คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 68/2477หลักกฎหมาย: การค้ำประกันมีแต่หลักฐานเป็นหนังสือก็เป็นการเพียงพอเซ็นชื่อเป็นภาษาจีนนับว่าเป็นลายมือชื่อตาม ป.พ.พ.มาตรา 9 ลายมือชื่อจะเป็นภาษาใดก็ตามไม่ใช่แกงใดหรือเครื่องหมายอย่างอื่นจึงไม่จำต้องมีพะยานรับรองบอกว่าเป็นลายมือชื่อผู้นั้นผู้นี้ได้ความว่า อ.ทำสัญญากู้เงินโจทก์ไป ๖๐๐ บาท จำเลยเซ็นชื่อเป็นภาษาจีนในหนังสือค้ำประกัน อ.อพยพไปต่างจังหวัดแลไม่มีทรัพย์ โจทก์จึงฟ้องจำเลยซึ่งเป็นผู้ค้ำประกันให้ใช้เงิน ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ตามประมวลแพ่งมาตรา ๖๘๐ การค้ำประกันมีแต่หลักฐานเป็นหนังสือก็พอแล้ว เอกสารที่โจทก์ฟ้องเป็นหลักฐานแห่งการค้ำประกันเพียงพอแล้ว และเห็นว่าลายมือชื่อจำเลยซึ่งเซ็นเป็นภาษาจีนนั้น นับว่าเป็นลายมือชื่อตามประมวลแพ่ง ฯ มาตรา ๙ ลายมือชื่อจะเป็นภาษาใดก็ตามหาต้องมีบอกว่าเป็นลายมือชื่อผู้ใดไม่ จึงพิพากษาให้จำเลยใช้เงินแก่โจทก์ ยืนตามศาลล่าง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 68/2477นางเต๊กจู หงอสุวรรณ์โจทก์นายอึงค่ายไห้จำเลย ป.พ.พ. ม. 9-680การค้ำประกันมีแต่หลักฐานเป็นหนังสือก็เป็นการเพียงพอเซ็นชื่อเป็นภาษาจีนนับว่าเป็นลายมือชื่อตาม ป.พ.พ.มาตรา 9 ลายมือชื่อจะเป็นภาษาใดก็ตามไม่ใช่แกงใดหรือเครื่องหมายอย่างอื่นจึงไม่จำต้องมีพะยานรับรองบอกว่าเป็นลายมือชื่อผู้นั้นผู้นี้ได้ความว่า อ.ทำสัญญากู้เงินโจทก์ไป ๖๐๐ บาท จำเลยเซ็นชื่อเป็นภาษาจีนในหนังสือค้ำประกัน อ.อพยพไปต่างจังหวัดแลไม่มีทรัพย์ โจทก์จึงฟ้องจำเลยซึ่งเป็นผู้ค้ำประกันให้ใช้เงิน ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ตามประมวลแพ่งมาตรา ๖๘๐ การค้ำประกันมีแต่หลักฐานเป็นหนังสือก็พอแล้ว เอกสารที่โจทก์ฟ้องเป็นหลักฐานแห่งการค้ำประกันเพียงพอแล้ว และเห็นว่าลายมือชื่อจำเลยซึ่งเซ็นเป็นภาษาจีนนั้น นับว่าเป็นลายมือชื่อตามประมวลแพ่ง ฯ มาตรา ๙ ลายมือชื่อจะเป็นภาษาใดก็ตามหาต้องมีบอกว่าเป็นลายมือชื่อผู้ใดไม่ จึงพิพากษาให้จำเลยใช้เงินแก่โจทก์ ยืนตามศาลล่าง(อิศร-พรหม-กฤต)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ได้ความว่า อ.ทำสัญญากู้เงินโจทก์ไป ๖๐๐ บาท จำเลยเซ็นชื่อเป็นภาษาจีนในหนังสือค้ำประกัน อ.อพยพไปต่างจังหวัดแลไม่มีทรัพย์ โจทก์จึงฟ้องจำเลยซึ่งเป็นผู้ค้ำประกันให้ใช้เงิน ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ตามประมวลแพ่งมาตรา ๖๘๐ การค้ำประกันมีแต่หลักฐานเป็นหนังสือก็พอแล้ว เอกสารที่โจทก์ฟ้องเป็นหลักฐานแห่งการค้ำประกันเพียงพอแล้ว และเห็นว่าลายมือชื่อจำเลยซึ่งเซ็นเป็นภาษาจีนนั้น นับว่าเป็นลายมือชื่อตามประมวลแพ่ง ฯ มาตรา ๙ ลายมือชื่อจะเป็นภาษาใดก็ตามหาต้องมีบอกว่าเป็นลายมือชื่อผู้ใดไม่ จึงพิพากษาให้จำเลยใช้เงินแก่โจทก์ ยืนตามศาลล่าง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 68/2477นางเต๊กจู หงอสุวรรณ์โจทก์นายอึงค่ายไห้จำเลย ป.พ.พ. ม. 9-680การค้ำประกันมีแต่หลักฐานเป็นหนังสือก็เป็นการเพียงพอเซ็นชื่อเป็นภาษาจีนนับว่าเป็นลายมือชื่อตาม ป.พ.พ.มาตรา 9 ลายมือชื่อจะเป็นภาษาใดก็ตามไม่ใช่แกงใดหรือเครื่องหมายอย่างอื่นจึงไม่จำต้องมีพะยานรับรองบอกว่าเป็นลายมือชื่อผู้นั้นผู้นี้ได้ความว่า อ.ทำสัญญากู้เงินโจทก์ไป ๖๐๐ บาท จำเลยเซ็นชื่อเป็นภาษาจีนในหนังสือค้ำประกัน อ.อพยพไปต่างจังหวัดแลไม่มีทรัพย์ โจทก์จึงฟ้องจำเลยซึ่งเป็นผู้ค้ำประกันให้ใช้เงิน ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ตามประมวลแพ่งมาตรา ๖๘๐ การค้ำประกันมีแต่หลักฐานเป็นหนังสือก็พอแล้ว เอกสารที่โจทก์ฟ้องเป็นหลักฐานแห่งการค้ำประกันเพียงพอแล้ว และเห็นว่าลายมือชื่อจำเลยซึ่งเซ็นเป็นภาษาจีนนั้น นับว่าเป็นลายมือชื่อตามประมวลแพ่ง ฯ มาตรา ๙ ลายมือชื่อจะเป็นภาษาใดก็ตามหาต้องมีบอกว่าเป็นลายมือชื่อผู้ใดไม่ จึงพิพากษาให้จำเลยใช้เงินแก่โจทก์ ยืนตามศาลล่าง(อิศร-พรหม-กฤต)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ