คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1536/2519หลักกฎหมาย: ศาลล่างฟังข้อเท็จจริงต้องกันว่าจำเลยสั่งระงับการจ่ายเงินตามเช็คโดยมิได้มีเจตนาทุจริต โจทก์ฎีกาว่าจำเลยได้อายัดการจ่ายเงินตามเช็คโดยเจตนาทุจริตเป็นการฎีกาโต้เถียงข้อเท็จจริง ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 220 ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัยให้โจทก์ฟ้องและแก้ฟ้องว่า จำเลยได้ออกเช็คธนาคารกรุงเทพจำกัดสาขาราชวงศ์ เพื่อชำระหนี้ให้โจทก์ จำนวนเงิน 40,000 บาท ครั้นถึงกำหนดโจทก์นำเช็คดังกล่าวเข้าบัญชีของโจทก์ที่ธนาคารกรุงเทพพาณิชยการ จำกัด สาขาปากน้ำโพเพื่อเรียกเก็บเงิน แต่ธนาคารกรุงเทพจำกัดสาขาราชวงศ์ปฏิเสธการจ่ายเงินโดยอ้างว่ามีคำสั่งระงับการจ่าย ทั้งนี้เนื่องจากจำเลยออกเช็คโดยเจตนาที่จะไม่ให้มีการชำระเงินตามเช็คนั้น และจำเลยได้ห้ามธนาคารมิให้ใช้เงินตามเช็คโดยเจตนาทุจริต ฯลฯ ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. 2497 มาตรา 3 ศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้อง เห็นว่า คดีมีมูล มีคำสั่งประทับฟ้องจำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาว่าจำเลยอายัดการจ่ายเงินตามเช็คโดยเจตนาทุจริต ศาลชั้นต้นจึงสั่งรับฎีกาโดยเห็นว่าเป็นปัญหาข้อกฎหมายศาลฎีกาเห็นว่าศาลล่างฟังข้อเท็จจริงต้องกันว่าจำเลยสั่งระงับการจ่ายเงินตามเช็คโดยมิได้มีเจตนาทุจริต เป็นการวินิจฉัยปัญหาข้อเท็จจริง โจทก์ฎีกาว่าจำเลยได้อายัดการจ่ายเงินตามเช็คโดยเจตนาทุจริต จึงเป็นการฎีกาโต้เถียงข้อเท็จจริง ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 220ที่ศาลชั้นต้นสั่งรับฎีกาโจทก์โดยอ้างว่าเป็นปัญหาข้อกฎหมาย เป็นการไม่ชอบศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัย พิพากษายกฎีกาโจทก์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1536/2519นายเกษม คงศิริสมบัติโจทก์นายยู่เกียง แซ่โง้วจำเลย พ.ร.บ.ว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ.2497 ม. 3 ป.วิ.อ. ม. 220ศาลล่างฟังข้อเท็จจริงต้องกันว่าจำเลยสั่งระงับการจ่ายเงินตามเช็คโดยมิได้มีเจตนาทุจริต โจทก์ฎีกาว่าจำเลยได้อายัดการจ่ายเงินตามเช็คโดยเจตนาทุจริตเป็นการฎีกาโต้เถียงข้อเท็จจริง ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 220 ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัยให้โจทก์ฟ้องและแก้ฟ้องว่า จำเลยได้ออกเช็คธนาคารกรุงเทพจำกัดสาขาราชวงศ์ เพื่อชำระหนี้ให้โจทก์ จำนวนเงิน 40,000 บาท ครั้นถึงกำหนดโจทก์นำเช็คดังกล่าวเข้าบัญชีของโจทก์ที่ธนาคารกรุงเทพพาณิชยการ จำกัด สาขาปากน้ำโพเพื่อเรียกเก็บเงิน แต่ธนาคารกรุงเทพจำกัดสาขาราชวงศ์ปฏิเสธการจ่ายเงินโดยอ้างว่ามีคำสั่งระงับการจ่าย ทั้งนี้เนื่องจากจำเลยออกเช็คโดยเจตนาที่จะไม่ให้มีการชำระเงินตามเช็คนั้น และจำเลยได้ห้ามธนาคารมิให้ใช้เงินตามเช็คโดยเจตนาทุจริต ฯลฯ ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. 2497 มาตรา 3 ศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้อง เห็นว่า คดีมีมูล มีคำสั่งประทับฟ้องจำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาว่าจำเลยอายัดการจ่ายเงินตามเช็คโดยเจตนาทุจริต ศาลชั้นต้นจึงสั่งรับฎีกาโดยเห็นว่าเป็นปัญหาข้อกฎหมายศาลฎีกาเห็นว่าศาลล่างฟังข้อเท็จจริงต้องกันว่าจำเลยสั่งระงับการจ่ายเงินตามเช็คโดยมิได้มีเจตนาทุจริต เป็นการวินิจฉัยปัญหาข้อเท็จจริง โจทก์ฎีกาว่าจำเลยได้อายัดการจ่ายเงินตามเช็คโดยเจตนาทุจริต จึงเป็นการฎีกาโต้เถียงข้อเท็จจริง ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 220ที่ศาลชั้นต้นสั่งรับฎีกาโจทก์โดยอ้างว่าเป็นปัญหาข้อกฎหมาย เป็นการไม่ชอบศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัย พิพากษายกฎีกาโจทก์(ประเสริฐ วราภรณ์-รื่น วิไลชนม์-ไพโรจน์ ไวกาสี)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องและแก้ฟ้องว่า จำเลยได้ออกเช็คธนาคารกรุงเทพจำกัดสาขาราชวงศ์ เพื่อชำระหนี้ให้โจทก์ จำนวนเงิน 40,000 บาท ครั้นถึงกำหนดโจทก์นำเช็คดังกล่าวเข้าบัญชีของโจทก์ที่ธนาคารกรุงเทพพาณิชยการ จำกัด สาขาปากน้ำโพเพื่อเรียกเก็บเงิน แต่ธนาคารกรุงเทพจำกัดสาขาราชวงศ์ปฏิเสธการจ่ายเงินโดยอ้างว่ามีคำสั่งระงับการจ่าย ทั้งนี้เนื่องจากจำเลยออกเช็คโดยเจตนาที่จะไม่ให้มีการชำระเงินตามเช็คนั้น และจำเลยได้ห้ามธนาคารมิให้ใช้เงินตามเช็คโดยเจตนาทุจริต ฯลฯ ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. 2497 มาตรา 3 ศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้อง เห็นว่า คดีมีมูล มีคำสั่งประทับฟ้องจำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาว่าจำเลยอายัดการจ่ายเงินตามเช็คโดยเจตนาทุจริต ศาลชั้นต้นจึงสั่งรับฎีกาโดยเห็นว่าเป็นปัญหาข้อกฎหมายศาลฎีกาเห็นว่าศาลล่างฟังข้อเท็จจริงต้องกันว่าจำเลยสั่งระงับการจ่ายเงินตามเช็คโดยมิได้มีเจตนาทุจริต เป็นการวินิจฉัยปัญหาข้อเท็จจริง โจทก์ฎีกาว่าจำเลยได้อายัดการจ่ายเงินตามเช็คโดยเจตนาทุจริต จึงเป็นการฎีกาโต้เถียงข้อเท็จจริง ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 220ที่ศาลชั้นต้นสั่งรับฎีกาโจทก์โดยอ้างว่าเป็นปัญหาข้อกฎหมาย เป็นการไม่ชอบศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัย พิพากษายกฎีกาโจทก์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1536/2519นายเกษม คงศิริสมบัติโจทก์นายยู่เกียง แซ่โง้วจำเลย พ.ร.บ.ว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ.2497 ม. 3 ป.วิ.อ. ม. 220ศาลล่างฟังข้อเท็จจริงต้องกันว่าจำเลยสั่งระงับการจ่ายเงินตามเช็คโดยมิได้มีเจตนาทุจริต โจทก์ฎีกาว่าจำเลยได้อายัดการจ่ายเงินตามเช็คโดยเจตนาทุจริตเป็นการฎีกาโต้เถียงข้อเท็จจริง ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 220 ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัยให้โจทก์ฟ้องและแก้ฟ้องว่า จำเลยได้ออกเช็คธนาคารกรุงเทพจำกัดสาขาราชวงศ์ เพื่อชำระหนี้ให้โจทก์ จำนวนเงิน 40,000 บาท ครั้นถึงกำหนดโจทก์นำเช็คดังกล่าวเข้าบัญชีของโจทก์ที่ธนาคารกรุงเทพพาณิชยการ จำกัด สาขาปากน้ำโพเพื่อเรียกเก็บเงิน แต่ธนาคารกรุงเทพจำกัดสาขาราชวงศ์ปฏิเสธการจ่ายเงินโดยอ้างว่ามีคำสั่งระงับการจ่าย ทั้งนี้เนื่องจากจำเลยออกเช็คโดยเจตนาที่จะไม่ให้มีการชำระเงินตามเช็คนั้น และจำเลยได้ห้ามธนาคารมิให้ใช้เงินตามเช็คโดยเจตนาทุจริต ฯลฯ ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. 2497 มาตรา 3 ศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้อง เห็นว่า คดีมีมูล มีคำสั่งประทับฟ้องจำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาว่าจำเลยอายัดการจ่ายเงินตามเช็คโดยเจตนาทุจริต ศาลชั้นต้นจึงสั่งรับฎีกาโดยเห็นว่าเป็นปัญหาข้อกฎหมายศาลฎีกาเห็นว่าศาลล่างฟังข้อเท็จจริงต้องกันว่าจำเลยสั่งระงับการจ่ายเงินตามเช็คโดยมิได้มีเจตนาทุจริต เป็นการวินิจฉัยปัญหาข้อเท็จจริง โจทก์ฎีกาว่าจำเลยได้อายัดการจ่ายเงินตามเช็คโดยเจตนาทุจริต จึงเป็นการฎีกาโต้เถียงข้อเท็จจริง ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 220ที่ศาลชั้นต้นสั่งรับฎีกาโจทก์โดยอ้างว่าเป็นปัญหาข้อกฎหมาย เป็นการไม่ชอบศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัย พิพากษายกฎีกาโจทก์(ประเสริฐ วราภรณ์-รื่น วิไลชนม์-ไพโรจน์ ไวกาสี)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ