phoneee/thai-legal-corpus huggingface dataset:
ประกาศคณะกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกกลางประกาศคณะกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกกลางฉบับที่ ๑๖๓๘ (พ.ศ. ๒๕๔๙)เรื่อง กำหนด (ปรับปรุง)เส้นทางสำหรับการขนส่งประจำทางด้วยรถโดยสารหมวด ๓ สายที่ ๗๒๗ภูเก็ต-เกาะสมุย ให้มีรายละเอียดเส้นทางแยกช่วงภูเก็ต-เกาะพะงัน[๑] ตามที่ได้มีประกาศคณะกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกกลางฉบับที่ ๑๔๗๘ (พ.ศ. ๒๕๔๗) ประกาศ ณ วันที่ ๒๙ พฤศจิกายน ๒๕๔๗ กำหนด (ปรับปรุง)แก้ไขรายละเอียดเส้นทางสำหรับการขนส่งประจำทางด้วยรถโดยสาร หมวด ๓ สายที่ ๗๒๗ภูเก็ต-เกาะสมุย นั้นคณะกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกกลางได้พิจารณาเห็นสมควรให้ปรับปรุงเส้นทางดังกล่าวฉะนั้นอาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๙ (๒) แห่งพระราชบัญญัติการขนส่งทางบก พ.ศ. ๒๕๒๒ประกอบกับมติคณะกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกกลาง ในการประชุมครั้งที่ ๒/๒๕๔๙ เมื่อวันที่๑๗ มกราคม ๒๕๔๙ จึงให้กำหนด (ปรับปรุง) เส้นทางสำหรับการขนส่งประจำทางด้วยรถโดยสารหมวด ๓ สายที่ ๗๒๗ ภูเก็ต-เกาะสมุย ให้มีรายละเอียดเส้นทางแยกช่วงภูเก็ต-เกาะพะงันโดยให้ใช้รายละเอียดเส้นทางดังต่อไปนี้สายที่ ๗๒๗ ภูเก็ต-เกาะสมุยเริ่มต้นจากสถานีขนส่งผู้โดยสารจังหวัดภูเก็ตไปตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๔๐๒ ผ่านอำเภอถลาง ถึงสามแยกบ้านโคกกลอย แยกขวาไปตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข๔ ผ่านอำเภอตะกั่วทุ่ง ถึงจังหวัดพังงา แล้วกลับตามเส้นทางเดิมถึงทางแยกทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๔๑๕ แยกซ้ายไปตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๔๑๕ถึงอำเภอทับปุด แยกขวาไปตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๔ ถึงทางแยกบ้านปากลาวแยกซ้ายไปตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๔๑๕ ผ่านบ้านเขาต่อ บ้านทับคริสต์ถึงสามแยกบ้านเขาวัง แยกขวาไปตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๔๐๑ ผ่านอำเภอบ้านตาขุนถึงทางแยกทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๔๑ แยกซ้ายไปตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๔๑ ถึงทางแยกบ้านหนองขรีแยกขวาไปตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๔๑๕๓ ถึงอำเภอพุนพิน ไปตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข๔๐๑ ผ่านจังหวัดสุราษฎร์ธานี อำเภอกาญจนดิษฐ์ ถึงสามแยกบ้านใน แยกซ้ายไปตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข๔๑๔๒ ผ่านอำเภอดอนสัก ถึงท่าเรืออำเภอดอนสัก ลงเรือข้ามฟากไปขึ้นที่ท่าเรืออำเภอเกาะสมุยไปตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๔๑๗๔ และทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๔๑๖๙ ไปสุดเส้นทาง ณสถานที่จอดรถโดยสารประจำทางอำเภอเกาะสมุยช่วงภูเก็ต-เกาะพะงันเริ่มต้นจากสถานีขนส่งผู้โดยสารจังหวัดภูเก็ต ไปตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๔๐๒ผ่านอำเภอถลาง ถึงสามแยกบ้านโคกกลอย แยกขวาไปตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๔ผ่านอำเภอตะกั่วทุ่ง ถึงจังหวัดพังงา แล้วกลับตามเส้นทางเดิมถึงทางแยกทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๔๑๕ แยกซ้ายไปตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๔๑๕ถึงอำเภอทับปุด แยกขวาไปตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๔ ถึงทางแยกบ้านปากลาวแยกซ้ายไปตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๔๑๕ ผ่านบ้านเขาต่อ บ้านทับคริสต์ถึงสามแยกบ้านเขาวัง แยกขวาไปตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๔๐๑ ผ่านอำเภอบ้านตาขุนถึงทางแยกทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๔๑ แยกซ้ายไปตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๔๑ถึงทางแยกบ้านหนองขรี แยกขวาไปตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๔๑๕๓ ถึงอำเภอพุนพินไปตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๔๐๑ ผ่านจังหวัดสุราษฎร์ธานี อำเภอกาญจนดิษฐ์ถึงสามแยกบ้านใน แยกซ้ายไปตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๔๑๔๒ ผ่านอำเภอดอนสักถึงท่าเรืออำเภอดอนสัก ลงเรือข้ามฟากไปขึ้นที่ท่าเรือ อำเภอเกาะพะงันไปตามทางถนนสายท้องศาลา-บ้านใต้ และไปสุดเส้นทาง ณสถานที่จอดรถโดยสารประจำทางอำเภอเกาะพะงันประกาศ ณ วันที่ ๑๐กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๔๙คำรบลักขิ์ สุรัสวดีรองปลัดกระทรวงคมนาคมหัวหน้ากลุ่มภารกิจด้านการขนส่งประธานกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกกลางชัชสรัญ/ผู้จัดทำ๒๓ มีนาคม ๒๕๔๙โชติกานต์/ปรับปรุง๒๐ กรกฎาคม ๒๕๕๘[๑] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๓/ตอนที่ ๒๗ ง/หน้า ๖๘/๑๖ มีนาคม ๒๕๔๙
ประกาศบริษัท ปตทประกาศบริษัท ปตท.จำกัด (มหาชน)เรื่องการสำรวจเพื่อสร้างระบบการขนส่งปิโตรเลียมทางท่อโครงการท่อส่งก๊าซธรรมชาติวังน้อย-แก่งคอย ด้วยบริษัท ปตท. จำกัด (มหาชน)มีความจำเป็นจะต้องดำเนินการสำรวจเพื่อสร้างระบบการขนส่งปิโตรเลียมทางท่อตลอดจนศึกษาผลกระทบสิ่งแวดล้อมและวิเคราะห์ความเป็นไปได้ของโครงการเพื่อสร้างเสถียรภาพด้านการใช้พลังงานของประเทศส่งเสริมและเพิ่มขีดความสามารถในการขนส่งก๊าซธรรมชาติและรองรับปริมาณความต้องการใช้ก๊าซธรรมชาติที่เพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่องในการคมนาคมขนส่งอุตสาหกรรมและโรงไฟฟ้าแก่งคอย อันเป็นประโยชน์ในทางเศรษฐกิจและความมั่นคงของประเทศอาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๔ แห่งพระราชกฤษฎีกากำหนดอำนาจสิทธิและประโยชน์ ของบริษัท ปตท. จำกัด (มหาชน) พ.ศ. ๒๕๔๔ กรรมการผู้จัดการใหญ่บริษัท ปตท. จำกัด (มหาชน) จึงประกาศให้ทราบโดยทั่วกันว่า บริษัท ปตท. จำกัด (มหาชน)จะดำเนินการสำรวจเพื่อสร้างระบบการขนส่งปิโตรเลียมทางท่อโครงการท่อส่งก๊าซธรรมชาติ วังน้อย-แก่งคอย ในท้องที่ดังต่อไปนี้แนวสำรวจที่ ๑ ในเขตท้องที่อำเภอวังน้อย อำเภออุทัยอำเภอภาชี และอำเภอท่าเรือ จังหวัดพระนครศรีอยุธยา อำเภอหนองแค อำเภอบ้านหมออำเภอเสาไห้ อำเภอเฉลิมพระเกียรติ และอำเภอแก่งคอย จังหวัดสระบุรีแนวสำรวจที่ ๒ ในเขตท้องที่อำเภอวังน้อย อำเภอภาชีและอำเภอท่าเรือ จังหวัดพระนครศรีอยุธยา อำเภอหนองแค อำเภอเสาไห้อำเภอเฉลิมพระเกียรติ และอำเภอแก่งคอย จังหวัดสระบุรีแนวสำรวจที่ ๓ ในเขตท้องที่อำเภอวังน้อย และอำเภอภาชีจังหวัดพระนครศรีอยุธยา อำเภอหนองแค อำเภอหนองแซง อำเภอเมืองสระบุรีและอำเภอแก่งคอย จังหวัดสระบุรีแนวสำรวจที่ ๔ ในเขตท้องที่อำเภอวังน้อยจังหวัดพระนครศรีอยุธยา อำเภอบ้านนา จังหวัดนครนายก อำเภอหนองแค อำเภอวิหารแดงและอำเภอแก่งคอย จังหวัดสระบุรีแนวสำรวจที่ ๕ ในเขตท้องที่อำเภอวังน้อยจังหวัดพระนครศรีอยุธยา อำเภอหนองแค อำเภอวิหารแดง อำเภอเมืองสระบุรีและอำเภอแก่งคอย จังหวัดสระบุรีทั้งนี้ ตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไป[๑]ประกาศณ วันที่ ๒๐ กันยายน พ.ศ. ๒๕๔๗ประเสริฐบุญสัมพันธ์กรรมการผู้จัดการใหญ่[เอกสารแนบท้าย]๑.ท้องที่สำรวจเพื่อการก่อสร้างระบบท่อส่งก๊าซธรรมชาติโครงการท่อส่งก๊าซธรรมชาติ วังน้อย-แก่งคอย(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)ฐิติพงษ์/พิมพ์๑ ธันวาคม ๒๕๔๘[๑]รก.๒๕๔๗/พ๑๑๗ง/๑๖/๑๕ตุลาคม ๒๕๔๗
ที่ นร 1008/ว 44 สํานักงาน ก.พ.ถนนพิษณุโลก 1030030 กันยายน 2553 เรื่อง การกําหนดให้ผู้เคยดํารงตําแหน่งในสายงานตามพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการพลเรือน พ.ศ. 2535 เป็นการดํารงตําแหน่งในสายงานตามพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการพลเรือน พ.ศ. 2551 เรียน (เวียนกระทรวง กรม และจังหวัด)สิ่งที่ส่งมาด้วย บัญชีรายชื่อสายงานอื่นๆ - โดยที่มาตรฐานกําหนดตําแหน่งซึ่ง ก.พ. ได้จัดทําตามพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการพลเรือน พ.ศ. 2551 มีการปรับปรุงจํานวนสายงานตามมาตรฐานกําหนดตําแหน่งเดิมที่ ก.พ. ได้จัดทําไว้ตามพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการพลเรือน พ.ศ. 2535 จากจํานวน 465 สายงาน เป็นจํานวน 245 สายงาน ซึ่งเป็นการปรับปรุงสายงานเดิมเป็นสายงานใหม่ รวมสายงานเดิมบางสายงานเป็นสายงานใหม่ ยกเลิกสายงานเดิมบางสายงาน และกําหนดสายงานใหม่เพิ่ม ดังนั้น เพื่อประโยชน์ในการบริหารทรัพยากรบุคคลรวมทั้งการแต่งตั้งข้าราชการพลเรือนสามัญให้ดํารงตําแหน่งในกรณีต่าง ๆ ก.พ. จึงกําหนดให้ผู้ที่เคยดํารงตําแหน่งในสายงานตามพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการพลเรือน พ.ศ. 2535 เป็นการดํารงตําแหน่งในสายงานตามพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการพลเรือน พ.ศ. 2551 รายละเอียดตามสิ่งที่ส่งมาด้วย กรณีที่นอกเหนือจากที่กําหนดไว้ตามหนังสือฉบับนี้ การจะพิจารณาให้ผู้ที่เคยดํารงตําแหน่งในสายงานตามพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการพลเรือน พ.ศ. 2535 เป็นการดํารงตําแหน่งในสายงานใดตามพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการพลเรือน พ.ศ. 2551 ให้ อ.ก.พ. กรม เป็นผู้พิจารณากําหนดจากหน้าที่ความรับผิดชอบและลักษณะงานที่ปฏิบัติ ประกอบกับหลักเกณฑ์การเทียบตําแหน่งตามหนังสือสํานักงาน ก.พ. ที่ นร 1006/ว 12 ลงวันที่ 11 ธันวาคม 2551 จึงเรียนมาเพื่อโปรดทราบและถือปฏิบัติต่อไป ทั้งนี้ ได้แจ้งให้กรมและจังหวัดทราบด้วยแล้วผู้มีอํานาจลงนาม - ขอแสดงความนับถือ (นางเบญจวรรณ สร่างนิทร)เลขาธิการ ก.พ.อื่นๆ - สํานักพัฒนาระบบจําแนกตําแหน่งและค่าตอบแทนโทร. 0 2547 1000 ต่อ 8115, 8116โทรสาร 0 2547 1439
ประกาศอธิบดีกรมสรรพากรเกี่ยวกับภาษีมูลค่าเพิ่ม (ฉบับที่ 11)เรื่อง กําหนดสาขา และลักษณะการประกอบกิจการให้บริการที่เป็นงานทางศิลปะและวัฒนธรรม ตามมาตรา 81(1)(ซ) แห่งประมวลรัษฎากร------------------------------------------------------- อาศัยอํานาจตามความในมาตรา 81(1)(ซ) แห่งประมวลรัษฎากรซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลรัษฎากร (ฉบับที่ 30) พ.ศ.2534 อธิบดีกรมสรรพากรโดยอนุมัติรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังกําหนดสาขา และลักษณะการประกอบกิจการให้บริการที่เป็นทางศิลปะและวัฒนธรรม ไว้ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ การให้บริการที่เป็นงานทางศิลปะและวัฒนธรรมในสาขานาฏศิลป์และสาขาดุริยางคศิลป์และคีตศิลป์ คําว่า "สาขานาฏศิลป์" หมายความถึง การแสดงศิลปะร่ายรําประเภทต่าง ๆ ได้แก่ การแสดงพื้นเมืองระบํา ละคร และโขน คําว่า "สาขาดุริยางคศิลป์และคีตศิลป์" หมายความถึงเฉพาะการแสดงดนตรีไทย หรือการขับร้องเพลงไทยประกอบเครื่องดนตรีไทยข้อ ๒ การให้บริการตามข้อ 1 ผู้ประกอบการจะต้องมิได้เรียกเก็บค่าบริการโดยตรงจากผู้ชมหรือผู้ฟัง แต่ไม่รวมถึงการให้บริการโดยกระทรวง ทบวง กรมราชการส่วนท้องถิ่น ประกาศนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2535 เป็นต้นไปผู้มีอํานาจลงนาม - ประกาศ ณ วันที่ 27 ธันวาคม พ.ศ. 2534 บัณฑิต บุณยะปานะอธิบดีกรมสรรพากร
ประกาศสํานักงานคณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ที่ สด. 34/2552เรื่อง การให้ความเห็นชอบสถาบันต่างประเทศเป็นสถาบันจัดอันดับความน่าเชื่อถือในประเทศไทย\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_ อาศัยอํานาจตามความในข้อ 5 แห่งประกาศคณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ ที่ กด. 15/2552 เรื่อง การกําหนดให้การประกอบธุรกิจของสถาบันจัดอันดับความน่าเชื่อถือไม่เป็นการประกอบธุรกิจหลักทรัพย์ประเภทการเป็นที่ปรึกษาการลงทุน ลงวันที่ 3 สิงหาคม พ.ศ. 2552 สํานักงานออกข้อกําหนดไว้ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ ให้สถาบันที่จัดตั้งขึ้นตามกฎหมายต่างประเทศซึ่งประกอบธุรกิจการจัดอันดับความน่าเชื่อถือในต่างประเทศซึ่งมีรายชื่อดังต่อไปนี้ เป็นสถาบันจัดอันดับความน่าเชื่อถือที่สามารถจัดอันดับความน่าเชื่อถือได้เฉพาะตามที่กําหนดในข้อ 5 แห่งประกาศคณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์ความน่าเชื่อถือไม่เป็นการประกอบธุรกิจหลักทรัพย์ประเภทการเป็นที่ปรึกษาการลงทุน ลงวันที่ 3 สิงหาคม พ.ศ. 2552 (1) Standard & Poor (2) Moody’s (3) Fitch (4) Rating and Investment Information, Inc.ข้อ ๒ ประกาศนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2552 เป็นต้นไปผู้มีอํานาจลงนาม - ประกาศ ณ วันที่ 3 สิงหาคม พ.ศ. 2552 (นายธีระชัย ภูวนาถนรานุบาล) เลขาธิการ สํานักงานคณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์หมายเหตุ - เหตุผลในการออกประกาศฉบับนี้ คือ เพื่อกําหนดให้สถาบันต่างประเทศสามารถเป็นสถาบันจัดอันดับความน่าเชื่อถือในประเทศไทยได้เฉพาะกรณีที่กําหนดตามประกาศคณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ว่าด้วยการกําหนดให้การประกอบธุรกิจของสถาบันจัดอันดับความน่าเชื่อถือไม่เป็นการประกอบธุรกิจหลักทรัพย์ประเภทการเป็นที่ปรึกษาการลงทุน จึงจําเป็นต้องออกประกาศนี้
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1214/2481หลักกฎหมาย: +ว่าทำผิดคืนวันที่ 10 พิจารณาได้ความว่าทำผิดเวลาเที่ยงคืนเศษของ+วันที่ 9 ดังนี้ถือว่าข้อเท็จจริงที่พิจารณาได้ต่าง+ที่ปรากฎในฟ้อง ต้องยกฟ้องอ้างฎีกาที่ 502/2481,+77/2481 ที่ 1165/2481โจทก์ฟ้องว่าจำเลยทำผิดเมื่อวันที่ ๑๐ กรกฎาคม ๒๔๘๑ เวลากลางคืน แต่ทางพิจารณาปรากฎตามคำพะยานโจทก์ว่า จำเลยทำผิดเมื่อเที่ยงคืนเศษของคืนวันที่ ๙ กรกฎาคม ศกเดียวกัน ดังนี้ตามนัยฎีกาที่ ๕๐๒,๘๗๗,๑๑๖๕/๒๔๘๑ ได้วินิจฉัยบันทัดฐานไว้ว่ากลางคืนหมายความว่า " เวลาระหว่างตั้งแต่พระอาทิตย์ตกไปจนพระอาทิตย์ขึ้น " เช่นนี้เวลาเที่ยงคืนของคืนวันที่ ๙ ต้องถือว่าเป็นคืนวันที่ ๙ หาใช่คืนวันที่ ๑๐ ไม่ตาม ม.๑๙๒ วรรค ๒ แห่งประมวลวิธีพิจารณาอาญา ศาลต้องยกฟ้อง จึงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ ยกฎีกาโจทก์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1214/2481อัยยการจังหวัดตรังโจทก์นายเหมีย บุญสนองจำเลย ป.อ. ม. 6 (24)+ว่าทำผิดคืนวันที่ 10 พิจารณาได้ความว่าทำผิดเวลาเที่ยงคืนเศษของ+วันที่ 9 ดังนี้ถือว่าข้อเท็จจริงที่พิจารณาได้ต่าง+ที่ปรากฎในฟ้อง ต้องยกฟ้องอ้างฎีกาที่ 502/2481,+77/2481 ที่ 1165/2481โจทก์ฟ้องว่าจำเลยทำผิดเมื่อวันที่ ๑๐ กรกฎาคม ๒๔๘๑ เวลากลางคืน แต่ทางพิจารณาปรากฎตามคำพะยานโจทก์ว่า จำเลยทำผิดเมื่อเที่ยงคืนเศษของคืนวันที่ ๙ กรกฎาคม ศกเดียวกัน ดังนี้ตามนัยฎีกาที่ ๕๐๒,๘๗๗,๑๑๖๕/๒๔๘๑ ได้วินิจฉัยบันทัดฐานไว้ว่ากลางคืนหมายความว่า " เวลาระหว่างตั้งแต่พระอาทิตย์ตกไปจนพระอาทิตย์ขึ้น " เช่นนี้เวลาเที่ยงคืนของคืนวันที่ ๙ ต้องถือว่าเป็นคืนวันที่ ๙ หาใช่คืนวันที่ ๑๐ ไม่ตาม ม.๑๙๒ วรรค ๒ แห่งประมวลวิธีพิจารณาอาญา ศาลต้องยกฟ้อง จึงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ ยกฎีกาโจทก์(วิกรม-อรรถกฤต ช.เพ็ญชาติ-พลางกูร)ศาลชั้นต้น - นายเสวง มะกรสารศาลอุทธรณ์ - พระนิติทัณฑ์ ฯแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่าจำเลยทำผิดเมื่อวันที่ ๑๐ กรกฎาคม ๒๔๘๑ เวลากลางคืน แต่ทางพิจารณาปรากฎตามคำพะยานโจทก์ว่า จำเลยทำผิดเมื่อเที่ยงคืนเศษของคืนวันที่ ๙ กรกฎาคม ศกเดียวกัน ดังนี้ตามนัยฎีกาที่ ๕๐๒,๘๗๗,๑๑๖๕/๒๔๘๑ ได้วินิจฉัยบันทัดฐานไว้ว่ากลางคืนหมายความว่า " เวลาระหว่างตั้งแต่พระอาทิตย์ตกไปจนพระอาทิตย์ขึ้น " เช่นนี้เวลาเที่ยงคืนของคืนวันที่ ๙ ต้องถือว่าเป็นคืนวันที่ ๙ หาใช่คืนวันที่ ๑๐ ไม่ตาม ม.๑๙๒ วรรค ๒ แห่งประมวลวิธีพิจารณาอาญา ศาลต้องยกฟ้อง จึงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ ยกฎีกาโจทก์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1214/2481อัยยการจังหวัดตรังโจทก์นายเหมีย บุญสนองจำเลย ป.อ. ม. 6 (24)+ว่าทำผิดคืนวันที่ 10 พิจารณาได้ความว่าทำผิดเวลาเที่ยงคืนเศษของ+วันที่ 9 ดังนี้ถือว่าข้อเท็จจริงที่พิจารณาได้ต่าง+ที่ปรากฎในฟ้อง ต้องยกฟ้องอ้างฎีกาที่ 502/2481,+77/2481 ที่ 1165/2481โจทก์ฟ้องว่าจำเลยทำผิดเมื่อวันที่ ๑๐ กรกฎาคม ๒๔๘๑ เวลากลางคืน แต่ทางพิจารณาปรากฎตามคำพะยานโจทก์ว่า จำเลยทำผิดเมื่อเที่ยงคืนเศษของคืนวันที่ ๙ กรกฎาคม ศกเดียวกัน ดังนี้ตามนัยฎีกาที่ ๕๐๒,๘๗๗,๑๑๖๕/๒๔๘๑ ได้วินิจฉัยบันทัดฐานไว้ว่ากลางคืนหมายความว่า " เวลาระหว่างตั้งแต่พระอาทิตย์ตกไปจนพระอาทิตย์ขึ้น " เช่นนี้เวลาเที่ยงคืนของคืนวันที่ ๙ ต้องถือว่าเป็นคืนวันที่ ๙ หาใช่คืนวันที่ ๑๐ ไม่ตาม ม.๑๙๒ วรรค ๒ แห่งประมวลวิธีพิจารณาอาญา ศาลต้องยกฟ้อง จึงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ ยกฎีกาโจทก์(วิกรม-อรรถกฤต ช.เพ็ญชาติ-พลางกูร)ศาลชั้นต้น - นายเสวง มะกรสารศาลอุทธรณ์ - พระนิติทัณฑ์ ฯแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศกระทรวงอุตสาหกรรมประกาศกระทรวงอุตสาหกรรมฉบับที่ ๔๓๘๒ (พ.ศ. ๒๕๕๔)ออกตามความในพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมพ.ศ. ๒๕๑๑เรื่องกำหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมการจัดการสิ่งแวดล้อม :การประเมินด้านสิ่งแวดล้อมของที่ตั้งและองค์กร[๑] อาศัยอำนาจตามความในมาตรา๑๕ แห่งพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม พ.ศ. ๒๕๑๑รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมออกประกาศกำหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม การจัดการสิ่งแวดล้อม: การประเมินด้านสิ่งแวดล้อมของที่ตั้งและองค์กร มาตรฐานเลขที่ มอก. 14015- 2554 ไว้ ดังมีรายละเอียดต่อท้ายประกาศนี้ทั้งนี้ให้มีผลตั้งแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปประกาศ ณ วันที่ ๕ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๕๔วรรณรัตน์ ชาญนุกูลรัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม[เอกสารแนบท้าย]๑. มาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม การจัดการสิ่งแวดล้อม: การประเมินด้านสิ่งแวดล้อมของที่ตั้งและองค์กร(มอก. 14015 - 2554)(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)ปริยานุช/พิมพ์๓๐ มกราคม ๒๕๕๕ชาญ/ผู้ตรวจ๓ กุมภาพันธ์๒๕๕๕[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๒๙/ตอนพิเศษ ๒๕ ง/หน้า ๑๖/๒๗ มกราคม ๒๕๕๕
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 64332หลักกฎหมาย: เมื่อจำเลยต่อสู้ว่าไม้ของกลางไม่ใช่ของจำเลย และศาลอุทธรณ์ก็วินิจฉัยว่าจำเลยไม่ใช่เจ้าของไม้ของกลางแล้ว จำเลยจึงไม่มีสิทธิฎีกาในปัญหาเรื่องจะริบของกลางได้หรือไม่ต่อไป ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 677/2502พนักงานอัยการจังหวัดแพร่โจทก์นายสน ประทุมเมืองจำเลย ป.วิ.อ. ม. 218, ม. 219, ม. 220, ม. 186 (9)เมื่อจำเลยต่อสู้ว่าไม้ของกลางไม่ใช่ของจำเลย และศาลอุทธรณ์ก็วินิจฉัยว่าจำเลยไม่ใช่เจ้าของไม้ของกลางแล้ว จำเลยจึงไม่มีสิทธิฎีกาในปัญหาเรื่องจะริบของกลางได้หรือไม่ต่อไป(บริรักษ์จรรยาวัตร-ประจักษ์ศุภอรรถ-ไชยเจริญ สันติศิริ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 677/2502พนักงานอัยการจังหวัดแพร่โจทก์นายสน ประทุมเมืองจำเลย ป.วิ.อ. ม. 218, ม. 219, ม. 220, ม. 186 (9)เมื่อจำเลยต่อสู้ว่าไม้ของกลางไม่ใช่ของจำเลย และศาลอุทธรณ์ก็วินิจฉัยว่าจำเลยไม่ใช่เจ้าของไม้ของกลางแล้ว จำเลยจึงไม่มีสิทธิฎีกาในปัญหาเรื่องจะริบของกลางได้หรือไม่ต่อไป(บริรักษ์จรรยาวัตร-ประจักษ์ศุภอรรถ-ไชยเจริญ สันติศิริ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1043/2473หลักกฎหมาย: ฟ้อง,ตัดสินไม่เกินคำขอ ฟ้องขอให้ห้ามจำเลย ปรากฏว่าจำเลยเปน ศาลแบ่งให้มฤดก ปรากฏตัวผู้รับมฤดกเพียง 2 คน ศาลแบ่งทีเดียวคดีนี้โจทก์ฟ้องขอให้ห้ามจำเลยไม่ให้ไปขอประกาศรับมฤดกที่ดิน ทางพิจารณาปรากฏว่าจำเลยเปนผู้ควรจะได้รับมฤดกที่ดินนั้นด้วย ศาลเดิมตัดสินยกฟ้องโจทก์ แต่ไม่แบ่ง ศาลอุทธรณ์เห็นว่าเมื่อปรากฏตัวผู้รับมฤดกแต่ ๒ คนเท่านี้ ก็ควรแบ่งให้เสร็จไป ให้นางละม่อม โจทก์กับจำเลยได้ที่ดินคนละครึ่ง ศาลฎีกาตัดสินยืนตามศาลอุทธรณ์ แต่ในชั้นฎีกาโจทก์ขอค่าทำศพผู้ตาย ศาลฎีกาไม่ให้ และกล่าวว่าโจทก์ฟ้องคดีเพื่อต้องการที่ดิน เมื่อความไม่ชนะจะหวนมาขอค่าทำศพไม่ได้ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1043/2473นายเดื่อ นางละม่อมโจทก์นายฉุยจำเลย ป.วิ.พ. ม. 39ฟ้อง,ตัดสินไม่เกินคำขอ ฟ้องขอให้ห้ามจำเลย ปรากฏว่าจำเลยเปน ศาลแบ่งให้มฤดก ปรากฏตัวผู้รับมฤดกเพียง 2 คน ศาลแบ่งทีเดียวคดีนี้โจทก์ฟ้องขอให้ห้ามจำเลยไม่ให้ไปขอประกาศรับมฤดกที่ดิน ทางพิจารณาปรากฏว่าจำเลยเปนผู้ควรจะได้รับมฤดกที่ดินนั้นด้วย ศาลเดิมตัดสินยกฟ้องโจทก์ แต่ไม่แบ่ง ศาลอุทธรณ์เห็นว่าเมื่อปรากฏตัวผู้รับมฤดกแต่ ๒ คนเท่านี้ ก็ควรแบ่งให้เสร็จไป ให้นางละม่อม โจทก์กับจำเลยได้ที่ดินคนละครึ่ง ศาลฎีกาตัดสินยืนตามศาลอุทธรณ์ แต่ในชั้นฎีกาโจทก์ขอค่าทำศพผู้ตาย ศาลฎีกาไม่ให้ และกล่าวว่าโจทก์ฟ้องคดีเพื่อต้องการที่ดิน เมื่อความไม่ชนะจะหวนมาขอค่าทำศพไม่ได้(หริศ-หริศ-)ศาลชั้นต้น - ชุนสุภาไพบูลย์ศาลอุทธรณ์ - พระสุธรรมแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: คดีนี้โจทก์ฟ้องขอให้ห้ามจำเลยไม่ให้ไปขอประกาศรับมฤดกที่ดิน ทางพิจารณาปรากฏว่าจำเลยเปนผู้ควรจะได้รับมฤดกที่ดินนั้นด้วย ศาลเดิมตัดสินยกฟ้องโจทก์ แต่ไม่แบ่ง ศาลอุทธรณ์เห็นว่าเมื่อปรากฏตัวผู้รับมฤดกแต่ ๒ คนเท่านี้ ก็ควรแบ่งให้เสร็จไป ให้นางละม่อม โจทก์กับจำเลยได้ที่ดินคนละครึ่ง ศาลฎีกาตัดสินยืนตามศาลอุทธรณ์ แต่ในชั้นฎีกาโจทก์ขอค่าทำศพผู้ตาย ศาลฎีกาไม่ให้ และกล่าวว่าโจทก์ฟ้องคดีเพื่อต้องการที่ดิน เมื่อความไม่ชนะจะหวนมาขอค่าทำศพไม่ได้ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1043/2473นายเดื่อ นางละม่อมโจทก์นายฉุยจำเลย ป.วิ.พ. ม. 39ฟ้อง,ตัดสินไม่เกินคำขอ ฟ้องขอให้ห้ามจำเลย ปรากฏว่าจำเลยเปน ศาลแบ่งให้มฤดก ปรากฏตัวผู้รับมฤดกเพียง 2 คน ศาลแบ่งทีเดียวคดีนี้โจทก์ฟ้องขอให้ห้ามจำเลยไม่ให้ไปขอประกาศรับมฤดกที่ดิน ทางพิจารณาปรากฏว่าจำเลยเปนผู้ควรจะได้รับมฤดกที่ดินนั้นด้วย ศาลเดิมตัดสินยกฟ้องโจทก์ แต่ไม่แบ่ง ศาลอุทธรณ์เห็นว่าเมื่อปรากฏตัวผู้รับมฤดกแต่ ๒ คนเท่านี้ ก็ควรแบ่งให้เสร็จไป ให้นางละม่อม โจทก์กับจำเลยได้ที่ดินคนละครึ่ง ศาลฎีกาตัดสินยืนตามศาลอุทธรณ์ แต่ในชั้นฎีกาโจทก์ขอค่าทำศพผู้ตาย ศาลฎีกาไม่ให้ และกล่าวว่าโจทก์ฟ้องคดีเพื่อต้องการที่ดิน เมื่อความไม่ชนะจะหวนมาขอค่าทำศพไม่ได้(หริศ-หริศ-)ศาลชั้นต้น - ชุนสุภาไพบูลย์ศาลอุทธรณ์ - พระสุธรรมแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
พระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ (ฉบับที่ 13) พ.ศ. 2541พระราชบัญญัติ แก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ (ฉบับที่ ๑๓) พ.ศ. ๒๕๔๑ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร. ให้ไว้ ณ วันที่ ๑๒ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๔๑ เป็นปีที่ ๕๓ ในรัชกาลปัจจุบันพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า โดยที่เป็นการสมควรแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้โดยคำแนะนำและยินยอมของรัฐสภา ดังต่อไปนี้มาตรา 1 มาตรา ๑ พระราชบัญญัตินี้เรียกว่า "พระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ (ฉบับที่ ๑๓) พ.ศ. ๒๕๔๑"มาตรา 2 มาตรา ๒ พระราชบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ ๑๙ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๔๑ เป็นต้นไปมาตรา 3 มาตรา ๓ ให้ยกเลิกความในมาตรา ๒๕๓ แห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน "มาตรา ๒๕๓ ถ้าหนี้มีอยู่เป็นคุณแก่บุคคลผู้ใดในมูลอย่างหนึ่งอย่างใดดังจะกล่าวต่อไปนี้ บุคคลผู้นั้นย่อมมีบุริมสิทธิเหนือทรัพย์สินทั้งหมดของลูกหนี้ คือ (๑) ค่าใช้จ่ายเพื่อประโยชน์อันร่วมกัน (๒) ค่าปลงศพ (๓)มาตรา 3 ค่าภาษีอากร และเงินที่ลูกจ้างมีสิทธิได้รับเพื่อการงานที่ได้ทำให้แก่ลูกหนี้ซึ่งเป็นนายจ้าง (๔) ค่าเครื่องอุปโภคบริโภคอันจำเป็นประจำวัน"มาตรา 4 มาตรา ๔ ให้ยกเลิกความในมาตรา ๒๕๗ แห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน "มาตรา ๒๕๗ บุริมสิทธิในเงินที่ลูกจ้างมีสิทธิได้รับเพื่อการงานที่ได้ทำให้แก่ลูกหนี้ซึ่งเป็นนายจ้างนั้น ให้ใช้สำหรับค่าจ้าง ค่าล่วงเวลา ค่าทำงานในวันหยุด ค่าล่วงเวลาในวันหยุด ค่าชดเชย ค่าชดเชยพิเศษมาตรา 4 และเงินอื่นใดที่ลูกจ้างมีสิทธิได้รับเพื่อการงานที่ได้ทำให้ นับถอยหลังขึ้นไปสี่เดือนแต่รวมกันแล้วต้องไม่เกินหนึ่งแสนบาทต่อลูกจ้างคนหนึ่ง"ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ ชวน หลีกภัย นายกรัฐมนตรีหมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชบัญญัติฉบับนี้ คือ โดยที่พระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงาน พ.ศ. ๒๕๔๑ ได้บัญญัติให้หนี้ที่เกิดจากการไม่ชำระค่าจ้าง ค่าล่วงเวลา ค่าทำงานในวันหยุด ค่าล่วงเวลาในวันหยุด ค่าชดเชย ค่าชดเชยพิเศษ เงินสะสม เงินสมทบ หรือเงินเพิ่มให้ลูกจ้างหรือกรมสวัสดิการและคุ้มครองแรงงานแล้วแต่กรณี มีบุริมสิทธิเหนือทรัพย์สินทั้งหมดของนายจ้างซึ่งเป็นลูกหนี้ในลำดับเดียวกับบุริมสิทธิในค่าภาษีอากรตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ดังนั้น จึงสมควรแก้ไขเพิ่มเติมมาตรา ๒๕๓ แห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ให้สอดคล้องกับกฎหมายว่าด้วยการคุ้มครองแรงงานในส่วนที่เกี่ยวกับสิทธิของลูกจ้างโดยให้รวมความถึง สิทธิของเสมียน คนใช้ และคนงาน ตามที่บัญญัติไว้ในมาตรา ๒๕๓ เดิมด้วย โดยกำหนดลำดับบุริมสิทธิในเงินที่ลูกจ้างมีสิทธิได้รับอยู่ในลำดับเดียวกับบุริมสิทธิในค่าภาษีอากร ประกอบกับสภาวะเศรษฐกิจและสังคมได้เปลี่ยนแปลงไป สมควรแก้ไขเพิ่มเติมมาตรา ๒๕๗ แห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์เพื่อกำหนดหลักเกณฑ์และจำนวนเงินสูงสุดของบุริมสิทธิในเงินที่ลูกจ้างมีสิทธิได้รับให้เหมาะสมกับสภาวะเศรษฐกิจและสังคมของประเทศในปัจจุบันด้วย จึงจำเป็นต้องตราพระราชบัญญัตินี้
ประกาศสํานักงานศาลรัฐธรรมนูญเรื่อง ผลแห่งคําวินิจฉัยของศาลรัฐธรรมนูญ-------------------------------------- ด้วยศาลรัฐธรรมนูญได้มีคําวินิจฉัยที่ 15 - 16/2564 ลงวันที่ 6 ตุลาคม 2564 ว่า ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 33 ไม่ขัดหรือแย้งต่อรัฐธรรมนูญ มาตรา 26 จึงประกาศให้ทราบทั่วกันผู้มีอํานาจลงนาม - ประกาศ ณ วันที่ 6 ตุลาคม พ.ศ. 2564 เชาวนะ ไตรมาศ เลขาธิการสํานักงานศาลรัฐธรรมนูญ
ประกาศกระทรวงการคลังประกาศกระทรวงการคลังเรื่องการอนุญาตให้บริษัทเงินทุนประกอบธุรกิจให้เช่าซื้อและให้เช่าแบบลีสซิ่งอันเนื่องมาจากการปรับปรุงโครงสร้างหนี้(ฉบับที่๕) เพื่อให้การปรับปรุงโครงสร้างหนี้ของบริษัทเงินทุนดำเนินการเป็นไปอย่างต่อเนื่องโดยให้บริษัทเงินทุนประกอบธุรกิจให้เช่าซื้อและให้เช่าแบบลิสซิ่งอันเนื่องมาจากการปรับปรุงโครงสร้างหนี้ได้ต่อไปอาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๒๐ (๖) แห่งพระราชบัญญัติการประกอบธุรกิจเงินทุนธุรกิจหลักทรัพย์ และธุรกิจเครดิตฟองซิเอร์ พ.ศ. ๒๕๒๒ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชกำหนดแก้ไขเพิ่มเติมพระราชบัญญัติการประกอบธุรกิจเงินทุนธุรกิจหลักทรัพย์ และธุรกิจเครดิตฟองซิเอร์ พ.ศ. ๒๕๒๒ (ฉบับที่๒) พ.ศ. ๒๕๒๘ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังจึงออกประกาศดังต่อไปนี้ข้อ ๑ ให้ยกเลิกความในข้อ ๔แห่งประกาศกระทรวงการคลัง เรื่อง การอนุญาตให้บริษัทเงินทุนประกอบธุรกิจเช่าซื้อและให้เช่าแบบลีสซิ่งอันเนื่องมาจากการปรับปรุงโครงสร้างหนี้ลงวันที่ ๒๓ เมษายน ๒๕๔๒ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยประกาศกระทรวงการคลัง เรื่องการอนุญาตให้บริษัทเงินทุนประกอบธุรกิจเช่าซื้อและให้เช่าแบบลีสซิ่งอันเนื่องมาจากการปรับปรุงโครงสร้างหนี้(ฉบับที่ ๔) ลงวันที่ ๒๕ มีนาคม ๒๕๔๖ และให้ใช้ข้อความต่อไปนี้แทนข้อ ๔เมื่อสิ้นสุดวันที่ ๓๑ ธันวาคม ๒๕๔๗บริษัทเงินทุนจะประกอบธุรกิจให้เช่าซื้อและให้เช่าแบบลีสซิ่งตามประกาศฉบับนี้เพิ่มขึ้นอีกไม่ได้ข้อ ๒[๑] ประกาศนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ ๑มกราคม ๒๕๔๗ เป็นต้นไปประกาศ ณ วันที่ ๔ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๔๗ร้อยเอก สุชาติ เชาว์วิศิษฐรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังศุภชัย/พิมพ์๒๓ มิถุนายน๒๕๔๗สุนันทา/จีระ/ตรวจ๓๐มิถุนายน ๒๕๔๗A+B[๑] รก.๒๕๔๗/พ๒๙ง/๕/๑๒ มีนาคม๒๕๔๗
ประกาศกรมสรรพสามิตประกาศกรมสรรพสามิตเรื่องกำหนดมูลค่าน้ำมันเตาที่ผลิตในราชอาณาจักรเพื่อถือเป็นเกณฑ์ในการคำนวณภาษี(ฉบับที่๒๑/๒๕๕๐) อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๘ (๑) วรรคสามแห่งพระราชบัญญัติภาษีสรรพสามิต พ.ศ. ๒๕๒๗ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติภาษีสรรพสามิต (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๓๔และโดยอนุมัติรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังเป็นหลักการตามหนังสือสำนักงานเศรษฐกิจการคลัง ที่ กค ๐๓๐๒/๑๑๒๖ ลงวันที่ ๕ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๓๖อธิบดีกรมสรรพสามิตออกประกาศไว้ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ ให้ยกเลิกประกาศกรมสรรพสามิต เรื่องกำหนดมูลค่าน้ำมันเตาที่ผลิตในราชอาณาจักร เพื่อถือเป็นเกณฑ์ในการคำนวณภาษี(ฉบับที่ ๒๐/๒๕๕๐) ลงวันที่ ๑๖ พฤษภาคม ๒๕๕๐ข้อ ๒ กำหนดมูลค่าน้ำมันเตาที่ผลิตในราชอาณาจักรเพื่อถือเป็นเกณฑ์ในการคำนวณภาษีไว้ดังต่อไปนี้(๑)น้ำมันเตาชนิดที่ ๑ ลิตรละ ๑๓.๙๕๐๗ บาท(๒)น้ำมันเตาชนิดที่ ๒ ลิตรละ ๑๓.๐๗๔๙ บาท(๓)น้ำมันเตาชนิดที่ ๓ ลิตรละ ๑๒.๖๕๑๖ บาท(๔)น้ำมันเตาชนิดที่ ๔ ลิตรละ ๑๒.๓๔๗๕ บาท(๕)น้ำมันเตาชนิดที่ ๕ ลิตรละ ๑๒.๗๕๐๘ บาททั้งนี้ ตั้งแต่วันที่ ๒๘ พฤษภาคม ๒๕๕๐ เป็นต้นไป[๑]ประกาศณ วันที่ ๒๓ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๕๐โยธินวิมุกตายนรองอธิบดีปฏิบัติราชการแทนอธิบดีกรมสรรพสามิตโสรศ/ผู้จัดทำ๑๗กรกฎาคม ๒๕๕๐[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๒๔/ตอนที่ ๕๘ ง/หน้า ๓๓/๑๒ กรกฎาคม ๒๕๕๐
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 65743หลักกฎหมาย: ความว่า ผู้ประกันยื่นคำร้องขอให้ปล่อยจำเลยชั่วคราวในระหว่างฎีกา โดยขอใช้หลักประกันเดิม คำสั่ง พิเคราะห์แล้ว คดีต้องห้ามไม่ให้ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง จึงยังไม่สมควรอนุญาตให้ปล่อยจำเลยชั่วคราวในระหว่างฎีกาโดยที่จำเลยยังมิได้ยื่นฎีกา ให้ยกคำร้อง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 30/2545พนักงานอัยการจังหวัดกระบี่โจทก์นาย ดุษิต ซื่อตรงจำเลยนาย ร้อเสด ซื่อตรง ผู้ประกันผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.อ. ม. 106, ม. 218ความว่า ผู้ประกันยื่นคำร้องขอให้ปล่อยจำเลยชั่วคราวในระหว่างฎีกา โดยขอใช้หลักประกันเดิม คำสั่ง พิเคราะห์แล้ว คดีต้องห้ามไม่ให้ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง จึงยังไม่สมควรอนุญาตให้ปล่อยจำเลยชั่วคราวในระหว่างฎีกาโดยที่จำเลยยังมิได้ยื่นฎีกา ให้ยกคำร้อง(จรัส พวงมณี-วิชัย ชื่นชมพูนุท-สมชาย พงษธา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 30/2545พนักงานอัยการจังหวัดกระบี่โจทก์นาย ดุษิต ซื่อตรงจำเลยนาย ร้อเสด ซื่อตรง ผู้ประกันผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.อ. ม. 106, ม. 218ความว่า ผู้ประกันยื่นคำร้องขอให้ปล่อยจำเลยชั่วคราวในระหว่างฎีกา โดยขอใช้หลักประกันเดิม คำสั่ง พิเคราะห์แล้ว คดีต้องห้ามไม่ให้ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง จึงยังไม่สมควรอนุญาตให้ปล่อยจำเลยชั่วคราวในระหว่างฎีกาโดยที่จำเลยยังมิได้ยื่นฎีกา ให้ยกคำร้อง(จรัส พวงมณี-วิชัย ชื่นชมพูนุท-สมชาย พงษธา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ