คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 979/2531หลักกฎหมาย: เมื่อมีราษฎรมาร้องเรียนต่อจำเลยซึ่งเป็นกำนันท้องที่ว่าโจทก์บุกรุกที่ป่าช้าสาธารณสถาน จำเลยก็ชอบที่จะรายงานนายอำเภอซึ่งเป็นผู้บังคับบัญชาตามที่ราษฎรร้องเรียนได้ กรณีเป็นเพียงรายงานเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น มิได้ยืนยันหรือออกความเห็น นายอำเภอจะดำเนินการอย่างไรต่อไปก็แล้วแต่นายอำเภอจะพิจารณาเองดังนี้จำเลยได้กระทำตามอำนาจหน้าที่โดยชอบ หาใช่กระทำละเมิดต่อโจทก์ไม่.โจทก์ฟ้องว่าจำเลยรับรองเขตที่ดินโจทก์แล้วมีหนังสือถึงนายอำเภอว่าโจทก์รุกล้ำที่สาธารณะ นายอำเภอระงับการออกหนังสือรับรองการทำประโยชน์ให้โจทก์เป็นการละเมิด ขอให้บังคับจำเลยถอนคำคัดค้านการขอออกหนังสือรับรองการทำประโยชน์ที่ดินของโจทก์หากจำเลยไม่ถอนขอถือเอาคำพิพากษาของศาลเป็นการแสดงเจตนาแทนจำเลยเพื่อให้เจ้าพนักงานที่ดินดำเนินการต่อไป และขอให้จำเลยชดใช้ค่าเสียหาย จำเลยให้การว่าคำคัดค้านของจำเลยเป็นไปโดยชอบ ไม่เป็นละเมิดโจทก์ค่าเสียหายไกลกว่าเหตุ โจทก์ไม่มีสิทธิเรียกร้องได้ จำเลยยื่นคำร้องขอให้เรียกนายอำเภอกำแพงแสนจังหวัดนครปฐมเข้ามาเป็นจำเลยร่วม ศาลชั้นต้นอนุญาต จำเลยร่วมให้การว่าการสั่งระงับการออกหนังสือรับรองการทำประโยชน์ไว้ชั่วคราวเพื่อสอบสวนข้อเท็จจริงก่อน เป็นการกระทำโดยชอบ ไม่เป็นการละเมิดทั้งค่าเสียหายก็ไกลเกินเหตุ โจทก์ไม่มีสิทธิเรียกร้อง ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกาต่อมาขอถอนฎีกาเฉพาะในส่วนที่เกี่ยวกับจำเลยร่วม ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า 'จำเลยเป็นผู้คัดค้านทั้ง ๆ ที่เคยลงชื่อรับรองแนวเขตไว้แล้วปรากฏตามเอกสารหมาย จ.3 ได้ตรวจดูเอกสารนี้แล้วเป็นหนังสือจำเลยมีถึงจำเลยร่วมใจความว่าที่โจทก์ยื่นเรื่องราวขอออกหนังสือรับรองการทำประโยชน์นั้นโจทก์ได้นำชี้รังวัดล้ำที่สาธารณะป่าช้า มีประชาชนและผู้ใหญ่บ้านเป็นพยานยืนยันว่าเป็นที่ป่าช้าจริง จึงเรียนมาเพื่อทราบและดำเนินการต่อไป ดังนี้เห็นว่าจำเลยเป็นกำนันท้องที่ที่พิพาทมีหน้าที่ดูแลทุกข์สุขของราษฎร เมื่อมีราษฎรมาร้องเรียนว่าโจทก์บุกรุกที่ป่าช้าสาธารณสถานก็ชอบที่จะรายงานนายอำเภอซึ่งเป็นผู้บังคับบัญชาได้ตามเอกสารหมาย จ.3 ก็เพียงเป็นการรายงานเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นให้จำเลยร่วมซึ่งเป็นนายอำเภอท้องที่ทราบและดำเนินการต่อไปเท่านั้น มิได้มีข้อความที่จำเลยยืนยันเองว่าโจทก์บุกรุกที่ป่าช้า แต่รายงานว่าประชาชนและผู้ใหญ่บ้านเป็นผู้ยืนยัน ทั้งจำเลยก็มิได้คัดค้านหรือเสนอแนะว่าควรทำอย่างไรต่อไป เพียงแต่รายงานให้นายอำเภอทราบและดำเนินการต่อไปเท่านั้น แม้จะฟังว่าจำเลยเคยลงชื่อรับรองแนวเขตตามที่โจทก์นำชี้ก็ตาม จำเลยก็ไม่ได้ไปดูตอนรังวัดตามที่จำเลยเบิกความว่าเพราะผู้ใหญ่บ้านหมู่ที่ที่พิพาทตั้งอยู่เป็นโรคตาเจ็บ โจทก์มาขอร้องให้จำเลยลงชื่อให้แทนโดยยืนยันว่ารังวัดตรงตาม ส.ค.1 ที่มีอยู่จำเลยจึงลงชื่อให้ไป ต่อมาราษฎรมาร้องเรียนว่าโจทก์รังวัดเอาที่ป่าช้าไปด้วยจำเลยจึงรายงานนายอำเภอกำแพงแสนก็เป็นเรื่องที่ราษฎรร้องเรียนขึ้นมาใหม่จำเลยจึงชอบที่จะรายงานจำเลยร่วมซึ่งเป็นนายอำเภอทราบนายอำเภอจะดำเนินการอย่างไรต่อไปก็แล้วแต่นายอำเภอจะพิจารณาเอง ซึ่งนายอำเภอก็สั่งว่าให้ระงับไว้ นัดรังวัดใหม่ตามเอกสารหมาย ล.5 และมีหนังสือเรียกโจทก์ไปเปรียบเทียบสอบถามตามเอกสารหมาย ล.2 ถ้าโจทก์มิได้บุกรุกที่สาธารณะป่าช้าจริงจำเลยร่วมก็ย่อมสั่งให้ออกหนังสือรับรองการทำประโยชน์ให้โจทก์ได้ กรณีเป็นเช่นนี้เห็นว่าจำเลยได้กระทำตามอำนาจหน้าที่โดยชอบ หาใช่ทำละเมิดต่อโจทก์ไม่' พิพากษายืน. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 979/2531นาย เหนี่ยง มี ถาวรโจทก์นาย พิพัฒน์ อ่อน ศิริจำเลยจำเลยร่วมจำเลยนาย ประสิทธิ์ กา ญจนพันธ์จำเลย ป.พ.พ. ม. 420, ม. 421เมื่อมีราษฎรมาร้องเรียนต่อจำเลยซึ่งเป็นกำนันท้องที่ว่าโจทก์บุกรุกที่ป่าช้าสาธารณสถาน จำเลยก็ชอบที่จะรายงานนายอำเภอซึ่งเป็นผู้บังคับบัญชาตามที่ราษฎรร้องเรียนได้ กรณีเป็นเพียงรายงานเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น มิได้ยืนยันหรือออกความเห็น นายอำเภอจะดำเนินการอย่างไรต่อไปก็แล้วแต่นายอำเภอจะพิจารณาเองดังนี้จำเลยได้กระทำตามอำนาจหน้าที่โดยชอบ หาใช่กระทำละเมิดต่อโจทก์ไม่.โจทก์ฟ้องว่าจำเลยรับรองเขตที่ดินโจทก์แล้วมีหนังสือถึงนายอำเภอว่าโจทก์รุกล้ำที่สาธารณะ นายอำเภอระงับการออกหนังสือรับรองการทำประโยชน์ให้โจทก์เป็นการละเมิด ขอให้บังคับจำเลยถอนคำคัดค้านการขอออกหนังสือรับรองการทำประโยชน์ที่ดินของโจทก์หากจำเลยไม่ถอนขอถือเอาคำพิพากษาของศาลเป็นการแสดงเจตนาแทนจำเลยเพื่อให้เจ้าพนักงานที่ดินดำเนินการต่อไป และขอให้จำเลยชดใช้ค่าเสียหาย จำเลยให้การว่าคำคัดค้านของจำเลยเป็นไปโดยชอบ ไม่เป็นละเมิดโจทก์ค่าเสียหายไกลกว่าเหตุ โจทก์ไม่มีสิทธิเรียกร้องได้ จำเลยยื่นคำร้องขอให้เรียกนายอำเภอกำแพงแสนจังหวัดนครปฐมเข้ามาเป็นจำเลยร่วม ศาลชั้นต้นอนุญาต จำเลยร่วมให้การว่าการสั่งระงับการออกหนังสือรับรองการทำประโยชน์ไว้ชั่วคราวเพื่อสอบสวนข้อเท็จจริงก่อน เป็นการกระทำโดยชอบ ไม่เป็นการละเมิดทั้งค่าเสียหายก็ไกลเกินเหตุ โจทก์ไม่มีสิทธิเรียกร้อง ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกาต่อมาขอถอนฎีกาเฉพาะในส่วนที่เกี่ยวกับจำเลยร่วม ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า 'จำเลยเป็นผู้คัดค้านทั้ง ๆ ที่เคยลงชื่อรับรองแนวเขตไว้แล้วปรากฏตามเอกสารหมาย จ.3 ได้ตรวจดูเอกสารนี้แล้วเป็นหนังสือจำเลยมีถึงจำเลยร่วมใจความว่าที่โจทก์ยื่นเรื่องราวขอออกหนังสือรับรองการทำประโยชน์นั้นโจทก์ได้นำชี้รังวัดล้ำที่สาธารณะป่าช้า มีประชาชนและผู้ใหญ่บ้านเป็นพยานยืนยันว่าเป็นที่ป่าช้าจริง จึงเรียนมาเพื่อทราบและดำเนินการต่อไป ดังนี้เห็นว่าจำเลยเป็นกำนันท้องที่ที่พิพาทมีหน้าที่ดูแลทุกข์สุขของราษฎร เมื่อมีราษฎรมาร้องเรียนว่าโจทก์บุกรุกที่ป่าช้าสาธารณสถานก็ชอบที่จะรายงานนายอำเภอซึ่งเป็นผู้บังคับบัญชาได้ตามเอกสารหมาย จ.3 ก็เพียงเป็นการรายงานเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นให้จำเลยร่วมซึ่งเป็นนายอำเภอท้องที่ทราบและดำเนินการต่อไปเท่านั้น มิได้มีข้อความที่จำเลยยืนยันเองว่าโจทก์บุกรุกที่ป่าช้า แต่รายงานว่าประชาชนและผู้ใหญ่บ้านเป็นผู้ยืนยัน ทั้งจำเลยก็มิได้คัดค้านหรือเสนอแนะว่าควรทำอย่างไรต่อไป เพียงแต่รายงานให้นายอำเภอทราบและดำเนินการต่อไปเท่านั้น แม้จะฟังว่าจำเลยเคยลงชื่อรับรองแนวเขตตามที่โจทก์นำชี้ก็ตาม จำเลยก็ไม่ได้ไปดูตอนรังวัดตามที่จำเลยเบิกความว่าเพราะผู้ใหญ่บ้านหมู่ที่ที่พิพาทตั้งอยู่เป็นโรคตาเจ็บ โจทก์มาขอร้องให้จำเลยลงชื่อให้แทนโดยยืนยันว่ารังวัดตรงตาม ส.ค.1 ที่มีอยู่จำเลยจึงลงชื่อให้ไป ต่อมาราษฎรมาร้องเรียนว่าโจทก์รังวัดเอาที่ป่าช้าไปด้วยจำเลยจึงรายงานนายอำเภอกำแพงแสนก็เป็นเรื่องที่ราษฎรร้องเรียนขึ้นมาใหม่จำเลยจึงชอบที่จะรายงานจำเลยร่วมซึ่งเป็นนายอำเภอทราบนายอำเภอจะดำเนินการอย่างไรต่อไปก็แล้วแต่นายอำเภอจะพิจารณาเอง ซึ่งนายอำเภอก็สั่งว่าให้ระงับไว้ นัดรังวัดใหม่ตามเอกสารหมาย ล.5 และมีหนังสือเรียกโจทก์ไปเปรียบเทียบสอบถามตามเอกสารหมาย ล.2 ถ้าโจทก์มิได้บุกรุกที่สาธารณะป่าช้าจริงจำเลยร่วมก็ย่อมสั่งให้ออกหนังสือรับรองการทำประโยชน์ให้โจทก์ได้ กรณีเป็นเช่นนี้เห็นว่าจำเลยได้กระทำตามอำนาจหน้าที่โดยชอบ หาใช่ทำละเมิดต่อโจทก์ไม่' พิพากษายืน.(ธีรศักดิ์ กรรณสูต-บุญส่ง คล้ายแก้ว-ถวิล ทองสว่างรัตน์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่าจำเลยรับรองเขตที่ดินโจทก์แล้วมีหนังสือถึงนายอำเภอว่าโจทก์รุกล้ำที่สาธารณะ นายอำเภอระงับการออกหนังสือรับรองการทำประโยชน์ให้โจทก์เป็นการละเมิด ขอให้บังคับจำเลยถอนคำคัดค้านการขอออกหนังสือรับรองการทำประโยชน์ที่ดินของโจทก์หากจำเลยไม่ถอนขอถือเอาคำพิพากษาของศาลเป็นการแสดงเจตนาแทนจำเลยเพื่อให้เจ้าพนักงานที่ดินดำเนินการต่อไป และขอให้จำเลยชดใช้ค่าเสียหาย จำเลยให้การว่าคำคัดค้านของจำเลยเป็นไปโดยชอบ ไม่เป็นละเมิดโจทก์ค่าเสียหายไกลกว่าเหตุ โจทก์ไม่มีสิทธิเรียกร้องได้ จำเลยยื่นคำร้องขอให้เรียกนายอำเภอกำแพงแสนจังหวัดนครปฐมเข้ามาเป็นจำเลยร่วม ศาลชั้นต้นอนุญาต จำเลยร่วมให้การว่าการสั่งระงับการออกหนังสือรับรองการทำประโยชน์ไว้ชั่วคราวเพื่อสอบสวนข้อเท็จจริงก่อน เป็นการกระทำโดยชอบ ไม่เป็นการละเมิดทั้งค่าเสียหายก็ไกลเกินเหตุ โจทก์ไม่มีสิทธิเรียกร้อง ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกาต่อมาขอถอนฎีกาเฉพาะในส่วนที่เกี่ยวกับจำเลยร่วม ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า 'จำเลยเป็นผู้คัดค้านทั้ง ๆ ที่เคยลงชื่อรับรองแนวเขตไว้แล้วปรากฏตามเอกสารหมาย จ.3 ได้ตรวจดูเอกสารนี้แล้วเป็นหนังสือจำเลยมีถึงจำเลยร่วมใจความว่าที่โจทก์ยื่นเรื่องราวขอออกหนังสือรับรองการทำประโยชน์นั้นโจทก์ได้นำชี้รังวัดล้ำที่สาธารณะป่าช้า มีประชาชนและผู้ใหญ่บ้านเป็นพยานยืนยันว่าเป็นที่ป่าช้าจริง จึงเรียนมาเพื่อทราบและดำเนินการต่อไป ดังนี้เห็นว่าจำเลยเป็นกำนันท้องที่ที่พิพาทมีหน้าที่ดูแลทุกข์สุขของราษฎร เมื่อมีราษฎรมาร้องเรียนว่าโจทก์บุกรุกที่ป่าช้าสาธารณสถานก็ชอบที่จะรายงานนายอำเภอซึ่งเป็นผู้บังคับบัญชาได้ตามเอกสารหมาย จ.3 ก็เพียงเป็นการรายงานเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นให้จำเลยร่วมซึ่งเป็นนายอำเภอท้องที่ทราบและดำเนินการต่อไปเท่านั้น มิได้มีข้อความที่จำเลยยืนยันเองว่าโจทก์บุกรุกที่ป่าช้า แต่รายงานว่าประชาชนและผู้ใหญ่บ้านเป็นผู้ยืนยัน ทั้งจำเลยก็มิได้คัดค้านหรือเสนอแนะว่าควรทำอย่างไรต่อไป เพียงแต่รายงานให้นายอำเภอทราบและดำเนินการต่อไปเท่านั้น แม้จะฟังว่าจำเลยเคยลงชื่อรับรองแนวเขตตามที่โจทก์นำชี้ก็ตาม จำเลยก็ไม่ได้ไปดูตอนรังวัดตามที่จำเลยเบิกความว่าเพราะผู้ใหญ่บ้านหมู่ที่ที่พิพาทตั้งอยู่เป็นโรคตาเจ็บ โจทก์มาขอร้องให้จำเลยลงชื่อให้แทนโดยยืนยันว่ารังวัดตรงตาม ส.ค.1 ที่มีอยู่จำเลยจึงลงชื่อให้ไป ต่อมาราษฎรมาร้องเรียนว่าโจทก์รังวัดเอาที่ป่าช้าไปด้วยจำเลยจึงรายงานนายอำเภอกำแพงแสนก็เป็นเรื่องที่ราษฎรร้องเรียนขึ้นมาใหม่จำเลยจึงชอบที่จะรายงานจำเลยร่วมซึ่งเป็นนายอำเภอทราบนายอำเภอจะดำเนินการอย่างไรต่อไปก็แล้วแต่นายอำเภอจะพิจารณาเอง ซึ่งนายอำเภอก็สั่งว่าให้ระงับไว้ นัดรังวัดใหม่ตามเอกสารหมาย ล.5 และมีหนังสือเรียกโจทก์ไปเปรียบเทียบสอบถามตามเอกสารหมาย ล.2 ถ้าโจทก์มิได้บุกรุกที่สาธารณะป่าช้าจริงจำเลยร่วมก็ย่อมสั่งให้ออกหนังสือรับรองการทำประโยชน์ให้โจทก์ได้ กรณีเป็นเช่นนี้เห็นว่าจำเลยได้กระทำตามอำนาจหน้าที่โดยชอบ หาใช่ทำละเมิดต่อโจทก์ไม่' พิพากษายืน. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 979/2531นาย เหนี่ยง มี ถาวรโจทก์นาย พิพัฒน์ อ่อน ศิริจำเลยจำเลยร่วมจำเลยนาย ประสิทธิ์ กา ญจนพันธ์จำเลย ป.พ.พ. ม. 420, ม. 421เมื่อมีราษฎรมาร้องเรียนต่อจำเลยซึ่งเป็นกำนันท้องที่ว่าโจทก์บุกรุกที่ป่าช้าสาธารณสถาน จำเลยก็ชอบที่จะรายงานนายอำเภอซึ่งเป็นผู้บังคับบัญชาตามที่ราษฎรร้องเรียนได้ กรณีเป็นเพียงรายงานเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น มิได้ยืนยันหรือออกความเห็น นายอำเภอจะดำเนินการอย่างไรต่อไปก็แล้วแต่นายอำเภอจะพิจารณาเองดังนี้จำเลยได้กระทำตามอำนาจหน้าที่โดยชอบ หาใช่กระทำละเมิดต่อโจทก์ไม่.โจทก์ฟ้องว่าจำเลยรับรองเขตที่ดินโจทก์แล้วมีหนังสือถึงนายอำเภอว่าโจทก์รุกล้ำที่สาธารณะ นายอำเภอระงับการออกหนังสือรับรองการทำประโยชน์ให้โจทก์เป็นการละเมิด ขอให้บังคับจำเลยถอนคำคัดค้านการขอออกหนังสือรับรองการทำประโยชน์ที่ดินของโจทก์หากจำเลยไม่ถอนขอถือเอาคำพิพากษาของศาลเป็นการแสดงเจตนาแทนจำเลยเพื่อให้เจ้าพนักงานที่ดินดำเนินการต่อไป และขอให้จำเลยชดใช้ค่าเสียหาย จำเลยให้การว่าคำคัดค้านของจำเลยเป็นไปโดยชอบ ไม่เป็นละเมิดโจทก์ค่าเสียหายไกลกว่าเหตุ โจทก์ไม่มีสิทธิเรียกร้องได้ จำเลยยื่นคำร้องขอให้เรียกนายอำเภอกำแพงแสนจังหวัดนครปฐมเข้ามาเป็นจำเลยร่วม ศาลชั้นต้นอนุญาต จำเลยร่วมให้การว่าการสั่งระงับการออกหนังสือรับรองการทำประโยชน์ไว้ชั่วคราวเพื่อสอบสวนข้อเท็จจริงก่อน เป็นการกระทำโดยชอบ ไม่เป็นการละเมิดทั้งค่าเสียหายก็ไกลเกินเหตุ โจทก์ไม่มีสิทธิเรียกร้อง ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกาต่อมาขอถอนฎีกาเฉพาะในส่วนที่เกี่ยวกับจำเลยร่วม ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า 'จำเลยเป็นผู้คัดค้านทั้ง ๆ ที่เคยลงชื่อรับรองแนวเขตไว้แล้วปรากฏตามเอกสารหมาย จ.3 ได้ตรวจดูเอกสารนี้แล้วเป็นหนังสือจำเลยมีถึงจำเลยร่วมใจความว่าที่โจทก์ยื่นเรื่องราวขอออกหนังสือรับรองการทำประโยชน์นั้นโจทก์ได้นำชี้รังวัดล้ำที่สาธารณะป่าช้า มีประชาชนและผู้ใหญ่บ้านเป็นพยานยืนยันว่าเป็นที่ป่าช้าจริง จึงเรียนมาเพื่อทราบและดำเนินการต่อไป ดังนี้เห็นว่าจำเลยเป็นกำนันท้องที่ที่พิพาทมีหน้าที่ดูแลทุกข์สุขของราษฎร เมื่อมีราษฎรมาร้องเรียนว่าโจทก์บุกรุกที่ป่าช้าสาธารณสถานก็ชอบที่จะรายงานนายอำเภอซึ่งเป็นผู้บังคับบัญชาได้ตามเอกสารหมาย จ.3 ก็เพียงเป็นการรายงานเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นให้จำเลยร่วมซึ่งเป็นนายอำเภอท้องที่ทราบและดำเนินการต่อไปเท่านั้น มิได้มีข้อความที่จำเลยยืนยันเองว่าโจทก์บุกรุกที่ป่าช้า แต่รายงานว่าประชาชนและผู้ใหญ่บ้านเป็นผู้ยืนยัน ทั้งจำเลยก็มิได้คัดค้านหรือเสนอแนะว่าควรทำอย่างไรต่อไป เพียงแต่รายงานให้นายอำเภอทราบและดำเนินการต่อไปเท่านั้น แม้จะฟังว่าจำเลยเคยลงชื่อรับรองแนวเขตตามที่โจทก์นำชี้ก็ตาม จำเลยก็ไม่ได้ไปดูตอนรังวัดตามที่จำเลยเบิกความว่าเพราะผู้ใหญ่บ้านหมู่ที่ที่พิพาทตั้งอยู่เป็นโรคตาเจ็บ โจทก์มาขอร้องให้จำเลยลงชื่อให้แทนโดยยืนยันว่ารังวัดตรงตาม ส.ค.1 ที่มีอยู่จำเลยจึงลงชื่อให้ไป ต่อมาราษฎรมาร้องเรียนว่าโจทก์รังวัดเอาที่ป่าช้าไปด้วยจำเลยจึงรายงานนายอำเภอกำแพงแสนก็เป็นเรื่องที่ราษฎรร้องเรียนขึ้นมาใหม่จำเลยจึงชอบที่จะรายงานจำเลยร่วมซึ่งเป็นนายอำเภอทราบนายอำเภอจะดำเนินการอย่างไรต่อไปก็แล้วแต่นายอำเภอจะพิจารณาเอง ซึ่งนายอำเภอก็สั่งว่าให้ระงับไว้ นัดรังวัดใหม่ตามเอกสารหมาย ล.5 และมีหนังสือเรียกโจทก์ไปเปรียบเทียบสอบถามตามเอกสารหมาย ล.2 ถ้าโจทก์มิได้บุกรุกที่สาธารณะป่าช้าจริงจำเลยร่วมก็ย่อมสั่งให้ออกหนังสือรับรองการทำประโยชน์ให้โจทก์ได้ กรณีเป็นเช่นนี้เห็นว่าจำเลยได้กระทำตามอำนาจหน้าที่โดยชอบ หาใช่ทำละเมิดต่อโจทก์ไม่' พิพากษายืน.(ธีรศักดิ์ กรรณสูต-บุญส่ง คล้ายแก้ว-ถวิล ทองสว่างรัตน์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ