คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1436/2492หลักกฎหมาย: โจทก์ฟ้องว่า จ. กับพวกฝ่าย หนึ่ง ย.กับพวกอีกฝ่ายหนึ่งต่าง ใช้ มีด ไม้ ครกแตก และกำลังกายทำร้ายร่างกายซึ่งกัน ย.ถึงแก่ความตายโดย จ. ใช้มีดซุยแทง ย. แม้ทางพิจารณาจะไม่ได้ความว่า จ.ได้เข้าวิวาทต่อสู้กับจำเลยอื่นดังที่กล่าวในฟ้อง แต่ฟ้องโจทก์กล่าวชัดแล้วว่า จ.ใช้มีดซุยแทง ย. โดยเจตนาจะฆ่าให้ตาย ยังได้อ้าง ก.ม. ลักษณะอาญามาตรา 249 เป็นบทลงโทษด้วย ดังนี้ จะว่าทางพิจารณาต่างกับข้อเท็จจริงที่กล่าวในฟ้องไม่ได้ จึงลงโทษตามมาตรา 249 ได้.โจทก์ฟ้องหาว่า นายชวน นายเชียน นายเจิมจำเลยฝ่ายหนึ่ง นายยันจำเลยกับนายโย หรือยิ่งฝ่ายหนึ่ง ต่างใช้มีด ไม้ครกแตกและกำลังกายวิวาททำร้ายร่างกายซึ่งกันและกัน นายชวน นายยันมีบาดเจ็บ นายโยหรือ ยิ่งถึงแก่ความตาย ทั้งนี้ โดยนายยันจำเลยให้ครกขว้างนายชวนจำเลย นายเจิมจำเลยใช้มีดซุยแทงนายโยหรือยิ่ง โดยมีเจตนาจะฆ่าให้ตาย ขอให้ลงโทษ นายชวน, นายยันรับสารภาพว่าได้สมัครใจวิวาททำร้ายร่างกายซึ่งกันและกันมีบาดเจ็บจริง นายเจิมนายเชียนจำเลยปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาจำคุกนายเจิมจำเลย ๑๖ ปี ตามมาตรา ๒๔๙ จำคุกนายยันจำเลย ๓ เดือนตามมาตรา ๒๕๔ นอกนั้นยกฟ้อง ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน นายเจิมจำเลยฎีกา, ศาลฎีกาเห็นว่า ข้อเท็จจริงฟังได้ถนัดว่า นายเจิมจำเลยได้แทงนายโยหรือยิ่งจริง แม้ทางพิจารณาจะไม่ได้ความว่านายเจิมจำเลยได้เข้าวิวาทต่อสู้กับจำเลยอื่นด้วยดังที่โจทก์กล่าวในฟ้อง แต่ฟ้องโจทก์ได้กล่าวไว้ชัดแล้วว่านายเจิมจำเลยได้ใช้มีดซุยแทงนายโยหรือยิ่งโดยเจตนาจะฆ่าให้ตาย ยังได้อ้างกฎหมายลักษณะอาญามาตรา ๒๔๙ มาเป็นบทขอให้ลงโทษ จะว่าทางพิจารณาต่างกับข้อเท็จจริงที่กล่าวในฟ้อง ก็แต่เพียงว่า นายเจิมจำเลยมิได้เข้าวิวาทต่อสู้ทำร้ายร่างกายด้วยเท่านั้น แต่จะว่าโจทก์มิได้ฟ้องหาว่า นายเจิมจำเลยได้ฆ่านายโยหรือยิ่งตายโดยเจตนาด้วยนั้นไม่ได้ พิพากษายืน. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1436/2492อัยยการตราดโจทก์.นายชวน สุนทานิค ที่ 1, นายเจิม ภานุเพ็ญ ที่ 2, นายเชียน จันทสร ที่3,นายยัน หอยสังข์ ที่ 4จำเลย. ป.วิ.อ. ม. 158, ม. 192. กฎหมายลักษณะอาญา ม. 249.โจทก์ฟ้องว่า จ. กับพวกฝ่าย หนึ่ง ย.กับพวกอีกฝ่ายหนึ่งต่าง ใช้ มีด ไม้ ครกแตก และกำลังกายทำร้ายร่างกายซึ่งกัน ย.ถึงแก่ความตายโดย จ. ใช้มีดซุยแทง ย. แม้ทางพิจารณาจะไม่ได้ความว่า จ.ได้เข้าวิวาทต่อสู้กับจำเลยอื่นดังที่กล่าวในฟ้อง แต่ฟ้องโจทก์กล่าวชัดแล้วว่า จ.ใช้มีดซุยแทง ย. โดยเจตนาจะฆ่าให้ตาย ยังได้อ้าง ก.ม. ลักษณะอาญามาตรา 249 เป็นบทลงโทษด้วย ดังนี้ จะว่าทางพิจารณาต่างกับข้อเท็จจริงที่กล่าวในฟ้องไม่ได้ จึงลงโทษตามมาตรา 249 ได้.โจทก์ฟ้องหาว่า นายชวน นายเชียน นายเจิมจำเลยฝ่ายหนึ่ง นายยันจำเลยกับนายโย หรือยิ่งฝ่ายหนึ่ง ต่างใช้มีด ไม้ครกแตกและกำลังกายวิวาททำร้ายร่างกายซึ่งกันและกัน นายชวน นายยันมีบาดเจ็บ นายโยหรือ ยิ่งถึงแก่ความตาย ทั้งนี้ โดยนายยันจำเลยให้ครกขว้างนายชวนจำเลย นายเจิมจำเลยใช้มีดซุยแทงนายโยหรือยิ่ง โดยมีเจตนาจะฆ่าให้ตาย ขอให้ลงโทษ นายชวน, นายยันรับสารภาพว่าได้สมัครใจวิวาททำร้ายร่างกายซึ่งกันและกันมีบาดเจ็บจริง นายเจิมนายเชียนจำเลยปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาจำคุกนายเจิมจำเลย ๑๖ ปี ตามมาตรา ๒๔๙ จำคุกนายยันจำเลย ๓ เดือนตามมาตรา ๒๕๔ นอกนั้นยกฟ้อง ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน นายเจิมจำเลยฎีกา, ศาลฎีกาเห็นว่า ข้อเท็จจริงฟังได้ถนัดว่า นายเจิมจำเลยได้แทงนายโยหรือยิ่งจริง แม้ทางพิจารณาจะไม่ได้ความว่านายเจิมจำเลยได้เข้าวิวาทต่อสู้กับจำเลยอื่นด้วยดังที่โจทก์กล่าวในฟ้อง แต่ฟ้องโจทก์ได้กล่าวไว้ชัดแล้วว่านายเจิมจำเลยได้ใช้มีดซุยแทงนายโยหรือยิ่งโดยเจตนาจะฆ่าให้ตาย ยังได้อ้างกฎหมายลักษณะอาญามาตรา ๒๔๙ มาเป็นบทขอให้ลงโทษ จะว่าทางพิจารณาต่างกับข้อเท็จจริงที่กล่าวในฟ้อง ก็แต่เพียงว่า นายเจิมจำเลยมิได้เข้าวิวาทต่อสู้ทำร้ายร่างกายด้วยเท่านั้น แต่จะว่าโจทก์มิได้ฟ้องหาว่า นายเจิมจำเลยได้ฆ่านายโยหรือยิ่งตายโดยเจตนาด้วยนั้นไม่ได้ พิพากษายืน.(มนูภันย์วิมลสาร-เลขวณิชธรรมวิทักษ์-มนูกิจวิมลอรรถ)ศาลจังหวัดตรัง - นายสอาด สุทธิเสวันต์ศาลอุทธรณ์ - พระดุลยทัณฑ์ธนาณัติแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องหาว่า นายชวน นายเชียน นายเจิมจำเลยฝ่ายหนึ่ง นายยันจำเลยกับนายโย หรือยิ่งฝ่ายหนึ่ง ต่างใช้มีด ไม้ครกแตกและกำลังกายวิวาททำร้ายร่างกายซึ่งกันและกัน นายชวน นายยันมีบาดเจ็บ นายโยหรือ ยิ่งถึงแก่ความตาย ทั้งนี้ โดยนายยันจำเลยให้ครกขว้างนายชวนจำเลย นายเจิมจำเลยใช้มีดซุยแทงนายโยหรือยิ่ง โดยมีเจตนาจะฆ่าให้ตาย ขอให้ลงโทษ นายชวน, นายยันรับสารภาพว่าได้สมัครใจวิวาททำร้ายร่างกายซึ่งกันและกันมีบาดเจ็บจริง นายเจิมนายเชียนจำเลยปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาจำคุกนายเจิมจำเลย ๑๖ ปี ตามมาตรา ๒๔๙ จำคุกนายยันจำเลย ๓ เดือนตามมาตรา ๒๕๔ นอกนั้นยกฟ้อง ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน นายเจิมจำเลยฎีกา, ศาลฎีกาเห็นว่า ข้อเท็จจริงฟังได้ถนัดว่า นายเจิมจำเลยได้แทงนายโยหรือยิ่งจริง แม้ทางพิจารณาจะไม่ได้ความว่านายเจิมจำเลยได้เข้าวิวาทต่อสู้กับจำเลยอื่นด้วยดังที่โจทก์กล่าวในฟ้อง แต่ฟ้องโจทก์ได้กล่าวไว้ชัดแล้วว่านายเจิมจำเลยได้ใช้มีดซุยแทงนายโยหรือยิ่งโดยเจตนาจะฆ่าให้ตาย ยังได้อ้างกฎหมายลักษณะอาญามาตรา ๒๔๙ มาเป็นบทขอให้ลงโทษ จะว่าทางพิจารณาต่างกับข้อเท็จจริงที่กล่าวในฟ้อง ก็แต่เพียงว่า นายเจิมจำเลยมิได้เข้าวิวาทต่อสู้ทำร้ายร่างกายด้วยเท่านั้น แต่จะว่าโจทก์มิได้ฟ้องหาว่า นายเจิมจำเลยได้ฆ่านายโยหรือยิ่งตายโดยเจตนาด้วยนั้นไม่ได้ พิพากษายืน. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1436/2492อัยยการตราดโจทก์.นายชวน สุนทานิค ที่ 1, นายเจิม ภานุเพ็ญ ที่ 2, นายเชียน จันทสร ที่3,นายยัน หอยสังข์ ที่ 4จำเลย. ป.วิ.อ. ม. 158, ม. 192. กฎหมายลักษณะอาญา ม. 249.โจทก์ฟ้องว่า จ. กับพวกฝ่าย หนึ่ง ย.กับพวกอีกฝ่ายหนึ่งต่าง ใช้ มีด ไม้ ครกแตก และกำลังกายทำร้ายร่างกายซึ่งกัน ย.ถึงแก่ความตายโดย จ. ใช้มีดซุยแทง ย. แม้ทางพิจารณาจะไม่ได้ความว่า จ.ได้เข้าวิวาทต่อสู้กับจำเลยอื่นดังที่กล่าวในฟ้อง แต่ฟ้องโจทก์กล่าวชัดแล้วว่า จ.ใช้มีดซุยแทง ย. โดยเจตนาจะฆ่าให้ตาย ยังได้อ้าง ก.ม. ลักษณะอาญามาตรา 249 เป็นบทลงโทษด้วย ดังนี้ จะว่าทางพิจารณาต่างกับข้อเท็จจริงที่กล่าวในฟ้องไม่ได้ จึงลงโทษตามมาตรา 249 ได้.โจทก์ฟ้องหาว่า นายชวน นายเชียน นายเจิมจำเลยฝ่ายหนึ่ง นายยันจำเลยกับนายโย หรือยิ่งฝ่ายหนึ่ง ต่างใช้มีด ไม้ครกแตกและกำลังกายวิวาททำร้ายร่างกายซึ่งกันและกัน นายชวน นายยันมีบาดเจ็บ นายโยหรือ ยิ่งถึงแก่ความตาย ทั้งนี้ โดยนายยันจำเลยให้ครกขว้างนายชวนจำเลย นายเจิมจำเลยใช้มีดซุยแทงนายโยหรือยิ่ง โดยมีเจตนาจะฆ่าให้ตาย ขอให้ลงโทษ นายชวน, นายยันรับสารภาพว่าได้สมัครใจวิวาททำร้ายร่างกายซึ่งกันและกันมีบาดเจ็บจริง นายเจิมนายเชียนจำเลยปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาจำคุกนายเจิมจำเลย ๑๖ ปี ตามมาตรา ๒๔๙ จำคุกนายยันจำเลย ๓ เดือนตามมาตรา ๒๕๔ นอกนั้นยกฟ้อง ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน นายเจิมจำเลยฎีกา, ศาลฎีกาเห็นว่า ข้อเท็จจริงฟังได้ถนัดว่า นายเจิมจำเลยได้แทงนายโยหรือยิ่งจริง แม้ทางพิจารณาจะไม่ได้ความว่านายเจิมจำเลยได้เข้าวิวาทต่อสู้กับจำเลยอื่นด้วยดังที่โจทก์กล่าวในฟ้อง แต่ฟ้องโจทก์ได้กล่าวไว้ชัดแล้วว่านายเจิมจำเลยได้ใช้มีดซุยแทงนายโยหรือยิ่งโดยเจตนาจะฆ่าให้ตาย ยังได้อ้างกฎหมายลักษณะอาญามาตรา ๒๔๙ มาเป็นบทขอให้ลงโทษ จะว่าทางพิจารณาต่างกับข้อเท็จจริงที่กล่าวในฟ้อง ก็แต่เพียงว่า นายเจิมจำเลยมิได้เข้าวิวาทต่อสู้ทำร้ายร่างกายด้วยเท่านั้น แต่จะว่าโจทก์มิได้ฟ้องหาว่า นายเจิมจำเลยได้ฆ่านายโยหรือยิ่งตายโดยเจตนาด้วยนั้นไม่ได้ พิพากษายืน.(มนูภันย์วิมลสาร-เลขวณิชธรรมวิทักษ์-มนูกิจวิมลอรรถ)ศาลจังหวัดตรัง - นายสอาด สุทธิเสวันต์ศาลอุทธรณ์ - พระดุลยทัณฑ์ธนาณัติแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ