คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 525/2511หลักกฎหมาย: ผู้เอาประกันภัยมาแสดงข้อความเท็จเพื่อให้ผู้รับประกันภัยทำสัญญาประกันภัยด้วย แล้วผู้เอาประกันภัยเอาเรื่องอุบัติเหตุเท็จไปแจ้งเพื่อขอรับเงินซึ่งเอาประกันภัย ผู้รับประกันภัยไม่จ่าย แต่จ้างผู้มีชื่อสืบหาความจริง เสียค่าจ้าง 7,771.10 บาท การที่ผู้เอาประกันภัยแสดงข้อความเท็จอันเป็นเหตุให้ผู้รับประกันภัยทำสัญญาประกันภัยด้วย ไม่ใช่การกระทำละเมิดเป็นแต่เรื่องกลฉ้อฉลเท่านั้น ส่วนเงิน 7,771.10 บาทนั้น ก็ไม่ใช่ความเสียหายโดยตรงของการกระทำของผู้เอาประกันภัยโจทก์ฟ้องเรียกเงินตามสัญญาประกันภัย จำเลยทั้งสองปฏิเสธความรับผิด และจำเลยที่ ๑ ฟ้องแย้งว่าโจทก์กระทำละเมิดต่อจำเลยที่ ๑ โดยแสดงข้อความเท็จในคำขอเอาประกันภัย และความจริงตาของโจทก์เสียก่อนเอาประกันภัยแล้ว โจทก์กลับมาแจ้งว่าตาเสียหลังจากเอาประกันภัย เพื่อเรียกเอาค่าประกันภัย จำเลยต้องเสียค่าจ้างสืบหาความจริงข้อนี้ ๗,๗๗๑.๑๐ บาท ขอให้โจทก์ชำระเงินจำนวนนี้พร้อมทั้งดอกเบี้ย โจทก์ให้การแก้ฟ้องแย้งว่า โจทก์ไม่ได้ทำละเมิด ไม่มีความรับผิดที่จะต้องชำระเงินจำนวนนี้ ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วพิพากษายกฟ้องโจทก์ และให้โจทก์ชำระค่าเสียหายให้จำเลยที่ ๑ เต็มตามฟ้องแย้ง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ให้ยกฟ้องแย้งของจำเลยที่ ๑ จำเลยที่ ๑ ฎีกา ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า ตาโจทก์บอดก่อนที่โจทก์จะเอาประกันภัยกับจำเลยหลังจากเอาประกันภัยตาข้างนี้บาดเจ็บอีก โจทก์จึงมาขอรับค่าประกันภัยอ้างว่าเพิ่งได้รับอุบัติเหตุถึงตาบอด จำเลยจ้างผู้มีชื่อสืบได้ความจริง โดยเสียค่าจ้างตามที่ฟ้องแย้ง แล้ววินิจฉัยว่าการที่โจทก์เอาความเท็จไปแสดงเป็นเหตุให้จำเลยทำสัญญาประกันภัยด้วยนั้น ไม่เป็นการละเมิด เป็นแต่เพียงกลฉ้อฉลเท่านั้น ส่วนค่าจ้างที่จำเลยเสียในการสืบหาความจริงนั้นไม่ใช่ผลโดยตรงจากการกระทำของโจทก์ พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 525/2511นายอินตา ยาสมุทร์โจทก์บริษัทโอเรียนแตลไฟร์ ฯลฯ ที่ 1 นายเทิดศักดิ์ สิงหเนตร ที่ 2ล. ป.พ.พ. ม. 420ผู้เอาประกันภัยมาแสดงข้อความเท็จเพื่อให้ผู้รับประกันภัยทำสัญญาประกันภัยด้วย แล้วผู้เอาประกันภัยเอาเรื่องอุบัติเหตุเท็จไปแจ้งเพื่อขอรับเงินซึ่งเอาประกันภัย ผู้รับประกันภัยไม่จ่าย แต่จ้างผู้มีชื่อสืบหาความจริง เสียค่าจ้าง 7,771.10 บาท การที่ผู้เอาประกันภัยแสดงข้อความเท็จอันเป็นเหตุให้ผู้รับประกันภัยทำสัญญาประกันภัยด้วย ไม่ใช่การกระทำละเมิดเป็นแต่เรื่องกลฉ้อฉลเท่านั้น ส่วนเงิน 7,771.10 บาทนั้น ก็ไม่ใช่ความเสียหายโดยตรงของการกระทำของผู้เอาประกันภัยโจทก์ฟ้องเรียกเงินตามสัญญาประกันภัย จำเลยทั้งสองปฏิเสธความรับผิด และจำเลยที่ ๑ ฟ้องแย้งว่าโจทก์กระทำละเมิดต่อจำเลยที่ ๑ โดยแสดงข้อความเท็จในคำขอเอาประกันภัย และความจริงตาของโจทก์เสียก่อนเอาประกันภัยแล้ว โจทก์กลับมาแจ้งว่าตาเสียหลังจากเอาประกันภัย เพื่อเรียกเอาค่าประกันภัย จำเลยต้องเสียค่าจ้างสืบหาความจริงข้อนี้ ๗,๗๗๑.๑๐ บาท ขอให้โจทก์ชำระเงินจำนวนนี้พร้อมทั้งดอกเบี้ย โจทก์ให้การแก้ฟ้องแย้งว่า โจทก์ไม่ได้ทำละเมิด ไม่มีความรับผิดที่จะต้องชำระเงินจำนวนนี้ ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วพิพากษายกฟ้องโจทก์ และให้โจทก์ชำระค่าเสียหายให้จำเลยที่ ๑ เต็มตามฟ้องแย้ง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ให้ยกฟ้องแย้งของจำเลยที่ ๑ จำเลยที่ ๑ ฎีกา ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า ตาโจทก์บอดก่อนที่โจทก์จะเอาประกันภัยกับจำเลยหลังจากเอาประกันภัยตาข้างนี้บาดเจ็บอีก โจทก์จึงมาขอรับค่าประกันภัยอ้างว่าเพิ่งได้รับอุบัติเหตุถึงตาบอด จำเลยจ้างผู้มีชื่อสืบได้ความจริง โดยเสียค่าจ้างตามที่ฟ้องแย้ง แล้ววินิจฉัยว่าการที่โจทก์เอาความเท็จไปแสดงเป็นเหตุให้จำเลยทำสัญญาประกันภัยด้วยนั้น ไม่เป็นการละเมิด เป็นแต่เพียงกลฉ้อฉลเท่านั้น ส่วนค่าจ้างที่จำเลยเสียในการสืบหาความจริงนั้นไม่ใช่ผลโดยตรงจากการกระทำของโจทก์ พิพากษายืน(ศริ มลิลา-โพยม เลขยานนท์-เฉลิม ทัตภิรมย์)ศาลชั้นต้น - นายกิติ บูรพรรณ์ศาลอุทธรณ์ - นายพันธ์ นัยวิฑิตแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องเรียกเงินตามสัญญาประกันภัย จำเลยทั้งสองปฏิเสธความรับผิด และจำเลยที่ ๑ ฟ้องแย้งว่าโจทก์กระทำละเมิดต่อจำเลยที่ ๑ โดยแสดงข้อความเท็จในคำขอเอาประกันภัย และความจริงตาของโจทก์เสียก่อนเอาประกันภัยแล้ว โจทก์กลับมาแจ้งว่าตาเสียหลังจากเอาประกันภัย เพื่อเรียกเอาค่าประกันภัย จำเลยต้องเสียค่าจ้างสืบหาความจริงข้อนี้ ๗,๗๗๑.๑๐ บาท ขอให้โจทก์ชำระเงินจำนวนนี้พร้อมทั้งดอกเบี้ย โจทก์ให้การแก้ฟ้องแย้งว่า โจทก์ไม่ได้ทำละเมิด ไม่มีความรับผิดที่จะต้องชำระเงินจำนวนนี้ ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วพิพากษายกฟ้องโจทก์ และให้โจทก์ชำระค่าเสียหายให้จำเลยที่ ๑ เต็มตามฟ้องแย้ง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ให้ยกฟ้องแย้งของจำเลยที่ ๑ จำเลยที่ ๑ ฎีกา ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า ตาโจทก์บอดก่อนที่โจทก์จะเอาประกันภัยกับจำเลยหลังจากเอาประกันภัยตาข้างนี้บาดเจ็บอีก โจทก์จึงมาขอรับค่าประกันภัยอ้างว่าเพิ่งได้รับอุบัติเหตุถึงตาบอด จำเลยจ้างผู้มีชื่อสืบได้ความจริง โดยเสียค่าจ้างตามที่ฟ้องแย้ง แล้ววินิจฉัยว่าการที่โจทก์เอาความเท็จไปแสดงเป็นเหตุให้จำเลยทำสัญญาประกันภัยด้วยนั้น ไม่เป็นการละเมิด เป็นแต่เพียงกลฉ้อฉลเท่านั้น ส่วนค่าจ้างที่จำเลยเสียในการสืบหาความจริงนั้นไม่ใช่ผลโดยตรงจากการกระทำของโจทก์ พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 525/2511นายอินตา ยาสมุทร์โจทก์บริษัทโอเรียนแตลไฟร์ ฯลฯ ที่ 1 นายเทิดศักดิ์ สิงหเนตร ที่ 2ล. ป.พ.พ. ม. 420ผู้เอาประกันภัยมาแสดงข้อความเท็จเพื่อให้ผู้รับประกันภัยทำสัญญาประกันภัยด้วย แล้วผู้เอาประกันภัยเอาเรื่องอุบัติเหตุเท็จไปแจ้งเพื่อขอรับเงินซึ่งเอาประกันภัย ผู้รับประกันภัยไม่จ่าย แต่จ้างผู้มีชื่อสืบหาความจริง เสียค่าจ้าง 7,771.10 บาท การที่ผู้เอาประกันภัยแสดงข้อความเท็จอันเป็นเหตุให้ผู้รับประกันภัยทำสัญญาประกันภัยด้วย ไม่ใช่การกระทำละเมิดเป็นแต่เรื่องกลฉ้อฉลเท่านั้น ส่วนเงิน 7,771.10 บาทนั้น ก็ไม่ใช่ความเสียหายโดยตรงของการกระทำของผู้เอาประกันภัยโจทก์ฟ้องเรียกเงินตามสัญญาประกันภัย จำเลยทั้งสองปฏิเสธความรับผิด และจำเลยที่ ๑ ฟ้องแย้งว่าโจทก์กระทำละเมิดต่อจำเลยที่ ๑ โดยแสดงข้อความเท็จในคำขอเอาประกันภัย และความจริงตาของโจทก์เสียก่อนเอาประกันภัยแล้ว โจทก์กลับมาแจ้งว่าตาเสียหลังจากเอาประกันภัย เพื่อเรียกเอาค่าประกันภัย จำเลยต้องเสียค่าจ้างสืบหาความจริงข้อนี้ ๗,๗๗๑.๑๐ บาท ขอให้โจทก์ชำระเงินจำนวนนี้พร้อมทั้งดอกเบี้ย โจทก์ให้การแก้ฟ้องแย้งว่า โจทก์ไม่ได้ทำละเมิด ไม่มีความรับผิดที่จะต้องชำระเงินจำนวนนี้ ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วพิพากษายกฟ้องโจทก์ และให้โจทก์ชำระค่าเสียหายให้จำเลยที่ ๑ เต็มตามฟ้องแย้ง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ให้ยกฟ้องแย้งของจำเลยที่ ๑ จำเลยที่ ๑ ฎีกา ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า ตาโจทก์บอดก่อนที่โจทก์จะเอาประกันภัยกับจำเลยหลังจากเอาประกันภัยตาข้างนี้บาดเจ็บอีก โจทก์จึงมาขอรับค่าประกันภัยอ้างว่าเพิ่งได้รับอุบัติเหตุถึงตาบอด จำเลยจ้างผู้มีชื่อสืบได้ความจริง โดยเสียค่าจ้างตามที่ฟ้องแย้ง แล้ววินิจฉัยว่าการที่โจทก์เอาความเท็จไปแสดงเป็นเหตุให้จำเลยทำสัญญาประกันภัยด้วยนั้น ไม่เป็นการละเมิด เป็นแต่เพียงกลฉ้อฉลเท่านั้น ส่วนค่าจ้างที่จำเลยเสียในการสืบหาความจริงนั้นไม่ใช่ผลโดยตรงจากการกระทำของโจทก์ พิพากษายืน(ศริ มลิลา-โพยม เลขยานนท์-เฉลิม ทัตภิรมย์)ศาลชั้นต้น - นายกิติ บูรพรรณ์ศาลอุทธรณ์ - นายพันธ์ นัยวิฑิตแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ