คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 133/2473หลักกฎหมาย: ตัวการมีภูมิลำเนาอยู่ต่างประเทศความรับผิดของตัวแทนต่อบุคคลภายนอกภูมิลำเนาสาขาของบริษัทเปนภูมิลำเนาของบริษัทด้วยโจทก์ฟ้องเรียกเงินประกันภัยจากจำเลย ๓๕๐๐ บาท ซึ่งโจทก์ได้ทำสัญญาประกันอัคคีภัยไว้กับบริษัทจำเลยที่ ๒ ซึ่งมีสำนักงานจดทะเบียนอยู่ที่ฮ่องกง และมีสาขาอยู่ในกรุงเทพฯ จำเลยที่ ๑ เปนผู้จัดการและแทนบริษัท ศาลเดิมตัดสินว่าจำเลยที่ ๑ ต้องรับผิดต่อโจทก์ตามประมวลแพ่ง ม.๘๒๔ ส่วนจำเลยที ๒ ให้ยกฟ้องโจทก์ ศาลฎีกาตัดสินยื่นตามศาลอุทธรณ์ว่า ในขณะที่ทำสัญญา จำเลยที่ ๒ มีภูมิลำเนาอยู่ในกรุงเทพ ฯ ตามประมวลแพ่ง ม.๗๑ และจำเลยที ๑ เปนแต่ตัวแทนเท่านั้น เพราะฉะนั้นจะบังคับให้จำเลยที่ ๑ ต้องรับผิดตามประมวลแพ่ง ม.๘๒๔ ไม่ได้ เพราะมาตรานี้บัญญัติให้ตัวแทนรับผิดแต่ลำพังตนเอง ต่อเมื่อตัวการมีภูมิลำเนาในต่างประเทศเท่านั้น จึงให้ยกฟ้องโจทก์ที่เรียกเงินจากจำเลยที่ ๑ นั้นเสียแต่คดีส่วนจำเลยที่ ๒ นั้นโจทก์มิได้อุทธรณ์ฎีกาขึ้นมา ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 133/2473นายจิวเสง เจ้าของยี่ห้อไลแมนฮินโจทก์นายผันกันปักที่ ๑บริษัทฟุกออนแอสชัวรันส์แอนด์โกจำกัด (บังคับอังกฤษ) จ.ล. ที่๒ ป.พ.พ. ม. 824ตัวการมีภูมิลำเนาอยู่ต่างประเทศความรับผิดของตัวแทนต่อบุคคลภายนอกภูมิลำเนาสาขาของบริษัทเปนภูมิลำเนาของบริษัทด้วยโจทก์ฟ้องเรียกเงินประกันภัยจากจำเลย ๓๕๐๐ บาท ซึ่งโจทก์ได้ทำสัญญาประกันอัคคีภัยไว้กับบริษัทจำเลยที่ ๒ ซึ่งมีสำนักงานจดทะเบียนอยู่ที่ฮ่องกง และมีสาขาอยู่ในกรุงเทพฯ จำเลยที่ ๑ เปนผู้จัดการและแทนบริษัท ศาลเดิมตัดสินว่าจำเลยที่ ๑ ต้องรับผิดต่อโจทก์ตามประมวลแพ่ง ม.๘๒๔ ส่วนจำเลยที ๒ ให้ยกฟ้องโจทก์ ศาลฎีกาตัดสินยื่นตามศาลอุทธรณ์ว่า ในขณะที่ทำสัญญา จำเลยที่ ๒ มีภูมิลำเนาอยู่ในกรุงเทพ ฯ ตามประมวลแพ่ง ม.๗๑ และจำเลยที ๑ เปนแต่ตัวแทนเท่านั้น เพราะฉะนั้นจะบังคับให้จำเลยที่ ๑ ต้องรับผิดตามประมวลแพ่ง ม.๘๒๔ ไม่ได้ เพราะมาตรานี้บัญญัติให้ตัวแทนรับผิดแต่ลำพังตนเอง ต่อเมื่อตัวการมีภูมิลำเนาในต่างประเทศเท่านั้น จึงให้ยกฟ้องโจทก์ที่เรียกเงินจากจำเลยที่ ๑ นั้นเสียแต่คดีส่วนจำเลยที่ ๒ นั้นโจทก์มิได้อุทธรณ์ฎีกาขึ้นมา(มนู-เทพ-วิกรม)ศาลชั้นต้น - หลวงวุฒิศาสตร์ศาลอุทธรณ์ - แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องเรียกเงินประกันภัยจากจำเลย ๓๕๐๐ บาท ซึ่งโจทก์ได้ทำสัญญาประกันอัคคีภัยไว้กับบริษัทจำเลยที่ ๒ ซึ่งมีสำนักงานจดทะเบียนอยู่ที่ฮ่องกง และมีสาขาอยู่ในกรุงเทพฯ จำเลยที่ ๑ เปนผู้จัดการและแทนบริษัท ศาลเดิมตัดสินว่าจำเลยที่ ๑ ต้องรับผิดต่อโจทก์ตามประมวลแพ่ง ม.๘๒๔ ส่วนจำเลยที ๒ ให้ยกฟ้องโจทก์ ศาลฎีกาตัดสินยื่นตามศาลอุทธรณ์ว่า ในขณะที่ทำสัญญา จำเลยที่ ๒ มีภูมิลำเนาอยู่ในกรุงเทพ ฯ ตามประมวลแพ่ง ม.๗๑ และจำเลยที ๑ เปนแต่ตัวแทนเท่านั้น เพราะฉะนั้นจะบังคับให้จำเลยที่ ๑ ต้องรับผิดตามประมวลแพ่ง ม.๘๒๔ ไม่ได้ เพราะมาตรานี้บัญญัติให้ตัวแทนรับผิดแต่ลำพังตนเอง ต่อเมื่อตัวการมีภูมิลำเนาในต่างประเทศเท่านั้น จึงให้ยกฟ้องโจทก์ที่เรียกเงินจากจำเลยที่ ๑ นั้นเสียแต่คดีส่วนจำเลยที่ ๒ นั้นโจทก์มิได้อุทธรณ์ฎีกาขึ้นมา ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 133/2473นายจิวเสง เจ้าของยี่ห้อไลแมนฮินโจทก์นายผันกันปักที่ ๑บริษัทฟุกออนแอสชัวรันส์แอนด์โกจำกัด (บังคับอังกฤษ) จ.ล. ที่๒ ป.พ.พ. ม. 824ตัวการมีภูมิลำเนาอยู่ต่างประเทศความรับผิดของตัวแทนต่อบุคคลภายนอกภูมิลำเนาสาขาของบริษัทเปนภูมิลำเนาของบริษัทด้วยโจทก์ฟ้องเรียกเงินประกันภัยจากจำเลย ๓๕๐๐ บาท ซึ่งโจทก์ได้ทำสัญญาประกันอัคคีภัยไว้กับบริษัทจำเลยที่ ๒ ซึ่งมีสำนักงานจดทะเบียนอยู่ที่ฮ่องกง และมีสาขาอยู่ในกรุงเทพฯ จำเลยที่ ๑ เปนผู้จัดการและแทนบริษัท ศาลเดิมตัดสินว่าจำเลยที่ ๑ ต้องรับผิดต่อโจทก์ตามประมวลแพ่ง ม.๘๒๔ ส่วนจำเลยที ๒ ให้ยกฟ้องโจทก์ ศาลฎีกาตัดสินยื่นตามศาลอุทธรณ์ว่า ในขณะที่ทำสัญญา จำเลยที่ ๒ มีภูมิลำเนาอยู่ในกรุงเทพ ฯ ตามประมวลแพ่ง ม.๗๑ และจำเลยที ๑ เปนแต่ตัวแทนเท่านั้น เพราะฉะนั้นจะบังคับให้จำเลยที่ ๑ ต้องรับผิดตามประมวลแพ่ง ม.๘๒๔ ไม่ได้ เพราะมาตรานี้บัญญัติให้ตัวแทนรับผิดแต่ลำพังตนเอง ต่อเมื่อตัวการมีภูมิลำเนาในต่างประเทศเท่านั้น จึงให้ยกฟ้องโจทก์ที่เรียกเงินจากจำเลยที่ ๑ นั้นเสียแต่คดีส่วนจำเลยที่ ๒ นั้นโจทก์มิได้อุทธรณ์ฎีกาขึ้นมา(มนู-เทพ-วิกรม)ศาลชั้นต้น - หลวงวุฒิศาสตร์ศาลอุทธรณ์ - แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ