phoneee/thai-legal-corpus huggingface dataset:
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2019/2492หลักกฎหมาย: โจทก์ฟ้องจำเลยฐานทำร้ายร่างกาย ศาลชั้นต้นพิพากษาแล้วภายหลังผู้ถูกทำร้ายถึงแก่ความตาย โจทก์จะฟ้องจำเลยใหม่ฐานฆ่าคนตายอีกไม่ได้ ไม่ว่าคดีเดิมที่ศาลชั้นต้นพิพากษาแล้วจะถึงที่สุดเด็ดขาดแล้วหรือไม่ก็ดี เพราะการกระทำอันเดียวกันนั้นโจทก์ได้ฟ้อง และศาลได้พิพากษาแล้วคดีดังกล่าวหากศาลชั้นต้นยังมิได้พิพากษา โจทก์ได้แต่จะขอแก้ฟ้องตามมาตรา 163 ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญาหากศาลชั้นต้นพิพากษาแล้ว โจทก์ก็ขอแก้ฟ้องไม่ได้ประชุมใหญ่ครั้งที่ 27/92 ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2019/2492อัยการอุทัยธานีโจทก์นายไสว เก็งเกตุ ที่ 1 นายแกะ เก็งเกตุ ที่ 2จำเลยนายคอน จุลมุลิ ที่ 3จำเลย ป.วิ.อ. ม. 39 (4), ม. 163โจทก์ฟ้องจำเลยฐานทำร้ายร่างกาย ศาลชั้นต้นพิพากษาแล้วภายหลังผู้ถูกทำร้ายถึงแก่ความตาย โจทก์จะฟ้องจำเลยใหม่ฐานฆ่าคนตายอีกไม่ได้ ไม่ว่าคดีเดิมที่ศาลชั้นต้นพิพากษาแล้วจะถึงที่สุดเด็ดขาดแล้วหรือไม่ก็ดี เพราะการกระทำอันเดียวกันนั้นโจทก์ได้ฟ้อง และศาลได้พิพากษาแล้วคดีดังกล่าวหากศาลชั้นต้นยังมิได้พิพากษา โจทก์ได้แต่จะขอแก้ฟ้องตามมาตรา 163 ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญาหากศาลชั้นต้นพิพากษาแล้ว โจทก์ก็ขอแก้ฟ้องไม่ได้ประชุมใหญ่ครั้งที่ 27/92(จำรูญเนติศาสตร์-มนูภันย์วิมลสาร-ดุลยทัณฑ์ชนาณัติ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2019/2492อัยการอุทัยธานีโจทก์นายไสว เก็งเกตุ ที่ 1 นายแกะ เก็งเกตุ ที่ 2จำเลยนายคอน จุลมุลิ ที่ 3จำเลย ป.วิ.อ. ม. 39 (4), ม. 163โจทก์ฟ้องจำเลยฐานทำร้ายร่างกาย ศาลชั้นต้นพิพากษาแล้วภายหลังผู้ถูกทำร้ายถึงแก่ความตาย โจทก์จะฟ้องจำเลยใหม่ฐานฆ่าคนตายอีกไม่ได้ ไม่ว่าคดีเดิมที่ศาลชั้นต้นพิพากษาแล้วจะถึงที่สุดเด็ดขาดแล้วหรือไม่ก็ดี เพราะการกระทำอันเดียวกันนั้นโจทก์ได้ฟ้อง และศาลได้พิพากษาแล้วคดีดังกล่าวหากศาลชั้นต้นยังมิได้พิพากษา โจทก์ได้แต่จะขอแก้ฟ้องตามมาตรา 163 ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญาหากศาลชั้นต้นพิพากษาแล้ว โจทก์ก็ขอแก้ฟ้องไม่ได้ประชุมใหญ่ครั้งที่ 27/92(จำรูญเนติศาสตร์-มนูภันย์วิมลสาร-ดุลยทัณฑ์ชนาณัติ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 631/2464หลักกฎหมาย: ในเรื่องขายฝาก กรรมสิทธิในที่ดินยังคงอยู่แก่ผู้ขายฝาก ถ้าผู้ขายฝากแพ้คดีถึงยึดทรัพย์ เจ้าณี่ผู้ขายฝากมีอำนาจยึดที่ดินรายนั้นได้ แต่เมื่อจะไม่ให้เปนการตัดสิทธิของผู้รับขายฝากซึ่งมีอำนาจอยู่ในทรัพย์นั้นก่อน ผู้ยึดจะต้องไถ่ที่นั้นมาในนามของผู้ขายฝาก มิฉนั้นจะต้องรับผิดชอบในค่าผลประโยชน์ที่ผู้รับซื้อฝากควรจะได้ แต่ได้ขาดไปเพราะการยึดนั้น ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 631/2464 ป.วิ.พ. ในเรื่องขายฝาก กรรมสิทธิในที่ดินยังคงอยู่แก่ผู้ขายฝาก ถ้าผู้ขายฝากแพ้คดีถึงยึดทรัพย์ เจ้าณี่ผู้ขายฝากมีอำนาจยึดที่ดินรายนั้นได้ แต่เมื่อจะไม่ให้เปนการตัดสิทธิของผู้รับขายฝากซึ่งมีอำนาจอยู่ในทรัพย์นั้นก่อน ผู้ยึดจะต้องไถ่ที่นั้นมาในนามของผู้ขายฝาก มิฉนั้นจะต้องรับผิดชอบในค่าผลประโยชน์ที่ผู้รับซื้อฝากควรจะได้ แต่ได้ขาดไปเพราะการยึดนั้น()ศาลขั้นต้น - ศาลอุทธรณ์ - แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ในเรื่องขายฝาก กรรมสิทธิในที่ดินยังคงอยู่แก่ผู้ขายฝาก ถ้าผู้ขายฝากแพ้คดีถึงยึดทรัพย์ เจ้าณี่ผู้ขายฝากมีอำนาจยึดที่ดินรายนั้นได้ แต่เมื่อจะไม่ให้เปนการตัดสิทธิของผู้รับขายฝากซึ่งมีอำนาจอยู่ในทรัพย์นั้นก่อน ผู้ยึดจะต้องไถ่ที่นั้นมาในนามของผู้ขายฝาก มิฉนั้นจะต้องรับผิดชอบในค่าผลประโยชน์ที่ผู้รับซื้อฝากควรจะได้ แต่ได้ขาดไปเพราะการยึดนั้น ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 631/2464 ป.วิ.พ. ในเรื่องขายฝาก กรรมสิทธิในที่ดินยังคงอยู่แก่ผู้ขายฝาก ถ้าผู้ขายฝากแพ้คดีถึงยึดทรัพย์ เจ้าณี่ผู้ขายฝากมีอำนาจยึดที่ดินรายนั้นได้ แต่เมื่อจะไม่ให้เปนการตัดสิทธิของผู้รับขายฝากซึ่งมีอำนาจอยู่ในทรัพย์นั้นก่อน ผู้ยึดจะต้องไถ่ที่นั้นมาในนามของผู้ขายฝาก มิฉนั้นจะต้องรับผิดชอบในค่าผลประโยชน์ที่ผู้รับซื้อฝากควรจะได้ แต่ได้ขาดไปเพราะการยึดนั้น()ศาลขั้นต้น - ศาลอุทธรณ์ - แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุหมายเหตุ: 119386. คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 630/2464 พิมพ์คำพิพากษาฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 630/2464()แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
พระราชกฤษฎีกาเปลี่ยนชื่อเทศบาลตำบลท่าพริกเป็นเทศบาลตำบลท่าพริกเนินทรายพ.ศ. ๒๕๔๓ ภูมิพลอดุลยเดชป.ร.ให้ไว้ ณวันที่ ๒๓ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๔๓เป็นปีที่๕๕ ในรัชกาลปัจจุบันพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชมีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่าโดยที่เป็นการสมควรเปลี่ยนชื่อเทศบาลตำบลท่าพริกเป็นเทศบาลตำบลท่าพริกเนินทรายอาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๒๒๑ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย และมาตรา ๑๒ แห่งพระราชบัญญัติเทศบาล พ.ศ. ๒๔๙๖ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติเทศบาล (ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๔๙๙ จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้มาตรา ๑พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า พระราชกฤษฎีกาเปลี่ยนชื่อเทศบาลตำบลท่าพริกเป็นเทศบาลตำบลท่าพริกเนินทราย พ.ศ. ๒๕๔๓มาตรา ๒[๑] พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา ๓ให้เปลี่ยนชื่อเทศบาลตำบลท่าพริก ในอำเภอเมืองตราด จังหวัดตราด เป็น เทศบาลตำบลท่าพริกเนินทรายมาตรา ๔ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้ผู้รับสนองพระบรมราชโองการชวน หลีกภัยนายกรัฐมนตรีหมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือเนื่องจากเทศบาลตำบลท่าพริก ซึ่งเดิมเป็นสุขาภิบาลจัดตั้งขึ้นโดยประกาศกระทรวงมหาดไทยเรื่อง จัดตั้งสุขาภิบาลท่าพริก อำเภอเมืองตราด จังหวัดตราด ลงวันที่ ๑๒ กรกฎาคม๒๕๓๖ และได้ยกฐานะเป็นเทศบาลตำบลโดยพระราชบัญญัติเปลี่ยนแปลงฐานะของสุขาภิบาลเป็นเทศบาลพ.ศ. ๒๕๔๒ มีเขตของเทศบาลครอบคลุมพื้นที่ตำบลท่าพริก และตำบลเนินทรายสมควรเปลี่ยนชื่อเทศบาลตำบลท่าพริกเสียใหม่ เป็นเทศบาลตำบลท่าพริกเนินทราย จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้ปิติวรรณ/ปรับปรุง๑๓ เมษายน ๒๕๖๓ปาจรีย์/ตรวจ๖ ตุลาคม ๒๕๖๓[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๑๗/ตอนที่ ๘๔ ก/หน้า ๓/๑๑ กันยายน ๒๕๔๓
พระราชกฤษฎีกาพระราชกฤษฎีกาถอนสภาพการเป็นสาธารณสมบัติของแผ่นดินที่ใช้เพื่อประโยชน์ของแผ่นดินโดยเฉพาะของที่ราชพัสดุในท้องที่ตำบลเขาย้อยอำเภอเขาย้อย จังหวัดเพชรบุรีพ.ศ.๒๕๓๑ ภูมิพลอดุลยเดชป.ร.ให้ไว้ณ วันที่ ๒๓ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๓๑เป็นปีที่๔๓ ในรัชกาลปัจจุบันพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชมีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่าโดยที่เป็นการสมควรถอนสภาพการเป็นสาธารณสมบัติของแผ่นดินที่ใช้เพื่อประโยชน์ของแผ่นดินโดยเฉพาะของที่ราชพัสดุในท้องที่ตำบลเขาย้อย อำเภอเขาย้อย จังหวัดเพชรบุรีอาศัยอำนาจตามความในมาตรา๑๕๙ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย และมาตรา ๙ แห่งพระราชบัญญัติที่ราชพัสดุ พ.ศ.๒๕๑๘ จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ดังต่อไปนี้มาตรา ๑ พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า พระราชกฤษฎีกาถอนสภาพการเป็นสาธารณสมบัติของแผ่นดินที่ใช้เพื่อประโยชน์ของแผ่นดินโดยเฉพาะของที่ราชพัสดุในท้องที่ตำบลเขาย้อย อำเภอเขาย้อย จังหวัดเพชรบุรี พ.ศ.๒๕๓๑มาตรา ๒[๑] พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา ๓ให้ถอนสภาพการเป็นสาธารณสมบัติของแผ่นดินที่ใช้เพื่อประโยชน์ของแผ่นดินโดยเฉพาะของที่ราชพัสดุแปลงหมายเลขทะเบียนที่ พบ. ๑๖๙ โฉนดที่ดินเลขที่ ๖๙๓๖เนื้อที่ทั้งหมดประมาณ ๓๖ ไร่ ๓ งาน ๙๘ ตารางวา บางส่วน โดยมีเนื้อที่ประมาณ ๔ ไร่๒ งาน ๙๙ ตารางวา ในท้องที่ตำบลเขาย้อย อำเภอเขาย้อย จังหวัดเพชรบุรีภายในแนวเขตตามแผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกานี้มาตรา ๔ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ พลเอก ชาติชาย ชุณหะวัณนายกรัฐมนตรีแผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกาถอนสภาพการเป็นสาธารณสมบัติของแผ่นดินที่ใช้เพื่อประโยชน์ของแผ่นดินโดยเฉพาะของที่ราชพัสดุในท้องที่ตำบลเขาย้อยอำเภอเขาย้อย จังหวัดเพชรบุรีพ.ศ.๒๕๓๑ [ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย]หมายเหตุ:- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือเนื่องจากที่ราชพัสดุ แปลงหมายเลขทะเบียนที่ พบ. ๑๖๙โฉนดที่ดินเลขที่ ๖๙๓๖ เนื้อที่ทั้งหมดประมาณ ๓๖ ไร่ ๓งาน ๙๘ ตารางวา ในท้องที่ตำบลเขาย้อย อำเภอเขาย้อย จังหวัดเพชรบุรีมีสภาพเป็นสาธารณสมบัติของแผ่นดินที่ใช้เพื่อประโยชน์ของแผ่นดินโดยเฉพาะและอยู่ในความครอบครองดูแลและใช้ประโยชน์ในราชการของกรมการปกครอง กระทรวงมหาดไทยแต่โดยที่ในปัจจุบันบริเวณบางส่วนของที่ราชพัสดุแปลงดังกล่าว ซึ่งมีเนื้อที่ประมาณ๔ ไร่ ๒ งาน ๙๙ ตารางวา กรมการปกครอง กระทรวงมหาดไทยได้เลิกใช้เพื่อประโยชน์ของแผ่นดินโดยเฉพาะและไม่ประสงค์จะสงวนไว้ใช้เพื่อประโยชน์เช่นนั้นอีกต่อไปและวัดเขาย้อย จังหวัดเพชรบุรี ได้ขอใช้ประโยชน์ในที่ดินดังกล่าวเพื่อกิจการศาสนาสมควรถอนสภาพการเป็นสาธารณสมบัติของแผ่นดินที่ใช้เพื่อประโยชน์ของแผ่นดินโดยเฉพาะของที่ราชพัสดุแปลงดังกล่าวบางส่วนตามมาตรา ๙ แห่งพระราชบัญญัติที่ราชพัสดุ พ.ศ.๒๕๑๘ เพื่อดำเนินการโอนกรรมสิทธิ์ที่ดินดังกล่าวให้แก่วัดเขาย้อยจังหวัดเพชรบุรี ต่อไป จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้มณฑาทิพย์/พิมพ์๓กันยายน ๒๕๔๖ศุภสรณ์/นวพรแก้ไข๕กันยายน ๒๕๔๖A+B+C[๑]รก.๒๕๓๑/๒๓๕/๒๓พ/๒๘ ธันวาคม ๒๕๓๑
ประกาศคณะกรรมการกิจการกระจายเสียงกิจการโทรทัศน์และกิจการโทรคมนาคมแห่งชาติเรื่อง มาตรฐานทางเทคนิคของเครื่องโทรคมนาคมและอุปกรณ์ด้านความเข้ากันได้ทางแม่เหล็กไฟฟ้า โดยที่เป็นการสมควรปรับปรุงประกาศคณะกรรมการกิจการกระจายเสียงกิจการโทรทัศน์ และกิจการโทรคมนาคมแห่งชาติ ว่าด้วยมาตรฐานทางเทคนิคของเครื่องโทรคมนาคมและอุปกรณ์ เรื่อง มาตรฐานทางเทคนิคด้านความเข้ากันได้ทางแม่เหล็กไฟฟ้าพ.ศ. ๒๕๕๕ เพื่อให้สอดคล้องกับเทคโนโลยีและสภาวการณ์ปัจจุบันอาศัยอำนาจตามความในมาตรา๒๗ (๑๐) และ (๒๔) แห่งพระราชบัญญัติองค์กรจัดสรรคลื่นความถี่และกำกับการประกอบกิจการวิทยุกระจายเสียงวิทยุโทรทัศน์ และกิจการโทรคมนาคม พ.ศ. ๒๕๕๓ ประกอบมาตรา ๓๒ แห่งพระราชบัญญัติการประกอบกิจการโทรคมนาคมพ.ศ. ๒๕๔๔ คณะกรรมการกิจการกระจายเสียง กิจการโทรทัศน์ และกิจการโทรคมนาคมแห่งชาติจึงออกประกาศไว้ ดังต่อไปนี้ข้อ ๑[๑] ประกาศนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปข้อ๒ ให้ยกเลิกประกาศคณะกรรมการกิจการกระจายเสียงกิจการโทรทัศน์ และกิจการโทรคมนาคมแห่งชาติ ว่าด้วยมาตรฐานทางเทคนิคของเครื่องโทรคมนาคมและอุปกรณ์เรื่อง มาตรฐานทางเทคนิคด้านความเข้ากันได้ทางแม่เหล็กไฟฟ้าพ.ศ. ๒๕๕๕ ลงวันที่ ๒๒ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๕ข้อ ๓ บรรดาประกาศระเบียบ ข้อบังคับ หรือคำสั่งอื่นใด ในส่วนที่ได้กำหนดไว้แล้วในประกาศนี้หรือซึ่งขัดหรือแย้งกับประกาศนี้ ให้ใช้ประกาศนี้แทนข้อ ๔ มาตรฐานทางเทคนิคของเครื่องโทรคมนาคมและอุปกรณ์ด้านความเข้ากันได้ทางแม่เหล็กไฟฟ้าให้เป็นไปตามมาตรฐานทางเทคนิคของเครื่องโทรคมนาคมและอุปกรณ์กสทช. มท. ๓๐๐๑ - ๒๕๖๑ แนบท้ายประกาศนี้ประกาศณ วันที่ ๑๒ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๖๑พลเอก สุกิจขมะสุนทรกรรมการกิจการกระจายเสียงกิจการโทรทัศน์และกิจการโทรคมนาคมแห่งชาติทำหน้าที่ประธานกรรมการกิจการกระจายเสียงกิจการโทรทัศน์และกิจการโทรคมนาคมแห่งชาติ[เอกสารแนบท้าย]๑.มาตรฐานทางเทคนิคของเครื่องโทรคมนาคมและอุปกรณ์ กสทช. มท. ๓๐๐๑ - ๒๕๖๑ ด้านความเข้ากันได้ทางแม่เหล็กไฟฟ้า(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)พัชรภรณ์/ธนบดี/จัดทำ๑๗ กันยายน ๒๕๖๓สุภาทิพย์/ตรวจ๒ ตุลาคม ๒๕๖๓[๑]ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๓๖/ตอนพิเศษ ๖๒ ง/หน้า ๒/๑๔ มีนาคม ๒๕๖๒
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 62100หลักกฎหมาย: ความว่า จำเลยที่ 1 ขอให้ศาลปล่อยชั่วคราวในระหว่างฎีกาโดยผู้ขอประกันได้เสนอบัญชีทรัพย์มาพร้อมคำร้องแล้วหมายเหตุ ระหว่างพิจารณา ผู้เสียหายขอเข้าเป็นโจทก์ร่วมศาลชั้นต้นอนุญาตศาลอุทธรณ์พิพากษายืนว่า จำเลยที่ 1 มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 357,83 จำคุก 2 ปี คำรับในชั้นจับกุมและสอบสวนของจำเลยที่ 1 เป็นประโยชน์แก่การพิจารณา ลดโทษให้หนึ่งในสามคงจำคุก 1 ปี 4 เดือน ฯลฯจำเลยที่ 1 ยื่นคำร้องดังกล่าว (อันดับ 93)ศาลชั้นต้นอนุญาตให้ปล่อยจำเลยที่ 1 ชั่วคราว และในชั้นอุทธรณ์ศาลชั้นต้นตีราคาประกัน 80,000 บาท (อันดับ 58)คำสั่งเป็นคดีต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง จำเลยที่ 1ยังมิได้ยื่นฎีกา จึงไม่อนุญาตให้ปล่อยชั่วคราวในชั้นนี้ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 2047/2531พนักงานอัยการ กรมอัยการโจทก์โจทก์ร่วมโจทก์นางสาวเรณู ลิ้มชื่นโจทก์นายกอบชัย ยังวัฒนา กับพวกจำเลยนายกอบชัย ยังวัฒนา จำเลยที่ 1ผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.อ. ม. 106, ม. 107, ม. 108, ม. 218ความว่า จำเลยที่ 1 ขอให้ศาลปล่อยชั่วคราวในระหว่างฎีกาโดยผู้ขอประกันได้เสนอบัญชีทรัพย์มาพร้อมคำร้องแล้วหมายเหตุ ระหว่างพิจารณา ผู้เสียหายขอเข้าเป็นโจทก์ร่วมศาลชั้นต้นอนุญาตศาลอุทธรณ์พิพากษายืนว่า จำเลยที่ 1 มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 357,83 จำคุก 2 ปี คำรับในชั้นจับกุมและสอบสวนของจำเลยที่ 1 เป็นประโยชน์แก่การพิจารณา ลดโทษให้หนึ่งในสามคงจำคุก 1 ปี 4 เดือน ฯลฯจำเลยที่ 1 ยื่นคำร้องดังกล่าว (อันดับ 93)ศาลชั้นต้นอนุญาตให้ปล่อยจำเลยที่ 1 ชั่วคราว และในชั้นอุทธรณ์ศาลชั้นต้นตีราคาประกัน 80,000 บาท (อันดับ 58)คำสั่งเป็นคดีต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง จำเลยที่ 1ยังมิได้ยื่นฎีกา จึงไม่อนุญาตให้ปล่อยชั่วคราวในชั้นนี้(สุนทร จันทรศักดิ์-ชูศักดิ์ บัณฑิตกุล-ครีภูมิ สุวรรณโรจน์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 2047/2531พนักงานอัยการ กรมอัยการโจทก์โจทก์ร่วมโจทก์นางสาวเรณู ลิ้มชื่นโจทก์นายกอบชัย ยังวัฒนา กับพวกจำเลยนายกอบชัย ยังวัฒนา จำเลยที่ 1ผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.อ. ม. 106, ม. 107, ม. 108, ม. 218ความว่า จำเลยที่ 1 ขอให้ศาลปล่อยชั่วคราวในระหว่างฎีกาโดยผู้ขอประกันได้เสนอบัญชีทรัพย์มาพร้อมคำร้องแล้วหมายเหตุ ระหว่างพิจารณา ผู้เสียหายขอเข้าเป็นโจทก์ร่วมศาลชั้นต้นอนุญาตศาลอุทธรณ์พิพากษายืนว่า จำเลยที่ 1 มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 357,83 จำคุก 2 ปี คำรับในชั้นจับกุมและสอบสวนของจำเลยที่ 1 เป็นประโยชน์แก่การพิจารณา ลดโทษให้หนึ่งในสามคงจำคุก 1 ปี 4 เดือน ฯลฯจำเลยที่ 1 ยื่นคำร้องดังกล่าว (อันดับ 93)ศาลชั้นต้นอนุญาตให้ปล่อยจำเลยที่ 1 ชั่วคราว และในชั้นอุทธรณ์ศาลชั้นต้นตีราคาประกัน 80,000 บาท (อันดับ 58)คำสั่งเป็นคดีต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง จำเลยที่ 1ยังมิได้ยื่นฎีกา จึงไม่อนุญาตให้ปล่อยชั่วคราวในชั้นนี้(สุนทร จันทรศักดิ์-ชูศักดิ์ บัณฑิตกุล-ครีภูมิ สุวรรณโรจน์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศสํานักงานคณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ที่ สบ. 51/2552เรื่อง การกําหนดค่าธรรมเนียมการยื่นแบบแสดงรายการข้อมูล การจดทะเบียน และการยื่นคําขอต่าง ๆ (ฉบับที่ 20)\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_ อาศัยอํานาจตามความในมาตรา 19(3) แห่งพระราชบัญญัติหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ พ.ศ. 2535 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ (ฉบับที่ 4) พ.ศ. 2551 อันเป็นพระราชบัญญัติที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจํากัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคล ซึ่งมาตรา 29 ประกอบกับมาตรา 33 มาตรา 34 มาตรา 41 มาตรา 43 มาตรา 44 และมาตรา 64 ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย บัญญัติให้กระทําได้โดยอาศัยอํานาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย สํานักงานออกข้อกําหนดไว้ดังต่อไปนี้ ข้อ 1 ให้ยกเลิกความในข้อ 25/1 แห่งประกาศสํานักงานคณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ ที่ สบ. 28/2547 เรื่อง การกําหนดค่าธรรมเนียมการยื่นแบบแสดงรายการข้อมูล การจดทะเบียน และการยื่นคําขอต่าง ๆ ลงวันที่ 7 กรกฎาคม พ.ศ. 2547 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยประกาศสํานักงานคณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ ที่ สบ. 3/2552 เรื่อง การกําหนดค่าธรรมเนียมการยื่นแบบแสดงรายการข้อมูลการจดทะเบียนและการยื่นคําขอต่าง ๆ (ฉบับที่ 18) ลงวันที่ 23 มกราคม พ.ศ. 2552 และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน "ข้อ 25/1 คําขอรับความเห็นชอบดังต่อไปนี้ คําขอละ 15,000 บาท โดยชําระค่าธรรมเนียมครั้งแรกในวันยื่นคําขอต่อสํานักงานเป็นจํานวนเงิน 5,000 บาท และชําระส่วนที่เหลือเป็นจํานวนเงิน 10,000 บาท ภายในสิบวันนับแต่วันที่สํานักงานแจ้งผลการพิจารณาในเบื้องต้นว่าผู้ขอรับความเห็นชอบมีคุณสมบัติและไม่มีลักษณะต้องห้าม(1) คําขอรับความเห็นชอบเป็นบุคคลที่มีรายชื่อในทะเบียนผู้มีคุณสมบัติเป็นผู้จัดการกองทุนตามประกาศสํานักงานคณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ว่าด้วยหลักเกณฑ์ เงื่อนไข และวิธีการในการแต่งตั้งและการปฏิบัติหน้าที่ของผู้จัดการกองทุน (2) คําขอรับความเห็นชอบเป็นบุคคลที่มีรายชื่อในทะเบียนผู้มีคุณสมบัติเป็นผู้จัดการกองทุนรวมอสังหาริมทรัพย์ตามประกาศสํานักงานคณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ว่าด้วยหลักเกณฑ์ เงื่อนไข และวิธีการในการให้ความเห็นชอบผู้จัดการกองทุนรวมอสังหาริมทรัพย์คําขอต่ออายุการให้ความเห็นชอบตามวรรคหนึ่ง คําขอละ 10,000 บาทคําขอหนังสือรับรองการให้ความเห็นชอบตามวรรคหนึ่ง คําขอละ 200 บาท" ข้อ 2 ประกาศนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2553 เป็นต้นไป ประกาศ ณ วันที่ 14 ตุลาคม พ.ศ. 2552 (นายธีระชัย ภูวนาถนรานุบาล) เลขาธิการ สํานักงานคณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_หมายเหตุ : เหตุผลในการออกประกาศฉบับนี้ คือ เพื่อปรับปรุงบทบัญญัติให้สอดคล้องกับการเปลี่ยนแปลงบทบัญญัติเกี่ยวกับผู้จัดการกองทุนจากการรักษาสถานะภาพเป็นการต่ออายุการให้ความเห็นชอบ จึงจําเป็นต้องออกประกาศนี้
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 470/2472หลักกฎหมาย: พยายามฆ่าคน ฟ้องโจทก์ไม่กล่าว " คำเจตนาจะฆ่า" ต้องอ่านฟ้องทั้งหมดรวมเข้าวินิจฉัยโจทก์ฟ้องแต่เพียงว่าจำเลยยิง พ. ๑ นัด กระสุนไม่ถูก พ. โจทก์เห็นจำเลยมีผิดฐานพยายามฆ่าคน ขอให้ลงโทษตามมาตรา ๒๔๙-๖๐ ศาลเดิมเห็นว่า โจทก์ไม่กล่าวว่าจำเลยมีเจตนาจะฆ่า ตามนัยฎีกาที่ ๑๐๘๖/๒๔๖๘ จะลงโทษตามมาตรา ๒๔๙ ไม่ได้ จึ่งตัดสินลงโทษจำเลยตามมาตรา ๒๕๔-๖๐ จำคุก ๑ ปี ๔ เดือน ศาลอุทธรณ์เห็นว่า เมื่อรวมฟ้องข้อง ๑-๒ เข้าแล้ว เห็นได้ถนัดว่าโจทก์หาว่าจำเลยทำผิดฐานพยายามฆ่าคนโดยตรง จึ่งตัดสินแก้ศาลเดิมให้ลงโทษจำเลยตามมาตรา ๒๔๙-๖๐ จำคุก ๑๐ ปี ศาลฎีกาเห็นว่า เมื่ออ่านฟ้องโจทก์รวมทั้งคำขอท้ายฟ้องแล้ว เห็นได้ว่าโจทก์กล่าวความชัดพอ ไม่ทำให้จำเลยหลงต่อสู้ประการใด จึ่งตัดสินยืนตามศาลอุทธรณ์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 470/2472อัยยการปราจีนบุรีโจทก์นายปิน วาจาหวานจำเลย อาชญา ม. 249, ม. 254, ม. 60 พยายามฆ ป.วิ.อ. พยายามฆ่าคน ฟ้องโจทก์ไม่กล่าว " คำเจตนาจะฆ่า" ต้องอ่านฟ้องทั้งหมดรวมเข้าวินิจฉัยโจทก์ฟ้องแต่เพียงว่าจำเลยยิง พ. ๑ นัด กระสุนไม่ถูก พ. โจทก์เห็นจำเลยมีผิดฐานพยายามฆ่าคน ขอให้ลงโทษตามมาตรา ๒๔๙-๖๐ ศาลเดิมเห็นว่า โจทก์ไม่กล่าวว่าจำเลยมีเจตนาจะฆ่า ตามนัยฎีกาที่ ๑๐๘๖/๒๔๖๘ จะลงโทษตามมาตรา ๒๔๙ ไม่ได้ จึ่งตัดสินลงโทษจำเลยตามมาตรา ๒๕๔-๖๐ จำคุก ๑ ปี ๔ เดือน ศาลอุทธรณ์เห็นว่า เมื่อรวมฟ้องข้อง ๑-๒ เข้าแล้ว เห็นได้ถนัดว่าโจทก์หาว่าจำเลยทำผิดฐานพยายามฆ่าคนโดยตรง จึ่งตัดสินแก้ศาลเดิมให้ลงโทษจำเลยตามมาตรา ๒๔๙-๖๐ จำคุก ๑๐ ปี ศาลฎีกาเห็นว่า เมื่ออ่านฟ้องโจทก์รวมทั้งคำขอท้ายฟ้องแล้ว เห็นได้ว่าโจทก์กล่าวความชัดพอ ไม่ทำให้จำเลยหลงต่อสู้ประการใด จึ่งตัดสินยืนตามศาลอุทธรณ์(พิพาก-พรหม-วิชัย)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องแต่เพียงว่าจำเลยยิง พ. ๑ นัด กระสุนไม่ถูก พ. โจทก์เห็นจำเลยมีผิดฐานพยายามฆ่าคน ขอให้ลงโทษตามมาตรา ๒๔๙-๖๐ ศาลเดิมเห็นว่า โจทก์ไม่กล่าวว่าจำเลยมีเจตนาจะฆ่า ตามนัยฎีกาที่ ๑๐๘๖/๒๔๖๘ จะลงโทษตามมาตรา ๒๔๙ ไม่ได้ จึ่งตัดสินลงโทษจำเลยตามมาตรา ๒๕๔-๖๐ จำคุก ๑ ปี ๔ เดือน ศาลอุทธรณ์เห็นว่า เมื่อรวมฟ้องข้อง ๑-๒ เข้าแล้ว เห็นได้ถนัดว่าโจทก์หาว่าจำเลยทำผิดฐานพยายามฆ่าคนโดยตรง จึ่งตัดสินแก้ศาลเดิมให้ลงโทษจำเลยตามมาตรา ๒๔๙-๖๐ จำคุก ๑๐ ปี ศาลฎีกาเห็นว่า เมื่ออ่านฟ้องโจทก์รวมทั้งคำขอท้ายฟ้องแล้ว เห็นได้ว่าโจทก์กล่าวความชัดพอ ไม่ทำให้จำเลยหลงต่อสู้ประการใด จึ่งตัดสินยืนตามศาลอุทธรณ์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 470/2472อัยยการปราจีนบุรีโจทก์นายปิน วาจาหวานจำเลย อาชญา ม. 249, ม. 254, ม. 60 พยายามฆ ป.วิ.อ. พยายามฆ่าคน ฟ้องโจทก์ไม่กล่าว " คำเจตนาจะฆ่า" ต้องอ่านฟ้องทั้งหมดรวมเข้าวินิจฉัยโจทก์ฟ้องแต่เพียงว่าจำเลยยิง พ. ๑ นัด กระสุนไม่ถูก พ. โจทก์เห็นจำเลยมีผิดฐานพยายามฆ่าคน ขอให้ลงโทษตามมาตรา ๒๔๙-๖๐ ศาลเดิมเห็นว่า โจทก์ไม่กล่าวว่าจำเลยมีเจตนาจะฆ่า ตามนัยฎีกาที่ ๑๐๘๖/๒๔๖๘ จะลงโทษตามมาตรา ๒๔๙ ไม่ได้ จึ่งตัดสินลงโทษจำเลยตามมาตรา ๒๕๔-๖๐ จำคุก ๑ ปี ๔ เดือน ศาลอุทธรณ์เห็นว่า เมื่อรวมฟ้องข้อง ๑-๒ เข้าแล้ว เห็นได้ถนัดว่าโจทก์หาว่าจำเลยทำผิดฐานพยายามฆ่าคนโดยตรง จึ่งตัดสินแก้ศาลเดิมให้ลงโทษจำเลยตามมาตรา ๒๔๙-๖๐ จำคุก ๑๐ ปี ศาลฎีกาเห็นว่า เมื่ออ่านฟ้องโจทก์รวมทั้งคำขอท้ายฟ้องแล้ว เห็นได้ว่าโจทก์กล่าวความชัดพอ ไม่ทำให้จำเลยหลงต่อสู้ประการใด จึ่งตัดสินยืนตามศาลอุทธรณ์(พิพาก-พรหม-วิชัย)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1288/2535หลักกฎหมาย: เงินตามโครงการผลประโยชน์เมื่อออกจากงานที่บริษัท ช.คิดให้ผู้ตาย 2.25 เท่าของเงินเดือนเดือนสุดท้ายต่ออายุงาน 1 ปีนั้นถือได้ว่าเป็นเงินของผู้ตาย หากผู้ตายยังไม่ตายและออกจากบริษัทฯไป บริษัทฯ ก็ต้องจ่ายเงินจำนวนนี้ให้แก่ผู้ตาย ดังนั้น เงินตามโครงการผลประโยชน์เมื่อออกจากงานจึงเป็นมรดกของผู้ตายมิใช่สินสมรส ตามระเบียบข้อบังคับของบริษัท ช. ที่กำหนดให้เงินตามโครงการผลประโยชน์ดังกล่าวแก่ภริยาโดยชอบด้วยกฎหมายของผู้ตายครึ่งหนึ่ง กับบุคคลที่ถูกระบุไว้ในหนังสือรับรองทายาทอีกครึ่งหนึ่งนั้น เป็นระเบียบข้อบังคับที่ไม่ขัดต่อความสงบเรียบร้อยของประชาชน มีผลใช้บังคับได้ โจทก์ซึ่งเป็นภริยาของผู้ตายจึงมีสิทธิรับเงินตามโครงการผลประโยชน์เมื่อออกจากงานครึ่งหนึ่ง. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1288/2535นาง ประภาพรรณ มโนรัตน์โจทก์นาย เจริญ มโนรัตน์จำเลย ป.พ.พ. ม. 1600เงินตามโครงการผลประโยชน์เมื่อออกจากงานที่บริษัท ช.คิดให้ผู้ตาย 2.25 เท่าของเงินเดือนเดือนสุดท้ายต่ออายุงาน 1 ปีนั้นถือได้ว่าเป็นเงินของผู้ตาย หากผู้ตายยังไม่ตายและออกจากบริษัทฯไป บริษัทฯ ก็ต้องจ่ายเงินจำนวนนี้ให้แก่ผู้ตาย ดังนั้น เงินตามโครงการผลประโยชน์เมื่อออกจากงานจึงเป็นมรดกของผู้ตายมิใช่สินสมรส ตามระเบียบข้อบังคับของบริษัท ช. ที่กำหนดให้เงินตามโครงการผลประโยชน์ดังกล่าวแก่ภริยาโดยชอบด้วยกฎหมายของผู้ตายครึ่งหนึ่ง กับบุคคลที่ถูกระบุไว้ในหนังสือรับรองทายาทอีกครึ่งหนึ่งนั้น เป็นระเบียบข้อบังคับที่ไม่ขัดต่อความสงบเรียบร้อยของประชาชน มีผลใช้บังคับได้ โจทก์ซึ่งเป็นภริยาของผู้ตายจึงมีสิทธิรับเงินตามโครงการผลประโยชน์เมื่อออกจากงานครึ่งหนึ่ง.(สุทธิ นิชโรจน์-บุญศรี กอบบุญ-เสมอ อินทรศักดิ์)แหล่งที่มาสำนักงานส่งเสริมงานตุลาการแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1288/2535นาง ประภาพรรณ มโนรัตน์โจทก์นาย เจริญ มโนรัตน์จำเลย ป.พ.พ. ม. 1600เงินตามโครงการผลประโยชน์เมื่อออกจากงานที่บริษัท ช.คิดให้ผู้ตาย 2.25 เท่าของเงินเดือนเดือนสุดท้ายต่ออายุงาน 1 ปีนั้นถือได้ว่าเป็นเงินของผู้ตาย หากผู้ตายยังไม่ตายและออกจากบริษัทฯไป บริษัทฯ ก็ต้องจ่ายเงินจำนวนนี้ให้แก่ผู้ตาย ดังนั้น เงินตามโครงการผลประโยชน์เมื่อออกจากงานจึงเป็นมรดกของผู้ตายมิใช่สินสมรส ตามระเบียบข้อบังคับของบริษัท ช. ที่กำหนดให้เงินตามโครงการผลประโยชน์ดังกล่าวแก่ภริยาโดยชอบด้วยกฎหมายของผู้ตายครึ่งหนึ่ง กับบุคคลที่ถูกระบุไว้ในหนังสือรับรองทายาทอีกครึ่งหนึ่งนั้น เป็นระเบียบข้อบังคับที่ไม่ขัดต่อความสงบเรียบร้อยของประชาชน มีผลใช้บังคับได้ โจทก์ซึ่งเป็นภริยาของผู้ตายจึงมีสิทธิรับเงินตามโครงการผลประโยชน์เมื่อออกจากงานครึ่งหนึ่ง.(สุทธิ นิชโรจน์-บุญศรี กอบบุญ-เสมอ อินทรศักดิ์)แหล่งที่มาสำนักงานส่งเสริมงานตุลาการแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1031/2485หลักกฎหมาย: โจทก์เป็นผู้มีชื่อในหน้าโฉนดนั้น เมื่อข้อเท็จจริงปรากฏว่าโจทก์มิเคยได้เข้ามาเกี่ยวข้องกับที่ดินรายพิพาท. จำเลยและผู้ร้องสอดได้แบ่งครอบครองกันเป็นส่วนเป็นสัดโดยสงบและเปิดเผยเป็นเวลาเกือบ 20 ปี. เช่นนี้โจทก์หามีสิทธิฟ้องขอแบ่งได้ไม่. ตามกฎหมายที่ดินฯ ผู้มีชื่อในหน้าโฉนดถือว่าเป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์. ผู้ใดกล่าวอ้างว่าตนเป็นผู้มีกรรมสิทธิ์อันแท้จริง. ต้องนำสืบหักล้างข้อสันนิษฐานนั้น. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1031/2485นางเพิ่ม ขำแพโจทก์นางหงิมจำเลยผู้ร้องสอดจำเลยนางทรัพย์ เนตตุ้ม นายไปล่ เนตตุ้มจำเลย ป.พ.พ. ม. 1381, ม. 1382, ม. 1385, ม. 1358, ม. 1359, ม. 1750 ป.วิ.พ. ม. 84 พ.ร.บ.ออกโฉนดที่ดิน (ฉบับที่ 6) พ.ศ.2479 ม. 35โจทก์เป็นผู้มีชื่อในหน้าโฉนดนั้น เมื่อข้อเท็จจริงปรากฏว่าโจทก์มิเคยได้เข้ามาเกี่ยวข้องกับที่ดินรายพิพาท. จำเลยและผู้ร้องสอดได้แบ่งครอบครองกันเป็นส่วนเป็นสัดโดยสงบและเปิดเผยเป็นเวลาเกือบ 20 ปี. เช่นนี้โจทก์หามีสิทธิฟ้องขอแบ่งได้ไม่. ตามกฎหมายที่ดินฯ ผู้มีชื่อในหน้าโฉนดถือว่าเป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์. ผู้ใดกล่าวอ้างว่าตนเป็นผู้มีกรรมสิทธิ์อันแท้จริง. ต้องนำสืบหักล้างข้อสันนิษฐานนั้น.(ว.จ. นิติสาตรไพสาล-ธรรมบัณฑิต บุนยะปานะ-อ.ช. เพ็นชาติ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1031/2485นางเพิ่ม ขำแพโจทก์นางหงิมจำเลยผู้ร้องสอดจำเลยนางทรัพย์ เนตตุ้ม นายไปล่ เนตตุ้มจำเลย ป.พ.พ. ม. 1381, ม. 1382, ม. 1385, ม. 1358, ม. 1359, ม. 1750 ป.วิ.พ. ม. 84 พ.ร.บ.ออกโฉนดที่ดิน (ฉบับที่ 6) พ.ศ.2479 ม. 35โจทก์เป็นผู้มีชื่อในหน้าโฉนดนั้น เมื่อข้อเท็จจริงปรากฏว่าโจทก์มิเคยได้เข้ามาเกี่ยวข้องกับที่ดินรายพิพาท. จำเลยและผู้ร้องสอดได้แบ่งครอบครองกันเป็นส่วนเป็นสัดโดยสงบและเปิดเผยเป็นเวลาเกือบ 20 ปี. เช่นนี้โจทก์หามีสิทธิฟ้องขอแบ่งได้ไม่. ตามกฎหมายที่ดินฯ ผู้มีชื่อในหน้าโฉนดถือว่าเป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์. ผู้ใดกล่าวอ้างว่าตนเป็นผู้มีกรรมสิทธิ์อันแท้จริง. ต้องนำสืบหักล้างข้อสันนิษฐานนั้น.(ว.จ. นิติสาตรไพสาล-ธรรมบัณฑิต บุนยะปานะ-อ.ช. เพ็นชาติ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ