คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 29512หลักกฎหมาย: การที่ลูกจ้างผู้มีหน้าที่ซ่อมเครื่องยนต์ได้นำรถยนต์ของนายจ้างออกแล่นลองเครื่องนั้น เป็นการกระทำในทางการที่จ้างเมื่อลูกจ้างไปกระทำละเมิดต่อบุคคลอื่นนายจ้างย่อมจะต้องรับผิดในผลแห่งละเมิดนั้นด้วย แม้นายจ้างจะมีคำสั่งเป็นการภายใน ห้ามช่างซ่อมเครื่องยนต์นำรถยนต์ออกขับลองเครื่อง ก็หาอาจยกขึ้นอ้างเพื่อปฏิเสธความรับผิดต่อบุคคลภายนอก ได้ไม่โจทก์ทั้ง 3 สำนวนฟ้องจำเลยว่าโจทก์ที่ 1 ขับรถมาตามถนนติวานนท์ถึงสามแยกปากเกร็ดจะเลี้ยวขวาเข้าถนนประชาราษฎร์ไปจังหวัดนนทบุรี ทันใดนั้นนายสงกรานต์ลูกจ้างของจำเลยได้ขับรถยนต์โดยสารมาในทางการที่จ้าง มาตามถนนประชาราษฎร์ด้วยความเร็วสูงไม่ลดความเร็วเมื่อถึงทางแยก จึงชนรถของโจทก์ที่ 1 ทางประตูหลังด้านขวา รถเสียหายโจทก์ที่ 1 และบุตรคนหนึ่งบาดเจ็บ บุตรอีกคนหนึ่งถึงแก่ความตาย โจทก์ที่ 2 และโจทก์ที่ 3 ได้รับบาดเจ็บขอให้บังคับจำเลยชดใช้ค่าสินไหมทดแทนพร้อมด้วยดอกเบี้ย จำเลยทั้งสามสำนวนให้การว่า นายสงกรานต์เป็นลูกจ้างซ่อมรถยนต์ไม่มีหน้าที่ขับรถจำเลยไม่ต้องรับผิด โจทก์เป็นฝ่ายประมาทเองและค่าเสียหายสูงเกินสมควร ศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า ลูกจ้างจำเลยขับรถมาในทางการที่จ้างด้วยความเร็วสูงเป็นความประมาทฝ่ายเดียว พิพากษาให้จำเลยชดใช้ค่าสินไหมทดแทนให้โจทก์ทั้งสามสำนวนพร้อมด้วยดอกเบี้ย จำเลยทั้งสามสำนวนอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาว่ารถของโจทก์อยู่ในทางโทจะเลี้ยวขวาเข้าทางเอกจะต้องหยุดดูเสียก่อน โจทก์ที่ 1 จึงมีส่วนประมาทอยู่ด้วยแต่ลูกจ้างจำเลยประมาทมากกว่าจึงให้จำเลยผู้เป็นนายจ้างรับผิดสามในสี่ส่วน พิพากษาแก้ค่าสินไหมทดแทนที่จำเลยจะต้องชดใช้แก่โจทก์ โจทก์ทั้งสามสำนวนฎีกาขอให้ใช้ค่าสินไหมทดแทนตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น จำเลยทั้งสามสำนวนฎีกาขอให้ยกฟ้อง ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ลูกจ้างของจำเลยขับรถผ่านทางแยกด้วยความเร็วสูงและกินทางพุ่งเข้าชนรถโจทก์ในเส้นทางรถของโจทก์ลูกจ้างของจำเลยจึงเป็นฝ่ายประมาทฝ่ายเดียว สำหรับประเด็นข้อที่ว่าลูกจ้างของจำเลยขับรถไปในทางการที่จ้างหรือไม่นั้นข้อเท็จจริงฟังได้ว่านายสงกรานต์ลูกจ้างของจำเลยเป็นช่างซ่อมเครื่องยนต์วันเกิดเหตุนายสงกรานต์นำรถจำเลยออกแล่นลองเครื่องศาลฎีกาเห็นว่าการที่ลูกจ้างผู้มีหน้าที่ซ่อมเครื่องยนต์ได้นำรถออกแล่นลองเครื่องนั้น เป็นการกระทำในทางการที่จ้างจำเลยต้องรับผิดในผลแห่งละเมิดที่นายสงกรานต์ได้กระทำไป ที่จำเลยมีคำสั่งเป็นการภายในห้ามช่างซ่อมเครื่องยนต์นำรถออกขับลองเครื่องนั้น ไม่อาจยกขึ้นอ้างเพื่อปฏิเสธความรับผิดต่อบุคคลภายนอกได้ พิพากษาแก้ ให้บังคับคดีตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น เว้นแต่ค่าสินไหมทดแทนที่จำเลยจะต้องชดใช้นายบุญส่งโจทก์สำนวนที่ 1ให้ลดค่ารถแท็กซี่ลงเหลือ 2,000 บาท ตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2171 - 2173/2517นายบุญส่ง รัตนโสภณ ในฐานะส่วนตัวและในฐานะโจทก์บิดาผู้แทนโดยชอบธรรมของเด็กหญิงนิรมล รัตนโสภณ และเด็กชายภานุ รัตนโสภณโจทก์เทศบาลเมืองนนทบุรี โดยร้อยเอกชะโลม รัตนเสถียร นายกเทศมนตรีจำเลยและโจทก์อื่น ๆ อีกรวม 3 สำนวนจำเลย ป.พ.พ. ม. 425การที่ลูกจ้างผู้มีหน้าที่ซ่อมเครื่องยนต์ได้นำรถยนต์ของนายจ้างออกแล่นลองเครื่องนั้น เป็นการกระทำในทางการที่จ้างเมื่อลูกจ้างไปกระทำละเมิดต่อบุคคลอื่นนายจ้างย่อมจะต้องรับผิดในผลแห่งละเมิดนั้นด้วย แม้นายจ้างจะมีคำสั่งเป็นการภายใน ห้ามช่างซ่อมเครื่องยนต์นำรถยนต์ออกขับลองเครื่อง ก็หาอาจยกขึ้นอ้างเพื่อปฏิเสธความรับผิดต่อบุคคลภายนอก ได้ไม่โจทก์ทั้ง 3 สำนวนฟ้องจำเลยว่าโจทก์ที่ 1 ขับรถมาตามถนนติวานนท์ถึงสามแยกปากเกร็ดจะเลี้ยวขวาเข้าถนนประชาราษฎร์ไปจังหวัดนนทบุรี ทันใดนั้นนายสงกรานต์ลูกจ้างของจำเลยได้ขับรถยนต์โดยสารมาในทางการที่จ้าง มาตามถนนประชาราษฎร์ด้วยความเร็วสูงไม่ลดความเร็วเมื่อถึงทางแยก จึงชนรถของโจทก์ที่ 1 ทางประตูหลังด้านขวา รถเสียหายโจทก์ที่ 1 และบุตรคนหนึ่งบาดเจ็บ บุตรอีกคนหนึ่งถึงแก่ความตาย โจทก์ที่ 2 และโจทก์ที่ 3 ได้รับบาดเจ็บขอให้บังคับจำเลยชดใช้ค่าสินไหมทดแทนพร้อมด้วยดอกเบี้ย จำเลยทั้งสามสำนวนให้การว่า นายสงกรานต์เป็นลูกจ้างซ่อมรถยนต์ไม่มีหน้าที่ขับรถจำเลยไม่ต้องรับผิด โจทก์เป็นฝ่ายประมาทเองและค่าเสียหายสูงเกินสมควร ศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า ลูกจ้างจำเลยขับรถมาในทางการที่จ้างด้วยความเร็วสูงเป็นความประมาทฝ่ายเดียว พิพากษาให้จำเลยชดใช้ค่าสินไหมทดแทนให้โจทก์ทั้งสามสำนวนพร้อมด้วยดอกเบี้ย จำเลยทั้งสามสำนวนอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาว่ารถของโจทก์อยู่ในทางโทจะเลี้ยวขวาเข้าทางเอกจะต้องหยุดดูเสียก่อน โจทก์ที่ 1 จึงมีส่วนประมาทอยู่ด้วยแต่ลูกจ้างจำเลยประมาทมากกว่าจึงให้จำเลยผู้เป็นนายจ้างรับผิดสามในสี่ส่วน พิพากษาแก้ค่าสินไหมทดแทนที่จำเลยจะต้องชดใช้แก่โจทก์ โจทก์ทั้งสามสำนวนฎีกาขอให้ใช้ค่าสินไหมทดแทนตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น จำเลยทั้งสามสำนวนฎีกาขอให้ยกฟ้อง ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ลูกจ้างของจำเลยขับรถผ่านทางแยกด้วยความเร็วสูงและกินทางพุ่งเข้าชนรถโจทก์ในเส้นทางรถของโจทก์ลูกจ้างของจำเลยจึงเป็นฝ่ายประมาทฝ่ายเดียว สำหรับประเด็นข้อที่ว่าลูกจ้างของจำเลยขับรถไปในทางการที่จ้างหรือไม่นั้นข้อเท็จจริงฟังได้ว่านายสงกรานต์ลูกจ้างของจำเลยเป็นช่างซ่อมเครื่องยนต์วันเกิดเหตุนายสงกรานต์นำรถจำเลยออกแล่นลองเครื่องศาลฎีกาเห็นว่าการที่ลูกจ้างผู้มีหน้าที่ซ่อมเครื่องยนต์ได้นำรถออกแล่นลองเครื่องนั้น เป็นการกระทำในทางการที่จ้างจำเลยต้องรับผิดในผลแห่งละเมิดที่นายสงกรานต์ได้กระทำไป ที่จำเลยมีคำสั่งเป็นการภายในห้ามช่างซ่อมเครื่องยนต์นำรถออกขับลองเครื่องนั้น ไม่อาจยกขึ้นอ้างเพื่อปฏิเสธความรับผิดต่อบุคคลภายนอกได้ พิพากษาแก้ ให้บังคับคดีตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น เว้นแต่ค่าสินไหมทดแทนที่จำเลยจะต้องชดใช้นายบุญส่งโจทก์สำนวนที่ 1ให้ลดค่ารถแท็กซี่ลงเหลือ 2,000 บาท ตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์(อุดม ทันด่วน-พิชัย รชตะนันทน์-ศวิต สมหวัง)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ทั้ง 3 สำนวนฟ้องจำเลยว่าโจทก์ที่ 1 ขับรถมาตามถนนติวานนท์ถึงสามแยกปากเกร็ดจะเลี้ยวขวาเข้าถนนประชาราษฎร์ไปจังหวัดนนทบุรี ทันใดนั้นนายสงกรานต์ลูกจ้างของจำเลยได้ขับรถยนต์โดยสารมาในทางการที่จ้าง มาตามถนนประชาราษฎร์ด้วยความเร็วสูงไม่ลดความเร็วเมื่อถึงทางแยก จึงชนรถของโจทก์ที่ 1 ทางประตูหลังด้านขวา รถเสียหายโจทก์ที่ 1 และบุตรคนหนึ่งบาดเจ็บ บุตรอีกคนหนึ่งถึงแก่ความตาย โจทก์ที่ 2 และโจทก์ที่ 3 ได้รับบาดเจ็บขอให้บังคับจำเลยชดใช้ค่าสินไหมทดแทนพร้อมด้วยดอกเบี้ย จำเลยทั้งสามสำนวนให้การว่า นายสงกรานต์เป็นลูกจ้างซ่อมรถยนต์ไม่มีหน้าที่ขับรถจำเลยไม่ต้องรับผิด โจทก์เป็นฝ่ายประมาทเองและค่าเสียหายสูงเกินสมควร ศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า ลูกจ้างจำเลยขับรถมาในทางการที่จ้างด้วยความเร็วสูงเป็นความประมาทฝ่ายเดียว พิพากษาให้จำเลยชดใช้ค่าสินไหมทดแทนให้โจทก์ทั้งสามสำนวนพร้อมด้วยดอกเบี้ย จำเลยทั้งสามสำนวนอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาว่ารถของโจทก์อยู่ในทางโทจะเลี้ยวขวาเข้าทางเอกจะต้องหยุดดูเสียก่อน โจทก์ที่ 1 จึงมีส่วนประมาทอยู่ด้วยแต่ลูกจ้างจำเลยประมาทมากกว่าจึงให้จำเลยผู้เป็นนายจ้างรับผิดสามในสี่ส่วน พิพากษาแก้ค่าสินไหมทดแทนที่จำเลยจะต้องชดใช้แก่โจทก์ โจทก์ทั้งสามสำนวนฎีกาขอให้ใช้ค่าสินไหมทดแทนตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น จำเลยทั้งสามสำนวนฎีกาขอให้ยกฟ้อง ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ลูกจ้างของจำเลยขับรถผ่านทางแยกด้วยความเร็วสูงและกินทางพุ่งเข้าชนรถโจทก์ในเส้นทางรถของโจทก์ลูกจ้างของจำเลยจึงเป็นฝ่ายประมาทฝ่ายเดียว สำหรับประเด็นข้อที่ว่าลูกจ้างของจำเลยขับรถไปในทางการที่จ้างหรือไม่นั้นข้อเท็จจริงฟังได้ว่านายสงกรานต์ลูกจ้างของจำเลยเป็นช่างซ่อมเครื่องยนต์วันเกิดเหตุนายสงกรานต์นำรถจำเลยออกแล่นลองเครื่องศาลฎีกาเห็นว่าการที่ลูกจ้างผู้มีหน้าที่ซ่อมเครื่องยนต์ได้นำรถออกแล่นลองเครื่องนั้น เป็นการกระทำในทางการที่จ้างจำเลยต้องรับผิดในผลแห่งละเมิดที่นายสงกรานต์ได้กระทำไป ที่จำเลยมีคำสั่งเป็นการภายในห้ามช่างซ่อมเครื่องยนต์นำรถออกขับลองเครื่องนั้น ไม่อาจยกขึ้นอ้างเพื่อปฏิเสธความรับผิดต่อบุคคลภายนอกได้ พิพากษาแก้ ให้บังคับคดีตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น เว้นแต่ค่าสินไหมทดแทนที่จำเลยจะต้องชดใช้นายบุญส่งโจทก์สำนวนที่ 1ให้ลดค่ารถแท็กซี่ลงเหลือ 2,000 บาท ตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2171 - 2173/2517นายบุญส่ง รัตนโสภณ ในฐานะส่วนตัวและในฐานะโจทก์บิดาผู้แทนโดยชอบธรรมของเด็กหญิงนิรมล รัตนโสภณ และเด็กชายภานุ รัตนโสภณโจทก์เทศบาลเมืองนนทบุรี โดยร้อยเอกชะโลม รัตนเสถียร นายกเทศมนตรีจำเลยและโจทก์อื่น ๆ อีกรวม 3 สำนวนจำเลย ป.พ.พ. ม. 425การที่ลูกจ้างผู้มีหน้าที่ซ่อมเครื่องยนต์ได้นำรถยนต์ของนายจ้างออกแล่นลองเครื่องนั้น เป็นการกระทำในทางการที่จ้างเมื่อลูกจ้างไปกระทำละเมิดต่อบุคคลอื่นนายจ้างย่อมจะต้องรับผิดในผลแห่งละเมิดนั้นด้วย แม้นายจ้างจะมีคำสั่งเป็นการภายใน ห้ามช่างซ่อมเครื่องยนต์นำรถยนต์ออกขับลองเครื่อง ก็หาอาจยกขึ้นอ้างเพื่อปฏิเสธความรับผิดต่อบุคคลภายนอก ได้ไม่โจทก์ทั้ง 3 สำนวนฟ้องจำเลยว่าโจทก์ที่ 1 ขับรถมาตามถนนติวานนท์ถึงสามแยกปากเกร็ดจะเลี้ยวขวาเข้าถนนประชาราษฎร์ไปจังหวัดนนทบุรี ทันใดนั้นนายสงกรานต์ลูกจ้างของจำเลยได้ขับรถยนต์โดยสารมาในทางการที่จ้าง มาตามถนนประชาราษฎร์ด้วยความเร็วสูงไม่ลดความเร็วเมื่อถึงทางแยก จึงชนรถของโจทก์ที่ 1 ทางประตูหลังด้านขวา รถเสียหายโจทก์ที่ 1 และบุตรคนหนึ่งบาดเจ็บ บุตรอีกคนหนึ่งถึงแก่ความตาย โจทก์ที่ 2 และโจทก์ที่ 3 ได้รับบาดเจ็บขอให้บังคับจำเลยชดใช้ค่าสินไหมทดแทนพร้อมด้วยดอกเบี้ย จำเลยทั้งสามสำนวนให้การว่า นายสงกรานต์เป็นลูกจ้างซ่อมรถยนต์ไม่มีหน้าที่ขับรถจำเลยไม่ต้องรับผิด โจทก์เป็นฝ่ายประมาทเองและค่าเสียหายสูงเกินสมควร ศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า ลูกจ้างจำเลยขับรถมาในทางการที่จ้างด้วยความเร็วสูงเป็นความประมาทฝ่ายเดียว พิพากษาให้จำเลยชดใช้ค่าสินไหมทดแทนให้โจทก์ทั้งสามสำนวนพร้อมด้วยดอกเบี้ย จำเลยทั้งสามสำนวนอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาว่ารถของโจทก์อยู่ในทางโทจะเลี้ยวขวาเข้าทางเอกจะต้องหยุดดูเสียก่อน โจทก์ที่ 1 จึงมีส่วนประมาทอยู่ด้วยแต่ลูกจ้างจำเลยประมาทมากกว่าจึงให้จำเลยผู้เป็นนายจ้างรับผิดสามในสี่ส่วน พิพากษาแก้ค่าสินไหมทดแทนที่จำเลยจะต้องชดใช้แก่โจทก์ โจทก์ทั้งสามสำนวนฎีกาขอให้ใช้ค่าสินไหมทดแทนตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น จำเลยทั้งสามสำนวนฎีกาขอให้ยกฟ้อง ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ลูกจ้างของจำเลยขับรถผ่านทางแยกด้วยความเร็วสูงและกินทางพุ่งเข้าชนรถโจทก์ในเส้นทางรถของโจทก์ลูกจ้างของจำเลยจึงเป็นฝ่ายประมาทฝ่ายเดียว สำหรับประเด็นข้อที่ว่าลูกจ้างของจำเลยขับรถไปในทางการที่จ้างหรือไม่นั้นข้อเท็จจริงฟังได้ว่านายสงกรานต์ลูกจ้างของจำเลยเป็นช่างซ่อมเครื่องยนต์วันเกิดเหตุนายสงกรานต์นำรถจำเลยออกแล่นลองเครื่องศาลฎีกาเห็นว่าการที่ลูกจ้างผู้มีหน้าที่ซ่อมเครื่องยนต์ได้นำรถออกแล่นลองเครื่องนั้น เป็นการกระทำในทางการที่จ้างจำเลยต้องรับผิดในผลแห่งละเมิดที่นายสงกรานต์ได้กระทำไป ที่จำเลยมีคำสั่งเป็นการภายในห้ามช่างซ่อมเครื่องยนต์นำรถออกขับลองเครื่องนั้น ไม่อาจยกขึ้นอ้างเพื่อปฏิเสธความรับผิดต่อบุคคลภายนอกได้ พิพากษาแก้ ให้บังคับคดีตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น เว้นแต่ค่าสินไหมทดแทนที่จำเลยจะต้องชดใช้นายบุญส่งโจทก์สำนวนที่ 1ให้ลดค่ารถแท็กซี่ลงเหลือ 2,000 บาท ตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์(อุดม ทันด่วน-พิชัย รชตะนันทน์-ศวิต สมหวัง)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ