คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 289/2508หลักกฎหมาย: ปัญหาว่าจะนำประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 388 มาใช้บังคับและเลิกสัญญาเสียโดยมิพักต้องบอกกล่าวนั้นต้องยกขึ้นว่ากันมาในศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์และมิใช่เป็นปัญหาเกี่ยวด้วยความสงบเรียบร้อยของประชาชน ปัญหาว่า การที่โจทก์ไม่ยอมวางเงินมัดจำหรือไม่ยอมทำสัญญาจะซื้อขายตามที่จำเลยร้องขอจะมีอายุความบังคับให้จำเลยโอนขายนานเท่าใดก็ต้องเป็นประเด็นที่ได้พิพาทกันมาตั้งแต่ศาลชั้นต้นโจทก์ฟ้องขอให้ศาลยังคับจำเลยให้โอนขายที่ดินให้แก่โจทก์จำเลยสู้ว่า โจทก์ไม่ยอมวางมัดจำและกล่าวว่าไม่เต็มใจซื้อเป็นการเลิกสัญญาแล้วศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วพิพากษาให้จำเลยโอนขายที่ดินให้แก่โจทก์จำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ที่จำเลยฎีกาว่าโจทก์ไม่ยอมวางเงินมัดจำหรือทำหนังสือสัญญาจะซื้อขายที่พิพาท ควรจะนำประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 388 มาปรับและเลิกสัญญาได้โดยมิพักต้องบอกกล่าวนั้น ปัญหาข้อนี้มิได้ยกขึ้นว่ากันมาในศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์และมิใช่ปัญหาอันเกี่ยวด้วยความสงบเรียบร้อยของประชาชน จึงไม่รับวินิจฉัยให้ที่จำเลยฎีกาว่า เมื่อโจทก์ไม่ยอมวางเงินมัดจำหรือไม่ยอมทำสัญญาจะซื้อขายตามธรรมเนียมที่จำเลยร้องขอ มีอายุความจะบังคับให้จำเลยโอนขายนานเท่าใด ก็ไม่เป็นประเด็นพิพาทในคดีนี้ จึงไม่วินิจฉัยให้เช่นเดียวกันส่วนที่จำเลยฎีกาว่า ศาลอุทธรณ์ไม่ควรรับฟังคำพยานซึ่งเบิกความถึงระเบียบภายในของพนักงานที่ดินมาบังคับจำเลยนั้น เห็นว่าเป็นการรับฟังประกอบคำพยานอื่น ๆ ของคู่ความเพื่อฟังข้อเท็จจริงในประเด็นไม่ใช่ฟังเอาระเบียบปฏิบัตินั้นมาบังคับจำเลย คำวินิจฉัยของศาลอุทธรณ์ชอบแล้วพิพากษายืน ให้ยกฎีกาจำเลย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 289/2508นายทอง ชัยตาโจทก์นายดาบถา ไชยวรรณ์ ที่ 1 นางบัวไสย ไชยวรรณ์ ที่ 2จำเลย ป.พ.พ. ม. 388 ป.วิ.พ. ม. 249, ม. 142 (5) ปัญหาว่าจะนำประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 388 มาใช้บังคับและเลิกสัญญาเสียโดยมิพักต้องบอกกล่าวนั้นต้องยกขึ้นว่ากันมาในศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์และมิใช่เป็นปัญหาเกี่ยวด้วยความสงบเรียบร้อยของประชาชน ปัญหาว่า การที่โจทก์ไม่ยอมวางเงินมัดจำหรือไม่ยอมทำสัญญาจะซื้อขายตามที่จำเลยร้องขอจะมีอายุความบังคับให้จำเลยโอนขายนานเท่าใดก็ต้องเป็นประเด็นที่ได้พิพาทกันมาตั้งแต่ศาลชั้นต้นโจทก์ฟ้องขอให้ศาลยังคับจำเลยให้โอนขายที่ดินให้แก่โจทก์จำเลยสู้ว่า โจทก์ไม่ยอมวางมัดจำและกล่าวว่าไม่เต็มใจซื้อเป็นการเลิกสัญญาแล้วศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วพิพากษาให้จำเลยโอนขายที่ดินให้แก่โจทก์จำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ที่จำเลยฎีกาว่าโจทก์ไม่ยอมวางเงินมัดจำหรือทำหนังสือสัญญาจะซื้อขายที่พิพาท ควรจะนำประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 388 มาปรับและเลิกสัญญาได้โดยมิพักต้องบอกกล่าวนั้น ปัญหาข้อนี้มิได้ยกขึ้นว่ากันมาในศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์และมิใช่ปัญหาอันเกี่ยวด้วยความสงบเรียบร้อยของประชาชน จึงไม่รับวินิจฉัยให้ที่จำเลยฎีกาว่า เมื่อโจทก์ไม่ยอมวางเงินมัดจำหรือไม่ยอมทำสัญญาจะซื้อขายตามธรรมเนียมที่จำเลยร้องขอ มีอายุความจะบังคับให้จำเลยโอนขายนานเท่าใด ก็ไม่เป็นประเด็นพิพาทในคดีนี้ จึงไม่วินิจฉัยให้เช่นเดียวกันส่วนที่จำเลยฎีกาว่า ศาลอุทธรณ์ไม่ควรรับฟังคำพยานซึ่งเบิกความถึงระเบียบภายในของพนักงานที่ดินมาบังคับจำเลยนั้น เห็นว่าเป็นการรับฟังประกอบคำพยานอื่น ๆ ของคู่ความเพื่อฟังข้อเท็จจริงในประเด็นไม่ใช่ฟังเอาระเบียบปฏิบัตินั้นมาบังคับจำเลย คำวินิจฉัยของศาลอุทธรณ์ชอบแล้วพิพากษายืน ให้ยกฎีกาจำเลย(อินท์ อุดล-โพยม เลขยานนท์-ห้วน ประชาบาล)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องขอให้ศาลยังคับจำเลยให้โอนขายที่ดินให้แก่โจทก์จำเลยสู้ว่า โจทก์ไม่ยอมวางมัดจำและกล่าวว่าไม่เต็มใจซื้อเป็นการเลิกสัญญาแล้วศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วพิพากษาให้จำเลยโอนขายที่ดินให้แก่โจทก์จำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ที่จำเลยฎีกาว่าโจทก์ไม่ยอมวางเงินมัดจำหรือทำหนังสือสัญญาจะซื้อขายที่พิพาท ควรจะนำประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 388 มาปรับและเลิกสัญญาได้โดยมิพักต้องบอกกล่าวนั้น ปัญหาข้อนี้มิได้ยกขึ้นว่ากันมาในศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์และมิใช่ปัญหาอันเกี่ยวด้วยความสงบเรียบร้อยของประชาชน จึงไม่รับวินิจฉัยให้ที่จำเลยฎีกาว่า เมื่อโจทก์ไม่ยอมวางเงินมัดจำหรือไม่ยอมทำสัญญาจะซื้อขายตามธรรมเนียมที่จำเลยร้องขอ มีอายุความจะบังคับให้จำเลยโอนขายนานเท่าใด ก็ไม่เป็นประเด็นพิพาทในคดีนี้ จึงไม่วินิจฉัยให้เช่นเดียวกันส่วนที่จำเลยฎีกาว่า ศาลอุทธรณ์ไม่ควรรับฟังคำพยานซึ่งเบิกความถึงระเบียบภายในของพนักงานที่ดินมาบังคับจำเลยนั้น เห็นว่าเป็นการรับฟังประกอบคำพยานอื่น ๆ ของคู่ความเพื่อฟังข้อเท็จจริงในประเด็นไม่ใช่ฟังเอาระเบียบปฏิบัตินั้นมาบังคับจำเลย คำวินิจฉัยของศาลอุทธรณ์ชอบแล้วพิพากษายืน ให้ยกฎีกาจำเลย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 289/2508นายทอง ชัยตาโจทก์นายดาบถา ไชยวรรณ์ ที่ 1 นางบัวไสย ไชยวรรณ์ ที่ 2จำเลย ป.พ.พ. ม. 388 ป.วิ.พ. ม. 249, ม. 142 (5) ปัญหาว่าจะนำประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 388 มาใช้บังคับและเลิกสัญญาเสียโดยมิพักต้องบอกกล่าวนั้นต้องยกขึ้นว่ากันมาในศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์และมิใช่เป็นปัญหาเกี่ยวด้วยความสงบเรียบร้อยของประชาชน ปัญหาว่า การที่โจทก์ไม่ยอมวางเงินมัดจำหรือไม่ยอมทำสัญญาจะซื้อขายตามที่จำเลยร้องขอจะมีอายุความบังคับให้จำเลยโอนขายนานเท่าใดก็ต้องเป็นประเด็นที่ได้พิพาทกันมาตั้งแต่ศาลชั้นต้นโจทก์ฟ้องขอให้ศาลยังคับจำเลยให้โอนขายที่ดินให้แก่โจทก์จำเลยสู้ว่า โจทก์ไม่ยอมวางมัดจำและกล่าวว่าไม่เต็มใจซื้อเป็นการเลิกสัญญาแล้วศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วพิพากษาให้จำเลยโอนขายที่ดินให้แก่โจทก์จำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ที่จำเลยฎีกาว่าโจทก์ไม่ยอมวางเงินมัดจำหรือทำหนังสือสัญญาจะซื้อขายที่พิพาท ควรจะนำประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 388 มาปรับและเลิกสัญญาได้โดยมิพักต้องบอกกล่าวนั้น ปัญหาข้อนี้มิได้ยกขึ้นว่ากันมาในศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์และมิใช่ปัญหาอันเกี่ยวด้วยความสงบเรียบร้อยของประชาชน จึงไม่รับวินิจฉัยให้ที่จำเลยฎีกาว่า เมื่อโจทก์ไม่ยอมวางเงินมัดจำหรือไม่ยอมทำสัญญาจะซื้อขายตามธรรมเนียมที่จำเลยร้องขอ มีอายุความจะบังคับให้จำเลยโอนขายนานเท่าใด ก็ไม่เป็นประเด็นพิพาทในคดีนี้ จึงไม่วินิจฉัยให้เช่นเดียวกันส่วนที่จำเลยฎีกาว่า ศาลอุทธรณ์ไม่ควรรับฟังคำพยานซึ่งเบิกความถึงระเบียบภายในของพนักงานที่ดินมาบังคับจำเลยนั้น เห็นว่าเป็นการรับฟังประกอบคำพยานอื่น ๆ ของคู่ความเพื่อฟังข้อเท็จจริงในประเด็นไม่ใช่ฟังเอาระเบียบปฏิบัตินั้นมาบังคับจำเลย คำวินิจฉัยของศาลอุทธรณ์ชอบแล้วพิพากษายืน ให้ยกฎีกาจำเลย(อินท์ อุดล-โพยม เลขยานนท์-ห้วน ประชาบาล)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ