คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1194/2502หลักกฎหมาย: ผู้ตายกับจำเลยไม่เคยรู้จักกันมาก่อน ไม่มีเหตุโกรธเคืองกัน ผู้ตายได้ลักลูกโคของจำเลยมาฆ่าและเตรียมจะหามไป จำเลยตามมาพบเข้าจึงเกิดต่อสู้กัน ต่างฝ่ายต่างมีมีด ในที่สุดผู้ตายก็ตาย ทำร้ายกันอย่างไรไม่ปรากฏ เช่นนี้ถือว่า เป็นเรื่องจำเลยป้องกันตัวและทรัพย์พอสมควรแก่เหตุโจทก์ฟ้องว่า จำเลยร่วมกันใช้มีดพันและแทงนายประวัติ มันสิทธิถึงแก่ความตายโดยเจตนาฆ่า ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘, ๘๓ และริบมีดของกลาง จำเลยทั้งสามต่อสู้ว่า ได้ทำร้ายผู้ตายถึงตายจริง แต่เพื่อป้องกันตัวและทรัพย์ ศาลชั้นต้นเห็นว่า จำเลยนำสืบไม่สมว่า ได้ทำร้าย ผู้ตายถึงตายเพื่อป้องกันตัวและทรัพย์ พิพากษาว่า จำเลยผิดฐานฆ่าคนตายโดยเจตนาตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘, ๘๓ ให้จำคุกจำเลยทุกคนตลอดชีวิต และริบมีดของกลาง จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ฟังว่า จำเลยพบผู้ตายกับพวกจะหามลูกโคของจำเลยที่ถูกฆ่าแล้วไป ผู้ตายกับพวกชักมีดจะทำร้ายจำเลย ๆ จึงต่อสู้ เป็นการป้องกันตัวและทรัพย์พอสมควรแก่เหตุ พิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์มีดของกลางคืนเจ้าของ โจทก์ฎีกา ขอให้ลงโทษจำเลยและริบมีดของกลาง ระหว่างฎีกา จำเลยที่ ๒ ถูกฆ่าตาย คดีสำหรับจำเลยที่ ๒ จึงเป็นอันระงับ ศาลฎีกาฟังว่า ผู้ตายกับจำเลยไม่เคยรู้จักกันมาก่อน ไม่มีเหตุโกรธเคืองกันผู้ตายได้ลักลูกโคของจำเลยมาฆ่าและเตรียมจะหามไป จำเลยตามมาพบเข้าจึงเกิดต่อสู้กันขึ้น ต่างฝ่ายต่างมีมีด ในที่สุดผู้ตายก็ตาย โจทก์ไม่มีพยานสืบว่าได้เกิดทำร้ายฝ่ายเดียวกันหรือไม่อย่างไร รูปคดีจึงต้องฟังให้เป็นประโยชน์แก่จำเลยว่า จำเลยป้องกันตัวและทรัพย์สมควรแก่เหตุ ศาลฎีกาพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1194/2502อัยการจังหวัดสกลนครโจทก์นายประยงค์ ผิวตะสาต ที่1นายหนูล้อม เนืองทอง ที่2นายวรดี เนืองทอง ที่ 3จำเลย ป.อ. ม. 68, ม. 69, ม. 288ผู้ตายกับจำเลยไม่เคยรู้จักกันมาก่อน ไม่มีเหตุโกรธเคืองกัน ผู้ตายได้ลักลูกโคของจำเลยมาฆ่าและเตรียมจะหามไป จำเลยตามมาพบเข้าจึงเกิดต่อสู้กัน ต่างฝ่ายต่างมีมีด ในที่สุดผู้ตายก็ตาย ทำร้ายกันอย่างไรไม่ปรากฏ เช่นนี้ถือว่า เป็นเรื่องจำเลยป้องกันตัวและทรัพย์พอสมควรแก่เหตุโจทก์ฟ้องว่า จำเลยร่วมกันใช้มีดพันและแทงนายประวัติ มันสิทธิถึงแก่ความตายโดยเจตนาฆ่า ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘, ๘๓ และริบมีดของกลาง จำเลยทั้งสามต่อสู้ว่า ได้ทำร้ายผู้ตายถึงตายจริง แต่เพื่อป้องกันตัวและทรัพย์ ศาลชั้นต้นเห็นว่า จำเลยนำสืบไม่สมว่า ได้ทำร้าย ผู้ตายถึงตายเพื่อป้องกันตัวและทรัพย์ พิพากษาว่า จำเลยผิดฐานฆ่าคนตายโดยเจตนาตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘, ๘๓ ให้จำคุกจำเลยทุกคนตลอดชีวิต และริบมีดของกลาง จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ฟังว่า จำเลยพบผู้ตายกับพวกจะหามลูกโคของจำเลยที่ถูกฆ่าแล้วไป ผู้ตายกับพวกชักมีดจะทำร้ายจำเลย ๆ จึงต่อสู้ เป็นการป้องกันตัวและทรัพย์พอสมควรแก่เหตุ พิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์มีดของกลางคืนเจ้าของ โจทก์ฎีกา ขอให้ลงโทษจำเลยและริบมีดของกลาง ระหว่างฎีกา จำเลยที่ ๒ ถูกฆ่าตาย คดีสำหรับจำเลยที่ ๒ จึงเป็นอันระงับ ศาลฎีกาฟังว่า ผู้ตายกับจำเลยไม่เคยรู้จักกันมาก่อน ไม่มีเหตุโกรธเคืองกันผู้ตายได้ลักลูกโคของจำเลยมาฆ่าและเตรียมจะหามไป จำเลยตามมาพบเข้าจึงเกิดต่อสู้กันขึ้น ต่างฝ่ายต่างมีมีด ในที่สุดผู้ตายก็ตาย โจทก์ไม่มีพยานสืบว่าได้เกิดทำร้ายฝ่ายเดียวกันหรือไม่อย่างไร รูปคดีจึงต้องฟังให้เป็นประโยชน์แก่จำเลยว่า จำเลยป้องกันตัวและทรัพย์สมควรแก่เหตุ ศาลฎีกาพิพากษายืน(บริรักษ์จรรยาวัตร-ไชยเจริญ สันติศิริ-ประจักษ์ศุภอรรถ)ศาลจังหวัดสกลนคร - นายเวทย์ ชพานนท์ศาลอุทธรณ์ - นายยุ้ย อาตมียะนันทน์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยร่วมกันใช้มีดพันและแทงนายประวัติ มันสิทธิถึงแก่ความตายโดยเจตนาฆ่า ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘, ๘๓ และริบมีดของกลาง จำเลยทั้งสามต่อสู้ว่า ได้ทำร้ายผู้ตายถึงตายจริง แต่เพื่อป้องกันตัวและทรัพย์ ศาลชั้นต้นเห็นว่า จำเลยนำสืบไม่สมว่า ได้ทำร้าย ผู้ตายถึงตายเพื่อป้องกันตัวและทรัพย์ พิพากษาว่า จำเลยผิดฐานฆ่าคนตายโดยเจตนาตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘, ๘๓ ให้จำคุกจำเลยทุกคนตลอดชีวิต และริบมีดของกลาง จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ฟังว่า จำเลยพบผู้ตายกับพวกจะหามลูกโคของจำเลยที่ถูกฆ่าแล้วไป ผู้ตายกับพวกชักมีดจะทำร้ายจำเลย ๆ จึงต่อสู้ เป็นการป้องกันตัวและทรัพย์พอสมควรแก่เหตุ พิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์มีดของกลางคืนเจ้าของ โจทก์ฎีกา ขอให้ลงโทษจำเลยและริบมีดของกลาง ระหว่างฎีกา จำเลยที่ ๒ ถูกฆ่าตาย คดีสำหรับจำเลยที่ ๒ จึงเป็นอันระงับ ศาลฎีกาฟังว่า ผู้ตายกับจำเลยไม่เคยรู้จักกันมาก่อน ไม่มีเหตุโกรธเคืองกันผู้ตายได้ลักลูกโคของจำเลยมาฆ่าและเตรียมจะหามไป จำเลยตามมาพบเข้าจึงเกิดต่อสู้กันขึ้น ต่างฝ่ายต่างมีมีด ในที่สุดผู้ตายก็ตาย โจทก์ไม่มีพยานสืบว่าได้เกิดทำร้ายฝ่ายเดียวกันหรือไม่อย่างไร รูปคดีจึงต้องฟังให้เป็นประโยชน์แก่จำเลยว่า จำเลยป้องกันตัวและทรัพย์สมควรแก่เหตุ ศาลฎีกาพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1194/2502อัยการจังหวัดสกลนครโจทก์นายประยงค์ ผิวตะสาต ที่1นายหนูล้อม เนืองทอง ที่2นายวรดี เนืองทอง ที่ 3จำเลย ป.อ. ม. 68, ม. 69, ม. 288ผู้ตายกับจำเลยไม่เคยรู้จักกันมาก่อน ไม่มีเหตุโกรธเคืองกัน ผู้ตายได้ลักลูกโคของจำเลยมาฆ่าและเตรียมจะหามไป จำเลยตามมาพบเข้าจึงเกิดต่อสู้กัน ต่างฝ่ายต่างมีมีด ในที่สุดผู้ตายก็ตาย ทำร้ายกันอย่างไรไม่ปรากฏ เช่นนี้ถือว่า เป็นเรื่องจำเลยป้องกันตัวและทรัพย์พอสมควรแก่เหตุโจทก์ฟ้องว่า จำเลยร่วมกันใช้มีดพันและแทงนายประวัติ มันสิทธิถึงแก่ความตายโดยเจตนาฆ่า ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘, ๘๓ และริบมีดของกลาง จำเลยทั้งสามต่อสู้ว่า ได้ทำร้ายผู้ตายถึงตายจริง แต่เพื่อป้องกันตัวและทรัพย์ ศาลชั้นต้นเห็นว่า จำเลยนำสืบไม่สมว่า ได้ทำร้าย ผู้ตายถึงตายเพื่อป้องกันตัวและทรัพย์ พิพากษาว่า จำเลยผิดฐานฆ่าคนตายโดยเจตนาตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘, ๘๓ ให้จำคุกจำเลยทุกคนตลอดชีวิต และริบมีดของกลาง จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ฟังว่า จำเลยพบผู้ตายกับพวกจะหามลูกโคของจำเลยที่ถูกฆ่าแล้วไป ผู้ตายกับพวกชักมีดจะทำร้ายจำเลย ๆ จึงต่อสู้ เป็นการป้องกันตัวและทรัพย์พอสมควรแก่เหตุ พิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์มีดของกลางคืนเจ้าของ โจทก์ฎีกา ขอให้ลงโทษจำเลยและริบมีดของกลาง ระหว่างฎีกา จำเลยที่ ๒ ถูกฆ่าตาย คดีสำหรับจำเลยที่ ๒ จึงเป็นอันระงับ ศาลฎีกาฟังว่า ผู้ตายกับจำเลยไม่เคยรู้จักกันมาก่อน ไม่มีเหตุโกรธเคืองกันผู้ตายได้ลักลูกโคของจำเลยมาฆ่าและเตรียมจะหามไป จำเลยตามมาพบเข้าจึงเกิดต่อสู้กันขึ้น ต่างฝ่ายต่างมีมีด ในที่สุดผู้ตายก็ตาย โจทก์ไม่มีพยานสืบว่าได้เกิดทำร้ายฝ่ายเดียวกันหรือไม่อย่างไร รูปคดีจึงต้องฟังให้เป็นประโยชน์แก่จำเลยว่า จำเลยป้องกันตัวและทรัพย์สมควรแก่เหตุ ศาลฎีกาพิพากษายืน(บริรักษ์จรรยาวัตร-ไชยเจริญ สันติศิริ-ประจักษ์ศุภอรรถ)ศาลจังหวัดสกลนคร - นายเวทย์ ชพานนท์ศาลอุทธรณ์ - นายยุ้ย อาตมียะนันทน์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ