phoneee/thai-legal-corpus huggingface dataset:
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5468/2537หลักกฎหมาย: ในคำฟ้องมีลายมือชื่อทนายความของโจทก์ที่ 2 ลงไว้ในช่องลายมือชื่อโจทก์ ผู้เรียงและผู้พิมพ์เพียงผู้เดียว จึงเป็นกรณีคำฟ้องมิได้ลงลายมือชื่อโจทก์ที่ 1 เป็นคำฟ้องที่ไม่บริบูรณ์ตาม ป.วิ.พ. มาตรา 67 (5) ในส่วนของโจทก์ที่ 1 แต่ ส.ทนายความของโจทก์ที่ 1 ก็ได้ดำเนินกระบวนพิจารณาตลอดมาจนศาลชั้นต้นพิพากษาคดีโดยศาลชั้นต้นมิได้ดำเนินการแก้ไขข้อบกพร่องให้บริบูรณ์ตาม ป.วิ.พ. มาตรา 18 วรรคสอง ศาลอุทธรณ์ควรพิพากษายกคำพิพากษาศาลชั้นต้นเพื่อให้ศาลชั้นต้นดำเนินกระบวนพิจารณาโดยให้โจทก์ที่ 1 ลงลายมือชื่อในคำฟ้องเสียให้บริบูรณ์แล้วพิพากษาใหม่ ที่ศาลอุทธรณ์พิพากษายกฟ้องโจทก์ที่ 1 ด้วยเหตุที่โจทก์ที่ 1 มิได้ลงลายมือชื่อในคำฟ้องโดยมิได้ให้โอกาสโจทก์ที่ 1 ดำเนินการแก้ไขข้อผิดพลาดดังกล่าวเป็นการไม่ชอบ ศาลฎีกายกคำพิพากษาศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ให้ศาลชั้นต้นจัดการให้โจทก์ที่ 1 ลงลายมือชื่อในคำฟ้องแล้วพิพากษาใหม่ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5468/2537นางสำราญ สมใจ กับพวกโจทก์นายหาญ รื่นเริง กับพวกจำเลย ป.วิ.พ. ม. 18, ม. 67 (5), ม. 243, ม. 247ในคำฟ้องมีลายมือชื่อทนายความของโจทก์ที่ 2 ลงไว้ในช่องลายมือชื่อโจทก์ ผู้เรียงและผู้พิมพ์เพียงผู้เดียว จึงเป็นกรณีคำฟ้องมิได้ลงลายมือชื่อโจทก์ที่ 1 เป็นคำฟ้องที่ไม่บริบูรณ์ตาม ป.วิ.พ. มาตรา 67 (5) ในส่วนของโจทก์ที่ 1 แต่ ส.ทนายความของโจทก์ที่ 1 ก็ได้ดำเนินกระบวนพิจารณาตลอดมาจนศาลชั้นต้นพิพากษาคดีโดยศาลชั้นต้นมิได้ดำเนินการแก้ไขข้อบกพร่องให้บริบูรณ์ตาม ป.วิ.พ. มาตรา 18 วรรคสอง ศาลอุทธรณ์ควรพิพากษายกคำพิพากษาศาลชั้นต้นเพื่อให้ศาลชั้นต้นดำเนินกระบวนพิจารณาโดยให้โจทก์ที่ 1 ลงลายมือชื่อในคำฟ้องเสียให้บริบูรณ์แล้วพิพากษาใหม่ ที่ศาลอุทธรณ์พิพากษายกฟ้องโจทก์ที่ 1 ด้วยเหตุที่โจทก์ที่ 1 มิได้ลงลายมือชื่อในคำฟ้องโดยมิได้ให้โอกาสโจทก์ที่ 1 ดำเนินการแก้ไขข้อผิดพลาดดังกล่าวเป็นการไม่ชอบ ศาลฎีกายกคำพิพากษาศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ให้ศาลชั้นต้นจัดการให้โจทก์ที่ 1 ลงลายมือชื่อในคำฟ้องแล้วพิพากษาใหม่(สถิตย์ ไพเราะ-นิเวศน์ คำผอง-สมคิด ไตรโสรัส)ศาลแพ่ง - นายอรรถพร บู่สาลีศาลอุทธรณ์ - นายบุญศรี แก้วสารแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5468/2537นางสำราญ สมใจ กับพวกโจทก์นายหาญ รื่นเริง กับพวกจำเลย ป.วิ.พ. ม. 18, ม. 67 (5), ม. 243, ม. 247ในคำฟ้องมีลายมือชื่อทนายความของโจทก์ที่ 2 ลงไว้ในช่องลายมือชื่อโจทก์ ผู้เรียงและผู้พิมพ์เพียงผู้เดียว จึงเป็นกรณีคำฟ้องมิได้ลงลายมือชื่อโจทก์ที่ 1 เป็นคำฟ้องที่ไม่บริบูรณ์ตาม ป.วิ.พ. มาตรา 67 (5) ในส่วนของโจทก์ที่ 1 แต่ ส.ทนายความของโจทก์ที่ 1 ก็ได้ดำเนินกระบวนพิจารณาตลอดมาจนศาลชั้นต้นพิพากษาคดีโดยศาลชั้นต้นมิได้ดำเนินการแก้ไขข้อบกพร่องให้บริบูรณ์ตาม ป.วิ.พ. มาตรา 18 วรรคสอง ศาลอุทธรณ์ควรพิพากษายกคำพิพากษาศาลชั้นต้นเพื่อให้ศาลชั้นต้นดำเนินกระบวนพิจารณาโดยให้โจทก์ที่ 1 ลงลายมือชื่อในคำฟ้องเสียให้บริบูรณ์แล้วพิพากษาใหม่ ที่ศาลอุทธรณ์พิพากษายกฟ้องโจทก์ที่ 1 ด้วยเหตุที่โจทก์ที่ 1 มิได้ลงลายมือชื่อในคำฟ้องโดยมิได้ให้โอกาสโจทก์ที่ 1 ดำเนินการแก้ไขข้อผิดพลาดดังกล่าวเป็นการไม่ชอบ ศาลฎีกายกคำพิพากษาศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ให้ศาลชั้นต้นจัดการให้โจทก์ที่ 1 ลงลายมือชื่อในคำฟ้องแล้วพิพากษาใหม่(สถิตย์ ไพเราะ-นิเวศน์ คำผอง-สมคิด ไตรโสรัส)ศาลแพ่ง - นายอรรถพร บู่สาลีศาลอุทธรณ์ - นายบุญศรี แก้วสารแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศนายทะเบียนกลางประกาศนายทะเบียนกลางเรื่องบริษัทประกันภัยที่นายทะเบียนกลางให้ความเห็นชอบพ.ศ. ๒๕๕๗[๑] ตามที่ได้มีประกาศนายทะเบียนกลาง เรื่องบริษัทประกันภัยที่นายทะเบียนกลางให้ความเห็นชอบ ลงวันที่ ๒๐ ตุลาคม ๒๕๓๗ ไว้แล้วนั้นโดยที่ประกาศดังกล่าวนายทะเบียนกลางได้ให้ความเห็นชอบบริษัทประกันภัยตามกฎหมายว่าด้วยการประกันวินาศภัยที่ได้รับใบอนุญาตให้ประกอบกิจการประเภทประกันภัยรถจากกรมการประกันภัยกระทรวงพาณิชย์เป็นบริษัทประกันภัยที่ผู้ได้รับใบอนุญาตประกอบการขนส่งสามารถนำสัญญาประกันภัยและกรมธรรม์ประกันภัยซึ่งทำกับบริษัทประกันภัยดังกล่าวมาวางเป็นหลักทรัพย์ตามกฎหมายว่าด้วยการขนส่งทางบกได้แต่เนื่องจากปัจจุบันพระราชบัญญัติคณะกรรมการกำกับและส่งเสริมการประกอบธุรกิจประกันภัยพ.ศ. ๒๕๕๐ได้บัญญัติให้คณะกรรมการกำกับและส่งเสริมการประกอบธุรกิจประกันภัยมีอำนาจหน้าที่ในการกำกับดูแลการประกอบธุรกิจประกันภัยแทนกรมการประกันภัยกระทรวงพาณิชย์ ดังนั้นเพื่อให้การดำเนินการตามกฎหมายว่าด้วยการขนส่งทางบกสอดคล้องกับกฎหมายว่าด้วยคณะกรรมการกำกับและส่งเสริมการประกอบธุรกิจประกันภัยดังกล่าวอาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๕๒ แห่งพระราชบัญญัติการขนส่งทางบก พ.ศ. ๒๕๒๒ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติการขนส่งทางบก (ฉบับที่ ๕) พ.ศ. ๒๕๓๕นายทะเบียนกลางออกประกาศไว้ ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ ให้ยกเลิกประกาศนายทะเบียนกลางเรื่อง บริษัทประกันภัยที่นายทะเบียนกลางให้ความเห็นชอบ ลงวันที่ ๒๐ ตุลาคม พ.ศ.๒๕๓๗ข้อ ๒ ให้บริษัทประกันภัยที่ได้รับใบอนุญาตให้ประกอบธุรกิจประกันวินาศภัยประเภทการประกันภัยรถตามกฎหมายว่าด้วยการประกันวินาศภัยเป็นบริษัทประกันภัยที่นายทะเบียนกลางให้ความเห็นชอบให้ผู้ได้รับใบอนุญาตประกอบการขนส่งสามารถนำสัญญาประกันภัยและกรมธรรม์ประกันภัยซึ่งทำกับบริษัทประกันภัยดังกล่าวมาวางเป็นหลักทรัพย์สำหรับการชดใช้ค่าเสียหายที่เป็นค่าใช้จ่ายเบื้องต้นเพื่อประกันความเสียหายอันเกิดแก่ชีวิตหรือร่างกายของบุคคลภายนอกได้ประกาศณ วันที่ ๒๙ เมษายน พ.ศ. ๒๕๕๗อัฌษไธค์รัตนดิลก ณ ภูเก็ตอธิบดีกรมการขนส่งทางบกนายทะเบียนกลางปริยานุช/ผู้จัดทำ๒๙ พฤษภาคม๒๕๕๗พจนา/ผู้ตรวจ๓๐ มิถุนายน๒๕๕๗[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๓๑/ตอนพิเศษ ๘๖ ง/หน้า ๒๒/๒๗ พฤษภาคม ๒๕๕๗
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 98/2487หลักกฎหมาย: โจทก์ฟ้องว่าจำเลยนำไพ่กระดาษจากเมืองต่างประเทศเข้ามาในราชอาณาจักรไทยโดยมิได้รับอนุญาตจากอธิบดีกรมสรรพสามิตขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติไพ่ พ.ศ.2481 มาตรา 4 และให้ริบไพ่ของกลางดั่งนี้ ศาลจะพิพากษาให้ริบไพ่ของกลางนั้นไม่ได้ ส่วนการที่จะเป็นผิดตามมาตราอื่นนั้นศาลจะยกขึ้นมาพิจารณาเพื่อริบไพ่ไม่ได้ เป็นการนอกฟ้อง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 98/2487อัยการตรังโจทก์นายงินแส แซ่เตียวจำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 28 พ.ร.บ.ไพ่ พ.ศ.2481 ม. 4, ม. 14 พ.ร.บ.ไพ่ (ฉบับที่ 2) พ.ศ.2482 ม. 3 ป.วิ.อ. ม. 192โจทก์ฟ้องว่าจำเลยนำไพ่กระดาษจากเมืองต่างประเทศเข้ามาในราชอาณาจักรไทยโดยมิได้รับอนุญาตจากอธิบดีกรมสรรพสามิตขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติไพ่ พ.ศ.2481 มาตรา 4 และให้ริบไพ่ของกลางดั่งนี้ ศาลจะพิพากษาให้ริบไพ่ของกลางนั้นไม่ได้ ส่วนการที่จะเป็นผิดตามมาตราอื่นนั้นศาลจะยกขึ้นมาพิจารณาเพื่อริบไพ่ไม่ได้ เป็นการนอกฟ้อง(ทิพปัญญา อ. บุปผเวส-ชม จามรมาน-ธรรมบัณฑิต บุนยะปานะ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 98/2487อัยการตรังโจทก์นายงินแส แซ่เตียวจำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 28 พ.ร.บ.ไพ่ พ.ศ.2481 ม. 4, ม. 14 พ.ร.บ.ไพ่ (ฉบับที่ 2) พ.ศ.2482 ม. 3 ป.วิ.อ. ม. 192โจทก์ฟ้องว่าจำเลยนำไพ่กระดาษจากเมืองต่างประเทศเข้ามาในราชอาณาจักรไทยโดยมิได้รับอนุญาตจากอธิบดีกรมสรรพสามิตขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติไพ่ พ.ศ.2481 มาตรา 4 และให้ริบไพ่ของกลางดั่งนี้ ศาลจะพิพากษาให้ริบไพ่ของกลางนั้นไม่ได้ ส่วนการที่จะเป็นผิดตามมาตราอื่นนั้นศาลจะยกขึ้นมาพิจารณาเพื่อริบไพ่ไม่ได้ เป็นการนอกฟ้อง(ทิพปัญญา อ. บุปผเวส-ชม จามรมาน-ธรรมบัณฑิต บุนยะปานะ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
กฎกระทรวงกฎกระทรวงฉบับที่9 (พ.ศ. 2522)ออกตามความในพระราชบัญญัติโบราณสถานโบราณวัตถุศิลปวัตถุและพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติพ.ศ.2504----------อาศัยอำนาจตามความในมาตรา 6 และมาตรา 13 แห่งพระราชบัญญัติโบราณสถาน โบราณวัตถุ ศิลปวัตถุ และพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติพ.ศ. 2504 รัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้ข้อ 1 ให้ยกเลิกกฎกระทรวง ฉบับที่ 2 (พ.ศ.2504) ออกตามความในพระราชบัญญัติโบราณสถาน โบราณวัตถุ ศิลปวัตถุและพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ พ.ศ.2504ข้อ 2 ให้ผู้เข้าชมโบราณสถานดังต่อไปนี้เสียค่าธรรมเนียมการเข้าชมครั้งละสองบาทต่อหนึ่งคนเว้นแต่การเข้าชมในวันเทศกาลหรือโอกาสพิเศษ ซึ่งอธิบดีกรมศิลปากรประกาศไม่เรียกเก็บค่าธรรมเนียมการเข้าชม (1)จังหวัดนครราชสีมา ได้แก่โบราณสถานปราสาทหินพิมาย อำเภอพิมาย (2)จังหวัดบุรีรัมย์ ได้แก่โบราณสถานปราสาทหินเขาพนมรุ้ง อำเภอนางรอง (3) จังหวัดพระนครศรีอยุธยาได้แก่(ก) โบราณสถานวัดพระศรีสรรเพชญและพระราชวังโบราณ อำเภอพระนครศรีอยุธยา(ข) โบราณสถานวัดมหาธาตุ อำเภอพระนครศรีอยุธยา(ค) โบราณสถานวัดราชบูรณะ อำเภอพระนครศรีอยุธยา (4)จังหวัดเพชรบุรี ได้แก่โบราณสถานเขาวัง (พระราชวังพระนครคีรี) อำเภอเมืองเพชรบุรี (5)จังหวัดสุโขทัย ได้แก่(ก) โบราณสถานเมืองศรีสัชนาลัย อำเภอศรีสัชนาลัย(ข) โบราณสถานวัดมหาธาตุ อำเภอเมืองสุโขทัย(ค) โบราณสถานวัดศรีชุม อำเภอเมืองสุโขทัยข้อ 3 ให้บุคคลต่อไปนี้เข้าชมโบราณสถานได้โดยไม่ต้องเสียค่าธรรมเนียม (1)พระภิกษุสามเณรในพระพุทธศาสนา นักพรตและนักบวชในศาสนาอื่น (2)นิสิต นักศึกษา และนักเรียนในเครื่องแบบ (3)ผู้เยี่ยมเยียนซึ่งกรมศิลปากรเป็นผู้ต้อนรับ (4)ผู้ที่มีอุปการคุณแก่กิจการโบราณสถานตามหลักเกณฑ์ที่อธิบดีกำหนด (5)สมาชิกของสภาการพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติให้ไว้ ณ วันที่ 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2522ก่อสวัสดิ์พาณิชย์รัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ------------------------------------------------------------หมายเหตุ:- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือเนื่องจากกฎกระทรวงฉบับที่ 2 (2504) ออกตามความในพระราชบัญญัติโบราณสถานโบราณวัตถุ ศิลปวัตถุ และพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ พ.ศ.2504กำหนดโบราณสถานที่จะต้องเสียค่าธรรมเนียมการเข้าชมไว้เพียงสองแห่ง บัดนี้สมควรกำหนดโบราณสถานที่จะต้องเสียค่าธรรมเนียมการเข้าชมเพิ่มจากที่กำหนดไว้แล้ว และนอกจากนี้สมควรยกเว้นการเก็บค่าธรรมเนียมการเข้าชมแก่บุคคลบางประเภทด้วย จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้
กฎกระทรวงกฎกระทรวงฉบับที่๔๑ (พ.ศ. ๒๕๓๐)ออกตามความในพระราชบัญญัติพิกัดอัตราค่าภาคหลวงแร่พ.ศ.๒๕๐๙--------------- อาศัยอำนาจตามความในมาตรา๖ แห่งพระราชบัญญัติพิกัดอัตราค่าภาคหลวงแร่ พ.ศ. ๒๕๐๙ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติพิกัดอัตราค่าภาคหลวงแร่(ฉบับที่ ๓)พ.ศ. ๒๕๒๒ และมาตรา ๙แห่งพระราชบัญญัติพิกัดอัตราค่าภาคหลวงแร่ พ.ศ. ๒๕๐๙รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมออกกฎกระทรวงไว้ดังต่อไปนี้ ข้อ๑ ให้เพิ่มความต่อไปนี้เป็น (๙)ของเลขลำดับ ๔๕ ของ (ก) แร่ แห่งบัญชีแร่และอัตราค่าภาคหลวงแร่ท้ายกฎกระทรวง ฉบับที่ ๒๓(พ.ศ. ๒๕๒๓) ออกตามความในพระราชบัญญัติพิกัดอัตราค่าภาคหลวงแร่ พ.ศ. ๒๕๐๙ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยกฎกระทรวง ฉบับที่ ๒๙ (พ.ศ. ๒๕๒๘)ออกตามความในพระราชบัญญัติพิกัดอัตราค่าภาคหลวงแร่ พ.ศ. ๒๕๐๙[ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย] ข้อ๒ ให้เพิ่มความต่อไปนี้เป็นเลขลำดับ๕๕ เลขลำดับ ๕๖ และเลขลำดับ ๕๗ของ (ก) แร่แห่งบัญชีแร่และอัตราค่าภาคหลวงแร่ท้ายกฎกระทรวง ฉบับที่ ๒๓ (พ.ศ. ๒๕๒๓)ออกตามความในพระราชบัญญัติพิกัดอัตราค่าภาคหลวงแร่ พ.ศ.๒๕๐๙ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยกฎกระทรวง ฉบับที่ ๒๘ (พ.ศ. ๒๕๒๖)ออกตามความในพระราชบัญญัติพิกัดอัตราค่าภาคหลวงแร่ พ.ศ. ๒๕๐๙[ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย] ให้ไว้ณ วันที่ ๒ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๓๐ ประมวล สภาวสุ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม------------------------------------------------------------------------------------------------------หมายเหตุ:-เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ เนื่องจากในปัจจุบันได้มีการยื่นคำขอประทานบัตรเพื่อทำเหมืองแร่ดิกไคต์ แร่พาโกไดต์และแร่หินสบู่ แต่ยังมิได้มีการกำหนดอัตราค่าภาคหลวงแร่สำหรับแร่เหล่านี้ไว้นอกจากนั้นได้มีกฎกระทรวง ฉบับที่ ๖๕(พ.ศ. ๒๕๓๐)ออกตามความในพระราชบัญญัติแร่ พ.ศ. ๒๕๑๐กำหนดให้หินชนวนเป็นหินประดับเพิ่มขึ้นแต่ยังมิได้มีการกำหนดอัตราค่าภาคหลวงแร่สำหรับหินชนวนไว้ สมควรกำหนดอัตราค่าภาคหลวงแร่สำหรับแร่ดังกล่าว จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้[รก.๒๕๓๐/๒๕๔/๕๑พ./๗ ธันวาคม ๒๕๓๐]
ประกาศกระทรวงอุตสาหกรรมฉบับที่ 3635 (พ.ศ. 2549)ออกตามความในพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมพ.ศ. 2511เรื่อง ยกเลิกและกําหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมน้ําผลไม้ : น้ําส้ม----------------------------อื่นๆ - โดยที่เป็นการสมควรปรับปรุงมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมน้ําผลไม้ : น้ําส้ม มาตรฐานเลขที่ มอก. 99 - 2517 อาศัยอํานาจตามความในมาตรา 15 แห่งพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม พ.ศ. 2511 รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมออกประกาศยกเลิกประกาศกระทรวงอุตสาหกรรม ฉบับที่ 112 (พ.ศ. 2517) ออกตามความในพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม พ.ศ. 2511 เรื่อง กําหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมน้ําผลไม้ : น้ําส้ม ลงวันที่ 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2517 และออกประกาศกําหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมน้ําผลไม้ : น้ําส้ม มาตรฐานเลขที่ มอก. 99 - 2549 ขึ้นใหม่ ดังมีรายการละเอียดต่อท้ายประกาศนี้ ทั้งนี้ ให้มีผลเมื่อพ้นกําหนด 90 วัน นับแต่วันที่ประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปผู้มีอํานาจลงนาม - ประกาศ ณ วันที่ 20 ธันวาคม พ.ศ. 2549 โฆสิต ปั้นเปี่ยมรัษฏ์รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 704/2498หลักกฎหมาย: เมื่อคู่ความตกลงท้ากันเป็นข้อแพ้ชนะในข้อที่ว่าเมื่อตรวจสอบเขตที่ดินแล้วถ้าที่ดินพิพาทตกอยู่ในเขตโฉนดของฝ่ายใด อีกฝ่ายหนึ่งยอมยกให้แก่ฝ่ายนั้นเช่นนี้ศาลต้องวินิจฉัยไปตามประเด็นที่ท้ากันเท่านั้นแต่ถ้าการตรวจสอบเขตที่ดินยังไม่พอจะให้ชี้ขาดไปตามที่คู่ความท้ากันแล้วศาลจะต้องดำเนินการพิจารณาพิพากษาไปตามประเด็นในคดี ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 704/2498นายทองหล่อ เฉยวิชิตโจทก์นายปา พุ่มเปียจำเลย ป.วิ.พ. ม. 183, ม. 138เมื่อคู่ความตกลงท้ากันเป็นข้อแพ้ชนะในข้อที่ว่าเมื่อตรวจสอบเขตที่ดินแล้วถ้าที่ดินพิพาทตกอยู่ในเขตโฉนดของฝ่ายใด อีกฝ่ายหนึ่งยอมยกให้แก่ฝ่ายนั้นเช่นนี้ศาลต้องวินิจฉัยไปตามประเด็นที่ท้ากันเท่านั้นแต่ถ้าการตรวจสอบเขตที่ดินยังไม่พอจะให้ชี้ขาดไปตามที่คู่ความท้ากันแล้วศาลจะต้องดำเนินการพิจารณาพิพากษาไปตามประเด็นในคดี(ดุลยทัณฑ์ชนาณัติ-ดุลยพากย์สุวมัณฑ์-มนูกิจวิมลอรรถ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 704/2498นายทองหล่อ เฉยวิชิตโจทก์นายปา พุ่มเปียจำเลย ป.วิ.พ. ม. 183, ม. 138เมื่อคู่ความตกลงท้ากันเป็นข้อแพ้ชนะในข้อที่ว่าเมื่อตรวจสอบเขตที่ดินแล้วถ้าที่ดินพิพาทตกอยู่ในเขตโฉนดของฝ่ายใด อีกฝ่ายหนึ่งยอมยกให้แก่ฝ่ายนั้นเช่นนี้ศาลต้องวินิจฉัยไปตามประเด็นที่ท้ากันเท่านั้นแต่ถ้าการตรวจสอบเขตที่ดินยังไม่พอจะให้ชี้ขาดไปตามที่คู่ความท้ากันแล้วศาลจะต้องดำเนินการพิจารณาพิพากษาไปตามประเด็นในคดี(ดุลยทัณฑ์ชนาณัติ-ดุลยพากย์สุวมัณฑ์-มนูกิจวิมลอรรถ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลหนองไฮข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลหนองไฮเรื่องการลดหย่อนภาษีบำรุงท้องที่ พ.ศ. ๒๕๕๘[๑] อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๗๑แห่งพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล พ.ศ. ๒๕๓๗ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล (ฉบับที่ ๕)พ.ศ. ๒๕๔๖ ประกอบกับมาตรา ๒๒ (๑) แห่งพระราชบัญญัติภาษีบำรุงท้องที่ พ.ศ. ๒๕๐๘ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติภาษีบำรุงท้องที่(ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๔๓ องค์การบริหารส่วนตำบลหนองไฮโดยได้รับความเห็นชอบจากสภาองค์การบริหารส่วนตำบลหนองไฮและนายอำเภอเสนางคนิคม จึงตราข้อบัญญัติไว้ ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ ข้อบัญญัตินี้เรียกว่าข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลหนองไฮ เรื่อง การลดหย่อนภาษีบำรุงท้องที่พ.ศ. ๒๕๕๘ข้อ ๒ ข้อบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันที่ได้ประกาศโดยเปิดเผยณ สำนักงานองค์การบริหารส่วนตำบลหนองไฮแล้วเจ็ดวันข้อ ๓ บรรดาข้อบังคับกฎ ระเบียบคำสั่งอื่นใดในส่วนที่ได้ตราไว้ในข้อบัญญัตินี้หรือซึ่งขัดหรือแย้งกับข้อบัญญัตินี้ให้ใช้ข้อบัญญัตินี้แทนข้อ ๔ ในข้อบัญญัตินี้ที่ดิน หมายความว่าพื้นที่ดินและให้หมายความรวมถึงพื้นที่ที่เป็นภูเขาหรือที่มีน้ำด้วยเจ้าของที่ดิน หมายความว่าบุคคลหรือคณะบุคคล ไม่ว่าจะเป็นบุคคลธรรมดาหรือนิติบุคคลซึ่งมีกรรมสิทธิ์ในที่ดินหรือครอบครองอยู่ในที่ดินที่ไม่เป็นกรรมสิทธิ์ของเอกชนปี หมายความว่า ปีปฏิทินข้อ ๕ ให้บุคคลธรรมดาหรือนิติบุคคลซึ่งเป็นเจ้าของที่ดินแปลงเดียวหรือหลายแปลงที่อยู่ในจังหวัดอำนาจเจริญในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลหนองไฮและใช้ที่ดินนั้นเป็นที่อยู่อาศัยของตนเป็นที่เลี้ยงสัตว์ของตนหรือประกอบกสิกรรมของตนให้ลดหย่อนไม่ต้องเสียภาษีบำรุงท้องที่ตามหลักเกณฑ์ ดังต่อไปนี้บุคคลธรรมดาหรือนิติบุคคลซึ่งมีที่ดินในพื้นที่เขตองค์การบริหารส่วนตำบลหนองไฮให้ลดหย่อนไม่ต้องเสียภาษีบำรุงท้องที่ได้ไม่เกินสามไร่ในกรณีที่บุคคลธรรมดาหลายคนเป็นเจ้าของที่ดินร่วมกันให้ได้รับการลดหย่อนรวมกันตามเกณฑ์ที่กำหนดไว้ในวรรคสองการลดหย่อนตามหลักเกณฑ์ในข้อนี้ ให้ได้รับการลดหย่อนสำหรับที่ดินอยู่ในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลหนองไฮอำเภอเสนางคนิคม จังหวัดอำนาจเจริญข้อ ๖ ให้นายกองค์การบริหารส่วนตำบลหนองไฮมีหน้าที่รักษาการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตินี้และให้มีอำนาจออกระเบียบคำสั่ง ประกาศ และแต่งตั้งเจ้าหน้าที่เพื่อปฏิบัติการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตินี้ประกาศณ วันที่ ๙ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๕๘นิวัฒน์ขัมภะกิจนายกองค์การบริหารส่วนตำบลหนองไฮปริยานุช/ผู้จัดทำ๒ กันยายน ๒๕๕๘วิศนี/ผู้ตรวจ๑๔ กันยายน๒๕๕๘[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๓๒/ตอนพิเศษ ๒๐๑ ง/หน้า ๘๗/๑ กันยายน ๒๕๕๘
กฎกระทรวงฉบับที่ ๓๒(พ.ศ. ๒๕๑๙)ออกตามความในพระราชบัญญัติเงินตราพ.ศ. ๒๕๐๑[๑] อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๕ และมาตรา ๑๐ แห่งพระราชบัญญัติเงินตราพ.ศ. ๒๕๐๑ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้ให้กำหนดชนิด ราคา โลหะอัตราเนื้อโลหะ น้ำหนัก ขนาด อัตราเผื่อเหลือเผื่อขาด ลวดลายและลักษณะอื่น ๆของเหรียญกษาปณ์ ตามบัญชีท้ายกฎกระทรวงนี้ให้ไว้ ณ วันที่ ๔ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๑๙เสวตร เปี่ยมพงศ์สานต์รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง[เอกสารแนบท้าย]๑.บัญชีท้ายกฎกระทรวง ฉบับที่ ๓๒ (พ.ศ. ๒๕๑๙) ออกตามความในพระราชบัญญัติเงินตรา พ.ศ.๒๕๐๑(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือโดยที่เป็นการสมควรปรับปรุงเหรียญกษาปณ์ราคายี่สิบห้าสตางค์เสียใหม่โดยจัดทำเป็นเหรียญกษาปณ์ทองเหลือง มีลวดลายสวยงามและมีข้อความบอกราคาที่สามารถเห็นได้ชัดเจนยิ่งขึ้นอันจะทำให้สะดวกแก่การใช้สอย จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้ปิยะธิดา/ปรับปรุง๑๐ พฤษภาคม๒๕๖๑[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๙๓/ตอนที่ ๑๒๙/ฉบับพิเศษ หน้า ๙๖/๑๕ ตุลาคม ๒๕๑๙
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 613579หลักกฎหมาย: คดีที่เอกชนยื่นฟ้องกรมส่งเสริมสหกรณ์และกรมตรวจบัญชีสหกรณ์ ซึ่งเป็นหน่วยงานทางปกครองว่า ผู้ฟ้องคดีเป็นสมาชิกและทำสัญญาฝากเงินกับสหกรณ์เครดิตยูเนี่ยนคลองจั่น จำกัด ได้รับความเสียหายจากการที่กรมส่งเสริมสหกรณ์และกรมตรวจบัญชีสหกรณ์ละเลยต่อหน้าที่ในการกำกับดูแลสหกรณ์เครดิตยูเนี่ยนคลองจั่น จำกัด เป็นเหตุให้มีการทุจริตยักยอกเงินของสหกรณ์ทำให้สหกรณ์มียอดขาดทุน และเป็นเหตุให้ผู้ฟ้องคดีไม่อาจได้คืนเงินฝากจากสหกรณ์ โดยมีคำขอให้ชดใช้เงินให้แก่ผู้ฟ้องคดี จึงเป็นการฟ้องว่าผู้ถูกฟ้องคดีทั้งสองละเลยต่อหน้าที่ตามที่มีกฎหมายกำหนดหน้าที่ให้ต้องปฏิบัติในการกำกับดูแลสหกรณ์จนเป็นเหตุให้คณะกรรมการดำเนินการสหกรณ์บริหารงานไม่เป็นไปตามกฎหมาย ข้อบังคับ และระเบียบของสหกรณ์ ก่อให้เกิดความเสียหายแก่ผู้ฟ้องคดี ซึ่งเข้าลักษณะเป็นคดีพิพาทเกี่ยวกับการกระทำละเมิดของหน่วยงานทางปกครองหรือเจ้าหน้าที่ของรัฐอันเกิดจากการละเลยต่อหน้าที่ตามที่กฎหมายกำหนดให้ต้องปฏิบัติหรือปฏิบัติหน้าที่ดังกล่าวล่าช้าเกินสมควร ตามมาตรา ๙ วรรคหนึ่ง (๓) แห่งพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง พ.ศ.๒๕๔๒ ซึ่งอยู่ในอำนาจพิจารณาพิพากษาของศาลปกครอง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำวินิจฉัยที่ 70/2560ศาลปกครองกลางศาลผู้ส่งความเห็นศาลแพ่งศาลผู้รับความเห็นนายกฤติน อัศววิชัยผู้ฟ้องคดีกรมส่งเสริมสหกรณ์ ที่ 1 กับพวกรวม 2 คนผู้ถูกฟ้องคดี รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2560 พ.ร.บ.จัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง พ.ศ.2542 พ.ร.บ.สหกรณ์ พ.ศ.2542 ป.พ.พ. กฎกระทรวงแบ่งส่วนราชการ กรมส่งเสริมสหกรณ์ กระทรวงเกษตรและสหกรณ์ พ.ศ.2545 กฎกระทรวงแบ่งส่วนราชการ กรมตรวจบัญชีสหกรณ์ กระทรวงเกษตรและสหกรณ์ พ.ศ.2545 คดีที่เอกชนยื่นฟ้องกรมส่งเสริมสหกรณ์และกรมตรวจบัญชีสหกรณ์ ซึ่งเป็นหน่วยงานทางปกครองว่า ผู้ฟ้องคดีเป็นสมาชิกและทำสัญญาฝากเงินกับสหกรณ์เครดิตยูเนี่ยนคลองจั่น จำกัด ได้รับความเสียหายจากการที่กรมส่งเสริมสหกรณ์และกรมตรวจบัญชีสหกรณ์ละเลยต่อหน้าที่ในการกำกับดูแลสหกรณ์เครดิตยูเนี่ยนคลองจั่น จำกัด เป็นเหตุให้มีการทุจริตยักยอกเงินของสหกรณ์ทำให้สหกรณ์มียอดขาดทุน และเป็นเหตุให้ผู้ฟ้องคดีไม่อาจได้คืนเงินฝากจากสหกรณ์ โดยมีคำขอให้ชดใช้เงินให้แก่ผู้ฟ้องคดี จึงเป็นการฟ้องว่าผู้ถูกฟ้องคดีทั้งสองละเลยต่อหน้าที่ตามที่มีกฎหมายกำหนดหน้าที่ให้ต้องปฏิบัติในการกำกับดูแลสหกรณ์จนเป็นเหตุให้คณะกรรมการดำเนินการสหกรณ์บริหารงานไม่เป็นไปตามกฎหมาย ข้อบังคับ และระเบียบของสหกรณ์ ก่อให้เกิดความเสียหายแก่ผู้ฟ้องคดี ซึ่งเข้าลักษณะเป็นคดีพิพาทเกี่ยวกับการกระทำละเมิดของหน่วยงานทางปกครองหรือเจ้าหน้าที่ของรัฐอันเกิดจากการละเลยต่อหน้าที่ตามที่กฎหมายกำหนดให้ต้องปฏิบัติหรือปฏิบัติหน้าที่ดังกล่าวล่าช้าเกินสมควร ตามมาตรา ๙ วรรคหนึ่ง (๓) แห่งพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง พ.ศ.๒๕๔๒ ซึ่งอยู่ในอำนาจพิจารณาพิพากษาของศาลปกครอง()แหล่งที่มาส่วนเลขานุการคณะกรรมการวินิจฉัยฯแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุเขตอำนาจศาลเกี่ยวกับพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง พ.ศ. 2542 มาตรา 9 วรรคหนึ่ง (3)
ประกาศกระทรวงอุตสาหกรรมฉบับที่ 4773 (พ.ศ. 2559)ออกตามความในพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมพ.ศ. 2511เรื่อง กําหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมยาง - การหาปริมาณโลหะโดยเครื่องอะตอมิกแอบซอร์ปชันสเปกโทรเมตรี -เล่ม 4 : การหาปริมาณแมงกานีส-----------------------------------อื่นๆ - อาศัยอํานาจตามความในมาตรา 15 แห่งพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม พ.ศ. 2511 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม (ฉบับที่ 7) พ.ศ. 2558 รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมออกประกาศกําหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม ยาง - การหาปริมาณโลหะโดยเครื่องอะตอมิกแอบซอร์ปชันสเปกโทรเมตรี - เล่ม 4 : การหาปริมาณแมงกานีส มาตรฐานเลขที่ มอก. 2652 เล่ม 4 - 2558 ไว้ ดังมีรายละเอียดต่อท้ายประกาศนี้ ทั้งนี้ ให้มีผลตั้งแต่วันที่ประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปผู้มีอํานาจลงนาม - ประกาศ ณ วันที่ 26 มกราคม พ.ศ. 2559 อรรชกา สีบุญเรืองรัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม
ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรีประกาศสำนักนายกรัฐมนตรีเรื่องการแบ่งส่วนราชการในมหาวิทยาลัยรามคำแหง[๑] อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๗แห่งพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยรามคำแหงพ.ศ. ๒๕๑๔ นายกรัฐมนตรีออกประกาศไว้ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ให้ยกเลิกประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง การแบ่งส่วนราชการในมหาวิทยาลัยรามคำแหงลงวันที่ ๒๙ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๑๗ข้อ ๒ให้แบ่งส่วนราชการของมหาวิทยาลัยรามคำแหงดังนี้(๑) สำนักงานอธิการบดี(๒) คณะนิติศาสตร์(๓) คณะบริหารธุรกิจ(๔) คณะมนุษยศาสตร์(๕) คณะรัฐศาสตร์(๖) คณะวิทยาศาสตร์(๗) คณะศึกษาศาสตร์(๘) คณะเศรษฐศาสตร์(๙) สำนักบริการทางวิชาการและทดสอบประเมินผล(๑๐) สำนักหอสมุดกลางประกาศ ณ วันที่ ๑๑ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๑๘หม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ ปราโมชนายกรัฐมนตรีมณฑิตา/ผู้จัดทำ๓ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๔วิภา/ผู้ตรวจ๒๗ พฤษภาคม ๒๕๕๔[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๙๒/ตอนที่ ๑๕๙/ฉบับพิเศษ หน้า ๑๓/๑๔ สิงหาคม ๒๕๑๘
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 512/2474หลักกฎหมาย: สัญญาค้ำประกันที่มีกำหนดเวลาเมื่อเจ้าหนี้ยอมผ่อนเวลาให้ลูกหนี้ต่อไปจากสัญญาเดิมโดยมิได้รับความยินยอมจากผู้ค้ำประกัน ๆ หลุดพ้นจากความรับผิดชอบได้ความว่าจำเลยที่ ๑ กู้เงินโจทก์ไป ๒๐๐ บาท จำเลยที่ ๒ เป็นผู้ค้ำประกัน ต่อมา โจทก์กับ จำเลยที่ ๑ แลที่ ๒ ได้ทำยอมกันต่ออำเภอว่า จำเลยที่ ๑ จะนำเงินมาชำระให้ โจทก์วันที่ ๑๒ มีนาคม พ.ศ.๒๔๗๒ แล จำเลยที่ ๒ เป็นผู้ค้ำประกันตามเดิม ครั้นถึงกำหนด โจทก์กลับยอมให้ จำเลยที่ ๑ ผ่อนเวลาชำระหนี้ไปจนถึงวันที่ ๕ เมษายน พ.ศ.๒๔๗๓ โดยจำเลยที่ ๒ มิได้ตกลงยินยอมด้วยดังนี้ ศาลฎีกาตัดสินว่า จำเลยที่ ๒ หลุดพ้นจากฐานะผุ้ค้ำประกันตามประมวลแพ่ง ม.๗๐๐โจทก์หมดอำนาจที่จะเรียกหนี้รายนี้จากจำเลยที่ ๒ จึงให้ยกฟ้อง โจทก์ฉะเพาะคดีส่วนตัว จำเลยที่ ๒ เสีย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 512/2474นายเต้า แซ่ลิ้มโจทก์นายแจ๊ที่ ๑ นายเกี๋ย ที่ ๒จำเลย ป.พ.พ. ม. 700สัญญาค้ำประกันที่มีกำหนดเวลาเมื่อเจ้าหนี้ยอมผ่อนเวลาให้ลูกหนี้ต่อไปจากสัญญาเดิมโดยมิได้รับความยินยอมจากผู้ค้ำประกัน ๆ หลุดพ้นจากความรับผิดชอบได้ความว่าจำเลยที่ ๑ กู้เงินโจทก์ไป ๒๐๐ บาท จำเลยที่ ๒ เป็นผู้ค้ำประกัน ต่อมา โจทก์กับ จำเลยที่ ๑ แลที่ ๒ ได้ทำยอมกันต่ออำเภอว่า จำเลยที่ ๑ จะนำเงินมาชำระให้ โจทก์วันที่ ๑๒ มีนาคม พ.ศ.๒๔๗๒ แล จำเลยที่ ๒ เป็นผู้ค้ำประกันตามเดิม ครั้นถึงกำหนด โจทก์กลับยอมให้ จำเลยที่ ๑ ผ่อนเวลาชำระหนี้ไปจนถึงวันที่ ๕ เมษายน พ.ศ.๒๔๗๓ โดยจำเลยที่ ๒ มิได้ตกลงยินยอมด้วยดังนี้ ศาลฎีกาตัดสินว่า จำเลยที่ ๒ หลุดพ้นจากฐานะผุ้ค้ำประกันตามประมวลแพ่ง ม.๗๐๐โจทก์หมดอำนาจที่จะเรียกหนี้รายนี้จากจำเลยที่ ๒ จึงให้ยกฟ้อง โจทก์ฉะเพาะคดีส่วนตัว จำเลยที่ ๒ เสีย(หริศ-ศรี-นล)ศาลชั้นต้น - พระราชปัญญาศาลอุทธรณ์ - พระยา+ธรรมแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ได้ความว่าจำเลยที่ ๑ กู้เงินโจทก์ไป ๒๐๐ บาท จำเลยที่ ๒ เป็นผู้ค้ำประกัน ต่อมา โจทก์กับ จำเลยที่ ๑ แลที่ ๒ ได้ทำยอมกันต่ออำเภอว่า จำเลยที่ ๑ จะนำเงินมาชำระให้ โจทก์วันที่ ๑๒ มีนาคม พ.ศ.๒๔๗๒ แล จำเลยที่ ๒ เป็นผู้ค้ำประกันตามเดิม ครั้นถึงกำหนด โจทก์กลับยอมให้ จำเลยที่ ๑ ผ่อนเวลาชำระหนี้ไปจนถึงวันที่ ๕ เมษายน พ.ศ.๒๔๗๓ โดยจำเลยที่ ๒ มิได้ตกลงยินยอมด้วยดังนี้ ศาลฎีกาตัดสินว่า จำเลยที่ ๒ หลุดพ้นจากฐานะผุ้ค้ำประกันตามประมวลแพ่ง ม.๗๐๐โจทก์หมดอำนาจที่จะเรียกหนี้รายนี้จากจำเลยที่ ๒ จึงให้ยกฟ้อง โจทก์ฉะเพาะคดีส่วนตัว จำเลยที่ ๒ เสีย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 512/2474นายเต้า แซ่ลิ้มโจทก์นายแจ๊ที่ ๑ นายเกี๋ย ที่ ๒จำเลย ป.พ.พ. ม. 700สัญญาค้ำประกันที่มีกำหนดเวลาเมื่อเจ้าหนี้ยอมผ่อนเวลาให้ลูกหนี้ต่อไปจากสัญญาเดิมโดยมิได้รับความยินยอมจากผู้ค้ำประกัน ๆ หลุดพ้นจากความรับผิดชอบได้ความว่าจำเลยที่ ๑ กู้เงินโจทก์ไป ๒๐๐ บาท จำเลยที่ ๒ เป็นผู้ค้ำประกัน ต่อมา โจทก์กับ จำเลยที่ ๑ แลที่ ๒ ได้ทำยอมกันต่ออำเภอว่า จำเลยที่ ๑ จะนำเงินมาชำระให้ โจทก์วันที่ ๑๒ มีนาคม พ.ศ.๒๔๗๒ แล จำเลยที่ ๒ เป็นผู้ค้ำประกันตามเดิม ครั้นถึงกำหนด โจทก์กลับยอมให้ จำเลยที่ ๑ ผ่อนเวลาชำระหนี้ไปจนถึงวันที่ ๕ เมษายน พ.ศ.๒๔๗๓ โดยจำเลยที่ ๒ มิได้ตกลงยินยอมด้วยดังนี้ ศาลฎีกาตัดสินว่า จำเลยที่ ๒ หลุดพ้นจากฐานะผุ้ค้ำประกันตามประมวลแพ่ง ม.๗๐๐โจทก์หมดอำนาจที่จะเรียกหนี้รายนี้จากจำเลยที่ ๒ จึงให้ยกฟ้อง โจทก์ฉะเพาะคดีส่วนตัว จำเลยที่ ๒ เสีย(หริศ-ศรี-นล)ศาลชั้นต้น - พระราชปัญญาศาลอุทธรณ์ - พระยา+ธรรมแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
พระราชบัญญัติช่วยอาชีพและวิชาชีพ พุทธศักราช 2484 (ยกเลิก)พระราชบัญญัติ ช่วยอาชีพและวิชาชีพ พุทธศักราช ๒๔๘๔ และที่แก้ไขเพิ่มเติม (ยกเลิก)โปรดดูรายละเอียดของกฎหมายที่เว็บไซต์ราชกิจจานุเบกษา /