กฎ กกฎ ก.พ.ฉบับที่ ๑๐ (พ.ศ. ๒๕๑๘)ออกตามความในพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการพลเรือนพ.ศ. ๒๕๑๘ว่าด้วยการอุทธรณ์และการพิจารณาอุทธรณ์[๑] อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๘ (๒) มาตรา ๑๐๔ และมาตรา ๑๐๕แห่งพระราชบัญญัติข้าราชการพลเรือน พ.ศ. ๒๕๑๘ ก.พ.ออกกฎ ก.พ.ไว้ ดังต่อไปนี้ข้อ ๑การอุทธรณ์คำสั่งลงโทษหรือคำสั่งให้ออกจากราชการให้ทำเป็นหนังสือลงลายมือชื่อของผู้อุทธรณ์ และให้อุทธรณ์ได้สำหรับตนเองเท่านั้นจะอุทธรณ์แทนคนอื่นหรือมอบหมายให้คนอื่นอุทธรณ์แทนไม่ได้ข้อ ๒เพื่อประโยชน์ในการอุทธรณ์ ผู้จะอุทธรณ์อาจขอตรวจหรือคัดรายงานการสอบสวนของคณะกรรมการสอบสวนได้ส่วนบันทึกถ้อยคำพยานบุคคลหรือเอกสารอื่น ให้อยู่ในดุลพินิจของผู้สั่งลงโทษหรือสั่งให้ออกจากราชการที่จะอนุญาตหรือไม่โดยให้พิจารณาถึงประโยชน์ในทางการรักษาวินัยของข้าราชการเหตุผลและความจำเป็นเป็นเรื่อง ๆ ไปข้อ ๓ การอุทธรณ์คำสั่งลงโทษภาคทัณฑ์ตัดเงินเดือนหรือลดขั้นเงินเดือนตามมาตรา ๑๐๔ ซึ่งต้องอุทธรณ์ภายในสิบห้าวันนับแต่วันทราบคำสั่งให้อุทธรณ์ต่ออธิบดีหรือผู้ว่าราชการจังหวัดผู้บังคับบัญชาของผู้ถูกลงโทษแล้วแต่กรณีในกรณีที่อธิบดีหรือผู้ว่าราชการจังหวัดเป็นผู้สั่งลงโทษให้อุทธรณ์ต่อปลัดกระทรวงผู้บังคับบัญชาของผู้ถูกลงโทษในกรณีที่ปลัดกระทรวงเป็นผู้สั่งลงโทษให้อุทธรณ์ต่อรัฐมนตรีเจ้าสังกัดของผู้ถูกลงโทษในกรณีที่รัฐมนตรีเจ้าสังกัดเป็นผู้สั่งลงโทษให้อุทธรณ์ต่อนายกรัฐมนตรีในฐานะหัวหน้ารัฐบาล กรณีเช่นนี้ ให้ ก.พ. เป็นผู้พิจารณาเสนอนายกรัฐมนตรีเพื่อพิจารณาสั่งการข้อ ๔การอุทธรณ์ต่อผู้บังคับบัญชาตามข้อ ๓ให้ยื่นหนังสืออุทธรณ์พร้อมด้วยสำเนาถูกต้องหนึ่งฉบับต่อผู้บังคับบัญชาซึ่งเป็นผู้สั่งลงโทษและให้ผู้บังคับบัญชานั้นส่งหนังสืออุทธรณ์พร้อมด้วยสำนวนการพิจารณาโทษและคำชี้แจงของตนถ้าจะพึงมีต่อไปยังผู้บังคับบัญชาตามข้อ๓ ภายในเจ็ดวันนับแต่วันได้รับหนังสืออุทธรณ์ข้อ ๕ให้ผู้บังคับบัญชาตามข้อ ๓ พิจารณาวินิจฉัยสั่งการให้เสร็จภายในสิบห้าวันนับแต่วันได้รับหนังสืออุทธรณ์และสำนวนการพิจารณาโทษข้อ ๖ในกรณีที่ผู้บังคับบัญชาตามข้อ ๓ พิจารณาเห็นว่าการสั่งลงโทษสมควรแก่ความผิดแล้วก็ให้สั่งยกอุทธรณ์หรือถ้าเห็นว่าการสั่งลงโทษนั้นไม่ถูกต้องหรือไม่เหมาะสม ก็ให้สั่งเพิ่มโทษ ลดโทษหรือยกโทษ ตามควรแก่กรณี ตามอำนาจที่บัญญัติไว้ในมาตรา ๙๒ วรรคสอง และวรรคสามเมื่อผู้บังคับบัญชาตามข้อ ๓ ได้พิจารณาวินิจฉัยสั่งการตามวรรคหนึ่งแล้วให้แจ้งให้ผู้อุทธรณ์ทราบเป็นหนังสือโดยเร็วในกรณีที่ผู้บังคับบัญชาตามข้อ ๓สั่งยกอุทธรณ์หรือสั่งลดโทษ ผู้ถูกลงโทษจะอุทธรณ์ต่อไปมิได้ แต่ถ้าสั่งเพิ่มโทษผู้ถูกลงโทษมีสิทธิอุทธรณ์ได้อีกชั้นหนึ่งข้อ ๗การอุทธรณ์คำสั่งลงโทษให้ออก ปลดออก หรือไล่ออกจากราชการ หรือคำสั่งให้ออกจากราชการเว้นแต่ให้ออกราชการไว้ก่อนซึ่งตามมาตรา ๑๐๕ ต้องอุทธรณ์ต่อ ก.พ. ภายในสามสิบวันนับแต่วันทราบคำสั่งนั้นจะยื่นหนังสืออุทธรณ์ต่อ ก.พ. โดยตรงหรือจะยื่นหนังสืออุทธรณ์ต่อผู้บังคับบัญชาเดิมก็ได้ในกรณีที่ยื่นหนังสืออุทธรณ์ต่อผู้บังคับบัญชาเดิม ให้นำข้อ๔ มาใช้บังคับโดยอนุโลมผู้อุทธรณ์จะยื่นคำแถลงการณ์เป็นหนังสือหรือขอแถลงการด้วยวาจาเพื่อประกอบการพิจารณาของก.พ.ก็ได้ แต่ต้องยื่นหรือทำคำขอเป็นหนังสือก่อน ก.พ. พิจารณาวินิจฉัยอุทธรณ์เสร็จข้อ ๘การพิจารณาอุทธรณ์ตามตามข้อ ๗ ให้นำข้อ ๖ วรรคหนึ่ง มาใช้บังคับโดยอนุโลมเมื่อนายกรัฐมนตรีได้สั่งการตามมติของ ก.พ. แล้วให้สำนักงาน ก.พ. แจ้งให้ผู้อุทธรณ์ทราบเป็นหนังสือโดยเร็วและผู้อุทธรณ์จะอุทธรณ์คำสั่งลงโทษหรือคำสั่งให้ออกจากราชการนั้นต่อไปมิได้ข้อ ๙การนับเวลาตามกฎ ก.พ. นี้สำหรับเวลาเริ่มต้นให้นับวันถัดจากวันแรกแห่งเวลานั้นเป็นวันเริ่มนับเวลาส่วนเวลาสุดสิ้นนั้น ถ้าวันสุดท้ายแห่งเวลาตรงกับวันหยุดราชการให้นับวันเริ่มเปิดราชการใหม่เป็นวันสุดท้ายแห่งเวลาให้ไว้ ณ วันที่ ๙ กันยายน พ.ศ.๒๕๑๘หม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ ปราโมชนายกรัฐมนตรี ประธาน ก.พ.[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๙๒/ตอนที่ ๑๘๖/ฉบับพิเศษ หน้า ๔๘/๙ กันยายน ๒๕๑๘