คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 985/2497หลักกฎหมาย: จำเลยปล่อยให้อาคารของตนเอนทับอาคารโจทก์เสียหายดังนี้เรียกว่าจำเลยทำละเมิด จำเลยต้องรับผิดใช้ค่าเสียหาย ความเสียหายเกิดขึ้นนับแต่ทำละเมิดดังนั้นแม้ภายหลังปรากฏว่าอาคารของโจทก์ถูกไหม้ไม่มีอะไรจะให้จำเลยจัดการกับอาคารก็ดีความเสียหายซึ่งเกิดแต่ละเมิดยังคงอยู่ไม่ระงับหรือเปลี่ยนแปลงตามไปจำเลยต้องรับผิดโจทก์ฟ้องว่าอาคารของจำเลย เอนเข้าในที่โจทก์ปะทะอาคารของโจทก์เป็นเหตุให้อาคารของโจทก์เสียหาย ขอให้จำเลยรื้อถอนอาคารของจำเลยไปให้พ้นและให้ใช้ค่าเสียหายอีก 5,000 บาทจำเลยรับว่าอาคารของจำเลยเอนไปปะทะอาคารของโจทก์แก้ว่าทั้งนี้เพราะอาคารจำเลยนั้นมีผู้เช่า ผู้เช่าขัดขวางไม่ยอมออกจำเลยไม่สามารถจะซ่อมศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาต้องกันให้จำเลยจัดการแก่อาคารของจำเลยไม่ให้รุกล้ำเข้าไปในที่ของโจทก์ และให้จำเลยใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์ 5,000 บาทจำเลยฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า ข้อที่จำเลยแก้ว่าผู้เช่าไม่ยอมออกนั้นไม่ใช่เหตุผลจะให้จำเลยพ้นจากความผิดจำเลยมีหน้าที่ต้องทำอาคารให้มั่นคงตามสมควร จำเลยไม่ปฏิบัติเป็นเหตุให้โจทก์เสียหายจำเลยต้องรับผิด และค่าเสียหายจำเลยแสดงไม่ได้ว่าต่ำกว่า 5,000 บาทอนึ่งปรากฏว่าระหว่างคดีชั้นฎีกาอาคารของทั้งสองฝ่ายไฟไหม้สิ้น จำเลยยกเป็นข้อฎีกาว่าจำเลยหมดธุระไม่ต้องจัดการกับอาคารนั้น เห็นว่าจำนวนค่าเสียหาย 5,000 บาทเกิดขึ้นแล้วนับแต่ละเมิดแม้อาคารจะถูกไฟไหม้หนี้จำนวนนั้นก็ยังคงอยู่ไม่ระงับหรือเปลี่ยนแปลงไปพิพากษายืนในข้อเสียหาย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 985/2497นายนิภาธร สุสรรณกูลโจทก์นายเลียบ กาญจนสุขจำเลย ป.พ.พ. ม. 420, ม. 438จำเลยปล่อยให้อาคารของตนเอนทับอาคารโจทก์เสียหายดังนี้เรียกว่าจำเลยทำละเมิด จำเลยต้องรับผิดใช้ค่าเสียหาย ความเสียหายเกิดขึ้นนับแต่ทำละเมิดดังนั้นแม้ภายหลังปรากฏว่าอาคารของโจทก์ถูกไหม้ไม่มีอะไรจะให้จำเลยจัดการกับอาคารก็ดีความเสียหายซึ่งเกิดแต่ละเมิดยังคงอยู่ไม่ระงับหรือเปลี่ยนแปลงตามไปจำเลยต้องรับผิดโจทก์ฟ้องว่าอาคารของจำเลย เอนเข้าในที่โจทก์ปะทะอาคารของโจทก์เป็นเหตุให้อาคารของโจทก์เสียหาย ขอให้จำเลยรื้อถอนอาคารของจำเลยไปให้พ้นและให้ใช้ค่าเสียหายอีก 5,000 บาทจำเลยรับว่าอาคารของจำเลยเอนไปปะทะอาคารของโจทก์แก้ว่าทั้งนี้เพราะอาคารจำเลยนั้นมีผู้เช่า ผู้เช่าขัดขวางไม่ยอมออกจำเลยไม่สามารถจะซ่อมศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาต้องกันให้จำเลยจัดการแก่อาคารของจำเลยไม่ให้รุกล้ำเข้าไปในที่ของโจทก์ และให้จำเลยใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์ 5,000 บาทจำเลยฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า ข้อที่จำเลยแก้ว่าผู้เช่าไม่ยอมออกนั้นไม่ใช่เหตุผลจะให้จำเลยพ้นจากความผิดจำเลยมีหน้าที่ต้องทำอาคารให้มั่นคงตามสมควร จำเลยไม่ปฏิบัติเป็นเหตุให้โจทก์เสียหายจำเลยต้องรับผิด และค่าเสียหายจำเลยแสดงไม่ได้ว่าต่ำกว่า 5,000 บาทอนึ่งปรากฏว่าระหว่างคดีชั้นฎีกาอาคารของทั้งสองฝ่ายไฟไหม้สิ้น จำเลยยกเป็นข้อฎีกาว่าจำเลยหมดธุระไม่ต้องจัดการกับอาคารนั้น เห็นว่าจำนวนค่าเสียหาย 5,000 บาทเกิดขึ้นแล้วนับแต่ละเมิดแม้อาคารจะถูกไฟไหม้หนี้จำนวนนั้นก็ยังคงอยู่ไม่ระงับหรือเปลี่ยนแปลงไปพิพากษายืนในข้อเสียหาย(ศิลปสิทธิวินิจฉัย-ประวัติ ปัตตพงศ์-นาถปริญญา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่าอาคารของจำเลย เอนเข้าในที่โจทก์ปะทะอาคารของโจทก์เป็นเหตุให้อาคารของโจทก์เสียหาย ขอให้จำเลยรื้อถอนอาคารของจำเลยไปให้พ้นและให้ใช้ค่าเสียหายอีก 5,000 บาทจำเลยรับว่าอาคารของจำเลยเอนไปปะทะอาคารของโจทก์แก้ว่าทั้งนี้เพราะอาคารจำเลยนั้นมีผู้เช่า ผู้เช่าขัดขวางไม่ยอมออกจำเลยไม่สามารถจะซ่อมศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาต้องกันให้จำเลยจัดการแก่อาคารของจำเลยไม่ให้รุกล้ำเข้าไปในที่ของโจทก์ และให้จำเลยใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์ 5,000 บาทจำเลยฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า ข้อที่จำเลยแก้ว่าผู้เช่าไม่ยอมออกนั้นไม่ใช่เหตุผลจะให้จำเลยพ้นจากความผิดจำเลยมีหน้าที่ต้องทำอาคารให้มั่นคงตามสมควร จำเลยไม่ปฏิบัติเป็นเหตุให้โจทก์เสียหายจำเลยต้องรับผิด และค่าเสียหายจำเลยแสดงไม่ได้ว่าต่ำกว่า 5,000 บาทอนึ่งปรากฏว่าระหว่างคดีชั้นฎีกาอาคารของทั้งสองฝ่ายไฟไหม้สิ้น จำเลยยกเป็นข้อฎีกาว่าจำเลยหมดธุระไม่ต้องจัดการกับอาคารนั้น เห็นว่าจำนวนค่าเสียหาย 5,000 บาทเกิดขึ้นแล้วนับแต่ละเมิดแม้อาคารจะถูกไฟไหม้หนี้จำนวนนั้นก็ยังคงอยู่ไม่ระงับหรือเปลี่ยนแปลงไปพิพากษายืนในข้อเสียหาย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 985/2497นายนิภาธร สุสรรณกูลโจทก์นายเลียบ กาญจนสุขจำเลย ป.พ.พ. ม. 420, ม. 438จำเลยปล่อยให้อาคารของตนเอนทับอาคารโจทก์เสียหายดังนี้เรียกว่าจำเลยทำละเมิด จำเลยต้องรับผิดใช้ค่าเสียหาย ความเสียหายเกิดขึ้นนับแต่ทำละเมิดดังนั้นแม้ภายหลังปรากฏว่าอาคารของโจทก์ถูกไหม้ไม่มีอะไรจะให้จำเลยจัดการกับอาคารก็ดีความเสียหายซึ่งเกิดแต่ละเมิดยังคงอยู่ไม่ระงับหรือเปลี่ยนแปลงตามไปจำเลยต้องรับผิดโจทก์ฟ้องว่าอาคารของจำเลย เอนเข้าในที่โจทก์ปะทะอาคารของโจทก์เป็นเหตุให้อาคารของโจทก์เสียหาย ขอให้จำเลยรื้อถอนอาคารของจำเลยไปให้พ้นและให้ใช้ค่าเสียหายอีก 5,000 บาทจำเลยรับว่าอาคารของจำเลยเอนไปปะทะอาคารของโจทก์แก้ว่าทั้งนี้เพราะอาคารจำเลยนั้นมีผู้เช่า ผู้เช่าขัดขวางไม่ยอมออกจำเลยไม่สามารถจะซ่อมศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาต้องกันให้จำเลยจัดการแก่อาคารของจำเลยไม่ให้รุกล้ำเข้าไปในที่ของโจทก์ และให้จำเลยใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์ 5,000 บาทจำเลยฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า ข้อที่จำเลยแก้ว่าผู้เช่าไม่ยอมออกนั้นไม่ใช่เหตุผลจะให้จำเลยพ้นจากความผิดจำเลยมีหน้าที่ต้องทำอาคารให้มั่นคงตามสมควร จำเลยไม่ปฏิบัติเป็นเหตุให้โจทก์เสียหายจำเลยต้องรับผิด และค่าเสียหายจำเลยแสดงไม่ได้ว่าต่ำกว่า 5,000 บาทอนึ่งปรากฏว่าระหว่างคดีชั้นฎีกาอาคารของทั้งสองฝ่ายไฟไหม้สิ้น จำเลยยกเป็นข้อฎีกาว่าจำเลยหมดธุระไม่ต้องจัดการกับอาคารนั้น เห็นว่าจำนวนค่าเสียหาย 5,000 บาทเกิดขึ้นแล้วนับแต่ละเมิดแม้อาคารจะถูกไฟไหม้หนี้จำนวนนั้นก็ยังคงอยู่ไม่ระงับหรือเปลี่ยนแปลงไปพิพากษายืนในข้อเสียหาย(ศิลปสิทธิวินิจฉัย-ประวัติ ปัตตพงศ์-นาถปริญญา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ