คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1865/2519หลักกฎหมาย: โจทก์บรรยายฟ้องว่า จำเลยกับพวกร่วมเล่นการพนัน เจ้าพนักงานจับจำเลยได้พร้อมด้วยเงินอันเป็นทรัพย์สินที่ใช้ในการเล่นการพนันจากวงการเล่นเป็นของกลางจำเลยให้การรับว่ากระทำความผิดตามฟ้องจริง แปลได้ว่ารับสารภาพตามฟ้องทุกประการเมื่อโจทก์กล่าวในฟ้องว่าเงินของกลางเป็นทรัพย์สินที่ใช้ในการเล่นการพนัน จึงต้องริบตามพระราชบัญญัติการพนัน ถ้าจำเลยเห็นว่าเงินนั้นส่วนหนึ่งเป็นของตนซึ่งมิได้เอาออกพนัน ก็ชอบที่จะให้การต่อสู้ไว้ และจำเลยก็มิได้อุทธรณ์คำพิพากษาที่ให้ริบของกลางจนคดีถึงที่สุดแล้ว กรณีจึงไม่เข้าหลักเกณฑ์ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 36 ที่จำเลยจะมีสิทธิยื่นคำร้องขอเงินของกลางคืนได้ศาลชั้นต้นพิจารณาคดีในชั้นขอให้คืนของกลาง แล้วสั่งคืนให้ผู้ร้องประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 193 ทวิ มิได้ห้ามโจทก์อุทธรณ์คำสั่งดังกล่าวนี้กรณีนี้สืบเนื่องมาจากโจทก์ฟ้องจำเลยกับพวกว่าร่วมกันเล่นการพนันโปปั่นโดยไม่ได้รับอนุญาต จำเลยทุกคนเว้นแต่จำเลยที่ 10 ให้การรับสารภาพศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษและสั่งริบของกลางรวมทั้งเงิน 5,186 บาทแล้วนายซ้าย แซ่เอี่ยว จำเลยที่ 7 ผู้ร้องยื่นคำร้องว่า เงินของกลาง 5,186 บาทที่ศาลชั้นต้นสั่งริบ ความจริงเป็นเงินของผู้ร้องที่มิได้เอาออกพนันกันจำนวน4,450 บาท โดยเป็นเงินซึ่งผู้ร้องเตรียมไว้ซื้อของ 3,750 บาท ได้ฝากไว้กับสิบตำรวจโทอนันต์ บุญรัตน์ ส่วนอีก 700 บาท เป็นเงินที่เจ้าพนักงานล้วงเอาไปจากกระเป๋าของผู้ร้องหลังจากจับกุมแล้ว ขอให้สั่งคืนเงิน 4,450 บาทให้ผู้ร้องโจทก์ยื่นคำคัดค้านว่า จากข้อเท็จจริงตามคำฟ้องและคำให้การรับสารภาพของจำเลย ต้องถือว่าธนบัตรชนิดต่าง ๆ เป็นทรัพย์สินที่ใช้ในการเล่นการพนันจับได้จากวงการเล่น จะมาฟังเป็นเรื่องเจ้าพนักงานล้วงเอาจากกระเป๋าของผู้ร้องหรือเหตุอื่นไม่ได้ และถ้าเป็นดังผู้ร้องอ้างก็จะต้องปฏิเสธเสียแต่แรก ศาลได้พิพากษาริบของกลางแล้ว ผู้ร้องมิได้อุทธรณ์คำพิพากษาศาลชั้นต้นภายใน 15 วัน คดีขาดอายุความแล้ว ขอให้ยกคำร้องศาลชั้นต้นพิจารณาแล้ว มีคำสั่งให้คืนเงิน 4,450 บาท ให้แก่ผู้ร้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้ยกคำร้องผู้ร้องฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า คำให้การของจำเลยรวมทั้งผู้ร้องยกเว้นจำเลยที่ 10 แปลได้ว่าได้ให้การรับสารภาพตามฟ้องทุกประการ เพราะฉะนั้นเมื่อโจทก์กล่าวมาในฟ้องว่า เงินของกลางเป็นทรัพย์สินที่ใช้ในการเล่นการพนัน จึงต้องริบตามพระราชบัญญัติการพนัน พ.ศ. 2478 มาตรา 10 ถ้าผู้ร้องเห็นว่าเงินจำนวน4,450 บาท ของตนเป็นทรัพย์สินซึ่งมิได้เอาออกพนัน ผู้ร้องก็ชอบที่จะให้การต่อสู้ไว้เพื่อเป็นประเด็นที่จะได้พิจารณากันต่อไป และผู้ร้องก็มิได้อุทธรณ์คำพิพากษาศาลชั้นต้นที่ให้ริบของกลางภายในกำหนดระยะเวลาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา คดีถึงที่สุดแล้ว ที่ผู้ร้องฎีกาว่าผู้ร้องมีสิทธิยื่นคำร้องขอเงินของกลางคืนได้ตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 33 - 36 นั้น ศาลฎีกาเห็นพ้องกับคำวินิจฉัยของศาลอุทธรณ์ที่ว่ากรณีนี้ไม่เข้าหลักเกณฑ์ตามมาตรา 36 แห่งประมวลกฎหมายอาญาและที่ผู้ร้องฎีกาว่าโจทก์ไม่มีสิทธิอุทธรณ์คำสั่งศาลชั้นต้นซึ่งสั่งคืนเงินของกลาง 4,450 บาท ให้ผู้ร้อง เพราะต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 193 ทวินั้น ศาลฎีกาเห็นว่าบทบัญญัติของมาตรานี้มิได้ห้ามอุทธรณ์คำสั่งศาลชั้นต้น ในกรณีดังกล่าวมาข้างต้นศาลอุทธรณ์พิพากษาชอบแล้ว ฎีกาผู้ร้องฟังไม่ขึ้นพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1865/2519พนักงานอัยการประจำศาลจังหวัดปากพนังโจทก์นางขอ ชายเสย กับพวกจำเลยนายซ้าย แซ่เอี่ยวผู้ร้อง ป.วิ.อ. ม. 176, ม. 193 ทวิ ป.อ. ม. 36 พ.ร.บ.การพนัน พ.ศ.2478 ม. 10โจทก์บรรยายฟ้องว่า จำเลยกับพวกร่วมเล่นการพนัน เจ้าพนักงานจับจำเลยได้พร้อมด้วยเงินอันเป็นทรัพย์สินที่ใช้ในการเล่นการพนันจากวงการเล่นเป็นของกลางจำเลยให้การรับว่ากระทำความผิดตามฟ้องจริง แปลได้ว่ารับสารภาพตามฟ้องทุกประการเมื่อโจทก์กล่าวในฟ้องว่าเงินของกลางเป็นทรัพย์สินที่ใช้ในการเล่นการพนัน จึงต้องริบตามพระราชบัญญัติการพนัน ถ้าจำเลยเห็นว่าเงินนั้นส่วนหนึ่งเป็นของตนซึ่งมิได้เอาออกพนัน ก็ชอบที่จะให้การต่อสู้ไว้ และจำเลยก็มิได้อุทธรณ์คำพิพากษาที่ให้ริบของกลางจนคดีถึงที่สุดแล้ว กรณีจึงไม่เข้าหลักเกณฑ์ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 36 ที่จำเลยจะมีสิทธิยื่นคำร้องขอเงินของกลางคืนได้ศาลชั้นต้นพิจารณาคดีในชั้นขอให้คืนของกลาง แล้วสั่งคืนให้ผู้ร้องประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 193 ทวิ มิได้ห้ามโจทก์อุทธรณ์คำสั่งดังกล่าวนี้กรณีนี้สืบเนื่องมาจากโจทก์ฟ้องจำเลยกับพวกว่าร่วมกันเล่นการพนันโปปั่นโดยไม่ได้รับอนุญาต จำเลยทุกคนเว้นแต่จำเลยที่ 10 ให้การรับสารภาพศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษและสั่งริบของกลางรวมทั้งเงิน 5,186 บาทแล้วนายซ้าย แซ่เอี่ยว จำเลยที่ 7 ผู้ร้องยื่นคำร้องว่า เงินของกลาง 5,186 บาทที่ศาลชั้นต้นสั่งริบ ความจริงเป็นเงินของผู้ร้องที่มิได้เอาออกพนันกันจำนวน4,450 บาท โดยเป็นเงินซึ่งผู้ร้องเตรียมไว้ซื้อของ 3,750 บาท ได้ฝากไว้กับสิบตำรวจโทอนันต์ บุญรัตน์ ส่วนอีก 700 บาท เป็นเงินที่เจ้าพนักงานล้วงเอาไปจากกระเป๋าของผู้ร้องหลังจากจับกุมแล้ว ขอให้สั่งคืนเงิน 4,450 บาทให้ผู้ร้องโจทก์ยื่นคำคัดค้านว่า จากข้อเท็จจริงตามคำฟ้องและคำให้การรับสารภาพของจำเลย ต้องถือว่าธนบัตรชนิดต่าง ๆ เป็นทรัพย์สินที่ใช้ในการเล่นการพนันจับได้จากวงการเล่น จะมาฟังเป็นเรื่องเจ้าพนักงานล้วงเอาจากกระเป๋าของผู้ร้องหรือเหตุอื่นไม่ได้ และถ้าเป็นดังผู้ร้องอ้างก็จะต้องปฏิเสธเสียแต่แรก ศาลได้พิพากษาริบของกลางแล้ว ผู้ร้องมิได้อุทธรณ์คำพิพากษาศาลชั้นต้นภายใน 15 วัน คดีขาดอายุความแล้ว ขอให้ยกคำร้องศาลชั้นต้นพิจารณาแล้ว มีคำสั่งให้คืนเงิน 4,450 บาท ให้แก่ผู้ร้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้ยกคำร้องผู้ร้องฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า คำให้การของจำเลยรวมทั้งผู้ร้องยกเว้นจำเลยที่ 10 แปลได้ว่าได้ให้การรับสารภาพตามฟ้องทุกประการ เพราะฉะนั้นเมื่อโจทก์กล่าวมาในฟ้องว่า เงินของกลางเป็นทรัพย์สินที่ใช้ในการเล่นการพนัน จึงต้องริบตามพระราชบัญญัติการพนัน พ.ศ. 2478 มาตรา 10 ถ้าผู้ร้องเห็นว่าเงินจำนวน4,450 บาท ของตนเป็นทรัพย์สินซึ่งมิได้เอาออกพนัน ผู้ร้องก็ชอบที่จะให้การต่อสู้ไว้เพื่อเป็นประเด็นที่จะได้พิจารณากันต่อไป และผู้ร้องก็มิได้อุทธรณ์คำพิพากษาศาลชั้นต้นที่ให้ริบของกลางภายในกำหนดระยะเวลาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา คดีถึงที่สุดแล้ว ที่ผู้ร้องฎีกาว่าผู้ร้องมีสิทธิยื่นคำร้องขอเงินของกลางคืนได้ตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 33 - 36 นั้น ศาลฎีกาเห็นพ้องกับคำวินิจฉัยของศาลอุทธรณ์ที่ว่ากรณีนี้ไม่เข้าหลักเกณฑ์ตามมาตรา 36 แห่งประมวลกฎหมายอาญาและที่ผู้ร้องฎีกาว่าโจทก์ไม่มีสิทธิอุทธรณ์คำสั่งศาลชั้นต้นซึ่งสั่งคืนเงินของกลาง 4,450 บาท ให้ผู้ร้อง เพราะต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 193 ทวินั้น ศาลฎีกาเห็นว่าบทบัญญัติของมาตรานี้มิได้ห้ามอุทธรณ์คำสั่งศาลชั้นต้น ในกรณีดังกล่าวมาข้างต้นศาลอุทธรณ์พิพากษาชอบแล้ว ฎีกาผู้ร้องฟังไม่ขึ้นพิพากษายืน(เพียร ศรีอรุณ-สอน ไชยสุต-ธานินทร์ กรัยวิเชียร)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: กรณีนี้สืบเนื่องมาจากโจทก์ฟ้องจำเลยกับพวกว่าร่วมกันเล่นการพนันโปปั่นโดยไม่ได้รับอนุญาต จำเลยทุกคนเว้นแต่จำเลยที่ 10 ให้การรับสารภาพศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษและสั่งริบของกลางรวมทั้งเงิน 5,186 บาทแล้วนายซ้าย แซ่เอี่ยว จำเลยที่ 7 ผู้ร้องยื่นคำร้องว่า เงินของกลาง 5,186 บาทที่ศาลชั้นต้นสั่งริบ ความจริงเป็นเงินของผู้ร้องที่มิได้เอาออกพนันกันจำนวน4,450 บาท โดยเป็นเงินซึ่งผู้ร้องเตรียมไว้ซื้อของ 3,750 บาท ได้ฝากไว้กับสิบตำรวจโทอนันต์ บุญรัตน์ ส่วนอีก 700 บาท เป็นเงินที่เจ้าพนักงานล้วงเอาไปจากกระเป๋าของผู้ร้องหลังจากจับกุมแล้ว ขอให้สั่งคืนเงิน 4,450 บาทให้ผู้ร้องโจทก์ยื่นคำคัดค้านว่า จากข้อเท็จจริงตามคำฟ้องและคำให้การรับสารภาพของจำเลย ต้องถือว่าธนบัตรชนิดต่าง ๆ เป็นทรัพย์สินที่ใช้ในการเล่นการพนันจับได้จากวงการเล่น จะมาฟังเป็นเรื่องเจ้าพนักงานล้วงเอาจากกระเป๋าของผู้ร้องหรือเหตุอื่นไม่ได้ และถ้าเป็นดังผู้ร้องอ้างก็จะต้องปฏิเสธเสียแต่แรก ศาลได้พิพากษาริบของกลางแล้ว ผู้ร้องมิได้อุทธรณ์คำพิพากษาศาลชั้นต้นภายใน 15 วัน คดีขาดอายุความแล้ว ขอให้ยกคำร้องศาลชั้นต้นพิจารณาแล้ว มีคำสั่งให้คืนเงิน 4,450 บาท ให้แก่ผู้ร้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้ยกคำร้องผู้ร้องฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า คำให้การของจำเลยรวมทั้งผู้ร้องยกเว้นจำเลยที่ 10 แปลได้ว่าได้ให้การรับสารภาพตามฟ้องทุกประการ เพราะฉะนั้นเมื่อโจทก์กล่าวมาในฟ้องว่า เงินของกลางเป็นทรัพย์สินที่ใช้ในการเล่นการพนัน จึงต้องริบตามพระราชบัญญัติการพนัน พ.ศ. 2478 มาตรา 10 ถ้าผู้ร้องเห็นว่าเงินจำนวน4,450 บาท ของตนเป็นทรัพย์สินซึ่งมิได้เอาออกพนัน ผู้ร้องก็ชอบที่จะให้การต่อสู้ไว้เพื่อเป็นประเด็นที่จะได้พิจารณากันต่อไป และผู้ร้องก็มิได้อุทธรณ์คำพิพากษาศาลชั้นต้นที่ให้ริบของกลางภายในกำหนดระยะเวลาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา คดีถึงที่สุดแล้ว ที่ผู้ร้องฎีกาว่าผู้ร้องมีสิทธิยื่นคำร้องขอเงินของกลางคืนได้ตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 33 - 36 นั้น ศาลฎีกาเห็นพ้องกับคำวินิจฉัยของศาลอุทธรณ์ที่ว่ากรณีนี้ไม่เข้าหลักเกณฑ์ตามมาตรา 36 แห่งประมวลกฎหมายอาญาและที่ผู้ร้องฎีกาว่าโจทก์ไม่มีสิทธิอุทธรณ์คำสั่งศาลชั้นต้นซึ่งสั่งคืนเงินของกลาง 4,450 บาท ให้ผู้ร้อง เพราะต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 193 ทวินั้น ศาลฎีกาเห็นว่าบทบัญญัติของมาตรานี้มิได้ห้ามอุทธรณ์คำสั่งศาลชั้นต้น ในกรณีดังกล่าวมาข้างต้นศาลอุทธรณ์พิพากษาชอบแล้ว ฎีกาผู้ร้องฟังไม่ขึ้นพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1865/2519พนักงานอัยการประจำศาลจังหวัดปากพนังโจทก์นางขอ ชายเสย กับพวกจำเลยนายซ้าย แซ่เอี่ยวผู้ร้อง ป.วิ.อ. ม. 176, ม. 193 ทวิ ป.อ. ม. 36 พ.ร.บ.การพนัน พ.ศ.2478 ม. 10โจทก์บรรยายฟ้องว่า จำเลยกับพวกร่วมเล่นการพนัน เจ้าพนักงานจับจำเลยได้พร้อมด้วยเงินอันเป็นทรัพย์สินที่ใช้ในการเล่นการพนันจากวงการเล่นเป็นของกลางจำเลยให้การรับว่ากระทำความผิดตามฟ้องจริง แปลได้ว่ารับสารภาพตามฟ้องทุกประการเมื่อโจทก์กล่าวในฟ้องว่าเงินของกลางเป็นทรัพย์สินที่ใช้ในการเล่นการพนัน จึงต้องริบตามพระราชบัญญัติการพนัน ถ้าจำเลยเห็นว่าเงินนั้นส่วนหนึ่งเป็นของตนซึ่งมิได้เอาออกพนัน ก็ชอบที่จะให้การต่อสู้ไว้ และจำเลยก็มิได้อุทธรณ์คำพิพากษาที่ให้ริบของกลางจนคดีถึงที่สุดแล้ว กรณีจึงไม่เข้าหลักเกณฑ์ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 36 ที่จำเลยจะมีสิทธิยื่นคำร้องขอเงินของกลางคืนได้ศาลชั้นต้นพิจารณาคดีในชั้นขอให้คืนของกลาง แล้วสั่งคืนให้ผู้ร้องประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 193 ทวิ มิได้ห้ามโจทก์อุทธรณ์คำสั่งดังกล่าวนี้กรณีนี้สืบเนื่องมาจากโจทก์ฟ้องจำเลยกับพวกว่าร่วมกันเล่นการพนันโปปั่นโดยไม่ได้รับอนุญาต จำเลยทุกคนเว้นแต่จำเลยที่ 10 ให้การรับสารภาพศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษและสั่งริบของกลางรวมทั้งเงิน 5,186 บาทแล้วนายซ้าย แซ่เอี่ยว จำเลยที่ 7 ผู้ร้องยื่นคำร้องว่า เงินของกลาง 5,186 บาทที่ศาลชั้นต้นสั่งริบ ความจริงเป็นเงินของผู้ร้องที่มิได้เอาออกพนันกันจำนวน4,450 บาท โดยเป็นเงินซึ่งผู้ร้องเตรียมไว้ซื้อของ 3,750 บาท ได้ฝากไว้กับสิบตำรวจโทอนันต์ บุญรัตน์ ส่วนอีก 700 บาท เป็นเงินที่เจ้าพนักงานล้วงเอาไปจากกระเป๋าของผู้ร้องหลังจากจับกุมแล้ว ขอให้สั่งคืนเงิน 4,450 บาทให้ผู้ร้องโจทก์ยื่นคำคัดค้านว่า จากข้อเท็จจริงตามคำฟ้องและคำให้การรับสารภาพของจำเลย ต้องถือว่าธนบัตรชนิดต่าง ๆ เป็นทรัพย์สินที่ใช้ในการเล่นการพนันจับได้จากวงการเล่น จะมาฟังเป็นเรื่องเจ้าพนักงานล้วงเอาจากกระเป๋าของผู้ร้องหรือเหตุอื่นไม่ได้ และถ้าเป็นดังผู้ร้องอ้างก็จะต้องปฏิเสธเสียแต่แรก ศาลได้พิพากษาริบของกลางแล้ว ผู้ร้องมิได้อุทธรณ์คำพิพากษาศาลชั้นต้นภายใน 15 วัน คดีขาดอายุความแล้ว ขอให้ยกคำร้องศาลชั้นต้นพิจารณาแล้ว มีคำสั่งให้คืนเงิน 4,450 บาท ให้แก่ผู้ร้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้ยกคำร้องผู้ร้องฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า คำให้การของจำเลยรวมทั้งผู้ร้องยกเว้นจำเลยที่ 10 แปลได้ว่าได้ให้การรับสารภาพตามฟ้องทุกประการ เพราะฉะนั้นเมื่อโจทก์กล่าวมาในฟ้องว่า เงินของกลางเป็นทรัพย์สินที่ใช้ในการเล่นการพนัน จึงต้องริบตามพระราชบัญญัติการพนัน พ.ศ. 2478 มาตรา 10 ถ้าผู้ร้องเห็นว่าเงินจำนวน4,450 บาท ของตนเป็นทรัพย์สินซึ่งมิได้เอาออกพนัน ผู้ร้องก็ชอบที่จะให้การต่อสู้ไว้เพื่อเป็นประเด็นที่จะได้พิจารณากันต่อไป และผู้ร้องก็มิได้อุทธรณ์คำพิพากษาศาลชั้นต้นที่ให้ริบของกลางภายในกำหนดระยะเวลาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา คดีถึงที่สุดแล้ว ที่ผู้ร้องฎีกาว่าผู้ร้องมีสิทธิยื่นคำร้องขอเงินของกลางคืนได้ตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 33 - 36 นั้น ศาลฎีกาเห็นพ้องกับคำวินิจฉัยของศาลอุทธรณ์ที่ว่ากรณีนี้ไม่เข้าหลักเกณฑ์ตามมาตรา 36 แห่งประมวลกฎหมายอาญาและที่ผู้ร้องฎีกาว่าโจทก์ไม่มีสิทธิอุทธรณ์คำสั่งศาลชั้นต้นซึ่งสั่งคืนเงินของกลาง 4,450 บาท ให้ผู้ร้อง เพราะต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 193 ทวินั้น ศาลฎีกาเห็นว่าบทบัญญัติของมาตรานี้มิได้ห้ามอุทธรณ์คำสั่งศาลชั้นต้น ในกรณีดังกล่าวมาข้างต้นศาลอุทธรณ์พิพากษาชอบแล้ว ฎีกาผู้ร้องฟังไม่ขึ้นพิพากษายืน(เพียร ศรีอรุณ-สอน ไชยสุต-ธานินทร์ กรัยวิเชียร)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ