phoneee/thai-legal-corpus huggingface dataset:
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 375/2531หลักกฎหมาย: คำฟ้องของโจทก์ที่เรียกค่าเสียหายอ้างว่าจำเลยผิดสัญญารับจ้างทำการฟอกและย้อมผ้าโดยระบุอัตราค่าจ้างฟอกและย้อมผ้าไว้ชัดเจนแล้ว จำเลยให้การว่าไม่ได้ผิดสัญญาและฟ้องแย้งเรียกค่าจ้าง แม้คำให้การและฟ้องแย้งของจำเลยไม่ได้ระบุว่าค่าจ้างย้อมผ้าคิดในอัตราใด แต่จำเลยก็มิได้ปฏิเสธซึ่งต้องฟังว่าจำเลยยอมรับอัตราค่าจ้างตามฟ้อง ไม่จำเป็นต้องระบุไว้อีกในฟ้องแย้ง จึงเป็นฟ้องแย้งที่ชอบด้วยกฎหมาย. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 375/2531ห้างหุ้นส่วนจำกัด เนชั่นแนลเท็กไทซ์โจทก์บริษัท บุญ ช่วย อุตสาหกรรม จำกัดจำเลย ป.วิ.พ. ม. 172, ม. 177คำฟ้องของโจทก์ที่เรียกค่าเสียหายอ้างว่าจำเลยผิดสัญญารับจ้างทำการฟอกและย้อมผ้าโดยระบุอัตราค่าจ้างฟอกและย้อมผ้าไว้ชัดเจนแล้ว จำเลยให้การว่าไม่ได้ผิดสัญญาและฟ้องแย้งเรียกค่าจ้าง แม้คำให้การและฟ้องแย้งของจำเลยไม่ได้ระบุว่าค่าจ้างย้อมผ้าคิดในอัตราใด แต่จำเลยก็มิได้ปฏิเสธซึ่งต้องฟังว่าจำเลยยอมรับอัตราค่าจ้างตามฟ้อง ไม่จำเป็นต้องระบุไว้อีกในฟ้องแย้ง จึงเป็นฟ้องแย้งที่ชอบด้วยกฎหมาย.(ส่อง สุขะปุณณพันธ์-สวัสดิ์ รอดเจริญ-เดชา สุวรรณโณ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 375/2531ห้างหุ้นส่วนจำกัด เนชั่นแนลเท็กไทซ์โจทก์บริษัท บุญ ช่วย อุตสาหกรรม จำกัดจำเลย ป.วิ.พ. ม. 172, ม. 177คำฟ้องของโจทก์ที่เรียกค่าเสียหายอ้างว่าจำเลยผิดสัญญารับจ้างทำการฟอกและย้อมผ้าโดยระบุอัตราค่าจ้างฟอกและย้อมผ้าไว้ชัดเจนแล้ว จำเลยให้การว่าไม่ได้ผิดสัญญาและฟ้องแย้งเรียกค่าจ้าง แม้คำให้การและฟ้องแย้งของจำเลยไม่ได้ระบุว่าค่าจ้างย้อมผ้าคิดในอัตราใด แต่จำเลยก็มิได้ปฏิเสธซึ่งต้องฟังว่าจำเลยยอมรับอัตราค่าจ้างตามฟ้อง ไม่จำเป็นต้องระบุไว้อีกในฟ้องแย้ง จึงเป็นฟ้องแย้งที่ชอบด้วยกฎหมาย.(ส่อง สุขะปุณณพันธ์-สวัสดิ์ รอดเจริญ-เดชา สุวรรณโณ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
กฎกระทรวงการสำรวจตัวอย่างประชากรสูงอายุในประเทศไทย พ.ศ. 2568กฎกระทรวง การสำรวจตัวอย่างประชากรสูงอายุในประเทศไทย พ.ศ. ๒๕๖๘อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๙ และมาตรา ๒๒ วรรคหนึ่ง แห่งพระราชบัญญัติสถิติ พ.ศ. ๒๕๕๐ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคมออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้มาตรา 1 ข้อ ๑ กฎกระทรวงนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ ๑ มกราคม พ.ศ. ๒๕๖๙ เป็นต้นไปมาตรา 2 ข้อ ๒ กฎกระทรวงนี้ให้มีอายุสิบปีมาตรา 3 ข้อ ๓ ในกฎกระทรวงนี้ "ผู้ที่จะเข้าสู่วัยผู้สูงอายุ" หมายความว่า บุคคลซึ่งมีอายุตั้งแต่ห้าสิบปีจนถึงห้าสิบเก้าปีในวันที่ทำการสำรวจ "ผู้สูงอายุ" หมายความว่า บุคคลซึ่งมีอายุตั้งแต่หกสิบปีขึ้นไปในวันที่ทำการสำรวจ "ครัวเรือน" หมายความว่ามาตรา 3 ครัวเรือนของบุคคลทั่วไปซึ่งอาจประกอบด้วยบุคคลคนเดียวหรือหลายคนซึ่งอาศัยอยู่ในสถานที่เดียวกันหรือในบริเวณเดียวกัน ทั้งนี้ บุคคลดังกล่าวอาจเป็นหรือไม่เป็นเครือญาติกันก็ได้ "หัวหน้าครัวเรือน" หมายความว่ามาตรา 3 สมาชิกในครัวเรือนคนใดคนหนึ่งซึ่งได้รับการยอมรับนับถือหรือยกย่องจากสมาชิกในครัวเรือนคนอื่นให้เป็นหัวหน้าครัวเรือน "สมาชิกในครัวเรือน" หมายความว่า บุคคลซึ่งอาศัยอยู่ประจำในครัวเรือนในวันที่ทำการสำรวจตัวอย่าง และให้หมายความรวมถึงบุคคลซึ่งเคยอยู่ประจำในครัวเรือนมาตรา 3 แต่ได้จากไปที่อื่นชั่วคราวโดยไม่มีวัตถุประสงค์จะไปอยู่ประจำที่อื่น ทั้งนี้ บุคคลดังกล่าวอาจเป็นหรือไม่เป็นเครือญาติกันก็ได้ "ผู้ดูแลผู้สูงอายุ" หมายความว่า สมาชิกในครัวเรือนหรือบุคคลซึ่งไม่ใช่สมาชิกในครัวเรือนซึ่งเป็นผู้ดูแลผู้สูงอายุมาตรา 4 ข้อ ๔ ให้สำนักงานสถิติแห่งชาติสำรวจตัวอย่างประชากรสูงอายุในประเทศไทยเพื่อเก็บรวบรวมข้อมูลสถานการณ์ผู้ที่จะเข้าสู่วัยผู้สูงอายุและผู้สูงอายุ ลักษณะทางประชากร ภาวะเศรษฐกิจ สังคม ลักษณะการอยู่อาศัย รวมทั้งภาวะสุขภาพ และข้อมูลอื่น ๆ เกี่ยวกับผู้ที่จะเข้าสู่วัยผู้สูงอายุและผู้สูงอายุมาตรา 4 เพื่อให้มีข้อมูลของบุคคลดังกล่าวที่เป็นปัจจุบันและต่อเนื่อง ในการจัดทำนโยบายและตัวชี้วัดของประเทศและจังหวัด สำหรับการกำหนดและการประเมินแผนผู้สูงอายุแห่งชาติมาตรา 5 ข้อ ๕ เขตท้องที่ที่ทำการสำรวจตัวอย่างประชากรสูงอายุในประเทศไทย ได้แก่ ทุกเขตท้องที่ทั่วราชอาณาจักรมาตรา 6 ข้อ ๖ ให้หัวหน้าครัวเรือน สมาชิกในครัวเรือน หรือผู้ดูแลผู้สูงอายุในครัวเรือน ของทุกครัวเรือนที่อยู่ในเขตท้องที่ตามข้อ ๕ ซึ่งได้รับคัดเลือกเป็นครัวเรือนตัวอย่าง เป็นผู้ให้ข้อมูลแก่พนักงานเจ้าหน้าที่ โดยการให้สัมภาษณ์ ตอบแบบสอบถามผ่านระบบเครือข่ายอิเล็กทรอนิกส์ หรือด้วยวิธีการอื่นมาตรา 6 ตามที่ผู้อำนวยการประกาศกำหนดมาตรา 7 ข้อ ๗ ให้สำนักงานสถิติแห่งชาติเป็นหน่วยงานผู้รับผิดชอบทำการสำรวจตัวอย่างประชากรสูงอายุในประเทศไทยตามกฎกระทรวงนี้ให้ไว้ ณ วันที่ ๘ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๖๘ ประเสริฐ จันทรรวงทอง รัฐมนตรีว่าการกระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคมหมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ โดยที่เป็นการสมควรสำรวจตัวอย่างประชากรสูงอายุในประเทศไทยในทุกเขตท้องที่ทั่วราชอาณาจักร เพื่อเก็บรวบรวมข้อมูลสถานการณ์ผู้ที่จะเข้าสู่วัยผู้สูงอายุและผู้สูงอายุ ลักษณะทางประชากร ภาวะเศรษฐกิจ สังคม ลักษณะการอยู่อาศัย รวมทั้งภาวะสุขภาพ และข้อมูลอื่นๆ เกี่ยวกับผู้ที่จะเข้าสู่วัยผู้สูงอายุและผู้สูงอายุ เพื่อให้มีข้อมูลของบุคคลดังกล่าวที่เป็นปัจจุบันและต่อเนื่อง ในการจัดทำนโยบายและตัวชี้วัดของประเทศและจังหวัด สำหรับการกำหนดและการประเมินแผนผู้สูงอายุแห่งชาติ จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้
ประกาศกรมสรรพสามิตประกาศกรมสรรพสามิตเรื่องกำหนดมูลค่าน้ำมันเตาที่ผลิตในราชอาณาจักรเพื่อถือเป็นเกณฑ์ในการคำนวณภาษี(ฉบับที่๓๔/๒๕๕๐) อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๘ (๑) วรรคสาม แห่งพระราชบัญญัติภาษีสรรพสามิตพ.ศ. ๒๕๒๗ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติภาษีสรรพสามิต (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๓๔และโดยอนุมัติรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังเป็นหลักการ ตามหนังสือสำนักงานเศรษฐกิจการคลังที่ กค ๐๓๐๒/๑๑๒๖ ลงวันที่ ๕ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๓๖ อธิบดีกรมสรรพสามิตออกประกาศไว้ ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ให้ยกเลิกประกาศกรมสรรพสามิต เรื่อง กำหนดมูลค่าน้ำมันเตาที่ผลิตในราชอาณาจักรเพื่อถือเป็นเกณฑ์ในการคำนวณภาษี(ฉบับที่ ๓๓/๒๕๕๐) ลงวันที่ ๑๖ สิงหาคม ๒๕๕๐ข้อ ๒กำหนดมูลค่าน้ำมันเตาที่ผลิตในราชอาณาจักรเพื่อถือเป็นเกณฑ์ในการคำนวณภาษีไว้ดังต่อไปนี้(๑) น้ำมันเตาชนิดที่ ๑ ลิตรละ ๑๕.๐๔๑๘ บาท(๒) น้ำมันเตาชนิดที่ ๒ ลิตรละ ๑๔.๑๕๘๒ บาท(๓) น้ำมันเตาชนิดที่ ๓ ลิตรละ ๑๓.๗๙๒๔ บาท(๔) น้ำมันเตาชนิดที่ ๔ ลิตรละ ๑๓.๕๒๐๘ บาท(๕) น้ำมันเตาชนิดที่ ๕ ลิตรละ ๑๓.๘๑๘๕ บาททั้งนี้ ตั้งแต่วันที่ ๒๗ สิงหาคม ๒๕๕๐ เป็นต้นไป[๑]ประกาศณ วันที่ ๒๓ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๕๐โยธินวิมุกตายนรองอธิบดีปฏิบัติราชการแทนอธิบดีกรมสรรพสามิตวัชศักดิ์/ผู้จัดทำ๓๐ตุลาคม ๒๕๕๐[๑]ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๔/ตอนที่ ๘๖ ง/หน้า ๑๖/๑๑ ตุลาคม ๒๕๕๐
ประกาศกระทรวงอุตสาหกรรมประกาศกระทรวงอุตสาหกรรมฉบับที่๓๖๖๗ (พ.ศ. ๒๕๕๐)ออกตามความในพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมพ.ศ.๒๕๑๑เรื่องกำหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมอาหารสัตว์- วิธีวิเคราะห์สารตกค้างของสารป้องกันและกำจัดศัตรูพืชกลุ่มออร์กาโนคลอรีนโดยวิธีก๊าซโครมาโทกราฟ[๑] อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๕แห่งพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม พ.ศ. ๒๕๑๑รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมออกประกาศกำหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมอาหารสัตว์- วิธีวิเคราะห์สารตกค้างของสารป้องกันและกำจัดศัตรูพืชกลุ่มออร์กาโนคลอรีนโดยวิธีก๊าซโครมาโทกราฟมาตรฐานเลขที่ มอก. 2322 - 2549 ไว้ดังมีรายการละเอียดต่อท้ายประกาศนี้ประกาศณ วันที่ ๒๙ มกราคม พ.ศ. ๒๕๕๐โฆสิตปั้นเปี่ยมรัษฎ์รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม[เอกสารแนบท้าย]๑.มาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมอาหารสัตว์ - วิธีวิเคราะห์สารตกค้างของสารป้องกันและกำจัดศัตรูพืชกลุ่มออร์กาโนคลอรีนโดยวิธีก๊าซโทรมาโทกราฟ(มอก.2322-2549 ISO 14181 :2000)(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)โสรศ/ผู้จัดทำ๑๖พฤษภาคม ๒๕๕๐[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๒๔/ตอนพิเศษ ๕๕ ง/หน้า ๔/๓ พฤษภาคม ๒๕๕๐
ข้อบังคับมหาวิทยาลัยอุบลราชธานีข้อบังคับมหาวิทยาลัยอุบลราชธานีว่าด้วยคุณสมบัติและการสรรหากรรมการสภามหาวิทยาลัยผู้ทรงคุณวุฒิพ.ศ.2533----------โดยที่เป็นการสมควรออกข้อบังคับว่าด้วยคุณสมบัติและการสรรหากรรมการสภามหาวิทยาลัยผู้ทรงคุณวุฒิอาศัยอำนาจตามความในมาตรา 12 วรรคสาม มาตรา 15 (]2) และมาตรา 36 แห่งพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยอุบลราชธานี พ.ศ. 2533สภามหาวิทยาลัยอุบลราชธานี จึงออกข้อบังคับไว้ดังต่อไปนี้ข้อ 1 ข้อบังคับนี้เรียกว่า `ข้อบังคับมหาวิทยาลัยอุบลราชธานีว่าด้วยคุณสมบัติและการสรรหากรรมการสภามหาวิทยาลัยผู้ทรงคุณวุฒิ พ.ศ. 2533'ข้อ 2 ให้ใช้ข้อบังคับนี้ในวันที่กำหนดตามประกาศทบวงมหาวิทยาลัยข้อ 3 คุณสมบัติของกรรมการสภามหาวิทยาลัยผู้ทรงคุณวุฒิมีดังต่อไปนี้ (1)เป็นผู้ทรงคุณวุฒิและคุณธรรมเป็นที่ยอมรับในสังคม (2) เป็นผู้ที่สามารถอุทิศเวลาให้แก่งานของมหาวิทยาลัยตามสมควรแก่ตำแหน่งหน้าที่ (3)ไม่เป็นข้าราชการหรือลูกจ้างของมหาวิทยาลัยอุบลราชธานีข้อ 4 ในกรณีที่วาระการดำรงตำแหน่งกรรมการสภามหาวิทยาลัยผู้ทรงคุณวุฒิเหลือเวลาไม่น้อยกว่าเก้าสิบวัน หรือกรรมการสภามหาวิทยาลัยผู้ทรงคุณวุฒิพ้นจากตำแหน่งก่อนครบวาระให้สภามหาวิทยาลัยแต่งตั้งคณะกรรมการขึ้นคณะหนึ่งเรียกว่า `คณะกรรมการสรรหากรรมการสภามหาวิทยาลัยผู้ทรงคุณวุฒิ' ประกอบด้วย (1)กรรมการสภามหาวิทยาลัยคนหนึ่งที่สภามหาวิทยาลัยเลือกประธานกรรมการ (2)กรรมการสภามหาวิทยาลัยสามคน ซึ่งเลือกจากผู้ดำรงตำแหน่งอธิการบดี รองอธิการบดีคณบดีผู้อำนวยการวิทยาลัย ผู้อำนวยการสถาบัน ผู้อำนวยการสำนักและผู้อำนวยการศูนย์หรือหัวหน้าหน่วยงานที่เรียกชื่ออย่างอื่น ที่มีฐานะเทียบเท่าคณะเป็นกรรมการ (3) กรรมการสภามหาวิทยาลัยสามคนซึ่งเลือกจากผู้ดำรงตำแหน่งประธานสภาอาจารย์ประธานคณะกรรมการส่งเสริมกิจการมหาวิทยาลัยและผู้ดำรงตำแหน่งทางวิชาการตั้งแต่รองศาสตราจารย์ขึ้นไป ซึ่งมิได้ดำรงตำแหน่งตามข้อ 4 (2)เป็นกรรมการให้สภามหาวิทยาลัยแต่งตั้งผู้ที่เห็นสมควรหนึ่งคน เป็นเลขานุการข้อ 5 ให้คณะกรรมการสรรหากรรมการสภามหาวิทยาลัยผู้ทรงคุณวุฒิมีหน้าที่ดำเนินการสรรหาบุคคลที่มีคุณสมบัติตามข้อ 3จำนวนไม่น้อยกว่าสองเท่าของจำนวนกรรมการสภามหาวิทยาลัยผู้ทรงคุณวุฒิที่ต้องการสรรหา พร้อมทั้งจัดทำประวัติ และผลงานของบุคคลดังกล่าวโดยย่อเสนอต่อสภามหาวิทยาลัยเพื่อพิจารณา โดยเรียงลำดับชื่อตามตัวอักษรในกรณีที่กรรมการสรรหากรรมการสภามหาวิทยาลัยผู้ทรงคุณวุฒิ ตามข้อ 4พ้นจากตำแหน่งในระหว่างที่การสรรหากรรมการสภามหาวิทยาลัยผู้ทรงคุณวุฒิยังไม่แล้วเสร็จให้ผู้ซึ่งพ้นจากตำแหน่งดังกล่าวยังคงปฏิบัติหน้าที่ต่อไปจนกว่าสรรหากรรมการสภามหาวิทยาลัยผู้ทรงคุณวุฒิจะเสร็จสิ้นข้อ 6 ในการสรรหากรรมการสภามหาวิทยาลัยผู้ทรงคุณวุฒิครั้งแรกให้คณะกรรมการสรรหากรรมการสภามหาวิทยาลัยผู้ทรงคุณวุฒิประกอบด้วยปลัดทบวงมหาวิทยาลัยในฐานะอุปนายกสภามหาวิทยาลัยเป็นประธานกรรมการและกรรมการซึ่งแต่งตั้งจากกรรมการสภามหาวิทยาลัยตามมาตรา 55 แห่งพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยอุบลราชธานี พ.ศ. 2533 อีกจำนวนสีคนโดยให้สภามหาวิทยาลัยแต่งตั้งผู้ที่เห็นสมควรหนึ่งคน เป็นเลขานุการข้อ 7 ให้นายกสภามหาวิทยาลัยเป็นผู้รักษาการตามข้อบังคับนี้ประกาศ ณ วันที่ 13 ธันวาคม พ.ศ. 2533อนุวรรตน์ วัฒนพงศ์ศิริรัฐมนตรีว่าการทบวงมหาวิทยาลัยนายกสภามหาวิทยาลัยอุบลราชธานี
ประกาศกรมโรงงานอุตสาหกรรมประกาศกรมโรงงานอุตสาหกรรมเรื่องการดำเนินการตามพระราชบัญญัติข้อมูลข่าวสารของราชการ พ.ศ. ๒๕๔๐เกี่ยวกับข้อมูลส่วนบุคคลของกรมโรงงานอุตสาหกรรมพ.ศ. ๒๕๕๘[๑] โดยที่พระราชบัญญัติข้อมูลข่าวสารของราชการ พ.ศ. ๒๕๔๐ได้บัญญัติให้หน่วยงานของรัฐต้องปฏิบัติเกี่ยวกับระบบข้อมูลข่าวสารส่วนบุคคลเพื่อการตรวจสอบและแก้ไขให้ถูกต้องอยู่เสมออาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๒๓ (๓)แห่งพระราชบัญญัติข้อมูลข่าวสารของราชการ พ.ศ. ๒๕๔๐ให้หน่วยงานของรัฐต้องปฏิบัติเกี่ยวกับการจัดระบบข้อมูลข่าวสารส่วนบุคคลโดยจัดให้มีการพิมพ์ในราชกิจจานุเบกษากรมโรงงานอุตสาหกรรมได้จัดระบบข้อมูลข่าวสารส่วนบุคคลตามพระราชบัญญัติข้อมูลข่าวสารของราชการ พ.ศ. ๒๕๔๐ ไว้ ดังนี้๑. ประเภทของบุคคลที่มีการจัดเก็บข้อมูลไว้๑.๑ ตำแหน่งประเภทบริหารมีระดับ ดังนี้(๑) ระดับต้น(๒) ระดับสูง๑.๒ ตำแหน่งประเภทอำนวยการมีระดับ ดังนี้(๑) ระดับต้น(๒) ระดับสูง๑.๓ ตำแหน่งประเภทวิชาการมีระดับ ดังนี้(๑) ระดับปฏิบัติการ(๒) ระดับชำนาญการ(๓) ระดับชำนาญการพิเศษ(๔) ระดับเชี่ยวชาญ๑.๔ ตำแหน่งประเภททั่วไปมีระดับ ดังนี้(๑) ระดับปฏิบัติงาน(๒) ระดับชำนาญงาน(๓) ระดับอาวุโส๑.๕ ตำแหน่งลูกจ้างประจำ๑.๖ ตำแหน่งพนักงานราชการ๒. ประเภทของระดับข้อมูลข่าวสารส่วนบุคคล๒.๑ สมุดประวัติ / ก.พ.๗ / แฟ้มประวัติ / สัญญาจ้าง๒.๒ ระบบฐานข้อมูลคอมพิวเตอร์ / เทคโนโลยีสารสนเทศ๒.๓ หนังสือรายนามข้าราชการ ลูกจ้างประจำ และพนักงานราชการ๓. ลักษณะการใช้ข้อมูลตามปกติการตรวจสอบข้อมูลประวัติเพื่อใช้ในการบริหารงานบุคคลของกรมโรงงานอุตสาหกรรม๔. วิธีการขอตรวจดูข้อมูลข่าวสารของเจ้าของข้อมูล๔.๑ เจ้าของข้อมูลดำเนินการขอข้อมูล ประวัติ ก.พ.๗ / แฟ้มประวัติตามแบบที่กำหนด๔.๒ เจ้าหน้าที่ผู้รับผิดชอบงานทะเบียนประวัตินำเสนอผู้บังคับบัญชาเป็นผู้พิจารณาการให้ข้อมูล๕. วิธีการขอให้แก้ไขเปลี่ยนแปลงข้อมูล๕.๑แบบหนังสือและเอกสารขอแก้ไขเปลี่ยนแปลงข้อมูลเป็นไปตามระเบียบงานสารบรรณยกเว้นการขอแก้ไขวัน เดือน ปี เกิดให้ปฏิบัติตามระเบียบสำนักนายกรัฐมนตรีว่าด้วยการแก้ไขวัน เดือน ปี เกิดในทะเบียนประวัติข้าราชการ โดยแก้ไขเปลี่ยนแปลงรายการในสมุดประวัติ / ก.พ.๗ /แฟ้มประวัติ ให้ทำได้ในกรณี ดังนี้(๑) การเพิ่มวุฒิการศึกษา(๒) การฝึกอบรม สัมมนา ดูงาน ตามคำสั่งกระทรวงอุตสาหกรรม /กรมโรงงานอุตสาหกรรม๕.๒ การแก้ไขเปลี่ยนแปลงสิทธิและประโยชน์ หรือเรื่องอื่น ๆที่ต้องกระทำ เพื่อให้สมบูรณ์ และทันต่อเหตุการณ์อยู่เสมอเพื่อประโยชน์ของทางราชการให้เจ้าหน้าที่ผู้รับผิดชอบงานทะเบียนประวัติเป็นผู้ดำเนินการมีอำนาจตรวจสอบเบื้องต้นและดำเนินการแก้ไขเปลี่ยนแปลงของข้าราชการทุกราย๖. แหล่งที่มาของข้อมูล๖.๑ เจ้าของข้อมูลส่วนบุคคล๖.๒ คำสั่งกระทรวงอุตสาหกรรม / กรมโรงงานอุตสาหกรรม๖.๓ สำนักงานตำรวจแห่งชาติ สำหรับข้อมูลประวัติอาชญากรรมและเอกสารลายพิมพ์นิ้วมือ๖.๔ หน่วยงานทางการแพทย์ สำหรับข้อมูลเกี่ยวกับสุขภาพประกาศณ วันที่ ๒๐ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๕๘พสุ โลหารชุนอธิบดีกรมโรงงานอุตสาหกรรมปริยานุช/ผู้จัดทำ๒๗ เมษายน ๒๕๕๘ปริญสินีย์/ผู้ตรวจ๒๗ เมษายน ๒๕๕๘[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๓๒/ตอนที่ ๓๖ ง/หน้า ๒๕/๒๓ เมษายน ๒๕๕๘
ประกาศคณะกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกประกาศคณะกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกประจำจังหวัดตรังฉบับที่๓๗ (พ.ศ. ๒๕๕๑)เรื่องยกเลิกเส้นทางสำหรับการขนส่งโดยรถขนาดเล็ก[๑] ตามที่ได้มีประกาศคณะกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกประจำจังหวัดตรังฉบับที่ ๔ (พ.ศ. ๒๕๒๓) ลงวันที่ ๔ กันยายน ๒๕๒๓ กำหนดเส้นทางสำหรับการขนส่งโดยรถขนาดเล็กจังหวัดตรัง สายที่ ๙๑๐๐๗ ย่านตาขาว-นาโยง ขึ้น นั้นคณะกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกประจำจังหวัดตรังได้พิจารณาแล้วเห็นว่าเส้นทางสายดังกล่าวข้างต้นหมดความจำเป็นสำหรับการขนส่งโดยรถขนาดเล็กฉะนั้น อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๒๐ (๓)แห่งพระราชบัญญัติการขนส่งทางบก พ.ศ. ๒๕๒๒ประกอบกับมติคณะกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกประจำจังหวัดตรัง ในการประชุมครั้งที่๑/๒๕๕๐ เมื่อวันที่ ๑๐ สิงหาคม ๒๕๕๐ จึงให้ยกเลิกเส้นทางดังกล่าว ตั้งแต่วันที่ ๒๔พฤศจิกายน ๒๕๕๑ เป็นต้นไปประกาศณ วันที่ ๒๔ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๕๑สมพงษ์อนุยุทธพงศ์ผู้ว่าราชการจังหวัดน่านรักษาราชการแทนผู้ว่าราชการจังหวัดตรังประธานกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกประจำจังหวัดตรังปริยานุช/ผู้จัดทำ๑๑มีนาคม ๒๕๕๒[๑]ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๖/ตอนที่ ๒๓ ง/หน้า ๒๓๐/๕ มีนาคม ๒๕๕๒
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 351/2540หลักกฎหมาย: มูลหนี้ที่โจทก์ฟ้องให้จำเลยรับผิดชดใช้ค่าเสียหายอันเกิดจากรถยนต์ที่จำเลยรับประกันภัยไว้ชนรถยนต์โดยสารของโจทก์เสียหาย มีรายละเอียดแห่งข้อหาแต่ละข้อตามฟ้องเกิดต่างวัน ต่างเวลากัน ทั้งข้อเท็จจริงที่เกิดเหตุแตกต่างกัน การนำสืบพยานหลักฐานต่าง ๆ ย่อมไม่สะดวกต่อการพิจารณาของศาลและการที่รถยนต์ที่จำเลยรับประกันภัยคันหนึ่งละเมิดชนรถยนต์โดยสารของโจทก์เสียหาย ก็มิได้หมายความว่า รถยนต์ที่จำเลยรับประกันภัยไว้อีกคันหนึ่งจะต้องรับผิดต่อรถยนต์โดยสารของโจทก์คันอื่นด้วย เป็นการแสดงชัดแจ้งว่า ข้อหาแต่ละอย่างตามฟ้องมิได้เกี่ยวข้องกัน แม้จะเป็นมูลหนี้เรียกค่าเสียหายมีลักษณะประเภทเดียวกันก็ตามโจทก์จะนำมารวมฟ้องเป็นคดีเดียวกันหาได้ไม่ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 351/2540องค์การขนส่งมวลชนกรุงเทพโจทก์บริษัทพิพัทธ์ประกันภัย จำกัดจำเลย ป.วิ.พ. ม. 29 วรรคแรก, ม. 172มูลหนี้ที่โจทก์ฟ้องให้จำเลยรับผิดชดใช้ค่าเสียหายอันเกิดจากรถยนต์ที่จำเลยรับประกันภัยไว้ชนรถยนต์โดยสารของโจทก์เสียหาย มีรายละเอียดแห่งข้อหาแต่ละข้อตามฟ้องเกิดต่างวัน ต่างเวลากัน ทั้งข้อเท็จจริงที่เกิดเหตุแตกต่างกัน การนำสืบพยานหลักฐานต่าง ๆ ย่อมไม่สะดวกต่อการพิจารณาของศาลและการที่รถยนต์ที่จำเลยรับประกันภัยคันหนึ่งละเมิดชนรถยนต์โดยสารของโจทก์เสียหาย ก็มิได้หมายความว่า รถยนต์ที่จำเลยรับประกันภัยไว้อีกคันหนึ่งจะต้องรับผิดต่อรถยนต์โดยสารของโจทก์คันอื่นด้วย เป็นการแสดงชัดแจ้งว่า ข้อหาแต่ละอย่างตามฟ้องมิได้เกี่ยวข้องกัน แม้จะเป็นมูลหนี้เรียกค่าเสียหายมีลักษณะประเภทเดียวกันก็ตามโจทก์จะนำมารวมฟ้องเป็นคดีเดียวกันหาได้ไม่(ธรรมนูญ โชคชัยพิทักษ์-สมชัย สายเชื้อ-วิรักษ์ เอื้ออังกูร)ศาลแขวงดุสิต - นางสาวมรกต วัฒนรุ่งเรืองยศศาลอุทธรณ์ - นายวิชัย ชื่นชมพูนุทแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 351/2540องค์การขนส่งมวลชนกรุงเทพโจทก์บริษัทพิพัทธ์ประกันภัย จำกัดจำเลย ป.วิ.พ. ม. 29 วรรคแรก, ม. 172มูลหนี้ที่โจทก์ฟ้องให้จำเลยรับผิดชดใช้ค่าเสียหายอันเกิดจากรถยนต์ที่จำเลยรับประกันภัยไว้ชนรถยนต์โดยสารของโจทก์เสียหาย มีรายละเอียดแห่งข้อหาแต่ละข้อตามฟ้องเกิดต่างวัน ต่างเวลากัน ทั้งข้อเท็จจริงที่เกิดเหตุแตกต่างกัน การนำสืบพยานหลักฐานต่าง ๆ ย่อมไม่สะดวกต่อการพิจารณาของศาลและการที่รถยนต์ที่จำเลยรับประกันภัยคันหนึ่งละเมิดชนรถยนต์โดยสารของโจทก์เสียหาย ก็มิได้หมายความว่า รถยนต์ที่จำเลยรับประกันภัยไว้อีกคันหนึ่งจะต้องรับผิดต่อรถยนต์โดยสารของโจทก์คันอื่นด้วย เป็นการแสดงชัดแจ้งว่า ข้อหาแต่ละอย่างตามฟ้องมิได้เกี่ยวข้องกัน แม้จะเป็นมูลหนี้เรียกค่าเสียหายมีลักษณะประเภทเดียวกันก็ตามโจทก์จะนำมารวมฟ้องเป็นคดีเดียวกันหาได้ไม่(ธรรมนูญ โชคชัยพิทักษ์-สมชัย สายเชื้อ-วิรักษ์ เอื้ออังกูร)ศาลแขวงดุสิต - นางสาวมรกต วัฒนรุ่งเรืองยศศาลอุทธรณ์ - นายวิชัย ชื่นชมพูนุทแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
กฎกระทรวงกำหนดให้ทางน้ำชลประทานในเขตโครงการชลประทานกระบี่เป็นทางน้ำชลประทานที่จะเรียกเก็บค่าชลประทาน พ.ศ. 2563กฎกระทรวง กำหนดให้ทางน้ำชลประทานในเขตโครงการชลประทานกระบี่ เป็นทางน้ำชลประทานที่จะเรียกเก็บค่าชลประทาน พ.ศ. ๒๕๖๓อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๘ วรรคหนึ่ง (๑) แห่งพระราชบัญญัติการชลประทานหลวง พุทธศักราช ๒๔๘๕ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติการชลประทานหลวง (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๑๘ และมาตรา ๔๒ วรรคหนึ่ง แห่งพระราชบัญญัติการชลประทานหลวง พุทธศักราช ๒๔๘๕ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้มาตรา 1 ข้อ ๑ ให้ทางน้ำชลประทานท่อส่งน้ำสายใหญ่ฝั่งขวาอ่างเก็บน้ำห้วยน้ำเขียว จากกิโลเมตรที่ ๐.๐๐๐ ในท้องที่ตำบลคลองท่อมใต้ อำเภอคลองท่อม จังหวัดกระบี่ ถึงกิโลเมตรที่ ๕.๓๗๐ ในท้องที่ตำบลคลองท่อมใต้ อำเภอคลองท่อม จังหวัดกระบี่ ตามแนวเขตแผนที่ท้ายกฎกระทรวงนี้ เป็นทางน้ำชลประทานที่จะเรียกเก็บค่าชลประทานมาตรา 2 ข้อ ๒ ให้ทางน้ำชลประทานท่อส่งน้ำสายซอย ๑ ซ้าย ของท่อส่งน้ำสายใหญ่ฝั่งขวาอ่างเก็บน้ำห้วยน้ำเขียว จากกิโลเมตรที่ ๐.๐๐๐ ในท้องที่ตำบลคลองท่อมใต้ อำเภอคลองท่อม จังหวัดกระบี่ ถึงกิโลเมตรที่ ๒.๐๗๐ ในท้องที่ตำบลคลองท่อมใต้ อำเภอคลองท่อม จังหวัดกระบี่ ตามแนวเขตแผนที่ท้ายกฎกระทรวงนี้มาตรา 2 เป็นทางน้ำชลประทานที่จะเรียกเก็บค่าชลประทานมาตรา 3 ข้อ ๓ ให้ทางน้ำชลประทานท่อส่งน้ำสายใหญ่ฝั่งซ้ายอ่างเก็บน้ำห้วยน้ำเขียว จากกิโลเมตรที่ ๐.๐๐๐ ในท้องที่ตำบลคลองท่อมใต้ อำเภอคลองท่อม จังหวัดกระบี่ ถึงกิโลเมตรที่ ๓.๗๔๐ ในท้องที่ตำบลคลองท่อมใต้ อำเภอคลองท่อม จังหวัดกระบี่ ตามแนวเขตแผนที่ท้ายกฎกระทรวงนี้ เป็นทางน้ำชลประทานที่จะเรียกเก็บค่าชลประทานมาตรา 4 ข้อ ๔ ให้ทางน้ำชลประทานท่อส่งน้ำสายซอย ๑ ขวา ของท่อส่งน้ำสายใหญ่ฝั่งซ้ายอ่างเก็บน้ำห้วยน้ำเขียว จากกิโลเมตรที่ ๐.๐๐๐ ในท้องที่ตำบลคลองท่อมใต้ อำเภอคลองท่อม จังหวัดกระบี่ ถึงกิโลเมตรที่ ๒.๖๒๐ ในท้องที่ตำบลคลองท่อมใต้ อำเภอคลองท่อม จังหวัดกระบี่ ตามแนวเขตแผนที่ท้ายกฎกระทรวงนี้มาตรา 4 เป็นทางน้ำชลประทานที่จะเรียกเก็บค่าชลประทานให้ไว้ ณ วันที่ ๑๔ กันยายน พ.ศ. ๒๕๖๓ เฉลิมชัย ศรีอ่อน รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ โดยที่เป็นการสมควรกำหนดให้ทางน้ำชลประทานในเขตโครงการชลประทานกระบี่ เป็นทางน้ำชลประทานที่จะเรียกเก็บค่าชลประทาน เพื่อให้เกิดประโยชน์จากการใช้น้ำอย่างเต็มที่ และเนื่องจากมาตรา ๘ วรรคหนึ่ง (๑) แห่งพระราชบัญญัติการชลประทานหลวง พุทธศักราช ๒๔๘๕ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติการชลประทานหลวง (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๑๘ บัญญัติให้ทางน้ำชลประทานที่จะเรียกเก็บค่าชลประทานต้องกำหนดโดยกฎกระทรวง จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1498/2518หลักกฎหมาย: จำเลยอายุ 17 ปี ศาลลงโทษตามมาตรา 339 ต้องลดมาตราส่วนโทษกึ่งหนึ่งตามมาตรา 75 คงจำคุก 6 ปี ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1498/2518พนักงานอัยการประจำศาลจังหวัดไชยาโจทก์นายจรูญ หรือแดง เพ็งสวัสดิ์จำเลย ป.อ. ม. 75จำเลยอายุ 17 ปี ศาลลงโทษตามมาตรา 339 ต้องลดมาตราส่วนโทษกึ่งหนึ่งตามมาตรา 75 คงจำคุก 6 ปี(สอน ไชยสุต-ธานินทร์ กรัยวิเชียร-ศิริ อติโพธิ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1498/2518พนักงานอัยการประจำศาลจังหวัดไชยาโจทก์นายจรูญ หรือแดง เพ็งสวัสดิ์จำเลย ป.อ. ม. 75จำเลยอายุ 17 ปี ศาลลงโทษตามมาตรา 339 ต้องลดมาตราส่วนโทษกึ่งหนึ่งตามมาตรา 75 คงจำคุก 6 ปี(สอน ไชยสุต-ธานินทร์ กรัยวิเชียร-ศิริ อติโพธิ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1208/2540หลักกฎหมาย: โจทก์ฟ้องขอให้จำเลยทั้งสามร่วมกันชดใช้ค่าเสียหายฐานละเมิดต่อโจทก์เป็นเงิน 308,147.20 บาท ศาลอุทธรณ์พิพากษาถึงที่สุดว่า จำเลยที่ 1 ที่ 2ได้ตัดฟันต้นไม้ที่ปลูกในป่าสงวนแห่งชาติเป็นการกระทำละเมิดต่อกรมป่าไม้โจทก์และพิพากษาให้ร่วมกันใช้ค่าเสียหายเป็นเงิน 125,800 บาท พร้อมดอกเบี้ยแก่โจทก์การที่โจทก์ฎีกาว่า จำเลยที่ 3 เป็นผู้จ้างวานจำเลยที่ 1 และที่ 2 จำเลยที่ 3จึงต้องร่วมรับผิดในความเสียหายต่อโจทก์ด้วยนั้น จึงเป็นกรณีที่โจทก์ขอให้จำเลยที่ 3 ร่วมรับผิดในผลแห่งการกระทำละเมิดของจำเลยที่ 1 และที่ 2 อันเป็นหนี้ร่วมอันไม่อาจแบ่งแยกได้ ซึ่งหากจำเลยที่ 3 จะต้องรับผิดก็ไม่เกินความเสียหายที่จำเลยที่ 1 และที่ 2 ได้กระทำ ดังนี้ถือว่าฎีกาของโจทก์สำหรับจำเลยที่ 3มีทุนทรัพย์พิพาทในชั้นฎีกาไม่เกินสองแสนบาท จึงต้องห้ามฎีกาในข้อเท็จจริงตามป.วิ.พ.มาตรา 248 วรรคหนึ่ง ด้วยเช่นกัน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1208/2540กรมป่าไม้โจทก์นายรัตน์ กองใจ กับพวกจำเลย ป.พ.พ. ม. 425 ป.วิ.พ. ม. 248 วรรคหนึ่งโจทก์ฟ้องขอให้จำเลยทั้งสามร่วมกันชดใช้ค่าเสียหายฐานละเมิดต่อโจทก์เป็นเงิน 308,147.20 บาท ศาลอุทธรณ์พิพากษาถึงที่สุดว่า จำเลยที่ 1 ที่ 2ได้ตัดฟันต้นไม้ที่ปลูกในป่าสงวนแห่งชาติเป็นการกระทำละเมิดต่อกรมป่าไม้โจทก์และพิพากษาให้ร่วมกันใช้ค่าเสียหายเป็นเงิน 125,800 บาท พร้อมดอกเบี้ยแก่โจทก์การที่โจทก์ฎีกาว่า จำเลยที่ 3 เป็นผู้จ้างวานจำเลยที่ 1 และที่ 2 จำเลยที่ 3จึงต้องร่วมรับผิดในความเสียหายต่อโจทก์ด้วยนั้น จึงเป็นกรณีที่โจทก์ขอให้จำเลยที่ 3 ร่วมรับผิดในผลแห่งการกระทำละเมิดของจำเลยที่ 1 และที่ 2 อันเป็นหนี้ร่วมอันไม่อาจแบ่งแยกได้ ซึ่งหากจำเลยที่ 3 จะต้องรับผิดก็ไม่เกินความเสียหายที่จำเลยที่ 1 และที่ 2 ได้กระทำ ดังนี้ถือว่าฎีกาของโจทก์สำหรับจำเลยที่ 3มีทุนทรัพย์พิพาทในชั้นฎีกาไม่เกินสองแสนบาท จึงต้องห้ามฎีกาในข้อเท็จจริงตามป.วิ.พ.มาตรา 248 วรรคหนึ่ง ด้วยเช่นกัน(มงคล สระฏัน-อธิราช มณีภาค-วุฒิ คราวุฒิ)ศาลจังหวัดสุราษฎร์ธานี - นายพิเชฐ โพธิวิจิตรศาลอุทธรณ์ภาค ๓ - นายเดิมพัน จรรยามั่นแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1208/2540กรมป่าไม้โจทก์นายรัตน์ กองใจ กับพวกจำเลย ป.พ.พ. ม. 425 ป.วิ.พ. ม. 248 วรรคหนึ่งโจทก์ฟ้องขอให้จำเลยทั้งสามร่วมกันชดใช้ค่าเสียหายฐานละเมิดต่อโจทก์เป็นเงิน 308,147.20 บาท ศาลอุทธรณ์พิพากษาถึงที่สุดว่า จำเลยที่ 1 ที่ 2ได้ตัดฟันต้นไม้ที่ปลูกในป่าสงวนแห่งชาติเป็นการกระทำละเมิดต่อกรมป่าไม้โจทก์และพิพากษาให้ร่วมกันใช้ค่าเสียหายเป็นเงิน 125,800 บาท พร้อมดอกเบี้ยแก่โจทก์การที่โจทก์ฎีกาว่า จำเลยที่ 3 เป็นผู้จ้างวานจำเลยที่ 1 และที่ 2 จำเลยที่ 3จึงต้องร่วมรับผิดในความเสียหายต่อโจทก์ด้วยนั้น จึงเป็นกรณีที่โจทก์ขอให้จำเลยที่ 3 ร่วมรับผิดในผลแห่งการกระทำละเมิดของจำเลยที่ 1 และที่ 2 อันเป็นหนี้ร่วมอันไม่อาจแบ่งแยกได้ ซึ่งหากจำเลยที่ 3 จะต้องรับผิดก็ไม่เกินความเสียหายที่จำเลยที่ 1 และที่ 2 ได้กระทำ ดังนี้ถือว่าฎีกาของโจทก์สำหรับจำเลยที่ 3มีทุนทรัพย์พิพาทในชั้นฎีกาไม่เกินสองแสนบาท จึงต้องห้ามฎีกาในข้อเท็จจริงตามป.วิ.พ.มาตรา 248 วรรคหนึ่ง ด้วยเช่นกัน(มงคล สระฏัน-อธิราช มณีภาค-วุฒิ คราวุฒิ)ศาลจังหวัดสุราษฎร์ธานี - นายพิเชฐ โพธิวิจิตรศาลอุทธรณ์ภาค ๓ - นายเดิมพัน จรรยามั่นแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศคณะกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกกลางประกาศคณะกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกกลางฉบับที่ ๒๐๑๕(พ.ศ. ๒๕๕๔)เรื่องยกเลิกเส้นทางสำหรับการขนส่งประจำทางด้วยรถโดยสารหมวด ๓ สายที่๒๘๐ อุดรธานี-บ้านแพง[๑] ตามที่ได้มีประกาศคณะกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกกลาง ฉบับที่ ๑๘๔๕(พ.ศ. ๒๕๕๐) ประกาศ ณ วันที่ ๑๕ มกราคม ๒๕๕๑ กำหนด (ปรับปรุง)เส้นทางสำหรับการขนส่งประจำทางด้วยรถโดยสาร หมวด ๓ สายที่ ๒๘๐ อุดรธานี-บ้านแพงโดยยกเลิกรายละเอียดเส้นทางแยกช่วง จำนวน ๒ ช่วง นั้นคณะกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกกลางได้พิจารณาเห็นว่า เส้นทางดังกล่าวหมดความจำเป็นสำหรับการขนส่งประจำทางด้วยรถโดยสารอาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๙ (๒) แห่งพระราชบัญญัติการขนส่งทางบกพ.ศ. ๒๕๒๒ ประกอบกับมติคณะกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกกลาง ในการประชุมครั้งที่๓/๒๕๕๔ เมื่อวันที่ ๒๓ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๔ จึงให้ยกเลิกเส้นทางดังกล่าว ตั้งแต่วันที่๒๓ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๔ เป็นต้นไปประกาศณ วันที่ ๔ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๕๔ศรศักดิ์แสนสมบัติรองปลัดกระทรวงคมนาคมหัวหน้ากลุ่มภารกิจด้านการขนส่งประธานกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกกลางปริยานุช/ผู้จัดทำ๒๙ กันยายน๒๕๕๔ปณตภร/ผู้ตรวจ๑๔ ตุลาคม ๒๕๕๔[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๒๘/ตอนที่ ๑๒๙ ง/หน้า ๓๓๘/๑ กันยายน ๒๕๕๔