คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1237/2503หลักกฎหมาย: จำเลยเช่าที่ดินปลูกอาคารโดยจำเลยและบุตรสาวมีอาชีพรับจ้างฟั่นธูปโดยเนื้อธูปและก้านธูปเป็นของผู้ว่าจ้างและรับจ้างสานกระเป๋าหวาย โดยเส้นหวายที่เหลาแล้วเป็นของผู้ว่าจ้าง ดังนี้ ยังหาพอแสดงว่ามีวัตถุประสงค์ใช้ที่เช่าเป็นสถานที่ประกอบธุระกิจหรือการค้าไม่จำเลยย่อมได้รับความคุ้มครองจากพระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่าฯคดีนี้ โจทก์ฟ้องว่าจำเลยเช่าที่ดินขอโจทก์ปลูกอาคารร้านค้าโดยไม่ได้ทำสัญญาเป็นหนังสือและไม่มีกำหนดเวลา จำเลยได้ทำหนังสือยินยอมออกจากที่ดินของโจทก์แล้วไม่ยอมออก โจทก์จึงขอให้จำเลยและบริวารออกจากที่ดินของโจทก์และรื้อถอนสิ่งปลูกสร้างจำเลยให้การว่า จำเลยใช้ที่ดินเพื่อปลูกเรือนอาศัย มิได้ใช้ที่ดินทำการค้า จำเลยกับบุตรหญิง 2 คน มีอาชีพรับจ้างฟั่นธูปโดยเนื้อธูปและก้านธูปเป็นของผู้ว่าจ้างและรับจ้างสานกระเป๋าหวายโดยเส้นหวายที่เหล่าแล้วเป็นของผู้ว่าจ้าง และฟ้องแย้งเรียกค่าเสียหาย 3,000 บาทศาลชั้นต้นฟังว่า การเช่าจำเลยได้รับความคุ้มครองตามพระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่าฯ และให้โจทก์ใช้ค่าเสียหายให้จำเลย1,200 บาทโจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า จำเลยกับบุตรรับจ้างฟั่นธูปและสานกระเป๋าหวายยังหาพอแสดงว่ามีวัตถุประสงค์ใช้สถานที่ประกอบธุรกิจหรือการค้าอันแปรเปลี่ยนความตั้งใจที่จำเลยเจตนาจะใช้เป็นที่อยู่อาศัยไม่พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1237/2503นางประจวบ มังคละพฤกษ์โจทก์นางจั๋น แซ่หลีจำเลย พ.ร.บ.ควบคุมค่าเช่าในภาวะคับขัน พ.ศ.2489 จำเลยเช่าที่ดินปลูกอาคารโดยจำเลยและบุตรสาวมีอาชีพรับจ้างฟั่นธูปโดยเนื้อธูปและก้านธูปเป็นของผู้ว่าจ้างและรับจ้างสานกระเป๋าหวาย โดยเส้นหวายที่เหลาแล้วเป็นของผู้ว่าจ้าง ดังนี้ ยังหาพอแสดงว่ามีวัตถุประสงค์ใช้ที่เช่าเป็นสถานที่ประกอบธุระกิจหรือการค้าไม่จำเลยย่อมได้รับความคุ้มครองจากพระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่าฯคดีนี้ โจทก์ฟ้องว่าจำเลยเช่าที่ดินขอโจทก์ปลูกอาคารร้านค้าโดยไม่ได้ทำสัญญาเป็นหนังสือและไม่มีกำหนดเวลา จำเลยได้ทำหนังสือยินยอมออกจากที่ดินของโจทก์แล้วไม่ยอมออก โจทก์จึงขอให้จำเลยและบริวารออกจากที่ดินของโจทก์และรื้อถอนสิ่งปลูกสร้างจำเลยให้การว่า จำเลยใช้ที่ดินเพื่อปลูกเรือนอาศัย มิได้ใช้ที่ดินทำการค้า จำเลยกับบุตรหญิง 2 คน มีอาชีพรับจ้างฟั่นธูปโดยเนื้อธูปและก้านธูปเป็นของผู้ว่าจ้างและรับจ้างสานกระเป๋าหวายโดยเส้นหวายที่เหล่าแล้วเป็นของผู้ว่าจ้าง และฟ้องแย้งเรียกค่าเสียหาย 3,000 บาทศาลชั้นต้นฟังว่า การเช่าจำเลยได้รับความคุ้มครองตามพระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่าฯ และให้โจทก์ใช้ค่าเสียหายให้จำเลย1,200 บาทโจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า จำเลยกับบุตรรับจ้างฟั่นธูปและสานกระเป๋าหวายยังหาพอแสดงว่ามีวัตถุประสงค์ใช้สถานที่ประกอบธุรกิจหรือการค้าอันแปรเปลี่ยนความตั้งใจที่จำเลยเจตนาจะใช้เป็นที่อยู่อาศัยไม่พิพากษายืน(สอาด นาวีเจริญ-สัญญา ธรรมศักดิ์-เจริญ ฤทธิศาสตร์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: คดีนี้ โจทก์ฟ้องว่าจำเลยเช่าที่ดินขอโจทก์ปลูกอาคารร้านค้าโดยไม่ได้ทำสัญญาเป็นหนังสือและไม่มีกำหนดเวลา จำเลยได้ทำหนังสือยินยอมออกจากที่ดินของโจทก์แล้วไม่ยอมออก โจทก์จึงขอให้จำเลยและบริวารออกจากที่ดินของโจทก์และรื้อถอนสิ่งปลูกสร้างจำเลยให้การว่า จำเลยใช้ที่ดินเพื่อปลูกเรือนอาศัย มิได้ใช้ที่ดินทำการค้า จำเลยกับบุตรหญิง 2 คน มีอาชีพรับจ้างฟั่นธูปโดยเนื้อธูปและก้านธูปเป็นของผู้ว่าจ้างและรับจ้างสานกระเป๋าหวายโดยเส้นหวายที่เหล่าแล้วเป็นของผู้ว่าจ้าง และฟ้องแย้งเรียกค่าเสียหาย 3,000 บาทศาลชั้นต้นฟังว่า การเช่าจำเลยได้รับความคุ้มครองตามพระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่าฯ และให้โจทก์ใช้ค่าเสียหายให้จำเลย1,200 บาทโจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า จำเลยกับบุตรรับจ้างฟั่นธูปและสานกระเป๋าหวายยังหาพอแสดงว่ามีวัตถุประสงค์ใช้สถานที่ประกอบธุรกิจหรือการค้าอันแปรเปลี่ยนความตั้งใจที่จำเลยเจตนาจะใช้เป็นที่อยู่อาศัยไม่พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1237/2503นางประจวบ มังคละพฤกษ์โจทก์นางจั๋น แซ่หลีจำเลย พ.ร.บ.ควบคุมค่าเช่าในภาวะคับขัน พ.ศ.2489 จำเลยเช่าที่ดินปลูกอาคารโดยจำเลยและบุตรสาวมีอาชีพรับจ้างฟั่นธูปโดยเนื้อธูปและก้านธูปเป็นของผู้ว่าจ้างและรับจ้างสานกระเป๋าหวาย โดยเส้นหวายที่เหลาแล้วเป็นของผู้ว่าจ้าง ดังนี้ ยังหาพอแสดงว่ามีวัตถุประสงค์ใช้ที่เช่าเป็นสถานที่ประกอบธุระกิจหรือการค้าไม่จำเลยย่อมได้รับความคุ้มครองจากพระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่าฯคดีนี้ โจทก์ฟ้องว่าจำเลยเช่าที่ดินขอโจทก์ปลูกอาคารร้านค้าโดยไม่ได้ทำสัญญาเป็นหนังสือและไม่มีกำหนดเวลา จำเลยได้ทำหนังสือยินยอมออกจากที่ดินของโจทก์แล้วไม่ยอมออก โจทก์จึงขอให้จำเลยและบริวารออกจากที่ดินของโจทก์และรื้อถอนสิ่งปลูกสร้างจำเลยให้การว่า จำเลยใช้ที่ดินเพื่อปลูกเรือนอาศัย มิได้ใช้ที่ดินทำการค้า จำเลยกับบุตรหญิง 2 คน มีอาชีพรับจ้างฟั่นธูปโดยเนื้อธูปและก้านธูปเป็นของผู้ว่าจ้างและรับจ้างสานกระเป๋าหวายโดยเส้นหวายที่เหล่าแล้วเป็นของผู้ว่าจ้าง และฟ้องแย้งเรียกค่าเสียหาย 3,000 บาทศาลชั้นต้นฟังว่า การเช่าจำเลยได้รับความคุ้มครองตามพระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่าฯ และให้โจทก์ใช้ค่าเสียหายให้จำเลย1,200 บาทโจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า จำเลยกับบุตรรับจ้างฟั่นธูปและสานกระเป๋าหวายยังหาพอแสดงว่ามีวัตถุประสงค์ใช้สถานที่ประกอบธุรกิจหรือการค้าอันแปรเปลี่ยนความตั้งใจที่จำเลยเจตนาจะใช้เป็นที่อยู่อาศัยไม่พิพากษายืน(สอาด นาวีเจริญ-สัญญา ธรรมศักดิ์-เจริญ ฤทธิศาสตร์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ