คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2602/2548หลักกฎหมาย: สำเนาคำพิพากษาศาลชั้นต้นเป็นสิ่งจำเป็นที่จะใช้ในการเรียงอุทธรณ์เพราะผู้เรียงอุทธรณ์จะต้องตรวจดูข้อความในคำพิพากษาศาลชั้นต้นเพื่อหาข้อโต้แย้งทั้งข้อเท็จจริงและข้อกฎหมายที่ศาลชั้นต้นหยิบยกขึ้นวินิจฉัย มิฉะนั้นอาจไม่เป็นคำฟ้องอุทธรณ์ตามกฎหมาย ดังนั้น การที่โจทก์ยังไม่ได้รับสำเนาคำพิพากษาศาลชั้นต้น จึงถือเป็นกรณีที่มีพฤติการณ์พิเศษ ศาลชอบที่จะขยายระยะเวลายื่นอุทธรณ์ให้แก่โจทก์ได้ ตาม ป.วิ.พ. มาตรา 23 ประกอบด้วย ป.วิ.อ. มาตรา 15คดีสืบเนื่องมาจากโจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยทั้งสองตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 83, 90, 358, 362, 365 ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง โจทก์ยื่นคำร้องขอขยายระยะเวลาอุทธรณ์ ศาลชั้นต้นยกคำร้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ภาค 6 พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "เห็นว่า แม้คำร้องขอขยายระยะเวลายื่นอุทธรณ์ของโจทก์จะอ้างเหตุที่ไม่ยื่นอุทธรณ์ได้ทันภายในกำหนดไว้แต่เพียงว่า โจทก์ยังไม่ได้เอกสารจากสำนวนเพื่อประกอบการเขียนอุทธรณ์โดยมิได้บรรยายว่าเป็นเอกสารอะไร รวมทั้งสาเหตุแห่งความล่าช้าที่ยังไม่ได้รับเอกสารดังกล่าวมาก็ตาม แต่เมื่อพิจารณาถึงร่างคำพิพากษาของศาลชั้นต้นที่ได้อ่านให้คู่ความฟังในวันนัดฟังคำพิพากษาซึ่งรวมติดอยู่ในสำนวน ยังมีรายการไม่ครบถ้วนตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 186 บังคับไว้ แสดงว่าคำพิพากษาของศาลชั้นต้นที่ได้อ่านในวันนัดนั้นยังไม่เสร็จสมบูรณ์และต้องใช้เวลาอีกระยะหนึ่งเจ้าหน้าที่ของศาลชั้นต้นจึงจะคัดสำเนาคำพิพากษาให้โจทก์ได้ การที่โจทก์ยื่นคำร้องขอยายระยะเวลาอุทธรณ์ในวันสุดท้ายของระยะเวลาอุทธรณ์โดยอ้างเหตุดังกล่าวข้างต้นพอเข้าใจได้ว่าเอกสารจากสำนวนที่ยังไม่ได้รับคือสำเนาคำพิพากษาของศาลชั้นต้น ซึ่งขณะที่ยื่นคำร้องขอขยายระยะเวลาอุทธรณ์นั้นยังพิมพ์ไม่แล้วเสร็จ อันเป็นเรื่องที่อยู่นอกเหนือการบังคับของโจทก์ สำเนาคำพิพากษาเป็นสิ่งจำเป็นในการเรียงอุทธรณ์จะต้องตรวจดูข้อความในคำพิพากษาศาลชั้นต้นเพื่อหาข้อโต้แย้งทั้งข้อเท็จจริงและข้อกฎหมายที่ศาลชั้นต้นหยิบยกขึ้นวินิจฉัย มิฉะนั้นอาจไม่เป็นคำฟ้องอุทธรณ์ตามกฎหมาย ดังนั้น การที่โจทก์ยังไม่ได้รับสำเนาคำพิพากษาศาลชั้นต้น จึงถือเป็นกรณีที่มีพฤติการณ์พิเศษ ศาลชอบที่จะขยายระยะเวลายื่นอุทธรณ์ให้แก่โจทก์ได้ ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 23 ประกอบด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 15 ฎีกาของโจทก์ฟังไม่ขึ้น" พิพากษากลับ อนุญาตให้ขยายระยะเวลายื่นอุทธรณ์แก่โจทก์ 15 วัน นับแต่วันอ่านคำพิพากษาศาลฎีกาให้โจทก์ฟัง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2602/2548นายพิรุณ สุพรบวรโจทก์นายประสิทธิ์ ทะกูต กับพวกจำเลย ป.วิ.พ. ม. 23สำเนาคำพิพากษาศาลชั้นต้นเป็นสิ่งจำเป็นที่จะใช้ในการเรียงอุทธรณ์เพราะผู้เรียงอุทธรณ์จะต้องตรวจดูข้อความในคำพิพากษาศาลชั้นต้นเพื่อหาข้อโต้แย้งทั้งข้อเท็จจริงและข้อกฎหมายที่ศาลชั้นต้นหยิบยกขึ้นวินิจฉัย มิฉะนั้นอาจไม่เป็นคำฟ้องอุทธรณ์ตามกฎหมาย ดังนั้น การที่โจทก์ยังไม่ได้รับสำเนาคำพิพากษาศาลชั้นต้น จึงถือเป็นกรณีที่มีพฤติการณ์พิเศษ ศาลชอบที่จะขยายระยะเวลายื่นอุทธรณ์ให้แก่โจทก์ได้ ตาม ป.วิ.พ. มาตรา 23 ประกอบด้วย ป.วิ.อ. มาตรา 15คดีสืบเนื่องมาจากโจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยทั้งสองตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 83, 90, 358, 362, 365 ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง โจทก์ยื่นคำร้องขอขยายระยะเวลาอุทธรณ์ ศาลชั้นต้นยกคำร้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ภาค 6 พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "เห็นว่า แม้คำร้องขอขยายระยะเวลายื่นอุทธรณ์ของโจทก์จะอ้างเหตุที่ไม่ยื่นอุทธรณ์ได้ทันภายในกำหนดไว้แต่เพียงว่า โจทก์ยังไม่ได้เอกสารจากสำนวนเพื่อประกอบการเขียนอุทธรณ์โดยมิได้บรรยายว่าเป็นเอกสารอะไร รวมทั้งสาเหตุแห่งความล่าช้าที่ยังไม่ได้รับเอกสารดังกล่าวมาก็ตาม แต่เมื่อพิจารณาถึงร่างคำพิพากษาของศาลชั้นต้นที่ได้อ่านให้คู่ความฟังในวันนัดฟังคำพิพากษาซึ่งรวมติดอยู่ในสำนวน ยังมีรายการไม่ครบถ้วนตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 186 บังคับไว้ แสดงว่าคำพิพากษาของศาลชั้นต้นที่ได้อ่านในวันนัดนั้นยังไม่เสร็จสมบูรณ์และต้องใช้เวลาอีกระยะหนึ่งเจ้าหน้าที่ของศาลชั้นต้นจึงจะคัดสำเนาคำพิพากษาให้โจทก์ได้ การที่โจทก์ยื่นคำร้องขอยายระยะเวลาอุทธรณ์ในวันสุดท้ายของระยะเวลาอุทธรณ์โดยอ้างเหตุดังกล่าวข้างต้นพอเข้าใจได้ว่าเอกสารจากสำนวนที่ยังไม่ได้รับคือสำเนาคำพิพากษาของศาลชั้นต้น ซึ่งขณะที่ยื่นคำร้องขอขยายระยะเวลาอุทธรณ์นั้นยังพิมพ์ไม่แล้วเสร็จ อันเป็นเรื่องที่อยู่นอกเหนือการบังคับของโจทก์ สำเนาคำพิพากษาเป็นสิ่งจำเป็นในการเรียงอุทธรณ์จะต้องตรวจดูข้อความในคำพิพากษาศาลชั้นต้นเพื่อหาข้อโต้แย้งทั้งข้อเท็จจริงและข้อกฎหมายที่ศาลชั้นต้นหยิบยกขึ้นวินิจฉัย มิฉะนั้นอาจไม่เป็นคำฟ้องอุทธรณ์ตามกฎหมาย ดังนั้น การที่โจทก์ยังไม่ได้รับสำเนาคำพิพากษาศาลชั้นต้น จึงถือเป็นกรณีที่มีพฤติการณ์พิเศษ ศาลชอบที่จะขยายระยะเวลายื่นอุทธรณ์ให้แก่โจทก์ได้ ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 23 ประกอบด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 15 ฎีกาของโจทก์ฟังไม่ขึ้น" พิพากษากลับ อนุญาตให้ขยายระยะเวลายื่นอุทธรณ์แก่โจทก์ 15 วัน นับแต่วันอ่านคำพิพากษาศาลฎีกาให้โจทก์ฟัง(สมชัย จึงประเสริฐ-พีรพล จันทร์สว่าง-บุญรอด ตันประเสริฐ)แหล่งที่มาเนติบัณฑิตยสภาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: คดีสืบเนื่องมาจากโจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยทั้งสองตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 83, 90, 358, 362, 365 ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง โจทก์ยื่นคำร้องขอขยายระยะเวลาอุทธรณ์ ศาลชั้นต้นยกคำร้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ภาค 6 พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "เห็นว่า แม้คำร้องขอขยายระยะเวลายื่นอุทธรณ์ของโจทก์จะอ้างเหตุที่ไม่ยื่นอุทธรณ์ได้ทันภายในกำหนดไว้แต่เพียงว่า โจทก์ยังไม่ได้เอกสารจากสำนวนเพื่อประกอบการเขียนอุทธรณ์โดยมิได้บรรยายว่าเป็นเอกสารอะไร รวมทั้งสาเหตุแห่งความล่าช้าที่ยังไม่ได้รับเอกสารดังกล่าวมาก็ตาม แต่เมื่อพิจารณาถึงร่างคำพิพากษาของศาลชั้นต้นที่ได้อ่านให้คู่ความฟังในวันนัดฟังคำพิพากษาซึ่งรวมติดอยู่ในสำนวน ยังมีรายการไม่ครบถ้วนตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 186 บังคับไว้ แสดงว่าคำพิพากษาของศาลชั้นต้นที่ได้อ่านในวันนัดนั้นยังไม่เสร็จสมบูรณ์และต้องใช้เวลาอีกระยะหนึ่งเจ้าหน้าที่ของศาลชั้นต้นจึงจะคัดสำเนาคำพิพากษาให้โจทก์ได้ การที่โจทก์ยื่นคำร้องขอยายระยะเวลาอุทธรณ์ในวันสุดท้ายของระยะเวลาอุทธรณ์โดยอ้างเหตุดังกล่าวข้างต้นพอเข้าใจได้ว่าเอกสารจากสำนวนที่ยังไม่ได้รับคือสำเนาคำพิพากษาของศาลชั้นต้น ซึ่งขณะที่ยื่นคำร้องขอขยายระยะเวลาอุทธรณ์นั้นยังพิมพ์ไม่แล้วเสร็จ อันเป็นเรื่องที่อยู่นอกเหนือการบังคับของโจทก์ สำเนาคำพิพากษาเป็นสิ่งจำเป็นในการเรียงอุทธรณ์จะต้องตรวจดูข้อความในคำพิพากษาศาลชั้นต้นเพื่อหาข้อโต้แย้งทั้งข้อเท็จจริงและข้อกฎหมายที่ศาลชั้นต้นหยิบยกขึ้นวินิจฉัย มิฉะนั้นอาจไม่เป็นคำฟ้องอุทธรณ์ตามกฎหมาย ดังนั้น การที่โจทก์ยังไม่ได้รับสำเนาคำพิพากษาศาลชั้นต้น จึงถือเป็นกรณีที่มีพฤติการณ์พิเศษ ศาลชอบที่จะขยายระยะเวลายื่นอุทธรณ์ให้แก่โจทก์ได้ ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 23 ประกอบด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 15 ฎีกาของโจทก์ฟังไม่ขึ้น" พิพากษากลับ อนุญาตให้ขยายระยะเวลายื่นอุทธรณ์แก่โจทก์ 15 วัน นับแต่วันอ่านคำพิพากษาศาลฎีกาให้โจทก์ฟัง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2602/2548นายพิรุณ สุพรบวรโจทก์นายประสิทธิ์ ทะกูต กับพวกจำเลย ป.วิ.พ. ม. 23สำเนาคำพิพากษาศาลชั้นต้นเป็นสิ่งจำเป็นที่จะใช้ในการเรียงอุทธรณ์เพราะผู้เรียงอุทธรณ์จะต้องตรวจดูข้อความในคำพิพากษาศาลชั้นต้นเพื่อหาข้อโต้แย้งทั้งข้อเท็จจริงและข้อกฎหมายที่ศาลชั้นต้นหยิบยกขึ้นวินิจฉัย มิฉะนั้นอาจไม่เป็นคำฟ้องอุทธรณ์ตามกฎหมาย ดังนั้น การที่โจทก์ยังไม่ได้รับสำเนาคำพิพากษาศาลชั้นต้น จึงถือเป็นกรณีที่มีพฤติการณ์พิเศษ ศาลชอบที่จะขยายระยะเวลายื่นอุทธรณ์ให้แก่โจทก์ได้ ตาม ป.วิ.พ. มาตรา 23 ประกอบด้วย ป.วิ.อ. มาตรา 15คดีสืบเนื่องมาจากโจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยทั้งสองตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 83, 90, 358, 362, 365 ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง โจทก์ยื่นคำร้องขอขยายระยะเวลาอุทธรณ์ ศาลชั้นต้นยกคำร้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ภาค 6 พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "เห็นว่า แม้คำร้องขอขยายระยะเวลายื่นอุทธรณ์ของโจทก์จะอ้างเหตุที่ไม่ยื่นอุทธรณ์ได้ทันภายในกำหนดไว้แต่เพียงว่า โจทก์ยังไม่ได้เอกสารจากสำนวนเพื่อประกอบการเขียนอุทธรณ์โดยมิได้บรรยายว่าเป็นเอกสารอะไร รวมทั้งสาเหตุแห่งความล่าช้าที่ยังไม่ได้รับเอกสารดังกล่าวมาก็ตาม แต่เมื่อพิจารณาถึงร่างคำพิพากษาของศาลชั้นต้นที่ได้อ่านให้คู่ความฟังในวันนัดฟังคำพิพากษาซึ่งรวมติดอยู่ในสำนวน ยังมีรายการไม่ครบถ้วนตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 186 บังคับไว้ แสดงว่าคำพิพากษาของศาลชั้นต้นที่ได้อ่านในวันนัดนั้นยังไม่เสร็จสมบูรณ์และต้องใช้เวลาอีกระยะหนึ่งเจ้าหน้าที่ของศาลชั้นต้นจึงจะคัดสำเนาคำพิพากษาให้โจทก์ได้ การที่โจทก์ยื่นคำร้องขอยายระยะเวลาอุทธรณ์ในวันสุดท้ายของระยะเวลาอุทธรณ์โดยอ้างเหตุดังกล่าวข้างต้นพอเข้าใจได้ว่าเอกสารจากสำนวนที่ยังไม่ได้รับคือสำเนาคำพิพากษาของศาลชั้นต้น ซึ่งขณะที่ยื่นคำร้องขอขยายระยะเวลาอุทธรณ์นั้นยังพิมพ์ไม่แล้วเสร็จ อันเป็นเรื่องที่อยู่นอกเหนือการบังคับของโจทก์ สำเนาคำพิพากษาเป็นสิ่งจำเป็นในการเรียงอุทธรณ์จะต้องตรวจดูข้อความในคำพิพากษาศาลชั้นต้นเพื่อหาข้อโต้แย้งทั้งข้อเท็จจริงและข้อกฎหมายที่ศาลชั้นต้นหยิบยกขึ้นวินิจฉัย มิฉะนั้นอาจไม่เป็นคำฟ้องอุทธรณ์ตามกฎหมาย ดังนั้น การที่โจทก์ยังไม่ได้รับสำเนาคำพิพากษาศาลชั้นต้น จึงถือเป็นกรณีที่มีพฤติการณ์พิเศษ ศาลชอบที่จะขยายระยะเวลายื่นอุทธรณ์ให้แก่โจทก์ได้ ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 23 ประกอบด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 15 ฎีกาของโจทก์ฟังไม่ขึ้น" พิพากษากลับ อนุญาตให้ขยายระยะเวลายื่นอุทธรณ์แก่โจทก์ 15 วัน นับแต่วันอ่านคำพิพากษาศาลฎีกาให้โจทก์ฟัง(สมชัย จึงประเสริฐ-พีรพล จันทร์สว่าง-บุญรอด ตันประเสริฐ)แหล่งที่มาเนติบัณฑิตยสภาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ