คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1491/2499หลักกฎหมาย: การที่ใช้มีดถางกอหญ้าฟันเขาถึง 3 แผล ๆ ที่คอเป็นแผลฉกรรจ์และถึงแก่ความตายในขณะนั้น อันมีสาเหตุเพราะจำเลยเป็นชู้กับเมียผู้ตายและอยากจะอยู่ด้วยกัน การที่จำเลยขุดินร่วมครึ่งชั่วโมงลอดตัวเข้าไปฆ่าผู้ตายซึ่งนอนอยู่ในโรงไม้ได้สมประสงค์เช่นนี้ย่อมแสดงว่าจำเลยกระทำโดยพยายามด้วยความพยาบาทมาดหมายตาม ม.250 การลดโทษประหารชีวิตตาม ม.59,37 นั้นต้องควบกัน ม.37 เป็นหลักเกณฑ์การลดโทษว่ามากน้อยเพียงไร ม.59 เป็นดุลยพินิจในการลดโทษให้.โจทก์ฟ้องว่าจำเลยทั้งสองสมคบกันใช้มีดแทงทำร้ายนายเจียวโป๊ถูกที่คอ ๑ แห่งตามร่างกายอีกหลายแห่งด้วยความพยาบาทมาดหมายโดยเจตนาจะฆ่าให้ตาย ผู้ตายถึงแก่ความตายในทันที ขอให้ลงโทษตาม ก.ม.อาญา ม.๒๕๐,๖๓ จำเลยที่ ๑ ให้การรับสารภาพจำเลยที่ ๒ ให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยที่ ๑ มีความผิดฐานฆ่าคนตายตาม ก.ม.อาญา ม.๒๕๐ ให้ลงโทษประหารชีวิต ลดโทษตาม ม.๕๙ ประกอบ ม.๓๗ คงจำคุก ๒๐ ปี ยกฟ้องจำเลยที่ ๒ โจทก์และจำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์จำหน่ายคดีเฉพาะจำเลยที่ ๒ เพราะส่งสำเนาอุทธรณ์ไม่ได้ คดีเฉพาะตัวจำเลยที่ ๑ คงพิพากษายืน จำเลยที่ ๑ ฎีกาว่าความผิดของจำเลยต้องด้วย ม.๒๔๙ การลดโทษไม่ชอบ ศาลฎีกาเห็นว่าคดีฟังได้ถนัดว่านายโอวหรือบักเล้ง จำเลยเป็นผู้ใช้มีดของกลางทำร้ายนายเจียวโป๊ถึงแก่ความตายจริง ถึง ๓ แผล ๆ ที่คอเป็นแผลฉกรรจ์และนายเจียวโป๊ถึงแก่ความตายในขณะนั้น เหตุที่เกิดฆ่ากันฟังได้มั่นคงว่าเพราะจำเลยเป็นชู้กับนางซิวเอี๊ยะจำเลยและอยากจะอยู่กินด้วยกันฉันท์สามีภรรยาโดยเปิดเผย การที่จำเลยลอบขุดดินเป็นเวลาประมาณครึ่งชั่วโมงจึงลอดตัวเข้าไปฆ่านายเจียวโป๊ซึ่งนอนอยู่ในโรงได้สมประสงค์นั้นแสดงว่าจำเลยกระทำโดยความพยายามด้วยความพยาบาทมาดหมาย ศาลล่างทั้งสองชี้ขาดว่าจำเลยมีความผิดฐานฆ่าคนตายตาม ก.ม.อาญา ม.๒๕๐ นั้น ชอบด้วยรูปคดีแล้ว และที่ศาลล่างทั้งสองลดโทษให้จำเลยกึ่งหนึ่งเหลือจำคุก ๒๐ ปี ก็เป็นผลดีแก่จำเลยแล้ว การลดโทษประหารชีวิตตาม ก.ม.อาญา ม.๕๙ และ ม.๓๗ นั้นต้องควบกัน ม.๓๗ เป็นหลักเกณฑ์การลดโทษว่ามากน้อยเพียงไร ม.๕๙ เป็นดุลยพินิจในการลดโทษให้ ไม่ใช่ลดโทษตาม ม.๕๙ แล้วลดโทษตาม ม.๓๗ เป็นสองชั้นดังจำเลยฎีกามา พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1491/2499พนักงานอัยการ กรมอัยการโจทก์นายโอว หรือบักเล้ง แซ่เล้า ที่ 1 นางซิวเอียะ แซ่ตั้ง ที่ 2จำเลย ป.อ. ม. 250, ม. 59, ม. 37การที่ใช้มีดถางกอหญ้าฟันเขาถึง 3 แผล ๆ ที่คอเป็นแผลฉกรรจ์และถึงแก่ความตายในขณะนั้น อันมีสาเหตุเพราะจำเลยเป็นชู้กับเมียผู้ตายและอยากจะอยู่ด้วยกัน การที่จำเลยขุดินร่วมครึ่งชั่วโมงลอดตัวเข้าไปฆ่าผู้ตายซึ่งนอนอยู่ในโรงไม้ได้สมประสงค์เช่นนี้ย่อมแสดงว่าจำเลยกระทำโดยพยายามด้วยความพยาบาทมาดหมายตาม ม.250 การลดโทษประหารชีวิตตาม ม.59,37 นั้นต้องควบกัน ม.37 เป็นหลักเกณฑ์การลดโทษว่ามากน้อยเพียงไร ม.59 เป็นดุลยพินิจในการลดโทษให้.โจทก์ฟ้องว่าจำเลยทั้งสองสมคบกันใช้มีดแทงทำร้ายนายเจียวโป๊ถูกที่คอ ๑ แห่งตามร่างกายอีกหลายแห่งด้วยความพยาบาทมาดหมายโดยเจตนาจะฆ่าให้ตาย ผู้ตายถึงแก่ความตายในทันที ขอให้ลงโทษตาม ก.ม.อาญา ม.๒๕๐,๖๓ จำเลยที่ ๑ ให้การรับสารภาพจำเลยที่ ๒ ให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยที่ ๑ มีความผิดฐานฆ่าคนตายตาม ก.ม.อาญา ม.๒๕๐ ให้ลงโทษประหารชีวิต ลดโทษตาม ม.๕๙ ประกอบ ม.๓๗ คงจำคุก ๒๐ ปี ยกฟ้องจำเลยที่ ๒ โจทก์และจำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์จำหน่ายคดีเฉพาะจำเลยที่ ๒ เพราะส่งสำเนาอุทธรณ์ไม่ได้ คดีเฉพาะตัวจำเลยที่ ๑ คงพิพากษายืน จำเลยที่ ๑ ฎีกาว่าความผิดของจำเลยต้องด้วย ม.๒๔๙ การลดโทษไม่ชอบ ศาลฎีกาเห็นว่าคดีฟังได้ถนัดว่านายโอวหรือบักเล้ง จำเลยเป็นผู้ใช้มีดของกลางทำร้ายนายเจียวโป๊ถึงแก่ความตายจริง ถึง ๓ แผล ๆ ที่คอเป็นแผลฉกรรจ์และนายเจียวโป๊ถึงแก่ความตายในขณะนั้น เหตุที่เกิดฆ่ากันฟังได้มั่นคงว่าเพราะจำเลยเป็นชู้กับนางซิวเอี๊ยะจำเลยและอยากจะอยู่กินด้วยกันฉันท์สามีภรรยาโดยเปิดเผย การที่จำเลยลอบขุดดินเป็นเวลาประมาณครึ่งชั่วโมงจึงลอดตัวเข้าไปฆ่านายเจียวโป๊ซึ่งนอนอยู่ในโรงได้สมประสงค์นั้นแสดงว่าจำเลยกระทำโดยความพยายามด้วยความพยาบาทมาดหมาย ศาลล่างทั้งสองชี้ขาดว่าจำเลยมีความผิดฐานฆ่าคนตายตาม ก.ม.อาญา ม.๒๕๐ นั้น ชอบด้วยรูปคดีแล้ว และที่ศาลล่างทั้งสองลดโทษให้จำเลยกึ่งหนึ่งเหลือจำคุก ๒๐ ปี ก็เป็นผลดีแก่จำเลยแล้ว การลดโทษประหารชีวิตตาม ก.ม.อาญา ม.๕๙ และ ม.๓๗ นั้นต้องควบกัน ม.๓๗ เป็นหลักเกณฑ์การลดโทษว่ามากน้อยเพียงไร ม.๕๙ เป็นดุลยพินิจในการลดโทษให้ ไม่ใช่ลดโทษตาม ม.๕๙ แล้วลดโทษตาม ม.๓๗ เป็นสองชั้นดังจำเลยฎีกามา พิพากษายืน(นนทปัญญา-นนทประชา-ดุลยการณ์โกวิท)ศาลชั้นต้น - ศาลอาญา - ขุนสิทธิสำรวจศาลอุทธรณ์ - ศาลอุทธรณ์ - หลวงชนาณัติกรรมแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่าจำเลยทั้งสองสมคบกันใช้มีดแทงทำร้ายนายเจียวโป๊ถูกที่คอ ๑ แห่งตามร่างกายอีกหลายแห่งด้วยความพยาบาทมาดหมายโดยเจตนาจะฆ่าให้ตาย ผู้ตายถึงแก่ความตายในทันที ขอให้ลงโทษตาม ก.ม.อาญา ม.๒๕๐,๖๓ จำเลยที่ ๑ ให้การรับสารภาพจำเลยที่ ๒ ให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยที่ ๑ มีความผิดฐานฆ่าคนตายตาม ก.ม.อาญา ม.๒๕๐ ให้ลงโทษประหารชีวิต ลดโทษตาม ม.๕๙ ประกอบ ม.๓๗ คงจำคุก ๒๐ ปี ยกฟ้องจำเลยที่ ๒ โจทก์และจำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์จำหน่ายคดีเฉพาะจำเลยที่ ๒ เพราะส่งสำเนาอุทธรณ์ไม่ได้ คดีเฉพาะตัวจำเลยที่ ๑ คงพิพากษายืน จำเลยที่ ๑ ฎีกาว่าความผิดของจำเลยต้องด้วย ม.๒๔๙ การลดโทษไม่ชอบ ศาลฎีกาเห็นว่าคดีฟังได้ถนัดว่านายโอวหรือบักเล้ง จำเลยเป็นผู้ใช้มีดของกลางทำร้ายนายเจียวโป๊ถึงแก่ความตายจริง ถึง ๓ แผล ๆ ที่คอเป็นแผลฉกรรจ์และนายเจียวโป๊ถึงแก่ความตายในขณะนั้น เหตุที่เกิดฆ่ากันฟังได้มั่นคงว่าเพราะจำเลยเป็นชู้กับนางซิวเอี๊ยะจำเลยและอยากจะอยู่กินด้วยกันฉันท์สามีภรรยาโดยเปิดเผย การที่จำเลยลอบขุดดินเป็นเวลาประมาณครึ่งชั่วโมงจึงลอดตัวเข้าไปฆ่านายเจียวโป๊ซึ่งนอนอยู่ในโรงได้สมประสงค์นั้นแสดงว่าจำเลยกระทำโดยความพยายามด้วยความพยาบาทมาดหมาย ศาลล่างทั้งสองชี้ขาดว่าจำเลยมีความผิดฐานฆ่าคนตายตาม ก.ม.อาญา ม.๒๕๐ นั้น ชอบด้วยรูปคดีแล้ว และที่ศาลล่างทั้งสองลดโทษให้จำเลยกึ่งหนึ่งเหลือจำคุก ๒๐ ปี ก็เป็นผลดีแก่จำเลยแล้ว การลดโทษประหารชีวิตตาม ก.ม.อาญา ม.๕๙ และ ม.๓๗ นั้นต้องควบกัน ม.๓๗ เป็นหลักเกณฑ์การลดโทษว่ามากน้อยเพียงไร ม.๕๙ เป็นดุลยพินิจในการลดโทษให้ ไม่ใช่ลดโทษตาม ม.๕๙ แล้วลดโทษตาม ม.๓๗ เป็นสองชั้นดังจำเลยฎีกามา พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1491/2499พนักงานอัยการ กรมอัยการโจทก์นายโอว หรือบักเล้ง แซ่เล้า ที่ 1 นางซิวเอียะ แซ่ตั้ง ที่ 2จำเลย ป.อ. ม. 250, ม. 59, ม. 37การที่ใช้มีดถางกอหญ้าฟันเขาถึง 3 แผล ๆ ที่คอเป็นแผลฉกรรจ์และถึงแก่ความตายในขณะนั้น อันมีสาเหตุเพราะจำเลยเป็นชู้กับเมียผู้ตายและอยากจะอยู่ด้วยกัน การที่จำเลยขุดินร่วมครึ่งชั่วโมงลอดตัวเข้าไปฆ่าผู้ตายซึ่งนอนอยู่ในโรงไม้ได้สมประสงค์เช่นนี้ย่อมแสดงว่าจำเลยกระทำโดยพยายามด้วยความพยาบาทมาดหมายตาม ม.250 การลดโทษประหารชีวิตตาม ม.59,37 นั้นต้องควบกัน ม.37 เป็นหลักเกณฑ์การลดโทษว่ามากน้อยเพียงไร ม.59 เป็นดุลยพินิจในการลดโทษให้.โจทก์ฟ้องว่าจำเลยทั้งสองสมคบกันใช้มีดแทงทำร้ายนายเจียวโป๊ถูกที่คอ ๑ แห่งตามร่างกายอีกหลายแห่งด้วยความพยาบาทมาดหมายโดยเจตนาจะฆ่าให้ตาย ผู้ตายถึงแก่ความตายในทันที ขอให้ลงโทษตาม ก.ม.อาญา ม.๒๕๐,๖๓ จำเลยที่ ๑ ให้การรับสารภาพจำเลยที่ ๒ ให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยที่ ๑ มีความผิดฐานฆ่าคนตายตาม ก.ม.อาญา ม.๒๕๐ ให้ลงโทษประหารชีวิต ลดโทษตาม ม.๕๙ ประกอบ ม.๓๗ คงจำคุก ๒๐ ปี ยกฟ้องจำเลยที่ ๒ โจทก์และจำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์จำหน่ายคดีเฉพาะจำเลยที่ ๒ เพราะส่งสำเนาอุทธรณ์ไม่ได้ คดีเฉพาะตัวจำเลยที่ ๑ คงพิพากษายืน จำเลยที่ ๑ ฎีกาว่าความผิดของจำเลยต้องด้วย ม.๒๔๙ การลดโทษไม่ชอบ ศาลฎีกาเห็นว่าคดีฟังได้ถนัดว่านายโอวหรือบักเล้ง จำเลยเป็นผู้ใช้มีดของกลางทำร้ายนายเจียวโป๊ถึงแก่ความตายจริง ถึง ๓ แผล ๆ ที่คอเป็นแผลฉกรรจ์และนายเจียวโป๊ถึงแก่ความตายในขณะนั้น เหตุที่เกิดฆ่ากันฟังได้มั่นคงว่าเพราะจำเลยเป็นชู้กับนางซิวเอี๊ยะจำเลยและอยากจะอยู่กินด้วยกันฉันท์สามีภรรยาโดยเปิดเผย การที่จำเลยลอบขุดดินเป็นเวลาประมาณครึ่งชั่วโมงจึงลอดตัวเข้าไปฆ่านายเจียวโป๊ซึ่งนอนอยู่ในโรงได้สมประสงค์นั้นแสดงว่าจำเลยกระทำโดยความพยายามด้วยความพยาบาทมาดหมาย ศาลล่างทั้งสองชี้ขาดว่าจำเลยมีความผิดฐานฆ่าคนตายตาม ก.ม.อาญา ม.๒๕๐ นั้น ชอบด้วยรูปคดีแล้ว และที่ศาลล่างทั้งสองลดโทษให้จำเลยกึ่งหนึ่งเหลือจำคุก ๒๐ ปี ก็เป็นผลดีแก่จำเลยแล้ว การลดโทษประหารชีวิตตาม ก.ม.อาญา ม.๕๙ และ ม.๓๗ นั้นต้องควบกัน ม.๓๗ เป็นหลักเกณฑ์การลดโทษว่ามากน้อยเพียงไร ม.๕๙ เป็นดุลยพินิจในการลดโทษให้ ไม่ใช่ลดโทษตาม ม.๕๙ แล้วลดโทษตาม ม.๓๗ เป็นสองชั้นดังจำเลยฎีกามา พิพากษายืน(นนทปัญญา-นนทประชา-ดุลยการณ์โกวิท)ศาลชั้นต้น - ศาลอาญา - ขุนสิทธิสำรวจศาลอุทธรณ์ - ศาลอุทธรณ์ - หลวงชนาณัติกรรมแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ