คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 58161หลักกฎหมาย: ความว่า จำเลยได้ยื่นฎีกาไว้ บัดนี้จำเลยมีความประสงค์ขอถอนฎีกา และขอรับโทษตามคำพิพากษาของศาลอุทธรณ์ โปรดอนุญาตหมายเหตุ โจทก์ยังไม่ได้รับสำเนาคำร้องศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 286,91 พระราชบัญญัติปรามการค้าประเวณี ให้ลงโทษฐานดำรงชีพ อยู่จากรายได้ของหญิงซึ่งค้าประเวณี จำคุก 7 ปี ฐานเป็นเจ้าของกิจการสถานการค้าประเวณี ปรับ 1,000 บาท รวมโทษจำคุก 7 ปีปรับ 1,000 บาทศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 286 ที่แก้ไขแล้ว และพระราชบัญญัติปรามการค้าประเวณี พ.ศ. 2503 มาตรา 9 ให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 286 ที่แก้ไขแล้ว ซึ่งเป็นบทหนักจำคุก 7 ปี คำให้การในชั้นสอบสวนของจำเลยเป็นประโยชน์แก่การพิจารณา ลดโทษให้หนึ่งในสามคงจำคุก 4 ปี 8 เดือน ให้ยกฟ้องโจทก์สำหรับข้อหาความผิดฐานจัดหาผู้กระทำการค้าประเวณี เพื่อผู้อื่นเป็นปกติธุระ ตามพระราชบัญญัติปรามการค้าประเวณี พ.ศ. 2503 มาตรา 8โจทก์และจำเลยต่างยื่นฎีกา (อันดับ 115,117)คดีอยู่ระหว่างการพิจารณาของศาลฎีกาจำเลยยื่นคำร้องดังกล่าว (อันดับ 122)คำสั่งพิเคราะห์แล้วเห็นว่า โจทก์ยื่นฎีกามาด้วย และศาลฎีกาทำคำพิพากษาเสร็จแล้ว จึงไม่อนุญาตให้จำเลยถอนฎีกา แจ้งให้โจทก์ทราบ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 2367/2533พนักงานอัยการจังหวัดพิจิตรโจทก์นางประไพ จันทร์อินทร์หรืออินจำเลยนางประไพ จันทร์อินทร์หรืออิน จำเลยผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.อ. ม. 202, ม. 225ความว่า จำเลยได้ยื่นฎีกาไว้ บัดนี้จำเลยมีความประสงค์ขอถอนฎีกา และขอรับโทษตามคำพิพากษาของศาลอุทธรณ์ โปรดอนุญาตหมายเหตุ โจทก์ยังไม่ได้รับสำเนาคำร้องศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 286,91 พระราชบัญญัติปรามการค้าประเวณี ให้ลงโทษฐานดำรงชีพ อยู่จากรายได้ของหญิงซึ่งค้าประเวณี จำคุก 7 ปี ฐานเป็นเจ้าของกิจการสถานการค้าประเวณี ปรับ 1,000 บาท รวมโทษจำคุก 7 ปีปรับ 1,000 บาทศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 286 ที่แก้ไขแล้ว และพระราชบัญญัติปรามการค้าประเวณี พ.ศ. 2503 มาตรา 9 ให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 286 ที่แก้ไขแล้ว ซึ่งเป็นบทหนักจำคุก 7 ปี คำให้การในชั้นสอบสวนของจำเลยเป็นประโยชน์แก่การพิจารณา ลดโทษให้หนึ่งในสามคงจำคุก 4 ปี 8 เดือน ให้ยกฟ้องโจทก์สำหรับข้อหาความผิดฐานจัดหาผู้กระทำการค้าประเวณี เพื่อผู้อื่นเป็นปกติธุระ ตามพระราชบัญญัติปรามการค้าประเวณี พ.ศ. 2503 มาตรา 8โจทก์และจำเลยต่างยื่นฎีกา (อันดับ 115,117)คดีอยู่ระหว่างการพิจารณาของศาลฎีกาจำเลยยื่นคำร้องดังกล่าว (อันดับ 122)คำสั่งพิเคราะห์แล้วเห็นว่า โจทก์ยื่นฎีกามาด้วย และศาลฎีกาทำคำพิพากษาเสร็จแล้ว จึงไม่อนุญาตให้จำเลยถอนฎีกา แจ้งให้โจทก์ทราบ(พัลลภ พิสิษฐ์สังฆการ-อัมพร ทองประยูร-อุดม เฟื่องฟุ้ง)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 2367/2533พนักงานอัยการจังหวัดพิจิตรโจทก์นางประไพ จันทร์อินทร์หรืออินจำเลยนางประไพ จันทร์อินทร์หรืออิน จำเลยผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.อ. ม. 202, ม. 225ความว่า จำเลยได้ยื่นฎีกาไว้ บัดนี้จำเลยมีความประสงค์ขอถอนฎีกา และขอรับโทษตามคำพิพากษาของศาลอุทธรณ์ โปรดอนุญาตหมายเหตุ โจทก์ยังไม่ได้รับสำเนาคำร้องศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 286,91 พระราชบัญญัติปรามการค้าประเวณี ให้ลงโทษฐานดำรงชีพ อยู่จากรายได้ของหญิงซึ่งค้าประเวณี จำคุก 7 ปี ฐานเป็นเจ้าของกิจการสถานการค้าประเวณี ปรับ 1,000 บาท รวมโทษจำคุก 7 ปีปรับ 1,000 บาทศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 286 ที่แก้ไขแล้ว และพระราชบัญญัติปรามการค้าประเวณี พ.ศ. 2503 มาตรา 9 ให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 286 ที่แก้ไขแล้ว ซึ่งเป็นบทหนักจำคุก 7 ปี คำให้การในชั้นสอบสวนของจำเลยเป็นประโยชน์แก่การพิจารณา ลดโทษให้หนึ่งในสามคงจำคุก 4 ปี 8 เดือน ให้ยกฟ้องโจทก์สำหรับข้อหาความผิดฐานจัดหาผู้กระทำการค้าประเวณี เพื่อผู้อื่นเป็นปกติธุระ ตามพระราชบัญญัติปรามการค้าประเวณี พ.ศ. 2503 มาตรา 8โจทก์และจำเลยต่างยื่นฎีกา (อันดับ 115,117)คดีอยู่ระหว่างการพิจารณาของศาลฎีกาจำเลยยื่นคำร้องดังกล่าว (อันดับ 122)คำสั่งพิเคราะห์แล้วเห็นว่า โจทก์ยื่นฎีกามาด้วย และศาลฎีกาทำคำพิพากษาเสร็จแล้ว จึงไม่อนุญาตให้จำเลยถอนฎีกา แจ้งให้โจทก์ทราบ(พัลลภ พิสิษฐ์สังฆการ-อัมพร ทองประยูร-อุดม เฟื่องฟุ้ง)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ