คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1431/2497หลักกฎหมาย: เมื่อปรากฏว่า จำเลยไม่ใช่เป็นผู้เช่าหรือผู้เช่าช่วงที่ดินของโจทก์ จำเลยเป็นเพียงผู้เช่าห้องของบุคคลอื่นซึ่งปลูกอยู่บนที่ดินที่พิพาทของโจทก์เท่านั้น จำเลยไม่มีทางอ้าง พระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่าฯ ขึ้นใช้ยันโจทก์ได้โจทก์ฟ้องขอให้ห้ามจำเลยและบริวารมิให้เข้ามาเกี่ยวข้องและออกจากที่ดินกับให้ใช้ค่าเสียหายจำเลยให้การว่า จำเลยเช่าห้องพิพาทจากนายฉุยเป็นที่อยู่อาศัยมา 10 ปี ไม่เคยค้างค่าเช่าที่ดินโฉนดที่ 1611 เป็นของนายประชาให้นายฉุยเช่าปลูกห้องพิพาท ให้จำเลยเช่าแบ่งเงินค่าเช่ากันโจทก์เพิ่งซื้อเมื่อ พ.ศ. 2490 จากนายประชาเจ้าของเดิมร่วมกับผู้อื่น ส่วนโฉนดที่ 2128 เดิมเป็นของนายสนั่น ให้นายฉุยปลูกห้องให้จำเลยเช่าเช่นเดียวกันโจทก์เพิ่งรับโอนจากนายสนั่น เพื่อประสงค์จะขับไล่จำเลยเป็นการใช้สิทธิโดยไม่สุจริตศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องแต่ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับให้ขับไล่จำเลยฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า จำเลยหาใช่ผู้เช่าที่ดินของโจทก์ไม่ และจะว่าจำเลยเป็นเพียงผู้เช่าห้องไปจากนายฉุยเท่านั้น เมื่อจำเลยไม่ใช่เป็นผู้เช่าหรือผู้เช่าช่วงที่ดินจากโจทก์ หรือยิ่งเป็นเรื่องนายฉุยอาศัยปลูกด้วยแล้ว จำเลยไม่มีทางอ้างพระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่าขึ้นใช้ยันโจทก์ได้พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1431/2497นายเกษม สุวรรณดีโจทก์นางทวี สุยะเวช ที่ 1 นายเหม็ง อร่ามทิพย์ ที่ 2จำเลยนายอิ่ม จีระพงศ์ ที่ 3 นายทอง โตเจริญ ที่ 4จำเลย พ.ร.บ.ควบคุมค่าเช่าในภาวะคับขัน พ.ศ.2489 เมื่อปรากฏว่า จำเลยไม่ใช่เป็นผู้เช่าหรือผู้เช่าช่วงที่ดินของโจทก์ จำเลยเป็นเพียงผู้เช่าห้องของบุคคลอื่นซึ่งปลูกอยู่บนที่ดินที่พิพาทของโจทก์เท่านั้น จำเลยไม่มีทางอ้าง พระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่าฯ ขึ้นใช้ยันโจทก์ได้โจทก์ฟ้องขอให้ห้ามจำเลยและบริวารมิให้เข้ามาเกี่ยวข้องและออกจากที่ดินกับให้ใช้ค่าเสียหายจำเลยให้การว่า จำเลยเช่าห้องพิพาทจากนายฉุยเป็นที่อยู่อาศัยมา 10 ปี ไม่เคยค้างค่าเช่าที่ดินโฉนดที่ 1611 เป็นของนายประชาให้นายฉุยเช่าปลูกห้องพิพาท ให้จำเลยเช่าแบ่งเงินค่าเช่ากันโจทก์เพิ่งซื้อเมื่อ พ.ศ. 2490 จากนายประชาเจ้าของเดิมร่วมกับผู้อื่น ส่วนโฉนดที่ 2128 เดิมเป็นของนายสนั่น ให้นายฉุยปลูกห้องให้จำเลยเช่าเช่นเดียวกันโจทก์เพิ่งรับโอนจากนายสนั่น เพื่อประสงค์จะขับไล่จำเลยเป็นการใช้สิทธิโดยไม่สุจริตศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องแต่ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับให้ขับไล่จำเลยฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า จำเลยหาใช่ผู้เช่าที่ดินของโจทก์ไม่ และจะว่าจำเลยเป็นเพียงผู้เช่าห้องไปจากนายฉุยเท่านั้น เมื่อจำเลยไม่ใช่เป็นผู้เช่าหรือผู้เช่าช่วงที่ดินจากโจทก์ หรือยิ่งเป็นเรื่องนายฉุยอาศัยปลูกด้วยแล้ว จำเลยไม่มีทางอ้างพระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่าขึ้นใช้ยันโจทก์ได้พิพากษายืน(ดุลยกรณ์พิทารณ์-ธรรมบัณฑิตสิทธิศฤงคาร-จักรปาณีศรีศีลวิสุทธิ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องขอให้ห้ามจำเลยและบริวารมิให้เข้ามาเกี่ยวข้องและออกจากที่ดินกับให้ใช้ค่าเสียหายจำเลยให้การว่า จำเลยเช่าห้องพิพาทจากนายฉุยเป็นที่อยู่อาศัยมา 10 ปี ไม่เคยค้างค่าเช่าที่ดินโฉนดที่ 1611 เป็นของนายประชาให้นายฉุยเช่าปลูกห้องพิพาท ให้จำเลยเช่าแบ่งเงินค่าเช่ากันโจทก์เพิ่งซื้อเมื่อ พ.ศ. 2490 จากนายประชาเจ้าของเดิมร่วมกับผู้อื่น ส่วนโฉนดที่ 2128 เดิมเป็นของนายสนั่น ให้นายฉุยปลูกห้องให้จำเลยเช่าเช่นเดียวกันโจทก์เพิ่งรับโอนจากนายสนั่น เพื่อประสงค์จะขับไล่จำเลยเป็นการใช้สิทธิโดยไม่สุจริตศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องแต่ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับให้ขับไล่จำเลยฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า จำเลยหาใช่ผู้เช่าที่ดินของโจทก์ไม่ และจะว่าจำเลยเป็นเพียงผู้เช่าห้องไปจากนายฉุยเท่านั้น เมื่อจำเลยไม่ใช่เป็นผู้เช่าหรือผู้เช่าช่วงที่ดินจากโจทก์ หรือยิ่งเป็นเรื่องนายฉุยอาศัยปลูกด้วยแล้ว จำเลยไม่มีทางอ้างพระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่าขึ้นใช้ยันโจทก์ได้พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1431/2497นายเกษม สุวรรณดีโจทก์นางทวี สุยะเวช ที่ 1 นายเหม็ง อร่ามทิพย์ ที่ 2จำเลยนายอิ่ม จีระพงศ์ ที่ 3 นายทอง โตเจริญ ที่ 4จำเลย พ.ร.บ.ควบคุมค่าเช่าในภาวะคับขัน พ.ศ.2489 เมื่อปรากฏว่า จำเลยไม่ใช่เป็นผู้เช่าหรือผู้เช่าช่วงที่ดินของโจทก์ จำเลยเป็นเพียงผู้เช่าห้องของบุคคลอื่นซึ่งปลูกอยู่บนที่ดินที่พิพาทของโจทก์เท่านั้น จำเลยไม่มีทางอ้าง พระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่าฯ ขึ้นใช้ยันโจทก์ได้โจทก์ฟ้องขอให้ห้ามจำเลยและบริวารมิให้เข้ามาเกี่ยวข้องและออกจากที่ดินกับให้ใช้ค่าเสียหายจำเลยให้การว่า จำเลยเช่าห้องพิพาทจากนายฉุยเป็นที่อยู่อาศัยมา 10 ปี ไม่เคยค้างค่าเช่าที่ดินโฉนดที่ 1611 เป็นของนายประชาให้นายฉุยเช่าปลูกห้องพิพาท ให้จำเลยเช่าแบ่งเงินค่าเช่ากันโจทก์เพิ่งซื้อเมื่อ พ.ศ. 2490 จากนายประชาเจ้าของเดิมร่วมกับผู้อื่น ส่วนโฉนดที่ 2128 เดิมเป็นของนายสนั่น ให้นายฉุยปลูกห้องให้จำเลยเช่าเช่นเดียวกันโจทก์เพิ่งรับโอนจากนายสนั่น เพื่อประสงค์จะขับไล่จำเลยเป็นการใช้สิทธิโดยไม่สุจริตศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องแต่ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับให้ขับไล่จำเลยฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า จำเลยหาใช่ผู้เช่าที่ดินของโจทก์ไม่ และจะว่าจำเลยเป็นเพียงผู้เช่าห้องไปจากนายฉุยเท่านั้น เมื่อจำเลยไม่ใช่เป็นผู้เช่าหรือผู้เช่าช่วงที่ดินจากโจทก์ หรือยิ่งเป็นเรื่องนายฉุยอาศัยปลูกด้วยแล้ว จำเลยไม่มีทางอ้างพระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่าขึ้นใช้ยันโจทก์ได้พิพากษายืน(ดุลยกรณ์พิทารณ์-ธรรมบัณฑิตสิทธิศฤงคาร-จักรปาณีศรีศีลวิสุทธิ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ