คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 17/2520หลักกฎหมาย: ผู้เสียหายใช้ไม้แก่นกลมเสันผ่าศูนย์กลางประมาณ 1 นิ้ว ยาวประมาณ1 เมตรเป็นอาวุธทำร้ายจำเลยหลายครั้ง และขณะจำเลยล้มลงไปที่พื้นดิน ผู้เสียหายจะใช้ไม้นั้นตีซ้ำอีก นับเป็นภยันตรายที่ใกล้จะถึงและยากที่จะหนีให้พ้นภยันตรายนั้นได้ทันท่วงที เพราะผู้เสียหายอยู่ห่างจำเลยประมาณ2-3 เมตรเท่านั้น จำเลยจึงยิงผู้เสียหายเพียง 1 นัดในขณะนั้น การกระทำของจำเลยเป็นการป้องกันตัวพอสมควรแก่เหตุ จำเลยไม่มีความผิดโจทก์ฟ้องว่าจำเลยใช้ปืนเป็นอาวุธยิงผู้เสียหายโดยมีเจตนาฆ่า แต่การกระทำไม่บรรลุผล ผู้เสียหายเพียงแต่ได้รับอันตรายสาหัส ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288, 80จำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า จำเลยใช้อาวุธปืนยิงผู้เสียหาย เป็นการป้องกันตัวเกินกว่าเหตุ พิพากษาว่ามีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288, 80ประกอบด้วยมาตรา 68, 69 ให้จำคุก 3 ปีจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาในปัญหาข้อกฎหมายว่า การกระทำของจำเลยเป็นการป้องกันตัวพอสมควรแก่เหตุศาลฎีกาวินิจฉัยว่า การที่ผู้เสียหายใช้ไม้ซึ่งได้ความว่าเป็นไม้แก่นกลม เส้นผ่าศูนย์กลางประมาณ 1 นิ้ว ยาวประมาณ 1 เมตร เป็นอาวุธทำร้ายจำเลยหลายครั้ง และขณะจำเลยล้มลงไปที่พื้นดิน ผู้เสียหายจะใช้ไม้นั้นตีซ้ำอีก นับเป็นภยันตรายที่ใกล้จะถึงและยากที่จะหนีให้พ้นภยันตรายนั้นได้ทันท่วงที เพราะผู้เสียหายอยู่ห่างจำเลยประมาณ 2 - 3 เมตรเท่านั้น จำเลยจึงยิงผู้เสียหายเพียง1 นัดในขณะนั้น การกระทำของจำเลยเป็นการป้องกันตัวพอสมควรแก่เหตุตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 68 จำเลยไม่มีความผิดพิพากษากลับ ให้ยกฟ้องโจทก์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 17/2520พนักงานอัยการกรมอัยการโจทก์นายประสิทธิ บัวจีนจำเลย ป.อ. ม. 80, ม. 68, ม. 69, ม. 288 ป.วิ.อ. ม. 218ผู้เสียหายใช้ไม้แก่นกลมเสันผ่าศูนย์กลางประมาณ 1 นิ้ว ยาวประมาณ1 เมตรเป็นอาวุธทำร้ายจำเลยหลายครั้ง และขณะจำเลยล้มลงไปที่พื้นดิน ผู้เสียหายจะใช้ไม้นั้นตีซ้ำอีก นับเป็นภยันตรายที่ใกล้จะถึงและยากที่จะหนีให้พ้นภยันตรายนั้นได้ทันท่วงที เพราะผู้เสียหายอยู่ห่างจำเลยประมาณ2-3 เมตรเท่านั้น จำเลยจึงยิงผู้เสียหายเพียง 1 นัดในขณะนั้น การกระทำของจำเลยเป็นการป้องกันตัวพอสมควรแก่เหตุ จำเลยไม่มีความผิดโจทก์ฟ้องว่าจำเลยใช้ปืนเป็นอาวุธยิงผู้เสียหายโดยมีเจตนาฆ่า แต่การกระทำไม่บรรลุผล ผู้เสียหายเพียงแต่ได้รับอันตรายสาหัส ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288, 80จำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า จำเลยใช้อาวุธปืนยิงผู้เสียหาย เป็นการป้องกันตัวเกินกว่าเหตุ พิพากษาว่ามีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288, 80ประกอบด้วยมาตรา 68, 69 ให้จำคุก 3 ปีจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาในปัญหาข้อกฎหมายว่า การกระทำของจำเลยเป็นการป้องกันตัวพอสมควรแก่เหตุศาลฎีกาวินิจฉัยว่า การที่ผู้เสียหายใช้ไม้ซึ่งได้ความว่าเป็นไม้แก่นกลม เส้นผ่าศูนย์กลางประมาณ 1 นิ้ว ยาวประมาณ 1 เมตร เป็นอาวุธทำร้ายจำเลยหลายครั้ง และขณะจำเลยล้มลงไปที่พื้นดิน ผู้เสียหายจะใช้ไม้นั้นตีซ้ำอีก นับเป็นภยันตรายที่ใกล้จะถึงและยากที่จะหนีให้พ้นภยันตรายนั้นได้ทันท่วงที เพราะผู้เสียหายอยู่ห่างจำเลยประมาณ 2 - 3 เมตรเท่านั้น จำเลยจึงยิงผู้เสียหายเพียง1 นัดในขณะนั้น การกระทำของจำเลยเป็นการป้องกันตัวพอสมควรแก่เหตุตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 68 จำเลยไม่มีความผิดพิพากษากลับ ให้ยกฟ้องโจทก์(ชุ่ม สุนทรธัย-ไพโรจน์ ไวกาสี-กุศล บุญยืน)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่าจำเลยใช้ปืนเป็นอาวุธยิงผู้เสียหายโดยมีเจตนาฆ่า แต่การกระทำไม่บรรลุผล ผู้เสียหายเพียงแต่ได้รับอันตรายสาหัส ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288, 80จำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า จำเลยใช้อาวุธปืนยิงผู้เสียหาย เป็นการป้องกันตัวเกินกว่าเหตุ พิพากษาว่ามีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288, 80ประกอบด้วยมาตรา 68, 69 ให้จำคุก 3 ปีจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาในปัญหาข้อกฎหมายว่า การกระทำของจำเลยเป็นการป้องกันตัวพอสมควรแก่เหตุศาลฎีกาวินิจฉัยว่า การที่ผู้เสียหายใช้ไม้ซึ่งได้ความว่าเป็นไม้แก่นกลม เส้นผ่าศูนย์กลางประมาณ 1 นิ้ว ยาวประมาณ 1 เมตร เป็นอาวุธทำร้ายจำเลยหลายครั้ง และขณะจำเลยล้มลงไปที่พื้นดิน ผู้เสียหายจะใช้ไม้นั้นตีซ้ำอีก นับเป็นภยันตรายที่ใกล้จะถึงและยากที่จะหนีให้พ้นภยันตรายนั้นได้ทันท่วงที เพราะผู้เสียหายอยู่ห่างจำเลยประมาณ 2 - 3 เมตรเท่านั้น จำเลยจึงยิงผู้เสียหายเพียง1 นัดในขณะนั้น การกระทำของจำเลยเป็นการป้องกันตัวพอสมควรแก่เหตุตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 68 จำเลยไม่มีความผิดพิพากษากลับ ให้ยกฟ้องโจทก์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 17/2520พนักงานอัยการกรมอัยการโจทก์นายประสิทธิ บัวจีนจำเลย ป.อ. ม. 80, ม. 68, ม. 69, ม. 288 ป.วิ.อ. ม. 218ผู้เสียหายใช้ไม้แก่นกลมเสันผ่าศูนย์กลางประมาณ 1 นิ้ว ยาวประมาณ1 เมตรเป็นอาวุธทำร้ายจำเลยหลายครั้ง และขณะจำเลยล้มลงไปที่พื้นดิน ผู้เสียหายจะใช้ไม้นั้นตีซ้ำอีก นับเป็นภยันตรายที่ใกล้จะถึงและยากที่จะหนีให้พ้นภยันตรายนั้นได้ทันท่วงที เพราะผู้เสียหายอยู่ห่างจำเลยประมาณ2-3 เมตรเท่านั้น จำเลยจึงยิงผู้เสียหายเพียง 1 นัดในขณะนั้น การกระทำของจำเลยเป็นการป้องกันตัวพอสมควรแก่เหตุ จำเลยไม่มีความผิดโจทก์ฟ้องว่าจำเลยใช้ปืนเป็นอาวุธยิงผู้เสียหายโดยมีเจตนาฆ่า แต่การกระทำไม่บรรลุผล ผู้เสียหายเพียงแต่ได้รับอันตรายสาหัส ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288, 80จำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า จำเลยใช้อาวุธปืนยิงผู้เสียหาย เป็นการป้องกันตัวเกินกว่าเหตุ พิพากษาว่ามีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288, 80ประกอบด้วยมาตรา 68, 69 ให้จำคุก 3 ปีจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาในปัญหาข้อกฎหมายว่า การกระทำของจำเลยเป็นการป้องกันตัวพอสมควรแก่เหตุศาลฎีกาวินิจฉัยว่า การที่ผู้เสียหายใช้ไม้ซึ่งได้ความว่าเป็นไม้แก่นกลม เส้นผ่าศูนย์กลางประมาณ 1 นิ้ว ยาวประมาณ 1 เมตร เป็นอาวุธทำร้ายจำเลยหลายครั้ง และขณะจำเลยล้มลงไปที่พื้นดิน ผู้เสียหายจะใช้ไม้นั้นตีซ้ำอีก นับเป็นภยันตรายที่ใกล้จะถึงและยากที่จะหนีให้พ้นภยันตรายนั้นได้ทันท่วงที เพราะผู้เสียหายอยู่ห่างจำเลยประมาณ 2 - 3 เมตรเท่านั้น จำเลยจึงยิงผู้เสียหายเพียง1 นัดในขณะนั้น การกระทำของจำเลยเป็นการป้องกันตัวพอสมควรแก่เหตุตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 68 จำเลยไม่มีความผิดพิพากษากลับ ให้ยกฟ้องโจทก์(ชุ่ม สุนทรธัย-ไพโรจน์ ไวกาสี-กุศล บุญยืน)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ