คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1012/2498หลักกฎหมาย: การที่ " คู่ความตกลงกันสืบข้อเท็จจริงในประเด็นเพียงข้อเดียวว่า โจทก์ได้ชำระเงินค่าไถ่ถอนที่พิพาทให้แก่นายหมาแดงบิดาจำเลยแล้วหรือยัง ถ้าฟังข้อเท็จจริงว่าชำระแล้ว ให้โจทก์ชนะคดี ถ้ายังไม่ชำระให้ยกฟ้อง " ดังนี้ก็มีข้อที่พึงวินิจฉัยเฉพาะข้อที่ตกลงกันไว้เพียงข้อเดียวเท่านั้น ส่วนข้อที่โจทก์กล่าวอ้างว่าจำเลยทราบว่าโจทก์รบกวนสิทธิตั้งแต่เดือนกันยายน 2495 แล้วเพิกเฉยไม่จัดการฟ้องร้องเพื่อปลดเปลื้องการรบกวนภายใน 1 ปี จำเลยย่อมขาดสิทธิในที่พิพาทนั้น เป็นเรื่องที่จะฟังข้อเท็จจริงว่าอย่างไร หาใช่เป็นข้อกฎหมายดังโจทก์อ้างไม่และเป็นเรื่องนอกประเด็นที่ตกลงกันไว้ ศาลไม่จำต้องวินิจฉัยโจทก์ฟ้องว่ามารดาโจทก์ได้ขายฝากที่ดินมือเปล่าบิดาจำเลยที่อำเภอ ภายใน ๓ ปี ก่อนครบกำหนดไถ่ถอนมารดาโจทก์วายชนม์โจทก์เป็นทายาทไถ่ถอนนาคืนจากบิดาจำเลย ๆ คืนเอกสารการขายฝากและมอบนาให้โจทก์ครอบครองตลอดมา โจทก์จะแบ่งที่นาต่อไปจำเลยคัดค้านโจทก์จึงทราบว่าจำเลยได้ขอรับมรดกที่นาจากบิดาจำเลยจึงขอให้แสดงว่าที่นาเป็นของโจทก์ และเพิกถอนการขายฝาก จำเลยต่อสู้ว่าไม่มีการไถ่ถอนการขายฝากที่นาตกเป็นของบิดาจำเลยแล้วและน้องโจทก์ขอเช่าอยู่ ๓ ปี ไม่ชำระค่าเช่าจึงให้ผู้อื่นเช่าต่อมา บิดาจำเลยวายชนม์จำเลยจึงขอรับมรดกโดยใส่ชื่อเป็นเจ้าของ คู่ความตกลงสืบข้อเท็จจริงในประเด็นข้อเดียวว่าโจทก์ได้ชำระเงินค่าไถ่ถอนที่พิพาทให้แก่นายหมาแดงบิดาจำเลยแล้วหรือยัง ถ้าศาลฟังว่าโจทก์ได้ชำระเงินค่าไถ่ถอนที่พิพาทแก่บิดาจำเลยแล้วให้โจทก์ชนะคดี ถ้ายังไม่ได้ชำระให้ยกฟ้อง และขอให้ศาลพิจารณาประเด็นข้อ ก.ม.ตามคำร้องลงวันที่ ๖ พ.ย. ๙๖ ด้วย ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโดยเห็นว่าหลักฐานพยานโจทก์ยังฟังไม่ได้ว่าโจทก์ได้ชำระเงินค่าไถ่ถอนที่นาขายฝากแก่บิดาจำเลย ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกาต่อมา ศาลฎีกาเห็นว่าที่โจทก์ขอให้วินิจฉัยข้อที่อ้างว่าเป็นข้อ ก.ม. ตามคำร้องโจทก์ลงวันที่ ๒๒ ธ.ค. ๙๖ ใจความว่าจำเลยทราบว่าโจทก์รบกวนสิทธิตั้งแต่เดือน ก.ย. ๙๕ แล้วเพิกเฉยไม่จัดการฟ้องร้องเพื่อปลดเปลื้องการรบกวนภายใน ๑ ปี จำเลยย่อมขาดสิทธิในที่พิพาทนั้น ข้อนี้เป็นเรื่องเกี่ยวแก่การที่จะฟังข้อเท็จจริงว่าอย่างไรและเป็นเรื่องนอกประเด็นข้อตกลงตามรายงานพิจารณาลงวันที่ ๑ ธ.ค. ๙๖ ที่กล่าวมาแล้วว่า "คู่ความตกลงสืบข้อเท็จจริงในประเด็นข้อเดียวว่า โจทก์ได้ชำระเงินค่าไถ่ถอนที่พิพาทให้แก่นายหมาแดง บิดาจำเลยแล้วหรือยัง ถ้าฟังข้อเท็จจริงว่าได้ชำระแล้วให้โจทก์ชนะคดี ถ้ายังไม่ได้ชำระให้ยกฟ้องโจทก์" จึงมีข้อวินิจฉัยเฉพาะข้อที่ได้ตกลงกันไว้ดังกล่าวมาแล้วเท่านั้น ซึ่งศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ได้วินิจฉัยให้เหตุผลไว้แล้ว ศาลนี้คงเห็นชอบด้วย จึงพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1012/2498เจ้าดรุณดารา ณ ลำพูนโจทก์นายสงวน วิบูลสันติ ที่ 1 นายวิเชียร วิบูลสันติ ที่ 2 นางกิ่งแก้ว วิบูลสันติ ที่3น.ส.การดา วิบูลสันติ ที่ 4 นายเวทย์ วิบูลสันติ ที่ 5 นางศรียุกต์อุตสาหะตานนท์ ที่ 6จำเลย ป.วิ.พ. ม. 182, ม. 183, ม. 138การที่ " คู่ความตกลงกันสืบข้อเท็จจริงในประเด็นเพียงข้อเดียวว่า โจทก์ได้ชำระเงินค่าไถ่ถอนที่พิพาทให้แก่นายหมาแดงบิดาจำเลยแล้วหรือยัง ถ้าฟังข้อเท็จจริงว่าชำระแล้ว ให้โจทก์ชนะคดี ถ้ายังไม่ชำระให้ยกฟ้อง " ดังนี้ก็มีข้อที่พึงวินิจฉัยเฉพาะข้อที่ตกลงกันไว้เพียงข้อเดียวเท่านั้น ส่วนข้อที่โจทก์กล่าวอ้างว่าจำเลยทราบว่าโจทก์รบกวนสิทธิตั้งแต่เดือนกันยายน 2495 แล้วเพิกเฉยไม่จัดการฟ้องร้องเพื่อปลดเปลื้องการรบกวนภายใน 1 ปี จำเลยย่อมขาดสิทธิในที่พิพาทนั้น เป็นเรื่องที่จะฟังข้อเท็จจริงว่าอย่างไร หาใช่เป็นข้อกฎหมายดังโจทก์อ้างไม่และเป็นเรื่องนอกประเด็นที่ตกลงกันไว้ ศาลไม่จำต้องวินิจฉัยโจทก์ฟ้องว่ามารดาโจทก์ได้ขายฝากที่ดินมือเปล่าบิดาจำเลยที่อำเภอ ภายใน ๓ ปี ก่อนครบกำหนดไถ่ถอนมารดาโจทก์วายชนม์โจทก์เป็นทายาทไถ่ถอนนาคืนจากบิดาจำเลย ๆ คืนเอกสารการขายฝากและมอบนาให้โจทก์ครอบครองตลอดมา โจทก์จะแบ่งที่นาต่อไปจำเลยคัดค้านโจทก์จึงทราบว่าจำเลยได้ขอรับมรดกที่นาจากบิดาจำเลยจึงขอให้แสดงว่าที่นาเป็นของโจทก์ และเพิกถอนการขายฝาก จำเลยต่อสู้ว่าไม่มีการไถ่ถอนการขายฝากที่นาตกเป็นของบิดาจำเลยแล้วและน้องโจทก์ขอเช่าอยู่ ๓ ปี ไม่ชำระค่าเช่าจึงให้ผู้อื่นเช่าต่อมา บิดาจำเลยวายชนม์จำเลยจึงขอรับมรดกโดยใส่ชื่อเป็นเจ้าของ คู่ความตกลงสืบข้อเท็จจริงในประเด็นข้อเดียวว่าโจทก์ได้ชำระเงินค่าไถ่ถอนที่พิพาทให้แก่นายหมาแดงบิดาจำเลยแล้วหรือยัง ถ้าศาลฟังว่าโจทก์ได้ชำระเงินค่าไถ่ถอนที่พิพาทแก่บิดาจำเลยแล้วให้โจทก์ชนะคดี ถ้ายังไม่ได้ชำระให้ยกฟ้อง และขอให้ศาลพิจารณาประเด็นข้อ ก.ม.ตามคำร้องลงวันที่ ๖ พ.ย. ๙๖ ด้วย ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโดยเห็นว่าหลักฐานพยานโจทก์ยังฟังไม่ได้ว่าโจทก์ได้ชำระเงินค่าไถ่ถอนที่นาขายฝากแก่บิดาจำเลย ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกาต่อมา ศาลฎีกาเห็นว่าที่โจทก์ขอให้วินิจฉัยข้อที่อ้างว่าเป็นข้อ ก.ม. ตามคำร้องโจทก์ลงวันที่ ๒๒ ธ.ค. ๙๖ ใจความว่าจำเลยทราบว่าโจทก์รบกวนสิทธิตั้งแต่เดือน ก.ย. ๙๕ แล้วเพิกเฉยไม่จัดการฟ้องร้องเพื่อปลดเปลื้องการรบกวนภายใน ๑ ปี จำเลยย่อมขาดสิทธิในที่พิพาทนั้น ข้อนี้เป็นเรื่องเกี่ยวแก่การที่จะฟังข้อเท็จจริงว่าอย่างไรและเป็นเรื่องนอกประเด็นข้อตกลงตามรายงานพิจารณาลงวันที่ ๑ ธ.ค. ๙๖ ที่กล่าวมาแล้วว่า "คู่ความตกลงสืบข้อเท็จจริงในประเด็นข้อเดียวว่า โจทก์ได้ชำระเงินค่าไถ่ถอนที่พิพาทให้แก่นายหมาแดง บิดาจำเลยแล้วหรือยัง ถ้าฟังข้อเท็จจริงว่าได้ชำระแล้วให้โจทก์ชนะคดี ถ้ายังไม่ได้ชำระให้ยกฟ้องโจทก์" จึงมีข้อวินิจฉัยเฉพาะข้อที่ได้ตกลงกันไว้ดังกล่าวมาแล้วเท่านั้น ซึ่งศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ได้วินิจฉัยให้เหตุผลไว้แล้ว ศาลนี้คงเห็นชอบด้วย จึงพิพากษายืน(มนูภันย์วิมลสาร-พิบูลย์ไอศวรรย์-ประศาสน์วินิจฉัย)ศาลจังหวัดลำพูน - นายอินทร์ อุดลศาลอุทธรณ์ - นายกำธร พันธุ์ลาภแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่ามารดาโจทก์ได้ขายฝากที่ดินมือเปล่าบิดาจำเลยที่อำเภอ ภายใน ๓ ปี ก่อนครบกำหนดไถ่ถอนมารดาโจทก์วายชนม์โจทก์เป็นทายาทไถ่ถอนนาคืนจากบิดาจำเลย ๆ คืนเอกสารการขายฝากและมอบนาให้โจทก์ครอบครองตลอดมา โจทก์จะแบ่งที่นาต่อไปจำเลยคัดค้านโจทก์จึงทราบว่าจำเลยได้ขอรับมรดกที่นาจากบิดาจำเลยจึงขอให้แสดงว่าที่นาเป็นของโจทก์ และเพิกถอนการขายฝาก จำเลยต่อสู้ว่าไม่มีการไถ่ถอนการขายฝากที่นาตกเป็นของบิดาจำเลยแล้วและน้องโจทก์ขอเช่าอยู่ ๓ ปี ไม่ชำระค่าเช่าจึงให้ผู้อื่นเช่าต่อมา บิดาจำเลยวายชนม์จำเลยจึงขอรับมรดกโดยใส่ชื่อเป็นเจ้าของ คู่ความตกลงสืบข้อเท็จจริงในประเด็นข้อเดียวว่าโจทก์ได้ชำระเงินค่าไถ่ถอนที่พิพาทให้แก่นายหมาแดงบิดาจำเลยแล้วหรือยัง ถ้าศาลฟังว่าโจทก์ได้ชำระเงินค่าไถ่ถอนที่พิพาทแก่บิดาจำเลยแล้วให้โจทก์ชนะคดี ถ้ายังไม่ได้ชำระให้ยกฟ้อง และขอให้ศาลพิจารณาประเด็นข้อ ก.ม.ตามคำร้องลงวันที่ ๖ พ.ย. ๙๖ ด้วย ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโดยเห็นว่าหลักฐานพยานโจทก์ยังฟังไม่ได้ว่าโจทก์ได้ชำระเงินค่าไถ่ถอนที่นาขายฝากแก่บิดาจำเลย ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกาต่อมา ศาลฎีกาเห็นว่าที่โจทก์ขอให้วินิจฉัยข้อที่อ้างว่าเป็นข้อ ก.ม. ตามคำร้องโจทก์ลงวันที่ ๒๒ ธ.ค. ๙๖ ใจความว่าจำเลยทราบว่าโจทก์รบกวนสิทธิตั้งแต่เดือน ก.ย. ๙๕ แล้วเพิกเฉยไม่จัดการฟ้องร้องเพื่อปลดเปลื้องการรบกวนภายใน ๑ ปี จำเลยย่อมขาดสิทธิในที่พิพาทนั้น ข้อนี้เป็นเรื่องเกี่ยวแก่การที่จะฟังข้อเท็จจริงว่าอย่างไรและเป็นเรื่องนอกประเด็นข้อตกลงตามรายงานพิจารณาลงวันที่ ๑ ธ.ค. ๙๖ ที่กล่าวมาแล้วว่า "คู่ความตกลงสืบข้อเท็จจริงในประเด็นข้อเดียวว่า โจทก์ได้ชำระเงินค่าไถ่ถอนที่พิพาทให้แก่นายหมาแดง บิดาจำเลยแล้วหรือยัง ถ้าฟังข้อเท็จจริงว่าได้ชำระแล้วให้โจทก์ชนะคดี ถ้ายังไม่ได้ชำระให้ยกฟ้องโจทก์" จึงมีข้อวินิจฉัยเฉพาะข้อที่ได้ตกลงกันไว้ดังกล่าวมาแล้วเท่านั้น ซึ่งศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ได้วินิจฉัยให้เหตุผลไว้แล้ว ศาลนี้คงเห็นชอบด้วย จึงพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1012/2498เจ้าดรุณดารา ณ ลำพูนโจทก์นายสงวน วิบูลสันติ ที่ 1 นายวิเชียร วิบูลสันติ ที่ 2 นางกิ่งแก้ว วิบูลสันติ ที่3น.ส.การดา วิบูลสันติ ที่ 4 นายเวทย์ วิบูลสันติ ที่ 5 นางศรียุกต์อุตสาหะตานนท์ ที่ 6จำเลย ป.วิ.พ. ม. 182, ม. 183, ม. 138การที่ " คู่ความตกลงกันสืบข้อเท็จจริงในประเด็นเพียงข้อเดียวว่า โจทก์ได้ชำระเงินค่าไถ่ถอนที่พิพาทให้แก่นายหมาแดงบิดาจำเลยแล้วหรือยัง ถ้าฟังข้อเท็จจริงว่าชำระแล้ว ให้โจทก์ชนะคดี ถ้ายังไม่ชำระให้ยกฟ้อง " ดังนี้ก็มีข้อที่พึงวินิจฉัยเฉพาะข้อที่ตกลงกันไว้เพียงข้อเดียวเท่านั้น ส่วนข้อที่โจทก์กล่าวอ้างว่าจำเลยทราบว่าโจทก์รบกวนสิทธิตั้งแต่เดือนกันยายน 2495 แล้วเพิกเฉยไม่จัดการฟ้องร้องเพื่อปลดเปลื้องการรบกวนภายใน 1 ปี จำเลยย่อมขาดสิทธิในที่พิพาทนั้น เป็นเรื่องที่จะฟังข้อเท็จจริงว่าอย่างไร หาใช่เป็นข้อกฎหมายดังโจทก์อ้างไม่และเป็นเรื่องนอกประเด็นที่ตกลงกันไว้ ศาลไม่จำต้องวินิจฉัยโจทก์ฟ้องว่ามารดาโจทก์ได้ขายฝากที่ดินมือเปล่าบิดาจำเลยที่อำเภอ ภายใน ๓ ปี ก่อนครบกำหนดไถ่ถอนมารดาโจทก์วายชนม์โจทก์เป็นทายาทไถ่ถอนนาคืนจากบิดาจำเลย ๆ คืนเอกสารการขายฝากและมอบนาให้โจทก์ครอบครองตลอดมา โจทก์จะแบ่งที่นาต่อไปจำเลยคัดค้านโจทก์จึงทราบว่าจำเลยได้ขอรับมรดกที่นาจากบิดาจำเลยจึงขอให้แสดงว่าที่นาเป็นของโจทก์ และเพิกถอนการขายฝาก จำเลยต่อสู้ว่าไม่มีการไถ่ถอนการขายฝากที่นาตกเป็นของบิดาจำเลยแล้วและน้องโจทก์ขอเช่าอยู่ ๓ ปี ไม่ชำระค่าเช่าจึงให้ผู้อื่นเช่าต่อมา บิดาจำเลยวายชนม์จำเลยจึงขอรับมรดกโดยใส่ชื่อเป็นเจ้าของ คู่ความตกลงสืบข้อเท็จจริงในประเด็นข้อเดียวว่าโจทก์ได้ชำระเงินค่าไถ่ถอนที่พิพาทให้แก่นายหมาแดงบิดาจำเลยแล้วหรือยัง ถ้าศาลฟังว่าโจทก์ได้ชำระเงินค่าไถ่ถอนที่พิพาทแก่บิดาจำเลยแล้วให้โจทก์ชนะคดี ถ้ายังไม่ได้ชำระให้ยกฟ้อง และขอให้ศาลพิจารณาประเด็นข้อ ก.ม.ตามคำร้องลงวันที่ ๖ พ.ย. ๙๖ ด้วย ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโดยเห็นว่าหลักฐานพยานโจทก์ยังฟังไม่ได้ว่าโจทก์ได้ชำระเงินค่าไถ่ถอนที่นาขายฝากแก่บิดาจำเลย ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกาต่อมา ศาลฎีกาเห็นว่าที่โจทก์ขอให้วินิจฉัยข้อที่อ้างว่าเป็นข้อ ก.ม. ตามคำร้องโจทก์ลงวันที่ ๒๒ ธ.ค. ๙๖ ใจความว่าจำเลยทราบว่าโจทก์รบกวนสิทธิตั้งแต่เดือน ก.ย. ๙๕ แล้วเพิกเฉยไม่จัดการฟ้องร้องเพื่อปลดเปลื้องการรบกวนภายใน ๑ ปี จำเลยย่อมขาดสิทธิในที่พิพาทนั้น ข้อนี้เป็นเรื่องเกี่ยวแก่การที่จะฟังข้อเท็จจริงว่าอย่างไรและเป็นเรื่องนอกประเด็นข้อตกลงตามรายงานพิจารณาลงวันที่ ๑ ธ.ค. ๙๖ ที่กล่าวมาแล้วว่า "คู่ความตกลงสืบข้อเท็จจริงในประเด็นข้อเดียวว่า โจทก์ได้ชำระเงินค่าไถ่ถอนที่พิพาทให้แก่นายหมาแดง บิดาจำเลยแล้วหรือยัง ถ้าฟังข้อเท็จจริงว่าได้ชำระแล้วให้โจทก์ชนะคดี ถ้ายังไม่ได้ชำระให้ยกฟ้องโจทก์" จึงมีข้อวินิจฉัยเฉพาะข้อที่ได้ตกลงกันไว้ดังกล่าวมาแล้วเท่านั้น ซึ่งศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ได้วินิจฉัยให้เหตุผลไว้แล้ว ศาลนี้คงเห็นชอบด้วย จึงพิพากษายืน(มนูภันย์วิมลสาร-พิบูลย์ไอศวรรย์-ประศาสน์วินิจฉัย)ศาลจังหวัดลำพูน - นายอินทร์ อุดลศาลอุทธรณ์ - นายกำธร พันธุ์ลาภแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ