phoneee/thai-legal-corpus huggingface dataset:
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 184/2493หลักกฎหมาย: เมื่อศาลเห็นว่าพะยานโจทก์ที่จะขอนำสืบอีกนั้น ไม่มีประโยชน์แก่คดีโจทก์เป็นการประวิงให้ชักช้าไปเปล่า ๆ ศาลมีอำนาจงดสืบเสียได้ตาม ป.ม.วิ.อาญามาตรา 174 วรรคสุดท้ายโจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานยักยอกทรัพย์ จำเลยปฏิเสธ ศาลชั้นต้นสืบพะยานโจทก์ได้ ๓ ปากแล้ว โจทก์จะขอสืบพะยานผู้ลงบัญชี กับพนักงานสอบสวนต่อไป ศาลชั้นต้นเห็นว่าคดีพอวินิจฉัยได้แล้ว ให้งดสืบพะยานโจทก์จำเลยเสียและพิพากษายกฟ้อง ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า ที่ศาลจังหวัดไม่สืบพะยานโจทก์ต่อไป ก็เห็นว่าพะยานโจทก์ที่ขอนำสืบอีก ๒ ปากนั้น ไม่มีประโยชน์แก่คดีโจทก์เป็นการประวิงให้ชักช้าไปเปล่า ๆ พะยานเช่นนี้ ศาลมีอำนาจงดสืบพะยานเสียได้ ตาม ป.ม.วิ.อาญามาตรา ๑๗๔ วรรคสุดท้าย พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 184/2493อัยยการจังหวัดยะลาโจทก์นายแวอีแต ปูโตล. ป.วิ.อ. ม. 174เมื่อศาลเห็นว่าพะยานโจทก์ที่จะขอนำสืบอีกนั้น ไม่มีประโยชน์แก่คดีโจทก์เป็นการประวิงให้ชักช้าไปเปล่า ๆ ศาลมีอำนาจงดสืบเสียได้ตาม ป.ม.วิ.อาญามาตรา 174 วรรคสุดท้ายโจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานยักยอกทรัพย์ จำเลยปฏิเสธ ศาลชั้นต้นสืบพะยานโจทก์ได้ ๓ ปากแล้ว โจทก์จะขอสืบพะยานผู้ลงบัญชี กับพนักงานสอบสวนต่อไป ศาลชั้นต้นเห็นว่าคดีพอวินิจฉัยได้แล้ว ให้งดสืบพะยานโจทก์จำเลยเสียและพิพากษายกฟ้อง ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า ที่ศาลจังหวัดไม่สืบพะยานโจทก์ต่อไป ก็เห็นว่าพะยานโจทก์ที่ขอนำสืบอีก ๒ ปากนั้น ไม่มีประโยชน์แก่คดีโจทก์เป็นการประวิงให้ชักช้าไปเปล่า ๆ พะยานเช่นนี้ ศาลมีอำนาจงดสืบพะยานเสียได้ ตาม ป.ม.วิ.อาญามาตรา ๑๗๔ วรรคสุดท้าย พิพากษายืน(มนูกิจวิมลอรรถ-เลขวณิชธรรมวิทักษ์-ดุลยทัณฑ์ชนาณัติ)ศาลจังหวัดยะลา - นายวิน สุวรรณชาติศาลอุทธรณ์ - หลวงสุทธิวาศนฤพุฒิแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานยักยอกทรัพย์ จำเลยปฏิเสธ ศาลชั้นต้นสืบพะยานโจทก์ได้ ๓ ปากแล้ว โจทก์จะขอสืบพะยานผู้ลงบัญชี กับพนักงานสอบสวนต่อไป ศาลชั้นต้นเห็นว่าคดีพอวินิจฉัยได้แล้ว ให้งดสืบพะยานโจทก์จำเลยเสียและพิพากษายกฟ้อง ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า ที่ศาลจังหวัดไม่สืบพะยานโจทก์ต่อไป ก็เห็นว่าพะยานโจทก์ที่ขอนำสืบอีก ๒ ปากนั้น ไม่มีประโยชน์แก่คดีโจทก์เป็นการประวิงให้ชักช้าไปเปล่า ๆ พะยานเช่นนี้ ศาลมีอำนาจงดสืบพะยานเสียได้ ตาม ป.ม.วิ.อาญามาตรา ๑๗๔ วรรคสุดท้าย พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 184/2493อัยยการจังหวัดยะลาโจทก์นายแวอีแต ปูโตล. ป.วิ.อ. ม. 174เมื่อศาลเห็นว่าพะยานโจทก์ที่จะขอนำสืบอีกนั้น ไม่มีประโยชน์แก่คดีโจทก์เป็นการประวิงให้ชักช้าไปเปล่า ๆ ศาลมีอำนาจงดสืบเสียได้ตาม ป.ม.วิ.อาญามาตรา 174 วรรคสุดท้ายโจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานยักยอกทรัพย์ จำเลยปฏิเสธ ศาลชั้นต้นสืบพะยานโจทก์ได้ ๓ ปากแล้ว โจทก์จะขอสืบพะยานผู้ลงบัญชี กับพนักงานสอบสวนต่อไป ศาลชั้นต้นเห็นว่าคดีพอวินิจฉัยได้แล้ว ให้งดสืบพะยานโจทก์จำเลยเสียและพิพากษายกฟ้อง ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า ที่ศาลจังหวัดไม่สืบพะยานโจทก์ต่อไป ก็เห็นว่าพะยานโจทก์ที่ขอนำสืบอีก ๒ ปากนั้น ไม่มีประโยชน์แก่คดีโจทก์เป็นการประวิงให้ชักช้าไปเปล่า ๆ พะยานเช่นนี้ ศาลมีอำนาจงดสืบพะยานเสียได้ ตาม ป.ม.วิ.อาญามาตรา ๑๗๔ วรรคสุดท้าย พิพากษายืน(มนูกิจวิมลอรรถ-เลขวณิชธรรมวิทักษ์-ดุลยทัณฑ์ชนาณัติ)ศาลจังหวัดยะลา - นายวิน สุวรรณชาติศาลอุทธรณ์ - หลวงสุทธิวาศนฤพุฒิแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2587/2538หลักกฎหมาย: คำสั่งของศาลชั้นต้นที่วินิจฉัยให้ที่ดินพิพาทตกเป็นกรรมสิทธิ์ของจำเลยนั้นเป็นคำวินิจฉัยชี้ขาดตัดสินคดีที่มีผลเป็นอย่างเดียวกับคำพิพากษา ทั้งนี้สุดแล้วแต่กรณีว่าคดีใดต้องทำเป็นคำพิพากษาหรือคำสั่ง และคดีดังกล่าวเป็นคดีฝ่ายเดียวโจทก์มิได้เป็นคู่ความในคดีนั้น จึงเป็นบุคคลภายนอกย่อมมีสิทธิพิสูจน์ได้ว่าตนมีสิทธิดีกว่าจำเลย ตาม ป.วิ.พ.มาตรา 145(2) จำเลยที่ 1 ไม่ได้กรรมสิทธิ์ที่ดินพิพาทตาม ป.พ.พ.มาตรา 1382การที่จำเลยที่ 1 โอนที่ดินพิพาทที่ตนไม่มีกรรมสิทธิ์ให้แก่จำเลยที่ 2 จึงไม่ก่อให้เกิดกรรมสิทธิ์ขึ้นมาเป็นของจำเลยที่ 2 ผู้รับโอน แม้จำเลยที่ 2 จะเสียค่าตอบแทนและโดยสุจริตและจดทะเบียนสิทธิโดยสุจริตก็ตาม จำเลยที่ 2 ก็ไม่มีกรรมสิทธิ์ในที่ดินพิพาทตามกฎหมายอันจะอ้าง ป.พ.พ.มาตรา 1299 มาต่อสู้โจทก์ได้ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2587/2538นางอุทัย เฮงเจริญโจทก์นางไทยหรือทัย ขำรอด กับพวกจำเลย ป.พ.พ. ม. 1299 วรรคสอง ป.วิ.พ. ม. 145 (2)คำสั่งของศาลชั้นต้นที่วินิจฉัยให้ที่ดินพิพาทตกเป็นกรรมสิทธิ์ของจำเลยนั้นเป็นคำวินิจฉัยชี้ขาดตัดสินคดีที่มีผลเป็นอย่างเดียวกับคำพิพากษา ทั้งนี้สุดแล้วแต่กรณีว่าคดีใดต้องทำเป็นคำพิพากษาหรือคำสั่ง และคดีดังกล่าวเป็นคดีฝ่ายเดียวโจทก์มิได้เป็นคู่ความในคดีนั้น จึงเป็นบุคคลภายนอกย่อมมีสิทธิพิสูจน์ได้ว่าตนมีสิทธิดีกว่าจำเลย ตาม ป.วิ.พ.มาตรา 145(2) จำเลยที่ 1 ไม่ได้กรรมสิทธิ์ที่ดินพิพาทตาม ป.พ.พ.มาตรา 1382การที่จำเลยที่ 1 โอนที่ดินพิพาทที่ตนไม่มีกรรมสิทธิ์ให้แก่จำเลยที่ 2 จึงไม่ก่อให้เกิดกรรมสิทธิ์ขึ้นมาเป็นของจำเลยที่ 2 ผู้รับโอน แม้จำเลยที่ 2 จะเสียค่าตอบแทนและโดยสุจริตและจดทะเบียนสิทธิโดยสุจริตก็ตาม จำเลยที่ 2 ก็ไม่มีกรรมสิทธิ์ในที่ดินพิพาทตามกฎหมายอันจะอ้าง ป.พ.พ.มาตรา 1299 มาต่อสู้โจทก์ได้(อุดม มั่งมีดี-สันติ ทักราล-สวรรค์ ศักดารักษ์)ศาลจังหวัดพิษณุโลก - นายประพัฒน์ ไพทยาภรณ์ศาลอุทธรณ์ภาค ๒ - นายสุรวิทย์ หิรัญคำแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2587/2538นางอุทัย เฮงเจริญโจทก์นางไทยหรือทัย ขำรอด กับพวกจำเลย ป.พ.พ. ม. 1299 วรรคสอง ป.วิ.พ. ม. 145 (2)คำสั่งของศาลชั้นต้นที่วินิจฉัยให้ที่ดินพิพาทตกเป็นกรรมสิทธิ์ของจำเลยนั้นเป็นคำวินิจฉัยชี้ขาดตัดสินคดีที่มีผลเป็นอย่างเดียวกับคำพิพากษา ทั้งนี้สุดแล้วแต่กรณีว่าคดีใดต้องทำเป็นคำพิพากษาหรือคำสั่ง และคดีดังกล่าวเป็นคดีฝ่ายเดียวโจทก์มิได้เป็นคู่ความในคดีนั้น จึงเป็นบุคคลภายนอกย่อมมีสิทธิพิสูจน์ได้ว่าตนมีสิทธิดีกว่าจำเลย ตาม ป.วิ.พ.มาตรา 145(2) จำเลยที่ 1 ไม่ได้กรรมสิทธิ์ที่ดินพิพาทตาม ป.พ.พ.มาตรา 1382การที่จำเลยที่ 1 โอนที่ดินพิพาทที่ตนไม่มีกรรมสิทธิ์ให้แก่จำเลยที่ 2 จึงไม่ก่อให้เกิดกรรมสิทธิ์ขึ้นมาเป็นของจำเลยที่ 2 ผู้รับโอน แม้จำเลยที่ 2 จะเสียค่าตอบแทนและโดยสุจริตและจดทะเบียนสิทธิโดยสุจริตก็ตาม จำเลยที่ 2 ก็ไม่มีกรรมสิทธิ์ในที่ดินพิพาทตามกฎหมายอันจะอ้าง ป.พ.พ.มาตรา 1299 มาต่อสู้โจทก์ได้(อุดม มั่งมีดี-สันติ ทักราล-สวรรค์ ศักดารักษ์)ศาลจังหวัดพิษณุโลก - นายประพัฒน์ ไพทยาภรณ์ศาลอุทธรณ์ภาค ๒ - นายสุรวิทย์ หิรัญคำแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1059/2495หลักกฎหมาย: เจ้าหนี้ตามคำพิพากษาของสามี ไม่มีสิทธิจะยึดทรัพย์สินอันเป็นสินเดิมของภริยา ถ้าหนี้ที่สามีก่อขึ้นนั้น มิใช่เป็นหนี้ร่วม ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1059/2495นายมนู อิ่มกุลโจทก์นายสอน ตึกกว้าง ที่ 1 นายช่วย ตึกกว้าง ที่ 2จำเลยผู้ร้องขัดทรัพย์จำเลยนางบุญสุต ตึกกว้าง และนายเรือง พรหมแก้วจำเลย ป.พ.พ. ม. 1482, ม. 1483 ป.วิ.พ. ม. 282เจ้าหนี้ตามคำพิพากษาของสามี ไม่มีสิทธิจะยึดทรัพย์สินอันเป็นสินเดิมของภริยา ถ้าหนี้ที่สามีก่อขึ้นนั้น มิใช่เป็นหนี้ร่วม(ดุลยการณ์โกวิท-ประมูล สุวรรณศร-ดุลยทัณฑ์ชนาณัติ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1059/2495นายมนู อิ่มกุลโจทก์นายสอน ตึกกว้าง ที่ 1 นายช่วย ตึกกว้าง ที่ 2จำเลยผู้ร้องขัดทรัพย์จำเลยนางบุญสุต ตึกกว้าง และนายเรือง พรหมแก้วจำเลย ป.พ.พ. ม. 1482, ม. 1483 ป.วิ.พ. ม. 282เจ้าหนี้ตามคำพิพากษาของสามี ไม่มีสิทธิจะยึดทรัพย์สินอันเป็นสินเดิมของภริยา ถ้าหนี้ที่สามีก่อขึ้นนั้น มิใช่เป็นหนี้ร่วม(ดุลยการณ์โกวิท-ประมูล สุวรรณศร-ดุลยทัณฑ์ชนาณัติ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศกรมการขนส่งทางบกประกาศกรมการขนส่งทางบกเรื่องกำหนดแบบและสีเครื่องหมายการเสียภาษีประจำปีตามกฎหมายว่าด้วยรถยนตร์(แบบ ขส.บ. ๑๐ ท. - ๕ ส. ๑)--------- ตามที่ได้มีประกาศกรมการขนส่งทางบกเรื่อง กำหนดแบบเครื่องหมายการเสียภาษีประจำปีตามกฎหมายว่าด้วยรถยนตร์เพิ่มเติม ประกาศ ณวันที่ ๑๕ ธันวาคม พ.ศ. ๒๔๔๒ และเรื่องกำหนดสีเครื่องหมายการเสียภาษีประจำปีตามกฎหมายว่าด้วยรถยนตร์(แบบ ขส.บ. ๑๐ ท. - ๕ ส.) ประกาศ ณ วันที่ ๒๗ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๔๒ ไว้แล้วนั้น โดยที่เป็นการสมควรแก้ไขปรับปรุงเครื่องหมายการเสียภาษีประจำปีตามกฎหมายว่าด้วยรถยนตร์ให้มีความเหมาะสมยิ่งขึ้นกรมการขนส่งทางบกจึงกำหนดแบบและสีเครื่องหมายการเสียภาษีประจำปีเพิ่มเติมโดยมีรูปแบบและรายละเอียดตามแบบ ขส.บ. ๑๐ ท. -๕ ส. ๑ ที่แนบท้ายประกาศนี้ ทั้งนี้ตั้งแต่วันที่ ๑ พฤศจิกายน ๒๕๔๓ เป็นต้นไป ประกาศณ วันที่ ๒๐ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๔๓ ปรีชา ออประเสริฐ อธิบดีกรมการขนส่งทางบก[ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย][รก.๒๕๔๓/พ๑๒๐ง/๑๘/๒๗ พฤศจิกายน ๒๕๔๓] อัมพิกา/แก้ไข ๓/๕/๒๕๔๕ B
ประกาศคณะกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกกลางประกาศคณะกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกกลางฉบับที่๑๙๒๖ (พ.ศ. ๒๕๕๒)เรื่องกำหนดเส้นทางสำหรับการขนส่งประจำทางด้วยรถโดยสารหมวด๓ สายที่ ๘๗๓ รังสิต - ผักไห่[๑] ด้วยคณะกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกกลางได้พิจารณาเห็นสมควรให้กำหนดเส้นทางสำหรับการขนส่งประจำทางด้วยรถโดยสารขึ้นเพื่อเป็นการอำนวยความสะดวกให้แก่ประชาชนต่อไปอาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๙ (๒)แห่งพระราชบัญญัติการขนส่งทางบก พ.ศ. ๒๕๒๒ ประกอบกับมติคณะกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกกลางในการประชุมครั้งที่ ๔/๒๕๕๒ เมื่อวันที่ ๑๗ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๒ จึงให้กำหนดเส้นทางสำหรับการขนส่งประจำทางด้วยรถโดยสารหมวด ๓ สายที่ ๘๗๓ รังสิต - ผักไห่ โดยให้ใช้รายละเอียดเส้นทาง ดังต่อไปนี้สายที่ ๘๗๓ รังสิต - ผักไห่เริ่มต้นจากสถานที่จอดรถโดยสารประจำทางบริเวณรังสิตไปตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๓๔๖ แยกขวาไปตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๓๔๗ ถึงแยกวรเชษฐ์แยกซ้ายไปตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๓๒๖๓ ถึงอำเภอเสนา ข้ามสะพานแม่น้ำน้อยไปตามถนนคันคลองชลประทาน ผ่านองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านแพนถึงแยกทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๓๔๕๔ แยกซ้ายไปตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๓๔๕๔ไปสุดเส้นทาง ณ สถานที่จอดรถโดยสารประจำทางอำเภอผักไห่ประกาศณ วันที่ ๑๐ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๕๒ชัยศักดิ์อังค์สุวรรณรองปลัดกระทรวงคมนาคมหัวหน้ากลุ่มภารกิจด้านการขนส่งประธานกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกกลางปริยานุช/ผู้จัดทำ๑พฤษภาคม ๒๕๕๒[๑]ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๖/ตอนที่ ๔๒ ง/หน้า ๑๔๒/๑๖ เมษายน ๒๕๕๒
ประกาศคณะกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกประกาศคณะกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกประจำจังหวัดสงขลาฉบับที่๖๑ (พ.ศ. ๒๕๕๒)เรื่องปรับปรุงเส้นทางและรายละเอียดเส้นทางสำหรับการขนส่งประจำทางด้วยรถโดยสารหมวด๔ จังหวัดสงขลา สายที่ ๘๒๙๓ หาดใหญ่-บ้านต้นปลิงให้มีรายละเอียดเส้นทางแยกช่วงหาดใหญ่-โรงพยาบาลนาหม่อม[๑] ตามที่ได้มีประกาศคณะกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกประจำจังหวัดสงขลาฉบับที่ ๒๙ (พ.ศ. ๒๕๓๕) ลงวันที่ ๑๒ พฤศจิกายน ๒๕๓๕กำหนดเส้นทางและรายละเอียดเส้นทางสำหรับการขนส่งประจำทางด้วยรถโดยสาร หมวด ๔สายที่ ๘๒๙๓ หาดใหญ่-บ้านต้นปลิง ขึ้น นั้นคณะกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกประจำจังหวัดสงขลาได้พิจารณาเห็นสมควรให้ปรับปรุงรายละเอียดเส้นทางดังกล่าวฉะนั้น อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๒๐ (๑)แห่งพระราชบัญญัติการขนส่งทางบก พ.ศ. ๒๕๒๒ประกอบกับมติคณะกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกประจำจังหวัดสงขลา ในการประชุม ครั้งที่๑/๒๕๕๑ เมื่อวันที่ ๑๐ มิถุนายน ๒๕๕๑และได้รับอนุมัติจากคณะกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกกลาง ในการประชุมครั้งที่๑๑/๒๕๕๒ เมื่อวันที่ ๒๖ พฤษภาคม ๒๕๕๒ จึงให้ปรับปรุงรายละเอียดเส้นทางสำหรับการขนส่งประจำทางด้วยรถโดยสารหมวด ๔ จังหวัดสงขลา สายที่ ๘๒๙๓ หาดใหญ่-บ้านต้นปลิง โดยให้มีรายละเอียดเส้นทางดังต่อไปนี้คือหมวด ๔ สายที่ ๘๒๙๓ หาดใหญ่-บ้านต้นปลิงเริ่มต้นจากสถานีขนส่งผู้โดยสารอำเภอหาดใหญ่ไปตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๔ ถึงสี่แยกคลองหวะ แยกซ้ายไปตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข๔๓ ถึงอำเภอนาหม่อม แยกซ้ายไปตามทางหลวงชนบท ผ่านสถานีรถไฟบ้านนาม่วงถึงทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๔๓ ตรงไปตามทางหลวงชนบท ผ่านบ้านแม่เปี๊ยะ บ้านลานไทรไปสุดเส้นทาง ณ สถานที่จอดรถโดยสารประจำทางบ้านต้นปลิงช่วงหาดใหญ่-โรงพยาบาลนาหม่อมเริ่มต้นจากสถานีขนส่งผู้โดยสารอำเภอหาดใหญ่ ไปตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๔ถึงสี่แยกคลองหวะ แยกซ้ายไปตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๔๓ ผ่านบ้านควนจงอำเภอนาหม่อม บ้านทุ่งฆ้อ ไปสุดเส้นทาง ณสถานที่จอดรถโดยสารประจำทางบริเวณโรงพยาบาลนาหม่อมประกาศณ วันที่ ๒๓ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๕๒สนธิเตชานันท์ผู้ว่าราชการจังหวัดสงขลาประธานกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกประจำจังหวัดสงขลาปริยานุช/ผู้จัดทำ๒๑กรกฎาคม ๒๕๕๓นันท์นภัสร์/ตรวจ๒๑กรกฎาคม ๒๕๕๓[๑]ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๗/ตอนที่ ๑๐๘ ง/หน้า ๑๕๘/๑๕ กรกฎาคม ๒๕๕๓
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 701/2465หลักกฎหมาย: สัญญา สมยอม, ลูกณี่ขายทรัพย์ได้จำเลยได้ไปกู้เงินผู้ร้องขัดทรัพย์ แลได้ให้ผู้ร้องขัดทรัพย์ยึดถือโฉนดไว้อยู่ก่อนแล้ว แล้วจำเลยจึงมาแพ้ความโจทย์ ในระหว่างที่ศาลตัดสินให้จำเลยใช้เงินแก่โจทย์นี้ จำเลยได้โอนขายที่ดินโฉนดนั้นให้เปนสิทธิเด็ดขาดแก่ผู้ร้องต่อหน้าเจ้าพนักงานทะเบียนที่ดิน ศาลฎีกาตัดสินว่าที่เป็นสิทธิแก่ผู้ร้อง โจทย์จะขอให้ทำลายการโอนมิได้ เพราะมิได้ปรากฎจากคำพยานหลักฐานว่าผู้ร้องได้รับซื้อกรรมสิทธิที่ดินรายนี้ไว้โดยทางสมยอมประการใด ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 701/2465นางปลั่งโจทก์นายคร้ามล.นางหุ่นผู้ร้องขัดทรัพย์สัญญา สมยอม, ลูกณี่ขายทรัพย์ได้จำเลยได้ไปกู้เงินผู้ร้องขัดทรัพย์ แลได้ให้ผู้ร้องขัดทรัพย์ยึดถือโฉนดไว้อยู่ก่อนแล้ว แล้วจำเลยจึงมาแพ้ความโจทย์ ในระหว่างที่ศาลตัดสินให้จำเลยใช้เงินแก่โจทย์นี้ จำเลยได้โอนขายที่ดินโฉนดนั้นให้เปนสิทธิเด็ดขาดแก่ผู้ร้องต่อหน้าเจ้าพนักงานทะเบียนที่ดิน ศาลฎีกาตัดสินว่าที่เป็นสิทธิแก่ผู้ร้อง โจทย์จะขอให้ทำลายการโอนมิได้ เพราะมิได้ปรากฎจากคำพยานหลักฐานว่าผู้ร้องได้รับซื้อกรรมสิทธิที่ดินรายนี้ไว้โดยทางสมยอมประการใด(พิพาก-เทพ-หริศ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: จำเลยได้ไปกู้เงินผู้ร้องขัดทรัพย์ แลได้ให้ผู้ร้องขัดทรัพย์ยึดถือโฉนดไว้อยู่ก่อนแล้ว แล้วจำเลยจึงมาแพ้ความโจทย์ ในระหว่างที่ศาลตัดสินให้จำเลยใช้เงินแก่โจทย์นี้ จำเลยได้โอนขายที่ดินโฉนดนั้นให้เปนสิทธิเด็ดขาดแก่ผู้ร้องต่อหน้าเจ้าพนักงานทะเบียนที่ดิน ศาลฎีกาตัดสินว่าที่เป็นสิทธิแก่ผู้ร้อง โจทย์จะขอให้ทำลายการโอนมิได้ เพราะมิได้ปรากฎจากคำพยานหลักฐานว่าผู้ร้องได้รับซื้อกรรมสิทธิที่ดินรายนี้ไว้โดยทางสมยอมประการใด ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 701/2465นางปลั่งโจทก์นายคร้ามล.นางหุ่นผู้ร้องขัดทรัพย์สัญญา สมยอม, ลูกณี่ขายทรัพย์ได้จำเลยได้ไปกู้เงินผู้ร้องขัดทรัพย์ แลได้ให้ผู้ร้องขัดทรัพย์ยึดถือโฉนดไว้อยู่ก่อนแล้ว แล้วจำเลยจึงมาแพ้ความโจทย์ ในระหว่างที่ศาลตัดสินให้จำเลยใช้เงินแก่โจทย์นี้ จำเลยได้โอนขายที่ดินโฉนดนั้นให้เปนสิทธิเด็ดขาดแก่ผู้ร้องต่อหน้าเจ้าพนักงานทะเบียนที่ดิน ศาลฎีกาตัดสินว่าที่เป็นสิทธิแก่ผู้ร้อง โจทย์จะขอให้ทำลายการโอนมิได้ เพราะมิได้ปรากฎจากคำพยานหลักฐานว่าผู้ร้องได้รับซื้อกรรมสิทธิที่ดินรายนี้ไว้โดยทางสมยอมประการใด(พิพาก-เทพ-หริศ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศคณะกรรมการกำกับการประกอบกิจการดูแลผลประโยชน์ประกาศคณะกรรมการกำกับการประกอบกิจการดูแลผลประโยชน์เรื่องหลักเกณฑ์การแจ้งความเคลื่อนไหวของเงินฝากในบัญชีดูแลผลประโยชน์ อาศัยอำนาจตามความในมาตรา๑๘ แห่งพระราชบัญญัติการดูแลผลประโยชน์ของคู่สัญญา พ.ศ. ๒๕๕๑อันเป็นกฎหมายที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคลซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๓๓ มาตรา ๔๑ และมาตรา ๔๓ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยบัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย คณะกรรมการกำกับการประกอบกิจการดูแลผลประโยชน์ออกประกาศไว้ดังต่อไปนี้ข้อ ๑[๑] ประกาศนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปข้อ ๒ ผู้ดูแลผลประโยชน์ของคู่สัญญาต้องมีหนังสือแจ้งรายการฝากหรือโอนเงินและจำนวนเงินคงเหลือในบัญชีดูแลผลประโยชน์ไปยังคู่สัญญาอย่างน้อยเดือนละหนึ่งครั้งหลังจากที่ได้มีการดำเนินการทางบัญชี โดยวิธีการอย่างหนึ่งอย่างใดดังต่อไปนี้(๑)ทางไปรษณีย์(๒)ทางจดหมายอิเล็กทรอนิกส์ (E-Mail)(๓)โดยวิธีอื่นใดที่คู่สัญญาสามารถเก็บไว้เป็นหลักฐานได้ข้อ ๓ การดำเนินการโดยวิธีการตามข้อ ๒ (๒) และ(๓) ต้องทำความตกลงกับคู่สัญญาก่อนประกาศ ณ วันที่ ๑ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๕๑สุภา ปิยะจิตติรองปลัดกระทรวงการคลังปฏิบัติหน้าที่เป็นประธานกรรมการกำกับการประกอบกิจการดูแลผลประโยชน์ปริญสินีย์/ผู้จัดทำ๒๓ เมษายน ๒๕๕๕วิชพงษ์/ผู้ตรวจ๒๕ เมษายน ๒๕๕๕[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๒๕/ตอนพิเศษ ๑๗๐ ง/หน้า ๕๓/๒๘ ตุลาคม ๒๕๕๑
ประกาศกระทรวงอุตสาหกรรมฉบับที่ 5857 (พ.ศ. 2563)ออกตามความในพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมพ.ศ. 2511เรื่อง ยกเลิกมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมความเข้ากันได้ทางแม่เหล็กไฟฟ้า เล่ม 4 - 6 เทคนิคการทดสอบและการวัด -ภูมิคุ้มกันต่อสัญญาณรบกวนที่นําตามสายซึ่งเหนี่ยวนําโดยสนามความถี่วิทยุและกําหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมความเข้ากันได้ทางแม่เหล็กไฟฟ้า เล่ม 4 เทคนิคการทดสอบและการวัด ส่วนที่ 6ภูมิคุ้มกันต่อสัญญาณรบกวนที่นําตามสายซึ่งเหนี่ยวนําโดยสนามความถี่วิทยุ----------------------------------อื่นๆ - โดยที่เป็นการสมควรปรับปรุงมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม ความเข้ากันได้ทางแม่เหล็กไฟฟ้า เล่ม 4 - 6 เทคนิคการทดสอบและการวัด - ภูมิคุ้มกันต่อสัญญาณรบกวนที่นําตามสายซึ่งเหนี่ยวนําโดยสนามความถี่วิทยุ มาตรฐานเลขที่ มอก. 2394 - 2551 อาศัยอํานาจตามความในมาตรา 15 แห่งพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม พ.ศ. 2511 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม (ฉบับที่ 7) พ.ศ. 2558 รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมออกประกาศยกเลิกประกาศกระทรวงอุตสาหกรรม ฉบับที่ 3953 (พ.ศ. 2551) ออกตามความในพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม พ.ศ. 2511 เรื่อง กําหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์ อุตสาหกรรม ความเข้ากันได้ทางแม่เหล็กไฟฟ้า เล่ม 4 - 6 เทคนิคการทดสอบและการวัด - ภูมิคุ้มกันต่อสัญญาณรบกวนที่นําตามสายซึ่งเหนี่ยวนําโดยสนามความถี่วิทยุ ลงวันที่ 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2551 และออกประกาศกําหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม ความเข้ากันได้ทางแม่เหล็กไฟฟ้า เล่ม 4 เทคนิคการทดสอบและการวัดส่วนที่ 6 ภูมิคุ้มกันต่อสัญญาณรบกวนที่นําตามสายซึ่งเหนี่ยวนําโดยสนามความถี่วิทยุ มาตรฐานเลขที่ มอก. 61000 เล่ม 4(6) - 2563 ขึ้นใหม่ ดังมีรายละเอียดต่อท้ายประกาศนี้ ทั้งนี้ ให้มีผลเมื่อพ้นกําหนด 120 วัน นับตั้งแต่วันที่ประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปผู้มีอํานาจลงนาม - ประกาศ ณ วันที่ 20 กรกฎาคม พ.ศ. 2563 สุริยะ จึงรุ่งเรืองกิจรัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 261/2467หลักกฎหมาย: ขัดคำสั่งเจ้าพนักงานโดยไม่มีเจตนามีผู้มีชื่อได้ยกที่ดินให้เปนที่สำหรับเลี้ยงสัตว์ภายหลัง พ.ได้ขอเหยียบย่ำที่รายนี้ อำเภอได้อนุญาตให้ พ. พ.จึงเข้าทำนา ต่อมาผู้ว่าราชการจังหวัดสั่งอำเภอให้บังคับ พ.ออกจากที่รายนี้โดยทางราชการต้องการสงวนที่รายนี้ไว้เปนที่สำหรับเลี้ยงสัตว์ พ.ไม่ยอมออก โจทย์จึงฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานขัดคำสั่งเจ้าพนักงานตามกฎหมายลักษณอาญามาตรา ๓๓๔ ข้อ ๒ ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า การที่จำเลยเข้าใจว่ายอมออกจากที่รายนี้นั้น โดยจำเลยเข้าใจว่าตนมีสิทธิอยู่เพราะจำเลยได้รับอนุญาตจากอำเภอให้เข้าทำเมื่อจำเลยเข้าใจว่าตนยังมีสิทธิที่จะทำนารายนี้ เมื่อจำเลยไม่มีเจตนาทุจริต จะลงโทษจำเลยทางอาญามิได้ ให้ปล่อยจำเลย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 261/2467อัยการร้อยเอ็จโจทก์นายพ้น สระอามาตย์ล. ป.อ. ม. 334ขัดคำสั่งเจ้าพนักงานโดยไม่มีเจตนามีผู้มีชื่อได้ยกที่ดินให้เปนที่สำหรับเลี้ยงสัตว์ภายหลัง พ.ได้ขอเหยียบย่ำที่รายนี้ อำเภอได้อนุญาตให้ พ. พ.จึงเข้าทำนา ต่อมาผู้ว่าราชการจังหวัดสั่งอำเภอให้บังคับ พ.ออกจากที่รายนี้โดยทางราชการต้องการสงวนที่รายนี้ไว้เปนที่สำหรับเลี้ยงสัตว์ พ.ไม่ยอมออก โจทย์จึงฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานขัดคำสั่งเจ้าพนักงานตามกฎหมายลักษณอาญามาตรา ๓๓๔ ข้อ ๒ ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า การที่จำเลยเข้าใจว่ายอมออกจากที่รายนี้นั้น โดยจำเลยเข้าใจว่าตนมีสิทธิอยู่เพราะจำเลยได้รับอนุญาตจากอำเภอให้เข้าทำเมื่อจำเลยเข้าใจว่าตนยังมีสิทธิที่จะทำนารายนี้ เมื่อจำเลยไม่มีเจตนาทุจริต จะลงโทษจำเลยทางอาญามิได้ ให้ปล่อยจำเลย(พิพาก-นรเนติ-ศรี)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: มีผู้มีชื่อได้ยกที่ดินให้เปนที่สำหรับเลี้ยงสัตว์ภายหลัง พ.ได้ขอเหยียบย่ำที่รายนี้ อำเภอได้อนุญาตให้ พ. พ.จึงเข้าทำนา ต่อมาผู้ว่าราชการจังหวัดสั่งอำเภอให้บังคับ พ.ออกจากที่รายนี้โดยทางราชการต้องการสงวนที่รายนี้ไว้เปนที่สำหรับเลี้ยงสัตว์ พ.ไม่ยอมออก โจทย์จึงฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานขัดคำสั่งเจ้าพนักงานตามกฎหมายลักษณอาญามาตรา ๓๓๔ ข้อ ๒ ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า การที่จำเลยเข้าใจว่ายอมออกจากที่รายนี้นั้น โดยจำเลยเข้าใจว่าตนมีสิทธิอยู่เพราะจำเลยได้รับอนุญาตจากอำเภอให้เข้าทำเมื่อจำเลยเข้าใจว่าตนยังมีสิทธิที่จะทำนารายนี้ เมื่อจำเลยไม่มีเจตนาทุจริต จะลงโทษจำเลยทางอาญามิได้ ให้ปล่อยจำเลย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 261/2467อัยการร้อยเอ็จโจทก์นายพ้น สระอามาตย์ล. ป.อ. ม. 334ขัดคำสั่งเจ้าพนักงานโดยไม่มีเจตนามีผู้มีชื่อได้ยกที่ดินให้เปนที่สำหรับเลี้ยงสัตว์ภายหลัง พ.ได้ขอเหยียบย่ำที่รายนี้ อำเภอได้อนุญาตให้ พ. พ.จึงเข้าทำนา ต่อมาผู้ว่าราชการจังหวัดสั่งอำเภอให้บังคับ พ.ออกจากที่รายนี้โดยทางราชการต้องการสงวนที่รายนี้ไว้เปนที่สำหรับเลี้ยงสัตว์ พ.ไม่ยอมออก โจทย์จึงฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานขัดคำสั่งเจ้าพนักงานตามกฎหมายลักษณอาญามาตรา ๓๓๔ ข้อ ๒ ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า การที่จำเลยเข้าใจว่ายอมออกจากที่รายนี้นั้น โดยจำเลยเข้าใจว่าตนมีสิทธิอยู่เพราะจำเลยได้รับอนุญาตจากอำเภอให้เข้าทำเมื่อจำเลยเข้าใจว่าตนยังมีสิทธิที่จะทำนารายนี้ เมื่อจำเลยไม่มีเจตนาทุจริต จะลงโทษจำเลยทางอาญามิได้ ให้ปล่อยจำเลย(พิพาก-นรเนติ-ศรี)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
พระราชกฤษฎีกามอบอำนาจของรัฐมนตรีตามมาตรา๙ และมาตรา ๑๖แห่งพระราชบัญญัติชื่อบุคคลพุทธศักราช ๒๔๘๔ให้ปลัดกระทรวงมหาดไทยและผู้ว่าราชการจังหวัดทำการแทนพ.ศ. ๒๕๐๑ ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร.ให้ไว้ ณ วันที่๑๒ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๐๑เป็นปีที่ ๑๓ในรัชกาลปัจจุบันพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชมีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่าโดยที่เป็นการสมควรมอบอำนาจของรัฐมนตรีตามมาตรา๙ และมาตรา ๑๖ แห่งพระราชบัญญัติชื่อบุคคล พุทธศักราช ๒๔๘๔ให้ปลัดกระทรวงมหาดไทยและผู้ว่าราชการจังหวัดทำการแทนอาศัยอำนาจตามความในมาตรา๙๕ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช ๒๔๗๕ แก้ไขเพิ่มเติม พุทธศักราช๒๔๙๕ และมาตรา ๑๕ แห่งพระราชบัญญัติระเบียบบริหารราชการแผ่นดิน พ.ศ. ๒๔๙๕ซึ่งได้แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติระเบียบบริหารราชการแผ่นดิน (ฉบับที่ ๓)พ.ศ. ๒๔๙๙ จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้มาตรา๑ พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า พระราชกฤษฎีกามอบอำนาจของรัฐมนตรีตามมาตรา๙ และมาตรา ๑๖ แห่งพระราชบัญญัติชื่อบุคคล พุทธศักราช ๒๔๘๔ให้ปลัดกระทรวงมหาดไทยและผู้ว่าราชการจังหวัดทำการแทน พ.ศ. ๒๕๐๑มาตรา๒[๑] พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา๓ให้ยกเลิกพระราชกฤษฎีกามอบให้ปลัดกระทรวงมหาดไทยทำการแทนในนามรัฐมนตรีในการปฏิบัติการตามพระราชบัญญัติชื่อบุคคลพุทธศักราช ๒๔๘๔ พ.ศ. ๒๔๙๖มาตรา๔ อำนาจของรัฐมนตรีในการอนุญาตให้ใช้ชื่อสกุลตามมาตรา๙ หรือเปลี่ยนชื่อสกุลตามมาตรา ๑๖ แห่งพระราชบัญญัติชื่อบุคคล พุทธศักราช ๒๔๘๔ให้ปลัดกระทรวงมหาดไทยทำการแทนในนามรัฐมนตรีได้ด้วยมาตรา๕อำนาจของรัฐมนตรีในการอนุญาตให้เปลี่ยนชื่อตัว หรือชื่อรองตามมาตรา ๑๖แห่งพระราชบัญญัติชื่อบุคคล พุทธศักราช ๒๔๘๔ให้ผู้ว่าราชการจังหวัดทำการแทนในนามรัฐมนตรีได้ด้วยมาตรา๖ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้ผู้รับสนองพระบรมราชโองการพลเอกถ. กิตติขจรนายกรัฐมนตรีหมายเหตุ:- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือ โดยที่มาตรา ๙ และมาตรา ๑๖แห่งพระราชบัญญัติชื่อบุคคล พุทธศักราช ๒๔๘๔ได้ให้อำนาจรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยเป็นผู้อนุญาตในการให้ใช้ชื่อสกุลการเปลี่ยนชื่อสกุล ชื่อตัว หรือชื่อรองและพระราชกฤษฎีกามอบให้ปลัดกระทรวงมหาดไทยทำการแทนในนามรัฐมนตรีในการปฏิบัติการตามพระราชบัญญัติชื่อบุคคลพุทธศักราช ๒๔๘๔ พ.ศ. ๒๔๙๖ได้ให้อำนาจปลัดกระทรวงมหาดไทยทำการแทนในนามรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยในการปฏิบัติการตามมาตรา๙ และมาตรา ๑๖ แห่งพระราชบัญญัติดังกล่าวสมควรมอบอำนาจเฉพาะในการอนุญาตให้ใช้ชื่อสกุลตามมาตรา ๙ หรือเปลี่ยนชื่อสกุลตามมาตรา๑๖ให้ปลัดกระทรวงมหาดไทยทำการแทนในนามรัฐมนตรีและมอบอำนาจเฉพาะในการอนุญาตให้เปลี่ยนชื่อตัวหรือชื่อรอง ตามมาตรา ๑๖ ให้ผู้ว่าราชการจังหวัดทำการแทนในนามรัฐมนตรีได้ด้วยดลธี/พิมพ์๒๓ กุมภาพันธ์๒๕๕๔ศรินรัตน์/ปรับปรุง๑๓ สิงหาคม ๒๕๖๓อรญา/ตรวจ๒๕ สิงหาคม ๒๕๖๓[๑]ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๗๕/ตอนที่ ๓๙/หน้า ๒๐๓/๒๐ พฤษภาคม๒๕๐๑