คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 126/2519หลักกฎหมาย: ในคดีอาญาเรื่องบุกรุก เพียงแต่จำเลยต่อสู้อ้างว่าที่พิพาทเป็นของจำเลยโดยครอบครองแต่ผู้เดียวตลอดมา ถึงแม้เป็นที่ดินมือเปล่า จะถือว่าเป็นเรื่องพิพาทกันในทางแพ่งไม่มีมูลความผิดทางอาญาเสียเลยทีเดียวไม่ได้ ศาลต้องพิจารณาจากพยานโจทก์และพยานจำเลยเสียก่อนว่า ข้อเท็จจริงเพียงพอที่จะฟังได้หรือไม่ว่า ที่พิพาทเป็นของผู้เสียหาย เมื่อยังไม่ได้วินิจฉัยจึงไม่ชอบด้วยวิธีพิจารณา พิพากษายกคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ให้พิจารณาพิพากษาใหม่ตามรูปคดีโจทก์ฟ้องว่า จำเลยบุกรุกเข้าไปในสวนยางและสวนมะม่วงของผู้เสียหายเพื่อครอบครองที่ดิน และตัดฟันต้นยางและต้นมะม่วง ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 358, 362, 365จำเลยให้การปฏิเสธระหว่างพิจารณา ผู้เสียหายขอถอนคำร้องทุกข์ ศาลชั้นต้นอนุญาตและจำหน่ายคดีเฉพาะข้อหาความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 358, 362ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 365 จำคุก 6 เดือน ปรับ 2,500 บาท โทษจำคุกรอไว้ 3 ปีจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์ฎีกาในปัญหาว่า ที่ดินที่โจทก์ฟ้องนี้ เมื่อผู้เสียหายกับจำเลยต่างอ้างว่าที่ดินพิพาทเป็นของตน และที่พิพาทเป็นที่ดินมือเปล่า กรณีเป็นเรื่องพิพาทกันในทางแพ่ง เพราะยังฟังเป็นยุติไม่ได้ ดังนี้ จึงไม่มีมูลความผิดทางอาญาหรือไม่ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ในคดีบุกรุก เพียงแต่จำเลยต่อสู้อ้างว่าที่พิพาทเป็นของจำเลย โดยครอบครองแต่ผู้เดียวตลอดมา ถึงแม้จะเป็นที่ดินมือเปล่า จะถือว่าเป็นเรื่องพิพาทกันในทางแพ่ง ไม่มีมูลความผิดทางอาญาเสียเลยทีเดียวยังไม่ได้ศาลจะต้องพิจารณาจากพยานโจทก์และพยานจำเลยเสียก่อนว่าข้อเท็จจริงเพียงพอที่จะฟังได้หรือไม่ว่าที่พิพาทเป็นของผู้เสียหาย เมื่อศาลอุทธรณ์ยังมิได้วินิจฉัย จึงยังไม่ชอบด้วยวิธีพิจารณาพิพากษาให้ยกคำพิพากษาของศาลอุทธรณ์ และให้ย้อนสำนวนคืนไปให้ศาลอุทธรณ์พิจารณาและพิพากษาใหม่ตามรูปคดี ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 126/2519พนักงานอัยการจังหวัดจันทบุรีโจทก์นายทองใบ หลีน้อยจำเลย ป.อ. ม. 365 ป.วิ.อ. ม. 208 (2)ในคดีอาญาเรื่องบุกรุก เพียงแต่จำเลยต่อสู้อ้างว่าที่พิพาทเป็นของจำเลยโดยครอบครองแต่ผู้เดียวตลอดมา ถึงแม้เป็นที่ดินมือเปล่า จะถือว่าเป็นเรื่องพิพาทกันในทางแพ่งไม่มีมูลความผิดทางอาญาเสียเลยทีเดียวไม่ได้ ศาลต้องพิจารณาจากพยานโจทก์และพยานจำเลยเสียก่อนว่า ข้อเท็จจริงเพียงพอที่จะฟังได้หรือไม่ว่า ที่พิพาทเป็นของผู้เสียหาย เมื่อยังไม่ได้วินิจฉัยจึงไม่ชอบด้วยวิธีพิจารณา พิพากษายกคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ให้พิจารณาพิพากษาใหม่ตามรูปคดีโจทก์ฟ้องว่า จำเลยบุกรุกเข้าไปในสวนยางและสวนมะม่วงของผู้เสียหายเพื่อครอบครองที่ดิน และตัดฟันต้นยางและต้นมะม่วง ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 358, 362, 365จำเลยให้การปฏิเสธระหว่างพิจารณา ผู้เสียหายขอถอนคำร้องทุกข์ ศาลชั้นต้นอนุญาตและจำหน่ายคดีเฉพาะข้อหาความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 358, 362ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 365 จำคุก 6 เดือน ปรับ 2,500 บาท โทษจำคุกรอไว้ 3 ปีจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์ฎีกาในปัญหาว่า ที่ดินที่โจทก์ฟ้องนี้ เมื่อผู้เสียหายกับจำเลยต่างอ้างว่าที่ดินพิพาทเป็นของตน และที่พิพาทเป็นที่ดินมือเปล่า กรณีเป็นเรื่องพิพาทกันในทางแพ่ง เพราะยังฟังเป็นยุติไม่ได้ ดังนี้ จึงไม่มีมูลความผิดทางอาญาหรือไม่ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ในคดีบุกรุก เพียงแต่จำเลยต่อสู้อ้างว่าที่พิพาทเป็นของจำเลย โดยครอบครองแต่ผู้เดียวตลอดมา ถึงแม้จะเป็นที่ดินมือเปล่า จะถือว่าเป็นเรื่องพิพาทกันในทางแพ่ง ไม่มีมูลความผิดทางอาญาเสียเลยทีเดียวยังไม่ได้ศาลจะต้องพิจารณาจากพยานโจทก์และพยานจำเลยเสียก่อนว่าข้อเท็จจริงเพียงพอที่จะฟังได้หรือไม่ว่าที่พิพาทเป็นของผู้เสียหาย เมื่อศาลอุทธรณ์ยังมิได้วินิจฉัย จึงยังไม่ชอบด้วยวิธีพิจารณาพิพากษาให้ยกคำพิพากษาของศาลอุทธรณ์ และให้ย้อนสำนวนคืนไปให้ศาลอุทธรณ์พิจารณาและพิพากษาใหม่ตามรูปคดี(เดช วุฒิสิงห์ชัย-ถนอม ครูไพศาล-แถม ดุลยสุข)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยบุกรุกเข้าไปในสวนยางและสวนมะม่วงของผู้เสียหายเพื่อครอบครองที่ดิน และตัดฟันต้นยางและต้นมะม่วง ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 358, 362, 365จำเลยให้การปฏิเสธระหว่างพิจารณา ผู้เสียหายขอถอนคำร้องทุกข์ ศาลชั้นต้นอนุญาตและจำหน่ายคดีเฉพาะข้อหาความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 358, 362ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 365 จำคุก 6 เดือน ปรับ 2,500 บาท โทษจำคุกรอไว้ 3 ปีจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์ฎีกาในปัญหาว่า ที่ดินที่โจทก์ฟ้องนี้ เมื่อผู้เสียหายกับจำเลยต่างอ้างว่าที่ดินพิพาทเป็นของตน และที่พิพาทเป็นที่ดินมือเปล่า กรณีเป็นเรื่องพิพาทกันในทางแพ่ง เพราะยังฟังเป็นยุติไม่ได้ ดังนี้ จึงไม่มีมูลความผิดทางอาญาหรือไม่ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ในคดีบุกรุก เพียงแต่จำเลยต่อสู้อ้างว่าที่พิพาทเป็นของจำเลย โดยครอบครองแต่ผู้เดียวตลอดมา ถึงแม้จะเป็นที่ดินมือเปล่า จะถือว่าเป็นเรื่องพิพาทกันในทางแพ่ง ไม่มีมูลความผิดทางอาญาเสียเลยทีเดียวยังไม่ได้ศาลจะต้องพิจารณาจากพยานโจทก์และพยานจำเลยเสียก่อนว่าข้อเท็จจริงเพียงพอที่จะฟังได้หรือไม่ว่าที่พิพาทเป็นของผู้เสียหาย เมื่อศาลอุทธรณ์ยังมิได้วินิจฉัย จึงยังไม่ชอบด้วยวิธีพิจารณาพิพากษาให้ยกคำพิพากษาของศาลอุทธรณ์ และให้ย้อนสำนวนคืนไปให้ศาลอุทธรณ์พิจารณาและพิพากษาใหม่ตามรูปคดี ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 126/2519พนักงานอัยการจังหวัดจันทบุรีโจทก์นายทองใบ หลีน้อยจำเลย ป.อ. ม. 365 ป.วิ.อ. ม. 208 (2)ในคดีอาญาเรื่องบุกรุก เพียงแต่จำเลยต่อสู้อ้างว่าที่พิพาทเป็นของจำเลยโดยครอบครองแต่ผู้เดียวตลอดมา ถึงแม้เป็นที่ดินมือเปล่า จะถือว่าเป็นเรื่องพิพาทกันในทางแพ่งไม่มีมูลความผิดทางอาญาเสียเลยทีเดียวไม่ได้ ศาลต้องพิจารณาจากพยานโจทก์และพยานจำเลยเสียก่อนว่า ข้อเท็จจริงเพียงพอที่จะฟังได้หรือไม่ว่า ที่พิพาทเป็นของผู้เสียหาย เมื่อยังไม่ได้วินิจฉัยจึงไม่ชอบด้วยวิธีพิจารณา พิพากษายกคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ให้พิจารณาพิพากษาใหม่ตามรูปคดีโจทก์ฟ้องว่า จำเลยบุกรุกเข้าไปในสวนยางและสวนมะม่วงของผู้เสียหายเพื่อครอบครองที่ดิน และตัดฟันต้นยางและต้นมะม่วง ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 358, 362, 365จำเลยให้การปฏิเสธระหว่างพิจารณา ผู้เสียหายขอถอนคำร้องทุกข์ ศาลชั้นต้นอนุญาตและจำหน่ายคดีเฉพาะข้อหาความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 358, 362ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 365 จำคุก 6 เดือน ปรับ 2,500 บาท โทษจำคุกรอไว้ 3 ปีจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์ฎีกาในปัญหาว่า ที่ดินที่โจทก์ฟ้องนี้ เมื่อผู้เสียหายกับจำเลยต่างอ้างว่าที่ดินพิพาทเป็นของตน และที่พิพาทเป็นที่ดินมือเปล่า กรณีเป็นเรื่องพิพาทกันในทางแพ่ง เพราะยังฟังเป็นยุติไม่ได้ ดังนี้ จึงไม่มีมูลความผิดทางอาญาหรือไม่ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ในคดีบุกรุก เพียงแต่จำเลยต่อสู้อ้างว่าที่พิพาทเป็นของจำเลย โดยครอบครองแต่ผู้เดียวตลอดมา ถึงแม้จะเป็นที่ดินมือเปล่า จะถือว่าเป็นเรื่องพิพาทกันในทางแพ่ง ไม่มีมูลความผิดทางอาญาเสียเลยทีเดียวยังไม่ได้ศาลจะต้องพิจารณาจากพยานโจทก์และพยานจำเลยเสียก่อนว่าข้อเท็จจริงเพียงพอที่จะฟังได้หรือไม่ว่าที่พิพาทเป็นของผู้เสียหาย เมื่อศาลอุทธรณ์ยังมิได้วินิจฉัย จึงยังไม่ชอบด้วยวิธีพิจารณาพิพากษาให้ยกคำพิพากษาของศาลอุทธรณ์ และให้ย้อนสำนวนคืนไปให้ศาลอุทธรณ์พิจารณาและพิพากษาใหม่ตามรูปคดี(เดช วุฒิสิงห์ชัย-ถนอม ครูไพศาล-แถม ดุลยสุข)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ