คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 58/2489หลักกฎหมาย: คดีอาญาที่ศาลล่างยกฟ้องในข้อเท็จจริงเสียแล้ว แม้ในชั้นฎีกามีปัญหาในข้อกฎหมาย แต่ไม่มีทางลงโทษโดยทางข้อเท็จจริงเสียแล้วฎีกานั้นก็ไม่เป็นปัญหาข้อกฎหมายอันควรรับวินิจฉัยโจทก์ฟ้องว่า จำเลยซึ่งตั้งร้านค้าขายสุราได้ขายสุราให้แก่ผู้มีชื่อ ๔ ราย จำเลยบังอาจทำใบรับเงินให้แก่ผู้ซื้อผิดความจรงิและปิดอากรแสตมป์น้อยไป ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายรัษฎากร พ.ศ.๒๔๘๑ มาตรา ๑๒๕,๑๒๗ แก้ไขเพิ่มเติม พ.ศ.๒๔๘๒ มาตรา ๒๐ จำเลยปฏิเสธ ศาลชั้นต้นฟังว่า จำเลยได้ขายสุราให้แก่ผู้มีชื่อ ๔ รายเป็นจำนวนตามที่กล่าวในฟ้อง เมื่อจำเลยรับเงินแล้วนางกิมยงภริยาจำเลยเป็นคนออกใบรับทั้งสี่ฉบับ จำเลยไม่ได้ออกใบรับเงินเหล่านี้ จำเลยเป็นผู้บอกให้นางกิมยงกระทำ จำเลยจึงไม่มีความผิดให้ยกฟ้อง ศาลอุทธรณ์เห็นว่าจำเลยไม่ได้กระทำผิดตามฟ้องและไม่พอฟังว่าสมคบกับนางกิมยง หากจะฟังว่าสมคบโจทก์ก็มิได้ฟ้องเช่นนั้น จะลงโทษไม่ได้ พิพากษายืน ศาลฎีกาเห็นว่า เมื่อศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ชี้ขาดว่า จำเลยไม่ได้ลงมือกระทำผิดเองตามฟ้อง และไม่ได้ใช้หรือสมคบกับนางกิมยงแล้ว ฎีกาของโจทก์ในปัญหาที่ว่าฟ้องว่ากระทำผิดเองจะลงโทษฐานใช้หรือสมคบกับผู้อื่นได้หรือไม่นั้น ถูกตัดโดยข้อเท็จจริงเสียแล้ว จึงไม่เป็นปัญหากฎหมายที่ควรจะรับไว้วินิจฉัย ให้ยกฎีกาโจทก์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 58/2489อัยยการชัยภูมิโจทก์นายเซียะคุย แซ่เจ็บจำเลย ป.วิ.อ. ม. 194, ม. 222คดีอาญาที่ศาลล่างยกฟ้องในข้อเท็จจริงเสียแล้ว แม้ในชั้นฎีกามีปัญหาในข้อกฎหมาย แต่ไม่มีทางลงโทษโดยทางข้อเท็จจริงเสียแล้วฎีกานั้นก็ไม่เป็นปัญหาข้อกฎหมายอันควรรับวินิจฉัยโจทก์ฟ้องว่า จำเลยซึ่งตั้งร้านค้าขายสุราได้ขายสุราให้แก่ผู้มีชื่อ ๔ ราย จำเลยบังอาจทำใบรับเงินให้แก่ผู้ซื้อผิดความจรงิและปิดอากรแสตมป์น้อยไป ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายรัษฎากร พ.ศ.๒๔๘๑ มาตรา ๑๒๕,๑๒๗ แก้ไขเพิ่มเติม พ.ศ.๒๔๘๒ มาตรา ๒๐ จำเลยปฏิเสธ ศาลชั้นต้นฟังว่า จำเลยได้ขายสุราให้แก่ผู้มีชื่อ ๔ รายเป็นจำนวนตามที่กล่าวในฟ้อง เมื่อจำเลยรับเงินแล้วนางกิมยงภริยาจำเลยเป็นคนออกใบรับทั้งสี่ฉบับ จำเลยไม่ได้ออกใบรับเงินเหล่านี้ จำเลยเป็นผู้บอกให้นางกิมยงกระทำ จำเลยจึงไม่มีความผิดให้ยกฟ้อง ศาลอุทธรณ์เห็นว่าจำเลยไม่ได้กระทำผิดตามฟ้องและไม่พอฟังว่าสมคบกับนางกิมยง หากจะฟังว่าสมคบโจทก์ก็มิได้ฟ้องเช่นนั้น จะลงโทษไม่ได้ พิพากษายืน ศาลฎีกาเห็นว่า เมื่อศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ชี้ขาดว่า จำเลยไม่ได้ลงมือกระทำผิดเองตามฟ้อง และไม่ได้ใช้หรือสมคบกับนางกิมยงแล้ว ฎีกาของโจทก์ในปัญหาที่ว่าฟ้องว่ากระทำผิดเองจะลงโทษฐานใช้หรือสมคบกับผู้อื่นได้หรือไม่นั้น ถูกตัดโดยข้อเท็จจริงเสียแล้ว จึงไม่เป็นปัญหากฎหมายที่ควรจะรับไว้วินิจฉัย ให้ยกฎีกาโจทก์(นาถปรีชา-จำรูญเนติศาสตร์-ธรรมบัณฑิต)ศาลชั้นต้น - นายเป้า สังฆวาสีศาลอุทธรณ์ - พระนิติกฤตย์ประภันย์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยซึ่งตั้งร้านค้าขายสุราได้ขายสุราให้แก่ผู้มีชื่อ ๔ ราย จำเลยบังอาจทำใบรับเงินให้แก่ผู้ซื้อผิดความจรงิและปิดอากรแสตมป์น้อยไป ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายรัษฎากร พ.ศ.๒๔๘๑ มาตรา ๑๒๕,๑๒๗ แก้ไขเพิ่มเติม พ.ศ.๒๔๘๒ มาตรา ๒๐ จำเลยปฏิเสธ ศาลชั้นต้นฟังว่า จำเลยได้ขายสุราให้แก่ผู้มีชื่อ ๔ รายเป็นจำนวนตามที่กล่าวในฟ้อง เมื่อจำเลยรับเงินแล้วนางกิมยงภริยาจำเลยเป็นคนออกใบรับทั้งสี่ฉบับ จำเลยไม่ได้ออกใบรับเงินเหล่านี้ จำเลยเป็นผู้บอกให้นางกิมยงกระทำ จำเลยจึงไม่มีความผิดให้ยกฟ้อง ศาลอุทธรณ์เห็นว่าจำเลยไม่ได้กระทำผิดตามฟ้องและไม่พอฟังว่าสมคบกับนางกิมยง หากจะฟังว่าสมคบโจทก์ก็มิได้ฟ้องเช่นนั้น จะลงโทษไม่ได้ พิพากษายืน ศาลฎีกาเห็นว่า เมื่อศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ชี้ขาดว่า จำเลยไม่ได้ลงมือกระทำผิดเองตามฟ้อง และไม่ได้ใช้หรือสมคบกับนางกิมยงแล้ว ฎีกาของโจทก์ในปัญหาที่ว่าฟ้องว่ากระทำผิดเองจะลงโทษฐานใช้หรือสมคบกับผู้อื่นได้หรือไม่นั้น ถูกตัดโดยข้อเท็จจริงเสียแล้ว จึงไม่เป็นปัญหากฎหมายที่ควรจะรับไว้วินิจฉัย ให้ยกฎีกาโจทก์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 58/2489อัยยการชัยภูมิโจทก์นายเซียะคุย แซ่เจ็บจำเลย ป.วิ.อ. ม. 194, ม. 222คดีอาญาที่ศาลล่างยกฟ้องในข้อเท็จจริงเสียแล้ว แม้ในชั้นฎีกามีปัญหาในข้อกฎหมาย แต่ไม่มีทางลงโทษโดยทางข้อเท็จจริงเสียแล้วฎีกานั้นก็ไม่เป็นปัญหาข้อกฎหมายอันควรรับวินิจฉัยโจทก์ฟ้องว่า จำเลยซึ่งตั้งร้านค้าขายสุราได้ขายสุราให้แก่ผู้มีชื่อ ๔ ราย จำเลยบังอาจทำใบรับเงินให้แก่ผู้ซื้อผิดความจรงิและปิดอากรแสตมป์น้อยไป ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายรัษฎากร พ.ศ.๒๔๘๑ มาตรา ๑๒๕,๑๒๗ แก้ไขเพิ่มเติม พ.ศ.๒๔๘๒ มาตรา ๒๐ จำเลยปฏิเสธ ศาลชั้นต้นฟังว่า จำเลยได้ขายสุราให้แก่ผู้มีชื่อ ๔ รายเป็นจำนวนตามที่กล่าวในฟ้อง เมื่อจำเลยรับเงินแล้วนางกิมยงภริยาจำเลยเป็นคนออกใบรับทั้งสี่ฉบับ จำเลยไม่ได้ออกใบรับเงินเหล่านี้ จำเลยเป็นผู้บอกให้นางกิมยงกระทำ จำเลยจึงไม่มีความผิดให้ยกฟ้อง ศาลอุทธรณ์เห็นว่าจำเลยไม่ได้กระทำผิดตามฟ้องและไม่พอฟังว่าสมคบกับนางกิมยง หากจะฟังว่าสมคบโจทก์ก็มิได้ฟ้องเช่นนั้น จะลงโทษไม่ได้ พิพากษายืน ศาลฎีกาเห็นว่า เมื่อศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ชี้ขาดว่า จำเลยไม่ได้ลงมือกระทำผิดเองตามฟ้อง และไม่ได้ใช้หรือสมคบกับนางกิมยงแล้ว ฎีกาของโจทก์ในปัญหาที่ว่าฟ้องว่ากระทำผิดเองจะลงโทษฐานใช้หรือสมคบกับผู้อื่นได้หรือไม่นั้น ถูกตัดโดยข้อเท็จจริงเสียแล้ว จึงไม่เป็นปัญหากฎหมายที่ควรจะรับไว้วินิจฉัย ให้ยกฎีกาโจทก์(นาถปรีชา-จำรูญเนติศาสตร์-ธรรมบัณฑิต)ศาลชั้นต้น - นายเป้า สังฆวาสีศาลอุทธรณ์ - พระนิติกฤตย์ประภันย์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ