คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2087/2492หลักกฎหมาย: ผู้ที่ได้รับหนังสือคุ้มครองให้จัดหาฝิ่นสุกส่งรัฐบาล ใบคุ้มครองนั้นไม่กินถึงฝิ่นดิบด้วย หากผู้นั้นมีฝิ่นดิบไว้ในครอบครอง ถือว่ามีฝิ่นดิบไว้ในครอบครองโดยไม่ได้รับอนุญาต มีความผิดโจทก์ฟ้องว่า จำเลยมีฝิ่นดิบไว้ในครอบครองหนัก 2 กิโลกรัม 700 กรัม ราคา 7,020 บาท โดยมิได้รับอนุญาต จำเลยให้การว่าฝิ่นรายนี้จำเลยซื้อและพามาโดยมีใบคุ้มครอง ได้ความว่า หนังสือคุ้มครองซึ่งทางการออกให้จำเลยนั้น ให้จำเลยจัดหาแต่ฝิ่นสุกส่งรัฐบาลโจทก์ไม่สืบพยาน คงสืบแต่พยานจำเลยศาลชั้นต้นเห็นว่า เป็นแต่เพียงผิดเงื่อนไข เอาผิดแก่จำเลยไม่ได้ พิพากษายกฟ้อง คืนของกลางศาลอุทธรณ์เห็นว่า หนังสือคุ้มครองหาคุ้มครองถึงฝิ่นดิบไม่พิพากษากลับให้จำคุก 3 เดือน ปรับ 5 เท่า ราคาฝิ่นเป็นเงิน 35,000 บาท ลดให้ 1 ใน 3 คงจำคุก 2 เดือน ปรับ 23,400 บาท โทษจำให้รอฝิ่นของกลางให้ริบจำเลยฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า หนังสือคุ้มครอง หมายถึงแต่ฝิ่นสุกเท่านั้นหากินถึงฝิ่นดิบไม่ ที่จำเลยมีฝิ่นดิบไว้ในความครอบครอง จึงถือว่าเป็นการมีไว้โดยไม่ได้รับอนุญาตและได้ความจากเจ้าหน้าที่กรมสรรพสามิตว่า การที่จัดหาฝิ่นดิบมาต้มเคี่ยวนั้น จะต้องขออนุญาตจากกรมสรรพสามิตเป็นพิเศษ เจ้าพนักงานอื่นใดจะอนุญาตไม่ได้และกรณีเช่นนี้ในใบคุ้มครองให้ซื้อฝิ่นสุก คุ้มครองไม่ถึงพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2087/2492อัยการจังหวัดน่านโจทก์นายนาค โสภาครจำเลย พ.ร.บ.ฝิ่น พ.ศ.2472 ม. 3 วรรคสอง, ม. 8, ม. 59 ข้อ 1 พ.ร.บ.ฝิ่น (ฉบับที่ 4) พ.ศ.2481 ม. 6ผู้ที่ได้รับหนังสือคุ้มครองให้จัดหาฝิ่นสุกส่งรัฐบาล ใบคุ้มครองนั้นไม่กินถึงฝิ่นดิบด้วย หากผู้นั้นมีฝิ่นดิบไว้ในครอบครอง ถือว่ามีฝิ่นดิบไว้ในครอบครองโดยไม่ได้รับอนุญาต มีความผิดโจทก์ฟ้องว่า จำเลยมีฝิ่นดิบไว้ในครอบครองหนัก 2 กิโลกรัม 700 กรัม ราคา 7,020 บาท โดยมิได้รับอนุญาต จำเลยให้การว่าฝิ่นรายนี้จำเลยซื้อและพามาโดยมีใบคุ้มครอง ได้ความว่า หนังสือคุ้มครองซึ่งทางการออกให้จำเลยนั้น ให้จำเลยจัดหาแต่ฝิ่นสุกส่งรัฐบาลโจทก์ไม่สืบพยาน คงสืบแต่พยานจำเลยศาลชั้นต้นเห็นว่า เป็นแต่เพียงผิดเงื่อนไข เอาผิดแก่จำเลยไม่ได้ พิพากษายกฟ้อง คืนของกลางศาลอุทธรณ์เห็นว่า หนังสือคุ้มครองหาคุ้มครองถึงฝิ่นดิบไม่พิพากษากลับให้จำคุก 3 เดือน ปรับ 5 เท่า ราคาฝิ่นเป็นเงิน 35,000 บาท ลดให้ 1 ใน 3 คงจำคุก 2 เดือน ปรับ 23,400 บาท โทษจำให้รอฝิ่นของกลางให้ริบจำเลยฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า หนังสือคุ้มครอง หมายถึงแต่ฝิ่นสุกเท่านั้นหากินถึงฝิ่นดิบไม่ ที่จำเลยมีฝิ่นดิบไว้ในความครอบครอง จึงถือว่าเป็นการมีไว้โดยไม่ได้รับอนุญาตและได้ความจากเจ้าหน้าที่กรมสรรพสามิตว่า การที่จัดหาฝิ่นดิบมาต้มเคี่ยวนั้น จะต้องขออนุญาตจากกรมสรรพสามิตเป็นพิเศษ เจ้าพนักงานอื่นใดจะอนุญาตไม่ได้และกรณีเช่นนี้ในใบคุ้มครองให้ซื้อฝิ่นสุก คุ้มครองไม่ถึงพิพากษายืน(ดุลยทัณฑ์ชนาณัติ-เลขวณิชธรรมวิทักษ์-มนูภันย์วิมลสาร)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยมีฝิ่นดิบไว้ในครอบครองหนัก 2 กิโลกรัม 700 กรัม ราคา 7,020 บาท โดยมิได้รับอนุญาต จำเลยให้การว่าฝิ่นรายนี้จำเลยซื้อและพามาโดยมีใบคุ้มครอง ได้ความว่า หนังสือคุ้มครองซึ่งทางการออกให้จำเลยนั้น ให้จำเลยจัดหาแต่ฝิ่นสุกส่งรัฐบาลโจทก์ไม่สืบพยาน คงสืบแต่พยานจำเลยศาลชั้นต้นเห็นว่า เป็นแต่เพียงผิดเงื่อนไข เอาผิดแก่จำเลยไม่ได้ พิพากษายกฟ้อง คืนของกลางศาลอุทธรณ์เห็นว่า หนังสือคุ้มครองหาคุ้มครองถึงฝิ่นดิบไม่พิพากษากลับให้จำคุก 3 เดือน ปรับ 5 เท่า ราคาฝิ่นเป็นเงิน 35,000 บาท ลดให้ 1 ใน 3 คงจำคุก 2 เดือน ปรับ 23,400 บาท โทษจำให้รอฝิ่นของกลางให้ริบจำเลยฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า หนังสือคุ้มครอง หมายถึงแต่ฝิ่นสุกเท่านั้นหากินถึงฝิ่นดิบไม่ ที่จำเลยมีฝิ่นดิบไว้ในความครอบครอง จึงถือว่าเป็นการมีไว้โดยไม่ได้รับอนุญาตและได้ความจากเจ้าหน้าที่กรมสรรพสามิตว่า การที่จัดหาฝิ่นดิบมาต้มเคี่ยวนั้น จะต้องขออนุญาตจากกรมสรรพสามิตเป็นพิเศษ เจ้าพนักงานอื่นใดจะอนุญาตไม่ได้และกรณีเช่นนี้ในใบคุ้มครองให้ซื้อฝิ่นสุก คุ้มครองไม่ถึงพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2087/2492อัยการจังหวัดน่านโจทก์นายนาค โสภาครจำเลย พ.ร.บ.ฝิ่น พ.ศ.2472 ม. 3 วรรคสอง, ม. 8, ม. 59 ข้อ 1 พ.ร.บ.ฝิ่น (ฉบับที่ 4) พ.ศ.2481 ม. 6ผู้ที่ได้รับหนังสือคุ้มครองให้จัดหาฝิ่นสุกส่งรัฐบาล ใบคุ้มครองนั้นไม่กินถึงฝิ่นดิบด้วย หากผู้นั้นมีฝิ่นดิบไว้ในครอบครอง ถือว่ามีฝิ่นดิบไว้ในครอบครองโดยไม่ได้รับอนุญาต มีความผิดโจทก์ฟ้องว่า จำเลยมีฝิ่นดิบไว้ในครอบครองหนัก 2 กิโลกรัม 700 กรัม ราคา 7,020 บาท โดยมิได้รับอนุญาต จำเลยให้การว่าฝิ่นรายนี้จำเลยซื้อและพามาโดยมีใบคุ้มครอง ได้ความว่า หนังสือคุ้มครองซึ่งทางการออกให้จำเลยนั้น ให้จำเลยจัดหาแต่ฝิ่นสุกส่งรัฐบาลโจทก์ไม่สืบพยาน คงสืบแต่พยานจำเลยศาลชั้นต้นเห็นว่า เป็นแต่เพียงผิดเงื่อนไข เอาผิดแก่จำเลยไม่ได้ พิพากษายกฟ้อง คืนของกลางศาลอุทธรณ์เห็นว่า หนังสือคุ้มครองหาคุ้มครองถึงฝิ่นดิบไม่พิพากษากลับให้จำคุก 3 เดือน ปรับ 5 เท่า ราคาฝิ่นเป็นเงิน 35,000 บาท ลดให้ 1 ใน 3 คงจำคุก 2 เดือน ปรับ 23,400 บาท โทษจำให้รอฝิ่นของกลางให้ริบจำเลยฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า หนังสือคุ้มครอง หมายถึงแต่ฝิ่นสุกเท่านั้นหากินถึงฝิ่นดิบไม่ ที่จำเลยมีฝิ่นดิบไว้ในความครอบครอง จึงถือว่าเป็นการมีไว้โดยไม่ได้รับอนุญาตและได้ความจากเจ้าหน้าที่กรมสรรพสามิตว่า การที่จัดหาฝิ่นดิบมาต้มเคี่ยวนั้น จะต้องขออนุญาตจากกรมสรรพสามิตเป็นพิเศษ เจ้าพนักงานอื่นใดจะอนุญาตไม่ได้และกรณีเช่นนี้ในใบคุ้มครองให้ซื้อฝิ่นสุก คุ้มครองไม่ถึงพิพากษายืน(ดุลยทัณฑ์ชนาณัติ-เลขวณิชธรรมวิทักษ์-มนูภันย์วิมลสาร)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ