phoneee/thai-legal-corpus huggingface dataset:
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 625/2491หลักกฎหมาย: ฟ้องขอให้บังคับจำเลยเปิดลำรางและทางสาธารณะ แต่คำฟ้องไม่ปรากฏว่า จำเลยได้ปิดทางหรือกระทำการใดๆ แก่ทางอันเป็นความเสียหายแก่โจทก์ ดังนี้ ถือว่า ไม่ได้ตั้งใจพิพาทเกี่ยวกับทางมาในคำฟ้อง จึงไม่มีประเด็นที่ศาลจะต้องวินิจฉัยชี้ขาดในข้อนี้โจทก์ฟ้องขอให้จำเลยเปิดลำรางและทางสาธารณะให้โจทก์ศาลชั้นต้นยกฟ้องศาลอุทธรณ์พิพากษากลับให้จำเลยเปิดลำรางและทางแก่โจทก์จำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ฟ้องของโจทก์ขอให้บังคับจำเลยเปิดลำรางและทางสาธารณะ แต่คำฟ้องไม่ปรากฏว่า จำเลยได้ปิดทางหรือกระทำการใด ๆแก่ทางอันเป็นความเสียหายแก่โจทก์ เห็นว่า โจทก์ไม่ได้ตั้งข้อพิพาทเกี่ยวกับทางนี้มาในคำฟ้องอย่างไร จึงไม่มีประเด็นที่ศาลจะต้องวินิจฉัยในข้อนี้พิพากษากลับยกฟ้อง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 625/2491นายงิ้ว โฉมแดงโจทก์นายเผียน บุญเหมจำเลย ป.พ.พ. ม. 1337 ป.วิ.พ. ม. 84, ม. 172ฟ้องขอให้บังคับจำเลยเปิดลำรางและทางสาธารณะ แต่คำฟ้องไม่ปรากฏว่า จำเลยได้ปิดทางหรือกระทำการใดๆ แก่ทางอันเป็นความเสียหายแก่โจทก์ ดังนี้ ถือว่า ไม่ได้ตั้งใจพิพาทเกี่ยวกับทางมาในคำฟ้อง จึงไม่มีประเด็นที่ศาลจะต้องวินิจฉัยชี้ขาดในข้อนี้โจทก์ฟ้องขอให้จำเลยเปิดลำรางและทางสาธารณะให้โจทก์ศาลชั้นต้นยกฟ้องศาลอุทธรณ์พิพากษากลับให้จำเลยเปิดลำรางและทางแก่โจทก์จำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ฟ้องของโจทก์ขอให้บังคับจำเลยเปิดลำรางและทางสาธารณะ แต่คำฟ้องไม่ปรากฏว่า จำเลยได้ปิดทางหรือกระทำการใด ๆแก่ทางอันเป็นความเสียหายแก่โจทก์ เห็นว่า โจทก์ไม่ได้ตั้งข้อพิพาทเกี่ยวกับทางนี้มาในคำฟ้องอย่างไร จึงไม่มีประเด็นที่ศาลจะต้องวินิจฉัยในข้อนี้พิพากษากลับยกฟ้อง(ปรีชาวินิจฉัย-จำรูญเนติศาสตร์-ประวัติ ปัตตพงศ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องขอให้จำเลยเปิดลำรางและทางสาธารณะให้โจทก์ศาลชั้นต้นยกฟ้องศาลอุทธรณ์พิพากษากลับให้จำเลยเปิดลำรางและทางแก่โจทก์จำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ฟ้องของโจทก์ขอให้บังคับจำเลยเปิดลำรางและทางสาธารณะ แต่คำฟ้องไม่ปรากฏว่า จำเลยได้ปิดทางหรือกระทำการใด ๆแก่ทางอันเป็นความเสียหายแก่โจทก์ เห็นว่า โจทก์ไม่ได้ตั้งข้อพิพาทเกี่ยวกับทางนี้มาในคำฟ้องอย่างไร จึงไม่มีประเด็นที่ศาลจะต้องวินิจฉัยในข้อนี้พิพากษากลับยกฟ้อง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 625/2491นายงิ้ว โฉมแดงโจทก์นายเผียน บุญเหมจำเลย ป.พ.พ. ม. 1337 ป.วิ.พ. ม. 84, ม. 172ฟ้องขอให้บังคับจำเลยเปิดลำรางและทางสาธารณะ แต่คำฟ้องไม่ปรากฏว่า จำเลยได้ปิดทางหรือกระทำการใดๆ แก่ทางอันเป็นความเสียหายแก่โจทก์ ดังนี้ ถือว่า ไม่ได้ตั้งใจพิพาทเกี่ยวกับทางมาในคำฟ้อง จึงไม่มีประเด็นที่ศาลจะต้องวินิจฉัยชี้ขาดในข้อนี้โจทก์ฟ้องขอให้จำเลยเปิดลำรางและทางสาธารณะให้โจทก์ศาลชั้นต้นยกฟ้องศาลอุทธรณ์พิพากษากลับให้จำเลยเปิดลำรางและทางแก่โจทก์จำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ฟ้องของโจทก์ขอให้บังคับจำเลยเปิดลำรางและทางสาธารณะ แต่คำฟ้องไม่ปรากฏว่า จำเลยได้ปิดทางหรือกระทำการใด ๆแก่ทางอันเป็นความเสียหายแก่โจทก์ เห็นว่า โจทก์ไม่ได้ตั้งข้อพิพาทเกี่ยวกับทางนี้มาในคำฟ้องอย่างไร จึงไม่มีประเด็นที่ศาลจะต้องวินิจฉัยในข้อนี้พิพากษากลับยกฟ้อง(ปรีชาวินิจฉัย-จำรูญเนติศาสตร์-ประวัติ ปัตตพงศ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3758/2538หลักกฎหมาย: วันเกิดเหตุมีงานศพที่วัดวังมะปราง บิดามารดาผู้เสียหายและผู้เสียหายไปช่วยงานศพที่วัด ดังนี้ การที่จำเลยพาผู้เสียหายอายุ 17 ปี ออกจากวัดวังมะปราง แม้ในตอนแรกผู้เสียหายจะสมัครใจไปด้วย แต่การพาผู้เสียหายไปเพื่อการอนาจารและปลุกปล้ำกระทำอนาจารแก่ผู้เสียหายโดยผู้เสียหายมิได้ยินยอมด้วยนั้น ถือว่าผู้เสียหายมิได้เต็มใจไปด้วย จำเลยจึงมีความผิดตาม ป.อ. มาตรา278, 318 วรรคสาม ที่ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีอายุ 19 ปี ลดมาตราส่วนโทษให้หนึ่งในสามตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 76 ไม่ถูกต้อง เพราะอายุที่ถือเป็นเกณฑ์ตามบทกฎหมายดังกล่าว คือ อายุขณะที่กระทำความผิด ซึ่งขณะกระทำผิดจำเลยอายุ 17 ปีเศษ ยังอ่อนเยาว์ต่อความรู้สึกผิดชอบสมควรลดมาตราส่วนโทษให้กึ่งหนึ่ง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3758/2538พนักงานอัยการจังหวัดตรังโจทก์นายประภาหรือขิก บุญเพิ่มจำเลย ป.อ. ม. 76, ม. 278, ม. 318 วรรคสามวันเกิดเหตุมีงานศพที่วัดวังมะปราง บิดามารดาผู้เสียหายและผู้เสียหายไปช่วยงานศพที่วัด ดังนี้ การที่จำเลยพาผู้เสียหายอายุ 17 ปี ออกจากวัดวังมะปราง แม้ในตอนแรกผู้เสียหายจะสมัครใจไปด้วย แต่การพาผู้เสียหายไปเพื่อการอนาจารและปลุกปล้ำกระทำอนาจารแก่ผู้เสียหายโดยผู้เสียหายมิได้ยินยอมด้วยนั้น ถือว่าผู้เสียหายมิได้เต็มใจไปด้วย จำเลยจึงมีความผิดตาม ป.อ. มาตรา278, 318 วรรคสาม ที่ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีอายุ 19 ปี ลดมาตราส่วนโทษให้หนึ่งในสามตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 76 ไม่ถูกต้อง เพราะอายุที่ถือเป็นเกณฑ์ตามบทกฎหมายดังกล่าว คือ อายุขณะที่กระทำความผิด ซึ่งขณะกระทำผิดจำเลยอายุ 17 ปีเศษ ยังอ่อนเยาว์ต่อความรู้สึกผิดชอบสมควรลดมาตราส่วนโทษให้กึ่งหนึ่ง(ทวิช กำเนิดเพ็ชร์-ประสิทธิ์ แสนศิริ-ชลอ ทองแย้ม)ศาลจังหวัดตรัง - นายนพเรศ พันธุ์นราศาลอุทธรณ์ภาค ๓ - นายคมวุฒ อินทรบุรีแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3758/2538พนักงานอัยการจังหวัดตรังโจทก์นายประภาหรือขิก บุญเพิ่มจำเลย ป.อ. ม. 76, ม. 278, ม. 318 วรรคสามวันเกิดเหตุมีงานศพที่วัดวังมะปราง บิดามารดาผู้เสียหายและผู้เสียหายไปช่วยงานศพที่วัด ดังนี้ การที่จำเลยพาผู้เสียหายอายุ 17 ปี ออกจากวัดวังมะปราง แม้ในตอนแรกผู้เสียหายจะสมัครใจไปด้วย แต่การพาผู้เสียหายไปเพื่อการอนาจารและปลุกปล้ำกระทำอนาจารแก่ผู้เสียหายโดยผู้เสียหายมิได้ยินยอมด้วยนั้น ถือว่าผู้เสียหายมิได้เต็มใจไปด้วย จำเลยจึงมีความผิดตาม ป.อ. มาตรา278, 318 วรรคสาม ที่ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีอายุ 19 ปี ลดมาตราส่วนโทษให้หนึ่งในสามตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 76 ไม่ถูกต้อง เพราะอายุที่ถือเป็นเกณฑ์ตามบทกฎหมายดังกล่าว คือ อายุขณะที่กระทำความผิด ซึ่งขณะกระทำผิดจำเลยอายุ 17 ปีเศษ ยังอ่อนเยาว์ต่อความรู้สึกผิดชอบสมควรลดมาตราส่วนโทษให้กึ่งหนึ่ง(ทวิช กำเนิดเพ็ชร์-ประสิทธิ์ แสนศิริ-ชลอ ทองแย้ม)ศาลจังหวัดตรัง - นายนพเรศ พันธุ์นราศาลอุทธรณ์ภาค ๓ - นายคมวุฒ อินทรบุรีแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศกรมสรรพสามิตประกาศกรมสรรพสามิตเรื่องยกเลิกประกาศกรมสรรพสามิต เรื่อง กำหนดราคายาสูบที่นำเข้ามาในราชอาณาจักรพ.ศ. ๒๕๕๕[๑] อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๒๓ วรรคหนึ่ง แห่งพระราชบัญญัติยาสูบ พ.ศ.๒๕๐๙ อธิบดีกรมสรรพสามิตออกประกาศไว้ ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ ให้ยกเลิก(๑.๑) ประกาศกรมสรรพสามิต เรื่องกำหนดราคายาสูบที่นำเข้ามาในราชอาณาจักร พ.ศ. ๒๕๕๓ ลงวันที่ ๕ กุมภาพันธ์ พ.ศ.๒๕๕๓(๑.๒) ประกาศกรมสรรพสามิต เรื่องกำหนดราคายาสูบที่นำเข้ามาในราชอาณาจักร (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๕๓ ลงวันที่ ๒๒ เมษายนพ.ศ. ๒๕๕๓(๑.๓) ประกาศกรมสรรพสามิต เรื่อง กำหนดราคายาสูบที่นำเข้ามาในราชอาณาจักร(ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๕๓ ลงวันที่ ๒ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๕๓(๑.๔) ประกาศกรมสรรพสามิต เรื่องกำหนดราคายาสูบที่นำเข้ามาในราชอาณาจักร (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๕๓ ลงวันที่ ๑๔กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๕๓(๑.๕) ประกาศกรมสรรพสามิต เรื่อง กำหนดราคายาสูบที่นำเข้ามาในราชอาณาจักร(ฉบับที่ ๕) พ.ศ. ๒๕๕๓ ลงวันที่ ๗ กันยายน พ.ศ. ๒๕๕๓(๑.๖) ประกาศกรมสรรพสามิต เรื่องกำหนดราคายาสูบที่นำเข้ามาในราชอาณาจักร (ฉบับที่ ๖) พ.ศ. ๒๕๕๓ ลงวันที่ ๒๘ ตุลาคมพ.ศ. ๒๕๕๓(๑.๗) ประกาศกรมสรรพสามิต เรื่อง กำหนดราคายาสูบที่นำเข้ามาในราชอาณาจักร(ฉบับที่ ๗) พ.ศ. ๒๕๕๓ ลงวันที่ ๒๙ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๕๓(๑.๘) ประกาศกรมสรรพสามิต เรื่องกำหนดราคายาสูบที่นำเข้ามาในราชอาณาจักร (ฉบับที่ ๘) พ.ศ. ๒๕๕๔ ลงวันที่ ๗กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๕๔(๑.๙) ประกาศกรมสรรพสามิต เรื่อง กำหนดราคายาสูบที่นำเข้ามาในราชอาณาจักร(ฉบับที่ ๙) พ.ศ. ๒๕๕๔ ลงวันที่ ๑๑ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๕๔(๑.๑๐) ประกาศกรมสรรพสามิต เรื่องกำหนดราคายาสูบที่นำเข้ามาในราชอาณาจักร (ฉบับที่ ๑๐) พ.ศ. ๒๕๕๔ ลงวันที่ ๒๕กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๕๔ข้อ ๒ ประกาศนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ ๑๕พฤษภาคม ๒๕๕๕ เป็นต้นไปประกาศณ วันที่ ๑๕ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๕๕นภารัตน์กัลยาณสุตรองอธิบดีรักษาราชการแทนอธิบดีกรมสรรพสามิตปริยานุช/ผู้จัดทำ๘ มิถุนายน๒๕๕๕ปณตภร/ผู้ตรวจ๒๑ มิถุนายน๒๕๕๕[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๒๙/ตอนพิเศษ ๘๙ ง/หน้า ๒๗/๖ มิถุนายน ๒๕๕๕
กหดหกดหกดหกดกฎกระทรวงมหาดไทยออกตามความในพระราชบัญญัติเทศบาลพุทธศักราช ๒๔๘๑ (ฉบับที่ ๒)--------------------- อาศัยอำนาจตามความในมาตรา๖๙ และมาตรา ๗๕ แห่งพระราชบัญญัติเทศบาล พุทธศักราช ๒๔๘๑ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยออกกฎกระทรวงว่าด้วยคุณสมบัติและวิทยะฐานะของสมาชิกสภาเทศบาลผู้เริ่มการไว้ดั่งต่อไปนี้ ข้อ ๑สมาชิกสภาเทศบาลผู้เริ่มการจักต้องมีคุณสมบัติและวิทยะฐานะดั่งนี้ (ก) มีคุณสมบัติของผู้สมัครรับเลือกตั้งตามกฎหมายว่าด้วยการเลือกตั้งสมาชิกสภาเทศบาล (ข)ต้องเป็นบุคคลที่ทางราชการได้สอบสวนและพิจารณาโดยถ่องแท้แล้วว่าเป็นผู้มีคุณวุฒิและความสามารถพอจะดำเนินกิจการของเทศบาลได้ (ค)มีความเลื่อมใสและเข้าใจในการปกครองระบอบรัฐธรรมนูญ (ง)ต้องเป็นบุคคลซึ่งเคารพและปฏิบัติตามรัฐนิยม (จ) อ่านหนังสือไทยออกและเขียนได้ ข้อ ๒ให้ใช้กฎนี้ตั้งแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป กระทรวงมหาดไทย กฎให้ไว้ ณ วันที่ ๒๗ ตุลาคม พุทธศักราช ๒๔๘๒ เชวงศักดิ์สงคราม ลงนามแทน รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย[รก.๒๔๘๒/-/๑๖๐๐/๖ พฤศจิกายน ๒๔๘๒] เพ็ญพร/พิมพ์/แก้ไข ๒ธันวาคม ๒๕๔๕ B+A(c)
เทศบัญญัติเทศบาลตำบลห้วยไคร้เทศบัญญัติเทศบาลตำบลห้วยไคร้เรื่องการลดหย่อนภาษีบำรุงท้องที่พ.ศ.๒๕๕๐[๑] อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๖๐แห่งพระราชบัญญัติเทศบาล พ.ศ. ๒๔๙๖ ประกอบกับมาตรา ๒๒แห่งพระราชบัญญัติภาษีบำรุงท้องที่ พ.ศ. ๒๕๐๘ เทศบาลตำบลห้วยไคร้โดยความเห็นชอบของสภาเทศบาลตำบลห้วยไคร้และโดยความเห็นชอบของผู้ว่าราชการจังหวัดเชียงรายจึงตราเทศบัญญัติเทศบาลตำบลห้วยไคร้ เรื่อง การลดหย่อนภาษีบำรุงท้องที่ พ.ศ. ๒๕๕๐ดังต่อไปนี้ข้อ ๑เทศบัญญัตินี้เรียกว่า เทศบัญญัติเทศบาลตำบลห้วยไคร้เรื่อง การลดหย่อนภาษีบำรุงท้องที่ พ.ศ. ๒๕๕๐ข้อ ๒เทศบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันที่ได้ประกาศโดยเปิดเผย ณสำนักงานเทศบาลตำบลห้วยไคร้ แล้วเจ็ดวันข้อ ๓บรรดาข้อบังคับ กฎ ระเบียบคำสั่งอื่นใด ในส่วนที่ได้ตราไว้แล้ว หรือซึ่งขัดหรือแย้งกับเทศบัญญัตินี้ให้ใช้เทศบัญญัตินี้แทนข้อ ๔ในเทศบัญญัตินี้ที่ดิน หมายความว่าพื้นที่ดิน และให้หมายความรวมถึงพื้นที่ที่เป็นภูเขา หรือที่มีน้ำด้วยเจ้าของที่ดิน หมายความว่าบุคคล หรือคณะบุคคล ไม่ว่าจะเป็นบุคคลธรรมดา หรือนิติบุคคลซึ่งมีกรรมสิทธิ์ในที่ดิน หรือครอบครองอยู่ในที่ดินที่ไม่เป็นกรรมสิทธิ์ของเอกชนปี หมายความว่า ปีปฏิทินข้อ ๕ให้บุคคลธรรมดาซึ่งเป็นเจ้าของที่ดินแปลงเดียวหรือหลายแปลงที่อยู่ในจังหวัดเชียงรายในเขตเทศบาลตำบลห้วยไคร้และใช้ที่ดินนั้นเป็นที่อยู่อาศัยของตน เป็นที่เลี้ยงสัตว์ของตนหรือประกอบกสิกรรมของตน ให้ลดหย่อนไม่ต้องเสียภาษีบำรุงท้องที่เป็นจำนวนไม่เกินหนึ่งไร่ที่ดินที่มีสิ่งปลูกสร้างและใช้สิ่งปลูกสร้างนั้นเป็นสถานการค้า หรือให้เช่าไม่ได้รับการลดหย่อนสำหรับส่วนของที่ดินที่มีสิ่งปลูกสร้างที่ใช้เป็นสถานการค้าหรือให้เช่านั้นในกรณีที่บุคคลธรรมดาหลายคนเป็นเจ้าของที่ดินร่วมกันให้ได้รับการลดหย่อนรวมกัน ตามเกณฑ์ที่กำหนดไว้ในวรรคหนึ่งการลดหย่อนตามเกณฑ์ในข้อนี้ให้ได้รับการลดหย่อนสำหรับที่ดินที่อยู่ในจังหวัดเชียงรายแต่จังหวัดเดียวข้อ ๖ให้นายกเทศมนตรีตำบลห้วยไคร้มีหน้าที่รักษาการตามเทศบัญญัตินี้ และให้มีอำนาจออกกฎ ระเบียบ คำสั่ง ประกาศเพื่อปฏิบัติการให้เป็นไปตามเทศบัญญัตินี้ประกาศณ วันที่ ๒๖ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๕๐เสถียรกาโนนายกเทศมนตรีตำบลห้วยไคร้ปริยานุช/ผู้จัดทำ๗พฤษภาคม ๒๕๕๒[๑]ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๖/ตอนที่ ๔๘ ง/หน้า ๑๔๙/๓๐ เมษายน ๒๕๕๒
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1318/2505หลักกฎหมาย: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยกู้เงินโจทก์ไป 1,100 บาท ตามสัญญากู้แล้วไม่ใช้ จึงขอให้ใช้ จำเลยต่อสู้ว่า บุตรจำเลยลักพาบุตรสาวโจทก์ไปเจ้าพนักงานเปรียบเทียบให้บุตรจำเลยเสียค่าสินสอด 2,000 บาท โจทก์จำเลยตกลง จำเลยมอบเงินสด 400 บาท สร้อยคอทองคำ ราคา 500 บาท ให้โจทก์ไป ที่เหลือ 1,100 บาท จำเลยทำเป็นสัญญากู้ให้โจทก์ไว้ คือฉบับที่โจทก์ฟ้อง แต่โจทก์กลับไม่ยอมให้บุตรจำเลยอยู่กินกับบุตรโจทก์ แล้วโจทก์จำเลยไม่สืบพยาน ดังนี้ ฟังได้ว่า การกู้เงินดังกล่าวมีมูลหนี้ ถือได้ว่าการกู้ยืมเงินตามสัญญาที่โจทก์ฟ้องบริบูรณ์แล้ว ที่จำเลยอ้างข้อเท็จจริงต่อไปว่าโจทก์ไม่ยอมให้บุตรจำเลยอยู่กินกับบุตรโจทก์ตามข้อตกลงนั้น เป็นข้อต่อสู้ที่จำเลยอ้างขึ้นเพื่อให้พ้นความรับผิด จำเลยจึงมีหน้าที่นำสืบก่อน เมื่อจำเลยไม่นำสืบ จำเลยก็ไม่พ้นความรับผิด ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1318/2505นายโจ้ แตงอ่อนโจทก์นายมา จันทวงษ์จำเลย ป.พ.พ. ป.วิ.พ. โจทก์ฟ้องว่า จำเลยกู้เงินโจทก์ไป 1,100 บาท ตามสัญญากู้แล้วไม่ใช้ จึงขอให้ใช้ จำเลยต่อสู้ว่า บุตรจำเลยลักพาบุตรสาวโจทก์ไปเจ้าพนักงานเปรียบเทียบให้บุตรจำเลยเสียค่าสินสอด 2,000 บาท โจทก์จำเลยตกลง จำเลยมอบเงินสด 400 บาท สร้อยคอทองคำ ราคา 500 บาท ให้โจทก์ไป ที่เหลือ 1,100 บาท จำเลยทำเป็นสัญญากู้ให้โจทก์ไว้ คือฉบับที่โจทก์ฟ้อง แต่โจทก์กลับไม่ยอมให้บุตรจำเลยอยู่กินกับบุตรโจทก์ แล้วโจทก์จำเลยไม่สืบพยาน ดังนี้ ฟังได้ว่า การกู้เงินดังกล่าวมีมูลหนี้ ถือได้ว่าการกู้ยืมเงินตามสัญญาที่โจทก์ฟ้องบริบูรณ์แล้ว ที่จำเลยอ้างข้อเท็จจริงต่อไปว่าโจทก์ไม่ยอมให้บุตรจำเลยอยู่กินกับบุตรโจทก์ตามข้อตกลงนั้น เป็นข้อต่อสู้ที่จำเลยอ้างขึ้นเพื่อให้พ้นความรับผิด จำเลยจึงมีหน้าที่นำสืบก่อน เมื่อจำเลยไม่นำสืบ จำเลยก็ไม่พ้นความรับผิด(จิตติ ติงศภัทิย์-ประกอบ หุตะสิงห์-เชื้อ คงคากุล)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1318/2505นายโจ้ แตงอ่อนโจทก์นายมา จันทวงษ์จำเลย ป.พ.พ. ป.วิ.พ. โจทก์ฟ้องว่า จำเลยกู้เงินโจทก์ไป 1,100 บาท ตามสัญญากู้แล้วไม่ใช้ จึงขอให้ใช้ จำเลยต่อสู้ว่า บุตรจำเลยลักพาบุตรสาวโจทก์ไปเจ้าพนักงานเปรียบเทียบให้บุตรจำเลยเสียค่าสินสอด 2,000 บาท โจทก์จำเลยตกลง จำเลยมอบเงินสด 400 บาท สร้อยคอทองคำ ราคา 500 บาท ให้โจทก์ไป ที่เหลือ 1,100 บาท จำเลยทำเป็นสัญญากู้ให้โจทก์ไว้ คือฉบับที่โจทก์ฟ้อง แต่โจทก์กลับไม่ยอมให้บุตรจำเลยอยู่กินกับบุตรโจทก์ แล้วโจทก์จำเลยไม่สืบพยาน ดังนี้ ฟังได้ว่า การกู้เงินดังกล่าวมีมูลหนี้ ถือได้ว่าการกู้ยืมเงินตามสัญญาที่โจทก์ฟ้องบริบูรณ์แล้ว ที่จำเลยอ้างข้อเท็จจริงต่อไปว่าโจทก์ไม่ยอมให้บุตรจำเลยอยู่กินกับบุตรโจทก์ตามข้อตกลงนั้น เป็นข้อต่อสู้ที่จำเลยอ้างขึ้นเพื่อให้พ้นความรับผิด จำเลยจึงมีหน้าที่นำสืบก่อน เมื่อจำเลยไม่นำสืบ จำเลยก็ไม่พ้นความรับผิด(จิตติ ติงศภัทิย์-ประกอบ หุตะสิงห์-เชื้อ คงคากุล)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 45455หลักกฎหมาย: โจทก์ซึ่งเป็นผู้เช่าที่ดินคนใหม่ จะฟ้องขับไล่และให้รื้อสิ่งปลูกสร้างที่มีผู้ปลูกไว้โดยได้รับอนุญาตจากผู้เช่าคนเดิมไม่ได้เพราะโจทก์กับผู้นั้นต่างไม่มีนิติสัมพันธ์ต่อกัน และผู้นั้นก็มิได้ครอบครองโดยอาศัยสิทธิของโจทก์แต่อย่างใด ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 774 - 776/2505นายไพบูลย์ นิลาศน์โจทก์นางทองนาค แซ่เลาจำเลยนายไพบูลย์ นิลาศน์โจทก์นายอุดม สวัสดีจำเลย ป.วิ.พ. โจทก์ซึ่งเป็นผู้เช่าที่ดินคนใหม่ จะฟ้องขับไล่และให้รื้อสิ่งปลูกสร้างที่มีผู้ปลูกไว้โดยได้รับอนุญาตจากผู้เช่าคนเดิมไม่ได้เพราะโจทก์กับผู้นั้นต่างไม่มีนิติสัมพันธ์ต่อกัน และผู้นั้นก็มิได้ครอบครองโดยอาศัยสิทธิของโจทก์แต่อย่างใด(ห้วน ประชาบาล-การุณย์นราทร-สารกิจปรีชา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 774 - 776/2505นายไพบูลย์ นิลาศน์โจทก์นางทองนาค แซ่เลาจำเลยนายไพบูลย์ นิลาศน์โจทก์นายอุดม สวัสดีจำเลย ป.วิ.พ. โจทก์ซึ่งเป็นผู้เช่าที่ดินคนใหม่ จะฟ้องขับไล่และให้รื้อสิ่งปลูกสร้างที่มีผู้ปลูกไว้โดยได้รับอนุญาตจากผู้เช่าคนเดิมไม่ได้เพราะโจทก์กับผู้นั้นต่างไม่มีนิติสัมพันธ์ต่อกัน และผู้นั้นก็มิได้ครอบครองโดยอาศัยสิทธิของโจทก์แต่อย่างใด(ห้วน ประชาบาล-การุณย์นราทร-สารกิจปรีชา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศธนาคารแห่งประเทศไทยที่ สกง. 96/2553เรื่อง กําหนดการออกพันธบัตรธนาคารแห่งประเทศไทย อายุไม่เกิน 15 วัน ในเดือนพฤศจิกายน 2553----------------------------อื่นๆ - 1.เหตุผลในการออกประกาศ เพื่อกําหนดแผนการออกพันธบัตรธนาคารแห่งประเทศไทย อายุไม่เกิน 15 วัน ในเดือนพฤศจิกายน 2553อื่นๆ - 2.อํานาจตามกฎหมาย เพื่ออนุวัติตามข้อ 2 แห่งระเบียบธนาคารแห่งประเทศไทย ที่ สกง. 2/2550 ว่าด้วยการออกพันธบัตรธนาคารแห่งประเทศไทยอื่นๆ - 3.เนื้อหา ธนาคารแห่งประเทศไทยได้กําหนดแผนการประมูลพันธบัตรธนาคารแห่งประเทศไทย อายุไม่เกิน 15 วัน ดังนี้| | | | | || --- | --- | --- | --- | --- || รุ่นที่ | วงเงิน | ประมูลวันที่ | วันที่ชําระเงิน-วันครบกําหนด | อายุ || (ล้านบาท) | (วัน) || พ.88/14/53 | 90,000 | 11 พฤศจิกายน 2553 | 15/11/53 - 29/11/53 | 14 || พ.89/14/53 | 85,000 | 12 พฤศจิกายน 2553 | 16/11/53 - 30/11/53 | 14 |อื่นๆ - 4.วันเริ่มต้นบังคับใช้ ตั้งแต่วันที่ 10 พฤศจิกายน 2553ผู้มีอํานาจลงนาม - ประกาศ ณ วันที่ 9 พฤศจิกายน 2553 (นางผ่องเพ็ญ เรืองวีรยุทธ)ผู้ช่วยผู้ว่าการ สายตลาดการเงินผู้ว่าการแทน
ประกาศประกาศเขตราชนิเวศน์มฤคทายวันและห้ามไม่ให้ทำอันตรายแก่สัตว์[๑] มีพระบรมราชโองการดำรัสเหนือเกล้าฯทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศให้ทราบทั่วกันว่า ที่ตำบลมฤคทายวันซึ่งโปรดเกล้าฯให้สร้างราชนิเวศน์เปนที่ประทับขึ้นแล้วนั้น มีเขตด้านตวันออกชายฝั่งทะเล ตั้งแต่วัดบางควายจดบ้านบ่อเทียะยาว๑๒๕ เส้น ด้านเหนือจากฝั่งทะเลยืนขึ้นไปถึงเขาเสวยกะปิยาว ๑๙๐ เส้นด้านใต้ยืนจากชายทะเลขึ้นไปถึงเขาสามพระยายาว ๑๗๕เส้น ด้านตวันตกตั้งแต่เขาเสวยกะปิถึงเขาสามพระยายาว ๑๒๕ เส้น ภายในเขตที่เปนราชนิเวศน์นี้พระราชทานอภัยทานแก่สัตว์ที่ชนมักใช้เปนภักษาหารทั้งจัตตุบททวิบาทที่เข้ามาพึ่งพระบรมโพธิสมภารอยู่ จึงประกาศห้ามมิให้ผู้หนึ่งผู้ใดที่มีน้ำจิตร์เปนสัมมาทิษฐิกระทำร้ายแก่สัตว์นั้นๆ ด้วยประการใด ๆ ในเขตที่ได้กำหนดมาแล้วเจ้าพระยาธรรมาธิกรณาธิบดีเสนาบดีกระทรวงวังรับพระบรมราชโองการประกาศมา ณ วันที่ ๑๗พฤษภาคม พระพุทธศักราช ๒๔๖๗ณราชนิเวศน์มฤคทายวันสุกัญญา/ผู้จัดทำ๑๙ ตุลาคม ๒๕๕๒นฤดล/ตรวจ๒๒ ธันวาคม ๒๕๕๓[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๔๑/-/หน้า ๑๑/๑๘ พฤษภาคม ๒๔๖๗
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1619/2508หลักกฎหมาย: การที่จำเลยร่วมกันแสดงข้อความอันเป็นเท็จ เป็นเหตุให้ได้เงินยืมของทางราชการไป อันเป็นความผิดตามประมวลกฎหมายอาญาโดยครบถ้วนแล้ว การที่จำเลยทำสัญญายืมเงินให้กรมตำรวจไว้ตามระเบียบ ตลอดจนเมื่อเรื่องปรากฏความจริงขึ้น และจำเลยมิได้ส่งใช้เงินคืนกรมตำรวจ กรมตำรวจจึงได้หักเงินเดือนจำเลยใช้เงินยืม ก็เป็นเรื่องภายหลัง การที่หลอกลวงได้รับเงินยืมสำเร็จไปก่อนแล้ว เมื่อเรื่องปรากฏความจริงขึ้นภายหลัง กรมตำรวจจึงถือปฏิบัติไปตามสัญญายืมอันเป็นความรับผิดที่จำเลยมีอยู่ในทางแพ่งควบคู่กับความรับผิดทางอาญา หาทำให้การที่จำเลยร่วมกระทำผิดทางอาญากลับไม่เป็นความผิดไปอีกไม่ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1619/2508พนักงานอัยการกรมอัยการโจทก์พลตำรวจเตียน จันทรศรี กับพวกจำเลย ป.อ. ป.วิ.อ. การที่จำเลยร่วมกันแสดงข้อความอันเป็นเท็จ เป็นเหตุให้ได้เงินยืมของทางราชการไป อันเป็นความผิดตามประมวลกฎหมายอาญาโดยครบถ้วนแล้ว การที่จำเลยทำสัญญายืมเงินให้กรมตำรวจไว้ตามระเบียบ ตลอดจนเมื่อเรื่องปรากฏความจริงขึ้น และจำเลยมิได้ส่งใช้เงินคืนกรมตำรวจ กรมตำรวจจึงได้หักเงินเดือนจำเลยใช้เงินยืม ก็เป็นเรื่องภายหลัง การที่หลอกลวงได้รับเงินยืมสำเร็จไปก่อนแล้ว เมื่อเรื่องปรากฏความจริงขึ้นภายหลัง กรมตำรวจจึงถือปฏิบัติไปตามสัญญายืมอันเป็นความรับผิดที่จำเลยมีอยู่ในทางแพ่งควบคู่กับความรับผิดทางอาญา หาทำให้การที่จำเลยร่วมกระทำผิดทางอาญากลับไม่เป็นความผิดไปอีกไม่(วิเชียร เศวตรุนทร์-สอาด นาวีเจริญ-สวิง ลัดพลี)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1619/2508พนักงานอัยการกรมอัยการโจทก์พลตำรวจเตียน จันทรศรี กับพวกจำเลย ป.อ. ป.วิ.อ. การที่จำเลยร่วมกันแสดงข้อความอันเป็นเท็จ เป็นเหตุให้ได้เงินยืมของทางราชการไป อันเป็นความผิดตามประมวลกฎหมายอาญาโดยครบถ้วนแล้ว การที่จำเลยทำสัญญายืมเงินให้กรมตำรวจไว้ตามระเบียบ ตลอดจนเมื่อเรื่องปรากฏความจริงขึ้น และจำเลยมิได้ส่งใช้เงินคืนกรมตำรวจ กรมตำรวจจึงได้หักเงินเดือนจำเลยใช้เงินยืม ก็เป็นเรื่องภายหลัง การที่หลอกลวงได้รับเงินยืมสำเร็จไปก่อนแล้ว เมื่อเรื่องปรากฏความจริงขึ้นภายหลัง กรมตำรวจจึงถือปฏิบัติไปตามสัญญายืมอันเป็นความรับผิดที่จำเลยมีอยู่ในทางแพ่งควบคู่กับความรับผิดทางอาญา หาทำให้การที่จำเลยร่วมกระทำผิดทางอาญากลับไม่เป็นความผิดไปอีกไม่(วิเชียร เศวตรุนทร์-สอาด นาวีเจริญ-สวิง ลัดพลี)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
พระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในท้องที่ตำบลเกาะคอเขาอำเภอตะกั่วป่าจังหวัดพังงาให้เป็นเขตปฏิรูปที่ดินพ.ศ. ๒๕๓๗ ภูมิพลอดุลยเดชป.ร.ให้ไว้ ณ วันที่๙ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๓๗เป็นปีที่ ๔๙ในรัชกาลปัจจุบันพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯให้ประกาศว่าโดยที่เป็นการสมควรกำหนดเขตที่ดินในท้องที่ตำบลเกาะคอเขา อำเภอตะกั่วป่า จังหวัดพังงา ให้เป็นเขตปฏิรูปที่ดิน อาศัยอำนาจตามความในมาตรา๑๗๕ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย และมาตรา ๒๕ วรรคหนึ่งแห่งพระราชบัญญัติการปฏิรูปที่ดินเพื่อเกษตรกรรม พ.ศ. ๒๕๑๘จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้มาตรา๑ พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า พระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในท้องที่ตำบลเกาะคอเขาอำเภอตะกั่วป่า จังหวัดพังงา ให้เป็นเขตปฏิรูปที่ดิน พ.ศ. ๒๕๓๗มาตรา๒[๑] พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา๓ ให้ที่ดินในท้องที่ตำบลเกาะคอเขาอำเภอตะกั่วป่า จังหวัดพังงา ภายในแนวเขตตามแผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกานี้เป็นเขตปฏิรูปที่ดินมาตรา๔ ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้ผู้รับสนองพระบรมราชโองการชวน หลีกภัยนายกรัฐมนตรี[เอกสารแนบท้าย]๑. แผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในท้องที่ตำบลเกาะคอเขา อำเภอตะกั่วป่า จังหวัดพังงา ให้เป็นเขตปฏิรูปที่ดิน พ.ศ.๒๕๓๗(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)หมายเหตุ:- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือ เนื่องจากในท้องที่ตำบลเกาะคอเขาอำเภอตะกั่วป่า จังหวัดพังงา มีเกษตรกรผู้ไม่มีที่ดินประกอบเกษตรกรรมเป็นของตนเองหรือมีที่ดินเล็กน้อยไม่เพียงพอแก่การครองชีพหรือต้องเช่าที่ดินของผู้อื่นประกอบเกษตรกรรมอยู่เป็นจำนวนมากสมควรกำหนดเขตที่ดินที่ในท้องที่ดังกล่าวให้เป็นเขตปฏิรูปที่ดิน จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้ศิรวัชร์/จัดทำ๒๓ มิถุนายน๒๕๖๐[๑]ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๑๑/ตอนที่ ๖๐ ก/หน้า ๓๔/๒๓ ธันวาคม ๒๕๓๗
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3564/2537หลักกฎหมาย: โจทก์ฟ้องขอให้จำเลยทั้งสามรับผิดตามสัญญากู้และสัญญาค้ำประกันท้ายฟ้อง จำเลยทั้งสามให้การว่าจำเลยทั้งสามไม่เคยทำสัญญากู้และสัญญาค้ำประกัน สัญญากู้และสัญญาค้ำประกันที่โจทก์นำมาฟ้องเป็นสัญญาที่โจทก์กับพวกร่วมกันปลอมขึ้นดังนี้ คำให้การของจำเลยทั้งสามเป็นการต่อสู้ว่าสัญญาดังกล่าวเป็นสัญญาปลอมเป็นสำคัญข้อที่ว่าจำเลยทั้งสามไม่เคยทำสัญญากับโจทก์ไม่ทำให้เปลี่ยนประเด็นเป็นอย่างอื่นเมื่อจำเลยทั้งสามไม่อ้างเหตุว่าปลอมอย่างไร จึงเป็นคำให้การที่มิได้ให้เหตุผลแห่งการปฏิเสธโดยชัดแจ้ง ไม่ชอบด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา177 วรรคสอง จำเลยทั้งสามจึงไม่มีสิทธินำพยานหลักฐานเข้าสืบตามข้อต่อสู้นั้น ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3564/2537นายดำรงฤทธิ์ เดียวสุรินทร์โจทก์นายสมจิตร คงพู กับพวกจำเลย ป.วิ.พ. ม. 84, ม. 177 วรรคสอง, ม. 183 วรรคสองโจทก์ฟ้องขอให้จำเลยทั้งสามรับผิดตามสัญญากู้และสัญญาค้ำประกันท้ายฟ้อง จำเลยทั้งสามให้การว่าจำเลยทั้งสามไม่เคยทำสัญญากู้และสัญญาค้ำประกัน สัญญากู้และสัญญาค้ำประกันที่โจทก์นำมาฟ้องเป็นสัญญาที่โจทก์กับพวกร่วมกันปลอมขึ้นดังนี้ คำให้การของจำเลยทั้งสามเป็นการต่อสู้ว่าสัญญาดังกล่าวเป็นสัญญาปลอมเป็นสำคัญข้อที่ว่าจำเลยทั้งสามไม่เคยทำสัญญากับโจทก์ไม่ทำให้เปลี่ยนประเด็นเป็นอย่างอื่นเมื่อจำเลยทั้งสามไม่อ้างเหตุว่าปลอมอย่างไร จึงเป็นคำให้การที่มิได้ให้เหตุผลแห่งการปฏิเสธโดยชัดแจ้ง ไม่ชอบด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา177 วรรคสอง จำเลยทั้งสามจึงไม่มีสิทธินำพยานหลักฐานเข้าสืบตามข้อต่อสู้นั้น(อธิราช มณีภาค-มงคล สระฏัน-วุฒิ คราวุฒิ)ศาลจังหวัดพิจิตร - นายพิศิฏฐ์ สุดลาภาศาลอุทธรณ์ภาค ๒ - นายดลจรัส รัตนโศภิตแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3564/2537นายดำรงฤทธิ์ เดียวสุรินทร์โจทก์นายสมจิตร คงพู กับพวกจำเลย ป.วิ.พ. ม. 84, ม. 177 วรรคสอง, ม. 183 วรรคสองโจทก์ฟ้องขอให้จำเลยทั้งสามรับผิดตามสัญญากู้และสัญญาค้ำประกันท้ายฟ้อง จำเลยทั้งสามให้การว่าจำเลยทั้งสามไม่เคยทำสัญญากู้และสัญญาค้ำประกัน สัญญากู้และสัญญาค้ำประกันที่โจทก์นำมาฟ้องเป็นสัญญาที่โจทก์กับพวกร่วมกันปลอมขึ้นดังนี้ คำให้การของจำเลยทั้งสามเป็นการต่อสู้ว่าสัญญาดังกล่าวเป็นสัญญาปลอมเป็นสำคัญข้อที่ว่าจำเลยทั้งสามไม่เคยทำสัญญากับโจทก์ไม่ทำให้เปลี่ยนประเด็นเป็นอย่างอื่นเมื่อจำเลยทั้งสามไม่อ้างเหตุว่าปลอมอย่างไร จึงเป็นคำให้การที่มิได้ให้เหตุผลแห่งการปฏิเสธโดยชัดแจ้ง ไม่ชอบด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา177 วรรคสอง จำเลยทั้งสามจึงไม่มีสิทธินำพยานหลักฐานเข้าสืบตามข้อต่อสู้นั้น(อธิราช มณีภาค-มงคล สระฏัน-วุฒิ คราวุฒิ)ศาลจังหวัดพิจิตร - นายพิศิฏฐ์ สุดลาภาศาลอุทธรณ์ภาค ๒ - นายดลจรัส รัตนโศภิตแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ