คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 56773หลักกฎหมาย: ความว่า โจทก์ฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งว่า คดีต้องห้ามฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 236 จึงไม่รับฎีกาของโจทก์โจทก์เห็นว่า ฎีกาของโจทก์มิได้ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 236 แต่อย่างใดโปรดมีคำสั่งให้รับฎีกาของโจทก์ไว้พิจารณาต่อไปหมายเหตุ จำเลยยังไม่ได้รับสำเนาคำร้องคดีนี้โจทก์ฟ้องให้จำเลยชำระเงินตามเช็คพร้อมด้วยดอกเบี้ย ให้แก่โจทก์คดีอยู่ระหว่างส่งหมายเรียกและสำเนาคำฟ้องให้จำเลยโจทก์ยื่นคำบอกกล่าวขอถอนฟ้อง ศาลชั้นต้นมีคำสั่งว่าจำเลยทั้งสองยังไม่ได้ยื่นคำให้การ อนุญาตให้โจทก์ถอนฟ้องจำเลย ทั้งสองได้ จำหน่ายคดีจากสารบบความคืนค่าขึ้นศาลให้โจทก์ 3 ใน 4 แต่เหลือไม่น้อยกว่า 200 บาทโจทก์อุทธรณ์คำสั่งศาลชั้นต้นเฉพาะส่วนที่ศาลสั่งคืนค่าขึ้นศาล ให้โจทก์ ศาลชั้นต้นมีคำสั่งว่า อุทธรณ์ของโจทก์เป็นการอุทธรณ์ คำสั่งเรื่องค่าฤชาธรรมเนียมและเป็นการอุทธรณ์ดุลพินิจในการคืน ค่าขึ้นศาล เป็นอุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริง อุทธรณ์โจทก์ จึงต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 168 และ มาตรา 224 ไม่รับอุทธรณ์โจทก์โจทก์ยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่ง ศาลอุทธรณ์มีคำสั่งว่า พิเคราะห์ แล้วอุทธรณ์ของโจทก์เป็นอุทธรณ์ในปัญหาเรื่องค่าฤชาธรรมเนียม แต่อย่างเดียว โดยมิได้ยกเหตุว่าค่าฤชาธรรมเนียม นั้นมิได้กำหนดหรือคำนวณให้ถูกต้องตามกฎหมาย จึงเป็นอุทธรณ์ ที่ต้องห้ามตามมาตรา 168 แห่ง ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง ศาลชั้นต้นไม่รับอุทธรณ์ชอบแล้วให้ยกคำร้องโจทก์ฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งดังกล่าว (อันดับ 25)โจทก์จึงยื่นคำร้องนี้ และศาลชั้นต้นสั่งว่า โจทก์ยื่นอุทธรณ์ คำสั่งเกินกำหนด 10 วัน นับแต่วันที่ศาลมีคำสั่ง ส่งศาลฎีกา (อันดับ 26)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว โจทก์อุทธรณ์คำสั่งของศาลชั้นต้นเกี่ยวกับเรื่อง การคืนค่าฤชาธรรมเนียมนั้น เมื่อศาลอุทธรณ์มีคำสั่งยืนตามคำ ปฏิเสธของศาลชั้นต้น คำสั่งศาลอุทธรณ์เป็นที่สุดตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 236 ศาลชั้นต้นสั่ง ไม่รับฎีกาของโจทก์ชอบแล้ว ให้ยกคำร้อง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 1249/2535นายธีระ สุรพนานนท์ชัยโจทก์นายชายนิต โง้วศิริมณี กับพวกจำเลยนายธีระ สุรพนานนท์ชัย โจทก์ผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.พ. ม. 236, ม. 247ความว่า โจทก์ฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งว่า คดีต้องห้ามฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 236 จึงไม่รับฎีกาของโจทก์โจทก์เห็นว่า ฎีกาของโจทก์มิได้ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 236 แต่อย่างใดโปรดมีคำสั่งให้รับฎีกาของโจทก์ไว้พิจารณาต่อไปหมายเหตุ จำเลยยังไม่ได้รับสำเนาคำร้องคดีนี้โจทก์ฟ้องให้จำเลยชำระเงินตามเช็คพร้อมด้วยดอกเบี้ย ให้แก่โจทก์คดีอยู่ระหว่างส่งหมายเรียกและสำเนาคำฟ้องให้จำเลยโจทก์ยื่นคำบอกกล่าวขอถอนฟ้อง ศาลชั้นต้นมีคำสั่งว่าจำเลยทั้งสองยังไม่ได้ยื่นคำให้การ อนุญาตให้โจทก์ถอนฟ้องจำเลย ทั้งสองได้ จำหน่ายคดีจากสารบบความคืนค่าขึ้นศาลให้โจทก์ 3 ใน 4 แต่เหลือไม่น้อยกว่า 200 บาทโจทก์อุทธรณ์คำสั่งศาลชั้นต้นเฉพาะส่วนที่ศาลสั่งคืนค่าขึ้นศาล ให้โจทก์ ศาลชั้นต้นมีคำสั่งว่า อุทธรณ์ของโจทก์เป็นการอุทธรณ์ คำสั่งเรื่องค่าฤชาธรรมเนียมและเป็นการอุทธรณ์ดุลพินิจในการคืน ค่าขึ้นศาล เป็นอุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริง อุทธรณ์โจทก์ จึงต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 168 และ มาตรา 224 ไม่รับอุทธรณ์โจทก์โจทก์ยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่ง ศาลอุทธรณ์มีคำสั่งว่า พิเคราะห์ แล้วอุทธรณ์ของโจทก์เป็นอุทธรณ์ในปัญหาเรื่องค่าฤชาธรรมเนียม แต่อย่างเดียว โดยมิได้ยกเหตุว่าค่าฤชาธรรมเนียม นั้นมิได้กำหนดหรือคำนวณให้ถูกต้องตามกฎหมาย จึงเป็นอุทธรณ์ ที่ต้องห้ามตามมาตรา 168 แห่ง ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง ศาลชั้นต้นไม่รับอุทธรณ์ชอบแล้วให้ยกคำร้องโจทก์ฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งดังกล่าว (อันดับ 25)โจทก์จึงยื่นคำร้องนี้ และศาลชั้นต้นสั่งว่า โจทก์ยื่นอุทธรณ์ คำสั่งเกินกำหนด 10 วัน นับแต่วันที่ศาลมีคำสั่ง ส่งศาลฎีกา (อันดับ 26)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว โจทก์อุทธรณ์คำสั่งของศาลชั้นต้นเกี่ยวกับเรื่อง การคืนค่าฤชาธรรมเนียมนั้น เมื่อศาลอุทธรณ์มีคำสั่งยืนตามคำ ปฏิเสธของศาลชั้นต้น คำสั่งศาลอุทธรณ์เป็นที่สุดตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 236 ศาลชั้นต้นสั่ง ไม่รับฎีกาของโจทก์ชอบแล้ว ให้ยกคำร้อง(สมาน เวทวินิจ-ปรีชา ธนานันท์-สุทธิ อินทุเศรษฐ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 1249/2535นายธีระ สุรพนานนท์ชัยโจทก์นายชายนิต โง้วศิริมณี กับพวกจำเลยนายธีระ สุรพนานนท์ชัย โจทก์ผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.พ. ม. 236, ม. 247ความว่า โจทก์ฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งว่า คดีต้องห้ามฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 236 จึงไม่รับฎีกาของโจทก์โจทก์เห็นว่า ฎีกาของโจทก์มิได้ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 236 แต่อย่างใดโปรดมีคำสั่งให้รับฎีกาของโจทก์ไว้พิจารณาต่อไปหมายเหตุ จำเลยยังไม่ได้รับสำเนาคำร้องคดีนี้โจทก์ฟ้องให้จำเลยชำระเงินตามเช็คพร้อมด้วยดอกเบี้ย ให้แก่โจทก์คดีอยู่ระหว่างส่งหมายเรียกและสำเนาคำฟ้องให้จำเลยโจทก์ยื่นคำบอกกล่าวขอถอนฟ้อง ศาลชั้นต้นมีคำสั่งว่าจำเลยทั้งสองยังไม่ได้ยื่นคำให้การ อนุญาตให้โจทก์ถอนฟ้องจำเลย ทั้งสองได้ จำหน่ายคดีจากสารบบความคืนค่าขึ้นศาลให้โจทก์ 3 ใน 4 แต่เหลือไม่น้อยกว่า 200 บาทโจทก์อุทธรณ์คำสั่งศาลชั้นต้นเฉพาะส่วนที่ศาลสั่งคืนค่าขึ้นศาล ให้โจทก์ ศาลชั้นต้นมีคำสั่งว่า อุทธรณ์ของโจทก์เป็นการอุทธรณ์ คำสั่งเรื่องค่าฤชาธรรมเนียมและเป็นการอุทธรณ์ดุลพินิจในการคืน ค่าขึ้นศาล เป็นอุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริง อุทธรณ์โจทก์ จึงต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 168 และ มาตรา 224 ไม่รับอุทธรณ์โจทก์โจทก์ยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่ง ศาลอุทธรณ์มีคำสั่งว่า พิเคราะห์ แล้วอุทธรณ์ของโจทก์เป็นอุทธรณ์ในปัญหาเรื่องค่าฤชาธรรมเนียม แต่อย่างเดียว โดยมิได้ยกเหตุว่าค่าฤชาธรรมเนียม นั้นมิได้กำหนดหรือคำนวณให้ถูกต้องตามกฎหมาย จึงเป็นอุทธรณ์ ที่ต้องห้ามตามมาตรา 168 แห่ง ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง ศาลชั้นต้นไม่รับอุทธรณ์ชอบแล้วให้ยกคำร้องโจทก์ฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งดังกล่าว (อันดับ 25)โจทก์จึงยื่นคำร้องนี้ และศาลชั้นต้นสั่งว่า โจทก์ยื่นอุทธรณ์ คำสั่งเกินกำหนด 10 วัน นับแต่วันที่ศาลมีคำสั่ง ส่งศาลฎีกา (อันดับ 26)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว โจทก์อุทธรณ์คำสั่งของศาลชั้นต้นเกี่ยวกับเรื่อง การคืนค่าฤชาธรรมเนียมนั้น เมื่อศาลอุทธรณ์มีคำสั่งยืนตามคำ ปฏิเสธของศาลชั้นต้น คำสั่งศาลอุทธรณ์เป็นที่สุดตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 236 ศาลชั้นต้นสั่ง ไม่รับฎีกาของโจทก์ชอบแล้ว ให้ยกคำร้อง(สมาน เวทวินิจ-ปรีชา ธนานันท์-สุทธิ อินทุเศรษฐ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ