phoneee/thai-legal-corpus huggingface dataset:
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 59380หลักกฎหมาย: ความว่า จำเลยที่ 1 ฎีกา คดีมีทางชนะ โปรดอนุญาตให้ทุเลาการบังคับไว้ก่อนหมายเหตุ โจทก์แถลงคัดค้านล่วงเลยกำหนดเวลา ศาลชั้นต้นสั่งรวมสำนวนไว้ (อันดับ 84)ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า ให้จำเลยที่ 1 ชำระเงินให้แก่โจทก์จำนวน 72,330 บาท พร้อมดอกเบี้ยอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีในต้นเงินดังกล่าวนับแต่วันฟ้องจนกว่าจะชำระเสร็จ คำขออื่นให้ยก นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นจำเลยที่ 1 ฎีกา พร้อมกับยื่นคำร้องดังกล่าว (อันดับ 81,80)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว ถ้าจำเลยที่ 1 หาประกันสำหรับจำนวนเงินที่จะต้องชำระตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์พร้อมด้วยดอกเบี้ยอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีในต้นเงินดังกล่าวนับแต่วันฟ้อง จนถึงวันทราบคำสั่งนี้และต่อไปอีก 2 ปี มาให้เป็นที่พอใจและภายในเวลาที่ศาลชั้นต้นกำหนด ก็อนุญาตให้ทุเลาการบังคับในระหว่างฎีกา มิฉะนั้นให้ยกคำร้อง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 1348/2532บริษัท อุตสาหกรรมวิวัฒน์เทรดดิ้ง จำกัดโจทก์นางง่วนเฮง แซ่น้า กับพวกจำเลยนางง่วนเฮงหรือหมี่กวง แซ่น้า จำเลยที่ 1ผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.พ. ม. 231, ม. 247ความว่า จำเลยที่ 1 ฎีกา คดีมีทางชนะ โปรดอนุญาตให้ทุเลาการบังคับไว้ก่อนหมายเหตุ โจทก์แถลงคัดค้านล่วงเลยกำหนดเวลา ศาลชั้นต้นสั่งรวมสำนวนไว้ (อันดับ 84)ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า ให้จำเลยที่ 1 ชำระเงินให้แก่โจทก์จำนวน 72,330 บาท พร้อมดอกเบี้ยอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีในต้นเงินดังกล่าวนับแต่วันฟ้องจนกว่าจะชำระเสร็จ คำขออื่นให้ยก นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นจำเลยที่ 1 ฎีกา พร้อมกับยื่นคำร้องดังกล่าว (อันดับ 81,80)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว ถ้าจำเลยที่ 1 หาประกันสำหรับจำนวนเงินที่จะต้องชำระตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์พร้อมด้วยดอกเบี้ยอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีในต้นเงินดังกล่าวนับแต่วันฟ้อง จนถึงวันทราบคำสั่งนี้และต่อไปอีก 2 ปี มาให้เป็นที่พอใจและภายในเวลาที่ศาลชั้นต้นกำหนด ก็อนุญาตให้ทุเลาการบังคับในระหว่างฎีกา มิฉะนั้นให้ยกคำร้อง(เกียรติ จาตนิลพันธุ์-ดุสิต วราโห-เสริมพงศ์ วรยิ่งยง)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 1348/2532บริษัท อุตสาหกรรมวิวัฒน์เทรดดิ้ง จำกัดโจทก์นางง่วนเฮง แซ่น้า กับพวกจำเลยนางง่วนเฮงหรือหมี่กวง แซ่น้า จำเลยที่ 1ผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.พ. ม. 231, ม. 247ความว่า จำเลยที่ 1 ฎีกา คดีมีทางชนะ โปรดอนุญาตให้ทุเลาการบังคับไว้ก่อนหมายเหตุ โจทก์แถลงคัดค้านล่วงเลยกำหนดเวลา ศาลชั้นต้นสั่งรวมสำนวนไว้ (อันดับ 84)ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า ให้จำเลยที่ 1 ชำระเงินให้แก่โจทก์จำนวน 72,330 บาท พร้อมดอกเบี้ยอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีในต้นเงินดังกล่าวนับแต่วันฟ้องจนกว่าจะชำระเสร็จ คำขออื่นให้ยก นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นจำเลยที่ 1 ฎีกา พร้อมกับยื่นคำร้องดังกล่าว (อันดับ 81,80)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว ถ้าจำเลยที่ 1 หาประกันสำหรับจำนวนเงินที่จะต้องชำระตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์พร้อมด้วยดอกเบี้ยอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีในต้นเงินดังกล่าวนับแต่วันฟ้อง จนถึงวันทราบคำสั่งนี้และต่อไปอีก 2 ปี มาให้เป็นที่พอใจและภายในเวลาที่ศาลชั้นต้นกำหนด ก็อนุญาตให้ทุเลาการบังคับในระหว่างฎีกา มิฉะนั้นให้ยกคำร้อง(เกียรติ จาตนิลพันธุ์-ดุสิต วราโห-เสริมพงศ์ วรยิ่งยง)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
กฎ กกฎ ก.ค.ฉบับที่๑๖ (พ.ศ. ๒๕๓๙)ออกตามความในพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการครูพ.ศ. ๒๕๒๓ว่าด้วยกรณีความผิดที่ปรากฏชัดแจ้ง------------- อาศัยอำนาจตามความในมาตรา๔ และมาตรา ๗ (๒) แห่งพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการครู พ.ศ. ๒๕๒๓ ประกอบกับมาตรา ๑๐๒ วรรคแปดแห่งพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการพลเรือน พ.ศ. ๒๕๓๕ ก.ค. จึงออกกฎ ก.ค.ซึ่งได้รับอนุมัติจากคณะรัฐมนตรีไว้ ดังต่อไปนี้ ข้อ๑ ให้ยกเลิกกฎ ก.ค. ฉบับที่ ๘ (พ.ศ.๒๕๒๘) ออกตามความในพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการครู พ.ศ. ๒๕๒๓ว่าด้วยกรณีความผิดที่ปรากฏชัดแจ้ง ข้อ๒ ข้าราชการครูผู้ใดกระทำผิดวินัยอย่างไม่ร้ายแรงในกรณีดังต่อไปนี้เป็นกรณีความผิดที่ปรากฏชัดแจ้งซึ่งผู้บังคับบัญชาจะดำเนินการทางวินัยตามมาตรา๑๐๓ หรือมาตรา ๑๐๙ แห่งพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการพลเรือน พ.ศ.๒๕๓๕ โดยไม่สอบสวนหรืองดการสอบสวนก็ได้ (๑)กระทำความผิดอาญาจนต้องคำพิพากษาถึงที่สุดว่าผู้นั้นกระทำผิดและผู้บังคับบัญชาเห็นว่าข้อเท็จจริงที่ปรากฏตามคำพิพากษานั้นได้ความประจักษ์ชัดอยู่แล้ว (๒)กระทำผิดวินัยอย่างไม่ร้ายแรงและได้รับสารภาพเป็นหนังสือต่อผู้บังคับบัญชาหรือให้ถ้อยคำรับสารภาพต่อผู้มีหน้าที่สืบสวนหรือคณะกรรมการสอบสวนตามกฎหมายว่าด้วยระเบียบข้าราชการพลเรือนและได้มีการบันทึกถ้อยคำรับสารภาพเป็นหนังสือ ข้อ๓ข้าราชการครูผู้ใดกระทำผิดวินัยอย่างร้ายแรงในกรณีดังต่อไปนี้ เป็นกรณีความผิดที่ปรากฏชัดแจ้งซึ่งผู้บังคับบัญชาจะดำเนินการทางวินัยตามมาตรา๑๐๔ วรรคสอง หรือมาตรา ๑๐๙ แห่งพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการพลเรือน พ.ศ.๒๕๓๕ โดยไม่สอบสวนหรืองดการสอบสวนก็ได้ (๑)กระทำความผิดอาญาจนได้รับโทษจำคุกหรือโทษที่หนักกว่าจำคุกโดยคำพิพากษาถึงที่สุดให้จำคุกหรือให้รับโทษที่หนักกว่าจำคุกเว้นแต่เป็นโทษสำหรับความผิดที่ได้กระทำโดยประมาทหรือความผิดลหุโทษ (๒)ละทิ้งหน้าที่ราชการติดต่อในคราวเดียวกันเป็นเวลาเกินสิบห้าวันและผู้บังคับบัญชาได้ดำเนินการสืบสวนแล้วเห็นว่าไม่มีเหตุผลอันสมควรหรือเห็นว่ามีพฤติการณ์อันแสดงถึงความจงใจไม่ปฏิบัติตามระเบียบของทางราชการ (๓)กระทำผิดวินัยอย่างร้ายแรงและได้รับสารภาพเป็นหนังสือต่อผู้บังคับบัญชา หรือให้ถ้อยคำรับสารภาพต่อผู้มีหน้าที่สืบสวนหรือคณะกรรมการสอบสวนตามกฎหมายว่าด้วยระเบียบข้าราชการพลเรือนและได้มีการบันทึกถ้อยคำรับสารภาพเป็นหนังสือ ให้ไว้ ณ วันที่๑ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๓๙ ชิงชัย มงคลธรรม รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงศึกษาธิการ ซึ่งรัฐมนตรีมอบหมาย ประธาน ก.ค.+------------------------------------------------------------------------------------------------+หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎ ก.ค. ฉบับนี้ คือเนื่องจากมาตรา ๔ แห่งพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการครู พ.ศ. ๒๕๒๓บัญญัติให้นำกฎหมายว่าด้วยระเบียบข้าราชการพลเรือนมาใช้บังคับแก่ข้าราชการครูโดยอนุโลมและในกรณีใดที่กฎหมายว่าด้วยระเบียบข้าราชการพลเรือนกำหนดให้ ก.พ. ออกกฎ ก.พ. ในกรณีนั้นให้ก.ค. ออกกฎ ก.ค.แทน โดยที่ปัจจุบันปรากฏว่าได้มีการปรับปรุงและประกาศใช้บังคับกฎก.พ. ว่าด้วยกรณีความผิดที่ปรากฏชัดแจ้งขึ้นใหม่ จึงสมควรปรับปรุงกฎ ก.ค.ว่าด้วยกรณีความผิดที่ปรากฏชัดแจ้งให้สอดคล้องกับการปรับปรุงกฎ ก.พ.ดังกล่าว จึงจำเป็นต้องออกกฎก.ค. นี้[รก. ๒๕๓๙/๔๕ก/๒๓/๔ ตุลาคม ๒๕๓๙]
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 65264หลักกฎหมาย: ฎีกาในปัญหาข้อกฎหมายว่า การที่โจทก์นำเจ้าพนักงานที่ดินทำการรังวัดออกโฉนดโดยไม่ได้แจ้งส.ค.1ไว้ก่อนและทับที่ดินพิพาทที่จำเลยแจ้งส.ค.1ไว้แล้ว ย่อมไม่ชอบด้วยกฎหมายเพราะกฎหมายอนุโลมให้ผู้ที่ครอบครองที่ดินเท่านั้นขอรับโฉนดได้นั้น เมื่อเป็นข้อกฎหมายที่มิได้ยกขึ้นว่ากล่าวกันมาแล้วในศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ ทั้งมิใช่ข้อกฎหมายที่เกี่ยวด้วยความสงบเรียบร้อยของประชาชน จึงต้องห้ามฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 249คดีฟ้องขับไล่จำเลยออกจากที่พิพาทอันมีจำนวนทุนทรัพย์เพียง 20,000 บาท แต่เมื่อจำเลยให้การกล่าวแก้เป็นข้อพิพาทด้วยกรรมสิทธิ์ จำเลยจึงไม่ต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 814/2518นางปา ประชากุลโจทก์นายประสงค์ เจริญพิบูลย์จำเลย ป.วิ.พ. ม. 248, ม. 249ฎีกาในปัญหาข้อกฎหมายว่า การที่โจทก์นำเจ้าพนักงานที่ดินทำการรังวัดออกโฉนดโดยไม่ได้แจ้งส.ค.1ไว้ก่อนและทับที่ดินพิพาทที่จำเลยแจ้งส.ค.1ไว้แล้ว ย่อมไม่ชอบด้วยกฎหมายเพราะกฎหมายอนุโลมให้ผู้ที่ครอบครองที่ดินเท่านั้นขอรับโฉนดได้นั้น เมื่อเป็นข้อกฎหมายที่มิได้ยกขึ้นว่ากล่าวกันมาแล้วในศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ ทั้งมิใช่ข้อกฎหมายที่เกี่ยวด้วยความสงบเรียบร้อยของประชาชน จึงต้องห้ามฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 249คดีฟ้องขับไล่จำเลยออกจากที่พิพาทอันมีจำนวนทุนทรัพย์เพียง 20,000 บาท แต่เมื่อจำเลยให้การกล่าวแก้เป็นข้อพิพาทด้วยกรรมสิทธิ์ จำเลยจึงไม่ต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง(เดช วุฒิสิงห์ชัย-ถนอม ครูไพศาล-ไพโรจน์ ไวกาสี)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 814/2518นางปา ประชากุลโจทก์นายประสงค์ เจริญพิบูลย์จำเลย ป.วิ.พ. ม. 248, ม. 249ฎีกาในปัญหาข้อกฎหมายว่า การที่โจทก์นำเจ้าพนักงานที่ดินทำการรังวัดออกโฉนดโดยไม่ได้แจ้งส.ค.1ไว้ก่อนและทับที่ดินพิพาทที่จำเลยแจ้งส.ค.1ไว้แล้ว ย่อมไม่ชอบด้วยกฎหมายเพราะกฎหมายอนุโลมให้ผู้ที่ครอบครองที่ดินเท่านั้นขอรับโฉนดได้นั้น เมื่อเป็นข้อกฎหมายที่มิได้ยกขึ้นว่ากล่าวกันมาแล้วในศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ ทั้งมิใช่ข้อกฎหมายที่เกี่ยวด้วยความสงบเรียบร้อยของประชาชน จึงต้องห้ามฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 249คดีฟ้องขับไล่จำเลยออกจากที่พิพาทอันมีจำนวนทุนทรัพย์เพียง 20,000 บาท แต่เมื่อจำเลยให้การกล่าวแก้เป็นข้อพิพาทด้วยกรรมสิทธิ์ จำเลยจึงไม่ต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง(เดช วุฒิสิงห์ชัย-ถนอม ครูไพศาล-ไพโรจน์ ไวกาสี)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศกรมการขนส่งทางบกประกาศกรมการขนส่งทางบกเรื่องกำหนดสีและรูปภาพเสมือนของแท้จริง (Graphic) ของแผ่นป้ายทะเบียนรถยนต์นั่งส่วนบุคคลไม่เกิน๗ คน ที่ใช้หมายเลขทะเบียนที่กำหนดให้เป็นหมายเลขทะเบียนซึ่งเป็นที่ต้องการหรือเป็นที่นิยมที่จดทะเบียนในจังหวัดศรีสะเกษ(แผ่นป้ายทะเบียนรถที่ได้จากการประมูล) อาศัยอำนาจตามความใน (๓) และวรรคสอง ของข้อ ๒ (ข)แห่งกฎกระทรวงกำหนดลักษณะ ขนาด และสีของแผ่นป้ายทะเบียนรถ พ.ศ. ๒๕๔๗ ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนต์พ.ศ. ๒๕๒๒ อธิบดีกรมการขนส่งทางบก จึงออกประกาศกำหนดสีและรูปภาพเสมือนของแท้จริง (Graphic)ของแผ่นป้ายทะเบียนรถยนต์นั่งส่วนบุคคลไม่เกิน ๗ คน ที่ใช้หมายเลขทะเบียนที่กำหนดให้เป็นหมายเลขซึ่งเป็นที่ต้องการหรือเป็นที่นิยมที่จดทะเบียนในจังหวัดศรีสะเกษ (แผ่นป้ายทะเบียนรถที่ได้จากการประมูล)ไว้ โดยมีรายละเอียดตามแบบที่แนบท้ายประกาศนี้ทั้งนี้ ตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไป[๑]ประกาศณ วันที่ ๑๖ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๔๙ปิยะพันธ์จัมปาสุตอธิบดีกรมการขนส่งทางบก[เอกสารแนบท้าย]๑.แบบแผ่นป้ายทะเบียนรถยนต์นั่งส่วนบุคคลไม่เกิน 7 คนที่ใช้หมายเลขทะเบียนที่กำหนดให้เป็นหมายเลขทะเบียนซึ่งเป็นที่ต้องการหรือเป็นที่นิยมที่จดทะเบียนในจังหวัดศรีสะเกษ(แผ่นป้ายทะเบียนรถที่ได้จากการประมูล)(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)นันทนา/ผู้จัดทำ๑๘ ตุลาคม ๒๕๔๙[๑]ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๓/ตอนที่ ๑๐๖ ง/หน้า ๘/๑๒ ตุลาคม ๒๕๔๙
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1211/2523หลักกฎหมาย: โจทก์ฟ้องว่าจำเลยสั่งจ่ายเช็คพิพาทชำระหนี้ค่าตะปูแก่โจทก์แต่โจทก์นำสืบว่า พ. เป็นผู้เอาเช็คของจำเลยมาชำระหนี้ค่าตะปูที่ พ. ซื้อจากโจทก์ เป็นการนำสืบในรายละเอียดถึงที่มาแห่งเช็คจึงไม่นอกฟ้องนอกประเด็น ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1211/2523ห้างหุ้นส่วนจำกัด เพชรไพศาลหาดใหญ่โจทก์นายปราโมทย์ ชินวรวัฒนาจำเลย ป.วิ.พ. ม. 87โจทก์ฟ้องว่าจำเลยสั่งจ่ายเช็คพิพาทชำระหนี้ค่าตะปูแก่โจทก์แต่โจทก์นำสืบว่า พ. เป็นผู้เอาเช็คของจำเลยมาชำระหนี้ค่าตะปูที่ พ. ซื้อจากโจทก์ เป็นการนำสืบในรายละเอียดถึงที่มาแห่งเช็คจึงไม่นอกฟ้องนอกประเด็น(สง่า อำพันแสง-เพียร ศรีอรุณ-ประสม ศรีเจริญ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1211/2523ห้างหุ้นส่วนจำกัด เพชรไพศาลหาดใหญ่โจทก์นายปราโมทย์ ชินวรวัฒนาจำเลย ป.วิ.พ. ม. 87โจทก์ฟ้องว่าจำเลยสั่งจ่ายเช็คพิพาทชำระหนี้ค่าตะปูแก่โจทก์แต่โจทก์นำสืบว่า พ. เป็นผู้เอาเช็คของจำเลยมาชำระหนี้ค่าตะปูที่ พ. ซื้อจากโจทก์ เป็นการนำสืบในรายละเอียดถึงที่มาแห่งเช็คจึงไม่นอกฟ้องนอกประเด็น(สง่า อำพันแสง-เพียร ศรีอรุณ-ประสม ศรีเจริญ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศคณะกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกประกาศคณะกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกประจำจังหวัดลพบุรีฉบับที่ ๗๙(พ.ศ. ๒๕๕๕)เรื่อง กำหนด(ปรับปรุง) แก้ไขชื่อเส้นทาง, รายละเอียดเส้นทาง(ชื่อถนน, ชื่อสถานที่, หมายเลขทางหลวงหรือทางหลวงจังหวัดเป็นทางหลวงแผ่นดิน)สำหรับการขนส่งประจำทางด้วยรถโดยสารหมวด ๑ จังหวัดลพบุรีสายที่ ๕ วัดเสาธงทอง - บ้านถนนใหญ่[๑] ตามที่ได้มีประกาศคณะกรรมการควบคุมการขนส่ง ฉบับที่ ๔๗ (พ.ศ. ๒๕๐๗)ลงวันที่ ๓๐ ธันวาคม ๒๕๐๗กำหนดเส้นทางสำหรับการขนส่งประจำทางด้วยรถยนต์โดยสารในเขตเทศบาลเมืองลพบุรี สายที่๕ วัดเสาธงทอง - ถนนใหญ่ ขึ้น นั้นคณะกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกประจำจังหวัดลพบุรีได้พิจารณาเห็นสมควรให้กำหนด (ปรับปรุง) แก้ไขชื่อเส้นทาง, รายละเอียดเส้นทาง (ชื่อถนน, ชื่อสถานที่, หมายเลขทางหลวง หรือทางหลวงจังหวัดเป็นทางหลวงแผ่นดิน)สำหรับการขนส่งประจำทางด้วยรถโดยสารดังกล่าวฉะนั้น อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๒๐ (๑)แห่งพระราชบัญญัติการขนส่งทางบก พ.ศ. ๒๕๒๒ประกอบกับมติคณะกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกประจำจังหวัดลพบุรี ในการประชุมครั้งที่๒/๒๕๕๕ เมื่อวันที่ ๒๙ พฤษภาคม ๒๕๕๕และได้รับอนุมัติในหลักการจากคณะกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกกลาง ในการประชุมครั้งที่๑๕/๒๕๓๙ เมื่อวันที่ ๑๖ กรกฎาคม ๒๕๓๙ จึงให้กำหนด (ปรับปรุง) แก้ไขชื่อเส้นทาง, รายละเอียดเส้นทาง (ชื่อถนน, ชื่อสถานที่, หมายเลขทางหลวง หรือทางหลวงจังหวัดเป็นทางหลวงแผ่นดิน)สำหรับการขนส่งประจำทางด้วยรถโดยสาร หมวด ๑ จังหวัดลพบุรี สายที่ ๕ วัดเสาธงทอง -ถนนใหญ่ โดยให้ใช้รายละเอียดเส้นทางดังต่อไปนี้ คือสายที่ ๕ วัดเสาธงทอง - บ้านถนนใหญ่เที่ยวไปเริ่มต้นจากสถานที่จอดรถโดยสารประจำทางบริเวณวัดเสาธงทอง ไปตามถนนฝรั่งเศสแยกซ้ายไปตามถนนราชดำเนิน แยกซ้ายไปตามถนนสุระสงคราม แยกขวาไปตามถนนวิชาเยนทร์ผ่านวงเวียนศาลพระกาฬ ไปตามถนนนารายณ์มหาราช ถึงวงเวียนเทพสตรีแยกซ้ายไปตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๑ ถึงสี่แยกโรงพยาบาลอานันทมหิดลแยกซ้ายไปตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๓๐๑๕ แยกซ้ายไปตามทางหลวงชนบทหมายเลข ลบ.๒๐๓๙แยกขวาไปตามถนนเข้าหมู่บ้านถนนใหญ่ ไปสุดเส้นทาง ณ สถานที่จอดรถโดยสารประจำทางบริเวณวัดถนนใหญ่เที่ยวกลับเริ่มต้นจากสถานที่จอดรถโดยสารประจำทางบริเวณวัดถนนใหญ่ไปตามถนนเข้าหมู่บ้านถนนใหญ่ แยกซ้ายไปตามทางหลวงชนบทหมายเลข ลบ.๒๐๓๙แยกขวาไปตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๓๐๑๕ แยกขวาไปตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๑ถึงวงเวียนเทพสตรี แยกขวาไปตามถนนนารายณ์มหาราช ถึงวงเวียนศาลพระกาฬแยกซ้ายไปตามถนนหน้าศาลพระกาฬ แยกขวาไปตามถนนราชดำเนิน แยกขวาไปตามถนนสุระสงครามแยกซ้ายไปตามถนนวิชาเยนทร์ แยกซ้ายไปตามถนนฝรั่งเศส ไปสุดเส้นทาง ณสถานที่จอดรถโดยสารประจำทางบริเวณวัดเสาธงทองประกาศณ วันที่ ๒๑ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๕๕ฉัตรชัยพรหมเลิศผู้ว่าราชการจังหวัดลพบุรีประธานกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกประจำจังหวัดลพบุรีปริยานุช/ผู้จัดทำ๒๑ ธันวาคม๒๕๕๕ณัฐพร/ผู้ตรวจ๒๑ ธันวาคม๒๕๕๕[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๒๙/ตอนที่ ๑๔๕ ง/หน้า ๓๒๙/๒๐ ธันวาคม ๒๕๕๕
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 666461หลักกฎหมาย: คดีพิพาทเกี่ยวกับการกระทำละเมิดหรือความรับผิดอย่างอื่นของหน่วยงานทางปกครองหรือเจ้าหน้าที่ของรัฐที่จะอยู่ในอำนาจพิจารณาพิพากษาของศาลปกครองตามมาตรา ๙ วรรคหนึ่ง (๓) แห่งพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง พ.ศ. ๒๕๔๒ ต้องเป็นคดีที่หน่วยงานทางปกครองหรือเจ้าหน้าที่ของรัฐที่ถูกฟ้องให้รับผิดเยียวยาความเสียหายให้แก่ผู้ฟ้องคดี โดยการชดใช้เงิน ส่งมอบทรัพย์สิน กระทำการหรืองดเว้นกระทำการ เป็นผู้ใช้อำนาจตามกฎหมาย ออกกฎ คำสั่งทางปกครอง หรือคำสั่งอื่น หรือกระทำการอื่นใด หรือละเลยต่อหน้าที่ตามที่กฎหมายกำหนดให้ต้องปฏิบัติหรือปฏิบัติหน้าที่ดังกล่าวล่าช้าเกินสมควร โดยกฎ คำสั่งทางปกครอง หรือคำสั่งอื่น หรือการกระทำอื่น หรือการละเลยต่อหน้าที่ตามที่กฎหมายกำหนดให้ต้องปฏิบัติหรือปฏิบัติหน้าที่ดังกล่าวล่าช้าเกินสมควรนั้น ก่อความเสียหายให้แก่ผู้ฟ้องคดี เมื่อคดีนี้โจทก์ซึ่งเป็นหน่วยงานทางปกครองฟ้องขอให้จำเลยคืนเงินเดือน เงินวิทยฐานะและเงินค่าตอบแทนที่จำเลยได้รับไปโดยไม่มีสิทธิให้แก่โจทก์ โดยการที่จำเลยรับเงินดังกล่าวจากโจทก์ไปนั้น มิใช่กรณีที่จำเลยใช้อำนาจตามกฎหมายออกกฎ คำสั่งทางปกครอง หรือคำสั่งอื่น หรือกระทำการอื่นใด ทั้งมิใช่กรณีที่จำเลยละเลยต่อหน้าที่ตามที่กฎหมายกำหนดให้ต้องปฏิบัติหรือปฏิบัติหน้าที่ดังกล่าวล่าช้าเกินสมควรแต่อย่างใด คดีนี้จึงไม่อยู่ในอำนาจพิจารณาพิพากษาของศาลปกครอง แต่อยู่ในอำนาจพิจารณาพิพากษาของศาลยุติธรรม ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำวินิจฉัยที่ 9/2564ศาลจังหวัดนครสวรรค์ศาลผู้ส่งความเห็นศาลปกครองนครสวรรค์ศาลผู้รับความเห็นเทศบาลเมืองชุมแสงโจทก์นางสาว ท.จำเลย พ.ร.บ.จัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง พ.ศ.2542 พ.ร.บ.วิธีปฏิบัติราชการทางปกครอง พ.ศ.2539 พ.ร.บ.บำเหน็จบำนาญข้าราชการส่วนท้องถิ่น พ.ศ.2500 ป.พ.พ. คดีพิพาทเกี่ยวกับการกระทำละเมิดหรือความรับผิดอย่างอื่นของหน่วยงานทางปกครองหรือเจ้าหน้าที่ของรัฐที่จะอยู่ในอำนาจพิจารณาพิพากษาของศาลปกครองตามมาตรา ๙ วรรคหนึ่ง (๓) แห่งพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง พ.ศ. ๒๕๔๒ ต้องเป็นคดีที่หน่วยงานทางปกครองหรือเจ้าหน้าที่ของรัฐที่ถูกฟ้องให้รับผิดเยียวยาความเสียหายให้แก่ผู้ฟ้องคดี โดยการชดใช้เงิน ส่งมอบทรัพย์สิน กระทำการหรืองดเว้นกระทำการ เป็นผู้ใช้อำนาจตามกฎหมาย ออกกฎ คำสั่งทางปกครอง หรือคำสั่งอื่น หรือกระทำการอื่นใด หรือละเลยต่อหน้าที่ตามที่กฎหมายกำหนดให้ต้องปฏิบัติหรือปฏิบัติหน้าที่ดังกล่าวล่าช้าเกินสมควร โดยกฎ คำสั่งทางปกครอง หรือคำสั่งอื่น หรือการกระทำอื่น หรือการละเลยต่อหน้าที่ตามที่กฎหมายกำหนดให้ต้องปฏิบัติหรือปฏิบัติหน้าที่ดังกล่าวล่าช้าเกินสมควรนั้น ก่อความเสียหายให้แก่ผู้ฟ้องคดี เมื่อคดีนี้โจทก์ซึ่งเป็นหน่วยงานทางปกครองฟ้องขอให้จำเลยคืนเงินเดือน เงินวิทยฐานะและเงินค่าตอบแทนที่จำเลยได้รับไปโดยไม่มีสิทธิให้แก่โจทก์ โดยการที่จำเลยรับเงินดังกล่าวจากโจทก์ไปนั้น มิใช่กรณีที่จำเลยใช้อำนาจตามกฎหมายออกกฎ คำสั่งทางปกครอง หรือคำสั่งอื่น หรือกระทำการอื่นใด ทั้งมิใช่กรณีที่จำเลยละเลยต่อหน้าที่ตามที่กฎหมายกำหนดให้ต้องปฏิบัติหรือปฏิบัติหน้าที่ดังกล่าวล่าช้าเกินสมควรแต่อย่างใด คดีนี้จึงไม่อยู่ในอำนาจพิจารณาพิพากษาของศาลปกครอง แต่อยู่ในอำนาจพิจารณาพิพากษาของศาลยุติธรรม () - - แหล่งที่มาสำนักงานเลขานุการคณะกรรมการวินิจฉัยฯแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกา9/2564หมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ เขตอำนาจศาลเกี่ยวกับพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง พ.ศ. 2542 มาตรา 9 วรรคหนึ่ง (3)หมายเหตุ: เขตอำนาจศาลเกี่ยวกับพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง พ.ศ. 2542 มาตรา 9 วรรคหนึ่ง (3)
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 422/2475หลักกฎหมาย: จำเลยฆ่าเขาตายโดยป้องกันพอสมควรแก่เหตุแล้วจำเลยใช้เขาหาม+ไปไว้ที่ป่าช้า มีผิดฐาน+ความตาย เพื่อว่าคำสั่งอันชอบด้วยกฎหมายลูกบ้านเอาศพไปไว้ที่ป่าช้าตามคำสั่งผู้ใหญ่บ้านไม่มีผิด + ชัณสูตรพลิกศพ พ.ศ.2457 ม.5นายใสจำเลยเป็นผู้ใหญ่บ้านได้ฆ่าเขาตายโดยป้องกันพอสมควรแก่เหตุแล้วนายใสจำเลยได้สั่งให้จำเลยอื่น ๆ ซึ่งเป็นลูกบ้านหามศพไปไว้ที่ป่าช้า จำเลยไม่ทราบว่านายใสเป็นผู้ฆ่าและเชื่อว่าคำสั่งนั้นชอบด้วยกฎหมาย ศาลฎีกาตัดสินว่า นายใสมีผิดตาม ม.๑๙๗-๖๔ และพ.ร.บ. ชัณสูตรพลิกศพ พ.ศ. ๒๔๕๗ ม. ๕ ส่วนจำเลยอื่น ๆ ยังไม่มีผิดให้ปล่อยตัวไป ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 422/2475อัยยการราชบุรีโจทก์นายใส กับพวกจำเลย อาชญา ม. 50-197-52-จำเลยฆ่าเขาตายโดยป้องกันพอสมควรแก่เหตุแล้วจำเลยใช้เขาหาม+ไปไว้ที่ป่าช้า มีผิดฐาน+ความตาย เพื่อว่าคำสั่งอันชอบด้วยกฎหมายลูกบ้านเอาศพไปไว้ที่ป่าช้าตามคำสั่งผู้ใหญ่บ้านไม่มีผิด + ชัณสูตรพลิกศพ พ.ศ.2457 ม.5นายใสจำเลยเป็นผู้ใหญ่บ้านได้ฆ่าเขาตายโดยป้องกันพอสมควรแก่เหตุแล้วนายใสจำเลยได้สั่งให้จำเลยอื่น ๆ ซึ่งเป็นลูกบ้านหามศพไปไว้ที่ป่าช้า จำเลยไม่ทราบว่านายใสเป็นผู้ฆ่าและเชื่อว่าคำสั่งนั้นชอบด้วยกฎหมาย ศาลฎีกาตัดสินว่า นายใสมีผิดตาม ม.๑๙๗-๖๔ และพ.ร.บ. ชัณสูตรพลิกศพ พ.ศ. ๒๔๕๗ ม. ๕ ส่วนจำเลยอื่น ๆ ยังไม่มีผิดให้ปล่อยตัวไป(วิกรม-ศรี-นล)ศาลชั้นต้น - หลวงสรรพนิติศาลอุทธรณ์ - พระสุขุมวินิจฉัยแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: นายใสจำเลยเป็นผู้ใหญ่บ้านได้ฆ่าเขาตายโดยป้องกันพอสมควรแก่เหตุแล้วนายใสจำเลยได้สั่งให้จำเลยอื่น ๆ ซึ่งเป็นลูกบ้านหามศพไปไว้ที่ป่าช้า จำเลยไม่ทราบว่านายใสเป็นผู้ฆ่าและเชื่อว่าคำสั่งนั้นชอบด้วยกฎหมาย ศาลฎีกาตัดสินว่า นายใสมีผิดตาม ม.๑๙๗-๖๔ และพ.ร.บ. ชัณสูตรพลิกศพ พ.ศ. ๒๔๕๗ ม. ๕ ส่วนจำเลยอื่น ๆ ยังไม่มีผิดให้ปล่อยตัวไป ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 422/2475อัยยการราชบุรีโจทก์นายใส กับพวกจำเลย อาชญา ม. 50-197-52-จำเลยฆ่าเขาตายโดยป้องกันพอสมควรแก่เหตุแล้วจำเลยใช้เขาหาม+ไปไว้ที่ป่าช้า มีผิดฐาน+ความตาย เพื่อว่าคำสั่งอันชอบด้วยกฎหมายลูกบ้านเอาศพไปไว้ที่ป่าช้าตามคำสั่งผู้ใหญ่บ้านไม่มีผิด + ชัณสูตรพลิกศพ พ.ศ.2457 ม.5นายใสจำเลยเป็นผู้ใหญ่บ้านได้ฆ่าเขาตายโดยป้องกันพอสมควรแก่เหตุแล้วนายใสจำเลยได้สั่งให้จำเลยอื่น ๆ ซึ่งเป็นลูกบ้านหามศพไปไว้ที่ป่าช้า จำเลยไม่ทราบว่านายใสเป็นผู้ฆ่าและเชื่อว่าคำสั่งนั้นชอบด้วยกฎหมาย ศาลฎีกาตัดสินว่า นายใสมีผิดตาม ม.๑๙๗-๖๔ และพ.ร.บ. ชัณสูตรพลิกศพ พ.ศ. ๒๔๕๗ ม. ๕ ส่วนจำเลยอื่น ๆ ยังไม่มีผิดให้ปล่อยตัวไป(วิกรม-ศรี-นล)ศาลชั้นต้น - หลวงสรรพนิติศาลอุทธรณ์ - พระสุขุมวินิจฉัยแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
พระราชกฤษฎีกาพระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืนเพื่อขยายทางหลวงแผ่นดินหมายเลข๑๒๒ สายทางเลี่ยงเมืองนครสวรรค์ที่บ้านหนองตะโกพ.ศ. ๒๕๕๖ ภูมิพลอดุลยเดชป.ร.ให้ไว้ ณวันที่ ๓ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๕๖เป็นปีที่ ๖๘ในรัชกาลปัจจุบันพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชมีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่าโดยที่เป็นการสมควรกำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืนเพื่อขยายทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๑๒๒ สายทางเลี่ยงเมืองนครสวรรค์ ที่บ้านหนองตะโกในท้องที่อำเภอเมืองนครสวรรค์ จังหวัดนครสวรรค์อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๘๗ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยกับมาตรา ๕ วรรคสาม และมาตรา ๖ แห่งพระราชบัญญัติว่าด้วยการเวนคืนอสังหาริมทรัพย์พ.ศ. ๒๕๓๐ อันเป็นกฎหมายที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคลซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๔๒ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยบัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย ประกอบกับมาตรา ๖๘/๑แห่งพระราชบัญญัติทางหลวง พ.ศ. ๒๕๓๕ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติทางหลวง(ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๔๙อันเป็นกฎหมายที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคลซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๓๒ มาตรา ๓๓ มาตรา ๓๔ มาตรา ๓๘ มาตรา ๔๑ มาตรา ๔๒และมาตรา ๔๓ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย บัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมายจึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้มาตรา ๑ พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่าพระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืน เพื่อขยายทางหลวงแผ่นดินหมายเลข๑๒๒ สายทางเลี่ยงเมืองนครสวรรค์ ที่บ้านหนองตะโก พ.ศ. ๒๕๕๖มาตรา ๒[๑] พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา ๓ พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับได้มีกำหนดสี่ปีมาตรา ๔ ให้อธิบดีกรมทางหลวงเป็นเจ้าหน้าที่เวนคืนตามพระราชกฤษฎีกานี้มาตรา ๕ เขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืนตามพระราชกฤษฎีกานี้อยู่ในท้องที่อำเภอเมืองนครสวรรค์ จังหวัดนครสวรรค์ มีส่วนกว้างหนึ่งพันเมตร ทั้งนี้ภายในแนวเขตตามแผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกานี้มาตรา ๖ ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคมรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้ผู้รับสนองพระบรมราชโองการยิ่งลักษณ์ชินวัตรนายกรัฐมนตรี[เอกสารแนบท้าย]๑. แผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืน เพื่อขยายทางหลวงแผ่นดินหมายเลข๑๒๒ สายทางเลี่ยงเมืองนครสวรรค์ ที่บ้านหนองตะโก พ.ศ. ๒๕๕๖(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)หมายเหตุ:- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือเนื่องจากมีความจำเป็นต้องขยายทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๑๒๒ สายทางเลี่ยงเมืองนครสวรรค์ที่บ้านหนองตะโก ในท้องที่อำเภอเมืองนครสวรรค์ จังหวัดนครสวรรค์เพื่ออำนวยความสะดวกและความรวดเร็วแก่การจราจรและการขนส่งอันเป็นกิจการสาธารณูปโภคสมควรกำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืนในท้องที่ดังกล่าวเพื่อให้เจ้าหน้าที่หรือผู้ซึ่งได้รับมอบหมายจากเจ้าหน้าที่มีสิทธิเข้าไปทำการสำรวจและเพื่อทราบข้อเท็จจริงเกี่ยวกับอสังหาริมทรัพย์ที่จะต้องเวนคืนที่แน่นอนจึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้ปริยานุช/ผู้จัดทำ๑๕ กรกฎาคม๒๕๕๖เอกฤทธิ์/ผู้ตรวจ๑๖ กรกฎาคม๒๕๕๖[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๓๐/ตอนที่ ๖๒ ก/หน้า ๑/๑๒ กรกฎาคม ๒๕๕๖
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 6780/2537หลักกฎหมาย: โจทก์กับจำเลยที่ 1 เคยฟ้องร้องกันเกี่ยวกับที่พิพาท ตามคดีแพ่งหมายเลขแดงที่ 924/2528 ของศาลชั้นต้น คดีดังกล่าวกับคดีนี้มีประเด็นข้อพิพาทเช่นเดียวกันว่า จำเลยที่ 1 ซื้อที่พิพาทมาโดยชอบหรือไม่ และโจทก์หรือจำเลยที่ 1 เป็นผู้มีสิทธิครอบครองในที่พิพาท เมื่อศาลมีคำพิพากษาในคดีหมาย-เลขแดงที่ 924/2528 ว่าที่พิพาทเป็นของจำเลยที่ 1 ฟ้องโจทก์คดีนี้จึงเป็นการดำเนินกระบวนพิจารณาซ้ำ ตาม ป.วิ.พ. มาตรา 144 แม้โจทก์จะฟ้องคดีนี้ก่อนศาลจะวินิจฉัยคดีหมายเลขแดงที่ 924/2528 ก็ตาม เมื่อศาลชั้นต้นได้พิจารณาชี้ขาดคดีแล้ว กรณีก็ต้องอยู่ใต้บังคับของมาตรา 144 เช่นกัน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 6780/2537นายสอย พุทธเกษฯโจทก์นางเมือง โพธารินทร์ กับพวกจำเลย ป.วิ.พ. ม. 144โจทก์กับจำเลยที่ 1 เคยฟ้องร้องกันเกี่ยวกับที่พิพาท ตามคดีแพ่งหมายเลขแดงที่ 924/2528 ของศาลชั้นต้น คดีดังกล่าวกับคดีนี้มีประเด็นข้อพิพาทเช่นเดียวกันว่า จำเลยที่ 1 ซื้อที่พิพาทมาโดยชอบหรือไม่ และโจทก์หรือจำเลยที่ 1 เป็นผู้มีสิทธิครอบครองในที่พิพาท เมื่อศาลมีคำพิพากษาในคดีหมาย-เลขแดงที่ 924/2528 ว่าที่พิพาทเป็นของจำเลยที่ 1 ฟ้องโจทก์คดีนี้จึงเป็นการดำเนินกระบวนพิจารณาซ้ำ ตาม ป.วิ.พ. มาตรา 144 แม้โจทก์จะฟ้องคดีนี้ก่อนศาลจะวินิจฉัยคดีหมายเลขแดงที่ 924/2528 ก็ตาม เมื่อศาลชั้นต้นได้พิจารณาชี้ขาดคดีแล้ว กรณีก็ต้องอยู่ใต้บังคับของมาตรา 144 เช่นกัน(สถิตย์ ไพเราะ-พรชัย สมรรถเวช-สมคิด ไตรโสรัส)ศาลจังหวัดอุบลราชธานี - นายบุญทอง ปลื้มวรสวัสดิ์ศาลอุทธรณ์ภาค ๑ - นายสาโรจน์ วัฒนะแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 6780/2537นายสอย พุทธเกษฯโจทก์นางเมือง โพธารินทร์ กับพวกจำเลย ป.วิ.พ. ม. 144โจทก์กับจำเลยที่ 1 เคยฟ้องร้องกันเกี่ยวกับที่พิพาท ตามคดีแพ่งหมายเลขแดงที่ 924/2528 ของศาลชั้นต้น คดีดังกล่าวกับคดีนี้มีประเด็นข้อพิพาทเช่นเดียวกันว่า จำเลยที่ 1 ซื้อที่พิพาทมาโดยชอบหรือไม่ และโจทก์หรือจำเลยที่ 1 เป็นผู้มีสิทธิครอบครองในที่พิพาท เมื่อศาลมีคำพิพากษาในคดีหมาย-เลขแดงที่ 924/2528 ว่าที่พิพาทเป็นของจำเลยที่ 1 ฟ้องโจทก์คดีนี้จึงเป็นการดำเนินกระบวนพิจารณาซ้ำ ตาม ป.วิ.พ. มาตรา 144 แม้โจทก์จะฟ้องคดีนี้ก่อนศาลจะวินิจฉัยคดีหมายเลขแดงที่ 924/2528 ก็ตาม เมื่อศาลชั้นต้นได้พิจารณาชี้ขาดคดีแล้ว กรณีก็ต้องอยู่ใต้บังคับของมาตรา 144 เช่นกัน(สถิตย์ ไพเราะ-พรชัย สมรรถเวช-สมคิด ไตรโสรัส)ศาลจังหวัดอุบลราชธานี - นายบุญทอง ปลื้มวรสวัสดิ์ศาลอุทธรณ์ภาค ๑ - นายสาโรจน์ วัฒนะแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ