phoneee/thai-legal-corpus huggingface dataset:
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 671/2539หลักกฎหมาย: การที่จำเลยรับอาสาว่าจะนำบัตรบริการเงินด่วนของผู้เสียหายไปตรวจสอบยอดเงินในบัญชีเงินฝาก แต่กลับนำบัตรบริการเงินด่วนดังกล่าวไปเบิกถอนเงินจากตู้ เอ.ที.เอ็ม. ของธนาคาร เป็นพฤติการณ์ที่ถือได้ว่าจำเลยหลอกลวงเอาบัตรบริการเงินด่วนของผู้เสียหายเพื่อนำไปใช้เบิกถอนเอาเงินจากตู้เอ.ที.เอ็ม. และการที่จำเลยใช้บัตรบริการเงินด่วนของผู้เสียหายเบิกถอนเงินถือได้ว่าเงินที่จำเลยเบิกถอนจากตู้ เอ.ที.เอ็ม. เป็นเงินของผู้เสียหาย การกระทำของจำเลยจึงเป็นความผิดฐานฉ้อโกง แม้โจทก์จะฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยในความผิดฐานลักทรัพย์แต่ทางพิจารณาได้ความว่า การกระทำของจำเลยเป็นความผิดฐานฉ้อโกง ศาลก็ลงโทษจำเลยฐานฉ้อโกงได้ตาม ป.วิ.อ. มาตรา 192 วรรคสาม ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 671/2539พนักงานอัยการ สำนักงานอัยการสูงสุดโจทก์นางสาวสุจิตรา เติมงามจำเลย ป.อ. ม. 334, ม. 335, ม. 341 ป.วิ.อ. ม. 192 วรรคสามการที่จำเลยรับอาสาว่าจะนำบัตรบริการเงินด่วนของผู้เสียหายไปตรวจสอบยอดเงินในบัญชีเงินฝาก แต่กลับนำบัตรบริการเงินด่วนดังกล่าวไปเบิกถอนเงินจากตู้ เอ.ที.เอ็ม. ของธนาคาร เป็นพฤติการณ์ที่ถือได้ว่าจำเลยหลอกลวงเอาบัตรบริการเงินด่วนของผู้เสียหายเพื่อนำไปใช้เบิกถอนเอาเงินจากตู้เอ.ที.เอ็ม. และการที่จำเลยใช้บัตรบริการเงินด่วนของผู้เสียหายเบิกถอนเงินถือได้ว่าเงินที่จำเลยเบิกถอนจากตู้ เอ.ที.เอ็ม. เป็นเงินของผู้เสียหาย การกระทำของจำเลยจึงเป็นความผิดฐานฉ้อโกง แม้โจทก์จะฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยในความผิดฐานลักทรัพย์แต่ทางพิจารณาได้ความว่า การกระทำของจำเลยเป็นความผิดฐานฉ้อโกง ศาลก็ลงโทษจำเลยฐานฉ้อโกงได้ตาม ป.วิ.อ. มาตรา 192 วรรคสาม(พรชัย สมรรถเวช-สถิตย์ ไพเราะ-สมคิด ไตรโสรัส)ศาลอาญา - นายปฏิกรณ์ คงพินิจศาลอุทธรณ์ - นายระพิณ บุญสิทธิ์ นแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 671/2539พนักงานอัยการ สำนักงานอัยการสูงสุดโจทก์นางสาวสุจิตรา เติมงามจำเลย ป.อ. ม. 334, ม. 335, ม. 341 ป.วิ.อ. ม. 192 วรรคสามการที่จำเลยรับอาสาว่าจะนำบัตรบริการเงินด่วนของผู้เสียหายไปตรวจสอบยอดเงินในบัญชีเงินฝาก แต่กลับนำบัตรบริการเงินด่วนดังกล่าวไปเบิกถอนเงินจากตู้ เอ.ที.เอ็ม. ของธนาคาร เป็นพฤติการณ์ที่ถือได้ว่าจำเลยหลอกลวงเอาบัตรบริการเงินด่วนของผู้เสียหายเพื่อนำไปใช้เบิกถอนเอาเงินจากตู้เอ.ที.เอ็ม. และการที่จำเลยใช้บัตรบริการเงินด่วนของผู้เสียหายเบิกถอนเงินถือได้ว่าเงินที่จำเลยเบิกถอนจากตู้ เอ.ที.เอ็ม. เป็นเงินของผู้เสียหาย การกระทำของจำเลยจึงเป็นความผิดฐานฉ้อโกง แม้โจทก์จะฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยในความผิดฐานลักทรัพย์แต่ทางพิจารณาได้ความว่า การกระทำของจำเลยเป็นความผิดฐานฉ้อโกง ศาลก็ลงโทษจำเลยฐานฉ้อโกงได้ตาม ป.วิ.อ. มาตรา 192 วรรคสาม(พรชัย สมรรถเวช-สถิตย์ ไพเราะ-สมคิด ไตรโสรัส)ศาลอาญา - นายปฏิกรณ์ คงพินิจศาลอุทธรณ์ - นายระพิณ บุญสิทธิ์ นแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 641/2477หลักกฎหมาย: +กัน แบ่งทรัพย์ สามีภรรยาร้างกันไปและได้จัดการแบ่งปันทรัพย์แก่กันไปแล้ว ภายหลังจะมาขอแบ่งสินเดิมสินสมรสอีกไม่ได้โจทก์ฟ้องว่า ท.มารดาจำเลยเป็นภรรยาโจทก์ บัดนี้ ท. ตายจำเลยเช้ายึดถือเอาทรัพย์ซึ่งโจทก์กับ ท. ทำมาหาได้ไว้ทั้งหมด จึงขอให้จำเลยคืนสินเดิมให้โจทก์ ๑๑๖๐ บาท ทางพิจารณาได้ความว่าโจทก์กับ ท. เป็นสามีภรรยากัน เมื่อโจทก์มาอยู่กินกับ ท.มีเงินมาเพียง ๓๓๐ บาทแต่เงินจำนวนนี้ไม่ปรากฎว่าตกอยู่ที่จำเลย และเมื่อ ๒ ปีมานี้ โจทก์กับ ท.แตกร้าวถึงกับร้างกันไปและได้จัดการแบ่งปันทรัพย์แก่กันไปแล้ว ศาลฎีกาตัดสินว่าโจทก์ไม่มีทางฟ้องเรียกสินเดิมสินสมรสอย่างใดจากจำเลยได้ จึงพิพากษายืนตามศาลล่างให้ยกฟ้องโจทก์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 641/2477นายฮวด จันต์ธานนท์โจทก์นางหลิว ปัญจมะณีจำเลย+กัน แบ่งทรัพย์ สามีภรรยาร้างกันไปและได้จัดการแบ่งปันทรัพย์แก่กันไปแล้ว ภายหลังจะมาขอแบ่งสินเดิมสินสมรสอีกไม่ได้โจทก์ฟ้องว่า ท.มารดาจำเลยเป็นภรรยาโจทก์ บัดนี้ ท. ตายจำเลยเช้ายึดถือเอาทรัพย์ซึ่งโจทก์กับ ท. ทำมาหาได้ไว้ทั้งหมด จึงขอให้จำเลยคืนสินเดิมให้โจทก์ ๑๑๖๐ บาท ทางพิจารณาได้ความว่าโจทก์กับ ท. เป็นสามีภรรยากัน เมื่อโจทก์มาอยู่กินกับ ท.มีเงินมาเพียง ๓๓๐ บาทแต่เงินจำนวนนี้ไม่ปรากฎว่าตกอยู่ที่จำเลย และเมื่อ ๒ ปีมานี้ โจทก์กับ ท.แตกร้าวถึงกับร้างกันไปและได้จัดการแบ่งปันทรัพย์แก่กันไปแล้ว ศาลฎีกาตัดสินว่าโจทก์ไม่มีทางฟ้องเรียกสินเดิมสินสมรสอย่างใดจากจำเลยได้ จึงพิพากษายืนตามศาลล่างให้ยกฟ้องโจทก์(กฤต-พรหม-อมาตย)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า ท.มารดาจำเลยเป็นภรรยาโจทก์ บัดนี้ ท. ตายจำเลยเช้ายึดถือเอาทรัพย์ซึ่งโจทก์กับ ท. ทำมาหาได้ไว้ทั้งหมด จึงขอให้จำเลยคืนสินเดิมให้โจทก์ ๑๑๖๐ บาท ทางพิจารณาได้ความว่าโจทก์กับ ท. เป็นสามีภรรยากัน เมื่อโจทก์มาอยู่กินกับ ท.มีเงินมาเพียง ๓๓๐ บาทแต่เงินจำนวนนี้ไม่ปรากฎว่าตกอยู่ที่จำเลย และเมื่อ ๒ ปีมานี้ โจทก์กับ ท.แตกร้าวถึงกับร้างกันไปและได้จัดการแบ่งปันทรัพย์แก่กันไปแล้ว ศาลฎีกาตัดสินว่าโจทก์ไม่มีทางฟ้องเรียกสินเดิมสินสมรสอย่างใดจากจำเลยได้ จึงพิพากษายืนตามศาลล่างให้ยกฟ้องโจทก์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 641/2477นายฮวด จันต์ธานนท์โจทก์นางหลิว ปัญจมะณีจำเลย+กัน แบ่งทรัพย์ สามีภรรยาร้างกันไปและได้จัดการแบ่งปันทรัพย์แก่กันไปแล้ว ภายหลังจะมาขอแบ่งสินเดิมสินสมรสอีกไม่ได้โจทก์ฟ้องว่า ท.มารดาจำเลยเป็นภรรยาโจทก์ บัดนี้ ท. ตายจำเลยเช้ายึดถือเอาทรัพย์ซึ่งโจทก์กับ ท. ทำมาหาได้ไว้ทั้งหมด จึงขอให้จำเลยคืนสินเดิมให้โจทก์ ๑๑๖๐ บาท ทางพิจารณาได้ความว่าโจทก์กับ ท. เป็นสามีภรรยากัน เมื่อโจทก์มาอยู่กินกับ ท.มีเงินมาเพียง ๓๓๐ บาทแต่เงินจำนวนนี้ไม่ปรากฎว่าตกอยู่ที่จำเลย และเมื่อ ๒ ปีมานี้ โจทก์กับ ท.แตกร้าวถึงกับร้างกันไปและได้จัดการแบ่งปันทรัพย์แก่กันไปแล้ว ศาลฎีกาตัดสินว่าโจทก์ไม่มีทางฟ้องเรียกสินเดิมสินสมรสอย่างใดจากจำเลยได้ จึงพิพากษายืนตามศาลล่างให้ยกฟ้องโจทก์(กฤต-พรหม-อมาตย)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 623771หลักกฎหมาย: คดีนี้แม้สำนักงานการปฏิรูปที่ดินเพื่อเกษตรกรรม จำเลยที่ ๑ และสำนักงานการปฏิรูปที่ดินเพื่อเกษตรกรรมจังหวัดบุรีรัมย์ จำเลยที่ ๒ จะเป็นหน่วยงานทางปกครองก็ตาม แต่ตามคำฟ้องโจทก์อ้างว่า โจทก์เป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์ในที่ดินโฉนดเลขที่ ๑๙๘๕๗ และ ๑๙๘๕๘ ซึ่งจำเลยที่ ๑ และที่ ๒ ได้ออกพระราชกฤษฎีกาประกาศกำหนดเขตที่ดินเพื่อการปฏิรูปซึ่งรวมที่ดินของโจทก์ไว้ด้วย และร่วมกันนำที่ดินทั้งสองแปลงของโจทก์ไปออกหนังสืออนุญาตให้เข้าทำประโยชน์ในเขตปฏิรูปที่ดิน (ส.ป.ก. ๔ - ๐๑ ก.) ให้แก่มารดาจำเลยที่ ๓ และโอนสิทธิการอนุญาตให้เข้าทำประโยชน์มาเป็นของจำเลยที่ ๓ โดยไม่ชอบด้วยกฎหมาย ขอให้ศาลเพิกถอนหนังสืออนุญาตให้เข้าทำประโยชน์ในเขตปฏิรูปที่ดิน (ส.ป.ก. ๔ - ๐๑ ก.) เห็นว่า เมื่อพิจารณาความมุ่งหมายของโจทก์ในการใช้สิทธิทางศาล ก็เพื่อให้ศาลมีคำพิพากษารับรองคุ้มครองสิทธิและพิสูจน์สิทธิในที่ดินของตนเป็นสำคัญ และการที่ศาลจะพิพากษาตามคำขอของโจทก์ได้นั้น จะต้องพิจารณาให้ได้ความเสียก่อนว่า โจทก์เป็นผู้มีสิทธิครอบครองที่ดินพิพาทหรือไม่แล้วจึงจะพิจารณาประเด็นอื่นต่อไป กรณีจึงเป็นคดีเกี่ยวกับสิทธิในที่ดิน อยู่ในอำนาจพิจารณาพิพากษาของศาลยุติธรรม ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำวินิจฉัยที่ 89/2561ศาลจังหวัดบุรีรัมย์ศาลผู้ส่งความเห็นศาลปกครองนครราชสีมาศาลผู้รับความเห็นนางประยูร ชารัมย์โจทก์สำนักงานการปฏิรูปที่ดินเพื่อเกษตรกรรม ที่1 กับพวกรวมจำเลย พ.ร.บ.จัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง พ.ศ.2542 ป.พ.พ. ป.ที่ดิน คดีนี้แม้สำนักงานการปฏิรูปที่ดินเพื่อเกษตรกรรม จำเลยที่ ๑ และสำนักงานการปฏิรูปที่ดินเพื่อเกษตรกรรมจังหวัดบุรีรัมย์ จำเลยที่ ๒ จะเป็นหน่วยงานทางปกครองก็ตาม แต่ตามคำฟ้องโจทก์อ้างว่า โจทก์เป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์ในที่ดินโฉนดเลขที่ ๑๙๘๕๗ และ ๑๙๘๕๘ ซึ่งจำเลยที่ ๑ และที่ ๒ ได้ออกพระราชกฤษฎีกาประกาศกำหนดเขตที่ดินเพื่อการปฏิรูปซึ่งรวมที่ดินของโจทก์ไว้ด้วย และร่วมกันนำที่ดินทั้งสองแปลงของโจทก์ไปออกหนังสืออนุญาตให้เข้าทำประโยชน์ในเขตปฏิรูปที่ดิน (ส.ป.ก. ๔ - ๐๑ ก.) ให้แก่มารดาจำเลยที่ ๓ และโอนสิทธิการอนุญาตให้เข้าทำประโยชน์มาเป็นของจำเลยที่ ๓ โดยไม่ชอบด้วยกฎหมาย ขอให้ศาลเพิกถอนหนังสืออนุญาตให้เข้าทำประโยชน์ในเขตปฏิรูปที่ดิน (ส.ป.ก. ๔ - ๐๑ ก.) เห็นว่า เมื่อพิจารณาความมุ่งหมายของโจทก์ในการใช้สิทธิทางศาล ก็เพื่อให้ศาลมีคำพิพากษารับรองคุ้มครองสิทธิและพิสูจน์สิทธิในที่ดินของตนเป็นสำคัญ และการที่ศาลจะพิพากษาตามคำขอของโจทก์ได้นั้น จะต้องพิจารณาให้ได้ความเสียก่อนว่า โจทก์เป็นผู้มีสิทธิครอบครองที่ดินพิพาทหรือไม่แล้วจึงจะพิจารณาประเด็นอื่นต่อไป กรณีจึงเป็นคดีเกี่ยวกับสิทธิในที่ดิน อยู่ในอำนาจพิจารณาพิพากษาของศาลยุติธรรม()แหล่งที่มาสำนักงานเลขานุการคณะกรรมการวินิจฉัยฯแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคดีเกี่ยวกับสิทธิในที่ดิน
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 61285หลักกฎหมาย: ความว่า จำเลยขอให้ศาลสั่งปล่อยชั่วคราวในระหว่างฎีกาโดยผู้ขอประกันขอวางเงินสด จำนวน 30,000 บาท ไว้เป็นหลักประกันหมายเหตุ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2522 มาตรา 67 จำคุก 2 ปี จำเลยให้การรับสารภาพ ลดโทษให้กึ่งหนึ่ง คงจำคุก 1 ปี ฯลฯจำเลยยื่นคำร้องดังกล่าว โดยมีคำร้องประกอบของผู้ขอประกัน(สำนวนตอน 2 อันดับ 11 แผ่นที่ 3 และแผ่นที่ 1)ศาลชั้นต้นอนุญาตให้ปล่อยจำเลยชั่วคราว และในชั้นอุทธรณ์ศาลชั้นต้นตีราคาประกัน 30,000 บาท (สำนวนตอน 2 อันดับ 3 แผ่นที่ 3)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว คดีต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงจำเลยยังไม่ได้ยื่นฎีกา จึงไม่มีเหตุที่จะปล่อยจำเลยชั่วคราวในระหว่างนี้ ให้ยกคำร้อง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 1762/2530พนักงานอัยการ กรมอัยการโจทก์นายณรงค์ศักดิ์ พลับเจริญสุขจำเลยนายณรงค์ศักดิ์ พลับเจริญสุข จำเลยผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.อ. ม. 106, ม. 107, ม. 108, ม. 218ความว่า จำเลยขอให้ศาลสั่งปล่อยชั่วคราวในระหว่างฎีกาโดยผู้ขอประกันขอวางเงินสด จำนวน 30,000 บาท ไว้เป็นหลักประกันหมายเหตุ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2522 มาตรา 67 จำคุก 2 ปี จำเลยให้การรับสารภาพ ลดโทษให้กึ่งหนึ่ง คงจำคุก 1 ปี ฯลฯจำเลยยื่นคำร้องดังกล่าว โดยมีคำร้องประกอบของผู้ขอประกัน(สำนวนตอน 2 อันดับ 11 แผ่นที่ 3 และแผ่นที่ 1)ศาลชั้นต้นอนุญาตให้ปล่อยจำเลยชั่วคราว และในชั้นอุทธรณ์ศาลชั้นต้นตีราคาประกัน 30,000 บาท (สำนวนตอน 2 อันดับ 3 แผ่นที่ 3)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว คดีต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงจำเลยยังไม่ได้ยื่นฎีกา จึงไม่มีเหตุที่จะปล่อยจำเลยชั่วคราวในระหว่างนี้ ให้ยกคำร้อง(สหัส สิงหวิริยะ-ดำริ ศุภพิโรจน์-ชวลิต นราลัย)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 1762/2530พนักงานอัยการ กรมอัยการโจทก์นายณรงค์ศักดิ์ พลับเจริญสุขจำเลยนายณรงค์ศักดิ์ พลับเจริญสุข จำเลยผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.อ. ม. 106, ม. 107, ม. 108, ม. 218ความว่า จำเลยขอให้ศาลสั่งปล่อยชั่วคราวในระหว่างฎีกาโดยผู้ขอประกันขอวางเงินสด จำนวน 30,000 บาท ไว้เป็นหลักประกันหมายเหตุ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2522 มาตรา 67 จำคุก 2 ปี จำเลยให้การรับสารภาพ ลดโทษให้กึ่งหนึ่ง คงจำคุก 1 ปี ฯลฯจำเลยยื่นคำร้องดังกล่าว โดยมีคำร้องประกอบของผู้ขอประกัน(สำนวนตอน 2 อันดับ 11 แผ่นที่ 3 และแผ่นที่ 1)ศาลชั้นต้นอนุญาตให้ปล่อยจำเลยชั่วคราว และในชั้นอุทธรณ์ศาลชั้นต้นตีราคาประกัน 30,000 บาท (สำนวนตอน 2 อันดับ 3 แผ่นที่ 3)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว คดีต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงจำเลยยังไม่ได้ยื่นฎีกา จึงไม่มีเหตุที่จะปล่อยจำเลยชั่วคราวในระหว่างนี้ ให้ยกคำร้อง(สหัส สิงหวิริยะ-ดำริ ศุภพิโรจน์-ชวลิต นราลัย)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศคณะกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกประกาศคณะกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกประจำจังหวัดตรังฉบับที่๓๑ (พ.ศ. ๒๕๕๑)เรื่องกำหนดเส้นทางสำหรับการขนส่งประจำทางด้วยรถโดยสาร[๑] ด้วยคณะกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกประจำจังหวัดตรังได้พิจารณาเห็นสมควรกำหนดเส้นทางสำหรับการขนส่งประจำทางด้วยรถโดยสารขึ้นเพื่อเป็นการอำนวยความสะดวกให้แก่ประชาชนต่อไปฉะนั้น อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๒๐ (๑)แห่งพระราชบัญญัติการขนส่งทางบก พ.ศ. ๒๕๒๒ประกอบกับมติคณะกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกประจำจังหวัดตรัง ในการประชุมครั้งที่๒/๒๕๕๑ เมื่อวันที่ ๑๗ มิถุนายน ๒๕๕๑ และได้รับอนุมัติในหลักการจากคณะกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกกลางในการประชุมครั้งที่ ๙/๒๕๕๑ เมื่อวันที่ ๒๐ พฤษภาคม ๒๕๕๑ จึงให้กำหนดเส้นทางสำหรับการขนส่งประจำทางด้วยรถโดยสารหมวด ๔ จังหวัดตรัง สายที่ ๘๕๕๒ ตรัง-บ้านช่อง-อำเภอย่านตาขาวโดยให้ใช้รายละเอียดเส้นทางดังนี้ คือสายที่ ๘๕๕๒ ตรัง-บ้านช่อง-อำเภอย่านตาขาวเริ่มต้นจากสถานที่จอดรถโดยสารประจำทางจังหวัดตรังไปตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๔ ผ่านบ้านโคกขี้เหล็ก บ้านนาโยงเหนือ บ้านช่องถึงกิโลเมตรที่ ๕๓ แยกขวาไปตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๔๒๖๔ ผ่านบ้านห้วยลึกบ้านลำพิกุล บ้านโคกทรายเหนือ โรงเรียนวิเชียรมาตุ ๒ บ้านปะเหลียน ถึงสามแยกบ้านหาดเลาแยกขวาไปตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๔๑๒๕ ผ่านโรงเรียนบ้านยวนโป๊ะ ถึงสามแยกบ้านท่าพญาแยกขวาไปตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๔๐๔ ไปสุดเส้นทาง ณสถานที่จอดรถโดยสารประจำทางอำเภอย่านตาขาวช่วงตรัง-เขาช่องเริ่มต้นจากสถานที่จอดรถโดยสารประจำทางจังหวัดตรัง ไปตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๔ผ่านบ้านโคกขี้เหล็ก บ้านนาโยงเหนือ บ้านช่อง ไปสุดเส้นทาง ณสถานที่จอดรถโดยสารประจำทางเขาช่องประกาศณ วันที่ ๒ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๕๑อานนท์มนัสวานิชผู้ว่าราชการจังหวัดตรังประธานกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกประจำจังหวัดตรังปริยานุช/ผู้จัดทำ๑๑มีนาคม ๒๕๕๒[๑]ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๖/ตอนที่ ๒๓ ง/หน้า ๒๒๔/๕ มีนาคม ๒๕๕๒
พระราชบัญญัติยาสูบ (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2511พระราชบัญญัติ ยาสูบ (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๑๑ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร. ให้ไว้ ณ วันที่ ๒๒ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๑๑ เป็นปีที่ ๒๓ ในรัชกาลปัจจุบันพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า โดยที่เป็นการสมควรแก้ไขเพิ่มเติมกฎหมายว่าด้วยยาสูบ จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้โดยคำแนะนำและยินยอมของรัฐสภา ดังต่อไปนี้มาตรา 1 มาตรา ๑ พระราชบัญญัตินี้เรียกว่า "พระราชบัญญัติยาสูบ (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๑๑"มาตรา 2 มาตรา ๒ พระราชบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ ๑ มกราคม พ.ศ. ๒๕๑๒ เป็นต้นไปมาตรา 3 มาตรา ๓ ให้ยกเลิกความในบทนิยาม คำว่า "ยาอัด" "บุหรี่ซิกาแรต" "บุหรี่ซิการ์" "บุหรี่อื่น" และ "ยาเส้นปรุง" ในมาตรา ๔ แห่งพระราชบัญญัติยาสูบ พ.ศ. ๒๕๐๙ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน ""ยาอัด" หมายความว่า ส่วนใดส่วนหนึ่งของต้นยาสูบซึ่งได้ป่นหรือย่อยและทำเป็นแผ่นโดยมีวัตถุอื่นเจือปนด้วยหรือไม่ก็ตามมาตรา 3 "บุหรี่ซิกาแรต" หมายความว่า ยาเส้นหรือยาเส้นปรุง ไม่ว่าจะมีใบยาแห้งหรือยาอัดเจือปนหรือไม่ ซึ่งมวนด้วยกระดาษหรือวัตถุที่ทำขึ้นใช้แทนกระดาษ หรือใบยาแห้งหรือยาอัด "บุหรี่ซิการ์" หมายความว่า ใบยาแห้งหรือยาอัด ซึ่งมวนด้วยใบยาแห้งหรือยาอัด "บุหรี่อื่น" หมายความว่า ยาเส้นหรือยาเส้นปรุง ซึ่งมวนด้วยใบตองมาตรา 3 กลีบบัว กาบหมาก ใบมะกา ใบจาก หรือวัตถุอื่นที่มิใช่กระดาษหรือวัตถุที่ทำขึ้นใช้แทนกระดาษและที่มิใช่ใบยาแห้งหรือยาอัด "ยาเส้นปรุง" หมายความว่า ใบยาซึ่งมิใช่ใบยาพันธุ์ยาสูบพื้นเมืองหรือยาอัด ซึ่งได้หั่นเป็นเส้นและปรุงหรือปนด้วยวัตถุอื่นนอกจากน้ำ"มาตรา 4 มาตรา ๔ ให้ยกเลิกความในมาตรา ๔๙ แห่งพระราชบัญญัติยาสูบ พ.ศ. ๒๕๐๙ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน "มาตรา ๔๙ ผู้ใดฝ่าฝืนมาตรา ๑๙ หรือมาตรา ๒๐ ต้องระวางโทษปรับสิบเท่าของค่าแสตมป์ยาสูบที่จะต้องปิด ถ้าเป็นบุหรี่ซิกาแรตที่มิได้ทำโดยผู้ประกอบอุตสาหกรรมยาสูบ ต้องระวางโทษปรับกรัมละหนึ่งบาท"มาตรา 5 มาตรา ๕ ให้ยกเลิกความในมาตรา ๕๐ แห่งพระราชบัญญัติยาสูบ พ.ศ. ๒๕๐๙ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน "มาตรา ๕๐ ผู้ใดฝ่าฝืนมาตรา ๒๔ ต้องระวางโทษปรับสิบห้าเท่าของค่าแสตมป์ยาสูบที่จะต้องปิด ถ้าเป็นบุหรี่ซิกาแรตที่มิได้ทำโดยผู้ประกอบอุตสาหกรรมยาสูบต้องระวางโทษปรับกรัมละหนึ่งบาทห้าสิบสตางค์"มาตรา 6 มาตรา ๖ บุหรี่ซิการ์ที่ทำขึ้นหรือนำเข้ามาในราชอาณาจักรตามพระราชบัญญัติยาสูบ พ.ศ. ๒๕๐๙ และเป็นบุหรี่ซิกาแรตตามพระราชบัญญัตินี้ ที่ยังมิได้ปิดแสตมป์ยาสูบและยังมิได้นำออกจากโรงอุตสาหกรรมยาสูบหรือรับมอบไปจากเจ้าพนักงานศุลกากร แล้วแต่กรณี ถ้าผู้ประกอบอุตสาหกรรมยาสูบมาตรา 6 หรือผู้นำเข้าปิดแสตมป์ยาสูบในอัตราบุหรี่ซิการ์ ภายในสิบห้าวันนับแต่วันที่พระราชบัญญัตินี้ใช้บังคับ ให้ถือว่าได้ปิดแสตมป์ยาสูบถูกต้องแล้วมาตรา 7 มาตรา ๗ ให้ผู้มีไว้ในครอบครองเกินห้าร้อยกรัม หรือมีไว้เพื่อขายซึ่งยาเส้นตามพระราชบัญญัติยาสูบ พ.ศ. ๒๕๐๙ และเป็นยาเส้นปรุงตามพระราชบัญญัตินี้ ปิดแสตมป์ยาสูบให้ถูกต้องในอัตรายาเส้นปรุงภายในหกสิบวันนับแต่วันที่พระราชบัญญัตินี้ใช้บังคับมาตรา 8 มาตรา ๘ ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังรักษาการตามพระราชบัญญัตินี้ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ จอมพล ถนอม กิตติขจร นายกรัฐมนตรีหมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชบัญญัติฉบับนี้ คือ เนื่องจากในปัจจุบันนี้มีผู้ประกอบอุตสาหกรรมยาสูบทำบุหรี่ซิการ์โดยใช้ยาเส้นหรือยาเส้นปรุงมวนด้วยยาอัด ซึ่งมีลักษณะและคุณสมบัติคล้ายกับกระดาษมวนบุหรี่ซิกาแรตและทำยาเส้นด้วยใบยาซึ่งมิใช่ใบยาพันธุ์ยาสูบพื้นเมืองจำหน่ายให้ผู้ซื้อมวนด้วยกระดาษมากขึ้น เป็นเหตุให้กระทบกระเทือนการจำหน่ายบุหรี่ซิกาแรตซึ่งเป็นอุตสาหกรรมผูกขาดของรัฐจึง จำเป็นต้องแก้ไขเพิ่มเติมพระราชบัญญัติยาสูบ พ.ศ. ๒๕๐๙
ประกาศคณะกรรมการกํากับตลาดทุนที่ ทธ. 100/2552เรื่อง หลักเกณฑ์ เงื่อนไข และวิธีการในการซื้อหรือมีหุ้นของบริษัทหลักทรัพย์ประเภทการให้สินเชื่อเพื่อธุรกิจหลักทรัพย์ อาศัยอํานาจตามความในมาตรา 16/6 แห่งพระราชบัญญัติหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ พ.ศ. 2535 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ (ฉบับที่ 4) พ.ศ. 2551 และมาตรา 98(7) แห่งพระราชบัญญัติหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ พ.ศ. 2535 อันเป็นพระราชบัญญัติที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจํากัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคล ซึ่งมาตรา 29 ประกอบกับมาตรา 33 มาตรา 34 มาตรา 41 มาตรา 43 มาตรา 44 และมาตรา 64 ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย บัญญัติให้กระทําได้โดยอาศัยอํานาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย คณะกรรมการกํากับตลาดทุนออกข้อกําหนดไว้ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ ในประกาศนี้ (1) คําว่า "เงินกองทุน" ให้มีความหมายเช่นเดียวกับบทนิยามของคําดังกล่าวที่กําหนดไว้ในประกาศสํานักงานคณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ว่าด้วยการปฏิบัติงานเกี่ยวกับการให้กู้ยืมเงินเพื่อซื้อหลักทรัพย์และการให้ยืมหลักทรัพย์แก่ลูกค้าที่มิใช่ลูกค้าสถาบันเพื่อขายชอร์ต (2) "บริษัทหลักทรัพย์" หมายความว่า บริษัทหลักทรัพย์ที่ได้รับใบอนุญาตประกอบธุรกิจหลักทรัพย์ประเภทการให้สินเชื่อเพื่อธุรกิจหลักทรัพย์ (3) "บริษัท" หมายความว่า บริษัทจํากัด บริษัทมหาชนจํากัด และให้หมายความรวมถึงนิติบุคคลที่มีกฎหมายเฉพาะจัดตั้งขึ้นโดยมีวัตถุประสงค์ในการประกอบธุรกิจข้อ ๒ ให้บริษัทหลักทรัพย์ซื้อหรือมีหุ้นของบริษัทใดบริษัทหนึ่งได้ไม่เกินร้อยละ 10 ของจํานวนหุ้นที่จําหน่ายได้แล้วทั้งหมดของบริษัทนั้น และจํานวนเงินลงทุนในหุ้นของทุกบริษัทรวมกันต้องไม่เกินร้อยละ 60 ของเงินกองทุน เว้นแต่ได้รับการผ่อนผันจากสํานักงานข้อ ๓ ประกาศนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2553 เป็นต้นไปผู้มีอํานาจลงนาม - ประกาศ ณ วันที่ 30 ธันวาคม พ.ศ. 2552 (นายธีระชัย ภูวนาถนรานุบาล)เลขาธิการสํานักงานคณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ประธานกรรมการคณะกรรมการกํากับตลาดทุนหมายเหตุ - \_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_เหตุผลในการออกประกาศฉบับนี้ คือ เนื่องจากพระราชบัญญัติหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ (ฉบับที่ 4) พ.ศ. 2551 กําหนดห้ามบริษัทหลักทรัพย์ซื้อหรือมีหุ้น เว้นแต่เป็นการได้มาเนื่องจากประกอบการค้าหลักทรัพย์ การจัดจําหน่ายหลักทรัพย์ หรือธุรกิจหลักทรัพย์อื่นตามที่คณะกรรมการกํากับตลาดทุนประกาศกําหนดหรือเป็นการได้มาโดยได้รับผ่อนผันจากสํานักงานตามหลักเกณฑ์ เงื่อนไข และวิธีการที่คณะกรรมการกํากับตลาดทุนประกาศกําหนด จึงเห็นควรออกประกาศเพื่อรองรับการปรับปรุงประกาศคณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ ที่ กธ. 5/2539 เรื่อง หลักเกณฑ์ เงื่อนไข และวิธีการในการประกอบธุรกิจหลักทรัพย์ประเภทการให้สินเชื่อเพื่อธุรกิจหลักทรัพย์ ลงวันที่ 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2539 จึงจําเป็นต้องออกประกาศนี้
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 60579หลักกฎหมาย: ความว่า จำเลยที่ 2 ขอให้ศาลปล่อยชั่วคราวในระหว่างฎีกา โดยผู้ขอประกันได้เสนอบัญชีทรัพย์มาพร้อมคำร้องแล้วหมายเหตุ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนว่า จำเลยทั้งสองมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 291,300,390 พระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. 2522 มาตรา 43,157 เป็นความผิดกรรมเดียวผิดต่อกฎหมายหลายบท ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 291อันเป็นบทหนักที่สุด จำคุกจำเลยทั้งสองคนละ 5 ปีจำเลยที่ 2 ฎีกา โดยผู้พิพากษาซึ่งลงชื่อในคำพิพากษาศาลอุทธรณ์อนุญาตให้ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง (อันดับ 150,140)จำเลยที่ 2 ยื่นคำร้องดังกล่าว (อันดับ 139)ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์อนุญาตให้ปล่อยจำเลยที่ 2 ชั่วคราวโดยศาลอุทธรณ์ตีราคาประกัน 250,000 บาท (อันดับ 117)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว อนุญาตให้ปล่อยจำเลยที่ 2 ชั่วคราวในระหว่างฎีกา ตีราคาค่าประกันสองแสนห้าหมื่นบาท ให้ศาลชั้นต้นพิจารณาหลักประกันและดำเนินการต่อไป ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 1749/2529พนักงานอัยการจังหวัดสงขลาโจทก์นายหมาด หมาดบากา กับพวกจำเลยนายแฉล้ม อ่อนแก้ว จำเลยที่ 2ผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.อ. ม. 106, ม. 108ความว่า จำเลยที่ 2 ขอให้ศาลปล่อยชั่วคราวในระหว่างฎีกา โดยผู้ขอประกันได้เสนอบัญชีทรัพย์มาพร้อมคำร้องแล้วหมายเหตุ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนว่า จำเลยทั้งสองมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 291,300,390 พระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. 2522 มาตรา 43,157 เป็นความผิดกรรมเดียวผิดต่อกฎหมายหลายบท ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 291อันเป็นบทหนักที่สุด จำคุกจำเลยทั้งสองคนละ 5 ปีจำเลยที่ 2 ฎีกา โดยผู้พิพากษาซึ่งลงชื่อในคำพิพากษาศาลอุทธรณ์อนุญาตให้ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง (อันดับ 150,140)จำเลยที่ 2 ยื่นคำร้องดังกล่าว (อันดับ 139)ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์อนุญาตให้ปล่อยจำเลยที่ 2 ชั่วคราวโดยศาลอุทธรณ์ตีราคาประกัน 250,000 บาท (อันดับ 117)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว อนุญาตให้ปล่อยจำเลยที่ 2 ชั่วคราวในระหว่างฎีกา ตีราคาค่าประกันสองแสนห้าหมื่นบาท ให้ศาลชั้นต้นพิจารณาหลักประกันและดำเนินการต่อไป(ดุสิต วราโห-สวัสดิ์ รอดเจริญ-คำนึง อุไรรัตน์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 1749/2529พนักงานอัยการจังหวัดสงขลาโจทก์นายหมาด หมาดบากา กับพวกจำเลยนายแฉล้ม อ่อนแก้ว จำเลยที่ 2ผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.อ. ม. 106, ม. 108ความว่า จำเลยที่ 2 ขอให้ศาลปล่อยชั่วคราวในระหว่างฎีกา โดยผู้ขอประกันได้เสนอบัญชีทรัพย์มาพร้อมคำร้องแล้วหมายเหตุ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนว่า จำเลยทั้งสองมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 291,300,390 พระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. 2522 มาตรา 43,157 เป็นความผิดกรรมเดียวผิดต่อกฎหมายหลายบท ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 291อันเป็นบทหนักที่สุด จำคุกจำเลยทั้งสองคนละ 5 ปีจำเลยที่ 2 ฎีกา โดยผู้พิพากษาซึ่งลงชื่อในคำพิพากษาศาลอุทธรณ์อนุญาตให้ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง (อันดับ 150,140)จำเลยที่ 2 ยื่นคำร้องดังกล่าว (อันดับ 139)ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์อนุญาตให้ปล่อยจำเลยที่ 2 ชั่วคราวโดยศาลอุทธรณ์ตีราคาประกัน 250,000 บาท (อันดับ 117)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว อนุญาตให้ปล่อยจำเลยที่ 2 ชั่วคราวในระหว่างฎีกา ตีราคาค่าประกันสองแสนห้าหมื่นบาท ให้ศาลชั้นต้นพิจารณาหลักประกันและดำเนินการต่อไป(ดุสิต วราโห-สวัสดิ์ รอดเจริญ-คำนึง อุไรรัตน์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 997/2473หลักกฎหมาย: ศาลไม่มีอำนาจที่จะสั่งให้คืนของกลางที่เรียกมาเปนพะยานซึ่งผู้ร้ายเอาไปจำนำไว้นั้นแก่เจ้าทรัพย์เดิมโจทก์ฟ้องว่าจำเลยลักสร้อยและทรัพย์อื่นของ ภ.ไป แล้วจำเลยเอาสร้อยนั้นจำนำไว้ที่โรงจำนำของผู้ร้อง ระวางพิจารณาศาลหมายเรียกสร้อยของกลางมาจากโรงจำนำ แต่เมื่อตัดสินให้จำคุกจำเลยแล้ว ศาลเลยคืนสร้อยนั้นให้เจ้าทรัพย์ไปดังนี้ ผู้ร้องจึงร้องขอสร้อยของกลางคืน ศาลล่างทั้ง ๒ สั่งให้โรงจำนำไปว่ากล่าวแก่ผู้จำนำ ผู้ร้องฎีกาว่า การที่ศาลคืนสร้อยให้เจ้าทรัพย์ไปยังมิชอบด้วยกฎหมาย ศาลฎีกาตัดสินกลับให้ศาลเดิมเรียกสร้อยนั้นกลับคืนมาและมอบให้ผู้ร้องไป ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 997/2473อัยยการราชบุรีโจทก์นายเลียม นางผาดจำเลยหลวงสรรค์เทพกิจผู้ร้อง วิธีพิจารณาอาชญา ศาลไม่มีอำนาจที่จะสั่งให้คืนของกลางที่เรียกมาเปนพะยานซึ่งผู้ร้ายเอาไปจำนำไว้นั้นแก่เจ้าทรัพย์เดิมโจทก์ฟ้องว่าจำเลยลักสร้อยและทรัพย์อื่นของ ภ.ไป แล้วจำเลยเอาสร้อยนั้นจำนำไว้ที่โรงจำนำของผู้ร้อง ระวางพิจารณาศาลหมายเรียกสร้อยของกลางมาจากโรงจำนำ แต่เมื่อตัดสินให้จำคุกจำเลยแล้ว ศาลเลยคืนสร้อยนั้นให้เจ้าทรัพย์ไปดังนี้ ผู้ร้องจึงร้องขอสร้อยของกลางคืน ศาลล่างทั้ง ๒ สั่งให้โรงจำนำไปว่ากล่าวแก่ผู้จำนำ ผู้ร้องฎีกาว่า การที่ศาลคืนสร้อยให้เจ้าทรัพย์ไปยังมิชอบด้วยกฎหมาย ศาลฎีกาตัดสินกลับให้ศาลเดิมเรียกสร้อยนั้นกลับคืนมาและมอบให้ผู้ร้องไป(พรหม-พิพาก-วิกรม)ศาลชั้นต้น - หลวงดุลยภาณศาลอุทธรณ์ - พระอัฏกิจแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: เดิมโจทก์ฟ้องว่าจำเลยลักสร้อยและทรัพย์อื่นของ ภ.ไป แล้วจำเลยเอาสร้อยนั้นจำนำไว้ที่โรงจำนำของผู้ร้อง ระวางพิจารณาศาลหมายเรียกสร้อยของกลางมาจากโรงจำนำ แต่เมื่อตัดสินให้จำคุกจำเลยแล้ว ศาลเลยคืนสร้อยนั้นให้เจ้าทรัพย์ไปดังนี้ ผู้ร้องจึงร้องขอสร้อยของกลางคืน ศาลล่างทั้ง ๒ สั่งให้โรงจำนำไปว่ากล่าวแก่ผู้จำนำ ผู้ร้องฎีกาว่า การที่ศาลคืนสร้อยให้เจ้าทรัพย์ไปยังมิชอบด้วยกฎหมาย ศาลฎีกาตัดสินกลับให้ศาลเดิมเรียกสร้อยนั้นกลับคืนมาและมอบให้ผู้ร้องไป ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 997/2473อัยยการราชบุรีโจทก์นายเลียม นางผาดจำเลยหลวงสรรค์เทพกิจผู้ร้อง วิธีพิจารณาอาชญา ศาลไม่มีอำนาจที่จะสั่งให้คืนของกลางที่เรียกมาเปนพะยานซึ่งผู้ร้ายเอาไปจำนำไว้นั้นแก่เจ้าทรัพย์เดิมโจทก์ฟ้องว่าจำเลยลักสร้อยและทรัพย์อื่นของ ภ.ไป แล้วจำเลยเอาสร้อยนั้นจำนำไว้ที่โรงจำนำของผู้ร้อง ระวางพิจารณาศาลหมายเรียกสร้อยของกลางมาจากโรงจำนำ แต่เมื่อตัดสินให้จำคุกจำเลยแล้ว ศาลเลยคืนสร้อยนั้นให้เจ้าทรัพย์ไปดังนี้ ผู้ร้องจึงร้องขอสร้อยของกลางคืน ศาลล่างทั้ง ๒ สั่งให้โรงจำนำไปว่ากล่าวแก่ผู้จำนำ ผู้ร้องฎีกาว่า การที่ศาลคืนสร้อยให้เจ้าทรัพย์ไปยังมิชอบด้วยกฎหมาย ศาลฎีกาตัดสินกลับให้ศาลเดิมเรียกสร้อยนั้นกลับคืนมาและมอบให้ผู้ร้องไป(พรหม-พิพาก-วิกรม)ศาลชั้นต้น - หลวงดุลยภาณศาลอุทธรณ์ - พระอัฏกิจแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ