คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 58936หลักกฎหมาย: ความว่า จำเลยอุทธรณ์ ศาลแรงงานกลางสั่งว่า จำเลยอุทธรณ์ ในข้อเท็จจริงต้องห้ามตามพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ. 2522มาตรา 54 ไม่รับอุทธรณ์ของจำเลยจำเลยเห็นว่า อุทธรณ์ของจำเลยที่ว่า การที่โจทก์ หยุดพักร้อนกันทันทีเมื่อได้ยื่นใบลาต่อนายจ้าง โดยที่หัวหน้าแผนกยังไม่อนุมัตินั้น เป็นปัญหาข้อกฎหมายที่ศาลฎีกาจะต้องวินิจฉัยว่าเป็นการหยุดพักร้อนถูกต้องตามระเบียบข้อบังคับว่าด้วยการลาหยุดพักร้อนหรือไม่ โปรดมีคำสั่ง ให้รับอุทธรณ์ของจำเลยไว้พิจารณาต่อไปหมายเหตุ โจทก์ได้รับสำเนาคำร้องแล้ว (อันดับ 36)ศาลแรงงานกลางพิพากษาให้จำเลยชำระค่าชดเชย 23,220 บาท สินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้า 3,870 บาท และค่าเสียหาย 58,050 บาท พร้อมด้วยดอกเบี้ยในอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปี จากต้นเงินดังกล่าวนับจากวันเลิกจ้าง (18 เมษายน 2537 ตามคำฟ้อง) เป็นต้นไปจนกว่าจำเลยจะชำระเงินเสร็จสิ้นจำเลยอุทธรณ์ ศาลแรงงานกลางมีคำสั่งไม่รับอุทธรณ์ดังกล่าว (อันดับ 31)จำเลยจึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 34 แผ่นที่ 2)คำสั่งคดีนี้ศาลแรงงานกลางฟังข้อเท็จจริงว่า โจทก์ยื่นใบลาพักร้อนถูกต้องตามระเบียบ การที่ผู้บังคับบัญชายังไม่อนุมัติใบลาอาจเป็นการกลั่นแกล้งโจทก์ก็ได้ ซึ่งไม่ใช่ เป็นความผิดของโจทก์ โจทก์หยุดงานตามใบลาพักผ่อนโดยถูกต้อง จำเลยอุทธรณ์ว่าการลาพักร้อนของโจทก์ไม่ถูกต้องตามระเบียบ โดยจะต้องได้รับอนุมัติให้ลาพักร้อนจากหัวหน้าแผนกก่อน จึงเป็นอุทธรณ์ในข้อเท็จจริงต้องห้ามมิให้อุทธรณ์ตาม พระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงานพ.ศ. 2522 มาตรา 54 วรรคแรก ศาลแรงงานกลางมีคำสั่งไม่รับอุทธรณ์ของจำเลยชอบแล้ว ให้ยกคำร้อง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 2924/2537นางพิกุล เอี่ยมประเสริฐโจทก์บริษัทซีดาร์การ์เม้นท์ จำกัดจำเลยบริษัทซีดาร์การ์เม้นท์ จำกัด จำเลยผู้ยื่นคำร้อง พ.ร.บ.จัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ.2522 ม. 54 วรรคแรกความว่า จำเลยอุทธรณ์ ศาลแรงงานกลางสั่งว่า จำเลยอุทธรณ์ ในข้อเท็จจริงต้องห้ามตามพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ. 2522มาตรา 54 ไม่รับอุทธรณ์ของจำเลยจำเลยเห็นว่า อุทธรณ์ของจำเลยที่ว่า การที่โจทก์ หยุดพักร้อนกันทันทีเมื่อได้ยื่นใบลาต่อนายจ้าง โดยที่หัวหน้าแผนกยังไม่อนุมัตินั้น เป็นปัญหาข้อกฎหมายที่ศาลฎีกาจะต้องวินิจฉัยว่าเป็นการหยุดพักร้อนถูกต้องตามระเบียบข้อบังคับว่าด้วยการลาหยุดพักร้อนหรือไม่ โปรดมีคำสั่ง ให้รับอุทธรณ์ของจำเลยไว้พิจารณาต่อไปหมายเหตุ โจทก์ได้รับสำเนาคำร้องแล้ว (อันดับ 36)ศาลแรงงานกลางพิพากษาให้จำเลยชำระค่าชดเชย 23,220 บาท สินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้า 3,870 บาท และค่าเสียหาย 58,050 บาท พร้อมด้วยดอกเบี้ยในอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปี จากต้นเงินดังกล่าวนับจากวันเลิกจ้าง (18 เมษายน 2537 ตามคำฟ้อง) เป็นต้นไปจนกว่าจำเลยจะชำระเงินเสร็จสิ้นจำเลยอุทธรณ์ ศาลแรงงานกลางมีคำสั่งไม่รับอุทธรณ์ดังกล่าว (อันดับ 31)จำเลยจึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 34 แผ่นที่ 2)คำสั่งคดีนี้ศาลแรงงานกลางฟังข้อเท็จจริงว่า โจทก์ยื่นใบลาพักร้อนถูกต้องตามระเบียบ การที่ผู้บังคับบัญชายังไม่อนุมัติใบลาอาจเป็นการกลั่นแกล้งโจทก์ก็ได้ ซึ่งไม่ใช่ เป็นความผิดของโจทก์ โจทก์หยุดงานตามใบลาพักผ่อนโดยถูกต้อง จำเลยอุทธรณ์ว่าการลาพักร้อนของโจทก์ไม่ถูกต้องตามระเบียบ โดยจะต้องได้รับอนุมัติให้ลาพักร้อนจากหัวหน้าแผนกก่อน จึงเป็นอุทธรณ์ในข้อเท็จจริงต้องห้ามมิให้อุทธรณ์ตาม พระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงานพ.ศ. 2522 มาตรา 54 วรรคแรก ศาลแรงงานกลางมีคำสั่งไม่รับอุทธรณ์ของจำเลยชอบแล้ว ให้ยกคำร้อง(ชลอ ทองแย้ม-พรชัย สมรรถเวช-สวรรค์ ศักดารักษ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 2924/2537นางพิกุล เอี่ยมประเสริฐโจทก์บริษัทซีดาร์การ์เม้นท์ จำกัดจำเลยบริษัทซีดาร์การ์เม้นท์ จำกัด จำเลยผู้ยื่นคำร้อง พ.ร.บ.จัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ.2522 ม. 54 วรรคแรกความว่า จำเลยอุทธรณ์ ศาลแรงงานกลางสั่งว่า จำเลยอุทธรณ์ ในข้อเท็จจริงต้องห้ามตามพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ. 2522มาตรา 54 ไม่รับอุทธรณ์ของจำเลยจำเลยเห็นว่า อุทธรณ์ของจำเลยที่ว่า การที่โจทก์ หยุดพักร้อนกันทันทีเมื่อได้ยื่นใบลาต่อนายจ้าง โดยที่หัวหน้าแผนกยังไม่อนุมัตินั้น เป็นปัญหาข้อกฎหมายที่ศาลฎีกาจะต้องวินิจฉัยว่าเป็นการหยุดพักร้อนถูกต้องตามระเบียบข้อบังคับว่าด้วยการลาหยุดพักร้อนหรือไม่ โปรดมีคำสั่ง ให้รับอุทธรณ์ของจำเลยไว้พิจารณาต่อไปหมายเหตุ โจทก์ได้รับสำเนาคำร้องแล้ว (อันดับ 36)ศาลแรงงานกลางพิพากษาให้จำเลยชำระค่าชดเชย 23,220 บาท สินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้า 3,870 บาท และค่าเสียหาย 58,050 บาท พร้อมด้วยดอกเบี้ยในอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปี จากต้นเงินดังกล่าวนับจากวันเลิกจ้าง (18 เมษายน 2537 ตามคำฟ้อง) เป็นต้นไปจนกว่าจำเลยจะชำระเงินเสร็จสิ้นจำเลยอุทธรณ์ ศาลแรงงานกลางมีคำสั่งไม่รับอุทธรณ์ดังกล่าว (อันดับ 31)จำเลยจึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 34 แผ่นที่ 2)คำสั่งคดีนี้ศาลแรงงานกลางฟังข้อเท็จจริงว่า โจทก์ยื่นใบลาพักร้อนถูกต้องตามระเบียบ การที่ผู้บังคับบัญชายังไม่อนุมัติใบลาอาจเป็นการกลั่นแกล้งโจทก์ก็ได้ ซึ่งไม่ใช่ เป็นความผิดของโจทก์ โจทก์หยุดงานตามใบลาพักผ่อนโดยถูกต้อง จำเลยอุทธรณ์ว่าการลาพักร้อนของโจทก์ไม่ถูกต้องตามระเบียบ โดยจะต้องได้รับอนุมัติให้ลาพักร้อนจากหัวหน้าแผนกก่อน จึงเป็นอุทธรณ์ในข้อเท็จจริงต้องห้ามมิให้อุทธรณ์ตาม พระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงานพ.ศ. 2522 มาตรา 54 วรรคแรก ศาลแรงงานกลางมีคำสั่งไม่รับอุทธรณ์ของจำเลยชอบแล้ว ให้ยกคำร้อง(ชลอ ทองแย้ม-พรชัย สมรรถเวช-สวรรค์ ศักดารักษ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ