คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 603/2483หลักกฎหมาย: ศาลเดิมพิพากษาลงโทษจำคุกจำเลยคนละ 3 ปี ฐานลักโค 4 ตัว ตามกฎหมายอาญามาตรา 296 ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ว่าจำเลยลักโคไปเพียง 2 ตัวเท่านั้น จึงลงโทษจำคุกจำเลยคนละ 1 ปี ตามกฎหมายอาญามาตรา 294 ดังนี้ ถือว่าศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้คำพิพากษาศาลชั้นต้นแต่เพียงเล็กน้อยโจทก์ ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงมิได้ ต้องห้ามตามประมวลวิธีพิจารณาความอาญา ม. 218คดีนี้ศาลจังหวัดสุรินทร์พิพากษาว่าจำเลยทั้ง ๒ ได้ลักโคของผู้เสียหายไป ๔ ตัว จึงลงโทษจำคุกจำเลยคนละ ๓ ปี ตามกฎหมายลักษณอาญามาตรา ๒๙๖ จำเลยทั้ง ๒อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงว่าจำเลยนี้ได้ลักโคของผู้เสียหายไปเพียง ๒ ตัวเท่านั้น จึงพิพากษาแก้ ศาลชั้นต้นเป็นลงโทษจำคุกจำเลยคนละ ๑ ปี ตามกฎหมายมาตรา ๒๙๔ โจทก์ฎีกาต่อมาในข้อเท็จจริง ศาลชั้นต้นเห็นว่าศาลอุทธรณ์แก้ข้อเท็จจริงผิดจากข้อเท็จจริงที่ศาลเดิมฟังไว้ ทั้งแก้กำหนดโทษและบทลงโทษจำเลยด้วยเป็นการแก้ไขมาจึงรับฎีกาโจทก์ไว้ ศาลฎีกาเห็นว่าศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ฟังต้องกันมาว่า จำเลยทั้ง ๒ มีความผิดฐานลักทรัพย์ ผิดกันแต่ว่าลักโค ๔ ตัวหรือ ๒ ตัว ถ้าลัก ๔ ตัวความผิดก็เข้าตามมาตรา ๒๙๖ อันมีโทษหนักกว่า ลัก ๒ ตัวซึ่งเป็นผิดตามมาตรา ๒๙๔ ที่ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ศาลชั้นต้นนั้นเป็นการแก้ไขแต่เพียงเล็กน้อย โจทก์ฎีกาในข้อเท็จจริงไม่ได้ต้องห้ามตาม ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา ๒๑๘ จึงให้ยกฎีกาโจทก์เสีย คงบังคับคดีไปตามศาลอุทธรณ์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 603/2483อัยยการสุรินทร์โจทก์นายสวน เหลี่อมใส นายหงิมล. ป.อ. ม. 296, ม. 294 ป.วิ.อ. ม. 218ศาลเดิมพิพากษาลงโทษจำคุกจำเลยคนละ 3 ปี ฐานลักโค 4 ตัว ตามกฎหมายอาญามาตรา 296 ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ว่าจำเลยลักโคไปเพียง 2 ตัวเท่านั้น จึงลงโทษจำคุกจำเลยคนละ 1 ปี ตามกฎหมายอาญามาตรา 294 ดังนี้ ถือว่าศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้คำพิพากษาศาลชั้นต้นแต่เพียงเล็กน้อยโจทก์ ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงมิได้ ต้องห้ามตามประมวลวิธีพิจารณาความอาญา ม. 218คดีนี้ศาลจังหวัดสุรินทร์พิพากษาว่าจำเลยทั้ง ๒ ได้ลักโคของผู้เสียหายไป ๔ ตัว จึงลงโทษจำคุกจำเลยคนละ ๓ ปี ตามกฎหมายลักษณอาญามาตรา ๒๙๖ จำเลยทั้ง ๒อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงว่าจำเลยนี้ได้ลักโคของผู้เสียหายไปเพียง ๒ ตัวเท่านั้น จึงพิพากษาแก้ ศาลชั้นต้นเป็นลงโทษจำคุกจำเลยคนละ ๑ ปี ตามกฎหมายมาตรา ๒๙๔ โจทก์ฎีกาต่อมาในข้อเท็จจริง ศาลชั้นต้นเห็นว่าศาลอุทธรณ์แก้ข้อเท็จจริงผิดจากข้อเท็จจริงที่ศาลเดิมฟังไว้ ทั้งแก้กำหนดโทษและบทลงโทษจำเลยด้วยเป็นการแก้ไขมาจึงรับฎีกาโจทก์ไว้ ศาลฎีกาเห็นว่าศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ฟังต้องกันมาว่า จำเลยทั้ง ๒ มีความผิดฐานลักทรัพย์ ผิดกันแต่ว่าลักโค ๔ ตัวหรือ ๒ ตัว ถ้าลัก ๔ ตัวความผิดก็เข้าตามมาตรา ๒๙๖ อันมีโทษหนักกว่า ลัก ๒ ตัวซึ่งเป็นผิดตามมาตรา ๒๙๔ ที่ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ศาลชั้นต้นนั้นเป็นการแก้ไขแต่เพียงเล็กน้อย โจทก์ฎีกาในข้อเท็จจริงไม่ได้ต้องห้ามตาม ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา ๒๑๘ จึงให้ยกฎีกาโจทก์เสีย คงบังคับคดีไปตามศาลอุทธรณ์(พลางกูร-วิเศษ-นิติศาสตร์)ศาลชั้นต้น - ++ศาลอุทธรณ์ - ++แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: คดีนี้ศาลจังหวัดสุรินทร์พิพากษาว่าจำเลยทั้ง ๒ ได้ลักโคของผู้เสียหายไป ๔ ตัว จึงลงโทษจำคุกจำเลยคนละ ๓ ปี ตามกฎหมายลักษณอาญามาตรา ๒๙๖ จำเลยทั้ง ๒อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงว่าจำเลยนี้ได้ลักโคของผู้เสียหายไปเพียง ๒ ตัวเท่านั้น จึงพิพากษาแก้ ศาลชั้นต้นเป็นลงโทษจำคุกจำเลยคนละ ๑ ปี ตามกฎหมายมาตรา ๒๙๔ โจทก์ฎีกาต่อมาในข้อเท็จจริง ศาลชั้นต้นเห็นว่าศาลอุทธรณ์แก้ข้อเท็จจริงผิดจากข้อเท็จจริงที่ศาลเดิมฟังไว้ ทั้งแก้กำหนดโทษและบทลงโทษจำเลยด้วยเป็นการแก้ไขมาจึงรับฎีกาโจทก์ไว้ ศาลฎีกาเห็นว่าศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ฟังต้องกันมาว่า จำเลยทั้ง ๒ มีความผิดฐานลักทรัพย์ ผิดกันแต่ว่าลักโค ๔ ตัวหรือ ๒ ตัว ถ้าลัก ๔ ตัวความผิดก็เข้าตามมาตรา ๒๙๖ อันมีโทษหนักกว่า ลัก ๒ ตัวซึ่งเป็นผิดตามมาตรา ๒๙๔ ที่ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ศาลชั้นต้นนั้นเป็นการแก้ไขแต่เพียงเล็กน้อย โจทก์ฎีกาในข้อเท็จจริงไม่ได้ต้องห้ามตาม ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา ๒๑๘ จึงให้ยกฎีกาโจทก์เสีย คงบังคับคดีไปตามศาลอุทธรณ์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 603/2483อัยยการสุรินทร์โจทก์นายสวน เหลี่อมใส นายหงิมล. ป.อ. ม. 296, ม. 294 ป.วิ.อ. ม. 218ศาลเดิมพิพากษาลงโทษจำคุกจำเลยคนละ 3 ปี ฐานลักโค 4 ตัว ตามกฎหมายอาญามาตรา 296 ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ว่าจำเลยลักโคไปเพียง 2 ตัวเท่านั้น จึงลงโทษจำคุกจำเลยคนละ 1 ปี ตามกฎหมายอาญามาตรา 294 ดังนี้ ถือว่าศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้คำพิพากษาศาลชั้นต้นแต่เพียงเล็กน้อยโจทก์ ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงมิได้ ต้องห้ามตามประมวลวิธีพิจารณาความอาญา ม. 218คดีนี้ศาลจังหวัดสุรินทร์พิพากษาว่าจำเลยทั้ง ๒ ได้ลักโคของผู้เสียหายไป ๔ ตัว จึงลงโทษจำคุกจำเลยคนละ ๓ ปี ตามกฎหมายลักษณอาญามาตรา ๒๙๖ จำเลยทั้ง ๒อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงว่าจำเลยนี้ได้ลักโคของผู้เสียหายไปเพียง ๒ ตัวเท่านั้น จึงพิพากษาแก้ ศาลชั้นต้นเป็นลงโทษจำคุกจำเลยคนละ ๑ ปี ตามกฎหมายมาตรา ๒๙๔ โจทก์ฎีกาต่อมาในข้อเท็จจริง ศาลชั้นต้นเห็นว่าศาลอุทธรณ์แก้ข้อเท็จจริงผิดจากข้อเท็จจริงที่ศาลเดิมฟังไว้ ทั้งแก้กำหนดโทษและบทลงโทษจำเลยด้วยเป็นการแก้ไขมาจึงรับฎีกาโจทก์ไว้ ศาลฎีกาเห็นว่าศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ฟังต้องกันมาว่า จำเลยทั้ง ๒ มีความผิดฐานลักทรัพย์ ผิดกันแต่ว่าลักโค ๔ ตัวหรือ ๒ ตัว ถ้าลัก ๔ ตัวความผิดก็เข้าตามมาตรา ๒๙๖ อันมีโทษหนักกว่า ลัก ๒ ตัวซึ่งเป็นผิดตามมาตรา ๒๙๔ ที่ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ศาลชั้นต้นนั้นเป็นการแก้ไขแต่เพียงเล็กน้อย โจทก์ฎีกาในข้อเท็จจริงไม่ได้ต้องห้ามตาม ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา ๒๑๘ จึงให้ยกฎีกาโจทก์เสีย คงบังคับคดีไปตามศาลอุทธรณ์(พลางกูร-วิเศษ-นิติศาสตร์)ศาลชั้นต้น - ++ศาลอุทธรณ์ - ++แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุหมายเหตุ: 106671. คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 602/2483 พิมพ์คำพิพากษาฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 602/2483 ป.อ. ม. 106, ม. 107 ตอน 1()แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ