คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 57071หลักกฎหมาย: ความว่า จำเลยอุทธรณ์ ศาลแรงงานกลางสั่งว่า อุทธรณ์ของ จำเลยเป็นอุทธรณ์โต้แย้งดุลพินิจในการรับฟังพยานของศาล เป็นอุทธรณ์ข้อเท็จจริง ต้องห้ามอุทธรณ์ จึงไม่รับจำเลยเห็นว่า อุทธรณ์ของจำเลยเป็นอุทธรณ์ในปัญหาข้อกฎหมาย โปรดมีคำสั่งให้รับอุทธรณ์ของจำเลยไว้พิจารณาพิพากษาต่อไปด้วยหมายเหตุ ทนายโจทก์ได้รับสำเนาคำร้องแล้ว (อันดับ 45)ศาลแรงงานกลางพิพากษาให้จำเลยชำระสินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้า 2,869 บาท และค่าชดเชย 27,180 บาท รวมเป็นเงิน 30,049 บาท พร้อมดอกเบี้ยอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีนับแต่วันฟ้อง (12 พฤษภาคม 2535) เป็นต้นไปจนกว่า จะชำระเสร็จแก่โจทก์จำเลยอุทธรณ์ ศาลแรงงานกลางมีคำสั่งไม่รับอุทธรณ์(อันดับ 41)จำเลยยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 43)คำสั่งศาลแรงงานกลางฟังข้อเท็จจริงว่า โจทก์ละทิ้งหน้าที่การงานเป็นเวลาสามวันทำการติดต่อกันโดยมีเหตุอันสมควรเพราะถูกรถจักรยานยนต์เฉี่ยวชนได้รับบาดเจ็บต้องไปรับการ รักษาที่โรงพยาบาล โดยได้แจ้งการลาป่วยทางโทร ศัพท์ ซึ่งเป็น การปฏิบัติตามระเบียบการลาป่วยของจำเลยส่วนหนึ่งแล้ว แต่จำเลย ไม่ยอมให้โอกาสโจทก์แสดงหลักฐานใบรับรองแพทย์ โจทก์จึงไม่อาจ ปฏิบัติให้ครบถ้วนตามระเบียบการลาป่วยของจำเลยได้ จำเลย อุทธรณ์ว่าใบรับรองแพทย์เอกสารหมาย จ.2 รับฟังไม่ได้และ โจทก์ไม่ได้แสดงใบรับรองแพทย์ดังกล่าวต่อจำเลย จึงถือว่า โจทก์ละทิ้งหน้าที่การงานติดต่อกันเป็นเวลา 3 วัน โดยไม่มีเหตุอันสมควรเป็นการโต้เถียงดุลพินิจในการรับฟัง พยานหลักฐานของศาลแรงงานกลาง เป็นอุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริง ต้องห้ามตามพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ. 2522 มาตรา 54 ที่ศาลแรงงานกลางไม่รับอุทธรณ์ของจำเลย มานั้นชอบแล้ว ให้ยกคำร้อง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 2922/2535นางสาวบัวลอย ประกอบกิจโจทก์บริษัทมาจอเร็ตต์ (ประเทศไทย) จำกัดจำเลยบริษัทมาจอเร็ตต์ (ประเทศไทย) จำกัด จำเลยผู้ยื่นคำร้อง พ.ร.บ.จัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ.2522 ม. 54ความว่า จำเลยอุทธรณ์ ศาลแรงงานกลางสั่งว่า อุทธรณ์ของ จำเลยเป็นอุทธรณ์โต้แย้งดุลพินิจในการรับฟังพยานของศาล เป็นอุทธรณ์ข้อเท็จจริง ต้องห้ามอุทธรณ์ จึงไม่รับจำเลยเห็นว่า อุทธรณ์ของจำเลยเป็นอุทธรณ์ในปัญหาข้อกฎหมาย โปรดมีคำสั่งให้รับอุทธรณ์ของจำเลยไว้พิจารณาพิพากษาต่อไปด้วยหมายเหตุ ทนายโจทก์ได้รับสำเนาคำร้องแล้ว (อันดับ 45)ศาลแรงงานกลางพิพากษาให้จำเลยชำระสินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้า 2,869 บาท และค่าชดเชย 27,180 บาท รวมเป็นเงิน 30,049 บาท พร้อมดอกเบี้ยอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีนับแต่วันฟ้อง (12 พฤษภาคม 2535) เป็นต้นไปจนกว่า จะชำระเสร็จแก่โจทก์จำเลยอุทธรณ์ ศาลแรงงานกลางมีคำสั่งไม่รับอุทธรณ์(อันดับ 41)จำเลยยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 43)คำสั่งศาลแรงงานกลางฟังข้อเท็จจริงว่า โจทก์ละทิ้งหน้าที่การงานเป็นเวลาสามวันทำการติดต่อกันโดยมีเหตุอันสมควรเพราะถูกรถจักรยานยนต์เฉี่ยวชนได้รับบาดเจ็บต้องไปรับการ รักษาที่โรงพยาบาล โดยได้แจ้งการลาป่วยทางโทร ศัพท์ ซึ่งเป็น การปฏิบัติตามระเบียบการลาป่วยของจำเลยส่วนหนึ่งแล้ว แต่จำเลย ไม่ยอมให้โอกาสโจทก์แสดงหลักฐานใบรับรองแพทย์ โจทก์จึงไม่อาจ ปฏิบัติให้ครบถ้วนตามระเบียบการลาป่วยของจำเลยได้ จำเลย อุทธรณ์ว่าใบรับรองแพทย์เอกสารหมาย จ.2 รับฟังไม่ได้และ โจทก์ไม่ได้แสดงใบรับรองแพทย์ดังกล่าวต่อจำเลย จึงถือว่า โจทก์ละทิ้งหน้าที่การงานติดต่อกันเป็นเวลา 3 วัน โดยไม่มีเหตุอันสมควรเป็นการโต้เถียงดุลพินิจในการรับฟัง พยานหลักฐานของศาลแรงงานกลาง เป็นอุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริง ต้องห้ามตามพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ. 2522 มาตรา 54 ที่ศาลแรงงานกลางไม่รับอุทธรณ์ของจำเลย มานั้นชอบแล้ว ให้ยกคำร้อง(เทพฤทธิ์ ศิลปานนท์-อุดม เฟื่องฟุ้ง-สมมาตร พรหมานุกูล)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 2922/2535นางสาวบัวลอย ประกอบกิจโจทก์บริษัทมาจอเร็ตต์ (ประเทศไทย) จำกัดจำเลยบริษัทมาจอเร็ตต์ (ประเทศไทย) จำกัด จำเลยผู้ยื่นคำร้อง พ.ร.บ.จัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ.2522 ม. 54ความว่า จำเลยอุทธรณ์ ศาลแรงงานกลางสั่งว่า อุทธรณ์ของ จำเลยเป็นอุทธรณ์โต้แย้งดุลพินิจในการรับฟังพยานของศาล เป็นอุทธรณ์ข้อเท็จจริง ต้องห้ามอุทธรณ์ จึงไม่รับจำเลยเห็นว่า อุทธรณ์ของจำเลยเป็นอุทธรณ์ในปัญหาข้อกฎหมาย โปรดมีคำสั่งให้รับอุทธรณ์ของจำเลยไว้พิจารณาพิพากษาต่อไปด้วยหมายเหตุ ทนายโจทก์ได้รับสำเนาคำร้องแล้ว (อันดับ 45)ศาลแรงงานกลางพิพากษาให้จำเลยชำระสินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้า 2,869 บาท และค่าชดเชย 27,180 บาท รวมเป็นเงิน 30,049 บาท พร้อมดอกเบี้ยอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีนับแต่วันฟ้อง (12 พฤษภาคม 2535) เป็นต้นไปจนกว่า จะชำระเสร็จแก่โจทก์จำเลยอุทธรณ์ ศาลแรงงานกลางมีคำสั่งไม่รับอุทธรณ์(อันดับ 41)จำเลยยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 43)คำสั่งศาลแรงงานกลางฟังข้อเท็จจริงว่า โจทก์ละทิ้งหน้าที่การงานเป็นเวลาสามวันทำการติดต่อกันโดยมีเหตุอันสมควรเพราะถูกรถจักรยานยนต์เฉี่ยวชนได้รับบาดเจ็บต้องไปรับการ รักษาที่โรงพยาบาล โดยได้แจ้งการลาป่วยทางโทร ศัพท์ ซึ่งเป็น การปฏิบัติตามระเบียบการลาป่วยของจำเลยส่วนหนึ่งแล้ว แต่จำเลย ไม่ยอมให้โอกาสโจทก์แสดงหลักฐานใบรับรองแพทย์ โจทก์จึงไม่อาจ ปฏิบัติให้ครบถ้วนตามระเบียบการลาป่วยของจำเลยได้ จำเลย อุทธรณ์ว่าใบรับรองแพทย์เอกสารหมาย จ.2 รับฟังไม่ได้และ โจทก์ไม่ได้แสดงใบรับรองแพทย์ดังกล่าวต่อจำเลย จึงถือว่า โจทก์ละทิ้งหน้าที่การงานติดต่อกันเป็นเวลา 3 วัน โดยไม่มีเหตุอันสมควรเป็นการโต้เถียงดุลพินิจในการรับฟัง พยานหลักฐานของศาลแรงงานกลาง เป็นอุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริง ต้องห้ามตามพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ. 2522 มาตรา 54 ที่ศาลแรงงานกลางไม่รับอุทธรณ์ของจำเลย มานั้นชอบแล้ว ให้ยกคำร้อง(เทพฤทธิ์ ศิลปานนท์-อุดม เฟื่องฟุ้ง-สมมาตร พรหมานุกูล)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ