คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 967/2477หลักกฎหมาย: ผู้ถูกจับพาฝิ่นหนีไปในขณะเจ้าพนักงานเข้าจับกุมนั้นไม่มีผิดตามกฎหมายอาชญามาตรา 122ได้ความว่าจำเลยมีฝิ่นและมีกล้องกับเครื่องอุปกรณ์ในการสูปฝิ่นไว้โดยมิได้รับอนุญาต ขณะเมื่อเจ้าพนักงานเข้าจับกุมนายกวยจำเลยได้รับของกลางจากนายเส็งจำเลยวิ่งหนีไป โจทก์ขอให้ลงโทษจำเลยตามพ.ร.บ.ฝิ่น ม.๕๓-๖๖-๖๔ และกฎหมายลักษณอาชญามาตรา ๑๒๒ ศาลจังหวัดสมุทรปราการและศาลอุทธรณ์พิพากษาต้องกันว่าจำเลยทั้ง ๒ มีความผิดตามพระราชบัญญัติฝิ่น ม.๕๓-๖๖ แต่ส่วนข้อที่นายกวยจำเลยพาฝิ่นและกล้องสูบฝิ่นหนีไปนั้น นายกวยจำเลยยังไม่ควรมีผิดตามกฎหมายลักษณอาชญามาตรา ๑๒๒ ศาลฎีกาเห็นว่าฝิ่นและกล้องที่นายกวยจำเลยพาหนีไปในขณะที่เจ้าพนักงานทำการจับกุมนั้น ยังไม่พอจะถือว่าเป็นของต้องอายัติหรือเป็นของที่เจ้าพนักงานจะพึงเรียกมาพิจารณาตามความหมายแห่ง ม.๑๒๒ จึงพิพากษายืนตามศาลล่าง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 967/2477อัยยการสมุทรปราการโจทก์นายเส็ง นายกวยจำเลย พ.ร.บ.ฝิ่น ม. 53-66 อาชญา ม. 122ผู้ถูกจับพาฝิ่นหนีไปในขณะเจ้าพนักงานเข้าจับกุมนั้นไม่มีผิดตามกฎหมายอาชญามาตรา 122ได้ความว่าจำเลยมีฝิ่นและมีกล้องกับเครื่องอุปกรณ์ในการสูปฝิ่นไว้โดยมิได้รับอนุญาต ขณะเมื่อเจ้าพนักงานเข้าจับกุมนายกวยจำเลยได้รับของกลางจากนายเส็งจำเลยวิ่งหนีไป โจทก์ขอให้ลงโทษจำเลยตามพ.ร.บ.ฝิ่น ม.๕๓-๖๖-๖๔ และกฎหมายลักษณอาชญามาตรา ๑๒๒ ศาลจังหวัดสมุทรปราการและศาลอุทธรณ์พิพากษาต้องกันว่าจำเลยทั้ง ๒ มีความผิดตามพระราชบัญญัติฝิ่น ม.๕๓-๖๖ แต่ส่วนข้อที่นายกวยจำเลยพาฝิ่นและกล้องสูบฝิ่นหนีไปนั้น นายกวยจำเลยยังไม่ควรมีผิดตามกฎหมายลักษณอาชญามาตรา ๑๒๒ ศาลฎีกาเห็นว่าฝิ่นและกล้องที่นายกวยจำเลยพาหนีไปในขณะที่เจ้าพนักงานทำการจับกุมนั้น ยังไม่พอจะถือว่าเป็นของต้องอายัติหรือเป็นของที่เจ้าพนักงานจะพึงเรียกมาพิจารณาตามความหมายแห่ง ม.๑๒๒ จึงพิพากษายืนตามศาลล่าง(นล-พรหม-อิศร)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ได้ความว่าจำเลยมีฝิ่นและมีกล้องกับเครื่องอุปกรณ์ในการสูปฝิ่นไว้โดยมิได้รับอนุญาต ขณะเมื่อเจ้าพนักงานเข้าจับกุมนายกวยจำเลยได้รับของกลางจากนายเส็งจำเลยวิ่งหนีไป โจทก์ขอให้ลงโทษจำเลยตามพ.ร.บ.ฝิ่น ม.๕๓-๖๖-๖๔ และกฎหมายลักษณอาชญามาตรา ๑๒๒ ศาลจังหวัดสมุทรปราการและศาลอุทธรณ์พิพากษาต้องกันว่าจำเลยทั้ง ๒ มีความผิดตามพระราชบัญญัติฝิ่น ม.๕๓-๖๖ แต่ส่วนข้อที่นายกวยจำเลยพาฝิ่นและกล้องสูบฝิ่นหนีไปนั้น นายกวยจำเลยยังไม่ควรมีผิดตามกฎหมายลักษณอาชญามาตรา ๑๒๒ ศาลฎีกาเห็นว่าฝิ่นและกล้องที่นายกวยจำเลยพาหนีไปในขณะที่เจ้าพนักงานทำการจับกุมนั้น ยังไม่พอจะถือว่าเป็นของต้องอายัติหรือเป็นของที่เจ้าพนักงานจะพึงเรียกมาพิจารณาตามความหมายแห่ง ม.๑๒๒ จึงพิพากษายืนตามศาลล่าง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 967/2477อัยยการสมุทรปราการโจทก์นายเส็ง นายกวยจำเลย พ.ร.บ.ฝิ่น ม. 53-66 อาชญา ม. 122ผู้ถูกจับพาฝิ่นหนีไปในขณะเจ้าพนักงานเข้าจับกุมนั้นไม่มีผิดตามกฎหมายอาชญามาตรา 122ได้ความว่าจำเลยมีฝิ่นและมีกล้องกับเครื่องอุปกรณ์ในการสูปฝิ่นไว้โดยมิได้รับอนุญาต ขณะเมื่อเจ้าพนักงานเข้าจับกุมนายกวยจำเลยได้รับของกลางจากนายเส็งจำเลยวิ่งหนีไป โจทก์ขอให้ลงโทษจำเลยตามพ.ร.บ.ฝิ่น ม.๕๓-๖๖-๖๔ และกฎหมายลักษณอาชญามาตรา ๑๒๒ ศาลจังหวัดสมุทรปราการและศาลอุทธรณ์พิพากษาต้องกันว่าจำเลยทั้ง ๒ มีความผิดตามพระราชบัญญัติฝิ่น ม.๕๓-๖๖ แต่ส่วนข้อที่นายกวยจำเลยพาฝิ่นและกล้องสูบฝิ่นหนีไปนั้น นายกวยจำเลยยังไม่ควรมีผิดตามกฎหมายลักษณอาชญามาตรา ๑๒๒ ศาลฎีกาเห็นว่าฝิ่นและกล้องที่นายกวยจำเลยพาหนีไปในขณะที่เจ้าพนักงานทำการจับกุมนั้น ยังไม่พอจะถือว่าเป็นของต้องอายัติหรือเป็นของที่เจ้าพนักงานจะพึงเรียกมาพิจารณาตามความหมายแห่ง ม.๑๒๒ จึงพิพากษายืนตามศาลล่าง(นล-พรหม-อิศร)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ