คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 806/2533หลักกฎหมาย: ผู้ตายเข้ารับการรักษาในโรงพยาบาลก่อนถึงแก่ความตาย ทางโรงพยาบาลคิดค่าใช้จ่ายแล้วลดค่ารักษาพยาบาลให้ครึ่งหนึ่งเนื่องจากผู้ตายเป็นผู้ช่วยผู้ใหญ่บ้าน การที่ผู้ตายได้รับการลดค่ารักษาพยาบาลเป็นสิทธิของผู้ตาย ไม่เป็นผลให้ความรับผิดของจำเลยต้องลดลงไปด้วย จำเลยต้องรับผิดในค่าเสียหายส่วนนี้เต็มจำนวน โจทก์ซึ่งเป็นภริยาและบุตรของผู้ตายมีสิทธิเรียกค่าเหมารถพาญาติไปเยี่ยมผู้ตายก่อนถึงแก่ความตายได้ ค่าฉีดยาศพ ค่าจ้างรถบรรทุกศพ ค่าโลงศพ ค่าจัดงานศพ 5 วันค่าทำบุญครบ 7 วัน หรือ 100 วัน ค่าเลี้ยงพระ ค่าผ้าบังสกุลค่าติดกัณฑ์เทศน์ เป็นค่าใช้จ่ายอันจำเป็นที่โจทก์มีสิทธิเรียกจากจำเลยผู้กระทำละเมิดได้.โจทก์ฟ้องว่า จำเลยที่ 2 ซึ่งเป็นลูกจ้างของจำเลยที่ 1 ขับรถบรรทุกของจำเลยที่ 1 ไปในทางการที่จ้างด้วยความประมาทเลินเล่อชนกับรถยนต์ที่สามีโจทก์ขับสวนทางมาเป็นเหตุให้สามีโจทก์ถึงแก่ความตาย รถยนต์เสียหาย โจทก์และบุตรขาดไร้ผู้อุปการะ ขอให้จำเลยทั้งสองร่วมกันหรือแทนกันใช้ค่าเสียหายเป็นเงิน 520,000 บาทพร้อมดอกเบี้ยจำเลยที่ 1 ให้การว่า โจทก์ไม่มีอำนาจฟ้อง ผู้ตายเป็นผู้ก่อให้เกิดการชนกันขึ้นต้องรับผิดในความเสียหายด้วย ผู้ตายไม่ใช่ผู้เสียหาย ค่าเสียหายสูงเกินความเป็นจริง ฟ้องโจทก์เคลือบคลุมขอให้ยกฟ้องจำเลยที่ 2 ขาดนัดยื่นคำให้การและขาดนัดพิจารณาศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยทั้งสองร่วมกันชดใช้ค่าเสียหาย385,900 บาท พร้อมดอกเบี้ยร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีนับแต่วันฟ้องจนกว่าจะชำระเสร็จแก่โจทก์จำเลยที่ 1 อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยที่ 1 ฎีกาศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า จำเลยที่ 2 เป็นฝ่ายประมาทโดยผู้ตายไม่ได้ประมาทด้วย แล้ววินิจฉัยปัญหาข้อกฎหมายว่า มีปัญหาต่อไปว่า การที่โจทก์ได้รับการลดค่ารักษาพยาบาลนั้น เป็นเหตุให้ความรับผิดของจำเลยลดลงหรือไม่ โจทก์มีใบเสร็จรับเงินค่ารักษาพยาบาลเอกสารหมาย จ.6 มาแสดงเป็นเงิน 10,055 บาท และโจทก์เบิกความว่าโรงพยาบาลพุทธชินราชคิดค่าใช้จ่ายทั้งสิ้นประมาณ20,000 บาทเศษ เนื่องจากผู้ตายเป็นผู้ช่วยผู้ใหญ่บ้านจึงได้รับการลดค่ารักษาพยาบาลลงครึ่งหนึ่ง ปรากฏตามเอกสารหมาย จ.7จำเลยไม่มีพยานมาหักล้างว่าความเป็นจริงมิได้เป็นไปตามที่โจทก์เบิกความ การที่โจทก์ได้รับการลดค่ารักษาพยาบาลเป็นสิทธิเฉพาะตัวของผู้ตาย ไม่เป็นผลให้ความรับผิดของจำเลยต้องลดลงไปด้วย จำเลยยังต้องมีความรับผิดในค่าเสียหายเรื่องนี้เท่าเดิมศาลล่างทั้งสองวินิจฉัยปัญหานี้ชอบแล้วค่าเดินทางไปเยี่ยมคนเจ็บนั้น จำเลยที่ 1 ฎีกาว่าสามารถเดินทางโดยรถประจำทางได้ ค่ารถประจำทางวันละ 50 บาท รวม 20 วันเป็นเงินไม่เกิน 1,000 บาทนั้นนายประยูร สังข์ทอง พยานของโจทก์เบิกความว่า โจทก์เหมารถของตนเพื่อนำญาติพี่น้องไปเยี่ยมผู้ตายทุกวันจนผู้ตายถึงแก่กรรมวันละ 500 บาท รวมเป็นเงิน 10,000 บาทจึงเห็นได้ว่าโจทก์มิได้ไปเยี่ยมผู้ตายเพียงคนเดียว ที่ศาลล่างทั้งสองได้ลดลงเหลือวันละ 300 บาท เป็นเงินรวม 6,000 บาทศาลฎีกาเห็นว่าเหมาะสมแล้วค่าปลงศพและค่าใช้จ่ายอันจำเป็นซึ่งจำเลยที่ 1 ฎีกาว่าไม่ควรเกิน 10,000 บาทนั้น เห็นว่าศาลล่างทั้งสองได้พิจารณารายละเอียดทุกรายการ เช่น ค่าฉีดยาศพ ค่าจ้างรถบรรทุกศพของผู้ตายจากจังหวัดพิษณุโลกมาอำเภอสวรรคโลก ค่าโลงศพ ค่าจัดงานศพ 5 วันค่าทำบุญครบ 7 วัน ค่าเลี้ยงพระ เลี้ยงแขก ค่าติดกัณฑ์เทศน์ค่าผ้าบังสกุล ค่าทำบุญครบ 100 วัน ซึ่งโจทก์คำนวณมาเป็นเงิน40,000 บาท และกำหนดค่าเสียหายในส่วนนี้ให้โจทก์เป็นเงิน29,900 บาทนั้น เป็นค่าใช้จ่ายอันจำเป็นและเหมาะสมแล้ว ฯลฯพิพากษายืน. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 806/2533นาง สม พร สุทธานุกูล ใน ฐานะ ส่วนตัว และ มารดา ผู้แทนโจทก์โดยชอบ ธรรม ของ บุตร ผู้เยาว์โจทก์กรมชลประทาน กับพวกจำเลย ป.พ.พ. ม. 420, ม. 438, ม. 443ผู้ตายเข้ารับการรักษาในโรงพยาบาลก่อนถึงแก่ความตาย ทางโรงพยาบาลคิดค่าใช้จ่ายแล้วลดค่ารักษาพยาบาลให้ครึ่งหนึ่งเนื่องจากผู้ตายเป็นผู้ช่วยผู้ใหญ่บ้าน การที่ผู้ตายได้รับการลดค่ารักษาพยาบาลเป็นสิทธิของผู้ตาย ไม่เป็นผลให้ความรับผิดของจำเลยต้องลดลงไปด้วย จำเลยต้องรับผิดในค่าเสียหายส่วนนี้เต็มจำนวน โจทก์ซึ่งเป็นภริยาและบุตรของผู้ตายมีสิทธิเรียกค่าเหมารถพาญาติไปเยี่ยมผู้ตายก่อนถึงแก่ความตายได้ ค่าฉีดยาศพ ค่าจ้างรถบรรทุกศพ ค่าโลงศพ ค่าจัดงานศพ 5 วันค่าทำบุญครบ 7 วัน หรือ 100 วัน ค่าเลี้ยงพระ ค่าผ้าบังสกุลค่าติดกัณฑ์เทศน์ เป็นค่าใช้จ่ายอันจำเป็นที่โจทก์มีสิทธิเรียกจากจำเลยผู้กระทำละเมิดได้.โจทก์ฟ้องว่า จำเลยที่ 2 ซึ่งเป็นลูกจ้างของจำเลยที่ 1 ขับรถบรรทุกของจำเลยที่ 1 ไปในทางการที่จ้างด้วยความประมาทเลินเล่อชนกับรถยนต์ที่สามีโจทก์ขับสวนทางมาเป็นเหตุให้สามีโจทก์ถึงแก่ความตาย รถยนต์เสียหาย โจทก์และบุตรขาดไร้ผู้อุปการะ ขอให้จำเลยทั้งสองร่วมกันหรือแทนกันใช้ค่าเสียหายเป็นเงิน 520,000 บาทพร้อมดอกเบี้ยจำเลยที่ 1 ให้การว่า โจทก์ไม่มีอำนาจฟ้อง ผู้ตายเป็นผู้ก่อให้เกิดการชนกันขึ้นต้องรับผิดในความเสียหายด้วย ผู้ตายไม่ใช่ผู้เสียหาย ค่าเสียหายสูงเกินความเป็นจริง ฟ้องโจทก์เคลือบคลุมขอให้ยกฟ้องจำเลยที่ 2 ขาดนัดยื่นคำให้การและขาดนัดพิจารณาศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยทั้งสองร่วมกันชดใช้ค่าเสียหาย385,900 บาท พร้อมดอกเบี้ยร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีนับแต่วันฟ้องจนกว่าจะชำระเสร็จแก่โจทก์จำเลยที่ 1 อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยที่ 1 ฎีกาศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า จำเลยที่ 2 เป็นฝ่ายประมาทโดยผู้ตายไม่ได้ประมาทด้วย แล้ววินิจฉัยปัญหาข้อกฎหมายว่า มีปัญหาต่อไปว่า การที่โจทก์ได้รับการลดค่ารักษาพยาบาลนั้น เป็นเหตุให้ความรับผิดของจำเลยลดลงหรือไม่ โจทก์มีใบเสร็จรับเงินค่ารักษาพยาบาลเอกสารหมาย จ.6 มาแสดงเป็นเงิน 10,055 บาท และโจทก์เบิกความว่าโรงพยาบาลพุทธชินราชคิดค่าใช้จ่ายทั้งสิ้นประมาณ20,000 บาทเศษ เนื่องจากผู้ตายเป็นผู้ช่วยผู้ใหญ่บ้านจึงได้รับการลดค่ารักษาพยาบาลลงครึ่งหนึ่ง ปรากฏตามเอกสารหมาย จ.7จำเลยไม่มีพยานมาหักล้างว่าความเป็นจริงมิได้เป็นไปตามที่โจทก์เบิกความ การที่โจทก์ได้รับการลดค่ารักษาพยาบาลเป็นสิทธิเฉพาะตัวของผู้ตาย ไม่เป็นผลให้ความรับผิดของจำเลยต้องลดลงไปด้วย จำเลยยังต้องมีความรับผิดในค่าเสียหายเรื่องนี้เท่าเดิมศาลล่างทั้งสองวินิจฉัยปัญหานี้ชอบแล้วค่าเดินทางไปเยี่ยมคนเจ็บนั้น จำเลยที่ 1 ฎีกาว่าสามารถเดินทางโดยรถประจำทางได้ ค่ารถประจำทางวันละ 50 บาท รวม 20 วันเป็นเงินไม่เกิน 1,000 บาทนั้นนายประยูร สังข์ทอง พยานของโจทก์เบิกความว่า โจทก์เหมารถของตนเพื่อนำญาติพี่น้องไปเยี่ยมผู้ตายทุกวันจนผู้ตายถึงแก่กรรมวันละ 500 บาท รวมเป็นเงิน 10,000 บาทจึงเห็นได้ว่าโจทก์มิได้ไปเยี่ยมผู้ตายเพียงคนเดียว ที่ศาลล่างทั้งสองได้ลดลงเหลือวันละ 300 บาท เป็นเงินรวม 6,000 บาทศาลฎีกาเห็นว่าเหมาะสมแล้วค่าปลงศพและค่าใช้จ่ายอันจำเป็นซึ่งจำเลยที่ 1 ฎีกาว่าไม่ควรเกิน 10,000 บาทนั้น เห็นว่าศาลล่างทั้งสองได้พิจารณารายละเอียดทุกรายการ เช่น ค่าฉีดยาศพ ค่าจ้างรถบรรทุกศพของผู้ตายจากจังหวัดพิษณุโลกมาอำเภอสวรรคโลก ค่าโลงศพ ค่าจัดงานศพ 5 วันค่าทำบุญครบ 7 วัน ค่าเลี้ยงพระ เลี้ยงแขก ค่าติดกัณฑ์เทศน์ค่าผ้าบังสกุล ค่าทำบุญครบ 100 วัน ซึ่งโจทก์คำนวณมาเป็นเงิน40,000 บาท และกำหนดค่าเสียหายในส่วนนี้ให้โจทก์เป็นเงิน29,900 บาทนั้น เป็นค่าใช้จ่ายอันจำเป็นและเหมาะสมแล้ว ฯลฯพิพากษายืน.(ไมตรี กลั่นนุรักษ์-บุญส่ง คล้ายแก้ว-นำชัย สุนทรพินิจกิจ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยที่ 2 ซึ่งเป็นลูกจ้างของจำเลยที่ 1 ขับรถบรรทุกของจำเลยที่ 1 ไปในทางการที่จ้างด้วยความประมาทเลินเล่อชนกับรถยนต์ที่สามีโจทก์ขับสวนทางมาเป็นเหตุให้สามีโจทก์ถึงแก่ความตาย รถยนต์เสียหาย โจทก์และบุตรขาดไร้ผู้อุปการะ ขอให้จำเลยทั้งสองร่วมกันหรือแทนกันใช้ค่าเสียหายเป็นเงิน 520,000 บาทพร้อมดอกเบี้ยจำเลยที่ 1 ให้การว่า โจทก์ไม่มีอำนาจฟ้อง ผู้ตายเป็นผู้ก่อให้เกิดการชนกันขึ้นต้องรับผิดในความเสียหายด้วย ผู้ตายไม่ใช่ผู้เสียหาย ค่าเสียหายสูงเกินความเป็นจริง ฟ้องโจทก์เคลือบคลุมขอให้ยกฟ้องจำเลยที่ 2 ขาดนัดยื่นคำให้การและขาดนัดพิจารณาศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยทั้งสองร่วมกันชดใช้ค่าเสียหาย385,900 บาท พร้อมดอกเบี้ยร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีนับแต่วันฟ้องจนกว่าจะชำระเสร็จแก่โจทก์จำเลยที่ 1 อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยที่ 1 ฎีกาศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า จำเลยที่ 2 เป็นฝ่ายประมาทโดยผู้ตายไม่ได้ประมาทด้วย แล้ววินิจฉัยปัญหาข้อกฎหมายว่า มีปัญหาต่อไปว่า การที่โจทก์ได้รับการลดค่ารักษาพยาบาลนั้น เป็นเหตุให้ความรับผิดของจำเลยลดลงหรือไม่ โจทก์มีใบเสร็จรับเงินค่ารักษาพยาบาลเอกสารหมาย จ.6 มาแสดงเป็นเงิน 10,055 บาท และโจทก์เบิกความว่าโรงพยาบาลพุทธชินราชคิดค่าใช้จ่ายทั้งสิ้นประมาณ20,000 บาทเศษ เนื่องจากผู้ตายเป็นผู้ช่วยผู้ใหญ่บ้านจึงได้รับการลดค่ารักษาพยาบาลลงครึ่งหนึ่ง ปรากฏตามเอกสารหมาย จ.7จำเลยไม่มีพยานมาหักล้างว่าความเป็นจริงมิได้เป็นไปตามที่โจทก์เบิกความ การที่โจทก์ได้รับการลดค่ารักษาพยาบาลเป็นสิทธิเฉพาะตัวของผู้ตาย ไม่เป็นผลให้ความรับผิดของจำเลยต้องลดลงไปด้วย จำเลยยังต้องมีความรับผิดในค่าเสียหายเรื่องนี้เท่าเดิมศาลล่างทั้งสองวินิจฉัยปัญหานี้ชอบแล้วค่าเดินทางไปเยี่ยมคนเจ็บนั้น จำเลยที่ 1 ฎีกาว่าสามารถเดินทางโดยรถประจำทางได้ ค่ารถประจำทางวันละ 50 บาท รวม 20 วันเป็นเงินไม่เกิน 1,000 บาทนั้นนายประยูร สังข์ทอง พยานของโจทก์เบิกความว่า โจทก์เหมารถของตนเพื่อนำญาติพี่น้องไปเยี่ยมผู้ตายทุกวันจนผู้ตายถึงแก่กรรมวันละ 500 บาท รวมเป็นเงิน 10,000 บาทจึงเห็นได้ว่าโจทก์มิได้ไปเยี่ยมผู้ตายเพียงคนเดียว ที่ศาลล่างทั้งสองได้ลดลงเหลือวันละ 300 บาท เป็นเงินรวม 6,000 บาทศาลฎีกาเห็นว่าเหมาะสมแล้วค่าปลงศพและค่าใช้จ่ายอันจำเป็นซึ่งจำเลยที่ 1 ฎีกาว่าไม่ควรเกิน 10,000 บาทนั้น เห็นว่าศาลล่างทั้งสองได้พิจารณารายละเอียดทุกรายการ เช่น ค่าฉีดยาศพ ค่าจ้างรถบรรทุกศพของผู้ตายจากจังหวัดพิษณุโลกมาอำเภอสวรรคโลก ค่าโลงศพ ค่าจัดงานศพ 5 วันค่าทำบุญครบ 7 วัน ค่าเลี้ยงพระ เลี้ยงแขก ค่าติดกัณฑ์เทศน์ค่าผ้าบังสกุล ค่าทำบุญครบ 100 วัน ซึ่งโจทก์คำนวณมาเป็นเงิน40,000 บาท และกำหนดค่าเสียหายในส่วนนี้ให้โจทก์เป็นเงิน29,900 บาทนั้น เป็นค่าใช้จ่ายอันจำเป็นและเหมาะสมแล้ว ฯลฯพิพากษายืน. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 806/2533นาง สม พร สุทธานุกูล ใน ฐานะ ส่วนตัว และ มารดา ผู้แทนโจทก์โดยชอบ ธรรม ของ บุตร ผู้เยาว์โจทก์กรมชลประทาน กับพวกจำเลย ป.พ.พ. ม. 420, ม. 438, ม. 443ผู้ตายเข้ารับการรักษาในโรงพยาบาลก่อนถึงแก่ความตาย ทางโรงพยาบาลคิดค่าใช้จ่ายแล้วลดค่ารักษาพยาบาลให้ครึ่งหนึ่งเนื่องจากผู้ตายเป็นผู้ช่วยผู้ใหญ่บ้าน การที่ผู้ตายได้รับการลดค่ารักษาพยาบาลเป็นสิทธิของผู้ตาย ไม่เป็นผลให้ความรับผิดของจำเลยต้องลดลงไปด้วย จำเลยต้องรับผิดในค่าเสียหายส่วนนี้เต็มจำนวน โจทก์ซึ่งเป็นภริยาและบุตรของผู้ตายมีสิทธิเรียกค่าเหมารถพาญาติไปเยี่ยมผู้ตายก่อนถึงแก่ความตายได้ ค่าฉีดยาศพ ค่าจ้างรถบรรทุกศพ ค่าโลงศพ ค่าจัดงานศพ 5 วันค่าทำบุญครบ 7 วัน หรือ 100 วัน ค่าเลี้ยงพระ ค่าผ้าบังสกุลค่าติดกัณฑ์เทศน์ เป็นค่าใช้จ่ายอันจำเป็นที่โจทก์มีสิทธิเรียกจากจำเลยผู้กระทำละเมิดได้.โจทก์ฟ้องว่า จำเลยที่ 2 ซึ่งเป็นลูกจ้างของจำเลยที่ 1 ขับรถบรรทุกของจำเลยที่ 1 ไปในทางการที่จ้างด้วยความประมาทเลินเล่อชนกับรถยนต์ที่สามีโจทก์ขับสวนทางมาเป็นเหตุให้สามีโจทก์ถึงแก่ความตาย รถยนต์เสียหาย โจทก์และบุตรขาดไร้ผู้อุปการะ ขอให้จำเลยทั้งสองร่วมกันหรือแทนกันใช้ค่าเสียหายเป็นเงิน 520,000 บาทพร้อมดอกเบี้ยจำเลยที่ 1 ให้การว่า โจทก์ไม่มีอำนาจฟ้อง ผู้ตายเป็นผู้ก่อให้เกิดการชนกันขึ้นต้องรับผิดในความเสียหายด้วย ผู้ตายไม่ใช่ผู้เสียหาย ค่าเสียหายสูงเกินความเป็นจริง ฟ้องโจทก์เคลือบคลุมขอให้ยกฟ้องจำเลยที่ 2 ขาดนัดยื่นคำให้การและขาดนัดพิจารณาศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยทั้งสองร่วมกันชดใช้ค่าเสียหาย385,900 บาท พร้อมดอกเบี้ยร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีนับแต่วันฟ้องจนกว่าจะชำระเสร็จแก่โจทก์จำเลยที่ 1 อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยที่ 1 ฎีกาศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า จำเลยที่ 2 เป็นฝ่ายประมาทโดยผู้ตายไม่ได้ประมาทด้วย แล้ววินิจฉัยปัญหาข้อกฎหมายว่า มีปัญหาต่อไปว่า การที่โจทก์ได้รับการลดค่ารักษาพยาบาลนั้น เป็นเหตุให้ความรับผิดของจำเลยลดลงหรือไม่ โจทก์มีใบเสร็จรับเงินค่ารักษาพยาบาลเอกสารหมาย จ.6 มาแสดงเป็นเงิน 10,055 บาท และโจทก์เบิกความว่าโรงพยาบาลพุทธชินราชคิดค่าใช้จ่ายทั้งสิ้นประมาณ20,000 บาทเศษ เนื่องจากผู้ตายเป็นผู้ช่วยผู้ใหญ่บ้านจึงได้รับการลดค่ารักษาพยาบาลลงครึ่งหนึ่ง ปรากฏตามเอกสารหมาย จ.7จำเลยไม่มีพยานมาหักล้างว่าความเป็นจริงมิได้เป็นไปตามที่โจทก์เบิกความ การที่โจทก์ได้รับการลดค่ารักษาพยาบาลเป็นสิทธิเฉพาะตัวของผู้ตาย ไม่เป็นผลให้ความรับผิดของจำเลยต้องลดลงไปด้วย จำเลยยังต้องมีความรับผิดในค่าเสียหายเรื่องนี้เท่าเดิมศาลล่างทั้งสองวินิจฉัยปัญหานี้ชอบแล้วค่าเดินทางไปเยี่ยมคนเจ็บนั้น จำเลยที่ 1 ฎีกาว่าสามารถเดินทางโดยรถประจำทางได้ ค่ารถประจำทางวันละ 50 บาท รวม 20 วันเป็นเงินไม่เกิน 1,000 บาทนั้นนายประยูร สังข์ทอง พยานของโจทก์เบิกความว่า โจทก์เหมารถของตนเพื่อนำญาติพี่น้องไปเยี่ยมผู้ตายทุกวันจนผู้ตายถึงแก่กรรมวันละ 500 บาท รวมเป็นเงิน 10,000 บาทจึงเห็นได้ว่าโจทก์มิได้ไปเยี่ยมผู้ตายเพียงคนเดียว ที่ศาลล่างทั้งสองได้ลดลงเหลือวันละ 300 บาท เป็นเงินรวม 6,000 บาทศาลฎีกาเห็นว่าเหมาะสมแล้วค่าปลงศพและค่าใช้จ่ายอันจำเป็นซึ่งจำเลยที่ 1 ฎีกาว่าไม่ควรเกิน 10,000 บาทนั้น เห็นว่าศาลล่างทั้งสองได้พิจารณารายละเอียดทุกรายการ เช่น ค่าฉีดยาศพ ค่าจ้างรถบรรทุกศพของผู้ตายจากจังหวัดพิษณุโลกมาอำเภอสวรรคโลก ค่าโลงศพ ค่าจัดงานศพ 5 วันค่าทำบุญครบ 7 วัน ค่าเลี้ยงพระ เลี้ยงแขก ค่าติดกัณฑ์เทศน์ค่าผ้าบังสกุล ค่าทำบุญครบ 100 วัน ซึ่งโจทก์คำนวณมาเป็นเงิน40,000 บาท และกำหนดค่าเสียหายในส่วนนี้ให้โจทก์เป็นเงิน29,900 บาทนั้น เป็นค่าใช้จ่ายอันจำเป็นและเหมาะสมแล้ว ฯลฯพิพากษายืน.(ไมตรี กลั่นนุรักษ์-บุญส่ง คล้ายแก้ว-นำชัย สุนทรพินิจกิจ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ