คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1069/2510หลักกฎหมาย: การทำให้เกิดอันตรายแก่กายหรือจิตใจตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 295 จะต้องพิจารณาถึงพฤติการณ์แห่งการกระทำของจำเลย และบาดแผลของผู้เสียหายประกอบกัน ใช้มือชกต่อยและใช้เท้าเตะผู้เสียหาย มีบาดแผลที่หน้าผากข้างขวาถลอกโหนกแก้มขวาบวมเล็กน้อย รักษาประมาณ 5 วันหาย ไม่เป็นอันตรายแก่กายหรือจิตใจตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 295 จึงผิดเพียงตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 391โจทก์ฟ้องว่า จำเลยใช้มือชกต่อยและใช้เท้าเตะทำร้ายร่างกายผู้เสียหายถูกที่บริเวณหน้าและตะโพก เป็นเหตุให้ผู้เสียหายได้รับอันตรายแก่กายถึงบาดเจ็บ ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๙๕ จำเลยให้การรับสารภาพ ศาลชั้นต้นเห็นว่า ยังไม่ถึงขั้นเกิดอันตรายแก่กายหรือจิตใจตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๙๕ พิพากษาว่าจำเลยผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๙๑ ปรับ ๑๐๐ บาท ลดรับสารภาพกึ่งหนึ่งตามมาตรา ๗๘ คงปรับ ๕๐ บาท โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า การทำให้เกิดอันตรายแก่กายหรือจิตใจตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๙๕ จะต้องพิจารณาถึงพฤติการณ์แห่งการกระทำของจำเลยและบาดแผลของผู้เสียหายว่า การกระทำรุนแรงและบาดแผลมากน้อยเพียงไรประกอบกัน จำเลยทำร้ายผู้เสียหาย โดยใช้มือชกต่อยและใช้เท้าเตะถูกร่างกายผู้เสียหายรายงานการชันสูตรบาดแผลปรากฏว่า หน้าผากข้างขวาของผู้เสียหายถลอก โหนกแก้มขวาบวมเล็กน้อย รักษาประมาณ ๕ วันหายการกระทำของจำเลยไม่รุนแรงถึงขนาดอันตรายแก่กายหรือจิตใจของผู้เสียหาย ยังถือไม่ได้ว่าเป็นอันตรายแก่กายหรือจิตใจตาม มาตรา ๒๙๕ พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1069/2510พนักงานอัยการจังหวัดพิจิตรโจทก์นายวัน หรือสุวรรณ ประยูรยิ้มจำเลย ป.อ. ม. 295, ม. 391การทำให้เกิดอันตรายแก่กายหรือจิตใจตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 295 จะต้องพิจารณาถึงพฤติการณ์แห่งการกระทำของจำเลย และบาดแผลของผู้เสียหายประกอบกัน ใช้มือชกต่อยและใช้เท้าเตะผู้เสียหาย มีบาดแผลที่หน้าผากข้างขวาถลอกโหนกแก้มขวาบวมเล็กน้อย รักษาประมาณ 5 วันหาย ไม่เป็นอันตรายแก่กายหรือจิตใจตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 295 จึงผิดเพียงตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 391โจทก์ฟ้องว่า จำเลยใช้มือชกต่อยและใช้เท้าเตะทำร้ายร่างกายผู้เสียหายถูกที่บริเวณหน้าและตะโพก เป็นเหตุให้ผู้เสียหายได้รับอันตรายแก่กายถึงบาดเจ็บ ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๙๕ จำเลยให้การรับสารภาพ ศาลชั้นต้นเห็นว่า ยังไม่ถึงขั้นเกิดอันตรายแก่กายหรือจิตใจตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๙๕ พิพากษาว่าจำเลยผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๙๑ ปรับ ๑๐๐ บาท ลดรับสารภาพกึ่งหนึ่งตามมาตรา ๗๘ คงปรับ ๕๐ บาท โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า การทำให้เกิดอันตรายแก่กายหรือจิตใจตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๙๕ จะต้องพิจารณาถึงพฤติการณ์แห่งการกระทำของจำเลยและบาดแผลของผู้เสียหายว่า การกระทำรุนแรงและบาดแผลมากน้อยเพียงไรประกอบกัน จำเลยทำร้ายผู้เสียหาย โดยใช้มือชกต่อยและใช้เท้าเตะถูกร่างกายผู้เสียหายรายงานการชันสูตรบาดแผลปรากฏว่า หน้าผากข้างขวาของผู้เสียหายถลอก โหนกแก้มขวาบวมเล็กน้อย รักษาประมาณ ๕ วันหายการกระทำของจำเลยไม่รุนแรงถึงขนาดอันตรายแก่กายหรือจิตใจของผู้เสียหาย ยังถือไม่ได้ว่าเป็นอันตรายแก่กายหรือจิตใจตาม มาตรา ๒๙๕ พิพากษายืน(ลออง จุลกะเศียน-ชิต บุณยประภัศร-แถม สิริสาลี)ศาลจังหวัดพิจิตร - นายจำรูญ แย้มงามเหลือศาลอุทธรณ์ - นายบัญญัติ สุชารมณ์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยใช้มือชกต่อยและใช้เท้าเตะทำร้ายร่างกายผู้เสียหายถูกที่บริเวณหน้าและตะโพก เป็นเหตุให้ผู้เสียหายได้รับอันตรายแก่กายถึงบาดเจ็บ ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๙๕ จำเลยให้การรับสารภาพ ศาลชั้นต้นเห็นว่า ยังไม่ถึงขั้นเกิดอันตรายแก่กายหรือจิตใจตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๙๕ พิพากษาว่าจำเลยผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๙๑ ปรับ ๑๐๐ บาท ลดรับสารภาพกึ่งหนึ่งตามมาตรา ๗๘ คงปรับ ๕๐ บาท โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า การทำให้เกิดอันตรายแก่กายหรือจิตใจตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๙๕ จะต้องพิจารณาถึงพฤติการณ์แห่งการกระทำของจำเลยและบาดแผลของผู้เสียหายว่า การกระทำรุนแรงและบาดแผลมากน้อยเพียงไรประกอบกัน จำเลยทำร้ายผู้เสียหาย โดยใช้มือชกต่อยและใช้เท้าเตะถูกร่างกายผู้เสียหายรายงานการชันสูตรบาดแผลปรากฏว่า หน้าผากข้างขวาของผู้เสียหายถลอก โหนกแก้มขวาบวมเล็กน้อย รักษาประมาณ ๕ วันหายการกระทำของจำเลยไม่รุนแรงถึงขนาดอันตรายแก่กายหรือจิตใจของผู้เสียหาย ยังถือไม่ได้ว่าเป็นอันตรายแก่กายหรือจิตใจตาม มาตรา ๒๙๕ พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1069/2510พนักงานอัยการจังหวัดพิจิตรโจทก์นายวัน หรือสุวรรณ ประยูรยิ้มจำเลย ป.อ. ม. 295, ม. 391การทำให้เกิดอันตรายแก่กายหรือจิตใจตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 295 จะต้องพิจารณาถึงพฤติการณ์แห่งการกระทำของจำเลย และบาดแผลของผู้เสียหายประกอบกัน ใช้มือชกต่อยและใช้เท้าเตะผู้เสียหาย มีบาดแผลที่หน้าผากข้างขวาถลอกโหนกแก้มขวาบวมเล็กน้อย รักษาประมาณ 5 วันหาย ไม่เป็นอันตรายแก่กายหรือจิตใจตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 295 จึงผิดเพียงตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 391โจทก์ฟ้องว่า จำเลยใช้มือชกต่อยและใช้เท้าเตะทำร้ายร่างกายผู้เสียหายถูกที่บริเวณหน้าและตะโพก เป็นเหตุให้ผู้เสียหายได้รับอันตรายแก่กายถึงบาดเจ็บ ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๙๕ จำเลยให้การรับสารภาพ ศาลชั้นต้นเห็นว่า ยังไม่ถึงขั้นเกิดอันตรายแก่กายหรือจิตใจตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๙๕ พิพากษาว่าจำเลยผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๙๑ ปรับ ๑๐๐ บาท ลดรับสารภาพกึ่งหนึ่งตามมาตรา ๗๘ คงปรับ ๕๐ บาท โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า การทำให้เกิดอันตรายแก่กายหรือจิตใจตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๙๕ จะต้องพิจารณาถึงพฤติการณ์แห่งการกระทำของจำเลยและบาดแผลของผู้เสียหายว่า การกระทำรุนแรงและบาดแผลมากน้อยเพียงไรประกอบกัน จำเลยทำร้ายผู้เสียหาย โดยใช้มือชกต่อยและใช้เท้าเตะถูกร่างกายผู้เสียหายรายงานการชันสูตรบาดแผลปรากฏว่า หน้าผากข้างขวาของผู้เสียหายถลอก โหนกแก้มขวาบวมเล็กน้อย รักษาประมาณ ๕ วันหายการกระทำของจำเลยไม่รุนแรงถึงขนาดอันตรายแก่กายหรือจิตใจของผู้เสียหาย ยังถือไม่ได้ว่าเป็นอันตรายแก่กายหรือจิตใจตาม มาตรา ๒๙๕ พิพากษายืน(ลออง จุลกะเศียน-ชิต บุณยประภัศร-แถม สิริสาลี)ศาลจังหวัดพิจิตร - นายจำรูญ แย้มงามเหลือศาลอุทธรณ์ - นายบัญญัติ สุชารมณ์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ