phoneee/thai-legal-corpus huggingface dataset:
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 833/2471หลักกฎหมาย: อย่างไรเรียกว่าถึงบาดเจ็บ พรบ ฎีกาอุทธรณ์ ม. 6 ปัญหากฎหมายว่าถึงบาดเจ็บคดีนี้ศาลจังหวัดมีนบุรี ฟัง ข้อเท็จจริงว่าจำเลยเต๊ะ จ. เปนรอยช้ำเขียว ( หนัง ) ไม่ถลอกตรงสีข้างเล็กน้อย จึงตัดสินว่า จำเลยมีผิดตาม ม. ๓๓๘ ข้อ ๓ ศาลอุทธรณ์แก้วางบท ๒๕๔ ศาลฎีกาเห็นว่าศาลอุทธรณ์ไม่กล่าวเลยว่า จำเลยทำร้ายนายแจ้งมีบาดแผลอย่างไร การทุบตีหรือใช้กำลังทำร้ายไม่เปนข้อสำคัญ ศาลต้อง พิจารณาถึงบาดแผลว่าถึงบาดเจ็บหรือไม่ ในเรื่องนี้ จ. ถูกทำร้ายแต่เพียงช้ำเขียวเล็กน้อยเท่านั้น ไม่ถือว่าถึงบาดเจ็บ จึงตัดสินยืนตามศาลจังหวัด ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 833/2471นายแจ่มโจทก์นายมีล. ป.อ. ม. 338อย่างไรเรียกว่าถึงบาดเจ็บ พรบ ฎีกาอุทธรณ์ ม. 6 ปัญหากฎหมายว่าถึงบาดเจ็บคดีนี้ศาลจังหวัดมีนบุรี ฟัง ข้อเท็จจริงว่าจำเลยเต๊ะ จ. เปนรอยช้ำเขียว ( หนัง ) ไม่ถลอกตรงสีข้างเล็กน้อย จึงตัดสินว่า จำเลยมีผิดตาม ม. ๓๓๘ ข้อ ๓ ศาลอุทธรณ์แก้วางบท ๒๕๔ ศาลฎีกาเห็นว่าศาลอุทธรณ์ไม่กล่าวเลยว่า จำเลยทำร้ายนายแจ้งมีบาดแผลอย่างไร การทุบตีหรือใช้กำลังทำร้ายไม่เปนข้อสำคัญ ศาลต้อง พิจารณาถึงบาดแผลว่าถึงบาดเจ็บหรือไม่ ในเรื่องนี้ จ. ถูกทำร้ายแต่เพียงช้ำเขียวเล็กน้อยเท่านั้น ไม่ถือว่าถึงบาดเจ็บ จึงตัดสินยืนตามศาลจังหวัด(นร-หริศ-วิชัย)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: คดีนี้ศาลจังหวัดมีนบุรี ฟัง ข้อเท็จจริงว่าจำเลยเต๊ะ จ. เปนรอยช้ำเขียว ( หนัง ) ไม่ถลอกตรงสีข้างเล็กน้อย จึงตัดสินว่า จำเลยมีผิดตาม ม. ๓๓๘ ข้อ ๓ ศาลอุทธรณ์แก้วางบท ๒๕๔ ศาลฎีกาเห็นว่าศาลอุทธรณ์ไม่กล่าวเลยว่า จำเลยทำร้ายนายแจ้งมีบาดแผลอย่างไร การทุบตีหรือใช้กำลังทำร้ายไม่เปนข้อสำคัญ ศาลต้อง พิจารณาถึงบาดแผลว่าถึงบาดเจ็บหรือไม่ ในเรื่องนี้ จ. ถูกทำร้ายแต่เพียงช้ำเขียวเล็กน้อยเท่านั้น ไม่ถือว่าถึงบาดเจ็บ จึงตัดสินยืนตามศาลจังหวัด ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 833/2471นายแจ่มโจทก์นายมีล. ป.อ. ม. 338อย่างไรเรียกว่าถึงบาดเจ็บ พรบ ฎีกาอุทธรณ์ ม. 6 ปัญหากฎหมายว่าถึงบาดเจ็บคดีนี้ศาลจังหวัดมีนบุรี ฟัง ข้อเท็จจริงว่าจำเลยเต๊ะ จ. เปนรอยช้ำเขียว ( หนัง ) ไม่ถลอกตรงสีข้างเล็กน้อย จึงตัดสินว่า จำเลยมีผิดตาม ม. ๓๓๘ ข้อ ๓ ศาลอุทธรณ์แก้วางบท ๒๕๔ ศาลฎีกาเห็นว่าศาลอุทธรณ์ไม่กล่าวเลยว่า จำเลยทำร้ายนายแจ้งมีบาดแผลอย่างไร การทุบตีหรือใช้กำลังทำร้ายไม่เปนข้อสำคัญ ศาลต้อง พิจารณาถึงบาดแผลว่าถึงบาดเจ็บหรือไม่ ในเรื่องนี้ จ. ถูกทำร้ายแต่เพียงช้ำเขียวเล็กน้อยเท่านั้น ไม่ถือว่าถึงบาดเจ็บ จึงตัดสินยืนตามศาลจังหวัด(นร-หริศ-วิชัย)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศคณะกรรมการประมงประจำจังหวัดอุบลราชธานีประกาศคณะกรรมการประมงประจำจังหวัดอุบลราชธานีเรื่องกำหนดเขตเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำสำหรับกิจการการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำควบคุมประเภท การเพาะเลี้ยงจระเข้พ.ศ. ๒๕๕๙ โดยที่กฎกระทรวงกำหนดกิจการการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำให้เป็นกิจการการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำควบคุมพ.ศ. ๒๕๕๙ ออกตามความในมาตรา ๖ วรรคหนึ่ง และมาตรา ๗๖ แห่งพระราชกำหนดการประมง พ.ศ.๒๕๕๘ กำหนดให้การเพาะเลี้ยงจระเข้เป็นกิจการการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำควบคุมและความในมาตรา ๗๗ แห่งพระราชกำหนดดังกล่าวบัญญัติห้ามมิให้ผู้ใดประกอบกิจการการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำควบคุมนอกเขตพื้นที่ที่คณะกรรมการประมงประจำจังหวัดประกาศกำหนดให้เป็นเขตเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำอาศัยอำนาจตามความในมาตรา๒๘ วรรคหนึ่ง (๓) แห่งพระราชกำหนดการประมง พ.ศ. ๒๕๕๘ คณะกรรมการประมงประจำจังหวัดอุบลราชธานีออกประกาศไว้ดังต่อไปนี้ข้อ๑ ให้เขตท้องที่อำเภอสว่างวีระวงศ์อำเภอวารินชำราบ อำเภอบุณฑริก อำเภอพิบูลมังสาหาร และอำเภอตระการพืชผลจังหวัดอุบลราชธานีเป็นเขตเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำสำหรับกิจการการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำควบคุม ประเภทการเพาะเลี้ยงจระเข้ข้อ๒[๑] ประกาศนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปประกาศ ณ วันที่ ๑๙กันยายน พ.ศ. ๒๕๕๙สมศักดิ์ จังตระกุลผู้ว่าราชการจังหวัดอุบลราชธานีประธานกรรมการประมงประจำจังหวัดอุบลราชธานีชนิกา/ปริยานุช/จัดทำ๑๘ ตุลาคม ๒๕๕๙นุสรา/ตรวจ๕ มกราคม ๒๕๖๐[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๓๓/ตอนพิเศษ ๒๓๗ ง/หน้า ๓๘/๑๗ ตุลาคม ๒๕๕๙
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 158/2536หลักกฎหมาย: ตามคำฟ้องของโจทก์ได้ความแต่เพียงว่า จำเลยทั้งสองซึ่งเป็นนายจ้างออกคำสั่งตั้งคณะกรรมการสอบสวนพิจารณาโทษทางวินัยโจทก์ทั้งสองข้อหากระทำผิดวินัยเท่านั้น จำเลยทั้งสองจะมีอำนาจแต่งตั้งกรรมการสอบสวนโจทก์ทั้งสองหรือไม่ ไม่ใช่เป็นเรื่องที่จะนำมาพิจารณาในชั้นนี้ โจทก์ทั้งสองจะมีความผิดหรือไม่ก็ต้องรอผลการสอบสวนก่อน กรณียังถือไม่ได้ว่าจำเลยทั้งสองโต้แย้งสิทธิของโจทก์ โจทก์ทั้งสองไม่มีอำนาจฟ้อง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 158/2536นายไพศาล ริมประโคน กับพวกโจทก์แห่งประเทศไทยจำเลย ป.วิ.พ. ม. 55 พ.ร.บ.จัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ.2522 ม. 8ตามคำฟ้องของโจทก์ได้ความแต่เพียงว่า จำเลยทั้งสองซึ่งเป็นนายจ้างออกคำสั่งตั้งคณะกรรมการสอบสวนพิจารณาโทษทางวินัยโจทก์ทั้งสองข้อหากระทำผิดวินัยเท่านั้น จำเลยทั้งสองจะมีอำนาจแต่งตั้งกรรมการสอบสวนโจทก์ทั้งสองหรือไม่ ไม่ใช่เป็นเรื่องที่จะนำมาพิจารณาในชั้นนี้ โจทก์ทั้งสองจะมีความผิดหรือไม่ก็ต้องรอผลการสอบสวนก่อน กรณียังถือไม่ได้ว่าจำเลยทั้งสองโต้แย้งสิทธิของโจทก์ โจทก์ทั้งสองไม่มีอำนาจฟ้อง(ประพัฒน์ อุชุภาพ-อากาศ บำรุงชีพ-ชลิต ประไพศาล)ศาลแรงงานกลาง - นายบุญทอง ปลื้มวรสวัสดิ์ศาลอุทธรณ์ - แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 158/2536นายไพศาล ริมประโคน กับพวกโจทก์แห่งประเทศไทยจำเลย ป.วิ.พ. ม. 55 พ.ร.บ.จัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ.2522 ม. 8ตามคำฟ้องของโจทก์ได้ความแต่เพียงว่า จำเลยทั้งสองซึ่งเป็นนายจ้างออกคำสั่งตั้งคณะกรรมการสอบสวนพิจารณาโทษทางวินัยโจทก์ทั้งสองข้อหากระทำผิดวินัยเท่านั้น จำเลยทั้งสองจะมีอำนาจแต่งตั้งกรรมการสอบสวนโจทก์ทั้งสองหรือไม่ ไม่ใช่เป็นเรื่องที่จะนำมาพิจารณาในชั้นนี้ โจทก์ทั้งสองจะมีความผิดหรือไม่ก็ต้องรอผลการสอบสวนก่อน กรณียังถือไม่ได้ว่าจำเลยทั้งสองโต้แย้งสิทธิของโจทก์ โจทก์ทั้งสองไม่มีอำนาจฟ้อง(ประพัฒน์ อุชุภาพ-อากาศ บำรุงชีพ-ชลิต ประไพศาล)ศาลแรงงานกลาง - นายบุญทอง ปลื้มวรสวัสดิ์ศาลอุทธรณ์ - แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศสถานการณ์ฉุกเฉินที่มีความร้ายแรงประกาศสถานการณ์ฉุกเฉินที่มีความร้ายแรงในเขตท้องที่กรุงเทพมหานครจังหวัดนนทบุรี อำเภอเมืองสมุทรปราการ อำเภอบางพลีอำเภอพระประแดงอำเภอพระสมุทรเจดีย์ อำเภอบางบ่อ และอำเภอบางเสาธง จังหวัดสมุทรปราการอำเภอธัญบุรี อำเภอลาดหลุมแก้ว อำเภอสามโคก อำเภอลำลูกกาและอำเภอคลองหลวงจังหวัดปทุมธานี อำเภอพุทธมณฑลจังหวัดนครปฐม และอำเภอวังน้อย อำเภอบางปะอิน อำเภอบางไทร และอำเภอลาดบัวหลวงจังหวัดพระนครศรีอยุธยา[๑] โดยที่ปรากฏว่าได้มีกลุ่มบุคคลดำเนินการที่ก่อให้เกิดความวุ่นวายและนำไปสู่ความไม่สงบเรียบร้อยภายในประเทศ โดยมีการปลุกระดม เชิญชวน ทำให้ปรากฏแก่ประชาชนด้วยวาจาและการสื่อสารด้วยวิธีอื่นใดอันมิใช่เป็นการกระทำภายในความมุ่งหมายแห่งรัฐธรรมนูญและกฎหมายเพื่อให้เกิดความปั่นป่วนหรือกระด้างกระเดื่องในหมู่ประชาชนถึงขนาดที่ทำให้เกิดความไม่สงบขึ้นในหลายพื้นที่และเพื่อให้มีการกระทำที่ล่วงละเมิดกฎหมายของแผ่นดินด้วยการยุยงให้ประชาชนชุมนุมโดยไม่ชอบด้วยกฎหมายขัดขวางการใช้ชีวิตโดยปกติสุขของประชาชนอื่นทั่วไปทำให้ประชาชนส่วนใหญ่เดือดร้อนเสียหายและเกรงกลัวอันตรายที่อาจเกิดขึ้นต่อชีวิตร่างกาย และทรัพย์สิน มีการใช้กำลังขัดขืนต่อการปฏิบัติหน้าที่ของเจ้าหน้าที่ของรัฐเพื่อบังคับการให้เป็นไปตามกฎหมายรวมทั้งมีการใช้สถานที่เพื่อเผยแพร่ข้อมูลข่าวสารที่มีเจตนาบิดเบือนให้เกิดความเข้าใจผิดเพื่อให้กระทำการให้เกิดความไม่สงบเรียบร้อยในพื้นที่ต่างๆ นอกจากนี้ ยังมีบุคคลบางกลุ่มได้ก่อเหตุร้ายหลายครั้งโดยต่อเนื่องเพื่อมุ่งให้เกิดความเสียหายและไม่ปลอดภัยต่อชีวิต ร่างกาย และทรัพย์สินจากสถานการณ์ที่มีเหตุยืดเยื้อและมีการละเมิดต่อกฎหมายเพิ่มมากขึ้นจึงมีเหตุอันควรเชื่อได้ว่าจะมีการกระทำที่มีความรุนแรงกระทบต่อความมั่นคงของรัฐยิ่งขึ้นเพื่อนำไปสู่ความไม่สงบเรียบร้อยภายในประเทศและเกิดความเสียหายหรือไม่ปลอดภัยต่อชีวิต ร่างกายและทรัพย์สินของประชาชนผู้บริสุทธิ์การกระทำของกลุ่มบุคคลดังกล่าวเป็นการชุมนุมโดยไม่สงบขัดต่อบทบัญญัติของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยและกฎหมายกรณีเช่นนี้ส่งผลกระทบต่อการบริหารราชการแผ่นดิน และความเชื่อมั่นในระบบเศรษฐกิจอันเป็นการกระทำที่กระทบต่อความสงบเรียบร้อยของประชาชนและเป็นภัยต่อความมั่นคงของรัฐ รวมทั้งส่งผลกระทบต่อกระบวนการพัฒนาประชาธิปไตยและกระทบต่อการใช้สิทธิและเสรีภาพของประชาชนผู้บริสุทธิ์จึงมีความจำเป็นเร่งด่วนที่จะต้องแก้ไขปัญหาดังกล่าวให้ยุติโดยเร็วอาศัยอำนาจตามความในมาตรา๕ และมาตรา ๑๑ แห่งพระราชกำหนดการบริหารราชการในสถานการณ์ฉุกเฉิน พ.ศ. ๒๕๔๘อันเป็นกฎหมายที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของ บุคคลซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๓๒ มาตรา ๓๓ มาตรา ๓๔ มาตรา ๓๖ มาตรา ๓๘ มาตรา ๔๑มาตรา ๔๓ มาตรา ๔๕ และมาตรา ๖๓ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยบัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมายนายกรัฐมนตรีโดยความเห็นชอบของคณะรัฐมนตรีจึงให้ประกาศสถานการณ์ฉุกเฉินที่มีความร้ายแรงในเขตท้องที่กรุงเทพมหานคร จังหวัดนนทบุรี อำเภอเมืองสมุทรปราการอำเภอบางพลี อำเภอพระประแดง อำเภอพระสมุทรเจดีย์ อำเภอบางบ่อ และอำเภอบางเสาธงจังหวัดสมุทรปราการ อำเภอธัญบุรี อำเภอลาดหลุมแก้ว อำเภอสามโคก อำเภอลำลูกกาและอำเภอคลองหลวง จังหวัดปทุมธานี อำเภอพุทธมณฑล จังหวัดนครปฐม และอำเภอวังน้อยอำเภอบางปะอิน อำเภอบางไทร และอำเภอลาดบัวหลวง จังหวัดพระนครศรีอยุธยาทั้งนี้ ตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไปประกาศ ณ วันที่ ๗เมษายน พ.ศ. ๒๕๕๓อภิสิทธิ์ เวชชาชีวะนายกรัฐมนตรีปริยานุช/พิมพ์๒๓ เมษายน ๒๕๕๓นันท์นภัสร์/ตรวจ๒๓ เมษายน ๒๕๕๓[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๒๗/ตอนพิเศษ ๔๕ ง/หน้า ๑/๗ เมษายน ๒๕๕๓
ประกาศกระทรวงอุตสาหกรรมประกาศกระทรวงอุตสาหกรรมฉบับที่ ๔๕๙๙ (พ.ศ. ๒๕๕๗)ออกตามความในพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมพ.ศ. ๒๕๑๑เรื่อง ยกเลิกมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมสารยึดสำหรับสีและวาร์นิช :แอลขีดเรซินและกำหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมสารยึดสำหรับสีและวาร์นิช :แอลคีดเรซิน โดยที่เป็นการสมควรปรับปรุงมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม สารยึดสำหรับสีและวาร์นิช: แอลขีด เรซิน มาตรฐานเลขที่ มอก. 618 - 2529อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๕แห่งพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม พ.ศ. ๒๕๑๑รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมออกประกาศยกเลิกประกาศกระทรวงอุตสาหกรรม ฉบับที่๑๐๒๒ (พ.ศ. ๒๕๒๙) ออกตามความในพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม พ.ศ. ๒๕๑๑เรื่อง กำหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม สารยึดสำหรับสีและวาร์นิช : แอลขีดเรซินลงวันที่ ๗ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๒๙ และออกประกาศ กำหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม สารยึดสำหรับสีและวาร์นิช: แอลคีดเรซิน มาตรฐานเลขที่ มอก. 618 - 2556 ขึ้นใหม่ดังมีรายการละเอียดต่อท้ายประกาศนี้ทั้งนี้ ให้มีผลเมื่อพ้นกำหนด ๑๘๐ วันนับแต่วันที่ประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป[๑]ประกาศณ วันที่ ๗ มกราคม พ.ศ. ๒๕๕๗ประเสริฐ บุญชัยสุขรัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม[เอกสารแนบท้าย]๑. มาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม สารยึดสำหรับสีและวาร์นิช: แอลคีดเรซิน (มอก. 618 - 2556) (ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)ปริยานุช/พิมพ์๑๐ เมษายน ๒๕๕๗กฤษดายุทธ/ผู้ตรวจ๑๐ เมษายน ๒๕๕๗[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๓๑/ตอนพิเศษ ๖๐ ง/หน้า ๘/๘ เมษายน ๒๕๕๗
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 510/2464หลักกฎหมาย: พยายาม,ฆ่าคนตัวการ ม.60,63,249จำเลยทั้ง ๓ ถือปืนคนละกระบอกกำลังหันปากกระบอกปืนมาทาง ท. ทันใดปืนก็ลั่นมาจากหมู่จำเลย ๒ นัดติด ๆ กัน แต่กระสุนปืนหาถูกไม่ แล้จำเลยคนหนึ่งยิงอิกแต่ไม่ถูก วินิจฉัยจำเลยมีความผิดตามมาตรา ๖๐ - ๖๓ - ๒๔๙ ด้วยกันทุกคน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 510/2464พยายาม,ฆ่าคนตัวการ ม.60,63,249จำเลยทั้ง ๓ ถือปืนคนละกระบอกกำลังหันปากกระบอกปืนมาทาง ท. ทันใดปืนก็ลั่นมาจากหมู่จำเลย ๒ นัดติด ๆ กัน แต่กระสุนปืนหาถูกไม่ แล้จำเลยคนหนึ่งยิงอิกแต่ไม่ถูก วินิจฉัยจำเลยมีความผิดตามมาตรา ๖๐ - ๖๓ - ๒๔๙ ด้วยกันทุกคน()แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: จำเลยทั้ง ๓ ถือปืนคนละกระบอกกำลังหันปากกระบอกปืนมาทาง ท. ทันใดปืนก็ลั่นมาจากหมู่จำเลย ๒ นัดติด ๆ กัน แต่กระสุนปืนหาถูกไม่ แล้จำเลยคนหนึ่งยิงอิกแต่ไม่ถูก วินิจฉัยจำเลยมีความผิดตามมาตรา ๖๐ - ๖๓ - ๒๔๙ ด้วยกันทุกคน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 510/2464พยายาม,ฆ่าคนตัวการ ม.60,63,249จำเลยทั้ง ๓ ถือปืนคนละกระบอกกำลังหันปากกระบอกปืนมาทาง ท. ทันใดปืนก็ลั่นมาจากหมู่จำเลย ๒ นัดติด ๆ กัน แต่กระสุนปืนหาถูกไม่ แล้จำเลยคนหนึ่งยิงอิกแต่ไม่ถูก วินิจฉัยจำเลยมีความผิดตามมาตรา ๖๐ - ๖๓ - ๒๔๙ ด้วยกันทุกคน()แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุหมายเหตุ: 119499. คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 509/2464 พิมพ์คำพิพากษาฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 509/2464 ป.อ. ม. 301()แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 62875หลักกฎหมาย: อุทธรณ์ของโจทก์ในข้อที่ว่า เนื้อความในพยานเอกสารของโจทก์ย่อมรับฟังได้ว่าเป็นความจริง น้ำมันเบนซินที่โจทก์นำออกจากคลังเป็นน้ำมันสกปรกและไม่ใช่น้ำมันของจำเลย พยานบุคคลของจำเลยกลั่นแกล้งโจทก์และเบิกความขัดแย้งกัน โจทก์ไม่มีเจตนาทุจริต และอุทธรณ์ข้อสุดท้ายที่ว่าคดีไม่น่ารับฟังว่าจำเลยมีระเบียบห้ามมิให้นำน้ำมันออกจากคลังนั้น ล้วนเป็นอุทธรณ์ในข้อเท็จจริงทั้งสิ้น ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 1248/2527นายบุญชู ทุมสอนโจทก์การปิโตรเลียมแห่งประเทศไทยจำเลย พ.ร.บ.จัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ.2522 ม. 54อุทธรณ์ของโจทก์ในข้อที่ว่า เนื้อความในพยานเอกสารของโจทก์ย่อมรับฟังได้ว่าเป็นความจริง น้ำมันเบนซินที่โจทก์นำออกจากคลังเป็นน้ำมันสกปรกและไม่ใช่น้ำมันของจำเลย พยานบุคคลของจำเลยกลั่นแกล้งโจทก์และเบิกความขัดแย้งกัน โจทก์ไม่มีเจตนาทุจริต และอุทธรณ์ข้อสุดท้ายที่ว่าคดีไม่น่ารับฟังว่าจำเลยมีระเบียบห้ามมิให้นำน้ำมันออกจากคลังนั้น ล้วนเป็นอุทธรณ์ในข้อเท็จจริงทั้งสิ้น(จุนท์ จันทรวงศ์-ขจร หะวานนท์-เพียร สุมิระ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 1248/2527นายบุญชู ทุมสอนโจทก์การปิโตรเลียมแห่งประเทศไทยจำเลย พ.ร.บ.จัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ.2522 ม. 54อุทธรณ์ของโจทก์ในข้อที่ว่า เนื้อความในพยานเอกสารของโจทก์ย่อมรับฟังได้ว่าเป็นความจริง น้ำมันเบนซินที่โจทก์นำออกจากคลังเป็นน้ำมันสกปรกและไม่ใช่น้ำมันของจำเลย พยานบุคคลของจำเลยกลั่นแกล้งโจทก์และเบิกความขัดแย้งกัน โจทก์ไม่มีเจตนาทุจริต และอุทธรณ์ข้อสุดท้ายที่ว่าคดีไม่น่ารับฟังว่าจำเลยมีระเบียบห้ามมิให้นำน้ำมันออกจากคลังนั้น ล้วนเป็นอุทธรณ์ในข้อเท็จจริงทั้งสิ้น(จุนท์ จันทรวงศ์-ขจร หะวานนท์-เพียร สุมิระ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 307/2536หลักกฎหมาย: ที่ศาลล่างทั้งสองมิได้สั่งริบของกลาง ซึ่งเป็นทรัพย์สินที่จำเลยใช้ในการกระทำผิดและที่ได้มาโดยได้กระทำความผิดนั้น ศาลฎีกาไม่เห็นพ้องด้วยเพราะแม้โจทก์จะไม่ได้อุทธรณ์ฎีกาในปัญหาเรื่องของกลางก็ตาม แต่เมื่อโจทก์มีคำขอให้ริบของกลางมาแล้ว ทั้งมิใช่กรณีเพิ่มเติมโทษจำเลย ก็ชอบที่จะต้องทำคำวินิจฉัยในเรื่องของกลางได้ด้วย ศาลฎีกาให้ริบของกลาง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 307/2536พนักงานอัยการ กรมอัยการโจทก์นายวสันต์หรืออ๊อด วิริยพงศ์พัฒน์จำเลย ป.อ. ม. 33 ป.วิ.อ. ม. 186, ม. 212ที่ศาลล่างทั้งสองมิได้สั่งริบของกลาง ซึ่งเป็นทรัพย์สินที่จำเลยใช้ในการกระทำผิดและที่ได้มาโดยได้กระทำความผิดนั้น ศาลฎีกาไม่เห็นพ้องด้วยเพราะแม้โจทก์จะไม่ได้อุทธรณ์ฎีกาในปัญหาเรื่องของกลางก็ตาม แต่เมื่อโจทก์มีคำขอให้ริบของกลางมาแล้ว ทั้งมิใช่กรณีเพิ่มเติมโทษจำเลย ก็ชอบที่จะต้องทำคำวินิจฉัยในเรื่องของกลางได้ด้วย ศาลฎีกาให้ริบของกลาง(อัมพร เดชศิริ-สมปอง เสนเนียม-วิฑูรย์ สุทธิประภา)ศาลอาญา - หม่อมหลวงไกรฤกษ์ เกษมสันต์ศาลอุทธรณ์ - นายอัธยา ดิษยบุตรแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 307/2536พนักงานอัยการ กรมอัยการโจทก์นายวสันต์หรืออ๊อด วิริยพงศ์พัฒน์จำเลย ป.อ. ม. 33 ป.วิ.อ. ม. 186, ม. 212ที่ศาลล่างทั้งสองมิได้สั่งริบของกลาง ซึ่งเป็นทรัพย์สินที่จำเลยใช้ในการกระทำผิดและที่ได้มาโดยได้กระทำความผิดนั้น ศาลฎีกาไม่เห็นพ้องด้วยเพราะแม้โจทก์จะไม่ได้อุทธรณ์ฎีกาในปัญหาเรื่องของกลางก็ตาม แต่เมื่อโจทก์มีคำขอให้ริบของกลางมาแล้ว ทั้งมิใช่กรณีเพิ่มเติมโทษจำเลย ก็ชอบที่จะต้องทำคำวินิจฉัยในเรื่องของกลางได้ด้วย ศาลฎีกาให้ริบของกลาง(อัมพร เดชศิริ-สมปอง เสนเนียม-วิฑูรย์ สุทธิประภา)ศาลอาญา - หม่อมหลวงไกรฤกษ์ เกษมสันต์ศาลอุทธรณ์ - นายอัธยา ดิษยบุตรแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 634917หลักกฎหมาย: คดีที่ผู้ฟ้องคดีเป็นเอกชนยื่นฟ้องกรมป้องกันและบรรเทาสาธารณภัย ที่ ๑ บริษัทเขาแดงคอนสตรัคชั่น จำกัด ที่ ๒ ผู้ถูกฟ้องคดี ให้ร่วมกันชดใช้ค่าสินไหมทดแทนความเสียหายจากการที่ผู้ถูกฟ้องคดีที่ ๒ ซึ่งเป็นผู้รับจ้างของผู้ถูกฟ้องคดีที่ ๑ ใช้รถแบคโฮขุดบริเวณขอบคลองรวมถึงถางและขุดล้มต้นไม้เพื่อทำทางให้รถบรรทุกและเครื่องจักรเข้าทำงานในพื้นที่ตลอดแนวคลองรุกล้ำเข้าไปในที่ดินของผู้ฟ้องคดีทำให้ไม้ยืนต้นและพืชผลทางการเกษตรของผู้ฟ้องคดีเสียหาย รวมทั้งหลักเขตที่ดินของผู้ฟ้องคดีที่ติดต่อกับเขตคลองสูญหาย แม้กรมป้องกันและบรรเทาสาธารณภัยเป็นหน่วยงานทางปกครอง ตามมาตรา ๓ แห่งพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง พ.ศ. ๒๕๔๒ แต่เมื่อพิจารณาการกระทำที่เป็นเหตุแห่งการฟ้องคดีนี้ การกระทำดังกล่าวมิได้เกิดจากการใช้อำนาจตามกฎหมาย หรือจากกฎ คำสั่งทางปกครอง หรือคำสั่งอื่นแต่อย่างใด ทั้งการที่ผู้ฟ้องคดีฟ้องให้ผู้ถูกฟ้องคดีร่วมรับผิดกับผู้รับจ้าง โดยอ้างว่าผู้ถูกฟ้องคดีมีหน้าที่ในการควบคุมดูแลการก่อสร้างในขณะที่มีการขุดลอกคลองหรือก่อสร้างดาดคอนกรีตเสริมเหล็กก็เป็นเพียงหน้าที่ทั่วไป มิใช่หน้าที่ตามที่มีกฎหมายกำหนดให้ต้องปฏิบัติ กรณีจึงไม่เข้าหลักเกณฑ์ของการกระทำละเมิดที่จะอยู่ในอำนาจพิจารณาพิพากษาของศาลปกครอง ตามมาตรา ๙ วรรคหนึ่ง (๓) แห่งพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง พ.ศ. ๒๕๔๒ คดีนี้จึงเป็นคดีพิพาทเกี่ยวกับการกระทำละเมิดทางแพ่งที่อยู่ในอำนาจพิจารณาพิพากษาของศาลยุติธรรม ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำวินิจฉัยที่ 1/2562ศาลปกครองสงขลาศาลผู้ส่งความเห็นศาลแขวงสงขลาศาลผู้รับความเห็นนางจิม สุขสว่างผล ที่ 1 กับพวกรวม 8 คนผู้ฟ้องคดีกรมป้องกันและบรรเทาสาธารณภัย ที่ 1 กับพวกรวม 2 คนผู้ถูกฟ้องคดี พ.ร.บ.จัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง พ.ศ.2542 ป.พ.พ. พ.ร.บ.ปรับปรุงกระทรวง ทบวง กรม พ.ศ.2545 คดีที่ผู้ฟ้องคดีเป็นเอกชนยื่นฟ้องกรมป้องกันและบรรเทาสาธารณภัย ที่ ๑ บริษัทเขาแดงคอนสตรัคชั่น จำกัด ที่ ๒ ผู้ถูกฟ้องคดี ให้ร่วมกันชดใช้ค่าสินไหมทดแทนความเสียหายจากการที่ผู้ถูกฟ้องคดีที่ ๒ ซึ่งเป็นผู้รับจ้างของผู้ถูกฟ้องคดีที่ ๑ ใช้รถแบคโฮขุดบริเวณขอบคลองรวมถึงถางและขุดล้มต้นไม้เพื่อทำทางให้รถบรรทุกและเครื่องจักรเข้าทำงานในพื้นที่ตลอดแนวคลองรุกล้ำเข้าไปในที่ดินของผู้ฟ้องคดีทำให้ไม้ยืนต้นและพืชผลทางการเกษตรของผู้ฟ้องคดีเสียหาย รวมทั้งหลักเขตที่ดินของผู้ฟ้องคดีที่ติดต่อกับเขตคลองสูญหาย แม้กรมป้องกันและบรรเทาสาธารณภัยเป็นหน่วยงานทางปกครอง ตามมาตรา ๓ แห่งพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง พ.ศ. ๒๕๔๒ แต่เมื่อพิจารณาการกระทำที่เป็นเหตุแห่งการฟ้องคดีนี้ การกระทำดังกล่าวมิได้เกิดจากการใช้อำนาจตามกฎหมาย หรือจากกฎ คำสั่งทางปกครอง หรือคำสั่งอื่นแต่อย่างใด ทั้งการที่ผู้ฟ้องคดีฟ้องให้ผู้ถูกฟ้องคดีร่วมรับผิดกับผู้รับจ้าง โดยอ้างว่าผู้ถูกฟ้องคดีมีหน้าที่ในการควบคุมดูแลการก่อสร้างในขณะที่มีการขุดลอกคลองหรือก่อสร้างดาดคอนกรีตเสริมเหล็กก็เป็นเพียงหน้าที่ทั่วไป มิใช่หน้าที่ตามที่มีกฎหมายกำหนดให้ต้องปฏิบัติ กรณีจึงไม่เข้าหลักเกณฑ์ของการกระทำละเมิดที่จะอยู่ในอำนาจพิจารณาพิพากษาของศาลปกครอง ตามมาตรา ๙ วรรคหนึ่ง (๓) แห่งพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง พ.ศ. ๒๕๔๒ คดีนี้จึงเป็นคดีพิพาทเกี่ยวกับการกระทำละเมิดทางแพ่งที่อยู่ในอำนาจพิจารณาพิพากษาของศาลยุติธรรม()แหล่งที่มาสำนักงานเลขานุการคณะกรรมการวินิจฉัยฯแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุเขตอำนาจศาลเกี่ยวกับพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง พ.ศ. ๒๕๔๒ มาตรา ๙ วรรคหนึ่ง (๓)
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1007/2465หลักกฎหมาย: ดุลพินิจในเรื่องโทษจำเลยต้องหาว่ายิงเขาโดยเจตนาจะให้ตาย ได้ความปรากฎว่า ล. เปนคนยิงเขา ข.เปนคนไปด้วยกับ ล. และได้เรียกหาตัว อ. ว. เพื่อ ล.จะได้ยิง ศาลล่างลงโทษ ล. ๑๕ ปี ข. ๑๐ ปี โจทย์ฎีกาขอให้ลงโทษ ข. เท่ากับ ล. ฎีกาตัดสินว่า ถึงแม้จะฟังได้ว่า ล.กับ ข. เปนตัวการด้วยกันก็ดี แต่การกำหนดโทษจะกำหนด ข.ให้หย่อนกว่า ล. ดังที่ศาลอุทธรณ์ข้าหลวงพิเศษได้กำหนดมานั้นก็สมควรแล้ว ให้ยกฎีกาโจทย์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1007/2465อัยการจังหวัดตรังโจทก์นายหลบ นายไข่งอล. ป.อ. ดุลพินิจในเรื่องโทษจำเลยต้องหาว่ายิงเขาโดยเจตนาจะให้ตาย ได้ความปรากฎว่า ล. เปนคนยิงเขา ข.เปนคนไปด้วยกับ ล. และได้เรียกหาตัว อ. ว. เพื่อ ล.จะได้ยิง ศาลล่างลงโทษ ล. ๑๕ ปี ข. ๑๐ ปี โจทย์ฎีกาขอให้ลงโทษ ข. เท่ากับ ล. ฎีกาตัดสินว่า ถึงแม้จะฟังได้ว่า ล.กับ ข. เปนตัวการด้วยกันก็ดี แต่การกำหนดโทษจะกำหนด ข.ให้หย่อนกว่า ล. ดังที่ศาลอุทธรณ์ข้าหลวงพิเศษได้กำหนดมานั้นก็สมควรแล้ว ให้ยกฎีกาโจทย์(มโน-นร เนติ-ศรี)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: จำเลยต้องหาว่ายิงเขาโดยเจตนาจะให้ตาย ได้ความปรากฎว่า ล. เปนคนยิงเขา ข.เปนคนไปด้วยกับ ล. และได้เรียกหาตัว อ. ว. เพื่อ ล.จะได้ยิง ศาลล่างลงโทษ ล. ๑๕ ปี ข. ๑๐ ปี โจทย์ฎีกาขอให้ลงโทษ ข. เท่ากับ ล. ฎีกาตัดสินว่า ถึงแม้จะฟังได้ว่า ล.กับ ข. เปนตัวการด้วยกันก็ดี แต่การกำหนดโทษจะกำหนด ข.ให้หย่อนกว่า ล. ดังที่ศาลอุทธรณ์ข้าหลวงพิเศษได้กำหนดมานั้นก็สมควรแล้ว ให้ยกฎีกาโจทย์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1007/2465อัยการจังหวัดตรังโจทก์นายหลบ นายไข่งอล. ป.อ. ดุลพินิจในเรื่องโทษจำเลยต้องหาว่ายิงเขาโดยเจตนาจะให้ตาย ได้ความปรากฎว่า ล. เปนคนยิงเขา ข.เปนคนไปด้วยกับ ล. และได้เรียกหาตัว อ. ว. เพื่อ ล.จะได้ยิง ศาลล่างลงโทษ ล. ๑๕ ปี ข. ๑๐ ปี โจทย์ฎีกาขอให้ลงโทษ ข. เท่ากับ ล. ฎีกาตัดสินว่า ถึงแม้จะฟังได้ว่า ล.กับ ข. เปนตัวการด้วยกันก็ดี แต่การกำหนดโทษจะกำหนด ข.ให้หย่อนกว่า ล. ดังที่ศาลอุทธรณ์ข้าหลวงพิเศษได้กำหนดมานั้นก็สมควรแล้ว ให้ยกฎีกาโจทย์(มโน-นร เนติ-ศรี)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศอธิบดีกรมสรรพากร เกี่ยวกับภาษีเงินได้ (ฉบับที่ 434)เรื่อง กําหนดหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไข เพื่อการยกเว้นภาษีเงินได้สําหรับการบริจาคเงินผ่านระบบบริจาคอิเล็กทรอนิกส์ให้แก่กรมป่าไม้เพื่อสนับสนุนโครงการภาคีสนับสนุนป่าชุมชนลดโลกร้อน อาศัยอํานาจตามความในมาตรา 4 แห่งพระราชกฤษฎีกาออกตามความในประมวลรัษฎากร ว่าด้วยการยกเว้นรัษฎากร (ฉบับที่ 761) พ.ศ. 2566 อธิบดีกรมสรรพากรกําหนดหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไข เพื่อการยกเว้นภาษีเงินได้ สําหรับการบริจาคเงินผ่านระบบบริจาคอิเล็กทรอนิกส์ให้แก่กรมป่าไม้เพื่อสนับสนุนโครงการภาคีสนับสนุนป่าชุมชนลดโลกร้อนของกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ ในประกาศนี้ "โครงการภาคีสนับสนุนป่าชุมชนลดโลกร้อน" หมายความว่า โครงการภาคีสนับสนุนป่าชุมชนลดโลกร้อนของกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมข้อ ๒ การได้รับยกเว้นภาษีเงินได้ของบุคคลธรรมดา สําหรับการบริจาคให้แก่กรมป่าไม้ เพื่อสนับสนุนโครงการภาคีสนับสนุนป่าชุมชนลดโลกร้อน ตามมาตรา 4 (1) แห่งพระราชกฤษฎีกาออกตามความในประมวลรัษฎากร ว่าด้วยการยกเว้นรัษฎากร (ฉบับที่ 761) พ.ศ. 2566 จะต้องบริจาคเป็นเงินเท่านั้นข้อ ๓ การได้รับยกเว้นภาษีเงินได้ของบริษัทหรือห้างหุ้นส่วนนิติบุคคล สําหรับการบริจาคให้แก่กรมป่าไม้เพื่อสนับสนุนโครงการภาคีสนับสนุนป่าชุมชนลดโลกร้อน ตามมาตรา 4 (2) แห่งพระราชกฤษฎีกาออกตามความในประมวลรัษฎากร ว่าด้วยการยกเว้นรัษฎากร (ฉบับที่ 761) พ.ศ. 2566 จะต้องบริจาคเป็นเงินเท่านั้น โดยต้องบริจาคสนับสนุนเป็นจํานวนเงินไม่น้อยกว่าหนึ่งแสนบาท ต่อหนึ่งป่าชุมชน และสามารถบริจาคสนับสนุนได้มากกว่าหนึ่งป่าชุมชน โดยบริษัทหรือห้างหุ้นส่วนนิติบุคคลผู้บริจาคเงินสนับสนุนต้องมีบันทึกความร่วมมือโครงการภาคีสนับสนุนป่าชุมชนลดโลกร้อนพร้อมที่จะให้ เจ้าพนักงานประเมินตรวจสอบได้ข้อ ๔ การใช้สิทธิยกเว้นภาษีเงินได้ ตามมาตรา ๔ แห่งพระราชกฤษฎีกาออกตามความในประมวลรัษฎากร ว่าด้วยการยกเว้นรัษฎากร (ฉบับที่ 761) พ.ศ. 2566 ให้ใช้ข้อมูลการบริจาคที่ปรากฏในระบบบริจาคอิเล็กทรอนิกส์เป็นหลักฐาน โดยผู้ที่ใช้สิทธิยกเว้นภาษีเงินได้ไม่ต้องแสดงเอกสารหลักฐานการบริจาคต่อเจ้าพนักงานประเมินข้อ ๕ ประกาศนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2566 เป็นต้นไปผู้มีอํานาจลงนาม ประกาศ ณ วันที่ 28 เมษายน พ.ศ. 2566 ลวรณ แสงสนิท(นายลวรณ แสงสนิท)อธิบดีกรมสรรพากร