คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1009/2508หลักกฎหมาย: กฏกระทรวงมหาดไทยที่ว่า ผู้ใดจะทำพินัยกรรมเป็นแบบเอกสารฝ่ายเมือง ให้ทำคำร้องแสดงความจำนงตามแบบของเจ้าพนักงานยื่นต่อกรมการอำเภอนั้น เป็นแต่เพียงระเบียบไม่เกี่ยวกับเรื่องแบบแห่งพินัยกรรม ฉะนั้น แม้ผู้ทำพินัยกรรมไม่ได้ยื่นคำร้องเอง ก็ไม่มีผลกระทบกระเทือนถึงความสมบูรณ์ของพินัยกรรม.โจทก์ฟ้องว่า นายเที่ยงตายโดยมิได้ทำพินัยกรรมไว้ โจทก์ได้ขอแบ่งมรดกนายเที่ยงจากจำเลยในฐานะเป็นทายาท จำเลยไม่ยอมแบ่ง จำเลยไปขอรับมรดกต่อเจ้าพนักงานที่ดินโดยอ้างว่าเป็นบุตรนายเที่ยงผู้เดียว โจทก์คัดค้าน จำเลยกลับนำพินัยกรรมไปแสดงต่อเจ้าพนักงานที่ดิน โจทก์ปฏิเสธว่ามิใช่พินัยกรรมอันแท้จริงของนายเที่ยง นายเที่ยงมิได้ทำขึ้นและไม่มีเจตนาจะทำ ขอให้พิพากษาว่าพินัยกรรมเป็นโมฆะ จำเลยให้การว่า พินัยกรรมนั้น นายเที่ยงได้ทำโดยสุจริตและแท้จริง ขอให้ยกฟ้อง ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์ โจทก์อุทธรร์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาพิจารณาแล้ว ข้อที่โจทก์ฎีกาว่าพินัยกรรมตามแบบเอกสารฝ่ายเมือง ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๑๖๕๘ นั้น จะต้องทำประกอบกับมาตรา ๑๖๗๒ ซึ่งในกรณีนี้กระทรวงมหาดไทยได้ออกกฎกระทรวงบังคับว่า ผู้ใดจะทำพินัยกรรมเป็นแบบเอกสารฝ่ายเมือง ให้ทำคำร้องแสดงความจำนงตามแบบของเจ้าพนักงาน ยื่นต่อกรมการอำเภอ คดีนี้ปรากฏว่านายเที่ยงผู้ทำพินัยกรรมมิได้ทำคำร้องยื่นต่อนายอำเภอขอให้ไปทำพินัยกรรมนอกทีว่าการอำเภอแต่ประการใด การทำพินัยกรรมดังกล่าวจึงไม่ถูกต้องตามกฎหมาย พิเคราะห์แล้วเห็นว่า เรือโทเล็กเบิกความรับรองว่าได้ทำคำร้องไปยื่นต่อนายอำเภอ และนายชาติปลัดอำเภอก็เบิกความรับรองว่า เข้าใจว่าได้มีการยื่นคำร้องต่อนายอำเภอโดยถูกต้องแล้ว นายอำเภอจึงได้สั่งให้นายชาติไปทำแทน ตามรูปคดีน่าเชื่อดังที่เรือโทเล็กและนายชาติเบิกความรับรอง ไม่มีเหตุควรระแวงสงสัยว่ามิได้มีการยื่นคำร้อง การทีค้นหาคำร้องไม่พบ อาจเป็นเพราะเก็บสับสนหรือสูญหายไปโดยเหตุอื่นก็ได้ ศาลฎีกาเชื่อว่าเรือโทเล็กได้ยื่นคำร้องขอให้ไปทำพินัยกรรมดังกล่าวแล้ว ส่วนที่โจทก์ฎีกาว่า ตามกฏกระทรวงมหาดไทย นายเที่ยงจะต้องทำคำร้องขอให้ไปทำพินัยกรรมนอกสถานที่ด้วยตนเอง เมื่อปรากฏว่านายเที่ยงมิได้ยื่นคำร้องขอให้ไปทำ พินัยกรรมดังกล่าวก็ทำขึ้นโดยมิชอบด้วยกฎหมาย ศาลฎีกาเห็นว่า พินัยกรรมหมาย จ.ล.๔ ได้ทำถูกต้องตามแบบที่กฎหมายกำหนดทุกประการ จึงสมบูรณ์ตามกฎหมาย ส่วนกรณีเกี่ยวกับนายเที่ยงมิได้ทำคำร้องยื่นต่อนายอำเภอด้วยตนเองนั้น ถึงแม้จะขาดตกบกพร่องไปบ้าง ก็เป็นเพียงไม่ถูกต้องตามระเบียบตามที่กระทรวงมหาดไทยได้ออกกฏกระทรวงวางระเบียบไว้เท่านั้น ไม่เกี่ยวกับเรื่องแบบ จึงไม่กระทบกระเทือนถึงความสมบูรณ์ของพินัยกรรม พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1009/2508นางเหมือน ปุ่นอ่อน (หม้าย) ที่ 1 นางชิต ดาวเรือง ที่ 2 นายเชื่อม สังข์ทอง ที่3นายบุญช่วย อ่อนลมุล ที่ 4 นายปาน อ่อนลมุล หรือมากลั่น ที่ 5โจทก์นางเติม เหลืองตระกูลจำเลย ป.พ.พ. ม. 1658, ม. 1672 กฎกระทรวงมหาดไทย ออกตามความในมาตรา 1672 แห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ กฏกระทรวงมหาดไทยที่ว่า ผู้ใดจะทำพินัยกรรมเป็นแบบเอกสารฝ่ายเมือง ให้ทำคำร้องแสดงความจำนงตามแบบของเจ้าพนักงานยื่นต่อกรมการอำเภอนั้น เป็นแต่เพียงระเบียบไม่เกี่ยวกับเรื่องแบบแห่งพินัยกรรม ฉะนั้น แม้ผู้ทำพินัยกรรมไม่ได้ยื่นคำร้องเอง ก็ไม่มีผลกระทบกระเทือนถึงความสมบูรณ์ของพินัยกรรม.โจทก์ฟ้องว่า นายเที่ยงตายโดยมิได้ทำพินัยกรรมไว้ โจทก์ได้ขอแบ่งมรดกนายเที่ยงจากจำเลยในฐานะเป็นทายาท จำเลยไม่ยอมแบ่ง จำเลยไปขอรับมรดกต่อเจ้าพนักงานที่ดินโดยอ้างว่าเป็นบุตรนายเที่ยงผู้เดียว โจทก์คัดค้าน จำเลยกลับนำพินัยกรรมไปแสดงต่อเจ้าพนักงานที่ดิน โจทก์ปฏิเสธว่ามิใช่พินัยกรรมอันแท้จริงของนายเที่ยง นายเที่ยงมิได้ทำขึ้นและไม่มีเจตนาจะทำ ขอให้พิพากษาว่าพินัยกรรมเป็นโมฆะ จำเลยให้การว่า พินัยกรรมนั้น นายเที่ยงได้ทำโดยสุจริตและแท้จริง ขอให้ยกฟ้อง ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์ โจทก์อุทธรร์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาพิจารณาแล้ว ข้อที่โจทก์ฎีกาว่าพินัยกรรมตามแบบเอกสารฝ่ายเมือง ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๑๖๕๘ นั้น จะต้องทำประกอบกับมาตรา ๑๖๗๒ ซึ่งในกรณีนี้กระทรวงมหาดไทยได้ออกกฎกระทรวงบังคับว่า ผู้ใดจะทำพินัยกรรมเป็นแบบเอกสารฝ่ายเมือง ให้ทำคำร้องแสดงความจำนงตามแบบของเจ้าพนักงาน ยื่นต่อกรมการอำเภอ คดีนี้ปรากฏว่านายเที่ยงผู้ทำพินัยกรรมมิได้ทำคำร้องยื่นต่อนายอำเภอขอให้ไปทำพินัยกรรมนอกทีว่าการอำเภอแต่ประการใด การทำพินัยกรรมดังกล่าวจึงไม่ถูกต้องตามกฎหมาย พิเคราะห์แล้วเห็นว่า เรือโทเล็กเบิกความรับรองว่าได้ทำคำร้องไปยื่นต่อนายอำเภอ และนายชาติปลัดอำเภอก็เบิกความรับรองว่า เข้าใจว่าได้มีการยื่นคำร้องต่อนายอำเภอโดยถูกต้องแล้ว นายอำเภอจึงได้สั่งให้นายชาติไปทำแทน ตามรูปคดีน่าเชื่อดังที่เรือโทเล็กและนายชาติเบิกความรับรอง ไม่มีเหตุควรระแวงสงสัยว่ามิได้มีการยื่นคำร้อง การทีค้นหาคำร้องไม่พบ อาจเป็นเพราะเก็บสับสนหรือสูญหายไปโดยเหตุอื่นก็ได้ ศาลฎีกาเชื่อว่าเรือโทเล็กได้ยื่นคำร้องขอให้ไปทำพินัยกรรมดังกล่าวแล้ว ส่วนที่โจทก์ฎีกาว่า ตามกฏกระทรวงมหาดไทย นายเที่ยงจะต้องทำคำร้องขอให้ไปทำพินัยกรรมนอกสถานที่ด้วยตนเอง เมื่อปรากฏว่านายเที่ยงมิได้ยื่นคำร้องขอให้ไปทำ พินัยกรรมดังกล่าวก็ทำขึ้นโดยมิชอบด้วยกฎหมาย ศาลฎีกาเห็นว่า พินัยกรรมหมาย จ.ล.๔ ได้ทำถูกต้องตามแบบที่กฎหมายกำหนดทุกประการ จึงสมบูรณ์ตามกฎหมาย ส่วนกรณีเกี่ยวกับนายเที่ยงมิได้ทำคำร้องยื่นต่อนายอำเภอด้วยตนเองนั้น ถึงแม้จะขาดตกบกพร่องไปบ้าง ก็เป็นเพียงไม่ถูกต้องตามระเบียบตามที่กระทรวงมหาดไทยได้ออกกฏกระทรวงวางระเบียบไว้เท่านั้น ไม่เกี่ยวกับเรื่องแบบ จึงไม่กระทบกระเทือนถึงความสมบูรณ์ของพินัยกรรม พิพากษายืน(มณี ชุติวงศ์-มณี ชุติวงศ์-กิตติ สีหนนทน์)ศาลจังหวัดสมุทรปราการ - นายประมุข สวัสดิ์มงคลศาลอุทธรณ์ - นายสวัสดิ์ นราภิรมย์ขวัญแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า นายเที่ยงตายโดยมิได้ทำพินัยกรรมไว้ โจทก์ได้ขอแบ่งมรดกนายเที่ยงจากจำเลยในฐานะเป็นทายาท จำเลยไม่ยอมแบ่ง จำเลยไปขอรับมรดกต่อเจ้าพนักงานที่ดินโดยอ้างว่าเป็นบุตรนายเที่ยงผู้เดียว โจทก์คัดค้าน จำเลยกลับนำพินัยกรรมไปแสดงต่อเจ้าพนักงานที่ดิน โจทก์ปฏิเสธว่ามิใช่พินัยกรรมอันแท้จริงของนายเที่ยง นายเที่ยงมิได้ทำขึ้นและไม่มีเจตนาจะทำ ขอให้พิพากษาว่าพินัยกรรมเป็นโมฆะ จำเลยให้การว่า พินัยกรรมนั้น นายเที่ยงได้ทำโดยสุจริตและแท้จริง ขอให้ยกฟ้อง ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์ โจทก์อุทธรร์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาพิจารณาแล้ว ข้อที่โจทก์ฎีกาว่าพินัยกรรมตามแบบเอกสารฝ่ายเมือง ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๑๖๕๘ นั้น จะต้องทำประกอบกับมาตรา ๑๖๗๒ ซึ่งในกรณีนี้กระทรวงมหาดไทยได้ออกกฎกระทรวงบังคับว่า ผู้ใดจะทำพินัยกรรมเป็นแบบเอกสารฝ่ายเมือง ให้ทำคำร้องแสดงความจำนงตามแบบของเจ้าพนักงาน ยื่นต่อกรมการอำเภอ คดีนี้ปรากฏว่านายเที่ยงผู้ทำพินัยกรรมมิได้ทำคำร้องยื่นต่อนายอำเภอขอให้ไปทำพินัยกรรมนอกทีว่าการอำเภอแต่ประการใด การทำพินัยกรรมดังกล่าวจึงไม่ถูกต้องตามกฎหมาย พิเคราะห์แล้วเห็นว่า เรือโทเล็กเบิกความรับรองว่าได้ทำคำร้องไปยื่นต่อนายอำเภอ และนายชาติปลัดอำเภอก็เบิกความรับรองว่า เข้าใจว่าได้มีการยื่นคำร้องต่อนายอำเภอโดยถูกต้องแล้ว นายอำเภอจึงได้สั่งให้นายชาติไปทำแทน ตามรูปคดีน่าเชื่อดังที่เรือโทเล็กและนายชาติเบิกความรับรอง ไม่มีเหตุควรระแวงสงสัยว่ามิได้มีการยื่นคำร้อง การทีค้นหาคำร้องไม่พบ อาจเป็นเพราะเก็บสับสนหรือสูญหายไปโดยเหตุอื่นก็ได้ ศาลฎีกาเชื่อว่าเรือโทเล็กได้ยื่นคำร้องขอให้ไปทำพินัยกรรมดังกล่าวแล้ว ส่วนที่โจทก์ฎีกาว่า ตามกฏกระทรวงมหาดไทย นายเที่ยงจะต้องทำคำร้องขอให้ไปทำพินัยกรรมนอกสถานที่ด้วยตนเอง เมื่อปรากฏว่านายเที่ยงมิได้ยื่นคำร้องขอให้ไปทำ พินัยกรรมดังกล่าวก็ทำขึ้นโดยมิชอบด้วยกฎหมาย ศาลฎีกาเห็นว่า พินัยกรรมหมาย จ.ล.๔ ได้ทำถูกต้องตามแบบที่กฎหมายกำหนดทุกประการ จึงสมบูรณ์ตามกฎหมาย ส่วนกรณีเกี่ยวกับนายเที่ยงมิได้ทำคำร้องยื่นต่อนายอำเภอด้วยตนเองนั้น ถึงแม้จะขาดตกบกพร่องไปบ้าง ก็เป็นเพียงไม่ถูกต้องตามระเบียบตามที่กระทรวงมหาดไทยได้ออกกฏกระทรวงวางระเบียบไว้เท่านั้น ไม่เกี่ยวกับเรื่องแบบ จึงไม่กระทบกระเทือนถึงความสมบูรณ์ของพินัยกรรม พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1009/2508นางเหมือน ปุ่นอ่อน (หม้าย) ที่ 1 นางชิต ดาวเรือง ที่ 2 นายเชื่อม สังข์ทอง ที่3นายบุญช่วย อ่อนลมุล ที่ 4 นายปาน อ่อนลมุล หรือมากลั่น ที่ 5โจทก์นางเติม เหลืองตระกูลจำเลย ป.พ.พ. ม. 1658, ม. 1672 กฎกระทรวงมหาดไทย ออกตามความในมาตรา 1672 แห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ กฏกระทรวงมหาดไทยที่ว่า ผู้ใดจะทำพินัยกรรมเป็นแบบเอกสารฝ่ายเมือง ให้ทำคำร้องแสดงความจำนงตามแบบของเจ้าพนักงานยื่นต่อกรมการอำเภอนั้น เป็นแต่เพียงระเบียบไม่เกี่ยวกับเรื่องแบบแห่งพินัยกรรม ฉะนั้น แม้ผู้ทำพินัยกรรมไม่ได้ยื่นคำร้องเอง ก็ไม่มีผลกระทบกระเทือนถึงความสมบูรณ์ของพินัยกรรม.โจทก์ฟ้องว่า นายเที่ยงตายโดยมิได้ทำพินัยกรรมไว้ โจทก์ได้ขอแบ่งมรดกนายเที่ยงจากจำเลยในฐานะเป็นทายาท จำเลยไม่ยอมแบ่ง จำเลยไปขอรับมรดกต่อเจ้าพนักงานที่ดินโดยอ้างว่าเป็นบุตรนายเที่ยงผู้เดียว โจทก์คัดค้าน จำเลยกลับนำพินัยกรรมไปแสดงต่อเจ้าพนักงานที่ดิน โจทก์ปฏิเสธว่ามิใช่พินัยกรรมอันแท้จริงของนายเที่ยง นายเที่ยงมิได้ทำขึ้นและไม่มีเจตนาจะทำ ขอให้พิพากษาว่าพินัยกรรมเป็นโมฆะ จำเลยให้การว่า พินัยกรรมนั้น นายเที่ยงได้ทำโดยสุจริตและแท้จริง ขอให้ยกฟ้อง ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์ โจทก์อุทธรร์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาพิจารณาแล้ว ข้อที่โจทก์ฎีกาว่าพินัยกรรมตามแบบเอกสารฝ่ายเมือง ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๑๖๕๘ นั้น จะต้องทำประกอบกับมาตรา ๑๖๗๒ ซึ่งในกรณีนี้กระทรวงมหาดไทยได้ออกกฎกระทรวงบังคับว่า ผู้ใดจะทำพินัยกรรมเป็นแบบเอกสารฝ่ายเมือง ให้ทำคำร้องแสดงความจำนงตามแบบของเจ้าพนักงาน ยื่นต่อกรมการอำเภอ คดีนี้ปรากฏว่านายเที่ยงผู้ทำพินัยกรรมมิได้ทำคำร้องยื่นต่อนายอำเภอขอให้ไปทำพินัยกรรมนอกทีว่าการอำเภอแต่ประการใด การทำพินัยกรรมดังกล่าวจึงไม่ถูกต้องตามกฎหมาย พิเคราะห์แล้วเห็นว่า เรือโทเล็กเบิกความรับรองว่าได้ทำคำร้องไปยื่นต่อนายอำเภอ และนายชาติปลัดอำเภอก็เบิกความรับรองว่า เข้าใจว่าได้มีการยื่นคำร้องต่อนายอำเภอโดยถูกต้องแล้ว นายอำเภอจึงได้สั่งให้นายชาติไปทำแทน ตามรูปคดีน่าเชื่อดังที่เรือโทเล็กและนายชาติเบิกความรับรอง ไม่มีเหตุควรระแวงสงสัยว่ามิได้มีการยื่นคำร้อง การทีค้นหาคำร้องไม่พบ อาจเป็นเพราะเก็บสับสนหรือสูญหายไปโดยเหตุอื่นก็ได้ ศาลฎีกาเชื่อว่าเรือโทเล็กได้ยื่นคำร้องขอให้ไปทำพินัยกรรมดังกล่าวแล้ว ส่วนที่โจทก์ฎีกาว่า ตามกฏกระทรวงมหาดไทย นายเที่ยงจะต้องทำคำร้องขอให้ไปทำพินัยกรรมนอกสถานที่ด้วยตนเอง เมื่อปรากฏว่านายเที่ยงมิได้ยื่นคำร้องขอให้ไปทำ พินัยกรรมดังกล่าวก็ทำขึ้นโดยมิชอบด้วยกฎหมาย ศาลฎีกาเห็นว่า พินัยกรรมหมาย จ.ล.๔ ได้ทำถูกต้องตามแบบที่กฎหมายกำหนดทุกประการ จึงสมบูรณ์ตามกฎหมาย ส่วนกรณีเกี่ยวกับนายเที่ยงมิได้ทำคำร้องยื่นต่อนายอำเภอด้วยตนเองนั้น ถึงแม้จะขาดตกบกพร่องไปบ้าง ก็เป็นเพียงไม่ถูกต้องตามระเบียบตามที่กระทรวงมหาดไทยได้ออกกฏกระทรวงวางระเบียบไว้เท่านั้น ไม่เกี่ยวกับเรื่องแบบ จึงไม่กระทบกระเทือนถึงความสมบูรณ์ของพินัยกรรม พิพากษายืน(มณี ชุติวงศ์-มณี ชุติวงศ์-กิตติ สีหนนทน์)ศาลจังหวัดสมุทรปราการ - นายประมุข สวัสดิ์มงคลศาลอุทธรณ์ - นายสวัสดิ์ นราภิรมย์ขวัญแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ