คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1404/2496หลักกฎหมาย: ฟ้องขอให้ศาลแสดงกรรมสิทธิ์ที่ดิน 2 แปลง คือที่นาและที่สวนราคาแปลงละ 300 บาทและเรียกค่าเสียหาย 420 บาท ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า ที่สวนเป็นของโจทก์ ให้จำเลยใช้ค่าเสียหาย 30 บาท แต่ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ว่าที่นาก็เป็นของโจทก์ด้วย กับให้จำเลยใช้ค่าเสียหายอีก 300 บาท ดังนี้ถือว่า เป็นการแก้ไขเล็กน้อย ฎีกาในข้อเท็จจริงไม่ได้โจทก์ฟ้องขอให้ศาลแสดงว่า ที่พิพาทหมายอักษร ก.ข. เป็นของโจทก์ ห้ามจำเลยและบริวารเข้าเกี่ยวข้อง และให้จำเลยใช้ค่าเสียหายให้โจทก์ 420 บาท พร้อมทั้งดอกเบี้ย.จำเลยให้การต่อสู้กรรมสิทธิ์ในนาพิพาท ส่วนสวนพิพาทจำเลยถือว่าเป็นของบิดามารดา จึงเข้าตัดใบสาคูไม่เกิน 30 ทาง ราคาไม่เกิน7.50 บาทศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า นาพิพาทนั้นพยานหลักฐานโจทก์ไม่พอฟังตามข้อกล่าวอ้าง ส่วนสวนพิพาทฟังได้ว่าเป็นของโจทก์ จำเลยตัดเอาไปโดยไม่ได้รับอนุญาตจากโจทก์ไม่ได้ พิพากษาให้จำเลยใช้ค่าเสียหายค่าจากโจทก์ 30 บาท คำขออื่นให้ยกโจทก์ฝ่ายเดียวอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ว่า ที่นาพิพาทเป็นของโจทก์ ห้ามจำเลยและบริวารเข้าเกี่ยวข้อง และให้จำเลยใช้ค่าเสียหายในส่วนข้าวที่จำเลยเก็บเกี่ยวอีก 300 บาท นอกนั้นคงยืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า ที่ดินพิพาท ราคาแปลงละ 300 บาท รวม 2 แปลง600 บาท ค่าเสียหายที่ขอมาก็เพียง 420 บาท ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ไขเล็กน้อย จะฎีกาในข้อเท็จจริงไม่ได้จึงให้ยกฎีกาจำเลยเสีย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1404/2496นางพร้อม พิชัยรักษ์โจทก์นายพริ้ม สุขสบาย ที่ 1 นายกลั่น สุขสบาย ที่ 2จำเลย ป.วิ.พ. ม. 248ฟ้องขอให้ศาลแสดงกรรมสิทธิ์ที่ดิน 2 แปลง คือที่นาและที่สวนราคาแปลงละ 300 บาทและเรียกค่าเสียหาย 420 บาท ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า ที่สวนเป็นของโจทก์ ให้จำเลยใช้ค่าเสียหาย 30 บาท แต่ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ว่าที่นาก็เป็นของโจทก์ด้วย กับให้จำเลยใช้ค่าเสียหายอีก 300 บาท ดังนี้ถือว่า เป็นการแก้ไขเล็กน้อย ฎีกาในข้อเท็จจริงไม่ได้โจทก์ฟ้องขอให้ศาลแสดงว่า ที่พิพาทหมายอักษร ก.ข. เป็นของโจทก์ ห้ามจำเลยและบริวารเข้าเกี่ยวข้อง และให้จำเลยใช้ค่าเสียหายให้โจทก์ 420 บาท พร้อมทั้งดอกเบี้ย.จำเลยให้การต่อสู้กรรมสิทธิ์ในนาพิพาท ส่วนสวนพิพาทจำเลยถือว่าเป็นของบิดามารดา จึงเข้าตัดใบสาคูไม่เกิน 30 ทาง ราคาไม่เกิน7.50 บาทศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า นาพิพาทนั้นพยานหลักฐานโจทก์ไม่พอฟังตามข้อกล่าวอ้าง ส่วนสวนพิพาทฟังได้ว่าเป็นของโจทก์ จำเลยตัดเอาไปโดยไม่ได้รับอนุญาตจากโจทก์ไม่ได้ พิพากษาให้จำเลยใช้ค่าเสียหายค่าจากโจทก์ 30 บาท คำขออื่นให้ยกโจทก์ฝ่ายเดียวอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ว่า ที่นาพิพาทเป็นของโจทก์ ห้ามจำเลยและบริวารเข้าเกี่ยวข้อง และให้จำเลยใช้ค่าเสียหายในส่วนข้าวที่จำเลยเก็บเกี่ยวอีก 300 บาท นอกนั้นคงยืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า ที่ดินพิพาท ราคาแปลงละ 300 บาท รวม 2 แปลง600 บาท ค่าเสียหายที่ขอมาก็เพียง 420 บาท ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ไขเล็กน้อย จะฎีกาในข้อเท็จจริงไม่ได้จึงให้ยกฎีกาจำเลยเสีย(ธรรมบัณฑิตสิทธิศฤงคาร-ดุลยพากย์สุวมัณฑ์-นนทปัญญา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องขอให้ศาลแสดงว่า ที่พิพาทหมายอักษร ก.ข. เป็นของโจทก์ ห้ามจำเลยและบริวารเข้าเกี่ยวข้อง และให้จำเลยใช้ค่าเสียหายให้โจทก์ 420 บาท พร้อมทั้งดอกเบี้ย.จำเลยให้การต่อสู้กรรมสิทธิ์ในนาพิพาท ส่วนสวนพิพาทจำเลยถือว่าเป็นของบิดามารดา จึงเข้าตัดใบสาคูไม่เกิน 30 ทาง ราคาไม่เกิน7.50 บาทศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า นาพิพาทนั้นพยานหลักฐานโจทก์ไม่พอฟังตามข้อกล่าวอ้าง ส่วนสวนพิพาทฟังได้ว่าเป็นของโจทก์ จำเลยตัดเอาไปโดยไม่ได้รับอนุญาตจากโจทก์ไม่ได้ พิพากษาให้จำเลยใช้ค่าเสียหายค่าจากโจทก์ 30 บาท คำขออื่นให้ยกโจทก์ฝ่ายเดียวอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ว่า ที่นาพิพาทเป็นของโจทก์ ห้ามจำเลยและบริวารเข้าเกี่ยวข้อง และให้จำเลยใช้ค่าเสียหายในส่วนข้าวที่จำเลยเก็บเกี่ยวอีก 300 บาท นอกนั้นคงยืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า ที่ดินพิพาท ราคาแปลงละ 300 บาท รวม 2 แปลง600 บาท ค่าเสียหายที่ขอมาก็เพียง 420 บาท ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ไขเล็กน้อย จะฎีกาในข้อเท็จจริงไม่ได้จึงให้ยกฎีกาจำเลยเสีย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1404/2496นางพร้อม พิชัยรักษ์โจทก์นายพริ้ม สุขสบาย ที่ 1 นายกลั่น สุขสบาย ที่ 2จำเลย ป.วิ.พ. ม. 248ฟ้องขอให้ศาลแสดงกรรมสิทธิ์ที่ดิน 2 แปลง คือที่นาและที่สวนราคาแปลงละ 300 บาทและเรียกค่าเสียหาย 420 บาท ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า ที่สวนเป็นของโจทก์ ให้จำเลยใช้ค่าเสียหาย 30 บาท แต่ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ว่าที่นาก็เป็นของโจทก์ด้วย กับให้จำเลยใช้ค่าเสียหายอีก 300 บาท ดังนี้ถือว่า เป็นการแก้ไขเล็กน้อย ฎีกาในข้อเท็จจริงไม่ได้โจทก์ฟ้องขอให้ศาลแสดงว่า ที่พิพาทหมายอักษร ก.ข. เป็นของโจทก์ ห้ามจำเลยและบริวารเข้าเกี่ยวข้อง และให้จำเลยใช้ค่าเสียหายให้โจทก์ 420 บาท พร้อมทั้งดอกเบี้ย.จำเลยให้การต่อสู้กรรมสิทธิ์ในนาพิพาท ส่วนสวนพิพาทจำเลยถือว่าเป็นของบิดามารดา จึงเข้าตัดใบสาคูไม่เกิน 30 ทาง ราคาไม่เกิน7.50 บาทศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า นาพิพาทนั้นพยานหลักฐานโจทก์ไม่พอฟังตามข้อกล่าวอ้าง ส่วนสวนพิพาทฟังได้ว่าเป็นของโจทก์ จำเลยตัดเอาไปโดยไม่ได้รับอนุญาตจากโจทก์ไม่ได้ พิพากษาให้จำเลยใช้ค่าเสียหายค่าจากโจทก์ 30 บาท คำขออื่นให้ยกโจทก์ฝ่ายเดียวอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ว่า ที่นาพิพาทเป็นของโจทก์ ห้ามจำเลยและบริวารเข้าเกี่ยวข้อง และให้จำเลยใช้ค่าเสียหายในส่วนข้าวที่จำเลยเก็บเกี่ยวอีก 300 บาท นอกนั้นคงยืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า ที่ดินพิพาท ราคาแปลงละ 300 บาท รวม 2 แปลง600 บาท ค่าเสียหายที่ขอมาก็เพียง 420 บาท ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ไขเล็กน้อย จะฎีกาในข้อเท็จจริงไม่ได้จึงให้ยกฎีกาจำเลยเสีย(ธรรมบัณฑิตสิทธิศฤงคาร-ดุลยพากย์สุวมัณฑ์-นนทปัญญา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ