คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1970/2530หลักกฎหมาย: น. กู้เงินผู้เสียหายโดย ส. ใช้หนังสือรับรองการทำประโยชน์ของ ส. ซึ่งเป็นเอกสารปลอมไปค้ำประกันหนี้เงินกู้ แม้จำเลยจะมิได้ร่วมไปบ้านผู้เสียหายในวันทำสัญญากู้ แต่ทางพิจารณาฟังได้ว่าจำเลยร่วมกับ น. และ ส. มาแต่ต้นในลักษณะแบ่งหน้าที่กันทำ โดยในวันเกิดเหตุจำเลยพา น. และ ส. ไปพบ ว.เพื่อให้พาบุคคลทั้งสองไปพบผู้เสียหาย ส่วนจำเลยรออยู่เพื่อคอยรับเงินส่วนแบ่งจาก น. พฤติการณ์ดังกล่าวฟังได้ว่าจำเลยเป็นตัวการใช้เอกสารปลอมด้วยโจทก์ฟ้องว่าจำเลยกับพวกอีก ๒ คนหลอกลวงผู้เสียหายด้วยการนำเอาหนังสือรับรองการทำประโยชน์ที่จำเลยกับพวกทำปลอมขึ้นมาแสดงเพื่อขอกู้เงิน โดยนายนิพนธ์ ทองอ่อน เป็นผู้กู้ นายสมใจ เก่งล้วนหวัด เป็นผู้ค้ำประกัน ผู้เสียหายหลงเชื่อว่าเป็นเอกสารที่แท้จริงยอมให้กู้เงินไป ขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๖๔, ๒๖๖, ๒๖๘, ๓๔๑, ๘๓ ให้จำเลยคืนหรือใช้เงินแก่ผู้เสียหายและขอให้นับโทษจำเลยต่อจากโทษตามคดีอาญาหมายเลขแดงที่ ๑๒๐๕/๒๕๒๖ ของศาลชั้นต้น จำเลยให้การปฏิเสธ แต่รับว่าเป็นบุคคลคนเดียวกับจำเลยในคดีดังกล่าวตามฟ้อง ผู้เสียหายถอนคำร้องทุกข์ความผิดฐานฉ้อโกง ศาลอนุญาต ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๖๘, ๘๓ จำคุก ๒ ปี ยกคำขอให้คืนหรือใช้ราคาทรัพย์ และให้นับโทษต่อตามฟ้อง จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้ยกฟ้อง โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยข้อกฎหมายว่า แม้จำเลยจะมิได้ร่วมไปบ้านผู้เสียหายกับนายนิพนธ์และนายสมใจในวันทำสัญญากู้ก็ตามแต่ทางพิจารณาฟังได้ว่าจำเลยได้ร่วมมือกับนายนิพนธ์และนายสมใจมาตั้งแต่ต้นในลักษณะแบ่งหน้าที่กันทำ โดยในวันเกิดเหตุจำเลยพานายนิพนธ์และนายสมใจไปพบนางวิภาดาเพื่อให้พาบุคคลทั้งสองไปหาผู้เสียหายส่วนจำเลยรออยู่ที่บริษัทไทยประสิทธิ์ประกันภัย ฯ เพื่อคอยรับเงินส่วนแบ่งจากนายนิพนธ์พฤติการณ์ดังกล่าวฟังได้ว่าจำเลยเป็นตัวการในการใช้เอกสารคือใบรับรองการทำประโยชน์ปลอมด้วย ฎีกาโจทก์ฟังขึ้น พิพากษากลับ ให้บังคับคดีไปตามคำพิพากษาของศาลชั้นต้น ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1970/2530พนักงานอัยการจังหวัดนครศรีธรรมราชโจทก์นายอำนวย ถาวรนุรักษ์จำเลย ป.อ. ม. 83, ม. 266, ม. 268น. กู้เงินผู้เสียหายโดย ส. ใช้หนังสือรับรองการทำประโยชน์ของ ส. ซึ่งเป็นเอกสารปลอมไปค้ำประกันหนี้เงินกู้ แม้จำเลยจะมิได้ร่วมไปบ้านผู้เสียหายในวันทำสัญญากู้ แต่ทางพิจารณาฟังได้ว่าจำเลยร่วมกับ น. และ ส. มาแต่ต้นในลักษณะแบ่งหน้าที่กันทำ โดยในวันเกิดเหตุจำเลยพา น. และ ส. ไปพบ ว.เพื่อให้พาบุคคลทั้งสองไปพบผู้เสียหาย ส่วนจำเลยรออยู่เพื่อคอยรับเงินส่วนแบ่งจาก น. พฤติการณ์ดังกล่าวฟังได้ว่าจำเลยเป็นตัวการใช้เอกสารปลอมด้วยโจทก์ฟ้องว่าจำเลยกับพวกอีก ๒ คนหลอกลวงผู้เสียหายด้วยการนำเอาหนังสือรับรองการทำประโยชน์ที่จำเลยกับพวกทำปลอมขึ้นมาแสดงเพื่อขอกู้เงิน โดยนายนิพนธ์ ทองอ่อน เป็นผู้กู้ นายสมใจ เก่งล้วนหวัด เป็นผู้ค้ำประกัน ผู้เสียหายหลงเชื่อว่าเป็นเอกสารที่แท้จริงยอมให้กู้เงินไป ขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๖๔, ๒๖๖, ๒๖๘, ๓๔๑, ๘๓ ให้จำเลยคืนหรือใช้เงินแก่ผู้เสียหายและขอให้นับโทษจำเลยต่อจากโทษตามคดีอาญาหมายเลขแดงที่ ๑๒๐๕/๒๕๒๖ ของศาลชั้นต้น จำเลยให้การปฏิเสธ แต่รับว่าเป็นบุคคลคนเดียวกับจำเลยในคดีดังกล่าวตามฟ้อง ผู้เสียหายถอนคำร้องทุกข์ความผิดฐานฉ้อโกง ศาลอนุญาต ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๖๘, ๘๓ จำคุก ๒ ปี ยกคำขอให้คืนหรือใช้ราคาทรัพย์ และให้นับโทษต่อตามฟ้อง จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้ยกฟ้อง โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยข้อกฎหมายว่า แม้จำเลยจะมิได้ร่วมไปบ้านผู้เสียหายกับนายนิพนธ์และนายสมใจในวันทำสัญญากู้ก็ตามแต่ทางพิจารณาฟังได้ว่าจำเลยได้ร่วมมือกับนายนิพนธ์และนายสมใจมาตั้งแต่ต้นในลักษณะแบ่งหน้าที่กันทำ โดยในวันเกิดเหตุจำเลยพานายนิพนธ์และนายสมใจไปพบนางวิภาดาเพื่อให้พาบุคคลทั้งสองไปหาผู้เสียหายส่วนจำเลยรออยู่ที่บริษัทไทยประสิทธิ์ประกันภัย ฯ เพื่อคอยรับเงินส่วนแบ่งจากนายนิพนธ์พฤติการณ์ดังกล่าวฟังได้ว่าจำเลยเป็นตัวการในการใช้เอกสารคือใบรับรองการทำประโยชน์ปลอมด้วย ฎีกาโจทก์ฟังขึ้น พิพากษากลับ ให้บังคับคดีไปตามคำพิพากษาของศาลชั้นต้น(สมบูรณ์ ฤกษ์สำราญ-ไพรัช วงศ์วัฒนะ-ไพจิตร วิเศษโกสิน)ศาลจังหวัดนครศรีธรรมราช - นายสมสันต์ ศุภศาสตรสินศาลอุทธรณ์ - นายสง่า ผลฉายแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่าจำเลยกับพวกอีก ๒ คนหลอกลวงผู้เสียหายด้วยการนำเอาหนังสือรับรองการทำประโยชน์ที่จำเลยกับพวกทำปลอมขึ้นมาแสดงเพื่อขอกู้เงิน โดยนายนิพนธ์ ทองอ่อน เป็นผู้กู้ นายสมใจ เก่งล้วนหวัด เป็นผู้ค้ำประกัน ผู้เสียหายหลงเชื่อว่าเป็นเอกสารที่แท้จริงยอมให้กู้เงินไป ขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๖๔, ๒๖๖, ๒๖๘, ๓๔๑, ๘๓ ให้จำเลยคืนหรือใช้เงินแก่ผู้เสียหายและขอให้นับโทษจำเลยต่อจากโทษตามคดีอาญาหมายเลขแดงที่ ๑๒๐๕/๒๕๒๖ ของศาลชั้นต้น จำเลยให้การปฏิเสธ แต่รับว่าเป็นบุคคลคนเดียวกับจำเลยในคดีดังกล่าวตามฟ้อง ผู้เสียหายถอนคำร้องทุกข์ความผิดฐานฉ้อโกง ศาลอนุญาต ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๖๘, ๘๓ จำคุก ๒ ปี ยกคำขอให้คืนหรือใช้ราคาทรัพย์ และให้นับโทษต่อตามฟ้อง จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้ยกฟ้อง โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยข้อกฎหมายว่า แม้จำเลยจะมิได้ร่วมไปบ้านผู้เสียหายกับนายนิพนธ์และนายสมใจในวันทำสัญญากู้ก็ตามแต่ทางพิจารณาฟังได้ว่าจำเลยได้ร่วมมือกับนายนิพนธ์และนายสมใจมาตั้งแต่ต้นในลักษณะแบ่งหน้าที่กันทำ โดยในวันเกิดเหตุจำเลยพานายนิพนธ์และนายสมใจไปพบนางวิภาดาเพื่อให้พาบุคคลทั้งสองไปหาผู้เสียหายส่วนจำเลยรออยู่ที่บริษัทไทยประสิทธิ์ประกันภัย ฯ เพื่อคอยรับเงินส่วนแบ่งจากนายนิพนธ์พฤติการณ์ดังกล่าวฟังได้ว่าจำเลยเป็นตัวการในการใช้เอกสารคือใบรับรองการทำประโยชน์ปลอมด้วย ฎีกาโจทก์ฟังขึ้น พิพากษากลับ ให้บังคับคดีไปตามคำพิพากษาของศาลชั้นต้น ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1970/2530พนักงานอัยการจังหวัดนครศรีธรรมราชโจทก์นายอำนวย ถาวรนุรักษ์จำเลย ป.อ. ม. 83, ม. 266, ม. 268น. กู้เงินผู้เสียหายโดย ส. ใช้หนังสือรับรองการทำประโยชน์ของ ส. ซึ่งเป็นเอกสารปลอมไปค้ำประกันหนี้เงินกู้ แม้จำเลยจะมิได้ร่วมไปบ้านผู้เสียหายในวันทำสัญญากู้ แต่ทางพิจารณาฟังได้ว่าจำเลยร่วมกับ น. และ ส. มาแต่ต้นในลักษณะแบ่งหน้าที่กันทำ โดยในวันเกิดเหตุจำเลยพา น. และ ส. ไปพบ ว.เพื่อให้พาบุคคลทั้งสองไปพบผู้เสียหาย ส่วนจำเลยรออยู่เพื่อคอยรับเงินส่วนแบ่งจาก น. พฤติการณ์ดังกล่าวฟังได้ว่าจำเลยเป็นตัวการใช้เอกสารปลอมด้วยโจทก์ฟ้องว่าจำเลยกับพวกอีก ๒ คนหลอกลวงผู้เสียหายด้วยการนำเอาหนังสือรับรองการทำประโยชน์ที่จำเลยกับพวกทำปลอมขึ้นมาแสดงเพื่อขอกู้เงิน โดยนายนิพนธ์ ทองอ่อน เป็นผู้กู้ นายสมใจ เก่งล้วนหวัด เป็นผู้ค้ำประกัน ผู้เสียหายหลงเชื่อว่าเป็นเอกสารที่แท้จริงยอมให้กู้เงินไป ขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๖๔, ๒๖๖, ๒๖๘, ๓๔๑, ๘๓ ให้จำเลยคืนหรือใช้เงินแก่ผู้เสียหายและขอให้นับโทษจำเลยต่อจากโทษตามคดีอาญาหมายเลขแดงที่ ๑๒๐๕/๒๕๒๖ ของศาลชั้นต้น จำเลยให้การปฏิเสธ แต่รับว่าเป็นบุคคลคนเดียวกับจำเลยในคดีดังกล่าวตามฟ้อง ผู้เสียหายถอนคำร้องทุกข์ความผิดฐานฉ้อโกง ศาลอนุญาต ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๖๘, ๘๓ จำคุก ๒ ปี ยกคำขอให้คืนหรือใช้ราคาทรัพย์ และให้นับโทษต่อตามฟ้อง จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้ยกฟ้อง โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยข้อกฎหมายว่า แม้จำเลยจะมิได้ร่วมไปบ้านผู้เสียหายกับนายนิพนธ์และนายสมใจในวันทำสัญญากู้ก็ตามแต่ทางพิจารณาฟังได้ว่าจำเลยได้ร่วมมือกับนายนิพนธ์และนายสมใจมาตั้งแต่ต้นในลักษณะแบ่งหน้าที่กันทำ โดยในวันเกิดเหตุจำเลยพานายนิพนธ์และนายสมใจไปพบนางวิภาดาเพื่อให้พาบุคคลทั้งสองไปหาผู้เสียหายส่วนจำเลยรออยู่ที่บริษัทไทยประสิทธิ์ประกันภัย ฯ เพื่อคอยรับเงินส่วนแบ่งจากนายนิพนธ์พฤติการณ์ดังกล่าวฟังได้ว่าจำเลยเป็นตัวการในการใช้เอกสารคือใบรับรองการทำประโยชน์ปลอมด้วย ฎีกาโจทก์ฟังขึ้น พิพากษากลับ ให้บังคับคดีไปตามคำพิพากษาของศาลชั้นต้น(สมบูรณ์ ฤกษ์สำราญ-ไพรัช วงศ์วัฒนะ-ไพจิตร วิเศษโกสิน)ศาลจังหวัดนครศรีธรรมราช - นายสมสันต์ ศุภศาสตรสินศาลอุทธรณ์ - นายสง่า ผลฉายแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ