กฎกระทรวงกฎกระทรวงฉบับที่ ๖ (พ.ศ. ๒๕๓๓)ออกตามความในพระราชบัญญัติการรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรมพ.ศ. ๒๕๒๒[๑] อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๘ และมาตรา ๓๙แห่งพระราชบัญญัติการรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรม พ.ศ.๒๕๒๒รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ ให้ยกเลิกความในข้อ๒ และข้อ ๓ แห่งกฎกระทรวงฉบับที่ ๒ (พ.ศ. ๒๕๒๓)ออกตามความในพระราชบัญญัติการรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรม พ.ศ. ๒๕๒๒ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทนข้อ ๒การยื่นคำขอตามข้อ ๑ ให้ยื่นผ่านส่วนราชการที่มีอำนาจหน้าที่ในเรื่องนี้ของประเทศที่ผู้นั้นมีภูมิลำเนาหน่วยงานที่รัฐบาลของประเทศนั้นมอบหมายหรือองค์การสวัสดิภาพเด็กที่รัฐบาลของประเทศนั้นอนุญาตให้ดำเนินการเพื่อให้มีการรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรมระหว่างประเทศเว้นแต่กรณีที่ผู้ยื่นคำขอมีถิ่นที่อยู่ในประเทศที่สามซึ่งมีสัมพันธ์ทางการทูตกับประเทศไทยมาแล้วเป็นเวลาไม่น้อยกว่าหนึ่งปีก่อนวันยื่นคำขอและมีระยะเวลาสำหรับการทดลองเลี้ยงดูเด็กในประเทศนั้นได้ครบตามกำหนดจะยื่นผ่านส่วนราชการที่มีอำนาจหน้าที่ในเรื่องนี้ของประเทศที่ผู้นั้นมีถิ่นที่อยู่หน่วยงานที่รัฐบาลของประเทศดังกล่าวมอบหมายหรือองค์การสวัสดิภาพเด็กที่รัฐบาลของประเทศดังกล่าวอนุญาตให้ดำเนินการเพื่อให้มีการรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรมระหว่างประเทศก็ได้การยื่นคำขอตามวรรคหนึ่งต้องมีเอกสารดังต่อไปนี้(๑)หนังสือรับรองจากส่วนราชการที่มีอำนาจหน้าที่ในเรื่องนี้ของประเทศที่ผู้นั้นยื่นคำขอหน่วยงานที่รัฐบาลของประเทศนั้นมอบหมายหรือองค์การสวัสดิภาพเด็กที่รัฐบาลของประเทศนั้นอนุญาตให้ดำเนินการเพื่อให้มีการรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรมระหว่างประเทศที่รับรองว่าผู้ขอรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรมมีคุณสมบัติเหมาะสมที่จะรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรม(๒)หนังสือรับรองจากส่วนราชการที่มีอำนาจหน้าที่ในเรื่องนี้ของประเทศที่ผู้นั้นยื่นคำขอหน่วยงานที่รัฐบาลของประเทศนั้นมอบหมายหรือองค์การสวัสดิภาพเด็กที่รัฐบาลของประเทศนั้นอนุญาตให้ดำเนินการเพื่อให้มีการรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรมระหว่างประเทศที่รับรองต่ออธิบดีว่าจะทำการควบคุมการทดลองเลี้ยงดูและส่งรายงานผลการทดลองเลี้ยงดูให้อธิบดีทราบทุกระยะเวลาสองเดือนไม่น้อยกว่าสามครั้งและ(๓)รายงานการศึกษาสภาพครอบครัวของผู้ขอรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรมจากส่วนราชการที่มีอำนาจหน้าที่ในเรื่องนี้ของประเทศที่ผู้นั้นยื่นคำขอหน่วยงานที่รัฐบาลของประเทศนั้นมอบหมายหรือองค์การสวัสดิภาพเด็กที่รัฐบาลของประเทศนั้นอนุญาตให้ดำเนินการเพื่อให้มีการรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรมระหว่างประเทศถ้ายื่นคำขอในประเทศซึ่งมิใช่ภูมิลำเนาให้ส่งหนังสือรับรองจากหน่วยงานที่รับผิดชอบของประเทศนั้นที่รับรองถิ่นที่อยู่ของผู้ขอรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรม และรับรองว่าผู้ขอรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรมมีระยะเวลาเพียงพอสำหรับการทดลองเลี้ยงดูเด็กในประเทศนั้นได้ครบตามกำหนดด้วยข้อ ๓ผู้ขอรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรมจะยื่นคำขอรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรมได้ครั้งละหนึ่งคนเว้นแต่เด็กนั้นเป็นญาติกับผู้ขอ เป็นบุตรหรือบุตรบุญธรรมของคู่สมรสอีกฝ่ายหนึ่งหรือเป็นพี่น้องร่วมบิดามารดาหรือร่วมบิดาหรือมารดาเดียวกันการยื่นคำขอรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรมเพิ่มขึ้นหลังจากที่ได้ยื่นคำขอไว้แล้วจะยื่นได้เมื่อได้รับอนุมัติให้จดทะเบียนรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรมตามคำขอครั้งก่อนแล้วข้อ ๒ให้ยกเลิกความในข้อ ๖ แห่งกฎกระทรวง ฉบับที่ ๒ (พ.ศ. ๒๕๒๓)ออกตามความในพระราชบัญญัติการรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรมพ.ศ. ๒๕๒๒ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยกฎกระทรวง ฉบับที่ ๕ (พ.ศ. ๒๕๒๙)ออกตามความในพระราชบัญญัติการรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรม พ.ศ.๒๕๒๒และให้ใช้ความต่อไปนี้แทนข้อ ๖ผู้ขอรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรมและคู่สมรสต้องมารับเด็กไปทดลองเลี้ยงดูด้วยตนเองในกรณีที่คู่สมรสไม่สามารถจะมาได้ต้องให้ความยินยอมเป็นหนังสือคณะกรรมการการรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรมอาจอนุญาตให้ผู้ขอรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรมและคู่สมรสไม่ต้องมารับเด็กไปทดลองเลี้ยงดูด้วยตนเองได้ในกรณีดังต่อไปนี้(๑) เด็กนั้นอยู่ในต่างประเทศซึ่งเป็นประเทศที่ผู้ขอรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรมและคู่สมรสมีภูมิลำเนาหรือถิ่นที่อยู่หรือเด็กนั้นได้เดินทางไปยังประเทศดังกล่าวโดยชอบแล้ว(๒)ผู้ขอรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรมแจ้งเหตุผลอันสมควรที่ไม่สามารถจะมาได้ต่อคณะกรรมการการรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรมพร้อมทั้งแสดงความจำนงเป็นหนังสือว่าจะออกค่าใช้จ่ายสำหรับพนักงานเจ้าหน้าที่และเด็กในการนำเด็กไปส่งยังประเทศที่ผู้นั้นมีภูมิลำเนาหรือถิ่นที่อยู่เว้นแต่เป็นการขอรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรมครั้งแรกให้ไว้ ณ วันที่ ๒๗ กันยายน พ.ศ. ๒๕๓๓บรรหาร ศิลปอาชารัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยหมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ เนื่องจากกฎกระทรวง ฉบับที่ ๒(พ.ศ.๒๕๒๓)ออกตามความในพระราชบัญญัติการรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรม พ.ศ. ๒๕๒๒กำหนดให้ผู้มีภูมิลำเนาในต่างประเทศจะต้องยื่นคำขอพาหรือจัดส่งเด็กออกไปนอกราชอาณาจักรผ่านส่วนราชการหรือหน่วยงานที่มีอำนาจหน้าที่ในเรื่องนี้ของประเทศที่ผู้นั้นมีภูมิลำเนาเท่านั้นทำให้ผู้ขอรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรมที่เดินทางไปมีถิ่นที่อยู่ในต่างประเทศซึ่งมิใช่ภูมิลำเนาไม่ได้รับความสะดวกหรือไม่สามารถยื่นคำขอในประเทศที่ผู้นั้นมีภูมิลำเนาได้สมควรกำหนดให้ผู้ขอรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรมสามารถยื่นคำขอผ่านส่วนราชการหรือหน่วยงานที่มีอำนาจหน้าที่ในเรื่องนี้ของประเทศที่ผู้นั้นมีถิ่นที่อยู่ได้และโดยที่เป็นการสมควรให้ผู้ขอรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรมซึ่งมีภูมิลำเนาในต่างประเทศสามารถยื่นคำขอรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรมครั้งละเกินกว่าหนึ่งคนได้ในกรณีที่เด็กนั้นเป็นบุตรบุญธรรมของคู่สมรสอีกฝ่ายหนึ่งหรือเป็นพี่น้องร่วมบิดามารดาหรือร่วมบิดาหรือมารดาเดียวกันเพื่อเปิดโอกาสให้มีการรับเลี้ยงดูเด็กได้พร้อมกันซึ่งจะเป็นประโยชน์ในด้านจิตใจของเด็กรวมทั้งสมควรกำหนดหลักเกณฑ์การยื่นคำขอรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรมที่เพิ่มขึ้นหลังจากที่ได้ยื่นคำขอไว้แล้วให้ชัดเจนยิ่งขึ้นและสมควรปรับปรุงหลักเกณฑ์การอนุญาตให้ผู้ขอรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรมซึ่งมีภูมิลำเนาหรือถิ่นที่อยู่ในต่างประเทศไม่ต้องมารับเด็กไปทดลองเลี้ยงดูด้วยตนเองได้ จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้พัชรี/ผู้จัดทำ๒๒ ตุลาคม ๒๕๕๓กวินทราดา/ตรวจ[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๐๗/ตอนที่ ๒๒๔/ฉบับพิเศษ หน้า ๑/๗ พฤศจิกายน ๒๕๓๓