phoneee/thai-legal-corpus huggingface dataset:
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 9268/2539หลักกฎหมาย: จำเลยต้องหาว่ากระทำความผิดฐานฆ่าผู้อื่นโดยเจตนา เหตุเกิดเมื่อวันที่ 15 มีนาคม 2518 เจ้าพนักงานตำรวจจับจำเลยได้เมื่อวันที่ 6 มีนาคม2538 และส่งมอบจำเลยให้พนักงานสอบสวนดำเนินคดี ต่อมาวันที่ 10 มีนาคม2538 ศาลชั้นต้นออกหมายขังจำเลยไว้ในระหว่างสอบสวนมีกำหนด 7 วัน ตามที่พนักงานสอบสวนยื่นคำร้องขอ จึงถือได้ว่าได้ตัวจำเลยมาอยู่ในอำนาจศาลหรือได้ตัวจำเลยมายังศาลแล้ว ฉะนั้น เมื่อต่อมาวันที่ 13 มีนาคม 2538 ศาลชั้นต้นอนุญาตให้ปล่อยจำเลยชั่วคราวในระหว่างสอบสวนตามคำร้องของจำเลย และโจทก์ยื่นฟ้องจำเลยในวันเดียวกันนั้น ซึ่งยังไม่พ้นกำหนดยี่สิบปีนับแต่วันที่ 15 มีนาคม 2518จึงถือได้ว่าโจทก์ได้ฟ้องและได้ตัวจำเลยมายังศาลภายในกำหนดยี่สิบปี นับแต่วันกระทำความผิดตาม ป.อ. มาตรา 95 (1) แล้ว ฟ้องของโจทก์จึงไม่ขาดอายุความ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 9268/2539พนักงานอัยการ สำนักงานอัยการสูงสุดโจทก์นายสมพร พันธนียะจำเลย ป.อ. ม. 95 (1)จำเลยต้องหาว่ากระทำความผิดฐานฆ่าผู้อื่นโดยเจตนา เหตุเกิดเมื่อวันที่ 15 มีนาคม 2518 เจ้าพนักงานตำรวจจับจำเลยได้เมื่อวันที่ 6 มีนาคม2538 และส่งมอบจำเลยให้พนักงานสอบสวนดำเนินคดี ต่อมาวันที่ 10 มีนาคม2538 ศาลชั้นต้นออกหมายขังจำเลยไว้ในระหว่างสอบสวนมีกำหนด 7 วัน ตามที่พนักงานสอบสวนยื่นคำร้องขอ จึงถือได้ว่าได้ตัวจำเลยมาอยู่ในอำนาจศาลหรือได้ตัวจำเลยมายังศาลแล้ว ฉะนั้น เมื่อต่อมาวันที่ 13 มีนาคม 2538 ศาลชั้นต้นอนุญาตให้ปล่อยจำเลยชั่วคราวในระหว่างสอบสวนตามคำร้องของจำเลย และโจทก์ยื่นฟ้องจำเลยในวันเดียวกันนั้น ซึ่งยังไม่พ้นกำหนดยี่สิบปีนับแต่วันที่ 15 มีนาคม 2518จึงถือได้ว่าโจทก์ได้ฟ้องและได้ตัวจำเลยมายังศาลภายในกำหนดยี่สิบปี นับแต่วันกระทำความผิดตาม ป.อ. มาตรา 95 (1) แล้ว ฟ้องของโจทก์จึงไม่ขาดอายุความ(อัครวิทย์ สุมาวงศ์-ยงยุทธ ธารีสาร-อำนวย หมวดเมือง)ศาลอาญาธนบุรี - นายเกรียงศักดิ์ คงผลศาลอุทธรณ์ - นายสุรพล เตชะกำธรแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 9268/2539พนักงานอัยการ สำนักงานอัยการสูงสุดโจทก์นายสมพร พันธนียะจำเลย ป.อ. ม. 95 (1)จำเลยต้องหาว่ากระทำความผิดฐานฆ่าผู้อื่นโดยเจตนา เหตุเกิดเมื่อวันที่ 15 มีนาคม 2518 เจ้าพนักงานตำรวจจับจำเลยได้เมื่อวันที่ 6 มีนาคม2538 และส่งมอบจำเลยให้พนักงานสอบสวนดำเนินคดี ต่อมาวันที่ 10 มีนาคม2538 ศาลชั้นต้นออกหมายขังจำเลยไว้ในระหว่างสอบสวนมีกำหนด 7 วัน ตามที่พนักงานสอบสวนยื่นคำร้องขอ จึงถือได้ว่าได้ตัวจำเลยมาอยู่ในอำนาจศาลหรือได้ตัวจำเลยมายังศาลแล้ว ฉะนั้น เมื่อต่อมาวันที่ 13 มีนาคม 2538 ศาลชั้นต้นอนุญาตให้ปล่อยจำเลยชั่วคราวในระหว่างสอบสวนตามคำร้องของจำเลย และโจทก์ยื่นฟ้องจำเลยในวันเดียวกันนั้น ซึ่งยังไม่พ้นกำหนดยี่สิบปีนับแต่วันที่ 15 มีนาคม 2518จึงถือได้ว่าโจทก์ได้ฟ้องและได้ตัวจำเลยมายังศาลภายในกำหนดยี่สิบปี นับแต่วันกระทำความผิดตาม ป.อ. มาตรา 95 (1) แล้ว ฟ้องของโจทก์จึงไม่ขาดอายุความ(อัครวิทย์ สุมาวงศ์-ยงยุทธ ธารีสาร-อำนวย หมวดเมือง)ศาลอาญาธนบุรี - นายเกรียงศักดิ์ คงผลศาลอุทธรณ์ - นายสุรพล เตชะกำธรแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1049/2494หลักกฎหมาย: โจทก์ฟ้องหาว่าจำเลยชิงทรัพย์และฆ่าคนตายโดยเจตนา ขอให้ลงโทษ ศาลชั้นต้นลงโทษจำเลยเฉพาะฐานชิงทรัพย์ ส่วนฐานฆ่าคนตายเห็นว่าจำเลยไม่เจตนาฆ่า จึงไม่ลงโทษจำเลยในฐานนี้ โจทก์อุทธรณ์ขอให้ลงโทษจำเลยฐานฆ่าคนตายโดยเจตนาด้วย จำเลยอุทธรณ์ขอให้ปล่อย แต่ศาลอุทธรณ์กลับเชื่อพยานฐานที่ของจำเลยจึงพิพากษายกฟ้องโจทก์ทั้งหมด ดังนี้ โจทก์จะฎีกาขอให้ศาลฎีกาลงโทษจำเลยฐานฆ่าคนตายโดยเจตนาอีกไม่ได้แล้ว ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1049/2494อัยการอุดรธานีโจทก์นายสุด พลยะเรศจำเลย ป.วิ.อ. ม. 219 กฎหมายลักษณะอาญา ม. 300โจทก์ฟ้องหาว่าจำเลยชิงทรัพย์และฆ่าคนตายโดยเจตนา ขอให้ลงโทษ ศาลชั้นต้นลงโทษจำเลยเฉพาะฐานชิงทรัพย์ ส่วนฐานฆ่าคนตายเห็นว่าจำเลยไม่เจตนาฆ่า จึงไม่ลงโทษจำเลยในฐานนี้ โจทก์อุทธรณ์ขอให้ลงโทษจำเลยฐานฆ่าคนตายโดยเจตนาด้วย จำเลยอุทธรณ์ขอให้ปล่อย แต่ศาลอุทธรณ์กลับเชื่อพยานฐานที่ของจำเลยจึงพิพากษายกฟ้องโจทก์ทั้งหมด ดังนี้ โจทก์จะฎีกาขอให้ศาลฎีกาลงโทษจำเลยฐานฆ่าคนตายโดยเจตนาอีกไม่ได้แล้ว(มนูภันย์วิมลสาร-นนทประชา-วิเทศจรรยารักษ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1049/2494อัยการอุดรธานีโจทก์นายสุด พลยะเรศจำเลย ป.วิ.อ. ม. 219 กฎหมายลักษณะอาญา ม. 300โจทก์ฟ้องหาว่าจำเลยชิงทรัพย์และฆ่าคนตายโดยเจตนา ขอให้ลงโทษ ศาลชั้นต้นลงโทษจำเลยเฉพาะฐานชิงทรัพย์ ส่วนฐานฆ่าคนตายเห็นว่าจำเลยไม่เจตนาฆ่า จึงไม่ลงโทษจำเลยในฐานนี้ โจทก์อุทธรณ์ขอให้ลงโทษจำเลยฐานฆ่าคนตายโดยเจตนาด้วย จำเลยอุทธรณ์ขอให้ปล่อย แต่ศาลอุทธรณ์กลับเชื่อพยานฐานที่ของจำเลยจึงพิพากษายกฟ้องโจทก์ทั้งหมด ดังนี้ โจทก์จะฎีกาขอให้ศาลฎีกาลงโทษจำเลยฐานฆ่าคนตายโดยเจตนาอีกไม่ได้แล้ว(มนูภันย์วิมลสาร-นนทประชา-วิเทศจรรยารักษ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 59001หลักกฎหมาย: ความว่า จำเลยที่ 2 ขอให้ปล่อยชั่วคราวในระหว่างฎีกา โดยผู้ขอประกันได้เสนอบัญชีทรัพย์มาพร้อมคำร้องแล้วหมายเหตุ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนว่า จำเลยที่ 1 และที่ 2มีความผิดตามพระราชบัญญัติป่าไม้ พ.ศ. 2484 มาตรา 4,5,6,7,8,47,48,73,74 พระราชบัญญัติป่าไม้ (ฉบับที่ 5) พ.ศ. 2518 มาตรา7,8,9,19 พระราชบัญญัติป่าไม้ (ฉบับที่ 6) พ.ศ. 2522 มาตรา 9พระราชบัญญัติป่าไม้ (ฉบับที่ 7) พ.ศ. 2525 มาตรา 4ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 83 จำคุกคนละ 4 ปีจำเลยทั้งสองฎีกา (อันดับ 157)จำเลยที่ 2 ยื่นคำร้องดังกล่าว โดยมีคำร้องประกอบ (อันดับ166,165)ศาลชั้นต้นอนุญาตให้ปล่อยจำเลยที่ 2 ชั่วคราว และในชั้นอุทธรณ์ศาลชั้นต้นตีราคาประกัน 300,000 บาท (อันดับ 30,115)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว อนุญาตให้ปล่อยจำเลยที่ 2 ชั่วคราวในระหว่างฎีกาตีราคาค่าประกันห้าแสนบาท ให้ศาลชั้นต้นพิจารณาหลักประกันและดำเนินการต่อไป ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 171/2532พนักงานอัยการจังหวัดกาญจนบุรีโจทก์นายบู้คิ้ม แซ่เจ็ง กับพวกจำเลยนายพจน์ เหลือชม้าย จำเลยที่ 2ผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.อ. ม. 106, ม. 107, ม. 108ความว่า จำเลยที่ 2 ขอให้ปล่อยชั่วคราวในระหว่างฎีกา โดยผู้ขอประกันได้เสนอบัญชีทรัพย์มาพร้อมคำร้องแล้วหมายเหตุ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนว่า จำเลยที่ 1 และที่ 2มีความผิดตามพระราชบัญญัติป่าไม้ พ.ศ. 2484 มาตรา 4,5,6,7,8,47,48,73,74 พระราชบัญญัติป่าไม้ (ฉบับที่ 5) พ.ศ. 2518 มาตรา7,8,9,19 พระราชบัญญัติป่าไม้ (ฉบับที่ 6) พ.ศ. 2522 มาตรา 9พระราชบัญญัติป่าไม้ (ฉบับที่ 7) พ.ศ. 2525 มาตรา 4ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 83 จำคุกคนละ 4 ปีจำเลยทั้งสองฎีกา (อันดับ 157)จำเลยที่ 2 ยื่นคำร้องดังกล่าว โดยมีคำร้องประกอบ (อันดับ166,165)ศาลชั้นต้นอนุญาตให้ปล่อยจำเลยที่ 2 ชั่วคราว และในชั้นอุทธรณ์ศาลชั้นต้นตีราคาประกัน 300,000 บาท (อันดับ 30,115)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว อนุญาตให้ปล่อยจำเลยที่ 2 ชั่วคราวในระหว่างฎีกาตีราคาค่าประกันห้าแสนบาท ให้ศาลชั้นต้นพิจารณาหลักประกันและดำเนินการต่อไป(ดุสิต วราโห-เสริมพงศ์ วรยิ่งยง-เกียรติ จาตนิลพันธุ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 171/2532พนักงานอัยการจังหวัดกาญจนบุรีโจทก์นายบู้คิ้ม แซ่เจ็ง กับพวกจำเลยนายพจน์ เหลือชม้าย จำเลยที่ 2ผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.อ. ม. 106, ม. 107, ม. 108ความว่า จำเลยที่ 2 ขอให้ปล่อยชั่วคราวในระหว่างฎีกา โดยผู้ขอประกันได้เสนอบัญชีทรัพย์มาพร้อมคำร้องแล้วหมายเหตุ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนว่า จำเลยที่ 1 และที่ 2มีความผิดตามพระราชบัญญัติป่าไม้ พ.ศ. 2484 มาตรา 4,5,6,7,8,47,48,73,74 พระราชบัญญัติป่าไม้ (ฉบับที่ 5) พ.ศ. 2518 มาตรา7,8,9,19 พระราชบัญญัติป่าไม้ (ฉบับที่ 6) พ.ศ. 2522 มาตรา 9พระราชบัญญัติป่าไม้ (ฉบับที่ 7) พ.ศ. 2525 มาตรา 4ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 83 จำคุกคนละ 4 ปีจำเลยทั้งสองฎีกา (อันดับ 157)จำเลยที่ 2 ยื่นคำร้องดังกล่าว โดยมีคำร้องประกอบ (อันดับ166,165)ศาลชั้นต้นอนุญาตให้ปล่อยจำเลยที่ 2 ชั่วคราว และในชั้นอุทธรณ์ศาลชั้นต้นตีราคาประกัน 300,000 บาท (อันดับ 30,115)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว อนุญาตให้ปล่อยจำเลยที่ 2 ชั่วคราวในระหว่างฎีกาตีราคาค่าประกันห้าแสนบาท ให้ศาลชั้นต้นพิจารณาหลักประกันและดำเนินการต่อไป(ดุสิต วราโห-เสริมพงศ์ วรยิ่งยง-เกียรติ จาตนิลพันธุ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 65764หลักกฎหมาย: ความว่า จำเลยที่ 1 ยื่นคำร้องขอให้ปล่อยชั่วคราวในระหว่างฎีกา โดยผู้ประกันได้เสนอบัญชีทรัพย์มาด้วยแล้ว คำสั่ง พิเคราะห์แล้ว คดีนี้ต้องห้ามมิให้จำเลยฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218 วรรคหนึ่ง จึงไม่มีเหตุสมควรอนุญาตให้ปล่อยจำเลยชั่วคราวในระหว่างฎีกาโดยที่จำเลยยังมิได้ยื่นฎีกา ให้ยกคำร้อง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 56/2545พนักงานอัยการจังหวัดปราจีนบุรีโจทก์นาย สมศักดิ์ สืบวงษ์ กับพวกจำเลยนาย สมศักดิ์ สืบวงษ์ จำเลยที่ 1ผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.อ. ม. 218, ม. 108ความว่า จำเลยที่ 1 ยื่นคำร้องขอให้ปล่อยชั่วคราวในระหว่างฎีกา โดยผู้ประกันได้เสนอบัญชีทรัพย์มาด้วยแล้ว คำสั่ง พิเคราะห์แล้ว คดีนี้ต้องห้ามมิให้จำเลยฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218 วรรคหนึ่ง จึงไม่มีเหตุสมควรอนุญาตให้ปล่อยจำเลยชั่วคราวในระหว่างฎีกาโดยที่จำเลยยังมิได้ยื่นฎีกา ให้ยกคำร้อง(ชวลิต ตุลยสิงห์-ดวงมาลย์ ศิลปอาชา-สมชาย จุลนิติ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 56/2545พนักงานอัยการจังหวัดปราจีนบุรีโจทก์นาย สมศักดิ์ สืบวงษ์ กับพวกจำเลยนาย สมศักดิ์ สืบวงษ์ จำเลยที่ 1ผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.อ. ม. 218, ม. 108ความว่า จำเลยที่ 1 ยื่นคำร้องขอให้ปล่อยชั่วคราวในระหว่างฎีกา โดยผู้ประกันได้เสนอบัญชีทรัพย์มาด้วยแล้ว คำสั่ง พิเคราะห์แล้ว คดีนี้ต้องห้ามมิให้จำเลยฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218 วรรคหนึ่ง จึงไม่มีเหตุสมควรอนุญาตให้ปล่อยจำเลยชั่วคราวในระหว่างฎีกาโดยที่จำเลยยังมิได้ยื่นฎีกา ให้ยกคำร้อง(ชวลิต ตุลยสิงห์-ดวงมาลย์ ศิลปอาชา-สมชาย จุลนิติ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศสำนักงานศาลปกครองประกาศสำนักงานศาลปกครองเรื่องศาลปกครองพิพากษาถึงที่สุดให้เพิกถอนกฎ[๑] ด้วยศาลปกครองสูงสุดได้มีคำพิพากษาในคดีหมายเลขแดงที่อ.๑๒๖๗/๒๕๕๘ ระหว่างนางสงวน คชชาญ ที่ ๑ กับพวกรวม ๗ คน ผู้ฟ้องคดี กับกระทรวงการคลัง ที่ ๑ กระทรวงอุตสาหกรรม ที่ ๒ กรมสรรพสามิต ที่ ๓ ผู้ถูกฟ้องคดีโดยพิพากษาเพิกถอนประกาศกระทรวงอุตสาหกรรม เรื่องหลักเกณฑ์และเงื่อนไขการพิจารณาอนุญาตโรงงานสุรา ลงวันที่ ๓ เมษายน ๒๕๔๓ ประกาศกระทรวงการคลังเรื่อง วิธีการบริหารงานสุรา พ.ศ. ๒๕๔๓ ลงวันที่ ๖ ตุลาคม ๒๕๔๓ ประกาศกระทรวงการคลังเรื่อง วิธีการบริหารงานสุรา พ.ศ. ๒๕๔๓ (ฉบับที่ ๒) ลงวันที่ ๒๑ ธันวาคม ๒๕๔๓และประกาศกระทรวงการคลัง เรื่อง วิธีการบริหารงานสุรา พ.ศ. ๒๕๔๔ (ฉบับที่ ๓) ลงวันที่๑๒ ธันวาคม ๒๕๔๔ โดยให้มีผลตั้งแต่วันที่ศาลมีคำพิพากษาจึงประกาศให้ทราบทั่วกันประกาศ ณ วันที่ ๑๕กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๕๙ไกรรัช เงยวิจิตรรองเลขาธิการสำนักงานศาลปกครองรักษาการในตำแหน่งเลขาธิการสำนักงานศาลปกครองปริยานุช/จัดทำ๒๓ กุมภาพันธ์๒๕๕๙กัญฑรัตน์/ตรวจ๒๙ กุมภาพันธ์๒๕๕๙[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๓๓/ตอนที่ ๑๖ ก/หน้า ๑๑/๑๙ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๙
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 536/2466หลักกฎหมาย: มรฎก ผัวเมีย สินเดิม สินสมรสเรื่องลูกเลี้ยงขอแบ่งมรฎกแม่จากพ่อเลี้ยงปรากฎว่าเมื่อพ่อเลี้ยงจะมาได้กับแม่ ได้มีหุ้นทำการค้าขายอยู่ในหุ้นส่วนแห่งหนึ่งมีทุน ๑๐๐๐๐ บาท ครั้นได้กับแม่แล้ว พ่อเลี้ยงได้รับส่วนแบ่งทุนแลกำไรมารวม ๑๕๐๐๐ บาท ภายหลังได้แบ่งกันเมื่อได้กันแล้ว ลูกเลี้ยงขอให้แบ่งทรัพย์นี้ให้ลูกเลี้ยง โดยอ้างว่าทรัพย์นี้ได้มาระหว่างอยู่กินด้วยกันแล้วต้องถือว่าเปนสมรส ซึ่งแม่มีส่วนได้ แลซึ่งควรตกมาเปนมรฎกได้แก่ตนตามส่วน ฎีกาตัดสินว่า เปนสินเดิมของพ่อเลี้ยงแบ่งไม่ได้ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 536/2466นางจันป้อง ผู้ปกครองนางสาวทองทรายโจทก์นายถึงล.มรฎก ผัวเมีย สินเดิม สินสมรสเรื่องลูกเลี้ยงขอแบ่งมรฎกแม่จากพ่อเลี้ยงปรากฎว่าเมื่อพ่อเลี้ยงจะมาได้กับแม่ ได้มีหุ้นทำการค้าขายอยู่ในหุ้นส่วนแห่งหนึ่งมีทุน ๑๐๐๐๐ บาท ครั้นได้กับแม่แล้ว พ่อเลี้ยงได้รับส่วนแบ่งทุนแลกำไรมารวม ๑๕๐๐๐ บาท ภายหลังได้แบ่งกันเมื่อได้กันแล้ว ลูกเลี้ยงขอให้แบ่งทรัพย์นี้ให้ลูกเลี้ยง โดยอ้างว่าทรัพย์นี้ได้มาระหว่างอยู่กินด้วยกันแล้วต้องถือว่าเปนสมรส ซึ่งแม่มีส่วนได้ แลซึ่งควรตกมาเปนมรฎกได้แก่ตนตามส่วน ฎีกาตัดสินว่า เปนสินเดิมของพ่อเลี้ยงแบ่งไม่ได้(นรเนติ-พิจารณา-พิพาก)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: เรื่องลูกเลี้ยงขอแบ่งมรฎกแม่จากพ่อเลี้ยงปรากฎว่าเมื่อพ่อเลี้ยงจะมาได้กับแม่ ได้มีหุ้นทำการค้าขายอยู่ในหุ้นส่วนแห่งหนึ่งมีทุน ๑๐๐๐๐ บาท ครั้นได้กับแม่แล้ว พ่อเลี้ยงได้รับส่วนแบ่งทุนแลกำไรมารวม ๑๕๐๐๐ บาท ภายหลังได้แบ่งกันเมื่อได้กันแล้ว ลูกเลี้ยงขอให้แบ่งทรัพย์นี้ให้ลูกเลี้ยง โดยอ้างว่าทรัพย์นี้ได้มาระหว่างอยู่กินด้วยกันแล้วต้องถือว่าเปนสมรส ซึ่งแม่มีส่วนได้ แลซึ่งควรตกมาเปนมรฎกได้แก่ตนตามส่วน ฎีกาตัดสินว่า เปนสินเดิมของพ่อเลี้ยงแบ่งไม่ได้ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 536/2466นางจันป้อง ผู้ปกครองนางสาวทองทรายโจทก์นายถึงล.มรฎก ผัวเมีย สินเดิม สินสมรสเรื่องลูกเลี้ยงขอแบ่งมรฎกแม่จากพ่อเลี้ยงปรากฎว่าเมื่อพ่อเลี้ยงจะมาได้กับแม่ ได้มีหุ้นทำการค้าขายอยู่ในหุ้นส่วนแห่งหนึ่งมีทุน ๑๐๐๐๐ บาท ครั้นได้กับแม่แล้ว พ่อเลี้ยงได้รับส่วนแบ่งทุนแลกำไรมารวม ๑๕๐๐๐ บาท ภายหลังได้แบ่งกันเมื่อได้กันแล้ว ลูกเลี้ยงขอให้แบ่งทรัพย์นี้ให้ลูกเลี้ยง โดยอ้างว่าทรัพย์นี้ได้มาระหว่างอยู่กินด้วยกันแล้วต้องถือว่าเปนสมรส ซึ่งแม่มีส่วนได้ แลซึ่งควรตกมาเปนมรฎกได้แก่ตนตามส่วน ฎีกาตัดสินว่า เปนสินเดิมของพ่อเลี้ยงแบ่งไม่ได้(นรเนติ-พิจารณา-พิพาก)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุหมายเหตุ: 118166. คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 535/2466 พิมพ์คำพิพากษาฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 535/2466 ป.อ. ม. 249()แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 63023หลักกฎหมาย: ฎีกาที่ไม่ได้คัดค้านคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ให้ชัดแจ้งและกล่าวมาในฎีกาว่าให้ถือเอาฟ้องอุทธรณ์มาเป็นฎีกานั้นเป็นฎีกาที่ไม่ชอบด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา 249 ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 79/2519พันตรีทวีสิทธิ์ หนูนิมิตรโจทก์นายประยูร ศรีพุ่มจำเลย ป.วิ.พ. ม. 249ฎีกาที่ไม่ได้คัดค้านคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ให้ชัดแจ้งและกล่าวมาในฎีกาว่าให้ถือเอาฟ้องอุทธรณ์มาเป็นฎีกานั้นเป็นฎีกาที่ไม่ชอบด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา 249(สมคิด มงคลชาติ-ประพจน์ ถิระวัฒน์-ไพโรจน์ ไวกาสี)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 79/2519พันตรีทวีสิทธิ์ หนูนิมิตรโจทก์นายประยูร ศรีพุ่มจำเลย ป.วิ.พ. ม. 249ฎีกาที่ไม่ได้คัดค้านคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ให้ชัดแจ้งและกล่าวมาในฎีกาว่าให้ถือเอาฟ้องอุทธรณ์มาเป็นฎีกานั้นเป็นฎีกาที่ไม่ชอบด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา 249(สมคิด มงคลชาติ-ประพจน์ ถิระวัฒน์-ไพโรจน์ ไวกาสี)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
กฎกระทรวงกฎกระทรวงฉบับที่ ๔ (พ.ศ. ๒๔๙๓)ออกตามความในพระราชบัญญัติการทะเบียนคนต่างด้าว พุทธศักราช๒๔๗๙และพระราชบัญญัติการทะเบียนคนต่างด้าว(ฉบับที่ ๓) พุทธศักราช๒๔๘๑[๑] อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๘แห่งพระราชบัญญัติการทะเบียนคนต่างด้าว พุทธศักราช ๒๔๗๙ และมาตรา ๗แห่งพระราชบัญญัติการทะเบียนคนต่างด้าว (ฉบับที่ ๓) พุทธศักราช ๒๔๘๑รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้ข้อ ๑.ให้ยกเลิกความในข้อ ๔แห่งกฎกระทรวงมหาดไทยออกตามความในพระราชบัญญัติการทะเบียนคนต่างด้าว พุทธศักราช๒๔๗๙ และพระราชบัญญัติการทะเบียนคนต่างด้าว (ฉบับที่ ๓) พุทธศักราช ๒๔๘๑ ลงวันที่๒๐ เมษายน พุทธศักราช ๒๔๘๒ ซึ่งได้แก้ไขเพิ่มเติมโดยกฎกระทรวงมหาดไทย (ฉบับที่ ๒)ออกตามความในพระราชบัญญัติการทะเบียนคนต่างด้าว (ฉบับที่ ๓) พุทธศักราช ๒๔๘๑และให้ใช้ความต่อไปนี้แทนข้อ ๔ ให้เรียกเก็บค่าธรรมเนียมการออกใบสำคัญประจำตัวดังนี้(ก) ชนิดที่ ๑ เป็นเงินยี่สิบบาท(ข) ชนิดที่ ๒ เป็นเงินแปดสิบบาทให้ผู้ร้องขอรับใบสำคัญประจำตัวเสียค่าธรรมเนียมโดยปิดแสตมป์อากรที่ใบสำคัญประจำตัวในหน้าซึ่งกำหนดไว้สำหรับปิดรูปถ่ายในเวลาที่พนักงานเจ้าหน้าที่ออกให้ และต้องให้พนักงานเจ้าหน้าที่ประทับตราฆ่าแสตมป์อากรและลงวันเดือนปีในเวลานั้นข้อ ๒.ให้ยกเลิกความในข้อ ๙แห่งกฎกระทรวงมหาดไทยออกตามความในพระราชบัญญัติการทะเบียนคนต่างด้าว พุทธศักราช๒๔๗๙ และพระราชบัญญัติการทะเบียนคนต่างด้าว (ฉบับที่ ๓) พุทธศักราช ๒๔๘๑ ลงวันที่ ๒๐เมษายน พุทธศักราช ๒๔๘๒ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทนข้อ ๙ การออกใบสำคัญประจำตัวใหม่แทนใบที่สูญหายนั้นให้เรียกเก็บค่าธรรมเนียมห้าบาท และการเสียค่าธรรมเนียมให้ปฏิบัติตามความในข้อ ๔แห่งกฎกระทรวงนี้โดยอนุโลมให้ไว้ ณ วันที่ ๒๙ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๔๙๓ม. พรหมโยธีรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยดลธี/ผู้จัดทำ๖ มกราคม ๒๕๕๔เอกฤทธิ์/ผู้ตรวจ๑๗ มกราคม ๒๕๕๔[๑] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๖๗/ตอนที่ ๓๑/หน้า ๕๔๖/๓๐ พฤษภาคม ๒๔๙๓
ประกาศสํานักงานศาลรัฐธรรมนูญเรื่อง ผลแห่งคําวินิจฉัยของศาลรัฐธรรมนูญ-------------------------------------------- ด้วยศาลรัฐธรรมนูญได้มีคําวินิจฉัยที่ 9/2565 ลงวันที่ 20 กรกฎาคม 2565 ว่า พระราชบัญญัติค่าตอบแทนผู้เสียหาย และค่าทดแทนและค่าใช้จ่ายแก่จาเลยในคดีอาญา พ.ศ. 2544 มาตรา 20 วรรคหนึ่ง (2) ไม่ขัดหรือแย้งต่อรัฐธรรมนูญ มาตรา 29 จึงประกาศให้ทราบทั่วกันผู้มีอํานาจลงนาม - ประกาศ ณ วันที่ 20 กรกฎาคม พ.ศ. 2565 เชาวนะ ไตรมาศ เลขาธิการสํานักงานศาลรัฐธรรมนูญ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 21591หลักกฎหมาย: โจทก์ฟ้องจำเลยว่าได้ กระทำผิดในเรื่องเดียว กันหกสำนวนซึ่ง เกี่ยวเนื่องกันและศาลชั้นต้นได้ มีคำสั่งให้รวมการพิจารณาเป็นคดีเดียว กัน การฟังพยานหลักฐานก็ต้อง ฟังรวมเป็นคดีเดียว กันเมื่อศาลฎีกาได้ ยกปัญหาข้อกฎหมายของโจทก์ร่วมสำนวนที่ 3 ที่ 4และที่ 6 ขึ้นวินิจฉัยแม้ฎี กาของจำเลยในข้ออื่นจะเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงและต้องห้ามตาม ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 218 ศาลฎีกาย่อมมีอำนาจวินิจฉัยปัญหาข้อเท็จจริงในสำนวนของโจทก์ร่วมดังกล่าวได้ และย่อมมีอำนาจพิจารณาไปถึง ข้อเท็จจริงในสำนวนที่ 1 ที่ 2 และที่ 5 ซึ่ง ต้องห้าม ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงได้ ด้วย หากการกระทำของจำเลยในสำนวนใด ไม่เป็นความผิดศาลฎีกาก็ย่อมยกฟ้องได้ ตาม ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 185. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1214 - 1219/2532พนักงานอัยการ ประจำศาล จังหวัด นครราชสีมา ( อำเภอ บัว ใหญ่โจทก์โจทก์ร่วมโจทก์นาง ละ มูล ปลูก กิน กับพวกโจทก์นาย ธวัช หรือ ดวงแก้ว ซ้ายโพธิ์ กลางจำเลย ป.วิ.พ. ม. 25, ม. 185, ม. 218โจทก์ฟ้องจำเลยว่าได้ กระทำผิดในเรื่องเดียว กันหกสำนวนซึ่ง เกี่ยวเนื่องกันและศาลชั้นต้นได้ มีคำสั่งให้รวมการพิจารณาเป็นคดีเดียว กัน การฟังพยานหลักฐานก็ต้อง ฟังรวมเป็นคดีเดียว กันเมื่อศาลฎีกาได้ ยกปัญหาข้อกฎหมายของโจทก์ร่วมสำนวนที่ 3 ที่ 4และที่ 6 ขึ้นวินิจฉัยแม้ฎี กาของจำเลยในข้ออื่นจะเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงและต้องห้ามตาม ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 218 ศาลฎีกาย่อมมีอำนาจวินิจฉัยปัญหาข้อเท็จจริงในสำนวนของโจทก์ร่วมดังกล่าวได้ และย่อมมีอำนาจพิจารณาไปถึง ข้อเท็จจริงในสำนวนที่ 1 ที่ 2 และที่ 5 ซึ่ง ต้องห้าม ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงได้ ด้วย หากการกระทำของจำเลยในสำนวนใด ไม่เป็นความผิดศาลฎีกาก็ย่อมยกฟ้องได้ ตาม ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 185.(ประเสริฐ บุญศรี-สุทิน นนทแก้ว-บุญส่ง วรรณกลาง)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1214 - 1219/2532พนักงานอัยการ ประจำศาล จังหวัด นครราชสีมา ( อำเภอ บัว ใหญ่โจทก์โจทก์ร่วมโจทก์นาง ละ มูล ปลูก กิน กับพวกโจทก์นาย ธวัช หรือ ดวงแก้ว ซ้ายโพธิ์ กลางจำเลย ป.วิ.พ. ม. 25, ม. 185, ม. 218โจทก์ฟ้องจำเลยว่าได้ กระทำผิดในเรื่องเดียว กันหกสำนวนซึ่ง เกี่ยวเนื่องกันและศาลชั้นต้นได้ มีคำสั่งให้รวมการพิจารณาเป็นคดีเดียว กัน การฟังพยานหลักฐานก็ต้อง ฟังรวมเป็นคดีเดียว กันเมื่อศาลฎีกาได้ ยกปัญหาข้อกฎหมายของโจทก์ร่วมสำนวนที่ 3 ที่ 4และที่ 6 ขึ้นวินิจฉัยแม้ฎี กาของจำเลยในข้ออื่นจะเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงและต้องห้ามตาม ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 218 ศาลฎีกาย่อมมีอำนาจวินิจฉัยปัญหาข้อเท็จจริงในสำนวนของโจทก์ร่วมดังกล่าวได้ และย่อมมีอำนาจพิจารณาไปถึง ข้อเท็จจริงในสำนวนที่ 1 ที่ 2 และที่ 5 ซึ่ง ต้องห้าม ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงได้ ด้วย หากการกระทำของจำเลยในสำนวนใด ไม่เป็นความผิดศาลฎีกาก็ย่อมยกฟ้องได้ ตาม ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 185.(ประเสริฐ บุญศรี-สุทิน นนทแก้ว-บุญส่ง วรรณกลาง)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คําสั่งกรมบังคับคดีที่ 630/2548เรื่อง การพิจารณาสั่งคําขอรับชําระหนี้------------------------- เพื่อให้การปฏิบัติหน้าที่ของเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์เป็นไปด้วยความเรียบร้อย เหมาะสม มีประสิทธิภาพ และเป็นแนวทางเดียวกัน จึงมีคําสั่งดังต่อไปนี้ ในการนับระยะเวลาที่เจ้าหนี้จะยื่นคําขอรับชําระหนี้ในคดีล้มละลายต่อ เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ตามพระราชบัญญัติล้มละลาย พุทธศักราช 2483 มาตรา 90/26 และ มาตรา 91 สําหรับกรณีที่จะต้องเริ่มนับระยะเวลาตั้งแต่วันโฆษณาคําสั่งตั้งผู้ทําแผนหรือคําสั่งพิทักษ์ ทรัพย์เด็ดขาดในราชกิจจานุเบกษานั้น ให้ถือวันที่ราชกิจจานุเบกษา ได้นําออกเผยแพร่สําหรับ สมาชิกและประชาชน เป็นวันโฆษณาคําสั่งตั้งผู้ทําแผนหรือคําสั่งพิทักษ์ทรัพย์เด็ดขาดแล้วแต่กรณี ทั้งนี้ ให้ถือปฏิบัติตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไปผู้มีอํานาจลงนาม - สั่ง ณ วันที่ 25 พฤศจิกายน พ.ศ. 2548 (ลงชื่อ) ไกรสร บารมีอวยชัย (นายไกรสร บารมีอวยชัย) อธิบดีกรมบังคับคดี
ประกาศกรมทรัพยากรธรณีประกาศกรมทรัพยากรธรณีเรื่องให้ซากดึกดำบรรพ์เป็นซากดึกดำบรรพ์ที่ขึ้นทะเบียน ๑๐๑๐๐๑๗๕๕๒อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๒๖ วรรคหนึ่งแห่งพระราชบัญญัติคุ้มครองซากดึกดำบรรพ์ พ.ศ. ๒๕๕๑ และข้อ ๔ (๒)แห่งประกาศคณะกรรมการคุ้มครองซากดึกดำบรรพ์ เรื่อง หลักเกณฑ์การประกาศเป็นแหล่งซากดึกดำบรรพ์ที่ขึ้นทะเบียนและเป็นซากดึกดำบรรพ์ที่ขึ้นทะเบียนพ.ศ. ๒๕๕๒ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยประกาศคณะกรรมการคุ้มครองซากดึกดำบรรพ์ เรื่องหลักเกณฑ์การประกาศเป็นแหล่งซากดึกดำบรรพ์ที่ขึ้นทะเบียนและเป็นซากดึกดำบรรพ์ที่ขึ้นทะเบียน(ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๕๖ อธิบดีกรมทรัพยากรธรณี ประกาศให้ซากดึกดำบรรพ์รหัสประจำซากดึกดำบรรพ์ THFชื่อซากดึกดำบรรพ์สยามโมพิเธคัสอีโอซีนัส (Siamopithecus eocaenus) สกุล/ประเภท สัตว์มีกระดูกสันหลังหน่วยหิน กลุ่มหินกระบี่ อายุ อีโอซีนตอนปลาย ประมาณ ๓๕ - ๓๓ล้านปีลักษณะ รูปพรรณ สัณฐาน กระดูกขากรรไกรล่างและฟัน (lower jaw with teeth) ขนาด กว้าง๐.๙ ซม. ยาว ๓.๙ ซม. สูง ๒.๘ ซม.น้ำหนัก ๓ กรัม สถานที่ที่พบ บ่อเหมืองถ่านหิน(บ่อหวายเล็ก)ตำบล คลองขนาน อำเภอเหนือคลองจังหวัด กระบี่ ชื่อผู้ค้นพบ คณะสำรวจวิจัยโบราณชีววิทยาไทย- ฝรั่งเศส วันเดือนปีที่พบ พ.ศ. ๒๕๓๘ เจ้าของ/หรือผู้ครอบครอง กรมทรัพยากรธรณีเก็บรักษาไว้ที่สำนักคุ้มครองซากดึกดำบรรพ์ กรุงเทพฯ ตามรูปถ่ายแนบท้ายประกาศนี้เป็นซากดึกดำบรรพ์ที่ขึ้นทะเบียนทั้งนี้ ตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป[๑]ประกาศณ วันที่ ๒๙ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๕๗ประณีตร้อยบางอธิบดีกรมทรัพยากรธรณี[เอกสารแนบท้าย]๑. รูปถ่ายซากดึกดำบรรพ์ รหัสประจำซากดึกดำบรรพ์ THF ๒๕๕๗ ๑ ๐๐๑๐๑(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)ปริยานุช/ผู้จัดทำ๑๐ ตุลาคม ๒๕๕๗จุฑามาศ/ผู้ตรวจ๑๕ ตุลาคม ๒๕๕๗[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๓๑/ตอนพิเศษ ๑๖๖ ง/หน้า ๑๑/๓ กันยายน ๒๕๕๗
ที่ นร 1003/ว 24 สํานักงาน ก.พ.ถนนพิษณุโลก กทม. 103006 กันยายน 2554 เรื่อง แนวทางปฏิบัติในการแต่งตั้งข้าราชการพลเรือนสามัญให้ดํารงตําแหน่งประเภทบริหารและประเภทอํานวยการเรียน (เวียน กระทรวง กรม และจังหวัด)อ้างถึง 1. หนังสือสํานักงาน ก.พ. ที่ นร 0708.1/ว 22 ลงวันที่ 30 กันยายน 2540 2. หนังสือสํานักงาน ก.พ. ที่ นร 1003/ว 22 ลงวันที่ 18 มิถุนายน 2553 3. หนังสือสํานักงาน ก.พ. ที่ นร 1003/ว 15 ลงวันที่ 28 มิถุนายน 2554 4. หนังสือสํานักงาน ก.พ. ที่ นร 1003/ว 8 ลงวันที่ 9 มีนาคม 2553อื่นๆ - ตามหนังสือที่อ้างถึง 1 - 3 ก.พ. ได้กําหนดหลักเกณฑ์ วิธีการ และแนวทางปฏิบัติในการคัดเลือกข้าราชการเพื่อแต่งตั้งให้ดํารงตําแหน่งประเภทบริหารและประเภทอํานวยการ รวมทั้งการคัดเลือกข้าราชการพลเรือนสามัญผู้ไม่เคยดํารงตําแหน่งหัวหน้าส่วนราชการระดับกระทรวง หัวหน้าส่วนราชการระดับกรมและอยู่ในบังคับบัญชาหรือรับผิดชอบการปฏิบัติราชการขึ้นตรงต่อนายกรัฐมนตรีหรือต่อรัฐมนตรี และตําแหน่งอื่นที่ ก.พ. กําหนดเป็นตําแหน่งประเภทบริหาร ระดับสูง ทั้งนี้ เฉพาะตําแหน่งที่ได้รับเงินประจําตําแหน่งในอัตราตามข้อ 3 (3) แห่งกฎ ก.พ. ว่าด้วยการให้ข้าราชการพลเรือนสามัญได้รับเงินประจําตําแหน่ง พ.ศ. 2551 และตามหนังสือที่อ้างถึง 4 ก.พ. มีมติขอให้ส่วนราชการเร่งพิจารณาและดําเนินการเรื่องการแต่งตั้งข้าราชการให้ดํารงตําแหน่งประเภทบริหารและประเภทอํานวยการเพื่อทดแทนผู้เกษียณอายุให้แล้วเสร็จ โดยการแต่งตั้งข้าราชการให้ดํารงตําแหน่งประเภทบริหาร ระดับสูง ให้เสนอคณะรัฐมนตรีเพื่อพิจารณาแต่งตั้งข้าราชการได้ภายในกําหนดเวลา ความแจ้งแล้ว นั้น เพื่อให้การแต่งตั้งข้าราชการพลเรือนสามัญให้ดํารงตําแหน่งประเภทบริหารและประเภทอํานวยการ เป็นไปอย่างมีประสิทธิภาพ สามารถมีผู้ปฏิบัติหน้าที่ทดแทนผู้เกษียณอายุได้ภายในเดือนตุลาคม และไม่ส่งผลกระทบต่อการแต่งตั้งข้าราชการในลําดับถัดไป มีความต่อเนื่องในการปฏิบัติบริหารราชการแผ่นดินของส่วนราชการและระบบราชการโดยรวม ก.พ. จึงมีมติกําหนดแนวทางปฏิบัติในการแต่งตั้งข้าราชการพลเรือนสามัญให้ดํารงตําแหน่งประเภทบริหารและประเภทอํานวยการ ดังต่อไปนี้ 1. ให้ชะลอการดําเนินการตามหลักเกณฑ์และวิธีการที่กําหนดในการคัดเลือกข้าราชการพลเรือนสามัญเพื่อแต่งตั้งให้ดํารงตําแหน่งหัวหน้าส่วนราชการระดับกระทรวงหรือเทียบเท่า ตามหนังสือที่อ้างถึง 3 และให้ใช้หลักเกณฑ์และวิธีการคัดเลือกตามหนังสือที่อ้างถึง 1 และ 2 2. ให้ชะลอการเร่งรัดการแต่งตั้งข้าราชการพลเรือนสามัญให้ดํารงตําแหน่งประเภทบริหารและประเภทอํานวยการ ตามกรอบเวลาที่ ก.พ. กําหนดไว้ตามหนังสือที่อ้างถึง 4 โดยให้ส่วนราชการเร่งรัดการดําเนินการเรื่องดังกล่าวให้แล้วเสร็จโดยเร็ว และให้รายงานผลการดําเนินการให้ ก.พ. ทราบต่อไป จึงเรียนมาเพื่อโปรดทราบและถือปฏิบัติต่อไป ทั้งนี้ ได้แจ้งให้กรมและจังหวัดทราบด้วยแล้วผู้มีอํานาจลงนาม - ขอแสดงความนับถือ (นายนนทิกร กาญจนะจิตรา)เลขาธิการ ก.พ.อื่นๆ - ศูนย์นักบริหารระดับสูงโทร. 0 2547 1734โทรสาร 0 2547 1736