คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2492/2522หลักกฎหมาย: ทนายจำเลยรับหมายนัดของศาลชั้นต้นให้มาฟังคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ในวันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2522 แล้วจำเลยไม่มาศาลตามกำหนดนัด ศาลชั้นต้นจึงอ่านคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ให้โจทก์ฟัง ถือได้ว่าคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ได้อ่านแล้วในวันดังกล่าวตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 140(3) วรรคสองจำเลยต้องยื่นฎีกาภายในวันที่ 20 มีนาคม 2522 ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 247 แต่จำเลยยื่นฎีกาต่อศาลชั้นต้นในวันที่ 22 มีนาคม 2522 ซึ่งพ้นกำหนดหนึ่งเดือนนับแต่วันที่ได้อ่านคำพิพากษาศาลอุทธรณ์แล้วจึงไม่ชอบด้วยบทบัญญัติแห่งกฎหมายดังกล่าว แม้ศาลชั้นต้นจะสั่งรับฎีกามา ศาลฎีกาก็ไม่รับวินิจฉัยให้โจทก์ฟ้องว่า โจทก์ได้ครอบครองเป็นเจ้าของทำประโยชน์โดยสงบเปิดเผยในที่นาพิพาท โจทก์ยื่นเรื่องราวขอออกหนังสือรับรองการทำประโยชน์ในที่ดินดังกล่าว จำเลยร้องคัดค้าน ขอให้พิพากษาว่านาพิพาทเป็นของโจทก์จำเลยให้การว่า จำเลยให้นายก้อมและโจทก์อาศัยทำกินในที่พิพาทนายก้อมตาย จำเลยจึงเรียกที่ดินคืนและครอบครองทำประโยชน์ตลอดมาเป็นเวลา 7 ปี โจทก์ไม่มีอำนาจฟ้อง ขอให้พิพากษายกฟ้องศาลชั้นต้นพิพากษาว่า ที่พิพาทเป็นของโจทก์ ห้ามจำเลยและบริวารเกี่ยวข้องจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาพิจารณาแล้ว ตามสำนวนปรากฎว่าศาลชั้นต้นนัดฟังคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ในวันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2522 เวลา 8 นาฬิกา 30 นาที เจ้าหน้าที่ส่งหมายนัดฟังคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ตามวันเวลาดังกล่าวให้ทนายจำเลยรับไว้แล้วเมื่อวันที่ 30 มกราคม 2522 ในวันนัดฟังคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ โจทก์มาศาลแต่ฝ่ายจำเลยไม่มา ศาลชั้นต้นอ่านคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ให้โจทก์ฟัง และถือว่าคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ได้อ่านแล้ว จำเลยยื่นฎีกาต่อศาลชั้นต้นวันที่ 22 มีนาคม 2522 ศาลฎีกาเห็นว่า ทนายจำเลยได้รับหมายนัดของศาลชั้นต้นให้มาฟังคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ในวันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2522 เวลา 8 นาฬิกา 30 นาที แล้วจำเลยไม่มาศาลตามกำหนดนัด ศาลชั้นต้นจึงอ่านคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ให้โจทก์ฟัง จึงถือได้ว่า คำพิพากษาศาลอุทธรณ์ได้อ่านในวันดังกล่าวตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 140(3) วรรคสอง จำเลยจึงต้องยื่นฎีกาภายในวันที่ 20 มีนาคม 2522 ซึ่งเป็นระยะเวลาภายในกำหนดหนึ่งเดือนนับแต่วันที่ได้อ่านคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 247 แต่จำเลยยื่นฎีกาต่อศาลชั้นต้นในวันที่ 22 มีนาคม 2522 พ้นกำหนดหนึ่งเดือนนับแต่วันที่ได้อ่านคำพิพากษาศาลอุทธรณ์แล้ว จึงไม่ชอบด้วยบทบัญญัติแห่งกฎหมายดังกล่าว ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัยให้พิพากษายกฎีกาโจทก์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2492/2522นางหน่อย โพธิ์ศรีโจทก์นางอำคา ม่องคำหมื่นจำเลย ป.วิ.พ. ม. 140 วรรคสอง (3), ม. 247ทนายจำเลยรับหมายนัดของศาลชั้นต้นให้มาฟังคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ในวันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2522 แล้วจำเลยไม่มาศาลตามกำหนดนัด ศาลชั้นต้นจึงอ่านคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ให้โจทก์ฟัง ถือได้ว่าคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ได้อ่านแล้วในวันดังกล่าวตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 140(3) วรรคสองจำเลยต้องยื่นฎีกาภายในวันที่ 20 มีนาคม 2522 ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 247 แต่จำเลยยื่นฎีกาต่อศาลชั้นต้นในวันที่ 22 มีนาคม 2522 ซึ่งพ้นกำหนดหนึ่งเดือนนับแต่วันที่ได้อ่านคำพิพากษาศาลอุทธรณ์แล้วจึงไม่ชอบด้วยบทบัญญัติแห่งกฎหมายดังกล่าว แม้ศาลชั้นต้นจะสั่งรับฎีกามา ศาลฎีกาก็ไม่รับวินิจฉัยให้โจทก์ฟ้องว่า โจทก์ได้ครอบครองเป็นเจ้าของทำประโยชน์โดยสงบเปิดเผยในที่นาพิพาท โจทก์ยื่นเรื่องราวขอออกหนังสือรับรองการทำประโยชน์ในที่ดินดังกล่าว จำเลยร้องคัดค้าน ขอให้พิพากษาว่านาพิพาทเป็นของโจทก์จำเลยให้การว่า จำเลยให้นายก้อมและโจทก์อาศัยทำกินในที่พิพาทนายก้อมตาย จำเลยจึงเรียกที่ดินคืนและครอบครองทำประโยชน์ตลอดมาเป็นเวลา 7 ปี โจทก์ไม่มีอำนาจฟ้อง ขอให้พิพากษายกฟ้องศาลชั้นต้นพิพากษาว่า ที่พิพาทเป็นของโจทก์ ห้ามจำเลยและบริวารเกี่ยวข้องจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาพิจารณาแล้ว ตามสำนวนปรากฎว่าศาลชั้นต้นนัดฟังคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ในวันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2522 เวลา 8 นาฬิกา 30 นาที เจ้าหน้าที่ส่งหมายนัดฟังคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ตามวันเวลาดังกล่าวให้ทนายจำเลยรับไว้แล้วเมื่อวันที่ 30 มกราคม 2522 ในวันนัดฟังคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ โจทก์มาศาลแต่ฝ่ายจำเลยไม่มา ศาลชั้นต้นอ่านคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ให้โจทก์ฟัง และถือว่าคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ได้อ่านแล้ว จำเลยยื่นฎีกาต่อศาลชั้นต้นวันที่ 22 มีนาคม 2522 ศาลฎีกาเห็นว่า ทนายจำเลยได้รับหมายนัดของศาลชั้นต้นให้มาฟังคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ในวันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2522 เวลา 8 นาฬิกา 30 นาที แล้วจำเลยไม่มาศาลตามกำหนดนัด ศาลชั้นต้นจึงอ่านคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ให้โจทก์ฟัง จึงถือได้ว่า คำพิพากษาศาลอุทธรณ์ได้อ่านในวันดังกล่าวตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 140(3) วรรคสอง จำเลยจึงต้องยื่นฎีกาภายในวันที่ 20 มีนาคม 2522 ซึ่งเป็นระยะเวลาภายในกำหนดหนึ่งเดือนนับแต่วันที่ได้อ่านคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 247 แต่จำเลยยื่นฎีกาต่อศาลชั้นต้นในวันที่ 22 มีนาคม 2522 พ้นกำหนดหนึ่งเดือนนับแต่วันที่ได้อ่านคำพิพากษาศาลอุทธรณ์แล้ว จึงไม่ชอบด้วยบทบัญญัติแห่งกฎหมายดังกล่าว ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัยให้พิพากษายกฎีกาโจทก์(ไพบูลย์ เพียรรู้จบ-วิถี ปานะบุตร-อำนัคฆ์ คล้ายสังข์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า โจทก์ได้ครอบครองเป็นเจ้าของทำประโยชน์โดยสงบเปิดเผยในที่นาพิพาท โจทก์ยื่นเรื่องราวขอออกหนังสือรับรองการทำประโยชน์ในที่ดินดังกล่าว จำเลยร้องคัดค้าน ขอให้พิพากษาว่านาพิพาทเป็นของโจทก์จำเลยให้การว่า จำเลยให้นายก้อมและโจทก์อาศัยทำกินในที่พิพาทนายก้อมตาย จำเลยจึงเรียกที่ดินคืนและครอบครองทำประโยชน์ตลอดมาเป็นเวลา 7 ปี โจทก์ไม่มีอำนาจฟ้อง ขอให้พิพากษายกฟ้องศาลชั้นต้นพิพากษาว่า ที่พิพาทเป็นของโจทก์ ห้ามจำเลยและบริวารเกี่ยวข้องจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาพิจารณาแล้ว ตามสำนวนปรากฎว่าศาลชั้นต้นนัดฟังคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ในวันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2522 เวลา 8 นาฬิกา 30 นาที เจ้าหน้าที่ส่งหมายนัดฟังคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ตามวันเวลาดังกล่าวให้ทนายจำเลยรับไว้แล้วเมื่อวันที่ 30 มกราคม 2522 ในวันนัดฟังคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ โจทก์มาศาลแต่ฝ่ายจำเลยไม่มา ศาลชั้นต้นอ่านคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ให้โจทก์ฟัง และถือว่าคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ได้อ่านแล้ว จำเลยยื่นฎีกาต่อศาลชั้นต้นวันที่ 22 มีนาคม 2522 ศาลฎีกาเห็นว่า ทนายจำเลยได้รับหมายนัดของศาลชั้นต้นให้มาฟังคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ในวันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2522 เวลา 8 นาฬิกา 30 นาที แล้วจำเลยไม่มาศาลตามกำหนดนัด ศาลชั้นต้นจึงอ่านคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ให้โจทก์ฟัง จึงถือได้ว่า คำพิพากษาศาลอุทธรณ์ได้อ่านในวันดังกล่าวตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 140(3) วรรคสอง จำเลยจึงต้องยื่นฎีกาภายในวันที่ 20 มีนาคม 2522 ซึ่งเป็นระยะเวลาภายในกำหนดหนึ่งเดือนนับแต่วันที่ได้อ่านคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 247 แต่จำเลยยื่นฎีกาต่อศาลชั้นต้นในวันที่ 22 มีนาคม 2522 พ้นกำหนดหนึ่งเดือนนับแต่วันที่ได้อ่านคำพิพากษาศาลอุทธรณ์แล้ว จึงไม่ชอบด้วยบทบัญญัติแห่งกฎหมายดังกล่าว ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัยให้พิพากษายกฎีกาโจทก์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2492/2522นางหน่อย โพธิ์ศรีโจทก์นางอำคา ม่องคำหมื่นจำเลย ป.วิ.พ. ม. 140 วรรคสอง (3), ม. 247ทนายจำเลยรับหมายนัดของศาลชั้นต้นให้มาฟังคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ในวันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2522 แล้วจำเลยไม่มาศาลตามกำหนดนัด ศาลชั้นต้นจึงอ่านคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ให้โจทก์ฟัง ถือได้ว่าคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ได้อ่านแล้วในวันดังกล่าวตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 140(3) วรรคสองจำเลยต้องยื่นฎีกาภายในวันที่ 20 มีนาคม 2522 ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 247 แต่จำเลยยื่นฎีกาต่อศาลชั้นต้นในวันที่ 22 มีนาคม 2522 ซึ่งพ้นกำหนดหนึ่งเดือนนับแต่วันที่ได้อ่านคำพิพากษาศาลอุทธรณ์แล้วจึงไม่ชอบด้วยบทบัญญัติแห่งกฎหมายดังกล่าว แม้ศาลชั้นต้นจะสั่งรับฎีกามา ศาลฎีกาก็ไม่รับวินิจฉัยให้โจทก์ฟ้องว่า โจทก์ได้ครอบครองเป็นเจ้าของทำประโยชน์โดยสงบเปิดเผยในที่นาพิพาท โจทก์ยื่นเรื่องราวขอออกหนังสือรับรองการทำประโยชน์ในที่ดินดังกล่าว จำเลยร้องคัดค้าน ขอให้พิพากษาว่านาพิพาทเป็นของโจทก์จำเลยให้การว่า จำเลยให้นายก้อมและโจทก์อาศัยทำกินในที่พิพาทนายก้อมตาย จำเลยจึงเรียกที่ดินคืนและครอบครองทำประโยชน์ตลอดมาเป็นเวลา 7 ปี โจทก์ไม่มีอำนาจฟ้อง ขอให้พิพากษายกฟ้องศาลชั้นต้นพิพากษาว่า ที่พิพาทเป็นของโจทก์ ห้ามจำเลยและบริวารเกี่ยวข้องจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาพิจารณาแล้ว ตามสำนวนปรากฎว่าศาลชั้นต้นนัดฟังคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ในวันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2522 เวลา 8 นาฬิกา 30 นาที เจ้าหน้าที่ส่งหมายนัดฟังคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ตามวันเวลาดังกล่าวให้ทนายจำเลยรับไว้แล้วเมื่อวันที่ 30 มกราคม 2522 ในวันนัดฟังคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ โจทก์มาศาลแต่ฝ่ายจำเลยไม่มา ศาลชั้นต้นอ่านคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ให้โจทก์ฟัง และถือว่าคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ได้อ่านแล้ว จำเลยยื่นฎีกาต่อศาลชั้นต้นวันที่ 22 มีนาคม 2522 ศาลฎีกาเห็นว่า ทนายจำเลยได้รับหมายนัดของศาลชั้นต้นให้มาฟังคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ในวันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2522 เวลา 8 นาฬิกา 30 นาที แล้วจำเลยไม่มาศาลตามกำหนดนัด ศาลชั้นต้นจึงอ่านคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ให้โจทก์ฟัง จึงถือได้ว่า คำพิพากษาศาลอุทธรณ์ได้อ่านในวันดังกล่าวตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 140(3) วรรคสอง จำเลยจึงต้องยื่นฎีกาภายในวันที่ 20 มีนาคม 2522 ซึ่งเป็นระยะเวลาภายในกำหนดหนึ่งเดือนนับแต่วันที่ได้อ่านคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 247 แต่จำเลยยื่นฎีกาต่อศาลชั้นต้นในวันที่ 22 มีนาคม 2522 พ้นกำหนดหนึ่งเดือนนับแต่วันที่ได้อ่านคำพิพากษาศาลอุทธรณ์แล้ว จึงไม่ชอบด้วยบทบัญญัติแห่งกฎหมายดังกล่าว ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัยให้พิพากษายกฎีกาโจทก์(ไพบูลย์ เพียรรู้จบ-วิถี ปานะบุตร-อำนัคฆ์ คล้ายสังข์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ