คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 485/2503หลักกฎหมาย: จำเลยได้สั่งยารักษาวัณโรคชื่อเดียวกับของโจทก์จากบริษัทผลิตยาในต่างประเทศที่ส่งมาให้โจทก์จำหน่ายแม้โจทก์จะได้จดทะเบียนเครื่องหมายการค้าไว้แล้วก็ดีจำเลยก็หามีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 272,275 ไม่ข้อเท็จจริงได้ความว่า จำเลยได้สั่งยารักษาวัณโรคชื่อพูแรนจากบริษัทผลิตยาเพียวแลบบอราทอรี่ ประเทศอเมริกาอันเป็นบริษัทเดียวกับที่ส่งยาพูแรนมาให้โจทก์จำหน่าย และโจทก์ได้จดทะเบียนเครื่องหมายการค้าไว้แล้ว โจทก์จึงฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 272, 275ศาลแขวงพระนครใต้ไต่สวนมูลฟ้องแล้วพิพากษายกฟ้อง ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า ฟ้องของโจทก์ที่ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 272 นั้น ไม่มีมูล เพราะหาใช่เป็นเรื่องจำเลยเอายาชื่อพูแรนของโจทก์มาใช้หรือทำให้ปรากฏหีบห่อนั้นเพื่อให้ประชาชนหลงเชื่อเป็นสินค้าของโจทก์แต่อย่างใด แต่เป็นเรื่องที่จำเลยสั่งเข้ามาจำหน่ายซึ่งยาที่มีชื่ออย่างนั้นอยู่แล้วและเป็นยาที่ผลิตขึ้นโดยบริษัทเดียวกันที่ผลิตยานี้ส่งให้โจทก์จำหน่ายนั้นเอง จึงไม่ใช่จำเลยเอาชื่อยาของใครมาใช้ให้ประชาชนหลงเชื่อว่าเป็นสินค้าของใครอย่างใด ส่วนที่โจทก์ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 275 นั้นจะต้องปรากฏว่า มีผู้เอาชื่อยาพูแรนของโจทก์มาใช้หรือทำให้ปรากฏที่หีบห่อยาเพื่อให้ประชาชนหลงเชื่อว่าเป็นสินค้าของโจทก์ แล้วจำเลยบังอาจนำเข้ามาจำหน่ายหรือเสนอจำหน่ายยานั้น แต่ตามข้อเท็จจริงไม่ได้ความดังกล่าว จำเลยยังไม่มีผิดตามฟ้องพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 485/2503ห้างหุ้นส่วนสามัญนิติบุคคลอัญอัญ โดยนายใจเซ้ง แซ่โล้ว ผู้จัดการโจทก์นายโอ๊ย แซ่โค้ว ผู้จัดการห้างหุ้นส่วนสามัญนิติบุคคล โค้วท่งไถ่จำเลย ป.อ. ม. 272, ม. 275 จำเลยได้สั่งยารักษาวัณโรคชื่อเดียวกับของโจทก์จากบริษัทผลิตยาในต่างประเทศที่ส่งมาให้โจทก์จำหน่ายแม้โจทก์จะได้จดทะเบียนเครื่องหมายการค้าไว้แล้วก็ดีจำเลยก็หามีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 272,275 ไม่ข้อเท็จจริงได้ความว่า จำเลยได้สั่งยารักษาวัณโรคชื่อพูแรนจากบริษัทผลิตยาเพียวแลบบอราทอรี่ ประเทศอเมริกาอันเป็นบริษัทเดียวกับที่ส่งยาพูแรนมาให้โจทก์จำหน่าย และโจทก์ได้จดทะเบียนเครื่องหมายการค้าไว้แล้ว โจทก์จึงฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 272, 275ศาลแขวงพระนครใต้ไต่สวนมูลฟ้องแล้วพิพากษายกฟ้อง ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า ฟ้องของโจทก์ที่ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 272 นั้น ไม่มีมูล เพราะหาใช่เป็นเรื่องจำเลยเอายาชื่อพูแรนของโจทก์มาใช้หรือทำให้ปรากฏหีบห่อนั้นเพื่อให้ประชาชนหลงเชื่อเป็นสินค้าของโจทก์แต่อย่างใด แต่เป็นเรื่องที่จำเลยสั่งเข้ามาจำหน่ายซึ่งยาที่มีชื่ออย่างนั้นอยู่แล้วและเป็นยาที่ผลิตขึ้นโดยบริษัทเดียวกันที่ผลิตยานี้ส่งให้โจทก์จำหน่ายนั้นเอง จึงไม่ใช่จำเลยเอาชื่อยาของใครมาใช้ให้ประชาชนหลงเชื่อว่าเป็นสินค้าของใครอย่างใด ส่วนที่โจทก์ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 275 นั้นจะต้องปรากฏว่า มีผู้เอาชื่อยาพูแรนของโจทก์มาใช้หรือทำให้ปรากฏที่หีบห่อยาเพื่อให้ประชาชนหลงเชื่อว่าเป็นสินค้าของโจทก์ แล้วจำเลยบังอาจนำเข้ามาจำหน่ายหรือเสนอจำหน่ายยานั้น แต่ตามข้อเท็จจริงไม่ได้ความดังกล่าว จำเลยยังไม่มีผิดตามฟ้องพิพากษายืน(การุณย์นราทร-สารนัยประสาสน์-สอาด นาวีเจริญ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ข้อเท็จจริงได้ความว่า จำเลยได้สั่งยารักษาวัณโรคชื่อพูแรนจากบริษัทผลิตยาเพียวแลบบอราทอรี่ ประเทศอเมริกาอันเป็นบริษัทเดียวกับที่ส่งยาพูแรนมาให้โจทก์จำหน่าย และโจทก์ได้จดทะเบียนเครื่องหมายการค้าไว้แล้ว โจทก์จึงฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 272, 275ศาลแขวงพระนครใต้ไต่สวนมูลฟ้องแล้วพิพากษายกฟ้อง ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า ฟ้องของโจทก์ที่ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 272 นั้น ไม่มีมูล เพราะหาใช่เป็นเรื่องจำเลยเอายาชื่อพูแรนของโจทก์มาใช้หรือทำให้ปรากฏหีบห่อนั้นเพื่อให้ประชาชนหลงเชื่อเป็นสินค้าของโจทก์แต่อย่างใด แต่เป็นเรื่องที่จำเลยสั่งเข้ามาจำหน่ายซึ่งยาที่มีชื่ออย่างนั้นอยู่แล้วและเป็นยาที่ผลิตขึ้นโดยบริษัทเดียวกันที่ผลิตยานี้ส่งให้โจทก์จำหน่ายนั้นเอง จึงไม่ใช่จำเลยเอาชื่อยาของใครมาใช้ให้ประชาชนหลงเชื่อว่าเป็นสินค้าของใครอย่างใด ส่วนที่โจทก์ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 275 นั้นจะต้องปรากฏว่า มีผู้เอาชื่อยาพูแรนของโจทก์มาใช้หรือทำให้ปรากฏที่หีบห่อยาเพื่อให้ประชาชนหลงเชื่อว่าเป็นสินค้าของโจทก์ แล้วจำเลยบังอาจนำเข้ามาจำหน่ายหรือเสนอจำหน่ายยานั้น แต่ตามข้อเท็จจริงไม่ได้ความดังกล่าว จำเลยยังไม่มีผิดตามฟ้องพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 485/2503ห้างหุ้นส่วนสามัญนิติบุคคลอัญอัญ โดยนายใจเซ้ง แซ่โล้ว ผู้จัดการโจทก์นายโอ๊ย แซ่โค้ว ผู้จัดการห้างหุ้นส่วนสามัญนิติบุคคล โค้วท่งไถ่จำเลย ป.อ. ม. 272, ม. 275 จำเลยได้สั่งยารักษาวัณโรคชื่อเดียวกับของโจทก์จากบริษัทผลิตยาในต่างประเทศที่ส่งมาให้โจทก์จำหน่ายแม้โจทก์จะได้จดทะเบียนเครื่องหมายการค้าไว้แล้วก็ดีจำเลยก็หามีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 272,275 ไม่ข้อเท็จจริงได้ความว่า จำเลยได้สั่งยารักษาวัณโรคชื่อพูแรนจากบริษัทผลิตยาเพียวแลบบอราทอรี่ ประเทศอเมริกาอันเป็นบริษัทเดียวกับที่ส่งยาพูแรนมาให้โจทก์จำหน่าย และโจทก์ได้จดทะเบียนเครื่องหมายการค้าไว้แล้ว โจทก์จึงฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 272, 275ศาลแขวงพระนครใต้ไต่สวนมูลฟ้องแล้วพิพากษายกฟ้อง ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า ฟ้องของโจทก์ที่ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 272 นั้น ไม่มีมูล เพราะหาใช่เป็นเรื่องจำเลยเอายาชื่อพูแรนของโจทก์มาใช้หรือทำให้ปรากฏหีบห่อนั้นเพื่อให้ประชาชนหลงเชื่อเป็นสินค้าของโจทก์แต่อย่างใด แต่เป็นเรื่องที่จำเลยสั่งเข้ามาจำหน่ายซึ่งยาที่มีชื่ออย่างนั้นอยู่แล้วและเป็นยาที่ผลิตขึ้นโดยบริษัทเดียวกันที่ผลิตยานี้ส่งให้โจทก์จำหน่ายนั้นเอง จึงไม่ใช่จำเลยเอาชื่อยาของใครมาใช้ให้ประชาชนหลงเชื่อว่าเป็นสินค้าของใครอย่างใด ส่วนที่โจทก์ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 275 นั้นจะต้องปรากฏว่า มีผู้เอาชื่อยาพูแรนของโจทก์มาใช้หรือทำให้ปรากฏที่หีบห่อยาเพื่อให้ประชาชนหลงเชื่อว่าเป็นสินค้าของโจทก์ แล้วจำเลยบังอาจนำเข้ามาจำหน่ายหรือเสนอจำหน่ายยานั้น แต่ตามข้อเท็จจริงไม่ได้ความดังกล่าว จำเลยยังไม่มีผิดตามฟ้องพิพากษายืน(การุณย์นราทร-สารนัยประสาสน์-สอาด นาวีเจริญ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ