คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 652/2501หลักกฎหมาย: ปัญหาที่ว่า การที่จำเลยทำไม้ที่ตัดฟันแล้วให้เป็นเหลี่ยมเป็นการเกินกว่าความจำเป็นเพื่อการชักลากไม้หรือไม่นั้นเป็นปัญหาข้อเท็จจริง เมื่อศาลล่างทั้ง 2 พิพากษายืนตามกันมาให้ยกฟ้องโจทก์ โจทก์จึงฎีกาในปัญหาข้อนี้ไม่ได้โจทก์ฟ้องว่าจำเลยมีไม้แปรรูปเนื้อไม้ ๔.๔๖ ลูกบาศก์เมตร ไว้ในครอบครองภายในเขตควบคุมการแปรรูปไม้โดยไม่รับอนุญาต จำเลยปฏิเสธ ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงว่า จำเลยตัดไม้ ๑ ต้นที่ได้รับอนุญาตแล้วจำเลยทำไม้ให้เป็นท่อนเหลี่ยม เพื่อสดวกแก่การชักลาก ณ ที่ตอไม้นั้นเอง จึงพิพากษายืนตามกันมาว่าจำเลยไม่ผิดตามฟ้อง โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า การที่จำเลยทำไม้ให้เป็นเหลี่ยมเกินกว่าความจำเป็นเพื่อการชักลากไม้หรือไม่นั้น เป็นข้อเท็จจริง ต้องห้ามฎีกาตาม ป.วิ.อาญา มาตรา ๒๑๙ จึงให้ยกฎีกาโจทก์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 652/2501อัยการจังหวัดระยองโจทก์นายจูตี๋ แซ่เตียวจำเลย ป.วิ.อ. ม. 219 พ.ร.บ.ป่าไม้ พ.ศ.2484 ม. 48, ม. 73, ม. 74ปัญหาที่ว่า การที่จำเลยทำไม้ที่ตัดฟันแล้วให้เป็นเหลี่ยมเป็นการเกินกว่าความจำเป็นเพื่อการชักลากไม้หรือไม่นั้นเป็นปัญหาข้อเท็จจริง เมื่อศาลล่างทั้ง 2 พิพากษายืนตามกันมาให้ยกฟ้องโจทก์ โจทก์จึงฎีกาในปัญหาข้อนี้ไม่ได้โจทก์ฟ้องว่าจำเลยมีไม้แปรรูปเนื้อไม้ ๔.๔๖ ลูกบาศก์เมตร ไว้ในครอบครองภายในเขตควบคุมการแปรรูปไม้โดยไม่รับอนุญาต จำเลยปฏิเสธ ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงว่า จำเลยตัดไม้ ๑ ต้นที่ได้รับอนุญาตแล้วจำเลยทำไม้ให้เป็นท่อนเหลี่ยม เพื่อสดวกแก่การชักลาก ณ ที่ตอไม้นั้นเอง จึงพิพากษายืนตามกันมาว่าจำเลยไม่ผิดตามฟ้อง โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า การที่จำเลยทำไม้ให้เป็นเหลี่ยมเกินกว่าความจำเป็นเพื่อการชักลากไม้หรือไม่นั้น เป็นข้อเท็จจริง ต้องห้ามฎีกาตาม ป.วิ.อาญา มาตรา ๒๑๙ จึงให้ยกฎีกาโจทก์(สารรักษ์ประนาท-ประวัติ ปัตตพงศ์-ปริพนธ์พจนพิสุทธิ์)ศาลจังหวัดระยอง - นายอุทัย จึงเจริญศาลอุทธรณ์ - นายสวัสดิ์ พานิชอัตราแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่าจำเลยมีไม้แปรรูปเนื้อไม้ ๔.๔๖ ลูกบาศก์เมตร ไว้ในครอบครองภายในเขตควบคุมการแปรรูปไม้โดยไม่รับอนุญาต จำเลยปฏิเสธ ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงว่า จำเลยตัดไม้ ๑ ต้นที่ได้รับอนุญาตแล้วจำเลยทำไม้ให้เป็นท่อนเหลี่ยม เพื่อสดวกแก่การชักลาก ณ ที่ตอไม้นั้นเอง จึงพิพากษายืนตามกันมาว่าจำเลยไม่ผิดตามฟ้อง โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า การที่จำเลยทำไม้ให้เป็นเหลี่ยมเกินกว่าความจำเป็นเพื่อการชักลากไม้หรือไม่นั้น เป็นข้อเท็จจริง ต้องห้ามฎีกาตาม ป.วิ.อาญา มาตรา ๒๑๙ จึงให้ยกฎีกาโจทก์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 652/2501อัยการจังหวัดระยองโจทก์นายจูตี๋ แซ่เตียวจำเลย ป.วิ.อ. ม. 219 พ.ร.บ.ป่าไม้ พ.ศ.2484 ม. 48, ม. 73, ม. 74ปัญหาที่ว่า การที่จำเลยทำไม้ที่ตัดฟันแล้วให้เป็นเหลี่ยมเป็นการเกินกว่าความจำเป็นเพื่อการชักลากไม้หรือไม่นั้นเป็นปัญหาข้อเท็จจริง เมื่อศาลล่างทั้ง 2 พิพากษายืนตามกันมาให้ยกฟ้องโจทก์ โจทก์จึงฎีกาในปัญหาข้อนี้ไม่ได้โจทก์ฟ้องว่าจำเลยมีไม้แปรรูปเนื้อไม้ ๔.๔๖ ลูกบาศก์เมตร ไว้ในครอบครองภายในเขตควบคุมการแปรรูปไม้โดยไม่รับอนุญาต จำเลยปฏิเสธ ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงว่า จำเลยตัดไม้ ๑ ต้นที่ได้รับอนุญาตแล้วจำเลยทำไม้ให้เป็นท่อนเหลี่ยม เพื่อสดวกแก่การชักลาก ณ ที่ตอไม้นั้นเอง จึงพิพากษายืนตามกันมาว่าจำเลยไม่ผิดตามฟ้อง โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า การที่จำเลยทำไม้ให้เป็นเหลี่ยมเกินกว่าความจำเป็นเพื่อการชักลากไม้หรือไม่นั้น เป็นข้อเท็จจริง ต้องห้ามฎีกาตาม ป.วิ.อาญา มาตรา ๒๑๙ จึงให้ยกฎีกาโจทก์(สารรักษ์ประนาท-ประวัติ ปัตตพงศ์-ปริพนธ์พจนพิสุทธิ์)ศาลจังหวัดระยอง - นายอุทัย จึงเจริญศาลอุทธรณ์ - นายสวัสดิ์ พานิชอัตราแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ