คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 829/2502หลักกฎหมาย: แม้เดิมนายเซ่งกั้วจะอยู่ในตึกพิพาทระหว่างอายุสัญญาเช่าที่ห้างหุ้นส่วนจำเลยได้ทำกับโจทก์ โดยนายเซ่งกั้วเป็นหุ้นส่วนผู้จัดการ อันเป็นการอยู่ในฐานะเป็นบริวารของจำเลยมาก่อนก็ตาม แต่เมื่อห้างหุ้นส่วนจำเลยเลิกกิจการตามวัตถุประสงค์แห่งการเช่าและกำหนดเวลาตามสัญญาเช่าที่ผูกพันห้างหุ้นส่วนจำเลยหมดไปแล้ว แม้ถึงว่าห้างหุ้นส่วนจำเลยจะยังไม่ได้จดทะเบียนเลิกห้างหุ้นส่วนตามกฎหมายก็ดี หากโจทก์ได้ตกลงให้นายเซ่งกั้วเช่าแม้ด้วยวาจา และนายเซ่งกั้วเปิดห้องพิพาทเป็นร้านขายอาหารชื่อพัฒนาหาร และทั้งโจทก์ก็ออกใบเสร็จรับเงินค่าเช่าเป็นรับเงินจากร้านพัฒนาหาร ไม่เกี่ยวกับห้างหุ้นส่วนจำเลยตามวัตถุประสงค์เดิมแต่อย่างใดเลย เช่นนี้ เป็นการตกลงกันใหม่ ระหว่างโจทก์กับนายเซ่งกั้ว เจ้าของกิจการร้านพัฒนาหารแล้ว นายเซ่งกั้วจึงไม่ใช่บริวารของห้างหุ้นส่วนจำเลยเดิมโจทก์ฟ้องบริษัทฟาร์แลนด์ ฯ โดยนางเซ่งกั้ว หุ้นส่วนผู้จัดการเป็นจำเลยขอให้ขับไล่จำเลยและบริวารออกจากตึกเช่า นายเซ่งกั้ว ยื่นคำให้การว่า บริษัท ฟาร์แลนด์ฯ ได้เลิกล้มไปนาน ไม่มีสภาพเป็นนิติบุคคลแล้ว โจทก์ได้ให้นายเซ่งกั้วกับครอบครัว เช่าตึกพิพากเป็นเคหะที่อยู่อาศัยเป็นส่วนตัว ผิดจากที่ตกลงให้จำเลยเช่าทำการค้าเวชภัณฑ์และเครื่องมือแพทย์ ครั้นโจทก์แถลงว่าโจทก์ฟ้องบริษัท ฟาร์แลนด์ ฯ เท่านั้น มิได้ฟ้องนายเซ่งกั้ว เป็นส่วนตัว ทนายนายเซ่งกั้ว จึงขอถอนคำให้การ ศาลแพ่งอนุญาต ศาลแพ่งสั่งว่า จำเลยขาดนัดยื่นคำให้การและขาดนัดพิจารณา เมื่อสืบพยานโจทก์แล้ว นายเซ่งกั้วยื่นคำร้องสอดขอเข้าเป็นจำเลยด้วย ศาลแพ่งสั่งว่า โจทก์ฟ้องไม่เกี่ยวถึงผู้ร้อง ผู้ร้องจะมีสิทธิอย่างใดในห้องรายนี้ก็เป็นอีกเรื่องหนึ่ง ทั้งยังไม่มีผู้ใดโต้แย้งสิทธิของผู้เช่าขณะนี้ ไม่อนุญาตให้สอดเข้าเป็นจำเลย ศาลแพ่งพิพากษาให้ขับไล่จำเลยและบริวาร ต่อมาโจทก์ยื่นคำร้องว่า นายเซ่งกั้ว กับครอบครัวซึ่งเป็นบริวารของจำเลยยังไม่ออกไปและนายเซ่งกั้ว ในฐานะเป็นหุ้นส่วนผู้จัดการของห้างจำเลยไม่ได้ขนย้ายออกไป ขอให้เรียกมาสอบถาม และลงโทษฐานละเมิดอำนาจศาล นายเซ่งกั้วยื่นคำร้องว่า แม้คนเคยเป็นหุ้นส่วนผู้จัดการขณะบริษัทจำเลยยังไม่เลิกล้มก็จริง แต่เมื่อเลิกล้มไปแล้ว ตนกับครอบครัวได้เช่าอยู่อาศัยฟ้องพิพาทตลอดมา และขายอาหารหน้าร้านบ้างเล็กน้อย ใช้ชื่อว่าร้านพัฒนาหาร หาใช่บริษัทฟาร์แลนด์ไม่ ตนเป็นผู้เช่าห้องพิพาทขึ้นใหม่ ขอสอดเข้าเป็นคู่ความชั้นบังคับคดีว่า ตนมีสิทธิโดยถูกต้องตามกฎหมาย ศาลแพ่งสืบพยานแล้วมีคำสั่งว่า ฟังไม่ได้ว่านายเซ่งกั้วได้เช่าห้องพิพาทจากโจทก์เป็นส่วนตัว หรือในนามร้านพัฒนาหาร จำเลยยังคงเป็นผู้เช่าอยู่ นายเซ่งกั้ว เป็นหุ้นส่วนผู้จัดการจึงเป็นบริวาร ไม่มีอำนาจและสิทธิจะอยู่ในตึกเช่าของโจทก์ต่อไป ให้นายเซ่งกั้ว และครอบครัวออกจากตึกพิพาทของโจทก์ นายเซ่งกั้วอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน นายเซ่งกั้วฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า แม้เดิมนายเซ่งกั้ว จะอยู่ในตึกรายนี้ระหว่างอายุสัญญาเช่าที่ห้างหุ้นส่วนจำเลยได้ทำกับโจทก์เป็นการอยู่ในฐานะเป็นบริวารของจำเลยมาก่อนก็ดีแต่ตามพฤติการณ์ที่เกิดขึ้นใหม่คือ เมื่อห้างหุ้นส่วนจำเลยเลิกกิจการตามวัตถุประสงค์แห่งการเช่าและกำหนดตามสัญญาเช่าที่ผูกพันห้างหุ้นส่วนจำเลยหมดไปแล้ว ถึงแม้ห้างหุ้นส่วนจำเลยจะยังไม่ได้จดทะเบียนเลิกห้างหุ้นส่วนตามกฎหมายก็ดี เมื่อโจทก์ได้ตกลงให้นายเซ่งกั้ว เช่าด้วยวาจา และออกใบเสร็จรับเงินค่าเช่าเป็นรับเงินจากร้านพัฒนาหารไม่เกี่ยวกับจำเลยตามวัตถุประสงค์เดิมแต่อย่างใดเลย เช่นนี้ เป็นการตกลงใหม่กับนายเซ่งกั้ว เจ้าของกิจการร้านพัฒนาหารแล้ว นายเซ่งกั้ว จึงไม่ได้อยู่ในฐานะเป็นบริวารของจำเลยต่อไป คำพิพากษาในคดีนี้จึงใช้บังคับแก่นายเซ่งกั้ว เจ้าของกิจการร้านค้าพัฒนาหารไม่ได้ ในขั้นนี้ ไม่จำต้องวินิจฉัยข้อที่นายเซ่งกั้ว อ้างสิทธิการเช่าของตนว่าได้รับความคุ้มครองตาม พ.ร.บ. ควบคุมค่าเช่า ฯ ไม่ได้ผิดสัญญาเช่า เป็นกรณีที่โจทก์จะต้องว่ากล่าวกับนายเซ่งกั้ว โดยตรงเสียก่อน พิพากษากลับศาลอุทธรณ์ ให้ยกคำร้องของโจทก์ที่ขอให้บังคับคดีแก่นายเซ่งกั้ว ครอบครัวออกจากตึกรายนี้ ในฐานะเป็นบริวารของจำเลยนั้นเสีย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 829/2502หม่อมเจ้าอมรสมานลักษณ์ กิติยากร โดยหลวงวิจารณ์ธนาคมผู้รับมอบอำนาจบริษัท ฟาร์แลนด์หรือห้างขายยาฟาร์แลนด์ หุ้นส่วนจำกัด โดยนายเซ่งกั้วแซ่ลี้หุ้นส่วนผู้จัดการจำเลยนายเซ่งกั้ว แซ่ลี้ผู้ร้อง ป.วิ.พ. ม. 142 (1), ม. 145แม้เดิมนายเซ่งกั้วจะอยู่ในตึกพิพาทระหว่างอายุสัญญาเช่าที่ห้างหุ้นส่วนจำเลยได้ทำกับโจทก์ โดยนายเซ่งกั้วเป็นหุ้นส่วนผู้จัดการ อันเป็นการอยู่ในฐานะเป็นบริวารของจำเลยมาก่อนก็ตาม แต่เมื่อห้างหุ้นส่วนจำเลยเลิกกิจการตามวัตถุประสงค์แห่งการเช่าและกำหนดเวลาตามสัญญาเช่าที่ผูกพันห้างหุ้นส่วนจำเลยหมดไปแล้ว แม้ถึงว่าห้างหุ้นส่วนจำเลยจะยังไม่ได้จดทะเบียนเลิกห้างหุ้นส่วนตามกฎหมายก็ดี หากโจทก์ได้ตกลงให้นายเซ่งกั้วเช่าแม้ด้วยวาจา และนายเซ่งกั้วเปิดห้องพิพาทเป็นร้านขายอาหารชื่อพัฒนาหาร และทั้งโจทก์ก็ออกใบเสร็จรับเงินค่าเช่าเป็นรับเงินจากร้านพัฒนาหาร ไม่เกี่ยวกับห้างหุ้นส่วนจำเลยตามวัตถุประสงค์เดิมแต่อย่างใดเลย เช่นนี้ เป็นการตกลงกันใหม่ ระหว่างโจทก์กับนายเซ่งกั้ว เจ้าของกิจการร้านพัฒนาหารแล้ว นายเซ่งกั้วจึงไม่ใช่บริวารของห้างหุ้นส่วนจำเลยเดิมโจทก์ฟ้องบริษัทฟาร์แลนด์ ฯ โดยนางเซ่งกั้ว หุ้นส่วนผู้จัดการเป็นจำเลยขอให้ขับไล่จำเลยและบริวารออกจากตึกเช่า นายเซ่งกั้ว ยื่นคำให้การว่า บริษัท ฟาร์แลนด์ฯ ได้เลิกล้มไปนาน ไม่มีสภาพเป็นนิติบุคคลแล้ว โจทก์ได้ให้นายเซ่งกั้วกับครอบครัว เช่าตึกพิพากเป็นเคหะที่อยู่อาศัยเป็นส่วนตัว ผิดจากที่ตกลงให้จำเลยเช่าทำการค้าเวชภัณฑ์และเครื่องมือแพทย์ ครั้นโจทก์แถลงว่าโจทก์ฟ้องบริษัท ฟาร์แลนด์ ฯ เท่านั้น มิได้ฟ้องนายเซ่งกั้ว เป็นส่วนตัว ทนายนายเซ่งกั้ว จึงขอถอนคำให้การ ศาลแพ่งอนุญาต ศาลแพ่งสั่งว่า จำเลยขาดนัดยื่นคำให้การและขาดนัดพิจารณา เมื่อสืบพยานโจทก์แล้ว นายเซ่งกั้วยื่นคำร้องสอดขอเข้าเป็นจำเลยด้วย ศาลแพ่งสั่งว่า โจทก์ฟ้องไม่เกี่ยวถึงผู้ร้อง ผู้ร้องจะมีสิทธิอย่างใดในห้องรายนี้ก็เป็นอีกเรื่องหนึ่ง ทั้งยังไม่มีผู้ใดโต้แย้งสิทธิของผู้เช่าขณะนี้ ไม่อนุญาตให้สอดเข้าเป็นจำเลย ศาลแพ่งพิพากษาให้ขับไล่จำเลยและบริวาร ต่อมาโจทก์ยื่นคำร้องว่า นายเซ่งกั้ว กับครอบครัวซึ่งเป็นบริวารของจำเลยยังไม่ออกไปและนายเซ่งกั้ว ในฐานะเป็นหุ้นส่วนผู้จัดการของห้างจำเลยไม่ได้ขนย้ายออกไป ขอให้เรียกมาสอบถาม และลงโทษฐานละเมิดอำนาจศาล นายเซ่งกั้วยื่นคำร้องว่า แม้คนเคยเป็นหุ้นส่วนผู้จัดการขณะบริษัทจำเลยยังไม่เลิกล้มก็จริง แต่เมื่อเลิกล้มไปแล้ว ตนกับครอบครัวได้เช่าอยู่อาศัยฟ้องพิพาทตลอดมา และขายอาหารหน้าร้านบ้างเล็กน้อย ใช้ชื่อว่าร้านพัฒนาหาร หาใช่บริษัทฟาร์แลนด์ไม่ ตนเป็นผู้เช่าห้องพิพาทขึ้นใหม่ ขอสอดเข้าเป็นคู่ความชั้นบังคับคดีว่า ตนมีสิทธิโดยถูกต้องตามกฎหมาย ศาลแพ่งสืบพยานแล้วมีคำสั่งว่า ฟังไม่ได้ว่านายเซ่งกั้วได้เช่าห้องพิพาทจากโจทก์เป็นส่วนตัว หรือในนามร้านพัฒนาหาร จำเลยยังคงเป็นผู้เช่าอยู่ นายเซ่งกั้ว เป็นหุ้นส่วนผู้จัดการจึงเป็นบริวาร ไม่มีอำนาจและสิทธิจะอยู่ในตึกเช่าของโจทก์ต่อไป ให้นายเซ่งกั้ว และครอบครัวออกจากตึกพิพาทของโจทก์ นายเซ่งกั้วอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน นายเซ่งกั้วฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า แม้เดิมนายเซ่งกั้ว จะอยู่ในตึกรายนี้ระหว่างอายุสัญญาเช่าที่ห้างหุ้นส่วนจำเลยได้ทำกับโจทก์เป็นการอยู่ในฐานะเป็นบริวารของจำเลยมาก่อนก็ดีแต่ตามพฤติการณ์ที่เกิดขึ้นใหม่คือ เมื่อห้างหุ้นส่วนจำเลยเลิกกิจการตามวัตถุประสงค์แห่งการเช่าและกำหนดตามสัญญาเช่าที่ผูกพันห้างหุ้นส่วนจำเลยหมดไปแล้ว ถึงแม้ห้างหุ้นส่วนจำเลยจะยังไม่ได้จดทะเบียนเลิกห้างหุ้นส่วนตามกฎหมายก็ดี เมื่อโจทก์ได้ตกลงให้นายเซ่งกั้ว เช่าด้วยวาจา และออกใบเสร็จรับเงินค่าเช่าเป็นรับเงินจากร้านพัฒนาหารไม่เกี่ยวกับจำเลยตามวัตถุประสงค์เดิมแต่อย่างใดเลย เช่นนี้ เป็นการตกลงใหม่กับนายเซ่งกั้ว เจ้าของกิจการร้านพัฒนาหารแล้ว นายเซ่งกั้ว จึงไม่ได้อยู่ในฐานะเป็นบริวารของจำเลยต่อไป คำพิพากษาในคดีนี้จึงใช้บังคับแก่นายเซ่งกั้ว เจ้าของกิจการร้านค้าพัฒนาหารไม่ได้ ในขั้นนี้ ไม่จำต้องวินิจฉัยข้อที่นายเซ่งกั้ว อ้างสิทธิการเช่าของตนว่าได้รับความคุ้มครองตาม พ.ร.บ. ควบคุมค่าเช่า ฯ ไม่ได้ผิดสัญญาเช่า เป็นกรณีที่โจทก์จะต้องว่ากล่าวกับนายเซ่งกั้ว โดยตรงเสียก่อน พิพากษากลับศาลอุทธรณ์ ให้ยกคำร้องของโจทก์ที่ขอให้บังคับคดีแก่นายเซ่งกั้ว ครอบครัวออกจากตึกรายนี้ ในฐานะเป็นบริวารของจำเลยนั้นเสีย(สารนัยประสาสน์-ดุลยทรรศน์ปฏิภาณ-การุณย์)ศาลแพ่ง - นายหรุ่น แขวงโสภาศาลอุทธรณ์ - หลวงศิริศาสตร์ประสิทธิ์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องบริษัทฟาร์แลนด์ ฯ โดยนางเซ่งกั้ว หุ้นส่วนผู้จัดการเป็นจำเลยขอให้ขับไล่จำเลยและบริวารออกจากตึกเช่า นายเซ่งกั้ว ยื่นคำให้การว่า บริษัท ฟาร์แลนด์ฯ ได้เลิกล้มไปนาน ไม่มีสภาพเป็นนิติบุคคลแล้ว โจทก์ได้ให้นายเซ่งกั้วกับครอบครัว เช่าตึกพิพากเป็นเคหะที่อยู่อาศัยเป็นส่วนตัว ผิดจากที่ตกลงให้จำเลยเช่าทำการค้าเวชภัณฑ์และเครื่องมือแพทย์ ครั้นโจทก์แถลงว่าโจทก์ฟ้องบริษัท ฟาร์แลนด์ ฯ เท่านั้น มิได้ฟ้องนายเซ่งกั้ว เป็นส่วนตัว ทนายนายเซ่งกั้ว จึงขอถอนคำให้การ ศาลแพ่งอนุญาต ศาลแพ่งสั่งว่า จำเลยขาดนัดยื่นคำให้การและขาดนัดพิจารณา เมื่อสืบพยานโจทก์แล้ว นายเซ่งกั้วยื่นคำร้องสอดขอเข้าเป็นจำเลยด้วย ศาลแพ่งสั่งว่า โจทก์ฟ้องไม่เกี่ยวถึงผู้ร้อง ผู้ร้องจะมีสิทธิอย่างใดในห้องรายนี้ก็เป็นอีกเรื่องหนึ่ง ทั้งยังไม่มีผู้ใดโต้แย้งสิทธิของผู้เช่าขณะนี้ ไม่อนุญาตให้สอดเข้าเป็นจำเลย ศาลแพ่งพิพากษาให้ขับไล่จำเลยและบริวาร ต่อมาโจทก์ยื่นคำร้องว่า นายเซ่งกั้ว กับครอบครัวซึ่งเป็นบริวารของจำเลยยังไม่ออกไปและนายเซ่งกั้ว ในฐานะเป็นหุ้นส่วนผู้จัดการของห้างจำเลยไม่ได้ขนย้ายออกไป ขอให้เรียกมาสอบถาม และลงโทษฐานละเมิดอำนาจศาล นายเซ่งกั้วยื่นคำร้องว่า แม้คนเคยเป็นหุ้นส่วนผู้จัดการขณะบริษัทจำเลยยังไม่เลิกล้มก็จริง แต่เมื่อเลิกล้มไปแล้ว ตนกับครอบครัวได้เช่าอยู่อาศัยฟ้องพิพาทตลอดมา และขายอาหารหน้าร้านบ้างเล็กน้อย ใช้ชื่อว่าร้านพัฒนาหาร หาใช่บริษัทฟาร์แลนด์ไม่ ตนเป็นผู้เช่าห้องพิพาทขึ้นใหม่ ขอสอดเข้าเป็นคู่ความชั้นบังคับคดีว่า ตนมีสิทธิโดยถูกต้องตามกฎหมาย ศาลแพ่งสืบพยานแล้วมีคำสั่งว่า ฟังไม่ได้ว่านายเซ่งกั้วได้เช่าห้องพิพาทจากโจทก์เป็นส่วนตัว หรือในนามร้านพัฒนาหาร จำเลยยังคงเป็นผู้เช่าอยู่ นายเซ่งกั้ว เป็นหุ้นส่วนผู้จัดการจึงเป็นบริวาร ไม่มีอำนาจและสิทธิจะอยู่ในตึกเช่าของโจทก์ต่อไป ให้นายเซ่งกั้ว และครอบครัวออกจากตึกพิพาทของโจทก์ นายเซ่งกั้วอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน นายเซ่งกั้วฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า แม้เดิมนายเซ่งกั้ว จะอยู่ในตึกรายนี้ระหว่างอายุสัญญาเช่าที่ห้างหุ้นส่วนจำเลยได้ทำกับโจทก์เป็นการอยู่ในฐานะเป็นบริวารของจำเลยมาก่อนก็ดีแต่ตามพฤติการณ์ที่เกิดขึ้นใหม่คือ เมื่อห้างหุ้นส่วนจำเลยเลิกกิจการตามวัตถุประสงค์แห่งการเช่าและกำหนดตามสัญญาเช่าที่ผูกพันห้างหุ้นส่วนจำเลยหมดไปแล้ว ถึงแม้ห้างหุ้นส่วนจำเลยจะยังไม่ได้จดทะเบียนเลิกห้างหุ้นส่วนตามกฎหมายก็ดี เมื่อโจทก์ได้ตกลงให้นายเซ่งกั้ว เช่าด้วยวาจา และออกใบเสร็จรับเงินค่าเช่าเป็นรับเงินจากร้านพัฒนาหารไม่เกี่ยวกับจำเลยตามวัตถุประสงค์เดิมแต่อย่างใดเลย เช่นนี้ เป็นการตกลงใหม่กับนายเซ่งกั้ว เจ้าของกิจการร้านพัฒนาหารแล้ว นายเซ่งกั้ว จึงไม่ได้อยู่ในฐานะเป็นบริวารของจำเลยต่อไป คำพิพากษาในคดีนี้จึงใช้บังคับแก่นายเซ่งกั้ว เจ้าของกิจการร้านค้าพัฒนาหารไม่ได้ ในขั้นนี้ ไม่จำต้องวินิจฉัยข้อที่นายเซ่งกั้ว อ้างสิทธิการเช่าของตนว่าได้รับความคุ้มครองตาม พ.ร.บ. ควบคุมค่าเช่า ฯ ไม่ได้ผิดสัญญาเช่า เป็นกรณีที่โจทก์จะต้องว่ากล่าวกับนายเซ่งกั้ว โดยตรงเสียก่อน พิพากษากลับศาลอุทธรณ์ ให้ยกคำร้องของโจทก์ที่ขอให้บังคับคดีแก่นายเซ่งกั้ว ครอบครัวออกจากตึกรายนี้ ในฐานะเป็นบริวารของจำเลยนั้นเสีย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 829/2502หม่อมเจ้าอมรสมานลักษณ์ กิติยากร โดยหลวงวิจารณ์ธนาคมผู้รับมอบอำนาจบริษัท ฟาร์แลนด์หรือห้างขายยาฟาร์แลนด์ หุ้นส่วนจำกัด โดยนายเซ่งกั้วแซ่ลี้หุ้นส่วนผู้จัดการจำเลยนายเซ่งกั้ว แซ่ลี้ผู้ร้อง ป.วิ.พ. ม. 142 (1), ม. 145แม้เดิมนายเซ่งกั้วจะอยู่ในตึกพิพาทระหว่างอายุสัญญาเช่าที่ห้างหุ้นส่วนจำเลยได้ทำกับโจทก์ โดยนายเซ่งกั้วเป็นหุ้นส่วนผู้จัดการ อันเป็นการอยู่ในฐานะเป็นบริวารของจำเลยมาก่อนก็ตาม แต่เมื่อห้างหุ้นส่วนจำเลยเลิกกิจการตามวัตถุประสงค์แห่งการเช่าและกำหนดเวลาตามสัญญาเช่าที่ผูกพันห้างหุ้นส่วนจำเลยหมดไปแล้ว แม้ถึงว่าห้างหุ้นส่วนจำเลยจะยังไม่ได้จดทะเบียนเลิกห้างหุ้นส่วนตามกฎหมายก็ดี หากโจทก์ได้ตกลงให้นายเซ่งกั้วเช่าแม้ด้วยวาจา และนายเซ่งกั้วเปิดห้องพิพาทเป็นร้านขายอาหารชื่อพัฒนาหาร และทั้งโจทก์ก็ออกใบเสร็จรับเงินค่าเช่าเป็นรับเงินจากร้านพัฒนาหาร ไม่เกี่ยวกับห้างหุ้นส่วนจำเลยตามวัตถุประสงค์เดิมแต่อย่างใดเลย เช่นนี้ เป็นการตกลงกันใหม่ ระหว่างโจทก์กับนายเซ่งกั้ว เจ้าของกิจการร้านพัฒนาหารแล้ว นายเซ่งกั้วจึงไม่ใช่บริวารของห้างหุ้นส่วนจำเลยเดิมโจทก์ฟ้องบริษัทฟาร์แลนด์ ฯ โดยนางเซ่งกั้ว หุ้นส่วนผู้จัดการเป็นจำเลยขอให้ขับไล่จำเลยและบริวารออกจากตึกเช่า นายเซ่งกั้ว ยื่นคำให้การว่า บริษัท ฟาร์แลนด์ฯ ได้เลิกล้มไปนาน ไม่มีสภาพเป็นนิติบุคคลแล้ว โจทก์ได้ให้นายเซ่งกั้วกับครอบครัว เช่าตึกพิพากเป็นเคหะที่อยู่อาศัยเป็นส่วนตัว ผิดจากที่ตกลงให้จำเลยเช่าทำการค้าเวชภัณฑ์และเครื่องมือแพทย์ ครั้นโจทก์แถลงว่าโจทก์ฟ้องบริษัท ฟาร์แลนด์ ฯ เท่านั้น มิได้ฟ้องนายเซ่งกั้ว เป็นส่วนตัว ทนายนายเซ่งกั้ว จึงขอถอนคำให้การ ศาลแพ่งอนุญาต ศาลแพ่งสั่งว่า จำเลยขาดนัดยื่นคำให้การและขาดนัดพิจารณา เมื่อสืบพยานโจทก์แล้ว นายเซ่งกั้วยื่นคำร้องสอดขอเข้าเป็นจำเลยด้วย ศาลแพ่งสั่งว่า โจทก์ฟ้องไม่เกี่ยวถึงผู้ร้อง ผู้ร้องจะมีสิทธิอย่างใดในห้องรายนี้ก็เป็นอีกเรื่องหนึ่ง ทั้งยังไม่มีผู้ใดโต้แย้งสิทธิของผู้เช่าขณะนี้ ไม่อนุญาตให้สอดเข้าเป็นจำเลย ศาลแพ่งพิพากษาให้ขับไล่จำเลยและบริวาร ต่อมาโจทก์ยื่นคำร้องว่า นายเซ่งกั้ว กับครอบครัวซึ่งเป็นบริวารของจำเลยยังไม่ออกไปและนายเซ่งกั้ว ในฐานะเป็นหุ้นส่วนผู้จัดการของห้างจำเลยไม่ได้ขนย้ายออกไป ขอให้เรียกมาสอบถาม และลงโทษฐานละเมิดอำนาจศาล นายเซ่งกั้วยื่นคำร้องว่า แม้คนเคยเป็นหุ้นส่วนผู้จัดการขณะบริษัทจำเลยยังไม่เลิกล้มก็จริง แต่เมื่อเลิกล้มไปแล้ว ตนกับครอบครัวได้เช่าอยู่อาศัยฟ้องพิพาทตลอดมา และขายอาหารหน้าร้านบ้างเล็กน้อย ใช้ชื่อว่าร้านพัฒนาหาร หาใช่บริษัทฟาร์แลนด์ไม่ ตนเป็นผู้เช่าห้องพิพาทขึ้นใหม่ ขอสอดเข้าเป็นคู่ความชั้นบังคับคดีว่า ตนมีสิทธิโดยถูกต้องตามกฎหมาย ศาลแพ่งสืบพยานแล้วมีคำสั่งว่า ฟังไม่ได้ว่านายเซ่งกั้วได้เช่าห้องพิพาทจากโจทก์เป็นส่วนตัว หรือในนามร้านพัฒนาหาร จำเลยยังคงเป็นผู้เช่าอยู่ นายเซ่งกั้ว เป็นหุ้นส่วนผู้จัดการจึงเป็นบริวาร ไม่มีอำนาจและสิทธิจะอยู่ในตึกเช่าของโจทก์ต่อไป ให้นายเซ่งกั้ว และครอบครัวออกจากตึกพิพาทของโจทก์ นายเซ่งกั้วอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน นายเซ่งกั้วฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า แม้เดิมนายเซ่งกั้ว จะอยู่ในตึกรายนี้ระหว่างอายุสัญญาเช่าที่ห้างหุ้นส่วนจำเลยได้ทำกับโจทก์เป็นการอยู่ในฐานะเป็นบริวารของจำเลยมาก่อนก็ดีแต่ตามพฤติการณ์ที่เกิดขึ้นใหม่คือ เมื่อห้างหุ้นส่วนจำเลยเลิกกิจการตามวัตถุประสงค์แห่งการเช่าและกำหนดตามสัญญาเช่าที่ผูกพันห้างหุ้นส่วนจำเลยหมดไปแล้ว ถึงแม้ห้างหุ้นส่วนจำเลยจะยังไม่ได้จดทะเบียนเลิกห้างหุ้นส่วนตามกฎหมายก็ดี เมื่อโจทก์ได้ตกลงให้นายเซ่งกั้ว เช่าด้วยวาจา และออกใบเสร็จรับเงินค่าเช่าเป็นรับเงินจากร้านพัฒนาหารไม่เกี่ยวกับจำเลยตามวัตถุประสงค์เดิมแต่อย่างใดเลย เช่นนี้ เป็นการตกลงใหม่กับนายเซ่งกั้ว เจ้าของกิจการร้านพัฒนาหารแล้ว นายเซ่งกั้ว จึงไม่ได้อยู่ในฐานะเป็นบริวารของจำเลยต่อไป คำพิพากษาในคดีนี้จึงใช้บังคับแก่นายเซ่งกั้ว เจ้าของกิจการร้านค้าพัฒนาหารไม่ได้ ในขั้นนี้ ไม่จำต้องวินิจฉัยข้อที่นายเซ่งกั้ว อ้างสิทธิการเช่าของตนว่าได้รับความคุ้มครองตาม พ.ร.บ. ควบคุมค่าเช่า ฯ ไม่ได้ผิดสัญญาเช่า เป็นกรณีที่โจทก์จะต้องว่ากล่าวกับนายเซ่งกั้ว โดยตรงเสียก่อน พิพากษากลับศาลอุทธรณ์ ให้ยกคำร้องของโจทก์ที่ขอให้บังคับคดีแก่นายเซ่งกั้ว ครอบครัวออกจากตึกรายนี้ ในฐานะเป็นบริวารของจำเลยนั้นเสีย(สารนัยประสาสน์-ดุลยทรรศน์ปฏิภาณ-การุณย์)ศาลแพ่ง - นายหรุ่น แขวงโสภาศาลอุทธรณ์ - หลวงศิริศาสตร์ประสิทธิ์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ