คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 956/2480หลักกฎหมาย: นายอำเภอถูกฟ้องเป็นจำเลยเนื่องจากคำสั่งห้ามมิให้เขาทำนาในที่ซึ่งอ้างว่าเป็นหนองสาธารณะ ในขณะนำชี้ที่เกิดเหตุเพื่อทำแผนที่ตามคำสั่งศาล มีผู้มาด่านายอำเภอ เนื่องจากการนำชี้ที่เกิดเหตุดังนี้ ผู้นั้นไม่มีผิดฐานหมิ่นประมาทเจ้าพนักงานผู้กระทำการตามหน้าที่ได้ความว่าจำเลยเป็นทนายของนายคำในคดีที่นายคำเป็นโจทก์ฟ้องหลวงราษฎร์ ธุระกิจนายอำเภอขอให้ศาลทำลายคำสั่งห้ามของหลวงราษฎร์ ฯ ที่ห้ามมิให้นายคำ เข้าไปทำนาในที่แห่งหนึ่ง ซึ่งหลวงราษฎร์ ฯ ถือว่าเป็นหนองสาธารณะ ในขณะที่คู่ความในคดีเรื่องนั้นต่างกำลังนำชี้ที่วิวาทกันอยู่นั้น นานคำ ได้พูดกับจำเลยว่าที่นามีข้าวเต็ม ใคร ๆ ก็ชี้ว่าเป็นหนองไปหมด จำเลยพูดว่าชี้อย่างไรก็ช่างโคตร์แม่เขาเถอะ โจทก์จึงฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตาม ม. ๑๑๖ ฐานหมิ่นประมาทหลวงราษฎร์ฯ ซึ่งอยู่ ณ ที่นั้น ในชั้นพิจารณาจำเลยรับว่าได้ด่าผู้นำชี้จริง ผู้นำชี้มีหลายคนรวมทั้งหลวงราษฎร์ ฯ ด้วย ศาลฎีกาตัดสินว่ารูปคดีฉะเพาะข้อเท็จจริงฟังได้ชัดว่าจำเลยด่าหลวงราษฎร์ ฯ จริง ปัญหาจึงมีว่าจำเลยจะมีผิดตาม ม. ๑๑๖ หรือไม่ เห็นว่าหลวงราษฎร์ ฯ กับพวกไปในที่เกิดเหตุและนำชี้ให้เจ้าพนักงานทำแผนที่ในฐานะและหน้าที่จำเลย หาใช่ในฐานะและหน้าที่กรมการอำเภอไม่ เมื่อมาเกิดเหตุหมิ่นประมาทกันขึ้นขณะนี้ จึงไม่เป็นหมิ่นประมาทต่อเจ้าพนักงาน ถ้าผิดก็ผิดอย่างอื่น จึงพิพากษาให้ยกฟ้องโจทก์ ดั่งศาลอุทธรณ์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 956/2480นายสิงห์วิชัยคำมาตย์-ล ป.อ. ม. 116นายอำเภอถูกฟ้องเป็นจำเลยเนื่องจากคำสั่งห้ามมิให้เขาทำนาในที่ซึ่งอ้างว่าเป็นหนองสาธารณะ ในขณะนำชี้ที่เกิดเหตุเพื่อทำแผนที่ตามคำสั่งศาล มีผู้มาด่านายอำเภอ เนื่องจากการนำชี้ที่เกิดเหตุดังนี้ ผู้นั้นไม่มีผิดฐานหมิ่นประมาทเจ้าพนักงานผู้กระทำการตามหน้าที่ได้ความว่าจำเลยเป็นทนายของนายคำในคดีที่นายคำเป็นโจทก์ฟ้องหลวงราษฎร์ ธุระกิจนายอำเภอขอให้ศาลทำลายคำสั่งห้ามของหลวงราษฎร์ ฯ ที่ห้ามมิให้นายคำ เข้าไปทำนาในที่แห่งหนึ่ง ซึ่งหลวงราษฎร์ ฯ ถือว่าเป็นหนองสาธารณะ ในขณะที่คู่ความในคดีเรื่องนั้นต่างกำลังนำชี้ที่วิวาทกันอยู่นั้น นานคำ ได้พูดกับจำเลยว่าที่นามีข้าวเต็ม ใคร ๆ ก็ชี้ว่าเป็นหนองไปหมด จำเลยพูดว่าชี้อย่างไรก็ช่างโคตร์แม่เขาเถอะ โจทก์จึงฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตาม ม. ๑๑๖ ฐานหมิ่นประมาทหลวงราษฎร์ฯ ซึ่งอยู่ ณ ที่นั้น ในชั้นพิจารณาจำเลยรับว่าได้ด่าผู้นำชี้จริง ผู้นำชี้มีหลายคนรวมทั้งหลวงราษฎร์ ฯ ด้วย ศาลฎีกาตัดสินว่ารูปคดีฉะเพาะข้อเท็จจริงฟังได้ชัดว่าจำเลยด่าหลวงราษฎร์ ฯ จริง ปัญหาจึงมีว่าจำเลยจะมีผิดตาม ม. ๑๑๖ หรือไม่ เห็นว่าหลวงราษฎร์ ฯ กับพวกไปในที่เกิดเหตุและนำชี้ให้เจ้าพนักงานทำแผนที่ในฐานะและหน้าที่จำเลย หาใช่ในฐานะและหน้าที่กรมการอำเภอไม่ เมื่อมาเกิดเหตุหมิ่นประมาทกันขึ้นขณะนี้ จึงไม่เป็นหมิ่นประมาทต่อเจ้าพนักงาน ถ้าผิดก็ผิดอย่างอื่น จึงพิพากษาให้ยกฟ้องโจทก์ ดั่งศาลอุทธรณ์(มนธา-อมาตย์-ดูปลาตร์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ได้ความว่าจำเลยเป็นทนายของนายคำในคดีที่นายคำเป็นโจทก์ฟ้องหลวงราษฎร์ ธุระกิจนายอำเภอขอให้ศาลทำลายคำสั่งห้ามของหลวงราษฎร์ ฯ ที่ห้ามมิให้นายคำ เข้าไปทำนาในที่แห่งหนึ่ง ซึ่งหลวงราษฎร์ ฯ ถือว่าเป็นหนองสาธารณะ ในขณะที่คู่ความในคดีเรื่องนั้นต่างกำลังนำชี้ที่วิวาทกันอยู่นั้น นานคำ ได้พูดกับจำเลยว่าที่นามีข้าวเต็ม ใคร ๆ ก็ชี้ว่าเป็นหนองไปหมด จำเลยพูดว่าชี้อย่างไรก็ช่างโคตร์แม่เขาเถอะ โจทก์จึงฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตาม ม. ๑๑๖ ฐานหมิ่นประมาทหลวงราษฎร์ฯ ซึ่งอยู่ ณ ที่นั้น ในชั้นพิจารณาจำเลยรับว่าได้ด่าผู้นำชี้จริง ผู้นำชี้มีหลายคนรวมทั้งหลวงราษฎร์ ฯ ด้วย ศาลฎีกาตัดสินว่ารูปคดีฉะเพาะข้อเท็จจริงฟังได้ชัดว่าจำเลยด่าหลวงราษฎร์ ฯ จริง ปัญหาจึงมีว่าจำเลยจะมีผิดตาม ม. ๑๑๖ หรือไม่ เห็นว่าหลวงราษฎร์ ฯ กับพวกไปในที่เกิดเหตุและนำชี้ให้เจ้าพนักงานทำแผนที่ในฐานะและหน้าที่จำเลย หาใช่ในฐานะและหน้าที่กรมการอำเภอไม่ เมื่อมาเกิดเหตุหมิ่นประมาทกันขึ้นขณะนี้ จึงไม่เป็นหมิ่นประมาทต่อเจ้าพนักงาน ถ้าผิดก็ผิดอย่างอื่น จึงพิพากษาให้ยกฟ้องโจทก์ ดั่งศาลอุทธรณ์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 956/2480นายสิงห์วิชัยคำมาตย์-ล ป.อ. ม. 116นายอำเภอถูกฟ้องเป็นจำเลยเนื่องจากคำสั่งห้ามมิให้เขาทำนาในที่ซึ่งอ้างว่าเป็นหนองสาธารณะ ในขณะนำชี้ที่เกิดเหตุเพื่อทำแผนที่ตามคำสั่งศาล มีผู้มาด่านายอำเภอ เนื่องจากการนำชี้ที่เกิดเหตุดังนี้ ผู้นั้นไม่มีผิดฐานหมิ่นประมาทเจ้าพนักงานผู้กระทำการตามหน้าที่ได้ความว่าจำเลยเป็นทนายของนายคำในคดีที่นายคำเป็นโจทก์ฟ้องหลวงราษฎร์ ธุระกิจนายอำเภอขอให้ศาลทำลายคำสั่งห้ามของหลวงราษฎร์ ฯ ที่ห้ามมิให้นายคำ เข้าไปทำนาในที่แห่งหนึ่ง ซึ่งหลวงราษฎร์ ฯ ถือว่าเป็นหนองสาธารณะ ในขณะที่คู่ความในคดีเรื่องนั้นต่างกำลังนำชี้ที่วิวาทกันอยู่นั้น นานคำ ได้พูดกับจำเลยว่าที่นามีข้าวเต็ม ใคร ๆ ก็ชี้ว่าเป็นหนองไปหมด จำเลยพูดว่าชี้อย่างไรก็ช่างโคตร์แม่เขาเถอะ โจทก์จึงฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตาม ม. ๑๑๖ ฐานหมิ่นประมาทหลวงราษฎร์ฯ ซึ่งอยู่ ณ ที่นั้น ในชั้นพิจารณาจำเลยรับว่าได้ด่าผู้นำชี้จริง ผู้นำชี้มีหลายคนรวมทั้งหลวงราษฎร์ ฯ ด้วย ศาลฎีกาตัดสินว่ารูปคดีฉะเพาะข้อเท็จจริงฟังได้ชัดว่าจำเลยด่าหลวงราษฎร์ ฯ จริง ปัญหาจึงมีว่าจำเลยจะมีผิดตาม ม. ๑๑๖ หรือไม่ เห็นว่าหลวงราษฎร์ ฯ กับพวกไปในที่เกิดเหตุและนำชี้ให้เจ้าพนักงานทำแผนที่ในฐานะและหน้าที่จำเลย หาใช่ในฐานะและหน้าที่กรมการอำเภอไม่ เมื่อมาเกิดเหตุหมิ่นประมาทกันขึ้นขณะนี้ จึงไม่เป็นหมิ่นประมาทต่อเจ้าพนักงาน ถ้าผิดก็ผิดอย่างอื่น จึงพิพากษาให้ยกฟ้องโจทก์ ดั่งศาลอุทธรณ์(มนธา-อมาตย์-ดูปลาตร์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ