คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 61381หลักกฎหมาย: ความว่า โจทก์อุทธรณ์ ศาลแรงงานกลางสั่งว่า อุทธรณ์ของโจทก์เป็นอุทธรณ์ดุลพินิจในการชั่งน้ำหนักพยานหลักฐาน เป็นอุทธรณ์ปัญหาข้อเท็จจริง ต้องห้ามตามพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ. 2522 จึงไม่รับอุทธรณ์โจทก์เห็นว่า อุทธรณ์ของโจทก์เป็นปัญหาข้อกฎหมายว่า การกระทำของโจทก์เป็นการฝ่าฝืนระเบียบข้อบังคับเกี่ยวกับการทำงานอย่างร้ายแรงหรือไม่ โปรดมีคำสั่งให้รับอุทธรณ์ของโจทก์ไว้พิจารณาต่อไปหมายเหตุ ศาลแรงงานกลางได้ส่งสำเนาคำร้องให้จำเลยโดยทางไปรษณีย์ลงทะเบียนตอบรับแล้ว (อันดับ 47)โจทก์ฟ้องขอให้พิพากษาเพิกถอนคำสั่งของจำเลย ให้จำเลยรับโจทก์กลับเข้าทำงานในอัตราหน้าที่และค่าจ้างตามเดิม และให้ใช้ค่าเสียหายเท่ากับอัตราค่าจ้างสุดท้าย นับแต่วันเลิกจ้างจนกว่าจะรับโจทก์กลับเข้าทำงานศาลแรงงานกลางพิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ ศาลแรงงานกลางมีคำสั่งดังกล่าว (อันดับ 44)โจทก์จึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 45)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว โจทก์อุทธรณ์รวม 3 ข้อ โดยอุทธรณ์ข้อ 1 และข้อ 3มีใจความสืบเนื่องกันว่าที่ศาลแรงงานกลางฟังบันทึกคำให้การเอกสารหมาย ล.2 ว่าโจทก์เป็นผู้รับค่าระวางนั้น ไม่มีประจักษ์พยานยืนยันแต่ฝ่ายโจทก์มีตัวโจทก์และนายดำเด็กท้ายรถเป็นประจักษ์พยานยืนยันว่านายดำเป็นผู้รับเงินค่าระวางเพียงผู้เดียว โจทก์ไม่ได้รู้เห็นด้วย จะนำคำให้การในชั้นสอบสวนมาฟังปรักปรำโจทก์ว่าเป็นผู้ทุจริตไม่ได้ การที่โจทก์ทราบแล้วไม่แจ้งหรือนำส่งเงินค่าระวางแก่ด่านตรวจรถที่ผ่านมายังถือไม่ได้ว่าโจทก์ครอบครองเงินค่าระวางโดยทุจริตครั้นเมื่อนายอนงค์นายตรวจมาตรวจพบที่ด่านห้วยยางอำเภอทับสะแกโจทก์ก็ได้ส่งเงินค่าระวางนั้นแก่นายอนงค์เพื่อส่งมอบแก่บริษัทจำเลยมิได้ปิดบังยักยอกโดยเจตนาทุจริตแต่อย่างใด ก็ดี และโจทก์อุทธรณ์ข้อ 2 มีใจความว่านายอนงค์พยานจำเลยเบิกความปรักปรำโจทก์โดยขัดต่อเหตุผล ก็ดี ศาลฎีกาเห็นว่า อุทธรณ์โจทก์ทั้ง 3 ข้อเป็นอุทธรณ์โต้เถียงดุลพินิจในการรับฟังพยานหลักฐานของศาลแรงงานกลางซึ่งฟังข้อเท็จจริงเป็นยุติว่าโจทก์เป็นผู้รับเงินค่าระวาง 200 บาทแล้วไม่นำส่งบริษัทจำเลยเป็นการทุจริตต่อหน้าที่ เพื่อจะให้ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงใหม่ตามอุทธรณ์ของโจทก์ว่า โจทก์ไม่ได้รับเงินค่าระวางรายนี้ และไม่ได้ทุจริตต่อหน้าที่ อันเป็นอุทธรณ์ในข้อเท็จจริงต้องห้ามอุทธรณ์ตามพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ. 2522 มาตรา 54 ที่ศาลแรงงานกลางสั่งไม่รับอุทธรณ์ชอบแล้ว ให้ยกคำร้อง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 100/2531นายเรียน ศุกระพันธ์โจทก์บริษัท ขนส่ง จำกัดจำเลยนายเรียน ศุกระพันธ์ โจทก์ผู้ยื่นคำร้อง พ.ร.บ.จัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ.2522 ม. 54ความว่า โจทก์อุทธรณ์ ศาลแรงงานกลางสั่งว่า อุทธรณ์ของโจทก์เป็นอุทธรณ์ดุลพินิจในการชั่งน้ำหนักพยานหลักฐาน เป็นอุทธรณ์ปัญหาข้อเท็จจริง ต้องห้ามตามพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ. 2522 จึงไม่รับอุทธรณ์โจทก์เห็นว่า อุทธรณ์ของโจทก์เป็นปัญหาข้อกฎหมายว่า การกระทำของโจทก์เป็นการฝ่าฝืนระเบียบข้อบังคับเกี่ยวกับการทำงานอย่างร้ายแรงหรือไม่ โปรดมีคำสั่งให้รับอุทธรณ์ของโจทก์ไว้พิจารณาต่อไปหมายเหตุ ศาลแรงงานกลางได้ส่งสำเนาคำร้องให้จำเลยโดยทางไปรษณีย์ลงทะเบียนตอบรับแล้ว (อันดับ 47)โจทก์ฟ้องขอให้พิพากษาเพิกถอนคำสั่งของจำเลย ให้จำเลยรับโจทก์กลับเข้าทำงานในอัตราหน้าที่และค่าจ้างตามเดิม และให้ใช้ค่าเสียหายเท่ากับอัตราค่าจ้างสุดท้าย นับแต่วันเลิกจ้างจนกว่าจะรับโจทก์กลับเข้าทำงานศาลแรงงานกลางพิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ ศาลแรงงานกลางมีคำสั่งดังกล่าว (อันดับ 44)โจทก์จึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 45)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว โจทก์อุทธรณ์รวม 3 ข้อ โดยอุทธรณ์ข้อ 1 และข้อ 3มีใจความสืบเนื่องกันว่าที่ศาลแรงงานกลางฟังบันทึกคำให้การเอกสารหมาย ล.2 ว่าโจทก์เป็นผู้รับค่าระวางนั้น ไม่มีประจักษ์พยานยืนยันแต่ฝ่ายโจทก์มีตัวโจทก์และนายดำเด็กท้ายรถเป็นประจักษ์พยานยืนยันว่านายดำเป็นผู้รับเงินค่าระวางเพียงผู้เดียว โจทก์ไม่ได้รู้เห็นด้วย จะนำคำให้การในชั้นสอบสวนมาฟังปรักปรำโจทก์ว่าเป็นผู้ทุจริตไม่ได้ การที่โจทก์ทราบแล้วไม่แจ้งหรือนำส่งเงินค่าระวางแก่ด่านตรวจรถที่ผ่านมายังถือไม่ได้ว่าโจทก์ครอบครองเงินค่าระวางโดยทุจริตครั้นเมื่อนายอนงค์นายตรวจมาตรวจพบที่ด่านห้วยยางอำเภอทับสะแกโจทก์ก็ได้ส่งเงินค่าระวางนั้นแก่นายอนงค์เพื่อส่งมอบแก่บริษัทจำเลยมิได้ปิดบังยักยอกโดยเจตนาทุจริตแต่อย่างใด ก็ดี และโจทก์อุทธรณ์ข้อ 2 มีใจความว่านายอนงค์พยานจำเลยเบิกความปรักปรำโจทก์โดยขัดต่อเหตุผล ก็ดี ศาลฎีกาเห็นว่า อุทธรณ์โจทก์ทั้ง 3 ข้อเป็นอุทธรณ์โต้เถียงดุลพินิจในการรับฟังพยานหลักฐานของศาลแรงงานกลางซึ่งฟังข้อเท็จจริงเป็นยุติว่าโจทก์เป็นผู้รับเงินค่าระวาง 200 บาทแล้วไม่นำส่งบริษัทจำเลยเป็นการทุจริตต่อหน้าที่ เพื่อจะให้ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงใหม่ตามอุทธรณ์ของโจทก์ว่า โจทก์ไม่ได้รับเงินค่าระวางรายนี้ และไม่ได้ทุจริตต่อหน้าที่ อันเป็นอุทธรณ์ในข้อเท็จจริงต้องห้ามอุทธรณ์ตามพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ. 2522 มาตรา 54 ที่ศาลแรงงานกลางสั่งไม่รับอุทธรณ์ชอบแล้ว ให้ยกคำร้อง(สีนวล คงลาภ-จุนท์ จันทรวงศ์-มาโนช เพียรสนอง)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 100/2531นายเรียน ศุกระพันธ์โจทก์บริษัท ขนส่ง จำกัดจำเลยนายเรียน ศุกระพันธ์ โจทก์ผู้ยื่นคำร้อง พ.ร.บ.จัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ.2522 ม. 54ความว่า โจทก์อุทธรณ์ ศาลแรงงานกลางสั่งว่า อุทธรณ์ของโจทก์เป็นอุทธรณ์ดุลพินิจในการชั่งน้ำหนักพยานหลักฐาน เป็นอุทธรณ์ปัญหาข้อเท็จจริง ต้องห้ามตามพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ. 2522 จึงไม่รับอุทธรณ์โจทก์เห็นว่า อุทธรณ์ของโจทก์เป็นปัญหาข้อกฎหมายว่า การกระทำของโจทก์เป็นการฝ่าฝืนระเบียบข้อบังคับเกี่ยวกับการทำงานอย่างร้ายแรงหรือไม่ โปรดมีคำสั่งให้รับอุทธรณ์ของโจทก์ไว้พิจารณาต่อไปหมายเหตุ ศาลแรงงานกลางได้ส่งสำเนาคำร้องให้จำเลยโดยทางไปรษณีย์ลงทะเบียนตอบรับแล้ว (อันดับ 47)โจทก์ฟ้องขอให้พิพากษาเพิกถอนคำสั่งของจำเลย ให้จำเลยรับโจทก์กลับเข้าทำงานในอัตราหน้าที่และค่าจ้างตามเดิม และให้ใช้ค่าเสียหายเท่ากับอัตราค่าจ้างสุดท้าย นับแต่วันเลิกจ้างจนกว่าจะรับโจทก์กลับเข้าทำงานศาลแรงงานกลางพิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ ศาลแรงงานกลางมีคำสั่งดังกล่าว (อันดับ 44)โจทก์จึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 45)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว โจทก์อุทธรณ์รวม 3 ข้อ โดยอุทธรณ์ข้อ 1 และข้อ 3มีใจความสืบเนื่องกันว่าที่ศาลแรงงานกลางฟังบันทึกคำให้การเอกสารหมาย ล.2 ว่าโจทก์เป็นผู้รับค่าระวางนั้น ไม่มีประจักษ์พยานยืนยันแต่ฝ่ายโจทก์มีตัวโจทก์และนายดำเด็กท้ายรถเป็นประจักษ์พยานยืนยันว่านายดำเป็นผู้รับเงินค่าระวางเพียงผู้เดียว โจทก์ไม่ได้รู้เห็นด้วย จะนำคำให้การในชั้นสอบสวนมาฟังปรักปรำโจทก์ว่าเป็นผู้ทุจริตไม่ได้ การที่โจทก์ทราบแล้วไม่แจ้งหรือนำส่งเงินค่าระวางแก่ด่านตรวจรถที่ผ่านมายังถือไม่ได้ว่าโจทก์ครอบครองเงินค่าระวางโดยทุจริตครั้นเมื่อนายอนงค์นายตรวจมาตรวจพบที่ด่านห้วยยางอำเภอทับสะแกโจทก์ก็ได้ส่งเงินค่าระวางนั้นแก่นายอนงค์เพื่อส่งมอบแก่บริษัทจำเลยมิได้ปิดบังยักยอกโดยเจตนาทุจริตแต่อย่างใด ก็ดี และโจทก์อุทธรณ์ข้อ 2 มีใจความว่านายอนงค์พยานจำเลยเบิกความปรักปรำโจทก์โดยขัดต่อเหตุผล ก็ดี ศาลฎีกาเห็นว่า อุทธรณ์โจทก์ทั้ง 3 ข้อเป็นอุทธรณ์โต้เถียงดุลพินิจในการรับฟังพยานหลักฐานของศาลแรงงานกลางซึ่งฟังข้อเท็จจริงเป็นยุติว่าโจทก์เป็นผู้รับเงินค่าระวาง 200 บาทแล้วไม่นำส่งบริษัทจำเลยเป็นการทุจริตต่อหน้าที่ เพื่อจะให้ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงใหม่ตามอุทธรณ์ของโจทก์ว่า โจทก์ไม่ได้รับเงินค่าระวางรายนี้ และไม่ได้ทุจริตต่อหน้าที่ อันเป็นอุทธรณ์ในข้อเท็จจริงต้องห้ามอุทธรณ์ตามพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ. 2522 มาตรา 54 ที่ศาลแรงงานกลางสั่งไม่รับอุทธรณ์ชอบแล้ว ให้ยกคำร้อง(สีนวล คงลาภ-จุนท์ จันทรวงศ์-มาโนช เพียรสนอง)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ