต้องยื่นต่อคลังจังหวัดหรือคลังอำเภอพร้อมกับเงินที่นำส่งก็ดีให้เขียนโดยชัดแจ้งว่าเป็นเงินที่ได้รับไว้ตั้งแต่วันเดือนปีใด ถึงวันเดือนปีใดประกาศ ณ วันที่ ๒ เมษายน ๒๔๙๕ภ. บริภัณฑ์ยุทธกิจรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังพรพิมล/พิมพ์๒๔ก.ค ๒๕๔๔ก้องเกียรติ/ผู้จัดทำ๑๖ กันยายน ๒๕๕๑ชุติมา/ปรับปรุง๒๕ พฤษภาคม ๒๕๖๑[๑] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๖๙/ตอนที่ ๒๕/หน้า ๕๗๑/๑๕ เมษายน ๒๔๙๕
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 62296หลักกฎหมาย: การขอแก้ไขเพิ่มเติมคำแก้ฎีกาจะขอแก้ไขเมื่อพ้นกำหนดเวลาแก้ฎีกาแล้วไม่ได้ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 284/2526นางประมูล ศรีเปารยะโจทก์นายสมนึก ทัลวัลล์จำเลย ป.วิ.พ. ม. 247การขอแก้ไขเพิ่มเติมคำแก้ฎีกาจะขอแก้ไขเมื่อพ้นกำหนดเวลาแก้ฎีกาแล้วไม่ได้(แถมชัย สิทธิไตรย์-อาจ ปัญญาดิลก-ไพศาล สว่างเนตร)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 284/2526นางประมูล ศรีเปารยะโจทก์นายสมนึก ทัลวัลล์จำเลย ป.วิ.พ. ม. 247การขอแก้ไขเพิ่มเติมคำแก้ฎีกาจะขอแก้ไขเมื่อพ้นกำหนดเวลาแก้ฎีกาแล้วไม่ได้(แถมชัย สิทธิไตรย์-อาจ ปัญญาดิลก-ไพศาล สว่างเนตร)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
กฎกระทรวงการคลังกฎกระทรวงการคลังออกตามความในพระราชบัญญัติไพ่พุทธศักราช ๒๔๘๑(ฉะบับที่ ๒)[๑] อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๕และมาตรา ๑๕ แห่งพระราชบัญญัติไพ่พุทธศักราช ๒๔๘๑ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังออกกฎกระทรวงกำหนดอัตราค่าธรรมเนียมใบอนุญาตจำหน่ายไพ่ ดั่งต่อไปนี้ข้อ ๑. ถ้าการจำหน่ายไพ่ครั้งหนึ่งๆ ไม่ถึง ๑๐ ห่อ หรือ ๔๐ สำรับ ให้ถือเป็นการขายปลีกให้เรียกเก็บค่าธรรมเนียมใบอนุญาตปีละ ๑ บาทข้อ ๒. ถ้าการจำหน่ายไพ่ครั้งใดครั้งหนึ่งมีจำนวนแต่๑๐ ห่อ หรือ ๔๐ สำรับขึ้นไป ให้ถือเป็นการขายส่ง ให้เรียกเก็บค่าธรรมเนียมใบอนุญาตปีละ ๑๐ บาทกฎให้ไว้ ณ วันที่ ๔ พฤษภาคม พุทธศักราช ๒๔๘๒นฤเบศร์ มานิตรัฐมนตรีช่วยว่าการ ลงนามแทนรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังวฤษาย์/ผู้จัดทำ๑๗ พฤศจิกายน ๒๕๕๒[๑]ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๕๖//หน้า ๕๓๑/๘ พฤษภาคม ๒๔๘๒
ระเบียบของคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ระเบียบของคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ว่าด้วยการจัดองค์คณะของกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์พ.ศ. ๒๕๒๒[๑] อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๓๔ วรรคสามแห่งพระราชบัญญัติคณะกรรมการกฤษฎีกา พ.ศ. ๒๕๒๒ ประธานคณะกรรมการกฤษฎีกาออกระเบียบไว้ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ระเบียบนี้เรียกว่า ระเบียบของคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ว่าด้วยการจัดองค์คณะของกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ พ.ศ. ๒๕๒๒ข้อ ๒ในการพิจารณาวินิจฉัยเรื่องร้องทุกข์ให้กรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ร่วมกันวินิจฉัยเป็นองค์คณะ แต่ละองค์คณะประกอบด้วยหัวหน้าคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์คนหนึ่งและกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์อื่นอย่างน้อยสี่คน ทั้งนี้ตามคำสั่งของประธานคณะกรรมการกฤษฎีกาหัวหน้าคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์มีหน้าที่กำกับการปฏิบัติหน้าที่ของกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ในคณะให้เป็นไปโดยเรียบร้อยในกรณีที่หัวหน้าคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ไม่สามารถปฏิบัติหน้าที่ในการพิจารณาครั้งใดได้ให้กรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์เลือกกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ในคณะคนใดคนหนึ่งทำหน้าที่หัวหน้าคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ในการพิจารณาครั้งนั้นข้อ ๓ในกรณีที่คณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์คณะใดไม่ครบองค์คณะ เพราะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์คนใดคนหนึ่งไม่สามารถปฏิบัติหน้าที่ได้หรือถูกคัดค้านหรือขอถอนตัวตามระเบียบของคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ว่าด้วยวิธีพิจารณาและวินิจฉัยเรื่องร้องทุกข์ให้เลขาธิการคณะกรรมการกฤษฎีการ้องขอให้กรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ในคณะอื่นไปร่วมปฏิบัติหน้าที่เพื่อให้ครบองค์คณะได้โดยให้คำนึงถึงความเหมาะสมในด้านประสบการณ์ของกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ที่ประกอบกันเข้าเป็นองค์คณะในการพิจารณาเรื่องนั้นๆข้อ ๔ในกรณีที่เป็นปัญหาข้อกฎหมายสำคัญหรือผลการวินิจฉัยของคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์อาจกระทบกระเทือนต่อวิถีทางปฏิบัติราชการอันก่อให้เกิดผลเสียแก่ประโยชน์สาธารณะหรือแก่ระเบียบบริหารราชการเป็นส่วนรวมให้จัดมีการประชุมใหญ่ได้เมื่อ(๑) กรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ที่ประกอบเป็นองค์คณะพิจารณาเรื่องร้องทุกข์นั้นมีมติร้องขอให้มีการประชุมใหญ่(๒) เลขาธิการคณะกรรมการกฤษฎีกาเห็นสมควร โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อ(ก) คำวินิจฉัยของคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์คณะใดคณะหนึ่งแตกต่างไปจากคำวินิจฉัยของคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์คณะอื่นที่เคยมีมาแล้ว(ข)ความเห็นของกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ในคณะแตกต่างกันในสาระสำคัญ แต่กรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์มิได้ร้องขอให้มีการประชุมใหญ่ตาม(๑)ข้อ ๕ระเบียบนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ ๑ ตุลาคม ๒๕๒๒ประกาศ ณ วันที่ ๕ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๒๒พลเอก เกรียงศักดิ์ ชมะนันทน์ประธานคณะกรรมการกฤษฎีกาวาทินี/วีราภรณ์/ตรวจ๒๔ มกราคม ๒๕๔๙โชติกานต์/ปรับปรุง๑๑ กรกฎาคม ๒๕๕๙[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๙๖/ตอนที่ ๑๙๐/ฉบับพิเศษ หน้า ๒๗/๑๔ พฤศจิกายน ๒๕๒๒
พระราชบัญญัติโอนอำนาจหน้าที่และกิจการบริหารของสำนักผังเมือง กระทรวงมหาดไทย ไปเป็นของกรมการผังเมือง กระทรวงมหาดไทย พ.ศ. 2537พระราชบัญญัติ โอนอำนาจหน้าที่และกิจการบริหาร ของสำนักผังเมือง กระทรวงมหาดไทย ไปเป็นของกรมการผังเมือง กระทรวงมหาดไทย พ.ศ. ๒๕๓๗ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร. ให้ไว้ ณ วันที่ ๒๓ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๓๗ เป็นปีที่ ๔๙ ในรัชกาลปัจจุบันพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า โดยที่เป็นการสมควรโอนอำนาจหน้าที่ กิจการ ทรัพย์สิน สิทธิ หนี้ ข้าราชการ ลูกจ้างและเงินงบประมาณของสำนักผังเมือง กระทรวงมหาดไทย ไปเป็นของกรมการผังเมือง กระทรวงมหาดไทย จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้โดยคำแนะนำและยินยอมของรัฐสภา ดังต่อไปนี้มาตรา 1 มาตรา ๑ พระราชบัญญัตินี้เรียกว่า "พระราชบัญญัติโอนอำนาจหน้าที่และกิจการบริหารของสำนักผังเมือง กระทรวงมหาดไทย ไปเป็นของกรมการผังเมือง กระทรวงมหาดไทย พ.ศ. ๒๕๓๗"มาตรา 2 มาตรา ๒ พระราชบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา 3 มาตรา ๓ ให้โอนบรรดาอำนาจหน้าที่ที่เกี่ยวกับราชการของสำนักผังเมือง กระทรวงมหาดไทย และบรรดาอำนาจหน้าที่ของเจ้าหน้าที่สำนักผังเมือง กระทรวงมหาดไทย ไปเป็นของกรมการผังเมือง กระทรวงมหาดไทย หรือของเจ้าหน้าที่กรมการผังเมือง กระทรวงมหาดไทย แล้วแต่กรณีมาตรา 4 มาตรา ๔ ให้โอนบรรดากิจการ ทรัพย์สิน สิทธิ หนี้ ข้าราชการ ลูกจ้าง และเงินงบประมาณของสำนักผังเมือง กระทรวงมหาดไทย ไปเป็นของกรมการผังเมือง กระทรวงมหาดไทยมาตรา 5 มาตรา ๕ ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยรักษาการตามพระราชบัญญัตินี้ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ ชวน หลีกภัย นายกรัฐมนตรีหมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชบัญญัติฉบับนี้ คือ โดยที่ได้มีพระราชบัญญัติปรับปรุงกระทรวง ทบวง กรม (ฉบับที่ ๑๑) พ.ศ. ๒๕๓๗ แก้ไขเพิ่มเติมการมีส่วนราชการของกระทรวงมหาดไทยโดยเปลี่ยนชื่อสำนักผังเมืองเป็นกรมการผังเมือง ในการนี้ สมควรโอนอำนาจหน้าที่ กิจการ ทรัพย์สิน สิทธิ หนี้ ข้าราชการลูกจ้างและเงินงบประมาณของสำนักผังเมือง กระทรวงมหาดไทย ไปเป็นของกรมการผังเมือง กระทรวงมหาดไทย จึงจำเป็นต้องตราพระราชบัญญัตินี้