คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2110/2523หลักกฎหมาย: ในคดีที่จำเลยฟ้องโจทก์ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็คฯ จำเลยเบิกความในชั้นไต่สวนมูลฟ้องว่าโจทก์ผู้ออกเช็คไม่ได้ลงวันที่ในเช็ค จำเลยให้เสมียนลงวันที่ออกเช็คเป็นวันที่ 15 มิถุนายน 2522 ตามที่โจทก์มีจดหมายบอกให้นำเช็คไปขึ้นเงิน คำเบิกความของจำเลยดังกล่าวแสดงชัดว่า วันที่ไม่ได้ลงในเช็คที่โจทก์สั่งจ่ายชำระหนี้จำเลย และจำเลยผู้ทรงจดวันที่ลงเอง จะเป็นวันที่ซึ่งตกลงกันโดยโจทก์เขียนจดหมายมาบอกจริงหรือไม่ ก็มีผลเพียงให้รายการในเช็คสมบูรณ์เพื่อฟ้องคดีแพ่งเท่านั้นไม่มีผลเป็นความผิดอาญาตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็คฯ ดังนั้น คำเบิกความของจำเลยที่ว่าโจทก์มีจดหมายบอกให้นำเช็คไปขึ้นเงิน หากจะเป็นเท็จก็ไม่ใช่ข้อสำคัญในคดีดังกล่าว จำเลยไม่มีความผิดฐานเบิกความเท็จ คดีโจทก์ไม่มีมูลความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 177โจทก์ฟ้องว่า จำเลยเบิกความต่อศาลจังหวัดกาญจนบุรี ในชั้นไต่สวนมูลฟ้องคดีอาญา ซึ่งจำเลยฟ้องโจทก์หาว่าออกเช็คธนาคารกรุงเทพ จำกัด ลงวันที่ ๑๕ มิถุนายน ๒๕๒๒ สั่งจ่ายเงินจำนวน ๕๕,๕๕๕ บาท ชำระหนี้ และธนาคารปฏิเสธการจ่ายเงิน ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ.๒๔๙๗ มาตรา ๓ โดยเบิกความว่าเช็คตามฟ้องโจทก์ไม่ได้ลงวันที่ แต่โจทก์มีจดหมายแจ้งให้นำเช็คไปขึ้นเงินในวันที่ ๑๕ มิถุนายน ๒๕๒๒ ซึ่งเป็นความเท็จ ความจริงโจทก์ไม่เคยมีจดหมายเช่นนั้นถึงจำเลยทำให้ศาลเชื่อว่าโจทก์มีจดหมายถึงจำเลย จึงมีคำสั่งว่าฟ้องของจำเลยมีมูล หากจำเลยไม่เบิกความว่าโจทก์มีจดหมายถึงจำเลยให้นำเช็คไปขึ้นเงินวันที่ ๑๕ มิถุนายน ๒๕๒๒ ศาลอาจพิพากษายกฟ้องเพราะคดีไม่มีมูล เนื่องจากออกเช็คไม่ได้ลงวันที่ไว้ คำเบิกความของจำเลยดังกล่าวเป็นเท็จในข้อสำคัญแห่งคดีที่จำเลยฟ้องโจทก์ ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๑๗๗ ศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้องแล้ววินิจฉัยว่า ข้อความที่จำเลยเบิกความมิใช่ข้อสำคัญในคดี จำเลยไม่มีความผิด พิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกาวินิจฉัยว่า เห็นว่าในคดีอาญาเรื่องก่อนที่จำเลยฟ้องโจทก์ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค จำเลยเบิกความในชั้นไต่สวนมูลฟ้องว่าโจทก์ผู้ออกเช็คไม่ได้ลงวันที่ในเช็ค จำเลยให้เสมียนลงวันที่ออกเช็คเป็นวันที่ ๑๕ มิถุนายน ๒๕๒๒ ตามที่โจทก์มีจดหมายบอกให้นำเช็คไปขึ้นเงิน คำเบิกความของจำเลยชัดแจ้งอยู่ว่าวันที่ไม่ได้ลงในเช็คในโจทก์สั่งจ่ายชำระหนี้จำเลย และจำเลยผู้ทรงจดวันที่ลงเอง จะเป็นวันที่ซึ่งตกลงกันโดยโจทก์เขียนจดหมายบอกจริงหรือไม่ ก็มีผลเพียงให้รายการในเช็คสมบูรณ์เพื่อฟ้องคดีแพ่งเท่านั้น ไม่มีผลเป็นความผิดอาญาตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค คำเบิกความของจำเลยที่ว่าโจทก์มีจดหมายบอกให้นำเช็คไปขึ้นเงิน หากจะเป็นเท็จก็ไม่ใช่ข้อสำคัญในคดีอาญานั้น จำเลยไม่มีความผิดดังฟ้อง พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2110/2523นายเบญจ มัชชัณติกะโจทก์นางอรวรรณ ลิขิตคีรีรัตน์ล. ป.อ. ม. 177 ป.วิ.อ. ม. 167 พ.ร.บ.ว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ.2497 ม. 3ในคดีที่จำเลยฟ้องโจทก์ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็คฯ จำเลยเบิกความในชั้นไต่สวนมูลฟ้องว่าโจทก์ผู้ออกเช็คไม่ได้ลงวันที่ในเช็ค จำเลยให้เสมียนลงวันที่ออกเช็คเป็นวันที่ 15 มิถุนายน 2522 ตามที่โจทก์มีจดหมายบอกให้นำเช็คไปขึ้นเงิน คำเบิกความของจำเลยดังกล่าวแสดงชัดว่า วันที่ไม่ได้ลงในเช็คที่โจทก์สั่งจ่ายชำระหนี้จำเลย และจำเลยผู้ทรงจดวันที่ลงเอง จะเป็นวันที่ซึ่งตกลงกันโดยโจทก์เขียนจดหมายมาบอกจริงหรือไม่ ก็มีผลเพียงให้รายการในเช็คสมบูรณ์เพื่อฟ้องคดีแพ่งเท่านั้นไม่มีผลเป็นความผิดอาญาตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็คฯ ดังนั้น คำเบิกความของจำเลยที่ว่าโจทก์มีจดหมายบอกให้นำเช็คไปขึ้นเงิน หากจะเป็นเท็จก็ไม่ใช่ข้อสำคัญในคดีดังกล่าว จำเลยไม่มีความผิดฐานเบิกความเท็จ คดีโจทก์ไม่มีมูลความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 177โจทก์ฟ้องว่า จำเลยเบิกความต่อศาลจังหวัดกาญจนบุรี ในชั้นไต่สวนมูลฟ้องคดีอาญา ซึ่งจำเลยฟ้องโจทก์หาว่าออกเช็คธนาคารกรุงเทพ จำกัด ลงวันที่ ๑๕ มิถุนายน ๒๕๒๒ สั่งจ่ายเงินจำนวน ๕๕,๕๕๕ บาท ชำระหนี้ และธนาคารปฏิเสธการจ่ายเงิน ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ.๒๔๙๗ มาตรา ๓ โดยเบิกความว่าเช็คตามฟ้องโจทก์ไม่ได้ลงวันที่ แต่โจทก์มีจดหมายแจ้งให้นำเช็คไปขึ้นเงินในวันที่ ๑๕ มิถุนายน ๒๕๒๒ ซึ่งเป็นความเท็จ ความจริงโจทก์ไม่เคยมีจดหมายเช่นนั้นถึงจำเลยทำให้ศาลเชื่อว่าโจทก์มีจดหมายถึงจำเลย จึงมีคำสั่งว่าฟ้องของจำเลยมีมูล หากจำเลยไม่เบิกความว่าโจทก์มีจดหมายถึงจำเลยให้นำเช็คไปขึ้นเงินวันที่ ๑๕ มิถุนายน ๒๕๒๒ ศาลอาจพิพากษายกฟ้องเพราะคดีไม่มีมูล เนื่องจากออกเช็คไม่ได้ลงวันที่ไว้ คำเบิกความของจำเลยดังกล่าวเป็นเท็จในข้อสำคัญแห่งคดีที่จำเลยฟ้องโจทก์ ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๑๗๗ ศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้องแล้ววินิจฉัยว่า ข้อความที่จำเลยเบิกความมิใช่ข้อสำคัญในคดี จำเลยไม่มีความผิด พิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกาวินิจฉัยว่า เห็นว่าในคดีอาญาเรื่องก่อนที่จำเลยฟ้องโจทก์ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค จำเลยเบิกความในชั้นไต่สวนมูลฟ้องว่าโจทก์ผู้ออกเช็คไม่ได้ลงวันที่ในเช็ค จำเลยให้เสมียนลงวันที่ออกเช็คเป็นวันที่ ๑๕ มิถุนายน ๒๕๒๒ ตามที่โจทก์มีจดหมายบอกให้นำเช็คไปขึ้นเงิน คำเบิกความของจำเลยชัดแจ้งอยู่ว่าวันที่ไม่ได้ลงในเช็คในโจทก์สั่งจ่ายชำระหนี้จำเลย และจำเลยผู้ทรงจดวันที่ลงเอง จะเป็นวันที่ซึ่งตกลงกันโดยโจทก์เขียนจดหมายบอกจริงหรือไม่ ก็มีผลเพียงให้รายการในเช็คสมบูรณ์เพื่อฟ้องคดีแพ่งเท่านั้น ไม่มีผลเป็นความผิดอาญาตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค คำเบิกความของจำเลยที่ว่าโจทก์มีจดหมายบอกให้นำเช็คไปขึ้นเงิน หากจะเป็นเท็จก็ไม่ใช่ข้อสำคัญในคดีอาญานั้น จำเลยไม่มีความผิดดังฟ้อง พิพากษายืน(สุวรรณพ กองวารี-ปรีชา สุมาวงศ์-กุศล บุญยืน)ศาลจังหวัดกาญจนบุรี - นายประกิต สุขเกษมศาลอุทธรณ์ - นายธิรพันธุ์ รัศมิทัตแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยเบิกความต่อศาลจังหวัดกาญจนบุรี ในชั้นไต่สวนมูลฟ้องคดีอาญา ซึ่งจำเลยฟ้องโจทก์หาว่าออกเช็คธนาคารกรุงเทพ จำกัด ลงวันที่ ๑๕ มิถุนายน ๒๕๒๒ สั่งจ่ายเงินจำนวน ๕๕,๕๕๕ บาท ชำระหนี้ และธนาคารปฏิเสธการจ่ายเงิน ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ.๒๔๙๗ มาตรา ๓ โดยเบิกความว่าเช็คตามฟ้องโจทก์ไม่ได้ลงวันที่ แต่โจทก์มีจดหมายแจ้งให้นำเช็คไปขึ้นเงินในวันที่ ๑๕ มิถุนายน ๒๕๒๒ ซึ่งเป็นความเท็จ ความจริงโจทก์ไม่เคยมีจดหมายเช่นนั้นถึงจำเลยทำให้ศาลเชื่อว่าโจทก์มีจดหมายถึงจำเลย จึงมีคำสั่งว่าฟ้องของจำเลยมีมูล หากจำเลยไม่เบิกความว่าโจทก์มีจดหมายถึงจำเลยให้นำเช็คไปขึ้นเงินวันที่ ๑๕ มิถุนายน ๒๕๒๒ ศาลอาจพิพากษายกฟ้องเพราะคดีไม่มีมูล เนื่องจากออกเช็คไม่ได้ลงวันที่ไว้ คำเบิกความของจำเลยดังกล่าวเป็นเท็จในข้อสำคัญแห่งคดีที่จำเลยฟ้องโจทก์ ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๑๗๗ ศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้องแล้ววินิจฉัยว่า ข้อความที่จำเลยเบิกความมิใช่ข้อสำคัญในคดี จำเลยไม่มีความผิด พิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกาวินิจฉัยว่า เห็นว่าในคดีอาญาเรื่องก่อนที่จำเลยฟ้องโจทก์ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค จำเลยเบิกความในชั้นไต่สวนมูลฟ้องว่าโจทก์ผู้ออกเช็คไม่ได้ลงวันที่ในเช็ค จำเลยให้เสมียนลงวันที่ออกเช็คเป็นวันที่ ๑๕ มิถุนายน ๒๕๒๒ ตามที่โจทก์มีจดหมายบอกให้นำเช็คไปขึ้นเงิน คำเบิกความของจำเลยชัดแจ้งอยู่ว่าวันที่ไม่ได้ลงในเช็คในโจทก์สั่งจ่ายชำระหนี้จำเลย และจำเลยผู้ทรงจดวันที่ลงเอง จะเป็นวันที่ซึ่งตกลงกันโดยโจทก์เขียนจดหมายบอกจริงหรือไม่ ก็มีผลเพียงให้รายการในเช็คสมบูรณ์เพื่อฟ้องคดีแพ่งเท่านั้น ไม่มีผลเป็นความผิดอาญาตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค คำเบิกความของจำเลยที่ว่าโจทก์มีจดหมายบอกให้นำเช็คไปขึ้นเงิน หากจะเป็นเท็จก็ไม่ใช่ข้อสำคัญในคดีอาญานั้น จำเลยไม่มีความผิดดังฟ้อง พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2110/2523นายเบญจ มัชชัณติกะโจทก์นางอรวรรณ ลิขิตคีรีรัตน์ล. ป.อ. ม. 177 ป.วิ.อ. ม. 167 พ.ร.บ.ว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ.2497 ม. 3ในคดีที่จำเลยฟ้องโจทก์ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็คฯ จำเลยเบิกความในชั้นไต่สวนมูลฟ้องว่าโจทก์ผู้ออกเช็คไม่ได้ลงวันที่ในเช็ค จำเลยให้เสมียนลงวันที่ออกเช็คเป็นวันที่ 15 มิถุนายน 2522 ตามที่โจทก์มีจดหมายบอกให้นำเช็คไปขึ้นเงิน คำเบิกความของจำเลยดังกล่าวแสดงชัดว่า วันที่ไม่ได้ลงในเช็คที่โจทก์สั่งจ่ายชำระหนี้จำเลย และจำเลยผู้ทรงจดวันที่ลงเอง จะเป็นวันที่ซึ่งตกลงกันโดยโจทก์เขียนจดหมายมาบอกจริงหรือไม่ ก็มีผลเพียงให้รายการในเช็คสมบูรณ์เพื่อฟ้องคดีแพ่งเท่านั้นไม่มีผลเป็นความผิดอาญาตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็คฯ ดังนั้น คำเบิกความของจำเลยที่ว่าโจทก์มีจดหมายบอกให้นำเช็คไปขึ้นเงิน หากจะเป็นเท็จก็ไม่ใช่ข้อสำคัญในคดีดังกล่าว จำเลยไม่มีความผิดฐานเบิกความเท็จ คดีโจทก์ไม่มีมูลความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 177โจทก์ฟ้องว่า จำเลยเบิกความต่อศาลจังหวัดกาญจนบุรี ในชั้นไต่สวนมูลฟ้องคดีอาญา ซึ่งจำเลยฟ้องโจทก์หาว่าออกเช็คธนาคารกรุงเทพ จำกัด ลงวันที่ ๑๕ มิถุนายน ๒๕๒๒ สั่งจ่ายเงินจำนวน ๕๕,๕๕๕ บาท ชำระหนี้ และธนาคารปฏิเสธการจ่ายเงิน ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ.๒๔๙๗ มาตรา ๓ โดยเบิกความว่าเช็คตามฟ้องโจทก์ไม่ได้ลงวันที่ แต่โจทก์มีจดหมายแจ้งให้นำเช็คไปขึ้นเงินในวันที่ ๑๕ มิถุนายน ๒๕๒๒ ซึ่งเป็นความเท็จ ความจริงโจทก์ไม่เคยมีจดหมายเช่นนั้นถึงจำเลยทำให้ศาลเชื่อว่าโจทก์มีจดหมายถึงจำเลย จึงมีคำสั่งว่าฟ้องของจำเลยมีมูล หากจำเลยไม่เบิกความว่าโจทก์มีจดหมายถึงจำเลยให้นำเช็คไปขึ้นเงินวันที่ ๑๕ มิถุนายน ๒๕๒๒ ศาลอาจพิพากษายกฟ้องเพราะคดีไม่มีมูล เนื่องจากออกเช็คไม่ได้ลงวันที่ไว้ คำเบิกความของจำเลยดังกล่าวเป็นเท็จในข้อสำคัญแห่งคดีที่จำเลยฟ้องโจทก์ ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๑๗๗ ศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้องแล้ววินิจฉัยว่า ข้อความที่จำเลยเบิกความมิใช่ข้อสำคัญในคดี จำเลยไม่มีความผิด พิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกาวินิจฉัยว่า เห็นว่าในคดีอาญาเรื่องก่อนที่จำเลยฟ้องโจทก์ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค จำเลยเบิกความในชั้นไต่สวนมูลฟ้องว่าโจทก์ผู้ออกเช็คไม่ได้ลงวันที่ในเช็ค จำเลยให้เสมียนลงวันที่ออกเช็คเป็นวันที่ ๑๕ มิถุนายน ๒๕๒๒ ตามที่โจทก์มีจดหมายบอกให้นำเช็คไปขึ้นเงิน คำเบิกความของจำเลยชัดแจ้งอยู่ว่าวันที่ไม่ได้ลงในเช็คในโจทก์สั่งจ่ายชำระหนี้จำเลย และจำเลยผู้ทรงจดวันที่ลงเอง จะเป็นวันที่ซึ่งตกลงกันโดยโจทก์เขียนจดหมายบอกจริงหรือไม่ ก็มีผลเพียงให้รายการในเช็คสมบูรณ์เพื่อฟ้องคดีแพ่งเท่านั้น ไม่มีผลเป็นความผิดอาญาตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค คำเบิกความของจำเลยที่ว่าโจทก์มีจดหมายบอกให้นำเช็คไปขึ้นเงิน หากจะเป็นเท็จก็ไม่ใช่ข้อสำคัญในคดีอาญานั้น จำเลยไม่มีความผิดดังฟ้อง พิพากษายืน(สุวรรณพ กองวารี-ปรีชา สุมาวงศ์-กุศล บุญยืน)ศาลจังหวัดกาญจนบุรี - นายประกิต สุขเกษมศาลอุทธรณ์ - นายธิรพันธุ์ รัศมิทัตแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ