คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 833/2495หลักกฎหมาย: เอกสารที่โจทก์ส่งติดมาพร้อมกับฟ้องนั้น เป็นส่วนหนึ่งของฟ้องหมดทั้งฉะนั้น ฟ้องหาว่า จำเลยทำร้ายร่างกายผู้เสียหายเมื่อวันที่ 8 แต่ตามรายงานชัณสูตรบาดแผลทีโจทก์ส่งพร้อมกับฟ้องปรากฏว่า ผู้บาดเจ็บมีบาดแผลวันที่ 5 ดังนี้ย่อมขัดกันเอง ฟังไม่ได้ว่า จำเลยทำผิดตามวันที่โจทก์ฟ้อง แม้จำเลยจะรับสารภาพตามฟ้อง ก็ลงโทษจำเลยไม่ได้ ต้องยกฟ้องคดีนี้ โจทก์ฟ้องว่า เมื่อวันที่ ๘ มิถุนายน ๒๔๙๓ เวลากลางคืน จำเลยบังอาจให้สนับมือชกต่องนายจุงหรือจุงหี่ ถูกที่หางคิ้วซ้ายมีบาดเจ็บปรากฏตามบาดแผลตามรายงานของแพทย์ท้ายฟ้อง ขอให้ลงโทษ จำเลยรับสารภาพตลอดข้อหา ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วเห็นว่า รายงานชัณสูตรท้ายฟ้องลงวันที่ ๗ มิถุนายน ๒๔๙๓ ซ้ำมีข้อความภายในวงเล็บว่า "บาดแผลนี้ถูกบาดเจ็บเมื่อวันที่ ๕ มิถุนายน ๒๔๙๓ " ถือว่าเป็นส่วนหนึ่งของฟ้อง ไม่แน่ว่า จำเลยกระทำผิดในวันที่ ๘ ตามฟ้อง หรือวันที่ ๕ ดังปรากฏในรายงานชัณสูตร พิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า แม้จำเลยจะได้ให้การรับสารภาพตลอดข้อหาก็ดี ศาลก็ถือเป็นหลักว่า เอกสารที่ โจทก์ส่งติดมาพร้อมกับฟ้องนั้นเป็นส่วนหนึ่งของฟ้องหมดทั้งฉบับ โจทก์ฟ้องว่า จำเลยทำผิดวันที่ ๘ แต่ตามเอกสารที่โจทก์ส่งมาพร้อมกับฟ้องว่า ผู้บาดเจ็บมีบาดแผลวันที่ ๕ ขัดกันเอง ฟังไม่ได้ว่าจำเลยทำผิดตามวันที่โจทก์ฟ้อง จึงพิพากษายืน ให้ยกฎีกาโจทก์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 833/2495อัยการปทุมธานีโจทก์พลตำรวรสุ่ม สายสมิงจำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 254. ป.วิ.อ. ม. 158, ม. 192.เอกสารที่โจทก์ส่งติดมาพร้อมกับฟ้องนั้น เป็นส่วนหนึ่งของฟ้องหมดทั้งฉะนั้น ฟ้องหาว่า จำเลยทำร้ายร่างกายผู้เสียหายเมื่อวันที่ 8 แต่ตามรายงานชัณสูตรบาดแผลทีโจทก์ส่งพร้อมกับฟ้องปรากฏว่า ผู้บาดเจ็บมีบาดแผลวันที่ 5 ดังนี้ย่อมขัดกันเอง ฟังไม่ได้ว่า จำเลยทำผิดตามวันที่โจทก์ฟ้อง แม้จำเลยจะรับสารภาพตามฟ้อง ก็ลงโทษจำเลยไม่ได้ ต้องยกฟ้องคดีนี้ โจทก์ฟ้องว่า เมื่อวันที่ ๘ มิถุนายน ๒๔๙๓ เวลากลางคืน จำเลยบังอาจให้สนับมือชกต่องนายจุงหรือจุงหี่ ถูกที่หางคิ้วซ้ายมีบาดเจ็บปรากฏตามบาดแผลตามรายงานของแพทย์ท้ายฟ้อง ขอให้ลงโทษ จำเลยรับสารภาพตลอดข้อหา ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วเห็นว่า รายงานชัณสูตรท้ายฟ้องลงวันที่ ๗ มิถุนายน ๒๔๙๓ ซ้ำมีข้อความภายในวงเล็บว่า "บาดแผลนี้ถูกบาดเจ็บเมื่อวันที่ ๕ มิถุนายน ๒๔๙๓ " ถือว่าเป็นส่วนหนึ่งของฟ้อง ไม่แน่ว่า จำเลยกระทำผิดในวันที่ ๘ ตามฟ้อง หรือวันที่ ๕ ดังปรากฏในรายงานชัณสูตร พิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า แม้จำเลยจะได้ให้การรับสารภาพตลอดข้อหาก็ดี ศาลก็ถือเป็นหลักว่า เอกสารที่ โจทก์ส่งติดมาพร้อมกับฟ้องนั้นเป็นส่วนหนึ่งของฟ้องหมดทั้งฉบับ โจทก์ฟ้องว่า จำเลยทำผิดวันที่ ๘ แต่ตามเอกสารที่โจทก์ส่งมาพร้อมกับฟ้องว่า ผู้บาดเจ็บมีบาดแผลวันที่ ๕ ขัดกันเอง ฟังไม่ได้ว่าจำเลยทำผิดตามวันที่โจทก์ฟ้อง จึงพิพากษายืน ให้ยกฎีกาโจทก์(นนทปัญญา-ธรรมบัณฑิต-นิติธรรมประกรณ์)ศาลจังหวัดปทุมธานี - นายเทียบ นองบุนนาคศาลอุทธรณ์ - หลวงสารรักษ์ประนาทแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: คดีนี้ โจทก์ฟ้องว่า เมื่อวันที่ ๘ มิถุนายน ๒๔๙๓ เวลากลางคืน จำเลยบังอาจให้สนับมือชกต่องนายจุงหรือจุงหี่ ถูกที่หางคิ้วซ้ายมีบาดเจ็บปรากฏตามบาดแผลตามรายงานของแพทย์ท้ายฟ้อง ขอให้ลงโทษ จำเลยรับสารภาพตลอดข้อหา ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วเห็นว่า รายงานชัณสูตรท้ายฟ้องลงวันที่ ๗ มิถุนายน ๒๔๙๓ ซ้ำมีข้อความภายในวงเล็บว่า "บาดแผลนี้ถูกบาดเจ็บเมื่อวันที่ ๕ มิถุนายน ๒๔๙๓ " ถือว่าเป็นส่วนหนึ่งของฟ้อง ไม่แน่ว่า จำเลยกระทำผิดในวันที่ ๘ ตามฟ้อง หรือวันที่ ๕ ดังปรากฏในรายงานชัณสูตร พิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า แม้จำเลยจะได้ให้การรับสารภาพตลอดข้อหาก็ดี ศาลก็ถือเป็นหลักว่า เอกสารที่ โจทก์ส่งติดมาพร้อมกับฟ้องนั้นเป็นส่วนหนึ่งของฟ้องหมดทั้งฉบับ โจทก์ฟ้องว่า จำเลยทำผิดวันที่ ๘ แต่ตามเอกสารที่โจทก์ส่งมาพร้อมกับฟ้องว่า ผู้บาดเจ็บมีบาดแผลวันที่ ๕ ขัดกันเอง ฟังไม่ได้ว่าจำเลยทำผิดตามวันที่โจทก์ฟ้อง จึงพิพากษายืน ให้ยกฎีกาโจทก์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 833/2495อัยการปทุมธานีโจทก์พลตำรวรสุ่ม สายสมิงจำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 254. ป.วิ.อ. ม. 158, ม. 192.เอกสารที่โจทก์ส่งติดมาพร้อมกับฟ้องนั้น เป็นส่วนหนึ่งของฟ้องหมดทั้งฉะนั้น ฟ้องหาว่า จำเลยทำร้ายร่างกายผู้เสียหายเมื่อวันที่ 8 แต่ตามรายงานชัณสูตรบาดแผลทีโจทก์ส่งพร้อมกับฟ้องปรากฏว่า ผู้บาดเจ็บมีบาดแผลวันที่ 5 ดังนี้ย่อมขัดกันเอง ฟังไม่ได้ว่า จำเลยทำผิดตามวันที่โจทก์ฟ้อง แม้จำเลยจะรับสารภาพตามฟ้อง ก็ลงโทษจำเลยไม่ได้ ต้องยกฟ้องคดีนี้ โจทก์ฟ้องว่า เมื่อวันที่ ๘ มิถุนายน ๒๔๙๓ เวลากลางคืน จำเลยบังอาจให้สนับมือชกต่องนายจุงหรือจุงหี่ ถูกที่หางคิ้วซ้ายมีบาดเจ็บปรากฏตามบาดแผลตามรายงานของแพทย์ท้ายฟ้อง ขอให้ลงโทษ จำเลยรับสารภาพตลอดข้อหา ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วเห็นว่า รายงานชัณสูตรท้ายฟ้องลงวันที่ ๗ มิถุนายน ๒๔๙๓ ซ้ำมีข้อความภายในวงเล็บว่า "บาดแผลนี้ถูกบาดเจ็บเมื่อวันที่ ๕ มิถุนายน ๒๔๙๓ " ถือว่าเป็นส่วนหนึ่งของฟ้อง ไม่แน่ว่า จำเลยกระทำผิดในวันที่ ๘ ตามฟ้อง หรือวันที่ ๕ ดังปรากฏในรายงานชัณสูตร พิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า แม้จำเลยจะได้ให้การรับสารภาพตลอดข้อหาก็ดี ศาลก็ถือเป็นหลักว่า เอกสารที่ โจทก์ส่งติดมาพร้อมกับฟ้องนั้นเป็นส่วนหนึ่งของฟ้องหมดทั้งฉบับ โจทก์ฟ้องว่า จำเลยทำผิดวันที่ ๘ แต่ตามเอกสารที่โจทก์ส่งมาพร้อมกับฟ้องว่า ผู้บาดเจ็บมีบาดแผลวันที่ ๕ ขัดกันเอง ฟังไม่ได้ว่าจำเลยทำผิดตามวันที่โจทก์ฟ้อง จึงพิพากษายืน ให้ยกฎีกาโจทก์(นนทปัญญา-ธรรมบัณฑิต-นิติธรรมประกรณ์)ศาลจังหวัดปทุมธานี - นายเทียบ นองบุนนาคศาลอุทธรณ์ - หลวงสารรักษ์ประนาทแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ