คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1705/2492หลักกฎหมาย: โจทก์ฟ้องหาว่า จำเลยจำหน่ายไข่เป็ดจืด โดยมิได้ทำป้ายแสดงราคาไว้ และได้จำหน่ายไข่เป็ดไป 5 ฟอง ซึ่งเกินกว่าราคาควบคุม เจ้าพนักงานจับไข่เป็ดได้ 28650 ฟอง จำเลยให้การรับสารภาพว่าได้กระทำผิดตามฟ้องทุกประการ และว่าไข่ได้ขายเกินราคาไปจริงเพียง 500 ฟอง นอกจากนี้ไม่ใช่เป็นทรัพย์ที่ทำผิดกฎหมายดังนี้ ถือว่าจำเลยไม่ได้รับสารภาพตลอดไปถึงคำฟ้องที่ว่า จำเลยไม่ได้ปิดป้ายแสดงราคาจำหน่ายไข่เป็ดทั้ง 28650 ฟองด้วย จำเลยรับฉะเพาะไข่ 500 ฟองเท่านั้น จึงถือว่าไข่นอกจาก 500 ฟองเป็นของเกี่ยวเนื่องกับความผิด ควรริบตามกฎหมายหาได้ไม่.โจทก์ฟ้องหาว่าจำเลยเป็นผู้จำหน่ายไข่เป็ดจืดและมิได้ทำป้ายแสดงราคาไว้ และจำเลยได้ขายส่งไข่เป็ดจืดไปรวม ๕๐๐ ฟอง ซึ่งเกินกว่าราคาควบคุม เจ้าพนักงานจับจำเลยได้พร้อมทั้งไข่ ๒๘๖๕๐ ฟอง ขอให้ลงโทษ และริบของกลาง จำเลยใก้การรับสารภาพว่าได้กระทำผิดดังฟ้องทุกประการ และว่าไข่ที่ขายเกินราคาไปจริง ๆ เพียง ๕๐๐ ฟองเท่านั้น นอกจากนี้ไม่เป็นทรัพย์ที่ได้ทำผิดกฎหมายแต่อย่างใด โจทก์จำเลยไม่สืบพะยาน ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยผิดตามฟ้องให้รวมกะทงโทษปรับ ๓๐๐ บาท ริบไข่ ๕๐๐ ฟอง นอกนั้นคืนจำเลย ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า จำเลยไม่ได้รับสารภาพตลอดไปถึงคำฟ้องที่ว่า จำเลยไม่ได้ปิดป้ายแสดงราคาจำหน่ายไข่เป็ดทั้ง ๒๘๖๕๐ ฟ้องด้วย จำเลยรับฉะเพาะไข่ ๕๐๐ ฟองเท่านั้น จะถือว่าไข่นอกจาก ๕๐๐ ฟองเป็นของเกี่ยวเนื่องกับความผิดควรริบตามกฎหมายหาได้ไม่ พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1705/2492พนักงานอัยยการ กรมอัยยการโจทก์นายวิชัย ศรีชัยล. พ.ร.บ.ป้องกันการค้ากำไรเกินควร พ.ศ.2490 ม. 29 กฎหมายลักษณะอาญา ม. 27, ม. 28. ป.วิ.อ. ม. 176.โจทก์ฟ้องหาว่า จำเลยจำหน่ายไข่เป็ดจืด โดยมิได้ทำป้ายแสดงราคาไว้ และได้จำหน่ายไข่เป็ดไป 5 ฟอง ซึ่งเกินกว่าราคาควบคุม เจ้าพนักงานจับไข่เป็ดได้ 28650 ฟอง จำเลยให้การรับสารภาพว่าได้กระทำผิดตามฟ้องทุกประการ และว่าไข่ได้ขายเกินราคาไปจริงเพียง 500 ฟอง นอกจากนี้ไม่ใช่เป็นทรัพย์ที่ทำผิดกฎหมายดังนี้ ถือว่าจำเลยไม่ได้รับสารภาพตลอดไปถึงคำฟ้องที่ว่า จำเลยไม่ได้ปิดป้ายแสดงราคาจำหน่ายไข่เป็ดทั้ง 28650 ฟองด้วย จำเลยรับฉะเพาะไข่ 500 ฟองเท่านั้น จึงถือว่าไข่นอกจาก 500 ฟองเป็นของเกี่ยวเนื่องกับความผิด ควรริบตามกฎหมายหาได้ไม่.โจทก์ฟ้องหาว่าจำเลยเป็นผู้จำหน่ายไข่เป็ดจืดและมิได้ทำป้ายแสดงราคาไว้ และจำเลยได้ขายส่งไข่เป็ดจืดไปรวม ๕๐๐ ฟอง ซึ่งเกินกว่าราคาควบคุม เจ้าพนักงานจับจำเลยได้พร้อมทั้งไข่ ๒๘๖๕๐ ฟอง ขอให้ลงโทษ และริบของกลาง จำเลยใก้การรับสารภาพว่าได้กระทำผิดดังฟ้องทุกประการ และว่าไข่ที่ขายเกินราคาไปจริง ๆ เพียง ๕๐๐ ฟองเท่านั้น นอกจากนี้ไม่เป็นทรัพย์ที่ได้ทำผิดกฎหมายแต่อย่างใด โจทก์จำเลยไม่สืบพะยาน ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยผิดตามฟ้องให้รวมกะทงโทษปรับ ๓๐๐ บาท ริบไข่ ๕๐๐ ฟอง นอกนั้นคืนจำเลย ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า จำเลยไม่ได้รับสารภาพตลอดไปถึงคำฟ้องที่ว่า จำเลยไม่ได้ปิดป้ายแสดงราคาจำหน่ายไข่เป็ดทั้ง ๒๘๖๕๐ ฟ้องด้วย จำเลยรับฉะเพาะไข่ ๕๐๐ ฟองเท่านั้น จะถือว่าไข่นอกจาก ๕๐๐ ฟองเป็นของเกี่ยวเนื่องกับความผิดควรริบตามกฎหมายหาได้ไม่ พิพากษายืน(เลขวณิชธรรมวิทักษ์-มนูภันย์วิมลสาร-มนูกิจวิมลอรรถ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องหาว่าจำเลยเป็นผู้จำหน่ายไข่เป็ดจืดและมิได้ทำป้ายแสดงราคาไว้ และจำเลยได้ขายส่งไข่เป็ดจืดไปรวม ๕๐๐ ฟอง ซึ่งเกินกว่าราคาควบคุม เจ้าพนักงานจับจำเลยได้พร้อมทั้งไข่ ๒๘๖๕๐ ฟอง ขอให้ลงโทษ และริบของกลาง จำเลยใก้การรับสารภาพว่าได้กระทำผิดดังฟ้องทุกประการ และว่าไข่ที่ขายเกินราคาไปจริง ๆ เพียง ๕๐๐ ฟองเท่านั้น นอกจากนี้ไม่เป็นทรัพย์ที่ได้ทำผิดกฎหมายแต่อย่างใด โจทก์จำเลยไม่สืบพะยาน ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยผิดตามฟ้องให้รวมกะทงโทษปรับ ๓๐๐ บาท ริบไข่ ๕๐๐ ฟอง นอกนั้นคืนจำเลย ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า จำเลยไม่ได้รับสารภาพตลอดไปถึงคำฟ้องที่ว่า จำเลยไม่ได้ปิดป้ายแสดงราคาจำหน่ายไข่เป็ดทั้ง ๒๘๖๕๐ ฟ้องด้วย จำเลยรับฉะเพาะไข่ ๕๐๐ ฟองเท่านั้น จะถือว่าไข่นอกจาก ๕๐๐ ฟองเป็นของเกี่ยวเนื่องกับความผิดควรริบตามกฎหมายหาได้ไม่ พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1705/2492พนักงานอัยยการ กรมอัยยการโจทก์นายวิชัย ศรีชัยล. พ.ร.บ.ป้องกันการค้ากำไรเกินควร พ.ศ.2490 ม. 29 กฎหมายลักษณะอาญา ม. 27, ม. 28. ป.วิ.อ. ม. 176.โจทก์ฟ้องหาว่า จำเลยจำหน่ายไข่เป็ดจืด โดยมิได้ทำป้ายแสดงราคาไว้ และได้จำหน่ายไข่เป็ดไป 5 ฟอง ซึ่งเกินกว่าราคาควบคุม เจ้าพนักงานจับไข่เป็ดได้ 28650 ฟอง จำเลยให้การรับสารภาพว่าได้กระทำผิดตามฟ้องทุกประการ และว่าไข่ได้ขายเกินราคาไปจริงเพียง 500 ฟอง นอกจากนี้ไม่ใช่เป็นทรัพย์ที่ทำผิดกฎหมายดังนี้ ถือว่าจำเลยไม่ได้รับสารภาพตลอดไปถึงคำฟ้องที่ว่า จำเลยไม่ได้ปิดป้ายแสดงราคาจำหน่ายไข่เป็ดทั้ง 28650 ฟองด้วย จำเลยรับฉะเพาะไข่ 500 ฟองเท่านั้น จึงถือว่าไข่นอกจาก 500 ฟองเป็นของเกี่ยวเนื่องกับความผิด ควรริบตามกฎหมายหาได้ไม่.โจทก์ฟ้องหาว่าจำเลยเป็นผู้จำหน่ายไข่เป็ดจืดและมิได้ทำป้ายแสดงราคาไว้ และจำเลยได้ขายส่งไข่เป็ดจืดไปรวม ๕๐๐ ฟอง ซึ่งเกินกว่าราคาควบคุม เจ้าพนักงานจับจำเลยได้พร้อมทั้งไข่ ๒๘๖๕๐ ฟอง ขอให้ลงโทษ และริบของกลาง จำเลยใก้การรับสารภาพว่าได้กระทำผิดดังฟ้องทุกประการ และว่าไข่ที่ขายเกินราคาไปจริง ๆ เพียง ๕๐๐ ฟองเท่านั้น นอกจากนี้ไม่เป็นทรัพย์ที่ได้ทำผิดกฎหมายแต่อย่างใด โจทก์จำเลยไม่สืบพะยาน ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยผิดตามฟ้องให้รวมกะทงโทษปรับ ๓๐๐ บาท ริบไข่ ๕๐๐ ฟอง นอกนั้นคืนจำเลย ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า จำเลยไม่ได้รับสารภาพตลอดไปถึงคำฟ้องที่ว่า จำเลยไม่ได้ปิดป้ายแสดงราคาจำหน่ายไข่เป็ดทั้ง ๒๘๖๕๐ ฟ้องด้วย จำเลยรับฉะเพาะไข่ ๕๐๐ ฟองเท่านั้น จะถือว่าไข่นอกจาก ๕๐๐ ฟองเป็นของเกี่ยวเนื่องกับความผิดควรริบตามกฎหมายหาได้ไม่ พิพากษายืน(เลขวณิชธรรมวิทักษ์-มนูภันย์วิมลสาร-มนูกิจวิมลอรรถ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ