คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 610/2499หลักกฎหมาย: โจทก์ขอให้เรียก ซ.ภรรยาของจำเลยเข้ามาเป็นจำเลยแทนสามีซึ่งมรณะ ซ.ต่อสู้ว่าไม่ได้เป็นภรรยาโดยชอบด้วย ก.ม. ทั้งไม่ได้รับมรดกจากสามีแต่ประการใด แต่เมื่อไต่สวนแล้วศาลเชื่อว่า ซ.เป็นภรรยาโดยชอบด้วย ก.ม.เป็นทายาทของสามีผู้วายชนม์ ศาลก็ย่อมตั้งให้ ซ.เป็นผู้รับมรดกความได้.โจทก์ฟ้องขอให้บังคับจำเลยโอนขายที่ดินซึ่งมารดาจำเลยทำสัญญาจะขายให้โจทก์ และขอให้เพิกถอนพินัยกรรมที่ จำเลยที่ ๒ อ้างว่ามารดาทำยกที่พิพาทให้ จำเลยที่ ๑ ต่อสู้ว่ามารดาไม่เคยจะขายที่รายพิพาท จำเลยที่ ๒ ว่าพินัยกรรมถูกต้อง และตัดฟ้องว่าคดีขาดอายุความ และเป็นฟ้องซ้ำ การพิจารณาดำเนินมาหลายทอด ในระหว่างนั้นจำเลยที่ ๑ วายชนม์ลง โจทก์ขอให้เรียกนางซ้วนและบุตร บุตรไม่ยอม อ้างว่าไม่ใช่ภรรยาและบุตรโดยชอบด้วย ก.ม.และว่าไม่ได้รับมรดกจำเลยที่ ๑ แต่อย่างใด ศาลชั้นต้นจึงให้ยกคำร้องโจทก์ ต่อมาโจทก์ได้ยื่นคำร้องขอให้ตั้งนางซ้วนกับบุตรและจำเลยที่ ๒ เป็นคู่ความแทนจำเลยที่ ๑ อีก ศาลไต่สวนแล้วยกคำร้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ฟังว่านางซ้วนเป็นภรรยาโดยชอบด้วย ก.ม.ของจำเลยที่ ๑ จึงเป็นทายาทที่จะเรียกให้เข้ามารับมรดกความได้โดยไม่จำเป็นว่าจะต้องเป็นผู้รับมรดกด้วยหรือไม่ พิพากษาตั้งให้นางซ้วนเป็นคู่ความแทนจำเลยที่ ๑ ต่อไป นางซ้วนและจำเลยที่ ๒ ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่าศาลอุทธรณ์ไม่ได้พิพากษาให้จำเลยที่ ๒ เข้าเป็นคู่ความแทนจำเลยที่ ๑ จึงไม่มีเหตุที่จะฎีกาได้ ส่วนนางซ้วนนั้นศาลฎีกาเห็นว่าเป็นทายาทของ จำเลยที่ ๑ สมควรจะเข้ามารับหน้าที่แทนจำเลยที่ ๑ จึงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 610/2499นายภิญญู อินทรมนตรี บุญยะผลึก โดยนายพิริยะ ไวยวรนาถ บุญยะผลึกผู้รับมอบอำนาจโจทก์นายสาด ดำปิ่น ที่ 1 นางปึ้ง ทองคำแท่น ที่ 2 นางซ้วน คำปิ่นผู้ถูกเรียกเข้ามาเป็นจำเลยแทนจำเลยที่ 1จำเลย ป.วิ.พ. ม. 42, ม. 44โจทก์ขอให้เรียก ซ.ภรรยาของจำเลยเข้ามาเป็นจำเลยแทนสามีซึ่งมรณะ ซ.ต่อสู้ว่าไม่ได้เป็นภรรยาโดยชอบด้วย ก.ม. ทั้งไม่ได้รับมรดกจากสามีแต่ประการใด แต่เมื่อไต่สวนแล้วศาลเชื่อว่า ซ.เป็นภรรยาโดยชอบด้วย ก.ม.เป็นทายาทของสามีผู้วายชนม์ ศาลก็ย่อมตั้งให้ ซ.เป็นผู้รับมรดกความได้.โจทก์ฟ้องขอให้บังคับจำเลยโอนขายที่ดินซึ่งมารดาจำเลยทำสัญญาจะขายให้โจทก์ และขอให้เพิกถอนพินัยกรรมที่ จำเลยที่ ๒ อ้างว่ามารดาทำยกที่พิพาทให้ จำเลยที่ ๑ ต่อสู้ว่ามารดาไม่เคยจะขายที่รายพิพาท จำเลยที่ ๒ ว่าพินัยกรรมถูกต้อง และตัดฟ้องว่าคดีขาดอายุความ และเป็นฟ้องซ้ำ การพิจารณาดำเนินมาหลายทอด ในระหว่างนั้นจำเลยที่ ๑ วายชนม์ลง โจทก์ขอให้เรียกนางซ้วนและบุตร บุตรไม่ยอม อ้างว่าไม่ใช่ภรรยาและบุตรโดยชอบด้วย ก.ม.และว่าไม่ได้รับมรดกจำเลยที่ ๑ แต่อย่างใด ศาลชั้นต้นจึงให้ยกคำร้องโจทก์ ต่อมาโจทก์ได้ยื่นคำร้องขอให้ตั้งนางซ้วนกับบุตรและจำเลยที่ ๒ เป็นคู่ความแทนจำเลยที่ ๑ อีก ศาลไต่สวนแล้วยกคำร้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ฟังว่านางซ้วนเป็นภรรยาโดยชอบด้วย ก.ม.ของจำเลยที่ ๑ จึงเป็นทายาทที่จะเรียกให้เข้ามารับมรดกความได้โดยไม่จำเป็นว่าจะต้องเป็นผู้รับมรดกด้วยหรือไม่ พิพากษาตั้งให้นางซ้วนเป็นคู่ความแทนจำเลยที่ ๑ ต่อไป นางซ้วนและจำเลยที่ ๒ ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่าศาลอุทธรณ์ไม่ได้พิพากษาให้จำเลยที่ ๒ เข้าเป็นคู่ความแทนจำเลยที่ ๑ จึงไม่มีเหตุที่จะฎีกาได้ ส่วนนางซ้วนนั้นศาลฎีกาเห็นว่าเป็นทายาทของ จำเลยที่ ๑ สมควรจะเข้ามารับหน้าที่แทนจำเลยที่ ๑ จึงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์.(มนูกิจวิมลอรรถ-ดุลยทัณฑ์ชนาณัติ-ดุลยพากย์สุวมัณฑ์)ศาลชั้นต้น - ศาลจังหวัดตรัง - นายสุธรรม จันศาลอุทธรณ์ - ศาลอุทธรณ์ - หลวงสารรักษ์ประสาแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องขอให้บังคับจำเลยโอนขายที่ดินซึ่งมารดาจำเลยทำสัญญาจะขายให้โจทก์ และขอให้เพิกถอนพินัยกรรมที่ จำเลยที่ ๒ อ้างว่ามารดาทำยกที่พิพาทให้ จำเลยที่ ๑ ต่อสู้ว่ามารดาไม่เคยจะขายที่รายพิพาท จำเลยที่ ๒ ว่าพินัยกรรมถูกต้อง และตัดฟ้องว่าคดีขาดอายุความ และเป็นฟ้องซ้ำ การพิจารณาดำเนินมาหลายทอด ในระหว่างนั้นจำเลยที่ ๑ วายชนม์ลง โจทก์ขอให้เรียกนางซ้วนและบุตร บุตรไม่ยอม อ้างว่าไม่ใช่ภรรยาและบุตรโดยชอบด้วย ก.ม.และว่าไม่ได้รับมรดกจำเลยที่ ๑ แต่อย่างใด ศาลชั้นต้นจึงให้ยกคำร้องโจทก์ ต่อมาโจทก์ได้ยื่นคำร้องขอให้ตั้งนางซ้วนกับบุตรและจำเลยที่ ๒ เป็นคู่ความแทนจำเลยที่ ๑ อีก ศาลไต่สวนแล้วยกคำร้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ฟังว่านางซ้วนเป็นภรรยาโดยชอบด้วย ก.ม.ของจำเลยที่ ๑ จึงเป็นทายาทที่จะเรียกให้เข้ามารับมรดกความได้โดยไม่จำเป็นว่าจะต้องเป็นผู้รับมรดกด้วยหรือไม่ พิพากษาตั้งให้นางซ้วนเป็นคู่ความแทนจำเลยที่ ๑ ต่อไป นางซ้วนและจำเลยที่ ๒ ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่าศาลอุทธรณ์ไม่ได้พิพากษาให้จำเลยที่ ๒ เข้าเป็นคู่ความแทนจำเลยที่ ๑ จึงไม่มีเหตุที่จะฎีกาได้ ส่วนนางซ้วนนั้นศาลฎีกาเห็นว่าเป็นทายาทของ จำเลยที่ ๑ สมควรจะเข้ามารับหน้าที่แทนจำเลยที่ ๑ จึงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 610/2499นายภิญญู อินทรมนตรี บุญยะผลึก โดยนายพิริยะ ไวยวรนาถ บุญยะผลึกผู้รับมอบอำนาจโจทก์นายสาด ดำปิ่น ที่ 1 นางปึ้ง ทองคำแท่น ที่ 2 นางซ้วน คำปิ่นผู้ถูกเรียกเข้ามาเป็นจำเลยแทนจำเลยที่ 1จำเลย ป.วิ.พ. ม. 42, ม. 44โจทก์ขอให้เรียก ซ.ภรรยาของจำเลยเข้ามาเป็นจำเลยแทนสามีซึ่งมรณะ ซ.ต่อสู้ว่าไม่ได้เป็นภรรยาโดยชอบด้วย ก.ม. ทั้งไม่ได้รับมรดกจากสามีแต่ประการใด แต่เมื่อไต่สวนแล้วศาลเชื่อว่า ซ.เป็นภรรยาโดยชอบด้วย ก.ม.เป็นทายาทของสามีผู้วายชนม์ ศาลก็ย่อมตั้งให้ ซ.เป็นผู้รับมรดกความได้.โจทก์ฟ้องขอให้บังคับจำเลยโอนขายที่ดินซึ่งมารดาจำเลยทำสัญญาจะขายให้โจทก์ และขอให้เพิกถอนพินัยกรรมที่ จำเลยที่ ๒ อ้างว่ามารดาทำยกที่พิพาทให้ จำเลยที่ ๑ ต่อสู้ว่ามารดาไม่เคยจะขายที่รายพิพาท จำเลยที่ ๒ ว่าพินัยกรรมถูกต้อง และตัดฟ้องว่าคดีขาดอายุความ และเป็นฟ้องซ้ำ การพิจารณาดำเนินมาหลายทอด ในระหว่างนั้นจำเลยที่ ๑ วายชนม์ลง โจทก์ขอให้เรียกนางซ้วนและบุตร บุตรไม่ยอม อ้างว่าไม่ใช่ภรรยาและบุตรโดยชอบด้วย ก.ม.และว่าไม่ได้รับมรดกจำเลยที่ ๑ แต่อย่างใด ศาลชั้นต้นจึงให้ยกคำร้องโจทก์ ต่อมาโจทก์ได้ยื่นคำร้องขอให้ตั้งนางซ้วนกับบุตรและจำเลยที่ ๒ เป็นคู่ความแทนจำเลยที่ ๑ อีก ศาลไต่สวนแล้วยกคำร้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ฟังว่านางซ้วนเป็นภรรยาโดยชอบด้วย ก.ม.ของจำเลยที่ ๑ จึงเป็นทายาทที่จะเรียกให้เข้ามารับมรดกความได้โดยไม่จำเป็นว่าจะต้องเป็นผู้รับมรดกด้วยหรือไม่ พิพากษาตั้งให้นางซ้วนเป็นคู่ความแทนจำเลยที่ ๑ ต่อไป นางซ้วนและจำเลยที่ ๒ ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่าศาลอุทธรณ์ไม่ได้พิพากษาให้จำเลยที่ ๒ เข้าเป็นคู่ความแทนจำเลยที่ ๑ จึงไม่มีเหตุที่จะฎีกาได้ ส่วนนางซ้วนนั้นศาลฎีกาเห็นว่าเป็นทายาทของ จำเลยที่ ๑ สมควรจะเข้ามารับหน้าที่แทนจำเลยที่ ๑ จึงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์.(มนูกิจวิมลอรรถ-ดุลยทัณฑ์ชนาณัติ-ดุลยพากย์สุวมัณฑ์)ศาลชั้นต้น - ศาลจังหวัดตรัง - นายสุธรรม จันศาลอุทธรณ์ - ศาลอุทธรณ์ - หลวงสารรักษ์ประสาแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ