คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1236/2517หลักกฎหมาย: ความผิดฐานเลียนเครื่องหมายการค้าของผู้อื่นตามมาตรา 274 ไม่ใช่เป็นความผิดอันยอมความได้ จึงไม่อยู่ในบังคับของมาตรา 96ถ้าการกระทำผิดของจำเลยยังกระทำสืบเนื่องตลอดมาจนถึงวันที่ผู้เสียหายร้องทุกข์แล้ว คดีย่อมไม่มีทางขาดอายุความการกระทำเพียงแต่เลียนเครื่องหมายการค้าของผู้อื่น มิได้เอาเครื่องหมายการค้าของผู้อื่นมาใช้โดยตรง ย่อมเป็นความผิดตามมาตรา 274 ไม่เป็นความผิดตามมาตรา 272 ด้วย (อ้างฎีกาที่ 782-783/2508)โจทก์ฟ้องว่า จำเลยได้เลียนเครื่องหมายการค้าตราเพลย์บอยเขียนเป็นอักษรโรมันว่า PLAY BOY ของนายณรงค์ เศรษฐนุปถัมภ์ หรือกิจเวคิน ซึ่งได้จดทะเบียนต่อกรมทะเบียนการค้ากระทรวงเศรษฐการไว้ตามกฎหมายแล้ว โดยจำเลยเลียนเครื่องหมายการค้าที่มีรูปลักษณะคล้ายเครื่องหมายการค้าของผู้เสียหาย และใช้กับสินค้าเสื้อกางเกงสำเร็จรูป โดยจำเลยมีเจตนาให้ประชาชนหลงเชื่อว่าเป็นเครื่องหมายการค้าของผู้เสียหาย และเป็นสินค้าหรือการค้าของผู้เสียหายขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 272, 274 และริบของกลางจำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นฟังว่า จำเลยได้เลียนเครื่องหมายการค้าของผู้เสียหายซึ่งได้จดทะเบียนไว้แล้ว และนำเครื่องหมายการค้าที่เลียนแบบขึ้นนั้นไปใช้ติดกับเสื้อกางเกงที่รับจ้างตัดด้วย เป็นความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 272 และ 274 ลงโทษเรียงกระทงความผิดรวมเป็นจำคุกจำเลย 2 เดือน ปรับ 500 บาท โทษจำคุกให้รอไว้มีกำหนด2 ปี ของกลางริบจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาสั่งให้รับฎีกาของจำเลยแต่เฉพาะที่เป็นข้อกฎหมาย และวินิจฉัยว่าปัญหาเรื่องอายุความ จำเลยฎีกามีใจความว่า ผู้เสียหายทราบว่าจำเลยเลียนเครื่องหมายการค้าตั้งแต่ พ.ศ. 2513 และร้องทุกข์ในวันที่12 ตุลาคม 2514 มิได้ร้องทุกข์ภายใน 3 เดือน นับแต่ทราบความผิดของจำเลย คดีโจทก์จึงขาดอายุความตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 96 นั้นพิเคราะห์แล้วเห็นว่า ความผิดฐานเลียนเครื่องหมายการค้าของผู้อื่นตามมาตรา 274 นั้น ไม่ใช่เป็นความผิดอันยอมความได้ จึงไม่อยู่ในบังคับของมาตรา 96 ดังที่จำเลยฎีกา นอกจากนี้การกระทำความผิดของจำเลยยังกระทำสืบเนื่องตลอดมาจนถึงวันที่ 12 ตุลาคม 2514 การที่ผู้เสียหายร้องทุกข์ในวันที่ 12 ตุลาคม 2514 จึงไม่มีทางขาดอายุความไปได้ปรากฏว่าศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามศาลชั้นต้นลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 272 ด้วยศาลฎีกาเห็นว่าไม่ถูกต้องเพราะจำเลยเพียงแต่เลียนเครื่องหมายการค้าของผู้เสียหายอันเป็นความผิดตามมาตรา 274 เท่านั้น มิได้เอาเครื่องหมายการค้าของผู้เสียหายโดยตรงมาใช้อันจะเป็นความผิดตามมาตรา 272 ทั้งนี้ ตามนัยคำพิพากษาฎีกาที่ 782-783/2508 ระหว่าง ผู้ว่าคดีศาลแขวงพระนครเหนือ โจทก์ บริษัท อเมริกันไชยันนามิด คัมปะนีฯ โจทก์ร่วม ห้างหุ้นส่วนจำกัดซิบชัยเภสัชฯ กับพวก จำเลย ศาลฎีกาจึงต้องแก้ไขให้ถูกต้องพิพากษาแก้ เป็นว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 274 วางโทษจำคุกจำเลย 1 เดือน และปรับ 250 บาท แต่โทษจำคุกให้รอการลงโทษไว้ 2 ปี ถ้าไม่ชำระค่าปรับให้จัดการตามมาตรา 29, 30ริบของกลาง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1236/2517ผู้ว่าคดีศาลแขวงพระนครเหนือโจทก์นายสันต์ สังข์สุดประเสริฐจำเลย ป.อ. ม. 96, ม. 272, ม. 274ความผิดฐานเลียนเครื่องหมายการค้าของผู้อื่นตามมาตรา 274 ไม่ใช่เป็นความผิดอันยอมความได้ จึงไม่อยู่ในบังคับของมาตรา 96ถ้าการกระทำผิดของจำเลยยังกระทำสืบเนื่องตลอดมาจนถึงวันที่ผู้เสียหายร้องทุกข์แล้ว คดีย่อมไม่มีทางขาดอายุความการกระทำเพียงแต่เลียนเครื่องหมายการค้าของผู้อื่น มิได้เอาเครื่องหมายการค้าของผู้อื่นมาใช้โดยตรง ย่อมเป็นความผิดตามมาตรา 274 ไม่เป็นความผิดตามมาตรา 272 ด้วย (อ้างฎีกาที่ 782-783/2508)โจทก์ฟ้องว่า จำเลยได้เลียนเครื่องหมายการค้าตราเพลย์บอยเขียนเป็นอักษรโรมันว่า PLAY BOY ของนายณรงค์ เศรษฐนุปถัมภ์ หรือกิจเวคิน ซึ่งได้จดทะเบียนต่อกรมทะเบียนการค้ากระทรวงเศรษฐการไว้ตามกฎหมายแล้ว โดยจำเลยเลียนเครื่องหมายการค้าที่มีรูปลักษณะคล้ายเครื่องหมายการค้าของผู้เสียหาย และใช้กับสินค้าเสื้อกางเกงสำเร็จรูป โดยจำเลยมีเจตนาให้ประชาชนหลงเชื่อว่าเป็นเครื่องหมายการค้าของผู้เสียหาย และเป็นสินค้าหรือการค้าของผู้เสียหายขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 272, 274 และริบของกลางจำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นฟังว่า จำเลยได้เลียนเครื่องหมายการค้าของผู้เสียหายซึ่งได้จดทะเบียนไว้แล้ว และนำเครื่องหมายการค้าที่เลียนแบบขึ้นนั้นไปใช้ติดกับเสื้อกางเกงที่รับจ้างตัดด้วย เป็นความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 272 และ 274 ลงโทษเรียงกระทงความผิดรวมเป็นจำคุกจำเลย 2 เดือน ปรับ 500 บาท โทษจำคุกให้รอไว้มีกำหนด2 ปี ของกลางริบจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาสั่งให้รับฎีกาของจำเลยแต่เฉพาะที่เป็นข้อกฎหมาย และวินิจฉัยว่าปัญหาเรื่องอายุความ จำเลยฎีกามีใจความว่า ผู้เสียหายทราบว่าจำเลยเลียนเครื่องหมายการค้าตั้งแต่ พ.ศ. 2513 และร้องทุกข์ในวันที่12 ตุลาคม 2514 มิได้ร้องทุกข์ภายใน 3 เดือน นับแต่ทราบความผิดของจำเลย คดีโจทก์จึงขาดอายุความตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 96 นั้นพิเคราะห์แล้วเห็นว่า ความผิดฐานเลียนเครื่องหมายการค้าของผู้อื่นตามมาตรา 274 นั้น ไม่ใช่เป็นความผิดอันยอมความได้ จึงไม่อยู่ในบังคับของมาตรา 96 ดังที่จำเลยฎีกา นอกจากนี้การกระทำความผิดของจำเลยยังกระทำสืบเนื่องตลอดมาจนถึงวันที่ 12 ตุลาคม 2514 การที่ผู้เสียหายร้องทุกข์ในวันที่ 12 ตุลาคม 2514 จึงไม่มีทางขาดอายุความไปได้ปรากฏว่าศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามศาลชั้นต้นลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 272 ด้วยศาลฎีกาเห็นว่าไม่ถูกต้องเพราะจำเลยเพียงแต่เลียนเครื่องหมายการค้าของผู้เสียหายอันเป็นความผิดตามมาตรา 274 เท่านั้น มิได้เอาเครื่องหมายการค้าของผู้เสียหายโดยตรงมาใช้อันจะเป็นความผิดตามมาตรา 272 ทั้งนี้ ตามนัยคำพิพากษาฎีกาที่ 782-783/2508 ระหว่าง ผู้ว่าคดีศาลแขวงพระนครเหนือ โจทก์ บริษัท อเมริกันไชยันนามิด คัมปะนีฯ โจทก์ร่วม ห้างหุ้นส่วนจำกัดซิบชัยเภสัชฯ กับพวก จำเลย ศาลฎีกาจึงต้องแก้ไขให้ถูกต้องพิพากษาแก้ เป็นว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 274 วางโทษจำคุกจำเลย 1 เดือน และปรับ 250 บาท แต่โทษจำคุกให้รอการลงโทษไว้ 2 ปี ถ้าไม่ชำระค่าปรับให้จัดการตามมาตรา 29, 30ริบของกลาง(สรรเสริญ ไกรจิตติ-สนับ คัมภีรยส-รื่น วิไลชนม์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยได้เลียนเครื่องหมายการค้าตราเพลย์บอยเขียนเป็นอักษรโรมันว่า PLAY BOY ของนายณรงค์ เศรษฐนุปถัมภ์ หรือกิจเวคิน ซึ่งได้จดทะเบียนต่อกรมทะเบียนการค้ากระทรวงเศรษฐการไว้ตามกฎหมายแล้ว โดยจำเลยเลียนเครื่องหมายการค้าที่มีรูปลักษณะคล้ายเครื่องหมายการค้าของผู้เสียหาย และใช้กับสินค้าเสื้อกางเกงสำเร็จรูป โดยจำเลยมีเจตนาให้ประชาชนหลงเชื่อว่าเป็นเครื่องหมายการค้าของผู้เสียหาย และเป็นสินค้าหรือการค้าของผู้เสียหายขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 272, 274 และริบของกลางจำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นฟังว่า จำเลยได้เลียนเครื่องหมายการค้าของผู้เสียหายซึ่งได้จดทะเบียนไว้แล้ว และนำเครื่องหมายการค้าที่เลียนแบบขึ้นนั้นไปใช้ติดกับเสื้อกางเกงที่รับจ้างตัดด้วย เป็นความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 272 และ 274 ลงโทษเรียงกระทงความผิดรวมเป็นจำคุกจำเลย 2 เดือน ปรับ 500 บาท โทษจำคุกให้รอไว้มีกำหนด2 ปี ของกลางริบจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาสั่งให้รับฎีกาของจำเลยแต่เฉพาะที่เป็นข้อกฎหมาย และวินิจฉัยว่าปัญหาเรื่องอายุความ จำเลยฎีกามีใจความว่า ผู้เสียหายทราบว่าจำเลยเลียนเครื่องหมายการค้าตั้งแต่ พ.ศ. 2513 และร้องทุกข์ในวันที่12 ตุลาคม 2514 มิได้ร้องทุกข์ภายใน 3 เดือน นับแต่ทราบความผิดของจำเลย คดีโจทก์จึงขาดอายุความตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 96 นั้นพิเคราะห์แล้วเห็นว่า ความผิดฐานเลียนเครื่องหมายการค้าของผู้อื่นตามมาตรา 274 นั้น ไม่ใช่เป็นความผิดอันยอมความได้ จึงไม่อยู่ในบังคับของมาตรา 96 ดังที่จำเลยฎีกา นอกจากนี้การกระทำความผิดของจำเลยยังกระทำสืบเนื่องตลอดมาจนถึงวันที่ 12 ตุลาคม 2514 การที่ผู้เสียหายร้องทุกข์ในวันที่ 12 ตุลาคม 2514 จึงไม่มีทางขาดอายุความไปได้ปรากฏว่าศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามศาลชั้นต้นลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 272 ด้วยศาลฎีกาเห็นว่าไม่ถูกต้องเพราะจำเลยเพียงแต่เลียนเครื่องหมายการค้าของผู้เสียหายอันเป็นความผิดตามมาตรา 274 เท่านั้น มิได้เอาเครื่องหมายการค้าของผู้เสียหายโดยตรงมาใช้อันจะเป็นความผิดตามมาตรา 272 ทั้งนี้ ตามนัยคำพิพากษาฎีกาที่ 782-783/2508 ระหว่าง ผู้ว่าคดีศาลแขวงพระนครเหนือ โจทก์ บริษัท อเมริกันไชยันนามิด คัมปะนีฯ โจทก์ร่วม ห้างหุ้นส่วนจำกัดซิบชัยเภสัชฯ กับพวก จำเลย ศาลฎีกาจึงต้องแก้ไขให้ถูกต้องพิพากษาแก้ เป็นว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 274 วางโทษจำคุกจำเลย 1 เดือน และปรับ 250 บาท แต่โทษจำคุกให้รอการลงโทษไว้ 2 ปี ถ้าไม่ชำระค่าปรับให้จัดการตามมาตรา 29, 30ริบของกลาง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1236/2517ผู้ว่าคดีศาลแขวงพระนครเหนือโจทก์นายสันต์ สังข์สุดประเสริฐจำเลย ป.อ. ม. 96, ม. 272, ม. 274ความผิดฐานเลียนเครื่องหมายการค้าของผู้อื่นตามมาตรา 274 ไม่ใช่เป็นความผิดอันยอมความได้ จึงไม่อยู่ในบังคับของมาตรา 96ถ้าการกระทำผิดของจำเลยยังกระทำสืบเนื่องตลอดมาจนถึงวันที่ผู้เสียหายร้องทุกข์แล้ว คดีย่อมไม่มีทางขาดอายุความการกระทำเพียงแต่เลียนเครื่องหมายการค้าของผู้อื่น มิได้เอาเครื่องหมายการค้าของผู้อื่นมาใช้โดยตรง ย่อมเป็นความผิดตามมาตรา 274 ไม่เป็นความผิดตามมาตรา 272 ด้วย (อ้างฎีกาที่ 782-783/2508)โจทก์ฟ้องว่า จำเลยได้เลียนเครื่องหมายการค้าตราเพลย์บอยเขียนเป็นอักษรโรมันว่า PLAY BOY ของนายณรงค์ เศรษฐนุปถัมภ์ หรือกิจเวคิน ซึ่งได้จดทะเบียนต่อกรมทะเบียนการค้ากระทรวงเศรษฐการไว้ตามกฎหมายแล้ว โดยจำเลยเลียนเครื่องหมายการค้าที่มีรูปลักษณะคล้ายเครื่องหมายการค้าของผู้เสียหาย และใช้กับสินค้าเสื้อกางเกงสำเร็จรูป โดยจำเลยมีเจตนาให้ประชาชนหลงเชื่อว่าเป็นเครื่องหมายการค้าของผู้เสียหาย และเป็นสินค้าหรือการค้าของผู้เสียหายขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 272, 274 และริบของกลางจำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นฟังว่า จำเลยได้เลียนเครื่องหมายการค้าของผู้เสียหายซึ่งได้จดทะเบียนไว้แล้ว และนำเครื่องหมายการค้าที่เลียนแบบขึ้นนั้นไปใช้ติดกับเสื้อกางเกงที่รับจ้างตัดด้วย เป็นความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 272 และ 274 ลงโทษเรียงกระทงความผิดรวมเป็นจำคุกจำเลย 2 เดือน ปรับ 500 บาท โทษจำคุกให้รอไว้มีกำหนด2 ปี ของกลางริบจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาสั่งให้รับฎีกาของจำเลยแต่เฉพาะที่เป็นข้อกฎหมาย และวินิจฉัยว่าปัญหาเรื่องอายุความ จำเลยฎีกามีใจความว่า ผู้เสียหายทราบว่าจำเลยเลียนเครื่องหมายการค้าตั้งแต่ พ.ศ. 2513 และร้องทุกข์ในวันที่12 ตุลาคม 2514 มิได้ร้องทุกข์ภายใน 3 เดือน นับแต่ทราบความผิดของจำเลย คดีโจทก์จึงขาดอายุความตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 96 นั้นพิเคราะห์แล้วเห็นว่า ความผิดฐานเลียนเครื่องหมายการค้าของผู้อื่นตามมาตรา 274 นั้น ไม่ใช่เป็นความผิดอันยอมความได้ จึงไม่อยู่ในบังคับของมาตรา 96 ดังที่จำเลยฎีกา นอกจากนี้การกระทำความผิดของจำเลยยังกระทำสืบเนื่องตลอดมาจนถึงวันที่ 12 ตุลาคม 2514 การที่ผู้เสียหายร้องทุกข์ในวันที่ 12 ตุลาคม 2514 จึงไม่มีทางขาดอายุความไปได้ปรากฏว่าศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามศาลชั้นต้นลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 272 ด้วยศาลฎีกาเห็นว่าไม่ถูกต้องเพราะจำเลยเพียงแต่เลียนเครื่องหมายการค้าของผู้เสียหายอันเป็นความผิดตามมาตรา 274 เท่านั้น มิได้เอาเครื่องหมายการค้าของผู้เสียหายโดยตรงมาใช้อันจะเป็นความผิดตามมาตรา 272 ทั้งนี้ ตามนัยคำพิพากษาฎีกาที่ 782-783/2508 ระหว่าง ผู้ว่าคดีศาลแขวงพระนครเหนือ โจทก์ บริษัท อเมริกันไชยันนามิด คัมปะนีฯ โจทก์ร่วม ห้างหุ้นส่วนจำกัดซิบชัยเภสัชฯ กับพวก จำเลย ศาลฎีกาจึงต้องแก้ไขให้ถูกต้องพิพากษาแก้ เป็นว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 274 วางโทษจำคุกจำเลย 1 เดือน และปรับ 250 บาท แต่โทษจำคุกให้รอการลงโทษไว้ 2 ปี ถ้าไม่ชำระค่าปรับให้จัดการตามมาตรา 29, 30ริบของกลาง(สรรเสริญ ไกรจิตติ-สนับ คัมภีรยส-รื่น วิไลชนม์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ