คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1702/2525หลักกฎหมาย: โจทก์ในฐานะผู้รับประกันภัยรถยนต์นั่ง ฟ้องให้จำเลยที่ 1 รับผิดในฐานะเจ้าของรถยนต์บรรทุกและเป็นนายจ้างของ ส. และฟ้องให้จำเลยที่ 2 รับผิดในฐานะผู้รับประกันภัยค้ำจุนรถยนต์บรรทุก โดยมิได้ฟ้อง ส. คนขับรถยนต์บรรทุกผู้กระทำละเมิด ต่อมาในวันนัดสืบพยานโจทก์ โจทก์เพิ่งทราบว่าห้างหุ้นส่วนจำกัด ศ. เป็นเจ้าของรถยนต์บรรทุกและเป็นนายจ้างของ ส. จึงยื่นคำร้องขอให้ศาลเรียกห้างหุ้นส่วนจำกัด ศ. เข้ามาเป็นจำเลยร่วมโดยอ้างว่าเพื่อประโยชน์แห่งความยุติธรรม ดังนี้ จำเลยที่ 1 ตามคำฟ้องเดิมกับห้างหุ้นส่วนจำกัด ศ. ไม่มีนิติสัมพันธ์ต่อกัน รูปคดีเป็นเรื่องฟ้องผิดตัว โจทก์จะขอให้ศาลหมายเรียกห้างหุ้นส่วนจำกัด ศ. เข้ามาเป็นจำเลยร่วมตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 57(3) หาได้ไม่โจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นผู้รับประกันภัยรถยนต์นั่งหมายเลขทะเบียนก.ท. ธ - 4465 จำเลยที่ 1 เป็นเจ้าของรถยนต์บรรทุกหมายเลขทะเบียนช.บ. 36415 และเป็นนายจ้างของนายสมบูรณ์ จำเลยที่ 2 เป็นผู้รับประกันภัยค้ำจุนรถยนต์บรรทุกของจำเลยที่ 1 ขณะเกิดเหตุนายสมบูรณ์ผู้ขับรถยนต์บรรทุกของจำเลยที่ 1 จอดทางซ้ายของถนนบนผิวจราจรโดยไม่จุดโคมไฟหรือสัญญาณไฟไว้ที่ท้ายรถบรรทุกดังกล่าว เพื่อให้รถที่ขับมาข้างหลังเห็นได้ในระยะไกล เป็นเหตุให้นายสมชัยขับรถยนต์ที่โจทก์รับประกันภัยไว้มาชนท้ายรถยนต์บรรทุก โจทก์ใช้ค่าสินไหมทดแทนให้แก่ผู้เอาประกันภัยแล้วจึงเข้ารับช่วงสิทธิของผู้เอาประกันภัยเรียกร้องให้จำเลยที่ 1 รับผิดในฐานะเป็นนายจ้าง และให้จำเลยที่ 2 รับผิดในฐานะผู้รับประกันภัยค้ำจุนจำเลยที่ 1 ให้การว่า ไม่ได้เป็นเจ้าของผู้ครอบครองรถยนต์บรรทุกตามฟ้องและไม่ได้เป็นนายจ้างนายสมบูรณ์ รถยนต์บรรทุกคันเกิดเหตุเป็นของห้างหุ้นส่วนจำกัดค้าไม้พานทองพานิชจำเลยที่ 2 ขาดนัดยื่นคำให้การและขาดนัดพิจารณาวันนัดสืบพยานโจทก์ โจทก์ยื่นคำร้องว่าเพิ่งทราบว่าขณะเกิดเหตุรถยนต์บรรทุกอยู่ในความครอบครองของห้างหุ้นส่วนจำกัดค้าไม้พานทองพานิช ซึ่งเป็นผู้เช่าซื้อมา นายสมบูรณ์ผู้ขับรถจึงเป็นลูกจ้างของห้างหุ้นส่วนจำกัดค้าไม้พานทองพานิช ซึ่งต้องรับผิดชดใช้ค่าสินไหมทดแทนให้โจทก์ เพื่อประโยชน์แห่งความยุติธรรม ขอให้ศาลเรียกห้างหุ้นส่วนจำกัดค้าไม้พานทองพานิชเข้ามาเป็นจำเลยร่วม ศาลชั้นต้นเห็นว่าเป็นกรณีจำเป็นเพื่อประโยชน์แห่งความยุติธรรม จึงให้เรียกห้างหุ้นส่วนจำกัดค้าไม้พานทองพานิชเข้ามาเป็นจำเลยร่วมห้างหุ้นส่วนจำกัดค้าไม้พานทองพานิช ให้การว่าคำฟ้องโจทก์ไม่เกี่ยวพันถึงจำเลยร่วม จึงเคลือบคลุมการที่โจทก์เรียกจำเลยร่วมเข้ามาในคดีเป็นการไม่ชอบ และต่อสู้ในข้ออื่นอีกหลายประการต่อมาโจทก์ถอนฟ้องจำเลยที่ 1ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยร่วมชดใช้ค่าสินไหมทดแทนให้โจทก์พร้อมดอกเบี้ย ส่วนจำเลยที่ 2 ให้ยกฟ้องโจทก์จำเลยร่วมอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่าเป็นเรื่องที่โจทก์ฟ้องผิดตัวจะเรียกจำเลยร่วมเข้ามาในคดีไม่ได้ พิพากษาแก้เป็นให้ยกฟ้องสำหรับจำเลยร่วมด้วยโจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยข้อกฎหมายว่า การที่ศาลจะเรียกบุคคลภายนอกซึ่งมิใช่คู่ความเข้ามาเป็นคู่ความในคดีได้นั้น อาจกระทำได้โดยคู่ความฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งมีคำขอโดยทำเป็นคำร้องแสดงเหตุว่าตนอาจฟ้องหรือถูกคู่ความเช่นว่านั้นฟ้องตนได้ เพื่อการใช้สิทธิไล่เบี้ยหรือเพื่อใช้ค่าทดแทน ถ้าหากศาลพิจารณาให้คู่ความเช่นว่านั้นแพ้คดี หรือในกรณีที่กฎหมายบังคับให้บุคคลภายนอกเข้ามาในคดี หรือศาลเห็นจำเป็นที่จะเรียกบุคคลภายนอกเข้ามาในคดีเพื่อประโยชน์แห่งความยุติธรรม ทั้งนี้ตามบทบัญญัติ มาตรา 57(3) แห่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง สำหรับคดีนี้โจทก์มิได้ฟ้องนายสมบูรณ์ผู้กระทำละเมิด แต่ฟ้องจำเลยที่ 1 ซึ่งเป็นนายจ้าง ครั้นทราบว่านายสมบูรณ์ไม่ได้เป็นลูกจ้างของจำเลยที่ 1 แต่เป็นลูกจ้างของห้างหุ้นส่วนจำกัดค้าไม้พานทองพานิช จึงยื่นคำร้องขอให้เรียกห้างหุ้นส่วนจำกัดค้าไม้พานทองพานิชเข้ามาเป็นจำเลยร่วม เมื่อศาลอนุญาตแล้ว โจทก์ก็ถอนฟ้องจำเลยที่ 1 ศาลฎีกาเห็นว่า จำเลยที่ 1 ตามคำฟ้องเดิมกับห้างหุ้นส่วนจำกัดค้าไม้พานทองพานิชจำเลยร่วมไม่มีนิติสัมพันธ์ต่อกันแต่อย่างใด รูปคดีเป็นเรื่องฟ้องผิดตัว โจทก์ชอบที่จะยื่นฟ้องห้างหุ้นส่วนจำกัดค้าไม้พานทองพานิชเป็นคดีใหม่ จะขอให้ศาลหมายเรียกเข้ามาเป็นจำเลยร่วมตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 57(3) หาได้ไม่เพราะกรณีไม่ต้องด้วยบทบัญญัติดังกล่าว พิพากษายืน ค่าฤชาธรรมเนียมชั้นฎีกาให้เป็นพับ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1702/2525บริษัทธนกิจประกันภัย จำกัดโจทก์จำเลยร่วมโจทก์ห้างหุ้นส่วนจำกัด ค้าไม้พานทองพานิชโจทก์บริษัทฮั่วเชียงจั่น จำกัด กับพวกจำเลย ป.วิ.พ. ม. 57 (3)โจทก์ในฐานะผู้รับประกันภัยรถยนต์นั่ง ฟ้องให้จำเลยที่ 1 รับผิดในฐานะเจ้าของรถยนต์บรรทุกและเป็นนายจ้างของ ส. และฟ้องให้จำเลยที่ 2 รับผิดในฐานะผู้รับประกันภัยค้ำจุนรถยนต์บรรทุก โดยมิได้ฟ้อง ส. คนขับรถยนต์บรรทุกผู้กระทำละเมิด ต่อมาในวันนัดสืบพยานโจทก์ โจทก์เพิ่งทราบว่าห้างหุ้นส่วนจำกัด ศ. เป็นเจ้าของรถยนต์บรรทุกและเป็นนายจ้างของ ส. จึงยื่นคำร้องขอให้ศาลเรียกห้างหุ้นส่วนจำกัด ศ. เข้ามาเป็นจำเลยร่วมโดยอ้างว่าเพื่อประโยชน์แห่งความยุติธรรม ดังนี้ จำเลยที่ 1 ตามคำฟ้องเดิมกับห้างหุ้นส่วนจำกัด ศ. ไม่มีนิติสัมพันธ์ต่อกัน รูปคดีเป็นเรื่องฟ้องผิดตัว โจทก์จะขอให้ศาลหมายเรียกห้างหุ้นส่วนจำกัด ศ. เข้ามาเป็นจำเลยร่วมตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 57(3) หาได้ไม่โจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นผู้รับประกันภัยรถยนต์นั่งหมายเลขทะเบียนก.ท. ธ - 4465 จำเลยที่ 1 เป็นเจ้าของรถยนต์บรรทุกหมายเลขทะเบียนช.บ. 36415 และเป็นนายจ้างของนายสมบูรณ์ จำเลยที่ 2 เป็นผู้รับประกันภัยค้ำจุนรถยนต์บรรทุกของจำเลยที่ 1 ขณะเกิดเหตุนายสมบูรณ์ผู้ขับรถยนต์บรรทุกของจำเลยที่ 1 จอดทางซ้ายของถนนบนผิวจราจรโดยไม่จุดโคมไฟหรือสัญญาณไฟไว้ที่ท้ายรถบรรทุกดังกล่าว เพื่อให้รถที่ขับมาข้างหลังเห็นได้ในระยะไกล เป็นเหตุให้นายสมชัยขับรถยนต์ที่โจทก์รับประกันภัยไว้มาชนท้ายรถยนต์บรรทุก โจทก์ใช้ค่าสินไหมทดแทนให้แก่ผู้เอาประกันภัยแล้วจึงเข้ารับช่วงสิทธิของผู้เอาประกันภัยเรียกร้องให้จำเลยที่ 1 รับผิดในฐานะเป็นนายจ้าง และให้จำเลยที่ 2 รับผิดในฐานะผู้รับประกันภัยค้ำจุนจำเลยที่ 1 ให้การว่า ไม่ได้เป็นเจ้าของผู้ครอบครองรถยนต์บรรทุกตามฟ้องและไม่ได้เป็นนายจ้างนายสมบูรณ์ รถยนต์บรรทุกคันเกิดเหตุเป็นของห้างหุ้นส่วนจำกัดค้าไม้พานทองพานิชจำเลยที่ 2 ขาดนัดยื่นคำให้การและขาดนัดพิจารณาวันนัดสืบพยานโจทก์ โจทก์ยื่นคำร้องว่าเพิ่งทราบว่าขณะเกิดเหตุรถยนต์บรรทุกอยู่ในความครอบครองของห้างหุ้นส่วนจำกัดค้าไม้พานทองพานิช ซึ่งเป็นผู้เช่าซื้อมา นายสมบูรณ์ผู้ขับรถจึงเป็นลูกจ้างของห้างหุ้นส่วนจำกัดค้าไม้พานทองพานิช ซึ่งต้องรับผิดชดใช้ค่าสินไหมทดแทนให้โจทก์ เพื่อประโยชน์แห่งความยุติธรรม ขอให้ศาลเรียกห้างหุ้นส่วนจำกัดค้าไม้พานทองพานิชเข้ามาเป็นจำเลยร่วม ศาลชั้นต้นเห็นว่าเป็นกรณีจำเป็นเพื่อประโยชน์แห่งความยุติธรรม จึงให้เรียกห้างหุ้นส่วนจำกัดค้าไม้พานทองพานิชเข้ามาเป็นจำเลยร่วมห้างหุ้นส่วนจำกัดค้าไม้พานทองพานิช ให้การว่าคำฟ้องโจทก์ไม่เกี่ยวพันถึงจำเลยร่วม จึงเคลือบคลุมการที่โจทก์เรียกจำเลยร่วมเข้ามาในคดีเป็นการไม่ชอบ และต่อสู้ในข้ออื่นอีกหลายประการต่อมาโจทก์ถอนฟ้องจำเลยที่ 1ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยร่วมชดใช้ค่าสินไหมทดแทนให้โจทก์พร้อมดอกเบี้ย ส่วนจำเลยที่ 2 ให้ยกฟ้องโจทก์จำเลยร่วมอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่าเป็นเรื่องที่โจทก์ฟ้องผิดตัวจะเรียกจำเลยร่วมเข้ามาในคดีไม่ได้ พิพากษาแก้เป็นให้ยกฟ้องสำหรับจำเลยร่วมด้วยโจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยข้อกฎหมายว่า การที่ศาลจะเรียกบุคคลภายนอกซึ่งมิใช่คู่ความเข้ามาเป็นคู่ความในคดีได้นั้น อาจกระทำได้โดยคู่ความฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งมีคำขอโดยทำเป็นคำร้องแสดงเหตุว่าตนอาจฟ้องหรือถูกคู่ความเช่นว่านั้นฟ้องตนได้ เพื่อการใช้สิทธิไล่เบี้ยหรือเพื่อใช้ค่าทดแทน ถ้าหากศาลพิจารณาให้คู่ความเช่นว่านั้นแพ้คดี หรือในกรณีที่กฎหมายบังคับให้บุคคลภายนอกเข้ามาในคดี หรือศาลเห็นจำเป็นที่จะเรียกบุคคลภายนอกเข้ามาในคดีเพื่อประโยชน์แห่งความยุติธรรม ทั้งนี้ตามบทบัญญัติ มาตรา 57(3) แห่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง สำหรับคดีนี้โจทก์มิได้ฟ้องนายสมบูรณ์ผู้กระทำละเมิด แต่ฟ้องจำเลยที่ 1 ซึ่งเป็นนายจ้าง ครั้นทราบว่านายสมบูรณ์ไม่ได้เป็นลูกจ้างของจำเลยที่ 1 แต่เป็นลูกจ้างของห้างหุ้นส่วนจำกัดค้าไม้พานทองพานิช จึงยื่นคำร้องขอให้เรียกห้างหุ้นส่วนจำกัดค้าไม้พานทองพานิชเข้ามาเป็นจำเลยร่วม เมื่อศาลอนุญาตแล้ว โจทก์ก็ถอนฟ้องจำเลยที่ 1 ศาลฎีกาเห็นว่า จำเลยที่ 1 ตามคำฟ้องเดิมกับห้างหุ้นส่วนจำกัดค้าไม้พานทองพานิชจำเลยร่วมไม่มีนิติสัมพันธ์ต่อกันแต่อย่างใด รูปคดีเป็นเรื่องฟ้องผิดตัว โจทก์ชอบที่จะยื่นฟ้องห้างหุ้นส่วนจำกัดค้าไม้พานทองพานิชเป็นคดีใหม่ จะขอให้ศาลหมายเรียกเข้ามาเป็นจำเลยร่วมตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 57(3) หาได้ไม่เพราะกรณีไม่ต้องด้วยบทบัญญัติดังกล่าว พิพากษายืน ค่าฤชาธรรมเนียมชั้นฎีกาให้เป็นพับ(อัมพล สุวรรณภักดี-สมบูรณ์ บุญภินนท์-สหัส สิงหวิริยะ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นผู้รับประกันภัยรถยนต์นั่งหมายเลขทะเบียนก.ท. ธ - 4465 จำเลยที่ 1 เป็นเจ้าของรถยนต์บรรทุกหมายเลขทะเบียนช.บ. 36415 และเป็นนายจ้างของนายสมบูรณ์ จำเลยที่ 2 เป็นผู้รับประกันภัยค้ำจุนรถยนต์บรรทุกของจำเลยที่ 1 ขณะเกิดเหตุนายสมบูรณ์ผู้ขับรถยนต์บรรทุกของจำเลยที่ 1 จอดทางซ้ายของถนนบนผิวจราจรโดยไม่จุดโคมไฟหรือสัญญาณไฟไว้ที่ท้ายรถบรรทุกดังกล่าว เพื่อให้รถที่ขับมาข้างหลังเห็นได้ในระยะไกล เป็นเหตุให้นายสมชัยขับรถยนต์ที่โจทก์รับประกันภัยไว้มาชนท้ายรถยนต์บรรทุก โจทก์ใช้ค่าสินไหมทดแทนให้แก่ผู้เอาประกันภัยแล้วจึงเข้ารับช่วงสิทธิของผู้เอาประกันภัยเรียกร้องให้จำเลยที่ 1 รับผิดในฐานะเป็นนายจ้าง และให้จำเลยที่ 2 รับผิดในฐานะผู้รับประกันภัยค้ำจุนจำเลยที่ 1 ให้การว่า ไม่ได้เป็นเจ้าของผู้ครอบครองรถยนต์บรรทุกตามฟ้องและไม่ได้เป็นนายจ้างนายสมบูรณ์ รถยนต์บรรทุกคันเกิดเหตุเป็นของห้างหุ้นส่วนจำกัดค้าไม้พานทองพานิชจำเลยที่ 2 ขาดนัดยื่นคำให้การและขาดนัดพิจารณาวันนัดสืบพยานโจทก์ โจทก์ยื่นคำร้องว่าเพิ่งทราบว่าขณะเกิดเหตุรถยนต์บรรทุกอยู่ในความครอบครองของห้างหุ้นส่วนจำกัดค้าไม้พานทองพานิช ซึ่งเป็นผู้เช่าซื้อมา นายสมบูรณ์ผู้ขับรถจึงเป็นลูกจ้างของห้างหุ้นส่วนจำกัดค้าไม้พานทองพานิช ซึ่งต้องรับผิดชดใช้ค่าสินไหมทดแทนให้โจทก์ เพื่อประโยชน์แห่งความยุติธรรม ขอให้ศาลเรียกห้างหุ้นส่วนจำกัดค้าไม้พานทองพานิชเข้ามาเป็นจำเลยร่วม ศาลชั้นต้นเห็นว่าเป็นกรณีจำเป็นเพื่อประโยชน์แห่งความยุติธรรม จึงให้เรียกห้างหุ้นส่วนจำกัดค้าไม้พานทองพานิชเข้ามาเป็นจำเลยร่วมห้างหุ้นส่วนจำกัดค้าไม้พานทองพานิช ให้การว่าคำฟ้องโจทก์ไม่เกี่ยวพันถึงจำเลยร่วม จึงเคลือบคลุมการที่โจทก์เรียกจำเลยร่วมเข้ามาในคดีเป็นการไม่ชอบ และต่อสู้ในข้ออื่นอีกหลายประการต่อมาโจทก์ถอนฟ้องจำเลยที่ 1ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยร่วมชดใช้ค่าสินไหมทดแทนให้โจทก์พร้อมดอกเบี้ย ส่วนจำเลยที่ 2 ให้ยกฟ้องโจทก์จำเลยร่วมอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่าเป็นเรื่องที่โจทก์ฟ้องผิดตัวจะเรียกจำเลยร่วมเข้ามาในคดีไม่ได้ พิพากษาแก้เป็นให้ยกฟ้องสำหรับจำเลยร่วมด้วยโจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยข้อกฎหมายว่า การที่ศาลจะเรียกบุคคลภายนอกซึ่งมิใช่คู่ความเข้ามาเป็นคู่ความในคดีได้นั้น อาจกระทำได้โดยคู่ความฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งมีคำขอโดยทำเป็นคำร้องแสดงเหตุว่าตนอาจฟ้องหรือถูกคู่ความเช่นว่านั้นฟ้องตนได้ เพื่อการใช้สิทธิไล่เบี้ยหรือเพื่อใช้ค่าทดแทน ถ้าหากศาลพิจารณาให้คู่ความเช่นว่านั้นแพ้คดี หรือในกรณีที่กฎหมายบังคับให้บุคคลภายนอกเข้ามาในคดี หรือศาลเห็นจำเป็นที่จะเรียกบุคคลภายนอกเข้ามาในคดีเพื่อประโยชน์แห่งความยุติธรรม ทั้งนี้ตามบทบัญญัติ มาตรา 57(3) แห่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง สำหรับคดีนี้โจทก์มิได้ฟ้องนายสมบูรณ์ผู้กระทำละเมิด แต่ฟ้องจำเลยที่ 1 ซึ่งเป็นนายจ้าง ครั้นทราบว่านายสมบูรณ์ไม่ได้เป็นลูกจ้างของจำเลยที่ 1 แต่เป็นลูกจ้างของห้างหุ้นส่วนจำกัดค้าไม้พานทองพานิช จึงยื่นคำร้องขอให้เรียกห้างหุ้นส่วนจำกัดค้าไม้พานทองพานิชเข้ามาเป็นจำเลยร่วม เมื่อศาลอนุญาตแล้ว โจทก์ก็ถอนฟ้องจำเลยที่ 1 ศาลฎีกาเห็นว่า จำเลยที่ 1 ตามคำฟ้องเดิมกับห้างหุ้นส่วนจำกัดค้าไม้พานทองพานิชจำเลยร่วมไม่มีนิติสัมพันธ์ต่อกันแต่อย่างใด รูปคดีเป็นเรื่องฟ้องผิดตัว โจทก์ชอบที่จะยื่นฟ้องห้างหุ้นส่วนจำกัดค้าไม้พานทองพานิชเป็นคดีใหม่ จะขอให้ศาลหมายเรียกเข้ามาเป็นจำเลยร่วมตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 57(3) หาได้ไม่เพราะกรณีไม่ต้องด้วยบทบัญญัติดังกล่าว พิพากษายืน ค่าฤชาธรรมเนียมชั้นฎีกาให้เป็นพับ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1702/2525บริษัทธนกิจประกันภัย จำกัดโจทก์จำเลยร่วมโจทก์ห้างหุ้นส่วนจำกัด ค้าไม้พานทองพานิชโจทก์บริษัทฮั่วเชียงจั่น จำกัด กับพวกจำเลย ป.วิ.พ. ม. 57 (3)โจทก์ในฐานะผู้รับประกันภัยรถยนต์นั่ง ฟ้องให้จำเลยที่ 1 รับผิดในฐานะเจ้าของรถยนต์บรรทุกและเป็นนายจ้างของ ส. และฟ้องให้จำเลยที่ 2 รับผิดในฐานะผู้รับประกันภัยค้ำจุนรถยนต์บรรทุก โดยมิได้ฟ้อง ส. คนขับรถยนต์บรรทุกผู้กระทำละเมิด ต่อมาในวันนัดสืบพยานโจทก์ โจทก์เพิ่งทราบว่าห้างหุ้นส่วนจำกัด ศ. เป็นเจ้าของรถยนต์บรรทุกและเป็นนายจ้างของ ส. จึงยื่นคำร้องขอให้ศาลเรียกห้างหุ้นส่วนจำกัด ศ. เข้ามาเป็นจำเลยร่วมโดยอ้างว่าเพื่อประโยชน์แห่งความยุติธรรม ดังนี้ จำเลยที่ 1 ตามคำฟ้องเดิมกับห้างหุ้นส่วนจำกัด ศ. ไม่มีนิติสัมพันธ์ต่อกัน รูปคดีเป็นเรื่องฟ้องผิดตัว โจทก์จะขอให้ศาลหมายเรียกห้างหุ้นส่วนจำกัด ศ. เข้ามาเป็นจำเลยร่วมตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 57(3) หาได้ไม่โจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นผู้รับประกันภัยรถยนต์นั่งหมายเลขทะเบียนก.ท. ธ - 4465 จำเลยที่ 1 เป็นเจ้าของรถยนต์บรรทุกหมายเลขทะเบียนช.บ. 36415 และเป็นนายจ้างของนายสมบูรณ์ จำเลยที่ 2 เป็นผู้รับประกันภัยค้ำจุนรถยนต์บรรทุกของจำเลยที่ 1 ขณะเกิดเหตุนายสมบูรณ์ผู้ขับรถยนต์บรรทุกของจำเลยที่ 1 จอดทางซ้ายของถนนบนผิวจราจรโดยไม่จุดโคมไฟหรือสัญญาณไฟไว้ที่ท้ายรถบรรทุกดังกล่าว เพื่อให้รถที่ขับมาข้างหลังเห็นได้ในระยะไกล เป็นเหตุให้นายสมชัยขับรถยนต์ที่โจทก์รับประกันภัยไว้มาชนท้ายรถยนต์บรรทุก โจทก์ใช้ค่าสินไหมทดแทนให้แก่ผู้เอาประกันภัยแล้วจึงเข้ารับช่วงสิทธิของผู้เอาประกันภัยเรียกร้องให้จำเลยที่ 1 รับผิดในฐานะเป็นนายจ้าง และให้จำเลยที่ 2 รับผิดในฐานะผู้รับประกันภัยค้ำจุนจำเลยที่ 1 ให้การว่า ไม่ได้เป็นเจ้าของผู้ครอบครองรถยนต์บรรทุกตามฟ้องและไม่ได้เป็นนายจ้างนายสมบูรณ์ รถยนต์บรรทุกคันเกิดเหตุเป็นของห้างหุ้นส่วนจำกัดค้าไม้พานทองพานิชจำเลยที่ 2 ขาดนัดยื่นคำให้การและขาดนัดพิจารณาวันนัดสืบพยานโจทก์ โจทก์ยื่นคำร้องว่าเพิ่งทราบว่าขณะเกิดเหตุรถยนต์บรรทุกอยู่ในความครอบครองของห้างหุ้นส่วนจำกัดค้าไม้พานทองพานิช ซึ่งเป็นผู้เช่าซื้อมา นายสมบูรณ์ผู้ขับรถจึงเป็นลูกจ้างของห้างหุ้นส่วนจำกัดค้าไม้พานทองพานิช ซึ่งต้องรับผิดชดใช้ค่าสินไหมทดแทนให้โจทก์ เพื่อประโยชน์แห่งความยุติธรรม ขอให้ศาลเรียกห้างหุ้นส่วนจำกัดค้าไม้พานทองพานิชเข้ามาเป็นจำเลยร่วม ศาลชั้นต้นเห็นว่าเป็นกรณีจำเป็นเพื่อประโยชน์แห่งความยุติธรรม จึงให้เรียกห้างหุ้นส่วนจำกัดค้าไม้พานทองพานิชเข้ามาเป็นจำเลยร่วมห้างหุ้นส่วนจำกัดค้าไม้พานทองพานิช ให้การว่าคำฟ้องโจทก์ไม่เกี่ยวพันถึงจำเลยร่วม จึงเคลือบคลุมการที่โจทก์เรียกจำเลยร่วมเข้ามาในคดีเป็นการไม่ชอบ และต่อสู้ในข้ออื่นอีกหลายประการต่อมาโจทก์ถอนฟ้องจำเลยที่ 1ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยร่วมชดใช้ค่าสินไหมทดแทนให้โจทก์พร้อมดอกเบี้ย ส่วนจำเลยที่ 2 ให้ยกฟ้องโจทก์จำเลยร่วมอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่าเป็นเรื่องที่โจทก์ฟ้องผิดตัวจะเรียกจำเลยร่วมเข้ามาในคดีไม่ได้ พิพากษาแก้เป็นให้ยกฟ้องสำหรับจำเลยร่วมด้วยโจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยข้อกฎหมายว่า การที่ศาลจะเรียกบุคคลภายนอกซึ่งมิใช่คู่ความเข้ามาเป็นคู่ความในคดีได้นั้น อาจกระทำได้โดยคู่ความฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งมีคำขอโดยทำเป็นคำร้องแสดงเหตุว่าตนอาจฟ้องหรือถูกคู่ความเช่นว่านั้นฟ้องตนได้ เพื่อการใช้สิทธิไล่เบี้ยหรือเพื่อใช้ค่าทดแทน ถ้าหากศาลพิจารณาให้คู่ความเช่นว่านั้นแพ้คดี หรือในกรณีที่กฎหมายบังคับให้บุคคลภายนอกเข้ามาในคดี หรือศาลเห็นจำเป็นที่จะเรียกบุคคลภายนอกเข้ามาในคดีเพื่อประโยชน์แห่งความยุติธรรม ทั้งนี้ตามบทบัญญัติ มาตรา 57(3) แห่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง สำหรับคดีนี้โจทก์มิได้ฟ้องนายสมบูรณ์ผู้กระทำละเมิด แต่ฟ้องจำเลยที่ 1 ซึ่งเป็นนายจ้าง ครั้นทราบว่านายสมบูรณ์ไม่ได้เป็นลูกจ้างของจำเลยที่ 1 แต่เป็นลูกจ้างของห้างหุ้นส่วนจำกัดค้าไม้พานทองพานิช จึงยื่นคำร้องขอให้เรียกห้างหุ้นส่วนจำกัดค้าไม้พานทองพานิชเข้ามาเป็นจำเลยร่วม เมื่อศาลอนุญาตแล้ว โจทก์ก็ถอนฟ้องจำเลยที่ 1 ศาลฎีกาเห็นว่า จำเลยที่ 1 ตามคำฟ้องเดิมกับห้างหุ้นส่วนจำกัดค้าไม้พานทองพานิชจำเลยร่วมไม่มีนิติสัมพันธ์ต่อกันแต่อย่างใด รูปคดีเป็นเรื่องฟ้องผิดตัว โจทก์ชอบที่จะยื่นฟ้องห้างหุ้นส่วนจำกัดค้าไม้พานทองพานิชเป็นคดีใหม่ จะขอให้ศาลหมายเรียกเข้ามาเป็นจำเลยร่วมตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 57(3) หาได้ไม่เพราะกรณีไม่ต้องด้วยบทบัญญัติดังกล่าว พิพากษายืน ค่าฤชาธรรมเนียมชั้นฎีกาให้เป็นพับ(อัมพล สุวรรณภักดี-สมบูรณ์ บุญภินนท์-สหัส สิงหวิริยะ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ