คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 770/2484หลักกฎหมาย: คำรับสารภาพของจำเลยในคดีอาญาที่รับถึงผลของบาดแผลที่จะเกิดขึ้นภายหน้านั้น ศาลไม่จำเป็นต้องรับฟังเป็นความจริง และในกรณีเช่นนี้ถ้าโจทก์แถลงไม่ติดใจสืบพะยานศาลก็ไม่ต้องให้สืบพะยานต่อไปโจทก์ฟ้องว่าจำเลยวิวาททำร้ายร่างกายซึ่งกันและกัน นายนิตย์มีบาดเจ๊บสาหัสประกอบด้วยทุกข์เวทนากล้าเกิน ๒๐ วัน นายเสมมีบาดเจ็บ ขอให้ลงโทษตาม มาตรา ๒๕๔,๒๕๖ จำเลยทั้ง ๒ ให้การรับสารภาพตามฟ้อง ศาลชั้นต้นลงโทษนายนิตย์ตามมาตรา ๒๕๔ นายเสมตามมาตรา ๒๕๖ นายเสมอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่าบาดแผลของนายนิตย์จะมีอาการเกิน ๒๐ วันหรือไม่ เป็นเหตุการณ์ภายหน้า คำรับเกินความจริง ไม่ควรรับฟัง จึงพิพากษาแก้ให้ลงโทษนายเสมตามมาตรา ๒๕๔ โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า คดีชะนิดนี้ตามวิธีพิจารณาความอาญามาตรา ๑๗๖ ศาลไม่จำต้องฟังคำรับของจำเลยเป็นยุตติเสมอไป คดีนี้ในเวลาที่จำเลยให้การนายนิตย์รักษาตัวได้ ๕ วันเท่านั้น ซึ่งอาการสาหัสยังไม่เห็นผล ในใบบันทึกของแพทย์เห็นว่ารักษาประมาณ ๒๕ วัน หาย ก็ได้ยืนยันว่าถึงทุพพลภาพทุกขเวทนากล้าและไม่สามารถประกอบการเลี้ยงชีพได้ตามปกติเกิน ๒๐ วัน คดีนี้โจทก์แถลงว่าไม่ติดใจ สืบพะยานจึงไม่ต้องย้อนสำนวนไม่ให้โจทก์สืบพะยาน จึงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 770/2484อัยยการชุมพรโจทก์นายนิตย์ อนันต์ นายเสม ขจัดภัยจำเลย ป.อ. ม. 254, ม. 256 ป.วิ.อ. ม. 176, ม. 185, ม. 215คำรับสารภาพของจำเลยในคดีอาญาที่รับถึงผลของบาดแผลที่จะเกิดขึ้นภายหน้านั้น ศาลไม่จำเป็นต้องรับฟังเป็นความจริง และในกรณีเช่นนี้ถ้าโจทก์แถลงไม่ติดใจสืบพะยานศาลก็ไม่ต้องให้สืบพะยานต่อไปโจทก์ฟ้องว่าจำเลยวิวาททำร้ายร่างกายซึ่งกันและกัน นายนิตย์มีบาดเจ๊บสาหัสประกอบด้วยทุกข์เวทนากล้าเกิน ๒๐ วัน นายเสมมีบาดเจ็บ ขอให้ลงโทษตาม มาตรา ๒๕๔,๒๕๖ จำเลยทั้ง ๒ ให้การรับสารภาพตามฟ้อง ศาลชั้นต้นลงโทษนายนิตย์ตามมาตรา ๒๕๔ นายเสมตามมาตรา ๒๕๖ นายเสมอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่าบาดแผลของนายนิตย์จะมีอาการเกิน ๒๐ วันหรือไม่ เป็นเหตุการณ์ภายหน้า คำรับเกินความจริง ไม่ควรรับฟัง จึงพิพากษาแก้ให้ลงโทษนายเสมตามมาตรา ๒๕๔ โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า คดีชะนิดนี้ตามวิธีพิจารณาความอาญามาตรา ๑๗๖ ศาลไม่จำต้องฟังคำรับของจำเลยเป็นยุตติเสมอไป คดีนี้ในเวลาที่จำเลยให้การนายนิตย์รักษาตัวได้ ๕ วันเท่านั้น ซึ่งอาการสาหัสยังไม่เห็นผล ในใบบันทึกของแพทย์เห็นว่ารักษาประมาณ ๒๕ วัน หาย ก็ได้ยืนยันว่าถึงทุพพลภาพทุกขเวทนากล้าและไม่สามารถประกอบการเลี้ยงชีพได้ตามปกติเกิน ๒๐ วัน คดีนี้โจทก์แถลงว่าไม่ติดใจ สืบพะยานจึงไม่ต้องย้อนสำนวนไม่ให้โจทก์สืบพะยาน จึงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์(ทิพปัญญา-นิติศาสตร์-เลขวณิชธรรมวิทักษ์)ศาลชั้นต้น - หลวงสุทธิ+นฤภาคศาลอุทธรณ์ - แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่าจำเลยวิวาททำร้ายร่างกายซึ่งกันและกัน นายนิตย์มีบาดเจ๊บสาหัสประกอบด้วยทุกข์เวทนากล้าเกิน ๒๐ วัน นายเสมมีบาดเจ็บ ขอให้ลงโทษตาม มาตรา ๒๕๔,๒๕๖ จำเลยทั้ง ๒ ให้การรับสารภาพตามฟ้อง ศาลชั้นต้นลงโทษนายนิตย์ตามมาตรา ๒๕๔ นายเสมตามมาตรา ๒๕๖ นายเสมอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่าบาดแผลของนายนิตย์จะมีอาการเกิน ๒๐ วันหรือไม่ เป็นเหตุการณ์ภายหน้า คำรับเกินความจริง ไม่ควรรับฟัง จึงพิพากษาแก้ให้ลงโทษนายเสมตามมาตรา ๒๕๔ โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า คดีชะนิดนี้ตามวิธีพิจารณาความอาญามาตรา ๑๗๖ ศาลไม่จำต้องฟังคำรับของจำเลยเป็นยุตติเสมอไป คดีนี้ในเวลาที่จำเลยให้การนายนิตย์รักษาตัวได้ ๕ วันเท่านั้น ซึ่งอาการสาหัสยังไม่เห็นผล ในใบบันทึกของแพทย์เห็นว่ารักษาประมาณ ๒๕ วัน หาย ก็ได้ยืนยันว่าถึงทุพพลภาพทุกขเวทนากล้าและไม่สามารถประกอบการเลี้ยงชีพได้ตามปกติเกิน ๒๐ วัน คดีนี้โจทก์แถลงว่าไม่ติดใจ สืบพะยานจึงไม่ต้องย้อนสำนวนไม่ให้โจทก์สืบพะยาน จึงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 770/2484อัยยการชุมพรโจทก์นายนิตย์ อนันต์ นายเสม ขจัดภัยจำเลย ป.อ. ม. 254, ม. 256 ป.วิ.อ. ม. 176, ม. 185, ม. 215คำรับสารภาพของจำเลยในคดีอาญาที่รับถึงผลของบาดแผลที่จะเกิดขึ้นภายหน้านั้น ศาลไม่จำเป็นต้องรับฟังเป็นความจริง และในกรณีเช่นนี้ถ้าโจทก์แถลงไม่ติดใจสืบพะยานศาลก็ไม่ต้องให้สืบพะยานต่อไปโจทก์ฟ้องว่าจำเลยวิวาททำร้ายร่างกายซึ่งกันและกัน นายนิตย์มีบาดเจ๊บสาหัสประกอบด้วยทุกข์เวทนากล้าเกิน ๒๐ วัน นายเสมมีบาดเจ็บ ขอให้ลงโทษตาม มาตรา ๒๕๔,๒๕๖ จำเลยทั้ง ๒ ให้การรับสารภาพตามฟ้อง ศาลชั้นต้นลงโทษนายนิตย์ตามมาตรา ๒๕๔ นายเสมตามมาตรา ๒๕๖ นายเสมอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่าบาดแผลของนายนิตย์จะมีอาการเกิน ๒๐ วันหรือไม่ เป็นเหตุการณ์ภายหน้า คำรับเกินความจริง ไม่ควรรับฟัง จึงพิพากษาแก้ให้ลงโทษนายเสมตามมาตรา ๒๕๔ โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า คดีชะนิดนี้ตามวิธีพิจารณาความอาญามาตรา ๑๗๖ ศาลไม่จำต้องฟังคำรับของจำเลยเป็นยุตติเสมอไป คดีนี้ในเวลาที่จำเลยให้การนายนิตย์รักษาตัวได้ ๕ วันเท่านั้น ซึ่งอาการสาหัสยังไม่เห็นผล ในใบบันทึกของแพทย์เห็นว่ารักษาประมาณ ๒๕ วัน หาย ก็ได้ยืนยันว่าถึงทุพพลภาพทุกขเวทนากล้าและไม่สามารถประกอบการเลี้ยงชีพได้ตามปกติเกิน ๒๐ วัน คดีนี้โจทก์แถลงว่าไม่ติดใจ สืบพะยานจึงไม่ต้องย้อนสำนวนไม่ให้โจทก์สืบพะยาน จึงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์(ทิพปัญญา-นิติศาสตร์-เลขวณิชธรรมวิทักษ์)ศาลชั้นต้น - หลวงสุทธิ+นฤภาคศาลอุทธรณ์ - แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ