กฎกระทรวงมหาดไทยกฎกระทรวงมหาดไทยออกตามความในพระราชบัญญัติการทะเบียนคนต่างด้าวพุทธศักราช ๒๔๗๙[๑] อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๘แห่งพระราชบัญญัติการทะเบียนคนต่างด้าว พุทธศักราช ๒๔๗๙รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ ให้อธิบดีกรมตำรวจเป็นนายทะเบียนมีหน้าที่ควบคุมการทะเบียนคนต่างด้าวทั่วราชอาณาจักรข้อ ๒[๒] ให้สารวัตรสถานีตำรวจนครบาลประจำท้องที่เป็นพนักงานเจ้าหน้าที่ สำหรับเขตจังหวัดพระนครและจังหวัดธนบุรีและให้ผู้บังคับกองหรือหัวหน้าสถานีตำรวจภูธรอำเภอประจำท้องที่เป็นพนักงานเจ้าหน้าที่ สำหรับในเขตจังหวัดอื่นนอกจากจังหวัดพระนครและจังหวัดธนบุรีข้อ ๓ผู้ใดจะขอรับใบสำคัญประจำตัว หรือแจ้งเรื่องคนต่างด้าวอายุต่ำกว่า ๑๒ปีบริบูรณ์ซึ่งมีอยู่ในปกครองหรือนำเข้ามา ให้ทำตามแบบ ท.ต. ๑, ๒ หรือ ๓ ท้ายกฎนี้แล้วแต่กรณี ยื่นต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ข้อ ๔ ภายใต้บังคับแห่งข้อ๕ ในท้องถิ่นใดที่ได้ใช้พระราชบัญญัติการทะเบียนราษฎรในเขตเทศบาล พุทธศักราช ๒๔๗๙แล้ว ให้นายทะเบียนท้องถิ่นตามพระราชบัญญัติการทะเบียนราษฎรในเขตเทศบาล พุทธศักราช๒๔๗๙ เป็นพนักงานเจ้าหน้าที่ผู้รับแจ้งในกรณีตามข้อ ๕ แห่งกฎนี้ และให้ถือว่าการแจ้งตามพระราชบัญญัติการทะเบียนราษฎรในเขตเทศบาลพุทธศักราช ๒๔๗๙ เป็นการแจ้งตามข้อ ๕ แห่งกฎนี้ด้วยเมื่อได้แสดงใบสำคัญประจำตัวตามที่พระราชบัญญัติการทะเบียนคนต่างด้าว พุทธศักราช๒๔๗๙ บังคับไว้ แล้วแต่กรณีข้อ ๕ผู้ใดจะแจ้งการเกิด การตาย การย้ายที่อยู่ แจ้งชื่อบุตร หรือแจ้งการเปลี่ยนสัญชาติให้แจ้งรายการตามแบบต่อไปนี้ ยื่นต่อพนักงานเจ้าหน้าที่เว้นแต่การแจ้งการตายในท้องถิ่นที่ไม่มีเทศบาลนอกจากจังหวัดพระนครและธนบุรีจะแจ้งต่อกำนันท้องที่ก็ได้(ก) การเกิด การตายให้แจ้งตามแบบของกรมการอำเภอหรือนายทะเบียนท้องถิ่นที่ใช้อยู่ในเขตนั้น(ข) การย้ายที่อยู่ให้แจ้งตามแบบของกรมการอำเภอหรือนายทะเบียนท้องถิ่นที่ใช้อยู่ในจังหวัดพระนครและธนบุรี(ค) การแจ้งชื่อบุตรให้แจ้งตามแบบ ท.ต. ๔การแจ้งการเปลี่ยนสัญชาติให้แจ้งตามแบบ ท.ต. ๕ ท้ายกฎนี้ข้อ ๖ใบสำคัญประจำตัว ให้ทำเป็นเล่มขนาดกว้าง ๑๐ เซนติเมตร ยาว ๑๔ เซนติเมตรติดรูปถ่ายของผู้ถือประทับตราพนักงานเจ้าหน้าที่คาบต่อและมีข้อความในใบสำคัญประจำตัวตามแบบท้ายกฎนี้ข้อ ๗[๓]รูปถ่ายของคนต่างด้าวที่จะต้องส่งตามความในมาตรา ๘แห่งพระราชบัญญัติการทะเบียนคนต่างด้าว พุทธศักราช ๒๔๗๙ ซึ่งได้แก้ไขโดยพระราชบัญญัติการทะเบียนคนต่างด้าว(ฉบับที่ ๓) พุทธศักราช ๒๔๘๑ นั้น ต้องเป็นรูปถ่ายครึ่งตัว หน้าตรงไม่สวมหมวกเห็นได้ชัดเจนเหมือนตัวจริงขณะนั้น และให้มีขนาดกว้าง ๔ เซนติเมตร ยาว ๖เซนติเมตร ๓ รูปข้อ ๘รูปถ่ายในใบสำคัญประจำตัวจักต้องเปลี่ยนใหม่ทุกระยะ ๕ ปี นับแต่วันออกใบสำคัญประจำตัวสำหรับผู้นั้นและให้ส่งมอบรูปถ่ายพร้อมด้วยใบสำคัญประจำตัวต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ในท้องถิ่นตามแบบท.ต. ๖ ท้ายกฎนี้เพื่อให้พนักงานเจ้าหน้าที่จัดการปิดให้ใหม่ข้อ ๙ในกรณีที่ใบสำคัญประจำตัวสูญหาย การขอรับใหม่ ให้ทำตามแบบ ท.ต. ๗ ท้ายกฎนี้ยื่นต่อพนักงานเจ้าหน้าที่พร้อมด้วยรูปถ่ายกฎให้ไว้ ณ วันที่ ๙ กันยายนพุทธศักราช ๒๔๘๐ศรีเสนาสั่งราชการแทนรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย[เอกสารแนบท้าย]๑. คำร้องขอรับใบสำคัญประจำตัวคนต่างด้าว (แบบ ท.ต. ๑)๒. ใบแจ้งความคนต่างด้าวอายุต่ำกว่า ๑๒ ปีบริบูรณ์ซึ่งมีอยู่ในปกครองหรือนำเข้ามา (แบบ ท.ต. ๒)๓. คำร้องขอรับใบสำคัญประจำตัวคนต่างด้าวให้แก่ผู้เยาว์หรือผู้เสมือนไร้ความสามารถหรือผู้ไร้ความสามารถ (แบบ ท.ต. ๓)๔. ใบแจ้งชื่อบุตรของคนต่างด้าว (แบบ ท.ต. ๔)๕. ใบแจ้งการเปลี่ยนสัญชาติ (แบบ ท.ต. ๕)๖. คำร้องเรื่องส่งมอบรูปถ่ายใหม่ (แบบ ท.ต. ๖)๗. คำร้องขอรับใบสำคัญประจำตัวใหม่แทนใบที่สูญหาย (แบบ ท.ต.๗)๘. ใบสำคัญประจำตัวคนต่างด้าว(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)กฎกระทรวงมหาดไทยออกตามความในพระราชบัญญัติการทะเบียนคนต่างด้าว พุทธศักราช ๒๔๗๙ และพระราชบัญญัติการทะเบียนคนต่างด้าว(ฉบับที่ ๓) พุทธศักราช ๒๔๘๑[๔]ข้อ ๒ใบสำคัญประจำตัวนั้น กำหนดอายุเป็น ๒ ชนิด ดังนี้(ก) ชนิดที่หนึ่ง ใช้ได้หนึ่งปี(ข) ชนิดที่สอง ใช้ได้ห้าปีทั้งนี้นับแต่วันที่ออกใบสำคัญประจำตัวให้ข้อ ๓ผู้ร้องขอรับใบสำคัญประจำตัว จะขอรับใบสำคัญประจำตัวชนิดหนึ่งชนิดใดตามที่กล่าวในข้อ๒ แห่งกฎนี้ก็ได้ข้อ ๔ให้เรียกเก็บค่าธรรมเนียมการออกใบสำคัญ ประจำตัวดังนี้(ก) ชนิดที่หนึ่ง เป็นเงินยี่สิบบาท(ข) ชนิดที่สอง เป็นเงินสิบหกบาทให้ผู้ร้องขอรับใบสำคัญประจำตัวเสียค่าธรรมเนียมโดยปิดแสตมป์อากรดวงละสี่บาทที่ใบสำคัญประจำตัวในหน้าซึ่งกำหนดไว้สำหรับปิดรูปถ่ายในเวลาที่พนักงานเจ้าหน้าที่ออกให้และต้องให้พนักงานเจ้าหน้าที่ประทับตราฆ่าแสตมป์อากรและลงวันเดือนปีในเวลานั้นข้อ ๕การขอต่ออายุใบสำคัญประจำตัวจะขอต่ออายุเป็นใบสำคัญประจำตัวชนิดหนึ่งชนิดใดตามที่กล่าวในข้อ ๒ แห่งกฎนี้ก็ได้ข้อ ๖การต่ออายุใบสำคัญประจำตัวให้เรียกเก็บค่าธรรมเนียมตามชนิดใบสำคัญประจำตัวที่ขอต่ออายุและการเสียค่าธรรมเนียมให้ปฏิบัติตามความในข้อ ๔ แห่งกฎนี้ข้อ ๗ใบสำคัญประจำตัวซึ่งได้ออกให้ก่อนวันใช้พระราชบัญญัติการทะเบียนคนต่างด้าว(ฉบับที่ ๓) พุทธศักราช ๒๔๘๑ หรือซึ่งยังมิได้กำหนดอายุตามกฎกระทรวงนี้ให้มีอายุใช้ได้ต่อไปอีกหกสิบวัน นับแต่วันประกาศใช้กฎกระทรวงนี้ใบสำคัญประจำตัวที่กล่าวนี้เมื่อหมดอายุจะต้องขอต่ออายุใหม่ และในกรณีเช่นนี้ให้นำความในข้อ ๔ ข้อ ๕ และ ข้อ๖ แห่งกฎนี้มาใช้บังคับข้อ ๘การขอต่ออายุใบสำคัญประจำตัว ให้ทำตามแบบ ท.ต. ๘ ท้ายกฎนี้ข้อ ๙การออกใบสำคัญประจำตัวใหม่แทนใบที่ศูนย์หายนั้นให้เรียกเก็บค่าธรรมเนียมหนึ่งบาท และการเสียค่าธรรมเนียมให้ปฏิบัติตามความในข้อ ๔แห่งกฎนี้โดยอนุโลม[เอกสารแนบท้าย]๑.คำร้องขอต่ออายุใบสำคัญประจำตัว (แบบ ท.ต. ๘)(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)กฎกระทรวง ฉบับที่๓ (พ.ศ. ๒๔๙๓) ออกตามความในพระราชบัญญัติการทะเบียนคนต่างด้าว พุทธศักราช ๒๔๗๙[๕]สุกัญญา/แก้ไข๘ กรกฎาคม ๒๕๕๑สุนันทา/ตรวจ๘ กรกฎาคม ๒๕๕๑สุนันทา/จัดทำ๙ กรกฎาคม ๒๕๕๑ศิรวัชร์/ปรับปรุง๗ มิถุนายน ๒๕๖๐[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๕๔/หน้า ๑๐๘๒/๑๓ กันยายน ๒๔๘๐[๒] ข้อ ๒แก้ไขเพิ่มเติมโดยกฎกระทรวง ฉบับที่ ๓ (พ.ศ. ๒๔๙๓)ออกตามความในพระราชบัญญัติการทะเบียนคนต่างด้าว พุทธศักราช ๒๔๗๙[๓] ข้อ ๗แก้ไขเพิ่มเติมโดยกฎกระทรวงมหาดไทย ออกตามความในพระราชบัญญัติการทะเบียนคนต่างด้าวพุทธศักราช ๒๔๗๙ และพระราชบัญญัติการทะเบียนคนต่างด้าว (ฉบับที่ ๓) พุทธศักราช๒๔๘๑[๔] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๕๖/ตอนที่ -/หน้า ๔๖๒/๒๔ เมษายน ๒๔๘๒[๕] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๖๗/ตอนที่ ๑๙/ฉบับพิเศษ หน้า ๑/๑ เมษายน ๒๔๙๓