phoneee/thai-legal-corpus huggingface dataset:
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 268/2477หลักกฎหมาย: ขับไล่ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 268/2477ขับไล่()แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 268/2477ขับไล่()แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศกระทรวงมหาดไทยประกาศกระทรวงมหาดไทยเรื่องการอนุญาตให้คนต่างด้าวบางจำพวกเข้ามาอยู่ในราชอาณาจักรเป็นกรณีพิเศษตามมติคณะรัฐมนตรีเมื่อวันที่ ๙ เมษายน พ.ศ. ๒๕๕๖[๑] อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๗ แห่งพระราชบัญญัติคนเข้าเมือง พ.ศ. ๒๕๒๒รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยโดยอนุมัติของคณะรัฐมนตรี เมื่อวันที่ ๙ เมษายน พ.ศ.๒๕๕๖ ออกประกาศไว้ ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ คนต่างด้าวที่จะได้รับอนุญาตให้เข้ามาอยู่ในราชอาณาจักรเป็นกรณีพิเศษตามประกาศนี้หมายถึงคนต่างด้าวหลบหนีเข้าเมืองสัญชาติเมียนมาร์ ลาว และกัมพูชาที่ได้รับอนุญาตให้อยู่ในราชอาณาจักรเป็นการชั่วคราว และทำงานกับนายจ้างอยู่แล้วรวมทั้งผู้ติดตามซึ่งเป็นบุตรของคนต่างด้าวดังกล่าวที่อายุไม่เกินสิบห้าปีซึ่งนายจ้างได้ยื่นแบบแจ้งความต้องการแรงงานต่างด้าวบัญชีรายชื่อแรงงานต่างด้าวและเอกสารต่าง ๆ ไว้กับกรมการจัดหางานแล้วตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่องการอนุญาตให้คนต่างด้าวบางจำพวกเข้ามาอยู่ในราชอาณาจักรเป็นกรณีพิเศษตามมติคณะรัฐมนตรี เมื่อวันที่ ๑๕ มกราคม พ.ศ. ๒๕๕๖ ลงวันที่ ๒๒ กุมภาพันธ์ พ.ศ.๒๕๕๖คนต่างด้าวหลบหนีเข้าเมืองกลุ่มอื่นสัญชาติเมียนมาร์ ลาว และกัมพูชาซึ่งได้มีมติคณะรัฐมนตรี มติสภาความมั่นคงแห่งชาติ หรือคำสั่งของกระทรวงมหาดไทยกำหนดแนวทางปฏิบัติเป็นการเฉพาะไม่อยู่ในข่ายการอนุญาตตามประกาศนี้ข้อ ๒ ให้คนต่างด้าวตามข้อ ๑ ขอรับหนังสือเดินทางหรือเอกสารใช้แทนหนังสือเดินทางจากประเทศต้นทางตามขั้นตอนและสถานที่ที่กรมการจัดหางานกำหนด ถึงวันที่ ๑๑ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๕๖ โดยให้นายจ้างเป็นผู้นำคนต่างด้าวไปดำเนินการข้อ ๓ มิให้นำบทบัญญัติตามมาตรา๕๔ แห่งพระราชบัญญัติคนเข้าเมือง พ.ศ. ๒๕๒๒ มาใช้บังคับแก่คนต่างด้าวตามข้อ ๑ที่อยู่ระหว่างดำเนินการตามข้อ ๒ซึ่งได้รับอนุญาตให้อยู่ในราชอาณาจักรเป็นการชั่วคราว จนถึงวันที่ ๑๑ สิงหาคม พ.ศ.๒๕๕๖ข้อ ๔ มิให้นำบทบัญญัติตามมาตรา ๑๒ (๓)แห่งพระราชบัญญัติคนเข้าเมือง พ.ศ. ๒๕๒๒ มาใช้บังคับกับคนต่างด้าวตามข้อ ๒ที่ถือหนังสือเดินทางหรือเอกสารใช้แทนหนังสือเดินทางโดยได้รับการตรวจลงตราประเภทคนอยู่ชั่วคราวที่เข้ามาในราชอาณาจักรเพื่อการทำงานข้อ ๕ ให้พนักงานเจ้าหน้าที่ตรวจคนเข้าเมืองประทับตราอนุญาตให้คนต่างด้าวซึ่งถือหนังสือเดินทางหรือเอกสารใช้แทนหนังสือเดินทางที่มีอายุใช้ได้ไม่น้อยกว่าสองปีอยู่ในราชอาณาจักรเป็นเวลาสองปี เมื่อคนต่างด้าวดังกล่าวอยู่ในราชอาณาจักรครบกำหนดระยะเวลาที่อนุญาตแล้วหากประสงค์จะอยู่ในราชอาณาจักรต่อไปอีกเพื่อการทำงานให้มีสิทธิขออยู่ในราชอาณาจักรได้อีกครั้งเดียว เป็นระยะเวลาไม่เกินสองปีในกรณีคนต่างด้าวที่ได้รับอนุญาตให้อยู่ในราชอาณาจักรตามวรรคหนึ่งไม่ได้ทำงานอยู่กับนายจ้างเดิมไม่ว่าในกรณีใด ๆ และประสงค์จะทำงานในราชอาณาจักรต่อไปต้องมีนายจ้างใหม่รับเข้าทำงานภายในสิบห้าวันนับแต่วันที่ไม่ได้ทำงานอยู่กับนายจ้างเดิมมิฉะนั้น สิทธิในการอยู่ในราชอาณาจักรตามวรรคหนึ่งเป็นอันสิ้นสุดสำหรับผู้ติดตามซึ่งเป็นบุตรที่อายุไม่เกินสิบห้าปีให้ได้รับอนุญาตให้อยู่ในราชอาณาจักรเป็นการชั่วคราวตามระยะเวลาที่บิดาหรือมารดาของคนต่างด้าวได้รับอนุญาตให้อยู่ในราชอาณาจักรข้อ ๖ คนต่างด้าวซึ่งได้รับอนุญาตให้อยู่ในราชอาณาจักรเป็นการชั่วคราวประสงค์จะเดินทางออกไปนอกราชอาณาจักรและเดินทางกลับเข้ามาอีกภายในระยะเวลาที่ได้รับอนุญาตให้อยู่ในราชอาณาจักรยังเหลืออยู่โดยต้องมีหนังสือรับรองการจ้างจากนายจ้างและแจ้งต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ก่อนเดินทางออกนอกราชอาณาจักรและเมื่อเดินทางเข้ามาในราชอาณาจักรทั้งนี้ ตั้งแต่วันที่ ๑๔ เมษายน พ.ศ. ๒๕๕๖ เป็นต้นไปประกาศณ วันที่ ๓ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๕๖จารุพงศ์เรืองสุวรรณรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยปริยานุช/ผู้จัดทำ๕ มิถุนายน๒๕๕๖อุษมล/ผู้ตรวจ๗ มิถุนายน๒๕๕๖[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๓๐/ตอนพิเศษ ๖๖ ง/หน้า ๑๑/๓ มิถุนายน ๒๕๕๖
พระราชกฤษฎีกาพระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในท้องที่ตำบลย่านยาว อำเภอสามชุก และตำบลวังหว้าตำบลบ้านกร่างตำบลบางงาม อำเภอศรีประจันต์ จังหวัดสุพรรณบุรีให้เป็นเขตโครงการจัดรูปที่ดินพ.ศ.๒๕๒๒ ภูมิพลอดุลยเดชป.ร.ให้ไว้ณ วันที่ ๒๔ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๒๒เป็นปีที่๓๔ ในรัชกาลปัจจุบันพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชมีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่าโดยที่เป็นการสมควรกำหนดเขตที่ดินในท้องที่ตำบลย่านยาว อำเภอสามชุก และตำบลวังหว้า ตำบลบ้านกร่าง ตำบลบางงามอำเภอศรีประจันต์ จังหวัดสุพรรณบุรี ให้เป็นเขตโครงการจัดรูปที่ดินอาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๕๙ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย และมาตรา ๒๔แห่งพระราชบัญญัติจัดรูปที่ดินเพื่อเกษตรกรรม พ.ศ. ๒๕๑๗ จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้มาตรา ๑ พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า พระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในท้องที่ตำบลย่านยาวอำเภอสามชุก และตำบลวังหว้า ตำบลบ้านกร่าง ตำบลบางงาม อำเภอศรีประจันต์จังหวัดสุพรรณบุรี ให้เป็นเขตโครงการจัดรูปที่ดิน พ.ศ. ๒๕๒๒มาตรา ๒[๑]พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา ๓ ให้ที่ดินในเขตท้องที่ตำบลย่านยาวอำเภอสามชุก และตำบลวังหว้า ตำบลบ้านกร่าง ตำบลบางงาม อำเภอศรีประจันต์จังหวัดสุพรรณบุรี ภายในแนวเขตตามแผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกานี้ซึ่งปรากฏรายชื่อเจ้าของหรือผู้ครอบครองที่ดินโดยชอบด้วยกฎหมายตามบัญชีท้ายพระราชกฤษฎีกานี้เป็นเขตโครงการจัดรูปที่ดินมาตรา ๔ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้ผู้รับสนองพระบรมราชโองการส. โหตระกิตย์รองนายกรัฐมนตรี[เอกสารแนบท้าย]๑. แผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในท้องที่ตำบลย่านยาว อำเภอสามชุก และตำบลวังหว้า ตำบลบ้านกร่าง ตำบลบางงามอำเภอศรีประจันต์ จังหวัดสุพรรณบุรี ให้เป็นเขตโครงการจัดรูปที่ดิน พ.ศ. ๒๕๒๒๒.บัญชีรายชื่อเจ้าของหรือผู้ครอบครองที่ดินโดยชอบด้วยกฎหมายท้ายพระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในท้องที่ตำบลย่านยาวอำเภอสามชุก และตำบลวังหว้า ตำบลบ้านกร่าง ตำบลบางงาม อำเภอศรีประจันต์จังหวัดสุพรรณบุรี ให้เป็นเขตโครงการจัดรูปที่ดิน พ.ศ. ๒๕๒๒(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)หมายเหตุ:- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือเนื่องจากทางราชการได้ดำเนินการสำรวจที่ดินเพื่อเกษตรกรรมในท้องที่ตำบลย่านยาวอำเภอสามชุก และตำบลวังหว้า ตำบลบ้านกร่าง ตำบลบางงาม อำเภอศรีประจันต์จังหวัดสุพรรณบุรี และได้สอบถามความสมัครใจจากเจ้าของที่ดินแล้วเจ้าของที่ดินดังกล่าวเกินกึ่งหนึ่งของบรรดาเจ้าของที่ดินทั้งหมดได้ยินยอมให้ทางราชการจัดรูปที่ดินได้สมควรกำหนดบริเวณท้องที่ดังกล่าวเป็นเขตโครงการจัดรูปที่ดิน จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้ขึ้นศิรวัชร์/จัดทำ๑๙พฤษภาคม ๒๕๖๐[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๙๖/ตอนที่ ๒๒๒/ฉบับพิเศษ หน้า ๔/๓๑ ธันวาคม ๒๕๒๒
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 703/2485หลักกฎหมาย: ของที่จำเลยพยายามหนีภาษีอันเป็นความผิดนั้น. เป็นของที่ต้องริบตาม พ.ร.บ.ศุลกากร. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 703/2485อัยการสตูลโจทก์นายมะหมูด เต๊ะปูยู กับพวกจำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 11, ม. 27, ม. 28 พ.ร.บ.ศุลกากร พ.ศ.2469 ม. 27, ม. 34 พ.ร.บ.ศุลกากร (ฉบับที่ 9) พ.ศ.2482 ม. 17, ม. 6ของที่จำเลยพยายามหนีภาษีอันเป็นความผิดนั้น. เป็นของที่ต้องริบตาม พ.ร.บ.ศุลกากร.(ว.จ. นิติสาตรไพสาล-อ.ช. เพ็นชาติ-ธ.บุนยะปานะอ.ภัทรนาวิก)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 703/2485อัยการสตูลโจทก์นายมะหมูด เต๊ะปูยู กับพวกจำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 11, ม. 27, ม. 28 พ.ร.บ.ศุลกากร พ.ศ.2469 ม. 27, ม. 34 พ.ร.บ.ศุลกากร (ฉบับที่ 9) พ.ศ.2482 ม. 17, ม. 6ของที่จำเลยพยายามหนีภาษีอันเป็นความผิดนั้น. เป็นของที่ต้องริบตาม พ.ร.บ.ศุลกากร.(ว.จ. นิติสาตรไพสาล-อ.ช. เพ็นชาติ-ธ.บุนยะปานะอ.ภัทรนาวิก)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 8386/2538หลักกฎหมาย: โจทก์ฟ้องอ้างว่าโจทก์เป็นผู้มีสิทธิครอบครองที่ดินพิพาท จำเลยให้การว่า ที่ดินพิพาทเป็นของจำเลยโดยซื้อมาจากนาง ว. และจำเลยครอบครองทำประโยชน์เกินกว่าหนึ่งปี ตามคำให้การของจำเลยไม่มีปัญหาเรื่องการแย่งการครอบครองที่ดินพิพาทจากโจทก์ จึงไม่มีการอ้างสิทธิตาม ป.พ.พ. มาตรา 1375วรรคสอง เพราะการแย่งการครอบครองจะเกิดมีขึ้นได้ก็แต่ในที่ดินของผู้อื่นเท่านั้นคำให้การของจำเลยจึงไม่ก่อให้เกิดประเด็นข้อพิพาทว่า โจทก์จะต้องฟ้องคดีเพื่อเอาคืนซึ่งการครอบครองภายในกำหนดเวลาหนึ่งปี นับแต่เวลาถูกแย่งการครอบครองหรือไม่ ที่ศาลอุทธรณ์ภาค 3 วินิจฉัยว่า โจทก์ฟ้องคดีเกินหนึ่งปี นับแต่ถูกจำเลยแย่งการครอบครองที่ดินพิพาทตาม ป.พ.พ. มาตรา 1375 วรรคสอง จึงเป็นการไม่ชอบ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 8386/2538นายธนรัตน์ ไทยเจียมอารีย์โจทก์นางละเอียด พุทธานนท์จำเลย ป.พ.พ. ม. 1375 ป.วิ.พ. ม. 142, ม. 177 วรรคสอง, ม. 183โจทก์ฟ้องอ้างว่าโจทก์เป็นผู้มีสิทธิครอบครองที่ดินพิพาท จำเลยให้การว่า ที่ดินพิพาทเป็นของจำเลยโดยซื้อมาจากนาง ว. และจำเลยครอบครองทำประโยชน์เกินกว่าหนึ่งปี ตามคำให้การของจำเลยไม่มีปัญหาเรื่องการแย่งการครอบครองที่ดินพิพาทจากโจทก์ จึงไม่มีการอ้างสิทธิตาม ป.พ.พ. มาตรา 1375วรรคสอง เพราะการแย่งการครอบครองจะเกิดมีขึ้นได้ก็แต่ในที่ดินของผู้อื่นเท่านั้นคำให้การของจำเลยจึงไม่ก่อให้เกิดประเด็นข้อพิพาทว่า โจทก์จะต้องฟ้องคดีเพื่อเอาคืนซึ่งการครอบครองภายในกำหนดเวลาหนึ่งปี นับแต่เวลาถูกแย่งการครอบครองหรือไม่ ที่ศาลอุทธรณ์ภาค 3 วินิจฉัยว่า โจทก์ฟ้องคดีเกินหนึ่งปี นับแต่ถูกจำเลยแย่งการครอบครองที่ดินพิพาทตาม ป.พ.พ. มาตรา 1375 วรรคสอง จึงเป็นการไม่ชอบ(บรรเทิง มุลพรม-สมาน เวทวินิจ-สมิทธิ์ วราอุบล)ศาลจังหวัดราชบุรี - นายเทพ อิงคสิทธิ์ศาลอุทธรณ์ภาค ๓ - นายประมูล สรรกำเนิดแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 8386/2538นายธนรัตน์ ไทยเจียมอารีย์โจทก์นางละเอียด พุทธานนท์จำเลย ป.พ.พ. ม. 1375 ป.วิ.พ. ม. 142, ม. 177 วรรคสอง, ม. 183โจทก์ฟ้องอ้างว่าโจทก์เป็นผู้มีสิทธิครอบครองที่ดินพิพาท จำเลยให้การว่า ที่ดินพิพาทเป็นของจำเลยโดยซื้อมาจากนาง ว. และจำเลยครอบครองทำประโยชน์เกินกว่าหนึ่งปี ตามคำให้การของจำเลยไม่มีปัญหาเรื่องการแย่งการครอบครองที่ดินพิพาทจากโจทก์ จึงไม่มีการอ้างสิทธิตาม ป.พ.พ. มาตรา 1375วรรคสอง เพราะการแย่งการครอบครองจะเกิดมีขึ้นได้ก็แต่ในที่ดินของผู้อื่นเท่านั้นคำให้การของจำเลยจึงไม่ก่อให้เกิดประเด็นข้อพิพาทว่า โจทก์จะต้องฟ้องคดีเพื่อเอาคืนซึ่งการครอบครองภายในกำหนดเวลาหนึ่งปี นับแต่เวลาถูกแย่งการครอบครองหรือไม่ ที่ศาลอุทธรณ์ภาค 3 วินิจฉัยว่า โจทก์ฟ้องคดีเกินหนึ่งปี นับแต่ถูกจำเลยแย่งการครอบครองที่ดินพิพาทตาม ป.พ.พ. มาตรา 1375 วรรคสอง จึงเป็นการไม่ชอบ(บรรเทิง มุลพรม-สมาน เวทวินิจ-สมิทธิ์ วราอุบล)ศาลจังหวัดราชบุรี - นายเทพ อิงคสิทธิ์ศาลอุทธรณ์ภาค ๓ - นายประมูล สรรกำเนิดแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรีประกาศสำนักนายกรัฐมนตรีเรื่องกำหนดให้การเวนคืนอสังหาริมทรัพย์เพื่อสร้างและขยายทางหลวงแผ่นดินหมายเลข๔๐๖๖ สายโกตาบารู - บรรจบทางหลวงแผ่นดินหมายเลข๔๒ (ปาลอบาต๊ะ) ตอนโกตาบารู - รามันเป็นกรณีที่มีความจำเป็นโดยเร่งด่วน[๑] ตามที่ได้ประกาศใช้บังคับพระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่เวนคืนเพื่อสร้างและขยายทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๔๐๖๖ สายโกตาบารู -บรรจบทางหลวงแผ่นดินหมายเลข๔๒ (ปาลอบาต๊ะ)ตอนโกตาบารู -รามัน พ.ศ. ๒๕๔๖ ในท้องที่อำเภอรามัน จังหวัดยะลาแล้ว นั้นอธิบดีกรมทางหลวงผู้เป็นเจ้าหน้าที่เวนคืนตามพระราชกฤษฎีกาดังกล่าวได้พิจารณาแล้วเห็นว่าการสร้างและขยายทางหลวงแผ่นดินตอนดังกล่าวเป็นกรณีที่มีความจำเป็นโดยเร่งด่วนเพื่ออำนวยความสะดวกและความรวดเร็วแก่การจราจรและการขนส่งอันเป็นกิจการสาธารณูปโภคซึ่งหากการเวนคืนเนิ่นช้าไปจะเป็นอุปสรรคอย่างมากแก่การพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมดังนั้นอาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๖๘ วรรคหนึ่ง แห่งพระราชบัญญัติทางหลวง พ.ศ. ๒๕๓๕อันเป็นพระราชบัญญัติที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคลซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๓๑ มาตรา ๓๕ มาตรา ๓๖ มาตรา ๔๘ มาตรา ๔๙ มาตรา๕๐ และมาตรา ๕๑ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยบัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย ประกอบกับมาตรา ๑๓วรรคหนึ่ง แห่งพระราชบัญญัติว่าด้วยการเวนคืนอสังหาริมทรัพย์ พ.ศ. ๒๕๓๐อันเป็นพระราชบัญญัติที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคลซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๓๕ มาตรา ๔๘ และมาตรา ๔๙ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยบัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฏหมายคณะรัฐมนตรีโดยมติเมื่อวันที่ ๙ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๔๖จึงกำหนดให้การเวนคืนอสังหาริมทรัพย์เพื่อสร้างและขยายทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๔๐๖๖สายโกตาบารู - บรรจบทางหลวงแผ่นดินหมายเลข๔๒ (ปาลอบาต๊ะ)ตอนโกตาบารู -รามันในท้องที่อำเภอรามัน จังหวัดยะลาตามพระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืนเพื่อสร้างและขยายทางหลวงแผ่นดินหมายเลข๔๐๖๖ สายโกตาบารู - บรรจบทางหลวงแผ่นดินหมายเลข๔๒ (ปาลอบาต๊ะ)ตอนโกตาบารู-รามัน พ.ศ. ๒๕๔๖เป็นกรณีที่มีความจำเป็นโดยเร่งด่วนเพื่อให้เจ้าหน้าที่หรือผู้ซึ่งได้รับมอบหมายจากเจ้าหน้าที่มีอำนาจเข้าครอบครองหรือใช้อสังหาริมทรัพย์นั้นตามพระราชบัญญัติว่าด้วยการเวนคืนอสังหาริมทรัพย์พ.ศ.๒๕๓๐ ได้ประกาศ ณ วันที่ ๑๕มกราคม พ.ศ.๒๕๔๗พันตำรวจโททักษิณ ชินวัตรนายกรัฐมนตรีญาณี/พิมพ์๗ เมษายน ๒๕๔๗จีระ/อรดา/ตรวจ๒๗เมษายน ๒๕๔๗A+B[๑]รก.๒๕๔๗/พ๖ง/๓/๑๙ มกราคม ๒๕๔๗
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 956/2519หลักกฎหมาย: จำเลยมีเจตนาจะจำนองที่ดินและบ้าน แต่โจทก์ให้ทำเป็นสัญญาขายฝาก เหตุที่จำเลยยอมทำสัญญาขายฝากตามความประสงค์ของโจทก์ก็เพื่อจะได้เงินตามที่ต้องการ สัญญาขายฝากจึงมิใช่นิติกรรมอำพราง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 956/2519นางจรวยศรี ชลวิศิษฎร์โจทก์นางประเทือง ศาสตร์ศิลป์จำเลย ป.พ.พ. ม. 118จำเลยมีเจตนาจะจำนองที่ดินและบ้าน แต่โจทก์ให้ทำเป็นสัญญาขายฝาก เหตุที่จำเลยยอมทำสัญญาขายฝากตามความประสงค์ของโจทก์ก็เพื่อจะได้เงินตามที่ต้องการ สัญญาขายฝากจึงมิใช่นิติกรรมอำพราง(แผ้ว ศิวะบวร-จันทร์ ระรวยทรง-พยนต์ ยาวะประภาษ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 956/2519นางจรวยศรี ชลวิศิษฎร์โจทก์นางประเทือง ศาสตร์ศิลป์จำเลย ป.พ.พ. ม. 118จำเลยมีเจตนาจะจำนองที่ดินและบ้าน แต่โจทก์ให้ทำเป็นสัญญาขายฝาก เหตุที่จำเลยยอมทำสัญญาขายฝากตามความประสงค์ของโจทก์ก็เพื่อจะได้เงินตามที่ต้องการ สัญญาขายฝากจึงมิใช่นิติกรรมอำพราง(แผ้ว ศิวะบวร-จันทร์ ระรวยทรง-พยนต์ ยาวะประภาษ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศธนาคารแห่งประเทศไทยที่ สกง. 79/2560เรื่อง กําหนดการออกพันธบัตรธนาคารแห่งประเทศไทย อายุไม่เกิน 15 วันในเดือนพฤศจิกายน 2560----------------------------------------อื่นๆ - 1. เหตุผลในการออกประกาศ เพื่อกําหนดแผนการออกพันธบัตรแห่งประเทศไทย อายุไม่เกิน 15 วัน ในเดือนพฤศจิกายน 2560อื่นๆ - 2. อํานาจตามกฎหมาย เพื่ออนุวัตตามข้อ 2 แห่งระเบียบธนาคารแห่งประเทศไทย ที่ สกง. 1/2560 ว่าด้วยการออกพันธบัตรธนาคารแห่งประเทศไทยอื่นๆ - 3. เนื้อหา ธนาคารแห่งประเทศไทยได้กําหนดแผนการประมูลพันธบัตรธนาคารแห่งประเทศไทย อายุไม่เกิน 15 วัน ดังนี้| | | | | || --- | --- | --- | --- | --- || รุ่นที่ | วงเงิน(ล้านบาท) | ประมูลวันที่ | วันที่ชําระเงิน - วันครบกําหนด | อายุ(วัน) || พ.44/14/60 | 20,000 | 3 พฤศจิกายน 2560 | 17/11/60 - 21/11/60 | 14 |อื่นๆ - 4. วันเริ่มต้นบังคับใช้ ตั้งแต่วันที่ 2 พฤศจิกายน 2560ผู้มีอํานาจลงนาม - ประกาศ ณ วันที่ 1 พฤศจิกายน 2560 (นางสาววชิรา อารมณ์ดี)ผู้ช่วยผู้ว่าการ สายตลาดการเงินผู้ว่าการแทนธนาคารแห่งประเทศไทย
กฎกระทรวงกฎกระทรวงฉบับที่ ๕ (พ.ศ. ๒๕๐๓)ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการฆ่าสัตว์และจำหน่ายเนื้อสัตว์พ.ศ. ๒๕๐๒[๑] อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๐และมาตรา ๒๐ แห่งพระราชบัญญัติควบคุมการฆ่าสัตว์และจำหน่ายเนื้อสัตว์พ.ศ. ๒๕๐๒รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ ผู้ใดมีความประสงค์จะฆ่าสัตว์นอกโรงฆ่าสัตว์ให้ยื่นคำร้องขออนุญาตตามแบบที่กระทรวงมหาดไทยกำหนดและชี้แจงเหตุผลหรือความจำเป็นต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ผู้ออกใบอนุญาตแห่งท้องที่นั้นพนักงานเจ้าหน้าที่ผู้ออกใบอนุญาตจะสอบสวนข้อเท็จจริงเพื่อประกอบการพิจารณาในการอนุญาตก็ได้ข้อ ๒ ท้องที่ตำบลใดไม่มีโรงฆ่าสัตว์และอยู่ห่างจากโรงฆ่าสัตว์ซึ่งได้รับอนุญาตให้ตั้งขึ้นในท้องที่อื่นถ้าผู้ว่าราชการจังหวัดเห็นว่าท้องที่ตำบลนั้นเป็นท้องที่กันดาร และทางคมนาคมไม่สะดวกจะประกาศกำหนดให้ท้องที่ตำบลนั้นทั้งตำบล หรือเฉพาะบางส่วนเป็นท้องที่กันดารให้ผู้รับใบอนุญาตฆ่าสัตว์ทำการฆ่าสัตว์นอกโรงฆ่าสัตว์ก็ได้ โดยทำประกาศปิดไว้ ณที่ศาลากลางจังหวัด ที่ว่าการอำเภอ และที่ทำการของกำนันและผู้ใหญ่บ้านในตำบลนั้นประกาศดังกล่าวนี้จะประกาศโดยมีกำหนดเวลาหรือเมื่อผู้ว่าราชการจังหวัดเห็นสมควรจะถอนเสียโดยทำประกาศถอนปิดไว้ณ สถานที่ดังกล่าวในวรรคแรกก็ได้ข้อ ๓ ในกรณีที่มีเหตุสมควรเป็นพิเศษเป็นต้นว่าสัตว์นั้นเปรียว และดุร้ายไม่อาจใช้วิธีการฆ่าสัตว์ภายในโรงฆ่าสัตว์ได้ให้ผู้ขออนุญาตดำเนินการตามข้อ ๑และเมื่อพนักงานเจ้าหน้าที่ผู้ออกใบอนุญาตเห็นสมควร ก็ให้อนุญาตได้แล้วรายงานเหตุผลให้ผู้ว่าราชการจังหวัดทราบข้อ ๔การฆ่าสัตว์เพื่อตรวจพิสูจน์หรือทดลองทางวิชาการ โดยเจ้าพนักงานผู้มีอำนาจหน้าที่ของกรมปศุสัตว์หรือโดยเจ้าหน้าที่ของหน่วยราชการหรือขององค์การที่ได้รับอนุญาตจากรัฐมนตรี ให้ทำการฆ่าสัตว์นอกโรงฆ่าสัตว์ได้ข้อ ๕ ผู้ได้รับอนุญาตให้ฆ่าสัตว์ตามข้อ ๑ ข้อ ๒ ข้อ ๓ และข้อ ๔ ต้องทำการฆ่าสัตว์ต่อหน้าพนักงานเจ้าหน้าที่ซึ่งราชการส่วนท้องถิ่นแต่งตั้งให้ไว้ ณ วันที่ ๒๗ มกราคม พ.ศ. ๒๕๐๓พลเอก ป. จารุเสถียรรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยหมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือเนื่องจากได้ประกาศใช้พระราชบัญญัติควบคุมการฆ่าสัตว์และจำหน่ายเนื้อสัตว์ พ.ศ. ๒๕๐๒ แล้ว สมควรออกกฎกระทรวงกำหนดหลักเกณฑ์การขออนุญาตฆ่าสัตว์นอกโรงฆ่าสัตว์ในท้องที่กันดาร ในกรณีมีเหตุผลสมควรเป็นพิเศษ และให้อำนาจเจ้าหน้าที่ทำการฆ่าสัตว์เพื่อตรวจพิสูจน์หรือทดลองวิทยาการได้ เพื่อเป็นหลักการปฏิบัติตามวัตถุประสงค์ของพระราชบัญญัติดังกล่าว.ฐาปนี/แก้ไข๑ พฤศจิกายน ๒๕๔๕B+A(C)อัมภิญา/จัดทำ๑๓ สิงหาคม ๒๕๕๑[๑] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๗๗/ตอนที่ ๗/ฉบับพิเศษ หน้า ๒๙/๒๗มกราคม ๒๕๐๓
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 65339หลักกฎหมาย: คำสั่งศาลอุทธรณ์ที่ให้ยกคำสั่งศาลชั้นต้นและให้ไต่สวนมูลฟ้องใหม่แล้วมีคำสั่งตามรูปคดีนั้นจำเลยยังไม่อยู่ในฐานะเป็นจำเลย จะฎีกาคำสั่งไม่ได้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 165 วรรคท้าย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 64/2486นายเลื่อน กาญจนโอภาสจำเลย ป.วิ.อ. ม. 165 วรรคท้ายคำสั่งศาลอุทธรณ์ที่ให้ยกคำสั่งศาลชั้นต้นและให้ไต่สวนมูลฟ้องใหม่แล้วมีคำสั่งตามรูปคดีนั้นจำเลยยังไม่อยู่ในฐานะเป็นจำเลย จะฎีกาคำสั่งไม่ได้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 165 วรรคท้าย(จำรูญ โปษยานนท์-เคลื่อน อิสรภักดี-เยี่ยม เลขวนิชธัมวิทักส์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 64/2486นายเลื่อน กาญจนโอภาสจำเลย ป.วิ.อ. ม. 165 วรรคท้ายคำสั่งศาลอุทธรณ์ที่ให้ยกคำสั่งศาลชั้นต้นและให้ไต่สวนมูลฟ้องใหม่แล้วมีคำสั่งตามรูปคดีนั้นจำเลยยังไม่อยู่ในฐานะเป็นจำเลย จะฎีกาคำสั่งไม่ได้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 165 วรรคท้าย(จำรูญ โปษยานนท์-เคลื่อน อิสรภักดี-เยี่ยม เลขวนิชธัมวิทักส์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศกระทรวงสาธารณสุขประกาศกระทรวงสาธารณสุขระบุตำรายาตามความในพระราชบัญญัติยา พ.ศ. ๒๕๑๐[๑] อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๗๖ (๑) แห่งพระราชบัญญัติยาพ.ศ. ๒๕๑๐ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข โดยคำแนะนำของคณะกรรมการยา ประกาศระบุตำรายาดังต่อไปนี้เป็นตำรายาแผนปัจจุบันและตำรายาแผนโบราณ คือตำรายาแผนปัจจุบัน๑. ตำราอินเตอร์แนชนาลฟาร์มาโคเปีย ฉบับพิมพ์ครั้งที่สอง(Second Editionof the InternationalPharmacopoeia)๒[๒]. ตำราบริติชฟาร์มาโคเปีย ค.ศ. ๑๙๖๘และฉบับเพิ่มเติม (British Pharmacopoeia1968 and Addenda)๓[๓]. ตำราบริติชฟาร์มาซูติกัล โคเด็กซ์ ค.ศ.๑๙๖๘ และฉบับเพิ่มเติม (British PharmaceuticalCodex 1968 and Supplements)๔[๔].ตำราฟาร์มาโคเปียของสหรัฐอเมริกาฉบับแก้ไขครั้งที่สิบแปด และฉบับเพิ่มเติม(The Pharmacopeiaof the United States of America,Eighteenth Revision and Supplements)๕[๕].ตำราแนชนาลฟอร์มูลารี่ฉบับพิมพ์ครั้งที่สิบสาม และฉบับเพิ่มเติม(The NationalFormulary-Thirteenth Edition andSupplements)ตำรายาแผนโบราณ๑. ตำราเวชศึกษาของพระยาพิศณุประสาทเวช๒. ตำราแพทยศาสตร์สงเคราะห์ฉบับหลวงเล่ม ๑ และเล่ม ๒๓. ตำราคัมภีร์แพทย์แผนโบราณของขุนโสภิตบรรณลักษณ์เล่ม ๑ เล่ม ๒ และเล่ม ๓๔. ตำราแพทยศาสตร์สงเคราะห์เล่ม ๑ เล่ม ๒ และเล่ม ๓ ตำราเวชศึกษา และตำราประมวลหลักเภสัช ของโรงเรียนแพทย์แผนโบราณ(วัดพระเชตุพน)ประกาศ ณ วันที่ ๑๕ มกราคม ๒๕๑๑พระบำราศนราดูรรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุขประกาศกระทรวงสาธารณสุขฉบับที่ ๒ (พ.ศ. ๒๕๑๕) ออกตามความในพระราชบัญญัติยา พ.ศ. ๒๕๑๐[๖]ประกาศกระทรวงสาธารณสุขฉบับที่ ๓ (พ.ศ. ๒๕๑๓) ออกตามความในพระราชบัญญัติยา พ.ศ. ๒๕๑๐[๗]รัศม์วรรณวลัย/ผู้จัดทำ๑๒ มิถุนายน ๒๕๕๒[๑]ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๘๕/ตอนที่ ๑๒/หน้า ๓๘๖/๖ กุมภาพันธ์ ๒๕๑๑[๒] ๒.ของตำรายาแผนปัจจุบัน แก้ไขเพิ่มเติมโดยประกาศกระทรวงสาธารณสุข ฉบับที่ ๒ (พ.ศ.๒๕๑๒) ออกตามความในพระราชบัญญัติยา พ.ศ. ๒๕๑๐[๓] ๓.ของตำรายาแผนปัจจุบัน แก้ไขเพิ่มเติมโดยประกาศกระทรวงสาธารณสุข ฉบับที่ ๒ (พ.ศ.๒๕๑๒) ออกตามความในพระราชบัญญัติยา พ.ศ. ๒๕๑๐[๔] ๔.ของตำรายาแผนปัจจุบัน แก้ไขเพิ่มเติมโดยประกาศกระทรวงสาธารณสุข ฉบับที่ ๓ (พ.ศ.๒๕๑๓) ออกตามความในพระราชบัญญัติยา พ.ศ. ๒๕๑๐[๕] ๕.ของตำรายาแผนปัจจุบัน แก้ไขเพิ่มเติมโดยประกาศกระทรวงสาธารณสุข ฉบับที่ ๓ (พ.ศ.๒๕๑๓) ออกตามความในพระราชบัญญัติยา พ.ศ. ๒๕๑๐[๖] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๘๖/ตอนที่๑๒/หน้า ๔๑๖/๑๑ กุมภาพันธ์ ๒๕๑๒[๗] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๘๗/ตอนที่ ๘๖/หน้า ๒๖๑๓/๑๕ กันยายน ๒๕๑๓
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 778/2471หลักกฎหมาย: ศาลอุทธรณ์แก้โทษจำคุกไม่เกิน 1 ปีศาลเดิมพิพากษาให้ จำคุก ว. มีกำหนด ๖ เดือน ตามมาตรา ๓๒๑ กับให้คืนเงิน ๘๐ บาทแก่เจ้าทรัพย์ ไม่ใช้ให้จัดการ ตามมาตรา ๑๘ ศาลอุทธรณ์พิพากษาให้จำคุก ว. ๑ ปี ตามมาตรา ๒๙๓ กับให้เงินค่าเรือกับค่าจำไถ่รวม ๑๙๐ บาท ถ้าไม่ใช้ให้จัดการตามมาตรา ๑๘ ว. ฎีกาในข้อเท็จจริง ศาลฎีกาพิพากษาให้ยกฎีกา เพราะต้องบทห้ามตาม พรบ ลักษณฎีกาอุทธรณ์ พ.ศ. ๒๔๖๑ มาตรา ๖ ศาลอุทธรณ์ตัดสินแก้คำ พิพากษาศาลเดิมกำหนดโทษจำคุกไม่เกิน ๑ ปี ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 778/2471อัยยการนครนายกโจทก์นายผลกับพวกล. พ.ร.บ.ลักษณฎีกาอุทธรณ์ พ.ศ.2461 ม. 6ศาลอุทธรณ์แก้โทษจำคุกไม่เกิน 1 ปีศาลเดิมพิพากษาให้ จำคุก ว. มีกำหนด ๖ เดือน ตามมาตรา ๓๒๑ กับให้คืนเงิน ๘๐ บาทแก่เจ้าทรัพย์ ไม่ใช้ให้จัดการ ตามมาตรา ๑๘ ศาลอุทธรณ์พิพากษาให้จำคุก ว. ๑ ปี ตามมาตรา ๒๙๓ กับให้เงินค่าเรือกับค่าจำไถ่รวม ๑๙๐ บาท ถ้าไม่ใช้ให้จัดการตามมาตรา ๑๘ ว. ฎีกาในข้อเท็จจริง ศาลฎีกาพิพากษาให้ยกฎีกา เพราะต้องบทห้ามตาม พรบ ลักษณฎีกาอุทธรณ์ พ.ศ. ๒๔๖๑ มาตรา ๖ ศาลอุทธรณ์ตัดสินแก้คำ พิพากษาศาลเดิมกำหนดโทษจำคุกไม่เกิน ๑ ปี(หริศ-นรเนติ-วิชัย)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ศาลเดิมพิพากษาให้ จำคุก ว. มีกำหนด ๖ เดือน ตามมาตรา ๓๒๑ กับให้คืนเงิน ๘๐ บาทแก่เจ้าทรัพย์ ไม่ใช้ให้จัดการ ตามมาตรา ๑๘ ศาลอุทธรณ์พิพากษาให้จำคุก ว. ๑ ปี ตามมาตรา ๒๙๓ กับให้เงินค่าเรือกับค่าจำไถ่รวม ๑๙๐ บาท ถ้าไม่ใช้ให้จัดการตามมาตรา ๑๘ ว. ฎีกาในข้อเท็จจริง ศาลฎีกาพิพากษาให้ยกฎีกา เพราะต้องบทห้ามตาม พรบ ลักษณฎีกาอุทธรณ์ พ.ศ. ๒๔๖๑ มาตรา ๖ ศาลอุทธรณ์ตัดสินแก้คำ พิพากษาศาลเดิมกำหนดโทษจำคุกไม่เกิน ๑ ปี ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 778/2471อัยยการนครนายกโจทก์นายผลกับพวกล. พ.ร.บ.ลักษณฎีกาอุทธรณ์ พ.ศ.2461 ม. 6ศาลอุทธรณ์แก้โทษจำคุกไม่เกิน 1 ปีศาลเดิมพิพากษาให้ จำคุก ว. มีกำหนด ๖ เดือน ตามมาตรา ๓๒๑ กับให้คืนเงิน ๘๐ บาทแก่เจ้าทรัพย์ ไม่ใช้ให้จัดการ ตามมาตรา ๑๘ ศาลอุทธรณ์พิพากษาให้จำคุก ว. ๑ ปี ตามมาตรา ๒๙๓ กับให้เงินค่าเรือกับค่าจำไถ่รวม ๑๙๐ บาท ถ้าไม่ใช้ให้จัดการตามมาตรา ๑๘ ว. ฎีกาในข้อเท็จจริง ศาลฎีกาพิพากษาให้ยกฎีกา เพราะต้องบทห้ามตาม พรบ ลักษณฎีกาอุทธรณ์ พ.ศ. ๒๔๖๑ มาตรา ๖ ศาลอุทธรณ์ตัดสินแก้คำ พิพากษาศาลเดิมกำหนดโทษจำคุกไม่เกิน ๑ ปี(หริศ-นรเนติ-วิชัย)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 62498หลักกฎหมาย: ในกรณีที่ฎีกาในปัญหาข้อกฎหมาย ข้อกฎหมายนั้นต้องเป็นสาระแก่คดีอันควรได้รับการวินิจฉัยด้วย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 1029/2526พนักงานอัยการศาลแขวงพระนครใต้โจทก์นายฉลองชัย สาตะชานันท์ กับพวกจำเลย ป.วิ.อ. ม. 195, ม. 219, ม. 225ในกรณีที่ฎีกาในปัญหาข้อกฎหมาย ข้อกฎหมายนั้นต้องเป็นสาระแก่คดีอันควรได้รับการวินิจฉัยด้วย(พิพัฒน์ จักรางกูร-ทวี กสิยพงศ์-ดุสิต วราโห)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 1029/2526พนักงานอัยการศาลแขวงพระนครใต้โจทก์นายฉลองชัย สาตะชานันท์ กับพวกจำเลย ป.วิ.อ. ม. 195, ม. 219, ม. 225ในกรณีที่ฎีกาในปัญหาข้อกฎหมาย ข้อกฎหมายนั้นต้องเป็นสาระแก่คดีอันควรได้รับการวินิจฉัยด้วย(พิพัฒน์ จักรางกูร-ทวี กสิยพงศ์-ดุสิต วราโห)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 67/2480หลักกฎหมาย: ยกฟ้อง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 67/2480 ป.อ. ม. 249ยกฟ้อง()แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 67/2480 ป.อ. ม. 249ยกฟ้อง()แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ