phoneee/thai-legal-corpus huggingface dataset:
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 57982หลักกฎหมาย: ความว่า จำเลยที่ 1 ฎีกา มีทางชนะคดี โปรดอนุญาตให้ทุเลาการบังคับไว้ก่อนหมายเหตุ โจทก์ได้รับสำเนาคำร้องแล้ว (อันดับ 84)ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า ให้จำเลยที่ 1 ชดใช้ค่าทดแทนที่ดินของโจทก์ 3,736,900 บาท พร้อมด้วยดอกเบี้ยอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีในต้นเงินดังกล่าวนับแต่วันที่ 8 มกราคม 2528 จนกว่าจะชำระเสร็จแก่โจทก์ นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นจำเลยที่ 1 ฎีกาพร้อมกับยื่นคำร้องดังกล่าว (อันดับ 77,76)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว อนุญาตให้ทุเลาการบังคับไว้ในระหว่างฎีกา ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 1605/2533นายพนม ควรสถาพรโจทก์การทางพิเศษแห่งประเทศไทย กับพวกจำเลยการทางพิเศษแห่งประเทศไทย จำเลยที่ 1ผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.พ. ม. 231, ม. 247ความว่า จำเลยที่ 1 ฎีกา มีทางชนะคดี โปรดอนุญาตให้ทุเลาการบังคับไว้ก่อนหมายเหตุ โจทก์ได้รับสำเนาคำร้องแล้ว (อันดับ 84)ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า ให้จำเลยที่ 1 ชดใช้ค่าทดแทนที่ดินของโจทก์ 3,736,900 บาท พร้อมด้วยดอกเบี้ยอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีในต้นเงินดังกล่าวนับแต่วันที่ 8 มกราคม 2528 จนกว่าจะชำระเสร็จแก่โจทก์ นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นจำเลยที่ 1 ฎีกาพร้อมกับยื่นคำร้องดังกล่าว (อันดับ 77,76)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว อนุญาตให้ทุเลาการบังคับไว้ในระหว่างฎีกา(สุวิทย์ ธีรพงษ์-ไมตรี กลั่นนุรักษ์-อุไร คังคะเกตุ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 1605/2533นายพนม ควรสถาพรโจทก์การทางพิเศษแห่งประเทศไทย กับพวกจำเลยการทางพิเศษแห่งประเทศไทย จำเลยที่ 1ผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.พ. ม. 231, ม. 247ความว่า จำเลยที่ 1 ฎีกา มีทางชนะคดี โปรดอนุญาตให้ทุเลาการบังคับไว้ก่อนหมายเหตุ โจทก์ได้รับสำเนาคำร้องแล้ว (อันดับ 84)ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า ให้จำเลยที่ 1 ชดใช้ค่าทดแทนที่ดินของโจทก์ 3,736,900 บาท พร้อมด้วยดอกเบี้ยอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีในต้นเงินดังกล่าวนับแต่วันที่ 8 มกราคม 2528 จนกว่าจะชำระเสร็จแก่โจทก์ นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นจำเลยที่ 1 ฎีกาพร้อมกับยื่นคำร้องดังกล่าว (อันดับ 77,76)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว อนุญาตให้ทุเลาการบังคับไว้ในระหว่างฎีกา(สุวิทย์ ธีรพงษ์-ไมตรี กลั่นนุรักษ์-อุไร คังคะเกตุ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศกระทรวงอุตสาหกรรมประกาศกระทรวงอุตสาหกรรมฉบับที่๓๗๓๒ (พ.ศ. ๒๕๕๐)ออกตามความในพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมพ.ศ.๒๕๑๑เรื่องยกเลิกและกำหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมไวต์สปิริตสำหรับสีและวาร์นิช โดยที่เป็นการสมควรปรับปรุงมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมไวต์สปิริตสำหรับสีและวาร์นิชมาตรฐานเลขที่ มอก. 468 2526อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๕ แห่งพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมพ.ศ. ๒๕๑๑ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมออกประกาศยกเลิกประกาศกระทรวงอุตสาหกรรมฉบับที่ ๗๐๖ (พ.ศ. ๒๕๒๖) ออกตามความในพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม พ.ศ.๒๕๑๑ เรื่อง กำหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมไวต์สปิริตสำหรับสีและวาร์นิช ลงวันที่๒๔ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๒๖ และออกประกาศกำหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมไวต์สปิริตสำหรับสีและวาร์นิชมาตรฐานเลขที่ มอก. 468 - 2550 ขึ้นใหม่ ดังมีรายการละเอียดต่อท้ายประกาศนี้ทั้งนี้ ให้มีผลเมื่อพ้นกำหนด ๙๐ วัน นับตั้งแต่วันที่ประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป[๑]ประกาศณ วันที่ ๒๖ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๕๐โฆสิตปั้นเปี่ยมรัษฎ์รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม[เอกสารแนบท้าย]๑.มาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมไวต์สปิริตสำหรับสีและวาร์นิช (มอก. 468 2550)(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)วัชศักดิ์/ผู้จัดทำ๓๐ตุลาคม ๒๕๕๐[๑]ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๔/ตอนพิเศษ ๑๕๔ ง/หน้า ๗/๑๕ ตุลาคม ๒๕๕๐
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 330/2483หลักกฎหมาย: ยื่นคำให้การของพะยานในชั้นสอบสวนต่อศาลโดยให้ศาลอ่านให้พะยานฟังดังนี้ไม่ถือว่าเป็นคำเบิกความของพะยานในชั้นศาลคดีนี้ โจทก์ฟ้อง ขอให้ ลงโทษ จำเลยฐานเป็นนายโรงหญิงนครโสเภณีโดยไม่ได้รับ อนุญาตแต่ในการนำพะยานสืบ โจทก์ได้ยื่นคำให้การของ พะยานในชั้นสอบสวนต่อศาลโดยให้ศาลอ่านคำให้การนั้นให้พะยานฟัง และพะยานตอบศาลว่า คำให้การที่ศาลอ่านให้พะยานฟังนั้นถูกทั้งหมดบ้าง หรือถูกบางตอนบ้าง ศาลฎีกาเห็นว่า คำให้การชั้นสอบสวนที่ศาลอ่านให้พะยานฟังเช่นนี้ จะถือว่าเป็นคำเบิกความของพะยานในชั้นพิจารณาของศาลไม่ได้ พิพากษาให้ยกฟ้องโดยถือว่า โจทก์ไม่มีพะยานมาสืบ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 330/2483อัยยการสงขลาโจทก์นายผวน เนตร์ล้ำ กับพวกจำเลย ป.วิ.อ. ม. 175, ม. 229 ป.วิ.พ. ม. 86, ม. 113ยื่นคำให้การของพะยานในชั้นสอบสวนต่อศาลโดยให้ศาลอ่านให้พะยานฟังดังนี้ไม่ถือว่าเป็นคำเบิกความของพะยานในชั้นศาลคดีนี้ โจทก์ฟ้อง ขอให้ ลงโทษ จำเลยฐานเป็นนายโรงหญิงนครโสเภณีโดยไม่ได้รับ อนุญาตแต่ในการนำพะยานสืบ โจทก์ได้ยื่นคำให้การของ พะยานในชั้นสอบสวนต่อศาลโดยให้ศาลอ่านคำให้การนั้นให้พะยานฟัง และพะยานตอบศาลว่า คำให้การที่ศาลอ่านให้พะยานฟังนั้นถูกทั้งหมดบ้าง หรือถูกบางตอนบ้าง ศาลฎีกาเห็นว่า คำให้การชั้นสอบสวนที่ศาลอ่านให้พะยานฟังเช่นนี้ จะถือว่าเป็นคำเบิกความของพะยานในชั้นพิจารณาของศาลไม่ได้ พิพากษาให้ยกฟ้องโดยถือว่า โจทก์ไม่มีพะยานมาสืบ(พลางกูร-นิติศาสตร์-วิเศษ)ศาลชั้นต้น - ++ศาลอุทธรณ์ - ++แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: คดีนี้ โจทก์ฟ้อง ขอให้ ลงโทษ จำเลยฐานเป็นนายโรงหญิงนครโสเภณีโดยไม่ได้รับ อนุญาตแต่ในการนำพะยานสืบ โจทก์ได้ยื่นคำให้การของ พะยานในชั้นสอบสวนต่อศาลโดยให้ศาลอ่านคำให้การนั้นให้พะยานฟัง และพะยานตอบศาลว่า คำให้การที่ศาลอ่านให้พะยานฟังนั้นถูกทั้งหมดบ้าง หรือถูกบางตอนบ้าง ศาลฎีกาเห็นว่า คำให้การชั้นสอบสวนที่ศาลอ่านให้พะยานฟังเช่นนี้ จะถือว่าเป็นคำเบิกความของพะยานในชั้นพิจารณาของศาลไม่ได้ พิพากษาให้ยกฟ้องโดยถือว่า โจทก์ไม่มีพะยานมาสืบ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 330/2483อัยยการสงขลาโจทก์นายผวน เนตร์ล้ำ กับพวกจำเลย ป.วิ.อ. ม. 175, ม. 229 ป.วิ.พ. ม. 86, ม. 113ยื่นคำให้การของพะยานในชั้นสอบสวนต่อศาลโดยให้ศาลอ่านให้พะยานฟังดังนี้ไม่ถือว่าเป็นคำเบิกความของพะยานในชั้นศาลคดีนี้ โจทก์ฟ้อง ขอให้ ลงโทษ จำเลยฐานเป็นนายโรงหญิงนครโสเภณีโดยไม่ได้รับ อนุญาตแต่ในการนำพะยานสืบ โจทก์ได้ยื่นคำให้การของ พะยานในชั้นสอบสวนต่อศาลโดยให้ศาลอ่านคำให้การนั้นให้พะยานฟัง และพะยานตอบศาลว่า คำให้การที่ศาลอ่านให้พะยานฟังนั้นถูกทั้งหมดบ้าง หรือถูกบางตอนบ้าง ศาลฎีกาเห็นว่า คำให้การชั้นสอบสวนที่ศาลอ่านให้พะยานฟังเช่นนี้ จะถือว่าเป็นคำเบิกความของพะยานในชั้นพิจารณาของศาลไม่ได้ พิพากษาให้ยกฟ้องโดยถือว่า โจทก์ไม่มีพะยานมาสืบ(พลางกูร-นิติศาสตร์-วิเศษ)ศาลชั้นต้น - ++ศาลอุทธรณ์ - ++แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 64034หลักกฎหมาย: ฎีกาของโจทก์ที่ว่าศาลควรพิจารณาชั่งน้ำหนักพยานโจทก์จำเลยว่าโจทก์มีกรรมสิทธิ์หรือสิทธิครอบครองที่ดินพิพาทอย่างไร จำเลยบุกรุกเข้าไปถือครองที่พิพาททั้งหมดหรือแต่บางส่วนเป็นการรบกวนการครอบครองหรือไม่ เป็นปัญหาข้อเท็จจริงเมื่อศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษายกฟ้องโดยอาศัยข้อเท็จจริง จึงต้องห้ามฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 220 ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 360/2525นางกรอง อิ่มทองคำฯโจทก์นายจง หรือบรรจง ปริพินิจฉัย กับพวกจำเลย ป.วิ.อ. ม. 220ฎีกาของโจทก์ที่ว่าศาลควรพิจารณาชั่งน้ำหนักพยานโจทก์จำเลยว่าโจทก์มีกรรมสิทธิ์หรือสิทธิครอบครองที่ดินพิพาทอย่างไร จำเลยบุกรุกเข้าไปถือครองที่พิพาททั้งหมดหรือแต่บางส่วนเป็นการรบกวนการครอบครองหรือไม่ เป็นปัญหาข้อเท็จจริงเมื่อศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษายกฟ้องโดยอาศัยข้อเท็จจริง จึงต้องห้ามฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 220(ประสาท บุณยรังษี-ไพบูลย์ ไวกาสี-ชูเชิด รักตะบุตร์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 360/2525นางกรอง อิ่มทองคำฯโจทก์นายจง หรือบรรจง ปริพินิจฉัย กับพวกจำเลย ป.วิ.อ. ม. 220ฎีกาของโจทก์ที่ว่าศาลควรพิจารณาชั่งน้ำหนักพยานโจทก์จำเลยว่าโจทก์มีกรรมสิทธิ์หรือสิทธิครอบครองที่ดินพิพาทอย่างไร จำเลยบุกรุกเข้าไปถือครองที่พิพาททั้งหมดหรือแต่บางส่วนเป็นการรบกวนการครอบครองหรือไม่ เป็นปัญหาข้อเท็จจริงเมื่อศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษายกฟ้องโดยอาศัยข้อเท็จจริง จึงต้องห้ามฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 220(ประสาท บุณยรังษี-ไพบูลย์ ไวกาสี-ชูเชิด รักตะบุตร์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 64613หลักกฎหมาย: ฎีกาของจำเลยซึ่งโต้แย้งการชั่งน้ำหนักพยานหลักฐานของศาลว่า ควรวินิจฉัยอย่างนั้นอย่างนี้ประการหนึ่ง และการที่จำเลยตั้งข้อเท็จจริงขึ้นแล้วอ้างกฎหมายมาสนับสนุนเพื่อจะให้เห็นว่าเป็นข้อกฎหมายอีกประการหนึ่ง ทั้งสองประการนี้เป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 17/2509พนักงานอัยการกรมอัยการโจทก์นายชโย บุนนาค หรือดุลยกรณ์ บุนนาคจำเลย ป.วิ.อ. ม. 218ฎีกาของจำเลยซึ่งโต้แย้งการชั่งน้ำหนักพยานหลักฐานของศาลว่า ควรวินิจฉัยอย่างนั้นอย่างนี้ประการหนึ่ง และการที่จำเลยตั้งข้อเท็จจริงขึ้นแล้วอ้างกฎหมายมาสนับสนุนเพื่อจะให้เห็นว่าเป็นข้อกฎหมายอีกประการหนึ่ง ทั้งสองประการนี้เป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง(บุศย์ ขันธวิทย์-พจน์ ปุษปาคม-เกษม ทิพยจันทร์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 17/2509พนักงานอัยการกรมอัยการโจทก์นายชโย บุนนาค หรือดุลยกรณ์ บุนนาคจำเลย ป.วิ.อ. ม. 218ฎีกาของจำเลยซึ่งโต้แย้งการชั่งน้ำหนักพยานหลักฐานของศาลว่า ควรวินิจฉัยอย่างนั้นอย่างนี้ประการหนึ่ง และการที่จำเลยตั้งข้อเท็จจริงขึ้นแล้วอ้างกฎหมายมาสนับสนุนเพื่อจะให้เห็นว่าเป็นข้อกฎหมายอีกประการหนึ่ง ทั้งสองประการนี้เป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง(บุศย์ ขันธวิทย์-พจน์ ปุษปาคม-เกษม ทิพยจันทร์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 475/2518หลักกฎหมาย: พระราชบัญญัติควบคุมเครื่องอุปโภคบริโภคและของอื่นๆ ในภาวะคับขันพ.ศ.2488 มาตรา 4 ได้บัญญัติให้คณะกรรมการมีอำนาจวางระเบียบหรือห้ามการส่งออกไปนอกหรือนำเข้ามาในท้องที่ใดท้องที่หนึ่งซึ่งสิ่งของควบคุมประกาศคณะกรรมการซึ่งได้วางระเบียบกำหนดการเคลื่อนย้ายโค กระบือหรือสุกรซึ่งมีชีวิตจากท้องที่อื่นๆ เข้าไปในเขตหรือการเคลื่อนย้ายออกนอกเขตแต่ละอำเภอจึงไม่นอกเหนือวัตถุประสงค์หรือขัดต่อเจตนารมณ์ของพระราชบัญญัติดังกล่าว ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 475/2518พนักงานอัยการจังหวัดนราธิวาสโจทก์นายซอตี อีเบ็ง หรือมะรีเบ็น ที่ 1 นายหามิ มินยูโซ๊ะ หรืออามิ แซนา ที่ 2จำเลยนายอาบุ ยะโก๊ะ ที่ 3 นายมานะ บินกาจิ หรือกือแอะ ที่ 4จำเลยนายดอเล๊าะ เจ๊ะเต๊ะ ที่ 5 นายหะมะ บินหามิ หรือฮำมัด ลือนิ ที่ 6จำเลย พ.ร.บ.ควบคุมเครื่องอุปโภคบริโภคและของอื่น ๆ ในภาวะคับขัน พ.ศ.2488 พระราชบัญญัติควบคุมเครื่องอุปโภคบริโภคและของอื่นๆ ในภาวะคับขันพ.ศ.2488 มาตรา 4 ได้บัญญัติให้คณะกรรมการมีอำนาจวางระเบียบหรือห้ามการส่งออกไปนอกหรือนำเข้ามาในท้องที่ใดท้องที่หนึ่งซึ่งสิ่งของควบคุมประกาศคณะกรรมการซึ่งได้วางระเบียบกำหนดการเคลื่อนย้ายโค กระบือหรือสุกรซึ่งมีชีวิตจากท้องที่อื่นๆ เข้าไปในเขตหรือการเคลื่อนย้ายออกนอกเขตแต่ละอำเภอจึงไม่นอกเหนือวัตถุประสงค์หรือขัดต่อเจตนารมณ์ของพระราชบัญญัติดังกล่าว(สมคิด มงคลชาติ-ประพจน์ ถิระวัฒน์-ไพโรจน์ ไวกาสี)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 475/2518พนักงานอัยการจังหวัดนราธิวาสโจทก์นายซอตี อีเบ็ง หรือมะรีเบ็น ที่ 1 นายหามิ มินยูโซ๊ะ หรืออามิ แซนา ที่ 2จำเลยนายอาบุ ยะโก๊ะ ที่ 3 นายมานะ บินกาจิ หรือกือแอะ ที่ 4จำเลยนายดอเล๊าะ เจ๊ะเต๊ะ ที่ 5 นายหะมะ บินหามิ หรือฮำมัด ลือนิ ที่ 6จำเลย พ.ร.บ.ควบคุมเครื่องอุปโภคบริโภคและของอื่น ๆ ในภาวะคับขัน พ.ศ.2488 พระราชบัญญัติควบคุมเครื่องอุปโภคบริโภคและของอื่นๆ ในภาวะคับขันพ.ศ.2488 มาตรา 4 ได้บัญญัติให้คณะกรรมการมีอำนาจวางระเบียบหรือห้ามการส่งออกไปนอกหรือนำเข้ามาในท้องที่ใดท้องที่หนึ่งซึ่งสิ่งของควบคุมประกาศคณะกรรมการซึ่งได้วางระเบียบกำหนดการเคลื่อนย้ายโค กระบือหรือสุกรซึ่งมีชีวิตจากท้องที่อื่นๆ เข้าไปในเขตหรือการเคลื่อนย้ายออกนอกเขตแต่ละอำเภอจึงไม่นอกเหนือวัตถุประสงค์หรือขัดต่อเจตนารมณ์ของพระราชบัญญัติดังกล่าว(สมคิด มงคลชาติ-ประพจน์ ถิระวัฒน์-ไพโรจน์ ไวกาสี)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 19/2538หลักกฎหมาย: โจทก์ผู้ว่าจ้างฟ้องให้จำเลยที่ 1 ผู้รับจ้างซึ่งฝ่าฝืนข้อสัญญาให้ชำระค่าจ้างเพราะความผิดของจำเลยที่ 1 ที่โจทก์ได้ให้บุคคลภายนอกทำการแก้ไขสิ่งที่บกพร่องให้คืนดีและเป็นไปตามสัญญาแทนจำเลยที่ 1 ซึ่งโจทก์ได้จ่ายเงินให้บุคคลภายนอกไปแล้วโดยสิ้นเชิง ซึ่งจำเลยที่ 1 ต้องออกค่าใช้จ่ายทั้งสิ้นด้วยจึงไม่เป็นการฟ้องจำเลยที่ 1 ผู้รับจ้างเพื่อการที่ทำชำรุดบกพร่องได้ปรากฏขึ้นในตัวทรัพย์ที่ส่งให้โจทก์อันมีอายุความ 1 ปี ตาม ป.พ.พ. มาตรา 601 ตามที่โจทก์ฟ้องให้ผู้รับจ้างรับผิดในกรณีเช่นนี้ ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มิได้บัญญัติไว้โดยเฉพาะ จึงต้องใช้อายุความสิบปีตามมาตรา 164 เดิม (มาตรา 193/30ที่แก้ไขใหม่) ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 19/2538การประปาส่วนภูมิภาคโจทก์ห้างหุ้นส่วนจำกัดเศรษฐวิศว์จำเลย ป.พ.พ. ม. 164 เดิม (190/30), ม. 601โจทก์ผู้ว่าจ้างฟ้องให้จำเลยที่ 1 ผู้รับจ้างซึ่งฝ่าฝืนข้อสัญญาให้ชำระค่าจ้างเพราะความผิดของจำเลยที่ 1 ที่โจทก์ได้ให้บุคคลภายนอกทำการแก้ไขสิ่งที่บกพร่องให้คืนดีและเป็นไปตามสัญญาแทนจำเลยที่ 1 ซึ่งโจทก์ได้จ่ายเงินให้บุคคลภายนอกไปแล้วโดยสิ้นเชิง ซึ่งจำเลยที่ 1 ต้องออกค่าใช้จ่ายทั้งสิ้นด้วยจึงไม่เป็นการฟ้องจำเลยที่ 1 ผู้รับจ้างเพื่อการที่ทำชำรุดบกพร่องได้ปรากฏขึ้นในตัวทรัพย์ที่ส่งให้โจทก์อันมีอายุความ 1 ปี ตาม ป.พ.พ. มาตรา 601 ตามที่โจทก์ฟ้องให้ผู้รับจ้างรับผิดในกรณีเช่นนี้ ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มิได้บัญญัติไว้โดยเฉพาะ จึงต้องใช้อายุความสิบปีตามมาตรา 164 เดิม (มาตรา 193/30ที่แก้ไขใหม่)(ธีระจิต ไชยาคำ-ปรีชา เฉลิมวณิชย์-สถิตย์ สิทธิลักษณ์)ศาลแพ่ง - นายวิเทพ ศิริพากย์ศาลอุทธรณ์ - นายสมศักดิ์ เทวรักษ์กุลแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 19/2538การประปาส่วนภูมิภาคโจทก์ห้างหุ้นส่วนจำกัดเศรษฐวิศว์จำเลย ป.พ.พ. ม. 164 เดิม (190/30), ม. 601โจทก์ผู้ว่าจ้างฟ้องให้จำเลยที่ 1 ผู้รับจ้างซึ่งฝ่าฝืนข้อสัญญาให้ชำระค่าจ้างเพราะความผิดของจำเลยที่ 1 ที่โจทก์ได้ให้บุคคลภายนอกทำการแก้ไขสิ่งที่บกพร่องให้คืนดีและเป็นไปตามสัญญาแทนจำเลยที่ 1 ซึ่งโจทก์ได้จ่ายเงินให้บุคคลภายนอกไปแล้วโดยสิ้นเชิง ซึ่งจำเลยที่ 1 ต้องออกค่าใช้จ่ายทั้งสิ้นด้วยจึงไม่เป็นการฟ้องจำเลยที่ 1 ผู้รับจ้างเพื่อการที่ทำชำรุดบกพร่องได้ปรากฏขึ้นในตัวทรัพย์ที่ส่งให้โจทก์อันมีอายุความ 1 ปี ตาม ป.พ.พ. มาตรา 601 ตามที่โจทก์ฟ้องให้ผู้รับจ้างรับผิดในกรณีเช่นนี้ ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มิได้บัญญัติไว้โดยเฉพาะ จึงต้องใช้อายุความสิบปีตามมาตรา 164 เดิม (มาตรา 193/30ที่แก้ไขใหม่)(ธีระจิต ไชยาคำ-ปรีชา เฉลิมวณิชย์-สถิตย์ สิทธิลักษณ์)ศาลแพ่ง - นายวิเทพ ศิริพากย์ศาลอุทธรณ์ - นายสมศักดิ์ เทวรักษ์กุลแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศกรมวิชาการเกษตรประกาศกรมวิชาการเกษตรเรื่องอัตราค่าตรวจเชื้อโรคและศัตรูพืช (ฉบับที่ ๒)พ.ศ. ๒๕๔๗[๑] ตามที่กรมวิชาการเกษตรได้ประกาศกำหนดอัตราค่าธรรมเนียมการตรวจสอบเชื้อโรคและศัตรูพืชพ.ศ. ๒๕๔๕ ลงวันที่ ๔ มีนาคม พ.ศ.๒๕๔๕ ไว้แล้วนั้นบัดนี้เห็นสมควรเพิ่มเติมประกาศดังกล่าวให้ครบถ้วนสมบูรณ์ยิ่งขึ้นกรมวิชาการเกษตรจึงออกประกาศไว้ ดังต่อไปนี้ให้เพิ่มความต่อไปนี้เป็น ๔.๕ ของข้อ ๔ แห่งประกาศกรมวิชาการเกษตร เรื่องอัตราค่าตรวจสอบเชื้อโรคและศัตรูพืช พ.ศ. ๒๕๔๕ ลงวันที่ ๔ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๔๕๔.๕ การตรวจจำแนกชนิดเชื้อไวรัสด้วย PCR ตัวอย่างละ๑,๒๐๐ บาททั้งนี้ตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไปประกาศ ณ วันที่ ๒๖กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๔๗ฉกรรจ์ แสงรักษาวงศ์อธิบดีกรมวิชาการเกษตรจุฑามาศ/ปรับปรุง๒๒ พฤศจิกายน ๒๕๕๕พลัฐวัษ/ตรวจ๓๐ สิงหาคม ๒๕๕๖[๑] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๑/ตอนที่๒๙ง/หน้า ๕๘/๘ เมษายน ๒๕๔๗
ประกาศกระทรวงอุตสาหกรรมฉบับที่ 3844 (พ.ศ. 2551)ออกตามความในพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมพ.ศ. 2511เรื่อง กําหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมคันบังคับสําหรับยานยนต์ที่น้อยกว่าสี่ล้อ : การป้องกันการโจรกรรม-------------------------อื่นๆ - อาศัยอํานาจตามความในมาตรา 15 แห่งพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรมม พ.ศ. 2511 รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมออกประกาศกําหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมคันบังคับสําหรับยานยนต์ที่น้อยกว่าสี่ล้อ : การป้องกันการโจรกรรม มาตรฐานเลขที่ มอก. 2370 - 2551 ไว้ ดังมีรายละเอียดต่อท้ายประกาศนี้ผู้มีอํานาจลงนาม - ประกาศ ณ วันที่ 29 เมษายน พ.ศ. 2551 สุวิทย์ คุณกิตติรัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม
คําสั่งกรมสรรพากรที่ ท.ป. 198/2555เรื่อง กําหนดสถานที่รับแบบแสดงรายการ และรับชําระเงินภาษีอากรตามประมวลรัษฎากร--------------------------------------เพื่ออํานวยความสะดวกแก่ผู้เสียภาษีอากรและให้การบริหารการจัดเก็บภาษีอากรตามประมวลรัษฎากรมีประสิทธิภาพ อาศัยอํานาจตามความในมาตรา 11 แห่งประมวลรัษฎากร อธิบดีกรมสรรพากร จึงมีคําสั่งดังต่อไปนี้ข้อ ๑ ให้หน่วยบริการรับชําระภาษีอากรของสํานักงานสรรพากรพื้นที่สาขาเมืองอุดรธานี ที่ตั้งอยู่ ณ บริเวณทุ่งศรีเมือง ตําบลหมากแข้ง อําเภอเมืองอุดรธานี จังหวัดอุดรธานี เป็นสถานที่รับแบบแสดงรายการและรับชําระเงินภาษีอากรตามประมวลรัษฎากร ได้อีกแห่งหนึ่ง นอกจากสํานักงานสรรพากรพื้นที่สาขาเมืองอุดรธานี สําหรับผู้มีหน้าที่ยื่นแบบแสดงรายการและชําระหรือนําส่งเงินภาษีอากรไม่ว่าจะมีภูมิลําเนาอยู่ในอําเภอหรือเขตท้องที่ใดข้อ ๒ ให้สรรพากรพื้นที่อุดรธานี ออกคําสั่งเป็นหนังสือแต่งตั้งข้าราชการพลเรือนสามัญเป็น"เจ้าหน้าที่รับชําระเงินภาษีอากร" เพื่อรับชําระเงินภาษีอากรตามประมวลรัษฎากรข้อ ๓ การเสียภาษีอากรตามคําสั่งนี้ ให้ถือว่าเป็นการสมบูรณ์เมื่อได้รับใบเสร็จรับเงินซึ่ง"เจ้าหน้าที่รับชําระเงินภาษีอากร" ตามข้อ 2 ได้ลงลายมือชื่อรับเงินแล้วข้อ ๔ คําสั่งนี้ให้ใช้บังคับสําหรับการรับแบบแสดงรายการและรับชําระเงินภาษีอากรตามประมวลรัษฎากร ตั้งแต่วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2555 ถึงวันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2555ผู้มีอํานาจลงนาม - สั่ง ณ วันที่ 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2555 สาธิต รังคสิริ(นายสาธิต รังคสิริ)อธิบดีกรมสรรพากร
พระราชกฤษฎีกาพระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในท้องที่ตำบลแม่สอยและตำบลบ้านแปะอำเภอจอมทองจังหวัดเชียงใหม่ให้เป็นเขตปฏิรูปที่ดินพ.ศ. ๒๕๕๒ ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร.ให้ไว้ ณ วันที่ ๒๓มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๕๒เป็นปีที่ ๖๔ในรัชกาลปัจจุบันพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชมีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่าโดยที่เป็นการสมควรกำหนดเขตที่ดินในท้องที่ตำบลแม่สอยและตำบลบ้านแปะ อำเภอจอมทอง จังหวัดเชียงใหม่ ให้เป็นเขตปฏิรูปที่ดินอาศัยอำนาจตามความในมาตรา๑๘๗ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย และมาตรา ๒๕ วรรคหนึ่ง แห่งพระราชบัญญัติการปฏิรูปที่ดินเพื่อเกษตรกรรมพ.ศ. ๒๕๑๘อันเป็นกฎหมายที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคลซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๔๑ มาตรา ๔๒ และมาตรา ๔๓ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย บัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมายจึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้มาตรา๑ พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า พระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในท้องที่ตำบลแม่สอยและตำบลบ้านแปะ อำเภอจอมทอง จังหวัดเชียงใหม่ ให้เป็นเขตปฏิรูปที่ดิน พ.ศ. ๒๕๕๒มาตรา๒[๑] พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา๓ ให้ที่ดินในท้องที่ตำบลแม่สอยและตำบลบ้านแปะ อำเภอจอมทอง จังหวัดเชียงใหม่ภายในแนวเขตตามแผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกานี้ เป็นเขตปฏิรูปที่ดินมาตรา๔ ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้ผู้รับสนองพระบรมราชโองการอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะนายกรัฐมนตรี[เอกสารแนบท้าย]๑.แผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในท้องที่ตำบลแม่สอย และตำบลบ้านแปะอำเภอจอมทอง จังหวัดเชียงใหม่ ให้เป็นเขตปฏิรูปที่ดิน พ.ศ. ๒๕๕๒(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)หมายเหตุ :-เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือ เนื่องจากในท้องที่ตำบลแม่สอยและตำบลบ้านแปะ อำเภอจอมทอง จังหวัดเชียงใหม่มีเกษตรกรผู้ไม่มีที่ดินประกอบเกษตรกรรมเป็นของตนเองหรือมีที่ดินเล็กน้อยไม่เพียงพอแก่การครองชีพหรือต้องเช่าที่ดินของผู้อื่นประกอบเกษตรกรรมอยู่เป็นจำนวนมากและโดยที่คณะรัฐมนตรีมีมติให้ดำเนินการปฏิรูปที่ดินเพื่อเกษตรกรรมในที่ดินเขตป่าสงวนแห่งชาติป่าจอมทองในส่วนที่มีสภาพเป็นป่าเสื่อมโทรมแล้ว สมควรกำหนดเขตที่ดินในท้องที่ดังกล่าวให้เป็นเขตปฏิรูปที่ดิน จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้วิภา/ปรับปรุง๒๗ มีนาคม ๒๕๕๘[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๒๖/ตอนที่ ๔๓ ก/หน้า ๘๕/๑๕ กรกฎาคม ๒๕๕๒
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 413180หลักกฎหมาย: การที่โจทก์จดทะเบียนโอนขายที่ดินให้แก่จำเลยที่ 1 เพราะหลงเชื่อตามที่จำเลยที่ 1 หลอกลวงว่าได้โอนเงินค่าที่ดินเข้าบัญชีเงินฝากของบุตรโจทก์ตามข้อตกลงแล้วนั้น เป็นเรื่องที่โจทก์แสดงเจตนาทำนิติกรรมเพราะถูกจำเลยที่ 1 ใช้กลฉ้อฉล ซึ่งหากโจทก์ทราบความจริงว่ายังไม่มีการโอนเงินเข้าบัญชีดังกล่าว การจดทะเบียนโอนกรรมสิทธิ์ที่ดินให้แก่จำเลยที่ 1 ก็คงจะมิได้กระทำขึ้น สัญญาซื้อขายที่ดินระหว่างโจทก์กับจำเลยที่ 1 จึงตกเป็นโมฆียะตาม ป.พ.พ. มาตรา 159 ซึ่งโจทก์มีสิทธิบอกล้างเสียได้ตามมาตรา 175 (3) เท่านั้น หาใช่เป็นเรื่องที่โจทก์แสดงเจตนาโดยสำคัญผิดในลักษณะของนิติกรรม หรือตัวบุคคลซึ่งเป็นคู่กรณีแห่งนิติกรรม หรือทรัพย์สินซึ่งเป็นวัตถุแห่งนิติกรรม อันจะถือว่าเป็นการแสดงเจตนาโดยสำคัญผิดในสิ่งซึ่งเป็นสาระสำคัญแห่งนิติกรรมตาม ป.พ.พ. มาตรา 156 สัญญาซื้อขายที่ดินระหว่างโจทก์กับจำเลยที่ 1 จึงไม่ตกเป็นโมฆะตามบทกฎหมายดังกล่าว การที่โจทก์ฟ้องจำเลยที่ 1 ในสำนวนหลังโดยมีสภาพแห่งข้อหาและคำขอบังคับจำเลยที่ 1 เช่นเดียวกับสำนวนแรก ข้ออ้างที่อาศัยเป็นหลักแห่งข้อหาก็เป็นอย่างเดียวกัน เพียงแต่มีคำขอให้เพิกถอนนิติกรรมซื้อขายที่ดินระหว่างโจทก์กับจำเลยที่ 1 เพิ่มเติมจากสำนวนแรกเท่านั้น ซึ่งคำขอบังคับดังกล่าวโจทก์อาจขอได้ในสำนวนแรกอยู่แล้วจึงเป็นการฟ้องในเรื่องเดียวกัน เมื่อโจทก์ฟ้องคดีสำนวนหลังขณะคดีสำนวนแรกอยู่ระหว่างการพิจารณา ฟ้องโจทก์ในสำนวนหลังจึงเป็นฟ้องซ้อน ต้องห้ามตาม ป.วิ.พ. มาตรา 173 วรรคสอง (1) ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 7394 - 7395/2550นางแหวว อู่วิเชียร โดยนายเล็ก อู่วิเชียร โจทก์ผู้เข้าเป็นคู่ความแทน นางชลรส จันทมาลา กับพวกจำเลย ป.วิ.พ. ม. 173 วรรคสอง (1) ป.พ.พ. ม. 156, ม. 159, ม. 175 (3)การที่โจทก์จดทะเบียนโอนขายที่ดินให้แก่จำเลยที่ 1 เพราะหลงเชื่อตามที่จำเลยที่ 1 หลอกลวงว่าได้โอนเงินค่าที่ดินเข้าบัญชีเงินฝากของบุตรโจทก์ตามข้อตกลงแล้วนั้น เป็นเรื่องที่โจทก์แสดงเจตนาทำนิติกรรมเพราะถูกจำเลยที่ 1 ใช้กลฉ้อฉล ซึ่งหากโจทก์ทราบความจริงว่ายังไม่มีการโอนเงินเข้าบัญชีดังกล่าว การจดทะเบียนโอนกรรมสิทธิ์ที่ดินให้แก่จำเลยที่ 1 ก็คงจะมิได้กระทำขึ้น สัญญาซื้อขายที่ดินระหว่างโจทก์กับจำเลยที่ 1 จึงตกเป็นโมฆียะตาม ป.พ.พ. มาตรา 159 ซึ่งโจทก์มีสิทธิบอกล้างเสียได้ตามมาตรา 175 (3) เท่านั้น หาใช่เป็นเรื่องที่โจทก์แสดงเจตนาโดยสำคัญผิดในลักษณะของนิติกรรม หรือตัวบุคคลซึ่งเป็นคู่กรณีแห่งนิติกรรม หรือทรัพย์สินซึ่งเป็นวัตถุแห่งนิติกรรม อันจะถือว่าเป็นการแสดงเจตนาโดยสำคัญผิดในสิ่งซึ่งเป็นสาระสำคัญแห่งนิติกรรมตาม ป.พ.พ. มาตรา 156 สัญญาซื้อขายที่ดินระหว่างโจทก์กับจำเลยที่ 1 จึงไม่ตกเป็นโมฆะตามบทกฎหมายดังกล่าว การที่โจทก์ฟ้องจำเลยที่ 1 ในสำนวนหลังโดยมีสภาพแห่งข้อหาและคำขอบังคับจำเลยที่ 1 เช่นเดียวกับสำนวนแรก ข้ออ้างที่อาศัยเป็นหลักแห่งข้อหาก็เป็นอย่างเดียวกัน เพียงแต่มีคำขอให้เพิกถอนนิติกรรมซื้อขายที่ดินระหว่างโจทก์กับจำเลยที่ 1 เพิ่มเติมจากสำนวนแรกเท่านั้น ซึ่งคำขอบังคับดังกล่าวโจทก์อาจขอได้ในสำนวนแรกอยู่แล้วจึงเป็นการฟ้องในเรื่องเดียวกัน เมื่อโจทก์ฟ้องคดีสำนวนหลังขณะคดีสำนวนแรกอยู่ระหว่างการพิจารณา ฟ้องโจทก์ในสำนวนหลังจึงเป็นฟ้องซ้อน ต้องห้ามตาม ป.วิ.พ. มาตรา 173 วรรคสอง (1)(ชัชลิต ละเอียด-บุญรอด ตันประเสริฐ-เฉลิมเกียรติ ชาญศิลป์)ศาลจังหวัดฉะเชิงเทรา - นายวัฒนศักดิ์ วงษ์วัฒนพงษ์ศาลอุทธรณ์ - นายเฉลียว พลวิเศษแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาพ.713/2548หมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นพ1723/2544หมายเหตุ