คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 58539หลักกฎหมาย: ความว่า จำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งว่า ฎีกาของจำเลยทั้งหมดเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง หาใช่เป็นฎีกาในปัญหาข้อกฎหมายดังที่จำเลยอ้างไม่ ซึ่งคดีนี้มีราคาทรัพย์สินหรือจำนวนทุนทรัพย์พิพาทกันในชั้นฎีกาไม่เกินสองแสนบาทจึงต้องห้ามมิให้ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงและไม่เข้าข้อยกเว้นที่จะฎีกาได้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 248ที่แก้ไขใหม่ จึงไม่รับฎีกาของจำเลยจำเลยเห็นว่า คดีนี้ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับคำพิพากษาของศาลชั้นต้น จึงถือได้ว่าเป็นกรณีที่ผู้พิพากษามีความเห็นแย้งแล้ว และโจทก์ยื่นฟ้องจำเลยเมื่ออยู่ในระหว่างการใช้ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งฉบับเดิม จำเลยจึงมีสิทธิฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงได้ ประกอบกับฎีกาจำเลยที่ว่า ที่ดินซึ่งระบุไว้ในสัญญาจะซื้อจะขาย เอกสารหมาย จ.6 กับที่ดินแปลงโฉนดเลขที่ 19811 ตามฟ้องโจทก์ เป็นที่ดินคนละแปลงกันเพราะมีอาณาเขตติดต่อของที่ดินข้างเคียงไม่ตรงกัน ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยข้อเท็จจริงคลาดเคลื่อนไปจากพยานหลักฐานในสำนวนเป็นปัญหาข้อกฎหมาย โปรดมีคำสั่งให้รับฎีกาของจำเลย ไว้พิจารณาต่อไปหมายเหตุ โจทก์ได้รับสำเนาคำร้องแล้ว (อันดับ 90,91)โจทก์ฟ้องขอให้จำเลยโอนที่ดินตามหนังสือสัญญาจะซื้อจะขายที่ดินศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้จำเลยไปแบ่งแยกที่ดินโฉนดเลขที่ 19811 เลขที่ 612 ตำบลหนองปรือ อำเภอบางละมุงจังหวัดชลบุรี ตามโฉนดเอกสารหมาย จ.5 หรือ จ.12 ให้โจทก์ตามสัญญาจะซื้อจะขายเอกสารหมาย จ.6 และชำระค่าเสียหายจำนวน 30,000 บาท แก่โจทก์ และให้โจทก์ชำระราคาที่ดินส่วนที่เหลือ ให้แก่จำเลย หากจำเลยไม่ไปแบ่งแยกที่ดิน ให้ถือเอาคำพิพากษา เป็นการแสดงเจตนาของจำเลยจำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับฎีกาดังกล่าว (อันดับ 75)จำเลยจึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 81)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว ข้อที่จำเลยฎีกาว่าที่ดินซึ่งระบุไว้ในสัญญาจะซื้อจะขายกับที่ดินแปลงโฉนดที่ 19811 ตามฟ้องโจทก์เป็นที่ดินคนละแปลงกัน ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยข้อเท็จจริงคลาดเคลื่อนไปจากพยานหลักฐานในสำนวนนั้นเป็นฎีกาในข้อเท็จจริงต้องห้ามมิให้ฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 248ที่แก้ไขใหม่ ซึ่งเป็นกฎหมายที่ใช้บังคับอยู่ ในขณะที่จำเลยยื่นฎีกา มิใช่จะต้องใช้ กฎหมายขณะที่โจทก์ยื่นฟ้อง ทั้งการที่ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับคำพิพากษาศาลชั้นต้นก็มิใช่ กรณีที่ผู้พิพากษาศาลอุทธรณ์ได้มีความเห็นแย้งแต่อย่างใด ศาลชั้นต้นสั่งไม่ฎีกาของจำเลยชอบแล้ว ยกคำร้อง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 245/2537นางสาวกฤษณาหรือศรอนงค์ ธีรากรโจทก์นางเทียน บุญจิตจำเลยนางเทียน บุญจิต จำเลยผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.พ. ม. 248ความว่า จำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งว่า ฎีกาของจำเลยทั้งหมดเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง หาใช่เป็นฎีกาในปัญหาข้อกฎหมายดังที่จำเลยอ้างไม่ ซึ่งคดีนี้มีราคาทรัพย์สินหรือจำนวนทุนทรัพย์พิพาทกันในชั้นฎีกาไม่เกินสองแสนบาทจึงต้องห้ามมิให้ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงและไม่เข้าข้อยกเว้นที่จะฎีกาได้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 248ที่แก้ไขใหม่ จึงไม่รับฎีกาของจำเลยจำเลยเห็นว่า คดีนี้ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับคำพิพากษาของศาลชั้นต้น จึงถือได้ว่าเป็นกรณีที่ผู้พิพากษามีความเห็นแย้งแล้ว และโจทก์ยื่นฟ้องจำเลยเมื่ออยู่ในระหว่างการใช้ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งฉบับเดิม จำเลยจึงมีสิทธิฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงได้ ประกอบกับฎีกาจำเลยที่ว่า ที่ดินซึ่งระบุไว้ในสัญญาจะซื้อจะขาย เอกสารหมาย จ.6 กับที่ดินแปลงโฉนดเลขที่ 19811 ตามฟ้องโจทก์ เป็นที่ดินคนละแปลงกันเพราะมีอาณาเขตติดต่อของที่ดินข้างเคียงไม่ตรงกัน ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยข้อเท็จจริงคลาดเคลื่อนไปจากพยานหลักฐานในสำนวนเป็นปัญหาข้อกฎหมาย โปรดมีคำสั่งให้รับฎีกาของจำเลย ไว้พิจารณาต่อไปหมายเหตุ โจทก์ได้รับสำเนาคำร้องแล้ว (อันดับ 90,91)โจทก์ฟ้องขอให้จำเลยโอนที่ดินตามหนังสือสัญญาจะซื้อจะขายที่ดินศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้จำเลยไปแบ่งแยกที่ดินโฉนดเลขที่ 19811 เลขที่ 612 ตำบลหนองปรือ อำเภอบางละมุงจังหวัดชลบุรี ตามโฉนดเอกสารหมาย จ.5 หรือ จ.12 ให้โจทก์ตามสัญญาจะซื้อจะขายเอกสารหมาย จ.6 และชำระค่าเสียหายจำนวน 30,000 บาท แก่โจทก์ และให้โจทก์ชำระราคาที่ดินส่วนที่เหลือ ให้แก่จำเลย หากจำเลยไม่ไปแบ่งแยกที่ดิน ให้ถือเอาคำพิพากษา เป็นการแสดงเจตนาของจำเลยจำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับฎีกาดังกล่าว (อันดับ 75)จำเลยจึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 81)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว ข้อที่จำเลยฎีกาว่าที่ดินซึ่งระบุไว้ในสัญญาจะซื้อจะขายกับที่ดินแปลงโฉนดที่ 19811 ตามฟ้องโจทก์เป็นที่ดินคนละแปลงกัน ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยข้อเท็จจริงคลาดเคลื่อนไปจากพยานหลักฐานในสำนวนนั้นเป็นฎีกาในข้อเท็จจริงต้องห้ามมิให้ฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 248ที่แก้ไขใหม่ ซึ่งเป็นกฎหมายที่ใช้บังคับอยู่ ในขณะที่จำเลยยื่นฎีกา มิใช่จะต้องใช้ กฎหมายขณะที่โจทก์ยื่นฟ้อง ทั้งการที่ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับคำพิพากษาศาลชั้นต้นก็มิใช่ กรณีที่ผู้พิพากษาศาลอุทธรณ์ได้มีความเห็นแย้งแต่อย่างใด ศาลชั้นต้นสั่งไม่ฎีกาของจำเลยชอบแล้ว ยกคำร้อง(นิเวศน์ คำผอง-ไพศาล รางชางกูร-ประสิทธิ์ แสนศิริ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 245/2537นางสาวกฤษณาหรือศรอนงค์ ธีรากรโจทก์นางเทียน บุญจิตจำเลยนางเทียน บุญจิต จำเลยผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.พ. ม. 248ความว่า จำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งว่า ฎีกาของจำเลยทั้งหมดเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง หาใช่เป็นฎีกาในปัญหาข้อกฎหมายดังที่จำเลยอ้างไม่ ซึ่งคดีนี้มีราคาทรัพย์สินหรือจำนวนทุนทรัพย์พิพาทกันในชั้นฎีกาไม่เกินสองแสนบาทจึงต้องห้ามมิให้ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงและไม่เข้าข้อยกเว้นที่จะฎีกาได้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 248ที่แก้ไขใหม่ จึงไม่รับฎีกาของจำเลยจำเลยเห็นว่า คดีนี้ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับคำพิพากษาของศาลชั้นต้น จึงถือได้ว่าเป็นกรณีที่ผู้พิพากษามีความเห็นแย้งแล้ว และโจทก์ยื่นฟ้องจำเลยเมื่ออยู่ในระหว่างการใช้ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งฉบับเดิม จำเลยจึงมีสิทธิฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงได้ ประกอบกับฎีกาจำเลยที่ว่า ที่ดินซึ่งระบุไว้ในสัญญาจะซื้อจะขาย เอกสารหมาย จ.6 กับที่ดินแปลงโฉนดเลขที่ 19811 ตามฟ้องโจทก์ เป็นที่ดินคนละแปลงกันเพราะมีอาณาเขตติดต่อของที่ดินข้างเคียงไม่ตรงกัน ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยข้อเท็จจริงคลาดเคลื่อนไปจากพยานหลักฐานในสำนวนเป็นปัญหาข้อกฎหมาย โปรดมีคำสั่งให้รับฎีกาของจำเลย ไว้พิจารณาต่อไปหมายเหตุ โจทก์ได้รับสำเนาคำร้องแล้ว (อันดับ 90,91)โจทก์ฟ้องขอให้จำเลยโอนที่ดินตามหนังสือสัญญาจะซื้อจะขายที่ดินศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้จำเลยไปแบ่งแยกที่ดินโฉนดเลขที่ 19811 เลขที่ 612 ตำบลหนองปรือ อำเภอบางละมุงจังหวัดชลบุรี ตามโฉนดเอกสารหมาย จ.5 หรือ จ.12 ให้โจทก์ตามสัญญาจะซื้อจะขายเอกสารหมาย จ.6 และชำระค่าเสียหายจำนวน 30,000 บาท แก่โจทก์ และให้โจทก์ชำระราคาที่ดินส่วนที่เหลือ ให้แก่จำเลย หากจำเลยไม่ไปแบ่งแยกที่ดิน ให้ถือเอาคำพิพากษา เป็นการแสดงเจตนาของจำเลยจำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับฎีกาดังกล่าว (อันดับ 75)จำเลยจึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 81)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว ข้อที่จำเลยฎีกาว่าที่ดินซึ่งระบุไว้ในสัญญาจะซื้อจะขายกับที่ดินแปลงโฉนดที่ 19811 ตามฟ้องโจทก์เป็นที่ดินคนละแปลงกัน ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยข้อเท็จจริงคลาดเคลื่อนไปจากพยานหลักฐานในสำนวนนั้นเป็นฎีกาในข้อเท็จจริงต้องห้ามมิให้ฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 248ที่แก้ไขใหม่ ซึ่งเป็นกฎหมายที่ใช้บังคับอยู่ ในขณะที่จำเลยยื่นฎีกา มิใช่จะต้องใช้ กฎหมายขณะที่โจทก์ยื่นฟ้อง ทั้งการที่ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับคำพิพากษาศาลชั้นต้นก็มิใช่ กรณีที่ผู้พิพากษาศาลอุทธรณ์ได้มีความเห็นแย้งแต่อย่างใด ศาลชั้นต้นสั่งไม่ฎีกาของจำเลยชอบแล้ว ยกคำร้อง(นิเวศน์ คำผอง-ไพศาล รางชางกูร-ประสิทธิ์ แสนศิริ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ