คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1055/2501หลักกฎหมาย: การเช่าซึ่งกำหนดวันให้ผู้เช่าชำระค่าเช่าไว้แน่นอนแล้วถ้าผู้เช่าผิดสัญญาชำระค่าเช่า ผู้ให้เช่ามีสิทธิฟ้องขับไล่ผู้เช่าได้ทันที โดยมิพักต้องบอกกล่าวแก่ผู้เช่าก่อนโจทก์ฟ้องว่า จำเลยได้ทำสัญญาเช่าที่ดินโจทก์ 6 ไร่ ทำไร่มีกำหนด 3 ปีคือปี 2497-2499 ค่าเช่าไร่ละ15 บาทต่อปี จำเลยชำระให้ 1 ปีแล้ว ส่วนค่าเช่าต่อไปจำเลยตกลงว่าจะชำระให้ภายใน15 มิ.ย. ของทุกปี ถ้าผิดสัญญายอมให้โจทก์ขับไล่ เมื่อถึงกำหนดชำระค่าเช่าปี 2498 โจทก์ไปขอรับเงินค่าเช่าจำเลยว่าไม่มีต่อมา 15 มิ.ย. 2499 โจทก์ไปขอรับเงินค่าเช่าอีก จำเลยปฏิเสธว่าไม่ได้เช่าที่ดินของโจทก์ ๆ จึงฟ้องขับไล่จำเลยจำเลยขาดนัดยื่นคำให้การ ศาลจึงสั่งว่าจำเลยขาดนัดยื่นคำให้การ พิจารณาพยานโจทก์ไปฝ่ายเดียว และจำเลยได้สาบานตนให้การเป็นพยานเองศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาต้องกันให้ขับไล่จำเลยจำเลยฎีกาต่อมาศาลฎีกาวินิจฉัยได้เฉพาะข้อกฎหมายที่จำเลยฎีกาคัดค้านข้อเดียวที่ว่า กรณีเรื่องค้างชำระค่าเช่า เมื่อโจทก์มิได้บอกเลิกสัญญาจะฟ้องขับไล่จำเลยไม่ได้นั้น เห็นว่า ข้อเท็จจริงได้ความชัดว่าจำเลยผิดสัญญาไม่ชำระค่าเช่าให้โจทก์ตามกำหนด และกลับโต้เถียงว่าที่พิพาทไม่ใช่ของโจทก์ จำเลยไม่เคยเช่า เช่นนี้ โจทก์ย่อมมีสิทธิฟ้องขับไล่จำเลยโดยไม่ต้องบอกเลิกสัญญาเช่ากับจำเลยก่อนพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1055/2501นางปาน แสนกล้าโจทก์นายกิ้น แซ่อุนจำเลย ป.วิ.พ. ม. 55 ป.พ.พ. ม. 204, ม. 559, ม. 560การเช่าซึ่งกำหนดวันให้ผู้เช่าชำระค่าเช่าไว้แน่นอนแล้วถ้าผู้เช่าผิดสัญญาชำระค่าเช่า ผู้ให้เช่ามีสิทธิฟ้องขับไล่ผู้เช่าได้ทันที โดยมิพักต้องบอกกล่าวแก่ผู้เช่าก่อนโจทก์ฟ้องว่า จำเลยได้ทำสัญญาเช่าที่ดินโจทก์ 6 ไร่ ทำไร่มีกำหนด 3 ปีคือปี 2497-2499 ค่าเช่าไร่ละ15 บาทต่อปี จำเลยชำระให้ 1 ปีแล้ว ส่วนค่าเช่าต่อไปจำเลยตกลงว่าจะชำระให้ภายใน15 มิ.ย. ของทุกปี ถ้าผิดสัญญายอมให้โจทก์ขับไล่ เมื่อถึงกำหนดชำระค่าเช่าปี 2498 โจทก์ไปขอรับเงินค่าเช่าจำเลยว่าไม่มีต่อมา 15 มิ.ย. 2499 โจทก์ไปขอรับเงินค่าเช่าอีก จำเลยปฏิเสธว่าไม่ได้เช่าที่ดินของโจทก์ ๆ จึงฟ้องขับไล่จำเลยจำเลยขาดนัดยื่นคำให้การ ศาลจึงสั่งว่าจำเลยขาดนัดยื่นคำให้การ พิจารณาพยานโจทก์ไปฝ่ายเดียว และจำเลยได้สาบานตนให้การเป็นพยานเองศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาต้องกันให้ขับไล่จำเลยจำเลยฎีกาต่อมาศาลฎีกาวินิจฉัยได้เฉพาะข้อกฎหมายที่จำเลยฎีกาคัดค้านข้อเดียวที่ว่า กรณีเรื่องค้างชำระค่าเช่า เมื่อโจทก์มิได้บอกเลิกสัญญาจะฟ้องขับไล่จำเลยไม่ได้นั้น เห็นว่า ข้อเท็จจริงได้ความชัดว่าจำเลยผิดสัญญาไม่ชำระค่าเช่าให้โจทก์ตามกำหนด และกลับโต้เถียงว่าที่พิพาทไม่ใช่ของโจทก์ จำเลยไม่เคยเช่า เช่นนี้ โจทก์ย่อมมีสิทธิฟ้องขับไล่จำเลยโดยไม่ต้องบอกเลิกสัญญาเช่ากับจำเลยก่อนพิพากษายืน(ดุลยการณ์โกวิท-ทรงนิติกรณ์-ชวน สิงหลกะ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยได้ทำสัญญาเช่าที่ดินโจทก์ 6 ไร่ ทำไร่มีกำหนด 3 ปีคือปี 2497-2499 ค่าเช่าไร่ละ15 บาทต่อปี จำเลยชำระให้ 1 ปีแล้ว ส่วนค่าเช่าต่อไปจำเลยตกลงว่าจะชำระให้ภายใน15 มิ.ย. ของทุกปี ถ้าผิดสัญญายอมให้โจทก์ขับไล่ เมื่อถึงกำหนดชำระค่าเช่าปี 2498 โจทก์ไปขอรับเงินค่าเช่าจำเลยว่าไม่มีต่อมา 15 มิ.ย. 2499 โจทก์ไปขอรับเงินค่าเช่าอีก จำเลยปฏิเสธว่าไม่ได้เช่าที่ดินของโจทก์ ๆ จึงฟ้องขับไล่จำเลยจำเลยขาดนัดยื่นคำให้การ ศาลจึงสั่งว่าจำเลยขาดนัดยื่นคำให้การ พิจารณาพยานโจทก์ไปฝ่ายเดียว และจำเลยได้สาบานตนให้การเป็นพยานเองศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาต้องกันให้ขับไล่จำเลยจำเลยฎีกาต่อมาศาลฎีกาวินิจฉัยได้เฉพาะข้อกฎหมายที่จำเลยฎีกาคัดค้านข้อเดียวที่ว่า กรณีเรื่องค้างชำระค่าเช่า เมื่อโจทก์มิได้บอกเลิกสัญญาจะฟ้องขับไล่จำเลยไม่ได้นั้น เห็นว่า ข้อเท็จจริงได้ความชัดว่าจำเลยผิดสัญญาไม่ชำระค่าเช่าให้โจทก์ตามกำหนด และกลับโต้เถียงว่าที่พิพาทไม่ใช่ของโจทก์ จำเลยไม่เคยเช่า เช่นนี้ โจทก์ย่อมมีสิทธิฟ้องขับไล่จำเลยโดยไม่ต้องบอกเลิกสัญญาเช่ากับจำเลยก่อนพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1055/2501นางปาน แสนกล้าโจทก์นายกิ้น แซ่อุนจำเลย ป.วิ.พ. ม. 55 ป.พ.พ. ม. 204, ม. 559, ม. 560การเช่าซึ่งกำหนดวันให้ผู้เช่าชำระค่าเช่าไว้แน่นอนแล้วถ้าผู้เช่าผิดสัญญาชำระค่าเช่า ผู้ให้เช่ามีสิทธิฟ้องขับไล่ผู้เช่าได้ทันที โดยมิพักต้องบอกกล่าวแก่ผู้เช่าก่อนโจทก์ฟ้องว่า จำเลยได้ทำสัญญาเช่าที่ดินโจทก์ 6 ไร่ ทำไร่มีกำหนด 3 ปีคือปี 2497-2499 ค่าเช่าไร่ละ15 บาทต่อปี จำเลยชำระให้ 1 ปีแล้ว ส่วนค่าเช่าต่อไปจำเลยตกลงว่าจะชำระให้ภายใน15 มิ.ย. ของทุกปี ถ้าผิดสัญญายอมให้โจทก์ขับไล่ เมื่อถึงกำหนดชำระค่าเช่าปี 2498 โจทก์ไปขอรับเงินค่าเช่าจำเลยว่าไม่มีต่อมา 15 มิ.ย. 2499 โจทก์ไปขอรับเงินค่าเช่าอีก จำเลยปฏิเสธว่าไม่ได้เช่าที่ดินของโจทก์ ๆ จึงฟ้องขับไล่จำเลยจำเลยขาดนัดยื่นคำให้การ ศาลจึงสั่งว่าจำเลยขาดนัดยื่นคำให้การ พิจารณาพยานโจทก์ไปฝ่ายเดียว และจำเลยได้สาบานตนให้การเป็นพยานเองศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาต้องกันให้ขับไล่จำเลยจำเลยฎีกาต่อมาศาลฎีกาวินิจฉัยได้เฉพาะข้อกฎหมายที่จำเลยฎีกาคัดค้านข้อเดียวที่ว่า กรณีเรื่องค้างชำระค่าเช่า เมื่อโจทก์มิได้บอกเลิกสัญญาจะฟ้องขับไล่จำเลยไม่ได้นั้น เห็นว่า ข้อเท็จจริงได้ความชัดว่าจำเลยผิดสัญญาไม่ชำระค่าเช่าให้โจทก์ตามกำหนด และกลับโต้เถียงว่าที่พิพาทไม่ใช่ของโจทก์ จำเลยไม่เคยเช่า เช่นนี้ โจทก์ย่อมมีสิทธิฟ้องขับไล่จำเลยโดยไม่ต้องบอกเลิกสัญญาเช่ากับจำเลยก่อนพิพากษายืน(ดุลยการณ์โกวิท-ทรงนิติกรณ์-ชวน สิงหลกะ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ