คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2298/2523หลักกฎหมาย: โจทก์เคยเป็นลูกจ้างของจำเลย แต่จำเลยได้ขายกิจการให้แก่บริษัทมหานครขนส่ง จำกัด โดยมีข้อตกลงให้รับลูกจ้างของจำเลยไปทำงานทั้งหมดด้วย เมื่อได้ความว่าบริษัทมหานครขนส่ง จำกัด ได้ตั้งอัตราเงินเดือนให้โจทก์ทุกคนใหม่ และไม่นับอายุการทำงานต่อจากที่เคยทำมากับจำเลยให้ จึงเป็นกรณีที่บริษัทมหานครขนส่งจำกัด ตกลงจ้างโจทก์ใหม่ หาใช่รับโอนโจทก์มาจากบริษัทจำเลยไม่ การที่ จำเลยส่งตัวโจทก์ให้แก่บริษัทมหานครขนส่ง จำกัด จึงเป็นการที่จำเลย ให้โจทก์ออกจากงาน อันเป็นการเลิกจ้างตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ลงวันที่ 16 เมษายน 2515 ข้อ 46 แก้ไขเพิ่มเติมฯ (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2517 ข้อ 1 ซึ่งใช้บังคับอยู่ในขณะจำเลยเลิกจ้างโจทก์โจทก์ฟ้องว่า จำเลยจ้างโจทก์กับพวกรวม 14 คน เป็นลูกจ้างประจำได้รับค่าจ้างเป็นรายเดือนแล้วจำเลยเลิกจ้างโจทก์ทุกคน อ้างว่าได้ขายกิจการให้แก่บริษัทมหานครขนส่ง จำกัด โดยไม่จ่ายค่าชดเชย ขอให้จำเลยจ่ายค่าชดเชยให้แก่โจทก์แต่ละคนตามกฎหมายจำเลยให้การว่า จำเลยได้ขายกิจการให้แก่บริษัทมหานครขนส่ง จำกัดโดยมีข้อตกลงกันว่า บริษัทมหานครขนส่ง จำกัด จะต้องรับพนักงานซึ่งได้ทำงานอยู่กับจำเลยทั้งหมดไปด้วย เมื่อส่งมอบกิจการแล้ว จำเลยก็ได้ทำหนังสือส่งตัวพนักงานให้แก่บริษัทมหานครขนส่ง จำกัด ทั้งหมด จำเลยจึงไม่มีนิติสัมพันธ์กับโจทก์ต่อไปการเลิกจ้างระหว่างโจทก์กับจำเลยจึงไม่เกิดขึ้น โจทก์ไม่มีอำนาจฟ้อง ขอให้ยกฟ้องศาลแรงงานกลางวินิจฉัยว่า ตามพฤติการณ์นับว่าโจทก์ถูกจำเลยเลิกจ้างจำเลยจึงต้องรับผิดจ่ายค่าชดเชยแก่โจทก์ พิพากษาให้จำเลยจ่ายค่าชดเชยให้แก่โจทก์แต่ละคนตามฟ้องจำเลยอุทธรณ์ต่อศาลฎีกาศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยว่า ข้อเท็จจริงได้ความเป็นยุติว่าโจทก์ทุกคนเคยเป็นลูกจ้างของจำเลย แต่จำเลยได้ขายกิจการให้บริษัทมหานครขนส่งจำกัด คือองค์การขนส่งมวลชนกรุงเทพในปัจจุบัน โดยมีข้อตกลงให้บริษัทมหานครขนส่ง จำกัด รับลูกจ้างของจำเลยไปทำงานด้วยทั้งหมด และโจทก์ทุกคนก็ได้ไปทำงานกับบริษัทขนส่งมวลชน จำกัดแล้ว โดยบริษัทดังกล่าวได้ตั้งอัตราเงินเดือนใหม่ให้แก่ลูกจ้าง ทั้งไม่นับจากการทำงานที่ทุกคนเคยทำงานมากับจำเลยต่อให้ แต่เริ่มนับอายุการทำงานให้ใหม่ทุกคน เมื่อได้ความว่าบริษัทมหานครขนส่งจำกัด ได้ตั้งอัตราเงินเดือนให้โจทก์ทุกคนใหม่ และไม่นับอายุการทำงานต่อจากที่เคยทำมากับจำเลยให้ จึงเป็นกรณีบริษัทมหานครขนส่ง จำกัด ตกลงจ้างโจทก์ใหม่หาใช่รับโอนโจทก์มาจากบริษัทจำเลยไม่ การที่จำเลยส่งตัวโจทก์ให้แก่บริษัทมหานครขนส่ง จำกัด จึงเป็นการที่จำเลยให้โจทก์ออกจากงาน อันเป็นการเลิกจ้างตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ลงวันที่ 16 เมษายน2515 ข้อ 46 แก้ไขเพิ่มเติมโดยประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2517 ข้อ 1 ซึ่งใช้บังคับอยู่ในขณะจำเลยเลิกจ้างโจทก์พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2298/2523นายชวน อ่อนน้อม กับพวกโจทก์บริษัท มีนบุรีขนส่ง จำกัดจำเลย ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ข้อ 46โจทก์เคยเป็นลูกจ้างของจำเลย แต่จำเลยได้ขายกิจการให้แก่บริษัทมหานครขนส่ง จำกัด โดยมีข้อตกลงให้รับลูกจ้างของจำเลยไปทำงานทั้งหมดด้วย เมื่อได้ความว่าบริษัทมหานครขนส่ง จำกัด ได้ตั้งอัตราเงินเดือนให้โจทก์ทุกคนใหม่ และไม่นับอายุการทำงานต่อจากที่เคยทำมากับจำเลยให้ จึงเป็นกรณีที่บริษัทมหานครขนส่งจำกัด ตกลงจ้างโจทก์ใหม่ หาใช่รับโอนโจทก์มาจากบริษัทจำเลยไม่ การที่ จำเลยส่งตัวโจทก์ให้แก่บริษัทมหานครขนส่ง จำกัด จึงเป็นการที่จำเลย ให้โจทก์ออกจากงาน อันเป็นการเลิกจ้างตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ลงวันที่ 16 เมษายน 2515 ข้อ 46 แก้ไขเพิ่มเติมฯ (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2517 ข้อ 1 ซึ่งใช้บังคับอยู่ในขณะจำเลยเลิกจ้างโจทก์โจทก์ฟ้องว่า จำเลยจ้างโจทก์กับพวกรวม 14 คน เป็นลูกจ้างประจำได้รับค่าจ้างเป็นรายเดือนแล้วจำเลยเลิกจ้างโจทก์ทุกคน อ้างว่าได้ขายกิจการให้แก่บริษัทมหานครขนส่ง จำกัด โดยไม่จ่ายค่าชดเชย ขอให้จำเลยจ่ายค่าชดเชยให้แก่โจทก์แต่ละคนตามกฎหมายจำเลยให้การว่า จำเลยได้ขายกิจการให้แก่บริษัทมหานครขนส่ง จำกัดโดยมีข้อตกลงกันว่า บริษัทมหานครขนส่ง จำกัด จะต้องรับพนักงานซึ่งได้ทำงานอยู่กับจำเลยทั้งหมดไปด้วย เมื่อส่งมอบกิจการแล้ว จำเลยก็ได้ทำหนังสือส่งตัวพนักงานให้แก่บริษัทมหานครขนส่ง จำกัด ทั้งหมด จำเลยจึงไม่มีนิติสัมพันธ์กับโจทก์ต่อไปการเลิกจ้างระหว่างโจทก์กับจำเลยจึงไม่เกิดขึ้น โจทก์ไม่มีอำนาจฟ้อง ขอให้ยกฟ้องศาลแรงงานกลางวินิจฉัยว่า ตามพฤติการณ์นับว่าโจทก์ถูกจำเลยเลิกจ้างจำเลยจึงต้องรับผิดจ่ายค่าชดเชยแก่โจทก์ พิพากษาให้จำเลยจ่ายค่าชดเชยให้แก่โจทก์แต่ละคนตามฟ้องจำเลยอุทธรณ์ต่อศาลฎีกาศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยว่า ข้อเท็จจริงได้ความเป็นยุติว่าโจทก์ทุกคนเคยเป็นลูกจ้างของจำเลย แต่จำเลยได้ขายกิจการให้บริษัทมหานครขนส่งจำกัด คือองค์การขนส่งมวลชนกรุงเทพในปัจจุบัน โดยมีข้อตกลงให้บริษัทมหานครขนส่ง จำกัด รับลูกจ้างของจำเลยไปทำงานด้วยทั้งหมด และโจทก์ทุกคนก็ได้ไปทำงานกับบริษัทขนส่งมวลชน จำกัดแล้ว โดยบริษัทดังกล่าวได้ตั้งอัตราเงินเดือนใหม่ให้แก่ลูกจ้าง ทั้งไม่นับจากการทำงานที่ทุกคนเคยทำงานมากับจำเลยต่อให้ แต่เริ่มนับอายุการทำงานให้ใหม่ทุกคน เมื่อได้ความว่าบริษัทมหานครขนส่งจำกัด ได้ตั้งอัตราเงินเดือนให้โจทก์ทุกคนใหม่ และไม่นับอายุการทำงานต่อจากที่เคยทำมากับจำเลยให้ จึงเป็นกรณีบริษัทมหานครขนส่ง จำกัด ตกลงจ้างโจทก์ใหม่หาใช่รับโอนโจทก์มาจากบริษัทจำเลยไม่ การที่จำเลยส่งตัวโจทก์ให้แก่บริษัทมหานครขนส่ง จำกัด จึงเป็นการที่จำเลยให้โจทก์ออกจากงาน อันเป็นการเลิกจ้างตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ลงวันที่ 16 เมษายน2515 ข้อ 46 แก้ไขเพิ่มเติมโดยประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2517 ข้อ 1 ซึ่งใช้บังคับอยู่ในขณะจำเลยเลิกจ้างโจทก์พิพากษายืน(สมบูรณ์ บุญภินนท์-ภิญโญ ธีรนิติ-ประทีป ชุ่มวัฒนะ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยจ้างโจทก์กับพวกรวม 14 คน เป็นลูกจ้างประจำได้รับค่าจ้างเป็นรายเดือนแล้วจำเลยเลิกจ้างโจทก์ทุกคน อ้างว่าได้ขายกิจการให้แก่บริษัทมหานครขนส่ง จำกัด โดยไม่จ่ายค่าชดเชย ขอให้จำเลยจ่ายค่าชดเชยให้แก่โจทก์แต่ละคนตามกฎหมายจำเลยให้การว่า จำเลยได้ขายกิจการให้แก่บริษัทมหานครขนส่ง จำกัดโดยมีข้อตกลงกันว่า บริษัทมหานครขนส่ง จำกัด จะต้องรับพนักงานซึ่งได้ทำงานอยู่กับจำเลยทั้งหมดไปด้วย เมื่อส่งมอบกิจการแล้ว จำเลยก็ได้ทำหนังสือส่งตัวพนักงานให้แก่บริษัทมหานครขนส่ง จำกัด ทั้งหมด จำเลยจึงไม่มีนิติสัมพันธ์กับโจทก์ต่อไปการเลิกจ้างระหว่างโจทก์กับจำเลยจึงไม่เกิดขึ้น โจทก์ไม่มีอำนาจฟ้อง ขอให้ยกฟ้องศาลแรงงานกลางวินิจฉัยว่า ตามพฤติการณ์นับว่าโจทก์ถูกจำเลยเลิกจ้างจำเลยจึงต้องรับผิดจ่ายค่าชดเชยแก่โจทก์ พิพากษาให้จำเลยจ่ายค่าชดเชยให้แก่โจทก์แต่ละคนตามฟ้องจำเลยอุทธรณ์ต่อศาลฎีกาศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยว่า ข้อเท็จจริงได้ความเป็นยุติว่าโจทก์ทุกคนเคยเป็นลูกจ้างของจำเลย แต่จำเลยได้ขายกิจการให้บริษัทมหานครขนส่งจำกัด คือองค์การขนส่งมวลชนกรุงเทพในปัจจุบัน โดยมีข้อตกลงให้บริษัทมหานครขนส่ง จำกัด รับลูกจ้างของจำเลยไปทำงานด้วยทั้งหมด และโจทก์ทุกคนก็ได้ไปทำงานกับบริษัทขนส่งมวลชน จำกัดแล้ว โดยบริษัทดังกล่าวได้ตั้งอัตราเงินเดือนใหม่ให้แก่ลูกจ้าง ทั้งไม่นับจากการทำงานที่ทุกคนเคยทำงานมากับจำเลยต่อให้ แต่เริ่มนับอายุการทำงานให้ใหม่ทุกคน เมื่อได้ความว่าบริษัทมหานครขนส่งจำกัด ได้ตั้งอัตราเงินเดือนให้โจทก์ทุกคนใหม่ และไม่นับอายุการทำงานต่อจากที่เคยทำมากับจำเลยให้ จึงเป็นกรณีบริษัทมหานครขนส่ง จำกัด ตกลงจ้างโจทก์ใหม่หาใช่รับโอนโจทก์มาจากบริษัทจำเลยไม่ การที่จำเลยส่งตัวโจทก์ให้แก่บริษัทมหานครขนส่ง จำกัด จึงเป็นการที่จำเลยให้โจทก์ออกจากงาน อันเป็นการเลิกจ้างตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ลงวันที่ 16 เมษายน2515 ข้อ 46 แก้ไขเพิ่มเติมโดยประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2517 ข้อ 1 ซึ่งใช้บังคับอยู่ในขณะจำเลยเลิกจ้างโจทก์พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2298/2523นายชวน อ่อนน้อม กับพวกโจทก์บริษัท มีนบุรีขนส่ง จำกัดจำเลย ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ข้อ 46โจทก์เคยเป็นลูกจ้างของจำเลย แต่จำเลยได้ขายกิจการให้แก่บริษัทมหานครขนส่ง จำกัด โดยมีข้อตกลงให้รับลูกจ้างของจำเลยไปทำงานทั้งหมดด้วย เมื่อได้ความว่าบริษัทมหานครขนส่ง จำกัด ได้ตั้งอัตราเงินเดือนให้โจทก์ทุกคนใหม่ และไม่นับอายุการทำงานต่อจากที่เคยทำมากับจำเลยให้ จึงเป็นกรณีที่บริษัทมหานครขนส่งจำกัด ตกลงจ้างโจทก์ใหม่ หาใช่รับโอนโจทก์มาจากบริษัทจำเลยไม่ การที่ จำเลยส่งตัวโจทก์ให้แก่บริษัทมหานครขนส่ง จำกัด จึงเป็นการที่จำเลย ให้โจทก์ออกจากงาน อันเป็นการเลิกจ้างตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ลงวันที่ 16 เมษายน 2515 ข้อ 46 แก้ไขเพิ่มเติมฯ (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2517 ข้อ 1 ซึ่งใช้บังคับอยู่ในขณะจำเลยเลิกจ้างโจทก์โจทก์ฟ้องว่า จำเลยจ้างโจทก์กับพวกรวม 14 คน เป็นลูกจ้างประจำได้รับค่าจ้างเป็นรายเดือนแล้วจำเลยเลิกจ้างโจทก์ทุกคน อ้างว่าได้ขายกิจการให้แก่บริษัทมหานครขนส่ง จำกัด โดยไม่จ่ายค่าชดเชย ขอให้จำเลยจ่ายค่าชดเชยให้แก่โจทก์แต่ละคนตามกฎหมายจำเลยให้การว่า จำเลยได้ขายกิจการให้แก่บริษัทมหานครขนส่ง จำกัดโดยมีข้อตกลงกันว่า บริษัทมหานครขนส่ง จำกัด จะต้องรับพนักงานซึ่งได้ทำงานอยู่กับจำเลยทั้งหมดไปด้วย เมื่อส่งมอบกิจการแล้ว จำเลยก็ได้ทำหนังสือส่งตัวพนักงานให้แก่บริษัทมหานครขนส่ง จำกัด ทั้งหมด จำเลยจึงไม่มีนิติสัมพันธ์กับโจทก์ต่อไปการเลิกจ้างระหว่างโจทก์กับจำเลยจึงไม่เกิดขึ้น โจทก์ไม่มีอำนาจฟ้อง ขอให้ยกฟ้องศาลแรงงานกลางวินิจฉัยว่า ตามพฤติการณ์นับว่าโจทก์ถูกจำเลยเลิกจ้างจำเลยจึงต้องรับผิดจ่ายค่าชดเชยแก่โจทก์ พิพากษาให้จำเลยจ่ายค่าชดเชยให้แก่โจทก์แต่ละคนตามฟ้องจำเลยอุทธรณ์ต่อศาลฎีกาศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยว่า ข้อเท็จจริงได้ความเป็นยุติว่าโจทก์ทุกคนเคยเป็นลูกจ้างของจำเลย แต่จำเลยได้ขายกิจการให้บริษัทมหานครขนส่งจำกัด คือองค์การขนส่งมวลชนกรุงเทพในปัจจุบัน โดยมีข้อตกลงให้บริษัทมหานครขนส่ง จำกัด รับลูกจ้างของจำเลยไปทำงานด้วยทั้งหมด และโจทก์ทุกคนก็ได้ไปทำงานกับบริษัทขนส่งมวลชน จำกัดแล้ว โดยบริษัทดังกล่าวได้ตั้งอัตราเงินเดือนใหม่ให้แก่ลูกจ้าง ทั้งไม่นับจากการทำงานที่ทุกคนเคยทำงานมากับจำเลยต่อให้ แต่เริ่มนับอายุการทำงานให้ใหม่ทุกคน เมื่อได้ความว่าบริษัทมหานครขนส่งจำกัด ได้ตั้งอัตราเงินเดือนให้โจทก์ทุกคนใหม่ และไม่นับอายุการทำงานต่อจากที่เคยทำมากับจำเลยให้ จึงเป็นกรณีบริษัทมหานครขนส่ง จำกัด ตกลงจ้างโจทก์ใหม่หาใช่รับโอนโจทก์มาจากบริษัทจำเลยไม่ การที่จำเลยส่งตัวโจทก์ให้แก่บริษัทมหานครขนส่ง จำกัด จึงเป็นการที่จำเลยให้โจทก์ออกจากงาน อันเป็นการเลิกจ้างตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ลงวันที่ 16 เมษายน2515 ข้อ 46 แก้ไขเพิ่มเติมโดยประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2517 ข้อ 1 ซึ่งใช้บังคับอยู่ในขณะจำเลยเลิกจ้างโจทก์พิพากษายืน(สมบูรณ์ บุญภินนท์-ภิญโญ ธีรนิติ-ประทีป ชุ่มวัฒนะ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ