phoneee/thai-legal-corpus huggingface dataset:
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 61811หลักกฎหมาย: ความว่า จำเลยทั้งสองฎีกา คดีมีทางชนะ โปรดอนุญาตให้ทุเลาการบังคับคดีไว้ก่อนหมายเหตุ โจทก์แถลงคัดค้าน (อันดับ 114)ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน ให้จำเลยที่ 1 ชำระเงินจำนวน80,861 บาท แก่โจทก์ พร้อมด้วยดอกเบี้ยอัตราร้อยละ 1.25 ต่อเดือนในต้นเงิน 74,000 บาท นับแต่วันถัดจากวันฟ้องไปจนกว่าจะชำระเสร็จถ้าจำเลยที่ 1 ไม่ชำระให้จำเลยที่ 2 ชำระแทนจนครบจำเลยฎีกา พร้อมกับยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 108,107)ศาลอุทธรณ์อนุญาตให้จำเลยทั้งสองทุเลาการบังคับคดีในระหว่างอุทธรณ์ แต่จำเลยทั้งสองไม่วางหลักประกันภายในเวลาที่ศาลชั้นต้นกำหนด (อันดับ 93,96)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว ถ้าจำเลยที่ 1 หรือที่ 2 คนใดคนหนึ่งหรือร่วมกันหาประกันสำหรับจำนวนเงินที่จะต้องชำระตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์พร้อมด้วยดอกเบี้ยนับถึงวันทราบคำสั่งนี้และนับต่อไปอีกเป็นเวลา1 ปี มาให้จนเป็นที่พอใจและภายในเวลาที่ศาลชั้นต้นกำหนด ก็อนุญาตให้ทุเลาการบังคับไว้ในระหว่างฎีกา มิฉะนั้นให้ยกคำร้อง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 1231/2531นางกองแก้ว จ่าราชโจทก์นางโยธารา สุภาพกุล กับพวกจำเลยนางโยธารา สุภาพกุล กับพวกผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.พ. ม. 231ความว่า จำเลยทั้งสองฎีกา คดีมีทางชนะ โปรดอนุญาตให้ทุเลาการบังคับคดีไว้ก่อนหมายเหตุ โจทก์แถลงคัดค้าน (อันดับ 114)ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน ให้จำเลยที่ 1 ชำระเงินจำนวน80,861 บาท แก่โจทก์ พร้อมด้วยดอกเบี้ยอัตราร้อยละ 1.25 ต่อเดือนในต้นเงิน 74,000 บาท นับแต่วันถัดจากวันฟ้องไปจนกว่าจะชำระเสร็จถ้าจำเลยที่ 1 ไม่ชำระให้จำเลยที่ 2 ชำระแทนจนครบจำเลยฎีกา พร้อมกับยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 108,107)ศาลอุทธรณ์อนุญาตให้จำเลยทั้งสองทุเลาการบังคับคดีในระหว่างอุทธรณ์ แต่จำเลยทั้งสองไม่วางหลักประกันภายในเวลาที่ศาลชั้นต้นกำหนด (อันดับ 93,96)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว ถ้าจำเลยที่ 1 หรือที่ 2 คนใดคนหนึ่งหรือร่วมกันหาประกันสำหรับจำนวนเงินที่จะต้องชำระตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์พร้อมด้วยดอกเบี้ยนับถึงวันทราบคำสั่งนี้และนับต่อไปอีกเป็นเวลา1 ปี มาให้จนเป็นที่พอใจและภายในเวลาที่ศาลชั้นต้นกำหนด ก็อนุญาตให้ทุเลาการบังคับไว้ในระหว่างฎีกา มิฉะนั้นให้ยกคำร้อง(สมศักดิ์ จูสวัสดิ์-สหัส สิงหวิริยะ-เสงี่ยม ทวีชัยการ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 1231/2531นางกองแก้ว จ่าราชโจทก์นางโยธารา สุภาพกุล กับพวกจำเลยนางโยธารา สุภาพกุล กับพวกผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.พ. ม. 231ความว่า จำเลยทั้งสองฎีกา คดีมีทางชนะ โปรดอนุญาตให้ทุเลาการบังคับคดีไว้ก่อนหมายเหตุ โจทก์แถลงคัดค้าน (อันดับ 114)ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน ให้จำเลยที่ 1 ชำระเงินจำนวน80,861 บาท แก่โจทก์ พร้อมด้วยดอกเบี้ยอัตราร้อยละ 1.25 ต่อเดือนในต้นเงิน 74,000 บาท นับแต่วันถัดจากวันฟ้องไปจนกว่าจะชำระเสร็จถ้าจำเลยที่ 1 ไม่ชำระให้จำเลยที่ 2 ชำระแทนจนครบจำเลยฎีกา พร้อมกับยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 108,107)ศาลอุทธรณ์อนุญาตให้จำเลยทั้งสองทุเลาการบังคับคดีในระหว่างอุทธรณ์ แต่จำเลยทั้งสองไม่วางหลักประกันภายในเวลาที่ศาลชั้นต้นกำหนด (อันดับ 93,96)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว ถ้าจำเลยที่ 1 หรือที่ 2 คนใดคนหนึ่งหรือร่วมกันหาประกันสำหรับจำนวนเงินที่จะต้องชำระตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์พร้อมด้วยดอกเบี้ยนับถึงวันทราบคำสั่งนี้และนับต่อไปอีกเป็นเวลา1 ปี มาให้จนเป็นที่พอใจและภายในเวลาที่ศาลชั้นต้นกำหนด ก็อนุญาตให้ทุเลาการบังคับไว้ในระหว่างฎีกา มิฉะนั้นให้ยกคำร้อง(สมศักดิ์ จูสวัสดิ์-สหัส สิงหวิริยะ-เสงี่ยม ทวีชัยการ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2437/2538หลักกฎหมาย: เดิมที่ดินของโจทก์ จำเลยที่ 1 และที่ 3 เป็นที่ดินแปลงเดียวกันที่ดินแปลงดังกล่าวมีทางออกไปสู่ทางสาธารณะ ต่อมาที่ดินแปลงดังกล่าวถูกแบ่งแยกจนเป็นเหตุให้ที่ดินแปลงที่ตกเป็นของโจทก์ไม่มีทางออกสู่ทางสาธารณะได้ โจทก์ย่อมมีสิทธิเรียกร้องเอาทางเดินผ่านไปออกทางสาธารณะได้เฉพาะบนที่ดินแปลงที่ได้แบ่งแยกตาม ป.พ.พ. มาตรา 1350 โจทก์ฟ้องขอให้จำเลยที่ 1 และที่ 3 เปิดทางเดินผ่านไปออกทางสาธารณะซึ่งจะต้องผ่านที่ดินอีกแปลงหนึ่งของจำเลยที่ 1 ซึ่งไม่ได้แบ่งแยกจากที่ดินพิพาท กรณีไม่ต้องตาม ป.พ.พ. มาตรา 1350 โจทก์จึงไม่มีสิทธิฟ้องจำเลยที่ 1และที่ 3 ได้ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2437/2538นางสุนิมล จงจักรพันธ์หรือลีลาจริยาธรรมโจทก์นางศิริวรรณ ภาคย์ธารากุล กับพวกจำเลย ป.พ.พ. ม. 1349, ม. 1350เดิมที่ดินของโจทก์ จำเลยที่ 1 และที่ 3 เป็นที่ดินแปลงเดียวกันที่ดินแปลงดังกล่าวมีทางออกไปสู่ทางสาธารณะ ต่อมาที่ดินแปลงดังกล่าวถูกแบ่งแยกจนเป็นเหตุให้ที่ดินแปลงที่ตกเป็นของโจทก์ไม่มีทางออกสู่ทางสาธารณะได้ โจทก์ย่อมมีสิทธิเรียกร้องเอาทางเดินผ่านไปออกทางสาธารณะได้เฉพาะบนที่ดินแปลงที่ได้แบ่งแยกตาม ป.พ.พ. มาตรา 1350 โจทก์ฟ้องขอให้จำเลยที่ 1 และที่ 3 เปิดทางเดินผ่านไปออกทางสาธารณะซึ่งจะต้องผ่านที่ดินอีกแปลงหนึ่งของจำเลยที่ 1 ซึ่งไม่ได้แบ่งแยกจากที่ดินพิพาท กรณีไม่ต้องตาม ป.พ.พ. มาตรา 1350 โจทก์จึงไม่มีสิทธิฟ้องจำเลยที่ 1และที่ 3 ได้(สถิตย์ ไพเราะ-พรชัย สมรรถเวช-สมคิด ไตรโสรัส)ศาลจังหวัดนครปฐม - นายแชน ศิริพงษ์ศาลอุทธรณ์ - นายพินิจ เพชรรุ่งแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2437/2538นางสุนิมล จงจักรพันธ์หรือลีลาจริยาธรรมโจทก์นางศิริวรรณ ภาคย์ธารากุล กับพวกจำเลย ป.พ.พ. ม. 1349, ม. 1350เดิมที่ดินของโจทก์ จำเลยที่ 1 และที่ 3 เป็นที่ดินแปลงเดียวกันที่ดินแปลงดังกล่าวมีทางออกไปสู่ทางสาธารณะ ต่อมาที่ดินแปลงดังกล่าวถูกแบ่งแยกจนเป็นเหตุให้ที่ดินแปลงที่ตกเป็นของโจทก์ไม่มีทางออกสู่ทางสาธารณะได้ โจทก์ย่อมมีสิทธิเรียกร้องเอาทางเดินผ่านไปออกทางสาธารณะได้เฉพาะบนที่ดินแปลงที่ได้แบ่งแยกตาม ป.พ.พ. มาตรา 1350 โจทก์ฟ้องขอให้จำเลยที่ 1 และที่ 3 เปิดทางเดินผ่านไปออกทางสาธารณะซึ่งจะต้องผ่านที่ดินอีกแปลงหนึ่งของจำเลยที่ 1 ซึ่งไม่ได้แบ่งแยกจากที่ดินพิพาท กรณีไม่ต้องตาม ป.พ.พ. มาตรา 1350 โจทก์จึงไม่มีสิทธิฟ้องจำเลยที่ 1และที่ 3 ได้(สถิตย์ ไพเราะ-พรชัย สมรรถเวช-สมคิด ไตรโสรัส)ศาลจังหวัดนครปฐม - นายแชน ศิริพงษ์ศาลอุทธรณ์ - นายพินิจ เพชรรุ่งแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 63333หลักกฎหมาย: เมื่อข้อเท็จจริงยุติแล้วว่าจำเลยบุกรุกที่ดินโจทก์ฎีกาของจำเลยที่ว่าในคดีอาญาจำเลยจะให้การต่อสู้คดีอย่างไรก็ได้นั้น แม้จะฟังได้ตามฎีกาของจำเลยก็ไม่ทำให้ผลคดีเปลี่ยนแปลง จึงเป็นข้อกฎหมายที่ไม่เป็นสาระแก่คดีอันควรได้รับการวินิจฉัย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 688/2521นางละออง อ้นปรารมภ์ กับพวกโจทก์นายเกษม โตบุญมี กับพวกจำเลย ป.วิ.พ. ม. 249 ป.วิ.อ. ม. 15เมื่อข้อเท็จจริงยุติแล้วว่าจำเลยบุกรุกที่ดินโจทก์ฎีกาของจำเลยที่ว่าในคดีอาญาจำเลยจะให้การต่อสู้คดีอย่างไรก็ได้นั้น แม้จะฟังได้ตามฎีกาของจำเลยก็ไม่ทำให้ผลคดีเปลี่ยนแปลง จึงเป็นข้อกฎหมายที่ไม่เป็นสาระแก่คดีอันควรได้รับการวินิจฉัย(ชุ่ม สุนทรธัย-ไพโรจน์ ไวกาสี-พิทยา มงคล)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 688/2521นางละออง อ้นปรารมภ์ กับพวกโจทก์นายเกษม โตบุญมี กับพวกจำเลย ป.วิ.พ. ม. 249 ป.วิ.อ. ม. 15เมื่อข้อเท็จจริงยุติแล้วว่าจำเลยบุกรุกที่ดินโจทก์ฎีกาของจำเลยที่ว่าในคดีอาญาจำเลยจะให้การต่อสู้คดีอย่างไรก็ได้นั้น แม้จะฟังได้ตามฎีกาของจำเลยก็ไม่ทำให้ผลคดีเปลี่ยนแปลง จึงเป็นข้อกฎหมายที่ไม่เป็นสาระแก่คดีอันควรได้รับการวินิจฉัย(ชุ่ม สุนทรธัย-ไพโรจน์ ไวกาสี-พิทยา มงคล)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศคณะกรรมการรับรองห้องปฏิบัติการฉบับที่ ๒ (พ.ศ.๒๕๖๓)ออกตามความในพระราชบัญญัติการมาตรฐานแห่งชาติพ.ศ. ๒๕๕๑เรื่อง ยกเว้นค่าบริการสำหรับการตรวจสอบหรือการประเมินผลให้แก่ห้องปฏิบัติการ[๑] โดยที่เป็นการสมควรยกเว้นค่าบริการสำหรับการตรวจสอบหรือการประเมินผลให้แก่ห้องปฏิบัติการ เพื่อเป็นการลดภาระและบรรเทาผลกระทบจากการแพร่ระบาดของโรคโควิด- ๑๙ และรักษาระดับอัตราการจ้างงานเดิมของห้องปฏิบัติการไว้ได้อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๓ (๓) แห่งพระราชบัญญัติการมาตรฐานแห่งชาติพ.ศ. ๒๕๕๑ และมติคณะกรรมการรับรองห้องปฏิบัติการในการประชุมครั้งที่ ๖ - ๑/๒๕๖๓ เมื่อวันที่ ๑๕ พฤษภาคม ๒๕๖๓ จึงมีประกาศยกเว้นค่าบริการสำหรับการตรวจสอบหรือการประเมินผลให้แก่ห้องปฏิบัติการตามประกาศคณะกรรมการรับรองห้องปฏิบัติการ ฉบับที่ ๑ (พ.ศ. ๒๕๖๓) ลงวันที่ ๒๙ พฤษภาคม๒๕๖๓ทั้งนี้ ให้มีผลใช้บังคับนับแต่วันที่ประกาศในราชกิจจานุเบกษาจนถึงวันที่ ๓๐ เมษายน พ.ศ. ๒๕๖๔ประกาศ ณวันที่ ๕ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๖๓วันชัย พนมชัยเลขาธิการสำนักงานมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมประธานกรรมการรับรองห้องปฏิบัติการธนบดี/จัดทำ๒๒กันยายน ๒๕๖๓สุภาทิพย์/ตรวจ๘ กุมภาพันธ์๒๕๖๔[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๓๗/ตอนพิเศษ ๑๖๕ ง/หน้า ๓๔/๒๐ กรกฎาคม ๒๕๖๓
พระราชกฤษฎีกาออกตามความในประมวลรัษฎากร ว่าด้วยการยกเว้นรัษฎากร (ฉบับที่ 765) พ.ศ. 2566พระราชกฤษฎีกา ออกตามความในประมวลรัษฎากร ว่าด้วยการยกเว้นรัษฎากร (ฉบับที่ ๗๖๕) พ.ศ. ๒๕๖๖พระบาทสมเด็จพระปรเมนทรรามาธิบดีศรีสินทรมหาวชิราลงกรณ พระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว ให้ไว้ ณ วันที่ ๓๑ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๖๖ เป็นปีที่ ๘ ในรัชกาลปัจจุบันพระบาทสมเด็จพระปรเมนทรรามาธิบดีศรีสินทรมหาวชิราลงกรณ พระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า โดยที่เป็นการสมควรแก้ไขเพิ่มเติมการยกเว้นภาษีเงินได้ให้แก่บริษัทบริหารสินทรัพย์ตามกฎหมายว่าด้วยบริษัทบริหารสินทรัพย์ ในบางกรณีอาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๗๕ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย และมาตรา ๓ (๑) แห่งประมวลรัษฎากร ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลรัษฎากร (ฉบับที่ ๑๐) พ.ศ. ๒๔๙๖ จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้มาตรา 1 มาตรา ๑ พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า "พระราชกฤษฎีกาออกตามความในประมวลรัษฎากร ว่าด้วยการยกเว้นรัษฎากร (ฉบับที่ ๗๖๕) พ.ศ. ๒๕๖๖"มาตรา 2 มาตรา ๒ พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา 3 มาตรา ๓ ให้ยกเลิกความในวรรคหนึ่งของมาตรา ๕ แห่งพระราชกฤษฎีกาออกตามความในประมวลรัษฎากร ว่าด้วยการยกเว้นรัษฎากร (ฉบับที่ ๓๖๒) พ.ศ. ๒๕๔๒ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน "มาตรา ๕ ให้ยกเว้นภาษีเงินได้ตามส่วน ๓ หมวด ๓ ในลักษณะ ๒ แห่งประมวลรัษฎากรให้แก่บริษัทบริหารสินทรัพย์มาตรา 3 สำหรับกำไรสุทธิที่ได้จากการบริหารสินทรัพย์ด้อยคุณภาพที่รับซื้อหรือรับโอนจากสถาบันการเงิน โดยบริษัทบริหารสินทรัพย์นั้นจะต้องมีกองทุนเพื่อการฟื้นฟูและพัฒนาระบบสถาบันการเงินหรือกระทรวงการคลังเป็นผู้ถือหุ้นโดยตรงหรือโดยอ้อมไม่น้อยกว่าร้อยละ ๙๕ ของหุ้นทั้งหมดที่มีสิทธิออกเสียง ทั้งนี้มาตรา 3 การยกเว้นภาษีเงินได้ให้แก่บริษัทบริหารสินทรัพย์ที่กระทรวงการคลังเป็นผู้ถือหุ้นให้มีผลตั้งแต่รอบระยะเวลาบัญชีที่เริ่มในหรือหลังวันที่ ๑ มกราคม พ.ศ. ๒๕๖๕ เป็นต้นไป"มาตรา 4 มาตรา ๔ ให้ยกเลิกความในวรรคหนึ่งของมาตรา ๖ แห่งพระราชกฤษฎีกาออกตามความในประมวลรัษฎากร ว่าด้วยการยกเว้นรัษฎากร (ฉบับที่ ๓๖๒) พ.ศ. ๒๕๔๒ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน "มาตรา ๖ ให้ยกเว้นภาษีเงินได้ตามส่วน ๓ หมวด ๓ ในลักษณะ ๒ แห่งประมวลรัษฎากรให้แก่บริษัทบริหารสินทรัพย์ที่สถาบันการเงินมาตรา 4 กองทุนเพื่อการฟื้นฟูและพัฒนาระบบสถาบันการเงิน หรือกระทรวงการคลังถือหุ้นโดยตรงหรือโดยอ้อมเกินกว่าร้อยละ ๕๐ ของหุ้นทั้งหมดที่มีสิทธิออกเสียงสำหรับเงินได้เป็นจำนวนเท่ากับเงินสำรองที่บริษัทบริหารสินทรัพย์กันไว้เป็นค่าเผื่อหนี้สูญหรือหนี้สงสัยจะสูญตามหลักเกณฑ์ที่ธนาคารแห่งประเทศไทยประกาศกำหนดมาตรา 4 เฉพาะส่วนที่ตั้งเพิ่มขึ้นจากเงินสำรองประเภทดังกล่าวที่ปรากฏในงบดุลของรอบระยะเวลาบัญชีก่อน ทั้งนี้ การยกเว้นภาษีเงินได้ให้แก่บริษัทบริหารสินทรัพย์ที่กระทรวงการคลังเป็นผู้ถือหุ้นให้มีผลตั้งแต่รอบระยะเวลาบัญชีที่เริ่มในหรือหลังวันที่ ๑ มกราคม พ.ศ. ๒๕๖๕ เป็นต้นไป"ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ พลเอก ประยุทธ์ จันทร์โอชา นายกรัฐมนตรีหมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือโดยที่มาตรการยกเว้นภาษีเงินได้สำหรับกำไรสุทธิที่ได้รับจากการบริหารสินทรัพย์ด้อยคุณภาพที่รับซื้อหรือรับโอนจากสถาบันการเงินและยกเว้นภาษีเงินได้เป็นจำนวนเท่ากับเงินสำรองที่กันไว้เป็นค่าเผื่อหนี้สูญหรือหนี้สงสัยจะสูญตามพระราชกฤษฎีกาออกตามความในประมวลรัษฎากร ว่าด้วยการยกเว้นรัษฎากร (ฉบับที่ ๓๖๒) พ.ศ.๒๕๔๒ ยังไม่ครอบคลุมถึงบริษัทบริหารสินทรัพย์ที่กระทรวงการคลังถือหุ้น จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 726/2469หลักกฎหมาย: ปรปักษ์ สัญญายกให้ที่ดินเป็นของบิดาโจทย์ บิดาโจทย์ได้ทำสัญญาที่อำเภอยอมยกที่ให้แก่จำเลย แต่ทางพิจารณาปรากฏว่าโจทย์ได้ปกครองถืออำนาจปรปักษ์ในที่นี้มาตั้ง ๑๐ ปีแล้ว ฎีกาตัดสินยืนตามศาลล่าง ให้ที่เป็นสิทธิแก่โจทย์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 726/2469นางนิ่ม นายผูก โพศรีโจทก์นายพู แสงสว่างล. ป.ที่ดิน ปรปักษ์ สัญญายกให้ที่ดินเป็นของบิดาโจทย์ บิดาโจทย์ได้ทำสัญญาที่อำเภอยอมยกที่ให้แก่จำเลย แต่ทางพิจารณาปรากฏว่าโจทย์ได้ปกครองถืออำนาจปรปักษ์ในที่นี้มาตั้ง ๑๐ ปีแล้ว ฎีกาตัดสินยืนตามศาลล่าง ให้ที่เป็นสิทธิแก่โจทย์(พรหม-พิพาก-หริศ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ที่ดินเป็นของบิดาโจทย์ บิดาโจทย์ได้ทำสัญญาที่อำเภอยอมยกที่ให้แก่จำเลย แต่ทางพิจารณาปรากฏว่าโจทย์ได้ปกครองถืออำนาจปรปักษ์ในที่นี้มาตั้ง ๑๐ ปีแล้ว ฎีกาตัดสินยืนตามศาลล่าง ให้ที่เป็นสิทธิแก่โจทย์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 726/2469นางนิ่ม นายผูก โพศรีโจทก์นายพู แสงสว่างล. ป.ที่ดิน ปรปักษ์ สัญญายกให้ที่ดินเป็นของบิดาโจทย์ บิดาโจทย์ได้ทำสัญญาที่อำเภอยอมยกที่ให้แก่จำเลย แต่ทางพิจารณาปรากฏว่าโจทย์ได้ปกครองถืออำนาจปรปักษ์ในที่นี้มาตั้ง ๑๐ ปีแล้ว ฎีกาตัดสินยืนตามศาลล่าง ให้ที่เป็นสิทธิแก่โจทย์(พรหม-พิพาก-หริศ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศคณะกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกกลางประกาศคณะกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกกลางฉบับที่๑๓๗๓ (พ.ศ. ๒๕๔๖)เรื่องกำหนด (ปรับปรุง) เส้นทางสำหรับการขนส่งประจำทางด้วยรถโดยสารหมวด๑ ในเขตกรุงเทพมหานครและจังหวัดที่มีเส้นทางต่อเนื่องสายที่๒๗ มีนบุรี-ถนนลาดพร้าว-อนุสาวรีย์ชัยสมรภูมิให้มีเส้นทางแยกช่วงจำนวน ๒ ช่วง[๑] ตามที่ได้มีประกาศคณะกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกกลางฉบับที่ ๗๙๑ (พ.ศ. ๒๕๓๔) ลงวันที่ ๒๓ธันวาคม ๒๕๓๔ กำหนด (ปรับปรุง) เส้นทางสำหรับการขนส่งประจำทางด้วยรถโดยสารหมวด ๑ ในเขตกรุงเทพมหานคร สายที่ ๒๗ คลองกุ่ม-อนุสาวรีย์ชัยสมรภูมิ เป็น มีนบุรี-ลาดพร้าว-อนุสาวรีย์ชัยสมรภูมินั้นคณะกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกกลางได้พิจารณาเห็นสมควรให้ปรับปรุงเส้นทางดังกล่าวฉะนั้น อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๙ (๒) แห่งพระราชบัญญัติการขนส่งทางบกพ.ศ. ๒๕๒๒ประกอบกับมติคณะกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกกลาง ในการประชุมครั้งที่ ๒/๒๕๔๖ เมื่อวันที่๒๘ มกราคม ๒๕๔๖ จึงให้กำหนด (ปรับปรุง) เส้นทางสำหรับการขนส่งประจำทางด้วยรถโดยสารหมวด ๑ ในเขตกรุงเทพมหานครและจังหวัดที่มีเส้นทางต่อเนื่อง สายที่ ๒๗ มีนบุรี-ลาดพร้าว-อนุสาวรีย์ชัยสมรภูมิให้มีเส้นทางแยกช่วง จำนวน ๒ ช่วง โดยให้ใช้รายละเอียดเส้นทาง ดังต่อไปนี้สายที่๒๗ มีนบุรี-ลาดพร้าว-อนุสาวรีย์ชัยสมรภูมิจากมีนบุรีไปอนุสาวรีย์ชัยสมรภูมิ เริ่มต้นจากมีนบุรีไปตามถนนสีหบุรานุกิจ แยกซ้ายไปตามถนนเสรีไทย แยกขวาไปตามถนนศรีบูรพาแยกซ้ายไปตามถนนนวมินทร์ แยกขวาไปตามถนนลาดพร้าว แยกซ้ายไปตามถนนพหลโยธินจนสุดเส้นทางที่อนุสาวรีย์ชัยสมรภูมิจากอนุสาวรีย์ชัยสมรภูมิไปมีนบุรี เริ่มต้นจากอนุสาวรีย์ชัยสมรภูมิไปตามถนนพหลโยธิน แยกขวาไปตามถนนลาดพร้าว แล้วไปตามเส้นทางเดิมจนสุดเส้นทางที่มีนบุรีช่วงมีนบุรี-บางกะปิ-อนุสาวรีย์ชัยสมรภูมิจากมีนบุรีไปอนุสาวรีย์ชัยสมรภูมิ เริ่มต้นจากมีนบุรีไปตามถนนสีหบุรานุกิจ แยกซ้ายไปตามถนนเสรีไทย ถนนลาดพร้าว แยกซ้ายไปตามถนนพหลโยธินจนสุดเส้นทางอนุสาวรีย์ชัยสมรภูมิจากอนุสาวรีย์ชัยสมรภูมิไปมีนบุรี เริ่มต้นจากอนุสาวรีย์ชัยสมรภูมิไปตามถนนพหลโยธิน แยกขวาไปตามถนนลาดพร้าว แล้วไปตามเส้นทางเดิมจนสุดเส้นทางที่มีนบุรีช่วงมีนบุรี-แฮปปี้แลนด์จากมีนบุรีไปแฮปปี้แลนด์ เริ่มต้นจากมีนบุรีไปตามถนนสีหบุรานุกิจ แยกซ้ายไปตามถนนเสรีไทย แยกขวาไปตามถนนศรีบูรพา แยกซ้ายไปตามถนนนวมินทร์แยกขวาไปตามถนนแฮปปี้แลนด์ จนสุดเส้นทางที่แฮปปี้แลนด์จากแฮปปี้แลนด์ไปมีนบุรี เริ่มต้นจากแฮปปี้แลนด์ไปตามถนนแฮปปี้แลนด์ แยกซ้ายไปตามถนนลาดพร้าว ถนนเสรีไทย แล้วไปตามเส้นทางเดิมจนสุดเส้นทางที่มีนบุรีประกาศณ วันที่ ๒๐ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๔๖จารึก อนุพงษ์รองปลัดกระทรวงคมนาคมหัวหน้ากลุ่มภารกิจด้านการขนส่งประธานกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกกลางพชร/อรดา/หทัยชนก/ผู้จัดทำ๑๗มิถุนายน ๒๕๔๖โชติกานต์/ปรับปรุง๒๙เมษายน ๒๕๕๘[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๒๐/ตอนที่ ๒๕ ง/หน้า ๙๗/๒๗ มีนาคม ๒๕๔๖
กฎ กกฎก.ค.ศ.ว่าด้วยกรณีความผิดที่ปรากฏชัดแจ้งพ.ศ.๒๕๔๙[๑] อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๙ (๔) และมาตรา ๙๘วรรคเจ็ด แห่งพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการครูและบุคลากรทางการศึกษา พ.ศ. ๒๕๔๗ก.ค.ศ. โดยได้รับอนุมัติจากคณะรัฐมนตรีออกกฎ ก.ค.ศ. ไว้ ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ ข้าราชการครูและบุคลากรทางการศึกษาผู้ใดกระทำผิดวินัยไม่ร้ายแรงในกรณีดังต่อไปนี้ เป็นกรณีความผิดที่ปรากฏชัดแจ้งซึ่งผู้บังคับบัญชาจะดำเนินการทางวินัย ตามมาตรา ๑๐๐ วรรคหนึ่งหรือวรรคสองหรือมาตรา ๑๐๔ (๑) โดยไม่สอบสวนหรืองดการสอบสวนก็ได้(๑) กระทำความผิดอาญาจนต้องคำพิพากษาถึงที่สุดว่าผู้นั้นกระทำผิดและผู้บังคับบัญชาเห็นว่าข้อเท็จจริงที่ปรากฏตามคำพิพากษานั้นได้ความประจักษ์ชัดแล้ว(๒)กระทำผิดวินัยไม่ร้ายแรงและได้รับสารภาพเป็นหนังสือต่อผู้บังคับบัญชาหรือให้ถ้อยคำรับสารภาพต่อผู้มีหน้าที่สืบสวนหรือคณะกรรมการสอบสวนตามกฎหมายว่าด้วยระเบียบข้าราชการครูและบุคลากรทางการศึกษาและได้มีการบันทึกถ้อยคำรับสารภาพเป็นหนังสือข้อ ๒ ข้าราชการครูและบุคลากรทางการศึกษาผู้ใดกระทำผิดวินัยอย่างร้ายแรงในกรณีดังต่อไปนี้ เป็นกรณีความผิดที่ปรากฏชัดแจ้งซึ่งผู้บังคับบัญชาจะดำเนินการทางวินัย ตามมาตรา ๑๐๐ วรรคสี่ หรือมาตรา ๑๐๔ (๑)โดยไม่สอบสวนหรืองดการสอบสวนก็ได้(๑)กระทำความผิดอาญาจนได้รับโทษจำคุกหรือโทษที่หนักกว่าจำคุกโดยคำพิพากษาถึงที่สุดให้จำคุกหรือให้ลงโทษที่หนักกว่าจำคุกเว้นแต่เป็นโทษสำหรับความผิดที่ได้กระทำโดยประมาท หรือความผิดลหุโทษ(๒)ละทิ้งหน้าที่ราชการติดต่อในคราวเดียวกันเป็นเวลาเกินสิบห้าวันและผู้บังคับบัญชาได้ดำเนินการสืบสวนแล้วเห็นว่าไม่มีเหตุผลอันสมควรหรือมีพฤติการณ์อันแสดงถึงความจงใจไม่ปฏิบัติตามระเบียบของทางราชการ(๓)กระทำผิดวินัยอย่างร้ายแรงและได้รับสารภาพเป็นหนังสือต่อผู้บังคับบัญชาหรือให้ถ้อยคำรับสารภาพต่อผู้มีหน้าที่สืบสวนหรือคณะกรรมการสอบสวนตามกฎหมายว่าด้วยระเบียบข้าราชการครูและบุคลากรทางการศึกษาและได้มีการบันทึกถ้อยคำรับสารภาพเป็นหนังสือให้ไว้ณ วันที่ ๒๓ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๔๙วิจิตรศรีสอ้านรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการประธานก.ค.ศ.หมายเหตุ:- เหตุผลในการประกาศใช้กฎ ก.ค.ศ. ฉบับนี้ คือ โดยที่มาตรา ๙๘ วรรคเจ็ด แห่งพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการครูและบุคลากรทางการศึกษาพ.ศ. ๒๕๔๗ บัญญัติให้ในกรณีความผิดที่ปรากฏชัดแจ้งตามที่กำหนดในกฎ ก.ค.ศ.จะดำเนินการทางวินัยโดยไม่สอบสวนก็ได้ จึงจำเป็นต้องออกกฎ ก.ค.ศ. นี้โสรศ/ผู้จัดทำ๑๒ธันวาคม ๒๕๔๙[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๒๓/ตอนที่ ๑๑๙ ก/หน้า ๓/๓๐ พฤศจิกายน ๒๕๔๙
ประกาศคณะกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกประกาศคณะกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกประจำจังหวัดนนทบุรีฉบับที่ ๖๑ (พ.ศ. ๒๕๔๘)เรื่องกำหนดเส้นทางสำหรับการขนส่งประจำทางด้วยรถโดยสาร[๑] ด้วยคณะกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกประจำจังหวัดนนทบุรีได้พิจารณาเห็นสมควรกำหนดเส้นทางสำหรับการขนส่งประจำทางด้วยรถโดยสารขึ้นเพื่อเป็นการอำนวยความสะดวกให้แก่ประชาชนต่อไปฉะนั้นอาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๒๐ (๑) แห่งพระราชบัญญัติการขนส่งทางบก พ.ศ. ๒๕๒๒ประกอบกับมติคณะกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกประจำจังหวัดนนทบุรีในการประชุมครั้งที่ ๑/๒๕๔๘ เมื่อวันที่ ๒๖ เมษายน ๒๕๔๘ และได้รับอนุมัติจากคณะกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกกลางในการประชุมครั้งที่๔/๒๕๔๘ เมื่อวันที่ ๕ เมษายน ๒๕๔๘จึงให้กำหนดเส้นทางสำหรับการขนส่งประจำทางด้วยรถโดยสาร หมวด ๑ จังหวัดนนทบุรีสายที่ ๓ ปากทางถนนสามัคคี (ด้านถนนติวานนท์)-ถนนเลี่ยงเมืองปากเกร็ดโดยให้ใช้รายละเอียดเส้นทางดังนี้ คือสายที่๓ ปากทางถนนสามัคคี (ด้านถนนติวานนท์)-ถนนเลี่ยงเมืองปากเกร็ดเริ่มต้นจากสถานที่จอดรถโดยสารประจำทางปากทางถนนสามัคคี(ด้านถนนติวานนท์) ไปตามถนนสามัคคี แยกซ้ายไปตามถนนเลี่ยงเมืองปากเกร็ดไปสุดเส้นทางที่ปากทางถนนเลี่ยงเมืองปากเกร็ด (ด้านถนนติวานนท์)ประกาศ ณ วันที่ ๑๘พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๔๘พระนาย สุวรรณรัฐผู้ว่าราชการจังหวัดนนทบุรีประธานกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกประจำจังหวัดนนทบุรีพชร/ผู้จัดทำ๒๕ ตุลาคม ๒๕๔๘โชติกานต์/ปรับปรุง๒๑ พฤษภาคม ๒๕๕๘[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๒๒/ตอนที่ ๘๘ ง/หน้า ๑๑๐/๒๐ ตุลาคม ๒๕๔๘
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 65189หลักกฎหมาย: ศาลชั้นต้นลงโทษจำคุกจำเลยสิบปี. ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ให้ลงโทษจำคุกหกปีและลดโทษหนึ่งในสามตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 78 คงจำคุกไว้สี่ปี ถือว่าศาลอุทธรณ์พิพากษาลงโทษจำคุก จำเลยไม่เกินห้าปีและเป็นการแก้ไขเล็กน้อยมิใช่แก้ไขมาก การที่จำเลยฎีกาว่า ผู้เสียหายเป็นฝ่ายทำร้ายจำเลยก่อนจำเลยเพียงแต่ป้องกันตัว จึงเป็นฎีกาที่โต้แย้งข้อเท็จจริงซึ่งยุติแล้ว ต้องห้ามฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218 ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 170/2518พนักงานอัยการจังหวัดพัทลุงโจทก์นายจุ้ย อ่อนทองจำเลย ป.วิ.อ. ม. 218ศาลชั้นต้นลงโทษจำคุกจำเลยสิบปี. ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ให้ลงโทษจำคุกหกปีและลดโทษหนึ่งในสามตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 78 คงจำคุกไว้สี่ปี ถือว่าศาลอุทธรณ์พิพากษาลงโทษจำคุก จำเลยไม่เกินห้าปีและเป็นการแก้ไขเล็กน้อยมิใช่แก้ไขมาก การที่จำเลยฎีกาว่า ผู้เสียหายเป็นฝ่ายทำร้ายจำเลยก่อนจำเลยเพียงแต่ป้องกันตัว จึงเป็นฎีกาที่โต้แย้งข้อเท็จจริงซึ่งยุติแล้ว ต้องห้ามฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218(วิทูร เทพพิทักษ์-ล้วน นิลกำแหง-มงคล วัลยะเพ็ชร์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 170/2518พนักงานอัยการจังหวัดพัทลุงโจทก์นายจุ้ย อ่อนทองจำเลย ป.วิ.อ. ม. 218ศาลชั้นต้นลงโทษจำคุกจำเลยสิบปี. ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ให้ลงโทษจำคุกหกปีและลดโทษหนึ่งในสามตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 78 คงจำคุกไว้สี่ปี ถือว่าศาลอุทธรณ์พิพากษาลงโทษจำคุก จำเลยไม่เกินห้าปีและเป็นการแก้ไขเล็กน้อยมิใช่แก้ไขมาก การที่จำเลยฎีกาว่า ผู้เสียหายเป็นฝ่ายทำร้ายจำเลยก่อนจำเลยเพียงแต่ป้องกันตัว จึงเป็นฎีกาที่โต้แย้งข้อเท็จจริงซึ่งยุติแล้ว ต้องห้ามฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218(วิทูร เทพพิทักษ์-ล้วน นิลกำแหง-มงคล วัลยะเพ็ชร์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำสั่งหัวหน้าคณะรักษาความสงบแห่งชาติคำสั่งหัวหน้าคณะรักษาความสงบแห่งชาติที่ ๑๙/๒๕๕๙เรื่องแก้ไขเพิ่มเติมคำสั่งหัวหน้าคณะรักษาความสงบแห่งชาติ ที่ ๒๗/๒๕๕๘ ตามที่รัฐบาลได้มีการจัดตั้งคณะกรรมการและคณะอนุกรรมการเพื่อขับเคลื่อนและปฏิรูปการบริหารราชการแผ่นดินซึ่งเป็นเครื่องมือที่สำคัญในการบริหารราชการแผ่นดินและโดยที่ปัญหาในเรื่องการบินพลเรือนของประเทศไทยเป็นเรื่องสำคัญที่รัฐบาลได้เร่งรัดดำเนินการเพื่อแก้ไขปัญหาดังกล่าวด้วยเหตุนี้เพื่อให้การแก้ไขปัญหาด้านการบินพลเรือนมีความเป็นเอกภาพภายใต้เครื่องมือที่สำคัญของรัฐบาลเพื่อประโยชน์ในการบริหารราชการแผ่นดินอาศัยอำนาจตามความในมาตรา๔๔ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย (ฉบับชั่วคราว) พุทธศักราช ๒๕๕๗หัวหน้าคณะรักษาความสงบแห่งชาติ โดยความเห็นชอบของคณะรักษาความสงบแห่งชาติ จึงมีคำสั่งให้ยกเลิกความในข้อ๔ ของคำสั่งหัวหน้าคณะรักษาความสงบแห่งชาติ ที่ ๒๗/๒๕๕๘ เรื่องการแก้ไขปัญหาการกำกับดูแลและพัฒนาการบินพลเรือนของประเทศไทย ลงวันที่ ๑๑ กันยายน พุทธศักราช๒๕๕๘ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทนข้อ ๔ การปฏิบัติตามอำนาจหน้าที่ของคณะกรรมการศบปพ. ตามข้อ ๓ ให้ดำเนินการ ดังต่อไปนี้(๑)กรณีเป็นเรื่องสำคัญตามนโยบายของรัฐบาล และมีผลกระทบอย่างกว้างขวาง ให้ ศบปพ. นำเรื่องดังกล่าวขอความเห็นชอบจากคณะกรรมการขับเคลื่อนและปฏิรูปการบริหารราชการแผ่นดินคณะที่ ๕ ซึ่งแต่งตั้งโดยคำสั่งสำนักนายกรัฐมนตรี ที่ ๓๘๐/๒๕๕๘ ลงวันที่ ๘ ธันวาคมพ.ศ. ๒๕๕๘ ก่อนนำเรียนนายกรัฐมนตรีพิจารณาสั่งการ(๒)กรณีเป็นเรื่องทั่วไปหรือเรื่องที่เกี่ยวข้องกับการปฏิบัติของหลายหน่วยงานของรัฐทั้งที่เป็นและมิได้เป็นส่วนราชการและมิใช่เป็นกรณีตาม (๑) ให้ ศบปพ.เสนอขอความเห็นชอบจากคณะกรรมการขับเคลื่อนและปฏิรูปการบริหารราชการแผ่นดิน คณะที่๕ ซึ่งแต่งตั้งโดยคำสั่งสำนักนายกรัฐมนตรี ที่ ๓๘๐/๒๕๕๘ ลงวันที่ ๘ ธันวาคม พ.ศ.๒๕๕๘ หรือคณะอนุกรรมการ ซึ่งคณะกรรมการมอบหมายให้พิจารณาให้ความเห็นชอบแทนคณะกรรมการและเมื่อได้รับความเห็นชอบแล้ว ให้ ผบ.ศบปพ. พิจารณาสั่งการหรือดำเนินการในส่วนที่เกี่ยวข้องต่อไปทั้งนี้นับแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป[๑]สั่ง ณ วันที่ ๒๐เมษายน พุทธศักราช ๒๕๕๙พลเอก ประยุทธ์ จันทร์โอชาหัวหน้าคณะรักษาความสงบแห่งชาติวิศนี/ปริยานุช/จัดทำ๑๘ พฤษภาคม๒๕๕๙[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๓๓/ตอนพิเศษ ๙๒ ง/หน้า ๓๘/๒๑ เมษายน ๒๕๕๙