คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 652/2479หลักกฎหมาย: โจทก์ฟ้องว่าจำเลยทำลายทำนบกั้นน้ำเป็นเหตุให้ราษฎรเดือดร้อนหาได้กล่าวว่าอาจเป็นเหตุให้เกิดอันตรายและเสียหายแก่ราษฎรไม่เช่นนี้ ศาลไม่รับพิจารณาคดีนี้โจทก์ฟ้องว่าจำเลยบังอาจทำลายทำนบกั้นทำให้น้ำเค็มไหลเข้าไปในคลองแห่งหนึ่งและทำให้ราษฎรได้รับความเดือดร้อนในการใช้น้ำ ขอให้ลงโทษตามมาตรา ๑๙๑ กฎหมายอาญา ศาลฎีกาตัดสินว่าตามมาตรา ๑๙๑ องค์สำคัญแห่งความผิดได้กำหนดไว้ว่าการกระทำของผู้ที่ทำลายทำนบหรือสิ่งอื่นใดที่กำหนดไว้ในมาตรานั้นต้องเป็นผลทำให้สามารถจะเกิดหรืออาจเกิดเป็นอันตรายแก่สิ่งหนึ่งสิ่งใดได้ การที่โจทก์กล่าวว่าราษฎรเดือดร้อนมิกินความถึงการเป็นอันตรายหรืออาจเป็๋นอันตรายด้วย ฉะนั้นตามประมวลวิธีพิจารณาอาญา ม.๑๕๘ (๕) ต้องถือว่าฟ้องของโจทก์มิได้ระบุข้อสาระสำคัญในฟ้อง ถึงจำเลยจะรับสารภาพก็ลงโทษมิได้ จึงพิพากษายืนตามศาลล่างทั้ง ๒ ให้ยกฟ้องโจทก์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 652/2479อัยยการปากพนังโจทก์นายหนู เพ็ชรสีนากจำเลย ป.อ. ม. 191 ป.วิ.อ. ม. 158 (5)โจทก์ฟ้องว่าจำเลยทำลายทำนบกั้นน้ำเป็นเหตุให้ราษฎรเดือดร้อนหาได้กล่าวว่าอาจเป็นเหตุให้เกิดอันตรายและเสียหายแก่ราษฎรไม่เช่นนี้ ศาลไม่รับพิจารณาคดีนี้โจทก์ฟ้องว่าจำเลยบังอาจทำลายทำนบกั้นทำให้น้ำเค็มไหลเข้าไปในคลองแห่งหนึ่งและทำให้ราษฎรได้รับความเดือดร้อนในการใช้น้ำ ขอให้ลงโทษตามมาตรา ๑๙๑ กฎหมายอาญา ศาลฎีกาตัดสินว่าตามมาตรา ๑๙๑ องค์สำคัญแห่งความผิดได้กำหนดไว้ว่าการกระทำของผู้ที่ทำลายทำนบหรือสิ่งอื่นใดที่กำหนดไว้ในมาตรานั้นต้องเป็นผลทำให้สามารถจะเกิดหรืออาจเกิดเป็นอันตรายแก่สิ่งหนึ่งสิ่งใดได้ การที่โจทก์กล่าวว่าราษฎรเดือดร้อนมิกินความถึงการเป็นอันตรายหรืออาจเป็๋นอันตรายด้วย ฉะนั้นตามประมวลวิธีพิจารณาอาญา ม.๑๕๘ (๕) ต้องถือว่าฟ้องของโจทก์มิได้ระบุข้อสาระสำคัญในฟ้อง ถึงจำเลยจะรับสารภาพก็ลงโทษมิได้ จึงพิพากษายืนตามศาลล่างทั้ง ๒ ให้ยกฟ้องโจทก์(อมาตย-นิติศาสตร์-เทฟโนต์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: คดีนี้โจทก์ฟ้องว่าจำเลยบังอาจทำลายทำนบกั้นทำให้น้ำเค็มไหลเข้าไปในคลองแห่งหนึ่งและทำให้ราษฎรได้รับความเดือดร้อนในการใช้น้ำ ขอให้ลงโทษตามมาตรา ๑๙๑ กฎหมายอาญา ศาลฎีกาตัดสินว่าตามมาตรา ๑๙๑ องค์สำคัญแห่งความผิดได้กำหนดไว้ว่าการกระทำของผู้ที่ทำลายทำนบหรือสิ่งอื่นใดที่กำหนดไว้ในมาตรานั้นต้องเป็นผลทำให้สามารถจะเกิดหรืออาจเกิดเป็นอันตรายแก่สิ่งหนึ่งสิ่งใดได้ การที่โจทก์กล่าวว่าราษฎรเดือดร้อนมิกินความถึงการเป็นอันตรายหรืออาจเป็๋นอันตรายด้วย ฉะนั้นตามประมวลวิธีพิจารณาอาญา ม.๑๕๘ (๕) ต้องถือว่าฟ้องของโจทก์มิได้ระบุข้อสาระสำคัญในฟ้อง ถึงจำเลยจะรับสารภาพก็ลงโทษมิได้ จึงพิพากษายืนตามศาลล่างทั้ง ๒ ให้ยกฟ้องโจทก์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 652/2479อัยยการปากพนังโจทก์นายหนู เพ็ชรสีนากจำเลย ป.อ. ม. 191 ป.วิ.อ. ม. 158 (5)โจทก์ฟ้องว่าจำเลยทำลายทำนบกั้นน้ำเป็นเหตุให้ราษฎรเดือดร้อนหาได้กล่าวว่าอาจเป็นเหตุให้เกิดอันตรายและเสียหายแก่ราษฎรไม่เช่นนี้ ศาลไม่รับพิจารณาคดีนี้โจทก์ฟ้องว่าจำเลยบังอาจทำลายทำนบกั้นทำให้น้ำเค็มไหลเข้าไปในคลองแห่งหนึ่งและทำให้ราษฎรได้รับความเดือดร้อนในการใช้น้ำ ขอให้ลงโทษตามมาตรา ๑๙๑ กฎหมายอาญา ศาลฎีกาตัดสินว่าตามมาตรา ๑๙๑ องค์สำคัญแห่งความผิดได้กำหนดไว้ว่าการกระทำของผู้ที่ทำลายทำนบหรือสิ่งอื่นใดที่กำหนดไว้ในมาตรานั้นต้องเป็นผลทำให้สามารถจะเกิดหรืออาจเกิดเป็นอันตรายแก่สิ่งหนึ่งสิ่งใดได้ การที่โจทก์กล่าวว่าราษฎรเดือดร้อนมิกินความถึงการเป็นอันตรายหรืออาจเป็๋นอันตรายด้วย ฉะนั้นตามประมวลวิธีพิจารณาอาญา ม.๑๕๘ (๕) ต้องถือว่าฟ้องของโจทก์มิได้ระบุข้อสาระสำคัญในฟ้อง ถึงจำเลยจะรับสารภาพก็ลงโทษมิได้ จึงพิพากษายืนตามศาลล่างทั้ง ๒ ให้ยกฟ้องโจทก์(อมาตย-นิติศาสตร์-เทฟโนต์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ