phoneee/thai-legal-corpus huggingface dataset:
กฎกระทรวงกำหนดลักษณะของเหรียญกษาปณ์ที่ระลึก๗๒ ปี สำนักเลขาธิการคณะรัฐมนตรีพ.ศ. ๒๕๔๘[๑] อาศัยอำนาจตามความในมาตรา๕ แห่งพระราชบัญญัติเงินตรา พ.ศ. ๒๕๐๑ และมาตรา ๑๐ วรรคสาม แห่งพระราชบัญญัติเงินตราพ.ศ. ๒๕๐๑ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติเงินตรา (ฉบับที่๕) พ.ศ. ๒๕๓๖ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้ให้กำหนดชนิดราคา โลหะ อัตราเนื้อโลหะ น้ำหนัก ขนาด อัตราเผื่อเหลือเผื่อขาด ลวดลาย และลักษณะอื่นๆ ของเหรียญกษาปณ์ที่ระลึกเนื่องในโอกาสครบ ๗๒ ปี สำนักเลขาธิการคณะรัฐมนตรี ใน พ.ศ.๒๕๔๗ ตามบัญชีท้ายกฎกระทรวงนี้ให้ไว้ ณวันที่ ๒๖ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๔๘ทนง พิทยะรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง[เอกสารแนบท้าย]๑.บัญชีท้ายกฎกระทรวงกำหนดลักษณะของเหรียญกษาปณ์ที่ระลึก ๗๒ ปี สำนักเลขาธิการคณะรัฐมนตรีพ.ศ. ๒๕๔๘(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)หมายเหตุ:- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ โดยที่เป็นการสมควรจัดทำเหรียญกษาปณ์โลหะสองสี(สีขาวและสีทอง) ราคาสิบบาทหนึ่งชนิด ออกใช้เพื่อเป็นที่ระลึกเนื่องในโอกาสครบ ๗๒ ปีสำนักเลขาธิการคณะรัฐมนตรี ใน พ.ศ. ๒๕๔๗ จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้ชัชสรัญ/จัดทำ๙ มกราคม ๒๕๔๙ปิยะธิดา/ปรับปรุง๒ กรกฎาคม ๒๕๖๑[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๒๒/ตอนที่ ๑๒๖ ก/หน้า ๑๕/๒๙ ธันวาคม ๒๕๔๘
คำสั่งกรุงเทพมหานครคำสั่งกรุงเทพมหานครที่ ๒๗๖๕/๒๕๕๙เรื่องมอบอำนาจให้ข้าราชการกรุงเทพมหานครปฏิบัติราชการแทน เพื่อให้การปฏิบัติราชการที่อยู่ในอำนาจหน้าที่ของผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานครในฐานะเจ้าพนักงานท้องถิ่นตามพระราชบัญญัติควบคุมการขอทาน พ.ศ. ๒๕๕๙ เป็นไปด้วยความเรียบร้อย รวดเร็วและมีประสิทธิภาพอาศัยอำนาจตามความในมาตรา๘๑ แห่งพระราชบัญญัติระเบียบบริหารราชการกรุงเทพมหานครพ.ศ. ๒๕๒๘ ผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานครในฐานะเจ้าพนักงานท้องถิ่น ตามมาตรา ๕วรรคสี่ และมาตรา ๑๔ แห่งพระราชบัญญัติควบคุมการขอทาน พ.ศ. ๒๕๕๙ จึงมอบอำนาจในการดำเนินการในฐานะเจ้าพนักงานท้องถิ่นตามพระราชบัญญัติควบคุมการขอทานพ.ศ. ๒๕๕๙ ให้ผู้อำนวยการเขตพื้นที่ปฏิบัติราชการแทนทั้งนี้ตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป[๑]สั่ง ณ วันที่ ๒๐กันยายน พ.ศ. ๒๕๕๙ผุสดี ตามไทรองผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานครรักษาราชการแทนผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานครชนิกา/ปริยานุช/จัดทำ๒๑ ตุลาคม ๒๕๕๙นุสรา/ตรวจ๖ มกราคม ๒๕๖๐[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๓๓/ตอนพิเศษ ๒๔๑ ง/หน้า ๓๐/๑๙ ตุลาคม ๒๕๕๙
พระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในท้องที่ตำบลท้ายเหมือง อำเภอท้ายเหมืองจังหวัดพังงาให้เป็นเขตปฏิรูปที่ดินพ.ศ. ๒๕๓๖ ภูมิพลอดุลยเดชป.ร.ให้ไว้ ณ วันที่๑๕ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๓๖เป็นปีที่ ๔๘ในรัชกาลปัจจุบันพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯให้ประกาศว่าโดยที่เป็นการสมควรกำหนดเขตที่ดินในท้องที่ตำบลท้ายเหมือง อำเภอท้ายเหมือง จังหวัดพังงา ให้เป็นเขตปฏิรูปที่ดิน อาศัยอำนาจตามความในมาตรา๑๗๕ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย และมาตรา ๒๕ วรรคหนึ่งแห่งพระราชบัญญัติการปฏิรูปที่ดินเพื่อเกษตรกรรม พ.ศ. ๒๕๑๘จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้มาตรา๑ พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า พระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในท้องที่ตำบลท้ายเหมืองอำเภอท้ายเหมือง จังหวัดพังงา ให้เป็นเขตปฏิรูปที่ดิน พ.ศ. ๒๕๓๖มาตรา๒[๑] พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา๓ให้ที่ดินในเขตท้องที่ตำบลท้ายเหมือง อำเภอท้ายเหมือง จังหวัดพังงาในเขตป่าสงวนแห่งชาติ ป่าคลองทุ่งมะพร้าว บางส่วนภายในแนวเขตตามแผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกานี้ เป็นเขตปฏิรูปที่ดินมาตรา๔ ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้ผู้รับสนองพระบรมราชโองการชวน หลีกภัยนายกรัฐมนตรี[เอกสารแนบท้าย]๑. แผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในท้องที่ตำบลท้ายเหมือง อำเภอท้ายเหมือง จังหวัดพังงา ให้เป็นเขตปฏิรูปที่ดินพ.ศ. ๒๕๓๖(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)หมายเหตุ:- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือ เนื่องจากในท้องที่ตำบลท้ายเหมืองอำเภอท้ายเหมือง จังหวัดพังงา มีเกษตรกรผู้ไม่มีที่ดินประกอบเกษตรกรรมเป็นของตนเองหรือมีที่ดินเล็กน้อยไม่เพียงพอแก่การครองชีพหรือต้องเช่าที่ดินของผู้อื่นประกอบเกษตรกรรมอยู่เป็นจำนวนมากและโดยที่คณะรัฐมนตรีมีมติให้ดำเนินการปฏิรูปที่ดินเพื่อเกษตรกรรมในที่ดินเขตป่าสงวนแห่งชาติป่าคลองทุ่งมะพร้าว ในส่วนที่มีสภาพเป็นป่าเสื่อมโทรมแล้วสมควรกำหนดเขตที่ดินที่ในท้องที่ดังกล่าวให้เป็นเขตปฏิรูปที่ดิน จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้ศิรวัชร์/จัดทำ๒๒ มิถุนายน๒๕๖๐[๑]ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๑๐/ตอนที่ ๒๐๔/ฉบับพิเศษ หน้า ๑๐/๘ ธันวาคม ๒๕๓๖
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 819/2486หลักกฎหมาย: ฟ้องโจทก์กล่าวว่า"จำเลยบังอาจมีและขนน้ำสุรารัฐบาลซึ่งมีปริมาณเกินกว่า 10 ทะนานโดยไม่มีใบขนแสดงว่าซื้อมาจากผู้ที่ควรขายเป็นการผิดกฎหมาย ขอให้ลงโทษ" โดยโจทก์มิได้กล่าวว่าจำเลยซื้อน้ำสุราโดยรู้อยู่แล้วว่าเป็นสุราที่ขายผิดต่อกฎหมาย จะลงโทษฐานซื้อน้ำสุราโดยรู้อยู่ว่าเป็นสุราที่ขายผิดต่อกฎหมายไม่ได้ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 819/2486อัยการนครสวรรค์โจทก์นายไสย ประมูลทรัพย์จำเลย พ.ร.บ.ภาษีชั้นใน จ.ศ.1248 ม. 11, ม. 12, ม. 40 พ.ร.บ.ภาษีชั้นใน แก้ไขเพิ่มเติม พ.ศ.2467 ม. 4 ตอน 3 พ.ร.บ.ภาษีชั้นใน แก้ไขเพิ่มเติม พ.ศ.2476 ม. 8 ตอน 2 ป.วิ.อ. ม. 158, ม. 192ฟ้องโจทก์กล่าวว่า"จำเลยบังอาจมีและขนน้ำสุรารัฐบาลซึ่งมีปริมาณเกินกว่า 10 ทะนานโดยไม่มีใบขนแสดงว่าซื้อมาจากผู้ที่ควรขายเป็นการผิดกฎหมาย ขอให้ลงโทษ" โดยโจทก์มิได้กล่าวว่าจำเลยซื้อน้ำสุราโดยรู้อยู่แล้วว่าเป็นสุราที่ขายผิดต่อกฎหมาย จะลงโทษฐานซื้อน้ำสุราโดยรู้อยู่ว่าเป็นสุราที่ขายผิดต่อกฎหมายไม่ได้(ทิพปัญญา อ. บุปผเวส-ชม จามรมาน-ธรรมบัณฑิต บุนยะปานะ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 819/2486อัยการนครสวรรค์โจทก์นายไสย ประมูลทรัพย์จำเลย พ.ร.บ.ภาษีชั้นใน จ.ศ.1248 ม. 11, ม. 12, ม. 40 พ.ร.บ.ภาษีชั้นใน แก้ไขเพิ่มเติม พ.ศ.2467 ม. 4 ตอน 3 พ.ร.บ.ภาษีชั้นใน แก้ไขเพิ่มเติม พ.ศ.2476 ม. 8 ตอน 2 ป.วิ.อ. ม. 158, ม. 192ฟ้องโจทก์กล่าวว่า"จำเลยบังอาจมีและขนน้ำสุรารัฐบาลซึ่งมีปริมาณเกินกว่า 10 ทะนานโดยไม่มีใบขนแสดงว่าซื้อมาจากผู้ที่ควรขายเป็นการผิดกฎหมาย ขอให้ลงโทษ" โดยโจทก์มิได้กล่าวว่าจำเลยซื้อน้ำสุราโดยรู้อยู่แล้วว่าเป็นสุราที่ขายผิดต่อกฎหมาย จะลงโทษฐานซื้อน้ำสุราโดยรู้อยู่ว่าเป็นสุราที่ขายผิดต่อกฎหมายไม่ได้(ทิพปัญญา อ. บุปผเวส-ชม จามรมาน-ธรรมบัณฑิต บุนยะปานะ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
พระราชกฤษฎีกาพระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในท้องที่ตำบลท่าอิบุญ ตำบลห้วยไร่ตำบลบ้านติ้ว ตำบลปากช่องตำบลบ้านหวาย ตำบลบ้านกลางและตำบลช้างตะลูดอำเภอหล่มสัก จังหวัดเพชรบูรณ์ให้เป็นเขตปฏิรูปที่ดินพ.ศ. ๒๕๕๒ ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร.ให้ไว้ ณ วันที่ ๖ สิงหาคมพ.ศ. ๒๕๕๒เป็นปีที่ ๖๔ในรัชกาลปัจจุบันพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชมีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่าโดยที่เป็นการสมควรกำหนดเขตที่ดินในท้องที่ตำบลท่าอิบุญ ตำบลห้วยไร่ ตำบลบ้านติ้ว ตำบลปากช่อง ตำบลบ้านหวายตำบลบ้านกลาง และตำบลช้างตะลูด อำเภอหล่มสัก จังหวัดเพชรบูรณ์ให้เป็นเขตปฏิรูปที่ดินอาศัยอำนาจตามความในมาตรา๑๘๗ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย และมาตรา ๒๕ วรรคหนึ่งแห่งพระราชบัญญัติการปฏิรูปที่ดินเพื่อเกษตรกรรม พ.ศ. ๒๕๑๘อันเป็นกฎหมายที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคลซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๔๑ มาตรา ๔๒ และมาตรา ๔๓ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยบัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้มาตรา ๑พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า พระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในท้องที่ตำบลท่าอิบุญ ตำบลห้วยไร่ ตำบลบ้านติ้ว ตำบลปากช่อง ตำบลบ้านหวายตำบลบ้านกลาง และตำบลช้างตะลูด อำเภอหล่มสัก จังหวัดเพชรบูรณ์ให้เป็นเขตปฏิรูปที่ดิน พ.ศ. ๒๕๕๒มาตรา ๒[๑]พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา ๓ให้ที่ดินในท้องที่ตำบลท่าอิบุญ ตำบลห้วยไร่ ตำบลบ้านติ้ว ตำบลปากช่องตำบลบ้านหวาย ตำบลบ้านกลาง และตำบลช้างตะลูด อำเภอหล่มสัก จังหวัดเพชรบูรณ์ภายในแนวเขตตามแผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกานี้ เป็นเขตปฏิรูปที่ดินมาตรา ๔ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้ผู้รับสนองพระบรมราชโองการอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะนายกรัฐมนตรี[เอกสารแนบท้าย]๑.แผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดิน ในท้องที่ตำบลท่าอิบุญ ตำบลห้วยไร่ตำบลบ้านติ้ว ตำบลปากช่อง ตำบลบ้านหวาย ตำบลบ้านกลาง และตำบลช้างตะลูดอำเภอหล่มสัก จังหวัดเพชรบูรณ์ ให้เป็นเขตปฏิรูปที่ดิน พ.ศ. ๒๕๕๒(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)หมายเหตุ :-เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือ เนื่องจากในท้องที่ตำบลท่าอิบุญตำบลห้วยไร่ ตำบลบ้านติ้ว ตำบลปากช่อง ตำบลบ้านหวาย ตำบลบ้านกลาง และตำบลช้างตะลูดอำเภอหล่มสัก จังหวัดเพชรบูรณ์มีเกษตรกรผู้ไม่มีที่ดินประกอบเกษตรกรรมเป็นของตนเองหรือมีที่ดินเล็กน้อยไม่เพียงพอแก่การครองชีพหรือต้องเช่าที่ดินของผู้อื่นประกอบเกษตรกรรมอยู่เป็นจำนวนมากและโดยที่คณะรัฐมนตรีมีมติให้ดำเนินการปฏิรูปที่ดินเพื่อเกษตรกรรมในที่ดินเขตป่าสงวนแห่งชาติป่าลุ่มน้ำป่าสักฝั่งซ้าย ในส่วนที่มีสภาพเป็นป่าเสื่อมโทรมแล้วสมควรกำหนดเขตที่ดินในท้องที่ดังกล่าวให้เป็นเขตปฏิรูปที่ดิน จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้วิภา/ปรับปรุง๑ พฤษภาคม ๒๕๕๘[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๒๖/ตอนที่ ๕๗ ก/หน้า ๗๐/๒๑ สิงหาคม ๒๕๕๒
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 10134/2539หลักกฎหมาย: คดีนี้จำเลยฎีกาว่าที่จำเลยหักค่าเสื่อมราคาร้อยละ ๓๐ เป็นการหักที่พอสมควรและเหมาะสมแล้ว การที่ศาลล่างทั้งสองพิพากษาให้จำเลยคืนเงินค่าสินค้าพิพาทแก่โจทก์โดยหักค่าเสื่อมราคาออกเพียงร้อยละ ๑๐ ของราคาสินค้านั้นไม่ถูกต้อง ดังนั้น ทุนทรัพย์ที่พิพาทในชั้นฎีกาจึงได้แก่ส่วนต่างของค่าเสื่อมราคาร้อยละ ๓๐ กับร้อยละ ๑๐ ของราคาสินค้าจำนวน ๒๙๖,๑๐๐ บาท ซึ่งคำนวณได้เป็นเงิน ๕๙,๒๒๐ บาท คดีของจำเลยจึงมีทุนทรัพย์ที่พิพาทในชั้นฎีกาไม่เกินสองแสนบาท เมื่อจำเลยฎีกาโต้แย้งดุลพินิจในการกำหนดเงินค่าสินค้าของศาลอุทธรณ์ซึ่งเป็นฎีกาในข้อเท็จจริง จึงต้องห้ามตาม ป.วิ.พ.มาตรา ๒๔๘ วรรคหนึ่ง ที่ศาลชั้นต้นรับฎีกาของจำเลยมานั้นเป็นการมิชอบ ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 10134/2539นายเฉลิมศักดิ์ สิทธิสุทธิโจทก์บริษัท โอ เอ แอนด์ คอมพิวเตอร์ จำกัดจำเลยคดีนี้จำเลยฎีกาว่าที่จำเลยหักค่าเสื่อมราคาร้อยละ ๓๐ เป็นการหักที่พอสมควรและเหมาะสมแล้ว การที่ศาลล่างทั้งสองพิพากษาให้จำเลยคืนเงินค่าสินค้าพิพาทแก่โจทก์โดยหักค่าเสื่อมราคาออกเพียงร้อยละ ๑๐ ของราคาสินค้านั้นไม่ถูกต้อง ดังนั้น ทุนทรัพย์ที่พิพาทในชั้นฎีกาจึงได้แก่ส่วนต่างของค่าเสื่อมราคาร้อยละ ๓๐ กับร้อยละ ๑๐ ของราคาสินค้าจำนวน ๒๙๖,๑๐๐ บาท ซึ่งคำนวณได้เป็นเงิน ๕๙,๒๒๐ บาท คดีของจำเลยจึงมีทุนทรัพย์ที่พิพาทในชั้นฎีกาไม่เกินสองแสนบาท เมื่อจำเลยฎีกาโต้แย้งดุลพินิจในการกำหนดเงินค่าสินค้าของศาลอุทธรณ์ซึ่งเป็นฎีกาในข้อเท็จจริง จึงต้องห้ามตาม ป.วิ.พ.มาตรา ๒๔๘ วรรคหนึ่ง ที่ศาลชั้นต้นรับฎีกาของจำเลยมานั้นเป็นการมิชอบ ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัย(อธิราช มณีภาค-มงคล สระฏัน-วุฒิ คราวุฒิ)ศาลจังหวัดสุราษฎร์ธานี - นายกฤษณ์ ฤตวิรุฬห์ศาลอุทธรณ์ภาค ๓ - นายสุรพล เอกโยคยะแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 10134/2539นายเฉลิมศักดิ์ สิทธิสุทธิโจทก์บริษัท โอ เอ แอนด์ คอมพิวเตอร์ จำกัดจำเลยคดีนี้จำเลยฎีกาว่าที่จำเลยหักค่าเสื่อมราคาร้อยละ ๓๐ เป็นการหักที่พอสมควรและเหมาะสมแล้ว การที่ศาลล่างทั้งสองพิพากษาให้จำเลยคืนเงินค่าสินค้าพิพาทแก่โจทก์โดยหักค่าเสื่อมราคาออกเพียงร้อยละ ๑๐ ของราคาสินค้านั้นไม่ถูกต้อง ดังนั้น ทุนทรัพย์ที่พิพาทในชั้นฎีกาจึงได้แก่ส่วนต่างของค่าเสื่อมราคาร้อยละ ๓๐ กับร้อยละ ๑๐ ของราคาสินค้าจำนวน ๒๙๖,๑๐๐ บาท ซึ่งคำนวณได้เป็นเงิน ๕๙,๒๒๐ บาท คดีของจำเลยจึงมีทุนทรัพย์ที่พิพาทในชั้นฎีกาไม่เกินสองแสนบาท เมื่อจำเลยฎีกาโต้แย้งดุลพินิจในการกำหนดเงินค่าสินค้าของศาลอุทธรณ์ซึ่งเป็นฎีกาในข้อเท็จจริง จึงต้องห้ามตาม ป.วิ.พ.มาตรา ๒๔๘ วรรคหนึ่ง ที่ศาลชั้นต้นรับฎีกาของจำเลยมานั้นเป็นการมิชอบ ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัย(อธิราช มณีภาค-มงคล สระฏัน-วุฒิ คราวุฒิ)ศาลจังหวัดสุราษฎร์ธานี - นายกฤษณ์ ฤตวิรุฬห์ศาลอุทธรณ์ภาค ๓ - นายสุรพล เอกโยคยะแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศกระทรวงอุตสาหกรรมฉบับที่ 4329 (พ.ศ. 2554)ออกตามความในพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมพ.ศ. 2511เรื่อง กําหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมหลอดให้สารละลายทางหลอดเลือดแบบมีเข็มนํา--------------------------------------อื่นๆ - อาศัยอํานาจตามความในมาตรา 15 แห่งพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม พ.ศ. 2511 รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมออกประกาศกําหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม หลอดให้สารละลายทางหลอดเลือดแบบมีเข็มนํา มาตรฐานเลขที่ มอก. 2517 - 2553 ไว้ ดังมีรายการละเอียดต่อท้ายประกาศนี้ ทั้งนี้ ตั้งแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปผู้มีอํานาจลงนาม - ประกาศ ณ วันที่ 4 เมษายน พ.ศ. 2554 ชัยวุฒิ บรรณวัฒน์รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1595/2494หลักกฎหมาย: ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยผิดตาม กฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 252 โดยให้จำคุก 2 ปี ปรับ 400 บาท ลดฐานปรานีกึ่งหนึ่งคงจำคุก 1 ปี ปรับ 200 บาทโทษจำคุกให้รอการลงอาญาไว้ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ให้จำคุก3 ปี ลดฐานปรานีกึ่งหนึ่ง คงจำคุก 1 ปี 6 เดือนไม่รอการลงอาญา ดังนี้ ถือว่าแก้มากคู่ความฎีกาในข้อเท็จจริงได้ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1595/2494อัยการสุโขทัยโจทก์นายเหลือ พลบุญจำเลย ป.วิ.อ. ม. 218ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยผิดตาม กฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 252 โดยให้จำคุก 2 ปี ปรับ 400 บาท ลดฐานปรานีกึ่งหนึ่งคงจำคุก 1 ปี ปรับ 200 บาทโทษจำคุกให้รอการลงอาญาไว้ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ให้จำคุก3 ปี ลดฐานปรานีกึ่งหนึ่ง คงจำคุก 1 ปี 6 เดือนไม่รอการลงอาญา ดังนี้ ถือว่าแก้มากคู่ความฎีกาในข้อเท็จจริงได้(ศิลปสิทธิวินิจฉัย-เลขวณิชธรรมวิทักษ์-นาถปริญญา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1595/2494อัยการสุโขทัยโจทก์นายเหลือ พลบุญจำเลย ป.วิ.อ. ม. 218ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยผิดตาม กฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 252 โดยให้จำคุก 2 ปี ปรับ 400 บาท ลดฐานปรานีกึ่งหนึ่งคงจำคุก 1 ปี ปรับ 200 บาทโทษจำคุกให้รอการลงอาญาไว้ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ให้จำคุก3 ปี ลดฐานปรานีกึ่งหนึ่ง คงจำคุก 1 ปี 6 เดือนไม่รอการลงอาญา ดังนี้ ถือว่าแก้มากคู่ความฎีกาในข้อเท็จจริงได้(ศิลปสิทธิวินิจฉัย-เลขวณิชธรรมวิทักษ์-นาถปริญญา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศกรมสรรพากรประกาศกรมสรรพากรเกี่ยวกับภาษีการรับมรดกเรื่องอัตราแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศเป็นเงินตราไทยตามพระราชบัญญัติภาษีการรับมรดก พ.ศ. ๒๕๕๘[๑] อาศัยอำนาจตามความในมาตรา๑๕ วรรคสอง แห่งพระราชบัญญัติภาษีการรับมรดก พ.ศ. ๒๕๕๘ อธิบดีกรมสรรพากรกำหนดหลักเกณฑ์และวิธีการเกี่ยวกับอัตราแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศเป็นเงินตราไทยดังต่อไปนี้ข้อ๑ ให้ใช้อัตราแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศตามอัตราแลกเปลี่ยนถัวเฉลี่ยที่ธนาคารพาณิชย์ใช้ซื้อขายกับลูกค้าซึ่งเป็นอัตราซื้อถัวเฉลี่ยที่ธนาคารแห่งประเทศไทยประกาศและเผยแพร่เมื่อสิ้นวันทำการของแต่ละวันในเว็บไซต์ของธนาคารแห่งประเทศไทยเป็นอัตราแลกเปลี่ยนในการคำนวณเงินตราต่างประเทศเป็นเงินตราไทยเพื่อคำนวณภาษีการรับมรดกสำหรับมรดกที่มีมูลค่าเป็นเงินตราต่างประเทศซึ่งได้รับในวันถัดไปข้อ๒ ประกาศนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่๑ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๕๙ เป็นต้นไปประกาศ ณ วันที่ ๒๘มกราคม พ.ศ. ๒๕๕๙ประสงค์ พูนธเนศอธิบดีกรมสรรพากรปริยานุช/จัดทำ๘ กุมภาพันธ์๒๕๕๙ปุณิกา/ตรวจ๘ กุมภาพันธ์๒๕๕๙[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๓๓/ตอนพิเศษ ๓๕ ง/หน้า ๕/๕ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๙
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1119/2532หลักกฎหมาย: จำเลยที่ 2 ถึงที่ 6 ร่วมกันกระทำความผิดฐานจำหน่ายเฮโรอีนมีการแบ่งหน้าที่กันทำ โดยจำเลยที่ 2 ที่ 3 และที่ 5 เป็นคนติดต่อขายเฮโรอีน แล้วจำเลยที่ 2 ที่ 3 ที่ 4 และที่ 6 เป็นคนไปขนเฮโรอีนมาส่งมอบให้แก่ผู้ซื้อ ดังนี้ ก่อนที่จะส่งมอบเฮโรอีนให้แก่ผู้ซื้อ ย่อมถือได้ว่าจำเลยที่ 2 ถึงที่ 6 มีเฮโรอีนดังกล่าวไว้ในครอบครองเพื่อจำหน่ายแล้ว เป็นความผิดกรรมเดียวกับความผิดฐานจำหน่ายเฮโรอีนจำนวนดังกล่าว และมีโทษเท่ากัน จึงให้ลงโทษฐานจำหน่ายเฮโรอีน. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1119/2532พนักงานอัยการ จังหวัด เชียงใหม่โจทก์นาย สม พงษ์ มีท้วม กับพวกจำเลย ป.อ. ม. 83, ม. 90 พ.ร.บ.ระงับการนับเวลาราชการทวีคูณในระหว่างเวลา ประกาศใช้กฎอัยการศึกของคณะปฏิวัติ ลงวันที่ 20 ตุลาคม พ.ศ.2501 ม. 66จำเลยที่ 2 ถึงที่ 6 ร่วมกันกระทำความผิดฐานจำหน่ายเฮโรอีนมีการแบ่งหน้าที่กันทำ โดยจำเลยที่ 2 ที่ 3 และที่ 5 เป็นคนติดต่อขายเฮโรอีน แล้วจำเลยที่ 2 ที่ 3 ที่ 4 และที่ 6 เป็นคนไปขนเฮโรอีนมาส่งมอบให้แก่ผู้ซื้อ ดังนี้ ก่อนที่จะส่งมอบเฮโรอีนให้แก่ผู้ซื้อ ย่อมถือได้ว่าจำเลยที่ 2 ถึงที่ 6 มีเฮโรอีนดังกล่าวไว้ในครอบครองเพื่อจำหน่ายแล้ว เป็นความผิดกรรมเดียวกับความผิดฐานจำหน่ายเฮโรอีนจำนวนดังกล่าว และมีโทษเท่ากัน จึงให้ลงโทษฐานจำหน่ายเฮโรอีน.(ประชา บุญวนิช-บุญส่ง วรรณกลาง-นิเวศน์ คำผอง)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1119/2532พนักงานอัยการ จังหวัด เชียงใหม่โจทก์นาย สม พงษ์ มีท้วม กับพวกจำเลย ป.อ. ม. 83, ม. 90 พ.ร.บ.ระงับการนับเวลาราชการทวีคูณในระหว่างเวลา ประกาศใช้กฎอัยการศึกของคณะปฏิวัติ ลงวันที่ 20 ตุลาคม พ.ศ.2501 ม. 66จำเลยที่ 2 ถึงที่ 6 ร่วมกันกระทำความผิดฐานจำหน่ายเฮโรอีนมีการแบ่งหน้าที่กันทำ โดยจำเลยที่ 2 ที่ 3 และที่ 5 เป็นคนติดต่อขายเฮโรอีน แล้วจำเลยที่ 2 ที่ 3 ที่ 4 และที่ 6 เป็นคนไปขนเฮโรอีนมาส่งมอบให้แก่ผู้ซื้อ ดังนี้ ก่อนที่จะส่งมอบเฮโรอีนให้แก่ผู้ซื้อ ย่อมถือได้ว่าจำเลยที่ 2 ถึงที่ 6 มีเฮโรอีนดังกล่าวไว้ในครอบครองเพื่อจำหน่ายแล้ว เป็นความผิดกรรมเดียวกับความผิดฐานจำหน่ายเฮโรอีนจำนวนดังกล่าว และมีโทษเท่ากัน จึงให้ลงโทษฐานจำหน่ายเฮโรอีน.(ประชา บุญวนิช-บุญส่ง วรรณกลาง-นิเวศน์ คำผอง)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 64102หลักกฎหมาย: คำสั่งศาลอุทธรณ์ที่ยืนตามคำปฏิเสธของศาลชั้นต้นไม่ยอมรับอุทธรณ์นั้นเป็นที่สุด ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา 236 วรรคแรก ผู้อุทธรณ์จะฎีกาคัดค้านคำสั่งศาลอุทธรณ์ไม่ได้ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 742/2525นายพรศักดิ์ ศรีอรทัยกุลฯโจทก์หม่อมหลวงพอจิตต์ ณ ระนอง กับพวกจำเลย ป.วิ.พ. ม. 236คำสั่งศาลอุทธรณ์ที่ยืนตามคำปฏิเสธของศาลชั้นต้นไม่ยอมรับอุทธรณ์นั้นเป็นที่สุด ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา 236 วรรคแรก ผู้อุทธรณ์จะฎีกาคัดค้านคำสั่งศาลอุทธรณ์ไม่ได้(ศักดิ์ สนองชาติ-เฟื่องขจิต รัศมิภูติ-สมศักดิ์ ปาลวัฒน์วิไชย)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 742/2525นายพรศักดิ์ ศรีอรทัยกุลฯโจทก์หม่อมหลวงพอจิตต์ ณ ระนอง กับพวกจำเลย ป.วิ.พ. ม. 236คำสั่งศาลอุทธรณ์ที่ยืนตามคำปฏิเสธของศาลชั้นต้นไม่ยอมรับอุทธรณ์นั้นเป็นที่สุด ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา 236 วรรคแรก ผู้อุทธรณ์จะฎีกาคัดค้านคำสั่งศาลอุทธรณ์ไม่ได้(ศักดิ์ สนองชาติ-เฟื่องขจิต รัศมิภูติ-สมศักดิ์ ปาลวัฒน์วิไชย)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3375/2538หลักกฎหมาย: จำเลยที่ 1 ทำร้ายร่างกายโจทก์ได้รับอันตรายสาหัส โจทก์มอบอำนาจให้ ร. ทำสัญญาประนีประนอมยอมกับจำเลยที่ 1 ต่อมาจำเลยที่ 1ไม่ปฏิบัติตามสัญญาประนีประนอมยอมความ ร. จึงฟ้องจำเลยที่ 1 ให้ชำระค่าเสียหาย ศาลชั้นต้นยกฟ้องเนื่องจากสัญญาประนีประนอมยอมความตกเป็นโมฆะดังนั้น สัญญาประนีประนอมยอมความเป็นอันเสียเปล่าเท่ากับว่ามิได้มีการทำสัญญาประนีประนอมยอมความต่อกัน ถือไม่ได้ว่าหนี้ละเมิดที่จำเลยที่ 1 กระทำต่อโจทก์ซึ่งเป็นมูลเหตุของการทำสัญญาประนีประนอมยอมความที่โจทก์และจำเลยที่ 1 ได้ยอมสละนั้นระงับสิ้นไปและได้สิทธิตามที่แสดงในสัญญาประนีประนอมยอมความตาม ป.พ.พ. มาตรา 852 การฟ้องคดีดังกล่าวจึงไม่มีผลต่ออำนาจฟ้องของโจทก์ โจทก์จึงมีอำนาจฟ้องจำเลยที่ 1 ชดใช้ค่าสินไหมทดแทนฐานละเมิดคดีนี้ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3375/2538นายสละ แตงโสภาโจทก์นายสาย กลีบตะขบ กับพวกจำเลย ป.พ.พ. ม. 420, ม. 852 ป.วิ.พ. ม. 55จำเลยที่ 1 ทำร้ายร่างกายโจทก์ได้รับอันตรายสาหัส โจทก์มอบอำนาจให้ ร. ทำสัญญาประนีประนอมยอมกับจำเลยที่ 1 ต่อมาจำเลยที่ 1ไม่ปฏิบัติตามสัญญาประนีประนอมยอมความ ร. จึงฟ้องจำเลยที่ 1 ให้ชำระค่าเสียหาย ศาลชั้นต้นยกฟ้องเนื่องจากสัญญาประนีประนอมยอมความตกเป็นโมฆะดังนั้น สัญญาประนีประนอมยอมความเป็นอันเสียเปล่าเท่ากับว่ามิได้มีการทำสัญญาประนีประนอมยอมความต่อกัน ถือไม่ได้ว่าหนี้ละเมิดที่จำเลยที่ 1 กระทำต่อโจทก์ซึ่งเป็นมูลเหตุของการทำสัญญาประนีประนอมยอมความที่โจทก์และจำเลยที่ 1 ได้ยอมสละนั้นระงับสิ้นไปและได้สิทธิตามที่แสดงในสัญญาประนีประนอมยอมความตาม ป.พ.พ. มาตรา 852 การฟ้องคดีดังกล่าวจึงไม่มีผลต่ออำนาจฟ้องของโจทก์ โจทก์จึงมีอำนาจฟ้องจำเลยที่ 1 ชดใช้ค่าสินไหมทดแทนฐานละเมิดคดีนี้(จรัญ หัตถกรรม-นาม ยิ้มแย้ม-สุรินทร์ นาควิเชียร)ศาลจังหวัดนครราชสีมา - นายณรงค์ ไพบูลย์วัฒนกิจศาลอุทธรณ์ภาค ๑ - นายเสงี่ยม คชาธารแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3375/2538นายสละ แตงโสภาโจทก์นายสาย กลีบตะขบ กับพวกจำเลย ป.พ.พ. ม. 420, ม. 852 ป.วิ.พ. ม. 55จำเลยที่ 1 ทำร้ายร่างกายโจทก์ได้รับอันตรายสาหัส โจทก์มอบอำนาจให้ ร. ทำสัญญาประนีประนอมยอมกับจำเลยที่ 1 ต่อมาจำเลยที่ 1ไม่ปฏิบัติตามสัญญาประนีประนอมยอมความ ร. จึงฟ้องจำเลยที่ 1 ให้ชำระค่าเสียหาย ศาลชั้นต้นยกฟ้องเนื่องจากสัญญาประนีประนอมยอมความตกเป็นโมฆะดังนั้น สัญญาประนีประนอมยอมความเป็นอันเสียเปล่าเท่ากับว่ามิได้มีการทำสัญญาประนีประนอมยอมความต่อกัน ถือไม่ได้ว่าหนี้ละเมิดที่จำเลยที่ 1 กระทำต่อโจทก์ซึ่งเป็นมูลเหตุของการทำสัญญาประนีประนอมยอมความที่โจทก์และจำเลยที่ 1 ได้ยอมสละนั้นระงับสิ้นไปและได้สิทธิตามที่แสดงในสัญญาประนีประนอมยอมความตาม ป.พ.พ. มาตรา 852 การฟ้องคดีดังกล่าวจึงไม่มีผลต่ออำนาจฟ้องของโจทก์ โจทก์จึงมีอำนาจฟ้องจำเลยที่ 1 ชดใช้ค่าสินไหมทดแทนฐานละเมิดคดีนี้(จรัญ หัตถกรรม-นาม ยิ้มแย้ม-สุรินทร์ นาควิเชียร)ศาลจังหวัดนครราชสีมา - นายณรงค์ ไพบูลย์วัฒนกิจศาลอุทธรณ์ภาค ๑ - นายเสงี่ยม คชาธารแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 720/2471หลักกฎหมาย: วิธีพิจารณาความแพ่งสั่งให้ศาลเดิมทำแผนที่แล้วส่งมาให้ศาลฎีกาตัดสินโจทก์ฟ้องขอให้ห้ามจำเลยอย่าให้เกี่ยวข้องในที่ จำเลยต่อสู้ว่าที่รายพิพาทหนี้ แบ่งเปน ๒ ตอนคือตอนหนึ่งมีโฉนดเปนของโจทก์แลอีกตอนหนึ่งเปนของ จำเลย ศาลเดิมตัดสินให้แบ่งคนละครึ่ง ศาลอุทธรณ์ตัดสินให้มีโฉนดเปนของโจทก์ที่ไม่มีโฉนดเปนของ จำเลย ฎีกาเห็นว่าทางพิจารณาไม่ได้ความขัดว่าจำเลยแย่งทำในที่ที่มีโฉนดหรือนอกโฉนด แลคู่ความมิได้มีแผนที่บอกเขตร์พิพาทให้ชัดเจน จึงให้ศาลเดิมสั่งโจทก์จำเลย ทำแผนที่รายพิพาทแลปอกเขตร์ให้ชัดเจนสืบพะยานใหม่แล้วส่งมาให้ศาลฎีกาตัดสินต่อไป ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 720/2471นางรัก สุภาพโจทก์นายผันกับพวกล. ป.วิ.พ. วิธีพิจารณาความแพ่งสั่งให้ศาลเดิมทำแผนที่แล้วส่งมาให้ศาลฎีกาตัดสินโจทก์ฟ้องขอให้ห้ามจำเลยอย่าให้เกี่ยวข้องในที่ จำเลยต่อสู้ว่าที่รายพิพาทหนี้ แบ่งเปน ๒ ตอนคือตอนหนึ่งมีโฉนดเปนของโจทก์แลอีกตอนหนึ่งเปนของ จำเลย ศาลเดิมตัดสินให้แบ่งคนละครึ่ง ศาลอุทธรณ์ตัดสินให้มีโฉนดเปนของโจทก์ที่ไม่มีโฉนดเปนของ จำเลย ฎีกาเห็นว่าทางพิจารณาไม่ได้ความขัดว่าจำเลยแย่งทำในที่ที่มีโฉนดหรือนอกโฉนด แลคู่ความมิได้มีแผนที่บอกเขตร์พิพาทให้ชัดเจน จึงให้ศาลเดิมสั่งโจทก์จำเลย ทำแผนที่รายพิพาทแลปอกเขตร์ให้ชัดเจนสืบพะยานใหม่แล้วส่งมาให้ศาลฎีกาตัดสินต่อไป(พรหม-พิพาก-ศรี)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องขอให้ห้ามจำเลยอย่าให้เกี่ยวข้องในที่ จำเลยต่อสู้ว่าที่รายพิพาทหนี้ แบ่งเปน ๒ ตอนคือตอนหนึ่งมีโฉนดเปนของโจทก์แลอีกตอนหนึ่งเปนของ จำเลย ศาลเดิมตัดสินให้แบ่งคนละครึ่ง ศาลอุทธรณ์ตัดสินให้มีโฉนดเปนของโจทก์ที่ไม่มีโฉนดเปนของ จำเลย ฎีกาเห็นว่าทางพิจารณาไม่ได้ความขัดว่าจำเลยแย่งทำในที่ที่มีโฉนดหรือนอกโฉนด แลคู่ความมิได้มีแผนที่บอกเขตร์พิพาทให้ชัดเจน จึงให้ศาลเดิมสั่งโจทก์จำเลย ทำแผนที่รายพิพาทแลปอกเขตร์ให้ชัดเจนสืบพะยานใหม่แล้วส่งมาให้ศาลฎีกาตัดสินต่อไป ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 720/2471นางรัก สุภาพโจทก์นายผันกับพวกล. ป.วิ.พ. วิธีพิจารณาความแพ่งสั่งให้ศาลเดิมทำแผนที่แล้วส่งมาให้ศาลฎีกาตัดสินโจทก์ฟ้องขอให้ห้ามจำเลยอย่าให้เกี่ยวข้องในที่ จำเลยต่อสู้ว่าที่รายพิพาทหนี้ แบ่งเปน ๒ ตอนคือตอนหนึ่งมีโฉนดเปนของโจทก์แลอีกตอนหนึ่งเปนของ จำเลย ศาลเดิมตัดสินให้แบ่งคนละครึ่ง ศาลอุทธรณ์ตัดสินให้มีโฉนดเปนของโจทก์ที่ไม่มีโฉนดเปนของ จำเลย ฎีกาเห็นว่าทางพิจารณาไม่ได้ความขัดว่าจำเลยแย่งทำในที่ที่มีโฉนดหรือนอกโฉนด แลคู่ความมิได้มีแผนที่บอกเขตร์พิพาทให้ชัดเจน จึงให้ศาลเดิมสั่งโจทก์จำเลย ทำแผนที่รายพิพาทแลปอกเขตร์ให้ชัดเจนสืบพะยานใหม่แล้วส่งมาให้ศาลฎีกาตัดสินต่อไป(พรหม-พิพาก-ศรี)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ