พระราชกฤษฎีกาพระราชกฤษฎีกากำหนดจำนวน ที่ตั้ง เขตศาล และวันเปิดทำการของศาลแรงงานภาคพ.ศ. ๒๕๔๖ ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร.ให้ไว้ ณ วันที่ ๒๒ เมษายน พ.ศ. ๒๕๔๖เป็นปีที่ ๕๘ ในรัชกาลปัจจุบันพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่าโดยที่เป็นการสมควรกำหนดจำนวน ที่ตั้ง เขตศาล และวันเปิดทำการของศาลแรงงานภาคอาศัยอำนาจตามความในมาตรา๒๒๑ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยและมาตรา ๖แห่งพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ. ๒๕๒๒ จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ดังต่อไปนี้มาตรา ๑ พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่าพระราชกฤษฎีกากำหนดจำนวน ที่ตั้ง เขตศาล และวันเปิดทำการของศาลแรงงานภาคพ.ศ. ๒๕๔๖มาตรา๒[๑] พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา๓[๒]ให้มีศาลแรงงานภาค จำนวน ๙ ศาล คือ ศาลแรงงานภาค๑ ศาลแรงงานภาค ๒ ศาลแรงงานภาค ๓ ศาลแรงงานภาค ๔ ศาลแรงงานภาค ๕ ศาลแรงงานภาค ๖ ศาลแรงงานภาค๗ ศาลแรงงานภาค ๘ และศาลแรงงานภาค ๙ และมีเขตศาล ดังต่อไปนี้(๑) ศาลแรงงานภาค ๑ มีเขตศาลในจังหวัดชัยนาท จังหวัดพระนครศรีอยุธยา จังหวัดลพบุรีจังหวัดสระบุรี จังหวัดสิงห์บุรี และจังหวัดอ่างทอง(๒) ศาลแรงงานภาค ๒ มีเขตศาลในจังหวัดจันทบุรี จังหวัดฉะเชิงเทรา จังหวัดชลบุรีจังหวัดตราด จังหวัดนครนายก จังหวัดปราจีนบุรี จังหวัดระยอง และจังหวัดสระแก้ว(๓) ศาลแรงงานภาค ๓ มีเขตศาลในจังหวัดชัยภูมิ จังหวัดนครราชสีมา จังหวัดบุรีรัมย์จังหวัดยโสธร จังหวัดศรีสะเกษ จังหวัดสุรินทร์ จังหวัดอุบลราชธานี และจังหวัดอำนาจเจริญ(๔)[๓]ศาลแรงงานภาค ๔ มีเขตศาลในจังหวัดกาฬสินธุ์ จังหวัดขอนแก่น จังหวัดนครพนม จังหวัดบึงกาฬจังหวัดมหาสารคาม จังหวัดมุกดาหาร จังหวัดร้อยเอ็ด จังหวัดเลย จังหวัดสกลนคร จังหวัดหนองคายจังหวัดหนองบัวลำภู และจังหวัดอุดรธานี(๕) ศาลแรงงานภาค ๕ มีเขตศาลในจังหวัดเชียงราย จังหวัดเชียงใหม่ จังหวัดน่านจังหวัดพะเยา จังหวัดแพร่ จังหวัดแม่ฮ่องสอน จังหวัดลำปาง และจังหวัดลำพูน(๖) ศาลแรงงานภาค ๖ มีเขตศาลในจังหวัดกำแพงเพชร จังหวัดตาก จังหวัดนครสวรรค์จังหวัดพิจิตร จังหวัดพิษณุโลก จังหวัดเพชรบูรณ์ จังหวัดสุโขทัย จังหวัดอุตรดิตถ์ และจังหวัดอุทัยธานี(๗) ศาลแรงงานภาค ๗ มีเขตศาลในจังหวัดกาญจนบุรี จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ จังหวัดเพชรบุรีจังหวัดราชบุรี จังหวัดสมุทรสงคราม และจังหวัดสุพรรณบุรี(๘) ศาลแรงงานภาค ๘ มีเขตศาลในจังหวัดกระบี่ จังหวัดชุมพร จังหวัดนครศรีธรรมราชจังหวัดพังงา จังหวัดภูเก็ต จังหวัดระนอง และจังหวัดสุราษฎร์ธานี(๙) ศาลแรงงานภาค ๙ มีเขตศาลในจังหวัดตรัง จังหวัดนราธิวาส จังหวัดปัตตานี จังหวัดพัทลุงจังหวัดยะลา จังหวัดสงขลา และจังหวัดสตูลมาตรา ๔[๔]ให้ศาลแรงงานภาค๑ มีที่ตั้ง ณ จังหวัดสระบุรี ศาลแรงงานภาค ๒ มีที่ตั้ง ณจังหวัดชลบุรี ศาลแรงงานภาค ๓ มีที่ตั้ง ณ จังหวัดนครราชสีมา ศาลแรงงานภาค ๔มีที่ตั้ง ณ จังหวัดอุดรธานี ศาลแรงงานภาค ๕ มีที่ตั้ง ณ จังหวัดเชียงใหม่ศาลแรงงานภาค ๖ มีที่ตั้ง ณ จังหวัดนครสวรรค์ ศาลแรงงานภาค ๗ มีที่ตั้ง ณจังหวัดกาญจนบุรี ศาลแรงงานภาค ๘ มีที่ตั้ง ณ จังหวัดภูเก็ต และศาลแรงงานภาค ๙มีที่ตั้ง ณ จังหวัดสงขลามาตรา๕ ให้เปิดทำการศาลแรงงานภาค ๒ ศาลแรงงานภาค๘ และศาลแรงงานภาค ๙ ตั้งแต่วันที่ ๑ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๔๖เป็นต้นไปมาตรา๖ บรรดาคดีซึ่งค้างพิจารณาอยู่ในศาลแรงงานกลางในวันเปิดทำการศาลแรงงานภาค ๒ ศาลแรงงานภาค ๘ และศาลแรงงานภาค ๙ ให้คงพิจารณาพิพากษาในศาลแรงงานกลางต่อไปแต่ถ้าศาลแรงงานกลางเห็นสมควร จะสั่งให้โอนคดีไปให้ศาลแรงงานภาคที่มีเขตศาลเหนือคดีนั้นตามมาตรา๓ พิจารณาพิพากษาคดีต่อไปก็ได้มาตรา๗ ให้ประธานศาลฎีการักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้ผู้รับสนองพระบรมราชโองการพันตำรวจโททักษิณ ชินวัตรนายกรัฐมนตรีหมายเหตุ :-เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือ เนื่องจากมาตรา ๖ แห่งพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ. ๒๕๒๒ บัญญัติว่า ให้จัดตั้งศาลแรงงานภาคขึ้นและจะเปิดทำการเมื่อใด ให้ประกาศโดยพระราชกฤษฎีกา ซึ่งจะต้องระบุเขตอำนาจศาลและกำหนดที่ตั้งศาลในเขตศาลนั้นไว้ด้วยบัดนี้ พร้อมที่จะเปิดทำการศาลแรงงานภาค ๒ ศาลแรงงานภาค ๘ และศาลแรงงานภาค ๙ ได้แล้วจึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้พระราชกฤษฎีกากำหนดจำนวนที่ตั้ง เขตศาล และวันเปิดทำการของศาลแรงงานภาค (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๔๗[๕]มาตรา ๕ ให้เปิดทำการศาลแรงงานภาค ๔ ศาลแรงงานภาค๕ และศาลแรงงานภาค ๖ ตั้งแต่วันที่ ๑ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๔๗ เป็นต้นไปมาตรา ๖บรรดาคดีซึ่งค้างพิจารณาอยู่ในศาลแรงงานกลางในวันเปิดทำการศาลแรงงานภาค ๔ศาลแรงงานภาค ๕ และศาลแรงงานภาค ๖ ให้คงพิจารณาพิพากษาในศาลแรงงานกลางต่อไปแต่ถ้าศาลแรงงานกลางเห็นสมควร จะสั่งให้โอนคดีไปให้ศาลแรงงานภาคที่มีเขตศาลเหนือคดีนั้นตามมาตรา๓ แห่งพระราชกฤษฎีกากำหนดจำนวน ที่ตั้ง เขตศาล และวันเปิดทำการของศาลแรงงานภาค พ.ศ. ๒๕๔๖ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชกฤษฎีกานี้พิจารณาพิพากษาคดีต่อไปก็ได้หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้คือ โดยที่ในปัจจุบันมีคดีแรงงานขึ้นสู่ศาลแรงงานเพิ่มขึ้นสมควรเปิดทำการศาลแรงงานภาคเพิ่มเติมเพื่ออำนวยความสะดวกให้แก่ประชาชนในส่วนภูมิภาค และโดยที่มาตรา ๖แห่งพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ. ๒๕๒๒ บัญญัติว่าให้จัดตั้งศาลแรงงานภาคขึ้นและจะเปิดทำการเมื่อใด ให้ประกาศโดยพระราชกฤษฎีกาซึ่งจะต้องระบุเขตอำนาจศาลและกำหนดที่ตั้งศาลในเขตศาลนั้นไว้ด้วยบัดนี้พร้อมที่จะเปิดทำการศาลแรงงานภาค ๔ ศาลแรงงานภาค ๕ และศาลแรงงานภาค ๖เพิ่มขึ้น จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้พระราชกฤษฎีกากำหนดจำนวนที่ตั้ง เขตศาลและวันเปิดทำการของศาลแรงงานภาค (ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๔๘[๖]มาตรา๔ ให้เปิดทำการศาลแรงงานภาค ๑ ศาลแรงงานภาค๓ และศาลแรงงานภาค ๗ ตั้งแต่วันที่ ๓ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๔๘ เป็นต้นไปมาตรา๕ บรรดาคดีซึ่งค้างพิจารณาอยู่ในศาลแรงงานกลางในวันเปิดทำการศาลแรงงานภาค๑ ศาลแรงงานภาค ๓ และศาลแรงงานภาค ๗ ให้คงพิจารณาพิพากษาในศาลแรงงานกลางต่อไป แต่ถ้าศาลแรงงานกลางเห็นสมควรจะสั่งให้โอนคดีไปให้ศาลแรงงานภาคที่มีเขตศาลเหนือคดีนั้นตามมาตรา ๓ แห่งพระราชกฤษฎีกากำหนดจำนวนที่ตั้ง เขตศาล และวันเปิดทำการของศาลแรงงานภาค พ.ศ. ๒๕๔๖ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชกฤษฎีกานี้พิจารณาพิพากษาคดีต่อไปก็ได้หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้คือ โดยที่ในปัจจุบันมีคดีแรงงานขึ้นสู่ศาลแรงงานเพิ่มขึ้น สมควรเปิดทำการศาลแรงงานภาคเพิ่มเติมเพื่ออำนวยความสะดวกให้แก่ประชาชนในส่วนภูมิภาค และโดยที่มาตรา ๖ แห่งพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงานพ.ศ. ๒๕๒๒ บัญญัติว่า ให้จัดตั้งศาลแรงงานภาคขึ้น และจะเปิดทำการเมื่อใด ให้ประกาศโดยพระราชกฤษฎีกาซึ่งจะต้องระบุเขตอำนาจศาลและกำหนดที่ตั้งศาลในเขตศาลนั้นไว้ด้วย บัดนี้ พร้อมที่จะเปิดทำการศาลแรงงานภาค ๑ ศาลแรงงานภาค ๓ และศาลแรงงานภาค๗ เพิ่มขึ้น จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้พระราชกฤษฎีกากำหนดจำนวนที่ตั้ง เขตศาล และวันเปิดทำการของศาลแรงงานภาค (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๕๕[๗]หมายเหตุ:- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือ โดยที่พระราชกฤษฎีกากำหนดจำนวนที่ตั้ง เขตศาล และวันเปิดทำการของศาลแรงงานภาค พ.ศ. ๒๕๔๖ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชกฤษฎีกากำหนดจำนวน ที่ตั้ง เขตศาลและวันเปิดทำการของศาลแรงงานภาค (ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๔๘กำหนดให้จังหวัดหนองคายอยู่ในเขตศาลแรงงานภาค ๔ แต่ในปัจจุบันพระราชบัญญัติตั้งจังหวัดบึงกาฬ พ.ศ. ๒๕๕๔ ได้กำหนดให้แยกอำเภอเซกาอำเภอโซ่พิสัย อำเภอบุ่งคล้า อำเภอบึงกาฬ อำเภอบึงโขงหลง อำเภอปากคาดอำเภอพรเจริญ และอำเภอศรีวิไล ออกจากการปกครองของจังหวัดหนองคายรวมตั้งขึ้นเป็นจังหวัดบึงกาฬ สมควรกำหนดให้จังหวัดบึงกาฬอยู่ในเขตศาลแรงงานภาค ๔และโดยที่มาตรา ๖ แห่งพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ.๒๕๒๒ บัญญัติให้จัดตั้งศาลแรงงานภาคขึ้นและจะเปิดทำการเมื่อใดให้ประกาศโดยพระราชกฤษฎีกาซึ่งจะต้องระบุเขตอำนาจศาลและกำหนดที่ตั้งศาลในเขตศาลนั้นไว้ด้วย จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้พระราชกฤษฎีกากำหนดจำนวนที่ตั้ง เขตศาล และวันเปิดทำการของศาลแรงงานภาค (ฉบับที่ ๕) พ.ศ. ๒๕๕๘มาตรา ๒[๘] พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่๑ เมษายน พ.ศ. ๒๕๕๘ เป็นต้นไปหมายเหตุ:- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือ โดยที่มาตรา ๔แห่งพระราชกฤษฎีกากำหนดจำนวน ที่ตั้ง เขตศาล และวันเปิดทำการของศาลแรงงานภาค พ.ศ.๒๕๔๖ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชกฤษฎีกากำหนดจำนวน ที่ตั้ง เขตศาลและวันเปิดทำการของศาลแรงงานภาค (ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๔๘ บัญญัติให้ศาลแรงงานภาค ๑มีที่ตั้ง ณ จังหวัดลพบุรี แต่เนื่องจากที่ตั้งดังกล่าวไม่อาจอำนวยความสะดวกและความยุติธรรมให้แก่ประชาชนได้อย่างทั่วถึงสมควรย้ายที่ตั้งของศาลแรงงานภาค ๑ จากจังหวัดลพบุรี ไปยังจังหวัดสระบุรีและโดยที่มาตรา ๖ แห่งพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ.๒๕๒๒ บัญญัติว่า ให้จัดตั้งศาลแรงงานภาคขึ้น และจะเปิดทำการเมื่อใดให้ประกาศโดยพระราชกฤษฎีกาซึ่งจะต้องระบุเขตอำนาจศาลและกำหนดที่ตั้งศาลในเขตศาลนั้นไว้ด้วย จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้ปุณิกา/ผู้จัดทำ๗ พฤษภาคม ๒๕๕๘นุสรา/ผู้ตรวจ๑๘ มิถุนายน ๒๕๕๘[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๒๐/ตอนที่ ๓๖ ก/หน้า ๔/๑ พฤษภาคม ๒๕๔๖[๒] มาตรา ๓แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชกฤษฎีกากำหนดจำนวน ที่ตั้ง เขตศาล และวันเปิดทำการของศาลแรงงานภาค(ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๔๘[๓] มาตรา ๓ (๔) แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชกฤษฎีกากำหนดจำนวน ที่ตั้ง เขตศาลและวันเปิดทำการของศาลแรงงานภาค(ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๕๕[๔] มาตรา ๔แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชกฤษฎีกากำหนดจำนวน ที่ตั้ง เขตศาล และวันเปิดทำการของศาลแรงงานภาค(ฉบับที่ ๕) พ.ศ. ๒๕๕๘[๕] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๒๑/ตอนพิเศษ ๒๖ก/หน้า ๒/๒๔ มิถุนายน ๒๕๔๗[๖] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๒๒/ตอนที่ ๖๙ก/หน้า ๑๓/๒๒ สิงหาคม ๒๕๔๘[๗] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๒๙/ตอนที่ ๑๐๑ ก/หน้า ๓๐/๑๙ ตุลาคม ๒๕๕๕[๘] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๓๒/ตอนที่ ๓๐ ก/หน้า ๒๙/๑๐ เมษายน ๒๕๕๘