คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 836/2491หลักกฎหมาย: ฟ้องว่าจำเลยจำหน่ายยาสูบเกินราคาที่อธิบดีกรมสรรพสามิตกำหนดแต่ไม่ได้บรรยายว่าจำเลยเป็นผู้ทำการจำหน่ายยาสูบ ดังนี้ การกระทำของจำเลยไม่เป็นผิดตามมาตรา 19 ลงโทษจำเลยไม่ได้ (อ้างฎีกา 1023/2487 และ 1059/2487)ความว่า จำเลยจำหน่ายบุหรี่ตราเรือ 11 มวน 2 บาท สูงกว่าราคาที่อธิบดีกรมสรรพสามิตกำหนดไว้ โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติยาสูบพ.ศ. 2486 มาตรา 19, 40 จำเลยให้การรับตามฟ้อง แต่ต่อสู้ว่าจำเลยไม่ได้รับอนุญาตให้ทำการจำหน่ายบุหรี่ได้ ศาลชั้นต้นงดสืบพยานโจทก์ แล้ววินิจฉัยว่า จำเลยไม่ได้เป็นผู้รับอนุญาตให้ทำการจำหน่ายยาสูบ จึงไม่มีผิดตามฟ้องพิพากษายกฟ้องศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ฟ้องของโจทก์เพียงกล่าวว่าจำเลยได้บังอาจจำหน่ายยาสูบ แต่ไม่ได้บรรยายว่าจำเลยเป็นผู้ทำการจำหน่ายยาสูบ การกระทำของจำเลยไม่เข้าบทที่โจทก์ฟ้อง ลงโทษจำเลยไม่ได้พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 836/2491อัยการหลังสวนโจทก์นายปิ่น แซ่ปี่จำเลย พ.ร.บ.ยาสูบ พ.ศ.2486 ม. 19, ม. 40 ป.วิ.อ. ม. 158 (5)ฟ้องว่าจำเลยจำหน่ายยาสูบเกินราคาที่อธิบดีกรมสรรพสามิตกำหนดแต่ไม่ได้บรรยายว่าจำเลยเป็นผู้ทำการจำหน่ายยาสูบ ดังนี้ การกระทำของจำเลยไม่เป็นผิดตามมาตรา 19 ลงโทษจำเลยไม่ได้ (อ้างฎีกา 1023/2487 และ 1059/2487)ความว่า จำเลยจำหน่ายบุหรี่ตราเรือ 11 มวน 2 บาท สูงกว่าราคาที่อธิบดีกรมสรรพสามิตกำหนดไว้ โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติยาสูบพ.ศ. 2486 มาตรา 19, 40 จำเลยให้การรับตามฟ้อง แต่ต่อสู้ว่าจำเลยไม่ได้รับอนุญาตให้ทำการจำหน่ายบุหรี่ได้ ศาลชั้นต้นงดสืบพยานโจทก์ แล้ววินิจฉัยว่า จำเลยไม่ได้เป็นผู้รับอนุญาตให้ทำการจำหน่ายยาสูบ จึงไม่มีผิดตามฟ้องพิพากษายกฟ้องศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ฟ้องของโจทก์เพียงกล่าวว่าจำเลยได้บังอาจจำหน่ายยาสูบ แต่ไม่ได้บรรยายว่าจำเลยเป็นผู้ทำการจำหน่ายยาสูบ การกระทำของจำเลยไม่เข้าบทที่โจทก์ฟ้อง ลงโทษจำเลยไม่ได้พิพากษายืน(นาถปริญญา-ธรรมบัณฑิตสิทธิศฤงคาร-นาถปรีชา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ความว่า จำเลยจำหน่ายบุหรี่ตราเรือ 11 มวน 2 บาท สูงกว่าราคาที่อธิบดีกรมสรรพสามิตกำหนดไว้ โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติยาสูบพ.ศ. 2486 มาตรา 19, 40 จำเลยให้การรับตามฟ้อง แต่ต่อสู้ว่าจำเลยไม่ได้รับอนุญาตให้ทำการจำหน่ายบุหรี่ได้ ศาลชั้นต้นงดสืบพยานโจทก์ แล้ววินิจฉัยว่า จำเลยไม่ได้เป็นผู้รับอนุญาตให้ทำการจำหน่ายยาสูบ จึงไม่มีผิดตามฟ้องพิพากษายกฟ้องศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ฟ้องของโจทก์เพียงกล่าวว่าจำเลยได้บังอาจจำหน่ายยาสูบ แต่ไม่ได้บรรยายว่าจำเลยเป็นผู้ทำการจำหน่ายยาสูบ การกระทำของจำเลยไม่เข้าบทที่โจทก์ฟ้อง ลงโทษจำเลยไม่ได้พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 836/2491อัยการหลังสวนโจทก์นายปิ่น แซ่ปี่จำเลย พ.ร.บ.ยาสูบ พ.ศ.2486 ม. 19, ม. 40 ป.วิ.อ. ม. 158 (5)ฟ้องว่าจำเลยจำหน่ายยาสูบเกินราคาที่อธิบดีกรมสรรพสามิตกำหนดแต่ไม่ได้บรรยายว่าจำเลยเป็นผู้ทำการจำหน่ายยาสูบ ดังนี้ การกระทำของจำเลยไม่เป็นผิดตามมาตรา 19 ลงโทษจำเลยไม่ได้ (อ้างฎีกา 1023/2487 และ 1059/2487)ความว่า จำเลยจำหน่ายบุหรี่ตราเรือ 11 มวน 2 บาท สูงกว่าราคาที่อธิบดีกรมสรรพสามิตกำหนดไว้ โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติยาสูบพ.ศ. 2486 มาตรา 19, 40 จำเลยให้การรับตามฟ้อง แต่ต่อสู้ว่าจำเลยไม่ได้รับอนุญาตให้ทำการจำหน่ายบุหรี่ได้ ศาลชั้นต้นงดสืบพยานโจทก์ แล้ววินิจฉัยว่า จำเลยไม่ได้เป็นผู้รับอนุญาตให้ทำการจำหน่ายยาสูบ จึงไม่มีผิดตามฟ้องพิพากษายกฟ้องศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ฟ้องของโจทก์เพียงกล่าวว่าจำเลยได้บังอาจจำหน่ายยาสูบ แต่ไม่ได้บรรยายว่าจำเลยเป็นผู้ทำการจำหน่ายยาสูบ การกระทำของจำเลยไม่เข้าบทที่โจทก์ฟ้อง ลงโทษจำเลยไม่ได้พิพากษายืน(นาถปริญญา-ธรรมบัณฑิตสิทธิศฤงคาร-นาถปรีชา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ