คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3342/2537หลักกฎหมาย: ศาลชั้นต้นลงโทษจำเลยทั้งสามฐานร่วมกันมีอาวุธปืนที่นายทะเบียนออกใบอนุญาตให้ได้ไว้ในความครอบครองโดยไม่ได้รับอนุญาต จำคุกคนละ 8 เดือน ฐานร่วมกันพาอาวุธปืนและเครื่องกระสุนปืนที่นายทะเบียนออกใบอนุญาตให้ได้จำคุกคนละ 4 เดือน ส่วนความผิดฐานร่วมกันมีอาวุธปืนและเครื่องกระสุนปืนที่นายทะเบียนไม่อาจออกใบอนุญาตให้ได้ศาลชั้นต้นมิได้ปรับบทลงโทษจำเลยทั้งสามศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ให้ลดมาตราส่วนโทษแก่จำเลยที่ 2 และปรับบทความผิดในความผิดที่ศาลชั้นต้นมิได้ปรับบทลงโทษจำเลยทั้งสามดังกล่าวให้ถูกต้องเท่านั้นจึงเป็นกรณีที่ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ไขเล็กน้อยความผิดทั้งสามกระทงดังกล่าวจึงต้องห้ามมิให้ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 218 วรรคหนึ่ง จำเลยทั้งสามให้การรับสารภาพชั้นสอบสวนโดยสมัครใจจึงเป็นคำรับโดยชอบ ศาลรับฟังได้ แต่ลำพังเพียงคำรับสารภาพชั้นสอบสวนยังไม่พอฟังลงโทษจำเลยทั้งสามได้ต้องฟังพยานโจทก์อื่นประกอบต่อไปอีก จำเลยทั้งสามได้ร่วมกันใช้อาวุธปืนยิงไปยังรถยนต์ของผู้เสียหายโดยมีเจตนาจะปล้นทรัพย์ และในขณะเดียวกันย่อมเล็งได้ว่าว่ากระสุนปืนอาจถูกผู้เสียหายถึงแก่ความตายได้แต่ผู้เสียหายได้ขับรถแล่นหนีไปเสียก่อนจึงไม่ได้รับอันตรายจากการปล้นทรัพย์ของจำเลยทั้งสาม และจำเลยทั้งสามไม่สามารถเอาทรัพย์ใด ๆ ไปได้ จำเลยทั้งสามจึงมีความผิดฐานใช้อาวุธปืนและเครื่องกระสุนปืนที่นายทะเบียนไม่อาจออกใบอนุญาตให้ได้ในการพยายามฆ่าและพยายามปล้นทรัพย์และความผิดฐานพยายามฆ่าและพยายามปล้นทรัพย์ด้วย ศาลอุทธรณ์รวมโทษจำคุกจำเลยน้อยกว่าที่ถูกต้องแต่เมื่อโจทก์มิได้ฎีกา ศาลฎีกาจึงไม่อาจแก้ไขให้ถูกต้องได้เพราะเป็นการเพิ่มเติมโทษจำเลย ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 212 ประกอบด้วยมาตรา 225โจทก์ฟ้องว่า จำเลยทั้งสามกระทำผิดต่อกฎหมายหลายบทหลายกรรมต่างกัน กล่าวคือจำเลยทั้งสามได้ร่วมกันมีอาวุธปืนลูกซองยาวหมายเลขเจ.398084 ซึ่งเป็นของทางราชการมอบให้ผู้อื่นมีและใช้จำนวน 1 กระบอกและกระสุนปืนลูกซองจำนวน 3 นัด ใช้ยิงได้ ไว้ในครอบครองของจำเลยทั้งสามโดยไม่ได้รับอนุญาตตามกฎหมาย และร่วมกันมีอาวุธปืนเล็กกล แบบเอ.เค.47 ขนาด 7.62 มม. จำนวน 1 กระบอก พร้อมซองกระสุนปืน1 อัน และกระสุนปืนขนาด 7.62 มม. จำนวน 131 นัด ใช้ยิงได้อันเป็นอาวุธปืนและเครื่องกระสุนปืนที่นายทะเบียนไม่อาจออกใบอนุญาตให้ได้ไว้ในครอบครองของจำเลยทั้งสาม จำเลยทั้งสามร่วมกันพาอาวุธปืนและเครื่องกระสุนปืนดังกล่าวติดตัวไปในเมือง หมู่บ้านและทางสาธารณะโดยไม่มีเหตุอันสมควร และไม่ได้รับใบอนุญาตให้มีอาวุธปืนติดตัวจากเจ้าพนักงานทั้งไม่ใช่กรณีมีเหตุจำเป็นและเร่งด่วนตามสมควรแก่พฤติการณ์ และไม่มีเหตุได้รับการยกเว้นตามกฎหมาย แล้วจำเลยทั้งสามได้ร่วมกันปล้นทรัพย์เอาเงินสดจำนวน 1,200 บาท นาฬิกาข้อมือ1 เรือน ราคา 800 บาท สร้อยคอทองคำหนัก 1 บาท จำนวน 1 เส้นราคา 5,000 บาท และรถยนต์ตู้หมายเลขทะเบียน ม 3382 ปราจีนบุรีจำนวน 1 ค้น ราคา 537,000 บาท รวมราคาทรัพย์ 544,000 บาท ซึ่งอยู่ในความครอบครองของนายเซน อ่อนน้อม ผู้เสียหายไปโดยทุจริตโดยการปล้นทรัพย์จำเลยทั้งสามได้ดักซุ่มอยู่ริมถนนและร่วมกันใช้อาวุธปืนที่มีและพาไปดังกล่าวยิงประทุษร้ายผู้เสียหาย ขณะขับรถผ่านมาตามถนนโดยเจตนาฆ่า ทั้งนี้เพื่อให้ความสะดวกแก่การปล้นทรัพย์การพาทรัพย์นั้นไป และให้ยื่นให้ซึ่งทรัพย์นั้นจำเลยทั้งสามได้ลงมือกระทำความผิดไปโดยตลอดแล้ว แต่การกระทำไม่บรรลุผลเนื่องจากผู้เสียหายก้มตัวหลบและเร่งเครื่องยนต์ ขับหนีไปได้ กระสุนปืนถูกรถยนต์ได้รับความเสียหายหลายแห่ง แต่ไม่ถูกตัวผู้เสียหาย จึงไม่ถึงแก่ความตายสมดังเจตนาของจำเลยทั้งสาม และจำเลยทั้งสามไม่สามารถปล้นเอาทรัพย์สินของผู้เสียหายไปได้ ต่อมาวันที่ 28 กรกฎาคม 2533เจ้าพนักงานตำรวจจับกุมจำเลยทั้งสามได้พร้อมกับยึดอาวุธปืนเล็กกลแบบ เอ.เค.47 จำนวน 1 กระบอกพร้อมแม็กกาซีน 1 อัน และกระสุนปืนอาร์ก้า จำนวน 118 นัด และอาวุธปืนลูกซองยาว จำนวน 1 กระบอกที่จำเลยทั้งสามร่วมกันมีและใช้กระทำผิดดังกล่าวเป็นของกลาง นอกจากนี้ยังยึดได้ปลอกกระสุนปืน เอ.เค.47 จำนวน 13 ปลอก และปลอกกระสุนปืนลูกซองจำนวน 1 ปลอก จากที่เกิดเหตุเป็นของกลาง ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติอาวุธปืน เครื่องกระสุนปืน วัตถุระเบิด ดอกไม้เพลิงและสิ่งเทียมอาวุธปืน พ.ศ. 2490 มาตรา 7, 8 ทวิ, 55, 72, 72 ทวิ, 78 ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288, 289, 340, 340 ตรี, 80, 83, 91, 32, 33 ริบของกลางทั้งหมด ยกเว้นอาวุธปืนลูกซองของกลางขอคืนให้แก่ทางราชการจำเลยทั้งสามให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยทั้งสามมีความผิดตามพระราชบัญญัติอาวุธปืน เครื่องกระสุนปืน วัตถุระเบิด ดอกไม้เพลิง และสิ่งเทียมอาวุธปืน พ.ศ. 2490 มาตรา 7, 8 ทวิ วรรคหนึ่ง, 55, 72 วรรคสาม, 72 ทวิ วรรคสอง, 78 วรรคสาม ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288, 289(6)(7), 340 วรรคสี่, 340 ตรี, 80 การกระทำของจำเลยทั้งสามเป็นความผิดหลายกรรมต่างกัน ลงโทษทุกกรรมเป็นกระทงความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 91 ฐานร่วมกันมีอาวุธปืนและเครื่องกระสุนปืนที่นายทะเบียนออกใบอนุญาตให้ได้ จำคุกคนละ 1 ปี ฐานร่วมกันพาอาวุธปืนและเครื่องกระสุนปืน จำคุกคนละ 6 เดือน กระทงหนึ่งฐานร่วมกันใช้อาวุธปืนที่นายทะเบียนไม่อาจออกใบอนุญาตให้ได้ ในการกระทำผิดฐานพยายามปล้นทรัพย์และพยายามฆ่า จำคุกตลอดชีวิตกระทงหนึ่ง จำเลยทั้งสามให้การรับสารภาพในความผิดทั้งสามฐานดังกล่าวในชั้นจับกุมและสอบสวนเป็นประโยชน์แก่การพิจารณามีเหตุบรรเทาโทษลดโทษให้คนละหนึ่งในสามตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 คงจำคุกจำเลยทั้งสามในความผิดฐานมีอาวุธปืนและเครื่องกระสุนปืนที่นายทะเบียนออกใบอนุญาตให้ได้ จำคุกคนละ 8 เดือน กระทงหนึ่งฐานร่วมกันพาอาวุธปืนและเครื่องกระสุนปืนจำคุกคนละ 4 เดือนกระทงหนึ่ง ฐานร่วมกันใช้อาวุธปืนและเครื่องกระสุนปืนที่นายทะเบียนไม่สามารถออกใบอนุญาตให้ได้ในการกระทำผิดฐานพยายามปล้นทรัพย์และพยายามฆ่า จำคุกคนละ 33 ปี 3 เดือน (ที่ถูก 33 ปี 4 เดือน) ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 53 ส่วนความผิดฐานพยายามปล้นทรัพย์กับความผิดฐานพยายามฆ่าเป็นความผิดกรรมเดียวผิดกฎหมายหลายบท ลงโทษฐานพยายามฆ่าโดยเหตุฉกรรจ์ อันเป็นบทหนักเพียงบทเดียว ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 91 (ที่ถูกมาตรา 90) ประกอบด้วยมาตรา 52(1) ให้จำคุกคนละตลอดชีวิต แต่จำเลยทั้งสามให้การรับสารภาพในความผิดฐานนี้ในชั้นสอบสวน เป็นประโยชน์แก่การพิจารณามีเหตุบรรเทาโทษ ลดโทษให้หนึ่งในสี่ ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 คงจำคุกคนละ 37 ปี6 เดือน และเมื่อรวมโทษทุกกระทงความผิดแล้ว ให้จำคุกจำเลยทั้งสามคนละ50 ปี ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 91(3) และริบของกลางทั้งหมดยกเว้นอาวุธปืนลูกซองของกลางคืนให้แก่ทางราชการจำเลยทั้งสามอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า จำเลยทั้งสามมีความผิดฐานมีอาวุธปืนและเครื่องกระสุนปืนที่นายทะเบียนไม่อาจออกใบอนุญาตให้ได้อีกกรรมหนึ่ง แต่โจทก์มิได้อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์จึงปรับบทให้ถูกต้องแล้วพิพากษาแก้เป็นว่าจำเลยทั้งสามมีความผิดตามพระราชบัญญัติอาวุธปืน เครื่องกระสุนปืน วัตถุระเบิด ดอกไม้เพลิง และสิ่งเทียมอาวุธปืน พ.ศ. 2490 มาตรา 55, 78 วรรคแรก อีกกระทงหนึ่งลงโทษจำเลยที่ 1 ที่ 3 ฐานร่วมกันมีอาวุธปืนที่นายทะเบียนออกใบอนุญาตให้ได้ไว้ในครอบครองโดยไม่รับอนุญาตตามมาตรา 7, 72 ทวิจำคุกคนละ 1 ปี ฐานร่วมกันพาอาวุธปืนโดยไม่รับอนุญาตตามมาตรา 8 ทวิ,72 จำคุกคนละ 6 เดือน และความผิดฐานใช้อาวุธปืนที่นายทะเบียนไม่อาจออกใบอนุญาตให้ได้ตามพระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ พ.ศ. 2490มาตรา 78 วรรคสาม ความผิดฐานพยายามฆ่าผู้อื่น และความผิดฐานพยายามปล้นทรัพย์ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288, 289 (6)(7), 340 วรรคสี่,340 ตรี ประกอบมาตรา 80 ซึ่งเป็นกรรมเดียวผิดกฎหมายหลายบท ลงโทษตามพระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ พ.ศ. 2490 มาตรา 78 วรรคสาม ที่แก้ไขแล้วซึ่งเป็นบทหนักที่สุดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 90 จำคุกตลอดชีวิตจำเลยที่ 2 อายุยังไม่เกิน 17 ปี ลดมาตราส่วนโทษให้กึ่งหนึ่งตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 75 แล้ว ลงโทษฐานร่วมกันมีอาวุธปืนที่นายทะเบียนออกใบอนุญาตให้ได้ไว้ในครอบครองโดยไม่รับอนุญาตจำคุก 6 เดือน ฐานร่วมกันพาอาวุธปืนโดยไม่ได้รับอนุญาต จำคุก3 เดือน ฐานใช้อาวุธปืน พยายามฆ่าและพยายามปล้นทรัพย์ และฐานพยายามฆ่าผู้อื่น ฐานพยายามปล้นทรัพย์ เป็นการกระทำกรรมเดียวผิดกฎหมายหลายบท ลงโทษตามพระราชบัญญัติอาวุธปืน เครื่องกระสุนปืนวัตถุระเบิด ดอกไม้เพลิงและสิ่งเทียมอาวุธปืน พ.ศ. 2490 มาตรา 78วรรคสาม ที่แก้ไขแล้ว โดยเปลี่ยนโทษจำคุก 50 ปี แล้ว คงจำคุก 25 ปีจำเลยทั้งสามให้การรับสารภาพชั้นจับกุมและชั้นสอบสวนเป็นประโยชน์แก่การพิจารณาลดโทษให้ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 คนละหนึ่งในสามคงลงโทษจำเลยที่ 1 ที่ 3 จำคุกคนละ 8 เดือน 4 เดือน และเปลี่ยนโทษจำคุก 50 ปี ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 53 แล้วจำคุกคนละ33 ปี 4 เดือน ลงโทษจำเลยที่ 2 จำคุก 4 เดือน 2 เดือน 16 ปี 8 เดือนรวมโทษทุกกระทงความผิดจำเลยที่ 1 ที่ 3 จำคุกคนละ 33 ปี 13 เดือนลงโทษจำเลยที่ 2 จำคุก 16 ปี 14 เดือน นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นจำเลยทั้งสามฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ข้อเท็จจริงฟังได้ในเบื้องต้นว่า ตามวันเวลาและสถานที่เกิดเหตุตามฟ้อง ผู้เสียหายได้ขับรถยนต์หมายเลขทะเบียน ม-3382 ปราจีนบุรี ไปตามถนนธนวิถี โดยขับจากอำเภอตาพระยา มุ่งหน้าไปทางอำเภออรัญประเทศ ครั้นมาถึงบริเวณที่เกิดเหตุ ซึ่งเป็น ทางโค้ง ได้ยินเสียปืนดังหลายนัดและหลายชุดผู้เสียหายได้เร่งความเร็วของรถยนต์ขับผ่านไปได้โดยมีกระสุนถูกรถยนต์ของผู้เสียหายหลายแห่งดังปรากฎตามภาพถ่ายเอกสารหมาย จ.2ที่จำเลยทั้งสามฎีกาว่า พยานหลักฐานโจทก์ไม่พอฟังได้ว่าจำเลยทั้งสามเป็นผู้กระทำผิดและของกลางไม่อาจยืนยันการกระทำผิดได้ พยานหลักฐานโจทก์คงมีแต่คำรับสารภาพของจำเลยทั้งสามในชั้นสอบสวนซึ่งไม่สามารถรับฟังลงโทษจำเลยทั้งสามได้เพราะเป็นคดีอุกฉกรรจ์มีโทษสูง อันเป็นฎีกาโต้เถียงดุลพินิจในการรับฟังพยานหลักฐานของศาลอุทธรณ์ซึ่งเป็นปัญหาข้อเท็จจริงนั้น เห็นว่าสำหรับความผิดตามพระราชบัญญัติอาวุธปืนเครื่องกระสุนปืน วัตถุระเบิด ดอกไม้เพลิงและสิ่งเทียมอาวุธปืน พ.ศ. 2490 มาตรา 7, 72 วรรคแรก, 8 ทวิ วรรคแรก, 72 ทวิ วรรคสอง,55, 78 วรรคแรก ศาลชั้นต้นให้ลงโทษฐานร่วมกันมีอาวุธปืนที่นายทะเบียนออกใบอนุญาตให้ได้ไว้ในครอบครองโดยไม่ได้รับอนุญาตจำคุกคนละ 8 เดือน ฐานร่วมกันพาอาวุธปืนและเครื่องกระสุนปืนที่นายทะเบียนออกใบอนุญาตให้ได้ จำคุกคนละ 4 เดือน ส่วนความผิดฐานร่วมกันมีอาวุธปืนและเครื่องกระสุนปืนที่นายทะเบียนไม่อาจออกใบอนุญาตให้ได้ศาลชั้นต้นมิได้ปรับบทลงโทษจำเลยทั้งสามศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ให้ลดมาตราส่วนโทษแก่จำเลยที่ 2 และปรับบทความผิดที่ศาลชั้นต้นยังมิได้ปรับบทลงโทษจำเลยทั้งสามดังกล่าวให้ถูกต้องเท่านั้น จึงเป็นกรณีที่ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ไขเล็กน้อยความผิดทั้งสามกระทงดังกล่าวจึงต้องห้ามมิให้ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218 วรรคแรกศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัย คงมีปัญหาตามฎีกาของจำเลยทั้งสามว่าจำเลยทั้งสามมีความผิดฐานใช้อาวุธปืนและเครื่องกระสุนปืนที่นายทะเบียนไม่อาจออกใบอนุญาตให้ได้ ในการพยายามฆ่าและพยายามปล้นทรัพย์ตามพระราชบัญญัติอาวุธปืน เครื่องกระสุนปืน วัตถุระเบิด ดอกไม้เพลิงและสิ่งเทียมอาวุธปืน พ.ศ. 2490 และมีความผิดฐานพยายามฆ่าและพยายามปล้นทรัพย์หรือไม่ แล้ววินิจฉัยว่าจำเลยทั้งสามให้การรับสารภาพโดยสมัครใจ จึงเป็นคำรับโดยชอบ ลำพังเพียงคำรับสารภาพชั้นสอบสวนยังไม่พอฟังลงโทษจำเลยทั้งสามได้ ต้องฟังพยานโจทก์อื่นประการต่อไปและฟังข้อเท็จจริงว่า พยานหลักฐานโจทก์ที่นำสืบประกอบคำรับสารภาพชั้นสอบสวนฟังได้ว่า จำเลยทั้งสามได้ร่วมกันใช้อาวุธปืนยิงไปยังรถยนต์ของผู้เสียหาย โดยมีเจตนาจะปล้นทรัพย์และในขณะเดียวกันย่อมเล็งเห็นได้ว่ากระสุนปืนอาจจะถูกผู้เสียหายถึงแก่ความตายได้แต่ผู้เสียหายได้ขับรถแล่นหนีไปเสียก่อน จึงไม่ได้รับอันตรายจากการปล้นทรัพย์ของจำเลยทั้งสาม และจำเลยทั้งสามไม่สามารถเอาทรัพย์ใด ๆไปได้ ที่ศาลอุทธรณ์พิพากษาลงโทษจำเลยทั้งสามในความผิดฐานใช้อาวุธปืนและเครื่องกระสุนปืนที่นายทะเบียนไม่อาจออกใบอนุญาตให้ได้ในการพยายามฆ่าและพยายามปล้นทรัพย์ และความผิดฐานพยายามฆ่าและพยายามปล้นทรัพย์ด้วยนั้นชอบแล้ว ฎีกาของจำเลยทั้งสามฟังไม่ขึ้นอนึ่ง แต่ที่ศาลอุทธรณ์รวมโทษจำคุกจำเลยที่ 1 และที่ 3 เป็นจำคุกรวมคนละ 33 ปี 13 เดือนนั้น เห็นว่าไม่ถูกต้อง เพราะเมื่อรวมโทษจำคุกจำเลยที่ 1 และที่ 3 ทุกกรรมแล้วจะต้องเป็นโทษจำคุกรวมคนละ 33 ปี16 เดือน แต่เมื่อโจทก์มิได้ฎีกา ศาลฎีกาจึงไม่อาจแก้ไขให้ถูกต้องได้เพราะจะเป็นการเพิ่มเติมโทษจำเลยที่ 1 และที่ 3 ซึ่งต้องห้ามมาตรา 212 ประกอบด้วยมาตรา 225 แห่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญาพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3342/2537พนักงานอัยการ ประจำศาล จังหวัด กบินทร์บุ รีโจทก์นาย สำเนา ขัน ประไพ กับพวกจำเลย พ.ร.บ.อาวุธปืน เครื่องกระสุนปืน วัตถุระเบิด ดอกไม้เพลิง และสิ่งเทียมอาวุธปืน พ.ศ.2490 ม. 7, ม. 72 วรรคหนึ่ง, ม. 8 ทวิ วรรคหนึ่ง, ม. 72 ทวิ วรรคสอง, ม. 55, ม. 78 วรรคหนึ่ง ป.อ. ม. 80, ม. 83, ม. 288, ม. 289 (6), ม. 289 (7), ม. 340 วรรคสี่, ม. 340 ตรี ป.วิ.อ. ม. 212, ม. 218 วรรคหนึ่ง, ม. 225, ม. 226, ม. 227 ศาลชั้นต้นลงโทษจำเลยทั้งสามฐานร่วมกันมีอาวุธปืนที่นายทะเบียนออกใบอนุญาตให้ได้ไว้ในความครอบครองโดยไม่ได้รับอนุญาต จำคุกคนละ 8 เดือน ฐานร่วมกันพาอาวุธปืนและเครื่องกระสุนปืนที่นายทะเบียนออกใบอนุญาตให้ได้จำคุกคนละ 4 เดือน ส่วนความผิดฐานร่วมกันมีอาวุธปืนและเครื่องกระสุนปืนที่นายทะเบียนไม่อาจออกใบอนุญาตให้ได้ศาลชั้นต้นมิได้ปรับบทลงโทษจำเลยทั้งสามศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ให้ลดมาตราส่วนโทษแก่จำเลยที่ 2 และปรับบทความผิดในความผิดที่ศาลชั้นต้นมิได้ปรับบทลงโทษจำเลยทั้งสามดังกล่าวให้ถูกต้องเท่านั้นจึงเป็นกรณีที่ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ไขเล็กน้อยความผิดทั้งสามกระทงดังกล่าวจึงต้องห้ามมิให้ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 218 วรรคหนึ่ง จำเลยทั้งสามให้การรับสารภาพชั้นสอบสวนโดยสมัครใจจึงเป็นคำรับโดยชอบ ศาลรับฟังได้ แต่ลำพังเพียงคำรับสารภาพชั้นสอบสวนยังไม่พอฟังลงโทษจำเลยทั้งสามได้ต้องฟังพยานโจทก์อื่นประกอบต่อไปอีก จำเลยทั้งสามได้ร่วมกันใช้อาวุธปืนยิงไปยังรถยนต์ของผู้เสียหายโดยมีเจตนาจะปล้นทรัพย์ และในขณะเดียวกันย่อมเล็งได้ว่าว่ากระสุนปืนอาจถูกผู้เสียหายถึงแก่ความตายได้แต่ผู้เสียหายได้ขับรถแล่นหนีไปเสียก่อนจึงไม่ได้รับอันตรายจากการปล้นทรัพย์ของจำเลยทั้งสาม และจำเลยทั้งสามไม่สามารถเอาทรัพย์ใด ๆ ไปได้ จำเลยทั้งสามจึงมีความผิดฐานใช้อาวุธปืนและเครื่องกระสุนปืนที่นายทะเบียนไม่อาจออกใบอนุญาตให้ได้ในการพยายามฆ่าและพยายามปล้นทรัพย์และความผิดฐานพยายามฆ่าและพยายามปล้นทรัพย์ด้วย ศาลอุทธรณ์รวมโทษจำคุกจำเลยน้อยกว่าที่ถูกต้องแต่เมื่อโจทก์มิได้ฎีกา ศาลฎีกาจึงไม่อาจแก้ไขให้ถูกต้องได้เพราะเป็นการเพิ่มเติมโทษจำเลย ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 212 ประกอบด้วยมาตรา 225โจทก์ฟ้องว่า จำเลยทั้งสามกระทำผิดต่อกฎหมายหลายบทหลายกรรมต่างกัน กล่าวคือจำเลยทั้งสามได้ร่วมกันมีอาวุธปืนลูกซองยาวหมายเลขเจ.398084 ซึ่งเป็นของทางราชการมอบให้ผู้อื่นมีและใช้จำนวน 1 กระบอกและกระสุนปืนลูกซองจำนวน 3 นัด ใช้ยิงได้ ไว้ในครอบครองของจำเลยทั้งสามโดยไม่ได้รับอนุญาตตามกฎหมาย และร่วมกันมีอาวุธปืนเล็กกล แบบเอ.เค.47 ขนาด 7.62 มม. จำนวน 1 กระบอก พร้อมซองกระสุนปืน1 อัน และกระสุนปืนขนาด 7.62 มม. จำนวน 131 นัด ใช้ยิงได้อันเป็นอาวุธปืนและเครื่องกระสุนปืนที่นายทะเบียนไม่อาจออกใบอนุญาตให้ได้ไว้ในครอบครองของจำเลยทั้งสาม จำเลยทั้งสามร่วมกันพาอาวุธปืนและเครื่องกระสุนปืนดังกล่าวติดตัวไปในเมือง หมู่บ้านและทางสาธารณะโดยไม่มีเหตุอันสมควร และไม่ได้รับใบอนุญาตให้มีอาวุธปืนติดตัวจากเจ้าพนักงานทั้งไม่ใช่กรณีมีเหตุจำเป็นและเร่งด่วนตามสมควรแก่พฤติการณ์ และไม่มีเหตุได้รับการยกเว้นตามกฎหมาย แล้วจำเลยทั้งสามได้ร่วมกันปล้นทรัพย์เอาเงินสดจำนวน 1,200 บาท นาฬิกาข้อมือ1 เรือน ราคา 800 บาท สร้อยคอทองคำหนัก 1 บาท จำนวน 1 เส้นราคา 5,000 บาท และรถยนต์ตู้หมายเลขทะเบียน ม 3382 ปราจีนบุรีจำนวน 1 ค้น ราคา 537,000 บาท รวมราคาทรัพย์ 544,000 บาท ซึ่งอยู่ในความครอบครองของนายเซน อ่อนน้อม ผู้เสียหายไปโดยทุจริตโดยการปล้นทรัพย์จำเลยทั้งสามได้ดักซุ่มอยู่ริมถนนและร่วมกันใช้อาวุธปืนที่มีและพาไปดังกล่าวยิงประทุษร้ายผู้เสียหาย ขณะขับรถผ่านมาตามถนนโดยเจตนาฆ่า ทั้งนี้เพื่อให้ความสะดวกแก่การปล้นทรัพย์การพาทรัพย์นั้นไป และให้ยื่นให้ซึ่งทรัพย์นั้นจำเลยทั้งสามได้ลงมือกระทำความผิดไปโดยตลอดแล้ว แต่การกระทำไม่บรรลุผลเนื่องจากผู้เสียหายก้มตัวหลบและเร่งเครื่องยนต์ ขับหนีไปได้ กระสุนปืนถูกรถยนต์ได้รับความเสียหายหลายแห่ง แต่ไม่ถูกตัวผู้เสียหาย จึงไม่ถึงแก่ความตายสมดังเจตนาของจำเลยทั้งสาม และจำเลยทั้งสามไม่สามารถปล้นเอาทรัพย์สินของผู้เสียหายไปได้ ต่อมาวันที่ 28 กรกฎาคม 2533เจ้าพนักงานตำรวจจับกุมจำเลยทั้งสามได้พร้อมกับยึดอาวุธปืนเล็กกลแบบ เอ.เค.47 จำนวน 1 กระบอกพร้อมแม็กกาซีน 1 อัน และกระสุนปืนอาร์ก้า จำนวน 118 นัด และอาวุธปืนลูกซองยาว จำนวน 1 กระบอกที่จำเลยทั้งสามร่วมกันมีและใช้กระทำผิดดังกล่าวเป็นของกลาง นอกจากนี้ยังยึดได้ปลอกกระสุนปืน เอ.เค.47 จำนวน 13 ปลอก และปลอกกระสุนปืนลูกซองจำนวน 1 ปลอก จากที่เกิดเหตุเป็นของกลาง ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติอาวุธปืน เครื่องกระสุนปืน วัตถุระเบิด ดอกไม้เพลิงและสิ่งเทียมอาวุธปืน พ.ศ. 2490 มาตรา 7, 8 ทวิ, 55, 72, 72 ทวิ, 78 ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288, 289, 340, 340 ตรี, 80, 83, 91, 32, 33 ริบของกลางทั้งหมด ยกเว้นอาวุธปืนลูกซองของกลางขอคืนให้แก่ทางราชการจำเลยทั้งสามให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยทั้งสามมีความผิดตามพระราชบัญญัติอาวุธปืน เครื่องกระสุนปืน วัตถุระเบิด ดอกไม้เพลิง และสิ่งเทียมอาวุธปืน พ.ศ. 2490 มาตรา 7, 8 ทวิ วรรคหนึ่ง, 55, 72 วรรคสาม, 72 ทวิ วรรคสอง, 78 วรรคสาม ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288, 289(6)(7), 340 วรรคสี่, 340 ตรี, 80 การกระทำของจำเลยทั้งสามเป็นความผิดหลายกรรมต่างกัน ลงโทษทุกกรรมเป็นกระทงความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 91 ฐานร่วมกันมีอาวุธปืนและเครื่องกระสุนปืนที่นายทะเบียนออกใบอนุญาตให้ได้ จำคุกคนละ 1 ปี ฐานร่วมกันพาอาวุธปืนและเครื่องกระสุนปืน จำคุกคนละ 6 เดือน กระทงหนึ่งฐานร่วมกันใช้อาวุธปืนที่นายทะเบียนไม่อาจออกใบอนุญาตให้ได้ ในการกระทำผิดฐานพยายามปล้นทรัพย์และพยายามฆ่า จำคุกตลอดชีวิตกระทงหนึ่ง จำเลยทั้งสามให้การรับสารภาพในความผิดทั้งสามฐานดังกล่าวในชั้นจับกุมและสอบสวนเป็นประโยชน์แก่การพิจารณามีเหตุบรรเทาโทษลดโทษให้คนละหนึ่งในสามตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 คงจำคุกจำเลยทั้งสามในความผิดฐานมีอาวุธปืนและเครื่องกระสุนปืนที่นายทะเบียนออกใบอนุญาตให้ได้ จำคุกคนละ 8 เดือน กระทงหนึ่งฐานร่วมกันพาอาวุธปืนและเครื่องกระสุนปืนจำคุกคนละ 4 เดือนกระทงหนึ่ง ฐานร่วมกันใช้อาวุธปืนและเครื่องกระสุนปืนที่นายทะเบียนไม่สามารถออกใบอนุญาตให้ได้ในการกระทำผิดฐานพยายามปล้นทรัพย์และพยายามฆ่า จำคุกคนละ 33 ปี 3 เดือน (ที่ถูก 33 ปี 4 เดือน) ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 53 ส่วนความผิดฐานพยายามปล้นทรัพย์กับความผิดฐานพยายามฆ่าเป็นความผิดกรรมเดียวผิดกฎหมายหลายบท ลงโทษฐานพยายามฆ่าโดยเหตุฉกรรจ์ อันเป็นบทหนักเพียงบทเดียว ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 91 (ที่ถูกมาตรา 90) ประกอบด้วยมาตรา 52(1) ให้จำคุกคนละตลอดชีวิต แต่จำเลยทั้งสามให้การรับสารภาพในความผิดฐานนี้ในชั้นสอบสวน เป็นประโยชน์แก่การพิจารณามีเหตุบรรเทาโทษ ลดโทษให้หนึ่งในสี่ ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 คงจำคุกคนละ 37 ปี6 เดือน และเมื่อรวมโทษทุกกระทงความผิดแล้ว ให้จำคุกจำเลยทั้งสามคนละ50 ปี ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 91(3) และริบของกลางทั้งหมดยกเว้นอาวุธปืนลูกซองของกลางคืนให้แก่ทางราชการจำเลยทั้งสามอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า จำเลยทั้งสามมีความผิดฐานมีอาวุธปืนและเครื่องกระสุนปืนที่นายทะเบียนไม่อาจออกใบอนุญาตให้ได้อีกกรรมหนึ่ง แต่โจทก์มิได้อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์จึงปรับบทให้ถูกต้องแล้วพิพากษาแก้เป็นว่าจำเลยทั้งสามมีความผิดตามพระราชบัญญัติอาวุธปืน เครื่องกระสุนปืน วัตถุระเบิด ดอกไม้เพลิง และสิ่งเทียมอาวุธปืน พ.ศ. 2490 มาตรา 55, 78 วรรคแรก อีกกระทงหนึ่งลงโทษจำเลยที่ 1 ที่ 3 ฐานร่วมกันมีอาวุธปืนที่นายทะเบียนออกใบอนุญาตให้ได้ไว้ในครอบครองโดยไม่รับอนุญาตตามมาตรา 7, 72 ทวิจำคุกคนละ 1 ปี ฐานร่วมกันพาอาวุธปืนโดยไม่รับอนุญาตตามมาตรา 8 ทวิ,72 จำคุกคนละ 6 เดือน และความผิดฐานใช้อาวุธปืนที่นายทะเบียนไม่อาจออกใบอนุญาตให้ได้ตามพระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ พ.ศ. 2490มาตรา 78 วรรคสาม ความผิดฐานพยายามฆ่าผู้อื่น และความผิดฐานพยายามปล้นทรัพย์ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288, 289 (6)(7), 340 วรรคสี่,340 ตรี ประกอบมาตรา 80 ซึ่งเป็นกรรมเดียวผิดกฎหมายหลายบท ลงโทษตามพระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ พ.ศ. 2490 มาตรา 78 วรรคสาม ที่แก้ไขแล้วซึ่งเป็นบทหนักที่สุดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 90 จำคุกตลอดชีวิตจำเลยที่ 2 อายุยังไม่เกิน 17 ปี ลดมาตราส่วนโทษให้กึ่งหนึ่งตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 75 แล้ว ลงโทษฐานร่วมกันมีอาวุธปืนที่นายทะเบียนออกใบอนุญาตให้ได้ไว้ในครอบครองโดยไม่รับอนุญาตจำคุก 6 เดือน ฐานร่วมกันพาอาวุธปืนโดยไม่ได้รับอนุญาต จำคุก3 เดือน ฐานใช้อาวุธปืน พยายามฆ่าและพยายามปล้นทรัพย์ และฐานพยายามฆ่าผู้อื่น ฐานพยายามปล้นทรัพย์ เป็นการกระทำกรรมเดียวผิดกฎหมายหลายบท ลงโทษตามพระราชบัญญัติอาวุธปืน เครื่องกระสุนปืนวัตถุระเบิด ดอกไม้เพลิงและสิ่งเทียมอาวุธปืน พ.ศ. 2490 มาตรา 78วรรคสาม ที่แก้ไขแล้ว โดยเปลี่ยนโทษจำคุก 50 ปี แล้ว คงจำคุก 25 ปีจำเลยทั้งสามให้การรับสารภาพชั้นจับกุมและชั้นสอบสวนเป็นประโยชน์แก่การพิจารณาลดโทษให้ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 คนละหนึ่งในสามคงลงโทษจำเลยที่ 1 ที่ 3 จำคุกคนละ 8 เดือน 4 เดือน และเปลี่ยนโทษจำคุก 50 ปี ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 53 แล้วจำคุกคนละ33 ปี 4 เดือน ลงโทษจำเลยที่ 2 จำคุก 4 เดือน 2 เดือน 16 ปี 8 เดือนรวมโทษทุกกระทงความผิดจำเลยที่ 1 ที่ 3 จำคุกคนละ 33 ปี 13 เดือนลงโทษจำเลยที่ 2 จำคุก 16 ปี 14 เดือน นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นจำเลยทั้งสามฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ข้อเท็จจริงฟังได้ในเบื้องต้นว่า ตามวันเวลาและสถานที่เกิดเหตุตามฟ้อง ผู้เสียหายได้ขับรถยนต์หมายเลขทะเบียน ม-3382 ปราจีนบุรี ไปตามถนนธนวิถี โดยขับจากอำเภอตาพระยา มุ่งหน้าไปทางอำเภออรัญประเทศ ครั้นมาถึงบริเวณที่เกิดเหตุ ซึ่งเป็น ทางโค้ง ได้ยินเสียปืนดังหลายนัดและหลายชุดผู้เสียหายได้เร่งความเร็วของรถยนต์ขับผ่านไปได้โดยมีกระสุนถูกรถยนต์ของผู้เสียหายหลายแห่งดังปรากฎตามภาพถ่ายเอกสารหมาย จ.2ที่จำเลยทั้งสามฎีกาว่า พยานหลักฐานโจทก์ไม่พอฟังได้ว่าจำเลยทั้งสามเป็นผู้กระทำผิดและของกลางไม่อาจยืนยันการกระทำผิดได้ พยานหลักฐานโจทก์คงมีแต่คำรับสารภาพของจำเลยทั้งสามในชั้นสอบสวนซึ่งไม่สามารถรับฟังลงโทษจำเลยทั้งสามได้เพราะเป็นคดีอุกฉกรรจ์มีโทษสูง อันเป็นฎีกาโต้เถียงดุลพินิจในการรับฟังพยานหลักฐานของศาลอุทธรณ์ซึ่งเป็นปัญหาข้อเท็จจริงนั้น เห็นว่าสำหรับความผิดตามพระราชบัญญัติอาวุธปืนเครื่องกระสุนปืน วัตถุระเบิด ดอกไม้เพลิงและสิ่งเทียมอาวุธปืน พ.ศ. 2490 มาตรา 7, 72 วรรคแรก, 8 ทวิ วรรคแรก, 72 ทวิ วรรคสอง,55, 78 วรรคแรก ศาลชั้นต้นให้ลงโทษฐานร่วมกันมีอาวุธปืนที่นายทะเบียนออกใบอนุญาตให้ได้ไว้ในครอบครองโดยไม่ได้รับอนุญาตจำคุกคนละ 8 เดือน ฐานร่วมกันพาอาวุธปืนและเครื่องกระสุนปืนที่นายทะเบียนออกใบอนุญาตให้ได้ จำคุกคนละ 4 เดือน ส่วนความผิดฐานร่วมกันมีอาวุธปืนและเครื่องกระสุนปืนที่นายทะเบียนไม่อาจออกใบอนุญาตให้ได้ศาลชั้นต้นมิได้ปรับบทลงโทษจำเลยทั้งสามศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ให้ลดมาตราส่วนโทษแก่จำเลยที่ 2 และปรับบทความผิดที่ศาลชั้นต้นยังมิได้ปรับบทลงโทษจำเลยทั้งสามดังกล่าวให้ถูกต้องเท่านั้น จึงเป็นกรณีที่ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ไขเล็กน้อยความผิดทั้งสามกระทงดังกล่าวจึงต้องห้ามมิให้ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218 วรรคแรกศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัย คงมีปัญหาตามฎีกาของจำเลยทั้งสามว่าจำเลยทั้งสามมีความผิดฐานใช้อาวุธปืนและเครื่องกระสุนปืนที่นายทะเบียนไม่อาจออกใบอนุญาตให้ได้ ในการพยายามฆ่าและพยายามปล้นทรัพย์ตามพระราชบัญญัติอาวุธปืน เครื่องกระสุนปืน วัตถุระเบิด ดอกไม้เพลิงและสิ่งเทียมอาวุธปืน พ.ศ. 2490 และมีความผิดฐานพยายามฆ่าและพยายามปล้นทรัพย์หรือไม่ แล้ววินิจฉัยว่าจำเลยทั้งสามให้การรับสารภาพโดยสมัครใจ จึงเป็นคำรับโดยชอบ ลำพังเพียงคำรับสารภาพชั้นสอบสวนยังไม่พอฟังลงโทษจำเลยทั้งสามได้ ต้องฟังพยานโจทก์อื่นประการต่อไปและฟังข้อเท็จจริงว่า พยานหลักฐานโจทก์ที่นำสืบประกอบคำรับสารภาพชั้นสอบสวนฟังได้ว่า จำเลยทั้งสามได้ร่วมกันใช้อาวุธปืนยิงไปยังรถยนต์ของผู้เสียหาย โดยมีเจตนาจะปล้นทรัพย์และในขณะเดียวกันย่อมเล็งเห็นได้ว่ากระสุนปืนอาจจะถูกผู้เสียหายถึงแก่ความตายได้แต่ผู้เสียหายได้ขับรถแล่นหนีไปเสียก่อน จึงไม่ได้รับอันตรายจากการปล้นทรัพย์ของจำเลยทั้งสาม และจำเลยทั้งสามไม่สามารถเอาทรัพย์ใด ๆไปได้ ที่ศาลอุทธรณ์พิพากษาลงโทษจำเลยทั้งสามในความผิดฐานใช้อาวุธปืนและเครื่องกระสุนปืนที่นายทะเบียนไม่อาจออกใบอนุญาตให้ได้ในการพยายามฆ่าและพยายามปล้นทรัพย์ และความผิดฐานพยายามฆ่าและพยายามปล้นทรัพย์ด้วยนั้นชอบแล้ว ฎีกาของจำเลยทั้งสามฟังไม่ขึ้นอนึ่ง แต่ที่ศาลอุทธรณ์รวมโทษจำคุกจำเลยที่ 1 และที่ 3 เป็นจำคุกรวมคนละ 33 ปี 13 เดือนนั้น เห็นว่าไม่ถูกต้อง เพราะเมื่อรวมโทษจำคุกจำเลยที่ 1 และที่ 3 ทุกกรรมแล้วจะต้องเป็นโทษจำคุกรวมคนละ 33 ปี16 เดือน แต่เมื่อโจทก์มิได้ฎีกา ศาลฎีกาจึงไม่อาจแก้ไขให้ถูกต้องได้เพราะจะเป็นการเพิ่มเติมโทษจำเลยที่ 1 และที่ 3 ซึ่งต้องห้ามมาตรา 212 ประกอบด้วยมาตรา 225 แห่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญาพิพากษายืน(ชัยนาท พันตาวงศ์-สะสม สิริเจริญสุข-สมพงษ์ สนธิเณร)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยทั้งสามกระทำผิดต่อกฎหมายหลายบทหลายกรรมต่างกัน กล่าวคือจำเลยทั้งสามได้ร่วมกันมีอาวุธปืนลูกซองยาวหมายเลขเจ.398084 ซึ่งเป็นของทางราชการมอบให้ผู้อื่นมีและใช้จำนวน 1 กระบอกและกระสุนปืนลูกซองจำนวน 3 นัด ใช้ยิงได้ ไว้ในครอบครองของจำเลยทั้งสามโดยไม่ได้รับอนุญาตตามกฎหมาย และร่วมกันมีอาวุธปืนเล็กกล แบบเอ.เค.47 ขนาด 7.62 มม. จำนวน 1 กระบอก พร้อมซองกระสุนปืน1 อัน และกระสุนปืนขนาด 7.62 มม. จำนวน 131 นัด ใช้ยิงได้อันเป็นอาวุธปืนและเครื่องกระสุนปืนที่นายทะเบียนไม่อาจออกใบอนุญาตให้ได้ไว้ในครอบครองของจำเลยทั้งสาม จำเลยทั้งสามร่วมกันพาอาวุธปืนและเครื่องกระสุนปืนดังกล่าวติดตัวไปในเมือง หมู่บ้านและทางสาธารณะโดยไม่มีเหตุอันสมควร และไม่ได้รับใบอนุญาตให้มีอาวุธปืนติดตัวจากเจ้าพนักงานทั้งไม่ใช่กรณีมีเหตุจำเป็นและเร่งด่วนตามสมควรแก่พฤติการณ์ และไม่มีเหตุได้รับการยกเว้นตามกฎหมาย แล้วจำเลยทั้งสามได้ร่วมกันปล้นทรัพย์เอาเงินสดจำนวน 1,200 บาท นาฬิกาข้อมือ1 เรือน ราคา 800 บาท สร้อยคอทองคำหนัก 1 บาท จำนวน 1 เส้นราคา 5,000 บาท และรถยนต์ตู้หมายเลขทะเบียน ม 3382 ปราจีนบุรีจำนวน 1 ค้น ราคา 537,000 บาท รวมราคาทรัพย์ 544,000 บาท ซึ่งอยู่ในความครอบครองของนายเซน อ่อนน้อม ผู้เสียหายไปโดยทุจริตโดยการปล้นทรัพย์จำเลยทั้งสามได้ดักซุ่มอยู่ริมถนนและร่วมกันใช้อาวุธปืนที่มีและพาไปดังกล่าวยิงประทุษร้ายผู้เสียหาย ขณะขับรถผ่านมาตามถนนโดยเจตนาฆ่า ทั้งนี้เพื่อให้ความสะดวกแก่การปล้นทรัพย์การพาทรัพย์นั้นไป และให้ยื่นให้ซึ่งทรัพย์นั้นจำเลยทั้งสามได้ลงมือกระทำความผิดไปโดยตลอดแล้ว แต่การกระทำไม่บรรลุผลเนื่องจากผู้เสียหายก้มตัวหลบและเร่งเครื่องยนต์ ขับหนีไปได้ กระสุนปืนถูกรถยนต์ได้รับความเสียหายหลายแห่ง แต่ไม่ถูกตัวผู้เสียหาย จึงไม่ถึงแก่ความตายสมดังเจตนาของจำเลยทั้งสาม และจำเลยทั้งสามไม่สามารถปล้นเอาทรัพย์สินของผู้เสียหายไปได้ ต่อมาวันที่ 28 กรกฎาคม 2533เจ้าพนักงานตำรวจจับกุมจำเลยทั้งสามได้พร้อมกับยึดอาวุธปืนเล็กกลแบบ เอ.เค.47 จำนวน 1 กระบอกพร้อมแม็กกาซีน 1 อัน และกระสุนปืนอาร์ก้า จำนวน 118 นัด และอาวุธปืนลูกซองยาว จำนวน 1 กระบอกที่จำเลยทั้งสามร่วมกันมีและใช้กระทำผิดดังกล่าวเป็นของกลาง นอกจากนี้ยังยึดได้ปลอกกระสุนปืน เอ.เค.47 จำนวน 13 ปลอก และปลอกกระสุนปืนลูกซองจำนวน 1 ปลอก จากที่เกิดเหตุเป็นของกลาง ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติอาวุธปืน เครื่องกระสุนปืน วัตถุระเบิด ดอกไม้เพลิงและสิ่งเทียมอาวุธปืน พ.ศ. 2490 มาตรา 7, 8 ทวิ, 55, 72, 72 ทวิ, 78 ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288, 289, 340, 340 ตรี, 80, 83, 91, 32, 33 ริบของกลางทั้งหมด ยกเว้นอาวุธปืนลูกซองของกลางขอคืนให้แก่ทางราชการจำเลยทั้งสามให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยทั้งสามมีความผิดตามพระราชบัญญัติอาวุธปืน เครื่องกระสุนปืน วัตถุระเบิด ดอกไม้เพลิง และสิ่งเทียมอาวุธปืน พ.ศ. 2490 มาตรา 7, 8 ทวิ วรรคหนึ่ง, 55, 72 วรรคสาม, 72 ทวิ วรรคสอง, 78 วรรคสาม ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288, 289(6)(7), 340 วรรคสี่, 340 ตรี, 80 การกระทำของจำเลยทั้งสามเป็นความผิดหลายกรรมต่างกัน ลงโทษทุกกรรมเป็นกระทงความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 91 ฐานร่วมกันมีอาวุธปืนและเครื่องกระสุนปืนที่นายทะเบียนออกใบอนุญาตให้ได้ จำคุกคนละ 1 ปี ฐานร่วมกันพาอาวุธปืนและเครื่องกระสุนปืน จำคุกคนละ 6 เดือน กระทงหนึ่งฐานร่วมกันใช้อาวุธปืนที่นายทะเบียนไม่อาจออกใบอนุญาตให้ได้ ในการกระทำผิดฐานพยายามปล้นทรัพย์และพยายามฆ่า จำคุกตลอดชีวิตกระทงหนึ่ง จำเลยทั้งสามให้การรับสารภาพในความผิดทั้งสามฐานดังกล่าวในชั้นจับกุมและสอบสวนเป็นประโยชน์แก่การพิจารณามีเหตุบรรเทาโทษลดโทษให้คนละหนึ่งในสามตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 คงจำคุกจำเลยทั้งสามในความผิดฐานมีอาวุธปืนและเครื่องกระสุนปืนที่นายทะเบียนออกใบอนุญาตให้ได้ จำคุกคนละ 8 เดือน กระทงหนึ่งฐานร่วมกันพาอาวุธปืนและเครื่องกระสุนปืนจำคุกคนละ 4 เดือนกระทงหนึ่ง ฐานร่วมกันใช้อาวุธปืนและเครื่องกระสุนปืนที่นายทะเบียนไม่สามารถออกใบอนุญาตให้ได้ในการกระทำผิดฐานพยายามปล้นทรัพย์และพยายามฆ่า จำคุกคนละ 33 ปี 3 เดือน (ที่ถูก 33 ปี 4 เดือน) ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 53 ส่วนความผิดฐานพยายามปล้นทรัพย์กับความผิดฐานพยายามฆ่าเป็นความผิดกรรมเดียวผิดกฎหมายหลายบท ลงโทษฐานพยายามฆ่าโดยเหตุฉกรรจ์ อันเป็นบทหนักเพียงบทเดียว ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 91 (ที่ถูกมาตรา 90) ประกอบด้วยมาตรา 52(1) ให้จำคุกคนละตลอดชีวิต แต่จำเลยทั้งสามให้การรับสารภาพในความผิดฐานนี้ในชั้นสอบสวน เป็นประโยชน์แก่การพิจารณามีเหตุบรรเทาโทษ ลดโทษให้หนึ่งในสี่ ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 คงจำคุกคนละ 37 ปี6 เดือน และเมื่อรวมโทษทุกกระทงความผิดแล้ว ให้จำคุกจำเลยทั้งสามคนละ50 ปี ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 91(3) และริบของกลางทั้งหมดยกเว้นอาวุธปืนลูกซองของกลางคืนให้แก่ทางราชการจำเลยทั้งสามอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า จำเลยทั้งสามมีความผิดฐานมีอาวุธปืนและเครื่องกระสุนปืนที่นายทะเบียนไม่อาจออกใบอนุญาตให้ได้อีกกรรมหนึ่ง แต่โจทก์มิได้อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์จึงปรับบทให้ถูกต้องแล้วพิพากษาแก้เป็นว่าจำเลยทั้งสามมีความผิดตามพระราชบัญญัติอาวุธปืน เครื่องกระสุนปืน วัตถุระเบิด ดอกไม้เพลิง และสิ่งเทียมอาวุธปืน พ.ศ. 2490 มาตรา 55, 78 วรรคแรก อีกกระทงหนึ่งลงโทษจำเลยที่ 1 ที่ 3 ฐานร่วมกันมีอาวุธปืนที่นายทะเบียนออกใบอนุญาตให้ได้ไว้ในครอบครองโดยไม่รับอนุญาตตามมาตรา 7, 72 ทวิจำคุกคนละ 1 ปี ฐานร่วมกันพาอาวุธปืนโดยไม่รับอนุญาตตามมาตรา 8 ทวิ,72 จำคุกคนละ 6 เดือน และความผิดฐานใช้อาวุธปืนที่นายทะเบียนไม่อาจออกใบอนุญาตให้ได้ตามพระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ พ.ศ. 2490มาตรา 78 วรรคสาม ความผิดฐานพยายามฆ่าผู้อื่น และความผิดฐานพยายามปล้นทรัพย์ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288, 289 (6)(7), 340 วรรคสี่,340 ตรี ประกอบมาตรา 80 ซึ่งเป็นกรรมเดียวผิดกฎหมายหลายบท ลงโทษตามพระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ พ.ศ. 2490 มาตรา 78 วรรคสาม ที่แก้ไขแล้วซึ่งเป็นบทหนักที่สุดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 90 จำคุกตลอดชีวิตจำเลยที่ 2 อายุยังไม่เกิน 17 ปี ลดมาตราส่วนโทษให้กึ่งหนึ่งตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 75 แล้ว ลงโทษฐานร่วมกันมีอาวุธปืนที่นายทะเบียนออกใบอนุญาตให้ได้ไว้ในครอบครองโดยไม่รับอนุญาตจำคุก 6 เดือน ฐานร่วมกันพาอาวุธปืนโดยไม่ได้รับอนุญาต จำคุก3 เดือน ฐานใช้อาวุธปืน พยายามฆ่าและพยายามปล้นทรัพย์ และฐานพยายามฆ่าผู้อื่น ฐานพยายามปล้นทรัพย์ เป็นการกระทำกรรมเดียวผิดกฎหมายหลายบท ลงโทษตามพระราชบัญญัติอาวุธปืน เครื่องกระสุนปืนวัตถุระเบิด ดอกไม้เพลิงและสิ่งเทียมอาวุธปืน พ.ศ. 2490 มาตรา 78วรรคสาม ที่แก้ไขแล้ว โดยเปลี่ยนโทษจำคุก 50 ปี แล้ว คงจำคุก 25 ปีจำเลยทั้งสามให้การรับสารภาพชั้นจับกุมและชั้นสอบสวนเป็นประโยชน์แก่การพิจารณาลดโทษให้ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 คนละหนึ่งในสามคงลงโทษจำเลยที่ 1 ที่ 3 จำคุกคนละ 8 เดือน 4 เดือน และเปลี่ยนโทษจำคุก 50 ปี ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 53 แล้วจำคุกคนละ33 ปี 4 เดือน ลงโทษจำเลยที่ 2 จำคุก 4 เดือน 2 เดือน 16 ปี 8 เดือนรวมโทษทุกกระทงความผิดจำเลยที่ 1 ที่ 3 จำคุกคนละ 33 ปี 13 เดือนลงโทษจำเลยที่ 2 จำคุก 16 ปี 14 เดือน นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นจำเลยทั้งสามฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ข้อเท็จจริงฟังได้ในเบื้องต้นว่า ตามวันเวลาและสถานที่เกิดเหตุตามฟ้อง ผู้เสียหายได้ขับรถยนต์หมายเลขทะเบียน ม-3382 ปราจีนบุรี ไปตามถนนธนวิถี โดยขับจากอำเภอตาพระยา มุ่งหน้าไปทางอำเภออรัญประเทศ ครั้นมาถึงบริเวณที่เกิดเหตุ ซึ่งเป็น ทางโค้ง ได้ยินเสียปืนดังหลายนัดและหลายชุดผู้เสียหายได้เร่งความเร็วของรถยนต์ขับผ่านไปได้โดยมีกระสุนถูกรถยนต์ของผู้เสียหายหลายแห่งดังปรากฎตามภาพถ่ายเอกสารหมาย จ.2ที่จำเลยทั้งสามฎีกาว่า พยานหลักฐานโจทก์ไม่พอฟังได้ว่าจำเลยทั้งสามเป็นผู้กระทำผิดและของกลางไม่อาจยืนยันการกระทำผิดได้ พยานหลักฐานโจทก์คงมีแต่คำรับสารภาพของจำเลยทั้งสามในชั้นสอบสวนซึ่งไม่สามารถรับฟังลงโทษจำเลยทั้งสามได้เพราะเป็นคดีอุกฉกรรจ์มีโทษสูง อันเป็นฎีกาโต้เถียงดุลพินิจในการรับฟังพยานหลักฐานของศาลอุทธรณ์ซึ่งเป็นปัญหาข้อเท็จจริงนั้น เห็นว่าสำหรับความผิดตามพระราชบัญญัติอาวุธปืนเครื่องกระสุนปืน วัตถุระเบิด ดอกไม้เพลิงและสิ่งเทียมอาวุธปืน พ.ศ. 2490 มาตรา 7, 72 วรรคแรก, 8 ทวิ วรรคแรก, 72 ทวิ วรรคสอง,55, 78 วรรคแรก ศาลชั้นต้นให้ลงโทษฐานร่วมกันมีอาวุธปืนที่นายทะเบียนออกใบอนุญาตให้ได้ไว้ในครอบครองโดยไม่ได้รับอนุญาตจำคุกคนละ 8 เดือน ฐานร่วมกันพาอาวุธปืนและเครื่องกระสุนปืนที่นายทะเบียนออกใบอนุญาตให้ได้ จำคุกคนละ 4 เดือน ส่วนความผิดฐานร่วมกันมีอาวุธปืนและเครื่องกระสุนปืนที่นายทะเบียนไม่อาจออกใบอนุญาตให้ได้ศาลชั้นต้นมิได้ปรับบทลงโทษจำเลยทั้งสามศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ให้ลดมาตราส่วนโทษแก่จำเลยที่ 2 และปรับบทความผิดที่ศาลชั้นต้นยังมิได้ปรับบทลงโทษจำเลยทั้งสามดังกล่าวให้ถูกต้องเท่านั้น จึงเป็นกรณีที่ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ไขเล็กน้อยความผิดทั้งสามกระทงดังกล่าวจึงต้องห้ามมิให้ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218 วรรคแรกศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัย คงมีปัญหาตามฎีกาของจำเลยทั้งสามว่าจำเลยทั้งสามมีความผิดฐานใช้อาวุธปืนและเครื่องกระสุนปืนที่นายทะเบียนไม่อาจออกใบอนุญาตให้ได้ ในการพยายามฆ่าและพยายามปล้นทรัพย์ตามพระราชบัญญัติอาวุธปืน เครื่องกระสุนปืน วัตถุระเบิด ดอกไม้เพลิงและสิ่งเทียมอาวุธปืน พ.ศ. 2490 และมีความผิดฐานพยายามฆ่าและพยายามปล้นทรัพย์หรือไม่ แล้ววินิจฉัยว่าจำเลยทั้งสามให้การรับสารภาพโดยสมัครใจ จึงเป็นคำรับโดยชอบ ลำพังเพียงคำรับสารภาพชั้นสอบสวนยังไม่พอฟังลงโทษจำเลยทั้งสามได้ ต้องฟังพยานโจทก์อื่นประการต่อไปและฟังข้อเท็จจริงว่า พยานหลักฐานโจทก์ที่นำสืบประกอบคำรับสารภาพชั้นสอบสวนฟังได้ว่า จำเลยทั้งสามได้ร่วมกันใช้อาวุธปืนยิงไปยังรถยนต์ของผู้เสียหาย โดยมีเจตนาจะปล้นทรัพย์และในขณะเดียวกันย่อมเล็งเห็นได้ว่ากระสุนปืนอาจจะถูกผู้เสียหายถึงแก่ความตายได้แต่ผู้เสียหายได้ขับรถแล่นหนีไปเสียก่อน จึงไม่ได้รับอันตรายจากการปล้นทรัพย์ของจำเลยทั้งสาม และจำเลยทั้งสามไม่สามารถเอาทรัพย์ใด ๆไปได้ ที่ศาลอุทธรณ์พิพากษาลงโทษจำเลยทั้งสามในความผิดฐานใช้อาวุธปืนและเครื่องกระสุนปืนที่นายทะเบียนไม่อาจออกใบอนุญาตให้ได้ในการพยายามฆ่าและพยายามปล้นทรัพย์ และความผิดฐานพยายามฆ่าและพยายามปล้นทรัพย์ด้วยนั้นชอบแล้ว ฎีกาของจำเลยทั้งสามฟังไม่ขึ้นอนึ่ง แต่ที่ศาลอุทธรณ์รวมโทษจำคุกจำเลยที่ 1 และที่ 3 เป็นจำคุกรวมคนละ 33 ปี 13 เดือนนั้น เห็นว่าไม่ถูกต้อง เพราะเมื่อรวมโทษจำคุกจำเลยที่ 1 และที่ 3 ทุกกรรมแล้วจะต้องเป็นโทษจำคุกรวมคนละ 33 ปี16 เดือน แต่เมื่อโจทก์มิได้ฎีกา ศาลฎีกาจึงไม่อาจแก้ไขให้ถูกต้องได้เพราะจะเป็นการเพิ่มเติมโทษจำเลยที่ 1 และที่ 3 ซึ่งต้องห้ามมาตรา 212 ประกอบด้วยมาตรา 225 แห่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญาพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3342/2537พนักงานอัยการ ประจำศาล จังหวัด กบินทร์บุ รีโจทก์นาย สำเนา ขัน ประไพ กับพวกจำเลย พ.ร.บ.อาวุธปืน เครื่องกระสุนปืน วัตถุระเบิด ดอกไม้เพลิง และสิ่งเทียมอาวุธปืน พ.ศ.2490 ม. 7, ม. 72 วรรคหนึ่ง, ม. 8 ทวิ วรรคหนึ่ง, ม. 72 ทวิ วรรคสอง, ม. 55, ม. 78 วรรคหนึ่ง ป.อ. ม. 80, ม. 83, ม. 288, ม. 289 (6), ม. 289 (7), ม. 340 วรรคสี่, ม. 340 ตรี ป.วิ.อ. ม. 212, ม. 218 วรรคหนึ่ง, ม. 225, ม. 226, ม. 227 ศาลชั้นต้นลงโทษจำเลยทั้งสามฐานร่วมกันมีอาวุธปืนที่นายทะเบียนออกใบอนุญาตให้ได้ไว้ในความครอบครองโดยไม่ได้รับอนุญาต จำคุกคนละ 8 เดือน ฐานร่วมกันพาอาวุธปืนและเครื่องกระสุนปืนที่นายทะเบียนออกใบอนุญาตให้ได้จำคุกคนละ 4 เดือน ส่วนความผิดฐานร่วมกันมีอาวุธปืนและเครื่องกระสุนปืนที่นายทะเบียนไม่อาจออกใบอนุญาตให้ได้ศาลชั้นต้นมิได้ปรับบทลงโทษจำเลยทั้งสามศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ให้ลดมาตราส่วนโทษแก่จำเลยที่ 2 และปรับบทความผิดในความผิดที่ศาลชั้นต้นมิได้ปรับบทลงโทษจำเลยทั้งสามดังกล่าวให้ถูกต้องเท่านั้นจึงเป็นกรณีที่ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ไขเล็กน้อยความผิดทั้งสามกระทงดังกล่าวจึงต้องห้ามมิให้ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 218 วรรคหนึ่ง จำเลยทั้งสามให้การรับสารภาพชั้นสอบสวนโดยสมัครใจจึงเป็นคำรับโดยชอบ ศาลรับฟังได้ แต่ลำพังเพียงคำรับสารภาพชั้นสอบสวนยังไม่พอฟังลงโทษจำเลยทั้งสามได้ต้องฟังพยานโจทก์อื่นประกอบต่อไปอีก จำเลยทั้งสามได้ร่วมกันใช้อาวุธปืนยิงไปยังรถยนต์ของผู้เสียหายโดยมีเจตนาจะปล้นทรัพย์ และในขณะเดียวกันย่อมเล็งได้ว่าว่ากระสุนปืนอาจถูกผู้เสียหายถึงแก่ความตายได้แต่ผู้เสียหายได้ขับรถแล่นหนีไปเสียก่อนจึงไม่ได้รับอันตรายจากการปล้นทรัพย์ของจำเลยทั้งสาม และจำเลยทั้งสามไม่สามารถเอาทรัพย์ใด ๆ ไปได้ จำเลยทั้งสามจึงมีความผิดฐานใช้อาวุธปืนและเครื่องกระสุนปืนที่นายทะเบียนไม่อาจออกใบอนุญาตให้ได้ในการพยายามฆ่าและพยายามปล้นทรัพย์และความผิดฐานพยายามฆ่าและพยายามปล้นทรัพย์ด้วย ศาลอุทธรณ์รวมโทษจำคุกจำเลยน้อยกว่าที่ถูกต้องแต่เมื่อโจทก์มิได้ฎีกา ศาลฎีกาจึงไม่อาจแก้ไขให้ถูกต้องได้เพราะเป็นการเพิ่มเติมโทษจำเลย ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 212 ประกอบด้วยมาตรา 225โจทก์ฟ้องว่า จำเลยทั้งสามกระทำผิดต่อกฎหมายหลายบทหลายกรรมต่างกัน กล่าวคือจำเลยทั้งสามได้ร่วมกันมีอาวุธปืนลูกซองยาวหมายเลขเจ.398084 ซึ่งเป็นของทางราชการมอบให้ผู้อื่นมีและใช้จำนวน 1 กระบอกและกระสุนปืนลูกซองจำนวน 3 นัด ใช้ยิงได้ ไว้ในครอบครองของจำเลยทั้งสามโดยไม่ได้รับอนุญาตตามกฎหมาย และร่วมกันมีอาวุธปืนเล็กกล แบบเอ.เค.47 ขนาด 7.62 มม. จำนวน 1 กระบอก พร้อมซองกระสุนปืน1 อัน และกระสุนปืนขนาด 7.62 มม. จำนวน 131 นัด ใช้ยิงได้อันเป็นอาวุธปืนและเครื่องกระสุนปืนที่นายทะเบียนไม่อาจออกใบอนุญาตให้ได้ไว้ในครอบครองของจำเลยทั้งสาม จำเลยทั้งสามร่วมกันพาอาวุธปืนและเครื่องกระสุนปืนดังกล่าวติดตัวไปในเมือง หมู่บ้านและทางสาธารณะโดยไม่มีเหตุอันสมควร และไม่ได้รับใบอนุญาตให้มีอาวุธปืนติดตัวจากเจ้าพนักงานทั้งไม่ใช่กรณีมีเหตุจำเป็นและเร่งด่วนตามสมควรแก่พฤติการณ์ และไม่มีเหตุได้รับการยกเว้นตามกฎหมาย แล้วจำเลยทั้งสามได้ร่วมกันปล้นทรัพย์เอาเงินสดจำนวน 1,200 บาท นาฬิกาข้อมือ1 เรือน ราคา 800 บาท สร้อยคอทองคำหนัก 1 บาท จำนวน 1 เส้นราคา 5,000 บาท และรถยนต์ตู้หมายเลขทะเบียน ม 3382 ปราจีนบุรีจำนวน 1 ค้น ราคา 537,000 บาท รวมราคาทรัพย์ 544,000 บาท ซึ่งอยู่ในความครอบครองของนายเซน อ่อนน้อม ผู้เสียหายไปโดยทุจริตโดยการปล้นทรัพย์จำเลยทั้งสามได้ดักซุ่มอยู่ริมถนนและร่วมกันใช้อาวุธปืนที่มีและพาไปดังกล่าวยิงประทุษร้ายผู้เสียหาย ขณะขับรถผ่านมาตามถนนโดยเจตนาฆ่า ทั้งนี้เพื่อให้ความสะดวกแก่การปล้นทรัพย์การพาทรัพย์นั้นไป และให้ยื่นให้ซึ่งทรัพย์นั้นจำเลยทั้งสามได้ลงมือกระทำความผิดไปโดยตลอดแล้ว แต่การกระทำไม่บรรลุผลเนื่องจากผู้เสียหายก้มตัวหลบและเร่งเครื่องยนต์ ขับหนีไปได้ กระสุนปืนถูกรถยนต์ได้รับความเสียหายหลายแห่ง แต่ไม่ถูกตัวผู้เสียหาย จึงไม่ถึงแก่ความตายสมดังเจตนาของจำเลยทั้งสาม และจำเลยทั้งสามไม่สามารถปล้นเอาทรัพย์สินของผู้เสียหายไปได้ ต่อมาวันที่ 28 กรกฎาคม 2533เจ้าพนักงานตำรวจจับกุมจำเลยทั้งสามได้พร้อมกับยึดอาวุธปืนเล็กกลแบบ เอ.เค.47 จำนวน 1 กระบอกพร้อมแม็กกาซีน 1 อัน และกระสุนปืนอาร์ก้า จำนวน 118 นัด และอาวุธปืนลูกซองยาว จำนวน 1 กระบอกที่จำเลยทั้งสามร่วมกันมีและใช้กระทำผิดดังกล่าวเป็นของกลาง นอกจากนี้ยังยึดได้ปลอกกระสุนปืน เอ.เค.47 จำนวน 13 ปลอก และปลอกกระสุนปืนลูกซองจำนวน 1 ปลอก จากที่เกิดเหตุเป็นของกลาง ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติอาวุธปืน เครื่องกระสุนปืน วัตถุระเบิด ดอกไม้เพลิงและสิ่งเทียมอาวุธปืน พ.ศ. 2490 มาตรา 7, 8 ทวิ, 55, 72, 72 ทวิ, 78 ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288, 289, 340, 340 ตรี, 80, 83, 91, 32, 33 ริบของกลางทั้งหมด ยกเว้นอาวุธปืนลูกซองของกลางขอคืนให้แก่ทางราชการจำเลยทั้งสามให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยทั้งสามมีความผิดตามพระราชบัญญัติอาวุธปืน เครื่องกระสุนปืน วัตถุระเบิด ดอกไม้เพลิง และสิ่งเทียมอาวุธปืน พ.ศ. 2490 มาตรา 7, 8 ทวิ วรรคหนึ่ง, 55, 72 วรรคสาม, 72 ทวิ วรรคสอง, 78 วรรคสาม ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288, 289(6)(7), 340 วรรคสี่, 340 ตรี, 80 การกระทำของจำเลยทั้งสามเป็นความผิดหลายกรรมต่างกัน ลงโทษทุกกรรมเป็นกระทงความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 91 ฐานร่วมกันมีอาวุธปืนและเครื่องกระสุนปืนที่นายทะเบียนออกใบอนุญาตให้ได้ จำคุกคนละ 1 ปี ฐานร่วมกันพาอาวุธปืนและเครื่องกระสุนปืน จำคุกคนละ 6 เดือน กระทงหนึ่งฐานร่วมกันใช้อาวุธปืนที่นายทะเบียนไม่อาจออกใบอนุญาตให้ได้ ในการกระทำผิดฐานพยายามปล้นทรัพย์และพยายามฆ่า จำคุกตลอดชีวิตกระทงหนึ่ง จำเลยทั้งสามให้การรับสารภาพในความผิดทั้งสามฐานดังกล่าวในชั้นจับกุมและสอบสวนเป็นประโยชน์แก่การพิจารณามีเหตุบรรเทาโทษลดโทษให้คนละหนึ่งในสามตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 คงจำคุกจำเลยทั้งสามในความผิดฐานมีอาวุธปืนและเครื่องกระสุนปืนที่นายทะเบียนออกใบอนุญาตให้ได้ จำคุกคนละ 8 เดือน กระทงหนึ่งฐานร่วมกันพาอาวุธปืนและเครื่องกระสุนปืนจำคุกคนละ 4 เดือนกระทงหนึ่ง ฐานร่วมกันใช้อาวุธปืนและเครื่องกระสุนปืนที่นายทะเบียนไม่สามารถออกใบอนุญาตให้ได้ในการกระทำผิดฐานพยายามปล้นทรัพย์และพยายามฆ่า จำคุกคนละ 33 ปี 3 เดือน (ที่ถูก 33 ปี 4 เดือน) ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 53 ส่วนความผิดฐานพยายามปล้นทรัพย์กับความผิดฐานพยายามฆ่าเป็นความผิดกรรมเดียวผิดกฎหมายหลายบท ลงโทษฐานพยายามฆ่าโดยเหตุฉกรรจ์ อันเป็นบทหนักเพียงบทเดียว ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 91 (ที่ถูกมาตรา 90) ประกอบด้วยมาตรา 52(1) ให้จำคุกคนละตลอดชีวิต แต่จำเลยทั้งสามให้การรับสารภาพในความผิดฐานนี้ในชั้นสอบสวน เป็นประโยชน์แก่การพิจารณามีเหตุบรรเทาโทษ ลดโทษให้หนึ่งในสี่ ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 คงจำคุกคนละ 37 ปี6 เดือน และเมื่อรวมโทษทุกกระทงความผิดแล้ว ให้จำคุกจำเลยทั้งสามคนละ50 ปี ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 91(3) และริบของกลางทั้งหมดยกเว้นอาวุธปืนลูกซองของกลางคืนให้แก่ทางราชการจำเลยทั้งสามอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า จำเลยทั้งสามมีความผิดฐานมีอาวุธปืนและเครื่องกระสุนปืนที่นายทะเบียนไม่อาจออกใบอนุญาตให้ได้อีกกรรมหนึ่ง แต่โจทก์มิได้อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์จึงปรับบทให้ถูกต้องแล้วพิพากษาแก้เป็นว่าจำเลยทั้งสามมีความผิดตามพระราชบัญญัติอาวุธปืน เครื่องกระสุนปืน วัตถุระเบิด ดอกไม้เพลิง และสิ่งเทียมอาวุธปืน พ.ศ. 2490 มาตรา 55, 78 วรรคแรก อีกกระทงหนึ่งลงโทษจำเลยที่ 1 ที่ 3 ฐานร่วมกันมีอาวุธปืนที่นายทะเบียนออกใบอนุญาตให้ได้ไว้ในครอบครองโดยไม่รับอนุญาตตามมาตรา 7, 72 ทวิจำคุกคนละ 1 ปี ฐานร่วมกันพาอาวุธปืนโดยไม่รับอนุญาตตามมาตรา 8 ทวิ,72 จำคุกคนละ 6 เดือน และความผิดฐานใช้อาวุธปืนที่นายทะเบียนไม่อาจออกใบอนุญาตให้ได้ตามพระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ พ.ศ. 2490มาตรา 78 วรรคสาม ความผิดฐานพยายามฆ่าผู้อื่น และความผิดฐานพยายามปล้นทรัพย์ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288, 289 (6)(7), 340 วรรคสี่,340 ตรี ประกอบมาตรา 80 ซึ่งเป็นกรรมเดียวผิดกฎหมายหลายบท ลงโทษตามพระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ พ.ศ. 2490 มาตรา 78 วรรคสาม ที่แก้ไขแล้วซึ่งเป็นบทหนักที่สุดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 90 จำคุกตลอดชีวิตจำเลยที่ 2 อายุยังไม่เกิน 17 ปี ลดมาตราส่วนโทษให้กึ่งหนึ่งตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 75 แล้ว ลงโทษฐานร่วมกันมีอาวุธปืนที่นายทะเบียนออกใบอนุญาตให้ได้ไว้ในครอบครองโดยไม่รับอนุญาตจำคุก 6 เดือน ฐานร่วมกันพาอาวุธปืนโดยไม่ได้รับอนุญาต จำคุก3 เดือน ฐานใช้อาวุธปืน พยายามฆ่าและพยายามปล้นทรัพย์ และฐานพยายามฆ่าผู้อื่น ฐานพยายามปล้นทรัพย์ เป็นการกระทำกรรมเดียวผิดกฎหมายหลายบท ลงโทษตามพระราชบัญญัติอาวุธปืน เครื่องกระสุนปืนวัตถุระเบิด ดอกไม้เพลิงและสิ่งเทียมอาวุธปืน พ.ศ. 2490 มาตรา 78วรรคสาม ที่แก้ไขแล้ว โดยเปลี่ยนโทษจำคุก 50 ปี แล้ว คงจำคุก 25 ปีจำเลยทั้งสามให้การรับสารภาพชั้นจับกุมและชั้นสอบสวนเป็นประโยชน์แก่การพิจารณาลดโทษให้ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 คนละหนึ่งในสามคงลงโทษจำเลยที่ 1 ที่ 3 จำคุกคนละ 8 เดือน 4 เดือน และเปลี่ยนโทษจำคุก 50 ปี ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 53 แล้วจำคุกคนละ33 ปี 4 เดือน ลงโทษจำเลยที่ 2 จำคุก 4 เดือน 2 เดือน 16 ปี 8 เดือนรวมโทษทุกกระทงความผิดจำเลยที่ 1 ที่ 3 จำคุกคนละ 33 ปี 13 เดือนลงโทษจำเลยที่ 2 จำคุก 16 ปี 14 เดือน นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นจำเลยทั้งสามฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ข้อเท็จจริงฟังได้ในเบื้องต้นว่า ตามวันเวลาและสถานที่เกิดเหตุตามฟ้อง ผู้เสียหายได้ขับรถยนต์หมายเลขทะเบียน ม-3382 ปราจีนบุรี ไปตามถนนธนวิถี โดยขับจากอำเภอตาพระยา มุ่งหน้าไปทางอำเภออรัญประเทศ ครั้นมาถึงบริเวณที่เกิดเหตุ ซึ่งเป็น ทางโค้ง ได้ยินเสียปืนดังหลายนัดและหลายชุดผู้เสียหายได้เร่งความเร็วของรถยนต์ขับผ่านไปได้โดยมีกระสุนถูกรถยนต์ของผู้เสียหายหลายแห่งดังปรากฎตามภาพถ่ายเอกสารหมาย จ.2ที่จำเลยทั้งสามฎีกาว่า พยานหลักฐานโจทก์ไม่พอฟังได้ว่าจำเลยทั้งสามเป็นผู้กระทำผิดและของกลางไม่อาจยืนยันการกระทำผิดได้ พยานหลักฐานโจทก์คงมีแต่คำรับสารภาพของจำเลยทั้งสามในชั้นสอบสวนซึ่งไม่สามารถรับฟังลงโทษจำเลยทั้งสามได้เพราะเป็นคดีอุกฉกรรจ์มีโทษสูง อันเป็นฎีกาโต้เถียงดุลพินิจในการรับฟังพยานหลักฐานของศาลอุทธรณ์ซึ่งเป็นปัญหาข้อเท็จจริงนั้น เห็นว่าสำหรับความผิดตามพระราชบัญญัติอาวุธปืนเครื่องกระสุนปืน วัตถุระเบิด ดอกไม้เพลิงและสิ่งเทียมอาวุธปืน พ.ศ. 2490 มาตรา 7, 72 วรรคแรก, 8 ทวิ วรรคแรก, 72 ทวิ วรรคสอง,55, 78 วรรคแรก ศาลชั้นต้นให้ลงโทษฐานร่วมกันมีอาวุธปืนที่นายทะเบียนออกใบอนุญาตให้ได้ไว้ในครอบครองโดยไม่ได้รับอนุญาตจำคุกคนละ 8 เดือน ฐานร่วมกันพาอาวุธปืนและเครื่องกระสุนปืนที่นายทะเบียนออกใบอนุญาตให้ได้ จำคุกคนละ 4 เดือน ส่วนความผิดฐานร่วมกันมีอาวุธปืนและเครื่องกระสุนปืนที่นายทะเบียนไม่อาจออกใบอนุญาตให้ได้ศาลชั้นต้นมิได้ปรับบทลงโทษจำเลยทั้งสามศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ให้ลดมาตราส่วนโทษแก่จำเลยที่ 2 และปรับบทความผิดที่ศาลชั้นต้นยังมิได้ปรับบทลงโทษจำเลยทั้งสามดังกล่าวให้ถูกต้องเท่านั้น จึงเป็นกรณีที่ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ไขเล็กน้อยความผิดทั้งสามกระทงดังกล่าวจึงต้องห้ามมิให้ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218 วรรคแรกศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัย คงมีปัญหาตามฎีกาของจำเลยทั้งสามว่าจำเลยทั้งสามมีความผิดฐานใช้อาวุธปืนและเครื่องกระสุนปืนที่นายทะเบียนไม่อาจออกใบอนุญาตให้ได้ ในการพยายามฆ่าและพยายามปล้นทรัพย์ตามพระราชบัญญัติอาวุธปืน เครื่องกระสุนปืน วัตถุระเบิด ดอกไม้เพลิงและสิ่งเทียมอาวุธปืน พ.ศ. 2490 และมีความผิดฐานพยายามฆ่าและพยายามปล้นทรัพย์หรือไม่ แล้ววินิจฉัยว่าจำเลยทั้งสามให้การรับสารภาพโดยสมัครใจ จึงเป็นคำรับโดยชอบ ลำพังเพียงคำรับสารภาพชั้นสอบสวนยังไม่พอฟังลงโทษจำเลยทั้งสามได้ ต้องฟังพยานโจทก์อื่นประการต่อไปและฟังข้อเท็จจริงว่า พยานหลักฐานโจทก์ที่นำสืบประกอบคำรับสารภาพชั้นสอบสวนฟังได้ว่า จำเลยทั้งสามได้ร่วมกันใช้อาวุธปืนยิงไปยังรถยนต์ของผู้เสียหาย โดยมีเจตนาจะปล้นทรัพย์และในขณะเดียวกันย่อมเล็งเห็นได้ว่ากระสุนปืนอาจจะถูกผู้เสียหายถึงแก่ความตายได้แต่ผู้เสียหายได้ขับรถแล่นหนีไปเสียก่อน จึงไม่ได้รับอันตรายจากการปล้นทรัพย์ของจำเลยทั้งสาม และจำเลยทั้งสามไม่สามารถเอาทรัพย์ใด ๆไปได้ ที่ศาลอุทธรณ์พิพากษาลงโทษจำเลยทั้งสามในความผิดฐานใช้อาวุธปืนและเครื่องกระสุนปืนที่นายทะเบียนไม่อาจออกใบอนุญาตให้ได้ในการพยายามฆ่าและพยายามปล้นทรัพย์ และความผิดฐานพยายามฆ่าและพยายามปล้นทรัพย์ด้วยนั้นชอบแล้ว ฎีกาของจำเลยทั้งสามฟังไม่ขึ้นอนึ่ง แต่ที่ศาลอุทธรณ์รวมโทษจำคุกจำเลยที่ 1 และที่ 3 เป็นจำคุกรวมคนละ 33 ปี 13 เดือนนั้น เห็นว่าไม่ถูกต้อง เพราะเมื่อรวมโทษจำคุกจำเลยที่ 1 และที่ 3 ทุกกรรมแล้วจะต้องเป็นโทษจำคุกรวมคนละ 33 ปี16 เดือน แต่เมื่อโจทก์มิได้ฎีกา ศาลฎีกาจึงไม่อาจแก้ไขให้ถูกต้องได้เพราะจะเป็นการเพิ่มเติมโทษจำเลยที่ 1 และที่ 3 ซึ่งต้องห้ามมาตรา 212 ประกอบด้วยมาตรา 225 แห่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญาพิพากษายืน(ชัยนาท พันตาวงศ์-สะสม สิริเจริญสุข-สมพงษ์ สนธิเณร)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ