คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1338/2517หลักกฎหมาย: จำเลยส่งใบเลื่อยให้แก่ ห. ซึ่งถูกคุมขังตามอำนาจของพนักงานสอบสวน ห. ใช้ใบเลื่อยที่จำเลยส่งให้นั้นเลื่อยลูกกรงห้องขังแล้วหลบหนีไป การกระทำของจำเลยมิได้เป็นการทำให้ ห. หลุดพ้นจากการคุมขังอันเป็นความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 191แต่จำเลยเป็นเพียงผู้สนับสนุนให้ ห. ผู้ถูกคุมขังหลบหนีจากการคุมขังซึ่งเป็นความผิดตามมาตรา 190 ประกอบด้วยมาตรา 86โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา191แต่บรรยายฟ้องมาเป็นความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 190 ประกอบด้วยมาตรา 86 จึงเป็นการอ้างบทมาตราผิดศาลมีอำนาจลงโทษจำเลยตามบทมาตราที่ถูกต้องได้โจทก์ฟ้องว่า จำเลยได้จัดหาเลื่อยสำหรับตัดเหล็ก 2 อัน หักเป็น4 ท่อน สอดใส่หนังสืออ่านเล่นมอบให้นายหาญผู้ต้องหาในคดีอาญา ซึ่งถูกควบคุมตัวอยู่ในห้องขังบนสถานีตำรวจตามอำนาจของพนักงานสอบสวนเพื่อให้นายหาญใช้เลื่อนดังกล่าวเลื่อยตัดลูกกรงเหล็กห้องขังให้ขาดหลุดออกนายหาญใช้เลื่อยที่จำเลยมอบให้ เลื่อยตัดลูกกรงเหล็กหน้าต่างห้องขังหลุดออก แล้วนายหาญกับนายประสาทผู้ต้องหาอีกคนหนึ่งได้หลบหนีหลุดพ้นจากการควบคุมไป ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 191 ประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 11 ข้อ 4 และริบของกลางจำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วฟังว่า จำเลยทำผิดตามฟ้อง พิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 191 ประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 11 ข้อ 4 ให้ลงโทษจำคุกจำเลย 9 เดือน ของกลางริบจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ไม่เชื่อว่าจำเลยทำผิด พิพากษากลับ ให้ยกฟ้องโจทก์โจทก์ฎีกาศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า จำเลยได้นำใบเลื่อยส่งให้นายหาญ และวินิจฉัยว่า ที่ศาลชั้นต้นลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 191 ประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 11 ข้อ 4 นั้น ยังไม่ถูกต้อง เพราะการกระทำของจำเลยมิได้เป็นการทำให้นายหาญและนายประสาทหลุดพ้นจากการคุมขัง การที่นายหาญและนายประสาทหลุดพ้นจากการคุมขังเป็นเพราะนายหาญใช้ใบเลื่อยที่จำเลยส่งให้เลื่อนลูกกรงห้องขังแล้วหลบหนีออกไป เป็นการกระทำของนายหาญผู้เดียว จำเลยเป็นเพียงผู้ช่วยเหลือนายหาญโดยหาใบเลื่อยตัดเหล็กให้ เป็นการสนับสนุนผู้กระทำผิดตามมาตรา 86โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามมาตรา 191 และประกาศของคณะปฏิวัติฉบับที่ 11 ข้อ 4 แต่ฟ้องบรรยายข้อเท็จจริงอันเป็นองค์ประกอบความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 190 ประกอบด้วยมาตรา 86 เมื่อทางพิจารณาได้ความตามฟ้อง จึงเป็นการอ้างบทมาตราผิด ศาลมีอำนาจลงโทษตามบทมาตราที่ถูกต้องได้ ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 192 วรรค 4 แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา (ฉบับที่ 6) พ.ศ. 2499 มาตรา 13 ฎีกาโจทก์ฟังขึ้นพิพากษากลับคำพิพากษาศาลอุทธรณ์เป็นว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 190 ประกอบด้วยมาตรา 86 ประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 11 ข้อ 4 ให้ลงโทษจำคุก 6 เดือน ริบของกลาง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1338/2517พนักงานอัยการจังหวัดราชบุรีโจทก์พลตำรวจวีระชัย ดาวฤกษ์จำเลย ป.อ. ม. 86, ม. 190, ม. 191 ป.วิ.อ. ม. 192จำเลยส่งใบเลื่อยให้แก่ ห. ซึ่งถูกคุมขังตามอำนาจของพนักงานสอบสวน ห. ใช้ใบเลื่อยที่จำเลยส่งให้นั้นเลื่อยลูกกรงห้องขังแล้วหลบหนีไป การกระทำของจำเลยมิได้เป็นการทำให้ ห. หลุดพ้นจากการคุมขังอันเป็นความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 191แต่จำเลยเป็นเพียงผู้สนับสนุนให้ ห. ผู้ถูกคุมขังหลบหนีจากการคุมขังซึ่งเป็นความผิดตามมาตรา 190 ประกอบด้วยมาตรา 86โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา191แต่บรรยายฟ้องมาเป็นความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 190 ประกอบด้วยมาตรา 86 จึงเป็นการอ้างบทมาตราผิดศาลมีอำนาจลงโทษจำเลยตามบทมาตราที่ถูกต้องได้โจทก์ฟ้องว่า จำเลยได้จัดหาเลื่อยสำหรับตัดเหล็ก 2 อัน หักเป็น4 ท่อน สอดใส่หนังสืออ่านเล่นมอบให้นายหาญผู้ต้องหาในคดีอาญา ซึ่งถูกควบคุมตัวอยู่ในห้องขังบนสถานีตำรวจตามอำนาจของพนักงานสอบสวนเพื่อให้นายหาญใช้เลื่อนดังกล่าวเลื่อยตัดลูกกรงเหล็กห้องขังให้ขาดหลุดออกนายหาญใช้เลื่อยที่จำเลยมอบให้ เลื่อยตัดลูกกรงเหล็กหน้าต่างห้องขังหลุดออก แล้วนายหาญกับนายประสาทผู้ต้องหาอีกคนหนึ่งได้หลบหนีหลุดพ้นจากการควบคุมไป ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 191 ประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 11 ข้อ 4 และริบของกลางจำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วฟังว่า จำเลยทำผิดตามฟ้อง พิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 191 ประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 11 ข้อ 4 ให้ลงโทษจำคุกจำเลย 9 เดือน ของกลางริบจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ไม่เชื่อว่าจำเลยทำผิด พิพากษากลับ ให้ยกฟ้องโจทก์โจทก์ฎีกาศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า จำเลยได้นำใบเลื่อยส่งให้นายหาญ และวินิจฉัยว่า ที่ศาลชั้นต้นลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 191 ประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 11 ข้อ 4 นั้น ยังไม่ถูกต้อง เพราะการกระทำของจำเลยมิได้เป็นการทำให้นายหาญและนายประสาทหลุดพ้นจากการคุมขัง การที่นายหาญและนายประสาทหลุดพ้นจากการคุมขังเป็นเพราะนายหาญใช้ใบเลื่อยที่จำเลยส่งให้เลื่อนลูกกรงห้องขังแล้วหลบหนีออกไป เป็นการกระทำของนายหาญผู้เดียว จำเลยเป็นเพียงผู้ช่วยเหลือนายหาญโดยหาใบเลื่อยตัดเหล็กให้ เป็นการสนับสนุนผู้กระทำผิดตามมาตรา 86โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามมาตรา 191 และประกาศของคณะปฏิวัติฉบับที่ 11 ข้อ 4 แต่ฟ้องบรรยายข้อเท็จจริงอันเป็นองค์ประกอบความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 190 ประกอบด้วยมาตรา 86 เมื่อทางพิจารณาได้ความตามฟ้อง จึงเป็นการอ้างบทมาตราผิด ศาลมีอำนาจลงโทษตามบทมาตราที่ถูกต้องได้ ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 192 วรรค 4 แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา (ฉบับที่ 6) พ.ศ. 2499 มาตรา 13 ฎีกาโจทก์ฟังขึ้นพิพากษากลับคำพิพากษาศาลอุทธรณ์เป็นว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 190 ประกอบด้วยมาตรา 86 ประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 11 ข้อ 4 ให้ลงโทษจำคุก 6 เดือน ริบของกลาง(รื่น วิไลชนม์-สนับ คัมภีรยส-สรรเสริญ ไกรจิตติ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยได้จัดหาเลื่อยสำหรับตัดเหล็ก 2 อัน หักเป็น4 ท่อน สอดใส่หนังสืออ่านเล่นมอบให้นายหาญผู้ต้องหาในคดีอาญา ซึ่งถูกควบคุมตัวอยู่ในห้องขังบนสถานีตำรวจตามอำนาจของพนักงานสอบสวนเพื่อให้นายหาญใช้เลื่อนดังกล่าวเลื่อยตัดลูกกรงเหล็กห้องขังให้ขาดหลุดออกนายหาญใช้เลื่อยที่จำเลยมอบให้ เลื่อยตัดลูกกรงเหล็กหน้าต่างห้องขังหลุดออก แล้วนายหาญกับนายประสาทผู้ต้องหาอีกคนหนึ่งได้หลบหนีหลุดพ้นจากการควบคุมไป ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 191 ประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 11 ข้อ 4 และริบของกลางจำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วฟังว่า จำเลยทำผิดตามฟ้อง พิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 191 ประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 11 ข้อ 4 ให้ลงโทษจำคุกจำเลย 9 เดือน ของกลางริบจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ไม่เชื่อว่าจำเลยทำผิด พิพากษากลับ ให้ยกฟ้องโจทก์โจทก์ฎีกาศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า จำเลยได้นำใบเลื่อยส่งให้นายหาญ และวินิจฉัยว่า ที่ศาลชั้นต้นลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 191 ประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 11 ข้อ 4 นั้น ยังไม่ถูกต้อง เพราะการกระทำของจำเลยมิได้เป็นการทำให้นายหาญและนายประสาทหลุดพ้นจากการคุมขัง การที่นายหาญและนายประสาทหลุดพ้นจากการคุมขังเป็นเพราะนายหาญใช้ใบเลื่อยที่จำเลยส่งให้เลื่อนลูกกรงห้องขังแล้วหลบหนีออกไป เป็นการกระทำของนายหาญผู้เดียว จำเลยเป็นเพียงผู้ช่วยเหลือนายหาญโดยหาใบเลื่อยตัดเหล็กให้ เป็นการสนับสนุนผู้กระทำผิดตามมาตรา 86โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามมาตรา 191 และประกาศของคณะปฏิวัติฉบับที่ 11 ข้อ 4 แต่ฟ้องบรรยายข้อเท็จจริงอันเป็นองค์ประกอบความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 190 ประกอบด้วยมาตรา 86 เมื่อทางพิจารณาได้ความตามฟ้อง จึงเป็นการอ้างบทมาตราผิด ศาลมีอำนาจลงโทษตามบทมาตราที่ถูกต้องได้ ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 192 วรรค 4 แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา (ฉบับที่ 6) พ.ศ. 2499 มาตรา 13 ฎีกาโจทก์ฟังขึ้นพิพากษากลับคำพิพากษาศาลอุทธรณ์เป็นว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 190 ประกอบด้วยมาตรา 86 ประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 11 ข้อ 4 ให้ลงโทษจำคุก 6 เดือน ริบของกลาง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1338/2517พนักงานอัยการจังหวัดราชบุรีโจทก์พลตำรวจวีระชัย ดาวฤกษ์จำเลย ป.อ. ม. 86, ม. 190, ม. 191 ป.วิ.อ. ม. 192จำเลยส่งใบเลื่อยให้แก่ ห. ซึ่งถูกคุมขังตามอำนาจของพนักงานสอบสวน ห. ใช้ใบเลื่อยที่จำเลยส่งให้นั้นเลื่อยลูกกรงห้องขังแล้วหลบหนีไป การกระทำของจำเลยมิได้เป็นการทำให้ ห. หลุดพ้นจากการคุมขังอันเป็นความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 191แต่จำเลยเป็นเพียงผู้สนับสนุนให้ ห. ผู้ถูกคุมขังหลบหนีจากการคุมขังซึ่งเป็นความผิดตามมาตรา 190 ประกอบด้วยมาตรา 86โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา191แต่บรรยายฟ้องมาเป็นความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 190 ประกอบด้วยมาตรา 86 จึงเป็นการอ้างบทมาตราผิดศาลมีอำนาจลงโทษจำเลยตามบทมาตราที่ถูกต้องได้โจทก์ฟ้องว่า จำเลยได้จัดหาเลื่อยสำหรับตัดเหล็ก 2 อัน หักเป็น4 ท่อน สอดใส่หนังสืออ่านเล่นมอบให้นายหาญผู้ต้องหาในคดีอาญา ซึ่งถูกควบคุมตัวอยู่ในห้องขังบนสถานีตำรวจตามอำนาจของพนักงานสอบสวนเพื่อให้นายหาญใช้เลื่อนดังกล่าวเลื่อยตัดลูกกรงเหล็กห้องขังให้ขาดหลุดออกนายหาญใช้เลื่อยที่จำเลยมอบให้ เลื่อยตัดลูกกรงเหล็กหน้าต่างห้องขังหลุดออก แล้วนายหาญกับนายประสาทผู้ต้องหาอีกคนหนึ่งได้หลบหนีหลุดพ้นจากการควบคุมไป ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 191 ประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 11 ข้อ 4 และริบของกลางจำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วฟังว่า จำเลยทำผิดตามฟ้อง พิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 191 ประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 11 ข้อ 4 ให้ลงโทษจำคุกจำเลย 9 เดือน ของกลางริบจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ไม่เชื่อว่าจำเลยทำผิด พิพากษากลับ ให้ยกฟ้องโจทก์โจทก์ฎีกาศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า จำเลยได้นำใบเลื่อยส่งให้นายหาญ และวินิจฉัยว่า ที่ศาลชั้นต้นลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 191 ประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 11 ข้อ 4 นั้น ยังไม่ถูกต้อง เพราะการกระทำของจำเลยมิได้เป็นการทำให้นายหาญและนายประสาทหลุดพ้นจากการคุมขัง การที่นายหาญและนายประสาทหลุดพ้นจากการคุมขังเป็นเพราะนายหาญใช้ใบเลื่อยที่จำเลยส่งให้เลื่อนลูกกรงห้องขังแล้วหลบหนีออกไป เป็นการกระทำของนายหาญผู้เดียว จำเลยเป็นเพียงผู้ช่วยเหลือนายหาญโดยหาใบเลื่อยตัดเหล็กให้ เป็นการสนับสนุนผู้กระทำผิดตามมาตรา 86โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามมาตรา 191 และประกาศของคณะปฏิวัติฉบับที่ 11 ข้อ 4 แต่ฟ้องบรรยายข้อเท็จจริงอันเป็นองค์ประกอบความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 190 ประกอบด้วยมาตรา 86 เมื่อทางพิจารณาได้ความตามฟ้อง จึงเป็นการอ้างบทมาตราผิด ศาลมีอำนาจลงโทษตามบทมาตราที่ถูกต้องได้ ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 192 วรรค 4 แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา (ฉบับที่ 6) พ.ศ. 2499 มาตรา 13 ฎีกาโจทก์ฟังขึ้นพิพากษากลับคำพิพากษาศาลอุทธรณ์เป็นว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 190 ประกอบด้วยมาตรา 86 ประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 11 ข้อ 4 ให้ลงโทษจำคุก 6 เดือน ริบของกลาง(รื่น วิไลชนม์-สนับ คัมภีรยส-สรรเสริญ ไกรจิตติ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ