คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 749/2513หลักกฎหมาย: ประมวลรัษฎากร มาตรา 118 ที่ว่า 'ตราสารใดไม่ปิดแสตมป์บริบูรณ์จะใช้ต้นฉบับ คู่ฉบับ คู่ฉีก หรือสำเนาตราสารนั้นเป็นพยานหลักฐานในคดีแพ่งไม่ได้ ฯลฯ' มิได้หมายเฉพาะตราสารที่อ้างอิงเพื่อเรียกร้องหนี้สินเท่านั้น แต่หมายรวมถึงเอกสารที่แสดงว่าได้ชำระหนี้สินแล้วเช่นใบรับเงินด้วยโจทก์ฟ้องว่าจำเลยทำสัญญากู้เงินโจทก์ไป 10,000 บาท ตกลงให้ดอกเบี้ยชั่งละบาทต่อเดือน จำเลยไม่ชำระต้นเงินและดอกเบี้ย จึงขอให้ศาลบังคับจำเลยให้การว่าได้ชำระหนี้แล้วและโจทก์ทำใบรับให้ไว ้แต่สัญญาไม่ได้คืนให้ศาลชั้นต้นพิจารณาให้จำเลยชำระต้นเงินและดอกเบี้ยตามฟ้องจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาว่าเอกสาร ล.1 และ ล.2 ควรรับฟังได้ เพราะเป็นเอกสารที่จำเลยอ้างเพื่อแสดงว่าไม่มีหนี้สิน ไม่จำต้องปิดอากรแสตมป์ศาลฎีกาเห็นว่าเอกสาร ล.1 และ ล.2 (ที่จำเลยอ้างว่าเป็นใบรับเงินของโจทก์) ไม่ได้ปิดอากรแสตมป์เลย จึงนำมาใช้เป็นพยานหลักฐานในคดีแพ่งหาได้ไม่ และจะนำพยานบุคคลมาสืบว่าได้มีการใช้ต้นเงินกู้แล้วก็ไม่ได้ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 653 ที่จำเลยฎีกาว่าประมวลรัษฎากร มาตรา 118 หมายความเฉพาะตราสารที่บุคคลอ้างอิงในคดีแพ่งเพื่อเรียกร้องหนี้สินไม่หมายถึงหลักฐานที่จำเลยอ้างว่าได้ชำระหนี้สินแล้วเป็นความเข้าใจที่ไม่ถูกต้อง ศาลฎีกาไม่เชื่อว่าจำเลยจะได้ใช้ทั้งต้นเงินและดอกเบี้ยเงินกู้ให้โจทก์ พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 749/2513เด็กหญิงบุบผา วิลัยวาศ โดยนางยิ้ม วิลัยวาศ มารดาผู้แทนโดยชอบธรรมโจทก์นายประเสริฐ รอดปรางค์จำเลย ป.รัษฎากร ม. 118 ป.พ.พ. ม. 653ประมวลรัษฎากร มาตรา 118 ที่ว่า 'ตราสารใดไม่ปิดแสตมป์บริบูรณ์จะใช้ต้นฉบับ คู่ฉบับ คู่ฉีก หรือสำเนาตราสารนั้นเป็นพยานหลักฐานในคดีแพ่งไม่ได้ ฯลฯ' มิได้หมายเฉพาะตราสารที่อ้างอิงเพื่อเรียกร้องหนี้สินเท่านั้น แต่หมายรวมถึงเอกสารที่แสดงว่าได้ชำระหนี้สินแล้วเช่นใบรับเงินด้วยโจทก์ฟ้องว่าจำเลยทำสัญญากู้เงินโจทก์ไป 10,000 บาท ตกลงให้ดอกเบี้ยชั่งละบาทต่อเดือน จำเลยไม่ชำระต้นเงินและดอกเบี้ย จึงขอให้ศาลบังคับจำเลยให้การว่าได้ชำระหนี้แล้วและโจทก์ทำใบรับให้ไว ้แต่สัญญาไม่ได้คืนให้ศาลชั้นต้นพิจารณาให้จำเลยชำระต้นเงินและดอกเบี้ยตามฟ้องจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาว่าเอกสาร ล.1 และ ล.2 ควรรับฟังได้ เพราะเป็นเอกสารที่จำเลยอ้างเพื่อแสดงว่าไม่มีหนี้สิน ไม่จำต้องปิดอากรแสตมป์ศาลฎีกาเห็นว่าเอกสาร ล.1 และ ล.2 (ที่จำเลยอ้างว่าเป็นใบรับเงินของโจทก์) ไม่ได้ปิดอากรแสตมป์เลย จึงนำมาใช้เป็นพยานหลักฐานในคดีแพ่งหาได้ไม่ และจะนำพยานบุคคลมาสืบว่าได้มีการใช้ต้นเงินกู้แล้วก็ไม่ได้ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 653 ที่จำเลยฎีกาว่าประมวลรัษฎากร มาตรา 118 หมายความเฉพาะตราสารที่บุคคลอ้างอิงในคดีแพ่งเพื่อเรียกร้องหนี้สินไม่หมายถึงหลักฐานที่จำเลยอ้างว่าได้ชำระหนี้สินแล้วเป็นความเข้าใจที่ไม่ถูกต้อง ศาลฎีกาไม่เชื่อว่าจำเลยจะได้ใช้ทั้งต้นเงินและดอกเบี้ยเงินกู้ให้โจทก์ พิพากษายืน(ถาวร หุตะโกวิท-ชลอ บุปผเวส-วิกรม เมาลานนท์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่าจำเลยทำสัญญากู้เงินโจทก์ไป 10,000 บาท ตกลงให้ดอกเบี้ยชั่งละบาทต่อเดือน จำเลยไม่ชำระต้นเงินและดอกเบี้ย จึงขอให้ศาลบังคับจำเลยให้การว่าได้ชำระหนี้แล้วและโจทก์ทำใบรับให้ไว ้แต่สัญญาไม่ได้คืนให้ศาลชั้นต้นพิจารณาให้จำเลยชำระต้นเงินและดอกเบี้ยตามฟ้องจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาว่าเอกสาร ล.1 และ ล.2 ควรรับฟังได้ เพราะเป็นเอกสารที่จำเลยอ้างเพื่อแสดงว่าไม่มีหนี้สิน ไม่จำต้องปิดอากรแสตมป์ศาลฎีกาเห็นว่าเอกสาร ล.1 และ ล.2 (ที่จำเลยอ้างว่าเป็นใบรับเงินของโจทก์) ไม่ได้ปิดอากรแสตมป์เลย จึงนำมาใช้เป็นพยานหลักฐานในคดีแพ่งหาได้ไม่ และจะนำพยานบุคคลมาสืบว่าได้มีการใช้ต้นเงินกู้แล้วก็ไม่ได้ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 653 ที่จำเลยฎีกาว่าประมวลรัษฎากร มาตรา 118 หมายความเฉพาะตราสารที่บุคคลอ้างอิงในคดีแพ่งเพื่อเรียกร้องหนี้สินไม่หมายถึงหลักฐานที่จำเลยอ้างว่าได้ชำระหนี้สินแล้วเป็นความเข้าใจที่ไม่ถูกต้อง ศาลฎีกาไม่เชื่อว่าจำเลยจะได้ใช้ทั้งต้นเงินและดอกเบี้ยเงินกู้ให้โจทก์ พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 749/2513เด็กหญิงบุบผา วิลัยวาศ โดยนางยิ้ม วิลัยวาศ มารดาผู้แทนโดยชอบธรรมโจทก์นายประเสริฐ รอดปรางค์จำเลย ป.รัษฎากร ม. 118 ป.พ.พ. ม. 653ประมวลรัษฎากร มาตรา 118 ที่ว่า 'ตราสารใดไม่ปิดแสตมป์บริบูรณ์จะใช้ต้นฉบับ คู่ฉบับ คู่ฉีก หรือสำเนาตราสารนั้นเป็นพยานหลักฐานในคดีแพ่งไม่ได้ ฯลฯ' มิได้หมายเฉพาะตราสารที่อ้างอิงเพื่อเรียกร้องหนี้สินเท่านั้น แต่หมายรวมถึงเอกสารที่แสดงว่าได้ชำระหนี้สินแล้วเช่นใบรับเงินด้วยโจทก์ฟ้องว่าจำเลยทำสัญญากู้เงินโจทก์ไป 10,000 บาท ตกลงให้ดอกเบี้ยชั่งละบาทต่อเดือน จำเลยไม่ชำระต้นเงินและดอกเบี้ย จึงขอให้ศาลบังคับจำเลยให้การว่าได้ชำระหนี้แล้วและโจทก์ทำใบรับให้ไว ้แต่สัญญาไม่ได้คืนให้ศาลชั้นต้นพิจารณาให้จำเลยชำระต้นเงินและดอกเบี้ยตามฟ้องจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาว่าเอกสาร ล.1 และ ล.2 ควรรับฟังได้ เพราะเป็นเอกสารที่จำเลยอ้างเพื่อแสดงว่าไม่มีหนี้สิน ไม่จำต้องปิดอากรแสตมป์ศาลฎีกาเห็นว่าเอกสาร ล.1 และ ล.2 (ที่จำเลยอ้างว่าเป็นใบรับเงินของโจทก์) ไม่ได้ปิดอากรแสตมป์เลย จึงนำมาใช้เป็นพยานหลักฐานในคดีแพ่งหาได้ไม่ และจะนำพยานบุคคลมาสืบว่าได้มีการใช้ต้นเงินกู้แล้วก็ไม่ได้ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 653 ที่จำเลยฎีกาว่าประมวลรัษฎากร มาตรา 118 หมายความเฉพาะตราสารที่บุคคลอ้างอิงในคดีแพ่งเพื่อเรียกร้องหนี้สินไม่หมายถึงหลักฐานที่จำเลยอ้างว่าได้ชำระหนี้สินแล้วเป็นความเข้าใจที่ไม่ถูกต้อง ศาลฎีกาไม่เชื่อว่าจำเลยจะได้ใช้ทั้งต้นเงินและดอกเบี้ยเงินกู้ให้โจทก์ พิพากษายืน(ถาวร หุตะโกวิท-ชลอ บุปผเวส-วิกรม เมาลานนท์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ