คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 101/2475หลักกฎหมาย: การที่ศาลจะอนุญาตให้สืบพะยาน เพิ่มเติมอีกหรือไม่อยู่ในดุลยพินิจของศาล พ.ร.บ. ฎีกาอุทธรณ์ ม. 5 อย่างไรเป็นปัญหาข้อเท็จจริงศาลล่างทั้ง ๒ ไม่เชื่อพะยานโจทก์ตัดสินยกฟ้องโจทก์ที่ขอให้ลงโทษจำเลยตาม ม. ๒๔๙ - ๖๐ และไม่อนุญาตให้โจทก์สืบพะยานเพิ่มเติม เพราะโจทก์สืบพะยานที่อ้างมาหมดแล้ว โจทก์ฎีกาเป็นปัญหากฎหมาย ๓ ข้อ ๑.ศาลไม่อนุญาตให้โจทก์สืบพะยานเพิ่มเติมตามที่อ้างนั้นไม่ชอบ ๒.ศาลสันนิษฐานว่าจำเลยไม่ได้รับจ้างนายประเสริฐทำร้ายนายสิน เพราะโจทก์ไม่ได้ฟ้องนายประเสริฐด้วยนั้นไม่ชอบ ๓.ศาลสันนิษฐานว่า เมื่อนายสินขอเข้าเป็นโจทก์แล้วถอนเสียเช่นนี้ย่อมแสดงว่านายสินไม่แน่ใจว่าจำเลยเป็นผู้ยิง คำนายสินจึงเป็นอันฟังไม่ได้ยังไม่ชอบ ฎีกาตัดสินว่าปัญหาข้อ ๑ นั้นเป็นข้อดุลยพินิจของศาล ส่วนปัญหาข้อ ๒ - ๓ เป็นปัญหาข้อเท็จจริง จึงให้ยกฎีกาของโจทก์เสีย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 101/2475อัยยการอยุธยาโจทก์นายเบี้ยวจำเลยการที่ศาลจะอนุญาตให้สืบพะยาน เพิ่มเติมอีกหรือไม่อยู่ในดุลยพินิจของศาล พ.ร.บ. ฎีกาอุทธรณ์ ม. 5 อย่างไรเป็นปัญหาข้อเท็จจริงศาลล่างทั้ง ๒ ไม่เชื่อพะยานโจทก์ตัดสินยกฟ้องโจทก์ที่ขอให้ลงโทษจำเลยตาม ม. ๒๔๙ - ๖๐ และไม่อนุญาตให้โจทก์สืบพะยานเพิ่มเติม เพราะโจทก์สืบพะยานที่อ้างมาหมดแล้ว โจทก์ฎีกาเป็นปัญหากฎหมาย ๓ ข้อ ๑.ศาลไม่อนุญาตให้โจทก์สืบพะยานเพิ่มเติมตามที่อ้างนั้นไม่ชอบ ๒.ศาลสันนิษฐานว่าจำเลยไม่ได้รับจ้างนายประเสริฐทำร้ายนายสิน เพราะโจทก์ไม่ได้ฟ้องนายประเสริฐด้วยนั้นไม่ชอบ ๓.ศาลสันนิษฐานว่า เมื่อนายสินขอเข้าเป็นโจทก์แล้วถอนเสียเช่นนี้ย่อมแสดงว่านายสินไม่แน่ใจว่าจำเลยเป็นผู้ยิง คำนายสินจึงเป็นอันฟังไม่ได้ยังไม่ชอบ ฎีกาตัดสินว่าปัญหาข้อ ๑ นั้นเป็นข้อดุลยพินิจของศาล ส่วนปัญหาข้อ ๒ - ๓ เป็นปัญหาข้อเท็จจริง จึงให้ยกฎีกาของโจทก์เสีย(พรหม-หริศ-ธรรมบัณฑิต บุนยะปานะ)ศาลชั้นต้น - พระยาวิเศษธรรม+ศาลอุทธรณ์ - พระราชปัญญาแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ศาลล่างทั้ง ๒ ไม่เชื่อพะยานโจทก์ตัดสินยกฟ้องโจทก์ที่ขอให้ลงโทษจำเลยตาม ม. ๒๔๙ - ๖๐ และไม่อนุญาตให้โจทก์สืบพะยานเพิ่มเติม เพราะโจทก์สืบพะยานที่อ้างมาหมดแล้ว โจทก์ฎีกาเป็นปัญหากฎหมาย ๓ ข้อ ๑.ศาลไม่อนุญาตให้โจทก์สืบพะยานเพิ่มเติมตามที่อ้างนั้นไม่ชอบ ๒.ศาลสันนิษฐานว่าจำเลยไม่ได้รับจ้างนายประเสริฐทำร้ายนายสิน เพราะโจทก์ไม่ได้ฟ้องนายประเสริฐด้วยนั้นไม่ชอบ ๓.ศาลสันนิษฐานว่า เมื่อนายสินขอเข้าเป็นโจทก์แล้วถอนเสียเช่นนี้ย่อมแสดงว่านายสินไม่แน่ใจว่าจำเลยเป็นผู้ยิง คำนายสินจึงเป็นอันฟังไม่ได้ยังไม่ชอบ ฎีกาตัดสินว่าปัญหาข้อ ๑ นั้นเป็นข้อดุลยพินิจของศาล ส่วนปัญหาข้อ ๒ - ๓ เป็นปัญหาข้อเท็จจริง จึงให้ยกฎีกาของโจทก์เสีย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 101/2475อัยยการอยุธยาโจทก์นายเบี้ยวจำเลยการที่ศาลจะอนุญาตให้สืบพะยาน เพิ่มเติมอีกหรือไม่อยู่ในดุลยพินิจของศาล พ.ร.บ. ฎีกาอุทธรณ์ ม. 5 อย่างไรเป็นปัญหาข้อเท็จจริงศาลล่างทั้ง ๒ ไม่เชื่อพะยานโจทก์ตัดสินยกฟ้องโจทก์ที่ขอให้ลงโทษจำเลยตาม ม. ๒๔๙ - ๖๐ และไม่อนุญาตให้โจทก์สืบพะยานเพิ่มเติม เพราะโจทก์สืบพะยานที่อ้างมาหมดแล้ว โจทก์ฎีกาเป็นปัญหากฎหมาย ๓ ข้อ ๑.ศาลไม่อนุญาตให้โจทก์สืบพะยานเพิ่มเติมตามที่อ้างนั้นไม่ชอบ ๒.ศาลสันนิษฐานว่าจำเลยไม่ได้รับจ้างนายประเสริฐทำร้ายนายสิน เพราะโจทก์ไม่ได้ฟ้องนายประเสริฐด้วยนั้นไม่ชอบ ๓.ศาลสันนิษฐานว่า เมื่อนายสินขอเข้าเป็นโจทก์แล้วถอนเสียเช่นนี้ย่อมแสดงว่านายสินไม่แน่ใจว่าจำเลยเป็นผู้ยิง คำนายสินจึงเป็นอันฟังไม่ได้ยังไม่ชอบ ฎีกาตัดสินว่าปัญหาข้อ ๑ นั้นเป็นข้อดุลยพินิจของศาล ส่วนปัญหาข้อ ๒ - ๓ เป็นปัญหาข้อเท็จจริง จึงให้ยกฎีกาของโจทก์เสีย(พรหม-หริศ-ธรรมบัณฑิต บุนยะปานะ)ศาลชั้นต้น - พระยาวิเศษธรรม+ศาลอุทธรณ์ - พระราชปัญญาแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ