คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 75/2503หลักกฎหมาย: การที่จะลงโทษจำเลยในคดีที่จำเลยรับสารภาพ ต้องอาศัยคำฟ้อง การกระทำของจำเลยที่โจทก์บรรยายมาในฟ้องนั้น ไม่เป็นความผิด เพราะโจทก์กล่าวในฟ้องว่า จำเลยออกเช็คในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2500 ให้จ่ายเงินแก่นางจารุวรรณย้อนหลัง ไปในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2500 และในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2500 นั้น นางจารุวรรณได้นำเช็คดังกล่าวไปขอรับเงินจากธนาคาร เมื่อฟ้องคงเป็นอยู่เช่นนี้ แม้จำเลยจะรับสารภาพ ก็เป็นการรับสารภาพตามฟ้องที่ไม่เป็นความผิด ย่อมลงโทษจำเลยไม่ได้ (ประชุมใหญ่ครั้งที่ 19/2502)โจทก์ฟ้องว่า เมื่อระหว่างวันที่ ๑ ถึง ๑๕ พฤศจิกายน ๒๕๐๐ จำเลยออกเช็คสั่งจ่ายเงิน ๔๐,๐๐๐ บาท ในวันที่ ๒๔ สิงหาคม ๒๕๐๐ นางจารุวรรณได้นำเช็คไปขอรับเงินจากธนาคาร ๆ ปฏิเสธไม่ยอมจ่ายเงินตามเช็ค แจ้งว่าในบัญชีของจำเลยเงินมีไม่พอจ่าย โดยขณะออกเช็คจำเลยเจตนาจะไม่ให้มีการใช้เงินตามเช็คนั้น ขอให้ลงโทษตาม พ.ร.บ. ว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. ๒๔๙๗ มาตรา ๓ และขอให้นับโทษจากคดีแดง ที่ ๑๓๘๔/๒๕๐๐ ของศาลอาญา จำเลยให้การรับสารภาพ โจทก์จำเลยไม่สืบพยาน ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยผิดตาม พ.ร.บ. ว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. ๒๔๙๗ มาตรา ๓ จำคุก ๔ เดือน จำเลยรับลดกึ่ง ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๗๘ คงจำคุก ๒ เดือน และให้นับโทษต่อ จำเลยอุทธรณ์ว่า ตามฟ้องแสดงว่า ออกเช็คเมื่อเดือนพฤศจิกายน ๒๕๐๐ และให้มีผลย้อนหลังไปเป็นวันที่ ๒๔ สิงหาคม ๒๕๐๐ เป็นฟ้องที่ขัดกับความจริง เป็นการเป็นไปไม่ได้ เป็นฟ้องที่ไม่ชอบด้วยกฎหมาย ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า ทางพิจารณาฟังได้ดังจำเลยอุทธรณ์ ซึ่งเป็นเรื่องเป็นไปไม่ได้ โจทก์มิได้แก้อุทธรณ์ว่า ความจริงเป็นอย่างไรแน่ แม้จำเลยรับสารภาพแต่เป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้ จึงพิพากษาให้ยกฟ้อง โจทก์ฎีกาว่า จำเลยรับสารภาพ แสดงว่าจำเลยเข้าใจฟ้องของโจทก์เป็นอย่างดีอยู่แล้ว ตามกฎหมายว่าด้วยเช็ค ไม่มีห้ามว่า การจ่ายเงินย้อนหลังจะกระทำไม่ได้และว่า การที่โจทก์บรรยายฟ้องว่า เมื่อระหว่างวันที่ ๑ - ๑๕ พฤศจิกายน ๒๕๐๐ นั้น เป็นเพราะเสมียนพิมพ์ พ.ศ. ๒๔๙๙ เป็นพ.ศ. ๒๕๐๐ ผิดพลาดและตรวจทานไม่ถี่ถ้วน ข้อความจึงผิดพลาดไป ในชั้นสอบสวนและชั้นไต่สวนมูลฟ้องนั้นถูกต้อง และจำเลยก็ได้รับสารภาพตลอดมา จึงลงโทษจำเลยได้ ศาลฎีกาเห็นว่า การที่จะลงโทษจำเลยในคดีที่จำเลยรับสารภาพเช่นนี้ ต้องอาศัยคำฟ้อง แต่การกระทำของจำเลยที่โจทก์บรรยายมาในฟ้องนั้น ไม่เป็นความผิดเพราะโจทก์กล่าวอ้างมาว่า จำเลยออกเช็คในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๐๐ ให้จ่ายเงินในเดือนสิงหาคม พ.ศ. ๒๕๐๐ และในเดือนสิงหาคม ๒๕๐๐ นั้นนางจารุวรรณได้นำเช็คดังกล่าวไปขอรับเงินจากธนาคาร เมื่อฟ้องคงเป็นอยู่เช่นนี้จนบัดนี้ แม้จำเลยจะรับสารภาพ ก็เป็นการรับสารภาพตามฟ้องที่ไม่เป็นความผิด จึงมีมติโดยที่ประชุมใหญ่วินิจฉัยว่า ลงโทษจำเลยไม่ได้ พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 75/2503พนักงานอัยการ กรมอัยการโจทก์นายอำพันธ์ แมนผดุงจำเลย ป.วิ.อ. ม. 192, ม. 185, ม. 158 (5), ม. 161, ม. 176 พ.ร.บ.ว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ.2497 ม. 3การที่จะลงโทษจำเลยในคดีที่จำเลยรับสารภาพ ต้องอาศัยคำฟ้อง การกระทำของจำเลยที่โจทก์บรรยายมาในฟ้องนั้น ไม่เป็นความผิด เพราะโจทก์กล่าวในฟ้องว่า จำเลยออกเช็คในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2500 ให้จ่ายเงินแก่นางจารุวรรณย้อนหลัง ไปในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2500 และในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2500 นั้น นางจารุวรรณได้นำเช็คดังกล่าวไปขอรับเงินจากธนาคาร เมื่อฟ้องคงเป็นอยู่เช่นนี้ แม้จำเลยจะรับสารภาพ ก็เป็นการรับสารภาพตามฟ้องที่ไม่เป็นความผิด ย่อมลงโทษจำเลยไม่ได้ (ประชุมใหญ่ครั้งที่ 19/2502)โจทก์ฟ้องว่า เมื่อระหว่างวันที่ ๑ ถึง ๑๕ พฤศจิกายน ๒๕๐๐ จำเลยออกเช็คสั่งจ่ายเงิน ๔๐,๐๐๐ บาท ในวันที่ ๒๔ สิงหาคม ๒๕๐๐ นางจารุวรรณได้นำเช็คไปขอรับเงินจากธนาคาร ๆ ปฏิเสธไม่ยอมจ่ายเงินตามเช็ค แจ้งว่าในบัญชีของจำเลยเงินมีไม่พอจ่าย โดยขณะออกเช็คจำเลยเจตนาจะไม่ให้มีการใช้เงินตามเช็คนั้น ขอให้ลงโทษตาม พ.ร.บ. ว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. ๒๔๙๗ มาตรา ๓ และขอให้นับโทษจากคดีแดง ที่ ๑๓๘๔/๒๕๐๐ ของศาลอาญา จำเลยให้การรับสารภาพ โจทก์จำเลยไม่สืบพยาน ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยผิดตาม พ.ร.บ. ว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. ๒๔๙๗ มาตรา ๓ จำคุก ๔ เดือน จำเลยรับลดกึ่ง ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๗๘ คงจำคุก ๒ เดือน และให้นับโทษต่อ จำเลยอุทธรณ์ว่า ตามฟ้องแสดงว่า ออกเช็คเมื่อเดือนพฤศจิกายน ๒๕๐๐ และให้มีผลย้อนหลังไปเป็นวันที่ ๒๔ สิงหาคม ๒๕๐๐ เป็นฟ้องที่ขัดกับความจริง เป็นการเป็นไปไม่ได้ เป็นฟ้องที่ไม่ชอบด้วยกฎหมาย ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า ทางพิจารณาฟังได้ดังจำเลยอุทธรณ์ ซึ่งเป็นเรื่องเป็นไปไม่ได้ โจทก์มิได้แก้อุทธรณ์ว่า ความจริงเป็นอย่างไรแน่ แม้จำเลยรับสารภาพแต่เป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้ จึงพิพากษาให้ยกฟ้อง โจทก์ฎีกาว่า จำเลยรับสารภาพ แสดงว่าจำเลยเข้าใจฟ้องของโจทก์เป็นอย่างดีอยู่แล้ว ตามกฎหมายว่าด้วยเช็ค ไม่มีห้ามว่า การจ่ายเงินย้อนหลังจะกระทำไม่ได้และว่า การที่โจทก์บรรยายฟ้องว่า เมื่อระหว่างวันที่ ๑ - ๑๕ พฤศจิกายน ๒๕๐๐ นั้น เป็นเพราะเสมียนพิมพ์ พ.ศ. ๒๔๙๙ เป็นพ.ศ. ๒๕๐๐ ผิดพลาดและตรวจทานไม่ถี่ถ้วน ข้อความจึงผิดพลาดไป ในชั้นสอบสวนและชั้นไต่สวนมูลฟ้องนั้นถูกต้อง และจำเลยก็ได้รับสารภาพตลอดมา จึงลงโทษจำเลยได้ ศาลฎีกาเห็นว่า การที่จะลงโทษจำเลยในคดีที่จำเลยรับสารภาพเช่นนี้ ต้องอาศัยคำฟ้อง แต่การกระทำของจำเลยที่โจทก์บรรยายมาในฟ้องนั้น ไม่เป็นความผิดเพราะโจทก์กล่าวอ้างมาว่า จำเลยออกเช็คในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๐๐ ให้จ่ายเงินในเดือนสิงหาคม พ.ศ. ๒๕๐๐ และในเดือนสิงหาคม ๒๕๐๐ นั้นนางจารุวรรณได้นำเช็คดังกล่าวไปขอรับเงินจากธนาคาร เมื่อฟ้องคงเป็นอยู่เช่นนี้จนบัดนี้ แม้จำเลยจะรับสารภาพ ก็เป็นการรับสารภาพตามฟ้องที่ไม่เป็นความผิด จึงมีมติโดยที่ประชุมใหญ่วินิจฉัยว่า ลงโทษจำเลยไม่ได้ พิพากษายืน(สัญญา ธรรมศักดิ์-พิบูลย์ไอศวรรย์-สุทธิวาทนฤพุฒิ)ศาลอาญา - นายฉลาด ไชยชาญศาลอุทธรณ์ - หลวงพิทักษ์มนูศาสตร์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า เมื่อระหว่างวันที่ ๑ ถึง ๑๕ พฤศจิกายน ๒๕๐๐ จำเลยออกเช็คสั่งจ่ายเงิน ๔๐,๐๐๐ บาท ในวันที่ ๒๔ สิงหาคม ๒๕๐๐ นางจารุวรรณได้นำเช็คไปขอรับเงินจากธนาคาร ๆ ปฏิเสธไม่ยอมจ่ายเงินตามเช็ค แจ้งว่าในบัญชีของจำเลยเงินมีไม่พอจ่าย โดยขณะออกเช็คจำเลยเจตนาจะไม่ให้มีการใช้เงินตามเช็คนั้น ขอให้ลงโทษตาม พ.ร.บ. ว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. ๒๔๙๗ มาตรา ๓ และขอให้นับโทษจากคดีแดง ที่ ๑๓๘๔/๒๕๐๐ ของศาลอาญา จำเลยให้การรับสารภาพ โจทก์จำเลยไม่สืบพยาน ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยผิดตาม พ.ร.บ. ว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. ๒๔๙๗ มาตรา ๓ จำคุก ๔ เดือน จำเลยรับลดกึ่ง ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๗๘ คงจำคุก ๒ เดือน และให้นับโทษต่อ จำเลยอุทธรณ์ว่า ตามฟ้องแสดงว่า ออกเช็คเมื่อเดือนพฤศจิกายน ๒๕๐๐ และให้มีผลย้อนหลังไปเป็นวันที่ ๒๔ สิงหาคม ๒๕๐๐ เป็นฟ้องที่ขัดกับความจริง เป็นการเป็นไปไม่ได้ เป็นฟ้องที่ไม่ชอบด้วยกฎหมาย ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า ทางพิจารณาฟังได้ดังจำเลยอุทธรณ์ ซึ่งเป็นเรื่องเป็นไปไม่ได้ โจทก์มิได้แก้อุทธรณ์ว่า ความจริงเป็นอย่างไรแน่ แม้จำเลยรับสารภาพแต่เป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้ จึงพิพากษาให้ยกฟ้อง โจทก์ฎีกาว่า จำเลยรับสารภาพ แสดงว่าจำเลยเข้าใจฟ้องของโจทก์เป็นอย่างดีอยู่แล้ว ตามกฎหมายว่าด้วยเช็ค ไม่มีห้ามว่า การจ่ายเงินย้อนหลังจะกระทำไม่ได้และว่า การที่โจทก์บรรยายฟ้องว่า เมื่อระหว่างวันที่ ๑ - ๑๕ พฤศจิกายน ๒๕๐๐ นั้น เป็นเพราะเสมียนพิมพ์ พ.ศ. ๒๔๙๙ เป็นพ.ศ. ๒๕๐๐ ผิดพลาดและตรวจทานไม่ถี่ถ้วน ข้อความจึงผิดพลาดไป ในชั้นสอบสวนและชั้นไต่สวนมูลฟ้องนั้นถูกต้อง และจำเลยก็ได้รับสารภาพตลอดมา จึงลงโทษจำเลยได้ ศาลฎีกาเห็นว่า การที่จะลงโทษจำเลยในคดีที่จำเลยรับสารภาพเช่นนี้ ต้องอาศัยคำฟ้อง แต่การกระทำของจำเลยที่โจทก์บรรยายมาในฟ้องนั้น ไม่เป็นความผิดเพราะโจทก์กล่าวอ้างมาว่า จำเลยออกเช็คในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๐๐ ให้จ่ายเงินในเดือนสิงหาคม พ.ศ. ๒๕๐๐ และในเดือนสิงหาคม ๒๕๐๐ นั้นนางจารุวรรณได้นำเช็คดังกล่าวไปขอรับเงินจากธนาคาร เมื่อฟ้องคงเป็นอยู่เช่นนี้จนบัดนี้ แม้จำเลยจะรับสารภาพ ก็เป็นการรับสารภาพตามฟ้องที่ไม่เป็นความผิด จึงมีมติโดยที่ประชุมใหญ่วินิจฉัยว่า ลงโทษจำเลยไม่ได้ พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 75/2503พนักงานอัยการ กรมอัยการโจทก์นายอำพันธ์ แมนผดุงจำเลย ป.วิ.อ. ม. 192, ม. 185, ม. 158 (5), ม. 161, ม. 176 พ.ร.บ.ว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ.2497 ม. 3การที่จะลงโทษจำเลยในคดีที่จำเลยรับสารภาพ ต้องอาศัยคำฟ้อง การกระทำของจำเลยที่โจทก์บรรยายมาในฟ้องนั้น ไม่เป็นความผิด เพราะโจทก์กล่าวในฟ้องว่า จำเลยออกเช็คในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2500 ให้จ่ายเงินแก่นางจารุวรรณย้อนหลัง ไปในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2500 และในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2500 นั้น นางจารุวรรณได้นำเช็คดังกล่าวไปขอรับเงินจากธนาคาร เมื่อฟ้องคงเป็นอยู่เช่นนี้ แม้จำเลยจะรับสารภาพ ก็เป็นการรับสารภาพตามฟ้องที่ไม่เป็นความผิด ย่อมลงโทษจำเลยไม่ได้ (ประชุมใหญ่ครั้งที่ 19/2502)โจทก์ฟ้องว่า เมื่อระหว่างวันที่ ๑ ถึง ๑๕ พฤศจิกายน ๒๕๐๐ จำเลยออกเช็คสั่งจ่ายเงิน ๔๐,๐๐๐ บาท ในวันที่ ๒๔ สิงหาคม ๒๕๐๐ นางจารุวรรณได้นำเช็คไปขอรับเงินจากธนาคาร ๆ ปฏิเสธไม่ยอมจ่ายเงินตามเช็ค แจ้งว่าในบัญชีของจำเลยเงินมีไม่พอจ่าย โดยขณะออกเช็คจำเลยเจตนาจะไม่ให้มีการใช้เงินตามเช็คนั้น ขอให้ลงโทษตาม พ.ร.บ. ว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. ๒๔๙๗ มาตรา ๓ และขอให้นับโทษจากคดีแดง ที่ ๑๓๘๔/๒๕๐๐ ของศาลอาญา จำเลยให้การรับสารภาพ โจทก์จำเลยไม่สืบพยาน ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยผิดตาม พ.ร.บ. ว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. ๒๔๙๗ มาตรา ๓ จำคุก ๔ เดือน จำเลยรับลดกึ่ง ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๗๘ คงจำคุก ๒ เดือน และให้นับโทษต่อ จำเลยอุทธรณ์ว่า ตามฟ้องแสดงว่า ออกเช็คเมื่อเดือนพฤศจิกายน ๒๕๐๐ และให้มีผลย้อนหลังไปเป็นวันที่ ๒๔ สิงหาคม ๒๕๐๐ เป็นฟ้องที่ขัดกับความจริง เป็นการเป็นไปไม่ได้ เป็นฟ้องที่ไม่ชอบด้วยกฎหมาย ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า ทางพิจารณาฟังได้ดังจำเลยอุทธรณ์ ซึ่งเป็นเรื่องเป็นไปไม่ได้ โจทก์มิได้แก้อุทธรณ์ว่า ความจริงเป็นอย่างไรแน่ แม้จำเลยรับสารภาพแต่เป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้ จึงพิพากษาให้ยกฟ้อง โจทก์ฎีกาว่า จำเลยรับสารภาพ แสดงว่าจำเลยเข้าใจฟ้องของโจทก์เป็นอย่างดีอยู่แล้ว ตามกฎหมายว่าด้วยเช็ค ไม่มีห้ามว่า การจ่ายเงินย้อนหลังจะกระทำไม่ได้และว่า การที่โจทก์บรรยายฟ้องว่า เมื่อระหว่างวันที่ ๑ - ๑๕ พฤศจิกายน ๒๕๐๐ นั้น เป็นเพราะเสมียนพิมพ์ พ.ศ. ๒๔๙๙ เป็นพ.ศ. ๒๕๐๐ ผิดพลาดและตรวจทานไม่ถี่ถ้วน ข้อความจึงผิดพลาดไป ในชั้นสอบสวนและชั้นไต่สวนมูลฟ้องนั้นถูกต้อง และจำเลยก็ได้รับสารภาพตลอดมา จึงลงโทษจำเลยได้ ศาลฎีกาเห็นว่า การที่จะลงโทษจำเลยในคดีที่จำเลยรับสารภาพเช่นนี้ ต้องอาศัยคำฟ้อง แต่การกระทำของจำเลยที่โจทก์บรรยายมาในฟ้องนั้น ไม่เป็นความผิดเพราะโจทก์กล่าวอ้างมาว่า จำเลยออกเช็คในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๐๐ ให้จ่ายเงินในเดือนสิงหาคม พ.ศ. ๒๕๐๐ และในเดือนสิงหาคม ๒๕๐๐ นั้นนางจารุวรรณได้นำเช็คดังกล่าวไปขอรับเงินจากธนาคาร เมื่อฟ้องคงเป็นอยู่เช่นนี้จนบัดนี้ แม้จำเลยจะรับสารภาพ ก็เป็นการรับสารภาพตามฟ้องที่ไม่เป็นความผิด จึงมีมติโดยที่ประชุมใหญ่วินิจฉัยว่า ลงโทษจำเลยไม่ได้ พิพากษายืน(สัญญา ธรรมศักดิ์-พิบูลย์ไอศวรรย์-สุทธิวาทนฤพุฒิ)ศาลอาญา - นายฉลาด ไชยชาญศาลอุทธรณ์ - หลวงพิทักษ์มนูศาสตร์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ