คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 637/2481หลักกฎหมาย: ประจักษพะยานซึ่งเกิดจากเหตุขู่เข็ญจูงใจจะฟัง+ลงโทษจำเลยมิได้ศาลชั้นต้นเชื่อพะยานหลักฐานของโจทก์ พิพากษาลงโทษจำคุกจำเลยตาม ม.๒๔๙ ให้จำคุกคนละ ๒๐ ปี ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับยกฟ้องโจทก์ โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ประจักษพะยานของโจทก์ให้การแตกต่างและขัดกันในข้อสำคัญ ประกอบด้วยเป็นพะยานที่เกิดขึ้นจากการจูงใจขู่เข็ญโดยที่เจ้าพนักงานลอบสวนใช้วิธีจับคุมเอาพะยานของโจทก์ไปทำการสอบสวน เมื่อพะยานคนใดให้การว่าไม่รู้เห็นก็กักขังหน่วงเหนี่ยวไว้จนพะยานกลับว่ารู้เห็นจึงปล่อยตัวไป แล้วอ้างมาเป็นพะยานยัวจำเลย พะยานเหล่านี้รับฟังมิได้ตาม ประมวลวิธีพิจารณาอาญา ม.๒๒๖ และเมื่อตัดพะยานเหล่านี้ออกเสีย คดีจึงไม่พอฟังที่จะลงโทษจำเลยได้ จึงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ ให้ยกฎีกาจำเลยเสีย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 637/2481อัยยการราชบุรีโจทก์นายง้วน นายพลอยจำเลย ป.อ. ม. 249 ป.วิ.อ. ม. 226ประจักษพะยานซึ่งเกิดจากเหตุขู่เข็ญจูงใจจะฟัง+ลงโทษจำเลยมิได้ศาลชั้นต้นเชื่อพะยานหลักฐานของโจทก์ พิพากษาลงโทษจำคุกจำเลยตาม ม.๒๔๙ ให้จำคุกคนละ ๒๐ ปี ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับยกฟ้องโจทก์ โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ประจักษพะยานของโจทก์ให้การแตกต่างและขัดกันในข้อสำคัญ ประกอบด้วยเป็นพะยานที่เกิดขึ้นจากการจูงใจขู่เข็ญโดยที่เจ้าพนักงานลอบสวนใช้วิธีจับคุมเอาพะยานของโจทก์ไปทำการสอบสวน เมื่อพะยานคนใดให้การว่าไม่รู้เห็นก็กักขังหน่วงเหนี่ยวไว้จนพะยานกลับว่ารู้เห็นจึงปล่อยตัวไป แล้วอ้างมาเป็นพะยานยัวจำเลย พะยานเหล่านี้รับฟังมิได้ตาม ประมวลวิธีพิจารณาอาญา ม.๒๒๖ และเมื่อตัดพะยานเหล่านี้ออกเสีย คดีจึงไม่พอฟังที่จะลงโทษจำเลยได้ จึงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ ให้ยกฎีกาจำเลยเสีย(เทฟโนต์-อมาตย์-อรรถกฤต ช.เพ็ญชาติ)ศาลชั้นต้น - หลวงวรศาสตร์นิจงณ์ศาลอุทธรณ์ - พระสรศาสตร์วินิจฉัยแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ศาลชั้นต้นเชื่อพะยานหลักฐานของโจทก์ พิพากษาลงโทษจำคุกจำเลยตาม ม.๒๔๙ ให้จำคุกคนละ ๒๐ ปี ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับยกฟ้องโจทก์ โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ประจักษพะยานของโจทก์ให้การแตกต่างและขัดกันในข้อสำคัญ ประกอบด้วยเป็นพะยานที่เกิดขึ้นจากการจูงใจขู่เข็ญโดยที่เจ้าพนักงานลอบสวนใช้วิธีจับคุมเอาพะยานของโจทก์ไปทำการสอบสวน เมื่อพะยานคนใดให้การว่าไม่รู้เห็นก็กักขังหน่วงเหนี่ยวไว้จนพะยานกลับว่ารู้เห็นจึงปล่อยตัวไป แล้วอ้างมาเป็นพะยานยัวจำเลย พะยานเหล่านี้รับฟังมิได้ตาม ประมวลวิธีพิจารณาอาญา ม.๒๒๖ และเมื่อตัดพะยานเหล่านี้ออกเสีย คดีจึงไม่พอฟังที่จะลงโทษจำเลยได้ จึงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ ให้ยกฎีกาจำเลยเสีย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 637/2481อัยยการราชบุรีโจทก์นายง้วน นายพลอยจำเลย ป.อ. ม. 249 ป.วิ.อ. ม. 226ประจักษพะยานซึ่งเกิดจากเหตุขู่เข็ญจูงใจจะฟัง+ลงโทษจำเลยมิได้ศาลชั้นต้นเชื่อพะยานหลักฐานของโจทก์ พิพากษาลงโทษจำคุกจำเลยตาม ม.๒๔๙ ให้จำคุกคนละ ๒๐ ปี ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับยกฟ้องโจทก์ โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ประจักษพะยานของโจทก์ให้การแตกต่างและขัดกันในข้อสำคัญ ประกอบด้วยเป็นพะยานที่เกิดขึ้นจากการจูงใจขู่เข็ญโดยที่เจ้าพนักงานลอบสวนใช้วิธีจับคุมเอาพะยานของโจทก์ไปทำการสอบสวน เมื่อพะยานคนใดให้การว่าไม่รู้เห็นก็กักขังหน่วงเหนี่ยวไว้จนพะยานกลับว่ารู้เห็นจึงปล่อยตัวไป แล้วอ้างมาเป็นพะยานยัวจำเลย พะยานเหล่านี้รับฟังมิได้ตาม ประมวลวิธีพิจารณาอาญา ม.๒๒๖ และเมื่อตัดพะยานเหล่านี้ออกเสีย คดีจึงไม่พอฟังที่จะลงโทษจำเลยได้ จึงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ ให้ยกฎีกาจำเลยเสีย(เทฟโนต์-อมาตย์-อรรถกฤต ช.เพ็ญชาติ)ศาลชั้นต้น - หลวงวรศาสตร์นิจงณ์ศาลอุทธรณ์ - พระสรศาสตร์วินิจฉัยแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ