คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 105/2511หลักกฎหมาย: จำเลยขอจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าอักษร WINNER ประกอบกับภาพคนยืนยกมือ ภาพคนขี่ม้ากระโดดข้ามรั้วและอักษรว่าด้วยคุณภาพสินค้า ตามเอกสารหมาย จ.2. ต่อมาโจทก์ขอจดทะเบียนการค้าอักษร WINNERR ไม่มีภาพประกอบตามเอกสารหมายจ.1. ดังนี้เห็นได้ว่าความสำคัญเด่นชัดอยู่ที่คำว่า'WINNERR' กับ 'WINNER' ภาพและอักษรอื่นเป็นแต่ส่วนประกอบ และการที่จะวินิจฉัยว่าเครื่องหมายการค้าเหมือนกันหรือไม่. จะเพียงแต่เอามาเทียบกันแล้วชี้ขาดว่าไม่เหมือนกัน.เพราะมีความแตกต่างกันบางประการเท่านั้น หาได้ไม่.ยังจะต้องพิจารณาพฤติการณ์ต่างๆประกอบด้วยว่าอาจทำให้สาธารณชนหลงเข้าใจผิดได้หรือไม่. เมื่อเครื่องหมายการค้าทั้งสองดังกล่าวในลักษณะสำคัญได้ใช้ภาษาต่างประเทศ. มีสำเนียงเรียกขานเหมือนกันและใช้สำหรับสินค้าจำพวกเดียวกัน.ผู้ซื้อย่อมติดใจยึดถือคำเรียกขานและหลงผิดได้ง่ายว่าสินค้าทั้งสองเครื่องหมายเป็นอย่างเดียวกัน. เครื่องหมายการค้าตามเอกสารหมาย จ.1 และ จ.2 จึงมีลักษณะเหมือนกัน. (วินิจฉัยโดยที่ประชุมใหญ่ ครั้งที่ 22/2510).โจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นเจ้าของเครื่องหมายการค้า วินเนอร์(winnerr) ซึ่งโจทก์คิดประดิษฐ์ใช้กับสินค้าเครื่องนุ่งห่ม ฯลฯได้ยื่นคำขอจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าต่อนายทะเบียน ตามคำขอที่ 39996 แต่ปรากฏว่าจำเลยนำเอาคำ "วินเนอ" (winner) ไปยื่นคำขอจดทะเบียนไว้ตามคำขอที่ 38186 เครื่องหมายการค้าของจำเลยมีคำว่า "วินเนอร์" (winner) มีรูปลักษณะเหมือนและคล้ายกันกับของโจทก์อย่างยิ่ง ผิดกันแต่เพียงว่าเครื่องหมายการค้าของโจทก์คำว่า "วินเนอร์" (winner) มีตัว อาร์ (r) อยู่สองตัว ส่วนของจำเลยคำว่า "วินเนอ" (winner) มีตัว อาร์ (r) อยู่เพียงตัวเดียวการอ่านออกเสียง ตลอดจนการเรียกขาน เหมือนกันจนประชาชนหลงผิดการกระทำของจำเลยเป็นการละเมิด โจทก์ได้รับความเสียหาย โจทก์เป็นผู้มีสิทธิดีกว่าจำเลยในอันที่จะจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าตามคำขอที่ 39996 ขอให้ศาลพิพากษาว่าโจทก์มีสิทธิขอจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าตามคำขอที่ 39996 ดีกว่าจำเลย ห้ามจำเลยใช้เครื่องหมายการค้าตามคำขอที่ 38186 จำเลยให้การว่า โจทก์เพิ่งใช้เครื่องหมายการค้าตามฟ้องเมื่อ2 ปีเศษนี้เอง จำเลยใช้เครื่องหมายการค้าคำว่า winner มาก่อนโจทก์ โจทก์เลียนแบบ ทำให้เหมือนหรือคล้ายกับของจำเลย ถือว่าโจทก์ละเมิดสิทธิของจำเลยขอให้ยกฟ้องและฟ้องแย้งขอให้ห้ามมิให้โจทก์ใช้เครื่องหมายการค้าตามคำขอเลขที่ 39996 และให้แสดงว่าจำเลยมีสิทธิเหนือเครื่องหมายการค้าตามคำขอที่ 38186 ดีกว่าโจทก์ โจทก์ให้การแก้ฟ้องแย้งว่าจำเลยใช้เครื่องหมายการค้าที่หลังโจทก์ ฯลฯ ศาลชั้นต้นเห็นว่า เครื่องหมายการค้าของโจทก์และจำเลยมีลักษณะเกือบเหมือนกัน โจทก์ใช้มาก่อนจำเลย โจทก์เป็นผู้มีสิทธิที่จะจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าตามคำขอที่ 39996 ดีกว่าจำเลย พิพากษาห้ามมิให้จำเลยใช้เครื่องหมายการค้าตามคำขอที่ 38186 จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกา ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า จำเลยขอจดทะเบียนเครื่องหมายกการค้าอักษร winner ประกอบกับภาพคนยืนยกมือ ภาพคนขี่ม้ากระโดดข้ามรั้ว และอักษรว่าด้วยคุณภาพสินค้าตามเอกสารหมาย จ.2 ต่อมาโจทก์ไปขอจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าอักษร winner ไม่มีภาพประกอบตามเอกสารหมาย จ.1 ศาลฎีกาเห็นว่า ความสำคัญเด่นชัดอยู่ที่คำว่า "winnerr"กับ "winner" ภาพและอักษรอื่นเป็นแต่ส่วนประกอบ และการที่จะวินิจฉัยว่า เครื่องหมายการค้าเหมือนกันหรือไม่จะเพียงแต่เอามาเทียบกันแล้วชี้ขาดว่าไม่เหมือนกัน เพราะมีความแตกต่างกันบางประการเท่านั้นหาได้ไม่ ยังจะต้องพิจารณาพฤติการณ์ต่าง ๆ ประกอบด้วยว่าอาจทำให้สาธารณชนหลงเข้าใจผิดได้หรือไม่ เมื่อเครื่องหมายการค้าทั้งสองดังกล่าวในลักษณะสำคัญได้ใช้ภาษาต่างประเทศ มีสำเนียงเรียกขานเหมือนกัน และใช้สำหรับสินค้าจำพวกเดียวกัน ผู้ซื้อย่อมติดใจยึดถือคำเรียกขานและหลงผิดได้ง่ายว่าสินค้าทั้งสองเครื่องหมายเป็นอย่างเดียวกัน ที่ประชุมใหญ่ของศาลฎีกาจึงลงมติว่า เครื่องหมายการค้าตามเอกสารหมาย จ.1 และ จ.2 มีลักษณะเหมือนกัน ตามนัยแห่งพระราชบัญญัติเครื่องหมายการค้า พุทธศักราช 2474 มาตรา 17 ส่วนข้อเท็จจริง ศาลฎีกาฟังว่า เครื่องหมายการค้าตามเอกสารหมาย จ.1 เป็นของโจทก์ใช้มาก่อนจำเลยใช้เครื่องหมายการค้าตามเอกสารหมาย จ.2 ของจำเลย พิพากษายืน. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 105/2511์ ห้างหุ้นส่วนสามัญนิติบุคคล ฮุ่งเซ้ง โดยนายสุพัฒน์โจทก์ย นาย เก่ง แซ่เตียจำเลย พ.ร.บ.เครื่องหมายการค้า พ.ศ.2474 ม. 17จำเลยขอจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าอักษร WINNER ประกอบกับภาพคนยืนยกมือ ภาพคนขี่ม้ากระโดดข้ามรั้วและอักษรว่าด้วยคุณภาพสินค้า ตามเอกสารหมาย จ.2. ต่อมาโจทก์ขอจดทะเบียนการค้าอักษร WINNERR ไม่มีภาพประกอบตามเอกสารหมายจ.1. ดังนี้เห็นได้ว่าความสำคัญเด่นชัดอยู่ที่คำว่า'WINNERR' กับ 'WINNER' ภาพและอักษรอื่นเป็นแต่ส่วนประกอบ และการที่จะวินิจฉัยว่าเครื่องหมายการค้าเหมือนกันหรือไม่. จะเพียงแต่เอามาเทียบกันแล้วชี้ขาดว่าไม่เหมือนกัน.เพราะมีความแตกต่างกันบางประการเท่านั้น หาได้ไม่.ยังจะต้องพิจารณาพฤติการณ์ต่างๆประกอบด้วยว่าอาจทำให้สาธารณชนหลงเข้าใจผิดได้หรือไม่. เมื่อเครื่องหมายการค้าทั้งสองดังกล่าวในลักษณะสำคัญได้ใช้ภาษาต่างประเทศ. มีสำเนียงเรียกขานเหมือนกันและใช้สำหรับสินค้าจำพวกเดียวกัน.ผู้ซื้อย่อมติดใจยึดถือคำเรียกขานและหลงผิดได้ง่ายว่าสินค้าทั้งสองเครื่องหมายเป็นอย่างเดียวกัน. เครื่องหมายการค้าตามเอกสารหมาย จ.1 และ จ.2 จึงมีลักษณะเหมือนกัน. (วินิจฉัยโดยที่ประชุมใหญ่ ครั้งที่ 22/2510).โจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นเจ้าของเครื่องหมายการค้า วินเนอร์(winnerr) ซึ่งโจทก์คิดประดิษฐ์ใช้กับสินค้าเครื่องนุ่งห่ม ฯลฯได้ยื่นคำขอจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าต่อนายทะเบียน ตามคำขอที่ 39996 แต่ปรากฏว่าจำเลยนำเอาคำ "วินเนอ" (winner) ไปยื่นคำขอจดทะเบียนไว้ตามคำขอที่ 38186 เครื่องหมายการค้าของจำเลยมีคำว่า "วินเนอร์" (winner) มีรูปลักษณะเหมือนและคล้ายกันกับของโจทก์อย่างยิ่ง ผิดกันแต่เพียงว่าเครื่องหมายการค้าของโจทก์คำว่า "วินเนอร์" (winner) มีตัว อาร์ (r) อยู่สองตัว ส่วนของจำเลยคำว่า "วินเนอ" (winner) มีตัว อาร์ (r) อยู่เพียงตัวเดียวการอ่านออกเสียง ตลอดจนการเรียกขาน เหมือนกันจนประชาชนหลงผิดการกระทำของจำเลยเป็นการละเมิด โจทก์ได้รับความเสียหาย โจทก์เป็นผู้มีสิทธิดีกว่าจำเลยในอันที่จะจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าตามคำขอที่ 39996 ขอให้ศาลพิพากษาว่าโจทก์มีสิทธิขอจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าตามคำขอที่ 39996 ดีกว่าจำเลย ห้ามจำเลยใช้เครื่องหมายการค้าตามคำขอที่ 38186 จำเลยให้การว่า โจทก์เพิ่งใช้เครื่องหมายการค้าตามฟ้องเมื่อ2 ปีเศษนี้เอง จำเลยใช้เครื่องหมายการค้าคำว่า winner มาก่อนโจทก์ โจทก์เลียนแบบ ทำให้เหมือนหรือคล้ายกับของจำเลย ถือว่าโจทก์ละเมิดสิทธิของจำเลยขอให้ยกฟ้องและฟ้องแย้งขอให้ห้ามมิให้โจทก์ใช้เครื่องหมายการค้าตามคำขอเลขที่ 39996 และให้แสดงว่าจำเลยมีสิทธิเหนือเครื่องหมายการค้าตามคำขอที่ 38186 ดีกว่าโจทก์ โจทก์ให้การแก้ฟ้องแย้งว่าจำเลยใช้เครื่องหมายการค้าที่หลังโจทก์ ฯลฯ ศาลชั้นต้นเห็นว่า เครื่องหมายการค้าของโจทก์และจำเลยมีลักษณะเกือบเหมือนกัน โจทก์ใช้มาก่อนจำเลย โจทก์เป็นผู้มีสิทธิที่จะจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าตามคำขอที่ 39996 ดีกว่าจำเลย พิพากษาห้ามมิให้จำเลยใช้เครื่องหมายการค้าตามคำขอที่ 38186 จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกา ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า จำเลยขอจดทะเบียนเครื่องหมายกการค้าอักษร winner ประกอบกับภาพคนยืนยกมือ ภาพคนขี่ม้ากระโดดข้ามรั้ว และอักษรว่าด้วยคุณภาพสินค้าตามเอกสารหมาย จ.2 ต่อมาโจทก์ไปขอจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าอักษร winner ไม่มีภาพประกอบตามเอกสารหมาย จ.1 ศาลฎีกาเห็นว่า ความสำคัญเด่นชัดอยู่ที่คำว่า "winnerr"กับ "winner" ภาพและอักษรอื่นเป็นแต่ส่วนประกอบ และการที่จะวินิจฉัยว่า เครื่องหมายการค้าเหมือนกันหรือไม่จะเพียงแต่เอามาเทียบกันแล้วชี้ขาดว่าไม่เหมือนกัน เพราะมีความแตกต่างกันบางประการเท่านั้นหาได้ไม่ ยังจะต้องพิจารณาพฤติการณ์ต่าง ๆ ประกอบด้วยว่าอาจทำให้สาธารณชนหลงเข้าใจผิดได้หรือไม่ เมื่อเครื่องหมายการค้าทั้งสองดังกล่าวในลักษณะสำคัญได้ใช้ภาษาต่างประเทศ มีสำเนียงเรียกขานเหมือนกัน และใช้สำหรับสินค้าจำพวกเดียวกัน ผู้ซื้อย่อมติดใจยึดถือคำเรียกขานและหลงผิดได้ง่ายว่าสินค้าทั้งสองเครื่องหมายเป็นอย่างเดียวกัน ที่ประชุมใหญ่ของศาลฎีกาจึงลงมติว่า เครื่องหมายการค้าตามเอกสารหมาย จ.1 และ จ.2 มีลักษณะเหมือนกัน ตามนัยแห่งพระราชบัญญัติเครื่องหมายการค้า พุทธศักราช 2474 มาตรา 17 ส่วนข้อเท็จจริง ศาลฎีกาฟังว่า เครื่องหมายการค้าตามเอกสารหมาย จ.1 เป็นของโจทก์ใช้มาก่อนจำเลยใช้เครื่องหมายการค้าตามเอกสารหมาย จ.2 ของจำเลย พิพากษายืน.(โพยม เลขยานนท์-ศริ มลิลา-เฉลิม ทัตภิรมย์)แหล่งที่มาADMINแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นเจ้าของเครื่องหมายการค้า วินเนอร์(winnerr) ซึ่งโจทก์คิดประดิษฐ์ใช้กับสินค้าเครื่องนุ่งห่ม ฯลฯได้ยื่นคำขอจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าต่อนายทะเบียน ตามคำขอที่ 39996 แต่ปรากฏว่าจำเลยนำเอาคำ "วินเนอ" (winner) ไปยื่นคำขอจดทะเบียนไว้ตามคำขอที่ 38186 เครื่องหมายการค้าของจำเลยมีคำว่า "วินเนอร์" (winner) มีรูปลักษณะเหมือนและคล้ายกันกับของโจทก์อย่างยิ่ง ผิดกันแต่เพียงว่าเครื่องหมายการค้าของโจทก์คำว่า "วินเนอร์" (winner) มีตัว อาร์ (r) อยู่สองตัว ส่วนของจำเลยคำว่า "วินเนอ" (winner) มีตัว อาร์ (r) อยู่เพียงตัวเดียวการอ่านออกเสียง ตลอดจนการเรียกขาน เหมือนกันจนประชาชนหลงผิดการกระทำของจำเลยเป็นการละเมิด โจทก์ได้รับความเสียหาย โจทก์เป็นผู้มีสิทธิดีกว่าจำเลยในอันที่จะจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าตามคำขอที่ 39996 ขอให้ศาลพิพากษาว่าโจทก์มีสิทธิขอจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าตามคำขอที่ 39996 ดีกว่าจำเลย ห้ามจำเลยใช้เครื่องหมายการค้าตามคำขอที่ 38186 จำเลยให้การว่า โจทก์เพิ่งใช้เครื่องหมายการค้าตามฟ้องเมื่อ2 ปีเศษนี้เอง จำเลยใช้เครื่องหมายการค้าคำว่า winner มาก่อนโจทก์ โจทก์เลียนแบบ ทำให้เหมือนหรือคล้ายกับของจำเลย ถือว่าโจทก์ละเมิดสิทธิของจำเลยขอให้ยกฟ้องและฟ้องแย้งขอให้ห้ามมิให้โจทก์ใช้เครื่องหมายการค้าตามคำขอเลขที่ 39996 และให้แสดงว่าจำเลยมีสิทธิเหนือเครื่องหมายการค้าตามคำขอที่ 38186 ดีกว่าโจทก์ โจทก์ให้การแก้ฟ้องแย้งว่าจำเลยใช้เครื่องหมายการค้าที่หลังโจทก์ ฯลฯ ศาลชั้นต้นเห็นว่า เครื่องหมายการค้าของโจทก์และจำเลยมีลักษณะเกือบเหมือนกัน โจทก์ใช้มาก่อนจำเลย โจทก์เป็นผู้มีสิทธิที่จะจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าตามคำขอที่ 39996 ดีกว่าจำเลย พิพากษาห้ามมิให้จำเลยใช้เครื่องหมายการค้าตามคำขอที่ 38186 จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกา ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า จำเลยขอจดทะเบียนเครื่องหมายกการค้าอักษร winner ประกอบกับภาพคนยืนยกมือ ภาพคนขี่ม้ากระโดดข้ามรั้ว และอักษรว่าด้วยคุณภาพสินค้าตามเอกสารหมาย จ.2 ต่อมาโจทก์ไปขอจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าอักษร winner ไม่มีภาพประกอบตามเอกสารหมาย จ.1 ศาลฎีกาเห็นว่า ความสำคัญเด่นชัดอยู่ที่คำว่า "winnerr"กับ "winner" ภาพและอักษรอื่นเป็นแต่ส่วนประกอบ และการที่จะวินิจฉัยว่า เครื่องหมายการค้าเหมือนกันหรือไม่จะเพียงแต่เอามาเทียบกันแล้วชี้ขาดว่าไม่เหมือนกัน เพราะมีความแตกต่างกันบางประการเท่านั้นหาได้ไม่ ยังจะต้องพิจารณาพฤติการณ์ต่าง ๆ ประกอบด้วยว่าอาจทำให้สาธารณชนหลงเข้าใจผิดได้หรือไม่ เมื่อเครื่องหมายการค้าทั้งสองดังกล่าวในลักษณะสำคัญได้ใช้ภาษาต่างประเทศ มีสำเนียงเรียกขานเหมือนกัน และใช้สำหรับสินค้าจำพวกเดียวกัน ผู้ซื้อย่อมติดใจยึดถือคำเรียกขานและหลงผิดได้ง่ายว่าสินค้าทั้งสองเครื่องหมายเป็นอย่างเดียวกัน ที่ประชุมใหญ่ของศาลฎีกาจึงลงมติว่า เครื่องหมายการค้าตามเอกสารหมาย จ.1 และ จ.2 มีลักษณะเหมือนกัน ตามนัยแห่งพระราชบัญญัติเครื่องหมายการค้า พุทธศักราช 2474 มาตรา 17 ส่วนข้อเท็จจริง ศาลฎีกาฟังว่า เครื่องหมายการค้าตามเอกสารหมาย จ.1 เป็นของโจทก์ใช้มาก่อนจำเลยใช้เครื่องหมายการค้าตามเอกสารหมาย จ.2 ของจำเลย พิพากษายืน. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 105/2511์ ห้างหุ้นส่วนสามัญนิติบุคคล ฮุ่งเซ้ง โดยนายสุพัฒน์โจทก์ย นาย เก่ง แซ่เตียจำเลย พ.ร.บ.เครื่องหมายการค้า พ.ศ.2474 ม. 17จำเลยขอจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าอักษร WINNER ประกอบกับภาพคนยืนยกมือ ภาพคนขี่ม้ากระโดดข้ามรั้วและอักษรว่าด้วยคุณภาพสินค้า ตามเอกสารหมาย จ.2. ต่อมาโจทก์ขอจดทะเบียนการค้าอักษร WINNERR ไม่มีภาพประกอบตามเอกสารหมายจ.1. ดังนี้เห็นได้ว่าความสำคัญเด่นชัดอยู่ที่คำว่า'WINNERR' กับ 'WINNER' ภาพและอักษรอื่นเป็นแต่ส่วนประกอบ และการที่จะวินิจฉัยว่าเครื่องหมายการค้าเหมือนกันหรือไม่. จะเพียงแต่เอามาเทียบกันแล้วชี้ขาดว่าไม่เหมือนกัน.เพราะมีความแตกต่างกันบางประการเท่านั้น หาได้ไม่.ยังจะต้องพิจารณาพฤติการณ์ต่างๆประกอบด้วยว่าอาจทำให้สาธารณชนหลงเข้าใจผิดได้หรือไม่. เมื่อเครื่องหมายการค้าทั้งสองดังกล่าวในลักษณะสำคัญได้ใช้ภาษาต่างประเทศ. มีสำเนียงเรียกขานเหมือนกันและใช้สำหรับสินค้าจำพวกเดียวกัน.ผู้ซื้อย่อมติดใจยึดถือคำเรียกขานและหลงผิดได้ง่ายว่าสินค้าทั้งสองเครื่องหมายเป็นอย่างเดียวกัน. เครื่องหมายการค้าตามเอกสารหมาย จ.1 และ จ.2 จึงมีลักษณะเหมือนกัน. (วินิจฉัยโดยที่ประชุมใหญ่ ครั้งที่ 22/2510).โจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นเจ้าของเครื่องหมายการค้า วินเนอร์(winnerr) ซึ่งโจทก์คิดประดิษฐ์ใช้กับสินค้าเครื่องนุ่งห่ม ฯลฯได้ยื่นคำขอจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าต่อนายทะเบียน ตามคำขอที่ 39996 แต่ปรากฏว่าจำเลยนำเอาคำ "วินเนอ" (winner) ไปยื่นคำขอจดทะเบียนไว้ตามคำขอที่ 38186 เครื่องหมายการค้าของจำเลยมีคำว่า "วินเนอร์" (winner) มีรูปลักษณะเหมือนและคล้ายกันกับของโจทก์อย่างยิ่ง ผิดกันแต่เพียงว่าเครื่องหมายการค้าของโจทก์คำว่า "วินเนอร์" (winner) มีตัว อาร์ (r) อยู่สองตัว ส่วนของจำเลยคำว่า "วินเนอ" (winner) มีตัว อาร์ (r) อยู่เพียงตัวเดียวการอ่านออกเสียง ตลอดจนการเรียกขาน เหมือนกันจนประชาชนหลงผิดการกระทำของจำเลยเป็นการละเมิด โจทก์ได้รับความเสียหาย โจทก์เป็นผู้มีสิทธิดีกว่าจำเลยในอันที่จะจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าตามคำขอที่ 39996 ขอให้ศาลพิพากษาว่าโจทก์มีสิทธิขอจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าตามคำขอที่ 39996 ดีกว่าจำเลย ห้ามจำเลยใช้เครื่องหมายการค้าตามคำขอที่ 38186 จำเลยให้การว่า โจทก์เพิ่งใช้เครื่องหมายการค้าตามฟ้องเมื่อ2 ปีเศษนี้เอง จำเลยใช้เครื่องหมายการค้าคำว่า winner มาก่อนโจทก์ โจทก์เลียนแบบ ทำให้เหมือนหรือคล้ายกับของจำเลย ถือว่าโจทก์ละเมิดสิทธิของจำเลยขอให้ยกฟ้องและฟ้องแย้งขอให้ห้ามมิให้โจทก์ใช้เครื่องหมายการค้าตามคำขอเลขที่ 39996 และให้แสดงว่าจำเลยมีสิทธิเหนือเครื่องหมายการค้าตามคำขอที่ 38186 ดีกว่าโจทก์ โจทก์ให้การแก้ฟ้องแย้งว่าจำเลยใช้เครื่องหมายการค้าที่หลังโจทก์ ฯลฯ ศาลชั้นต้นเห็นว่า เครื่องหมายการค้าของโจทก์และจำเลยมีลักษณะเกือบเหมือนกัน โจทก์ใช้มาก่อนจำเลย โจทก์เป็นผู้มีสิทธิที่จะจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าตามคำขอที่ 39996 ดีกว่าจำเลย พิพากษาห้ามมิให้จำเลยใช้เครื่องหมายการค้าตามคำขอที่ 38186 จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกา ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า จำเลยขอจดทะเบียนเครื่องหมายกการค้าอักษร winner ประกอบกับภาพคนยืนยกมือ ภาพคนขี่ม้ากระโดดข้ามรั้ว และอักษรว่าด้วยคุณภาพสินค้าตามเอกสารหมาย จ.2 ต่อมาโจทก์ไปขอจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าอักษร winner ไม่มีภาพประกอบตามเอกสารหมาย จ.1 ศาลฎีกาเห็นว่า ความสำคัญเด่นชัดอยู่ที่คำว่า "winnerr"กับ "winner" ภาพและอักษรอื่นเป็นแต่ส่วนประกอบ และการที่จะวินิจฉัยว่า เครื่องหมายการค้าเหมือนกันหรือไม่จะเพียงแต่เอามาเทียบกันแล้วชี้ขาดว่าไม่เหมือนกัน เพราะมีความแตกต่างกันบางประการเท่านั้นหาได้ไม่ ยังจะต้องพิจารณาพฤติการณ์ต่าง ๆ ประกอบด้วยว่าอาจทำให้สาธารณชนหลงเข้าใจผิดได้หรือไม่ เมื่อเครื่องหมายการค้าทั้งสองดังกล่าวในลักษณะสำคัญได้ใช้ภาษาต่างประเทศ มีสำเนียงเรียกขานเหมือนกัน และใช้สำหรับสินค้าจำพวกเดียวกัน ผู้ซื้อย่อมติดใจยึดถือคำเรียกขานและหลงผิดได้ง่ายว่าสินค้าทั้งสองเครื่องหมายเป็นอย่างเดียวกัน ที่ประชุมใหญ่ของศาลฎีกาจึงลงมติว่า เครื่องหมายการค้าตามเอกสารหมาย จ.1 และ จ.2 มีลักษณะเหมือนกัน ตามนัยแห่งพระราชบัญญัติเครื่องหมายการค้า พุทธศักราช 2474 มาตรา 17 ส่วนข้อเท็จจริง ศาลฎีกาฟังว่า เครื่องหมายการค้าตามเอกสารหมาย จ.1 เป็นของโจทก์ใช้มาก่อนจำเลยใช้เครื่องหมายการค้าตามเอกสารหมาย จ.2 ของจำเลย พิพากษายืน.(โพยม เลขยานนท์-ศริ มลิลา-เฉลิม ทัตภิรมย์)แหล่งที่มาADMINแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ