คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 458/2498หลักกฎหมาย: ข้อกำหนดในเรื่องค่าเช่าเป็นสาระสำคัญของนิติกรรมสัญญาเช่า เมื่อมีการสำคัญผิดขึ้น สัญญาเช่านั้นย่อมเป็นโมฆะโจทก์ฟ้องว่าจำเลยเช่าห้องโจทก์ค่าเช่าเดือนละ ๕๐๐บาท และเช่าที่ดินอีก ๒ แปลง ค่าเช่าเดือนละ ๑๖๐ บาท จำเลยผิดสัญญาไม่ชำระค่าเช่า โจทก์จึงบอกเลิกสัญญาเช่า จำเลยไม่ยอมออกจากที่เช่า จึงขอให้ศาลบังคับ และให้จำเลยใช้ค่าปรับและค่าเสียหาย จำเลยต่อสู้ว่า สัญญาเกิดขึ้นโดยกลฉ้อฉลเป็นโมฆะเพราะโจทก์หลอกลวงให้จำเลยลงชื่อในสัญญาเช่าว่า เช่ากัน ๑๗ เดือน ค่าเช่าห้องเดือนละ ๒๘.๕๐ บาท ค่าเช่าที่ดิน ๕๐ บาท โจทก์ตกเติม และปิดบังสาระสำคัญตอนที่ว่า เมื่อพ้น ๑๗ เดือนแล้วให้คิดค่าเช่าห้องเป็นเดือนละ ๕๐๐ บาท ค่าเช่าที่ดินเดือนละ ๑๖๐ บาท สัญญานี้ฝ่าฝืนพระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่า ศาลชั้นต้นเชื่ว่าจำเลยเข้าใจผิดในสาระสำคัญแห่งสัญญา เป็น โมฆะ จำเลยได้รับความคุ้มครองจากพระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่า ฯลฯ พิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาฟังว่า จำเลยสำคัญผิดในสิ่งซึ่งเป็นสาระสำคัญแห่งนิติกรรมจริง จึงเป็นโมฆะ พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 458/2498นายพงศ์ วรรณยิ่งโจทก์นายเอี่ยม วิศวกุลจำเลย ป.พ.พ. ม. 119, ม. 121, ม. 237ข้อกำหนดในเรื่องค่าเช่าเป็นสาระสำคัญของนิติกรรมสัญญาเช่า เมื่อมีการสำคัญผิดขึ้น สัญญาเช่านั้นย่อมเป็นโมฆะโจทก์ฟ้องว่าจำเลยเช่าห้องโจทก์ค่าเช่าเดือนละ ๕๐๐บาท และเช่าที่ดินอีก ๒ แปลง ค่าเช่าเดือนละ ๑๖๐ บาท จำเลยผิดสัญญาไม่ชำระค่าเช่า โจทก์จึงบอกเลิกสัญญาเช่า จำเลยไม่ยอมออกจากที่เช่า จึงขอให้ศาลบังคับ และให้จำเลยใช้ค่าปรับและค่าเสียหาย จำเลยต่อสู้ว่า สัญญาเกิดขึ้นโดยกลฉ้อฉลเป็นโมฆะเพราะโจทก์หลอกลวงให้จำเลยลงชื่อในสัญญาเช่าว่า เช่ากัน ๑๗ เดือน ค่าเช่าห้องเดือนละ ๒๘.๕๐ บาท ค่าเช่าที่ดิน ๕๐ บาท โจทก์ตกเติม และปิดบังสาระสำคัญตอนที่ว่า เมื่อพ้น ๑๗ เดือนแล้วให้คิดค่าเช่าห้องเป็นเดือนละ ๕๐๐ บาท ค่าเช่าที่ดินเดือนละ ๑๖๐ บาท สัญญานี้ฝ่าฝืนพระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่า ศาลชั้นต้นเชื่ว่าจำเลยเข้าใจผิดในสาระสำคัญแห่งสัญญา เป็น โมฆะ จำเลยได้รับความคุ้มครองจากพระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่า ฯลฯ พิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาฟังว่า จำเลยสำคัญผิดในสิ่งซึ่งเป็นสาระสำคัญแห่งนิติกรรมจริง จึงเป็นโมฆะ พิพากษายืน(ดุลยกรณ์พิทารณ์-ดุลยกรณ์พิทารณ์-จักรปาณีศรีศีลวิสุทธิ์)ศาลจังหวัดฉะเชิงเทรา - นายอัมพร คุณะเกษมศาลอุทธรณ์ - หลวงชำนาญเนติศาสตร์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่าจำเลยเช่าห้องโจทก์ค่าเช่าเดือนละ ๕๐๐บาท และเช่าที่ดินอีก ๒ แปลง ค่าเช่าเดือนละ ๑๖๐ บาท จำเลยผิดสัญญาไม่ชำระค่าเช่า โจทก์จึงบอกเลิกสัญญาเช่า จำเลยไม่ยอมออกจากที่เช่า จึงขอให้ศาลบังคับ และให้จำเลยใช้ค่าปรับและค่าเสียหาย จำเลยต่อสู้ว่า สัญญาเกิดขึ้นโดยกลฉ้อฉลเป็นโมฆะเพราะโจทก์หลอกลวงให้จำเลยลงชื่อในสัญญาเช่าว่า เช่ากัน ๑๗ เดือน ค่าเช่าห้องเดือนละ ๒๘.๕๐ บาท ค่าเช่าที่ดิน ๕๐ บาท โจทก์ตกเติม และปิดบังสาระสำคัญตอนที่ว่า เมื่อพ้น ๑๗ เดือนแล้วให้คิดค่าเช่าห้องเป็นเดือนละ ๕๐๐ บาท ค่าเช่าที่ดินเดือนละ ๑๖๐ บาท สัญญานี้ฝ่าฝืนพระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่า ศาลชั้นต้นเชื่ว่าจำเลยเข้าใจผิดในสาระสำคัญแห่งสัญญา เป็น โมฆะ จำเลยได้รับความคุ้มครองจากพระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่า ฯลฯ พิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาฟังว่า จำเลยสำคัญผิดในสิ่งซึ่งเป็นสาระสำคัญแห่งนิติกรรมจริง จึงเป็นโมฆะ พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 458/2498นายพงศ์ วรรณยิ่งโจทก์นายเอี่ยม วิศวกุลจำเลย ป.พ.พ. ม. 119, ม. 121, ม. 237ข้อกำหนดในเรื่องค่าเช่าเป็นสาระสำคัญของนิติกรรมสัญญาเช่า เมื่อมีการสำคัญผิดขึ้น สัญญาเช่านั้นย่อมเป็นโมฆะโจทก์ฟ้องว่าจำเลยเช่าห้องโจทก์ค่าเช่าเดือนละ ๕๐๐บาท และเช่าที่ดินอีก ๒ แปลง ค่าเช่าเดือนละ ๑๖๐ บาท จำเลยผิดสัญญาไม่ชำระค่าเช่า โจทก์จึงบอกเลิกสัญญาเช่า จำเลยไม่ยอมออกจากที่เช่า จึงขอให้ศาลบังคับ และให้จำเลยใช้ค่าปรับและค่าเสียหาย จำเลยต่อสู้ว่า สัญญาเกิดขึ้นโดยกลฉ้อฉลเป็นโมฆะเพราะโจทก์หลอกลวงให้จำเลยลงชื่อในสัญญาเช่าว่า เช่ากัน ๑๗ เดือน ค่าเช่าห้องเดือนละ ๒๘.๕๐ บาท ค่าเช่าที่ดิน ๕๐ บาท โจทก์ตกเติม และปิดบังสาระสำคัญตอนที่ว่า เมื่อพ้น ๑๗ เดือนแล้วให้คิดค่าเช่าห้องเป็นเดือนละ ๕๐๐ บาท ค่าเช่าที่ดินเดือนละ ๑๖๐ บาท สัญญานี้ฝ่าฝืนพระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่า ศาลชั้นต้นเชื่ว่าจำเลยเข้าใจผิดในสาระสำคัญแห่งสัญญา เป็น โมฆะ จำเลยได้รับความคุ้มครองจากพระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่า ฯลฯ พิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาฟังว่า จำเลยสำคัญผิดในสิ่งซึ่งเป็นสาระสำคัญแห่งนิติกรรมจริง จึงเป็นโมฆะ พิพากษายืน(ดุลยกรณ์พิทารณ์-ดุลยกรณ์พิทารณ์-จักรปาณีศรีศีลวิสุทธิ์)ศาลจังหวัดฉะเชิงเทรา - นายอัมพร คุณะเกษมศาลอุทธรณ์ - หลวงชำนาญเนติศาสตร์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ