คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1139/2527หลักกฎหมาย: เหตุน้ำท่วมจะถือเป็นข้อที่ขาดงานได้โดยมีเหตุผลอันสมควรหาได้ไม่ และไม่ถือว่าเป็นเหตุฉุกเฉิน แม้ผู้คัดค้านจะหยุดงานเพราะเหตุดังกล่าว คัดค้านก็ยังต้องขอลาตามระเบียบข้อบังคับการทำงานก่อน ผู้คัดค้าน ไม่อาจหยุดได้โดยพลการ เมื่อผู้คัดค้านจำเป็นต้องขอลาดังกล่าว แล้ว เมื่อมีเหตุการณ์อย่างเดียวกันเกิดขึ้นอีก จึงไม่เป็นกรณีฉุกเฉินทำให้ผู้คัดค้าน มีสิทธิหยุดงานได้โดยมีเหตุผลอันสมควรและไม่ต้องลาผู้คัดค้านถูกตักเตือนเป็นหนังสือฐานหยุดงานโดยไม่มีเหตุผลมาแล้ว เมื่อผู้คัดค้านขาดงานอีก 2 ครั้ง ผู้ร้องจึงขออนุญาตเลิกจ้างผู้คัดค้านได้ผู้ร้องร้องว่า ผู้คัดค้านเป็นลูกจ้างของผู้ร้องและเป็นกรรมการลูกจ้างผู้คัดค้านมีความผิดฐานทำร้ายร่างกายเพื่อนร่วมงาน เคยถูกตักเตือนและทัณฑ์บน มีความผิดฐานละทิ้งหน้าที่ 1 ครั้ง ถูกตักเตือนด้วยวาจา มีความผิดฐานรายงานเท็จ 1 ครั้ง ได้รับหนังสือเตือนและสั่งพักงาน 7 วัน ละทิ้งหน้าที่ครั้งที่ 2 ได้รับหนังสือเตือนและพักงาน 7 วัน และต่อมาผู้คัดค้านได้ขาดงานไปโดยไม่มีเหตุผลอันสมควร 4 วันไม่ติดต่อกัน ผู้ร้องขออนุญาตเลิกจ้างผู้คัดค้านผู้คัดค้าน คัดค้านว่าผู้ร้องไม่มีสิทธิเลิกจ้างเพราะผู้คัดค้านประสบปัญหาน้ำท่วมบ้านต้องไปดูแลบ้าง บางครั้งกลับไปทำงานไม่ทัน วันที่ผู้คัดค้านหยุดงาน4 วันไม่ติดต่อกันดังกล่าวน้ำท่วมมาก ผู้คัดค้านต้องไปจัดของหนีน้ำ และไม่มีรถโดยสารที่ผู้คัดค้านจะมาทำงานได้จนล่วงเลยเวลาทำงาน ส่วนที่ขาดงานครั้งสุดท้ายผู้คัดค้านได้ขอเปลี่ยนวันหยุดงานกับคนงานอื่นซึ่งหัวหน้างานได้อนุญาตเป็นหนังสือแล้วศาลแรงงานกลางมีคำสั่งอนุญาตให้ผู้ร้องเลิกจ้างผู้คัดค้านผู้คัดค้านอุทธรณ์ต่อศาลฎีกาศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยว่า เหตุน้ำท่วมจะถือเป็นข้อที่ขาดงานได้โดยมีเหตุสมควรหาได้ไม่ และไม่ถือว่าเป็นเหตุฉุกเฉิน แม้ผู้คัดค้านจะหยุดงานเพราะเหตุดังกล่าวผู้คัดค้านก็ยังต้องขอลาตามระเบียบข้อบังคับการทำงานก่อนผู้คัดค้านไม่อาจหยุดได้โดยพลการเพราะเหตุนี้ เมื่อผู้คัดค้านจำเป็นต้องขอลาดังกล่าวแล้ว เมื่อผู้คัดค้านหยุดงานอีก 3 ครั้ง อันมีเหตุการณ์อย่างเดียวกันเกิดขึ้นย่อมไม่เป็นกรณีฉุกเฉินซึ่งทำให้ผู้คัดค้านมีสิทธิหยุดงานได้โดยมีเหตุผลสมควรและไม่ต้องขอลาข้อที่ผู้คัดค้านอ้างว่าหากผู้คัดค้านจะมีความผิดก็เป็นความผิดเกี่ยวกับการลามิใช่การขาดงาน ปรากฏว่าผู้คัดค้านมิได้ตั้งประเด็นดังกล่าวในคำคัดค้านจึงไม่รับวินิจฉัยศาลแรงงานกลางฟังว่าผู้คัดค้านขาดงานสองครั้งแรกจริง ส่วนครั้งที่ 3จะเป็นการขาดงานจริงหรือไม่นั้น ไม่มีความจำเป็นต้องวินิจฉัยเพราะการขาดงานสองครั้งแรกมีเหตุผลเพียงพอที่ผู้ร้องจะเลิกจ้างได้อยู่แล้วผู้คัดค้านถูกเตือนเป็นหนังสือฐานหยุดงานได้โดยไม่มีเหตุผลอันสมควรตามกฎหมาย เมื่อผู้คัดค้านขาดงานอีกสองครั้ง ผู้ร้องจึงขออนุญาตเลิกจ้างผู้คัดค้านได้พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1139/2527บริษัทอูช่า สยาม สตีลี อินดัสตรียส์ จำกัดผู้ร้องนายธรรมวิทย์ ธนะสารผู้คัดค้าน พ.ร.บ.แรงงานสัมพันธ์ พ.ศ.2518 ม. 52, ม. 123 ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่องการคุ้มครองแรงงาน ลงวันที่ 16 เมษายน พ.ศ.2515 ข้อ 47(3), ข้อ 47(4)เหตุน้ำท่วมจะถือเป็นข้อที่ขาดงานได้โดยมีเหตุผลอันสมควรหาได้ไม่ และไม่ถือว่าเป็นเหตุฉุกเฉิน แม้ผู้คัดค้านจะหยุดงานเพราะเหตุดังกล่าว คัดค้านก็ยังต้องขอลาตามระเบียบข้อบังคับการทำงานก่อน ผู้คัดค้าน ไม่อาจหยุดได้โดยพลการ เมื่อผู้คัดค้านจำเป็นต้องขอลาดังกล่าว แล้ว เมื่อมีเหตุการณ์อย่างเดียวกันเกิดขึ้นอีก จึงไม่เป็นกรณีฉุกเฉินทำให้ผู้คัดค้าน มีสิทธิหยุดงานได้โดยมีเหตุผลอันสมควรและไม่ต้องลาผู้คัดค้านถูกตักเตือนเป็นหนังสือฐานหยุดงานโดยไม่มีเหตุผลมาแล้ว เมื่อผู้คัดค้านขาดงานอีก 2 ครั้ง ผู้ร้องจึงขออนุญาตเลิกจ้างผู้คัดค้านได้ผู้ร้องร้องว่า ผู้คัดค้านเป็นลูกจ้างของผู้ร้องและเป็นกรรมการลูกจ้างผู้คัดค้านมีความผิดฐานทำร้ายร่างกายเพื่อนร่วมงาน เคยถูกตักเตือนและทัณฑ์บน มีความผิดฐานละทิ้งหน้าที่ 1 ครั้ง ถูกตักเตือนด้วยวาจา มีความผิดฐานรายงานเท็จ 1 ครั้ง ได้รับหนังสือเตือนและสั่งพักงาน 7 วัน ละทิ้งหน้าที่ครั้งที่ 2 ได้รับหนังสือเตือนและพักงาน 7 วัน และต่อมาผู้คัดค้านได้ขาดงานไปโดยไม่มีเหตุผลอันสมควร 4 วันไม่ติดต่อกัน ผู้ร้องขออนุญาตเลิกจ้างผู้คัดค้านผู้คัดค้าน คัดค้านว่าผู้ร้องไม่มีสิทธิเลิกจ้างเพราะผู้คัดค้านประสบปัญหาน้ำท่วมบ้านต้องไปดูแลบ้าง บางครั้งกลับไปทำงานไม่ทัน วันที่ผู้คัดค้านหยุดงาน4 วันไม่ติดต่อกันดังกล่าวน้ำท่วมมาก ผู้คัดค้านต้องไปจัดของหนีน้ำ และไม่มีรถโดยสารที่ผู้คัดค้านจะมาทำงานได้จนล่วงเลยเวลาทำงาน ส่วนที่ขาดงานครั้งสุดท้ายผู้คัดค้านได้ขอเปลี่ยนวันหยุดงานกับคนงานอื่นซึ่งหัวหน้างานได้อนุญาตเป็นหนังสือแล้วศาลแรงงานกลางมีคำสั่งอนุญาตให้ผู้ร้องเลิกจ้างผู้คัดค้านผู้คัดค้านอุทธรณ์ต่อศาลฎีกาศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยว่า เหตุน้ำท่วมจะถือเป็นข้อที่ขาดงานได้โดยมีเหตุสมควรหาได้ไม่ และไม่ถือว่าเป็นเหตุฉุกเฉิน แม้ผู้คัดค้านจะหยุดงานเพราะเหตุดังกล่าวผู้คัดค้านก็ยังต้องขอลาตามระเบียบข้อบังคับการทำงานก่อนผู้คัดค้านไม่อาจหยุดได้โดยพลการเพราะเหตุนี้ เมื่อผู้คัดค้านจำเป็นต้องขอลาดังกล่าวแล้ว เมื่อผู้คัดค้านหยุดงานอีก 3 ครั้ง อันมีเหตุการณ์อย่างเดียวกันเกิดขึ้นย่อมไม่เป็นกรณีฉุกเฉินซึ่งทำให้ผู้คัดค้านมีสิทธิหยุดงานได้โดยมีเหตุผลสมควรและไม่ต้องขอลาข้อที่ผู้คัดค้านอ้างว่าหากผู้คัดค้านจะมีความผิดก็เป็นความผิดเกี่ยวกับการลามิใช่การขาดงาน ปรากฏว่าผู้คัดค้านมิได้ตั้งประเด็นดังกล่าวในคำคัดค้านจึงไม่รับวินิจฉัยศาลแรงงานกลางฟังว่าผู้คัดค้านขาดงานสองครั้งแรกจริง ส่วนครั้งที่ 3จะเป็นการขาดงานจริงหรือไม่นั้น ไม่มีความจำเป็นต้องวินิจฉัยเพราะการขาดงานสองครั้งแรกมีเหตุผลเพียงพอที่ผู้ร้องจะเลิกจ้างได้อยู่แล้วผู้คัดค้านถูกเตือนเป็นหนังสือฐานหยุดงานได้โดยไม่มีเหตุผลอันสมควรตามกฎหมาย เมื่อผู้คัดค้านขาดงานอีกสองครั้ง ผู้ร้องจึงขออนุญาตเลิกจ้างผู้คัดค้านได้พิพากษายืน(จุนท์ จันทรวงศ์-ขจร หะวานนท์-วรา ไวยหงษ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ผู้ร้องร้องว่า ผู้คัดค้านเป็นลูกจ้างของผู้ร้องและเป็นกรรมการลูกจ้างผู้คัดค้านมีความผิดฐานทำร้ายร่างกายเพื่อนร่วมงาน เคยถูกตักเตือนและทัณฑ์บน มีความผิดฐานละทิ้งหน้าที่ 1 ครั้ง ถูกตักเตือนด้วยวาจา มีความผิดฐานรายงานเท็จ 1 ครั้ง ได้รับหนังสือเตือนและสั่งพักงาน 7 วัน ละทิ้งหน้าที่ครั้งที่ 2 ได้รับหนังสือเตือนและพักงาน 7 วัน และต่อมาผู้คัดค้านได้ขาดงานไปโดยไม่มีเหตุผลอันสมควร 4 วันไม่ติดต่อกัน ผู้ร้องขออนุญาตเลิกจ้างผู้คัดค้านผู้คัดค้าน คัดค้านว่าผู้ร้องไม่มีสิทธิเลิกจ้างเพราะผู้คัดค้านประสบปัญหาน้ำท่วมบ้านต้องไปดูแลบ้าง บางครั้งกลับไปทำงานไม่ทัน วันที่ผู้คัดค้านหยุดงาน4 วันไม่ติดต่อกันดังกล่าวน้ำท่วมมาก ผู้คัดค้านต้องไปจัดของหนีน้ำ และไม่มีรถโดยสารที่ผู้คัดค้านจะมาทำงานได้จนล่วงเลยเวลาทำงาน ส่วนที่ขาดงานครั้งสุดท้ายผู้คัดค้านได้ขอเปลี่ยนวันหยุดงานกับคนงานอื่นซึ่งหัวหน้างานได้อนุญาตเป็นหนังสือแล้วศาลแรงงานกลางมีคำสั่งอนุญาตให้ผู้ร้องเลิกจ้างผู้คัดค้านผู้คัดค้านอุทธรณ์ต่อศาลฎีกาศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยว่า เหตุน้ำท่วมจะถือเป็นข้อที่ขาดงานได้โดยมีเหตุสมควรหาได้ไม่ และไม่ถือว่าเป็นเหตุฉุกเฉิน แม้ผู้คัดค้านจะหยุดงานเพราะเหตุดังกล่าวผู้คัดค้านก็ยังต้องขอลาตามระเบียบข้อบังคับการทำงานก่อนผู้คัดค้านไม่อาจหยุดได้โดยพลการเพราะเหตุนี้ เมื่อผู้คัดค้านจำเป็นต้องขอลาดังกล่าวแล้ว เมื่อผู้คัดค้านหยุดงานอีก 3 ครั้ง อันมีเหตุการณ์อย่างเดียวกันเกิดขึ้นย่อมไม่เป็นกรณีฉุกเฉินซึ่งทำให้ผู้คัดค้านมีสิทธิหยุดงานได้โดยมีเหตุผลสมควรและไม่ต้องขอลาข้อที่ผู้คัดค้านอ้างว่าหากผู้คัดค้านจะมีความผิดก็เป็นความผิดเกี่ยวกับการลามิใช่การขาดงาน ปรากฏว่าผู้คัดค้านมิได้ตั้งประเด็นดังกล่าวในคำคัดค้านจึงไม่รับวินิจฉัยศาลแรงงานกลางฟังว่าผู้คัดค้านขาดงานสองครั้งแรกจริง ส่วนครั้งที่ 3จะเป็นการขาดงานจริงหรือไม่นั้น ไม่มีความจำเป็นต้องวินิจฉัยเพราะการขาดงานสองครั้งแรกมีเหตุผลเพียงพอที่ผู้ร้องจะเลิกจ้างได้อยู่แล้วผู้คัดค้านถูกเตือนเป็นหนังสือฐานหยุดงานได้โดยไม่มีเหตุผลอันสมควรตามกฎหมาย เมื่อผู้คัดค้านขาดงานอีกสองครั้ง ผู้ร้องจึงขออนุญาตเลิกจ้างผู้คัดค้านได้พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1139/2527บริษัทอูช่า สยาม สตีลี อินดัสตรียส์ จำกัดผู้ร้องนายธรรมวิทย์ ธนะสารผู้คัดค้าน พ.ร.บ.แรงงานสัมพันธ์ พ.ศ.2518 ม. 52, ม. 123 ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่องการคุ้มครองแรงงาน ลงวันที่ 16 เมษายน พ.ศ.2515 ข้อ 47(3), ข้อ 47(4)เหตุน้ำท่วมจะถือเป็นข้อที่ขาดงานได้โดยมีเหตุผลอันสมควรหาได้ไม่ และไม่ถือว่าเป็นเหตุฉุกเฉิน แม้ผู้คัดค้านจะหยุดงานเพราะเหตุดังกล่าว คัดค้านก็ยังต้องขอลาตามระเบียบข้อบังคับการทำงานก่อน ผู้คัดค้าน ไม่อาจหยุดได้โดยพลการ เมื่อผู้คัดค้านจำเป็นต้องขอลาดังกล่าว แล้ว เมื่อมีเหตุการณ์อย่างเดียวกันเกิดขึ้นอีก จึงไม่เป็นกรณีฉุกเฉินทำให้ผู้คัดค้าน มีสิทธิหยุดงานได้โดยมีเหตุผลอันสมควรและไม่ต้องลาผู้คัดค้านถูกตักเตือนเป็นหนังสือฐานหยุดงานโดยไม่มีเหตุผลมาแล้ว เมื่อผู้คัดค้านขาดงานอีก 2 ครั้ง ผู้ร้องจึงขออนุญาตเลิกจ้างผู้คัดค้านได้ผู้ร้องร้องว่า ผู้คัดค้านเป็นลูกจ้างของผู้ร้องและเป็นกรรมการลูกจ้างผู้คัดค้านมีความผิดฐานทำร้ายร่างกายเพื่อนร่วมงาน เคยถูกตักเตือนและทัณฑ์บน มีความผิดฐานละทิ้งหน้าที่ 1 ครั้ง ถูกตักเตือนด้วยวาจา มีความผิดฐานรายงานเท็จ 1 ครั้ง ได้รับหนังสือเตือนและสั่งพักงาน 7 วัน ละทิ้งหน้าที่ครั้งที่ 2 ได้รับหนังสือเตือนและพักงาน 7 วัน และต่อมาผู้คัดค้านได้ขาดงานไปโดยไม่มีเหตุผลอันสมควร 4 วันไม่ติดต่อกัน ผู้ร้องขออนุญาตเลิกจ้างผู้คัดค้านผู้คัดค้าน คัดค้านว่าผู้ร้องไม่มีสิทธิเลิกจ้างเพราะผู้คัดค้านประสบปัญหาน้ำท่วมบ้านต้องไปดูแลบ้าง บางครั้งกลับไปทำงานไม่ทัน วันที่ผู้คัดค้านหยุดงาน4 วันไม่ติดต่อกันดังกล่าวน้ำท่วมมาก ผู้คัดค้านต้องไปจัดของหนีน้ำ และไม่มีรถโดยสารที่ผู้คัดค้านจะมาทำงานได้จนล่วงเลยเวลาทำงาน ส่วนที่ขาดงานครั้งสุดท้ายผู้คัดค้านได้ขอเปลี่ยนวันหยุดงานกับคนงานอื่นซึ่งหัวหน้างานได้อนุญาตเป็นหนังสือแล้วศาลแรงงานกลางมีคำสั่งอนุญาตให้ผู้ร้องเลิกจ้างผู้คัดค้านผู้คัดค้านอุทธรณ์ต่อศาลฎีกาศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยว่า เหตุน้ำท่วมจะถือเป็นข้อที่ขาดงานได้โดยมีเหตุสมควรหาได้ไม่ และไม่ถือว่าเป็นเหตุฉุกเฉิน แม้ผู้คัดค้านจะหยุดงานเพราะเหตุดังกล่าวผู้คัดค้านก็ยังต้องขอลาตามระเบียบข้อบังคับการทำงานก่อนผู้คัดค้านไม่อาจหยุดได้โดยพลการเพราะเหตุนี้ เมื่อผู้คัดค้านจำเป็นต้องขอลาดังกล่าวแล้ว เมื่อผู้คัดค้านหยุดงานอีก 3 ครั้ง อันมีเหตุการณ์อย่างเดียวกันเกิดขึ้นย่อมไม่เป็นกรณีฉุกเฉินซึ่งทำให้ผู้คัดค้านมีสิทธิหยุดงานได้โดยมีเหตุผลสมควรและไม่ต้องขอลาข้อที่ผู้คัดค้านอ้างว่าหากผู้คัดค้านจะมีความผิดก็เป็นความผิดเกี่ยวกับการลามิใช่การขาดงาน ปรากฏว่าผู้คัดค้านมิได้ตั้งประเด็นดังกล่าวในคำคัดค้านจึงไม่รับวินิจฉัยศาลแรงงานกลางฟังว่าผู้คัดค้านขาดงานสองครั้งแรกจริง ส่วนครั้งที่ 3จะเป็นการขาดงานจริงหรือไม่นั้น ไม่มีความจำเป็นต้องวินิจฉัยเพราะการขาดงานสองครั้งแรกมีเหตุผลเพียงพอที่ผู้ร้องจะเลิกจ้างได้อยู่แล้วผู้คัดค้านถูกเตือนเป็นหนังสือฐานหยุดงานได้โดยไม่มีเหตุผลอันสมควรตามกฎหมาย เมื่อผู้คัดค้านขาดงานอีกสองครั้ง ผู้ร้องจึงขออนุญาตเลิกจ้างผู้คัดค้านได้พิพากษายืน(จุนท์ จันทรวงศ์-ขจร หะวานนท์-วรา ไวยหงษ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ