คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2601/2536หลักกฎหมาย: เมื่อบิดามารดาหย่าขาดจากกันโดยตกลงให้บุตรผู้เยาว์อยู่ในความปกครองของมารดา ดังนั้น บิดาย่อมไม่มีอำนาจปกครองบุตรตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1520,1566(6) อำนาจปกครองจึงตกแก่มารดาแต่ผู้เดียว มารดาจึงมีอำนาจให้ความยินยอมในการที่บุคคลภายนอกจะรับบุตรผู้เยาว์เป็นบุตรบุญธรรมได้เพียงลำพังโดยไม่จำต้องใช้สิทธิทางศาลขอให้สั่งอนุญาตแทนบิดาอีกผู้ร้องยื่นคำร้องว่า นายบ. มีความประสงค์ขอรับเด็กชายน.บุตรของนายว. กับนางป. เป็นบุตรบุญธรรม นายว. กับนางป.หย่าขาดจากกัน โดยตกลงให้เด็กชาย น. อยู่ในอำนาจปกครองของนางป. ต่อมานาง ป. จดทะเบียนสมรสกับนายบ. และร่วมให้ความอุปการะเลี้ยงดูเด็กชาย น. ตลอดมา โดยที่นาย ว.ไม่ได้อุปการะเลี้ยงดูเลย นางป. ได้ยินยอมให้เด็กชาย น.เป็นบุตรบุญธรรมของนายบ. แล้ว แต่ไม่สามารถติดตามตัวนาย ว.มาให้ความยินยอมได้ ขอให้มีคำสั่งอนุญาตให้นาย บ. รับเด็กชาย น. เป็นบุตรบุญธรรมศาลชั้นต้นเห็นว่า คดีพอวินิจฉัยได้ให้งดการไต่สวนแล้วมีคำสั่งยกคำร้องผู้ร้องอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนผู้ร้องฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า การที่นายว. กับนาง ป. จดทะเบียนหย่าโดยมีข้อตกลงให้เด็กชาย น. อยู่ในอำนาจปกครองของนาง ป.มารดา ย่อมทำให้นาย ว. บิดาไม่มีอำนาจปกครองเด็กชาย น.ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1520, 1566(6) เป็นผลให้อำนาจปกครองตกอยู่แก่นาง ป. มารดาแต่เพียงผู้เดียวและตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1598/21 กำหนดให้การรับบุตรบุญธรรม ในกรณีที่บิดาหรือมารดาคนใดคนหนึ่งถูกถอนอำนาจปกครองต้องได้รับความยินยอมจากบิดาหรือมารดาซึ่งยังมีอำนาจปกครองอยู่นาง ป. จึงมีอำนาจให้ความยินยอมได้ โดยไม่จำต้องให้นาย ว.ซึ่งหมดอำนาจปกครองไปแล้วมาให้ความยินยอมด้วย เมื่อนาง ป.ยินยอมให้เด็กชาย น. เป็นบุตรบุญธรรมของนาย บ. แล้วก็ชอบที่จะไปดำเนินการจดทะเบียนรับบุตรบุญธรรมตามที่กำหนดไว้ตามพระราชบัญญัติการรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรม พ.ศ. 2522 ต่อไปผู้ร้องจึงไม่จำต้องใช้สิทธิทางศาลขอให้สั่งอนุญาตแทนนาย ว. อีกพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2601/2536พนักงานอัยการ กรมอัยการผู้ร้อง ป.พ.พ. ม. 1520, ม. 1566 (6), ม. 1598/21เมื่อบิดามารดาหย่าขาดจากกันโดยตกลงให้บุตรผู้เยาว์อยู่ในความปกครองของมารดา ดังนั้น บิดาย่อมไม่มีอำนาจปกครองบุตรตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1520,1566(6) อำนาจปกครองจึงตกแก่มารดาแต่ผู้เดียว มารดาจึงมีอำนาจให้ความยินยอมในการที่บุคคลภายนอกจะรับบุตรผู้เยาว์เป็นบุตรบุญธรรมได้เพียงลำพังโดยไม่จำต้องใช้สิทธิทางศาลขอให้สั่งอนุญาตแทนบิดาอีกผู้ร้องยื่นคำร้องว่า นายบ. มีความประสงค์ขอรับเด็กชายน.บุตรของนายว. กับนางป. เป็นบุตรบุญธรรม นายว. กับนางป.หย่าขาดจากกัน โดยตกลงให้เด็กชาย น. อยู่ในอำนาจปกครองของนางป. ต่อมานาง ป. จดทะเบียนสมรสกับนายบ. และร่วมให้ความอุปการะเลี้ยงดูเด็กชาย น. ตลอดมา โดยที่นาย ว.ไม่ได้อุปการะเลี้ยงดูเลย นางป. ได้ยินยอมให้เด็กชาย น.เป็นบุตรบุญธรรมของนายบ. แล้ว แต่ไม่สามารถติดตามตัวนาย ว.มาให้ความยินยอมได้ ขอให้มีคำสั่งอนุญาตให้นาย บ. รับเด็กชาย น. เป็นบุตรบุญธรรมศาลชั้นต้นเห็นว่า คดีพอวินิจฉัยได้ให้งดการไต่สวนแล้วมีคำสั่งยกคำร้องผู้ร้องอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนผู้ร้องฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า การที่นายว. กับนาง ป. จดทะเบียนหย่าโดยมีข้อตกลงให้เด็กชาย น. อยู่ในอำนาจปกครองของนาง ป.มารดา ย่อมทำให้นาย ว. บิดาไม่มีอำนาจปกครองเด็กชาย น.ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1520, 1566(6) เป็นผลให้อำนาจปกครองตกอยู่แก่นาง ป. มารดาแต่เพียงผู้เดียวและตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1598/21 กำหนดให้การรับบุตรบุญธรรม ในกรณีที่บิดาหรือมารดาคนใดคนหนึ่งถูกถอนอำนาจปกครองต้องได้รับความยินยอมจากบิดาหรือมารดาซึ่งยังมีอำนาจปกครองอยู่นาง ป. จึงมีอำนาจให้ความยินยอมได้ โดยไม่จำต้องให้นาย ว.ซึ่งหมดอำนาจปกครองไปแล้วมาให้ความยินยอมด้วย เมื่อนาง ป.ยินยอมให้เด็กชาย น. เป็นบุตรบุญธรรมของนาย บ. แล้วก็ชอบที่จะไปดำเนินการจดทะเบียนรับบุตรบุญธรรมตามที่กำหนดไว้ตามพระราชบัญญัติการรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรม พ.ศ. 2522 ต่อไปผู้ร้องจึงไม่จำต้องใช้สิทธิทางศาลขอให้สั่งอนุญาตแทนนาย ว. อีกพิพากษายืน(สกล เหมือนพะวงศ์-อัมพร ทองประยูร-พิมล สมานิตย์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ผู้ร้องยื่นคำร้องว่า นายบ. มีความประสงค์ขอรับเด็กชายน.บุตรของนายว. กับนางป. เป็นบุตรบุญธรรม นายว. กับนางป.หย่าขาดจากกัน โดยตกลงให้เด็กชาย น. อยู่ในอำนาจปกครองของนางป. ต่อมานาง ป. จดทะเบียนสมรสกับนายบ. และร่วมให้ความอุปการะเลี้ยงดูเด็กชาย น. ตลอดมา โดยที่นาย ว.ไม่ได้อุปการะเลี้ยงดูเลย นางป. ได้ยินยอมให้เด็กชาย น.เป็นบุตรบุญธรรมของนายบ. แล้ว แต่ไม่สามารถติดตามตัวนาย ว.มาให้ความยินยอมได้ ขอให้มีคำสั่งอนุญาตให้นาย บ. รับเด็กชาย น. เป็นบุตรบุญธรรมศาลชั้นต้นเห็นว่า คดีพอวินิจฉัยได้ให้งดการไต่สวนแล้วมีคำสั่งยกคำร้องผู้ร้องอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนผู้ร้องฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า การที่นายว. กับนาง ป. จดทะเบียนหย่าโดยมีข้อตกลงให้เด็กชาย น. อยู่ในอำนาจปกครองของนาง ป.มารดา ย่อมทำให้นาย ว. บิดาไม่มีอำนาจปกครองเด็กชาย น.ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1520, 1566(6) เป็นผลให้อำนาจปกครองตกอยู่แก่นาง ป. มารดาแต่เพียงผู้เดียวและตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1598/21 กำหนดให้การรับบุตรบุญธรรม ในกรณีที่บิดาหรือมารดาคนใดคนหนึ่งถูกถอนอำนาจปกครองต้องได้รับความยินยอมจากบิดาหรือมารดาซึ่งยังมีอำนาจปกครองอยู่นาง ป. จึงมีอำนาจให้ความยินยอมได้ โดยไม่จำต้องให้นาย ว.ซึ่งหมดอำนาจปกครองไปแล้วมาให้ความยินยอมด้วย เมื่อนาง ป.ยินยอมให้เด็กชาย น. เป็นบุตรบุญธรรมของนาย บ. แล้วก็ชอบที่จะไปดำเนินการจดทะเบียนรับบุตรบุญธรรมตามที่กำหนดไว้ตามพระราชบัญญัติการรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรม พ.ศ. 2522 ต่อไปผู้ร้องจึงไม่จำต้องใช้สิทธิทางศาลขอให้สั่งอนุญาตแทนนาย ว. อีกพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2601/2536พนักงานอัยการ กรมอัยการผู้ร้อง ป.พ.พ. ม. 1520, ม. 1566 (6), ม. 1598/21เมื่อบิดามารดาหย่าขาดจากกันโดยตกลงให้บุตรผู้เยาว์อยู่ในความปกครองของมารดา ดังนั้น บิดาย่อมไม่มีอำนาจปกครองบุตรตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1520,1566(6) อำนาจปกครองจึงตกแก่มารดาแต่ผู้เดียว มารดาจึงมีอำนาจให้ความยินยอมในการที่บุคคลภายนอกจะรับบุตรผู้เยาว์เป็นบุตรบุญธรรมได้เพียงลำพังโดยไม่จำต้องใช้สิทธิทางศาลขอให้สั่งอนุญาตแทนบิดาอีกผู้ร้องยื่นคำร้องว่า นายบ. มีความประสงค์ขอรับเด็กชายน.บุตรของนายว. กับนางป. เป็นบุตรบุญธรรม นายว. กับนางป.หย่าขาดจากกัน โดยตกลงให้เด็กชาย น. อยู่ในอำนาจปกครองของนางป. ต่อมานาง ป. จดทะเบียนสมรสกับนายบ. และร่วมให้ความอุปการะเลี้ยงดูเด็กชาย น. ตลอดมา โดยที่นาย ว.ไม่ได้อุปการะเลี้ยงดูเลย นางป. ได้ยินยอมให้เด็กชาย น.เป็นบุตรบุญธรรมของนายบ. แล้ว แต่ไม่สามารถติดตามตัวนาย ว.มาให้ความยินยอมได้ ขอให้มีคำสั่งอนุญาตให้นาย บ. รับเด็กชาย น. เป็นบุตรบุญธรรมศาลชั้นต้นเห็นว่า คดีพอวินิจฉัยได้ให้งดการไต่สวนแล้วมีคำสั่งยกคำร้องผู้ร้องอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนผู้ร้องฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า การที่นายว. กับนาง ป. จดทะเบียนหย่าโดยมีข้อตกลงให้เด็กชาย น. อยู่ในอำนาจปกครองของนาง ป.มารดา ย่อมทำให้นาย ว. บิดาไม่มีอำนาจปกครองเด็กชาย น.ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1520, 1566(6) เป็นผลให้อำนาจปกครองตกอยู่แก่นาง ป. มารดาแต่เพียงผู้เดียวและตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1598/21 กำหนดให้การรับบุตรบุญธรรม ในกรณีที่บิดาหรือมารดาคนใดคนหนึ่งถูกถอนอำนาจปกครองต้องได้รับความยินยอมจากบิดาหรือมารดาซึ่งยังมีอำนาจปกครองอยู่นาง ป. จึงมีอำนาจให้ความยินยอมได้ โดยไม่จำต้องให้นาย ว.ซึ่งหมดอำนาจปกครองไปแล้วมาให้ความยินยอมด้วย เมื่อนาง ป.ยินยอมให้เด็กชาย น. เป็นบุตรบุญธรรมของนาย บ. แล้วก็ชอบที่จะไปดำเนินการจดทะเบียนรับบุตรบุญธรรมตามที่กำหนดไว้ตามพระราชบัญญัติการรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรม พ.ศ. 2522 ต่อไปผู้ร้องจึงไม่จำต้องใช้สิทธิทางศาลขอให้สั่งอนุญาตแทนนาย ว. อีกพิพากษายืน(สกล เหมือนพะวงศ์-อัมพร ทองประยูร-พิมล สมานิตย์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ