คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1412/2508หลักกฎหมาย: คู่สัญญาทั้งสองฝ่ายตกลงเลิกสัญญาซื้อขายต่อกัน มิใช่เป็นการปลดหนี้โดยการแสดงเจตนาฝ่ายเดียวของเจ้าหนี้ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 340โจทก์ฟ้องว่าจำเลยผิดสัญญาสั่งนุ่นให้โจทก์ ทำให้โจทก์ต้องไปซื้อนุ่นจากผู้อื่นในราคาที่แพงกว่าที่ได้ตกลงซื้อจากจำเลย ขอให้ศาลบังคับให้จำเลยใช้ราคาที่โจทก์ต้องเสียสูงไปกว่าที่ซื้อจากจำเลย จำเลยให้การว่า โจทก์เป็นฝ่ายผิดนัดไม่ยอมรับนุ่นจากจำเลย และได้บอกเลิกสัญญากับจำเลยแล้ว ราคาที่โจทก์ฟ้องเรียกแพงเกินสมควร การที่โจทก์ผิดนัดผิดสัญญาทำให้จำเลยเสียหาย ขาดผลกำไร จึงฟ้องแย้งขอเรียกผลกำไรที่ขาดจากโจทก์ โจทก์ให้การแก้ฟ้องแย้งว่า โจทก์ไม่เคยบอกเลิกสัญญากับจำเลย และเมื่อจำเลยว่าเลิกสัญญาแล้วจะฟ้องแย้งว่าโจทก์ไม่ยอมรับนุ่นไม่ได้ ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วพิพากษาว่า ได้มีการเลิกสัญญาและจำเลยยินยอมในการเลิกสัญญา ให้ยกฟ้องและยกฟ้องแย้ง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า โจทก์จำเลยได้เลิกสัญญาตามที่โจทก์ฟ้องนั้นแล้ว และการเลิกสัญญาในคดีนี้เป็นการเลิกสัญญาโดยคู่สัญญาทั้งสองฝ่ายตกลงเลิกสัญญากัน หาใช่การปลดหนี้โดยการแสดงเจตนาฝ่ายเดียวของเจ้าหนี้ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๓๔๐ ไม่ พิพากษายืน ยกฎีกาโจทก์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1412/2508บริษัท เอ.ที.อี มัสกาตี จำกัด โดยนายไตเย็บบาย มูลลายีวาบายกรรมการผู้จัดการโจทก์ห้างหุ้นส่วนจำกัดจินฮัมอาหรือห้างหุ้นส่วนจำกัดชิ้นน่ำอาฮะกี่จำเลย ป.พ.พ. ม. 340คู่สัญญาทั้งสองฝ่ายตกลงเลิกสัญญาซื้อขายต่อกัน มิใช่เป็นการปลดหนี้โดยการแสดงเจตนาฝ่ายเดียวของเจ้าหนี้ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 340โจทก์ฟ้องว่าจำเลยผิดสัญญาสั่งนุ่นให้โจทก์ ทำให้โจทก์ต้องไปซื้อนุ่นจากผู้อื่นในราคาที่แพงกว่าที่ได้ตกลงซื้อจากจำเลย ขอให้ศาลบังคับให้จำเลยใช้ราคาที่โจทก์ต้องเสียสูงไปกว่าที่ซื้อจากจำเลย จำเลยให้การว่า โจทก์เป็นฝ่ายผิดนัดไม่ยอมรับนุ่นจากจำเลย และได้บอกเลิกสัญญากับจำเลยแล้ว ราคาที่โจทก์ฟ้องเรียกแพงเกินสมควร การที่โจทก์ผิดนัดผิดสัญญาทำให้จำเลยเสียหาย ขาดผลกำไร จึงฟ้องแย้งขอเรียกผลกำไรที่ขาดจากโจทก์ โจทก์ให้การแก้ฟ้องแย้งว่า โจทก์ไม่เคยบอกเลิกสัญญากับจำเลย และเมื่อจำเลยว่าเลิกสัญญาแล้วจะฟ้องแย้งว่าโจทก์ไม่ยอมรับนุ่นไม่ได้ ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วพิพากษาว่า ได้มีการเลิกสัญญาและจำเลยยินยอมในการเลิกสัญญา ให้ยกฟ้องและยกฟ้องแย้ง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า โจทก์จำเลยได้เลิกสัญญาตามที่โจทก์ฟ้องนั้นแล้ว และการเลิกสัญญาในคดีนี้เป็นการเลิกสัญญาโดยคู่สัญญาทั้งสองฝ่ายตกลงเลิกสัญญากัน หาใช่การปลดหนี้โดยการแสดงเจตนาฝ่ายเดียวของเจ้าหนี้ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๓๔๐ ไม่ พิพากษายืน ยกฎีกาโจทก์(ไฉน บุญยก-จิตติ ติงศภัทิย์-เพรียง โรจนรัส)ศาลแพ่ง - นายเสลา หัมพานนท์ศาลอุทธรณ์ - นาเนิ่น กฤษณะเศรนีแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่าจำเลยผิดสัญญาสั่งนุ่นให้โจทก์ ทำให้โจทก์ต้องไปซื้อนุ่นจากผู้อื่นในราคาที่แพงกว่าที่ได้ตกลงซื้อจากจำเลย ขอให้ศาลบังคับให้จำเลยใช้ราคาที่โจทก์ต้องเสียสูงไปกว่าที่ซื้อจากจำเลย จำเลยให้การว่า โจทก์เป็นฝ่ายผิดนัดไม่ยอมรับนุ่นจากจำเลย และได้บอกเลิกสัญญากับจำเลยแล้ว ราคาที่โจทก์ฟ้องเรียกแพงเกินสมควร การที่โจทก์ผิดนัดผิดสัญญาทำให้จำเลยเสียหาย ขาดผลกำไร จึงฟ้องแย้งขอเรียกผลกำไรที่ขาดจากโจทก์ โจทก์ให้การแก้ฟ้องแย้งว่า โจทก์ไม่เคยบอกเลิกสัญญากับจำเลย และเมื่อจำเลยว่าเลิกสัญญาแล้วจะฟ้องแย้งว่าโจทก์ไม่ยอมรับนุ่นไม่ได้ ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วพิพากษาว่า ได้มีการเลิกสัญญาและจำเลยยินยอมในการเลิกสัญญา ให้ยกฟ้องและยกฟ้องแย้ง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า โจทก์จำเลยได้เลิกสัญญาตามที่โจทก์ฟ้องนั้นแล้ว และการเลิกสัญญาในคดีนี้เป็นการเลิกสัญญาโดยคู่สัญญาทั้งสองฝ่ายตกลงเลิกสัญญากัน หาใช่การปลดหนี้โดยการแสดงเจตนาฝ่ายเดียวของเจ้าหนี้ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๓๔๐ ไม่ พิพากษายืน ยกฎีกาโจทก์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1412/2508บริษัท เอ.ที.อี มัสกาตี จำกัด โดยนายไตเย็บบาย มูลลายีวาบายกรรมการผู้จัดการโจทก์ห้างหุ้นส่วนจำกัดจินฮัมอาหรือห้างหุ้นส่วนจำกัดชิ้นน่ำอาฮะกี่จำเลย ป.พ.พ. ม. 340คู่สัญญาทั้งสองฝ่ายตกลงเลิกสัญญาซื้อขายต่อกัน มิใช่เป็นการปลดหนี้โดยการแสดงเจตนาฝ่ายเดียวของเจ้าหนี้ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 340โจทก์ฟ้องว่าจำเลยผิดสัญญาสั่งนุ่นให้โจทก์ ทำให้โจทก์ต้องไปซื้อนุ่นจากผู้อื่นในราคาที่แพงกว่าที่ได้ตกลงซื้อจากจำเลย ขอให้ศาลบังคับให้จำเลยใช้ราคาที่โจทก์ต้องเสียสูงไปกว่าที่ซื้อจากจำเลย จำเลยให้การว่า โจทก์เป็นฝ่ายผิดนัดไม่ยอมรับนุ่นจากจำเลย และได้บอกเลิกสัญญากับจำเลยแล้ว ราคาที่โจทก์ฟ้องเรียกแพงเกินสมควร การที่โจทก์ผิดนัดผิดสัญญาทำให้จำเลยเสียหาย ขาดผลกำไร จึงฟ้องแย้งขอเรียกผลกำไรที่ขาดจากโจทก์ โจทก์ให้การแก้ฟ้องแย้งว่า โจทก์ไม่เคยบอกเลิกสัญญากับจำเลย และเมื่อจำเลยว่าเลิกสัญญาแล้วจะฟ้องแย้งว่าโจทก์ไม่ยอมรับนุ่นไม่ได้ ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วพิพากษาว่า ได้มีการเลิกสัญญาและจำเลยยินยอมในการเลิกสัญญา ให้ยกฟ้องและยกฟ้องแย้ง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า โจทก์จำเลยได้เลิกสัญญาตามที่โจทก์ฟ้องนั้นแล้ว และการเลิกสัญญาในคดีนี้เป็นการเลิกสัญญาโดยคู่สัญญาทั้งสองฝ่ายตกลงเลิกสัญญากัน หาใช่การปลดหนี้โดยการแสดงเจตนาฝ่ายเดียวของเจ้าหนี้ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๓๔๐ ไม่ พิพากษายืน ยกฎีกาโจทก์(ไฉน บุญยก-จิตติ ติงศภัทิย์-เพรียง โรจนรัส)ศาลแพ่ง - นายเสลา หัมพานนท์ศาลอุทธรณ์ - นาเนิ่น กฤษณะเศรนีแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ