คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 460/2488หลักกฎหมาย: โจทก์ฟ้องว่าจำเลยลักไม้ของกรมป่าไม้ จำเลยรับว่าได้เก็บไม้ซึ่งไหลลอยมาและขนเอาไปเลื่อยจริง โดยไม่ได้รับอนุญาตทั้งรู้ว่าเป็นไม้ที่ใช้ในราชการกรมป่าไม้ เพราะมีดวงตราก็ดี จำเลยไม่มีผิดฐานลักทรัพย์ เพราะจำเลยไม่ได้รับว่าไม้ยังอยู่ในความยึดถือของเจ้าทรัพย์ และได้เก็บเอาไปโดยเจตนาทุจริต คงผิดตามพ.ร.บ.ป่าไม้ 2484 ม.43,47 เท่านั้นโจทก์ฟ้องว่าจำเลยลักทรัพย์หรือรับของโจรไม้ของกรมป่าไม้จำเลยรับว่าได้เก็บไม้ซึ่งไหลลอยมาค้างอยู่ในสวนผู้มีชื่อริบฝั่งแม่น้ำวัง และได้ขนลากไปไว้ในบ้านของจำเลยเพื่อ+ใช้จริงโดยไม่ได้รับอนุญาตจากผู้ใด ไม้รายนี้มีดวงตราเจ้าพนักงานกรมป่าไม้ อันแสดงว่าเป็นไม้ที่ใช้ในราชการกรมป่าไม้ และจำเลยก็รู้อยู่ว่าเป็นไม้ใช้ในราชการกรมป่าไม้ ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยตาม พ.ร.บ.ป่าไม้ พ.ศ. ๒๔๘๔ ม.๔๓ และ ๗๒ ส่วนข้อหาฐานลักทรัพย์ไม่ปรากฎว่าไม้ของกลางอยู่ในความครอบครองของเจ้าทรัพย์ จำเลยไม่มีผิดฐานลักทรัพย์ โจทก์อุทธรณ์ ขอให้ลงโทษฐานลักทรัพย์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่าจำเลยไม่ได้รับว่าไม้ของกลางยังอยู่ในความยึดถือของเจ้าทรัพย์ ไม้หายเมื่อใดจำเลยไม่ได้ให้การถึง และที่จำเลยเก็บไม้ของกลางไปจำเลยก็ไม่ได้รับว่าเอาไปโดยทุจริต โจทก์ไม่ได้สืบให้เห็นว่าจำเลยเอาไม้ไปจากความยึดถือของเจ้าทรัพย์โดยเจตนาทุจริต จำเลยไม่มีผิดฐานลักทรัพย์ พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 460/2488อัยยการลำปางโจทก์นายคำมีจำเลย ป.อ. ม. 288, ม. 294, ม. 318, ม. 321 พ.ร.บ.ป่าไม้ พ.ศ.2484 ม. 43, ม. 73โจทก์ฟ้องว่าจำเลยลักไม้ของกรมป่าไม้ จำเลยรับว่าได้เก็บไม้ซึ่งไหลลอยมาและขนเอาไปเลื่อยจริง โดยไม่ได้รับอนุญาตทั้งรู้ว่าเป็นไม้ที่ใช้ในราชการกรมป่าไม้ เพราะมีดวงตราก็ดี จำเลยไม่มีผิดฐานลักทรัพย์ เพราะจำเลยไม่ได้รับว่าไม้ยังอยู่ในความยึดถือของเจ้าทรัพย์ และได้เก็บเอาไปโดยเจตนาทุจริต คงผิดตามพ.ร.บ.ป่าไม้ 2484 ม.43,47 เท่านั้นโจทก์ฟ้องว่าจำเลยลักทรัพย์หรือรับของโจรไม้ของกรมป่าไม้จำเลยรับว่าได้เก็บไม้ซึ่งไหลลอยมาค้างอยู่ในสวนผู้มีชื่อริบฝั่งแม่น้ำวัง และได้ขนลากไปไว้ในบ้านของจำเลยเพื่อ+ใช้จริงโดยไม่ได้รับอนุญาตจากผู้ใด ไม้รายนี้มีดวงตราเจ้าพนักงานกรมป่าไม้ อันแสดงว่าเป็นไม้ที่ใช้ในราชการกรมป่าไม้ และจำเลยก็รู้อยู่ว่าเป็นไม้ใช้ในราชการกรมป่าไม้ ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยตาม พ.ร.บ.ป่าไม้ พ.ศ. ๒๔๘๔ ม.๔๓ และ ๗๒ ส่วนข้อหาฐานลักทรัพย์ไม่ปรากฎว่าไม้ของกลางอยู่ในความครอบครองของเจ้าทรัพย์ จำเลยไม่มีผิดฐานลักทรัพย์ โจทก์อุทธรณ์ ขอให้ลงโทษฐานลักทรัพย์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่าจำเลยไม่ได้รับว่าไม้ของกลางยังอยู่ในความยึดถือของเจ้าทรัพย์ ไม้หายเมื่อใดจำเลยไม่ได้ให้การถึง และที่จำเลยเก็บไม้ของกลางไปจำเลยก็ไม่ได้รับว่าเอาไปโดยทุจริต โจทก์ไม่ได้สืบให้เห็นว่าจำเลยเอาไม้ไปจากความยึดถือของเจ้าทรัพย์โดยเจตนาทุจริต จำเลยไม่มีผิดฐานลักทรัพย์ พิพากษายืน(มนูภันย์วิมลสาร-ประมูล สุวรรณศร-สุทธิอรรถนฤมนตร์)ศาลชั้นต้น - นายวงศ์ จามรมานศาลอุทธรณ์ - พระมนูกิจวิมลอรรถแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่าจำเลยลักทรัพย์หรือรับของโจรไม้ของกรมป่าไม้จำเลยรับว่าได้เก็บไม้ซึ่งไหลลอยมาค้างอยู่ในสวนผู้มีชื่อริบฝั่งแม่น้ำวัง และได้ขนลากไปไว้ในบ้านของจำเลยเพื่อ+ใช้จริงโดยไม่ได้รับอนุญาตจากผู้ใด ไม้รายนี้มีดวงตราเจ้าพนักงานกรมป่าไม้ อันแสดงว่าเป็นไม้ที่ใช้ในราชการกรมป่าไม้ และจำเลยก็รู้อยู่ว่าเป็นไม้ใช้ในราชการกรมป่าไม้ ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยตาม พ.ร.บ.ป่าไม้ พ.ศ. ๒๔๘๔ ม.๔๓ และ ๗๒ ส่วนข้อหาฐานลักทรัพย์ไม่ปรากฎว่าไม้ของกลางอยู่ในความครอบครองของเจ้าทรัพย์ จำเลยไม่มีผิดฐานลักทรัพย์ โจทก์อุทธรณ์ ขอให้ลงโทษฐานลักทรัพย์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่าจำเลยไม่ได้รับว่าไม้ของกลางยังอยู่ในความยึดถือของเจ้าทรัพย์ ไม้หายเมื่อใดจำเลยไม่ได้ให้การถึง และที่จำเลยเก็บไม้ของกลางไปจำเลยก็ไม่ได้รับว่าเอาไปโดยทุจริต โจทก์ไม่ได้สืบให้เห็นว่าจำเลยเอาไม้ไปจากความยึดถือของเจ้าทรัพย์โดยเจตนาทุจริต จำเลยไม่มีผิดฐานลักทรัพย์ พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 460/2488อัยยการลำปางโจทก์นายคำมีจำเลย ป.อ. ม. 288, ม. 294, ม. 318, ม. 321 พ.ร.บ.ป่าไม้ พ.ศ.2484 ม. 43, ม. 73โจทก์ฟ้องว่าจำเลยลักไม้ของกรมป่าไม้ จำเลยรับว่าได้เก็บไม้ซึ่งไหลลอยมาและขนเอาไปเลื่อยจริง โดยไม่ได้รับอนุญาตทั้งรู้ว่าเป็นไม้ที่ใช้ในราชการกรมป่าไม้ เพราะมีดวงตราก็ดี จำเลยไม่มีผิดฐานลักทรัพย์ เพราะจำเลยไม่ได้รับว่าไม้ยังอยู่ในความยึดถือของเจ้าทรัพย์ และได้เก็บเอาไปโดยเจตนาทุจริต คงผิดตามพ.ร.บ.ป่าไม้ 2484 ม.43,47 เท่านั้นโจทก์ฟ้องว่าจำเลยลักทรัพย์หรือรับของโจรไม้ของกรมป่าไม้จำเลยรับว่าได้เก็บไม้ซึ่งไหลลอยมาค้างอยู่ในสวนผู้มีชื่อริบฝั่งแม่น้ำวัง และได้ขนลากไปไว้ในบ้านของจำเลยเพื่อ+ใช้จริงโดยไม่ได้รับอนุญาตจากผู้ใด ไม้รายนี้มีดวงตราเจ้าพนักงานกรมป่าไม้ อันแสดงว่าเป็นไม้ที่ใช้ในราชการกรมป่าไม้ และจำเลยก็รู้อยู่ว่าเป็นไม้ใช้ในราชการกรมป่าไม้ ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยตาม พ.ร.บ.ป่าไม้ พ.ศ. ๒๔๘๔ ม.๔๓ และ ๗๒ ส่วนข้อหาฐานลักทรัพย์ไม่ปรากฎว่าไม้ของกลางอยู่ในความครอบครองของเจ้าทรัพย์ จำเลยไม่มีผิดฐานลักทรัพย์ โจทก์อุทธรณ์ ขอให้ลงโทษฐานลักทรัพย์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่าจำเลยไม่ได้รับว่าไม้ของกลางยังอยู่ในความยึดถือของเจ้าทรัพย์ ไม้หายเมื่อใดจำเลยไม่ได้ให้การถึง และที่จำเลยเก็บไม้ของกลางไปจำเลยก็ไม่ได้รับว่าเอาไปโดยทุจริต โจทก์ไม่ได้สืบให้เห็นว่าจำเลยเอาไม้ไปจากความยึดถือของเจ้าทรัพย์โดยเจตนาทุจริต จำเลยไม่มีผิดฐานลักทรัพย์ พิพากษายืน(มนูภันย์วิมลสาร-ประมูล สุวรรณศร-สุทธิอรรถนฤมนตร์)ศาลชั้นต้น - นายวงศ์ จามรมานศาลอุทธรณ์ - พระมนูกิจวิมลอรรถแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ