คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2587/2525หลักกฎหมาย: ความผิดฐานทำให้เสียทรัพย์ ผู้กระทำจะต้องมีเจตนากระทำให้เสียหายทำลาย ทำให้เสื่อมค่า หรือทำให้ไร้ประโยชน์ซึ่งทรัพย์ของผู้อื่น จึงจะเป็นความผิด การที่จำเลยเช่าที่นาของผู้เสียหายเพื่อทำนามานานประมาณ 20 ปี ต่อมากล้วยมีราคาดี จำเลยจึงจ้างคนขุดที่นาบางส่วนเพื่อปลูกกล้วยมิได้มีเจตนากระทำให้ทรัพย์ของผู้เสียหาย เสียหาย ทำลาย ทำให้เสื่อมค่าหรือไร้ประโยชน์ จึงไม่ผิดฐานทำให้เสียทรัพย์โจทก์ฟ้องว่า เมื่อเดือนกันยายน ๒๕๒๓ จำเลยได้ขุดหน้าดินในที่นาของผู้เสียหายจนเป็นหลุมเป็นบ่อเพื่อทำเป็นท้องร่อง คิดเป็นเนื้อที่ประมาณ ๑๒ ไร่เศษ ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๕๘ จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาจำคุก ๖ เดือน จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ยกฟ้องโจทก์ โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ความผิดฐานทำให้เสียทรัพย์ ตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๓๕๘ นั้นจะต้องดูที่เจตนาว่าผู้กระทำมีเจตนาที่จะกระทำให้เสียหายทำลายทำให้เสื่อมค่า หรือทำให้ไร้ประโยชน์ซึ่งทรัพย์ของผู้อื่นหรือไม่ การที่จำเลยเช่าที่นาของผู้เสียหายเพื่อทำนามานานประมาณ ๒๐ ปี และในปี ๒๕๒๓ กล้วยมีราคาดี จึงจ้างคนขุดที่นาบางส่วนเพื่อปลูกกล้วยนั้น หาใช่เป็นเรื่องที่จำเลยมีเจตนาจะกระทำให้ทรัพย์ของผู้เสียหาย เสียหาย ทำลายทำให้เสื่อมค่าหรือไร้ประโยชน์ไม่ การกระทำของจำเลยจึงไม่เป็นความผิด พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2587/2525พนักงานอัยการจังหวัดปทุมธานีโจทก์นายทิม เชี่ยวชาญจำเลย ป.อ. ม. 358ความผิดฐานทำให้เสียทรัพย์ ผู้กระทำจะต้องมีเจตนากระทำให้เสียหายทำลาย ทำให้เสื่อมค่า หรือทำให้ไร้ประโยชน์ซึ่งทรัพย์ของผู้อื่น จึงจะเป็นความผิด การที่จำเลยเช่าที่นาของผู้เสียหายเพื่อทำนามานานประมาณ 20 ปี ต่อมากล้วยมีราคาดี จำเลยจึงจ้างคนขุดที่นาบางส่วนเพื่อปลูกกล้วยมิได้มีเจตนากระทำให้ทรัพย์ของผู้เสียหาย เสียหาย ทำลาย ทำให้เสื่อมค่าหรือไร้ประโยชน์ จึงไม่ผิดฐานทำให้เสียทรัพย์โจทก์ฟ้องว่า เมื่อเดือนกันยายน ๒๕๒๓ จำเลยได้ขุดหน้าดินในที่นาของผู้เสียหายจนเป็นหลุมเป็นบ่อเพื่อทำเป็นท้องร่อง คิดเป็นเนื้อที่ประมาณ ๑๒ ไร่เศษ ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๕๘ จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาจำคุก ๖ เดือน จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ยกฟ้องโจทก์ โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ความผิดฐานทำให้เสียทรัพย์ ตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๓๕๘ นั้นจะต้องดูที่เจตนาว่าผู้กระทำมีเจตนาที่จะกระทำให้เสียหายทำลายทำให้เสื่อมค่า หรือทำให้ไร้ประโยชน์ซึ่งทรัพย์ของผู้อื่นหรือไม่ การที่จำเลยเช่าที่นาของผู้เสียหายเพื่อทำนามานานประมาณ ๒๐ ปี และในปี ๒๕๒๓ กล้วยมีราคาดี จึงจ้างคนขุดที่นาบางส่วนเพื่อปลูกกล้วยนั้น หาใช่เป็นเรื่องที่จำเลยมีเจตนาจะกระทำให้ทรัพย์ของผู้เสียหาย เสียหาย ทำลายทำให้เสื่อมค่าหรือไร้ประโยชน์ไม่ การกระทำของจำเลยจึงไม่เป็นความผิด พิพากษายืน(ชูเชิด รักตะบุตร์-ไพบูลย์ ไวกาสี-ประสาท บุณยรังษี)ศาลจังหวัดปทุมธานี - นายทวิช อนันตรสุชาติศาลอุทธรณ์ - นายนิเวศน์ คำผองแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า เมื่อเดือนกันยายน ๒๕๒๓ จำเลยได้ขุดหน้าดินในที่นาของผู้เสียหายจนเป็นหลุมเป็นบ่อเพื่อทำเป็นท้องร่อง คิดเป็นเนื้อที่ประมาณ ๑๒ ไร่เศษ ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๕๘ จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาจำคุก ๖ เดือน จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ยกฟ้องโจทก์ โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ความผิดฐานทำให้เสียทรัพย์ ตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๓๕๘ นั้นจะต้องดูที่เจตนาว่าผู้กระทำมีเจตนาที่จะกระทำให้เสียหายทำลายทำให้เสื่อมค่า หรือทำให้ไร้ประโยชน์ซึ่งทรัพย์ของผู้อื่นหรือไม่ การที่จำเลยเช่าที่นาของผู้เสียหายเพื่อทำนามานานประมาณ ๒๐ ปี และในปี ๒๕๒๓ กล้วยมีราคาดี จึงจ้างคนขุดที่นาบางส่วนเพื่อปลูกกล้วยนั้น หาใช่เป็นเรื่องที่จำเลยมีเจตนาจะกระทำให้ทรัพย์ของผู้เสียหาย เสียหาย ทำลายทำให้เสื่อมค่าหรือไร้ประโยชน์ไม่ การกระทำของจำเลยจึงไม่เป็นความผิด พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2587/2525พนักงานอัยการจังหวัดปทุมธานีโจทก์นายทิม เชี่ยวชาญจำเลย ป.อ. ม. 358ความผิดฐานทำให้เสียทรัพย์ ผู้กระทำจะต้องมีเจตนากระทำให้เสียหายทำลาย ทำให้เสื่อมค่า หรือทำให้ไร้ประโยชน์ซึ่งทรัพย์ของผู้อื่น จึงจะเป็นความผิด การที่จำเลยเช่าที่นาของผู้เสียหายเพื่อทำนามานานประมาณ 20 ปี ต่อมากล้วยมีราคาดี จำเลยจึงจ้างคนขุดที่นาบางส่วนเพื่อปลูกกล้วยมิได้มีเจตนากระทำให้ทรัพย์ของผู้เสียหาย เสียหาย ทำลาย ทำให้เสื่อมค่าหรือไร้ประโยชน์ จึงไม่ผิดฐานทำให้เสียทรัพย์โจทก์ฟ้องว่า เมื่อเดือนกันยายน ๒๕๒๓ จำเลยได้ขุดหน้าดินในที่นาของผู้เสียหายจนเป็นหลุมเป็นบ่อเพื่อทำเป็นท้องร่อง คิดเป็นเนื้อที่ประมาณ ๑๒ ไร่เศษ ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๕๘ จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาจำคุก ๖ เดือน จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ยกฟ้องโจทก์ โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ความผิดฐานทำให้เสียทรัพย์ ตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๓๕๘ นั้นจะต้องดูที่เจตนาว่าผู้กระทำมีเจตนาที่จะกระทำให้เสียหายทำลายทำให้เสื่อมค่า หรือทำให้ไร้ประโยชน์ซึ่งทรัพย์ของผู้อื่นหรือไม่ การที่จำเลยเช่าที่นาของผู้เสียหายเพื่อทำนามานานประมาณ ๒๐ ปี และในปี ๒๕๒๓ กล้วยมีราคาดี จึงจ้างคนขุดที่นาบางส่วนเพื่อปลูกกล้วยนั้น หาใช่เป็นเรื่องที่จำเลยมีเจตนาจะกระทำให้ทรัพย์ของผู้เสียหาย เสียหาย ทำลายทำให้เสื่อมค่าหรือไร้ประโยชน์ไม่ การกระทำของจำเลยจึงไม่เป็นความผิด พิพากษายืน(ชูเชิด รักตะบุตร์-ไพบูลย์ ไวกาสี-ประสาท บุณยรังษี)ศาลจังหวัดปทุมธานี - นายทวิช อนันตรสุชาติศาลอุทธรณ์ - นายนิเวศน์ คำผองแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ