คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 726/2496หลักกฎหมาย: การป่วยเป็นโรคลมจุกเสียดไม่ใช่โรคระบาดดังประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาตรา 1663 บัญญัติไว้ฉะนั้นแม้ผู้ป่วยใกล้จะตาย ก็ย่อมจะทำพินัยกรรมด้วยวาจาไม่ได้โจทก์ฟ้องขอแบ่งมรดกนางหลี ผู้เป็นยายจำเลยต่อสู้ว่า นางหลีได้ทำพินัยกรรมด้วยวาจาเกี่ยวกับการป่วยไข้โดยปัจจุบันทันด่วน ทำขึ้นในภาวะฉุกเฉิน โจทก์มีส่วนตามพินัยกรรมนั้นแล้วจะเอาเกินไม่ได้ศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า พินัยกรรมที่กล่าวเป็นโมฆะพิพากษาให้แบ่งมรดกนางหลีให้โจทก์ตามฟ้องศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาพิจารณาแล้ว สงสัยไม่เชื่อว่า นางหลีได้ทำพินัยกรรมด้วยวาจาดังศาลชั้นต้นวินิจฉัยมา และยังเห็นว่าการป่วยเป็นโรคลมจุกเสียด ก็ไม่ใช่โรคระบาดดังประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1663 บัญญัติไว้ จะยึดเอาเหตุเพียงว่า ผู้ใดป่วยไข้ใกล้จะตายยอมทำพินัยกรรมด้วยวาจาได้ แม้เป็นการป่วยไข้ด้วยโรคธรรมดาเช่นคดีนี้แล้ว คำว่าโรคระบาดในมาตรานี้ ก็ไร้ความหมายจึงเป็นพินัยกรรมที่ไม่ชอบด้วยกฎหมายจึงพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 726/2496นายชวน แก้วมีสี บิดาผู้ปกครอง นายโฉ่ง ด.ช.หรัด แก้วมีสี บุตรโจทก์นายเบี้ยว สีหมอก ที่ 1 นางเมี้ยน สีหมอก ที่ 2จำเลย ป.พ.พ. ม. 1663การป่วยเป็นโรคลมจุกเสียดไม่ใช่โรคระบาดดังประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาตรา 1663 บัญญัติไว้ฉะนั้นแม้ผู้ป่วยใกล้จะตาย ก็ย่อมจะทำพินัยกรรมด้วยวาจาไม่ได้โจทก์ฟ้องขอแบ่งมรดกนางหลี ผู้เป็นยายจำเลยต่อสู้ว่า นางหลีได้ทำพินัยกรรมด้วยวาจาเกี่ยวกับการป่วยไข้โดยปัจจุบันทันด่วน ทำขึ้นในภาวะฉุกเฉิน โจทก์มีส่วนตามพินัยกรรมนั้นแล้วจะเอาเกินไม่ได้ศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า พินัยกรรมที่กล่าวเป็นโมฆะพิพากษาให้แบ่งมรดกนางหลีให้โจทก์ตามฟ้องศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาพิจารณาแล้ว สงสัยไม่เชื่อว่า นางหลีได้ทำพินัยกรรมด้วยวาจาดังศาลชั้นต้นวินิจฉัยมา และยังเห็นว่าการป่วยเป็นโรคลมจุกเสียด ก็ไม่ใช่โรคระบาดดังประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1663 บัญญัติไว้ จะยึดเอาเหตุเพียงว่า ผู้ใดป่วยไข้ใกล้จะตายยอมทำพินัยกรรมด้วยวาจาได้ แม้เป็นการป่วยไข้ด้วยโรคธรรมดาเช่นคดีนี้แล้ว คำว่าโรคระบาดในมาตรานี้ ก็ไร้ความหมายจึงเป็นพินัยกรรมที่ไม่ชอบด้วยกฎหมายจึงพิพากษายืน(นนทปัญญา-ธรรมบัณฑิตสิทธิศฤงคาร-ดุลยทัณฑ์ชนาณัติ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องขอแบ่งมรดกนางหลี ผู้เป็นยายจำเลยต่อสู้ว่า นางหลีได้ทำพินัยกรรมด้วยวาจาเกี่ยวกับการป่วยไข้โดยปัจจุบันทันด่วน ทำขึ้นในภาวะฉุกเฉิน โจทก์มีส่วนตามพินัยกรรมนั้นแล้วจะเอาเกินไม่ได้ศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า พินัยกรรมที่กล่าวเป็นโมฆะพิพากษาให้แบ่งมรดกนางหลีให้โจทก์ตามฟ้องศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาพิจารณาแล้ว สงสัยไม่เชื่อว่า นางหลีได้ทำพินัยกรรมด้วยวาจาดังศาลชั้นต้นวินิจฉัยมา และยังเห็นว่าการป่วยเป็นโรคลมจุกเสียด ก็ไม่ใช่โรคระบาดดังประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1663 บัญญัติไว้ จะยึดเอาเหตุเพียงว่า ผู้ใดป่วยไข้ใกล้จะตายยอมทำพินัยกรรมด้วยวาจาได้ แม้เป็นการป่วยไข้ด้วยโรคธรรมดาเช่นคดีนี้แล้ว คำว่าโรคระบาดในมาตรานี้ ก็ไร้ความหมายจึงเป็นพินัยกรรมที่ไม่ชอบด้วยกฎหมายจึงพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 726/2496นายชวน แก้วมีสี บิดาผู้ปกครอง นายโฉ่ง ด.ช.หรัด แก้วมีสี บุตรโจทก์นายเบี้ยว สีหมอก ที่ 1 นางเมี้ยน สีหมอก ที่ 2จำเลย ป.พ.พ. ม. 1663การป่วยเป็นโรคลมจุกเสียดไม่ใช่โรคระบาดดังประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาตรา 1663 บัญญัติไว้ฉะนั้นแม้ผู้ป่วยใกล้จะตาย ก็ย่อมจะทำพินัยกรรมด้วยวาจาไม่ได้โจทก์ฟ้องขอแบ่งมรดกนางหลี ผู้เป็นยายจำเลยต่อสู้ว่า นางหลีได้ทำพินัยกรรมด้วยวาจาเกี่ยวกับการป่วยไข้โดยปัจจุบันทันด่วน ทำขึ้นในภาวะฉุกเฉิน โจทก์มีส่วนตามพินัยกรรมนั้นแล้วจะเอาเกินไม่ได้ศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า พินัยกรรมที่กล่าวเป็นโมฆะพิพากษาให้แบ่งมรดกนางหลีให้โจทก์ตามฟ้องศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาพิจารณาแล้ว สงสัยไม่เชื่อว่า นางหลีได้ทำพินัยกรรมด้วยวาจาดังศาลชั้นต้นวินิจฉัยมา และยังเห็นว่าการป่วยเป็นโรคลมจุกเสียด ก็ไม่ใช่โรคระบาดดังประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1663 บัญญัติไว้ จะยึดเอาเหตุเพียงว่า ผู้ใดป่วยไข้ใกล้จะตายยอมทำพินัยกรรมด้วยวาจาได้ แม้เป็นการป่วยไข้ด้วยโรคธรรมดาเช่นคดีนี้แล้ว คำว่าโรคระบาดในมาตรานี้ ก็ไร้ความหมายจึงเป็นพินัยกรรมที่ไม่ชอบด้วยกฎหมายจึงพิพากษายืน(นนทปัญญา-ธรรมบัณฑิตสิทธิศฤงคาร-ดุลยทัณฑ์ชนาณัติ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ