คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 55731หลักกฎหมาย: ความว่า จำเลยทั้งสิบเก้าสำนวนอุทธรณ์ ศาลแรงงานกลาง มีคำสั่งว่า อุทธรณ์ของจำเลยเป็นอุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริง ต้องห้ามตามพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณา คดีแรงงาน มาตรา 54 ไม่รับอุทธรณ์ จำเลยเห็นว่า อุทธรณ์ที่ว่า คำสั่งของจำเลยที่สั่งย้ายโจทก์ทั้งสิบเก้าไปทำงานที่โรงงานของจำเลย ที่ปากเกร็ด เป็นคำสั่งที่ชอบด้วยกฎหมายและเป็นธรรมแล้วศาลแรงงานกลางวินิจฉัยคดีโดยรับฟังข้อเท็จจริงนอกคำฟ้อง การกระทำของโจทก์ทั้งสิบเก้าที่ไปร้องเรียนและไม่ไปทำงาน ที่สาขาปากเกร็ด เป็นการกระทำที่ไม่เหมาะสมแก่การปฏิบัติหน้าที่ของตนให้ลุล่วงไปโดยถูกต้องและสุจริต และโจทก์ทั้งสิบเก้าเป็นลูกจ้างรายวันเมื่อไม่ไปทำงาน ตามคำสั่งของจำเลย จึงไม่มีสิทธิได้รับค่าจ้างค้างจ่าย ในวันที่ไม่ได้ทำงานเป็นปัญหาข้อกฎหมาย โปรดมีคำสั่ง รับอุทธรณ์ของจำเลยไว้พิจารณาต่อไป หมายเหตุ โจทก์ได้รับสำเนาคำร้องแล้ว (อันดับ 64) คดีทั้งสิบเก้าสำนวนนี้ ศาลแรงงานกลางมีคำสั่งให้รวมพิจารณาพิพากษาเข้าด้วยกัน โดยให้เรียกโจทก์ตามลำดับสำนวนว่าโจทก์ที่ 1 ถึงโจทก์ที่ 19 ตามลำดับ ศาลแรงงานกลางพิพากษาให้จำเลยจ่ายค่าชดเชย สินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้า ค่าจ้างค้าง ค่าจ้าง ในวันหยุดพักผ่อนประจำปี พร้อมดอกเบี้ยอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีนับแต่วันฟ้องจนกว่าจะจ่ายเงินเสร็จแก่โจทก์ทั้งหลายตามตารางแนบท้ายคำพิพากษานี้ คำขอนอกจากนี้ให้ยก จำเลยทั้งสิบเก้าสำนวนอุทธรณ์ ศาลแรงงานกลางมีคำสั่งไม่รับอุทธรณ์ดังกล่าว (อันดับ 58) จำเลยจึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 62)คำสั่ง พิเคราะห์แล้ว อุทธรณ์ของจำเลยข้อ 5.1 และ 5.5เป็นอุทธรณ์ในปัญหาข้อกฎหมายว่า คำสั่งย้ายโจทก์ทั้งสิบเก้าเป็นคำสั่งที่ชอบด้วยกฎหมายหรือไม่ และอุทธรณ์ข้อ 5.3เป็นการโต้เถียงปัญหาข้อกฎหมายว่า การกระทำของโจทก์ทั้งสิบเก้า ตามข้อเท็จจริงที่ศาลแรงงานกลางรับฟังมาว่าโจทก์ทั้งสิบเก้า ไม่ไปทำงานตามคำสั่งของจำเลยที่โรงงานสาขาของจำเลย ที่อำเภอปากเกร็ดนั้น เป็นการกระทำที่ไม่เหมาะสมแก่การปฏิบัติหน้าที่ของตนให้เป็นไปโดยถูกต้องและสุจริตตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 583 อยู่ในข่ายที่จำเลยจะสั่งเลิกจ้างโจทก์ทั้งสิบเก้าได้หรือไม่ ส่วนอุทธรณ์ของจำเลย ข้อ 5.2 และ 5.4 เป็นผลจากอุทธรณ์ข้อ 5.1 และ 5.3จึงเป็นอุทธรณ์ในปัญหาข้อกฎหมายเช่นกันที่ศาลแรงงานกลางสั่งไม่รับอุทธรณ์ของจำเลยจึงเป็นการไม่ชอบ ให้รับอุทธรณ์ของจำเลยทั้งสิบเก้าสำนวนไว้ ให้ศาลแรงงานกลางดำเนินการต่อไป ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 1365 - 1383/2538นายไพรัตน์ คุระเอียดโจทก์บริษัทไทยดิสโพซะเบิลโปรดักส์ จำกัด ฯลฯจำเลยนายสุจินต์ หลีสกุล ทนายจำเลยผู้ยื่นคำร้อง พ.ร.บ.จัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ.2522 ม. 54ความว่า จำเลยทั้งสิบเก้าสำนวนอุทธรณ์ ศาลแรงงานกลาง มีคำสั่งว่า อุทธรณ์ของจำเลยเป็นอุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริง ต้องห้ามตามพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณา คดีแรงงาน มาตรา 54 ไม่รับอุทธรณ์ จำเลยเห็นว่า อุทธรณ์ที่ว่า คำสั่งของจำเลยที่สั่งย้ายโจทก์ทั้งสิบเก้าไปทำงานที่โรงงานของจำเลย ที่ปากเกร็ด เป็นคำสั่งที่ชอบด้วยกฎหมายและเป็นธรรมแล้วศาลแรงงานกลางวินิจฉัยคดีโดยรับฟังข้อเท็จจริงนอกคำฟ้อง การกระทำของโจทก์ทั้งสิบเก้าที่ไปร้องเรียนและไม่ไปทำงาน ที่สาขาปากเกร็ด เป็นการกระทำที่ไม่เหมาะสมแก่การปฏิบัติหน้าที่ของตนให้ลุล่วงไปโดยถูกต้องและสุจริต และโจทก์ทั้งสิบเก้าเป็นลูกจ้างรายวันเมื่อไม่ไปทำงาน ตามคำสั่งของจำเลย จึงไม่มีสิทธิได้รับค่าจ้างค้างจ่าย ในวันที่ไม่ได้ทำงานเป็นปัญหาข้อกฎหมาย โปรดมีคำสั่ง รับอุทธรณ์ของจำเลยไว้พิจารณาต่อไป หมายเหตุ โจทก์ได้รับสำเนาคำร้องแล้ว (อันดับ 64) คดีทั้งสิบเก้าสำนวนนี้ ศาลแรงงานกลางมีคำสั่งให้รวมพิจารณาพิพากษาเข้าด้วยกัน โดยให้เรียกโจทก์ตามลำดับสำนวนว่าโจทก์ที่ 1 ถึงโจทก์ที่ 19 ตามลำดับ ศาลแรงงานกลางพิพากษาให้จำเลยจ่ายค่าชดเชย สินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้า ค่าจ้างค้าง ค่าจ้าง ในวันหยุดพักผ่อนประจำปี พร้อมดอกเบี้ยอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีนับแต่วันฟ้องจนกว่าจะจ่ายเงินเสร็จแก่โจทก์ทั้งหลายตามตารางแนบท้ายคำพิพากษานี้ คำขอนอกจากนี้ให้ยก จำเลยทั้งสิบเก้าสำนวนอุทธรณ์ ศาลแรงงานกลางมีคำสั่งไม่รับอุทธรณ์ดังกล่าว (อันดับ 58) จำเลยจึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 62)คำสั่ง พิเคราะห์แล้ว อุทธรณ์ของจำเลยข้อ 5.1 และ 5.5เป็นอุทธรณ์ในปัญหาข้อกฎหมายว่า คำสั่งย้ายโจทก์ทั้งสิบเก้าเป็นคำสั่งที่ชอบด้วยกฎหมายหรือไม่ และอุทธรณ์ข้อ 5.3เป็นการโต้เถียงปัญหาข้อกฎหมายว่า การกระทำของโจทก์ทั้งสิบเก้า ตามข้อเท็จจริงที่ศาลแรงงานกลางรับฟังมาว่าโจทก์ทั้งสิบเก้า ไม่ไปทำงานตามคำสั่งของจำเลยที่โรงงานสาขาของจำเลย ที่อำเภอปากเกร็ดนั้น เป็นการกระทำที่ไม่เหมาะสมแก่การปฏิบัติหน้าที่ของตนให้เป็นไปโดยถูกต้องและสุจริตตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 583 อยู่ในข่ายที่จำเลยจะสั่งเลิกจ้างโจทก์ทั้งสิบเก้าได้หรือไม่ ส่วนอุทธรณ์ของจำเลย ข้อ 5.2 และ 5.4 เป็นผลจากอุทธรณ์ข้อ 5.1 และ 5.3จึงเป็นอุทธรณ์ในปัญหาข้อกฎหมายเช่นกันที่ศาลแรงงานกลางสั่งไม่รับอุทธรณ์ของจำเลยจึงเป็นการไม่ชอบ ให้รับอุทธรณ์ของจำเลยทั้งสิบเก้าสำนวนไว้ ให้ศาลแรงงานกลางดำเนินการต่อไป(สวรรค์ ศักดารักษ์-พรชัย สมรรถเวช-ชลอ ทองแย้ม)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 1365 - 1383/2538นายไพรัตน์ คุระเอียดโจทก์บริษัทไทยดิสโพซะเบิลโปรดักส์ จำกัด ฯลฯจำเลยนายสุจินต์ หลีสกุล ทนายจำเลยผู้ยื่นคำร้อง พ.ร.บ.จัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ.2522 ม. 54ความว่า จำเลยทั้งสิบเก้าสำนวนอุทธรณ์ ศาลแรงงานกลาง มีคำสั่งว่า อุทธรณ์ของจำเลยเป็นอุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริง ต้องห้ามตามพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณา คดีแรงงาน มาตรา 54 ไม่รับอุทธรณ์ จำเลยเห็นว่า อุทธรณ์ที่ว่า คำสั่งของจำเลยที่สั่งย้ายโจทก์ทั้งสิบเก้าไปทำงานที่โรงงานของจำเลย ที่ปากเกร็ด เป็นคำสั่งที่ชอบด้วยกฎหมายและเป็นธรรมแล้วศาลแรงงานกลางวินิจฉัยคดีโดยรับฟังข้อเท็จจริงนอกคำฟ้อง การกระทำของโจทก์ทั้งสิบเก้าที่ไปร้องเรียนและไม่ไปทำงาน ที่สาขาปากเกร็ด เป็นการกระทำที่ไม่เหมาะสมแก่การปฏิบัติหน้าที่ของตนให้ลุล่วงไปโดยถูกต้องและสุจริต และโจทก์ทั้งสิบเก้าเป็นลูกจ้างรายวันเมื่อไม่ไปทำงาน ตามคำสั่งของจำเลย จึงไม่มีสิทธิได้รับค่าจ้างค้างจ่าย ในวันที่ไม่ได้ทำงานเป็นปัญหาข้อกฎหมาย โปรดมีคำสั่ง รับอุทธรณ์ของจำเลยไว้พิจารณาต่อไป หมายเหตุ โจทก์ได้รับสำเนาคำร้องแล้ว (อันดับ 64) คดีทั้งสิบเก้าสำนวนนี้ ศาลแรงงานกลางมีคำสั่งให้รวมพิจารณาพิพากษาเข้าด้วยกัน โดยให้เรียกโจทก์ตามลำดับสำนวนว่าโจทก์ที่ 1 ถึงโจทก์ที่ 19 ตามลำดับ ศาลแรงงานกลางพิพากษาให้จำเลยจ่ายค่าชดเชย สินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้า ค่าจ้างค้าง ค่าจ้าง ในวันหยุดพักผ่อนประจำปี พร้อมดอกเบี้ยอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีนับแต่วันฟ้องจนกว่าจะจ่ายเงินเสร็จแก่โจทก์ทั้งหลายตามตารางแนบท้ายคำพิพากษานี้ คำขอนอกจากนี้ให้ยก จำเลยทั้งสิบเก้าสำนวนอุทธรณ์ ศาลแรงงานกลางมีคำสั่งไม่รับอุทธรณ์ดังกล่าว (อันดับ 58) จำเลยจึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 62)คำสั่ง พิเคราะห์แล้ว อุทธรณ์ของจำเลยข้อ 5.1 และ 5.5เป็นอุทธรณ์ในปัญหาข้อกฎหมายว่า คำสั่งย้ายโจทก์ทั้งสิบเก้าเป็นคำสั่งที่ชอบด้วยกฎหมายหรือไม่ และอุทธรณ์ข้อ 5.3เป็นการโต้เถียงปัญหาข้อกฎหมายว่า การกระทำของโจทก์ทั้งสิบเก้า ตามข้อเท็จจริงที่ศาลแรงงานกลางรับฟังมาว่าโจทก์ทั้งสิบเก้า ไม่ไปทำงานตามคำสั่งของจำเลยที่โรงงานสาขาของจำเลย ที่อำเภอปากเกร็ดนั้น เป็นการกระทำที่ไม่เหมาะสมแก่การปฏิบัติหน้าที่ของตนให้เป็นไปโดยถูกต้องและสุจริตตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 583 อยู่ในข่ายที่จำเลยจะสั่งเลิกจ้างโจทก์ทั้งสิบเก้าได้หรือไม่ ส่วนอุทธรณ์ของจำเลย ข้อ 5.2 และ 5.4 เป็นผลจากอุทธรณ์ข้อ 5.1 และ 5.3จึงเป็นอุทธรณ์ในปัญหาข้อกฎหมายเช่นกันที่ศาลแรงงานกลางสั่งไม่รับอุทธรณ์ของจำเลยจึงเป็นการไม่ชอบ ให้รับอุทธรณ์ของจำเลยทั้งสิบเก้าสำนวนไว้ ให้ศาลแรงงานกลางดำเนินการต่อไป(สวรรค์ ศักดารักษ์-พรชัย สมรรถเวช-ชลอ ทองแย้ม)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ