คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1182/2498หลักกฎหมาย: ฟ้องที่กล่าวหาว่าจำเลยกระทำผิดภายหลังวันฟ้องนั้น เป็นฟ้องที่ไม่ถูกต้อง ไม่ชอบที่ศาลจะรับประทับฟ้องไว้ข้อที่ว่าฟ้องของโจทก์ชอบด้วยกฎหมายหรือไม่นั้น แม้จำเลยจะมิได้ยกขึ้นต่อสู้ศาลก็ยกขึ้นเองได้โจทก์ฟ้องว่าเมื่อระหว่างวันที่ 21 พฤษภาคม ถึง 4 มิถุนายน2497 จำเลยได้บังอาจปลูกเรือนกีดกั้นคร่อมและรุกล้ำลำกระโดงสาธารณะอันเป็นทางหลวงสำหรับสาธารณชนร่วมกันใช้ ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 336(1), (2)จำเลยให้การปฏิเสธว่าลำกระโดงไม่ใช่ทางน้ำสาธารณะและว่าเรือนที่โจทก์กล่าวในฟ้องนั้นปลูกสร้างมาก่อนจำเลยรับมรดกศาลชั้นต้นงดสืบพยานแล้ววินิจฉัยว่าโจทก์ฟ้องระบุวันกระทำผิดภายหลังวันฟ้องไม่อาจทราบได้ว่าความผิดพลาดของโจทก์นี้ที่ถูกคือปีใด อันศาลอาจยกอายุความขึ้นวินิจฉัยได้ ข้อกล่าวหาของโจทก์เป็นไปไม่ได้ จำเลยไม่ได้กระทำผิดดังฟ้อง พิพากษาให้ยกฟ้องโจทก์โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่าโจทก์ฟ้องเมื่อวันที่ 20 พฤษภาคม 2497 กล่าวหาว่าจำเลยกระทำผิดซึ่งเป็นเวลาภายหลังวันฟ้อง การฟ้องนั้นโจทก์จะต้องฟ้องสำหรับความผิดที่เกิดก่อนวันฟ้อง จะฟ้องล่วงหน้าว่าจำเลยกระทำผิดอันเป็นเรื่องไม่แน่นอนนั้นเป็นฟ้องที่ไม่ชอบที่ศาลจะรับประทับฟ้องไว้พิจารณา แม้จำเลยจะมิได้ยกข้อนี้ขึ้นต่อสู้ศาลก็ยกขึ้นวินิจฉัยได้ จึงพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1182/2498พนักงานอัยการกรมอัยการโจทก์นายวร หรือวงษ์จำเลย ป.วิ.อ. ม. 158, ม. 185, ม. 195ฟ้องที่กล่าวหาว่าจำเลยกระทำผิดภายหลังวันฟ้องนั้น เป็นฟ้องที่ไม่ถูกต้อง ไม่ชอบที่ศาลจะรับประทับฟ้องไว้ข้อที่ว่าฟ้องของโจทก์ชอบด้วยกฎหมายหรือไม่นั้น แม้จำเลยจะมิได้ยกขึ้นต่อสู้ศาลก็ยกขึ้นเองได้โจทก์ฟ้องว่าเมื่อระหว่างวันที่ 21 พฤษภาคม ถึง 4 มิถุนายน2497 จำเลยได้บังอาจปลูกเรือนกีดกั้นคร่อมและรุกล้ำลำกระโดงสาธารณะอันเป็นทางหลวงสำหรับสาธารณชนร่วมกันใช้ ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 336(1), (2)จำเลยให้การปฏิเสธว่าลำกระโดงไม่ใช่ทางน้ำสาธารณะและว่าเรือนที่โจทก์กล่าวในฟ้องนั้นปลูกสร้างมาก่อนจำเลยรับมรดกศาลชั้นต้นงดสืบพยานแล้ววินิจฉัยว่าโจทก์ฟ้องระบุวันกระทำผิดภายหลังวันฟ้องไม่อาจทราบได้ว่าความผิดพลาดของโจทก์นี้ที่ถูกคือปีใด อันศาลอาจยกอายุความขึ้นวินิจฉัยได้ ข้อกล่าวหาของโจทก์เป็นไปไม่ได้ จำเลยไม่ได้กระทำผิดดังฟ้อง พิพากษาให้ยกฟ้องโจทก์โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่าโจทก์ฟ้องเมื่อวันที่ 20 พฤษภาคม 2497 กล่าวหาว่าจำเลยกระทำผิดซึ่งเป็นเวลาภายหลังวันฟ้อง การฟ้องนั้นโจทก์จะต้องฟ้องสำหรับความผิดที่เกิดก่อนวันฟ้อง จะฟ้องล่วงหน้าว่าจำเลยกระทำผิดอันเป็นเรื่องไม่แน่นอนนั้นเป็นฟ้องที่ไม่ชอบที่ศาลจะรับประทับฟ้องไว้พิจารณา แม้จำเลยจะมิได้ยกข้อนี้ขึ้นต่อสู้ศาลก็ยกขึ้นวินิจฉัยได้ จึงพิพากษายืน(ชวน สิงหลกะ-เลขวณิชธรรมวิทักษ์-ทรงนิติกรณ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่าเมื่อระหว่างวันที่ 21 พฤษภาคม ถึง 4 มิถุนายน2497 จำเลยได้บังอาจปลูกเรือนกีดกั้นคร่อมและรุกล้ำลำกระโดงสาธารณะอันเป็นทางหลวงสำหรับสาธารณชนร่วมกันใช้ ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 336(1), (2)จำเลยให้การปฏิเสธว่าลำกระโดงไม่ใช่ทางน้ำสาธารณะและว่าเรือนที่โจทก์กล่าวในฟ้องนั้นปลูกสร้างมาก่อนจำเลยรับมรดกศาลชั้นต้นงดสืบพยานแล้ววินิจฉัยว่าโจทก์ฟ้องระบุวันกระทำผิดภายหลังวันฟ้องไม่อาจทราบได้ว่าความผิดพลาดของโจทก์นี้ที่ถูกคือปีใด อันศาลอาจยกอายุความขึ้นวินิจฉัยได้ ข้อกล่าวหาของโจทก์เป็นไปไม่ได้ จำเลยไม่ได้กระทำผิดดังฟ้อง พิพากษาให้ยกฟ้องโจทก์โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่าโจทก์ฟ้องเมื่อวันที่ 20 พฤษภาคม 2497 กล่าวหาว่าจำเลยกระทำผิดซึ่งเป็นเวลาภายหลังวันฟ้อง การฟ้องนั้นโจทก์จะต้องฟ้องสำหรับความผิดที่เกิดก่อนวันฟ้อง จะฟ้องล่วงหน้าว่าจำเลยกระทำผิดอันเป็นเรื่องไม่แน่นอนนั้นเป็นฟ้องที่ไม่ชอบที่ศาลจะรับประทับฟ้องไว้พิจารณา แม้จำเลยจะมิได้ยกข้อนี้ขึ้นต่อสู้ศาลก็ยกขึ้นวินิจฉัยได้ จึงพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1182/2498พนักงานอัยการกรมอัยการโจทก์นายวร หรือวงษ์จำเลย ป.วิ.อ. ม. 158, ม. 185, ม. 195ฟ้องที่กล่าวหาว่าจำเลยกระทำผิดภายหลังวันฟ้องนั้น เป็นฟ้องที่ไม่ถูกต้อง ไม่ชอบที่ศาลจะรับประทับฟ้องไว้ข้อที่ว่าฟ้องของโจทก์ชอบด้วยกฎหมายหรือไม่นั้น แม้จำเลยจะมิได้ยกขึ้นต่อสู้ศาลก็ยกขึ้นเองได้โจทก์ฟ้องว่าเมื่อระหว่างวันที่ 21 พฤษภาคม ถึง 4 มิถุนายน2497 จำเลยได้บังอาจปลูกเรือนกีดกั้นคร่อมและรุกล้ำลำกระโดงสาธารณะอันเป็นทางหลวงสำหรับสาธารณชนร่วมกันใช้ ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 336(1), (2)จำเลยให้การปฏิเสธว่าลำกระโดงไม่ใช่ทางน้ำสาธารณะและว่าเรือนที่โจทก์กล่าวในฟ้องนั้นปลูกสร้างมาก่อนจำเลยรับมรดกศาลชั้นต้นงดสืบพยานแล้ววินิจฉัยว่าโจทก์ฟ้องระบุวันกระทำผิดภายหลังวันฟ้องไม่อาจทราบได้ว่าความผิดพลาดของโจทก์นี้ที่ถูกคือปีใด อันศาลอาจยกอายุความขึ้นวินิจฉัยได้ ข้อกล่าวหาของโจทก์เป็นไปไม่ได้ จำเลยไม่ได้กระทำผิดดังฟ้อง พิพากษาให้ยกฟ้องโจทก์โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่าโจทก์ฟ้องเมื่อวันที่ 20 พฤษภาคม 2497 กล่าวหาว่าจำเลยกระทำผิดซึ่งเป็นเวลาภายหลังวันฟ้อง การฟ้องนั้นโจทก์จะต้องฟ้องสำหรับความผิดที่เกิดก่อนวันฟ้อง จะฟ้องล่วงหน้าว่าจำเลยกระทำผิดอันเป็นเรื่องไม่แน่นอนนั้นเป็นฟ้องที่ไม่ชอบที่ศาลจะรับประทับฟ้องไว้พิจารณา แม้จำเลยจะมิได้ยกข้อนี้ขึ้นต่อสู้ศาลก็ยกขึ้นวินิจฉัยได้ จึงพิพากษายืน(ชวน สิงหลกะ-เลขวณิชธรรมวิทักษ์-ทรงนิติกรณ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ