กฎเสนาบดีกระทรวงมหาดไทยกฎเสนาบดีกระทรวงมหาดไทยออกตามความในมาตรา ๒๓แห่งพระราชบัญญัติภาพยนตร์พุทธศักราช ๒๔๗๓[๑] อาศัยอำนาจตามความในมาตรา๒๓ แห่งพระราชบัญญัติภาพยนตร์ พุทธศักราช ๒๔๗๓เสนาบดีกระทรวงมหาดไทยออกกฎไว้ดังต่อไปนี้ ข้อ๑[๒] ผู้ใดประสงค์จะฉายภาพยนตร์ ณ สถานที่มหรสพก็ดีนำหรือส่งภาพยนตร์ซึ่งทำในราชอาณาจักรสยามออกนอกราชอาณาจักรสยามก็ดีให้ยื่นคำขออนุญาตต่อเจ้าพนักงานผู้พิจารณาตามแบบ ภ.ย. ๑ ท้ายกฎนี้ เมื่อเจ้าพนักงานผู้พิจารณาเห็นว่าภาพยนตร์ที่ขออนุญาตนั้นไม่มีลักษณะฝ่าฝืนต่อพระราชบัญญัติภาพยนตร์ให้ลงลายมือชื่อและประทับตราอนุญาตให้ตามแบบ ภ.ย. ๑๑ ท้ายกฎนี้และเก็บต้นขั้วประจำต่อไว้ แล้วมอบคู่ฉีกประจำต่อให้ผู้ขออนุญาตไป และให้เจ้าพนักงานผู้พิจารณาประทับตราดุนที่ฟิลม์ภาพยนตร์นั้นม้วนละไม่น้อยกว่า ๓ ดวง ตรงตอนหัวม้วนตอนกลางม้วน และตอนปลายม้วนของฟิลม์ ข้อ๒[๓] ผู้ใดประสงค์จะประกาศด้วยภาพ รูปถ่ายหรืออื่น ๆ นอกจากเรื่องภาพยนตร์อันอยู่ในวงการของการจัดฉายภาพยนตร์ซึ่งต้องรับอนุญาตตามความในมาตรา๕ แห่งพระราชบัญญัติภาพยนตร์ พุทธศักราช ๒๔๗๓ ตามที่ได้แก้ไขโดยมาตรา ๔ แห่งพระราชบัญญัติภาพยนตร์(ฉบับที่ ๒) พุทธศักราช ๒๔๗๙ ให้ยื่นคำขอตามแบบ ภ.ย. ๒ ท้ายกฎนี้ต่อเจ้าพนักงานดังจะกล่าวต่อไปนี้ (๑)เจ้าพนักงานผู้พิจารณาเฉพาะในจังหวัดพระนครและธนบุรี (๒)นายตรวจเฉพาะในจังหวัดอื่นนอกจากจังหวัดพระนครและธนบุรี เมื่อเจ้าพนักงานเห็นว่าประกาศที่ขออนุญาตนั้นไม่มีลักษณะฝ่าฝืนต่อพระราชบัญญัติภาพยนตร์หรือกฎหมายอื่นแล้วให้ลงลายมือชื่อและประทับตราอนุญาตให้ตามแบบ ภ.ย. ๑๔ หรือ ภ.ย. ๑๗ ท้ายกฎนี้และเก็บต้นขั้วประจำต่อไว้ แล้วมอบคู่ฉีกประจำต่อให้ผู้ขออนุญาตไปและให้เจ้าพนักงานผู้อนุญาตประทับตราที่ประกาศนั้น ๆ แผ่นละ ๑ ดวง ข้อ๓[๔] ผู้ใดประสงค์จะประกาศด้วยลายลักษณ์อักษรภาพหรือรูปถ่ายแสดงเรื่องของภาพยนตร์ซึ่งต้องรับอนุญาตตามความในมาตรา ๕แห่งพระราชบัญญัติภาพยนตร์ (ฉบับที่ ๒) พุทธศักราช ๒๔๗๙ให้ยื่นคำขออนุญาตต่อเจ้าพนักงานผู้พิจารณาตามแบบ ภ.ย. ๒ ท้ายกฎนี้ ถ้าผู้ขออนุญาตประสงค์จะทำเป็นหนังสือเล่มหรือฉบับต้อง (๑)แจ้งจำนวนหนังสือที่จัดทำขึ้นในคราวนั้นทั้งหมดมีเท่าใด (๒)ส่งหนังสือนั้นไปให้เจ้าพนักงานผู้พิจารณาตรวจพิจารณาก่อนพิมพ์ออกจำหน่ายจ่ายแจกหรือสำแดงด้วยวิธีใดๆ อย่างน้อยสามวัน (๓)มีเลขหมายประจำฉบับเรียงตามลำดับไม่ซ้ำกันไปจนครบจำนวนตามที่ได้แจ้งไว้ต่อเจ้าพนักงานผู้พิจารณา (๔)ส่งหนังสือนั้นตั้งแต่ฉบับที่ ๑ ถึง ๕และตั้งแต่ฉบับสุดท้ายถอยหลังขึ้นมา ๕ ฉบับให้เจ้าพนักงานผู้พิจารณาเก็บไว้เป็นหลักฐาน เมื่อเจ้าพนักงานผู้พิจารณาเห็นว่าประกาศที่ขออนุญาตนั้นไม่มีลักษณะฝ่าฝืนต่อพระราชบัญญัติภาพยนตร์ให้ลงลายมือชื่อและประทับตราอนุญาตให้ตามแบบ ภ.ย. ๑๓ ท้ายกฎนี้และเก็บต้นขั้วประจำต่อไว้ แล้วมอบคู่ฉีกประจำต่อให้ผู้ขออนุญาตไปและให้เจ้าพนักงานผู้พิจารณาประทับตราที่ประกาศนั้น ๆ แผ่นละ ๑ ดวง ข้อ๔[๕]ดวงตราของเจ้าพนักงานผู้พิจารณาภาพยนตร์ให้มีลักษณะเป็นรูปไข่ภายในดวงตรามีอักษรว่า"เจ้าพนักงานผู้พิจารณาภาพยนตร์"และชื่อจังหวัดที่เจ้าพนักงานผู้พิจารณาภาพยนตร์ประจำอยู่โดยมีชนิดและการใช้ดั่งนี้ ดวงตราชนิดที่หนึ่งขนาดส่วนกว้าง๑ เซนติเมตร ส่วนยาว ๒ เซนติเมตร ใช้ประทับฟิล์มภาพยนตร์ทุกชนิด และประกาศที่มีขนาดส่วนกว้างหรือส่วนยาว หรือส่วนสูงส่วนใดส่วนหนึ่งไม่เกิน ๕ เซนติเมตรทุกชนิด ดวงตราชนิดที่สองขนาดส่วนกว้าง๒.๓ เซนติเมตร ส่วนยาว ๓.๔ เซนติเมตรใช้ประทับประกาศที่มีขนาดส่วนกว้างหรือส่วนยาวหรือส่วนสูง ส่วนใดส่วนหนึ่งเกินกว่า ๕ เซนติเมตร แต่ไม่เกิน ๑ เมตรทุกชนิด ดวงตราชนิดที่สามขนาดส่วนกว้าง๑๐ เซนติเมตร ส่วนยาว ๑๖ เซนติเมตร ใช้ประทับประกาศทีมีส่วนกว้าง หรือส่วนยาวหรือส่วนสูง ส่วนใดส่วนหนึ่งเกินกว่า ๑ เมตรขึ้นไปทุกชนิดข้อ ๕[๖] ค่าธรรมเนียมให้เรียกเก็บดังนี้ (๑)การออกใบอนุญาตและการประทับตราสำหรับการฉายภาพยนตร์หรือการนำหรือส่งภาพยนตร์ซึ่งทำในราชอาณาจักรออกนอกราชอาณาจักร๑๐๐ บาท ต่อภาพยนตร์ ๑๐๐ เมตร หรือเศษของ ๑๐๐ เมตรแต่ในกรณีที่เป็นสำเนาภาพยนตร์ไทยซึ่งทำในราชอาณาจักร ให้เรียกเก็บ ๔๐ บาทต่อสำเนาภาพยนตร์ ๑๐๐ เมตร หรือเศษของ ๑๐๐ เมตร (๒)การออกใบอนุญาตและการประทับตรา สำหรับประกาศโฆษณาเรื่องของภาพยนตร์หรือประกาศโฆษณาอื่นๆ เกี่ยวกับการฉายภาพยนตร์ ๒,๐๐๐ บาท ต่อ ๑ เรื่อง (๓)การออกใบแทนใบอนุญาตทุกชนิด ฉบับละ ๒๐๐ บาท ข้อ๖[๗]การยื่นอุทธรณ์ต่อสภาพิจารณาภาพยนตร์ตามความในมาตรา ๑๑แห่งพระราชบัญญัติภาพยนตร์พุทธศักราช ๒๔๗๓ให้ผู้อุทธรณ์ยื่นคำร้องตามแบบ ภ.ย. ๑๕ ท้ายกฎนี้ เมื่อสภาพิจารณาภาพยนตร์ได้ลงมติประการใดให้แจ้งแก่ผู้อุทธรณ์ทราบตามแบบ ภ.ย. ๑๖ ท้ายกฎนี้กฎให้ไว้ ณ วันที่ ๒๗พฤษภาคม พุทธศักราช ๒๔๗๔จอมพล บริพัตรเสนาบดีกระทรวงมหาดไทย[เอกสารแนบท้าย]๑. ภ.ย. ๑ เรื่องราวขออนุญาตฉายภาพยนตร์ ณสถานที่มหรสพหรือนำส่งภาพยนตร์๒. ภ.ย. ๒ เรื่องราวขออนุญาตประกาศโฆษณาแสดงเรื่องภาพยนตร์หรืออื่นๆ๓. ภ.ย. ๓ เรื่องราวขออนุญาตคัดสำเนาใบอนุญาตภาพยนตร์๔. ภ.ย. ๑๑ ใบอนุญาตฉายภาพยนตร์ ณ สถานที่มหรสพหรือนำส่งภาพยนตร์๕. ภ.ย. ๑๒ สำเนา ใบอนุญาตฉายภาพยนตร์ ณสถานที่มหรสพหรือนำส่งภาพยนตร์๖. ภ.ย. ๑๓ ใบอนุญาตประกาศโฆษณาแสดงเรื่องภาพยนตร์๗.ภ.ย.๑๔ ใบอนุญาตประกาศโฆษณาต่าง ๆบนจอภาพยนตร์ (แบบนี้ใช้เฉพาะ จ.ว. พระนคร และธนบุรี)๘. ภ.ย. ๑๕ เรื่องราวคำร้องอุทธรณ์คำสั่งคัดค้านคำสั่งเจ้าพนักงานผู้พิจารณา๙. ภ.ย. ๑๖ สภาพิจารณาภาพยนตร์ กระทรวงมหาดไทย๑๐.ภ.ย.๑๗ ใบอนุญาตประกาศโฆษณาต่าง ๆบนจอภาพยนตร์ (แบบนี้ ใช้ต่างจังหวัด นอกจากจังหวัดพระนครและธนบุรี)[๘](ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)กฎกระทรวงมหาดไทย ออกตามความในมาตรา๒๓ แห่งพระราชบัญญัติภาพยนตร์ พุทธศักราช ๒๔๗๓ (ฉบับที่ ๒)[๙]กฎกระทรวงมหาดไทย ออกตามความในพระราชบัญญัติภาพยนตร์พุทธศักราช ๒๔๗๓ (ฉบับที่ ๓)[๑๐]กฎกระทรวง ฉบับที่ ๕(พ.ศ. ๒๔๙๖) ออกตามความในพระราชบัญญัติภาพยนตร์ พุทธศักราช ๒๔๗๓[๑๑]หมายเหตุ :-เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ ๑.เนื่องด้วยฟิล์มภาพยนตร์ขนาดต่ำกว่า ๓๕ ม.ม.ในปัจจุบันนี้ยังไม่มีดวงตราเจ้าพนักงานผู้พิจารณาภาพยนตร์ใช้ประทับแต่ได้อาศัยใช้ดวงตราสำหรับประทับบนฟิล์มภาพยนตร์ขนาด ๓๕ ม.ม.ซึ่งไม่สะดวกแก่การปฏิบัติงานของเจ้าหน้าที่ จึงเป็นการสมควรกำหนดดวงตราเพิ่มขึ้นโดยเฉพาะอีก๑ ชนิด ๒.เนื่องด้วยจำนวนค่าธรรมเนียมที่เรียกเก็บอยู่แต่เดิมเมื่อเทียบกับค่าของเงินในปัจจุบันนี้ไม่เป็นที่สมดุลย์กันจึงควรเพิ่มอัตราค่าธรรมเนียมขึ้นตามสมควร ๓.เมื่อได้เพิ่มอัตราค่าธรรมเนียมดังกล่าวในข้อ ๒ แล้ว อัตราค่าธรรมเนียมสำหรับประกาศโฆษณาก็ควรจะยกเลิกไปเพื่อความเหมาะสมกฎกระทรวง ฉบับที่ ๘(พ.ศ. ๒๕๒๘) ออกตามความในพระราชบัญญัติภาพยนตร์ พุทธศักราช ๒๔๗๓[๑๒]หมายเหตุ :-เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือโดยที่เป็นการสมควรกำหนดอัตราค่าธรรมเนียมการออกใบอนุญาตและการประทับตราสำหรับการฉายภาพยนตร์หรือการนำหรือส่งภาพยนตร์ไทยซึ่งทำในราชอาณาจักรออกนอกราชอาณาจักรขึ้นไว้โดยเฉพาะเพื่อกรณีที่เป็นสำเนาภาพยนตร์ไทยซึ่งทำในราชอาณาจักร"โดยให้มีอัตราค่าธรรมเนียมต่ำกว่ากรณีอื่นอันจะเป็นการส่งเสริมอุตสาหกรรมการทำภาพยนตร์ไทยภายในประเทศและสมควรแก้ไขอัตราค่าธรรมเนียมการออกใบอนุญาตและการประทับตราสำหรับประกาศโฆษณาเรื่องของภาพยนตร์หรือประกาศโฆษณาอื่นๆ เกี่ยวกับการฉายภาพยนตร์ ให้เหมาะสมกับสถานการณ์ปัจจุบันจึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้จำนงค์/จัดทำ/ปรับปรุง๘ พฤศจิกายน ๒๕๕๐ [๑]ราชกิจจานุเบกษา.เล่ม๔๘/-/หน้า ๑๑๐/๓๑ พฤษภาคม ๒๔๗๔[๒] ข้อ ๑แก้ไขเพิ่มเติมโดยกฎกระทรวงมหาดไทย ออกตามความในพระราชบัญญัติภาพยนตร์พุทธศักราช๒๔๗๓ (ฉบับที่ ๓)[๓] ข้อ ๒แก้ไขเพิ่มเติมโดยกฎกระทรวงมหาดไทย ออกตามความในพระราชบัญญัติภาพยนตร์ พุทธศักราช๒๔๗๓ (ฉบับที่ ๓)[๔] ข้อ ๓แก้ไขเพิ่มเติมโดยกฎกระทรวงมหาดไทย ออกตามความในมาตรา ๒๓แห่งพระราชบัญญัติภาพยนตร์ พุทธศักราช ๒๔๗๓ (ฉบับที่ ๒)[๕] ข้อ ๔แก้ไขเพิ่มเติมโดยกฎกระทรวง ฉบับที่ ๕ (พ.ศ. ๒๔๙๖)ออกตามความในพระราชบัญญัติภาพยนตร์ พุทธศักราช ๒๔๗๓[๖] ข้อ ๕แก้ไขเพิ่มเติมโดยกฎกระทรวง ฉบับที่ ๘ (พ.ศ. ๒๕๒๘)ออกตามความในพระราชบัญญัติภาพยนตร์ พุทธศักราช ๒๔๗๓[๗] ข้อ ๖แก้ไขเพิ่มเติมโดย)กฎกระทรวงมหาดไทย ออกตามความในพระราชบัญญัติภาพยนตร์ พุทธศักราช๒๔๗๓ (ฉบับที่ ๓)[๘]แบบ ภ.ย. ๑ - ภ.ย. ๑๗ แก้ไขเพิ่มเติมโดยกฎกระทรวงมหาดไทยออกตามความในพระราชบัญญัติภาพยนตร์ พุทธศักราช ๒๔๗๓ (ฉบับที่ ๓)[๙] ราชกิจจานุเบกษา /-/๙๙๕/๑๘ พฤศจิกายน ๒๔๗๗[๑๐] ราชกิจจานุเบกษา /-/๕๔/๗๑๓/๒๑สิงหาคม ๒๔๘๐[๑๑] ราชกิจจานุเบกษา/-/๕๓/๘๕๒/๑๑ สิงหาคม ๒๔๙๖[๑๒] ราชกิจจานุเบกษา/๑๗๘/๓๙พ/๒๗ พฤศจิกายน ๒๕๒๘