คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 173/2520หลักกฎหมาย: ผู้ร้องร้องขอคืนของกลางที่ศาลสั่งริบ โจทก์คัดค้านเป็นคดีพิพาทกันเรื่องขอให้คืนของกลาง เมื่อศาลอุทธรณ์พิพากษาให้ยกคำร้องเพราะในคดีอาญาเดิมศาลชั้นต้นมิได้มีคำพิพากษาให้ริบของกลางและผู้ร้องก็ไม่ได้ฎีกาต่อมาคดีเรื่องที่ผู้ร้องขอคืนของกลางย่อมเป็นอันยุติไม่มีข้อที่โจทก์จะต้องพิพาทโต้แย้งต่อไปอีกในชั้นนี้ ถ้าหากคำพิพากษาในคดีอาญาเดิมของศาลชั้นต้นมีข้อผิดพลาดบกพร่องอย่างไรก็ชอบที่โจทก์จะต้องไปว่ากล่าวในคดีเดิมนั้นศาลฎีกาวินิจฉัยให้ในคดีนี้ไม่ได้ผู้ร้องร้องว่า เรือยนต์ 2 ลำ เครื่องยนต์ 2 เครื่องของกลางที่ศาลสั่งริบในคดีความผิดต่อพระราชบัญญัติป่าไม้เป็นของผู้ร้อง ผู้ร้องมิได้รู้เห็นเป็นใจในการกระทำความผิด ขอให้สั่งคืนแก่ผู้ร้องโจทก์คัดค้านศาลชั้นต้นไต่สวนแล้ว สั่งให้คืนของกลางแก่ผู้ร้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์เห็นว่า ในคดีอาญาเดิมศาลชั้นต้นไม่ได้มีคำพิพากษาให้ริบของกลาง คดีไม่มีความจำเป็นต้องวินิจฉัย พิพากษาให้ยกอุทธรณ์ของโจทก์ตลอดจนถึงคำร้องของผู้ร้องด้วยโจทก์ฎีกาศาลฎีกาพิพากษาว่า คดีนี้พิพาทกันเรื่องขอให้คืนของกลาง เมื่อศาลอุทธรณ์ได้พิพากษาให้ยกคำร้องของผู้ร้องเสีย และผู้ร้องมิได้ฎีกาต่อมา คดีเรื่องที่ผู้ร้องขอคืนของกลางก็ย่อมเป็นอันยุติ ไม่มีข้อที่โจทก์จะต้องพิพาทโต้แย้งต่อไปอีกในชั้นนี้ ถ้าหากคำพิพากษาในคดีอาญาเดิมมีข้อผิดพลาดบกพร่องอย่างไร ก็ชอบที่โจทก์จะต้องไปว่ากล่าวในคดีเดิมนั้น ศาลฎีกาจะวินิจฉัยให้ในคดีนี้ไม่ได้ ให้ยกฎีกาของโจทก์เสีย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 173/2520พนักงานอัยการจังหวัดกระบี่โจทก์นายโหยบ เล็กกุล กับพวกจำเลยนายเอี๋ยง ลัวบุตรผู้ร้อง ป.อ. ม. 36 ป.วิ.อ. ม. 15, ม. 191, ม. 216 ป.วิ.พ. ม. 143, ม. 242 (1)ผู้ร้องร้องขอคืนของกลางที่ศาลสั่งริบ โจทก์คัดค้านเป็นคดีพิพาทกันเรื่องขอให้คืนของกลาง เมื่อศาลอุทธรณ์พิพากษาให้ยกคำร้องเพราะในคดีอาญาเดิมศาลชั้นต้นมิได้มีคำพิพากษาให้ริบของกลางและผู้ร้องก็ไม่ได้ฎีกาต่อมาคดีเรื่องที่ผู้ร้องขอคืนของกลางย่อมเป็นอันยุติไม่มีข้อที่โจทก์จะต้องพิพาทโต้แย้งต่อไปอีกในชั้นนี้ ถ้าหากคำพิพากษาในคดีอาญาเดิมของศาลชั้นต้นมีข้อผิดพลาดบกพร่องอย่างไรก็ชอบที่โจทก์จะต้องไปว่ากล่าวในคดีเดิมนั้นศาลฎีกาวินิจฉัยให้ในคดีนี้ไม่ได้ผู้ร้องร้องว่า เรือยนต์ 2 ลำ เครื่องยนต์ 2 เครื่องของกลางที่ศาลสั่งริบในคดีความผิดต่อพระราชบัญญัติป่าไม้เป็นของผู้ร้อง ผู้ร้องมิได้รู้เห็นเป็นใจในการกระทำความผิด ขอให้สั่งคืนแก่ผู้ร้องโจทก์คัดค้านศาลชั้นต้นไต่สวนแล้ว สั่งให้คืนของกลางแก่ผู้ร้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์เห็นว่า ในคดีอาญาเดิมศาลชั้นต้นไม่ได้มีคำพิพากษาให้ริบของกลาง คดีไม่มีความจำเป็นต้องวินิจฉัย พิพากษาให้ยกอุทธรณ์ของโจทก์ตลอดจนถึงคำร้องของผู้ร้องด้วยโจทก์ฎีกาศาลฎีกาพิพากษาว่า คดีนี้พิพาทกันเรื่องขอให้คืนของกลาง เมื่อศาลอุทธรณ์ได้พิพากษาให้ยกคำร้องของผู้ร้องเสีย และผู้ร้องมิได้ฎีกาต่อมา คดีเรื่องที่ผู้ร้องขอคืนของกลางก็ย่อมเป็นอันยุติ ไม่มีข้อที่โจทก์จะต้องพิพาทโต้แย้งต่อไปอีกในชั้นนี้ ถ้าหากคำพิพากษาในคดีอาญาเดิมมีข้อผิดพลาดบกพร่องอย่างไร ก็ชอบที่โจทก์จะต้องไปว่ากล่าวในคดีเดิมนั้น ศาลฎีกาจะวินิจฉัยให้ในคดีนี้ไม่ได้ ให้ยกฎีกาของโจทก์เสีย(ชลอ จามรมาน-อุดม ทันด่วน-โสพิทย์ คังคะเกตุ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ผู้ร้องร้องว่า เรือยนต์ 2 ลำ เครื่องยนต์ 2 เครื่องของกลางที่ศาลสั่งริบในคดีความผิดต่อพระราชบัญญัติป่าไม้เป็นของผู้ร้อง ผู้ร้องมิได้รู้เห็นเป็นใจในการกระทำความผิด ขอให้สั่งคืนแก่ผู้ร้องโจทก์คัดค้านศาลชั้นต้นไต่สวนแล้ว สั่งให้คืนของกลางแก่ผู้ร้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์เห็นว่า ในคดีอาญาเดิมศาลชั้นต้นไม่ได้มีคำพิพากษาให้ริบของกลาง คดีไม่มีความจำเป็นต้องวินิจฉัย พิพากษาให้ยกอุทธรณ์ของโจทก์ตลอดจนถึงคำร้องของผู้ร้องด้วยโจทก์ฎีกาศาลฎีกาพิพากษาว่า คดีนี้พิพาทกันเรื่องขอให้คืนของกลาง เมื่อศาลอุทธรณ์ได้พิพากษาให้ยกคำร้องของผู้ร้องเสีย และผู้ร้องมิได้ฎีกาต่อมา คดีเรื่องที่ผู้ร้องขอคืนของกลางก็ย่อมเป็นอันยุติ ไม่มีข้อที่โจทก์จะต้องพิพาทโต้แย้งต่อไปอีกในชั้นนี้ ถ้าหากคำพิพากษาในคดีอาญาเดิมมีข้อผิดพลาดบกพร่องอย่างไร ก็ชอบที่โจทก์จะต้องไปว่ากล่าวในคดีเดิมนั้น ศาลฎีกาจะวินิจฉัยให้ในคดีนี้ไม่ได้ ให้ยกฎีกาของโจทก์เสีย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 173/2520พนักงานอัยการจังหวัดกระบี่โจทก์นายโหยบ เล็กกุล กับพวกจำเลยนายเอี๋ยง ลัวบุตรผู้ร้อง ป.อ. ม. 36 ป.วิ.อ. ม. 15, ม. 191, ม. 216 ป.วิ.พ. ม. 143, ม. 242 (1)ผู้ร้องร้องขอคืนของกลางที่ศาลสั่งริบ โจทก์คัดค้านเป็นคดีพิพาทกันเรื่องขอให้คืนของกลาง เมื่อศาลอุทธรณ์พิพากษาให้ยกคำร้องเพราะในคดีอาญาเดิมศาลชั้นต้นมิได้มีคำพิพากษาให้ริบของกลางและผู้ร้องก็ไม่ได้ฎีกาต่อมาคดีเรื่องที่ผู้ร้องขอคืนของกลางย่อมเป็นอันยุติไม่มีข้อที่โจทก์จะต้องพิพาทโต้แย้งต่อไปอีกในชั้นนี้ ถ้าหากคำพิพากษาในคดีอาญาเดิมของศาลชั้นต้นมีข้อผิดพลาดบกพร่องอย่างไรก็ชอบที่โจทก์จะต้องไปว่ากล่าวในคดีเดิมนั้นศาลฎีกาวินิจฉัยให้ในคดีนี้ไม่ได้ผู้ร้องร้องว่า เรือยนต์ 2 ลำ เครื่องยนต์ 2 เครื่องของกลางที่ศาลสั่งริบในคดีความผิดต่อพระราชบัญญัติป่าไม้เป็นของผู้ร้อง ผู้ร้องมิได้รู้เห็นเป็นใจในการกระทำความผิด ขอให้สั่งคืนแก่ผู้ร้องโจทก์คัดค้านศาลชั้นต้นไต่สวนแล้ว สั่งให้คืนของกลางแก่ผู้ร้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์เห็นว่า ในคดีอาญาเดิมศาลชั้นต้นไม่ได้มีคำพิพากษาให้ริบของกลาง คดีไม่มีความจำเป็นต้องวินิจฉัย พิพากษาให้ยกอุทธรณ์ของโจทก์ตลอดจนถึงคำร้องของผู้ร้องด้วยโจทก์ฎีกาศาลฎีกาพิพากษาว่า คดีนี้พิพาทกันเรื่องขอให้คืนของกลาง เมื่อศาลอุทธรณ์ได้พิพากษาให้ยกคำร้องของผู้ร้องเสีย และผู้ร้องมิได้ฎีกาต่อมา คดีเรื่องที่ผู้ร้องขอคืนของกลางก็ย่อมเป็นอันยุติ ไม่มีข้อที่โจทก์จะต้องพิพาทโต้แย้งต่อไปอีกในชั้นนี้ ถ้าหากคำพิพากษาในคดีอาญาเดิมมีข้อผิดพลาดบกพร่องอย่างไร ก็ชอบที่โจทก์จะต้องไปว่ากล่าวในคดีเดิมนั้น ศาลฎีกาจะวินิจฉัยให้ในคดีนี้ไม่ได้ ให้ยกฎีกาของโจทก์เสีย(ชลอ จามรมาน-อุดม ทันด่วน-โสพิทย์ คังคะเกตุ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ