คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1565/2506หลักกฎหมาย: ศาลอุทธรณ์ไม่รับพิจารณาอุทธรณ์โจทก์เพราะเป็นอุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริง ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 224 แล้ว โจทก์จะฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงขึ้นมาอีกไม่ได้ เพราะถือได้ว่า ข้อเท็จจริงที่โจทก์ฎีกาไม่มีการยกขึ้นว่ากันมาแล้วในศาลอุทธรณ์ ฎีกาโจทก์ต้องห้ามตามมาตรา 249 แห่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งคดีนี้ โจทก์ฟ้องหาว่าจำเลยผิดสัญญาเช่าที่ดิน ขอให้ขับไล่ และเรียกค่าเสียหาย จำเลยให้การว่า ไม่ได้ผิดสัญญาและจำเลยได้รับความคุ้มครองตามพระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่าในภาวะคับขัน ฯ ขอให้ยกฟ้อง ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วพิพากษายกฟ้องโจทก์ โจทก์อุทธรณ์ โดยศาลชั้นต้นสั่งรับอุทธรณ์ว่า "รับเป็นอุทธรณ์" ศาลอุทธรณ์พิพากษายกอุทธรณ์โจทก์โดยเห็นว่า เป็นอุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริงทั้งสิ้นต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา ๒๒๔ โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า โจทก์ฎีกาโต้เถียงในปัญหาข้อเท็จจริงขึ้นมาอีก เมื่อศาลอุทธรณ์ไม่รับพิจารณาอุทธรณ์โจทก์ในปัญหาข้อเท็จจริง เพราะเป็นอุทธรณ์ต้องห้ามตามกฎหมายแล้ว คดีก็ไม่มีการพิจารณาข้อเท็จจริงในชั้นศาลอุทธรณ์ ซึ่งถือได้ว่าข้อเท็จจริงที่โจทก์ฎีกาไม่มีการยกขึ้นว่ากล่าวกันมาแล้วในชั้นศาลอุทธรณ์ โจทก์จึงยกขึ้นว่ากล่าวในชั้นฎีกาไม่ได้ ต้องห้ามตามมาตรา ๒๔๙ แห่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง พิพากษาให้ยกฎีกาโจทก์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1565/2506นายอุ่นสะและ หมัดป้องตัวโจทก์นายคีมะ อับตุลลาจำเลย ป.วิ.พ. ม. 224, ม. 242 (1), ม. 289ศาลอุทธรณ์ไม่รับพิจารณาอุทธรณ์โจทก์เพราะเป็นอุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริง ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 224 แล้ว โจทก์จะฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงขึ้นมาอีกไม่ได้ เพราะถือได้ว่า ข้อเท็จจริงที่โจทก์ฎีกาไม่มีการยกขึ้นว่ากันมาแล้วในศาลอุทธรณ์ ฎีกาโจทก์ต้องห้ามตามมาตรา 249 แห่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งคดีนี้ โจทก์ฟ้องหาว่าจำเลยผิดสัญญาเช่าที่ดิน ขอให้ขับไล่ และเรียกค่าเสียหาย จำเลยให้การว่า ไม่ได้ผิดสัญญาและจำเลยได้รับความคุ้มครองตามพระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่าในภาวะคับขัน ฯ ขอให้ยกฟ้อง ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วพิพากษายกฟ้องโจทก์ โจทก์อุทธรณ์ โดยศาลชั้นต้นสั่งรับอุทธรณ์ว่า "รับเป็นอุทธรณ์" ศาลอุทธรณ์พิพากษายกอุทธรณ์โจทก์โดยเห็นว่า เป็นอุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริงทั้งสิ้นต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา ๒๒๔ โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า โจทก์ฎีกาโต้เถียงในปัญหาข้อเท็จจริงขึ้นมาอีก เมื่อศาลอุทธรณ์ไม่รับพิจารณาอุทธรณ์โจทก์ในปัญหาข้อเท็จจริง เพราะเป็นอุทธรณ์ต้องห้ามตามกฎหมายแล้ว คดีก็ไม่มีการพิจารณาข้อเท็จจริงในชั้นศาลอุทธรณ์ ซึ่งถือได้ว่าข้อเท็จจริงที่โจทก์ฎีกาไม่มีการยกขึ้นว่ากล่าวกันมาแล้วในชั้นศาลอุทธรณ์ โจทก์จึงยกขึ้นว่ากล่าวในชั้นฎีกาไม่ได้ ต้องห้ามตามมาตรา ๒๔๙ แห่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง พิพากษาให้ยกฎีกาโจทก์(เจน เวชศิลป์-สอาด นาวีเจริญ-สวิง ลัดพลี)ศาลแพ่ง - นายควง ดีวาจินศาลอุทธรณ์ - นายจินดา บุณยอาคมแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: คดีนี้ โจทก์ฟ้องหาว่าจำเลยผิดสัญญาเช่าที่ดิน ขอให้ขับไล่ และเรียกค่าเสียหาย จำเลยให้การว่า ไม่ได้ผิดสัญญาและจำเลยได้รับความคุ้มครองตามพระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่าในภาวะคับขัน ฯ ขอให้ยกฟ้อง ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วพิพากษายกฟ้องโจทก์ โจทก์อุทธรณ์ โดยศาลชั้นต้นสั่งรับอุทธรณ์ว่า "รับเป็นอุทธรณ์" ศาลอุทธรณ์พิพากษายกอุทธรณ์โจทก์โดยเห็นว่า เป็นอุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริงทั้งสิ้นต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา ๒๒๔ โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า โจทก์ฎีกาโต้เถียงในปัญหาข้อเท็จจริงขึ้นมาอีก เมื่อศาลอุทธรณ์ไม่รับพิจารณาอุทธรณ์โจทก์ในปัญหาข้อเท็จจริง เพราะเป็นอุทธรณ์ต้องห้ามตามกฎหมายแล้ว คดีก็ไม่มีการพิจารณาข้อเท็จจริงในชั้นศาลอุทธรณ์ ซึ่งถือได้ว่าข้อเท็จจริงที่โจทก์ฎีกาไม่มีการยกขึ้นว่ากล่าวกันมาแล้วในชั้นศาลอุทธรณ์ โจทก์จึงยกขึ้นว่ากล่าวในชั้นฎีกาไม่ได้ ต้องห้ามตามมาตรา ๒๔๙ แห่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง พิพากษาให้ยกฎีกาโจทก์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1565/2506นายอุ่นสะและ หมัดป้องตัวโจทก์นายคีมะ อับตุลลาจำเลย ป.วิ.พ. ม. 224, ม. 242 (1), ม. 289ศาลอุทธรณ์ไม่รับพิจารณาอุทธรณ์โจทก์เพราะเป็นอุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริง ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 224 แล้ว โจทก์จะฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงขึ้นมาอีกไม่ได้ เพราะถือได้ว่า ข้อเท็จจริงที่โจทก์ฎีกาไม่มีการยกขึ้นว่ากันมาแล้วในศาลอุทธรณ์ ฎีกาโจทก์ต้องห้ามตามมาตรา 249 แห่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งคดีนี้ โจทก์ฟ้องหาว่าจำเลยผิดสัญญาเช่าที่ดิน ขอให้ขับไล่ และเรียกค่าเสียหาย จำเลยให้การว่า ไม่ได้ผิดสัญญาและจำเลยได้รับความคุ้มครองตามพระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่าในภาวะคับขัน ฯ ขอให้ยกฟ้อง ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วพิพากษายกฟ้องโจทก์ โจทก์อุทธรณ์ โดยศาลชั้นต้นสั่งรับอุทธรณ์ว่า "รับเป็นอุทธรณ์" ศาลอุทธรณ์พิพากษายกอุทธรณ์โจทก์โดยเห็นว่า เป็นอุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริงทั้งสิ้นต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา ๒๒๔ โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า โจทก์ฎีกาโต้เถียงในปัญหาข้อเท็จจริงขึ้นมาอีก เมื่อศาลอุทธรณ์ไม่รับพิจารณาอุทธรณ์โจทก์ในปัญหาข้อเท็จจริง เพราะเป็นอุทธรณ์ต้องห้ามตามกฎหมายแล้ว คดีก็ไม่มีการพิจารณาข้อเท็จจริงในชั้นศาลอุทธรณ์ ซึ่งถือได้ว่าข้อเท็จจริงที่โจทก์ฎีกาไม่มีการยกขึ้นว่ากล่าวกันมาแล้วในชั้นศาลอุทธรณ์ โจทก์จึงยกขึ้นว่ากล่าวในชั้นฎีกาไม่ได้ ต้องห้ามตามมาตรา ๒๔๙ แห่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง พิพากษาให้ยกฎีกาโจทก์(เจน เวชศิลป์-สอาด นาวีเจริญ-สวิง ลัดพลี)ศาลแพ่ง - นายควง ดีวาจินศาลอุทธรณ์ - นายจินดา บุณยอาคมแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ