phoneee/thai-legal-corpus huggingface dataset:
พระราชบัญญัติคุ้มครองการดําเนินงานขององค์การโทรคมนาคมแห่งเอเชียและแปซิฟิก พ.ศ. 2522พระราชบัญญัติ คุ้มครองการดำเนินงานขององค์การโทรคมนาคม แห่งเอเชียและแปซิฟิก พ.ศ. ๒๕๒๒ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร. ให้ไว้ ณ วันที่ ๑๙ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๒๒ เป็นปีที่ ๓๔ ในรัชกาลปัจจุบันพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า โดยที่เป็นการสมควรมีกฎหมายคุ้มครองการดำเนินงานขององค์การโทรคมนาคมแห่งเอเชียและแปซิฟิก จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้โดยคำแนะนำและยินยอมของสภานิติบัญญัติแห่งชาติ ทำหน้าที่รัฐสภา ดังต่อไปนี้มาตรา 1 มาตรา ๑ พระราชบัญญัตินี้เรียกว่า "พระราชบัญญัติคุ้มครองการดำเนินงานขององค์การโทรคมนาคมแห่งเอเชียและแปซิฟิก พ.ศ. ๒๕๒๒"มาตรา 2 มาตรา ๒ พระราชบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา 3 มาตรา ๓ ในพระราชบัญญัตินี้ "องค์การ" หมายความว่า องค์การโทรคมนาคมแห่งเอเชียและแปซิฟิกซึ่งประเทศที่เป็นสมาชิกของคณะกรรมาธิการเศรษฐกิจและสังคม สำหรับเอเชียและแปซิฟิกได้ร่วมกันจัดตั้งขึ้นตามธรรมนูญขององค์การโทรคมนาคมแห่งเอเชียและแปซิฟิกมาตรา 4 มาตรา ๔ เพื่อคุ้มครองการดำเนินงานในประเทศไทยขององค์การให้บรรลุผลตามความมุ่งประสงค์ (๑) ให้ยอมรับนับถือว่า องค์การเป็นนิติบุคคล และให้ถือว่ามีภูมิลำเนาในประเทศไทย (๒) ในระหว่างที่ปฏิบัติหน้าที่ในประเทศไทยหรือเข้ามาในประเทศไทยเพื่อปฏิบัติหน้าที่หรือในการปฏิบัติภารกิจเกี่ยวกับองค์การมาตรา 4 ให้องค์การและพนักงานขององค์การได้รับเอกสิทธิและความคุ้มกันเท่าที่จำเป็นแก่การปฏิบัติงานในหน้าที่เพื่อให้เป็นไปตามวัตถุประสงค์ขององค์การตามความตกลงเกี่ยวกับเอกสิทธิและความคุ้มกันที่รัฐบาลแห่งประเทศไทยกับองค์การจะได้ทำขึ้นมาตรา 4 แต่ทั้งนี้ต้องไม่เกินเอกสิทธิและความคุ้มกันที่องค์การสหประชาชาติและพนักงานขององค์การสหประชาชาติได้รับตามอนุสัญญาว่าด้วยเอกสิทธิและความคุ้มกันของสหประชาชาติฉบับที่สมัชชาแห่งสหประชาชาติได้ลงมติรับเมื่อวันที่ ๑๓ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๔๘๙ ในระหว่างที่ยังมิได้มีความตกลงตาม (๒)มาตรา 4 ให้องค์การและพนักงานขององค์การได้รับเอกสิทธิและความคุ้มกันเช่นเดียวกับที่องค์การสหประชาชาติและพนักงานขององค์การสหประชาชาติได้รับตามอนุสัญญาว่าด้วยเอกสิทธิและความคุ้มกันของสหประชาชาติดังกล่าวมาตรา 5 มาตรา ๕ ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศรักษาการตามพระราชบัญญัตินี้ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ ส. โหตระกิตย์ รองนายกรัฐมนตรีหมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชบัญญัติฉบับนี้ คือ โดยที่ประเทศไทยได้ตกลงเข้าเป็นภาคีสมาชิกในความตกลงจัดตั้งองค์การโทรคมนาคมแห่งเอเชียและแปซิฟิก และตามธรรมนูญขององค์การดังกล่าวซึ่งรัฐบาลแห่งประเทศไทยได้ลงนามเมื่อวันที่ ๑๕ กันยายน พ.ศ. ๒๕๑๙ได้กำหนดให้องค์การโทรคมนาคมแห่งเอเชียและแปซิฟิกเป็นนิติบุคคลและมีสำนักงานใหญ่อยู่ในประเทศไทย ดังนั้น เพื่อคุ้มครองการดำเนินงานขององค์การโทรคมนาคมแห่งเอเชียและแปซิฟิก และเพื่อให้องค์การและพนักงานขององค์การได้รับเอกสิทธิและความคุ้มกันในการดำเนินงานและการปฏิบัติงานขององค์การในประเทศไทยจึงจำเป็นต้องตราพระราชบัญญัตินี้ขึ้น
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 576/2518หลักกฎหมาย: ผู้ซื้อฝากฟ้องขับไล่ผู้ขายฝากที่อยู่ในเรือนที่ขายฝากโดยไม่มีสิทธิได้โดยไม่ต้องบอกกล่าวให้ออกไปก่อน ฟ้องขับไล่จากเรือนโดยอ้างว่าจำเลยเช่าจากโจทก์ ได้ความว่าจำเลยไม่ได้เช่า แต่ได้อยู่ในเรือนของโจทก์โดยไม่มีสิทธิ ศาลพิพากษาขับไล่ได้ไม่นอกฟ้อง ชั้นอุทธรณ์โจทก์มิได้แก้อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์จะให้จำเลยใช้ค่าทนายความแทนโจทก์ไม่ได้ จำเลยขายฝากเรือนแก่โจทก์ชำระค่าไถ่เรือนบางส่วนในกำหนดแต่ส่วนที่เหลือจำเลยมิได้ชำระจนเกินกำหนดไถ่คืนเรือนตกเป็นกรรมสิทธิ์แก่โจทก์เด็ดขาด ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 576/2518นางม่วยเกี้ยโจทก์ร.ต.ท.พร ส่องแสง กับพวกจำเลย ป.วิ.พ. ม. 55, ม. 142, ม. 161 ป.พ.พ. ม. 215, ม. 498 ผู้ซื้อฝากฟ้องขับไล่ผู้ขายฝากที่อยู่ในเรือนที่ขายฝากโดยไม่มีสิทธิได้โดยไม่ต้องบอกกล่าวให้ออกไปก่อน ฟ้องขับไล่จากเรือนโดยอ้างว่าจำเลยเช่าจากโจทก์ ได้ความว่าจำเลยไม่ได้เช่า แต่ได้อยู่ในเรือนของโจทก์โดยไม่มีสิทธิ ศาลพิพากษาขับไล่ได้ไม่นอกฟ้อง ชั้นอุทธรณ์โจทก์มิได้แก้อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์จะให้จำเลยใช้ค่าทนายความแทนโจทก์ไม่ได้ จำเลยขายฝากเรือนแก่โจทก์ชำระค่าไถ่เรือนบางส่วนในกำหนดแต่ส่วนที่เหลือจำเลยมิได้ชำระจนเกินกำหนดไถ่คืนเรือนตกเป็นกรรมสิทธิ์แก่โจทก์เด็ดขาด(ล้วน นิลกำแหง-วิทูร เทพพิทักษ์-มงคล วัลยะเพ็ชร์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 576/2518นางม่วยเกี้ยโจทก์ร.ต.ท.พร ส่องแสง กับพวกจำเลย ป.วิ.พ. ม. 55, ม. 142, ม. 161 ป.พ.พ. ม. 215, ม. 498 ผู้ซื้อฝากฟ้องขับไล่ผู้ขายฝากที่อยู่ในเรือนที่ขายฝากโดยไม่มีสิทธิได้โดยไม่ต้องบอกกล่าวให้ออกไปก่อน ฟ้องขับไล่จากเรือนโดยอ้างว่าจำเลยเช่าจากโจทก์ ได้ความว่าจำเลยไม่ได้เช่า แต่ได้อยู่ในเรือนของโจทก์โดยไม่มีสิทธิ ศาลพิพากษาขับไล่ได้ไม่นอกฟ้อง ชั้นอุทธรณ์โจทก์มิได้แก้อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์จะให้จำเลยใช้ค่าทนายความแทนโจทก์ไม่ได้ จำเลยขายฝากเรือนแก่โจทก์ชำระค่าไถ่เรือนบางส่วนในกำหนดแต่ส่วนที่เหลือจำเลยมิได้ชำระจนเกินกำหนดไถ่คืนเรือนตกเป็นกรรมสิทธิ์แก่โจทก์เด็ดขาด(ล้วน นิลกำแหง-วิทูร เทพพิทักษ์-มงคล วัลยะเพ็ชร์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4965/2539หลักกฎหมาย: คดีก่อน จำเลยฟ้องโจทก์ว่า จำเลยเป็นบุตรคนเดียวของ ห.มีสิทธิรับมรดกคือทรัพย์พิพาทแต่ผู้เดียว ประเด็นจึงมีว่า จำเลยเป็นบุตรของ ห.แต่เพียงคนเดียวและมีสิทธิรับมรดกแต่เพียงผู้เดียวหรือไม่ แต่คดีนี้โจทก์ฟ้องว่าทรัพย์พิพาทเป็นทรัพย์ที่ ห. และมารดาโจทก์ทำมาหาได้ร่วมกันจึงเป็นสินสมรสประเด็นจึงมีว่า โจทก์มีสิทธิฟ้องขอแบ่งกรรมสิทธิ์รวมหรือไม่ ประเด็นแห่งคดีนี้กับคดีก่อน จึงเป็นคนละประเด็นกัน ไม่เป็นการดำเนินกระบวนพิจารณาซ้ำ โจทก์ฟ้องว่า ทรัพย์พิพาทเป็นสินสมรสระหว่าง ห.และมารดาโจทก์ เมื่อมารดาโจทก์ถึงแก่กรรม ทรัพย์พิพาทกึ่งหนึ่งของมารดาโจทก์ย่อมตกเป็นมรดกแก่โจทก์และ ห.คนละส่วน ต่อมา ห.ได้ยกทรัพย์มรดกส่วนที่ตกได้แก่ ห.ให้แก่โจทก์ เมื่อจำเลยไม่ได้ให้การปฏิเสธ จึงถือว่าจำเลยรับตามข้อกล่าวอ้าง โจทก์จึงมีสิทธิในทรัพย์พิพาทกึ่งหนึ่ง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4965/2539นางหนูแดง พรหมพินิจโจทก์นางลำใย บุญรักษาจำเลย ป.พ.พ. ม. 1474 ป.วิ.พ. ม. 144, ม. 177 วรรคสองคดีก่อน จำเลยฟ้องโจทก์ว่า จำเลยเป็นบุตรคนเดียวของ ห.มีสิทธิรับมรดกคือทรัพย์พิพาทแต่ผู้เดียว ประเด็นจึงมีว่า จำเลยเป็นบุตรของ ห.แต่เพียงคนเดียวและมีสิทธิรับมรดกแต่เพียงผู้เดียวหรือไม่ แต่คดีนี้โจทก์ฟ้องว่าทรัพย์พิพาทเป็นทรัพย์ที่ ห. และมารดาโจทก์ทำมาหาได้ร่วมกันจึงเป็นสินสมรสประเด็นจึงมีว่า โจทก์มีสิทธิฟ้องขอแบ่งกรรมสิทธิ์รวมหรือไม่ ประเด็นแห่งคดีนี้กับคดีก่อน จึงเป็นคนละประเด็นกัน ไม่เป็นการดำเนินกระบวนพิจารณาซ้ำ โจทก์ฟ้องว่า ทรัพย์พิพาทเป็นสินสมรสระหว่าง ห.และมารดาโจทก์ เมื่อมารดาโจทก์ถึงแก่กรรม ทรัพย์พิพาทกึ่งหนึ่งของมารดาโจทก์ย่อมตกเป็นมรดกแก่โจทก์และ ห.คนละส่วน ต่อมา ห.ได้ยกทรัพย์มรดกส่วนที่ตกได้แก่ ห.ให้แก่โจทก์ เมื่อจำเลยไม่ได้ให้การปฏิเสธ จึงถือว่าจำเลยรับตามข้อกล่าวอ้าง โจทก์จึงมีสิทธิในทรัพย์พิพาทกึ่งหนึ่ง(สันติ ทักราล-อุดม มั่งมีดี-สวรรค์ ศักดารักษ์)ศาลจังหวัดสกลนคร - นายทวีศักดิ์ จันทร์วีระเสถียรศาลอุทธรณ์ภาค ๑ - นายบุญศรี แก้วสารแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4965/2539นางหนูแดง พรหมพินิจโจทก์นางลำใย บุญรักษาจำเลย ป.พ.พ. ม. 1474 ป.วิ.พ. ม. 144, ม. 177 วรรคสองคดีก่อน จำเลยฟ้องโจทก์ว่า จำเลยเป็นบุตรคนเดียวของ ห.มีสิทธิรับมรดกคือทรัพย์พิพาทแต่ผู้เดียว ประเด็นจึงมีว่า จำเลยเป็นบุตรของ ห.แต่เพียงคนเดียวและมีสิทธิรับมรดกแต่เพียงผู้เดียวหรือไม่ แต่คดีนี้โจทก์ฟ้องว่าทรัพย์พิพาทเป็นทรัพย์ที่ ห. และมารดาโจทก์ทำมาหาได้ร่วมกันจึงเป็นสินสมรสประเด็นจึงมีว่า โจทก์มีสิทธิฟ้องขอแบ่งกรรมสิทธิ์รวมหรือไม่ ประเด็นแห่งคดีนี้กับคดีก่อน จึงเป็นคนละประเด็นกัน ไม่เป็นการดำเนินกระบวนพิจารณาซ้ำ โจทก์ฟ้องว่า ทรัพย์พิพาทเป็นสินสมรสระหว่าง ห.และมารดาโจทก์ เมื่อมารดาโจทก์ถึงแก่กรรม ทรัพย์พิพาทกึ่งหนึ่งของมารดาโจทก์ย่อมตกเป็นมรดกแก่โจทก์และ ห.คนละส่วน ต่อมา ห.ได้ยกทรัพย์มรดกส่วนที่ตกได้แก่ ห.ให้แก่โจทก์ เมื่อจำเลยไม่ได้ให้การปฏิเสธ จึงถือว่าจำเลยรับตามข้อกล่าวอ้าง โจทก์จึงมีสิทธิในทรัพย์พิพาทกึ่งหนึ่ง(สันติ ทักราล-อุดม มั่งมีดี-สวรรค์ ศักดารักษ์)ศาลจังหวัดสกลนคร - นายทวีศักดิ์ จันทร์วีระเสถียรศาลอุทธรณ์ภาค ๑ - นายบุญศรี แก้วสารแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศกระทรวงอุตสาหกรรมประกาศกระทรวงอุตสาหกรรมฉบับที่๓๖๘๒ (พ.ศ. ๒๕๕๐)ออกตามความในพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมพ.ศ.๒๕๑๑เรื่องยกเลิกมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมกรดไนทริกสำหรับอุตสาหกรรม- การวิเคราะห์หาปริมาณคลอไรด์ไอออน -วิธีโพเทนชิออเมทริก โดยที่เป็นการสมควรยกเลิกมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมกรดไนทริกสำหรับอุตสาหกรรม - การวิเคราะห์หาปริมาณคลอไรด์ไอออน - วิธีโพเทนชิออเมทริกมาตรฐานเลขที่มอก. 1672 - 2541อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๕แห่งพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม พ.ศ. ๒๕๑๑รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมออกประกาศยกเลิกประกาศกระทรวงอุตสาหกรรม ฉบับที่๒๙๘๓ (พ.ศ. ๒๕๔๔) ออกตามความในพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม พ.ศ. ๒๕๑๑เรื่อง กำหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมกรดไนทริกสำหรับอุตสาหกรรม - การวิเคราะห์หาปริมาณคลอไรด์ไอออน- วิธีโพเทนชิออเมทริก ลงวันที่ ๓๑ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๔๔ทั้งนี้ให้มีผลตั้งแต่วันที่ประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป[๑]ประกาศณ วันที่ ๒ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๕๐โฆสิตปั้นเปี่ยมรัษฎ์รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมโสรศ/ผู้จัดทำ๑๖พฤษภาคม ๒๕๕๐[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๒๔/ตอนพิเศษ ๕๕ ง/หน้า ๒๐/๓ พฤษภาคม ๒๕๕๐
กฎกระทรวงแบ่งส่วนราชการสำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ (ฉบับที่ 2 ) พ.ศ. 2567กฎกระทรวง แบ่งส่วนราชการสำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๖๗อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๘ ฉ แห่งพระราชบัญญัติระเบียบบริหารราชการแผ่นดิน พ.ศ. ๒๕๓๔ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติระเบียบบริหารราชการแผ่นดิน (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๔๓ นายกรัฐมนตรีออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้ให้ยกเลิกความในข้อ ๖ แห่งกฎกระทรวงแบ่งส่วนราชการสำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ พ.ศ. ๒๕๕๗ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน "ข้อ ๖ ในสำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ ให้มีศูนย์ปฏิบัติการต่อต้านการทุจริต เพื่อทำหน้าที่หลักในการบูรณาการและขับเคลื่อนแผนปฏิบัติการที่เกี่ยวข้องกับการต่อต้านการทุจริตและประพฤติมิชอบและการส่งเสริมคุณธรรมและจริยธรรมในสำนักงาน รับผิดชอบงานขึ้นตรงต่อผู้อำนวยการ โดยมีหน้าที่และอำนาจ ดังต่อไปนี้ (๑) เสนอแนะต่อผู้อำนวยการเกี่ยวกับการป้องกันและปราบปรามการทุจริตและประพฤติมิชอบของสำนักงาน ประเมินความเสี่ยงและกำหนดมาตรการบริหารความเสี่ยงเพื่อลดและปิดโอกาสการทุจริตและประพฤติมิชอบรวมทั้งจัดทำแผนปฏิบัติการที่เกี่ยวข้องกับการต่อต้านการทุจริตและประพฤติมิชอบ และการส่งเสริมคุณธรรมและจริยธรรมของสำนักงานให้สอดคล้องกับยุทธศาสตร์ระดับชาติและนโยบายของรัฐบาล เสนอต่อผู้อำนวยการ (๒) เร่งรัดและกำกับการดำเนินการตามแผนปฏิบัติการที่เกี่ยวข้องกับการต่อต้านการทุจริตและประพฤติมิชอบและการส่งเสริมคุณธรรมและจริยธรรมของส่วนราชการในสำนักงาน (๓) ดำเนินการในส่วนที่เกี่ยวข้องตามกฎหมายว่าด้วยมาตรฐานทางจริยธรรมและประมวลจริยธรรมข้าราชการพลเรือน รับข้อร้องเรียนเรื่องการทุจริต การปฏิบัติหรือละเว้นการปฏิบัติหน้าที่โดยมิชอบ และการฝ่าฝืนจริยธรรมของเจ้าหน้าที่ในสำนักงานและส่งต่อไปยังส่วนราชการและหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง รวมทั้งประสานงาน เร่งรัด และติดตามจนได้ข้อยุติ (๔) ติดตาม ประเมินผลสัมฤทธิ์ และจัดทำรายงานการต่อต้านการทุจริตและประพฤติมิชอบ และการส่งเสริมคุณธรรมและจริยธรรมของสำนักงาน เสนอต่อผู้อำนวยการและหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง (๕)ปฏิบัติงานร่วมกับหรือสนับสนุนการปฏิบัติงานของหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง หรือที่ผู้อำนวยการมอบหมาย"ให้ไว้ ณ วันที่ ๒๖ เมษายน พ.ศ. ๒๕๖๗ เศรษฐา ทวีสิน นายกรัฐมนตรีหมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ โดยที่เป็นการสมควรปรับปรุงหน้าที่และอำนาจของศูนย์ปฏิบัติการต่อต้านการทุจริตในสำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ ให้มีหน้าที่และอำนาจบูรณาการและขับเคลื่อนแผนปฏิบัติการที่เกี่ยวข้องกับการต่อต้านการทุจริตและประพฤติมิชอบและการส่งเสริมคุณธรรมและจริยธรรมในส่วนราชการ อันจะเป็นการเสริมสร้างความโปร่งใสในการปฏิบัติราชการ จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้
ประกาศกระทรวงกลาโหมประกาศกระทรวงกลาโหมเรื่อง กำหนดให้การค้าขายตามแนวชายแดนไทย - กัมพูชาเป็นกิจการต้องห้ามในระหว่างใช้กฎอัยการศึก[๑] ตามที่ได้มีประกาศใช้กฎอัยการศึกทั่วราชอาณาจักรตั้งแต่วันที่ ๖ ตุลาคม ๒๕๑๙ เวลา ๑๙.๐๐ นาฬิกา เป็นต้นไปและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมได้แต่งตั้งเจ้าหน้าที่ฝ่ายทหารตามกฎอัยการศึก พ.ศ.๒๔๕๗ ตามคำสั่งกระทรวงกลาโหม ที่๓๕๘/๒๑ เรื่องแต่งตั้งเจ้าหน้าที่ฝ่ายทหารตามกฎอัยการศึก พ.ศ. ๒๔๕๗ ลงวันที่ ๖กรกฎาคม ๒๕๒๑ ไปแล้ว นั้นบัดนี้ทางราชการทหารมีความจำเป็นที่จะใช้มาตรการป้องกันและปราบปรามการลักลอบค้าขายตามแนวชายแดนไทย- กัมพูชา เพื่อรักษาความสงบเรียบร้อยภายในประเทศ โดยให้เจ้าหน้าที่ฝ่ายทหารใช้อำนาจตามกฎอัยการศึกห้ามบุคคลทำการค้าขายตามแนวชายแดนไทย กัมพูชาอาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๑ (๘)แห่งกฎอัยการศึก พ.ศ. ๒๔๕๗ จึงกำหนดให้การค้าขายตามแนวชายแดนไทย - กัมพูชาเป็นกิจการต้องห้ามในระหว่างใช้กฎอัยการศึกส่วนการที่จะห้ามค้าขายสิ่งใดและในเขตพื้นที่ใดนั้นให้เจ้าหน้าที่ฝ่ายทหารตามกฎอัยการศึกพ.ศ. ๒๔๕๗ พิจารณาประกาศห้ามได้ตามที่เห็นสมควรประกาศ ณ วันที่ ๑๙ พฤศจิกายน ๒๕๒๓พลเรือเอก กวีสิงหะรัฐมนตรีช่วยว่าการฯ ทำการแทนรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมสุกัญญา/ผู้จัดทำ๘เมษายน ๒๕๕๓นฤดล/ตรวจ๑๕ พฤศจิกายน ๒๕๕๓[๑]ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๙๗/ตอนที่ ๑๗๙/ฉบับพิเศษหน้า ๑/๒๔ พฤศจิกายน ๒๕๒๓
กฎกระทรวงกฎกระทรวงจัดตั้งส่วนราชการในมหาวิทยาลัยราชภัฏกาฬสินธุ์กระทรวงศึกษาธิการพ.ศ. ๒๕๔๘[๑] อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๖ และมาตรา ๑๑ วรรคหนึ่ง แห่งพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยราชภัฏพ.ศ. ๒๕๔๗ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้ให้จัดตั้งส่วนราชการในมหาวิทยาลัยราชภัฏกาฬสินธุ์ กระทรวงศึกษาธิการ ดังนี้(๑) สำนักงานอธิการบดี(๒) คณะศิลปศาสตร์และวิทยาศาสตร์ให้ไว้ ณ วันที่ ๑ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๔๘อดิศัยโพธารามิกรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการหมายเหตุ : -เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ เนื่องจากได้มีการปรับปรุงกฎหมายว่าด้วยสถาบันราชภัฏโดยประกาศใช้พระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยราชภัฏ พ.ศ. ๒๕๔๗ แทนพระราชบัญญัติสถาบันราชภัฏพ.ศ. ๒๕๓๘ และโดยที่มาตรา ๑๑ วรรคหนึ่ง แห่งพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยราชภัฏ พ.ศ. ๒๕๔๗ บัญญัติให้การจัดตั้ง การรวม และการยุบเลิกสำนักงานวิทยาเขต บัณฑิตวิทยาลัย คณะ สถาบัน สำนัก วิทยาลัย ศูนย์ส่วนราชการหรือหน่วยงานที่เรียกชื่ออย่างอื่นที่มีฐานะเทียบเท่าคณะ ให้ทำเป็นกฎกระทรวง จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้ปริญสินีย์/ผู้จัดทำ๒๖ เมษายน ๒๕๕๔คุณากร/ผู้ตรวจ[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๒๒/ตอนที่ ๒๐ ก/หน้า ๓/๘ มีนาคม ๒๕๔๘
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 65048หลักกฎหมาย: ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงว่า จำเลยขับรถยนต์โดยประมาท ฎีกาจำเลยที่โต้เถียงข้อเท็จจริงว่าจำเลยมิได้ประมาท นั้น ต้องห้ามฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 218 ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 371/2516พนักงานอัยการจังหวัดนครปฐมโจทก์นายสุข สิงหากันจำเลย ป.วิ.อ. ม. 218ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงว่า จำเลยขับรถยนต์โดยประมาท ฎีกาจำเลยที่โต้เถียงข้อเท็จจริงว่าจำเลยมิได้ประมาท นั้น ต้องห้ามฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 218(สุธรรม วรรณแสง-สงวน สิทธิไชย-พิชัย รชตะนันทน์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 371/2516พนักงานอัยการจังหวัดนครปฐมโจทก์นายสุข สิงหากันจำเลย ป.วิ.อ. ม. 218ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงว่า จำเลยขับรถยนต์โดยประมาท ฎีกาจำเลยที่โต้เถียงข้อเท็จจริงว่าจำเลยมิได้ประมาท นั้น ต้องห้ามฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 218(สุธรรม วรรณแสง-สงวน สิทธิไชย-พิชัย รชตะนันทน์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
กฎกระทรวงกฎกระทรวงฉบับที่๓๑ (พ.ศ. ๒๕๒๘)ออกตามความในพระราชบัญญัติพิกัดอัตราค่าภาคหลวงแร่พ.ศ.๒๕๐๙--------------- อาศัยอำนาจตามความในมาตรา๗ แห่งพระราชบัญญัติพิกัดอัตราค่าภาคหลวงแร่ พ.ศ. ๒๕๐๙ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติพิกัดอัตราค่าภาคหลวงแร่ (ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๒๒ และมาตรา ๙แห่งพระราชบัญญัติิพิกัดอัตราค่าภาคหลวงแร่ พ.ศ. ๒๕๐๙รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้ ให้ยกเลิกความใน(๑) ของข้อ ๒ แห่งกฎกระทรวง ฉบับที่ ๖ (พ.ศ. ๒๕๑๔)ออกตามความในพระราชบัญญัติพิกัดอัตราค่าภาคหลวงแร่ พ.ศ. ๒๕๐๙ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยกฎกระทรวง ฉบับที่ ๑๕ (พ.ศ.๒๕๒๐) ออกตามความในพระราชบัญญัติพิกัดอัตราค่าภาคหลวงแร่ พ.ศ. ๒๕๐๙ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน "(๑)แร่ดีบุก (ก)ราคาโลหะดีบุกในแร่ ให้ประกาศเป็นราคาต่อหกสิบกิโลกรัมโดยให้ถือราคาในตลาดดังต่อไปนี้เป็นราคาประกาศตามลำดับ ๑.ราคาในตลาดสหพันธ์มาเลเซียที่ซื้อขายกันครั้งหลังสุด ๒.ในกรณีที่ตลาดสหพันธ์มาเลเซียไม่มีการซื้อขายเกินสามวัน ให้ถือราคาตลาดนครลอนดอน ประเทศอังกฤษ ที่ซื้อขายกันในขณะนั้นซึ่งได้หักค่าขนส่งและค่าประกันภัยจากท่าเรือนครลอนดอนถึงท่าเรือกรุงเทพ ฯตามอัตราที่อธิบดีกำหนดออกแล้ว ๓.ในกรณีที่ทั้งในตลาดสหพันธ์มาเลเซียและตลาดนครลอนดอน ประเทศอังกฤษ ไม่มีการซื้อขายในขณะนั้น ให้ถือราคาตลาดนครนิวยอร์คสหรัฐอเมริกา ที่ซื้อขายกันในขณะนั้นซึ่งได้หักค่าขนส่งและค่าประกันภัยจากท่าเรือนครนิวยอร์คถึงท่าเรือกรุงเทพ ฯ ตามอัตราที่อธิบดีประกาศกำหนดออกแล้ว ๔.ในกรณีที่ทั้งในตลาดสหพันธ์มาเลเซีย ตลาดนครลอนดอน ประเทศอังกฤษและตลาดนครนิวยอร์ค สหรัฐอเมริกา ไม่มีการซื้อขายในขณะนั้นให้ถือราคาที่ซื้อขายภายในประเทศตามที่อธิบดีกำหนด (ข)เมื่อใดราคาเพิ่มขึ้นหรือลดลงจากราคาที่ได้ประกาศครั้งหลังสุดเกินห้าสิบบาทต่อหกสิบกิโลกรัม ให้ประกาศใหม่" ให้ไว้ณ วันที่ ๑๖ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๒๘ จิรายุอิศรางกูร ณ อยุธยา รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม----------------------------------------------------------------------------------------------------หมายเหตุ:-เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ เนื่องจากหลักเกณฑ์การกำหนดราคาตลาดของแร่ดีบุกในปัจจุบันไม่เหมาะสมกับสถานการณ์ของการซื้อขายแร่ดีบุกในปัจจุบันสมควรแก้ไขหลักเกณฑ์การกำหนดราคาตลาดของแร่ดีบุกเสียใหม่ให้เหมาะสมยิ่งขึ้นจึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงฉบับนี้[รก.๒๕๒๘/๑๙๑/๑๑พ./๑๖ ธันวาคม ๒๕๒๘]
ประกาศคณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ที่ กธ. 26/2565เรื่อง การกําหนดลักษณะการให้บริการที่ไม่ถือเป็นการประกอบธุรกิจสินทรัพย์ดิจิทัลประเภทผู้ให้บริการรับฝากสินทรัพย์ดิจิทัล\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_อาศัยอํานาจตามความในข้อ 3/1 วรรคสอง แห่งประกาศกระทรวงการคลัง เรื่อง กําหนดกิจการอื่นที่เกี่ยวกับสินทรัพย์ดิจิทัลให้เป็นธุรกิจสินทรัพย์ดิจิทัลเพิ่มเติม พ.ศ. 2563 ลงวันที่ 19 ตุลาคม พ.ศ. 2563 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยประกาศกระทรวงการคลัง เรื่อง กําหนดกิจการอื่นที่เกี่ยวกับสินทรัพย์ดิจิทัลให้เป็นธุรกิจสินทรัพย์ดิจิทัลเพิ่มเติม (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2565 ลงวันที่ 10 มิถุนายน พ.ศ. 2565 คณะกรรมการ ก.ล.ต. ออกประกาศไว้ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ ในประกาศนี้"การให้บริการรับฝากสินทรัพย์ดิจิทัล" หมายความว่า การให้บริการลักษณะใดลักษณะหนึ่งดังนี้(1) การรับฝากหรือเก็บรักษาสินทรัพย์ดิจิทัล หรือ(2) การบริหารจัดการกุญแจเข้ารหัส (cryptographic key) หรือสิ่งอื่นใดที่ต้องเก็บรักษาเป็นความลับ เพื่อใช้อนุมัติการโอนหรือการทําธุรกรรมเกี่ยวกับสินทรัพย์ดิจิทัล โดยมีอํานาจเบ็ดเสร็จหรือบางส่วนข้อ ๒ การให้บริการรับฝากสินทรัพย์ดิจิทัลที่มีลักษณะใดลักษณะหนึ่งหรือหลายลักษณะดังต่อไปนี้ ไม่ถือเป็นการประกอบธุรกิจสินทรัพย์ดิจิทัลประเภทผู้ให้บริการรับฝากสินทรัพย์ดิจิทัล(1) การให้บริการรับฝากสินทรัพย์ดิจิทัลโดยผู้ให้บริการที่อยู่ภายใต้การกํากับดูแลของหน่วยงานกํากับดูแลในต่างประเทศ(2) การให้บริการรับฝากสินทรัพย์ดิจิทัลที่จํากัดเฉพาะสกุลเงินดิจิทัลที่ออกโดยธนาคารแห่งประเทศไทย (Central Bank Digital Currency หรือ CBDC)(3) การให้บริการรับฝากสินทรัพย์ดิจิทัลที่จํากัดเฉพาะสินทรัพย์ดิจิทัลที่ออกโดยกระทรวงการคลัง ซึ่งมีการกําหนดมูลค่าไว้กับสกุลเงินบาทในอัตราคงที่และมีกลไกที่ชัดเจนในการคงมูลค่าที่กําหนดไว้ดังกล่าวข้อ ๓ ประกาศนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ 16 กันยายน พ.ศ. 2565 เป็นต้นไปผู้มีอํานาจลงนาม - ประกาศ ณ วันที่ 25 สิงหาคม พ.ศ. 2565 (นายพิชิต อัคราทิตย์)ประธานกรรมการคณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์
ประกาศคณะกรรมการจัดรูปที่ดินเพื่อพัฒนาพื้นที่ส่วนจังหวัดชัยนาทประกาศคณะกรรมการจัดรูปที่ดินเพื่อพัฒนาพื้นที่ส่วนจังหวัดชัยนาทเรื่องการให้ความเห็นชอบโครงการจัดรูปที่ดินเพื่อพัฒนาพื้นที่บริเวณชุมชนหนองหลวงพัฒนา[๑] ด้วยกรมโยธาธิการและผังเมืองร่วมกับเทศบาลเมืองชัยนาทได้เสนอคณะกรรมการจัดรูปที่ดินเพื่อพัฒนาพื้นที่ส่วนจังหวัดชัยนาทเพื่อขอความเห็นชอบโครงการจัดรูปที่ดินเพื่อพัฒนาพื้นที่บริเวณชุมชนหนองหลวงพัฒนาระหว่างทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๑ ฟากตะวันออกและฟากเหนือและคันกั้นน้ำใหญ่เขื่อนเจ้าพระยา - เขากระดี่ ตำบลบ้านกล้วย อำเภอเมืองชัยนาทจังหวัดชัยนาท ขนาดพื้นที่ประมาณ ๑๓๓.๙๘ ไร่ตามแผนที่แสดงเขตโครงการจัดรูปที่ดินเพื่อพัฒนาพื้นที่บริเวณชุมชนหนองหลวงพัฒนาอำเภอเมืองชัยนาทจังหวัดชัยนาท ท้ายประกาศนี้ อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๔๗แห่งพระราชบัญญัติจัดรูปที่ดินเพื่อพัฒนาพื้นที่ พ.ศ. ๒๕๔๗คณะกรรมการจัดรูปที่ดินเพื่อพัฒนาพื้นที่ส่วนจังหวัดชัยนาท ได้พิจารณาและมีมติให้ความเห็นชอบโครงการจัดรูปที่ดินเพื่อพัฒนาพื้นที่ดังกล่าวเมื่อวันที่ ๒๗ มกราคม พ.ศ. ๒๕๕๘ประกาศณ วันที่ ๑๘ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๕๘สุทธิพงษ์จุลเจริญผู้ว่าราชการจังหวัดชัยนาทประธานกรรมการจัดรูปที่ดินเพื่อพัฒนาพื้นที่ส่วนจังหวัดชัยนาท[เอกสารแนบท้าย]๑. แผนที่แสดงเขตโครงการจัดรูปที่ดินเพื่อพัฒนาพื้นที่บริเวณชุมชนหนองหลวงพัฒนาอำเภอเมืองชัยนาท จังหวัดชัยนาท(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)ปริยานุช/ผู้จัดทำ๒ เมษายน ๒๕๕๘วิศนี/ผู้ตรวจ๙ เมษายน ๒๕๕๘[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๓๒/ตอนพิเศษ ๗๐ ง/หน้า ๕/๓๐ มีนาคม ๒๕๕๘
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 6607/2561หลักกฎหมาย: ป.วิ.พ. มาตรา 94 วรรคหนึ่ง บัญญัติว่า "เมื่อใดมีกฎหมายบังคับให้ต้องมีพยานเอกสารมาแสดง ห้ามมิให้ศาลยอมรับฟังพยานบุคคลในกรณีอย่างใดอย่างหนึ่งดังต่อไปนี้ แม้ถึงว่าคู่ความอีกฝ่ายหนึ่งจะได้ยินยอมก็ดี..." การบอกเลิกสัญญาจ้างแรงงานไม่ว่าจะเป็นกรณีนายจ้างแสดงเจตนาเลิกจ้างหรือลูกจ้างแสดงเจตนาลาออกไม่มีกฎหมายบังคับว่าผู้แสดงเจตนาจะต้องทำตามแบบหรือต้องมีหลักฐานเป็นหนังสือ จึงมิใช่กรณีที่กฎหมายบังคับให้ต้องมีพยานเอกสารมาแสดง ไม่อยู่ภายใต้บังคับ ป.วิ.พ. มาตรา 94 ประกอบ พ.ร.บ.จัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ.2522 มาตรา 31 ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 6607/2561นายสายชน ภิญโญทรัพย์โจทก์บริษัทอัลมอนด์ (ไทยแลนด์) จำกัดจำเลย ป.วิ.พ. ม. 94 พ.ร.บ.จัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ.2522 ม. 31ป.วิ.พ. มาตรา 94 วรรคหนึ่ง บัญญัติว่า "เมื่อใดมีกฎหมายบังคับให้ต้องมีพยานเอกสารมาแสดง ห้ามมิให้ศาลยอมรับฟังพยานบุคคลในกรณีอย่างใดอย่างหนึ่งดังต่อไปนี้ แม้ถึงว่าคู่ความอีกฝ่ายหนึ่งจะได้ยินยอมก็ดี..." การบอกเลิกสัญญาจ้างแรงงานไม่ว่าจะเป็นกรณีนายจ้างแสดงเจตนาเลิกจ้างหรือลูกจ้างแสดงเจตนาลาออกไม่มีกฎหมายบังคับว่าผู้แสดงเจตนาจะต้องทำตามแบบหรือต้องมีหลักฐานเป็นหนังสือ จึงมิใช่กรณีที่กฎหมายบังคับให้ต้องมีพยานเอกสารมาแสดง ไม่อยู่ภายใต้บังคับ ป.วิ.พ. มาตรา 94 ประกอบ พ.ร.บ.จัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ.2522 มาตรา 31(ชัยรัตน์ เบ็ญจะมโน-ธีระพงศ์ จิระภาค-ทวีป ตันสวัสดิ์)ศาลแรงงานกลาง - นายเกรียงศักดิ์ ดำรงศักดิ์ศิริแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกแรงงานหมายเลขคดีดำศาลฎีการ.19/2560หมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นมบ90/2559หมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นมบ384/2559หมายเหตุ
ประกาศกรมสรรพสามิตประกาศกรมสรรพสามิตเรื่องลักษณะเครื่องหมายแสดงการเสียภาษีจดทะเบียน(ฉบับที่๓๓/๒๕๕๔)[๑] อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๖๒ วรรคสาม แห่งพระราชบัญญัติภาษีสรรพสามิตพ.ศ. ๒๕๒๗ อธิบดีกรมสรรพสามิตประกาศกำหนดลักษณะเครื่องหมายแสดงการเสียภาษีจดทะเบียนของบริษัท กรุงสยามเครื่องดื่ม จำกัด ดังต่อไปนี้เครื่องหมายแสดงการเสียภาษีจดทะเบียนตามทะเบียนที่พนักงานเจ้าหน้าที่ได้รับจดไว้เลขที่ ๑๓๖/๒๕๕๔ ลงวันที่ ๑๙ กรกฎาคม๒๕๕๔ เป็นเครื่องหมายแสดงการเสียภาษีจดทะเบียน เป็นสิ่งผนึกภาชนะฝาเกลียวทำด้วยอะลูมิเนียมเป็นรูปวงกลม ขนาดเส้นผ่าศูนย์กลาง ๒.๘ เซนติเมตรพื้นฝาสีดำและสีเหลือง ตรงกลางฝาพื้นสีดำมีรูปกราฟฟิกส์เป็นรูปหมีสีเหลือง ๒ ตัวหันหน้าเข้าหากัน ใต้รูปกราฟฟิกส์มีอักษรภาษาไทยสีเหลือง คำว่า หมีคอมมานโด ถัดลงมามีอักษรภาษาไทยสีเหลือง คำว่า แบล็ค ด้านข้างฝาโดยรอบพื้นสีดำ ถัดออกมาโดยรอบพื้นสีเหลืองมีอักษรภาษาไทยสัญลักษณ์ ตัวเลขและอักษรภาษาอังกฤษสีดำ คำว่า บริษัทกรุงสยามเครื่องดื่ม จำกัด เครื่องดื่ม ปริมาตรสุทธิ150 ซม.3 KRUNGSIAM BEVERAGE CO.,LTD. รูปลักษณะฝา เพื่อนำไปผนึกบรรจุเครื่องดื่ม หมีคอมมานโด แบล็ค ปริมาตรสุทธิ ๑๕๐ ซม.๓เท่านั้นประกาศณ วันที่ ๒๙ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๕๔สมณีย์มงคลโภชน์ผู้อำนวยการสำนักมาตรฐานและพัฒนาการจัดเก็บภาษี๑ ปฏิบัติราชการแทนอธิบดีกรมสรรพสามิตปริยานุช/ผู้จัดทำ๑๑ มกราคม ๒๕๕๕ณัฐพร/ผู้ตรวจ๑๑ มกราคม ๒๕๕๕[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๒๘/ตอนที่ ๑๗๙ ง/หน้า ๖๑/๒๙ ธันวาคม ๒๕๕๔