คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1851/2499หลักกฎหมาย: จำเลยมีสาเหตุอาฆาตมาก่อนแล้วจึงได้มาลอบยิง ยิงนัดแรกถูกผู้เสียหายแต่ไม่ถึงแก่ความตาย อีก 10นาทีจำเลยจึงได้ หวนกลับมายิงอีก กระสุนปืนถูกผู้อื่นถึงแก่ความตายโดยจำเลยสำคัญตัวผิด เช่นนี้ ถือว่าการกระทำของจำเลยเป็นการกระทำโดยพยายามด้วยความพยาบาทมาดหมายโจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานฆ่าคนโดยพยายามด้วยความพยาบาทมาดหมาย และมีอาวุธปืนโดยไม่ได้รับอนุญาตจำเลยต่อสู้ว่าป้องกันตัวศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาต้องกันว่า จำเลยได้กระทำผิดดังข้อหา ให้ลงโทษจำเลยตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 250(3) ซึ่งเป็นบทหนัก วางโทษประหารชีวิต แต่ให้ลดตามมาตรา 59 กึ่งหนึ่งคงจำคุกไว้ตลอดชีวิตจำเลยฎีกาศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า จำเลยมีสาเหตุอาฆาตนายวารีจำเลยได้ลอบยิงนายวารี 1 นัดถูกไหล่ขวาแล้ววิ่งหนีไป นายวารีไม่ตาย ต่อมาอีก 10 นาที จำเลยได้กลับมายิงอีก แต่กระสุนปืนถูกนายหน่วงซึ่งมาเยี่ยมโดยจำเลยเจ้าใจว่าเป็นนายวารี และนายหน่วงถึงแก่ความตาย จึงเป็นการฆ่าโดยเจตนาประกอบด้วยความพยายามโดยความพยาบาทมาดหมาย ศาลฎีกาพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1851/2499อัยการจังหวัดชลบุรีโจทก์นายสน สอนวันจำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 250 (3)จำเลยมีสาเหตุอาฆาตมาก่อนแล้วจึงได้มาลอบยิง ยิงนัดแรกถูกผู้เสียหายแต่ไม่ถึงแก่ความตาย อีก 10นาทีจำเลยจึงได้ หวนกลับมายิงอีก กระสุนปืนถูกผู้อื่นถึงแก่ความตายโดยจำเลยสำคัญตัวผิด เช่นนี้ ถือว่าการกระทำของจำเลยเป็นการกระทำโดยพยายามด้วยความพยาบาทมาดหมายโจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานฆ่าคนโดยพยายามด้วยความพยาบาทมาดหมาย และมีอาวุธปืนโดยไม่ได้รับอนุญาตจำเลยต่อสู้ว่าป้องกันตัวศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาต้องกันว่า จำเลยได้กระทำผิดดังข้อหา ให้ลงโทษจำเลยตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 250(3) ซึ่งเป็นบทหนัก วางโทษประหารชีวิต แต่ให้ลดตามมาตรา 59 กึ่งหนึ่งคงจำคุกไว้ตลอดชีวิตจำเลยฎีกาศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า จำเลยมีสาเหตุอาฆาตนายวารีจำเลยได้ลอบยิงนายวารี 1 นัดถูกไหล่ขวาแล้ววิ่งหนีไป นายวารีไม่ตาย ต่อมาอีก 10 นาที จำเลยได้กลับมายิงอีก แต่กระสุนปืนถูกนายหน่วงซึ่งมาเยี่ยมโดยจำเลยเจ้าใจว่าเป็นนายวารี และนายหน่วงถึงแก่ความตาย จึงเป็นการฆ่าโดยเจตนาประกอบด้วยความพยายามโดยความพยาบาทมาดหมาย ศาลฎีกาพิพากษายืน(ดุลยพากย์สุวมัณฑ์-ดุลยทัณฑ์ชนาณัติ-มนูกิจวิมลอรรถ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานฆ่าคนโดยพยายามด้วยความพยาบาทมาดหมาย และมีอาวุธปืนโดยไม่ได้รับอนุญาตจำเลยต่อสู้ว่าป้องกันตัวศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาต้องกันว่า จำเลยได้กระทำผิดดังข้อหา ให้ลงโทษจำเลยตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 250(3) ซึ่งเป็นบทหนัก วางโทษประหารชีวิต แต่ให้ลดตามมาตรา 59 กึ่งหนึ่งคงจำคุกไว้ตลอดชีวิตจำเลยฎีกาศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า จำเลยมีสาเหตุอาฆาตนายวารีจำเลยได้ลอบยิงนายวารี 1 นัดถูกไหล่ขวาแล้ววิ่งหนีไป นายวารีไม่ตาย ต่อมาอีก 10 นาที จำเลยได้กลับมายิงอีก แต่กระสุนปืนถูกนายหน่วงซึ่งมาเยี่ยมโดยจำเลยเจ้าใจว่าเป็นนายวารี และนายหน่วงถึงแก่ความตาย จึงเป็นการฆ่าโดยเจตนาประกอบด้วยความพยายามโดยความพยาบาทมาดหมาย ศาลฎีกาพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1851/2499อัยการจังหวัดชลบุรีโจทก์นายสน สอนวันจำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 250 (3)จำเลยมีสาเหตุอาฆาตมาก่อนแล้วจึงได้มาลอบยิง ยิงนัดแรกถูกผู้เสียหายแต่ไม่ถึงแก่ความตาย อีก 10นาทีจำเลยจึงได้ หวนกลับมายิงอีก กระสุนปืนถูกผู้อื่นถึงแก่ความตายโดยจำเลยสำคัญตัวผิด เช่นนี้ ถือว่าการกระทำของจำเลยเป็นการกระทำโดยพยายามด้วยความพยาบาทมาดหมายโจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานฆ่าคนโดยพยายามด้วยความพยาบาทมาดหมาย และมีอาวุธปืนโดยไม่ได้รับอนุญาตจำเลยต่อสู้ว่าป้องกันตัวศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาต้องกันว่า จำเลยได้กระทำผิดดังข้อหา ให้ลงโทษจำเลยตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 250(3) ซึ่งเป็นบทหนัก วางโทษประหารชีวิต แต่ให้ลดตามมาตรา 59 กึ่งหนึ่งคงจำคุกไว้ตลอดชีวิตจำเลยฎีกาศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า จำเลยมีสาเหตุอาฆาตนายวารีจำเลยได้ลอบยิงนายวารี 1 นัดถูกไหล่ขวาแล้ววิ่งหนีไป นายวารีไม่ตาย ต่อมาอีก 10 นาที จำเลยได้กลับมายิงอีก แต่กระสุนปืนถูกนายหน่วงซึ่งมาเยี่ยมโดยจำเลยเจ้าใจว่าเป็นนายวารี และนายหน่วงถึงแก่ความตาย จึงเป็นการฆ่าโดยเจตนาประกอบด้วยความพยายามโดยความพยาบาทมาดหมาย ศาลฎีกาพิพากษายืน(ดุลยพากย์สุวมัณฑ์-ดุลยทัณฑ์ชนาณัติ-มนูกิจวิมลอรรถ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ