คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1162/2502หลักกฎหมาย: ฟ้องของโจทก์ตอนแรกบรรยายว่าได้มีผู้บังอาจปลอมใบเสร็จรับเงินและฟ้องตอนหลังกล่าวว่า จำเลยบังอาจสมคบกันปลอมใบเสร็จรับเงินนั้นเป็นการกล่าวว่ามีผู้ปลอมใบเสร็จรับเงินซึ่งหมายรวมถึงตัวจำเลยเป็นผู้ปลอมด้วย ข้อเท็จจริงในฟ้องจึงหาขัดกันไม่โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานฉ้อโกงปลอมหนังสือและใช้หนังสือปลอมจำเลยปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยที่ 2 มีผิดตามกฎหมายลักษณะอาญามาตรา 223, 304, 63 ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 341, 264, 268, 91แต่ให้ลงโทษตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 304 และประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 264, 268 อันเป็นคุณแก่จำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 3 ให้จำคุกจำเลยที่ 2 ไว้กระทงละ 8 เดือนตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 91 รวมเป็นโทษจำคุก 1 ปี 4 เดือนของกลางริบ และให้จำเลยที่ 2ใช้เงินแก่ผู้เสียหายและยกฟ้องจำเลยที่ 1โจทก์และจำเลยที่ 2 อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ว่าจำเลยที่ 2มีผิดตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 223, 304 ให้จำคุกจำเลยที่ 2กระทงละ 8 เดือนรวม 2 กระทง 1 ปี 4 เดือน นอกนั้นยืนตามศาลชั้นต้นจำเลยที่ 2 ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า จำเลยฎีกาว่าฟ้องของโจทก์เคลือบคลุมเพราะบรรยายว่าได้มีผู้บังอาจปลอมใบเสร็จรับเงินในฟ้องข้อ 1ข. ส่วนในฟ้องข้อ 1ค. กลับว่าจำเลยบังอาจสมคบกันปลอมเป็นฟ้องที่ขัดกันเองนั้นเป็นการกล่าวข้อเท็จจริงว่ามีผู้ปลอมซึ่งหมายความรวมทั้งตัวจำเลยเป็นผู้ปลอมด้วย โจทก์กล่าวตามข้อเท็จจริงที่ปรากฏข้อเท็จจริงไม่ได้ขัดแย้งกันแต่อย่างไรพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1162/2502อัยการจังหวัดเชียงใหม่โจทก์นายประพันธ์ ตั้งสีทอง กับพวกจำเลย ป.วิ.อ. ม. 158 กฎหมายลักษณะอาญา ม. 223ฟ้องของโจทก์ตอนแรกบรรยายว่าได้มีผู้บังอาจปลอมใบเสร็จรับเงินและฟ้องตอนหลังกล่าวว่า จำเลยบังอาจสมคบกันปลอมใบเสร็จรับเงินนั้นเป็นการกล่าวว่ามีผู้ปลอมใบเสร็จรับเงินซึ่งหมายรวมถึงตัวจำเลยเป็นผู้ปลอมด้วย ข้อเท็จจริงในฟ้องจึงหาขัดกันไม่โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานฉ้อโกงปลอมหนังสือและใช้หนังสือปลอมจำเลยปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยที่ 2 มีผิดตามกฎหมายลักษณะอาญามาตรา 223, 304, 63 ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 341, 264, 268, 91แต่ให้ลงโทษตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 304 และประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 264, 268 อันเป็นคุณแก่จำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 3 ให้จำคุกจำเลยที่ 2 ไว้กระทงละ 8 เดือนตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 91 รวมเป็นโทษจำคุก 1 ปี 4 เดือนของกลางริบ และให้จำเลยที่ 2ใช้เงินแก่ผู้เสียหายและยกฟ้องจำเลยที่ 1โจทก์และจำเลยที่ 2 อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ว่าจำเลยที่ 2มีผิดตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 223, 304 ให้จำคุกจำเลยที่ 2กระทงละ 8 เดือนรวม 2 กระทง 1 ปี 4 เดือน นอกนั้นยืนตามศาลชั้นต้นจำเลยที่ 2 ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า จำเลยฎีกาว่าฟ้องของโจทก์เคลือบคลุมเพราะบรรยายว่าได้มีผู้บังอาจปลอมใบเสร็จรับเงินในฟ้องข้อ 1ข. ส่วนในฟ้องข้อ 1ค. กลับว่าจำเลยบังอาจสมคบกันปลอมเป็นฟ้องที่ขัดกันเองนั้นเป็นการกล่าวข้อเท็จจริงว่ามีผู้ปลอมซึ่งหมายความรวมทั้งตัวจำเลยเป็นผู้ปลอมด้วย โจทก์กล่าวตามข้อเท็จจริงที่ปรากฏข้อเท็จจริงไม่ได้ขัดแย้งกันแต่อย่างไรพิพากษายืน(ประมูล สุวรรณศร-พิทักษ์มนูศาสตร์-ชำนาญเนติศาสตร์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานฉ้อโกงปลอมหนังสือและใช้หนังสือปลอมจำเลยปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยที่ 2 มีผิดตามกฎหมายลักษณะอาญามาตรา 223, 304, 63 ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 341, 264, 268, 91แต่ให้ลงโทษตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 304 และประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 264, 268 อันเป็นคุณแก่จำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 3 ให้จำคุกจำเลยที่ 2 ไว้กระทงละ 8 เดือนตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 91 รวมเป็นโทษจำคุก 1 ปี 4 เดือนของกลางริบ และให้จำเลยที่ 2ใช้เงินแก่ผู้เสียหายและยกฟ้องจำเลยที่ 1โจทก์และจำเลยที่ 2 อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ว่าจำเลยที่ 2มีผิดตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 223, 304 ให้จำคุกจำเลยที่ 2กระทงละ 8 เดือนรวม 2 กระทง 1 ปี 4 เดือน นอกนั้นยืนตามศาลชั้นต้นจำเลยที่ 2 ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า จำเลยฎีกาว่าฟ้องของโจทก์เคลือบคลุมเพราะบรรยายว่าได้มีผู้บังอาจปลอมใบเสร็จรับเงินในฟ้องข้อ 1ข. ส่วนในฟ้องข้อ 1ค. กลับว่าจำเลยบังอาจสมคบกันปลอมเป็นฟ้องที่ขัดกันเองนั้นเป็นการกล่าวข้อเท็จจริงว่ามีผู้ปลอมซึ่งหมายความรวมทั้งตัวจำเลยเป็นผู้ปลอมด้วย โจทก์กล่าวตามข้อเท็จจริงที่ปรากฏข้อเท็จจริงไม่ได้ขัดแย้งกันแต่อย่างไรพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1162/2502อัยการจังหวัดเชียงใหม่โจทก์นายประพันธ์ ตั้งสีทอง กับพวกจำเลย ป.วิ.อ. ม. 158 กฎหมายลักษณะอาญา ม. 223ฟ้องของโจทก์ตอนแรกบรรยายว่าได้มีผู้บังอาจปลอมใบเสร็จรับเงินและฟ้องตอนหลังกล่าวว่า จำเลยบังอาจสมคบกันปลอมใบเสร็จรับเงินนั้นเป็นการกล่าวว่ามีผู้ปลอมใบเสร็จรับเงินซึ่งหมายรวมถึงตัวจำเลยเป็นผู้ปลอมด้วย ข้อเท็จจริงในฟ้องจึงหาขัดกันไม่โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานฉ้อโกงปลอมหนังสือและใช้หนังสือปลอมจำเลยปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยที่ 2 มีผิดตามกฎหมายลักษณะอาญามาตรา 223, 304, 63 ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 341, 264, 268, 91แต่ให้ลงโทษตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 304 และประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 264, 268 อันเป็นคุณแก่จำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 3 ให้จำคุกจำเลยที่ 2 ไว้กระทงละ 8 เดือนตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 91 รวมเป็นโทษจำคุก 1 ปี 4 เดือนของกลางริบ และให้จำเลยที่ 2ใช้เงินแก่ผู้เสียหายและยกฟ้องจำเลยที่ 1โจทก์และจำเลยที่ 2 อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ว่าจำเลยที่ 2มีผิดตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 223, 304 ให้จำคุกจำเลยที่ 2กระทงละ 8 เดือนรวม 2 กระทง 1 ปี 4 เดือน นอกนั้นยืนตามศาลชั้นต้นจำเลยที่ 2 ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า จำเลยฎีกาว่าฟ้องของโจทก์เคลือบคลุมเพราะบรรยายว่าได้มีผู้บังอาจปลอมใบเสร็จรับเงินในฟ้องข้อ 1ข. ส่วนในฟ้องข้อ 1ค. กลับว่าจำเลยบังอาจสมคบกันปลอมเป็นฟ้องที่ขัดกันเองนั้นเป็นการกล่าวข้อเท็จจริงว่ามีผู้ปลอมซึ่งหมายความรวมทั้งตัวจำเลยเป็นผู้ปลอมด้วย โจทก์กล่าวตามข้อเท็จจริงที่ปรากฏข้อเท็จจริงไม่ได้ขัดแย้งกันแต่อย่างไรพิพากษายืน(ประมูล สุวรรณศร-พิทักษ์มนูศาสตร์-ชำนาญเนติศาสตร์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ