คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2995/2537หลักกฎหมาย: จำเลยได้นำแผ่นกระดาษซึ่งเขียนข้อความให้เหมือนกับแผ่นป้ายทะเบียนหมายเลข กรุงเทพมหานคร 9ง-9999 ที่ทางราชการได้ทำขึ้นแล้วนำไปใส่กรอบโลหะติดไว้กับรถจักรยานยนต์ของจำเลย ซึ่งอยู่ในระหว่างดำเนินการขอหมายเลขทะเบียนจากทางราชการ เมื่อแผ่นป้ายดังกล่าวมิได้ทำขึ้นด้วยแผ่นโลหะเช่นของทางราชการ ทั้งยังปรากฏข้อความว่า คุ้มครองป้ายทะเบียนและห้างหุ้นส่วนจำกัดรวมการช่างผู้ถือสิทธิบัตรเลขที่ 1091 อยู่ด้วย อันเป็นการแสดงให้เห็นว่าเป็นป้ายที่ใช้เป็นตัวอย่างในการโฆษณาการจัดทำป้ายทะเบียนรถจักรยานยนต์เพื่อจำหน่ายของห้างร้านผู้จัดทำจำหน่าย กรณีจึงมิใช่การทำเอกสารปลอมเพื่อให้ผู้หนึ่งผู้ใดหลงเชื่อว่า เป็นเอกสารที่แท้จริง เอกสารดังกล่าวจึงมิใช่เอกสารปลอม แม้จำเลยจะนำเอกสารนั้นไปติดไว้กับรถจักรยานยนต์ จำเลยก็ไม่มีความผิดฐานใช้เอกสารปลอมโจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 264, 265,268, 83, 91 และริบแผ่นป้ายทะเบียนของกลางจำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 268 ประกอบมาตรา 265 จำคุก 3 ปี ริบแผ่นป้ายทะเบียนของกลางคำขอนอกจากนี้ให้ยกจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า ให้จำคุกจำเลยมีกำหนด 6 เดือนนอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาของศาลชั้นต้นจำเลยฎีกาศาลชั้นต้นมีคำสั่งว่า ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามศาลล่างและแก้ไขโทษจำคุกโดยให้ลงโทษจำคุกจำเลยไม่เกิน 5 ปี คดีต้องห้ามมิให้ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 218 วรรคหนึ่ง ไม่รับฎีกาจำเลยจำเลยยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่งศาลชั้นต้นที่ไม่รับฎีกาศาลฎีกามีคำสั่งให้รับฎีกาเฉพาะในปัญหาข้อกฎหมายที่ว่าเอกสารหมาย จ.1 ที่จำเลยใช้นั้นเป็นเอกสารปลอมหรือไม่ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "คดีมีปัญหาในชั้นฎีกาเฉพาะปัญหาข้อกฎหมายว่า เอกสารหมาย จ.1 ที่จำเลยใช้นั้นเป็นเอกสารปลอมหรือไม่ซึ่งในปัญหานี้ศาลฎีกาต้องรับฟังข้อเท็จจริงตามที่ศาลอุทธรณ์รับฟังมา โดยศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงว่า ป้ายทะเบียนรถจักรยานยนต์หมายเลข กรุงเทพมหานคร 9ง-9999 ที่แท้จริงเป็นเอกสารราชการที่ทางราชการได้ทำขึ้น และอนุญาตให้ใช้กับรถจักรยานยนต์ฮอนด้าของจ่าสิบตำรวจวิชิต ดีหลี ตามวันเวลาเกิดเหตุ จำเลยได้นำแผ่นกระดาษซึ่งเขียนข้อความให้เหมือนกับแผ่นป้ายทะเบียนหมายเลขกรุงเทพมหานคร 9ง-9999 ดังกล่าว ปรากฏตามเอกสารหมาย จ.1 แล้วนำไปใส่กรอบโลหะติดไว้กับรถจักรยานยนต์ซูซูกิของจำเลย ซึ่งรถจำเลยอยู่ในระหว่างดำเนินการขอหมายเลขทะเบียนจากทางราชการ ศาลฎีกาพิเคราะห์แผ่นป้ายหมาย จ.1 ดังกล่าวแล้ว เห็นว่าแผ่นป้ายดังกล่าวเป็นเพียงแผ่นกระดาษ แม้จะพิมพ์ข้อความและตัวเลขว่า กรุงเทพมหานคร9ง-9999 ก็ตาม แต่ก็มิได้ทำขึ้นด้วยแผ่นโลหะเช่นของทางราชการทั้งยังปรากฏข้อความอย่างอื่นอยู่ในแผ่นกระดาษนั้น กล่าวคือมีคำว่า คุ้มครองป้ายทะเบียนและห้างหุ้นส่วนจำกัดรวมการช่างผู้ถือสิทธิบัตรเลขที่ 1091 อยู่ด้วย อันเป็นการแสดงให้เห็นว่าเป็นป้ายที่ใช้เป็นตัวอย่างในการโฆษณาการจัดทำป้ายทะเบียนรถจักรยานยนต์เพื่อจำหน่ายของห้างร้านผู้จัดทำจำหน่าย กรณีจึงมิใช่การทำเอกสารปลอมเพื่อให้ผู้หนึ่งผู้ใดหลงเชื่อว่า เป็นเอกสารที่แท้จริง เอกสารหมาย จ.1 จึงมิใช่เอกสารปลอม แม้จำเลยจะนำเอกสารดังกล่าวไปติดไว้กับรถจักรยานยนต์ของจำเลย จำเลยก็ไม่มีความผิดฐานใช้เอกสารปลอม ที่ศาลล่างทั้งสองพิพากษาลงโทษจำเลยนั้นศาลฎีกาไม่เห็นพ้องด้วยฎีกาจำเลยฟังขึ้น"พิพากษากลับ ให้ยกฟ้อง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2995/2537พนักงานอัยการ สำนักงาน อัยการ สูงสุดโจทก์นาย ธีรวัฒน์ เย็นพันธ์จำเลย ป.อ. ม. 265, ม. 268 จำเลยได้นำแผ่นกระดาษซึ่งเขียนข้อความให้เหมือนกับแผ่นป้ายทะเบียนหมายเลข กรุงเทพมหานคร 9ง-9999 ที่ทางราชการได้ทำขึ้นแล้วนำไปใส่กรอบโลหะติดไว้กับรถจักรยานยนต์ของจำเลย ซึ่งอยู่ในระหว่างดำเนินการขอหมายเลขทะเบียนจากทางราชการ เมื่อแผ่นป้ายดังกล่าวมิได้ทำขึ้นด้วยแผ่นโลหะเช่นของทางราชการ ทั้งยังปรากฏข้อความว่า คุ้มครองป้ายทะเบียนและห้างหุ้นส่วนจำกัดรวมการช่างผู้ถือสิทธิบัตรเลขที่ 1091 อยู่ด้วย อันเป็นการแสดงให้เห็นว่าเป็นป้ายที่ใช้เป็นตัวอย่างในการโฆษณาการจัดทำป้ายทะเบียนรถจักรยานยนต์เพื่อจำหน่ายของห้างร้านผู้จัดทำจำหน่าย กรณีจึงมิใช่การทำเอกสารปลอมเพื่อให้ผู้หนึ่งผู้ใดหลงเชื่อว่า เป็นเอกสารที่แท้จริง เอกสารดังกล่าวจึงมิใช่เอกสารปลอม แม้จำเลยจะนำเอกสารนั้นไปติดไว้กับรถจักรยานยนต์ จำเลยก็ไม่มีความผิดฐานใช้เอกสารปลอมโจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 264, 265,268, 83, 91 และริบแผ่นป้ายทะเบียนของกลางจำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 268 ประกอบมาตรา 265 จำคุก 3 ปี ริบแผ่นป้ายทะเบียนของกลางคำขอนอกจากนี้ให้ยกจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า ให้จำคุกจำเลยมีกำหนด 6 เดือนนอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาของศาลชั้นต้นจำเลยฎีกาศาลชั้นต้นมีคำสั่งว่า ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามศาลล่างและแก้ไขโทษจำคุกโดยให้ลงโทษจำคุกจำเลยไม่เกิน 5 ปี คดีต้องห้ามมิให้ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 218 วรรคหนึ่ง ไม่รับฎีกาจำเลยจำเลยยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่งศาลชั้นต้นที่ไม่รับฎีกาศาลฎีกามีคำสั่งให้รับฎีกาเฉพาะในปัญหาข้อกฎหมายที่ว่าเอกสารหมาย จ.1 ที่จำเลยใช้นั้นเป็นเอกสารปลอมหรือไม่ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "คดีมีปัญหาในชั้นฎีกาเฉพาะปัญหาข้อกฎหมายว่า เอกสารหมาย จ.1 ที่จำเลยใช้นั้นเป็นเอกสารปลอมหรือไม่ซึ่งในปัญหานี้ศาลฎีกาต้องรับฟังข้อเท็จจริงตามที่ศาลอุทธรณ์รับฟังมา โดยศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงว่า ป้ายทะเบียนรถจักรยานยนต์หมายเลข กรุงเทพมหานคร 9ง-9999 ที่แท้จริงเป็นเอกสารราชการที่ทางราชการได้ทำขึ้น และอนุญาตให้ใช้กับรถจักรยานยนต์ฮอนด้าของจ่าสิบตำรวจวิชิต ดีหลี ตามวันเวลาเกิดเหตุ จำเลยได้นำแผ่นกระดาษซึ่งเขียนข้อความให้เหมือนกับแผ่นป้ายทะเบียนหมายเลขกรุงเทพมหานคร 9ง-9999 ดังกล่าว ปรากฏตามเอกสารหมาย จ.1 แล้วนำไปใส่กรอบโลหะติดไว้กับรถจักรยานยนต์ซูซูกิของจำเลย ซึ่งรถจำเลยอยู่ในระหว่างดำเนินการขอหมายเลขทะเบียนจากทางราชการ ศาลฎีกาพิเคราะห์แผ่นป้ายหมาย จ.1 ดังกล่าวแล้ว เห็นว่าแผ่นป้ายดังกล่าวเป็นเพียงแผ่นกระดาษ แม้จะพิมพ์ข้อความและตัวเลขว่า กรุงเทพมหานคร9ง-9999 ก็ตาม แต่ก็มิได้ทำขึ้นด้วยแผ่นโลหะเช่นของทางราชการทั้งยังปรากฏข้อความอย่างอื่นอยู่ในแผ่นกระดาษนั้น กล่าวคือมีคำว่า คุ้มครองป้ายทะเบียนและห้างหุ้นส่วนจำกัดรวมการช่างผู้ถือสิทธิบัตรเลขที่ 1091 อยู่ด้วย อันเป็นการแสดงให้เห็นว่าเป็นป้ายที่ใช้เป็นตัวอย่างในการโฆษณาการจัดทำป้ายทะเบียนรถจักรยานยนต์เพื่อจำหน่ายของห้างร้านผู้จัดทำจำหน่าย กรณีจึงมิใช่การทำเอกสารปลอมเพื่อให้ผู้หนึ่งผู้ใดหลงเชื่อว่า เป็นเอกสารที่แท้จริง เอกสารหมาย จ.1 จึงมิใช่เอกสารปลอม แม้จำเลยจะนำเอกสารดังกล่าวไปติดไว้กับรถจักรยานยนต์ของจำเลย จำเลยก็ไม่มีความผิดฐานใช้เอกสารปลอม ที่ศาลล่างทั้งสองพิพากษาลงโทษจำเลยนั้นศาลฎีกาไม่เห็นพ้องด้วยฎีกาจำเลยฟังขึ้น"พิพากษากลับ ให้ยกฟ้อง(ยงยุทธ ธารีสาร-อำนวย สุขพรหม-ยรรยง ปานุราช)แหล่งที่มาสำนักงานส่งเสริมงานตุลาการแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ1. คำพิพากษาศาลฎีกาฉบับนี้มีประเด็นที่น่าสนใจเกี่ยวกับการใช้ป้ายทะเบียนรถที่ไม่ตรงกับทะเบียนจริง และมีข้อเท็จจริงที่แตกต่างออกไปจากคำพิพากษาศาลฎีกาฉบับอื่น 2. แนวคำพิพากษาศาลฎีกาในเรื่องนี้ หากป้ายทะเบียนเป็นป้ายทะเบียนที่ทางราชการออกให้จริงแล้วนำไปใช้กับรถคันอื่นแม้มีเจตนาให้ผู้อื่นหลงเชื่อว่าเป็นรถคันที่มีป้ายทะเบียนดังกล่าวก็ไม่ผิดฐานปลอมและใช้เอกสารราชการ เนื่องจากขาดองค์ประกอบภายนอกคือเอกสารปลอม เช่น คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1141/2523,3078/2525,1817/2526 และการใช้ป้ายทะเบียนปลอม คือ เป็นป้ายทะเบียนที่ทางราชการไม่ได้ออกให้ แล้วนำไปใช้ติดรถคันหมายเลขทะเบียนดังกล่าวจริง ก็ไม่เป็นความผิดปลอมและใช้เอกสารราชการ เนื่องจากขาดองค์ประกอบภายในคือเจตนา แต่หากเป็นป้ายทะเบียนปลอม คือ เป็นป้ายทะเบียนที่ทางราชการไม่ได้ออกให้ แล้วนำไปใช้กับรถคันอื่นในประการที่น่าจะเกิดความเสียหายแก่ผู้อื่นหรือประชาชนเป็นความผิดฐานปลอมและใช้เอกสารราชการ เช่น คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 369/2520,317/2521,2241/2523,2457/2524 3. คำพิพากษาศาลฎีกาฉบับนี้ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดฐานปลอมและใช้เอกสารราชการ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้อัตราโทษนอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น ซึ่งน่าจะเป็นการวินิจฉัยไปตามแนวคำพิพากษาศาลฎีกาตามที่กล่าวมาข้างต้นแต่ศาลฎีกาพิพากษากลับ ให้ยกฟ้อง โดยวินิจฉัยว่าหมายเลขทะเบียนกรุงเทพมหานคร 9ง-9999 ลักษณะและข้อความอื่นที่ปรากฏอยู่ในแผ่นป้ายดังกล่าวแสดงให้เห็นว่าเป็นป้ายที่ใช้เป็นตัวอย่างในการโฆษณาจัดทำป้ายทะเบียนเพื่อจำหน่าย กรณีจึงมิใช่การทำเอกสารปลอมเพื่อให้ผู้หนึ่งผู้ใดหลงเชื่อว่าเป็นเอกสารที่แท้จริง จึงมิใช่เอกสารปลอมและผู้ใช้ไม่มีความผิดฐานใช้เอกสารปลอมด้วย ซึ่งผู้หมายเหตุเห็นว่าน่าจะเป็นการวินิจฉัยถึงเจตนาของผู้ทำแผ่นป้ายดังกล่าวว่าทำขึ้นเพื่อใช้ในการโฆษณา มิใช่ทำขึ้นเพื่อปลอม 4. ผู้หมายเหตุเห็นด้วยกับคำวินิจฉัยของศาลฎีกาและเห็นว่าคำพิพากษาศาลฎีกาฉบับนี้น่าจะไม่ได้เปลี่ยนแปลงหลักของคำพิพากษาศาลฎีกาฉบับอื่นตามที่กล่าวมา เนื่องจากตามข้อเท็จจริงและพฤติการณ์ในคดีนี้ ขณะทำแผ่นป้ายผู้ทำทำขึ้นเพื่อใช้โฆษณา มิใช่ทำขึ้นเพื่อให้ผู้หนึ่งผู้ใดหลงเชื่อว่าเป็นเอกสารที่แท้จริง ส่วนการกระทำของจำเลยที่นำป้ายทะเบียนไม่ตรงกับทะเบียนจริงไปติดกับรถแล้วนำไปใช้ในลักษณะนี้ จะเป็นความผิดตามกฎหมายอื่นที่เกี่ยวข้องหรือไม่โจทก์ไม่ได้ฟ้องมาในคดีนี้ จึงไม่มีประเด็นวินิจฉัย จุมพลภิญโญสินวัฒน์คำพิพากษา: โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 264, 265,268, 83, 91 และริบแผ่นป้ายทะเบียนของกลางจำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 268 ประกอบมาตรา 265 จำคุก 3 ปี ริบแผ่นป้ายทะเบียนของกลางคำขอนอกจากนี้ให้ยกจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า ให้จำคุกจำเลยมีกำหนด 6 เดือนนอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาของศาลชั้นต้นจำเลยฎีกาศาลชั้นต้นมีคำสั่งว่า ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามศาลล่างและแก้ไขโทษจำคุกโดยให้ลงโทษจำคุกจำเลยไม่เกิน 5 ปี คดีต้องห้ามมิให้ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 218 วรรคหนึ่ง ไม่รับฎีกาจำเลยจำเลยยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่งศาลชั้นต้นที่ไม่รับฎีกาศาลฎีกามีคำสั่งให้รับฎีกาเฉพาะในปัญหาข้อกฎหมายที่ว่าเอกสารหมาย จ.1 ที่จำเลยใช้นั้นเป็นเอกสารปลอมหรือไม่ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "คดีมีปัญหาในชั้นฎีกาเฉพาะปัญหาข้อกฎหมายว่า เอกสารหมาย จ.1 ที่จำเลยใช้นั้นเป็นเอกสารปลอมหรือไม่ซึ่งในปัญหานี้ศาลฎีกาต้องรับฟังข้อเท็จจริงตามที่ศาลอุทธรณ์รับฟังมา โดยศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงว่า ป้ายทะเบียนรถจักรยานยนต์หมายเลข กรุงเทพมหานคร 9ง-9999 ที่แท้จริงเป็นเอกสารราชการที่ทางราชการได้ทำขึ้น และอนุญาตให้ใช้กับรถจักรยานยนต์ฮอนด้าของจ่าสิบตำรวจวิชิต ดีหลี ตามวันเวลาเกิดเหตุ จำเลยได้นำแผ่นกระดาษซึ่งเขียนข้อความให้เหมือนกับแผ่นป้ายทะเบียนหมายเลขกรุงเทพมหานคร 9ง-9999 ดังกล่าว ปรากฏตามเอกสารหมาย จ.1 แล้วนำไปใส่กรอบโลหะติดไว้กับรถจักรยานยนต์ซูซูกิของจำเลย ซึ่งรถจำเลยอยู่ในระหว่างดำเนินการขอหมายเลขทะเบียนจากทางราชการ ศาลฎีกาพิเคราะห์แผ่นป้ายหมาย จ.1 ดังกล่าวแล้ว เห็นว่าแผ่นป้ายดังกล่าวเป็นเพียงแผ่นกระดาษ แม้จะพิมพ์ข้อความและตัวเลขว่า กรุงเทพมหานคร9ง-9999 ก็ตาม แต่ก็มิได้ทำขึ้นด้วยแผ่นโลหะเช่นของทางราชการทั้งยังปรากฏข้อความอย่างอื่นอยู่ในแผ่นกระดาษนั้น กล่าวคือมีคำว่า คุ้มครองป้ายทะเบียนและห้างหุ้นส่วนจำกัดรวมการช่างผู้ถือสิทธิบัตรเลขที่ 1091 อยู่ด้วย อันเป็นการแสดงให้เห็นว่าเป็นป้ายที่ใช้เป็นตัวอย่างในการโฆษณาการจัดทำป้ายทะเบียนรถจักรยานยนต์เพื่อจำหน่ายของห้างร้านผู้จัดทำจำหน่าย กรณีจึงมิใช่การทำเอกสารปลอมเพื่อให้ผู้หนึ่งผู้ใดหลงเชื่อว่า เป็นเอกสารที่แท้จริง เอกสารหมาย จ.1 จึงมิใช่เอกสารปลอม แม้จำเลยจะนำเอกสารดังกล่าวไปติดไว้กับรถจักรยานยนต์ของจำเลย จำเลยก็ไม่มีความผิดฐานใช้เอกสารปลอม ที่ศาลล่างทั้งสองพิพากษาลงโทษจำเลยนั้นศาลฎีกาไม่เห็นพ้องด้วยฎีกาจำเลยฟังขึ้น"พิพากษากลับ ให้ยกฟ้อง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2995/2537พนักงานอัยการ สำนักงาน อัยการ สูงสุดโจทก์นาย ธีรวัฒน์ เย็นพันธ์จำเลย ป.อ. ม. 265, ม. 268 จำเลยได้นำแผ่นกระดาษซึ่งเขียนข้อความให้เหมือนกับแผ่นป้ายทะเบียนหมายเลข กรุงเทพมหานคร 9ง-9999 ที่ทางราชการได้ทำขึ้นแล้วนำไปใส่กรอบโลหะติดไว้กับรถจักรยานยนต์ของจำเลย ซึ่งอยู่ในระหว่างดำเนินการขอหมายเลขทะเบียนจากทางราชการ เมื่อแผ่นป้ายดังกล่าวมิได้ทำขึ้นด้วยแผ่นโลหะเช่นของทางราชการ ทั้งยังปรากฏข้อความว่า คุ้มครองป้ายทะเบียนและห้างหุ้นส่วนจำกัดรวมการช่างผู้ถือสิทธิบัตรเลขที่ 1091 อยู่ด้วย อันเป็นการแสดงให้เห็นว่าเป็นป้ายที่ใช้เป็นตัวอย่างในการโฆษณาการจัดทำป้ายทะเบียนรถจักรยานยนต์เพื่อจำหน่ายของห้างร้านผู้จัดทำจำหน่าย กรณีจึงมิใช่การทำเอกสารปลอมเพื่อให้ผู้หนึ่งผู้ใดหลงเชื่อว่า เป็นเอกสารที่แท้จริง เอกสารดังกล่าวจึงมิใช่เอกสารปลอม แม้จำเลยจะนำเอกสารนั้นไปติดไว้กับรถจักรยานยนต์ จำเลยก็ไม่มีความผิดฐานใช้เอกสารปลอมโจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 264, 265,268, 83, 91 และริบแผ่นป้ายทะเบียนของกลางจำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 268 ประกอบมาตรา 265 จำคุก 3 ปี ริบแผ่นป้ายทะเบียนของกลางคำขอนอกจากนี้ให้ยกจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า ให้จำคุกจำเลยมีกำหนด 6 เดือนนอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาของศาลชั้นต้นจำเลยฎีกาศาลชั้นต้นมีคำสั่งว่า ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามศาลล่างและแก้ไขโทษจำคุกโดยให้ลงโทษจำคุกจำเลยไม่เกิน 5 ปี คดีต้องห้ามมิให้ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 218 วรรคหนึ่ง ไม่รับฎีกาจำเลยจำเลยยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่งศาลชั้นต้นที่ไม่รับฎีกาศาลฎีกามีคำสั่งให้รับฎีกาเฉพาะในปัญหาข้อกฎหมายที่ว่าเอกสารหมาย จ.1 ที่จำเลยใช้นั้นเป็นเอกสารปลอมหรือไม่ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "คดีมีปัญหาในชั้นฎีกาเฉพาะปัญหาข้อกฎหมายว่า เอกสารหมาย จ.1 ที่จำเลยใช้นั้นเป็นเอกสารปลอมหรือไม่ซึ่งในปัญหานี้ศาลฎีกาต้องรับฟังข้อเท็จจริงตามที่ศาลอุทธรณ์รับฟังมา โดยศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงว่า ป้ายทะเบียนรถจักรยานยนต์หมายเลข กรุงเทพมหานคร 9ง-9999 ที่แท้จริงเป็นเอกสารราชการที่ทางราชการได้ทำขึ้น และอนุญาตให้ใช้กับรถจักรยานยนต์ฮอนด้าของจ่าสิบตำรวจวิชิต ดีหลี ตามวันเวลาเกิดเหตุ จำเลยได้นำแผ่นกระดาษซึ่งเขียนข้อความให้เหมือนกับแผ่นป้ายทะเบียนหมายเลขกรุงเทพมหานคร 9ง-9999 ดังกล่าว ปรากฏตามเอกสารหมาย จ.1 แล้วนำไปใส่กรอบโลหะติดไว้กับรถจักรยานยนต์ซูซูกิของจำเลย ซึ่งรถจำเลยอยู่ในระหว่างดำเนินการขอหมายเลขทะเบียนจากทางราชการ ศาลฎีกาพิเคราะห์แผ่นป้ายหมาย จ.1 ดังกล่าวแล้ว เห็นว่าแผ่นป้ายดังกล่าวเป็นเพียงแผ่นกระดาษ แม้จะพิมพ์ข้อความและตัวเลขว่า กรุงเทพมหานคร9ง-9999 ก็ตาม แต่ก็มิได้ทำขึ้นด้วยแผ่นโลหะเช่นของทางราชการทั้งยังปรากฏข้อความอย่างอื่นอยู่ในแผ่นกระดาษนั้น กล่าวคือมีคำว่า คุ้มครองป้ายทะเบียนและห้างหุ้นส่วนจำกัดรวมการช่างผู้ถือสิทธิบัตรเลขที่ 1091 อยู่ด้วย อันเป็นการแสดงให้เห็นว่าเป็นป้ายที่ใช้เป็นตัวอย่างในการโฆษณาการจัดทำป้ายทะเบียนรถจักรยานยนต์เพื่อจำหน่ายของห้างร้านผู้จัดทำจำหน่าย กรณีจึงมิใช่การทำเอกสารปลอมเพื่อให้ผู้หนึ่งผู้ใดหลงเชื่อว่า เป็นเอกสารที่แท้จริง เอกสารหมาย จ.1 จึงมิใช่เอกสารปลอม แม้จำเลยจะนำเอกสารดังกล่าวไปติดไว้กับรถจักรยานยนต์ของจำเลย จำเลยก็ไม่มีความผิดฐานใช้เอกสารปลอม ที่ศาลล่างทั้งสองพิพากษาลงโทษจำเลยนั้นศาลฎีกาไม่เห็นพ้องด้วยฎีกาจำเลยฟังขึ้น"พิพากษากลับ ให้ยกฟ้อง(ยงยุทธ ธารีสาร-อำนวย สุขพรหม-ยรรยง ปานุราช)แหล่งที่มาสำนักงานส่งเสริมงานตุลาการแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ1. คำพิพากษาศาลฎีกาฉบับนี้มีประเด็นที่น่าสนใจเกี่ยวกับการใช้ป้ายทะเบียนรถที่ไม่ตรงกับทะเบียนจริง และมีข้อเท็จจริงที่แตกต่างออกไปจากคำพิพากษาศาลฎีกาฉบับอื่น 2. แนวคำพิพากษาศาลฎีกาในเรื่องนี้ หากป้ายทะเบียนเป็นป้ายทะเบียนที่ทางราชการออกให้จริงแล้วนำไปใช้กับรถคันอื่นแม้มีเจตนาให้ผู้อื่นหลงเชื่อว่าเป็นรถคันที่มีป้ายทะเบียนดังกล่าวก็ไม่ผิดฐานปลอมและใช้เอกสารราชการ เนื่องจากขาดองค์ประกอบภายนอกคือเอกสารปลอม เช่น คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1141/2523,3078/2525,1817/2526 และการใช้ป้ายทะเบียนปลอม คือ เป็นป้ายทะเบียนที่ทางราชการไม่ได้ออกให้ แล้วนำไปใช้ติดรถคันหมายเลขทะเบียนดังกล่าวจริง ก็ไม่เป็นความผิดปลอมและใช้เอกสารราชการ เนื่องจากขาดองค์ประกอบภายในคือเจตนา แต่หากเป็นป้ายทะเบียนปลอม คือ เป็นป้ายทะเบียนที่ทางราชการไม่ได้ออกให้ แล้วนำไปใช้กับรถคันอื่นในประการที่น่าจะเกิดความเสียหายแก่ผู้อื่นหรือประชาชนเป็นความผิดฐานปลอมและใช้เอกสารราชการ เช่น คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 369/2520,317/2521,2241/2523,2457/2524 3. คำพิพากษาศาลฎีกาฉบับนี้ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดฐานปลอมและใช้เอกสารราชการ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้อัตราโทษนอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น ซึ่งน่าจะเป็นการวินิจฉัยไปตามแนวคำพิพากษาศาลฎีกาตามที่กล่าวมาข้างต้นแต่ศาลฎีกาพิพากษากลับ ให้ยกฟ้อง โดยวินิจฉัยว่าหมายเลขทะเบียนกรุงเทพมหานคร 9ง-9999 ลักษณะและข้อความอื่นที่ปรากฏอยู่ในแผ่นป้ายดังกล่าวแสดงให้เห็นว่าเป็นป้ายที่ใช้เป็นตัวอย่างในการโฆษณาจัดทำป้ายทะเบียนเพื่อจำหน่าย กรณีจึงมิใช่การทำเอกสารปลอมเพื่อให้ผู้หนึ่งผู้ใดหลงเชื่อว่าเป็นเอกสารที่แท้จริง จึงมิใช่เอกสารปลอมและผู้ใช้ไม่มีความผิดฐานใช้เอกสารปลอมด้วย ซึ่งผู้หมายเหตุเห็นว่าน่าจะเป็นการวินิจฉัยถึงเจตนาของผู้ทำแผ่นป้ายดังกล่าวว่าทำขึ้นเพื่อใช้ในการโฆษณา มิใช่ทำขึ้นเพื่อปลอม 4. ผู้หมายเหตุเห็นด้วยกับคำวินิจฉัยของศาลฎีกาและเห็นว่าคำพิพากษาศาลฎีกาฉบับนี้น่าจะไม่ได้เปลี่ยนแปลงหลักของคำพิพากษาศาลฎีกาฉบับอื่นตามที่กล่าวมา เนื่องจากตามข้อเท็จจริงและพฤติการณ์ในคดีนี้ ขณะทำแผ่นป้ายผู้ทำทำขึ้นเพื่อใช้โฆษณา มิใช่ทำขึ้นเพื่อให้ผู้หนึ่งผู้ใดหลงเชื่อว่าเป็นเอกสารที่แท้จริง ส่วนการกระทำของจำเลยที่นำป้ายทะเบียนไม่ตรงกับทะเบียนจริงไปติดกับรถแล้วนำไปใช้ในลักษณะนี้ จะเป็นความผิดตามกฎหมายอื่นที่เกี่ยวข้องหรือไม่โจทก์ไม่ได้ฟ้องมาในคดีนี้ จึงไม่มีประเด็นวินิจฉัย จุมพลภิญโญสินวัฒน์