คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2313/2520หลักกฎหมาย: ผู้รับประกันภัยย่อมเข้ารับช่วงสิทธิของผู้เอาประกันภัยซึ่งมีต่อบุคคลภายนอกเพียงเท่าที่สิทธิของผู้เอาประกันภัยมีอยู่ ในกรณีที่ผู้เอาประกันภัยในฐานะนายจ้างต้องจ่ายเงินทดแทนตามกฎหมายแรงงานให้แก่ลูกจ้างที่ประสบอันตรายนั้น กฎหมายแรงงานเป็นกฎหมายพิเศษใช้บังคับระหว่างนายจ้างกับลูกจ้างโดยเฉพาะ ไม่ได้ให้สิทธินายจ้างที่จะเรียกเงินทดแทนที่จ่ายไปคืนจากผู้ทำละเมิดต่อลูกจ้างได้ ดังนั้น ผู้รับประกันภัยซึ่งได้จ่ายเงินทดแทนไปแทนนายจ้างผู้เอาประกันภัยก็ย่อมไม่มีสิทธิเช่นเดียวกัน จึงไม่อาจมีการรับช่วงสิทธิกันได้โจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นผู้รับประกันภัยค้ำจุนบริษัท อ. ซึ่งได้เอาประกันภัยกรณีพนักงานหรือลูกจ้างประสบอันตรายเนื่องจากการทำงาน และได้จ่ายเงินทดแทนให้แก่ลูกจ้างบริษัท อ. ซึ่งได้ประสบอันตรายไปแทนบริษัท อ.แล้ว โจทก์จึงรับช่วงสิทธิของบริษัท อ.ผู้เอาประกันภัยที่จะเรียกร้องเอาค่าสินไหมทดแทนจากจำเลยผู้ทำละเมิดต่อลูกจ้างของบริษัท อ. จำเลยให้การว่า จำเลยไม่ต้องรับผิดชอบต่อโจทก์ กฎหมายแรงงานกำหนดให้นายจ้างเป็นผู้จ่ายเงินทดแทนให้แก่ลูกจ้างเอง ทั้งจำเลยได้ชดใช้ค่าเสียหายให้แก่ลูกจ้างจนเป็นที่พอใจแล้ว ศาลชั้นต้นเห็นว่าคดีพอวินิจฉัยได้ มีคำสั่งให้งดสืบพยาน แล้ววินิจฉัยว่าโจทก์ไม่อาจรับช่วงสิทธิของผู้เอาประกันภัยได้ พิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๘๘๐ ผู้รับประกันภัยย่อมเข้ารับช่วงสิทธิของผู้เอาประกันภัยซึ่งมีต่อบุคคลภายนอกเพียงเท่าที่สิทธิของผู้เอาประกันภัยมีอยู่ หาอาจใช้สิทธิอื่นใดที่ผู้เอาประกันภัยมิได้มีต่อบุคคลภายนอกได้ไม่ กรณีที่โจทก์ฟ้องนี้เป็นเรื่องที่ผู้เอาประกันภัยในฐานะนายจ้างต้องจ่ายเงินทดแทนให้แก่ลูกจ้างตามประกาศของคณะปฏิวัติฉบับที่ ๑๐๓ และประกาศของกระทรวงมหาดไทย เรื่องการคุ้มครองแรงงาน กำหนดให้เป็นหน้าที่ของนายจ้างที่จะต้องจ่ายเงินทดแทนให้แก่ลูกจ้างในกรณีที่ลูกจ้างประสบอันตราย ซึ่งไม่อาจก่อให้เกิดการรับช่วงสิทธิ กฎหมายแรงงานเป็นกฎหมายพิเศษใช้บังคับระหว่างนายจ้างกับลูกจ้างโดยเฉพาะ มิได้ให้สิทธินายจ้างที่จะเรียกเงินทดแทนที่จ่ายไปคืนจากผู้ทำละเมิดต่อลูกจ้างได้ ฉะนั้น เมื่อไม่มีกฎหมายให้สิทธิเช่นนี้ โจทก์ซึ่งเป็นผู้รับประกันภัยได้จ่ายเงินทดแทนไปแทนนายจ้างผู้เอาประกันภัยก็ย่อมไม่มีสิทธิเช่นเดียวกัน พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2313/2520บริษัทประกันคุ้มภัย จำกัดโจทก์นายเกชา เปลี่ยนวิถีล. ป.พ.พ. ม. 226, ม. 880 ประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 103 พ.ศ.2515 พ.ร.บ.คุ้มครองแรงงาน พ.ศ.2541 ผู้รับประกันภัยย่อมเข้ารับช่วงสิทธิของผู้เอาประกันภัยซึ่งมีต่อบุคคลภายนอกเพียงเท่าที่สิทธิของผู้เอาประกันภัยมีอยู่ ในกรณีที่ผู้เอาประกันภัยในฐานะนายจ้างต้องจ่ายเงินทดแทนตามกฎหมายแรงงานให้แก่ลูกจ้างที่ประสบอันตรายนั้น กฎหมายแรงงานเป็นกฎหมายพิเศษใช้บังคับระหว่างนายจ้างกับลูกจ้างโดยเฉพาะ ไม่ได้ให้สิทธินายจ้างที่จะเรียกเงินทดแทนที่จ่ายไปคืนจากผู้ทำละเมิดต่อลูกจ้างได้ ดังนั้น ผู้รับประกันภัยซึ่งได้จ่ายเงินทดแทนไปแทนนายจ้างผู้เอาประกันภัยก็ย่อมไม่มีสิทธิเช่นเดียวกัน จึงไม่อาจมีการรับช่วงสิทธิกันได้โจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นผู้รับประกันภัยค้ำจุนบริษัท อ. ซึ่งได้เอาประกันภัยกรณีพนักงานหรือลูกจ้างประสบอันตรายเนื่องจากการทำงาน และได้จ่ายเงินทดแทนให้แก่ลูกจ้างบริษัท อ. ซึ่งได้ประสบอันตรายไปแทนบริษัท อ.แล้ว โจทก์จึงรับช่วงสิทธิของบริษัท อ.ผู้เอาประกันภัยที่จะเรียกร้องเอาค่าสินไหมทดแทนจากจำเลยผู้ทำละเมิดต่อลูกจ้างของบริษัท อ. จำเลยให้การว่า จำเลยไม่ต้องรับผิดชอบต่อโจทก์ กฎหมายแรงงานกำหนดให้นายจ้างเป็นผู้จ่ายเงินทดแทนให้แก่ลูกจ้างเอง ทั้งจำเลยได้ชดใช้ค่าเสียหายให้แก่ลูกจ้างจนเป็นที่พอใจแล้ว ศาลชั้นต้นเห็นว่าคดีพอวินิจฉัยได้ มีคำสั่งให้งดสืบพยาน แล้ววินิจฉัยว่าโจทก์ไม่อาจรับช่วงสิทธิของผู้เอาประกันภัยได้ พิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๘๘๐ ผู้รับประกันภัยย่อมเข้ารับช่วงสิทธิของผู้เอาประกันภัยซึ่งมีต่อบุคคลภายนอกเพียงเท่าที่สิทธิของผู้เอาประกันภัยมีอยู่ หาอาจใช้สิทธิอื่นใดที่ผู้เอาประกันภัยมิได้มีต่อบุคคลภายนอกได้ไม่ กรณีที่โจทก์ฟ้องนี้เป็นเรื่องที่ผู้เอาประกันภัยในฐานะนายจ้างต้องจ่ายเงินทดแทนให้แก่ลูกจ้างตามประกาศของคณะปฏิวัติฉบับที่ ๑๐๓ และประกาศของกระทรวงมหาดไทย เรื่องการคุ้มครองแรงงาน กำหนดให้เป็นหน้าที่ของนายจ้างที่จะต้องจ่ายเงินทดแทนให้แก่ลูกจ้างในกรณีที่ลูกจ้างประสบอันตราย ซึ่งไม่อาจก่อให้เกิดการรับช่วงสิทธิ กฎหมายแรงงานเป็นกฎหมายพิเศษใช้บังคับระหว่างนายจ้างกับลูกจ้างโดยเฉพาะ มิได้ให้สิทธินายจ้างที่จะเรียกเงินทดแทนที่จ่ายไปคืนจากผู้ทำละเมิดต่อลูกจ้างได้ ฉะนั้น เมื่อไม่มีกฎหมายให้สิทธิเช่นนี้ โจทก์ซึ่งเป็นผู้รับประกันภัยได้จ่ายเงินทดแทนไปแทนนายจ้างผู้เอาประกันภัยก็ย่อมไม่มีสิทธิเช่นเดียวกัน พิพากษายืน(ขจร หะวานนท์-ยิ่งศักดิ์ กฤษณจินดา-สนิท อังศุสิงห์)ศาลแพ่ง - นายมาโนช เพียรสนองศาลอุทธรณ์ - นายเสมา รัตนมาลัยแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นผู้รับประกันภัยค้ำจุนบริษัท อ. ซึ่งได้เอาประกันภัยกรณีพนักงานหรือลูกจ้างประสบอันตรายเนื่องจากการทำงาน และได้จ่ายเงินทดแทนให้แก่ลูกจ้างบริษัท อ. ซึ่งได้ประสบอันตรายไปแทนบริษัท อ.แล้ว โจทก์จึงรับช่วงสิทธิของบริษัท อ.ผู้เอาประกันภัยที่จะเรียกร้องเอาค่าสินไหมทดแทนจากจำเลยผู้ทำละเมิดต่อลูกจ้างของบริษัท อ. จำเลยให้การว่า จำเลยไม่ต้องรับผิดชอบต่อโจทก์ กฎหมายแรงงานกำหนดให้นายจ้างเป็นผู้จ่ายเงินทดแทนให้แก่ลูกจ้างเอง ทั้งจำเลยได้ชดใช้ค่าเสียหายให้แก่ลูกจ้างจนเป็นที่พอใจแล้ว ศาลชั้นต้นเห็นว่าคดีพอวินิจฉัยได้ มีคำสั่งให้งดสืบพยาน แล้ววินิจฉัยว่าโจทก์ไม่อาจรับช่วงสิทธิของผู้เอาประกันภัยได้ พิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๘๘๐ ผู้รับประกันภัยย่อมเข้ารับช่วงสิทธิของผู้เอาประกันภัยซึ่งมีต่อบุคคลภายนอกเพียงเท่าที่สิทธิของผู้เอาประกันภัยมีอยู่ หาอาจใช้สิทธิอื่นใดที่ผู้เอาประกันภัยมิได้มีต่อบุคคลภายนอกได้ไม่ กรณีที่โจทก์ฟ้องนี้เป็นเรื่องที่ผู้เอาประกันภัยในฐานะนายจ้างต้องจ่ายเงินทดแทนให้แก่ลูกจ้างตามประกาศของคณะปฏิวัติฉบับที่ ๑๐๓ และประกาศของกระทรวงมหาดไทย เรื่องการคุ้มครองแรงงาน กำหนดให้เป็นหน้าที่ของนายจ้างที่จะต้องจ่ายเงินทดแทนให้แก่ลูกจ้างในกรณีที่ลูกจ้างประสบอันตราย ซึ่งไม่อาจก่อให้เกิดการรับช่วงสิทธิ กฎหมายแรงงานเป็นกฎหมายพิเศษใช้บังคับระหว่างนายจ้างกับลูกจ้างโดยเฉพาะ มิได้ให้สิทธินายจ้างที่จะเรียกเงินทดแทนที่จ่ายไปคืนจากผู้ทำละเมิดต่อลูกจ้างได้ ฉะนั้น เมื่อไม่มีกฎหมายให้สิทธิเช่นนี้ โจทก์ซึ่งเป็นผู้รับประกันภัยได้จ่ายเงินทดแทนไปแทนนายจ้างผู้เอาประกันภัยก็ย่อมไม่มีสิทธิเช่นเดียวกัน พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2313/2520บริษัทประกันคุ้มภัย จำกัดโจทก์นายเกชา เปลี่ยนวิถีล. ป.พ.พ. ม. 226, ม. 880 ประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 103 พ.ศ.2515 พ.ร.บ.คุ้มครองแรงงาน พ.ศ.2541 ผู้รับประกันภัยย่อมเข้ารับช่วงสิทธิของผู้เอาประกันภัยซึ่งมีต่อบุคคลภายนอกเพียงเท่าที่สิทธิของผู้เอาประกันภัยมีอยู่ ในกรณีที่ผู้เอาประกันภัยในฐานะนายจ้างต้องจ่ายเงินทดแทนตามกฎหมายแรงงานให้แก่ลูกจ้างที่ประสบอันตรายนั้น กฎหมายแรงงานเป็นกฎหมายพิเศษใช้บังคับระหว่างนายจ้างกับลูกจ้างโดยเฉพาะ ไม่ได้ให้สิทธินายจ้างที่จะเรียกเงินทดแทนที่จ่ายไปคืนจากผู้ทำละเมิดต่อลูกจ้างได้ ดังนั้น ผู้รับประกันภัยซึ่งได้จ่ายเงินทดแทนไปแทนนายจ้างผู้เอาประกันภัยก็ย่อมไม่มีสิทธิเช่นเดียวกัน จึงไม่อาจมีการรับช่วงสิทธิกันได้โจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นผู้รับประกันภัยค้ำจุนบริษัท อ. ซึ่งได้เอาประกันภัยกรณีพนักงานหรือลูกจ้างประสบอันตรายเนื่องจากการทำงาน และได้จ่ายเงินทดแทนให้แก่ลูกจ้างบริษัท อ. ซึ่งได้ประสบอันตรายไปแทนบริษัท อ.แล้ว โจทก์จึงรับช่วงสิทธิของบริษัท อ.ผู้เอาประกันภัยที่จะเรียกร้องเอาค่าสินไหมทดแทนจากจำเลยผู้ทำละเมิดต่อลูกจ้างของบริษัท อ. จำเลยให้การว่า จำเลยไม่ต้องรับผิดชอบต่อโจทก์ กฎหมายแรงงานกำหนดให้นายจ้างเป็นผู้จ่ายเงินทดแทนให้แก่ลูกจ้างเอง ทั้งจำเลยได้ชดใช้ค่าเสียหายให้แก่ลูกจ้างจนเป็นที่พอใจแล้ว ศาลชั้นต้นเห็นว่าคดีพอวินิจฉัยได้ มีคำสั่งให้งดสืบพยาน แล้ววินิจฉัยว่าโจทก์ไม่อาจรับช่วงสิทธิของผู้เอาประกันภัยได้ พิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๘๘๐ ผู้รับประกันภัยย่อมเข้ารับช่วงสิทธิของผู้เอาประกันภัยซึ่งมีต่อบุคคลภายนอกเพียงเท่าที่สิทธิของผู้เอาประกันภัยมีอยู่ หาอาจใช้สิทธิอื่นใดที่ผู้เอาประกันภัยมิได้มีต่อบุคคลภายนอกได้ไม่ กรณีที่โจทก์ฟ้องนี้เป็นเรื่องที่ผู้เอาประกันภัยในฐานะนายจ้างต้องจ่ายเงินทดแทนให้แก่ลูกจ้างตามประกาศของคณะปฏิวัติฉบับที่ ๑๐๓ และประกาศของกระทรวงมหาดไทย เรื่องการคุ้มครองแรงงาน กำหนดให้เป็นหน้าที่ของนายจ้างที่จะต้องจ่ายเงินทดแทนให้แก่ลูกจ้างในกรณีที่ลูกจ้างประสบอันตราย ซึ่งไม่อาจก่อให้เกิดการรับช่วงสิทธิ กฎหมายแรงงานเป็นกฎหมายพิเศษใช้บังคับระหว่างนายจ้างกับลูกจ้างโดยเฉพาะ มิได้ให้สิทธินายจ้างที่จะเรียกเงินทดแทนที่จ่ายไปคืนจากผู้ทำละเมิดต่อลูกจ้างได้ ฉะนั้น เมื่อไม่มีกฎหมายให้สิทธิเช่นนี้ โจทก์ซึ่งเป็นผู้รับประกันภัยได้จ่ายเงินทดแทนไปแทนนายจ้างผู้เอาประกันภัยก็ย่อมไม่มีสิทธิเช่นเดียวกัน พิพากษายืน(ขจร หะวานนท์-ยิ่งศักดิ์ กฤษณจินดา-สนิท อังศุสิงห์)ศาลแพ่ง - นายมาโนช เพียรสนองศาลอุทธรณ์ - นายเสมา รัตนมาลัยแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ