phoneee/thai-legal-corpus huggingface dataset:
พระราชกฤษฎีกาพระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในท้องที่ตำบลทางพูน อำเภอเฉลิมพระเกียรติและตำบลควนพังอำเภอร่อนพิบูลย์ จังหวัดนครศรีธรรมราชให้เป็นเขตปฏิรูปที่ดินพ.ศ. ๒๕๔๐ ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร.ให้ไว้ ณ วันที่ ๑๙ ธันวาคมพ.ศ. ๒๕๔๐เป็นปีที่ ๕๒ในรัชกาลปัจจุบันพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชมีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่าโดยที่เป็นการสมควรกำหนดเขตที่ดินในท้องที่ตำบลทางพูน อำเภอเฉลิมพระเกียรติ และตำบลควนพัง อำเภอร่อนพิบูลย์จังหวัดนครศรีธรรมราช ให้เป็นเขตปฏิรูปที่ดินอาศัยอำนาจตามความในมาตรา๒๒๑ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย และมาตรา ๒๕ วรรคหนึ่งแห่งพระราชบัญญัติการปฏิรูปที่ดินเพื่อเกษตรกรรม พ.ศ. ๒๕๑๘จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้มาตรา๑ พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า พระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในท้องที่ตำบลทางพูน อำเภอเฉลิมพระเกียรติ และตำบลควนพัง อำเภอร่อนพิบูลย์จังหวัดนครศรีธรรมราช ให้เป็นเขตปฏิรูปที่ดิน พ.ศ. ๒๕๔๐มาตรา๒[๑] พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา๓ ให้ที่ดินในท้องที่ตำบลทางพูนอำเภอเฉลิมพระเกียรติ และตำบลควนพัง อำเภอร่อนพิบูลย์ จังหวัดนครศรีธรรมราชภายในแนวเขตตามแผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกานี้ ให้เขตปฏิรูปที่ดินมาตรา๔ ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้ผู้รับสนองพระบรมราชโองการชวน หลีกภัยนายกรัฐมนตรี[เอกสารแนบท้าย]๑. แผนที่พระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในท้องที่ตำบลทางพูน อำเภอเฉลิมพระเกียรติและตำบลควนพัง อำเภอร่อนพิบูลย์จังหวัดนครศรีธรรมราช ให้เป็นเขตปฏิรูปที่ดิน พ.ศ. ๒๕๔๐(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)วิภา/ปรับปรุง๑๗ ธันวาคม ๒๕๕๗หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้คือ เนื่องจากในท้องที่ตำบลทางพูน อำเภอเฉลิมพระเกียรติ และตำบลควนพังอำเภอร่อนพิบูลย์ จังหวัดนครศรีธรรมราชมีเกษตรกรผู้ไม่มีที่ดินประกอบเกษตรกรรมเป็นของตนเอง หรือมีที่ดินเล็กน้อยไม่เพียงพอแก่การครองชีพหรือต้องเช่าที่ดินของผู้อื่นประกอบเกษตรกรรมอยู่เป็นจำนวนมากสมควรกำหนดเขตที่ดินในท้องที่ดังกล่าวให้เป็นเขตปฏิรูปที่ดิน จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้แผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในท้องที่ตำบลทางพูน อำเภอเฉลิมพระเกียรติ และตำบลควนพังอำเภอร่อนพิบูลย์จังหวัดนครศรีธรรมราชให้เป็นเขตปฏิรูปที่ดินพ.ศ. ๒๕๔๐[ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย]มณฑาทิพย์/พิมพ์๒๖ สิงหาคม ๒๕๔๖อรรถชัย/สุมลรัตน์แก้ไข๑๘ กันยายน ๒๕๔๖A+B[๑] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม๑๑๔/ตอนที่ ๗๖ ก/หน้า ๓๑/๒๖ ธันวาคม ๒๕๔๐
พระราชกฤษฎีกาพระราชกฤษฎีกากำหนดจำนวน ที่ตั้ง เขตศาลและวันเปิดทำการของศาลอุทธรณ์ภาค (ฉบับที่๖)พ.ศ. ๒๕๔๒ ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร.ให้ไว้ ณ วันที่ ๒๒กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๔๒เป็นปีที่ ๕๔ในรัชกาลปัจจุบันพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชมีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่าโดยที่เป็นการสมควรแก้ไขเพิ่มเติมกำหนดวันเปิดทำการของศาลอุทธรณ์ภาค๔ ศาลอุทธรณ์ภาค ๕ ศาลอุทธรณ์ภาค ๖ ศาลอุทธรณ์ภาค ๗ ศาลอุทธรณ์ภาค ๘และศาลอุทธรณ์ภาค ๙ อาศัยอำนาจตามความในมาตรา๒๒๑ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย และมาตรา ๓ แห่งพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลอุทธรณ์ภาคพ.ศ. ๒๕๓๒ จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้มาตรา ๑พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า พระราชกฤษฎีกากำหนดจำนวน ที่ตั้งเขตศาล และวันเปิดทำการของศาลอุทธรณ์ภาค (ฉบับที่ ๖) พ.ศ. ๒๕๔๒มาตรา ๒[๑] พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่๑ เมษายน พ.ศ. ๒๕๔๒ เป็นต้นไปมาตรา ๓ให้ยกเลิกความในมาตรา ๒ แห่งพระราชกฤษฎีกากำหนดจำนวน ที่ตั้ง เขตศาลและวันเปิดทำการของศาลอุทธรณ์ภาค (ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๔๐ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชกฤษฎีกากำหนดจำนวน ที่ตั้ง เขตศาล และวันเปิดทำการของศาลอุทธรณ์ภาค(ฉบับที่ ๕) พ.ศ. ๒๕๔๑ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทนมาตรา ๒พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ ๑ เมษายน พ.ศ. ๒๕๔๒ เป็นต้นไปมาตรา ๔ให้ยกเลิกความในมาตรา ๕ แห่งพระราชกฤษฎีกากำหนดจำนวน ที่ตั้ง เขตศาลและวันเปิดทำการของศาลอุทธรณ์ภาค (ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๔๐ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชกฤษฎีกากำหนดจำนวน ที่ตั้ง เขตศาลและวันเปิดทำการของศาลอุทธรณ์ภาค (ฉบับที่ ๕) พ.ศ. ๒๕๔๑ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทนมาตรา ๕ให้เปิดทำการศาลอุทธรณ์ภาค ๔ ศาลอุทธรณ์ภาค ๕ ศาลอุทธรณ์ภาค ๖ศาลอุทธรณ์ภาค ๗ ศาลอุทธรณ์ภาค ๘ และศาลอุทธรณ์ภาค ๙ ตั้งแต่วันที่ ๑ เมษายน พ.ศ.๒๕๔๒ เป็นต้นไปผู้รับสนองพระบรมราชโองการชวน หลีกภัยนายกรัฐมนตรีหมายเหตุ:- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือ โดยที่มาตรา ๓แห่งพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลอุทธรณ์ภาค พ.ศ. ๒๕๓๒ บัญญัติว่าให้จัดตั้งศาลอุทธรณ์ภาคขึ้น ส่วนจำนวนและที่ตั้งจะอยู่ ณ ที่ใดมีเขตศาลเพียงไรและจะเปิดทำการเมื่อใด ให้เป็นไปตามที่กำหนดในพระราชกฤษฎีกาบัดนี้พร้อมที่จะเปิดทำการศาลอุทธรณ์ภาค ๔ ศาลอุทธรณ์ภาค ๕ ศาลอุทธรณ์ภาค ๖ศาลอุทธรณ์ภาค ๗ ศาลอุทธรณ์ภาค ๘ และศาลอุทธรณ์ภาค ๙ ได้แล้วเพื่อเป็นการกระจายความยุติธรรมแก่ประชาชนในส่วนภูมิภาคจึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้พัชรี/ผู้จัดทำ๒๖ ตุลาคม ๒๕๕๓กวินทราดา/ตรวจ[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๑๖/ตอนที่ ๑๑ ก/หน้า ๓๓/๒ มีนาคม ๒๕๔๒
ระเบียบการประปานครหลวงระเบียบการประปานครหลวงฉบับที่๕๐ว่าด้วยการติดตั้งประปา(พ.ศ.๒๕๔๙) โดยที่เป็นการสมควรปรับปรุงหลักเกณฑ์การติดตั้งประปาให้สอดคล้องกับสภาวการณ์ในปัจจุบันอาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๓๓ (๒) แห่งพระราชบัญญัติการประปานครหลวง พ.ศ. ๒๕๑๐จึงวางระเบียบไว้ ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ ระเบียบนี้เรียกว่า ระเบียบการประปานครหลวงฉบับที่ ๕๐ ว่าด้วยการติดตั้งประปา (พ.ศ. ๒๕๔๙)ข้อ ๒ ให้ยกเลิกระเบียบการประปานครหลวง ฉบับที่ ๕๐ว่าด้วยการติดตั้งประปา (พ.ศ. ๒๕๔๔)ข้อ ๓[๑]ระเบียบนี้ให้ใช้บังคับ ตั้งแต่วันที่๒๖ เมษายน พ.ศ. ๒๕๔๙ เป็นต้นไปข้อ ๔ ให้รองผู้ว่าการ (บริการ) เป็นผู้รักษาการตามระเบียบนี้และให้มีอำนาจกำหนดหลักเกณฑ์และวิธีปฏิบัติ เพื่อดำเนินการตามระเบียบนี้ข้อ ๕ การติดตั้งประปา แบ่งเป็น ๒ ลักษณะ คือ๕.๑ การติดตั้งประปาใหม่ หมายความว่า การติดตั้งประปาสำหรับสถานที่หรืออาคารที่ไม่มีการติดตั้งประปามาก่อนหรือที่เคยมีการติดตั้งประปา แต่ขอยกเลิกการใช้น้ำหรือถูกงดจ่ายน้ำเกินระยะเวลาที่การประปานครหลวงกำหนดโดยแบ่งตามสภาพการใช้น้ำได้ ดังนี้๕.๑.๑ การติดตั้งถาวร ใช้กับอาคารที่มีหมายเลขทะเบียนบ้านที่ถูกต้องโดยผู้ขอรับบริการติดตั้งประปาใหม่ ต้องเป็นเจ้าของหรือผู้ครอบครองหรือมีชื่ออยู่ในทะเบียนบ้าน๕.๑.๒ การติดตั้งชั่วคราว ใช้กับสถานที่ที่มีหมายเลขทะเบียนบ้านชั่วคราวหรือขอใช้เพื่อการก่อสร้างหรือขอใช้น้ำตามสภาพการใช้น้ำอื่นๆ๕.๒ การติดตั้งประปาซ้ำ หมายความว่า การขอบรรจบมาตรวัดน้ำทุกสภาพการใช้น้ำหลังจากผู้ใช้น้ำถูกงดจ่ายน้ำภายในระยะเวลาที่การประปานครหลวงกำหนดข้อ ๖ ผู้ใช้น้ำถาวรที่ประสงค์จะขอใช้น้ำต่อเนื่องเมื่อมีการรื้อถอนอาคารเดิม ให้โอนเปลี่ยนสภาพการใช้น้ำเป็นผู้ใช้น้ำชั่วคราวได้ข้อ ๗ ผู้ใช้น้ำประปาชั่วคราวมีสิทธิขอโอนเปลี่ยนสภาพเป็นการใช้น้ำประปาถาวรได้ข้อ ๘ เพื่อเป็นประโยชน์แก่การจดปริมาณน้ำประปา การตรวจสอบและการซ่อมบำรุงรักษาท่อและอุปกรณ์การจ่ายน้ำ ให้กำหนดจุดที่ติดตั้งมาตรวัดน้ำ ดังนี้๘.๑ ให้ติดตั้งมาตรวัดน้ำไว้ใกล้ทางเข้าออก ด้านหน้าอาคารโดยติดตั้งชิดฝาผนังอาคารหรือแนวรั้วกำแพงด้านหน้า๘.๒ กรณีที่ไม่สามารถดำเนินการได้ตามข้อ ๘.๑ หรือเป็นสถานที่ก่อสร้างให้อยู่ในดุลยพินิจของสำนักงานประปาสาขาข้อ ๙ ผู้ขอรับบริการหรือผู้ใช้น้ำ จะต้องติดตั้งท่อและอุปกรณ์ภายในบริเวณสถานที่หรืออาคารของผู้ใช้น้ำให้เป็นไปตามหลักเกณฑ์ของการประปานครหลวง และให้ยื่นคำขอตามแบบคำขอที่การประปานครหลวงกำหนดข้อ ๑๐ การยื่นขอติดตั้งประปา การคิดอัตราค่าใช้จ่ายและค่าธรรมเนียมต่างๆการโอนเปลี่ยนสภาพการใช้น้ำให้เป็นไปตามประกาศ คำสั่ง คู่มือปฏิบัติงาน หลักเกณฑ์และวิธีปฏิบัติของการประปานครหลวงข้อ ๑๑ เมื่อระเบียบนี้มีผลใช้บังคับแล้ว บรรดาประกาศคำสั่ง หลักเกณฑ์ และวิธีปฏิบัติใดที่อ้างถึงระเบียบการประปานครหลวง ฉบับที่ ๕๐ ว่าด้วยการติดตั้งประปา(พ.ศ. ๒๕๔๔) ให้ถือว่าอ้างถึงระเบียบนี้ข้อ ๑๒ บรรดาประกาศ คำสั่ง หลักเกณฑ์ และวิธีปฏิบัติที่ใช้บังคับอยู่ก่อนวันที่ระเบียบนี้มีผลใช้บังคับให้คงใช้บังคับต่อไปเท่าที่ไม่ขัดหรือแย้งกับระเบียบนี้ จนกว่าจะมีประกาศ คำสั่งหลักเกณฑ์และวิธีปฏิบัติตามระเบียบนี้ใช้บังคับประกาศณ วันที่ ๑๑ เมษายน พ.ศ. ๒๕๔๙วิทิตอาวุชานนท์ผู้ว่าการการประปานครหลวงพัชรินทร์/ผู้จัดทำ๒๖พฤษภาคม ๒๕๔๙[๑]ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๓/ตอนพิเศษ ๖๑ ง/หน้า ๓๓/๒๒ พฤษภาคม ๒๕๔๙
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 263/2472หลักกฎหมาย: ปัญหากฎหมายคดีนี้ศาลล่างทั้ง ๒ ตัดสินยกฟ้องโจทก์ที่หาว่าจำเลยปล้นทรัพย์ โจทก์ฎีกาเป็นปัญหาข้อกฎหมายว่า โจทก์สืบพะยาน ๓ ปากว่าจับตะเกียงลานของกลางได้ที่จำเลย แต่ศาลเดิมหยิบยกคำพะยานปากเดียวขึ้นวินิจฉัยผิดต่อวิธีพิจารณา ถึงแม้จำเลยไม่มีผิดฐานปล้นทรัพย์ แต่จำเลยก็ต้องมีผิดฐานรับของโจรเพราะจับตะเกียงลานของกลางได้ที่จำเลย ศาลฎีกาเห็นว่า ศาลล่างได้วินิจฉัยคำพะยานโจทก์โดยละเอียดถี่ถ้วนแล้ว ไม่ได้วินิจฉัยผิดจากหลักฐานในสำนวนหรือข้อกฎหมายที่โจทก์อ้างมาแล้ววินิจฉัยว่าตะเกียงลานของกลางรายนี้ไม่ใช่เป็นของเจ้าทรัพย์ จึงตัดสินยกฟ้องโจทก์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 263/2472อัยยการสระบุรีโจทก์นายเว่า บังหล้าจำเลย ป.อ. ม. 301ปัญหากฎหมายคดีนี้ศาลล่างทั้ง ๒ ตัดสินยกฟ้องโจทก์ที่หาว่าจำเลยปล้นทรัพย์ โจทก์ฎีกาเป็นปัญหาข้อกฎหมายว่า โจทก์สืบพะยาน ๓ ปากว่าจับตะเกียงลานของกลางได้ที่จำเลย แต่ศาลเดิมหยิบยกคำพะยานปากเดียวขึ้นวินิจฉัยผิดต่อวิธีพิจารณา ถึงแม้จำเลยไม่มีผิดฐานปล้นทรัพย์ แต่จำเลยก็ต้องมีผิดฐานรับของโจรเพราะจับตะเกียงลานของกลางได้ที่จำเลย ศาลฎีกาเห็นว่า ศาลล่างได้วินิจฉัยคำพะยานโจทก์โดยละเอียดถี่ถ้วนแล้ว ไม่ได้วินิจฉัยผิดจากหลักฐานในสำนวนหรือข้อกฎหมายที่โจทก์อ้างมาแล้ววินิจฉัยว่าตะเกียงลานของกลางรายนี้ไม่ใช่เป็นของเจ้าทรัพย์ จึงตัดสินยกฟ้องโจทก์(พิพาก-พรหม-วิชัย)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: คดีนี้ศาลล่างทั้ง ๒ ตัดสินยกฟ้องโจทก์ที่หาว่าจำเลยปล้นทรัพย์ โจทก์ฎีกาเป็นปัญหาข้อกฎหมายว่า โจทก์สืบพะยาน ๓ ปากว่าจับตะเกียงลานของกลางได้ที่จำเลย แต่ศาลเดิมหยิบยกคำพะยานปากเดียวขึ้นวินิจฉัยผิดต่อวิธีพิจารณา ถึงแม้จำเลยไม่มีผิดฐานปล้นทรัพย์ แต่จำเลยก็ต้องมีผิดฐานรับของโจรเพราะจับตะเกียงลานของกลางได้ที่จำเลย ศาลฎีกาเห็นว่า ศาลล่างได้วินิจฉัยคำพะยานโจทก์โดยละเอียดถี่ถ้วนแล้ว ไม่ได้วินิจฉัยผิดจากหลักฐานในสำนวนหรือข้อกฎหมายที่โจทก์อ้างมาแล้ววินิจฉัยว่าตะเกียงลานของกลางรายนี้ไม่ใช่เป็นของเจ้าทรัพย์ จึงตัดสินยกฟ้องโจทก์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 263/2472อัยยการสระบุรีโจทก์นายเว่า บังหล้าจำเลย ป.อ. ม. 301ปัญหากฎหมายคดีนี้ศาลล่างทั้ง ๒ ตัดสินยกฟ้องโจทก์ที่หาว่าจำเลยปล้นทรัพย์ โจทก์ฎีกาเป็นปัญหาข้อกฎหมายว่า โจทก์สืบพะยาน ๓ ปากว่าจับตะเกียงลานของกลางได้ที่จำเลย แต่ศาลเดิมหยิบยกคำพะยานปากเดียวขึ้นวินิจฉัยผิดต่อวิธีพิจารณา ถึงแม้จำเลยไม่มีผิดฐานปล้นทรัพย์ แต่จำเลยก็ต้องมีผิดฐานรับของโจรเพราะจับตะเกียงลานของกลางได้ที่จำเลย ศาลฎีกาเห็นว่า ศาลล่างได้วินิจฉัยคำพะยานโจทก์โดยละเอียดถี่ถ้วนแล้ว ไม่ได้วินิจฉัยผิดจากหลักฐานในสำนวนหรือข้อกฎหมายที่โจทก์อ้างมาแล้ววินิจฉัยว่าตะเกียงลานของกลางรายนี้ไม่ใช่เป็นของเจ้าทรัพย์ จึงตัดสินยกฟ้องโจทก์(พิพาก-พรหม-วิชัย)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศมหาวิทยาลัยสวนดุสิตประกาศมหาวิทยาลัยสวนดุสิตเรื่อง การกำหนดสาขาวิชาปริญญา และการใช้อักษรย่อสำหรับสาขาวิชา (ฉบับที่ ๒)พ.ศ. ๒๕๖๐ โดยที่เป็นการสมควรแก้ไขเพิ่มเติมประกาศมหาวิทยาลัยสวนดุสิตเรื่อง การกำหนดสาขาวิชา ปริญญา และการใช้อักษรย่อสำหรับสาขาวิชา พ.ศ. ๒๕๕๘อาศัยอำนาจตามความในมาตรา๒๑ (๓) มาตรา ๖๐ และมาตรา ๖๑ วรรคสอง แห่งพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยสวนดุสิตพ.ศ. ๒๕๕๘ สภามหาวิทยาลัยสวนดุสิต ในการประชุมครั้งที่ ๔ (๑๐)/๒๕๖๐เมื่อวันที่ ๓๑ มีนาคม ๒๕๖๐ จึงให้ออกประกาศไว้ ดังต่อไปนี้ข้อ๑ ประกาศนี้เรียกว่า ประกาศมหาวิทยาลัยสวนดุสิตเรื่อง การกำหนดสาขาวิชา ปริญญา และการใช้อักษรย่อสำหรับสาขาวิชา (ฉบับที่ ๒) พ.ศ.๒๕๖๐ข้อ๒[๑] ประกาศนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปข้อ๓ เพิ่มความต่อไปนี้เป็น (๑๔) ของข้อ๓ แห่งประกาศมหาวิทยาลัยสวนดุสิต เรื่อง การกำหนดสาขาวิชา ปริญญาและการใช้อักษรย่อสำหรับสาขาวิชา พ.ศ. ๒๕๕๘(๑๔) สาขาวิชาเทคโนโลยี มีปริญญาสามชั้น คือ(ก)ปริญญาเอก เรียกว่า เทคโนโลยีดุษฎีบัณฑิต ใช้อักษรย่อ ทล.ด.(ข)ปริญญาโท เรียกว่า เทคโนโลยีมหาบัณฑิต ใช้อักษรย่อ ทล.ม.(ค)ปริญญาตรี เรียกว่า เทคโนโลยีบัณฑิต ใช้อักษรย่อ ทล.บ.ประกาศ ณ วันที่ ๓๑มีนาคม พ.ศ. ๒๕๖๐บุญลือ ทองอยู่นายกสภามหาวิทยาลัยสวนดุสิตภวรรณตรี/จัดทำ๒๕ พฤษภาคม๒๕๖๐ชวัลพร/ตรวจ๒๕ พฤษภาคม๒๕๖๐[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๓๔/ตอนพิเศษ ๑๓๘ ง/หน้า ๔๑/๒๓ พฤษภาคม ๒๕๖๐
คําสั่งนายทะเบียนที่ 45/2560เรื่อง กําหนดอัตราเบี้ยประกันภัยสําหรับผู้เอาประกันภัยโดยตรงกับบริษัทประกันวินาศภัย---------------------------------------------------- เพื่อเป็นการส่งเสริมและจูงใจให้ประชาชนทําประกันภัยเพื่อสร้างหลักประกันให้แก่ตนและครอบครัวมากขึ้น อาศัยอํานาจตามความในมาตรา 30 วรรคสอง แห่งพระราชบัญญัติประกันวินาศภัย พ.ศ. 2535 นายทะเบียนจึงออกคําสั่งไว้ ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ คําสั่งนี้เรียกว่า "คําสั่งนายทะเบียน ที่ 45/2560 เรื่อง กําหนดอัตราเบี้ยประกันภัยสําหรับผู้เอาประกันภัยโดยตรงกับบริษัทประกันวินาศภัย"ข้อ ๒ คําสั่งนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไปข้อ ๓ บริษัทอาจกําหนดอัตราเบี้ยประกันภัยสําหรับผู้เอาประกันภัยโดยตรงกับบริษัทต่ํากว่าอัตราที่นายทะเบียนได้ให้ความเห็นชอบไว้ได้ไม่เกินร้อยละสามสิบของจํานวนเบี้ยประกันภัยสําหรับกรมธรรม์ประกันภัยทุกประเภท ทั้งนี้ ภายใต้เงื่อนไขดังต่อไปนี้ (1) เป็นการทําสัญญาประกันภัยกับบริษัท ในช่วงระยะเวลาระหว่างวันที่ 15 กันยายน ถึงวันที่ 15 ตุลาคม พ.ศ. 2560 และ (2) วันเริ่มต้นคุ้มครองตามกรมธรรม์ประกันภัยจะต้องไม่เกินวันที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2560ข้อ ๔ อัตราเบี้ยประกันภัยสําหรับผู้เอาประกันภัยโดยตรงกับบริษัทที่ไม่เป็นไปตามเงื่อนไขข้อ 3 ให้บริษัทกําหนดใช้ตามอัตราที่นายทะเบียนให้ความเห็นชอบไว้ก่อนหน้าแล้วผู้มีอํานาจลงนาม - สั่ง ณ วันที่ 11 สิงหาคม พ.ศ. 2560สุทธิพล ทวีชัยการเลขาธิการคณะกรรมการกํากับและส่งเสริมการประกอบธุรกิจประกันภัยนายทะเบียน
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 62/2489หลักกฎหมาย: ในเรื่องฟ้องขับไล่และจำเลยต่อสู้ว่าเป็นของตนนั้น แม้โจทก์จะนำสืบถึงเวลาที่ที่ดินตกมาเป็นของตนต่างกับเวลาที่ระบุในฟ้องก็ไม่เป็นข้อสำคัญให้ยกฟ้องโจทก์ฟ้องว่า ประมาณ ๔๐ ปีมานี้บิดามารดาโจทก์มีที่ดิน ๑ แปลง เมื่อ ๓ ปีมานี้บิดามารดาโจทก์ตาย โจทก์ปกครองต่อมา จำเลยเข้าบุกรุกโจทก์จึงฟ้องขับไล่ จำเลยต่อสู้ว่าเป็นของจำเลย ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาให้โจทก์ชนะคดี จำเลยฎีกาว่า โจทก์สืบไม่สมฟ้อง คือโจทก์สืบว่า ที่พิพาทบิดามารดายกให้โจทก์เมื่อ ๔๐ ปีมานี้ ซึ่งผิดกับฟ้อง ศาลฎีกาเห็นว่า ฎีกาจำเลยเป็นฎีกาเอียงในข้อเท็จจริง เพราะศาลทั้งสองฟังว่า ที่รายนี้เป็นของโจทก์ โดยได้มาจากบิดามารดา การที่จะได้มาเมื่อใดไม่สำคัญ ให้ยกฎีกา ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 62/2489นายย้าย ทับทองโจทก์นายแขก วาดอินทร์จำเลย ป.ที่ดิน ป.วิ.พ. ม. 172, ม. 183ในเรื่องฟ้องขับไล่และจำเลยต่อสู้ว่าเป็นของตนนั้น แม้โจทก์จะนำสืบถึงเวลาที่ที่ดินตกมาเป็นของตนต่างกับเวลาที่ระบุในฟ้องก็ไม่เป็นข้อสำคัญให้ยกฟ้องโจทก์ฟ้องว่า ประมาณ ๔๐ ปีมานี้บิดามารดาโจทก์มีที่ดิน ๑ แปลง เมื่อ ๓ ปีมานี้บิดามารดาโจทก์ตาย โจทก์ปกครองต่อมา จำเลยเข้าบุกรุกโจทก์จึงฟ้องขับไล่ จำเลยต่อสู้ว่าเป็นของจำเลย ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาให้โจทก์ชนะคดี จำเลยฎีกาว่า โจทก์สืบไม่สมฟ้อง คือโจทก์สืบว่า ที่พิพาทบิดามารดายกให้โจทก์เมื่อ ๔๐ ปีมานี้ ซึ่งผิดกับฟ้อง ศาลฎีกาเห็นว่า ฎีกาจำเลยเป็นฎีกาเอียงในข้อเท็จจริง เพราะศาลทั้งสองฟังว่า ที่รายนี้เป็นของโจทก์ โดยได้มาจากบิดามารดา การที่จะได้มาเมื่อใดไม่สำคัญ ให้ยกฎีกา(อิศรภักดีธรรมวิเทต-เลขวณิชธรรมวิทักษ์-มนูภันย์วิมลสาร)ศาลชั้นต้น - นายเวท ชมานนท์ศาลอุทธรณ์ - พระมนูกิจวิมลอรรถแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า ประมาณ ๔๐ ปีมานี้บิดามารดาโจทก์มีที่ดิน ๑ แปลง เมื่อ ๓ ปีมานี้บิดามารดาโจทก์ตาย โจทก์ปกครองต่อมา จำเลยเข้าบุกรุกโจทก์จึงฟ้องขับไล่ จำเลยต่อสู้ว่าเป็นของจำเลย ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาให้โจทก์ชนะคดี จำเลยฎีกาว่า โจทก์สืบไม่สมฟ้อง คือโจทก์สืบว่า ที่พิพาทบิดามารดายกให้โจทก์เมื่อ ๔๐ ปีมานี้ ซึ่งผิดกับฟ้อง ศาลฎีกาเห็นว่า ฎีกาจำเลยเป็นฎีกาเอียงในข้อเท็จจริง เพราะศาลทั้งสองฟังว่า ที่รายนี้เป็นของโจทก์ โดยได้มาจากบิดามารดา การที่จะได้มาเมื่อใดไม่สำคัญ ให้ยกฎีกา ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 62/2489นายย้าย ทับทองโจทก์นายแขก วาดอินทร์จำเลย ป.ที่ดิน ป.วิ.พ. ม. 172, ม. 183ในเรื่องฟ้องขับไล่และจำเลยต่อสู้ว่าเป็นของตนนั้น แม้โจทก์จะนำสืบถึงเวลาที่ที่ดินตกมาเป็นของตนต่างกับเวลาที่ระบุในฟ้องก็ไม่เป็นข้อสำคัญให้ยกฟ้องโจทก์ฟ้องว่า ประมาณ ๔๐ ปีมานี้บิดามารดาโจทก์มีที่ดิน ๑ แปลง เมื่อ ๓ ปีมานี้บิดามารดาโจทก์ตาย โจทก์ปกครองต่อมา จำเลยเข้าบุกรุกโจทก์จึงฟ้องขับไล่ จำเลยต่อสู้ว่าเป็นของจำเลย ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาให้โจทก์ชนะคดี จำเลยฎีกาว่า โจทก์สืบไม่สมฟ้อง คือโจทก์สืบว่า ที่พิพาทบิดามารดายกให้โจทก์เมื่อ ๔๐ ปีมานี้ ซึ่งผิดกับฟ้อง ศาลฎีกาเห็นว่า ฎีกาจำเลยเป็นฎีกาเอียงในข้อเท็จจริง เพราะศาลทั้งสองฟังว่า ที่รายนี้เป็นของโจทก์ โดยได้มาจากบิดามารดา การที่จะได้มาเมื่อใดไม่สำคัญ ให้ยกฎีกา(อิศรภักดีธรรมวิเทต-เลขวณิชธรรมวิทักษ์-มนูภันย์วิมลสาร)ศาลชั้นต้น - นายเวท ชมานนท์ศาลอุทธรณ์ - พระมนูกิจวิมลอรรถแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 8083/2538หลักกฎหมาย: โจทก์บรรยายฟ้องข้อ 1 (ก) ว่าจำเลยได้บังอาจมีแอมเฟตามีนจำนวน 1 เม็ด น้ำหนัก 0.14 กรัม อันเป็นวัตถุที่ออกฤทธิ์ในประเภท 2 ไว้ในครอบครองเพื่อขาย และข้อ 1 (ข) ว่าจำเลยได้บังอาจขายแอมเฟตามีนจำนวน2 เม็ด น้ำหนัก 0.14 กรัม อันเป็นวัตถุออกฤทธิ์ในประเภท 2 อันเป็นส่วนหนึ่งของเมทแอมเฟตามีนที่จำเลยมีไว้ในครอบครองดังกล่าวในฟ้องข้อ 1 (ก) ให้แก่สายลับผู้ล่อซื้อ เช่นนี้ ย่อมเป็นที่เห็นได้ว่า โจทก์ยืนยันว่าจำเลยได้ขายแอมเฟตามีนตามที่จำเลยมีไว้ในครอบครองตามข้อ 1 (ก) นั่นเอง ที่โจทก์บรรยายฟ้องว่าจำนวน 2 เม็ด และเป็นส่วนหนึ่งของเมทแอมเฟตามีนนั้นเห็นได้ว่าโจทก์พิมพ์ผิดไปฟ้องโจทก์จึงบรรยายรายละเอียดเกี่ยวกับการกระทำและสิ่งของที่เกี่ยวข้องพอที่จะทำให้จำเลยเข้าใจข้อหาได้ดีแล้ว เป็นฟ้องที่ชอบด้วย ป.วิ.อ.มาตรา 158 (5) ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 8083/2538พนักงานอัยการจังหวัดนครศรีธรรมราชโจทก์นางนิภา นิ่มกาญจนาจำเลย ป.วิ.อ. ม. 158 (5) พ.ร.บ.วัตถุที่ออกฤทธิ์ต่อจิตและประสาท พ.ศ.2518 ม. 4, ม. 13 ทวิ วรรคหนึ่งโจทก์บรรยายฟ้องข้อ 1 (ก) ว่าจำเลยได้บังอาจมีแอมเฟตามีนจำนวน 1 เม็ด น้ำหนัก 0.14 กรัม อันเป็นวัตถุที่ออกฤทธิ์ในประเภท 2 ไว้ในครอบครองเพื่อขาย และข้อ 1 (ข) ว่าจำเลยได้บังอาจขายแอมเฟตามีนจำนวน2 เม็ด น้ำหนัก 0.14 กรัม อันเป็นวัตถุออกฤทธิ์ในประเภท 2 อันเป็นส่วนหนึ่งของเมทแอมเฟตามีนที่จำเลยมีไว้ในครอบครองดังกล่าวในฟ้องข้อ 1 (ก) ให้แก่สายลับผู้ล่อซื้อ เช่นนี้ ย่อมเป็นที่เห็นได้ว่า โจทก์ยืนยันว่าจำเลยได้ขายแอมเฟตามีนตามที่จำเลยมีไว้ในครอบครองตามข้อ 1 (ก) นั่นเอง ที่โจทก์บรรยายฟ้องว่าจำนวน 2 เม็ด และเป็นส่วนหนึ่งของเมทแอมเฟตามีนนั้นเห็นได้ว่าโจทก์พิมพ์ผิดไปฟ้องโจทก์จึงบรรยายรายละเอียดเกี่ยวกับการกระทำและสิ่งของที่เกี่ยวข้องพอที่จะทำให้จำเลยเข้าใจข้อหาได้ดีแล้ว เป็นฟ้องที่ชอบด้วย ป.วิ.อ.มาตรา 158 (5)(สถิตย์ ไพเราะ-พรชัย สมรรถเวช-สมคิด ไตรโสรัส)ศาลจังหวัดนครศรีธรรมราช - นางสาวปชาบดี คำปานศาลอุทธรณ์ภาค ๓ - นายสุรพล เอกโยคยะแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 8083/2538พนักงานอัยการจังหวัดนครศรีธรรมราชโจทก์นางนิภา นิ่มกาญจนาจำเลย ป.วิ.อ. ม. 158 (5) พ.ร.บ.วัตถุที่ออกฤทธิ์ต่อจิตและประสาท พ.ศ.2518 ม. 4, ม. 13 ทวิ วรรคหนึ่งโจทก์บรรยายฟ้องข้อ 1 (ก) ว่าจำเลยได้บังอาจมีแอมเฟตามีนจำนวน 1 เม็ด น้ำหนัก 0.14 กรัม อันเป็นวัตถุที่ออกฤทธิ์ในประเภท 2 ไว้ในครอบครองเพื่อขาย และข้อ 1 (ข) ว่าจำเลยได้บังอาจขายแอมเฟตามีนจำนวน2 เม็ด น้ำหนัก 0.14 กรัม อันเป็นวัตถุออกฤทธิ์ในประเภท 2 อันเป็นส่วนหนึ่งของเมทแอมเฟตามีนที่จำเลยมีไว้ในครอบครองดังกล่าวในฟ้องข้อ 1 (ก) ให้แก่สายลับผู้ล่อซื้อ เช่นนี้ ย่อมเป็นที่เห็นได้ว่า โจทก์ยืนยันว่าจำเลยได้ขายแอมเฟตามีนตามที่จำเลยมีไว้ในครอบครองตามข้อ 1 (ก) นั่นเอง ที่โจทก์บรรยายฟ้องว่าจำนวน 2 เม็ด และเป็นส่วนหนึ่งของเมทแอมเฟตามีนนั้นเห็นได้ว่าโจทก์พิมพ์ผิดไปฟ้องโจทก์จึงบรรยายรายละเอียดเกี่ยวกับการกระทำและสิ่งของที่เกี่ยวข้องพอที่จะทำให้จำเลยเข้าใจข้อหาได้ดีแล้ว เป็นฟ้องที่ชอบด้วย ป.วิ.อ.มาตรา 158 (5)(สถิตย์ ไพเราะ-พรชัย สมรรถเวช-สมคิด ไตรโสรัส)ศาลจังหวัดนครศรีธรรมราช - นางสาวปชาบดี คำปานศาลอุทธรณ์ภาค ๓ - นายสุรพล เอกโยคยะแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศกระทรวงอุตสาหกรรมฉบับที่ 3998 (พ.ศ. 2552)ออกตามความในพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมพ.ศ. 2511เรื่อง ยกเลิกและกําหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมเข็มขัดนิรภัยสําหรับรถยนต์------------------------------------อื่นๆ - โดยที่เป็นการสมควรปรับปรุงมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม เข็มขัดนิรภัยสําหรับรถยนต์ มาตรฐานเลขที่ มอก. 721 - 2539 อาศัยอํานาจตามความในมาตรา 15 แห่งพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม พ.ศ. 2511รัฐมนตรี ว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมออกประกาศยกเลิกประกาศกระทรวงอุตสาหกรรม ฉบับที่ 2162 (พ.ศ. 2539) ออกตามความในพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม พ.ศ. 2511 เรื่อง ยกเลิกและกําหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม เข็มขัดนิรภัยสําหรับรถยนต์ ลงวันที่ 28 มิถุนายน พ.ศ. 2539 และออกประกาศกําหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมเข็มขัดนิรภัยสําหรับรถยนต์ มาตรฐานเลขที่ มอก. 721 - 2551 ขึ้นใหม่ ดังมีรายละเอียดต่อท้ายประกาศนี้ ทั้งนี้ ให้มีผลตั้งแต่พระราชกฤษฎีกาว่าด้วยการกําหนดให้ผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม เข็มขัดนิรภัยสําหรับรถยนต์ต้องเป็นไปตามมาตรฐานเลขที่ มอก. 721 - 2551 ใช้บังคับ เป็นต้นไปผู้มีอํานาจลงนาม - ประกาศ ณ วันที่ 13 พฤษภาคม พ.ศ. 2552 ชาญชัย ชัยรุ่งเรืองรัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม
ประกาศสํานักงานคณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ ที่ สท. 7/2559 เรื่อง การเลิกกองทุนสํารองเลี้ยงชีพ โดยที่มาตรา 28 แห่งพระราชบัญญัติกองทุนสํารองเลี้ยงชีพ พ.ศ. 2530 กําหนดให้ นายทะเบียนกองทุนสํารองเลี้ยงชีพประกาศการเลิกกองทุนสํารองเลี้ยงชีพในราชกิจจานุเบกษา เมื่อกองทุนสํารองเลี้ยงชีพเลิกตามมาตรา 25 แห่งพระราชบัญญัติดังกล่าว นายทะเบียนกองทุน สํารองเลี้ยงชีพจึงประกาศการเลิกกองทุนสํารองเลี้ยงชีพไว้ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ กองทุนสํารองเลี้ยงชีพ กลุ่มบริษัทซิก้า (ประเทศไทย) ซึ่งจดทะเบียนแล้ว ทะเบียนเลขที่ 44/2533 ตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม 2558ข้อ ๒ กองทุนสํารองเลี้ยงชีพ กลุ่มบริษัท ทรู วิชั่นส์ ซึ่งจดทะเบียนแล้ว ทะเบียนเลขที่ 17/2542 ตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม 2558ข้อ ๓ กองทุนสํารองเลี้ยงชีพ ฮัพซูน โกลบอลกรุ๊ป ซึ่งจดทะเบียนแล้ว ทะเบียนเลขที่ 8/2550 ตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม 2558ข้อ ๔ กองทุนสํารองเลี้ยงชีพ บริษัท เอ็นทีเอ็น แบริ่ง-ประเทศไทย จํากัด ซึ่งจดทะเบียนแล้ว ทะเบียนเลขที่ 187/2533 ตั้งแต่วันที่ 1 มีนาคม 2558ข้อ ๕ กองทุนสํารองเลี้ยงชีพ บริษัท ลินฟ้อกซ์ เอ็ม โลจิสติคส์ (ประเทศไทย) จํากัด ซึ่งจดทะเบียนแล้ว ทะเบียนเลขที่ 16/2536 ตั้งแต่วันที่ 1 กรกฎาคม 2558ข้อ ๖ กองทุนสํารองเลี้ยงชีพ ซีเอ็ดเกษียณรวย ซึ่งจดทะเบียนแล้ว ทะเบียนเลขที่ 1/2547 ตั้งแต่วันที่ 1 กันยายน 2558ข้อ ๗ กองทุนสํารองเลี้ยงชีพ มาเลเซียนแอร์ไลนส์ฟันด์ ซึ่งจดทะเบียนแล้ว ทะเบียนเลขที่ 55/2539 ตั้งแต่วันที่ 25 กันยายน 2558ผู้มีอํานาจลงนาม - ประกาศ ณ วันที่ 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2559 (นายรพี สุจริตกุล) เลขาธิการ สํานักงานคณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ ในฐานะนายทะเบียนกองทุนสํารองเลี้ยงชีพ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 788/2532หลักกฎหมาย: จำเลยทั้งสามไล่ตาม ผู้เสียหายทั้งสองไปจนทันแล้วจำเลยที่ 3ตบหน้าและชิง เอาเงินของผู้เสียหายไป โดย จำเลยที่ 2 ล็อก คอผู้เสียหาอีกคนหนึ่งไว้เพื่อมิให้เข้าช่วยเหลือกัน จำเลยที่ 1 แนะนำให้พาผู้เสียหายทั้งสองเข้าไปในซอย เพราะเกรงว่าจุดที่เกิดเหตุอยู่ริมถนนอาจมีผู้ผ่านไปมาพบเห็น จำเลยที่ 2 ที่ 3 ก็ล็อก คอและลากตัวผู้เสียหายเข้าไปในซอย แล้วจำเลยที่ 3 ลงมือทำร้ายผู้เสียหายอีกแม้จำเลยที่ 1 จะห้ามปรามก็เป็นขณะที่การประทุษร้ายต่อ ทรัพย์ได้ผ่านพ้นไปแล้ว การกระทำของจำเลยที่ 1 ที่ 2 เป็นการกระทำร่วมกับจำเลยที่ 3 มาตั้งแต่ ต้น จนเหตุการณ์สิ้นสุดลง การกระทำของจำเลยทั้งสามจึงเป็นความผิดฐาน ปล้นทรัพย์. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 788/2532พนักงานอัยการ กรมอัยการโจทก์นาย ขวัญ ชัย บัว แสง กับพวก 3 คนจำเลย ป.อ. ม. 83, ม. 340จำเลยทั้งสามไล่ตาม ผู้เสียหายทั้งสองไปจนทันแล้วจำเลยที่ 3ตบหน้าและชิง เอาเงินของผู้เสียหายไป โดย จำเลยที่ 2 ล็อก คอผู้เสียหาอีกคนหนึ่งไว้เพื่อมิให้เข้าช่วยเหลือกัน จำเลยที่ 1 แนะนำให้พาผู้เสียหายทั้งสองเข้าไปในซอย เพราะเกรงว่าจุดที่เกิดเหตุอยู่ริมถนนอาจมีผู้ผ่านไปมาพบเห็น จำเลยที่ 2 ที่ 3 ก็ล็อก คอและลากตัวผู้เสียหายเข้าไปในซอย แล้วจำเลยที่ 3 ลงมือทำร้ายผู้เสียหายอีกแม้จำเลยที่ 1 จะห้ามปรามก็เป็นขณะที่การประทุษร้ายต่อ ทรัพย์ได้ผ่านพ้นไปแล้ว การกระทำของจำเลยที่ 1 ที่ 2 เป็นการกระทำร่วมกับจำเลยที่ 3 มาตั้งแต่ ต้น จนเหตุการณ์สิ้นสุดลง การกระทำของจำเลยทั้งสามจึงเป็นความผิดฐาน ปล้นทรัพย์.(สวัสดิ์ รอดเจริญ-ส่อง สุขะปุณณพันธ์-เดชา สุวรรณโณ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 788/2532พนักงานอัยการ กรมอัยการโจทก์นาย ขวัญ ชัย บัว แสง กับพวก 3 คนจำเลย ป.อ. ม. 83, ม. 340จำเลยทั้งสามไล่ตาม ผู้เสียหายทั้งสองไปจนทันแล้วจำเลยที่ 3ตบหน้าและชิง เอาเงินของผู้เสียหายไป โดย จำเลยที่ 2 ล็อก คอผู้เสียหาอีกคนหนึ่งไว้เพื่อมิให้เข้าช่วยเหลือกัน จำเลยที่ 1 แนะนำให้พาผู้เสียหายทั้งสองเข้าไปในซอย เพราะเกรงว่าจุดที่เกิดเหตุอยู่ริมถนนอาจมีผู้ผ่านไปมาพบเห็น จำเลยที่ 2 ที่ 3 ก็ล็อก คอและลากตัวผู้เสียหายเข้าไปในซอย แล้วจำเลยที่ 3 ลงมือทำร้ายผู้เสียหายอีกแม้จำเลยที่ 1 จะห้ามปรามก็เป็นขณะที่การประทุษร้ายต่อ ทรัพย์ได้ผ่านพ้นไปแล้ว การกระทำของจำเลยที่ 1 ที่ 2 เป็นการกระทำร่วมกับจำเลยที่ 3 มาตั้งแต่ ต้น จนเหตุการณ์สิ้นสุดลง การกระทำของจำเลยทั้งสามจึงเป็นความผิดฐาน ปล้นทรัพย์.(สวัสดิ์ รอดเจริญ-ส่อง สุขะปุณณพันธ์-เดชา สุวรรณโณ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ