คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 691/2499หลักกฎหมาย: การที่ขุดพื้นดินยกคันนาล้ำทางหลวงย่อมเป็นความผิดตามมาตรา 336(13) หาใช่ตาม มาตรา 336(2) ไม่ เมื่อศาลชั้นต้นยกฟ้องโจทก์ตามมาตราหนึ่งโจทก์มิได้อุทธรณ์คดีจึงเป็นอันยุติ โจทก์จะฎีกาต่อมาขอให้ลงโทษจำเลยตามมาตรานั้นหาได้ไม่โจทก์ฟ้องว่าจำเลยบังอาจขุดพื้นดินยกคันนาล้ำทางหลวงและขุดพื้นดินในถนนหลวงปลูกข้าวโดยไม่รับอนุญาต ขอให้ลงโทษตามกฎหมายอาญามาตรา 336(2), (13)ศาลชั้นต้นฟังว่าจำเลยทำผิดตามฟ้องซึ่งผิดตาม มาตรา 336(2) หาเป็นผิดตาม มาตรา 336(13) ไม่ปรับ 12 บาท ลดตาม มาตรา 59 คงปรับ 8 บาทจำเลยอุทธรณ์ฝ่ายเดียวศาลอุทธรณ์ฟังเช่นศาลชั้นต้นแต่เห็นว่าการกระทำของจำเลยเป็นผิดตาม มาตรา 336(13) ไม่ผิดตาม มาตรา 336(2) เมื่อโจทก์ไม่อุทธรณ์จะลงโทษไม่ได้ เมื่อไม่ผิดตาม มาตรา 336(2) ก็ไม่มีทางลงโทษจำเลย พิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์ฎีกาว่าการพื้นดินยกคันนารุกล้ำทางหลวงเป็นผิด มาตรา 336(2) และการพื้นดินปลูกข้าวชิดทางหลวงเป็นผิดตาม มาตรา 336(13) แม้โจทก์ไม่อุทธรณ์ขึ้นมา ศาลก็ลงโทษจำเลยได้ศาลฎีกาเห็นว่าการกระทำของจำเลยในทางหลวงสายที่ 1-2 ตามข้อเท็จจริงที่ศาลอุทธรณ์ฟังมานั้นเป็นความผิดตาม กฎหมายอาญามาตรา 336(13)หาเป็นความผิดตามกฎหมายอาญา มาตรา 336(2) ดังโจทก์ฟ้องไม่คดีนี้ศาลชั้นต้นยกฟ้องโจทก์ตาม มาตรา 336(13) โจทก์มิได้อุทธรณ์คดีเป็นอันยุติเพียงศาลชั้นต้น โจทก์จะฎีกาต่อมาขอให้ลงโทษจำเลยตามมาตรานี้อีกไม่ได้จึงพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 691/2499พนักงานอัยการประจำศาลจังหวัดปากพนังโจทก์นายขาม ทองศรีเมืองจำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 336 (2), ม. 336 (13) ป.วิ.อ. ม. 222, ม. 195การที่ขุดพื้นดินยกคันนาล้ำทางหลวงย่อมเป็นความผิดตามมาตรา 336(13) หาใช่ตาม มาตรา 336(2) ไม่ เมื่อศาลชั้นต้นยกฟ้องโจทก์ตามมาตราหนึ่งโจทก์มิได้อุทธรณ์คดีจึงเป็นอันยุติ โจทก์จะฎีกาต่อมาขอให้ลงโทษจำเลยตามมาตรานั้นหาได้ไม่โจทก์ฟ้องว่าจำเลยบังอาจขุดพื้นดินยกคันนาล้ำทางหลวงและขุดพื้นดินในถนนหลวงปลูกข้าวโดยไม่รับอนุญาต ขอให้ลงโทษตามกฎหมายอาญามาตรา 336(2), (13)ศาลชั้นต้นฟังว่าจำเลยทำผิดตามฟ้องซึ่งผิดตาม มาตรา 336(2) หาเป็นผิดตาม มาตรา 336(13) ไม่ปรับ 12 บาท ลดตาม มาตรา 59 คงปรับ 8 บาทจำเลยอุทธรณ์ฝ่ายเดียวศาลอุทธรณ์ฟังเช่นศาลชั้นต้นแต่เห็นว่าการกระทำของจำเลยเป็นผิดตาม มาตรา 336(13) ไม่ผิดตาม มาตรา 336(2) เมื่อโจทก์ไม่อุทธรณ์จะลงโทษไม่ได้ เมื่อไม่ผิดตาม มาตรา 336(2) ก็ไม่มีทางลงโทษจำเลย พิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์ฎีกาว่าการพื้นดินยกคันนารุกล้ำทางหลวงเป็นผิด มาตรา 336(2) และการพื้นดินปลูกข้าวชิดทางหลวงเป็นผิดตาม มาตรา 336(13) แม้โจทก์ไม่อุทธรณ์ขึ้นมา ศาลก็ลงโทษจำเลยได้ศาลฎีกาเห็นว่าการกระทำของจำเลยในทางหลวงสายที่ 1-2 ตามข้อเท็จจริงที่ศาลอุทธรณ์ฟังมานั้นเป็นความผิดตาม กฎหมายอาญามาตรา 336(13)หาเป็นความผิดตามกฎหมายอาญา มาตรา 336(2) ดังโจทก์ฟ้องไม่คดีนี้ศาลชั้นต้นยกฟ้องโจทก์ตาม มาตรา 336(13) โจทก์มิได้อุทธรณ์คดีเป็นอันยุติเพียงศาลชั้นต้น โจทก์จะฎีกาต่อมาขอให้ลงโทษจำเลยตามมาตรานี้อีกไม่ได้จึงพิพากษายืน(ทรงนิติกรณ์-เลขวณิชธรรมวิทักษ์-ชวน สิงหลกะ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่าจำเลยบังอาจขุดพื้นดินยกคันนาล้ำทางหลวงและขุดพื้นดินในถนนหลวงปลูกข้าวโดยไม่รับอนุญาต ขอให้ลงโทษตามกฎหมายอาญามาตรา 336(2), (13)ศาลชั้นต้นฟังว่าจำเลยทำผิดตามฟ้องซึ่งผิดตาม มาตรา 336(2) หาเป็นผิดตาม มาตรา 336(13) ไม่ปรับ 12 บาท ลดตาม มาตรา 59 คงปรับ 8 บาทจำเลยอุทธรณ์ฝ่ายเดียวศาลอุทธรณ์ฟังเช่นศาลชั้นต้นแต่เห็นว่าการกระทำของจำเลยเป็นผิดตาม มาตรา 336(13) ไม่ผิดตาม มาตรา 336(2) เมื่อโจทก์ไม่อุทธรณ์จะลงโทษไม่ได้ เมื่อไม่ผิดตาม มาตรา 336(2) ก็ไม่มีทางลงโทษจำเลย พิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์ฎีกาว่าการพื้นดินยกคันนารุกล้ำทางหลวงเป็นผิด มาตรา 336(2) และการพื้นดินปลูกข้าวชิดทางหลวงเป็นผิดตาม มาตรา 336(13) แม้โจทก์ไม่อุทธรณ์ขึ้นมา ศาลก็ลงโทษจำเลยได้ศาลฎีกาเห็นว่าการกระทำของจำเลยในทางหลวงสายที่ 1-2 ตามข้อเท็จจริงที่ศาลอุทธรณ์ฟังมานั้นเป็นความผิดตาม กฎหมายอาญามาตรา 336(13)หาเป็นความผิดตามกฎหมายอาญา มาตรา 336(2) ดังโจทก์ฟ้องไม่คดีนี้ศาลชั้นต้นยกฟ้องโจทก์ตาม มาตรา 336(13) โจทก์มิได้อุทธรณ์คดีเป็นอันยุติเพียงศาลชั้นต้น โจทก์จะฎีกาต่อมาขอให้ลงโทษจำเลยตามมาตรานี้อีกไม่ได้จึงพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 691/2499พนักงานอัยการประจำศาลจังหวัดปากพนังโจทก์นายขาม ทองศรีเมืองจำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 336 (2), ม. 336 (13) ป.วิ.อ. ม. 222, ม. 195การที่ขุดพื้นดินยกคันนาล้ำทางหลวงย่อมเป็นความผิดตามมาตรา 336(13) หาใช่ตาม มาตรา 336(2) ไม่ เมื่อศาลชั้นต้นยกฟ้องโจทก์ตามมาตราหนึ่งโจทก์มิได้อุทธรณ์คดีจึงเป็นอันยุติ โจทก์จะฎีกาต่อมาขอให้ลงโทษจำเลยตามมาตรานั้นหาได้ไม่โจทก์ฟ้องว่าจำเลยบังอาจขุดพื้นดินยกคันนาล้ำทางหลวงและขุดพื้นดินในถนนหลวงปลูกข้าวโดยไม่รับอนุญาต ขอให้ลงโทษตามกฎหมายอาญามาตรา 336(2), (13)ศาลชั้นต้นฟังว่าจำเลยทำผิดตามฟ้องซึ่งผิดตาม มาตรา 336(2) หาเป็นผิดตาม มาตรา 336(13) ไม่ปรับ 12 บาท ลดตาม มาตรา 59 คงปรับ 8 บาทจำเลยอุทธรณ์ฝ่ายเดียวศาลอุทธรณ์ฟังเช่นศาลชั้นต้นแต่เห็นว่าการกระทำของจำเลยเป็นผิดตาม มาตรา 336(13) ไม่ผิดตาม มาตรา 336(2) เมื่อโจทก์ไม่อุทธรณ์จะลงโทษไม่ได้ เมื่อไม่ผิดตาม มาตรา 336(2) ก็ไม่มีทางลงโทษจำเลย พิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์ฎีกาว่าการพื้นดินยกคันนารุกล้ำทางหลวงเป็นผิด มาตรา 336(2) และการพื้นดินปลูกข้าวชิดทางหลวงเป็นผิดตาม มาตรา 336(13) แม้โจทก์ไม่อุทธรณ์ขึ้นมา ศาลก็ลงโทษจำเลยได้ศาลฎีกาเห็นว่าการกระทำของจำเลยในทางหลวงสายที่ 1-2 ตามข้อเท็จจริงที่ศาลอุทธรณ์ฟังมานั้นเป็นความผิดตาม กฎหมายอาญามาตรา 336(13)หาเป็นความผิดตามกฎหมายอาญา มาตรา 336(2) ดังโจทก์ฟ้องไม่คดีนี้ศาลชั้นต้นยกฟ้องโจทก์ตาม มาตรา 336(13) โจทก์มิได้อุทธรณ์คดีเป็นอันยุติเพียงศาลชั้นต้น โจทก์จะฎีกาต่อมาขอให้ลงโทษจำเลยตามมาตรานี้อีกไม่ได้จึงพิพากษายืน(ทรงนิติกรณ์-เลขวณิชธรรมวิทักษ์-ชวน สิงหลกะ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ