คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2499/2519หลักกฎหมาย: จำเลยออกเช็คพิพาทให้โจทก์ก่อนฟ้องคดี 3 ปี แต่ตามฟ้องและคำให้การไม่มีข้อเท็จจริงว่าเหตุใดจำเลยผู้ออกเช็คจึงไม่ลงวันที่ขณะออกเช็คฉะนั้นจึงถือเป็นปริยายว่าจำเลยยินยอมให้โจทก์ลงวันที่ในเช็คเอาเองภายหลังเมื่อเบิกเงิน และตามข้อตกลงที่รับกันในชั้นพิจารณาย่อมถือได้ว่าโจทก์ ได้ลงวันที่ โดยสุจริต ดังนั้นอายุความต้องนับตั้งแต่วันที่ระบุในเช็ค ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1002โจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นผู้ทรงเช็ค 2 ฉบับ ลงวันที่ 19 พฤศจิกายน 2517รวมเงิน 8,500 บาท ซึ่งจำเลยเป็นผู้สั่งจ่าย โจทก์ได้นำเช็คทั้งสองฉบับไปขึ้นเงินจากธนาคารเมื่อวันที่ 19 พฤศจิกายน 2517 แต่ธนาคารไม่ยอมจ่ายเงิน โจทก์ทวงให้จำเลยชำระเงินแล้ว จำเลยไม่ชำระ ขอให้บังคับจำเลยชำระเงิน 8,500 บาทแก่โจทก์ พร้อมด้วยดอกเบี้ยร้อยละ 7 ครึ่งต่อปีนับแต่วันฟ้องเป็นต้นไปจนกว่าจะชำระเสร็จจำเลยให้การว่า เช็คทั้งสองฉบับนี้จำเลยได้ชำระเงินให้โจทก์ครบถ้วนแล้ว โจทก์ไม่ได้คืนเช็คให้จำเลย ต่อมาโจทก์เอาเช็คสองฉบับนี้มากรอกวันสั่งจ่ายเอาเองโดยจำเลยไม่รู้เห็นยินยอมด้วย และนำมาฟ้องเป็นการใช้สิทธิไม่สุจริตคดีของโจทก์ขาดอายุความเพราะไม่ฟ้องเสียภายใน 1 ปีนับแต่วันออกเช็คชั้นพิจารณาคู่ความรับกันว่า เช็คพิพาททั้งสองฉบับจำเลยออกให้โจทก์ก่อนฟ้องคดี 3 ปีมาแล้ว แต่ไม่ได้ลงวันที่สั่งจ่ายไว้ ต่อมาโจทก์ได้นำเช็คไปขึ้นเงินจากธนาคาร ทางธนาคารได้ลงวันที่สั่งจ่ายในเช็ค โดยจำเลยไม่รู้เห็นด้วย เช็คขึ้นเงินไม่ได้เพราะเงินในบัญชีของจำเลยไม่มี คู่ความขอให้ศาลชี้ขาดเรื่องอายุความประเด็นเดียวหากคดีไม่ขาดอายุความจำเลยยอมรับผิดตามเช็ค ทั้งสองฝ่ายไม่ติดใจสืบพยานศาลชั้นต้นฟังว่า คดีของโจทก์ไม่ขาดอายุความ พิพากษาให้จำเลยชำระเงิน 8,500 บาท แก่โจทก์พร้อมด้วยดอกเบี้ยร้อยละ 7 ครึ่งต่อปีนับแต่วันฟ้องเป็นต้นไปจนกว่าจะชำระเสร็จ ให้จำเลยใช้ค่าฤชาธรรมเนียมโดยกำหนดค่าทนายความ 150 บาทแทนโจทก์จำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า เห็นว่าตามฟ้องและคำให้การไม่มีข้อเท็จจริงว่าเหตุใดจำเลยผู้ออกเช็คจึงไม่ลงวันที่ขณะออกเช็ค ฉะนั้นจึงถือเป็นปริยายว่าจำเลยยินยอมให้โจทก์ลงวันที่ในเช็คเอาเองภายหลังเมื่อจะเบิกเงินและตามข้อตกลงที่รับกันในชั้นพิจารณาย่อมถือได้ว่าโจทก์ได้ลงวันที่โดยสุจริต ดังนั้นอายุความต้องนับตั้งแต่วันที่ระบุในเช็คตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1002 คดีโจทก์จึงไม่ขาดอายุความพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2499/2519นายมนูญ ธีระกาญจน์โจทก์นายไมตรี มณีเลิศจำเลย ป.พ.พ. ม. 1002จำเลยออกเช็คพิพาทให้โจทก์ก่อนฟ้องคดี 3 ปี แต่ตามฟ้องและคำให้การไม่มีข้อเท็จจริงว่าเหตุใดจำเลยผู้ออกเช็คจึงไม่ลงวันที่ขณะออกเช็คฉะนั้นจึงถือเป็นปริยายว่าจำเลยยินยอมให้โจทก์ลงวันที่ในเช็คเอาเองภายหลังเมื่อเบิกเงิน และตามข้อตกลงที่รับกันในชั้นพิจารณาย่อมถือได้ว่าโจทก์ ได้ลงวันที่ โดยสุจริต ดังนั้นอายุความต้องนับตั้งแต่วันที่ระบุในเช็ค ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1002โจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นผู้ทรงเช็ค 2 ฉบับ ลงวันที่ 19 พฤศจิกายน 2517รวมเงิน 8,500 บาท ซึ่งจำเลยเป็นผู้สั่งจ่าย โจทก์ได้นำเช็คทั้งสองฉบับไปขึ้นเงินจากธนาคารเมื่อวันที่ 19 พฤศจิกายน 2517 แต่ธนาคารไม่ยอมจ่ายเงิน โจทก์ทวงให้จำเลยชำระเงินแล้ว จำเลยไม่ชำระ ขอให้บังคับจำเลยชำระเงิน 8,500 บาทแก่โจทก์ พร้อมด้วยดอกเบี้ยร้อยละ 7 ครึ่งต่อปีนับแต่วันฟ้องเป็นต้นไปจนกว่าจะชำระเสร็จจำเลยให้การว่า เช็คทั้งสองฉบับนี้จำเลยได้ชำระเงินให้โจทก์ครบถ้วนแล้ว โจทก์ไม่ได้คืนเช็คให้จำเลย ต่อมาโจทก์เอาเช็คสองฉบับนี้มากรอกวันสั่งจ่ายเอาเองโดยจำเลยไม่รู้เห็นยินยอมด้วย และนำมาฟ้องเป็นการใช้สิทธิไม่สุจริตคดีของโจทก์ขาดอายุความเพราะไม่ฟ้องเสียภายใน 1 ปีนับแต่วันออกเช็คชั้นพิจารณาคู่ความรับกันว่า เช็คพิพาททั้งสองฉบับจำเลยออกให้โจทก์ก่อนฟ้องคดี 3 ปีมาแล้ว แต่ไม่ได้ลงวันที่สั่งจ่ายไว้ ต่อมาโจทก์ได้นำเช็คไปขึ้นเงินจากธนาคาร ทางธนาคารได้ลงวันที่สั่งจ่ายในเช็ค โดยจำเลยไม่รู้เห็นด้วย เช็คขึ้นเงินไม่ได้เพราะเงินในบัญชีของจำเลยไม่มี คู่ความขอให้ศาลชี้ขาดเรื่องอายุความประเด็นเดียวหากคดีไม่ขาดอายุความจำเลยยอมรับผิดตามเช็ค ทั้งสองฝ่ายไม่ติดใจสืบพยานศาลชั้นต้นฟังว่า คดีของโจทก์ไม่ขาดอายุความ พิพากษาให้จำเลยชำระเงิน 8,500 บาท แก่โจทก์พร้อมด้วยดอกเบี้ยร้อยละ 7 ครึ่งต่อปีนับแต่วันฟ้องเป็นต้นไปจนกว่าจะชำระเสร็จ ให้จำเลยใช้ค่าฤชาธรรมเนียมโดยกำหนดค่าทนายความ 150 บาทแทนโจทก์จำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า เห็นว่าตามฟ้องและคำให้การไม่มีข้อเท็จจริงว่าเหตุใดจำเลยผู้ออกเช็คจึงไม่ลงวันที่ขณะออกเช็ค ฉะนั้นจึงถือเป็นปริยายว่าจำเลยยินยอมให้โจทก์ลงวันที่ในเช็คเอาเองภายหลังเมื่อจะเบิกเงินและตามข้อตกลงที่รับกันในชั้นพิจารณาย่อมถือได้ว่าโจทก์ได้ลงวันที่โดยสุจริต ดังนั้นอายุความต้องนับตั้งแต่วันที่ระบุในเช็คตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1002 คดีโจทก์จึงไม่ขาดอายุความพิพากษายืน(พยนต์ ยาวะประภาษ-ยงยุทธ เลอลภ-ผสม จิตรชุ่ม)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นผู้ทรงเช็ค 2 ฉบับ ลงวันที่ 19 พฤศจิกายน 2517รวมเงิน 8,500 บาท ซึ่งจำเลยเป็นผู้สั่งจ่าย โจทก์ได้นำเช็คทั้งสองฉบับไปขึ้นเงินจากธนาคารเมื่อวันที่ 19 พฤศจิกายน 2517 แต่ธนาคารไม่ยอมจ่ายเงิน โจทก์ทวงให้จำเลยชำระเงินแล้ว จำเลยไม่ชำระ ขอให้บังคับจำเลยชำระเงิน 8,500 บาทแก่โจทก์ พร้อมด้วยดอกเบี้ยร้อยละ 7 ครึ่งต่อปีนับแต่วันฟ้องเป็นต้นไปจนกว่าจะชำระเสร็จจำเลยให้การว่า เช็คทั้งสองฉบับนี้จำเลยได้ชำระเงินให้โจทก์ครบถ้วนแล้ว โจทก์ไม่ได้คืนเช็คให้จำเลย ต่อมาโจทก์เอาเช็คสองฉบับนี้มากรอกวันสั่งจ่ายเอาเองโดยจำเลยไม่รู้เห็นยินยอมด้วย และนำมาฟ้องเป็นการใช้สิทธิไม่สุจริตคดีของโจทก์ขาดอายุความเพราะไม่ฟ้องเสียภายใน 1 ปีนับแต่วันออกเช็คชั้นพิจารณาคู่ความรับกันว่า เช็คพิพาททั้งสองฉบับจำเลยออกให้โจทก์ก่อนฟ้องคดี 3 ปีมาแล้ว แต่ไม่ได้ลงวันที่สั่งจ่ายไว้ ต่อมาโจทก์ได้นำเช็คไปขึ้นเงินจากธนาคาร ทางธนาคารได้ลงวันที่สั่งจ่ายในเช็ค โดยจำเลยไม่รู้เห็นด้วย เช็คขึ้นเงินไม่ได้เพราะเงินในบัญชีของจำเลยไม่มี คู่ความขอให้ศาลชี้ขาดเรื่องอายุความประเด็นเดียวหากคดีไม่ขาดอายุความจำเลยยอมรับผิดตามเช็ค ทั้งสองฝ่ายไม่ติดใจสืบพยานศาลชั้นต้นฟังว่า คดีของโจทก์ไม่ขาดอายุความ พิพากษาให้จำเลยชำระเงิน 8,500 บาท แก่โจทก์พร้อมด้วยดอกเบี้ยร้อยละ 7 ครึ่งต่อปีนับแต่วันฟ้องเป็นต้นไปจนกว่าจะชำระเสร็จ ให้จำเลยใช้ค่าฤชาธรรมเนียมโดยกำหนดค่าทนายความ 150 บาทแทนโจทก์จำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า เห็นว่าตามฟ้องและคำให้การไม่มีข้อเท็จจริงว่าเหตุใดจำเลยผู้ออกเช็คจึงไม่ลงวันที่ขณะออกเช็ค ฉะนั้นจึงถือเป็นปริยายว่าจำเลยยินยอมให้โจทก์ลงวันที่ในเช็คเอาเองภายหลังเมื่อจะเบิกเงินและตามข้อตกลงที่รับกันในชั้นพิจารณาย่อมถือได้ว่าโจทก์ได้ลงวันที่โดยสุจริต ดังนั้นอายุความต้องนับตั้งแต่วันที่ระบุในเช็คตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1002 คดีโจทก์จึงไม่ขาดอายุความพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2499/2519นายมนูญ ธีระกาญจน์โจทก์นายไมตรี มณีเลิศจำเลย ป.พ.พ. ม. 1002จำเลยออกเช็คพิพาทให้โจทก์ก่อนฟ้องคดี 3 ปี แต่ตามฟ้องและคำให้การไม่มีข้อเท็จจริงว่าเหตุใดจำเลยผู้ออกเช็คจึงไม่ลงวันที่ขณะออกเช็คฉะนั้นจึงถือเป็นปริยายว่าจำเลยยินยอมให้โจทก์ลงวันที่ในเช็คเอาเองภายหลังเมื่อเบิกเงิน และตามข้อตกลงที่รับกันในชั้นพิจารณาย่อมถือได้ว่าโจทก์ ได้ลงวันที่ โดยสุจริต ดังนั้นอายุความต้องนับตั้งแต่วันที่ระบุในเช็ค ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1002โจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นผู้ทรงเช็ค 2 ฉบับ ลงวันที่ 19 พฤศจิกายน 2517รวมเงิน 8,500 บาท ซึ่งจำเลยเป็นผู้สั่งจ่าย โจทก์ได้นำเช็คทั้งสองฉบับไปขึ้นเงินจากธนาคารเมื่อวันที่ 19 พฤศจิกายน 2517 แต่ธนาคารไม่ยอมจ่ายเงิน โจทก์ทวงให้จำเลยชำระเงินแล้ว จำเลยไม่ชำระ ขอให้บังคับจำเลยชำระเงิน 8,500 บาทแก่โจทก์ พร้อมด้วยดอกเบี้ยร้อยละ 7 ครึ่งต่อปีนับแต่วันฟ้องเป็นต้นไปจนกว่าจะชำระเสร็จจำเลยให้การว่า เช็คทั้งสองฉบับนี้จำเลยได้ชำระเงินให้โจทก์ครบถ้วนแล้ว โจทก์ไม่ได้คืนเช็คให้จำเลย ต่อมาโจทก์เอาเช็คสองฉบับนี้มากรอกวันสั่งจ่ายเอาเองโดยจำเลยไม่รู้เห็นยินยอมด้วย และนำมาฟ้องเป็นการใช้สิทธิไม่สุจริตคดีของโจทก์ขาดอายุความเพราะไม่ฟ้องเสียภายใน 1 ปีนับแต่วันออกเช็คชั้นพิจารณาคู่ความรับกันว่า เช็คพิพาททั้งสองฉบับจำเลยออกให้โจทก์ก่อนฟ้องคดี 3 ปีมาแล้ว แต่ไม่ได้ลงวันที่สั่งจ่ายไว้ ต่อมาโจทก์ได้นำเช็คไปขึ้นเงินจากธนาคาร ทางธนาคารได้ลงวันที่สั่งจ่ายในเช็ค โดยจำเลยไม่รู้เห็นด้วย เช็คขึ้นเงินไม่ได้เพราะเงินในบัญชีของจำเลยไม่มี คู่ความขอให้ศาลชี้ขาดเรื่องอายุความประเด็นเดียวหากคดีไม่ขาดอายุความจำเลยยอมรับผิดตามเช็ค ทั้งสองฝ่ายไม่ติดใจสืบพยานศาลชั้นต้นฟังว่า คดีของโจทก์ไม่ขาดอายุความ พิพากษาให้จำเลยชำระเงิน 8,500 บาท แก่โจทก์พร้อมด้วยดอกเบี้ยร้อยละ 7 ครึ่งต่อปีนับแต่วันฟ้องเป็นต้นไปจนกว่าจะชำระเสร็จ ให้จำเลยใช้ค่าฤชาธรรมเนียมโดยกำหนดค่าทนายความ 150 บาทแทนโจทก์จำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า เห็นว่าตามฟ้องและคำให้การไม่มีข้อเท็จจริงว่าเหตุใดจำเลยผู้ออกเช็คจึงไม่ลงวันที่ขณะออกเช็ค ฉะนั้นจึงถือเป็นปริยายว่าจำเลยยินยอมให้โจทก์ลงวันที่ในเช็คเอาเองภายหลังเมื่อจะเบิกเงินและตามข้อตกลงที่รับกันในชั้นพิจารณาย่อมถือได้ว่าโจทก์ได้ลงวันที่โดยสุจริต ดังนั้นอายุความต้องนับตั้งแต่วันที่ระบุในเช็คตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1002 คดีโจทก์จึงไม่ขาดอายุความพิพากษายืน(พยนต์ ยาวะประภาษ-ยงยุทธ เลอลภ-ผสม จิตรชุ่ม)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ