คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2891/2537หลักกฎหมาย: แม้ในคดีก่อนโจทก์ยื่นคำร้องขออนุญาตถอนฟ้องว่า โจทก์ไม่มีความประสงค์จะดำเนินคดีกับจำเลยอีกต่อไป ก็มีความหมายว่า ไม่ประสงค์จะดำเนินคดีกับจำเลยสำหรับคดีนั้นเท่านั้น หาอาจแปลไปว่าโจทก์จะไม่ฟ้องคดีใหม่กับจำเลยอีก ทั้งมิใช่เป็นการถอนฟ้องตามสัญญาประนีประนอมยอมความ ดังนั้น การถอนฟ้องในคดีก่อนไม่ทำให้อำนาจฟ้องของโจทก์หมดไป โจทก์จึงฟ้องคดีนี้ใหม่ได้ภายในอายุความโจทก์ฟ้องว่า จำเลยค้างชำระค่ากระแสไฟฟ้าอยู่จำนวน 5,642 หน่วยหน่วยละ 1.5953 บาท รวมเป็นเงิน 9,000.68 บาท ขอให้บังคับจำเลยชำระเงินจำนวนดังกล่าว พร้อมดอกเบี้ยจำเลยให้การ ขอให้ยกฟ้องศาลชั้นต้นพิจารณาแล้ววินิจฉัยว่า คดีโจทก์ขาดอายุความประเด็นอื่นไม่จำต้องวินิจฉัย พิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า คดีโจทก์ไม่ขาดอายุความ แต่ฟ้องโจทก์เป็นฟ้องซ้ำ พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "มีปัญหาจะต้องวินิจฉัยตามฎีกาของโจทก์ว่าฟ้องโจทก์เป็นฟ้องซ้ำหรือไม่ ในปัญหานี้ ปรากฏว่าโจทก์เคยฟ้องจำเลยให้ชำระหนี้ค่ากระแสไฟฟ้าพร้อมดอกเบี้ยซึ่งเป็นมูลหนี้อย่างเดียวกันนี้มาครั้งหนึ่งแล้ว ตามคดีของศาลชั้นต้นหมายเลขดำที่ 168/2527 คดีหมายเลขแดงที่ 640/2527 และจำเลยให้การแก้คดีไว้แล้ว ระหว่างนัดสืบพยานโจทก์ในคดีก่อน โจทก์ยื่นคำร้องว่าโจทก์ไม่มีความประสงค์จะดำเนินคดีนี้กับจำเลยอีกต่อไป จึงขออนุญาตให้ถอนฟ้องคดีนี้ ดังคำร้องลงวันที่ 29 กรกฎาคม 2530 จำเลยได้รับสำเนาแล้วแถลงไม่คัดค้าน ศาลชั้นต้นจึงอนุญาตให้ถอนฟ้อง ปรากฏตามรายงานกระบวนพิจารณาลงวันที่ 29 กรกฎาคม 2530 ศาลฎีกาพิเคราะห์แล้วเห็นว่า แม้ในคดีก่อนโจทก์ยื่นคำร้องว่า โจทก์ไม่มีความประสงค์จะดำเนินคดีกับจำเลยอีกต่อไป ก็มีความหมายว่า ไม่ประสงค์จะดำเนินคดีกับจำเลยสำหรับคดีนั้นเท่านั้น หาอาจแปลไปว่าโจทก์จะไม่ฟ้องคดีใหม่กับจำเลยอีก ทั้งมิใช่เป็นการถอนฟ้องตามสัญญาประนีประนอมยอมความดังนั้น การถอนฟ้องในคดีก่อนไม่ทำให้อำนาจฟ้องของโจทก์หมดไปโจทก์จึงฟ้องคดีนี้ใหม่ได้ภายในอายุความที่ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่าโจทก์นำคดีมาฟ้องจำเลยอีกไม่ได้ ไม่ต้องด้วยความเห็นของศาลฎีกาฎีกาโจทก์ฟังขึ้นสำหรับปัญหาข้ออื่นซึ่งศาลชั้นต้นกำหนดเป็นประเด็นข้อพิพาทไว้ได้แก่เรื่องอำนาจฟ้อง ฟ้องโจทก์เคลือบคลุมหรือไม่ จำเลยค้างค่ากระแสไฟฟ้า และโจทก์มีสิทธิเรียกค่ากระแสไฟฟ้าจากจำเลยตามฟ้องหรือไม่ ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ยังมิได้วินิจฉัย ศาลฎีกาเห็นสมควรย้อนสำนวนไปให้ศาลชั้นต้นวินิจฉัยต่อไป"พิพากษายกคำพิพากษาศาลชั้นต้นและคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ให้ศาลชั้นต้นวินิจฉัยในประเด็นที่ยังเหลืออยู่แล้วพิพากษาใหม่ตามรูปคดี ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2891/2537การไฟฟ้าส่วนภูมิภาคโจทก์นาย เกลื่อน สิงห์ ตุ้ยหรือสิงห์ตุ่ยจำเลย ป.วิ.พ. ม. 176 แม้ในคดีก่อนโจทก์ยื่นคำร้องขออนุญาตถอนฟ้องว่า โจทก์ไม่มีความประสงค์จะดำเนินคดีกับจำเลยอีกต่อไป ก็มีความหมายว่า ไม่ประสงค์จะดำเนินคดีกับจำเลยสำหรับคดีนั้นเท่านั้น หาอาจแปลไปว่าโจทก์จะไม่ฟ้องคดีใหม่กับจำเลยอีก ทั้งมิใช่เป็นการถอนฟ้องตามสัญญาประนีประนอมยอมความ ดังนั้น การถอนฟ้องในคดีก่อนไม่ทำให้อำนาจฟ้องของโจทก์หมดไป โจทก์จึงฟ้องคดีนี้ใหม่ได้ภายในอายุความโจทก์ฟ้องว่า จำเลยค้างชำระค่ากระแสไฟฟ้าอยู่จำนวน 5,642 หน่วยหน่วยละ 1.5953 บาท รวมเป็นเงิน 9,000.68 บาท ขอให้บังคับจำเลยชำระเงินจำนวนดังกล่าว พร้อมดอกเบี้ยจำเลยให้การ ขอให้ยกฟ้องศาลชั้นต้นพิจารณาแล้ววินิจฉัยว่า คดีโจทก์ขาดอายุความประเด็นอื่นไม่จำต้องวินิจฉัย พิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า คดีโจทก์ไม่ขาดอายุความ แต่ฟ้องโจทก์เป็นฟ้องซ้ำ พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "มีปัญหาจะต้องวินิจฉัยตามฎีกาของโจทก์ว่าฟ้องโจทก์เป็นฟ้องซ้ำหรือไม่ ในปัญหานี้ ปรากฏว่าโจทก์เคยฟ้องจำเลยให้ชำระหนี้ค่ากระแสไฟฟ้าพร้อมดอกเบี้ยซึ่งเป็นมูลหนี้อย่างเดียวกันนี้มาครั้งหนึ่งแล้ว ตามคดีของศาลชั้นต้นหมายเลขดำที่ 168/2527 คดีหมายเลขแดงที่ 640/2527 และจำเลยให้การแก้คดีไว้แล้ว ระหว่างนัดสืบพยานโจทก์ในคดีก่อน โจทก์ยื่นคำร้องว่าโจทก์ไม่มีความประสงค์จะดำเนินคดีนี้กับจำเลยอีกต่อไป จึงขออนุญาตให้ถอนฟ้องคดีนี้ ดังคำร้องลงวันที่ 29 กรกฎาคม 2530 จำเลยได้รับสำเนาแล้วแถลงไม่คัดค้าน ศาลชั้นต้นจึงอนุญาตให้ถอนฟ้อง ปรากฏตามรายงานกระบวนพิจารณาลงวันที่ 29 กรกฎาคม 2530 ศาลฎีกาพิเคราะห์แล้วเห็นว่า แม้ในคดีก่อนโจทก์ยื่นคำร้องว่า โจทก์ไม่มีความประสงค์จะดำเนินคดีกับจำเลยอีกต่อไป ก็มีความหมายว่า ไม่ประสงค์จะดำเนินคดีกับจำเลยสำหรับคดีนั้นเท่านั้น หาอาจแปลไปว่าโจทก์จะไม่ฟ้องคดีใหม่กับจำเลยอีก ทั้งมิใช่เป็นการถอนฟ้องตามสัญญาประนีประนอมยอมความดังนั้น การถอนฟ้องในคดีก่อนไม่ทำให้อำนาจฟ้องของโจทก์หมดไปโจทก์จึงฟ้องคดีนี้ใหม่ได้ภายในอายุความที่ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่าโจทก์นำคดีมาฟ้องจำเลยอีกไม่ได้ ไม่ต้องด้วยความเห็นของศาลฎีกาฎีกาโจทก์ฟังขึ้นสำหรับปัญหาข้ออื่นซึ่งศาลชั้นต้นกำหนดเป็นประเด็นข้อพิพาทไว้ได้แก่เรื่องอำนาจฟ้อง ฟ้องโจทก์เคลือบคลุมหรือไม่ จำเลยค้างค่ากระแสไฟฟ้า และโจทก์มีสิทธิเรียกค่ากระแสไฟฟ้าจากจำเลยตามฟ้องหรือไม่ ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ยังมิได้วินิจฉัย ศาลฎีกาเห็นสมควรย้อนสำนวนไปให้ศาลชั้นต้นวินิจฉัยต่อไป"พิพากษายกคำพิพากษาศาลชั้นต้นและคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ให้ศาลชั้นต้นวินิจฉัยในประเด็นที่ยังเหลืออยู่แล้วพิพากษาใหม่ตามรูปคดี(สมมาตร พรหมานุกูล-จองทรัพย์ เที่ยงธรรม-ทองเลื่อน พูลพิพัฒน์)แหล่งที่มาสำนักงานส่งเสริมงานตุลาการแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ การถอนฟ้องของโจทก์มีผลแตกต่างกันระหว่างคดีแพ่งและคดีอาญาในคดีอาญามีบัญญัติไว้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 36ว่าเมื่อมีการถอนฟ้องคดีใดไปจากศาลแล้ว จะนำมาฟ้องอีกหาได้ไม่เว้นแต่จะเข้าข้อยกเว้นดังที่ระบุไว้ในอนุมาตรา 1-3 ส่วนคดีแพ่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 176 บัญญัติไว้ว่าการถอนฟ้องย่อมลบล้างผลแห่งการยื่นคำฟ้องนั้น รวมทั้งกระบวนพิจารณาอื่น ๆ อันมีมาต่อภายหลังยื่นคำฟ้องและทำให้คู่ความกลับคืนเข้าสู่ฐานะเดิมเสมือนหนึ่งมิได้มีการยื่นฟ้องเลย คำฟ้องที่มีการถอนแล้วอาจยื่นใหม่ได้ภายใต้บังคับแห่งบทบัญญัติของกฎหมายว่าด้วยอายุความจะเห็นได้ว่าในส่วนของคดีแพ่งมิได้ห้ามโจทก์นำคดีที่มีการถอนฟ้องไปจากศาลแล้วมาฟ้องใหม่ ตรงกันข้ามได้บัญญัติรับรองสิทธิของโจทก์ว่าให้กลับเข้าสู่ฐานะเดิมและอาจยื่นฟ้องใหม่ได้ภายในอายุความที่กฎหมายกำหนด ซึ่งจะเห็นได้ว่าแตกต่างจากคดีอาญาก็โดยเหตุผลว่าคดีอาญาเมื่อศาลประทับฟ้องไว้พิจารณาแล้ว เว้นแต่จำเลยจะได้รับประกันตัวจะต้องถูกขังในระหว่างการพิจารณาซึ่งกระทบต่อเสรีภาพของบุคคล กฎหมายจึงบัญญัติห้ามมิให้นำคดีมาฟ้องใหม่ ตามคำพิพากษาศาลฎีกาที่หมายเหตุนี้เดิมโจทก์เคยยื่นฟ้องให้จำเลยชำระหนี้ค่ากระแสไฟฟ้าพร้อมดอกเบี้ยซึ่งเป็นมูลหนี้อย่างเดียวกันมาแล้วครั้งหนึ่ง และในคดีก่อนจำเลยได้ยื่นคำให้การแก้คดีแล้ว ระหว่างนัดสืบพยานโจทก์ โจทก์ยื่นคำร้องว่า ไม่มีความประสงค์จะดำเนินคดีนี้กับจำเลยอีกต่อไป ขออนุญาตถอนฟ้องจำเลยรับสำเนาคำร้องแล้วแถลงไม่คัดค้าน ศาลอนุญาตให้โจทก์ถอนฟ้องต่อมาโจทก์นำหนี้ตามคดีเดิมมาฟ้องเป็นคดีอีก ศาลฎีกาก็วินิจฉัยตามหลักในประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 176 และตีความข้อความที่โจทก์ระบุไว้ในคำร้องขอถอนฟ้องว่าไม่ประสงค์จะดำเนินคดีกับจำเลยอีกต่อไปนั้น มีความหมายเพียงว่าไม่ดำเนินคดีกับจำเลยในคดีที่โจทก์ถอนฟ้องเท่านั้น หาใช่จะไม่ฟ้องเกี่ยวกับมูลหนี้ดังกล่าวอีก อันเป็นทำนองสละสิทธิตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 176 ซึ่งก็เป็นการวินิจฉัยตามแนวคำพิพากษาศาลฎีกาที่เคยวินิจฉัยไว้ เช่น คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1823/2536 แม้ในคดีเดิมโจทก์จะแถลงว่าสาเหตุที่ถอนฟ้อง เพราะโจทก์ไม่ติดใจดำเนินคดีกับจำเลยต่อไปเนื่องจากตกลงกันได้ ก็ไม่มีความหมายชัดแจ้ง หรืออาจแปลได้ว่าโจทก์สละสิทธิที่จะเรียกร้องในมูลหนี้กรณีเดียวกันนั้นกับจำเลยอีกในภายหลัง โจทก์จึงฟ้องคดีได้ใหม่ภายในอายุความ คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1823/2525 คดีเดิมโจทก์แถลงว่าสาเหตุที่ถอนฟ้องเพราะโจทก์ไม่ติดใจดำเนินคดีกับจำเลยต่อไป เนื่องจากตกลงกันได้แล้ว ก็ไม่มีข้อความชัดแจ้งหรืออาจแปลได้ว่าโจทก์สละสิทธิที่จะเรียกร้องในมูลกรณีเดียวกันนั้นกับจำเลยในภายหลัง ฉะนั้นการถอนฟ้องในคดีก่อน จึงไม่ทำให้อำนาจฟ้องโจทก์หมดไป โจทก์จึงฟ้องคดีใหม่ได้ภายในอายุความ คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3678/2528 คดีก่อนอยู่ในระหว่างส่งหมายเรียกและสำเนาคำฟ้องให้จำเลย โจทก์ยื่นคำบอกกล่าวว่าโจทก์ไม่ประสงค์ดำเนินกับจำเลยต่อไป ขอถอนฟ้อง ศาลอนุญาต มีความหมายเพียงว่า โจทก์ไม่ประสงค์จะดำเนินคดีกับจำเลยสำหรับคดีนั้นเท่านั้นหาแปลไปว่าโจทก์จะไม่ฟ้องคดีใหม่กับจำเลยอีกตามสิทธิของโจทก์ซึ่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 176 บัญญัติรับรองไว้แต่อย่างใดไม่ โจทก์ฟ้องใหม่ ไม่เป็นฟ้องซ้ำ (คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 164,165/2528 วินิจฉัยทำนองเดียวกัน) อย่างไรก็ตาม หากถอนฟ้องโดยมีข้อตกลงกันระหว่างโจทก์กับจำเลยว่า จะไม่ดำเนินคดีกับจำเลยในมูลหนี้เดียวกันนั้นอีก หรือโจทก์สละสิทธิที่จะไม่ฟ้องคดีกับจำเลยในมูลหนี้อย่างเดียวกันโดยชัดเจนจะบังคับหรือมีผลผูกพันโจทก์หรือไม่ มีคำพิพากษาศาลฎีกาวินิจฉัยไว้เป็น 2 แนว แนวที่ 1 วินิจฉัยว่า โจทก์ยังสามารถนำคดีมาฟ้องได้อีกตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 176 คือ คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 268/2489 โจทก์ขอถอนฟ้องโดยกล่าวว่าไม่ติดใจว่ากล่าวเอาความแก่จำเลยต่อไป ศาลสอบถามจำเลย จำเลยแถลงรับว่าที่ถอนฟ้องนั้นหมายถึงไม่ติดใจ ดำเนินคดีตลอดเรื่องใช่ไหม ฝ่ายโจทก์รับว่าถูกต้องแล้ว ศาลอนุญาตให้โจทก์ถอนฟ้อง ต่อมาโจทก์กลับมายื่นฟ้องขอให้ศาลบังคับจำเลยอย่างเดียวกัน และในมูลหนี้กรณีเดียวกันกับคดีก่อน ดังนี้ไม่เป็นฟ้องซ้ำ เพราะคดีก่อนศาลยังไม่ได้วินิจฉัยประเด็นข้อพิพาท และไม่ใช่เป็นการถอนฟ้อง โดยมีข้อตกลงหรือประนีประนอมยอมความ ตามมาตรา 175(2) แนวที่ 2 วินิจฉัยว่าฟ้องใหม่ไม่ได้ คือ คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 200/2511 โจทก์ฟ้องจำเลยและขอถอนฟ้องไปโดยแถลงต่อศาลว่า จะไม่ฟ้องจำเลยเกี่ยวกับทรัพย์พิพาทอีก ดังนั้นคำแถลงของโจทก์ในคดีก่อนซึ่งยอมสละสิทธินำคดีเรื่องนี้มาฟ้องใหม่ตามมาตรา 176 จึงเป็นกระบวนพิจารณาที่โจทก์ในคดีนั้นได้ทำต่อศาลและคู่ความอีกฝ่ายหนึ่งผูกมัดโจทก์ โจทก์จะมาฟ้องจำเลยเกี่ยวกับทรัพย์พิพาทได้อีก คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2240/2515 โจทก์เคยฟ้องจำเลยขอให้จดทะเบียนรับรอง ป. เป็นบุตร แล้วตกลงท้ากันให้จำเลยสาบานจำเลยได้สาบานตามคำท้า โจทก์ยื่นคำร้องขอถอนฟ้อง และแถลงว่าจำเลยได้สาบานว่า ป. ไม่ใช่บุตรของจำเลยต่อไป ขอถอนฟ้องและไม่ติดใจดำเนินคดีแก่จำเลย ศาลอนุญาต ดังนี้ คำแถลงของโจทก์เช่นนี้เป็นการยอมสละสิทธิของตนที่มีอยู่ตามมาตรา 176 ผูกพันโจทก์จึงไม่อาจนำมาฟ้องจำเลยได้อีก ผู้บันทึกเห็นว่าตามแนวคำพิพากษาศาลฎีกาแนวที่ 2 น่าจะชอบด้วยเหตุผลมากกว่า เนื่องจากคดีแพ่งเป็นเรื่องของคู่ความเมื่อโจทก์มีความประสงค์ที่จะไม่ฟ้องร้องดำเนินคดีในมูลหนี้ดังกล่าวอีกก็น่าจะผูกพันโจทก์หรือกล่าวอีกนัยหนึ่งสิทธินำคดีมาฟ้องใหม่ตามมาตรา 176 นี้ สามารถสละสิทธิได้ โดยจะต้องระบุให้ชัดเจน ตามคำพิพากษาศาลฎีกาที่หมายเหตุนี้ จำเลยให้การต่อสู้คดีด้วยว่าฟ้องของโจทก์เป็นฟ้องซ้ำ และศาลอุทธรณ์ก็พิพากษายกฟ้องโจทก์โดยวินิจฉัยว่าเป็นฟ้องซ้ำ แต่ศาลฎีกามิได้วินิจฉัยปัญหานี้โดยตรง หากแต่วินิจฉัยโดยอาศัยหลักของมาตรา 176 ซึ่งหากพิจารณาหลักเกณฑ์การฟ้องซ้ำตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 148แล้ว จะต้องเป็นเรื่องที่คดีเดิมศาลได้วินิจฉัยชี้ขาดในประเด็นข้อพิพาทเดียวกันกับคดีใหม่ ตามคำพิพากษาศาลฎีกานี้คดีเดิมศาลยังมิได้วินิจฉัยชี้ขาดในประเด็นข้อพิพาท แต่เป็นเรื่องที่ในคดีเดิมโจทก์ขอถอนฟ้อง กรณีจึงมิใช่เรื่องฟ้องซ้ำตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 148 และ มีข้อที่น่าสังเกตอีกประการหนึ่งในตอนท้ายของคำพิพากษาศาลฎีกาที่วินิจฉัยว่า "ทั้งมิใช่เป็นการถอนฟ้องตามสัญญาประนีประนอมยอมความ ดังนั้นการถอนฟ้องในคดีก่อนไม่ทำให้อำนาจฟ้องของโจทก์หมดไป" นั้น อาจทำให้เข้าใจว่าถ้าเป็นการถอนฟ้องตามสัญญาประนีประนอมยอมความแล้วกรณีไม่ต้องด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 176 และโจทก์ไม่สามารถฟ้องคดีใหม่ได้ ผู้บันทึกเห็นว่าตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา 176 มิได้บัญญัติว่า ถ้าเป็นการถอนฟ้องตามสัญญาประนีประนอมยอมความแล้วห้ามมิให้ฟ้องคดีใหม่ จึงไม่น่าจะต้องห้ามเหมือนการถอนฟ้องทั่วไป เว้นแต่ตามสัญญาที่คู่ความตกลงกันมีข้อความสละสิทธิในการที่จะฟ้องเป็นคดีใหม่ หรือสละสิทธิเรียกร้องในมูลหนี้ที่ฟ้องนั้น ถ้ามีการทำสัญญาประนีประนอมยอมความแล้วในทางปฏิบัติย่อมจะมีข้อตกลงเช่นนั้นเสมอซึ่งก็เป็นไปตามแนววินิจฉัยของศาลฎีกาตามคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2240/2515,2002/2511 มิใช่ต้องห้ามตามมาตรา 176 สมกุมชาดคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยค้างชำระค่ากระแสไฟฟ้าอยู่จำนวน 5,642 หน่วยหน่วยละ 1.5953 บาท รวมเป็นเงิน 9,000.68 บาท ขอให้บังคับจำเลยชำระเงินจำนวนดังกล่าว พร้อมดอกเบี้ยจำเลยให้การ ขอให้ยกฟ้องศาลชั้นต้นพิจารณาแล้ววินิจฉัยว่า คดีโจทก์ขาดอายุความประเด็นอื่นไม่จำต้องวินิจฉัย พิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า คดีโจทก์ไม่ขาดอายุความ แต่ฟ้องโจทก์เป็นฟ้องซ้ำ พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "มีปัญหาจะต้องวินิจฉัยตามฎีกาของโจทก์ว่าฟ้องโจทก์เป็นฟ้องซ้ำหรือไม่ ในปัญหานี้ ปรากฏว่าโจทก์เคยฟ้องจำเลยให้ชำระหนี้ค่ากระแสไฟฟ้าพร้อมดอกเบี้ยซึ่งเป็นมูลหนี้อย่างเดียวกันนี้มาครั้งหนึ่งแล้ว ตามคดีของศาลชั้นต้นหมายเลขดำที่ 168/2527 คดีหมายเลขแดงที่ 640/2527 และจำเลยให้การแก้คดีไว้แล้ว ระหว่างนัดสืบพยานโจทก์ในคดีก่อน โจทก์ยื่นคำร้องว่าโจทก์ไม่มีความประสงค์จะดำเนินคดีนี้กับจำเลยอีกต่อไป จึงขออนุญาตให้ถอนฟ้องคดีนี้ ดังคำร้องลงวันที่ 29 กรกฎาคม 2530 จำเลยได้รับสำเนาแล้วแถลงไม่คัดค้าน ศาลชั้นต้นจึงอนุญาตให้ถอนฟ้อง ปรากฏตามรายงานกระบวนพิจารณาลงวันที่ 29 กรกฎาคม 2530 ศาลฎีกาพิเคราะห์แล้วเห็นว่า แม้ในคดีก่อนโจทก์ยื่นคำร้องว่า โจทก์ไม่มีความประสงค์จะดำเนินคดีกับจำเลยอีกต่อไป ก็มีความหมายว่า ไม่ประสงค์จะดำเนินคดีกับจำเลยสำหรับคดีนั้นเท่านั้น หาอาจแปลไปว่าโจทก์จะไม่ฟ้องคดีใหม่กับจำเลยอีก ทั้งมิใช่เป็นการถอนฟ้องตามสัญญาประนีประนอมยอมความดังนั้น การถอนฟ้องในคดีก่อนไม่ทำให้อำนาจฟ้องของโจทก์หมดไปโจทก์จึงฟ้องคดีนี้ใหม่ได้ภายในอายุความที่ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่าโจทก์นำคดีมาฟ้องจำเลยอีกไม่ได้ ไม่ต้องด้วยความเห็นของศาลฎีกาฎีกาโจทก์ฟังขึ้นสำหรับปัญหาข้ออื่นซึ่งศาลชั้นต้นกำหนดเป็นประเด็นข้อพิพาทไว้ได้แก่เรื่องอำนาจฟ้อง ฟ้องโจทก์เคลือบคลุมหรือไม่ จำเลยค้างค่ากระแสไฟฟ้า และโจทก์มีสิทธิเรียกค่ากระแสไฟฟ้าจากจำเลยตามฟ้องหรือไม่ ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ยังมิได้วินิจฉัย ศาลฎีกาเห็นสมควรย้อนสำนวนไปให้ศาลชั้นต้นวินิจฉัยต่อไป"พิพากษายกคำพิพากษาศาลชั้นต้นและคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ให้ศาลชั้นต้นวินิจฉัยในประเด็นที่ยังเหลืออยู่แล้วพิพากษาใหม่ตามรูปคดี ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2891/2537การไฟฟ้าส่วนภูมิภาคโจทก์นาย เกลื่อน สิงห์ ตุ้ยหรือสิงห์ตุ่ยจำเลย ป.วิ.พ. ม. 176 แม้ในคดีก่อนโจทก์ยื่นคำร้องขออนุญาตถอนฟ้องว่า โจทก์ไม่มีความประสงค์จะดำเนินคดีกับจำเลยอีกต่อไป ก็มีความหมายว่า ไม่ประสงค์จะดำเนินคดีกับจำเลยสำหรับคดีนั้นเท่านั้น หาอาจแปลไปว่าโจทก์จะไม่ฟ้องคดีใหม่กับจำเลยอีก ทั้งมิใช่เป็นการถอนฟ้องตามสัญญาประนีประนอมยอมความ ดังนั้น การถอนฟ้องในคดีก่อนไม่ทำให้อำนาจฟ้องของโจทก์หมดไป โจทก์จึงฟ้องคดีนี้ใหม่ได้ภายในอายุความโจทก์ฟ้องว่า จำเลยค้างชำระค่ากระแสไฟฟ้าอยู่จำนวน 5,642 หน่วยหน่วยละ 1.5953 บาท รวมเป็นเงิน 9,000.68 บาท ขอให้บังคับจำเลยชำระเงินจำนวนดังกล่าว พร้อมดอกเบี้ยจำเลยให้การ ขอให้ยกฟ้องศาลชั้นต้นพิจารณาแล้ววินิจฉัยว่า คดีโจทก์ขาดอายุความประเด็นอื่นไม่จำต้องวินิจฉัย พิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า คดีโจทก์ไม่ขาดอายุความ แต่ฟ้องโจทก์เป็นฟ้องซ้ำ พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "มีปัญหาจะต้องวินิจฉัยตามฎีกาของโจทก์ว่าฟ้องโจทก์เป็นฟ้องซ้ำหรือไม่ ในปัญหานี้ ปรากฏว่าโจทก์เคยฟ้องจำเลยให้ชำระหนี้ค่ากระแสไฟฟ้าพร้อมดอกเบี้ยซึ่งเป็นมูลหนี้อย่างเดียวกันนี้มาครั้งหนึ่งแล้ว ตามคดีของศาลชั้นต้นหมายเลขดำที่ 168/2527 คดีหมายเลขแดงที่ 640/2527 และจำเลยให้การแก้คดีไว้แล้ว ระหว่างนัดสืบพยานโจทก์ในคดีก่อน โจทก์ยื่นคำร้องว่าโจทก์ไม่มีความประสงค์จะดำเนินคดีนี้กับจำเลยอีกต่อไป จึงขออนุญาตให้ถอนฟ้องคดีนี้ ดังคำร้องลงวันที่ 29 กรกฎาคม 2530 จำเลยได้รับสำเนาแล้วแถลงไม่คัดค้าน ศาลชั้นต้นจึงอนุญาตให้ถอนฟ้อง ปรากฏตามรายงานกระบวนพิจารณาลงวันที่ 29 กรกฎาคม 2530 ศาลฎีกาพิเคราะห์แล้วเห็นว่า แม้ในคดีก่อนโจทก์ยื่นคำร้องว่า โจทก์ไม่มีความประสงค์จะดำเนินคดีกับจำเลยอีกต่อไป ก็มีความหมายว่า ไม่ประสงค์จะดำเนินคดีกับจำเลยสำหรับคดีนั้นเท่านั้น หาอาจแปลไปว่าโจทก์จะไม่ฟ้องคดีใหม่กับจำเลยอีก ทั้งมิใช่เป็นการถอนฟ้องตามสัญญาประนีประนอมยอมความดังนั้น การถอนฟ้องในคดีก่อนไม่ทำให้อำนาจฟ้องของโจทก์หมดไปโจทก์จึงฟ้องคดีนี้ใหม่ได้ภายในอายุความที่ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่าโจทก์นำคดีมาฟ้องจำเลยอีกไม่ได้ ไม่ต้องด้วยความเห็นของศาลฎีกาฎีกาโจทก์ฟังขึ้นสำหรับปัญหาข้ออื่นซึ่งศาลชั้นต้นกำหนดเป็นประเด็นข้อพิพาทไว้ได้แก่เรื่องอำนาจฟ้อง ฟ้องโจทก์เคลือบคลุมหรือไม่ จำเลยค้างค่ากระแสไฟฟ้า และโจทก์มีสิทธิเรียกค่ากระแสไฟฟ้าจากจำเลยตามฟ้องหรือไม่ ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ยังมิได้วินิจฉัย ศาลฎีกาเห็นสมควรย้อนสำนวนไปให้ศาลชั้นต้นวินิจฉัยต่อไป"พิพากษายกคำพิพากษาศาลชั้นต้นและคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ให้ศาลชั้นต้นวินิจฉัยในประเด็นที่ยังเหลืออยู่แล้วพิพากษาใหม่ตามรูปคดี(สมมาตร พรหมานุกูล-จองทรัพย์ เที่ยงธรรม-ทองเลื่อน พูลพิพัฒน์)แหล่งที่มาสำนักงานส่งเสริมงานตุลาการแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ การถอนฟ้องของโจทก์มีผลแตกต่างกันระหว่างคดีแพ่งและคดีอาญาในคดีอาญามีบัญญัติไว้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 36ว่าเมื่อมีการถอนฟ้องคดีใดไปจากศาลแล้ว จะนำมาฟ้องอีกหาได้ไม่เว้นแต่จะเข้าข้อยกเว้นดังที่ระบุไว้ในอนุมาตรา 1-3 ส่วนคดีแพ่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 176 บัญญัติไว้ว่าการถอนฟ้องย่อมลบล้างผลแห่งการยื่นคำฟ้องนั้น รวมทั้งกระบวนพิจารณาอื่น ๆ อันมีมาต่อภายหลังยื่นคำฟ้องและทำให้คู่ความกลับคืนเข้าสู่ฐานะเดิมเสมือนหนึ่งมิได้มีการยื่นฟ้องเลย คำฟ้องที่มีการถอนแล้วอาจยื่นใหม่ได้ภายใต้บังคับแห่งบทบัญญัติของกฎหมายว่าด้วยอายุความจะเห็นได้ว่าในส่วนของคดีแพ่งมิได้ห้ามโจทก์นำคดีที่มีการถอนฟ้องไปจากศาลแล้วมาฟ้องใหม่ ตรงกันข้ามได้บัญญัติรับรองสิทธิของโจทก์ว่าให้กลับเข้าสู่ฐานะเดิมและอาจยื่นฟ้องใหม่ได้ภายในอายุความที่กฎหมายกำหนด ซึ่งจะเห็นได้ว่าแตกต่างจากคดีอาญาก็โดยเหตุผลว่าคดีอาญาเมื่อศาลประทับฟ้องไว้พิจารณาแล้ว เว้นแต่จำเลยจะได้รับประกันตัวจะต้องถูกขังในระหว่างการพิจารณาซึ่งกระทบต่อเสรีภาพของบุคคล กฎหมายจึงบัญญัติห้ามมิให้นำคดีมาฟ้องใหม่ ตามคำพิพากษาศาลฎีกาที่หมายเหตุนี้เดิมโจทก์เคยยื่นฟ้องให้จำเลยชำระหนี้ค่ากระแสไฟฟ้าพร้อมดอกเบี้ยซึ่งเป็นมูลหนี้อย่างเดียวกันมาแล้วครั้งหนึ่ง และในคดีก่อนจำเลยได้ยื่นคำให้การแก้คดีแล้ว ระหว่างนัดสืบพยานโจทก์ โจทก์ยื่นคำร้องว่า ไม่มีความประสงค์จะดำเนินคดีนี้กับจำเลยอีกต่อไป ขออนุญาตถอนฟ้องจำเลยรับสำเนาคำร้องแล้วแถลงไม่คัดค้าน ศาลอนุญาตให้โจทก์ถอนฟ้องต่อมาโจทก์นำหนี้ตามคดีเดิมมาฟ้องเป็นคดีอีก ศาลฎีกาก็วินิจฉัยตามหลักในประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 176 และตีความข้อความที่โจทก์ระบุไว้ในคำร้องขอถอนฟ้องว่าไม่ประสงค์จะดำเนินคดีกับจำเลยอีกต่อไปนั้น มีความหมายเพียงว่าไม่ดำเนินคดีกับจำเลยในคดีที่โจทก์ถอนฟ้องเท่านั้น หาใช่จะไม่ฟ้องเกี่ยวกับมูลหนี้ดังกล่าวอีก อันเป็นทำนองสละสิทธิตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 176 ซึ่งก็เป็นการวินิจฉัยตามแนวคำพิพากษาศาลฎีกาที่เคยวินิจฉัยไว้ เช่น คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1823/2536 แม้ในคดีเดิมโจทก์จะแถลงว่าสาเหตุที่ถอนฟ้อง เพราะโจทก์ไม่ติดใจดำเนินคดีกับจำเลยต่อไปเนื่องจากตกลงกันได้ ก็ไม่มีความหมายชัดแจ้ง หรืออาจแปลได้ว่าโจทก์สละสิทธิที่จะเรียกร้องในมูลหนี้กรณีเดียวกันนั้นกับจำเลยอีกในภายหลัง โจทก์จึงฟ้องคดีได้ใหม่ภายในอายุความ คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1823/2525 คดีเดิมโจทก์แถลงว่าสาเหตุที่ถอนฟ้องเพราะโจทก์ไม่ติดใจดำเนินคดีกับจำเลยต่อไป เนื่องจากตกลงกันได้แล้ว ก็ไม่มีข้อความชัดแจ้งหรืออาจแปลได้ว่าโจทก์สละสิทธิที่จะเรียกร้องในมูลกรณีเดียวกันนั้นกับจำเลยในภายหลัง ฉะนั้นการถอนฟ้องในคดีก่อน จึงไม่ทำให้อำนาจฟ้องโจทก์หมดไป โจทก์จึงฟ้องคดีใหม่ได้ภายในอายุความ คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3678/2528 คดีก่อนอยู่ในระหว่างส่งหมายเรียกและสำเนาคำฟ้องให้จำเลย โจทก์ยื่นคำบอกกล่าวว่าโจทก์ไม่ประสงค์ดำเนินกับจำเลยต่อไป ขอถอนฟ้อง ศาลอนุญาต มีความหมายเพียงว่า โจทก์ไม่ประสงค์จะดำเนินคดีกับจำเลยสำหรับคดีนั้นเท่านั้นหาแปลไปว่าโจทก์จะไม่ฟ้องคดีใหม่กับจำเลยอีกตามสิทธิของโจทก์ซึ่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 176 บัญญัติรับรองไว้แต่อย่างใดไม่ โจทก์ฟ้องใหม่ ไม่เป็นฟ้องซ้ำ (คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 164,165/2528 วินิจฉัยทำนองเดียวกัน) อย่างไรก็ตาม หากถอนฟ้องโดยมีข้อตกลงกันระหว่างโจทก์กับจำเลยว่า จะไม่ดำเนินคดีกับจำเลยในมูลหนี้เดียวกันนั้นอีก หรือโจทก์สละสิทธิที่จะไม่ฟ้องคดีกับจำเลยในมูลหนี้อย่างเดียวกันโดยชัดเจนจะบังคับหรือมีผลผูกพันโจทก์หรือไม่ มีคำพิพากษาศาลฎีกาวินิจฉัยไว้เป็น 2 แนว แนวที่ 1 วินิจฉัยว่า โจทก์ยังสามารถนำคดีมาฟ้องได้อีกตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 176 คือ คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 268/2489 โจทก์ขอถอนฟ้องโดยกล่าวว่าไม่ติดใจว่ากล่าวเอาความแก่จำเลยต่อไป ศาลสอบถามจำเลย จำเลยแถลงรับว่าที่ถอนฟ้องนั้นหมายถึงไม่ติดใจ ดำเนินคดีตลอดเรื่องใช่ไหม ฝ่ายโจทก์รับว่าถูกต้องแล้ว ศาลอนุญาตให้โจทก์ถอนฟ้อง ต่อมาโจทก์กลับมายื่นฟ้องขอให้ศาลบังคับจำเลยอย่างเดียวกัน และในมูลหนี้กรณีเดียวกันกับคดีก่อน ดังนี้ไม่เป็นฟ้องซ้ำ เพราะคดีก่อนศาลยังไม่ได้วินิจฉัยประเด็นข้อพิพาท และไม่ใช่เป็นการถอนฟ้อง โดยมีข้อตกลงหรือประนีประนอมยอมความ ตามมาตรา 175(2) แนวที่ 2 วินิจฉัยว่าฟ้องใหม่ไม่ได้ คือ คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 200/2511 โจทก์ฟ้องจำเลยและขอถอนฟ้องไปโดยแถลงต่อศาลว่า จะไม่ฟ้องจำเลยเกี่ยวกับทรัพย์พิพาทอีก ดังนั้นคำแถลงของโจทก์ในคดีก่อนซึ่งยอมสละสิทธินำคดีเรื่องนี้มาฟ้องใหม่ตามมาตรา 176 จึงเป็นกระบวนพิจารณาที่โจทก์ในคดีนั้นได้ทำต่อศาลและคู่ความอีกฝ่ายหนึ่งผูกมัดโจทก์ โจทก์จะมาฟ้องจำเลยเกี่ยวกับทรัพย์พิพาทได้อีก คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2240/2515 โจทก์เคยฟ้องจำเลยขอให้จดทะเบียนรับรอง ป. เป็นบุตร แล้วตกลงท้ากันให้จำเลยสาบานจำเลยได้สาบานตามคำท้า โจทก์ยื่นคำร้องขอถอนฟ้อง และแถลงว่าจำเลยได้สาบานว่า ป. ไม่ใช่บุตรของจำเลยต่อไป ขอถอนฟ้องและไม่ติดใจดำเนินคดีแก่จำเลย ศาลอนุญาต ดังนี้ คำแถลงของโจทก์เช่นนี้เป็นการยอมสละสิทธิของตนที่มีอยู่ตามมาตรา 176 ผูกพันโจทก์จึงไม่อาจนำมาฟ้องจำเลยได้อีก ผู้บันทึกเห็นว่าตามแนวคำพิพากษาศาลฎีกาแนวที่ 2 น่าจะชอบด้วยเหตุผลมากกว่า เนื่องจากคดีแพ่งเป็นเรื่องของคู่ความเมื่อโจทก์มีความประสงค์ที่จะไม่ฟ้องร้องดำเนินคดีในมูลหนี้ดังกล่าวอีกก็น่าจะผูกพันโจทก์หรือกล่าวอีกนัยหนึ่งสิทธินำคดีมาฟ้องใหม่ตามมาตรา 176 นี้ สามารถสละสิทธิได้ โดยจะต้องระบุให้ชัดเจน ตามคำพิพากษาศาลฎีกาที่หมายเหตุนี้ จำเลยให้การต่อสู้คดีด้วยว่าฟ้องของโจทก์เป็นฟ้องซ้ำ และศาลอุทธรณ์ก็พิพากษายกฟ้องโจทก์โดยวินิจฉัยว่าเป็นฟ้องซ้ำ แต่ศาลฎีกามิได้วินิจฉัยปัญหานี้โดยตรง หากแต่วินิจฉัยโดยอาศัยหลักของมาตรา 176 ซึ่งหากพิจารณาหลักเกณฑ์การฟ้องซ้ำตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 148แล้ว จะต้องเป็นเรื่องที่คดีเดิมศาลได้วินิจฉัยชี้ขาดในประเด็นข้อพิพาทเดียวกันกับคดีใหม่ ตามคำพิพากษาศาลฎีกานี้คดีเดิมศาลยังมิได้วินิจฉัยชี้ขาดในประเด็นข้อพิพาท แต่เป็นเรื่องที่ในคดีเดิมโจทก์ขอถอนฟ้อง กรณีจึงมิใช่เรื่องฟ้องซ้ำตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 148 และ มีข้อที่น่าสังเกตอีกประการหนึ่งในตอนท้ายของคำพิพากษาศาลฎีกาที่วินิจฉัยว่า "ทั้งมิใช่เป็นการถอนฟ้องตามสัญญาประนีประนอมยอมความ ดังนั้นการถอนฟ้องในคดีก่อนไม่ทำให้อำนาจฟ้องของโจทก์หมดไป" นั้น อาจทำให้เข้าใจว่าถ้าเป็นการถอนฟ้องตามสัญญาประนีประนอมยอมความแล้วกรณีไม่ต้องด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 176 และโจทก์ไม่สามารถฟ้องคดีใหม่ได้ ผู้บันทึกเห็นว่าตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา 176 มิได้บัญญัติว่า ถ้าเป็นการถอนฟ้องตามสัญญาประนีประนอมยอมความแล้วห้ามมิให้ฟ้องคดีใหม่ จึงไม่น่าจะต้องห้ามเหมือนการถอนฟ้องทั่วไป เว้นแต่ตามสัญญาที่คู่ความตกลงกันมีข้อความสละสิทธิในการที่จะฟ้องเป็นคดีใหม่ หรือสละสิทธิเรียกร้องในมูลหนี้ที่ฟ้องนั้น ถ้ามีการทำสัญญาประนีประนอมยอมความแล้วในทางปฏิบัติย่อมจะมีข้อตกลงเช่นนั้นเสมอซึ่งก็เป็นไปตามแนววินิจฉัยของศาลฎีกาตามคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2240/2515,2002/2511 มิใช่ต้องห้ามตามมาตรา 176 สมกุมชาดหมายเหตุ: การถอนฟ้องของโจทก์มีผลแตกต่างกันระหว่างคดีแพ่งและคดีอาญาในคดีอาญามีบัญญัติไว้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 36ว่าเมื่อมีการถอนฟ้องคดีใดไปจากศาลแล้ว จะนำมาฟ้องอีกหาได้ไม่เว้นแต่จะเข้าข้อยกเว้นดังที่ระบุไว้ในอนุมาตรา 1-3 ส่วนคดีแพ่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 176 บัญญัติไว้ว่าการถอนฟ้องย่อมลบล้างผลแห่งการยื่นคำฟ้องนั้น รวมทั้งกระบวนพิจารณาอื่น ๆ อันมีมาต่อภายหลังยื่นคำฟ้องและทำให้คู่ความกลับคืนเข้าสู่ฐานะเดิมเสมือนหนึ่งมิได้มีการยื่นฟ้องเลย คำฟ้องที่มีการถอนแล้วอาจยื่นใหม่ได้ภายใต้บังคับแห่งบทบัญญัติของกฎหมายว่าด้วยอายุความจะเห็นได้ว่าในส่วนของคดีแพ่งมิได้ห้ามโจทก์นำคดีที่มีการถอนฟ้องไปจากศาลแล้วมาฟ้องใหม่ ตรงกันข้ามได้บัญญัติรับรองสิทธิของโจทก์ว่าให้กลับเข้าสู่ฐานะเดิมและอาจยื่นฟ้องใหม่ได้ภายในอายุความที่กฎหมายกำหนด ซึ่งจะเห็นได้ว่าแตกต่างจากคดีอาญาก็โดยเหตุผลว่าคดีอาญาเมื่อศาลประทับฟ้องไว้พิจารณาแล้ว เว้นแต่จำเลยจะได้รับประกันตัวจะต้องถูกขังในระหว่างการพิจารณาซึ่งกระทบต่อเสรีภาพของบุคคล กฎหมายจึงบัญญัติห้ามมิให้นำคดีมาฟ้องใหม่ ตามคำพิพากษาศาลฎีกาที่หมายเหตุนี้เดิมโจทก์เคยยื่นฟ้องให้จำเลยชำระหนี้ค่ากระแสไฟฟ้าพร้อมดอกเบี้ยซึ่งเป็นมูลหนี้อย่างเดียวกันมาแล้วครั้งหนึ่ง และในคดีก่อนจำเลยได้ยื่นคำให้การแก้คดีแล้ว ระหว่างนัดสืบพยานโจทก์ โจทก์ยื่นคำร้องว่า ไม่มีความประสงค์จะดำเนินคดีนี้กับจำเลยอีกต่อไป ขออนุญาตถอนฟ้องจำเลยรับสำเนาคำร้องแล้วแถลงไม่คัดค้าน ศาลอนุญาตให้โจทก์ถอนฟ้องต่อมาโจทก์นำหนี้ตามคดีเดิมมาฟ้องเป็นคดีอีก ศาลฎีกาก็วินิจฉัยตามหลักในประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 176 และตีความข้อความที่โจทก์ระบุไว้ในคำร้องขอถอนฟ้องว่าไม่ประสงค์จะดำเนินคดีกับจำเลยอีกต่อไปนั้น มีความหมายเพียงว่าไม่ดำเนินคดีกับจำเลยในคดีที่โจทก์ถอนฟ้องเท่านั้น หาใช่จะไม่ฟ้องเกี่ยวกับมูลหนี้ดังกล่าวอีก อันเป็นทำนองสละสิทธิตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 176 ซึ่งก็เป็นการวินิจฉัยตามแนวคำพิพากษาศาลฎีกาที่เคยวินิจฉัยไว้ เช่น คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1823/2536 แม้ในคดีเดิมโจทก์จะแถลงว่าสาเหตุที่ถอนฟ้อง เพราะโจทก์ไม่ติดใจดำเนินคดีกับจำเลยต่อไปเนื่องจากตกลงกันได้ ก็ไม่มีความหมายชัดแจ้ง หรืออาจแปลได้ว่าโจทก์สละสิทธิที่จะเรียกร้องในมูลหนี้กรณีเดียวกันนั้นกับจำเลยอีกในภายหลัง โจทก์จึงฟ้องคดีได้ใหม่ภายในอายุความ คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1823/2525 คดีเดิมโจทก์แถลงว่าสาเหตุที่ถอนฟ้องเพราะโจทก์ไม่ติดใจดำเนินคดีกับจำเลยต่อไป เนื่องจากตกลงกันได้แล้ว ก็ไม่มีข้อความชัดแจ้งหรืออาจแปลได้ว่าโจทก์สละสิทธิที่จะเรียกร้องในมูลกรณีเดียวกันนั้นกับจำเลยในภายหลัง ฉะนั้นการถอนฟ้องในคดีก่อน จึงไม่ทำให้อำนาจฟ้องโจทก์หมดไป โจทก์จึงฟ้องคดีใหม่ได้ภายในอายุความ คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3678/2528 คดีก่อนอยู่ในระหว่างส่งหมายเรียกและสำเนาคำฟ้องให้จำเลย โจทก์ยื่นคำบอกกล่าวว่าโจทก์ไม่ประสงค์ดำเนินกับจำเลยต่อไป ขอถอนฟ้อง ศาลอนุญาต มีความหมายเพียงว่า โจทก์ไม่ประสงค์จะดำเนินคดีกับจำเลยสำหรับคดีนั้นเท่านั้นหาแปลไปว่าโจทก์จะไม่ฟ้องคดีใหม่กับจำเลยอีกตามสิทธิของโจทก์ซึ่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 176 บัญญัติรับรองไว้แต่อย่างใดไม่ โจทก์ฟ้องใหม่ ไม่เป็นฟ้องซ้ำ (คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 164,165/2528 วินิจฉัยทำนองเดียวกัน) อย่างไรก็ตาม หากถอนฟ้องโดยมีข้อตกลงกันระหว่างโจทก์กับจำเลยว่า จะไม่ดำเนินคดีกับจำเลยในมูลหนี้เดียวกันนั้นอีก หรือโจทก์สละสิทธิที่จะไม่ฟ้องคดีกับจำเลยในมูลหนี้อย่างเดียวกันโดยชัดเจนจะบังคับหรือมีผลผูกพันโจทก์หรือไม่ มีคำพิพากษาศาลฎีกาวินิจฉัยไว้เป็น 2 แนว แนวที่ 1 วินิจฉัยว่า โจทก์ยังสามารถนำคดีมาฟ้องได้อีกตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 176 คือ คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 268/2489 โจทก์ขอถอนฟ้องโดยกล่าวว่าไม่ติดใจว่ากล่าวเอาความแก่จำเลยต่อไป ศาลสอบถามจำเลย จำเลยแถลงรับว่าที่ถอนฟ้องนั้นหมายถึงไม่ติดใจ ดำเนินคดีตลอดเรื่องใช่ไหม ฝ่ายโจทก์รับว่าถูกต้องแล้ว ศาลอนุญาตให้โจทก์ถอนฟ้อง ต่อมาโจทก์กลับมายื่นฟ้องขอให้ศาลบังคับจำเลยอย่างเดียวกัน และในมูลหนี้กรณีเดียวกันกับคดีก่อน ดังนี้ไม่เป็นฟ้องซ้ำ เพราะคดีก่อนศาลยังไม่ได้วินิจฉัยประเด็นข้อพิพาท และไม่ใช่เป็นการถอนฟ้อง โดยมีข้อตกลงหรือประนีประนอมยอมความ ตามมาตรา 175(2) แนวที่ 2 วินิจฉัยว่าฟ้องใหม่ไม่ได้ คือ คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 200/2511 โจทก์ฟ้องจำเลยและขอถอนฟ้องไปโดยแถลงต่อศาลว่า จะไม่ฟ้องจำเลยเกี่ยวกับทรัพย์พิพาทอีก ดังนั้นคำแถลงของโจทก์ในคดีก่อนซึ่งยอมสละสิทธินำคดีเรื่องนี้มาฟ้องใหม่ตามมาตรา 176 จึงเป็นกระบวนพิจารณาที่โจทก์ในคดีนั้นได้ทำต่อศาลและคู่ความอีกฝ่ายหนึ่งผูกมัดโจทก์ โจทก์จะมาฟ้องจำเลยเกี่ยวกับทรัพย์พิพาทได้อีก คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2240/2515 โจทก์เคยฟ้องจำเลยขอให้จดทะเบียนรับรอง ป. เป็นบุตร แล้วตกลงท้ากันให้จำเลยสาบานจำเลยได้สาบานตามคำท้า โจทก์ยื่นคำร้องขอถอนฟ้อง และแถลงว่าจำเลยได้สาบานว่า ป. ไม่ใช่บุตรของจำเลยต่อไป ขอถอนฟ้องและไม่ติดใจดำเนินคดีแก่จำเลย ศาลอนุญาต ดังนี้ คำแถลงของโจทก์เช่นนี้เป็นการยอมสละสิทธิของตนที่มีอยู่ตามมาตรา 176 ผูกพันโจทก์จึงไม่อาจนำมาฟ้องจำเลยได้อีก ผู้บันทึกเห็นว่าตามแนวคำพิพากษาศาลฎีกาแนวที่ 2 น่าจะชอบด้วยเหตุผลมากกว่า เนื่องจากคดีแพ่งเป็นเรื่องของคู่ความเมื่อโจทก์มีความประสงค์ที่จะไม่ฟ้องร้องดำเนินคดีในมูลหนี้ดังกล่าวอีกก็น่าจะผูกพันโจทก์หรือกล่าวอีกนัยหนึ่งสิทธินำคดีมาฟ้องใหม่ตามมาตรา 176 นี้ สามารถสละสิทธิได้ โดยจะต้องระบุให้ชัดเจน ตามคำพิพากษาศาลฎีกาที่หมายเหตุนี้ จำเลยให้การต่อสู้คดีด้วยว่าฟ้องของโจทก์เป็นฟ้องซ้ำ และศาลอุทธรณ์ก็พิพากษายกฟ้องโจทก์โดยวินิจฉัยว่าเป็นฟ้องซ้ำ แต่ศาลฎีกามิได้วินิจฉัยปัญหานี้โดยตรง หากแต่วินิจฉัยโดยอาศัยหลักของมาตรา 176 ซึ่งหากพิจารณาหลักเกณฑ์การฟ้องซ้ำตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 148แล้ว จะต้องเป็นเรื่องที่คดีเดิมศาลได้วินิจฉัยชี้ขาดในประเด็นข้อพิพาทเดียวกันกับคดีใหม่ ตามคำพิพากษาศาลฎีกานี้คดีเดิมศาลยังมิได้วินิจฉัยชี้ขาดในประเด็นข้อพิพาท แต่เป็นเรื่องที่ในคดีเดิมโจทก์ขอถอนฟ้อง กรณีจึงมิใช่เรื่องฟ้องซ้ำตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 148 และ มีข้อที่น่าสังเกตอีกประการหนึ่งในตอนท้ายของคำพิพากษาศาลฎีกาที่วินิจฉัยว่า "ทั้งมิใช่เป็นการถอนฟ้องตามสัญญาประนีประนอมยอมความ ดังนั้นการถอนฟ้องในคดีก่อนไม่ทำให้อำนาจฟ้องของโจทก์หมดไป" นั้น อาจทำให้เข้าใจว่าถ้าเป็นการถอนฟ้องตามสัญญาประนีประนอมยอมความแล้วกรณีไม่ต้องด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 176 และโจทก์ไม่สามารถฟ้องคดีใหม่ได้ ผู้บันทึกเห็นว่าตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา 176 มิได้บัญญัติว่า ถ้าเป็นการถอนฟ้องตามสัญญาประนีประนอมยอมความแล้วห้ามมิให้ฟ้องคดีใหม่ จึงไม่น่าจะต้องห้ามเหมือนการถอนฟ้องทั่วไป เว้นแต่ตามสัญญาที่คู่ความตกลงกันมีข้อความสละสิทธิในการที่จะฟ้องเป็นคดีใหม่ หรือสละสิทธิเรียกร้องในมูลหนี้ที่ฟ้องนั้น ถ้ามีการทำสัญญาประนีประนอมยอมความแล้วในทางปฏิบัติย่อมจะมีข้อตกลงเช่นนั้นเสมอซึ่งก็เป็นไปตามแนววินิจฉัยของศาลฎีกาตามคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2240/2515,2002/2511 มิใช่ต้องห้ามตามมาตรา 176 สมกุมชาด