คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 223/2490หลักกฎหมาย: เข้าครอบครองที่ดินมือเปล่า ซึ่งทำสัญญาซื้อขายกับเจ้าของ แม้ไม่จดทะเบียนก็ได้สิทธิครอบครองตาม ป.ม.แพ่งฯ มาตรา 1367ศาลพิพากษาให้จำเลยเอาทรัพย์ของนายยวงใช้หนี้แล้วโจทก์ยึดที่นา ผู้ร้องขัดทรัพย์อ้างว่าเป็นของผู้ร้อง ศาลชั้นต้นไต่สวนแล้วฟังว่า ที่พิพาทไม่มีหนังสือสำคัญ เดิมเป็นของนายยวงลูกหนี้โจทก์ เมื่อ พ.ศ. ๒๔๘๗ นายยวงขายให้ผู้ร้องแล้วจะไปทำการโอนที่อำเภอ แต่ยังไม่ได้ไป จึงเห็นว่าผู้ร้องจะอ้างสิทธิ์ครอบครองไม่ได้ เพราะต่างรู้กันว่าจะไปโอนกันก่อนจึงจะได้สิทธิ์ จึงให้ยกคำร้อง ผู้ร้องอุทธรณ์, ศาลอุทธรณ์ฟังว่า การซื้อขายรายนี้ไม่ใช่ซื้อขายเด็ดขาด มายังไม่เป็นสิทธิ์ของผู้ร้อง แม้ต่อมาผู้ร้องจะได้ครอบครองทำนาเมื่อนายยวงตายแล้วที่นาก็ไม่เป็นสิทธิ์แก่ผู้ร้องเพราะไม่มีใครมอบสิทธิ์ให้ผู้ร้องเข้าครอบครอง จึงพิพากษายืน ผู้ร้องฎีกา, ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ผู้ร้องเข้าครอบครองมาปีเศษแล้ว แต่ยังมิได้ไปทำสัญญาซื้อขายกัน นายยวงก็ตายลง คำวินิจฉัยของศาลอุทธรณ์ไม่ชอบ เพราะผู้ร้องได้เข้าครอบครองทรัพย์ที่ตกลงซื้อ ก็ได้สิทธิ์ครอบครองตาม ป.ม.แพ่งฯ ม. ๑๓๖๗ จึงพิพากษาให้ถอดการยึด ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 223/2490นายตี่ พินธุ์ทองโจทก์นายมัว จำปาจำเลยนายขอน หนูเอี่ยมร. ป.พ.พ. ม. 456, ม. 1367 ที่ดิเข้าครอบครองที่ดินมือเปล่า ซึ่งทำสัญญาซื้อขายกับเจ้าของ แม้ไม่จดทะเบียนก็ได้สิทธิครอบครองตาม ป.ม.แพ่งฯ มาตรา 1367ศาลพิพากษาให้จำเลยเอาทรัพย์ของนายยวงใช้หนี้แล้วโจทก์ยึดที่นา ผู้ร้องขัดทรัพย์อ้างว่าเป็นของผู้ร้อง ศาลชั้นต้นไต่สวนแล้วฟังว่า ที่พิพาทไม่มีหนังสือสำคัญ เดิมเป็นของนายยวงลูกหนี้โจทก์ เมื่อ พ.ศ. ๒๔๘๗ นายยวงขายให้ผู้ร้องแล้วจะไปทำการโอนที่อำเภอ แต่ยังไม่ได้ไป จึงเห็นว่าผู้ร้องจะอ้างสิทธิ์ครอบครองไม่ได้ เพราะต่างรู้กันว่าจะไปโอนกันก่อนจึงจะได้สิทธิ์ จึงให้ยกคำร้อง ผู้ร้องอุทธรณ์, ศาลอุทธรณ์ฟังว่า การซื้อขายรายนี้ไม่ใช่ซื้อขายเด็ดขาด มายังไม่เป็นสิทธิ์ของผู้ร้อง แม้ต่อมาผู้ร้องจะได้ครอบครองทำนาเมื่อนายยวงตายแล้วที่นาก็ไม่เป็นสิทธิ์แก่ผู้ร้องเพราะไม่มีใครมอบสิทธิ์ให้ผู้ร้องเข้าครอบครอง จึงพิพากษายืน ผู้ร้องฎีกา, ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ผู้ร้องเข้าครอบครองมาปีเศษแล้ว แต่ยังมิได้ไปทำสัญญาซื้อขายกัน นายยวงก็ตายลง คำวินิจฉัยของศาลอุทธรณ์ไม่ชอบ เพราะผู้ร้องได้เข้าครอบครองทรัพย์ที่ตกลงซื้อ ก็ได้สิทธิ์ครอบครองตาม ป.ม.แพ่งฯ ม. ๑๓๖๗ จึงพิพากษาให้ถอดการยึด(ธรรมบัณฑิต-ชัยประชา-ปรีชาวินิจฉัย)ศาลชั้นต้น - หลวงวิชัย นิตินาทศาลอุทธรณ์ - พระทิพย์ประชาแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ศาลพิพากษาให้จำเลยเอาทรัพย์ของนายยวงใช้หนี้แล้วโจทก์ยึดที่นา ผู้ร้องขัดทรัพย์อ้างว่าเป็นของผู้ร้อง ศาลชั้นต้นไต่สวนแล้วฟังว่า ที่พิพาทไม่มีหนังสือสำคัญ เดิมเป็นของนายยวงลูกหนี้โจทก์ เมื่อ พ.ศ. ๒๔๘๗ นายยวงขายให้ผู้ร้องแล้วจะไปทำการโอนที่อำเภอ แต่ยังไม่ได้ไป จึงเห็นว่าผู้ร้องจะอ้างสิทธิ์ครอบครองไม่ได้ เพราะต่างรู้กันว่าจะไปโอนกันก่อนจึงจะได้สิทธิ์ จึงให้ยกคำร้อง ผู้ร้องอุทธรณ์, ศาลอุทธรณ์ฟังว่า การซื้อขายรายนี้ไม่ใช่ซื้อขายเด็ดขาด มายังไม่เป็นสิทธิ์ของผู้ร้อง แม้ต่อมาผู้ร้องจะได้ครอบครองทำนาเมื่อนายยวงตายแล้วที่นาก็ไม่เป็นสิทธิ์แก่ผู้ร้องเพราะไม่มีใครมอบสิทธิ์ให้ผู้ร้องเข้าครอบครอง จึงพิพากษายืน ผู้ร้องฎีกา, ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ผู้ร้องเข้าครอบครองมาปีเศษแล้ว แต่ยังมิได้ไปทำสัญญาซื้อขายกัน นายยวงก็ตายลง คำวินิจฉัยของศาลอุทธรณ์ไม่ชอบ เพราะผู้ร้องได้เข้าครอบครองทรัพย์ที่ตกลงซื้อ ก็ได้สิทธิ์ครอบครองตาม ป.ม.แพ่งฯ ม. ๑๓๖๗ จึงพิพากษาให้ถอดการยึด ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 223/2490นายตี่ พินธุ์ทองโจทก์นายมัว จำปาจำเลยนายขอน หนูเอี่ยมร. ป.พ.พ. ม. 456, ม. 1367 ที่ดิเข้าครอบครองที่ดินมือเปล่า ซึ่งทำสัญญาซื้อขายกับเจ้าของ แม้ไม่จดทะเบียนก็ได้สิทธิครอบครองตาม ป.ม.แพ่งฯ มาตรา 1367ศาลพิพากษาให้จำเลยเอาทรัพย์ของนายยวงใช้หนี้แล้วโจทก์ยึดที่นา ผู้ร้องขัดทรัพย์อ้างว่าเป็นของผู้ร้อง ศาลชั้นต้นไต่สวนแล้วฟังว่า ที่พิพาทไม่มีหนังสือสำคัญ เดิมเป็นของนายยวงลูกหนี้โจทก์ เมื่อ พ.ศ. ๒๔๘๗ นายยวงขายให้ผู้ร้องแล้วจะไปทำการโอนที่อำเภอ แต่ยังไม่ได้ไป จึงเห็นว่าผู้ร้องจะอ้างสิทธิ์ครอบครองไม่ได้ เพราะต่างรู้กันว่าจะไปโอนกันก่อนจึงจะได้สิทธิ์ จึงให้ยกคำร้อง ผู้ร้องอุทธรณ์, ศาลอุทธรณ์ฟังว่า การซื้อขายรายนี้ไม่ใช่ซื้อขายเด็ดขาด มายังไม่เป็นสิทธิ์ของผู้ร้อง แม้ต่อมาผู้ร้องจะได้ครอบครองทำนาเมื่อนายยวงตายแล้วที่นาก็ไม่เป็นสิทธิ์แก่ผู้ร้องเพราะไม่มีใครมอบสิทธิ์ให้ผู้ร้องเข้าครอบครอง จึงพิพากษายืน ผู้ร้องฎีกา, ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ผู้ร้องเข้าครอบครองมาปีเศษแล้ว แต่ยังมิได้ไปทำสัญญาซื้อขายกัน นายยวงก็ตายลง คำวินิจฉัยของศาลอุทธรณ์ไม่ชอบ เพราะผู้ร้องได้เข้าครอบครองทรัพย์ที่ตกลงซื้อ ก็ได้สิทธิ์ครอบครองตาม ป.ม.แพ่งฯ ม. ๑๓๖๗ จึงพิพากษาให้ถอดการยึด(ธรรมบัณฑิต-ชัยประชา-ปรีชาวินิจฉัย)ศาลชั้นต้น - หลวงวิชัย นิตินาทศาลอุทธรณ์ - พระทิพย์ประชาแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ