คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 364/2532หลักกฎหมาย: คำฟ้องของโจทก์ฐานเบิกความเท็จได้บรรยายแต่เพียงรายละเอียดข้อความที่จำเลยเบิกความกับความจริงเป็นอย่างไรและว่าคำเบิกความของจำเลยเป็นข้อสำคัญในคดีแต่มิได้บรรยายว่าคดีที่จำเลยเบิกความอันเป็นเท็จนั้นมีข้อหาหรือฐานความผิดอะไร ประเด็นสำคัญของคดีมีว่าอย่างไรและคำเบิกความของจำเลยเป็นข้อสำคัญในคดีอย่างไร เป็นฟ้องที่ไม่ได้บรรยายถึงการกระทำที่อ้างว่าจำเลยได้กระทำผิดพอสมควรเท่าที่จะให้จำเลยเข้าใจข้อหาได้ดีจึงเป็นฟ้องที่ไม่ชอบด้วย ป.วิ.อ. มาตรา 158(5).โจทก์ฟ้องว่า จำเลยเบิกความอันเป็นเท็จต่อศาลในการพิจารณาคดีอาญาหมายเลขดำที่ 331/2525 ของศาลชั้นต้น ระหว่าง พนักงานอัยการจังหวัดพิษณุโลก โจทก์ นายประเทือง อินทุยศ กับพวก จำเลย เป็นใจความว่า เมื่อ พ.ศ. 2521 นายปรุง อินทุภูติ ได้จ้างคนมาขุดบ่อล่อปลาในที่ดินเขตนิคมสร้างตนเองทุ่งสาน ผังที่ 9 ล็อคที่ 40 จำนวน 2 บ่อซึ่งทางนิคมสร้างตนเองทุ่งสานยกให้จำเลยครอบครอง ความจริงเมื่อพ.ศ. 2521 นายปรุง ได้จ้างคนมาขุดบ่อล่อปลาในที่ดินเขตนิคมสร้างตนเองทุ่งสานผังที่ 11 แปลงที่ 39 ซึ่งทางนิคมสร้างตนเองดังกล่าวยกให้โจทก์ครอบครองและจำเลยยังเบิกความต่อไปอีกว่าจำเลย นายปรุง และนายแอ๊น ไม่เคยไปพบร้อยตำรวจเอกประเสริฐยิ่งเจริญ ที่สถานีตำรวจภูธรอำเภอพรหมพิราม เรื่องบ่อปลา และจำเลยไม่เคยพิมพ์ลายนิ้วมือไว้ในบันทึกประจำวัน ความจริง จำเลยนายปรุง และนายแอ๊น ได้เคยไปพบร้อยตำรวจเอกประเสริฐที่สถานีตำรวจภูธรอำเภอพรหมพิราม เรื่องบ่อปลาและจำเลยได้พิมพ์ลายนิ้วมือไว้ในบันทึกประจำวันตกลงยินยอมมอบสิทธิครอบครองบ่อปลา 2 บ่อ ให้โจทก์ภายหลังจากที่จำเลยมีสิทธิใช้บ่อปลาดังกล่าวมีกำหนดเวลา 2 ปีแล้ว ข้อความเท็จที่จำเลยเบิกความทั้งสองตอนดังกล่าวเป็นข้อสำคัญในคดีอาญาหมายเลขดำที่ 331/2525 ของศาลชั้นต้น ทำให้โจทก์ได้รับความเสียหาย เหตุเกิดที่ตำบลในเมือง อำเภอเมืองพิษณุโลก จังหวัดพิษณุโลก ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 177ศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้องแล้ว เห็นว่าคดีมีมูลให้ประทับฟ้องจำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา177 วรรคสอง จำคุก 1 ปีจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า ฟ้องของโจทก์มิได้บรรยายว่าคำเบิกความของจำเลยในคดีก่อนเป็นประเด็นข้อสำคัญในคดีอย่างไร การกระทำของจำเลยตามฟ้องจึงไม่เป็นความผิดฐานเบิกความเท็จ พิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "มีปัญหาในชั้นนี้ตามฎีกาของโจทก์ว่า ฟ้องของโจทก์เป็นฟ้องที่ชอบด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา158(5) หรือไม่ พิเคราะห์แล้ว คดีนี้โจทก์บรรยายฟ้องว่าจำเลยเบิกความเท็จต่อศาลในการพิจารณาคดีอาญาหมายเลขดำที่ 331/2525ของศาลชั้นต้น ระหว่าง พนักงานอัยการจังหวัดพิษณุโลก โจทก์นายประเทือง อินทุยศ กับพวก จำเลย โดยบรรยายรายละเอียดข้อความที่จำเลยเบิกความ กับความจริงเป็นอย่างไร และว่าคำเบิกความของจำเลยเป็นข้อสำคัญในคดี แต่โจทก์ไม่ได้บรรยายว่า คดีที่จำเลยเบิกความอันเป็นเท็จนั้นมีข้อหาหรือฐานความผิดอะไร ประเด็นสำคัญของคดีมีว่าอย่างไร และคำเบิกความของจำเลยเป็นข้อสำคัญในคดีอย่างไร ดังนี้ ฟ้องของโจทก์จึงไม่ได้บรรยายถึงการกระทำที่อ้างว่าจำเลยได้กระทำผิดพอสมควรเท่าที่จะให้จำเลยเข้าใจข้อหาได้ดี ย่อมเป็นฟ้องที่ไม่ชอบด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา158(5) ที่ศาลอุทธรณ์พิพากษามานั้นศาลฎีกาเห็นพ้องด้วย ฎีกาของโจทก์ฟังไม่ขึ้น"พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 364/2532นาย ประเทือง อินทุ ยศโจทก์นาง ละเอียด ทอง อยู่จำเลย ป.อ. ม. 177 ป.วิ.อ. ม. 158 (5)คำฟ้องของโจทก์ฐานเบิกความเท็จได้บรรยายแต่เพียงรายละเอียดข้อความที่จำเลยเบิกความกับความจริงเป็นอย่างไรและว่าคำเบิกความของจำเลยเป็นข้อสำคัญในคดีแต่มิได้บรรยายว่าคดีที่จำเลยเบิกความอันเป็นเท็จนั้นมีข้อหาหรือฐานความผิดอะไร ประเด็นสำคัญของคดีมีว่าอย่างไรและคำเบิกความของจำเลยเป็นข้อสำคัญในคดีอย่างไร เป็นฟ้องที่ไม่ได้บรรยายถึงการกระทำที่อ้างว่าจำเลยได้กระทำผิดพอสมควรเท่าที่จะให้จำเลยเข้าใจข้อหาได้ดีจึงเป็นฟ้องที่ไม่ชอบด้วย ป.วิ.อ. มาตรา 158(5).โจทก์ฟ้องว่า จำเลยเบิกความอันเป็นเท็จต่อศาลในการพิจารณาคดีอาญาหมายเลขดำที่ 331/2525 ของศาลชั้นต้น ระหว่าง พนักงานอัยการจังหวัดพิษณุโลก โจทก์ นายประเทือง อินทุยศ กับพวก จำเลย เป็นใจความว่า เมื่อ พ.ศ. 2521 นายปรุง อินทุภูติ ได้จ้างคนมาขุดบ่อล่อปลาในที่ดินเขตนิคมสร้างตนเองทุ่งสาน ผังที่ 9 ล็อคที่ 40 จำนวน 2 บ่อซึ่งทางนิคมสร้างตนเองทุ่งสานยกให้จำเลยครอบครอง ความจริงเมื่อพ.ศ. 2521 นายปรุง ได้จ้างคนมาขุดบ่อล่อปลาในที่ดินเขตนิคมสร้างตนเองทุ่งสานผังที่ 11 แปลงที่ 39 ซึ่งทางนิคมสร้างตนเองดังกล่าวยกให้โจทก์ครอบครองและจำเลยยังเบิกความต่อไปอีกว่าจำเลย นายปรุง และนายแอ๊น ไม่เคยไปพบร้อยตำรวจเอกประเสริฐยิ่งเจริญ ที่สถานีตำรวจภูธรอำเภอพรหมพิราม เรื่องบ่อปลา และจำเลยไม่เคยพิมพ์ลายนิ้วมือไว้ในบันทึกประจำวัน ความจริง จำเลยนายปรุง และนายแอ๊น ได้เคยไปพบร้อยตำรวจเอกประเสริฐที่สถานีตำรวจภูธรอำเภอพรหมพิราม เรื่องบ่อปลาและจำเลยได้พิมพ์ลายนิ้วมือไว้ในบันทึกประจำวันตกลงยินยอมมอบสิทธิครอบครองบ่อปลา 2 บ่อ ให้โจทก์ภายหลังจากที่จำเลยมีสิทธิใช้บ่อปลาดังกล่าวมีกำหนดเวลา 2 ปีแล้ว ข้อความเท็จที่จำเลยเบิกความทั้งสองตอนดังกล่าวเป็นข้อสำคัญในคดีอาญาหมายเลขดำที่ 331/2525 ของศาลชั้นต้น ทำให้โจทก์ได้รับความเสียหาย เหตุเกิดที่ตำบลในเมือง อำเภอเมืองพิษณุโลก จังหวัดพิษณุโลก ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 177ศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้องแล้ว เห็นว่าคดีมีมูลให้ประทับฟ้องจำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา177 วรรคสอง จำคุก 1 ปีจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า ฟ้องของโจทก์มิได้บรรยายว่าคำเบิกความของจำเลยในคดีก่อนเป็นประเด็นข้อสำคัญในคดีอย่างไร การกระทำของจำเลยตามฟ้องจึงไม่เป็นความผิดฐานเบิกความเท็จ พิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "มีปัญหาในชั้นนี้ตามฎีกาของโจทก์ว่า ฟ้องของโจทก์เป็นฟ้องที่ชอบด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา158(5) หรือไม่ พิเคราะห์แล้ว คดีนี้โจทก์บรรยายฟ้องว่าจำเลยเบิกความเท็จต่อศาลในการพิจารณาคดีอาญาหมายเลขดำที่ 331/2525ของศาลชั้นต้น ระหว่าง พนักงานอัยการจังหวัดพิษณุโลก โจทก์นายประเทือง อินทุยศ กับพวก จำเลย โดยบรรยายรายละเอียดข้อความที่จำเลยเบิกความ กับความจริงเป็นอย่างไร และว่าคำเบิกความของจำเลยเป็นข้อสำคัญในคดี แต่โจทก์ไม่ได้บรรยายว่า คดีที่จำเลยเบิกความอันเป็นเท็จนั้นมีข้อหาหรือฐานความผิดอะไร ประเด็นสำคัญของคดีมีว่าอย่างไร และคำเบิกความของจำเลยเป็นข้อสำคัญในคดีอย่างไร ดังนี้ ฟ้องของโจทก์จึงไม่ได้บรรยายถึงการกระทำที่อ้างว่าจำเลยได้กระทำผิดพอสมควรเท่าที่จะให้จำเลยเข้าใจข้อหาได้ดี ย่อมเป็นฟ้องที่ไม่ชอบด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา158(5) ที่ศาลอุทธรณ์พิพากษามานั้นศาลฎีกาเห็นพ้องด้วย ฎีกาของโจทก์ฟังไม่ขึ้น"พิพากษายืน(สุวรรณ ตระการพันธุ์-โสภณ รัตนากร-กู้เกียรติ สุนทรบุระ)แหล่งที่มาสำนักงานส่งเสริมงานตุลาการแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยเบิกความอันเป็นเท็จต่อศาลในการพิจารณาคดีอาญาหมายเลขดำที่ 331/2525 ของศาลชั้นต้น ระหว่าง พนักงานอัยการจังหวัดพิษณุโลก โจทก์ นายประเทือง อินทุยศ กับพวก จำเลย เป็นใจความว่า เมื่อ พ.ศ. 2521 นายปรุง อินทุภูติ ได้จ้างคนมาขุดบ่อล่อปลาในที่ดินเขตนิคมสร้างตนเองทุ่งสาน ผังที่ 9 ล็อคที่ 40 จำนวน 2 บ่อซึ่งทางนิคมสร้างตนเองทุ่งสานยกให้จำเลยครอบครอง ความจริงเมื่อพ.ศ. 2521 นายปรุง ได้จ้างคนมาขุดบ่อล่อปลาในที่ดินเขตนิคมสร้างตนเองทุ่งสานผังที่ 11 แปลงที่ 39 ซึ่งทางนิคมสร้างตนเองดังกล่าวยกให้โจทก์ครอบครองและจำเลยยังเบิกความต่อไปอีกว่าจำเลย นายปรุง และนายแอ๊น ไม่เคยไปพบร้อยตำรวจเอกประเสริฐยิ่งเจริญ ที่สถานีตำรวจภูธรอำเภอพรหมพิราม เรื่องบ่อปลา และจำเลยไม่เคยพิมพ์ลายนิ้วมือไว้ในบันทึกประจำวัน ความจริง จำเลยนายปรุง และนายแอ๊น ได้เคยไปพบร้อยตำรวจเอกประเสริฐที่สถานีตำรวจภูธรอำเภอพรหมพิราม เรื่องบ่อปลาและจำเลยได้พิมพ์ลายนิ้วมือไว้ในบันทึกประจำวันตกลงยินยอมมอบสิทธิครอบครองบ่อปลา 2 บ่อ ให้โจทก์ภายหลังจากที่จำเลยมีสิทธิใช้บ่อปลาดังกล่าวมีกำหนดเวลา 2 ปีแล้ว ข้อความเท็จที่จำเลยเบิกความทั้งสองตอนดังกล่าวเป็นข้อสำคัญในคดีอาญาหมายเลขดำที่ 331/2525 ของศาลชั้นต้น ทำให้โจทก์ได้รับความเสียหาย เหตุเกิดที่ตำบลในเมือง อำเภอเมืองพิษณุโลก จังหวัดพิษณุโลก ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 177ศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้องแล้ว เห็นว่าคดีมีมูลให้ประทับฟ้องจำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา177 วรรคสอง จำคุก 1 ปีจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า ฟ้องของโจทก์มิได้บรรยายว่าคำเบิกความของจำเลยในคดีก่อนเป็นประเด็นข้อสำคัญในคดีอย่างไร การกระทำของจำเลยตามฟ้องจึงไม่เป็นความผิดฐานเบิกความเท็จ พิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "มีปัญหาในชั้นนี้ตามฎีกาของโจทก์ว่า ฟ้องของโจทก์เป็นฟ้องที่ชอบด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา158(5) หรือไม่ พิเคราะห์แล้ว คดีนี้โจทก์บรรยายฟ้องว่าจำเลยเบิกความเท็จต่อศาลในการพิจารณาคดีอาญาหมายเลขดำที่ 331/2525ของศาลชั้นต้น ระหว่าง พนักงานอัยการจังหวัดพิษณุโลก โจทก์นายประเทือง อินทุยศ กับพวก จำเลย โดยบรรยายรายละเอียดข้อความที่จำเลยเบิกความ กับความจริงเป็นอย่างไร และว่าคำเบิกความของจำเลยเป็นข้อสำคัญในคดี แต่โจทก์ไม่ได้บรรยายว่า คดีที่จำเลยเบิกความอันเป็นเท็จนั้นมีข้อหาหรือฐานความผิดอะไร ประเด็นสำคัญของคดีมีว่าอย่างไร และคำเบิกความของจำเลยเป็นข้อสำคัญในคดีอย่างไร ดังนี้ ฟ้องของโจทก์จึงไม่ได้บรรยายถึงการกระทำที่อ้างว่าจำเลยได้กระทำผิดพอสมควรเท่าที่จะให้จำเลยเข้าใจข้อหาได้ดี ย่อมเป็นฟ้องที่ไม่ชอบด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา158(5) ที่ศาลอุทธรณ์พิพากษามานั้นศาลฎีกาเห็นพ้องด้วย ฎีกาของโจทก์ฟังไม่ขึ้น"พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 364/2532นาย ประเทือง อินทุ ยศโจทก์นาง ละเอียด ทอง อยู่จำเลย ป.อ. ม. 177 ป.วิ.อ. ม. 158 (5)คำฟ้องของโจทก์ฐานเบิกความเท็จได้บรรยายแต่เพียงรายละเอียดข้อความที่จำเลยเบิกความกับความจริงเป็นอย่างไรและว่าคำเบิกความของจำเลยเป็นข้อสำคัญในคดีแต่มิได้บรรยายว่าคดีที่จำเลยเบิกความอันเป็นเท็จนั้นมีข้อหาหรือฐานความผิดอะไร ประเด็นสำคัญของคดีมีว่าอย่างไรและคำเบิกความของจำเลยเป็นข้อสำคัญในคดีอย่างไร เป็นฟ้องที่ไม่ได้บรรยายถึงการกระทำที่อ้างว่าจำเลยได้กระทำผิดพอสมควรเท่าที่จะให้จำเลยเข้าใจข้อหาได้ดีจึงเป็นฟ้องที่ไม่ชอบด้วย ป.วิ.อ. มาตรา 158(5).โจทก์ฟ้องว่า จำเลยเบิกความอันเป็นเท็จต่อศาลในการพิจารณาคดีอาญาหมายเลขดำที่ 331/2525 ของศาลชั้นต้น ระหว่าง พนักงานอัยการจังหวัดพิษณุโลก โจทก์ นายประเทือง อินทุยศ กับพวก จำเลย เป็นใจความว่า เมื่อ พ.ศ. 2521 นายปรุง อินทุภูติ ได้จ้างคนมาขุดบ่อล่อปลาในที่ดินเขตนิคมสร้างตนเองทุ่งสาน ผังที่ 9 ล็อคที่ 40 จำนวน 2 บ่อซึ่งทางนิคมสร้างตนเองทุ่งสานยกให้จำเลยครอบครอง ความจริงเมื่อพ.ศ. 2521 นายปรุง ได้จ้างคนมาขุดบ่อล่อปลาในที่ดินเขตนิคมสร้างตนเองทุ่งสานผังที่ 11 แปลงที่ 39 ซึ่งทางนิคมสร้างตนเองดังกล่าวยกให้โจทก์ครอบครองและจำเลยยังเบิกความต่อไปอีกว่าจำเลย นายปรุง และนายแอ๊น ไม่เคยไปพบร้อยตำรวจเอกประเสริฐยิ่งเจริญ ที่สถานีตำรวจภูธรอำเภอพรหมพิราม เรื่องบ่อปลา และจำเลยไม่เคยพิมพ์ลายนิ้วมือไว้ในบันทึกประจำวัน ความจริง จำเลยนายปรุง และนายแอ๊น ได้เคยไปพบร้อยตำรวจเอกประเสริฐที่สถานีตำรวจภูธรอำเภอพรหมพิราม เรื่องบ่อปลาและจำเลยได้พิมพ์ลายนิ้วมือไว้ในบันทึกประจำวันตกลงยินยอมมอบสิทธิครอบครองบ่อปลา 2 บ่อ ให้โจทก์ภายหลังจากที่จำเลยมีสิทธิใช้บ่อปลาดังกล่าวมีกำหนดเวลา 2 ปีแล้ว ข้อความเท็จที่จำเลยเบิกความทั้งสองตอนดังกล่าวเป็นข้อสำคัญในคดีอาญาหมายเลขดำที่ 331/2525 ของศาลชั้นต้น ทำให้โจทก์ได้รับความเสียหาย เหตุเกิดที่ตำบลในเมือง อำเภอเมืองพิษณุโลก จังหวัดพิษณุโลก ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 177ศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้องแล้ว เห็นว่าคดีมีมูลให้ประทับฟ้องจำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา177 วรรคสอง จำคุก 1 ปีจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า ฟ้องของโจทก์มิได้บรรยายว่าคำเบิกความของจำเลยในคดีก่อนเป็นประเด็นข้อสำคัญในคดีอย่างไร การกระทำของจำเลยตามฟ้องจึงไม่เป็นความผิดฐานเบิกความเท็จ พิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "มีปัญหาในชั้นนี้ตามฎีกาของโจทก์ว่า ฟ้องของโจทก์เป็นฟ้องที่ชอบด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา158(5) หรือไม่ พิเคราะห์แล้ว คดีนี้โจทก์บรรยายฟ้องว่าจำเลยเบิกความเท็จต่อศาลในการพิจารณาคดีอาญาหมายเลขดำที่ 331/2525ของศาลชั้นต้น ระหว่าง พนักงานอัยการจังหวัดพิษณุโลก โจทก์นายประเทือง อินทุยศ กับพวก จำเลย โดยบรรยายรายละเอียดข้อความที่จำเลยเบิกความ กับความจริงเป็นอย่างไร และว่าคำเบิกความของจำเลยเป็นข้อสำคัญในคดี แต่โจทก์ไม่ได้บรรยายว่า คดีที่จำเลยเบิกความอันเป็นเท็จนั้นมีข้อหาหรือฐานความผิดอะไร ประเด็นสำคัญของคดีมีว่าอย่างไร และคำเบิกความของจำเลยเป็นข้อสำคัญในคดีอย่างไร ดังนี้ ฟ้องของโจทก์จึงไม่ได้บรรยายถึงการกระทำที่อ้างว่าจำเลยได้กระทำผิดพอสมควรเท่าที่จะให้จำเลยเข้าใจข้อหาได้ดี ย่อมเป็นฟ้องที่ไม่ชอบด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา158(5) ที่ศาลอุทธรณ์พิพากษามานั้นศาลฎีกาเห็นพ้องด้วย ฎีกาของโจทก์ฟังไม่ขึ้น"พิพากษายืน(สุวรรณ ตระการพันธุ์-โสภณ รัตนากร-กู้เกียรติ สุนทรบุระ)แหล่งที่มาสำนักงานส่งเสริมงานตุลาการแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ