คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1373/2514หลักกฎหมาย: ความผิดฐานแจ้งข้อความอันเป็นเท็จแก่เจ้าพนักงาน ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 137 นั้น แม้ข้อความที่แจ้งจะเป็นเท็จแต่มิได้เกี่ยวข้องพาดพิงถึงโจทก์ ก็ไม่อาจทำให้โจทก์เสียหาย โจทก์จึงไม่ใช่ผู้เสียหายตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 2(4)การที่จำเลยซึ่งเป็นภริยาที่ไม่ชอบด้วยกฎหมาย ยื่นคำร้องขอรับมรดกโดยอ้างว่าเป็นภริยาของผู้ตายนั้น แม้โดยนิตินัยจำเลยจะไม่ใช่ แต่โดยพฤตินัยจำเลยเป็นภริยาของผู้ตายยังถือไม่ได้ว่าจำเลยแจ้งข้อความอันเป็นเท็จทำให้โจทก์ผู้เป็นทายาทเสียหายคดีนี้ โจทก์ฟ้องว่า เมื่อวันที่ 6 มิถุนายน 2511 จำเลยได้นำความอันเป็นเท็จไปแจ้งต่อร้อยตำรวจเอกสุชาติ ศรีเพ็ญชัย พนักงานสอบสวนสถานีตำรวจภูธร อำเภอธวัชบุรีว่าจำเลยเป็นผู้ครอบครองรักษา ส.ค.1 แล้วศูนย์หายไป ความจริงจำเลยไม่เคยครอบครอง ส.ค.1 ฉบับดังกล่าวส.ค.1 ฉบับดังกล่าวเป็นของนายเคน แก้วกาหลง เป็นผู้แจ้ง เป็นเจ้าของและเป็นผู้เก็บรักษา และต่อมาโจทก์ที่ 1 เป็นผู้เก็บรักษาเองและในวันเดียวกันนั้น จำเลยได้ยื่นคำร้องต่อนายอำเภอธวัชบุรี ความว่า ส.ค.1 ฉบับดังกล่าวนั้นมีชื่อนายเคน แก้วกาหลง เป็นเจ้าของ ศูนย์หาย จำเลยขอคัดสำเนาเพื่อทราบอาณาเขตและเนื้อที่ จนเจ้าหน้าที่ผู้ทำการแทนนายอำเภออนุญาตให้คัด แล้วต่อมาวันที่ 12 เดือนเดียวกัน จำเลยได้ยื่นคำร้องขอรับมรดกของนายเคน แก้วกาหลง ต่อนายอำเภอธวัชบุรี ซึ่งเป็นความเท็จ ความจริงจำเลยไม่เคยครอบครองเอกสาร ส.ค.1 ดังกล่าวและจำเลยไม่มีสิทธิรับมรดกของนายเคน แก้วกาหลง ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 137ศาลจังหวัดร้อยเอ็ดไต่สวนมูลฟ้องได้ความว่าโจทก์ทั้งสองเป็นพี่น้องร่วมบิดามารดากับนายสี แก้วกาหลง สามีจำเลย บิดาก็คือนายเคน แก้วกาหลง ผู้มีชื่อใน ส.ค.1 ที่จำเลยแจ้งหายนั้นเอง จำเลยมีบุตรด้วยกันกับนายสี 5 คน แต่จำเลยมิได้จดทะเบียนเป็นภริยาที่ถูกต้องกับนายสี นายเคนเจ้ามรดกตายเมื่อเดือนมกราคม 2511 ก่อนนายเคนตาย 1 ปีจำเลยและสามีได้มาอยู่กับนายหนูโจทก์ โจทก์ได้มอบที่ดินตาม ส.ค.1 นั้นให้จำเลยและนายสีทำกิน ต่อมาเดือนกุมภาพันธ์ปีเดียวกันนายสีสามีจำเลยตาย ต่อมาอีกวันที่ 6 และ 12 มิถุนายน ตามที่ฟ้องจำเลยจึงได้ไปแจ้งความตามที่โจทก์กล่าวในฟ้อง การยื่นคำร้องขอรับมรดกของจำเลยได้แสดงบัญชีเครือญาติของบุตรหลานนายเคนเจ้ามรดกโดยบริบูรณ์ศาลชั้นต้นเห็นว่า บุตรทั้งห้าคนของนายสีเป็นบุตรที่บิดารับรองตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1627 บุตรทั้งห้าคนเป็นทายาทของนายสีผู้ตายและตามคำร้องของจำเลยก็ได้แสดงบัญชีเครือญาติตามสิทธิที่บุตรของจำเลยจะพึงได้รับแม้จำเลยจะมิได้แสดงว่าขอรับแทนบุตร ก็เป็นการแสดงถึงความบริสุทธิ์ของจำเลยและทายาทอื่นตลอดถึงโจทก์ไม่เสียหาย ฟ้องของโจทก์ไม่มีมูล พิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาต่อมาศาลฎีกาเห็นว่า การที่จำเลยแจ้งความเท็จต่อผู้บังคับกองสถานีตำรวจภูธร อำเภอธวัชบุรีนั้น ก็เพื่อจะขอคัดสำเนา ส.ค.1 จากทางการอำเภอธวัชบุรีเท่านั้นข้อความที่แจ้งมิได้เกี่ยวข้องพาดพึงถึงโจทก์ต่อประการใด โจทก์จึงไม่ใช่ผู้เสียหายและการที่จำเลยยื่นคำร้องว่าจำเลยเป็นภริยาของนายสี แม้โดยนิตินัยจำเลยจะไม่ใช่ภริยาอันชอบด้วยกฎหมายของนายสีเพราะไม่ได้จดทะเบียนสมรสก็ตามแต่โดยพฤตินัยจำเลยก็เป็นภริยาของนายสี เช่นนี้แล้วจะถือว่าการที่จำเลยร้องขอรับมรดกโดยอ้างว่าจำเลยเป็นภริยาของนายสี เป็นการแจ้งข้อความอันเป็นเท็จทำให้โจทก์เสียหายหาได้ไม่พิพากษายืน ยกฎีกาโจทก์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1373/2514นายหนู แก้วกาหลง ที่ 1 นายมี แก้วกาหลง ที่ 2โจทก์นางมะลิ แก้วกาหลงจำเลย ป.อ. ม. 137, ม. 59 ป.วิ.อ. ม. 2 (4)ความผิดฐานแจ้งข้อความอันเป็นเท็จแก่เจ้าพนักงาน ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 137 นั้น แม้ข้อความที่แจ้งจะเป็นเท็จแต่มิได้เกี่ยวข้องพาดพิงถึงโจทก์ ก็ไม่อาจทำให้โจทก์เสียหาย โจทก์จึงไม่ใช่ผู้เสียหายตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 2(4)การที่จำเลยซึ่งเป็นภริยาที่ไม่ชอบด้วยกฎหมาย ยื่นคำร้องขอรับมรดกโดยอ้างว่าเป็นภริยาของผู้ตายนั้น แม้โดยนิตินัยจำเลยจะไม่ใช่ แต่โดยพฤตินัยจำเลยเป็นภริยาของผู้ตายยังถือไม่ได้ว่าจำเลยแจ้งข้อความอันเป็นเท็จทำให้โจทก์ผู้เป็นทายาทเสียหายคดีนี้ โจทก์ฟ้องว่า เมื่อวันที่ 6 มิถุนายน 2511 จำเลยได้นำความอันเป็นเท็จไปแจ้งต่อร้อยตำรวจเอกสุชาติ ศรีเพ็ญชัย พนักงานสอบสวนสถานีตำรวจภูธร อำเภอธวัชบุรีว่าจำเลยเป็นผู้ครอบครองรักษา ส.ค.1 แล้วศูนย์หายไป ความจริงจำเลยไม่เคยครอบครอง ส.ค.1 ฉบับดังกล่าวส.ค.1 ฉบับดังกล่าวเป็นของนายเคน แก้วกาหลง เป็นผู้แจ้ง เป็นเจ้าของและเป็นผู้เก็บรักษา และต่อมาโจทก์ที่ 1 เป็นผู้เก็บรักษาเองและในวันเดียวกันนั้น จำเลยได้ยื่นคำร้องต่อนายอำเภอธวัชบุรี ความว่า ส.ค.1 ฉบับดังกล่าวนั้นมีชื่อนายเคน แก้วกาหลง เป็นเจ้าของ ศูนย์หาย จำเลยขอคัดสำเนาเพื่อทราบอาณาเขตและเนื้อที่ จนเจ้าหน้าที่ผู้ทำการแทนนายอำเภออนุญาตให้คัด แล้วต่อมาวันที่ 12 เดือนเดียวกัน จำเลยได้ยื่นคำร้องขอรับมรดกของนายเคน แก้วกาหลง ต่อนายอำเภอธวัชบุรี ซึ่งเป็นความเท็จ ความจริงจำเลยไม่เคยครอบครองเอกสาร ส.ค.1 ดังกล่าวและจำเลยไม่มีสิทธิรับมรดกของนายเคน แก้วกาหลง ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 137ศาลจังหวัดร้อยเอ็ดไต่สวนมูลฟ้องได้ความว่าโจทก์ทั้งสองเป็นพี่น้องร่วมบิดามารดากับนายสี แก้วกาหลง สามีจำเลย บิดาก็คือนายเคน แก้วกาหลง ผู้มีชื่อใน ส.ค.1 ที่จำเลยแจ้งหายนั้นเอง จำเลยมีบุตรด้วยกันกับนายสี 5 คน แต่จำเลยมิได้จดทะเบียนเป็นภริยาที่ถูกต้องกับนายสี นายเคนเจ้ามรดกตายเมื่อเดือนมกราคม 2511 ก่อนนายเคนตาย 1 ปีจำเลยและสามีได้มาอยู่กับนายหนูโจทก์ โจทก์ได้มอบที่ดินตาม ส.ค.1 นั้นให้จำเลยและนายสีทำกิน ต่อมาเดือนกุมภาพันธ์ปีเดียวกันนายสีสามีจำเลยตาย ต่อมาอีกวันที่ 6 และ 12 มิถุนายน ตามที่ฟ้องจำเลยจึงได้ไปแจ้งความตามที่โจทก์กล่าวในฟ้อง การยื่นคำร้องขอรับมรดกของจำเลยได้แสดงบัญชีเครือญาติของบุตรหลานนายเคนเจ้ามรดกโดยบริบูรณ์ศาลชั้นต้นเห็นว่า บุตรทั้งห้าคนของนายสีเป็นบุตรที่บิดารับรองตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1627 บุตรทั้งห้าคนเป็นทายาทของนายสีผู้ตายและตามคำร้องของจำเลยก็ได้แสดงบัญชีเครือญาติตามสิทธิที่บุตรของจำเลยจะพึงได้รับแม้จำเลยจะมิได้แสดงว่าขอรับแทนบุตร ก็เป็นการแสดงถึงความบริสุทธิ์ของจำเลยและทายาทอื่นตลอดถึงโจทก์ไม่เสียหาย ฟ้องของโจทก์ไม่มีมูล พิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาต่อมาศาลฎีกาเห็นว่า การที่จำเลยแจ้งความเท็จต่อผู้บังคับกองสถานีตำรวจภูธร อำเภอธวัชบุรีนั้น ก็เพื่อจะขอคัดสำเนา ส.ค.1 จากทางการอำเภอธวัชบุรีเท่านั้นข้อความที่แจ้งมิได้เกี่ยวข้องพาดพึงถึงโจทก์ต่อประการใด โจทก์จึงไม่ใช่ผู้เสียหายและการที่จำเลยยื่นคำร้องว่าจำเลยเป็นภริยาของนายสี แม้โดยนิตินัยจำเลยจะไม่ใช่ภริยาอันชอบด้วยกฎหมายของนายสีเพราะไม่ได้จดทะเบียนสมรสก็ตามแต่โดยพฤตินัยจำเลยก็เป็นภริยาของนายสี เช่นนี้แล้วจะถือว่าการที่จำเลยร้องขอรับมรดกโดยอ้างว่าจำเลยเป็นภริยาของนายสี เป็นการแจ้งข้อความอันเป็นเท็จทำให้โจทก์เสียหายหาได้ไม่พิพากษายืน ยกฎีกาโจทก์(จินตา บุณยอาคม-เฉลิม ทัตภิรมย์-อุทัย ศุภนิตย์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: คดีนี้ โจทก์ฟ้องว่า เมื่อวันที่ 6 มิถุนายน 2511 จำเลยได้นำความอันเป็นเท็จไปแจ้งต่อร้อยตำรวจเอกสุชาติ ศรีเพ็ญชัย พนักงานสอบสวนสถานีตำรวจภูธร อำเภอธวัชบุรีว่าจำเลยเป็นผู้ครอบครองรักษา ส.ค.1 แล้วศูนย์หายไป ความจริงจำเลยไม่เคยครอบครอง ส.ค.1 ฉบับดังกล่าวส.ค.1 ฉบับดังกล่าวเป็นของนายเคน แก้วกาหลง เป็นผู้แจ้ง เป็นเจ้าของและเป็นผู้เก็บรักษา และต่อมาโจทก์ที่ 1 เป็นผู้เก็บรักษาเองและในวันเดียวกันนั้น จำเลยได้ยื่นคำร้องต่อนายอำเภอธวัชบุรี ความว่า ส.ค.1 ฉบับดังกล่าวนั้นมีชื่อนายเคน แก้วกาหลง เป็นเจ้าของ ศูนย์หาย จำเลยขอคัดสำเนาเพื่อทราบอาณาเขตและเนื้อที่ จนเจ้าหน้าที่ผู้ทำการแทนนายอำเภออนุญาตให้คัด แล้วต่อมาวันที่ 12 เดือนเดียวกัน จำเลยได้ยื่นคำร้องขอรับมรดกของนายเคน แก้วกาหลง ต่อนายอำเภอธวัชบุรี ซึ่งเป็นความเท็จ ความจริงจำเลยไม่เคยครอบครองเอกสาร ส.ค.1 ดังกล่าวและจำเลยไม่มีสิทธิรับมรดกของนายเคน แก้วกาหลง ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 137ศาลจังหวัดร้อยเอ็ดไต่สวนมูลฟ้องได้ความว่าโจทก์ทั้งสองเป็นพี่น้องร่วมบิดามารดากับนายสี แก้วกาหลง สามีจำเลย บิดาก็คือนายเคน แก้วกาหลง ผู้มีชื่อใน ส.ค.1 ที่จำเลยแจ้งหายนั้นเอง จำเลยมีบุตรด้วยกันกับนายสี 5 คน แต่จำเลยมิได้จดทะเบียนเป็นภริยาที่ถูกต้องกับนายสี นายเคนเจ้ามรดกตายเมื่อเดือนมกราคม 2511 ก่อนนายเคนตาย 1 ปีจำเลยและสามีได้มาอยู่กับนายหนูโจทก์ โจทก์ได้มอบที่ดินตาม ส.ค.1 นั้นให้จำเลยและนายสีทำกิน ต่อมาเดือนกุมภาพันธ์ปีเดียวกันนายสีสามีจำเลยตาย ต่อมาอีกวันที่ 6 และ 12 มิถุนายน ตามที่ฟ้องจำเลยจึงได้ไปแจ้งความตามที่โจทก์กล่าวในฟ้อง การยื่นคำร้องขอรับมรดกของจำเลยได้แสดงบัญชีเครือญาติของบุตรหลานนายเคนเจ้ามรดกโดยบริบูรณ์ศาลชั้นต้นเห็นว่า บุตรทั้งห้าคนของนายสีเป็นบุตรที่บิดารับรองตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1627 บุตรทั้งห้าคนเป็นทายาทของนายสีผู้ตายและตามคำร้องของจำเลยก็ได้แสดงบัญชีเครือญาติตามสิทธิที่บุตรของจำเลยจะพึงได้รับแม้จำเลยจะมิได้แสดงว่าขอรับแทนบุตร ก็เป็นการแสดงถึงความบริสุทธิ์ของจำเลยและทายาทอื่นตลอดถึงโจทก์ไม่เสียหาย ฟ้องของโจทก์ไม่มีมูล พิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาต่อมาศาลฎีกาเห็นว่า การที่จำเลยแจ้งความเท็จต่อผู้บังคับกองสถานีตำรวจภูธร อำเภอธวัชบุรีนั้น ก็เพื่อจะขอคัดสำเนา ส.ค.1 จากทางการอำเภอธวัชบุรีเท่านั้นข้อความที่แจ้งมิได้เกี่ยวข้องพาดพึงถึงโจทก์ต่อประการใด โจทก์จึงไม่ใช่ผู้เสียหายและการที่จำเลยยื่นคำร้องว่าจำเลยเป็นภริยาของนายสี แม้โดยนิตินัยจำเลยจะไม่ใช่ภริยาอันชอบด้วยกฎหมายของนายสีเพราะไม่ได้จดทะเบียนสมรสก็ตามแต่โดยพฤตินัยจำเลยก็เป็นภริยาของนายสี เช่นนี้แล้วจะถือว่าการที่จำเลยร้องขอรับมรดกโดยอ้างว่าจำเลยเป็นภริยาของนายสี เป็นการแจ้งข้อความอันเป็นเท็จทำให้โจทก์เสียหายหาได้ไม่พิพากษายืน ยกฎีกาโจทก์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1373/2514นายหนู แก้วกาหลง ที่ 1 นายมี แก้วกาหลง ที่ 2โจทก์นางมะลิ แก้วกาหลงจำเลย ป.อ. ม. 137, ม. 59 ป.วิ.อ. ม. 2 (4)ความผิดฐานแจ้งข้อความอันเป็นเท็จแก่เจ้าพนักงาน ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 137 นั้น แม้ข้อความที่แจ้งจะเป็นเท็จแต่มิได้เกี่ยวข้องพาดพิงถึงโจทก์ ก็ไม่อาจทำให้โจทก์เสียหาย โจทก์จึงไม่ใช่ผู้เสียหายตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 2(4)การที่จำเลยซึ่งเป็นภริยาที่ไม่ชอบด้วยกฎหมาย ยื่นคำร้องขอรับมรดกโดยอ้างว่าเป็นภริยาของผู้ตายนั้น แม้โดยนิตินัยจำเลยจะไม่ใช่ แต่โดยพฤตินัยจำเลยเป็นภริยาของผู้ตายยังถือไม่ได้ว่าจำเลยแจ้งข้อความอันเป็นเท็จทำให้โจทก์ผู้เป็นทายาทเสียหายคดีนี้ โจทก์ฟ้องว่า เมื่อวันที่ 6 มิถุนายน 2511 จำเลยได้นำความอันเป็นเท็จไปแจ้งต่อร้อยตำรวจเอกสุชาติ ศรีเพ็ญชัย พนักงานสอบสวนสถานีตำรวจภูธร อำเภอธวัชบุรีว่าจำเลยเป็นผู้ครอบครองรักษา ส.ค.1 แล้วศูนย์หายไป ความจริงจำเลยไม่เคยครอบครอง ส.ค.1 ฉบับดังกล่าวส.ค.1 ฉบับดังกล่าวเป็นของนายเคน แก้วกาหลง เป็นผู้แจ้ง เป็นเจ้าของและเป็นผู้เก็บรักษา และต่อมาโจทก์ที่ 1 เป็นผู้เก็บรักษาเองและในวันเดียวกันนั้น จำเลยได้ยื่นคำร้องต่อนายอำเภอธวัชบุรี ความว่า ส.ค.1 ฉบับดังกล่าวนั้นมีชื่อนายเคน แก้วกาหลง เป็นเจ้าของ ศูนย์หาย จำเลยขอคัดสำเนาเพื่อทราบอาณาเขตและเนื้อที่ จนเจ้าหน้าที่ผู้ทำการแทนนายอำเภออนุญาตให้คัด แล้วต่อมาวันที่ 12 เดือนเดียวกัน จำเลยได้ยื่นคำร้องขอรับมรดกของนายเคน แก้วกาหลง ต่อนายอำเภอธวัชบุรี ซึ่งเป็นความเท็จ ความจริงจำเลยไม่เคยครอบครองเอกสาร ส.ค.1 ดังกล่าวและจำเลยไม่มีสิทธิรับมรดกของนายเคน แก้วกาหลง ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 137ศาลจังหวัดร้อยเอ็ดไต่สวนมูลฟ้องได้ความว่าโจทก์ทั้งสองเป็นพี่น้องร่วมบิดามารดากับนายสี แก้วกาหลง สามีจำเลย บิดาก็คือนายเคน แก้วกาหลง ผู้มีชื่อใน ส.ค.1 ที่จำเลยแจ้งหายนั้นเอง จำเลยมีบุตรด้วยกันกับนายสี 5 คน แต่จำเลยมิได้จดทะเบียนเป็นภริยาที่ถูกต้องกับนายสี นายเคนเจ้ามรดกตายเมื่อเดือนมกราคม 2511 ก่อนนายเคนตาย 1 ปีจำเลยและสามีได้มาอยู่กับนายหนูโจทก์ โจทก์ได้มอบที่ดินตาม ส.ค.1 นั้นให้จำเลยและนายสีทำกิน ต่อมาเดือนกุมภาพันธ์ปีเดียวกันนายสีสามีจำเลยตาย ต่อมาอีกวันที่ 6 และ 12 มิถุนายน ตามที่ฟ้องจำเลยจึงได้ไปแจ้งความตามที่โจทก์กล่าวในฟ้อง การยื่นคำร้องขอรับมรดกของจำเลยได้แสดงบัญชีเครือญาติของบุตรหลานนายเคนเจ้ามรดกโดยบริบูรณ์ศาลชั้นต้นเห็นว่า บุตรทั้งห้าคนของนายสีเป็นบุตรที่บิดารับรองตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1627 บุตรทั้งห้าคนเป็นทายาทของนายสีผู้ตายและตามคำร้องของจำเลยก็ได้แสดงบัญชีเครือญาติตามสิทธิที่บุตรของจำเลยจะพึงได้รับแม้จำเลยจะมิได้แสดงว่าขอรับแทนบุตร ก็เป็นการแสดงถึงความบริสุทธิ์ของจำเลยและทายาทอื่นตลอดถึงโจทก์ไม่เสียหาย ฟ้องของโจทก์ไม่มีมูล พิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาต่อมาศาลฎีกาเห็นว่า การที่จำเลยแจ้งความเท็จต่อผู้บังคับกองสถานีตำรวจภูธร อำเภอธวัชบุรีนั้น ก็เพื่อจะขอคัดสำเนา ส.ค.1 จากทางการอำเภอธวัชบุรีเท่านั้นข้อความที่แจ้งมิได้เกี่ยวข้องพาดพึงถึงโจทก์ต่อประการใด โจทก์จึงไม่ใช่ผู้เสียหายและการที่จำเลยยื่นคำร้องว่าจำเลยเป็นภริยาของนายสี แม้โดยนิตินัยจำเลยจะไม่ใช่ภริยาอันชอบด้วยกฎหมายของนายสีเพราะไม่ได้จดทะเบียนสมรสก็ตามแต่โดยพฤตินัยจำเลยก็เป็นภริยาของนายสี เช่นนี้แล้วจะถือว่าการที่จำเลยร้องขอรับมรดกโดยอ้างว่าจำเลยเป็นภริยาของนายสี เป็นการแจ้งข้อความอันเป็นเท็จทำให้โจทก์เสียหายหาได้ไม่พิพากษายืน ยกฎีกาโจทก์(จินตา บุณยอาคม-เฉลิม ทัตภิรมย์-อุทัย ศุภนิตย์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ