คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 751/2498หลักกฎหมาย: ความเสียหายอันเกิดจากการละเมิดครั้งเดียวกันนั้นอาจเกิดจากหลายคนกระทำขึ้นก็ได้และศาลอาจกำหนดความรับผิดให้ฝ่ายหนึ่งรับผิดในเรื่องค่าสินไหมทดแทนหนักกว่าอีกฝ่ายหนึ่งก็ได้ตามพฤติการณ์และความร้ายแรงแห่งการละเมิดที่ต่างได้ทำลง ภรรยาและบุตรของผู้ตายในการละเมิดอาจเข้าเป็นโจทก์ร่วมฟ้องเรียกค่าเสียหายเป็นคดีเดียวกันได้เพราะมีผลประโยชน์ร่วมกันในคดี นายจ้างและผู้ขับรถยนต์ทั้งสองฝ่ายที่ขับรถยนต์ชนกันเป็นเหตุให้คนตายก็อาจถูกฟ้องเป็นจำเลยร่วมกันได้เพราะทั้งสองฝ่ายย่อมต้องรับผิดในความเสียหายอันเดียวกันแม้ว่าจำเลยจะต้องรับผิดชดใช้ค่าเสียหายไม่เต็มตามฟ้องแต่ศาลเห็นว่ากรณีมีเหตุสมควรและโจทก์มิได้แกล้งเรียกร้องค่าเสียหายมาเกินสมควรศาลก็อาจสั่งให้จำเลยใช้ค่าธรรมเนียมค่าขึ้นศาลแทนโจทก์เต็มตามจำนวนที่โจทก์เสียไปตามฟ้องก็ได้โจทก์ฟ้องขอให้จำเลยทั้ง 4 ร่วมกันรับผิดชดใช้ค่าสินไหมทดแทนฐานละเมิดโดยจำเลยที่ 2 ที่ 4 เป็นลูกจ้างของจำเลยที่ 1 ที่ 3 ได้ขับรถยนต์โดยประมาทเป็นเหตุให้สามีและบิดาโจทก์ถึงแก่ความตายจำเลยต่างต่อสู้ปฏิเสธความรับผิดและว่าโจทก์จะฟ้องจำเลยทั้งหมดให้ร่วมกันรับผิดไม่ได้ศาลชั้นต้นเห็นว่ากรณีนี้ในคดีอาญาศาลได้พิพากษาถึงที่สุดว่าจำเลยที่ 2 ที่ 4 ขับรถชนกันทำให้คนตายโดยประมาทแล้วจำเลยที่ 1, 3 ซึ่งเป็นนายจ้างย่อมต้องรับผิดร่วมด้วยศาลชั้นต้นกำหนดค่าเสียหายให้จำเลยที่ 1, 2 รับผิดต่อโจทก์ 2 ส่วนและจำเลยที่ 3, 4 รับผิด 1 ส่วนจากจำนวนค่าเสียหายทั้งสิ้น36,320 บาท ฯลฯจำเลยทั้ง 4 อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยทั้ง 4 ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่าความเสียหายอันเกิดจากการละเมิดนั้นอาจเกิดจากหลายคนกระทำละเมิดได้ จำเลยที่ 1, 3 เป็นนายจ้างต้องรับผิดร่วมกับจำเลยที่ 2, 4 ตาม มาตรา 425 โจทก์เป็นภรรยาและบุตรซึ่งอยู่ในความอุปการะของผู้ตายจึงมีประโยชน์ร่วมกันในคดีย่อมเป็นโจทก์ร่วมกันได้ตาม ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 59 ฝ่ายจำเลยทั้ง 4 แม้จะมิได้มีประโยชน์ร่วมกันแต่ก็ต้องรับผิดในความเสียหายอันเดียวกัน จึงอาจถูกฟ้องเป็นจำเลยร่วมกันได้ตามมาตรา 438 วรรคต้นให้ศาลมีอำนาจวินิจฉัยค่าสินไหมทดแทนได้ตามพฤติการณ์และความร้ายแรง ฉะนั้นเมื่อคดีอาญาศาลวินิจฉัยว่าจำเลยที่ 2ประมาทยิ่งกว่าจำเลยที่ 4 ลงโทษจำเลยที่ 2 หนักกว่าจำเลยที่ 4 คดีนี้ศาลล่างกำหนดให้จำเลยที่ 1, 2 รับผิดใช้ค่าทดแทนหนักกว่าจำเลยที่ 3, 4 จึงชอบแล้ว ส่วนที่จำเลยคัดค้านว่าศาลให้จำเลยใช้ค่าธรรมเนียมค่าขึ้นศาลเกินกว่าที่จำเลยรับผิดนั้นเห็นว่าการเรียกร้องค่าทดแทนเกี่ยวกับค่าอุปการะเลี้ยงดูนั้นยากที่จะเรียกได้ถูกต้อง คดีไม่ปรากฏว่าโจทก์ได้แถลงเรียก ที่ศาลล่างให้จำเลยใช้ค่าธรรมเนียมทั้งหมดแทนโจทก์จึงชอบแล้วพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 751/2498นางผวน ชัยพงษ์ ในฐานะส่วนตัวและแทนบุตร 5 คนโจทก์บริษัท ส.ช.ร. จำกัด กับพวกจำเลย ป.พ.พ. ม. 432, ม. 420 ป.วิ.พ. ม. 59, ม. 161ความเสียหายอันเกิดจากการละเมิดครั้งเดียวกันนั้นอาจเกิดจากหลายคนกระทำขึ้นก็ได้และศาลอาจกำหนดความรับผิดให้ฝ่ายหนึ่งรับผิดในเรื่องค่าสินไหมทดแทนหนักกว่าอีกฝ่ายหนึ่งก็ได้ตามพฤติการณ์และความร้ายแรงแห่งการละเมิดที่ต่างได้ทำลง ภรรยาและบุตรของผู้ตายในการละเมิดอาจเข้าเป็นโจทก์ร่วมฟ้องเรียกค่าเสียหายเป็นคดีเดียวกันได้เพราะมีผลประโยชน์ร่วมกันในคดี นายจ้างและผู้ขับรถยนต์ทั้งสองฝ่ายที่ขับรถยนต์ชนกันเป็นเหตุให้คนตายก็อาจถูกฟ้องเป็นจำเลยร่วมกันได้เพราะทั้งสองฝ่ายย่อมต้องรับผิดในความเสียหายอันเดียวกันแม้ว่าจำเลยจะต้องรับผิดชดใช้ค่าเสียหายไม่เต็มตามฟ้องแต่ศาลเห็นว่ากรณีมีเหตุสมควรและโจทก์มิได้แกล้งเรียกร้องค่าเสียหายมาเกินสมควรศาลก็อาจสั่งให้จำเลยใช้ค่าธรรมเนียมค่าขึ้นศาลแทนโจทก์เต็มตามจำนวนที่โจทก์เสียไปตามฟ้องก็ได้โจทก์ฟ้องขอให้จำเลยทั้ง 4 ร่วมกันรับผิดชดใช้ค่าสินไหมทดแทนฐานละเมิดโดยจำเลยที่ 2 ที่ 4 เป็นลูกจ้างของจำเลยที่ 1 ที่ 3 ได้ขับรถยนต์โดยประมาทเป็นเหตุให้สามีและบิดาโจทก์ถึงแก่ความตายจำเลยต่างต่อสู้ปฏิเสธความรับผิดและว่าโจทก์จะฟ้องจำเลยทั้งหมดให้ร่วมกันรับผิดไม่ได้ศาลชั้นต้นเห็นว่ากรณีนี้ในคดีอาญาศาลได้พิพากษาถึงที่สุดว่าจำเลยที่ 2 ที่ 4 ขับรถชนกันทำให้คนตายโดยประมาทแล้วจำเลยที่ 1, 3 ซึ่งเป็นนายจ้างย่อมต้องรับผิดร่วมด้วยศาลชั้นต้นกำหนดค่าเสียหายให้จำเลยที่ 1, 2 รับผิดต่อโจทก์ 2 ส่วนและจำเลยที่ 3, 4 รับผิด 1 ส่วนจากจำนวนค่าเสียหายทั้งสิ้น36,320 บาท ฯลฯจำเลยทั้ง 4 อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยทั้ง 4 ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่าความเสียหายอันเกิดจากการละเมิดนั้นอาจเกิดจากหลายคนกระทำละเมิดได้ จำเลยที่ 1, 3 เป็นนายจ้างต้องรับผิดร่วมกับจำเลยที่ 2, 4 ตาม มาตรา 425 โจทก์เป็นภรรยาและบุตรซึ่งอยู่ในความอุปการะของผู้ตายจึงมีประโยชน์ร่วมกันในคดีย่อมเป็นโจทก์ร่วมกันได้ตาม ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 59 ฝ่ายจำเลยทั้ง 4 แม้จะมิได้มีประโยชน์ร่วมกันแต่ก็ต้องรับผิดในความเสียหายอันเดียวกัน จึงอาจถูกฟ้องเป็นจำเลยร่วมกันได้ตามมาตรา 438 วรรคต้นให้ศาลมีอำนาจวินิจฉัยค่าสินไหมทดแทนได้ตามพฤติการณ์และความร้ายแรง ฉะนั้นเมื่อคดีอาญาศาลวินิจฉัยว่าจำเลยที่ 2ประมาทยิ่งกว่าจำเลยที่ 4 ลงโทษจำเลยที่ 2 หนักกว่าจำเลยที่ 4 คดีนี้ศาลล่างกำหนดให้จำเลยที่ 1, 2 รับผิดใช้ค่าทดแทนหนักกว่าจำเลยที่ 3, 4 จึงชอบแล้ว ส่วนที่จำเลยคัดค้านว่าศาลให้จำเลยใช้ค่าธรรมเนียมค่าขึ้นศาลเกินกว่าที่จำเลยรับผิดนั้นเห็นว่าการเรียกร้องค่าทดแทนเกี่ยวกับค่าอุปการะเลี้ยงดูนั้นยากที่จะเรียกได้ถูกต้อง คดีไม่ปรากฏว่าโจทก์ได้แถลงเรียก ที่ศาลล่างให้จำเลยใช้ค่าธรรมเนียมทั้งหมดแทนโจทก์จึงชอบแล้วพิพากษายืน(นนทปัญญา-นนทประชา-ดุลยการณ์โกวิท)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องขอให้จำเลยทั้ง 4 ร่วมกันรับผิดชดใช้ค่าสินไหมทดแทนฐานละเมิดโดยจำเลยที่ 2 ที่ 4 เป็นลูกจ้างของจำเลยที่ 1 ที่ 3 ได้ขับรถยนต์โดยประมาทเป็นเหตุให้สามีและบิดาโจทก์ถึงแก่ความตายจำเลยต่างต่อสู้ปฏิเสธความรับผิดและว่าโจทก์จะฟ้องจำเลยทั้งหมดให้ร่วมกันรับผิดไม่ได้ศาลชั้นต้นเห็นว่ากรณีนี้ในคดีอาญาศาลได้พิพากษาถึงที่สุดว่าจำเลยที่ 2 ที่ 4 ขับรถชนกันทำให้คนตายโดยประมาทแล้วจำเลยที่ 1, 3 ซึ่งเป็นนายจ้างย่อมต้องรับผิดร่วมด้วยศาลชั้นต้นกำหนดค่าเสียหายให้จำเลยที่ 1, 2 รับผิดต่อโจทก์ 2 ส่วนและจำเลยที่ 3, 4 รับผิด 1 ส่วนจากจำนวนค่าเสียหายทั้งสิ้น36,320 บาท ฯลฯจำเลยทั้ง 4 อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยทั้ง 4 ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่าความเสียหายอันเกิดจากการละเมิดนั้นอาจเกิดจากหลายคนกระทำละเมิดได้ จำเลยที่ 1, 3 เป็นนายจ้างต้องรับผิดร่วมกับจำเลยที่ 2, 4 ตาม มาตรา 425 โจทก์เป็นภรรยาและบุตรซึ่งอยู่ในความอุปการะของผู้ตายจึงมีประโยชน์ร่วมกันในคดีย่อมเป็นโจทก์ร่วมกันได้ตาม ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 59 ฝ่ายจำเลยทั้ง 4 แม้จะมิได้มีประโยชน์ร่วมกันแต่ก็ต้องรับผิดในความเสียหายอันเดียวกัน จึงอาจถูกฟ้องเป็นจำเลยร่วมกันได้ตามมาตรา 438 วรรคต้นให้ศาลมีอำนาจวินิจฉัยค่าสินไหมทดแทนได้ตามพฤติการณ์และความร้ายแรง ฉะนั้นเมื่อคดีอาญาศาลวินิจฉัยว่าจำเลยที่ 2ประมาทยิ่งกว่าจำเลยที่ 4 ลงโทษจำเลยที่ 2 หนักกว่าจำเลยที่ 4 คดีนี้ศาลล่างกำหนดให้จำเลยที่ 1, 2 รับผิดใช้ค่าทดแทนหนักกว่าจำเลยที่ 3, 4 จึงชอบแล้ว ส่วนที่จำเลยคัดค้านว่าศาลให้จำเลยใช้ค่าธรรมเนียมค่าขึ้นศาลเกินกว่าที่จำเลยรับผิดนั้นเห็นว่าการเรียกร้องค่าทดแทนเกี่ยวกับค่าอุปการะเลี้ยงดูนั้นยากที่จะเรียกได้ถูกต้อง คดีไม่ปรากฏว่าโจทก์ได้แถลงเรียก ที่ศาลล่างให้จำเลยใช้ค่าธรรมเนียมทั้งหมดแทนโจทก์จึงชอบแล้วพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 751/2498นางผวน ชัยพงษ์ ในฐานะส่วนตัวและแทนบุตร 5 คนโจทก์บริษัท ส.ช.ร. จำกัด กับพวกจำเลย ป.พ.พ. ม. 432, ม. 420 ป.วิ.พ. ม. 59, ม. 161ความเสียหายอันเกิดจากการละเมิดครั้งเดียวกันนั้นอาจเกิดจากหลายคนกระทำขึ้นก็ได้และศาลอาจกำหนดความรับผิดให้ฝ่ายหนึ่งรับผิดในเรื่องค่าสินไหมทดแทนหนักกว่าอีกฝ่ายหนึ่งก็ได้ตามพฤติการณ์และความร้ายแรงแห่งการละเมิดที่ต่างได้ทำลง ภรรยาและบุตรของผู้ตายในการละเมิดอาจเข้าเป็นโจทก์ร่วมฟ้องเรียกค่าเสียหายเป็นคดีเดียวกันได้เพราะมีผลประโยชน์ร่วมกันในคดี นายจ้างและผู้ขับรถยนต์ทั้งสองฝ่ายที่ขับรถยนต์ชนกันเป็นเหตุให้คนตายก็อาจถูกฟ้องเป็นจำเลยร่วมกันได้เพราะทั้งสองฝ่ายย่อมต้องรับผิดในความเสียหายอันเดียวกันแม้ว่าจำเลยจะต้องรับผิดชดใช้ค่าเสียหายไม่เต็มตามฟ้องแต่ศาลเห็นว่ากรณีมีเหตุสมควรและโจทก์มิได้แกล้งเรียกร้องค่าเสียหายมาเกินสมควรศาลก็อาจสั่งให้จำเลยใช้ค่าธรรมเนียมค่าขึ้นศาลแทนโจทก์เต็มตามจำนวนที่โจทก์เสียไปตามฟ้องก็ได้โจทก์ฟ้องขอให้จำเลยทั้ง 4 ร่วมกันรับผิดชดใช้ค่าสินไหมทดแทนฐานละเมิดโดยจำเลยที่ 2 ที่ 4 เป็นลูกจ้างของจำเลยที่ 1 ที่ 3 ได้ขับรถยนต์โดยประมาทเป็นเหตุให้สามีและบิดาโจทก์ถึงแก่ความตายจำเลยต่างต่อสู้ปฏิเสธความรับผิดและว่าโจทก์จะฟ้องจำเลยทั้งหมดให้ร่วมกันรับผิดไม่ได้ศาลชั้นต้นเห็นว่ากรณีนี้ในคดีอาญาศาลได้พิพากษาถึงที่สุดว่าจำเลยที่ 2 ที่ 4 ขับรถชนกันทำให้คนตายโดยประมาทแล้วจำเลยที่ 1, 3 ซึ่งเป็นนายจ้างย่อมต้องรับผิดร่วมด้วยศาลชั้นต้นกำหนดค่าเสียหายให้จำเลยที่ 1, 2 รับผิดต่อโจทก์ 2 ส่วนและจำเลยที่ 3, 4 รับผิด 1 ส่วนจากจำนวนค่าเสียหายทั้งสิ้น36,320 บาท ฯลฯจำเลยทั้ง 4 อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยทั้ง 4 ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่าความเสียหายอันเกิดจากการละเมิดนั้นอาจเกิดจากหลายคนกระทำละเมิดได้ จำเลยที่ 1, 3 เป็นนายจ้างต้องรับผิดร่วมกับจำเลยที่ 2, 4 ตาม มาตรา 425 โจทก์เป็นภรรยาและบุตรซึ่งอยู่ในความอุปการะของผู้ตายจึงมีประโยชน์ร่วมกันในคดีย่อมเป็นโจทก์ร่วมกันได้ตาม ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 59 ฝ่ายจำเลยทั้ง 4 แม้จะมิได้มีประโยชน์ร่วมกันแต่ก็ต้องรับผิดในความเสียหายอันเดียวกัน จึงอาจถูกฟ้องเป็นจำเลยร่วมกันได้ตามมาตรา 438 วรรคต้นให้ศาลมีอำนาจวินิจฉัยค่าสินไหมทดแทนได้ตามพฤติการณ์และความร้ายแรง ฉะนั้นเมื่อคดีอาญาศาลวินิจฉัยว่าจำเลยที่ 2ประมาทยิ่งกว่าจำเลยที่ 4 ลงโทษจำเลยที่ 2 หนักกว่าจำเลยที่ 4 คดีนี้ศาลล่างกำหนดให้จำเลยที่ 1, 2 รับผิดใช้ค่าทดแทนหนักกว่าจำเลยที่ 3, 4 จึงชอบแล้ว ส่วนที่จำเลยคัดค้านว่าศาลให้จำเลยใช้ค่าธรรมเนียมค่าขึ้นศาลเกินกว่าที่จำเลยรับผิดนั้นเห็นว่าการเรียกร้องค่าทดแทนเกี่ยวกับค่าอุปการะเลี้ยงดูนั้นยากที่จะเรียกได้ถูกต้อง คดีไม่ปรากฏว่าโจทก์ได้แถลงเรียก ที่ศาลล่างให้จำเลยใช้ค่าธรรมเนียมทั้งหมดแทนโจทก์จึงชอบแล้วพิพากษายืน(นนทปัญญา-นนทประชา-ดุลยการณ์โกวิท)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ