คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 619/2485หลักกฎหมาย: จำเลยเป็นทหารประจำการส่วนพักพวกของจำเลยซึ่งหลบหนีไปไม่ปรากฏชัดว่าเป็นทหารหรือพลเรือน และโจทก์ก็ไม่ยืนยัน จึงไม่มีเหตุผลที่จะฟังว่าพักพวกนั้นเป็นบุคคลที่อยู่ในอำนาจศาลทหาร ดังนี้คดีก็ขึ้นศาลทหารไม่ได้ อ้างฎีกาที่ 698/2478โจทก์ฟ้องว่าจำเลยเป็นทหารประจำการทำการปล้นทรัพย์โดยสมคบกับพวกอีก ๒ คนซึ่งไม่ปรากฏว่าเป็นทหารหรือพลเรือนและยังหลบหนีอยู่ ศาลชั้นต้นติฟ้องโจทก์ สั่งให้ยืนยันเข้ามาว่าพวกของจำเลยเป็นทหารหรือพลเรือนแน่ โจทก์แถลงไม่ยืนยัน อ้างว่าตามสำนวนการสอบสวนไม่ปรากฎความข้อนี้โดยชัดเจน ศาลชั้นต้นจึงสั่งไม่รับฟ้องอ้างว่าคดีนี้ควรขึ้นศาลทหาร และฟ้องโจทก์ไม่ชัดเจนพอให้จำเลยเข้าใจข้อหาได้ ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับให้ศาลชั้นต้นรับประทับฟ้องคดีนี้ไว้พิจารณา แต่อธิบดีผู้พิพากษาศาลอุทธรณ์มีความเห็นแย้งว่าควรพิพากษายืน จำเลยฎีกา อ้างว่าคดีนี้ควรขึ้นศาลทหาร ศาลฎีกาเห็นว่าตาม พ.ร.บ.ธรรมนูญศาลทหารมุ่งหมายจำกัดบุคคลและประเภทคดีไว้โดยเฉพาะที่จะขึ้นศาลทหาร เป็นข้อยกเว้นจากหลักใหญ่ในวิธีพิจารณาเท่านั้น ฉนั้นคดีที่ขึ้นศาลทหารจะต้องปรากฎโดยแน่ชัดว่าเป็นบุคคลที่อยู่ในอำนาจศาลทหาร และเป็นประเภทคดีที่ระบุไว้เท่านั้น คดีนี้ไม่มีหลักฐานอย่างใดที่จะแสดงว่าพักพวกของจำเลยอี ๒ คนนั้นเป็นบุคคลที่อยู่ในอำนาจศาลทหาร จึงต้องฟังว่าเป็นบุคคลสามัญซึ่งอยู่ในอำนาจศาลพลเรือนดังนี้คดีนี้ขึ้นศาลทหารไม่ได้ พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 619/2485อัยการลพบุรีโจทก์พลหทารเป้ โสพรมจำเลย ป.อ. ม. 301 พ.ร.บ.ธรรมนูญศาลทหาร พ.ศ.2477 ม. 8, ม. 9, ม. 39, ม. 41 ป.วิ.อ. ม. 158, ม. 161จำเลยเป็นทหารประจำการส่วนพักพวกของจำเลยซึ่งหลบหนีไปไม่ปรากฏชัดว่าเป็นทหารหรือพลเรือน และโจทก์ก็ไม่ยืนยัน จึงไม่มีเหตุผลที่จะฟังว่าพักพวกนั้นเป็นบุคคลที่อยู่ในอำนาจศาลทหาร ดังนี้คดีก็ขึ้นศาลทหารไม่ได้ อ้างฎีกาที่ 698/2478โจทก์ฟ้องว่าจำเลยเป็นทหารประจำการทำการปล้นทรัพย์โดยสมคบกับพวกอีก ๒ คนซึ่งไม่ปรากฏว่าเป็นทหารหรือพลเรือนและยังหลบหนีอยู่ ศาลชั้นต้นติฟ้องโจทก์ สั่งให้ยืนยันเข้ามาว่าพวกของจำเลยเป็นทหารหรือพลเรือนแน่ โจทก์แถลงไม่ยืนยัน อ้างว่าตามสำนวนการสอบสวนไม่ปรากฎความข้อนี้โดยชัดเจน ศาลชั้นต้นจึงสั่งไม่รับฟ้องอ้างว่าคดีนี้ควรขึ้นศาลทหาร และฟ้องโจทก์ไม่ชัดเจนพอให้จำเลยเข้าใจข้อหาได้ ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับให้ศาลชั้นต้นรับประทับฟ้องคดีนี้ไว้พิจารณา แต่อธิบดีผู้พิพากษาศาลอุทธรณ์มีความเห็นแย้งว่าควรพิพากษายืน จำเลยฎีกา อ้างว่าคดีนี้ควรขึ้นศาลทหาร ศาลฎีกาเห็นว่าตาม พ.ร.บ.ธรรมนูญศาลทหารมุ่งหมายจำกัดบุคคลและประเภทคดีไว้โดยเฉพาะที่จะขึ้นศาลทหาร เป็นข้อยกเว้นจากหลักใหญ่ในวิธีพิจารณาเท่านั้น ฉนั้นคดีที่ขึ้นศาลทหารจะต้องปรากฎโดยแน่ชัดว่าเป็นบุคคลที่อยู่ในอำนาจศาลทหาร และเป็นประเภทคดีที่ระบุไว้เท่านั้น คดีนี้ไม่มีหลักฐานอย่างใดที่จะแสดงว่าพักพวกของจำเลยอี ๒ คนนั้นเป็นบุคคลที่อยู่ในอำนาจศาลทหาร จึงต้องฟังว่าเป็นบุคคลสามัญซึ่งอยู่ในอำนาจศาลพลเรือนดังนี้คดีนี้ขึ้นศาลทหารไม่ได้ พิพากษายืน(เยี่ยม เลขวนิชธัมวิทักส์-เยี่ยม เลขวนิชธัมวิทักส์-ทิพปัญญา อ. บุปผเวส)ศาลชั้นต้น - ขุนเทพธนสารศาลอุทธรณ์ - พระนิติอาร+ - พระมนูภาพฯ+แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่าจำเลยเป็นทหารประจำการทำการปล้นทรัพย์โดยสมคบกับพวกอีก ๒ คนซึ่งไม่ปรากฏว่าเป็นทหารหรือพลเรือนและยังหลบหนีอยู่ ศาลชั้นต้นติฟ้องโจทก์ สั่งให้ยืนยันเข้ามาว่าพวกของจำเลยเป็นทหารหรือพลเรือนแน่ โจทก์แถลงไม่ยืนยัน อ้างว่าตามสำนวนการสอบสวนไม่ปรากฎความข้อนี้โดยชัดเจน ศาลชั้นต้นจึงสั่งไม่รับฟ้องอ้างว่าคดีนี้ควรขึ้นศาลทหาร และฟ้องโจทก์ไม่ชัดเจนพอให้จำเลยเข้าใจข้อหาได้ ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับให้ศาลชั้นต้นรับประทับฟ้องคดีนี้ไว้พิจารณา แต่อธิบดีผู้พิพากษาศาลอุทธรณ์มีความเห็นแย้งว่าควรพิพากษายืน จำเลยฎีกา อ้างว่าคดีนี้ควรขึ้นศาลทหาร ศาลฎีกาเห็นว่าตาม พ.ร.บ.ธรรมนูญศาลทหารมุ่งหมายจำกัดบุคคลและประเภทคดีไว้โดยเฉพาะที่จะขึ้นศาลทหาร เป็นข้อยกเว้นจากหลักใหญ่ในวิธีพิจารณาเท่านั้น ฉนั้นคดีที่ขึ้นศาลทหารจะต้องปรากฎโดยแน่ชัดว่าเป็นบุคคลที่อยู่ในอำนาจศาลทหาร และเป็นประเภทคดีที่ระบุไว้เท่านั้น คดีนี้ไม่มีหลักฐานอย่างใดที่จะแสดงว่าพักพวกของจำเลยอี ๒ คนนั้นเป็นบุคคลที่อยู่ในอำนาจศาลทหาร จึงต้องฟังว่าเป็นบุคคลสามัญซึ่งอยู่ในอำนาจศาลพลเรือนดังนี้คดีนี้ขึ้นศาลทหารไม่ได้ พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 619/2485อัยการลพบุรีโจทก์พลหทารเป้ โสพรมจำเลย ป.อ. ม. 301 พ.ร.บ.ธรรมนูญศาลทหาร พ.ศ.2477 ม. 8, ม. 9, ม. 39, ม. 41 ป.วิ.อ. ม. 158, ม. 161จำเลยเป็นทหารประจำการส่วนพักพวกของจำเลยซึ่งหลบหนีไปไม่ปรากฏชัดว่าเป็นทหารหรือพลเรือน และโจทก์ก็ไม่ยืนยัน จึงไม่มีเหตุผลที่จะฟังว่าพักพวกนั้นเป็นบุคคลที่อยู่ในอำนาจศาลทหาร ดังนี้คดีก็ขึ้นศาลทหารไม่ได้ อ้างฎีกาที่ 698/2478โจทก์ฟ้องว่าจำเลยเป็นทหารประจำการทำการปล้นทรัพย์โดยสมคบกับพวกอีก ๒ คนซึ่งไม่ปรากฏว่าเป็นทหารหรือพลเรือนและยังหลบหนีอยู่ ศาลชั้นต้นติฟ้องโจทก์ สั่งให้ยืนยันเข้ามาว่าพวกของจำเลยเป็นทหารหรือพลเรือนแน่ โจทก์แถลงไม่ยืนยัน อ้างว่าตามสำนวนการสอบสวนไม่ปรากฎความข้อนี้โดยชัดเจน ศาลชั้นต้นจึงสั่งไม่รับฟ้องอ้างว่าคดีนี้ควรขึ้นศาลทหาร และฟ้องโจทก์ไม่ชัดเจนพอให้จำเลยเข้าใจข้อหาได้ ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับให้ศาลชั้นต้นรับประทับฟ้องคดีนี้ไว้พิจารณา แต่อธิบดีผู้พิพากษาศาลอุทธรณ์มีความเห็นแย้งว่าควรพิพากษายืน จำเลยฎีกา อ้างว่าคดีนี้ควรขึ้นศาลทหาร ศาลฎีกาเห็นว่าตาม พ.ร.บ.ธรรมนูญศาลทหารมุ่งหมายจำกัดบุคคลและประเภทคดีไว้โดยเฉพาะที่จะขึ้นศาลทหาร เป็นข้อยกเว้นจากหลักใหญ่ในวิธีพิจารณาเท่านั้น ฉนั้นคดีที่ขึ้นศาลทหารจะต้องปรากฎโดยแน่ชัดว่าเป็นบุคคลที่อยู่ในอำนาจศาลทหาร และเป็นประเภทคดีที่ระบุไว้เท่านั้น คดีนี้ไม่มีหลักฐานอย่างใดที่จะแสดงว่าพักพวกของจำเลยอี ๒ คนนั้นเป็นบุคคลที่อยู่ในอำนาจศาลทหาร จึงต้องฟังว่าเป็นบุคคลสามัญซึ่งอยู่ในอำนาจศาลพลเรือนดังนี้คดีนี้ขึ้นศาลทหารไม่ได้ พิพากษายืน(เยี่ยม เลขวนิชธัมวิทักส์-เยี่ยม เลขวนิชธัมวิทักส์-ทิพปัญญา อ. บุปผเวส)ศาลชั้นต้น - ขุนเทพธนสารศาลอุทธรณ์ - พระนิติอาร+ - พระมนูภาพฯ+แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ