คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1156/2504หลักกฎหมาย: ขณะกระทำผิด พระราชบัญญัติอากรการฆ่าสัตว์ (ฉบับที่ 4) พ.ศ. 2496 ยังใช้บังคับอยู่ แม้ต่อมาชั้นพิจารณาได้ถูกยกเลิกโดยพระราชบัญญัติควบคุมการฆ่าสัตว์และจำหน่ายเนื้อ พ.ศ. 2502 ก็ตาม แต่การฆ่าโคกระบือที่ไม่ชอบด้วยกฎหมายยังคงถือว่าเป็นความผิดอยู่ และไม่มีคุณแก่ผู้กระทำผิด จึงต้องใช้พระราชบัญญัติอากรการฆ่าสัตว์ที่ใช้ขณะกระทำผิดบังคับแก่คดีตามหลักทั่วไปในประมวลกฎหมายอาญา ฆ่ากระบือ กฏหมายให้ปรับเรียงตัวสัตว์ที่ฆ่าได้ไม่เกินตัวละ 500 บาท ฉะนั้น เมื่อศาลปรับเรียงตัวจำเลยจึงปรับได้ไม่เกินคนละ 500 บาทคดีนี้โจทก์ฟ้องจำเลยให้การรับสารภาพฟังได้ว่าจำเลยได้ร่วมกันฆ่ากระบือ ๑ ตัวโดยไม่รับอนุญาตและเสียอากร ศาลชั้นต้นปรับจำเลยที่ ๓ เป็นเงิน ๕๐๐ บาท จำเลยนอกนั้นปรับคนละ ๔๐๐ บาท ลดให้ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๗๘ กึ่งหนึ่ง คงปรับจำเลยที่ ๓ เป็นเงิน ๒๕๐ บาท ปรับจำเลยนอกนี้คนละ ๒๐๐ บาท ฯลฯ จำเลยที่ ๑ อุทธรณ์ว่าจำเลยร่วมกันฆ่ากระบือ ๑ ตัว ศาลปรับได้อย่างมาก ๕๐๐ บาท คือปรับเรียงตัวจำเลย ๕ คนได้ไม่เกินคนละ ๑๐๐ บาท ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน อ้างฎีกาที่ ๑๓๓๘/๒๔๙๘ จำเลยฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ในขณะศาลฎีกากำลังพิจารณาคดีนี้ แม้ได้ประกาศใช้พระราชบัญญัติควบคุมการฆ่าสัตว์และจำหน่ายเนื้อ พ.ศ. ๒๕๐๒ ได้ยกเลิกพระราชบัญญัติอากรการฆ่าสัตว์ พ.ศ. ๒๔๘๘, ๒๔๙๐ (ทั้งฉบับที่ ๒ และที่ ๓) ตลอดจนกระทั่งพระราชบัญญัติอากรการฆ่าสัตว์ (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๔๙๖ ซึ่งใช้อยู่ในขณะกระทำผิดด้วยก็ตาม แต่ยังคงถือเอาการฆ่าสัตว์เช่น โค กระบือ โดยมิได้ปฏิบัติตามกฎหมายว่าเป็นความผิดอยู่อย่างเดิม ความผิดจึงหาได้ยกเลิกไปไม่ เห็นว่าพระราชบัญญัติฉบับหลังนี้มาตรา ๑๘ ได้วางโทษหนักกว่ากฎหมายเก่า ประการหนึ่ง กับอีกประการหนึ่ง กฎหมายใหม่นี้ ถึงแม้จะไม่มีคำว่า "การวางโทษปรับให้วางเรียงตัวผู้กระทำผิด" เหมือนอย่างกฎหมายที่ใช้ขณะจำเลยกระทำผิด มาตรา ๔ ซึ่งดูเสมือนหนึ่งว่ามีวิธีวางโทษเบากว่ากฏหมายที่ใช้ขณะจำเลยกระทำผิดก็ตาม แต่ก็ยังมี ความในประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๑ ที่บัญญัติให้ศาลปรับเรียงตามรายตัวบุคคล โดยเหตุนี้ กฎหมายใหม่ที่บัญญัติในภายหลังการกระทำผิด จึงไม่เป็นคุณแก่จำเลยประการใด ศาลจึงชอบที่จะใช้พระราชบัญญัติอากรการฆ่าสัตว์ (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๔๙๖ อันเป็นกฎหมายที่ใช้ในขณะกระทำผิดบังคับแก่คดีนี้ ตามหลักทั่วไปในประมวลกฎหมายอาญา พระราชบัญญัติอากรการฆ่าสัตว์ มาตรา ๑๑ ซึ่งแก้ไขโดยพระราชบัญญัติอากรการฆ่าสัตว์ (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๔๙๖ มาตรา ๔ มีความว่า "ผู้ใดฝ่าฝืนมาตรา ๕ มีความผิดต้องระวางโทษดังนี้ (๑) ถ้าเป็นโคหรือกระบือ ปรับตัวละไม่เกิน ๕๐๐ บาท หรือจำคุกไม่เกิน ๑ ปี หรือทั้งปรับทั้งจำ การวางโทษปรับให้วางเรียงตัวผู้กระทำผิด และเรียงตัวสัตว์ที่ฆ่า....." และประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๑ บัญญัติว่า "ในกรณีที่ศาลจะพิจารณาให้ปรับผู้กระทำความผิดหลายคนในความผิดอันเดียวกันในกรณีเดียวกัน ให้ศาลวางโทษปรับเรียงตามรายตัวบุคคล บทกฎหมายมีอยู่ดังกล่าว การปรับจำเลยในคดีนี้จึงต้องปรับเรียงตัวจำเลยและเรียงตัวสัตว์ที่ฆ่า กล่าวคือ ถ้าฆ่าสัตว์หลายตัว อัตราโทษตามกฎหมาย ซึ่งผู้กระทำผิดแต่ละคนจะได้รับก็สูงขึ้น ความผิดของจำเลยนี้เป็นการฆ่าสัตว์ตัวเดียว ตามพระราชบัญญัติอากรการฆ่าสัตว์ปรับเรียงตัวสัตว์ที่ฆ่าไม่เกินตัวละ ๕๐๐ บาท ดังนั้น เมื่อปรับเรียงตัวจำเลย จึงปรับจำเลยแต่ละคนได้ไม่เกินคนละ ๕๐๐ บาท ที่ศาลทั้งสองวางโทษปรับจำเลยไม่เกินอัตราที่กฎหมายกำหนดไว้ จึงพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1156/2504อัยการจังหวัดลำพูนโจทก์นายอ้าย มูลวัน ที่1นายตา เทพศรี ที่2นายคำหรือลม จันต๊ะนารี ที่3นายดา สุวรรณ ที่4นายดวง กาวิชัย ที่ 5จำเลย พ.ร.บ.อากรการฆ่าสัตว์ (ฉบับที่ 4) พ.ศ.2496 พ.ร.บ. ควบคุมการฆ่าสัตว์ และจำหน่ายเนื้อสัตว์ พ.ศ. 2502 ป.อ. ม. 2, ม. 3, ม. 31ขณะกระทำผิด พระราชบัญญัติอากรการฆ่าสัตว์ (ฉบับที่ 4) พ.ศ. 2496 ยังใช้บังคับอยู่ แม้ต่อมาชั้นพิจารณาได้ถูกยกเลิกโดยพระราชบัญญัติควบคุมการฆ่าสัตว์และจำหน่ายเนื้อ พ.ศ. 2502 ก็ตาม แต่การฆ่าโคกระบือที่ไม่ชอบด้วยกฎหมายยังคงถือว่าเป็นความผิดอยู่ และไม่มีคุณแก่ผู้กระทำผิด จึงต้องใช้พระราชบัญญัติอากรการฆ่าสัตว์ที่ใช้ขณะกระทำผิดบังคับแก่คดีตามหลักทั่วไปในประมวลกฎหมายอาญา ฆ่ากระบือ กฏหมายให้ปรับเรียงตัวสัตว์ที่ฆ่าได้ไม่เกินตัวละ 500 บาท ฉะนั้น เมื่อศาลปรับเรียงตัวจำเลยจึงปรับได้ไม่เกินคนละ 500 บาทคดีนี้โจทก์ฟ้องจำเลยให้การรับสารภาพฟังได้ว่าจำเลยได้ร่วมกันฆ่ากระบือ ๑ ตัวโดยไม่รับอนุญาตและเสียอากร ศาลชั้นต้นปรับจำเลยที่ ๓ เป็นเงิน ๕๐๐ บาท จำเลยนอกนั้นปรับคนละ ๔๐๐ บาท ลดให้ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๗๘ กึ่งหนึ่ง คงปรับจำเลยที่ ๓ เป็นเงิน ๒๕๐ บาท ปรับจำเลยนอกนี้คนละ ๒๐๐ บาท ฯลฯ จำเลยที่ ๑ อุทธรณ์ว่าจำเลยร่วมกันฆ่ากระบือ ๑ ตัว ศาลปรับได้อย่างมาก ๕๐๐ บาท คือปรับเรียงตัวจำเลย ๕ คนได้ไม่เกินคนละ ๑๐๐ บาท ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน อ้างฎีกาที่ ๑๓๓๘/๒๔๙๘ จำเลยฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ในขณะศาลฎีกากำลังพิจารณาคดีนี้ แม้ได้ประกาศใช้พระราชบัญญัติควบคุมการฆ่าสัตว์และจำหน่ายเนื้อ พ.ศ. ๒๕๐๒ ได้ยกเลิกพระราชบัญญัติอากรการฆ่าสัตว์ พ.ศ. ๒๔๘๘, ๒๔๙๐ (ทั้งฉบับที่ ๒ และที่ ๓) ตลอดจนกระทั่งพระราชบัญญัติอากรการฆ่าสัตว์ (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๔๙๖ ซึ่งใช้อยู่ในขณะกระทำผิดด้วยก็ตาม แต่ยังคงถือเอาการฆ่าสัตว์เช่น โค กระบือ โดยมิได้ปฏิบัติตามกฎหมายว่าเป็นความผิดอยู่อย่างเดิม ความผิดจึงหาได้ยกเลิกไปไม่ เห็นว่าพระราชบัญญัติฉบับหลังนี้มาตรา ๑๘ ได้วางโทษหนักกว่ากฎหมายเก่า ประการหนึ่ง กับอีกประการหนึ่ง กฎหมายใหม่นี้ ถึงแม้จะไม่มีคำว่า "การวางโทษปรับให้วางเรียงตัวผู้กระทำผิด" เหมือนอย่างกฎหมายที่ใช้ขณะจำเลยกระทำผิด มาตรา ๔ ซึ่งดูเสมือนหนึ่งว่ามีวิธีวางโทษเบากว่ากฏหมายที่ใช้ขณะจำเลยกระทำผิดก็ตาม แต่ก็ยังมี ความในประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๑ ที่บัญญัติให้ศาลปรับเรียงตามรายตัวบุคคล โดยเหตุนี้ กฎหมายใหม่ที่บัญญัติในภายหลังการกระทำผิด จึงไม่เป็นคุณแก่จำเลยประการใด ศาลจึงชอบที่จะใช้พระราชบัญญัติอากรการฆ่าสัตว์ (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๔๙๖ อันเป็นกฎหมายที่ใช้ในขณะกระทำผิดบังคับแก่คดีนี้ ตามหลักทั่วไปในประมวลกฎหมายอาญา พระราชบัญญัติอากรการฆ่าสัตว์ มาตรา ๑๑ ซึ่งแก้ไขโดยพระราชบัญญัติอากรการฆ่าสัตว์ (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๔๙๖ มาตรา ๔ มีความว่า "ผู้ใดฝ่าฝืนมาตรา ๕ มีความผิดต้องระวางโทษดังนี้ (๑) ถ้าเป็นโคหรือกระบือ ปรับตัวละไม่เกิน ๕๐๐ บาท หรือจำคุกไม่เกิน ๑ ปี หรือทั้งปรับทั้งจำ การวางโทษปรับให้วางเรียงตัวผู้กระทำผิด และเรียงตัวสัตว์ที่ฆ่า....." และประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๑ บัญญัติว่า "ในกรณีที่ศาลจะพิจารณาให้ปรับผู้กระทำความผิดหลายคนในความผิดอันเดียวกันในกรณีเดียวกัน ให้ศาลวางโทษปรับเรียงตามรายตัวบุคคล บทกฎหมายมีอยู่ดังกล่าว การปรับจำเลยในคดีนี้จึงต้องปรับเรียงตัวจำเลยและเรียงตัวสัตว์ที่ฆ่า กล่าวคือ ถ้าฆ่าสัตว์หลายตัว อัตราโทษตามกฎหมาย ซึ่งผู้กระทำผิดแต่ละคนจะได้รับก็สูงขึ้น ความผิดของจำเลยนี้เป็นการฆ่าสัตว์ตัวเดียว ตามพระราชบัญญัติอากรการฆ่าสัตว์ปรับเรียงตัวสัตว์ที่ฆ่าไม่เกินตัวละ ๕๐๐ บาท ดังนั้น เมื่อปรับเรียงตัวจำเลย จึงปรับจำเลยแต่ละคนได้ไม่เกินคนละ ๕๐๐ บาท ที่ศาลทั้งสองวางโทษปรับจำเลยไม่เกินอัตราที่กฎหมายกำหนดไว้ จึงพิพากษายืน(คร้าม สิวายะวิโรจน์-การุณย์นราทร-พิสัยสารคุณ)ศาลจังหวัดลำพูน - นายชูเชิด รักตะบุตรศาลอุทธรณ์ - นายประภาษ วณิกเกียรติแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: คดีนี้โจทก์ฟ้องจำเลยให้การรับสารภาพฟังได้ว่าจำเลยได้ร่วมกันฆ่ากระบือ ๑ ตัวโดยไม่รับอนุญาตและเสียอากร ศาลชั้นต้นปรับจำเลยที่ ๓ เป็นเงิน ๕๐๐ บาท จำเลยนอกนั้นปรับคนละ ๔๐๐ บาท ลดให้ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๗๘ กึ่งหนึ่ง คงปรับจำเลยที่ ๓ เป็นเงิน ๒๕๐ บาท ปรับจำเลยนอกนี้คนละ ๒๐๐ บาท ฯลฯ จำเลยที่ ๑ อุทธรณ์ว่าจำเลยร่วมกันฆ่ากระบือ ๑ ตัว ศาลปรับได้อย่างมาก ๕๐๐ บาท คือปรับเรียงตัวจำเลย ๕ คนได้ไม่เกินคนละ ๑๐๐ บาท ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน อ้างฎีกาที่ ๑๓๓๘/๒๔๙๘ จำเลยฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ในขณะศาลฎีกากำลังพิจารณาคดีนี้ แม้ได้ประกาศใช้พระราชบัญญัติควบคุมการฆ่าสัตว์และจำหน่ายเนื้อ พ.ศ. ๒๕๐๒ ได้ยกเลิกพระราชบัญญัติอากรการฆ่าสัตว์ พ.ศ. ๒๔๘๘, ๒๔๙๐ (ทั้งฉบับที่ ๒ และที่ ๓) ตลอดจนกระทั่งพระราชบัญญัติอากรการฆ่าสัตว์ (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๔๙๖ ซึ่งใช้อยู่ในขณะกระทำผิดด้วยก็ตาม แต่ยังคงถือเอาการฆ่าสัตว์เช่น โค กระบือ โดยมิได้ปฏิบัติตามกฎหมายว่าเป็นความผิดอยู่อย่างเดิม ความผิดจึงหาได้ยกเลิกไปไม่ เห็นว่าพระราชบัญญัติฉบับหลังนี้มาตรา ๑๘ ได้วางโทษหนักกว่ากฎหมายเก่า ประการหนึ่ง กับอีกประการหนึ่ง กฎหมายใหม่นี้ ถึงแม้จะไม่มีคำว่า "การวางโทษปรับให้วางเรียงตัวผู้กระทำผิด" เหมือนอย่างกฎหมายที่ใช้ขณะจำเลยกระทำผิด มาตรา ๔ ซึ่งดูเสมือนหนึ่งว่ามีวิธีวางโทษเบากว่ากฏหมายที่ใช้ขณะจำเลยกระทำผิดก็ตาม แต่ก็ยังมี ความในประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๑ ที่บัญญัติให้ศาลปรับเรียงตามรายตัวบุคคล โดยเหตุนี้ กฎหมายใหม่ที่บัญญัติในภายหลังการกระทำผิด จึงไม่เป็นคุณแก่จำเลยประการใด ศาลจึงชอบที่จะใช้พระราชบัญญัติอากรการฆ่าสัตว์ (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๔๙๖ อันเป็นกฎหมายที่ใช้ในขณะกระทำผิดบังคับแก่คดีนี้ ตามหลักทั่วไปในประมวลกฎหมายอาญา พระราชบัญญัติอากรการฆ่าสัตว์ มาตรา ๑๑ ซึ่งแก้ไขโดยพระราชบัญญัติอากรการฆ่าสัตว์ (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๔๙๖ มาตรา ๔ มีความว่า "ผู้ใดฝ่าฝืนมาตรา ๕ มีความผิดต้องระวางโทษดังนี้ (๑) ถ้าเป็นโคหรือกระบือ ปรับตัวละไม่เกิน ๕๐๐ บาท หรือจำคุกไม่เกิน ๑ ปี หรือทั้งปรับทั้งจำ การวางโทษปรับให้วางเรียงตัวผู้กระทำผิด และเรียงตัวสัตว์ที่ฆ่า....." และประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๑ บัญญัติว่า "ในกรณีที่ศาลจะพิจารณาให้ปรับผู้กระทำความผิดหลายคนในความผิดอันเดียวกันในกรณีเดียวกัน ให้ศาลวางโทษปรับเรียงตามรายตัวบุคคล บทกฎหมายมีอยู่ดังกล่าว การปรับจำเลยในคดีนี้จึงต้องปรับเรียงตัวจำเลยและเรียงตัวสัตว์ที่ฆ่า กล่าวคือ ถ้าฆ่าสัตว์หลายตัว อัตราโทษตามกฎหมาย ซึ่งผู้กระทำผิดแต่ละคนจะได้รับก็สูงขึ้น ความผิดของจำเลยนี้เป็นการฆ่าสัตว์ตัวเดียว ตามพระราชบัญญัติอากรการฆ่าสัตว์ปรับเรียงตัวสัตว์ที่ฆ่าไม่เกินตัวละ ๕๐๐ บาท ดังนั้น เมื่อปรับเรียงตัวจำเลย จึงปรับจำเลยแต่ละคนได้ไม่เกินคนละ ๕๐๐ บาท ที่ศาลทั้งสองวางโทษปรับจำเลยไม่เกินอัตราที่กฎหมายกำหนดไว้ จึงพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1156/2504อัยการจังหวัดลำพูนโจทก์นายอ้าย มูลวัน ที่1นายตา เทพศรี ที่2นายคำหรือลม จันต๊ะนารี ที่3นายดา สุวรรณ ที่4นายดวง กาวิชัย ที่ 5จำเลย พ.ร.บ.อากรการฆ่าสัตว์ (ฉบับที่ 4) พ.ศ.2496 พ.ร.บ. ควบคุมการฆ่าสัตว์ และจำหน่ายเนื้อสัตว์ พ.ศ. 2502 ป.อ. ม. 2, ม. 3, ม. 31ขณะกระทำผิด พระราชบัญญัติอากรการฆ่าสัตว์ (ฉบับที่ 4) พ.ศ. 2496 ยังใช้บังคับอยู่ แม้ต่อมาชั้นพิจารณาได้ถูกยกเลิกโดยพระราชบัญญัติควบคุมการฆ่าสัตว์และจำหน่ายเนื้อ พ.ศ. 2502 ก็ตาม แต่การฆ่าโคกระบือที่ไม่ชอบด้วยกฎหมายยังคงถือว่าเป็นความผิดอยู่ และไม่มีคุณแก่ผู้กระทำผิด จึงต้องใช้พระราชบัญญัติอากรการฆ่าสัตว์ที่ใช้ขณะกระทำผิดบังคับแก่คดีตามหลักทั่วไปในประมวลกฎหมายอาญา ฆ่ากระบือ กฏหมายให้ปรับเรียงตัวสัตว์ที่ฆ่าได้ไม่เกินตัวละ 500 บาท ฉะนั้น เมื่อศาลปรับเรียงตัวจำเลยจึงปรับได้ไม่เกินคนละ 500 บาทคดีนี้โจทก์ฟ้องจำเลยให้การรับสารภาพฟังได้ว่าจำเลยได้ร่วมกันฆ่ากระบือ ๑ ตัวโดยไม่รับอนุญาตและเสียอากร ศาลชั้นต้นปรับจำเลยที่ ๓ เป็นเงิน ๕๐๐ บาท จำเลยนอกนั้นปรับคนละ ๔๐๐ บาท ลดให้ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๗๘ กึ่งหนึ่ง คงปรับจำเลยที่ ๓ เป็นเงิน ๒๕๐ บาท ปรับจำเลยนอกนี้คนละ ๒๐๐ บาท ฯลฯ จำเลยที่ ๑ อุทธรณ์ว่าจำเลยร่วมกันฆ่ากระบือ ๑ ตัว ศาลปรับได้อย่างมาก ๕๐๐ บาท คือปรับเรียงตัวจำเลย ๕ คนได้ไม่เกินคนละ ๑๐๐ บาท ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน อ้างฎีกาที่ ๑๓๓๘/๒๔๙๘ จำเลยฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ในขณะศาลฎีกากำลังพิจารณาคดีนี้ แม้ได้ประกาศใช้พระราชบัญญัติควบคุมการฆ่าสัตว์และจำหน่ายเนื้อ พ.ศ. ๒๕๐๒ ได้ยกเลิกพระราชบัญญัติอากรการฆ่าสัตว์ พ.ศ. ๒๔๘๘, ๒๔๙๐ (ทั้งฉบับที่ ๒ และที่ ๓) ตลอดจนกระทั่งพระราชบัญญัติอากรการฆ่าสัตว์ (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๔๙๖ ซึ่งใช้อยู่ในขณะกระทำผิดด้วยก็ตาม แต่ยังคงถือเอาการฆ่าสัตว์เช่น โค กระบือ โดยมิได้ปฏิบัติตามกฎหมายว่าเป็นความผิดอยู่อย่างเดิม ความผิดจึงหาได้ยกเลิกไปไม่ เห็นว่าพระราชบัญญัติฉบับหลังนี้มาตรา ๑๘ ได้วางโทษหนักกว่ากฎหมายเก่า ประการหนึ่ง กับอีกประการหนึ่ง กฎหมายใหม่นี้ ถึงแม้จะไม่มีคำว่า "การวางโทษปรับให้วางเรียงตัวผู้กระทำผิด" เหมือนอย่างกฎหมายที่ใช้ขณะจำเลยกระทำผิด มาตรา ๔ ซึ่งดูเสมือนหนึ่งว่ามีวิธีวางโทษเบากว่ากฏหมายที่ใช้ขณะจำเลยกระทำผิดก็ตาม แต่ก็ยังมี ความในประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๑ ที่บัญญัติให้ศาลปรับเรียงตามรายตัวบุคคล โดยเหตุนี้ กฎหมายใหม่ที่บัญญัติในภายหลังการกระทำผิด จึงไม่เป็นคุณแก่จำเลยประการใด ศาลจึงชอบที่จะใช้พระราชบัญญัติอากรการฆ่าสัตว์ (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๔๙๖ อันเป็นกฎหมายที่ใช้ในขณะกระทำผิดบังคับแก่คดีนี้ ตามหลักทั่วไปในประมวลกฎหมายอาญา พระราชบัญญัติอากรการฆ่าสัตว์ มาตรา ๑๑ ซึ่งแก้ไขโดยพระราชบัญญัติอากรการฆ่าสัตว์ (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๔๙๖ มาตรา ๔ มีความว่า "ผู้ใดฝ่าฝืนมาตรา ๕ มีความผิดต้องระวางโทษดังนี้ (๑) ถ้าเป็นโคหรือกระบือ ปรับตัวละไม่เกิน ๕๐๐ บาท หรือจำคุกไม่เกิน ๑ ปี หรือทั้งปรับทั้งจำ การวางโทษปรับให้วางเรียงตัวผู้กระทำผิด และเรียงตัวสัตว์ที่ฆ่า....." และประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๑ บัญญัติว่า "ในกรณีที่ศาลจะพิจารณาให้ปรับผู้กระทำความผิดหลายคนในความผิดอันเดียวกันในกรณีเดียวกัน ให้ศาลวางโทษปรับเรียงตามรายตัวบุคคล บทกฎหมายมีอยู่ดังกล่าว การปรับจำเลยในคดีนี้จึงต้องปรับเรียงตัวจำเลยและเรียงตัวสัตว์ที่ฆ่า กล่าวคือ ถ้าฆ่าสัตว์หลายตัว อัตราโทษตามกฎหมาย ซึ่งผู้กระทำผิดแต่ละคนจะได้รับก็สูงขึ้น ความผิดของจำเลยนี้เป็นการฆ่าสัตว์ตัวเดียว ตามพระราชบัญญัติอากรการฆ่าสัตว์ปรับเรียงตัวสัตว์ที่ฆ่าไม่เกินตัวละ ๕๐๐ บาท ดังนั้น เมื่อปรับเรียงตัวจำเลย จึงปรับจำเลยแต่ละคนได้ไม่เกินคนละ ๕๐๐ บาท ที่ศาลทั้งสองวางโทษปรับจำเลยไม่เกินอัตราที่กฎหมายกำหนดไว้ จึงพิพากษายืน(คร้าม สิวายะวิโรจน์-การุณย์นราทร-พิสัยสารคุณ)ศาลจังหวัดลำพูน - นายชูเชิด รักตะบุตรศาลอุทธรณ์ - นายประภาษ วณิกเกียรติแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ