คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 58689หลักกฎหมาย: ความว่า จำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งว่า ฎีกาของจำเลย มิได้แยกว่าอะไรเป็นข้อกฎหมายอะไรเป็นข้อเท็จจริง แต่เมื่อ อ่านรวมทั้งหมดแล้วเป็นข้อเท็จจริงและทุนทรัพย์ไม่เกินสองแสนบาท จึงต้องห้ามฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 248 ไม่รับฎีกาจำเลยเห็นว่า ฎีกาที่ว่า ศาลอุทธรณ์พิพากษาว่าโจทก์ขายสินค้าให้แก่จำเลยเป็นการฟังข้อเท็จจริงนอกสำนวนหากศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงว่า โจทก์มิได้ขายสินค้าให้แก่จำเลย โจทก์มิใช่เจ้าของร้าน จึงไม่เป็นผู้เสียหายไม่มีอำนาจฟ้อง นั้น เป็นปัญหาข้อกฎหมายโปรดมีคำสั่งให้รับฎีกาของจำเลย ไว้พิจารณาพิพากษาต่อไปหมายเหตุ โจทก์ได้รับสำเนาคำร้องแล้ว (อันดับ 62)ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้จำเลยชำระหนี้แก่โจทก์เป็นเงิน 45,741.75 บาท พร้อมดอกเบี้ยร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปี จากต้นเงิน ดังกล่าวนับแต่วันฟ้องเป็นต้นไปจนกว่าจะชำระเสร็จแก่โจทก์จำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับฎีกาดังกล่าว (อันดับ 55)จำเลยจึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 56)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว ไม่ปรากฏว่าศาลอุทธรณ์ได้ฟังข้อเท็จจริงนอกสำนวน ที่จำเลยฎีกาว่า โจทก์มิได้ขายสินค้าให้แก่จำเลยโจทก์มิใช่เจ้าของร้าน เพื่อนำไปสู่ปัญหาข้อกฎหมายว่าโจทก์ไม่มีอำนาจฟ้องนั้น เป็นการโต้แย้งดุลพินิจในการรับฟังพยานหลักฐานของศาลอุทธรณ์ที่ฟังว่า โจทก์และภริยาร่วมกันประกอบการค้า และโจทก์ขายสินค้าตามฟ้องให้แก่จำเลยจึงเป็น ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ที่ศาลชั้นต้นไม่รับฎีกาชอบแล้วยกคำร้อง ค่าคำร้องเป็นพับ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 1266/2537นายสม กุลสัมฤทธิ์ผลโจทก์นายวิเชษฐ วรรณสกุลเจริญจำเลยนายวิเชษฐ วรรณสกุลเจริญ จำเลยผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.พ. ม. 248 วรรคแรกความว่า จำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งว่า ฎีกาของจำเลย มิได้แยกว่าอะไรเป็นข้อกฎหมายอะไรเป็นข้อเท็จจริง แต่เมื่อ อ่านรวมทั้งหมดแล้วเป็นข้อเท็จจริงและทุนทรัพย์ไม่เกินสองแสนบาท จึงต้องห้ามฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 248 ไม่รับฎีกาจำเลยเห็นว่า ฎีกาที่ว่า ศาลอุทธรณ์พิพากษาว่าโจทก์ขายสินค้าให้แก่จำเลยเป็นการฟังข้อเท็จจริงนอกสำนวนหากศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงว่า โจทก์มิได้ขายสินค้าให้แก่จำเลย โจทก์มิใช่เจ้าของร้าน จึงไม่เป็นผู้เสียหายไม่มีอำนาจฟ้อง นั้น เป็นปัญหาข้อกฎหมายโปรดมีคำสั่งให้รับฎีกาของจำเลย ไว้พิจารณาพิพากษาต่อไปหมายเหตุ โจทก์ได้รับสำเนาคำร้องแล้ว (อันดับ 62)ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้จำเลยชำระหนี้แก่โจทก์เป็นเงิน 45,741.75 บาท พร้อมดอกเบี้ยร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปี จากต้นเงิน ดังกล่าวนับแต่วันฟ้องเป็นต้นไปจนกว่าจะชำระเสร็จแก่โจทก์จำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับฎีกาดังกล่าว (อันดับ 55)จำเลยจึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 56)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว ไม่ปรากฏว่าศาลอุทธรณ์ได้ฟังข้อเท็จจริงนอกสำนวน ที่จำเลยฎีกาว่า โจทก์มิได้ขายสินค้าให้แก่จำเลยโจทก์มิใช่เจ้าของร้าน เพื่อนำไปสู่ปัญหาข้อกฎหมายว่าโจทก์ไม่มีอำนาจฟ้องนั้น เป็นการโต้แย้งดุลพินิจในการรับฟังพยานหลักฐานของศาลอุทธรณ์ที่ฟังว่า โจทก์และภริยาร่วมกันประกอบการค้า และโจทก์ขายสินค้าตามฟ้องให้แก่จำเลยจึงเป็น ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ที่ศาลชั้นต้นไม่รับฎีกาชอบแล้วยกคำร้อง ค่าคำร้องเป็นพับ(นิเวศน์ คำผอง-ไพศาล รางชางกูร-ทวีชัย เจริญบัณฑิต)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 1266/2537นายสม กุลสัมฤทธิ์ผลโจทก์นายวิเชษฐ วรรณสกุลเจริญจำเลยนายวิเชษฐ วรรณสกุลเจริญ จำเลยผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.พ. ม. 248 วรรคแรกความว่า จำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งว่า ฎีกาของจำเลย มิได้แยกว่าอะไรเป็นข้อกฎหมายอะไรเป็นข้อเท็จจริง แต่เมื่อ อ่านรวมทั้งหมดแล้วเป็นข้อเท็จจริงและทุนทรัพย์ไม่เกินสองแสนบาท จึงต้องห้ามฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 248 ไม่รับฎีกาจำเลยเห็นว่า ฎีกาที่ว่า ศาลอุทธรณ์พิพากษาว่าโจทก์ขายสินค้าให้แก่จำเลยเป็นการฟังข้อเท็จจริงนอกสำนวนหากศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงว่า โจทก์มิได้ขายสินค้าให้แก่จำเลย โจทก์มิใช่เจ้าของร้าน จึงไม่เป็นผู้เสียหายไม่มีอำนาจฟ้อง นั้น เป็นปัญหาข้อกฎหมายโปรดมีคำสั่งให้รับฎีกาของจำเลย ไว้พิจารณาพิพากษาต่อไปหมายเหตุ โจทก์ได้รับสำเนาคำร้องแล้ว (อันดับ 62)ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้จำเลยชำระหนี้แก่โจทก์เป็นเงิน 45,741.75 บาท พร้อมดอกเบี้ยร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปี จากต้นเงิน ดังกล่าวนับแต่วันฟ้องเป็นต้นไปจนกว่าจะชำระเสร็จแก่โจทก์จำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับฎีกาดังกล่าว (อันดับ 55)จำเลยจึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 56)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว ไม่ปรากฏว่าศาลอุทธรณ์ได้ฟังข้อเท็จจริงนอกสำนวน ที่จำเลยฎีกาว่า โจทก์มิได้ขายสินค้าให้แก่จำเลยโจทก์มิใช่เจ้าของร้าน เพื่อนำไปสู่ปัญหาข้อกฎหมายว่าโจทก์ไม่มีอำนาจฟ้องนั้น เป็นการโต้แย้งดุลพินิจในการรับฟังพยานหลักฐานของศาลอุทธรณ์ที่ฟังว่า โจทก์และภริยาร่วมกันประกอบการค้า และโจทก์ขายสินค้าตามฟ้องให้แก่จำเลยจึงเป็น ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ที่ศาลชั้นต้นไม่รับฎีกาชอบแล้วยกคำร้อง ค่าคำร้องเป็นพับ(นิเวศน์ คำผอง-ไพศาล รางชางกูร-ทวีชัย เจริญบัณฑิต)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ