คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 138/2531หลักกฎหมาย: แพทย์เบิกความว่าบาดแผลที่ผู้เสียหายได้รับนอกจากจะพบหัวกระสุนปืนแล้วยังพบหมอนรองกระสุนปืนฝังอยู่ในบาดแผลด้วยแสดงว่าคนร้ายยิงผู้เสียหายในระยะใกล้ชิดมาก ซึ่งรับกับคำของผู้เสียหายว่าเห็นจำเลยเดินค่อมๆใช้มือไขว้หลังเดินมาทางด้านหลังผู้เสียหายแล้วใช้ปืนยิงห่างจากผู้เสียหายประมาณ1 เมตรเช่นนี้ คำเบิกความของผู้เสียหายรับฟังได้ เพราะหากมิได้ยิงในระยะใกล้หมอนรองกระสุนซึ่งมีน้ำหนักเบาคงไม่เข้าไปฝังอยู่ในบาดแผลจำเลยใช้อาวุธปืนลูกซองสั้นซึ่งเป็นอาวุธที่ทำให้ถึงแก่ความตายได้ยิงผู้เสียหายในระยะกระชั้นชิด แม้กระสุนถูกขาผู้เสียหาย แต่ก็เนื่องจากผู้เสียหายระวังตัวอยู่ก่อนและหลบได้ทัน กระสุนจึงพลาดจากตัวไปถูกขา เช่นนี้ แสดงว่าจำเลยมีเจตนาฆ่า.(ที่มา-ส่งเสริม)โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288, 289,80 จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา288, 80 จำคุก 12 ปี จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า '...ปัญหาวินิจฉัยมีว่า คำเบิกความของผู้เสียหายที่ว่าจำเลยลอบเข้ามายิงผู้เสียหายทางด้านหลังนั้นรับฟังได้เพียงใดหรือไม่ ได้ตรวจสอบคำเบิกความของผู้เสียหายประกอบกับคำเบิกความของนายแพทย์ชาญชัย โอภาสนวคุณแล้ว นายแพทย์ชาญชัยเบิกความว่า บาดแผลที่ผู้เสียหายได้รับนอกจากจะพบหัวกระสุนปืนแล้ว ยังพบหมอนรองกระสุนปืนฝังอยู่ในบาดแผลด้วยแสดงว่าคนร้ายได้ยิงผู้เสียหายในระยะใกล้ชิดมาก จึงเป็นการรับกับคำเบิกความของผู้เสียหายที่ว่า เห็นจำเลยเดินค่อมๆ ใช้มือไขว้หลังผิดสังเกต เดินมาทางด้านหลังผู้เสียหาย แล้วใช้ปืนยิง ขณะยิงห่างผู้เสียหายประมาณ 1 เมตร เพราะหากมิได้ยิงในระยะใกล้แล้วหมอนรองกระสุนซึ่งมีน้ำหนักเบาคงไม่เข้าไปฝังอยู่ในบาดแผลของผู้เสียหาย... ฎีกาข้อสุดท้ายของจำเลยที่ว่า การที่ศาลล่างพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดฐานพยายามฆ่าไม่ถูกต้องนั้น เห็นว่า นอกจากจำเลยใช้อาวุธปืนลูกซองสั้นซึ่งเป็นอาวุธที่ทำให้ถึงแก่ความตายได้ยิงผู้เสียหายในระยะกระชั้นชิดแล้ว จากคำเบิกความของผู้เสียหายทั้งในชั้นสอบสวนและในชั้นศาลมิได้แสดงให้เห็นว่าจำเลยเจตนาจะยิงที่ขาแต่การที่กระสุนถูกขานั้นเนื่องจากผู้เสียหายระวังตัวอยู่ก่อนและหลบได้ทันท่วงทีกระสุนจึงพลาดจากตัวไปถูกขา พฤติการณ์แสดงว่าจำเลยมีเจตนาฆ่าผู้เสียหาย และแม้กระสุนจะถูกที่ขา นายแพทย์สมชัย ม้าแก้วที่ทำการรักษาเบิกความว่า บาดแผลที่ผู้เสียหายได้รับอยู่ใกล้เส้นเลือดใหญ่ ถ้ากระสุนถูกเส้นเลือดใหญ่จะทำให้เลือดออกมาก ผู้เสียหายอาจถึงแก่ความตายได้ จำเลยจึงมีความผิดฐานพยายามฆ่า ศาลอุทธรณ์พิพากษาชอบแล้ว ฎีกาของจำเลยฟังไม่ขึ้น' พิพากษายืน. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 138/2531พนักงานอัยการ จังหวัด ศรีสะเกษโจทก์นาย สม หมาย ศิลารักษ์จำเลย ป.อ. ม. 59, ม. 288 ป.วิ.อ. ม. 226แพทย์เบิกความว่าบาดแผลที่ผู้เสียหายได้รับนอกจากจะพบหัวกระสุนปืนแล้วยังพบหมอนรองกระสุนปืนฝังอยู่ในบาดแผลด้วยแสดงว่าคนร้ายยิงผู้เสียหายในระยะใกล้ชิดมาก ซึ่งรับกับคำของผู้เสียหายว่าเห็นจำเลยเดินค่อมๆใช้มือไขว้หลังเดินมาทางด้านหลังผู้เสียหายแล้วใช้ปืนยิงห่างจากผู้เสียหายประมาณ1 เมตรเช่นนี้ คำเบิกความของผู้เสียหายรับฟังได้ เพราะหากมิได้ยิงในระยะใกล้หมอนรองกระสุนซึ่งมีน้ำหนักเบาคงไม่เข้าไปฝังอยู่ในบาดแผลจำเลยใช้อาวุธปืนลูกซองสั้นซึ่งเป็นอาวุธที่ทำให้ถึงแก่ความตายได้ยิงผู้เสียหายในระยะกระชั้นชิด แม้กระสุนถูกขาผู้เสียหาย แต่ก็เนื่องจากผู้เสียหายระวังตัวอยู่ก่อนและหลบได้ทัน กระสุนจึงพลาดจากตัวไปถูกขา เช่นนี้ แสดงว่าจำเลยมีเจตนาฆ่า.(ที่มา-ส่งเสริม)โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288, 289,80 จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา288, 80 จำคุก 12 ปี จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า '...ปัญหาวินิจฉัยมีว่า คำเบิกความของผู้เสียหายที่ว่าจำเลยลอบเข้ามายิงผู้เสียหายทางด้านหลังนั้นรับฟังได้เพียงใดหรือไม่ ได้ตรวจสอบคำเบิกความของผู้เสียหายประกอบกับคำเบิกความของนายแพทย์ชาญชัย โอภาสนวคุณแล้ว นายแพทย์ชาญชัยเบิกความว่า บาดแผลที่ผู้เสียหายได้รับนอกจากจะพบหัวกระสุนปืนแล้ว ยังพบหมอนรองกระสุนปืนฝังอยู่ในบาดแผลด้วยแสดงว่าคนร้ายได้ยิงผู้เสียหายในระยะใกล้ชิดมาก จึงเป็นการรับกับคำเบิกความของผู้เสียหายที่ว่า เห็นจำเลยเดินค่อมๆ ใช้มือไขว้หลังผิดสังเกต เดินมาทางด้านหลังผู้เสียหาย แล้วใช้ปืนยิง ขณะยิงห่างผู้เสียหายประมาณ 1 เมตร เพราะหากมิได้ยิงในระยะใกล้แล้วหมอนรองกระสุนซึ่งมีน้ำหนักเบาคงไม่เข้าไปฝังอยู่ในบาดแผลของผู้เสียหาย... ฎีกาข้อสุดท้ายของจำเลยที่ว่า การที่ศาลล่างพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดฐานพยายามฆ่าไม่ถูกต้องนั้น เห็นว่า นอกจากจำเลยใช้อาวุธปืนลูกซองสั้นซึ่งเป็นอาวุธที่ทำให้ถึงแก่ความตายได้ยิงผู้เสียหายในระยะกระชั้นชิดแล้ว จากคำเบิกความของผู้เสียหายทั้งในชั้นสอบสวนและในชั้นศาลมิได้แสดงให้เห็นว่าจำเลยเจตนาจะยิงที่ขาแต่การที่กระสุนถูกขานั้นเนื่องจากผู้เสียหายระวังตัวอยู่ก่อนและหลบได้ทันท่วงทีกระสุนจึงพลาดจากตัวไปถูกขา พฤติการณ์แสดงว่าจำเลยมีเจตนาฆ่าผู้เสียหาย และแม้กระสุนจะถูกที่ขา นายแพทย์สมชัย ม้าแก้วที่ทำการรักษาเบิกความว่า บาดแผลที่ผู้เสียหายได้รับอยู่ใกล้เส้นเลือดใหญ่ ถ้ากระสุนถูกเส้นเลือดใหญ่จะทำให้เลือดออกมาก ผู้เสียหายอาจถึงแก่ความตายได้ จำเลยจึงมีความผิดฐานพยายามฆ่า ศาลอุทธรณ์พิพากษาชอบแล้ว ฎีกาของจำเลยฟังไม่ขึ้น' พิพากษายืน.(ชูเชิด รักตะบุตร์-สง่า ศิลปประสิทธิ์-ถาวร ตันตราภรณ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288, 289,80 จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา288, 80 จำคุก 12 ปี จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า '...ปัญหาวินิจฉัยมีว่า คำเบิกความของผู้เสียหายที่ว่าจำเลยลอบเข้ามายิงผู้เสียหายทางด้านหลังนั้นรับฟังได้เพียงใดหรือไม่ ได้ตรวจสอบคำเบิกความของผู้เสียหายประกอบกับคำเบิกความของนายแพทย์ชาญชัย โอภาสนวคุณแล้ว นายแพทย์ชาญชัยเบิกความว่า บาดแผลที่ผู้เสียหายได้รับนอกจากจะพบหัวกระสุนปืนแล้ว ยังพบหมอนรองกระสุนปืนฝังอยู่ในบาดแผลด้วยแสดงว่าคนร้ายได้ยิงผู้เสียหายในระยะใกล้ชิดมาก จึงเป็นการรับกับคำเบิกความของผู้เสียหายที่ว่า เห็นจำเลยเดินค่อมๆ ใช้มือไขว้หลังผิดสังเกต เดินมาทางด้านหลังผู้เสียหาย แล้วใช้ปืนยิง ขณะยิงห่างผู้เสียหายประมาณ 1 เมตร เพราะหากมิได้ยิงในระยะใกล้แล้วหมอนรองกระสุนซึ่งมีน้ำหนักเบาคงไม่เข้าไปฝังอยู่ในบาดแผลของผู้เสียหาย... ฎีกาข้อสุดท้ายของจำเลยที่ว่า การที่ศาลล่างพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดฐานพยายามฆ่าไม่ถูกต้องนั้น เห็นว่า นอกจากจำเลยใช้อาวุธปืนลูกซองสั้นซึ่งเป็นอาวุธที่ทำให้ถึงแก่ความตายได้ยิงผู้เสียหายในระยะกระชั้นชิดแล้ว จากคำเบิกความของผู้เสียหายทั้งในชั้นสอบสวนและในชั้นศาลมิได้แสดงให้เห็นว่าจำเลยเจตนาจะยิงที่ขาแต่การที่กระสุนถูกขานั้นเนื่องจากผู้เสียหายระวังตัวอยู่ก่อนและหลบได้ทันท่วงทีกระสุนจึงพลาดจากตัวไปถูกขา พฤติการณ์แสดงว่าจำเลยมีเจตนาฆ่าผู้เสียหาย และแม้กระสุนจะถูกที่ขา นายแพทย์สมชัย ม้าแก้วที่ทำการรักษาเบิกความว่า บาดแผลที่ผู้เสียหายได้รับอยู่ใกล้เส้นเลือดใหญ่ ถ้ากระสุนถูกเส้นเลือดใหญ่จะทำให้เลือดออกมาก ผู้เสียหายอาจถึงแก่ความตายได้ จำเลยจึงมีความผิดฐานพยายามฆ่า ศาลอุทธรณ์พิพากษาชอบแล้ว ฎีกาของจำเลยฟังไม่ขึ้น' พิพากษายืน. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 138/2531พนักงานอัยการ จังหวัด ศรีสะเกษโจทก์นาย สม หมาย ศิลารักษ์จำเลย ป.อ. ม. 59, ม. 288 ป.วิ.อ. ม. 226แพทย์เบิกความว่าบาดแผลที่ผู้เสียหายได้รับนอกจากจะพบหัวกระสุนปืนแล้วยังพบหมอนรองกระสุนปืนฝังอยู่ในบาดแผลด้วยแสดงว่าคนร้ายยิงผู้เสียหายในระยะใกล้ชิดมาก ซึ่งรับกับคำของผู้เสียหายว่าเห็นจำเลยเดินค่อมๆใช้มือไขว้หลังเดินมาทางด้านหลังผู้เสียหายแล้วใช้ปืนยิงห่างจากผู้เสียหายประมาณ1 เมตรเช่นนี้ คำเบิกความของผู้เสียหายรับฟังได้ เพราะหากมิได้ยิงในระยะใกล้หมอนรองกระสุนซึ่งมีน้ำหนักเบาคงไม่เข้าไปฝังอยู่ในบาดแผลจำเลยใช้อาวุธปืนลูกซองสั้นซึ่งเป็นอาวุธที่ทำให้ถึงแก่ความตายได้ยิงผู้เสียหายในระยะกระชั้นชิด แม้กระสุนถูกขาผู้เสียหาย แต่ก็เนื่องจากผู้เสียหายระวังตัวอยู่ก่อนและหลบได้ทัน กระสุนจึงพลาดจากตัวไปถูกขา เช่นนี้ แสดงว่าจำเลยมีเจตนาฆ่า.(ที่มา-ส่งเสริม)โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288, 289,80 จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา288, 80 จำคุก 12 ปี จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า '...ปัญหาวินิจฉัยมีว่า คำเบิกความของผู้เสียหายที่ว่าจำเลยลอบเข้ามายิงผู้เสียหายทางด้านหลังนั้นรับฟังได้เพียงใดหรือไม่ ได้ตรวจสอบคำเบิกความของผู้เสียหายประกอบกับคำเบิกความของนายแพทย์ชาญชัย โอภาสนวคุณแล้ว นายแพทย์ชาญชัยเบิกความว่า บาดแผลที่ผู้เสียหายได้รับนอกจากจะพบหัวกระสุนปืนแล้ว ยังพบหมอนรองกระสุนปืนฝังอยู่ในบาดแผลด้วยแสดงว่าคนร้ายได้ยิงผู้เสียหายในระยะใกล้ชิดมาก จึงเป็นการรับกับคำเบิกความของผู้เสียหายที่ว่า เห็นจำเลยเดินค่อมๆ ใช้มือไขว้หลังผิดสังเกต เดินมาทางด้านหลังผู้เสียหาย แล้วใช้ปืนยิง ขณะยิงห่างผู้เสียหายประมาณ 1 เมตร เพราะหากมิได้ยิงในระยะใกล้แล้วหมอนรองกระสุนซึ่งมีน้ำหนักเบาคงไม่เข้าไปฝังอยู่ในบาดแผลของผู้เสียหาย... ฎีกาข้อสุดท้ายของจำเลยที่ว่า การที่ศาลล่างพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดฐานพยายามฆ่าไม่ถูกต้องนั้น เห็นว่า นอกจากจำเลยใช้อาวุธปืนลูกซองสั้นซึ่งเป็นอาวุธที่ทำให้ถึงแก่ความตายได้ยิงผู้เสียหายในระยะกระชั้นชิดแล้ว จากคำเบิกความของผู้เสียหายทั้งในชั้นสอบสวนและในชั้นศาลมิได้แสดงให้เห็นว่าจำเลยเจตนาจะยิงที่ขาแต่การที่กระสุนถูกขานั้นเนื่องจากผู้เสียหายระวังตัวอยู่ก่อนและหลบได้ทันท่วงทีกระสุนจึงพลาดจากตัวไปถูกขา พฤติการณ์แสดงว่าจำเลยมีเจตนาฆ่าผู้เสียหาย และแม้กระสุนจะถูกที่ขา นายแพทย์สมชัย ม้าแก้วที่ทำการรักษาเบิกความว่า บาดแผลที่ผู้เสียหายได้รับอยู่ใกล้เส้นเลือดใหญ่ ถ้ากระสุนถูกเส้นเลือดใหญ่จะทำให้เลือดออกมาก ผู้เสียหายอาจถึงแก่ความตายได้ จำเลยจึงมีความผิดฐานพยายามฆ่า ศาลอุทธรณ์พิพากษาชอบแล้ว ฎีกาของจำเลยฟังไม่ขึ้น' พิพากษายืน.(ชูเชิด รักตะบุตร์-สง่า ศิลปประสิทธิ์-ถาวร ตันตราภรณ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ