คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 143/2473หลักกฎหมาย: จำเลยฟันผู้ร้ายที่เข้ามาลักทรัพย์ในสวนผู้ร้ายหนีไปแล้วจำเลยยังไล่ตามฟันซ้ำอีกจนมีบาดแผลสาหัส 18 แห่งถึงแก่ความตายดังนี้ จำเลยมีผิดตาม ม.249 อำนาจศาลที่จะลดโทษจำเลยให้เบาลงได้ส.เข้าไปลักตัดพลูในสวนจำเลย ๆ ใช้มีดฟัน ส.หนีเข้าไปในบ้าน ม.ซึ่งอยู่ข้างเคียง จำเลยยังไล่ฟันซ้ำอีก รวมบาดแผลที่ ส. ถูกทำร้ายเปนบาดแผลสาหัสประมาณ ๑๘ แห่ง ส.ถึงแก่ความตายโดยพิษบาดแผลนั้น ศาลเดิมตัดสินให้จำคุกจำเลย ๒๐ ปีตาม ม.๒๔๙- ๕๓ ศาลฎีกาเห็นว่า ทีศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่าจำเลยกระทำโดยจำเปนเพื่อป้องกันทรัพย์ แต่เกินสมควรแก่เหตุนั้น ยังไม่ขอบ เพราะเหตุว่าเมื่อ ส.หนีไปแล้ว จำเลยยังฟันซ้ำอีกหลายที จน ส.ล้มลงก็ยังฟันอีกเช่นนี้ ความผิดของจำเลยต้องด้วยบทฐานฆ่าคนตายโดยเจตนา จึงตัดสินกลับศาลอุทธรณ์บังคับคดีลงโทษจำเลยตามศาลเดิม แต่ให้ลดโทษลงเหลือ ๑๕ ปี ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 143/2473อัยยการมณฑลพายัพโจทก์นายสิงห์ ทาคำอ้ายจำเลย ป.อ. ม. 249, ม. 53 วิธีพิจจำเลยฟันผู้ร้ายที่เข้ามาลักทรัพย์ในสวนผู้ร้ายหนีไปแล้วจำเลยยังไล่ตามฟันซ้ำอีกจนมีบาดแผลสาหัส 18 แห่งถึงแก่ความตายดังนี้ จำเลยมีผิดตาม ม.249 อำนาจศาลที่จะลดโทษจำเลยให้เบาลงได้ส.เข้าไปลักตัดพลูในสวนจำเลย ๆ ใช้มีดฟัน ส.หนีเข้าไปในบ้าน ม.ซึ่งอยู่ข้างเคียง จำเลยยังไล่ฟันซ้ำอีก รวมบาดแผลที่ ส. ถูกทำร้ายเปนบาดแผลสาหัสประมาณ ๑๘ แห่ง ส.ถึงแก่ความตายโดยพิษบาดแผลนั้น ศาลเดิมตัดสินให้จำคุกจำเลย ๒๐ ปีตาม ม.๒๔๙- ๕๓ ศาลฎีกาเห็นว่า ทีศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่าจำเลยกระทำโดยจำเปนเพื่อป้องกันทรัพย์ แต่เกินสมควรแก่เหตุนั้น ยังไม่ขอบ เพราะเหตุว่าเมื่อ ส.หนีไปแล้ว จำเลยยังฟันซ้ำอีกหลายที จน ส.ล้มลงก็ยังฟันอีกเช่นนี้ ความผิดของจำเลยต้องด้วยบทฐานฆ่าคนตายโดยเจตนา จึงตัดสินกลับศาลอุทธรณ์บังคับคดีลงโทษจำเลยตามศาลเดิม แต่ให้ลดโทษลงเหลือ ๑๕ ปี(มนู-เทพ-วิกรม)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ส.เข้าไปลักตัดพลูในสวนจำเลย ๆ ใช้มีดฟัน ส.หนีเข้าไปในบ้าน ม.ซึ่งอยู่ข้างเคียง จำเลยยังไล่ฟันซ้ำอีก รวมบาดแผลที่ ส. ถูกทำร้ายเปนบาดแผลสาหัสประมาณ ๑๘ แห่ง ส.ถึงแก่ความตายโดยพิษบาดแผลนั้น ศาลเดิมตัดสินให้จำคุกจำเลย ๒๐ ปีตาม ม.๒๔๙- ๕๓ ศาลฎีกาเห็นว่า ทีศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่าจำเลยกระทำโดยจำเปนเพื่อป้องกันทรัพย์ แต่เกินสมควรแก่เหตุนั้น ยังไม่ขอบ เพราะเหตุว่าเมื่อ ส.หนีไปแล้ว จำเลยยังฟันซ้ำอีกหลายที จน ส.ล้มลงก็ยังฟันอีกเช่นนี้ ความผิดของจำเลยต้องด้วยบทฐานฆ่าคนตายโดยเจตนา จึงตัดสินกลับศาลอุทธรณ์บังคับคดีลงโทษจำเลยตามศาลเดิม แต่ให้ลดโทษลงเหลือ ๑๕ ปี ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 143/2473อัยยการมณฑลพายัพโจทก์นายสิงห์ ทาคำอ้ายจำเลย ป.อ. ม. 249, ม. 53 วิธีพิจจำเลยฟันผู้ร้ายที่เข้ามาลักทรัพย์ในสวนผู้ร้ายหนีไปแล้วจำเลยยังไล่ตามฟันซ้ำอีกจนมีบาดแผลสาหัส 18 แห่งถึงแก่ความตายดังนี้ จำเลยมีผิดตาม ม.249 อำนาจศาลที่จะลดโทษจำเลยให้เบาลงได้ส.เข้าไปลักตัดพลูในสวนจำเลย ๆ ใช้มีดฟัน ส.หนีเข้าไปในบ้าน ม.ซึ่งอยู่ข้างเคียง จำเลยยังไล่ฟันซ้ำอีก รวมบาดแผลที่ ส. ถูกทำร้ายเปนบาดแผลสาหัสประมาณ ๑๘ แห่ง ส.ถึงแก่ความตายโดยพิษบาดแผลนั้น ศาลเดิมตัดสินให้จำคุกจำเลย ๒๐ ปีตาม ม.๒๔๙- ๕๓ ศาลฎีกาเห็นว่า ทีศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่าจำเลยกระทำโดยจำเปนเพื่อป้องกันทรัพย์ แต่เกินสมควรแก่เหตุนั้น ยังไม่ขอบ เพราะเหตุว่าเมื่อ ส.หนีไปแล้ว จำเลยยังฟันซ้ำอีกหลายที จน ส.ล้มลงก็ยังฟันอีกเช่นนี้ ความผิดของจำเลยต้องด้วยบทฐานฆ่าคนตายโดยเจตนา จึงตัดสินกลับศาลอุทธรณ์บังคับคดีลงโทษจำเลยตามศาลเดิม แต่ให้ลดโทษลงเหลือ ๑๕ ปี(มนู-เทพ-วิกรม)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ