คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 749/2507หลักกฎหมาย: ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำคุกจำเลย 3 เดือน ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ให้รอการลงโทษไว้ ดังนี้ โจทก์จะฎีกาขอให้ลงโทษจำคุกโดยไม่ต้องรอไม่ได้ ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 220 เพราะการใช้ดุลพินิจในการรอการลงโทษเป็นปัญหาข้อเท็จจริงโจทก์ฟ้องจำเลยให้การรับสารภาพ ฟังได้ว่า เมื่อระหว่าง 28 ธันวาคม2506 กับวันที่ 29 ธันวาคม 2506 เวลากลางคืน จำเลยขับรถยนต์โดยสารประมาทชนกระแทกรถยนต์บรรทุกที่จอดอยู่ข้างทางอย่างแรง ทำให้นายจอนผู้โดยสารตกจากรถยนต์บาดเจ็บสาหัส เหตุเกิดที่ตำบลไฮหย่อง อำเภอพรรณานิคม จังหวัดสกลนคร ศาลจังหวัดสกลนครพิพากษาว่า จำเลยผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 300 จำคุก 6 เดือนลดรับสารภาพกึ่งตามมาตรา 78 คงจำคุก 3 เดือนจำเลยอุทธรณ์ขอให้รอการลงโทษศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ ให้รอการลงโทษจำคุกจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 56 ภายในกำหนด 5 ปีโจทก์ฎีกาศาลฎีกาตรวจสำนวนประชุมปรึกษาแล้ว คดีนี้ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำคุกจำเลย 3 เดือน ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 300ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ให้รอการลงโทษไว้มีกำหนด 5 ปี โจทก์ฎีกาอ้างเหตุว่า ศาลอุทธรณ์รอการลงโทษแก่จำเลยยังไม่เป็นการสาสมกับความผิดของจำเลย ขอให้ลงโทษจำคุกจำเลยตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นโดยไม่ต้องรอการลงโทษจำคุกนั้น เห็นว่า การใช้ดุลพินิจในการรอการลงโทษ ไม่ใช่ปัญหาข้อกฎหมาย แต่เป็นปัญหาข้อเท็จจริงฎีกาโจทก์ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 220พิพากษาให้ยกฎีกาโจทก์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 749/2507อัยการจังหวัดสกลนครโจทก์นายสำรอง เรืองศรีมั่นจำเลย ป.อ. ม. 56 ป.วิ.อ. ม. 220ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำคุกจำเลย 3 เดือน ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ให้รอการลงโทษไว้ ดังนี้ โจทก์จะฎีกาขอให้ลงโทษจำคุกโดยไม่ต้องรอไม่ได้ ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 220 เพราะการใช้ดุลพินิจในการรอการลงโทษเป็นปัญหาข้อเท็จจริงโจทก์ฟ้องจำเลยให้การรับสารภาพ ฟังได้ว่า เมื่อระหว่าง 28 ธันวาคม2506 กับวันที่ 29 ธันวาคม 2506 เวลากลางคืน จำเลยขับรถยนต์โดยสารประมาทชนกระแทกรถยนต์บรรทุกที่จอดอยู่ข้างทางอย่างแรง ทำให้นายจอนผู้โดยสารตกจากรถยนต์บาดเจ็บสาหัส เหตุเกิดที่ตำบลไฮหย่อง อำเภอพรรณานิคม จังหวัดสกลนคร ศาลจังหวัดสกลนครพิพากษาว่า จำเลยผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 300 จำคุก 6 เดือนลดรับสารภาพกึ่งตามมาตรา 78 คงจำคุก 3 เดือนจำเลยอุทธรณ์ขอให้รอการลงโทษศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ ให้รอการลงโทษจำคุกจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 56 ภายในกำหนด 5 ปีโจทก์ฎีกาศาลฎีกาตรวจสำนวนประชุมปรึกษาแล้ว คดีนี้ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำคุกจำเลย 3 เดือน ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 300ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ให้รอการลงโทษไว้มีกำหนด 5 ปี โจทก์ฎีกาอ้างเหตุว่า ศาลอุทธรณ์รอการลงโทษแก่จำเลยยังไม่เป็นการสาสมกับความผิดของจำเลย ขอให้ลงโทษจำคุกจำเลยตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นโดยไม่ต้องรอการลงโทษจำคุกนั้น เห็นว่า การใช้ดุลพินิจในการรอการลงโทษ ไม่ใช่ปัญหาข้อกฎหมาย แต่เป็นปัญหาข้อเท็จจริงฎีกาโจทก์ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 220พิพากษาให้ยกฎีกาโจทก์(เพรียง โรจนรัส-ประกอบ หุตะสิงห์-สนิท สุมาวงศ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องจำเลยให้การรับสารภาพ ฟังได้ว่า เมื่อระหว่าง 28 ธันวาคม2506 กับวันที่ 29 ธันวาคม 2506 เวลากลางคืน จำเลยขับรถยนต์โดยสารประมาทชนกระแทกรถยนต์บรรทุกที่จอดอยู่ข้างทางอย่างแรง ทำให้นายจอนผู้โดยสารตกจากรถยนต์บาดเจ็บสาหัส เหตุเกิดที่ตำบลไฮหย่อง อำเภอพรรณานิคม จังหวัดสกลนคร ศาลจังหวัดสกลนครพิพากษาว่า จำเลยผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 300 จำคุก 6 เดือนลดรับสารภาพกึ่งตามมาตรา 78 คงจำคุก 3 เดือนจำเลยอุทธรณ์ขอให้รอการลงโทษศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ ให้รอการลงโทษจำคุกจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 56 ภายในกำหนด 5 ปีโจทก์ฎีกาศาลฎีกาตรวจสำนวนประชุมปรึกษาแล้ว คดีนี้ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำคุกจำเลย 3 เดือน ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 300ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ให้รอการลงโทษไว้มีกำหนด 5 ปี โจทก์ฎีกาอ้างเหตุว่า ศาลอุทธรณ์รอการลงโทษแก่จำเลยยังไม่เป็นการสาสมกับความผิดของจำเลย ขอให้ลงโทษจำคุกจำเลยตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นโดยไม่ต้องรอการลงโทษจำคุกนั้น เห็นว่า การใช้ดุลพินิจในการรอการลงโทษ ไม่ใช่ปัญหาข้อกฎหมาย แต่เป็นปัญหาข้อเท็จจริงฎีกาโจทก์ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 220พิพากษาให้ยกฎีกาโจทก์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 749/2507อัยการจังหวัดสกลนครโจทก์นายสำรอง เรืองศรีมั่นจำเลย ป.อ. ม. 56 ป.วิ.อ. ม. 220ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำคุกจำเลย 3 เดือน ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ให้รอการลงโทษไว้ ดังนี้ โจทก์จะฎีกาขอให้ลงโทษจำคุกโดยไม่ต้องรอไม่ได้ ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 220 เพราะการใช้ดุลพินิจในการรอการลงโทษเป็นปัญหาข้อเท็จจริงโจทก์ฟ้องจำเลยให้การรับสารภาพ ฟังได้ว่า เมื่อระหว่าง 28 ธันวาคม2506 กับวันที่ 29 ธันวาคม 2506 เวลากลางคืน จำเลยขับรถยนต์โดยสารประมาทชนกระแทกรถยนต์บรรทุกที่จอดอยู่ข้างทางอย่างแรง ทำให้นายจอนผู้โดยสารตกจากรถยนต์บาดเจ็บสาหัส เหตุเกิดที่ตำบลไฮหย่อง อำเภอพรรณานิคม จังหวัดสกลนคร ศาลจังหวัดสกลนครพิพากษาว่า จำเลยผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 300 จำคุก 6 เดือนลดรับสารภาพกึ่งตามมาตรา 78 คงจำคุก 3 เดือนจำเลยอุทธรณ์ขอให้รอการลงโทษศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ ให้รอการลงโทษจำคุกจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 56 ภายในกำหนด 5 ปีโจทก์ฎีกาศาลฎีกาตรวจสำนวนประชุมปรึกษาแล้ว คดีนี้ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำคุกจำเลย 3 เดือน ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 300ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ให้รอการลงโทษไว้มีกำหนด 5 ปี โจทก์ฎีกาอ้างเหตุว่า ศาลอุทธรณ์รอการลงโทษแก่จำเลยยังไม่เป็นการสาสมกับความผิดของจำเลย ขอให้ลงโทษจำคุกจำเลยตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นโดยไม่ต้องรอการลงโทษจำคุกนั้น เห็นว่า การใช้ดุลพินิจในการรอการลงโทษ ไม่ใช่ปัญหาข้อกฎหมาย แต่เป็นปัญหาข้อเท็จจริงฎีกาโจทก์ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 220พิพากษาให้ยกฎีกาโจทก์(เพรียง โรจนรัส-ประกอบ หุตะสิงห์-สนิท สุมาวงศ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ