คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 238/2508หลักกฎหมาย: การที่ลูกหนี้ทำหนังสือรับสภาพนี้ และสัญญาจำชำระหนี้ภายในกำหนดเวลาหนึ่ง โดยเจ้าหนี้มิได้ตกลงด้วยนั้น ไม่ผูกพันเจ้าหนี้ การที่เจ้าหนี้เพิ่งฟ้องคดี หาใช่เป็นการที่เจ้าหนี้แสดงเจตนาผูกนิติสัมพันธ์ยอมผ่อนเวลา (ขยายเวลา) ชำระหนี้อันมีกำหนดแน่นอนตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 700 ประการใดไม่ จึงไม่ทำให้ผู้ค้ำประกันพ้นจากความรับผิดโจทก์ฟ้องว่า จำเลยที่ ๑ เป็นลูกจ้างโจทก์ มีหน้าที่ตรวจสอบบัญชีเก็บเงินค่าสินค้าจากลูกค้า และตัวแทนจำหน่ายสินค้าของโจทก์ เมื่อเก็บเงินแล้วมีหน้าที่ต้องนำส่งโจทก์ทันที จำเลยที่ ๒ เป็นผู้ค้ำประกันความเสียหายอันจำเลยที่ ๑ กระทำในขณะเป็นลูกจ้างจำเลยที่ ๑ เก็บเงินค่าสินค้าจากลูกค้าโจทก์แล้วไม่ส่งโจทก์ตามระเบียบ และได้ยืมเงินทดรองจ่ายจากโจทก์ไปอีกหลังจำเลยที่ ๑ ได้ทำหนังสือรับสภาพหนี้ให้โจทก์ รับรองชำระหนี้ให้ แต่จำเลยที่ ๑ ก็ไม่ชำระ โจทก์ทวงถามจำเลยที่ ๒ ก็ไม่ชำระ จำเลยที่ ๑ รับตามฟ้อง จำเลยที่ ๒ ต่อสู้ว่า เนื่องจากโจทก์ยอมผ่อนเวลาแก่จำเลยที่ ๑ โดยจำเลยที่ ๒ มิได้ตกลงด้วย จึงพ้นความรับผิด และเงินยืม จำเลยที่ ๒ ก็ไม่จำต้องรับผิดด้วย ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วพิพากษาให้จำเลยที่ ๑ ชำระหนี้แก่โจทก์ หากจำเลยที่ ๑ ไม่ชำระให้จำเลยที่ ๒ ชำระแทนเฉพาะเงินที่จำเลยที่ ๑ เก็บแล้วไม่นำส่ง จำเลยที่ ๒ อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยที่ ๒ ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า การที่โจทก์เพิ่งฟ้อง หาใช่เป็นการที่โจทก์แสดงเจตนาผู้นิติสัมพันธ์ยอมผ่อนเวลา (ขยายเวลา) ชำระหนี้อันมีกำหนดแน่นอมตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๗๐๐ ประการใดไม่ เพราะตามหนังสือรับสภาพหนี้ที่จำเลยที่ ๑ ขอสัญญาว่าจะชำระหนี้ให้โจทก์ภายใน ๓๐ วันนั้น เป็นการขอกำหนเวลาชำระหนี้ฝ่ายเดียว โจทก์มิได้กำหนดด้วย จึงไม่ผูกพันโจทก์ จำเลยที่ ๒ ต้องรับผิด พิพากษายืน ยกฎีกาจำเลย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 238/2508บริษัทคลังวิทยุจำกัด โดยนายเสียง อร่ามวิทย์ กรรมการผู้จัดการโจทก์นายลิขิต สังขโรทัย ที่ ๑ หลวงนิทัศน์คดี ที่ ๒จำเลย ป.พ.พ. ม. 700การที่ลูกหนี้ทำหนังสือรับสภาพนี้ และสัญญาจำชำระหนี้ภายในกำหนดเวลาหนึ่ง โดยเจ้าหนี้มิได้ตกลงด้วยนั้น ไม่ผูกพันเจ้าหนี้ การที่เจ้าหนี้เพิ่งฟ้องคดี หาใช่เป็นการที่เจ้าหนี้แสดงเจตนาผูกนิติสัมพันธ์ยอมผ่อนเวลา (ขยายเวลา) ชำระหนี้อันมีกำหนดแน่นอนตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 700 ประการใดไม่ จึงไม่ทำให้ผู้ค้ำประกันพ้นจากความรับผิดโจทก์ฟ้องว่า จำเลยที่ ๑ เป็นลูกจ้างโจทก์ มีหน้าที่ตรวจสอบบัญชีเก็บเงินค่าสินค้าจากลูกค้า และตัวแทนจำหน่ายสินค้าของโจทก์ เมื่อเก็บเงินแล้วมีหน้าที่ต้องนำส่งโจทก์ทันที จำเลยที่ ๒ เป็นผู้ค้ำประกันความเสียหายอันจำเลยที่ ๑ กระทำในขณะเป็นลูกจ้างจำเลยที่ ๑ เก็บเงินค่าสินค้าจากลูกค้าโจทก์แล้วไม่ส่งโจทก์ตามระเบียบ และได้ยืมเงินทดรองจ่ายจากโจทก์ไปอีกหลังจำเลยที่ ๑ ได้ทำหนังสือรับสภาพหนี้ให้โจทก์ รับรองชำระหนี้ให้ แต่จำเลยที่ ๑ ก็ไม่ชำระ โจทก์ทวงถามจำเลยที่ ๒ ก็ไม่ชำระ จำเลยที่ ๑ รับตามฟ้อง จำเลยที่ ๒ ต่อสู้ว่า เนื่องจากโจทก์ยอมผ่อนเวลาแก่จำเลยที่ ๑ โดยจำเลยที่ ๒ มิได้ตกลงด้วย จึงพ้นความรับผิด และเงินยืม จำเลยที่ ๒ ก็ไม่จำต้องรับผิดด้วย ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วพิพากษาให้จำเลยที่ ๑ ชำระหนี้แก่โจทก์ หากจำเลยที่ ๑ ไม่ชำระให้จำเลยที่ ๒ ชำระแทนเฉพาะเงินที่จำเลยที่ ๑ เก็บแล้วไม่นำส่ง จำเลยที่ ๒ อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยที่ ๒ ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า การที่โจทก์เพิ่งฟ้อง หาใช่เป็นการที่โจทก์แสดงเจตนาผู้นิติสัมพันธ์ยอมผ่อนเวลา (ขยายเวลา) ชำระหนี้อันมีกำหนดแน่นอมตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๗๐๐ ประการใดไม่ เพราะตามหนังสือรับสภาพหนี้ที่จำเลยที่ ๑ ขอสัญญาว่าจะชำระหนี้ให้โจทก์ภายใน ๓๐ วันนั้น เป็นการขอกำหนเวลาชำระหนี้ฝ่ายเดียว โจทก์มิได้กำหนดด้วย จึงไม่ผูกพันโจทก์ จำเลยที่ ๒ ต้องรับผิด พิพากษายืน ยกฎีกาจำเลย(พร สุขารมณ์-ประกอบ หุตะสิงห์-กิตติ สีหนนทน์)ศาลจังหวัดสงขลา - นายศักดิ์ สนองชาติศาลอุทธรณ์ - นายสุธรรม ภัทราคมแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยที่ ๑ เป็นลูกจ้างโจทก์ มีหน้าที่ตรวจสอบบัญชีเก็บเงินค่าสินค้าจากลูกค้า และตัวแทนจำหน่ายสินค้าของโจทก์ เมื่อเก็บเงินแล้วมีหน้าที่ต้องนำส่งโจทก์ทันที จำเลยที่ ๒ เป็นผู้ค้ำประกันความเสียหายอันจำเลยที่ ๑ กระทำในขณะเป็นลูกจ้างจำเลยที่ ๑ เก็บเงินค่าสินค้าจากลูกค้าโจทก์แล้วไม่ส่งโจทก์ตามระเบียบ และได้ยืมเงินทดรองจ่ายจากโจทก์ไปอีกหลังจำเลยที่ ๑ ได้ทำหนังสือรับสภาพหนี้ให้โจทก์ รับรองชำระหนี้ให้ แต่จำเลยที่ ๑ ก็ไม่ชำระ โจทก์ทวงถามจำเลยที่ ๒ ก็ไม่ชำระ จำเลยที่ ๑ รับตามฟ้อง จำเลยที่ ๒ ต่อสู้ว่า เนื่องจากโจทก์ยอมผ่อนเวลาแก่จำเลยที่ ๑ โดยจำเลยที่ ๒ มิได้ตกลงด้วย จึงพ้นความรับผิด และเงินยืม จำเลยที่ ๒ ก็ไม่จำต้องรับผิดด้วย ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วพิพากษาให้จำเลยที่ ๑ ชำระหนี้แก่โจทก์ หากจำเลยที่ ๑ ไม่ชำระให้จำเลยที่ ๒ ชำระแทนเฉพาะเงินที่จำเลยที่ ๑ เก็บแล้วไม่นำส่ง จำเลยที่ ๒ อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยที่ ๒ ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า การที่โจทก์เพิ่งฟ้อง หาใช่เป็นการที่โจทก์แสดงเจตนาผู้นิติสัมพันธ์ยอมผ่อนเวลา (ขยายเวลา) ชำระหนี้อันมีกำหนดแน่นอมตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๗๐๐ ประการใดไม่ เพราะตามหนังสือรับสภาพหนี้ที่จำเลยที่ ๑ ขอสัญญาว่าจะชำระหนี้ให้โจทก์ภายใน ๓๐ วันนั้น เป็นการขอกำหนเวลาชำระหนี้ฝ่ายเดียว โจทก์มิได้กำหนดด้วย จึงไม่ผูกพันโจทก์ จำเลยที่ ๒ ต้องรับผิด พิพากษายืน ยกฎีกาจำเลย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 238/2508บริษัทคลังวิทยุจำกัด โดยนายเสียง อร่ามวิทย์ กรรมการผู้จัดการโจทก์นายลิขิต สังขโรทัย ที่ ๑ หลวงนิทัศน์คดี ที่ ๒จำเลย ป.พ.พ. ม. 700การที่ลูกหนี้ทำหนังสือรับสภาพนี้ และสัญญาจำชำระหนี้ภายในกำหนดเวลาหนึ่ง โดยเจ้าหนี้มิได้ตกลงด้วยนั้น ไม่ผูกพันเจ้าหนี้ การที่เจ้าหนี้เพิ่งฟ้องคดี หาใช่เป็นการที่เจ้าหนี้แสดงเจตนาผูกนิติสัมพันธ์ยอมผ่อนเวลา (ขยายเวลา) ชำระหนี้อันมีกำหนดแน่นอนตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 700 ประการใดไม่ จึงไม่ทำให้ผู้ค้ำประกันพ้นจากความรับผิดโจทก์ฟ้องว่า จำเลยที่ ๑ เป็นลูกจ้างโจทก์ มีหน้าที่ตรวจสอบบัญชีเก็บเงินค่าสินค้าจากลูกค้า และตัวแทนจำหน่ายสินค้าของโจทก์ เมื่อเก็บเงินแล้วมีหน้าที่ต้องนำส่งโจทก์ทันที จำเลยที่ ๒ เป็นผู้ค้ำประกันความเสียหายอันจำเลยที่ ๑ กระทำในขณะเป็นลูกจ้างจำเลยที่ ๑ เก็บเงินค่าสินค้าจากลูกค้าโจทก์แล้วไม่ส่งโจทก์ตามระเบียบ และได้ยืมเงินทดรองจ่ายจากโจทก์ไปอีกหลังจำเลยที่ ๑ ได้ทำหนังสือรับสภาพหนี้ให้โจทก์ รับรองชำระหนี้ให้ แต่จำเลยที่ ๑ ก็ไม่ชำระ โจทก์ทวงถามจำเลยที่ ๒ ก็ไม่ชำระ จำเลยที่ ๑ รับตามฟ้อง จำเลยที่ ๒ ต่อสู้ว่า เนื่องจากโจทก์ยอมผ่อนเวลาแก่จำเลยที่ ๑ โดยจำเลยที่ ๒ มิได้ตกลงด้วย จึงพ้นความรับผิด และเงินยืม จำเลยที่ ๒ ก็ไม่จำต้องรับผิดด้วย ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วพิพากษาให้จำเลยที่ ๑ ชำระหนี้แก่โจทก์ หากจำเลยที่ ๑ ไม่ชำระให้จำเลยที่ ๒ ชำระแทนเฉพาะเงินที่จำเลยที่ ๑ เก็บแล้วไม่นำส่ง จำเลยที่ ๒ อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยที่ ๒ ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า การที่โจทก์เพิ่งฟ้อง หาใช่เป็นการที่โจทก์แสดงเจตนาผู้นิติสัมพันธ์ยอมผ่อนเวลา (ขยายเวลา) ชำระหนี้อันมีกำหนดแน่นอมตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๗๐๐ ประการใดไม่ เพราะตามหนังสือรับสภาพหนี้ที่จำเลยที่ ๑ ขอสัญญาว่าจะชำระหนี้ให้โจทก์ภายใน ๓๐ วันนั้น เป็นการขอกำหนเวลาชำระหนี้ฝ่ายเดียว โจทก์มิได้กำหนดด้วย จึงไม่ผูกพันโจทก์ จำเลยที่ ๒ ต้องรับผิด พิพากษายืน ยกฎีกาจำเลย(พร สุขารมณ์-ประกอบ หุตะสิงห์-กิตติ สีหนนทน์)ศาลจังหวัดสงขลา - นายศักดิ์ สนองชาติศาลอุทธรณ์ - นายสุธรรม ภัทราคมแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ