คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 117/2529หลักกฎหมาย: โจทก์เป็นหัวหน้าแผนกบัญชีของบริษัทบริษัทให้ออกจากงานต่อมาจำเลยซึ่งเป็นกรรมการผู้จัดการบริษัทได้ปิดประกาศไว้ที่สำนักงานของบริษัทแจ้งแก่พนักงานทุกคนมีใจความว่าแฟ้มเอกสารประวัติพนักงานได้ถูกทำลายและสูญหายไปเป็นการกระทำของอดีตหัวหน้าแผนกบัญชี(คือโจทก์)จึงขอความร่วมมือจากพนักงานทุกคนให้ร่วมกันจัดทำแฟ้มประวัติพนักงานการกระทำดังกล่าวของจำเลยเป็นการแสดงข้อความโดยสุจริตเพื่อความชอบธรรม ป้องกันส่วนได้เสียเกี่ยวกับตนตามคลองธรรมไม่มีความผิดฐานหมิ่นประมาท.โจทก์ฟ้องและเพิ่มเติมฟ้องว่า โจทก์เป็นหัวหน้าแผนกบัญชีของบริษัทเพรสโก้พับลิค รีเลชั่นส์ จำกัด ซึ่งจำเลยมีตำแหน่งเป็นกรรมการบริษัท จำเลยได้ออกหนังสือถึงพนักงานทุกคนของบริษัทโดยติดประกาศ ณ สำนักงานของบริษัทมีข้อความหมิ่นประมาทใส่ความโจทก์ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 326, 328, 90จำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 326, 328 การกระทำของจำเลยเป็นกรรมเดียวผิดกฎหมายหลายบทลงโทษบทหนักตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 328 จำคุก 1 เดือน ปรับ2,000 บาท โทษจำคุกให้รอไว้ 1 ปีตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 56โจทก์และจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้ยกฟ้องโจทก์โจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "ข้อเท็จจริงฟังได้ในเบื้องต้นว่า จำเลยเป็นกรรมการผู้จัดการบริษัทเพรสโก้ พับลิค รีเลชั่นส์ จำกัด ส่วนโจทก์เป็นหัวหน้าแผนกบัญชีบริษัทดังกล่าวได้มีหนังสือให้โจทก์ออกจากงาน โจทก์จึงออกจากงานในวันที่ 4 มกราคม 2526 ต่อมาวันที่ 10มกราคม 2526 จำเลยได้ปิดประกาศเป็นภาษาอังกฤษตามเอกสารหมาย จ 1ไว้ที่สำนักงานของบริษัทดังกล่าวเพื่อให้พนักงานทุกคนทำประวัติของตนใหม่ ปัญหาว่าจำเลยมีความผิดฐานหมิ่นประมาทหรือไม่ ข้อความที่จำเลยปิดประกาศตามเอกสารหมาย จ.1 หรือ จ.9 ซึ่งมีคำแปลภาษาไทยว่า"ถึงพนักงานเพรสโก้ทุกคน สืบเนื่องจากการเปลี่ยนแปลงแผนกบัญชีของเราเมื่อไม่นานมานี้ปรากฏว่าแฟ้มเอกสารประวัติพนักงานได้ถูกทำลายและสูญหายไปซึ่งเรามีความเสียใจเป็นอย่างมากที่ได้พบว่า เป็นการกระทำของอดีตหัวหน้าแผนกบัญชี ซึ่งได้สิ้นสุดการทำงานกับบริษัทไปแล้ว บริษัทจึงขอความร่วมมือจากพนักงานทุกคนให้ร่วมกันจัดทำแฟ้มประวันพนักงานขึ้นมาใหม่ โดยการช่วยกรอกแบบฟอร์มซึ่งเราจะได้แจกให้แก่คุณแต่ละคนในวันนี้ และขอให้ส่งกลับคืนแผนกบัญชีโดยเร็วที่สุด ขอขอบคุณในความร่วมมือของทุกคน" เห็นว่า ข้อความในประกาศดังกล่าวเป็นการแจ้งให้พนักงานของบริษัททราบถึงเหตุที่เอาสารประวัติพนักงานได้ถูกทำลายและสูญหายไปทั้งหมดว่าเป็นการกระทำของอดีตหัวหน้าแผนกบัญชีซึ่งย่อมหมายถึงโจทก์ การที่จำเลยกล่าวไว้ในประกาศเช่นนั้น มีเหตุสมควรเชื่อว่าเป็นการกระทำของโจทก์เพราะเอกสารประวัติพนักงานอยู่ในครอบครองดูแลของโจทก์ และไม่ได้มีการส่งมอบแก่บริษัทในขณะที่โจทก์ขนของออกจากบริษัท การประกาศก็ประกาศไว้ภายในบริษัท ทั้งนี้เพื่อให้พนักงานทุกคนกรอกประวัติของแต่ละคนใหม่โดยเร็ว การกระทำของจำเลยดังกล่าวจึงเป็นการแสดงข้อความโดยสุจริตเพื่อความชอบธรรม ป้องกันส่วนได้เสียเกี่ยวกับตนตามคลองธรรม ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 329 (1) จำเลยไม่มีความผิดฐานหมิ่นประมาทที่ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์ชอบแล้ว ฎีกาโจทก์ฟังไม่ขึ้นพิพากษายืน". ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 117/2529นาง ชัชศรี ดาวเรืองโจทก์นาย เอสโก คาเลอโว พาจาซาลมีจำเลย ป.อ. ม. 326, ม. 328, ม. 329โจทก์เป็นหัวหน้าแผนกบัญชีของบริษัทบริษัทให้ออกจากงานต่อมาจำเลยซึ่งเป็นกรรมการผู้จัดการบริษัทได้ปิดประกาศไว้ที่สำนักงานของบริษัทแจ้งแก่พนักงานทุกคนมีใจความว่าแฟ้มเอกสารประวัติพนักงานได้ถูกทำลายและสูญหายไปเป็นการกระทำของอดีตหัวหน้าแผนกบัญชี(คือโจทก์)จึงขอความร่วมมือจากพนักงานทุกคนให้ร่วมกันจัดทำแฟ้มประวัติพนักงานการกระทำดังกล่าวของจำเลยเป็นการแสดงข้อความโดยสุจริตเพื่อความชอบธรรม ป้องกันส่วนได้เสียเกี่ยวกับตนตามคลองธรรมไม่มีความผิดฐานหมิ่นประมาท.โจทก์ฟ้องและเพิ่มเติมฟ้องว่า โจทก์เป็นหัวหน้าแผนกบัญชีของบริษัทเพรสโก้พับลิค รีเลชั่นส์ จำกัด ซึ่งจำเลยมีตำแหน่งเป็นกรรมการบริษัท จำเลยได้ออกหนังสือถึงพนักงานทุกคนของบริษัทโดยติดประกาศ ณ สำนักงานของบริษัทมีข้อความหมิ่นประมาทใส่ความโจทก์ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 326, 328, 90จำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 326, 328 การกระทำของจำเลยเป็นกรรมเดียวผิดกฎหมายหลายบทลงโทษบทหนักตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 328 จำคุก 1 เดือน ปรับ2,000 บาท โทษจำคุกให้รอไว้ 1 ปีตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 56โจทก์และจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้ยกฟ้องโจทก์โจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "ข้อเท็จจริงฟังได้ในเบื้องต้นว่า จำเลยเป็นกรรมการผู้จัดการบริษัทเพรสโก้ พับลิค รีเลชั่นส์ จำกัด ส่วนโจทก์เป็นหัวหน้าแผนกบัญชีบริษัทดังกล่าวได้มีหนังสือให้โจทก์ออกจากงาน โจทก์จึงออกจากงานในวันที่ 4 มกราคม 2526 ต่อมาวันที่ 10มกราคม 2526 จำเลยได้ปิดประกาศเป็นภาษาอังกฤษตามเอกสารหมาย จ 1ไว้ที่สำนักงานของบริษัทดังกล่าวเพื่อให้พนักงานทุกคนทำประวัติของตนใหม่ ปัญหาว่าจำเลยมีความผิดฐานหมิ่นประมาทหรือไม่ ข้อความที่จำเลยปิดประกาศตามเอกสารหมาย จ.1 หรือ จ.9 ซึ่งมีคำแปลภาษาไทยว่า"ถึงพนักงานเพรสโก้ทุกคน สืบเนื่องจากการเปลี่ยนแปลงแผนกบัญชีของเราเมื่อไม่นานมานี้ปรากฏว่าแฟ้มเอกสารประวัติพนักงานได้ถูกทำลายและสูญหายไปซึ่งเรามีความเสียใจเป็นอย่างมากที่ได้พบว่า เป็นการกระทำของอดีตหัวหน้าแผนกบัญชี ซึ่งได้สิ้นสุดการทำงานกับบริษัทไปแล้ว บริษัทจึงขอความร่วมมือจากพนักงานทุกคนให้ร่วมกันจัดทำแฟ้มประวันพนักงานขึ้นมาใหม่ โดยการช่วยกรอกแบบฟอร์มซึ่งเราจะได้แจกให้แก่คุณแต่ละคนในวันนี้ และขอให้ส่งกลับคืนแผนกบัญชีโดยเร็วที่สุด ขอขอบคุณในความร่วมมือของทุกคน" เห็นว่า ข้อความในประกาศดังกล่าวเป็นการแจ้งให้พนักงานของบริษัททราบถึงเหตุที่เอาสารประวัติพนักงานได้ถูกทำลายและสูญหายไปทั้งหมดว่าเป็นการกระทำของอดีตหัวหน้าแผนกบัญชีซึ่งย่อมหมายถึงโจทก์ การที่จำเลยกล่าวไว้ในประกาศเช่นนั้น มีเหตุสมควรเชื่อว่าเป็นการกระทำของโจทก์เพราะเอกสารประวัติพนักงานอยู่ในครอบครองดูแลของโจทก์ และไม่ได้มีการส่งมอบแก่บริษัทในขณะที่โจทก์ขนของออกจากบริษัท การประกาศก็ประกาศไว้ภายในบริษัท ทั้งนี้เพื่อให้พนักงานทุกคนกรอกประวัติของแต่ละคนใหม่โดยเร็ว การกระทำของจำเลยดังกล่าวจึงเป็นการแสดงข้อความโดยสุจริตเพื่อความชอบธรรม ป้องกันส่วนได้เสียเกี่ยวกับตนตามคลองธรรม ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 329 (1) จำเลยไม่มีความผิดฐานหมิ่นประมาทที่ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์ชอบแล้ว ฎีกาโจทก์ฟังไม่ขึ้นพิพากษายืน".(ไกร บุญญะกิติ-เสนอ ศรนิยม-ชวลิต นราลัย)แหล่งที่มาสำนักงาน ส่งเสริมงานตุลาการแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ1. ข้อพิจารณาทางวิชาการ ในประเทศที่ใช้ประมวลกฎหมาย การพิจารณาการกระทำความผิดอาญาจะมีพื้นฐานความผิดในขอบเขตของโครงสร้างความผิดทางอาญา (Verbrechensaufbau) ซึงแยกได้เป็นสองโครงสร้างใหญ่ ๆ ด้วยกัน ประการแรกการกระทำนั้นจะต้องผิดกฎหมาย(Unrechtstabestand) และประการที่สอง ผู้กระทำผิดจะต้องรับโทษหรือไม่เพียงใด จะต้องพิจารณาถึงความผิดเฉพาะตัว(Verantwortlichkeit, schuld) ส่วนที่ว่าด้วยการกระทำนั้น จะต้องผิดกฎหมาย แยกพิจารณาได้เป็นสองส่วน คือ 1.1 ส่วนที่เป็นองค์ประกอบภายในและองค์ประกอบภายนอกของความผิดอาญา (Tatbestandsmaessigkeit) โดยเริ่มพิจารณาองค์ประกอบภายในก่อน ว่าผู้กระทำมีเจตนากระทำความผิด หรือกระทำโดยประมาทในบางฐานความผิดหรือไม่ หากปรากฏว่าข้อเท็จจริงไม่ครบองค์ประกอบภายในแล้ว ก็ไม่จำต้องพิจารณาถึงองค์ประกอบภายนอกอีก แต่ถ้าข้อเท็จจริงครบองค์ประกอบภายใน ก็จะต้องพิจารณาต่อไปว่า ข้อเท็จจริงครบองค์ประกอบภายนอกหรือไม่ ในกรณีที่องค์ประกอบภายใน (เจตนา)ครบ แต่องค์ประกอบภายนอกไม่ครบ การกระทำนั้นอาจเป็นได้เพียงการพยายามกระทำความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 59 วรรคสามประกอบกับมาตรา 80 หรือมาตรา 81 ในกรณีที่ครบทั้งองค์ประกอบภายในและองค์ประกอบภายนอก การกระทำนั้นอาจเป็นความผิดสำเร็จได้ ที่ใช้คำว่า "อาจ" นั้นเพราะลำพังข้อพิจารณาส่วนนี้ ยังไม่อาจสรุปได้ว่าการกระทำนั้นเป็นความผิดหรือไม่ เพียงแต่ชี้ให้เห็นว่า สิ่งที่กฎหมายมุ่งคุ้มครองในบทบัญญัติภาคความผิดนั้น ถูกละเมิดแล้ว(Rechtsgutssbeeintraechtigung) 1.2 การกระทำนั้นจะต้องไม่มีเหตุที่ผู้กระทำมีอำนาจกระทำได้(Normwidrigkeit, Rechtswidrigkeit, Keiner Rechtfertigungstrund)เช่น ไม่มีกฎหมายให้อำนาจไว้เป็นพิเศษ ไม่เป็นการป้องกันพอสมควรแก่เหตุ ไม่ได้รับความยินยอมในความผิดต่อร่างกายที่ไม่ถึงขั้นอันตรายสาหัส และไม่ขัดต่อความสงบเรียบร้อยของประชาชน(Einwilligung) เป็นต้นศึกษารายละเอียดได้จาก Hans WELZEL, DasDeutsche Strafrecht, Berlin 1967,S.44-49; Hans-HeunruchJESCHECK, Lehrbuch des Strafrechts, Allgemeiner Teil,2.Aufl, Berlin 1972,s.204-239; Harro OTTO,S. 245-247)ส่วนมูลเหตุชักจูงใจ "โดยทุจริต" ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 334อยู่ในองค์ประกอบภายในของความผิดอาญา (subjektiver Tatbestand) กมลชัย รัตนสกาววงศ์.คำพิพากษา: โจทก์ฟ้องและเพิ่มเติมฟ้องว่า โจทก์เป็นหัวหน้าแผนกบัญชีของบริษัทเพรสโก้พับลิค รีเลชั่นส์ จำกัด ซึ่งจำเลยมีตำแหน่งเป็นกรรมการบริษัท จำเลยได้ออกหนังสือถึงพนักงานทุกคนของบริษัทโดยติดประกาศ ณ สำนักงานของบริษัทมีข้อความหมิ่นประมาทใส่ความโจทก์ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 326, 328, 90จำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 326, 328 การกระทำของจำเลยเป็นกรรมเดียวผิดกฎหมายหลายบทลงโทษบทหนักตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 328 จำคุก 1 เดือน ปรับ2,000 บาท โทษจำคุกให้รอไว้ 1 ปีตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 56โจทก์และจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้ยกฟ้องโจทก์โจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "ข้อเท็จจริงฟังได้ในเบื้องต้นว่า จำเลยเป็นกรรมการผู้จัดการบริษัทเพรสโก้ พับลิค รีเลชั่นส์ จำกัด ส่วนโจทก์เป็นหัวหน้าแผนกบัญชีบริษัทดังกล่าวได้มีหนังสือให้โจทก์ออกจากงาน โจทก์จึงออกจากงานในวันที่ 4 มกราคม 2526 ต่อมาวันที่ 10มกราคม 2526 จำเลยได้ปิดประกาศเป็นภาษาอังกฤษตามเอกสารหมาย จ 1ไว้ที่สำนักงานของบริษัทดังกล่าวเพื่อให้พนักงานทุกคนทำประวัติของตนใหม่ ปัญหาว่าจำเลยมีความผิดฐานหมิ่นประมาทหรือไม่ ข้อความที่จำเลยปิดประกาศตามเอกสารหมาย จ.1 หรือ จ.9 ซึ่งมีคำแปลภาษาไทยว่า"ถึงพนักงานเพรสโก้ทุกคน สืบเนื่องจากการเปลี่ยนแปลงแผนกบัญชีของเราเมื่อไม่นานมานี้ปรากฏว่าแฟ้มเอกสารประวัติพนักงานได้ถูกทำลายและสูญหายไปซึ่งเรามีความเสียใจเป็นอย่างมากที่ได้พบว่า เป็นการกระทำของอดีตหัวหน้าแผนกบัญชี ซึ่งได้สิ้นสุดการทำงานกับบริษัทไปแล้ว บริษัทจึงขอความร่วมมือจากพนักงานทุกคนให้ร่วมกันจัดทำแฟ้มประวันพนักงานขึ้นมาใหม่ โดยการช่วยกรอกแบบฟอร์มซึ่งเราจะได้แจกให้แก่คุณแต่ละคนในวันนี้ และขอให้ส่งกลับคืนแผนกบัญชีโดยเร็วที่สุด ขอขอบคุณในความร่วมมือของทุกคน" เห็นว่า ข้อความในประกาศดังกล่าวเป็นการแจ้งให้พนักงานของบริษัททราบถึงเหตุที่เอาสารประวัติพนักงานได้ถูกทำลายและสูญหายไปทั้งหมดว่าเป็นการกระทำของอดีตหัวหน้าแผนกบัญชีซึ่งย่อมหมายถึงโจทก์ การที่จำเลยกล่าวไว้ในประกาศเช่นนั้น มีเหตุสมควรเชื่อว่าเป็นการกระทำของโจทก์เพราะเอกสารประวัติพนักงานอยู่ในครอบครองดูแลของโจทก์ และไม่ได้มีการส่งมอบแก่บริษัทในขณะที่โจทก์ขนของออกจากบริษัท การประกาศก็ประกาศไว้ภายในบริษัท ทั้งนี้เพื่อให้พนักงานทุกคนกรอกประวัติของแต่ละคนใหม่โดยเร็ว การกระทำของจำเลยดังกล่าวจึงเป็นการแสดงข้อความโดยสุจริตเพื่อความชอบธรรม ป้องกันส่วนได้เสียเกี่ยวกับตนตามคลองธรรม ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 329 (1) จำเลยไม่มีความผิดฐานหมิ่นประมาทที่ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์ชอบแล้ว ฎีกาโจทก์ฟังไม่ขึ้นพิพากษายืน". ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 117/2529นาง ชัชศรี ดาวเรืองโจทก์นาย เอสโก คาเลอโว พาจาซาลมีจำเลย ป.อ. ม. 326, ม. 328, ม. 329โจทก์เป็นหัวหน้าแผนกบัญชีของบริษัทบริษัทให้ออกจากงานต่อมาจำเลยซึ่งเป็นกรรมการผู้จัดการบริษัทได้ปิดประกาศไว้ที่สำนักงานของบริษัทแจ้งแก่พนักงานทุกคนมีใจความว่าแฟ้มเอกสารประวัติพนักงานได้ถูกทำลายและสูญหายไปเป็นการกระทำของอดีตหัวหน้าแผนกบัญชี(คือโจทก์)จึงขอความร่วมมือจากพนักงานทุกคนให้ร่วมกันจัดทำแฟ้มประวัติพนักงานการกระทำดังกล่าวของจำเลยเป็นการแสดงข้อความโดยสุจริตเพื่อความชอบธรรม ป้องกันส่วนได้เสียเกี่ยวกับตนตามคลองธรรมไม่มีความผิดฐานหมิ่นประมาท.โจทก์ฟ้องและเพิ่มเติมฟ้องว่า โจทก์เป็นหัวหน้าแผนกบัญชีของบริษัทเพรสโก้พับลิค รีเลชั่นส์ จำกัด ซึ่งจำเลยมีตำแหน่งเป็นกรรมการบริษัท จำเลยได้ออกหนังสือถึงพนักงานทุกคนของบริษัทโดยติดประกาศ ณ สำนักงานของบริษัทมีข้อความหมิ่นประมาทใส่ความโจทก์ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 326, 328, 90จำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 326, 328 การกระทำของจำเลยเป็นกรรมเดียวผิดกฎหมายหลายบทลงโทษบทหนักตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 328 จำคุก 1 เดือน ปรับ2,000 บาท โทษจำคุกให้รอไว้ 1 ปีตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 56โจทก์และจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้ยกฟ้องโจทก์โจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "ข้อเท็จจริงฟังได้ในเบื้องต้นว่า จำเลยเป็นกรรมการผู้จัดการบริษัทเพรสโก้ พับลิค รีเลชั่นส์ จำกัด ส่วนโจทก์เป็นหัวหน้าแผนกบัญชีบริษัทดังกล่าวได้มีหนังสือให้โจทก์ออกจากงาน โจทก์จึงออกจากงานในวันที่ 4 มกราคม 2526 ต่อมาวันที่ 10มกราคม 2526 จำเลยได้ปิดประกาศเป็นภาษาอังกฤษตามเอกสารหมาย จ 1ไว้ที่สำนักงานของบริษัทดังกล่าวเพื่อให้พนักงานทุกคนทำประวัติของตนใหม่ ปัญหาว่าจำเลยมีความผิดฐานหมิ่นประมาทหรือไม่ ข้อความที่จำเลยปิดประกาศตามเอกสารหมาย จ.1 หรือ จ.9 ซึ่งมีคำแปลภาษาไทยว่า"ถึงพนักงานเพรสโก้ทุกคน สืบเนื่องจากการเปลี่ยนแปลงแผนกบัญชีของเราเมื่อไม่นานมานี้ปรากฏว่าแฟ้มเอกสารประวัติพนักงานได้ถูกทำลายและสูญหายไปซึ่งเรามีความเสียใจเป็นอย่างมากที่ได้พบว่า เป็นการกระทำของอดีตหัวหน้าแผนกบัญชี ซึ่งได้สิ้นสุดการทำงานกับบริษัทไปแล้ว บริษัทจึงขอความร่วมมือจากพนักงานทุกคนให้ร่วมกันจัดทำแฟ้มประวันพนักงานขึ้นมาใหม่ โดยการช่วยกรอกแบบฟอร์มซึ่งเราจะได้แจกให้แก่คุณแต่ละคนในวันนี้ และขอให้ส่งกลับคืนแผนกบัญชีโดยเร็วที่สุด ขอขอบคุณในความร่วมมือของทุกคน" เห็นว่า ข้อความในประกาศดังกล่าวเป็นการแจ้งให้พนักงานของบริษัททราบถึงเหตุที่เอาสารประวัติพนักงานได้ถูกทำลายและสูญหายไปทั้งหมดว่าเป็นการกระทำของอดีตหัวหน้าแผนกบัญชีซึ่งย่อมหมายถึงโจทก์ การที่จำเลยกล่าวไว้ในประกาศเช่นนั้น มีเหตุสมควรเชื่อว่าเป็นการกระทำของโจทก์เพราะเอกสารประวัติพนักงานอยู่ในครอบครองดูแลของโจทก์ และไม่ได้มีการส่งมอบแก่บริษัทในขณะที่โจทก์ขนของออกจากบริษัท การประกาศก็ประกาศไว้ภายในบริษัท ทั้งนี้เพื่อให้พนักงานทุกคนกรอกประวัติของแต่ละคนใหม่โดยเร็ว การกระทำของจำเลยดังกล่าวจึงเป็นการแสดงข้อความโดยสุจริตเพื่อความชอบธรรม ป้องกันส่วนได้เสียเกี่ยวกับตนตามคลองธรรม ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 329 (1) จำเลยไม่มีความผิดฐานหมิ่นประมาทที่ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์ชอบแล้ว ฎีกาโจทก์ฟังไม่ขึ้นพิพากษายืน".(ไกร บุญญะกิติ-เสนอ ศรนิยม-ชวลิต นราลัย)แหล่งที่มาสำนักงาน ส่งเสริมงานตุลาการแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ1. ข้อพิจารณาทางวิชาการ ในประเทศที่ใช้ประมวลกฎหมาย การพิจารณาการกระทำความผิดอาญาจะมีพื้นฐานความผิดในขอบเขตของโครงสร้างความผิดทางอาญา (Verbrechensaufbau) ซึงแยกได้เป็นสองโครงสร้างใหญ่ ๆ ด้วยกัน ประการแรกการกระทำนั้นจะต้องผิดกฎหมาย(Unrechtstabestand) และประการที่สอง ผู้กระทำผิดจะต้องรับโทษหรือไม่เพียงใด จะต้องพิจารณาถึงความผิดเฉพาะตัว(Verantwortlichkeit, schuld) ส่วนที่ว่าด้วยการกระทำนั้น จะต้องผิดกฎหมาย แยกพิจารณาได้เป็นสองส่วน คือ 1.1 ส่วนที่เป็นองค์ประกอบภายในและองค์ประกอบภายนอกของความผิดอาญา (Tatbestandsmaessigkeit) โดยเริ่มพิจารณาองค์ประกอบภายในก่อน ว่าผู้กระทำมีเจตนากระทำความผิด หรือกระทำโดยประมาทในบางฐานความผิดหรือไม่ หากปรากฏว่าข้อเท็จจริงไม่ครบองค์ประกอบภายในแล้ว ก็ไม่จำต้องพิจารณาถึงองค์ประกอบภายนอกอีก แต่ถ้าข้อเท็จจริงครบองค์ประกอบภายใน ก็จะต้องพิจารณาต่อไปว่า ข้อเท็จจริงครบองค์ประกอบภายนอกหรือไม่ ในกรณีที่องค์ประกอบภายใน (เจตนา)ครบ แต่องค์ประกอบภายนอกไม่ครบ การกระทำนั้นอาจเป็นได้เพียงการพยายามกระทำความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 59 วรรคสามประกอบกับมาตรา 80 หรือมาตรา 81 ในกรณีที่ครบทั้งองค์ประกอบภายในและองค์ประกอบภายนอก การกระทำนั้นอาจเป็นความผิดสำเร็จได้ ที่ใช้คำว่า "อาจ" นั้นเพราะลำพังข้อพิจารณาส่วนนี้ ยังไม่อาจสรุปได้ว่าการกระทำนั้นเป็นความผิดหรือไม่ เพียงแต่ชี้ให้เห็นว่า สิ่งที่กฎหมายมุ่งคุ้มครองในบทบัญญัติภาคความผิดนั้น ถูกละเมิดแล้ว(Rechtsgutssbeeintraechtigung) 1.2 การกระทำนั้นจะต้องไม่มีเหตุที่ผู้กระทำมีอำนาจกระทำได้(Normwidrigkeit, Rechtswidrigkeit, Keiner Rechtfertigungstrund)เช่น ไม่มีกฎหมายให้อำนาจไว้เป็นพิเศษ ไม่เป็นการป้องกันพอสมควรแก่เหตุ ไม่ได้รับความยินยอมในความผิดต่อร่างกายที่ไม่ถึงขั้นอันตรายสาหัส และไม่ขัดต่อความสงบเรียบร้อยของประชาชน(Einwilligung) เป็นต้นศึกษารายละเอียดได้จาก Hans WELZEL, DasDeutsche Strafrecht, Berlin 1967,S.44-49; Hans-HeunruchJESCHECK, Lehrbuch des Strafrechts, Allgemeiner Teil,2.Aufl, Berlin 1972,s.204-239; Harro OTTO,S. 245-247)ส่วนมูลเหตุชักจูงใจ "โดยทุจริต" ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 334อยู่ในองค์ประกอบภายในของความผิดอาญา (subjektiver Tatbestand) กมลชัย รัตนสกาววงศ์.