คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3570หลักกฎหมาย: จำเลยเป็นผู้ลงลายมือชื่อสั่งจ่ายเช็คทั้ง10ฉบับเพื่อชำระหนี้เมื่อธนาคารปฏิเสธการจ่ายเงินตามเช็คจำเลยจึงตกเป็นฝ่ายผิดนัดต้องรับผิดชำระเงินตามเช็คให้แก่โจทก์ทั้งสองซึ่งเป็นผู้ทรงพร้อมดอกเบี้ยตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาตรา900วรรคหนึ่ง,904,914ประกอบมาตรา989,มาตรา224วรรคหนึ่งคดี สอง สำนวน นี้ ศาลชั้นต้น รวม พิจารณา พิพากษา เข้า ด้วยกันโดย เรียก โจทก์ ใน สำนวน แรก ว่า โจทก์ ที่ 1 และ โจทก์ ใน สำนวน หลัง ว่าโจทก์ ที่ 2โจทก์ ทั้ง สอง สำนวน ฟ้อง เป็น ใจความ ว่า จำเลย ออก เช็ค ธนาคาร กรุงเทพ จำกัด สาขา พนัสนิคม ให้ แก่ โจทก์ ที่ 1 รวม 7 ฉบับ สั่งจ่าย เงิน รวมทั้งสิ้น เป็น จำนวน 833,276 บาท และ ออก เช็ค ธนาคาร กรุงเทพ จำกัด สาขา พนัสนิคม ให้ แก่ โจทก์ ที่ 2 รวม 3 ฉบับ สั่งจ่าย เงิน รวมทั้งสิ้น เป็น จำนวน 372,582 บาท เพื่อ ชำระหนี้ค่า อาหาร สัตว์ ให้ แก่ โจทก์ ทั้ง สอง เมื่อ เช็ค แต่ละ ฉบับ ถึง กำหนดใช้ เงิน โจทก์ ทั้ง สอง นำ ไป เรียกเก็บเงิน แต่ ธนาคาร ตามเช็ค ปฏิเสธการ จ่ายเงิน ทุก ฉบับ ขอให้ บังคับ จำเลย ชำระ เงิน จำนวน 889,001 บาทแก่ โจทก์ ที่ 1 และ ชำระ เงิน จำนวน 398,197 บาท แก่ โจทก์ ที่ 2 พร้อมดอกเบี้ย ใน อัตรา ร้อยละ เจ็ด ครึ่ง ต่อ ปี ของ เงิน ตามเช็ค ของ โจทก์ทั้ง สอง นับแต่ วันฟ้อง เป็นต้น ไป จนกว่า จะ ชำระ เสร็จจำเลย ทั้ง สอง สำนวน ให้การ เป็น ใจความ ว่า จำเลย สั่งจ่าย เช็คตาม ฟ้อง ทั้ง 10 ฉบับ เพื่อ ชำระ ค่า อาหาร สัตว์ ที่ จำเลย ซื้อ ไป จากโจทก์ ทั้ง สอง แต่ โจทก์ ทั้ง สอง ส่ง อาหาร สัตว์ ที่ ไม่ได้ มาตรฐานมา ให้ ทำให้ ไก่ ของ จำเลย ออก ไข่ ฟอง เล็ก ลง และ จำนวน ไข่ ลด น้อยลง จำเลยได้รับ ความเสียหาย เป็น เงิน ไม่ ต่ำกว่า 2,000,000 บาท จำเลย แจ้งให้ โจทก์ ทั้ง สอง ทราบ แล้ว แต่ โจทก์ ทั้ง สอง ไม่ยอม รับ รู้ ความเสียหายจำเลย จึง ขอให้ ธนาคาร งด จ่ายเงิน ตามเช็ค เพราะ จำเลย ไม่ต้อง รับผิดใน หนี้ ตามเช็ค ต่อ โจทก์ ทั้ง สอง ขอให้ ยกฟ้องศาลชั้นต้น พิจารณา แล้ว พิพากษา ให้ จำเลย ชำระ เงิน จำนวน888,236.64 บาท แก่ โจทก์ ที่ 1 พร้อม ด้วย ดอกเบี้ย อัตรา ร้อยละเจ็ด ครึ่ง ต่อ ปี ของ ต้นเงิน 833,276 บาท นับ ถัด จาก วันฟ้อง เป็นต้น ไปจนกว่า จะ ชำระ เสร็จ และ ให้ จำเลย ชำระ เงิน จำนวน 398,197 บาท แก่โจทก์ ที่ 2 พร้อม ด้วย ดอกเบี้ย อัตรา ร้อยละ เจ็ด ครึ่ง ต่อ ปี ของ ต้นเงิน372,582 บาท นับ ถัด จาก วันฟ้อง เป็นต้น ไป จนกว่า จะ ชำระ เสร็จจำเลย ทั้ง สอง สำนวน อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ พิพากษายืนจำเลย ทั้ง สอง สำนวน ฎีกาศาลฎีกา วินิจฉัย ว่า "พิเคราะห์ แล้ว ข้อเท็จจริง ฟังได้ ในเบื้องต้น ว่า จำเลย เป็น ผู้ลงลายมือชื่อ สั่งจ่าย เช็ค ทั้ง 10 ฉบับเพื่อ ชำระหนี้ ค่า อาหาร สำหรับ เลี้ยง ไก่ ไข่ ซึ่ง จำเลย ซื้อ ไป จาก โจทก์ทั้ง สอง เมื่อ เช็ค ถึง กำหนด ใช้ เงิน ธนาคาร ปฏิเสธ การ จ่ายเงิน ตามเช็ค ดังกล่าว ทุก ฉบับ มี ปัญหา วินิจฉัย ตาม ฎีกา ของ จำเลย ว่า จำเลยจะ ต้อง รับผิด ชำระ เงิน ตามเช็ค ดังกล่าว ให้ แก่ โจทก์ ทั้ง สอง หรือไม่ที่ จำเลย อ้างว่า จำเลย ไม่ต้อง รับผิด ชำระ เงิน ตามเช็ค ทั้ง 10 ฉบับให้ แก่ โจทก์ ทั้ง สอง เพราะ โจทก์ ทั้ง สอง ผิดสัญญา ไม่ส่ง มอบ อาหารสำหรับ เลี้ยง และ ได้ มาตรฐาน ตาม ที่ โจทก์ ทั้ง สอง จดทะเบียน ไว้ กับ กรมปศุสัตว์ กระทรวงเกษตร และ สหกรณ์ ซึ่ง กำหนด มาตรฐาน ของ อาหาร สำหรับ เลี้ยง ไก่ ไข่ ไว้ ว่า ชนิด เม็ด ให้ มี โปรตีน ไม่ น้อยกว่า ร้อยละ 16ไขมัน ไม่ น้อยกว่า ร้อยละ 3 กาก ไม่มาก กว่า ร้อยละ 6 และ ความชื้นไม่มาก กว่า ร้อยละ 13 และ ชนิด ผง ให้ มี โปรตีน ไม่ น้อยกว่า ร้อยละ 31ไขมัน ไม่ น้อยกว่า ร้อยละ 2 กาก ไม่มาก กว่า ร้อยละ 7 และ ความชื้นไม่มาก กว่า ร้อยละ 13 ตาม เอกสาร หมาย จ. 21 และ จ. 22 ที่ จำเลย ส่งอาหาร สำหรับ เลี้ยง ไก่ ไข่ ที่ ซื้อ จาก โจทก์ ทั้ง สอง ไป ให้ บริษัท โอมิค จำกัด ตรวจสอบ ตาม เอกสาร หมาย ล. 2 และ ล. 3 บริษัท โอมิค จำกัด ก็ แจ้ง ผล การ ตรวจสอบ ว่า ชนิด ก้อน มี โปรตีน ร้อยละ 50.1 ไขมัน ร้อยละ4.9 ความชื้น ร้อยละ 10.4 ส่วน ชนิด ผง มี โปรตีน ร้อยละ 34.3 ไขมันร้อยละ 4.7 ความชื้น ร้อยละ 7.6 ดังนี้ อาหาร สำหรับ เลี้ยง ไก่ ไข่ที่ จำเลย ซื้อ ไป จาก โจทก์ ทั้ง สอง หา ได้ มี คุณภาพ และ มาตรฐาน ต่ำกว่าที่ จดทะเบียน ไว้ ไม่ นอกจาก นี้ ข้อเท็จจริง ยัง ได้ความ ตาม พยานหลักฐานที่ โจทก์ ทั้ง สอง นำสืบ ว่า สาเหตุ ที่ ไก่ ไข่ มี ไข่ จำนวน ลดลง และ ฟอง เล็ก ลงนั้น อาจ เนื่องมาจาก การ เลี้ยงดู การ จัดการ ที่ ไม่ได้ มาตรฐาน อากาศโรค ระบาด รวมทั้ง วิธีการ เก็บ อาหาร ไก่ ไข่ ที่ มี คุณภาพ และ ได้ มาตรฐานให้ แก่ จำเลย ทำให้ จำเลย ได้รับ ความเสียหาย คิด เป็น เงิน จำนวน มาก กว่าจำนวนเงิน ตามเช็ค ทั้ง 10 ฉบับนั้น ข้อเท็จจริง คง ได้ความ ตาม พยานหลักฐาน ที่ จำเลย นำสืบ เพียง ว่า ใน เดือน สิงหาคม และ กันยายน 2531ไก่ ไข่ ของ จำเลย ออก ไข่ ลดลง วัน ละ ประมาณ 10,000 ฟอง และ ไข่ ฟอง เล็ก ลงจาก ขนาด เบอร์ 3 ขาย ได้ ฟอง ละ 1.35 บาท เป็น ขนาด เบอร์ 5 ขาย ได้ฟอง ละ 1.10 บาท จำเลย ได้ ส่ง อาหาร สำหรับ เลี้ยง ไก่ ไข่ ซึ่ง ซื้อ มาจาก โจทก์ ทั้ง สอง ไป ให้ บริษัท โอมิค จำกัด ทำการ ตรวจสอบ คุณภาพ บริษัท โอมิค จำกัด แจ้ง ผล การ ตรวจ ว่า อาหาร สำหรับ เลี้ยง ไก่ ไข่ ใน ถุง เดียว กัน มี จำนวน โปรตีน แคลเซียม ไขมัน และ ความชื้น แตกต่าง กันตาม เอกสาร หมาย ล. 2 และ ล. 3 จำเลย ไม่มี พยานหลักฐาน มา สืบ ให้ เห็นได้ว่า อาหาร สำหรับ เลี้ยง ไก่ ไข่ ที่ จำเลย ซื้อ จาก โจทก์ ทั้ง สอง และสั่งจ่าย เช็ค ทั้ง 10 ฉบับ ชำระ ราคา ให้ แก่ โจทก์ ทั้ง สอง นั้น ไม่มีคุณภาพ และ ไม่ได้ มาตรฐาน อย่างไร จึง เป็น ผล ให้ ไก่ ไข่ ของ จำเลย ออก ไข่จำนวน ลดลง และ ไข่ ฟอง เล็ก ลง ส่วน โจทก์ ทั้ง สอง มี พยานหลักฐาน มา สืบว่า อาหาร สำหรับ เลี้ยง ไก่ ไข่ ที่ โจทก์ ทั้ง สอง ผลิต ขึ้น และ ส่ง ขายให้ จำเลย นั้น มี คุณภาพ สำหรับ เลี้ยง ไก่ ไข่ ไม่ดี ทำให้ เกิด ความชื้นสูง และ มี สาร อัลฟ่าทอคซิล สูง ด้วย พยานหลักฐาน ของ โจทก์ ทั้ง สอง มีเหตุ ผล ดีกว่า พยานหลักฐาน ของ จำเลย ข้อเท็จจริง จึง ไม่อาจ รับฟังได้ว่า โจทก์ ทั้ง สอง เป็น ฝ่าย ผิดสัญญา ส่ง อาหาร สำหรับ เลี้ยง ไก่ ไข่ที่ ไม่มี คุณภาพ และ ไม่ได้ มาตรฐาน ให้ แก่ จำเลย ทำให้ จำเลย ได้รับความเสียหาย เป็น เงิน จำนวน สูง กว่า จำนวนเงิน ตามเช็ค ทั้ง 10 ฉบับดังกล่าว จำเลย เป็น ผู้ลงลายมือชื่อ สั่งจ่าย เช็ค ทั้ง 10 ฉบับเพื่อ ชำระหนี้ เมื่อ ธนาคาร ปฏิเสธ การ จ่ายเงิน ตามเช็ค จำเลย จึงตกเป็น ฝ่าย ผิดนัด ต้อง รับผิด ชำระ เงิน ตามเช็ค ดังกล่าว ให้ แก่ โจทก์ทั้ง สอง ซึ่ง เป็น ผู้ทรง พร้อม ดอกเบี้ย ตาม ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาตรา 900 วรรคหนึ่ง , 904, 914 ประกอบ มาตรา 989, มาตรา 224วรรคหนึ่ง ศาลล่าง ทั้ง สอง พิพากษา ต้อง กัน มา นั้น ชอบแล้ว ฎีกา ของจำเลย ฟังไม่ขึ้น "พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 41 - 42/2539บริษัท ป.เจริญพันธ์อาหารสัตว์ จำกัด กับพวกโจทก์นาย ประสาทพร รักษาสุขจำเลย ป.พ.พ. ม. 900จำเลยเป็นผู้ลงลายมือชื่อสั่งจ่ายเช็คทั้ง10ฉบับเพื่อชำระหนี้เมื่อธนาคารปฏิเสธการจ่ายเงินตามเช็คจำเลยจึงตกเป็นฝ่ายผิดนัดต้องรับผิดชำระเงินตามเช็คให้แก่โจทก์ทั้งสองซึ่งเป็นผู้ทรงพร้อมดอกเบี้ยตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาตรา900วรรคหนึ่ง,904,914ประกอบมาตรา989,มาตรา224วรรคหนึ่งคดี สอง สำนวน นี้ ศาลชั้นต้น รวม พิจารณา พิพากษา เข้า ด้วยกันโดย เรียก โจทก์ ใน สำนวน แรก ว่า โจทก์ ที่ 1 และ โจทก์ ใน สำนวน หลัง ว่าโจทก์ ที่ 2โจทก์ ทั้ง สอง สำนวน ฟ้อง เป็น ใจความ ว่า จำเลย ออก เช็ค ธนาคาร กรุงเทพ จำกัด สาขา พนัสนิคม ให้ แก่ โจทก์ ที่ 1 รวม 7 ฉบับ สั่งจ่าย เงิน รวมทั้งสิ้น เป็น จำนวน 833,276 บาท และ ออก เช็ค ธนาคาร กรุงเทพ จำกัด สาขา พนัสนิคม ให้ แก่ โจทก์ ที่ 2 รวม 3 ฉบับ สั่งจ่าย เงิน รวมทั้งสิ้น เป็น จำนวน 372,582 บาท เพื่อ ชำระหนี้ค่า อาหาร สัตว์ ให้ แก่ โจทก์ ทั้ง สอง เมื่อ เช็ค แต่ละ ฉบับ ถึง กำหนดใช้ เงิน โจทก์ ทั้ง สอง นำ ไป เรียกเก็บเงิน แต่ ธนาคาร ตามเช็ค ปฏิเสธการ จ่ายเงิน ทุก ฉบับ ขอให้ บังคับ จำเลย ชำระ เงิน จำนวน 889,001 บาทแก่ โจทก์ ที่ 1 และ ชำระ เงิน จำนวน 398,197 บาท แก่ โจทก์ ที่ 2 พร้อมดอกเบี้ย ใน อัตรา ร้อยละ เจ็ด ครึ่ง ต่อ ปี ของ เงิน ตามเช็ค ของ โจทก์ทั้ง สอง นับแต่ วันฟ้อง เป็นต้น ไป จนกว่า จะ ชำระ เสร็จจำเลย ทั้ง สอง สำนวน ให้การ เป็น ใจความ ว่า จำเลย สั่งจ่าย เช็คตาม ฟ้อง ทั้ง 10 ฉบับ เพื่อ ชำระ ค่า อาหาร สัตว์ ที่ จำเลย ซื้อ ไป จากโจทก์ ทั้ง สอง แต่ โจทก์ ทั้ง สอง ส่ง อาหาร สัตว์ ที่ ไม่ได้ มาตรฐานมา ให้ ทำให้ ไก่ ของ จำเลย ออก ไข่ ฟอง เล็ก ลง และ จำนวน ไข่ ลด น้อยลง จำเลยได้รับ ความเสียหาย เป็น เงิน ไม่ ต่ำกว่า 2,000,000 บาท จำเลย แจ้งให้ โจทก์ ทั้ง สอง ทราบ แล้ว แต่ โจทก์ ทั้ง สอง ไม่ยอม รับ รู้ ความเสียหายจำเลย จึง ขอให้ ธนาคาร งด จ่ายเงิน ตามเช็ค เพราะ จำเลย ไม่ต้อง รับผิดใน หนี้ ตามเช็ค ต่อ โจทก์ ทั้ง สอง ขอให้ ยกฟ้องศาลชั้นต้น พิจารณา แล้ว พิพากษา ให้ จำเลย ชำระ เงิน จำนวน888,236.64 บาท แก่ โจทก์ ที่ 1 พร้อม ด้วย ดอกเบี้ย อัตรา ร้อยละเจ็ด ครึ่ง ต่อ ปี ของ ต้นเงิน 833,276 บาท นับ ถัด จาก วันฟ้อง เป็นต้น ไปจนกว่า จะ ชำระ เสร็จ และ ให้ จำเลย ชำระ เงิน จำนวน 398,197 บาท แก่โจทก์ ที่ 2 พร้อม ด้วย ดอกเบี้ย อัตรา ร้อยละ เจ็ด ครึ่ง ต่อ ปี ของ ต้นเงิน372,582 บาท นับ ถัด จาก วันฟ้อง เป็นต้น ไป จนกว่า จะ ชำระ เสร็จจำเลย ทั้ง สอง สำนวน อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ พิพากษายืนจำเลย ทั้ง สอง สำนวน ฎีกาศาลฎีกา วินิจฉัย ว่า "พิเคราะห์ แล้ว ข้อเท็จจริง ฟังได้ ในเบื้องต้น ว่า จำเลย เป็น ผู้ลงลายมือชื่อ สั่งจ่าย เช็ค ทั้ง 10 ฉบับเพื่อ ชำระหนี้ ค่า อาหาร สำหรับ เลี้ยง ไก่ ไข่ ซึ่ง จำเลย ซื้อ ไป จาก โจทก์ทั้ง สอง เมื่อ เช็ค ถึง กำหนด ใช้ เงิน ธนาคาร ปฏิเสธ การ จ่ายเงิน ตามเช็ค ดังกล่าว ทุก ฉบับ มี ปัญหา วินิจฉัย ตาม ฎีกา ของ จำเลย ว่า จำเลยจะ ต้อง รับผิด ชำระ เงิน ตามเช็ค ดังกล่าว ให้ แก่ โจทก์ ทั้ง สอง หรือไม่ที่ จำเลย อ้างว่า จำเลย ไม่ต้อง รับผิด ชำระ เงิน ตามเช็ค ทั้ง 10 ฉบับให้ แก่ โจทก์ ทั้ง สอง เพราะ โจทก์ ทั้ง สอง ผิดสัญญา ไม่ส่ง มอบ อาหารสำหรับ เลี้ยง และ ได้ มาตรฐาน ตาม ที่ โจทก์ ทั้ง สอง จดทะเบียน ไว้ กับ กรมปศุสัตว์ กระทรวงเกษตร และ สหกรณ์ ซึ่ง กำหนด มาตรฐาน ของ อาหาร สำหรับ เลี้ยง ไก่ ไข่ ไว้ ว่า ชนิด เม็ด ให้ มี โปรตีน ไม่ น้อยกว่า ร้อยละ 16ไขมัน ไม่ น้อยกว่า ร้อยละ 3 กาก ไม่มาก กว่า ร้อยละ 6 และ ความชื้นไม่มาก กว่า ร้อยละ 13 และ ชนิด ผง ให้ มี โปรตีน ไม่ น้อยกว่า ร้อยละ 31ไขมัน ไม่ น้อยกว่า ร้อยละ 2 กาก ไม่มาก กว่า ร้อยละ 7 และ ความชื้นไม่มาก กว่า ร้อยละ 13 ตาม เอกสาร หมาย จ. 21 และ จ. 22 ที่ จำเลย ส่งอาหาร สำหรับ เลี้ยง ไก่ ไข่ ที่ ซื้อ จาก โจทก์ ทั้ง สอง ไป ให้ บริษัท โอมิค จำกัด ตรวจสอบ ตาม เอกสาร หมาย ล. 2 และ ล. 3 บริษัท โอมิค จำกัด ก็ แจ้ง ผล การ ตรวจสอบ ว่า ชนิด ก้อน มี โปรตีน ร้อยละ 50.1 ไขมัน ร้อยละ4.9 ความชื้น ร้อยละ 10.4 ส่วน ชนิด ผง มี โปรตีน ร้อยละ 34.3 ไขมันร้อยละ 4.7 ความชื้น ร้อยละ 7.6 ดังนี้ อาหาร สำหรับ เลี้ยง ไก่ ไข่ที่ จำเลย ซื้อ ไป จาก โจทก์ ทั้ง สอง หา ได้ มี คุณภาพ และ มาตรฐาน ต่ำกว่าที่ จดทะเบียน ไว้ ไม่ นอกจาก นี้ ข้อเท็จจริง ยัง ได้ความ ตาม พยานหลักฐานที่ โจทก์ ทั้ง สอง นำสืบ ว่า สาเหตุ ที่ ไก่ ไข่ มี ไข่ จำนวน ลดลง และ ฟอง เล็ก ลงนั้น อาจ เนื่องมาจาก การ เลี้ยงดู การ จัดการ ที่ ไม่ได้ มาตรฐาน อากาศโรค ระบาด รวมทั้ง วิธีการ เก็บ อาหาร ไก่ ไข่ ที่ มี คุณภาพ และ ได้ มาตรฐานให้ แก่ จำเลย ทำให้ จำเลย ได้รับ ความเสียหาย คิด เป็น เงิน จำนวน มาก กว่าจำนวนเงิน ตามเช็ค ทั้ง 10 ฉบับนั้น ข้อเท็จจริง คง ได้ความ ตาม พยานหลักฐาน ที่ จำเลย นำสืบ เพียง ว่า ใน เดือน สิงหาคม และ กันยายน 2531ไก่ ไข่ ของ จำเลย ออก ไข่ ลดลง วัน ละ ประมาณ 10,000 ฟอง และ ไข่ ฟอง เล็ก ลงจาก ขนาด เบอร์ 3 ขาย ได้ ฟอง ละ 1.35 บาท เป็น ขนาด เบอร์ 5 ขาย ได้ฟอง ละ 1.10 บาท จำเลย ได้ ส่ง อาหาร สำหรับ เลี้ยง ไก่ ไข่ ซึ่ง ซื้อ มาจาก โจทก์ ทั้ง สอง ไป ให้ บริษัท โอมิค จำกัด ทำการ ตรวจสอบ คุณภาพ บริษัท โอมิค จำกัด แจ้ง ผล การ ตรวจ ว่า อาหาร สำหรับ เลี้ยง ไก่ ไข่ ใน ถุง เดียว กัน มี จำนวน โปรตีน แคลเซียม ไขมัน และ ความชื้น แตกต่าง กันตาม เอกสาร หมาย ล. 2 และ ล. 3 จำเลย ไม่มี พยานหลักฐาน มา สืบ ให้ เห็นได้ว่า อาหาร สำหรับ เลี้ยง ไก่ ไข่ ที่ จำเลย ซื้อ จาก โจทก์ ทั้ง สอง และสั่งจ่าย เช็ค ทั้ง 10 ฉบับ ชำระ ราคา ให้ แก่ โจทก์ ทั้ง สอง นั้น ไม่มีคุณภาพ และ ไม่ได้ มาตรฐาน อย่างไร จึง เป็น ผล ให้ ไก่ ไข่ ของ จำเลย ออก ไข่จำนวน ลดลง และ ไข่ ฟอง เล็ก ลง ส่วน โจทก์ ทั้ง สอง มี พยานหลักฐาน มา สืบว่า อาหาร สำหรับ เลี้ยง ไก่ ไข่ ที่ โจทก์ ทั้ง สอง ผลิต ขึ้น และ ส่ง ขายให้ จำเลย นั้น มี คุณภาพ สำหรับ เลี้ยง ไก่ ไข่ ไม่ดี ทำให้ เกิด ความชื้นสูง และ มี สาร อัลฟ่าทอคซิล สูง ด้วย พยานหลักฐาน ของ โจทก์ ทั้ง สอง มีเหตุ ผล ดีกว่า พยานหลักฐาน ของ จำเลย ข้อเท็จจริง จึง ไม่อาจ รับฟังได้ว่า โจทก์ ทั้ง สอง เป็น ฝ่าย ผิดสัญญา ส่ง อาหาร สำหรับ เลี้ยง ไก่ ไข่ที่ ไม่มี คุณภาพ และ ไม่ได้ มาตรฐาน ให้ แก่ จำเลย ทำให้ จำเลย ได้รับความเสียหาย เป็น เงิน จำนวน สูง กว่า จำนวนเงิน ตามเช็ค ทั้ง 10 ฉบับดังกล่าว จำเลย เป็น ผู้ลงลายมือชื่อ สั่งจ่าย เช็ค ทั้ง 10 ฉบับเพื่อ ชำระหนี้ เมื่อ ธนาคาร ปฏิเสธ การ จ่ายเงิน ตามเช็ค จำเลย จึงตกเป็น ฝ่าย ผิดนัด ต้อง รับผิด ชำระ เงิน ตามเช็ค ดังกล่าว ให้ แก่ โจทก์ทั้ง สอง ซึ่ง เป็น ผู้ทรง พร้อม ดอกเบี้ย ตาม ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาตรา 900 วรรคหนึ่ง , 904, 914 ประกอบ มาตรา 989, มาตรา 224วรรคหนึ่ง ศาลล่าง ทั้ง สอง พิพากษา ต้อง กัน มา นั้น ชอบแล้ว ฎีกา ของจำเลย ฟังไม่ขึ้น "พิพากษายืน(ทองเลื่อน พูลพิพัฒน์-ปรีชา เฉลิมวณิชย์-จรัญ หัตถกรรม)แหล่งที่มาสำนักงานส่งเสริมงานตุลาการแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: คดี สอง สำนวน นี้ ศาลชั้นต้น รวม พิจารณา พิพากษา เข้า ด้วยกันโดย เรียก โจทก์ ใน สำนวน แรก ว่า โจทก์ ที่ 1 และ โจทก์ ใน สำนวน หลัง ว่าโจทก์ ที่ 2โจทก์ ทั้ง สอง สำนวน ฟ้อง เป็น ใจความ ว่า จำเลย ออก เช็ค ธนาคาร กรุงเทพ จำกัด สาขา พนัสนิคม ให้ แก่ โจทก์ ที่ 1 รวม 7 ฉบับ สั่งจ่าย เงิน รวมทั้งสิ้น เป็น จำนวน 833,276 บาท และ ออก เช็ค ธนาคาร กรุงเทพ จำกัด สาขา พนัสนิคม ให้ แก่ โจทก์ ที่ 2 รวม 3 ฉบับ สั่งจ่าย เงิน รวมทั้งสิ้น เป็น จำนวน 372,582 บาท เพื่อ ชำระหนี้ค่า อาหาร สัตว์ ให้ แก่ โจทก์ ทั้ง สอง เมื่อ เช็ค แต่ละ ฉบับ ถึง กำหนดใช้ เงิน โจทก์ ทั้ง สอง นำ ไป เรียกเก็บเงิน แต่ ธนาคาร ตามเช็ค ปฏิเสธการ จ่ายเงิน ทุก ฉบับ ขอให้ บังคับ จำเลย ชำระ เงิน จำนวน 889,001 บาทแก่ โจทก์ ที่ 1 และ ชำระ เงิน จำนวน 398,197 บาท แก่ โจทก์ ที่ 2 พร้อมดอกเบี้ย ใน อัตรา ร้อยละ เจ็ด ครึ่ง ต่อ ปี ของ เงิน ตามเช็ค ของ โจทก์ทั้ง สอง นับแต่ วันฟ้อง เป็นต้น ไป จนกว่า จะ ชำระ เสร็จจำเลย ทั้ง สอง สำนวน ให้การ เป็น ใจความ ว่า จำเลย สั่งจ่าย เช็คตาม ฟ้อง ทั้ง 10 ฉบับ เพื่อ ชำระ ค่า อาหาร สัตว์ ที่ จำเลย ซื้อ ไป จากโจทก์ ทั้ง สอง แต่ โจทก์ ทั้ง สอง ส่ง อาหาร สัตว์ ที่ ไม่ได้ มาตรฐานมา ให้ ทำให้ ไก่ ของ จำเลย ออก ไข่ ฟอง เล็ก ลง และ จำนวน ไข่ ลด น้อยลง จำเลยได้รับ ความเสียหาย เป็น เงิน ไม่ ต่ำกว่า 2,000,000 บาท จำเลย แจ้งให้ โจทก์ ทั้ง สอง ทราบ แล้ว แต่ โจทก์ ทั้ง สอง ไม่ยอม รับ รู้ ความเสียหายจำเลย จึง ขอให้ ธนาคาร งด จ่ายเงิน ตามเช็ค เพราะ จำเลย ไม่ต้อง รับผิดใน หนี้ ตามเช็ค ต่อ โจทก์ ทั้ง สอง ขอให้ ยกฟ้องศาลชั้นต้น พิจารณา แล้ว พิพากษา ให้ จำเลย ชำระ เงิน จำนวน888,236.64 บาท แก่ โจทก์ ที่ 1 พร้อม ด้วย ดอกเบี้ย อัตรา ร้อยละเจ็ด ครึ่ง ต่อ ปี ของ ต้นเงิน 833,276 บาท นับ ถัด จาก วันฟ้อง เป็นต้น ไปจนกว่า จะ ชำระ เสร็จ และ ให้ จำเลย ชำระ เงิน จำนวน 398,197 บาท แก่โจทก์ ที่ 2 พร้อม ด้วย ดอกเบี้ย อัตรา ร้อยละ เจ็ด ครึ่ง ต่อ ปี ของ ต้นเงิน372,582 บาท นับ ถัด จาก วันฟ้อง เป็นต้น ไป จนกว่า จะ ชำระ เสร็จจำเลย ทั้ง สอง สำนวน อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ พิพากษายืนจำเลย ทั้ง สอง สำนวน ฎีกาศาลฎีกา วินิจฉัย ว่า "พิเคราะห์ แล้ว ข้อเท็จจริง ฟังได้ ในเบื้องต้น ว่า จำเลย เป็น ผู้ลงลายมือชื่อ สั่งจ่าย เช็ค ทั้ง 10 ฉบับเพื่อ ชำระหนี้ ค่า อาหาร สำหรับ เลี้ยง ไก่ ไข่ ซึ่ง จำเลย ซื้อ ไป จาก โจทก์ทั้ง สอง เมื่อ เช็ค ถึง กำหนด ใช้ เงิน ธนาคาร ปฏิเสธ การ จ่ายเงิน ตามเช็ค ดังกล่าว ทุก ฉบับ มี ปัญหา วินิจฉัย ตาม ฎีกา ของ จำเลย ว่า จำเลยจะ ต้อง รับผิด ชำระ เงิน ตามเช็ค ดังกล่าว ให้ แก่ โจทก์ ทั้ง สอง หรือไม่ที่ จำเลย อ้างว่า จำเลย ไม่ต้อง รับผิด ชำระ เงิน ตามเช็ค ทั้ง 10 ฉบับให้ แก่ โจทก์ ทั้ง สอง เพราะ โจทก์ ทั้ง สอง ผิดสัญญา ไม่ส่ง มอบ อาหารสำหรับ เลี้ยง และ ได้ มาตรฐาน ตาม ที่ โจทก์ ทั้ง สอง จดทะเบียน ไว้ กับ กรมปศุสัตว์ กระทรวงเกษตร และ สหกรณ์ ซึ่ง กำหนด มาตรฐาน ของ อาหาร สำหรับ เลี้ยง ไก่ ไข่ ไว้ ว่า ชนิด เม็ด ให้ มี โปรตีน ไม่ น้อยกว่า ร้อยละ 16ไขมัน ไม่ น้อยกว่า ร้อยละ 3 กาก ไม่มาก กว่า ร้อยละ 6 และ ความชื้นไม่มาก กว่า ร้อยละ 13 และ ชนิด ผง ให้ มี โปรตีน ไม่ น้อยกว่า ร้อยละ 31ไขมัน ไม่ น้อยกว่า ร้อยละ 2 กาก ไม่มาก กว่า ร้อยละ 7 และ ความชื้นไม่มาก กว่า ร้อยละ 13 ตาม เอกสาร หมาย จ. 21 และ จ. 22 ที่ จำเลย ส่งอาหาร สำหรับ เลี้ยง ไก่ ไข่ ที่ ซื้อ จาก โจทก์ ทั้ง สอง ไป ให้ บริษัท โอมิค จำกัด ตรวจสอบ ตาม เอกสาร หมาย ล. 2 และ ล. 3 บริษัท โอมิค จำกัด ก็ แจ้ง ผล การ ตรวจสอบ ว่า ชนิด ก้อน มี โปรตีน ร้อยละ 50.1 ไขมัน ร้อยละ4.9 ความชื้น ร้อยละ 10.4 ส่วน ชนิด ผง มี โปรตีน ร้อยละ 34.3 ไขมันร้อยละ 4.7 ความชื้น ร้อยละ 7.6 ดังนี้ อาหาร สำหรับ เลี้ยง ไก่ ไข่ที่ จำเลย ซื้อ ไป จาก โจทก์ ทั้ง สอง หา ได้ มี คุณภาพ และ มาตรฐาน ต่ำกว่าที่ จดทะเบียน ไว้ ไม่ นอกจาก นี้ ข้อเท็จจริง ยัง ได้ความ ตาม พยานหลักฐานที่ โจทก์ ทั้ง สอง นำสืบ ว่า สาเหตุ ที่ ไก่ ไข่ มี ไข่ จำนวน ลดลง และ ฟอง เล็ก ลงนั้น อาจ เนื่องมาจาก การ เลี้ยงดู การ จัดการ ที่ ไม่ได้ มาตรฐาน อากาศโรค ระบาด รวมทั้ง วิธีการ เก็บ อาหาร ไก่ ไข่ ที่ มี คุณภาพ และ ได้ มาตรฐานให้ แก่ จำเลย ทำให้ จำเลย ได้รับ ความเสียหาย คิด เป็น เงิน จำนวน มาก กว่าจำนวนเงิน ตามเช็ค ทั้ง 10 ฉบับนั้น ข้อเท็จจริง คง ได้ความ ตาม พยานหลักฐาน ที่ จำเลย นำสืบ เพียง ว่า ใน เดือน สิงหาคม และ กันยายน 2531ไก่ ไข่ ของ จำเลย ออก ไข่ ลดลง วัน ละ ประมาณ 10,000 ฟอง และ ไข่ ฟอง เล็ก ลงจาก ขนาด เบอร์ 3 ขาย ได้ ฟอง ละ 1.35 บาท เป็น ขนาด เบอร์ 5 ขาย ได้ฟอง ละ 1.10 บาท จำเลย ได้ ส่ง อาหาร สำหรับ เลี้ยง ไก่ ไข่ ซึ่ง ซื้อ มาจาก โจทก์ ทั้ง สอง ไป ให้ บริษัท โอมิค จำกัด ทำการ ตรวจสอบ คุณภาพ บริษัท โอมิค จำกัด แจ้ง ผล การ ตรวจ ว่า อาหาร สำหรับ เลี้ยง ไก่ ไข่ ใน ถุง เดียว กัน มี จำนวน โปรตีน แคลเซียม ไขมัน และ ความชื้น แตกต่าง กันตาม เอกสาร หมาย ล. 2 และ ล. 3 จำเลย ไม่มี พยานหลักฐาน มา สืบ ให้ เห็นได้ว่า อาหาร สำหรับ เลี้ยง ไก่ ไข่ ที่ จำเลย ซื้อ จาก โจทก์ ทั้ง สอง และสั่งจ่าย เช็ค ทั้ง 10 ฉบับ ชำระ ราคา ให้ แก่ โจทก์ ทั้ง สอง นั้น ไม่มีคุณภาพ และ ไม่ได้ มาตรฐาน อย่างไร จึง เป็น ผล ให้ ไก่ ไข่ ของ จำเลย ออก ไข่จำนวน ลดลง และ ไข่ ฟอง เล็ก ลง ส่วน โจทก์ ทั้ง สอง มี พยานหลักฐาน มา สืบว่า อาหาร สำหรับ เลี้ยง ไก่ ไข่ ที่ โจทก์ ทั้ง สอง ผลิต ขึ้น และ ส่ง ขายให้ จำเลย นั้น มี คุณภาพ สำหรับ เลี้ยง ไก่ ไข่ ไม่ดี ทำให้ เกิด ความชื้นสูง และ มี สาร อัลฟ่าทอคซิล สูง ด้วย พยานหลักฐาน ของ โจทก์ ทั้ง สอง มีเหตุ ผล ดีกว่า พยานหลักฐาน ของ จำเลย ข้อเท็จจริง จึง ไม่อาจ รับฟังได้ว่า โจทก์ ทั้ง สอง เป็น ฝ่าย ผิดสัญญา ส่ง อาหาร สำหรับ เลี้ยง ไก่ ไข่ที่ ไม่มี คุณภาพ และ ไม่ได้ มาตรฐาน ให้ แก่ จำเลย ทำให้ จำเลย ได้รับความเสียหาย เป็น เงิน จำนวน สูง กว่า จำนวนเงิน ตามเช็ค ทั้ง 10 ฉบับดังกล่าว จำเลย เป็น ผู้ลงลายมือชื่อ สั่งจ่าย เช็ค ทั้ง 10 ฉบับเพื่อ ชำระหนี้ เมื่อ ธนาคาร ปฏิเสธ การ จ่ายเงิน ตามเช็ค จำเลย จึงตกเป็น ฝ่าย ผิดนัด ต้อง รับผิด ชำระ เงิน ตามเช็ค ดังกล่าว ให้ แก่ โจทก์ทั้ง สอง ซึ่ง เป็น ผู้ทรง พร้อม ดอกเบี้ย ตาม ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาตรา 900 วรรคหนึ่ง , 904, 914 ประกอบ มาตรา 989, มาตรา 224วรรคหนึ่ง ศาลล่าง ทั้ง สอง พิพากษา ต้อง กัน มา นั้น ชอบแล้ว ฎีกา ของจำเลย ฟังไม่ขึ้น "พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 41 - 42/2539บริษัท ป.เจริญพันธ์อาหารสัตว์ จำกัด กับพวกโจทก์นาย ประสาทพร รักษาสุขจำเลย ป.พ.พ. ม. 900จำเลยเป็นผู้ลงลายมือชื่อสั่งจ่ายเช็คทั้ง10ฉบับเพื่อชำระหนี้เมื่อธนาคารปฏิเสธการจ่ายเงินตามเช็คจำเลยจึงตกเป็นฝ่ายผิดนัดต้องรับผิดชำระเงินตามเช็คให้แก่โจทก์ทั้งสองซึ่งเป็นผู้ทรงพร้อมดอกเบี้ยตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาตรา900วรรคหนึ่ง,904,914ประกอบมาตรา989,มาตรา224วรรคหนึ่งคดี สอง สำนวน นี้ ศาลชั้นต้น รวม พิจารณา พิพากษา เข้า ด้วยกันโดย เรียก โจทก์ ใน สำนวน แรก ว่า โจทก์ ที่ 1 และ โจทก์ ใน สำนวน หลัง ว่าโจทก์ ที่ 2โจทก์ ทั้ง สอง สำนวน ฟ้อง เป็น ใจความ ว่า จำเลย ออก เช็ค ธนาคาร กรุงเทพ จำกัด สาขา พนัสนิคม ให้ แก่ โจทก์ ที่ 1 รวม 7 ฉบับ สั่งจ่าย เงิน รวมทั้งสิ้น เป็น จำนวน 833,276 บาท และ ออก เช็ค ธนาคาร กรุงเทพ จำกัด สาขา พนัสนิคม ให้ แก่ โจทก์ ที่ 2 รวม 3 ฉบับ สั่งจ่าย เงิน รวมทั้งสิ้น เป็น จำนวน 372,582 บาท เพื่อ ชำระหนี้ค่า อาหาร สัตว์ ให้ แก่ โจทก์ ทั้ง สอง เมื่อ เช็ค แต่ละ ฉบับ ถึง กำหนดใช้ เงิน โจทก์ ทั้ง สอง นำ ไป เรียกเก็บเงิน แต่ ธนาคาร ตามเช็ค ปฏิเสธการ จ่ายเงิน ทุก ฉบับ ขอให้ บังคับ จำเลย ชำระ เงิน จำนวน 889,001 บาทแก่ โจทก์ ที่ 1 และ ชำระ เงิน จำนวน 398,197 บาท แก่ โจทก์ ที่ 2 พร้อมดอกเบี้ย ใน อัตรา ร้อยละ เจ็ด ครึ่ง ต่อ ปี ของ เงิน ตามเช็ค ของ โจทก์ทั้ง สอง นับแต่ วันฟ้อง เป็นต้น ไป จนกว่า จะ ชำระ เสร็จจำเลย ทั้ง สอง สำนวน ให้การ เป็น ใจความ ว่า จำเลย สั่งจ่าย เช็คตาม ฟ้อง ทั้ง 10 ฉบับ เพื่อ ชำระ ค่า อาหาร สัตว์ ที่ จำเลย ซื้อ ไป จากโจทก์ ทั้ง สอง แต่ โจทก์ ทั้ง สอง ส่ง อาหาร สัตว์ ที่ ไม่ได้ มาตรฐานมา ให้ ทำให้ ไก่ ของ จำเลย ออก ไข่ ฟอง เล็ก ลง และ จำนวน ไข่ ลด น้อยลง จำเลยได้รับ ความเสียหาย เป็น เงิน ไม่ ต่ำกว่า 2,000,000 บาท จำเลย แจ้งให้ โจทก์ ทั้ง สอง ทราบ แล้ว แต่ โจทก์ ทั้ง สอง ไม่ยอม รับ รู้ ความเสียหายจำเลย จึง ขอให้ ธนาคาร งด จ่ายเงิน ตามเช็ค เพราะ จำเลย ไม่ต้อง รับผิดใน หนี้ ตามเช็ค ต่อ โจทก์ ทั้ง สอง ขอให้ ยกฟ้องศาลชั้นต้น พิจารณา แล้ว พิพากษา ให้ จำเลย ชำระ เงิน จำนวน888,236.64 บาท แก่ โจทก์ ที่ 1 พร้อม ด้วย ดอกเบี้ย อัตรา ร้อยละเจ็ด ครึ่ง ต่อ ปี ของ ต้นเงิน 833,276 บาท นับ ถัด จาก วันฟ้อง เป็นต้น ไปจนกว่า จะ ชำระ เสร็จ และ ให้ จำเลย ชำระ เงิน จำนวน 398,197 บาท แก่โจทก์ ที่ 2 พร้อม ด้วย ดอกเบี้ย อัตรา ร้อยละ เจ็ด ครึ่ง ต่อ ปี ของ ต้นเงิน372,582 บาท นับ ถัด จาก วันฟ้อง เป็นต้น ไป จนกว่า จะ ชำระ เสร็จจำเลย ทั้ง สอง สำนวน อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ พิพากษายืนจำเลย ทั้ง สอง สำนวน ฎีกาศาลฎีกา วินิจฉัย ว่า "พิเคราะห์ แล้ว ข้อเท็จจริง ฟังได้ ในเบื้องต้น ว่า จำเลย เป็น ผู้ลงลายมือชื่อ สั่งจ่าย เช็ค ทั้ง 10 ฉบับเพื่อ ชำระหนี้ ค่า อาหาร สำหรับ เลี้ยง ไก่ ไข่ ซึ่ง จำเลย ซื้อ ไป จาก โจทก์ทั้ง สอง เมื่อ เช็ค ถึง กำหนด ใช้ เงิน ธนาคาร ปฏิเสธ การ จ่ายเงิน ตามเช็ค ดังกล่าว ทุก ฉบับ มี ปัญหา วินิจฉัย ตาม ฎีกา ของ จำเลย ว่า จำเลยจะ ต้อง รับผิด ชำระ เงิน ตามเช็ค ดังกล่าว ให้ แก่ โจทก์ ทั้ง สอง หรือไม่ที่ จำเลย อ้างว่า จำเลย ไม่ต้อง รับผิด ชำระ เงิน ตามเช็ค ทั้ง 10 ฉบับให้ แก่ โจทก์ ทั้ง สอง เพราะ โจทก์ ทั้ง สอง ผิดสัญญา ไม่ส่ง มอบ อาหารสำหรับ เลี้ยง และ ได้ มาตรฐาน ตาม ที่ โจทก์ ทั้ง สอง จดทะเบียน ไว้ กับ กรมปศุสัตว์ กระทรวงเกษตร และ สหกรณ์ ซึ่ง กำหนด มาตรฐาน ของ อาหาร สำหรับ เลี้ยง ไก่ ไข่ ไว้ ว่า ชนิด เม็ด ให้ มี โปรตีน ไม่ น้อยกว่า ร้อยละ 16ไขมัน ไม่ น้อยกว่า ร้อยละ 3 กาก ไม่มาก กว่า ร้อยละ 6 และ ความชื้นไม่มาก กว่า ร้อยละ 13 และ ชนิด ผง ให้ มี โปรตีน ไม่ น้อยกว่า ร้อยละ 31ไขมัน ไม่ น้อยกว่า ร้อยละ 2 กาก ไม่มาก กว่า ร้อยละ 7 และ ความชื้นไม่มาก กว่า ร้อยละ 13 ตาม เอกสาร หมาย จ. 21 และ จ. 22 ที่ จำเลย ส่งอาหาร สำหรับ เลี้ยง ไก่ ไข่ ที่ ซื้อ จาก โจทก์ ทั้ง สอง ไป ให้ บริษัท โอมิค จำกัด ตรวจสอบ ตาม เอกสาร หมาย ล. 2 และ ล. 3 บริษัท โอมิค จำกัด ก็ แจ้ง ผล การ ตรวจสอบ ว่า ชนิด ก้อน มี โปรตีน ร้อยละ 50.1 ไขมัน ร้อยละ4.9 ความชื้น ร้อยละ 10.4 ส่วน ชนิด ผง มี โปรตีน ร้อยละ 34.3 ไขมันร้อยละ 4.7 ความชื้น ร้อยละ 7.6 ดังนี้ อาหาร สำหรับ เลี้ยง ไก่ ไข่ที่ จำเลย ซื้อ ไป จาก โจทก์ ทั้ง สอง หา ได้ มี คุณภาพ และ มาตรฐาน ต่ำกว่าที่ จดทะเบียน ไว้ ไม่ นอกจาก นี้ ข้อเท็จจริง ยัง ได้ความ ตาม พยานหลักฐานที่ โจทก์ ทั้ง สอง นำสืบ ว่า สาเหตุ ที่ ไก่ ไข่ มี ไข่ จำนวน ลดลง และ ฟอง เล็ก ลงนั้น อาจ เนื่องมาจาก การ เลี้ยงดู การ จัดการ ที่ ไม่ได้ มาตรฐาน อากาศโรค ระบาด รวมทั้ง วิธีการ เก็บ อาหาร ไก่ ไข่ ที่ มี คุณภาพ และ ได้ มาตรฐานให้ แก่ จำเลย ทำให้ จำเลย ได้รับ ความเสียหาย คิด เป็น เงิน จำนวน มาก กว่าจำนวนเงิน ตามเช็ค ทั้ง 10 ฉบับนั้น ข้อเท็จจริง คง ได้ความ ตาม พยานหลักฐาน ที่ จำเลย นำสืบ เพียง ว่า ใน เดือน สิงหาคม และ กันยายน 2531ไก่ ไข่ ของ จำเลย ออก ไข่ ลดลง วัน ละ ประมาณ 10,000 ฟอง และ ไข่ ฟอง เล็ก ลงจาก ขนาด เบอร์ 3 ขาย ได้ ฟอง ละ 1.35 บาท เป็น ขนาด เบอร์ 5 ขาย ได้ฟอง ละ 1.10 บาท จำเลย ได้ ส่ง อาหาร สำหรับ เลี้ยง ไก่ ไข่ ซึ่ง ซื้อ มาจาก โจทก์ ทั้ง สอง ไป ให้ บริษัท โอมิค จำกัด ทำการ ตรวจสอบ คุณภาพ บริษัท โอมิค จำกัด แจ้ง ผล การ ตรวจ ว่า อาหาร สำหรับ เลี้ยง ไก่ ไข่ ใน ถุง เดียว กัน มี จำนวน โปรตีน แคลเซียม ไขมัน และ ความชื้น แตกต่าง กันตาม เอกสาร หมาย ล. 2 และ ล. 3 จำเลย ไม่มี พยานหลักฐาน มา สืบ ให้ เห็นได้ว่า อาหาร สำหรับ เลี้ยง ไก่ ไข่ ที่ จำเลย ซื้อ จาก โจทก์ ทั้ง สอง และสั่งจ่าย เช็ค ทั้ง 10 ฉบับ ชำระ ราคา ให้ แก่ โจทก์ ทั้ง สอง นั้น ไม่มีคุณภาพ และ ไม่ได้ มาตรฐาน อย่างไร จึง เป็น ผล ให้ ไก่ ไข่ ของ จำเลย ออก ไข่จำนวน ลดลง และ ไข่ ฟอง เล็ก ลง ส่วน โจทก์ ทั้ง สอง มี พยานหลักฐาน มา สืบว่า อาหาร สำหรับ เลี้ยง ไก่ ไข่ ที่ โจทก์ ทั้ง สอง ผลิต ขึ้น และ ส่ง ขายให้ จำเลย นั้น มี คุณภาพ สำหรับ เลี้ยง ไก่ ไข่ ไม่ดี ทำให้ เกิด ความชื้นสูง และ มี สาร อัลฟ่าทอคซิล สูง ด้วย พยานหลักฐาน ของ โจทก์ ทั้ง สอง มีเหตุ ผล ดีกว่า พยานหลักฐาน ของ จำเลย ข้อเท็จจริง จึง ไม่อาจ รับฟังได้ว่า โจทก์ ทั้ง สอง เป็น ฝ่าย ผิดสัญญา ส่ง อาหาร สำหรับ เลี้ยง ไก่ ไข่ที่ ไม่มี คุณภาพ และ ไม่ได้ มาตรฐาน ให้ แก่ จำเลย ทำให้ จำเลย ได้รับความเสียหาย เป็น เงิน จำนวน สูง กว่า จำนวนเงิน ตามเช็ค ทั้ง 10 ฉบับดังกล่าว จำเลย เป็น ผู้ลงลายมือชื่อ สั่งจ่าย เช็ค ทั้ง 10 ฉบับเพื่อ ชำระหนี้ เมื่อ ธนาคาร ปฏิเสธ การ จ่ายเงิน ตามเช็ค จำเลย จึงตกเป็น ฝ่าย ผิดนัด ต้อง รับผิด ชำระ เงิน ตามเช็ค ดังกล่าว ให้ แก่ โจทก์ทั้ง สอง ซึ่ง เป็น ผู้ทรง พร้อม ดอกเบี้ย ตาม ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาตรา 900 วรรคหนึ่ง , 904, 914 ประกอบ มาตรา 989, มาตรา 224วรรคหนึ่ง ศาลล่าง ทั้ง สอง พิพากษา ต้อง กัน มา นั้น ชอบแล้ว ฎีกา ของจำเลย ฟังไม่ขึ้น "พิพากษายืน(ทองเลื่อน พูลพิพัฒน์-ปรีชา เฉลิมวณิชย์-จรัญ หัตถกรรม)แหล่งที่มาสำนักงานส่งเสริมงานตุลาการแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ