คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1304/2516หลักกฎหมาย: จำเลยฎีกาสรุปการฟังข้อเท็จจริงของศาลล่างทั้งสอง และว่าข้อเท็จจริงเช่นนี้ไม่เป็นความผิดตามที่โจทก์ฟ้องโดยมิได้ให้เหตุผลและข้ออ้างอิง ว่าทำไมจึงไม่ผิดเพื่อเป็นการคัดค้านคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ จึงเป็นฎีกาที่ไม่ชัดแจ้ง ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัยให้โจทก์ฟ้องว่า จำเลยได้ออกเช็คสั่งจ่ายเงินให้แก่ผู้เสียหายเพื่อเป็นการชำระหนี้ ผู้เสียหายได้นำเช็คดังกล่าวไปขึ้นเงินที่ธนาคาร แต่ธนาคารได้ปฏิเสธการจ่ายเงินตามเช็คนั้นเพราะจำเลยไม่มีเงินอยู่ในบัญชี ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. 2497 มาตรา 3 จำเลยให้การว่า ได้ออกเช็คสั่งจ่ายเงินตามฟ้องจริงโดยไม่มีเงินในบัญชี ต่อมาจำเลยได้ชำระเงินตามเช็คนั้นแล้ว แต่ผู้เสียหายไม่คืนเช็คให้แก่จำเลย ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามฟ้อง ให้จำคุกจำเลย จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกาในปัญหาข้อกฎหมายว่า ศาลล่างทั้งสองฟังข้อเท็จจริงว่าจำเลยออกเช็คชำระหนี้แก่ผู้เสียหายโดยได้รับเงินจากผู้เสียหายไปซึ่งมิได้ทำสัญญากู้ยืมไว้ โดยถือเอาเช็คนั้นเป็นการชำระหนี้ผู้เสียหายนำเช็คขอเบิกเงินจากธนาคาร แต่ธนาคารปฏิเสธการจ่ายเงินตามเช็คของจำเลย จำเลยเห็นว่าข้อเท็จจริงเพียงเท่านี้และเช่นนี้ไม่เป็นความผิดตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค ศาลฎีกาเห็นว่า ฎีกาของจำเลยเป็นแต่เพียงสรุปการฟังข้อเท็จจริงของศาลล่างทั้งสอง และว่าข้อเท็จจริงเช่นนี้ไม่เป็นความผิดตามที่โจทก์ฟ้อง โดยมิได้ให้เหตุผลและข้ออ้างอิงว่าทำไมจึงไม่ผิดเพื่อเป็นการคัดค้านคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ จึงเป็นฎีกาที่ไม่ชัดแจ้งศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัยให้ พิพากษายกฎีกาของจำเลย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1304/2516พนักงานอัยการจังหวัดอุบลราชธานีโจทก์นางเรณี สังข์ทองจำเลย ป.วิ.อ. ม. 195, ม. 225จำเลยฎีกาสรุปการฟังข้อเท็จจริงของศาลล่างทั้งสอง และว่าข้อเท็จจริงเช่นนี้ไม่เป็นความผิดตามที่โจทก์ฟ้องโดยมิได้ให้เหตุผลและข้ออ้างอิง ว่าทำไมจึงไม่ผิดเพื่อเป็นการคัดค้านคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ จึงเป็นฎีกาที่ไม่ชัดแจ้ง ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัยให้โจทก์ฟ้องว่า จำเลยได้ออกเช็คสั่งจ่ายเงินให้แก่ผู้เสียหายเพื่อเป็นการชำระหนี้ ผู้เสียหายได้นำเช็คดังกล่าวไปขึ้นเงินที่ธนาคาร แต่ธนาคารได้ปฏิเสธการจ่ายเงินตามเช็คนั้นเพราะจำเลยไม่มีเงินอยู่ในบัญชี ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. 2497 มาตรา 3 จำเลยให้การว่า ได้ออกเช็คสั่งจ่ายเงินตามฟ้องจริงโดยไม่มีเงินในบัญชี ต่อมาจำเลยได้ชำระเงินตามเช็คนั้นแล้ว แต่ผู้เสียหายไม่คืนเช็คให้แก่จำเลย ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามฟ้อง ให้จำคุกจำเลย จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกาในปัญหาข้อกฎหมายว่า ศาลล่างทั้งสองฟังข้อเท็จจริงว่าจำเลยออกเช็คชำระหนี้แก่ผู้เสียหายโดยได้รับเงินจากผู้เสียหายไปซึ่งมิได้ทำสัญญากู้ยืมไว้ โดยถือเอาเช็คนั้นเป็นการชำระหนี้ผู้เสียหายนำเช็คขอเบิกเงินจากธนาคาร แต่ธนาคารปฏิเสธการจ่ายเงินตามเช็คของจำเลย จำเลยเห็นว่าข้อเท็จจริงเพียงเท่านี้และเช่นนี้ไม่เป็นความผิดตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค ศาลฎีกาเห็นว่า ฎีกาของจำเลยเป็นแต่เพียงสรุปการฟังข้อเท็จจริงของศาลล่างทั้งสอง และว่าข้อเท็จจริงเช่นนี้ไม่เป็นความผิดตามที่โจทก์ฟ้อง โดยมิได้ให้เหตุผลและข้ออ้างอิงว่าทำไมจึงไม่ผิดเพื่อเป็นการคัดค้านคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ จึงเป็นฎีกาที่ไม่ชัดแจ้งศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัยให้ พิพากษายกฎีกาของจำเลย(สรรเสริญ ไกรจิตติ-เพรียบ หุตางกูร-รื่น วิไลชนม์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยได้ออกเช็คสั่งจ่ายเงินให้แก่ผู้เสียหายเพื่อเป็นการชำระหนี้ ผู้เสียหายได้นำเช็คดังกล่าวไปขึ้นเงินที่ธนาคาร แต่ธนาคารได้ปฏิเสธการจ่ายเงินตามเช็คนั้นเพราะจำเลยไม่มีเงินอยู่ในบัญชี ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. 2497 มาตรา 3 จำเลยให้การว่า ได้ออกเช็คสั่งจ่ายเงินตามฟ้องจริงโดยไม่มีเงินในบัญชี ต่อมาจำเลยได้ชำระเงินตามเช็คนั้นแล้ว แต่ผู้เสียหายไม่คืนเช็คให้แก่จำเลย ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามฟ้อง ให้จำคุกจำเลย จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกาในปัญหาข้อกฎหมายว่า ศาลล่างทั้งสองฟังข้อเท็จจริงว่าจำเลยออกเช็คชำระหนี้แก่ผู้เสียหายโดยได้รับเงินจากผู้เสียหายไปซึ่งมิได้ทำสัญญากู้ยืมไว้ โดยถือเอาเช็คนั้นเป็นการชำระหนี้ผู้เสียหายนำเช็คขอเบิกเงินจากธนาคาร แต่ธนาคารปฏิเสธการจ่ายเงินตามเช็คของจำเลย จำเลยเห็นว่าข้อเท็จจริงเพียงเท่านี้และเช่นนี้ไม่เป็นความผิดตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค ศาลฎีกาเห็นว่า ฎีกาของจำเลยเป็นแต่เพียงสรุปการฟังข้อเท็จจริงของศาลล่างทั้งสอง และว่าข้อเท็จจริงเช่นนี้ไม่เป็นความผิดตามที่โจทก์ฟ้อง โดยมิได้ให้เหตุผลและข้ออ้างอิงว่าทำไมจึงไม่ผิดเพื่อเป็นการคัดค้านคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ จึงเป็นฎีกาที่ไม่ชัดแจ้งศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัยให้ พิพากษายกฎีกาของจำเลย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1304/2516พนักงานอัยการจังหวัดอุบลราชธานีโจทก์นางเรณี สังข์ทองจำเลย ป.วิ.อ. ม. 195, ม. 225จำเลยฎีกาสรุปการฟังข้อเท็จจริงของศาลล่างทั้งสอง และว่าข้อเท็จจริงเช่นนี้ไม่เป็นความผิดตามที่โจทก์ฟ้องโดยมิได้ให้เหตุผลและข้ออ้างอิง ว่าทำไมจึงไม่ผิดเพื่อเป็นการคัดค้านคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ จึงเป็นฎีกาที่ไม่ชัดแจ้ง ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัยให้โจทก์ฟ้องว่า จำเลยได้ออกเช็คสั่งจ่ายเงินให้แก่ผู้เสียหายเพื่อเป็นการชำระหนี้ ผู้เสียหายได้นำเช็คดังกล่าวไปขึ้นเงินที่ธนาคาร แต่ธนาคารได้ปฏิเสธการจ่ายเงินตามเช็คนั้นเพราะจำเลยไม่มีเงินอยู่ในบัญชี ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. 2497 มาตรา 3 จำเลยให้การว่า ได้ออกเช็คสั่งจ่ายเงินตามฟ้องจริงโดยไม่มีเงินในบัญชี ต่อมาจำเลยได้ชำระเงินตามเช็คนั้นแล้ว แต่ผู้เสียหายไม่คืนเช็คให้แก่จำเลย ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามฟ้อง ให้จำคุกจำเลย จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกาในปัญหาข้อกฎหมายว่า ศาลล่างทั้งสองฟังข้อเท็จจริงว่าจำเลยออกเช็คชำระหนี้แก่ผู้เสียหายโดยได้รับเงินจากผู้เสียหายไปซึ่งมิได้ทำสัญญากู้ยืมไว้ โดยถือเอาเช็คนั้นเป็นการชำระหนี้ผู้เสียหายนำเช็คขอเบิกเงินจากธนาคาร แต่ธนาคารปฏิเสธการจ่ายเงินตามเช็คของจำเลย จำเลยเห็นว่าข้อเท็จจริงเพียงเท่านี้และเช่นนี้ไม่เป็นความผิดตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค ศาลฎีกาเห็นว่า ฎีกาของจำเลยเป็นแต่เพียงสรุปการฟังข้อเท็จจริงของศาลล่างทั้งสอง และว่าข้อเท็จจริงเช่นนี้ไม่เป็นความผิดตามที่โจทก์ฟ้อง โดยมิได้ให้เหตุผลและข้ออ้างอิงว่าทำไมจึงไม่ผิดเพื่อเป็นการคัดค้านคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ จึงเป็นฎีกาที่ไม่ชัดแจ้งศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัยให้ พิพากษายกฎีกาของจำเลย(สรรเสริญ ไกรจิตติ-เพรียบ หุตางกูร-รื่น วิไลชนม์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ