คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1582/2497หลักกฎหมาย: ในชั้นบังคับคดี คู่ความจะอ้างว่าฟ้องเดิมของโจทก์ไม่ชอบด้วยประมวลกฎหมาวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 172 ไม่ได้คดีนี้มาสู่ศาลฎีกาฉะเพาะชั้นบังคับคดีซึ่งศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามศาลชั้นต้นให้แบ่งที่ดินซึ่งเป็นสินสมรสระหว่างโจทก์จำเลย ตกเป็นของโจทก์ตามหนังสืออย่า ต่อมาโจทก์ยื่นคำร้องขอให้จำเลยนำค่าเช่ามาชำระให้โจทก์และโอนนาให้โจทก์ตามคำพิพากษา จำเลยไม่ยอมทำตามโดยอ้างว่าจำเลยไม่ยอมชำระค่าเช่านาเพราะจำเลยไม่รับว่าที่พิพาทเป็นของโจทก์ ทั้งจำเลยไม่มีเงินจะวางด้วย การที่จำเลยไม่โอนนาเพราะเจ้าหน้าที่ไม่สามารถจะโอนได้ ศาลชั้นต้นสั่งให้จำเลยโอนที่ดินที่บ้านพรงและที่บ้านรางคลองเป้งที่จำเลยขึ้นทะเบียนไว้ให้แก่โจทก์และให้จำเลยชำระค่าเช่าพิพาทตามที่ตกลง ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า ฎีกาจำเลยว่าฟ้องของโจทก์ไม่ชอบด้วยป.วิ.แพ่ง ม.๑๗๒ เพราะไม่ปรากฎชัดเจนว่าโจทก์ฟ้องเรียกที่ดินตรงไหนให้เป็นที่แน่นอนนั้น ปัญหานี้ได้ยุติแล้ว จำเลยจะมารื้อฟื้นในชั้นบังคับคดีหาได้ไม่ ส่วนปัญหาข้อหลังจำเลยว่า ศาลถือคำฟ้องสมบูรณ์แล้ว จึงพิพากษาไปนั้น ซึ่งเป็นการเด็ดขาดไปแล้วศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัยให้ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1582/2497นางเตี้ยม รัตนวาลย์โจทก์นายเกี๋ยง รัตนวาลย์จำเลย ป.วิ.พ. ม. 172ในชั้นบังคับคดี คู่ความจะอ้างว่าฟ้องเดิมของโจทก์ไม่ชอบด้วยประมวลกฎหมาวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 172 ไม่ได้คดีนี้มาสู่ศาลฎีกาฉะเพาะชั้นบังคับคดีซึ่งศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามศาลชั้นต้นให้แบ่งที่ดินซึ่งเป็นสินสมรสระหว่างโจทก์จำเลย ตกเป็นของโจทก์ตามหนังสืออย่า ต่อมาโจทก์ยื่นคำร้องขอให้จำเลยนำค่าเช่ามาชำระให้โจทก์และโอนนาให้โจทก์ตามคำพิพากษา จำเลยไม่ยอมทำตามโดยอ้างว่าจำเลยไม่ยอมชำระค่าเช่านาเพราะจำเลยไม่รับว่าที่พิพาทเป็นของโจทก์ ทั้งจำเลยไม่มีเงินจะวางด้วย การที่จำเลยไม่โอนนาเพราะเจ้าหน้าที่ไม่สามารถจะโอนได้ ศาลชั้นต้นสั่งให้จำเลยโอนที่ดินที่บ้านพรงและที่บ้านรางคลองเป้งที่จำเลยขึ้นทะเบียนไว้ให้แก่โจทก์และให้จำเลยชำระค่าเช่าพิพาทตามที่ตกลง ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า ฎีกาจำเลยว่าฟ้องของโจทก์ไม่ชอบด้วยป.วิ.แพ่ง ม.๑๗๒ เพราะไม่ปรากฎชัดเจนว่าโจทก์ฟ้องเรียกที่ดินตรงไหนให้เป็นที่แน่นอนนั้น ปัญหานี้ได้ยุติแล้ว จำเลยจะมารื้อฟื้นในชั้นบังคับคดีหาได้ไม่ ส่วนปัญหาข้อหลังจำเลยว่า ศาลถือคำฟ้องสมบูรณ์แล้ว จึงพิพากษาไปนั้น ซึ่งเป็นการเด็ดขาดไปแล้วศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัยให้(ดุลยกรณ์พิทารณ์-ธรรมบัณฑิต-จักรปาณีศรีศีลวิสุทธิ์)ศาลจังหวัดตราด - นายสอาด สุทธิเสวัณต์ศาลอุทธรณ์ - หลวงเจริญฤทธิศาสตร์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: คดีนี้มาสู่ศาลฎีกาฉะเพาะชั้นบังคับคดีซึ่งศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามศาลชั้นต้นให้แบ่งที่ดินซึ่งเป็นสินสมรสระหว่างโจทก์จำเลย ตกเป็นของโจทก์ตามหนังสืออย่า ต่อมาโจทก์ยื่นคำร้องขอให้จำเลยนำค่าเช่ามาชำระให้โจทก์และโอนนาให้โจทก์ตามคำพิพากษา จำเลยไม่ยอมทำตามโดยอ้างว่าจำเลยไม่ยอมชำระค่าเช่านาเพราะจำเลยไม่รับว่าที่พิพาทเป็นของโจทก์ ทั้งจำเลยไม่มีเงินจะวางด้วย การที่จำเลยไม่โอนนาเพราะเจ้าหน้าที่ไม่สามารถจะโอนได้ ศาลชั้นต้นสั่งให้จำเลยโอนที่ดินที่บ้านพรงและที่บ้านรางคลองเป้งที่จำเลยขึ้นทะเบียนไว้ให้แก่โจทก์และให้จำเลยชำระค่าเช่าพิพาทตามที่ตกลง ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า ฎีกาจำเลยว่าฟ้องของโจทก์ไม่ชอบด้วยป.วิ.แพ่ง ม.๑๗๒ เพราะไม่ปรากฎชัดเจนว่าโจทก์ฟ้องเรียกที่ดินตรงไหนให้เป็นที่แน่นอนนั้น ปัญหานี้ได้ยุติแล้ว จำเลยจะมารื้อฟื้นในชั้นบังคับคดีหาได้ไม่ ส่วนปัญหาข้อหลังจำเลยว่า ศาลถือคำฟ้องสมบูรณ์แล้ว จึงพิพากษาไปนั้น ซึ่งเป็นการเด็ดขาดไปแล้วศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัยให้ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1582/2497นางเตี้ยม รัตนวาลย์โจทก์นายเกี๋ยง รัตนวาลย์จำเลย ป.วิ.พ. ม. 172ในชั้นบังคับคดี คู่ความจะอ้างว่าฟ้องเดิมของโจทก์ไม่ชอบด้วยประมวลกฎหมาวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 172 ไม่ได้คดีนี้มาสู่ศาลฎีกาฉะเพาะชั้นบังคับคดีซึ่งศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามศาลชั้นต้นให้แบ่งที่ดินซึ่งเป็นสินสมรสระหว่างโจทก์จำเลย ตกเป็นของโจทก์ตามหนังสืออย่า ต่อมาโจทก์ยื่นคำร้องขอให้จำเลยนำค่าเช่ามาชำระให้โจทก์และโอนนาให้โจทก์ตามคำพิพากษา จำเลยไม่ยอมทำตามโดยอ้างว่าจำเลยไม่ยอมชำระค่าเช่านาเพราะจำเลยไม่รับว่าที่พิพาทเป็นของโจทก์ ทั้งจำเลยไม่มีเงินจะวางด้วย การที่จำเลยไม่โอนนาเพราะเจ้าหน้าที่ไม่สามารถจะโอนได้ ศาลชั้นต้นสั่งให้จำเลยโอนที่ดินที่บ้านพรงและที่บ้านรางคลองเป้งที่จำเลยขึ้นทะเบียนไว้ให้แก่โจทก์และให้จำเลยชำระค่าเช่าพิพาทตามที่ตกลง ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า ฎีกาจำเลยว่าฟ้องของโจทก์ไม่ชอบด้วยป.วิ.แพ่ง ม.๑๗๒ เพราะไม่ปรากฎชัดเจนว่าโจทก์ฟ้องเรียกที่ดินตรงไหนให้เป็นที่แน่นอนนั้น ปัญหานี้ได้ยุติแล้ว จำเลยจะมารื้อฟื้นในชั้นบังคับคดีหาได้ไม่ ส่วนปัญหาข้อหลังจำเลยว่า ศาลถือคำฟ้องสมบูรณ์แล้ว จึงพิพากษาไปนั้น ซึ่งเป็นการเด็ดขาดไปแล้วศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัยให้(ดุลยกรณ์พิทารณ์-ธรรมบัณฑิต-จักรปาณีศรีศีลวิสุทธิ์)ศาลจังหวัดตราด - นายสอาด สุทธิเสวัณต์ศาลอุทธรณ์ - หลวงเจริญฤทธิศาสตร์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ