คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 183/2477หลักกฎหมาย: ความผิดฐานชิงทรัพย์นั้นไม่จำเป็นต้องมีการทำร้ายจริงจัง เพียงจะทำร้ายก็เป็นความผิดได้ ตัดสิน คำรับของจำเลยโจทก์ฟ้องว่าแย่งชิงแลทำร้าย บาดเจ็บ จำเลยรับว่าแย่งชิงจริง ศาลลงโทษจำเลยฐานชิงทรัพย์ได้พิจารณาอาชญา หน้าที่นำสืบ เมื่อจำเลยรับว่าแย่งชิงโจทก์ก็ไม่จำเป็นต้องสืบว่าจำเลยได้ทำร้ายเจ้าทรัพย์คดีนี้โจทก์ฟ้องว่าจำเลยแย่งชิงเข็มขัดของ ป. แลใช้มีดทำร้าย ป.บาดเจ็บขอให้ลงโทษตามมาตรา ๒๙๘ แล ๓๐๐ จำเลยรับว่าได้แย่งชิงเข็มขัดของ ป.จริงแต่ไม่ได้ทำร้าย ป. โจทก์ไม่สืบพะยานในข้อจำเลยทำร้ายเจ้าทรัพย์ ศาลล่างทั้ง ๒ ลงโทษจำเลยฐานวิ่งราวตามมาตรา ๒๙๗ โจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษฐานชิงทรัพย์ตามมาตรา ๒๙๘ ศาลฎีกาเห็นว่า เมื่อจำเลยรับว่าได้แย่งชิงทรัพย์ไปจริง ก็เป็นความผิดฐานชิงทรัพย์ตามมาตรา ๒๙๘ ได้ ไม่จำต้องได้มีการทำร้ายเจ้าทรัพย์ เพียงแต่ขู่เข็ญจะทำร้ายก็เป็นความผิดฐานนี้ได้ จึงให้ลงโทษจำเลยตามมาตรา ๒๙๘ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 183/2477อัยยการนครปฐมโจทก์นายอู๋จำเลย อาชญา ม. 297-298ความผิดฐานชิงทรัพย์นั้นไม่จำเป็นต้องมีการทำร้ายจริงจัง เพียงจะทำร้ายก็เป็นความผิดได้ ตัดสิน คำรับของจำเลยโจทก์ฟ้องว่าแย่งชิงแลทำร้าย บาดเจ็บ จำเลยรับว่าแย่งชิงจริง ศาลลงโทษจำเลยฐานชิงทรัพย์ได้พิจารณาอาชญา หน้าที่นำสืบ เมื่อจำเลยรับว่าแย่งชิงโจทก์ก็ไม่จำเป็นต้องสืบว่าจำเลยได้ทำร้ายเจ้าทรัพย์คดีนี้โจทก์ฟ้องว่าจำเลยแย่งชิงเข็มขัดของ ป. แลใช้มีดทำร้าย ป.บาดเจ็บขอให้ลงโทษตามมาตรา ๒๙๘ แล ๓๐๐ จำเลยรับว่าได้แย่งชิงเข็มขัดของ ป.จริงแต่ไม่ได้ทำร้าย ป. โจทก์ไม่สืบพะยานในข้อจำเลยทำร้ายเจ้าทรัพย์ ศาลล่างทั้ง ๒ ลงโทษจำเลยฐานวิ่งราวตามมาตรา ๒๙๗ โจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษฐานชิงทรัพย์ตามมาตรา ๒๙๘ ศาลฎีกาเห็นว่า เมื่อจำเลยรับว่าได้แย่งชิงทรัพย์ไปจริง ก็เป็นความผิดฐานชิงทรัพย์ตามมาตรา ๒๙๘ ได้ ไม่จำต้องได้มีการทำร้ายเจ้าทรัพย์ เพียงแต่ขู่เข็ญจะทำร้ายก็เป็นความผิดฐานนี้ได้ จึงให้ลงโทษจำเลยตามมาตรา ๒๙๘(ธรรมบัณฑิต บุนยะปานะ-มนธา-พลางกูร)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: คดีนี้โจทก์ฟ้องว่าจำเลยแย่งชิงเข็มขัดของ ป. แลใช้มีดทำร้าย ป.บาดเจ็บขอให้ลงโทษตามมาตรา ๒๙๘ แล ๓๐๐ จำเลยรับว่าได้แย่งชิงเข็มขัดของ ป.จริงแต่ไม่ได้ทำร้าย ป. โจทก์ไม่สืบพะยานในข้อจำเลยทำร้ายเจ้าทรัพย์ ศาลล่างทั้ง ๒ ลงโทษจำเลยฐานวิ่งราวตามมาตรา ๒๙๗ โจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษฐานชิงทรัพย์ตามมาตรา ๒๙๘ ศาลฎีกาเห็นว่า เมื่อจำเลยรับว่าได้แย่งชิงทรัพย์ไปจริง ก็เป็นความผิดฐานชิงทรัพย์ตามมาตรา ๒๙๘ ได้ ไม่จำต้องได้มีการทำร้ายเจ้าทรัพย์ เพียงแต่ขู่เข็ญจะทำร้ายก็เป็นความผิดฐานนี้ได้ จึงให้ลงโทษจำเลยตามมาตรา ๒๙๘ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 183/2477อัยยการนครปฐมโจทก์นายอู๋จำเลย อาชญา ม. 297-298ความผิดฐานชิงทรัพย์นั้นไม่จำเป็นต้องมีการทำร้ายจริงจัง เพียงจะทำร้ายก็เป็นความผิดได้ ตัดสิน คำรับของจำเลยโจทก์ฟ้องว่าแย่งชิงแลทำร้าย บาดเจ็บ จำเลยรับว่าแย่งชิงจริง ศาลลงโทษจำเลยฐานชิงทรัพย์ได้พิจารณาอาชญา หน้าที่นำสืบ เมื่อจำเลยรับว่าแย่งชิงโจทก์ก็ไม่จำเป็นต้องสืบว่าจำเลยได้ทำร้ายเจ้าทรัพย์คดีนี้โจทก์ฟ้องว่าจำเลยแย่งชิงเข็มขัดของ ป. แลใช้มีดทำร้าย ป.บาดเจ็บขอให้ลงโทษตามมาตรา ๒๙๘ แล ๓๐๐ จำเลยรับว่าได้แย่งชิงเข็มขัดของ ป.จริงแต่ไม่ได้ทำร้าย ป. โจทก์ไม่สืบพะยานในข้อจำเลยทำร้ายเจ้าทรัพย์ ศาลล่างทั้ง ๒ ลงโทษจำเลยฐานวิ่งราวตามมาตรา ๒๙๗ โจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษฐานชิงทรัพย์ตามมาตรา ๒๙๘ ศาลฎีกาเห็นว่า เมื่อจำเลยรับว่าได้แย่งชิงทรัพย์ไปจริง ก็เป็นความผิดฐานชิงทรัพย์ตามมาตรา ๒๙๘ ได้ ไม่จำต้องได้มีการทำร้ายเจ้าทรัพย์ เพียงแต่ขู่เข็ญจะทำร้ายก็เป็นความผิดฐานนี้ได้ จึงให้ลงโทษจำเลยตามมาตรา ๒๙๘(ธรรมบัณฑิต บุนยะปานะ-มนธา-พลางกูร)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุหมายเหตุ: 112218. คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 182/2477 พิมพ์คำพิพากษาฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 182/2477 อาชญา ม. 300()แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ