คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1404/2512หลักกฎหมาย: โจทก์ไม่ได้ตัวผู้ที่รู้เห็นว่าจำเลยทำผิดมาสืบในชั้นศาล คงมีแต่บันทึกถ้อยคำของพยานปากนั้นในชั้นสอบสวนส่งเป็นพยานเท่านั้น ส่วนพยานอื่นของโจทก์ก็ไม่มีผู้ใดรู้เห็นเกี่ยวกับการกระทำของจำเลย พยานหลักฐานของโจทก์จึงไม่พอฟังลงโทษจำเลยได้โจทก์ฟ้องว่าจำเลยลักปลาเค็มรวมราคา 220 บาทของนางเลี่ยนรุจิรนันท์ ผู้เสียหายไป ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 334จำเลยปฏิเสธศาลชั้นต้นฟังว่าจำเลยกระทำผิดตามฟ้อง พิพากษาลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 334จำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ตามที่โจทก์นำสืบ นายรักษ์เป็นคนรู้เห็นว่าจำเลยเอาห่อปลาไป แต่ไม่ได้ตัวมาเบิกความคงมีแต่บันทึกถ้อยคำนายรักษ์ในชั้นสอบสวนที่โจทก์ส่งเป็นพยาน พยานอื่นของโจทก์ไม่มีผู้ใดรู้เห็นเกี่ยวกับการกระทำผิดของจำเลย คำพยานหลักฐานของโจทก์จึงไม่พอฟังลงโทษจำเลยพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1404/2512อัยการจังหวัดสงขลาโจทก์นายสัญญา นพรัตน์จำเลย ป.วิ.อ. ม. 226, ม. 227โจทก์ไม่ได้ตัวผู้ที่รู้เห็นว่าจำเลยทำผิดมาสืบในชั้นศาล คงมีแต่บันทึกถ้อยคำของพยานปากนั้นในชั้นสอบสวนส่งเป็นพยานเท่านั้น ส่วนพยานอื่นของโจทก์ก็ไม่มีผู้ใดรู้เห็นเกี่ยวกับการกระทำของจำเลย พยานหลักฐานของโจทก์จึงไม่พอฟังลงโทษจำเลยได้โจทก์ฟ้องว่าจำเลยลักปลาเค็มรวมราคา 220 บาทของนางเลี่ยนรุจิรนันท์ ผู้เสียหายไป ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 334จำเลยปฏิเสธศาลชั้นต้นฟังว่าจำเลยกระทำผิดตามฟ้อง พิพากษาลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 334จำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ตามที่โจทก์นำสืบ นายรักษ์เป็นคนรู้เห็นว่าจำเลยเอาห่อปลาไป แต่ไม่ได้ตัวมาเบิกความคงมีแต่บันทึกถ้อยคำนายรักษ์ในชั้นสอบสวนที่โจทก์ส่งเป็นพยาน พยานอื่นของโจทก์ไม่มีผู้ใดรู้เห็นเกี่ยวกับการกระทำผิดของจำเลย คำพยานหลักฐานของโจทก์จึงไม่พอฟังลงโทษจำเลยพิพากษายืน(เสลา หัมพานนท์-ศริ มลิลา-เฉลิม ทัตภิรมย์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่าจำเลยลักปลาเค็มรวมราคา 220 บาทของนางเลี่ยนรุจิรนันท์ ผู้เสียหายไป ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 334จำเลยปฏิเสธศาลชั้นต้นฟังว่าจำเลยกระทำผิดตามฟ้อง พิพากษาลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 334จำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ตามที่โจทก์นำสืบ นายรักษ์เป็นคนรู้เห็นว่าจำเลยเอาห่อปลาไป แต่ไม่ได้ตัวมาเบิกความคงมีแต่บันทึกถ้อยคำนายรักษ์ในชั้นสอบสวนที่โจทก์ส่งเป็นพยาน พยานอื่นของโจทก์ไม่มีผู้ใดรู้เห็นเกี่ยวกับการกระทำผิดของจำเลย คำพยานหลักฐานของโจทก์จึงไม่พอฟังลงโทษจำเลยพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1404/2512อัยการจังหวัดสงขลาโจทก์นายสัญญา นพรัตน์จำเลย ป.วิ.อ. ม. 226, ม. 227โจทก์ไม่ได้ตัวผู้ที่รู้เห็นว่าจำเลยทำผิดมาสืบในชั้นศาล คงมีแต่บันทึกถ้อยคำของพยานปากนั้นในชั้นสอบสวนส่งเป็นพยานเท่านั้น ส่วนพยานอื่นของโจทก์ก็ไม่มีผู้ใดรู้เห็นเกี่ยวกับการกระทำของจำเลย พยานหลักฐานของโจทก์จึงไม่พอฟังลงโทษจำเลยได้โจทก์ฟ้องว่าจำเลยลักปลาเค็มรวมราคา 220 บาทของนางเลี่ยนรุจิรนันท์ ผู้เสียหายไป ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 334จำเลยปฏิเสธศาลชั้นต้นฟังว่าจำเลยกระทำผิดตามฟ้อง พิพากษาลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 334จำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ตามที่โจทก์นำสืบ นายรักษ์เป็นคนรู้เห็นว่าจำเลยเอาห่อปลาไป แต่ไม่ได้ตัวมาเบิกความคงมีแต่บันทึกถ้อยคำนายรักษ์ในชั้นสอบสวนที่โจทก์ส่งเป็นพยาน พยานอื่นของโจทก์ไม่มีผู้ใดรู้เห็นเกี่ยวกับการกระทำผิดของจำเลย คำพยานหลักฐานของโจทก์จึงไม่พอฟังลงโทษจำเลยพิพากษายืน(เสลา หัมพานนท์-ศริ มลิลา-เฉลิม ทัตภิรมย์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ