คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1643/2503หลักกฎหมาย: ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 98 จำคุก 3 ปี ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เฉพาะโทษให้จำคุก 5 ปี เป็นการเพียงแต่แก้ไขเล็กน้อย ต้องห้ามมิให้ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง (ประชุมใหญ่ ครั้งที่ 1/2504)โจทก์ฟ้องว่าจำเลยทั้งสองหมิ่นประมาทดูหมิ่นพระมหากษัติรย์และพระราชินีแห่งประเทศไทย ขอให้ลงโทษ จำเลยทั้งสองปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาให้ลงโทษจำเลยที่ ๑ ตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา ๙๘ จำคุก ๓ ปี ยกฟ้องจำเลยที่ ๒ โจทก์และจำเลยที่ ๑ อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ว่า จำเลยทั้งสองมีความผิดตามกฎหมายลักษณะอาญา ร.ศ. ๑๒๗ มาตรา ๙๘ จำคุกคนละ ๕ ปี จำเลยทั้งสองฎีกา ศาลฎีกาได้ประชุมใหญ่เห็นว่า ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษตามกฎหมายลักษณะอาญา ร.ศ. ๑๒๗ มาตรา ๙๘ จำคุก ๓ ปี ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เฉพาะโทษให้จำคุก ๕ ปี เป็นการเพียงแต่แก้ไขเล็กน้อย กรณีจึงต้องด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๒๑๘ ห้ามมิให้ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ฉะนั้น ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงที่เกี่ยวกับจำเลย ที่ ๑ นั้น ศาลฎีกาวินิจฉัยให้ไม่ได้ แต่สำหรับจำเลยที่ ๒ ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับศาลชั้นต้น จึงฎีกาในข้อเท็จจริงได้ ศาลฎีกาเห็นว่า รูปคดียังฟังไม่ได้ว่า จำเลยที่ ๒ ได้รู้เห็นเป็นใจร่วมกระทำผิดตามที่โจทก์กล่าวอ้าง จึงลงโทษจำเลยที่ ๒ ไม่ได้ พิพากษาแก้ศาลอุทธรณ์เป็นว่า ให้ยกฟ้องจำเลยที่ ๒ คงยืนตามศาลอุทธรณ์เฉพาะจำเลยที่ ๑ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1643/2503พนักงายอัยการ กรมอัยการโจทก์นายสุวัฒน์ วรดิลก ที่1นางเพ็ญศรี พุ่มชูศรี ที่ 2จำเลย ป.วิ.อ. ม. 218ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 98 จำคุก 3 ปี ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เฉพาะโทษให้จำคุก 5 ปี เป็นการเพียงแต่แก้ไขเล็กน้อย ต้องห้ามมิให้ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง (ประชุมใหญ่ ครั้งที่ 1/2504)โจทก์ฟ้องว่าจำเลยทั้งสองหมิ่นประมาทดูหมิ่นพระมหากษัติรย์และพระราชินีแห่งประเทศไทย ขอให้ลงโทษ จำเลยทั้งสองปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาให้ลงโทษจำเลยที่ ๑ ตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา ๙๘ จำคุก ๓ ปี ยกฟ้องจำเลยที่ ๒ โจทก์และจำเลยที่ ๑ อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ว่า จำเลยทั้งสองมีความผิดตามกฎหมายลักษณะอาญา ร.ศ. ๑๒๗ มาตรา ๙๘ จำคุกคนละ ๕ ปี จำเลยทั้งสองฎีกา ศาลฎีกาได้ประชุมใหญ่เห็นว่า ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษตามกฎหมายลักษณะอาญา ร.ศ. ๑๒๗ มาตรา ๙๘ จำคุก ๓ ปี ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เฉพาะโทษให้จำคุก ๕ ปี เป็นการเพียงแต่แก้ไขเล็กน้อย กรณีจึงต้องด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๒๑๘ ห้ามมิให้ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ฉะนั้น ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงที่เกี่ยวกับจำเลย ที่ ๑ นั้น ศาลฎีกาวินิจฉัยให้ไม่ได้ แต่สำหรับจำเลยที่ ๒ ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับศาลชั้นต้น จึงฎีกาในข้อเท็จจริงได้ ศาลฎีกาเห็นว่า รูปคดียังฟังไม่ได้ว่า จำเลยที่ ๒ ได้รู้เห็นเป็นใจร่วมกระทำผิดตามที่โจทก์กล่าวอ้าง จึงลงโทษจำเลยที่ ๒ ไม่ได้ พิพากษาแก้ศาลอุทธรณ์เป็นว่า ให้ยกฟ้องจำเลยที่ ๒ คงยืนตามศาลอุทธรณ์เฉพาะจำเลยที่ ๑(สัญญา ธรรมศักดิ์-เจริญ ฤทธิศาสตร์-สอาด นาวีเจริญ)ศาลอาญา - นายไฉน บุญยกศาลอุทธรณ์ - หลวงพิทักษ์มนูศาสตร์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่าจำเลยทั้งสองหมิ่นประมาทดูหมิ่นพระมหากษัติรย์และพระราชินีแห่งประเทศไทย ขอให้ลงโทษ จำเลยทั้งสองปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาให้ลงโทษจำเลยที่ ๑ ตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา ๙๘ จำคุก ๓ ปี ยกฟ้องจำเลยที่ ๒ โจทก์และจำเลยที่ ๑ อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ว่า จำเลยทั้งสองมีความผิดตามกฎหมายลักษณะอาญา ร.ศ. ๑๒๗ มาตรา ๙๘ จำคุกคนละ ๕ ปี จำเลยทั้งสองฎีกา ศาลฎีกาได้ประชุมใหญ่เห็นว่า ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษตามกฎหมายลักษณะอาญา ร.ศ. ๑๒๗ มาตรา ๙๘ จำคุก ๓ ปี ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เฉพาะโทษให้จำคุก ๕ ปี เป็นการเพียงแต่แก้ไขเล็กน้อย กรณีจึงต้องด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๒๑๘ ห้ามมิให้ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ฉะนั้น ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงที่เกี่ยวกับจำเลย ที่ ๑ นั้น ศาลฎีกาวินิจฉัยให้ไม่ได้ แต่สำหรับจำเลยที่ ๒ ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับศาลชั้นต้น จึงฎีกาในข้อเท็จจริงได้ ศาลฎีกาเห็นว่า รูปคดียังฟังไม่ได้ว่า จำเลยที่ ๒ ได้รู้เห็นเป็นใจร่วมกระทำผิดตามที่โจทก์กล่าวอ้าง จึงลงโทษจำเลยที่ ๒ ไม่ได้ พิพากษาแก้ศาลอุทธรณ์เป็นว่า ให้ยกฟ้องจำเลยที่ ๒ คงยืนตามศาลอุทธรณ์เฉพาะจำเลยที่ ๑ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1643/2503พนักงายอัยการ กรมอัยการโจทก์นายสุวัฒน์ วรดิลก ที่1นางเพ็ญศรี พุ่มชูศรี ที่ 2จำเลย ป.วิ.อ. ม. 218ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 98 จำคุก 3 ปี ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เฉพาะโทษให้จำคุก 5 ปี เป็นการเพียงแต่แก้ไขเล็กน้อย ต้องห้ามมิให้ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง (ประชุมใหญ่ ครั้งที่ 1/2504)โจทก์ฟ้องว่าจำเลยทั้งสองหมิ่นประมาทดูหมิ่นพระมหากษัติรย์และพระราชินีแห่งประเทศไทย ขอให้ลงโทษ จำเลยทั้งสองปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาให้ลงโทษจำเลยที่ ๑ ตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา ๙๘ จำคุก ๓ ปี ยกฟ้องจำเลยที่ ๒ โจทก์และจำเลยที่ ๑ อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ว่า จำเลยทั้งสองมีความผิดตามกฎหมายลักษณะอาญา ร.ศ. ๑๒๗ มาตรา ๙๘ จำคุกคนละ ๕ ปี จำเลยทั้งสองฎีกา ศาลฎีกาได้ประชุมใหญ่เห็นว่า ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษตามกฎหมายลักษณะอาญา ร.ศ. ๑๒๗ มาตรา ๙๘ จำคุก ๓ ปี ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เฉพาะโทษให้จำคุก ๕ ปี เป็นการเพียงแต่แก้ไขเล็กน้อย กรณีจึงต้องด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๒๑๘ ห้ามมิให้ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ฉะนั้น ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงที่เกี่ยวกับจำเลย ที่ ๑ นั้น ศาลฎีกาวินิจฉัยให้ไม่ได้ แต่สำหรับจำเลยที่ ๒ ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับศาลชั้นต้น จึงฎีกาในข้อเท็จจริงได้ ศาลฎีกาเห็นว่า รูปคดียังฟังไม่ได้ว่า จำเลยที่ ๒ ได้รู้เห็นเป็นใจร่วมกระทำผิดตามที่โจทก์กล่าวอ้าง จึงลงโทษจำเลยที่ ๒ ไม่ได้ พิพากษาแก้ศาลอุทธรณ์เป็นว่า ให้ยกฟ้องจำเลยที่ ๒ คงยืนตามศาลอุทธรณ์เฉพาะจำเลยที่ ๑(สัญญา ธรรมศักดิ์-เจริญ ฤทธิศาสตร์-สอาด นาวีเจริญ)ศาลอาญา - นายไฉน บุญยกศาลอุทธรณ์ - หลวงพิทักษ์มนูศาสตร์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ