คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 94/2492หลักกฎหมาย: ผู้ตายมีอายุ 30 ปี จำเลยมีอายุ 19 ปีรูปร่างเล็กกว่าผู้ตาย ผู้ตายได้เกิดโต้เถียงกับจำเลย มีคนห้าม ผู้ตายก็เดินเลยไป แล้วก็กลับมาหาจำเลยอีก ตรงเข้าพูดกับจำเลยว่าไม่ต้องพูดมาก แล้วผลักจำเลยเซไปกระทบกระถางต้นไม้ พอจำเลยทรงตัวได้ ผู้ตายเข้าต่อยจำเลย พอต่อยได้ทีเดียวจำเลยใช้มีดแทงสวนแล้วจำเลยก็วิ่งหนีไป ผู้ตายวิ่งไปทางเดียวกับจำเลย แล้วล้มลงขาดใจตาย ดังนี้ การที่จำเลยใช้มีดแทงผู้ตายนั้น เป็นการป้องกันตัวพอสมควรแก่เหตุ ไม่มีโทษโจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลย ฐานฆ่านายเล้งตายตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 249 จำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นเห็นว่าการกระทำของจำเลยเป็นการป้องกันพอสมควรแก่เหตุ พิพากษายกฟ้องศาลอุทธรณ์เห็นว่าจำเลยกระทำป้องกันเกินสมควรแก่เหตุ มีผิดตามมาตรา 251, 53 ให้จำคุก 1 ปี แต่ให้รอการลงอาญาไว้โจทก์ฎีกาศาลฎีกาฟังว่า ผู้ตายได้ฉวยไฟฟ้าเดินทางเข้าไปในร้านขายอ้อยขวั้น จำเลยพูดว่าอย่าฉาย ตาฟางและไฟเข้าตา ผู้ตายเถียงว่าจะฉายดูพรรคพวก จำเลยย้ำว่าแสงไฟเข้าตา ผู้ตายได้ท้าทายจำเลย จำเลยตอบว่าคุณโตกว่าผมสู้ไม่ได้ แล้วก็มีคนห้าม ผู้ตายก็ไป แล้วกลับมาอีก ตรงเข้าพูดกับจำเลยว่าไม่ต้องพูดมาก แล้วผลักจำเลยเซไปกระทบกระถางต้นไม้ พอจำเลยทรงตัวได้ ผู้ตายเข้าต่อยจำเลย พอต่อยได้ทีเดียว จำเลยก็ใช้มีดสวนไปแล้ว จำเลยก็วิ่งหนี ผู้ตายวิ่งตามไปแล้วก็ล้มลงขาดใจตาย ได้ความต่อไปว่า ผู้ตายมีอายุ 30 ปี จำเลยมีอายุ 19 ปี รูปร่างเล็กกว่าผู้ตาย ผู้ตายนอกจากมีท่อนไฟฉายอยู่ในมือแล้ว ยังมีอาวุธมีดพก แต่ยังไม่ทันใช้ หรือใช้ไม่ทันพฤติการณ์ที่กล่าวข้างต้น การที่จำเลยใช้มีดแทงผู้ตายนั้น เป็นการป้องกันพอสมควรแก่เหตุ ไม่มีโทษพิพากษาแก้ ให้ยืนตามศาลชั้นต้น ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 94/2492อัยการสมุทรสาครโจทก์นายจุ๊ย ยิ่งยวดจำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 249, ม. 53, ม. 50ผู้ตายมีอายุ 30 ปี จำเลยมีอายุ 19 ปีรูปร่างเล็กกว่าผู้ตาย ผู้ตายได้เกิดโต้เถียงกับจำเลย มีคนห้าม ผู้ตายก็เดินเลยไป แล้วก็กลับมาหาจำเลยอีก ตรงเข้าพูดกับจำเลยว่าไม่ต้องพูดมาก แล้วผลักจำเลยเซไปกระทบกระถางต้นไม้ พอจำเลยทรงตัวได้ ผู้ตายเข้าต่อยจำเลย พอต่อยได้ทีเดียวจำเลยใช้มีดแทงสวนแล้วจำเลยก็วิ่งหนีไป ผู้ตายวิ่งไปทางเดียวกับจำเลย แล้วล้มลงขาดใจตาย ดังนี้ การที่จำเลยใช้มีดแทงผู้ตายนั้น เป็นการป้องกันตัวพอสมควรแก่เหตุ ไม่มีโทษโจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลย ฐานฆ่านายเล้งตายตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 249 จำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นเห็นว่าการกระทำของจำเลยเป็นการป้องกันพอสมควรแก่เหตุ พิพากษายกฟ้องศาลอุทธรณ์เห็นว่าจำเลยกระทำป้องกันเกินสมควรแก่เหตุ มีผิดตามมาตรา 251, 53 ให้จำคุก 1 ปี แต่ให้รอการลงอาญาไว้โจทก์ฎีกาศาลฎีกาฟังว่า ผู้ตายได้ฉวยไฟฟ้าเดินทางเข้าไปในร้านขายอ้อยขวั้น จำเลยพูดว่าอย่าฉาย ตาฟางและไฟเข้าตา ผู้ตายเถียงว่าจะฉายดูพรรคพวก จำเลยย้ำว่าแสงไฟเข้าตา ผู้ตายได้ท้าทายจำเลย จำเลยตอบว่าคุณโตกว่าผมสู้ไม่ได้ แล้วก็มีคนห้าม ผู้ตายก็ไป แล้วกลับมาอีก ตรงเข้าพูดกับจำเลยว่าไม่ต้องพูดมาก แล้วผลักจำเลยเซไปกระทบกระถางต้นไม้ พอจำเลยทรงตัวได้ ผู้ตายเข้าต่อยจำเลย พอต่อยได้ทีเดียว จำเลยก็ใช้มีดสวนไปแล้ว จำเลยก็วิ่งหนี ผู้ตายวิ่งตามไปแล้วก็ล้มลงขาดใจตาย ได้ความต่อไปว่า ผู้ตายมีอายุ 30 ปี จำเลยมีอายุ 19 ปี รูปร่างเล็กกว่าผู้ตาย ผู้ตายนอกจากมีท่อนไฟฉายอยู่ในมือแล้ว ยังมีอาวุธมีดพก แต่ยังไม่ทันใช้ หรือใช้ไม่ทันพฤติการณ์ที่กล่าวข้างต้น การที่จำเลยใช้มีดแทงผู้ตายนั้น เป็นการป้องกันพอสมควรแก่เหตุ ไม่มีโทษพิพากษาแก้ ให้ยืนตามศาลชั้นต้น(ศิลปสิทธิวินิจฉัย-ปรีชาวินิจฉัย-ทรงนิติกรณ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลย ฐานฆ่านายเล้งตายตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 249 จำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นเห็นว่าการกระทำของจำเลยเป็นการป้องกันพอสมควรแก่เหตุ พิพากษายกฟ้องศาลอุทธรณ์เห็นว่าจำเลยกระทำป้องกันเกินสมควรแก่เหตุ มีผิดตามมาตรา 251, 53 ให้จำคุก 1 ปี แต่ให้รอการลงอาญาไว้โจทก์ฎีกาศาลฎีกาฟังว่า ผู้ตายได้ฉวยไฟฟ้าเดินทางเข้าไปในร้านขายอ้อยขวั้น จำเลยพูดว่าอย่าฉาย ตาฟางและไฟเข้าตา ผู้ตายเถียงว่าจะฉายดูพรรคพวก จำเลยย้ำว่าแสงไฟเข้าตา ผู้ตายได้ท้าทายจำเลย จำเลยตอบว่าคุณโตกว่าผมสู้ไม่ได้ แล้วก็มีคนห้าม ผู้ตายก็ไป แล้วกลับมาอีก ตรงเข้าพูดกับจำเลยว่าไม่ต้องพูดมาก แล้วผลักจำเลยเซไปกระทบกระถางต้นไม้ พอจำเลยทรงตัวได้ ผู้ตายเข้าต่อยจำเลย พอต่อยได้ทีเดียว จำเลยก็ใช้มีดสวนไปแล้ว จำเลยก็วิ่งหนี ผู้ตายวิ่งตามไปแล้วก็ล้มลงขาดใจตาย ได้ความต่อไปว่า ผู้ตายมีอายุ 30 ปี จำเลยมีอายุ 19 ปี รูปร่างเล็กกว่าผู้ตาย ผู้ตายนอกจากมีท่อนไฟฉายอยู่ในมือแล้ว ยังมีอาวุธมีดพก แต่ยังไม่ทันใช้ หรือใช้ไม่ทันพฤติการณ์ที่กล่าวข้างต้น การที่จำเลยใช้มีดแทงผู้ตายนั้น เป็นการป้องกันพอสมควรแก่เหตุ ไม่มีโทษพิพากษาแก้ ให้ยืนตามศาลชั้นต้น ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 94/2492อัยการสมุทรสาครโจทก์นายจุ๊ย ยิ่งยวดจำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 249, ม. 53, ม. 50ผู้ตายมีอายุ 30 ปี จำเลยมีอายุ 19 ปีรูปร่างเล็กกว่าผู้ตาย ผู้ตายได้เกิดโต้เถียงกับจำเลย มีคนห้าม ผู้ตายก็เดินเลยไป แล้วก็กลับมาหาจำเลยอีก ตรงเข้าพูดกับจำเลยว่าไม่ต้องพูดมาก แล้วผลักจำเลยเซไปกระทบกระถางต้นไม้ พอจำเลยทรงตัวได้ ผู้ตายเข้าต่อยจำเลย พอต่อยได้ทีเดียวจำเลยใช้มีดแทงสวนแล้วจำเลยก็วิ่งหนีไป ผู้ตายวิ่งไปทางเดียวกับจำเลย แล้วล้มลงขาดใจตาย ดังนี้ การที่จำเลยใช้มีดแทงผู้ตายนั้น เป็นการป้องกันตัวพอสมควรแก่เหตุ ไม่มีโทษโจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลย ฐานฆ่านายเล้งตายตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 249 จำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นเห็นว่าการกระทำของจำเลยเป็นการป้องกันพอสมควรแก่เหตุ พิพากษายกฟ้องศาลอุทธรณ์เห็นว่าจำเลยกระทำป้องกันเกินสมควรแก่เหตุ มีผิดตามมาตรา 251, 53 ให้จำคุก 1 ปี แต่ให้รอการลงอาญาไว้โจทก์ฎีกาศาลฎีกาฟังว่า ผู้ตายได้ฉวยไฟฟ้าเดินทางเข้าไปในร้านขายอ้อยขวั้น จำเลยพูดว่าอย่าฉาย ตาฟางและไฟเข้าตา ผู้ตายเถียงว่าจะฉายดูพรรคพวก จำเลยย้ำว่าแสงไฟเข้าตา ผู้ตายได้ท้าทายจำเลย จำเลยตอบว่าคุณโตกว่าผมสู้ไม่ได้ แล้วก็มีคนห้าม ผู้ตายก็ไป แล้วกลับมาอีก ตรงเข้าพูดกับจำเลยว่าไม่ต้องพูดมาก แล้วผลักจำเลยเซไปกระทบกระถางต้นไม้ พอจำเลยทรงตัวได้ ผู้ตายเข้าต่อยจำเลย พอต่อยได้ทีเดียว จำเลยก็ใช้มีดสวนไปแล้ว จำเลยก็วิ่งหนี ผู้ตายวิ่งตามไปแล้วก็ล้มลงขาดใจตาย ได้ความต่อไปว่า ผู้ตายมีอายุ 30 ปี จำเลยมีอายุ 19 ปี รูปร่างเล็กกว่าผู้ตาย ผู้ตายนอกจากมีท่อนไฟฉายอยู่ในมือแล้ว ยังมีอาวุธมีดพก แต่ยังไม่ทันใช้ หรือใช้ไม่ทันพฤติการณ์ที่กล่าวข้างต้น การที่จำเลยใช้มีดแทงผู้ตายนั้น เป็นการป้องกันพอสมควรแก่เหตุ ไม่มีโทษพิพากษาแก้ ให้ยืนตามศาลชั้นต้น(ศิลปสิทธิวินิจฉัย-ปรีชาวินิจฉัย-ทรงนิติกรณ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ