phoneee/thai-legal-corpus huggingface dataset:
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 283/2474หลักกฎหมาย: อย่างไรเรียกว่าป้องกันทรัพย์แลชีวิตพอสมควรแก่เหตุได้ความว่า ต.ผู้ตายบ้านอยู่ใกล้กับจำเลยได้พูดฝากให้จำเลยช่วยดูแลบ้าน เพราะตนจะไปค้างคืนที่อื่น ครั้นเวลากลางคืนสุนัขในบ้านผู้ตายเห่าจำเลยเข้าใจว่ามีคนร้ายเข้าบ้าน-ผู้ตายจึงถือปืนไปมองดูเห็นคนยืนอยู่ในบ้านผู้ตาย จำเลยร้องถามทั้ง ๓ - ๔ คำ ก็ไม่ตอบเปนแต่ยกมือซึ่งถืออะไรสิ่งหนึ่งขึ้นเงื้อ จำเลยจึงยิงปืนไปถูกผู้นั้นตายเมื่อไปดูจึงปรากฎว่าเป็น ต.แลมีมีดดาพตกอยู่ข้างศพ ๑ เล่มดังนี้ ศาลเดิมตัดสินว่าจำเลยมีผิดตาม ม.๒๔๙ - ๕๐ - ๕๓ ให้จำคุก ๓ ปี ศาลฎีกาแลศาลอุทธรณ์ตัดสินแก้ว่าจำเลยได้ทำโดยป้องกันทรัพย์แลตัวพอสมควรแก่เหตุตามม.๕๐ จึงให้ยกฟ้อง โจทก์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 283/2474อัยยการชัยนาทโจทก์นายเทื้อมหรือเชื้อมจำเลย อาชญา ม. 249, ม. 50, ม. 53อย่างไรเรียกว่าป้องกันทรัพย์แลชีวิตพอสมควรแก่เหตุได้ความว่า ต.ผู้ตายบ้านอยู่ใกล้กับจำเลยได้พูดฝากให้จำเลยช่วยดูแลบ้าน เพราะตนจะไปค้างคืนที่อื่น ครั้นเวลากลางคืนสุนัขในบ้านผู้ตายเห่าจำเลยเข้าใจว่ามีคนร้ายเข้าบ้าน-ผู้ตายจึงถือปืนไปมองดูเห็นคนยืนอยู่ในบ้านผู้ตาย จำเลยร้องถามทั้ง ๓ - ๔ คำ ก็ไม่ตอบเปนแต่ยกมือซึ่งถืออะไรสิ่งหนึ่งขึ้นเงื้อ จำเลยจึงยิงปืนไปถูกผู้นั้นตายเมื่อไปดูจึงปรากฎว่าเป็น ต.แลมีมีดดาพตกอยู่ข้างศพ ๑ เล่มดังนี้ ศาลเดิมตัดสินว่าจำเลยมีผิดตาม ม.๒๔๙ - ๕๐ - ๕๓ ให้จำคุก ๓ ปี ศาลฎีกาแลศาลอุทธรณ์ตัดสินแก้ว่าจำเลยได้ทำโดยป้องกันทรัพย์แลตัวพอสมควรแก่เหตุตามม.๕๐ จึงให้ยกฟ้อง โจทก์(ศรี-ศรี-)ศาลชั้นต้น - พระนิติธรรมประกรณ์ศาลอุทธรณ์ - พระยากฤติกาแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ได้ความว่า ต.ผู้ตายบ้านอยู่ใกล้กับจำเลยได้พูดฝากให้จำเลยช่วยดูแลบ้าน เพราะตนจะไปค้างคืนที่อื่น ครั้นเวลากลางคืนสุนัขในบ้านผู้ตายเห่าจำเลยเข้าใจว่ามีคนร้ายเข้าบ้าน-ผู้ตายจึงถือปืนไปมองดูเห็นคนยืนอยู่ในบ้านผู้ตาย จำเลยร้องถามทั้ง ๓ - ๔ คำ ก็ไม่ตอบเปนแต่ยกมือซึ่งถืออะไรสิ่งหนึ่งขึ้นเงื้อ จำเลยจึงยิงปืนไปถูกผู้นั้นตายเมื่อไปดูจึงปรากฎว่าเป็น ต.แลมีมีดดาพตกอยู่ข้างศพ ๑ เล่มดังนี้ ศาลเดิมตัดสินว่าจำเลยมีผิดตาม ม.๒๔๙ - ๕๐ - ๕๓ ให้จำคุก ๓ ปี ศาลฎีกาแลศาลอุทธรณ์ตัดสินแก้ว่าจำเลยได้ทำโดยป้องกันทรัพย์แลตัวพอสมควรแก่เหตุตามม.๕๐ จึงให้ยกฟ้อง โจทก์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 283/2474อัยยการชัยนาทโจทก์นายเทื้อมหรือเชื้อมจำเลย อาชญา ม. 249, ม. 50, ม. 53อย่างไรเรียกว่าป้องกันทรัพย์แลชีวิตพอสมควรแก่เหตุได้ความว่า ต.ผู้ตายบ้านอยู่ใกล้กับจำเลยได้พูดฝากให้จำเลยช่วยดูแลบ้าน เพราะตนจะไปค้างคืนที่อื่น ครั้นเวลากลางคืนสุนัขในบ้านผู้ตายเห่าจำเลยเข้าใจว่ามีคนร้ายเข้าบ้าน-ผู้ตายจึงถือปืนไปมองดูเห็นคนยืนอยู่ในบ้านผู้ตาย จำเลยร้องถามทั้ง ๓ - ๔ คำ ก็ไม่ตอบเปนแต่ยกมือซึ่งถืออะไรสิ่งหนึ่งขึ้นเงื้อ จำเลยจึงยิงปืนไปถูกผู้นั้นตายเมื่อไปดูจึงปรากฎว่าเป็น ต.แลมีมีดดาพตกอยู่ข้างศพ ๑ เล่มดังนี้ ศาลเดิมตัดสินว่าจำเลยมีผิดตาม ม.๒๔๙ - ๕๐ - ๕๓ ให้จำคุก ๓ ปี ศาลฎีกาแลศาลอุทธรณ์ตัดสินแก้ว่าจำเลยได้ทำโดยป้องกันทรัพย์แลตัวพอสมควรแก่เหตุตามม.๕๐ จึงให้ยกฟ้อง โจทก์(ศรี-ศรี-)ศาลชั้นต้น - พระนิติธรรมประกรณ์ศาลอุทธรณ์ - พระยากฤติกาแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศคณะรักษาความสงบแห่งชาติประกาศคณะรักษาความสงบแห่งชาติฉบับที่๕๖/๒๕๕๗เรื่องยกเลิกการห้ามออกนอกเคหสถานในบางพื้นที่เพิ่มเติม[๑] เนื่องจากสถานการณ์ในบางพื้นที่ได้คลี่คลายลงและไม่ปรากฏแนวโน้มของการเกิดเหตุการณ์ความรุนแรง ดังนั้นเพื่อเป็นมาตรการผ่อนคลายและบรรเทาผลกระทบต่อการดำเนินชีวิตประจำวันของประชาชนจึงให้ยกเลิกการประกาศห้ามออกนอกเคหสถานในพื้นที่ อำเภอเกาะช้าง จังหวัดตราด อำเภอหาดใหญ่จังหวัดสงขลา และอำเภอเกาะพะงัน จังหวัดสุราษฎร์ธานีสำหรับในพื้นที่อื่น ๆให้ยังคงปฏิบัติตามประกาศคณะรักษาความสงบแห่งชาติ ฉบับที่ ๓/๒๕๕๗ ลงวันที่ ๒๒พฤษภาคม พุทธศักราช ๒๕๕๗ เรื่อง ห้ามออกนอกเคหสถาน ประกาศคณะรักษาความสงบแห่งชาติฉบับที่ ๔๒/๒๕๕๗ ลงวันที่ ๒๖ พฤษภาคม พุทธศักราช ๒๕๕๗ เรื่องแก้ไขห้วงเวลาห้ามออกนอกเคหสถานและประกาศคณะรักษาความสงบแห่งชาติ ฉบับที่ ๕๒/๒๕๕๗ลงวันที่ ๓ มิถุนายน พุทธศักราช ๒๕๕๗ เรื่องยกเลิกการห้ามออกนอกเคหสถานในบางพื้นที่ทั้งนี้ ตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไป จนกว่าจะมีประกาศเปลี่ยนแปลงประกาศณ วันที่ ๘ มิถุนายน พุทธศักราช ๒๕๕๗พลเอกประยุทธ์ จันทร์โอชาหัวหน้าคณะรักษาความสงบแห่งชาติปริยานุช/ผู้จัดทำ๑๘ มิถุนายน๒๕๕๗ปริญสินีย์/ผู้ตรวจ๑๘ มิถุนายน๒๕๕๗[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๓๑/ตอนพิเศษ ๑๐๕ ง/หน้า ๔/๑๒ มิถุนายน ๒๕๕๗
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 556/2532หลักกฎหมาย: บุตรซึ่ง ยังไม่บรรลุนิติภาวะต้อง อยู่ใต้ อำนาจปกครองของบิดามารดาตาม ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1566 แม้บิดามารดาของผู้เยาว์จะมีภูมิลำเนาอยู่ในต่างประเทศก็ตาม เมื่อมิได้ถูกถอน อำนาจปกครอง ก็จะขอให้ศาลตั้ง ผู้ปกครองผู้เยาว์ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1585 หาได้ไม่. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 556/2532นางสาว เพียงพอ สมบูรณ์ผู้ร้อง ป.พ.พ. ม. 1566, ม. 1585บุตรซึ่ง ยังไม่บรรลุนิติภาวะต้อง อยู่ใต้ อำนาจปกครองของบิดามารดาตาม ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1566 แม้บิดามารดาของผู้เยาว์จะมีภูมิลำเนาอยู่ในต่างประเทศก็ตาม เมื่อมิได้ถูกถอน อำนาจปกครอง ก็จะขอให้ศาลตั้ง ผู้ปกครองผู้เยาว์ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1585 หาได้ไม่.(สุทิน นนทแก้ว-พนม พ่วงภิญโญ-ประเสริฐ บุญศรี)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 556/2532นางสาว เพียงพอ สมบูรณ์ผู้ร้อง ป.พ.พ. ม. 1566, ม. 1585บุตรซึ่ง ยังไม่บรรลุนิติภาวะต้อง อยู่ใต้ อำนาจปกครองของบิดามารดาตาม ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1566 แม้บิดามารดาของผู้เยาว์จะมีภูมิลำเนาอยู่ในต่างประเทศก็ตาม เมื่อมิได้ถูกถอน อำนาจปกครอง ก็จะขอให้ศาลตั้ง ผู้ปกครองผู้เยาว์ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1585 หาได้ไม่.(สุทิน นนทแก้ว-พนม พ่วงภิญโญ-ประเสริฐ บุญศรี)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศกระทรวงศึกษาธิการประกาศกระทรวงศึกษาธิการเรื่องการแบ่งส่วนราชการในมหาวิทยาลัยนครพนมพ.ศ. ๒๕๕๑[๑] อาศัยอำนาจตามความในมาตรา๕ มาตรา ๙ วรรคสาม วรรคสี่ วรรคห้า และมาตรา ๑๐ วรรคสองแห่งพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยนครพนม พ.ศ. ๒๕๔๘รัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการออกประกาศไว้ ดังต่อไปนี้ข้อ๑ ให้แบ่งส่วนราชการในสำนักงานอธิการบดีดังนี้(๑)กองกลาง(๒)กองนโยบายและแผน(๓)กองพัฒนานักศึกษา(๔)กองส่งเสริมวิชาการและงานทะเบียนข้อ๒ ให้แบ่งส่วนราชการในคณะวิทยาการจัดการและเทคโนโลยีสารสนเทศและคณะศิลปศาสตร์และวิทยาศาสตร์ เป็นสำนักงานคณบดีข้อ๓ ให้แบ่งส่วนราชการในสถาบันวิจัยและพัฒนาสำนักวิทยบริการ วิทยาลัยการอาชีพธาตุพนม วิทยาลัยการอาชีพนาหว้าวิทยาลัยเกษตรและเทคโนโลยีนครพนม วิทยาลัยเทคนิคนครพนม และวิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนีนครพนมเป็นสำนักงานผู้อำนวยการประกาศ ณ วันที่ ๒๑กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๕๑สมชาย วงศ์สวัสดิ์รัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการวรวิมล/ผู้จัดทำ๓ พฤศจิกายน ๒๕๕๓กวินทราดา/ผู้ตรวจ๘ พฤศจิกายน ๒๕๕๓[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๒๕/ตอนพิเศษ ๑๔๒ ง/หน้า ๒๕/๒๕ สิงหาคม ๒๕๕๑
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1830/2539หลักกฎหมาย: ศาลชั้นต้นนัดไต่สวนมูลฟ้องไว้ในวันที่ 25 มีนาคม 2537 เวลา13.30 นาฬิกา แต่ปรากฏว่าส่งหมายนัดไต่สวนมูลฟ้องให้จำเลยไม่ได้เพราะไม่พบจำเลย และจำเลยไม่มีภูมิลำเนาตามฟ้อง ก่อนวันนัดทนายโจทก์ยื่นคำร้องขอขยายระยะเวลาสืบหาภูมิลำเนาของจำเลยเพื่อดำเนินการต่อไป ศาลชั้นต้นมีคำสั่งอนุญาตให้สืบหาภูมิลำเนาจำเลยได้จนถึงวันที่ 31 มีนาคม 2537 ครั้นถึงวันนัดไต่สวนมูลฟ้องโจทก์ไม่มาศาล ศาลชั้นต้นมีคำสั่งให้ยกฟ้องตาม ป.วิ.อ.มาตรา 166 วรรคหนึ่งดังนี้ เห็นได้ว่า การที่ศาลชั้นต้นอนุญาตให้โจทก์สืบหาภูมิลำเนาจำเลยจนถึงวันที่ 31มีนาคม 2537 จึงมีเหตุทำให้โจทก์เชื่อว่าศาลไม่อาจทำการไต่สวนมูลฟ้องในวันนัดนั้นได้ เพราะยังไม่ได้ส่งหมายนัดและสำเนาคำฟ้องให้จำเลย ถือว่ามีเหตุสมควรให้ศาลยกคดีนี้ขึ้นไต่สวนมูลฟ้องใหม่ตาม ป.วิ.อ.มาตรา 166 วรรคสอง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1830/2539นายจันทร์ ธรรมดาโจทก์นายวสันต์ เอื้ออารยะทัศนีจำเลย ป.วิ.อ. ม. 166ศาลชั้นต้นนัดไต่สวนมูลฟ้องไว้ในวันที่ 25 มีนาคม 2537 เวลา13.30 นาฬิกา แต่ปรากฏว่าส่งหมายนัดไต่สวนมูลฟ้องให้จำเลยไม่ได้เพราะไม่พบจำเลย และจำเลยไม่มีภูมิลำเนาตามฟ้อง ก่อนวันนัดทนายโจทก์ยื่นคำร้องขอขยายระยะเวลาสืบหาภูมิลำเนาของจำเลยเพื่อดำเนินการต่อไป ศาลชั้นต้นมีคำสั่งอนุญาตให้สืบหาภูมิลำเนาจำเลยได้จนถึงวันที่ 31 มีนาคม 2537 ครั้นถึงวันนัดไต่สวนมูลฟ้องโจทก์ไม่มาศาล ศาลชั้นต้นมีคำสั่งให้ยกฟ้องตาม ป.วิ.อ.มาตรา 166 วรรคหนึ่งดังนี้ เห็นได้ว่า การที่ศาลชั้นต้นอนุญาตให้โจทก์สืบหาภูมิลำเนาจำเลยจนถึงวันที่ 31มีนาคม 2537 จึงมีเหตุทำให้โจทก์เชื่อว่าศาลไม่อาจทำการไต่สวนมูลฟ้องในวันนัดนั้นได้ เพราะยังไม่ได้ส่งหมายนัดและสำเนาคำฟ้องให้จำเลย ถือว่ามีเหตุสมควรให้ศาลยกคดีนี้ขึ้นไต่สวนมูลฟ้องใหม่ตาม ป.วิ.อ.มาตรา 166 วรรคสอง(สถิตย์ ไพเราะ-พรชัย สมรรถเวช-สมคิด ไตรโสรัส)ศาลจังหวัดบุรีรัมย์ - นายเฉลิม ชอบธรรมศาลอุทธรณ์ภาค ๑ - นายสถิตย์ อรรถบลยุบลแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1830/2539นายจันทร์ ธรรมดาโจทก์นายวสันต์ เอื้ออารยะทัศนีจำเลย ป.วิ.อ. ม. 166ศาลชั้นต้นนัดไต่สวนมูลฟ้องไว้ในวันที่ 25 มีนาคม 2537 เวลา13.30 นาฬิกา แต่ปรากฏว่าส่งหมายนัดไต่สวนมูลฟ้องให้จำเลยไม่ได้เพราะไม่พบจำเลย และจำเลยไม่มีภูมิลำเนาตามฟ้อง ก่อนวันนัดทนายโจทก์ยื่นคำร้องขอขยายระยะเวลาสืบหาภูมิลำเนาของจำเลยเพื่อดำเนินการต่อไป ศาลชั้นต้นมีคำสั่งอนุญาตให้สืบหาภูมิลำเนาจำเลยได้จนถึงวันที่ 31 มีนาคม 2537 ครั้นถึงวันนัดไต่สวนมูลฟ้องโจทก์ไม่มาศาล ศาลชั้นต้นมีคำสั่งให้ยกฟ้องตาม ป.วิ.อ.มาตรา 166 วรรคหนึ่งดังนี้ เห็นได้ว่า การที่ศาลชั้นต้นอนุญาตให้โจทก์สืบหาภูมิลำเนาจำเลยจนถึงวันที่ 31มีนาคม 2537 จึงมีเหตุทำให้โจทก์เชื่อว่าศาลไม่อาจทำการไต่สวนมูลฟ้องในวันนัดนั้นได้ เพราะยังไม่ได้ส่งหมายนัดและสำเนาคำฟ้องให้จำเลย ถือว่ามีเหตุสมควรให้ศาลยกคดีนี้ขึ้นไต่สวนมูลฟ้องใหม่ตาม ป.วิ.อ.มาตรา 166 วรรคสอง(สถิตย์ ไพเราะ-พรชัย สมรรถเวช-สมคิด ไตรโสรัส)ศาลจังหวัดบุรีรัมย์ - นายเฉลิม ชอบธรรมศาลอุทธรณ์ภาค ๑ - นายสถิตย์ อรรถบลยุบลแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
พระราชกฤษฎีกาให้มีการเลือกตั้งสมาชิกสภากรุงเทพมหานครเขตคันนายาวขึ้นแทนตำแหน่งที่ว่างพ.ศ. ๒๕๔๔ ภูมิพลอดุลยเดชป.ร.ให้ไว้ ณ วันที่๒๐ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๔๔เป็นปีที่ ๕๖ในรัชกาลปัจจุบันพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชมีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่าโดยที่เป็นการสมควรให้มีการเลือกตั้งสมาชิกสภากรุงเทพมหานครขึ้นแทนตำแหน่งที่ว่างอาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๒๒๑ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยและมาตรา ๑๑ วรรคหนึ่ง แห่งพระราชบัญญัติระเบียบบริหารราชการกรุงเทพมหานคร พ.ศ. ๒๕๒๘จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้มาตรา ๑ พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่าพระราชกฤษฎีกาให้มีการเลือกตั้งสมาชิกสภากรุงเทพมหานคร เขตคันนายาว ขึ้นแทนตำแหน่งที่ว่างพ.ศ. ๒๕๔๔มาตรา ๒[๑] พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา ๓ ให้มีการเลือกตั้งสมาชิกสภากรุงเทพมหานครเขตคันนายาว ขึ้นแทนตำแหน่งที่ว่าง ตามความในมาตรา ๒๑ วรรคสอง แห่งพระราชบัญญัติระเบียบบริหารราชการกรุงเทพมหานครพ.ศ. ๒๕๒๘มาตรา ๔ ให้กำหนดวันที่๑ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๔๔ เป็นวันเลือกตั้ง และให้ระยะเวลารับสมัครเลือกตั้งเริ่มตั้งแต่วันที่๒๘ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๔๔ ถึงวันที่ ๑ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๔๔มาตรา ๕ ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้ผู้รับสนองพระบรมราชโองการพันตำรวจโท ทักษิณชินวัตรนายกรัฐมนตรีหมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือ เนื่องด้วยตำแหน่งสมาชิกสภากรุงเทพมหานครเขตคันนายาว ว่างลง ซึ่งมาตรา ๒๑ วรรคสอง แห่งพระราชบัญญัติระเบียบบริหารราชการกรุงเทพมหานครพ.ศ. ๒๕๒๘ บัญญัติว่า เมื่อตำแหน่งสมาชิกสภากรุงเทพมหานครว่างลงเพราะเหตุอื่นนอกจากถึงคราวออกตามอายุของสมาชิกสภากรุงเทพมหานครหรือมีการยุบสภากรุงเทพมหานครให้มีการเลือกตั้งสมาชิกสภากรุงเทพมหานครภายในกำหนดเวลาเก้าสิบวันและโดยที่มาตรา ๑๑ วรรคหนึ่ง แห่งพระราชบัญญัติดังกล่าว บัญญัติให้การเลือกตั้งสมาชิกสภากรุงเทพมหานครจะกระทำได้เมื่อมีพระราชกฤษฎีกากำหนดให้มีการเลือกตั้งแล้วในพระราชกฤษฎีกานั้น ให้ระบุวันเลือกตั้งและระยะเวลารับสมัครเลือกตั้ง จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้ละออง/พิมพ์๑๙ กรกฎาคม๒๕๔๔สุรินทร์ /แก้ไข๑๗ กันยายน ๒๕๔๔สายสัมพันธ์/ปรับปรุง๑๓ กรกฎาคม ๒๕๖๓อรญา/ตรวจ๒๓ กรกฎาคม ๒๕๖๓[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๑๘/ตอนที่ ๓๑ ก/หน้า ๑/๒๒ พฤษภาคม ๒๕๔๔
กฎกระทรวงฉบับที่ ๗(พ.ศ. ๒๕๒๒)ออกตามความในพระราชบัญญัติจราจรทางบกพ.ศ. ๒๕๒๒[๑] อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๕ และมาตรา ๗๗ วรรคสองแห่งพระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. ๒๕๒๒รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้ข้อ ๑การลากหรือจูงรถที่ไม่สามารถใช้พวงมาลัยรถหรือห้ามล้อได้ไปในทางให้ใช้วิธียกหน้าหรือท้ายรถที่ถูกลากหรือจูงติดกับรถที่ลากหรือจูงข้อ ๒การลากหรือจูงรถที่สามารถใช้พวงมาลัยรถหรือห้ามล้อได้ไปในทางจะใช้วิธีตามข้อ๑ หรือใช้สายพ่วงก็ได้ ในกรณีที่ใช้สายพ่วง สายพ่วงต้องมีความยาวจากส่วนท้ายสุดของรถที่ลากหรือจูงไปยังส่วนหน้าสุดของรถที่ถูกลากหรือจูงไม่น้อยกว่า๓ เมตร แต่ไม่เกิน ๕ เมตรและในรถที่ถูกลากหรือจูงด้วยสายพ่วงต้องมีผู้นั่งอยู่ในที่สำหรับนั่งขับเพื่อถือพวงมาลัยและใช้ห้ามล้อด้วยข้อ ๓ที่กึ่งกลางสายพ่วงรถ ต้องมีธงสีแดงทำด้วยผ้าหรือวัสดุสังเคราะห์ข้อ ๔ที่ท้ายรถที่ถูกลากหรือจูง ต้องมีแผ่นป้ายสีขาวขนาดกว้าง ๒๕ เซนติเมตรยาว๕๐ เซนติเมตร มีข้อความว่า รถกำลังลากจูง สีดำ สูง ๑๕ เซนติเมตรข้อ ๕ ในเวลาที่ต้องเปิดโคมไฟตามมาตรา ๑๑ต้องเปิดโคมไฟ หรือจุดไฟแสงแดงที่กึ่งกลางสายพ่วงและที่ท้ายรถที่ถูกลากหรือจูงและเปิดโคมไฟหรือจุดไฟแสงขาวส่องที่ป้ายที่มีข้อความว่า รถกำลังลากจูง ด้วยให้ไว้ ณ วันที่ ๓๐ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๒๒พลเอก เล็กแนวมาลีรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยหมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือเนื่องจากพระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. ๒๕๒๒ มาตรา ๗๗ วรรคสองให้ออกกฎกระทรวงกำหนดวิธีลากรถหรือจูงรถ และการมีเครื่องหมายเพื่อความปลอดภัย จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้วิภา/ปรับปรุง๗ กุมภาพันธ์๒๕๖๒อรญา/ตรวจ๑๓ กุมภาพันธ์๒๕๖๓[๑] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๙๖/ตอนที่ ๙๕/ฉบับพิเศษ หน้า ๒๒/๑๔ มิถุนายน ๒๕๒๒
ประกาศกรมสรรพสามิตประกาศกรมสรรพสามิตเรื่องลักษณะเครื่องหมายแสดงการเสียภาษีจดทะเบียน(ฉบับที่๖/๒๕๕๐)[๑] อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๖๒ วรรคสาม แห่งพระราชบัญญัติภาษีสรรพสามิตพ.ศ. ๒๕๒๗ อธิบดีกรมสรรพสามิตประกาศกำหนดลักษณะเครื่องหมายแสดงการเสียภาษีจดทะเบียนของบริษัทไบเล่คาลีฟอร์เนียโอเร้นช์ (ประเทศไทย) จำกัด ดังต่อไปนี้เครื่องหมายแสดงการเสียภาษีจดทะเบียน ตามทะเบียนที่พนักงานเจ้าหน้าที่ได้รับจดไว้เลขที่๐๐๓/๒๕๕๐ ลงวันที่ ๒ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๐ เป็นเครื่องหมายแสดงการเสียภาษีจดทะเบียนเป็นสิ่งผนึกภาชนะฝาจีบทำด้วยเหล็ก เป็นรูปวงกลม ขนาดเส้นผ่าศูนย์กลาง ๒.๖ เซนติเมตร พื้นฝาสีเทาตรงกลางฝามีอักษรภาษาอังกฤษสีขาวอยู่บนพื้นสีม่วง คำว่า ใต้ คำว่า มีอักษรภาษาไทยสีม่วงคำว่า เครื่องดื่ม ถัดลงมามีอักษรภาษาไทยตัวเลขและสัญลักษณ์สีม่วง คำว่า น้ำรสองุ่น 5.00% ถัดลงมามีอักษรภาษาไทยสีม่วงคำว่า ตราไบเล่ถัดออกมาโดยรอบมีอักษรภาษาไทยและตัวเลขสีม่วง คำว่าบริษัทไบเล่คาลีฟอร์เนียโอเร้นช์ (ประเทศไทย) จำกัด 57 ถนนนนทบุรี1 นนทบุรีด้านข้างฝาโดยรอบมีอักษรภาษาไทย ตัวเลขและสัญลักษณ์สีม่วง คำว่า ปริมาตรสุทธิ280 ซม3. ส่วนประกอบที่สำคัญน้ำตาลทราย11%, น้ำองุ่น 5% ใช้วัตถุกันเสีย แต่งรสธรรมชาติเจือสีสังเคราะห์ ทะเบียนเลขที่และมีตัวเลขสีม่วง 12-1-15726-1-0002 อยู่ในกรอบอย. สีม่วงประกาศณ วันที่ ๑๓ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๕๐นิรมลหนูคงผู้อำนวยการกองรายได้ปฏิบัติราชการแทนอธิบดีกรมสรรพสามิตวัชศักดิ์/ผู้จัดทำ๘พฤษภาคม ๒๕๕๐[๑]ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๔/ตอนที่ ๓๔ ง/หน้า ๑๗/๑๙ เมษายน ๒๕๕๐
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 10/2485หลักกฎหมาย: ฟ้องว่าปลูกยางโดยไม่รับอนุญาต อ้าง มาตรา 15 พระราชบัญญัติควบคุมยาง ซึ่งเป็นเรื่องการปลูกใหม่เป็นบทขอให้ลงโทษ แต่มิได้กล่าวว่าเป็นการปลูกใหม่และมิได้บรรยายฟ้องว่าปลูกลงในที่สวนยางหรือมิใช่ถือว่าฟ้องขาดองค์ความผิดไม่เป็นฟ้องอันควรรับไว้พิจารณา ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 10/2485อัยการสงขลาโจทก์นายตีเม่งก๋าย แซ่ตี นายตีเม่งจ่อ แซ่ตีจำเลย พ.ร.บ.ควบคุมยาง พ.ศ.2481 ม. 4 (7), ม. 4 (12), ม. 15 ป.วิ.อ. ม. 158, ม. 161ฟ้องว่าปลูกยางโดยไม่รับอนุญาต อ้าง มาตรา 15 พระราชบัญญัติควบคุมยาง ซึ่งเป็นเรื่องการปลูกใหม่เป็นบทขอให้ลงโทษ แต่มิได้กล่าวว่าเป็นการปลูกใหม่และมิได้บรรยายฟ้องว่าปลูกลงในที่สวนยางหรือมิใช่ถือว่าฟ้องขาดองค์ความผิดไม่เป็นฟ้องอันควรรับไว้พิจารณา(อิศรภักดีธรรมวิเทต-อรรถกฤต ช.เพ็ญชาติ-ธรรมบัณฑิต)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 10/2485อัยการสงขลาโจทก์นายตีเม่งก๋าย แซ่ตี นายตีเม่งจ่อ แซ่ตีจำเลย พ.ร.บ.ควบคุมยาง พ.ศ.2481 ม. 4 (7), ม. 4 (12), ม. 15 ป.วิ.อ. ม. 158, ม. 161ฟ้องว่าปลูกยางโดยไม่รับอนุญาต อ้าง มาตรา 15 พระราชบัญญัติควบคุมยาง ซึ่งเป็นเรื่องการปลูกใหม่เป็นบทขอให้ลงโทษ แต่มิได้กล่าวว่าเป็นการปลูกใหม่และมิได้บรรยายฟ้องว่าปลูกลงในที่สวนยางหรือมิใช่ถือว่าฟ้องขาดองค์ความผิดไม่เป็นฟ้องอันควรรับไว้พิจารณา(อิศรภักดีธรรมวิเทต-อรรถกฤต ช.เพ็ญชาติ-ธรรมบัณฑิต)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ข้อบังคับคณะกรรมการกำกับกิจการพลังงานข้อบังคับคณะกรรมการกำกับกิจการพลังงานว่าด้วยจรรยาบรรณในการปฏิบัติงานของกรรมการและพนักงานเจ้าหน้าที่(ฉบับที่ ๒)พ.ศ. ๒๕๕๕[๑] โดยที่เป็นการสมควรแก้ไขเพิ่มเติมจรรยาบรรณในการปฏิบัติงานของกรรมการและพนักงานเจ้าหน้าที่อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๓๓ แห่งพระราชบัญญัติการประกอบกิจการพลังงาน พ.ศ. ๒๕๕๐ อันเป็นกฎหมายที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคลซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๓๓ มาตรา ๔๑ มาตรา ๔๒ และมาตรา ๔๓ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย บัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมายคณะกรรมการกำกับกิจการพลังงาน ออกข้อบังคับไว้ ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ ข้อบังคับนี้เรียกว่า ข้อบังคับคณะกรรมการกำกับกิจการพลังงานว่าด้วยจรรยาบรรณในการปฏิบัติงานของกรรมการและพนักงานเจ้าหน้าที่ (ฉบับที่ ๒) พ.ศ.๒๕๕๕ข้อ ๒ ข้อบังคับนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ประกาศเป็นต้นไปข้อ ๓ ให้เพิ่มความต่อไปนี้เป็นข้อ๕ (๑๓)ของข้อบังคับคณะกรรมการกำกับกิจการพลังงานว่าด้วยจรรยาบรรณในการปฏิบัติงานของกรรมการและพนักงานเจ้าหน้าที่พ.ศ. ๒๕๕๓(๑๓)พนักงานเจ้าหน้าที่ต้องรายงานข้อเท็จจริงหรือให้ข้อมูลอย่างครบถ้วนไม่บิดเบือน หรือปิดบังข้อมูลที่ได้รับจากการปฏิบัติหน้าที่ต่อกรรมการและบุคคลอื่นที่เกี่ยวข้องประกาศณ วันที่ ๑๘ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๕๕ดิเรก ลาวัณย์ศิริประธานกรรมการกำกับกิจการพลังงานปริยานุช/ผู้จัดทำ๑๘ กันยายน๒๕๕๕ชาญ/ผู้ตรวจ๒๖ กันยายน๒๕๕๕[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๒๙/ตอนพิเศษ ๑๔๐ ง/หน้า ๙๑/๑๔ กันยายน ๒๕๕๕
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 65770หลักกฎหมาย: ความว่า จำเลยยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่งศาลอุทธรณ์ภาค 1 ขอให้ศาลฎีกาอนุญาตให้ปล่อยชั่วคราวในระหว่างอุทธรณ์ คำสั่ง พิเคราะห์แล้ว ตามคำร้องของจำเลยยังไม่มีเหตุสมควรที่จะปล่อยชั่วคราวในระหว่างอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ภาค 1 ใช้ดุลพินิจชอบแล้ว ให้ยกคำร้อง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 62/2545พนักงานอัยการจังหวัดนนทบุรีโจทก์นาย คมสรรค์ จันทร์ฉวีจำเลยนาย คมสรรค์ จันทร์ฉวี จำเลยผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.อ. ม. 106, ม. 107, ม. 108ความว่า จำเลยยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่งศาลอุทธรณ์ภาค 1 ขอให้ศาลฎีกาอนุญาตให้ปล่อยชั่วคราวในระหว่างอุทธรณ์ คำสั่ง พิเคราะห์แล้ว ตามคำร้องของจำเลยยังไม่มีเหตุสมควรที่จะปล่อยชั่วคราวในระหว่างอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ภาค 1 ใช้ดุลพินิจชอบแล้ว ให้ยกคำร้อง(ประพันธ์ ทรัพย์แสง-พันธาวุธ ปาณิกบุตร-ดลจรัส รัตนโศภิต)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 62/2545พนักงานอัยการจังหวัดนนทบุรีโจทก์นาย คมสรรค์ จันทร์ฉวีจำเลยนาย คมสรรค์ จันทร์ฉวี จำเลยผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.อ. ม. 106, ม. 107, ม. 108ความว่า จำเลยยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่งศาลอุทธรณ์ภาค 1 ขอให้ศาลฎีกาอนุญาตให้ปล่อยชั่วคราวในระหว่างอุทธรณ์ คำสั่ง พิเคราะห์แล้ว ตามคำร้องของจำเลยยังไม่มีเหตุสมควรที่จะปล่อยชั่วคราวในระหว่างอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ภาค 1 ใช้ดุลพินิจชอบแล้ว ให้ยกคำร้อง(ประพันธ์ ทรัพย์แสง-พันธาวุธ ปาณิกบุตร-ดลจรัส รัตนโศภิต)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1398/2496หลักกฎหมาย: ในคดีอาญาที่ศาลพิพากษาลงโทษจำคุกจำเลยมีกำหนด 3 ปี และให้กักกันมีกำหนด 7 ปี นั้นแม้ศาลอุทธรณ์จะพิพากษายืน จำเลยก็มีสิทธิฎีกาขอให้ยกหรือลดโทษกักกันได้ ไม่ต้องห้ามตาม ป.ม.วิ.อาญามาตรา 218คดีนี้ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดฐานลักทรัพย์ ตาม ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา ๒๘๘ ให้จำคุกมีกำหนด ๓ ปี และให้ส่งตัวจำเลยไปกักกันตาม พ.ร.บ.กักกันผู้มีสันดานเป็นผู้ร้าย พ.ศ.๒๔๗๙ มีกำหนด ๗ ปี จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกาขอให้ยกหรือลดโทษกักกัน ศาลฎีกาคงพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1398/2496อัยการกรมอัยการโจทก์นางปุ่น บุญรอดจำเลย พ.ร.บ.กักกันผู้มีสันดานเป็นผู้ร้าย พ.ศ.2479 ป.วิ.อ. ม. 218ในคดีอาญาที่ศาลพิพากษาลงโทษจำคุกจำเลยมีกำหนด 3 ปี และให้กักกันมีกำหนด 7 ปี นั้นแม้ศาลอุทธรณ์จะพิพากษายืน จำเลยก็มีสิทธิฎีกาขอให้ยกหรือลดโทษกักกันได้ ไม่ต้องห้ามตาม ป.ม.วิ.อาญามาตรา 218คดีนี้ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดฐานลักทรัพย์ ตาม ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา ๒๘๘ ให้จำคุกมีกำหนด ๓ ปี และให้ส่งตัวจำเลยไปกักกันตาม พ.ร.บ.กักกันผู้มีสันดานเป็นผู้ร้าย พ.ศ.๒๔๗๙ มีกำหนด ๗ ปี จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกาขอให้ยกหรือลดโทษกักกัน ศาลฎีกาคงพิพากษายืน(นนทปัญญา-ธรรมบัณฑิต-ดุลยทัณฑ์ชนาณัติ)ศาลอาญา - หลวงวิชัยนิตินาทศาลอุทธรณ์ - หลวงประไพพิทยาคุณแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: คดีนี้ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดฐานลักทรัพย์ ตาม ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา ๒๘๘ ให้จำคุกมีกำหนด ๓ ปี และให้ส่งตัวจำเลยไปกักกันตาม พ.ร.บ.กักกันผู้มีสันดานเป็นผู้ร้าย พ.ศ.๒๔๗๙ มีกำหนด ๗ ปี จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกาขอให้ยกหรือลดโทษกักกัน ศาลฎีกาคงพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1398/2496อัยการกรมอัยการโจทก์นางปุ่น บุญรอดจำเลย พ.ร.บ.กักกันผู้มีสันดานเป็นผู้ร้าย พ.ศ.2479 ป.วิ.อ. ม. 218ในคดีอาญาที่ศาลพิพากษาลงโทษจำคุกจำเลยมีกำหนด 3 ปี และให้กักกันมีกำหนด 7 ปี นั้นแม้ศาลอุทธรณ์จะพิพากษายืน จำเลยก็มีสิทธิฎีกาขอให้ยกหรือลดโทษกักกันได้ ไม่ต้องห้ามตาม ป.ม.วิ.อาญามาตรา 218คดีนี้ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดฐานลักทรัพย์ ตาม ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา ๒๘๘ ให้จำคุกมีกำหนด ๓ ปี และให้ส่งตัวจำเลยไปกักกันตาม พ.ร.บ.กักกันผู้มีสันดานเป็นผู้ร้าย พ.ศ.๒๔๗๙ มีกำหนด ๗ ปี จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกาขอให้ยกหรือลดโทษกักกัน ศาลฎีกาคงพิพากษายืน(นนทปัญญา-ธรรมบัณฑิต-ดุลยทัณฑ์ชนาณัติ)ศาลอาญา - หลวงวิชัยนิตินาทศาลอุทธรณ์ - หลวงประไพพิทยาคุณแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 613032หลักกฎหมาย: คดีที่เอกชนยื่นฟ้อง มหาวิทยาลัยราชภัฏ ซึ่งเป็นหน่วยงานทางปกครองอ้างว่าเป็นผู้ครอบครองทำประโยชน์ที่ดินพิพาท โดยมีหลักฐานการชำระภาษีบำรุงท้องที่ (ภ.บ.ท. ๕) ผู้ถูกฟ้องคดีใช้ประโยชน์ที่ดินพิพาทเป็นที่ตั้งวิทยาเขต จึงให้ราษฎรออกจากพื้นที่พิพาทและจัดสรรที่ดินแปลงใหม่ให้ราษฎรทดแทนที่ดินแปลงเดิมแต่ลดจำนวนพื้นที่ทำกินลง ผู้ถูกฟ้องคดีได้เข้ามาไถปรับที่ดินทำลายแปลงคันนาของผู้ฟ้องคดีจนได้รับความเสียหาย ขอให้ศาลมีคำพิพากษาหรือคำสั่งคืนที่ดินพิพาท พร้อมปรับสภาพที่ดินให้เหมือนเดิมคืนแก่ผู้ฟ้องคดี หากที่ดินพิพาทขึ้นทะเบียนเป็นที่ราชพัสดุแล้วและไม่สามารถเพิกถอนการขึ้นทะเบียนได้ ขอให้ผู้ฟ้องคดีได้สิทธิในการเช่าที่ดินพิพาทต่อไป และขอให้ผู้ถูกฟ้องคดีใช้พื้นที่เฉพาะบริเวณที่ไม่ก่อให้เกิดความเดือดร้อนแก่ประชาชน ผู้ถูกฟ้องคดีให้การว่า ผู้ฟ้องคดีมีเพียงแบบแสดงรายการชำระภาษีบำรุงท้องที่ (ภ.บ.ท. ๕) หรือใบเสร็จรับเงินภาษีบำรุงท้องที่ (ภ.บ.ท. ๑๑) เอกสารดังกล่าวไม่ใช่หลักฐานแสดงกรรมสิทธิ์ในที่ดิน การที่ผู้ฟ้องคดีเข้าไปครอบครองทำประโยชน์ในที่ดินราชพัสดุ เป็นการกระทำไม่ชอบด้วยกฎหมาย เห็นว่า การที่ศาลจะมีคำพิพากษาหรือคำสั่งตามที่ผู้ฟ้องคดีมีคำขอได้นั้น ศาลจำต้องพิจารณาให้ได้ความเสียก่อนว่า ที่ดินพิพาทเป็นที่ดินที่ผู้ฟ้องคดีมีสิทธิยึดถือครอบครองทำประโยชน์ ตามที่ผู้ฟ้องคดีกล่าวอ้างหรือเป็นที่ราชพัสดุเป็นสำคัญ แล้วจึงจะพิจารณาประเด็นอื่นต่อไป จึงเป็นคดีพิพาทเกี่ยวกับสิทธิในที่ดิน อันอยู่ในอำนาจพิจารณาพิพากษาของศาลยุติธรรม ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำวินิจฉัยที่ 82/2560ศาลปกครองนครราชสีมาศาลผู้ส่งความเห็นศาลจังหวัดนางรองศาลผู้รับความเห็นนางผอบ จันทร์พายัพ ผู้ฟ้องคดีมหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์ \n\rผู้ถูกฟ้องคดี พ.ร.บ.จัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง พ.ศ.2542 ป.พ.พ. ป.ที่ดิน พ.ร.บ.ที่ราชพัสดุ พ.ศ.2518 พ.ร.บ.มหาวิทยาลัยราชภัฏ พ.ศ.2547 คดีที่เอกชนยื่นฟ้อง มหาวิทยาลัยราชภัฏ ซึ่งเป็นหน่วยงานทางปกครองอ้างว่าเป็นผู้ครอบครองทำประโยชน์ที่ดินพิพาท โดยมีหลักฐานการชำระภาษีบำรุงท้องที่ (ภ.บ.ท. ๕) ผู้ถูกฟ้องคดีใช้ประโยชน์ที่ดินพิพาทเป็นที่ตั้งวิทยาเขต จึงให้ราษฎรออกจากพื้นที่พิพาทและจัดสรรที่ดินแปลงใหม่ให้ราษฎรทดแทนที่ดินแปลงเดิมแต่ลดจำนวนพื้นที่ทำกินลง ผู้ถูกฟ้องคดีได้เข้ามาไถปรับที่ดินทำลายแปลงคันนาของผู้ฟ้องคดีจนได้รับความเสียหาย ขอให้ศาลมีคำพิพากษาหรือคำสั่งคืนที่ดินพิพาท พร้อมปรับสภาพที่ดินให้เหมือนเดิมคืนแก่ผู้ฟ้องคดี หากที่ดินพิพาทขึ้นทะเบียนเป็นที่ราชพัสดุแล้วและไม่สามารถเพิกถอนการขึ้นทะเบียนได้ ขอให้ผู้ฟ้องคดีได้สิทธิในการเช่าที่ดินพิพาทต่อไป และขอให้ผู้ถูกฟ้องคดีใช้พื้นที่เฉพาะบริเวณที่ไม่ก่อให้เกิดความเดือดร้อนแก่ประชาชน ผู้ถูกฟ้องคดีให้การว่า ผู้ฟ้องคดีมีเพียงแบบแสดงรายการชำระภาษีบำรุงท้องที่ (ภ.บ.ท. ๕) หรือใบเสร็จรับเงินภาษีบำรุงท้องที่ (ภ.บ.ท. ๑๑) เอกสารดังกล่าวไม่ใช่หลักฐานแสดงกรรมสิทธิ์ในที่ดิน การที่ผู้ฟ้องคดีเข้าไปครอบครองทำประโยชน์ในที่ดินราชพัสดุ เป็นการกระทำไม่ชอบด้วยกฎหมาย เห็นว่า การที่ศาลจะมีคำพิพากษาหรือคำสั่งตามที่ผู้ฟ้องคดีมีคำขอได้นั้น ศาลจำต้องพิจารณาให้ได้ความเสียก่อนว่า ที่ดินพิพาทเป็นที่ดินที่ผู้ฟ้องคดีมีสิทธิยึดถือครอบครองทำประโยชน์ ตามที่ผู้ฟ้องคดีกล่าวอ้างหรือเป็นที่ราชพัสดุเป็นสำคัญ แล้วจึงจะพิจารณาประเด็นอื่นต่อไป จึงเป็นคดีพิพาทเกี่ยวกับสิทธิในที่ดิน อันอยู่ในอำนาจพิจารณาพิพากษาของศาลยุติธรรม()แหล่งที่มาส่วนเลขานุการคณะกรรมการวินิจฉัยฯแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคดีเกี่ยวกับสิทธิในที่ดิน