คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 870/2481หลักกฎหมาย: หญิงชายทำการสมรสกันตามประเพณีแล้ว ภายหลังหญิงไม่ยอมไปจดทะเบียนสมรสนับว่าหญิงเป็นผู้ผิดสัญญาต้องคืนสินสอดของหมั้นให้ขายอ้างฎีกาที่ 137/2481โจทก์กับจำเลยที่ ๑ ให้ทำพิธีสมรสกันโดยโจทก์ได้เสียเงินสินสอด ๔๐ บาท ทองคำหมั้นราคา ๑๖๐ บาท ให้แก่จำเลยทั้ง ๓ เมื่อทำการสมรสกันแล้วอยู่กินด้วยกันได้ประมาณ ๖ เดือน จำเลยที่ ๑ ก็ไปเสียจากบ้านโจทก์ ๆ พยายามไปรับและขอร้องให้ไปจดทะเบียนสมรส จำเลยที่ ๑ ก็ไม่ยอมโจทก์จึงฟ้องขอคืนเงินค่าสินสอดทองหมั้น ศาลฎีกาตัดสินว่า จริงอยู่โจทก์จำเลยได้ทำการสมรสกันตามประเพณีแล้ว แต่เมื่อจำเลยไม่ยอมไปจดทะเบียนการสมรสนั้นก็ยังไม่สมบูรณ์ เมื่อการสมรสไม่สมบูรณ์ตามกฎหมาย เพราะเหตุที่จำเลยที่ ๑ ไม่ยอมไปจดทะเบียนจำเลยที่ ๑ ก็เป็นฝ่ายผิดสัญญา ตามนัยฎีกาที่ ๑๓๗/๒๔๘๑ ศาลอุทธรณ์พิพากษาให้จำเลยคืนสินสอดทองหมั้นให้โจทก์ชอบแล้ว ยืนตาม ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 870/2481นายแบ๊ง บุตร์กลับโจทก์นางจำปี ที่ 1 นายแม้นที่ 2 นางน้อยที่ 3จำเลย ป.พ.พ. ม. 1436, ม. 1437, ม. 1438หญิงชายทำการสมรสกันตามประเพณีแล้ว ภายหลังหญิงไม่ยอมไปจดทะเบียนสมรสนับว่าหญิงเป็นผู้ผิดสัญญาต้องคืนสินสอดของหมั้นให้ขายอ้างฎีกาที่ 137/2481โจทก์กับจำเลยที่ ๑ ให้ทำพิธีสมรสกันโดยโจทก์ได้เสียเงินสินสอด ๔๐ บาท ทองคำหมั้นราคา ๑๖๐ บาท ให้แก่จำเลยทั้ง ๓ เมื่อทำการสมรสกันแล้วอยู่กินด้วยกันได้ประมาณ ๖ เดือน จำเลยที่ ๑ ก็ไปเสียจากบ้านโจทก์ ๆ พยายามไปรับและขอร้องให้ไปจดทะเบียนสมรส จำเลยที่ ๑ ก็ไม่ยอมโจทก์จึงฟ้องขอคืนเงินค่าสินสอดทองหมั้น ศาลฎีกาตัดสินว่า จริงอยู่โจทก์จำเลยได้ทำการสมรสกันตามประเพณีแล้ว แต่เมื่อจำเลยไม่ยอมไปจดทะเบียนการสมรสนั้นก็ยังไม่สมบูรณ์ เมื่อการสมรสไม่สมบูรณ์ตามกฎหมาย เพราะเหตุที่จำเลยที่ ๑ ไม่ยอมไปจดทะเบียนจำเลยที่ ๑ ก็เป็นฝ่ายผิดสัญญา ตามนัยฎีกาที่ ๑๓๗/๒๔๘๑ ศาลอุทธรณ์พิพากษาให้จำเลยคืนสินสอดทองหมั้นให้โจทก์ชอบแล้ว ยืนตาม(อรรถกฤต ช.เพ็ญชาติ-อมาตย์-เทฟโนต์)ศาลชั้นต้น - นายยุ้ย อถาปิศะนันทน์ศาลอุทธรณ์ - แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์กับจำเลยที่ ๑ ให้ทำพิธีสมรสกันโดยโจทก์ได้เสียเงินสินสอด ๔๐ บาท ทองคำหมั้นราคา ๑๖๐ บาท ให้แก่จำเลยทั้ง ๓ เมื่อทำการสมรสกันแล้วอยู่กินด้วยกันได้ประมาณ ๖ เดือน จำเลยที่ ๑ ก็ไปเสียจากบ้านโจทก์ ๆ พยายามไปรับและขอร้องให้ไปจดทะเบียนสมรส จำเลยที่ ๑ ก็ไม่ยอมโจทก์จึงฟ้องขอคืนเงินค่าสินสอดทองหมั้น ศาลฎีกาตัดสินว่า จริงอยู่โจทก์จำเลยได้ทำการสมรสกันตามประเพณีแล้ว แต่เมื่อจำเลยไม่ยอมไปจดทะเบียนการสมรสนั้นก็ยังไม่สมบูรณ์ เมื่อการสมรสไม่สมบูรณ์ตามกฎหมาย เพราะเหตุที่จำเลยที่ ๑ ไม่ยอมไปจดทะเบียนจำเลยที่ ๑ ก็เป็นฝ่ายผิดสัญญา ตามนัยฎีกาที่ ๑๓๗/๒๔๘๑ ศาลอุทธรณ์พิพากษาให้จำเลยคืนสินสอดทองหมั้นให้โจทก์ชอบแล้ว ยืนตาม ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 870/2481นายแบ๊ง บุตร์กลับโจทก์นางจำปี ที่ 1 นายแม้นที่ 2 นางน้อยที่ 3จำเลย ป.พ.พ. ม. 1436, ม. 1437, ม. 1438หญิงชายทำการสมรสกันตามประเพณีแล้ว ภายหลังหญิงไม่ยอมไปจดทะเบียนสมรสนับว่าหญิงเป็นผู้ผิดสัญญาต้องคืนสินสอดของหมั้นให้ขายอ้างฎีกาที่ 137/2481โจทก์กับจำเลยที่ ๑ ให้ทำพิธีสมรสกันโดยโจทก์ได้เสียเงินสินสอด ๔๐ บาท ทองคำหมั้นราคา ๑๖๐ บาท ให้แก่จำเลยทั้ง ๓ เมื่อทำการสมรสกันแล้วอยู่กินด้วยกันได้ประมาณ ๖ เดือน จำเลยที่ ๑ ก็ไปเสียจากบ้านโจทก์ ๆ พยายามไปรับและขอร้องให้ไปจดทะเบียนสมรส จำเลยที่ ๑ ก็ไม่ยอมโจทก์จึงฟ้องขอคืนเงินค่าสินสอดทองหมั้น ศาลฎีกาตัดสินว่า จริงอยู่โจทก์จำเลยได้ทำการสมรสกันตามประเพณีแล้ว แต่เมื่อจำเลยไม่ยอมไปจดทะเบียนการสมรสนั้นก็ยังไม่สมบูรณ์ เมื่อการสมรสไม่สมบูรณ์ตามกฎหมาย เพราะเหตุที่จำเลยที่ ๑ ไม่ยอมไปจดทะเบียนจำเลยที่ ๑ ก็เป็นฝ่ายผิดสัญญา ตามนัยฎีกาที่ ๑๓๗/๒๔๘๑ ศาลอุทธรณ์พิพากษาให้จำเลยคืนสินสอดทองหมั้นให้โจทก์ชอบแล้ว ยืนตาม(อรรถกฤต ช.เพ็ญชาติ-อมาตย์-เทฟโนต์)ศาลชั้นต้น - นายยุ้ย อถาปิศะนันทน์ศาลอุทธรณ์ - แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ