คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 850/2499หลักกฎหมาย: คดีได้ความว่าจำเลยที่ 1,2 ฝ่ายหนึ่งกับจำเลยที่ 3 กับผู้ตายอีกฝ่ายหนึ่งวิวาททำร้ายร่างกายซึ่งกันและกันแต่เหตุที่ผู้ตายตายเนื่องจากกระทำของใครไม่ปรากฏ จะตายเพราะบาดแผลใดใครเป็นผู้กระทำก็ไม่ปรากฏและได้ความว่าพยานโจทก์เห็นคน 5 - 6 คนกลุ้มรุมตีกัน ใครทำใครอย่างไรก็ไม่ปรากฏว่าผู้ตายได้ตายเพราะการกระทำของจำเลยที่ 1,2 ยังไม่ได้ จำเลยที่ 3 ทั้งสอง คงผิดตาม ม.253 เท่านั้น.โจทก์ฟ้องว่านายปลั่ง จำเลยที่ ๑ นายคลี่ จำเลยที่ ๒ และนายไว จำเลยที่ ๓ กับนายวานอีกฝ่ายหนึ่ง สมัครใจต่อสู้ทำร้ายร่างกายซึ่งกันและกันโดย จำเลยที่ ๑,๒ สมคบกันใช้มีดแทง จำเลยที่ ๓ บาดเจ็บแทงนายวานตาย โดยเจตนา ขอให้ลงโทษตาม ม.๒๔๙,๒๕๓,๒๕๖,๒๕๔,๖๓ จำเลยทั้ง ๓ ปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่านายปลั่ง นายคลี่จำเลยมีความผิดตาม ม.๒๔๙,๒๕๔ ลงโทษตามบทหนัก ม.๒๔๙ ให้จำคุกคนละ ๑๕ ปี ปราณีตาม ม.๕๙ คงจำคุกนายปลัง นายคลี่จำเลยคนละ ๑๐ ปี คดีเฉพาะนายไวจำเลยหลักฐานไม่พอลงโทษให้ยกฟ้องปล่อยตัวไป นายปลั่ง นายคลี่ จำเลยฝ่ายเดียวอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ว่านายปลั่ง จำเลยที่ ๑ นายคลี่ จำเลยที่ ๒ มีความผิดตาม ม.๒๕๓ ให้จำคุกคนละ ๒ ปี นอกจากที่แก้พิพากษายืน โจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษจำเลยที่ ๑,๒ ตาม คำพิพากษาศาลชั้นต้น ศาลฎีกาเห็นว่าเหตุที่นายวานตายเนื่องจากการกระทำของใครก็ไม่ปรากฏ ๆ ว่านายวานมีบาดแผลรวม ๖ แผลด้วยกัน จะตายเพราะแผลใด ใครเป็นผู้กระทำก็ไม่ปรากฏ ขระที่นายมานางโต๊ะเห็นคน ๕ - ๖ กลุ้มรุมตีกัน ใครทำใครอย่างไรก็ไม่ปรากฏจะว่านายวานได้ตายเพราะการกระทำของนายปลั่ง นายคลี่จำเลยยังไม่ได้ พิพากษายืน. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 850/2499อัยการประจำศาลจังหวัดธัญญะบุรีโจทก์นายปลั่ง หงันเปี่ยม ที่ 1 นายคลี่ พึงปาน ที่ 2 นายไว พุฒซ้อน ที่ 3จำเลย ป.อ. ม. 253คดีได้ความว่าจำเลยที่ 1,2 ฝ่ายหนึ่งกับจำเลยที่ 3 กับผู้ตายอีกฝ่ายหนึ่งวิวาททำร้ายร่างกายซึ่งกันและกันแต่เหตุที่ผู้ตายตายเนื่องจากกระทำของใครไม่ปรากฏ จะตายเพราะบาดแผลใดใครเป็นผู้กระทำก็ไม่ปรากฏและได้ความว่าพยานโจทก์เห็นคน 5 - 6 คนกลุ้มรุมตีกัน ใครทำใครอย่างไรก็ไม่ปรากฏว่าผู้ตายได้ตายเพราะการกระทำของจำเลยที่ 1,2 ยังไม่ได้ จำเลยที่ 3 ทั้งสอง คงผิดตาม ม.253 เท่านั้น.โจทก์ฟ้องว่านายปลั่ง จำเลยที่ ๑ นายคลี่ จำเลยที่ ๒ และนายไว จำเลยที่ ๓ กับนายวานอีกฝ่ายหนึ่ง สมัครใจต่อสู้ทำร้ายร่างกายซึ่งกันและกันโดย จำเลยที่ ๑,๒ สมคบกันใช้มีดแทง จำเลยที่ ๓ บาดเจ็บแทงนายวานตาย โดยเจตนา ขอให้ลงโทษตาม ม.๒๔๙,๒๕๓,๒๕๖,๒๕๔,๖๓ จำเลยทั้ง ๓ ปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่านายปลั่ง นายคลี่จำเลยมีความผิดตาม ม.๒๔๙,๒๕๔ ลงโทษตามบทหนัก ม.๒๔๙ ให้จำคุกคนละ ๑๕ ปี ปราณีตาม ม.๕๙ คงจำคุกนายปลัง นายคลี่จำเลยคนละ ๑๐ ปี คดีเฉพาะนายไวจำเลยหลักฐานไม่พอลงโทษให้ยกฟ้องปล่อยตัวไป นายปลั่ง นายคลี่ จำเลยฝ่ายเดียวอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ว่านายปลั่ง จำเลยที่ ๑ นายคลี่ จำเลยที่ ๒ มีความผิดตาม ม.๒๕๓ ให้จำคุกคนละ ๒ ปี นอกจากที่แก้พิพากษายืน โจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษจำเลยที่ ๑,๒ ตาม คำพิพากษาศาลชั้นต้น ศาลฎีกาเห็นว่าเหตุที่นายวานตายเนื่องจากการกระทำของใครก็ไม่ปรากฏ ๆ ว่านายวานมีบาดแผลรวม ๖ แผลด้วยกัน จะตายเพราะแผลใด ใครเป็นผู้กระทำก็ไม่ปรากฏ ขระที่นายมานางโต๊ะเห็นคน ๕ - ๖ กลุ้มรุมตีกัน ใครทำใครอย่างไรก็ไม่ปรากฏจะว่านายวานได้ตายเพราะการกระทำของนายปลั่ง นายคลี่จำเลยยังไม่ได้ พิพากษายืน.(มนูภันย์วิมลสาร-พิบูลย์ไอศวรรย์-ประศาสน์วินิจฉัย)ศาลชั้นต้น - ศาลจังหวัดธัญญะบุรี - นายกฤษณ์ศาลอุทธรณ์ - ศาลอุทธรณ์ - หลวงอรรถไพศาลศุรดแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่านายปลั่ง จำเลยที่ ๑ นายคลี่ จำเลยที่ ๒ และนายไว จำเลยที่ ๓ กับนายวานอีกฝ่ายหนึ่ง สมัครใจต่อสู้ทำร้ายร่างกายซึ่งกันและกันโดย จำเลยที่ ๑,๒ สมคบกันใช้มีดแทง จำเลยที่ ๓ บาดเจ็บแทงนายวานตาย โดยเจตนา ขอให้ลงโทษตาม ม.๒๔๙,๒๕๓,๒๕๖,๒๕๔,๖๓ จำเลยทั้ง ๓ ปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่านายปลั่ง นายคลี่จำเลยมีความผิดตาม ม.๒๔๙,๒๕๔ ลงโทษตามบทหนัก ม.๒๔๙ ให้จำคุกคนละ ๑๕ ปี ปราณีตาม ม.๕๙ คงจำคุกนายปลัง นายคลี่จำเลยคนละ ๑๐ ปี คดีเฉพาะนายไวจำเลยหลักฐานไม่พอลงโทษให้ยกฟ้องปล่อยตัวไป นายปลั่ง นายคลี่ จำเลยฝ่ายเดียวอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ว่านายปลั่ง จำเลยที่ ๑ นายคลี่ จำเลยที่ ๒ มีความผิดตาม ม.๒๕๓ ให้จำคุกคนละ ๒ ปี นอกจากที่แก้พิพากษายืน โจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษจำเลยที่ ๑,๒ ตาม คำพิพากษาศาลชั้นต้น ศาลฎีกาเห็นว่าเหตุที่นายวานตายเนื่องจากการกระทำของใครก็ไม่ปรากฏ ๆ ว่านายวานมีบาดแผลรวม ๖ แผลด้วยกัน จะตายเพราะแผลใด ใครเป็นผู้กระทำก็ไม่ปรากฏ ขระที่นายมานางโต๊ะเห็นคน ๕ - ๖ กลุ้มรุมตีกัน ใครทำใครอย่างไรก็ไม่ปรากฏจะว่านายวานได้ตายเพราะการกระทำของนายปลั่ง นายคลี่จำเลยยังไม่ได้ พิพากษายืน. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 850/2499อัยการประจำศาลจังหวัดธัญญะบุรีโจทก์นายปลั่ง หงันเปี่ยม ที่ 1 นายคลี่ พึงปาน ที่ 2 นายไว พุฒซ้อน ที่ 3จำเลย ป.อ. ม. 253คดีได้ความว่าจำเลยที่ 1,2 ฝ่ายหนึ่งกับจำเลยที่ 3 กับผู้ตายอีกฝ่ายหนึ่งวิวาททำร้ายร่างกายซึ่งกันและกันแต่เหตุที่ผู้ตายตายเนื่องจากกระทำของใครไม่ปรากฏ จะตายเพราะบาดแผลใดใครเป็นผู้กระทำก็ไม่ปรากฏและได้ความว่าพยานโจทก์เห็นคน 5 - 6 คนกลุ้มรุมตีกัน ใครทำใครอย่างไรก็ไม่ปรากฏว่าผู้ตายได้ตายเพราะการกระทำของจำเลยที่ 1,2 ยังไม่ได้ จำเลยที่ 3 ทั้งสอง คงผิดตาม ม.253 เท่านั้น.โจทก์ฟ้องว่านายปลั่ง จำเลยที่ ๑ นายคลี่ จำเลยที่ ๒ และนายไว จำเลยที่ ๓ กับนายวานอีกฝ่ายหนึ่ง สมัครใจต่อสู้ทำร้ายร่างกายซึ่งกันและกันโดย จำเลยที่ ๑,๒ สมคบกันใช้มีดแทง จำเลยที่ ๓ บาดเจ็บแทงนายวานตาย โดยเจตนา ขอให้ลงโทษตาม ม.๒๔๙,๒๕๓,๒๕๖,๒๕๔,๖๓ จำเลยทั้ง ๓ ปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่านายปลั่ง นายคลี่จำเลยมีความผิดตาม ม.๒๔๙,๒๕๔ ลงโทษตามบทหนัก ม.๒๔๙ ให้จำคุกคนละ ๑๕ ปี ปราณีตาม ม.๕๙ คงจำคุกนายปลัง นายคลี่จำเลยคนละ ๑๐ ปี คดีเฉพาะนายไวจำเลยหลักฐานไม่พอลงโทษให้ยกฟ้องปล่อยตัวไป นายปลั่ง นายคลี่ จำเลยฝ่ายเดียวอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ว่านายปลั่ง จำเลยที่ ๑ นายคลี่ จำเลยที่ ๒ มีความผิดตาม ม.๒๕๓ ให้จำคุกคนละ ๒ ปี นอกจากที่แก้พิพากษายืน โจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษจำเลยที่ ๑,๒ ตาม คำพิพากษาศาลชั้นต้น ศาลฎีกาเห็นว่าเหตุที่นายวานตายเนื่องจากการกระทำของใครก็ไม่ปรากฏ ๆ ว่านายวานมีบาดแผลรวม ๖ แผลด้วยกัน จะตายเพราะแผลใด ใครเป็นผู้กระทำก็ไม่ปรากฏ ขระที่นายมานางโต๊ะเห็นคน ๕ - ๖ กลุ้มรุมตีกัน ใครทำใครอย่างไรก็ไม่ปรากฏจะว่านายวานได้ตายเพราะการกระทำของนายปลั่ง นายคลี่จำเลยยังไม่ได้ พิพากษายืน.(มนูภันย์วิมลสาร-พิบูลย์ไอศวรรย์-ประศาสน์วินิจฉัย)ศาลชั้นต้น - ศาลจังหวัดธัญญะบุรี - นายกฤษณ์ศาลอุทธรณ์ - ศาลอุทธรณ์ - หลวงอรรถไพศาลศุรดแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ