คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1014/2477หลักกฎหมาย: พะยานผู้ลงลายมือชื่อในพินัยกรรม์นั้นถือด้วยว่าเป็นผู้รับรองลายพิมพ์นิ้วมือของผู้ทำพินัยกรรม์ ฎีกาอุทธรณ์ ปัญหาข้อเท็จจริง ปัญหาว่าพินัยกรรม์ที่ทำนั้นเป็นพินัยกรรมปลอมหรือไม่ เป็นปัญหาข้อเท็จจริง ข้อฎีกาที่ว่าศาลล่างฟังข้อเท็จจริงผิดจากหลักฐานในสำนวนนั้นจะต้องหยิบยกขึ้นกล่าวด้วยว่าศาลล่างฟังข้อเท็จจริงผิดที่ตรงไหนอย่างใดที่รายพิพาทนี้เดิมเป็นของ น.โจทก์ได้รับกรรมสิทธิมาจาก น.ตามพินัยกรรม์แลได้โอนโฉนดใส่ชื่อโจทก์มาหลายปีแล้วต่อมาพวกจำเลยขอแบ่งซื้อที่รายนี้แล้วไม่ใช้เงินโจทก์จึงฟ้องขับไล่และเรียกค่าเสียหาย จำเลยต่อสู้ว่า จำเลยเป็นญาติกับ น.ได้อยู่ในที่รายนี้ตลอดมาแลว่าพินัยกรรม์ที่ น.ทำไม่สมบูรณ์ เพราะไม่มีพะยานลงลายมือชื่อรับรองลายพิมพ์นิ้วมือของ น. ศาลเดิมแลศาลอุทธรณ์พิพากษาให้ขับไล่จำเลย จำเลยฎีกาว่า (๑) พินัยกรรม์นั้นเป็นพินัยกรรม์ปลอม (๒) พินัยกรรม์นั้นไม่สมบูรณ์โดยไม่มีผู้รับรองลายพิมพ์นิ้วมือแล (๓) ศาลล่างฟังข้อเท็จจริงผิดจากพะยานหลักฐาน ศาลฎีกาวินิจฉัยว่าตามฎีกาข้อ (๑)ปลอมหรือไม่ปลอมเป็นปัญหาข้อเท็จจริง ในปัญหาข้อ ๒ เห็นว่าผู้ลงลายมือชื่อเป็นพะยานในพินัยกรรม์ (ในคดีนี้มี ๔ คน) ก็เป็นผู้รับรองลายพิมพ์นิ้วมือตามความหมายแพ่งประมวลแพ่ง ฯ ม.๙ พอแล้ว แลตามฎีกาข้อ ๓.นั้นเห็นว่าจำเลยไม่ได้ยกขึ้นกล่าวว่าศาลล่างฟังข้อเท็จจริงผิดที่ตรงไหนอย่างใดจึงพิพากษา ยืนตามศาลล่าง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1014/2477ขุนคงคุณราษฎรโจทก์นายนวม กับพวกจำเลย ป.ที่ดิน ป.วิ.พ. ป.พ.พ. ม. 9 พ.ร.บ.ลักษณฎีกาอุทธรณ์ พ.ศ.2461 พะยานผู้ลงลายมือชื่อในพินัยกรรม์นั้นถือด้วยว่าเป็นผู้รับรองลายพิมพ์นิ้วมือของผู้ทำพินัยกรรม์ ฎีกาอุทธรณ์ ปัญหาข้อเท็จจริง ปัญหาว่าพินัยกรรม์ที่ทำนั้นเป็นพินัยกรรมปลอมหรือไม่ เป็นปัญหาข้อเท็จจริง ข้อฎีกาที่ว่าศาลล่างฟังข้อเท็จจริงผิดจากหลักฐานในสำนวนนั้นจะต้องหยิบยกขึ้นกล่าวด้วยว่าศาลล่างฟังข้อเท็จจริงผิดที่ตรงไหนอย่างใดที่รายพิพาทนี้เดิมเป็นของ น.โจทก์ได้รับกรรมสิทธิมาจาก น.ตามพินัยกรรม์แลได้โอนโฉนดใส่ชื่อโจทก์มาหลายปีแล้วต่อมาพวกจำเลยขอแบ่งซื้อที่รายนี้แล้วไม่ใช้เงินโจทก์จึงฟ้องขับไล่และเรียกค่าเสียหาย จำเลยต่อสู้ว่า จำเลยเป็นญาติกับ น.ได้อยู่ในที่รายนี้ตลอดมาแลว่าพินัยกรรม์ที่ น.ทำไม่สมบูรณ์ เพราะไม่มีพะยานลงลายมือชื่อรับรองลายพิมพ์นิ้วมือของ น. ศาลเดิมแลศาลอุทธรณ์พิพากษาให้ขับไล่จำเลย จำเลยฎีกาว่า (๑) พินัยกรรม์นั้นเป็นพินัยกรรม์ปลอม (๒) พินัยกรรม์นั้นไม่สมบูรณ์โดยไม่มีผู้รับรองลายพิมพ์นิ้วมือแล (๓) ศาลล่างฟังข้อเท็จจริงผิดจากพะยานหลักฐาน ศาลฎีกาวินิจฉัยว่าตามฎีกาข้อ (๑)ปลอมหรือไม่ปลอมเป็นปัญหาข้อเท็จจริง ในปัญหาข้อ ๒ เห็นว่าผู้ลงลายมือชื่อเป็นพะยานในพินัยกรรม์ (ในคดีนี้มี ๔ คน) ก็เป็นผู้รับรองลายพิมพ์นิ้วมือตามความหมายแพ่งประมวลแพ่ง ฯ ม.๙ พอแล้ว แลตามฎีกาข้อ ๓.นั้นเห็นว่าจำเลยไม่ได้ยกขึ้นกล่าวว่าศาลล่างฟังข้อเท็จจริงผิดที่ตรงไหนอย่างใดจึงพิพากษา ยืนตามศาลล่าง(อิศร-นล-พลางกูร)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ที่รายพิพาทนี้เดิมเป็นของ น.โจทก์ได้รับกรรมสิทธิมาจาก น.ตามพินัยกรรม์แลได้โอนโฉนดใส่ชื่อโจทก์มาหลายปีแล้วต่อมาพวกจำเลยขอแบ่งซื้อที่รายนี้แล้วไม่ใช้เงินโจทก์จึงฟ้องขับไล่และเรียกค่าเสียหาย จำเลยต่อสู้ว่า จำเลยเป็นญาติกับ น.ได้อยู่ในที่รายนี้ตลอดมาแลว่าพินัยกรรม์ที่ น.ทำไม่สมบูรณ์ เพราะไม่มีพะยานลงลายมือชื่อรับรองลายพิมพ์นิ้วมือของ น. ศาลเดิมแลศาลอุทธรณ์พิพากษาให้ขับไล่จำเลย จำเลยฎีกาว่า (๑) พินัยกรรม์นั้นเป็นพินัยกรรม์ปลอม (๒) พินัยกรรม์นั้นไม่สมบูรณ์โดยไม่มีผู้รับรองลายพิมพ์นิ้วมือแล (๓) ศาลล่างฟังข้อเท็จจริงผิดจากพะยานหลักฐาน ศาลฎีกาวินิจฉัยว่าตามฎีกาข้อ (๑)ปลอมหรือไม่ปลอมเป็นปัญหาข้อเท็จจริง ในปัญหาข้อ ๒ เห็นว่าผู้ลงลายมือชื่อเป็นพะยานในพินัยกรรม์ (ในคดีนี้มี ๔ คน) ก็เป็นผู้รับรองลายพิมพ์นิ้วมือตามความหมายแพ่งประมวลแพ่ง ฯ ม.๙ พอแล้ว แลตามฎีกาข้อ ๓.นั้นเห็นว่าจำเลยไม่ได้ยกขึ้นกล่าวว่าศาลล่างฟังข้อเท็จจริงผิดที่ตรงไหนอย่างใดจึงพิพากษา ยืนตามศาลล่าง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1014/2477ขุนคงคุณราษฎรโจทก์นายนวม กับพวกจำเลย ป.ที่ดิน ป.วิ.พ. ป.พ.พ. ม. 9 พ.ร.บ.ลักษณฎีกาอุทธรณ์ พ.ศ.2461 พะยานผู้ลงลายมือชื่อในพินัยกรรม์นั้นถือด้วยว่าเป็นผู้รับรองลายพิมพ์นิ้วมือของผู้ทำพินัยกรรม์ ฎีกาอุทธรณ์ ปัญหาข้อเท็จจริง ปัญหาว่าพินัยกรรม์ที่ทำนั้นเป็นพินัยกรรมปลอมหรือไม่ เป็นปัญหาข้อเท็จจริง ข้อฎีกาที่ว่าศาลล่างฟังข้อเท็จจริงผิดจากหลักฐานในสำนวนนั้นจะต้องหยิบยกขึ้นกล่าวด้วยว่าศาลล่างฟังข้อเท็จจริงผิดที่ตรงไหนอย่างใดที่รายพิพาทนี้เดิมเป็นของ น.โจทก์ได้รับกรรมสิทธิมาจาก น.ตามพินัยกรรม์แลได้โอนโฉนดใส่ชื่อโจทก์มาหลายปีแล้วต่อมาพวกจำเลยขอแบ่งซื้อที่รายนี้แล้วไม่ใช้เงินโจทก์จึงฟ้องขับไล่และเรียกค่าเสียหาย จำเลยต่อสู้ว่า จำเลยเป็นญาติกับ น.ได้อยู่ในที่รายนี้ตลอดมาแลว่าพินัยกรรม์ที่ น.ทำไม่สมบูรณ์ เพราะไม่มีพะยานลงลายมือชื่อรับรองลายพิมพ์นิ้วมือของ น. ศาลเดิมแลศาลอุทธรณ์พิพากษาให้ขับไล่จำเลย จำเลยฎีกาว่า (๑) พินัยกรรม์นั้นเป็นพินัยกรรม์ปลอม (๒) พินัยกรรม์นั้นไม่สมบูรณ์โดยไม่มีผู้รับรองลายพิมพ์นิ้วมือแล (๓) ศาลล่างฟังข้อเท็จจริงผิดจากพะยานหลักฐาน ศาลฎีกาวินิจฉัยว่าตามฎีกาข้อ (๑)ปลอมหรือไม่ปลอมเป็นปัญหาข้อเท็จจริง ในปัญหาข้อ ๒ เห็นว่าผู้ลงลายมือชื่อเป็นพะยานในพินัยกรรม์ (ในคดีนี้มี ๔ คน) ก็เป็นผู้รับรองลายพิมพ์นิ้วมือตามความหมายแพ่งประมวลแพ่ง ฯ ม.๙ พอแล้ว แลตามฎีกาข้อ ๓.นั้นเห็นว่าจำเลยไม่ได้ยกขึ้นกล่าวว่าศาลล่างฟังข้อเท็จจริงผิดที่ตรงไหนอย่างใดจึงพิพากษา ยืนตามศาลล่าง(อิศร-นล-พลางกูร)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุหมายเหตุ: 111457. คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1012 - 1013/2477 พิมพ์คำพิพากษาฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1012 - 1013/2477 อาชญา ม. 301 ตอนท้า()แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ