คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5603/2542หลักกฎหมาย: จำเลยสั่งซื้อสินค้าประเภทแป้งจากห้างหุ้นส่วนสามัญนิติบุคคลโจทก์ร่วมซึ่งมี ป. เป็นหุ้นส่วนผู้จัดการ จำเลยรับสินค้าไปเรียบร้อยแล้วได้สั่งจ่ายเช็คพิพาทชำระหนี้ให้โจทก์ร่วมป. ได้นำเช็คพิพาทไปขายลดแก่ธนาคารและธนาคารเป็นผู้เรียกเก็บเงินตามเช็คพิพาท ดังนั้น โจทก์ร่วมมิใช่ผู้ทรงเช็คพิพาทจึงมิใช่ผู้เสียหายไม่มีสิทธิร้องทุกข์ให้ดำเนินคดีแก่จำเลยได้ การที่โจทก์ร่วมไปร้องทุกข์ต่อพนักงานสอบสวน จึงไม่เป็นการร้องทุกข์โดยชอบด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 124 พนักงานสอบสวนย่อมไม่มีอำนาจสอบสวน และพนักงานอัยการไม่มีอำนาจฟ้องคดีนี้ตามมาตรา 121 วรรคสอง และมาตรา 120โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็คพ.ศ. 2534 มาตรา 4(1)(3) ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 91จำเลยให้การปฏิเสธระหว่างพิจารณา ห้างหุ้นส่วนสามัญนิติบุคคล เตียใจ่เฮงฮวด ผู้เสียหาย ยื่นคำร้องขอเข้าร่วมเป็นโจทก์ ศาลชั้นต้นอนุญาตศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. 2534 มาตรา 4 เรียงกระทงลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 91 รวม 6 กระทง จำคุกกระทงละ 2 เดือน รวมจำคุก 12 เดือนจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้ยกฟ้องโจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า จำเลยได้สั่งซื้อสินค้าประเภทแป้งจากโจทก์ร่วมไปหลายครั้ง และจำเลยรับสินคาไปเรียบร้อยแล้ว โดยจำเลยได้สั่งจ่ายเช็คชำระหนี้ให้โจทก์ร่วม 6 ฉบับ เมื่อเช็คดังกล่าวถึงกำหนดชำระ นายประเสริฐหุ้นส่วนผู้จัดการโจทก์ร่วมได้นำเช็คพิพาทไปขายลดกับธนาคาร และธนาคารเป็นผู้เรียกเก็บเงินตามเช็คพิพาท นายประเสริฐหาได้นำเช็คพิพาททั้ง 6 ฉบับ ไปเรียกเก็บเงินจากธนาคารตามเช็คดังที่กล่าวอ้างแต่ประการใดไม่ ดังนั้น โจทก์ร่วมมิใช่ผู้ทรงเช็คพิพาท จึงมิใช่ผู้เสียหายในคดีนี้ ไม่มีสิทธิร้องทุกข์ให้ดำเนินคดีแก่จำเลยได้ การที่โจทก์ร่วมไปร้องทุกข์ต่อพนักงานสอบสวน จึงไม่ใช่เป็นการร้องทุกข์โดยชอบด้วยกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 124 พนักงานสอบสวนย่อมไม่มีอำนาจสอบสวน และพนักงานอัยการไม่มีอำนาจฟ้องคดีนี้ ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 121 วรรคสอง และมาตรา 120พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5603/2542พนักงานอัยการ สำนักงานอัยการสูงสุดโจทก์โจทก์ร่วมโจทก์ห้างหุ้นส่วนสามัญนิติบุคคล เตียใจ่เฮงฮวดโจทก์นางสาว สุวรรณ มานะศักดิ์ศิริกุลจำเลย ป.พ.พ. ม. 904 ป.วิ.อ. ม. 120, ม. 121, ม. 124จำเลยสั่งซื้อสินค้าประเภทแป้งจากห้างหุ้นส่วนสามัญนิติบุคคลโจทก์ร่วมซึ่งมี ป. เป็นหุ้นส่วนผู้จัดการ จำเลยรับสินค้าไปเรียบร้อยแล้วได้สั่งจ่ายเช็คพิพาทชำระหนี้ให้โจทก์ร่วมป. ได้นำเช็คพิพาทไปขายลดแก่ธนาคารและธนาคารเป็นผู้เรียกเก็บเงินตามเช็คพิพาท ดังนั้น โจทก์ร่วมมิใช่ผู้ทรงเช็คพิพาทจึงมิใช่ผู้เสียหายไม่มีสิทธิร้องทุกข์ให้ดำเนินคดีแก่จำเลยได้ การที่โจทก์ร่วมไปร้องทุกข์ต่อพนักงานสอบสวน จึงไม่เป็นการร้องทุกข์โดยชอบด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 124 พนักงานสอบสวนย่อมไม่มีอำนาจสอบสวน และพนักงานอัยการไม่มีอำนาจฟ้องคดีนี้ตามมาตรา 121 วรรคสอง และมาตรา 120โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็คพ.ศ. 2534 มาตรา 4(1)(3) ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 91จำเลยให้การปฏิเสธระหว่างพิจารณา ห้างหุ้นส่วนสามัญนิติบุคคล เตียใจ่เฮงฮวด ผู้เสียหาย ยื่นคำร้องขอเข้าร่วมเป็นโจทก์ ศาลชั้นต้นอนุญาตศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. 2534 มาตรา 4 เรียงกระทงลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 91 รวม 6 กระทง จำคุกกระทงละ 2 เดือน รวมจำคุก 12 เดือนจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้ยกฟ้องโจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า จำเลยได้สั่งซื้อสินค้าประเภทแป้งจากโจทก์ร่วมไปหลายครั้ง และจำเลยรับสินคาไปเรียบร้อยแล้ว โดยจำเลยได้สั่งจ่ายเช็คชำระหนี้ให้โจทก์ร่วม 6 ฉบับ เมื่อเช็คดังกล่าวถึงกำหนดชำระ นายประเสริฐหุ้นส่วนผู้จัดการโจทก์ร่วมได้นำเช็คพิพาทไปขายลดกับธนาคาร และธนาคารเป็นผู้เรียกเก็บเงินตามเช็คพิพาท นายประเสริฐหาได้นำเช็คพิพาททั้ง 6 ฉบับ ไปเรียกเก็บเงินจากธนาคารตามเช็คดังที่กล่าวอ้างแต่ประการใดไม่ ดังนั้น โจทก์ร่วมมิใช่ผู้ทรงเช็คพิพาท จึงมิใช่ผู้เสียหายในคดีนี้ ไม่มีสิทธิร้องทุกข์ให้ดำเนินคดีแก่จำเลยได้ การที่โจทก์ร่วมไปร้องทุกข์ต่อพนักงานสอบสวน จึงไม่ใช่เป็นการร้องทุกข์โดยชอบด้วยกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 124 พนักงานสอบสวนย่อมไม่มีอำนาจสอบสวน และพนักงานอัยการไม่มีอำนาจฟ้องคดีนี้ ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 121 วรรคสอง และมาตรา 120พิพากษายืน(ธนะพัฒน์ แจ่มจันทร์-อร่าม หุตางกูร-อรรถพร บู่สาลี)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็คพ.ศ. 2534 มาตรา 4(1)(3) ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 91จำเลยให้การปฏิเสธระหว่างพิจารณา ห้างหุ้นส่วนสามัญนิติบุคคล เตียใจ่เฮงฮวด ผู้เสียหาย ยื่นคำร้องขอเข้าร่วมเป็นโจทก์ ศาลชั้นต้นอนุญาตศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. 2534 มาตรา 4 เรียงกระทงลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 91 รวม 6 กระทง จำคุกกระทงละ 2 เดือน รวมจำคุก 12 เดือนจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้ยกฟ้องโจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า จำเลยได้สั่งซื้อสินค้าประเภทแป้งจากโจทก์ร่วมไปหลายครั้ง และจำเลยรับสินคาไปเรียบร้อยแล้ว โดยจำเลยได้สั่งจ่ายเช็คชำระหนี้ให้โจทก์ร่วม 6 ฉบับ เมื่อเช็คดังกล่าวถึงกำหนดชำระ นายประเสริฐหุ้นส่วนผู้จัดการโจทก์ร่วมได้นำเช็คพิพาทไปขายลดกับธนาคาร และธนาคารเป็นผู้เรียกเก็บเงินตามเช็คพิพาท นายประเสริฐหาได้นำเช็คพิพาททั้ง 6 ฉบับ ไปเรียกเก็บเงินจากธนาคารตามเช็คดังที่กล่าวอ้างแต่ประการใดไม่ ดังนั้น โจทก์ร่วมมิใช่ผู้ทรงเช็คพิพาท จึงมิใช่ผู้เสียหายในคดีนี้ ไม่มีสิทธิร้องทุกข์ให้ดำเนินคดีแก่จำเลยได้ การที่โจทก์ร่วมไปร้องทุกข์ต่อพนักงานสอบสวน จึงไม่ใช่เป็นการร้องทุกข์โดยชอบด้วยกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 124 พนักงานสอบสวนย่อมไม่มีอำนาจสอบสวน และพนักงานอัยการไม่มีอำนาจฟ้องคดีนี้ ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 121 วรรคสอง และมาตรา 120พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5603/2542พนักงานอัยการ สำนักงานอัยการสูงสุดโจทก์โจทก์ร่วมโจทก์ห้างหุ้นส่วนสามัญนิติบุคคล เตียใจ่เฮงฮวดโจทก์นางสาว สุวรรณ มานะศักดิ์ศิริกุลจำเลย ป.พ.พ. ม. 904 ป.วิ.อ. ม. 120, ม. 121, ม. 124จำเลยสั่งซื้อสินค้าประเภทแป้งจากห้างหุ้นส่วนสามัญนิติบุคคลโจทก์ร่วมซึ่งมี ป. เป็นหุ้นส่วนผู้จัดการ จำเลยรับสินค้าไปเรียบร้อยแล้วได้สั่งจ่ายเช็คพิพาทชำระหนี้ให้โจทก์ร่วมป. ได้นำเช็คพิพาทไปขายลดแก่ธนาคารและธนาคารเป็นผู้เรียกเก็บเงินตามเช็คพิพาท ดังนั้น โจทก์ร่วมมิใช่ผู้ทรงเช็คพิพาทจึงมิใช่ผู้เสียหายไม่มีสิทธิร้องทุกข์ให้ดำเนินคดีแก่จำเลยได้ การที่โจทก์ร่วมไปร้องทุกข์ต่อพนักงานสอบสวน จึงไม่เป็นการร้องทุกข์โดยชอบด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 124 พนักงานสอบสวนย่อมไม่มีอำนาจสอบสวน และพนักงานอัยการไม่มีอำนาจฟ้องคดีนี้ตามมาตรา 121 วรรคสอง และมาตรา 120โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็คพ.ศ. 2534 มาตรา 4(1)(3) ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 91จำเลยให้การปฏิเสธระหว่างพิจารณา ห้างหุ้นส่วนสามัญนิติบุคคล เตียใจ่เฮงฮวด ผู้เสียหาย ยื่นคำร้องขอเข้าร่วมเป็นโจทก์ ศาลชั้นต้นอนุญาตศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. 2534 มาตรา 4 เรียงกระทงลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 91 รวม 6 กระทง จำคุกกระทงละ 2 เดือน รวมจำคุก 12 เดือนจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้ยกฟ้องโจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า จำเลยได้สั่งซื้อสินค้าประเภทแป้งจากโจทก์ร่วมไปหลายครั้ง และจำเลยรับสินคาไปเรียบร้อยแล้ว โดยจำเลยได้สั่งจ่ายเช็คชำระหนี้ให้โจทก์ร่วม 6 ฉบับ เมื่อเช็คดังกล่าวถึงกำหนดชำระ นายประเสริฐหุ้นส่วนผู้จัดการโจทก์ร่วมได้นำเช็คพิพาทไปขายลดกับธนาคาร และธนาคารเป็นผู้เรียกเก็บเงินตามเช็คพิพาท นายประเสริฐหาได้นำเช็คพิพาททั้ง 6 ฉบับ ไปเรียกเก็บเงินจากธนาคารตามเช็คดังที่กล่าวอ้างแต่ประการใดไม่ ดังนั้น โจทก์ร่วมมิใช่ผู้ทรงเช็คพิพาท จึงมิใช่ผู้เสียหายในคดีนี้ ไม่มีสิทธิร้องทุกข์ให้ดำเนินคดีแก่จำเลยได้ การที่โจทก์ร่วมไปร้องทุกข์ต่อพนักงานสอบสวน จึงไม่ใช่เป็นการร้องทุกข์โดยชอบด้วยกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 124 พนักงานสอบสวนย่อมไม่มีอำนาจสอบสวน และพนักงานอัยการไม่มีอำนาจฟ้องคดีนี้ ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 121 วรรคสอง และมาตรา 120พิพากษายืน(ธนะพัฒน์ แจ่มจันทร์-อร่าม หุตางกูร-อรรถพร บู่สาลี)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ