คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2379/2520หลักกฎหมาย: ลูกจ้างมีหน้าที่เดินตลาดและเก็บเงินจากลูกค้า นายจ้างมอบรถจักรยานยนต์ไว้ให้ใช้ในการปฏิบัติหน้าที่ โดยให้ดูแลรักษาและอนุญาตให้นำรถกลับบ้านและขับมาทำงานที่สำนักงานด้วย ขณะที่ลูกจ้างประสบอันตรายนั้นเป็นเวลาที่ลูกจ้างขับรถจักรยานยนต์จากบ้านจะไปสำนักงานเพื่อปฏิบัติงานตามปกติ มิได้ประสบอันตรายในขณะที่กำลังเดินทางไปหรือกลับจากการปฏิบัติงานตามคำสั่งของนายจ้าง จึงมิใช่เป็นการประสบอันตรายเนื่องจากการทำงานให้แก่นายจ้าง และมิใช่เป็นการประสบอันตรายเนื่องจากการป้องกันรักษาประโยชน์ให้แก่นายจ้าง นายจ้างไม่ต้องจ่ายเงินทดแทนให้โจทก์ฟ้องว่า จำเลยในฐานะพนักงานเงินทดแทนได้มีคำสั่งให้โจทก์จ่ายเงินทดแทนแก่ลูกจ้างซึ่งได้รับบาดเจ็บจากการขับรถชนกับรถคันอื่นเนื่องจากการทำงานให้โจทก์ โจทก์ไม่เห็นด้วยกับคำสั่งของจำเลย เพราะลูกจ้างของโจทก์ประสบอันตรายนอกเวลาทำงานและมิใช่เนื่องมาจากการทำงานให้โจทก์ โจทก์อุทธรณ์คำสั่งแต่ถูกยกอุทธรณ์ ขอให้เพิกถอนคำสั่งดังกล่าวของจำเลย จำเลยให้การว่า ลูกจ้างของจำเลยประสบอันตรายในขณะที่เดินทางมารับคำสั่งเรื่องงานจากโจทก์ ถือได้ว่าประสบอันตรายเนื่องจากการทำงานของโจทก์ ศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า ขณะที่ลูกจ้างประสบอันตรายนั้นเป็นเวลานอกเวลาทำงานและมิใช่เนื่องมาจากการทำงานให้โจทก์หรือป้องกันรักษาประโยชน์ให้แก่โจทก์ผู้เป็นนายจ้าง พิพากษาให้เพิกถอนคำสั่ง จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า นายจ้างจะต้องจ่ายเงินทดแทนให้แก่ลูกจ้างตามประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ ๑๐๓ ลงวันที่ ๑๖ มีนาคม ๒๕๑๕ ข้อ ๒ และประกาศกระทรวงมหาดไทยเรื่องการคุ้มครองแรงงาน ฉบับลงวันที่ ๑๖ เมษายน ๒๕๑๕ นั้นลูกจ้างจะต้องได้รับอันตรายแก่กายหรือจิตใจหรือถึงแก่ความตายเนื่องจากการทำงานให้แก่นายจ้างหรือการป้องกันรักษาประโยชน์ให้แก่นายจ้าง ทั้งนี้ไม่ว่าจะเป็นในเวลาทำงานหรือนอกเวลาทำงานตามปกติ ลูกจ้างของโจทก์มีหน้าที่เดินตลาดและเก็บเงินจากลูกค้าโดยขับรถจักรยานยนต์ของโจทก์ไปทำหน้าที่ดังกล่าว และโจทก์มอบให้ดูแลรักษารถจักรยานยนต์ กับอนุญาตให้ขับรถจักรยานยนต์กลับบ้านและมาทำงานที่สำนักงาน ขณะที่ลูกจ้างโจทก์ขับรถจักรยานยนต์จากบ้านเพื่อไปทำงานที่สำนักงานตามปกติ เกิดประสบอันตรายเนื่องจากถูกรถสามล้อเครื่องชน การประสบอันตรายนี้มิใช่เกิดในขณะที่ลูกจ้างโจทก์กำลังเดินทางไปหรือกลับจากการปฏิบัติงานตามคำสั่งของโจทก์ และมิใช่เป็นการประสบอันตรายเนื่องจากการป้องกันรักษาประโยชน์ให้แก่โจทก์ผู้เป็นนายจ้าง โจทก์จึงไม่ต้องจ่ายเงินทดแทนให้แก่ลูกจ้าง คำสั่งของจำเลยไม่ชอบ พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2379/2520ห้างหุ้นส่วนจำกัดโรงงานแบะแซไทยเฮงฮวด โดยนายประสิทธิ์เดชวรสุทธิหุ้นส่วนผู้จัดการโจทก์นางลาวัลย์ อิศรางกูร ณ อยุธยา กับพวกล. ประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 103 พ.ศ.2515 ม. 2 (6), ม. 14 ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่องการคุ้มครองแรงงาน ลงวันที่ 16 เมษายน พ.ศ.2515 ม. 2ลูกจ้างมีหน้าที่เดินตลาดและเก็บเงินจากลูกค้า นายจ้างมอบรถจักรยานยนต์ไว้ให้ใช้ในการปฏิบัติหน้าที่ โดยให้ดูแลรักษาและอนุญาตให้นำรถกลับบ้านและขับมาทำงานที่สำนักงานด้วย ขณะที่ลูกจ้างประสบอันตรายนั้นเป็นเวลาที่ลูกจ้างขับรถจักรยานยนต์จากบ้านจะไปสำนักงานเพื่อปฏิบัติงานตามปกติ มิได้ประสบอันตรายในขณะที่กำลังเดินทางไปหรือกลับจากการปฏิบัติงานตามคำสั่งของนายจ้าง จึงมิใช่เป็นการประสบอันตรายเนื่องจากการทำงานให้แก่นายจ้าง และมิใช่เป็นการประสบอันตรายเนื่องจากการป้องกันรักษาประโยชน์ให้แก่นายจ้าง นายจ้างไม่ต้องจ่ายเงินทดแทนให้โจทก์ฟ้องว่า จำเลยในฐานะพนักงานเงินทดแทนได้มีคำสั่งให้โจทก์จ่ายเงินทดแทนแก่ลูกจ้างซึ่งได้รับบาดเจ็บจากการขับรถชนกับรถคันอื่นเนื่องจากการทำงานให้โจทก์ โจทก์ไม่เห็นด้วยกับคำสั่งของจำเลย เพราะลูกจ้างของโจทก์ประสบอันตรายนอกเวลาทำงานและมิใช่เนื่องมาจากการทำงานให้โจทก์ โจทก์อุทธรณ์คำสั่งแต่ถูกยกอุทธรณ์ ขอให้เพิกถอนคำสั่งดังกล่าวของจำเลย จำเลยให้การว่า ลูกจ้างของจำเลยประสบอันตรายในขณะที่เดินทางมารับคำสั่งเรื่องงานจากโจทก์ ถือได้ว่าประสบอันตรายเนื่องจากการทำงานของโจทก์ ศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า ขณะที่ลูกจ้างประสบอันตรายนั้นเป็นเวลานอกเวลาทำงานและมิใช่เนื่องมาจากการทำงานให้โจทก์หรือป้องกันรักษาประโยชน์ให้แก่โจทก์ผู้เป็นนายจ้าง พิพากษาให้เพิกถอนคำสั่ง จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า นายจ้างจะต้องจ่ายเงินทดแทนให้แก่ลูกจ้างตามประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ ๑๐๓ ลงวันที่ ๑๖ มีนาคม ๒๕๑๕ ข้อ ๒ และประกาศกระทรวงมหาดไทยเรื่องการคุ้มครองแรงงาน ฉบับลงวันที่ ๑๖ เมษายน ๒๕๑๕ นั้นลูกจ้างจะต้องได้รับอันตรายแก่กายหรือจิตใจหรือถึงแก่ความตายเนื่องจากการทำงานให้แก่นายจ้างหรือการป้องกันรักษาประโยชน์ให้แก่นายจ้าง ทั้งนี้ไม่ว่าจะเป็นในเวลาทำงานหรือนอกเวลาทำงานตามปกติ ลูกจ้างของโจทก์มีหน้าที่เดินตลาดและเก็บเงินจากลูกค้าโดยขับรถจักรยานยนต์ของโจทก์ไปทำหน้าที่ดังกล่าว และโจทก์มอบให้ดูแลรักษารถจักรยานยนต์ กับอนุญาตให้ขับรถจักรยานยนต์กลับบ้านและมาทำงานที่สำนักงาน ขณะที่ลูกจ้างโจทก์ขับรถจักรยานยนต์จากบ้านเพื่อไปทำงานที่สำนักงานตามปกติ เกิดประสบอันตรายเนื่องจากถูกรถสามล้อเครื่องชน การประสบอันตรายนี้มิใช่เกิดในขณะที่ลูกจ้างโจทก์กำลังเดินทางไปหรือกลับจากการปฏิบัติงานตามคำสั่งของโจทก์ และมิใช่เป็นการประสบอันตรายเนื่องจากการป้องกันรักษาประโยชน์ให้แก่โจทก์ผู้เป็นนายจ้าง โจทก์จึงไม่ต้องจ่ายเงินทดแทนให้แก่ลูกจ้าง คำสั่งของจำเลยไม่ชอบ พิพากษายืน(มงคล วัลยะเพ็ชร์-สอน ไชยสุต-เพียร ศรีอรุณ)ศาลแพ่ง - นายไพจิตร วิเศษโกสินศาลอุทธรณ์ - นายสุจริต ถาวรสุขแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยในฐานะพนักงานเงินทดแทนได้มีคำสั่งให้โจทก์จ่ายเงินทดแทนแก่ลูกจ้างซึ่งได้รับบาดเจ็บจากการขับรถชนกับรถคันอื่นเนื่องจากการทำงานให้โจทก์ โจทก์ไม่เห็นด้วยกับคำสั่งของจำเลย เพราะลูกจ้างของโจทก์ประสบอันตรายนอกเวลาทำงานและมิใช่เนื่องมาจากการทำงานให้โจทก์ โจทก์อุทธรณ์คำสั่งแต่ถูกยกอุทธรณ์ ขอให้เพิกถอนคำสั่งดังกล่าวของจำเลย จำเลยให้การว่า ลูกจ้างของจำเลยประสบอันตรายในขณะที่เดินทางมารับคำสั่งเรื่องงานจากโจทก์ ถือได้ว่าประสบอันตรายเนื่องจากการทำงานของโจทก์ ศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า ขณะที่ลูกจ้างประสบอันตรายนั้นเป็นเวลานอกเวลาทำงานและมิใช่เนื่องมาจากการทำงานให้โจทก์หรือป้องกันรักษาประโยชน์ให้แก่โจทก์ผู้เป็นนายจ้าง พิพากษาให้เพิกถอนคำสั่ง จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า นายจ้างจะต้องจ่ายเงินทดแทนให้แก่ลูกจ้างตามประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ ๑๐๓ ลงวันที่ ๑๖ มีนาคม ๒๕๑๕ ข้อ ๒ และประกาศกระทรวงมหาดไทยเรื่องการคุ้มครองแรงงาน ฉบับลงวันที่ ๑๖ เมษายน ๒๕๑๕ นั้นลูกจ้างจะต้องได้รับอันตรายแก่กายหรือจิตใจหรือถึงแก่ความตายเนื่องจากการทำงานให้แก่นายจ้างหรือการป้องกันรักษาประโยชน์ให้แก่นายจ้าง ทั้งนี้ไม่ว่าจะเป็นในเวลาทำงานหรือนอกเวลาทำงานตามปกติ ลูกจ้างของโจทก์มีหน้าที่เดินตลาดและเก็บเงินจากลูกค้าโดยขับรถจักรยานยนต์ของโจทก์ไปทำหน้าที่ดังกล่าว และโจทก์มอบให้ดูแลรักษารถจักรยานยนต์ กับอนุญาตให้ขับรถจักรยานยนต์กลับบ้านและมาทำงานที่สำนักงาน ขณะที่ลูกจ้างโจทก์ขับรถจักรยานยนต์จากบ้านเพื่อไปทำงานที่สำนักงานตามปกติ เกิดประสบอันตรายเนื่องจากถูกรถสามล้อเครื่องชน การประสบอันตรายนี้มิใช่เกิดในขณะที่ลูกจ้างโจทก์กำลังเดินทางไปหรือกลับจากการปฏิบัติงานตามคำสั่งของโจทก์ และมิใช่เป็นการประสบอันตรายเนื่องจากการป้องกันรักษาประโยชน์ให้แก่โจทก์ผู้เป็นนายจ้าง โจทก์จึงไม่ต้องจ่ายเงินทดแทนให้แก่ลูกจ้าง คำสั่งของจำเลยไม่ชอบ พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2379/2520ห้างหุ้นส่วนจำกัดโรงงานแบะแซไทยเฮงฮวด โดยนายประสิทธิ์เดชวรสุทธิหุ้นส่วนผู้จัดการโจทก์นางลาวัลย์ อิศรางกูร ณ อยุธยา กับพวกล. ประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 103 พ.ศ.2515 ม. 2 (6), ม. 14 ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่องการคุ้มครองแรงงาน ลงวันที่ 16 เมษายน พ.ศ.2515 ม. 2ลูกจ้างมีหน้าที่เดินตลาดและเก็บเงินจากลูกค้า นายจ้างมอบรถจักรยานยนต์ไว้ให้ใช้ในการปฏิบัติหน้าที่ โดยให้ดูแลรักษาและอนุญาตให้นำรถกลับบ้านและขับมาทำงานที่สำนักงานด้วย ขณะที่ลูกจ้างประสบอันตรายนั้นเป็นเวลาที่ลูกจ้างขับรถจักรยานยนต์จากบ้านจะไปสำนักงานเพื่อปฏิบัติงานตามปกติ มิได้ประสบอันตรายในขณะที่กำลังเดินทางไปหรือกลับจากการปฏิบัติงานตามคำสั่งของนายจ้าง จึงมิใช่เป็นการประสบอันตรายเนื่องจากการทำงานให้แก่นายจ้าง และมิใช่เป็นการประสบอันตรายเนื่องจากการป้องกันรักษาประโยชน์ให้แก่นายจ้าง นายจ้างไม่ต้องจ่ายเงินทดแทนให้โจทก์ฟ้องว่า จำเลยในฐานะพนักงานเงินทดแทนได้มีคำสั่งให้โจทก์จ่ายเงินทดแทนแก่ลูกจ้างซึ่งได้รับบาดเจ็บจากการขับรถชนกับรถคันอื่นเนื่องจากการทำงานให้โจทก์ โจทก์ไม่เห็นด้วยกับคำสั่งของจำเลย เพราะลูกจ้างของโจทก์ประสบอันตรายนอกเวลาทำงานและมิใช่เนื่องมาจากการทำงานให้โจทก์ โจทก์อุทธรณ์คำสั่งแต่ถูกยกอุทธรณ์ ขอให้เพิกถอนคำสั่งดังกล่าวของจำเลย จำเลยให้การว่า ลูกจ้างของจำเลยประสบอันตรายในขณะที่เดินทางมารับคำสั่งเรื่องงานจากโจทก์ ถือได้ว่าประสบอันตรายเนื่องจากการทำงานของโจทก์ ศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า ขณะที่ลูกจ้างประสบอันตรายนั้นเป็นเวลานอกเวลาทำงานและมิใช่เนื่องมาจากการทำงานให้โจทก์หรือป้องกันรักษาประโยชน์ให้แก่โจทก์ผู้เป็นนายจ้าง พิพากษาให้เพิกถอนคำสั่ง จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า นายจ้างจะต้องจ่ายเงินทดแทนให้แก่ลูกจ้างตามประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ ๑๐๓ ลงวันที่ ๑๖ มีนาคม ๒๕๑๕ ข้อ ๒ และประกาศกระทรวงมหาดไทยเรื่องการคุ้มครองแรงงาน ฉบับลงวันที่ ๑๖ เมษายน ๒๕๑๕ นั้นลูกจ้างจะต้องได้รับอันตรายแก่กายหรือจิตใจหรือถึงแก่ความตายเนื่องจากการทำงานให้แก่นายจ้างหรือการป้องกันรักษาประโยชน์ให้แก่นายจ้าง ทั้งนี้ไม่ว่าจะเป็นในเวลาทำงานหรือนอกเวลาทำงานตามปกติ ลูกจ้างของโจทก์มีหน้าที่เดินตลาดและเก็บเงินจากลูกค้าโดยขับรถจักรยานยนต์ของโจทก์ไปทำหน้าที่ดังกล่าว และโจทก์มอบให้ดูแลรักษารถจักรยานยนต์ กับอนุญาตให้ขับรถจักรยานยนต์กลับบ้านและมาทำงานที่สำนักงาน ขณะที่ลูกจ้างโจทก์ขับรถจักรยานยนต์จากบ้านเพื่อไปทำงานที่สำนักงานตามปกติ เกิดประสบอันตรายเนื่องจากถูกรถสามล้อเครื่องชน การประสบอันตรายนี้มิใช่เกิดในขณะที่ลูกจ้างโจทก์กำลังเดินทางไปหรือกลับจากการปฏิบัติงานตามคำสั่งของโจทก์ และมิใช่เป็นการประสบอันตรายเนื่องจากการป้องกันรักษาประโยชน์ให้แก่โจทก์ผู้เป็นนายจ้าง โจทก์จึงไม่ต้องจ่ายเงินทดแทนให้แก่ลูกจ้าง คำสั่งของจำเลยไม่ชอบ พิพากษายืน(มงคล วัลยะเพ็ชร์-สอน ไชยสุต-เพียร ศรีอรุณ)ศาลแพ่ง - นายไพจิตร วิเศษโกสินศาลอุทธรณ์ - นายสุจริต ถาวรสุขแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ