คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 588/2523หลักกฎหมาย: เขตควบคุมการแปรรูปไม้เป็นข้อเท็จจริงอันเป็นองค์ประกอบความผิดซึ่งโจทก์มีหน้าที่ต้องนำสืบประกาศกระทรวงเกษตร เรื่องกำหนดเขตควบคุมการแปรรูปไม้แม้จะได้ประกาศในราชกิจจานุเบกษาแล้วก็ตาม แต่ประกาศดังกล่าวเป็นเพียงข้อกำหนดของทางราชการเท่านั้น หาใช่กฎหมายหรือเป็นข้อเท็จจริงที่รู้กันทั่วไปไม่โจทก์ฟ้องว่า จำเลยได้บังอาจร่วมกันตั้งโรงงานแปรรูปไม้หวงห้าม ร่วมกันแปรรูปไม้ และมีไม้หวงห้ามแปรรูปแล้วไว้ในความครอบครอง ภายในเขตควบคุมการแปรรูปไม้ โดยไม่ได้รับอนุญาตตามกฎหมาย ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติป่าไม้ พ.ศ. 2484 มาตรา 48, 73, 74, 74 ทวิ ฯลฯจำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วพิพากษาว่า จำเลยที่ 1 มีความผิดฐานมีไม้หวงห้ามแปรรูปตามพระราชบัญญัติป่าไม้ พ.ศ. 2484 มาตรา 48, 73, 74 จำคุกหกเดือนปรับ 2,000 บาท โทษจำคุกรอไว้สองปี ริบไม้โมกมัน ไม้เสียดด่าง ไม้พญาไม้ และไม้สมพงของกลาง ให้ยกฟ้องจำเลยที่ 2 ที่ 3 และข้อหาอื่นของโจทก์เสียโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า โจทก์ไม่นำสืบว่าที่เกิดเหตุอยู่ภายในเขตควบคุมการแปรรูปไม้ จึงถือไม่ได้ว่าขณะเกิดเหตุจำเลยทั้งสามทราบว่าตำบลที่เกิดเหตุเป็นเขตควบคุมการแปรรูปไม้ จึงฟังไม่ได้ว่าจำเลยทั้งสามกระทำผิดตามฟ้องและเป็นเหตุในลักษณะคดี พิพากษาแก้เป็นว่า ให้ยกฟ้องจำเลยที่ 1 ด้วย คืนไม้ของกลางแก่เจ้าของ นอกจากที่แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นโจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ความผิดฐานตั้งโรงงานแปรรูปไม้ และแปรรูปไม้หวงห้ามกับมีไม้หวงห้ามแปรรูปไว้ในครอบครองภายในเขตควบคุมแปรรูปไม้โดยไม่ได้รับอนุญาตตามมาตรา 48 แห่งพระราชบัญญัติป่าไม้ พ.ศ. 2484 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติป่าไม้ (ฉบับที่ 5) พ.ศ. 2518 มาตรา 19 นั้น เขตควบคุมการแปรรูปไม้เป็นข้อเท็จจริง อันเป็นองค์ประกอบความผิดซึ่งโจทก์มีหน้าที่จะต้องนำสืบ สำหรับคดีนี้ปรากฏว่าจำเลยให้การปฏิเสธฟ้องโจทก์ โจทก์มิได้นำสืบให้ปรากฏเลยว่าตำบลนาทุ่ง อำเภอเมืองชุมพร จังหวัดชุมพร อันเป็นที่เกิดเหตุที่ จำเลยถูกกล่าวหาว่ากระทำความผิดนั้น อยู่ภายในเขตควบคุมการแปรรูปไม้ คดีจึงฟังไม่ได้ว่าฟ้องที่เกิดเหตุอยู่ภายในเขตควบคุมการแปรรูปไม้ตามโจทก์ฟ้อง แม้โจทก์จะอ้างว่าประกาศของกระทรวงเกษตรลงวันที่ 3พฤศจิกายน 2499 เรื่องกำหนดเขตควบคุมการแปรรูปไม้ตามพระราชบัญญัติป่าไม้ พ.ศ. 2484 ได้ประกาศในราชกิจจานุเบกษาแล้วก็ตาม แต่ประกาศของกระทรวงเกษตรดังกล่าวเป็นเพียงข้อกำหนดของทางราชการเท่านั้น หาใช่กฎหมายหรือข้อเท็จจริงที่รู้กันทั่วไปไม่ คดีโจทก์ฟังไม่ได้ว่าจำเลยกระทำผิดตามฟ้อง และริบไม้ของกลางไม่ได้พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 588/2523พนักงานอัยการจังหวัดชุมพรโจทก์นายวาด ศรีทอง กับพวกจำเลย พ.ร.บ.ป่าไม้ พ.ศ.2484 ม. 48 ประกาศกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ เรื่อง กำหนดเขตควบคุมการแปรรูปไม้ฯ ลงวันที่ 3 พฤศจิกายน พ.ศ.2499 เขตควบคุมการแปรรูปไม้เป็นข้อเท็จจริงอันเป็นองค์ประกอบความผิดซึ่งโจทก์มีหน้าที่ต้องนำสืบประกาศกระทรวงเกษตร เรื่องกำหนดเขตควบคุมการแปรรูปไม้แม้จะได้ประกาศในราชกิจจานุเบกษาแล้วก็ตาม แต่ประกาศดังกล่าวเป็นเพียงข้อกำหนดของทางราชการเท่านั้น หาใช่กฎหมายหรือเป็นข้อเท็จจริงที่รู้กันทั่วไปไม่โจทก์ฟ้องว่า จำเลยได้บังอาจร่วมกันตั้งโรงงานแปรรูปไม้หวงห้าม ร่วมกันแปรรูปไม้ และมีไม้หวงห้ามแปรรูปแล้วไว้ในความครอบครอง ภายในเขตควบคุมการแปรรูปไม้ โดยไม่ได้รับอนุญาตตามกฎหมาย ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติป่าไม้ พ.ศ. 2484 มาตรา 48, 73, 74, 74 ทวิ ฯลฯจำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วพิพากษาว่า จำเลยที่ 1 มีความผิดฐานมีไม้หวงห้ามแปรรูปตามพระราชบัญญัติป่าไม้ พ.ศ. 2484 มาตรา 48, 73, 74 จำคุกหกเดือนปรับ 2,000 บาท โทษจำคุกรอไว้สองปี ริบไม้โมกมัน ไม้เสียดด่าง ไม้พญาไม้ และไม้สมพงของกลาง ให้ยกฟ้องจำเลยที่ 2 ที่ 3 และข้อหาอื่นของโจทก์เสียโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า โจทก์ไม่นำสืบว่าที่เกิดเหตุอยู่ภายในเขตควบคุมการแปรรูปไม้ จึงถือไม่ได้ว่าขณะเกิดเหตุจำเลยทั้งสามทราบว่าตำบลที่เกิดเหตุเป็นเขตควบคุมการแปรรูปไม้ จึงฟังไม่ได้ว่าจำเลยทั้งสามกระทำผิดตามฟ้องและเป็นเหตุในลักษณะคดี พิพากษาแก้เป็นว่า ให้ยกฟ้องจำเลยที่ 1 ด้วย คืนไม้ของกลางแก่เจ้าของ นอกจากที่แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นโจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ความผิดฐานตั้งโรงงานแปรรูปไม้ และแปรรูปไม้หวงห้ามกับมีไม้หวงห้ามแปรรูปไว้ในครอบครองภายในเขตควบคุมแปรรูปไม้โดยไม่ได้รับอนุญาตตามมาตรา 48 แห่งพระราชบัญญัติป่าไม้ พ.ศ. 2484 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติป่าไม้ (ฉบับที่ 5) พ.ศ. 2518 มาตรา 19 นั้น เขตควบคุมการแปรรูปไม้เป็นข้อเท็จจริง อันเป็นองค์ประกอบความผิดซึ่งโจทก์มีหน้าที่จะต้องนำสืบ สำหรับคดีนี้ปรากฏว่าจำเลยให้การปฏิเสธฟ้องโจทก์ โจทก์มิได้นำสืบให้ปรากฏเลยว่าตำบลนาทุ่ง อำเภอเมืองชุมพร จังหวัดชุมพร อันเป็นที่เกิดเหตุที่ จำเลยถูกกล่าวหาว่ากระทำความผิดนั้น อยู่ภายในเขตควบคุมการแปรรูปไม้ คดีจึงฟังไม่ได้ว่าฟ้องที่เกิดเหตุอยู่ภายในเขตควบคุมการแปรรูปไม้ตามโจทก์ฟ้อง แม้โจทก์จะอ้างว่าประกาศของกระทรวงเกษตรลงวันที่ 3พฤศจิกายน 2499 เรื่องกำหนดเขตควบคุมการแปรรูปไม้ตามพระราชบัญญัติป่าไม้ พ.ศ. 2484 ได้ประกาศในราชกิจจานุเบกษาแล้วก็ตาม แต่ประกาศของกระทรวงเกษตรดังกล่าวเป็นเพียงข้อกำหนดของทางราชการเท่านั้น หาใช่กฎหมายหรือข้อเท็จจริงที่รู้กันทั่วไปไม่ คดีโจทก์ฟังไม่ได้ว่าจำเลยกระทำผิดตามฟ้อง และริบไม้ของกลางไม่ได้พิพากษายืน(แถมชัย สิทธิไตรย์-ขจร หะวานนท์-จรัญ สำเร็จประสงค์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยได้บังอาจร่วมกันตั้งโรงงานแปรรูปไม้หวงห้าม ร่วมกันแปรรูปไม้ และมีไม้หวงห้ามแปรรูปแล้วไว้ในความครอบครอง ภายในเขตควบคุมการแปรรูปไม้ โดยไม่ได้รับอนุญาตตามกฎหมาย ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติป่าไม้ พ.ศ. 2484 มาตรา 48, 73, 74, 74 ทวิ ฯลฯจำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วพิพากษาว่า จำเลยที่ 1 มีความผิดฐานมีไม้หวงห้ามแปรรูปตามพระราชบัญญัติป่าไม้ พ.ศ. 2484 มาตรา 48, 73, 74 จำคุกหกเดือนปรับ 2,000 บาท โทษจำคุกรอไว้สองปี ริบไม้โมกมัน ไม้เสียดด่าง ไม้พญาไม้ และไม้สมพงของกลาง ให้ยกฟ้องจำเลยที่ 2 ที่ 3 และข้อหาอื่นของโจทก์เสียโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า โจทก์ไม่นำสืบว่าที่เกิดเหตุอยู่ภายในเขตควบคุมการแปรรูปไม้ จึงถือไม่ได้ว่าขณะเกิดเหตุจำเลยทั้งสามทราบว่าตำบลที่เกิดเหตุเป็นเขตควบคุมการแปรรูปไม้ จึงฟังไม่ได้ว่าจำเลยทั้งสามกระทำผิดตามฟ้องและเป็นเหตุในลักษณะคดี พิพากษาแก้เป็นว่า ให้ยกฟ้องจำเลยที่ 1 ด้วย คืนไม้ของกลางแก่เจ้าของ นอกจากที่แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นโจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ความผิดฐานตั้งโรงงานแปรรูปไม้ และแปรรูปไม้หวงห้ามกับมีไม้หวงห้ามแปรรูปไว้ในครอบครองภายในเขตควบคุมแปรรูปไม้โดยไม่ได้รับอนุญาตตามมาตรา 48 แห่งพระราชบัญญัติป่าไม้ พ.ศ. 2484 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติป่าไม้ (ฉบับที่ 5) พ.ศ. 2518 มาตรา 19 นั้น เขตควบคุมการแปรรูปไม้เป็นข้อเท็จจริง อันเป็นองค์ประกอบความผิดซึ่งโจทก์มีหน้าที่จะต้องนำสืบ สำหรับคดีนี้ปรากฏว่าจำเลยให้การปฏิเสธฟ้องโจทก์ โจทก์มิได้นำสืบให้ปรากฏเลยว่าตำบลนาทุ่ง อำเภอเมืองชุมพร จังหวัดชุมพร อันเป็นที่เกิดเหตุที่ จำเลยถูกกล่าวหาว่ากระทำความผิดนั้น อยู่ภายในเขตควบคุมการแปรรูปไม้ คดีจึงฟังไม่ได้ว่าฟ้องที่เกิดเหตุอยู่ภายในเขตควบคุมการแปรรูปไม้ตามโจทก์ฟ้อง แม้โจทก์จะอ้างว่าประกาศของกระทรวงเกษตรลงวันที่ 3พฤศจิกายน 2499 เรื่องกำหนดเขตควบคุมการแปรรูปไม้ตามพระราชบัญญัติป่าไม้ พ.ศ. 2484 ได้ประกาศในราชกิจจานุเบกษาแล้วก็ตาม แต่ประกาศของกระทรวงเกษตรดังกล่าวเป็นเพียงข้อกำหนดของทางราชการเท่านั้น หาใช่กฎหมายหรือข้อเท็จจริงที่รู้กันทั่วไปไม่ คดีโจทก์ฟังไม่ได้ว่าจำเลยกระทำผิดตามฟ้อง และริบไม้ของกลางไม่ได้พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 588/2523พนักงานอัยการจังหวัดชุมพรโจทก์นายวาด ศรีทอง กับพวกจำเลย พ.ร.บ.ป่าไม้ พ.ศ.2484 ม. 48 ประกาศกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ เรื่อง กำหนดเขตควบคุมการแปรรูปไม้ฯ ลงวันที่ 3 พฤศจิกายน พ.ศ.2499 เขตควบคุมการแปรรูปไม้เป็นข้อเท็จจริงอันเป็นองค์ประกอบความผิดซึ่งโจทก์มีหน้าที่ต้องนำสืบประกาศกระทรวงเกษตร เรื่องกำหนดเขตควบคุมการแปรรูปไม้แม้จะได้ประกาศในราชกิจจานุเบกษาแล้วก็ตาม แต่ประกาศดังกล่าวเป็นเพียงข้อกำหนดของทางราชการเท่านั้น หาใช่กฎหมายหรือเป็นข้อเท็จจริงที่รู้กันทั่วไปไม่โจทก์ฟ้องว่า จำเลยได้บังอาจร่วมกันตั้งโรงงานแปรรูปไม้หวงห้าม ร่วมกันแปรรูปไม้ และมีไม้หวงห้ามแปรรูปแล้วไว้ในความครอบครอง ภายในเขตควบคุมการแปรรูปไม้ โดยไม่ได้รับอนุญาตตามกฎหมาย ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติป่าไม้ พ.ศ. 2484 มาตรา 48, 73, 74, 74 ทวิ ฯลฯจำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วพิพากษาว่า จำเลยที่ 1 มีความผิดฐานมีไม้หวงห้ามแปรรูปตามพระราชบัญญัติป่าไม้ พ.ศ. 2484 มาตรา 48, 73, 74 จำคุกหกเดือนปรับ 2,000 บาท โทษจำคุกรอไว้สองปี ริบไม้โมกมัน ไม้เสียดด่าง ไม้พญาไม้ และไม้สมพงของกลาง ให้ยกฟ้องจำเลยที่ 2 ที่ 3 และข้อหาอื่นของโจทก์เสียโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า โจทก์ไม่นำสืบว่าที่เกิดเหตุอยู่ภายในเขตควบคุมการแปรรูปไม้ จึงถือไม่ได้ว่าขณะเกิดเหตุจำเลยทั้งสามทราบว่าตำบลที่เกิดเหตุเป็นเขตควบคุมการแปรรูปไม้ จึงฟังไม่ได้ว่าจำเลยทั้งสามกระทำผิดตามฟ้องและเป็นเหตุในลักษณะคดี พิพากษาแก้เป็นว่า ให้ยกฟ้องจำเลยที่ 1 ด้วย คืนไม้ของกลางแก่เจ้าของ นอกจากที่แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นโจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ความผิดฐานตั้งโรงงานแปรรูปไม้ และแปรรูปไม้หวงห้ามกับมีไม้หวงห้ามแปรรูปไว้ในครอบครองภายในเขตควบคุมแปรรูปไม้โดยไม่ได้รับอนุญาตตามมาตรา 48 แห่งพระราชบัญญัติป่าไม้ พ.ศ. 2484 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติป่าไม้ (ฉบับที่ 5) พ.ศ. 2518 มาตรา 19 นั้น เขตควบคุมการแปรรูปไม้เป็นข้อเท็จจริง อันเป็นองค์ประกอบความผิดซึ่งโจทก์มีหน้าที่จะต้องนำสืบ สำหรับคดีนี้ปรากฏว่าจำเลยให้การปฏิเสธฟ้องโจทก์ โจทก์มิได้นำสืบให้ปรากฏเลยว่าตำบลนาทุ่ง อำเภอเมืองชุมพร จังหวัดชุมพร อันเป็นที่เกิดเหตุที่ จำเลยถูกกล่าวหาว่ากระทำความผิดนั้น อยู่ภายในเขตควบคุมการแปรรูปไม้ คดีจึงฟังไม่ได้ว่าฟ้องที่เกิดเหตุอยู่ภายในเขตควบคุมการแปรรูปไม้ตามโจทก์ฟ้อง แม้โจทก์จะอ้างว่าประกาศของกระทรวงเกษตรลงวันที่ 3พฤศจิกายน 2499 เรื่องกำหนดเขตควบคุมการแปรรูปไม้ตามพระราชบัญญัติป่าไม้ พ.ศ. 2484 ได้ประกาศในราชกิจจานุเบกษาแล้วก็ตาม แต่ประกาศของกระทรวงเกษตรดังกล่าวเป็นเพียงข้อกำหนดของทางราชการเท่านั้น หาใช่กฎหมายหรือข้อเท็จจริงที่รู้กันทั่วไปไม่ คดีโจทก์ฟังไม่ได้ว่าจำเลยกระทำผิดตามฟ้อง และริบไม้ของกลางไม่ได้พิพากษายืน(แถมชัย สิทธิไตรย์-ขจร หะวานนท์-จรัญ สำเร็จประสงค์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ