คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 904/2517หลักกฎหมาย: ที่ดินและอาคารของโจทก์และของจำเลยร่วมอยู่ติดกันโดยต่างรับซื้อมาจากบุคคลอื่นกันสาดของอาคารที่จำเลยร่วมซื้อได้รุกล้ำที่ดินที่โจทก์ซื้ออยู่ก่อนแล้ว ต่อมาจำเลยร่วมได้สร้างห้องน้ำบนกันสาดนั้น อันเป็นการใช้ส่วนแห่งแดนกรรมสิทธิ์ที่ดินของโจทก์เฉพาะที่กันสาดรุกล้ำเข้าไปนั้นสืบต่อจากเจ้าของเดิมโดยจำเลยร่วมมิได้ขออนุญาตต่อผู้ใด ถือได้ว่าจำเลยร่วมได้สร้างห้องน้ำขึ้นโดยสุจริตย่อมได้รับความคุ้มครองตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1312 และข้อเท็จจริงก็ฟังได้ว่าจำเลยร่วมใช้สิทธิโดยอำนาจปรปักษ์เกินกว่า 10 ปีแล้วกันสาดและห้องน้ำเหนือที่ดินของโจทก์ย่อมตกอยู่ในภารจำยอมโจทก์จึงไม่มีสิทธิที่จะฟ้องขอให้จำเลยรื้อห้องน้ำบนกันสาดนั้นโจทก์ฟ้องว่าโจทก์เป็นเจ้าของที่ดินพร้อมด้วยตึก 3 ชั้น 1 คูหาจำเลยเป็นเจ้าของโรงแรมซึ่งปลูกอยู่บนที่ดินติดต่อกับที่ดินของโจทก์เมื่อประมาณ 8-9 ปีมาแล้ว สามีจำเลยได้ขออนุญาตใช้กับสาดบนตึกชั้นสองของโรงแรมซึ่งรุกล้ำเข้ามาในที่ดินของโจทก์กั้นเป็นห้องน้ำโดยตกลงกันว่า หากโจทก์ต้องการใช้เมื่อใดก็จะจัดการรื้อให้ตามเดิมต่อมาโจทก์ประสงค์จะใช้กันสาดนี้ต่อขยายทำเป็นห้องอยู่อาศัย ได้แจ้งให้จำเลยทราบแล้ว จำเลยไม่ยอมรื้อ ขอให้บังคับจำเลยรื้อถอนทำกันสาดให้คงสภาพเดิม และเรียกค่าเสียหายศาลชั้นต้นมีคำสั่งเรียกนางมาลี ปกัมพล เข้ามาเป็นจำเลยร่วมตามที่โจทก์ขอจำเลยทั้งสองให้การว่า ที่ดินกับโรงแรมเป็นของจำเลยร่วม สามีของจำเลยไม่เคยขออนุญาตใช้กันสาดจากโจทก์ โรงแรมของจำเลยสร้างมา50 ปีเศษแล้ว โดยมีกันสาดอยู่แล้ว จำเลยร่วมได้กรรมสิทธิ์โรงแรมนี้เมื่อ 15-16 ปีมานี้ จึงสร้างห้องน้ำขึ้น และได้ครอบครองมาเกิน 10 ปีแล้ว กันสาดเป็นส่วนควบของโรงแรมซึ่งจำเลยร่วมได้กรรมสิทธิ์ โจทก์ไม่มีอำนาจฟ้อง และคดีของโจทก์ขาดอายุความศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ ให้จำเลยรื้อถอนกำแพงฝาและสิ่งรุกล้ำในเขตที่ดินของโจทก์ออกไปจำเลยทั้งสองฎีกาศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า โจทก์และจำเลยร่วมมีที่ดินอยู่ติดต่อกัน ในที่ดินของโจทก์มีร้านค้าของของโจทก์ปลูกอยู่ ในที่ดินของจำเลยร่วมมีโรงแรมของจำเลยร่วมปลูกอยู่เดิมที่ดินและอาคารของโจทก์จำเลยร่วมเป็นของบุคคลอื่น โดยพี่สาวโจทก์เป็นผู้ซื้อแล้วยกให้โจทก์ โจทก์ครอบครองเป็นเจ้าของตลอดมาจนบัดนี้ ส่วนจำเลยร่วมซื้อที่ดินและอาคารจากบุคคลอื่นแล้วก็ครอบครองเป็นเจ้าของตลอดมาจนบัดนี้เช่นเดียวกัน ห้องน้ำบนกันสาดรายพิพาทตั้งอยู่ในเขตกรรมสิทธิ์โฉนดของโจทก์ในปัญหาที่ว่าโจทก์มีสิทธิฟ้องขอให้จำเลยรื้อห้องน้ำบนกันสาดรายพิพาทได้หรือไม่นั้น ศาลฎีกาวินิจฉัยคำพยานโจทก์จำเลยแล้วเชื่อว่าจำเลยสร้างห้องน้ำบนกันสาดรายพิพาทโดยมิได้ขออนุญาตต่อฝ่ายโจทก์และวินิจฉัยว่ากันสาดรายพิพาทเป็นส่วนควบของโรงแรม จำเลยร่วมได้ใช้ส่วนแห่งแดนกรรมสิทธิ์ที่ดินของโจทก์เฉพาะที่กันสาดรุกล้ำเข้าไปนั้น สืบต่อจากเจ้าของเดิม การที่จำเลยร่วมสร้างห้องน้ำบนกันสาดรายพิพาทโดยมิได้ขออนุญาตต่อผู้ใด โดยถือว่าเป็นกรรมสิทธิ์ของจำเลยร่วมนั้น ถือได้ว่าจำเลยร่วมสร้างขึ้นโดยสุจริตย่อมได้รับความคุ้มครองตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1312 และข้อเท็จจริงก็ฟังได้ว่าจำเลยร่วมใช้สิทธิโดยอำนาจปรปักษ์มาเกินกว่า 10 ปีแล้ว กันสาดและห้องน้ำรายพิพาทจึงตกอยู่ในภารจำยอม โจทก์จึงไม่มีสิทธิที่จะฟ้องขอให้จำเลยรื้อห้องน้ำบนกันสาดรายพิพาทพิพากษาแก้ ให้บังคับคดีตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 904/2517นายบุญเลิศ ธารทองวงศ์โจทก์นางอบอวล ธนศรีจำเลยจำเลยร่วมจำเลยนางมาลี ปกัมพลจำเลย ป.พ.พ. ม. 1312, ม. 1382, ม. 1387, ม. 1401ที่ดินและอาคารของโจทก์และของจำเลยร่วมอยู่ติดกันโดยต่างรับซื้อมาจากบุคคลอื่นกันสาดของอาคารที่จำเลยร่วมซื้อได้รุกล้ำที่ดินที่โจทก์ซื้ออยู่ก่อนแล้ว ต่อมาจำเลยร่วมได้สร้างห้องน้ำบนกันสาดนั้น อันเป็นการใช้ส่วนแห่งแดนกรรมสิทธิ์ที่ดินของโจทก์เฉพาะที่กันสาดรุกล้ำเข้าไปนั้นสืบต่อจากเจ้าของเดิมโดยจำเลยร่วมมิได้ขออนุญาตต่อผู้ใด ถือได้ว่าจำเลยร่วมได้สร้างห้องน้ำขึ้นโดยสุจริตย่อมได้รับความคุ้มครองตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1312 และข้อเท็จจริงก็ฟังได้ว่าจำเลยร่วมใช้สิทธิโดยอำนาจปรปักษ์เกินกว่า 10 ปีแล้วกันสาดและห้องน้ำเหนือที่ดินของโจทก์ย่อมตกอยู่ในภารจำยอมโจทก์จึงไม่มีสิทธิที่จะฟ้องขอให้จำเลยรื้อห้องน้ำบนกันสาดนั้นโจทก์ฟ้องว่าโจทก์เป็นเจ้าของที่ดินพร้อมด้วยตึก 3 ชั้น 1 คูหาจำเลยเป็นเจ้าของโรงแรมซึ่งปลูกอยู่บนที่ดินติดต่อกับที่ดินของโจทก์เมื่อประมาณ 8-9 ปีมาแล้ว สามีจำเลยได้ขออนุญาตใช้กับสาดบนตึกชั้นสองของโรงแรมซึ่งรุกล้ำเข้ามาในที่ดินของโจทก์กั้นเป็นห้องน้ำโดยตกลงกันว่า หากโจทก์ต้องการใช้เมื่อใดก็จะจัดการรื้อให้ตามเดิมต่อมาโจทก์ประสงค์จะใช้กันสาดนี้ต่อขยายทำเป็นห้องอยู่อาศัย ได้แจ้งให้จำเลยทราบแล้ว จำเลยไม่ยอมรื้อ ขอให้บังคับจำเลยรื้อถอนทำกันสาดให้คงสภาพเดิม และเรียกค่าเสียหายศาลชั้นต้นมีคำสั่งเรียกนางมาลี ปกัมพล เข้ามาเป็นจำเลยร่วมตามที่โจทก์ขอจำเลยทั้งสองให้การว่า ที่ดินกับโรงแรมเป็นของจำเลยร่วม สามีของจำเลยไม่เคยขออนุญาตใช้กันสาดจากโจทก์ โรงแรมของจำเลยสร้างมา50 ปีเศษแล้ว โดยมีกันสาดอยู่แล้ว จำเลยร่วมได้กรรมสิทธิ์โรงแรมนี้เมื่อ 15-16 ปีมานี้ จึงสร้างห้องน้ำขึ้น และได้ครอบครองมาเกิน 10 ปีแล้ว กันสาดเป็นส่วนควบของโรงแรมซึ่งจำเลยร่วมได้กรรมสิทธิ์ โจทก์ไม่มีอำนาจฟ้อง และคดีของโจทก์ขาดอายุความศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ ให้จำเลยรื้อถอนกำแพงฝาและสิ่งรุกล้ำในเขตที่ดินของโจทก์ออกไปจำเลยทั้งสองฎีกาศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า โจทก์และจำเลยร่วมมีที่ดินอยู่ติดต่อกัน ในที่ดินของโจทก์มีร้านค้าของของโจทก์ปลูกอยู่ ในที่ดินของจำเลยร่วมมีโรงแรมของจำเลยร่วมปลูกอยู่เดิมที่ดินและอาคารของโจทก์จำเลยร่วมเป็นของบุคคลอื่น โดยพี่สาวโจทก์เป็นผู้ซื้อแล้วยกให้โจทก์ โจทก์ครอบครองเป็นเจ้าของตลอดมาจนบัดนี้ ส่วนจำเลยร่วมซื้อที่ดินและอาคารจากบุคคลอื่นแล้วก็ครอบครองเป็นเจ้าของตลอดมาจนบัดนี้เช่นเดียวกัน ห้องน้ำบนกันสาดรายพิพาทตั้งอยู่ในเขตกรรมสิทธิ์โฉนดของโจทก์ในปัญหาที่ว่าโจทก์มีสิทธิฟ้องขอให้จำเลยรื้อห้องน้ำบนกันสาดรายพิพาทได้หรือไม่นั้น ศาลฎีกาวินิจฉัยคำพยานโจทก์จำเลยแล้วเชื่อว่าจำเลยสร้างห้องน้ำบนกันสาดรายพิพาทโดยมิได้ขออนุญาตต่อฝ่ายโจทก์และวินิจฉัยว่ากันสาดรายพิพาทเป็นส่วนควบของโรงแรม จำเลยร่วมได้ใช้ส่วนแห่งแดนกรรมสิทธิ์ที่ดินของโจทก์เฉพาะที่กันสาดรุกล้ำเข้าไปนั้น สืบต่อจากเจ้าของเดิม การที่จำเลยร่วมสร้างห้องน้ำบนกันสาดรายพิพาทโดยมิได้ขออนุญาตต่อผู้ใด โดยถือว่าเป็นกรรมสิทธิ์ของจำเลยร่วมนั้น ถือได้ว่าจำเลยร่วมสร้างขึ้นโดยสุจริตย่อมได้รับความคุ้มครองตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1312 และข้อเท็จจริงก็ฟังได้ว่าจำเลยร่วมใช้สิทธิโดยอำนาจปรปักษ์มาเกินกว่า 10 ปีแล้ว กันสาดและห้องน้ำรายพิพาทจึงตกอยู่ในภารจำยอม โจทก์จึงไม่มีสิทธิที่จะฟ้องขอให้จำเลยรื้อห้องน้ำบนกันสาดรายพิพาทพิพากษาแก้ ให้บังคับคดีตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น(สมชัย ทรัพยวณิช-วิกรม เมาลานนท์-สุธี ชอบธรรม)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่าโจทก์เป็นเจ้าของที่ดินพร้อมด้วยตึก 3 ชั้น 1 คูหาจำเลยเป็นเจ้าของโรงแรมซึ่งปลูกอยู่บนที่ดินติดต่อกับที่ดินของโจทก์เมื่อประมาณ 8-9 ปีมาแล้ว สามีจำเลยได้ขออนุญาตใช้กับสาดบนตึกชั้นสองของโรงแรมซึ่งรุกล้ำเข้ามาในที่ดินของโจทก์กั้นเป็นห้องน้ำโดยตกลงกันว่า หากโจทก์ต้องการใช้เมื่อใดก็จะจัดการรื้อให้ตามเดิมต่อมาโจทก์ประสงค์จะใช้กันสาดนี้ต่อขยายทำเป็นห้องอยู่อาศัย ได้แจ้งให้จำเลยทราบแล้ว จำเลยไม่ยอมรื้อ ขอให้บังคับจำเลยรื้อถอนทำกันสาดให้คงสภาพเดิม และเรียกค่าเสียหายศาลชั้นต้นมีคำสั่งเรียกนางมาลี ปกัมพล เข้ามาเป็นจำเลยร่วมตามที่โจทก์ขอจำเลยทั้งสองให้การว่า ที่ดินกับโรงแรมเป็นของจำเลยร่วม สามีของจำเลยไม่เคยขออนุญาตใช้กันสาดจากโจทก์ โรงแรมของจำเลยสร้างมา50 ปีเศษแล้ว โดยมีกันสาดอยู่แล้ว จำเลยร่วมได้กรรมสิทธิ์โรงแรมนี้เมื่อ 15-16 ปีมานี้ จึงสร้างห้องน้ำขึ้น และได้ครอบครองมาเกิน 10 ปีแล้ว กันสาดเป็นส่วนควบของโรงแรมซึ่งจำเลยร่วมได้กรรมสิทธิ์ โจทก์ไม่มีอำนาจฟ้อง และคดีของโจทก์ขาดอายุความศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ ให้จำเลยรื้อถอนกำแพงฝาและสิ่งรุกล้ำในเขตที่ดินของโจทก์ออกไปจำเลยทั้งสองฎีกาศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า โจทก์และจำเลยร่วมมีที่ดินอยู่ติดต่อกัน ในที่ดินของโจทก์มีร้านค้าของของโจทก์ปลูกอยู่ ในที่ดินของจำเลยร่วมมีโรงแรมของจำเลยร่วมปลูกอยู่เดิมที่ดินและอาคารของโจทก์จำเลยร่วมเป็นของบุคคลอื่น โดยพี่สาวโจทก์เป็นผู้ซื้อแล้วยกให้โจทก์ โจทก์ครอบครองเป็นเจ้าของตลอดมาจนบัดนี้ ส่วนจำเลยร่วมซื้อที่ดินและอาคารจากบุคคลอื่นแล้วก็ครอบครองเป็นเจ้าของตลอดมาจนบัดนี้เช่นเดียวกัน ห้องน้ำบนกันสาดรายพิพาทตั้งอยู่ในเขตกรรมสิทธิ์โฉนดของโจทก์ในปัญหาที่ว่าโจทก์มีสิทธิฟ้องขอให้จำเลยรื้อห้องน้ำบนกันสาดรายพิพาทได้หรือไม่นั้น ศาลฎีกาวินิจฉัยคำพยานโจทก์จำเลยแล้วเชื่อว่าจำเลยสร้างห้องน้ำบนกันสาดรายพิพาทโดยมิได้ขออนุญาตต่อฝ่ายโจทก์และวินิจฉัยว่ากันสาดรายพิพาทเป็นส่วนควบของโรงแรม จำเลยร่วมได้ใช้ส่วนแห่งแดนกรรมสิทธิ์ที่ดินของโจทก์เฉพาะที่กันสาดรุกล้ำเข้าไปนั้น สืบต่อจากเจ้าของเดิม การที่จำเลยร่วมสร้างห้องน้ำบนกันสาดรายพิพาทโดยมิได้ขออนุญาตต่อผู้ใด โดยถือว่าเป็นกรรมสิทธิ์ของจำเลยร่วมนั้น ถือได้ว่าจำเลยร่วมสร้างขึ้นโดยสุจริตย่อมได้รับความคุ้มครองตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1312 และข้อเท็จจริงก็ฟังได้ว่าจำเลยร่วมใช้สิทธิโดยอำนาจปรปักษ์มาเกินกว่า 10 ปีแล้ว กันสาดและห้องน้ำรายพิพาทจึงตกอยู่ในภารจำยอม โจทก์จึงไม่มีสิทธิที่จะฟ้องขอให้จำเลยรื้อห้องน้ำบนกันสาดรายพิพาทพิพากษาแก้ ให้บังคับคดีตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 904/2517นายบุญเลิศ ธารทองวงศ์โจทก์นางอบอวล ธนศรีจำเลยจำเลยร่วมจำเลยนางมาลี ปกัมพลจำเลย ป.พ.พ. ม. 1312, ม. 1382, ม. 1387, ม. 1401ที่ดินและอาคารของโจทก์และของจำเลยร่วมอยู่ติดกันโดยต่างรับซื้อมาจากบุคคลอื่นกันสาดของอาคารที่จำเลยร่วมซื้อได้รุกล้ำที่ดินที่โจทก์ซื้ออยู่ก่อนแล้ว ต่อมาจำเลยร่วมได้สร้างห้องน้ำบนกันสาดนั้น อันเป็นการใช้ส่วนแห่งแดนกรรมสิทธิ์ที่ดินของโจทก์เฉพาะที่กันสาดรุกล้ำเข้าไปนั้นสืบต่อจากเจ้าของเดิมโดยจำเลยร่วมมิได้ขออนุญาตต่อผู้ใด ถือได้ว่าจำเลยร่วมได้สร้างห้องน้ำขึ้นโดยสุจริตย่อมได้รับความคุ้มครองตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1312 และข้อเท็จจริงก็ฟังได้ว่าจำเลยร่วมใช้สิทธิโดยอำนาจปรปักษ์เกินกว่า 10 ปีแล้วกันสาดและห้องน้ำเหนือที่ดินของโจทก์ย่อมตกอยู่ในภารจำยอมโจทก์จึงไม่มีสิทธิที่จะฟ้องขอให้จำเลยรื้อห้องน้ำบนกันสาดนั้นโจทก์ฟ้องว่าโจทก์เป็นเจ้าของที่ดินพร้อมด้วยตึก 3 ชั้น 1 คูหาจำเลยเป็นเจ้าของโรงแรมซึ่งปลูกอยู่บนที่ดินติดต่อกับที่ดินของโจทก์เมื่อประมาณ 8-9 ปีมาแล้ว สามีจำเลยได้ขออนุญาตใช้กับสาดบนตึกชั้นสองของโรงแรมซึ่งรุกล้ำเข้ามาในที่ดินของโจทก์กั้นเป็นห้องน้ำโดยตกลงกันว่า หากโจทก์ต้องการใช้เมื่อใดก็จะจัดการรื้อให้ตามเดิมต่อมาโจทก์ประสงค์จะใช้กันสาดนี้ต่อขยายทำเป็นห้องอยู่อาศัย ได้แจ้งให้จำเลยทราบแล้ว จำเลยไม่ยอมรื้อ ขอให้บังคับจำเลยรื้อถอนทำกันสาดให้คงสภาพเดิม และเรียกค่าเสียหายศาลชั้นต้นมีคำสั่งเรียกนางมาลี ปกัมพล เข้ามาเป็นจำเลยร่วมตามที่โจทก์ขอจำเลยทั้งสองให้การว่า ที่ดินกับโรงแรมเป็นของจำเลยร่วม สามีของจำเลยไม่เคยขออนุญาตใช้กันสาดจากโจทก์ โรงแรมของจำเลยสร้างมา50 ปีเศษแล้ว โดยมีกันสาดอยู่แล้ว จำเลยร่วมได้กรรมสิทธิ์โรงแรมนี้เมื่อ 15-16 ปีมานี้ จึงสร้างห้องน้ำขึ้น และได้ครอบครองมาเกิน 10 ปีแล้ว กันสาดเป็นส่วนควบของโรงแรมซึ่งจำเลยร่วมได้กรรมสิทธิ์ โจทก์ไม่มีอำนาจฟ้อง และคดีของโจทก์ขาดอายุความศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ ให้จำเลยรื้อถอนกำแพงฝาและสิ่งรุกล้ำในเขตที่ดินของโจทก์ออกไปจำเลยทั้งสองฎีกาศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า โจทก์และจำเลยร่วมมีที่ดินอยู่ติดต่อกัน ในที่ดินของโจทก์มีร้านค้าของของโจทก์ปลูกอยู่ ในที่ดินของจำเลยร่วมมีโรงแรมของจำเลยร่วมปลูกอยู่เดิมที่ดินและอาคารของโจทก์จำเลยร่วมเป็นของบุคคลอื่น โดยพี่สาวโจทก์เป็นผู้ซื้อแล้วยกให้โจทก์ โจทก์ครอบครองเป็นเจ้าของตลอดมาจนบัดนี้ ส่วนจำเลยร่วมซื้อที่ดินและอาคารจากบุคคลอื่นแล้วก็ครอบครองเป็นเจ้าของตลอดมาจนบัดนี้เช่นเดียวกัน ห้องน้ำบนกันสาดรายพิพาทตั้งอยู่ในเขตกรรมสิทธิ์โฉนดของโจทก์ในปัญหาที่ว่าโจทก์มีสิทธิฟ้องขอให้จำเลยรื้อห้องน้ำบนกันสาดรายพิพาทได้หรือไม่นั้น ศาลฎีกาวินิจฉัยคำพยานโจทก์จำเลยแล้วเชื่อว่าจำเลยสร้างห้องน้ำบนกันสาดรายพิพาทโดยมิได้ขออนุญาตต่อฝ่ายโจทก์และวินิจฉัยว่ากันสาดรายพิพาทเป็นส่วนควบของโรงแรม จำเลยร่วมได้ใช้ส่วนแห่งแดนกรรมสิทธิ์ที่ดินของโจทก์เฉพาะที่กันสาดรุกล้ำเข้าไปนั้น สืบต่อจากเจ้าของเดิม การที่จำเลยร่วมสร้างห้องน้ำบนกันสาดรายพิพาทโดยมิได้ขออนุญาตต่อผู้ใด โดยถือว่าเป็นกรรมสิทธิ์ของจำเลยร่วมนั้น ถือได้ว่าจำเลยร่วมสร้างขึ้นโดยสุจริตย่อมได้รับความคุ้มครองตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1312 และข้อเท็จจริงก็ฟังได้ว่าจำเลยร่วมใช้สิทธิโดยอำนาจปรปักษ์มาเกินกว่า 10 ปีแล้ว กันสาดและห้องน้ำรายพิพาทจึงตกอยู่ในภารจำยอม โจทก์จึงไม่มีสิทธิที่จะฟ้องขอให้จำเลยรื้อห้องน้ำบนกันสาดรายพิพาทพิพากษาแก้ ให้บังคับคดีตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น(สมชัย ทรัพยวณิช-วิกรม เมาลานนท์-สุธี ชอบธรรม)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ