คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 85867หลักกฎหมาย: ในเรื่องหาว่าเจ้าพนักงานยักยอกเงินในตำแหน่งหน้าที่จำเลยต่อสู้และจะขอสืบพยานว่าเป็นการนอกหน้าที่และตามคำสั่งที่ให้จำเลยไปช่วยราชการไม่กินความถึงการนำส่งเงินที่โจทย์ฟ้องดังนี้ ควรอนุญาตให้จำเลยสืบพยานได้โจทก์ฟ้องว่าจำเลยเป็นปลัดอำเภอไปช่วยราชการแผนกมหาดไทย จำเลยได้รับเงินครั้งแรก ๑๓๕ บาท ๐๕ สตางค์ และครั้งหลังอีก ๑๐๐ บาท ๑๐ สตางต์เพื่อไปจัดการตามหน้าที่จำเลยกลับเจตนาทุจริตยักยอกเงินนั้นเป็นประโยชน์ส่วนตัวเสีย ขอให้ลงโทษ จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นสืบพยานโจทก์ได้หนึ่งปากแล้วเรียกคำให้การชั้นสอบสวนของพยานบางคนมาประกอบคำวินิจฉัย ฝ่ายจำเลยขอสืบในข้อที่ว่าการกระทำของจำเลยเป็นการนอกหน้าที่ราชการและคำสั่งให้จำเลยไปช่วยราชการนั้น ไม่กินความถึงหน้าที่ในการนำส่งเงินไปรษณีย์ด้วย แต่ศาลเห็นว่าคดีพอวินิจฉัยชี้ขาดได้แล้ว จึงงดสืบพยานแล้วพิพากษาว่าจำเลยมีความผิด ๒ กะทงตามมาตรา ๓๑๙ (๓) ให้จำคุกกะทงละ ๒ ปี โจทก์และจำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เฉพาะให้นับโทษ ๒ กะทงซึ่งต้องหากะทงละคดีต่อเนื่องกันไป นอกนั้นยืน จำเลยฎีกาว่า ศาลงดสืบพยานจำเลยแล้วพิพากษาลงโทษจำเลยเป็นการมิชอบ ศาลฎีกาเห็นว่าจำเลยให้การปฏิเสธและเฉพาะคดีนี้มีเหตุควรรู้ข้อเท็จจริงต่อไปศาลจึงควรสืบพยานจำเลยให้สิ้นกระแสความก่อนชี้ขาดความผิดของจำเลยจึงพิพากษายกคำพิพากษาศาลล่างทั้งสองให้ศาลชั้นต้นให้โอกาสคู่ความนำสืบพยานต่อไป แล้วพิพากษาตามรูปคดี ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 808 - 809/2485อัยการพังงาโจทก์นายทวี เมตตาจิตกับพวกจำเลย ป.อ. ม. 131, ม. 319 (3) ป.วิ.อ. ม. 226, ม. 227ในเรื่องหาว่าเจ้าพนักงานยักยอกเงินในตำแหน่งหน้าที่จำเลยต่อสู้และจะขอสืบพยานว่าเป็นการนอกหน้าที่และตามคำสั่งที่ให้จำเลยไปช่วยราชการไม่กินความถึงการนำส่งเงินที่โจทย์ฟ้องดังนี้ ควรอนุญาตให้จำเลยสืบพยานได้โจทก์ฟ้องว่าจำเลยเป็นปลัดอำเภอไปช่วยราชการแผนกมหาดไทย จำเลยได้รับเงินครั้งแรก ๑๓๕ บาท ๐๕ สตางค์ และครั้งหลังอีก ๑๐๐ บาท ๑๐ สตางต์เพื่อไปจัดการตามหน้าที่จำเลยกลับเจตนาทุจริตยักยอกเงินนั้นเป็นประโยชน์ส่วนตัวเสีย ขอให้ลงโทษ จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นสืบพยานโจทก์ได้หนึ่งปากแล้วเรียกคำให้การชั้นสอบสวนของพยานบางคนมาประกอบคำวินิจฉัย ฝ่ายจำเลยขอสืบในข้อที่ว่าการกระทำของจำเลยเป็นการนอกหน้าที่ราชการและคำสั่งให้จำเลยไปช่วยราชการนั้น ไม่กินความถึงหน้าที่ในการนำส่งเงินไปรษณีย์ด้วย แต่ศาลเห็นว่าคดีพอวินิจฉัยชี้ขาดได้แล้ว จึงงดสืบพยานแล้วพิพากษาว่าจำเลยมีความผิด ๒ กะทงตามมาตรา ๓๑๙ (๓) ให้จำคุกกะทงละ ๒ ปี โจทก์และจำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เฉพาะให้นับโทษ ๒ กะทงซึ่งต้องหากะทงละคดีต่อเนื่องกันไป นอกนั้นยืน จำเลยฎีกาว่า ศาลงดสืบพยานจำเลยแล้วพิพากษาลงโทษจำเลยเป็นการมิชอบ ศาลฎีกาเห็นว่าจำเลยให้การปฏิเสธและเฉพาะคดีนี้มีเหตุควรรู้ข้อเท็จจริงต่อไปศาลจึงควรสืบพยานจำเลยให้สิ้นกระแสความก่อนชี้ขาดความผิดของจำเลยจึงพิพากษายกคำพิพากษาศาลล่างทั้งสองให้ศาลชั้นต้นให้โอกาสคู่ความนำสืบพยานต่อไป แล้วพิพากษาตามรูปคดี(ว.จ. นิติสาตรไพสาล-อ.ช. เพ็นชาติ-ธรรมบัณฑิต บุนยะปานะ)ศาลชั้นต้น - นายเสน่ห์ สุขลักสนศาลอุทธรณ์ - นายปิ่นท์ ปัท+แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่าจำเลยเป็นปลัดอำเภอไปช่วยราชการแผนกมหาดไทย จำเลยได้รับเงินครั้งแรก ๑๓๕ บาท ๐๕ สตางค์ และครั้งหลังอีก ๑๐๐ บาท ๑๐ สตางต์เพื่อไปจัดการตามหน้าที่จำเลยกลับเจตนาทุจริตยักยอกเงินนั้นเป็นประโยชน์ส่วนตัวเสีย ขอให้ลงโทษ จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นสืบพยานโจทก์ได้หนึ่งปากแล้วเรียกคำให้การชั้นสอบสวนของพยานบางคนมาประกอบคำวินิจฉัย ฝ่ายจำเลยขอสืบในข้อที่ว่าการกระทำของจำเลยเป็นการนอกหน้าที่ราชการและคำสั่งให้จำเลยไปช่วยราชการนั้น ไม่กินความถึงหน้าที่ในการนำส่งเงินไปรษณีย์ด้วย แต่ศาลเห็นว่าคดีพอวินิจฉัยชี้ขาดได้แล้ว จึงงดสืบพยานแล้วพิพากษาว่าจำเลยมีความผิด ๒ กะทงตามมาตรา ๓๑๙ (๓) ให้จำคุกกะทงละ ๒ ปี โจทก์และจำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เฉพาะให้นับโทษ ๒ กะทงซึ่งต้องหากะทงละคดีต่อเนื่องกันไป นอกนั้นยืน จำเลยฎีกาว่า ศาลงดสืบพยานจำเลยแล้วพิพากษาลงโทษจำเลยเป็นการมิชอบ ศาลฎีกาเห็นว่าจำเลยให้การปฏิเสธและเฉพาะคดีนี้มีเหตุควรรู้ข้อเท็จจริงต่อไปศาลจึงควรสืบพยานจำเลยให้สิ้นกระแสความก่อนชี้ขาดความผิดของจำเลยจึงพิพากษายกคำพิพากษาศาลล่างทั้งสองให้ศาลชั้นต้นให้โอกาสคู่ความนำสืบพยานต่อไป แล้วพิพากษาตามรูปคดี ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 808 - 809/2485อัยการพังงาโจทก์นายทวี เมตตาจิตกับพวกจำเลย ป.อ. ม. 131, ม. 319 (3) ป.วิ.อ. ม. 226, ม. 227ในเรื่องหาว่าเจ้าพนักงานยักยอกเงินในตำแหน่งหน้าที่จำเลยต่อสู้และจะขอสืบพยานว่าเป็นการนอกหน้าที่และตามคำสั่งที่ให้จำเลยไปช่วยราชการไม่กินความถึงการนำส่งเงินที่โจทย์ฟ้องดังนี้ ควรอนุญาตให้จำเลยสืบพยานได้โจทก์ฟ้องว่าจำเลยเป็นปลัดอำเภอไปช่วยราชการแผนกมหาดไทย จำเลยได้รับเงินครั้งแรก ๑๓๕ บาท ๐๕ สตางค์ และครั้งหลังอีก ๑๐๐ บาท ๑๐ สตางต์เพื่อไปจัดการตามหน้าที่จำเลยกลับเจตนาทุจริตยักยอกเงินนั้นเป็นประโยชน์ส่วนตัวเสีย ขอให้ลงโทษ จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นสืบพยานโจทก์ได้หนึ่งปากแล้วเรียกคำให้การชั้นสอบสวนของพยานบางคนมาประกอบคำวินิจฉัย ฝ่ายจำเลยขอสืบในข้อที่ว่าการกระทำของจำเลยเป็นการนอกหน้าที่ราชการและคำสั่งให้จำเลยไปช่วยราชการนั้น ไม่กินความถึงหน้าที่ในการนำส่งเงินไปรษณีย์ด้วย แต่ศาลเห็นว่าคดีพอวินิจฉัยชี้ขาดได้แล้ว จึงงดสืบพยานแล้วพิพากษาว่าจำเลยมีความผิด ๒ กะทงตามมาตรา ๓๑๙ (๓) ให้จำคุกกะทงละ ๒ ปี โจทก์และจำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เฉพาะให้นับโทษ ๒ กะทงซึ่งต้องหากะทงละคดีต่อเนื่องกันไป นอกนั้นยืน จำเลยฎีกาว่า ศาลงดสืบพยานจำเลยแล้วพิพากษาลงโทษจำเลยเป็นการมิชอบ ศาลฎีกาเห็นว่าจำเลยให้การปฏิเสธและเฉพาะคดีนี้มีเหตุควรรู้ข้อเท็จจริงต่อไปศาลจึงควรสืบพยานจำเลยให้สิ้นกระแสความก่อนชี้ขาดความผิดของจำเลยจึงพิพากษายกคำพิพากษาศาลล่างทั้งสองให้ศาลชั้นต้นให้โอกาสคู่ความนำสืบพยานต่อไป แล้วพิพากษาตามรูปคดี(ว.จ. นิติสาตรไพสาล-อ.ช. เพ็นชาติ-ธรรมบัณฑิต บุนยะปานะ)ศาลชั้นต้น - นายเสน่ห์ สุขลักสนศาลอุทธรณ์ - นายปิ่นท์ ปัท+แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ