phoneee/thai-legal-corpus huggingface dataset:
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 81/2485หลักกฎหมาย: กริยาที่จำเลยงัดโรงอันเป็นเคหะสถานที่อยู่อาศัยของผู้เสียหายเข้าไปลักทรัพย์นั้น ไม่เข้าข้อ 5 แห่งกฏหมายอาญามาตรา 293 เพราะในข้อ 2 มาตรานี้ได้บัญญัติถึงการตัดช่องไว้แล้วปัญหาที่ศาลฏีกาจะต้องวินิจฉัยมีว่าตามฟ้องโจทก์และคำรับจำเลยปรากฏว่าจำเลยบังอาจงัดโรงอันเป็นเคหะสถานที่อยู่อาศัยของเจ้าทรัพย์เข้าไปลักทรัพย์ของเจ้าทรัพย์นั้น จะถือว่าจำเลยได้งัดผาหรือพาเอาสิ่งที่ใช้บรรจุทรัพย์ไปตามมาตรา ๒๙๓ ข้อ ๕ หรือไม่ ศาลฎีกาเห็นว่าความในมาตรานี้ไม่ได้หมายความถึงการงัดเคหะสถานด้วย จะเห็นได้ว่าข้อ ๒ แห่งมาตราเดียวกันนี้ก็ได้บัญญัติถึงการตัดช่องไว้แล้ว จึงคงพิพากษายืนตามศาลล่างซึ่งลงโทษจำเลยตามมาตรา ๒๙๔ ตอน๑ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 81/2485อัยยการนครสวรรค์โจทก์นายสอน มูลสุขจำเลย ป.อ. ม. 293กริยาที่จำเลยงัดโรงอันเป็นเคหะสถานที่อยู่อาศัยของผู้เสียหายเข้าไปลักทรัพย์นั้น ไม่เข้าข้อ 5 แห่งกฏหมายอาญามาตรา 293 เพราะในข้อ 2 มาตรานี้ได้บัญญัติถึงการตัดช่องไว้แล้วปัญหาที่ศาลฏีกาจะต้องวินิจฉัยมีว่าตามฟ้องโจทก์และคำรับจำเลยปรากฏว่าจำเลยบังอาจงัดโรงอันเป็นเคหะสถานที่อยู่อาศัยของเจ้าทรัพย์เข้าไปลักทรัพย์ของเจ้าทรัพย์นั้น จะถือว่าจำเลยได้งัดผาหรือพาเอาสิ่งที่ใช้บรรจุทรัพย์ไปตามมาตรา ๒๙๓ ข้อ ๕ หรือไม่ ศาลฎีกาเห็นว่าความในมาตรานี้ไม่ได้หมายความถึงการงัดเคหะสถานด้วย จะเห็นได้ว่าข้อ ๒ แห่งมาตราเดียวกันนี้ก็ได้บัญญัติถึงการตัดช่องไว้แล้ว จึงคงพิพากษายืนตามศาลล่างซึ่งลงโทษจำเลยตามมาตรา ๒๙๔ ตอน๑(ธรรมบัณฑิต-อิศร-อรรถกฤต ช.เพ็ญชาติ)ศาลชั้นต้น - นายอุบล รัตน+ศาลอุทธรณ์ - พระนาถปรีชาแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ปัญหาที่ศาลฏีกาจะต้องวินิจฉัยมีว่าตามฟ้องโจทก์และคำรับจำเลยปรากฏว่าจำเลยบังอาจงัดโรงอันเป็นเคหะสถานที่อยู่อาศัยของเจ้าทรัพย์เข้าไปลักทรัพย์ของเจ้าทรัพย์นั้น จะถือว่าจำเลยได้งัดผาหรือพาเอาสิ่งที่ใช้บรรจุทรัพย์ไปตามมาตรา ๒๙๓ ข้อ ๕ หรือไม่ ศาลฎีกาเห็นว่าความในมาตรานี้ไม่ได้หมายความถึงการงัดเคหะสถานด้วย จะเห็นได้ว่าข้อ ๒ แห่งมาตราเดียวกันนี้ก็ได้บัญญัติถึงการตัดช่องไว้แล้ว จึงคงพิพากษายืนตามศาลล่างซึ่งลงโทษจำเลยตามมาตรา ๒๙๔ ตอน๑ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 81/2485อัยยการนครสวรรค์โจทก์นายสอน มูลสุขจำเลย ป.อ. ม. 293กริยาที่จำเลยงัดโรงอันเป็นเคหะสถานที่อยู่อาศัยของผู้เสียหายเข้าไปลักทรัพย์นั้น ไม่เข้าข้อ 5 แห่งกฏหมายอาญามาตรา 293 เพราะในข้อ 2 มาตรานี้ได้บัญญัติถึงการตัดช่องไว้แล้วปัญหาที่ศาลฏีกาจะต้องวินิจฉัยมีว่าตามฟ้องโจทก์และคำรับจำเลยปรากฏว่าจำเลยบังอาจงัดโรงอันเป็นเคหะสถานที่อยู่อาศัยของเจ้าทรัพย์เข้าไปลักทรัพย์ของเจ้าทรัพย์นั้น จะถือว่าจำเลยได้งัดผาหรือพาเอาสิ่งที่ใช้บรรจุทรัพย์ไปตามมาตรา ๒๙๓ ข้อ ๕ หรือไม่ ศาลฎีกาเห็นว่าความในมาตรานี้ไม่ได้หมายความถึงการงัดเคหะสถานด้วย จะเห็นได้ว่าข้อ ๒ แห่งมาตราเดียวกันนี้ก็ได้บัญญัติถึงการตัดช่องไว้แล้ว จึงคงพิพากษายืนตามศาลล่างซึ่งลงโทษจำเลยตามมาตรา ๒๙๔ ตอน๑(ธรรมบัณฑิต-อิศร-อรรถกฤต ช.เพ็ญชาติ)ศาลชั้นต้น - นายอุบล รัตน+ศาลอุทธรณ์ - พระนาถปรีชาแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3350/2538หลักกฎหมาย: ประเด็นสัญญาซื้อขายที่ดินพิพาทเป็นโมฆียะและโจทก์บอกล้างแล้วหรือไม่ ศาลชั้นต้นมิได้กำหนดเป็นประเด็นข้อพิพาทไว้ในชั้นชี้สองสถาน และโจทก์จำเลยก็มิได้คัดค้านการชี้สองสถานดังกล่าว ถือได้ว่าโจทก์และจำเลยได้สละประเด็นนั้นแล้ว ดังนั้น การที่ศาลอุทธรณ์ได้วินิจฉัยในประเด็นว่า จำเลยหลอกลวงให้โจทก์หลงเชื่อจนยอมลงนามในสัญญาซื้อขายที่ดินพิพาทและมอบการครอบครองที่พิพาทให้จำเลย โดยที่จำเลยไม่มีเจตนาที่จะชำระราคาที่ดินพิพาทให้โจทก์ สัญญาซื้อขายที่ดินพิพาทเป็นโมฆียะและโจทก์ได้บอกล้างแล้ว จึงเป็นการวินิจฉัยในประเด็นที่ศาลชั้นต้นมิได้กำหนดไว้เป็นประเด็นข้อพิพาท และไม่ใช่ข้อกฎหมายที่ว่ากันมาแล้วในศาลชั้นต้น เป็นการที่มิได้ปฏิบัติตามบทบัญญัติแห่ง ป.วิ.พ.ว่าด้วยคำพิพากษาหรือคำสั่ง สมควรให้ศาลอุทธรณ์ได้มีคำพิพากษาหรือคำสั่งใหม่ตาม ป.วิ.พ.มาตรา 243ประกอบด้วยมาตรา 247 ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3350/2538นางเฉลียว อ่ำพุฒโจทก์นางพาน สะอาดดีจำเลย ป.วิ.พ. ม. 142, ม. 183, ม. 243, ม. 247ประเด็นสัญญาซื้อขายที่ดินพิพาทเป็นโมฆียะและโจทก์บอกล้างแล้วหรือไม่ ศาลชั้นต้นมิได้กำหนดเป็นประเด็นข้อพิพาทไว้ในชั้นชี้สองสถาน และโจทก์จำเลยก็มิได้คัดค้านการชี้สองสถานดังกล่าว ถือได้ว่าโจทก์และจำเลยได้สละประเด็นนั้นแล้ว ดังนั้น การที่ศาลอุทธรณ์ได้วินิจฉัยในประเด็นว่า จำเลยหลอกลวงให้โจทก์หลงเชื่อจนยอมลงนามในสัญญาซื้อขายที่ดินพิพาทและมอบการครอบครองที่พิพาทให้จำเลย โดยที่จำเลยไม่มีเจตนาที่จะชำระราคาที่ดินพิพาทให้โจทก์ สัญญาซื้อขายที่ดินพิพาทเป็นโมฆียะและโจทก์ได้บอกล้างแล้ว จึงเป็นการวินิจฉัยในประเด็นที่ศาลชั้นต้นมิได้กำหนดไว้เป็นประเด็นข้อพิพาท และไม่ใช่ข้อกฎหมายที่ว่ากันมาแล้วในศาลชั้นต้น เป็นการที่มิได้ปฏิบัติตามบทบัญญัติแห่ง ป.วิ.พ.ว่าด้วยคำพิพากษาหรือคำสั่ง สมควรให้ศาลอุทธรณ์ได้มีคำพิพากษาหรือคำสั่งใหม่ตาม ป.วิ.พ.มาตรา 243ประกอบด้วยมาตรา 247(อุดม มั่งมีดี-สันติ ทักราล-สวรรค์ ศักดารักษ์)ศาลจังหวัดกำแพงเพชร - นางสาวจันทิมา ยิ่งชลศาลอุทธรณ์ภาค ๒ - นายพีรพันธุ์ โพธิ์ดาแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3350/2538นางเฉลียว อ่ำพุฒโจทก์นางพาน สะอาดดีจำเลย ป.วิ.พ. ม. 142, ม. 183, ม. 243, ม. 247ประเด็นสัญญาซื้อขายที่ดินพิพาทเป็นโมฆียะและโจทก์บอกล้างแล้วหรือไม่ ศาลชั้นต้นมิได้กำหนดเป็นประเด็นข้อพิพาทไว้ในชั้นชี้สองสถาน และโจทก์จำเลยก็มิได้คัดค้านการชี้สองสถานดังกล่าว ถือได้ว่าโจทก์และจำเลยได้สละประเด็นนั้นแล้ว ดังนั้น การที่ศาลอุทธรณ์ได้วินิจฉัยในประเด็นว่า จำเลยหลอกลวงให้โจทก์หลงเชื่อจนยอมลงนามในสัญญาซื้อขายที่ดินพิพาทและมอบการครอบครองที่พิพาทให้จำเลย โดยที่จำเลยไม่มีเจตนาที่จะชำระราคาที่ดินพิพาทให้โจทก์ สัญญาซื้อขายที่ดินพิพาทเป็นโมฆียะและโจทก์ได้บอกล้างแล้ว จึงเป็นการวินิจฉัยในประเด็นที่ศาลชั้นต้นมิได้กำหนดไว้เป็นประเด็นข้อพิพาท และไม่ใช่ข้อกฎหมายที่ว่ากันมาแล้วในศาลชั้นต้น เป็นการที่มิได้ปฏิบัติตามบทบัญญัติแห่ง ป.วิ.พ.ว่าด้วยคำพิพากษาหรือคำสั่ง สมควรให้ศาลอุทธรณ์ได้มีคำพิพากษาหรือคำสั่งใหม่ตาม ป.วิ.พ.มาตรา 243ประกอบด้วยมาตรา 247(อุดม มั่งมีดี-สันติ ทักราล-สวรรค์ ศักดารักษ์)ศาลจังหวัดกำแพงเพชร - นางสาวจันทิมา ยิ่งชลศาลอุทธรณ์ภาค ๒ - นายพีรพันธุ์ โพธิ์ดาแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 61869หลักกฎหมาย: ความว่า คดีนี้ โจทก์จำเลยตกลงประนีประนอมยอมความกันได้โจทก์จำเลยไม่มีหนี้สินใด ๆ ต่อกันอีก โจทก์ไม่ประสงค์ที่จะดำเนินคดีกับจำเลยอีกต่อไป จึงขอถอนฟ้อง โปรดอนุญาตหมายเหตุ จำเลยแถลงท้ายคำร้องว่าไม่คัดค้าน (อันดับ 74)ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. 2497 มาตรา 3(1)(2)เรียงกระทงลงโทษ จำคุก กระทงละ 3 เดือน 4 เดือนและ 3 เดือนตามลำดับ รวมจำคุก 10 เดือน ฯลฯจำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับ จำเลยจึงยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่ง (อันดับ 69,71)ต่อมาโจทก์ยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 74)คำสั่งอนุญาตให้โจทก์ถอนฟ้อง จำหน่ายคดีจากสารบบความ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 1393/2531พันตรีสุวิทย์ เลาหตระกูลโจทก์นายพันศักดิ์ ปรียาภรณ์มารวิชจำเลยพันตรีสุวิทย์ เลาหตระกูล โจทก์ผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.อ. ม. 35, ม. 39 (2)ความว่า คดีนี้ โจทก์จำเลยตกลงประนีประนอมยอมความกันได้โจทก์จำเลยไม่มีหนี้สินใด ๆ ต่อกันอีก โจทก์ไม่ประสงค์ที่จะดำเนินคดีกับจำเลยอีกต่อไป จึงขอถอนฟ้อง โปรดอนุญาตหมายเหตุ จำเลยแถลงท้ายคำร้องว่าไม่คัดค้าน (อันดับ 74)ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. 2497 มาตรา 3(1)(2)เรียงกระทงลงโทษ จำคุก กระทงละ 3 เดือน 4 เดือนและ 3 เดือนตามลำดับ รวมจำคุก 10 เดือน ฯลฯจำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับ จำเลยจึงยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่ง (อันดับ 69,71)ต่อมาโจทก์ยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 74)คำสั่งอนุญาตให้โจทก์ถอนฟ้อง จำหน่ายคดีจากสารบบความ(ธีรศักดิ์ กรรณสูต-บุญส่ง คล้ายแก้ว-ถวิล ทองสว่างรัตน์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 1393/2531พันตรีสุวิทย์ เลาหตระกูลโจทก์นายพันศักดิ์ ปรียาภรณ์มารวิชจำเลยพันตรีสุวิทย์ เลาหตระกูล โจทก์ผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.อ. ม. 35, ม. 39 (2)ความว่า คดีนี้ โจทก์จำเลยตกลงประนีประนอมยอมความกันได้โจทก์จำเลยไม่มีหนี้สินใด ๆ ต่อกันอีก โจทก์ไม่ประสงค์ที่จะดำเนินคดีกับจำเลยอีกต่อไป จึงขอถอนฟ้อง โปรดอนุญาตหมายเหตุ จำเลยแถลงท้ายคำร้องว่าไม่คัดค้าน (อันดับ 74)ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. 2497 มาตรา 3(1)(2)เรียงกระทงลงโทษ จำคุก กระทงละ 3 เดือน 4 เดือนและ 3 เดือนตามลำดับ รวมจำคุก 10 เดือน ฯลฯจำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับ จำเลยจึงยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่ง (อันดับ 69,71)ต่อมาโจทก์ยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 74)คำสั่งอนุญาตให้โจทก์ถอนฟ้อง จำหน่ายคดีจากสารบบความ(ธีรศักดิ์ กรรณสูต-บุญส่ง คล้ายแก้ว-ถวิล ทองสว่างรัตน์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1580/2494หลักกฎหมาย: บุตรที่เกิดในระหว่างที่บิดามารดาสมรสอยู่กินด้วยกันฉันสามีภริยาและจดทะเบียนการสมรสกันแล้ว จนกระทั่งบิดาถึงแก่กรรมแล้วจึงมีคำพิพากษาของศาลชี้ขาด ว่าการจดทะเบียนสมรสระหว่างบิดากับมารดานั้น ไม่ชอบด้วยกฎหมายเพราะขณะนั้นบิดายังมีภริยาเดิมอยู่มิได้หย่าขาดกันดังนี้ ก็ต้องถือว่าบุตรนั้นเป็นบุตรที่ชอบด้วยกฎหมายของบิดามารดาตลอดมา และมีสิทธิได้รับมรดกของบิดา ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1580/2494ด.ช.ชวน ด.ญ.ถนอมจิตร์ ด.ญ.จง โดยนางสมบุญ ชังเจริญโจทก์มารดาผู้แทนโดยชอบธรรมโจทก์นางปี ชังเจริญจำเลย ป.พ.พ. ม. 1488, ม. 1490, ม. 1524, ม. 1532, ม. 1627บุตรที่เกิดในระหว่างที่บิดามารดาสมรสอยู่กินด้วยกันฉันสามีภริยาและจดทะเบียนการสมรสกันแล้ว จนกระทั่งบิดาถึงแก่กรรมแล้วจึงมีคำพิพากษาของศาลชี้ขาด ว่าการจดทะเบียนสมรสระหว่างบิดากับมารดานั้น ไม่ชอบด้วยกฎหมายเพราะขณะนั้นบิดายังมีภริยาเดิมอยู่มิได้หย่าขาดกันดังนี้ ก็ต้องถือว่าบุตรนั้นเป็นบุตรที่ชอบด้วยกฎหมายของบิดามารดาตลอดมา และมีสิทธิได้รับมรดกของบิดา(นิติธรรมประกรณ์-ธรรมบัณฑิตสิทธิศฤงคาร-นนทปัญญา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1580/2494ด.ช.ชวน ด.ญ.ถนอมจิตร์ ด.ญ.จง โดยนางสมบุญ ชังเจริญโจทก์มารดาผู้แทนโดยชอบธรรมโจทก์นางปี ชังเจริญจำเลย ป.พ.พ. ม. 1488, ม. 1490, ม. 1524, ม. 1532, ม. 1627บุตรที่เกิดในระหว่างที่บิดามารดาสมรสอยู่กินด้วยกันฉันสามีภริยาและจดทะเบียนการสมรสกันแล้ว จนกระทั่งบิดาถึงแก่กรรมแล้วจึงมีคำพิพากษาของศาลชี้ขาด ว่าการจดทะเบียนสมรสระหว่างบิดากับมารดานั้น ไม่ชอบด้วยกฎหมายเพราะขณะนั้นบิดายังมีภริยาเดิมอยู่มิได้หย่าขาดกันดังนี้ ก็ต้องถือว่าบุตรนั้นเป็นบุตรที่ชอบด้วยกฎหมายของบิดามารดาตลอดมา และมีสิทธิได้รับมรดกของบิดา(นิติธรรมประกรณ์-ธรรมบัณฑิตสิทธิศฤงคาร-นนทปัญญา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
พระราชกฤษฎีกาให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมการก่อสร้างอาคารพุทธศักราช ๒๔๗๙ในเขตเทศบาลเมืองสมุทรสงครามจังหวัดสมุทรสงครามพ.ศ. ๒๔๙๙ ภูมิพลอดุลยเดชป.ร.ให้ไว้ ณ วันที่๑๑ มกราคม พ.ศ. ๒๔๙๙เป็นปีที่ ๑๑ในรัชกาลปัจจุบันพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชมีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่าโดยที่เป็นการสมควรให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมการก่อสร้างอาคารพุทธศักราช ๒๔๗๙ ในเขตเทศบาลเมืองสมุทรสงคราม จังหวัดสมุทรสงครามอาศัยอำนาจตามความในมาตรา๙๕ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช ๒๔๗๕ แก้ไขเพิ่มเติม พุทธศักราช๒๔๙๕ และมาตรา ๒ แห่งพระราชบัญญัติควบคุมการก่อสร้างอาคาร พุทธศักราช ๒๔๗๙จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้มาตรา ๑ พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า พระราชกฤษฎีกาให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมการก่อสร้างอาคารพุทธศักราช ๒๔๗๙ ในเขตเทศบาลเมืองสมุทรสงคราม จังหวัดสมุทรสงคราม พ.ศ. ๒๔๙๙มาตรา ๒[๑]พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา ๓ให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมการก่อสร้างอาคาร พุทธศักราช ๒๔๗๙ในเขตเทศบาลเมืองสมุทรสงคราม จังหวัดสมุทรสงครามมาตรา ๔ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้ผู้รับสนองพระบรมราชโองการจอมพลป. พิบูลสงครามนายกรัฐมนตรีหมายเหตุ:- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือเนื่องจากสภาพจังหวัดสมุทรสงคราม กำลังขยายตัวทั้งในทางการก่อสร้างอาคารและการผังเมืองสมควรจะควบคุมการก่อสร้างอาคารต่าง ๆ ในเขตเทศบาลเมืองสมุทรสงครามจังหวัดสมุทรสงคราม เพื่อประโยชน์ในความมั่นคงแข็งแรง การอนามัย การสุขาภิบาลการป้องกันอัคคีภัย และการผังเมือง ให้เป็นระเบียบเรียบร้อยเสียแต่บัดนี้ ต่อไปสรัลพร/พิมพ์๒ มิถุนายน ๒๕๕๑รัศม์วรรณวลัย/ตรวจ๒ มิถุนายน ๒๕๕๑โชติกานต์/ปรับปรุง๙ กรกฎาคม ๒๕๖๓อรญา/ตรวจ๒๕ กันยายน ๒๕๖๓[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๗๓/ตอนที่ ๘/หน้า ๑๙/๒๔ มกราคม ๒๔๙๙
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 58596หลักกฎหมาย: ความว่า จำเลยยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่งไม่รับอุทธรณ์ซึ่งอุทธรณ์ของจำเลยมีทางชนะคดีการบังคับคดีจะทำให้จำเลยเสียหาย โปรดอนุญาตให้ทุเลาการบังคับไว้ก่อนหมายเหตุ โจทก์ได้รับสำเนาคำร้องแล้ว (อันดับ 41,42)ศาลแรงงานกลางพิพากษาให้จำเลยจ่ายค่าชดเชย 72,900บาท สินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้า 19,440 บาท ค่าเสียหายเป็นเงิน 180,000 บาทและเงินกองทุนสำรองเลี้ยงชีพเป็นเงิน56,978.18 บาท แก่โจทก์ คำขออื่นนอกจากนี้ให้ยกจำเลยอุทธรณ์ ศาลแรงงานกลางมีคำสั่งไม่รับอุทธรณ์(อันดับ 33)จำเลยยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่งไม่รับอุทธรณ์ พร้อมกับคำร้องนี้ (อันดับ 36,37,39,40)คำสั่งศาลฎีกามีคำสั่งไม่รับอุทธรณ์ของจำเลยแล้ว จึงไม่จำต้องสั่งคำร้องนี้ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 550/2537นายพิศาล ชัวเกษมโจทก์บริษัทสายไฟฟ้าไทย - ยาซากิ จำกัดจำเลยบริษัทสายไฟฟ้าไทย - ยาซากิ จำกัด จำเลยผู้ยื่นคำร้อง พ.ร.บ.จัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ.2522 ม. 55ความว่า จำเลยยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่งไม่รับอุทธรณ์ซึ่งอุทธรณ์ของจำเลยมีทางชนะคดีการบังคับคดีจะทำให้จำเลยเสียหาย โปรดอนุญาตให้ทุเลาการบังคับไว้ก่อนหมายเหตุ โจทก์ได้รับสำเนาคำร้องแล้ว (อันดับ 41,42)ศาลแรงงานกลางพิพากษาให้จำเลยจ่ายค่าชดเชย 72,900บาท สินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้า 19,440 บาท ค่าเสียหายเป็นเงิน 180,000 บาทและเงินกองทุนสำรองเลี้ยงชีพเป็นเงิน56,978.18 บาท แก่โจทก์ คำขออื่นนอกจากนี้ให้ยกจำเลยอุทธรณ์ ศาลแรงงานกลางมีคำสั่งไม่รับอุทธรณ์(อันดับ 33)จำเลยยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่งไม่รับอุทธรณ์ พร้อมกับคำร้องนี้ (อันดับ 36,37,39,40)คำสั่งศาลฎีกามีคำสั่งไม่รับอุทธรณ์ของจำเลยแล้ว จึงไม่จำต้องสั่งคำร้องนี้(ชลิต ประไพศาล-สมภพ โชติกวณิชย์-ชลอ ทองแย้ม)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 550/2537นายพิศาล ชัวเกษมโจทก์บริษัทสายไฟฟ้าไทย - ยาซากิ จำกัดจำเลยบริษัทสายไฟฟ้าไทย - ยาซากิ จำกัด จำเลยผู้ยื่นคำร้อง พ.ร.บ.จัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ.2522 ม. 55ความว่า จำเลยยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่งไม่รับอุทธรณ์ซึ่งอุทธรณ์ของจำเลยมีทางชนะคดีการบังคับคดีจะทำให้จำเลยเสียหาย โปรดอนุญาตให้ทุเลาการบังคับไว้ก่อนหมายเหตุ โจทก์ได้รับสำเนาคำร้องแล้ว (อันดับ 41,42)ศาลแรงงานกลางพิพากษาให้จำเลยจ่ายค่าชดเชย 72,900บาท สินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้า 19,440 บาท ค่าเสียหายเป็นเงิน 180,000 บาทและเงินกองทุนสำรองเลี้ยงชีพเป็นเงิน56,978.18 บาท แก่โจทก์ คำขออื่นนอกจากนี้ให้ยกจำเลยอุทธรณ์ ศาลแรงงานกลางมีคำสั่งไม่รับอุทธรณ์(อันดับ 33)จำเลยยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่งไม่รับอุทธรณ์ พร้อมกับคำร้องนี้ (อันดับ 36,37,39,40)คำสั่งศาลฎีกามีคำสั่งไม่รับอุทธรณ์ของจำเลยแล้ว จึงไม่จำต้องสั่งคำร้องนี้(ชลิต ประไพศาล-สมภพ โชติกวณิชย์-ชลอ ทองแย้ม)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำสั่งนายกรัฐมนตรีคำสั่งนายกรัฐมนตรีที่ ๑๒/๒๕๒๓เรื่องกำหนดมาตรการเพื่อแก้ไขและป้องกันภาวะการขาดแคลนน้ำมันเชื้อเพลิง[๑] โดยที่เป็นการสมควรเปลี่ยนแปลงการจำกัดเวลาจำหน่ายน้ำมันเชื้อเพลิงเสียใหม่ให้เหมาะสมยิ่งขึ้นอาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๓ แห่งพระราชกำหนดแก้ไขและป้องกันภาวะการขาดแคลนน้ำมันเชื้อเพลิงพ.ศ. ๒๕๑๖ นายกรัฐมนตรีออกคำสั่งไว้ ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ให้ยกเลิกความในข้อ ๒ และข้อ ๓ แห่งคำสั่งนายกรัฐมนตรี ที่ ๑๐/๒๕๒๓ลงวันที่ ๒ ธันวาคม ๒๕๒๓ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทนข้อ ๒ ห้ามมิให้สถานีบริการและร้านค้าน้ำมันเชื้อเพลิงภายในเขตกรุงเทพมหานครและเขตเทศบาลทั่วราชอาณาจักรเปิดบริการหรือจำหน่ายน้ำมันเชื้อเพลิงในวันอาทิตย์สถานีบริการและร้านค้าน้ำมันเชื้อเพลิงนอกเขตกรุงเทพมหานครและนอกเขตเทศบาลทั่วราชอาณาจักรจะเปิดบริการหรือจำหน่ายน้ำมันเชื้อเพลิงในวันอาทิตย์ได้ตลอดวันเฉพาะชนิดน้ำมันดีเซลข้อ ๓ ในวันอื่นนอกจากวันอาทิตย์ให้สถานีบริการและร้านค้าน้ำมันเชื้อเพลิงภายในเขตกรุงเทพมหานครและเขตเทศบาลทั่วราชอาณาจักรเปิดบริการหรือจำหน่ายน้ำมันเชื้อเพลิงได้เฉพาะในระหว่างเวลา ๐๖.๐๐ นาฬิกา ถึง ๑๘.๐๐นาฬิกาในวันอื่นนอกจากวันอาทิตย์ให้สถานีบริการและร้านค้าน้ำมันเชื้อเพลิงนอกเขตกรุงเทพมหานครและนอกเขตเทศบาลทั่วราชอาณาจักรเปิดบริการหรือจำหน่ายน้ำมันเชื้อเพลิงทุกชนิดได้ เว้นแต่ในระหว่างเวลา ๑๘.๐๐นาฬิกา ถึง ๐๖.๐๐ นาฬิกา ของวันใหม่ ให้จำหน่ายได้เฉพาะชนิดน้ำมันดีเซลข้อ ๒ ให้คำสั่งนี้มีผลใช้บังคับตั้งแต่วันที่14 ธันวาคม 2523 เป็นต้นไปสั่ง ณ วันที่ ๑๒ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๒๓พลเอก ป. ติณสูลานนท์นายกรัฐมนตรีอภิญญา/ปรับปรุง๑๑ กันยายน ๒๕๕๗ปุณิกา/ปรับปรุง๑๔ มกราคม ๒๕๕๘[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๙๗/ตอนที่ ๑๙๒/ฉบับพิเศษ หน้า ๗/๑๓ ธันวาคม ๒๕๒๓
ประกาศกระทรวงการคลังประกาศกระทรวงการคลังเรื่องผลการกู้เงินด้วยวิธีการออกพันธบัตรรัฐบาลเพื่อการบริหารหนี้ในปีงบประมาณพ.ศ. ๒๕๕๐ครั้งที่๗[๑] เพื่ออนุวัติตามความในมาตรา ๑๖แห่งพระราชบัญญัติการบริหารหนี้สาธารณะ พ.ศ. ๒๕๔๘ กระทรวงการคลังขอประกาศให้ทราบโดยทั่วกันว่ากระทรวงการคลังได้ดำเนินการกู้เงินโดยวิธีการออกพันธบัตรรัฐบาลเพื่อการบริหารหนี้ในปีงบประมาณ พ.ศ. ๒๕๕๐ ครั้งที่ ๗เพื่อนำมาใช้ในการปรับโครงสร้างหนี้ตั๋วเงินคลังที่ได้กู้มา เพื่อชดเชยการขาดดุลงบประมาณที่สะสมมาในช่วงปีงบประมาณพ.ศ. ๒๕๔๒ - ๒๕๔๗ ให้เป็นพันธบัตรรัฐบาล โดยมีรายละเอียด ดังนี้๑. กระทรวงการคลังได้ดำเนินการออกจำหน่ายพันธบัตรรัฐบาลเพื่อการบริหารหนี้ในปีงบประมาณ พ.ศ. ๒๕๕๐ ครั้งที่ ๗ วงเงิน ๑๙,๓๗๐ล้านบาท รายละเอียดปรากฏ ดังนี้๑.๑ พันธบัตรรัฐบาลนี้เป็นการเพิ่มปริมาณ (Re- open) พันธบัตรรัฐบาล ในปีงบประมาณพ.ศ. ๒๕๕๐ ครั้งที่ ๒ (LB175A) อายุ๑๐.๓ ปี ทำให้วงเงินรวมของพันธบัตรรัฐบาลรุ่นนี้เป็น ๔๓,๘๓๐ล้านบาท๑.๒ พันธบัตรรัฐบาลนี้มีอายุคงเหลือ ๙.๙๒ ปีโดยจะไถ่ถอนครั้งเดียวทั้งจำนวน ในวันที่ ๒๖ พฤษภาคม ๒๕๖๐และไม่มีการไถ่ถอนก่อนกำหนด หากวันไถ่ถอนตรงกับวันหยุดราชการหรือวันหยุดธนาคารแห่งประเทศไทยก็ให้เลื่อนวันไถ่ถอนเป็นวันทำการถัดไปโดยการชำระคืนต้นเงินกู้ตามพันธบัตรรัฐบาลนี้จะกระทำได้ต่อเมื่อได้รับคืนพันธบัตรรัฐบาล๑.๓ พันธบัตรรัฐบาลนี้มีอัตราดอกเบี้ยร้อยละ ๕ต่อปี ชำระดอกเบี้ยปีละ ๒ ครั้งในวันที่ ๒๖ มกราคม และ ๒๖ กรกฎาคม ของทุกปีสำหรับดอกเบี้ยงวดสุดท้ายจะชำระพร้อมกับต้นเงินของพันธบัตรรัฐบาลหากวันครบกำหนดชำระดอกเบี้ยตรงกับวันหยุดราชการหรือวันหยุดธนาคารแห่งประเทศไทยก็ให้เลื่อนไปชำระในวันทำการถัดไป๒. การออกจำหน่ายพันธบัตรรัฐบาลเพื่อการบริหารหนี้ในปีงบประมาณ พ.ศ. ๒๕๕๐ ครั้งที่ ๗ ใช้วิธีการประมูล ดังนี้๒.๑ วิธีประมูลแบบแข่งขันราคาซึ่งผู้ที่ได้รับการจัดสรรพันธบัตรรัฐบาล ได้แก่ธนาคารพาณิชย์และสำนักงานประกันสังคม๒.๒ วิธีประมูลแบบไม่แข่งขันราคาไม่มีผู้ได้รับการจัดสรรพันธบัตรรัฐบาล๓. การประมูลพันธบัตรรัฐบาลตามนัยข้อ๒ เริ่มตั้งแต่วันที่ ๒๗ มิถุนายน - ๒๖ กันยายน ๒๕๕๐โดยได้รับเงินในวันทำการที่สองนับจากวันประมูลและมีรายละเอียดผลการประมูลพันธบัตรรัฐบาลเพื่อการบริหารหนี้ ในปีงบประมาณ พ.ศ.๒๕๕๐ ครั้งที่ ๗ ดังนี้ผลการประมูลพันธบัตรรัฐบาลเพื่อการบริหารหนี้ในปีงบประมาณ พ.ศ. ๒๕๕๐ ครั้งที่ ๗วันที่ประมูลวงเงินประมูล(ล้านบาท)อัตราผลตอบแทนเฉลี่ย(ร้อยละต่อปี)ประมูลแบบแข่งขันราคาจำนวนเงินที่ประมูลได้(บาท)ส่วนเพิ่ม/(ส่วนลด)(บาท)ดอกเบี้ยค้างจ่ายตั้งแต่วันที่จ่ายดอกเบี้ยงวดล่าสุดจนถึงวันที่ประมูล (บาท)๒๗ มิ.ย. ๕๐๕,๐๐๐๔.๕๓๔๑๕,๒๙๐,๗๔๒,๐๑๕.๐๐๑๘๕,๒๖๒,๕๖๕.๐๐๑๐๕,๔๗๙,๔๕๐.๐๐๒๕ ก.ค. ๕๐๕,๐๐๐๔.๔๙๕๘๕,๑๙๘,๓๙๓,๖๔๙.๐๐๑๙๗,๗๐๘,๖๙๙.๐๐๖๘๔,๙๕๐.๐๐๒๒ ส.ค. ๕๐๕,๐๐๐๔.๗๔๓๘๕,๑๑๗,๙๖๐,๘๐๐.๐๐๙๘,๐๙๗,๘๐๐.๐๐๑๙,๘๖๓,๐๐๐.๐๐๒๖ ก.ย. ๕๐๔,๓๗๐๔.๖๗๕๖๔,๕๑๖,๔๙๓,๔๖๙.๒๐๑๐๘,๑๘๑,๑๕๔.๘๐๓๘,๓๑๒,๓๑๕.๔๐รวม๑๙,๓๗๐๔.๖๑๐๓ ๒๐,๑๒๓,๕๘๙,๙๓๓.๒๐๕๘๙,๒๕๐,๒๑๘.๘๐๑๖๔,๓๓๙,๗๑๔.๔๐หมายเหตุ: วันที่ลงในพันธบัตรรัฐบาล คือ วันทำการที่สองถัดจากวันที่ประมูลพันธบัตรรัฐบาลซึ่งเป็นวันที่ได้รับเงินจากการประมูลพันธบัตรรัฐบาล๔. กระทรวงการคลังได้แต่งตั้งให้ธนาคารแห่งประเทศไทยเป็นผู้จัดจำหน่ายนายทะเบียนและตัวแทนรับจ่ายเงินที่ได้จากการออกพันธบัตรรัฐบาลโดยกำหนดค่าธรรมเนียมในการจัดการในอัตราไม่เกินร้อยละ ๐.๑ของราคาพันธบัตรรัฐบาลที่จำหน่ายได้ ดอกเบี้ยที่ชำระและต้นเงินกู้ตามพันธบัตรรัฐบาลที่ชำระคืนประกาศณ วันที่ ๒๒ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๕๐อุทิศธรรมวาทินรองปลัดกระทรวงการคลังหัวหน้ากลุ่มภารกิจด้านรายจ่ายและหนี้สินปริยานุช/ผู้จัดทำ๒๐พฤศจิกายน ๒๕๕๐[๑]ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๔/ตอนพิเศษ ๑๗๓ ง/หน้า ๒๐/๘ พฤศจิกายน ๒๕๕๐
ประกาศกรมสรรพสามิตเรื่องอนุญาตให้บ่มใบยาพันธุ์ยาสูบเตอร์กิชและพันธุ์ยาสูบเบอร์เลย์[๑] อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๐ แห่งพระราชบัญญัติยาสูบ พ.ศ.๒๕๐๙ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติยาสูบ (ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๑๒อธิบดีกรมสรรพสามิตกำหนดใบยาพันธุ์ยาสูบที่ไม่ต้องขอรับอนุญาตทำการบ่มใบยาไว้ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ให้ผู้ได้รับอนุญาตทำการเพาะปลูกต้นยาสูบพันธุ์ยาสูบเตอร์กิชและพันธุ์ยาสูบเบอร์เล่ย์บ่มใบยาที่ปลูกได้เองโดยไม่ต้องขอรับอนุญาต และให้ถือเป็นผู้ได้รับอนุญาตทำการบ่มใบยาตามมาตรา๑๐ แห่งพระราชบัญญัติยาสูบ พ.ศ. ๒๕๐๙ และไม่ต้องปฏิบัติตามประกาศกรมสรรพสามิตเรื่อง หลักเกณฑ์ และวิธีการขออนุญาตบ่มใบยาการออกใบอนุญาตบ่มใบยาและเงื่อนไขว่าด้วยการรับซื้อใบยาสด การบ่มใบยา การเก็บรักษาใบยาแห้ง และการทำบัญชีฉบับลงวันที่ ๗ ธันวาคม ๒๕๑๐ข้อ ๒ให้ยกเลิกประกาศกรมสรรพสามิต เรื่อง อนุญาตให้บ่มใบยาพันธุ์ยาสูบเตอร์กิชและพันธุ์ยาสูบเบอร์เล่ย์ฉบับลงวันที่ ๑๒ มกราคม ๒๕๒๐ประกาศ ณ วันที่ ๒ มีนาคม ๒๕๒๐พิพัฒน์ โปษยานนท์อธิบดีกรมสรรพสามิตฐาปนี/แก้ไข๒๕ ตุลาคม๒๕๔๕ศิรวัชร์/ปรับปรุง๒๕ มกราคม๒๕๖๒[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๙๔/ตอนที่ ๒๓/หน้า ๑๒๒๐/๒๒ มีนาคม ๒๕๒๐
ประกาศกระทรวงอุตสาหกรรมฉบับที่ 4204 (พ.ศ. 2553)ออกตามความในพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมพ.ศ. 2511เรื่อง ยกเลิกและกําหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมอุปกรณ์สารกึ่งตัวนํา - อุปกรณ์ไม่รวมหน่วยเล่ม 7 ทรานซิสเตอร์สองขั้ว-----------------------อื่นๆ - โดยที่เป็นการสมควรปรับปรุงมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม อุปกรณ์สารกึ่งตัวนํา - อุปกรณ์ไม่รวมหน่วย เล่น 7 ทรานซิสเตอร์สองขั้ว มาตรฐานเลขที่ มอก. 1864 - 2552 อาศัยอํานาจตามความในมาตรา 15 แห่งพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม พ.ศ. 2511 รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมออกประกาศยกเลิกประกาศกระทรวงอุตสาหกรรม ฉบับที่ 2745 (พ.ศ. 2543) ออกตามความในพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม พ.ศ. 2511 เรื่อง กําหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม อุปกรณ์สารกึ่งตัวนํา - อุปกรณ์ไม่รวมหน่วย เล่ม 7 ทรานชิสเตอร์สองขั้ว ลงวันที่ 9 ตุลาคม พ.ศ. 2543 และออกประกาศกําหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม อุปกรณ์สารกึ่งตัวนํา - อุปกรณ์ไม่รวมหน่วย เล่ม 7 ทรานซิสเตอร์สองขั้ว มาตรฐานเลขที่ มอก. 1864 - 2552 ขึ้นใหม่ ดังมีรายละเอียดต่อท้ายประกาศนี้ ทั้งนี้ ให้มีผลตั้งแต่วันถัดจากวันที่ประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปผู้มีอํานาจลงนาม - ประกาศ ณ วันที่ 7 เมษายน พ.ศ. 2553 ชาญชัย ชัยรุ่งเรืองรัฐมนตรีว่าการกระหรวงอุตสาหกรรม
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1447/2537หลักกฎหมาย: แม้โจทก์จะเสียค่าขึ้นศาลชั้นฎีกามาตามทุนทรัพย์280,000 บาท ซึ่งเป็นการรวมเอาราคาที่ดินพิพาทจำนวน 80,000 บาทกับค่าเสียหายที่โจทก์ฟ้องเรียกจากจำเลยจำนวน 200,000 บาท เข้าด้วยกันก็ตามแต่ฎีกาของโจทก์มิได้กล่าวถึงประเด็นเรื่องค่าเสียหายว่าโจทก์ยังประสงค์จะเรียกร้องค่าเสียหายจากจำเลยตามฟ้อง จึงเท่ากับว่าโจทก์ไม่ได้ฎีกาในประเด็นนี้ฎีกาของโจทก์มีเพียงประเด็นว่าที่ดินพิพาทเป็นของโจทก์หรือไม่ เมื่อราคาที่ดินพิพาทไม่เกิน 200,000 บาท คดีโจทก์ก็ต้องห้ามมิให้ฎีกาในข้อเท็จจริงตาม ป.วิ.พ.มาตรา 248 วรรคหนึ่ง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1447/2537นายแดง แจ้งสว่างฯโจทก์นายคำนึง สองนาค กับพวกจำเลย ป.วิ.พ. ม. 248 วรรคหนึ่งแม้โจทก์จะเสียค่าขึ้นศาลชั้นฎีกามาตามทุนทรัพย์280,000 บาท ซึ่งเป็นการรวมเอาราคาที่ดินพิพาทจำนวน 80,000 บาทกับค่าเสียหายที่โจทก์ฟ้องเรียกจากจำเลยจำนวน 200,000 บาท เข้าด้วยกันก็ตามแต่ฎีกาของโจทก์มิได้กล่าวถึงประเด็นเรื่องค่าเสียหายว่าโจทก์ยังประสงค์จะเรียกร้องค่าเสียหายจากจำเลยตามฟ้อง จึงเท่ากับว่าโจทก์ไม่ได้ฎีกาในประเด็นนี้ฎีกาของโจทก์มีเพียงประเด็นว่าที่ดินพิพาทเป็นของโจทก์หรือไม่ เมื่อราคาที่ดินพิพาทไม่เกิน 200,000 บาท คดีโจทก์ก็ต้องห้ามมิให้ฎีกาในข้อเท็จจริงตาม ป.วิ.พ.มาตรา 248 วรรคหนึ่ง(สุรินทร์ นาควิเชียร-นาม ยิ้มแย้ม-จรัญ หัตถกรรม)ศาลจังหวัดสมุทรปราการ - นายอิศเรศ ชัยรัตน์ศาลอุทธรณ์ - หม่อมหลวงเฉลิมชัย เกษมสันต์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1447/2537นายแดง แจ้งสว่างฯโจทก์นายคำนึง สองนาค กับพวกจำเลย ป.วิ.พ. ม. 248 วรรคหนึ่งแม้โจทก์จะเสียค่าขึ้นศาลชั้นฎีกามาตามทุนทรัพย์280,000 บาท ซึ่งเป็นการรวมเอาราคาที่ดินพิพาทจำนวน 80,000 บาทกับค่าเสียหายที่โจทก์ฟ้องเรียกจากจำเลยจำนวน 200,000 บาท เข้าด้วยกันก็ตามแต่ฎีกาของโจทก์มิได้กล่าวถึงประเด็นเรื่องค่าเสียหายว่าโจทก์ยังประสงค์จะเรียกร้องค่าเสียหายจากจำเลยตามฟ้อง จึงเท่ากับว่าโจทก์ไม่ได้ฎีกาในประเด็นนี้ฎีกาของโจทก์มีเพียงประเด็นว่าที่ดินพิพาทเป็นของโจทก์หรือไม่ เมื่อราคาที่ดินพิพาทไม่เกิน 200,000 บาท คดีโจทก์ก็ต้องห้ามมิให้ฎีกาในข้อเท็จจริงตาม ป.วิ.พ.มาตรา 248 วรรคหนึ่ง(สุรินทร์ นาควิเชียร-นาม ยิ้มแย้ม-จรัญ หัตถกรรม)ศาลจังหวัดสมุทรปราการ - นายอิศเรศ ชัยรัตน์ศาลอุทธรณ์ - หม่อมหลวงเฉลิมชัย เกษมสันต์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ