กฎกระทรวงกฎกระทรวงฉะบับที่1 (พ.ศ. 2490)ว่าด้วยชื่อเครื่องมือในพิกัดออกตามความในพระราชบัญญัติการประมงพ.ศ.2490------อาศัยอำนาจตามความในมาตรา 4 (13) และมาตรา 5 แห่งพระราชบัญญัติการประมง พ.ศ. 2490รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตราธิการออกกฎกระทรวงไว้ดังต่อไปนี้เครื่องมือทำการประมงต่อไปนี้เป็นเครื่องมือในพิกัด(1) ยอขันช่อ(2) ช้อนขันช่อ(3) ช้อนสนั่น(4) ช้อนหางเหยี่ยว(5) ถุงโพงพางซึ่งใช้ประกอบกับโพงพาง รั้วไซมานหรือกั้นซู่รั้วไซมาน(6) ถุงบาม(7) เรือผีหลอกหรือเรือกัตรา(8) แหยาวตั้งแต่ 4 เมตรขึ้นไป (ยังไม่ทบเพลา)(9) ช้อนต่าง ๆ ปากกว้างตั้งแต่ 3.5 เมตรขึ้นไป(10) เบ็ดราวยาวตั้งแต่ 40 เมตรขึ้นไป(11) ข่าย(12) อวนต่าง ๆ(13) เฝือก(14) เครื่องกั้นให้ไว้ ณ วันที่ 14 เมษายน พ.ศ. 2490จรูญ สืบแสงรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตราธิการกฎกระทรวงฉะบับที่ 2 (พ.ศ. 2490)ว่าด้วยการกำหนดอัตราเงินอากรออกตามความในพระราชบัญญัติการประมงพ.ศ. 2490------อาศัยอำนาจตามความในมาตรา 5 แห่งพระราชบัญญัติการประมงพ.ศ. 2490 รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตราธิการออกกฎกระทรวงไว้ดังต่อไปนี้ให้กำหนดอัตราเงินอากรดังต่อไปนี้*[1]`ให้ยกเลิกอัตราเงินอากรค่าที่อนุญาตบ่อล่อสัตว์น้ำ ลำดับ 20 ตามบัญชี (ก) แห่งกฎกระทรวง ฉะบับที่ 2 (พ.ศ. 2490) และให้เก็บในอัตราตารางเมตรละสิบห้าสตางค์ทุกจังหวัดที่มีการเก็บเงินอากรเกี่ยวกับการทำการประมง'IMAGE 0*[4]ให้ยกเลิกความในลำดับ 8 ของ (ข) อัตราเงินอากรอาชญาบัตรสำหรับเครื่องมือในพิกัด แห่งกฎกระทรวง ฉบับที่ 2 (พ.ศ.2490) ว่าด้วยการกำหนดอัตราเงินอากร ออกตามความในพระราชบัญญัติการประมงพ.ศ. 2490และให้ใช้ความต่อไปนี้แทนIMAGE 0ให้ไว้ ณ วันที่ 14 เมษายน พ.ศ. 2490จรูญ สืบแสงรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตราธิการ*[2]`ยกเลิกกฎกระทรวง ฉะบับที่ 3 (พ.ศ. 2490) ว่าด้วยการกำหนดอัตราค่าธรรมเนียม ออกตามความในพระราชบัญญัติการประมง พ.ศ.2490'กฎกระทรวงฉะบับที่ 4 (พ.ศ. 2490)ว่าด้วยการขออาชญาบัตรออกตามความในพระราชบัญญัติการประมงพ.ศ. 2490------อาศัยอำนาจตามความในมาตรา 5 แห่งพระราชบัญญัติการประมงพ.ศ. 2490 รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตราธิการออกกฎกระทรวงไว้ดังต่อไปนี้ข้อ 1. ผู้ใดประสงค์จะขออาชญาบัตรเพื่อใช้เครื่องมือในพิกัดชะนิดใดทำการประมงต้องยื่นคำขอตามแบบพิมพ์ (คำขอ)ท้ายกฎกระทรวงนี้ต่อคณะกรมการอำเภอท้องที่ การขอรับอาชญาบัตรเช่นว่านี้หากผู้ขอมีอาชญาบัตรฉะบับหลังที่สุดสำหรับเครื่องมือนั้นก็ให้แนบไปกับคำขอด้วยและถ้าผู้ขอประสงค์จะให้ผู้ใดในครอบครองหรือลูกจ้างมีสิทธิ์ใช้เครื่องมือนั้นด้วยก็ให้ระบุชื่อไว้ในคำขอนั้นข้อ 2. ในการยื่นคำขอตามข้อ 1 นั้น ถ้าพนักงานเจ้าหน้าที่สงสัยอาจสั่งให้ผู้ขออนุญาตนำเครื่องมือนั้นมาให้ตรวจก็ได้ถ้าพนักงานเจ้าหน้าที่จะให้กำนันหรือผู้ใหญ่บ้านในท้องที่นั้นตรวจวัดแทนและรับรองก็ได้ข้อ 3. เมื่อได้รับคำขอตามความในข้อ 1 ให้พนักงานเจ้าหน้าที่พิจารณาคำขอ เมื่อเห็นว่าเป็นการถูกต้องและสมควรจะอนุญาตได้ตามกฎเกณฑ์ในระเบียบวิธีการอนุญาตที่กำหนดไว้ก็ให้เรียกเก็บเงินอากรตามอัตราที่กำหนดไว้ในกฎกระทรวง และออกอาชญาบัตรให้แก่ผู้ขอข้อ 4. ใบอาชญาบัตรทุกฉะบับต้องให้นายอำเภอ หรือปลัดอำเภอประจำกิ่งอำเภอ หรือผู้ทำการแทน แล้วแต่กรณีเป็นผู้ลงลายมือชื่ออนุญาต และให้ใช้แบบอาชญาบัตร (อนุญาต 1) ท้ายกฎกระทรวงนี้ข้อ 5. ถ้าผู้รับอนุญาตใดประสงค์จะขอสลักหลังอาชญาบัตรเพื่อตัดทอนหรือเพิ่มบุคคลในครอบครัวหรือลูกจ้างของตนให้เป็นผู้มีสิทธิ์ใช้เครื่องมือในพิกัดก็ให้ยื่นรายชื่อบุคคลที่จะตัดทอนหรือเพิ่มต่อคณะกรมการอำเภอท้องที่พร้อมด้วยอาชญาบัตรและผู้รับอนุญาตจะต้องเสียค่าธรรมเนียมค่าสลักหลังตามกฎกระทรวงและให้นายอำเภอ หรือปลัดอำเภอประจำกิ่งอำเภอหรือผู้ทำการแทน แล้วแต่กรณีเป็นผู้ลงลายมือชื่ออนุญาตในการสลักหลังข้อ 6. ถ้าผู้รับอนุญาตรายใดนำเครื่องมือในพิกัดนั้นไปใช้ทำการประมงในท้องที่อื่นซึ่งเก็บอากรสูงกว่าที่ตนได้ชำระไว้แล้วก็ให้ผู้รับอนุญาตนั้นนำอาชญาบัตรไปเสียอากรเพิ่มเติมต่อคณะกรมการอำเภอที่ตนนำเครื่องมือในพิกัดไปใช้ทำการประมง ต่อเมื่อได้ชำระเงินอากรเพิ่มเติมและนายอำเภอ หรือปลัดอำเภอประจำกิ่งอำเภอ หรือผู้ทำการแทน แล้วแต่กรณีได้สลักหลังอาชญาบัตรว่าได้เสียเงินอากรเพิ่มเติมตามกฎกระทรวงแล้วจึงจะใช้เครื่องมือนั้นทำการประมงได้ข้อ 7. ถ้าอาชญาบัตรที่ออกให้ตามกฎกระทรวงนี้ศูนย์หายหรือชำรุดเสียหายในสาระสำคัญ ผู้รับอนุญาตมีสิทธิ์ยื่นคำขอนั้น ๆรับใบแทนอาชญาบัตรตามแบบพิมพ์(คำขอ 2) ท้ายกฎกระทรวงนี้ต่อคณะกรรมการอำเภอท้องที่และให้ส่งอาชญาบัตรที่ชำรุดไปด้วยเมื่อพนักงานเจ้าหน้าที่ได้รับคำขอและได้สอบสวนพิจารณาเห็นสมควรออกใบแทนให้ก็ให้เรียกเก็บค่าธรรมเนียมการออกใบแทนตามกฎกระทรวงและออกใบแทนอาชญาบัตรอันมีข้อความอย่างเดียวกับอาชญาบัตรที่ศูนย์หายหรือชำรุดเสียหายในสาระสำคัญให้แก่ผู้รับอนุญาตแต่ให้เขียนคำว่า `ใบแทน'ด้วยหมึกสีแดงไว้ตอนบนใบแทนอาชญาบัตรทุกฉะบับต้องให้นายอำเภอ หรือปลัดอำเภอประจำกิ่งอำเภอ หรือผู้ทำการแทน แล้วแต่กรณีในท้องที่เดียวกันเป็นผู้ลงลายมือชื่ออนุญาตในแบแทนข้อ 8. ถ้าผู้รับอนุญาตประสงค์จะโอนอาชญาบัตรของตนให้แก่ผู้อื่น ให้ยื่นเรื่องราวชี้แจงเหตุผลพร้อมด้วยอาชญาบัตรต่อคณะกรมการอำเภอท้องที่เมื่อพนักงานเจ้าหน้าที่ได้รับเรื่องราว และได้พิจารณาเห็นว่าถูกต้องตามกฎเกณฑ์การโอนตามที่กำหนดไว้ก็ให้เรียกเก็บค่าธรรมเนียมการโอนตามที่กำหนดไว้ในกฎกระทรวง และให้นายอำเภอ หรือปลัดอำเภอประจำกิ่งอำเภอหรือผู้ทำการแทน แล้วแต่กรณีสลักหลังการโอนและชื่อผู้รับโอนไว้ในอาชญาบัตรนั้นและมอบอาชญาบัตรให้แก่ผู้รับโอนต่อไปข้อ 9. ถ้าผู้รับอนุญาตรายใดได้รับการผ่อนเวลาชำระเงินอากรค่าอาชญาบัตรให้พนักงานเจ้าหน้าที่ออกใบอนุญาตตามแบบพิมพ์ (อนุญาต 2)ท้ายกฎกระทรวงนี้ให้แก่ผู้รับอนุญาตแทนอาชญาบัตรและให้ผู้รับอนุญาตมีสิทธิ์ใช้เครื่องมือนั้นทำการประมงได้ ตามเวลาที่กำหนดไว้ในใบอนุญาตระหว่างผ่อนเวลาชำระเงินอากรให้ไว้ ณ วันที่ 14 เมษายน พ.ศ. 2490จรูญ สืบแสงรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตราธิการกฎกระทรวงฉะบับที่ 5 (พ.ศ. 2490)ว่าด้วยที่อนุญาตออกตามความในพระราชบัญญัติการประมงพ.ศ. 2490------อาศัยอำนาจตามความในมาตรา 5 แห่งพระราชบัญญัติการประมงพ.ศ. 2490 รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตราธิการออกกฎกระทรวงไว้ดังต่อไปนี้ข้อ 1. ผู้ใดประสงค์จะขออนุญาตทำการประมงหรือเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำในที่อนุญาตตามประกาศของข้าหลวงประจำจังหวัดต้องยื่นคำขอตามแบบพิมพ์(คำขอ 3) ท้ายกฎกระทรวงนี้ต่อคณะกรมการอำเภอท้องที่ข้อ 2. ถ้าผู้ขออนุญาตเคยได้รับอนุญาตให้ทำการประมงหรือเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำในที่อนุญาตนั้นอยู่แล้วก็ให้แนบในอนุญาตปีก่อนมาพร้อมกับคำขอด้วยข้อ 3. เมื่อได้รับคำขอตามข้อ 1 ให้พนักงานเจ้าหน้าที่พิจารณาคำขอเมื่อเห็นว่าเป็นการถูกต้องและสมควรจะอนุญาตได้ก็ให้เรียกเก็บเงินอากรตามอัตราที่กำหนดไว้ในกฎกระทรวงและออกใบอนุญาตให้แก่ผู้ขอต่อไปข้อ 4. ใบอนุญาตสำหรับที่อนุญาตทุกฉะบับ ต้องให้นายอำเภอหรือปลัดอำเภอประจำกิ่งอำเภอ หรือผู้ทำการแทนแล้วแต่กรณีเป็นผู้ลงลายมือชื่ออนุญาต และให้ใช้แบบพิมพ์ใบอนุญาต (อนุญาต 3)ท้ายกฎกระทรวงนี้ข้อ 5. การออกใบแทนใบอนุญาตการโอนใบอนุญาตและการผ่อนเวลาชำระเงินอากรใบอนุญาตให้นำบทบัญญัติว่าด้วยการออกใบแทนการโอนอาชญาบัตรและการผ่อนเวลาชำระเงินอากรอาชญาบัตรตามที่กำหนดไว้ในกฎกระทรวง ฉะบับที่ 4 (พ.ศ. 2490) ว่าด้วยการขออาชญาบัตรออกตามความในพระราชบัญญัติการประมง พ.ศ. 2490มาใช้โดยอนุโลมแล้วแต่กรณีให้ไว้ ณ วันที่ 14 เมษายน พ.ศ. 2490จรูญ สืบแสงรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตราธิการกฎกระทรวง ฉะบับที่6 (พ.ศ. 2490)ว่าด้วยบ่อล่อสัตว์น้ำออกตามความในพระราชบัญญัติการประมงพ.ศ. 2490------อาศัยอำนาจตามความในมาตรา 4 (6) และมาตรา 5 แห่งพระราชบัญญัติการประมง พ.ศ. 2490รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตราธิการออกกฎกระทรวงไว้ดังต่อไปนี้ก. บ่อล่อสัตว์น้ำ------ข้อ 1. บ่อล่อสัตว์น้ำ คือ ที่ล่อสัตว์น้ำซึ่งอยู่ในที่ดินอันบุคคลถือกรรมสิทธิ์ก็ดี หรือในที่สาธารณสมบัตรของแผ่นดินก็ดีไม่ว่าบ่อล่อสัตว์น้ำนั้นจะมีลักษณะหรือรูปร่างอย่างใดโดยผู้ขุดหรือสร้างหรือเจ้าของหรือผู้ครอบครองมีความมุ่งหมายโดยตรงหรือโดยปริยายที่จะล่อสัตว์น้ำจากที่จับสัตว์น้ำเพื่อประโยชน์ในการทำการประมงข. การขุดหรือสร้างบ่อล่อสัตว์น้ำ------ข้อ 2.ผู้ใดประสงค์จะขุดหรือสร้างบ่อล่อสัตว์น้ำในที่ดินอันเป็นสาธารณสมบัติของแผ่นดิน ต้องยื่นคำขอตามแบบพิมพ์ (คำขอ 4)ท้ายกฎกระทรวงนี้ต่อคณะกรมการอำเภอท้องที่ข้อ 3. เมื่อได้รับคำขอตามข้อ 2 แล้ว ให้พนักงานเจ้าหน้าที่พิจารณาคำขอเมื่อเห็นสมควรอนุญาต ก็ให้ออกใบอนุญาตตามแบบพิมพ์ (อนุญาต4) ท้ายกฎกระทรวงนี้ค. การทำการประมงในบ่อล่อสัตว์น้ำ------ข้อ 4. ผู้ใดประสงค์จะทำการประมงในบ่อล่อสัตว์น้ำด้วยวิธีวิดน้ำ หรือทำให้น้ำในบ่อนั้นแห้งหรือลดน้อยลงไม่ว่าบ่อล่อสัตว์น้ำนั้นจะอยู่ในที่ดินอันบุคคลถือกรรมสิทธิ์หรืออยู่ในที่ดินอันเป็นสาธารณสมบัติของแผ่นดินต้องยื่นคำขอตามแบบพิมพ์(คำขอ 3) ต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ ณ ที่ว่าการอำเภอท้องที่ข้อ 5. เมื่อได้รับคำขอตามข้อ 4 แล้ว ให้พนักงานเจ้าหน้าที่พิจารณาคำขอเมื่อเห็นสมควรอนุญาตก็ให้เรียกเก็บเงินอากรตามอัตราที่กำหนดในกฎกระทรวงและออกใบอนุญาตตามแบบพิมพ์ (อนุญาต 4)ให้ไว้ ณ วันที่ 14 เมษายน พ.ศ. 2490จรูญ สืบแสงรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตราธิการกฎกระทรวงฉะบับที่ 7 (พ.ศ. 2490)ว่าด้วยบ่อเลี้ยงสัตว์น้ำออกตามความในพระราชบัญญัติการประมงพ.ศ. 2490------อาศัยอำนาจตามความในมาตรา 4 (7) และมาตรา 5 แห่งพระราชบัญญัติการประมง พ.ศ. 2490รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตราธิการออกกฎกระทรวงไว้ดังต่อไปนี้ก. บ่อเลี้ยงสัตว์น้ำ------ข้อ 1. บ่อเลี้ยงสัตว์น้ำ คือที่เลี้ยงสัตว์น้ำซึ่งอยู่ในที่ดินอันบุคคลถือกรรมสิทธิ์ก็ดี หรือในที่สาธารณสมบัติของแผ่นดินก็ดีโดยผู้ขุดหรือสร้างหรือเจ้าของหรือผู้ครอบครองมีความมุ่งหมายโดยตรงที่จะเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำชะนิดใดชะนิดหนึ่งหรือหลายชะนิดรวมกันให้เพิ่มจำนวนหรือเพิ่มน้ำหนักยิ่งขึ้นข. การขุดเรือสร้างบ่อเลี้ยงสัตว์น้ำ------ข้อ 2. ผู้ใดประสงค์จะขุดหรือสร้างบ่อเลี้ยงสัตว์น้ำในที่ดินอันเป็นสาธารณสมบัติของแผ่นดิน ต้องยื่นคำขออนุญาตตามแบบพิมพ์(คำขอ 4)ต่อท้ายกฎกระทรวง ฉะบับที่ 6 (พ.ศ. 2490)ว่าด้วยบ่อล่อสัตว์น้ำออกตามความในพระราชบัญญัติการประมง พ.ศ. 2490 ต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ ณ ที่ว่าการอำเภอท้องที่ข้อ 3. เมื่อได้รับคำขออนุญาตตามข้อ 2 แล้ว ให้พนักงานเจ้าหน้าที่พิจารณาคำขอ เมื่อเห็นสมควรอนุญาตก็ให้ออกใบอนุญาตตามแบบพิมพ์ (อนุญาต 4)ต่อท้ายกฎกระทรวง ฉะบับที่ 6 (พ.ศ. 2490)ว่าด้วยบ่อล่อสัตว์น้ำ ออกตามความในพระราชบัญญัติการประมง พ.ศ. 2490ข้อ 4. ใบอนุญาตตามข้อ 3 ทุกฉะบับ ต้องให้พนักงานเจ้าหน้าที่ลงลายมือชื่อในใบอนุญาตให้ไว้ ณ วันที่ 14 เมษายน พ.ศ. 2490จรูญ สืบแสงรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตราธิการกฎกระทรวงฉะบับที่ 8 (พ.ศ. 2490)ว่าด้วยที่ว่าประมูลออกตามความในพระราชบัญญัติการประมงพ.ศ. 2490------อาศัยอำนาจตามความในมาตรา 5 แห่งพระราชบัญญัติการประมงพ.ศ. 2490 รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตราธิการออกกฎกระทรวงไว้ดังต่อไปนี้ก. การดำเนินการว่าประมูล------ข้อ 1. ให้คณะกรมการจังหวัดท้องที่รายงานขออนุมัติการว่าประมูลที่ว่าประมูลพร้อมทั้งชะนิด จำนวนและที่ตั้งเครื่องมือทำการประมงต่อรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตราธิการก่อนดำเนินการออกประกาศว่าประมูลทุกคราวข. คณะกรรมการดำเนินการว่าประมูล------ข้อ 2. ให้ข้าหลวงประจำจังหวัดท้องที่สั่งตั้งคณะกรรมการดำเนินการว่าประมูลขึ้นคณะหนึ่งไม่น้อยกว่า 3 นาย ประกอบด้วยข้าหลวงประจำจังหวัดท้องที่หรือผู้รักษาการแทน ประมงจังหวัดหรือผู้รักษาการแทนและนายอำเภอหรือปลัดอำเภอประจำกิ่งอำเภอท้องที่หรือผู้รักษาการแทนแล้วแต่กรณีแต่ถ้าจังหวัดใดไม่มีประมงจังหวัดหรือผู้รักษาการแทนก็ให้ข้าหลวงประจำจังหวัดแต่งตั้งบุคคลที่ได้รับแต่งตั้งเป็นพนักงานเจ้าหน้าที่ตามพระราชบัญญัติการประมง พ.ศ. 2490 เป็นกรรมการแทนข้อ 3. ให้คณะกรรมการดำเนินการว่าประมูลมีอำนาจหน้าที่ดำเนินการว่าประมูลที่ว่าประมูลในท้องที่จังหวัดนั้นตามวิธีการและกฎเกณฑ์ในระเบียบการว่าประมูลซึ่งได้กำหนดไว้ข้อ 4. ในการว่าประมูลคณะกรรมการดำเนินการว่าประมูลจะกำหนดให้ว่าประมูลโดยวิธีปิดซองหรือโดยวิธีปากเปล่าก็ได้ตามแต่จะเห็นสมควร และจะกำหนดอัตราเงินอากรขั้นต่ำสำหรับการว่าประมูลไว้ก็ได้*[3]`ข้อ 5บรรดาที่ว่าประมูลทุกแห่งจะต้องอนุญาตให้บุคคลทำการประมงหรือเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำโดยวิธีว่าประมูลเว้นแต่ที่ว่าประมูลแห่งใดที่สมควรอนุญาตให้แก่สหกรณ์การประมงเป็นผู้รับอนุญาตหรือสมควรอนุญาตให้แก่ผู้รับอนุญาตที่ประทานบัตรสิ้นอายุในปีที่พึ่งล่วงมาและเป็นผู้ที่ได้รับความเสียหายจากภัยธรรมชาติทำการประมงและเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำไม่ได้ผลก็ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรมีอำนาจอนุมัติให้จังหวัดอนุญาตได้โดยไม่ต้องว่าประมูลถ้าที่ว่าประมูลแห่งใดไม่มีผู้เข้าว่าประมูล หรือมีผู้เข้าว่าประมูลเพียงรายเดียว หรือผู้เข้าว่าประมูลให้อากรต่ำเกินสมควรจะระงับการว่าประมูลเสียก็ได้ หรือถ้าคณะกรรมการดำเนินการว่าประมูลได้พิจารณาเห็นสมควรจะอนุญาตให้ผู้ใดเป็นผู้รับอนุญาตทำการประมงหรือเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำในที่ว่าประมูลนั้นโดยกำหนดจำนวนเงินอากรที่จะเรียกเก็บตามที่เห็นสมควรก็ได้แต่ทั้งนี้จะต้องได้รับความเห็นชอบจากอธิบดีกรมประมงก่อน และจำนวนเงินอากรจะต้องไม่ต่ำกว่าอัตราค่าที่อนุญาตประเภทนั้น ๆ'ค. วิธีการดำเนินการว่าประมูล------ข้อ 6. ก่อนเวลาดำเนินการว่าประมูลที่ว่าประมูลแห่งใดให้ข้าหลวงประจำจังหวัดท้องที่ทำหนังสือประกาศให้ประชาชนทราบล่วงหน้าก่อนวันว่าประมูลเป็นเวลาไม่น้อยกว่าสามสิบวันโดยให้ปิดประกาศไว้ที่ศาลากลางจังหวัดท้องที่ที่ว่าการอำเภอท้องที่ และที่ชุมนุมชนตามที่เห็นสมควรข้อ 7. ในประกาศของข้าหลวงประจำจังหวัดตามข้อ 6 จะต้องมีข้อความดังต่อไปนี้ คือ ชื่อที่ว่าประมูล ที่ว่าประมูลนั้นอยู่ในตำบลใดอำเภอใด สถานที่ทำการว่าประมูล วันและเวลาทำการว่าประมูลที่ตั้งและชื่อเครื่องมือทำการประมงที่อนุญาตให้ใช้ในที่ว่าประมูลกำหนดอายุการอนุญาตให้ทำการประมงและกำหนดวันเดือนปีทำสัญญาและการส่งเงินอากร ง.กำหนดอายุการอนุญาตให้ทำการประมงในที่ว่าประมูล------ข้อ 8. กำหนดอายุการอนุญาตในการประมงในที่ว่าประมูลนั้น ให้ข้าหลวงประจำจังหวัดท้องที่มีอำนาจกำหนดการอนุญาตได้คราวละ 1 ปีเมื่อหมดอายุการอนุญาตแล้วก็ให้ดำเนินการว่าประมูลใหม่ถ้าข้าหลวงประจำจังหวัดได้พิจารณาเห็นสมควรกำหนดอายุการอนุญาตเกินกว่า 1 ปีก็ให้รายงานขออนุญาตต่ออธิบดีกรมการประมงจ. การออกประทานบัตรและการทำสัญญา------ข้อ 9. เมื่อคณะกรรมการดำเนินการว่าประมูลชี้ขาดให้ผู้ใดเป็นผู้ได้รับอนุญาตแล้ว ให้ข้าหลวงประจำจังหวัดท้องที่ดำเนินการเรียกให้ผู้นั้นนำหลักทรัพย์หรือจัดหาผู้ค้ำประกันเงินอากรตามข้อ 13และดำเนินการออกประทานบัตรตามแบบพิมพ์ท้ายกฎกระทรวงนี้และให้ผู้รับอนุญาตทำสัญญาผูกขาดตามแบบที่อธิบดีกรมการประมงกำหนดข้อ 10. ให้ข้าหลวงประจำจังหวัดท้องที่เป็นผู้ลงลายมือชื่ออนุญาตในประทานบัตรส่วนในสัญญาผูกขาดที่กระทรวงเกษตราธิการทำกับผู้อนุญาตนั้นให้ข้าหลวงประจำจังหวัดท้องที่กับประมงจังหวัดหรือผู้รักษาการแทนเป็นผู้ลงลายมือชื่อแทนกระทรวงเกษตราธิการแต่ถ้าจังหวัดใดไม่มีประมงจังหวัดหรือผู้รักษาการแทนก็ให้ผู้รับแต่งตั้งเป็นพนักงานเจ้าหน้าที่ตามพระราชบัญญัติการประมง พ.ศ. 2490เป็นผู้ลงลายมือชื่อร่วมกับข้าหลวงประจำจังหวัดข้อ 11. การทำสัญญาผูกขาดตามข้อ 9 และ 10 ให้ทำเป็นสองฉะบับมีข้อความตรงกันและให้คู่สัญญาทั้งสองฝ่ายต่างยึดถือไว้เป็นหลักฐานฝ่ายละหนึ่งฉะบับ ในสัญญาผูกขาดจะต้องแสดงอาณาเขตต์ที่ว่าประมูลและที่ตั้งเครื่องมือทำการประมงแบบไว้ด้วยฉ. การชำระเงินอากรค่าที่ว่าประมูล------ข้อ 12. การชำระเงินอากรค่าที่ว่าประมูล ให้ผู้รับอนุญาตชำระทั้งหมดในเวลารับประทานบัตรและลงลายมือชื่อในสัญญาผูกขาดเว้นแต่จะได้มีการผ่อนเวลาตามความในมาตรา 39ช. หลักทรัพย์และผู้ค้ำประกัน------ข้อ 13. ในกรณีที่มีการผ่อนเวลาตามความในมาตรา 39 ผู้รับอนุญาตจะต้องนำหลักทรัพย์คือโฉนดที่ดินหรืออสังหาริมทรัพย์มาจำนองไว้เป็นประกันการชำระอากรถ้าหลักทรัพย์ดังกล่าวแล้วมีราคายังไม่คุ้มกับเงินอากร ก็ให้ผู้รับอนุญาตหาผู้ค้ำประกันที่มีหลักทรัพย์มั่นคงเป็นที่พอใจของคณะกรรมการดำเนินการว่าประมูลมาทำสัญญาจำนองหรือค้ำประกันให้ถูกต้องตามกฎหมายแล้วจึงให้ข้าหลวงประจำจังหวัดออกประทานบัตรและทำสัญญาผูกขาดตามข้อ 9 ซ.การผิดชำระอากรและการผ่อนเวลาชำระอากร------ข้อ 14. เมื่อได้ดำเนินการตามมาตรา 40 และมาตรา 41 แล้วปรากฏว่าเงินอากรยังค้างชำระอยู่ ให้พนักงานเจ้าหน้าที่เร่งรัดให้ผู้ค้ำประกันชำระเงินอากรโดยไม่ชักช้าฌ. การโอนประทานบัตร------ข้อ 15. ถ้าผู้รับอนุญาตรายใดประสงค์จะโอนประทานบัตรและสัญญาผูกขาดในที่ว่าประมูลซึ่งตนได้รับให้แก่ผู้อื่นให้ผู้รับอนุญาตและผู้รับโอนยื่นเรื่องราวขออนุญาตโอนต่อข้าหลวงประจำจังหวัดเมื่อได้เสียค่าธรรมเนียมตามอัตราที่กำหนดไว้ในกฎกระทรวงและได้รับอนุญาตแล้วจึงจำทำการโอนกันได้ข้อ 16. การโอนประทานบัตรและสัญญาผูกขาดตามข้อ 15 ผู้โอนจะต้องนำประทานบัตรมาให้ข้าหลวงประจำจังหวัดสลักหลังการโอนและผู้รับโอนจะต้องทำสัญญาผูกขาดกับพนักงานเจ้าหน้าที่มีข้อความเช่นเดียวกับผู้ที่ทำกับผู้โอนและต้องปฏิบัติในเรื่องหลักทรัพย์ประกัน ผู้ค้ำประกันและอื่น ๆตามกฎกระทรวงนี้ญ. การเวนคืนที่ว่าประมูล------ข้อ 17. ถ้าผู้รับอนุญาตรายใดประสงค์จะเวนคืนที่ว่าประมูลให้แก่พนักงานเจ้าหน้าที่ก่อนสิ้นกำหนดอายุการอนุญาตตามประทานบัตรและสัญญาผูกขาดให้ผู้นั้นยื่นเรื่องราวขอเวนคืนต่อข้าหลวงประจำจังหวัดข้อ 18. เมื่อข้าหลวงประจำจังหวัดได้รับเรื่องราวขอเวนคืนที่ว่าประมูลแล้วและได้พิจารณาเห็นสมควรจะรับเวนคืนก็ให้สั่งอนุญาตให้เวนคืนได้ ส่วนทรัพย์สินที่ผู้นั้นนำมาวางประกันและสัญญาค้ำประกันให้คงยึดถือไว้ก่อนจนกว่าจะได้จัดการอย่างหนึ่งอย่างใดแก่ที่ว่าประมูลนั้น เพื่อให้ได้เงินอากรครบตามสัญญาผูกขาดข้อ 19. ถ้าข้าหลวงประจำจังหวัดได้พิจารณาเห็นสมควรให้จัดการว่าประมูลที่ว่าประมูลที่เวนคืนนั้นใหม่ก็ให้กรรมการดำเนินการว่าประมูลดำเนินการต่อไปได้หากได้เงินอากรต่ำกว่าการประมูลคราวแรกเท่าใดก็ให้ข้าหลวงประจำจังหวัดเรียกเงินอากรที่ยังขาดจากผู้เวนคืนจนครบข้อ 20. ที่ว่าประมูลซึ่งผู้รับอนุญาตขอเวนคืนนั้นแม้ผู้รับอนุญาตจะยังไม่ได้ลงมือทำการประมงในที่ว่าประมูลนั้นเลยก็ดีเงินอากรที่ผู้รับอนุญาตชำระแล้วจะเรียกคืนมิได้แต่ถ้าการขอเวนคืนนั้นเนื่องจากเหตุที่ทางราชการได้กระทำการอย่างหนึ่งอย่างใดทำให้เสียประโยชน์ของผู้รับอนุญาตในการทำการประมงในที่ว่าประมูลนั้น เช่นการปิดทำนบเป็นต้นให้ข้าหลวงประจำจังหวัดรับคืนที่ว่าประมูลนั้นและส่งคืนเงินอากรที่ได้ชำระแล้วให้แก่ผู้รับอนุญาตทั้งหมดแต่ถ้าผู้รับอนุญาตได้ลงมือทำการประมงได้ผลประโยชน์ไปบ้างแล้วก็ให้พิจารณาว่าจะควรคืนเงินอากรที่ชำระให้แล้วเพียงใดหรือไม่ต้องคืนเลยโดยให้พิจารณาถึงประโยชน์ที่ผู้รับอนุญาตได้รับจากที่ว่าประมูลนั้นแล้วเพียงใดฎ. การออกใบแทนประทานบัตรและสัญญาผูกขาด------ข้อ 21. การออกใบแทนประทานบัตรและสัญญาผูกขาด ให้นำบทบัญญัติแห่งกฎกระทรวง ฉะบับที่ 4 (พ.ศ. 2490)ว่าด้วยการออกใบแทนอาชญาบัตรมาใช้โดยอนุโลม และในใบแทนประทานบัตรและสัญญาผูกขาดนั้นให้ข้าหลวงประจำจังหวัดเป็นผู้ลงลายมือชื่ออนุญาตให้ไว้ ณ วันที่ 14 เมษายน พ.ศ. 2490จรูญ สืบแสงรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตราธิการกฎกระทรวงฉะบับที่ 9 (พ.ศ. 2490)ว่าด้วยใบอนุญาตรายบุคคลออกตามความในพระราชบัญญัติการประมงพ.ศ. 2490------อาศัยอำนาจตามความในมาตรา 5 และมาตรา 30 แห่งพระราชบัญญัติการประมง พ.ศ. 2490รัฐมนตรีว่ากระทรวงเกษตราธิการออกกฎกระทรวงไว้ดังต่อไปนี้ข้อ 1. ผู้ใดประสงค์จะทำการประมงโดยใช้เครื่องมือนอกพิกัดในที่อนุญาตรายบุคคลหรือทำการหาหอยแมลงภู่และหอยกระพงหรือเทียนหอยและหอยมุกด์ให้ยื่นคำขอตามแบบพิมพ์ (คำขอ 1) ต่อท้ายกฎกระทรวง ฉะบับที่4 (พ.ศ. 2490)ว่าด้วยการขออาชญาบัตรต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ ณที่ว่าการอำเภอท้องที่ข้อ 2. เมื่อพนักงานเจ้าหน้าที่ได้รับคำขอตามข้อ 1 แล้ว ให้พิจารณาถ้าเห็นสมควรอนุญาตก็ให้เรียกเก็บเงินอากรตามอัตราที่กำหนดในกฎกระทรวงและดำเนินการออกใบอนุญาตให้ตามแบบพิมพ์ (อนุญาต 5)ท้ายกฎกระทรวงนี้ข้อ 3. ใบอนุญาตทุกฉะบับที่ออกให้ตามข้อ 2 ให้นายอำเภอหรือปลัดอำเภอประจำกิ่งอำเภอหรือผู้ทำการแทนแล้วแต่กรณีเป็นผู้ลงลายมือชื่ออนุญาตให้ไว้ ณ วันที่ 14 เมษายน พ.ศ. 2490จรูญ สืบแสงรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตราธิการกฎกระทรวงฉะบับที่ 10 (พ.ศ. 2490)ว่าด้วยการติดโคมไฟและเครื่องหมายออกตามความในพระราชบัญญัติการประมงพ.ศ. 2490------อาศัยอำนาจตามความในมาตรา 5 และมาตรา 15 แห่งพระราชบัญญัติการประมง พ.ศ. 2490รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตราธิการออกกฎกระทรวงไว้ดังต่อไปนี้ข้อ 1. ผู้ใดได้รับอนุญาตให้ใช้เครื่องมือประจำที่ มีหน้าที่ต้องติดโคมไฟและเครื่องหมายแผ่นสี่เหลี่ยมสีขาวกว้าง 20 เซ็นติเมตร ยาว50 เซ็นติเมตรเป็นอย่างน้อยให้เห็นได้ชัดเจนข้อ 2. โคมไฟนั้นผู้รับอนุญาตตามข้อ 1 ต้องติดโคมไฟไว้ที่เรือทุ่น หรือที่เสาหรือสลัก ตั้งแต่พระอาทิตย์ตกถึงพระอาทิตย์ขึ้นส่วนเครื่องหมายนั้นในเวลากลางวันผู้รับอนุญาตจะต้องติดไว้เสมอที่เครื่องมือประจำที่ให้ไว้ ณ วันที่ 14 เมษายน พ.ศ. 2490จรูญ สืบแสงรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตราธิการกฎกระทรวงฉะบับที่ 11 (พ.ศ. 2490)ว่าด้วยการอุทธรณ์ออกตามความในพระราชบัญญัติการประมงพ.ศ. 2490------อาศัยอำนาจตามความในมาตรา 5 และมาตรา 46 แห่งพระราชบัญญัติการประมง พ.ศ. 2490 รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตราธิการออกกฎกระทรวงไว้ดังต่อไปนี้ข้อ 1. ในกรณีที่เจ้าพนักงาน ผู้มีอำนาจออกประทานบัตร ใบอนุญาตและอาชญาบัตร ไม่ยอมออกเอกสารเช่นว่านั้นถ้าบุคคลผู้มีส่วนได้เสียประสงค์จะอุทธรณ์คำสั่งของเจ้าพนักงานก็ให้บุคคลนั้นยื่นอุทธรณ์ต่อเจ้าพนักงาน ภายในกำหนดสามสิบวันนับตั้งแต่วันที่ผู้ยื่นอุทธรณ์ทราบคำสั่งข้อ 2. ในคำอุทธรณ์นั้น จะต้องชี้แจงข้อเท็จจริงและเหตุผลโดยละเอียดชัดเจนว่าคำสั่งของเจ้าพนักงานนั้นไม่ชอบด้วยเหตุผลประการใดและต้องลงชื่อตัวชื่อสกุลและภูมิลำเนาของผู้ยื่นอุทธรณ์ข้อ 3. เมื่อเจ้าพนักงานได้รับคำอุทธรณ์ ก็ให้ออกใบรับให้แก่ผู้ยื่นอุทธรณ์เป็นหลักฐานและให้เจ้าพนักงานดังกล่าวแล้วชี้แจงข้อเท็จจริงและเหตุผลในการไม่ยอมออกใบอนุญาตหรืออาชญาบัตรแล้วแต่กรณีโดยละเอียดเสนอคณะกรรมการจังหวัดเพื่อตรวจสอบ แสดงความเห็นภายในกำหนดสามสิบวันนับตั้งแต่วันได้รับอุทธรณ์ข้อ 4. สำหรับกรณีใบอนุญาตหรืออาชญาบัตรนั้นถ้าคณะกรมการจังหวัดเห็นสมควรออกใบอนุญาตหรืออาชญาบัตรให้แก่ผู้ยื่นอุทธรณ์ก็ให้แนะนำเจ้าพนักงานดำเนินการออกใบอนุญาตหรืออาชญาบัตรให้แก่ผู้อุทธรณ์ต่อไปได้ถ้าเจ้าพนักงานออกใบอนุญาตหรืออาชญาบัตรให้ก็เป็นอันยุติแต่ถ้าพนักงานเห็นว่าไม่สมควรออกใบอนุญาตหรืออาชญาบัตรก็ให้เจ้าพนักงานรายงานมายังรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตราธิการพร้อมด้วยความเห็นของคณะกรมการจังหวัดภายในยี่สิบวันนับตั้งแต่วันที่ได้รับอุทธรณ์ข้อ 5. ในกรณีที่ไม่ยอมให้ออกประทานบัตร เมื่อข้าหลวงประจำจังหวัดได้รับอุทธรณ์ก็ให้ชี้แจงข้อเท็จจริงและเหตุผลโดยละเอียดเสนอไปยังรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตราธิการภายในสิบห้าวันนับตั้งแต่วันได้รับอุทธรณ์ข้อ 6. เมื่อเจ้าพนักงานได้รับคำวินิจฉัยของรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตราธิการ ให้แจ้งคำวินิจฉัยนั้นให้ผู้อุทธรณ์ทราบภายในห้าวันให้ไว้ ณ วันที่ 14 เมษายน พ.ศ. 2490จรูญ สืบแสงรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตราธิการกฎกระทรวงฉะบับที่ 12 (พ.ศ. 2490)ว่าด้วยการขออนุญาตและจดทะเบียนผู้มีอาชีพในการประมง การสินค้าสัตว์น้ำผลิตภัณฑ์สัตว์น้ำ และอุตสาหกรมสัตว์น้ำออกตามความในพระราชบัญญัติการประมงพ.ศ. 2490------อาศัยอำนาจตามความในมาตรา 5 แห่งพระราชบัญญัติการประมงพ.ศ. 2490 รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตราธิการออกกฎกระทรวงไว้ดังต่อไปนี้การขออนุญาตและการจดทะเบียนผู้มีอาชีพในการประมง------ ข้อ 1.ผู้ใดประกอบอาชีพอยู่แล้วในวันใช้พระราชบัญญัติการประมงพ.ศ. 2490 ก็ดี หรือมีความประสงค์จะประกอบอาชีพก็ดีถ้าเป็นอาชีพที่ระบุไว้ในพระราชกฤษฎีกากำหนดให้ผู้มีอาชีพในการประมงการค้าสินค้าสัตว์น้ำผลิตภัณฑ์สัตว์น้ำ และอุตสาหกรรมสัตว์น้ำมาจดทะเบียนตามพระราชบัญญัติการประมง พ.ศ. 2490 ให้ผู้นั้นยื่นคำขออนุญาตและจดทะเบียน(คำขอ 6)ท้ายกฎกระทรวงนี้1. สำหรับจังหวัดพระนครและจังหวัดธนบุรี ให้ยื่นต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ณ กรมการประมง2. สำหรับจังหวัดอื่น ให้ยื่นต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ ณ ที่ว่าการอำเภอท้องที่ข้อ 2. เมื่อพนักงานเจ้าหน้าที่ได้รับคำขอตามข้อ 1 แล้ว ก็ให้พิจารณาคำขอนั้นถ้าสมควรอนุญาตก็ให้เรียกเก็บค่าธรรมเนียมตามอัตราที่กำหนดในกฎกระทรวง และดำเนินการจดทะเบียนออกใบอนุญาตตามแบบพิมพ์(อนุญาต 6)ท้ายกฎกระทรวงนี้ข้อ 3. ใบอนุญาตที่ออกให้ตามข้อ 2 ทุกฉะบับ ให้อธิบดีกรมการประมงนายอำเภอ หรือปลัดอำเภอประจำกิ่งอำเภอหรือผู้ทำการแทนแล้วแต่กรณีเป็นผู้ลงลายมือชื่ออนุญาตให้ไว้ ณ วันที่ 14 เมษายน พ.ศ. 2490จรูญ สืบแสงรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตราธิการ*[2]กฎกระทรวงฉะบับที่ 14 (พ.ศ. 2492)ว่าด้วยการกำหนดอัตราค่าธรรมเนียมออกตามความในพระราชบัญญัติการประมงพ.ศ. 2490------อาศัยอำนาจตามความในมาตรา 5 แห่งพระราชบัญญัติการประมง พ.ศ. 2490รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตราธิการให้ยกเลิกกฎกระทรวงฉะบับที่ 3(พ.ศ. 2490) ลงวันที่ 14 เมษายน พ.ศ. 2490ว่าด้วยการกำหนดอัตราค่าธรรมเนียม ออกตามความในพระราชบัญญัติการประมง พ.ศ. 2490และให้ใช้กฎต่อไปนี้แทนIMAGE 0ให้ไว้ ณ วันที่ 12 กันยายน พ.ศ. 2492ช่วง เกษตรศิลปการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตราธิการบทเฉพาะกาล--------------------กฎกระทรวง ฉบับที่ 15 (พ.ศ. 2502)ออกตามความในพระราชบัญญัติการประมง พ.ศ. 2490หมายเหตุ :-เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ เนื่องด้วยผู้มีอาชีพทำการประมงในท้องที่จังหวัดต่าง ๆได้รับความเสียหายเพราะภัยธรรมชาติวิปริตในบางปี เช่น ใน พ.ศ. 2500 และ 2501ดินฟ้าอากาศแห้งแล้งมาก ในน่านน้ำจืดน้ำเข้าทุ่งน้อยปลาเข้าวางไข่ไม่ได้ผล ในทะเลก็เช่นเดียวกันปลาวางไข่น้อยจึงทำให้ชาวประมงผู้ว่าประมูลจับปลาไม่ได้ผลผู้ว่าประมูลได้ต้องเสียเงินอากรให้แก่รัฐบาลในอัตราสูงก็ได้รับความเสียหายและเดือนร้อนมาก อนึ่งที่จับสัตว์น้ำประเภทที่ว่าประมูลบางแห่งมีความเหมาะสมที่จะจัดตั้งเป็นสหกรณ์การประมงแล้วอนุญาตให้สหกรณ์การประมงที่ได้จัดตั้งขึ้นมีสิทธิทำการประมงและเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำในที่ว่าประมูลแห่งนั้นได้จึงเป็นการสมควรออกกฎกระทรวงฉบับใหม่ เพื่อแก้ไขเพิ่มเติมให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรมีอำนาจอนุมัติให้จังหวัดอนุญาตที่จับสัตว์น้ำประเภทที่ว่าประมูลให้แก่ผู้ประสบอุทกภัย วาตะภัยหรือให้แก่ผู้ประสบความเสียหายจากภัยธรรมชาติกับให้สหกรณ์การประมงได้--------------------กฎกระทรวง ฉบับที่ 16 (พ.ศ. 2506)ออกตามความในพระราชบัญญัติการประมง พ.ศ. 2490หมายเหตุ :-เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ เนื่องด้วยกฎกระทรวง ฉบับที่ 2 (พ.ศ. 2490)ว่าด้วยการกำหนดอัตราเงินอากรการประมงได้ประกาศใช้มาเป็นเวลา 15 ปีแล้วการเรียกเก็บเงินอากรแก่เครื่องมือการประมงบางชนิดยังไม่เหมาะสมกับเหตุการณ์ในปัจจุบันเพราะในปัจจุบันนี้การประมงทะเลได้พัฒนาก้าวหน้าขึ้นเป็นอันมากชาวประมงได้นำเอาเครื่องมือประมงแบบใหม่ ๆ มาใช้ทำการประมงอีกหลายชนิดเช่นอวนลอยไนล่อน เป็นต้น อวนแบบใหม่ ๆ เหล่านี้ซึ่งเป็นเครื่องมือขนาดเล็กแต่ต้องเสียเงินอากรค่าอาชญาบัตรในอัตราสูงเกินรายได้ของชาวประมงซึ่งนับว่าไม่เป็นธรรมแก่ชาวประมงผู้ใช้อวนลอยไนล่อนเมื่อเปรียบเทียบกับเครื่องมือขนาดใหญ่อื่น ๆซึ่งเสียเงินอากรน้อยกว่าอวนลอยไนล่อนหลายเท่าแต่สามารถจับสัตว์น้ำได้มากกว่าอวนลอยไนล่อนหลายสิบเท่าเพื่อส่งเสริมอาชีพชาวประมงผู้ใช้อวนลอยไนล่อนให้สามารถประกอบอาชีพต่อไปได้จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงแก้ไขปรับปรุงอัตราเงินอากรการประมงเสียใหม่เชิงอรรถ-------------------- *[1]แก้ไขโดย กฎกระทรวง ฉะบับที่ 13 (พ.ศ. 2491) ว่าด้วยการ กำหนดอัตราเงินอากรออกตามความในพระราชบัญญัติการประมง พ.ศ. 2490 *[2]แก้ไขโดย กฎกระทรวง ฉะบับที่ 14 (พ.ศ. 2492) ว่าด้วยการ กำหนดอัตราค่าธรรมเนียมออกตามความในพระราชบัญญัติการประมง พ.ศ. 2490 *[3]แก้ไขโดย กฎกระทรวง ฉบับที่ 15 (พ.ศ. 2502) ออกตามความใน พระราชบัญญัติการประมงพ.ศ. 2490 *[4]แก้ไขโดย กฎกระทรวง ฉบับที่ 16 (พ.ศ. 2506) ออกตามความใน พระราชบัญญัติการประมงพ.ศ. 2490