คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2199/2519หลักกฎหมาย: จำเลยใช้กำลังจับมือผู้ตายให้ลุกขึ้นโดยผู้ตายไม่สมัครใจ เมื่อผู้ตายบอกว่าจะไปสวมเสื้อก่อน จำเลยจึงปล่อย ถือได้ว่าเป็นการใช้กำลังทำร้าย ผิดมาตรา 391โจทก์ฟ้องว่าจำเลยมิได้มีเจตนาฆ่า แต่มีเจตนาทำร้ายร่างกายผู้ตาย โดยจำเลยจับแขนผู้ตายกระชากให้หงายหลังจนศีรษะและหลังกระทบพื้นบ้านอย่างแรง แล้วลากถูไปกับพื้นกระดาน ทำให้ศีรษะผู้ตายกระทบพื้นกระดานอย่างแรง เลือดในสมองออก ผู้ตายได้รับอันตรายแก่กายและจิตใจ และถึงแก่ความตายเพราะพิษบาดแผลที่จำเลยทำร้าย ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๙๐ จำเลยให้การปฏิเสธ ต่อสู้ว่าผู้ตายเดินมาหกล้ม ศีรษะฟาดพื้นตายเอง ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยกระทำความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๙๐ ให้ลงโทษจำคุก ๓ ปี จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ เป็นว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๙๑ จำคุก ๑ เดือน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า พยานโจทก์เบิกความขัดกัน และรายงานการชันสูตรพลิกศพซึ่งมีอยู่ ๒ ฉบับก็แสดงเหตุที่ทำให้ตายไม่ตรงกัน ข้อเท็จจริงฟังไม่ได้ว่าจำเลยกระทำความผิดตามที่โจทก์ฟ้อง อย่างไรก็ดี ข้อเท็จจริงฟังได้ว่าจำเลยได้ใช้กำลังจับมือผู้ตายให้ลุกขึ้นโดยผู้ตายไม่สมัครใจ ซึ่งจำเลยก็นำสืบยอมรับ เมื่อผู้ตายบอกว่าจะไปสวมเสื้อก่อนจำเลยจึงปล่อย ถือได้ว่าเป็นการใช้กำลังทำร้ายผู้ตาย พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2199/2519พนักงานอัยการจังหวัดร้อยเอ็ดโจทก์นายคำตัน ฝากาบลล. ป.อ. ม. 1 (6), ม. 391จำเลยใช้กำลังจับมือผู้ตายให้ลุกขึ้นโดยผู้ตายไม่สมัครใจ เมื่อผู้ตายบอกว่าจะไปสวมเสื้อก่อน จำเลยจึงปล่อย ถือได้ว่าเป็นการใช้กำลังทำร้าย ผิดมาตรา 391โจทก์ฟ้องว่าจำเลยมิได้มีเจตนาฆ่า แต่มีเจตนาทำร้ายร่างกายผู้ตาย โดยจำเลยจับแขนผู้ตายกระชากให้หงายหลังจนศีรษะและหลังกระทบพื้นบ้านอย่างแรง แล้วลากถูไปกับพื้นกระดาน ทำให้ศีรษะผู้ตายกระทบพื้นกระดานอย่างแรง เลือดในสมองออก ผู้ตายได้รับอันตรายแก่กายและจิตใจ และถึงแก่ความตายเพราะพิษบาดแผลที่จำเลยทำร้าย ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๙๐ จำเลยให้การปฏิเสธ ต่อสู้ว่าผู้ตายเดินมาหกล้ม ศีรษะฟาดพื้นตายเอง ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยกระทำความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๙๐ ให้ลงโทษจำคุก ๓ ปี จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ เป็นว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๙๑ จำคุก ๑ เดือน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า พยานโจทก์เบิกความขัดกัน และรายงานการชันสูตรพลิกศพซึ่งมีอยู่ ๒ ฉบับก็แสดงเหตุที่ทำให้ตายไม่ตรงกัน ข้อเท็จจริงฟังไม่ได้ว่าจำเลยกระทำความผิดตามที่โจทก์ฟ้อง อย่างไรก็ดี ข้อเท็จจริงฟังได้ว่าจำเลยได้ใช้กำลังจับมือผู้ตายให้ลุกขึ้นโดยผู้ตายไม่สมัครใจ ซึ่งจำเลยก็นำสืบยอมรับ เมื่อผู้ตายบอกว่าจะไปสวมเสื้อก่อนจำเลยจึงปล่อย ถือได้ว่าเป็นการใช้กำลังทำร้ายผู้ตาย พิพากษายืน(จันทร์ ระรวยทรง-กฤษณ์ โสภิตกุล-ชุบ วีระเวคิน)ศาลจังหวัดร้อยเอ็ด - นายสุเมธ อุปนิสากรศาลอุทธรณ์ - นายจำรัส อมรสุขแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่าจำเลยมิได้มีเจตนาฆ่า แต่มีเจตนาทำร้ายร่างกายผู้ตาย โดยจำเลยจับแขนผู้ตายกระชากให้หงายหลังจนศีรษะและหลังกระทบพื้นบ้านอย่างแรง แล้วลากถูไปกับพื้นกระดาน ทำให้ศีรษะผู้ตายกระทบพื้นกระดานอย่างแรง เลือดในสมองออก ผู้ตายได้รับอันตรายแก่กายและจิตใจ และถึงแก่ความตายเพราะพิษบาดแผลที่จำเลยทำร้าย ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๙๐ จำเลยให้การปฏิเสธ ต่อสู้ว่าผู้ตายเดินมาหกล้ม ศีรษะฟาดพื้นตายเอง ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยกระทำความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๙๐ ให้ลงโทษจำคุก ๓ ปี จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ เป็นว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๙๑ จำคุก ๑ เดือน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า พยานโจทก์เบิกความขัดกัน และรายงานการชันสูตรพลิกศพซึ่งมีอยู่ ๒ ฉบับก็แสดงเหตุที่ทำให้ตายไม่ตรงกัน ข้อเท็จจริงฟังไม่ได้ว่าจำเลยกระทำความผิดตามที่โจทก์ฟ้อง อย่างไรก็ดี ข้อเท็จจริงฟังได้ว่าจำเลยได้ใช้กำลังจับมือผู้ตายให้ลุกขึ้นโดยผู้ตายไม่สมัครใจ ซึ่งจำเลยก็นำสืบยอมรับ เมื่อผู้ตายบอกว่าจะไปสวมเสื้อก่อนจำเลยจึงปล่อย ถือได้ว่าเป็นการใช้กำลังทำร้ายผู้ตาย พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2199/2519พนักงานอัยการจังหวัดร้อยเอ็ดโจทก์นายคำตัน ฝากาบลล. ป.อ. ม. 1 (6), ม. 391จำเลยใช้กำลังจับมือผู้ตายให้ลุกขึ้นโดยผู้ตายไม่สมัครใจ เมื่อผู้ตายบอกว่าจะไปสวมเสื้อก่อน จำเลยจึงปล่อย ถือได้ว่าเป็นการใช้กำลังทำร้าย ผิดมาตรา 391โจทก์ฟ้องว่าจำเลยมิได้มีเจตนาฆ่า แต่มีเจตนาทำร้ายร่างกายผู้ตาย โดยจำเลยจับแขนผู้ตายกระชากให้หงายหลังจนศีรษะและหลังกระทบพื้นบ้านอย่างแรง แล้วลากถูไปกับพื้นกระดาน ทำให้ศีรษะผู้ตายกระทบพื้นกระดานอย่างแรง เลือดในสมองออก ผู้ตายได้รับอันตรายแก่กายและจิตใจ และถึงแก่ความตายเพราะพิษบาดแผลที่จำเลยทำร้าย ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๙๐ จำเลยให้การปฏิเสธ ต่อสู้ว่าผู้ตายเดินมาหกล้ม ศีรษะฟาดพื้นตายเอง ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยกระทำความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๙๐ ให้ลงโทษจำคุก ๓ ปี จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ เป็นว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๙๑ จำคุก ๑ เดือน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า พยานโจทก์เบิกความขัดกัน และรายงานการชันสูตรพลิกศพซึ่งมีอยู่ ๒ ฉบับก็แสดงเหตุที่ทำให้ตายไม่ตรงกัน ข้อเท็จจริงฟังไม่ได้ว่าจำเลยกระทำความผิดตามที่โจทก์ฟ้อง อย่างไรก็ดี ข้อเท็จจริงฟังได้ว่าจำเลยได้ใช้กำลังจับมือผู้ตายให้ลุกขึ้นโดยผู้ตายไม่สมัครใจ ซึ่งจำเลยก็นำสืบยอมรับ เมื่อผู้ตายบอกว่าจะไปสวมเสื้อก่อนจำเลยจึงปล่อย ถือได้ว่าเป็นการใช้กำลังทำร้ายผู้ตาย พิพากษายืน(จันทร์ ระรวยทรง-กฤษณ์ โสภิตกุล-ชุบ วีระเวคิน)ศาลจังหวัดร้อยเอ็ด - นายสุเมธ อุปนิสากรศาลอุทธรณ์ - นายจำรัส อมรสุขแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ