คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 136/2486หลักกฎหมาย: เมื่อการนำของเข้ามาเปนผิดตามมาตรา 27 พ.ร.บ. สุลกากร 2469 แล้ว ของกลางอันเนื่องด้วยความผิดนั้น ก็ต้องถูกริบด้วยตามมาตรา 17 พ.ร.บ. สุลกากรฉบับที่ 9 พ.ส. 2482 ไม่ต้องคำนึงว่าจำเลยจะต้องมีโทษด้วยหรือไม่โจทฟ้องขอไห้ลงโทสจำเลยถานนำยาฉีดแก้โครเข้ามาไนราชอานาจักรโดยไม่ได้สแดงรายการไนไบขนสินค้า ไม่ได้ยื่นใบขนสินค้าและไม่ได้ผ่านสุลกากรโดยถูกต้อง จำเลยที่ ๑ ไห้การปฏิเสธ จำเลยที่ ๒-๓ ไห้การรับสารภาพ ศาลชั้นต้นพิจารนาแล้วพิพากสายกฟ้องสำหรับจำเลยที่ ๑ คงไห้ลงโทษฉเพาะจำเลยที่ ๒-๓ ส่วนของกลางไห้คืนเจ้าของไป โจทอุธรน์ ศาลอุทธรณ์พิพากสาแก้ไห้ปรับจำเลยที่ ๒-๓ โดยคิดราคา ๓+ เท้าของราคาของกลางตาม พ.ร.บ. สุลกากร ๒๔๖๙ มาตรา ๒๗ และพ.ส.๒๔๖๒ มาตรา ๖ และไห้ริบของกลางตามมาตรา ๑๗ พ.ร.บ.สุลกากร ๒๔๘๒ จำเลยที่ ๑ ดีกาไหข้อที่สั่งริบยาของกลาง ศาลฎีกาเห็นว่าเมื่อความผิดของจำเลยที่ ๒-๓ ต้องด้วยมาตรา ๒๗ นั้นแล้ว ก็ต้องนำมาตรา ๑๗ แห่ง พ.ร.บ. สุลกากร ( ฉบับที่ ๙ ) พ.ส. ๒๔๘๒ มาไข้บังคับไห้ริบของได ๆ อันเนื่องด้วยความผืดนั้นเสียสิ้นโดยไม่ต้องคำนึงว่าบุคคลไดจะต้องมีโทสหรือไม่ พิพากสายืนตาม ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 136/2486อัยการนครพนมโจทก์นายเทื้อม พรหมประกายที่ 1 ,นางสอาด ทรัพย์ประเสิด ที่ 2 ,นายเสา จันแก้วที่3จำเลย พ.ร.บ.ศุลกากร พ.ศ.2469 ม. 27, ม. 5 พ.ร.บ.ศุลกากร (ฉบับที่ 9) พ.ศ.2482 ม. 17, ม. 10, ม. 11, ม. 27เมื่อการนำของเข้ามาเปนผิดตามมาตรา 27 พ.ร.บ. สุลกากร 2469 แล้ว ของกลางอันเนื่องด้วยความผิดนั้น ก็ต้องถูกริบด้วยตามมาตรา 17 พ.ร.บ. สุลกากรฉบับที่ 9 พ.ส. 2482 ไม่ต้องคำนึงว่าจำเลยจะต้องมีโทษด้วยหรือไม่โจทฟ้องขอไห้ลงโทสจำเลยถานนำยาฉีดแก้โครเข้ามาไนราชอานาจักรโดยไม่ได้สแดงรายการไนไบขนสินค้า ไม่ได้ยื่นใบขนสินค้าและไม่ได้ผ่านสุลกากรโดยถูกต้อง จำเลยที่ ๑ ไห้การปฏิเสธ จำเลยที่ ๒-๓ ไห้การรับสารภาพ ศาลชั้นต้นพิจารนาแล้วพิพากสายกฟ้องสำหรับจำเลยที่ ๑ คงไห้ลงโทษฉเพาะจำเลยที่ ๒-๓ ส่วนของกลางไห้คืนเจ้าของไป โจทอุธรน์ ศาลอุทธรณ์พิพากสาแก้ไห้ปรับจำเลยที่ ๒-๓ โดยคิดราคา ๓+ เท้าของราคาของกลางตาม พ.ร.บ. สุลกากร ๒๔๖๙ มาตรา ๒๗ และพ.ส.๒๔๖๒ มาตรา ๖ และไห้ริบของกลางตามมาตรา ๑๗ พ.ร.บ.สุลกากร ๒๔๘๒ จำเลยที่ ๑ ดีกาไหข้อที่สั่งริบยาของกลาง ศาลฎีกาเห็นว่าเมื่อความผิดของจำเลยที่ ๒-๓ ต้องด้วยมาตรา ๒๗ นั้นแล้ว ก็ต้องนำมาตรา ๑๗ แห่ง พ.ร.บ. สุลกากร ( ฉบับที่ ๙ ) พ.ส. ๒๔๘๒ มาไข้บังคับไห้ริบของได ๆ อันเนื่องด้วยความผืดนั้นเสียสิ้นโดยไม่ต้องคำนึงว่าบุคคลไดจะต้องมีโทสหรือไม่ พิพากสายืนตาม(จำรูญ โปษยานนท์-คง อิสรภักดี-เยี่ยม เลขวนิชธัมวิทักส์)ศาลชั้นต้น - นายเทพ โชตินุชิตศาลอุทธรณ์ - นาย+ กลัมมะสูตแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทฟ้องขอไห้ลงโทสจำเลยถานนำยาฉีดแก้โครเข้ามาไนราชอานาจักรโดยไม่ได้สแดงรายการไนไบขนสินค้า ไม่ได้ยื่นใบขนสินค้าและไม่ได้ผ่านสุลกากรโดยถูกต้อง จำเลยที่ ๑ ไห้การปฏิเสธ จำเลยที่ ๒-๓ ไห้การรับสารภาพ ศาลชั้นต้นพิจารนาแล้วพิพากสายกฟ้องสำหรับจำเลยที่ ๑ คงไห้ลงโทษฉเพาะจำเลยที่ ๒-๓ ส่วนของกลางไห้คืนเจ้าของไป โจทอุธรน์ ศาลอุทธรณ์พิพากสาแก้ไห้ปรับจำเลยที่ ๒-๓ โดยคิดราคา ๓+ เท้าของราคาของกลางตาม พ.ร.บ. สุลกากร ๒๔๖๙ มาตรา ๒๗ และพ.ส.๒๔๖๒ มาตรา ๖ และไห้ริบของกลางตามมาตรา ๑๗ พ.ร.บ.สุลกากร ๒๔๘๒ จำเลยที่ ๑ ดีกาไหข้อที่สั่งริบยาของกลาง ศาลฎีกาเห็นว่าเมื่อความผิดของจำเลยที่ ๒-๓ ต้องด้วยมาตรา ๒๗ นั้นแล้ว ก็ต้องนำมาตรา ๑๗ แห่ง พ.ร.บ. สุลกากร ( ฉบับที่ ๙ ) พ.ส. ๒๔๘๒ มาไข้บังคับไห้ริบของได ๆ อันเนื่องด้วยความผืดนั้นเสียสิ้นโดยไม่ต้องคำนึงว่าบุคคลไดจะต้องมีโทสหรือไม่ พิพากสายืนตาม ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 136/2486อัยการนครพนมโจทก์นายเทื้อม พรหมประกายที่ 1 ,นางสอาด ทรัพย์ประเสิด ที่ 2 ,นายเสา จันแก้วที่3จำเลย พ.ร.บ.ศุลกากร พ.ศ.2469 ม. 27, ม. 5 พ.ร.บ.ศุลกากร (ฉบับที่ 9) พ.ศ.2482 ม. 17, ม. 10, ม. 11, ม. 27เมื่อการนำของเข้ามาเปนผิดตามมาตรา 27 พ.ร.บ. สุลกากร 2469 แล้ว ของกลางอันเนื่องด้วยความผิดนั้น ก็ต้องถูกริบด้วยตามมาตรา 17 พ.ร.บ. สุลกากรฉบับที่ 9 พ.ส. 2482 ไม่ต้องคำนึงว่าจำเลยจะต้องมีโทษด้วยหรือไม่โจทฟ้องขอไห้ลงโทสจำเลยถานนำยาฉีดแก้โครเข้ามาไนราชอานาจักรโดยไม่ได้สแดงรายการไนไบขนสินค้า ไม่ได้ยื่นใบขนสินค้าและไม่ได้ผ่านสุลกากรโดยถูกต้อง จำเลยที่ ๑ ไห้การปฏิเสธ จำเลยที่ ๒-๓ ไห้การรับสารภาพ ศาลชั้นต้นพิจารนาแล้วพิพากสายกฟ้องสำหรับจำเลยที่ ๑ คงไห้ลงโทษฉเพาะจำเลยที่ ๒-๓ ส่วนของกลางไห้คืนเจ้าของไป โจทอุธรน์ ศาลอุทธรณ์พิพากสาแก้ไห้ปรับจำเลยที่ ๒-๓ โดยคิดราคา ๓+ เท้าของราคาของกลางตาม พ.ร.บ. สุลกากร ๒๔๖๙ มาตรา ๒๗ และพ.ส.๒๔๖๒ มาตรา ๖ และไห้ริบของกลางตามมาตรา ๑๗ พ.ร.บ.สุลกากร ๒๔๘๒ จำเลยที่ ๑ ดีกาไหข้อที่สั่งริบยาของกลาง ศาลฎีกาเห็นว่าเมื่อความผิดของจำเลยที่ ๒-๓ ต้องด้วยมาตรา ๒๗ นั้นแล้ว ก็ต้องนำมาตรา ๑๗ แห่ง พ.ร.บ. สุลกากร ( ฉบับที่ ๙ ) พ.ส. ๒๔๘๒ มาไข้บังคับไห้ริบของได ๆ อันเนื่องด้วยความผืดนั้นเสียสิ้นโดยไม่ต้องคำนึงว่าบุคคลไดจะต้องมีโทสหรือไม่ พิพากสายืนตาม(จำรูญ โปษยานนท์-คง อิสรภักดี-เยี่ยม เลขวนิชธัมวิทักส์)ศาลชั้นต้น - นายเทพ โชตินุชิตศาลอุทธรณ์ - นาย+ กลัมมะสูตแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ