คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1798/2499หลักกฎหมาย: คำพิพากษาจะต้องไม่กินไปกว่าหรือนอกจากที่ปรากฎในคำฟ้อง คำพิพากษาตามยอมในเรื่องสัญญาซื้อขายที่ดิน ซึ่งไม่ผูกพันบุคคลภายนอก.โจทก์ฟ้องว่าโจทก์มีนาแปลงหนึ่ง จำเลยที่ ๒,๓ สมคบกับจำเลยที่ ๑ โดยจำเลยที่ ๒,๓ ฟ้องจำเลยที่ ๑ ว่า จำเลยที่ ๑ ขายนาแปลงนั้นให้ตนแล้วจำเลยทั้งสามทำสัญญายอมความกันต่อศาล ศาลพิพากษาตามยอมโดยจำเลยที่ ๑ จะไปโอนนาให้จำเลยที่ ๒,๓ ต่อมาจำเลยที่ ๒,๓ บุกรุกเข้าทำนา ขอให้ศาลพิพากษาเพิกถอนสัญญาซื้อขายและสัญญาประนีประนอมยอมความที่ศาล และขอให้ขับไล่กับเรียกค่าเสียหายด้วย ศาลจังหวัดอุดรธานีฟังข้อเท็จจริงว่าที่นารายพิพาทเป็นของโจทก์ พิพากษาให้เพิกถอนสัญญาซื้อขาย สัญญาประนีประนอมยอมความ คำพิพากษาตามยอมให้ขับไล่จำเลย คำขอเรื่องค่าเสียหายให้ยก จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกา ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่าที่พิพาทเป็นของโจทก์ดังที่ศาลล่างทั้งสองฟังมา แต่ที่ศาลล่างพิพากษาให้เพิกถอนสัญญาซื้อขายสัญญาประนีประนอมยอมความและคำพิพากษาตามยอมนั้น ศาลฎีกาเห็นว่า โจทก์ในคดีนี้มิได้เป็นคู่ความในคดีนั้นด้วย ไม่อาจใช้ยันแก่โจทก์ได้ ทั้งโจทก์ก็มิได้ขอให้เพิกถอนคำพิพากษาตามยอมนั้น จึงเป็นการพิพากษาเกินกว่าจำเป็นและเกินคำขอของโจทก์จึงพิพากษาแก้ศาลล่าง ให้ตัดออกเฉพาะที่พิพากษาให้เพิกถอนสัญญาซื้อขาย สัญญาประนีประนอมยอมความ และคำพิพากษาตามยอมดังกล่าวนั้นเสีย นอกจากที่แก้นี้พิพากษายืน. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1798/2499นางล้วน แซ่อึ้งโจทก์นายหล้า หลักงาม ที่ 1 นายหนู จันสุก ที่ 2 นางหวาย จันสุก ที่ 3จำเลย ป.วิ.พ. ม. 142, ม. 145คำพิพากษาจะต้องไม่กินไปกว่าหรือนอกจากที่ปรากฎในคำฟ้อง คำพิพากษาตามยอมในเรื่องสัญญาซื้อขายที่ดิน ซึ่งไม่ผูกพันบุคคลภายนอก.โจทก์ฟ้องว่าโจทก์มีนาแปลงหนึ่ง จำเลยที่ ๒,๓ สมคบกับจำเลยที่ ๑ โดยจำเลยที่ ๒,๓ ฟ้องจำเลยที่ ๑ ว่า จำเลยที่ ๑ ขายนาแปลงนั้นให้ตนแล้วจำเลยทั้งสามทำสัญญายอมความกันต่อศาล ศาลพิพากษาตามยอมโดยจำเลยที่ ๑ จะไปโอนนาให้จำเลยที่ ๒,๓ ต่อมาจำเลยที่ ๒,๓ บุกรุกเข้าทำนา ขอให้ศาลพิพากษาเพิกถอนสัญญาซื้อขายและสัญญาประนีประนอมยอมความที่ศาล และขอให้ขับไล่กับเรียกค่าเสียหายด้วย ศาลจังหวัดอุดรธานีฟังข้อเท็จจริงว่าที่นารายพิพาทเป็นของโจทก์ พิพากษาให้เพิกถอนสัญญาซื้อขาย สัญญาประนีประนอมยอมความ คำพิพากษาตามยอมให้ขับไล่จำเลย คำขอเรื่องค่าเสียหายให้ยก จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกา ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่าที่พิพาทเป็นของโจทก์ดังที่ศาลล่างทั้งสองฟังมา แต่ที่ศาลล่างพิพากษาให้เพิกถอนสัญญาซื้อขายสัญญาประนีประนอมยอมความและคำพิพากษาตามยอมนั้น ศาลฎีกาเห็นว่า โจทก์ในคดีนี้มิได้เป็นคู่ความในคดีนั้นด้วย ไม่อาจใช้ยันแก่โจทก์ได้ ทั้งโจทก์ก็มิได้ขอให้เพิกถอนคำพิพากษาตามยอมนั้น จึงเป็นการพิพากษาเกินกว่าจำเป็นและเกินคำขอของโจทก์จึงพิพากษาแก้ศาลล่าง ให้ตัดออกเฉพาะที่พิพากษาให้เพิกถอนสัญญาซื้อขาย สัญญาประนีประนอมยอมความ และคำพิพากษาตามยอมดังกล่าวนั้นเสีย นอกจากที่แก้นี้พิพากษายืน.(ชวน สิงหลกะ-เลขวณิชธรรมวิทักษ์-ทรงนิติกรณ์)ศาลจังหวัดอุดรธานี - นายศิริ แ - ศาลอุทธรณ์ - นายเธียร คชธีระ - แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่าโจทก์มีนาแปลงหนึ่ง จำเลยที่ ๒,๓ สมคบกับจำเลยที่ ๑ โดยจำเลยที่ ๒,๓ ฟ้องจำเลยที่ ๑ ว่า จำเลยที่ ๑ ขายนาแปลงนั้นให้ตนแล้วจำเลยทั้งสามทำสัญญายอมความกันต่อศาล ศาลพิพากษาตามยอมโดยจำเลยที่ ๑ จะไปโอนนาให้จำเลยที่ ๒,๓ ต่อมาจำเลยที่ ๒,๓ บุกรุกเข้าทำนา ขอให้ศาลพิพากษาเพิกถอนสัญญาซื้อขายและสัญญาประนีประนอมยอมความที่ศาล และขอให้ขับไล่กับเรียกค่าเสียหายด้วย ศาลจังหวัดอุดรธานีฟังข้อเท็จจริงว่าที่นารายพิพาทเป็นของโจทก์ พิพากษาให้เพิกถอนสัญญาซื้อขาย สัญญาประนีประนอมยอมความ คำพิพากษาตามยอมให้ขับไล่จำเลย คำขอเรื่องค่าเสียหายให้ยก จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกา ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่าที่พิพาทเป็นของโจทก์ดังที่ศาลล่างทั้งสองฟังมา แต่ที่ศาลล่างพิพากษาให้เพิกถอนสัญญาซื้อขายสัญญาประนีประนอมยอมความและคำพิพากษาตามยอมนั้น ศาลฎีกาเห็นว่า โจทก์ในคดีนี้มิได้เป็นคู่ความในคดีนั้นด้วย ไม่อาจใช้ยันแก่โจทก์ได้ ทั้งโจทก์ก็มิได้ขอให้เพิกถอนคำพิพากษาตามยอมนั้น จึงเป็นการพิพากษาเกินกว่าจำเป็นและเกินคำขอของโจทก์จึงพิพากษาแก้ศาลล่าง ให้ตัดออกเฉพาะที่พิพากษาให้เพิกถอนสัญญาซื้อขาย สัญญาประนีประนอมยอมความ และคำพิพากษาตามยอมดังกล่าวนั้นเสีย นอกจากที่แก้นี้พิพากษายืน. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1798/2499นางล้วน แซ่อึ้งโจทก์นายหล้า หลักงาม ที่ 1 นายหนู จันสุก ที่ 2 นางหวาย จันสุก ที่ 3จำเลย ป.วิ.พ. ม. 142, ม. 145คำพิพากษาจะต้องไม่กินไปกว่าหรือนอกจากที่ปรากฎในคำฟ้อง คำพิพากษาตามยอมในเรื่องสัญญาซื้อขายที่ดิน ซึ่งไม่ผูกพันบุคคลภายนอก.โจทก์ฟ้องว่าโจทก์มีนาแปลงหนึ่ง จำเลยที่ ๒,๓ สมคบกับจำเลยที่ ๑ โดยจำเลยที่ ๒,๓ ฟ้องจำเลยที่ ๑ ว่า จำเลยที่ ๑ ขายนาแปลงนั้นให้ตนแล้วจำเลยทั้งสามทำสัญญายอมความกันต่อศาล ศาลพิพากษาตามยอมโดยจำเลยที่ ๑ จะไปโอนนาให้จำเลยที่ ๒,๓ ต่อมาจำเลยที่ ๒,๓ บุกรุกเข้าทำนา ขอให้ศาลพิพากษาเพิกถอนสัญญาซื้อขายและสัญญาประนีประนอมยอมความที่ศาล และขอให้ขับไล่กับเรียกค่าเสียหายด้วย ศาลจังหวัดอุดรธานีฟังข้อเท็จจริงว่าที่นารายพิพาทเป็นของโจทก์ พิพากษาให้เพิกถอนสัญญาซื้อขาย สัญญาประนีประนอมยอมความ คำพิพากษาตามยอมให้ขับไล่จำเลย คำขอเรื่องค่าเสียหายให้ยก จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกา ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่าที่พิพาทเป็นของโจทก์ดังที่ศาลล่างทั้งสองฟังมา แต่ที่ศาลล่างพิพากษาให้เพิกถอนสัญญาซื้อขายสัญญาประนีประนอมยอมความและคำพิพากษาตามยอมนั้น ศาลฎีกาเห็นว่า โจทก์ในคดีนี้มิได้เป็นคู่ความในคดีนั้นด้วย ไม่อาจใช้ยันแก่โจทก์ได้ ทั้งโจทก์ก็มิได้ขอให้เพิกถอนคำพิพากษาตามยอมนั้น จึงเป็นการพิพากษาเกินกว่าจำเป็นและเกินคำขอของโจทก์จึงพิพากษาแก้ศาลล่าง ให้ตัดออกเฉพาะที่พิพากษาให้เพิกถอนสัญญาซื้อขาย สัญญาประนีประนอมยอมความ และคำพิพากษาตามยอมดังกล่าวนั้นเสีย นอกจากที่แก้นี้พิพากษายืน.(ชวน สิงหลกะ-เลขวณิชธรรมวิทักษ์-ทรงนิติกรณ์)ศาลจังหวัดอุดรธานี - นายศิริ แ - ศาลอุทธรณ์ - นายเธียร คชธีระ - แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ