phoneee/thai-legal-corpus huggingface dataset:
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 258173หลักกฎหมาย: ลักษณพยาน คำพยานที่เป็นปรปักษ์กันเอง,คำพยานที่ศาลต้องฟัง.โจทย์ขอให้บังคับจำเลยใช้ค่าซ่อมแซมเรือของโจทย์ซึ่งถูกเรือจำเลยโดน แต่พยานของโจทย์ที่นำสืบถึงค่าเสียหาย เบิกความเป็นปรปักษ์กันเอง คือ ผู้รับจ้างซ่อมแซมเรือว่าโจทย์จ้าง ๑๑๐๐ บาท แต่นายตรวจของกรมเจ้าท่าว่าเรือโจทย์เสียหายอย่างมากเพียง ๒๐๐ บาท ดังนี้ศาลต้องฟังคำเจ้าพนักงานซึ่งเป็นผู้ชำนาญ แลเป็นคนกลาง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 118 - 119/2469นางนิ่ม โภคพันธ์โจทก์นายสุน บุญญฤทธิ์จำเลยลักษณพยาน คำพยานที่เป็นปรปักษ์กันเอง,คำพยานที่ศาลต้องฟัง.โจทย์ขอให้บังคับจำเลยใช้ค่าซ่อมแซมเรือของโจทย์ซึ่งถูกเรือจำเลยโดน แต่พยานของโจทย์ที่นำสืบถึงค่าเสียหาย เบิกความเป็นปรปักษ์กันเอง คือ ผู้รับจ้างซ่อมแซมเรือว่าโจทย์จ้าง ๑๑๐๐ บาท แต่นายตรวจของกรมเจ้าท่าว่าเรือโจทย์เสียหายอย่างมากเพียง ๒๐๐ บาท ดังนี้ศาลต้องฟังคำเจ้าพนักงานซึ่งเป็นผู้ชำนาญ แลเป็นคนกลาง(พรหม-พิพากษา-ศรี.)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทย์ขอให้บังคับจำเลยใช้ค่าซ่อมแซมเรือของโจทย์ซึ่งถูกเรือจำเลยโดน แต่พยานของโจทย์ที่นำสืบถึงค่าเสียหาย เบิกความเป็นปรปักษ์กันเอง คือ ผู้รับจ้างซ่อมแซมเรือว่าโจทย์จ้าง ๑๑๐๐ บาท แต่นายตรวจของกรมเจ้าท่าว่าเรือโจทย์เสียหายอย่างมากเพียง ๒๐๐ บาท ดังนี้ศาลต้องฟังคำเจ้าพนักงานซึ่งเป็นผู้ชำนาญ แลเป็นคนกลาง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 118 - 119/2469นางนิ่ม โภคพันธ์โจทก์นายสุน บุญญฤทธิ์จำเลยลักษณพยาน คำพยานที่เป็นปรปักษ์กันเอง,คำพยานที่ศาลต้องฟัง.โจทย์ขอให้บังคับจำเลยใช้ค่าซ่อมแซมเรือของโจทย์ซึ่งถูกเรือจำเลยโดน แต่พยานของโจทย์ที่นำสืบถึงค่าเสียหาย เบิกความเป็นปรปักษ์กันเอง คือ ผู้รับจ้างซ่อมแซมเรือว่าโจทย์จ้าง ๑๑๐๐ บาท แต่นายตรวจของกรมเจ้าท่าว่าเรือโจทย์เสียหายอย่างมากเพียง ๒๐๐ บาท ดังนี้ศาลต้องฟังคำเจ้าพนักงานซึ่งเป็นผู้ชำนาญ แลเป็นคนกลาง(พรหม-พิพากษา-ศรี.)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
พระราชกฤษฎีกาพระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในท้องที่ตำบลเขาแก้วตำบลโพนางดำออกอำเภอสรรพยาจังหวัดชัยนาท ตำบลสร้อยทอง อำเภอตาคลีจังหวัดนครสวรรค์และตำบลชีน้ำราย อำเภออินทร์บุรี จังหวัดสิงห์บุรีให้เป็นเขตโครงการจัดรูปที่ดินพ.ศ.๒๕๒๕ ภูมิพลอดุลยเดชป.ร.ให้ไว้ณ วันที่ ๗ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๒๕เป็นปีที่๓๗ ในรัชกาลปัจจุบันพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชมีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่าโดยที่เป็นการสมควรกำหนดเขตที่ดินในท้องที่ตำบลเขาแก้วตำบลโพนางดำออก อำเภอสรรพยา จังหวัดชัยนาท ตำบลสร้อยทอง อำเภอตาคลี จังหวัดนครสวรรค์และตำบลชีน้ำร้าย อำเภออินทร์บุรี จังหวัดสิงห์บุรี ให้เป็นเขตโครงการจัดรูปที่ดินอาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๕๙ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย และมาตรา ๒๔แห่งพระราชบัญญัติจัดรูปที่ดินเพื่อเกษตรกรรม พ.ศ. ๒๕๑๗ จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้มาตรา ๑ พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า พระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในท้องที่ตำบลเขาแก้วตำบลโพนางดำออก อำเภอสรรพยา จังหวัดชัยนาท ตำบลสร้อยทอง อำเภอตาคลีจังหวัดนครสวรรค์ และตำบลชีน้ำร้าย อำเภออินทร์บุรี จังหวัดสิงห์บุรี ให้เป็นเขตโครงการจัดรูปที่ดินพ.ศ. ๒๕๒๕มาตรา ๒[๑]พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา ๓ ให้ที่ดินในเขตท้องที่ตำบลเขาแก้วตำบลโพนางดำออก อำเภอสรรพยา จังหวัดชัยนาท ตำบลสร้อยทอง อำเภอตาคลีจังหวัดนครสวรรค์ และตำบลชีน้ำร้าย อำเภออินทร์บุรี จังหวัดสิงห์บุรีภายในแนวเขตตามแผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกานี้ซึ่งปรากฏรายชื่อเจ้าของหรือผู้ครอบครองที่ดินโดยชอบด้วยกฎหมายตามบัญชีท้ายพระราชกฤษฎีกานี้เป็นเขตโครงการจัดรูปที่ดินมาตรา ๔ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้ผู้รับสนองพระบรมราชโองการพลเอกป. ติณสูลานนท์นายกรัฐมนตรี[เอกสารแนบท้าย]๑. แผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในท้องที่ตำบลเขาแก้วตำบลโพนางดำออก อำเภอสรรพยา จังหวัดชัยนาท ตำบลสร้อยทอง อำเภอตาคลีจังหวัดนครสวรรค์ และตำบลชีน้ำร้าย อำเภออินทร์บุรี จังหวัดสิงห์บุรีให้เป็นเขตโครงการจัดรูปที่ดิน พ.ศ. ๒๕๒๕๒.บัญชีรายชื่อเจ้าของหรือผู้ครอบครองที่ดินโดยชอบด้วยกฎหมายท้ายพระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในท้องที่ตำบลเขาแก้วตำบลโพนางดำออก อำเภอสรรพยา จังหวัดชัยนาท ตำบลสร้อยทอง อำเภอตาคลีจังหวัดนครสวรรค์ และตำบลชีน้ำร้าย อำเภออินทร์บุรี จังหวัดสิงห์บุรีให้เป็นเขตโครงการจัดรูปที่ดิน พ.ศ. ๒๕๒๕(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)หมายเหตุ:- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือเนื่องจากทางราชการได้ดำเนินการสำรวจที่ดินเพื่อจัดรูปที่ดินเพื่อเกษตรกรรมในท้องที่ตำบลเขาแก้วตำบลโพนางดำออก อำเภอสรรพยา จังหวัดชัยนาท ตำบลสร้อยทอง อำเภอตาคลีจังหวัดนครสวรรค์ และตำบลชีน้ำร้าย อำเภออินทร์บุรี จังหวัดสิงห์บุรีและได้สอบถามความสมัครใจจากเจ้าของที่ดินแล้ว ซึ่งเจ้าของที่ดินดังกล่าวมีจำนวนเกินกึ่งหนึ่งของบรรดาเจ้าของที่ดินทั้งหมดได้ยินยอมให้ทางราชการดำเนินการจัดรูปที่ดินได้สมควรกำหนดบริเวณท้องที่ดังกล่าวเป็นเขตโครงการจัดรูปที่ดิน จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้ขึ้นศิรวัชร์/จัดทำ๒๔พฤษภาคม ๒๕๖๐[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๙๙/ตอนที่ ๙๗/ฉบับพิเศษ หน้า ๑๓/๑๖ กรกฎาคม ๒๕๒๕
ประกาศประกาศเรื่องการขยายระยะเวลาการประกาศสถานการณ์ฉุกเฉินที่มีความร้ายแรงในเขตท้องที่กรุงเทพมหานครจังหวัดนนทบุรี จังหวัดปทุมธานี และจังหวัดสมุทรปราการ[๑] ตามที่ได้มีประกาศสถานการณ์ฉุกเฉินที่มีความร้ายแรงลงวันที่ ๗ เมษายน พ.ศ. ๒๕๕๓ และได้มีการเพิ่มเติมเขตท้องที่ที่ประกาศสถานการณ์ฉุกเฉินที่มีความร้ายแรงตามประกาศสถานการณ์ฉุกเฉินที่มีความร้ายแรงฉบับที่ ๒ ลงวันที่ ๑๓ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๕๓ ประกาศสถานการณ์ฉุกเฉินที่มีความร้ายแรงฉบับที่ ๓ ลงวันที่ ๑๖ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๕๓ ประกาศสถานการณ์ฉุกเฉินที่มีความร้ายแรงฉบับที่ ๔ ลงวันที่ ๑๙ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๕๓และประกาศการขยายระยะเวลาการประกาศสถานการณ์ฉุกเฉินที่มีความร้ายแรง ลงวันที่ ๖กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๕๓ซึ่งต่อมาได้มีการยกเลิกประกาศสถานการณ์ฉุกเฉินที่มีความร้ายแรงในบางเขตท้องที่แล้วนั้น โดยที่ปรากฏว่า มีการก่อเหตุรุนแรง เพื่อสร้างความปั่นป่วนและกดดันการดำเนินการเพื่อแก้ไขปัญหาของฝ่ายรัฐหรือเจ้าหน้าที่รวมทั้งยังมีกลุ่มบุคคลดำเนินการที่จะก่อให้เกิดความวุ่นวายหรือมีการวางแผนเตรียมการก่อเหตุร้ายในพื้นที่ต่างๆ เพื่อมุ่งให้เกิดความเสียหายและความไม่ปลอดภัยต่อชีวิต ร่างกาย และทรัพย์สินของประชาชนและมีเหตุอันควรเชื่อได้ว่ามีการกระทำที่มีความรุนแรงกระทบต่อความมั่นคงของรัฐจึงสมควรขยายระยะเวลาในการประกาศสถานการณ์ฉุกเฉินที่มีความร้ายแรงเพื่อให้เกิดความต่อเนื่องในการป้องกันและแก้ไขปัญหาความไม่สงบที่กระทบต่อความมั่นคงของรัฐความปลอดภัยต่อชีวิตร่างกาย และทรัพย์สินของประชาชนรวมทั้งกระทบอย่างร้ายแรงต่อการใช้สิทธิเสรีภาพของประชาชนผู้บริสุทธิ์ตามรัฐธรรมนูญซึ่งจำเป็นต้องใช้มาตรการตามพระราชกำหนดการบริหารราชการในสถานการณ์ฉุกเฉิน พ.ศ.๒๕๔๘ เพื่อการแก้ไขปัญหาให้ยุติลงได้อย่างมีประสิทธิภาพและทันท่วงที อาศัยอำนาจตามความในมาตรา๕ และมาตรา ๑๑ วรรคหนึ่ง แห่งพระราชกำหนดการบริหารราชการในสถานการณ์ฉุกเฉิน พ.ศ.๒๕๔๘อันเป็นกฎหมายที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคลซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๓๒ มาตรา ๓๓ มาตรา ๓๔ มาตรา ๓๖ มาตรา ๓๘ มาตรา ๔๑มาตรา ๔๓ มาตรา ๔๕ และมาตรา ๖๓ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยบัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมายนายกรัฐมนตรีโดยความเห็นชอบของคณะรัฐมนตรีจึงให้ขยายระยะเวลาการประกาศสถานการณ์ฉุกเฉินที่มีความร้ายแรงในเขตท้องที่กรุงเทพมหานครจังหวัดนนทบุรี จังหวัดปทุมธานี และจังหวัดสมุทรปราการออกไปอีกเป็นเวลาสามเดือนทั้งนี้ตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไปประกาศ ณ วันที่ ๕ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๕๓สุเทพ เทือกสุบรรณรองนายกรัฐมนตรีรักษาราชการแทนนายกรัฐมนตรีปริยานุช/ผู้จัดทำ๑๑ ตุลาคม ๒๕๕๓นันท์นภัสร์/ตรวจ๑๑ ตุลาคม ๒๕๕๓[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๒๗/ตอนพิเศษ ๑๑๗ ง/หน้า ๑/๕ ตุลาคม ๒๕๕๓
ประกาศทบวงมหาวิทยาลัยประกาศทบวงมหาวิทยาลัยเรื่องการแบ่งส่วนราชการในสำนักทะเบียนและประมวลผลจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยพ.ศ. ๒๕๓๙[๑] อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๙ วรรคสองแห่งพระราชบัญญัติจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย พ.ศ. ๒๕๒๒รัฐมนตรีว่าการทบวงมหาวิทยาลัยออกประกาศไว้ ดังต่อไปนี้ให้แบ่งส่วนราชการของสำนักทะเบียนและประมวลผล ดังนี้(๑) สำนักงานเลขานุการ(๒) ฝ่ายตารางสอนตารางสอบ(๓) ฝ่ายทะเบียนเรียน(๔) ฝ่ายบัณฑิตศึกษา(๕) ฝ่ายประมวลผลข้อมูล(๖) ฝ่ายระเบียนการศึกษา(๗) ฝ่ายระเบียนประวัติ(๘) ฝ่ายรับเข้าศึกษา(๙) ฝ่ายสารนิเทศประกาศ ณ วันที่ ๒๐ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๓๙บุญชู ตรีทองรัฐมนตรีว่าการทบวงมหาวิทยาลัยคุณากร/ผู้จัดทำ๓ พฤษภาคม ๒๕๕๔วิชชุตา/ผู้ตรวจ๑ มิถุนายน ๒๕๕๔[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๑๓/ตอนที่ ๕๑ ง/หน้า ๑๓/๒๕ มิถุนายน ๒๕๓๙
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 370/2483หลักกฎหมาย: ศาลชั้นต้น พิพากษาให้ริบยางของกลางทั้งหมด ศาลอุทธรณ์แก้ให้คืนยางบางส่วนให้ จำเลยดังนี้ โจทก์จะ ฎีกาในข้อเท็จจริงมิได้ การจะให้ริบทรัพย์หรือไม่เป็นดุลยพินิจของศาลซึ่งถือว่าเป็นข้อเท็จจริง อ้าง ฎีกาที่ 448/2480 +++คดีนี้ ศาลชั้นต้น พิพากษาว่า จำเลยมีผิดตาม พรบ ควบคุมยาง พ.ศ. ๒๔๘๑ มาตรา ๑๑ ให้ปรับ ๑๐๐ บาท กับให้ริบยางของกลาง เสียทั้งหมด ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ให้คืนยาง ๑๒๐๐ กิโลกรัมที่ จำเลยได้รับ อนุญาตให้มีนั้นแก่ จำเลยไป โจทก์ฎีกาขอให้ริบยางของกลางทั้งหมด ศาลฎีกาเห็นว่า การที่จะให้ริบยางของกลางหรือไม่ เป็นดุลยพินิจของศาลซึ่งถือว่าเป็นข้อเท็จจริงโจทก์จะ ฎีกาคัดค้านในข้อนี้มิได้ตาม ประมวล กฎหมาย วิธีพิจารณาความอาญามาตรา ๒๒๐ จึง พิพากษาให้ยก ฎีกา โจทก์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 370/2483อัยยการจังหวัดตรังโจทก์นายหมาก หาบสาล. ป.อ. ม. 27 ป.วิ.อ. ม. 220, ม. 218 พ.ร.บ.ควบคุมยาง พ.ศ.2481 ม. 11ศาลชั้นต้น พิพากษาให้ริบยางของกลางทั้งหมด ศาลอุทธรณ์แก้ให้คืนยางบางส่วนให้ จำเลยดังนี้ โจทก์จะ ฎีกาในข้อเท็จจริงมิได้ การจะให้ริบทรัพย์หรือไม่เป็นดุลยพินิจของศาลซึ่งถือว่าเป็นข้อเท็จจริง อ้าง ฎีกาที่ 448/2480 +++คดีนี้ ศาลชั้นต้น พิพากษาว่า จำเลยมีผิดตาม พรบ ควบคุมยาง พ.ศ. ๒๔๘๑ มาตรา ๑๑ ให้ปรับ ๑๐๐ บาท กับให้ริบยางของกลาง เสียทั้งหมด ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ให้คืนยาง ๑๒๐๐ กิโลกรัมที่ จำเลยได้รับ อนุญาตให้มีนั้นแก่ จำเลยไป โจทก์ฎีกาขอให้ริบยางของกลางทั้งหมด ศาลฎีกาเห็นว่า การที่จะให้ริบยางของกลางหรือไม่ เป็นดุลยพินิจของศาลซึ่งถือว่าเป็นข้อเท็จจริงโจทก์จะ ฎีกาคัดค้านในข้อนี้มิได้ตาม ประมวล กฎหมาย วิธีพิจารณาความอาญามาตรา ๒๒๐ จึง พิพากษาให้ยก ฎีกา โจทก์(วิเศษ-นิติศาสตร์-พลางกูร)ศาลชั้นต้น - ++ศาลอุทธรณ์ - ++แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: คดีนี้ ศาลชั้นต้น พิพากษาว่า จำเลยมีผิดตาม พรบ ควบคุมยาง พ.ศ. ๒๔๘๑ มาตรา ๑๑ ให้ปรับ ๑๐๐ บาท กับให้ริบยางของกลาง เสียทั้งหมด ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ให้คืนยาง ๑๒๐๐ กิโลกรัมที่ จำเลยได้รับ อนุญาตให้มีนั้นแก่ จำเลยไป โจทก์ฎีกาขอให้ริบยางของกลางทั้งหมด ศาลฎีกาเห็นว่า การที่จะให้ริบยางของกลางหรือไม่ เป็นดุลยพินิจของศาลซึ่งถือว่าเป็นข้อเท็จจริงโจทก์จะ ฎีกาคัดค้านในข้อนี้มิได้ตาม ประมวล กฎหมาย วิธีพิจารณาความอาญามาตรา ๒๒๐ จึง พิพากษาให้ยก ฎีกา โจทก์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 370/2483อัยยการจังหวัดตรังโจทก์นายหมาก หาบสาล. ป.อ. ม. 27 ป.วิ.อ. ม. 220, ม. 218 พ.ร.บ.ควบคุมยาง พ.ศ.2481 ม. 11ศาลชั้นต้น พิพากษาให้ริบยางของกลางทั้งหมด ศาลอุทธรณ์แก้ให้คืนยางบางส่วนให้ จำเลยดังนี้ โจทก์จะ ฎีกาในข้อเท็จจริงมิได้ การจะให้ริบทรัพย์หรือไม่เป็นดุลยพินิจของศาลซึ่งถือว่าเป็นข้อเท็จจริง อ้าง ฎีกาที่ 448/2480 +++คดีนี้ ศาลชั้นต้น พิพากษาว่า จำเลยมีผิดตาม พรบ ควบคุมยาง พ.ศ. ๒๔๘๑ มาตรา ๑๑ ให้ปรับ ๑๐๐ บาท กับให้ริบยางของกลาง เสียทั้งหมด ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ให้คืนยาง ๑๒๐๐ กิโลกรัมที่ จำเลยได้รับ อนุญาตให้มีนั้นแก่ จำเลยไป โจทก์ฎีกาขอให้ริบยางของกลางทั้งหมด ศาลฎีกาเห็นว่า การที่จะให้ริบยางของกลางหรือไม่ เป็นดุลยพินิจของศาลซึ่งถือว่าเป็นข้อเท็จจริงโจทก์จะ ฎีกาคัดค้านในข้อนี้มิได้ตาม ประมวล กฎหมาย วิธีพิจารณาความอาญามาตรา ๒๒๐ จึง พิพากษาให้ยก ฎีกา โจทก์(วิเศษ-นิติศาสตร์-พลางกูร)ศาลชั้นต้น - ++ศาลอุทธรณ์ - ++แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
กฎกระทรวงกฎกระทรวงฉบับที่ ๓ (พ.ศ. ๒๕๔๒)ออกตามความในพระราชบัญญัติบรรษัทประกันสินเชื่ออุตสาหกรรมขนาดย่อม พ.ศ. ๒๕๓๔[๑] อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๓และมาตรา ๔ แห่งพระราชบัญญัติบรรษัทประกันสินเชื่ออุตสาหกรรมขนาดย่อม พ.ศ. ๒๕๓๔รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ ให้ยกเลิกกฎกระทรวง ฉบับที่ ๒ (พ.ศ. ๒๕๓๙)ออกตามความในพระราชบัญญัติบรรษัทประกันสินเชื่ออุตสาหกรรมขนาดย่อม พ.ศ. ๒๕๓๔ข้อ ๒ ให้ทรัพย์สินถาวรในการประกอบอุตสาหกรรมการทำหัตถกรรม หรือการประกอบกิจการอื่นตามที่คณะกรรมการกำหนด ซึ่งมีลักษณะเป็นกิจการขนาดย่อมที่บุคคลภาคเอกชนเป็นเจ้าของอันจะเป็นภารธุระอุตสาหกรรมขนาดย่อม มีจำนวนไม่เกินหนึ่งร้อยล้านบาทให้ไว้ ณ วันที่ ๑๐ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๔๒ธารินทร์นิมมานเหมินท์รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังหมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือโดยที่ในปัจจุบันประเทศไทยประสบปัญหาวิกฤตเศรษฐกิจทำให้มีความจำเป็นที่จะต้องส่งเสริมและสนับสนุนให้มีการลงทุนมากยิ่งขึ้นแต่เนื่องจากมีภารธุระอุตสาหกรรมเป็นจำนวนมากที่ต้องการความช่วยเหลือทางการเงินจากสถาบันการเงินแต่ไม่มีหลักประกันเพียงพอ และไม่อยู่ในข่ายที่บรรษัทประกันสินเชื่ออุตสาหกรรมขนาดย่อมจะให้ความช่วยเหลือได้ดังนั้น จึงมีความจำเป็นที่จะต้องขยายขอบเขตการให้ความช่วยเหลือในการลงทุนของภารธุระอุตสาหกรรมขนาดย่อมเพิ่มมากขึ้นโดยให้บรรษัทประกันสินเชื่ออุตสาหกรรมขนาดย่อมสามารถให้ความช่วยเหลือแก่ภารธุระอุตสาหกรรมขนาดย่อมได้กว้างขวางยิ่งขึ้นโดยกำหนดจำนวนขั้นสูงของทรัพย์สินถาวรที่ภารธุระอุตสาหกรรมขนาดย่อมจะได้รับความช่วยเหลือจากบรรษัทประกันสินเชื่ออุตสาหกรรมขนาดย่อมได้จากเดิมไม่เกินห้าสิบล้านบาทเป็นไม่เกินหนึ่งร้อยล้านบาทอันจะเป็นประโยชน์ต่อการพัฒนาเศรษฐกิจของประเทศไทยต่อไป จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้พัสสน/ผู้จัดทำ๒๒ ตุลาคม ๒๕๕๒[๑]ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๑๖/ตอนที่๙๗ ก/หน้า ๑๗/๑๔ ตุลาคม ๒๕๔๒
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 156/2474หลักกฎหมาย: ซื้อของเชื่อจากผู้มิได้เป็นพ่อค้าจะยกอายุความ 2 ปีขึ้นตัดฟ้องไม่ได้ได้ความว่าเมื่อวันที่ ๑๔ ธันวาคม พ.ศ.๒๔๖๑ จำเลยได้ซื้อเชื่อเครื่องยนตร์ของโจทก์ไป ๑ เครื่อง เป้นราคา ๔๐๐๐ บาท สัญญาจะชำระราคากันภายใน ๑๐ เดือน แต่จำเลยหานำเงินมาชำระตามสัญญาไม่ ครั้นถึงวันที่ ๑๓ ตุลาคม พ.ศ.๒๔๗๑ โจทก์จึงต้องขอให้จำเลยชำระต้นเงินกับดอกเบี้ยที่ค้างชำระ ศาลล่างทั้ง ๒ ตัดสินให้จำเลยใช้เงิน จำเลยฎีกาในข้อกฎหมายว่า โจทก์ฟ้องเกินลายความตาม ม.๑๖๕ อนุมาตรา ศาลฎีกาเห็นว่าไม่ปรากฎว่าโจทก์มีอาชีพทางค้าเครื่องยนตร์ ข้อคัดค้านของจำเลยยังไม่ได้ จึงตัดสินยืนตามศาลล่าง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 156/2474นายสำริดโจทก์นายเอม นายกร่าน นางจอกจำเลย ป.วิ.พ. ม. 165ซื้อของเชื่อจากผู้มิได้เป็นพ่อค้าจะยกอายุความ 2 ปีขึ้นตัดฟ้องไม่ได้ได้ความว่าเมื่อวันที่ ๑๔ ธันวาคม พ.ศ.๒๔๖๑ จำเลยได้ซื้อเชื่อเครื่องยนตร์ของโจทก์ไป ๑ เครื่อง เป้นราคา ๔๐๐๐ บาท สัญญาจะชำระราคากันภายใน ๑๐ เดือน แต่จำเลยหานำเงินมาชำระตามสัญญาไม่ ครั้นถึงวันที่ ๑๓ ตุลาคม พ.ศ.๒๔๗๑ โจทก์จึงต้องขอให้จำเลยชำระต้นเงินกับดอกเบี้ยที่ค้างชำระ ศาลล่างทั้ง ๒ ตัดสินให้จำเลยใช้เงิน จำเลยฎีกาในข้อกฎหมายว่า โจทก์ฟ้องเกินลายความตาม ม.๑๖๕ อนุมาตรา ศาลฎีกาเห็นว่าไม่ปรากฎว่าโจทก์มีอาชีพทางค้าเครื่องยนตร์ ข้อคัดค้านของจำเลยยังไม่ได้ จึงตัดสินยืนตามศาลล่าง(วิกรม-หริศ-นล)ศาลชั้นต้น - หลวงสุทธกรฯศาลอุทธรณ์ - พระยาดุลยธรรมฯแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ได้ความว่าเมื่อวันที่ ๑๔ ธันวาคม พ.ศ.๒๔๖๑ จำเลยได้ซื้อเชื่อเครื่องยนตร์ของโจทก์ไป ๑ เครื่อง เป้นราคา ๔๐๐๐ บาท สัญญาจะชำระราคากันภายใน ๑๐ เดือน แต่จำเลยหานำเงินมาชำระตามสัญญาไม่ ครั้นถึงวันที่ ๑๓ ตุลาคม พ.ศ.๒๔๗๑ โจทก์จึงต้องขอให้จำเลยชำระต้นเงินกับดอกเบี้ยที่ค้างชำระ ศาลล่างทั้ง ๒ ตัดสินให้จำเลยใช้เงิน จำเลยฎีกาในข้อกฎหมายว่า โจทก์ฟ้องเกินลายความตาม ม.๑๖๕ อนุมาตรา ศาลฎีกาเห็นว่าไม่ปรากฎว่าโจทก์มีอาชีพทางค้าเครื่องยนตร์ ข้อคัดค้านของจำเลยยังไม่ได้ จึงตัดสินยืนตามศาลล่าง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 156/2474นายสำริดโจทก์นายเอม นายกร่าน นางจอกจำเลย ป.วิ.พ. ม. 165ซื้อของเชื่อจากผู้มิได้เป็นพ่อค้าจะยกอายุความ 2 ปีขึ้นตัดฟ้องไม่ได้ได้ความว่าเมื่อวันที่ ๑๔ ธันวาคม พ.ศ.๒๔๖๑ จำเลยได้ซื้อเชื่อเครื่องยนตร์ของโจทก์ไป ๑ เครื่อง เป้นราคา ๔๐๐๐ บาท สัญญาจะชำระราคากันภายใน ๑๐ เดือน แต่จำเลยหานำเงินมาชำระตามสัญญาไม่ ครั้นถึงวันที่ ๑๓ ตุลาคม พ.ศ.๒๔๗๑ โจทก์จึงต้องขอให้จำเลยชำระต้นเงินกับดอกเบี้ยที่ค้างชำระ ศาลล่างทั้ง ๒ ตัดสินให้จำเลยใช้เงิน จำเลยฎีกาในข้อกฎหมายว่า โจทก์ฟ้องเกินลายความตาม ม.๑๖๕ อนุมาตรา ศาลฎีกาเห็นว่าไม่ปรากฎว่าโจทก์มีอาชีพทางค้าเครื่องยนตร์ ข้อคัดค้านของจำเลยยังไม่ได้ จึงตัดสินยืนตามศาลล่าง(วิกรม-หริศ-นล)ศาลชั้นต้น - หลวงสุทธกรฯศาลอุทธรณ์ - พระยาดุลยธรรมฯแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 62941หลักกฎหมาย: ศาลแรงงานกลางฟังว่า แม้จำเลยลงลายมือชื่อในสัญญาเป็นนายจ้างโจทก์ แต่บริษัท เคเอชดีฮัมโบลด์เวดาจ จำกัดจ่ายค่าจ้างให้โจทก์ ไม่ใช่จำเลย จำเลยจึงไม่ใช่นายจ้างโจทก์ โจทก์อุทธรณ์ว่ายังฟังไม่ได้ว่าบริษัท เคเอชดีฮัมโบลด์เวดาจ จำกัดเป็นผู้จ่ายค่าจ้างให้โจทก์ จำเลยเป็นผู้ทำสัญญากับโจทก์ และโจทก์ทำงานภายใต้บังคับบัญชา ของจำเลย จำเลยจึงเป็นนายจ้างโจทก์ ดังนี้ อุทธรณ์ของโจทก์ยังโต้เถียงอยู่ว่าผู้ใดจ่ายค่าจ้างให้โจทก์ อันเป็นข้อเท็จจริงที่จะนำไปสู่ปัญหาข้อกฎหมายจึงเป็นอุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 1532/2527นายสมหมาย ปัญญาประทีปโจทก์นายเวอเนอร์ กอสท์เนอร์จำเลยบริษัทอาร์พีโอ โอเวอร์ซี จำกัดจำเลย พ.ร.บ.จัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ.2522 ม. 54ศาลแรงงานกลางฟังว่า แม้จำเลยลงลายมือชื่อในสัญญาเป็นนายจ้างโจทก์ แต่บริษัท เคเอชดีฮัมโบลด์เวดาจ จำกัดจ่ายค่าจ้างให้โจทก์ ไม่ใช่จำเลย จำเลยจึงไม่ใช่นายจ้างโจทก์ โจทก์อุทธรณ์ว่ายังฟังไม่ได้ว่าบริษัท เคเอชดีฮัมโบลด์เวดาจ จำกัดเป็นผู้จ่ายค่าจ้างให้โจทก์ จำเลยเป็นผู้ทำสัญญากับโจทก์ และโจทก์ทำงานภายใต้บังคับบัญชา ของจำเลย จำเลยจึงเป็นนายจ้างโจทก์ ดังนี้ อุทธรณ์ของโจทก์ยังโต้เถียงอยู่ว่าผู้ใดจ่ายค่าจ้างให้โจทก์ อันเป็นข้อเท็จจริงที่จะนำไปสู่ปัญหาข้อกฎหมายจึงเป็นอุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริง(สมบูรณ์ บุญภินนท์-สุพจน์ นาถะพินธุ-เพียร สุมิระ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 1532/2527นายสมหมาย ปัญญาประทีปโจทก์นายเวอเนอร์ กอสท์เนอร์จำเลยบริษัทอาร์พีโอ โอเวอร์ซี จำกัดจำเลย พ.ร.บ.จัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ.2522 ม. 54ศาลแรงงานกลางฟังว่า แม้จำเลยลงลายมือชื่อในสัญญาเป็นนายจ้างโจทก์ แต่บริษัท เคเอชดีฮัมโบลด์เวดาจ จำกัดจ่ายค่าจ้างให้โจทก์ ไม่ใช่จำเลย จำเลยจึงไม่ใช่นายจ้างโจทก์ โจทก์อุทธรณ์ว่ายังฟังไม่ได้ว่าบริษัท เคเอชดีฮัมโบลด์เวดาจ จำกัดเป็นผู้จ่ายค่าจ้างให้โจทก์ จำเลยเป็นผู้ทำสัญญากับโจทก์ และโจทก์ทำงานภายใต้บังคับบัญชา ของจำเลย จำเลยจึงเป็นนายจ้างโจทก์ ดังนี้ อุทธรณ์ของโจทก์ยังโต้เถียงอยู่ว่าผู้ใดจ่ายค่าจ้างให้โจทก์ อันเป็นข้อเท็จจริงที่จะนำไปสู่ปัญหาข้อกฎหมายจึงเป็นอุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริง(สมบูรณ์ บุญภินนท์-สุพจน์ นาถะพินธุ-เพียร สุมิระ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 65283หลักกฎหมาย: แม้โจทก์จะฎีกาเป็นปัญหาข้อกฎหมายขึ้นมาว่าโจทก์เป็นผู้เสียหายและมีอำนาจฟ้อง แต่เมื่อปรากฏว่าศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษายกฟ้องโจทก์ โดยวินิจฉัยว่าจำเลยไม่มีเจตนากระทำผิด อันเป็นการยกฟ้องโจทก์โดยอาศัยข้อเท็จจริง คดีจึงต้องห้ามฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 220 ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 983/2518จ.ส.อ.อิทธิพล เวทย์จรัส กับพวกโจทก์นายกัมพล กลิ่นสุคนธ์ กับพวกจำเลย ป.วิ.อ. ม. 220แม้โจทก์จะฎีกาเป็นปัญหาข้อกฎหมายขึ้นมาว่าโจทก์เป็นผู้เสียหายและมีอำนาจฟ้อง แต่เมื่อปรากฏว่าศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษายกฟ้องโจทก์ โดยวินิจฉัยว่าจำเลยไม่มีเจตนากระทำผิด อันเป็นการยกฟ้องโจทก์โดยอาศัยข้อเท็จจริง คดีจึงต้องห้ามฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 220(ยิ่งศักดิ์ กฤษณจินดา-วิกรม เมาลานนท์-รื่น วิไลชนม์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 983/2518จ.ส.อ.อิทธิพล เวทย์จรัส กับพวกโจทก์นายกัมพล กลิ่นสุคนธ์ กับพวกจำเลย ป.วิ.อ. ม. 220แม้โจทก์จะฎีกาเป็นปัญหาข้อกฎหมายขึ้นมาว่าโจทก์เป็นผู้เสียหายและมีอำนาจฟ้อง แต่เมื่อปรากฏว่าศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษายกฟ้องโจทก์ โดยวินิจฉัยว่าจำเลยไม่มีเจตนากระทำผิด อันเป็นการยกฟ้องโจทก์โดยอาศัยข้อเท็จจริง คดีจึงต้องห้ามฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 220(ยิ่งศักดิ์ กฤษณจินดา-วิกรม เมาลานนท์-รื่น วิไลชนม์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ตราพระบรมราชโองการตราพระบรมราชโองการพระราชกฤษฎีกาลดอัตราภาษีประจำปีสำหรับรถยนตร์สาธารณะพ.ศ.2529----------ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร.ให้ไว้ ณ วันที่ 28 มกราคม พ.ศ. 2529เป็นปีที่ 41 ในรัชกาลปัจจุบันพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้า ฯ ให้ประกาศว่าโดยที่เป็นการสมควรลดภาษีประจำปีสำหรับรถยนตร์สาธารณะอาศัยอำนาจตามความในมาตรา 159 ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย และมาตรา 31แห่งพระราชบัญญัติรถยนตร์ พ.ศ. 2522จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้า ฯ ให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ดังต่อไปนี้มาตรา 1 พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า `พระราชกฤษฎีกาลดอัตราภาษีประจำปีสำหรับรถยนตร์สาธารณะ พ.ศ. 2529'มาตรา 2พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา 3 ให้ลดอัตราภาษีประจำปีสำหรับรถที่ได้จดทะเบียนเป็นรถยนต์สาธารณะที่จะต้องเสียภาษีในอัตราตามมาตรา 29 (3) แห่งพระราชบัญญัติรถยนตร์ พ.ศ.2522 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชกำหนดแก้ไขเพิ่มเติมพระราชบัญญัติรถยนตร์ พ.ศ. 2522 พ.ศ.2529 และคงจัดเก็บในอัตราตามที่กำหนดไว้ในอัตราภาษีประจำปีท้ายพระราชบัญญัติรถยนตร์ พ.ศ.2522มาตรา 4 ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ พลเอก ป.ติณสูลานนท์นายกรัฐมนตรีหมายเหตุ:- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือโดยที่พระราชกำหนดแก้ไขเพิ่มเติมพระราชบัญญัติรถยนตร์ พ.ศ. 2522 พ.ศ. 2529ได้แก้ไขอัตราภาษีประจำปีสำหรับรถยนตร์ที่ใช้น้ำมันดีเซลหรือก๊าซเป็นเชื้อเพลิงให้สูงขึ้นทำให้มีผลกระทบต่อรถที่ได้จดทะเบียนเป็นรถยนตร์สาธารณะด้วยฉะนั้นเพื่อเป็นการผ่อนคลายภาระการเสียภาษีประจำปีให้แก่รถยนตร์สาธารณะที่ใช้ในการรับจ้างคนโดยสารและเนื่องจากตามมาตรา 31 แห่งพระราชบัญญัติรถยนตร์ พ.ศ. 2522 กำหนดให้รัฐมนตรีมีอำนาจตราพระราชกฤษฎีกาลดอัตราภาษีประจำปีสำหรับรถลงจากอัตราที่กำหนดไว้ได้จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1353/2492หลักกฎหมาย: การฟ้องเรียกเงินสินสอดคืน ไม่ใช่เป็นการเรียกค่าทดแทนตามความหมายแห่ง ป.พ.พ มาตรา 1444 เพราะฉะนั้นจะยกอายุความ 6 เดือนตามบทบัญญัติดังกล่าวขึ้นใช้บังคับไม่ได้ความว่า จำเลยยื่นคำให้การตัดฟ้องว่า เงินสินสอดที่โจทก์ฟ้องเรียกคืนจากจำเลยฐานผิดสัญญาหมั้นนั้นขาดอายุความแล้ว และขอให้ศาลชี้ขาดข้อกฎหมายเบื้องต้น ศาลชั้นต้นเห็นว่าข้อตัดฟ้องฟังไม่ขึ้น ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า การฟ้องเรียกเงินสินสอดคืนนั้นไม่ใช่เป็นการเรียกค่าทดแทนตามความหมายแห่ง ป.พ.พ.มาตรา ๑๔๔๔ ฉะนั้นจะยกอายุความ ๖ เดือนตามบทบัญญัติในมาตราดังกล่าวขึ้นบังคับไม่ได้ พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1353/2492นายสุทัศน์ อินทนาคมโจทก์นายชั้ว ภิโสรมย์ กับพวกจำเลย ป.วิ.พ. ม. 24 ป.พ.พ. ม. 1444การฟ้องเรียกเงินสินสอดคืน ไม่ใช่เป็นการเรียกค่าทดแทนตามความหมายแห่ง ป.พ.พ มาตรา 1444 เพราะฉะนั้นจะยกอายุความ 6 เดือนตามบทบัญญัติดังกล่าวขึ้นใช้บังคับไม่ได้ความว่า จำเลยยื่นคำให้การตัดฟ้องว่า เงินสินสอดที่โจทก์ฟ้องเรียกคืนจากจำเลยฐานผิดสัญญาหมั้นนั้นขาดอายุความแล้ว และขอให้ศาลชี้ขาดข้อกฎหมายเบื้องต้น ศาลชั้นต้นเห็นว่าข้อตัดฟ้องฟังไม่ขึ้น ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า การฟ้องเรียกเงินสินสอดคืนนั้นไม่ใช่เป็นการเรียกค่าทดแทนตามความหมายแห่ง ป.พ.พ.มาตรา ๑๔๔๔ ฉะนั้นจะยกอายุความ ๖ เดือนตามบทบัญญัติในมาตราดังกล่าวขึ้นบังคับไม่ได้ พิพากษายืน(ปรีชา วินิจฉัย-ประวัติ ปัตตพงศ์-จำรูญ เนติศาสตร์)ศาลจังหวัดชุมพร - นายสนาม นิลกำแหงศาลอุทธรณ์ - พระดุลยทรรศน์ปฏิภาณแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ความว่า จำเลยยื่นคำให้การตัดฟ้องว่า เงินสินสอดที่โจทก์ฟ้องเรียกคืนจากจำเลยฐานผิดสัญญาหมั้นนั้นขาดอายุความแล้ว และขอให้ศาลชี้ขาดข้อกฎหมายเบื้องต้น ศาลชั้นต้นเห็นว่าข้อตัดฟ้องฟังไม่ขึ้น ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า การฟ้องเรียกเงินสินสอดคืนนั้นไม่ใช่เป็นการเรียกค่าทดแทนตามความหมายแห่ง ป.พ.พ.มาตรา ๑๔๔๔ ฉะนั้นจะยกอายุความ ๖ เดือนตามบทบัญญัติในมาตราดังกล่าวขึ้นบังคับไม่ได้ พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1353/2492นายสุทัศน์ อินทนาคมโจทก์นายชั้ว ภิโสรมย์ กับพวกจำเลย ป.วิ.พ. ม. 24 ป.พ.พ. ม. 1444การฟ้องเรียกเงินสินสอดคืน ไม่ใช่เป็นการเรียกค่าทดแทนตามความหมายแห่ง ป.พ.พ มาตรา 1444 เพราะฉะนั้นจะยกอายุความ 6 เดือนตามบทบัญญัติดังกล่าวขึ้นใช้บังคับไม่ได้ความว่า จำเลยยื่นคำให้การตัดฟ้องว่า เงินสินสอดที่โจทก์ฟ้องเรียกคืนจากจำเลยฐานผิดสัญญาหมั้นนั้นขาดอายุความแล้ว และขอให้ศาลชี้ขาดข้อกฎหมายเบื้องต้น ศาลชั้นต้นเห็นว่าข้อตัดฟ้องฟังไม่ขึ้น ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า การฟ้องเรียกเงินสินสอดคืนนั้นไม่ใช่เป็นการเรียกค่าทดแทนตามความหมายแห่ง ป.พ.พ.มาตรา ๑๔๔๔ ฉะนั้นจะยกอายุความ ๖ เดือนตามบทบัญญัติในมาตราดังกล่าวขึ้นบังคับไม่ได้ พิพากษายืน(ปรีชา วินิจฉัย-ประวัติ ปัตตพงศ์-จำรูญ เนติศาสตร์)ศาลจังหวัดชุมพร - นายสนาม นิลกำแหงศาลอุทธรณ์ - พระดุลยทรรศน์ปฏิภาณแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ