คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1380/2494หลักกฎหมาย: ขนสิ่งของจากในราชอาณาจักรเพื่อจะนำออกไปนอกราชอาณาจักรไปตามทางนอกเส้นทางอนุมัติและนอกเวลาที่อธิบดีศุลกากรประกาศกำหนดไว้ แม้จะยังไม่ทันข้ามแดนไปโดยถูกจับเสียก่อน คดีเข้าคั่นพยายามแล้ว ก็ย่อมมีความผิดตาม พ.ร.บ.ศุลกากร ( ฉะบับที่ 7 ) พ.ศ.2480 มาตรา 5,10 ประกอบด้วย ฉะบับที่ 11 พ.ศ.2490 มาตรา 3โจทก์ฟ้องว่า จำเลยขนส่งผลิตภัณฑ์ดิบ เผาชามฝา ถ้วยกาแฟ และดินสอดำ รวมราคาประเมิณ ๑๙๘๐๐ บาท โดยพาหนะรถยนต์จากด่านศุลกากรอรัณณประเทศ ไปยังเขตแดนทางบกระหว่างอาณาจักรไทยกับอินโดจีนฝรั่งเศส แต่ไปตามทางเกวียนนอกเส้นทางอนุมัติ และขนส่งนอกเวลาที่อธิบดีกรมศุลกากรกำหนดไว้ตามกฎกระทราวงการคลัง โดยจำเลยไม่ได้รับอนุญาต ขอให้ลงโทษตาม พ.ร.บ.ศุลกากร ๒๔๖๙ มาตรา ๒๗ ฉะบับที่ ๗ พ.ศ.๒๔๘๐ มาตรา ๕,๑๐ และฉะบับที่ ๑๑ พ.ศ.๒๔๙๐ มาตรา ๓ ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงว่า จำเลยได้ขนส่งของด้วยยานพาหนะรถยนต์ นอกเส้นทางอนุมัติ และผิดเวลาที่กำหนดไว้ จริงตามฟ้อง จึงพิพากษากลับ ให้ลงโทษจำเลยตามฟ้อง จำเลยฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า ข้อเท็จจริงดังกล่าวแล้วย่อมฝ่าฝืน พ.ร.บ.ศุลกากร (ฉบับที่ ๗) พ.ศ.๒๔๘๐ มาตรา ๕ แม้เพียงพยายามก็เป็นความผิด คดีนี้จำเลยแล่นรถมุ่งหน้าไปชายแดน ถ้าไม่ถูกจับเสียก่อนก็จะถึงชายแดนในคืนนั้นเอง คดีเข้าคั่นพยายามแล้วศาลอุทธรณ์พิพากษาชอบแล้ว จึงพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1380/2494อัยการกบินทร์บุรีโจทก์นายประกอบ ธรรมศิริจำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 60 พ.ร.บ.ศุลกากร พ.ศ.2469 ขนสิ่งของจากในราชอาณาจักรเพื่อจะนำออกไปนอกราชอาณาจักรไปตามทางนอกเส้นทางอนุมัติและนอกเวลาที่อธิบดีศุลกากรประกาศกำหนดไว้ แม้จะยังไม่ทันข้ามแดนไปโดยถูกจับเสียก่อน คดีเข้าคั่นพยายามแล้ว ก็ย่อมมีความผิดตาม พ.ร.บ.ศุลกากร ( ฉะบับที่ 7 ) พ.ศ.2480 มาตรา 5,10 ประกอบด้วย ฉะบับที่ 11 พ.ศ.2490 มาตรา 3โจทก์ฟ้องว่า จำเลยขนส่งผลิตภัณฑ์ดิบ เผาชามฝา ถ้วยกาแฟ และดินสอดำ รวมราคาประเมิณ ๑๙๘๐๐ บาท โดยพาหนะรถยนต์จากด่านศุลกากรอรัณณประเทศ ไปยังเขตแดนทางบกระหว่างอาณาจักรไทยกับอินโดจีนฝรั่งเศส แต่ไปตามทางเกวียนนอกเส้นทางอนุมัติ และขนส่งนอกเวลาที่อธิบดีกรมศุลกากรกำหนดไว้ตามกฎกระทราวงการคลัง โดยจำเลยไม่ได้รับอนุญาต ขอให้ลงโทษตาม พ.ร.บ.ศุลกากร ๒๔๖๙ มาตรา ๒๗ ฉะบับที่ ๗ พ.ศ.๒๔๘๐ มาตรา ๕,๑๐ และฉะบับที่ ๑๑ พ.ศ.๒๔๙๐ มาตรา ๓ ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงว่า จำเลยได้ขนส่งของด้วยยานพาหนะรถยนต์ นอกเส้นทางอนุมัติ และผิดเวลาที่กำหนดไว้ จริงตามฟ้อง จึงพิพากษากลับ ให้ลงโทษจำเลยตามฟ้อง จำเลยฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า ข้อเท็จจริงดังกล่าวแล้วย่อมฝ่าฝืน พ.ร.บ.ศุลกากร (ฉบับที่ ๗) พ.ศ.๒๔๘๐ มาตรา ๕ แม้เพียงพยายามก็เป็นความผิด คดีนี้จำเลยแล่นรถมุ่งหน้าไปชายแดน ถ้าไม่ถูกจับเสียก่อนก็จะถึงชายแดนในคืนนั้นเอง คดีเข้าคั่นพยายามแล้วศาลอุทธรณ์พิพากษาชอบแล้ว จึงพิพากษายืน(นาถปรีชา-ดุลยการณ์โกวิท-ดุลยทัณฑ์ชนาณัติ)ศาลจังหวัดกบินทร์บุรี - นายจวน เจียรนัยศาลอุทธรณ์ - หลวงสุทธิวาทนฤพุฒิแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยขนส่งผลิตภัณฑ์ดิบ เผาชามฝา ถ้วยกาแฟ และดินสอดำ รวมราคาประเมิณ ๑๙๘๐๐ บาท โดยพาหนะรถยนต์จากด่านศุลกากรอรัณณประเทศ ไปยังเขตแดนทางบกระหว่างอาณาจักรไทยกับอินโดจีนฝรั่งเศส แต่ไปตามทางเกวียนนอกเส้นทางอนุมัติ และขนส่งนอกเวลาที่อธิบดีกรมศุลกากรกำหนดไว้ตามกฎกระทราวงการคลัง โดยจำเลยไม่ได้รับอนุญาต ขอให้ลงโทษตาม พ.ร.บ.ศุลกากร ๒๔๖๙ มาตรา ๒๗ ฉะบับที่ ๗ พ.ศ.๒๔๘๐ มาตรา ๕,๑๐ และฉะบับที่ ๑๑ พ.ศ.๒๔๙๐ มาตรา ๓ ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงว่า จำเลยได้ขนส่งของด้วยยานพาหนะรถยนต์ นอกเส้นทางอนุมัติ และผิดเวลาที่กำหนดไว้ จริงตามฟ้อง จึงพิพากษากลับ ให้ลงโทษจำเลยตามฟ้อง จำเลยฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า ข้อเท็จจริงดังกล่าวแล้วย่อมฝ่าฝืน พ.ร.บ.ศุลกากร (ฉบับที่ ๗) พ.ศ.๒๔๘๐ มาตรา ๕ แม้เพียงพยายามก็เป็นความผิด คดีนี้จำเลยแล่นรถมุ่งหน้าไปชายแดน ถ้าไม่ถูกจับเสียก่อนก็จะถึงชายแดนในคืนนั้นเอง คดีเข้าคั่นพยายามแล้วศาลอุทธรณ์พิพากษาชอบแล้ว จึงพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1380/2494อัยการกบินทร์บุรีโจทก์นายประกอบ ธรรมศิริจำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 60 พ.ร.บ.ศุลกากร พ.ศ.2469 ขนสิ่งของจากในราชอาณาจักรเพื่อจะนำออกไปนอกราชอาณาจักรไปตามทางนอกเส้นทางอนุมัติและนอกเวลาที่อธิบดีศุลกากรประกาศกำหนดไว้ แม้จะยังไม่ทันข้ามแดนไปโดยถูกจับเสียก่อน คดีเข้าคั่นพยายามแล้ว ก็ย่อมมีความผิดตาม พ.ร.บ.ศุลกากร ( ฉะบับที่ 7 ) พ.ศ.2480 มาตรา 5,10 ประกอบด้วย ฉะบับที่ 11 พ.ศ.2490 มาตรา 3โจทก์ฟ้องว่า จำเลยขนส่งผลิตภัณฑ์ดิบ เผาชามฝา ถ้วยกาแฟ และดินสอดำ รวมราคาประเมิณ ๑๙๘๐๐ บาท โดยพาหนะรถยนต์จากด่านศุลกากรอรัณณประเทศ ไปยังเขตแดนทางบกระหว่างอาณาจักรไทยกับอินโดจีนฝรั่งเศส แต่ไปตามทางเกวียนนอกเส้นทางอนุมัติ และขนส่งนอกเวลาที่อธิบดีกรมศุลกากรกำหนดไว้ตามกฎกระทราวงการคลัง โดยจำเลยไม่ได้รับอนุญาต ขอให้ลงโทษตาม พ.ร.บ.ศุลกากร ๒๔๖๙ มาตรา ๒๗ ฉะบับที่ ๗ พ.ศ.๒๔๘๐ มาตรา ๕,๑๐ และฉะบับที่ ๑๑ พ.ศ.๒๔๙๐ มาตรา ๓ ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงว่า จำเลยได้ขนส่งของด้วยยานพาหนะรถยนต์ นอกเส้นทางอนุมัติ และผิดเวลาที่กำหนดไว้ จริงตามฟ้อง จึงพิพากษากลับ ให้ลงโทษจำเลยตามฟ้อง จำเลยฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า ข้อเท็จจริงดังกล่าวแล้วย่อมฝ่าฝืน พ.ร.บ.ศุลกากร (ฉบับที่ ๗) พ.ศ.๒๔๘๐ มาตรา ๕ แม้เพียงพยายามก็เป็นความผิด คดีนี้จำเลยแล่นรถมุ่งหน้าไปชายแดน ถ้าไม่ถูกจับเสียก่อนก็จะถึงชายแดนในคืนนั้นเอง คดีเข้าคั่นพยายามแล้วศาลอุทธรณ์พิพากษาชอบแล้ว จึงพิพากษายืน(นาถปรีชา-ดุลยการณ์โกวิท-ดุลยทัณฑ์ชนาณัติ)ศาลจังหวัดกบินทร์บุรี - นายจวน เจียรนัยศาลอุทธรณ์ - หลวงสุทธิวาทนฤพุฒิแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ