กฎเสนาบดีกระทรวงพาณิชย์และคมนาคมกฎเสนาบดีกระทรวงพาณิชย์และคมนาคมว่าด้วยเครื่องวิทยุโทรศัพท์และวิทยุโทรเลข[๑] อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๓ แห่งพระราชบัญญัติวิทยุโทรเลข พุทธศักราช๒๔๕๗ ซึ่งได้แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติวิทยุโทรเลขแก้ไขเพิ่มเติม พุทธศักราช๒๔๗๓ เสนาบดีกระทรวงพาณิชย์และคมนาคม ออกกฎให้ไว้ดั่งต่อไปนี้การจดทะเบียนและทำเครื่องหมายเครื่องรับวิทยุโทรศัพท์ ข้อ ๑ผู้ใดทำหรือได้มาโดยประการใด ๆ ซึ่งเครื่องรับวิทยุโทรศัพท์อันยังมิได้จดทะเบียนและทำเครื่องหมายให้นำมาจดทะเบียนและทำเครื่องหมายภายในสิบห้าวัน นับตั้งแต่วันทำสำเร็จหรือได้เครื่องนั้นๆ มาในครอบครองของตนบทบัญญัติข้อนี้ไม่ใช้บังคับแก่เครื่องที่มีไว้โดยใบอนุญาตชั่วคราวดั่งบัญญัติไว้ในข้อ๖ แห่งกฎนี้ และไม่ใช้บังคับแก่สินค้าของผู้ถือใบอนุญาตให้ค้าข้อ ๒ในกรุงเทพมหานคร ให้อธิบดีกรมไปรษณีย์โทรเลขเป็นนายทะเบียนเครื่องรับวิทยุโทรศัพท์ตามความในกฎนี้ส่วนในหัวเมือง ให้หัวหน้าพนักงานไปรษณีย์ประจำจังหวัดเป็นนายทะเบียนเครื่องหมายนั้น ให้เป็นตัวอักษรหรือตัวเลขตอกติด หรือทำเป็นแผ่นป้ายติดกับเครื่องหรือเอากรดกัดที่เครื่องในปลายเดือนทุก ๆ เดือน ให้นายทะเบียนประจำจังหวัดส่งบัญชีรายละเอียดเครื่องรับวิทยุโทรศัพท์ที่ได้จดทะเบียนและทำเครื่องหมายณ ที่ทำการของตนเสนอต่ออธิบดีกรมไปรษณีย์โทรเลขเจ้าพนักงานผู้ออกใบอนุญาต ข้อ ๓ภายในบังคับแห่งข้อ ๖ ให้อธิบดีกรมไปรษณีย์โทรเลขเป็นเจ้าพนักงานผู้ออกใบอนุญาตการขอรับใบอนุญาตให้ยื่นคำขอทางพนักงานไปรษณีย์ประจำท้องถิ่นเจ้าพนักงานผู้ออกใบอนุญาตมีอำนาจอนุญาตหรือไม่อนุญาตตามคำขอแล้วแต่จะเห็นสมควรในปลายเดือนทุกเดือนให้เจ้าพนักงานผู้ออกใบอนุญาตเสนอบัญชีรายละเอียดแห่งคำขอที่ได้อนุญาตแล้วนั้นต่อเสนาบดีถ้าเจ้าพนักงานผู้ออกใบอนุญาต ไม่อนุญาตตามคำขอผู้ขอจะอุทธรณ์คำสั่งให้อุทธรณ์ต่อเสนาบดีการออกใบอนุญาตให้มี ข้อ ๔ภายในบังคับแห่งข้อ ๕ และ ๖ ผู้ใดประสงค์จะทำหรือมีเครื่องรับวิทยุโทรศัพท์หรือส่วนแห่งเครื่อง ต้องขอใบอนุญาตให้มี และถ้าไม่ได้รับใบอนุญาตก็ไม่ให้ทำขึ้น สั่งเข้ามาซื้อหรือได้มาโดยประการอื่นซึ่งเครื่อง หรือส่วนแห่งเครื่องนั้นคำขอนั้นให้ทำตามแบบ ว.ท. ๑ สำหรับเครื่อง และตามแบบ ว.ท. ๑ก. สำหรับส่วนแห่งเครื่องใบอนุญาตให้มีเครื่อง ให้ใช้แบบ ว.ท. ๒ ใบอนุญาตให้มีส่วนแห่งเครื่องให้ใช้แบบว.ท. ๒ ก.ใบอนุญาตตามข้อนี้กำหนดอายุหกเดือนนับแต่วันที่ออกแต่เจ้าพนักงานผู้ออกใบอนุญาตจะต่ออายุออกไปอีกไม่เกินหกเดือนก็ได้ตามแต่จะเห็นสมควรแก่เหตุการณ์เป็นเรื่อง ๆมีเครื่องไว้เป็นพิพิธภัณฑ์ ข้อ ๕ผู้ใดเป็นเจ้าของ หรือได้มาซึ่งเครื่องวิทยุโทรศัพท์หรือวิทยุโทรเลขเพื่อเก็บไว้เป็นพิพิธภัณฑ์ให้ขอรับใบอนุญาตพิเศษจากเจ้าพนักงานผู้ออกใบอนุญาตเรียกว่า หนังสือคู่มือซึ่งผู้ถือมีสิทธิเป็นเจ้าของ หรือได้มาซึ่งเครื่องนั้น แต่ไม่มีสิทธิจะใช้ได้เจ้าพนักงานผู้ออกใบอนุญาตจะให้ผู้ขอนำเครื่องมาดูก็ได้การออกหนังสือคู่มือนั้น ไม่ให้เรียกค่าธรรมเนียมใบอนุญาตให้ครอบครองชั่วคราว ข้อ ๖ผู้ใดเข้ามาในพระราชอาณาจักรและจะอยู่ไม่เกินหนึ่งเดือน มีเครื่องรับวิทยุโทรศัพท์ที่มิได้จดทะเบียนเป็นของติดตัวมาด้วยเพื่อใช้ส่วนตัวจะร้องขอรับใบอนุญาตชั่วคราวจากพนักงานไปรษณีย์ประจำท้องถิ่นก็ได้เจ้าพนักงานไปรษณีย์ประจำท้องถิ่นมีอำนาจออกใบอนุญาตให้ตามแบบว.ท. ๓ หรือไม่อนุญาตตามคำร้องก็ได้แล้วแต่จะเห็นสมควร แต่ถ้าอออกใบอนุญาตให้แล้วให้รายงานต่อเจ้าพนักงานผู้ออกใบอนุญาตทันทีการออกใบอนุญาตชั่วคราวนั้นเป็นการให้สิทธิแก่ผู้ถือใบอนุญาตให้ใช้เครื่องได้มีกำหนดหนึ่งเดือนการออกใบอนุญาตให้ใช้ ข้อ ๗ภายในบังคับแห่งข้อ ๕ และ ๖ ผู้ใดเป็นเจ้าของเครื่องรับวิทยุโทรศัพท์ ให้ยื่นคำร้องขอรับใบอนุญาตให้ใช้ตามแบบว.ท. ๔ ภายในกำหนดสิบห้าวันนับแต่วันซึ่งเครื่องเข้ามาอยู่ในครอบครองของตนหรือถ้าเป็นเครื่องที่ยังไม่มีเครื่องหมายก็ให้นับแต่วันซึ่งจดทะเบียนและทำเครื่องหมายใบอนุญาตนั้นให้ออกตามแบบ ว.ท. ๕และให้ใช้ได้มีกำหนดหนึ่งปีนับแต่วันออกบทบัญญัติข้อนี้มิให้ใช้บังคับแก่ผู้ถือใบอนุญาตให้ค้าซึ่งมีเครื่องไว้เป็นสินค้าหรือใช้เครื่องเพื่อแสดงและมิให้ใช้บังคับแก่ผู้ถือหนังสือคู่มือข้อ ๘ผู้ถือใบอนุญาตให้ใช้จะต้องใช้เครื่องของตนโดยมิให้กระแสคลื่นกลับออกไปกวนหรือขัดขวางการใช้เครื่องอื่นๆการออกใบอนุญาตให้ค้า ข้อ ๙ผู้ใดประสงค์จะค้าเครื่องรับวิทยุโทรศัพท์ ให้ร้องขอรับใบอนุญาตให้ค้าตามแบบว.ท. ๖ใบอนุญาตนี้ให้ออกตามแบบ ว.ท. ๗ และให้ใช้ได้มีกำหนดหนึ่งปีนับแต่วันออกข้อ ๑๐ผู้ถือใบอนุญาตให้ค้า(๑)จะมีร้านเกินกว่าร้านหนึ่งโดยใบอนุญาตฉบับเดียวนั้นไม่ได้(๒)จะขายเครื่องรับวิทยุโทรศัพท์หรือส่วนแห่งเครื่องให้แก่บุคคลผู้มิได้นำใบอนุญาตให้มีมาให้ดูนั้นไม่ได้(๓) จะต้องทำบัญชีไว้ตามแบบ ว.ท. ๘, ๙ และส่งสำเนาบัญชีนั้นต่อนายทะเบียนในปลายเดือนทุกเดือน(๔) ถ้าเปลี่ยนสำนักค้าหรือภูมิลำเนาต้องแจ้งให้เจ้าพนักงานผู้ออกใบอนุญาตทราบภายในสิบห้าวันนับแต่วันเปลี่ยนการออกตรวจเครื่องและร้านที่ได้รับอนุญาต ข้อ ๑๑เมื่อเจ้าพนักงานกรมไปรษณีย์โทรเลขผู้ได้รับตั้งแต่งให้เป็นผู้ตรวจเรียกตรวจในเวลาอันควรผู้ถือใบอนุญาตต้องส่งใบอนุญาตให้ตรวจ ถ้าจะตรวจเครื่องก็ต้องยอมให้ตรวจเช่นกันถ้าเป็นใบอนุญาตให้ค้า ก็ต้องยอมให้ตรวจร้านและบัญชีตามที่กล่าวไว้ในข้อ ๑๐ นั้นด้วยใบอนุญาตโอนไม่ได้ ข้อ ๑๒บรรดาใบอนุญาตที่ออกตามกฎเสนาบดีนี้จะโอนและรับมรดกกันไม่ได้การต่ออายุใบอนุญาต ข้อ ๑๓การขอต่ออายุใบอนุญาตต้องขอก่อนใบอนุญาตสิ้นอายุ ในระหว่างที่เจ้าพนักงานยังไม่ได้สั่งนั้นให้ถือว่าใบอนุญาตยังไม่สิ้นอายุใบแทนใบอนุญาต ข้อ ๑๔ถ้าเจ้าพนักงานผู้ออกใบอนุญาตเป็นที่พอใจว่าใบอนุญาตสูญหายหรือสลายไป ให้ออกใบแทนให้ถ้าหาใบอนุญาตเดิมได้ ให้นำใบแทนส่งคืนค่าธรรมเนียม ข้อ ๑๕ค่าธรรมเนียมต่าง ๆ ให้เรียกตามอัตราดั่งต่อไปนี้รายการจำนวนเงินหมายเหตุบาทสตางค์ค่าแบบคำร้อง แผ่นละใบอนุญาตให้มีใบอนุญาตให้ค้าสำหรับร้านเดียวในกรุงเทพมหานครใบอนุญาตให้ค่าสำหรับร้านเดียวในหัวเมืองใบอนุญาตให้ใช้ก) สำหรับเครื่องรับไม่มีหลอดไฟข) สำหรับเครื่องรับใช้คลื่นได้แต่ ๒๐๐ เมตรขึ้นไป คิดหลอดไฟละค) สำหรับเครื่องรับใช้คลื่นได้แต่ ๒๐๐ เมตรลงมา คิดหลอดไฟละง) สำหรับเครื่องขยายแรงหรือเปลี่ยนไฟนอกเครื่องรับ คิดหลอดไฟละค่าใบแทนใบอนุญาตให้ค้า ฉบับละค่าใบแทนใบอนุญาตชนิดอื่น ๆ ฉบับละค่าสำเนาคำร้องและสำเนาใบอนุญาตชนิดอื่น ๆ ฉบับละ-๑๒๐๐๑๒๐-๒๓๑๕๑-๑๐---๕๐-----๕๐การยึดและเพิกถอนใบอนุญาต ข้อ ๑๖ถ้าผู้ถือใบอนุญาตทำผิดกฎข้อบังคับข้อใดข้อหนึ่งซึ่งเจ้าพนักงานผู้ออกใบอนุญาตเห็นว่าเป็นความผิดเล็กน้อยเจ้าพนักงานจะยึดใบอนุญาตมาไว้เป็นเวลาไม่เกินสามเดือนก็ได้ถ้าเจ้าพนักงานเห็นว่าเป็นความผิดหนัก จะเพิกถอนใบอนุญาตเสียก็ได้การร้องอุทธรณ์คำสั่งนี้ให้ร้องต่อเสนาบดีข้อ ๑๗ใบอนุญาตใด ๆ ซึ่งเจ้าพนักงานผู้ออกใบอนุญาตได้ออกไปนั้น ถ้าเสนาบดีเห็นสมควรเพิกถอนเพื่อรักษาความสงบเรียบร้อยหรือเพื่อประโยชน์แก่ชาติก็เพิกถอนได้การจำหน่ายเครื่องซึ่งไม่ได้ใบอนุญาตหรือใบอนุญาตสิ้นอายุหรือเพิกถอนใบอนุญาต ข้อ ๑๘ผู้ใดเป็นเจ้าของเครื่องหรือส่วนแห่งเครื่องซึ่งเจ้าพนักงานไม่ยอมออกใบอนุญาตให้ตามที่ร้องขอหรือใบอนุญาตสิ้นอายุและและมิได้ต่ออายุใหม่ หรือถูกเพิกถอนใบอนุญาตไซร้ผู้นั้นต้องจำหน่ายเครื่องหรือส่วนแห่งเครื่องนั้น โดยโอนให้แก่บุคคลผู้มีใบอนุญาตหรือส่งออกไปนอกพระราชอาณาจักร หรือทำลายเสียแต่ถ้าผู้นั้นละเลยไม่ทำเช่นกล่าวไว้ภายในหกเดือนนับตั้งแต่วันที่เจ้าพนักงานไม่ยอมออกใบอนุญาตหรือไม่ยอมต่ออายุใบอนุญาตให้ หรือตั้งแต่ในใบอนุญาตสิ้นอายุ หรือวันซึ่งเพิกถอนใบอนุญาตเจ้าพนักงานผู้ออกใบอนุญาตจะเรียกให้ผู้นั้นส่งมอบเครื่อง หรือส่วนแห่งเครื่องให้กรมไปรษณีย์โทรเลขรักษาไว้จนกว่าเจ้าของจะจำหน่ายไปก็ได้ในระวางที่เครื่องหรือส่วนแห่งเครื่องอยู่ในความรักษาของเจ้าพนักงานนั้น ความเสี่ยงภัยอยู่กับเจ้าของเมื่อพ้นสองปีนับตั้งแต่เวลาที่ส่งมอบไว้ เจ้าพนักงานผู้ออกใบอนุญาตจะทำลายเครื่องอันอยู่ในความรักษาของตนเสียก็ได้บทเฉพาะกาล ข้อ ๑๙เจ้าของทุกคนผู้มีเครื่องรับวิทยุโทรศัพท์อยู่ในวันที่ใช้กฎนี้ ต้องนำเครื่องมาจดทะเบียนและทำเครื่องหมายภายในเดือนหนึ่งนับตั้งแต่วันที่ใช้กฎและให้ยื่นคำร้องขอรับใบอนุญาตให้ใช้ภายในเดือนหนึ่งนับตั้งแต่วันจดทะเบียนและทำเครื่องหมายเมื่อเครื่องได้จดทะเบียนและทำเครื่องหมายแล้วให้ถือว่าเจ้าของเป็นผู้ครอบครองเครื่องนั้น เหมือนกับว่าผู้นั้นได้รับใบอนุญาตให้มีและในระวางที่ยังมิได้มีคำสั่งของเจ้าพนักงานผู้ออกใบอนุญาตในการร้องขอรับใบอนุญาตให้ใช้นั้นให้ผู้นั้นมีสิทธิใช้เครื่องได้กฎนี้ให้ไว้ ณ วันที่ ๑๒ กันยายน พุทธศักราช ๒๔๗๓นายพลเอก บุรฉัตรไชยากรเสนาบดีกระทรวงพาณิชย์และคมนาคมจารุวรรณ/แก้ไข๑๙ ธันวาคม ๒๕๔๕จุฑามาศ/ปรับปรุง๕ เมษายน ๒๕๖๐[๑]ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๔๗/-/หน้า ๑๖๖/๑๔ กันยายน ๒๔๗๓