คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 591/2472หลักกฎหมาย: โรงสีไฟปลูกในที่ของผู้อื่นเปนอสังหาริมทรัพย์จำนองโรงสีไฟต้องจดทะเบียนต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ เพียงแต่นายอำเภอเซ็นรับรู้แลรักษาสัญญาไว้ไม่เรียกว่าจดทะเบียนทางพิจารณาปรากฎว่าจำเลยเช่าที่ดินของเขาปลูกโรงสีไฟ ครั้นต่อมาจำเลยได้นำโรงสีไฟนี้ไปจำนองกับผู้ร้อง แต่ทำหนังสือสัญญากันเอง และนายอำเภอเซ็นชื่อรับรู้ไว้ในสัญญากับรักษาสัญญานั้นไว้ด้วย ๑ ฉะบับ ดังนี้ ปัญหามีว่าผู้ร้องจะมีบุริมสิทธิหรือไม่ ศาลเดิมให้ยกคำร้องเสีย ศาลอุทธรณ์ยืน แต่อ้างเหตุว่าโรงสีเปนสังหาริมทรัพย์ ไม่ใช่ส่วนควบของที่ดินตามประมวลแพ่ง ม.๑๐๙ แต่สัญญาทำไม่ถูกกฎหมายตามประมวลแพ่ง ม.๗๑๔ ให้ยกคำร้องเสีย ศาลฎีกาเห็นว่าโรงสีเปนอสังหาริมทรัพย์ตามประมวลแพ่ง ม.๑๐๐ การที่ให้นายอำเภอเซ็นรับรู้แลรักษาสัญญาไว้ ไม่เรียกว่าจดทะเบียนต่อเจ้าพนักงานเจ้าหน้าที่อันถูกต้องตามกฎหมาย ตามประมวลแพ่ง ม.๗๑๔ ผู้ร้องไม่มีบุริมสิทธิ ให้ยกคำร้องเสีย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 591/2472นายเบ๊งง่วนหลีโจทก์นายฉั่วจือเจง นางบุญช่วยจำเลยบริษัทเคี่ยมฮั่วเฮงผู้ร้อง ป.พ.พ. ม. 100, ม. 714, ม. 109โรงสีไฟปลูกในที่ของผู้อื่นเปนอสังหาริมทรัพย์จำนองโรงสีไฟต้องจดทะเบียนต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ เพียงแต่นายอำเภอเซ็นรับรู้แลรักษาสัญญาไว้ไม่เรียกว่าจดทะเบียนทางพิจารณาปรากฎว่าจำเลยเช่าที่ดินของเขาปลูกโรงสีไฟ ครั้นต่อมาจำเลยได้นำโรงสีไฟนี้ไปจำนองกับผู้ร้อง แต่ทำหนังสือสัญญากันเอง และนายอำเภอเซ็นชื่อรับรู้ไว้ในสัญญากับรักษาสัญญานั้นไว้ด้วย ๑ ฉะบับ ดังนี้ ปัญหามีว่าผู้ร้องจะมีบุริมสิทธิหรือไม่ ศาลเดิมให้ยกคำร้องเสีย ศาลอุทธรณ์ยืน แต่อ้างเหตุว่าโรงสีเปนสังหาริมทรัพย์ ไม่ใช่ส่วนควบของที่ดินตามประมวลแพ่ง ม.๑๐๙ แต่สัญญาทำไม่ถูกกฎหมายตามประมวลแพ่ง ม.๗๑๔ ให้ยกคำร้องเสีย ศาลฎีกาเห็นว่าโรงสีเปนอสังหาริมทรัพย์ตามประมวลแพ่ง ม.๑๐๐ การที่ให้นายอำเภอเซ็นรับรู้แลรักษาสัญญาไว้ ไม่เรียกว่าจดทะเบียนต่อเจ้าพนักงานเจ้าหน้าที่อันถูกต้องตามกฎหมาย ตามประมวลแพ่ง ม.๗๑๔ ผู้ร้องไม่มีบุริมสิทธิ ให้ยกคำร้องเสีย(ศรี-หริศ-วิชัย)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ทางพิจารณาปรากฎว่าจำเลยเช่าที่ดินของเขาปลูกโรงสีไฟ ครั้นต่อมาจำเลยได้นำโรงสีไฟนี้ไปจำนองกับผู้ร้อง แต่ทำหนังสือสัญญากันเอง และนายอำเภอเซ็นชื่อรับรู้ไว้ในสัญญากับรักษาสัญญานั้นไว้ด้วย ๑ ฉะบับ ดังนี้ ปัญหามีว่าผู้ร้องจะมีบุริมสิทธิหรือไม่ ศาลเดิมให้ยกคำร้องเสีย ศาลอุทธรณ์ยืน แต่อ้างเหตุว่าโรงสีเปนสังหาริมทรัพย์ ไม่ใช่ส่วนควบของที่ดินตามประมวลแพ่ง ม.๑๐๙ แต่สัญญาทำไม่ถูกกฎหมายตามประมวลแพ่ง ม.๗๑๔ ให้ยกคำร้องเสีย ศาลฎีกาเห็นว่าโรงสีเปนอสังหาริมทรัพย์ตามประมวลแพ่ง ม.๑๐๐ การที่ให้นายอำเภอเซ็นรับรู้แลรักษาสัญญาไว้ ไม่เรียกว่าจดทะเบียนต่อเจ้าพนักงานเจ้าหน้าที่อันถูกต้องตามกฎหมาย ตามประมวลแพ่ง ม.๗๑๔ ผู้ร้องไม่มีบุริมสิทธิ ให้ยกคำร้องเสีย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 591/2472นายเบ๊งง่วนหลีโจทก์นายฉั่วจือเจง นางบุญช่วยจำเลยบริษัทเคี่ยมฮั่วเฮงผู้ร้อง ป.พ.พ. ม. 100, ม. 714, ม. 109โรงสีไฟปลูกในที่ของผู้อื่นเปนอสังหาริมทรัพย์จำนองโรงสีไฟต้องจดทะเบียนต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ เพียงแต่นายอำเภอเซ็นรับรู้แลรักษาสัญญาไว้ไม่เรียกว่าจดทะเบียนทางพิจารณาปรากฎว่าจำเลยเช่าที่ดินของเขาปลูกโรงสีไฟ ครั้นต่อมาจำเลยได้นำโรงสีไฟนี้ไปจำนองกับผู้ร้อง แต่ทำหนังสือสัญญากันเอง และนายอำเภอเซ็นชื่อรับรู้ไว้ในสัญญากับรักษาสัญญานั้นไว้ด้วย ๑ ฉะบับ ดังนี้ ปัญหามีว่าผู้ร้องจะมีบุริมสิทธิหรือไม่ ศาลเดิมให้ยกคำร้องเสีย ศาลอุทธรณ์ยืน แต่อ้างเหตุว่าโรงสีเปนสังหาริมทรัพย์ ไม่ใช่ส่วนควบของที่ดินตามประมวลแพ่ง ม.๑๐๙ แต่สัญญาทำไม่ถูกกฎหมายตามประมวลแพ่ง ม.๗๑๔ ให้ยกคำร้องเสีย ศาลฎีกาเห็นว่าโรงสีเปนอสังหาริมทรัพย์ตามประมวลแพ่ง ม.๑๐๐ การที่ให้นายอำเภอเซ็นรับรู้แลรักษาสัญญาไว้ ไม่เรียกว่าจดทะเบียนต่อเจ้าพนักงานเจ้าหน้าที่อันถูกต้องตามกฎหมาย ตามประมวลแพ่ง ม.๗๑๔ ผู้ร้องไม่มีบุริมสิทธิ ให้ยกคำร้องเสีย(ศรี-หริศ-วิชัย)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ