คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 55882หลักกฎหมาย: ความว่า จำเลยที่ 1 ทั้งสองสำนวนอุทธรณ์ ศาลแรงงานกลางมีคำสั่งว่า อุทธรณ์ของจำเลยที่ 1 เป็นอุทธรณ์ในข้อเท็จจริงซึ่งต้องห้าม จึงไม่รับ จำเลยที่ 1 เห็นว่า อุทธรณ์ของจำเลยที่ 1 ทุกข้อเป็นปัญหาข้อกฎหมายโปรดมีคำสั่งรับอุทธรณ์ของจำเลยที่ 1ทั้งสองสำนวนไว้พิจารณาต่อไป หมายเหตุ โจทก์ทั้งสองยังไม่ได้รับสำเนาคำร้อง คดีทั้งสองสำนวนนี้ ศาลแรงงานกลางมีคำสั่ง รวมพิจารณาพิพากษาเข้าด้วยกัน โดยให้เรียกโจทก์ ตามลำดับสำนวนว่า โจทก์ที่ 1 และโจทก์ที่ 2 ศาลแรงงานกลางพิพากษาให้จำเลยที่ 1 ชำระเงิน จำนวน 41,160 บาท ให้แก่โจทก์ที่ 1 และให้ชำระเงิน จำนวน 42,440.74 บาท ให้แก่โจทก์ที่ 2 ยกฟ้องจำเลยที่ 2 คำขออื่นของโจทก์ที่ 1 และโจทก์ที่ 2 ให้ยกเสีย จำเลยที่ 1 ทั้งสองสำนวนอุทธรณ์ ศาลแรงงานกลางมีคำสั่งไม่รับ (อันดับ 114) จำเลยที่ 1 ยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่งไม่รับอุทธรณ์ศาลแรงงานกลางมีคำสั่งว่า ศาลแรงงานกลางมีคำสั่ง ไม่รับอุทธรณ์ของจำเลยที่ 1 เมื่อวันที่ 17 กรกฎาคม 2538จำเลยที่ 1 อุทธรณ์คำสั่งวันนี้ ซึ่งพ้นกำหนด 15 วันนับแต่วันที่ศาลมีคำสั่งแล้ว จึงไม่รับคำร้องอุทธรณ์คำสั่ง(อันดับ 120) จำเลยที่ 1 ยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่งว่า จำเลยที่ 1ยื่นอุทธรณ์เมื่อวันที่ 17 กรกฎาคม 2538 และได้รอฟังคำสั่งอยู่เป็นเวลาเกือบ 17 นาฬิกา เจ้าหน้าที่ศาลได้แจ้งว่าไม่ต้องรอฟังคำสั่งเพราะเสนอให้ไม่ทัน ต่อมาวันที่ 31 กรกฎาคม 2538 จำเลยที่ 1 ได้ติดตามเพื่อทราบคำสั่งจึงทราบว่าศาลมีคำสั่งไม่รับอุทธรณ์ของจำเลยที่ 1 ถือว่า จำเลยที่ 1 ได้ทราบคำสั่งเมื่อวันที่ 31 กรกฎาคม 2538 การที่จำเลยที่ 1 ยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่งไม่รับอุทธรณ์ ในวันที่ 4 สิงหาคม 2538 จึงไม่พ้นกำหนดที่จะยื่นคำร้อง อุทธรณ์คำสั่ง โปรดมีคำสั่งรับอุทธรณ์และคำร้องอุทธรณ์คำสั่ง ของจำเลยที่ 1 ทั้งสองสำนวนไว้พิจารณา ศาลแรงงานกลางมีคำสั่งว่า รับคำร้องอุทธรณ์คำสั่งฉบับลงวันที่ 4 สิงหาคม2538 ของจำเลยที่ 1 สำเนาให้โจทก์ แล้วส่งสำนวนไปศาลฎีกา (อันดับ 123)คำสั่ง พิเคราะห์แล้ว จำเลยที่ 1 ยื่นอุทธรณ์วันที่ 17 กรกฎาคม 2538 ศาลแรงงานกลางสั่งในวันเดียวกันว่า ไม่รับอุทธรณ์ ตามแบบพิมพ์ท้ายอุทธรณ์ซึ่งทนายจำเลยที่ 1 ลงลายมือชื่อเป็นผู้อุทธรณ์มีข้อความว่า รอฟังคำสั่งอยู่ ถ้าไม่รอให้ถือว่าทราบแล้ว จึงต้องถือว่าจำเลยที่ 1 ได้ทราบคำสั่งของศาลแรงงานกลางที่ไม่รับอุทธรณ์ ในวันเดียวกันนั้นแล้ว ที่ศาลแรงงานกลางมีคำสั่ง ไม่รับอุทธรณ์คำสั่งของจำเลยที่ 1 เพราะพ้นกำหนด 15 วัน นับแต่วันที่ศาลมีคำสั่งนั้นชอบแล้ว ให้ยกคำร้อง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 2391 - 2392/2538นายพรประเสริฐหรือสุธา โชติสุดเสน่ห์โจทก์สมาคมวางแผนครอบครัวแห่งประเทศไทย กับพวก ฯลฯจำเลยสมาคมวางแผนครอบครัวแห่งประเทศไทย จำเลยที่ 1ผู้ยื่นคำร้อง พ.ร.บ.จัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ.2522 ม. 54ความว่า จำเลยที่ 1 ทั้งสองสำนวนอุทธรณ์ ศาลแรงงานกลางมีคำสั่งว่า อุทธรณ์ของจำเลยที่ 1 เป็นอุทธรณ์ในข้อเท็จจริงซึ่งต้องห้าม จึงไม่รับ จำเลยที่ 1 เห็นว่า อุทธรณ์ของจำเลยที่ 1 ทุกข้อเป็นปัญหาข้อกฎหมายโปรดมีคำสั่งรับอุทธรณ์ของจำเลยที่ 1ทั้งสองสำนวนไว้พิจารณาต่อไป หมายเหตุ โจทก์ทั้งสองยังไม่ได้รับสำเนาคำร้อง คดีทั้งสองสำนวนนี้ ศาลแรงงานกลางมีคำสั่ง รวมพิจารณาพิพากษาเข้าด้วยกัน โดยให้เรียกโจทก์ ตามลำดับสำนวนว่า โจทก์ที่ 1 และโจทก์ที่ 2 ศาลแรงงานกลางพิพากษาให้จำเลยที่ 1 ชำระเงิน จำนวน 41,160 บาท ให้แก่โจทก์ที่ 1 และให้ชำระเงิน จำนวน 42,440.74 บาท ให้แก่โจทก์ที่ 2 ยกฟ้องจำเลยที่ 2 คำขออื่นของโจทก์ที่ 1 และโจทก์ที่ 2 ให้ยกเสีย จำเลยที่ 1 ทั้งสองสำนวนอุทธรณ์ ศาลแรงงานกลางมีคำสั่งไม่รับ (อันดับ 114) จำเลยที่ 1 ยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่งไม่รับอุทธรณ์ศาลแรงงานกลางมีคำสั่งว่า ศาลแรงงานกลางมีคำสั่ง ไม่รับอุทธรณ์ของจำเลยที่ 1 เมื่อวันที่ 17 กรกฎาคม 2538จำเลยที่ 1 อุทธรณ์คำสั่งวันนี้ ซึ่งพ้นกำหนด 15 วันนับแต่วันที่ศาลมีคำสั่งแล้ว จึงไม่รับคำร้องอุทธรณ์คำสั่ง(อันดับ 120) จำเลยที่ 1 ยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่งว่า จำเลยที่ 1ยื่นอุทธรณ์เมื่อวันที่ 17 กรกฎาคม 2538 และได้รอฟังคำสั่งอยู่เป็นเวลาเกือบ 17 นาฬิกา เจ้าหน้าที่ศาลได้แจ้งว่าไม่ต้องรอฟังคำสั่งเพราะเสนอให้ไม่ทัน ต่อมาวันที่ 31 กรกฎาคม 2538 จำเลยที่ 1 ได้ติดตามเพื่อทราบคำสั่งจึงทราบว่าศาลมีคำสั่งไม่รับอุทธรณ์ของจำเลยที่ 1 ถือว่า จำเลยที่ 1 ได้ทราบคำสั่งเมื่อวันที่ 31 กรกฎาคม 2538 การที่จำเลยที่ 1 ยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่งไม่รับอุทธรณ์ ในวันที่ 4 สิงหาคม 2538 จึงไม่พ้นกำหนดที่จะยื่นคำร้อง อุทธรณ์คำสั่ง โปรดมีคำสั่งรับอุทธรณ์และคำร้องอุทธรณ์คำสั่ง ของจำเลยที่ 1 ทั้งสองสำนวนไว้พิจารณา ศาลแรงงานกลางมีคำสั่งว่า รับคำร้องอุทธรณ์คำสั่งฉบับลงวันที่ 4 สิงหาคม2538 ของจำเลยที่ 1 สำเนาให้โจทก์ แล้วส่งสำนวนไปศาลฎีกา (อันดับ 123)คำสั่ง พิเคราะห์แล้ว จำเลยที่ 1 ยื่นอุทธรณ์วันที่ 17 กรกฎาคม 2538 ศาลแรงงานกลางสั่งในวันเดียวกันว่า ไม่รับอุทธรณ์ ตามแบบพิมพ์ท้ายอุทธรณ์ซึ่งทนายจำเลยที่ 1 ลงลายมือชื่อเป็นผู้อุทธรณ์มีข้อความว่า รอฟังคำสั่งอยู่ ถ้าไม่รอให้ถือว่าทราบแล้ว จึงต้องถือว่าจำเลยที่ 1 ได้ทราบคำสั่งของศาลแรงงานกลางที่ไม่รับอุทธรณ์ ในวันเดียวกันนั้นแล้ว ที่ศาลแรงงานกลางมีคำสั่ง ไม่รับอุทธรณ์คำสั่งของจำเลยที่ 1 เพราะพ้นกำหนด 15 วัน นับแต่วันที่ศาลมีคำสั่งนั้นชอบแล้ว ให้ยกคำร้อง(สมพงษ์ สนธิเณร-พรชัย สมรรถเวช-พิมล สมานิตย์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 2391 - 2392/2538นายพรประเสริฐหรือสุธา โชติสุดเสน่ห์โจทก์สมาคมวางแผนครอบครัวแห่งประเทศไทย กับพวก ฯลฯจำเลยสมาคมวางแผนครอบครัวแห่งประเทศไทย จำเลยที่ 1ผู้ยื่นคำร้อง พ.ร.บ.จัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ.2522 ม. 54ความว่า จำเลยที่ 1 ทั้งสองสำนวนอุทธรณ์ ศาลแรงงานกลางมีคำสั่งว่า อุทธรณ์ของจำเลยที่ 1 เป็นอุทธรณ์ในข้อเท็จจริงซึ่งต้องห้าม จึงไม่รับ จำเลยที่ 1 เห็นว่า อุทธรณ์ของจำเลยที่ 1 ทุกข้อเป็นปัญหาข้อกฎหมายโปรดมีคำสั่งรับอุทธรณ์ของจำเลยที่ 1ทั้งสองสำนวนไว้พิจารณาต่อไป หมายเหตุ โจทก์ทั้งสองยังไม่ได้รับสำเนาคำร้อง คดีทั้งสองสำนวนนี้ ศาลแรงงานกลางมีคำสั่ง รวมพิจารณาพิพากษาเข้าด้วยกัน โดยให้เรียกโจทก์ ตามลำดับสำนวนว่า โจทก์ที่ 1 และโจทก์ที่ 2 ศาลแรงงานกลางพิพากษาให้จำเลยที่ 1 ชำระเงิน จำนวน 41,160 บาท ให้แก่โจทก์ที่ 1 และให้ชำระเงิน จำนวน 42,440.74 บาท ให้แก่โจทก์ที่ 2 ยกฟ้องจำเลยที่ 2 คำขออื่นของโจทก์ที่ 1 และโจทก์ที่ 2 ให้ยกเสีย จำเลยที่ 1 ทั้งสองสำนวนอุทธรณ์ ศาลแรงงานกลางมีคำสั่งไม่รับ (อันดับ 114) จำเลยที่ 1 ยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่งไม่รับอุทธรณ์ศาลแรงงานกลางมีคำสั่งว่า ศาลแรงงานกลางมีคำสั่ง ไม่รับอุทธรณ์ของจำเลยที่ 1 เมื่อวันที่ 17 กรกฎาคม 2538จำเลยที่ 1 อุทธรณ์คำสั่งวันนี้ ซึ่งพ้นกำหนด 15 วันนับแต่วันที่ศาลมีคำสั่งแล้ว จึงไม่รับคำร้องอุทธรณ์คำสั่ง(อันดับ 120) จำเลยที่ 1 ยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่งว่า จำเลยที่ 1ยื่นอุทธรณ์เมื่อวันที่ 17 กรกฎาคม 2538 และได้รอฟังคำสั่งอยู่เป็นเวลาเกือบ 17 นาฬิกา เจ้าหน้าที่ศาลได้แจ้งว่าไม่ต้องรอฟังคำสั่งเพราะเสนอให้ไม่ทัน ต่อมาวันที่ 31 กรกฎาคม 2538 จำเลยที่ 1 ได้ติดตามเพื่อทราบคำสั่งจึงทราบว่าศาลมีคำสั่งไม่รับอุทธรณ์ของจำเลยที่ 1 ถือว่า จำเลยที่ 1 ได้ทราบคำสั่งเมื่อวันที่ 31 กรกฎาคม 2538 การที่จำเลยที่ 1 ยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่งไม่รับอุทธรณ์ ในวันที่ 4 สิงหาคม 2538 จึงไม่พ้นกำหนดที่จะยื่นคำร้อง อุทธรณ์คำสั่ง โปรดมีคำสั่งรับอุทธรณ์และคำร้องอุทธรณ์คำสั่ง ของจำเลยที่ 1 ทั้งสองสำนวนไว้พิจารณา ศาลแรงงานกลางมีคำสั่งว่า รับคำร้องอุทธรณ์คำสั่งฉบับลงวันที่ 4 สิงหาคม2538 ของจำเลยที่ 1 สำเนาให้โจทก์ แล้วส่งสำนวนไปศาลฎีกา (อันดับ 123)คำสั่ง พิเคราะห์แล้ว จำเลยที่ 1 ยื่นอุทธรณ์วันที่ 17 กรกฎาคม 2538 ศาลแรงงานกลางสั่งในวันเดียวกันว่า ไม่รับอุทธรณ์ ตามแบบพิมพ์ท้ายอุทธรณ์ซึ่งทนายจำเลยที่ 1 ลงลายมือชื่อเป็นผู้อุทธรณ์มีข้อความว่า รอฟังคำสั่งอยู่ ถ้าไม่รอให้ถือว่าทราบแล้ว จึงต้องถือว่าจำเลยที่ 1 ได้ทราบคำสั่งของศาลแรงงานกลางที่ไม่รับอุทธรณ์ ในวันเดียวกันนั้นแล้ว ที่ศาลแรงงานกลางมีคำสั่ง ไม่รับอุทธรณ์คำสั่งของจำเลยที่ 1 เพราะพ้นกำหนด 15 วัน นับแต่วันที่ศาลมีคำสั่งนั้นชอบแล้ว ให้ยกคำร้อง(สมพงษ์ สนธิเณร-พรชัย สมรรถเวช-พิมล สมานิตย์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ