กฎกระทรวงฉบับที่ ๒๑(พ.ศ. ๒๕๓๙)ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการแลกเปลี่ยนเงินพุทธศักราช๒๔๘๕ อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๔แห่งพระราชบัญญัติควบคุมการแลกเปลี่ยนเงิน พุทธศักราช ๒๔๘๕ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชกำหนดแก้ไขเพิ่มเติมพระราชบัญญัติควบคุมการแลกเปลี่ยนเงินพุทธศักราช ๒๔๘๕ พุทธศักราช ๒๔๘๖ และมาตรา ๙แห่งพระราชบัญญัติควบคุมการแลกเปลี่ยนเงิน พุทธศักราช ๒๔๘๕รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ให้ยกเลิกความในข้อ ๑๖ แห่งกฎกระทรวง ฉบับที่ ๑๓ (พ.ศ. ๒๔๙๗) ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการแลกเปลี่ยนเงินพุทธศักราช ๒๔๘๕ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยกฎกระทรวง ฉบับที่ ๒๐ (พ.ศ. ๒๕๓๔)ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการแลกเปลี่ยนเงิน พุทธศักราช ๒๔๘๕และให้ใช้ความต่อไปนี้แทนข้อ ๑๖นอกจากในกรณีที่รัฐมนตรีมีคำสั่งยกเว้นโดยทั่วไปไว้ บุคคลใดส่งของออกนอกประเทศต้องจัดให้ได้มาซึ่งเงินตราต่างประเทศเป็นค่าของนั้นภายในหนึ่งร้อยแปดสิบวันนับแต่วันส่งของออกนอกประเทศและต้องขายหรือฝากเงินตราต่างประเทศนั้นกับธนาคารรับอนุญาตหรือบริษัทรับอนุญาตที่ตั้งอยู่ในประเทศภายในสิบห้าวันนับแต่วันที่ได้มา ทั้งนี้ เว้นแต่จะได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานในการฝากหรือถอนเงินตราต่างประเทศที่เป็นค่าของที่ส่งออกกับธนาคารรับอนุญาตหรือบริษัทรับอนุญาตนั้นผู้ส่งออก ธนาคารรับอนุญาต และบริษัทรับอนุญาต ต้องปฏิบัติตามหลักเกณฑ์ วิธีการเงื่อนไข วงเงิน และระยะเวลาในการฝากหรือถอนตามที่เจ้าพนักงานกำหนดคำสั่งของรัฐมนตรีจะกำหนดเงื่อนไขไว้ด้วยก็ได้ข้อ ๒ให้ยกเลิกความในข้อ ๒๐ แห่งกฎกระทรวง ฉบับที่ ๑๓ (พ.ศ. ๒๔๙๗) ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการแลกเปลี่ยนเงินพุทธศักราช ๒๔๘๕ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยกฎกระทรวง ฉบับที่ ๒๐ (พ.ศ. ๒๕๓๔) ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการแลกเปลี่ยนเงินพุทธศักราช ๒๔๘๕ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทนข้อ ๒๐บุคคลใดได้มาซึ่งเงินตราต่างประเทศอันเกิดจากแหล่งเงินได้ในต่างประเทศนอกจากที่กำหนดไว้ในข้อ๑๖ ต้องขายเงินตราต่างประเทศนั้นให้แก่ธนาคารรับอนุญาต บริษัทรับอนุญาต หรือบุคคลรับอนุญาตที่ตั้งอยู่ในประเทศหรือฝากเงินตราต่างประเทศนั้นไว้กับธนาคารรับอนุญาตหรือบริษัทรับอนุญาตที่ตั้งอยู่ในประเทศภายในสิบห้าวันนับแต่วันที่ได้มาหรือนำเข้า แล้วแต่กรณี ทั้งนี้เว้นแต่เจ้าพนักงานจะมีคำสั่งยกเว้นโดยทั่วไปหรือโดยเฉพาะ โดยจะกำหนดเงื่อนไขในการยกเว้นนั้นด้วยหรือไม่ก็ได้ในการฝากเงินตราต่างประเทศที่ได้มาตามวรรคหนึ่งไว้กับธนาคารรับอนุญาตหรือบริษัทรับอนุญาตและการถอนเงินตราต่างประเทศดังกล่าว บุคคลผู้ได้มาซึ่งเงินตราต่างประเทศธนาคารรับอนุญาต และบริษัทรับอนุญาตนั้นต้องปฏิบัติตามหลักเกณฑ์ วิธีการ เงื่อนไขวงเงิน และระยะเวลาในการฝากหรือถอนตามที่เจ้าพนักงานกำหนดข้อ ๓ให้ยกเลิกความใน (๓) ของข้อ ๒๕ แห่งกฎกระทรวง ฉบับที่ ๑๓ (พ.ศ. ๒๔๙๗)ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการแลกเปลี่ยนเงิน พุทธศักราช ๒๔๘๕ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยกฎกระทรวงฉบับที่ ๒๐ (พ.ศ. ๒๕๓๔) ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการแลกเปลี่ยนเงินพุทธศักราช ๒๔๘๕ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน(๓)ให้บุคคลซึ่งฝากเงินตราต่างประเทศไว้กับธนาคารรับอนุญาตหรือบริษัทรับอนุญาตตามข้อ๑๖ หรือข้อ ๒๐ แจ้งรายการตามแบบที่เจ้าพนักงานกำหนดเกี่ยวกับเงินตราต่างประเทศที่ฝากหรือถอนจากบัญชีเงินฝากรายละเอียดเกี่ยวกับการได้มาหรือถอนเงินตราต่างประเทศ วัตถุประสงค์ในการฝากหรือถอนหรือข้อความอื่นใดต่อเจ้าพนักงานโดยผ่านทางธนาคารรับอนุญาตหรือบริษัทรับอนุญาตในขณะฝากหรือถอนเงินตราต่างประเทศข้อ ๔[๑]กฎกระทรวงนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปให้ไว้ ณ วันที่ ๑๙ เมษายน พ.ศ. ๒๕๓๙สุรเกียรติ์ เสถียรไทยรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังหมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือโดยที่เป็นการสมควรขยายธุรกิจในด้านการแลกเปลี่ยนเงินเพื่อรองรับการพัฒนาเศรษฐกิจของประเทศจึงกำหนดให้บริษัทรับอนุญาตตามกฎกระทรวง ฉบับที่ ๑๓ (พ.ศ. ๒๔๙๗)ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการแลกเปลี่ยนเงิน พุทธศักราช ๒๔๘๕สามารถรับฝากเงินตราต่างประเทศได้จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้โชติกานต์/ปรับปรุง๑๖ พฤษภาคม ๒๕๖๑[๑] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๑๓/ตอนที่ ๑๒ ก/หน้า ๒๐/๒๔ เมษายน๒๕๓๙