คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 279/2500หลักกฎหมาย: ที่ดินรกร้างว่างเปล่านั้นบุคคลอาจได้มาตาม ก.ม.ที่ดินและที่ดินประเภทนี้ การที่เจ้าพนักงานที่ดินจะวินิจฉัย เทศบาลไม่มีอำนาจหน้าที่ที่จะไปคัดค้านการขอรับโฉนดดังกล่าว.โจทก์ฟ้องว่า โจทก์มีกรรมสิทธิที่ดินสวนมะพร้าวเป็นที่ดินยังไม่มีหนังสือสำคัญแต่โจทก์ครอบครองมาโดยสงบและเปิดเผย ๔๐ ปีแล้ว โจทก์ยื่นคำร้องต่อหอทะเบียบที่ดินเพื่อขอรับโฉนด เจ้าพนักงานรังวัดให้แล้ว แต่จำเลยคัดค้านอ้างว่าเป็นที่สาธารณะประโยชน์ หอทะเบียนที่ดินจึงไม่ออกโฉนดให้โจทก์ ทั้งนี้จำเลยไม่มีอำนาจที่จะคัดค้าน ขอให้จำเลยถอนคำคัดค้าน จำเลยให้การว่าที่พิพาทเป็นสาธารณะสมบัติของแผ่นดินอยู่ในเขตเทศบาลซึ่งจำเลย++ดูแลระวังรักษา จำเลยมีอำนาจคัดค้านได้ ศาลจังหวัดภูเก็ตพิพากษาว่าจำเลยซึ่งเป็นเทศบาลไม่มีหน้าที่เกี่ยวกับการดูแลรักษาสาธารณะสมบัติแผ่นดิน แม้ที่ดินจะเป็นที่สาธารณะจำเลยก็ไม่มีอำนาจคัดค้าน การที่โจทก์ขอออกโฉนดและพิพากษาว่าโจทก์มีสิทธิครอบครองที่ดินรายนี้ จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่าที่พิพากษาไม่ใช่ที่สาธารณะสมบัติของแผ่นดิน เป็นที่โจทก์ได้ปกครองมา พิพากษายืน จำเลยฎีกา ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่าโจทก์รับมรดกและครอบครองที่นี้มาจึงมีสิทธิครอบครองที่++รายนี้ เท่าที่จำเลยนำ++มา อย่างมากก็ฟังได้เพียงว่าเดิมที่รายนี้เป็นที่ว่างเปล่า เป็๋นสาธารณะสมบัติของแผ่นดินตาม ป.พ.พ. ม.๑๓๐๔(๑) ที่สาธารณะสมบัติของแผ่นดินประเภทห้ามไม่ให้บุคคลเข้ายึดถือเอาเป็นเจ้าของ โจทก์ย่อมเข้ายึดถือมีสิทธิครอบครองได้ตาม ป.พ.พ. ม.๑๓๖๗ ส่วนการที่เจ้าพนักงานจะออกโฉนดให้หรือไม่นั้นเป็นเรื่องของเจ้าพนักงานที่ดินจะวินิจฉัย จำเลยไม่มีอำนาจหน้าที่ที่จะไปคัดค้านการขอรับโฉนดสำหรับที่ดินประเภทนี้ได้ พิพากษายืน. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 279/2500นางเพ็ญศรี เสียงประสิทธิ์โจทก์เทศบาลเมืองภูเก็ตจำเลย ป.พ.พ. ม. 1304 (1), ม. 1334, ม. 1367 พ.ร.บ.เทศบาล พ.ศ.2496 ม. 7ที่ดินรกร้างว่างเปล่านั้นบุคคลอาจได้มาตาม ก.ม.ที่ดินและที่ดินประเภทนี้ การที่เจ้าพนักงานที่ดินจะวินิจฉัย เทศบาลไม่มีอำนาจหน้าที่ที่จะไปคัดค้านการขอรับโฉนดดังกล่าว.โจทก์ฟ้องว่า โจทก์มีกรรมสิทธิที่ดินสวนมะพร้าวเป็นที่ดินยังไม่มีหนังสือสำคัญแต่โจทก์ครอบครองมาโดยสงบและเปิดเผย ๔๐ ปีแล้ว โจทก์ยื่นคำร้องต่อหอทะเบียบที่ดินเพื่อขอรับโฉนด เจ้าพนักงานรังวัดให้แล้ว แต่จำเลยคัดค้านอ้างว่าเป็นที่สาธารณะประโยชน์ หอทะเบียนที่ดินจึงไม่ออกโฉนดให้โจทก์ ทั้งนี้จำเลยไม่มีอำนาจที่จะคัดค้าน ขอให้จำเลยถอนคำคัดค้าน จำเลยให้การว่าที่พิพาทเป็นสาธารณะสมบัติของแผ่นดินอยู่ในเขตเทศบาลซึ่งจำเลย++ดูแลระวังรักษา จำเลยมีอำนาจคัดค้านได้ ศาลจังหวัดภูเก็ตพิพากษาว่าจำเลยซึ่งเป็นเทศบาลไม่มีหน้าที่เกี่ยวกับการดูแลรักษาสาธารณะสมบัติแผ่นดิน แม้ที่ดินจะเป็นที่สาธารณะจำเลยก็ไม่มีอำนาจคัดค้าน การที่โจทก์ขอออกโฉนดและพิพากษาว่าโจทก์มีสิทธิครอบครองที่ดินรายนี้ จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่าที่พิพากษาไม่ใช่ที่สาธารณะสมบัติของแผ่นดิน เป็นที่โจทก์ได้ปกครองมา พิพากษายืน จำเลยฎีกา ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่าโจทก์รับมรดกและครอบครองที่นี้มาจึงมีสิทธิครอบครองที่++รายนี้ เท่าที่จำเลยนำ++มา อย่างมากก็ฟังได้เพียงว่าเดิมที่รายนี้เป็นที่ว่างเปล่า เป็๋นสาธารณะสมบัติของแผ่นดินตาม ป.พ.พ. ม.๑๓๐๔(๑) ที่สาธารณะสมบัติของแผ่นดินประเภทห้ามไม่ให้บุคคลเข้ายึดถือเอาเป็นเจ้าของ โจทก์ย่อมเข้ายึดถือมีสิทธิครอบครองได้ตาม ป.พ.พ. ม.๑๓๖๗ ส่วนการที่เจ้าพนักงานจะออกโฉนดให้หรือไม่นั้นเป็นเรื่องของเจ้าพนักงานที่ดินจะวินิจฉัย จำเลยไม่มีอำนาจหน้าที่ที่จะไปคัดค้านการขอรับโฉนดสำหรับที่ดินประเภทนี้ได้ พิพากษายืน.(ประศาสน์วินิจฉัย-มนูภันย์วิมลสาร-พิบูลย์ไอศวรรย์)ศาลชั้นต้น - ศาลจังหวัดภูเก็ต - นายประพนธ์ศาลอุทธรณ์ - ศาลอุทธรณ์ - หลวงปรีชาดุลยกิจแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า โจทก์มีกรรมสิทธิที่ดินสวนมะพร้าวเป็นที่ดินยังไม่มีหนังสือสำคัญแต่โจทก์ครอบครองมาโดยสงบและเปิดเผย ๔๐ ปีแล้ว โจทก์ยื่นคำร้องต่อหอทะเบียบที่ดินเพื่อขอรับโฉนด เจ้าพนักงานรังวัดให้แล้ว แต่จำเลยคัดค้านอ้างว่าเป็นที่สาธารณะประโยชน์ หอทะเบียนที่ดินจึงไม่ออกโฉนดให้โจทก์ ทั้งนี้จำเลยไม่มีอำนาจที่จะคัดค้าน ขอให้จำเลยถอนคำคัดค้าน จำเลยให้การว่าที่พิพาทเป็นสาธารณะสมบัติของแผ่นดินอยู่ในเขตเทศบาลซึ่งจำเลย++ดูแลระวังรักษา จำเลยมีอำนาจคัดค้านได้ ศาลจังหวัดภูเก็ตพิพากษาว่าจำเลยซึ่งเป็นเทศบาลไม่มีหน้าที่เกี่ยวกับการดูแลรักษาสาธารณะสมบัติแผ่นดิน แม้ที่ดินจะเป็นที่สาธารณะจำเลยก็ไม่มีอำนาจคัดค้าน การที่โจทก์ขอออกโฉนดและพิพากษาว่าโจทก์มีสิทธิครอบครองที่ดินรายนี้ จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่าที่พิพากษาไม่ใช่ที่สาธารณะสมบัติของแผ่นดิน เป็นที่โจทก์ได้ปกครองมา พิพากษายืน จำเลยฎีกา ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่าโจทก์รับมรดกและครอบครองที่นี้มาจึงมีสิทธิครอบครองที่++รายนี้ เท่าที่จำเลยนำ++มา อย่างมากก็ฟังได้เพียงว่าเดิมที่รายนี้เป็นที่ว่างเปล่า เป็๋นสาธารณะสมบัติของแผ่นดินตาม ป.พ.พ. ม.๑๓๐๔(๑) ที่สาธารณะสมบัติของแผ่นดินประเภทห้ามไม่ให้บุคคลเข้ายึดถือเอาเป็นเจ้าของ โจทก์ย่อมเข้ายึดถือมีสิทธิครอบครองได้ตาม ป.พ.พ. ม.๑๓๖๗ ส่วนการที่เจ้าพนักงานจะออกโฉนดให้หรือไม่นั้นเป็นเรื่องของเจ้าพนักงานที่ดินจะวินิจฉัย จำเลยไม่มีอำนาจหน้าที่ที่จะไปคัดค้านการขอรับโฉนดสำหรับที่ดินประเภทนี้ได้ พิพากษายืน. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 279/2500นางเพ็ญศรี เสียงประสิทธิ์โจทก์เทศบาลเมืองภูเก็ตจำเลย ป.พ.พ. ม. 1304 (1), ม. 1334, ม. 1367 พ.ร.บ.เทศบาล พ.ศ.2496 ม. 7ที่ดินรกร้างว่างเปล่านั้นบุคคลอาจได้มาตาม ก.ม.ที่ดินและที่ดินประเภทนี้ การที่เจ้าพนักงานที่ดินจะวินิจฉัย เทศบาลไม่มีอำนาจหน้าที่ที่จะไปคัดค้านการขอรับโฉนดดังกล่าว.โจทก์ฟ้องว่า โจทก์มีกรรมสิทธิที่ดินสวนมะพร้าวเป็นที่ดินยังไม่มีหนังสือสำคัญแต่โจทก์ครอบครองมาโดยสงบและเปิดเผย ๔๐ ปีแล้ว โจทก์ยื่นคำร้องต่อหอทะเบียบที่ดินเพื่อขอรับโฉนด เจ้าพนักงานรังวัดให้แล้ว แต่จำเลยคัดค้านอ้างว่าเป็นที่สาธารณะประโยชน์ หอทะเบียนที่ดินจึงไม่ออกโฉนดให้โจทก์ ทั้งนี้จำเลยไม่มีอำนาจที่จะคัดค้าน ขอให้จำเลยถอนคำคัดค้าน จำเลยให้การว่าที่พิพาทเป็นสาธารณะสมบัติของแผ่นดินอยู่ในเขตเทศบาลซึ่งจำเลย++ดูแลระวังรักษา จำเลยมีอำนาจคัดค้านได้ ศาลจังหวัดภูเก็ตพิพากษาว่าจำเลยซึ่งเป็นเทศบาลไม่มีหน้าที่เกี่ยวกับการดูแลรักษาสาธารณะสมบัติแผ่นดิน แม้ที่ดินจะเป็นที่สาธารณะจำเลยก็ไม่มีอำนาจคัดค้าน การที่โจทก์ขอออกโฉนดและพิพากษาว่าโจทก์มีสิทธิครอบครองที่ดินรายนี้ จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่าที่พิพากษาไม่ใช่ที่สาธารณะสมบัติของแผ่นดิน เป็นที่โจทก์ได้ปกครองมา พิพากษายืน จำเลยฎีกา ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่าโจทก์รับมรดกและครอบครองที่นี้มาจึงมีสิทธิครอบครองที่++รายนี้ เท่าที่จำเลยนำ++มา อย่างมากก็ฟังได้เพียงว่าเดิมที่รายนี้เป็นที่ว่างเปล่า เป็๋นสาธารณะสมบัติของแผ่นดินตาม ป.พ.พ. ม.๑๓๐๔(๑) ที่สาธารณะสมบัติของแผ่นดินประเภทห้ามไม่ให้บุคคลเข้ายึดถือเอาเป็นเจ้าของ โจทก์ย่อมเข้ายึดถือมีสิทธิครอบครองได้ตาม ป.พ.พ. ม.๑๓๖๗ ส่วนการที่เจ้าพนักงานจะออกโฉนดให้หรือไม่นั้นเป็นเรื่องของเจ้าพนักงานที่ดินจะวินิจฉัย จำเลยไม่มีอำนาจหน้าที่ที่จะไปคัดค้านการขอรับโฉนดสำหรับที่ดินประเภทนี้ได้ พิพากษายืน.(ประศาสน์วินิจฉัย-มนูภันย์วิมลสาร-พิบูลย์ไอศวรรย์)ศาลชั้นต้น - ศาลจังหวัดภูเก็ต - นายประพนธ์ศาลอุทธรณ์ - ศาลอุทธรณ์ - หลวงปรีชาดุลยกิจแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ