พระราชกฤษฎีกาเปลี่ยนแปลงเขตเทศบาลเมืองร้อยเอ็ดจังหวัดร้อยเอ็ดพ.ศ. ๒๕๐๙ ภูมิพลอดุลยเดชป.ร.ให้ไว้ ณวันที่ ๒๑ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๐๙เป็นปีที่๒๑ ในรัชกาลปัจจุบันพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชมีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่าโดยที่เป็นการสมควรเปลี่ยนแปลงเขตเทศบาลเมืองร้อยเอ็ด จังหวัดร้อยเอ็ดเพื่อความเหมาะสมแก่การบริหารกิจการและการทะนุบำรุงท้องถิ่นอาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๒ แห่งพระราชบัญญัติเทศบาล พ.ศ.๒๔๙๖ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติเทศบาล (ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๔๙๙ จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้มาตรา ๑ พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า พระราชกฤษฎีกาเปลี่ยนแปลงเขตเทศบาลเมืองร้อยเอ็ดจังหวัดร้อยเอ็ด พ.ศ. ๒๕๐๙มาตรา ๒[๑]พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา ๓ ให้เปลี่ยนแปลงเขตเทศบาลเมืองร้อยเอ็ดจังหวัดร้อยเอ็ด ซึ่งได้กำหนดไว้ตามมาตรา ๔แห่งพระราชกฤษฎีกาจัดตั้งเทศบาลเมืองร้อยเอ็ด จังหวัดร้อยเอ็ด พุทธศักราช ๒๔๗๙เสียใหม่ โดยให้มีเขต ดังต่อไปนี้ด้านเหนือ ตั้งแต่หลักเขตที่ ๑ซึ่งตั้งอยู่ริมห้วยเหนือฝั่งเหนือ ห่างจากศูนย์กลางทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๑๖ สายร้อยเอ็ด- มหาสารคาม ตรงจุดที่ตัดกับลำห้วยเหนือไปทางทิศเหนือ ๖๔๐ เมตร เลียบตามริมห้วยเหนือฝั่งเหนือไปทางทิศตะวันออกถึงหลักเขตที่ ๒ ซึ่งตั้งอยู่ห่างจากศูนย์กลางถนนหายโศก ไปทางทิศตะวันตกตามแนวลำห้วย๒๕๐ เมตรจากหลักเขตที่ ๒ เป็นเส้นตรงไปทางทิศเหนือ ถึงหลักเขตที่ ๓ซึ่งตั้งอยู่ห่างจากริมห้วยเหนือฝั่งเหนือ ตามแนวเส้นตั้งฉาก ๒๐๐ เมตรจากหลักเขตที่ ๓ เป็นเส้นขนานกับริมห้วยเหนือ ไปทางทิศตะวันออกถึงหลักเขตที่ ๔ ซึ่งตั้งอยู่ริมถนนเพลินจิตรฟากตะวันตก ห่างจากคูเมือง ๒๐๐ เมตรด้านตะวันออก จากหลักเขตที่ ๔ เป็นเส้นขนานกับคูเมืองไปทางทิศใต้ถึงหลักเขตที่ ๕ ซึ่งตั้งอยู่ห่างจากศูนย์กลางทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๑๖สายร้อยเอ็ด - มหาสารคาม ตรง กม. ๑๒๑.๖๔๐ ตามแนวเส้นตั้งฉากไปทางทิศเหนือ ๒๐๐ เมตรจากหลักเขตที่ ๕ เป็นเส้นขนานกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๑๖สายร้อยเอ็ด มหาสารคาม ไปทางทิศตะวันออก ถึงหลักเขตที่ ๖ ซึ่งตั้งอยู่ห่างจากศูนย์กลางทางหลวงแผ่นดินหมายเลข๑๖ สายร้อยเอ็ด - มหาสารคาม ตรง กม. ๑๒๓ ไปทางทิศเหนือ ตามแนวเส้นตั้งฉาก ๒๐๐ เมตรจากหลักเขตที่ ๖ เป็นเส้นตรงไปทางทิศใต้ ผ่านทางหลวงแผ่นดินหมายเลข๑๖ สายร้อยเอ็ด - มหาสารคาม ตรง กม. ๑๒๓ ถึงหลักเขตที่ ๗ซึ่งตั้งอยู่ห่างจากศูนย์กลางทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๑๖ สายร้อยเอ็ด - มหาสารคามไปทางทิศใต้ ตามแนวเส้นตั้งฉาก ๒๐๐ เมตรจากหลักเขตที่ ๗ เป็นเส้นขนานกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๑๖สายร้อยเอ็ด มหาสารคาม ไปทางทิศตะวันตก ถึงหลักเขตที่ ๘ซึ่งตั้งอยู่ห่างจากศูนย์กลางทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๑๖ สายร้อยเอ็ด - มหาสารคามตรง กม. ๑๒๑.๙๐๐ ไปทางทิศใต้ ตามแนวเส้นตั้งฉาก ๒๐๐ เมตรจากหลักเขตที่ ๘ เป็นเส้นตรงไปทางทิศใต้ ถึงหลักเขตที่ ๙ซึ่งตั้งอยู่ห่างจากศูนย์กลางสามแยกทางหลวงจังหวัด สายร้อยเอ็ด - อาจสามารถไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ ตามแนวเส้นตั้งฉาก ๓๐๐ เมตรจากหลักเขตที่ ๙ เป็นเส้นขนานกับทางหลวงจังหวัด สายร้อยเอ็ด- อาจสามารถ ไปทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ ถึงหลักเขตที่ ๑๐ ซึ่งตั้งอยู่ห่างจากศูนย์กลางทางหลวงจังหวัดสายร้อยเอ็ด- อาจสามารถ ตรง กม. ๕ ไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ ตามแนวเส้นตั้งฉาก ๓๐๐ เมตรจากหลักเขตที่ ๑๐เป็นเส้นตรงไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ผ่านทางหลวงจังหวัด สายร้อยเอ็ด - อาจสามารถตรง กม. ๕ ถึงหลักเขตที่ ๑๑ ซึ่งตั้งอยู่ห่างจากศูนย์กลางทางหลวงจังหวัดสายร้อยเอ็ด- อาจสามารถ ไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ ตามแนวเส้นตั้งฉาก ๓๐๐ เมตรด้านใต้ จากหลักเขตที่ ๑๑เป็นเส้นขนานกับทางหลวงจังหวัดสายร้อยเอ็ด - อาจสามารถ ไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือถึงหลักเขตที่ ๑๒ ซึ่งตั้งอยู่ห่างจากศูนย์กลางสามแยกทางหลวงจังหวัด สายร้อยเอ็ด -อาจสามารถ ตามแนวเส้นตั้งฉากไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ ๓๐๐ เมตรจากหลักเขตที่ ๑๒ เป็นเส้นขนานกับทางหลวงจังหวัดสายร้อยเอ็ด- อาจสามารถ ไปทางทิศตะวันตก ถึงหลักเขตที่ ๑๓ซึ่งตั้งอยู่ห่างจากศูนย์กลางทางหลวงจังหวัดสายร้อยเอ็ด - สุวรรณภูมิไปทางทิศตะวันออก ตามแนวเส้นตั้งฉาก ๒๐๐ เมตรจากหลักเขตที่ ๑๓ เป็นเส้นขนานกับทางหลวงจังหวัดสายร้อยเอ็ด - สุวรรณภูมิ ไปทางทิศใต้ ถึงหลักเขตที่ ๑๔ซึ่งตั้งอยู่ห่างจากหลักเขตที่ ๑๓ ระยะ ๓๘๐ เมตรจากหลักเขตที่ ๑๔ เป็นเส้นตรงไปทางทิศตะวันตก ถึงหลักเขตที่๑๕ ซึ่งตั้งอยู่ห่างจากศูนย์กลางทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๒๕ สายร้อยเอ็ด - สุรินทร์ตรง กม. ๑.๓๓๐ ไปทางทิศตะวันออก ตามแนวเส้นตั้งฉาก ๒๐๐ เมตรจากหลักเขตที่ ๑๕ เป็นเส้นขนานกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๒๕สายร้อยเอ็ด - สุรินทร์ ไปทางทิศใต้ ถึงหลักเขตที่ ๑๖ ซึ่งตั้งอยู่ห่างจากศูนย์กลางทางหลวงแผ่นดินหมายเลข๒๕ สายร้อยเอ็ด - สุรินทร์ ตรง กม. ๒.๕๐๐ ไปทางทิศตะวันตก ตามแนวเส้นตั้งฉาก ๒๐๐เมตรจากหลักเขตที่ ๑๖ เป็นเส้นตรงไปทางทิศตะวันตก ผ่านทางหลวงแผ่นดินหมายเลข๒๕ สายร้อยเอ็ด - สุรินทร์ ตรง กม. ๒.๕๐๐ ถึงหลักเขตที่ ๑๗ ซึ่งตั้งอยู่ห่างจากศูนย์กลางทางหลวงแผ่นดินหมายเลข๒๕ สายร้อยเอ็ด - สุรินทร์ ไปทางทิศตะวันตก ตามแนวเส้นตั้งฉาก ๒๐๐ เมตรด้านตะวันตก จากหลักเขตที่ ๑๗เป็นเส้นขนานกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๒๕ สายร้อยเอ็ด - สุรินทร์ ไปทางทิศเหนือถึงหลักเขตที่ ๑๘ ซึ่งตั้งอยู่ห่างจากศูนย์กลางทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๒๕ สายร้อยเอ็ด- สุรินทร์ ตรง กม. ๑.๔๗๐ ไปทางทิศตะวันตก ตามแนวเส้นตั้งฉาก ๒๐๐ เมตรจากหลักเขตที่ ๑๘ เป็นเส้นตรงไปทางทิศตะวันตก ถึงหลักเขตที่๑๙ ซึ่งตั้งอยู่ห่างจากศูนย์กลางทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๒๕ สายร้อยเอ็ด - สุรินทร์ตรง กม. ๑.๖๒๐ ไปทางทิศตะวันตก ตามแนวเส้นตั้งฉาก ๖๕๐ เมตรจากหลักเขตที่ ๑๙ เป็นเส้นตรงไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือถึงหลักเขตที่ ๒๐ ซึ่งตั้งอยู่ริมทางหลวงจังหวัด สายร้อยเอ็ด - วาปีปทุมฟากตะวันตก ตรง กม. ๐.๖๐๐จากหลักเขตที่ ๒๐ เป็นเส้นตรงไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือถึงหลักเขตที่ ๒๑ ซึ่งตั้งอยู่ห่างจากศูนย์กลางทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๑๖สายร้อยเอ็ด - มหาสารคาม ตรง กม. ๑๑๘.๘๘๕ ไปทางทิศใต้ ตามแนวเส้นตั้งฉาก ๒๐๐ เมตรจากหลักเขตที่ ๒๑ เป็นเส้นขนานกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๑๖สายร้อยเอ็ด มหาสารคาม ไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ ถึงหลักเขตที่ ๒๒ซึ่งตั้งอยู่ริมห้วยเหนือฝั่งตะวันตกจากหลักเขตที่ ๒๒ เลียบตามริมห้วยเหนือฝั่งตะวันตกไปทางทิศเหนือบรรจบหลักเขตที่ ๑ดังปรากฏในแผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกานี้ตามเส้นแนวเขตที่กล่าวไว้ในมาตรานี้ให้มีหลักย่อยปักไว้เพื่อแสดงแนวเขตตามสมควรมาตรา ๔ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้ผู้รับสนองพระบรมราชโองการจอมพล ถนอม กิตติขจรนายกรัฐมนตรี[เอกสารแนบท้าย]๑.แผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกาเปลี่ยนแปลงเขตเทศบาลเมืองร้อยเอ็ด จังหวัดร้อยเอ็ดพ.ศ. ๒๕๐๙(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือเนื่องจากท้องถิ่นทั้งในเขตและนอกเขตเทศบาลเมืองร้อยเอ็ด จังหวัดร้อยเอ็ดได้เจริญขึ้น และมีชุมนุมชนอยู่หนาแน่น จึงสมควรขยายเขตเทศบาลเมืองร้อยเอ็ดจังหวัดร้อยเอ็ด เพื่อประโยชน์ในการบริหารและการทะนุบำรุงท้องถิ่นต่อไปปิติวรรณ/ปรับปรุง๙ มีนาคม ๒๕๖๓อรญา/ตรวจ๑๘ มีนาคม ๒๕๖๓[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๘๓/ตอนที่ ๒๑/ฉบับพิเศษ หน้า ๗/๕ มีนาคม ๒๕๐๙