คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 58705หลักกฎหมาย: ความว่า จำเลยที่ 1 ที่ 3 ที่ 4 ฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งว่า ทุนทรัพย์ที่พิพาทในชั้นฎีกาไม่เกินสองแสนบาท โจทก์ (ที่ถูกจำเลย) ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ต้องห้ามตาม ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 248 ไม่รับฎีกา คืนค่าขึ้นศาลแก่โจทก์ (ที่ถูกจำเลย) ต่อมาศาลชั้นต้นมีคำสั่ง เพิกถอนคำสั่งเป็นว่า ไม่รับฎีกาจำเลยที่ 1ที่ 3 ที่ 4 คืนค่าขึ้นศาลให้จำเลยเหล่านี้จำเลยที่ 1 ที่ 3 ที่ 4 เห็นว่า จำเลยฎีกาในประเด็นที่ว่าคดีโจทก์ขาดอายุความหรือไม่ โจทก์กับพวกสละมรดกแล้วหรือไม่และทรัพย์พิพาทเป็นทรัพย์มรดกหรือไม่ซึ่งเป็นฎีกาในปัญหาข้อกฎหมาย ที่ได้ยกขึ้นว่ากันมาแล้วในศาลล่างทั้งสอง ทั้งเป็นสาระแก่คดีอันควรได้รับการวินิจฉัย ขอศาลฎีกาได้โปรดมีคำสั่ง ให้รับฎีกาของจำเลยที่ 1 ที่ 3 ที่ 4 ไว้พิจารณาต่อไปหมายเหตุ โจทก์ได้รับสำเนาคำร้องแล้ว (อันดับ 69)โจทก์ฟ้องขอให้บังคับจำเลยทั้งสี่ร่วมกันแบ่งที่ดินพิพาทออกเป็น 5 ส่วน ส่วนละ 32.02 ตารางวา ให้โจทก์ 1 ส่วน มิฉะนั้นให้ถือเอาคำพิพากษาแสดงแทนเจตนาจำเลยศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องศาลอุทธรณ์ภาค 1 พิพากษากลับให้จำเลยทั้งสี่ร่วมกันแบ่งที่ดินพิพาทออกเป็น 7 ส่วน ส่วนละเท่ากัน ให้โจทก์ได้รับ1 ส่วน ถ้าจำเลยทั้งสี่ไม่ปฏิบัติตามให้ถือเอาคำพิพากษาแทนการแสดงเจตนาจำเลยที่ 1 ที่ 3 ที่ 4 ฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับฎีกาดังกล่าว (อันดับ 62)จำเลยที่ 1 ที่ 3 ที่ 4 จึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 66)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว ฎีกาของจำเลยที่ 1 ที่ 3 ที่ 4 ที่ว่า โจทก์และพวกสละมรดกแล้วหรือไม่ และทรัพย์พิพาทเป็นทรัพย์มรดกหรือไม่ เป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงส่วนที่จำเลยที่ 1 ที่ 3 ที่ 4ฎีกาว่า คดีโจทก์ขาดอายุความนั้น จำเลยฎีกาว่าก่อนบิดา ตาย ได้แบ่งทรัพย์สินแก่ทายาทให้จำเลยทั้งสี่ครอบครอง ปลูกบ้านเรือนอยู่อาศัยเป็นสัดส่วน โดยโจทก์และทายาทอื่นไม่เคยครอบครองและทำประโยชน์ในที่ดินพิพาทและโจทก์กับจำเลยที่ 2 ซึ่งเป็นผู้จัดการมรดกมีเจตนาไม่สุจริต จำเลยที่ 2ทำการ เป็นปฏิปักษ์ต่อกองมรดก จำเลยที่ 2 จึงไม่ได้ครอบครองทรัพย์มรดกแทนทายาทนั้นเป็นการโต้เถียงดุลพินิจในการรับฟังพยานหลักฐานของศาลอุทธรณ์ภาค 1 ที่ฟังว่าจำเลยที่ 2 ซึ่งเป็นผู้จัดการมรดกตามคำสั่งศาล จึงต้องถือว่าจำเลยที่ 2 ครอบครองทรัพย์มรดกแทนทายาทอื่นรวมทั้งโจทก์ด้วย จึงเป็นฎีกาในปัญหา ข้อเท็จจริงเช่นกันที่ศาลชั้นต้นสั่งไม่รับฎีกาชอบแล้วให้ยกคำร้องปรากฏว่าศาลชั้นต้นสั่งให้คืนค่าขึ้นศาลให้แก่จำเลยที่ 1ที่ 3 ที่ 4 ใหม่แล้วจึงไม่ต้องมีคำสั่งในส่วนนี้อีก ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 1674/2537นายสุดใจ ร่มซ้ายโจทก์นายหนูเล็ก ร่มซ้าย กับพวกจำเลยนายหนูเล็ก ร่มซ้าย ที่ 1, นายหนูจันทร์ ร่มซ้าย ที่ 3,ผู้ยื่นคำร้องนายคำมาหรือทำมา ร่มซ้าย ที่ 4 จำเลยผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.พ. ม. 248ความว่า จำเลยที่ 1 ที่ 3 ที่ 4 ฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งว่า ทุนทรัพย์ที่พิพาทในชั้นฎีกาไม่เกินสองแสนบาท โจทก์ (ที่ถูกจำเลย) ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ต้องห้ามตาม ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 248 ไม่รับฎีกา คืนค่าขึ้นศาลแก่โจทก์ (ที่ถูกจำเลย) ต่อมาศาลชั้นต้นมีคำสั่ง เพิกถอนคำสั่งเป็นว่า ไม่รับฎีกาจำเลยที่ 1ที่ 3 ที่ 4 คืนค่าขึ้นศาลให้จำเลยเหล่านี้จำเลยที่ 1 ที่ 3 ที่ 4 เห็นว่า จำเลยฎีกาในประเด็นที่ว่าคดีโจทก์ขาดอายุความหรือไม่ โจทก์กับพวกสละมรดกแล้วหรือไม่และทรัพย์พิพาทเป็นทรัพย์มรดกหรือไม่ซึ่งเป็นฎีกาในปัญหาข้อกฎหมาย ที่ได้ยกขึ้นว่ากันมาแล้วในศาลล่างทั้งสอง ทั้งเป็นสาระแก่คดีอันควรได้รับการวินิจฉัย ขอศาลฎีกาได้โปรดมีคำสั่ง ให้รับฎีกาของจำเลยที่ 1 ที่ 3 ที่ 4 ไว้พิจารณาต่อไปหมายเหตุ โจทก์ได้รับสำเนาคำร้องแล้ว (อันดับ 69)โจทก์ฟ้องขอให้บังคับจำเลยทั้งสี่ร่วมกันแบ่งที่ดินพิพาทออกเป็น 5 ส่วน ส่วนละ 32.02 ตารางวา ให้โจทก์ 1 ส่วน มิฉะนั้นให้ถือเอาคำพิพากษาแสดงแทนเจตนาจำเลยศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องศาลอุทธรณ์ภาค 1 พิพากษากลับให้จำเลยทั้งสี่ร่วมกันแบ่งที่ดินพิพาทออกเป็น 7 ส่วน ส่วนละเท่ากัน ให้โจทก์ได้รับ1 ส่วน ถ้าจำเลยทั้งสี่ไม่ปฏิบัติตามให้ถือเอาคำพิพากษาแทนการแสดงเจตนาจำเลยที่ 1 ที่ 3 ที่ 4 ฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับฎีกาดังกล่าว (อันดับ 62)จำเลยที่ 1 ที่ 3 ที่ 4 จึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 66)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว ฎีกาของจำเลยที่ 1 ที่ 3 ที่ 4 ที่ว่า โจทก์และพวกสละมรดกแล้วหรือไม่ และทรัพย์พิพาทเป็นทรัพย์มรดกหรือไม่ เป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงส่วนที่จำเลยที่ 1 ที่ 3 ที่ 4ฎีกาว่า คดีโจทก์ขาดอายุความนั้น จำเลยฎีกาว่าก่อนบิดา ตาย ได้แบ่งทรัพย์สินแก่ทายาทให้จำเลยทั้งสี่ครอบครอง ปลูกบ้านเรือนอยู่อาศัยเป็นสัดส่วน โดยโจทก์และทายาทอื่นไม่เคยครอบครองและทำประโยชน์ในที่ดินพิพาทและโจทก์กับจำเลยที่ 2 ซึ่งเป็นผู้จัดการมรดกมีเจตนาไม่สุจริต จำเลยที่ 2ทำการ เป็นปฏิปักษ์ต่อกองมรดก จำเลยที่ 2 จึงไม่ได้ครอบครองทรัพย์มรดกแทนทายาทนั้นเป็นการโต้เถียงดุลพินิจในการรับฟังพยานหลักฐานของศาลอุทธรณ์ภาค 1 ที่ฟังว่าจำเลยที่ 2 ซึ่งเป็นผู้จัดการมรดกตามคำสั่งศาล จึงต้องถือว่าจำเลยที่ 2 ครอบครองทรัพย์มรดกแทนทายาทอื่นรวมทั้งโจทก์ด้วย จึงเป็นฎีกาในปัญหา ข้อเท็จจริงเช่นกันที่ศาลชั้นต้นสั่งไม่รับฎีกาชอบแล้วให้ยกคำร้องปรากฏว่าศาลชั้นต้นสั่งให้คืนค่าขึ้นศาลให้แก่จำเลยที่ 1ที่ 3 ที่ 4 ใหม่แล้วจึงไม่ต้องมีคำสั่งในส่วนนี้อีก(วุฒิ คราวุฒิ-มงคล สระฏัน-อธิราช มณีภาค)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 1674/2537นายสุดใจ ร่มซ้ายโจทก์นายหนูเล็ก ร่มซ้าย กับพวกจำเลยนายหนูเล็ก ร่มซ้าย ที่ 1, นายหนูจันทร์ ร่มซ้าย ที่ 3,ผู้ยื่นคำร้องนายคำมาหรือทำมา ร่มซ้าย ที่ 4 จำเลยผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.พ. ม. 248ความว่า จำเลยที่ 1 ที่ 3 ที่ 4 ฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งว่า ทุนทรัพย์ที่พิพาทในชั้นฎีกาไม่เกินสองแสนบาท โจทก์ (ที่ถูกจำเลย) ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ต้องห้ามตาม ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 248 ไม่รับฎีกา คืนค่าขึ้นศาลแก่โจทก์ (ที่ถูกจำเลย) ต่อมาศาลชั้นต้นมีคำสั่ง เพิกถอนคำสั่งเป็นว่า ไม่รับฎีกาจำเลยที่ 1ที่ 3 ที่ 4 คืนค่าขึ้นศาลให้จำเลยเหล่านี้จำเลยที่ 1 ที่ 3 ที่ 4 เห็นว่า จำเลยฎีกาในประเด็นที่ว่าคดีโจทก์ขาดอายุความหรือไม่ โจทก์กับพวกสละมรดกแล้วหรือไม่และทรัพย์พิพาทเป็นทรัพย์มรดกหรือไม่ซึ่งเป็นฎีกาในปัญหาข้อกฎหมาย ที่ได้ยกขึ้นว่ากันมาแล้วในศาลล่างทั้งสอง ทั้งเป็นสาระแก่คดีอันควรได้รับการวินิจฉัย ขอศาลฎีกาได้โปรดมีคำสั่ง ให้รับฎีกาของจำเลยที่ 1 ที่ 3 ที่ 4 ไว้พิจารณาต่อไปหมายเหตุ โจทก์ได้รับสำเนาคำร้องแล้ว (อันดับ 69)โจทก์ฟ้องขอให้บังคับจำเลยทั้งสี่ร่วมกันแบ่งที่ดินพิพาทออกเป็น 5 ส่วน ส่วนละ 32.02 ตารางวา ให้โจทก์ 1 ส่วน มิฉะนั้นให้ถือเอาคำพิพากษาแสดงแทนเจตนาจำเลยศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องศาลอุทธรณ์ภาค 1 พิพากษากลับให้จำเลยทั้งสี่ร่วมกันแบ่งที่ดินพิพาทออกเป็น 7 ส่วน ส่วนละเท่ากัน ให้โจทก์ได้รับ1 ส่วน ถ้าจำเลยทั้งสี่ไม่ปฏิบัติตามให้ถือเอาคำพิพากษาแทนการแสดงเจตนาจำเลยที่ 1 ที่ 3 ที่ 4 ฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับฎีกาดังกล่าว (อันดับ 62)จำเลยที่ 1 ที่ 3 ที่ 4 จึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 66)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว ฎีกาของจำเลยที่ 1 ที่ 3 ที่ 4 ที่ว่า โจทก์และพวกสละมรดกแล้วหรือไม่ และทรัพย์พิพาทเป็นทรัพย์มรดกหรือไม่ เป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงส่วนที่จำเลยที่ 1 ที่ 3 ที่ 4ฎีกาว่า คดีโจทก์ขาดอายุความนั้น จำเลยฎีกาว่าก่อนบิดา ตาย ได้แบ่งทรัพย์สินแก่ทายาทให้จำเลยทั้งสี่ครอบครอง ปลูกบ้านเรือนอยู่อาศัยเป็นสัดส่วน โดยโจทก์และทายาทอื่นไม่เคยครอบครองและทำประโยชน์ในที่ดินพิพาทและโจทก์กับจำเลยที่ 2 ซึ่งเป็นผู้จัดการมรดกมีเจตนาไม่สุจริต จำเลยที่ 2ทำการ เป็นปฏิปักษ์ต่อกองมรดก จำเลยที่ 2 จึงไม่ได้ครอบครองทรัพย์มรดกแทนทายาทนั้นเป็นการโต้เถียงดุลพินิจในการรับฟังพยานหลักฐานของศาลอุทธรณ์ภาค 1 ที่ฟังว่าจำเลยที่ 2 ซึ่งเป็นผู้จัดการมรดกตามคำสั่งศาล จึงต้องถือว่าจำเลยที่ 2 ครอบครองทรัพย์มรดกแทนทายาทอื่นรวมทั้งโจทก์ด้วย จึงเป็นฎีกาในปัญหา ข้อเท็จจริงเช่นกันที่ศาลชั้นต้นสั่งไม่รับฎีกาชอบแล้วให้ยกคำร้องปรากฏว่าศาลชั้นต้นสั่งให้คืนค่าขึ้นศาลให้แก่จำเลยที่ 1ที่ 3 ที่ 4 ใหม่แล้วจึงไม่ต้องมีคำสั่งในส่วนนี้อีก(วุฒิ คราวุฒิ-มงคล สระฏัน-อธิราช มณีภาค)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ