พระราชบัญญัติสถาบันเทคโนโลยีการเกษตร พ.ศ. 2518พระราชบัญญัติ สถาบันเทคโนโลยีการเกษตร พ.ศ. ๒๕๑๘ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร. ให้ไว้ ณ วันที่ ๑๒ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๑๘ เป็นปีที่ ๓๐ ในรัชกาลปัจจุบันพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า โดยที่เป็นการสมควรยกฐานะวิทยาลัยเกษตรกรรมเชียงใหม่เป็นสถาบันเทคโนโลยีการเกษตร จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้ โดยคำแนะนำและยินยอมของสภานิติบัญญัติแห่งชาติ ทำหน้าที่รัฐสภา ดังต่อไปนี้มาตรา 1 มาตรา ๑ พระราชบัญญัตินี้เรียกว่า "พระราชบัญญัติสถาบันเทคโนโลยีการเกษตร พ.ศ. ๒๕๑๘"มาตรา 2 มาตรา ๒ พระราชบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา 3 มาตรา ๓ ในพระราชบัญญัตินี้ "สถาบัน" หมายความว่า สถาบันเทคโนโลยีการเกษตร "สภาสถาบัน" หมายความว่า สภาสถาบันเทคโนโลยีการเกษตรมาตรา 4 มาตรา ๔ ให้รัฐมนตรีว่าการทบวงมหาวิทยาลัยของรัฐรักษาการตามพระราชบัญญัตินี้มาตรา 1 หมวด ๑ บททั่วไปมาตรา 5 มาตรา ๕ ให้วิทยาลัยเกษตรกรรมเชียงใหม่ ซึ่งสังกัดกรมอาชีวศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ เป็นสถาบันเทคโนโลยีเรียกว่า "สถาบันเทคโนโลยีการเกษตร" มีวัตถุประสงค์ให้การศึกษา วิจัยส่งเสริมทางเทคโนโลยีการเกษตรและให้บริการทางวิชาการแก่สังคมมาตรา 6 มาตรา ๖ ให้สถาบันเป็นนิติบุคคลและมีฐานะเป็นกรมในทบวงมหาวิทยาลัยของรัฐมาตรา 7 มาตรา ๗ สถาบันอาจแบ่งส่วนราชการ ดังนี้ (๑) สำนักงานอธิการบดี (๒) คณะ และอาจให้มีสำนักเพื่อการวิจัยหรือเพื่อส่งเสริมวิชาการเป็นส่วนราชการในสถาบันอีกได้ สำนักงานอธิการบดี อาจแบ่งส่วนราชการเป็นกองและแผนก คณะ อาจแบ่งส่วนราชการเป็นสำนักงานเลขานุการและภาควิชา สำนักอาจมีสำนักงานเลขานุการได้มาตรา 7 สำนักงานเลขานุการอาจแบ่งส่วนราชการเป็นแผนกมาตรา 8 มาตรา ๘ การจัดให้มีและแบ่งส่วนราชการตามมาตรา ๗ ให้ทำเป็นประกาศทบวงมหาวิทยาลัยของรัฐ โดยประกาศในราชกิจจานุเบกษามาตรา 9 มาตรา ๙ เพื่อประโยชน์ในการบริหารราชการ ให้ถือว่า (๑) สถาบันเป็นมหาวิทยาลัยตามกฎหมายว่าด้วยระเบียบข้าราชการพลเรือนในมหาวิทยาลัย (๒) อธิการบดี รองอธิการบดี คณบดี รองคณบดีและหัวหน้าภาควิชา เป็นอธิการบดี รองอธิการบดี คณบดี รองคณบดีและหัวหน้าภาควิชาในมหาวิทยาลัยมาตรา 9 ตามกฎหมายว่าด้วยระเบียบข้าราชการพลเรือนในมหาวิทยาลัยตามลำดับ (๓) ผู้อำนวยการสำนักและรองผู้อำนวยการสำนักเป็นคณบดีและรองคณบดีในมหาวิทยาลัยตามกฎหมายว่าด้วยระเบียบข้าราชการพลเรือนในมหาวิทยาลัยตามลำดับมาตรา 10 มาตรา ๑๐ ภายใต้วัตถุประสงค์ตามมาตรา ๕ สถาบันจะรับวิทยาลัยหรือสถาบันวิชาการชั้นสูงอื่นเข้าสมทบในสถาบันก็ได้ และมีอำนาจให้ปริญญาตรี อนุปริญญาหรือประกาศนียบัตรชั้นหนึ่งชั้นใดแก่ผู้สำเร็จการศึกษาจากวิทยาลัยหรือสถาบันวิชาการชั้นสูงนั้น ๆ ได้มาตรา 10 สถาบันจะเลิกสมทบวิทยาลัยหรือสถาบันวิชาการชั้นสูงที่รับเข้าสมทบตามวรรคหนึ่งก็ได้ การรับเข้าสมทบหรือการเลิกสมทบตามวรรคหนึ่งหรือวรรคสอง ให้ทำเป็นประกาศทบวงมหาวิทยาลัยของรัฐ โดยประกาศในราชกิจจานุเบกษา การควบคุมวิทยาลัยหรือสถาบันวิชาการชั้นสูงที่รับเข้าสมทบในสถาบันนั้นมาตรา 10 ให้เป็นไปตามข้อบังคับที่สภาสถาบันกำหนดมาตรา 11 มาตรา ๑๑ นอกจากเงินที่กำหนดไว้ในงบประมาณแผ่นดิน สถาบันอาจมีรายได้ดังนี้ (๑) เงินผลประโยชน์และค่าธรรมเนียมต่าง ๆ ของสถาบัน (๒) ทรัพย์สินซึ่งมีผู้ให้แก่สถาบัน รายได้ของสถาบัน ไม่เป็นรายได้ที่ต้องนำส่งกระทรวงการคลังตามกฎหมายว่าด้วยวิธีการงบประมาณมาตรา 12 มาตรา ๑๒ บรรดาทรัพย์สินของสถาบันจะต้องจัดการเพื่อประโยชน์และตามวัตถุประสงค์ของสถาบัน ทรัพย์สินซึ่งมีผู้ให้แก่สถาบันจะต้องจัดการตามเงื่อนไขข้อบังคับและวัตถุประสงค์ซึ่งผู้ให้กำหนดไว้มาตรา 2 หมวด ๒ การดำเนินงานมาตรา 13 มาตรา ๑๓ ให้มีสภาสถาบัน ประกอบด้วย (๑) นายกสภาสถาบัน ซึ่งจะได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ แต่งตั้ง (๒) อุปนายกสภาสถาบัน ซึ่งได้แก่อธิการบดีโดยตำแหน่ง (๓) กรรมการสภาสถาบัน ซึ่งจะได้เลือกตั้งจากผู้ดำรงตำแหน่งบริหารต่อไปนี้ คือ รองอธิการบดี คณบดีและผู้อำนวยการสำนัก จำนวนไม่เกินเก้าคน (๔) กรรมการสภาสถาบันมาตรา 13 ซึ่งจะได้เลือกตั้งจากคณาจารย์ประจำในสถาบันจำนวนเท่ากับกรรมการสภาสถาบันตาม (๓) (๕) กรรมการสภาสถาบันผู้ทรงคุณวุฒิ ซึ่งจะได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งจากบุคคลภายนอกโดยคำแนะนำของนายกสภาสถาบัน อุปนายกสภาสถาบันและกรรมการสภาสถาบันตาม (๓) และ (๔) มีจำนวนเท่ากับกรรมการสภาสถาบันตาม (๓)มาตรา 13 ให้รองอธิการบดีเป็นเลขานุการสภาสถาบัน ในกรณีที่มีรองอธิการบดีหลายคน ให้สภาสถาบันแต่งตั้งรองอธิการบดีคนหนึ่งเป็นเลขานุการสภาสถาบันมาตรา 14 มาตรา ๑๔ การเลือกตั้งกรรมการสภาสถาบันตามมาตรา ๑๓ (๓) ให้ผู้ดำรงตำแหน่งรองอธิการบดี คณบดีและผู้อำนวยการสำนักเป็นผู้ลงคะแนนเลือกตั้ง สำหรับการเลือกตั้งกรรมการสภาสถาบันตามมาตรา ๑๓ (๔) ให้บรรดาคณาจารย์ประจำในสถาบันเป็นผู้ลงคะแนนเลือกตั้ง ลักษณะของผู้รับเลือกตั้งมาตรา 14 ตลอดจนหลักเกณฑ์และวิธีการเลือกตั้งกรรมการสภาสถาบันตามวรรคหนึ่ง ให้กำหนดเป็นข้อบังคับของสถาบันมาตรา 15 มาตรา ๑๕ ให้นายกสภาสถาบันและกรรมการสภาสถาบันผู้ทรงคุณวุฒิดำรงตำแหน่งสองปี แต่จะทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งใหม่อีกก็ได้ ในกรณีที่นายกสภาสถาบันหรือกรรมการสภาสถาบันผู้ทรงคุณวุฒิพ้นจากตำแหน่งก่อนวาระ หรือในกรณีที่ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯมาตรา 15 แต่งตั้งกรรมการสภาสถาบันผู้ทรงคุณวุฒิเพิ่มขึ้นในระหว่างที่กรรมการซึ่งแต่งตั้งไว้แล้วยังมีวาระอยู่ในตำแหน่ง ให้ผู้ได้รับแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งแทน หรือให้เป็นกรรมการเพิ่มขึ้นอยู่ในตำแหน่งเท่ากับวาระที่เหลืออยู่ของกรรมการสภาสถาบันซึ่งได้แต่งตั้งไว้แล้วมาตรา 16 มาตรา ๑๖ สภาสถาบันมีอำนาจและหน้าที่ควบคุมดูแลกิจการทั่วไปของสถาบัน และให้มีอำนาจและหน้าที่ดังนี้ (๑) ออกข้อบังคับและวางระเบียบของสถาบัน (๒) วางระเบียบเกี่ยวกับการจัดทำและการพิจารณางบประมาณการเงินและทรัพย์สินของสถาบัน (๓) จัดหาวิธีการให้กิจการของสถาบันเจริญยิ่งขึ้น (๔) พิจารณาการจัดให้มีมาตรา 16 ยุบรวมและเลิก สำนักงานอธิการบดี คณะ ภาควิชาและสำนัก (๕) พิจารณาหลักสูตรให้สอดคล้องกับมาตรฐานเกี่ยวกับหลักสูตรการศึกษาที่ทบวงมหาวิทยาลัยของรัฐกำหนด (๖) พิจารณาการรับเข้าสมทบหรือการเลิกสมทบวิทยาลัยและสถาบันวิชาการชั้นสูงในสถาบัน (๗) พิจารณาการแต่งตั้งและการถอดถอนอธิการบดี รองอธิการบดี คณบดี รองคณบดีมาตรา 16 ผู้อำนวยการสำนัก รองผู้อำนวยการสำนัก หัวหน้าภาควิชา ศาสตราจารย์ รองศาสตราจารย์และผู้ช่วยศาสตราจารย์ (๘) อนุมัติให้ปริญญา ประกาศนียบัตรชั้นสูง อนุปริญญาและประกาศนียบัตร (๙) แต่งตั้งคณะกรรมการเพื่อส่งเสริม ให้คำแนะนำหรือดำเนินกิจการของสถาบันมาตรา 17 มาตรา ๑๗ ให้นายกสภาสถาบันเป็นผู้เรียกประชุมสภาสถาบัน ถ้ากรรมการสภาสถาบันตั้งแต่สามคนขึ้นไปร้องขอให้สภาสถาบันประชุม เพื่อกิจการอย่างหนึ่งอย่างใด ให้นายกสภาสถาบันเรียกประชุมสภาสถาบัน ให้นายกสภาสถาบันเป็นประธานในที่ประชุม ถ้านายกสภาสถาบันไม่อยู่ในที่ประชุมมาตรา 17 ให้กรรมการสภาสถาบันที่มาประชุมเลือกกรรมการคนหนึ่งเป็นประธานในที่ประชุม ในการประชุม ต้องมีกรรมการสภาสถาบันมาประชุมอย่างน้อยกึ่งหนึ่งของจำนวนกรรมการทั้งหมด จึงเป็นองค์ประชุมมาตรา 18 มาตรา ๑๘ การลงมติให้ถือคะแนนเสียงข้างมาก กรรมการคนหนึ่งให้มีเสียงหนึ่งในการลงคะแนน ถ้ามีคะแนนเสียงเท่ากัน ให้ประธานในที่ประชุมออกเสียงเพิ่มขึ้นอีกเสียงหนึ่งเป็นเสียงชี้ขาดมาตรา 19 มาตรา ๑๙ ให้มีอธิการบดีคนหนึ่งเป็นผู้บังคับบัญชารับผิดชอบในการบริหารงานของสถาบัน และจะมีรองอธิการบดีคนหนึ่งหรือหลายคนก็ได้ เพื่อทำหน้าที่และรับผิดชอบตามที่อธิการบดีจะมอบหมาย อธิการบดีนั้น จะได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งโดยคำแนะนำของสภาสถาบัน และให้ดำรงตำแหน่งสี่ปี แต่จะทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯมาตรา 19 แต่งตั้งใหม่อีกก็ได้ แต่จะดำรงตำแหน่งเกินสองวาระติดต่อกันไม่ได้ การถอดถอนอธิการบดีก่อนครบวาระ ต้องนำความกราบบังคมทูลเพื่อทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ถอดถอน รองอธิการบดีนั้น ให้สภาสถาบันแต่งตั้งโดยคำแนะนำของอธิการบดี และให้ดำรงตำแหน่งชั่วระยะเวลาที่อธิการบดีนั้นดำรงตำแหน่งอยู่มาตรา 19 เว้นแต่จะได้มีการถอดถอนในระยะเวลาดังกล่าวมาตรา 20 มาตรา ๒๐ อธิการบดีและรองอธิการบดีต้องได้รับปริญญาจากสถาบันหรือได้รับปริญญาหรือเทียบเท่าในสาขาวิชาที่มีการสอนในสถาบันจากมหาวิทยาลัยหรือสถาบันอื่น หรือสถานศึกษาชั้นสูงอื่นที่สภาสถาบันรับรองมาตรา 21 มาตรา ๒๑ ในกรณีที่อธิการบดีไม่อาจปฏิบัติหน้าที่ได้ ให้รองอธิการบดีเป็นผู้รักษาการแทน ถ้ามีรองอธิการบดีหลายคน ให้รองอธิการบดีซึ่งอธิการบดีมอบหมายเป็นผู้รักษาการแทน ถ้าอธิการบดีไม่ได้มอบหมาย ให้รองอธิการบดีซึ่งมีอาวุโสเป็นผู้รักษาการแทน ในกรณีที่ไม่มีรองอธิการบดีมาตรา 21 หรือรองอธิการบดีไม่อาจปฏิบัติหน้าที่ได้ หรือในกรณีที่ตำแหน่งอธิการบดีว่างลง ให้สภาสถาบันกำหนดให้กรรมการสภาสถาบันโดยตำแหน่งคนหนึ่งคนใดเป็นผู้รักษาการแทนอธิการบดีมาตรา 22 มาตรา ๒๒ เพื่อประโยชน์ในการบังคับบัญชา ให้ถือว่าอธิการบดีเป็นอธิบดี และรองอธิการบดีเป็นรองอธิบดี ทั้งนี้ ตามกฎหมายว่าด้วยระเบียบข้าราชการพลเรือนและกฎหมายอื่นมาตรา 23 มาตรา ๒๓ ในคณะหรือสำนัก ให้มีคณบดีหรือผู้อำนวยการสำนักคนหนึ่งเป็นผู้บังคับบัญชารับผิดชอบในงานของคณะหรือสำนัก และจะมีรองคณบดีหรือรองผู้อำนวยการสำนักคนหนึ่งหรือหลายคนก็ได้ เพื่อทำหน้าที่และรับผิดชอบตามที่คณบดีหรือผู้อำนวยการสำนักจะมอบหมาย แล้วแต่กรณี ถ้ามีการแบ่งภาควิชามาตรา 23 ให้มีหัวหน้าภาควิชาเป็นผู้บังคับบัญชารับผิดชอบในงานของภาควิชา คณบดี ผู้อำนวยการสำนัก รองคณบดี รองผู้อำนวยการสำนักและหัวหน้าภาควิชา ให้แต่งตั้งจากคณาจารย์ประจำของสถาบัน ผู้ซึ่งได้รับปริญญาจากสถาบัน หรือได้รับปริญญาหรือเทียบเท่าในสาขาวิชาที่มีการสอนในสถาบันจากมหาวิทยาลัยหรือสถาบันอื่นมาตรา 23 หรือสถานศึกษาชั้นสูงอื่นที่สภาสถาบันรับรองและให้ดำรงตำแหน่งสี่ปี แต่อาจได้รับแต่งตั้งใหม่อีกได้แต่จะดำรงตำแหน่งเกินสองวาระติดต่อกันไม่ได้มาตรา 24 มาตรา ๒๔ ในคณะและสำนักให้มีคณะกรรมการประจำคณะหนึ่ง ประกอบด้วย คณบดีหรือผู้อำนวยการสำนักเป็นประธานกรรมการ รองคณบดีหรือรองผู้อำนวยการสำนัก หัวหน้าภาควิชาและคณาจารย์ในภาควิชา ภาควิชาละหนึ่งคน เป็นกรรมการ ถ้าไม่มีการแบ่งภาควิชาให้สภาสถาบันแต่งตั้งคณาจารย์ในคณะหรือสำนัก แล้วแต่กรณีมาตรา 24 เป็นกรรมการเพิ่มเติมให้ได้จำนวนไม่น้อยกว่าสี่คนแต่ไม่เกินเก้าคน ให้คณะกรรมการตามวรรคหนึ่งแต่งตั้งกรรมการคนหนึ่งเป็นเลขานุการ กรรมการซึ่งสภาสถาบันแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งสี่ปี แต่อาจได้รับแต่งตั้งใหม่อีกได้มาตรา 25 มาตรา ๒๕ คณะกรรมการประจำตามมาตรา ๒๔ มีอำนาจและหน้าที่ดังนี้ (๑) วางระเบียบของคณะ สำนักหรือภาควิชาด้วยความเห็นชอบของสภาสถาบัน (๒) พิจารณากำหนดหลักสูตรและรายละเอียดเกี่ยวกับหลักสูตรเพื่อเสนอต่อสภาสถาบัน (๓) จัดการสอบไล่ (๔) รับปรึกษาและให้ความเห็นแก่คณบดีหรือผู้อำนวยการสำนักมาตรา 26 มาตรา ๒๖ ในการประชุมคณะกรรมการประจำตามมาตรา ๒๔ ให้นำมาตรา๑๗ และมาตรา ๑๘ มาใช้บังคับโดยอนุโลมมาตรา 27 มาตรา ๒๗ คณาจารย์ในสถาบันมีดังนี้ (๑) ศาสตราจารย์ ซึ่งอาจเป็นศาสตราจารย์ประจำหรือศาสตราจารย์พิเศษ (๒) รองศาสตราจารย์ (๓) ผู้ช่วยศาสตราจารย์ (๔) อาจารย์ ซึ่งอาจเป็นอาจารย์ประจำหรืออาจารย์พิเศษมาตรา 28 มาตรา ๒๘ ศาสตราจารย์พิเศษนั้น จะได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งจากผู้ซึ่งมิได้เป็นข้าราชการพลเรือนสามัญของสถาบันมาตรา 29 มาตรา ๒๙ ศาสตราจารย์ประจำซึ่งพ้นตำแหน่งไปโดยไม่มีความผิด ให้เป็นศาสตราจารย์เกียรติคุณมาตรา 30 มาตรา ๓๐ ศาสตราจารย์ต้องมีคุณวุฒิอย่างหนึ่งอย่างใดดังนี้ (๑) ได้ปริญญาเอกหรือเทียบเท่าในสาขาวิชาที่มีการสอนในสถาบันจากมหาวิทยาลัย หรือสถาบันอุดมศึกษาอื่นซึ่งสภาสถาบันรับรอง และได้ทำการสอนมาแล้วไม่น้อยกว่าห้าปีในสถาบันหรือมหาวิทยาลัยหรือสถาบันอุดมศึกษาอื่นซึ่งสภาสถาบันรับรองมาตรา 30 และได้ทำการวิจัยถึงขั้นที่สภาสถาบันเห็นว่าได้ผลดี (๒) ได้ปริญญาโทหรือเทียบเท่าในสาขาวิชาที่มีการสอนในสถาบันจากมหาวิทยาลัย หรือสถาบันอุดมศึกษาอื่นซึ่งสภาสถาบันรับรอง และได้ทำการสอนมาแล้วไม่น้อยกว่าสิบปีในสถาบันหรือมหาวิทยาลัยหรือสถาบันอุดมศึกษาอื่นซึ่งสภาสถาบันรับรองมาตรา 30 และได้ทำการวิจัยถึงขั้นที่สภาสถาบันเห็นว่าได้ผลดี (๓) ได้ปริญญาตรีจากสถาบัน หรือได้ปริญญาตรีหรือเทียบเท่าในสาขาวิชาที่มีการสอน ในสถาบันจากมหาวิทยาลัยหรือสถาบันอุดมศึกษาอื่นซึ่งสภาสถาบันรับรอง และได้ทำการสอนมาแล้วไม่น้อยกว่าสิบห้าปีในสถาบันหรือมหาวิทยาลัยหรือสถาบันอุดมศึกษาอื่นซึ่งสภาสถาบันรับรองมาตรา 30 และได้ทำการวิจัยถึงขั้นที่สภาสถาบันเห็นว่าได้ผลดี (๔) ได้ปริญญาจากสถาบัน หรือได้ปริญญาหรือเทียบเท่าในสาขาวิชาที่มีการสอน ในสถาบันจากมหาวิทยาลัยหรือสถาบันอุดมศึกษาอื่นซึ่งสภาสถาบันรับรอง และได้ทำการวิจัยถึงขั้นที่สภาสถาบันเห็นว่าได้ผลดีเป็นพิเศษในสาขาวิชาที่มีการสอนในสถาบัน (๕)มาตรา 30 มีความชำนาญอย่างยิ่งในสาขาวิชาที่มีการสอนในสถาบัน และได้ทำการสอนและวิจัยในสาขาวิชานั้นมาแล้วไม่น้อยกว่ายี่สิบปีถึงขั้นที่สภาสถาบันเห็นว่าได้ผลดีมาตรา 31 มาตรา ๓๑ รองศาสตราจารย์ต้องมีคุณวุฒิอย่างหนึ่งอย่างใดดังนี้ (๑) ได้ปริญญาเอกหรือเทียบเท่าในสาขาวิชาที่มีการสอนในสถาบันจากมหาวิทยาลัย หรือสถาบันอุดมศึกษาอื่นซึ่งสภาสถาบันรับรอง และได้ทำการสอนมาแล้วไม่น้อยกว่าสามปีในสถาบันหรือมหาวิทยาลัยหรือสถาบันอุดมศึกษาอื่นซึ่งสภาสถาบันรับรองมาตรา 31 และได้ทำการวิจัยถึงขั้นที่สภาสถาบันเห็นว่าได้ผลดี (๒) ได้ปริญญาโทหรือเทียบเท่าในสาขาวิชาที่มีการสอนในสถาบันจากมหาวิทยาลัย หรือสถาบันอุดมศึกษาอื่นซึ่งสภาสถาบันรับรอง และได้ทำการสอนมาแล้วไม่น้อยกว่าเจ็ดปีในสถาบัน หรือมหาวิทยาลัยหรือสถาบันอุดมศึกษาอื่นซึ่งสภาสถาบันรับรองมาตรา 31 และได้ทำการวิจัยถึงขั้นที่สภาสถาบันเห็นว่าได้ผลดี (๓) ได้ปริญญาตรีจากสถาบัน หรือได้ปริญญาตรีหรือเทียบเท่าในสาขาวิชาที่มีการสอน ในสถาบันจากมหาวิทยาลัยหรือสถาบันอุดมศึกษาอื่นซึ่งสภาสถาบันรับรองมาตรา 31 และได้ทำการสอนมาแล้วไม่น้อยกว่าสิบปีในสถาบันหรือมหาวิทยาลัยหรือสถาบันอุดมศึกษาอื่นซึ่งสภาสถาบันรับรองและได้ทำการวิจัยถึงขั้นที่สภาสถาบันเห็นว่าได้ผลดี (๔) มีความชำนาญในสาขาวิชาที่มีการสอนในสถาบัน และได้ทำการสอนและวิจัยในสาขาวิชานั้นมาแล้วไม่น้อยกว่าสิบห้าปีถึงขั้นที่สภาสถาบันเห็นว่าได้ผลดีมาตรา 32 มาตรา ๓๒ ผู้ช่วยศาสตราจารย์ต้องมีคุณวุฒิอย่างหนึ่งอย่างใดดังนี้ (๑) ได้ปริญญาเอกหรือเทียบเท่าในสาขาวิชาที่มีการสอนในสถาบันจากมหาวิทยาลัย หรือสถาบันอุดมศึกษาอื่นซึ่งสภาสถาบันรับรอง และได้ทำการสอนมาแล้วไม่น้อยกว่าสองปีในสถาบันหรือมหาวิทยาลัยหรือสถาบันอุดมศึกษาอื่นซึ่งสภาสถาบันรับรอง (๒)มาตรา 32 ได้ปริญญาโทหรือเทียบเท่าในสาขาวิชาที่มีการสอนในสถาบันจากมหาวิทยาลัย หรือสถาบันอุดมศึกษาอื่นซึ่งสภาสถาบันรับรอง และได้ทำการสอนมาแล้วไม่น้อยกว่าสี่ปีในสถาบันหรือมหาวิทยาลัยหรือสถาบันอุดมศึกษาอื่นซึ่งสภาสถาบันรับรอง (๓) ได้ปริญญาตรีจากสถาบันมาตรา 32 หรือได้ปริญญาตรีหรือเทียบเท่าในสาขาวิชาที่มีการสอนในสถาบันจากมหาวิทยาลัยหรือสถาบันอุดมศึกษาอื่นซึ่งสภาสถาบันรับรอง และได้ทำการสอนมาแล้วไม่น้อยกว่าเจ็ดปีในสถาบันหรือมหาวิทยาลัยหรือสถาบันอุดมศึกษาอื่นซึ่งสภาสถาบันรับรอง (๔) มีความชำนาญในสาขาวิชาที่มีการสอนในสถาบันมาตรา 32 และได้ทำการสอนและวิจัยในสาขาวิชานั้นมาแล้วไม่น้อยกว่าสิบปีถึงขั้นที่สภาสถาบันเห็นว่าได้ผลดีมาตรา 33 มาตรา ๓๓ อาจารย์ประจำต้องมีคุณวุฒิได้ปริญญาจากสถาบันหรือได้ปริญญาหรือเทียบเท่าจากมหาวิทยาลัยหรือสถาบันอุดมศึกษาอื่นซึ่งสภาสถาบันรับรองหรือเป็นผู้มีความชำนาญในสาขาวิชาที่มีการสอนในสถาบัน อาจารย์พิเศษนั้นอธิการบดีจะได้แต่งตั้งขึ้นแต่ละปีการศึกษาตามคำแนะนำของคณบดีหรือผู้อำนวยการสำนัก แล้วแต่กรณีมาตรา 33 จากบุคคลซึ่งมีคุณวุฒิเช่นเดียวกับอาจารย์ประจำมาตรา 3 หมวด ๓ ปริญญาและเครื่องหมายวิทยฐานะมาตรา 34 มาตรา ๓๔ สถาบันมีอำนาจให้ปริญญาตรีในสาขาวิชาที่มีการสอนในสถาบันเรียกว่า "เทคโนโลยีการเกษตรบัณฑิต" ใช้อักษรย่อว่า "ทก.บ" ระบุชื่อสาขาวิชาในวงเล็บต่อท้าย สาขาวิชาที่มีการให้ปริญญาตามวรรคหนึ่ง ให้กำหนดโดยพระราชกฤษฎีกามาตรา 35 มาตรา ๓๕ สภาสถาบันอาจออกข้อบังคับให้ผู้สำเร็จการศึกษาชั้นปริญญาได้รับปริญญาเกียรตินิยมอันดับหนึ่ง หรือปริญญาเกียรตินิยมอันดับสองได้มาตรา 36 มาตรา ๓๖ สภาสถาบันอาจออกข้อบังคับกำหนดให้มีประกาศนียบัตรชั้นสูงอนุปริญญาหรือประกาศนียบัตร ได้ดังนี้ (๑) ประกาศนียบัตรชั้นสูง ออกให้แก่ผู้สำเร็จการศึกษาในสาขาวิชาใด ภายหลังที่ได้ปริญญาแล้ว (๒) อนุปริญญาหรือประกาศนียบัตร ออกให้แก่ผู้สำเร็จการศึกษา ตามหลักสูตรในสาขาวิชาใดที่ยังไม่ถึงขั้นปริญญา (๓)มาตรา 36 ประกาศนียบัตร ออกให้แก่ผู้สำเร็จการศึกษาเฉพาะวิชามาตรา 37 มาตรา ๓๗ สถาบันมีอำนาจให้ปริญญากิตติมศักดิ์แก่บุคคลซึ่งสถาบันเห็นว่าทรงคุณวุฒิสมควรแก่ปริญญานั้น แต่จะให้ปริญญาดังกล่าวแก่บุคคลซึ่งดำรงตำแหน่งอยู่ในกรรมการสภาสถาบันในวาระนั้นไม่ได้มาตรา 38 มาตรา ๓๘ สถาบันจะจัดให้มีครุยวิทยฐานะและเข็มวิทยฐานะเป็นเครื่องหมายแสดงวิทยฐานะของผู้ได้ปริญญาประกาศนียบัตรชั้นสูง อนุปริญญาและประกาศนียบัตรก็ได้ ลักษณะ ชนิด ประเภทและส่วนประกอบของครุยวิทยฐานะและเข็มวิทยฐานะ ให้กำหนดโดยพระราชกฤษฎีกา ครุยวิทยฐานะและเข็มวิทยฐานะ จะใช้ในโอกาสใด โดยมีเงื่อนไขอย่างใดมาตรา 38 ให้เป็นไปตามที่สภาสถาบันกำหนดมาตรา 39 มาตรา ๓๙ สภาสถาบันอาจออกข้อบังคับกำหนดให้มีเครื่องแบบ เครื่องหมายหรือเครื่องแต่งกายนักศึกษาได้ โดยประกาศในราชกิจจานุเบกษามาตรา 4 หมวด ๔ บทกำหนดโทษมาตรา 40 มาตรา ๔๐ ผู้ใดใช้ครุยวิทยฐานะ เข็มวิทยฐานะ เครื่องแบบ เครื่องหมายหรือเครื่องแต่งกายนักศึกษาของสถาบัน โดยไม่มีสิทธิที่จะใช้ หรือแสดงด้วยประการใด ๆ ว่าตนมีปริญญา ประกาศนียบัตรชั้นสูง อนุปริญญาหรือประกาศนียบัตรของสถาบันโดยที่ตนไม่มีมาตรา 40 ถ้าได้กระทำเพื่อให้บุคคลอื่นเชื่อว่าตนมีสิทธิที่จะใช้หรือมีวิทยฐานะเช่นนั้น ต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินหกเดือน หรือปรับไม่เกินหนึ่งพันบาท หรือทั้งจำทั้งปรับบทเฉพาะกาลมาตรา 41 มาตรา ๔๑ ในระหว่างที่ยังมิได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งนายกสภาสถาบันและกรรมการสภาสถาบันผู้ทรงคุณวุฒิ ให้สภาสถาบันประกอบด้วยรัฐมนตรีว่าการทบวงมหาวิทยาลัยของรัฐเป็นนายกสภาสถาบันมาตรา 41 ปลัดทบวงมหาวิทยาลัยของรัฐและผู้ซึ่งดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการวิทยาลัยเกษตรกรรมเชียงใหม่ในวันที่พระราชบัญญัตินี้ประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นกรรมการสภาสถาบันโดยตำแหน่งมาตรา 42 มาตรา ๔๒ ให้บรรดาระเบียบและข้อบังคับที่ออกโดยกรมอาชีวศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ ที่เกี่ยวกับราชการของวิทยาลัยเกษตรกรรมเชียงใหม่ ซึ่งใช้อยู่ในวันที่พระราชบัญญัตินี้ใช้บังคับ คงมีผลใช้บังคับต่อไปจนกว่าจะได้มีการวางระเบียบและออกข้อบังคับในเรื่องนั้น ๆ ตามพระราชบัญญัตินี้ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ สัญญา ธรรมศักดิ์ นายกรัฐมนตรีหมายเหตุ : เหตุผลในการประกาศใช้พระราชบัญญัติฉบับนี้ คือ เนื่องจากอาชีพเกษตรกรรมใประเทศไทยได้เจริญก้าวหน้าขึ้นมาก จำเป็นต้องใช้ความรู้ความสามารถอย่างแท้จริง เพื่อให้การดำเนินอาชีพเกษตรกรรมสมัยใหม่สำเร็จลุล่วงไปได้ และเพื่อให้ความรู้ในการเกษตรสมัยใหม่แพร่หลายไปถึงท้องที่ชนบทของประเทศสมควรให้ยกฐานะวิทยาลัยเกษตรกรรมเชียงใหม่ ซึ่งได้เปิดทำการสอนมาตั้งแต่ พ.ศ. ๒๔๗๗ และกิจการของวิทยาลัยได้เจริญก้าวหน้าและขยายตัวมากขึ้นตามลำดับ ขึ้นเป็นสถาบันเทคโนโลยีการเกษตร ดำเนินการสอนวิจัย ฝึกปฏิบัติ และส่งเสริมวิชาการเกษตร โดยให้เน้นหนักในภาคปฏิบัติในวิชาชีพเกษตรกรรมในสาขาเกษตรกรรมที่มีความสำคัญต่อการพัฒนาชนบทและต่อการเศรษฐกิจของประเทศ เพื่อให้ผู้สำเร็จการศึกษาจากสถาบันแห่งนี้มีความรู้ความชำนาญในการเกษตรภาคปฏิบัติจนสามารถประกอบอาชีพได้เอง หรือสามารถปฏิบัติงานเกษตรกรรมที่ตนถนัดได้ตามความต้องการทางเศรษฐกิจและสังคมของประเทศ จึงจำเป็นต้องตราพระราชบัญญัตินี้ขึ้น