คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 715/2530หลักกฎหมาย: เมื่อคณะกรรมการส่งเสริมการลงทุนสั่งเพิกถอนสิทธิและประโยชน์ทั้งหมดที่ให้แก่จำเลย เครื่องจักรที่จำเลยนำเข้าซึ่งได้รับยกเว้นภาษีอากรจากคณะกรรมการส่งเสริมการลงทุนในตอนนำเข้าจึงถือว่าไม่เคยได้รับยกเว้นภาษีอากรมาแต่ต้น จำเลยมีหน้าที่ต้องชำระภาษีอากรโดยไม่คำนึงว่าเมื่อตอนนำเข้านั้นได้กระทำโดยสุจริตหรือไม่.โจทก์ฟ้องว่าโจทก์ทั้งสองเป็นกรมในรัฐบาล จำเลยซึ่งได้รับการส่งเสริมการลงทุนจากคณะกรรมการส่งเสริมการลงทุนได้นำเครื่องจักรและเครื่องมือในการผลิตหลอดภาพเครื่องรับโทรทัศน์เข้ามาในราชอาณาจักร โดยได้รับยกเว้นไม่ต้องเสียภาษีอากรจากคณะกรรมการส่งเสริมการลงทุน ต่อมาปรากฏว่าจำเลยไม่ปฏิบัติตามเงื่อนไขที่คณะกรรมการส่งเสริมการลงทุนกำหนดไว้ คณะกรรมการส่งเสริมการลงทุนจึงอาศัยอำนาจตามความในมาตรา 54 แห่งพระราชบัญญัติส่งเสริมการลงทุนพ.ศ. 2520 สั่งเพิกถอนสิทธิและประโยชน์ทั้งหมดที่ให้แก่จำเลยซึ่งมาตรา 55 ของพระราชบัญญัติฉบับเดียวกันให้ถือว่าจำเลยไม่เคยได้รับยกเว้นหรือลดหย่อนภาษีอากรมาแต่ต้นโจทก์ที่ 1 ซึ่งมีอำนาจจัดเก็บภาษีการค้าและภาษีบำรุงเทศบาลแทนโจทก์ที่ 2 ด้วยจึงแจ้งให้จำเลยชำระอากรขาเข้า ภาษีการค้าและภาษีบำรุงเทศบาล แต่จำเลยไม่ชำระจึงขอให้ศาลบังคับจำเลยชำระเงิน 599,670.10 บาท พร้อมเงินเพิ่มแก่โจทก์ทั้งสองจำเลยให้การว่า โจทก์ทั้งสองไม่มีอำนาจฟ้องเรียกภาษีบำรุงเทศบาลจากจำเลย จำเลยมีภูมิลำเนาอยู่ในกรุงเทพมหานคร ผู้มีหน้าที่เรียกเก็บภาษีบำรุงเทศบาลจากจำเลยคือกรุงเทพมหานคร จำเลยไม่เคยค้างชำระอากรขาเข้า ภาษีการค้า และภาษีบำรุงเทศบาล ดังโจทก์ฟ้องจำเลยได้ชำระให้แก่โจทก์ไปเรียบร้อยแล้ว หากจำเลยจะต้องชำระภาษีอากรตามฟ้อง โจทก์ทั้งสองก็ไม่มีอำนาจเรียกเก็บเงินเพิ่มแต่อย่างใดเพราะจำเลยไม่เคยได้รับแจ้งการประเมิน เมื่อยังไม่มีการแจ้งการประเมินจำเลยก็ไม่ต้องเสียเงินเพิ่ม แม้หากมีการแจ้งการประเมินแล้วก็ตาม เมื่อจำเลยไม่ชำระค่าภาษีโดยครบถ้วน ก็เพียงแต่จะต้องรับผิดเสียดอกเบี้ยร้อยละ 7.5 ต่อปีเท่านั้นในชั้นชี้สองสถานศาลได้กำหนดประเด็นข้อพิพาทไว้ว่า1. โจทก์ทั้งสองมีอำนาจฟ้องเกี่ยวกับภาษีบำรุงเทศบาลตามโจทก์ฟ้องนั้นหรือไม่2. จำเลยจะต้องรับผิดชำระภาษีตามโจทก์ฟ้องหรือไม่3. โจทก์มีสิทธิเรียกเก็บเงินเพิ่มหรือไม่ต่อมาจำเลยได้แถลงสละข้อต่อสู้ในประเด็นข้อ 1. และ 3.ขอให้ศาลสืบพยานแต่เฉพาะประเด็นข้อ 2. เพียงประเด็นเดียวศาลภาษีอากรกลางพิจารณาแล้วพิพากษาให้จำเลยชำระเงินภาษีอากรตามฟ้องให้แก่โจทก์ทั้งสองจำเลยอุทธรณ์ต่อศาลฎีกาศาลฎีกาแผนกคดีภาษีอากรวินิจฉัยว่า "ข้อเท็จจริงฟังได้เป็นยุติว่า จำเลยเป็นบริษัท จำกัด ได้รับการส่งเสริมการลงทุนจากคณะกรรมการส่งเสริมการลงทุนตามประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 227ลงวันที่ 18 ตุลาคม 2515 โดยจำเลยได้รับการส่งเสริมการลงทุนตั้งแต่วันที่ 10 กันยายน 2519 ต่อมาวันที่ 2 สิงหาคม 2525 ได้ถูกเพิกถอนสิทธิและประโยชน์ที่จำเลยได้รับทั้งหมด ปรากฎตามคำสั่งคณะกรรมการส่งเสริมการลงทุนเอกสารหมาย จ.12 ในระหว่างที่จำเลยยังมิได้ถูกเพิกถอนสิทธิตามบัตรส่งเสริมการลงทุนนั้น จำเลยได้นำสินค้าเข้ามาในราชอาณาจักรไทยรวม 2 ครั้ง ตามใบขนสินค้าขาเข้าและแบบแสดงรายการการค้า เลขที่ ดี 110-00201 ลงวันที่ 25 พฤศจิกายน2520 และเลขที่ 032-1021 ลงวันที่ 7 มีนาคม 2522 ซึ่งจำเลยจะต้องเสียอากรขาเข้า ภาษีการค้า และภาษีบำรุงเทศบาล รวมเป็นเงิน486,205.63 บาท แต่จำเลยมิได้เสียภาษีอากรดังกล่าว เนื่องจากจำเลยได้รับยกเว้นจากคณะกรรมการส่งเสริมการลงทุนตามประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 227 ลงวันที่ 18 ตุลาคม 2515 หลังจากที่จำเลยถูกเพิกถอนสิทธิและประโยชน์ที่ได้รับยกเว้นนั้นแล้ว โจทก์ที่ 1ได้มีหนังสือแจ้งการประเมินเรียกเก็บอากรขาเข้า ภาษีการค้าและภาษีบำรุงเทศบาลไปยังจำเลย โดยให้จำเลยชำระภาษีอากรตามใบขนสินค้าทั้ง 2 ฉบับนั้นรวมเป็นเงิน 486,205.63 บาท จำเลยได้รับแบบแจ้งการประเมินนั้นแล้ว แต่จำเลยไม่ยอมชำระจำเลยอุทธรณ์ข้อแรกว่า จำเลยนำเครื่องจักรรายพิพาทเข้ามาใช้เพื่อการผลิตหลอดภาพโทรทัศน์ แม้ต่อมาจะถูกเพิกถอนสิทธิตามบัตรส่งเสริมการลงทุน ก็ไม่มีผลที่จะเรียกเก็บภาษีย้อนหลังจากจำเลยเพราะจำเลยประกอบการผลิตหลอดภาพโทรทัศน์อยู่แล้ว ไม่มีเจตนาหลีกเลี่ยงภาษีอากร จะนำมาตรา 55 แห่งพระราชบัญญัติส่งเสริมการลงทุนมาบังคับแก่จำเลยไม่ได้ พิเคราะห์แล้ว ตามมาตรา 55 พระราชบัญญัติส่งเสริมการลงทุน พ.ศ. 2520 ได้บัญญัติไว้ว่า "ในกรณีที่คณะกรรมการสั่งเพิกถอนสิทธิและประโยชน์เกี่ยวกับภาษีอากร สำหรับของที่นำเข้าหรือส่งออกทั้งหมด ให้ถือว่าผู้ได้รับการส่งเสริมไม่เคยได้รับยกเว้นหรือลดหย่อนภาษีอากรมาแต่ต้นและให้ผู้ใดได้รับการส่งเสริมเสียภาษีอากรโดยถือสภาพของของ ราคา และอัตราภาษีอากรที่เป็นอยู่ในวันนำเข้าหรือส่งออกเป็นเกณฑ์ในการคำนวณภาษีอากร สำหรับกรณีที่ได้รับลดหย่อนภาษีอากรให้เสียภาษีอากรเพิ่มจากที่ได้เสียไว้แล้วให้ครบถ้วนตามจำนวนเงินภาษีอากรที่จะพึงต้องเสียทั้งหมด...ฯลฯ"ตามบทบัญญัติดังกล่าวนี้ได้บัญญัติไว้โดยแจ้งชัดแล้วว่า ในกรณีที่คณะกรรมการส่งเสริมการลงทุนสั่งเพิกถอนสิทธิและประโยชน์ที่ได้รับทั้งหมด ก็ให้ถือว่าผู้ได้รับการส่งเสริมนั้นไม่เคยได้รับยกเว้นหรือลดหย่อนภาษีอากรมาแต่ต้น ฉะนั้น จำเลยจึงต้องชำระอากรขาเข้าภาษีการค้า และภาษีบำรุงเทศบาล ตามที่กฎหมายบัญญัติไว้ โดยไม่คำนึงว่าเมื่อจำเลยนำของเข้ามานั้นได้กระทำโดยสุจริตหรือไม่ อุทธรณ์ของจำเลยข้อนี้ฟังไม่ขึ้นส่วนที่จำเลยอุทธรณ์ว่าจำเลยได้นำเครื่องจักรเข้ามานับถึงวันฟ้องเกินกว่า 5 ปี และเมื่อนับแต่วันถูกเพิกถอนสิทธิและประโยชน์จนถึงวันฟ้องก็เกิน 5 ปีแล้ว จำเลยจึงได้รับความคุ้มครองไม่ต้องเสียอากรขาเข้า และเมื่อถูกเพิกถอนสิทธิและประโยชน์แล้ว โจทก์ชอบที่จะสั่งให้จำเลยนำเครื่องจักรนั้นออกนอกราชอาณาจักร ไม่มีสิทธิเรียกเก็บภาษีอากรจากจำเลยนั้น ข้ออุทธรณ์ของจำเลยดังกล่าวแล้วนั้นจำเลยมิได้ให้การต่อสู้ไว้ เป้นข้อที่ไม่ได้ยกขึ้นว่ากันมาแล้วในศาลชั้นต้น ต้องห้ามอุทธรณ์ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา 225 ศาลฎีกาจึงไม่รับวินิจฉัยที่ศาลภาษีอากรกลางพิพากษาให้ดจำเลยชำระภาษีอากรรวมทั้งเงินเพิ่มแก่โจทก์นั้น ศาลฎีกาเห็นพ้องด้วย"พิพากษายืน ให้จำเลยใช้ค่าทนายความในชั้นนี้แทนโจทก์2,000 บาท. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 715/2530กรมศุลกากร กับพวกโจทก์บริษัท พี.เอส.พิคเจอร์ทิ้วบ์จำเลย พ.ร.บ.ส่งเสริมการลงทุน พ.ศ.2520 ม. 55 พ.ร.บ.ศุลกากร พ.ศ.2469 ม. 10เมื่อคณะกรรมการส่งเสริมการลงทุนสั่งเพิกถอนสิทธิและประโยชน์ทั้งหมดที่ให้แก่จำเลย เครื่องจักรที่จำเลยนำเข้าซึ่งได้รับยกเว้นภาษีอากรจากคณะกรรมการส่งเสริมการลงทุนในตอนนำเข้าจึงถือว่าไม่เคยได้รับยกเว้นภาษีอากรมาแต่ต้น จำเลยมีหน้าที่ต้องชำระภาษีอากรโดยไม่คำนึงว่าเมื่อตอนนำเข้านั้นได้กระทำโดยสุจริตหรือไม่.โจทก์ฟ้องว่าโจทก์ทั้งสองเป็นกรมในรัฐบาล จำเลยซึ่งได้รับการส่งเสริมการลงทุนจากคณะกรรมการส่งเสริมการลงทุนได้นำเครื่องจักรและเครื่องมือในการผลิตหลอดภาพเครื่องรับโทรทัศน์เข้ามาในราชอาณาจักร โดยได้รับยกเว้นไม่ต้องเสียภาษีอากรจากคณะกรรมการส่งเสริมการลงทุน ต่อมาปรากฏว่าจำเลยไม่ปฏิบัติตามเงื่อนไขที่คณะกรรมการส่งเสริมการลงทุนกำหนดไว้ คณะกรรมการส่งเสริมการลงทุนจึงอาศัยอำนาจตามความในมาตรา 54 แห่งพระราชบัญญัติส่งเสริมการลงทุนพ.ศ. 2520 สั่งเพิกถอนสิทธิและประโยชน์ทั้งหมดที่ให้แก่จำเลยซึ่งมาตรา 55 ของพระราชบัญญัติฉบับเดียวกันให้ถือว่าจำเลยไม่เคยได้รับยกเว้นหรือลดหย่อนภาษีอากรมาแต่ต้นโจทก์ที่ 1 ซึ่งมีอำนาจจัดเก็บภาษีการค้าและภาษีบำรุงเทศบาลแทนโจทก์ที่ 2 ด้วยจึงแจ้งให้จำเลยชำระอากรขาเข้า ภาษีการค้าและภาษีบำรุงเทศบาล แต่จำเลยไม่ชำระจึงขอให้ศาลบังคับจำเลยชำระเงิน 599,670.10 บาท พร้อมเงินเพิ่มแก่โจทก์ทั้งสองจำเลยให้การว่า โจทก์ทั้งสองไม่มีอำนาจฟ้องเรียกภาษีบำรุงเทศบาลจากจำเลย จำเลยมีภูมิลำเนาอยู่ในกรุงเทพมหานคร ผู้มีหน้าที่เรียกเก็บภาษีบำรุงเทศบาลจากจำเลยคือกรุงเทพมหานคร จำเลยไม่เคยค้างชำระอากรขาเข้า ภาษีการค้า และภาษีบำรุงเทศบาล ดังโจทก์ฟ้องจำเลยได้ชำระให้แก่โจทก์ไปเรียบร้อยแล้ว หากจำเลยจะต้องชำระภาษีอากรตามฟ้อง โจทก์ทั้งสองก็ไม่มีอำนาจเรียกเก็บเงินเพิ่มแต่อย่างใดเพราะจำเลยไม่เคยได้รับแจ้งการประเมิน เมื่อยังไม่มีการแจ้งการประเมินจำเลยก็ไม่ต้องเสียเงินเพิ่ม แม้หากมีการแจ้งการประเมินแล้วก็ตาม เมื่อจำเลยไม่ชำระค่าภาษีโดยครบถ้วน ก็เพียงแต่จะต้องรับผิดเสียดอกเบี้ยร้อยละ 7.5 ต่อปีเท่านั้นในชั้นชี้สองสถานศาลได้กำหนดประเด็นข้อพิพาทไว้ว่า1. โจทก์ทั้งสองมีอำนาจฟ้องเกี่ยวกับภาษีบำรุงเทศบาลตามโจทก์ฟ้องนั้นหรือไม่2. จำเลยจะต้องรับผิดชำระภาษีตามโจทก์ฟ้องหรือไม่3. โจทก์มีสิทธิเรียกเก็บเงินเพิ่มหรือไม่ต่อมาจำเลยได้แถลงสละข้อต่อสู้ในประเด็นข้อ 1. และ 3.ขอให้ศาลสืบพยานแต่เฉพาะประเด็นข้อ 2. เพียงประเด็นเดียวศาลภาษีอากรกลางพิจารณาแล้วพิพากษาให้จำเลยชำระเงินภาษีอากรตามฟ้องให้แก่โจทก์ทั้งสองจำเลยอุทธรณ์ต่อศาลฎีกาศาลฎีกาแผนกคดีภาษีอากรวินิจฉัยว่า "ข้อเท็จจริงฟังได้เป็นยุติว่า จำเลยเป็นบริษัท จำกัด ได้รับการส่งเสริมการลงทุนจากคณะกรรมการส่งเสริมการลงทุนตามประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 227ลงวันที่ 18 ตุลาคม 2515 โดยจำเลยได้รับการส่งเสริมการลงทุนตั้งแต่วันที่ 10 กันยายน 2519 ต่อมาวันที่ 2 สิงหาคม 2525 ได้ถูกเพิกถอนสิทธิและประโยชน์ที่จำเลยได้รับทั้งหมด ปรากฎตามคำสั่งคณะกรรมการส่งเสริมการลงทุนเอกสารหมาย จ.12 ในระหว่างที่จำเลยยังมิได้ถูกเพิกถอนสิทธิตามบัตรส่งเสริมการลงทุนนั้น จำเลยได้นำสินค้าเข้ามาในราชอาณาจักรไทยรวม 2 ครั้ง ตามใบขนสินค้าขาเข้าและแบบแสดงรายการการค้า เลขที่ ดี 110-00201 ลงวันที่ 25 พฤศจิกายน2520 และเลขที่ 032-1021 ลงวันที่ 7 มีนาคม 2522 ซึ่งจำเลยจะต้องเสียอากรขาเข้า ภาษีการค้า และภาษีบำรุงเทศบาล รวมเป็นเงิน486,205.63 บาท แต่จำเลยมิได้เสียภาษีอากรดังกล่าว เนื่องจากจำเลยได้รับยกเว้นจากคณะกรรมการส่งเสริมการลงทุนตามประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 227 ลงวันที่ 18 ตุลาคม 2515 หลังจากที่จำเลยถูกเพิกถอนสิทธิและประโยชน์ที่ได้รับยกเว้นนั้นแล้ว โจทก์ที่ 1ได้มีหนังสือแจ้งการประเมินเรียกเก็บอากรขาเข้า ภาษีการค้าและภาษีบำรุงเทศบาลไปยังจำเลย โดยให้จำเลยชำระภาษีอากรตามใบขนสินค้าทั้ง 2 ฉบับนั้นรวมเป็นเงิน 486,205.63 บาท จำเลยได้รับแบบแจ้งการประเมินนั้นแล้ว แต่จำเลยไม่ยอมชำระจำเลยอุทธรณ์ข้อแรกว่า จำเลยนำเครื่องจักรรายพิพาทเข้ามาใช้เพื่อการผลิตหลอดภาพโทรทัศน์ แม้ต่อมาจะถูกเพิกถอนสิทธิตามบัตรส่งเสริมการลงทุน ก็ไม่มีผลที่จะเรียกเก็บภาษีย้อนหลังจากจำเลยเพราะจำเลยประกอบการผลิตหลอดภาพโทรทัศน์อยู่แล้ว ไม่มีเจตนาหลีกเลี่ยงภาษีอากร จะนำมาตรา 55 แห่งพระราชบัญญัติส่งเสริมการลงทุนมาบังคับแก่จำเลยไม่ได้ พิเคราะห์แล้ว ตามมาตรา 55 พระราชบัญญัติส่งเสริมการลงทุน พ.ศ. 2520 ได้บัญญัติไว้ว่า "ในกรณีที่คณะกรรมการสั่งเพิกถอนสิทธิและประโยชน์เกี่ยวกับภาษีอากร สำหรับของที่นำเข้าหรือส่งออกทั้งหมด ให้ถือว่าผู้ได้รับการส่งเสริมไม่เคยได้รับยกเว้นหรือลดหย่อนภาษีอากรมาแต่ต้นและให้ผู้ใดได้รับการส่งเสริมเสียภาษีอากรโดยถือสภาพของของ ราคา และอัตราภาษีอากรที่เป็นอยู่ในวันนำเข้าหรือส่งออกเป็นเกณฑ์ในการคำนวณภาษีอากร สำหรับกรณีที่ได้รับลดหย่อนภาษีอากรให้เสียภาษีอากรเพิ่มจากที่ได้เสียไว้แล้วให้ครบถ้วนตามจำนวนเงินภาษีอากรที่จะพึงต้องเสียทั้งหมด...ฯลฯ"ตามบทบัญญัติดังกล่าวนี้ได้บัญญัติไว้โดยแจ้งชัดแล้วว่า ในกรณีที่คณะกรรมการส่งเสริมการลงทุนสั่งเพิกถอนสิทธิและประโยชน์ที่ได้รับทั้งหมด ก็ให้ถือว่าผู้ได้รับการส่งเสริมนั้นไม่เคยได้รับยกเว้นหรือลดหย่อนภาษีอากรมาแต่ต้น ฉะนั้น จำเลยจึงต้องชำระอากรขาเข้าภาษีการค้า และภาษีบำรุงเทศบาล ตามที่กฎหมายบัญญัติไว้ โดยไม่คำนึงว่าเมื่อจำเลยนำของเข้ามานั้นได้กระทำโดยสุจริตหรือไม่ อุทธรณ์ของจำเลยข้อนี้ฟังไม่ขึ้นส่วนที่จำเลยอุทธรณ์ว่าจำเลยได้นำเครื่องจักรเข้ามานับถึงวันฟ้องเกินกว่า 5 ปี และเมื่อนับแต่วันถูกเพิกถอนสิทธิและประโยชน์จนถึงวันฟ้องก็เกิน 5 ปีแล้ว จำเลยจึงได้รับความคุ้มครองไม่ต้องเสียอากรขาเข้า และเมื่อถูกเพิกถอนสิทธิและประโยชน์แล้ว โจทก์ชอบที่จะสั่งให้จำเลยนำเครื่องจักรนั้นออกนอกราชอาณาจักร ไม่มีสิทธิเรียกเก็บภาษีอากรจากจำเลยนั้น ข้ออุทธรณ์ของจำเลยดังกล่าวแล้วนั้นจำเลยมิได้ให้การต่อสู้ไว้ เป้นข้อที่ไม่ได้ยกขึ้นว่ากันมาแล้วในศาลชั้นต้น ต้องห้ามอุทธรณ์ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา 225 ศาลฎีกาจึงไม่รับวินิจฉัยที่ศาลภาษีอากรกลางพิพากษาให้ดจำเลยชำระภาษีอากรรวมทั้งเงินเพิ่มแก่โจทก์นั้น ศาลฎีกาเห็นพ้องด้วย"พิพากษายืน ให้จำเลยใช้ค่าทนายความในชั้นนี้แทนโจทก์2,000 บาท.(เสวก จันทร์ผ่อง-ชูเชิด รักตะบุตร์-ประวิทย์ ขัมภรัตน์)แหล่งที่มาสำนักงานส่งเสริมงานตุลาการแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ1. บริษัท มูลนิธิ หรือสหกรณ์ผู้ได้รับการส่งเสริมจากคณะกรรมการส่งเสริมการลงทุนได้รับสิทธิและโยชน์หลายอย่างที่สำคัญได้แก่ สิทธิและประโยชน์ทางภาษีอากร ซึ่งได้รับดังนี้ (1) ได้รับยกเว้นภาษีเงินได้นิติบุคคลสำหรับกำไรสุทธิที่ได้จากประกอบกิจการที่ได้รับการส่งเสริมมีกำหนดเวลาตามที่คณะกรรมการส่งเสริมการลงทุนกำหนดซึ่งต้องไม่น้อยกว่า 3 ปี แต่ไม่เกิน 8 ปีนับแต่วันที่เริ่มมีรายได้จากการประกอบกิจการนั้น (มาตรา 31แห่งพระราชบัญญัติส่งเสริมการลงทุน พ.ศ. 2520) (2) ได้รับยกเว้นอากรขาเข้าและหรือภาษีการค้าสำหรับเครื่องจักรตามที่คณะกรรมการส่งเสริมการลงทุนพิจารณาอนุมัติ แต่เครื่องจักรนั้นต้องไม่เป็นเครื่องจักรที่ผลิตหรือประกอบได้ในราชอาณาจักรซึ่งมีคุณภาพใกล้เคียงกันกับชนิดที่ผลิตในต่างประเทศและมีปริมาณเพียงพอที่จะจัดหามาใช้ได้ (มาตรา 28 แห่งพระราชบัญญัติส่งเสริมการลงทุน พ.ศ. 2520) เมื่อคณะกรรมการส่งเสริมการลงทุนพิจารณาเห็นว่าการให้การส่งเสริมแก่กิจการใดหรือแก่ผู้ขอรับการส่งเสริมรายใดไม่สมควรให้ได้รับสิทธิและประโยชน์ดังกล่าว คณะกรรมการส่งเสริมการลงทุนจะให้การส่งเสริมแก่กิจการนั้นหรือผู้ขอรับการส่งเสริมรายนั้นและรายต่อ ๆ ไป โดยให้ได้รับลดหย่อนอากรขาเข้าและหรือภาษีการค้าสำหรับเครื่องจักรเพียงกึ่งหนึ่ง หรือจะไม่ให้ได้รับยกเว้นอากรขาเข้าและหรือภาษีการค้าสำหรับเครื่องจักรเลยก็ได้ (มาตรา 29แห่งพระราชบัญญัติส่งเสริมการลงทุน พ.ศ. 2520) อนึ่ง คำว่า "เครื่องจักร" นั้นหมายความว่าเครื่องจักรที่จำเป็นต้องใช้ในกิจการที่ได้รับการส่งเสริมและเครื่องจักรที่จำเป็นต้องใช้ในการก่อสร้างโรงงาน ซึ่งรวมถึงส่วนประกอบ อุปกรณ์เครื่องมือ เครื่องใช้ และโครงโรงงานสำเร็จรูปที่นำมาติดตั้งเป็นโรงงานด้วย (มาตรา 4 แห่งพระราชบัญญัติส่งเสริมการลงทุน พ.ศ. 2520) (3) ในกรณีที่มีเหตุอันสมควร คณะกรรมการส่งเสริมการลงทุนจะให้ผู้ได้รับการส่งเสริมได้รับลดหย่อนอากรขาเข้าและภาษีการค้าไม่เกินร้อยละ 90 ของอัตราปกติ สำหรับวัตถุดิบหรือวัสดุจำเป็นที่นำเข้ามาในราชอาณาจักร เพื่อใช้ผลิต ผสมหรือประกอบในกิจการที่ได้รับการส่งเสริม มีกำหนดเวลาคราวละไม่เกิน 1 ปี นับแต่วันที่คณะกรรมการส่งเสริมการลงทุนกำหนดก็ได้ แต่วัตถุดิบหรือวัสดุจำเป็นนั้นต้องไม่เป็นของที่ผลิตหรือมีกำเนิดในราชอาณาจักรซึ่งมีคุณภาพใกล้เคียงกันกับชนิดที่จะนำเข้ามาในราชอาณาจักร และมีปริมาณเพียงพอที่จะจัดหามาใช้ได้ (มาตรา 30 แห่งพระราชบัญญัติส่งเสริมการลงทุนพ.ศ. 2520) (4) เพื่อส่งเสริมการส่งออก คณะกรรมการส่งเสริมการลงทุนอาจให้ผู้ได้รับการส่งเสริมได้รับสิทธิและประโยชน์อย่างใดอย่างหนึ่งหรือหลายอย่างดังต่อไปนี้ด้วย (มาตรา 36 แห่งพระราชบัญญัติส่งเสริมการลงทุน พ.ศ. 2520) 1. ได้รับยกเว้นอากรขาเข้าและภาษีการค้าสำหรับวัตถุดิบและวัสดุจำเป็นที่ต้องนำเข้ามาจากต่างประเทศเพื่อใช้ผลิต ผสม หรือประกอบผลิตภัฎฑ์ หรือผลิตผลเฉพาะที่ใช้ในการส่งออก 2. ได้รับยกเว้นอากรขาเข้าและภาษีการค้าสำหรับของที่ผู้ได้รับการส่งเสริมนำเข้าเพื่อส่งกลับออกไป 3. ได้รับยกเว้นอากรขาออกและภาษีการค้าสำหรับผลิตภัณฑ์หรือผลิตผลที่ผู้ได้รับการส่งเสริมผลิตหรือประกอบ 4. ได้รับอนุญาตให้หักเงินได้พึงประเมินในการเสียภาษีเงินได้นิติบุคคลเป็นจำนวนเท่ากับร้อยละ 5 ของรายได้ที่เพิ่มขึ้นจากปีก่อนจากการส่งออก ซึ่งผลิตภัณฑ์หรือผลิตผลที่ผู้ได้รับการส่งเสริมผลิตหรือประกอบโดยไม่รวมค่าประกันภัยและค่าขนส่งนอกประเทศ 2. ในกรณีที่ผู้ได้รับการส่งเสริมฝ่าฝืนหรือไม่ปฏิบัติตามเงื่อนไขที่คณะกรรมการส่งเสริมการลงทุนกำหนด คณะกรรมการส่งเสริมการลงทุนมีอำนาจสั่งเพิกถอนสิทธิและประโยชน์ที่ได้ให้แก่ผู้ได้รับการส่งเสริมทั้งหมดหรือบางส่วน โดยจะกำหนดระยะเวลาไว้ด้วยหรือไม่ก็ได้ (มาตรา 54 แห่งพระราชบัญญัติส่งเสริมการลงทุนพ.ศ. 2520) ในกรณีที่คณะกรรมการส่งเสริมการลงทุนสั่งเพิกถอนสิทธิและประโยชน์เกี่ยวกับภาษีอากรสำหรับของที่นำเข้าหรือส่งออกทั้งหมดถือว่าผู้ได้รับการส่งเสริมไม่เคยได้รับยกเว้นหรือลดหย่อนภาษีอากรมาแต่ต้น และผู้ได้รับการส่งเสริมต้องเสียภาษีอากรโดยถือสภาพของราคาและอัตราภาษีอากรที่เป็นอยู่ในวันนำเข้าหรือส่งออกเป็นเกณฑ์ในการคำนวณภาษีอากร สำหรับกรณีที่ได้รับลดหย่อนภาษีอากรให้เสียภาษีอากรเพิ่มจากที่ได้เสียไว้แล้ว ให้ครบถ้วนตามจำนวนเงินภาษีอากรที่จะพึงต้องเสียทั้งหมดเมื่อได้คำนวณตามเกณฑ์เช่นว่านั้น ผู้ได้รับการส่งเสริมต้องแจ้งขอชำระภาษีอากรหรือภาษีอากรเพิ่มต่อกรมศุลกากรหรือด่านศุลกากรที่ได้นำของนั้นเข้ามาหรือส่งของนั้นออกไปภายใน 1 เดือน นับแต่วันทราบคำสั่งเพิกถอนสิทธิและประโยชน์เกี่ยวกับภาษีอากร และต้องชำระ ณ ที่ทำการศุลกากรซึ่งกรมศุลกากรกำหนดให้เสร็จสิ้นภายใน 1 เดือนนับแต่วันที่ได้รับแจ้งจำนวนเงินภาษีอากรหรือภาษีอากรเพิ่มอันจะพึงต้องชำระ มิฉะนั้น ถือว่าของนั้นได้นำเข้ามาหรือส่งออกไปโดยหลีกเลี่ยงการเสียภาษีอกากรและให้นำกฎหมายว่าด้วยศุลกากรมาใช้บังคับ (มาตรา 55 แห่งพระราชบัญญัติส่งเสริมการลงทุน พ.ศ. 2520) 3. คีดนี้คณะกรรมการส่งเสริมการลงทุนกำหนดเงื่อนไขให้ดจำเลยต้องผลิตหลอดภาพโทรทัศน์ปีละ 115,200 หลอด แต่จำเลยผลิตได้เพียงปีละ 18,000 หลอด จึงเป็นกรรีไม่ปฏิบัติตามเงื่อนไขที่คณะกรรมการส่งเสริมการลงทุนได้กำหนดไว้ คณะกรรมการส่งเสริมการลงทุนจึงสั่งเพิกถอนสิทธิและประโยชน์เกี่ยวกับ ภาษีอากรสำหรับของที่นำเข้าหรือส่งออกทั้งหมด อันมีผลทำให้จำเลยไม่เคยได้รับยกเว้นหรือลดหย่อนภาษีอากรมาแต่ต้น เครื่องจักรที่จำเลยนำเข้าซึ่งได้รับยกเว้นภาษีอากรจากคณะกรรมการส่งเสริมการลงทุนจึงถือว่าไม่เคยได้รับยกเว้นภาษีอากรมาแต่ต้น จำเลยจึงมีหน้าที่ต้องชำระภาษีอากรสำหรับเครื่องจักรที่นำเข้าดังกล่าว. ชัยสิทธิ์ ตราชูธรรม.คำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่าโจทก์ทั้งสองเป็นกรมในรัฐบาล จำเลยซึ่งได้รับการส่งเสริมการลงทุนจากคณะกรรมการส่งเสริมการลงทุนได้นำเครื่องจักรและเครื่องมือในการผลิตหลอดภาพเครื่องรับโทรทัศน์เข้ามาในราชอาณาจักร โดยได้รับยกเว้นไม่ต้องเสียภาษีอากรจากคณะกรรมการส่งเสริมการลงทุน ต่อมาปรากฏว่าจำเลยไม่ปฏิบัติตามเงื่อนไขที่คณะกรรมการส่งเสริมการลงทุนกำหนดไว้ คณะกรรมการส่งเสริมการลงทุนจึงอาศัยอำนาจตามความในมาตรา 54 แห่งพระราชบัญญัติส่งเสริมการลงทุนพ.ศ. 2520 สั่งเพิกถอนสิทธิและประโยชน์ทั้งหมดที่ให้แก่จำเลยซึ่งมาตรา 55 ของพระราชบัญญัติฉบับเดียวกันให้ถือว่าจำเลยไม่เคยได้รับยกเว้นหรือลดหย่อนภาษีอากรมาแต่ต้นโจทก์ที่ 1 ซึ่งมีอำนาจจัดเก็บภาษีการค้าและภาษีบำรุงเทศบาลแทนโจทก์ที่ 2 ด้วยจึงแจ้งให้จำเลยชำระอากรขาเข้า ภาษีการค้าและภาษีบำรุงเทศบาล แต่จำเลยไม่ชำระจึงขอให้ศาลบังคับจำเลยชำระเงิน 599,670.10 บาท พร้อมเงินเพิ่มแก่โจทก์ทั้งสองจำเลยให้การว่า โจทก์ทั้งสองไม่มีอำนาจฟ้องเรียกภาษีบำรุงเทศบาลจากจำเลย จำเลยมีภูมิลำเนาอยู่ในกรุงเทพมหานคร ผู้มีหน้าที่เรียกเก็บภาษีบำรุงเทศบาลจากจำเลยคือกรุงเทพมหานคร จำเลยไม่เคยค้างชำระอากรขาเข้า ภาษีการค้า และภาษีบำรุงเทศบาล ดังโจทก์ฟ้องจำเลยได้ชำระให้แก่โจทก์ไปเรียบร้อยแล้ว หากจำเลยจะต้องชำระภาษีอากรตามฟ้อง โจทก์ทั้งสองก็ไม่มีอำนาจเรียกเก็บเงินเพิ่มแต่อย่างใดเพราะจำเลยไม่เคยได้รับแจ้งการประเมิน เมื่อยังไม่มีการแจ้งการประเมินจำเลยก็ไม่ต้องเสียเงินเพิ่ม แม้หากมีการแจ้งการประเมินแล้วก็ตาม เมื่อจำเลยไม่ชำระค่าภาษีโดยครบถ้วน ก็เพียงแต่จะต้องรับผิดเสียดอกเบี้ยร้อยละ 7.5 ต่อปีเท่านั้นในชั้นชี้สองสถานศาลได้กำหนดประเด็นข้อพิพาทไว้ว่า1. โจทก์ทั้งสองมีอำนาจฟ้องเกี่ยวกับภาษีบำรุงเทศบาลตามโจทก์ฟ้องนั้นหรือไม่2. จำเลยจะต้องรับผิดชำระภาษีตามโจทก์ฟ้องหรือไม่3. โจทก์มีสิทธิเรียกเก็บเงินเพิ่มหรือไม่ต่อมาจำเลยได้แถลงสละข้อต่อสู้ในประเด็นข้อ 1. และ 3.ขอให้ศาลสืบพยานแต่เฉพาะประเด็นข้อ 2. เพียงประเด็นเดียวศาลภาษีอากรกลางพิจารณาแล้วพิพากษาให้จำเลยชำระเงินภาษีอากรตามฟ้องให้แก่โจทก์ทั้งสองจำเลยอุทธรณ์ต่อศาลฎีกาศาลฎีกาแผนกคดีภาษีอากรวินิจฉัยว่า "ข้อเท็จจริงฟังได้เป็นยุติว่า จำเลยเป็นบริษัท จำกัด ได้รับการส่งเสริมการลงทุนจากคณะกรรมการส่งเสริมการลงทุนตามประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 227ลงวันที่ 18 ตุลาคม 2515 โดยจำเลยได้รับการส่งเสริมการลงทุนตั้งแต่วันที่ 10 กันยายน 2519 ต่อมาวันที่ 2 สิงหาคม 2525 ได้ถูกเพิกถอนสิทธิและประโยชน์ที่จำเลยได้รับทั้งหมด ปรากฎตามคำสั่งคณะกรรมการส่งเสริมการลงทุนเอกสารหมาย จ.12 ในระหว่างที่จำเลยยังมิได้ถูกเพิกถอนสิทธิตามบัตรส่งเสริมการลงทุนนั้น จำเลยได้นำสินค้าเข้ามาในราชอาณาจักรไทยรวม 2 ครั้ง ตามใบขนสินค้าขาเข้าและแบบแสดงรายการการค้า เลขที่ ดี 110-00201 ลงวันที่ 25 พฤศจิกายน2520 และเลขที่ 032-1021 ลงวันที่ 7 มีนาคม 2522 ซึ่งจำเลยจะต้องเสียอากรขาเข้า ภาษีการค้า และภาษีบำรุงเทศบาล รวมเป็นเงิน486,205.63 บาท แต่จำเลยมิได้เสียภาษีอากรดังกล่าว เนื่องจากจำเลยได้รับยกเว้นจากคณะกรรมการส่งเสริมการลงทุนตามประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 227 ลงวันที่ 18 ตุลาคม 2515 หลังจากที่จำเลยถูกเพิกถอนสิทธิและประโยชน์ที่ได้รับยกเว้นนั้นแล้ว โจทก์ที่ 1ได้มีหนังสือแจ้งการประเมินเรียกเก็บอากรขาเข้า ภาษีการค้าและภาษีบำรุงเทศบาลไปยังจำเลย โดยให้จำเลยชำระภาษีอากรตามใบขนสินค้าทั้ง 2 ฉบับนั้นรวมเป็นเงิน 486,205.63 บาท จำเลยได้รับแบบแจ้งการประเมินนั้นแล้ว แต่จำเลยไม่ยอมชำระจำเลยอุทธรณ์ข้อแรกว่า จำเลยนำเครื่องจักรรายพิพาทเข้ามาใช้เพื่อการผลิตหลอดภาพโทรทัศน์ แม้ต่อมาจะถูกเพิกถอนสิทธิตามบัตรส่งเสริมการลงทุน ก็ไม่มีผลที่จะเรียกเก็บภาษีย้อนหลังจากจำเลยเพราะจำเลยประกอบการผลิตหลอดภาพโทรทัศน์อยู่แล้ว ไม่มีเจตนาหลีกเลี่ยงภาษีอากร จะนำมาตรา 55 แห่งพระราชบัญญัติส่งเสริมการลงทุนมาบังคับแก่จำเลยไม่ได้ พิเคราะห์แล้ว ตามมาตรา 55 พระราชบัญญัติส่งเสริมการลงทุน พ.ศ. 2520 ได้บัญญัติไว้ว่า "ในกรณีที่คณะกรรมการสั่งเพิกถอนสิทธิและประโยชน์เกี่ยวกับภาษีอากร สำหรับของที่นำเข้าหรือส่งออกทั้งหมด ให้ถือว่าผู้ได้รับการส่งเสริมไม่เคยได้รับยกเว้นหรือลดหย่อนภาษีอากรมาแต่ต้นและให้ผู้ใดได้รับการส่งเสริมเสียภาษีอากรโดยถือสภาพของของ ราคา และอัตราภาษีอากรที่เป็นอยู่ในวันนำเข้าหรือส่งออกเป็นเกณฑ์ในการคำนวณภาษีอากร สำหรับกรณีที่ได้รับลดหย่อนภาษีอากรให้เสียภาษีอากรเพิ่มจากที่ได้เสียไว้แล้วให้ครบถ้วนตามจำนวนเงินภาษีอากรที่จะพึงต้องเสียทั้งหมด...ฯลฯ"ตามบทบัญญัติดังกล่าวนี้ได้บัญญัติไว้โดยแจ้งชัดแล้วว่า ในกรณีที่คณะกรรมการส่งเสริมการลงทุนสั่งเพิกถอนสิทธิและประโยชน์ที่ได้รับทั้งหมด ก็ให้ถือว่าผู้ได้รับการส่งเสริมนั้นไม่เคยได้รับยกเว้นหรือลดหย่อนภาษีอากรมาแต่ต้น ฉะนั้น จำเลยจึงต้องชำระอากรขาเข้าภาษีการค้า และภาษีบำรุงเทศบาล ตามที่กฎหมายบัญญัติไว้ โดยไม่คำนึงว่าเมื่อจำเลยนำของเข้ามานั้นได้กระทำโดยสุจริตหรือไม่ อุทธรณ์ของจำเลยข้อนี้ฟังไม่ขึ้นส่วนที่จำเลยอุทธรณ์ว่าจำเลยได้นำเครื่องจักรเข้ามานับถึงวันฟ้องเกินกว่า 5 ปี และเมื่อนับแต่วันถูกเพิกถอนสิทธิและประโยชน์จนถึงวันฟ้องก็เกิน 5 ปีแล้ว จำเลยจึงได้รับความคุ้มครองไม่ต้องเสียอากรขาเข้า และเมื่อถูกเพิกถอนสิทธิและประโยชน์แล้ว โจทก์ชอบที่จะสั่งให้จำเลยนำเครื่องจักรนั้นออกนอกราชอาณาจักร ไม่มีสิทธิเรียกเก็บภาษีอากรจากจำเลยนั้น ข้ออุทธรณ์ของจำเลยดังกล่าวแล้วนั้นจำเลยมิได้ให้การต่อสู้ไว้ เป้นข้อที่ไม่ได้ยกขึ้นว่ากันมาแล้วในศาลชั้นต้น ต้องห้ามอุทธรณ์ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา 225 ศาลฎีกาจึงไม่รับวินิจฉัยที่ศาลภาษีอากรกลางพิพากษาให้ดจำเลยชำระภาษีอากรรวมทั้งเงินเพิ่มแก่โจทก์นั้น ศาลฎีกาเห็นพ้องด้วย"พิพากษายืน ให้จำเลยใช้ค่าทนายความในชั้นนี้แทนโจทก์2,000 บาท. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 715/2530กรมศุลกากร กับพวกโจทก์บริษัท พี.เอส.พิคเจอร์ทิ้วบ์จำเลย พ.ร.บ.ส่งเสริมการลงทุน พ.ศ.2520 ม. 55 พ.ร.บ.ศุลกากร พ.ศ.2469 ม. 10เมื่อคณะกรรมการส่งเสริมการลงทุนสั่งเพิกถอนสิทธิและประโยชน์ทั้งหมดที่ให้แก่จำเลย เครื่องจักรที่จำเลยนำเข้าซึ่งได้รับยกเว้นภาษีอากรจากคณะกรรมการส่งเสริมการลงทุนในตอนนำเข้าจึงถือว่าไม่เคยได้รับยกเว้นภาษีอากรมาแต่ต้น จำเลยมีหน้าที่ต้องชำระภาษีอากรโดยไม่คำนึงว่าเมื่อตอนนำเข้านั้นได้กระทำโดยสุจริตหรือไม่.โจทก์ฟ้องว่าโจทก์ทั้งสองเป็นกรมในรัฐบาล จำเลยซึ่งได้รับการส่งเสริมการลงทุนจากคณะกรรมการส่งเสริมการลงทุนได้นำเครื่องจักรและเครื่องมือในการผลิตหลอดภาพเครื่องรับโทรทัศน์เข้ามาในราชอาณาจักร โดยได้รับยกเว้นไม่ต้องเสียภาษีอากรจากคณะกรรมการส่งเสริมการลงทุน ต่อมาปรากฏว่าจำเลยไม่ปฏิบัติตามเงื่อนไขที่คณะกรรมการส่งเสริมการลงทุนกำหนดไว้ คณะกรรมการส่งเสริมการลงทุนจึงอาศัยอำนาจตามความในมาตรา 54 แห่งพระราชบัญญัติส่งเสริมการลงทุนพ.ศ. 2520 สั่งเพิกถอนสิทธิและประโยชน์ทั้งหมดที่ให้แก่จำเลยซึ่งมาตรา 55 ของพระราชบัญญัติฉบับเดียวกันให้ถือว่าจำเลยไม่เคยได้รับยกเว้นหรือลดหย่อนภาษีอากรมาแต่ต้นโจทก์ที่ 1 ซึ่งมีอำนาจจัดเก็บภาษีการค้าและภาษีบำรุงเทศบาลแทนโจทก์ที่ 2 ด้วยจึงแจ้งให้จำเลยชำระอากรขาเข้า ภาษีการค้าและภาษีบำรุงเทศบาล แต่จำเลยไม่ชำระจึงขอให้ศาลบังคับจำเลยชำระเงิน 599,670.10 บาท พร้อมเงินเพิ่มแก่โจทก์ทั้งสองจำเลยให้การว่า โจทก์ทั้งสองไม่มีอำนาจฟ้องเรียกภาษีบำรุงเทศบาลจากจำเลย จำเลยมีภูมิลำเนาอยู่ในกรุงเทพมหานคร ผู้มีหน้าที่เรียกเก็บภาษีบำรุงเทศบาลจากจำเลยคือกรุงเทพมหานคร จำเลยไม่เคยค้างชำระอากรขาเข้า ภาษีการค้า และภาษีบำรุงเทศบาล ดังโจทก์ฟ้องจำเลยได้ชำระให้แก่โจทก์ไปเรียบร้อยแล้ว หากจำเลยจะต้องชำระภาษีอากรตามฟ้อง โจทก์ทั้งสองก็ไม่มีอำนาจเรียกเก็บเงินเพิ่มแต่อย่างใดเพราะจำเลยไม่เคยได้รับแจ้งการประเมิน เมื่อยังไม่มีการแจ้งการประเมินจำเลยก็ไม่ต้องเสียเงินเพิ่ม แม้หากมีการแจ้งการประเมินแล้วก็ตาม เมื่อจำเลยไม่ชำระค่าภาษีโดยครบถ้วน ก็เพียงแต่จะต้องรับผิดเสียดอกเบี้ยร้อยละ 7.5 ต่อปีเท่านั้นในชั้นชี้สองสถานศาลได้กำหนดประเด็นข้อพิพาทไว้ว่า1. โจทก์ทั้งสองมีอำนาจฟ้องเกี่ยวกับภาษีบำรุงเทศบาลตามโจทก์ฟ้องนั้นหรือไม่2. จำเลยจะต้องรับผิดชำระภาษีตามโจทก์ฟ้องหรือไม่3. โจทก์มีสิทธิเรียกเก็บเงินเพิ่มหรือไม่ต่อมาจำเลยได้แถลงสละข้อต่อสู้ในประเด็นข้อ 1. และ 3.ขอให้ศาลสืบพยานแต่เฉพาะประเด็นข้อ 2. เพียงประเด็นเดียวศาลภาษีอากรกลางพิจารณาแล้วพิพากษาให้จำเลยชำระเงินภาษีอากรตามฟ้องให้แก่โจทก์ทั้งสองจำเลยอุทธรณ์ต่อศาลฎีกาศาลฎีกาแผนกคดีภาษีอากรวินิจฉัยว่า "ข้อเท็จจริงฟังได้เป็นยุติว่า จำเลยเป็นบริษัท จำกัด ได้รับการส่งเสริมการลงทุนจากคณะกรรมการส่งเสริมการลงทุนตามประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 227ลงวันที่ 18 ตุลาคม 2515 โดยจำเลยได้รับการส่งเสริมการลงทุนตั้งแต่วันที่ 10 กันยายน 2519 ต่อมาวันที่ 2 สิงหาคม 2525 ได้ถูกเพิกถอนสิทธิและประโยชน์ที่จำเลยได้รับทั้งหมด ปรากฎตามคำสั่งคณะกรรมการส่งเสริมการลงทุนเอกสารหมาย จ.12 ในระหว่างที่จำเลยยังมิได้ถูกเพิกถอนสิทธิตามบัตรส่งเสริมการลงทุนนั้น จำเลยได้นำสินค้าเข้ามาในราชอาณาจักรไทยรวม 2 ครั้ง ตามใบขนสินค้าขาเข้าและแบบแสดงรายการการค้า เลขที่ ดี 110-00201 ลงวันที่ 25 พฤศจิกายน2520 และเลขที่ 032-1021 ลงวันที่ 7 มีนาคม 2522 ซึ่งจำเลยจะต้องเสียอากรขาเข้า ภาษีการค้า และภาษีบำรุงเทศบาล รวมเป็นเงิน486,205.63 บาท แต่จำเลยมิได้เสียภาษีอากรดังกล่าว เนื่องจากจำเลยได้รับยกเว้นจากคณะกรรมการส่งเสริมการลงทุนตามประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 227 ลงวันที่ 18 ตุลาคม 2515 หลังจากที่จำเลยถูกเพิกถอนสิทธิและประโยชน์ที่ได้รับยกเว้นนั้นแล้ว โจทก์ที่ 1ได้มีหนังสือแจ้งการประเมินเรียกเก็บอากรขาเข้า ภาษีการค้าและภาษีบำรุงเทศบาลไปยังจำเลย โดยให้จำเลยชำระภาษีอากรตามใบขนสินค้าทั้ง 2 ฉบับนั้นรวมเป็นเงิน 486,205.63 บาท จำเลยได้รับแบบแจ้งการประเมินนั้นแล้ว แต่จำเลยไม่ยอมชำระจำเลยอุทธรณ์ข้อแรกว่า จำเลยนำเครื่องจักรรายพิพาทเข้ามาใช้เพื่อการผลิตหลอดภาพโทรทัศน์ แม้ต่อมาจะถูกเพิกถอนสิทธิตามบัตรส่งเสริมการลงทุน ก็ไม่มีผลที่จะเรียกเก็บภาษีย้อนหลังจากจำเลยเพราะจำเลยประกอบการผลิตหลอดภาพโทรทัศน์อยู่แล้ว ไม่มีเจตนาหลีกเลี่ยงภาษีอากร จะนำมาตรา 55 แห่งพระราชบัญญัติส่งเสริมการลงทุนมาบังคับแก่จำเลยไม่ได้ พิเคราะห์แล้ว ตามมาตรา 55 พระราชบัญญัติส่งเสริมการลงทุน พ.ศ. 2520 ได้บัญญัติไว้ว่า "ในกรณีที่คณะกรรมการสั่งเพิกถอนสิทธิและประโยชน์เกี่ยวกับภาษีอากร สำหรับของที่นำเข้าหรือส่งออกทั้งหมด ให้ถือว่าผู้ได้รับการส่งเสริมไม่เคยได้รับยกเว้นหรือลดหย่อนภาษีอากรมาแต่ต้นและให้ผู้ใดได้รับการส่งเสริมเสียภาษีอากรโดยถือสภาพของของ ราคา และอัตราภาษีอากรที่เป็นอยู่ในวันนำเข้าหรือส่งออกเป็นเกณฑ์ในการคำนวณภาษีอากร สำหรับกรณีที่ได้รับลดหย่อนภาษีอากรให้เสียภาษีอากรเพิ่มจากที่ได้เสียไว้แล้วให้ครบถ้วนตามจำนวนเงินภาษีอากรที่จะพึงต้องเสียทั้งหมด...ฯลฯ"ตามบทบัญญัติดังกล่าวนี้ได้บัญญัติไว้โดยแจ้งชัดแล้วว่า ในกรณีที่คณะกรรมการส่งเสริมการลงทุนสั่งเพิกถอนสิทธิและประโยชน์ที่ได้รับทั้งหมด ก็ให้ถือว่าผู้ได้รับการส่งเสริมนั้นไม่เคยได้รับยกเว้นหรือลดหย่อนภาษีอากรมาแต่ต้น ฉะนั้น จำเลยจึงต้องชำระอากรขาเข้าภาษีการค้า และภาษีบำรุงเทศบาล ตามที่กฎหมายบัญญัติไว้ โดยไม่คำนึงว่าเมื่อจำเลยนำของเข้ามานั้นได้กระทำโดยสุจริตหรือไม่ อุทธรณ์ของจำเลยข้อนี้ฟังไม่ขึ้นส่วนที่จำเลยอุทธรณ์ว่าจำเลยได้นำเครื่องจักรเข้ามานับถึงวันฟ้องเกินกว่า 5 ปี และเมื่อนับแต่วันถูกเพิกถอนสิทธิและประโยชน์จนถึงวันฟ้องก็เกิน 5 ปีแล้ว จำเลยจึงได้รับความคุ้มครองไม่ต้องเสียอากรขาเข้า และเมื่อถูกเพิกถอนสิทธิและประโยชน์แล้ว โจทก์ชอบที่จะสั่งให้จำเลยนำเครื่องจักรนั้นออกนอกราชอาณาจักร ไม่มีสิทธิเรียกเก็บภาษีอากรจากจำเลยนั้น ข้ออุทธรณ์ของจำเลยดังกล่าวแล้วนั้นจำเลยมิได้ให้การต่อสู้ไว้ เป้นข้อที่ไม่ได้ยกขึ้นว่ากันมาแล้วในศาลชั้นต้น ต้องห้ามอุทธรณ์ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา 225 ศาลฎีกาจึงไม่รับวินิจฉัยที่ศาลภาษีอากรกลางพิพากษาให้ดจำเลยชำระภาษีอากรรวมทั้งเงินเพิ่มแก่โจทก์นั้น ศาลฎีกาเห็นพ้องด้วย"พิพากษายืน ให้จำเลยใช้ค่าทนายความในชั้นนี้แทนโจทก์2,000 บาท.(เสวก จันทร์ผ่อง-ชูเชิด รักตะบุตร์-ประวิทย์ ขัมภรัตน์)แหล่งที่มาสำนักงานส่งเสริมงานตุลาการแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ1. บริษัท มูลนิธิ หรือสหกรณ์ผู้ได้รับการส่งเสริมจากคณะกรรมการส่งเสริมการลงทุนได้รับสิทธิและโยชน์หลายอย่างที่สำคัญได้แก่ สิทธิและประโยชน์ทางภาษีอากร ซึ่งได้รับดังนี้ (1) ได้รับยกเว้นภาษีเงินได้นิติบุคคลสำหรับกำไรสุทธิที่ได้จากประกอบกิจการที่ได้รับการส่งเสริมมีกำหนดเวลาตามที่คณะกรรมการส่งเสริมการลงทุนกำหนดซึ่งต้องไม่น้อยกว่า 3 ปี แต่ไม่เกิน 8 ปีนับแต่วันที่เริ่มมีรายได้จากการประกอบกิจการนั้น (มาตรา 31แห่งพระราชบัญญัติส่งเสริมการลงทุน พ.ศ. 2520) (2) ได้รับยกเว้นอากรขาเข้าและหรือภาษีการค้าสำหรับเครื่องจักรตามที่คณะกรรมการส่งเสริมการลงทุนพิจารณาอนุมัติ แต่เครื่องจักรนั้นต้องไม่เป็นเครื่องจักรที่ผลิตหรือประกอบได้ในราชอาณาจักรซึ่งมีคุณภาพใกล้เคียงกันกับชนิดที่ผลิตในต่างประเทศและมีปริมาณเพียงพอที่จะจัดหามาใช้ได้ (มาตรา 28 แห่งพระราชบัญญัติส่งเสริมการลงทุน พ.ศ. 2520) เมื่อคณะกรรมการส่งเสริมการลงทุนพิจารณาเห็นว่าการให้การส่งเสริมแก่กิจการใดหรือแก่ผู้ขอรับการส่งเสริมรายใดไม่สมควรให้ได้รับสิทธิและประโยชน์ดังกล่าว คณะกรรมการส่งเสริมการลงทุนจะให้การส่งเสริมแก่กิจการนั้นหรือผู้ขอรับการส่งเสริมรายนั้นและรายต่อ ๆ ไป โดยให้ได้รับลดหย่อนอากรขาเข้าและหรือภาษีการค้าสำหรับเครื่องจักรเพียงกึ่งหนึ่ง หรือจะไม่ให้ได้รับยกเว้นอากรขาเข้าและหรือภาษีการค้าสำหรับเครื่องจักรเลยก็ได้ (มาตรา 29แห่งพระราชบัญญัติส่งเสริมการลงทุน พ.ศ. 2520) อนึ่ง คำว่า "เครื่องจักร" นั้นหมายความว่าเครื่องจักรที่จำเป็นต้องใช้ในกิจการที่ได้รับการส่งเสริมและเครื่องจักรที่จำเป็นต้องใช้ในการก่อสร้างโรงงาน ซึ่งรวมถึงส่วนประกอบ อุปกรณ์เครื่องมือ เครื่องใช้ และโครงโรงงานสำเร็จรูปที่นำมาติดตั้งเป็นโรงงานด้วย (มาตรา 4 แห่งพระราชบัญญัติส่งเสริมการลงทุน พ.ศ. 2520) (3) ในกรณีที่มีเหตุอันสมควร คณะกรรมการส่งเสริมการลงทุนจะให้ผู้ได้รับการส่งเสริมได้รับลดหย่อนอากรขาเข้าและภาษีการค้าไม่เกินร้อยละ 90 ของอัตราปกติ สำหรับวัตถุดิบหรือวัสดุจำเป็นที่นำเข้ามาในราชอาณาจักร เพื่อใช้ผลิต ผสมหรือประกอบในกิจการที่ได้รับการส่งเสริม มีกำหนดเวลาคราวละไม่เกิน 1 ปี นับแต่วันที่คณะกรรมการส่งเสริมการลงทุนกำหนดก็ได้ แต่วัตถุดิบหรือวัสดุจำเป็นนั้นต้องไม่เป็นของที่ผลิตหรือมีกำเนิดในราชอาณาจักรซึ่งมีคุณภาพใกล้เคียงกันกับชนิดที่จะนำเข้ามาในราชอาณาจักร และมีปริมาณเพียงพอที่จะจัดหามาใช้ได้ (มาตรา 30 แห่งพระราชบัญญัติส่งเสริมการลงทุนพ.ศ. 2520) (4) เพื่อส่งเสริมการส่งออก คณะกรรมการส่งเสริมการลงทุนอาจให้ผู้ได้รับการส่งเสริมได้รับสิทธิและประโยชน์อย่างใดอย่างหนึ่งหรือหลายอย่างดังต่อไปนี้ด้วย (มาตรา 36 แห่งพระราชบัญญัติส่งเสริมการลงทุน พ.ศ. 2520) 1. ได้รับยกเว้นอากรขาเข้าและภาษีการค้าสำหรับวัตถุดิบและวัสดุจำเป็นที่ต้องนำเข้ามาจากต่างประเทศเพื่อใช้ผลิต ผสม หรือประกอบผลิตภัฎฑ์ หรือผลิตผลเฉพาะที่ใช้ในการส่งออก 2. ได้รับยกเว้นอากรขาเข้าและภาษีการค้าสำหรับของที่ผู้ได้รับการส่งเสริมนำเข้าเพื่อส่งกลับออกไป 3. ได้รับยกเว้นอากรขาออกและภาษีการค้าสำหรับผลิตภัณฑ์หรือผลิตผลที่ผู้ได้รับการส่งเสริมผลิตหรือประกอบ 4. ได้รับอนุญาตให้หักเงินได้พึงประเมินในการเสียภาษีเงินได้นิติบุคคลเป็นจำนวนเท่ากับร้อยละ 5 ของรายได้ที่เพิ่มขึ้นจากปีก่อนจากการส่งออก ซึ่งผลิตภัณฑ์หรือผลิตผลที่ผู้ได้รับการส่งเสริมผลิตหรือประกอบโดยไม่รวมค่าประกันภัยและค่าขนส่งนอกประเทศ 2. ในกรณีที่ผู้ได้รับการส่งเสริมฝ่าฝืนหรือไม่ปฏิบัติตามเงื่อนไขที่คณะกรรมการส่งเสริมการลงทุนกำหนด คณะกรรมการส่งเสริมการลงทุนมีอำนาจสั่งเพิกถอนสิทธิและประโยชน์ที่ได้ให้แก่ผู้ได้รับการส่งเสริมทั้งหมดหรือบางส่วน โดยจะกำหนดระยะเวลาไว้ด้วยหรือไม่ก็ได้ (มาตรา 54 แห่งพระราชบัญญัติส่งเสริมการลงทุนพ.ศ. 2520) ในกรณีที่คณะกรรมการส่งเสริมการลงทุนสั่งเพิกถอนสิทธิและประโยชน์เกี่ยวกับภาษีอากรสำหรับของที่นำเข้าหรือส่งออกทั้งหมดถือว่าผู้ได้รับการส่งเสริมไม่เคยได้รับยกเว้นหรือลดหย่อนภาษีอากรมาแต่ต้น และผู้ได้รับการส่งเสริมต้องเสียภาษีอากรโดยถือสภาพของราคาและอัตราภาษีอากรที่เป็นอยู่ในวันนำเข้าหรือส่งออกเป็นเกณฑ์ในการคำนวณภาษีอากร สำหรับกรณีที่ได้รับลดหย่อนภาษีอากรให้เสียภาษีอากรเพิ่มจากที่ได้เสียไว้แล้ว ให้ครบถ้วนตามจำนวนเงินภาษีอากรที่จะพึงต้องเสียทั้งหมดเมื่อได้คำนวณตามเกณฑ์เช่นว่านั้น ผู้ได้รับการส่งเสริมต้องแจ้งขอชำระภาษีอากรหรือภาษีอากรเพิ่มต่อกรมศุลกากรหรือด่านศุลกากรที่ได้นำของนั้นเข้ามาหรือส่งของนั้นออกไปภายใน 1 เดือน นับแต่วันทราบคำสั่งเพิกถอนสิทธิและประโยชน์เกี่ยวกับภาษีอากร และต้องชำระ ณ ที่ทำการศุลกากรซึ่งกรมศุลกากรกำหนดให้เสร็จสิ้นภายใน 1 เดือนนับแต่วันที่ได้รับแจ้งจำนวนเงินภาษีอากรหรือภาษีอากรเพิ่มอันจะพึงต้องชำระ มิฉะนั้น ถือว่าของนั้นได้นำเข้ามาหรือส่งออกไปโดยหลีกเลี่ยงการเสียภาษีอกากรและให้นำกฎหมายว่าด้วยศุลกากรมาใช้บังคับ (มาตรา 55 แห่งพระราชบัญญัติส่งเสริมการลงทุน พ.ศ. 2520) 3. คีดนี้คณะกรรมการส่งเสริมการลงทุนกำหนดเงื่อนไขให้ดจำเลยต้องผลิตหลอดภาพโทรทัศน์ปีละ 115,200 หลอด แต่จำเลยผลิตได้เพียงปีละ 18,000 หลอด จึงเป็นกรรีไม่ปฏิบัติตามเงื่อนไขที่คณะกรรมการส่งเสริมการลงทุนได้กำหนดไว้ คณะกรรมการส่งเสริมการลงทุนจึงสั่งเพิกถอนสิทธิและประโยชน์เกี่ยวกับ ภาษีอากรสำหรับของที่นำเข้าหรือส่งออกทั้งหมด อันมีผลทำให้จำเลยไม่เคยได้รับยกเว้นหรือลดหย่อนภาษีอากรมาแต่ต้น เครื่องจักรที่จำเลยนำเข้าซึ่งได้รับยกเว้นภาษีอากรจากคณะกรรมการส่งเสริมการลงทุนจึงถือว่าไม่เคยได้รับยกเว้นภาษีอากรมาแต่ต้น จำเลยจึงมีหน้าที่ต้องชำระภาษีอากรสำหรับเครื่องจักรที่นำเข้าดังกล่าว. ชัยสิทธิ์ ตราชูธรรม.