คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 728/2493หลักกฎหมาย: การฟ้องเท็จตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 158 นั้นต้องเป็นการฟ้องในคดีอาญาโจทก์ซึ่งเป็นจำเลยในคดีแพ่งเรื่องก่อนซึ่งศาลพิพากษาให้แพ้คดีได้กลับมาฟ้องจำเลยซึ่งเป็นโจทก์ในคดีก่อน หาว่าฟ้องเท็จเบิกความเท็จ และกระทำพยานเท็จ ขอให้ลงโทษตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 155, 157, 158, 115ศาลจังหวัดพัทลุงไต่สวนมูลฟ้องแล้วเห็นว่า คดีไม่มีมูลพิพากษายกฟ้องศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาอ้างเป็นข้อกฎหมาย 2 ข้อ คือ1. ที่ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า การฟ้องเท็จซึ่งจะมีผิดตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 158 นั้น ต้องเป็นฟ้องในคดีอาญา ซึ่งโจทก์เถียงว่า แม้เป็นคดีแพ่งก็มีผิด2. ที่ศาลล่างทั้ง 2 ไม่รับฟังคำเบิกความของ ท. โดยเห็นว่าไม่มีน้ำหนัก เพราะพยานปากนี้โจทก์ไม่ได้อ้างในคดีแพ่ง โจทก์โต้เถียงว่าไม่มีกฎหมายห้ามว่าพยานที่ไม่ได้เบิกความในคดีแพ่งไม่ให้รับฟังในคดีอาญาศาลฎีกาเห็นว่า ในข้อ 1 เป็นปัญหาข้อกฎหมาย แต่เห็นพ้องตามศาลอุทธรณ์เพราะการฟ้องเท็จตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 158 นั้นต้องเป็นการฟ้องกล่าวโทษ ซึ่งหมายถึงความอาญาจึงจะเป็นเรื่องมีโทษได้ ส่วนข้อ 2 เป็นการโต้เถียงข้อวินิจฉัยในคำพยานเป็นปัญหาข้อเท็จจริงพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 728/2493นายปาน แก้วจงโจทก์นายพิเชียร คงหาเพ็ชร ที่ 1 นายพร้อม ช่วยราย ที่ 2 นางสง ที่ 3 นายเปรม ที่ 4จำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 158การฟ้องเท็จตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 158 นั้นต้องเป็นการฟ้องในคดีอาญาโจทก์ซึ่งเป็นจำเลยในคดีแพ่งเรื่องก่อนซึ่งศาลพิพากษาให้แพ้คดีได้กลับมาฟ้องจำเลยซึ่งเป็นโจทก์ในคดีก่อน หาว่าฟ้องเท็จเบิกความเท็จ และกระทำพยานเท็จ ขอให้ลงโทษตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 155, 157, 158, 115ศาลจังหวัดพัทลุงไต่สวนมูลฟ้องแล้วเห็นว่า คดีไม่มีมูลพิพากษายกฟ้องศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาอ้างเป็นข้อกฎหมาย 2 ข้อ คือ1. ที่ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า การฟ้องเท็จซึ่งจะมีผิดตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 158 นั้น ต้องเป็นฟ้องในคดีอาญา ซึ่งโจทก์เถียงว่า แม้เป็นคดีแพ่งก็มีผิด2. ที่ศาลล่างทั้ง 2 ไม่รับฟังคำเบิกความของ ท. โดยเห็นว่าไม่มีน้ำหนัก เพราะพยานปากนี้โจทก์ไม่ได้อ้างในคดีแพ่ง โจทก์โต้เถียงว่าไม่มีกฎหมายห้ามว่าพยานที่ไม่ได้เบิกความในคดีแพ่งไม่ให้รับฟังในคดีอาญาศาลฎีกาเห็นว่า ในข้อ 1 เป็นปัญหาข้อกฎหมาย แต่เห็นพ้องตามศาลอุทธรณ์เพราะการฟ้องเท็จตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 158 นั้นต้องเป็นการฟ้องกล่าวโทษ ซึ่งหมายถึงความอาญาจึงจะเป็นเรื่องมีโทษได้ ส่วนข้อ 2 เป็นการโต้เถียงข้อวินิจฉัยในคำพยานเป็นปัญหาข้อเท็จจริงพิพากษายืน(ปรีชาวินิจฉัย-เลขวณิชธรรมวิทักษ์-มนูกิจวิมลอรรถ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ซึ่งเป็นจำเลยในคดีแพ่งเรื่องก่อนซึ่งศาลพิพากษาให้แพ้คดีได้กลับมาฟ้องจำเลยซึ่งเป็นโจทก์ในคดีก่อน หาว่าฟ้องเท็จเบิกความเท็จ และกระทำพยานเท็จ ขอให้ลงโทษตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 155, 157, 158, 115ศาลจังหวัดพัทลุงไต่สวนมูลฟ้องแล้วเห็นว่า คดีไม่มีมูลพิพากษายกฟ้องศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาอ้างเป็นข้อกฎหมาย 2 ข้อ คือ1. ที่ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า การฟ้องเท็จซึ่งจะมีผิดตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 158 นั้น ต้องเป็นฟ้องในคดีอาญา ซึ่งโจทก์เถียงว่า แม้เป็นคดีแพ่งก็มีผิด2. ที่ศาลล่างทั้ง 2 ไม่รับฟังคำเบิกความของ ท. โดยเห็นว่าไม่มีน้ำหนัก เพราะพยานปากนี้โจทก์ไม่ได้อ้างในคดีแพ่ง โจทก์โต้เถียงว่าไม่มีกฎหมายห้ามว่าพยานที่ไม่ได้เบิกความในคดีแพ่งไม่ให้รับฟังในคดีอาญาศาลฎีกาเห็นว่า ในข้อ 1 เป็นปัญหาข้อกฎหมาย แต่เห็นพ้องตามศาลอุทธรณ์เพราะการฟ้องเท็จตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 158 นั้นต้องเป็นการฟ้องกล่าวโทษ ซึ่งหมายถึงความอาญาจึงจะเป็นเรื่องมีโทษได้ ส่วนข้อ 2 เป็นการโต้เถียงข้อวินิจฉัยในคำพยานเป็นปัญหาข้อเท็จจริงพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 728/2493นายปาน แก้วจงโจทก์นายพิเชียร คงหาเพ็ชร ที่ 1 นายพร้อม ช่วยราย ที่ 2 นางสง ที่ 3 นายเปรม ที่ 4จำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 158การฟ้องเท็จตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 158 นั้นต้องเป็นการฟ้องในคดีอาญาโจทก์ซึ่งเป็นจำเลยในคดีแพ่งเรื่องก่อนซึ่งศาลพิพากษาให้แพ้คดีได้กลับมาฟ้องจำเลยซึ่งเป็นโจทก์ในคดีก่อน หาว่าฟ้องเท็จเบิกความเท็จ และกระทำพยานเท็จ ขอให้ลงโทษตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 155, 157, 158, 115ศาลจังหวัดพัทลุงไต่สวนมูลฟ้องแล้วเห็นว่า คดีไม่มีมูลพิพากษายกฟ้องศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาอ้างเป็นข้อกฎหมาย 2 ข้อ คือ1. ที่ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า การฟ้องเท็จซึ่งจะมีผิดตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 158 นั้น ต้องเป็นฟ้องในคดีอาญา ซึ่งโจทก์เถียงว่า แม้เป็นคดีแพ่งก็มีผิด2. ที่ศาลล่างทั้ง 2 ไม่รับฟังคำเบิกความของ ท. โดยเห็นว่าไม่มีน้ำหนัก เพราะพยานปากนี้โจทก์ไม่ได้อ้างในคดีแพ่ง โจทก์โต้เถียงว่าไม่มีกฎหมายห้ามว่าพยานที่ไม่ได้เบิกความในคดีแพ่งไม่ให้รับฟังในคดีอาญาศาลฎีกาเห็นว่า ในข้อ 1 เป็นปัญหาข้อกฎหมาย แต่เห็นพ้องตามศาลอุทธรณ์เพราะการฟ้องเท็จตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 158 นั้นต้องเป็นการฟ้องกล่าวโทษ ซึ่งหมายถึงความอาญาจึงจะเป็นเรื่องมีโทษได้ ส่วนข้อ 2 เป็นการโต้เถียงข้อวินิจฉัยในคำพยานเป็นปัญหาข้อเท็จจริงพิพากษายืน(ปรีชาวินิจฉัย-เลขวณิชธรรมวิทักษ์-มนูกิจวิมลอรรถ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ