คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 428/2512หลักกฎหมาย: คดีอาญาที่ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามศาลล่างให้ลงโทษจำคุก จำเลยสามปี เป็นคดีที่ต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๒๑๘ และในการ วินิจฉัยปัญหาข้อกฎหมาย ศาลฎีกาจำต้องฟังข้อเท็จจริงตามที่ ศาลอุทธรณ์ได้วินิจฉัยมาแล้วจากพยานหลักฐานในสำนวน การที่จำเลยทั้งสองมีไม้ตะพดเป็นอาวุธร่วมกันลักทรัพย์ โดยจำเลยที่ ๑ ใช้ไม้ตะพดตีผู้เสียหาย จำเลยที่ ๒ ใช้มือตบตีพวกของเจ้าทรัพย์นั้น เป็นการกระทำที่ครบ องค์ประกอบความผิดฐานชิงทรัพย์แล้ว หาใช่เป็นเพียงความผิด ฐานลักทรัพย์เท่านั้นไม่โจทก์ฟ้องว่า จำเลยทั้งสองมีไม้ตะพดเป็นอาวุธร่วมกันลักทรัพย์ รวมราคา ๓,๙๖๐ บาท ของนางแสง กลิ่นมาลา ไปโดยทุจริต โดยจำเลยใช้ไม้ตะพดตีประทุษร้ายร่างกายนางแสง กับใช้มือตบตีนางสาวอำพันธ์ กลิ่นมาลา พวกของเจ้าทรัพย์ไม่ถึงบาดเจ็บ ขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๓๓๙, ๘๓ กับขอให้คืนหรือใช้ราคาทรัพย์ ๒,๙๖๐ บาท แก่เจ้าทรัพย์ จำเลยทั้งสองให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยทั้งสองมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๓๙ วรรค ๓ จำคุกคนละ ๓ ปี ให้จำเลยหรือใช้ราคาทรัพย์ ๒,๙๖๐ บาทแก่เจ้าทรัพย์ จำเลยทั้งสองอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยที่ ๑ ผู้เดียวฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า คดีนี้ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามศาลลางให้ลงโทษจำคุกจำเลยสามปี จึงเป็นคดีที่ต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๒๑๘ ฉะนั้นในการวินิจฉัยปัญหาข้อกฎหมายตามฎีกาของจำเลย ศาลฎีกาจำต้องฟังข้อเท็จจริงตามที่อุทธรณ์ได้วินิจฉัยแล้วจากพยานหลักฐานในห้องสำนวน ข้อเท็จจริงที่ศาลอุทธรณ์ได้วินิจฉัยมาแล้วมีว่า ตามวันเวลาที่โจทก์กล่าวหา จำเลยทั้งสองมีไม้ตะพดเป็นอาวุธร่วมกันลักทรัพย์รวมราคาทั้งสิ้น ๒,๙๖๐ บาท ของนางแสง กลิ่นมาลา โดยจำเลยที่ ๑ ใช้ไม้ตะพดตีนางแสง และจำเลยที่ ๒ ใช้มือตบตีประทุษร้ายนางสาว-อำพันธ์ กลิ่นมาลา ทำให้เป็นอันตรายแก่กายของนางแสง และนางสาวอำพันธ์ ดังนี้ เป็นการกระทำครบองค์ประกอบความผิดฐานชิงทรัพย์ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๓๙ วรรค ๓ แล้ว หาใช่เป็นเพียงความผิดฐานลักทรัพย์ดังฎีกาจำเลยไม่ ข้อที่จำเลยฎีกาว่าตามคำพยานโจทก์ถือไม่ได้ว่ามีการประทุษร้าย และการกระทำของจำเลยไม่มีการสมคบกันตามมาตรา ๘๓ นั้น เป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง จึงไม่รับวินิจฉัย พิพากษายืน ยกฎีกาจำเลยที่ ๑ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 428/2512โจทก์พนักงานอัยการจังหวัดนครนายก.จำเลย นายประดิษฐ์ พวงดอกไม้ ที่1นายประเสริฐ เจริญยิ่ง ที่2.คดีอาญาที่ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามศาลล่างให้ลงโทษจำคุก จำเลยสามปี เป็นคดีที่ต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๒๑๘ และในการ วินิจฉัยปัญหาข้อกฎหมาย ศาลฎีกาจำต้องฟังข้อเท็จจริงตามที่ ศาลอุทธรณ์ได้วินิจฉัยมาแล้วจากพยานหลักฐานในสำนวน การที่จำเลยทั้งสองมีไม้ตะพดเป็นอาวุธร่วมกันลักทรัพย์ โดยจำเลยที่ ๑ ใช้ไม้ตะพดตีผู้เสียหาย จำเลยที่ ๒ ใช้มือตบตีพวกของเจ้าทรัพย์นั้น เป็นการกระทำที่ครบ องค์ประกอบความผิดฐานชิงทรัพย์แล้ว หาใช่เป็นเพียงความผิด ฐานลักทรัพย์เท่านั้นไม่โจทก์ฟ้องว่า จำเลยทั้งสองมีไม้ตะพดเป็นอาวุธร่วมกันลักทรัพย์ รวมราคา ๓,๙๖๐ บาท ของนางแสง กลิ่นมาลา ไปโดยทุจริต โดยจำเลยใช้ไม้ตะพดตีประทุษร้ายร่างกายนางแสง กับใช้มือตบตีนางสาวอำพันธ์ กลิ่นมาลา พวกของเจ้าทรัพย์ไม่ถึงบาดเจ็บ ขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๓๓๙, ๘๓ กับขอให้คืนหรือใช้ราคาทรัพย์ ๒,๙๖๐ บาท แก่เจ้าทรัพย์ จำเลยทั้งสองให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยทั้งสองมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๓๙ วรรค ๓ จำคุกคนละ ๓ ปี ให้จำเลยหรือใช้ราคาทรัพย์ ๒,๙๖๐ บาทแก่เจ้าทรัพย์ จำเลยทั้งสองอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยที่ ๑ ผู้เดียวฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า คดีนี้ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามศาลลางให้ลงโทษจำคุกจำเลยสามปี จึงเป็นคดีที่ต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๒๑๘ ฉะนั้นในการวินิจฉัยปัญหาข้อกฎหมายตามฎีกาของจำเลย ศาลฎีกาจำต้องฟังข้อเท็จจริงตามที่อุทธรณ์ได้วินิจฉัยแล้วจากพยานหลักฐานในห้องสำนวน ข้อเท็จจริงที่ศาลอุทธรณ์ได้วินิจฉัยมาแล้วมีว่า ตามวันเวลาที่โจทก์กล่าวหา จำเลยทั้งสองมีไม้ตะพดเป็นอาวุธร่วมกันลักทรัพย์รวมราคาทั้งสิ้น ๒,๙๖๐ บาท ของนางแสง กลิ่นมาลา โดยจำเลยที่ ๑ ใช้ไม้ตะพดตีนางแสง และจำเลยที่ ๒ ใช้มือตบตีประทุษร้ายนางสาว-อำพันธ์ กลิ่นมาลา ทำให้เป็นอันตรายแก่กายของนางแสง และนางสาวอำพันธ์ ดังนี้ เป็นการกระทำครบองค์ประกอบความผิดฐานชิงทรัพย์ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๓๙ วรรค ๓ แล้ว หาใช่เป็นเพียงความผิดฐานลักทรัพย์ดังฎีกาจำเลยไม่ ข้อที่จำเลยฎีกาว่าตามคำพยานโจทก์ถือไม่ได้ว่ามีการประทุษร้าย และการกระทำของจำเลยไม่มีการสมคบกันตามมาตรา ๘๓ นั้น เป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง จึงไม่รับวินิจฉัย พิพากษายืน ยกฎีกาจำเลยที่ ๑(จินตา บุณยอาคม-วงษ์ วีระพงศ์-บัญญัติ สุขารมณ์)ศาลจังหวัดนครนายก - นายสุทิน นนทแก้วศาลอุทธรณ์ - นายอัศนี เกาไศยนันท์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยทั้งสองมีไม้ตะพดเป็นอาวุธร่วมกันลักทรัพย์ รวมราคา ๓,๙๖๐ บาท ของนางแสง กลิ่นมาลา ไปโดยทุจริต โดยจำเลยใช้ไม้ตะพดตีประทุษร้ายร่างกายนางแสง กับใช้มือตบตีนางสาวอำพันธ์ กลิ่นมาลา พวกของเจ้าทรัพย์ไม่ถึงบาดเจ็บ ขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๓๓๙, ๘๓ กับขอให้คืนหรือใช้ราคาทรัพย์ ๒,๙๖๐ บาท แก่เจ้าทรัพย์ จำเลยทั้งสองให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยทั้งสองมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๓๙ วรรค ๓ จำคุกคนละ ๓ ปี ให้จำเลยหรือใช้ราคาทรัพย์ ๒,๙๖๐ บาทแก่เจ้าทรัพย์ จำเลยทั้งสองอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยที่ ๑ ผู้เดียวฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า คดีนี้ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามศาลลางให้ลงโทษจำคุกจำเลยสามปี จึงเป็นคดีที่ต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๒๑๘ ฉะนั้นในการวินิจฉัยปัญหาข้อกฎหมายตามฎีกาของจำเลย ศาลฎีกาจำต้องฟังข้อเท็จจริงตามที่อุทธรณ์ได้วินิจฉัยแล้วจากพยานหลักฐานในห้องสำนวน ข้อเท็จจริงที่ศาลอุทธรณ์ได้วินิจฉัยมาแล้วมีว่า ตามวันเวลาที่โจทก์กล่าวหา จำเลยทั้งสองมีไม้ตะพดเป็นอาวุธร่วมกันลักทรัพย์รวมราคาทั้งสิ้น ๒,๙๖๐ บาท ของนางแสง กลิ่นมาลา โดยจำเลยที่ ๑ ใช้ไม้ตะพดตีนางแสง และจำเลยที่ ๒ ใช้มือตบตีประทุษร้ายนางสาว-อำพันธ์ กลิ่นมาลา ทำให้เป็นอันตรายแก่กายของนางแสง และนางสาวอำพันธ์ ดังนี้ เป็นการกระทำครบองค์ประกอบความผิดฐานชิงทรัพย์ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๓๙ วรรค ๓ แล้ว หาใช่เป็นเพียงความผิดฐานลักทรัพย์ดังฎีกาจำเลยไม่ ข้อที่จำเลยฎีกาว่าตามคำพยานโจทก์ถือไม่ได้ว่ามีการประทุษร้าย และการกระทำของจำเลยไม่มีการสมคบกันตามมาตรา ๘๓ นั้น เป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง จึงไม่รับวินิจฉัย พิพากษายืน ยกฎีกาจำเลยที่ ๑ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 428/2512โจทก์พนักงานอัยการจังหวัดนครนายก.จำเลย นายประดิษฐ์ พวงดอกไม้ ที่1นายประเสริฐ เจริญยิ่ง ที่2.คดีอาญาที่ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามศาลล่างให้ลงโทษจำคุก จำเลยสามปี เป็นคดีที่ต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๒๑๘ และในการ วินิจฉัยปัญหาข้อกฎหมาย ศาลฎีกาจำต้องฟังข้อเท็จจริงตามที่ ศาลอุทธรณ์ได้วินิจฉัยมาแล้วจากพยานหลักฐานในสำนวน การที่จำเลยทั้งสองมีไม้ตะพดเป็นอาวุธร่วมกันลักทรัพย์ โดยจำเลยที่ ๑ ใช้ไม้ตะพดตีผู้เสียหาย จำเลยที่ ๒ ใช้มือตบตีพวกของเจ้าทรัพย์นั้น เป็นการกระทำที่ครบ องค์ประกอบความผิดฐานชิงทรัพย์แล้ว หาใช่เป็นเพียงความผิด ฐานลักทรัพย์เท่านั้นไม่โจทก์ฟ้องว่า จำเลยทั้งสองมีไม้ตะพดเป็นอาวุธร่วมกันลักทรัพย์ รวมราคา ๓,๙๖๐ บาท ของนางแสง กลิ่นมาลา ไปโดยทุจริต โดยจำเลยใช้ไม้ตะพดตีประทุษร้ายร่างกายนางแสง กับใช้มือตบตีนางสาวอำพันธ์ กลิ่นมาลา พวกของเจ้าทรัพย์ไม่ถึงบาดเจ็บ ขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๓๓๙, ๘๓ กับขอให้คืนหรือใช้ราคาทรัพย์ ๒,๙๖๐ บาท แก่เจ้าทรัพย์ จำเลยทั้งสองให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยทั้งสองมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๓๙ วรรค ๓ จำคุกคนละ ๓ ปี ให้จำเลยหรือใช้ราคาทรัพย์ ๒,๙๖๐ บาทแก่เจ้าทรัพย์ จำเลยทั้งสองอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยที่ ๑ ผู้เดียวฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า คดีนี้ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามศาลลางให้ลงโทษจำคุกจำเลยสามปี จึงเป็นคดีที่ต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๒๑๘ ฉะนั้นในการวินิจฉัยปัญหาข้อกฎหมายตามฎีกาของจำเลย ศาลฎีกาจำต้องฟังข้อเท็จจริงตามที่อุทธรณ์ได้วินิจฉัยแล้วจากพยานหลักฐานในห้องสำนวน ข้อเท็จจริงที่ศาลอุทธรณ์ได้วินิจฉัยมาแล้วมีว่า ตามวันเวลาที่โจทก์กล่าวหา จำเลยทั้งสองมีไม้ตะพดเป็นอาวุธร่วมกันลักทรัพย์รวมราคาทั้งสิ้น ๒,๙๖๐ บาท ของนางแสง กลิ่นมาลา โดยจำเลยที่ ๑ ใช้ไม้ตะพดตีนางแสง และจำเลยที่ ๒ ใช้มือตบตีประทุษร้ายนางสาว-อำพันธ์ กลิ่นมาลา ทำให้เป็นอันตรายแก่กายของนางแสง และนางสาวอำพันธ์ ดังนี้ เป็นการกระทำครบองค์ประกอบความผิดฐานชิงทรัพย์ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๓๙ วรรค ๓ แล้ว หาใช่เป็นเพียงความผิดฐานลักทรัพย์ดังฎีกาจำเลยไม่ ข้อที่จำเลยฎีกาว่าตามคำพยานโจทก์ถือไม่ได้ว่ามีการประทุษร้าย และการกระทำของจำเลยไม่มีการสมคบกันตามมาตรา ๘๓ นั้น เป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง จึงไม่รับวินิจฉัย พิพากษายืน ยกฎีกาจำเลยที่ ๑(จินตา บุณยอาคม-วงษ์ วีระพงศ์-บัญญัติ สุขารมณ์)ศาลจังหวัดนครนายก - นายสุทิน นนทแก้วศาลอุทธรณ์ - นายอัศนี เกาไศยนันท์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ