คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 834/2491หลักกฎหมาย: คำว่าปริมาณใน พ.ร.บ.สำรวจและห้ามกักกันข้าว 2489 มาตรา 5 หมายถึงจำนวน ฟ้องกล่าวแต่เพียงว่า จำเลยบังอาจกักกันข้าวไว้ประมาณ 1260 กิโลกรัม คำว่าประมาณกลายเป็นไม่ใช่ยืนยันว่า จำเลยกักกันข้าวไว้เกิน 1000 กิโลกรัม ดังนี้ จึงไม่เป็นฟ้องที่ถูกต้องตาม ป.ม.วิ.อาญามาตรา 158 ลงโทษจำเลยไม่ได้โจทก์ฟ้องว่า จำเลยกักกันข้าวสารประมาณ ๑๒๕๐ กิโลกรัมไว้ในเขตต์ที่เจ้าหน้าที่ห้ามกักกันข้าว ขอให้ลงโทษ จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นฟังข้อเท็จจริงว่า จำเลยมีข้าวสารเพียง ๘ กระสอบ ยังไม่มีผิดตามฟ้อง พิพากษายกฟ้อง ศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงว่า จำเลยมีข้าวสาร ๑๒ กระสอบ เกิน ๑๐๐๐ กิโลกรัม แต่ฟ้องโจทก์ไม่ยืนยันว่า จำเลยไม่มีหนังสืออนุญาตตาม พ.ร.บ.สำรวจและห้ามกักกันข้าว ๒๔๘๙ มาตรา ๕, ๗ จึงเอาผิดแก่จำเลยไม่ได้ พิพากษายืนในข้อยกฟ้อง โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า พ.ร.บ.สำรวจและห้ามกักกันข้าว ๒๔๘๙ มาตรา ๕ ว่า ข้าวอย่างอื่นนอกจากข้าวเปลือกมีไว้ในครอบครองได้ปริมาณไม่เกิน ๑๐๐๐ กิโลกรัม คำว่าปริมาณหมายถึงจำนวน คือจำนวนไม่เกิน ๑๐๐๐ กิโลกรัม ถ้าจะเอาผิดแก่จำเลย ฟ้องต้องยืนยันว่า จำเลยกักกันข้าวไว้เกิน ๑๐๐๐ กิโลกรัม แต่ฟ้องกล่าวแต่เพียงว่า จำเลยบังอาจกักกันข้าวไว้ประมาณ ๑๒๖๐ กิโลกรัม คำว่าประมาณกลายเป็นไม่ใช่ยืนยัน เพราะความจริงจำนวนอาจต่ำกว่า ๑๐๐๐ กิโลกรัม ฟ้องของโจทก์จึงเป็นฟ้องไม่ถูกต้องตาม ป.ม.วิ.อาญา มาตรา ๑๕๘ พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 834/2491อัยยการสมุทรสงครามโจทก์นางลุ้น นุยาจำเลย ป.วิ.อ. ม. 158 (3) พ.ร.บ.สำรวจและห้ามกักกันข้าว พ.ศ.2489 ม. 5คำว่าปริมาณใน พ.ร.บ.สำรวจและห้ามกักกันข้าว 2489 มาตรา 5 หมายถึงจำนวน ฟ้องกล่าวแต่เพียงว่า จำเลยบังอาจกักกันข้าวไว้ประมาณ 1260 กิโลกรัม คำว่าประมาณกลายเป็นไม่ใช่ยืนยันว่า จำเลยกักกันข้าวไว้เกิน 1000 กิโลกรัม ดังนี้ จึงไม่เป็นฟ้องที่ถูกต้องตาม ป.ม.วิ.อาญามาตรา 158 ลงโทษจำเลยไม่ได้โจทก์ฟ้องว่า จำเลยกักกันข้าวสารประมาณ ๑๒๕๐ กิโลกรัมไว้ในเขตต์ที่เจ้าหน้าที่ห้ามกักกันข้าว ขอให้ลงโทษ จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นฟังข้อเท็จจริงว่า จำเลยมีข้าวสารเพียง ๘ กระสอบ ยังไม่มีผิดตามฟ้อง พิพากษายกฟ้อง ศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงว่า จำเลยมีข้าวสาร ๑๒ กระสอบ เกิน ๑๐๐๐ กิโลกรัม แต่ฟ้องโจทก์ไม่ยืนยันว่า จำเลยไม่มีหนังสืออนุญาตตาม พ.ร.บ.สำรวจและห้ามกักกันข้าว ๒๔๘๙ มาตรา ๕, ๗ จึงเอาผิดแก่จำเลยไม่ได้ พิพากษายืนในข้อยกฟ้อง โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า พ.ร.บ.สำรวจและห้ามกักกันข้าว ๒๔๘๙ มาตรา ๕ ว่า ข้าวอย่างอื่นนอกจากข้าวเปลือกมีไว้ในครอบครองได้ปริมาณไม่เกิน ๑๐๐๐ กิโลกรัม คำว่าปริมาณหมายถึงจำนวน คือจำนวนไม่เกิน ๑๐๐๐ กิโลกรัม ถ้าจะเอาผิดแก่จำเลย ฟ้องต้องยืนยันว่า จำเลยกักกันข้าวไว้เกิน ๑๐๐๐ กิโลกรัม แต่ฟ้องกล่าวแต่เพียงว่า จำเลยบังอาจกักกันข้าวไว้ประมาณ ๑๒๖๐ กิโลกรัม คำว่าประมาณกลายเป็นไม่ใช่ยืนยัน เพราะความจริงจำนวนอาจต่ำกว่า ๑๐๐๐ กิโลกรัม ฟ้องของโจทก์จึงเป็นฟ้องไม่ถูกต้องตาม ป.ม.วิ.อาญา มาตรา ๑๕๘ พิพากษายืน(ศิลปสิทธิวินิจฉัย-ปรีชาวินิจฉัย-ประวัติ ปัตตพงศ์)ศาลชั้นต้น - หลวงสุทธิเทศนฤบาลศาลอุทธรณ์ - พระประศาสน์วินิจฉัยแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยกักกันข้าวสารประมาณ ๑๒๕๐ กิโลกรัมไว้ในเขตต์ที่เจ้าหน้าที่ห้ามกักกันข้าว ขอให้ลงโทษ จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นฟังข้อเท็จจริงว่า จำเลยมีข้าวสารเพียง ๘ กระสอบ ยังไม่มีผิดตามฟ้อง พิพากษายกฟ้อง ศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงว่า จำเลยมีข้าวสาร ๑๒ กระสอบ เกิน ๑๐๐๐ กิโลกรัม แต่ฟ้องโจทก์ไม่ยืนยันว่า จำเลยไม่มีหนังสืออนุญาตตาม พ.ร.บ.สำรวจและห้ามกักกันข้าว ๒๔๘๙ มาตรา ๕, ๗ จึงเอาผิดแก่จำเลยไม่ได้ พิพากษายืนในข้อยกฟ้อง โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า พ.ร.บ.สำรวจและห้ามกักกันข้าว ๒๔๘๙ มาตรา ๕ ว่า ข้าวอย่างอื่นนอกจากข้าวเปลือกมีไว้ในครอบครองได้ปริมาณไม่เกิน ๑๐๐๐ กิโลกรัม คำว่าปริมาณหมายถึงจำนวน คือจำนวนไม่เกิน ๑๐๐๐ กิโลกรัม ถ้าจะเอาผิดแก่จำเลย ฟ้องต้องยืนยันว่า จำเลยกักกันข้าวไว้เกิน ๑๐๐๐ กิโลกรัม แต่ฟ้องกล่าวแต่เพียงว่า จำเลยบังอาจกักกันข้าวไว้ประมาณ ๑๒๖๐ กิโลกรัม คำว่าประมาณกลายเป็นไม่ใช่ยืนยัน เพราะความจริงจำนวนอาจต่ำกว่า ๑๐๐๐ กิโลกรัม ฟ้องของโจทก์จึงเป็นฟ้องไม่ถูกต้องตาม ป.ม.วิ.อาญา มาตรา ๑๕๘ พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 834/2491อัยยการสมุทรสงครามโจทก์นางลุ้น นุยาจำเลย ป.วิ.อ. ม. 158 (3) พ.ร.บ.สำรวจและห้ามกักกันข้าว พ.ศ.2489 ม. 5คำว่าปริมาณใน พ.ร.บ.สำรวจและห้ามกักกันข้าว 2489 มาตรา 5 หมายถึงจำนวน ฟ้องกล่าวแต่เพียงว่า จำเลยบังอาจกักกันข้าวไว้ประมาณ 1260 กิโลกรัม คำว่าประมาณกลายเป็นไม่ใช่ยืนยันว่า จำเลยกักกันข้าวไว้เกิน 1000 กิโลกรัม ดังนี้ จึงไม่เป็นฟ้องที่ถูกต้องตาม ป.ม.วิ.อาญามาตรา 158 ลงโทษจำเลยไม่ได้โจทก์ฟ้องว่า จำเลยกักกันข้าวสารประมาณ ๑๒๕๐ กิโลกรัมไว้ในเขตต์ที่เจ้าหน้าที่ห้ามกักกันข้าว ขอให้ลงโทษ จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นฟังข้อเท็จจริงว่า จำเลยมีข้าวสารเพียง ๘ กระสอบ ยังไม่มีผิดตามฟ้อง พิพากษายกฟ้อง ศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงว่า จำเลยมีข้าวสาร ๑๒ กระสอบ เกิน ๑๐๐๐ กิโลกรัม แต่ฟ้องโจทก์ไม่ยืนยันว่า จำเลยไม่มีหนังสืออนุญาตตาม พ.ร.บ.สำรวจและห้ามกักกันข้าว ๒๔๘๙ มาตรา ๕, ๗ จึงเอาผิดแก่จำเลยไม่ได้ พิพากษายืนในข้อยกฟ้อง โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า พ.ร.บ.สำรวจและห้ามกักกันข้าว ๒๔๘๙ มาตรา ๕ ว่า ข้าวอย่างอื่นนอกจากข้าวเปลือกมีไว้ในครอบครองได้ปริมาณไม่เกิน ๑๐๐๐ กิโลกรัม คำว่าปริมาณหมายถึงจำนวน คือจำนวนไม่เกิน ๑๐๐๐ กิโลกรัม ถ้าจะเอาผิดแก่จำเลย ฟ้องต้องยืนยันว่า จำเลยกักกันข้าวไว้เกิน ๑๐๐๐ กิโลกรัม แต่ฟ้องกล่าวแต่เพียงว่า จำเลยบังอาจกักกันข้าวไว้ประมาณ ๑๒๖๐ กิโลกรัม คำว่าประมาณกลายเป็นไม่ใช่ยืนยัน เพราะความจริงจำนวนอาจต่ำกว่า ๑๐๐๐ กิโลกรัม ฟ้องของโจทก์จึงเป็นฟ้องไม่ถูกต้องตาม ป.ม.วิ.อาญา มาตรา ๑๕๘ พิพากษายืน(ศิลปสิทธิวินิจฉัย-ปรีชาวินิจฉัย-ประวัติ ปัตตพงศ์)ศาลชั้นต้น - หลวงสุทธิเทศนฤบาลศาลอุทธรณ์ - พระประศาสน์วินิจฉัยแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ