คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1990/2500หลักกฎหมาย: โจทก์บรรยายฟ้องอ้างว่าจำเลยทำร้ายร่างกายซึ่งกันและกันในท้องถนนหลวงถึงบาดเจ็บ ขอให้ลงโทษตาม กฎหมายลักษณะอาญามาตรา 254 เมื่อทางพิจารณาได้ความว่าบาดแผลที่จำเลยกระทำร้ายคู่วิวาทอีกฝ่ายหนึ่งไม่ถึงบาดเจ็บ เมื่อโจทก์ไม่ได้ขอให้ลงโทษจำเลยตามมาตรา 335(6) มาด้วยจะลงโทษตามมาตรานี้ไม่ได้ เพราะเป็นความผิดคนละประเภทและบทบัญญัติความผิดก็คนละหมวดหมู่กัน ถือได้ว่าโจทก์ไม่ประสงค์ให้ลงโทษรายงานชันสูตรบาดแผลท้ายฟ้องย่อมเป็นส่วนหนึ่งของฟ้องเมื่อจำเลยรับสารภาพว่าได้กระทำผิดดังฟ้องโจทก์ทุกข้อหา แต่รายงานชันสูตรบาดแผลผู้ถูกทำร้ายเพียงฟกช้ำเท่านั้น ยังไม่ถึงเกณฑ์บาดเจ็บจะลงโทษตาม มาตรา 254 ไม่ได้คดีได้ความตามฟ้องโจทก์และจำเลยรับสารภาพว่าจำเลยทั้งสองบังอาจทำร้ายร่างกายซึ่งกันและกันในท้องถนนหลวง โดยนายฟองจำเลยที่ 1 ใช้มือชกใช้เท้าเตะและใช้ดุ้นฟืนตีทำร้ายนายชิต ดังปรากฏตามรายงานชันสูตรบาดแผลนายชิตจำเลยท้ายฟ้องว่า ขอบตาขวาฟกช้ำแขนขวาขัดยอก รักษา 5 วันหาย ฝ่ายนายชิตจำเลยที่ 2 ได้ใช้สูบรถจักรยานแทงทำร้ายนายฟองจำเลยจนได้รับบาดเจ็บดังปรากฏตามรายงานชันสูตรบาดแผลนายฟองจำเลยท้ายฟ้องว่า แผลที่ใต้ราวนมเบื้องขวากว้าง 0.5 ซ.ม. ยาว 0.5 ซ.ม. ลึก 2 1/2 ซ.ม. หายภายใน 20 วันศาลชั้นต้นลงโทษนายชิตจำเลยที่ 2 ตาม กฎหมายอาญา มาตรา 254 ดังที่โจทก์ขอมาในท้ายคำฟ้องโดยลดตาม มาตรา 59 และกำหนดโทษจำคุก 1 เดือน รอการลงโทษไว้ ยกฟ้องปล่อยนายฟองจำเลยที่ 1 โดยเห็นว่าบาดแผลของนายชิตที่ถูกนายฟองทำร้ายไม่ถึงบาดเจ็บและจะลงโทษตาม กฎหมายอาญา มาตรา 338 ข้อ 3 ไม่ได้เพราะเป็นเรื่องวิวาท จะลงตาม มาตรา 335 ข้อ 6 ก็ไม่ได้ เพราะโจทก์มิได้ประสงค์ขอให้ลงโทษโจทก์อุทธรณ์ขอให้ลงโทษนายฟองจำเลยตาม มาตรา 254 หรือ มาตรา 335(6)ศาลอุทธรณ์เห็นว่า บาดแผลของนายชิตจำเลยไม่ถึงบาดเจ็บ นายฟอง จำเลยที่ 1 ไม่ผิดตาม ม. 254 ส่วน ม. 335(6) ถ้าโจทก์ประสงค์ให้ลงโทษก็น่าจะอ้างมา เมื่อไม่อ้างมาถือได้ว่าโจทก์ไม่ประสงค์ให้ลงโทษตามมาตรานี้ พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า ข้อเท็จจริงเรื่องบาดแผลยังหาเข้าเกณฑ์ลักษณะบาดเจ็บตาม กฎหมายอาญา มาตรา 254 ไม่ แม้จำเลยจะรับตามฟ้องก็ดีรายงานชันสูตรบาดแผลท้ายฟ้องย่อมเป็นส่วนหนึ่งของฟ้อง เมื่อบาดแผลตามรายงานชันสูตรบาดแผลท้ายฟ้องเพียงฟกช้ำเท่านั้น ยังไม่ถึงเกณฑ์บาดเจ็บทุพพลภาพตามกฎหมายเมื่อบาดแผลไม่ถึงบาดเจ็บตาม มาตรา 254 แล้ว จะลงโทษนายฟองจำเลยที่ 1 ฐานวิวาทต่อสู้กันในถนนหลวงโดยที่ฟ้องโจทก์ได้กล่าวบรรยายการกระทำผิดของจำเลยฐานวิวาททำร้ายร่างกายซึ่งกันและกันในถนนหลวงไว้ แต่มิได้อ้าง ม. 335(6) อันเป็นบทลงโทษมา ได้หรือไม่นั้น เห็นว่า ความผิดฐานประทุษร้ายต่อร่างกายกับความผิดฐานวิวาทต่อสู้กันในถนนหลวงหรือในที่สาธารณสถาน เป็นความผิดคนละประเภทและบทบัญญัติความผิดก็คนละหมวดหมู่กัน เมื่อโจทก์มิได้ขอให้ลงโทษจำเลยตาม มาตรา 335(6) มาด้วยจึงลงโทษนายฟองจำเลยที่ 1 ไม่ได้พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1990/2500อัยการจังหวัดราชบุรีโจทก์นายฟอง อินฉาย ที่ 1 นายชิต ศรีดารา ที่ 2จำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 254, ม. 335 (6) ป.วิ.อ. ม. 158, ม. 192โจทก์บรรยายฟ้องอ้างว่าจำเลยทำร้ายร่างกายซึ่งกันและกันในท้องถนนหลวงถึงบาดเจ็บ ขอให้ลงโทษตาม กฎหมายลักษณะอาญามาตรา 254 เมื่อทางพิจารณาได้ความว่าบาดแผลที่จำเลยกระทำร้ายคู่วิวาทอีกฝ่ายหนึ่งไม่ถึงบาดเจ็บ เมื่อโจทก์ไม่ได้ขอให้ลงโทษจำเลยตามมาตรา 335(6) มาด้วยจะลงโทษตามมาตรานี้ไม่ได้ เพราะเป็นความผิดคนละประเภทและบทบัญญัติความผิดก็คนละหมวดหมู่กัน ถือได้ว่าโจทก์ไม่ประสงค์ให้ลงโทษรายงานชันสูตรบาดแผลท้ายฟ้องย่อมเป็นส่วนหนึ่งของฟ้องเมื่อจำเลยรับสารภาพว่าได้กระทำผิดดังฟ้องโจทก์ทุกข้อหา แต่รายงานชันสูตรบาดแผลผู้ถูกทำร้ายเพียงฟกช้ำเท่านั้น ยังไม่ถึงเกณฑ์บาดเจ็บจะลงโทษตาม มาตรา 254 ไม่ได้คดีได้ความตามฟ้องโจทก์และจำเลยรับสารภาพว่าจำเลยทั้งสองบังอาจทำร้ายร่างกายซึ่งกันและกันในท้องถนนหลวง โดยนายฟองจำเลยที่ 1 ใช้มือชกใช้เท้าเตะและใช้ดุ้นฟืนตีทำร้ายนายชิต ดังปรากฏตามรายงานชันสูตรบาดแผลนายชิตจำเลยท้ายฟ้องว่า ขอบตาขวาฟกช้ำแขนขวาขัดยอก รักษา 5 วันหาย ฝ่ายนายชิตจำเลยที่ 2 ได้ใช้สูบรถจักรยานแทงทำร้ายนายฟองจำเลยจนได้รับบาดเจ็บดังปรากฏตามรายงานชันสูตรบาดแผลนายฟองจำเลยท้ายฟ้องว่า แผลที่ใต้ราวนมเบื้องขวากว้าง 0.5 ซ.ม. ยาว 0.5 ซ.ม. ลึก 2 1/2 ซ.ม. หายภายใน 20 วันศาลชั้นต้นลงโทษนายชิตจำเลยที่ 2 ตาม กฎหมายอาญา มาตรา 254 ดังที่โจทก์ขอมาในท้ายคำฟ้องโดยลดตาม มาตรา 59 และกำหนดโทษจำคุก 1 เดือน รอการลงโทษไว้ ยกฟ้องปล่อยนายฟองจำเลยที่ 1 โดยเห็นว่าบาดแผลของนายชิตที่ถูกนายฟองทำร้ายไม่ถึงบาดเจ็บและจะลงโทษตาม กฎหมายอาญา มาตรา 338 ข้อ 3 ไม่ได้เพราะเป็นเรื่องวิวาท จะลงตาม มาตรา 335 ข้อ 6 ก็ไม่ได้ เพราะโจทก์มิได้ประสงค์ขอให้ลงโทษโจทก์อุทธรณ์ขอให้ลงโทษนายฟองจำเลยตาม มาตรา 254 หรือ มาตรา 335(6)ศาลอุทธรณ์เห็นว่า บาดแผลของนายชิตจำเลยไม่ถึงบาดเจ็บ นายฟอง จำเลยที่ 1 ไม่ผิดตาม ม. 254 ส่วน ม. 335(6) ถ้าโจทก์ประสงค์ให้ลงโทษก็น่าจะอ้างมา เมื่อไม่อ้างมาถือได้ว่าโจทก์ไม่ประสงค์ให้ลงโทษตามมาตรานี้ พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า ข้อเท็จจริงเรื่องบาดแผลยังหาเข้าเกณฑ์ลักษณะบาดเจ็บตาม กฎหมายอาญา มาตรา 254 ไม่ แม้จำเลยจะรับตามฟ้องก็ดีรายงานชันสูตรบาดแผลท้ายฟ้องย่อมเป็นส่วนหนึ่งของฟ้อง เมื่อบาดแผลตามรายงานชันสูตรบาดแผลท้ายฟ้องเพียงฟกช้ำเท่านั้น ยังไม่ถึงเกณฑ์บาดเจ็บทุพพลภาพตามกฎหมายเมื่อบาดแผลไม่ถึงบาดเจ็บตาม มาตรา 254 แล้ว จะลงโทษนายฟองจำเลยที่ 1 ฐานวิวาทต่อสู้กันในถนนหลวงโดยที่ฟ้องโจทก์ได้กล่าวบรรยายการกระทำผิดของจำเลยฐานวิวาททำร้ายร่างกายซึ่งกันและกันในถนนหลวงไว้ แต่มิได้อ้าง ม. 335(6) อันเป็นบทลงโทษมา ได้หรือไม่นั้น เห็นว่า ความผิดฐานประทุษร้ายต่อร่างกายกับความผิดฐานวิวาทต่อสู้กันในถนนหลวงหรือในที่สาธารณสถาน เป็นความผิดคนละประเภทและบทบัญญัติความผิดก็คนละหมวดหมู่กัน เมื่อโจทก์มิได้ขอให้ลงโทษจำเลยตาม มาตรา 335(6) มาด้วยจึงลงโทษนายฟองจำเลยที่ 1 ไม่ได้พิพากษายืน(นนทประชา-นนทปัญญา-ดุลยการณ์โกวิท)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: คดีได้ความตามฟ้องโจทก์และจำเลยรับสารภาพว่าจำเลยทั้งสองบังอาจทำร้ายร่างกายซึ่งกันและกันในท้องถนนหลวง โดยนายฟองจำเลยที่ 1 ใช้มือชกใช้เท้าเตะและใช้ดุ้นฟืนตีทำร้ายนายชิต ดังปรากฏตามรายงานชันสูตรบาดแผลนายชิตจำเลยท้ายฟ้องว่า ขอบตาขวาฟกช้ำแขนขวาขัดยอก รักษา 5 วันหาย ฝ่ายนายชิตจำเลยที่ 2 ได้ใช้สูบรถจักรยานแทงทำร้ายนายฟองจำเลยจนได้รับบาดเจ็บดังปรากฏตามรายงานชันสูตรบาดแผลนายฟองจำเลยท้ายฟ้องว่า แผลที่ใต้ราวนมเบื้องขวากว้าง 0.5 ซ.ม. ยาว 0.5 ซ.ม. ลึก 2 1/2 ซ.ม. หายภายใน 20 วันศาลชั้นต้นลงโทษนายชิตจำเลยที่ 2 ตาม กฎหมายอาญา มาตรา 254 ดังที่โจทก์ขอมาในท้ายคำฟ้องโดยลดตาม มาตรา 59 และกำหนดโทษจำคุก 1 เดือน รอการลงโทษไว้ ยกฟ้องปล่อยนายฟองจำเลยที่ 1 โดยเห็นว่าบาดแผลของนายชิตที่ถูกนายฟองทำร้ายไม่ถึงบาดเจ็บและจะลงโทษตาม กฎหมายอาญา มาตรา 338 ข้อ 3 ไม่ได้เพราะเป็นเรื่องวิวาท จะลงตาม มาตรา 335 ข้อ 6 ก็ไม่ได้ เพราะโจทก์มิได้ประสงค์ขอให้ลงโทษโจทก์อุทธรณ์ขอให้ลงโทษนายฟองจำเลยตาม มาตรา 254 หรือ มาตรา 335(6)ศาลอุทธรณ์เห็นว่า บาดแผลของนายชิตจำเลยไม่ถึงบาดเจ็บ นายฟอง จำเลยที่ 1 ไม่ผิดตาม ม. 254 ส่วน ม. 335(6) ถ้าโจทก์ประสงค์ให้ลงโทษก็น่าจะอ้างมา เมื่อไม่อ้างมาถือได้ว่าโจทก์ไม่ประสงค์ให้ลงโทษตามมาตรานี้ พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า ข้อเท็จจริงเรื่องบาดแผลยังหาเข้าเกณฑ์ลักษณะบาดเจ็บตาม กฎหมายอาญา มาตรา 254 ไม่ แม้จำเลยจะรับตามฟ้องก็ดีรายงานชันสูตรบาดแผลท้ายฟ้องย่อมเป็นส่วนหนึ่งของฟ้อง เมื่อบาดแผลตามรายงานชันสูตรบาดแผลท้ายฟ้องเพียงฟกช้ำเท่านั้น ยังไม่ถึงเกณฑ์บาดเจ็บทุพพลภาพตามกฎหมายเมื่อบาดแผลไม่ถึงบาดเจ็บตาม มาตรา 254 แล้ว จะลงโทษนายฟองจำเลยที่ 1 ฐานวิวาทต่อสู้กันในถนนหลวงโดยที่ฟ้องโจทก์ได้กล่าวบรรยายการกระทำผิดของจำเลยฐานวิวาททำร้ายร่างกายซึ่งกันและกันในถนนหลวงไว้ แต่มิได้อ้าง ม. 335(6) อันเป็นบทลงโทษมา ได้หรือไม่นั้น เห็นว่า ความผิดฐานประทุษร้ายต่อร่างกายกับความผิดฐานวิวาทต่อสู้กันในถนนหลวงหรือในที่สาธารณสถาน เป็นความผิดคนละประเภทและบทบัญญัติความผิดก็คนละหมวดหมู่กัน เมื่อโจทก์มิได้ขอให้ลงโทษจำเลยตาม มาตรา 335(6) มาด้วยจึงลงโทษนายฟองจำเลยที่ 1 ไม่ได้พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1990/2500อัยการจังหวัดราชบุรีโจทก์นายฟอง อินฉาย ที่ 1 นายชิต ศรีดารา ที่ 2จำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 254, ม. 335 (6) ป.วิ.อ. ม. 158, ม. 192โจทก์บรรยายฟ้องอ้างว่าจำเลยทำร้ายร่างกายซึ่งกันและกันในท้องถนนหลวงถึงบาดเจ็บ ขอให้ลงโทษตาม กฎหมายลักษณะอาญามาตรา 254 เมื่อทางพิจารณาได้ความว่าบาดแผลที่จำเลยกระทำร้ายคู่วิวาทอีกฝ่ายหนึ่งไม่ถึงบาดเจ็บ เมื่อโจทก์ไม่ได้ขอให้ลงโทษจำเลยตามมาตรา 335(6) มาด้วยจะลงโทษตามมาตรานี้ไม่ได้ เพราะเป็นความผิดคนละประเภทและบทบัญญัติความผิดก็คนละหมวดหมู่กัน ถือได้ว่าโจทก์ไม่ประสงค์ให้ลงโทษรายงานชันสูตรบาดแผลท้ายฟ้องย่อมเป็นส่วนหนึ่งของฟ้องเมื่อจำเลยรับสารภาพว่าได้กระทำผิดดังฟ้องโจทก์ทุกข้อหา แต่รายงานชันสูตรบาดแผลผู้ถูกทำร้ายเพียงฟกช้ำเท่านั้น ยังไม่ถึงเกณฑ์บาดเจ็บจะลงโทษตาม มาตรา 254 ไม่ได้คดีได้ความตามฟ้องโจทก์และจำเลยรับสารภาพว่าจำเลยทั้งสองบังอาจทำร้ายร่างกายซึ่งกันและกันในท้องถนนหลวง โดยนายฟองจำเลยที่ 1 ใช้มือชกใช้เท้าเตะและใช้ดุ้นฟืนตีทำร้ายนายชิต ดังปรากฏตามรายงานชันสูตรบาดแผลนายชิตจำเลยท้ายฟ้องว่า ขอบตาขวาฟกช้ำแขนขวาขัดยอก รักษา 5 วันหาย ฝ่ายนายชิตจำเลยที่ 2 ได้ใช้สูบรถจักรยานแทงทำร้ายนายฟองจำเลยจนได้รับบาดเจ็บดังปรากฏตามรายงานชันสูตรบาดแผลนายฟองจำเลยท้ายฟ้องว่า แผลที่ใต้ราวนมเบื้องขวากว้าง 0.5 ซ.ม. ยาว 0.5 ซ.ม. ลึก 2 1/2 ซ.ม. หายภายใน 20 วันศาลชั้นต้นลงโทษนายชิตจำเลยที่ 2 ตาม กฎหมายอาญา มาตรา 254 ดังที่โจทก์ขอมาในท้ายคำฟ้องโดยลดตาม มาตรา 59 และกำหนดโทษจำคุก 1 เดือน รอการลงโทษไว้ ยกฟ้องปล่อยนายฟองจำเลยที่ 1 โดยเห็นว่าบาดแผลของนายชิตที่ถูกนายฟองทำร้ายไม่ถึงบาดเจ็บและจะลงโทษตาม กฎหมายอาญา มาตรา 338 ข้อ 3 ไม่ได้เพราะเป็นเรื่องวิวาท จะลงตาม มาตรา 335 ข้อ 6 ก็ไม่ได้ เพราะโจทก์มิได้ประสงค์ขอให้ลงโทษโจทก์อุทธรณ์ขอให้ลงโทษนายฟองจำเลยตาม มาตรา 254 หรือ มาตรา 335(6)ศาลอุทธรณ์เห็นว่า บาดแผลของนายชิตจำเลยไม่ถึงบาดเจ็บ นายฟอง จำเลยที่ 1 ไม่ผิดตาม ม. 254 ส่วน ม. 335(6) ถ้าโจทก์ประสงค์ให้ลงโทษก็น่าจะอ้างมา เมื่อไม่อ้างมาถือได้ว่าโจทก์ไม่ประสงค์ให้ลงโทษตามมาตรานี้ พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า ข้อเท็จจริงเรื่องบาดแผลยังหาเข้าเกณฑ์ลักษณะบาดเจ็บตาม กฎหมายอาญา มาตรา 254 ไม่ แม้จำเลยจะรับตามฟ้องก็ดีรายงานชันสูตรบาดแผลท้ายฟ้องย่อมเป็นส่วนหนึ่งของฟ้อง เมื่อบาดแผลตามรายงานชันสูตรบาดแผลท้ายฟ้องเพียงฟกช้ำเท่านั้น ยังไม่ถึงเกณฑ์บาดเจ็บทุพพลภาพตามกฎหมายเมื่อบาดแผลไม่ถึงบาดเจ็บตาม มาตรา 254 แล้ว จะลงโทษนายฟองจำเลยที่ 1 ฐานวิวาทต่อสู้กันในถนนหลวงโดยที่ฟ้องโจทก์ได้กล่าวบรรยายการกระทำผิดของจำเลยฐานวิวาททำร้ายร่างกายซึ่งกันและกันในถนนหลวงไว้ แต่มิได้อ้าง ม. 335(6) อันเป็นบทลงโทษมา ได้หรือไม่นั้น เห็นว่า ความผิดฐานประทุษร้ายต่อร่างกายกับความผิดฐานวิวาทต่อสู้กันในถนนหลวงหรือในที่สาธารณสถาน เป็นความผิดคนละประเภทและบทบัญญัติความผิดก็คนละหมวดหมู่กัน เมื่อโจทก์มิได้ขอให้ลงโทษจำเลยตาม มาตรา 335(6) มาด้วยจึงลงโทษนายฟองจำเลยที่ 1 ไม่ได้พิพากษายืน(นนทประชา-นนทปัญญา-ดุลยการณ์โกวิท)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ