คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2555/2542หลักกฎหมาย: ศาลชั้นต้นอนุญาตให้ปล่อยตัวจำเลยชั่วคราวในระหว่าง สอบสวนโดยมี ม. เป็นผู้ประกัน ต่อมาเมื่อโจทก์ยื่นฟ้องจำเลยปรากฏว่าผู้ประกันผิดนัดไม่อาจนำตัวจำเลยมาพิจารณาคดีได้เป็นการผิดสัญญา ศาลชั้นต้นจึงสั่งปรับผู้ประกันตามสัญญาประกัน ต่อมาเมื่อผู้ประกันดำเนินการจนได้ตัวจำเลยมาศาลและขอลดค่าปรับ ศาลชั้นต้นลดค่าปรับผู้ประกันอุทธรณ์ขอให้ลดค่าปรับลงอีก ดังนี้ เมื่อศาลอุทธรณ์พิพากษายืน คำพิพากษาศาลอุทธรณ์ย่อมถึงที่สุดตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 119 ผู้ประกันจะฎีกาต่อไปหาได้ไม่คดีสืบเนื่องจากโจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติวัตถุที่ออกฤทธิ์ต่อจิตและประสาทและพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษศาลชั้นต้นอนุญาตให้ปล่อยตัวจำเลยชั่วคราวในระหว่างสอบสวนโดยมีนางเหมือน จันทร์ทอง เป็นผู้ประกัน ต่อมาเมื่อโจทก์ยื่นฟ้องจำเลยปรากฏว่าผู้ประกันผิดนัดไม่อาจนำตัวจำเลยมาพิจารณาคดีได้เป็นการผิดสัญญา จึงสั่งปรับผู้ประกันตามสัญญาประกันเป็นเงิน 700,000 บาท เมื่อผู้ประกันดำเนินการจนได้ตัวจำเลยมาศาลจึงขอลดค่าปรับ ศาลชั้นต้นลดค่าปรับให้คงเหลือ 100,000 บาทผู้ประกันอุทธรณ์ขอให้ลดค่าปรับศาลอุทธรณ์ภาค 3 พิพากษายืนผู้ประกันฎีกาขอให้ลดค่าปรับศาลฎีกาวินิจฉัยว่า คดีนี้ศาลชั้นต้นมีคำสั่งปรับผู้ประกัน 100,000 บาท ผู้ประกันอุทธรณ์คำสั่ง ศาลอุทธรณ์ภาค 3 พิพากษายืน ดังนี้ คำพิพากษาศาลอุทธรณ์ภาค 3 ย่อมถึงที่สุดตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 119 ผู้ประกันจะฎีกาต่อไปหาได้ไม่พิพากษายกฎีกาของผู้ประกัน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2555/2542พนักงานอัยการ จังหวัด สมุทรสาครโจทก์ผู้ประกันโจทก์นาง เหมือน จันทร์ ทองโจทก์นาง สุมล พุ่มพ วงจำเลย ป.วิ.อ. ม. 119ศาลชั้นต้นอนุญาตให้ปล่อยตัวจำเลยชั่วคราวในระหว่าง สอบสวนโดยมี ม. เป็นผู้ประกัน ต่อมาเมื่อโจทก์ยื่นฟ้องจำเลยปรากฏว่าผู้ประกันผิดนัดไม่อาจนำตัวจำเลยมาพิจารณาคดีได้เป็นการผิดสัญญา ศาลชั้นต้นจึงสั่งปรับผู้ประกันตามสัญญาประกัน ต่อมาเมื่อผู้ประกันดำเนินการจนได้ตัวจำเลยมาศาลและขอลดค่าปรับ ศาลชั้นต้นลดค่าปรับผู้ประกันอุทธรณ์ขอให้ลดค่าปรับลงอีก ดังนี้ เมื่อศาลอุทธรณ์พิพากษายืน คำพิพากษาศาลอุทธรณ์ย่อมถึงที่สุดตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 119 ผู้ประกันจะฎีกาต่อไปหาได้ไม่คดีสืบเนื่องจากโจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติวัตถุที่ออกฤทธิ์ต่อจิตและประสาทและพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษศาลชั้นต้นอนุญาตให้ปล่อยตัวจำเลยชั่วคราวในระหว่างสอบสวนโดยมีนางเหมือน จันทร์ทอง เป็นผู้ประกัน ต่อมาเมื่อโจทก์ยื่นฟ้องจำเลยปรากฏว่าผู้ประกันผิดนัดไม่อาจนำตัวจำเลยมาพิจารณาคดีได้เป็นการผิดสัญญา จึงสั่งปรับผู้ประกันตามสัญญาประกันเป็นเงิน 700,000 บาท เมื่อผู้ประกันดำเนินการจนได้ตัวจำเลยมาศาลจึงขอลดค่าปรับ ศาลชั้นต้นลดค่าปรับให้คงเหลือ 100,000 บาทผู้ประกันอุทธรณ์ขอให้ลดค่าปรับศาลอุทธรณ์ภาค 3 พิพากษายืนผู้ประกันฎีกาขอให้ลดค่าปรับศาลฎีกาวินิจฉัยว่า คดีนี้ศาลชั้นต้นมีคำสั่งปรับผู้ประกัน 100,000 บาท ผู้ประกันอุทธรณ์คำสั่ง ศาลอุทธรณ์ภาค 3 พิพากษายืน ดังนี้ คำพิพากษาศาลอุทธรณ์ภาค 3 ย่อมถึงที่สุดตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 119 ผู้ประกันจะฎีกาต่อไปหาได้ไม่พิพากษายกฎีกาของผู้ประกัน(ประสพสุข บุญเดช-สุนทร สิทธิเวชวิจิตร-สุเมธ ตังคจิวางกูร)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: คดีสืบเนื่องจากโจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติวัตถุที่ออกฤทธิ์ต่อจิตและประสาทและพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษศาลชั้นต้นอนุญาตให้ปล่อยตัวจำเลยชั่วคราวในระหว่างสอบสวนโดยมีนางเหมือน จันทร์ทอง เป็นผู้ประกัน ต่อมาเมื่อโจทก์ยื่นฟ้องจำเลยปรากฏว่าผู้ประกันผิดนัดไม่อาจนำตัวจำเลยมาพิจารณาคดีได้เป็นการผิดสัญญา จึงสั่งปรับผู้ประกันตามสัญญาประกันเป็นเงิน 700,000 บาท เมื่อผู้ประกันดำเนินการจนได้ตัวจำเลยมาศาลจึงขอลดค่าปรับ ศาลชั้นต้นลดค่าปรับให้คงเหลือ 100,000 บาทผู้ประกันอุทธรณ์ขอให้ลดค่าปรับศาลอุทธรณ์ภาค 3 พิพากษายืนผู้ประกันฎีกาขอให้ลดค่าปรับศาลฎีกาวินิจฉัยว่า คดีนี้ศาลชั้นต้นมีคำสั่งปรับผู้ประกัน 100,000 บาท ผู้ประกันอุทธรณ์คำสั่ง ศาลอุทธรณ์ภาค 3 พิพากษายืน ดังนี้ คำพิพากษาศาลอุทธรณ์ภาค 3 ย่อมถึงที่สุดตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 119 ผู้ประกันจะฎีกาต่อไปหาได้ไม่พิพากษายกฎีกาของผู้ประกัน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2555/2542พนักงานอัยการ จังหวัด สมุทรสาครโจทก์ผู้ประกันโจทก์นาง เหมือน จันทร์ ทองโจทก์นาง สุมล พุ่มพ วงจำเลย ป.วิ.อ. ม. 119ศาลชั้นต้นอนุญาตให้ปล่อยตัวจำเลยชั่วคราวในระหว่าง สอบสวนโดยมี ม. เป็นผู้ประกัน ต่อมาเมื่อโจทก์ยื่นฟ้องจำเลยปรากฏว่าผู้ประกันผิดนัดไม่อาจนำตัวจำเลยมาพิจารณาคดีได้เป็นการผิดสัญญา ศาลชั้นต้นจึงสั่งปรับผู้ประกันตามสัญญาประกัน ต่อมาเมื่อผู้ประกันดำเนินการจนได้ตัวจำเลยมาศาลและขอลดค่าปรับ ศาลชั้นต้นลดค่าปรับผู้ประกันอุทธรณ์ขอให้ลดค่าปรับลงอีก ดังนี้ เมื่อศาลอุทธรณ์พิพากษายืน คำพิพากษาศาลอุทธรณ์ย่อมถึงที่สุดตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 119 ผู้ประกันจะฎีกาต่อไปหาได้ไม่คดีสืบเนื่องจากโจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติวัตถุที่ออกฤทธิ์ต่อจิตและประสาทและพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษศาลชั้นต้นอนุญาตให้ปล่อยตัวจำเลยชั่วคราวในระหว่างสอบสวนโดยมีนางเหมือน จันทร์ทอง เป็นผู้ประกัน ต่อมาเมื่อโจทก์ยื่นฟ้องจำเลยปรากฏว่าผู้ประกันผิดนัดไม่อาจนำตัวจำเลยมาพิจารณาคดีได้เป็นการผิดสัญญา จึงสั่งปรับผู้ประกันตามสัญญาประกันเป็นเงิน 700,000 บาท เมื่อผู้ประกันดำเนินการจนได้ตัวจำเลยมาศาลจึงขอลดค่าปรับ ศาลชั้นต้นลดค่าปรับให้คงเหลือ 100,000 บาทผู้ประกันอุทธรณ์ขอให้ลดค่าปรับศาลอุทธรณ์ภาค 3 พิพากษายืนผู้ประกันฎีกาขอให้ลดค่าปรับศาลฎีกาวินิจฉัยว่า คดีนี้ศาลชั้นต้นมีคำสั่งปรับผู้ประกัน 100,000 บาท ผู้ประกันอุทธรณ์คำสั่ง ศาลอุทธรณ์ภาค 3 พิพากษายืน ดังนี้ คำพิพากษาศาลอุทธรณ์ภาค 3 ย่อมถึงที่สุดตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 119 ผู้ประกันจะฎีกาต่อไปหาได้ไม่พิพากษายกฎีกาของผู้ประกัน(ประสพสุข บุญเดช-สุนทร สิทธิเวชวิจิตร-สุเมธ ตังคจิวางกูร)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ