คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 715/2475หลักกฎหมาย: สัญญาประกันภัย เงินค่าประกันที่จะต้องใช้นั้นต้องคิดจากค่าเสียหายซึ่งเกิดจากอัคคีภัยบทบัญญัติซึ่งไม่เกี่ยวกับความสงบเรียบร้อยหรือศีลธรรมอันจะแก้ไขเปลี่ยนแปลงอย่างไรก็ได้ วิธีพิจารณาแพ่ง อำนาจศาล ตัวการอเมริกันอยู่ต่างประเทศ ตัวแทนเป็นเยอรมันอยู่ประเทศสยาม ขึ้นศาลไทยธรรมดา หน้าที่นำสืบผู้เอาประกันภัยเป็นผู้สืบค่าเสียหาย+จำเลยได้ทำสัญญารับประกันไฟแก่บรรดาทรัพย์สิ่งของของโจทก์ซึ่งรับจำนำไว้กำหนด ๑ ปี เป็นเงิน ๔๐๐๐๐ บาทต่อมา๖-๗ เดือน ได้เกิดเพลิงไหม้ ทรัพย์สิ่งของที่เอาประกันไว้เสียหายหมด โจทก์จึงฟ้องเรียกเงินค่าประกัน ๔๐๐๐๐ บาท จำเลยต่อสู้ว่า โจทก์ทำผิดกรมธรรมสัญญากล่าวคือ ในสัญญาข้อ ๑๐ มีว่าให้โจทก์เก็บรักษาบรรดาสมุดบัญชีต่าง ๆ ไว้ในกำปั่นเหล็กซึ่งสามารถป้องกันไฟได้โจทก์กลับเอาบัญชีที่สำคัญ ๆ หลายฉะบับเก็บไว้ในตู้ไม้ ไฟจึงไหม้หมดเป็นเหตุให้จำเลยไม่สามารถคำนวณความเสียหายได้แน่นอน ศาลเดิมแลศาลอุทธรณ์ตัดสินยกฟ้องโจทก์ โจทก์ฎีกาว่า ข้อสัญญาของจำเลยขัดกับบทบัญญัติมาตรา ๘๗๗ สัญญาจึงเป็นโมฆะ ศาลฎีกาตัดสินว่าเงินที่ผู้รับประกันจะต้องใช้นั้นต้องคือคำณวนจากค่าเสียหายอันแท้จริงไม่ใช่ที่เอาประกัน แลมาตราที่โจทก์อ้างไม่ใช่บทบัญญัติอันเกี่ยวกับความสงบเรียบร้องหรือศีลธรรมอันดีของประชาชน กรมธรรม์สัญญาจึงสมบูรณ์ตาม ม.๑๑๔ แห่งประมวลแพ่ง ให้ยกฟ้องโจทก์ยืนตามศาลล่างทั้ง ๒ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 715/2475นายม้ากิมเจ้าของโรงรับจำนำยี่ห้อฮั่วสูนโจทก์บริษัทบีกริมตัวแทนบริษัทยูไนเต็ดสเตด์ร์ไฟร์อินชัวรันส์จำเลย ป.พ.พ. ม. 877-114สัญญาประกันภัย เงินค่าประกันที่จะต้องใช้นั้นต้องคิดจากค่าเสียหายซึ่งเกิดจากอัคคีภัยบทบัญญัติซึ่งไม่เกี่ยวกับความสงบเรียบร้อยหรือศีลธรรมอันจะแก้ไขเปลี่ยนแปลงอย่างไรก็ได้ วิธีพิจารณาแพ่ง อำนาจศาล ตัวการอเมริกันอยู่ต่างประเทศ ตัวแทนเป็นเยอรมันอยู่ประเทศสยาม ขึ้นศาลไทยธรรมดา หน้าที่นำสืบผู้เอาประกันภัยเป็นผู้สืบค่าเสียหาย+จำเลยได้ทำสัญญารับประกันไฟแก่บรรดาทรัพย์สิ่งของของโจทก์ซึ่งรับจำนำไว้กำหนด ๑ ปี เป็นเงิน ๔๐๐๐๐ บาทต่อมา๖-๗ เดือน ได้เกิดเพลิงไหม้ ทรัพย์สิ่งของที่เอาประกันไว้เสียหายหมด โจทก์จึงฟ้องเรียกเงินค่าประกัน ๔๐๐๐๐ บาท จำเลยต่อสู้ว่า โจทก์ทำผิดกรมธรรมสัญญากล่าวคือ ในสัญญาข้อ ๑๐ มีว่าให้โจทก์เก็บรักษาบรรดาสมุดบัญชีต่าง ๆ ไว้ในกำปั่นเหล็กซึ่งสามารถป้องกันไฟได้โจทก์กลับเอาบัญชีที่สำคัญ ๆ หลายฉะบับเก็บไว้ในตู้ไม้ ไฟจึงไหม้หมดเป็นเหตุให้จำเลยไม่สามารถคำนวณความเสียหายได้แน่นอน ศาลเดิมแลศาลอุทธรณ์ตัดสินยกฟ้องโจทก์ โจทก์ฎีกาว่า ข้อสัญญาของจำเลยขัดกับบทบัญญัติมาตรา ๘๗๗ สัญญาจึงเป็นโมฆะ ศาลฎีกาตัดสินว่าเงินที่ผู้รับประกันจะต้องใช้นั้นต้องคือคำณวนจากค่าเสียหายอันแท้จริงไม่ใช่ที่เอาประกัน แลมาตราที่โจทก์อ้างไม่ใช่บทบัญญัติอันเกี่ยวกับความสงบเรียบร้องหรือศีลธรรมอันดีของประชาชน กรมธรรม์สัญญาจึงสมบูรณ์ตาม ม.๑๑๔ แห่งประมวลแพ่ง ให้ยกฟ้องโจทก์ยืนตามศาลล่างทั้ง ๒(พรหม-วิกรม-มนู)ศาลชั้นต้น - หลวงจำรูญศาลอุทธรณ์ - นายประแดร์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: จำเลยได้ทำสัญญารับประกันไฟแก่บรรดาทรัพย์สิ่งของของโจทก์ซึ่งรับจำนำไว้กำหนด ๑ ปี เป็นเงิน ๔๐๐๐๐ บาทต่อมา๖-๗ เดือน ได้เกิดเพลิงไหม้ ทรัพย์สิ่งของที่เอาประกันไว้เสียหายหมด โจทก์จึงฟ้องเรียกเงินค่าประกัน ๔๐๐๐๐ บาท จำเลยต่อสู้ว่า โจทก์ทำผิดกรมธรรมสัญญากล่าวคือ ในสัญญาข้อ ๑๐ มีว่าให้โจทก์เก็บรักษาบรรดาสมุดบัญชีต่าง ๆ ไว้ในกำปั่นเหล็กซึ่งสามารถป้องกันไฟได้โจทก์กลับเอาบัญชีที่สำคัญ ๆ หลายฉะบับเก็บไว้ในตู้ไม้ ไฟจึงไหม้หมดเป็นเหตุให้จำเลยไม่สามารถคำนวณความเสียหายได้แน่นอน ศาลเดิมแลศาลอุทธรณ์ตัดสินยกฟ้องโจทก์ โจทก์ฎีกาว่า ข้อสัญญาของจำเลยขัดกับบทบัญญัติมาตรา ๘๗๗ สัญญาจึงเป็นโมฆะ ศาลฎีกาตัดสินว่าเงินที่ผู้รับประกันจะต้องใช้นั้นต้องคือคำณวนจากค่าเสียหายอันแท้จริงไม่ใช่ที่เอาประกัน แลมาตราที่โจทก์อ้างไม่ใช่บทบัญญัติอันเกี่ยวกับความสงบเรียบร้องหรือศีลธรรมอันดีของประชาชน กรมธรรม์สัญญาจึงสมบูรณ์ตาม ม.๑๑๔ แห่งประมวลแพ่ง ให้ยกฟ้องโจทก์ยืนตามศาลล่างทั้ง ๒ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 715/2475นายม้ากิมเจ้าของโรงรับจำนำยี่ห้อฮั่วสูนโจทก์บริษัทบีกริมตัวแทนบริษัทยูไนเต็ดสเตด์ร์ไฟร์อินชัวรันส์จำเลย ป.พ.พ. ม. 877-114สัญญาประกันภัย เงินค่าประกันที่จะต้องใช้นั้นต้องคิดจากค่าเสียหายซึ่งเกิดจากอัคคีภัยบทบัญญัติซึ่งไม่เกี่ยวกับความสงบเรียบร้อยหรือศีลธรรมอันจะแก้ไขเปลี่ยนแปลงอย่างไรก็ได้ วิธีพิจารณาแพ่ง อำนาจศาล ตัวการอเมริกันอยู่ต่างประเทศ ตัวแทนเป็นเยอรมันอยู่ประเทศสยาม ขึ้นศาลไทยธรรมดา หน้าที่นำสืบผู้เอาประกันภัยเป็นผู้สืบค่าเสียหาย+จำเลยได้ทำสัญญารับประกันไฟแก่บรรดาทรัพย์สิ่งของของโจทก์ซึ่งรับจำนำไว้กำหนด ๑ ปี เป็นเงิน ๔๐๐๐๐ บาทต่อมา๖-๗ เดือน ได้เกิดเพลิงไหม้ ทรัพย์สิ่งของที่เอาประกันไว้เสียหายหมด โจทก์จึงฟ้องเรียกเงินค่าประกัน ๔๐๐๐๐ บาท จำเลยต่อสู้ว่า โจทก์ทำผิดกรมธรรมสัญญากล่าวคือ ในสัญญาข้อ ๑๐ มีว่าให้โจทก์เก็บรักษาบรรดาสมุดบัญชีต่าง ๆ ไว้ในกำปั่นเหล็กซึ่งสามารถป้องกันไฟได้โจทก์กลับเอาบัญชีที่สำคัญ ๆ หลายฉะบับเก็บไว้ในตู้ไม้ ไฟจึงไหม้หมดเป็นเหตุให้จำเลยไม่สามารถคำนวณความเสียหายได้แน่นอน ศาลเดิมแลศาลอุทธรณ์ตัดสินยกฟ้องโจทก์ โจทก์ฎีกาว่า ข้อสัญญาของจำเลยขัดกับบทบัญญัติมาตรา ๘๗๗ สัญญาจึงเป็นโมฆะ ศาลฎีกาตัดสินว่าเงินที่ผู้รับประกันจะต้องใช้นั้นต้องคือคำณวนจากค่าเสียหายอันแท้จริงไม่ใช่ที่เอาประกัน แลมาตราที่โจทก์อ้างไม่ใช่บทบัญญัติอันเกี่ยวกับความสงบเรียบร้องหรือศีลธรรมอันดีของประชาชน กรมธรรม์สัญญาจึงสมบูรณ์ตาม ม.๑๑๔ แห่งประมวลแพ่ง ให้ยกฟ้องโจทก์ยืนตามศาลล่างทั้ง ๒(พรหม-วิกรม-มนู)ศาลชั้นต้น - หลวงจำรูญศาลอุทธรณ์ - นายประแดร์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ