คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1090/2515หลักกฎหมาย: ผู้ตายถึงแก่กรรมโดยมิได้ทำพินัยกรรมยกทรัพย์มรดกสวนของตนให้แก่ผู้ใดไว้ สวนจึงเป็นมรดกตกทอดแก่ทายาทโดยธรรมทุกคน ครอบครัวของจำเลยอยู่ร่วมเรือนเดียวกันกับผู้ร้อง จำเลยแสดงให้เห็นถึงการเป็นผู้มีส่วนเป็นเจ้าของสวนยางพารารายนี้เช่น เป็นผู้นำสำรวจที่ดินสวนยางพารานี้เพื่อเสียภาษีบำรุงท้องที่และเป็นผู้ไปเสียภาษีบำรุงท้องที่เอง ทั้งได้ไปแจ้งใบสุทธิยางผู้ร้องรับว่าสวนยางพารายังมิได้แบ่งปันกันในระหว่างทายาท ฉะนั้นจำเลยซึ่งเป็นทายาทด้วยผู้หนึ่ง จึงมีสิทธิเป็นเจ้าของสวนยางพารารวมอยู่ด้วย โจทก์เป็นเจ้าหนี้จำเลยตามคำพิพากษา จึงมีสิทธิที่จะยึดสวนยางพาราซึ่งจำเลยเป็นเจ้าของรวมบางส่วนเพื่อบังคับชำระหนี้ได้ ผู้ร้องขัดทรัพย์ซึ่งเป็นเจ้าของร่วมกันไม่มีอำนาจร้องขอให้ปล่อยทรัพย์ที่ยึด โจทก์มีสิทธิจะยึดที่ดินแปลงใดของจำเลยตามคำพิพากษามาบังคับชำระหนี้ก็ได้เพราะโจทก์ซึ่งเป็นเจ้าหนี้มีสิทธิที่จะให้ชำระหนี้ของตนจากทรัพย์สินของจำเลยซึ่งเป็นลูกหนี้โดยสิ้นเชิงคดีนี้สืบเนื่องมาจากโจทก์นำยึดที่ดินสวนยางพาราหนึ่งแปลงอ้างว่าเป็นของนายหว่องซิมเพียว แซ่หว่อง จำเลยที่ ๑ ซึ่งได้รับมรดกจากบิดา เพื่อบังคับชำระหนี้ตามคำพิพากษา นางหยุ่งยิน แซ่กู ผู้ร้องขัดทรัพย์ยื่นคำร้องว่า ที่ดินที่โจทก์นำยึดไม่ใช่เป็นทรัพย์สินของจำเลย แต่เป็นทรัพย์สินของผู้ร้องกับนายว่องตุ้ง แซ่ว่อง สามีได้มาโดยการจับจอง สามีผู้ร้องถึงแก่กรรมเมื่อประมาณ ๑๖ ปีมานี้ ที่ดินดังกล่าวจึงเป็นมรดกได้แก่ผู้ร้อง และผู้ร้องได้ครอบครองโดยความสงบและเปิดเผยโดยเจตนาเพื่อตนตลอดมา โจทก์นำยึดวัดเอาที่ดินส่วนหนึ่งของผู้ร้องไปซึ่งไม่ใช่เป็นทรัพย์สินของจำเลยแต่อย่างใด ขอให้ศาลสั่งปล่อยที่ดินที่โจทก์นำยึดไว้ โจทก์ให้การว่า ที่ดินที่โจทก์นำยึดเป็นทรัพย์ส่วนหนึ่งของจำเลยที่ ๑ เดิมที่ดินนี้เป็นของนายหว่องตุงบิดาจำเลยที่ ๑ นายหว่องตุงถึงแก่กรรมจึงตกเป็นมรดกได้แก่จำเลยที่ ๑ จำเลยที่ ๑ ได้ครอบครอง ยื่นเสียภาษีที่ดินและแสดงความเป็นเจ้าของตลอดมา ไม่ใช่ที่ดินของผู้ร้องและโจทก์นำยึดแต่เพียงบางส่วนให้พอกับการชำระหนี้เท่านั้น ขอให้ยกคำร้องขัดทรัพย์ ศาลชั้นต้นฟังว่า ที่ดินพิพาทเป็นทรัพย์สินระหว่างผู้ร้องกับนายว่องตุงสามีนายว่องตุงตาย ย่อมเป็นมรดกได้แก่ผู้ร้อง นายหว่องซิมเพียวจำเลยที่ ๑ซึ่งเป็นบุตร และบุตรคนอื่น ๆ อีก ซึ่งเป็นทายาทร่วมกัน ผู้ร้องไม่มีอำนาจขอให้ปล่อยทรัพย์ที่ยึดมีคำสั่งให้ยกคำร้องของผู้ร้องขัดทรัพย์ ผู้ร้องขัดทรัพย์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน ผู้ร้องขัดทรัพย์ฎีกา ศาลฎีกาพิจารณาแล้วเห็นว่า นายหว่องตุง แซ่ว่อง เป็นสามีผู้ร้องมีบุตรด้วยกัน ๙ คน ขณะนี้มีชีวิตอยู่ทุกคน นายหว่อง ซิมเพียว แซ่หว่องจำเลยที่ ๑ เป็นบุตรชายคนที่ ๒ ของผู้ร้องและสามี ผู้ร้องและสามีเป็นเจ้าของสวนยางพาราหนึ่งแปลง เมื่อประมาณ ๑๖ - ๑๘ ปีมานี้ สามีผู้ร้องถึงแก่กรรมโดยมิได้ทำพินัยกรรมยกทรัพย์มรดกสวนของตนให้แก่ผู้ใดไว้ดังนั้นสวนยางพาราดังกล่าวส่วนที่เป็นของนายหว่องตุง แซ่ว่อง สามีผู้ร้องจึงเป็นมรดกตกทอดแก่ทายาทโดยธรรมทุกคน ซึ่งมีผู้ร้องและจำเลยที่ ๑รวมอยู่ด้วย ครอบครัวของจำเลยที่ ๑ อยู่ร่วมเรือนเดียวกับผู้ร้อง จำเลยที่ ๑แสดงให้เห็นถึงการเป็นผู้มีส่วนเป็นเจ้าของสวนยางพารารายนี้ เช่น เป็นผู้นำสำรวจที่ดินสวนยางพารานี้เพื่อเสียภาษีบำรุงท้องที่ และเป็นผู้ไปเสียภาษีบำรุงท้องที่เอง ทั้งได้ไปแจ้งใบสุทธิยางด้วย ผู้ร้องรับว่าสวนยางยังมิได้แบ่งปันกันระหว่างทายาท ฉะนั้น จำเลยที่ ๑ ซึ่งเป็นทายาทด้วยจึงมีสิทธิเป็นเจ้าของสวนยางพารารวมอยู่ด้วยโจทก์เป็นเจ้าหนี้จำเลยที่ ๑ ตามคำพิพากษามีสิทธิที่จะยึดสวนยางพารารายนี้บางส่วนเพื่อบังคับชำระหนี้ได้ผู้ร้องขัดทรัพย์เป็นเพียงเจ้าของร่วมกัน หามีอำนาจร้องขอให้ปล่อยทรัพย์ที่ยึดได้ไม่ ที่ผู้ร้องฎีกาว่าโจทก์นำยึดที่ดินผิดแปลง ต้องยึดที่ดินแปลงที่จำเลยที่ ๑ มอบให้ไว้เป็นประกันจึงจะถูกต้องเห็นว่า โจทก์มีสิทธิจะยึดที่ดินแปลงใดของจำเลยที่ ๑ มาบังคับชำระหนี้ก็ได้ เพราะโจทก์ซึ่งเป็นเจ้าหนี้มีสิทธิจะให้ชำระหนี้ของตนจากทรัพย์สินของจำเลยที่ ๑ ซึ่งเป็นลูกหนี้จนสิ้นเชิง พิพากษายืน ยกฎีกาผู้ร้อง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1090/2515นางหลีฟุ้ง แซ่หลี (หม้าย)โจทก์นายหว่องซิมเพียว แซ่หว่อง ที่ 1 นายซินหยง แซ่ซิน ที่ 2จำเลยนางหยุ่งยิน แซ่กู (หม้าย)ผู้ร้องขัดทรัพย์ ป.วิ.พ. ม. 271, ม. 288 ป.พ.พ. ม. 214, ม. 1356, ม. 1357, ม. 1358, ม. 1620ผู้ตายถึงแก่กรรมโดยมิได้ทำพินัยกรรมยกทรัพย์มรดกสวนของตนให้แก่ผู้ใดไว้ สวนจึงเป็นมรดกตกทอดแก่ทายาทโดยธรรมทุกคน ครอบครัวของจำเลยอยู่ร่วมเรือนเดียวกันกับผู้ร้อง จำเลยแสดงให้เห็นถึงการเป็นผู้มีส่วนเป็นเจ้าของสวนยางพารารายนี้เช่น เป็นผู้นำสำรวจที่ดินสวนยางพารานี้เพื่อเสียภาษีบำรุงท้องที่และเป็นผู้ไปเสียภาษีบำรุงท้องที่เอง ทั้งได้ไปแจ้งใบสุทธิยางผู้ร้องรับว่าสวนยางพารายังมิได้แบ่งปันกันในระหว่างทายาท ฉะนั้นจำเลยซึ่งเป็นทายาทด้วยผู้หนึ่ง จึงมีสิทธิเป็นเจ้าของสวนยางพารารวมอยู่ด้วย โจทก์เป็นเจ้าหนี้จำเลยตามคำพิพากษา จึงมีสิทธิที่จะยึดสวนยางพาราซึ่งจำเลยเป็นเจ้าของรวมบางส่วนเพื่อบังคับชำระหนี้ได้ ผู้ร้องขัดทรัพย์ซึ่งเป็นเจ้าของร่วมกันไม่มีอำนาจร้องขอให้ปล่อยทรัพย์ที่ยึด โจทก์มีสิทธิจะยึดที่ดินแปลงใดของจำเลยตามคำพิพากษามาบังคับชำระหนี้ก็ได้เพราะโจทก์ซึ่งเป็นเจ้าหนี้มีสิทธิที่จะให้ชำระหนี้ของตนจากทรัพย์สินของจำเลยซึ่งเป็นลูกหนี้โดยสิ้นเชิงคดีนี้สืบเนื่องมาจากโจทก์นำยึดที่ดินสวนยางพาราหนึ่งแปลงอ้างว่าเป็นของนายหว่องซิมเพียว แซ่หว่อง จำเลยที่ ๑ ซึ่งได้รับมรดกจากบิดา เพื่อบังคับชำระหนี้ตามคำพิพากษา นางหยุ่งยิน แซ่กู ผู้ร้องขัดทรัพย์ยื่นคำร้องว่า ที่ดินที่โจทก์นำยึดไม่ใช่เป็นทรัพย์สินของจำเลย แต่เป็นทรัพย์สินของผู้ร้องกับนายว่องตุ้ง แซ่ว่อง สามีได้มาโดยการจับจอง สามีผู้ร้องถึงแก่กรรมเมื่อประมาณ ๑๖ ปีมานี้ ที่ดินดังกล่าวจึงเป็นมรดกได้แก่ผู้ร้อง และผู้ร้องได้ครอบครองโดยความสงบและเปิดเผยโดยเจตนาเพื่อตนตลอดมา โจทก์นำยึดวัดเอาที่ดินส่วนหนึ่งของผู้ร้องไปซึ่งไม่ใช่เป็นทรัพย์สินของจำเลยแต่อย่างใด ขอให้ศาลสั่งปล่อยที่ดินที่โจทก์นำยึดไว้ โจทก์ให้การว่า ที่ดินที่โจทก์นำยึดเป็นทรัพย์ส่วนหนึ่งของจำเลยที่ ๑ เดิมที่ดินนี้เป็นของนายหว่องตุงบิดาจำเลยที่ ๑ นายหว่องตุงถึงแก่กรรมจึงตกเป็นมรดกได้แก่จำเลยที่ ๑ จำเลยที่ ๑ ได้ครอบครอง ยื่นเสียภาษีที่ดินและแสดงความเป็นเจ้าของตลอดมา ไม่ใช่ที่ดินของผู้ร้องและโจทก์นำยึดแต่เพียงบางส่วนให้พอกับการชำระหนี้เท่านั้น ขอให้ยกคำร้องขัดทรัพย์ ศาลชั้นต้นฟังว่า ที่ดินพิพาทเป็นทรัพย์สินระหว่างผู้ร้องกับนายว่องตุงสามีนายว่องตุงตาย ย่อมเป็นมรดกได้แก่ผู้ร้อง นายหว่องซิมเพียวจำเลยที่ ๑ซึ่งเป็นบุตร และบุตรคนอื่น ๆ อีก ซึ่งเป็นทายาทร่วมกัน ผู้ร้องไม่มีอำนาจขอให้ปล่อยทรัพย์ที่ยึดมีคำสั่งให้ยกคำร้องของผู้ร้องขัดทรัพย์ ผู้ร้องขัดทรัพย์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน ผู้ร้องขัดทรัพย์ฎีกา ศาลฎีกาพิจารณาแล้วเห็นว่า นายหว่องตุง แซ่ว่อง เป็นสามีผู้ร้องมีบุตรด้วยกัน ๙ คน ขณะนี้มีชีวิตอยู่ทุกคน นายหว่อง ซิมเพียว แซ่หว่องจำเลยที่ ๑ เป็นบุตรชายคนที่ ๒ ของผู้ร้องและสามี ผู้ร้องและสามีเป็นเจ้าของสวนยางพาราหนึ่งแปลง เมื่อประมาณ ๑๖ - ๑๘ ปีมานี้ สามีผู้ร้องถึงแก่กรรมโดยมิได้ทำพินัยกรรมยกทรัพย์มรดกสวนของตนให้แก่ผู้ใดไว้ดังนั้นสวนยางพาราดังกล่าวส่วนที่เป็นของนายหว่องตุง แซ่ว่อง สามีผู้ร้องจึงเป็นมรดกตกทอดแก่ทายาทโดยธรรมทุกคน ซึ่งมีผู้ร้องและจำเลยที่ ๑รวมอยู่ด้วย ครอบครัวของจำเลยที่ ๑ อยู่ร่วมเรือนเดียวกับผู้ร้อง จำเลยที่ ๑แสดงให้เห็นถึงการเป็นผู้มีส่วนเป็นเจ้าของสวนยางพารารายนี้ เช่น เป็นผู้นำสำรวจที่ดินสวนยางพารานี้เพื่อเสียภาษีบำรุงท้องที่ และเป็นผู้ไปเสียภาษีบำรุงท้องที่เอง ทั้งได้ไปแจ้งใบสุทธิยางด้วย ผู้ร้องรับว่าสวนยางยังมิได้แบ่งปันกันระหว่างทายาท ฉะนั้น จำเลยที่ ๑ ซึ่งเป็นทายาทด้วยจึงมีสิทธิเป็นเจ้าของสวนยางพารารวมอยู่ด้วยโจทก์เป็นเจ้าหนี้จำเลยที่ ๑ ตามคำพิพากษามีสิทธิที่จะยึดสวนยางพารารายนี้บางส่วนเพื่อบังคับชำระหนี้ได้ผู้ร้องขัดทรัพย์เป็นเพียงเจ้าของร่วมกัน หามีอำนาจร้องขอให้ปล่อยทรัพย์ที่ยึดได้ไม่ ที่ผู้ร้องฎีกาว่าโจทก์นำยึดที่ดินผิดแปลง ต้องยึดที่ดินแปลงที่จำเลยที่ ๑ มอบให้ไว้เป็นประกันจึงจะถูกต้องเห็นว่า โจทก์มีสิทธิจะยึดที่ดินแปลงใดของจำเลยที่ ๑ มาบังคับชำระหนี้ก็ได้ เพราะโจทก์ซึ่งเป็นเจ้าหนี้มีสิทธิจะให้ชำระหนี้ของตนจากทรัพย์สินของจำเลยที่ ๑ ซึ่งเป็นลูกหนี้จนสิ้นเชิง พิพากษายืน ยกฎีกาผู้ร้อง(สวัสดิ์ ภู่งาม-จำรูญ โชติรัต-อุทัย ศุภนิตย์)ศาลจังหวัดเบตง - นายสิทธิ อินทุเศรษฐศาลอุทธรณ์ - นายกุดั่น กลัมพากรแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: คดีนี้สืบเนื่องมาจากโจทก์นำยึดที่ดินสวนยางพาราหนึ่งแปลงอ้างว่าเป็นของนายหว่องซิมเพียว แซ่หว่อง จำเลยที่ ๑ ซึ่งได้รับมรดกจากบิดา เพื่อบังคับชำระหนี้ตามคำพิพากษา นางหยุ่งยิน แซ่กู ผู้ร้องขัดทรัพย์ยื่นคำร้องว่า ที่ดินที่โจทก์นำยึดไม่ใช่เป็นทรัพย์สินของจำเลย แต่เป็นทรัพย์สินของผู้ร้องกับนายว่องตุ้ง แซ่ว่อง สามีได้มาโดยการจับจอง สามีผู้ร้องถึงแก่กรรมเมื่อประมาณ ๑๖ ปีมานี้ ที่ดินดังกล่าวจึงเป็นมรดกได้แก่ผู้ร้อง และผู้ร้องได้ครอบครองโดยความสงบและเปิดเผยโดยเจตนาเพื่อตนตลอดมา โจทก์นำยึดวัดเอาที่ดินส่วนหนึ่งของผู้ร้องไปซึ่งไม่ใช่เป็นทรัพย์สินของจำเลยแต่อย่างใด ขอให้ศาลสั่งปล่อยที่ดินที่โจทก์นำยึดไว้ โจทก์ให้การว่า ที่ดินที่โจทก์นำยึดเป็นทรัพย์ส่วนหนึ่งของจำเลยที่ ๑ เดิมที่ดินนี้เป็นของนายหว่องตุงบิดาจำเลยที่ ๑ นายหว่องตุงถึงแก่กรรมจึงตกเป็นมรดกได้แก่จำเลยที่ ๑ จำเลยที่ ๑ ได้ครอบครอง ยื่นเสียภาษีที่ดินและแสดงความเป็นเจ้าของตลอดมา ไม่ใช่ที่ดินของผู้ร้องและโจทก์นำยึดแต่เพียงบางส่วนให้พอกับการชำระหนี้เท่านั้น ขอให้ยกคำร้องขัดทรัพย์ ศาลชั้นต้นฟังว่า ที่ดินพิพาทเป็นทรัพย์สินระหว่างผู้ร้องกับนายว่องตุงสามีนายว่องตุงตาย ย่อมเป็นมรดกได้แก่ผู้ร้อง นายหว่องซิมเพียวจำเลยที่ ๑ซึ่งเป็นบุตร และบุตรคนอื่น ๆ อีก ซึ่งเป็นทายาทร่วมกัน ผู้ร้องไม่มีอำนาจขอให้ปล่อยทรัพย์ที่ยึดมีคำสั่งให้ยกคำร้องของผู้ร้องขัดทรัพย์ ผู้ร้องขัดทรัพย์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน ผู้ร้องขัดทรัพย์ฎีกา ศาลฎีกาพิจารณาแล้วเห็นว่า นายหว่องตุง แซ่ว่อง เป็นสามีผู้ร้องมีบุตรด้วยกัน ๙ คน ขณะนี้มีชีวิตอยู่ทุกคน นายหว่อง ซิมเพียว แซ่หว่องจำเลยที่ ๑ เป็นบุตรชายคนที่ ๒ ของผู้ร้องและสามี ผู้ร้องและสามีเป็นเจ้าของสวนยางพาราหนึ่งแปลง เมื่อประมาณ ๑๖ - ๑๘ ปีมานี้ สามีผู้ร้องถึงแก่กรรมโดยมิได้ทำพินัยกรรมยกทรัพย์มรดกสวนของตนให้แก่ผู้ใดไว้ดังนั้นสวนยางพาราดังกล่าวส่วนที่เป็นของนายหว่องตุง แซ่ว่อง สามีผู้ร้องจึงเป็นมรดกตกทอดแก่ทายาทโดยธรรมทุกคน ซึ่งมีผู้ร้องและจำเลยที่ ๑รวมอยู่ด้วย ครอบครัวของจำเลยที่ ๑ อยู่ร่วมเรือนเดียวกับผู้ร้อง จำเลยที่ ๑แสดงให้เห็นถึงการเป็นผู้มีส่วนเป็นเจ้าของสวนยางพารารายนี้ เช่น เป็นผู้นำสำรวจที่ดินสวนยางพารานี้เพื่อเสียภาษีบำรุงท้องที่ และเป็นผู้ไปเสียภาษีบำรุงท้องที่เอง ทั้งได้ไปแจ้งใบสุทธิยางด้วย ผู้ร้องรับว่าสวนยางยังมิได้แบ่งปันกันระหว่างทายาท ฉะนั้น จำเลยที่ ๑ ซึ่งเป็นทายาทด้วยจึงมีสิทธิเป็นเจ้าของสวนยางพารารวมอยู่ด้วยโจทก์เป็นเจ้าหนี้จำเลยที่ ๑ ตามคำพิพากษามีสิทธิที่จะยึดสวนยางพารารายนี้บางส่วนเพื่อบังคับชำระหนี้ได้ผู้ร้องขัดทรัพย์เป็นเพียงเจ้าของร่วมกัน หามีอำนาจร้องขอให้ปล่อยทรัพย์ที่ยึดได้ไม่ ที่ผู้ร้องฎีกาว่าโจทก์นำยึดที่ดินผิดแปลง ต้องยึดที่ดินแปลงที่จำเลยที่ ๑ มอบให้ไว้เป็นประกันจึงจะถูกต้องเห็นว่า โจทก์มีสิทธิจะยึดที่ดินแปลงใดของจำเลยที่ ๑ มาบังคับชำระหนี้ก็ได้ เพราะโจทก์ซึ่งเป็นเจ้าหนี้มีสิทธิจะให้ชำระหนี้ของตนจากทรัพย์สินของจำเลยที่ ๑ ซึ่งเป็นลูกหนี้จนสิ้นเชิง พิพากษายืน ยกฎีกาผู้ร้อง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1090/2515นางหลีฟุ้ง แซ่หลี (หม้าย)โจทก์นายหว่องซิมเพียว แซ่หว่อง ที่ 1 นายซินหยง แซ่ซิน ที่ 2จำเลยนางหยุ่งยิน แซ่กู (หม้าย)ผู้ร้องขัดทรัพย์ ป.วิ.พ. ม. 271, ม. 288 ป.พ.พ. ม. 214, ม. 1356, ม. 1357, ม. 1358, ม. 1620ผู้ตายถึงแก่กรรมโดยมิได้ทำพินัยกรรมยกทรัพย์มรดกสวนของตนให้แก่ผู้ใดไว้ สวนจึงเป็นมรดกตกทอดแก่ทายาทโดยธรรมทุกคน ครอบครัวของจำเลยอยู่ร่วมเรือนเดียวกันกับผู้ร้อง จำเลยแสดงให้เห็นถึงการเป็นผู้มีส่วนเป็นเจ้าของสวนยางพารารายนี้เช่น เป็นผู้นำสำรวจที่ดินสวนยางพารานี้เพื่อเสียภาษีบำรุงท้องที่และเป็นผู้ไปเสียภาษีบำรุงท้องที่เอง ทั้งได้ไปแจ้งใบสุทธิยางผู้ร้องรับว่าสวนยางพารายังมิได้แบ่งปันกันในระหว่างทายาท ฉะนั้นจำเลยซึ่งเป็นทายาทด้วยผู้หนึ่ง จึงมีสิทธิเป็นเจ้าของสวนยางพารารวมอยู่ด้วย โจทก์เป็นเจ้าหนี้จำเลยตามคำพิพากษา จึงมีสิทธิที่จะยึดสวนยางพาราซึ่งจำเลยเป็นเจ้าของรวมบางส่วนเพื่อบังคับชำระหนี้ได้ ผู้ร้องขัดทรัพย์ซึ่งเป็นเจ้าของร่วมกันไม่มีอำนาจร้องขอให้ปล่อยทรัพย์ที่ยึด โจทก์มีสิทธิจะยึดที่ดินแปลงใดของจำเลยตามคำพิพากษามาบังคับชำระหนี้ก็ได้เพราะโจทก์ซึ่งเป็นเจ้าหนี้มีสิทธิที่จะให้ชำระหนี้ของตนจากทรัพย์สินของจำเลยซึ่งเป็นลูกหนี้โดยสิ้นเชิงคดีนี้สืบเนื่องมาจากโจทก์นำยึดที่ดินสวนยางพาราหนึ่งแปลงอ้างว่าเป็นของนายหว่องซิมเพียว แซ่หว่อง จำเลยที่ ๑ ซึ่งได้รับมรดกจากบิดา เพื่อบังคับชำระหนี้ตามคำพิพากษา นางหยุ่งยิน แซ่กู ผู้ร้องขัดทรัพย์ยื่นคำร้องว่า ที่ดินที่โจทก์นำยึดไม่ใช่เป็นทรัพย์สินของจำเลย แต่เป็นทรัพย์สินของผู้ร้องกับนายว่องตุ้ง แซ่ว่อง สามีได้มาโดยการจับจอง สามีผู้ร้องถึงแก่กรรมเมื่อประมาณ ๑๖ ปีมานี้ ที่ดินดังกล่าวจึงเป็นมรดกได้แก่ผู้ร้อง และผู้ร้องได้ครอบครองโดยความสงบและเปิดเผยโดยเจตนาเพื่อตนตลอดมา โจทก์นำยึดวัดเอาที่ดินส่วนหนึ่งของผู้ร้องไปซึ่งไม่ใช่เป็นทรัพย์สินของจำเลยแต่อย่างใด ขอให้ศาลสั่งปล่อยที่ดินที่โจทก์นำยึดไว้ โจทก์ให้การว่า ที่ดินที่โจทก์นำยึดเป็นทรัพย์ส่วนหนึ่งของจำเลยที่ ๑ เดิมที่ดินนี้เป็นของนายหว่องตุงบิดาจำเลยที่ ๑ นายหว่องตุงถึงแก่กรรมจึงตกเป็นมรดกได้แก่จำเลยที่ ๑ จำเลยที่ ๑ ได้ครอบครอง ยื่นเสียภาษีที่ดินและแสดงความเป็นเจ้าของตลอดมา ไม่ใช่ที่ดินของผู้ร้องและโจทก์นำยึดแต่เพียงบางส่วนให้พอกับการชำระหนี้เท่านั้น ขอให้ยกคำร้องขัดทรัพย์ ศาลชั้นต้นฟังว่า ที่ดินพิพาทเป็นทรัพย์สินระหว่างผู้ร้องกับนายว่องตุงสามีนายว่องตุงตาย ย่อมเป็นมรดกได้แก่ผู้ร้อง นายหว่องซิมเพียวจำเลยที่ ๑ซึ่งเป็นบุตร และบุตรคนอื่น ๆ อีก ซึ่งเป็นทายาทร่วมกัน ผู้ร้องไม่มีอำนาจขอให้ปล่อยทรัพย์ที่ยึดมีคำสั่งให้ยกคำร้องของผู้ร้องขัดทรัพย์ ผู้ร้องขัดทรัพย์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน ผู้ร้องขัดทรัพย์ฎีกา ศาลฎีกาพิจารณาแล้วเห็นว่า นายหว่องตุง แซ่ว่อง เป็นสามีผู้ร้องมีบุตรด้วยกัน ๙ คน ขณะนี้มีชีวิตอยู่ทุกคน นายหว่อง ซิมเพียว แซ่หว่องจำเลยที่ ๑ เป็นบุตรชายคนที่ ๒ ของผู้ร้องและสามี ผู้ร้องและสามีเป็นเจ้าของสวนยางพาราหนึ่งแปลง เมื่อประมาณ ๑๖ - ๑๘ ปีมานี้ สามีผู้ร้องถึงแก่กรรมโดยมิได้ทำพินัยกรรมยกทรัพย์มรดกสวนของตนให้แก่ผู้ใดไว้ดังนั้นสวนยางพาราดังกล่าวส่วนที่เป็นของนายหว่องตุง แซ่ว่อง สามีผู้ร้องจึงเป็นมรดกตกทอดแก่ทายาทโดยธรรมทุกคน ซึ่งมีผู้ร้องและจำเลยที่ ๑รวมอยู่ด้วย ครอบครัวของจำเลยที่ ๑ อยู่ร่วมเรือนเดียวกับผู้ร้อง จำเลยที่ ๑แสดงให้เห็นถึงการเป็นผู้มีส่วนเป็นเจ้าของสวนยางพารารายนี้ เช่น เป็นผู้นำสำรวจที่ดินสวนยางพารานี้เพื่อเสียภาษีบำรุงท้องที่ และเป็นผู้ไปเสียภาษีบำรุงท้องที่เอง ทั้งได้ไปแจ้งใบสุทธิยางด้วย ผู้ร้องรับว่าสวนยางยังมิได้แบ่งปันกันระหว่างทายาท ฉะนั้น จำเลยที่ ๑ ซึ่งเป็นทายาทด้วยจึงมีสิทธิเป็นเจ้าของสวนยางพารารวมอยู่ด้วยโจทก์เป็นเจ้าหนี้จำเลยที่ ๑ ตามคำพิพากษามีสิทธิที่จะยึดสวนยางพารารายนี้บางส่วนเพื่อบังคับชำระหนี้ได้ผู้ร้องขัดทรัพย์เป็นเพียงเจ้าของร่วมกัน หามีอำนาจร้องขอให้ปล่อยทรัพย์ที่ยึดได้ไม่ ที่ผู้ร้องฎีกาว่าโจทก์นำยึดที่ดินผิดแปลง ต้องยึดที่ดินแปลงที่จำเลยที่ ๑ มอบให้ไว้เป็นประกันจึงจะถูกต้องเห็นว่า โจทก์มีสิทธิจะยึดที่ดินแปลงใดของจำเลยที่ ๑ มาบังคับชำระหนี้ก็ได้ เพราะโจทก์ซึ่งเป็นเจ้าหนี้มีสิทธิจะให้ชำระหนี้ของตนจากทรัพย์สินของจำเลยที่ ๑ ซึ่งเป็นลูกหนี้จนสิ้นเชิง พิพากษายืน ยกฎีกาผู้ร้อง(สวัสดิ์ ภู่งาม-จำรูญ โชติรัต-อุทัย ศุภนิตย์)ศาลจังหวัดเบตง - นายสิทธิ อินทุเศรษฐศาลอุทธรณ์ - นายกุดั่น กลัมพากรแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ