phoneee/thai-legal-corpus huggingface dataset:
ประกาศคณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ที่ กธ/น/ย/ข. 42 /2549เรื่อง การกําหนดค่าธรรมเนียมการประกอบกิจการตามที่ได้รับใบอนุญาต(ฉบับที่ 4 ) อาศัยอํานาจตามความในมาตรา 14(2) แห่งพระราชบัญญัติหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ พ.ศ. 2535 คณะกรรมการ ก.ล.ต. ออกข้อกําหนดไว้ดังต่อไปนี้ ข้อ 1 ให้ยกเลิกความในข้อ 3 แห่งประกาศคณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ ที่ กธ/น/ย. 47/2546 เรื่อง การกําหนดค่าธรรมเนียมการประกอบกิจการตามที่ได้รับใบอนุญาต ลงวันที่ 30 ธันวาคม พ.ศ. 2546 และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน"ข้อ 3 ให้บริษัทหลักทรัพย์ดังต่อไปนี้ ชําระค่าธรรมเนียมต่อสํานักงานโดยคํานวณจากรายได้ในอัตราร้อยละหนึ่งต่อปี แต่ต้องไม่ต่ํากว่าห้าแสนบาทและไม่เกินห้าล้านบาท ทั้งนี้ รายได้ที่จะนํามาคํานวณค่าธรรมเนียมให้เป็นไปตามหลักเกณฑ์ เงื่อนไข และวิธีการที่สํานักงานประกาศกําหนดโดยความเห็นชอบของคณะกรรมการ ก.ล.ต.1. บริษัทหลักทรัพย์ที่ได้รับใบอนุญาตประกอบธุรกิจหลักทรัพย์ประเภทการเป็นนายหน้าซื้อขายหลักทรัพย์ การค้าหลักทรัพย์ การเป็นที่ปรึกษาการลงทุนและการจัดจําหน่ายหลักทรัพย์ครบทุกประเภท2. บริษัทหลักทรัพย์ที่ได้รับใบอนุญาตประกอบธุรกิจหลักทรัพย์ตามประเภทที่ระบุใน (1)แต่ขาดประเภทใดประเภทหนึ่ง3. บริษัทหลักทรัพย์ที่ได้รับใบอนุญาตประกอบธุรกิจหลักทรัพย์ประเภทการจัดการกองทุนรวม4. บริษัทหลักทรัพย์ที่ได้รับใบอนุญาตประกอบธุรกิจหลักทรัพย์ประเภทการจัดการกองทุนส่วนบุคคล" ข้อ 2 ประกาศนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2550 เป็นต้นไปประกาศ ณ วันที่ 4 ธันวาคม พ.ศ. 2549 (หม่อมราชวงศ์ปรีดิยาธร เทวกุล) รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง ประธานกรรมการ คณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2244/2532หลักกฎหมาย: ความผิดฐานบุกรุกตาม ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 362 นั้นต้อง เป็นการเข้าไปในอสังหาริมทรัพย์ของผู้อื่นเพื่อถือ การครอบครองอสังหาริมทรัพย์นั้น หรือเข้าไปกระทำการใด ๆ อันเป็นการรบกวนการครอบครองอสังหาริมทรัพย์ของผู้อื่นโดย ปกติสุข จำเลยเข้าไปปลูกสร้างบ้านในที่พิพาทโดย ความยินยอมของเจ้าของเดิม ก่อนโจทก์รับโอนกรรมสิทธิ์ที่พิพาทมา หาใช่จำเลยเพิ่งเข้าไปครอบครองที่พิพาทเมื่อโจทก์รับโอนกรรมสิทธิ์ที่พิพาทแล้วไม่ การกระทำของจำเลยจึงไม่เป็นความผิดตาม มาตรา 362. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2244/2532นาง ลัด ดา ภวภูตานนท์ ณ มหาสารคามโจทก์นาย สุก อุ่น เส นาจำเลย ป.อ. ม. 362ความผิดฐานบุกรุกตาม ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 362 นั้นต้อง เป็นการเข้าไปในอสังหาริมทรัพย์ของผู้อื่นเพื่อถือ การครอบครองอสังหาริมทรัพย์นั้น หรือเข้าไปกระทำการใด ๆ อันเป็นการรบกวนการครอบครองอสังหาริมทรัพย์ของผู้อื่นโดย ปกติสุข จำเลยเข้าไปปลูกสร้างบ้านในที่พิพาทโดย ความยินยอมของเจ้าของเดิม ก่อนโจทก์รับโอนกรรมสิทธิ์ที่พิพาทมา หาใช่จำเลยเพิ่งเข้าไปครอบครองที่พิพาทเมื่อโจทก์รับโอนกรรมสิทธิ์ที่พิพาทแล้วไม่ การกระทำของจำเลยจึงไม่เป็นความผิดตาม มาตรา 362.(ศิลปชัย มัทธุรศ-สุพจน์ นาถะพินธุ-วิศิษฏ์ ลิมานนท์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2244/2532นาง ลัด ดา ภวภูตานนท์ ณ มหาสารคามโจทก์นาย สุก อุ่น เส นาจำเลย ป.อ. ม. 362ความผิดฐานบุกรุกตาม ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 362 นั้นต้อง เป็นการเข้าไปในอสังหาริมทรัพย์ของผู้อื่นเพื่อถือ การครอบครองอสังหาริมทรัพย์นั้น หรือเข้าไปกระทำการใด ๆ อันเป็นการรบกวนการครอบครองอสังหาริมทรัพย์ของผู้อื่นโดย ปกติสุข จำเลยเข้าไปปลูกสร้างบ้านในที่พิพาทโดย ความยินยอมของเจ้าของเดิม ก่อนโจทก์รับโอนกรรมสิทธิ์ที่พิพาทมา หาใช่จำเลยเพิ่งเข้าไปครอบครองที่พิพาทเมื่อโจทก์รับโอนกรรมสิทธิ์ที่พิพาทแล้วไม่ การกระทำของจำเลยจึงไม่เป็นความผิดตาม มาตรา 362.(ศิลปชัย มัทธุรศ-สุพจน์ นาถะพินธุ-วิศิษฏ์ ลิมานนท์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศกระทรวงอุตสาหกรรมประกาศกระทรวงอุตสาหกรรมฉบับที่ ๔๖๔๘(พ.ศ. ๒๕๕๗)ออกตามความในพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมพ.ศ. ๒๕๑๑เรื่องกำหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมบริภัณฑ์ไฟฟ้าทางการแพทย์เล่ม 1 : ข้อกำหนดทั่วไปด้านความปลอดภัยมูลฐานและสมรรถนะที่สำคัญ อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๕ แห่งพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมพ.ศ. ๒๕๑๑รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมออกประกาศกำหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมบริภัณฑ์ไฟฟ้าทางการแพทย์เล่ม 1 : ข้อกำหนดทั่วไปด้านความปลอดภัยมูลฐานและสมรรถนะที่สำคัญ มาตรฐานเลขที่ มอก.2629 เล่ม 1 - 2557 ไว้ ดังมีรายการละเอียดต่อท้ายประกาศนี้ทั้งนี้ ให้มีผลตั้งแต่วันที่ประกาศในราชกิจจานุเบกษา เป็นต้นไป[๑]ประกาศณ วันที่ ๒๓ กันยายน พ.ศ. ๒๕๕๗จักรมณฑ์ผาสุกวนิชรัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม[เอกสารแนบท้าย]๑. มาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมบริภัณฑ์ไฟฟ้าทางการแพทย์เล่ม 1 : ข้อกำหนดทั่วไปด้านความปลอดภัยมูลฐานและสมรรถนะที่สำคัญ (มอก. 2629เล่ม 1 - 2557)(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)ปริยานุช/พิมพ์๑๙ มกราคม ๒๕๕๘ภีราพร/ผู้ตรวจ๙ กุมภาพันธ์๒๕๕๘[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๓๑/ตอนพิเศษ ๗ ง/หน้า ๑/๑๓ มกราคม ๒๕๕๘
ประกาศคณะกรรมการกํากับตลาดทุนที่ ทน. 20/2563เรื่อง การยกเลิกประกาศคณะกรรมการกํากับตลาดทุนว่าด้วยการทําประกันภัยความรับผิดของบริษัทจัดการที่บริหารกองอสังหาริมทรัพย์หรือกองโครงสร้างพื้นฐาน อาศัยอํานาจตามความในมาตรา 16/6 แห่งพระราชบัญญัติหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ พ.ศ. 2535 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ (ฉบับที่ 4) พ.ศ. 2551 มาตรา 117 แห่งพระราชบัญญัติหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ พ.ศ. 2535 และมาตรา 133 วรรคสอง แห่งพระราชบัญญัติหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ พ.ศ. 2535 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2542 คณะกรรมการกํากับตลาดทุนออกประกาศไว้ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ ให้ยกเลิกประกาศคณะกรรมการกํากับตลาดทุน ที่ ทน. 15/2561 เรื่อง การทําประกันภัยความรับผิดของบริษัทจัดการที่บริหารกองอสังหาริมทรัพย์หรือกองโครงสร้างพื้นฐาน ลงวันที่ 17 มกราคม พ.ศ. 2561ข้อ ๒ ให้บริษัทจัดการที่มีหน้าที่จัดให้มีการประกันภัยความรับผิดตามประกาศคณะกรรมการกํากับตลาดทุน ที่ ทน. 15/2561 เรื่อง การทําประกันภัยความรับผิดของบริษัทจัดการที่บริหารกองอสังหาริมทรัพย์หรือกองโครงสร้างพื้นฐาน ลงวันที่ 17 มกราคม พ.ศ. 2561 ดําเนินการตามหลักเกณฑ์ในประกาศดังกล่าวที่ใช้บังคับอยู่ก่อนวันที่ประกาศนี้ใช้บังคับ จนกว่าบริษัทจัดการดังกล่าวจะสามารถดํารงเงินกองทุนได้ตามหลักเกณฑ์ในประกาศคณะกรรมการกํากับตลาดหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ ที่ กธ. 4/2563 เรื่อง การดํารงเงินกองทุนของผู้ประกอบธุรกิจการจัดการกองทุนรวม การจัดการกองทุนส่วนบุคคล การเป็นนายหน้าซื้อขายหลักทรัพย์และการค้าหลักทรัพย์และการจัดจําหน่ายหลักทรัพย์ที่เป็นหน่วยลงทุน และการเป็นผู้จัดการเงินทุนสัญญาซื้อขายล่วงหน้า (ฉบับที่ 2) ลงวันที่ 13 มีนาคม พ.ศ. 2563 ซึ่งต้องไม่เกิน 2 ปีนับแต่วันที่ประกาศดังกล่าวใช้บังคับ ข้อ ๓ ประกาศนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2563 เป็นต้นไปผู้มีอํานาจลงนาม - ประกาศ ณ วันที่ 19 มีนาคม พ.ศ. 2563 (นางสาวรื่นวดี สุวรรณมงคล) เลขาธิการ สํานักงานคณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ ประธานกรรมการ คณะกรรมการกํากับตลาดทุน
พระราชกฤษฎีกาพระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืนเพื่อขยายทางหลวงแผ่นดินหมายเลข๔๐๖สายแยกทางหลวงแผ่นดินหมายเลข๔ (ควนเนียง) สตูล(ท่าเรือเกาะนก)ตอนอำเภอรัตภูมิ - บ้านโคกประดู่พ.ศ.๒๕๔๕ ภูมิพลอดุลยเดชป.ร.ให้ไว้ณ วันที่ ๓๑ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๔๕เป็นปีที่๕๗ ในรัชกาลปัจจุบันพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชมีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่าโดยที่เป็นการสมควรกำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืนเพื่อขยายทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๔๐๖ สายแยกทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๔ (ควนเนียง) สตูล (ท่าเรือเกาะนก) ตอนอำเภอรัตภูมิ บ้านโคกประดู่ในท้องที่อำเภอรัตภูมิ จังหวัดสงขลา และอำเภอควนกาหลง อำเภอควนโดนและอำเภอเมืองสตูล จังหวัดสตูลอาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๒๒๑ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย และมาตรา ๖๘ วรรคหนึ่ง แห่งพระราชบัญญัติทางหลวงพ.ศ. ๒๕๓๕ อันเป็นพระราชบัญญัติที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคลซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๓๑ มาตรา ๓๕ มาตรา ๓๖ มาตรา ๔๘ มาตรา ๔๙ มาตรา ๕๐และมาตรา ๕๑ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยบัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย ประกอบกับมาตรา ๕ วรรคสามและมาตรา ๖ แห่งพระราชบัญญัติว่าด้วยการเวนคืนอสังหาริมทรัพย์ พ.ศ. ๒๕๓๐อันเป็นพระราชบัญญัติที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคลซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๓๕ มาตรา ๔๘ และมาตรา ๔๙ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยบัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้มาตรา ๑พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า พระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืนเพื่อขยายทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๔๐๖ สายแยกทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๔ (ควนเนียง) สตูล (ท่าเรือเกาะนก) ตอนอำเภอรัตภูมิ บ้านโคกประดู่ พ.ศ.๒๕๔๕มาตรา ๒[๑]พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา ๓พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับได้มีกำหนดสี่ปีมาตรา ๔ให้อธิบดีกรมทางหลวงเป็นเจ้าหน้าที่เวนคืนตามพระราชกฤษฎีกานี้มาตรา ๕เขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืนตามพระราชกฤษฎีกานี้อยู่ในท้องที่อำเภอรัตภูมิ จังหวัดสงขลา และอำเภอควนกาหลง อำเภอควนโดนและอำเภอเมืองสตูล จังหวัดสตูล มีส่วนกว้างสองร้อยเมตร ทั้งนี้ ภายในแนวเขตตามแผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกานี้มาตรา ๖ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคมรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้ผู้รับสนองพระบรมราชโองการพันตำรวจโททักษิณ ชินวัตรนายกรัฐมนตรี[เอกสารแนบท้าย]๑.แผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืน เพื่อขยายทางหลวงแผ่นดินหมายเลข406 สายแยกทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 4 (ควนเนียง) สตูล (ท่าเรือเกาะนก) ตอนอำเภอรัตภูมิ บ้านโคกประดู่ พ.ศ.2545(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)หมายเหตุ:- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือเนื่องจากมีความจำเป็นจะต้องขยายทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๔๐๖สายแยกทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๔ (ควนเนียง) สตูล (ท่าเรือเกาะนก) ตอนอำเภอรัตภูมิ บ้านโคกประดู่ในท้องที่อำเภอรัตภูมิ จังหวัดสงขลา และอำเภอควนกาหลง อำเภอควนโดนและอำเภอเมืองสตูล จังหวัดสตูลเพื่ออำนวยความสะดวกและความรวดเร็วแก่การจราจรและการขนส่งอันเป็นกิจการสาธารณูปโภคในการนี้สมควรกำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืนในท้องที่ดังกล่าวเพื่อให้เจ้าหน้าที่หรือผู้ซึ่งได้รับมอบหมายจากเจ้าหน้าที่มีสิทธิเข้าไปทำการสำรวจและเพื่อทราบข้อเท็จจริงเกี่ยวกับอสังหาริมทรัพย์ที่จะต้องเวนคืนที่แน่นอนจึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้สุกัญญา/พิมพ์๒๘มิถุนายน ๒๕๔๙สุนันทา/ฐิติพงษ์/ตรวจA+B๒๙มิถุนายน ๒๕๔๙[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๑๙/ตอนที่ ๑๒๗ ก/หน้า ๓๓/๓๑ ธันวาคม ๒๕๔๕
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 858/2466หลักกฎหมาย: วิธีพิจารณาแพ่ง ยึดทรัพย์ อายุความ ณี่รัฐบาลจำเลยแพ้คดี ได้ถูกยึดทรัพย์มาครั้งหนึ่งแล้ว แต่ยังไม่พอใช้ณี่ตามคำพิพากษา ต่อมาจำเลยมีทรัพย์ โจทย์จึงนำยึดอีก แต่เวลาที่นำยึดคราวหลังนี้นับตั้งแต่วันอออกหมายยึดคราวก่อนมาเกิน ๑๐ ปีแล้ว โจทย์เถียงว่าณี่ที่รัฐบาลเกี่ยวค้างเช่นนี้ ไม่สิ้นสูญไปโดยกำหนดอายุความ ฎีกาตัดสินว่า โจทย์นำยึดอีกไม่ได้ แลข้อโต้เถียงของโจทย์ แม้จะใช้ได้ในเมื่อโจทย์ยังไม่ได้ตั้งต้นฟ้องคดีต่อศาลก็ตาม แต่เมื่อได้ฟ้องแลศาลได้พิพากษาให้โจทย์ชนะแล้ว โจทย์ก็ต้องอยู่ในข้อบังคับแห่งมาตรา ๗๖ จึงให้ยกฎีกาโจทย์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 858/2466อัยการศุโขทัยโจทก์พระยาศรีสัชนาลัยล.วิธีพิจารณาแพ่ง ยึดทรัพย์ อายุความ ณี่รัฐบาลจำเลยแพ้คดี ได้ถูกยึดทรัพย์มาครั้งหนึ่งแล้ว แต่ยังไม่พอใช้ณี่ตามคำพิพากษา ต่อมาจำเลยมีทรัพย์ โจทย์จึงนำยึดอีก แต่เวลาที่นำยึดคราวหลังนี้นับตั้งแต่วันอออกหมายยึดคราวก่อนมาเกิน ๑๐ ปีแล้ว โจทย์เถียงว่าณี่ที่รัฐบาลเกี่ยวค้างเช่นนี้ ไม่สิ้นสูญไปโดยกำหนดอายุความ ฎีกาตัดสินว่า โจทย์นำยึดอีกไม่ได้ แลข้อโต้เถียงของโจทย์ แม้จะใช้ได้ในเมื่อโจทย์ยังไม่ได้ตั้งต้นฟ้องคดีต่อศาลก็ตาม แต่เมื่อได้ฟ้องแลศาลได้พิพากษาให้โจทย์ชนะแล้ว โจทย์ก็ต้องอยู่ในข้อบังคับแห่งมาตรา ๗๖ จึงให้ยกฎีกาโจทย์(เนียล-มโน-บัส)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: จำเลยแพ้คดี ได้ถูกยึดทรัพย์มาครั้งหนึ่งแล้ว แต่ยังไม่พอใช้ณี่ตามคำพิพากษา ต่อมาจำเลยมีทรัพย์ โจทย์จึงนำยึดอีก แต่เวลาที่นำยึดคราวหลังนี้นับตั้งแต่วันอออกหมายยึดคราวก่อนมาเกิน ๑๐ ปีแล้ว โจทย์เถียงว่าณี่ที่รัฐบาลเกี่ยวค้างเช่นนี้ ไม่สิ้นสูญไปโดยกำหนดอายุความ ฎีกาตัดสินว่า โจทย์นำยึดอีกไม่ได้ แลข้อโต้เถียงของโจทย์ แม้จะใช้ได้ในเมื่อโจทย์ยังไม่ได้ตั้งต้นฟ้องคดีต่อศาลก็ตาม แต่เมื่อได้ฟ้องแลศาลได้พิพากษาให้โจทย์ชนะแล้ว โจทย์ก็ต้องอยู่ในข้อบังคับแห่งมาตรา ๗๖ จึงให้ยกฎีกาโจทย์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 858/2466อัยการศุโขทัยโจทก์พระยาศรีสัชนาลัยล.วิธีพิจารณาแพ่ง ยึดทรัพย์ อายุความ ณี่รัฐบาลจำเลยแพ้คดี ได้ถูกยึดทรัพย์มาครั้งหนึ่งแล้ว แต่ยังไม่พอใช้ณี่ตามคำพิพากษา ต่อมาจำเลยมีทรัพย์ โจทย์จึงนำยึดอีก แต่เวลาที่นำยึดคราวหลังนี้นับตั้งแต่วันอออกหมายยึดคราวก่อนมาเกิน ๑๐ ปีแล้ว โจทย์เถียงว่าณี่ที่รัฐบาลเกี่ยวค้างเช่นนี้ ไม่สิ้นสูญไปโดยกำหนดอายุความ ฎีกาตัดสินว่า โจทย์นำยึดอีกไม่ได้ แลข้อโต้เถียงของโจทย์ แม้จะใช้ได้ในเมื่อโจทย์ยังไม่ได้ตั้งต้นฟ้องคดีต่อศาลก็ตาม แต่เมื่อได้ฟ้องแลศาลได้พิพากษาให้โจทย์ชนะแล้ว โจทย์ก็ต้องอยู่ในข้อบังคับแห่งมาตรา ๗๖ จึงให้ยกฎีกาโจทย์(เนียล-มโน-บัส)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุหมายเหตุ: 117868. คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 857/2466 พิมพ์คำพิพากษาฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 857/2466 ป.อ. ม. 318()แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 255/2471หลักกฎหมาย: รอการลงอาญาสมุหพระนครบาลประกาศว่า ผู้บัญชาการทหารบกต้องการระดมพลย่อย ให้ทหารกองหนุนทุกชั้นไปพร้อมกันยังท้องที่ จำเลยเปนคนอยู่ในกอบหนุนชั้น ๒ ประเภท ๒ มีน่าที่จะต้องไปตามประกาศ แต่ ล. กำนันต้องที่บอกว่า จำเลยไม่ต้องไป เพราะ จำเลยไม่เคยเข้ารับราชการทหาร จำเลยเชื่อจึงไม่ได้ไปในการระดมพลตามกำหนดในประกาศ ฎีกาตัดสินตามศาลเดิมว่า จำเลยมีผิดตาม พรบ เกณฑ์ทหาร ม. ๑๘ - ๖๖ ให้ จำคุก ๖ เดือน แต่ให้รอการลงอาญาไว้ เพราะจำเลยไม่มีเจตนาร้าย แลการเปนไปโดยความเข้าใจผิด ทั้งยังไม่เคยกระทำความผิดมาแต่ก่อนตามประมวลอาญา ม. ๔๑ แลฎีกาที่ ๑๔๕/๒๔๗๑ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 255/2471อัยยการนนทบุรีโจทก์นางเต็งล. พ.ร.บ.ลักษณะเกณฑ์ทหาร พ.ศ.2460 ม. 18, ม. 66 ป.อ. ม. 41รอการลงอาญาสมุหพระนครบาลประกาศว่า ผู้บัญชาการทหารบกต้องการระดมพลย่อย ให้ทหารกองหนุนทุกชั้นไปพร้อมกันยังท้องที่ จำเลยเปนคนอยู่ในกอบหนุนชั้น ๒ ประเภท ๒ มีน่าที่จะต้องไปตามประกาศ แต่ ล. กำนันต้องที่บอกว่า จำเลยไม่ต้องไป เพราะ จำเลยไม่เคยเข้ารับราชการทหาร จำเลยเชื่อจึงไม่ได้ไปในการระดมพลตามกำหนดในประกาศ ฎีกาตัดสินตามศาลเดิมว่า จำเลยมีผิดตาม พรบ เกณฑ์ทหาร ม. ๑๘ - ๖๖ ให้ จำคุก ๖ เดือน แต่ให้รอการลงอาญาไว้ เพราะจำเลยไม่มีเจตนาร้าย แลการเปนไปโดยความเข้าใจผิด ทั้งยังไม่เคยกระทำความผิดมาแต่ก่อนตามประมวลอาญา ม. ๔๑ แลฎีกาที่ ๑๔๕/๒๔๗๑(พิพาก-ศรี-พรหม)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: สมุหพระนครบาลประกาศว่า ผู้บัญชาการทหารบกต้องการระดมพลย่อย ให้ทหารกองหนุนทุกชั้นไปพร้อมกันยังท้องที่ จำเลยเปนคนอยู่ในกอบหนุนชั้น ๒ ประเภท ๒ มีน่าที่จะต้องไปตามประกาศ แต่ ล. กำนันต้องที่บอกว่า จำเลยไม่ต้องไป เพราะ จำเลยไม่เคยเข้ารับราชการทหาร จำเลยเชื่อจึงไม่ได้ไปในการระดมพลตามกำหนดในประกาศ ฎีกาตัดสินตามศาลเดิมว่า จำเลยมีผิดตาม พรบ เกณฑ์ทหาร ม. ๑๘ - ๖๖ ให้ จำคุก ๖ เดือน แต่ให้รอการลงอาญาไว้ เพราะจำเลยไม่มีเจตนาร้าย แลการเปนไปโดยความเข้าใจผิด ทั้งยังไม่เคยกระทำความผิดมาแต่ก่อนตามประมวลอาญา ม. ๔๑ แลฎีกาที่ ๑๔๕/๒๔๗๑ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 255/2471อัยยการนนทบุรีโจทก์นางเต็งล. พ.ร.บ.ลักษณะเกณฑ์ทหาร พ.ศ.2460 ม. 18, ม. 66 ป.อ. ม. 41รอการลงอาญาสมุหพระนครบาลประกาศว่า ผู้บัญชาการทหารบกต้องการระดมพลย่อย ให้ทหารกองหนุนทุกชั้นไปพร้อมกันยังท้องที่ จำเลยเปนคนอยู่ในกอบหนุนชั้น ๒ ประเภท ๒ มีน่าที่จะต้องไปตามประกาศ แต่ ล. กำนันต้องที่บอกว่า จำเลยไม่ต้องไป เพราะ จำเลยไม่เคยเข้ารับราชการทหาร จำเลยเชื่อจึงไม่ได้ไปในการระดมพลตามกำหนดในประกาศ ฎีกาตัดสินตามศาลเดิมว่า จำเลยมีผิดตาม พรบ เกณฑ์ทหาร ม. ๑๘ - ๖๖ ให้ จำคุก ๖ เดือน แต่ให้รอการลงอาญาไว้ เพราะจำเลยไม่มีเจตนาร้าย แลการเปนไปโดยความเข้าใจผิด ทั้งยังไม่เคยกระทำความผิดมาแต่ก่อนตามประมวลอาญา ม. ๔๑ แลฎีกาที่ ๑๔๕/๒๔๗๑(พิพาก-ศรี-พรหม)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2161/2532หลักกฎหมาย: จำเลยเป็นเจ้าของรถบรรทุกคันเกิดเหตุและได้รับใบอนุญาตประกอบการขนส่งส่วนบุคคลด้วย รถบรรทุกคันดังกล่าว แม้จำเลยจะให้ ว. เช่าซื้อ รถคันนั้นไป แต่ จำเลยก็ยังยื่นขอต่อ อายุทะเบียนรถ และหาได้ บอกเลิกการประกอบการขนส่งที่เป็นสิทธิเฉพาะตัว แก่ทางราชการไม่กลับยอมให้ ว. ขับรถคันเกิดเหตุไปประกอบการขนส่งในชื่อ จำเลยอีกต่อไป พฤติการณ์ดังกล่าวถือว่าจำเลยและ ว. ร่วมกันประกอบการขนส่งส่วนบุคคลและ ว. เป็นตัวแทนของจำเลยในกิจการดังกล่าวเมื่อ ว. ขับรถไปกระทำละเมิดอันต้อง รับผิดชดใช้ให้โจทก์ภายในขอบอำนาจแห่งฐานะ ตัวแทน จำเลยซึ่ง เป็น ตัวการต้อง ร่วม รับผิดด้วย ตาม ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาตรา 427820(อ้างคำพิพากษาฎีกาที่ 3480/2530). ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2161/2532การรถไฟแห่งประเทศไทยโจทก์นาย สุเทพ เขียวสุรัตน์จำเลย ป.พ.พ. ม. 420, ม. 427, ม. 820 พ.ร.บ.การขนส่งทางบก พ.ศ.2522 ม. 3 (5), ม. 34จำเลยเป็นเจ้าของรถบรรทุกคันเกิดเหตุและได้รับใบอนุญาตประกอบการขนส่งส่วนบุคคลด้วย รถบรรทุกคันดังกล่าว แม้จำเลยจะให้ ว. เช่าซื้อ รถคันนั้นไป แต่ จำเลยก็ยังยื่นขอต่อ อายุทะเบียนรถ และหาได้ บอกเลิกการประกอบการขนส่งที่เป็นสิทธิเฉพาะตัว แก่ทางราชการไม่กลับยอมให้ ว. ขับรถคันเกิดเหตุไปประกอบการขนส่งในชื่อ จำเลยอีกต่อไป พฤติการณ์ดังกล่าวถือว่าจำเลยและ ว. ร่วมกันประกอบการขนส่งส่วนบุคคลและ ว. เป็นตัวแทนของจำเลยในกิจการดังกล่าวเมื่อ ว. ขับรถไปกระทำละเมิดอันต้อง รับผิดชดใช้ให้โจทก์ภายในขอบอำนาจแห่งฐานะ ตัวแทน จำเลยซึ่ง เป็น ตัวการต้อง ร่วม รับผิดด้วย ตาม ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาตรา 427820(อ้างคำพิพากษาฎีกาที่ 3480/2530).(ศิลปชัย มัทธุรศ-สุพจน์ นาถะพินธุ-วิศิษฏ์ ลิมานนท์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2161/2532การรถไฟแห่งประเทศไทยโจทก์นาย สุเทพ เขียวสุรัตน์จำเลย ป.พ.พ. ม. 420, ม. 427, ม. 820 พ.ร.บ.การขนส่งทางบก พ.ศ.2522 ม. 3 (5), ม. 34จำเลยเป็นเจ้าของรถบรรทุกคันเกิดเหตุและได้รับใบอนุญาตประกอบการขนส่งส่วนบุคคลด้วย รถบรรทุกคันดังกล่าว แม้จำเลยจะให้ ว. เช่าซื้อ รถคันนั้นไป แต่ จำเลยก็ยังยื่นขอต่อ อายุทะเบียนรถ และหาได้ บอกเลิกการประกอบการขนส่งที่เป็นสิทธิเฉพาะตัว แก่ทางราชการไม่กลับยอมให้ ว. ขับรถคันเกิดเหตุไปประกอบการขนส่งในชื่อ จำเลยอีกต่อไป พฤติการณ์ดังกล่าวถือว่าจำเลยและ ว. ร่วมกันประกอบการขนส่งส่วนบุคคลและ ว. เป็นตัวแทนของจำเลยในกิจการดังกล่าวเมื่อ ว. ขับรถไปกระทำละเมิดอันต้อง รับผิดชดใช้ให้โจทก์ภายในขอบอำนาจแห่งฐานะ ตัวแทน จำเลยซึ่ง เป็น ตัวการต้อง ร่วม รับผิดด้วย ตาม ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาตรา 427820(อ้างคำพิพากษาฎีกาที่ 3480/2530).(ศิลปชัย มัทธุรศ-สุพจน์ นาถะพินธุ-วิศิษฏ์ ลิมานนท์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศเจ้าพนักงานจราจรทางบกจังหวัดนนทบุรีประกาศเจ้าพนักงานจราจรทางบกจังหวัดนนทบุรีฉบับที่ ๑/๒๕๕๕เรื่องห้ามจอดรถทุกชนิดในซอยงามวงศ์วาน ๒๗ กำหนดช่องทางเดินรถสำหรับรถโดยสารประจำทางถนนงามวงศ์วานและให้เดินรถทางเดียวในซอยนครอินทร์ ๕ ด้วยในปัจจุบันสภาพการจราจรในพื้นที่จังหวัดนนทบุรี มีการจราจรคับคั่งปริมาณรถยนต์เพิ่มมากขึ้น ทำให้เกิดปัญหาการจราจรติดขัด โดยเฉพาะถนนงามวงศ์วานซึ่งเป็นเส้นทางหลักในการเชื่อมต่อพื้นที่กรุงเทพมหานครเพื่อความปลอดภัยและความสะดวกในการจราจร อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๓๙แห่งพระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. ๒๕๒๒ อันเป็นพระราชบัญญัติที่มีบทบัญญัติบางประการจำกัดสิทธิเสรีภาพของบุคคลซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบมาตรา ๓๔ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยบัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมายผู้บังคับการตำรวจภูธรจังหวัดนนทบุรี ในฐานะเจ้าพนักงานจราจรในเขตจังหวัดนนทบุรีตามคำสั่งกระทรวงมหาดไทย ที่ ๓๘๗/๒๕๔๑ ลงวันที่ ๑๔ สิงหาคม ๒๕๔๑ จึงออกประกาศไว้ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ ห้ามจอดรถทุกชนิดในซอยงามวงศ์วาน๒๗ ตลอดแนว ตลอดเวลาในวันคี่ ตั้งแต่ปากซอยงามวงศ์วาน ๒๗ ถึงซอยงามวงศ์วาน ๒๗/๙และวันคู่ ตั้งแต่ซอยงามวงศ์วาน ๒๗/๑๐ ถึงปากซอยงามวงศ์วาน ๒๗ข้อ ๒ กำหนดให้ช่องทางเดินรถบนถนนงามวงศ์วานขาเข้า และขาออก ช่องซ้ายสุด เป็นช่องทางสำหรับเดินรถประจำทาง ดังนี้(๑) บริเวณตั้งแต่ทางเข้าห้างสรรพสินค้าพันธ์ทิพย์พลาซ่าสาขางามวงศ์วาน ถึงทางออกห้างสรรพสินค้าพันธ์ทิพย์พลาซ่า สาขางามวงศ์วาน(๒) บริเวณตั้งแต่ซอยงามวงศ์วาน ๒๙ ถึงซอยงามวงศ์วาน ๓๑(๓) บริเวณตั้งแต่ทางเข้าห้างสรรพสินค้าเดอะมอลล์ สาขางามวงศ์วานถึงทางออกห้างสรรพสินค้าเดอะมอลล์ สาขางามวงศ์วาน(๔) บริเวณตั้งแต่ซอยงามวงศ์วาน ๑๖ ถึงซอยงามวงศ์วาน ๑๔ข้อ ๓ ให้เดินรถทางเดียวในซอยนครอินทร์๕ ถนนนครอินทร์ ออกซอยพิบูลสงคราม ๒๔ ถนนพิบูลสงคราม ระหว่างเวลา ๐๖.๐๐ น. ถึงเวลา๐๘.๓๐ น.ข้อ ๔ บรรดาข้อบังคับประกาศ ระเบียบใด ที่ขัดหรือแย้งกับประกาศฉบับนี้ ให้ยกเลิกโดยใช้ประกาศฉบับนี้แทนข้อ ๕[๑] ประกาศฉบับนี้ให้ใช้ตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปประกาศณ วันที่ ๓๑ มกราคม พ.ศ. ๒๕๕๕พันตำรวจเอกธนายุตม์ วุฒิจรัสธำรงค์รักษาราชการแทนผู้บังคับการตำรวจภูธรจังหวัดนนทบุรีเจ้าพนักงานจราจรทางบกจังหวัดนนทบุรีปริยานุช/ผู้จัดทำ๒๗ กุมภาพันธ์๒๕๕๕ปณตภร/ผู้ตรวจ๗ มีนาคม ๒๕๕๕[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๒๙/ตอนพิเศษ ๓๙ ง/หน้า ๖๘/๒๓ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๕
ประกาศมหาวิทยาลัยขอนแก่นประกาศมหาวิทยาลัยขอนแก่น(ฉบับที่๑๗๖๔/๒๕๕๘)เรื่องการจัดตั้งส่วนงานของมหาวิทยาลัยขอนแก่นพ.ศ. ๒๕๕๘ เพื่อให้การบริหารงานของมหาวิทยาลัยขอนแก่นมีความเหมาะสมและสอดคล้องกับพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยขอนแก่น พ.ศ. ๒๕๕๘ในการให้การศึกษา ส่งเสริม ประยุกต์และพัฒนาวิชาการและวิชาชีพชั้นสูง ทำการสอนวิจัย พัฒนาและถ่ายทอดเทคโนโลยีให้บริการวิชาการและวิชาชีพแก่สังคมและทะนุบำรุงศิลปะและวัฒนธรรมอาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๙ มาตรา ๑๐ และมาตรา ๒๓ (๒) (๕)แห่งพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยขอนแก่น พ.ศ. ๒๕๕๘ และในการประชุมสภามหาวิทยาลัยขอนแก่นวาระพิเศษเมื่อวันที่ ๒๕ กรกฎาคม ๒๕๕๘ จึงออกประกาศไว้ ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ ประกาศนี้เรียกว่า ประกาศมหาวิทยาลัยขอนแก่น (ฉบับที่ ๑๗๖๔/๒๕๕๘) เรื่องการจัดตั้งส่วนงานของมหาวิทยาลัยขอนแก่น พ.ศ. ๒๕๕๘ข้อ ๒[๑] ประกาศนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปข้อ ๓ ให้จัดตั้งส่วนงานของมหาวิทยาลัยขอนแก่นดังนี้(๑) สำนักงานสภามหาวิทยาลัยมีภาระหน้าที่สนับสนุนการดำเนินงานของสภามหาวิทยาลัยและคณะกรรมการต่าง ๆของสภามหาวิทยาลัย และภาระหน้าที่อื่นตามที่ได้รับมอบหมาย(๒) สำนักงานอธิการบดีมีภาระหน้าที่ในการสนับสนุนการบริหารของมหาวิทยาลัยเพื่อให้บรรลุวัตถุประสงค์และพันธกิจของมหาวิทยาลัยและภาระหน้าที่อื่นตามที่ได้รับมอบหมาย(๓) สำนักงานวิทยาเขตหนองคายมีภาระหน้าที่สนับสนุนการดำเนินงานของวิทยาเขตหนองคาย และภาระหน้าที่อื่นตามที่ได้รับมอบหมาย(๔) คณะ มีภาระหน้าที่ผลิตบัณฑิต วิจัย บริการวิชาการและทะนุบำรุงศิลปะและวัฒนธรรม และภาระหน้าที่อื่นตามที่ได้รับมอบหมายดังนี้(๔.๑) คณะเกษตรศาสตร์(๔.๒) คณะทันตแพทยศาสตร์(๔.๓) คณะเทคนิคการแพทย์(๔.๔) คณะเทคโนโลยี(๔.๕) คณะนิติศาสตร์(๔.๖) คณะบริหารธุรกิจ(๔.๗) คณะพยาบาลศาสตร์(๔.๘) คณะแพทยศาสตร์(๔.๙) คณะเภสัชศาสตร์(๔.๑๐) คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์(๔.๑๑) คณะวิทยาการจัดการ(๔.๑๒) คณะวิทยาศาสตร์(๔.๑๓) คณะวิทยาศาสตร์ประยุกต์และวิศวกรรมศาสตร์(๔.๑๔) คณะวิศวกรรมศาสตร์(๔.๑๕) คณะศิลปกรรมศาสตร์(๔.๑๖) คณะศิลปศาสตร์(๔.๑๗) คณะศึกษาศาสตร์(๔.๑๘) คณะเศรษฐศาสตร์(๔.๑๙) คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์(๔.๒๐) คณะสังคมศาสตร์บูรณาการ(๔.๒๑) คณะสัตวแพทยศาสตร์(๔.๒๒) คณะสาธารณสุขศาสตร์(๕) วิทยาลัย มีภาระหน้าที่ผลิตบัณฑิตเฉพาะด้านหรือเน้นด้านบัณฑิตศึกษา วิจัย บริการวิชาการ และทะนุบำรุงศิลปะและวัฒนธรรม และภาระหน้าที่อื่นตามที่ได้รับมอบหมายดังนี้(๕.๑) บัณฑิตวิทยาลัย(๕.๒) วิทยาลัยการปกครองท้องถิ่น(๕.๓) วิทยาลัยนานาชาติ(๕.๔) วิทยาลัยบัณฑิตศึกษาการจัดการ(๖) สถาบัน มีภาระหน้าที่สนับสนุนการวิจัย หรือพันธกิจเฉพาะด้านและภาระหน้าที่อื่นตามที่ได้รับมอบหมาย(๖.๑) สถาบันวิจัยและพัฒนา(๗) สำนัก มีภาระหน้าที่ให้บริการหรือสนับสนุนด้านการบริหารจัดการด้านใดด้านหนึ่งเป็นหลัก และภาระหน้าที่อื่นตามที่ได้รับมอบหมายดังนี้(๗.๑) สำนักเทคโนโลยีสารสนเทศ(๗.๒) สำนักบริการวิชาการ(๗.๓) สำนักบริหารและพัฒนาวิชาการ(๗.๔) สำนักหอสมุดประกาศณ วันที่ ๒๕ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๕๘ณรงค์ชัยอัครเศรณีนายกสภามหาวิทยาลัยขอนแก่นปริยานุช/ผู้จัดทำ๑๙ สิงหาคม๒๕๕๘ปุณิกา/ผู้ตรวจ๓ กันยายน ๒๕๕๘[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๓๒/ตอนพิเศษ ๑๘๖ ง/หน้า ๔๕/๑๓ สิงหาคม ๒๕๕๘
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 820/2464หลักกฎหมาย: ศาลเดิมตัดสินให้ลงโทษจำเลย ๓ เดือน แต่ให้รอการลงอาญาจำเลยไว้ ศาลอุทธรณ์แก้ว่าให้ลงอาญาจำเลยไปที่เดียว ดังนี้ จำเลยจะทูลเกล้า ฯ ถวายฎีกาไม่ได้ ต้อห้ามตามมาตรา ๖ แห่งพระราชบัญญัติอุทธรณ์ฎีกา พ.ศ.๒๔๖๑ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 820/2464 พ.ร.บ.ลักษณฎีกาอุทธรณ์ พ.ศ.2461 ศาลเดิมตัดสินให้ลงโทษจำเลย ๓ เดือน แต่ให้รอการลงอาญาจำเลยไว้ ศาลอุทธรณ์แก้ว่าให้ลงอาญาจำเลยไปที่เดียว ดังนี้ จำเลยจะทูลเกล้า ฯ ถวายฎีกาไม่ได้ ต้อห้ามตามมาตรา ๖ แห่งพระราชบัญญัติอุทธรณ์ฎีกา พ.ศ.๒๔๖๑()แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ศาลเดิมตัดสินให้ลงโทษจำเลย ๓ เดือน แต่ให้รอการลงอาญาจำเลยไว้ ศาลอุทธรณ์แก้ว่าให้ลงอาญาจำเลยไปที่เดียว ดังนี้ จำเลยจะทูลเกล้า ฯ ถวายฎีกาไม่ได้ ต้อห้ามตามมาตรา ๖ แห่งพระราชบัญญัติอุทธรณ์ฎีกา พ.ศ.๒๔๖๑ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 820/2464 พ.ร.บ.ลักษณฎีกาอุทธรณ์ พ.ศ.2461 ศาลเดิมตัดสินให้ลงโทษจำเลย ๓ เดือน แต่ให้รอการลงอาญาจำเลยไว้ ศาลอุทธรณ์แก้ว่าให้ลงอาญาจำเลยไปที่เดียว ดังนี้ จำเลยจะทูลเกล้า ฯ ถวายฎีกาไม่ได้ ต้อห้ามตามมาตรา ๖ แห่งพระราชบัญญัติอุทธรณ์ฎีกา พ.ศ.๒๔๖๑()แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ