คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5141/2531หลักกฎหมาย: แม้จำเลยจะขอทุเลาการบังคับคดีมาแล้ว แต่ศาลชั้นต้นยกคำร้องเพราะจำเลยวางหลักประกันล่วงเลยกำหนดระยะเวลาก็ตาม ก็ไม่มีกฎหมาย ห้ามว่าจะขอทุเลาการบังคับคดีตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา 231 วรรคแรก อีกไม่ได้ การวินิจฉัยคำร้องขอทุเลาการบังคับคดีซึ่งอยู่ในระหว่างพิจารณาของศาลอุทธรณ์ เป็นอำนาจของศาลอุทธรณ์โดยเฉพาะ ที่ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า คำร้อง ของ จำเลยอยู่ในอำนาจของศาลชั้นต้นที่จะสั่งคำร้องจะให้ศาลอุทธรณ์สั่งไม่ได้และยกคำร้องของจำเลยนั้น เป็นการไม่ชอบสืบเนื่องมาจากศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยทั้งสองชำระเงินให้แก่โจทก์ จำเลยอุทธรณ์และยื่นคำร้องขอทุเลาการบังคับ ศาลอุทธรณ์สั่งให้จำเลยหาประกันสำหรับจำนวนเงินตามคำพิพากษาของศาลชั้นต้นภายในเวลาที่ศาลชั้นต้นกำหนด หากพ้นกำหนดเวลาให้ยกคำร้อง จำเลยไม่ได้วางเงินประกันภายในกำหนดที่ศาลชั้นต้นมีคำสั่ง โจทก์จึงขอให้ศาลออกหมายบังคับคดี ต่อมาจำเลยที่ 2 ยื่นคำร้องว่า ไม่ทราบคำสั่งศาลอุทธรณ์ จึงขอนำหลักทรัพย์เข้าเป็นประกันเพื่อทุเลาการบังคับ ศาลชั้นต้นสั่งยกคำร้อง จำเลยทั้งสองอุทธรณ์ ศาลชั้นต้นไม่รับอุทธรณ์คำสั่ง จำเลยที่ 2 ยื่นคำร้องขอให้ศาลอุทธรณ์สั่งให้จำเลยนำหลักทรัพย์เข้าเป็นประกันเพื่อทุเลาการบังคับศาลอุทธรณ์สั่งว่ากรณีต้องด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา 231 วรรคสาม ย่อมอยู่ในอำนาจของศาลชั้นต้นที่จะสั่งคำร้องจะขอให้ศาลอุทธรณ์สั่งไม่ได้ ให้ยกคำร้อง จำเลยที่ 2 ฎีกาคำสั่งศาลอุทธรณ์ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "ปัญหาที่ขึ้นมาสู่ศาลฎีกามีว่า คำสั่งของศาลอุทธรณ์ชอบหรือไม่ ศาลฎีกาเห็นว่า ตามคำร้องของจำเลยที่ 2ลงวันที่ 28 ธันวาคม 2530 นั้น จำเลยขอนำหลักทรัพย์คือที่ดิน2 แปลงเป็นประกันเพื่อขอทุเลาการบังคับคดี จึงถือได้ว่าเป็นคำร้องขอทุเลาการบังคับคดีใหม่ แม้จำเลยที่ 2 จะขอทุเลาการบังคับคดีมาแล้วแต่ศาลชั้นต้นยกคำร้องเพราะจำเลยที่ 2 วางหลักประกันล่วงเลยกำหนดระยะเวลาก็ตาม ก็ไม่มีกฎหมายห้ามว่าจะขอทุเลาการบังคับคดีตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 231 วรรคแรกอีกไม่ได้ และการวินิจฉัยคำร้องขอทุเลาการบังคับคดีซึ่งอยู่ในระหว่างพิจารณาของศาลอุทธรณ์เป็นอำนาจของศาลอุทธรณ์โดยเฉพาะดังนั้นที่ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่าคำร้องของจำเลยที่ 2 อยู่ในอำนาจของศาลชั้นต้นที่จะสั่งคำร้อง จะให้ศาลอุทธรณ์สั่งไม่ได้และยกคำร้องของจำเลยที่ 2 นั้น จึงเป็นการไม่ชอบศาลฎีกาไม่เห็นพ้องด้วย"พิพากษายกคำสั่งศาลอุทธรณ์ ให้ศาลอุทธรณ์พิจารณาคำร้องขอทุเลาการบังคับคดีของจำเลยที่ 2 และมีคำสั่งใหม่ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5141/2531นาย อนุ ชิตหรือตี๋ สันดุษิตโจทก์ห้างหุ้นส่วนจำกัด เอ.ที.ที.คอนสตรัค ชัน กับพวกจำเลย ป.วิ.พ. ม. 231แม้จำเลยจะขอทุเลาการบังคับคดีมาแล้ว แต่ศาลชั้นต้นยกคำร้องเพราะจำเลยวางหลักประกันล่วงเลยกำหนดระยะเวลาก็ตาม ก็ไม่มีกฎหมาย ห้ามว่าจะขอทุเลาการบังคับคดีตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา 231 วรรคแรก อีกไม่ได้ การวินิจฉัยคำร้องขอทุเลาการบังคับคดีซึ่งอยู่ในระหว่างพิจารณาของศาลอุทธรณ์ เป็นอำนาจของศาลอุทธรณ์โดยเฉพาะ ที่ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า คำร้อง ของ จำเลยอยู่ในอำนาจของศาลชั้นต้นที่จะสั่งคำร้องจะให้ศาลอุทธรณ์สั่งไม่ได้และยกคำร้องของจำเลยนั้น เป็นการไม่ชอบสืบเนื่องมาจากศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยทั้งสองชำระเงินให้แก่โจทก์ จำเลยอุทธรณ์และยื่นคำร้องขอทุเลาการบังคับ ศาลอุทธรณ์สั่งให้จำเลยหาประกันสำหรับจำนวนเงินตามคำพิพากษาของศาลชั้นต้นภายในเวลาที่ศาลชั้นต้นกำหนด หากพ้นกำหนดเวลาให้ยกคำร้อง จำเลยไม่ได้วางเงินประกันภายในกำหนดที่ศาลชั้นต้นมีคำสั่ง โจทก์จึงขอให้ศาลออกหมายบังคับคดี ต่อมาจำเลยที่ 2 ยื่นคำร้องว่า ไม่ทราบคำสั่งศาลอุทธรณ์ จึงขอนำหลักทรัพย์เข้าเป็นประกันเพื่อทุเลาการบังคับ ศาลชั้นต้นสั่งยกคำร้อง จำเลยทั้งสองอุทธรณ์ ศาลชั้นต้นไม่รับอุทธรณ์คำสั่ง จำเลยที่ 2 ยื่นคำร้องขอให้ศาลอุทธรณ์สั่งให้จำเลยนำหลักทรัพย์เข้าเป็นประกันเพื่อทุเลาการบังคับศาลอุทธรณ์สั่งว่ากรณีต้องด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา 231 วรรคสาม ย่อมอยู่ในอำนาจของศาลชั้นต้นที่จะสั่งคำร้องจะขอให้ศาลอุทธรณ์สั่งไม่ได้ ให้ยกคำร้อง จำเลยที่ 2 ฎีกาคำสั่งศาลอุทธรณ์ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "ปัญหาที่ขึ้นมาสู่ศาลฎีกามีว่า คำสั่งของศาลอุทธรณ์ชอบหรือไม่ ศาลฎีกาเห็นว่า ตามคำร้องของจำเลยที่ 2ลงวันที่ 28 ธันวาคม 2530 นั้น จำเลยขอนำหลักทรัพย์คือที่ดิน2 แปลงเป็นประกันเพื่อขอทุเลาการบังคับคดี จึงถือได้ว่าเป็นคำร้องขอทุเลาการบังคับคดีใหม่ แม้จำเลยที่ 2 จะขอทุเลาการบังคับคดีมาแล้วแต่ศาลชั้นต้นยกคำร้องเพราะจำเลยที่ 2 วางหลักประกันล่วงเลยกำหนดระยะเวลาก็ตาม ก็ไม่มีกฎหมายห้ามว่าจะขอทุเลาการบังคับคดีตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 231 วรรคแรกอีกไม่ได้ และการวินิจฉัยคำร้องขอทุเลาการบังคับคดีซึ่งอยู่ในระหว่างพิจารณาของศาลอุทธรณ์เป็นอำนาจของศาลอุทธรณ์โดยเฉพาะดังนั้นที่ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่าคำร้องของจำเลยที่ 2 อยู่ในอำนาจของศาลชั้นต้นที่จะสั่งคำร้อง จะให้ศาลอุทธรณ์สั่งไม่ได้และยกคำร้องของจำเลยที่ 2 นั้น จึงเป็นการไม่ชอบศาลฎีกาไม่เห็นพ้องด้วย"พิพากษายกคำสั่งศาลอุทธรณ์ ให้ศาลอุทธรณ์พิจารณาคำร้องขอทุเลาการบังคับคดีของจำเลยที่ 2 และมีคำสั่งใหม่(เสียง ตรีวิมล-ปชา วรธรรมพินิจ-วีระชัย สูตรสุวรรณ)แหล่งที่มาเนติบัณฑิตยสภาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: สืบเนื่องมาจากศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยทั้งสองชำระเงินให้แก่โจทก์ จำเลยอุทธรณ์และยื่นคำร้องขอทุเลาการบังคับ ศาลอุทธรณ์สั่งให้จำเลยหาประกันสำหรับจำนวนเงินตามคำพิพากษาของศาลชั้นต้นภายในเวลาที่ศาลชั้นต้นกำหนด หากพ้นกำหนดเวลาให้ยกคำร้อง จำเลยไม่ได้วางเงินประกันภายในกำหนดที่ศาลชั้นต้นมีคำสั่ง โจทก์จึงขอให้ศาลออกหมายบังคับคดี ต่อมาจำเลยที่ 2 ยื่นคำร้องว่า ไม่ทราบคำสั่งศาลอุทธรณ์ จึงขอนำหลักทรัพย์เข้าเป็นประกันเพื่อทุเลาการบังคับ ศาลชั้นต้นสั่งยกคำร้อง จำเลยทั้งสองอุทธรณ์ ศาลชั้นต้นไม่รับอุทธรณ์คำสั่ง จำเลยที่ 2 ยื่นคำร้องขอให้ศาลอุทธรณ์สั่งให้จำเลยนำหลักทรัพย์เข้าเป็นประกันเพื่อทุเลาการบังคับศาลอุทธรณ์สั่งว่ากรณีต้องด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา 231 วรรคสาม ย่อมอยู่ในอำนาจของศาลชั้นต้นที่จะสั่งคำร้องจะขอให้ศาลอุทธรณ์สั่งไม่ได้ ให้ยกคำร้อง จำเลยที่ 2 ฎีกาคำสั่งศาลอุทธรณ์ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "ปัญหาที่ขึ้นมาสู่ศาลฎีกามีว่า คำสั่งของศาลอุทธรณ์ชอบหรือไม่ ศาลฎีกาเห็นว่า ตามคำร้องของจำเลยที่ 2ลงวันที่ 28 ธันวาคม 2530 นั้น จำเลยขอนำหลักทรัพย์คือที่ดิน2 แปลงเป็นประกันเพื่อขอทุเลาการบังคับคดี จึงถือได้ว่าเป็นคำร้องขอทุเลาการบังคับคดีใหม่ แม้จำเลยที่ 2 จะขอทุเลาการบังคับคดีมาแล้วแต่ศาลชั้นต้นยกคำร้องเพราะจำเลยที่ 2 วางหลักประกันล่วงเลยกำหนดระยะเวลาก็ตาม ก็ไม่มีกฎหมายห้ามว่าจะขอทุเลาการบังคับคดีตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 231 วรรคแรกอีกไม่ได้ และการวินิจฉัยคำร้องขอทุเลาการบังคับคดีซึ่งอยู่ในระหว่างพิจารณาของศาลอุทธรณ์เป็นอำนาจของศาลอุทธรณ์โดยเฉพาะดังนั้นที่ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่าคำร้องของจำเลยที่ 2 อยู่ในอำนาจของศาลชั้นต้นที่จะสั่งคำร้อง จะให้ศาลอุทธรณ์สั่งไม่ได้และยกคำร้องของจำเลยที่ 2 นั้น จึงเป็นการไม่ชอบศาลฎีกาไม่เห็นพ้องด้วย"พิพากษายกคำสั่งศาลอุทธรณ์ ให้ศาลอุทธรณ์พิจารณาคำร้องขอทุเลาการบังคับคดีของจำเลยที่ 2 และมีคำสั่งใหม่ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5141/2531นาย อนุ ชิตหรือตี๋ สันดุษิตโจทก์ห้างหุ้นส่วนจำกัด เอ.ที.ที.คอนสตรัค ชัน กับพวกจำเลย ป.วิ.พ. ม. 231แม้จำเลยจะขอทุเลาการบังคับคดีมาแล้ว แต่ศาลชั้นต้นยกคำร้องเพราะจำเลยวางหลักประกันล่วงเลยกำหนดระยะเวลาก็ตาม ก็ไม่มีกฎหมาย ห้ามว่าจะขอทุเลาการบังคับคดีตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา 231 วรรคแรก อีกไม่ได้ การวินิจฉัยคำร้องขอทุเลาการบังคับคดีซึ่งอยู่ในระหว่างพิจารณาของศาลอุทธรณ์ เป็นอำนาจของศาลอุทธรณ์โดยเฉพาะ ที่ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า คำร้อง ของ จำเลยอยู่ในอำนาจของศาลชั้นต้นที่จะสั่งคำร้องจะให้ศาลอุทธรณ์สั่งไม่ได้และยกคำร้องของจำเลยนั้น เป็นการไม่ชอบสืบเนื่องมาจากศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยทั้งสองชำระเงินให้แก่โจทก์ จำเลยอุทธรณ์และยื่นคำร้องขอทุเลาการบังคับ ศาลอุทธรณ์สั่งให้จำเลยหาประกันสำหรับจำนวนเงินตามคำพิพากษาของศาลชั้นต้นภายในเวลาที่ศาลชั้นต้นกำหนด หากพ้นกำหนดเวลาให้ยกคำร้อง จำเลยไม่ได้วางเงินประกันภายในกำหนดที่ศาลชั้นต้นมีคำสั่ง โจทก์จึงขอให้ศาลออกหมายบังคับคดี ต่อมาจำเลยที่ 2 ยื่นคำร้องว่า ไม่ทราบคำสั่งศาลอุทธรณ์ จึงขอนำหลักทรัพย์เข้าเป็นประกันเพื่อทุเลาการบังคับ ศาลชั้นต้นสั่งยกคำร้อง จำเลยทั้งสองอุทธรณ์ ศาลชั้นต้นไม่รับอุทธรณ์คำสั่ง จำเลยที่ 2 ยื่นคำร้องขอให้ศาลอุทธรณ์สั่งให้จำเลยนำหลักทรัพย์เข้าเป็นประกันเพื่อทุเลาการบังคับศาลอุทธรณ์สั่งว่ากรณีต้องด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา 231 วรรคสาม ย่อมอยู่ในอำนาจของศาลชั้นต้นที่จะสั่งคำร้องจะขอให้ศาลอุทธรณ์สั่งไม่ได้ ให้ยกคำร้อง จำเลยที่ 2 ฎีกาคำสั่งศาลอุทธรณ์ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "ปัญหาที่ขึ้นมาสู่ศาลฎีกามีว่า คำสั่งของศาลอุทธรณ์ชอบหรือไม่ ศาลฎีกาเห็นว่า ตามคำร้องของจำเลยที่ 2ลงวันที่ 28 ธันวาคม 2530 นั้น จำเลยขอนำหลักทรัพย์คือที่ดิน2 แปลงเป็นประกันเพื่อขอทุเลาการบังคับคดี จึงถือได้ว่าเป็นคำร้องขอทุเลาการบังคับคดีใหม่ แม้จำเลยที่ 2 จะขอทุเลาการบังคับคดีมาแล้วแต่ศาลชั้นต้นยกคำร้องเพราะจำเลยที่ 2 วางหลักประกันล่วงเลยกำหนดระยะเวลาก็ตาม ก็ไม่มีกฎหมายห้ามว่าจะขอทุเลาการบังคับคดีตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 231 วรรคแรกอีกไม่ได้ และการวินิจฉัยคำร้องขอทุเลาการบังคับคดีซึ่งอยู่ในระหว่างพิจารณาของศาลอุทธรณ์เป็นอำนาจของศาลอุทธรณ์โดยเฉพาะดังนั้นที่ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่าคำร้องของจำเลยที่ 2 อยู่ในอำนาจของศาลชั้นต้นที่จะสั่งคำร้อง จะให้ศาลอุทธรณ์สั่งไม่ได้และยกคำร้องของจำเลยที่ 2 นั้น จึงเป็นการไม่ชอบศาลฎีกาไม่เห็นพ้องด้วย"พิพากษายกคำสั่งศาลอุทธรณ์ ให้ศาลอุทธรณ์พิจารณาคำร้องขอทุเลาการบังคับคดีของจำเลยที่ 2 และมีคำสั่งใหม่(เสียง ตรีวิมล-ปชา วรธรรมพินิจ-วีระชัย สูตรสุวรรณ)แหล่งที่มาเนติบัณฑิตยสภาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ