คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1688/2498หลักกฎหมาย: เดิมโจทก์ผู้เดียวถูกฟ้องฐานวิวาทกับจำเลยในท้องถนนหลวงศาลปรับไปแล้วตามคดีแดงที่ 551/2497ต่อมาโจทก์มาฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยในคดีนั้นฐานบุกรุกทำให้เสื่อมเสียอิสระภาพและทำร้ายร่างกาย เมื่อฟ้องของโจทก์กล่าวว่าจำเลยเข้าไปฉุดโจทก์ออกมาจากห้องโดยใช้กำลังทำร้ายและฉุดคร่า ฟ้องของโจทก์จึงเป็นฟ้องที่บริบูรณ์ตาม มาตรา 329, 254,338(3),268,63 ส่วนกรณีเดิมตามคดีแดงที่ 551/2497 นั้นเป็นข้อหาว่าวิวาทต่อสู้กันในถนนหลวง แต่ในกรณีบุกรุกทำร้ายและทำให้เสื่อมเสียอิสสระภาพในเคหะสถานนั้นยังหาได้มีการฟ้องร้องและพิจารณาพิพากษาไม่ จึงไม่เป็นฟ้องที่ต้องห้ามโจทก์ฟ้องและยื่นคำร้องเพิ่มเติมฟ้องว่าจำเลยที่ 1 และที่ 2 สมคบกันบุกรุกเข้าไปในห้องพักอันเป็นเคหะสถานของโจทก์ และจำเลยสมคบกันใช้อำนาจฉุดคร่าโจทก์ที่ 1 ออกจากห้องพักทำให้โจทก์เสื่อมเสียอิสสระภาพ และจำเลยสมคบกันทำร้ายร่างกายโจทก์ทั้ง 2 จนได้รับบาดเจ็บหลายแห่ง ขอให้ลงโทษตามกฎหมายอาญา มาตรา 329, 254, 338(3), 268, 63ศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้องแล้ววินิจฉัยว่า โจทก์ไม่มีอำนาจฟ้องและฟ้องโจทก์ในข้อหาเสื่อมเสียอิสระภาพก็ไม่สมบูรณ์ ไม่ชอบที่จะดำเนินการพิจารณาต่อไป พิพากษายกฟ้องโจทก์ และศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาโดยปัญหาข้อกฎหมายศาลฎีกาเห็นว่าเดิมโจทก์ทั้ง 2 กับจำเลยทั้ง 4 ถูกจับและถูกสอบสวนฐานวิวาทกับจำเลยในท้องถนนหลวง ศาลปรับคนละ 30 บาทตามคดีอาญาแดงที่ 551/2497 และเพราะเหตุนี้ศาลอุทธรณ์จึงเห็นพ้องกับศาลชั้นต้นว่า การบุกรุกและการที่จำเลยดึงโจทก์ออกมาจากห้องมาที่ทางคนเดินจึงเกิดวิวาทกันดังนี้เป็นกรรมและวาระเดียวกับวิวาททำร้ายร่างกายกันนั่นเอง เมื่อโจทก์ถูกศาลพิพากษาเสร็จไปแล้วจึงฟ้องอีกไม่ได้แต่ฎีกาของโจทก์ยืนยันว่าในตอนที่จำเลยที่ 1, 2 เข้าไปในห้องโจทก์บังคับโจทก์ให้ออกจากห้องโดยใช้กำลังทำร้ายและฉุดคร่าออกไปนอกห้องนั้นนับว่าการกระทำของจำเลยต้องด้วยกฎหมายอาญา มาตรา 329, 254, 338(3), 268, 63 ฟ้องของโจทก์บริบูรณ์แล้วควรรับพิจารณาศาลฎีกาเห็นว่ากรณีตามคดีแดงที่ 551/2497 นั้นเป็นข้อหาวิวาทต่อสู้กันในถนนหลวง แต่กรณีบุกรุกและทำให้เสื่อมเสียอิสสระภาพในเคหะสถาน ยังหาได้มีการฟ้องร้องและพิจารณาพิพากษาในความผิดฐานเหล่านี้ไม่ อนึ่งที่ศาลชั้นต้นว่าความผิดฐานเสื่อมเสียอิสสระภาพโจทก์บรรยายฟ้องขาดองค์ความผิดตามมาตรา 268 นั้น เห็นว่าตามที่โจทก์บรรยายข้อความในฟ้องในฐานนี้ต้องด้วยลักษณะความผิดฐานเสื่อมเสียอิสสระภาพแล้ว พิพากษากลับโดยให้ยกคำพิพากษาของศาลทั้งสอง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1688/2498นายเกียม แซ่อุย กับพวกโจทก์นายพุย ที่ 1 นายเอ็ง ที่ 2 นางซวน ที่ 3จำเลยนางวา ที่ 4จำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 329, ม. 254, ม. 338 (3), ม. 268, ม. 63 ป.วิ.อ. ม. 39 (4)เดิมโจทก์ผู้เดียวถูกฟ้องฐานวิวาทกับจำเลยในท้องถนนหลวงศาลปรับไปแล้วตามคดีแดงที่ 551/2497ต่อมาโจทก์มาฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยในคดีนั้นฐานบุกรุกทำให้เสื่อมเสียอิสระภาพและทำร้ายร่างกาย เมื่อฟ้องของโจทก์กล่าวว่าจำเลยเข้าไปฉุดโจทก์ออกมาจากห้องโดยใช้กำลังทำร้ายและฉุดคร่า ฟ้องของโจทก์จึงเป็นฟ้องที่บริบูรณ์ตาม มาตรา 329, 254,338(3),268,63 ส่วนกรณีเดิมตามคดีแดงที่ 551/2497 นั้นเป็นข้อหาว่าวิวาทต่อสู้กันในถนนหลวง แต่ในกรณีบุกรุกทำร้ายและทำให้เสื่อมเสียอิสสระภาพในเคหะสถานนั้นยังหาได้มีการฟ้องร้องและพิจารณาพิพากษาไม่ จึงไม่เป็นฟ้องที่ต้องห้ามโจทก์ฟ้องและยื่นคำร้องเพิ่มเติมฟ้องว่าจำเลยที่ 1 และที่ 2 สมคบกันบุกรุกเข้าไปในห้องพักอันเป็นเคหะสถานของโจทก์ และจำเลยสมคบกันใช้อำนาจฉุดคร่าโจทก์ที่ 1 ออกจากห้องพักทำให้โจทก์เสื่อมเสียอิสสระภาพ และจำเลยสมคบกันทำร้ายร่างกายโจทก์ทั้ง 2 จนได้รับบาดเจ็บหลายแห่ง ขอให้ลงโทษตามกฎหมายอาญา มาตรา 329, 254, 338(3), 268, 63ศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้องแล้ววินิจฉัยว่า โจทก์ไม่มีอำนาจฟ้องและฟ้องโจทก์ในข้อหาเสื่อมเสียอิสระภาพก็ไม่สมบูรณ์ ไม่ชอบที่จะดำเนินการพิจารณาต่อไป พิพากษายกฟ้องโจทก์ และศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาโดยปัญหาข้อกฎหมายศาลฎีกาเห็นว่าเดิมโจทก์ทั้ง 2 กับจำเลยทั้ง 4 ถูกจับและถูกสอบสวนฐานวิวาทกับจำเลยในท้องถนนหลวง ศาลปรับคนละ 30 บาทตามคดีอาญาแดงที่ 551/2497 และเพราะเหตุนี้ศาลอุทธรณ์จึงเห็นพ้องกับศาลชั้นต้นว่า การบุกรุกและการที่จำเลยดึงโจทก์ออกมาจากห้องมาที่ทางคนเดินจึงเกิดวิวาทกันดังนี้เป็นกรรมและวาระเดียวกับวิวาททำร้ายร่างกายกันนั่นเอง เมื่อโจทก์ถูกศาลพิพากษาเสร็จไปแล้วจึงฟ้องอีกไม่ได้แต่ฎีกาของโจทก์ยืนยันว่าในตอนที่จำเลยที่ 1, 2 เข้าไปในห้องโจทก์บังคับโจทก์ให้ออกจากห้องโดยใช้กำลังทำร้ายและฉุดคร่าออกไปนอกห้องนั้นนับว่าการกระทำของจำเลยต้องด้วยกฎหมายอาญา มาตรา 329, 254, 338(3), 268, 63 ฟ้องของโจทก์บริบูรณ์แล้วควรรับพิจารณาศาลฎีกาเห็นว่ากรณีตามคดีแดงที่ 551/2497 นั้นเป็นข้อหาวิวาทต่อสู้กันในถนนหลวง แต่กรณีบุกรุกและทำให้เสื่อมเสียอิสสระภาพในเคหะสถาน ยังหาได้มีการฟ้องร้องและพิจารณาพิพากษาในความผิดฐานเหล่านี้ไม่ อนึ่งที่ศาลชั้นต้นว่าความผิดฐานเสื่อมเสียอิสสระภาพโจทก์บรรยายฟ้องขาดองค์ความผิดตามมาตรา 268 นั้น เห็นว่าตามที่โจทก์บรรยายข้อความในฟ้องในฐานนี้ต้องด้วยลักษณะความผิดฐานเสื่อมเสียอิสสระภาพแล้ว พิพากษากลับโดยให้ยกคำพิพากษาของศาลทั้งสอง(เลขวณิชธรรมวิทักษ์-ทรงนิติกรณ์-ชวน สิงหลกะ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องและยื่นคำร้องเพิ่มเติมฟ้องว่าจำเลยที่ 1 และที่ 2 สมคบกันบุกรุกเข้าไปในห้องพักอันเป็นเคหะสถานของโจทก์ และจำเลยสมคบกันใช้อำนาจฉุดคร่าโจทก์ที่ 1 ออกจากห้องพักทำให้โจทก์เสื่อมเสียอิสสระภาพ และจำเลยสมคบกันทำร้ายร่างกายโจทก์ทั้ง 2 จนได้รับบาดเจ็บหลายแห่ง ขอให้ลงโทษตามกฎหมายอาญา มาตรา 329, 254, 338(3), 268, 63ศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้องแล้ววินิจฉัยว่า โจทก์ไม่มีอำนาจฟ้องและฟ้องโจทก์ในข้อหาเสื่อมเสียอิสระภาพก็ไม่สมบูรณ์ ไม่ชอบที่จะดำเนินการพิจารณาต่อไป พิพากษายกฟ้องโจทก์ และศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาโดยปัญหาข้อกฎหมายศาลฎีกาเห็นว่าเดิมโจทก์ทั้ง 2 กับจำเลยทั้ง 4 ถูกจับและถูกสอบสวนฐานวิวาทกับจำเลยในท้องถนนหลวง ศาลปรับคนละ 30 บาทตามคดีอาญาแดงที่ 551/2497 และเพราะเหตุนี้ศาลอุทธรณ์จึงเห็นพ้องกับศาลชั้นต้นว่า การบุกรุกและการที่จำเลยดึงโจทก์ออกมาจากห้องมาที่ทางคนเดินจึงเกิดวิวาทกันดังนี้เป็นกรรมและวาระเดียวกับวิวาททำร้ายร่างกายกันนั่นเอง เมื่อโจทก์ถูกศาลพิพากษาเสร็จไปแล้วจึงฟ้องอีกไม่ได้แต่ฎีกาของโจทก์ยืนยันว่าในตอนที่จำเลยที่ 1, 2 เข้าไปในห้องโจทก์บังคับโจทก์ให้ออกจากห้องโดยใช้กำลังทำร้ายและฉุดคร่าออกไปนอกห้องนั้นนับว่าการกระทำของจำเลยต้องด้วยกฎหมายอาญา มาตรา 329, 254, 338(3), 268, 63 ฟ้องของโจทก์บริบูรณ์แล้วควรรับพิจารณาศาลฎีกาเห็นว่ากรณีตามคดีแดงที่ 551/2497 นั้นเป็นข้อหาวิวาทต่อสู้กันในถนนหลวง แต่กรณีบุกรุกและทำให้เสื่อมเสียอิสสระภาพในเคหะสถาน ยังหาได้มีการฟ้องร้องและพิจารณาพิพากษาในความผิดฐานเหล่านี้ไม่ อนึ่งที่ศาลชั้นต้นว่าความผิดฐานเสื่อมเสียอิสสระภาพโจทก์บรรยายฟ้องขาดองค์ความผิดตามมาตรา 268 นั้น เห็นว่าตามที่โจทก์บรรยายข้อความในฟ้องในฐานนี้ต้องด้วยลักษณะความผิดฐานเสื่อมเสียอิสสระภาพแล้ว พิพากษากลับโดยให้ยกคำพิพากษาของศาลทั้งสอง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1688/2498นายเกียม แซ่อุย กับพวกโจทก์นายพุย ที่ 1 นายเอ็ง ที่ 2 นางซวน ที่ 3จำเลยนางวา ที่ 4จำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 329, ม. 254, ม. 338 (3), ม. 268, ม. 63 ป.วิ.อ. ม. 39 (4)เดิมโจทก์ผู้เดียวถูกฟ้องฐานวิวาทกับจำเลยในท้องถนนหลวงศาลปรับไปแล้วตามคดีแดงที่ 551/2497ต่อมาโจทก์มาฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยในคดีนั้นฐานบุกรุกทำให้เสื่อมเสียอิสระภาพและทำร้ายร่างกาย เมื่อฟ้องของโจทก์กล่าวว่าจำเลยเข้าไปฉุดโจทก์ออกมาจากห้องโดยใช้กำลังทำร้ายและฉุดคร่า ฟ้องของโจทก์จึงเป็นฟ้องที่บริบูรณ์ตาม มาตรา 329, 254,338(3),268,63 ส่วนกรณีเดิมตามคดีแดงที่ 551/2497 นั้นเป็นข้อหาว่าวิวาทต่อสู้กันในถนนหลวง แต่ในกรณีบุกรุกทำร้ายและทำให้เสื่อมเสียอิสสระภาพในเคหะสถานนั้นยังหาได้มีการฟ้องร้องและพิจารณาพิพากษาไม่ จึงไม่เป็นฟ้องที่ต้องห้ามโจทก์ฟ้องและยื่นคำร้องเพิ่มเติมฟ้องว่าจำเลยที่ 1 และที่ 2 สมคบกันบุกรุกเข้าไปในห้องพักอันเป็นเคหะสถานของโจทก์ และจำเลยสมคบกันใช้อำนาจฉุดคร่าโจทก์ที่ 1 ออกจากห้องพักทำให้โจทก์เสื่อมเสียอิสสระภาพ และจำเลยสมคบกันทำร้ายร่างกายโจทก์ทั้ง 2 จนได้รับบาดเจ็บหลายแห่ง ขอให้ลงโทษตามกฎหมายอาญา มาตรา 329, 254, 338(3), 268, 63ศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้องแล้ววินิจฉัยว่า โจทก์ไม่มีอำนาจฟ้องและฟ้องโจทก์ในข้อหาเสื่อมเสียอิสระภาพก็ไม่สมบูรณ์ ไม่ชอบที่จะดำเนินการพิจารณาต่อไป พิพากษายกฟ้องโจทก์ และศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาโดยปัญหาข้อกฎหมายศาลฎีกาเห็นว่าเดิมโจทก์ทั้ง 2 กับจำเลยทั้ง 4 ถูกจับและถูกสอบสวนฐานวิวาทกับจำเลยในท้องถนนหลวง ศาลปรับคนละ 30 บาทตามคดีอาญาแดงที่ 551/2497 และเพราะเหตุนี้ศาลอุทธรณ์จึงเห็นพ้องกับศาลชั้นต้นว่า การบุกรุกและการที่จำเลยดึงโจทก์ออกมาจากห้องมาที่ทางคนเดินจึงเกิดวิวาทกันดังนี้เป็นกรรมและวาระเดียวกับวิวาททำร้ายร่างกายกันนั่นเอง เมื่อโจทก์ถูกศาลพิพากษาเสร็จไปแล้วจึงฟ้องอีกไม่ได้แต่ฎีกาของโจทก์ยืนยันว่าในตอนที่จำเลยที่ 1, 2 เข้าไปในห้องโจทก์บังคับโจทก์ให้ออกจากห้องโดยใช้กำลังทำร้ายและฉุดคร่าออกไปนอกห้องนั้นนับว่าการกระทำของจำเลยต้องด้วยกฎหมายอาญา มาตรา 329, 254, 338(3), 268, 63 ฟ้องของโจทก์บริบูรณ์แล้วควรรับพิจารณาศาลฎีกาเห็นว่ากรณีตามคดีแดงที่ 551/2497 นั้นเป็นข้อหาวิวาทต่อสู้กันในถนนหลวง แต่กรณีบุกรุกและทำให้เสื่อมเสียอิสสระภาพในเคหะสถาน ยังหาได้มีการฟ้องร้องและพิจารณาพิพากษาในความผิดฐานเหล่านี้ไม่ อนึ่งที่ศาลชั้นต้นว่าความผิดฐานเสื่อมเสียอิสสระภาพโจทก์บรรยายฟ้องขาดองค์ความผิดตามมาตรา 268 นั้น เห็นว่าตามที่โจทก์บรรยายข้อความในฟ้องในฐานนี้ต้องด้วยลักษณะความผิดฐานเสื่อมเสียอิสสระภาพแล้ว พิพากษากลับโดยให้ยกคำพิพากษาของศาลทั้งสอง(เลขวณิชธรรมวิทักษ์-ทรงนิติกรณ์-ชวน สิงหลกะ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ