phoneee/thai-legal-corpus huggingface dataset:
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 7843/2560หลักกฎหมาย: หลักการเสียภาษีอากรสำหรับบุคคลธรรมดานั้น เงิน ทรัพย์สิน หรือประโยชน์อย่างอื่นที่ได้รับเป็นเงินได้อันจะนำมาคำนวณเสียภาษีเงินได้บุคคลธรรมดาต้องเป็นสิ่งที่ได้รับมาแล้วเท่านั้น มิใช่เป็นเพียงสิทธิเรียกร้องที่จะได้รับมาภายหน้า กรณียังไม่มีความแน่นอนว่าโจทก์จะได้รับทรัพย์สินตามคำพิพากษาของศาลชั้นต้น เพราะในคดีดังกล่าวมีประเด็นข้อพิพาทว่า บริษัท อ. ผู้เช่าเป็นฝ่ายผิดสัญญาหรือไม่ อันจะเป็นเหตุให้สิ่งปลูกสร้างที่ปลูกบนที่ดินที่เช่าตกเป็นของโจทก์ เนื่องจากคู่ความยังอุทธรณ์หรือฎีกาคดีนั้นและศาลอุทธรณ์หรือศาลฎีกาอาจพิพากษาแก้หรือกลับคำพิพากษาของศาลชั้นต้น โดยคำพิพากษาศาลสูงมีผลเปลี่ยนแปลงเงินได้ที่ได้รับมาแล้วย่อมมิใช่เจตนารมณ์ของการเสียภาษีเงินได้บุคคลธรรมดา เงินได้พึงประเมินต้องเป็นสิ่งที่ได้รับมาแล้ว และมีความแน่นอนในระดับรับรู้รายได้ ได้แล้วด้วย จำเลยประเมินภาษีเงินได้แก่โจทก์ว่ามีเงินได้ตาม ป.รัษฎากร มาตรา 40 (5) (ก) สำหรับสิ่งปลูกสร้างบนที่ดินนับแต่วันที่ศาลชั้นต้นมีคำพิพากษาไม่สอดคล้องกับมาตรา 39 ที่ให้เสียภาษีจากเงินได้ที่เป็นสิ่งที่ได้รับมาแล้ว ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 7843/2560นายอุดม รุ่งสว่างโจทก์กรมสรรพากรจำเลย ป.รัษฎากร ม. 39, ม. 40 (5), ม. 40 (ก), ม. 48หลักการเสียภาษีอากรสำหรับบุคคลธรรมดานั้น เงิน ทรัพย์สิน หรือประโยชน์อย่างอื่นที่ได้รับเป็นเงินได้อันจะนำมาคำนวณเสียภาษีเงินได้บุคคลธรรมดาต้องเป็นสิ่งที่ได้รับมาแล้วเท่านั้น มิใช่เป็นเพียงสิทธิเรียกร้องที่จะได้รับมาภายหน้า กรณียังไม่มีความแน่นอนว่าโจทก์จะได้รับทรัพย์สินตามคำพิพากษาของศาลชั้นต้น เพราะในคดีดังกล่าวมีประเด็นข้อพิพาทว่า บริษัท อ. ผู้เช่าเป็นฝ่ายผิดสัญญาหรือไม่ อันจะเป็นเหตุให้สิ่งปลูกสร้างที่ปลูกบนที่ดินที่เช่าตกเป็นของโจทก์ เนื่องจากคู่ความยังอุทธรณ์หรือฎีกาคดีนั้นและศาลอุทธรณ์หรือศาลฎีกาอาจพิพากษาแก้หรือกลับคำพิพากษาของศาลชั้นต้น โดยคำพิพากษาศาลสูงมีผลเปลี่ยนแปลงเงินได้ที่ได้รับมาแล้วย่อมมิใช่เจตนารมณ์ของการเสียภาษีเงินได้บุคคลธรรมดา เงินได้พึงประเมินต้องเป็นสิ่งที่ได้รับมาแล้ว และมีความแน่นอนในระดับรับรู้รายได้ ได้แล้วด้วย จำเลยประเมินภาษีเงินได้แก่โจทก์ว่ามีเงินได้ตาม ป.รัษฎากร มาตรา 40 (5) (ก) สำหรับสิ่งปลูกสร้างบนที่ดินนับแต่วันที่ศาลชั้นต้นมีคำพิพากษาไม่สอดคล้องกับมาตรา 39 ที่ให้เสียภาษีจากเงินได้ที่เป็นสิ่งที่ได้รับมาแล้ว(สนธิศาสตร์ เจตน์วราพงศ์-ไสลเกษ วัฒนพันธุ์-อธิป จิตต์สำเริง)ศาลภาษีอากรกลาง - นางสาวกชมน ทิพยรัตน์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกภาษีอากรหมายเลขคดีดำศาลฎีกาภษ.62/2558หมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นพ87/2557หมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นพ21/2558หมายเหตุ
ประกาศกระทรวงอุตสาหกรรมฉบับที่ 5345 (พ.ศ. 2562)ออกตามความในพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมพ.ศ. 2511เรื่อง กําหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมถุงพลาสติกสําหรับเพาะชํากล้าไม้---------------------------------อื่นๆ - อาศัยอํานาจตามความในมาตรา 15 แห่งพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม พ.ศ. 2511 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม (ฉบับที่ 7) พ.ศ. 2558 รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมออกประกาศกําหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม ถุงพลาสติกสําหรับเพาะชํากล้าไม้ มาตรฐานเลขที่ มอก. 2963 - 2562 ไว้ ดังมีรายละเอียดต่อท้ายประกาศนี้ ทั้งนี้ ให้มีผลตั้งแต่วันที่ประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป ผู้มีอํานาจลงนาม - ประกาศ ณ วันที่ 8 พฤษภาคม พ.ศ. 2562 สมชาย หาญหิรัญรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม รักษาราชการแทนรัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 59917หลักกฎหมาย: ความว่า ตามที่จำเลยยื่นฎีกานั้น คดีของจำเลยไม่มีทางชนะจำเลยมีเจตนาจะประวิงการบังคับคดีให้ล่าช้าเพื่อต้องการทำนาในที่พิพาทต่อไป เป็นเหตุให้โจทก์ได้รับความเสียหาย โปรดมีคำสั่งให้คุ้มครองประโยชน์ของคู่ความในระหว่างการพิจารณาโดยให้ประมูลผลประโยชน์การทำนาในที่พิพาทระหว่างโจทก์กับจำเลยในปีพ.ศ. 2532 และต่อไปอีก 2 ปีด้วย หมายเหตุ จำเลยแถลงคัดค้าน (อันดับ 139) ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน ให้โจทก์ชำระเงิน 9,000 บาท ให้จำเลยแล้วให้จำเลยส่งมอบที่ดินตาม ส.ค.1 เลขที่ 1/2498 หน้าที่ 7ตำบลโคกกระเทียม อำเภอเมืองลพบุรี จังหวัดลพบุรี ให้กับโจทก์ จำเลยฎีกา (อันดับ 95) โจทก์ที่ 1 ที่ 2 ยื่นคำร้องดังกล่าว (อันดับ 138) คำสั่ง พิเคราะห์แล้ว ตามพฤติการณ์แห่งคดีไม่สมควรคุ้มครองประโยชน์ของโจทก์ในระหว่างพิจารณาดังที่โจทก์ขอ ให้ยกคำร้อง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 2098/2532นายตัน สุขกระจ่าง กับพวกโจทก์นายปุ่น แก้วพรหมจำเลยนายตัน สุขกระจ่าง ที่ 1ผู้ยื่นคำร้องนางสมบุญ สุขกระจ่าง ที่ 2 โจทก์ผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.พ. ม. 264ความว่า ตามที่จำเลยยื่นฎีกานั้น คดีของจำเลยไม่มีทางชนะจำเลยมีเจตนาจะประวิงการบังคับคดีให้ล่าช้าเพื่อต้องการทำนาในที่พิพาทต่อไป เป็นเหตุให้โจทก์ได้รับความเสียหาย โปรดมีคำสั่งให้คุ้มครองประโยชน์ของคู่ความในระหว่างการพิจารณาโดยให้ประมูลผลประโยชน์การทำนาในที่พิพาทระหว่างโจทก์กับจำเลยในปีพ.ศ. 2532 และต่อไปอีก 2 ปีด้วย หมายเหตุ จำเลยแถลงคัดค้าน (อันดับ 139) ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน ให้โจทก์ชำระเงิน 9,000 บาท ให้จำเลยแล้วให้จำเลยส่งมอบที่ดินตาม ส.ค.1 เลขที่ 1/2498 หน้าที่ 7ตำบลโคกกระเทียม อำเภอเมืองลพบุรี จังหวัดลพบุรี ให้กับโจทก์ จำเลยฎีกา (อันดับ 95) โจทก์ที่ 1 ที่ 2 ยื่นคำร้องดังกล่าว (อันดับ 138) คำสั่ง พิเคราะห์แล้ว ตามพฤติการณ์แห่งคดีไม่สมควรคุ้มครองประโยชน์ของโจทก์ในระหว่างพิจารณาดังที่โจทก์ขอ ให้ยกคำร้อง(เคียง บุญเพิ่ม-พินิจ ฉิมพาลี-สัมฤทธิ์ ไชยศิริ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 2098/2532นายตัน สุขกระจ่าง กับพวกโจทก์นายปุ่น แก้วพรหมจำเลยนายตัน สุขกระจ่าง ที่ 1ผู้ยื่นคำร้องนางสมบุญ สุขกระจ่าง ที่ 2 โจทก์ผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.พ. ม. 264ความว่า ตามที่จำเลยยื่นฎีกานั้น คดีของจำเลยไม่มีทางชนะจำเลยมีเจตนาจะประวิงการบังคับคดีให้ล่าช้าเพื่อต้องการทำนาในที่พิพาทต่อไป เป็นเหตุให้โจทก์ได้รับความเสียหาย โปรดมีคำสั่งให้คุ้มครองประโยชน์ของคู่ความในระหว่างการพิจารณาโดยให้ประมูลผลประโยชน์การทำนาในที่พิพาทระหว่างโจทก์กับจำเลยในปีพ.ศ. 2532 และต่อไปอีก 2 ปีด้วย หมายเหตุ จำเลยแถลงคัดค้าน (อันดับ 139) ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน ให้โจทก์ชำระเงิน 9,000 บาท ให้จำเลยแล้วให้จำเลยส่งมอบที่ดินตาม ส.ค.1 เลขที่ 1/2498 หน้าที่ 7ตำบลโคกกระเทียม อำเภอเมืองลพบุรี จังหวัดลพบุรี ให้กับโจทก์ จำเลยฎีกา (อันดับ 95) โจทก์ที่ 1 ที่ 2 ยื่นคำร้องดังกล่าว (อันดับ 138) คำสั่ง พิเคราะห์แล้ว ตามพฤติการณ์แห่งคดีไม่สมควรคุ้มครองประโยชน์ของโจทก์ในระหว่างพิจารณาดังที่โจทก์ขอ ให้ยกคำร้อง(เคียง บุญเพิ่ม-พินิจ ฉิมพาลี-สัมฤทธิ์ ไชยศิริ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ที่ นร 1008/ว 2 สํานักงาน ก.พ.ถนนติวานนท์ จังหวัดนนทบุรี 11000 30 มีนาคม พ.ศ.2563 เรื่อง หลักเกณฑ์และเงื่อนไขการเทียบตําแหน่งอย่างอื่นเท่ากับการดํารงตําแหน่งข้าราชการพลเรือนสามัญตามพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการพลเรือน พ.ศ. 2551เรียน (เวียนกระทรวง กรม และจังหวัด)อ้างถึง 1.หนังสือสํานักงาน ก.พ. ที่ นร 1008/ว 30 ลงวันที่ 15 กันยายน 2553 2.หนังสือสํานักงาน ก.พ. ที่ นร 1008/ว 9 ลงวันที่ 21 กรกฎาคม 2560อื่นๆ - ตามหนังสือที่อ้างถึง 1 และ 2 แจ้งมติ ก.พ. กําหนดหลักเกณฑ์และเงื่อนไขการเทียบตําแหน่งอย่างอื่นเท่ากับการดํารงตําแหน่งข้าราชการพลเรือนสามัญตามพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการพลเรือน พ.ศ. 2551 มาเพื่อส่วนราชการทราบและถือปฏิบัติ ความแจ้งแล้ว นั้น ก.พ. พิจารณาแล้ว เพื่อให้เกิดมาตรฐานในการเทียบตําแหน่งอย่างอื่นเท่ากับการดํารงตําแหน่งข้าราชการพลเรือนสามัญ จึงมีมติให้ยกเลิกความและตารางการเทียบตําแหน่งข้าราชการครูและบุคลากรทางการศึกษา ประเภท ข. สําหรับการเทียบตําแหน่งข้าราชการครูและบุคลากรทางการศึกษา ตามสิ่งที่ส่งมาด้วยของหนังสือที่อ้างถึง 1 "ข. ตําแหน่งผู้บริหารสถานศึกษาและผู้บริหารการศึกษา (ประเภท ข.) ได้แก่ ฯลฯ (5) รองอธิการบดี (6) อธิการบดี ฯลฯ" และให้ใช้ความและตารางการเทียบตําแหน่งข้าราชการพลเรือนในสถาบันอุดมศึกษา ตามสิ่งที่ส่งมาด้วยของหนังสือที่อ้างถึง 2 "(ข) ตําแหน่งประเภทผู้บริหาร ได้แก่ (1) อธิการบดี (2) รองอธิการบดี ฯลฯ และตารางการเทียบตําแหน่งข้าราชการพลเรือนในสถาบันอุดมศึกษา กรณีที่ 1 ตําแหน่งบริหารวิชาการ ฯลฯ" แทน จึงเรียนมาเพื่อโปรดทราบและถือปฏิบัติต่อไป ทั้งนี้ ได้แจ้งให้กรมและจังหวัดทราบด้วยแล้วผู้มีอํานาจลงนาม - ขอแสดงความนับถือ (หม่อมหลวงพัชรภากร เทวกุล)เลขาธิการ ก.พ.อื่นๆ - สํานักพัฒนาระบบจําแนกตําแหน่งและค่าตอบแทนโทร. 0 2547 1066โทรสาร 0 2547 1437
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 644643หลักกฎหมาย: คดีที่เอกชนผู้ฟ้องคดีซึ่งไม่ใช่เจ้าของโฉนดที่ดินยื่นฟ้องเจ้าพนักงานที่ดินกรุงเทพมหานคร ซึ่งเป็นเจ้าหน้าที่ของรัฐ มีอำนาจหน้าที่ในการจดทะเบียนสิทธิและนิติกรรมเกี่ยวกับที่ดินตามที่บัญญัติไว้ในประมวลกฎหมายที่ดิน ได้จดทะเบียนสิทธิและนิติกรรมขายที่ดินโฉนดที่ดินซึ่งเป็นทางสาธารณประโยชน์ที่ผู้ฟ้องคดีและประชาชนใช้สัญจรมาให้แก่บริษัทเอกชนแห่งหนึ่งโดยไม่ชอบด้วยกฎหมาย ขอให้เพิกถอนการจดทะเบียนสิทธิและนิติกรรมขายที่ดินพิพาท กรณีจึงเป็นการฟ้องขอให้ตรวจสอบความชอบด้วยกฎหมายของการกระทำทางปกครองที่มีการนำที่ดินของรัฐไปขายให้แก่เอกชน จึงเป็นคดีพิพาทเกี่ยวกับการที่หน่วยงานทางปกครองหรือเจ้าหน้าที่ของรัฐกระทำการโดยไม่ชอบด้วยกฎหมาย ตามมาตรา ๙ วรรคหนึ่ง (๑) แห่งพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง พ.ศ. ๒๕๔๒ คดีนี้จึงเป็นคดีที่อยู่ในอำนาจพิจารณาพิพากษาของศาลปกครอง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำวินิจฉัยที่ 18/2563ศาลปกครองกลางศาลผู้ส่งความเห็นศาลแพ่งพระโขนงศาลผู้รับความเห็นนางมาลัย คงเทียน ผู้ฟ้องคดีเจ้าพนักงานที่ดินกรุงเทพมหานคร สาขาประเวศ ผู้ถูกฟ้องคดี พ.ร.บ.จัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง พ.ศ.2542 ป.ที่ดิน ป.พ.พ. คดีที่เอกชนผู้ฟ้องคดีซึ่งไม่ใช่เจ้าของโฉนดที่ดินยื่นฟ้องเจ้าพนักงานที่ดินกรุงเทพมหานคร ซึ่งเป็นเจ้าหน้าที่ของรัฐ มีอำนาจหน้าที่ในการจดทะเบียนสิทธิและนิติกรรมเกี่ยวกับที่ดินตามที่บัญญัติไว้ในประมวลกฎหมายที่ดิน ได้จดทะเบียนสิทธิและนิติกรรมขายที่ดินโฉนดที่ดินซึ่งเป็นทางสาธารณประโยชน์ที่ผู้ฟ้องคดีและประชาชนใช้สัญจรมาให้แก่บริษัทเอกชนแห่งหนึ่งโดยไม่ชอบด้วยกฎหมาย ขอให้เพิกถอนการจดทะเบียนสิทธิและนิติกรรมขายที่ดินพิพาท กรณีจึงเป็นการฟ้องขอให้ตรวจสอบความชอบด้วยกฎหมายของการกระทำทางปกครองที่มีการนำที่ดินของรัฐไปขายให้แก่เอกชน จึงเป็นคดีพิพาทเกี่ยวกับการที่หน่วยงานทางปกครองหรือเจ้าหน้าที่ของรัฐกระทำการโดยไม่ชอบด้วยกฎหมาย ตามมาตรา ๙ วรรคหนึ่ง (๑) แห่งพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง พ.ศ. ๒๕๔๒ คดีนี้จึงเป็นคดีที่อยู่ในอำนาจพิจารณาพิพากษาของศาลปกครอง()แหล่งที่มาสำนักงานเลขานุการคณะกรรมการวินิจฉัยฯแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุเขตอำนาจศาลเกี่ยวกับพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง พ.ศ. 2542 มาตรา 9 วรรคหนึ่ง (1)หมายเหตุ: เขตอำนาจศาลเกี่ยวกับพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง พ.ศ. 2542 มาตรา 9 วรรคหนึ่ง (1)131359. คำวินิจฉัยที่ 18/2563 พิมพ์คำพิพากษา ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำวินิจฉัยที่ 18/2563ศาลปกครองกลางศาลผู้ส่งความเห็นศาลแพ่งพระโขนงศาลผู้รับความเห็นนางมาลัย คงเทียนผู้ฟ้องคดีเจ้าพนักงานที่ดินกรุงเทพมหานคร สาขาประเวศผู้ถูกฟ้องคดี พ.ร.บ.จัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง พ.ศ.2542 ป.ที่ดิน ป.พ.พ. () - - แหล่งที่มาสำนักงานเลขานุการคณะกรรมการวินิจฉัยฯแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 223/2486หลักกฎหมาย: พฤติการณ์ที่ถือว่าเริ่มประกอบการออมสินประกอบการออมสินโดยไม่ได้รับอนุญาต แม้จะทำในฐานะผู้จัดการห้างหุ้นส่วน ก็ไม่เป็นข้อแก้ตัวให้พ้นผิดปิดป้ายชื่อห้างหุ้นส่วนจำกัดโดยไม่ถูกต้อง ผู้จัดการก็มีความผิดด้วยผู้จัดการห้างหุ้นส่วนจำกัดย่อมเป็นพ่อค้าตามความหมายของพระราชบัญญัติ ทะเบียนพาณิชย์ 2479 มาตรา 4(5) แล้ว ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 223/2486พนักงานอัยการโจทก์นายโทหน่ำ กับพวกจำเลย พ.ร.บ.ควบคุมกิจการค้าขายอันกระทบถึงความปลอดภัย หรือผาสุกแห่งสาธารณชน พ.ศ.2471 พ.ร.บ.ทะเบียนพาณิชย์ พ.ศ.2479 ม. 16, ม. 18, ม. 22, ม. 4 (5)พฤติการณ์ที่ถือว่าเริ่มประกอบการออมสินประกอบการออมสินโดยไม่ได้รับอนุญาต แม้จะทำในฐานะผู้จัดการห้างหุ้นส่วน ก็ไม่เป็นข้อแก้ตัวให้พ้นผิดปิดป้ายชื่อห้างหุ้นส่วนจำกัดโดยไม่ถูกต้อง ผู้จัดการก็มีความผิดด้วยผู้จัดการห้างหุ้นส่วนจำกัดย่อมเป็นพ่อค้าตามความหมายของพระราชบัญญัติ ทะเบียนพาณิชย์ 2479 มาตรา 4(5) แล้ว(ชม จามรมาน-ทิพปัญญา อ. บุปผเวส-ธรรมบัณฑิต บุนยะปานะ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 223/2486พนักงานอัยการโจทก์นายโทหน่ำ กับพวกจำเลย พ.ร.บ.ควบคุมกิจการค้าขายอันกระทบถึงความปลอดภัย หรือผาสุกแห่งสาธารณชน พ.ศ.2471 พ.ร.บ.ทะเบียนพาณิชย์ พ.ศ.2479 ม. 16, ม. 18, ม. 22, ม. 4 (5)พฤติการณ์ที่ถือว่าเริ่มประกอบการออมสินประกอบการออมสินโดยไม่ได้รับอนุญาต แม้จะทำในฐานะผู้จัดการห้างหุ้นส่วน ก็ไม่เป็นข้อแก้ตัวให้พ้นผิดปิดป้ายชื่อห้างหุ้นส่วนจำกัดโดยไม่ถูกต้อง ผู้จัดการก็มีความผิดด้วยผู้จัดการห้างหุ้นส่วนจำกัดย่อมเป็นพ่อค้าตามความหมายของพระราชบัญญัติ ทะเบียนพาณิชย์ 2479 มาตรา 4(5) แล้ว(ชม จามรมาน-ทิพปัญญา อ. บุปผเวส-ธรรมบัณฑิต บุนยะปานะ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 65638หลักกฎหมาย: คดีที่ศาลอุทธรณ์พิพากษายกฟ้องโจทก์ยืนตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นในปัญหาข้อเท็จจริงนั้น ต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามมาตรา 219 แห่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 136/2499พนักงานอัยการจังหวัดสุพรรณบุรีโจทก์พลทหารเลี่ยม เรือนทองจำเลย ป.วิ.อ. ม. 219คดีที่ศาลอุทธรณ์พิพากษายกฟ้องโจทก์ยืนตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นในปัญหาข้อเท็จจริงนั้น ต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามมาตรา 219 แห่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา(เลขวณิชธรรมวิทักษ์-ทรงนิติกรณ์-ชวน สิงหลกะ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 136/2499พนักงานอัยการจังหวัดสุพรรณบุรีโจทก์พลทหารเลี่ยม เรือนทองจำเลย ป.วิ.อ. ม. 219คดีที่ศาลอุทธรณ์พิพากษายกฟ้องโจทก์ยืนตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นในปัญหาข้อเท็จจริงนั้น ต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามมาตรา 219 แห่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา(เลขวณิชธรรมวิทักษ์-ทรงนิติกรณ์-ชวน สิงหลกะ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1039/2482หลักกฎหมาย: คำรับของจำเลยชั้นสอบสวนโดยหวังเพื่อตนจะได้ถูกกันเอาไว้เป็นพะยานโจทก์นั้นมาขึ้นใช้ยันจำเลยไม่ได้ตามประมวลวิธีพิจารณาอาญา ม.135จำเลยต้องหาว่าสมคบกันลักทรัพย์หรือรับของโจร (กระบือ) ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยฐานรับของโจทกตามกฎหมายอาญามาตรา ๓๒๑ ศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงแล้วพิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์ปล่อยจำเลยไป ศาลฎีกาฟังว่าพะยานโจทก์เท่าที่ฟังมายันไม่มีเหตุผลเพียงพอที่จะลงโทษจำเลย การที่จำเลยให้การรับ(โดยซัดว่ามีคนอื่นทำผิดด้วย)ต่อปลัดอำเภอโดยหวังเพื่อจะถูกกันเอาไว้เป็นพะยานโจทก์นั้น(คำรับนี้)ยกขึ้นยันจำเลยไม่ได้ตามประมวลวิธีพิจารณาอาญามาตรา ๑๓๕ จึงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1039/2482อัยยการสวรรคโลกโจทก์นายโต๊ะ กับพวกจำเลย ป.อ. ม. 293, ม. 294, ม. 321 ป.วิ.อ. ม. 135คำรับของจำเลยชั้นสอบสวนโดยหวังเพื่อตนจะได้ถูกกันเอาไว้เป็นพะยานโจทก์นั้นมาขึ้นใช้ยันจำเลยไม่ได้ตามประมวลวิธีพิจารณาอาญา ม.135จำเลยต้องหาว่าสมคบกันลักทรัพย์หรือรับของโจร (กระบือ) ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยฐานรับของโจทกตามกฎหมายอาญามาตรา ๓๒๑ ศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงแล้วพิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์ปล่อยจำเลยไป ศาลฎีกาฟังว่าพะยานโจทก์เท่าที่ฟังมายันไม่มีเหตุผลเพียงพอที่จะลงโทษจำเลย การที่จำเลยให้การรับ(โดยซัดว่ามีคนอื่นทำผิดด้วย)ต่อปลัดอำเภอโดยหวังเพื่อจะถูกกันเอาไว้เป็นพะยานโจทก์นั้น(คำรับนี้)ยกขึ้นยันจำเลยไม่ได้ตามประมวลวิธีพิจารณาอาญามาตรา ๑๓๕ จึงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์(ดูปลาตร์-อิศร-อรรถกฤต ช.เพ็ญชาติ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: จำเลยต้องหาว่าสมคบกันลักทรัพย์หรือรับของโจร (กระบือ) ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยฐานรับของโจทกตามกฎหมายอาญามาตรา ๓๒๑ ศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงแล้วพิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์ปล่อยจำเลยไป ศาลฎีกาฟังว่าพะยานโจทก์เท่าที่ฟังมายันไม่มีเหตุผลเพียงพอที่จะลงโทษจำเลย การที่จำเลยให้การรับ(โดยซัดว่ามีคนอื่นทำผิดด้วย)ต่อปลัดอำเภอโดยหวังเพื่อจะถูกกันเอาไว้เป็นพะยานโจทก์นั้น(คำรับนี้)ยกขึ้นยันจำเลยไม่ได้ตามประมวลวิธีพิจารณาอาญามาตรา ๑๓๕ จึงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1039/2482อัยยการสวรรคโลกโจทก์นายโต๊ะ กับพวกจำเลย ป.อ. ม. 293, ม. 294, ม. 321 ป.วิ.อ. ม. 135คำรับของจำเลยชั้นสอบสวนโดยหวังเพื่อตนจะได้ถูกกันเอาไว้เป็นพะยานโจทก์นั้นมาขึ้นใช้ยันจำเลยไม่ได้ตามประมวลวิธีพิจารณาอาญา ม.135จำเลยต้องหาว่าสมคบกันลักทรัพย์หรือรับของโจร (กระบือ) ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยฐานรับของโจทกตามกฎหมายอาญามาตรา ๓๒๑ ศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงแล้วพิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์ปล่อยจำเลยไป ศาลฎีกาฟังว่าพะยานโจทก์เท่าที่ฟังมายันไม่มีเหตุผลเพียงพอที่จะลงโทษจำเลย การที่จำเลยให้การรับ(โดยซัดว่ามีคนอื่นทำผิดด้วย)ต่อปลัดอำเภอโดยหวังเพื่อจะถูกกันเอาไว้เป็นพะยานโจทก์นั้น(คำรับนี้)ยกขึ้นยันจำเลยไม่ได้ตามประมวลวิธีพิจารณาอาญามาตรา ๑๓๕ จึงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์(ดูปลาตร์-อิศร-อรรถกฤต ช.เพ็ญชาติ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
พระราชบัญญัติภาษีโรงเรือนและที่ดินแก้ไขเพิ่มเติม พุทธศักราช 2475พระราชบัญญัติ ภาษีโรงเรือนและที่ดินแก้ไขเพิ่มเติม พุทธศักราช ๒๔๗๕ประชาธิปก ป.ร.พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาประชาธิปก พระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว มีพระบรมราชโองการดำรัสเหนือเกล้าฯ สั่งว่า โดยที่สภาผู้แทนราษฎรเห็นสมควรแก้ไขเพิ่มเติมพระราชบัญญัติภาษีโรงเรือนและที่ดิน พุทธศักราช ๒๔๗๕ และทรงพระราชดำริเห็นชอบด้วย จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้ดังต่อไปนี้มาตรา 1 มาตรา ๑ พระราชบัญญัตินี้ให้เรียกว่า "พระราชบัญญัติภาษีโรงเรือนและที่ดินแก้ไขเพิ่มเติม พุทธศักราช ๒๔๗๕"มาตรา 2 มาตรา ๒ ให้ใช้พระราชบัญญัตินี้ตั้งแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา 3 มาตรา ๓ ให้ยกเลิกมาตรา ๑๐ แห่งพระราชบัญญัติภาษีโรงเรือนและที่ดิน พุทธศักราช ๒๔๗๕ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน "มาตรา ๑๐ โรงเรือนหรือสิ่งปลูกสร้างอย่างอื่น ๆ ซึ่งเจ้าของอยู่เองหรือให้ผู้แทนอยู่เฝ้ารักษา และซึ่งมิได้ใช้เป็นที่ไว้สินค้าหรือประกอบการอุตสาหกรรม ท่านให้งดเว้นจากบทบัญญัติแห่งภาคนี้ตั้งแต่มาตรา 3 พ.ศ. ๒๔๗๕ เป็นต้นไป"มาตรา 4 มาตรา ๔ ตั้งแต่ พ.ศ. ๒๔๗๕ เป็นต้นไปให้ยกเลิกภาษีที่ดินซึ่งมิได้ใช้ต่อเนื่องกับโรงเรือนหรือสิ่งปลูกสร้างอย่างอื่น ๆ ตามภาค ๒ มาตรา ๑๖,๑๗ แห่งพระราชบัญญัติภาษีโรงเรือนและที่ดิน พุทธศักราช ๒๔๗๕มาตรา 5 มาตรา ๕ ตั้งแต่ พ.ศ. ๒๔๗๕ เป็นต้นไปให้ลดค่าภาษีตามมาตรา ๘ แห่งพระราชบัญญัติภาษีโรงเรือนและที่ดิน พุทธศักราช ๒๔๗๕ ซึ่งกำหนดเก็บโดยอัตราร้อยละสิบห้าแห่งค่ารายปีลงเป็นเก็บโดยอัตราร้อยละสิบสองกึ่งแห่งค่ารายปีประกาศมา ณ วันที่ ๑๑ สิงหาคม พุทธศักราช ๒๔๗๕ เป็นปีที่ ๘ ในรัชกาลปัจจุบันผู้รับพระบรมราชโองการ พระยามโนปกรณ์นิติธาดา ประธานคณะกรรมการราษฎร
ประกาศสํานักงานคณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ที่ สธ. 58/2558เรื่อง การยื่นคําขอจัดตั้งสํานักงานผู้แทนของกิจการต่างประเทศ ที่ประกอบธุรกิจหลักทรัพย์ตามกฎหมายต่างประเทศ อาศัยอํานาจตามความในมาตรา 93 แห่งพระราชบัญญัติหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ พ.ศ. 2535 สํานักงานออกข้อกําหนดไว้ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ ในประกาศนี้"กิจการต่างประเทศ" หมายความว่า กิจการต่างประเทศที่ประกอบธุรกิจหลักทรัพย์ตามกฎหมายต่างประเทศ"สํานักงานผู้แทน" หมายความว่า สํานักงานติดต่อกับบุคลทั่วไปโดยบุคคลผู้กระทําการแทนกิจการข้อ ๒ กิจการต่างประเทศที่ประสงค์จะจัดตั้งสํานักงานผู้แทนต้องยื่นคําขออนุญาตต่อสํานักงาน โดยมีรายการดังต่อไปนี้(1) แบบหนังสือขออนุญาตจัดตั้งสํานักงานผู้แทน (แบบ 93) ที่แนบท้ายประกาศนี้(2) ชื่อและที่อยู่ของสํานักงานใหญ่ของกิจการต่างประเทศ(3) สําเนาหนังสือแสดงการจัดตั้งและลักษณะการประกอบธุรกิจของกิจการต่างประเทศ(4) งบการเงินประจําปีสําหรับระยะเวลาห้าปีที่ผ่านมาของกิจการต่างประเทศ(5) หลักฐานการได้รับความเห็นชอบในการจัดตั้งสํานักงานผู้แทนจากหน่วยงาน กํากับดูแลกิจการต่างประเทศในกรณีที่ต้องได้รับความเห็นชอบจากหน่วยงานดังกล่าว หรือในกรณีที่กิจการไม่ต้องได้รับความเห็นชอบ ให้ระบุกรณีดังกล่าวให้ชัดเจน(6) ขอบเขตการปฏิบัติงานของสํานักงานผู้แทน(7) ปริมาณธุรกรรมทางด้านธุรกิจหลักทรัพย์ (รวมทั้งของกิจการในเครือข่ายซึ่งถือหุ้นระหว่างกันโดยตรงตั้งแต่ร้อยละห้าสิบของทุนจดทะเบียน) ที่ติดต่อผ่านบริษัทหลักทรัพย์ในประเทศไทยและปริมาณธุรกรรมของธุรกิจหลักทรัพย์ในต่างประเทศ ในรอบสองปีที่ผ่านมา รวมถึงการเป็นสมาชิกตลาดหลักทรัพย์ในต่างประเทศ(8) ชื่อและที่ตั้งของสํานักงานผู้แทน (9) ชื่อ ประวัติการทํางาน และคุณสมบัติของบุคคลที่จะกระทําการแทนกิจการต่างประเทศในประเทศไทย(10) ตําแหน่งและจํานวนพนักงานในสํานักงานผู้แทน ตลอดจนอํานาจหน้าที่ของพนักงานระดับบริหารข้อ ๓ สํานักงานจะพิจารณาคําขอจัดตั้งสํานักงานผู้แทนภายในหกสิบวันนับแต่วันที่สํานักงานได้รับคําขอจัดตั้งสํานักงานผู้แทน พร้อมทั้งเอกสารหลักฐานประกอบคําขอที่ถูกต้องครบถ้วนตามคู่มือสําหรับประชาชนข้อ ๔ ประกาศนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ 20 กรกฎาคม พ.ศ. 2558 เป็นต้นไป ผู้มีอํานาจลงนาม - ประกาศ ณ วันที่ 10 กรกฎาคม พ.ศ. 2558 (นายรพี สุจริตกุล)เลขาธิการสํานักงานคณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 63952หลักกฎหมาย: ฎีกาของจำเลยที่ว่าสัญญากู้ที่โจทก์นำมาฟ้องนี้ใช้บังคับได้หรือไม่ เป็นปัญหาข้อเท็จจริง ต้องห้ามฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 248 ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 931/2524นายชูชัย จูประจักษ์โจทก์นายธานี ตวลตาลจำเลย ป.วิ.พ. ม. 248ฎีกาของจำเลยที่ว่าสัญญากู้ที่โจทก์นำมาฟ้องนี้ใช้บังคับได้หรือไม่ เป็นปัญหาข้อเท็จจริง ต้องห้ามฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 248(พูน จักรเสน-สมชัย ทรัพยวณิช-อนุวัตร บุนนาค)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 931/2524นายชูชัย จูประจักษ์โจทก์นายธานี ตวลตาลจำเลย ป.วิ.พ. ม. 248ฎีกาของจำเลยที่ว่าสัญญากู้ที่โจทก์นำมาฟ้องนี้ใช้บังคับได้หรือไม่ เป็นปัญหาข้อเท็จจริง ต้องห้ามฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 248(พูน จักรเสน-สมชัย ทรัพยวณิช-อนุวัตร บุนนาค)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 566/2472หลักกฎหมาย: ปัญหากฎหมาย ศาลอุทธรณ์วางบทมาตราไม่ตรงต่อข้อเท็จจริงได้ความว่าจำเลยมีพรรคพวกตั้งแต่ ๓ คนขึ้นไป ลักท่อซึ่งโจทก์พิศูจน์ได้ว่าเปนของใช้สำหรับสาธารณะประโยชน์ดั่งนี้ ศาลเดิมตัดสินวางมาตรา ๒๙๓ ข้อ ๑๑ จำคุกจำเลย ๖ เดือน เพราะสืบไม่ได้ว่าจำเลยรู้ว่าเปนท่อสาธารณะ ศาลอุทธรณ์ตัดสินแก้ วางบท ๒๙๔ ข้อ จำคุก ๖ เดือน ศาลฎีกาเห็นว่าควรวางโทษจำคุก ๑ ปีตามมาตรา ๒๙๔ ตอน ๒ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 566/2472กรมอัยยการโจทก์นายเทงซีจำเลย อาชญา ม. 294 ตอน 2ปัญหากฎหมาย ศาลอุทธรณ์วางบทมาตราไม่ตรงต่อข้อเท็จจริงได้ความว่าจำเลยมีพรรคพวกตั้งแต่ ๓ คนขึ้นไป ลักท่อซึ่งโจทก์พิศูจน์ได้ว่าเปนของใช้สำหรับสาธารณะประโยชน์ดั่งนี้ ศาลเดิมตัดสินวางมาตรา ๒๙๓ ข้อ ๑๑ จำคุกจำเลย ๖ เดือน เพราะสืบไม่ได้ว่าจำเลยรู้ว่าเปนท่อสาธารณะ ศาลอุทธรณ์ตัดสินแก้ วางบท ๒๙๔ ข้อ จำคุก ๖ เดือน ศาลฎีกาเห็นว่าควรวางโทษจำคุก ๑ ปีตามมาตรา ๒๙๔ ตอน ๒(มนู-เทพ-พรหม)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ได้ความว่าจำเลยมีพรรคพวกตั้งแต่ ๓ คนขึ้นไป ลักท่อซึ่งโจทก์พิศูจน์ได้ว่าเปนของใช้สำหรับสาธารณะประโยชน์ดั่งนี้ ศาลเดิมตัดสินวางมาตรา ๒๙๓ ข้อ ๑๑ จำคุกจำเลย ๖ เดือน เพราะสืบไม่ได้ว่าจำเลยรู้ว่าเปนท่อสาธารณะ ศาลอุทธรณ์ตัดสินแก้ วางบท ๒๙๔ ข้อ จำคุก ๖ เดือน ศาลฎีกาเห็นว่าควรวางโทษจำคุก ๑ ปีตามมาตรา ๒๙๔ ตอน ๒ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 566/2472กรมอัยยการโจทก์นายเทงซีจำเลย อาชญา ม. 294 ตอน 2ปัญหากฎหมาย ศาลอุทธรณ์วางบทมาตราไม่ตรงต่อข้อเท็จจริงได้ความว่าจำเลยมีพรรคพวกตั้งแต่ ๓ คนขึ้นไป ลักท่อซึ่งโจทก์พิศูจน์ได้ว่าเปนของใช้สำหรับสาธารณะประโยชน์ดั่งนี้ ศาลเดิมตัดสินวางมาตรา ๒๙๓ ข้อ ๑๑ จำคุกจำเลย ๖ เดือน เพราะสืบไม่ได้ว่าจำเลยรู้ว่าเปนท่อสาธารณะ ศาลอุทธรณ์ตัดสินแก้ วางบท ๒๙๔ ข้อ จำคุก ๖ เดือน ศาลฎีกาเห็นว่าควรวางโทษจำคุก ๑ ปีตามมาตรา ๒๙๔ ตอน ๒(มนู-เทพ-พรหม)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 617/2507หลักกฎหมาย: ใช้สิทธิครอบครองที่พิพาทเฉพาะที่ฝังศพ โดยไปเซ่นไหว้ศพทุกปีนั้น ย่อมได้ไปซึ่งสิทธิครอบครองเฉพาะที่ฝังศพนั้นเท่านั้น หามีสิทธิในที่ดินซึ่งเป็นทางเดินจากถนนเข้าสู่ที่ฝังศพด้วยไม่ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 617/2507นางสมทรง โลหะชาติโจทก์นางอาภรณ์ วีรวาณิชจำเลย ป.พ.พ. ใช้สิทธิครอบครองที่พิพาทเฉพาะที่ฝังศพ โดยไปเซ่นไหว้ศพทุกปีนั้น ย่อมได้ไปซึ่งสิทธิครอบครองเฉพาะที่ฝังศพนั้นเท่านั้น หามีสิทธิในที่ดินซึ่งเป็นทางเดินจากถนนเข้าสู่ที่ฝังศพด้วยไม่(ยง เหลืองรังษี-การุณย์นราทร-พร สุขารมณ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 617/2507นางสมทรง โลหะชาติโจทก์นางอาภรณ์ วีรวาณิชจำเลย ป.พ.พ. ใช้สิทธิครอบครองที่พิพาทเฉพาะที่ฝังศพ โดยไปเซ่นไหว้ศพทุกปีนั้น ย่อมได้ไปซึ่งสิทธิครอบครองเฉพาะที่ฝังศพนั้นเท่านั้น หามีสิทธิในที่ดินซึ่งเป็นทางเดินจากถนนเข้าสู่ที่ฝังศพด้วยไม่(ยง เหลืองรังษี-การุณย์นราทร-พร สุขารมณ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ