คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 983/2513หลักกฎหมาย: คดีก่อนโจทก์ฟ้องให้จำเลยคืนหรือใช้ราคารถยนต์พิพาท คดีนี้โจทก์มาฟ้องให้จำเลยใช้ค่าเสียหาย ในการที่โจทก์ไม่ได้ใช้รถยนต์พิพาทซึ่งเป็นคดีเนื่องมาจากมูลฐานที่จำเลยผิดสัญญาเช่นเดียวกับคดีก่อนฟ้องโจทก์คดีนี้จึงเป็นฟ้องซ้ำ เมื่อปรากฏว่าฟ้องของโจทก์เป็นฟ้องซ้ำ แม้จำเลยจะมิได้ยกเป็นข้อฎีกา แต่ศาลฎีกาก็ยกขึ้นวินิจฉัยเองได้ เพราะเป็นปัญหาเกี่ยวกับความสงบเรียบร้อยของประชาชนโจทก์ฟ้องว่า จำเลยได้ยืมรถยนต์ของโจทก์ไป ต่อมาโจทก์ให้จำเลยส่งรถคืน จำเลยปฏิเสธ โจทก์จึงฟ้องคดีต่อศาล จำเลยเถียงกรรมสิทธิ์ศาลพิพากษาให้จำเลยคืนรถยนต์ให้โจทก์ ถ้าคืนไม่ได้ให้ใช้เงิน ๘,๐๐๐ บาทตามคดีแดงที่ ๕๔๔/๒๕๑๐ คดีถึงที่สุดแล้ว ต่อมาโจทก์ได้ตรวจสภาพรถที่จำเลยส่งศาลเพื่อมอบให้โจทก์ ปรากฏว่ารถเสียหายมาก โจทก์จึงมาฟ้องเรียกค่ารถยนต์ ๘,๐๐๐ บาท และเรียกค่าเสียหายจากการที่โจทก์ไม่ได้ใช้หรือรับประโยชน์จากรถยนต์พิพาทตั้งแต่วันที่โจทก์ขอให้จำเลยส่งรถคืนตลอดมา จำเลยให้การว่า จำเลยไม่ได้ทำให้รถยนต์ของโจทก์บุบสลาย โจทก์ชอบที่จะรับรถยนต์ไปตามสภาพที่จำเลยส่ง จำเลยไม่ได้ทำละเมิด โจทก์ไม่เสียหาย ฟ้องโจทก์ขาดอายุความ และเป็นฟ้องซ้ำ ศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่าฟ้องโจทก์ส่วนที่ขอให้ใช้ราคารถเป็นฟ้องซ้ำส่วนฟ้องเรียกค่าเสียหายเนื่องจากละเมิด ศาลชั้นต้นเห็นว่าขาดอายุความแล้วแต่การทำละเมิดเป็นการทำต่อเนื่องกันตลอดมา ดังนั้นระยะเวลานับแต่วันฟ้องย้อนขึ้นไป ๑ ปีจึงไม่ขาดอายุความ พิพากษาให้จำเลยใช้ค่าเสียหายสำหรับระยะเวลาที่ยังไม่ขาดอายุความ จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า คดีนี้กับคดีก่อนมีข้ออ้างที่อาศัยเป็นหลักแห่งข้อหาอย่างเดียวกัน กล่าวคือจำเลยผิดสัญญาไม่คืนรถยนต์พิพาทให้โจทก์ คดีก่อนโจทก์ฟ้องให้จำเลยคืนหรือใช้ราคารถยนต์พิพาทแต่อย่างเดียว คดีนี้โจทก์มาฟ้องให้จำเลยใช้ค่าเสียหายในการที่โจทก์ไม่ได้ใช้รถยนต์พิพาทเพิ่มขึ้นค่าเสียหายดังกล่าวเป็นค่าเสียหายที่จำเลยผิดสัญญาไม่คืนรถยนต์พิพาทให้โจทก์ โจทก์อาจฟ้องเรียกจากจำเลยได้ในคดีก่อนแล้ว แต่โจทก์หาได้ฟ้องไม่ ประเด็นในคดีนี้จึงเนื่องมาจากมูลฐานที่จำเลยผิดสัญญาจึงเป็นฟ้องซ้ำ ตามวรรคแรกแห่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา ๑๔๘ ที่ห้ามมิให้คู่ความเดียวกันรื้อร้องฟ้องกันอีกในประเด็นที่ได้วินิจฉัยโดยอาศัยเหตุอย่างเดียวกัน แม้จำเลยจะมิได้ฎีกาในปัญหาข้อนี้แต่อำนาจฟ้องเป็นปัญหาเกี่ยวกับความสงบเรียบร้อยของประชาชนศาลอาจยกขึ้นวินิจฉัยได้ พิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 983/2513นายอิศรา เทพหัสดิน ณ อยุธยาโจทก์นายดิสพงษ์ โอวาทสารจำเลย ป.วิ.พ. ม. 148, ม. 249คดีก่อนโจทก์ฟ้องให้จำเลยคืนหรือใช้ราคารถยนต์พิพาท คดีนี้โจทก์มาฟ้องให้จำเลยใช้ค่าเสียหาย ในการที่โจทก์ไม่ได้ใช้รถยนต์พิพาทซึ่งเป็นคดีเนื่องมาจากมูลฐานที่จำเลยผิดสัญญาเช่นเดียวกับคดีก่อนฟ้องโจทก์คดีนี้จึงเป็นฟ้องซ้ำ เมื่อปรากฏว่าฟ้องของโจทก์เป็นฟ้องซ้ำ แม้จำเลยจะมิได้ยกเป็นข้อฎีกา แต่ศาลฎีกาก็ยกขึ้นวินิจฉัยเองได้ เพราะเป็นปัญหาเกี่ยวกับความสงบเรียบร้อยของประชาชนโจทก์ฟ้องว่า จำเลยได้ยืมรถยนต์ของโจทก์ไป ต่อมาโจทก์ให้จำเลยส่งรถคืน จำเลยปฏิเสธ โจทก์จึงฟ้องคดีต่อศาล จำเลยเถียงกรรมสิทธิ์ศาลพิพากษาให้จำเลยคืนรถยนต์ให้โจทก์ ถ้าคืนไม่ได้ให้ใช้เงิน ๘,๐๐๐ บาทตามคดีแดงที่ ๕๔๔/๒๕๑๐ คดีถึงที่สุดแล้ว ต่อมาโจทก์ได้ตรวจสภาพรถที่จำเลยส่งศาลเพื่อมอบให้โจทก์ ปรากฏว่ารถเสียหายมาก โจทก์จึงมาฟ้องเรียกค่ารถยนต์ ๘,๐๐๐ บาท และเรียกค่าเสียหายจากการที่โจทก์ไม่ได้ใช้หรือรับประโยชน์จากรถยนต์พิพาทตั้งแต่วันที่โจทก์ขอให้จำเลยส่งรถคืนตลอดมา จำเลยให้การว่า จำเลยไม่ได้ทำให้รถยนต์ของโจทก์บุบสลาย โจทก์ชอบที่จะรับรถยนต์ไปตามสภาพที่จำเลยส่ง จำเลยไม่ได้ทำละเมิด โจทก์ไม่เสียหาย ฟ้องโจทก์ขาดอายุความ และเป็นฟ้องซ้ำ ศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่าฟ้องโจทก์ส่วนที่ขอให้ใช้ราคารถเป็นฟ้องซ้ำส่วนฟ้องเรียกค่าเสียหายเนื่องจากละเมิด ศาลชั้นต้นเห็นว่าขาดอายุความแล้วแต่การทำละเมิดเป็นการทำต่อเนื่องกันตลอดมา ดังนั้นระยะเวลานับแต่วันฟ้องย้อนขึ้นไป ๑ ปีจึงไม่ขาดอายุความ พิพากษาให้จำเลยใช้ค่าเสียหายสำหรับระยะเวลาที่ยังไม่ขาดอายุความ จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า คดีนี้กับคดีก่อนมีข้ออ้างที่อาศัยเป็นหลักแห่งข้อหาอย่างเดียวกัน กล่าวคือจำเลยผิดสัญญาไม่คืนรถยนต์พิพาทให้โจทก์ คดีก่อนโจทก์ฟ้องให้จำเลยคืนหรือใช้ราคารถยนต์พิพาทแต่อย่างเดียว คดีนี้โจทก์มาฟ้องให้จำเลยใช้ค่าเสียหายในการที่โจทก์ไม่ได้ใช้รถยนต์พิพาทเพิ่มขึ้นค่าเสียหายดังกล่าวเป็นค่าเสียหายที่จำเลยผิดสัญญาไม่คืนรถยนต์พิพาทให้โจทก์ โจทก์อาจฟ้องเรียกจากจำเลยได้ในคดีก่อนแล้ว แต่โจทก์หาได้ฟ้องไม่ ประเด็นในคดีนี้จึงเนื่องมาจากมูลฐานที่จำเลยผิดสัญญาจึงเป็นฟ้องซ้ำ ตามวรรคแรกแห่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา ๑๔๘ ที่ห้ามมิให้คู่ความเดียวกันรื้อร้องฟ้องกันอีกในประเด็นที่ได้วินิจฉัยโดยอาศัยเหตุอย่างเดียวกัน แม้จำเลยจะมิได้ฎีกาในปัญหาข้อนี้แต่อำนาจฟ้องเป็นปัญหาเกี่ยวกับความสงบเรียบร้อยของประชาชนศาลอาจยกขึ้นวินิจฉัยได้ พิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์(สว่าง ภูวะปัจฉิม-ศริ มลิลา-ฉัตร รัตนทัศนีย์)ศาลจังหวัดเชียงใหม่ - นายวิชิต บุญถนอมศาลอุทธรณ์ - นายบุญชัย สยามเนตรแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยได้ยืมรถยนต์ของโจทก์ไป ต่อมาโจทก์ให้จำเลยส่งรถคืน จำเลยปฏิเสธ โจทก์จึงฟ้องคดีต่อศาล จำเลยเถียงกรรมสิทธิ์ศาลพิพากษาให้จำเลยคืนรถยนต์ให้โจทก์ ถ้าคืนไม่ได้ให้ใช้เงิน ๘,๐๐๐ บาทตามคดีแดงที่ ๕๔๔/๒๕๑๐ คดีถึงที่สุดแล้ว ต่อมาโจทก์ได้ตรวจสภาพรถที่จำเลยส่งศาลเพื่อมอบให้โจทก์ ปรากฏว่ารถเสียหายมาก โจทก์จึงมาฟ้องเรียกค่ารถยนต์ ๘,๐๐๐ บาท และเรียกค่าเสียหายจากการที่โจทก์ไม่ได้ใช้หรือรับประโยชน์จากรถยนต์พิพาทตั้งแต่วันที่โจทก์ขอให้จำเลยส่งรถคืนตลอดมา จำเลยให้การว่า จำเลยไม่ได้ทำให้รถยนต์ของโจทก์บุบสลาย โจทก์ชอบที่จะรับรถยนต์ไปตามสภาพที่จำเลยส่ง จำเลยไม่ได้ทำละเมิด โจทก์ไม่เสียหาย ฟ้องโจทก์ขาดอายุความ และเป็นฟ้องซ้ำ ศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่าฟ้องโจทก์ส่วนที่ขอให้ใช้ราคารถเป็นฟ้องซ้ำส่วนฟ้องเรียกค่าเสียหายเนื่องจากละเมิด ศาลชั้นต้นเห็นว่าขาดอายุความแล้วแต่การทำละเมิดเป็นการทำต่อเนื่องกันตลอดมา ดังนั้นระยะเวลานับแต่วันฟ้องย้อนขึ้นไป ๑ ปีจึงไม่ขาดอายุความ พิพากษาให้จำเลยใช้ค่าเสียหายสำหรับระยะเวลาที่ยังไม่ขาดอายุความ จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า คดีนี้กับคดีก่อนมีข้ออ้างที่อาศัยเป็นหลักแห่งข้อหาอย่างเดียวกัน กล่าวคือจำเลยผิดสัญญาไม่คืนรถยนต์พิพาทให้โจทก์ คดีก่อนโจทก์ฟ้องให้จำเลยคืนหรือใช้ราคารถยนต์พิพาทแต่อย่างเดียว คดีนี้โจทก์มาฟ้องให้จำเลยใช้ค่าเสียหายในการที่โจทก์ไม่ได้ใช้รถยนต์พิพาทเพิ่มขึ้นค่าเสียหายดังกล่าวเป็นค่าเสียหายที่จำเลยผิดสัญญาไม่คืนรถยนต์พิพาทให้โจทก์ โจทก์อาจฟ้องเรียกจากจำเลยได้ในคดีก่อนแล้ว แต่โจทก์หาได้ฟ้องไม่ ประเด็นในคดีนี้จึงเนื่องมาจากมูลฐานที่จำเลยผิดสัญญาจึงเป็นฟ้องซ้ำ ตามวรรคแรกแห่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา ๑๔๘ ที่ห้ามมิให้คู่ความเดียวกันรื้อร้องฟ้องกันอีกในประเด็นที่ได้วินิจฉัยโดยอาศัยเหตุอย่างเดียวกัน แม้จำเลยจะมิได้ฎีกาในปัญหาข้อนี้แต่อำนาจฟ้องเป็นปัญหาเกี่ยวกับความสงบเรียบร้อยของประชาชนศาลอาจยกขึ้นวินิจฉัยได้ พิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 983/2513นายอิศรา เทพหัสดิน ณ อยุธยาโจทก์นายดิสพงษ์ โอวาทสารจำเลย ป.วิ.พ. ม. 148, ม. 249คดีก่อนโจทก์ฟ้องให้จำเลยคืนหรือใช้ราคารถยนต์พิพาท คดีนี้โจทก์มาฟ้องให้จำเลยใช้ค่าเสียหาย ในการที่โจทก์ไม่ได้ใช้รถยนต์พิพาทซึ่งเป็นคดีเนื่องมาจากมูลฐานที่จำเลยผิดสัญญาเช่นเดียวกับคดีก่อนฟ้องโจทก์คดีนี้จึงเป็นฟ้องซ้ำ เมื่อปรากฏว่าฟ้องของโจทก์เป็นฟ้องซ้ำ แม้จำเลยจะมิได้ยกเป็นข้อฎีกา แต่ศาลฎีกาก็ยกขึ้นวินิจฉัยเองได้ เพราะเป็นปัญหาเกี่ยวกับความสงบเรียบร้อยของประชาชนโจทก์ฟ้องว่า จำเลยได้ยืมรถยนต์ของโจทก์ไป ต่อมาโจทก์ให้จำเลยส่งรถคืน จำเลยปฏิเสธ โจทก์จึงฟ้องคดีต่อศาล จำเลยเถียงกรรมสิทธิ์ศาลพิพากษาให้จำเลยคืนรถยนต์ให้โจทก์ ถ้าคืนไม่ได้ให้ใช้เงิน ๘,๐๐๐ บาทตามคดีแดงที่ ๕๔๔/๒๕๑๐ คดีถึงที่สุดแล้ว ต่อมาโจทก์ได้ตรวจสภาพรถที่จำเลยส่งศาลเพื่อมอบให้โจทก์ ปรากฏว่ารถเสียหายมาก โจทก์จึงมาฟ้องเรียกค่ารถยนต์ ๘,๐๐๐ บาท และเรียกค่าเสียหายจากการที่โจทก์ไม่ได้ใช้หรือรับประโยชน์จากรถยนต์พิพาทตั้งแต่วันที่โจทก์ขอให้จำเลยส่งรถคืนตลอดมา จำเลยให้การว่า จำเลยไม่ได้ทำให้รถยนต์ของโจทก์บุบสลาย โจทก์ชอบที่จะรับรถยนต์ไปตามสภาพที่จำเลยส่ง จำเลยไม่ได้ทำละเมิด โจทก์ไม่เสียหาย ฟ้องโจทก์ขาดอายุความ และเป็นฟ้องซ้ำ ศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่าฟ้องโจทก์ส่วนที่ขอให้ใช้ราคารถเป็นฟ้องซ้ำส่วนฟ้องเรียกค่าเสียหายเนื่องจากละเมิด ศาลชั้นต้นเห็นว่าขาดอายุความแล้วแต่การทำละเมิดเป็นการทำต่อเนื่องกันตลอดมา ดังนั้นระยะเวลานับแต่วันฟ้องย้อนขึ้นไป ๑ ปีจึงไม่ขาดอายุความ พิพากษาให้จำเลยใช้ค่าเสียหายสำหรับระยะเวลาที่ยังไม่ขาดอายุความ จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า คดีนี้กับคดีก่อนมีข้ออ้างที่อาศัยเป็นหลักแห่งข้อหาอย่างเดียวกัน กล่าวคือจำเลยผิดสัญญาไม่คืนรถยนต์พิพาทให้โจทก์ คดีก่อนโจทก์ฟ้องให้จำเลยคืนหรือใช้ราคารถยนต์พิพาทแต่อย่างเดียว คดีนี้โจทก์มาฟ้องให้จำเลยใช้ค่าเสียหายในการที่โจทก์ไม่ได้ใช้รถยนต์พิพาทเพิ่มขึ้นค่าเสียหายดังกล่าวเป็นค่าเสียหายที่จำเลยผิดสัญญาไม่คืนรถยนต์พิพาทให้โจทก์ โจทก์อาจฟ้องเรียกจากจำเลยได้ในคดีก่อนแล้ว แต่โจทก์หาได้ฟ้องไม่ ประเด็นในคดีนี้จึงเนื่องมาจากมูลฐานที่จำเลยผิดสัญญาจึงเป็นฟ้องซ้ำ ตามวรรคแรกแห่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา ๑๔๘ ที่ห้ามมิให้คู่ความเดียวกันรื้อร้องฟ้องกันอีกในประเด็นที่ได้วินิจฉัยโดยอาศัยเหตุอย่างเดียวกัน แม้จำเลยจะมิได้ฎีกาในปัญหาข้อนี้แต่อำนาจฟ้องเป็นปัญหาเกี่ยวกับความสงบเรียบร้อยของประชาชนศาลอาจยกขึ้นวินิจฉัยได้ พิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์(สว่าง ภูวะปัจฉิม-ศริ มลิลา-ฉัตร รัตนทัศนีย์)ศาลจังหวัดเชียงใหม่ - นายวิชิต บุญถนอมศาลอุทธรณ์ - นายบุญชัย สยามเนตรแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ