คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1522/2531หลักกฎหมาย: ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่าจำเลยที่ 5 มีความผิดฐานเป็นผู้สนับสนุนให้จำเลยที่ 3 ซึ่งเป็นเจ้าพนักงานเบียดบังทรัพย์อันเป็นความผิดต่อตำแหน่งหน้าที่ราชการเมื่อศาลฎีกาฟังว่าจำเลยที่3 ไม่ได้กระทำความผิดต่อตำแหน่งหน้าที่ราชการแล้วจำเลยที่ 5จึงไม่มีความผิดฐานเป็นผู้สนับสนุนในการกระทำความผิดต่อตำแหน่งหน้าที่ราชการด้วย คงมีความผิดตาม ประมวลกฎหมายอาญามาตรา 352 วรรคแรกเท่านั้น แม้จำเลยที่ 5 มิได้ฎีกา ศาลฎีกาก็มีอำนาจแก้ไขเพราะเป็นเหตุในลักษณะคดีตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 213.(ที่มา-ส่งเสริมฯ)โจทก์ฟ้องว่า จำเลยที่ 1 ถึงที่ 3 ซึ่งเป็นเจ้าพนักงานกับจำเลยที่ 4 ถึงที่ 6 ซึ่งเป็นลูกจ้างขององค์การบริหารส่วนจังหวัดสมุทรปราการได้ร่วมกันปฏิบัติและละเว้นการปฏิบัติหน้าที่โดยมิชอบและโดยทุจริต เพื่อให้เกิดความเสียหายแก่องค์การฯ และร่วมกันเบียดบังเอาเงินขององค์การฯ ไปโดยทุจริตหลายครั้ง ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 147, 157, 83 จำเลยทั้งหกให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยที่ 4 ถึงที่ 6 มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 352 วรรคแรก เป็นความผิดหลายกรรมต่างกันวางโทษจำคุกกระทงละ 2 เดือน จำเลยที่ 4 กระทำผิด 5 กระทง รวมเป็นจำคุก 10 เดือน จำเลยที่ 5 กระทำผิด 24 กระทง รวมเป็นจำคุก 4 ปี จำเลยที่ 6 กระทำผิด 14 กระทง รวมเป็นจำคุก 2 ปี 4 เดือนคำขอนอกจากนี้และฟ้องโจทก์สำหรับจำเลยที่ 1 ถึงที่ 3 ให้ยก โจทก์และจำเลยที่ 4 ถึงที่ 6 อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยที่ 3 มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 147, 157 ให้ลงโทษตามมาตรา 147 ซึ่งเป็นบทหนักตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 90 จำคุก 9 ปี จำเลยที่ 4 ถึงที่6 มีความผิดตามมาตรา 147 ประกอบด้วยมาตรา 86 ให้จำคุกคนละ 6 ปีคำเบิกความของจำเลยทั้งสี่เป็นประโยชน์แก่การพิจารณาลดโทษให้ 1 ใน 3 ให้จำคุกจำเลยที่ 3 ไว้ 6 ปี จำคุกจำเลยที่ 4 ถึงที่6 คนละ 4 ปี คำขออื่นให้ยก นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น จำเลยที่ 3 ที่ 4 และที่ 6 ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า '...เมื่อฟังว่าจำเลยที่ 3 ซึ่งเป็นเจ้าพนักงานไม่ได้กระทำความผิดต่อตำแหน่งหน้าที่ราชการแล้วจำเลยที่ 5 จึงไม่มีความผิดฐานเป็นผู้สนับสนุนในการกระทำความผิดต่อตำแหน่งหน้าที่ราชการด้วย จำเลยที่ 5 คงมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 352 วรรคแรก ตามคำวินิจฉัยของศาลชั้นต้นเท่านั้นแม้จำเลยที่ 5 จะไม่ได้ฎีกา ศาลฎีกาก็มีอำนาจแก้ไขเพราะเป็นเหตุในลักษณะคดีตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 213' พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยที่ 5 มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 352 วรรคแรก ให้ลงโทษทุกกรรมเป็นกระทงความผิดไป ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 91 วางโทษจำคุกกระทงละ 2 เดือน จำเลยที่5 กระทำผิด 24 กระทง รวมเป็นจำคุก 4 ปี ให้ยกฟ้องโจทก์สำหรับจำเลยที่ 3 ที่ 4 ที่ 6 นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1522/2531พนักงานอัยการ จังหวัด สมุทรปราการโจทก์นาย กิตติ บุญศิริ กับพวกจำเลย ป.อ. ม. 86, ม. 147, ม. 352 ป.วิ.อ. ม. 213ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่าจำเลยที่ 5 มีความผิดฐานเป็นผู้สนับสนุนให้จำเลยที่ 3 ซึ่งเป็นเจ้าพนักงานเบียดบังทรัพย์อันเป็นความผิดต่อตำแหน่งหน้าที่ราชการเมื่อศาลฎีกาฟังว่าจำเลยที่3 ไม่ได้กระทำความผิดต่อตำแหน่งหน้าที่ราชการแล้วจำเลยที่ 5จึงไม่มีความผิดฐานเป็นผู้สนับสนุนในการกระทำความผิดต่อตำแหน่งหน้าที่ราชการด้วย คงมีความผิดตาม ประมวลกฎหมายอาญามาตรา 352 วรรคแรกเท่านั้น แม้จำเลยที่ 5 มิได้ฎีกา ศาลฎีกาก็มีอำนาจแก้ไขเพราะเป็นเหตุในลักษณะคดีตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 213.(ที่มา-ส่งเสริมฯ)โจทก์ฟ้องว่า จำเลยที่ 1 ถึงที่ 3 ซึ่งเป็นเจ้าพนักงานกับจำเลยที่ 4 ถึงที่ 6 ซึ่งเป็นลูกจ้างขององค์การบริหารส่วนจังหวัดสมุทรปราการได้ร่วมกันปฏิบัติและละเว้นการปฏิบัติหน้าที่โดยมิชอบและโดยทุจริต เพื่อให้เกิดความเสียหายแก่องค์การฯ และร่วมกันเบียดบังเอาเงินขององค์การฯ ไปโดยทุจริตหลายครั้ง ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 147, 157, 83 จำเลยทั้งหกให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยที่ 4 ถึงที่ 6 มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 352 วรรคแรก เป็นความผิดหลายกรรมต่างกันวางโทษจำคุกกระทงละ 2 เดือน จำเลยที่ 4 กระทำผิด 5 กระทง รวมเป็นจำคุก 10 เดือน จำเลยที่ 5 กระทำผิด 24 กระทง รวมเป็นจำคุก 4 ปี จำเลยที่ 6 กระทำผิด 14 กระทง รวมเป็นจำคุก 2 ปี 4 เดือนคำขอนอกจากนี้และฟ้องโจทก์สำหรับจำเลยที่ 1 ถึงที่ 3 ให้ยก โจทก์และจำเลยที่ 4 ถึงที่ 6 อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยที่ 3 มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 147, 157 ให้ลงโทษตามมาตรา 147 ซึ่งเป็นบทหนักตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 90 จำคุก 9 ปี จำเลยที่ 4 ถึงที่6 มีความผิดตามมาตรา 147 ประกอบด้วยมาตรา 86 ให้จำคุกคนละ 6 ปีคำเบิกความของจำเลยทั้งสี่เป็นประโยชน์แก่การพิจารณาลดโทษให้ 1 ใน 3 ให้จำคุกจำเลยที่ 3 ไว้ 6 ปี จำคุกจำเลยที่ 4 ถึงที่6 คนละ 4 ปี คำขออื่นให้ยก นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น จำเลยที่ 3 ที่ 4 และที่ 6 ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า '...เมื่อฟังว่าจำเลยที่ 3 ซึ่งเป็นเจ้าพนักงานไม่ได้กระทำความผิดต่อตำแหน่งหน้าที่ราชการแล้วจำเลยที่ 5 จึงไม่มีความผิดฐานเป็นผู้สนับสนุนในการกระทำความผิดต่อตำแหน่งหน้าที่ราชการด้วย จำเลยที่ 5 คงมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 352 วรรคแรก ตามคำวินิจฉัยของศาลชั้นต้นเท่านั้นแม้จำเลยที่ 5 จะไม่ได้ฎีกา ศาลฎีกาก็มีอำนาจแก้ไขเพราะเป็นเหตุในลักษณะคดีตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 213' พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยที่ 5 มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 352 วรรคแรก ให้ลงโทษทุกกรรมเป็นกระทงความผิดไป ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 91 วางโทษจำคุกกระทงละ 2 เดือน จำเลยที่5 กระทำผิด 24 กระทง รวมเป็นจำคุก 4 ปี ให้ยกฟ้องโจทก์สำหรับจำเลยที่ 3 ที่ 4 ที่ 6 นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์.(สัมฤทธิ์ ไชยศิริ-มาโนช เพียรสนอง-สีนวล คงลาภ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยที่ 1 ถึงที่ 3 ซึ่งเป็นเจ้าพนักงานกับจำเลยที่ 4 ถึงที่ 6 ซึ่งเป็นลูกจ้างขององค์การบริหารส่วนจังหวัดสมุทรปราการได้ร่วมกันปฏิบัติและละเว้นการปฏิบัติหน้าที่โดยมิชอบและโดยทุจริต เพื่อให้เกิดความเสียหายแก่องค์การฯ และร่วมกันเบียดบังเอาเงินขององค์การฯ ไปโดยทุจริตหลายครั้ง ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 147, 157, 83 จำเลยทั้งหกให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยที่ 4 ถึงที่ 6 มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 352 วรรคแรก เป็นความผิดหลายกรรมต่างกันวางโทษจำคุกกระทงละ 2 เดือน จำเลยที่ 4 กระทำผิด 5 กระทง รวมเป็นจำคุก 10 เดือน จำเลยที่ 5 กระทำผิด 24 กระทง รวมเป็นจำคุก 4 ปี จำเลยที่ 6 กระทำผิด 14 กระทง รวมเป็นจำคุก 2 ปี 4 เดือนคำขอนอกจากนี้และฟ้องโจทก์สำหรับจำเลยที่ 1 ถึงที่ 3 ให้ยก โจทก์และจำเลยที่ 4 ถึงที่ 6 อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยที่ 3 มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 147, 157 ให้ลงโทษตามมาตรา 147 ซึ่งเป็นบทหนักตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 90 จำคุก 9 ปี จำเลยที่ 4 ถึงที่6 มีความผิดตามมาตรา 147 ประกอบด้วยมาตรา 86 ให้จำคุกคนละ 6 ปีคำเบิกความของจำเลยทั้งสี่เป็นประโยชน์แก่การพิจารณาลดโทษให้ 1 ใน 3 ให้จำคุกจำเลยที่ 3 ไว้ 6 ปี จำคุกจำเลยที่ 4 ถึงที่6 คนละ 4 ปี คำขออื่นให้ยก นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น จำเลยที่ 3 ที่ 4 และที่ 6 ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า '...เมื่อฟังว่าจำเลยที่ 3 ซึ่งเป็นเจ้าพนักงานไม่ได้กระทำความผิดต่อตำแหน่งหน้าที่ราชการแล้วจำเลยที่ 5 จึงไม่มีความผิดฐานเป็นผู้สนับสนุนในการกระทำความผิดต่อตำแหน่งหน้าที่ราชการด้วย จำเลยที่ 5 คงมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 352 วรรคแรก ตามคำวินิจฉัยของศาลชั้นต้นเท่านั้นแม้จำเลยที่ 5 จะไม่ได้ฎีกา ศาลฎีกาก็มีอำนาจแก้ไขเพราะเป็นเหตุในลักษณะคดีตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 213' พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยที่ 5 มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 352 วรรคแรก ให้ลงโทษทุกกรรมเป็นกระทงความผิดไป ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 91 วางโทษจำคุกกระทงละ 2 เดือน จำเลยที่5 กระทำผิด 24 กระทง รวมเป็นจำคุก 4 ปี ให้ยกฟ้องโจทก์สำหรับจำเลยที่ 3 ที่ 4 ที่ 6 นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1522/2531พนักงานอัยการ จังหวัด สมุทรปราการโจทก์นาย กิตติ บุญศิริ กับพวกจำเลย ป.อ. ม. 86, ม. 147, ม. 352 ป.วิ.อ. ม. 213ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่าจำเลยที่ 5 มีความผิดฐานเป็นผู้สนับสนุนให้จำเลยที่ 3 ซึ่งเป็นเจ้าพนักงานเบียดบังทรัพย์อันเป็นความผิดต่อตำแหน่งหน้าที่ราชการเมื่อศาลฎีกาฟังว่าจำเลยที่3 ไม่ได้กระทำความผิดต่อตำแหน่งหน้าที่ราชการแล้วจำเลยที่ 5จึงไม่มีความผิดฐานเป็นผู้สนับสนุนในการกระทำความผิดต่อตำแหน่งหน้าที่ราชการด้วย คงมีความผิดตาม ประมวลกฎหมายอาญามาตรา 352 วรรคแรกเท่านั้น แม้จำเลยที่ 5 มิได้ฎีกา ศาลฎีกาก็มีอำนาจแก้ไขเพราะเป็นเหตุในลักษณะคดีตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 213.(ที่มา-ส่งเสริมฯ)โจทก์ฟ้องว่า จำเลยที่ 1 ถึงที่ 3 ซึ่งเป็นเจ้าพนักงานกับจำเลยที่ 4 ถึงที่ 6 ซึ่งเป็นลูกจ้างขององค์การบริหารส่วนจังหวัดสมุทรปราการได้ร่วมกันปฏิบัติและละเว้นการปฏิบัติหน้าที่โดยมิชอบและโดยทุจริต เพื่อให้เกิดความเสียหายแก่องค์การฯ และร่วมกันเบียดบังเอาเงินขององค์การฯ ไปโดยทุจริตหลายครั้ง ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 147, 157, 83 จำเลยทั้งหกให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยที่ 4 ถึงที่ 6 มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 352 วรรคแรก เป็นความผิดหลายกรรมต่างกันวางโทษจำคุกกระทงละ 2 เดือน จำเลยที่ 4 กระทำผิด 5 กระทง รวมเป็นจำคุก 10 เดือน จำเลยที่ 5 กระทำผิด 24 กระทง รวมเป็นจำคุก 4 ปี จำเลยที่ 6 กระทำผิด 14 กระทง รวมเป็นจำคุก 2 ปี 4 เดือนคำขอนอกจากนี้และฟ้องโจทก์สำหรับจำเลยที่ 1 ถึงที่ 3 ให้ยก โจทก์และจำเลยที่ 4 ถึงที่ 6 อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยที่ 3 มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 147, 157 ให้ลงโทษตามมาตรา 147 ซึ่งเป็นบทหนักตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 90 จำคุก 9 ปี จำเลยที่ 4 ถึงที่6 มีความผิดตามมาตรา 147 ประกอบด้วยมาตรา 86 ให้จำคุกคนละ 6 ปีคำเบิกความของจำเลยทั้งสี่เป็นประโยชน์แก่การพิจารณาลดโทษให้ 1 ใน 3 ให้จำคุกจำเลยที่ 3 ไว้ 6 ปี จำคุกจำเลยที่ 4 ถึงที่6 คนละ 4 ปี คำขออื่นให้ยก นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น จำเลยที่ 3 ที่ 4 และที่ 6 ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า '...เมื่อฟังว่าจำเลยที่ 3 ซึ่งเป็นเจ้าพนักงานไม่ได้กระทำความผิดต่อตำแหน่งหน้าที่ราชการแล้วจำเลยที่ 5 จึงไม่มีความผิดฐานเป็นผู้สนับสนุนในการกระทำความผิดต่อตำแหน่งหน้าที่ราชการด้วย จำเลยที่ 5 คงมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 352 วรรคแรก ตามคำวินิจฉัยของศาลชั้นต้นเท่านั้นแม้จำเลยที่ 5 จะไม่ได้ฎีกา ศาลฎีกาก็มีอำนาจแก้ไขเพราะเป็นเหตุในลักษณะคดีตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 213' พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยที่ 5 มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 352 วรรคแรก ให้ลงโทษทุกกรรมเป็นกระทงความผิดไป ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 91 วางโทษจำคุกกระทงละ 2 เดือน จำเลยที่5 กระทำผิด 24 กระทง รวมเป็นจำคุก 4 ปี ให้ยกฟ้องโจทก์สำหรับจำเลยที่ 3 ที่ 4 ที่ 6 นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์.(สัมฤทธิ์ ไชยศิริ-มาโนช เพียรสนอง-สีนวล คงลาภ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ