คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 96/2522หลักกฎหมาย: สถานีวิทยุกระจายเสียงของกองทัพเรือโจทก์หารายได้มาเป็นค่าใช้จ่ายของสถานีวิทยุ โดยรับทำการโฆษณาข้อความหรือผลิตภัณฑ์ของบริษัทห้างร้านต่าง ๆ เป็นปกติธุระ ค่าโฆษณามีอัตรากำหนดไว้ให้ชำระเป็นรายเดือน เงินค่าโฆษณามิได้นำส่งเป็นรายได้ของแผ่นดิน ดังนี้ ถือว่าโจทก์เป็นผู้ค้าในการรับทำการงานต่าง ๆ คือการโฆษณาข้อความหรือผลิตภัณฑ์ของผู้อื่นดังที่บัญญัติไว้ในประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 165 (7) สิทธิเรียกร้องเอาเงินสินจ้างค่าโฆษณาของโจทก์จึงมีอายุความสองปี และแม้การสื่อสารเป็นราชการ กองทัพเรือซึ่งมีหน้าที่เตรียมกำลังและป้องกันราชอาณาจักร ก็ไม่เป็นเหตุที่จะให้นำอายุความสิบปีมาใช้บังคับได้ เพราะสิทธิเรียกร้องของรัฐบาลเพื่อหนี้อย่างอื่นต้องบังคับตามบทบัญญัติอายุความในเรื่องนั้น ๆ โดยเฉพาะดังที่บัญญัติไว้มาตรา 167โจทก์ฟ้องว่า กรมสื่อสารทหารเรือเป็นส่วนราชการของโจทก์ จำเลยได้เสนอขอโฆษณาทางวิทยุกระจายเสียงของโจทก์ โดยจำเลยตกลงชำระค่าบำรุงให้เป็นรายเดือนหรือรายครั้ง โจทก์ได้ทำการส่งกระจายเสียงให้ตามวันและระยะเวลาที่จำเลยทั้งสองกำหนด แต่จำเลยค้างชำระค่าบำรุงโฆษณาหลายรายการรวมเป็นเงิน ๗๐๕,๔๔๙ บาท จึงขอให้บังคับจำเลยชำระเงินดังกล่าวพร้อมด้วยดอกเบี้ย จำเลยให้การว่า จำเลยทั้งสองไม่ต้องรับผิดและคดีโจทก์ขาดอายุความตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๑๖๕ ศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า สิทธิเรียกร้องของโจทก์มีอายุความ ๑๐ ปี คดีโจทก์ไม่ขาดอายุความ แต่จำเลยที่ ๑ และที่ ๒ ไม่ต้องรับผิด โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่า คดีโจทก์ขาดอายุความตามมาตรา ๑๖๕ (๗) พิพากษายืนในผลแห่งคำพิพากษาศาลชั้นต้น โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ในปัญหาเกี่ยวกับอายุความข้อเท็จจริงฟังได้ว่าสถานีวิทยุกระจายเสียงของโจทก์หารายได้มาเป็นค่าใช้จ่ายของสถานีวิทยุ โดยรับทำการโฆษณาข้อความหรือผลิตภัณฑ์ของบริษัทห้างร้านต่าง ๆ เป็นปกติธุระ มีระเบียบกำหนดไว้ตามเอกสาร จ. ๒ ค่าโฆษณามีอัตรากำหนดไว้ให้ชำระเป็นรายเดือนตามเอกสาร จ. ๕ เงินค่าโฆษณามิได้นำส่งเป็นรายได้แผ่นดิน ศาลฎีกาเห็นว่าตามข้อเท็จจริงดังกล่าว โจทก์เป็นผู้ค้าในการรับทำการงานต่าง ๆ คือการโฆษณาข้อความหรือผลิตภัณฑ์ของผู้อื่นดังที่บัญญัติไว้ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๑๖๕ (๗) สิทธิเรียกร้องเอาเงินสินจ้างค่าโฆษณาของโจทก์มีอายุความสองปี เมื่อปรากฏตามบัญชีท้ายฟ้องหมาย จ. ๗๑ ถึง จ. ๗๕ ว่าสินจ้างที่จำเลยค้างชำระเดือนสุดท้ายคือเดือนกันยายน ๒๕๐๙ แต่โจทก์ฟ้องคดีเมื่อวันที่ ๒๗ กันยายน ๒๕๑๖ เกินสองปีแล้ว เช่นนี้คดีโจทก์เป็นอันขาดอายุความ ที่โจทก์ฎีกาว่าการสื่อสารเป็นราชการกองทัพเรือซึ่งมีหน้าที่เตรียมกำลังและป้องกันราชอาณาจักรนั้น หาเป็นเหตุให้นำอายุความสิบปีมาใช้บังคับได้ไม่ เพราะสิทธิเรียกร้องของรัฐบาลเพื่อหนี้อย่างอื่น ต้องบังคับตามบทบัญญัติอายุความในเรื่องนั้น ๆ โดยเฉพาะดังที่บัญญัติไว้ตามมาตรา ๑๖๗ พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 96/2522กองทัพเรือ ฯโจทก์บริษัทแสงสูรย์ จำกัด กับพวกล. ป.พ.พ. ม. 165 (7), ม. 167สถานีวิทยุกระจายเสียงของกองทัพเรือโจทก์หารายได้มาเป็นค่าใช้จ่ายของสถานีวิทยุ โดยรับทำการโฆษณาข้อความหรือผลิตภัณฑ์ของบริษัทห้างร้านต่าง ๆ เป็นปกติธุระ ค่าโฆษณามีอัตรากำหนดไว้ให้ชำระเป็นรายเดือน เงินค่าโฆษณามิได้นำส่งเป็นรายได้ของแผ่นดิน ดังนี้ ถือว่าโจทก์เป็นผู้ค้าในการรับทำการงานต่าง ๆ คือการโฆษณาข้อความหรือผลิตภัณฑ์ของผู้อื่นดังที่บัญญัติไว้ในประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 165 (7) สิทธิเรียกร้องเอาเงินสินจ้างค่าโฆษณาของโจทก์จึงมีอายุความสองปี และแม้การสื่อสารเป็นราชการ กองทัพเรือซึ่งมีหน้าที่เตรียมกำลังและป้องกันราชอาณาจักร ก็ไม่เป็นเหตุที่จะให้นำอายุความสิบปีมาใช้บังคับได้ เพราะสิทธิเรียกร้องของรัฐบาลเพื่อหนี้อย่างอื่นต้องบังคับตามบทบัญญัติอายุความในเรื่องนั้น ๆ โดยเฉพาะดังที่บัญญัติไว้มาตรา 167โจทก์ฟ้องว่า กรมสื่อสารทหารเรือเป็นส่วนราชการของโจทก์ จำเลยได้เสนอขอโฆษณาทางวิทยุกระจายเสียงของโจทก์ โดยจำเลยตกลงชำระค่าบำรุงให้เป็นรายเดือนหรือรายครั้ง โจทก์ได้ทำการส่งกระจายเสียงให้ตามวันและระยะเวลาที่จำเลยทั้งสองกำหนด แต่จำเลยค้างชำระค่าบำรุงโฆษณาหลายรายการรวมเป็นเงิน ๗๐๕,๔๔๙ บาท จึงขอให้บังคับจำเลยชำระเงินดังกล่าวพร้อมด้วยดอกเบี้ย จำเลยให้การว่า จำเลยทั้งสองไม่ต้องรับผิดและคดีโจทก์ขาดอายุความตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๑๖๕ ศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า สิทธิเรียกร้องของโจทก์มีอายุความ ๑๐ ปี คดีโจทก์ไม่ขาดอายุความ แต่จำเลยที่ ๑ และที่ ๒ ไม่ต้องรับผิด โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่า คดีโจทก์ขาดอายุความตามมาตรา ๑๖๕ (๗) พิพากษายืนในผลแห่งคำพิพากษาศาลชั้นต้น โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ในปัญหาเกี่ยวกับอายุความข้อเท็จจริงฟังได้ว่าสถานีวิทยุกระจายเสียงของโจทก์หารายได้มาเป็นค่าใช้จ่ายของสถานีวิทยุ โดยรับทำการโฆษณาข้อความหรือผลิตภัณฑ์ของบริษัทห้างร้านต่าง ๆ เป็นปกติธุระ มีระเบียบกำหนดไว้ตามเอกสาร จ. ๒ ค่าโฆษณามีอัตรากำหนดไว้ให้ชำระเป็นรายเดือนตามเอกสาร จ. ๕ เงินค่าโฆษณามิได้นำส่งเป็นรายได้แผ่นดิน ศาลฎีกาเห็นว่าตามข้อเท็จจริงดังกล่าว โจทก์เป็นผู้ค้าในการรับทำการงานต่าง ๆ คือการโฆษณาข้อความหรือผลิตภัณฑ์ของผู้อื่นดังที่บัญญัติไว้ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๑๖๕ (๗) สิทธิเรียกร้องเอาเงินสินจ้างค่าโฆษณาของโจทก์มีอายุความสองปี เมื่อปรากฏตามบัญชีท้ายฟ้องหมาย จ. ๗๑ ถึง จ. ๗๕ ว่าสินจ้างที่จำเลยค้างชำระเดือนสุดท้ายคือเดือนกันยายน ๒๕๐๙ แต่โจทก์ฟ้องคดีเมื่อวันที่ ๒๗ กันยายน ๒๕๑๖ เกินสองปีแล้ว เช่นนี้คดีโจทก์เป็นอันขาดอายุความ ที่โจทก์ฎีกาว่าการสื่อสารเป็นราชการกองทัพเรือซึ่งมีหน้าที่เตรียมกำลังและป้องกันราชอาณาจักรนั้น หาเป็นเหตุให้นำอายุความสิบปีมาใช้บังคับได้ไม่ เพราะสิทธิเรียกร้องของรัฐบาลเพื่อหนี้อย่างอื่น ต้องบังคับตามบทบัญญัติอายุความในเรื่องนั้น ๆ โดยเฉพาะดังที่บัญญัติไว้ตามมาตรา ๑๖๗ พิพากษายืน(กุศล บุญยืน-ปรีชา สุมาวงศ์-สุวรรณพ กองวารี)ศาลแพ่ง - นายประมุข สวัสดิ์มงคลศาลอุทธรณ์ - นายธาดา วัชรานันท์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า กรมสื่อสารทหารเรือเป็นส่วนราชการของโจทก์ จำเลยได้เสนอขอโฆษณาทางวิทยุกระจายเสียงของโจทก์ โดยจำเลยตกลงชำระค่าบำรุงให้เป็นรายเดือนหรือรายครั้ง โจทก์ได้ทำการส่งกระจายเสียงให้ตามวันและระยะเวลาที่จำเลยทั้งสองกำหนด แต่จำเลยค้างชำระค่าบำรุงโฆษณาหลายรายการรวมเป็นเงิน ๗๐๕,๔๔๙ บาท จึงขอให้บังคับจำเลยชำระเงินดังกล่าวพร้อมด้วยดอกเบี้ย จำเลยให้การว่า จำเลยทั้งสองไม่ต้องรับผิดและคดีโจทก์ขาดอายุความตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๑๖๕ ศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า สิทธิเรียกร้องของโจทก์มีอายุความ ๑๐ ปี คดีโจทก์ไม่ขาดอายุความ แต่จำเลยที่ ๑ และที่ ๒ ไม่ต้องรับผิด โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่า คดีโจทก์ขาดอายุความตามมาตรา ๑๖๕ (๗) พิพากษายืนในผลแห่งคำพิพากษาศาลชั้นต้น โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ในปัญหาเกี่ยวกับอายุความข้อเท็จจริงฟังได้ว่าสถานีวิทยุกระจายเสียงของโจทก์หารายได้มาเป็นค่าใช้จ่ายของสถานีวิทยุ โดยรับทำการโฆษณาข้อความหรือผลิตภัณฑ์ของบริษัทห้างร้านต่าง ๆ เป็นปกติธุระ มีระเบียบกำหนดไว้ตามเอกสาร จ. ๒ ค่าโฆษณามีอัตรากำหนดไว้ให้ชำระเป็นรายเดือนตามเอกสาร จ. ๕ เงินค่าโฆษณามิได้นำส่งเป็นรายได้แผ่นดิน ศาลฎีกาเห็นว่าตามข้อเท็จจริงดังกล่าว โจทก์เป็นผู้ค้าในการรับทำการงานต่าง ๆ คือการโฆษณาข้อความหรือผลิตภัณฑ์ของผู้อื่นดังที่บัญญัติไว้ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๑๖๕ (๗) สิทธิเรียกร้องเอาเงินสินจ้างค่าโฆษณาของโจทก์มีอายุความสองปี เมื่อปรากฏตามบัญชีท้ายฟ้องหมาย จ. ๗๑ ถึง จ. ๗๕ ว่าสินจ้างที่จำเลยค้างชำระเดือนสุดท้ายคือเดือนกันยายน ๒๕๐๙ แต่โจทก์ฟ้องคดีเมื่อวันที่ ๒๗ กันยายน ๒๕๑๖ เกินสองปีแล้ว เช่นนี้คดีโจทก์เป็นอันขาดอายุความ ที่โจทก์ฎีกาว่าการสื่อสารเป็นราชการกองทัพเรือซึ่งมีหน้าที่เตรียมกำลังและป้องกันราชอาณาจักรนั้น หาเป็นเหตุให้นำอายุความสิบปีมาใช้บังคับได้ไม่ เพราะสิทธิเรียกร้องของรัฐบาลเพื่อหนี้อย่างอื่น ต้องบังคับตามบทบัญญัติอายุความในเรื่องนั้น ๆ โดยเฉพาะดังที่บัญญัติไว้ตามมาตรา ๑๖๗ พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 96/2522กองทัพเรือ ฯโจทก์บริษัทแสงสูรย์ จำกัด กับพวกล. ป.พ.พ. ม. 165 (7), ม. 167สถานีวิทยุกระจายเสียงของกองทัพเรือโจทก์หารายได้มาเป็นค่าใช้จ่ายของสถานีวิทยุ โดยรับทำการโฆษณาข้อความหรือผลิตภัณฑ์ของบริษัทห้างร้านต่าง ๆ เป็นปกติธุระ ค่าโฆษณามีอัตรากำหนดไว้ให้ชำระเป็นรายเดือน เงินค่าโฆษณามิได้นำส่งเป็นรายได้ของแผ่นดิน ดังนี้ ถือว่าโจทก์เป็นผู้ค้าในการรับทำการงานต่าง ๆ คือการโฆษณาข้อความหรือผลิตภัณฑ์ของผู้อื่นดังที่บัญญัติไว้ในประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 165 (7) สิทธิเรียกร้องเอาเงินสินจ้างค่าโฆษณาของโจทก์จึงมีอายุความสองปี และแม้การสื่อสารเป็นราชการ กองทัพเรือซึ่งมีหน้าที่เตรียมกำลังและป้องกันราชอาณาจักร ก็ไม่เป็นเหตุที่จะให้นำอายุความสิบปีมาใช้บังคับได้ เพราะสิทธิเรียกร้องของรัฐบาลเพื่อหนี้อย่างอื่นต้องบังคับตามบทบัญญัติอายุความในเรื่องนั้น ๆ โดยเฉพาะดังที่บัญญัติไว้มาตรา 167โจทก์ฟ้องว่า กรมสื่อสารทหารเรือเป็นส่วนราชการของโจทก์ จำเลยได้เสนอขอโฆษณาทางวิทยุกระจายเสียงของโจทก์ โดยจำเลยตกลงชำระค่าบำรุงให้เป็นรายเดือนหรือรายครั้ง โจทก์ได้ทำการส่งกระจายเสียงให้ตามวันและระยะเวลาที่จำเลยทั้งสองกำหนด แต่จำเลยค้างชำระค่าบำรุงโฆษณาหลายรายการรวมเป็นเงิน ๗๐๕,๔๔๙ บาท จึงขอให้บังคับจำเลยชำระเงินดังกล่าวพร้อมด้วยดอกเบี้ย จำเลยให้การว่า จำเลยทั้งสองไม่ต้องรับผิดและคดีโจทก์ขาดอายุความตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๑๖๕ ศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า สิทธิเรียกร้องของโจทก์มีอายุความ ๑๐ ปี คดีโจทก์ไม่ขาดอายุความ แต่จำเลยที่ ๑ และที่ ๒ ไม่ต้องรับผิด โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่า คดีโจทก์ขาดอายุความตามมาตรา ๑๖๕ (๗) พิพากษายืนในผลแห่งคำพิพากษาศาลชั้นต้น โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ในปัญหาเกี่ยวกับอายุความข้อเท็จจริงฟังได้ว่าสถานีวิทยุกระจายเสียงของโจทก์หารายได้มาเป็นค่าใช้จ่ายของสถานีวิทยุ โดยรับทำการโฆษณาข้อความหรือผลิตภัณฑ์ของบริษัทห้างร้านต่าง ๆ เป็นปกติธุระ มีระเบียบกำหนดไว้ตามเอกสาร จ. ๒ ค่าโฆษณามีอัตรากำหนดไว้ให้ชำระเป็นรายเดือนตามเอกสาร จ. ๕ เงินค่าโฆษณามิได้นำส่งเป็นรายได้แผ่นดิน ศาลฎีกาเห็นว่าตามข้อเท็จจริงดังกล่าว โจทก์เป็นผู้ค้าในการรับทำการงานต่าง ๆ คือการโฆษณาข้อความหรือผลิตภัณฑ์ของผู้อื่นดังที่บัญญัติไว้ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๑๖๕ (๗) สิทธิเรียกร้องเอาเงินสินจ้างค่าโฆษณาของโจทก์มีอายุความสองปี เมื่อปรากฏตามบัญชีท้ายฟ้องหมาย จ. ๗๑ ถึง จ. ๗๕ ว่าสินจ้างที่จำเลยค้างชำระเดือนสุดท้ายคือเดือนกันยายน ๒๕๐๙ แต่โจทก์ฟ้องคดีเมื่อวันที่ ๒๗ กันยายน ๒๕๑๖ เกินสองปีแล้ว เช่นนี้คดีโจทก์เป็นอันขาดอายุความ ที่โจทก์ฎีกาว่าการสื่อสารเป็นราชการกองทัพเรือซึ่งมีหน้าที่เตรียมกำลังและป้องกันราชอาณาจักรนั้น หาเป็นเหตุให้นำอายุความสิบปีมาใช้บังคับได้ไม่ เพราะสิทธิเรียกร้องของรัฐบาลเพื่อหนี้อย่างอื่น ต้องบังคับตามบทบัญญัติอายุความในเรื่องนั้น ๆ โดยเฉพาะดังที่บัญญัติไว้ตามมาตรา ๑๖๗ พิพากษายืน(กุศล บุญยืน-ปรีชา สุมาวงศ์-สุวรรณพ กองวารี)ศาลแพ่ง - นายประมุข สวัสดิ์มงคลศาลอุทธรณ์ - นายธาดา วัชรานันท์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ