คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1010/2524หลักกฎหมาย: จำเลยขอเปิดเลตเตอร์ออฟเครดิตต่อธนาคารโจทก์เพื่อส่งสินค้าจากผู้ขายในต่างประเทศ โจทก์เปิดให้ตามคำขอ ผู้ขายส่งสินค้ามาให้ โจทก์ชำระราคาสินค้าให้แก่ผู้ขายไปแล้ว เมื่อสินค้ามาถึงโจทก์แจ้งให้จำเลยทราบเพื่อให้นำเงินมาชำระหนี้ จำเลยไม่มีเงินพอ และตามข้อตกลงในการเปิดเลตเตอร์ออฟเครดิตสินค้าตกอยู่ในความยึดถือของโจทก์เพื่อเป็นประกันการชำระหนี้ จำเลยจึงทำสัญญาทรัสต์รีซีทไว้แก่โจทก์เพื่อขอรับเอาเอกสารการส่งสินค้าไปเอาสินค้าออกจากท่าเรือแล้วนำสินค้าไปจำหน่ายและนำเงินมาชำระหนี้แก่โจทก์ ดังนี้การทำสัญญาทรัสต์รีซีทเป็นเพียงวิธีการผ่อนปรนของเจ้าหนี้ให้ลูกหนี้มีโอกาสนำสินค้าที่สั่งซื้อมาด้วยการเปิดเลตเตอร์ออฟเครดิตออกจากท่าเรือไปขายเพื่อนำเงินมาชำระหนี้แก่เจ้าหนี้ตามสัญญาเลตเตอร์ออฟเครดิตเท่านั้น สัญญาทรัสต์รีซีทเป็นสัญญาซึ่งต่อเนื่องกับสัญญาเลตเตอร์ออฟเครดิต มิได้ทำให้หนี้ตามสัญญาเลตเตอร์ออฟเครดิตระงับสิ้นไปได้ในตัว จำเลยได้รับสำเนาสัญญาทรัสต์รีซีทท้ายฟ้องพร้อมคำแปลถ้าเห็นว่าโจทก์แปลคำว่า "การันตี" ว่า "ค้ำประกัน" ไม่ถูกต้อง จำเลยจะต้องปฏิเสธความถูกต้องแห่งคำแปลนี้น เมื่อตามคำให้การของจำเลยมิได้กล่าวอ้างว่าโจทก์แปลผิด ก็ไม่น่าเชื่อว่าคำแปลที่ถูกต้องจะไม่ใช่ "ค้ำประกัน" เมื่อจำเลยแสดงเจตนาไว้ในสัญญาว่า "ค้ำประกัน" ผู้ค้ำประกันจะมีหน้าที่อย่างใดต่อเจ้าหนี้ย่อมทราบได้จากบทนิยามของคำว่า "ค้ำประกัน" ในมาตรา 680 แห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์นั้นอยู่แล้ว แม้จะไม่ได้กล่าวไว้ให้ชัดลงไปว่ายอมผูกพันตนต่อโจทก์เพื่อชำระหนี้ในเมื่อลูกหนี้ไม่ชำระหนี้ ก็ไม่เป็นเหตุให้การค้ำประกันนั้นไร้ผล ศาลชั้นต้นกำหนดค่าทนายให้จำเลยใช้แทนโจทก์เพียง 8,000 บาท ศาลอุทธรณ์กำหนดค่าทนายให้จำเลยใช้แทนโจทก์ถึง 20,000 บาท ดังนี้ เมื่อได้พิจารณาถึงจำนวนทุนทรัพย์ ความยากง่ายแห่งการดำเนินคดีตลอดถึงงานที่ทนายโจทก์กระทำไปแล้ว ศาลฎีกาลดค่าทนายโจทก์ในชั้นอุทธรณ์ซึ่งจำเลยจะต้องใช้แทนลงบ้างได้โจทก์ฟ้องว่า จำเลยที่ ๑ ได้ขอเปิดเลตเตอร์ออฟเครดิตต่อธนาคารโจทก์ ขอให้โจทก์สั่งสาขาของโจทก์ในต่างประเทศแจ้งว่าจำเลยที่ ๑ สั่งสินค้าจากผู้ขาย โดยมีข้อตกลงในเรื่องเงินราคาสินค้าว่า เมื่อผู้ขายได้ส่งสินค้าลงเรือแล้ว ให้เรียกเก็บค่าสินค้าจากสาขาของโจทก์ได้โดยจำเลยที่ ๑ มีหน้าที่ชดใช้เงินคืนแก่ธนาคารตามประเพณีการขอเปิดเลตเตอร์ออฟเครดิตของธนาคารพาณิชย์ และจำเลยที่ ๑ ตกลงด้วยว่ายอมให้โจทก์คิดดอกเบี้ยร้อยละสิบห้าต่อปีนับแต่วันที่ผู้ขายสินค้าได้เรัยกเก็บค่าสินค้าจากสาขาของโจทก์ไปจนถึงวันชำระหนี้ ตลอดจนยินยอมใช้ค่าธรรมเนียมและค่าใช้จ่ายต่าง ๆ เกี่ยวกับเครดิตรายนี้ โจทก์รับเปิดเลตเตอร์ออฟเครดิตให้จำเลยที่ ๑ คือเลขที่ ๑๖๑๑๘๑/ ๓๐๒๔ และ ๑๗๑๑๔๘๑/๑๔๓ ต่อมาผู้ขายได้ส่งสินค้าที่สั่งตามเลตเตอร์ออฟเครดิตดังกล่าวนั้น และโจทก์ได้จ่ายค่าสินค่าแทนจำเลยที่ ๑ ไปแล้ว เมื่อสินค้าถูกส่งมาถึงท่าเรือของการท่าเรือแห่งประเทศไทย โจทก์ได้แจ้งให้จำเลยที่ ๑ ชำระเงินซึ่งโจทก์ได้จ่ายแทนไปนั้น จำเลยที่๑ ไม่มีเงินพอจะชำระให้ จำเลยที่ ๑ จึงขอรับเอกสารการสั่งสินค้าตามเลตเตอร์ออฟเครดิตไปเพื่อขอออกสินค้าจากท่าเรือเสียก่อนโดยทำสัญญาทรัสต์รีซีทให้ไว้แก่โจทก์ ๒ ฉบับ ขอรับเอกสารในการสั่งสินค้าตามเลตเตอร์ออฟเครดิตเลขที่ ๑๖๑๑๘๑/๓๐๒๔ และเลขที่ ๑๗๑๑๘๑/๑๔๓ สัญญาว่าจะชำระหนี้ค่าสินค้าคืนให้โจทก์ภายในวันที่ ๒๗ สิงหาคม ๒๕๑๗ และภายในวันที่ ๒๒ กันยายน ๒๕๑๗ ทรัสต์รีซีทดังกล่าวมีใจความว่าโจทก์ย่อมให้จำเลยที่ ๑ นำสินค้าตามเลตเตอร์ออฟเครดิตที่สั่งเข้ามาตามรายการสินค้าในสัญญาทรัสต์รีซีทนั้นไปจากท่าเรือ เป็นการรับไปก่อนโดยจำเลยที่ ๑ รับว่าสินค้าดังกล่าวยังเป็นกรรมสิทธิ์ของโจทก์อยู่ และสัญญาว่าจะขายสินค้าเพื่อชำระหนี้ให้โจทก์ จำเลยที่ ๑ ได้รับหลักฐานไปจากโจทก์เพื่อรับสินค้าในวันทำสัญญาทรัสต์รีซีทแล้ว จำเลยที่ ๒ กับที่ ๓ ได้เข้าค้ำประกันการชำระหนี้ของจำเลยที่ ๑ ตามสัญญาทรัสต์รีซีทต่อโจทก์ เมื่อสัญญาทรัสต์รีซีทครบกำหนดจำเลยที่ ๑ ผิดสัญญามิได้ชำระราคาสินค้าคืนให้โจทก์ โจทก์ได้เรียกเก็บเงินตามสัญญาทรัสต์รีซีททั้ง ๒ ฉบับ เป็นเงิน ๑,๒๒๗,๐๙๘.๗๖ บาท โจทก์ทวงถามจำเลยทั้งสามให้ชำระหนี้แล้ว จำเลยทั้งสามจึงต้องเสียดอกเบี้ยให้โจทก์ร้อยละสิบสองต่อปีจากต้นเงิน ๑,๐๒๙,๐๗๘.๒๖ บาท นับแต่วันถัดจากวันเรียกเก็บจนถึงวันฟ้องรวมทั้งสิ้นเป็นเงิน ๑,๔๑๕,๕๔๖.๘๙ บาท ขอให้บังคับจำเลยทั้งสามร่วมกันชำระเงิน ๑,๔๐๕,๕๔๖.๘๙ บาทแก่โจทก์พร้อมด้วยดอกเบี้ยร้อยละสิบสองต่อปีในต้นเงิน ๑,๐๒๙,๐๗๘.๒๖ บาท นับถัดจากวันฟ้องเป็นต้นไปจนกว่าจะชำระให้โจทก์เสร็จ จำเลยที่ ๑ ให้การว่า จำเลยที่ ๑ ได้ขอให้โจทก์เปิดเลตเตอร์ออฟเครดิตจริง แต่หนี้ดังกล่าวได้ระงับลงโดยการแปลงหนี้ใหม่โดยจำเลยที่ ๑ เปลี่ยนมาเป็นลูกหนี้ตามสัญญาทรัสต์รีซีทแล้ว โจทก์จะฟ้องให้จำเลยที่ ๑ รับผิดตามคำขอเปิดเลตเตอร์ออฟเครดิตหาได้ไม่ เนื่องจากสัญญาทรัสต์รีซีทระหว่างโจทก์กับจำเลยที่ ๑ ไม่มีข้อตกลงให้คิดดอกเบี้ย โจทก์จึงฟ้องเรียกดอกเบี้ยจากจำเลยไม่ได้ ขอให้ยกฟ้อง จำเลยที่ ๒ ให้การว่า ไม่เคยให้สัญญาว่าหากจำเลยที่ ๑ ไม่ชำระหนี้ จำเลยที่ ๒ จำชำระแทน โจทก์จึงไม่มีอำนาจฟ้องให้จำเลยที่ ๒ รับผิดในฐานะผู้ค้ำประกัน สัญญาทรัสต์รีซีทระหว่างโจทก์กับจำเลยที่ ๑ ไม่มีข้อตกลงให้คิดดอกเบี้ย โจทก์จึงฟ้องเรียกดอกเบี้ยไม่ได้ ขอให้ยกฟ้อง จำเลยที่ ๓ ให้การว่า ความผูกพันระหว่างโจทก์กับจำเลยทั้งสามตามคำขอเลตเตอร์ออฟเครดิตระงับสิ้นไปแล้ว เพราะโจทก์กับจำเลยที่ ๑ ได้ตกลงเลิกสัญญาดังกล่าว และโจทก์คืนทรัพย์ของจำเลยที่ ๑ ซึ่งโจทก์ได้ยึดไว้เป็นประกันแล้ว จำเลยที่ ๓ ไม่เคยทำสัญญาค้ำประกันจำเลยที่ ๑ ในการที่จะต้องชำระหนี้ตามทรัสต์รีซีท โจทก์คิดดอกเบี้ยไม่ชอบด้วยกฎหมาย ขอให้ยกฟ้อง ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยทั้งสามร่วมกันชำระเงิน ๑,๒๒๓,๗๑๕.๔๖ บาท พร้อมด้วยดอกเบี้ยร้อยละสิบสองต่อปีของต้นเงิน ๑,๐๒๙,๐๗๘.๒๖ บาท นับแต่วันถัดจากวันที่โจทก์เรียกเก็บจนกว่าจะชำระเสร็จแก่โจทก์กับให้ใช้ค่าฤชาธรรมเนียมแทนโจทก์ โดยกำหนดค่าทนายความให้ ๘,๐๐๐ บาท จำเลยทั้งสามอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน ให้จำเลยทั้งสามร่วมกันใช้ค่าทนายความชั้นอุทธรณ์แทนโจทก์ ๒๐,๐๐๐ บาท จำเลยที่ ๒ และที่ ๓ ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ท้ายสัญญาทรัสต์รีซีททั้ง ๒ ฉบับมีข้อความภาษาอังกฤษเป็นอย่างเดียวกัน ซึ่งโจทก์แปลไว้ว่า "เราร่วมกันค้ำประกันต่อธนาคารกรุงเทพ จำกัด ว่า ธนาคารกรุงเทพ จำกัด จะได้รับชำระเงินตามตั๋วแลกเงินฉบับเดียวหรือทุกฉบับดังกล่าวแล้วข้างต้นในทันทีที่ตั๋วแลกเงินเหล่านี้นถึงกำหนดชำระ และค้ำประกันว่าเงื่อนไขและข้อผูกพันดังที่แจ้งไว้ในสัญญานี้จะได้รับการปฏิบัติโดยถูกต้องครบถ้วยทุกประการ" ถัดลงไปเป็นลายมือชื่อของจำเลยที่ ๒ ที่ ๓ จำเลยที่ ๒ และที่ ๓ อ้างว่าได้ลงนามไว้ในฐานะผู้รับรองเท่านั้น คือรับรองว่าโจทก์จะได้รับการชำระหนี้และจำเลยที่ ๑ จะปฏิบัติตามเงื่อนไขตลอดจนข้อผูกพันต่าง ๆ เท่านั้นเพราะคำว่า "การันตี" ในภาษาอังกฤษแปลว่า "ค้ำประกัน" ก็ได้ หรือจะแปลว่า "รับรอง" ก็ได้ เห็นว่า จำเลยได้รับสำเนาคำฟ้องและสำเนาเอกสารต่าง ๆ ท้ายฟ้องรวมทั้งสำเนาสัญญาทรัสต์รีซีทพร้อมด้วยคำแปลถ้าจำเลยเห็นว่าโจทก์แปลคำว่า "การันตี" ไม่ถูกต้องจำเลยก็น่าที่จะปฏิเสธความถูกต้องแห่งคำแปลนี้มาแต่ต้น เมื่อตามคำให้การของจำเลยที่ ๒ ที่ ๓ มิได้กล่าวอ้างเลยว่าโจทก์แปลผิด จึงไม่น่าเชื่อว่าคำแปลที่ถูกต้องจะไม่ใช่ "ค้ำประกัน" เมื่อจำเลยที่ ๒ ที่ ๓ แสดงไว้ในสัญญาว่า "ค้ำประกัน" ผู้ค้ำประกันจะมีหน้าที่อย่างใดต่อเจ้าหนี้นั้นย่อมทราบได้จากบทนิยามคำว่า "ค้ำประกัน" ในประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๖๘๐ อยู่แล้ว แม้จะไม่ได้กล่าวไว้ให้ชัดลงไปว่า ยอมผูกพันตนต่อโจทก์เพื่อชำระหนี้ในเมื่อจำเลยที่ ๑ ไม่ชำระหนี้ ก็ไม่เป็นเหตุให้การค้ำประกันนั้นไร้ผล จำเลยที่ ๒ และที่ ๓ อ้างว่าหนี้ตามเลตเตอร์ออฟเครดิตได้ระงับไปแล้วโดยเปลี่ยนมาเป็นหนี้ตามสัญญาทรัสต์รีซีท เมื่อสัญญาทรัสต์รีซีทมิได้ระบุให้คิดดอกเบี้ย โจทก์จึงไม่มีสิทธิคิดดอกเบี้ย หากโจทก์อ้างว่าจำเลยผิดนัดก็คิดดอกเบี้ยได้เพียงร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีเท่านั้น เห็นว่าการทำสัญญาทรัสต์รีซีทนี้เป็นพียงวิธีการผ่อนปรนของเจ้าหนี้ให้ลูกหนี้มีโอกาสนำสินค้าที่สั่งซื่อมาด้วยการเปิดเลตเตอร์ออฟเครดิตออกจากท่าเรือไปขายเพื่อนำเงินมาชำระหนี้แก่เจ้าหนี้ตามสัญญาเลตเตอร์ออฟเครดิตเท่านี้น สัญญาทรัสต์รีซีทเช่นรายพิพาทนี้ เป็นสัญญาซึ่งต่อเนื่องกันสัญญาเลตเตอร์ออฟเครดิตและมิได้ทำให้หนี้ตามสัญญาเลตเตอร์ออฟเครดิตระงับสิ้นไปได้ในตัว เมื่อตามคำขอเปิดเครดิตนั้นจำเลยที่ ๑ ตกลงไว้ว่ายอมชำระดอกเบี้ยในอัตราร้อยละสิบห้าต่อปีจนถึงวันที่ชำระหนี้ และสัญญาทรัสต์รีซีทก็กล่าวเท้าถึงและยึดถือดเอาข้อสัญญาในการออกเลตเตอร์ออฟเครดิต การที่โจทก์คิดดอกเบี้ยเอาแก่จำเลยในอัตราร้อยละสิบสองและสิบสี่ต่อปีนี้น จึงเป็นสิทธิที่จะกระทำได้ จำเลยที่ ๒ และที่ ๓ ฎีกา ว่า ศาลชั้นต้นกำหนดค่าทนายความให้จำเลยใช้แทนโจทก์เพียง ๘,๐๐๐ บาท ที่ศาลอุทธรณ์กำหนดค่าทนายความในชั้นอุทธรณ์ให้จำเลยใช้แทนโจทก์กึง ๒๐,๐๐๐ บาท จึงสูงเกินไปนั้น เมื่อได้พิจารณาถึงจำนวนทุนทรัพย์ ความยากง่ายแห่งการดำเนินคดีตลอดถึงงานที่ทนายโจทก์กระทำไปแล้ว เห็นสมควรลดค่าทนายโจทก์ในชั้นอุทธรณ์ซึ่งจำเลยจะต้องใช้แทนลงให้บ้าง พิพากษาแก้คำพิพากษาศาลอุทธรณ์เฉพาะจำนวนค่าทนายความชั้นอุทธรณ์ซึ่งให้จำเลยทั้งสามร่วมกันใช้แทนโจทก์เป็น ๑๐,๐๐๐ บาท นอกจากที่แก้นี้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ กับให้จำเลยที่ ๒ ที่ ๓ ร่วมกันใช้ค่าทนายความชั้นฎีกาแทนโจทก์อีก ๑๐,๐๐๐ บาทด้วย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1010/2524ธนาคารกรุงเทพ จำกัด ฯโจทก์บริษัทพรปิยะเทรดดิ้ง จำกัด กับพวกจำเลย ป.พ.พ. ม. 194, ม. 349, ม. 680 ป.วิ.พ. ม. 46, ม. 172, ม. 177, ตาราง 6 ท้าย ป.วิ.พจำเลยขอเปิดเลตเตอร์ออฟเครดิตต่อธนาคารโจทก์เพื่อส่งสินค้าจากผู้ขายในต่างประเทศ โจทก์เปิดให้ตามคำขอ ผู้ขายส่งสินค้ามาให้ โจทก์ชำระราคาสินค้าให้แก่ผู้ขายไปแล้ว เมื่อสินค้ามาถึงโจทก์แจ้งให้จำเลยทราบเพื่อให้นำเงินมาชำระหนี้ จำเลยไม่มีเงินพอ และตามข้อตกลงในการเปิดเลตเตอร์ออฟเครดิตสินค้าตกอยู่ในความยึดถือของโจทก์เพื่อเป็นประกันการชำระหนี้ จำเลยจึงทำสัญญาทรัสต์รีซีทไว้แก่โจทก์เพื่อขอรับเอาเอกสารการส่งสินค้าไปเอาสินค้าออกจากท่าเรือแล้วนำสินค้าไปจำหน่ายและนำเงินมาชำระหนี้แก่โจทก์ ดังนี้การทำสัญญาทรัสต์รีซีทเป็นเพียงวิธีการผ่อนปรนของเจ้าหนี้ให้ลูกหนี้มีโอกาสนำสินค้าที่สั่งซื้อมาด้วยการเปิดเลตเตอร์ออฟเครดิตออกจากท่าเรือไปขายเพื่อนำเงินมาชำระหนี้แก่เจ้าหนี้ตามสัญญาเลตเตอร์ออฟเครดิตเท่านั้น สัญญาทรัสต์รีซีทเป็นสัญญาซึ่งต่อเนื่องกับสัญญาเลตเตอร์ออฟเครดิต มิได้ทำให้หนี้ตามสัญญาเลตเตอร์ออฟเครดิตระงับสิ้นไปได้ในตัว จำเลยได้รับสำเนาสัญญาทรัสต์รีซีทท้ายฟ้องพร้อมคำแปลถ้าเห็นว่าโจทก์แปลคำว่า "การันตี" ว่า "ค้ำประกัน" ไม่ถูกต้อง จำเลยจะต้องปฏิเสธความถูกต้องแห่งคำแปลนี้น เมื่อตามคำให้การของจำเลยมิได้กล่าวอ้างว่าโจทก์แปลผิด ก็ไม่น่าเชื่อว่าคำแปลที่ถูกต้องจะไม่ใช่ "ค้ำประกัน" เมื่อจำเลยแสดงเจตนาไว้ในสัญญาว่า "ค้ำประกัน" ผู้ค้ำประกันจะมีหน้าที่อย่างใดต่อเจ้าหนี้ย่อมทราบได้จากบทนิยามของคำว่า "ค้ำประกัน" ในมาตรา 680 แห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์นั้นอยู่แล้ว แม้จะไม่ได้กล่าวไว้ให้ชัดลงไปว่ายอมผูกพันตนต่อโจทก์เพื่อชำระหนี้ในเมื่อลูกหนี้ไม่ชำระหนี้ ก็ไม่เป็นเหตุให้การค้ำประกันนั้นไร้ผล ศาลชั้นต้นกำหนดค่าทนายให้จำเลยใช้แทนโจทก์เพียง 8,000 บาท ศาลอุทธรณ์กำหนดค่าทนายให้จำเลยใช้แทนโจทก์ถึง 20,000 บาท ดังนี้ เมื่อได้พิจารณาถึงจำนวนทุนทรัพย์ ความยากง่ายแห่งการดำเนินคดีตลอดถึงงานที่ทนายโจทก์กระทำไปแล้ว ศาลฎีกาลดค่าทนายโจทก์ในชั้นอุทธรณ์ซึ่งจำเลยจะต้องใช้แทนลงบ้างได้โจทก์ฟ้องว่า จำเลยที่ ๑ ได้ขอเปิดเลตเตอร์ออฟเครดิตต่อธนาคารโจทก์ ขอให้โจทก์สั่งสาขาของโจทก์ในต่างประเทศแจ้งว่าจำเลยที่ ๑ สั่งสินค้าจากผู้ขาย โดยมีข้อตกลงในเรื่องเงินราคาสินค้าว่า เมื่อผู้ขายได้ส่งสินค้าลงเรือแล้ว ให้เรียกเก็บค่าสินค้าจากสาขาของโจทก์ได้โดยจำเลยที่ ๑ มีหน้าที่ชดใช้เงินคืนแก่ธนาคารตามประเพณีการขอเปิดเลตเตอร์ออฟเครดิตของธนาคารพาณิชย์ และจำเลยที่ ๑ ตกลงด้วยว่ายอมให้โจทก์คิดดอกเบี้ยร้อยละสิบห้าต่อปีนับแต่วันที่ผู้ขายสินค้าได้เรัยกเก็บค่าสินค้าจากสาขาของโจทก์ไปจนถึงวันชำระหนี้ ตลอดจนยินยอมใช้ค่าธรรมเนียมและค่าใช้จ่ายต่าง ๆ เกี่ยวกับเครดิตรายนี้ โจทก์รับเปิดเลตเตอร์ออฟเครดิตให้จำเลยที่ ๑ คือเลขที่ ๑๖๑๑๘๑/ ๓๐๒๔ และ ๑๗๑๑๔๘๑/๑๔๓ ต่อมาผู้ขายได้ส่งสินค้าที่สั่งตามเลตเตอร์ออฟเครดิตดังกล่าวนั้น และโจทก์ได้จ่ายค่าสินค่าแทนจำเลยที่ ๑ ไปแล้ว เมื่อสินค้าถูกส่งมาถึงท่าเรือของการท่าเรือแห่งประเทศไทย โจทก์ได้แจ้งให้จำเลยที่ ๑ ชำระเงินซึ่งโจทก์ได้จ่ายแทนไปนั้น จำเลยที่๑ ไม่มีเงินพอจะชำระให้ จำเลยที่ ๑ จึงขอรับเอกสารการสั่งสินค้าตามเลตเตอร์ออฟเครดิตไปเพื่อขอออกสินค้าจากท่าเรือเสียก่อนโดยทำสัญญาทรัสต์รีซีทให้ไว้แก่โจทก์ ๒ ฉบับ ขอรับเอกสารในการสั่งสินค้าตามเลตเตอร์ออฟเครดิตเลขที่ ๑๖๑๑๘๑/๓๐๒๔ และเลขที่ ๑๗๑๑๘๑/๑๔๓ สัญญาว่าจะชำระหนี้ค่าสินค้าคืนให้โจทก์ภายในวันที่ ๒๗ สิงหาคม ๒๕๑๗ และภายในวันที่ ๒๒ กันยายน ๒๕๑๗ ทรัสต์รีซีทดังกล่าวมีใจความว่าโจทก์ย่อมให้จำเลยที่ ๑ นำสินค้าตามเลตเตอร์ออฟเครดิตที่สั่งเข้ามาตามรายการสินค้าในสัญญาทรัสต์รีซีทนั้นไปจากท่าเรือ เป็นการรับไปก่อนโดยจำเลยที่ ๑ รับว่าสินค้าดังกล่าวยังเป็นกรรมสิทธิ์ของโจทก์อยู่ และสัญญาว่าจะขายสินค้าเพื่อชำระหนี้ให้โจทก์ จำเลยที่ ๑ ได้รับหลักฐานไปจากโจทก์เพื่อรับสินค้าในวันทำสัญญาทรัสต์รีซีทแล้ว จำเลยที่ ๒ กับที่ ๓ ได้เข้าค้ำประกันการชำระหนี้ของจำเลยที่ ๑ ตามสัญญาทรัสต์รีซีทต่อโจทก์ เมื่อสัญญาทรัสต์รีซีทครบกำหนดจำเลยที่ ๑ ผิดสัญญามิได้ชำระราคาสินค้าคืนให้โจทก์ โจทก์ได้เรียกเก็บเงินตามสัญญาทรัสต์รีซีททั้ง ๒ ฉบับ เป็นเงิน ๑,๒๒๗,๐๙๘.๗๖ บาท โจทก์ทวงถามจำเลยทั้งสามให้ชำระหนี้แล้ว จำเลยทั้งสามจึงต้องเสียดอกเบี้ยให้โจทก์ร้อยละสิบสองต่อปีจากต้นเงิน ๑,๐๒๙,๐๗๘.๒๖ บาท นับแต่วันถัดจากวันเรียกเก็บจนถึงวันฟ้องรวมทั้งสิ้นเป็นเงิน ๑,๔๑๕,๕๔๖.๘๙ บาท ขอให้บังคับจำเลยทั้งสามร่วมกันชำระเงิน ๑,๔๐๕,๕๔๖.๘๙ บาทแก่โจทก์พร้อมด้วยดอกเบี้ยร้อยละสิบสองต่อปีในต้นเงิน ๑,๐๒๙,๐๗๘.๒๖ บาท นับถัดจากวันฟ้องเป็นต้นไปจนกว่าจะชำระให้โจทก์เสร็จ จำเลยที่ ๑ ให้การว่า จำเลยที่ ๑ ได้ขอให้โจทก์เปิดเลตเตอร์ออฟเครดิตจริง แต่หนี้ดังกล่าวได้ระงับลงโดยการแปลงหนี้ใหม่โดยจำเลยที่ ๑ เปลี่ยนมาเป็นลูกหนี้ตามสัญญาทรัสต์รีซีทแล้ว โจทก์จะฟ้องให้จำเลยที่ ๑ รับผิดตามคำขอเปิดเลตเตอร์ออฟเครดิตหาได้ไม่ เนื่องจากสัญญาทรัสต์รีซีทระหว่างโจทก์กับจำเลยที่ ๑ ไม่มีข้อตกลงให้คิดดอกเบี้ย โจทก์จึงฟ้องเรียกดอกเบี้ยจากจำเลยไม่ได้ ขอให้ยกฟ้อง จำเลยที่ ๒ ให้การว่า ไม่เคยให้สัญญาว่าหากจำเลยที่ ๑ ไม่ชำระหนี้ จำเลยที่ ๒ จำชำระแทน โจทก์จึงไม่มีอำนาจฟ้องให้จำเลยที่ ๒ รับผิดในฐานะผู้ค้ำประกัน สัญญาทรัสต์รีซีทระหว่างโจทก์กับจำเลยที่ ๑ ไม่มีข้อตกลงให้คิดดอกเบี้ย โจทก์จึงฟ้องเรียกดอกเบี้ยไม่ได้ ขอให้ยกฟ้อง จำเลยที่ ๓ ให้การว่า ความผูกพันระหว่างโจทก์กับจำเลยทั้งสามตามคำขอเลตเตอร์ออฟเครดิตระงับสิ้นไปแล้ว เพราะโจทก์กับจำเลยที่ ๑ ได้ตกลงเลิกสัญญาดังกล่าว และโจทก์คืนทรัพย์ของจำเลยที่ ๑ ซึ่งโจทก์ได้ยึดไว้เป็นประกันแล้ว จำเลยที่ ๓ ไม่เคยทำสัญญาค้ำประกันจำเลยที่ ๑ ในการที่จะต้องชำระหนี้ตามทรัสต์รีซีท โจทก์คิดดอกเบี้ยไม่ชอบด้วยกฎหมาย ขอให้ยกฟ้อง ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยทั้งสามร่วมกันชำระเงิน ๑,๒๒๓,๗๑๕.๔๖ บาท พร้อมด้วยดอกเบี้ยร้อยละสิบสองต่อปีของต้นเงิน ๑,๐๒๙,๐๗๘.๒๖ บาท นับแต่วันถัดจากวันที่โจทก์เรียกเก็บจนกว่าจะชำระเสร็จแก่โจทก์กับให้ใช้ค่าฤชาธรรมเนียมแทนโจทก์ โดยกำหนดค่าทนายความให้ ๘,๐๐๐ บาท จำเลยทั้งสามอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน ให้จำเลยทั้งสามร่วมกันใช้ค่าทนายความชั้นอุทธรณ์แทนโจทก์ ๒๐,๐๐๐ บาท จำเลยที่ ๒ และที่ ๓ ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ท้ายสัญญาทรัสต์รีซีททั้ง ๒ ฉบับมีข้อความภาษาอังกฤษเป็นอย่างเดียวกัน ซึ่งโจทก์แปลไว้ว่า "เราร่วมกันค้ำประกันต่อธนาคารกรุงเทพ จำกัด ว่า ธนาคารกรุงเทพ จำกัด จะได้รับชำระเงินตามตั๋วแลกเงินฉบับเดียวหรือทุกฉบับดังกล่าวแล้วข้างต้นในทันทีที่ตั๋วแลกเงินเหล่านี้นถึงกำหนดชำระ และค้ำประกันว่าเงื่อนไขและข้อผูกพันดังที่แจ้งไว้ในสัญญานี้จะได้รับการปฏิบัติโดยถูกต้องครบถ้วยทุกประการ" ถัดลงไปเป็นลายมือชื่อของจำเลยที่ ๒ ที่ ๓ จำเลยที่ ๒ และที่ ๓ อ้างว่าได้ลงนามไว้ในฐานะผู้รับรองเท่านั้น คือรับรองว่าโจทก์จะได้รับการชำระหนี้และจำเลยที่ ๑ จะปฏิบัติตามเงื่อนไขตลอดจนข้อผูกพันต่าง ๆ เท่านั้นเพราะคำว่า "การันตี" ในภาษาอังกฤษแปลว่า "ค้ำประกัน" ก็ได้ หรือจะแปลว่า "รับรอง" ก็ได้ เห็นว่า จำเลยได้รับสำเนาคำฟ้องและสำเนาเอกสารต่าง ๆ ท้ายฟ้องรวมทั้งสำเนาสัญญาทรัสต์รีซีทพร้อมด้วยคำแปลถ้าจำเลยเห็นว่าโจทก์แปลคำว่า "การันตี" ไม่ถูกต้องจำเลยก็น่าที่จะปฏิเสธความถูกต้องแห่งคำแปลนี้มาแต่ต้น เมื่อตามคำให้การของจำเลยที่ ๒ ที่ ๓ มิได้กล่าวอ้างเลยว่าโจทก์แปลผิด จึงไม่น่าเชื่อว่าคำแปลที่ถูกต้องจะไม่ใช่ "ค้ำประกัน" เมื่อจำเลยที่ ๒ ที่ ๓ แสดงไว้ในสัญญาว่า "ค้ำประกัน" ผู้ค้ำประกันจะมีหน้าที่อย่างใดต่อเจ้าหนี้นั้นย่อมทราบได้จากบทนิยามคำว่า "ค้ำประกัน" ในประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๖๘๐ อยู่แล้ว แม้จะไม่ได้กล่าวไว้ให้ชัดลงไปว่า ยอมผูกพันตนต่อโจทก์เพื่อชำระหนี้ในเมื่อจำเลยที่ ๑ ไม่ชำระหนี้ ก็ไม่เป็นเหตุให้การค้ำประกันนั้นไร้ผล จำเลยที่ ๒ และที่ ๓ อ้างว่าหนี้ตามเลตเตอร์ออฟเครดิตได้ระงับไปแล้วโดยเปลี่ยนมาเป็นหนี้ตามสัญญาทรัสต์รีซีท เมื่อสัญญาทรัสต์รีซีทมิได้ระบุให้คิดดอกเบี้ย โจทก์จึงไม่มีสิทธิคิดดอกเบี้ย หากโจทก์อ้างว่าจำเลยผิดนัดก็คิดดอกเบี้ยได้เพียงร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีเท่านั้น เห็นว่าการทำสัญญาทรัสต์รีซีทนี้เป็นพียงวิธีการผ่อนปรนของเจ้าหนี้ให้ลูกหนี้มีโอกาสนำสินค้าที่สั่งซื่อมาด้วยการเปิดเลตเตอร์ออฟเครดิตออกจากท่าเรือไปขายเพื่อนำเงินมาชำระหนี้แก่เจ้าหนี้ตามสัญญาเลตเตอร์ออฟเครดิตเท่านี้น สัญญาทรัสต์รีซีทเช่นรายพิพาทนี้ เป็นสัญญาซึ่งต่อเนื่องกันสัญญาเลตเตอร์ออฟเครดิตและมิได้ทำให้หนี้ตามสัญญาเลตเตอร์ออฟเครดิตระงับสิ้นไปได้ในตัว เมื่อตามคำขอเปิดเครดิตนั้นจำเลยที่ ๑ ตกลงไว้ว่ายอมชำระดอกเบี้ยในอัตราร้อยละสิบห้าต่อปีจนถึงวันที่ชำระหนี้ และสัญญาทรัสต์รีซีทก็กล่าวเท้าถึงและยึดถือดเอาข้อสัญญาในการออกเลตเตอร์ออฟเครดิต การที่โจทก์คิดดอกเบี้ยเอาแก่จำเลยในอัตราร้อยละสิบสองและสิบสี่ต่อปีนี้น จึงเป็นสิทธิที่จะกระทำได้ จำเลยที่ ๒ และที่ ๓ ฎีกา ว่า ศาลชั้นต้นกำหนดค่าทนายความให้จำเลยใช้แทนโจทก์เพียง ๘,๐๐๐ บาท ที่ศาลอุทธรณ์กำหนดค่าทนายความในชั้นอุทธรณ์ให้จำเลยใช้แทนโจทก์กึง ๒๐,๐๐๐ บาท จึงสูงเกินไปนั้น เมื่อได้พิจารณาถึงจำนวนทุนทรัพย์ ความยากง่ายแห่งการดำเนินคดีตลอดถึงงานที่ทนายโจทก์กระทำไปแล้ว เห็นสมควรลดค่าทนายโจทก์ในชั้นอุทธรณ์ซึ่งจำเลยจะต้องใช้แทนลงให้บ้าง พิพากษาแก้คำพิพากษาศาลอุทธรณ์เฉพาะจำนวนค่าทนายความชั้นอุทธรณ์ซึ่งให้จำเลยทั้งสามร่วมกันใช้แทนโจทก์เป็น ๑๐,๐๐๐ บาท นอกจากที่แก้นี้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ กับให้จำเลยที่ ๒ ที่ ๓ ร่วมกันใช้ค่าทนายความชั้นฎีกาแทนโจทก์อีก ๑๐,๐๐๐ บาทด้วย(ประทีป ชุ่มวัฒนะ-สมบัติ วังตาล-สมศักดิ์ ปาลวัฒน์วิไชย)ศาลแพ่ง - นายกิติ บูรพรรณ์ศาลอุทธรณ์ - นายพิพัฒน์ จักรางกูรแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยที่ ๑ ได้ขอเปิดเลตเตอร์ออฟเครดิตต่อธนาคารโจทก์ ขอให้โจทก์สั่งสาขาของโจทก์ในต่างประเทศแจ้งว่าจำเลยที่ ๑ สั่งสินค้าจากผู้ขาย โดยมีข้อตกลงในเรื่องเงินราคาสินค้าว่า เมื่อผู้ขายได้ส่งสินค้าลงเรือแล้ว ให้เรียกเก็บค่าสินค้าจากสาขาของโจทก์ได้โดยจำเลยที่ ๑ มีหน้าที่ชดใช้เงินคืนแก่ธนาคารตามประเพณีการขอเปิดเลตเตอร์ออฟเครดิตของธนาคารพาณิชย์ และจำเลยที่ ๑ ตกลงด้วยว่ายอมให้โจทก์คิดดอกเบี้ยร้อยละสิบห้าต่อปีนับแต่วันที่ผู้ขายสินค้าได้เรัยกเก็บค่าสินค้าจากสาขาของโจทก์ไปจนถึงวันชำระหนี้ ตลอดจนยินยอมใช้ค่าธรรมเนียมและค่าใช้จ่ายต่าง ๆ เกี่ยวกับเครดิตรายนี้ โจทก์รับเปิดเลตเตอร์ออฟเครดิตให้จำเลยที่ ๑ คือเลขที่ ๑๖๑๑๘๑/ ๓๐๒๔ และ ๑๗๑๑๔๘๑/๑๔๓ ต่อมาผู้ขายได้ส่งสินค้าที่สั่งตามเลตเตอร์ออฟเครดิตดังกล่าวนั้น และโจทก์ได้จ่ายค่าสินค่าแทนจำเลยที่ ๑ ไปแล้ว เมื่อสินค้าถูกส่งมาถึงท่าเรือของการท่าเรือแห่งประเทศไทย โจทก์ได้แจ้งให้จำเลยที่ ๑ ชำระเงินซึ่งโจทก์ได้จ่ายแทนไปนั้น จำเลยที่๑ ไม่มีเงินพอจะชำระให้ จำเลยที่ ๑ จึงขอรับเอกสารการสั่งสินค้าตามเลตเตอร์ออฟเครดิตไปเพื่อขอออกสินค้าจากท่าเรือเสียก่อนโดยทำสัญญาทรัสต์รีซีทให้ไว้แก่โจทก์ ๒ ฉบับ ขอรับเอกสารในการสั่งสินค้าตามเลตเตอร์ออฟเครดิตเลขที่ ๑๖๑๑๘๑/๓๐๒๔ และเลขที่ ๑๗๑๑๘๑/๑๔๓ สัญญาว่าจะชำระหนี้ค่าสินค้าคืนให้โจทก์ภายในวันที่ ๒๗ สิงหาคม ๒๕๑๗ และภายในวันที่ ๒๒ กันยายน ๒๕๑๗ ทรัสต์รีซีทดังกล่าวมีใจความว่าโจทก์ย่อมให้จำเลยที่ ๑ นำสินค้าตามเลตเตอร์ออฟเครดิตที่สั่งเข้ามาตามรายการสินค้าในสัญญาทรัสต์รีซีทนั้นไปจากท่าเรือ เป็นการรับไปก่อนโดยจำเลยที่ ๑ รับว่าสินค้าดังกล่าวยังเป็นกรรมสิทธิ์ของโจทก์อยู่ และสัญญาว่าจะขายสินค้าเพื่อชำระหนี้ให้โจทก์ จำเลยที่ ๑ ได้รับหลักฐานไปจากโจทก์เพื่อรับสินค้าในวันทำสัญญาทรัสต์รีซีทแล้ว จำเลยที่ ๒ กับที่ ๓ ได้เข้าค้ำประกันการชำระหนี้ของจำเลยที่ ๑ ตามสัญญาทรัสต์รีซีทต่อโจทก์ เมื่อสัญญาทรัสต์รีซีทครบกำหนดจำเลยที่ ๑ ผิดสัญญามิได้ชำระราคาสินค้าคืนให้โจทก์ โจทก์ได้เรียกเก็บเงินตามสัญญาทรัสต์รีซีททั้ง ๒ ฉบับ เป็นเงิน ๑,๒๒๗,๐๙๘.๗๖ บาท โจทก์ทวงถามจำเลยทั้งสามให้ชำระหนี้แล้ว จำเลยทั้งสามจึงต้องเสียดอกเบี้ยให้โจทก์ร้อยละสิบสองต่อปีจากต้นเงิน ๑,๐๒๙,๐๗๘.๒๖ บาท นับแต่วันถัดจากวันเรียกเก็บจนถึงวันฟ้องรวมทั้งสิ้นเป็นเงิน ๑,๔๑๕,๕๔๖.๘๙ บาท ขอให้บังคับจำเลยทั้งสามร่วมกันชำระเงิน ๑,๔๐๕,๕๔๖.๘๙ บาทแก่โจทก์พร้อมด้วยดอกเบี้ยร้อยละสิบสองต่อปีในต้นเงิน ๑,๐๒๙,๐๗๘.๒๖ บาท นับถัดจากวันฟ้องเป็นต้นไปจนกว่าจะชำระให้โจทก์เสร็จ จำเลยที่ ๑ ให้การว่า จำเลยที่ ๑ ได้ขอให้โจทก์เปิดเลตเตอร์ออฟเครดิตจริง แต่หนี้ดังกล่าวได้ระงับลงโดยการแปลงหนี้ใหม่โดยจำเลยที่ ๑ เปลี่ยนมาเป็นลูกหนี้ตามสัญญาทรัสต์รีซีทแล้ว โจทก์จะฟ้องให้จำเลยที่ ๑ รับผิดตามคำขอเปิดเลตเตอร์ออฟเครดิตหาได้ไม่ เนื่องจากสัญญาทรัสต์รีซีทระหว่างโจทก์กับจำเลยที่ ๑ ไม่มีข้อตกลงให้คิดดอกเบี้ย โจทก์จึงฟ้องเรียกดอกเบี้ยจากจำเลยไม่ได้ ขอให้ยกฟ้อง จำเลยที่ ๒ ให้การว่า ไม่เคยให้สัญญาว่าหากจำเลยที่ ๑ ไม่ชำระหนี้ จำเลยที่ ๒ จำชำระแทน โจทก์จึงไม่มีอำนาจฟ้องให้จำเลยที่ ๒ รับผิดในฐานะผู้ค้ำประกัน สัญญาทรัสต์รีซีทระหว่างโจทก์กับจำเลยที่ ๑ ไม่มีข้อตกลงให้คิดดอกเบี้ย โจทก์จึงฟ้องเรียกดอกเบี้ยไม่ได้ ขอให้ยกฟ้อง จำเลยที่ ๓ ให้การว่า ความผูกพันระหว่างโจทก์กับจำเลยทั้งสามตามคำขอเลตเตอร์ออฟเครดิตระงับสิ้นไปแล้ว เพราะโจทก์กับจำเลยที่ ๑ ได้ตกลงเลิกสัญญาดังกล่าว และโจทก์คืนทรัพย์ของจำเลยที่ ๑ ซึ่งโจทก์ได้ยึดไว้เป็นประกันแล้ว จำเลยที่ ๓ ไม่เคยทำสัญญาค้ำประกันจำเลยที่ ๑ ในการที่จะต้องชำระหนี้ตามทรัสต์รีซีท โจทก์คิดดอกเบี้ยไม่ชอบด้วยกฎหมาย ขอให้ยกฟ้อง ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยทั้งสามร่วมกันชำระเงิน ๑,๒๒๓,๗๑๕.๔๖ บาท พร้อมด้วยดอกเบี้ยร้อยละสิบสองต่อปีของต้นเงิน ๑,๐๒๙,๐๗๘.๒๖ บาท นับแต่วันถัดจากวันที่โจทก์เรียกเก็บจนกว่าจะชำระเสร็จแก่โจทก์กับให้ใช้ค่าฤชาธรรมเนียมแทนโจทก์ โดยกำหนดค่าทนายความให้ ๘,๐๐๐ บาท จำเลยทั้งสามอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน ให้จำเลยทั้งสามร่วมกันใช้ค่าทนายความชั้นอุทธรณ์แทนโจทก์ ๒๐,๐๐๐ บาท จำเลยที่ ๒ และที่ ๓ ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ท้ายสัญญาทรัสต์รีซีททั้ง ๒ ฉบับมีข้อความภาษาอังกฤษเป็นอย่างเดียวกัน ซึ่งโจทก์แปลไว้ว่า "เราร่วมกันค้ำประกันต่อธนาคารกรุงเทพ จำกัด ว่า ธนาคารกรุงเทพ จำกัด จะได้รับชำระเงินตามตั๋วแลกเงินฉบับเดียวหรือทุกฉบับดังกล่าวแล้วข้างต้นในทันทีที่ตั๋วแลกเงินเหล่านี้นถึงกำหนดชำระ และค้ำประกันว่าเงื่อนไขและข้อผูกพันดังที่แจ้งไว้ในสัญญานี้จะได้รับการปฏิบัติโดยถูกต้องครบถ้วยทุกประการ" ถัดลงไปเป็นลายมือชื่อของจำเลยที่ ๒ ที่ ๓ จำเลยที่ ๒ และที่ ๓ อ้างว่าได้ลงนามไว้ในฐานะผู้รับรองเท่านั้น คือรับรองว่าโจทก์จะได้รับการชำระหนี้และจำเลยที่ ๑ จะปฏิบัติตามเงื่อนไขตลอดจนข้อผูกพันต่าง ๆ เท่านั้นเพราะคำว่า "การันตี" ในภาษาอังกฤษแปลว่า "ค้ำประกัน" ก็ได้ หรือจะแปลว่า "รับรอง" ก็ได้ เห็นว่า จำเลยได้รับสำเนาคำฟ้องและสำเนาเอกสารต่าง ๆ ท้ายฟ้องรวมทั้งสำเนาสัญญาทรัสต์รีซีทพร้อมด้วยคำแปลถ้าจำเลยเห็นว่าโจทก์แปลคำว่า "การันตี" ไม่ถูกต้องจำเลยก็น่าที่จะปฏิเสธความถูกต้องแห่งคำแปลนี้มาแต่ต้น เมื่อตามคำให้การของจำเลยที่ ๒ ที่ ๓ มิได้กล่าวอ้างเลยว่าโจทก์แปลผิด จึงไม่น่าเชื่อว่าคำแปลที่ถูกต้องจะไม่ใช่ "ค้ำประกัน" เมื่อจำเลยที่ ๒ ที่ ๓ แสดงไว้ในสัญญาว่า "ค้ำประกัน" ผู้ค้ำประกันจะมีหน้าที่อย่างใดต่อเจ้าหนี้นั้นย่อมทราบได้จากบทนิยามคำว่า "ค้ำประกัน" ในประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๖๘๐ อยู่แล้ว แม้จะไม่ได้กล่าวไว้ให้ชัดลงไปว่า ยอมผูกพันตนต่อโจทก์เพื่อชำระหนี้ในเมื่อจำเลยที่ ๑ ไม่ชำระหนี้ ก็ไม่เป็นเหตุให้การค้ำประกันนั้นไร้ผล จำเลยที่ ๒ และที่ ๓ อ้างว่าหนี้ตามเลตเตอร์ออฟเครดิตได้ระงับไปแล้วโดยเปลี่ยนมาเป็นหนี้ตามสัญญาทรัสต์รีซีท เมื่อสัญญาทรัสต์รีซีทมิได้ระบุให้คิดดอกเบี้ย โจทก์จึงไม่มีสิทธิคิดดอกเบี้ย หากโจทก์อ้างว่าจำเลยผิดนัดก็คิดดอกเบี้ยได้เพียงร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีเท่านั้น เห็นว่าการทำสัญญาทรัสต์รีซีทนี้เป็นพียงวิธีการผ่อนปรนของเจ้าหนี้ให้ลูกหนี้มีโอกาสนำสินค้าที่สั่งซื่อมาด้วยการเปิดเลตเตอร์ออฟเครดิตออกจากท่าเรือไปขายเพื่อนำเงินมาชำระหนี้แก่เจ้าหนี้ตามสัญญาเลตเตอร์ออฟเครดิตเท่านี้น สัญญาทรัสต์รีซีทเช่นรายพิพาทนี้ เป็นสัญญาซึ่งต่อเนื่องกันสัญญาเลตเตอร์ออฟเครดิตและมิได้ทำให้หนี้ตามสัญญาเลตเตอร์ออฟเครดิตระงับสิ้นไปได้ในตัว เมื่อตามคำขอเปิดเครดิตนั้นจำเลยที่ ๑ ตกลงไว้ว่ายอมชำระดอกเบี้ยในอัตราร้อยละสิบห้าต่อปีจนถึงวันที่ชำระหนี้ และสัญญาทรัสต์รีซีทก็กล่าวเท้าถึงและยึดถือดเอาข้อสัญญาในการออกเลตเตอร์ออฟเครดิต การที่โจทก์คิดดอกเบี้ยเอาแก่จำเลยในอัตราร้อยละสิบสองและสิบสี่ต่อปีนี้น จึงเป็นสิทธิที่จะกระทำได้ จำเลยที่ ๒ และที่ ๓ ฎีกา ว่า ศาลชั้นต้นกำหนดค่าทนายความให้จำเลยใช้แทนโจทก์เพียง ๘,๐๐๐ บาท ที่ศาลอุทธรณ์กำหนดค่าทนายความในชั้นอุทธรณ์ให้จำเลยใช้แทนโจทก์กึง ๒๐,๐๐๐ บาท จึงสูงเกินไปนั้น เมื่อได้พิจารณาถึงจำนวนทุนทรัพย์ ความยากง่ายแห่งการดำเนินคดีตลอดถึงงานที่ทนายโจทก์กระทำไปแล้ว เห็นสมควรลดค่าทนายโจทก์ในชั้นอุทธรณ์ซึ่งจำเลยจะต้องใช้แทนลงให้บ้าง พิพากษาแก้คำพิพากษาศาลอุทธรณ์เฉพาะจำนวนค่าทนายความชั้นอุทธรณ์ซึ่งให้จำเลยทั้งสามร่วมกันใช้แทนโจทก์เป็น ๑๐,๐๐๐ บาท นอกจากที่แก้นี้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ กับให้จำเลยที่ ๒ ที่ ๓ ร่วมกันใช้ค่าทนายความชั้นฎีกาแทนโจทก์อีก ๑๐,๐๐๐ บาทด้วย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1010/2524ธนาคารกรุงเทพ จำกัด ฯโจทก์บริษัทพรปิยะเทรดดิ้ง จำกัด กับพวกจำเลย ป.พ.พ. ม. 194, ม. 349, ม. 680 ป.วิ.พ. ม. 46, ม. 172, ม. 177, ตาราง 6 ท้าย ป.วิ.พจำเลยขอเปิดเลตเตอร์ออฟเครดิตต่อธนาคารโจทก์เพื่อส่งสินค้าจากผู้ขายในต่างประเทศ โจทก์เปิดให้ตามคำขอ ผู้ขายส่งสินค้ามาให้ โจทก์ชำระราคาสินค้าให้แก่ผู้ขายไปแล้ว เมื่อสินค้ามาถึงโจทก์แจ้งให้จำเลยทราบเพื่อให้นำเงินมาชำระหนี้ จำเลยไม่มีเงินพอ และตามข้อตกลงในการเปิดเลตเตอร์ออฟเครดิตสินค้าตกอยู่ในความยึดถือของโจทก์เพื่อเป็นประกันการชำระหนี้ จำเลยจึงทำสัญญาทรัสต์รีซีทไว้แก่โจทก์เพื่อขอรับเอาเอกสารการส่งสินค้าไปเอาสินค้าออกจากท่าเรือแล้วนำสินค้าไปจำหน่ายและนำเงินมาชำระหนี้แก่โจทก์ ดังนี้การทำสัญญาทรัสต์รีซีทเป็นเพียงวิธีการผ่อนปรนของเจ้าหนี้ให้ลูกหนี้มีโอกาสนำสินค้าที่สั่งซื้อมาด้วยการเปิดเลตเตอร์ออฟเครดิตออกจากท่าเรือไปขายเพื่อนำเงินมาชำระหนี้แก่เจ้าหนี้ตามสัญญาเลตเตอร์ออฟเครดิตเท่านั้น สัญญาทรัสต์รีซีทเป็นสัญญาซึ่งต่อเนื่องกับสัญญาเลตเตอร์ออฟเครดิต มิได้ทำให้หนี้ตามสัญญาเลตเตอร์ออฟเครดิตระงับสิ้นไปได้ในตัว จำเลยได้รับสำเนาสัญญาทรัสต์รีซีทท้ายฟ้องพร้อมคำแปลถ้าเห็นว่าโจทก์แปลคำว่า "การันตี" ว่า "ค้ำประกัน" ไม่ถูกต้อง จำเลยจะต้องปฏิเสธความถูกต้องแห่งคำแปลนี้น เมื่อตามคำให้การของจำเลยมิได้กล่าวอ้างว่าโจทก์แปลผิด ก็ไม่น่าเชื่อว่าคำแปลที่ถูกต้องจะไม่ใช่ "ค้ำประกัน" เมื่อจำเลยแสดงเจตนาไว้ในสัญญาว่า "ค้ำประกัน" ผู้ค้ำประกันจะมีหน้าที่อย่างใดต่อเจ้าหนี้ย่อมทราบได้จากบทนิยามของคำว่า "ค้ำประกัน" ในมาตรา 680 แห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์นั้นอยู่แล้ว แม้จะไม่ได้กล่าวไว้ให้ชัดลงไปว่ายอมผูกพันตนต่อโจทก์เพื่อชำระหนี้ในเมื่อลูกหนี้ไม่ชำระหนี้ ก็ไม่เป็นเหตุให้การค้ำประกันนั้นไร้ผล ศาลชั้นต้นกำหนดค่าทนายให้จำเลยใช้แทนโจทก์เพียง 8,000 บาท ศาลอุทธรณ์กำหนดค่าทนายให้จำเลยใช้แทนโจทก์ถึง 20,000 บาท ดังนี้ เมื่อได้พิจารณาถึงจำนวนทุนทรัพย์ ความยากง่ายแห่งการดำเนินคดีตลอดถึงงานที่ทนายโจทก์กระทำไปแล้ว ศาลฎีกาลดค่าทนายโจทก์ในชั้นอุทธรณ์ซึ่งจำเลยจะต้องใช้แทนลงบ้างได้โจทก์ฟ้องว่า จำเลยที่ ๑ ได้ขอเปิดเลตเตอร์ออฟเครดิตต่อธนาคารโจทก์ ขอให้โจทก์สั่งสาขาของโจทก์ในต่างประเทศแจ้งว่าจำเลยที่ ๑ สั่งสินค้าจากผู้ขาย โดยมีข้อตกลงในเรื่องเงินราคาสินค้าว่า เมื่อผู้ขายได้ส่งสินค้าลงเรือแล้ว ให้เรียกเก็บค่าสินค้าจากสาขาของโจทก์ได้โดยจำเลยที่ ๑ มีหน้าที่ชดใช้เงินคืนแก่ธนาคารตามประเพณีการขอเปิดเลตเตอร์ออฟเครดิตของธนาคารพาณิชย์ และจำเลยที่ ๑ ตกลงด้วยว่ายอมให้โจทก์คิดดอกเบี้ยร้อยละสิบห้าต่อปีนับแต่วันที่ผู้ขายสินค้าได้เรัยกเก็บค่าสินค้าจากสาขาของโจทก์ไปจนถึงวันชำระหนี้ ตลอดจนยินยอมใช้ค่าธรรมเนียมและค่าใช้จ่ายต่าง ๆ เกี่ยวกับเครดิตรายนี้ โจทก์รับเปิดเลตเตอร์ออฟเครดิตให้จำเลยที่ ๑ คือเลขที่ ๑๖๑๑๘๑/ ๓๐๒๔ และ ๑๗๑๑๔๘๑/๑๔๓ ต่อมาผู้ขายได้ส่งสินค้าที่สั่งตามเลตเตอร์ออฟเครดิตดังกล่าวนั้น และโจทก์ได้จ่ายค่าสินค่าแทนจำเลยที่ ๑ ไปแล้ว เมื่อสินค้าถูกส่งมาถึงท่าเรือของการท่าเรือแห่งประเทศไทย โจทก์ได้แจ้งให้จำเลยที่ ๑ ชำระเงินซึ่งโจทก์ได้จ่ายแทนไปนั้น จำเลยที่๑ ไม่มีเงินพอจะชำระให้ จำเลยที่ ๑ จึงขอรับเอกสารการสั่งสินค้าตามเลตเตอร์ออฟเครดิตไปเพื่อขอออกสินค้าจากท่าเรือเสียก่อนโดยทำสัญญาทรัสต์รีซีทให้ไว้แก่โจทก์ ๒ ฉบับ ขอรับเอกสารในการสั่งสินค้าตามเลตเตอร์ออฟเครดิตเลขที่ ๑๖๑๑๘๑/๓๐๒๔ และเลขที่ ๑๗๑๑๘๑/๑๔๓ สัญญาว่าจะชำระหนี้ค่าสินค้าคืนให้โจทก์ภายในวันที่ ๒๗ สิงหาคม ๒๕๑๗ และภายในวันที่ ๒๒ กันยายน ๒๕๑๗ ทรัสต์รีซีทดังกล่าวมีใจความว่าโจทก์ย่อมให้จำเลยที่ ๑ นำสินค้าตามเลตเตอร์ออฟเครดิตที่สั่งเข้ามาตามรายการสินค้าในสัญญาทรัสต์รีซีทนั้นไปจากท่าเรือ เป็นการรับไปก่อนโดยจำเลยที่ ๑ รับว่าสินค้าดังกล่าวยังเป็นกรรมสิทธิ์ของโจทก์อยู่ และสัญญาว่าจะขายสินค้าเพื่อชำระหนี้ให้โจทก์ จำเลยที่ ๑ ได้รับหลักฐานไปจากโจทก์เพื่อรับสินค้าในวันทำสัญญาทรัสต์รีซีทแล้ว จำเลยที่ ๒ กับที่ ๓ ได้เข้าค้ำประกันการชำระหนี้ของจำเลยที่ ๑ ตามสัญญาทรัสต์รีซีทต่อโจทก์ เมื่อสัญญาทรัสต์รีซีทครบกำหนดจำเลยที่ ๑ ผิดสัญญามิได้ชำระราคาสินค้าคืนให้โจทก์ โจทก์ได้เรียกเก็บเงินตามสัญญาทรัสต์รีซีททั้ง ๒ ฉบับ เป็นเงิน ๑,๒๒๗,๐๙๘.๗๖ บาท โจทก์ทวงถามจำเลยทั้งสามให้ชำระหนี้แล้ว จำเลยทั้งสามจึงต้องเสียดอกเบี้ยให้โจทก์ร้อยละสิบสองต่อปีจากต้นเงิน ๑,๐๒๙,๐๗๘.๒๖ บาท นับแต่วันถัดจากวันเรียกเก็บจนถึงวันฟ้องรวมทั้งสิ้นเป็นเงิน ๑,๔๑๕,๕๔๖.๘๙ บาท ขอให้บังคับจำเลยทั้งสามร่วมกันชำระเงิน ๑,๔๐๕,๕๔๖.๘๙ บาทแก่โจทก์พร้อมด้วยดอกเบี้ยร้อยละสิบสองต่อปีในต้นเงิน ๑,๐๒๙,๐๗๘.๒๖ บาท นับถัดจากวันฟ้องเป็นต้นไปจนกว่าจะชำระให้โจทก์เสร็จ จำเลยที่ ๑ ให้การว่า จำเลยที่ ๑ ได้ขอให้โจทก์เปิดเลตเตอร์ออฟเครดิตจริง แต่หนี้ดังกล่าวได้ระงับลงโดยการแปลงหนี้ใหม่โดยจำเลยที่ ๑ เปลี่ยนมาเป็นลูกหนี้ตามสัญญาทรัสต์รีซีทแล้ว โจทก์จะฟ้องให้จำเลยที่ ๑ รับผิดตามคำขอเปิดเลตเตอร์ออฟเครดิตหาได้ไม่ เนื่องจากสัญญาทรัสต์รีซีทระหว่างโจทก์กับจำเลยที่ ๑ ไม่มีข้อตกลงให้คิดดอกเบี้ย โจทก์จึงฟ้องเรียกดอกเบี้ยจากจำเลยไม่ได้ ขอให้ยกฟ้อง จำเลยที่ ๒ ให้การว่า ไม่เคยให้สัญญาว่าหากจำเลยที่ ๑ ไม่ชำระหนี้ จำเลยที่ ๒ จำชำระแทน โจทก์จึงไม่มีอำนาจฟ้องให้จำเลยที่ ๒ รับผิดในฐานะผู้ค้ำประกัน สัญญาทรัสต์รีซีทระหว่างโจทก์กับจำเลยที่ ๑ ไม่มีข้อตกลงให้คิดดอกเบี้ย โจทก์จึงฟ้องเรียกดอกเบี้ยไม่ได้ ขอให้ยกฟ้อง จำเลยที่ ๓ ให้การว่า ความผูกพันระหว่างโจทก์กับจำเลยทั้งสามตามคำขอเลตเตอร์ออฟเครดิตระงับสิ้นไปแล้ว เพราะโจทก์กับจำเลยที่ ๑ ได้ตกลงเลิกสัญญาดังกล่าว และโจทก์คืนทรัพย์ของจำเลยที่ ๑ ซึ่งโจทก์ได้ยึดไว้เป็นประกันแล้ว จำเลยที่ ๓ ไม่เคยทำสัญญาค้ำประกันจำเลยที่ ๑ ในการที่จะต้องชำระหนี้ตามทรัสต์รีซีท โจทก์คิดดอกเบี้ยไม่ชอบด้วยกฎหมาย ขอให้ยกฟ้อง ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยทั้งสามร่วมกันชำระเงิน ๑,๒๒๓,๗๑๕.๔๖ บาท พร้อมด้วยดอกเบี้ยร้อยละสิบสองต่อปีของต้นเงิน ๑,๐๒๙,๐๗๘.๒๖ บาท นับแต่วันถัดจากวันที่โจทก์เรียกเก็บจนกว่าจะชำระเสร็จแก่โจทก์กับให้ใช้ค่าฤชาธรรมเนียมแทนโจทก์ โดยกำหนดค่าทนายความให้ ๘,๐๐๐ บาท จำเลยทั้งสามอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน ให้จำเลยทั้งสามร่วมกันใช้ค่าทนายความชั้นอุทธรณ์แทนโจทก์ ๒๐,๐๐๐ บาท จำเลยที่ ๒ และที่ ๓ ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ท้ายสัญญาทรัสต์รีซีททั้ง ๒ ฉบับมีข้อความภาษาอังกฤษเป็นอย่างเดียวกัน ซึ่งโจทก์แปลไว้ว่า "เราร่วมกันค้ำประกันต่อธนาคารกรุงเทพ จำกัด ว่า ธนาคารกรุงเทพ จำกัด จะได้รับชำระเงินตามตั๋วแลกเงินฉบับเดียวหรือทุกฉบับดังกล่าวแล้วข้างต้นในทันทีที่ตั๋วแลกเงินเหล่านี้นถึงกำหนดชำระ และค้ำประกันว่าเงื่อนไขและข้อผูกพันดังที่แจ้งไว้ในสัญญานี้จะได้รับการปฏิบัติโดยถูกต้องครบถ้วยทุกประการ" ถัดลงไปเป็นลายมือชื่อของจำเลยที่ ๒ ที่ ๓ จำเลยที่ ๒ และที่ ๓ อ้างว่าได้ลงนามไว้ในฐานะผู้รับรองเท่านั้น คือรับรองว่าโจทก์จะได้รับการชำระหนี้และจำเลยที่ ๑ จะปฏิบัติตามเงื่อนไขตลอดจนข้อผูกพันต่าง ๆ เท่านั้นเพราะคำว่า "การันตี" ในภาษาอังกฤษแปลว่า "ค้ำประกัน" ก็ได้ หรือจะแปลว่า "รับรอง" ก็ได้ เห็นว่า จำเลยได้รับสำเนาคำฟ้องและสำเนาเอกสารต่าง ๆ ท้ายฟ้องรวมทั้งสำเนาสัญญาทรัสต์รีซีทพร้อมด้วยคำแปลถ้าจำเลยเห็นว่าโจทก์แปลคำว่า "การันตี" ไม่ถูกต้องจำเลยก็น่าที่จะปฏิเสธความถูกต้องแห่งคำแปลนี้มาแต่ต้น เมื่อตามคำให้การของจำเลยที่ ๒ ที่ ๓ มิได้กล่าวอ้างเลยว่าโจทก์แปลผิด จึงไม่น่าเชื่อว่าคำแปลที่ถูกต้องจะไม่ใช่ "ค้ำประกัน" เมื่อจำเลยที่ ๒ ที่ ๓ แสดงไว้ในสัญญาว่า "ค้ำประกัน" ผู้ค้ำประกันจะมีหน้าที่อย่างใดต่อเจ้าหนี้นั้นย่อมทราบได้จากบทนิยามคำว่า "ค้ำประกัน" ในประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๖๘๐ อยู่แล้ว แม้จะไม่ได้กล่าวไว้ให้ชัดลงไปว่า ยอมผูกพันตนต่อโจทก์เพื่อชำระหนี้ในเมื่อจำเลยที่ ๑ ไม่ชำระหนี้ ก็ไม่เป็นเหตุให้การค้ำประกันนั้นไร้ผล จำเลยที่ ๒ และที่ ๓ อ้างว่าหนี้ตามเลตเตอร์ออฟเครดิตได้ระงับไปแล้วโดยเปลี่ยนมาเป็นหนี้ตามสัญญาทรัสต์รีซีท เมื่อสัญญาทรัสต์รีซีทมิได้ระบุให้คิดดอกเบี้ย โจทก์จึงไม่มีสิทธิคิดดอกเบี้ย หากโจทก์อ้างว่าจำเลยผิดนัดก็คิดดอกเบี้ยได้เพียงร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีเท่านั้น เห็นว่าการทำสัญญาทรัสต์รีซีทนี้เป็นพียงวิธีการผ่อนปรนของเจ้าหนี้ให้ลูกหนี้มีโอกาสนำสินค้าที่สั่งซื่อมาด้วยการเปิดเลตเตอร์ออฟเครดิตออกจากท่าเรือไปขายเพื่อนำเงินมาชำระหนี้แก่เจ้าหนี้ตามสัญญาเลตเตอร์ออฟเครดิตเท่านี้น สัญญาทรัสต์รีซีทเช่นรายพิพาทนี้ เป็นสัญญาซึ่งต่อเนื่องกันสัญญาเลตเตอร์ออฟเครดิตและมิได้ทำให้หนี้ตามสัญญาเลตเตอร์ออฟเครดิตระงับสิ้นไปได้ในตัว เมื่อตามคำขอเปิดเครดิตนั้นจำเลยที่ ๑ ตกลงไว้ว่ายอมชำระดอกเบี้ยในอัตราร้อยละสิบห้าต่อปีจนถึงวันที่ชำระหนี้ และสัญญาทรัสต์รีซีทก็กล่าวเท้าถึงและยึดถือดเอาข้อสัญญาในการออกเลตเตอร์ออฟเครดิต การที่โจทก์คิดดอกเบี้ยเอาแก่จำเลยในอัตราร้อยละสิบสองและสิบสี่ต่อปีนี้น จึงเป็นสิทธิที่จะกระทำได้ จำเลยที่ ๒ และที่ ๓ ฎีกา ว่า ศาลชั้นต้นกำหนดค่าทนายความให้จำเลยใช้แทนโจทก์เพียง ๘,๐๐๐ บาท ที่ศาลอุทธรณ์กำหนดค่าทนายความในชั้นอุทธรณ์ให้จำเลยใช้แทนโจทก์กึง ๒๐,๐๐๐ บาท จึงสูงเกินไปนั้น เมื่อได้พิจารณาถึงจำนวนทุนทรัพย์ ความยากง่ายแห่งการดำเนินคดีตลอดถึงงานที่ทนายโจทก์กระทำไปแล้ว เห็นสมควรลดค่าทนายโจทก์ในชั้นอุทธรณ์ซึ่งจำเลยจะต้องใช้แทนลงให้บ้าง พิพากษาแก้คำพิพากษาศาลอุทธรณ์เฉพาะจำนวนค่าทนายความชั้นอุทธรณ์ซึ่งให้จำเลยทั้งสามร่วมกันใช้แทนโจทก์เป็น ๑๐,๐๐๐ บาท นอกจากที่แก้นี้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ กับให้จำเลยที่ ๒ ที่ ๓ ร่วมกันใช้ค่าทนายความชั้นฎีกาแทนโจทก์อีก ๑๐,๐๐๐ บาทด้วย(ประทีป ชุ่มวัฒนะ-สมบัติ วังตาล-สมศักดิ์ ปาลวัฒน์วิไชย)ศาลแพ่ง - นายกิติ บูรพรรณ์ศาลอุทธรณ์ - นายพิพัฒน์ จักรางกูรแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ