คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1209/2506หลักกฎหมาย: การใช้เกวียนและกระบือบรรทุกไม้แปรรูปผิดกฎหมายจากป่ามาไว้ที่เรือนนั้นเป็นการใช้เกวียนและกระบือเป็นอุปกรณ์ให้ได้รับผลในการกระทำผิด เกวียนและกระบือต้องริบตามพระราชบัญญัติป่าไม้(ฉบับที่ 4) พ.ศ.2503 มาตรา 18โจทก์ฟ้องว่า จำเลยมีไม้แปรรูปจำนวน 0.25 ลูกบาศก์เมตรไว้ในครอบครองโดยจำเลยใช้เกวียนและกระบือ 2 ตัวบรรทุกไม้จากป่ามาที่เรือนของจำเลย โดยมิได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงาน ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติป่าไม้ พ.ศ. 2484 มาตรา 48, 73, 74 พระราชบัญญัติป่าไม้ (ฉบับที่ 4) พ.ศ. 2503 มาตรา 17, 18 และให้ริบไม้เกวียน และกระบือ 2 ตัว ของกลางจำเลยรับสารภาพตามฟ้องทั้งสองฝ่ายไม่สืบพยานศาลชั้นต้นลงโทษจำเลยตามฟ้อง ให้ริบไม้ ส่วนเกวียนและกระบือไม่ริบโจทก์อุทธรณ์ขอให้ริบศาลอุทธรณ์พิพากษาให้ริบเกวียนและกระบือของกลาง ตามพระราชบัญญัติป่าไม้ (ฉบับที่ 4) พ.ศ. 2503 มาตรา 18จำเลยฎีกาว่า ถ้าจะริบของกลางต้องพิสูจน์ว่าเป็นของต้องริบศาลฎีกาเห็นว่า ตามคำรับสารภาพของจำเลยพอฟังได้แล้วว่าจำเลยได้ใช้เกวียนและกระบือบรรทุกไม้ของกลางมาจากป่าตามฟ้องจึงเป็นการใช้เกวียนและกระบือเป็นอุปกรณ์ให้ได้รับผลในการกระทำผิดซึ่งต้องริบตามกฎหมายพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1209/2506อัยการจังหวัดเชียงรายโจทก์นายวงศ์ ยาวิชัยจำเลย พ.ร.บ.ป่าไม้ พ.ศ.2484 ม. 48, ม. 74 พ.ร.บ.ป่าไม้ (ฉบับที่ 4) พ.ศ.2503 ม. 17, ม. 18 ป.อ. ม. 33การใช้เกวียนและกระบือบรรทุกไม้แปรรูปผิดกฎหมายจากป่ามาไว้ที่เรือนนั้นเป็นการใช้เกวียนและกระบือเป็นอุปกรณ์ให้ได้รับผลในการกระทำผิด เกวียนและกระบือต้องริบตามพระราชบัญญัติป่าไม้(ฉบับที่ 4) พ.ศ.2503 มาตรา 18โจทก์ฟ้องว่า จำเลยมีไม้แปรรูปจำนวน 0.25 ลูกบาศก์เมตรไว้ในครอบครองโดยจำเลยใช้เกวียนและกระบือ 2 ตัวบรรทุกไม้จากป่ามาที่เรือนของจำเลย โดยมิได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงาน ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติป่าไม้ พ.ศ. 2484 มาตรา 48, 73, 74 พระราชบัญญัติป่าไม้ (ฉบับที่ 4) พ.ศ. 2503 มาตรา 17, 18 และให้ริบไม้เกวียน และกระบือ 2 ตัว ของกลางจำเลยรับสารภาพตามฟ้องทั้งสองฝ่ายไม่สืบพยานศาลชั้นต้นลงโทษจำเลยตามฟ้อง ให้ริบไม้ ส่วนเกวียนและกระบือไม่ริบโจทก์อุทธรณ์ขอให้ริบศาลอุทธรณ์พิพากษาให้ริบเกวียนและกระบือของกลาง ตามพระราชบัญญัติป่าไม้ (ฉบับที่ 4) พ.ศ. 2503 มาตรา 18จำเลยฎีกาว่า ถ้าจะริบของกลางต้องพิสูจน์ว่าเป็นของต้องริบศาลฎีกาเห็นว่า ตามคำรับสารภาพของจำเลยพอฟังได้แล้วว่าจำเลยได้ใช้เกวียนและกระบือบรรทุกไม้ของกลางมาจากป่าตามฟ้องจึงเป็นการใช้เกวียนและกระบือเป็นอุปกรณ์ให้ได้รับผลในการกระทำผิดซึ่งต้องริบตามกฎหมายพิพากษายืน(สุธรรมานุวัตน์-บริรักษ์จรรยาวัตร-พจน์ ปุษปาคม)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยมีไม้แปรรูปจำนวน 0.25 ลูกบาศก์เมตรไว้ในครอบครองโดยจำเลยใช้เกวียนและกระบือ 2 ตัวบรรทุกไม้จากป่ามาที่เรือนของจำเลย โดยมิได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงาน ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติป่าไม้ พ.ศ. 2484 มาตรา 48, 73, 74 พระราชบัญญัติป่าไม้ (ฉบับที่ 4) พ.ศ. 2503 มาตรา 17, 18 และให้ริบไม้เกวียน และกระบือ 2 ตัว ของกลางจำเลยรับสารภาพตามฟ้องทั้งสองฝ่ายไม่สืบพยานศาลชั้นต้นลงโทษจำเลยตามฟ้อง ให้ริบไม้ ส่วนเกวียนและกระบือไม่ริบโจทก์อุทธรณ์ขอให้ริบศาลอุทธรณ์พิพากษาให้ริบเกวียนและกระบือของกลาง ตามพระราชบัญญัติป่าไม้ (ฉบับที่ 4) พ.ศ. 2503 มาตรา 18จำเลยฎีกาว่า ถ้าจะริบของกลางต้องพิสูจน์ว่าเป็นของต้องริบศาลฎีกาเห็นว่า ตามคำรับสารภาพของจำเลยพอฟังได้แล้วว่าจำเลยได้ใช้เกวียนและกระบือบรรทุกไม้ของกลางมาจากป่าตามฟ้องจึงเป็นการใช้เกวียนและกระบือเป็นอุปกรณ์ให้ได้รับผลในการกระทำผิดซึ่งต้องริบตามกฎหมายพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1209/2506อัยการจังหวัดเชียงรายโจทก์นายวงศ์ ยาวิชัยจำเลย พ.ร.บ.ป่าไม้ พ.ศ.2484 ม. 48, ม. 74 พ.ร.บ.ป่าไม้ (ฉบับที่ 4) พ.ศ.2503 ม. 17, ม. 18 ป.อ. ม. 33การใช้เกวียนและกระบือบรรทุกไม้แปรรูปผิดกฎหมายจากป่ามาไว้ที่เรือนนั้นเป็นการใช้เกวียนและกระบือเป็นอุปกรณ์ให้ได้รับผลในการกระทำผิด เกวียนและกระบือต้องริบตามพระราชบัญญัติป่าไม้(ฉบับที่ 4) พ.ศ.2503 มาตรา 18โจทก์ฟ้องว่า จำเลยมีไม้แปรรูปจำนวน 0.25 ลูกบาศก์เมตรไว้ในครอบครองโดยจำเลยใช้เกวียนและกระบือ 2 ตัวบรรทุกไม้จากป่ามาที่เรือนของจำเลย โดยมิได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงาน ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติป่าไม้ พ.ศ. 2484 มาตรา 48, 73, 74 พระราชบัญญัติป่าไม้ (ฉบับที่ 4) พ.ศ. 2503 มาตรา 17, 18 และให้ริบไม้เกวียน และกระบือ 2 ตัว ของกลางจำเลยรับสารภาพตามฟ้องทั้งสองฝ่ายไม่สืบพยานศาลชั้นต้นลงโทษจำเลยตามฟ้อง ให้ริบไม้ ส่วนเกวียนและกระบือไม่ริบโจทก์อุทธรณ์ขอให้ริบศาลอุทธรณ์พิพากษาให้ริบเกวียนและกระบือของกลาง ตามพระราชบัญญัติป่าไม้ (ฉบับที่ 4) พ.ศ. 2503 มาตรา 18จำเลยฎีกาว่า ถ้าจะริบของกลางต้องพิสูจน์ว่าเป็นของต้องริบศาลฎีกาเห็นว่า ตามคำรับสารภาพของจำเลยพอฟังได้แล้วว่าจำเลยได้ใช้เกวียนและกระบือบรรทุกไม้ของกลางมาจากป่าตามฟ้องจึงเป็นการใช้เกวียนและกระบือเป็นอุปกรณ์ให้ได้รับผลในการกระทำผิดซึ่งต้องริบตามกฎหมายพิพากษายืน(สุธรรมานุวัตน์-บริรักษ์จรรยาวัตร-พจน์ ปุษปาคม)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ