คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2690/2524หลักกฎหมาย: จำเลยทั้งสองต่างเป็นผู้จัดการมรดกและต่างอยู่ในฐานะของลูกหนี้ตามคำพิพากษา ย่อมเป็นผู้มีส่วนได้เสียในการบังคับคดีแก่ทรัพย์มรดกที่จะขายทอดตลาด ซึ่งเจ้าพนักงานบังคับคดีจะต้องแจ้งประกาศการขายทอดตลาดทรัพย์มรดกให้ทราบ ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 306 การที่เจ้าพนักงานบังคับคดีแจ้งประกาศให้จำเลยทราบแต่เพียงคนเดียวจึงขัดต่อบทกฎหมายดังกล่าว เป็นการขายทอดตลาดที่ไม่ชอบคดีสืบเนื่องจากเจ้าพนักงานบังคับคดียึดที่ดินอันเป็นทรัพย์มรดกของผู้ตายเพื่อขายทอดตลาด โดย ส. เป็นผู้ซื้อได้ ต่อมาจำเลยที่ 1 ยื่นคำร้องว่า เจ้าพนักงานบังคับคดีไม่ได้แจ้งกำหนดวันขายทอดตลาดให้จำเลยที่ 1 ซึ่งเป็นผู้จัดการมรดกและเป็นผู้มีส่วนได้เสียทราบ ขอให้เพิกถอนการขายทอดตลาดและขายทอดตลาดใหม่โดยแจ้งให้จำเลยที่ 1 ทราบกำหนดวันขายทอดตลาดใหม่ด้วยศาลชั้นต้นมีคำสั่งให้ยกคำร้องจำเลยที่ 1 อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับให้ดำเนินการขายทอดตลาดใหม่ส.ผู้ซื้อทรัพย์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 306เมื่อศาลมีคำสั่งอนุญาตให้ขายทอดตลาดแล้ว การดำเนินการบังคับคดีให้เป็นหน้าที่ของเจ้าพนักงานบังคับคดีที่จะต้องแจ้งประกาศการขายทอดตลาดแก่บรรดาบุคคลผู้ที่มีส่วนได้เสียในการบังคับคดีแก่ทรัพย์สินที่จะขายนั้นให้ทราบทั่วกัน บุคคลผู้มีส่วนได้เสียตามความหมายของมาตราดังกล่าวตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 280(1) ให้ถือว่าลูกหนี้ตามคำพิพากษาเป็นผู้หนึ่งที่เป็นผู้มีส่วนได้เสียในการบังคับคดีแก่ทรัพย์สินที่จะทำการขายทอดตลาดนั้นร่วมอยู่ด้วยสำหรับคดีนี้ลูกหนี้ตามคำพิพากษาเป็นผู้จัดการมรดก 2 คน ซึ่งเคยพิพาทในชั้นร้องขอจัดการมรดกมาก่อน จึงเห็นได้ว่าต่างอยู่ในฐานะของลูกหนี้ตามคำพิพากษามีส่วนได้เสียในอันที่จะรักษาประโยชน์ในการบังคับคดีแก่ทรัพย์สินที่จะขายทอดตลาดนั้นเช่นกัน จำเลยที่ 1 จึงเป็นบุคคลหนึ่งที่นับได้ว่าเป็นผู้ที่มีส่วนได้เสีย ซึ่งเจ้าพนักงานบังคับคดีจะต้องแจ้งประกาศให้ทราบตามมาตรา 306 ด้วยเมื่อไม่แจ้งจึงเป็นการขัดต่อบทกฎหมายดังกล่าว การขายทอดตลาดของเจ้าพนักงานบังคับคดีจึงเป็นการขายทอดตลาดที่ไม่ชอบ ที่ผู้ซื้อทรัพย์ฎีกาว่า การขายทอดตลาดสมบูรณ์ด้วยการเคาะไม้ และผู้ซื้อได้รับความคุ้มครองตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 509 และมาตรา 1330 นั้น ศาลฎีกาเห็นว่าเป็นคนละอย่างต่างกับกรณีนี้ ศาลอุทธรณ์พิพากษาชอบแล้ว ฎีกาผู้ซื้อทรัพย์ฟังไม่ขึ้นพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2690/2524บริษัทกรุงเทพโทรทัศน์และวิทยุ จำกัดโจทก์นางพรพิมล ภู่ภิรมย์รัตน์ กับพวกจำเลยผู้ซื้อทรัพย์จำเลยนายสุขสันต์ ภู่ภิรมย์รัตน์จำเลย ป.พ.พ. ม. 1711 ป.วิ.พ. ม. 280, ม. 306จำเลยทั้งสองต่างเป็นผู้จัดการมรดกและต่างอยู่ในฐานะของลูกหนี้ตามคำพิพากษา ย่อมเป็นผู้มีส่วนได้เสียในการบังคับคดีแก่ทรัพย์มรดกที่จะขายทอดตลาด ซึ่งเจ้าพนักงานบังคับคดีจะต้องแจ้งประกาศการขายทอดตลาดทรัพย์มรดกให้ทราบ ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 306 การที่เจ้าพนักงานบังคับคดีแจ้งประกาศให้จำเลยทราบแต่เพียงคนเดียวจึงขัดต่อบทกฎหมายดังกล่าว เป็นการขายทอดตลาดที่ไม่ชอบคดีสืบเนื่องจากเจ้าพนักงานบังคับคดียึดที่ดินอันเป็นทรัพย์มรดกของผู้ตายเพื่อขายทอดตลาด โดย ส. เป็นผู้ซื้อได้ ต่อมาจำเลยที่ 1 ยื่นคำร้องว่า เจ้าพนักงานบังคับคดีไม่ได้แจ้งกำหนดวันขายทอดตลาดให้จำเลยที่ 1 ซึ่งเป็นผู้จัดการมรดกและเป็นผู้มีส่วนได้เสียทราบ ขอให้เพิกถอนการขายทอดตลาดและขายทอดตลาดใหม่โดยแจ้งให้จำเลยที่ 1 ทราบกำหนดวันขายทอดตลาดใหม่ด้วยศาลชั้นต้นมีคำสั่งให้ยกคำร้องจำเลยที่ 1 อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับให้ดำเนินการขายทอดตลาดใหม่ส.ผู้ซื้อทรัพย์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 306เมื่อศาลมีคำสั่งอนุญาตให้ขายทอดตลาดแล้ว การดำเนินการบังคับคดีให้เป็นหน้าที่ของเจ้าพนักงานบังคับคดีที่จะต้องแจ้งประกาศการขายทอดตลาดแก่บรรดาบุคคลผู้ที่มีส่วนได้เสียในการบังคับคดีแก่ทรัพย์สินที่จะขายนั้นให้ทราบทั่วกัน บุคคลผู้มีส่วนได้เสียตามความหมายของมาตราดังกล่าวตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 280(1) ให้ถือว่าลูกหนี้ตามคำพิพากษาเป็นผู้หนึ่งที่เป็นผู้มีส่วนได้เสียในการบังคับคดีแก่ทรัพย์สินที่จะทำการขายทอดตลาดนั้นร่วมอยู่ด้วยสำหรับคดีนี้ลูกหนี้ตามคำพิพากษาเป็นผู้จัดการมรดก 2 คน ซึ่งเคยพิพาทในชั้นร้องขอจัดการมรดกมาก่อน จึงเห็นได้ว่าต่างอยู่ในฐานะของลูกหนี้ตามคำพิพากษามีส่วนได้เสียในอันที่จะรักษาประโยชน์ในการบังคับคดีแก่ทรัพย์สินที่จะขายทอดตลาดนั้นเช่นกัน จำเลยที่ 1 จึงเป็นบุคคลหนึ่งที่นับได้ว่าเป็นผู้ที่มีส่วนได้เสีย ซึ่งเจ้าพนักงานบังคับคดีจะต้องแจ้งประกาศให้ทราบตามมาตรา 306 ด้วยเมื่อไม่แจ้งจึงเป็นการขัดต่อบทกฎหมายดังกล่าว การขายทอดตลาดของเจ้าพนักงานบังคับคดีจึงเป็นการขายทอดตลาดที่ไม่ชอบ ที่ผู้ซื้อทรัพย์ฎีกาว่า การขายทอดตลาดสมบูรณ์ด้วยการเคาะไม้ และผู้ซื้อได้รับความคุ้มครองตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 509 และมาตรา 1330 นั้น ศาลฎีกาเห็นว่าเป็นคนละอย่างต่างกับกรณีนี้ ศาลอุทธรณ์พิพากษาชอบแล้ว ฎีกาผู้ซื้อทรัพย์ฟังไม่ขึ้นพิพากษายืน(สนิท อังศุสิงห์-สำเนียง ด้วงมหาสอน-ศักดิ์ สนองชาติ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: คดีสืบเนื่องจากเจ้าพนักงานบังคับคดียึดที่ดินอันเป็นทรัพย์มรดกของผู้ตายเพื่อขายทอดตลาด โดย ส. เป็นผู้ซื้อได้ ต่อมาจำเลยที่ 1 ยื่นคำร้องว่า เจ้าพนักงานบังคับคดีไม่ได้แจ้งกำหนดวันขายทอดตลาดให้จำเลยที่ 1 ซึ่งเป็นผู้จัดการมรดกและเป็นผู้มีส่วนได้เสียทราบ ขอให้เพิกถอนการขายทอดตลาดและขายทอดตลาดใหม่โดยแจ้งให้จำเลยที่ 1 ทราบกำหนดวันขายทอดตลาดใหม่ด้วยศาลชั้นต้นมีคำสั่งให้ยกคำร้องจำเลยที่ 1 อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับให้ดำเนินการขายทอดตลาดใหม่ส.ผู้ซื้อทรัพย์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 306เมื่อศาลมีคำสั่งอนุญาตให้ขายทอดตลาดแล้ว การดำเนินการบังคับคดีให้เป็นหน้าที่ของเจ้าพนักงานบังคับคดีที่จะต้องแจ้งประกาศการขายทอดตลาดแก่บรรดาบุคคลผู้ที่มีส่วนได้เสียในการบังคับคดีแก่ทรัพย์สินที่จะขายนั้นให้ทราบทั่วกัน บุคคลผู้มีส่วนได้เสียตามความหมายของมาตราดังกล่าวตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 280(1) ให้ถือว่าลูกหนี้ตามคำพิพากษาเป็นผู้หนึ่งที่เป็นผู้มีส่วนได้เสียในการบังคับคดีแก่ทรัพย์สินที่จะทำการขายทอดตลาดนั้นร่วมอยู่ด้วยสำหรับคดีนี้ลูกหนี้ตามคำพิพากษาเป็นผู้จัดการมรดก 2 คน ซึ่งเคยพิพาทในชั้นร้องขอจัดการมรดกมาก่อน จึงเห็นได้ว่าต่างอยู่ในฐานะของลูกหนี้ตามคำพิพากษามีส่วนได้เสียในอันที่จะรักษาประโยชน์ในการบังคับคดีแก่ทรัพย์สินที่จะขายทอดตลาดนั้นเช่นกัน จำเลยที่ 1 จึงเป็นบุคคลหนึ่งที่นับได้ว่าเป็นผู้ที่มีส่วนได้เสีย ซึ่งเจ้าพนักงานบังคับคดีจะต้องแจ้งประกาศให้ทราบตามมาตรา 306 ด้วยเมื่อไม่แจ้งจึงเป็นการขัดต่อบทกฎหมายดังกล่าว การขายทอดตลาดของเจ้าพนักงานบังคับคดีจึงเป็นการขายทอดตลาดที่ไม่ชอบ ที่ผู้ซื้อทรัพย์ฎีกาว่า การขายทอดตลาดสมบูรณ์ด้วยการเคาะไม้ และผู้ซื้อได้รับความคุ้มครองตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 509 และมาตรา 1330 นั้น ศาลฎีกาเห็นว่าเป็นคนละอย่างต่างกับกรณีนี้ ศาลอุทธรณ์พิพากษาชอบแล้ว ฎีกาผู้ซื้อทรัพย์ฟังไม่ขึ้นพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2690/2524บริษัทกรุงเทพโทรทัศน์และวิทยุ จำกัดโจทก์นางพรพิมล ภู่ภิรมย์รัตน์ กับพวกจำเลยผู้ซื้อทรัพย์จำเลยนายสุขสันต์ ภู่ภิรมย์รัตน์จำเลย ป.พ.พ. ม. 1711 ป.วิ.พ. ม. 280, ม. 306จำเลยทั้งสองต่างเป็นผู้จัดการมรดกและต่างอยู่ในฐานะของลูกหนี้ตามคำพิพากษา ย่อมเป็นผู้มีส่วนได้เสียในการบังคับคดีแก่ทรัพย์มรดกที่จะขายทอดตลาด ซึ่งเจ้าพนักงานบังคับคดีจะต้องแจ้งประกาศการขายทอดตลาดทรัพย์มรดกให้ทราบ ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 306 การที่เจ้าพนักงานบังคับคดีแจ้งประกาศให้จำเลยทราบแต่เพียงคนเดียวจึงขัดต่อบทกฎหมายดังกล่าว เป็นการขายทอดตลาดที่ไม่ชอบคดีสืบเนื่องจากเจ้าพนักงานบังคับคดียึดที่ดินอันเป็นทรัพย์มรดกของผู้ตายเพื่อขายทอดตลาด โดย ส. เป็นผู้ซื้อได้ ต่อมาจำเลยที่ 1 ยื่นคำร้องว่า เจ้าพนักงานบังคับคดีไม่ได้แจ้งกำหนดวันขายทอดตลาดให้จำเลยที่ 1 ซึ่งเป็นผู้จัดการมรดกและเป็นผู้มีส่วนได้เสียทราบ ขอให้เพิกถอนการขายทอดตลาดและขายทอดตลาดใหม่โดยแจ้งให้จำเลยที่ 1 ทราบกำหนดวันขายทอดตลาดใหม่ด้วยศาลชั้นต้นมีคำสั่งให้ยกคำร้องจำเลยที่ 1 อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับให้ดำเนินการขายทอดตลาดใหม่ส.ผู้ซื้อทรัพย์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 306เมื่อศาลมีคำสั่งอนุญาตให้ขายทอดตลาดแล้ว การดำเนินการบังคับคดีให้เป็นหน้าที่ของเจ้าพนักงานบังคับคดีที่จะต้องแจ้งประกาศการขายทอดตลาดแก่บรรดาบุคคลผู้ที่มีส่วนได้เสียในการบังคับคดีแก่ทรัพย์สินที่จะขายนั้นให้ทราบทั่วกัน บุคคลผู้มีส่วนได้เสียตามความหมายของมาตราดังกล่าวตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 280(1) ให้ถือว่าลูกหนี้ตามคำพิพากษาเป็นผู้หนึ่งที่เป็นผู้มีส่วนได้เสียในการบังคับคดีแก่ทรัพย์สินที่จะทำการขายทอดตลาดนั้นร่วมอยู่ด้วยสำหรับคดีนี้ลูกหนี้ตามคำพิพากษาเป็นผู้จัดการมรดก 2 คน ซึ่งเคยพิพาทในชั้นร้องขอจัดการมรดกมาก่อน จึงเห็นได้ว่าต่างอยู่ในฐานะของลูกหนี้ตามคำพิพากษามีส่วนได้เสียในอันที่จะรักษาประโยชน์ในการบังคับคดีแก่ทรัพย์สินที่จะขายทอดตลาดนั้นเช่นกัน จำเลยที่ 1 จึงเป็นบุคคลหนึ่งที่นับได้ว่าเป็นผู้ที่มีส่วนได้เสีย ซึ่งเจ้าพนักงานบังคับคดีจะต้องแจ้งประกาศให้ทราบตามมาตรา 306 ด้วยเมื่อไม่แจ้งจึงเป็นการขัดต่อบทกฎหมายดังกล่าว การขายทอดตลาดของเจ้าพนักงานบังคับคดีจึงเป็นการขายทอดตลาดที่ไม่ชอบ ที่ผู้ซื้อทรัพย์ฎีกาว่า การขายทอดตลาดสมบูรณ์ด้วยการเคาะไม้ และผู้ซื้อได้รับความคุ้มครองตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 509 และมาตรา 1330 นั้น ศาลฎีกาเห็นว่าเป็นคนละอย่างต่างกับกรณีนี้ ศาลอุทธรณ์พิพากษาชอบแล้ว ฎีกาผู้ซื้อทรัพย์ฟังไม่ขึ้นพิพากษายืน(สนิท อังศุสิงห์-สำเนียง ด้วงมหาสอน-ศักดิ์ สนองชาติ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ