คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1037/2485หลักกฎหมาย: ฟ้องโจทกล่าวว่าจำเลยมีกะบือซึ่งไม่มีตั๋วรูปพรรนไว้ไนครอบครองโดยสแดงไห้เห็นความบริสุทธิ์ไม่ได้ว่าตนเปนเจ้าของหรือได้มาโดยสุจริตโดยโจทมิได้บันยายถึงขนาดหรือลักสนะของกะบืออันเปนองค์สำคัญที่จะเปนความผิดตาม ม.21 ย่อมเปนฟ้องที่ไม่ชอบด้วยกดหมายอันจะพึงรับไว้พิจานาโจทฟ้องว่าจำเลยมีกะบือซึ่งไม่มีตั๋วรูปพรรนไว้ไนครอบครอง ๔ ตัวโดยสแดงไห้เห็นความบริสุทธิ์ไม่ได้ว่า ตนเปนเจ้าของหรือได้มาโดยสุจริต ขอไห้ลงโทส จำเลยไห้การว่า กะบือเปนของบาดหลวงอัลแมร์ได้ขึ้นบัญชีคอกแล้วทุกตัว สาลชั้นต้นพิจารนาแล้วพิพากสาว่าจำเลยมีความผิดตามพ.ร.บ.สัตว์พาหนะ ๒๔๘๒ มาตรา ๒๑,๓๐ โจทอุธรน์ สาลอุธรน์พิพากสากลับไห้ยกฟ้อง โจทดีกา สาลดีกาเห็นว่ากะบือที่จะต้องทำตั๋วรูปพรรนตามพระราชบัญญัติจะต้องเปนกะบือที่มีอายุย่างเข้าปีที่หกหรือขับขี่ลากเข็นไช้งานแล้วหรือมีอายุย่างเข้าปีที่ ๔ เมื่อจะนำออกนอกราชอานาจักร ขนาดและลักสนะที่กดหมายบัญญัติว่าจะต้องทำตั๋วรูปพรรนดังกล่าวมานี้ เปนองค์สำคันที่จะประกอบไห้บังเกิดความผิดตามที่บัญญัติไว้ไนมาตรา ๒๑ และจะต้องมีโทสตามมาตรา ๓๐ เมื่อฟ้องโจทไม่ได้บันยายถึงขนาดและลักสนะของกะบืออันเปนองค์สำคันทีจะเปนความผิดตามมาตรา ๒๑ ฟ้องของโจทไม่ต้องด้วยลักสนะของการฟ้องตามมาตรา ๑๕+(๕) ประมานวิธีพิจารนาความอาญา จึงไม่เปนฟ้องที่จะรับไว้พิจารนาได้ตามกดหมาย จึงพิพากสายืนตามสาลอุธรน์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1037/2485อัยการอุดรธานีโจทก์นายอุ่น จันโลมาจำเลย พ.ร.บ.สัตว์พาหนะ พ.ศ.2482 ม. 21, ม. 30, ม. 8, ม. 4 ป.วิ.อ. ม. 185, ม. 195 (2), ม. 158 (5)ฟ้องโจทกล่าวว่าจำเลยมีกะบือซึ่งไม่มีตั๋วรูปพรรนไว้ไนครอบครองโดยสแดงไห้เห็นความบริสุทธิ์ไม่ได้ว่าตนเปนเจ้าของหรือได้มาโดยสุจริตโดยโจทมิได้บันยายถึงขนาดหรือลักสนะของกะบืออันเปนองค์สำคัญที่จะเปนความผิดตาม ม.21 ย่อมเปนฟ้องที่ไม่ชอบด้วยกดหมายอันจะพึงรับไว้พิจานาโจทฟ้องว่าจำเลยมีกะบือซึ่งไม่มีตั๋วรูปพรรนไว้ไนครอบครอง ๔ ตัวโดยสแดงไห้เห็นความบริสุทธิ์ไม่ได้ว่า ตนเปนเจ้าของหรือได้มาโดยสุจริต ขอไห้ลงโทส จำเลยไห้การว่า กะบือเปนของบาดหลวงอัลแมร์ได้ขึ้นบัญชีคอกแล้วทุกตัว สาลชั้นต้นพิจารนาแล้วพิพากสาว่าจำเลยมีความผิดตามพ.ร.บ.สัตว์พาหนะ ๒๔๘๒ มาตรา ๒๑,๓๐ โจทอุธรน์ สาลอุธรน์พิพากสากลับไห้ยกฟ้อง โจทดีกา สาลดีกาเห็นว่ากะบือที่จะต้องทำตั๋วรูปพรรนตามพระราชบัญญัติจะต้องเปนกะบือที่มีอายุย่างเข้าปีที่หกหรือขับขี่ลากเข็นไช้งานแล้วหรือมีอายุย่างเข้าปีที่ ๔ เมื่อจะนำออกนอกราชอานาจักร ขนาดและลักสนะที่กดหมายบัญญัติว่าจะต้องทำตั๋วรูปพรรนดังกล่าวมานี้ เปนองค์สำคันที่จะประกอบไห้บังเกิดความผิดตามที่บัญญัติไว้ไนมาตรา ๒๑ และจะต้องมีโทสตามมาตรา ๓๐ เมื่อฟ้องโจทไม่ได้บันยายถึงขนาดและลักสนะของกะบืออันเปนองค์สำคันทีจะเปนความผิดตามมาตรา ๒๑ ฟ้องของโจทไม่ต้องด้วยลักสนะของการฟ้องตามมาตรา ๑๕+(๕) ประมานวิธีพิจารนาความอาญา จึงไม่เปนฟ้องที่จะรับไว้พิจารนาได้ตามกดหมาย จึงพิพากสายืนตามสาลอุธรน์(เยี่ยม เลขวนิชธัมวิทักส์-คง อิสรภักดี-ท.อ.บุปผเวส.)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทฟ้องว่าจำเลยมีกะบือซึ่งไม่มีตั๋วรูปพรรนไว้ไนครอบครอง ๔ ตัวโดยสแดงไห้เห็นความบริสุทธิ์ไม่ได้ว่า ตนเปนเจ้าของหรือได้มาโดยสุจริต ขอไห้ลงโทส จำเลยไห้การว่า กะบือเปนของบาดหลวงอัลแมร์ได้ขึ้นบัญชีคอกแล้วทุกตัว สาลชั้นต้นพิจารนาแล้วพิพากสาว่าจำเลยมีความผิดตามพ.ร.บ.สัตว์พาหนะ ๒๔๘๒ มาตรา ๒๑,๓๐ โจทอุธรน์ สาลอุธรน์พิพากสากลับไห้ยกฟ้อง โจทดีกา สาลดีกาเห็นว่ากะบือที่จะต้องทำตั๋วรูปพรรนตามพระราชบัญญัติจะต้องเปนกะบือที่มีอายุย่างเข้าปีที่หกหรือขับขี่ลากเข็นไช้งานแล้วหรือมีอายุย่างเข้าปีที่ ๔ เมื่อจะนำออกนอกราชอานาจักร ขนาดและลักสนะที่กดหมายบัญญัติว่าจะต้องทำตั๋วรูปพรรนดังกล่าวมานี้ เปนองค์สำคันที่จะประกอบไห้บังเกิดความผิดตามที่บัญญัติไว้ไนมาตรา ๒๑ และจะต้องมีโทสตามมาตรา ๓๐ เมื่อฟ้องโจทไม่ได้บันยายถึงขนาดและลักสนะของกะบืออันเปนองค์สำคันทีจะเปนความผิดตามมาตรา ๒๑ ฟ้องของโจทไม่ต้องด้วยลักสนะของการฟ้องตามมาตรา ๑๕+(๕) ประมานวิธีพิจารนาความอาญา จึงไม่เปนฟ้องที่จะรับไว้พิจารนาได้ตามกดหมาย จึงพิพากสายืนตามสาลอุธรน์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1037/2485อัยการอุดรธานีโจทก์นายอุ่น จันโลมาจำเลย พ.ร.บ.สัตว์พาหนะ พ.ศ.2482 ม. 21, ม. 30, ม. 8, ม. 4 ป.วิ.อ. ม. 185, ม. 195 (2), ม. 158 (5)ฟ้องโจทกล่าวว่าจำเลยมีกะบือซึ่งไม่มีตั๋วรูปพรรนไว้ไนครอบครองโดยสแดงไห้เห็นความบริสุทธิ์ไม่ได้ว่าตนเปนเจ้าของหรือได้มาโดยสุจริตโดยโจทมิได้บันยายถึงขนาดหรือลักสนะของกะบืออันเปนองค์สำคัญที่จะเปนความผิดตาม ม.21 ย่อมเปนฟ้องที่ไม่ชอบด้วยกดหมายอันจะพึงรับไว้พิจานาโจทฟ้องว่าจำเลยมีกะบือซึ่งไม่มีตั๋วรูปพรรนไว้ไนครอบครอง ๔ ตัวโดยสแดงไห้เห็นความบริสุทธิ์ไม่ได้ว่า ตนเปนเจ้าของหรือได้มาโดยสุจริต ขอไห้ลงโทส จำเลยไห้การว่า กะบือเปนของบาดหลวงอัลแมร์ได้ขึ้นบัญชีคอกแล้วทุกตัว สาลชั้นต้นพิจารนาแล้วพิพากสาว่าจำเลยมีความผิดตามพ.ร.บ.สัตว์พาหนะ ๒๔๘๒ มาตรา ๒๑,๓๐ โจทอุธรน์ สาลอุธรน์พิพากสากลับไห้ยกฟ้อง โจทดีกา สาลดีกาเห็นว่ากะบือที่จะต้องทำตั๋วรูปพรรนตามพระราชบัญญัติจะต้องเปนกะบือที่มีอายุย่างเข้าปีที่หกหรือขับขี่ลากเข็นไช้งานแล้วหรือมีอายุย่างเข้าปีที่ ๔ เมื่อจะนำออกนอกราชอานาจักร ขนาดและลักสนะที่กดหมายบัญญัติว่าจะต้องทำตั๋วรูปพรรนดังกล่าวมานี้ เปนองค์สำคันที่จะประกอบไห้บังเกิดความผิดตามที่บัญญัติไว้ไนมาตรา ๒๑ และจะต้องมีโทสตามมาตรา ๓๐ เมื่อฟ้องโจทไม่ได้บันยายถึงขนาดและลักสนะของกะบืออันเปนองค์สำคันทีจะเปนความผิดตามมาตรา ๒๑ ฟ้องของโจทไม่ต้องด้วยลักสนะของการฟ้องตามมาตรา ๑๕+(๕) ประมานวิธีพิจารนาความอาญา จึงไม่เปนฟ้องที่จะรับไว้พิจารนาได้ตามกดหมาย จึงพิพากสายืนตามสาลอุธรน์(เยี่ยม เลขวนิชธัมวิทักส์-คง อิสรภักดี-ท.อ.บุปผเวส.)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ