คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 129/2532หลักกฎหมาย: สาเหตุน้ำท่วมนาของโจทก์เนื่องมาจากฝนตกเร็วกว่าปกติและมีปริมาณน้ำฝนมากกว่าปีก่อนๆ การที่จำเลยก่อสร้างซ่อมแซมทำนบที่กั้นลำห้วยสาธารณะ เพื่อกักน้ำไว้เลี้ยงสัตว์น้ำให้ราษฎรจับเป็นอาหารในฤดูแล้ง ไม่มีเจตนาทำให้เกิดอุทกภัยหรือทำให้ทรัพย์ของโจทก์เสียหาย ดังนี้ จำเลยไม่มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 228 และ 359.(ที่มา-ส่งเสริม)โจทก์ฟ้องว่า จำเลยทั้งหกร่วมกันทำทำนบปิดกั้นลำห้วยบอนซึ่งเป็นทางน้ำสาธารณะ ทำให้น้ำในลำห้วยไหลบ่าท่วมนาของโจทก์ ต้นข้าวในนาเสียหาย ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 228, 358, 83จำเลยทั้งหกให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยทั้งหกมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 228, 359, 83 การกระทำของจำเลยเป็นความผิดกรรมเดียวผิดกฎหมายหลายบท ให้ลงโทษตามมาตรา 228 จำคุกคนละ 6 เดือน และปรับคนละ 2,000 บาท โทษจำคุกให้รอการลงโทษไว้มีกำหนด 1 ปีจำเลยทั้งหกอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้ยกฟ้องโจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "ข้อเท็จจริงเบื้องต้นฟังได้ว่า เดิมเมื่อปี พ.ศ. 2497 ราษฎรบ้านโนนทรายคำ ตำบลสว่าง อำเภอพรรณานิคมจังหวัดสกลนคร ได้ก่อสร้างทำนบปิดกั้นลำห้วยบอน บริเวณหนองฟ้าผ่าซึ่งเป็นทางน้ำสาธารณะไหลลงสู่แม่น้ำอูนเพื่อกักเก็บน้ำไว้เลี้ยงปลาปูในฤดูแล้ง ต่อมาปี พ.ศ. 2519 ทำนบชำรุดทรุดโทรมราษฎรบ้านโนนทรายคำก็ช่วยกันซ่อมแซม จนเมื่อประมาณปลายเดือนเมษายน 2527ฝนตกมากเป็นเหตุให้น้ำเอ่อท่วมนาของโจทก์และราษฎรอื่นอีกเสียหายเป็นเงินประมาณ 100,000 บาท...พยานหลักฐานโจทก์เชื่อได้ว่าจำเลยทั้งหกกับพวกร่วมกันก่อสร้างต่อเติมทำนบพิพาทจริง คดีมีปัญหาว่าการกระทำของจำเลยทั้งหกเป็นความผิดตามฟ้องหรือไม่ ได้ความว่าทำนบพิพาทสร้างมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2497 แล้ว ไม่เคยมีปัญหาเรื่องน้ำท่วมที่นาของพวกโจทก์เลย โจทก์ที่ 1 ก็ยอมรับว่าที่นาของตนเป็นที่ต่ำน้ำท่วมทุกปี จึงต้องปลูกพันธุ์ข้าวลอย และในปีที่เกิดเหตุปริมาณน้ำฝนที่ตกในเดือนเมษายน 2527 มากกว่าปีก่อนเล็กน้อยดังนั้นสาเหตุที่เกิดน้ำท่วมที่นาของโจทก์คงเนื่องมาจากฝนตกเร็วกว่าปกติ และมีปริมาณน้ำฝนมากกว่าปีก่อน ๆ ซึ่งในเรื่องนี้นายทรงสิทธิ์ กุลวิทิต พนักงานที่ดินประจำอำเภอพรรณานิคม จังหวัดสกลนคร พยานโจทก์ได้ออกไปตรวจสอบทำนบพิพาทตามคำสั่งของนายอำเภอพรรณานิคมก็ว่าตามความเข้าใจของพยานเป็นระดับน้ำท่วมนาเท่านั้นกรณีดังกล่าวจึงเป็นเรื่องของสภาพลักษณะภูมิอากาศทำให้ฝนตกมากกว่าปกติ จำเลยทั้งหกกับพวกไม่สามารถที่จะทราบล่วงหน้าได้ว่าจะมีฝนตกเร็วและปริมาณมากกว่าทุกปีที่ผ่านมา อนึ่งการที่จำเลยทั้งหกกับพวกก่อสร้างซ่อมแซมทำนบพิพาทก็เพื่อประสงค์จะเก็บกักน้ำไว้เลี้ยงปลา ปู ไว้ให้ราษฎรบ้านโนนทรายคำไว้จับเป็นอาหารในฤดูแล้งไม่มีเจตนาที่จะกระทำให้เกิดอุทกภัยหรือทำให้เสียหายซึ่งทรัพย์ของโจทก์ทั้งหมด การกระทำดังกล่าวจึงไม่เป็นความผิดตามฟ้อง..."พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 129/2532นาย ฤทธิ์ พันธ์ไชย กับพวกโจทก์นาย ล้วน สอน สม นึก กับพวกจำเลย ป.อ. ม. 228, ม. 359สาเหตุน้ำท่วมนาของโจทก์เนื่องมาจากฝนตกเร็วกว่าปกติและมีปริมาณน้ำฝนมากกว่าปีก่อนๆ การที่จำเลยก่อสร้างซ่อมแซมทำนบที่กั้นลำห้วยสาธารณะ เพื่อกักน้ำไว้เลี้ยงสัตว์น้ำให้ราษฎรจับเป็นอาหารในฤดูแล้ง ไม่มีเจตนาทำให้เกิดอุทกภัยหรือทำให้ทรัพย์ของโจทก์เสียหาย ดังนี้ จำเลยไม่มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 228 และ 359.(ที่มา-ส่งเสริม)โจทก์ฟ้องว่า จำเลยทั้งหกร่วมกันทำทำนบปิดกั้นลำห้วยบอนซึ่งเป็นทางน้ำสาธารณะ ทำให้น้ำในลำห้วยไหลบ่าท่วมนาของโจทก์ ต้นข้าวในนาเสียหาย ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 228, 358, 83จำเลยทั้งหกให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยทั้งหกมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 228, 359, 83 การกระทำของจำเลยเป็นความผิดกรรมเดียวผิดกฎหมายหลายบท ให้ลงโทษตามมาตรา 228 จำคุกคนละ 6 เดือน และปรับคนละ 2,000 บาท โทษจำคุกให้รอการลงโทษไว้มีกำหนด 1 ปีจำเลยทั้งหกอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้ยกฟ้องโจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "ข้อเท็จจริงเบื้องต้นฟังได้ว่า เดิมเมื่อปี พ.ศ. 2497 ราษฎรบ้านโนนทรายคำ ตำบลสว่าง อำเภอพรรณานิคมจังหวัดสกลนคร ได้ก่อสร้างทำนบปิดกั้นลำห้วยบอน บริเวณหนองฟ้าผ่าซึ่งเป็นทางน้ำสาธารณะไหลลงสู่แม่น้ำอูนเพื่อกักเก็บน้ำไว้เลี้ยงปลาปูในฤดูแล้ง ต่อมาปี พ.ศ. 2519 ทำนบชำรุดทรุดโทรมราษฎรบ้านโนนทรายคำก็ช่วยกันซ่อมแซม จนเมื่อประมาณปลายเดือนเมษายน 2527ฝนตกมากเป็นเหตุให้น้ำเอ่อท่วมนาของโจทก์และราษฎรอื่นอีกเสียหายเป็นเงินประมาณ 100,000 บาท...พยานหลักฐานโจทก์เชื่อได้ว่าจำเลยทั้งหกกับพวกร่วมกันก่อสร้างต่อเติมทำนบพิพาทจริง คดีมีปัญหาว่าการกระทำของจำเลยทั้งหกเป็นความผิดตามฟ้องหรือไม่ ได้ความว่าทำนบพิพาทสร้างมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2497 แล้ว ไม่เคยมีปัญหาเรื่องน้ำท่วมที่นาของพวกโจทก์เลย โจทก์ที่ 1 ก็ยอมรับว่าที่นาของตนเป็นที่ต่ำน้ำท่วมทุกปี จึงต้องปลูกพันธุ์ข้าวลอย และในปีที่เกิดเหตุปริมาณน้ำฝนที่ตกในเดือนเมษายน 2527 มากกว่าปีก่อนเล็กน้อยดังนั้นสาเหตุที่เกิดน้ำท่วมที่นาของโจทก์คงเนื่องมาจากฝนตกเร็วกว่าปกติ และมีปริมาณน้ำฝนมากกว่าปีก่อน ๆ ซึ่งในเรื่องนี้นายทรงสิทธิ์ กุลวิทิต พนักงานที่ดินประจำอำเภอพรรณานิคม จังหวัดสกลนคร พยานโจทก์ได้ออกไปตรวจสอบทำนบพิพาทตามคำสั่งของนายอำเภอพรรณานิคมก็ว่าตามความเข้าใจของพยานเป็นระดับน้ำท่วมนาเท่านั้นกรณีดังกล่าวจึงเป็นเรื่องของสภาพลักษณะภูมิอากาศทำให้ฝนตกมากกว่าปกติ จำเลยทั้งหกกับพวกไม่สามารถที่จะทราบล่วงหน้าได้ว่าจะมีฝนตกเร็วและปริมาณมากกว่าทุกปีที่ผ่านมา อนึ่งการที่จำเลยทั้งหกกับพวกก่อสร้างซ่อมแซมทำนบพิพาทก็เพื่อประสงค์จะเก็บกักน้ำไว้เลี้ยงปลา ปู ไว้ให้ราษฎรบ้านโนนทรายคำไว้จับเป็นอาหารในฤดูแล้งไม่มีเจตนาที่จะกระทำให้เกิดอุทกภัยหรือทำให้เสียหายซึ่งทรัพย์ของโจทก์ทั้งหมด การกระทำดังกล่าวจึงไม่เป็นความผิดตามฟ้อง..."พิพากษายืน(อรรถวิทย์ วรรธนวินิจ-ธิรพันธุ์ รัศมิทัต-นาม ยิ้มแย้ม)แหล่งที่มาสำนักงานส่งเสริมงานตุลาการแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยทั้งหกร่วมกันทำทำนบปิดกั้นลำห้วยบอนซึ่งเป็นทางน้ำสาธารณะ ทำให้น้ำในลำห้วยไหลบ่าท่วมนาของโจทก์ ต้นข้าวในนาเสียหาย ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 228, 358, 83จำเลยทั้งหกให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยทั้งหกมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 228, 359, 83 การกระทำของจำเลยเป็นความผิดกรรมเดียวผิดกฎหมายหลายบท ให้ลงโทษตามมาตรา 228 จำคุกคนละ 6 เดือน และปรับคนละ 2,000 บาท โทษจำคุกให้รอการลงโทษไว้มีกำหนด 1 ปีจำเลยทั้งหกอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้ยกฟ้องโจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "ข้อเท็จจริงเบื้องต้นฟังได้ว่า เดิมเมื่อปี พ.ศ. 2497 ราษฎรบ้านโนนทรายคำ ตำบลสว่าง อำเภอพรรณานิคมจังหวัดสกลนคร ได้ก่อสร้างทำนบปิดกั้นลำห้วยบอน บริเวณหนองฟ้าผ่าซึ่งเป็นทางน้ำสาธารณะไหลลงสู่แม่น้ำอูนเพื่อกักเก็บน้ำไว้เลี้ยงปลาปูในฤดูแล้ง ต่อมาปี พ.ศ. 2519 ทำนบชำรุดทรุดโทรมราษฎรบ้านโนนทรายคำก็ช่วยกันซ่อมแซม จนเมื่อประมาณปลายเดือนเมษายน 2527ฝนตกมากเป็นเหตุให้น้ำเอ่อท่วมนาของโจทก์และราษฎรอื่นอีกเสียหายเป็นเงินประมาณ 100,000 บาท...พยานหลักฐานโจทก์เชื่อได้ว่าจำเลยทั้งหกกับพวกร่วมกันก่อสร้างต่อเติมทำนบพิพาทจริง คดีมีปัญหาว่าการกระทำของจำเลยทั้งหกเป็นความผิดตามฟ้องหรือไม่ ได้ความว่าทำนบพิพาทสร้างมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2497 แล้ว ไม่เคยมีปัญหาเรื่องน้ำท่วมที่นาของพวกโจทก์เลย โจทก์ที่ 1 ก็ยอมรับว่าที่นาของตนเป็นที่ต่ำน้ำท่วมทุกปี จึงต้องปลูกพันธุ์ข้าวลอย และในปีที่เกิดเหตุปริมาณน้ำฝนที่ตกในเดือนเมษายน 2527 มากกว่าปีก่อนเล็กน้อยดังนั้นสาเหตุที่เกิดน้ำท่วมที่นาของโจทก์คงเนื่องมาจากฝนตกเร็วกว่าปกติ และมีปริมาณน้ำฝนมากกว่าปีก่อน ๆ ซึ่งในเรื่องนี้นายทรงสิทธิ์ กุลวิทิต พนักงานที่ดินประจำอำเภอพรรณานิคม จังหวัดสกลนคร พยานโจทก์ได้ออกไปตรวจสอบทำนบพิพาทตามคำสั่งของนายอำเภอพรรณานิคมก็ว่าตามความเข้าใจของพยานเป็นระดับน้ำท่วมนาเท่านั้นกรณีดังกล่าวจึงเป็นเรื่องของสภาพลักษณะภูมิอากาศทำให้ฝนตกมากกว่าปกติ จำเลยทั้งหกกับพวกไม่สามารถที่จะทราบล่วงหน้าได้ว่าจะมีฝนตกเร็วและปริมาณมากกว่าทุกปีที่ผ่านมา อนึ่งการที่จำเลยทั้งหกกับพวกก่อสร้างซ่อมแซมทำนบพิพาทก็เพื่อประสงค์จะเก็บกักน้ำไว้เลี้ยงปลา ปู ไว้ให้ราษฎรบ้านโนนทรายคำไว้จับเป็นอาหารในฤดูแล้งไม่มีเจตนาที่จะกระทำให้เกิดอุทกภัยหรือทำให้เสียหายซึ่งทรัพย์ของโจทก์ทั้งหมด การกระทำดังกล่าวจึงไม่เป็นความผิดตามฟ้อง..."พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 129/2532นาย ฤทธิ์ พันธ์ไชย กับพวกโจทก์นาย ล้วน สอน สม นึก กับพวกจำเลย ป.อ. ม. 228, ม. 359สาเหตุน้ำท่วมนาของโจทก์เนื่องมาจากฝนตกเร็วกว่าปกติและมีปริมาณน้ำฝนมากกว่าปีก่อนๆ การที่จำเลยก่อสร้างซ่อมแซมทำนบที่กั้นลำห้วยสาธารณะ เพื่อกักน้ำไว้เลี้ยงสัตว์น้ำให้ราษฎรจับเป็นอาหารในฤดูแล้ง ไม่มีเจตนาทำให้เกิดอุทกภัยหรือทำให้ทรัพย์ของโจทก์เสียหาย ดังนี้ จำเลยไม่มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 228 และ 359.(ที่มา-ส่งเสริม)โจทก์ฟ้องว่า จำเลยทั้งหกร่วมกันทำทำนบปิดกั้นลำห้วยบอนซึ่งเป็นทางน้ำสาธารณะ ทำให้น้ำในลำห้วยไหลบ่าท่วมนาของโจทก์ ต้นข้าวในนาเสียหาย ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 228, 358, 83จำเลยทั้งหกให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยทั้งหกมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 228, 359, 83 การกระทำของจำเลยเป็นความผิดกรรมเดียวผิดกฎหมายหลายบท ให้ลงโทษตามมาตรา 228 จำคุกคนละ 6 เดือน และปรับคนละ 2,000 บาท โทษจำคุกให้รอการลงโทษไว้มีกำหนด 1 ปีจำเลยทั้งหกอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้ยกฟ้องโจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "ข้อเท็จจริงเบื้องต้นฟังได้ว่า เดิมเมื่อปี พ.ศ. 2497 ราษฎรบ้านโนนทรายคำ ตำบลสว่าง อำเภอพรรณานิคมจังหวัดสกลนคร ได้ก่อสร้างทำนบปิดกั้นลำห้วยบอน บริเวณหนองฟ้าผ่าซึ่งเป็นทางน้ำสาธารณะไหลลงสู่แม่น้ำอูนเพื่อกักเก็บน้ำไว้เลี้ยงปลาปูในฤดูแล้ง ต่อมาปี พ.ศ. 2519 ทำนบชำรุดทรุดโทรมราษฎรบ้านโนนทรายคำก็ช่วยกันซ่อมแซม จนเมื่อประมาณปลายเดือนเมษายน 2527ฝนตกมากเป็นเหตุให้น้ำเอ่อท่วมนาของโจทก์และราษฎรอื่นอีกเสียหายเป็นเงินประมาณ 100,000 บาท...พยานหลักฐานโจทก์เชื่อได้ว่าจำเลยทั้งหกกับพวกร่วมกันก่อสร้างต่อเติมทำนบพิพาทจริง คดีมีปัญหาว่าการกระทำของจำเลยทั้งหกเป็นความผิดตามฟ้องหรือไม่ ได้ความว่าทำนบพิพาทสร้างมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2497 แล้ว ไม่เคยมีปัญหาเรื่องน้ำท่วมที่นาของพวกโจทก์เลย โจทก์ที่ 1 ก็ยอมรับว่าที่นาของตนเป็นที่ต่ำน้ำท่วมทุกปี จึงต้องปลูกพันธุ์ข้าวลอย และในปีที่เกิดเหตุปริมาณน้ำฝนที่ตกในเดือนเมษายน 2527 มากกว่าปีก่อนเล็กน้อยดังนั้นสาเหตุที่เกิดน้ำท่วมที่นาของโจทก์คงเนื่องมาจากฝนตกเร็วกว่าปกติ และมีปริมาณน้ำฝนมากกว่าปีก่อน ๆ ซึ่งในเรื่องนี้นายทรงสิทธิ์ กุลวิทิต พนักงานที่ดินประจำอำเภอพรรณานิคม จังหวัดสกลนคร พยานโจทก์ได้ออกไปตรวจสอบทำนบพิพาทตามคำสั่งของนายอำเภอพรรณานิคมก็ว่าตามความเข้าใจของพยานเป็นระดับน้ำท่วมนาเท่านั้นกรณีดังกล่าวจึงเป็นเรื่องของสภาพลักษณะภูมิอากาศทำให้ฝนตกมากกว่าปกติ จำเลยทั้งหกกับพวกไม่สามารถที่จะทราบล่วงหน้าได้ว่าจะมีฝนตกเร็วและปริมาณมากกว่าทุกปีที่ผ่านมา อนึ่งการที่จำเลยทั้งหกกับพวกก่อสร้างซ่อมแซมทำนบพิพาทก็เพื่อประสงค์จะเก็บกักน้ำไว้เลี้ยงปลา ปู ไว้ให้ราษฎรบ้านโนนทรายคำไว้จับเป็นอาหารในฤดูแล้งไม่มีเจตนาที่จะกระทำให้เกิดอุทกภัยหรือทำให้เสียหายซึ่งทรัพย์ของโจทก์ทั้งหมด การกระทำดังกล่าวจึงไม่เป็นความผิดตามฟ้อง..."พิพากษายืน(อรรถวิทย์ วรรธนวินิจ-ธิรพันธุ์ รัศมิทัต-นาม ยิ้มแย้ม)แหล่งที่มาสำนักงานส่งเสริมงานตุลาการแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ