phoneee/thai-legal-corpus huggingface dataset:
ระเบียบกระทรวงยุติธรรมระเบียบกระทรวงยุติธรรมว่าด้วยค่าป่วยการที่ปรึกษากฎหมายที่ศาลแต่งตั้งให้แก่เด็กหรือเยาวชนที่เป็นจำเลยพ.ศ. ๒๕๓๙[๑] โดยที่กระทรวงยุติธรรมเห็นสมควรกำหนดค่าป่วยการที่ปรึกษากฎหมายที่ศาลแต่งตั้งให้แก่เด็กหรือเยาวชนที่เป็นจำเลยอาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๘๖ แห่งพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลเยาวชนและครอบครัวและวิธีพิจารณาคดีเยาวชนและครอบครัวพ.ศ. ๒๕๓๔ กระทรวงยุติธรรมจึงออกระเบียบไว้ ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ระเบียบนี้เรียกว่า ระเบียบกระทรวงยุติธรรม ว่าด้วยค่าป่วยการที่ปรึกษากฎหมายที่ศาลแต่งตั้งให้แก่เด็กหรือเยาวชนที่เป็นจำเลยพ.ศ. ๒๕๓๙ข้อ ๒ระเบียบนี้ให้ใช้บังคับแก่คดีอาญาที่ศาลแต่งตั้งที่ปรึกษากฎหมายให้แก่เด็กหรือเยาวชนที่เป็นจำเลยที่ศาลเยาวชนและครอบครัวข้อ ๓อัตราค่าป่วยการที่ปรึกษากฎหมายที่ศาลแต่งตั้งให้แก่เด็กหรือเยาวชนที่เป็นจำเลยให้เป็นไปตามตารางและอัตราขั้นต่ำขั้นสูงท้ายระเบียบนี้ข้อ ๔ให้ศาลเยาวชนและครอบครัวเป็นผู้กำหนดค่าป่วยการให้ที่ปรึกษากฎหมายโดยพิจารณาความยากง่ายของลักษณะคดีกับเทียบดูเวลาที่ที่ปรึกษากฎหมายต้องปฏิบัติในการว่าคดีเรื่องนั้น ๆแล้วกำหนดให้ตามที่เห็นสมควรว่าจะให้ในอัตราขั้นต่ำหรือขั้นสูง หรือระหว่างกลาง ๆและจ่ายให้เมื่อคดีถึงที่สุดข้อ ๕ในคดีที่จำเลยให้การรับสารภาพหรือเสร็จไปโดยศาลเยาวชนและครอบครัวไม่ได้พิพากษาเช่น คดีที่โจทก์ถอนฟ้องหรือยอมความกันโดยถูกต้องตามกฎหมาย หรือจำเลยตายลงเป็นต้นให้ลดค่าป่วยการลงกึ่งหนึ่งของอัตราธรรมดาหรือตามที่เห็นสมควรประกาศ ณ วันที่ ๑๗ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๓๙ร้อยตำรวจเอก เฉลิม อยู่บำรุงรัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรม[เอกสารแนบท้าย]๑. อัตราค่าป่วยการที่ปรึกษากฎหมายที่ศาลแต่งตั้งให้แก่เด็กหรือเยาวชนที่เป็นจำเลยตามระเบียบกระทรวงยุติธรรมว่าด้วยค่าป่วยการที่ปรึกษากฎหมายที่ศาลแต่งตั้งให้แก่เด็กหรือเยาวชนที่เป็นจำเลยพ.ศ. ๒๕๓๙(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)ปริญสินีย์/ผ้จัดทำ๒๙ ตุลาคม ๒๕๕๓นฤดล/ผู้ตรวจ๒ ธันวาคม ๒๕๕๓[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๑๔/ตอนที่ ๕ ง/หน้า ๓๔/๑๖ มกราคม ๒๕๔๐
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 188/2468หลักกฎหมาย: ประทุษฐร้ายส่วนแพ่งปิดคูระบายน้ำโจทย์ฟ้องว่าจำเลยปิดคูระบายน้ำแลขัดขวางไม่ให้โจทย์เปิดคู ฎีกาตัดสินว่า คูรายนี้เป็นทางระบายน้ำในทุ่งหนองหว้าลงคลองใหญ่ไม่อยู่ในกรรมสิทธิของจำเลย โจทย์เลยใช้เป็นทางระบายน้ำมาแต่เดิม จำเลยไม่มีอำนาจขัดขวางโจทย์แลที่ศาลอุทธรณ์บังคับให้จำเลยกำจัดต้นไม้ริมคูนั้น ยังไม่ควรบังคับ เพราะไม่ได้ความว่าจำเลยได้ปลูกลงในคู ต้นไม้ริมคูนี้ถ้าอยู่ในเขตรที่ของจำเลยแล้ว จำเลยก็ปลูกอยู่ได้ จึงให้แก้คำพิพากษาศาลอุทธรณ์ที่ให้กำจัดต้นไม้ คงให้โจทย์มีอำนาจเปิดซ่อมคู ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 188/2468นายแดงกับพวกโจทก์นายพลับล. ป.วิ.พ. ประทุษฐร้ายส่วนแพ่งปิดคูระบายน้ำโจทย์ฟ้องว่าจำเลยปิดคูระบายน้ำแลขัดขวางไม่ให้โจทย์เปิดคู ฎีกาตัดสินว่า คูรายนี้เป็นทางระบายน้ำในทุ่งหนองหว้าลงคลองใหญ่ไม่อยู่ในกรรมสิทธิของจำเลย โจทย์เลยใช้เป็นทางระบายน้ำมาแต่เดิม จำเลยไม่มีอำนาจขัดขวางโจทย์แลที่ศาลอุทธรณ์บังคับให้จำเลยกำจัดต้นไม้ริมคูนั้น ยังไม่ควรบังคับ เพราะไม่ได้ความว่าจำเลยได้ปลูกลงในคู ต้นไม้ริมคูนี้ถ้าอยู่ในเขตรที่ของจำเลยแล้ว จำเลยก็ปลูกอยู่ได้ จึงให้แก้คำพิพากษาศาลอุทธรณ์ที่ให้กำจัดต้นไม้ คงให้โจทย์มีอำนาจเปิดซ่อมคู(มโน-พิพาก-ศรี)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทย์ฟ้องว่าจำเลยปิดคูระบายน้ำแลขัดขวางไม่ให้โจทย์เปิดคู ฎีกาตัดสินว่า คูรายนี้เป็นทางระบายน้ำในทุ่งหนองหว้าลงคลองใหญ่ไม่อยู่ในกรรมสิทธิของจำเลย โจทย์เลยใช้เป็นทางระบายน้ำมาแต่เดิม จำเลยไม่มีอำนาจขัดขวางโจทย์แลที่ศาลอุทธรณ์บังคับให้จำเลยกำจัดต้นไม้ริมคูนั้น ยังไม่ควรบังคับ เพราะไม่ได้ความว่าจำเลยได้ปลูกลงในคู ต้นไม้ริมคูนี้ถ้าอยู่ในเขตรที่ของจำเลยแล้ว จำเลยก็ปลูกอยู่ได้ จึงให้แก้คำพิพากษาศาลอุทธรณ์ที่ให้กำจัดต้นไม้ คงให้โจทย์มีอำนาจเปิดซ่อมคู ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 188/2468นายแดงกับพวกโจทก์นายพลับล. ป.วิ.พ. ประทุษฐร้ายส่วนแพ่งปิดคูระบายน้ำโจทย์ฟ้องว่าจำเลยปิดคูระบายน้ำแลขัดขวางไม่ให้โจทย์เปิดคู ฎีกาตัดสินว่า คูรายนี้เป็นทางระบายน้ำในทุ่งหนองหว้าลงคลองใหญ่ไม่อยู่ในกรรมสิทธิของจำเลย โจทย์เลยใช้เป็นทางระบายน้ำมาแต่เดิม จำเลยไม่มีอำนาจขัดขวางโจทย์แลที่ศาลอุทธรณ์บังคับให้จำเลยกำจัดต้นไม้ริมคูนั้น ยังไม่ควรบังคับ เพราะไม่ได้ความว่าจำเลยได้ปลูกลงในคู ต้นไม้ริมคูนี้ถ้าอยู่ในเขตรที่ของจำเลยแล้ว จำเลยก็ปลูกอยู่ได้ จึงให้แก้คำพิพากษาศาลอุทธรณ์ที่ให้กำจัดต้นไม้ คงให้โจทย์มีอำนาจเปิดซ่อมคู(มโน-พิพาก-ศรี)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
กฎกระทรวงกำหนดมาตรฐานเครื่องมือหรืออุปกรณ์และมาตรการเพื่อความปลอดภัยในการทำงานบนเรือ พ.ศ. 2561กฎกระทรวง กำหนดมาตรฐานเครื่องมือหรืออุปกรณ์ และมาตรการเพื่อความปลอดภัยในการทำงานบนเรือ พ.ศ. ๒๕๖๑อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๕ วรรคหนึ่ง และมาตรา ๘๓ วรรคหนึ่ง แห่งพระราชบัญญัติแรงงานทางทะเล พ.ศ. ๒๕๕๘ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคมออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้มาตรา 1 ข้อ ๑ ในกฎกระทรวงนี้ "ความปลอดภัยในการทำงาน" หมายความว่า การกระทำหรือสภาพการทำงานซึ่งปลอดจากเหตุอันจะทำให้เกิดอุบัติเหตุ การประสบอันตราย โรค การเจ็บป่วย หรือความเดือดร้อนรำคาญเนื่องจากการทำงานหรือเกี่ยวกับการทำงาน ทั้งนี้มาตรา 1 ให้เป็นไปตามมาตรฐานของประมวลข้อปฏิบัติเรื่องการป้องกันอุบัติเหตุบนเรือในทะเลและในท่าเรือ ค.ศ. ๑๙๙๖ และตามที่ได้แก้ไขเพิ่มเติม (Code of practice entitled Accident prevention on board ship at sea and port, 1996 as amended) ที่ออกโดยองค์การแรงงานระหว่างประเทศ (International Labour Organization :มาตรา 1 ILO) "การชี้บ่งอันตราย" หมายความว่า การแจกแจงอันตรายต่าง ๆ ที่มีและที่แอบแฝงอยู่ซึ่งอาจเกิดจากการทำงานบนเรือในทุกขั้นตอน "การประเมินความเสี่ยง" หมายความว่า กระบวนการวิเคราะห์ถึงปัจจัยหรือสภาพการณ์ต่าง ๆ ที่เป็นสาเหตุทำให้อันตรายที่มีและที่แอบแฝงอยู่มาตรา 1 โดยพิจารณาถึงโอกาสและความรุนแรงของเหตุการณ์เหล่านั้นซึ่งอาจส่งผลให้เกิดอันตรายหรือความเสียหายแก่ชีวิต ทรัพย์สิน สิ่งแวดล้อม หรือสิ่งอื่นใดมาตรา 2 ข้อ ๒ เจ้าของเรือต้องกำหนดมาตรการเพื่อความปลอดภัยในการทำงานบนเรือตามประมวลข้อบังคับการบริหารจัดการเพื่อความปลอดภัย (International Safety Management Code) ขององค์การทางทะเลระหว่างประเทศ (International Maritime Organization : IMO) เพื่อป้องกันอุบัติเหตุจากการทำงาน การบาดเจ็บ และโรคที่เกิดจากการทำงานมาตรา 3 ข้อ ๓ การกำหนดมาตรการเพื่อความปลอดภัยในการทำงานบนเรือ ให้เจ้าของเรือดำเนินการโดยอาศัยข้อมูลและอยู่บนพื้นฐานของเรื่อง ดังต่อไปนี้ (๑) นโยบายและแผนงานด้านความปลอดภัยในการทำงานและสุขภาพอนามัยบนเรือ (๒) การชี้บ่งอันตราย การประเมินความเสี่ยง และจัดทำแผนการดำเนินงานด้านความปลอดภัยที่เหมาะสมมาตรา 3 เพื่อจัดการความเสี่ยงที่พบจากการประเมิน (๓) การสอบสวนอุบัติเหตุที่เกิดขึ้น เพื่อกำหนดมาตรการในการแก้ไข และป้องกัน (๔) การส่งเสริมและสนับสนุนกิจกรรมด้านความปลอดภัยในการทำงานบนเรือมาตรา 4 ข้อ ๔ เจ้าของเรือต้องจัดให้มีเครื่องมือหรืออุปกรณ์เพื่อคุ้มครองความปลอดภัยในการทำงานบนเรือโดยเครื่องมือหรืออุปกรณ์ดังกล่าวต้องได้รับการรับรองมาตรฐานและเหมาะสมกับประเภท ชนิด และลักษณะของการทำงานบนเรือที่คนประจำเรือได้ทำอยู่บนเรือ ทั้งนี้มาตรา 4 โดยให้สอดคล้องและเพียงพอต่อการปฏิบัติตามมาตรการเพื่อความปลอดภัยในการทำงานบนเรือที่กำหนดไว้ตามข้อ ๓มาตรา 5 ข้อ ๕ คนประจำเรือต้องใช้เครื่องมือหรืออุปกรณ์เพื่อความปลอดภัยในการทำงานและปฏิบัติตามมาตรการเพื่อความปลอดภัยในการทำงานบนเรือที่เจ้าของเรือกำหนดไว้ตามกฎกระทรวงนี้ให้ไว้ ณ วันที่ ๑ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๖๑ ไพรินทร์ ชูโชติถาวร รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม ปฏิบัติราชการแทน รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคมหมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ โดยที่มาตรา ๘๓ วรรคหนึ่ง แห่งพระราชบัญญัติแรงงานทางทะเล พ.ศ. ๒๕๕๘ บัญญัติให้เจ้าของเรือต้องจัดให้มีเครื่องมือหรืออุปกรณ์เพื่อความปลอดภัยในการทำงานบนเรือ และกำหนดมาตรการเพื่อความปลอดภัยในการทำงานบนเรือเพื่อให้ความคุ้มครองและดูแลให้เกิดความปลอดภัยในการทำงานบนเรือแก่คนประจำเรือ ทั้งนี้ ตามมาตรฐานที่กำหนดในกฎกระทรวง จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้
ประกาศคณะกรรมการมาตรฐานสินค้าเกษตรและอาหารแห่งชาติประกาศคณะกรรมการมาตรฐานสินค้าเกษตรและอาหารแห่งชาติเรื่องกำหนดมาตรฐานสินค้าเกษตรและอาหารแห่งชาติ : ส้มโอพ.ศ.๒๕๕๐[๑] ด้วยคณะกรรมการมาตรฐานสินค้าเกษตรและอาหารแห่งชาติในการประชุมครั้งที่ ๑/๒๕๕๐ เมื่อวันที่ ๒ พฤษภาคม ๒๕๕๐มีมติเห็นชอบให้กำหนดมาตรฐานสินค้าเกษตรและอาหารแห่งชาติ เรื่อง ส้มโอเพื่อพัฒนาการผลิตสินค้าเกษตรและอาหารที่ปลอดภัยและได้มาตรฐานดังนั้นอาศัยอำนาจของคณะกรรมการมาตรฐานสินค้าเกษตรและอาหารแห่งชาติซึ่งแต่งตั้งโดยมติคณะรัฐมนตรี เมื่อวันที่ ๓ เมษายน ๒๕๕๐จึงออกประกาศกำหนดมาตรฐานสินค้าเกษตรและอาหารแห่งชาติ เรื่อง ส้มโอไว้ใช้เป็นมาตรฐานสมัครใจ ดังมีรายละเอียดแนบท้ายประกาศนี้ประกาศณ วันที่ ๒๙ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๕๐ธีระสูตะบุตรรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ประธานกรรมการมาตรฐานสินค้าเกษตรและอาหารแห่งชาติ[เอกสารแนบท้าย]๑.มาตรฐานสินค้าเกษตรและอาหารแห่งชาติ ส้มโอ (มกอช. 0013-2550)(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)โสรศ/ผู้จัดทำ๙กรกฎาคม ๒๕๕๐[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๒๔/ตอนพิเศษ ๗๘ ง/หน้า ๔/๒๙ มิถุนายน ๒๕๕๐
ประกาศคณะกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกประกาศคณะกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกประจำจังหวัดเลยฉบับที่๕๓ (พ.ศ. ๒๕๔๘)เรื่องยกเลิกเส้นทางสำหรับการขนส่งโดยรถขนาดเล็ก[๑] ตามที่ได้มีประกาศคณะกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกประจำจังหวัดเลยฉบับที่ ๑๒ (พ.ศ. ๒๕๒๘) ลงวันที่ ๑ มีนาคม ๒๕๒๘กำหนดเส้นทางสำหรับการขนส่งโดยรถขนาดเล็ก จังหวัดเลย สายที่ ๔๑๐๐๘ ด่านซ้าย -บ้านนาข่า ขึ้นนั้นคณะกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกประจำจังหวัดเลยได้พิจารณาแล้วเห็นว่าเส้นทางสายดังกล่าว ข้างต้นหมดความจำเป็นสำหรับการขนส่งโดยรถขนาดเล็กโดยให้กำหนดเส้นทางสำหรับการขนส่งประจำทาง ด้วยรถโดยสาร หมวด ๔ จังหวัดเลย สายที่๔๕๗๖ ด่านซ้าย - บ้านนาข่า ขึ้นทดแทนฉะนั้น อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๒๐ (๓)แห่งพระราชบัญญัติการขนส่งทางบก พ.ศ. ๒๕๒๒ประกอบกับมติคณะกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกประจำจังหวัดเลย ในการประชุม ครั้งที่๑/๒๕๔๓ เมื่อวันที่ ๑๘ สิงหาคม ๒๕๔๓ จึงให้ยกเลิกเส้นทางสายดังกล่าวข้างต้นตั้งแต่วันที่ ๒๕ มีนาคม ๒๕๔๘ เป็นต้นไปประกาศณ วันที่ ๒๕ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๔๘สถิตย์ภักดิ์ศรีแพงรองผู้ว่าราชการจังหวัดรักษาราชการแทนผู้ว่าราชการจังหวัดเลยประธานกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกประจำจังหวัดเลยโสรศ/ผู้จัดทำ๑๓มีนาคม ๒๕๕๐[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๒๔/ตอนที่ ๒๒ ง/หน้า ๒๐๒/๘ มีนาคม ๒๕๕๐
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1431/2494หลักกฎหมาย: การขอเพิ่มเติมตำบลที่เกิดเหตุนั้น เป็นการขอแก้รายละเอียดซึ่งต้องแถลงในฟ้องตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 164 โจทก์จะร้องขอแก้ในระยะใดระหว่างพิจารณาในศาลชั้นต้น ก็ไม่ถือว่าทำให้จำเลยเสียเปรียบ เว้นแต่จำเลยได้หลงต่อสู้ในข้อที่ผิดหรือที่มิได้กล่าวไว้นั้นโจทก์ฟ้องหาว่าจำเลยลักทรัพย์หรือรับของโจร เจ้าพนักงานจับโคของกลางได้จากจำเลย จำเลยให้การปฏิเสธข้อหาต่อสู้อ้างฐานที่อยู่ และว่าเจ้าพนักงานมิได้จับโคของกลางได้จากจำเลย ดังนี้ การที่โจทก์ขอแก้หรือเพิ่มเติมฟ้องว่า เหตุได้เกิดที่ตำบลอีกตำบลหนึ่งด้วย ย่อมเห็นได้ว่าไม่ทำให้จำเลยหลงข้อต่อสู้ในข้อที่โจทก์มิได้กล่าวไว้แต่อย่างใด โจทก์จึงแก้ไขหรือเพิ่มเติมฟ้องได้ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1431/2494อัยการประจำศาลจังหวัดปากพนังโจทก์นายหวล คงทนจำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 288, ม. 321 ป.วิ.อ. ม. 163, ม. 164การขอเพิ่มเติมตำบลที่เกิดเหตุนั้น เป็นการขอแก้รายละเอียดซึ่งต้องแถลงในฟ้องตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 164 โจทก์จะร้องขอแก้ในระยะใดระหว่างพิจารณาในศาลชั้นต้น ก็ไม่ถือว่าทำให้จำเลยเสียเปรียบ เว้นแต่จำเลยได้หลงต่อสู้ในข้อที่ผิดหรือที่มิได้กล่าวไว้นั้นโจทก์ฟ้องหาว่าจำเลยลักทรัพย์หรือรับของโจร เจ้าพนักงานจับโคของกลางได้จากจำเลย จำเลยให้การปฏิเสธข้อหาต่อสู้อ้างฐานที่อยู่ และว่าเจ้าพนักงานมิได้จับโคของกลางได้จากจำเลย ดังนี้ การที่โจทก์ขอแก้หรือเพิ่มเติมฟ้องว่า เหตุได้เกิดที่ตำบลอีกตำบลหนึ่งด้วย ย่อมเห็นได้ว่าไม่ทำให้จำเลยหลงข้อต่อสู้ในข้อที่โจทก์มิได้กล่าวไว้แต่อย่างใด โจทก์จึงแก้ไขหรือเพิ่มเติมฟ้องได้(ประศาสน์วินิจฉัย-ธรรมบัณฑิตสิทธิศฤงคาร-นนทปัญญา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1431/2494อัยการประจำศาลจังหวัดปากพนังโจทก์นายหวล คงทนจำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 288, ม. 321 ป.วิ.อ. ม. 163, ม. 164การขอเพิ่มเติมตำบลที่เกิดเหตุนั้น เป็นการขอแก้รายละเอียดซึ่งต้องแถลงในฟ้องตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 164 โจทก์จะร้องขอแก้ในระยะใดระหว่างพิจารณาในศาลชั้นต้น ก็ไม่ถือว่าทำให้จำเลยเสียเปรียบ เว้นแต่จำเลยได้หลงต่อสู้ในข้อที่ผิดหรือที่มิได้กล่าวไว้นั้นโจทก์ฟ้องหาว่าจำเลยลักทรัพย์หรือรับของโจร เจ้าพนักงานจับโคของกลางได้จากจำเลย จำเลยให้การปฏิเสธข้อหาต่อสู้อ้างฐานที่อยู่ และว่าเจ้าพนักงานมิได้จับโคของกลางได้จากจำเลย ดังนี้ การที่โจทก์ขอแก้หรือเพิ่มเติมฟ้องว่า เหตุได้เกิดที่ตำบลอีกตำบลหนึ่งด้วย ย่อมเห็นได้ว่าไม่ทำให้จำเลยหลงข้อต่อสู้ในข้อที่โจทก์มิได้กล่าวไว้แต่อย่างใด โจทก์จึงแก้ไขหรือเพิ่มเติมฟ้องได้(ประศาสน์วินิจฉัย-ธรรมบัณฑิตสิทธิศฤงคาร-นนทปัญญา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
พระราชกฤษฎีกาพระราชกฤษฎีกาโอนกรรมสิทธิ์ที่ธรณีสงฆ์ในท้องที่ตำบลบางเลนอำเภอสองพี่น้องจังหวัดสุพรรณบุรี ของวัดมเหยงคณ์ ตำบลท่าระหัดอำเภอเมืองสุพรรณบุรีจังหวัดสุพรรณบุรีให้แก่กรมชลประทานพ.ศ. ๒๕๕๖ ภูมิพลอดุลยเดชป.ร.ให้ไว้ ณวันที่ ๓๑ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๕๖เป็นปีที่ ๖๘ในรัชกาลปัจจุบันพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชมีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่าโดยที่เป็นการสมควรโอนกรรมสิทธิ์ที่ธรณีสงฆ์ ในท้องที่ตำบลบางเลนอำเภอสองพี่น้อง จังหวัดสุพรรณบุรี ของวัดมเหยงคณ์ ตำบลท่าระหัดอำเภอเมืองสุพรรณบุรี จังหวัดสุพรรณบุรี ให้แก่กรมชลประทานเพื่อก่อสร้างคลองระบายน้ำ ๗ ขวา สองพี่น้องอาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๘๗ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยและมาตรา ๓๔ วรรคสอง แห่งพระราชบัญญัติคณะสงฆ์ พ.ศ. ๒๕๐๕ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติคณะสงฆ์ (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๓๕ จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้มาตรา ๑พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า พระราชกฤษฎีกาโอนกรรมสิทธิ์ที่ธรณีสงฆ์ในท้องที่ตำบลบางเลน อำเภอสองพี่น้อง จังหวัดสุพรรณบุรี ของวัดมเหยงคณ์ตำบลท่าระหัด อำเภอเมืองสุพรรณบุรี จังหวัดสุพรรณบุรี ให้แก่กรมชลประทาน พ.ศ. ๒๕๕๖มาตรา ๒[๑]พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา ๓ให้โอนกรรมสิทธิ์ที่ธรณีสงฆ์ ในท้องที่ตำบลบางเลน อำเภอสองพี่น้องจังหวัดสุพรรณบุรี เนื้อที่ ๕ ไร่ ๓ งาน ๖๘ ตารางวา ของวัดมเหยงคณ์ ตำบลท่าระหัดอำเภอเมืองสุพรรณบุรี จังหวัดสุพรรณบุรี ภายในแนวเขตตามแผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกานี้ให้แก่กรมชลประทานมาตรา ๔ให้นายกรัฐมนตรีรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้ผู้รับสนองพระบรมราชโองการยิ่งลักษณ์ ชินวัตรนายกรัฐมนตรี[เอกสารแนบท้าย]๑. แผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกาโอนกรรมสิทธิ์ที่ธรณีสงฆ์ในท้องที่ตำบลบางเลน อำเภอสองพี่น้อง จังหวัดสุพรรณบุรี ของวัดมเหยงคณ์ตำบลท่าระหัด อำเภอเมืองสุพรรณบุรี จังหวัดสุพรรณบุรี ให้แก่กรมชลประทาน พ.ศ. ๒๕๕๖(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)หมายเหตุ:- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือเนื่องจากกรมชลประทานได้ก่อสร้างคลองระบายน้ำ ๗ ขวา สองพี่น้องเพื่อประโยชน์แก่การชลประทานตามโครงการส่งน้ำและบำรุงรักษาบางเลนในท้องที่ตำบลบางเลน อำเภอสองพี่น้อง จังหวัดสุพรรณบุรีและได้ทำการสำรวจแล้วปรากฏว่า แนวเขตคลองระบายน้ำสายนี้ ตอน กม. ที่ ๒ + ๘๐๐ - กม.ที่ ๓ + ๒๖๐ ถูกที่ธรณีสงฆ์ที่ตั้งอยู่ในท้องที่ตำบลบางเลน อำเภอสองพี่น้องจังหวัดสุพรรณบุรี ของวัดมเหยงคณ์ ตำบลท่าระหัด อำเภอเมืองสุพรรณบุรีจังหวัดสุพรรณบุรี เนื้อที่ ๕ ไร่ ๓ งาน ๖๘ ตารางวา ตามโฉนดที่ดิน เลขที่ ๔๘๕๕ซึ่งกรมชลประทานได้ติดต่อกับสำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติเพื่อขอโอนกรรมสิทธิ์ที่ธรณีสงฆ์ดังกล่าวให้แก่กรมชลประทานและสำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติได้นำเสนอมหาเถรสมาคมพิจารณาแล้วไม่ขัดข้องและวัดมเหยงคณ์ได้รับค่าผาติกรรมจากกรมชลประทานแล้วสมควรโอนกรรมสิทธิ์ที่ธรณีสงฆ์ดังกล่าวให้แก่กรมชลประทาน จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้ปริยานุช/ผู้จัดทำ๒๓ สิงหาคม๒๕๕๖ปณตภร/ผู้ตรวจ๒๖ สิงหาคม๒๕๕๖[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๓๐/ตอนที่ ๗๒ ก/หน้า ๑/๒๑ สิงหาคม ๒๕๕๖
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 700/2470หลักกฎหมาย: ศาลล่างทั้ง ๒ ตัดสินต้องกันว่า จำเลยมีผิดฐานชิงทรัพย์ตาม ม. ๒๙๙ ให้จำคุก ๓ ปี จำเลยฎีกาว่า การที่จำเลยชักอาวุธออกในขณะเจ้าทรัพย์เข้าจับนั้น จำเลยหารู้สึกว่าเปนเจ้าทรัพย์ไม่ ศาลฎีกาฟังว่า ปัญหาข้อนี้จำเลยไม่ได้คัดค้านต่อสู้มาในชั้นศาลล่าง ข้อเท็จจริงจึงเปนอันยุติเพียงชั้นศาลอุทธรณ์ จำเลยฎีกาไม่ได้ ตาม พ.ร.บ. ฎีกาอุทธรณ์มาตรา ๓ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 700/2470อัยการสระบุรีโจทก์นายหวั่น นายแร่ล. พ.ร.บ.ลักษณฎีกาอุทธรณ์ พ.ศ.2461 ม. 3ศาลล่างทั้ง ๒ ตัดสินต้องกันว่า จำเลยมีผิดฐานชิงทรัพย์ตาม ม. ๒๙๙ ให้จำคุก ๓ ปี จำเลยฎีกาว่า การที่จำเลยชักอาวุธออกในขณะเจ้าทรัพย์เข้าจับนั้น จำเลยหารู้สึกว่าเปนเจ้าทรัพย์ไม่ ศาลฎีกาฟังว่า ปัญหาข้อนี้จำเลยไม่ได้คัดค้านต่อสู้มาในชั้นศาลล่าง ข้อเท็จจริงจึงเปนอันยุติเพียงชั้นศาลอุทธรณ์ จำเลยฎีกาไม่ได้ ตาม พ.ร.บ. ฎีกาอุทธรณ์มาตรา ๓(ศรี-พิพาก-พรหม)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ศาลล่างทั้ง ๒ ตัดสินต้องกันว่า จำเลยมีผิดฐานชิงทรัพย์ตาม ม. ๒๙๙ ให้จำคุก ๓ ปี จำเลยฎีกาว่า การที่จำเลยชักอาวุธออกในขณะเจ้าทรัพย์เข้าจับนั้น จำเลยหารู้สึกว่าเปนเจ้าทรัพย์ไม่ ศาลฎีกาฟังว่า ปัญหาข้อนี้จำเลยไม่ได้คัดค้านต่อสู้มาในชั้นศาลล่าง ข้อเท็จจริงจึงเปนอันยุติเพียงชั้นศาลอุทธรณ์ จำเลยฎีกาไม่ได้ ตาม พ.ร.บ. ฎีกาอุทธรณ์มาตรา ๓ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 700/2470อัยการสระบุรีโจทก์นายหวั่น นายแร่ล. พ.ร.บ.ลักษณฎีกาอุทธรณ์ พ.ศ.2461 ม. 3ศาลล่างทั้ง ๒ ตัดสินต้องกันว่า จำเลยมีผิดฐานชิงทรัพย์ตาม ม. ๒๙๙ ให้จำคุก ๓ ปี จำเลยฎีกาว่า การที่จำเลยชักอาวุธออกในขณะเจ้าทรัพย์เข้าจับนั้น จำเลยหารู้สึกว่าเปนเจ้าทรัพย์ไม่ ศาลฎีกาฟังว่า ปัญหาข้อนี้จำเลยไม่ได้คัดค้านต่อสู้มาในชั้นศาลล่าง ข้อเท็จจริงจึงเปนอันยุติเพียงชั้นศาลอุทธรณ์ จำเลยฎีกาไม่ได้ ตาม พ.ร.บ. ฎีกาอุทธรณ์มาตรา ๓(ศรี-พิพาก-พรหม)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศกระทรวงอุตสาหกรรมฉบับที่ 5286 (พ.ศ. 2562)ออกตามความในพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมพ.ศ. 2511เรื่อง กําหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมอิเล็กโทรอคูสติกส์ - เครื่องช่วยฟังเล่ม 13 ความเข้ากันได้ทางแม่เหล็กไฟฟ้า----------------------------------อื่นๆ - อาศัยอํานาจตามความในมาตรา 15 แห่งพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม พ.ศ. 2511 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม (ฉบับที่ 7) พ.ศ. 2558 รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมออกประกาศกําหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมอิเล็กโทรอคูสติกส์ - เครื่องช่วยฟัง เล่ม 13 ความเข้ากันได้ทางแม่เหล็กไฟฟ้า มาตรฐานเลขที่ มอก. 2766 เล่ม 13 - 2560 ไว้ ดังมีรายละเอียดต่อท้ายประกาศนี้ ทั้งนี้ ให้มีผลตั้งแต่วันที่ประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปผู้มีอํานาจลงนาม - ประกาศ ณ วันที่ 25 มีนาคม พ.ศ. 2562 สมชาย หาญหิรัญรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม รักษาราชการแทนรัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม
ข้อบังคับตำบลบ้านโพธิ์ข้อบังคับตำบลบ้านโพธิ์เรื่องการควบคุมกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ(ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๔๖[๑] โดยที่เป็นการสมควรออกข้อบังคับตำบลบ้านโพธิ์ว่าด้วย การควบคุมกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๔๖อาศัยอำนาจตามความในมาตรา๗๑ แห่งพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล พ.ศ. ๒๕๓๗ และมาตรา ๓๒ มาตรา๕๔ มาตรา ๖๓ แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านโพธิ์ออกข้อบังคับไว้โดยได้รับความเห็นชอบจากสภาองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านโพธิ์และนายอำเภอเมืองนครราชสีมา ออกข้อบังคับไว้ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ ข้อบังคับนี้เรียกว่า ข้อบังคับตำบลบ้านโพธิ์เรื่อง การควบคุมกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๔๖ข้อ ๒ ข้อบังคับนี้ให้ใช้บังคับในเขตตำบลบ้านโพธิ์นับแต่เมื่อได้ประกาศไว้โดยเปิดเผย ณ ที่ทำการองค์การบริหารส่วนตำบล แล้ว ๑๕ วันข้อ ๓ ให้ยกเลิกความในข้อ ๑๑แห่งข้อบังคับตำบลบ้านโพธิ์ เรื่อง การควบคุมกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ พ.ศ.๒๕๔๐ และให้ใช้ข้อความต่อไปนี้แทนข้อ ๑๑ ผู้ได้รับใบอนุญาตประกอบกิจการค้าประเภทใดที่ประสงค์จะขอต่ออายุใบอนุญาตประกอบสินค้าเช่นนั้นต่อไปจะต้องยื่นคำขอต่ออายุใบอนุญาตตามแบบที่กำหนดท้ายข้อบังคับนี้ภายในกำหนด ๓๐ วันก่อนสิ้นสุดอายุใบอนุญาตใบอนุญาตฉบับหนึ่งให้ใช้สำหรับการค้าประเภทเดียวและสำหรับสถานที่แห่งเดียวใบอนุญาต มีอายุ ๑ ปี นับแต่วันที่ออกผู้ใดประกอบการค้าซึ่งให้ควบคุมหลายประเภท ในขณะและสถานที่เดียวกันให้เรียกเก็บค่าธรรมเนียมในประเภทที่มีอัตราสูงเต็มอัตราแต่ประเภทเดียว ประเภทอื่น ๆให้เรียกเก็บเพียงกึ่งอัตราข้อ ๔ ให้ยกเลิกบัญชีอัตราค่าธรรมเนียมการออกใบอนุญาตให้ใช้สถานที่ทำการค้าซึ่งเป็นที่น่ารังเกียจหรือกิจการที่อาจเป็นอันตรายต่อสุขภาพ แห่งข้อบังคับตำบลบ้านโพธิ์ เรื่องการควบคุมกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ พ.ศ. ๒๕๔๐และให้ใช้บัญชีอัตราค่าธรรมเนียมการออกใบอนุญาตให้ใช้สถานที่ทำการค้ากิจการที่อาจเป็นอันตรายต่อสุขภาพแนบท้ายข้อบังคับตำบลบ้านโพธิ์ ฉบับนี้แทนข้อ ๕ ให้ประธานกรรมการบริหารองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านโพธิ์เป็นผู้รักษาการให้เป็นไปตามข้อบังคับตำบลนี้ประกาศ ณ วันที่ ๔เมษายน พ.ศ. ๒๕๔๖ชัยศิริ ศิริรุ่งสกุลวงศ์ประธานกรรมการบริหารองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านโพธิ์[เอกสารแนบท้าย]๑.บัญชีอัตราค่าธรรมเนียมการออกใบอนุญาตให้ใช้สถานที่ทำการประกอบกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านโพธิ์พ.ศ. ๒๕๔๖(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)วัชศักดิ์/ผู้จัดทำ๑๖ พฤษภาคม ๒๕๕๑จุฑามาศ/ปรับปรุง๙ ตุลาคม ๒๕๕๗[๑] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๕/ตอนพิเศษ ๘๑ ง/หน้า ๔๗/๑๔ พฤษภาคม ๒๕๕๑
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 63187หลักกฎหมาย: ฎีกาจำเลยในปัญหาที่ว่า โจทก์มีอำนาจฟ้องจำเลยหรือไม่ และการกระทำของจำเลยเป็นความผิดกระทงเดียวหรือไม่ เป็นฎีกาในปัญหาข้อกฎหมาย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 172/2520พนักงานอัยการกรมอัยการโจทก์บริษัทเพชรพิมาน จำกัดจำเลยโดยนายธำรงค์ ขุนสะอาด กรรมการจัดการจำเลย ป.วิ.อ. ม. 193ทวิฎีกาจำเลยในปัญหาที่ว่า โจทก์มีอำนาจฟ้องจำเลยหรือไม่ และการกระทำของจำเลยเป็นความผิดกระทงเดียวหรือไม่ เป็นฎีกาในปัญหาข้อกฎหมาย(ประเสริฐ วราภรณ์-มาโนช เพียรสนอง-สมชัย ทรัพยวณิช)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 172/2520พนักงานอัยการกรมอัยการโจทก์บริษัทเพชรพิมาน จำกัดจำเลยโดยนายธำรงค์ ขุนสะอาด กรรมการจัดการจำเลย ป.วิ.อ. ม. 193ทวิฎีกาจำเลยในปัญหาที่ว่า โจทก์มีอำนาจฟ้องจำเลยหรือไม่ และการกระทำของจำเลยเป็นความผิดกระทงเดียวหรือไม่ เป็นฎีกาในปัญหาข้อกฎหมาย(ประเสริฐ วราภรณ์-มาโนช เพียรสนอง-สมชัย ทรัพยวณิช)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1030/2480หลักกฎหมาย: จำเลยเป็นคนเฝ้าประตูโรงลิเก ผู้บาดเจ็บเมาสุรา มากับพรรคพวกดึงดันจะเข้าไปดูลิเก จำเลยขัดขวางผู้บาดเจ็บถีบอกพวกของจำเลย ๆ จึงใช้มีดพับแตงถูกผู้บาดเจ็บมีบาดแผลไม่ถึงสาหัส เรียกว่าจำเลยทำการป้องกันตัวพอสมควรแก่เหตุ หาโทษมิได้ได้ความว่านายมูลจำเลยเป็นเจ้าของควบคุมลิเกและเฝ้าประตู นายจ่างกับพวกเมาสุรามาท้าทายชวนวิวาทและบุกรุกจะเข้าไปดูลิเก จำเลยเข้าขัดขวางนายจ่างได้ถีบถูกอกพวกของจำเลย ๑ ที นายมูล จำเลยก็ใช้มีดพับแทงถูกนายจ่างที่เหนือนมซ้าย ๑ แห่งบาดแผลไม่สาหัส ศาลฎีกาตัดสินว่าการกระทำของนายมูลจำเลยเรียกได้ว่าทำโดยป้องกันเว้นโทษตามกฎหมายอาญา ม. ๕๐ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1030/2480นายมูล-ล ป.อ. ม. 254, ม. 55, ม. 50จำเลยเป็นคนเฝ้าประตูโรงลิเก ผู้บาดเจ็บเมาสุรา มากับพรรคพวกดึงดันจะเข้าไปดูลิเก จำเลยขัดขวางผู้บาดเจ็บถีบอกพวกของจำเลย ๆ จึงใช้มีดพับแตงถูกผู้บาดเจ็บมีบาดแผลไม่ถึงสาหัส เรียกว่าจำเลยทำการป้องกันตัวพอสมควรแก่เหตุ หาโทษมิได้ได้ความว่านายมูลจำเลยเป็นเจ้าของควบคุมลิเกและเฝ้าประตู นายจ่างกับพวกเมาสุรามาท้าทายชวนวิวาทและบุกรุกจะเข้าไปดูลิเก จำเลยเข้าขัดขวางนายจ่างได้ถีบถูกอกพวกของจำเลย ๑ ที นายมูล จำเลยก็ใช้มีดพับแทงถูกนายจ่างที่เหนือนมซ้าย ๑ แห่งบาดแผลไม่สาหัส ศาลฎีกาตัดสินว่าการกระทำของนายมูลจำเลยเรียกได้ว่าทำโดยป้องกันเว้นโทษตามกฎหมายอาญา ม. ๕๐(พลางกูร-นิติศาสตร์-เทฟโนต์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ได้ความว่านายมูลจำเลยเป็นเจ้าของควบคุมลิเกและเฝ้าประตู นายจ่างกับพวกเมาสุรามาท้าทายชวนวิวาทและบุกรุกจะเข้าไปดูลิเก จำเลยเข้าขัดขวางนายจ่างได้ถีบถูกอกพวกของจำเลย ๑ ที นายมูล จำเลยก็ใช้มีดพับแทงถูกนายจ่างที่เหนือนมซ้าย ๑ แห่งบาดแผลไม่สาหัส ศาลฎีกาตัดสินว่าการกระทำของนายมูลจำเลยเรียกได้ว่าทำโดยป้องกันเว้นโทษตามกฎหมายอาญา ม. ๕๐ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1030/2480นายมูล-ล ป.อ. ม. 254, ม. 55, ม. 50จำเลยเป็นคนเฝ้าประตูโรงลิเก ผู้บาดเจ็บเมาสุรา มากับพรรคพวกดึงดันจะเข้าไปดูลิเก จำเลยขัดขวางผู้บาดเจ็บถีบอกพวกของจำเลย ๆ จึงใช้มีดพับแตงถูกผู้บาดเจ็บมีบาดแผลไม่ถึงสาหัส เรียกว่าจำเลยทำการป้องกันตัวพอสมควรแก่เหตุ หาโทษมิได้ได้ความว่านายมูลจำเลยเป็นเจ้าของควบคุมลิเกและเฝ้าประตู นายจ่างกับพวกเมาสุรามาท้าทายชวนวิวาทและบุกรุกจะเข้าไปดูลิเก จำเลยเข้าขัดขวางนายจ่างได้ถีบถูกอกพวกของจำเลย ๑ ที นายมูล จำเลยก็ใช้มีดพับแทงถูกนายจ่างที่เหนือนมซ้าย ๑ แห่งบาดแผลไม่สาหัส ศาลฎีกาตัดสินว่าการกระทำของนายมูลจำเลยเรียกได้ว่าทำโดยป้องกันเว้นโทษตามกฎหมายอาญา ม. ๕๐(พลางกูร-นิติศาสตร์-เทฟโนต์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ