คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 246/2498หลักกฎหมาย: ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยผิด กฎหมายลักษณะอาญา มาตรา251,59 จำคุก 1 ปี 6 เดือน ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ว่าจำเลยผิด มาตรา 249,47,59 แต่คงลงโทษจำคุกจำเลย 1 ปี 6 เดือน เท่าเดิมคู่ความจะฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงไม่ได้อัยการและนายมา พุทธโต เป็นโจทก์ ฟ้องว่าจำเลยพยายามชิงทรัพย์ นายมา นางอิ่ม พุทธโต สามีภรรยา และจำเลยใช้มีดแทงนางอิ่มถึงแก่ความตายโดยเจตนา ขอให้ลงโทษจำเลยปฏิเสธว่ามิได้ชิงทรัพย์ รับว่าใช้มีดแทงผู้ตายจริงแต่ไม่มีเจตนาฆ่า หากเนื่องจากโรคเกี่ยวกับสมองศาลชั้นต้นฟังว่าจำเลยแทงผู้ตายไม่ใช่เรื่องจะเอาทรัพย์ แต่เนื่องจากป่วยเป็นโรคมาเลเรียประสาทผิดปกติจำเลยใช้มีดขนาดเล็กแทงจึงพิพากษาว่าจำเลยผิดกฎหมายอาญา มาตรา 251 จำคุก 3 ปี ลดตามมาตรา 59 จำคุก 1 ปี 6 เดือนอัยการและโจทก์ร่วมอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์เห็นว่าจำเลยไม่ผิดฐานชิงทรัพย์ แต่ฟังว่าจำเลยเจตนาจะฆ่าและเห็นว่าโรคเกี่ยวกับสมองของจำเลยยังไม่ถึงกับวิกลจริตยังพอรู้สึกผิดชอบหรือยับยั้งได้พิพากษาแก้ว่าจำเลยผิด กฎหมายอาญา มาตรา 249, 47 จำคุก 3 ปีลดตาม มาตรา 59 กึ่งหนึ่ง คงจำคุก 1 ปี 6 เดือนโจทก์ร่วมฎีกาศาลฎีกาเห็นว่าคดีนี้ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้แต่บทส่วนโทษคงเท่าเดิมคดีต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง จึงให้ยกฎีกาโจทก์ (อ้างฎีกาที่ 170/2493) ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 246/2498อัยการจังหวัดสมุทรปราการ และ นายมาโจทก์นายณรงค์ หรือเอ๋ย เขียวเถื่อนจำเลย ป.วิ.อ. ม. 218ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยผิด กฎหมายลักษณะอาญา มาตรา251,59 จำคุก 1 ปี 6 เดือน ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ว่าจำเลยผิด มาตรา 249,47,59 แต่คงลงโทษจำคุกจำเลย 1 ปี 6 เดือน เท่าเดิมคู่ความจะฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงไม่ได้อัยการและนายมา พุทธโต เป็นโจทก์ ฟ้องว่าจำเลยพยายามชิงทรัพย์ นายมา นางอิ่ม พุทธโต สามีภรรยา และจำเลยใช้มีดแทงนางอิ่มถึงแก่ความตายโดยเจตนา ขอให้ลงโทษจำเลยปฏิเสธว่ามิได้ชิงทรัพย์ รับว่าใช้มีดแทงผู้ตายจริงแต่ไม่มีเจตนาฆ่า หากเนื่องจากโรคเกี่ยวกับสมองศาลชั้นต้นฟังว่าจำเลยแทงผู้ตายไม่ใช่เรื่องจะเอาทรัพย์ แต่เนื่องจากป่วยเป็นโรคมาเลเรียประสาทผิดปกติจำเลยใช้มีดขนาดเล็กแทงจึงพิพากษาว่าจำเลยผิดกฎหมายอาญา มาตรา 251 จำคุก 3 ปี ลดตามมาตรา 59 จำคุก 1 ปี 6 เดือนอัยการและโจทก์ร่วมอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์เห็นว่าจำเลยไม่ผิดฐานชิงทรัพย์ แต่ฟังว่าจำเลยเจตนาจะฆ่าและเห็นว่าโรคเกี่ยวกับสมองของจำเลยยังไม่ถึงกับวิกลจริตยังพอรู้สึกผิดชอบหรือยับยั้งได้พิพากษาแก้ว่าจำเลยผิด กฎหมายอาญา มาตรา 249, 47 จำคุก 3 ปีลดตาม มาตรา 59 กึ่งหนึ่ง คงจำคุก 1 ปี 6 เดือนโจทก์ร่วมฎีกาศาลฎีกาเห็นว่าคดีนี้ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้แต่บทส่วนโทษคงเท่าเดิมคดีต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง จึงให้ยกฎีกาโจทก์ (อ้างฎีกาที่ 170/2493)(ดุลยทัณฑ์ชนาณัติ-ดุลยพากย์สุวมัณฑ์-มนูกิจวิมลอรรถ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: อัยการและนายมา พุทธโต เป็นโจทก์ ฟ้องว่าจำเลยพยายามชิงทรัพย์ นายมา นางอิ่ม พุทธโต สามีภรรยา และจำเลยใช้มีดแทงนางอิ่มถึงแก่ความตายโดยเจตนา ขอให้ลงโทษจำเลยปฏิเสธว่ามิได้ชิงทรัพย์ รับว่าใช้มีดแทงผู้ตายจริงแต่ไม่มีเจตนาฆ่า หากเนื่องจากโรคเกี่ยวกับสมองศาลชั้นต้นฟังว่าจำเลยแทงผู้ตายไม่ใช่เรื่องจะเอาทรัพย์ แต่เนื่องจากป่วยเป็นโรคมาเลเรียประสาทผิดปกติจำเลยใช้มีดขนาดเล็กแทงจึงพิพากษาว่าจำเลยผิดกฎหมายอาญา มาตรา 251 จำคุก 3 ปี ลดตามมาตรา 59 จำคุก 1 ปี 6 เดือนอัยการและโจทก์ร่วมอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์เห็นว่าจำเลยไม่ผิดฐานชิงทรัพย์ แต่ฟังว่าจำเลยเจตนาจะฆ่าและเห็นว่าโรคเกี่ยวกับสมองของจำเลยยังไม่ถึงกับวิกลจริตยังพอรู้สึกผิดชอบหรือยับยั้งได้พิพากษาแก้ว่าจำเลยผิด กฎหมายอาญา มาตรา 249, 47 จำคุก 3 ปีลดตาม มาตรา 59 กึ่งหนึ่ง คงจำคุก 1 ปี 6 เดือนโจทก์ร่วมฎีกาศาลฎีกาเห็นว่าคดีนี้ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้แต่บทส่วนโทษคงเท่าเดิมคดีต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง จึงให้ยกฎีกาโจทก์ (อ้างฎีกาที่ 170/2493) ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 246/2498อัยการจังหวัดสมุทรปราการ และ นายมาโจทก์นายณรงค์ หรือเอ๋ย เขียวเถื่อนจำเลย ป.วิ.อ. ม. 218ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยผิด กฎหมายลักษณะอาญา มาตรา251,59 จำคุก 1 ปี 6 เดือน ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ว่าจำเลยผิด มาตรา 249,47,59 แต่คงลงโทษจำคุกจำเลย 1 ปี 6 เดือน เท่าเดิมคู่ความจะฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงไม่ได้อัยการและนายมา พุทธโต เป็นโจทก์ ฟ้องว่าจำเลยพยายามชิงทรัพย์ นายมา นางอิ่ม พุทธโต สามีภรรยา และจำเลยใช้มีดแทงนางอิ่มถึงแก่ความตายโดยเจตนา ขอให้ลงโทษจำเลยปฏิเสธว่ามิได้ชิงทรัพย์ รับว่าใช้มีดแทงผู้ตายจริงแต่ไม่มีเจตนาฆ่า หากเนื่องจากโรคเกี่ยวกับสมองศาลชั้นต้นฟังว่าจำเลยแทงผู้ตายไม่ใช่เรื่องจะเอาทรัพย์ แต่เนื่องจากป่วยเป็นโรคมาเลเรียประสาทผิดปกติจำเลยใช้มีดขนาดเล็กแทงจึงพิพากษาว่าจำเลยผิดกฎหมายอาญา มาตรา 251 จำคุก 3 ปี ลดตามมาตรา 59 จำคุก 1 ปี 6 เดือนอัยการและโจทก์ร่วมอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์เห็นว่าจำเลยไม่ผิดฐานชิงทรัพย์ แต่ฟังว่าจำเลยเจตนาจะฆ่าและเห็นว่าโรคเกี่ยวกับสมองของจำเลยยังไม่ถึงกับวิกลจริตยังพอรู้สึกผิดชอบหรือยับยั้งได้พิพากษาแก้ว่าจำเลยผิด กฎหมายอาญา มาตรา 249, 47 จำคุก 3 ปีลดตาม มาตรา 59 กึ่งหนึ่ง คงจำคุก 1 ปี 6 เดือนโจทก์ร่วมฎีกาศาลฎีกาเห็นว่าคดีนี้ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้แต่บทส่วนโทษคงเท่าเดิมคดีต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง จึงให้ยกฎีกาโจทก์ (อ้างฎีกาที่ 170/2493)(ดุลยทัณฑ์ชนาณัติ-ดุลยพากย์สุวมัณฑ์-มนูกิจวิมลอรรถ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ