คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 901/2493หลักกฎหมาย: โจทก์กล่าวถึงหนังสือซื้อขายมาในฟ้อง และแนบหนังสือซื้อขายมาท้ายฟ้องต้องถือว่าหนังสือซื้อขายเป็นส่วนหนึ่งของฟ้อง โจทก์ไม่จำต้องระบุอ้างในบัญชีพยานอีก ส่วนการเสียค่าธรรมเนียมอ้างเอกสารนั้น เมื่อโจทก์ยื่นเอกสารมาพร้อมกับฟ้อง ต้องสันนิษฐานในเบื้องต้นว่า โจทก์อ้างเอกสารนั้น เมื่อปรากฏว่ายังไม่ได้เสียค่าธรรมเนียมอ้าง ก็เรียกเสียให้ครบถ้วนโจทก์ฟ้องเรียกนาคืนจากจำเลย โดยอ้างว่าได้มอบให้จำเลยทำนาต่างดอกเบี้ยเงินกู้จำเลยปฏิเสธว่าโจทก์ขายขาดแก่จำเลยแล้วศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยรับชำระหนี้เงินกู้และคืนนาให้โจทก์ศาลอุทธรณ์เห็นว่า หนังสือสัญญาซื้อขาย (ที่โจทก์ซื้อนามาจากนางปุ่น) ที่ศาลชั้นต้นหยิบยกขึ้นมาวินิจฉัยนั้น โจทก์ไม่ได้ระบุอ้างเป็นพยานและมิได้เสียค่าอ้างเอกสาร เป็นการฝ่าฝืนประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 86 แล้วฟังข้อเท็จจริงตามจำเลยต่อสู้พิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า โจทก์กล่าวถึงสัญญาซื้อขายมาในฟ้องและแนบหนังสือซื้อขายมาท้ายฟ้อง ต้องถือว่าหนังสือซื้อขายเป็นส่วนหนึ่งของฟ้อง โจทก์ไม่จำต้องระบุอ้างในบัญชีพยานอีก ส่วนการเสียค่าธรรมเนียมอ้างเอกสารนั้น เมื่อโจทก์ยื่นเอกสารมาพร้อมกับฟ้องต้องสันนิษฐานในเบื้องต้นว่าโจทก์อ้างเอกสารนั้น จึงไม่น่าจะยกเอาเรื่องไม่เสียค่าธรรมเนียมมาตัดไม่รับวินิจฉัยเอกสารนั้นเมื่อปรากฏว่ายังไม่ได้เสียค่าธรรมเนียมอ้าง ศาลก็น่าจะเรียกเสียให้ครบถ้วน อย่างไรก็ดี ศาลฎีกาคงฟังข้อเท็จจริงเชื่อตามคำพยานจำเลย พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 901/2493นายเฉลิมชัย พลแสนโจทก์นายสอ คำไพบูลย์จำเลย ป.วิ.พ. ม. 86, ม. 87, ม. 88, ม. 149, ม. 172โจทก์กล่าวถึงหนังสือซื้อขายมาในฟ้อง และแนบหนังสือซื้อขายมาท้ายฟ้องต้องถือว่าหนังสือซื้อขายเป็นส่วนหนึ่งของฟ้อง โจทก์ไม่จำต้องระบุอ้างในบัญชีพยานอีก ส่วนการเสียค่าธรรมเนียมอ้างเอกสารนั้น เมื่อโจทก์ยื่นเอกสารมาพร้อมกับฟ้อง ต้องสันนิษฐานในเบื้องต้นว่า โจทก์อ้างเอกสารนั้น เมื่อปรากฏว่ายังไม่ได้เสียค่าธรรมเนียมอ้าง ก็เรียกเสียให้ครบถ้วนโจทก์ฟ้องเรียกนาคืนจากจำเลย โดยอ้างว่าได้มอบให้จำเลยทำนาต่างดอกเบี้ยเงินกู้จำเลยปฏิเสธว่าโจทก์ขายขาดแก่จำเลยแล้วศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยรับชำระหนี้เงินกู้และคืนนาให้โจทก์ศาลอุทธรณ์เห็นว่า หนังสือสัญญาซื้อขาย (ที่โจทก์ซื้อนามาจากนางปุ่น) ที่ศาลชั้นต้นหยิบยกขึ้นมาวินิจฉัยนั้น โจทก์ไม่ได้ระบุอ้างเป็นพยานและมิได้เสียค่าอ้างเอกสาร เป็นการฝ่าฝืนประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 86 แล้วฟังข้อเท็จจริงตามจำเลยต่อสู้พิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า โจทก์กล่าวถึงสัญญาซื้อขายมาในฟ้องและแนบหนังสือซื้อขายมาท้ายฟ้อง ต้องถือว่าหนังสือซื้อขายเป็นส่วนหนึ่งของฟ้อง โจทก์ไม่จำต้องระบุอ้างในบัญชีพยานอีก ส่วนการเสียค่าธรรมเนียมอ้างเอกสารนั้น เมื่อโจทก์ยื่นเอกสารมาพร้อมกับฟ้องต้องสันนิษฐานในเบื้องต้นว่าโจทก์อ้างเอกสารนั้น จึงไม่น่าจะยกเอาเรื่องไม่เสียค่าธรรมเนียมมาตัดไม่รับวินิจฉัยเอกสารนั้นเมื่อปรากฏว่ายังไม่ได้เสียค่าธรรมเนียมอ้าง ศาลก็น่าจะเรียกเสียให้ครบถ้วน อย่างไรก็ดี ศาลฎีกาคงฟังข้อเท็จจริงเชื่อตามคำพยานจำเลย พิพากษายืน(นนทปัญญา-จำรูญเนติศาสตร์-มนูภันย์วิมลสาร)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องเรียกนาคืนจากจำเลย โดยอ้างว่าได้มอบให้จำเลยทำนาต่างดอกเบี้ยเงินกู้จำเลยปฏิเสธว่าโจทก์ขายขาดแก่จำเลยแล้วศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยรับชำระหนี้เงินกู้และคืนนาให้โจทก์ศาลอุทธรณ์เห็นว่า หนังสือสัญญาซื้อขาย (ที่โจทก์ซื้อนามาจากนางปุ่น) ที่ศาลชั้นต้นหยิบยกขึ้นมาวินิจฉัยนั้น โจทก์ไม่ได้ระบุอ้างเป็นพยานและมิได้เสียค่าอ้างเอกสาร เป็นการฝ่าฝืนประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 86 แล้วฟังข้อเท็จจริงตามจำเลยต่อสู้พิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า โจทก์กล่าวถึงสัญญาซื้อขายมาในฟ้องและแนบหนังสือซื้อขายมาท้ายฟ้อง ต้องถือว่าหนังสือซื้อขายเป็นส่วนหนึ่งของฟ้อง โจทก์ไม่จำต้องระบุอ้างในบัญชีพยานอีก ส่วนการเสียค่าธรรมเนียมอ้างเอกสารนั้น เมื่อโจทก์ยื่นเอกสารมาพร้อมกับฟ้องต้องสันนิษฐานในเบื้องต้นว่าโจทก์อ้างเอกสารนั้น จึงไม่น่าจะยกเอาเรื่องไม่เสียค่าธรรมเนียมมาตัดไม่รับวินิจฉัยเอกสารนั้นเมื่อปรากฏว่ายังไม่ได้เสียค่าธรรมเนียมอ้าง ศาลก็น่าจะเรียกเสียให้ครบถ้วน อย่างไรก็ดี ศาลฎีกาคงฟังข้อเท็จจริงเชื่อตามคำพยานจำเลย พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 901/2493นายเฉลิมชัย พลแสนโจทก์นายสอ คำไพบูลย์จำเลย ป.วิ.พ. ม. 86, ม. 87, ม. 88, ม. 149, ม. 172โจทก์กล่าวถึงหนังสือซื้อขายมาในฟ้อง และแนบหนังสือซื้อขายมาท้ายฟ้องต้องถือว่าหนังสือซื้อขายเป็นส่วนหนึ่งของฟ้อง โจทก์ไม่จำต้องระบุอ้างในบัญชีพยานอีก ส่วนการเสียค่าธรรมเนียมอ้างเอกสารนั้น เมื่อโจทก์ยื่นเอกสารมาพร้อมกับฟ้อง ต้องสันนิษฐานในเบื้องต้นว่า โจทก์อ้างเอกสารนั้น เมื่อปรากฏว่ายังไม่ได้เสียค่าธรรมเนียมอ้าง ก็เรียกเสียให้ครบถ้วนโจทก์ฟ้องเรียกนาคืนจากจำเลย โดยอ้างว่าได้มอบให้จำเลยทำนาต่างดอกเบี้ยเงินกู้จำเลยปฏิเสธว่าโจทก์ขายขาดแก่จำเลยแล้วศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยรับชำระหนี้เงินกู้และคืนนาให้โจทก์ศาลอุทธรณ์เห็นว่า หนังสือสัญญาซื้อขาย (ที่โจทก์ซื้อนามาจากนางปุ่น) ที่ศาลชั้นต้นหยิบยกขึ้นมาวินิจฉัยนั้น โจทก์ไม่ได้ระบุอ้างเป็นพยานและมิได้เสียค่าอ้างเอกสาร เป็นการฝ่าฝืนประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 86 แล้วฟังข้อเท็จจริงตามจำเลยต่อสู้พิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า โจทก์กล่าวถึงสัญญาซื้อขายมาในฟ้องและแนบหนังสือซื้อขายมาท้ายฟ้อง ต้องถือว่าหนังสือซื้อขายเป็นส่วนหนึ่งของฟ้อง โจทก์ไม่จำต้องระบุอ้างในบัญชีพยานอีก ส่วนการเสียค่าธรรมเนียมอ้างเอกสารนั้น เมื่อโจทก์ยื่นเอกสารมาพร้อมกับฟ้องต้องสันนิษฐานในเบื้องต้นว่าโจทก์อ้างเอกสารนั้น จึงไม่น่าจะยกเอาเรื่องไม่เสียค่าธรรมเนียมมาตัดไม่รับวินิจฉัยเอกสารนั้นเมื่อปรากฏว่ายังไม่ได้เสียค่าธรรมเนียมอ้าง ศาลก็น่าจะเรียกเสียให้ครบถ้วน อย่างไรก็ดี ศาลฎีกาคงฟังข้อเท็จจริงเชื่อตามคำพยานจำเลย พิพากษายืน(นนทปัญญา-จำรูญเนติศาสตร์-มนูภันย์วิมลสาร)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ