คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 823/2510หลักกฎหมาย: เอกสารที่อ้างเป็นหลักฐานการกู้ยืมมีข้อความว่า "ฯลฯพักนี้ เงินของฉันถอนเงินห้าพันบาทมาซื้อผ้าผวยไว้ขายหมดแล้วไม่มีเงินซื้อของ ฯลฯ พักนี้งาลงราคาฯลฯ ฉันจะยืมเงินมณีมาซื้อของสัก ห้าพันบาทหรือสี่พันบาทก็ได้ จะรีบเข้าหุ้นส่วนซื้องาเก็บไว้ขาย ปลายปีนี้ ถ้าเหลือเงินให้รีบส่งมาโดยเร็ว ฯลฯ เงินฉันยังขาดอีก หลายพันบาท ถ้ามีให้รีบส่งมา" ข้อความในเอกสารดังกล่าวนี้ ฟังได้เพียงว่า ผู้ยืมแสดงเจตนาขอยืมเงินจากผู้ให้ยืมเท่านั้น ส่วนผู้ยืมจะได้รับเงินไปจากผู้ให้ยืมตามที่ขอยืมหรือไม่ จำนวนเท่าใด หาได้มีข้อความหรือเอกสารอื่นใด ลงลายมือชื่อผู้ยืม เป็นหลักฐานไม่ เอกสารดังกล่าวจึงไม่พอฟังเป็นหลักฐานแห่งการกู้ยืมฉะนั้น โจทก์จะฟ้องร้องให้บังคับคดีหาได้ไม่ ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 653โจทก์ฟ้องว่า นางสาวพังได้ยืมเงินของโจทก์ไป ดังหนังสือยืมตามสำเนาท้ายฟ้อง แต่ไม่มีสัญญากู้ยืม ต่อมานางสาวพังตาย จำเลยซึ่งเป็นผู้รับและครอบครองทรัพย์มรดกไม่ยอมชำระหนี้ ขอให้บังคับจำเลยศาลชั้นต้นมีคำสั่งในฟ้องว่า ตามทางบรรยายฟ้อง ปรากฏว่าการกู้ยืมรายนี้ซึ่งเป็นเงินเกิน 50 บาท หาได้ทำหนังสือสัญญากู้กันไม่ เป็นการต้องห้ามตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 653ว่าจะฟ้องร้องบังคับคดีไม่ได้ ฟ้องโจทก์เป็นฟ้องที่ไม่มีข้ออ้างที่อาศัยเป็นหลักแห่งข้อหาจึงยกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า เอกสารที่โจทก์อ้างเป็นหลักฐานแห่งการกู้ยืมรายนี้มีข้อความตามสำเนาท้ายฟ้องว่า "ฯลฯ พักนี้เงินของฉันถอนเงินห้าพันบาทมาซื้อผ้าผวยไว้ขายหมดแล้วไม่มีเงินซื้อของ ฯลฯ พักนี้งาลงราคา ฯลฯ ฉันจะขอยืมเงินมณีมาซื้อของสัก 5 พันบาท หรือ 4 พันบาทก็ได้ จะรีบเข้าหุ้นส่วนซื้องาเก็บไว้ขายปลายปีนี้ถ้าเหลือเงินให้รีบส่งมาโดยเร็ว ฯลฯ เงินฉันยังขาดอีกหลายพันบาทถ้ามีให้รีบส่งมา" ข้อความในเอกสารดังกล่าวนี้ฟังได้เพียงว่านางสาวพังแสดงเจตนาขอยืมเงินโจทก์เท่านั้น ส่วนนางสาวพังจะได้รับเงินไปจากโจทก์ตามที่ขอยืมหรือไม่ จำนวนเท่าใด หาได้มีข้อความหรือเอกสารอื่นใด ลงลายมือชื่อนางสาวพังผู้ยืมเป็นหลักฐานไม่ เอกสารตามสำเนาท้ายฟ้องไม่พอฟังเป็นหลักฐานแห่งการกู้ยืม ฉะนั้น โจทก์จะฟ้องร้องให้บังคับคดีหาได้ไม่ ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 653 ที่โจทก์อ้างและส่งสำเนาเอกสารอีกฉบับหนึ่งมาพร้อมฎีกา เพื่อแสดงว่านางสาวพังได้รับเงินจากโจทก์ไปในฐานะลูกหนี้กู้ยืมนั้น ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัย เพราะเป็นเอกสารนอกฟ้อง ยังไม่มีเหตุพอที่จะสั่งให้รับฟ้องของโจทก์ไว้พิพากษายืน ยกฎีกาโจทก์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 823/2510นางมณี เสมวิมลโจทก์นางสาวมุกดา ชีระพันธุ์ ในฐานะผู้รับมรดกนางสาวพัง ชีระพันธุ์ ผู้วายชนม์จำเลย ป.พ.พ. ม. 653เอกสารที่อ้างเป็นหลักฐานการกู้ยืมมีข้อความว่า "ฯลฯพักนี้ เงินของฉันถอนเงินห้าพันบาทมาซื้อผ้าผวยไว้ขายหมดแล้วไม่มีเงินซื้อของ ฯลฯ พักนี้งาลงราคาฯลฯ ฉันจะยืมเงินมณีมาซื้อของสัก ห้าพันบาทหรือสี่พันบาทก็ได้ จะรีบเข้าหุ้นส่วนซื้องาเก็บไว้ขาย ปลายปีนี้ ถ้าเหลือเงินให้รีบส่งมาโดยเร็ว ฯลฯ เงินฉันยังขาดอีก หลายพันบาท ถ้ามีให้รีบส่งมา" ข้อความในเอกสารดังกล่าวนี้ ฟังได้เพียงว่า ผู้ยืมแสดงเจตนาขอยืมเงินจากผู้ให้ยืมเท่านั้น ส่วนผู้ยืมจะได้รับเงินไปจากผู้ให้ยืมตามที่ขอยืมหรือไม่ จำนวนเท่าใด หาได้มีข้อความหรือเอกสารอื่นใด ลงลายมือชื่อผู้ยืม เป็นหลักฐานไม่ เอกสารดังกล่าวจึงไม่พอฟังเป็นหลักฐานแห่งการกู้ยืมฉะนั้น โจทก์จะฟ้องร้องให้บังคับคดีหาได้ไม่ ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 653โจทก์ฟ้องว่า นางสาวพังได้ยืมเงินของโจทก์ไป ดังหนังสือยืมตามสำเนาท้ายฟ้อง แต่ไม่มีสัญญากู้ยืม ต่อมานางสาวพังตาย จำเลยซึ่งเป็นผู้รับและครอบครองทรัพย์มรดกไม่ยอมชำระหนี้ ขอให้บังคับจำเลยศาลชั้นต้นมีคำสั่งในฟ้องว่า ตามทางบรรยายฟ้อง ปรากฏว่าการกู้ยืมรายนี้ซึ่งเป็นเงินเกิน 50 บาท หาได้ทำหนังสือสัญญากู้กันไม่ เป็นการต้องห้ามตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 653ว่าจะฟ้องร้องบังคับคดีไม่ได้ ฟ้องโจทก์เป็นฟ้องที่ไม่มีข้ออ้างที่อาศัยเป็นหลักแห่งข้อหาจึงยกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า เอกสารที่โจทก์อ้างเป็นหลักฐานแห่งการกู้ยืมรายนี้มีข้อความตามสำเนาท้ายฟ้องว่า "ฯลฯ พักนี้เงินของฉันถอนเงินห้าพันบาทมาซื้อผ้าผวยไว้ขายหมดแล้วไม่มีเงินซื้อของ ฯลฯ พักนี้งาลงราคา ฯลฯ ฉันจะขอยืมเงินมณีมาซื้อของสัก 5 พันบาท หรือ 4 พันบาทก็ได้ จะรีบเข้าหุ้นส่วนซื้องาเก็บไว้ขายปลายปีนี้ถ้าเหลือเงินให้รีบส่งมาโดยเร็ว ฯลฯ เงินฉันยังขาดอีกหลายพันบาทถ้ามีให้รีบส่งมา" ข้อความในเอกสารดังกล่าวนี้ฟังได้เพียงว่านางสาวพังแสดงเจตนาขอยืมเงินโจทก์เท่านั้น ส่วนนางสาวพังจะได้รับเงินไปจากโจทก์ตามที่ขอยืมหรือไม่ จำนวนเท่าใด หาได้มีข้อความหรือเอกสารอื่นใด ลงลายมือชื่อนางสาวพังผู้ยืมเป็นหลักฐานไม่ เอกสารตามสำเนาท้ายฟ้องไม่พอฟังเป็นหลักฐานแห่งการกู้ยืม ฉะนั้น โจทก์จะฟ้องร้องให้บังคับคดีหาได้ไม่ ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 653 ที่โจทก์อ้างและส่งสำเนาเอกสารอีกฉบับหนึ่งมาพร้อมฎีกา เพื่อแสดงว่านางสาวพังได้รับเงินจากโจทก์ไปในฐานะลูกหนี้กู้ยืมนั้น ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัย เพราะเป็นเอกสารนอกฟ้อง ยังไม่มีเหตุพอที่จะสั่งให้รับฟ้องของโจทก์ไว้พิพากษายืน ยกฎีกาโจทก์(จินตา บุณยอาคม-สวิง ลัดพลี-ศริ มลิลา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า นางสาวพังได้ยืมเงินของโจทก์ไป ดังหนังสือยืมตามสำเนาท้ายฟ้อง แต่ไม่มีสัญญากู้ยืม ต่อมานางสาวพังตาย จำเลยซึ่งเป็นผู้รับและครอบครองทรัพย์มรดกไม่ยอมชำระหนี้ ขอให้บังคับจำเลยศาลชั้นต้นมีคำสั่งในฟ้องว่า ตามทางบรรยายฟ้อง ปรากฏว่าการกู้ยืมรายนี้ซึ่งเป็นเงินเกิน 50 บาท หาได้ทำหนังสือสัญญากู้กันไม่ เป็นการต้องห้ามตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 653ว่าจะฟ้องร้องบังคับคดีไม่ได้ ฟ้องโจทก์เป็นฟ้องที่ไม่มีข้ออ้างที่อาศัยเป็นหลักแห่งข้อหาจึงยกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า เอกสารที่โจทก์อ้างเป็นหลักฐานแห่งการกู้ยืมรายนี้มีข้อความตามสำเนาท้ายฟ้องว่า "ฯลฯ พักนี้เงินของฉันถอนเงินห้าพันบาทมาซื้อผ้าผวยไว้ขายหมดแล้วไม่มีเงินซื้อของ ฯลฯ พักนี้งาลงราคา ฯลฯ ฉันจะขอยืมเงินมณีมาซื้อของสัก 5 พันบาท หรือ 4 พันบาทก็ได้ จะรีบเข้าหุ้นส่วนซื้องาเก็บไว้ขายปลายปีนี้ถ้าเหลือเงินให้รีบส่งมาโดยเร็ว ฯลฯ เงินฉันยังขาดอีกหลายพันบาทถ้ามีให้รีบส่งมา" ข้อความในเอกสารดังกล่าวนี้ฟังได้เพียงว่านางสาวพังแสดงเจตนาขอยืมเงินโจทก์เท่านั้น ส่วนนางสาวพังจะได้รับเงินไปจากโจทก์ตามที่ขอยืมหรือไม่ จำนวนเท่าใด หาได้มีข้อความหรือเอกสารอื่นใด ลงลายมือชื่อนางสาวพังผู้ยืมเป็นหลักฐานไม่ เอกสารตามสำเนาท้ายฟ้องไม่พอฟังเป็นหลักฐานแห่งการกู้ยืม ฉะนั้น โจทก์จะฟ้องร้องให้บังคับคดีหาได้ไม่ ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 653 ที่โจทก์อ้างและส่งสำเนาเอกสารอีกฉบับหนึ่งมาพร้อมฎีกา เพื่อแสดงว่านางสาวพังได้รับเงินจากโจทก์ไปในฐานะลูกหนี้กู้ยืมนั้น ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัย เพราะเป็นเอกสารนอกฟ้อง ยังไม่มีเหตุพอที่จะสั่งให้รับฟ้องของโจทก์ไว้พิพากษายืน ยกฎีกาโจทก์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 823/2510นางมณี เสมวิมลโจทก์นางสาวมุกดา ชีระพันธุ์ ในฐานะผู้รับมรดกนางสาวพัง ชีระพันธุ์ ผู้วายชนม์จำเลย ป.พ.พ. ม. 653เอกสารที่อ้างเป็นหลักฐานการกู้ยืมมีข้อความว่า "ฯลฯพักนี้ เงินของฉันถอนเงินห้าพันบาทมาซื้อผ้าผวยไว้ขายหมดแล้วไม่มีเงินซื้อของ ฯลฯ พักนี้งาลงราคาฯลฯ ฉันจะยืมเงินมณีมาซื้อของสัก ห้าพันบาทหรือสี่พันบาทก็ได้ จะรีบเข้าหุ้นส่วนซื้องาเก็บไว้ขาย ปลายปีนี้ ถ้าเหลือเงินให้รีบส่งมาโดยเร็ว ฯลฯ เงินฉันยังขาดอีก หลายพันบาท ถ้ามีให้รีบส่งมา" ข้อความในเอกสารดังกล่าวนี้ ฟังได้เพียงว่า ผู้ยืมแสดงเจตนาขอยืมเงินจากผู้ให้ยืมเท่านั้น ส่วนผู้ยืมจะได้รับเงินไปจากผู้ให้ยืมตามที่ขอยืมหรือไม่ จำนวนเท่าใด หาได้มีข้อความหรือเอกสารอื่นใด ลงลายมือชื่อผู้ยืม เป็นหลักฐานไม่ เอกสารดังกล่าวจึงไม่พอฟังเป็นหลักฐานแห่งการกู้ยืมฉะนั้น โจทก์จะฟ้องร้องให้บังคับคดีหาได้ไม่ ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 653โจทก์ฟ้องว่า นางสาวพังได้ยืมเงินของโจทก์ไป ดังหนังสือยืมตามสำเนาท้ายฟ้อง แต่ไม่มีสัญญากู้ยืม ต่อมานางสาวพังตาย จำเลยซึ่งเป็นผู้รับและครอบครองทรัพย์มรดกไม่ยอมชำระหนี้ ขอให้บังคับจำเลยศาลชั้นต้นมีคำสั่งในฟ้องว่า ตามทางบรรยายฟ้อง ปรากฏว่าการกู้ยืมรายนี้ซึ่งเป็นเงินเกิน 50 บาท หาได้ทำหนังสือสัญญากู้กันไม่ เป็นการต้องห้ามตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 653ว่าจะฟ้องร้องบังคับคดีไม่ได้ ฟ้องโจทก์เป็นฟ้องที่ไม่มีข้ออ้างที่อาศัยเป็นหลักแห่งข้อหาจึงยกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า เอกสารที่โจทก์อ้างเป็นหลักฐานแห่งการกู้ยืมรายนี้มีข้อความตามสำเนาท้ายฟ้องว่า "ฯลฯ พักนี้เงินของฉันถอนเงินห้าพันบาทมาซื้อผ้าผวยไว้ขายหมดแล้วไม่มีเงินซื้อของ ฯลฯ พักนี้งาลงราคา ฯลฯ ฉันจะขอยืมเงินมณีมาซื้อของสัก 5 พันบาท หรือ 4 พันบาทก็ได้ จะรีบเข้าหุ้นส่วนซื้องาเก็บไว้ขายปลายปีนี้ถ้าเหลือเงินให้รีบส่งมาโดยเร็ว ฯลฯ เงินฉันยังขาดอีกหลายพันบาทถ้ามีให้รีบส่งมา" ข้อความในเอกสารดังกล่าวนี้ฟังได้เพียงว่านางสาวพังแสดงเจตนาขอยืมเงินโจทก์เท่านั้น ส่วนนางสาวพังจะได้รับเงินไปจากโจทก์ตามที่ขอยืมหรือไม่ จำนวนเท่าใด หาได้มีข้อความหรือเอกสารอื่นใด ลงลายมือชื่อนางสาวพังผู้ยืมเป็นหลักฐานไม่ เอกสารตามสำเนาท้ายฟ้องไม่พอฟังเป็นหลักฐานแห่งการกู้ยืม ฉะนั้น โจทก์จะฟ้องร้องให้บังคับคดีหาได้ไม่ ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 653 ที่โจทก์อ้างและส่งสำเนาเอกสารอีกฉบับหนึ่งมาพร้อมฎีกา เพื่อแสดงว่านางสาวพังได้รับเงินจากโจทก์ไปในฐานะลูกหนี้กู้ยืมนั้น ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัย เพราะเป็นเอกสารนอกฟ้อง ยังไม่มีเหตุพอที่จะสั่งให้รับฟ้องของโจทก์ไว้พิพากษายืน ยกฎีกาโจทก์(จินตา บุณยอาคม-สวิง ลัดพลี-ศริ มลิลา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ