คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 425/2484หลักกฎหมาย: เงินค่าทำขวัญที่แก่เจ้าของที่ดินมาตรา 11 ข้อ 1 นั้น ย่อมรวมทั้งราคาสิ่งก่อสร้างแลไม้ยืนต้นด้วยในสัญยาระบุค่าทำขวัญสำหรับราคาที่ดินให้แก่เจ้าของที่ดินนั้น ย่อมรวมทั้งค่าสิ่งก่อสร้างแลไม้ยืนต้นด้วย.โจทก์ฟ้องชัยไล่จำเลยออกจากอสังหาริมทรัพย์ที่ถูกเวนคืน จำเลยต่อสู้ว่าไม่ยอมออกเพราะยังไม่ได้รับไปเป็นค่าทำขวัญฉะเพาะที่ดิน ศาลชั้นต้นเชื่อตามข้อต่อสู้ของจำเลยจึงเห็นว่าโจทก์ยังไม่มีสิทธิ์ฟ้องขับไล่ ให้ยกฟ้อง ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่าผู้ที่จะได้รับค่าทำขวัญคนแรกตามข้อ ๑ แห่ง พ.ร.บ.เวนคืนที่ดินมาตรา ๑๑ คือ เจ้าของที่ดินที่ต้องเวนคืน ส่วนคนอื่น ๆ ย่อมเป้นกรณีพิเศษโดยปกติเจ้าของที่ดินย่อมเป็นเจ้าของดรงเรือนที่รื้อถอนไม่ได้และไม้ยืนต้นด้วย ฉะนั้นค่าทำขวัญที่ให้แก่เจ้าของที่ดินตามมาตรา ๑๑ ข้อ ๑ ย่อมจะรวมค่าชดใช้สำหรับตึงโรงเรือนไม้ยืนต้นด้วย เมื่อค่าทำขวัญสำหรับราคาที่ดิน อันมีไม้ยืนต้น ตึกโรงเรือน รวมเป็นจำนวนเดียวกันตามมาตรา ๑๑ ข้อ ๑ แล้ว ฝ่ายกรรมเวนคือกับเจ้าของที่ดินจะตกลงอย่างอื่นก็ควรมีสัญญาให้ปรากฏชัดเช่นนั้น คดีนี้ไม่มีข้อสัญญาให้ปรากฏชัดเช่นนั้น คดีนี้ไม่มีข้อสัญญาพิเศษมีข้อสัญญาเพียงว่าเป็นค่าทำขวัญสำหรับที่ดินจำเลยเป็นเจ้าของ จึงต้องรวมถึงราคาตึกด้วย จึงพิพากษาให้ขับไล่จำเลย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 425/2484หลวงประจำจังหวัดชุมชำนิบรรณาการคลังจังหวัดขุ่นรัฐทะเบียนการพนักงานที่ดินและโลหกิจ.โจทก์นาง-สถิตระเบินจำเลย พ.ร.บ.ว่าด้วยการเวนคืนอสังหาริมทรัพย์ พ.ศ.2477 ม. 11เงินค่าทำขวัญที่แก่เจ้าของที่ดินมาตรา 11 ข้อ 1 นั้น ย่อมรวมทั้งราคาสิ่งก่อสร้างแลไม้ยืนต้นด้วยในสัญยาระบุค่าทำขวัญสำหรับราคาที่ดินให้แก่เจ้าของที่ดินนั้น ย่อมรวมทั้งค่าสิ่งก่อสร้างแลไม้ยืนต้นด้วย.โจทก์ฟ้องชัยไล่จำเลยออกจากอสังหาริมทรัพย์ที่ถูกเวนคืน จำเลยต่อสู้ว่าไม่ยอมออกเพราะยังไม่ได้รับไปเป็นค่าทำขวัญฉะเพาะที่ดิน ศาลชั้นต้นเชื่อตามข้อต่อสู้ของจำเลยจึงเห็นว่าโจทก์ยังไม่มีสิทธิ์ฟ้องขับไล่ ให้ยกฟ้อง ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่าผู้ที่จะได้รับค่าทำขวัญคนแรกตามข้อ ๑ แห่ง พ.ร.บ.เวนคืนที่ดินมาตรา ๑๑ คือ เจ้าของที่ดินที่ต้องเวนคืน ส่วนคนอื่น ๆ ย่อมเป้นกรณีพิเศษโดยปกติเจ้าของที่ดินย่อมเป็นเจ้าของดรงเรือนที่รื้อถอนไม่ได้และไม้ยืนต้นด้วย ฉะนั้นค่าทำขวัญที่ให้แก่เจ้าของที่ดินตามมาตรา ๑๑ ข้อ ๑ ย่อมจะรวมค่าชดใช้สำหรับตึงโรงเรือนไม้ยืนต้นด้วย เมื่อค่าทำขวัญสำหรับราคาที่ดิน อันมีไม้ยืนต้น ตึกโรงเรือน รวมเป็นจำนวนเดียวกันตามมาตรา ๑๑ ข้อ ๑ แล้ว ฝ่ายกรรมเวนคือกับเจ้าของที่ดินจะตกลงอย่างอื่นก็ควรมีสัญญาให้ปรากฏชัดเช่นนั้น คดีนี้ไม่มีข้อสัญญาให้ปรากฏชัดเช่นนั้น คดีนี้ไม่มีข้อสัญญาพิเศษมีข้อสัญญาเพียงว่าเป็นค่าทำขวัญสำหรับที่ดินจำเลยเป็นเจ้าของ จึงต้องรวมถึงราคาตึกด้วย จึงพิพากษาให้ขับไล่จำเลย(นิติศาสตร์-เลขวณิชธรรมวิทักษ์-ทิพปัญญา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องชัยไล่จำเลยออกจากอสังหาริมทรัพย์ที่ถูกเวนคืน จำเลยต่อสู้ว่าไม่ยอมออกเพราะยังไม่ได้รับไปเป็นค่าทำขวัญฉะเพาะที่ดิน ศาลชั้นต้นเชื่อตามข้อต่อสู้ของจำเลยจึงเห็นว่าโจทก์ยังไม่มีสิทธิ์ฟ้องขับไล่ ให้ยกฟ้อง ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่าผู้ที่จะได้รับค่าทำขวัญคนแรกตามข้อ ๑ แห่ง พ.ร.บ.เวนคืนที่ดินมาตรา ๑๑ คือ เจ้าของที่ดินที่ต้องเวนคืน ส่วนคนอื่น ๆ ย่อมเป้นกรณีพิเศษโดยปกติเจ้าของที่ดินย่อมเป็นเจ้าของดรงเรือนที่รื้อถอนไม่ได้และไม้ยืนต้นด้วย ฉะนั้นค่าทำขวัญที่ให้แก่เจ้าของที่ดินตามมาตรา ๑๑ ข้อ ๑ ย่อมจะรวมค่าชดใช้สำหรับตึงโรงเรือนไม้ยืนต้นด้วย เมื่อค่าทำขวัญสำหรับราคาที่ดิน อันมีไม้ยืนต้น ตึกโรงเรือน รวมเป็นจำนวนเดียวกันตามมาตรา ๑๑ ข้อ ๑ แล้ว ฝ่ายกรรมเวนคือกับเจ้าของที่ดินจะตกลงอย่างอื่นก็ควรมีสัญญาให้ปรากฏชัดเช่นนั้น คดีนี้ไม่มีข้อสัญญาให้ปรากฏชัดเช่นนั้น คดีนี้ไม่มีข้อสัญญาพิเศษมีข้อสัญญาเพียงว่าเป็นค่าทำขวัญสำหรับที่ดินจำเลยเป็นเจ้าของ จึงต้องรวมถึงราคาตึกด้วย จึงพิพากษาให้ขับไล่จำเลย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 425/2484หลวงประจำจังหวัดชุมชำนิบรรณาการคลังจังหวัดขุ่นรัฐทะเบียนการพนักงานที่ดินและโลหกิจ.โจทก์นาง-สถิตระเบินจำเลย พ.ร.บ.ว่าด้วยการเวนคืนอสังหาริมทรัพย์ พ.ศ.2477 ม. 11เงินค่าทำขวัญที่แก่เจ้าของที่ดินมาตรา 11 ข้อ 1 นั้น ย่อมรวมทั้งราคาสิ่งก่อสร้างแลไม้ยืนต้นด้วยในสัญยาระบุค่าทำขวัญสำหรับราคาที่ดินให้แก่เจ้าของที่ดินนั้น ย่อมรวมทั้งค่าสิ่งก่อสร้างแลไม้ยืนต้นด้วย.โจทก์ฟ้องชัยไล่จำเลยออกจากอสังหาริมทรัพย์ที่ถูกเวนคืน จำเลยต่อสู้ว่าไม่ยอมออกเพราะยังไม่ได้รับไปเป็นค่าทำขวัญฉะเพาะที่ดิน ศาลชั้นต้นเชื่อตามข้อต่อสู้ของจำเลยจึงเห็นว่าโจทก์ยังไม่มีสิทธิ์ฟ้องขับไล่ ให้ยกฟ้อง ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่าผู้ที่จะได้รับค่าทำขวัญคนแรกตามข้อ ๑ แห่ง พ.ร.บ.เวนคืนที่ดินมาตรา ๑๑ คือ เจ้าของที่ดินที่ต้องเวนคืน ส่วนคนอื่น ๆ ย่อมเป้นกรณีพิเศษโดยปกติเจ้าของที่ดินย่อมเป็นเจ้าของดรงเรือนที่รื้อถอนไม่ได้และไม้ยืนต้นด้วย ฉะนั้นค่าทำขวัญที่ให้แก่เจ้าของที่ดินตามมาตรา ๑๑ ข้อ ๑ ย่อมจะรวมค่าชดใช้สำหรับตึงโรงเรือนไม้ยืนต้นด้วย เมื่อค่าทำขวัญสำหรับราคาที่ดิน อันมีไม้ยืนต้น ตึกโรงเรือน รวมเป็นจำนวนเดียวกันตามมาตรา ๑๑ ข้อ ๑ แล้ว ฝ่ายกรรมเวนคือกับเจ้าของที่ดินจะตกลงอย่างอื่นก็ควรมีสัญญาให้ปรากฏชัดเช่นนั้น คดีนี้ไม่มีข้อสัญญาให้ปรากฏชัดเช่นนั้น คดีนี้ไม่มีข้อสัญญาพิเศษมีข้อสัญญาเพียงว่าเป็นค่าทำขวัญสำหรับที่ดินจำเลยเป็นเจ้าของ จึงต้องรวมถึงราคาตึกด้วย จึงพิพากษาให้ขับไล่จำเลย(นิติศาสตร์-เลขวณิชธรรมวิทักษ์-ทิพปัญญา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ