คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 239/2482หลักกฎหมาย: เมื่อไม่มีบทกฎหมายโดยตรงต้องอาศัยใช้กฎหมายที่ใกล้เคียงอย่างยิ่ง,ตาจะเข้าทำนิติกรรมใดๆแทนหลานผู้เยาว์โดยมิได้รับการแต่งตั้งให้เป็นผู้แทนโดยชอบธรรมจากศาลมิได้, การใดที่จัดทำไปโดยตาเช่นนี้เป็นโมฆะ , อ้างฎีกาที่ 325/2475ได้ความว่า ห.มารดาเด็กชายหญิงผู้เยาว์ทั้ง ๓ คนนี้เป็นหนี้โจทก์อยู่ ครั้น ห.วายชนม์ นายกล่อมจำเลยผู้เป็นตาได้เข้าทำสัญญารับรองใช้หนี้ของ ห.ในนามผู้เยาว์ให้แก่โจทก์ ศาลฎีกาตัดสินว่าคดีนี้เกิดก่อนประมวลแฟ่งบรรพ ๕ และ ๖ ปัญหามีว่านอกจากบิดามารดาแล้วญาติผู้ใหญ่เป็นผู้ปกครองเด็กได้โดยลำพังหรือไม่ กฎหมายที่ใช้บังคับในเรื่องนี้ไม่มีโดยตรงต้องอาศัยเทียบเคียง พ.ร.บ. ออกโฉนดที่ดิน ม.๖๕, ๖๖ กับฎีกาที่ ๓๒๕/๒๔๗๕ ซึ่งต้องถือว่านายกล่อมจำเลยซึ่งเป็นตาหาเป็นผู้ปกครองโดยชอบโดยลำพังได้ไม่ จะต้องร้องขอให้ศาลตั้งเสียก่อน ,อนึ่งคดีนี้โจทก์ฟ้องขอให้รับผิดในฐานที่นายกล่อมผู้ปกครองได้ทำแทนไปมิได้ฟ้องส่วนตัวนายกล่อมและจะถือว่าเป็นผู้จัดการมฤดกโดยชอบด้วยกฎหมายก็มิได้ เพราะเป็นการจัดการโดยลำพัง เมื่อทายาทคนอื่นมิได้ให้สัตยาบันการกระทำของนายกล่อมก็ไม่ผูกพันทายาทอื่น คือผู้เยาว์เหล่านี้ ศาลอุทธรณ์ให้ยกฟ้องโจทก์ชอบแล้ว ยืนตาม. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 239/2482นายเปลี่ยน ลืบไทยโจทก์นายกล่อม นายเช่งอี่ ผู้แทนโดยชอบธรรมเด็กชายเทียนลิ้มเด็กหญิงกิมเฮียะเด็กหญิงกิมลุ้ยจำเลย ป.พ.พ. ม. 4, ม. 1541, ม. 1556 พ.ร.บ.ออกโฉนดที่ดิน ร.ศ.127 ม. 65, ม. 66เมื่อไม่มีบทกฎหมายโดยตรงต้องอาศัยใช้กฎหมายที่ใกล้เคียงอย่างยิ่ง,ตาจะเข้าทำนิติกรรมใดๆแทนหลานผู้เยาว์โดยมิได้รับการแต่งตั้งให้เป็นผู้แทนโดยชอบธรรมจากศาลมิได้, การใดที่จัดทำไปโดยตาเช่นนี้เป็นโมฆะ , อ้างฎีกาที่ 325/2475ได้ความว่า ห.มารดาเด็กชายหญิงผู้เยาว์ทั้ง ๓ คนนี้เป็นหนี้โจทก์อยู่ ครั้น ห.วายชนม์ นายกล่อมจำเลยผู้เป็นตาได้เข้าทำสัญญารับรองใช้หนี้ของ ห.ในนามผู้เยาว์ให้แก่โจทก์ ศาลฎีกาตัดสินว่าคดีนี้เกิดก่อนประมวลแฟ่งบรรพ ๕ และ ๖ ปัญหามีว่านอกจากบิดามารดาแล้วญาติผู้ใหญ่เป็นผู้ปกครองเด็กได้โดยลำพังหรือไม่ กฎหมายที่ใช้บังคับในเรื่องนี้ไม่มีโดยตรงต้องอาศัยเทียบเคียง พ.ร.บ. ออกโฉนดที่ดิน ม.๖๕, ๖๖ กับฎีกาที่ ๓๒๕/๒๔๗๕ ซึ่งต้องถือว่านายกล่อมจำเลยซึ่งเป็นตาหาเป็นผู้ปกครองโดยชอบโดยลำพังได้ไม่ จะต้องร้องขอให้ศาลตั้งเสียก่อน ,อนึ่งคดีนี้โจทก์ฟ้องขอให้รับผิดในฐานที่นายกล่อมผู้ปกครองได้ทำแทนไปมิได้ฟ้องส่วนตัวนายกล่อมและจะถือว่าเป็นผู้จัดการมฤดกโดยชอบด้วยกฎหมายก็มิได้ เพราะเป็นการจัดการโดยลำพัง เมื่อทายาทคนอื่นมิได้ให้สัตยาบันการกระทำของนายกล่อมก็ไม่ผูกพันทายาทอื่น คือผู้เยาว์เหล่านี้ ศาลอุทธรณ์ให้ยกฟ้องโจทก์ชอบแล้ว ยืนตาม.(อมาตย-วิเศษ-มนูภันย์วิมลสาร)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ได้ความว่า ห.มารดาเด็กชายหญิงผู้เยาว์ทั้ง ๓ คนนี้เป็นหนี้โจทก์อยู่ ครั้น ห.วายชนม์ นายกล่อมจำเลยผู้เป็นตาได้เข้าทำสัญญารับรองใช้หนี้ของ ห.ในนามผู้เยาว์ให้แก่โจทก์ ศาลฎีกาตัดสินว่าคดีนี้เกิดก่อนประมวลแฟ่งบรรพ ๕ และ ๖ ปัญหามีว่านอกจากบิดามารดาแล้วญาติผู้ใหญ่เป็นผู้ปกครองเด็กได้โดยลำพังหรือไม่ กฎหมายที่ใช้บังคับในเรื่องนี้ไม่มีโดยตรงต้องอาศัยเทียบเคียง พ.ร.บ. ออกโฉนดที่ดิน ม.๖๕, ๖๖ กับฎีกาที่ ๓๒๕/๒๔๗๕ ซึ่งต้องถือว่านายกล่อมจำเลยซึ่งเป็นตาหาเป็นผู้ปกครองโดยชอบโดยลำพังได้ไม่ จะต้องร้องขอให้ศาลตั้งเสียก่อน ,อนึ่งคดีนี้โจทก์ฟ้องขอให้รับผิดในฐานที่นายกล่อมผู้ปกครองได้ทำแทนไปมิได้ฟ้องส่วนตัวนายกล่อมและจะถือว่าเป็นผู้จัดการมฤดกโดยชอบด้วยกฎหมายก็มิได้ เพราะเป็นการจัดการโดยลำพัง เมื่อทายาทคนอื่นมิได้ให้สัตยาบันการกระทำของนายกล่อมก็ไม่ผูกพันทายาทอื่น คือผู้เยาว์เหล่านี้ ศาลอุทธรณ์ให้ยกฟ้องโจทก์ชอบแล้ว ยืนตาม. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 239/2482นายเปลี่ยน ลืบไทยโจทก์นายกล่อม นายเช่งอี่ ผู้แทนโดยชอบธรรมเด็กชายเทียนลิ้มเด็กหญิงกิมเฮียะเด็กหญิงกิมลุ้ยจำเลย ป.พ.พ. ม. 4, ม. 1541, ม. 1556 พ.ร.บ.ออกโฉนดที่ดิน ร.ศ.127 ม. 65, ม. 66เมื่อไม่มีบทกฎหมายโดยตรงต้องอาศัยใช้กฎหมายที่ใกล้เคียงอย่างยิ่ง,ตาจะเข้าทำนิติกรรมใดๆแทนหลานผู้เยาว์โดยมิได้รับการแต่งตั้งให้เป็นผู้แทนโดยชอบธรรมจากศาลมิได้, การใดที่จัดทำไปโดยตาเช่นนี้เป็นโมฆะ , อ้างฎีกาที่ 325/2475ได้ความว่า ห.มารดาเด็กชายหญิงผู้เยาว์ทั้ง ๓ คนนี้เป็นหนี้โจทก์อยู่ ครั้น ห.วายชนม์ นายกล่อมจำเลยผู้เป็นตาได้เข้าทำสัญญารับรองใช้หนี้ของ ห.ในนามผู้เยาว์ให้แก่โจทก์ ศาลฎีกาตัดสินว่าคดีนี้เกิดก่อนประมวลแฟ่งบรรพ ๕ และ ๖ ปัญหามีว่านอกจากบิดามารดาแล้วญาติผู้ใหญ่เป็นผู้ปกครองเด็กได้โดยลำพังหรือไม่ กฎหมายที่ใช้บังคับในเรื่องนี้ไม่มีโดยตรงต้องอาศัยเทียบเคียง พ.ร.บ. ออกโฉนดที่ดิน ม.๖๕, ๖๖ กับฎีกาที่ ๓๒๕/๒๔๗๕ ซึ่งต้องถือว่านายกล่อมจำเลยซึ่งเป็นตาหาเป็นผู้ปกครองโดยชอบโดยลำพังได้ไม่ จะต้องร้องขอให้ศาลตั้งเสียก่อน ,อนึ่งคดีนี้โจทก์ฟ้องขอให้รับผิดในฐานที่นายกล่อมผู้ปกครองได้ทำแทนไปมิได้ฟ้องส่วนตัวนายกล่อมและจะถือว่าเป็นผู้จัดการมฤดกโดยชอบด้วยกฎหมายก็มิได้ เพราะเป็นการจัดการโดยลำพัง เมื่อทายาทคนอื่นมิได้ให้สัตยาบันการกระทำของนายกล่อมก็ไม่ผูกพันทายาทอื่น คือผู้เยาว์เหล่านี้ ศาลอุทธรณ์ให้ยกฟ้องโจทก์ชอบแล้ว ยืนตาม.(อมาตย-วิเศษ-มนูภันย์วิมลสาร)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ