คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 976/2514หลักกฎหมาย: จำเลยเดินมาคนเดียว ผู้ตายกับพวกหลายคนเข้าทำร้ายจำเลยผู้ตายรัดคอจำเลยจนจำเลยหายใจไม่ออก และพวกของผู้ตายก็แทงจำเลย จำเลยจึงใช้มีดแทงผู้ตาย 1 ทีในขณะนั้น เพื่อให้ตนเองพ้นภัยบังเอิญมีดถูกอกผู้ตาย ผู้ตายจึงถึงแก่ความตาย การกระทำของจำเลยเป็นการป้องกันพอสมควรแก่เหตุโจทก์ฟ้องว่า จำเลยใช้มีดพกปลายแหลมแทงนายบุญมาก ธูปหอม ๑ ทีถูกที่หน้าอก เป็นเหตุให้นายบุญมากถึงแก่ความตายในคืนวันเกิดเหตุโดยจำเลยมีเจตนาฆ่า ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘ จำเลยให้การว่า จำเลยถูกผู้ตายกับพวกกลุ้มรุมทำร้าย จำเลยจึงแทงผู้ตายเพื่อป้องกันตัว ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘ ประกอบมาตรา ๗๒ ลงโทษจำคุกจำเลย ๓ ปี จำเลยอุทธรณ์ว่า การกระทำของจำเลยเป็นการป้องกันพอสมควรแก่เหตุ ศาลอุทธรณ์เห็นว่า การกระทำของจำเลยเป็นการป้องกันพอสมควรแก่เหตุ พิพากษากลับ ให้ยกฟ้องโจทก์ โจทก์ฎีกาว่าจำเลยควรมีความผิดตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น ศาลฎีกาเห็นว่า คืนวันเกิดเหตุผู้ตายท้าจำเลยต่อย จำเลยก็ไม่สู้ ต่อมาจำเลยเดินมาคนเดียว ผู้ตายกับพวกหลายคนเข้าทำร้ายจำเลย จำเลยถูกผู้ตายรัดคอจะหายใจไม่ออกและถูกพวกผู้ตายแทงทำร้าย จำเลยจึงใช้มีดแทงผู้ตาย ๑ ทีในขณะนั้น เหตุที่จำเลยจำต้องใช้มีดแทงไปก็เพื่อป้องกันสิทธิหรือตัวของจำเลยเองให้พ้นจากภยันตรายที่ผู้ตายและพวกผู้ตายได้กระทำต่อจำเลย บังเอิญมีดไปถูกที่สำคัญเข้าทำให้ผู้ตายตาย จึงวินิจฉัยว่าการกระทำของจำเลยเป็นการกระทำที่ป้องกันพอสมควรแก่เหตุ เป็นการป้องกันตัวโดยชอบด้วยกฎหมาย ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๖๘ พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 976/2514อัยการจังหวัดอ่างทองโจทก์นายลิฮ้อ หรือสถาพร กันทรวิชยากุลจำเลย ป.อ. ม. 68, ม. 72, ม. 288จำเลยเดินมาคนเดียว ผู้ตายกับพวกหลายคนเข้าทำร้ายจำเลยผู้ตายรัดคอจำเลยจนจำเลยหายใจไม่ออก และพวกของผู้ตายก็แทงจำเลย จำเลยจึงใช้มีดแทงผู้ตาย 1 ทีในขณะนั้น เพื่อให้ตนเองพ้นภัยบังเอิญมีดถูกอกผู้ตาย ผู้ตายจึงถึงแก่ความตาย การกระทำของจำเลยเป็นการป้องกันพอสมควรแก่เหตุโจทก์ฟ้องว่า จำเลยใช้มีดพกปลายแหลมแทงนายบุญมาก ธูปหอม ๑ ทีถูกที่หน้าอก เป็นเหตุให้นายบุญมากถึงแก่ความตายในคืนวันเกิดเหตุโดยจำเลยมีเจตนาฆ่า ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘ จำเลยให้การว่า จำเลยถูกผู้ตายกับพวกกลุ้มรุมทำร้าย จำเลยจึงแทงผู้ตายเพื่อป้องกันตัว ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘ ประกอบมาตรา ๗๒ ลงโทษจำคุกจำเลย ๓ ปี จำเลยอุทธรณ์ว่า การกระทำของจำเลยเป็นการป้องกันพอสมควรแก่เหตุ ศาลอุทธรณ์เห็นว่า การกระทำของจำเลยเป็นการป้องกันพอสมควรแก่เหตุ พิพากษากลับ ให้ยกฟ้องโจทก์ โจทก์ฎีกาว่าจำเลยควรมีความผิดตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น ศาลฎีกาเห็นว่า คืนวันเกิดเหตุผู้ตายท้าจำเลยต่อย จำเลยก็ไม่สู้ ต่อมาจำเลยเดินมาคนเดียว ผู้ตายกับพวกหลายคนเข้าทำร้ายจำเลย จำเลยถูกผู้ตายรัดคอจะหายใจไม่ออกและถูกพวกผู้ตายแทงทำร้าย จำเลยจึงใช้มีดแทงผู้ตาย ๑ ทีในขณะนั้น เหตุที่จำเลยจำต้องใช้มีดแทงไปก็เพื่อป้องกันสิทธิหรือตัวของจำเลยเองให้พ้นจากภยันตรายที่ผู้ตายและพวกผู้ตายได้กระทำต่อจำเลย บังเอิญมีดไปถูกที่สำคัญเข้าทำให้ผู้ตายตาย จึงวินิจฉัยว่าการกระทำของจำเลยเป็นการกระทำที่ป้องกันพอสมควรแก่เหตุ เป็นการป้องกันตัวโดยชอบด้วยกฎหมาย ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๖๘ พิพากษายืน(อัศนี เกาไศยนันท์-บุณยเกียรติ อรชุนะกะ-สวัสดิ์ ภู่งาม)ศาลจังหวัดอ่างทอง - นายถวิล เกษรราชศาลอุทธรณ์ - นายแถม สุรทิณฑ์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยใช้มีดพกปลายแหลมแทงนายบุญมาก ธูปหอม ๑ ทีถูกที่หน้าอก เป็นเหตุให้นายบุญมากถึงแก่ความตายในคืนวันเกิดเหตุโดยจำเลยมีเจตนาฆ่า ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘ จำเลยให้การว่า จำเลยถูกผู้ตายกับพวกกลุ้มรุมทำร้าย จำเลยจึงแทงผู้ตายเพื่อป้องกันตัว ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘ ประกอบมาตรา ๗๒ ลงโทษจำคุกจำเลย ๓ ปี จำเลยอุทธรณ์ว่า การกระทำของจำเลยเป็นการป้องกันพอสมควรแก่เหตุ ศาลอุทธรณ์เห็นว่า การกระทำของจำเลยเป็นการป้องกันพอสมควรแก่เหตุ พิพากษากลับ ให้ยกฟ้องโจทก์ โจทก์ฎีกาว่าจำเลยควรมีความผิดตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น ศาลฎีกาเห็นว่า คืนวันเกิดเหตุผู้ตายท้าจำเลยต่อย จำเลยก็ไม่สู้ ต่อมาจำเลยเดินมาคนเดียว ผู้ตายกับพวกหลายคนเข้าทำร้ายจำเลย จำเลยถูกผู้ตายรัดคอจะหายใจไม่ออกและถูกพวกผู้ตายแทงทำร้าย จำเลยจึงใช้มีดแทงผู้ตาย ๑ ทีในขณะนั้น เหตุที่จำเลยจำต้องใช้มีดแทงไปก็เพื่อป้องกันสิทธิหรือตัวของจำเลยเองให้พ้นจากภยันตรายที่ผู้ตายและพวกผู้ตายได้กระทำต่อจำเลย บังเอิญมีดไปถูกที่สำคัญเข้าทำให้ผู้ตายตาย จึงวินิจฉัยว่าการกระทำของจำเลยเป็นการกระทำที่ป้องกันพอสมควรแก่เหตุ เป็นการป้องกันตัวโดยชอบด้วยกฎหมาย ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๖๘ พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 976/2514อัยการจังหวัดอ่างทองโจทก์นายลิฮ้อ หรือสถาพร กันทรวิชยากุลจำเลย ป.อ. ม. 68, ม. 72, ม. 288จำเลยเดินมาคนเดียว ผู้ตายกับพวกหลายคนเข้าทำร้ายจำเลยผู้ตายรัดคอจำเลยจนจำเลยหายใจไม่ออก และพวกของผู้ตายก็แทงจำเลย จำเลยจึงใช้มีดแทงผู้ตาย 1 ทีในขณะนั้น เพื่อให้ตนเองพ้นภัยบังเอิญมีดถูกอกผู้ตาย ผู้ตายจึงถึงแก่ความตาย การกระทำของจำเลยเป็นการป้องกันพอสมควรแก่เหตุโจทก์ฟ้องว่า จำเลยใช้มีดพกปลายแหลมแทงนายบุญมาก ธูปหอม ๑ ทีถูกที่หน้าอก เป็นเหตุให้นายบุญมากถึงแก่ความตายในคืนวันเกิดเหตุโดยจำเลยมีเจตนาฆ่า ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘ จำเลยให้การว่า จำเลยถูกผู้ตายกับพวกกลุ้มรุมทำร้าย จำเลยจึงแทงผู้ตายเพื่อป้องกันตัว ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘ ประกอบมาตรา ๗๒ ลงโทษจำคุกจำเลย ๓ ปี จำเลยอุทธรณ์ว่า การกระทำของจำเลยเป็นการป้องกันพอสมควรแก่เหตุ ศาลอุทธรณ์เห็นว่า การกระทำของจำเลยเป็นการป้องกันพอสมควรแก่เหตุ พิพากษากลับ ให้ยกฟ้องโจทก์ โจทก์ฎีกาว่าจำเลยควรมีความผิดตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น ศาลฎีกาเห็นว่า คืนวันเกิดเหตุผู้ตายท้าจำเลยต่อย จำเลยก็ไม่สู้ ต่อมาจำเลยเดินมาคนเดียว ผู้ตายกับพวกหลายคนเข้าทำร้ายจำเลย จำเลยถูกผู้ตายรัดคอจะหายใจไม่ออกและถูกพวกผู้ตายแทงทำร้าย จำเลยจึงใช้มีดแทงผู้ตาย ๑ ทีในขณะนั้น เหตุที่จำเลยจำต้องใช้มีดแทงไปก็เพื่อป้องกันสิทธิหรือตัวของจำเลยเองให้พ้นจากภยันตรายที่ผู้ตายและพวกผู้ตายได้กระทำต่อจำเลย บังเอิญมีดไปถูกที่สำคัญเข้าทำให้ผู้ตายตาย จึงวินิจฉัยว่าการกระทำของจำเลยเป็นการกระทำที่ป้องกันพอสมควรแก่เหตุ เป็นการป้องกันตัวโดยชอบด้วยกฎหมาย ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๖๘ พิพากษายืน(อัศนี เกาไศยนันท์-บุณยเกียรติ อรชุนะกะ-สวัสดิ์ ภู่งาม)ศาลจังหวัดอ่างทอง - นายถวิล เกษรราชศาลอุทธรณ์ - นายแถม สุรทิณฑ์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ