คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 150/2528หลักกฎหมาย: โจทก์ฟ้องจำเลยในข้อหาความผิดต่อ พระราชบัญญัติป่าไม้ต่อสู้ขัดขวางและพยายามฆ่าเจ้าพนักงาน ในความผิดต่อ พระราชบัญญัติป่าไม้จำเลยให้การรับสารภาพ ศาลชั้นต้นพิพากษา ลงโทษจำเลย และริบรถยนต์ของกลาง จำเลยมิได้อุทธรณ์ขอให้ริบของกลาง ดังนั้น คดีเฉพาะกระทงความผิดตามพระราชบัญญัติป่าไม้ จึงเป็นอันยุติตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น ไม่ชอบที่ศาลอุทธรณ์จะพิพากษาแก้คำพิพากษาศาลชั้นต้นเป็นไม่ริบรถยนต์ของกลางโจทก์ฟ้องว่า จำเลยทั้งสองกระทำผิดกฎหมายหลายกรรม คือจำเลยทั้งสองได้ร่วมกับเก็บหาถ่านไม้อันเป็นของป่าหวงห้าม จำนวน10 กระสอบ ปริมาตร 1.25 ลูกบาศก์เมตรโดยไม่ได้รับอนุญาต และร่วมกันมีถ่านไม้ดังกล่าวไว้ในความครอบครองเกินปริมาณที่รัฐมนตรีกำหนด และขณะที่พลตำรวจสฤษดิ์กับพวกเข้าทำการจับกุม จำเลยทั้งสองได้ต่อสู้ขัดขวางโดยจำเลยทั้งสองขับรถยนต์หลบหนีและผลักกระสอบถ่านลงใส่พลตำรวจสฤษดิ์กับพวกขณะขับรถจักรยานยนต์ไล่ติดตามจับกุมด้วยความเร็วสูงและในระยะกระชั้นชิด จำเลยทั้งสองย่อมเล็งเห็นผลได้ว่าการกระทำของจำเลยทั้งสองอาจเป็นเหตุให้พลตำรวจสฤษดิ์กับพวกถึงแก่ความตายได้ แต่เพราะพลตำรวจสฤษดิ์กับพวกต่างหลบเสียทันจึงไม่ถึงแก่ความตาย ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติป่าไม้ พ.ศ. 2484 มาตรา 29, 29 ทวิ, 71 ทวิ, 72, 74พระราชบัญญัติป่าไม้ (ฉบับที่ 3) พ.ศ. 2494 มาตรา 11 พระราชบัญญัติป่าไม้(ฉบับที่ 6) พ.ศ. 2522 มาตรา 5, 6, 9 พระราชกฤษฎีกากำหนดของป่าหวงห้ามพ.ศ. 2505 มาตรา 4 ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288, 289, 138, 80, 83, 32, 91 ริบถ่านไม้และรถยนต์ของกลางจำเลยทั้งสองให้การรับสารภาพข้อหาความผิดต่อพระราชบัญญัติป่าไม้ส่วนข้อหาอื่นให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยทั้งสองตามพระราชบัญญัติป่าไม้กับลงโทษฐานพยายามฆ่าเจ้าพนักงานและให้ลงโทษจำเลยที่ 1 ฐานต่อสู้ขัดขวางเจ้าพนักงานอีกระทงหนึ่งด้วย รถยนต์ของกลางให้ริบจำเลยทั้งสองอุทธรณ์เฉพาะข้อหาต่อสู้ขัดขวางและพยายามฆ่าเจ้าพนักงานศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยทั้งสองมีความผิดฐานต่อสู้ขัดขวางเจ้าพนักงานและฐานพยายามทำร้ายเจ้าพนักงาน การกระทำของจำเลยเป็นกรรมเดียวผิดกฎหมายหลายบท ให้ลงโทษฐานพยายามทำร้ายเจ้าพนักงานซึ่งเป็นบทหนัก และให้คืนรถยนต์ของกลางแก่จำเลยที่ 1โจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยข้อกฎหมายว่า ที่ศาลอุทธรณ์พิพากษาไม่ริบรถยนต์ของกลางเป็นการชอบด้วยกฎหมายหรือไม่ ศาลฎีกาเห็นว่า โจทก์ฟ้องจำเลยทั้งสองในข้อหาความผิดต่อพระราชบัญญัติป่าไม้กระทงหนึ่ง และความผิดต่อพระราชบัญญัติป่าไม้นั้น จำเลยทั้งสองให้การรับสารภาพตามฟ้อง ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยทั้งสองและริบรถยนต์ของกลาง จำเลยทั้งสองมิได้อุทธรณ์โต้แย้งคำพิพากษาศาลชั้นต้นที่ให้ริบของกลาง ดังนั้นคดีเฉพาะกระทงความผิดตามพระราชบัญญัติป่าไม้จึงเป็นอันยุติตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น ไม่ชอบที่ศาลอุทธรณ์จะพิพากษาแก้คำพิพากษาศาลชั้นต้นเป็นไม่ริบรถยนต์ของกลางพิพากษาแก้เป็นว่า ให้ริบรถยนต์ของกลางตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นนอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 150/2528อัยการอุทัยธานีโจทก์นายตี๋ มงคลศิริ กับพวกจำเลย ป.อ. ม. 193 ป.วิ.อ. ม. 33โจทก์ฟ้องจำเลยในข้อหาความผิดต่อ พระราชบัญญัติป่าไม้ต่อสู้ขัดขวางและพยายามฆ่าเจ้าพนักงาน ในความผิดต่อ พระราชบัญญัติป่าไม้จำเลยให้การรับสารภาพ ศาลชั้นต้นพิพากษา ลงโทษจำเลย และริบรถยนต์ของกลาง จำเลยมิได้อุทธรณ์ขอให้ริบของกลาง ดังนั้น คดีเฉพาะกระทงความผิดตามพระราชบัญญัติป่าไม้ จึงเป็นอันยุติตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น ไม่ชอบที่ศาลอุทธรณ์จะพิพากษาแก้คำพิพากษาศาลชั้นต้นเป็นไม่ริบรถยนต์ของกลางโจทก์ฟ้องว่า จำเลยทั้งสองกระทำผิดกฎหมายหลายกรรม คือจำเลยทั้งสองได้ร่วมกับเก็บหาถ่านไม้อันเป็นของป่าหวงห้าม จำนวน10 กระสอบ ปริมาตร 1.25 ลูกบาศก์เมตรโดยไม่ได้รับอนุญาต และร่วมกันมีถ่านไม้ดังกล่าวไว้ในความครอบครองเกินปริมาณที่รัฐมนตรีกำหนด และขณะที่พลตำรวจสฤษดิ์กับพวกเข้าทำการจับกุม จำเลยทั้งสองได้ต่อสู้ขัดขวางโดยจำเลยทั้งสองขับรถยนต์หลบหนีและผลักกระสอบถ่านลงใส่พลตำรวจสฤษดิ์กับพวกขณะขับรถจักรยานยนต์ไล่ติดตามจับกุมด้วยความเร็วสูงและในระยะกระชั้นชิด จำเลยทั้งสองย่อมเล็งเห็นผลได้ว่าการกระทำของจำเลยทั้งสองอาจเป็นเหตุให้พลตำรวจสฤษดิ์กับพวกถึงแก่ความตายได้ แต่เพราะพลตำรวจสฤษดิ์กับพวกต่างหลบเสียทันจึงไม่ถึงแก่ความตาย ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติป่าไม้ พ.ศ. 2484 มาตรา 29, 29 ทวิ, 71 ทวิ, 72, 74พระราชบัญญัติป่าไม้ (ฉบับที่ 3) พ.ศ. 2494 มาตรา 11 พระราชบัญญัติป่าไม้(ฉบับที่ 6) พ.ศ. 2522 มาตรา 5, 6, 9 พระราชกฤษฎีกากำหนดของป่าหวงห้ามพ.ศ. 2505 มาตรา 4 ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288, 289, 138, 80, 83, 32, 91 ริบถ่านไม้และรถยนต์ของกลางจำเลยทั้งสองให้การรับสารภาพข้อหาความผิดต่อพระราชบัญญัติป่าไม้ส่วนข้อหาอื่นให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยทั้งสองตามพระราชบัญญัติป่าไม้กับลงโทษฐานพยายามฆ่าเจ้าพนักงานและให้ลงโทษจำเลยที่ 1 ฐานต่อสู้ขัดขวางเจ้าพนักงานอีกระทงหนึ่งด้วย รถยนต์ของกลางให้ริบจำเลยทั้งสองอุทธรณ์เฉพาะข้อหาต่อสู้ขัดขวางและพยายามฆ่าเจ้าพนักงานศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยทั้งสองมีความผิดฐานต่อสู้ขัดขวางเจ้าพนักงานและฐานพยายามทำร้ายเจ้าพนักงาน การกระทำของจำเลยเป็นกรรมเดียวผิดกฎหมายหลายบท ให้ลงโทษฐานพยายามทำร้ายเจ้าพนักงานซึ่งเป็นบทหนัก และให้คืนรถยนต์ของกลางแก่จำเลยที่ 1โจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยข้อกฎหมายว่า ที่ศาลอุทธรณ์พิพากษาไม่ริบรถยนต์ของกลางเป็นการชอบด้วยกฎหมายหรือไม่ ศาลฎีกาเห็นว่า โจทก์ฟ้องจำเลยทั้งสองในข้อหาความผิดต่อพระราชบัญญัติป่าไม้กระทงหนึ่ง และความผิดต่อพระราชบัญญัติป่าไม้นั้น จำเลยทั้งสองให้การรับสารภาพตามฟ้อง ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยทั้งสองและริบรถยนต์ของกลาง จำเลยทั้งสองมิได้อุทธรณ์โต้แย้งคำพิพากษาศาลชั้นต้นที่ให้ริบของกลาง ดังนั้นคดีเฉพาะกระทงความผิดตามพระราชบัญญัติป่าไม้จึงเป็นอันยุติตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น ไม่ชอบที่ศาลอุทธรณ์จะพิพากษาแก้คำพิพากษาศาลชั้นต้นเป็นไม่ริบรถยนต์ของกลางพิพากษาแก้เป็นว่า ให้ริบรถยนต์ของกลางตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นนอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์(มาโนช เพียรสนอง-อาจ ปัญญาดิลก-วุฒิ ยุววิทยาพาณิชย์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยทั้งสองกระทำผิดกฎหมายหลายกรรม คือจำเลยทั้งสองได้ร่วมกับเก็บหาถ่านไม้อันเป็นของป่าหวงห้าม จำนวน10 กระสอบ ปริมาตร 1.25 ลูกบาศก์เมตรโดยไม่ได้รับอนุญาต และร่วมกันมีถ่านไม้ดังกล่าวไว้ในความครอบครองเกินปริมาณที่รัฐมนตรีกำหนด และขณะที่พลตำรวจสฤษดิ์กับพวกเข้าทำการจับกุม จำเลยทั้งสองได้ต่อสู้ขัดขวางโดยจำเลยทั้งสองขับรถยนต์หลบหนีและผลักกระสอบถ่านลงใส่พลตำรวจสฤษดิ์กับพวกขณะขับรถจักรยานยนต์ไล่ติดตามจับกุมด้วยความเร็วสูงและในระยะกระชั้นชิด จำเลยทั้งสองย่อมเล็งเห็นผลได้ว่าการกระทำของจำเลยทั้งสองอาจเป็นเหตุให้พลตำรวจสฤษดิ์กับพวกถึงแก่ความตายได้ แต่เพราะพลตำรวจสฤษดิ์กับพวกต่างหลบเสียทันจึงไม่ถึงแก่ความตาย ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติป่าไม้ พ.ศ. 2484 มาตรา 29, 29 ทวิ, 71 ทวิ, 72, 74พระราชบัญญัติป่าไม้ (ฉบับที่ 3) พ.ศ. 2494 มาตรา 11 พระราชบัญญัติป่าไม้(ฉบับที่ 6) พ.ศ. 2522 มาตรา 5, 6, 9 พระราชกฤษฎีกากำหนดของป่าหวงห้ามพ.ศ. 2505 มาตรา 4 ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288, 289, 138, 80, 83, 32, 91 ริบถ่านไม้และรถยนต์ของกลางจำเลยทั้งสองให้การรับสารภาพข้อหาความผิดต่อพระราชบัญญัติป่าไม้ส่วนข้อหาอื่นให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยทั้งสองตามพระราชบัญญัติป่าไม้กับลงโทษฐานพยายามฆ่าเจ้าพนักงานและให้ลงโทษจำเลยที่ 1 ฐานต่อสู้ขัดขวางเจ้าพนักงานอีกระทงหนึ่งด้วย รถยนต์ของกลางให้ริบจำเลยทั้งสองอุทธรณ์เฉพาะข้อหาต่อสู้ขัดขวางและพยายามฆ่าเจ้าพนักงานศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยทั้งสองมีความผิดฐานต่อสู้ขัดขวางเจ้าพนักงานและฐานพยายามทำร้ายเจ้าพนักงาน การกระทำของจำเลยเป็นกรรมเดียวผิดกฎหมายหลายบท ให้ลงโทษฐานพยายามทำร้ายเจ้าพนักงานซึ่งเป็นบทหนัก และให้คืนรถยนต์ของกลางแก่จำเลยที่ 1โจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยข้อกฎหมายว่า ที่ศาลอุทธรณ์พิพากษาไม่ริบรถยนต์ของกลางเป็นการชอบด้วยกฎหมายหรือไม่ ศาลฎีกาเห็นว่า โจทก์ฟ้องจำเลยทั้งสองในข้อหาความผิดต่อพระราชบัญญัติป่าไม้กระทงหนึ่ง และความผิดต่อพระราชบัญญัติป่าไม้นั้น จำเลยทั้งสองให้การรับสารภาพตามฟ้อง ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยทั้งสองและริบรถยนต์ของกลาง จำเลยทั้งสองมิได้อุทธรณ์โต้แย้งคำพิพากษาศาลชั้นต้นที่ให้ริบของกลาง ดังนั้นคดีเฉพาะกระทงความผิดตามพระราชบัญญัติป่าไม้จึงเป็นอันยุติตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น ไม่ชอบที่ศาลอุทธรณ์จะพิพากษาแก้คำพิพากษาศาลชั้นต้นเป็นไม่ริบรถยนต์ของกลางพิพากษาแก้เป็นว่า ให้ริบรถยนต์ของกลางตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นนอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 150/2528อัยการอุทัยธานีโจทก์นายตี๋ มงคลศิริ กับพวกจำเลย ป.อ. ม. 193 ป.วิ.อ. ม. 33โจทก์ฟ้องจำเลยในข้อหาความผิดต่อ พระราชบัญญัติป่าไม้ต่อสู้ขัดขวางและพยายามฆ่าเจ้าพนักงาน ในความผิดต่อ พระราชบัญญัติป่าไม้จำเลยให้การรับสารภาพ ศาลชั้นต้นพิพากษา ลงโทษจำเลย และริบรถยนต์ของกลาง จำเลยมิได้อุทธรณ์ขอให้ริบของกลาง ดังนั้น คดีเฉพาะกระทงความผิดตามพระราชบัญญัติป่าไม้ จึงเป็นอันยุติตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น ไม่ชอบที่ศาลอุทธรณ์จะพิพากษาแก้คำพิพากษาศาลชั้นต้นเป็นไม่ริบรถยนต์ของกลางโจทก์ฟ้องว่า จำเลยทั้งสองกระทำผิดกฎหมายหลายกรรม คือจำเลยทั้งสองได้ร่วมกับเก็บหาถ่านไม้อันเป็นของป่าหวงห้าม จำนวน10 กระสอบ ปริมาตร 1.25 ลูกบาศก์เมตรโดยไม่ได้รับอนุญาต และร่วมกันมีถ่านไม้ดังกล่าวไว้ในความครอบครองเกินปริมาณที่รัฐมนตรีกำหนด และขณะที่พลตำรวจสฤษดิ์กับพวกเข้าทำการจับกุม จำเลยทั้งสองได้ต่อสู้ขัดขวางโดยจำเลยทั้งสองขับรถยนต์หลบหนีและผลักกระสอบถ่านลงใส่พลตำรวจสฤษดิ์กับพวกขณะขับรถจักรยานยนต์ไล่ติดตามจับกุมด้วยความเร็วสูงและในระยะกระชั้นชิด จำเลยทั้งสองย่อมเล็งเห็นผลได้ว่าการกระทำของจำเลยทั้งสองอาจเป็นเหตุให้พลตำรวจสฤษดิ์กับพวกถึงแก่ความตายได้ แต่เพราะพลตำรวจสฤษดิ์กับพวกต่างหลบเสียทันจึงไม่ถึงแก่ความตาย ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติป่าไม้ พ.ศ. 2484 มาตรา 29, 29 ทวิ, 71 ทวิ, 72, 74พระราชบัญญัติป่าไม้ (ฉบับที่ 3) พ.ศ. 2494 มาตรา 11 พระราชบัญญัติป่าไม้(ฉบับที่ 6) พ.ศ. 2522 มาตรา 5, 6, 9 พระราชกฤษฎีกากำหนดของป่าหวงห้ามพ.ศ. 2505 มาตรา 4 ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288, 289, 138, 80, 83, 32, 91 ริบถ่านไม้และรถยนต์ของกลางจำเลยทั้งสองให้การรับสารภาพข้อหาความผิดต่อพระราชบัญญัติป่าไม้ส่วนข้อหาอื่นให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยทั้งสองตามพระราชบัญญัติป่าไม้กับลงโทษฐานพยายามฆ่าเจ้าพนักงานและให้ลงโทษจำเลยที่ 1 ฐานต่อสู้ขัดขวางเจ้าพนักงานอีกระทงหนึ่งด้วย รถยนต์ของกลางให้ริบจำเลยทั้งสองอุทธรณ์เฉพาะข้อหาต่อสู้ขัดขวางและพยายามฆ่าเจ้าพนักงานศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยทั้งสองมีความผิดฐานต่อสู้ขัดขวางเจ้าพนักงานและฐานพยายามทำร้ายเจ้าพนักงาน การกระทำของจำเลยเป็นกรรมเดียวผิดกฎหมายหลายบท ให้ลงโทษฐานพยายามทำร้ายเจ้าพนักงานซึ่งเป็นบทหนัก และให้คืนรถยนต์ของกลางแก่จำเลยที่ 1โจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยข้อกฎหมายว่า ที่ศาลอุทธรณ์พิพากษาไม่ริบรถยนต์ของกลางเป็นการชอบด้วยกฎหมายหรือไม่ ศาลฎีกาเห็นว่า โจทก์ฟ้องจำเลยทั้งสองในข้อหาความผิดต่อพระราชบัญญัติป่าไม้กระทงหนึ่ง และความผิดต่อพระราชบัญญัติป่าไม้นั้น จำเลยทั้งสองให้การรับสารภาพตามฟ้อง ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยทั้งสองและริบรถยนต์ของกลาง จำเลยทั้งสองมิได้อุทธรณ์โต้แย้งคำพิพากษาศาลชั้นต้นที่ให้ริบของกลาง ดังนั้นคดีเฉพาะกระทงความผิดตามพระราชบัญญัติป่าไม้จึงเป็นอันยุติตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น ไม่ชอบที่ศาลอุทธรณ์จะพิพากษาแก้คำพิพากษาศาลชั้นต้นเป็นไม่ริบรถยนต์ของกลางพิพากษาแก้เป็นว่า ให้ริบรถยนต์ของกลางตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นนอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์(มาโนช เพียรสนอง-อาจ ปัญญาดิลก-วุฒิ ยุววิทยาพาณิชย์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ