คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1424/2530หลักกฎหมาย: ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยซึ่งเป็นเยาวชนมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 277 วรรคแรก, 279 การกระทำของจำเลยเป็นกรรมเดียว ผิดต่อกฎหมายหลายบท ให้ลงโทษตามมาตรา 277 ซึ่งเป็นบทที่มีโทษหนัก ลงโทษจำคุกจำเลย 4 ปี เปลี่ยนโทษจำคุกเป็นส่งตัวจำเลยไปฝึกอบรมที่สถานพินิจและคุ้มครองเด็กกลาง ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 277 วรรคแรก ประกอบกับมาตรา 80 ลงโทษจำคุกจำเลย 2 ปี 4 เดือน เปลี่ยนโทษจำคุกเป็นส่งตัวจำเลยไปฝึกอบรมที่สถานพินิจและคุ้มครองเด็กกลาง กรณีเป็นการแก้บทลงโทษและกำหนดโทษแม้จะเป็นการแก้ไขมากแต่การที่ศาลทั้งสองเปลี่ยนโทษจำคุกเป็นส่งตัวจำเลยไปฝึกอบรมที่สถานพินิจและคุ้มครองเด็กกลาง มิใช่การลงโทษ ถือมิได้ว่าศาลทั้งสองพิพากษาลงโทษจำคุกจำเลยเกิน 1 ปี จึงต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 219ประกอบกับพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลคดีเด็กและเยาวชน พ.ศ. 2494 มาตรา 29.โจทก์ฟ้องว่าตามวันเวลาเกิดเหตุจำเลยกระทำอนาจารเด็กหญิงนฤวรรณ มากสมบูรณ์อายุ ๕ ปี โดยใช้อุบายหลอกลวงให้เข้าไปในห้องนอนแล้วใช้อวัยวะเพศของจำเลยถูไปมาที่อวัยวะเพศของเด็กหญิงนฤวรรณหลายครั้ง และใช้นิ้วมือสอดไปในช่องคลอดของเด็กหญิงนฤวรรณจากนั้นได้ข่มขืนกระทำชำเราจนสำเร็จความใคร่ ๑ ครั้ง โดยเด็กหญิงนฤวรรณไม่ยินยอมและอยู่ในภาวะที่ไม่สามารถขัดขืนได้ ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๒๗๗ วรรคแรก ๒๗๙ เด็กหญิงนฤวรรณ มากสมบูรณ์ โดยนางวิเวียน มากสมบูรณ์ ผู้แทนโดยชอบธรรมของผู้เสียหาย ขอเข้าเป็นโจทก์ร่วม ศาลอนุญาต จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา๒๗๗ วรรคแรก ๒๗๙ การกระทำของจำเลยเป็นกรรมเดียวผิดกฎหมายหลายบทลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๒๗๗ อันเป็นบทหนักจำเลยอายุ ๑๕ ปีเศษพิจารณาแล้วสมควรพิพากษาลงโทษเมื่อลดมาตราส่วนโทษลงกึ่งหนึ่งตามมาตรา ๗๕ แล้วให้จำคุกจำเลย ๔ ปีและเปลี่ยนโทษจำคุกเป็นส่งตัวจำเลยไปสถานพินิจและคุ้มครองเด็กกลางเพื่อรับการฝึกอบรมขัดเกลานิสัยและฝึกอาชีพขั้นต่ำ ๒ ปี ๖ เดือนขั้นสูง ๔ ปีนับแต่วันที่ศาลพิพากษาตามพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลคดีเด็กและเยาวชน ฯ มาตรา ๓๑, ๓๒ จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์แผนกคดีเด็กและเยาวชนพิพากษาแก้เป็นว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๒๗๗ วรรคแรกประกอบด้วยมาตรา ๘๐ ลดมาตราส่วนโทษกึ่งหนึ่งตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๗๕ แล้วให้จำคุก ๒ ปี ๔ เดือนเปลี่ยนโทษจำคุกเป็นส่งตัวจำเลยไปยังสถานพินิจและคุ้มครองเด็กกลางเพื่อรับการฝึกอบรมขัดเกลานิสัยและฝึกอาชีพมีกำหนดขั้นต่ำ ๑ ปีขั้นสูง ๒ ปีตามพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลคดีเด็กและเยาวชน ฯ มาตรา ๓๑, ๓๒ โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาแผนกคดีเด็กและเยาวชนวินิจฉัยว่าคดีนี้ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๒๗๗ วรรคแรก ๒๗๙ การกระทำของจำเลยเป็นกรรมเดียวผิดต่อกฎหมายหลายบทให้ลงโทษตามมาตรา ๒๗๗ ซึ่งเป็นบทที่มีโทษหนักลงโทษจำคุกจำเลย ๔ ปีเปลี่ยนโทษจำคุกเป็นส่งตัวจำเลยไปฝึกอบรมที่สถานพินิจและคุ้มครองเด็กกลาง ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๒๗๗ วรรคแรกประกอบกับมาตรา ๘๐ ลงโทษจำคุกจำเลย ๒ ปี ๔ เดือนเปลี่ยนโทษจำคุกเป็นส่งตัวจำเลยไปฝึกอบรมที่สถานพินิจและคุ้มครองเด็กกลาง กรณีเป็นการแก้บทลงโทษและกำหนดโทษแม้จะเป็นการแก้ไขมากแต่การที่ศาลทั้งสองเปลี่ยนโทษจำคุกเป็นส่งตัวจำเลยไปฝึกอบรมที่สถานพินิจและคุ้มครองเด็กกลางมิใช่การลงโทษจึงถือมิได้ว่าศาลทั้งสองพิพากษาลงโทษจำคุกจำเลยเป็น ๑ ปีจึงต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา ๒๑๙ ประกอบกับพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลคดีเด็กและเยาวชนพ.ศ.๒๔๙๔ มาตรา ๒๙ พิพากษาให้ยกฎีกาโจทก์. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1424/2530พนักงานอัยการ กรมอัยการโจทก์เด็กหญิงนฤวรรณ มากสมบูรณ์ ฯโจทก์ร่วมนายวิษณุรักษ์ นาคอ่อนจำเลย ป.อ. ม. 277, ม. 279. ป.วิ.อ. ม. 219. พ.ร.บ.วิธีพิจารณาคดีเด็กและเยาวชน พ.ศ.2494 ม. 29.ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยซึ่งเป็นเยาวชนมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 277 วรรคแรก, 279 การกระทำของจำเลยเป็นกรรมเดียว ผิดต่อกฎหมายหลายบท ให้ลงโทษตามมาตรา 277 ซึ่งเป็นบทที่มีโทษหนัก ลงโทษจำคุกจำเลย 4 ปี เปลี่ยนโทษจำคุกเป็นส่งตัวจำเลยไปฝึกอบรมที่สถานพินิจและคุ้มครองเด็กกลาง ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 277 วรรคแรก ประกอบกับมาตรา 80 ลงโทษจำคุกจำเลย 2 ปี 4 เดือน เปลี่ยนโทษจำคุกเป็นส่งตัวจำเลยไปฝึกอบรมที่สถานพินิจและคุ้มครองเด็กกลาง กรณีเป็นการแก้บทลงโทษและกำหนดโทษแม้จะเป็นการแก้ไขมากแต่การที่ศาลทั้งสองเปลี่ยนโทษจำคุกเป็นส่งตัวจำเลยไปฝึกอบรมที่สถานพินิจและคุ้มครองเด็กกลาง มิใช่การลงโทษ ถือมิได้ว่าศาลทั้งสองพิพากษาลงโทษจำคุกจำเลยเกิน 1 ปี จึงต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 219ประกอบกับพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลคดีเด็กและเยาวชน พ.ศ. 2494 มาตรา 29.โจทก์ฟ้องว่าตามวันเวลาเกิดเหตุจำเลยกระทำอนาจารเด็กหญิงนฤวรรณ มากสมบูรณ์อายุ ๕ ปี โดยใช้อุบายหลอกลวงให้เข้าไปในห้องนอนแล้วใช้อวัยวะเพศของจำเลยถูไปมาที่อวัยวะเพศของเด็กหญิงนฤวรรณหลายครั้ง และใช้นิ้วมือสอดไปในช่องคลอดของเด็กหญิงนฤวรรณจากนั้นได้ข่มขืนกระทำชำเราจนสำเร็จความใคร่ ๑ ครั้ง โดยเด็กหญิงนฤวรรณไม่ยินยอมและอยู่ในภาวะที่ไม่สามารถขัดขืนได้ ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๒๗๗ วรรคแรก ๒๗๙ เด็กหญิงนฤวรรณ มากสมบูรณ์ โดยนางวิเวียน มากสมบูรณ์ ผู้แทนโดยชอบธรรมของผู้เสียหาย ขอเข้าเป็นโจทก์ร่วม ศาลอนุญาต จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา๒๗๗ วรรคแรก ๒๗๙ การกระทำของจำเลยเป็นกรรมเดียวผิดกฎหมายหลายบทลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๒๗๗ อันเป็นบทหนักจำเลยอายุ ๑๕ ปีเศษพิจารณาแล้วสมควรพิพากษาลงโทษเมื่อลดมาตราส่วนโทษลงกึ่งหนึ่งตามมาตรา ๗๕ แล้วให้จำคุกจำเลย ๔ ปีและเปลี่ยนโทษจำคุกเป็นส่งตัวจำเลยไปสถานพินิจและคุ้มครองเด็กกลางเพื่อรับการฝึกอบรมขัดเกลานิสัยและฝึกอาชีพขั้นต่ำ ๒ ปี ๖ เดือนขั้นสูง ๔ ปีนับแต่วันที่ศาลพิพากษาตามพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลคดีเด็กและเยาวชน ฯ มาตรา ๓๑, ๓๒ จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์แผนกคดีเด็กและเยาวชนพิพากษาแก้เป็นว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๒๗๗ วรรคแรกประกอบด้วยมาตรา ๘๐ ลดมาตราส่วนโทษกึ่งหนึ่งตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๗๕ แล้วให้จำคุก ๒ ปี ๔ เดือนเปลี่ยนโทษจำคุกเป็นส่งตัวจำเลยไปยังสถานพินิจและคุ้มครองเด็กกลางเพื่อรับการฝึกอบรมขัดเกลานิสัยและฝึกอาชีพมีกำหนดขั้นต่ำ ๑ ปีขั้นสูง ๒ ปีตามพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลคดีเด็กและเยาวชน ฯ มาตรา ๓๑, ๓๒ โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาแผนกคดีเด็กและเยาวชนวินิจฉัยว่าคดีนี้ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๒๗๗ วรรคแรก ๒๗๙ การกระทำของจำเลยเป็นกรรมเดียวผิดต่อกฎหมายหลายบทให้ลงโทษตามมาตรา ๒๗๗ ซึ่งเป็นบทที่มีโทษหนักลงโทษจำคุกจำเลย ๔ ปีเปลี่ยนโทษจำคุกเป็นส่งตัวจำเลยไปฝึกอบรมที่สถานพินิจและคุ้มครองเด็กกลาง ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๒๗๗ วรรคแรกประกอบกับมาตรา ๘๐ ลงโทษจำคุกจำเลย ๒ ปี ๔ เดือนเปลี่ยนโทษจำคุกเป็นส่งตัวจำเลยไปฝึกอบรมที่สถานพินิจและคุ้มครองเด็กกลาง กรณีเป็นการแก้บทลงโทษและกำหนดโทษแม้จะเป็นการแก้ไขมากแต่การที่ศาลทั้งสองเปลี่ยนโทษจำคุกเป็นส่งตัวจำเลยไปฝึกอบรมที่สถานพินิจและคุ้มครองเด็กกลางมิใช่การลงโทษจึงถือมิได้ว่าศาลทั้งสองพิพากษาลงโทษจำคุกจำเลยเป็น ๑ ปีจึงต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา ๒๑๙ ประกอบกับพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลคดีเด็กและเยาวชนพ.ศ.๒๔๙๔ มาตรา ๒๙ พิพากษาให้ยกฎีกาโจทก์.(ไพจิตร วิเศษโกสิน-ไพจิตร วิเศษโกสิน-ยรรยง อิทธิพงษ์)ศาลคดีเด็กและเยาวชนกลาง - นายวิชิน สุขนทีธรรมศาลอุทธรณ์ - นายอรรถวิทย์ วรรธนวินิจแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่าตามวันเวลาเกิดเหตุจำเลยกระทำอนาจารเด็กหญิงนฤวรรณ มากสมบูรณ์อายุ ๕ ปี โดยใช้อุบายหลอกลวงให้เข้าไปในห้องนอนแล้วใช้อวัยวะเพศของจำเลยถูไปมาที่อวัยวะเพศของเด็กหญิงนฤวรรณหลายครั้ง และใช้นิ้วมือสอดไปในช่องคลอดของเด็กหญิงนฤวรรณจากนั้นได้ข่มขืนกระทำชำเราจนสำเร็จความใคร่ ๑ ครั้ง โดยเด็กหญิงนฤวรรณไม่ยินยอมและอยู่ในภาวะที่ไม่สามารถขัดขืนได้ ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๒๗๗ วรรคแรก ๒๗๙ เด็กหญิงนฤวรรณ มากสมบูรณ์ โดยนางวิเวียน มากสมบูรณ์ ผู้แทนโดยชอบธรรมของผู้เสียหาย ขอเข้าเป็นโจทก์ร่วม ศาลอนุญาต จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา๒๗๗ วรรคแรก ๒๗๙ การกระทำของจำเลยเป็นกรรมเดียวผิดกฎหมายหลายบทลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๒๗๗ อันเป็นบทหนักจำเลยอายุ ๑๕ ปีเศษพิจารณาแล้วสมควรพิพากษาลงโทษเมื่อลดมาตราส่วนโทษลงกึ่งหนึ่งตามมาตรา ๗๕ แล้วให้จำคุกจำเลย ๔ ปีและเปลี่ยนโทษจำคุกเป็นส่งตัวจำเลยไปสถานพินิจและคุ้มครองเด็กกลางเพื่อรับการฝึกอบรมขัดเกลานิสัยและฝึกอาชีพขั้นต่ำ ๒ ปี ๖ เดือนขั้นสูง ๔ ปีนับแต่วันที่ศาลพิพากษาตามพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลคดีเด็กและเยาวชน ฯ มาตรา ๓๑, ๓๒ จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์แผนกคดีเด็กและเยาวชนพิพากษาแก้เป็นว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๒๗๗ วรรคแรกประกอบด้วยมาตรา ๘๐ ลดมาตราส่วนโทษกึ่งหนึ่งตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๗๕ แล้วให้จำคุก ๒ ปี ๔ เดือนเปลี่ยนโทษจำคุกเป็นส่งตัวจำเลยไปยังสถานพินิจและคุ้มครองเด็กกลางเพื่อรับการฝึกอบรมขัดเกลานิสัยและฝึกอาชีพมีกำหนดขั้นต่ำ ๑ ปีขั้นสูง ๒ ปีตามพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลคดีเด็กและเยาวชน ฯ มาตรา ๓๑, ๓๒ โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาแผนกคดีเด็กและเยาวชนวินิจฉัยว่าคดีนี้ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๒๗๗ วรรคแรก ๒๗๙ การกระทำของจำเลยเป็นกรรมเดียวผิดต่อกฎหมายหลายบทให้ลงโทษตามมาตรา ๒๗๗ ซึ่งเป็นบทที่มีโทษหนักลงโทษจำคุกจำเลย ๔ ปีเปลี่ยนโทษจำคุกเป็นส่งตัวจำเลยไปฝึกอบรมที่สถานพินิจและคุ้มครองเด็กกลาง ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๒๗๗ วรรคแรกประกอบกับมาตรา ๘๐ ลงโทษจำคุกจำเลย ๒ ปี ๔ เดือนเปลี่ยนโทษจำคุกเป็นส่งตัวจำเลยไปฝึกอบรมที่สถานพินิจและคุ้มครองเด็กกลาง กรณีเป็นการแก้บทลงโทษและกำหนดโทษแม้จะเป็นการแก้ไขมากแต่การที่ศาลทั้งสองเปลี่ยนโทษจำคุกเป็นส่งตัวจำเลยไปฝึกอบรมที่สถานพินิจและคุ้มครองเด็กกลางมิใช่การลงโทษจึงถือมิได้ว่าศาลทั้งสองพิพากษาลงโทษจำคุกจำเลยเป็น ๑ ปีจึงต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา ๒๑๙ ประกอบกับพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลคดีเด็กและเยาวชนพ.ศ.๒๔๙๔ มาตรา ๒๙ พิพากษาให้ยกฎีกาโจทก์. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1424/2530พนักงานอัยการ กรมอัยการโจทก์เด็กหญิงนฤวรรณ มากสมบูรณ์ ฯโจทก์ร่วมนายวิษณุรักษ์ นาคอ่อนจำเลย ป.อ. ม. 277, ม. 279. ป.วิ.อ. ม. 219. พ.ร.บ.วิธีพิจารณาคดีเด็กและเยาวชน พ.ศ.2494 ม. 29.ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยซึ่งเป็นเยาวชนมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 277 วรรคแรก, 279 การกระทำของจำเลยเป็นกรรมเดียว ผิดต่อกฎหมายหลายบท ให้ลงโทษตามมาตรา 277 ซึ่งเป็นบทที่มีโทษหนัก ลงโทษจำคุกจำเลย 4 ปี เปลี่ยนโทษจำคุกเป็นส่งตัวจำเลยไปฝึกอบรมที่สถานพินิจและคุ้มครองเด็กกลาง ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 277 วรรคแรก ประกอบกับมาตรา 80 ลงโทษจำคุกจำเลย 2 ปี 4 เดือน เปลี่ยนโทษจำคุกเป็นส่งตัวจำเลยไปฝึกอบรมที่สถานพินิจและคุ้มครองเด็กกลาง กรณีเป็นการแก้บทลงโทษและกำหนดโทษแม้จะเป็นการแก้ไขมากแต่การที่ศาลทั้งสองเปลี่ยนโทษจำคุกเป็นส่งตัวจำเลยไปฝึกอบรมที่สถานพินิจและคุ้มครองเด็กกลาง มิใช่การลงโทษ ถือมิได้ว่าศาลทั้งสองพิพากษาลงโทษจำคุกจำเลยเกิน 1 ปี จึงต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 219ประกอบกับพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลคดีเด็กและเยาวชน พ.ศ. 2494 มาตรา 29.โจทก์ฟ้องว่าตามวันเวลาเกิดเหตุจำเลยกระทำอนาจารเด็กหญิงนฤวรรณ มากสมบูรณ์อายุ ๕ ปี โดยใช้อุบายหลอกลวงให้เข้าไปในห้องนอนแล้วใช้อวัยวะเพศของจำเลยถูไปมาที่อวัยวะเพศของเด็กหญิงนฤวรรณหลายครั้ง และใช้นิ้วมือสอดไปในช่องคลอดของเด็กหญิงนฤวรรณจากนั้นได้ข่มขืนกระทำชำเราจนสำเร็จความใคร่ ๑ ครั้ง โดยเด็กหญิงนฤวรรณไม่ยินยอมและอยู่ในภาวะที่ไม่สามารถขัดขืนได้ ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๒๗๗ วรรคแรก ๒๗๙ เด็กหญิงนฤวรรณ มากสมบูรณ์ โดยนางวิเวียน มากสมบูรณ์ ผู้แทนโดยชอบธรรมของผู้เสียหาย ขอเข้าเป็นโจทก์ร่วม ศาลอนุญาต จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา๒๗๗ วรรคแรก ๒๗๙ การกระทำของจำเลยเป็นกรรมเดียวผิดกฎหมายหลายบทลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๒๗๗ อันเป็นบทหนักจำเลยอายุ ๑๕ ปีเศษพิจารณาแล้วสมควรพิพากษาลงโทษเมื่อลดมาตราส่วนโทษลงกึ่งหนึ่งตามมาตรา ๗๕ แล้วให้จำคุกจำเลย ๔ ปีและเปลี่ยนโทษจำคุกเป็นส่งตัวจำเลยไปสถานพินิจและคุ้มครองเด็กกลางเพื่อรับการฝึกอบรมขัดเกลานิสัยและฝึกอาชีพขั้นต่ำ ๒ ปี ๖ เดือนขั้นสูง ๔ ปีนับแต่วันที่ศาลพิพากษาตามพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลคดีเด็กและเยาวชน ฯ มาตรา ๓๑, ๓๒ จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์แผนกคดีเด็กและเยาวชนพิพากษาแก้เป็นว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๒๗๗ วรรคแรกประกอบด้วยมาตรา ๘๐ ลดมาตราส่วนโทษกึ่งหนึ่งตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๗๕ แล้วให้จำคุก ๒ ปี ๔ เดือนเปลี่ยนโทษจำคุกเป็นส่งตัวจำเลยไปยังสถานพินิจและคุ้มครองเด็กกลางเพื่อรับการฝึกอบรมขัดเกลานิสัยและฝึกอาชีพมีกำหนดขั้นต่ำ ๑ ปีขั้นสูง ๒ ปีตามพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลคดีเด็กและเยาวชน ฯ มาตรา ๓๑, ๓๒ โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาแผนกคดีเด็กและเยาวชนวินิจฉัยว่าคดีนี้ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๒๗๗ วรรคแรก ๒๗๙ การกระทำของจำเลยเป็นกรรมเดียวผิดต่อกฎหมายหลายบทให้ลงโทษตามมาตรา ๒๗๗ ซึ่งเป็นบทที่มีโทษหนักลงโทษจำคุกจำเลย ๔ ปีเปลี่ยนโทษจำคุกเป็นส่งตัวจำเลยไปฝึกอบรมที่สถานพินิจและคุ้มครองเด็กกลาง ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๒๗๗ วรรคแรกประกอบกับมาตรา ๘๐ ลงโทษจำคุกจำเลย ๒ ปี ๔ เดือนเปลี่ยนโทษจำคุกเป็นส่งตัวจำเลยไปฝึกอบรมที่สถานพินิจและคุ้มครองเด็กกลาง กรณีเป็นการแก้บทลงโทษและกำหนดโทษแม้จะเป็นการแก้ไขมากแต่การที่ศาลทั้งสองเปลี่ยนโทษจำคุกเป็นส่งตัวจำเลยไปฝึกอบรมที่สถานพินิจและคุ้มครองเด็กกลางมิใช่การลงโทษจึงถือมิได้ว่าศาลทั้งสองพิพากษาลงโทษจำคุกจำเลยเป็น ๑ ปีจึงต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา ๒๑๙ ประกอบกับพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลคดีเด็กและเยาวชนพ.ศ.๒๔๙๔ มาตรา ๒๙ พิพากษาให้ยกฎีกาโจทก์.(ไพจิตร วิเศษโกสิน-ไพจิตร วิเศษโกสิน-ยรรยง อิทธิพงษ์)ศาลคดีเด็กและเยาวชนกลาง - นายวิชิน สุขนทีธรรมศาลอุทธรณ์ - นายอรรถวิทย์ วรรธนวินิจแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ