คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1259/2516หลักกฎหมาย: คดีก่อน ศาลพิพากษายกฟ้องโจทก์โดยฟังว่ามีการเช่าจริงแต่โจทก์ยังมิได้บอกเลิกการเช่า จึงฟ้องขับไล่จำเลยไม่ได้ ดังนี้ เมื่อโจทก์บอกเลิกการเช่ากับจำเลยแล้วโจทก์ย่อมฟ้องขับไล่จำเลยใหม่ได้ ไม่เป็นฟ้องซ้ำโจทก์ฟ้องว่า เดิม จำเลยเช่าที่ดินจากมารดาโจทก์และซื้อบ้านซึ่งปลูกอยู่ในที่ดินดังกล่าวจากผู้มีชื่อ ต่อมามารดาโจทก์ยกที่ดินให้โจทก์แล้ว โจทก์มอบให้ทนายโจทก์มีหนังสือบอกเลิกสัญญาเช่ากับจำเลยแล้ว จำเลยไม่ยอมออกไป ถือว่าจำเลยอยู่โดยละเมิด ขอให้ขับไล่จำเลยและบริวาร และให้จำเลยรื้อบ้านของจำเลยออกจากที่ดินของโจทก์ ให้จำเลยชำระค่าเช่าที่ค้าง และค่าเสียหาย กับชดใช้ค่าเสียหายเป็นรายเดือนจนกว่าจะออกไปจากที่พิพาท จำเลยให้การว่า โจทก์เป็นเจ้าของที่พิพาทหรือไม่ จำเลยไม่รับรอง โจทก์เคยฟ้องขับไล่จำเลย อ้างว่าสัญญาเช่าระหว่างจำเลยกับมารดาโจทก์หมดแล้ว แต่ศาลแพ่งพิพากษายกฟ้องโดยฟังว่าสัญญาเช่ายังคงใช้บังคับอยู่ และจำเลยไม่ติดค้างค่าเช่า คดีถึงที่สุด ปรากฏตามคดีแพ่งหมายเลขแดงที่ 6302/2510 ฟ้องโจทก์คดีนี้มีประเด็นข้อหาเช่นเดียวกับคดีก่อน เป็นฟ้องซ้ำจำเลยไม่ได้ค้างชำระค่าเช่าดังฟ้องจำเลยได้รับความคุ้มครองจากพระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่า ขอให้ยกฟ้อง ศาลชั้นต้นเห็นว่า ฟ้องโจทก์ไม่เป็นฟ้องซ้ำ จำเลยไม่ได้รับความคุ้มครองตามพระราชบัญญัติควบคุมการเช่าเคหะและที่ดิน จำเลยค้างชำระค่าเช่าจริง และโจทก์บอกเลิกการเช่าแล้ว พิพากษาขับไล่จำเลยและบริวาร ทั้งให้จำเลยรื้อถอนบ้านออกจากที่พิพาท ให้จำเลยชำระค่าเช่า ค่าเสียหาย และใช้ค่าเสียหายรายเดือนนับแต่วันฟ้องจนกว่าจะออกไปจากที่พิพาท จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า คดีก่อนศาลแพ่งพิพากษายกฟ้องโจทก์โดยวินิจฉัยประเด็นเดียวว่า โจทก์ยังมิได้บอกเลิกการเช่ากับจำเลยโจทก์จึงไม่มีสิทธิฟ้องจำเลย คดีนี้โจทก์กล่าวในฟ้องว่า โจทก์ได้บอกเลิกการเช่ากับจำเลยแล้ว จำเลยไม่ยอมออกไป โจทก์จึงฟ้องขับไล่จำเลย ดังนี้ เห็นได้ว่าคดีก่อนศาลฟังว่ามีการเช่ากันจริงแต่โจทก์ยังมิได้บอกเลิกการเช่าจึงฟ้องขับไล่ไม่ได้ ส่วนคดีนี้โจทก์ได้บอกเลิกการเช่ากับจำเลยแล้ว จึงมาฟ้องขับไล่จำเลยมีข้อวินิจฉัยต่างกัน จึงเป็นประเด็นที่มิได้วินิจฉัยโดยอาศัยเหตุอย่างเดียวกันไม่เป็นฟ้องซ้ำ ส่วนประเด็นอื่น ๆ แม้จะซ้ำกันแต่คดีก่อนศาลยังมิได้วินิจฉัยชี้ขาดไว้ประการใด ฟ้องโจทก์คดีนี้จึงไม่เป็นฟ้องซ้ำ พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1259/2516นางอรุดี ชัชกุลโจทก์พันตำรวจตรีสุกรี โมกขะวรรธนะจำเลย ป.พ.พ. ม. 537 ป.วิ.พ. ม. 148คดีก่อน ศาลพิพากษายกฟ้องโจทก์โดยฟังว่ามีการเช่าจริงแต่โจทก์ยังมิได้บอกเลิกการเช่า จึงฟ้องขับไล่จำเลยไม่ได้ ดังนี้ เมื่อโจทก์บอกเลิกการเช่ากับจำเลยแล้วโจทก์ย่อมฟ้องขับไล่จำเลยใหม่ได้ ไม่เป็นฟ้องซ้ำโจทก์ฟ้องว่า เดิม จำเลยเช่าที่ดินจากมารดาโจทก์และซื้อบ้านซึ่งปลูกอยู่ในที่ดินดังกล่าวจากผู้มีชื่อ ต่อมามารดาโจทก์ยกที่ดินให้โจทก์แล้ว โจทก์มอบให้ทนายโจทก์มีหนังสือบอกเลิกสัญญาเช่ากับจำเลยแล้ว จำเลยไม่ยอมออกไป ถือว่าจำเลยอยู่โดยละเมิด ขอให้ขับไล่จำเลยและบริวาร และให้จำเลยรื้อบ้านของจำเลยออกจากที่ดินของโจทก์ ให้จำเลยชำระค่าเช่าที่ค้าง และค่าเสียหาย กับชดใช้ค่าเสียหายเป็นรายเดือนจนกว่าจะออกไปจากที่พิพาท จำเลยให้การว่า โจทก์เป็นเจ้าของที่พิพาทหรือไม่ จำเลยไม่รับรอง โจทก์เคยฟ้องขับไล่จำเลย อ้างว่าสัญญาเช่าระหว่างจำเลยกับมารดาโจทก์หมดแล้ว แต่ศาลแพ่งพิพากษายกฟ้องโดยฟังว่าสัญญาเช่ายังคงใช้บังคับอยู่ และจำเลยไม่ติดค้างค่าเช่า คดีถึงที่สุด ปรากฏตามคดีแพ่งหมายเลขแดงที่ 6302/2510 ฟ้องโจทก์คดีนี้มีประเด็นข้อหาเช่นเดียวกับคดีก่อน เป็นฟ้องซ้ำจำเลยไม่ได้ค้างชำระค่าเช่าดังฟ้องจำเลยได้รับความคุ้มครองจากพระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่า ขอให้ยกฟ้อง ศาลชั้นต้นเห็นว่า ฟ้องโจทก์ไม่เป็นฟ้องซ้ำ จำเลยไม่ได้รับความคุ้มครองตามพระราชบัญญัติควบคุมการเช่าเคหะและที่ดิน จำเลยค้างชำระค่าเช่าจริง และโจทก์บอกเลิกการเช่าแล้ว พิพากษาขับไล่จำเลยและบริวาร ทั้งให้จำเลยรื้อถอนบ้านออกจากที่พิพาท ให้จำเลยชำระค่าเช่า ค่าเสียหาย และใช้ค่าเสียหายรายเดือนนับแต่วันฟ้องจนกว่าจะออกไปจากที่พิพาท จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า คดีก่อนศาลแพ่งพิพากษายกฟ้องโจทก์โดยวินิจฉัยประเด็นเดียวว่า โจทก์ยังมิได้บอกเลิกการเช่ากับจำเลยโจทก์จึงไม่มีสิทธิฟ้องจำเลย คดีนี้โจทก์กล่าวในฟ้องว่า โจทก์ได้บอกเลิกการเช่ากับจำเลยแล้ว จำเลยไม่ยอมออกไป โจทก์จึงฟ้องขับไล่จำเลย ดังนี้ เห็นได้ว่าคดีก่อนศาลฟังว่ามีการเช่ากันจริงแต่โจทก์ยังมิได้บอกเลิกการเช่าจึงฟ้องขับไล่ไม่ได้ ส่วนคดีนี้โจทก์ได้บอกเลิกการเช่ากับจำเลยแล้ว จึงมาฟ้องขับไล่จำเลยมีข้อวินิจฉัยต่างกัน จึงเป็นประเด็นที่มิได้วินิจฉัยโดยอาศัยเหตุอย่างเดียวกันไม่เป็นฟ้องซ้ำ ส่วนประเด็นอื่น ๆ แม้จะซ้ำกันแต่คดีก่อนศาลยังมิได้วินิจฉัยชี้ขาดไว้ประการใด ฟ้องโจทก์คดีนี้จึงไม่เป็นฟ้องซ้ำ พิพากษายืน(สวัสดิ์ ภู่งาม-รัตน์ ศรีไกรวิน-ล้วน นิลกำแหง)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า เดิม จำเลยเช่าที่ดินจากมารดาโจทก์และซื้อบ้านซึ่งปลูกอยู่ในที่ดินดังกล่าวจากผู้มีชื่อ ต่อมามารดาโจทก์ยกที่ดินให้โจทก์แล้ว โจทก์มอบให้ทนายโจทก์มีหนังสือบอกเลิกสัญญาเช่ากับจำเลยแล้ว จำเลยไม่ยอมออกไป ถือว่าจำเลยอยู่โดยละเมิด ขอให้ขับไล่จำเลยและบริวาร และให้จำเลยรื้อบ้านของจำเลยออกจากที่ดินของโจทก์ ให้จำเลยชำระค่าเช่าที่ค้าง และค่าเสียหาย กับชดใช้ค่าเสียหายเป็นรายเดือนจนกว่าจะออกไปจากที่พิพาท จำเลยให้การว่า โจทก์เป็นเจ้าของที่พิพาทหรือไม่ จำเลยไม่รับรอง โจทก์เคยฟ้องขับไล่จำเลย อ้างว่าสัญญาเช่าระหว่างจำเลยกับมารดาโจทก์หมดแล้ว แต่ศาลแพ่งพิพากษายกฟ้องโดยฟังว่าสัญญาเช่ายังคงใช้บังคับอยู่ และจำเลยไม่ติดค้างค่าเช่า คดีถึงที่สุด ปรากฏตามคดีแพ่งหมายเลขแดงที่ 6302/2510 ฟ้องโจทก์คดีนี้มีประเด็นข้อหาเช่นเดียวกับคดีก่อน เป็นฟ้องซ้ำจำเลยไม่ได้ค้างชำระค่าเช่าดังฟ้องจำเลยได้รับความคุ้มครองจากพระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่า ขอให้ยกฟ้อง ศาลชั้นต้นเห็นว่า ฟ้องโจทก์ไม่เป็นฟ้องซ้ำ จำเลยไม่ได้รับความคุ้มครองตามพระราชบัญญัติควบคุมการเช่าเคหะและที่ดิน จำเลยค้างชำระค่าเช่าจริง และโจทก์บอกเลิกการเช่าแล้ว พิพากษาขับไล่จำเลยและบริวาร ทั้งให้จำเลยรื้อถอนบ้านออกจากที่พิพาท ให้จำเลยชำระค่าเช่า ค่าเสียหาย และใช้ค่าเสียหายรายเดือนนับแต่วันฟ้องจนกว่าจะออกไปจากที่พิพาท จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า คดีก่อนศาลแพ่งพิพากษายกฟ้องโจทก์โดยวินิจฉัยประเด็นเดียวว่า โจทก์ยังมิได้บอกเลิกการเช่ากับจำเลยโจทก์จึงไม่มีสิทธิฟ้องจำเลย คดีนี้โจทก์กล่าวในฟ้องว่า โจทก์ได้บอกเลิกการเช่ากับจำเลยแล้ว จำเลยไม่ยอมออกไป โจทก์จึงฟ้องขับไล่จำเลย ดังนี้ เห็นได้ว่าคดีก่อนศาลฟังว่ามีการเช่ากันจริงแต่โจทก์ยังมิได้บอกเลิกการเช่าจึงฟ้องขับไล่ไม่ได้ ส่วนคดีนี้โจทก์ได้บอกเลิกการเช่ากับจำเลยแล้ว จึงมาฟ้องขับไล่จำเลยมีข้อวินิจฉัยต่างกัน จึงเป็นประเด็นที่มิได้วินิจฉัยโดยอาศัยเหตุอย่างเดียวกันไม่เป็นฟ้องซ้ำ ส่วนประเด็นอื่น ๆ แม้จะซ้ำกันแต่คดีก่อนศาลยังมิได้วินิจฉัยชี้ขาดไว้ประการใด ฟ้องโจทก์คดีนี้จึงไม่เป็นฟ้องซ้ำ พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1259/2516นางอรุดี ชัชกุลโจทก์พันตำรวจตรีสุกรี โมกขะวรรธนะจำเลย ป.พ.พ. ม. 537 ป.วิ.พ. ม. 148คดีก่อน ศาลพิพากษายกฟ้องโจทก์โดยฟังว่ามีการเช่าจริงแต่โจทก์ยังมิได้บอกเลิกการเช่า จึงฟ้องขับไล่จำเลยไม่ได้ ดังนี้ เมื่อโจทก์บอกเลิกการเช่ากับจำเลยแล้วโจทก์ย่อมฟ้องขับไล่จำเลยใหม่ได้ ไม่เป็นฟ้องซ้ำโจทก์ฟ้องว่า เดิม จำเลยเช่าที่ดินจากมารดาโจทก์และซื้อบ้านซึ่งปลูกอยู่ในที่ดินดังกล่าวจากผู้มีชื่อ ต่อมามารดาโจทก์ยกที่ดินให้โจทก์แล้ว โจทก์มอบให้ทนายโจทก์มีหนังสือบอกเลิกสัญญาเช่ากับจำเลยแล้ว จำเลยไม่ยอมออกไป ถือว่าจำเลยอยู่โดยละเมิด ขอให้ขับไล่จำเลยและบริวาร และให้จำเลยรื้อบ้านของจำเลยออกจากที่ดินของโจทก์ ให้จำเลยชำระค่าเช่าที่ค้าง และค่าเสียหาย กับชดใช้ค่าเสียหายเป็นรายเดือนจนกว่าจะออกไปจากที่พิพาท จำเลยให้การว่า โจทก์เป็นเจ้าของที่พิพาทหรือไม่ จำเลยไม่รับรอง โจทก์เคยฟ้องขับไล่จำเลย อ้างว่าสัญญาเช่าระหว่างจำเลยกับมารดาโจทก์หมดแล้ว แต่ศาลแพ่งพิพากษายกฟ้องโดยฟังว่าสัญญาเช่ายังคงใช้บังคับอยู่ และจำเลยไม่ติดค้างค่าเช่า คดีถึงที่สุด ปรากฏตามคดีแพ่งหมายเลขแดงที่ 6302/2510 ฟ้องโจทก์คดีนี้มีประเด็นข้อหาเช่นเดียวกับคดีก่อน เป็นฟ้องซ้ำจำเลยไม่ได้ค้างชำระค่าเช่าดังฟ้องจำเลยได้รับความคุ้มครองจากพระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่า ขอให้ยกฟ้อง ศาลชั้นต้นเห็นว่า ฟ้องโจทก์ไม่เป็นฟ้องซ้ำ จำเลยไม่ได้รับความคุ้มครองตามพระราชบัญญัติควบคุมการเช่าเคหะและที่ดิน จำเลยค้างชำระค่าเช่าจริง และโจทก์บอกเลิกการเช่าแล้ว พิพากษาขับไล่จำเลยและบริวาร ทั้งให้จำเลยรื้อถอนบ้านออกจากที่พิพาท ให้จำเลยชำระค่าเช่า ค่าเสียหาย และใช้ค่าเสียหายรายเดือนนับแต่วันฟ้องจนกว่าจะออกไปจากที่พิพาท จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า คดีก่อนศาลแพ่งพิพากษายกฟ้องโจทก์โดยวินิจฉัยประเด็นเดียวว่า โจทก์ยังมิได้บอกเลิกการเช่ากับจำเลยโจทก์จึงไม่มีสิทธิฟ้องจำเลย คดีนี้โจทก์กล่าวในฟ้องว่า โจทก์ได้บอกเลิกการเช่ากับจำเลยแล้ว จำเลยไม่ยอมออกไป โจทก์จึงฟ้องขับไล่จำเลย ดังนี้ เห็นได้ว่าคดีก่อนศาลฟังว่ามีการเช่ากันจริงแต่โจทก์ยังมิได้บอกเลิกการเช่าจึงฟ้องขับไล่ไม่ได้ ส่วนคดีนี้โจทก์ได้บอกเลิกการเช่ากับจำเลยแล้ว จึงมาฟ้องขับไล่จำเลยมีข้อวินิจฉัยต่างกัน จึงเป็นประเด็นที่มิได้วินิจฉัยโดยอาศัยเหตุอย่างเดียวกันไม่เป็นฟ้องซ้ำ ส่วนประเด็นอื่น ๆ แม้จะซ้ำกันแต่คดีก่อนศาลยังมิได้วินิจฉัยชี้ขาดไว้ประการใด ฟ้องโจทก์คดีนี้จึงไม่เป็นฟ้องซ้ำ พิพากษายืน(สวัสดิ์ ภู่งาม-รัตน์ ศรีไกรวิน-ล้วน นิลกำแหง)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ