คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1884/2506หลักกฎหมาย: โจทก์ฟ้องขอแบ่งที่ดินมรดกครึ่งหนึ่ง ศาลชั้นต้นเห็นว่าโจทก์จำเลยได้แบ่งกันครอบครองเป็นส่วนสัดแล้ว จึงพิพากษายกฟ้อง ศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงเป็นอย่างเดียวกับศาลชั้นต้น แต่พิพากษาแก้ให้แบ่งให้แก่โจทก์จำเลยตามข้อเท็จจริงที่ฟังได้นั้น ดังนี้ เป็นการแก้ไขเล็กน้อย ต้องห้ามฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา 248โจทก์ฟ้องว่า โจทก์จำเลยและผู้มีชื่ออีก 4 คนมีกรรมสิทธิ์ร่วมกันในที่ดินมรดกโฉนดที่ 1085 ผู้มีชื่อทั้ง 4 ได้แยกกันครอบครองที่ดินทางทิศตะวันตกและตะวันออกเป็นส่วนสัด ส่วนตอนกลางเนื้อที่ 2 ไร่ 3 งานเศษราคา 3,000 บาท โจทก์จำเลยครอบครองเป็นเจ้าของร่วมกันตลอดมานาน36 ปีแล้ว จำเลยกลับรบกวนการใช้สิทธิครอบครองของโจทก์และท้าทายให้โจทก์ฟ้องร้อง โจทก์จึงขอแบ่งครึ่งหนึ่งจำเลยให้การว่า โจทก์จำเลยได้แบ่งที่ดินกันครอบครองเป็นส่วนสัดมานานกว่า 10 ปีแล้ว จำเลยได้กรรมสิทธิ์โดยการครอบครองและคดีขาดอายุความมรดกศาลชั้นต้นเชื่อว่าโจทก์จำเลยได้แบ่งกันครอบครองเป็นส่วนสัดมาเกินกว่า 10 ปีแล้ว พิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์เห็นว่า โจทก์จำเลยได้ครอบครองที่ดินเป็นส่วนสัดเกิน 10 ปี ดังจำเลยนำสืบ โจทก์จึงได้กรรมสิทธิ์และมีสิทธิขอแบ่งส่วนของโจทก์ได้ พิพากษาแก้ให้แบ่งที่ดินให้โจทก์นอกนั้นยืนโจทก์ฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งฎีกาโจทก์ว่าเป็นฎีกาในข้อเท็จจริงแต่คดีนี้โจทก์ขอแบ่งครึ่งหนึ่ง เนื้อที่ 1 ไร่ 1 งานเศษ ศาลชั้นต้นยกฟ้อง ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ให้โจทก์เป็นเจ้าของที่ดินเพียง1 งานเศษ เป็นแก้ไขมาก โจทก์ในข้อเท็จจริงได้ จึงรับฎีกาโจทก์ศาลฎีกาเห็นว่า ศาลอุทธรณ์ก็ได้พิจารณาฟังข้อเท็จจริงสมดังข้อต่อสู้ของจำเลยทุกประการเช่นเดียวกับศาลชั้นต้น แต่ได้พิพากษาให้แบ่งให้แก่โจทก์จำเลยไปตามข้อเท็จจริงที่ฟังได้ดังที่จำเลยต่อสู้นั้นเอง ฉะนั้น คำพิพากษาศาลอุทธรณ์จึงเป็นแต่เพียงแก้ไขคำพิพากษาศาลชั้นต้นเพียงเล็กน้อย ฎีกาของโจทก์จึงต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 248 พิพากษายกฎีกาโจทก์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1884/2506นางเป้า โพธิศรโจทก์นายกึ่ง เตียวติจำเลย ป.วิ.พ. ม. 248โจทก์ฟ้องขอแบ่งที่ดินมรดกครึ่งหนึ่ง ศาลชั้นต้นเห็นว่าโจทก์จำเลยได้แบ่งกันครอบครองเป็นส่วนสัดแล้ว จึงพิพากษายกฟ้อง ศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงเป็นอย่างเดียวกับศาลชั้นต้น แต่พิพากษาแก้ให้แบ่งให้แก่โจทก์จำเลยตามข้อเท็จจริงที่ฟังได้นั้น ดังนี้ เป็นการแก้ไขเล็กน้อย ต้องห้ามฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา 248โจทก์ฟ้องว่า โจทก์จำเลยและผู้มีชื่ออีก 4 คนมีกรรมสิทธิ์ร่วมกันในที่ดินมรดกโฉนดที่ 1085 ผู้มีชื่อทั้ง 4 ได้แยกกันครอบครองที่ดินทางทิศตะวันตกและตะวันออกเป็นส่วนสัด ส่วนตอนกลางเนื้อที่ 2 ไร่ 3 งานเศษราคา 3,000 บาท โจทก์จำเลยครอบครองเป็นเจ้าของร่วมกันตลอดมานาน36 ปีแล้ว จำเลยกลับรบกวนการใช้สิทธิครอบครองของโจทก์และท้าทายให้โจทก์ฟ้องร้อง โจทก์จึงขอแบ่งครึ่งหนึ่งจำเลยให้การว่า โจทก์จำเลยได้แบ่งที่ดินกันครอบครองเป็นส่วนสัดมานานกว่า 10 ปีแล้ว จำเลยได้กรรมสิทธิ์โดยการครอบครองและคดีขาดอายุความมรดกศาลชั้นต้นเชื่อว่าโจทก์จำเลยได้แบ่งกันครอบครองเป็นส่วนสัดมาเกินกว่า 10 ปีแล้ว พิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์เห็นว่า โจทก์จำเลยได้ครอบครองที่ดินเป็นส่วนสัดเกิน 10 ปี ดังจำเลยนำสืบ โจทก์จึงได้กรรมสิทธิ์และมีสิทธิขอแบ่งส่วนของโจทก์ได้ พิพากษาแก้ให้แบ่งที่ดินให้โจทก์นอกนั้นยืนโจทก์ฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งฎีกาโจทก์ว่าเป็นฎีกาในข้อเท็จจริงแต่คดีนี้โจทก์ขอแบ่งครึ่งหนึ่ง เนื้อที่ 1 ไร่ 1 งานเศษ ศาลชั้นต้นยกฟ้อง ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ให้โจทก์เป็นเจ้าของที่ดินเพียง1 งานเศษ เป็นแก้ไขมาก โจทก์ในข้อเท็จจริงได้ จึงรับฎีกาโจทก์ศาลฎีกาเห็นว่า ศาลอุทธรณ์ก็ได้พิจารณาฟังข้อเท็จจริงสมดังข้อต่อสู้ของจำเลยทุกประการเช่นเดียวกับศาลชั้นต้น แต่ได้พิพากษาให้แบ่งให้แก่โจทก์จำเลยไปตามข้อเท็จจริงที่ฟังได้ดังที่จำเลยต่อสู้นั้นเอง ฉะนั้น คำพิพากษาศาลอุทธรณ์จึงเป็นแต่เพียงแก้ไขคำพิพากษาศาลชั้นต้นเพียงเล็กน้อย ฎีกาของโจทก์จึงต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 248 พิพากษายกฎีกาโจทก์(สุธรรมานุวัตน์-ประกอบ หุตะสิงห์-สวัสดิ์ พานิชอัตรา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า โจทก์จำเลยและผู้มีชื่ออีก 4 คนมีกรรมสิทธิ์ร่วมกันในที่ดินมรดกโฉนดที่ 1085 ผู้มีชื่อทั้ง 4 ได้แยกกันครอบครองที่ดินทางทิศตะวันตกและตะวันออกเป็นส่วนสัด ส่วนตอนกลางเนื้อที่ 2 ไร่ 3 งานเศษราคา 3,000 บาท โจทก์จำเลยครอบครองเป็นเจ้าของร่วมกันตลอดมานาน36 ปีแล้ว จำเลยกลับรบกวนการใช้สิทธิครอบครองของโจทก์และท้าทายให้โจทก์ฟ้องร้อง โจทก์จึงขอแบ่งครึ่งหนึ่งจำเลยให้การว่า โจทก์จำเลยได้แบ่งที่ดินกันครอบครองเป็นส่วนสัดมานานกว่า 10 ปีแล้ว จำเลยได้กรรมสิทธิ์โดยการครอบครองและคดีขาดอายุความมรดกศาลชั้นต้นเชื่อว่าโจทก์จำเลยได้แบ่งกันครอบครองเป็นส่วนสัดมาเกินกว่า 10 ปีแล้ว พิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์เห็นว่า โจทก์จำเลยได้ครอบครองที่ดินเป็นส่วนสัดเกิน 10 ปี ดังจำเลยนำสืบ โจทก์จึงได้กรรมสิทธิ์และมีสิทธิขอแบ่งส่วนของโจทก์ได้ พิพากษาแก้ให้แบ่งที่ดินให้โจทก์นอกนั้นยืนโจทก์ฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งฎีกาโจทก์ว่าเป็นฎีกาในข้อเท็จจริงแต่คดีนี้โจทก์ขอแบ่งครึ่งหนึ่ง เนื้อที่ 1 ไร่ 1 งานเศษ ศาลชั้นต้นยกฟ้อง ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ให้โจทก์เป็นเจ้าของที่ดินเพียง1 งานเศษ เป็นแก้ไขมาก โจทก์ในข้อเท็จจริงได้ จึงรับฎีกาโจทก์ศาลฎีกาเห็นว่า ศาลอุทธรณ์ก็ได้พิจารณาฟังข้อเท็จจริงสมดังข้อต่อสู้ของจำเลยทุกประการเช่นเดียวกับศาลชั้นต้น แต่ได้พิพากษาให้แบ่งให้แก่โจทก์จำเลยไปตามข้อเท็จจริงที่ฟังได้ดังที่จำเลยต่อสู้นั้นเอง ฉะนั้น คำพิพากษาศาลอุทธรณ์จึงเป็นแต่เพียงแก้ไขคำพิพากษาศาลชั้นต้นเพียงเล็กน้อย ฎีกาของโจทก์จึงต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 248 พิพากษายกฎีกาโจทก์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1884/2506นางเป้า โพธิศรโจทก์นายกึ่ง เตียวติจำเลย ป.วิ.พ. ม. 248โจทก์ฟ้องขอแบ่งที่ดินมรดกครึ่งหนึ่ง ศาลชั้นต้นเห็นว่าโจทก์จำเลยได้แบ่งกันครอบครองเป็นส่วนสัดแล้ว จึงพิพากษายกฟ้อง ศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงเป็นอย่างเดียวกับศาลชั้นต้น แต่พิพากษาแก้ให้แบ่งให้แก่โจทก์จำเลยตามข้อเท็จจริงที่ฟังได้นั้น ดังนี้ เป็นการแก้ไขเล็กน้อย ต้องห้ามฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา 248โจทก์ฟ้องว่า โจทก์จำเลยและผู้มีชื่ออีก 4 คนมีกรรมสิทธิ์ร่วมกันในที่ดินมรดกโฉนดที่ 1085 ผู้มีชื่อทั้ง 4 ได้แยกกันครอบครองที่ดินทางทิศตะวันตกและตะวันออกเป็นส่วนสัด ส่วนตอนกลางเนื้อที่ 2 ไร่ 3 งานเศษราคา 3,000 บาท โจทก์จำเลยครอบครองเป็นเจ้าของร่วมกันตลอดมานาน36 ปีแล้ว จำเลยกลับรบกวนการใช้สิทธิครอบครองของโจทก์และท้าทายให้โจทก์ฟ้องร้อง โจทก์จึงขอแบ่งครึ่งหนึ่งจำเลยให้การว่า โจทก์จำเลยได้แบ่งที่ดินกันครอบครองเป็นส่วนสัดมานานกว่า 10 ปีแล้ว จำเลยได้กรรมสิทธิ์โดยการครอบครองและคดีขาดอายุความมรดกศาลชั้นต้นเชื่อว่าโจทก์จำเลยได้แบ่งกันครอบครองเป็นส่วนสัดมาเกินกว่า 10 ปีแล้ว พิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์เห็นว่า โจทก์จำเลยได้ครอบครองที่ดินเป็นส่วนสัดเกิน 10 ปี ดังจำเลยนำสืบ โจทก์จึงได้กรรมสิทธิ์และมีสิทธิขอแบ่งส่วนของโจทก์ได้ พิพากษาแก้ให้แบ่งที่ดินให้โจทก์นอกนั้นยืนโจทก์ฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งฎีกาโจทก์ว่าเป็นฎีกาในข้อเท็จจริงแต่คดีนี้โจทก์ขอแบ่งครึ่งหนึ่ง เนื้อที่ 1 ไร่ 1 งานเศษ ศาลชั้นต้นยกฟ้อง ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ให้โจทก์เป็นเจ้าของที่ดินเพียง1 งานเศษ เป็นแก้ไขมาก โจทก์ในข้อเท็จจริงได้ จึงรับฎีกาโจทก์ศาลฎีกาเห็นว่า ศาลอุทธรณ์ก็ได้พิจารณาฟังข้อเท็จจริงสมดังข้อต่อสู้ของจำเลยทุกประการเช่นเดียวกับศาลชั้นต้น แต่ได้พิพากษาให้แบ่งให้แก่โจทก์จำเลยไปตามข้อเท็จจริงที่ฟังได้ดังที่จำเลยต่อสู้นั้นเอง ฉะนั้น คำพิพากษาศาลอุทธรณ์จึงเป็นแต่เพียงแก้ไขคำพิพากษาศาลชั้นต้นเพียงเล็กน้อย ฎีกาของโจทก์จึงต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 248 พิพากษายกฎีกาโจทก์(สุธรรมานุวัตน์-ประกอบ หุตะสิงห์-สวัสดิ์ พานิชอัตรา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ