คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 881/2491หลักกฎหมาย: ฟ้องขอให้ลงโทษฐานตัวการ แต่ศาลเห็นว่า จำเลยมีผิดฐานสมรู้เท่านั้น ศาลก็ลงโทษฐานสมรู้ ซึ่งมีโทษเบากว่าตัวการได้ หาเป็นการนอกฟ้องหรือเกินคำขอไม่โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานใช้อำนาจตำแหน่งหน้าที่ในทางทุจริตและกรรโชก โดยเป็นตัวการร่วมกัน ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาต้องกันว่า จำเลยที่ 1-2 เป็นตัวการมีความผิดตามกฎหมายลักษณะอาญามาตรา 136 จำคุกคนละ 3 ปี จำเลยที่ 3 เป็นผู้สมรู้ตามมาตรา 65 ให้จำคุก 2 ปีจำเลยที่ 3 ฎีกาว่า ศาลลงโทษจำเลยนอกฟ้องหรือเกินคำขอศาลฎีกาวินิจฉัยว่า การที่ศาลล่างลงโทษจำเลยฐานสมรู้ หาได้ฟังข้อเท็จจริงตามทางพิจารณาต่างกับฟ้องไม่ การที่โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษฐานตัวการ แต่ศาลเห็นว่าจำเลยมีเพียงผิดฐานสมรู้ ซึ่งมีโทษเบากว่าตัวการได้หาเป็นการนอกฟ้องหรือเกินคำขอไม่พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 881/2491อัยการอุบลราชธานีโจทก์นายหมอก วงษ์ภูธร กับพวกจำเลย ป.วิ.อ. ม. 192 วรรคสอง กฎหมายลักษณะอาญา ม. 65, ม. 63ฟ้องขอให้ลงโทษฐานตัวการ แต่ศาลเห็นว่า จำเลยมีผิดฐานสมรู้เท่านั้น ศาลก็ลงโทษฐานสมรู้ ซึ่งมีโทษเบากว่าตัวการได้ หาเป็นการนอกฟ้องหรือเกินคำขอไม่โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานใช้อำนาจตำแหน่งหน้าที่ในทางทุจริตและกรรโชก โดยเป็นตัวการร่วมกัน ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาต้องกันว่า จำเลยที่ 1-2 เป็นตัวการมีความผิดตามกฎหมายลักษณะอาญามาตรา 136 จำคุกคนละ 3 ปี จำเลยที่ 3 เป็นผู้สมรู้ตามมาตรา 65 ให้จำคุก 2 ปีจำเลยที่ 3 ฎีกาว่า ศาลลงโทษจำเลยนอกฟ้องหรือเกินคำขอศาลฎีกาวินิจฉัยว่า การที่ศาลล่างลงโทษจำเลยฐานสมรู้ หาได้ฟังข้อเท็จจริงตามทางพิจารณาต่างกับฟ้องไม่ การที่โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษฐานตัวการ แต่ศาลเห็นว่าจำเลยมีเพียงผิดฐานสมรู้ ซึ่งมีโทษเบากว่าตัวการได้หาเป็นการนอกฟ้องหรือเกินคำขอไม่พิพากษายืน(ปรีชาวินิจฉัย-ประวัติ ปัตตพงศ์-ทรงนิติกรณ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานใช้อำนาจตำแหน่งหน้าที่ในทางทุจริตและกรรโชก โดยเป็นตัวการร่วมกัน ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาต้องกันว่า จำเลยที่ 1-2 เป็นตัวการมีความผิดตามกฎหมายลักษณะอาญามาตรา 136 จำคุกคนละ 3 ปี จำเลยที่ 3 เป็นผู้สมรู้ตามมาตรา 65 ให้จำคุก 2 ปีจำเลยที่ 3 ฎีกาว่า ศาลลงโทษจำเลยนอกฟ้องหรือเกินคำขอศาลฎีกาวินิจฉัยว่า การที่ศาลล่างลงโทษจำเลยฐานสมรู้ หาได้ฟังข้อเท็จจริงตามทางพิจารณาต่างกับฟ้องไม่ การที่โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษฐานตัวการ แต่ศาลเห็นว่าจำเลยมีเพียงผิดฐานสมรู้ ซึ่งมีโทษเบากว่าตัวการได้หาเป็นการนอกฟ้องหรือเกินคำขอไม่พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 881/2491อัยการอุบลราชธานีโจทก์นายหมอก วงษ์ภูธร กับพวกจำเลย ป.วิ.อ. ม. 192 วรรคสอง กฎหมายลักษณะอาญา ม. 65, ม. 63ฟ้องขอให้ลงโทษฐานตัวการ แต่ศาลเห็นว่า จำเลยมีผิดฐานสมรู้เท่านั้น ศาลก็ลงโทษฐานสมรู้ ซึ่งมีโทษเบากว่าตัวการได้ หาเป็นการนอกฟ้องหรือเกินคำขอไม่โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานใช้อำนาจตำแหน่งหน้าที่ในทางทุจริตและกรรโชก โดยเป็นตัวการร่วมกัน ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาต้องกันว่า จำเลยที่ 1-2 เป็นตัวการมีความผิดตามกฎหมายลักษณะอาญามาตรา 136 จำคุกคนละ 3 ปี จำเลยที่ 3 เป็นผู้สมรู้ตามมาตรา 65 ให้จำคุก 2 ปีจำเลยที่ 3 ฎีกาว่า ศาลลงโทษจำเลยนอกฟ้องหรือเกินคำขอศาลฎีกาวินิจฉัยว่า การที่ศาลล่างลงโทษจำเลยฐานสมรู้ หาได้ฟังข้อเท็จจริงตามทางพิจารณาต่างกับฟ้องไม่ การที่โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษฐานตัวการ แต่ศาลเห็นว่าจำเลยมีเพียงผิดฐานสมรู้ ซึ่งมีโทษเบากว่าตัวการได้หาเป็นการนอกฟ้องหรือเกินคำขอไม่พิพากษายืน(ปรีชาวินิจฉัย-ประวัติ ปัตตพงศ์-ทรงนิติกรณ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ