คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1866/2519หลักกฎหมาย: เจ้าพนักงานสืบทราบว่า จำเลยกับพวกร่วมกันมีและส่งยาเสพติดให้โทษออกนอกราชอาณาจักรโดยทางเครื่องบินมาหลายครั้งแล้ว วันเกิดเหตุได้รับแจ้งจากสายลับว่า จำเลยกับพวกจะส่งไปอีก จึงพากันไปซุ่มดักรออยู่ในบริเวณที่จอดรถชั้นล่างของห้องโดยสารขาออกของทางอากาศยานดอนเมืองที่จำเลยเคย นำรถมาจอด เมื่อจำเลยขับรถเก๋งมาจอด ณ ที่นั่น เจ้าพนักงานจึงตรวจค้น พบเฮโรอีน 32 ถุง ฝิ่นสุก 15 ห่อ รวม 30 กว่ากิโลกรัม มีราคาถึง 520,000 บาทเศษ การจับกุมดังนี้มิได้กระทำโดยบังเอิญ ปริมาณของของกลางตลอดจนสถานที่ที่นำมาบ่งชัดว่าจำเลยกับพวกมีเจตนาส่งออกนอกราชอาณาจักรเพื่อจำหน่าย ตามพฤติการณ์ก็น่าเชื่อถือว่าจำเลยกับพวกได้นัดแนะกันมาก่อนแล้ว เพียงแต่รอนำของกลางนี้ขึ้นไปที่ห้องผู้โดยสารขาออกชั้นบนเพื่อส่งออกทางเครื่องบินเท่านั้น การกระทำของจำเลยกับพวกเข้าขั้นลงมือกระทำความผิดแล้ว แต่ไม่บรรลุผลเพราะแจ้งพนักงานจับกุมเสียก่อน จึงมีความผิดฐานพยายามส่งเฮโรอีนและฝิ่นออกนอกราชอาณาจักรเพื่อจำหน่าย โจทก์บรรยายฟ้องมาแจ้งชัดว่า จำเลยพยายามส่งเฮโรอีนของกลางออกนอกราชอาณาจักรเพื่อจำหน่าย และอ้างมาตรา 4 ทวิ อันเป็นบทห้ามกระทำผิดแล้ว แม้จะไม่ได้อ้างมาตรา 20 ซึ่งเป็นบทลงโทษมาด้วย โดยอ้างแต่มาตรา 20 ตรีมาเพียงบทเดียว ศาลก็ลงโทษตามมาตรา 20 วรรคสี่ได้ ไม่ใช่เป็นเรื่องที่โจทก์ไม่ประสงค์ให้ลงโทษ (วินิจฉัยโดยที่ประชุมใหญ่ ทั้ง 2 วรรค)ประชุมใหญ่ครั้งที่ 13-15/2519โจทก์ฟ้องว่า จำเลยกับพวกที่หลบหนีร่วมกันมีเฮโรอีนไฮโดรคลอไรด์ ๑๐,๘๗๓ กรัม กับมีฝิ่นสุก ๑๙,๕๐๐ กรัม ไว้ในความครอบครองโดยฝ่าฝืนกฎหมาย และจำเลยกับพวกได้บังอาจพยายามส่งเฮโรอีนและฝิ่นดังกล่าวออกนอกราชอาณาจักร เพื่อจำหน่าย ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. ๒๔๖๕ มาตรา ๔ ทวิ ๒๐ วรรคสี่ , ๒๐ ตรี ตามที่มีแก้ไขพระราชบัญญัติฝิ่น พ.ศ. ๒๔๗๒ มาตรา ๖,๙,๕๑,๕๓ ตามที่แก้ไข และริบเฮโรอีน ฝิ่นและกระเป๋าเดินทางของกลาง จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดฐานมีเฮโรอีนไว้ในครอบครองโดยไม่ได้รับอนุญาต ตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. ๒๔๖๕ มาตรา ๒๐ ตรี แก้ไข (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๐๔ มาตรา ๗ และผิดฐานพยายามนำเฮโรอีนออกนอกราชอาณาจักรเพื่อจำหน่ายตามมาตรา ๒๐ วรรคสี่ แก้ไข(ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๐๔ มาตรา ๕ ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๘๐,๕๒ อันเป็นความผิดหลายบทกระทงหนึ่ง ให้ลงโทษจำคุกจำเลยในความผิดฐานพยายามนำเฮโรอีนออกนอกราชอาณาจักรเพื่อจำหน่ายอันเป็นบทที่มีโทษหนักที่สุดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๙๐ ไว้ตลอดชีวิต กับมีความผิดฐานมีฝิ่นไว้ในครอบครองโดยมิได้รับอนุญาต ตามพระราชบัญญัติฝิ่น พ.ศ. ๒๔๗๒ มาตรา ๕๓ แก้ไข (ฉบับที่ ๗) พ.ศ. ๒๕๐๒ มาตรา ๕ และผิดฐานพยายามนำฝิ่นออกนอกราชอาณาจักรเพื่อจำหน่ายตามมาตรา ๕๑ แก้ไข (ฉบับที่ ๗) พ.ศ. ๒๕๐๒ มาตรา ๓ ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๘๐ อันเป็นความผิดหลายบทอีกระทงหนึ่งให้ลงโทษจำเลยฐานมีฝิ่นไว้ในความครอบครองโดยมิได้รับอนุญาติอันเป็นบทที่มีโทษหนักที่สุดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๙๐ มีกำหนด ๑๐ ปี เมื่อเปลี่ยนโทษจำคุกในความผิดกระทงแรก เป็นโทษจำคุก ๕๐ ปีตามมาตรา ๙๑ แล้ว รวมเป็นโทษจำคุก ๖๐ ปี เฮโรอีน ฝิ่นและกระเป๋าเดินทางของกลางให้ริบ จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกา ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า จำเลยกับพวกร่วมกันมีเฮโรอีนและฝิ่นของกลางไว้ในครอบครองโดยผิดกฎหมายจริง ปัญหาต่อไปว่าการกระทำของจำเลยเป็นความผิดฐานพยามส่งเฮโรอีนและฝิ่นของกลางออกนอกราชอาณาจักรเพื่อจำหน่ายหรือไม่ ได้พิเคราะห์พยานหลักฐานที่โจทก์นำสืบแล้ว เห็นว่า ก่อนที่พนักงานจะไปดักตรวจค้นพบของกลาง เจ้าพนักงานได้สืบสวนถึงพฤติการณ์ของจำเลยกับพวก จนปรากฏชัดว่า จำเลยกับพวกร่วมกันมีและส่งยาเสพติดให้โทษทางเครื่องบินมาแล้วหลายครั้ง ฉะนั้นในวันเกิดเหตุเมื่อนายจำเนียร พยานโจทก์รับแจ้งจากสายลับว่าจำเลบยกับพวกะส่งยากเสพติดให้โทษออกนอกราชอาณาจักรอีก นายจำเนียรกับพวกซุ่มดักรออยู่ในบริเวณที่จอดรถชั้นล่างของห้องโดยสารขาออกของทางอากาศยานดอนเมืองที่จำเลยเคยนำรถมาจอด จำเลยก็ได้ขับรถเก๋งมาจอดในบริเวณที่จอดรถดังกล่าว จึงได้ทำการตรวจค้นและพบ เฮโรและ ฝิ่นของกลางตามที่สืบทราบมาจริง ดังนี้เป็นว่าการจับกุมดังนี้มิได้กระทำโดยบังเอิญ แต่สืบทราบมาก่อนแล้ว และเมื่อพิจารณาประกอบกับปริมาณของเฮโรอีนและฝิ่นของกลางที่จับได้ตลอดสถานที่ที่นำมาแล้ว ยิ่งบ่งชัดว่าจำเลยกับพวกมีเฮโรอีนและฝิ่นของกลางมีเจตนาส่งออกนอกราชอาณาจักรเพื่อจำหน่ายนั้นเอง อีกทั้งโดยตามพฤติการณ์ก็น่าเชื่อถือว่า จำเลยกับพวกได้นัดแนะกันมาก่อนแล้วด้วย เพียงแต่รอนำของกลางนี้ขึ้นไปที่ห้องผู้โดยสารขาออกชั้นบนเพื่อส่งออกทางเครื่องบินเท่านั้น ศาลฎีกาโดยมติที่ประชุมใหญ่เห็นว่าการกระทำของจำเลยกับพวกเข้าขั้นลงมือกระทำความผิดแล้ว แต่การกระทำไม่บรรลุผลเพราะแจ้งพนักงานจับกุมเสียก่อน จำเลยจึงมีความผิดฐานพยายามส่งเฮโรอีนและฝิ่นออกนอกราชอาณาจักรเพื่อจำหน่ายตามี่โจทก์ฟ้อง พยานจำเลยไม่อาจหักล้างพยานโจทก์ได้ ปัญหาต่อไปว่า เฉพาะความผิดพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ โจทก์อ้างบทลงโทษฐานมีไว้ซึ่งยาเสพติดให้โทษไว้ในความครอบครองตามมาตรา ๒๐ ตรี มาเพียงบทเดียว ไม่ได้อ้างบทลงโทษฐานส่งออกนอกราชอาณาจักรเพื่อจำหน่ายตามมาตรา ๒๐ มาด้วย ดังนี้ศาลจะลงโทษจำเลยข้อหาพยายามส่งออกนอกราชอาณาจักรเพื่อจำหน่ายได้หรือไม่ ศาลฎีกาโดยมติที่ประชุมใหญ่เห็นว่า ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๑๕๘ (๖) บัญญัติว่า คำฟ้องจะต้องอ้างมาตราในกฎหมาย ซึ่งบัญญัติว่าการกระทำเช่นนั้นเป็นความผิด ซึ่งคดีนี้โจทก์บรรยายฟ้องมาแจ้งชัดว่า จำเลยบังอาจส่งเฮโรอีนของกลางออกนอกราชอาณาจักรเพื่อจำหน่าย และอ้างบทมาตรา ๔ ทวิ อันเป็นบทห้ามกระทำผิดมาด้วย ดังนี้แม้ไม่อ้างบทลงโทษจำเลยตามมาตรา ๒๐ วรรคสี่ ไม่ใช่เป็นเรื่องที่โจทก์ไม่ประสงค์ให้ลงโทษ ด้วยเหตุดังวินิจฉัย ที่ศาลล่างพิพากษาลงโทษจำเลยมานั้น ศาลฎีกาเห็นพ้องด้วย ฎีกาจำเลยฟังไม่ขึ้น พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1866/2519พนักงานอัยการ กรมอัยการโจทก์นายสุวัฒน์ วริยานันทกุลล. ป.อ. ม. 80 พ.ร.บ.ยาเสพติดให้โทษ (ฉบับที่ 4) พ.ศ.2504 ม. 4, ม. 5, ม. 7 พ.ร.บ.ฝิ่น (ฉบับที่ 7) พ.ศ.2502 ม. 3, ม. 5 ป.วิ.อ. ม. 158, ม. 192 พ.ร.บ.ยาเสพติดให้โทษ พ.ศ.2465 ม. 20 ตรี, ม. 20 วรรคสี่, ม. 4 ทวิเจ้าพนักงานสืบทราบว่า จำเลยกับพวกร่วมกันมีและส่งยาเสพติดให้โทษออกนอกราชอาณาจักรโดยทางเครื่องบินมาหลายครั้งแล้ว วันเกิดเหตุได้รับแจ้งจากสายลับว่า จำเลยกับพวกจะส่งไปอีก จึงพากันไปซุ่มดักรออยู่ในบริเวณที่จอดรถชั้นล่างของห้องโดยสารขาออกของทางอากาศยานดอนเมืองที่จำเลยเคย นำรถมาจอด เมื่อจำเลยขับรถเก๋งมาจอด ณ ที่นั่น เจ้าพนักงานจึงตรวจค้น พบเฮโรอีน 32 ถุง ฝิ่นสุก 15 ห่อ รวม 30 กว่ากิโลกรัม มีราคาถึง 520,000 บาทเศษ การจับกุมดังนี้มิได้กระทำโดยบังเอิญ ปริมาณของของกลางตลอดจนสถานที่ที่นำมาบ่งชัดว่าจำเลยกับพวกมีเจตนาส่งออกนอกราชอาณาจักรเพื่อจำหน่าย ตามพฤติการณ์ก็น่าเชื่อถือว่าจำเลยกับพวกได้นัดแนะกันมาก่อนแล้ว เพียงแต่รอนำของกลางนี้ขึ้นไปที่ห้องผู้โดยสารขาออกชั้นบนเพื่อส่งออกทางเครื่องบินเท่านั้น การกระทำของจำเลยกับพวกเข้าขั้นลงมือกระทำความผิดแล้ว แต่ไม่บรรลุผลเพราะแจ้งพนักงานจับกุมเสียก่อน จึงมีความผิดฐานพยายามส่งเฮโรอีนและฝิ่นออกนอกราชอาณาจักรเพื่อจำหน่าย โจทก์บรรยายฟ้องมาแจ้งชัดว่า จำเลยพยายามส่งเฮโรอีนของกลางออกนอกราชอาณาจักรเพื่อจำหน่าย และอ้างมาตรา 4 ทวิ อันเป็นบทห้ามกระทำผิดแล้ว แม้จะไม่ได้อ้างมาตรา 20 ซึ่งเป็นบทลงโทษมาด้วย โดยอ้างแต่มาตรา 20 ตรีมาเพียงบทเดียว ศาลก็ลงโทษตามมาตรา 20 วรรคสี่ได้ ไม่ใช่เป็นเรื่องที่โจทก์ไม่ประสงค์ให้ลงโทษ (วินิจฉัยโดยที่ประชุมใหญ่ ทั้ง 2 วรรค)ประชุมใหญ่ครั้งที่ 13-15/2519โจทก์ฟ้องว่า จำเลยกับพวกที่หลบหนีร่วมกันมีเฮโรอีนไฮโดรคลอไรด์ ๑๐,๘๗๓ กรัม กับมีฝิ่นสุก ๑๙,๕๐๐ กรัม ไว้ในความครอบครองโดยฝ่าฝืนกฎหมาย และจำเลยกับพวกได้บังอาจพยายามส่งเฮโรอีนและฝิ่นดังกล่าวออกนอกราชอาณาจักร เพื่อจำหน่าย ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. ๒๔๖๕ มาตรา ๔ ทวิ ๒๐ วรรคสี่ , ๒๐ ตรี ตามที่มีแก้ไขพระราชบัญญัติฝิ่น พ.ศ. ๒๔๗๒ มาตรา ๖,๙,๕๑,๕๓ ตามที่แก้ไข และริบเฮโรอีน ฝิ่นและกระเป๋าเดินทางของกลาง จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดฐานมีเฮโรอีนไว้ในครอบครองโดยไม่ได้รับอนุญาต ตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. ๒๔๖๕ มาตรา ๒๐ ตรี แก้ไข (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๐๔ มาตรา ๗ และผิดฐานพยายามนำเฮโรอีนออกนอกราชอาณาจักรเพื่อจำหน่ายตามมาตรา ๒๐ วรรคสี่ แก้ไข(ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๐๔ มาตรา ๕ ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๘๐,๕๒ อันเป็นความผิดหลายบทกระทงหนึ่ง ให้ลงโทษจำคุกจำเลยในความผิดฐานพยายามนำเฮโรอีนออกนอกราชอาณาจักรเพื่อจำหน่ายอันเป็นบทที่มีโทษหนักที่สุดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๙๐ ไว้ตลอดชีวิต กับมีความผิดฐานมีฝิ่นไว้ในครอบครองโดยมิได้รับอนุญาต ตามพระราชบัญญัติฝิ่น พ.ศ. ๒๔๗๒ มาตรา ๕๓ แก้ไข (ฉบับที่ ๗) พ.ศ. ๒๕๐๒ มาตรา ๕ และผิดฐานพยายามนำฝิ่นออกนอกราชอาณาจักรเพื่อจำหน่ายตามมาตรา ๕๑ แก้ไข (ฉบับที่ ๗) พ.ศ. ๒๕๐๒ มาตรา ๓ ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๘๐ อันเป็นความผิดหลายบทอีกระทงหนึ่งให้ลงโทษจำเลยฐานมีฝิ่นไว้ในความครอบครองโดยมิได้รับอนุญาติอันเป็นบทที่มีโทษหนักที่สุดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๙๐ มีกำหนด ๑๐ ปี เมื่อเปลี่ยนโทษจำคุกในความผิดกระทงแรก เป็นโทษจำคุก ๕๐ ปีตามมาตรา ๙๑ แล้ว รวมเป็นโทษจำคุก ๖๐ ปี เฮโรอีน ฝิ่นและกระเป๋าเดินทางของกลางให้ริบ จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกา ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า จำเลยกับพวกร่วมกันมีเฮโรอีนและฝิ่นของกลางไว้ในครอบครองโดยผิดกฎหมายจริง ปัญหาต่อไปว่าการกระทำของจำเลยเป็นความผิดฐานพยามส่งเฮโรอีนและฝิ่นของกลางออกนอกราชอาณาจักรเพื่อจำหน่ายหรือไม่ ได้พิเคราะห์พยานหลักฐานที่โจทก์นำสืบแล้ว เห็นว่า ก่อนที่พนักงานจะไปดักตรวจค้นพบของกลาง เจ้าพนักงานได้สืบสวนถึงพฤติการณ์ของจำเลยกับพวก จนปรากฏชัดว่า จำเลยกับพวกร่วมกันมีและส่งยาเสพติดให้โทษทางเครื่องบินมาแล้วหลายครั้ง ฉะนั้นในวันเกิดเหตุเมื่อนายจำเนียร พยานโจทก์รับแจ้งจากสายลับว่าจำเลบยกับพวกะส่งยากเสพติดให้โทษออกนอกราชอาณาจักรอีก นายจำเนียรกับพวกซุ่มดักรออยู่ในบริเวณที่จอดรถชั้นล่างของห้องโดยสารขาออกของทางอากาศยานดอนเมืองที่จำเลยเคยนำรถมาจอด จำเลยก็ได้ขับรถเก๋งมาจอดในบริเวณที่จอดรถดังกล่าว จึงได้ทำการตรวจค้นและพบ เฮโรและ ฝิ่นของกลางตามที่สืบทราบมาจริง ดังนี้เป็นว่าการจับกุมดังนี้มิได้กระทำโดยบังเอิญ แต่สืบทราบมาก่อนแล้ว และเมื่อพิจารณาประกอบกับปริมาณของเฮโรอีนและฝิ่นของกลางที่จับได้ตลอดสถานที่ที่นำมาแล้ว ยิ่งบ่งชัดว่าจำเลยกับพวกมีเฮโรอีนและฝิ่นของกลางมีเจตนาส่งออกนอกราชอาณาจักรเพื่อจำหน่ายนั้นเอง อีกทั้งโดยตามพฤติการณ์ก็น่าเชื่อถือว่า จำเลยกับพวกได้นัดแนะกันมาก่อนแล้วด้วย เพียงแต่รอนำของกลางนี้ขึ้นไปที่ห้องผู้โดยสารขาออกชั้นบนเพื่อส่งออกทางเครื่องบินเท่านั้น ศาลฎีกาโดยมติที่ประชุมใหญ่เห็นว่าการกระทำของจำเลยกับพวกเข้าขั้นลงมือกระทำความผิดแล้ว แต่การกระทำไม่บรรลุผลเพราะแจ้งพนักงานจับกุมเสียก่อน จำเลยจึงมีความผิดฐานพยายามส่งเฮโรอีนและฝิ่นออกนอกราชอาณาจักรเพื่อจำหน่ายตามี่โจทก์ฟ้อง พยานจำเลยไม่อาจหักล้างพยานโจทก์ได้ ปัญหาต่อไปว่า เฉพาะความผิดพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ โจทก์อ้างบทลงโทษฐานมีไว้ซึ่งยาเสพติดให้โทษไว้ในความครอบครองตามมาตรา ๒๐ ตรี มาเพียงบทเดียว ไม่ได้อ้างบทลงโทษฐานส่งออกนอกราชอาณาจักรเพื่อจำหน่ายตามมาตรา ๒๐ มาด้วย ดังนี้ศาลจะลงโทษจำเลยข้อหาพยายามส่งออกนอกราชอาณาจักรเพื่อจำหน่ายได้หรือไม่ ศาลฎีกาโดยมติที่ประชุมใหญ่เห็นว่า ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๑๕๘ (๖) บัญญัติว่า คำฟ้องจะต้องอ้างมาตราในกฎหมาย ซึ่งบัญญัติว่าการกระทำเช่นนั้นเป็นความผิด ซึ่งคดีนี้โจทก์บรรยายฟ้องมาแจ้งชัดว่า จำเลยบังอาจส่งเฮโรอีนของกลางออกนอกราชอาณาจักรเพื่อจำหน่าย และอ้างบทมาตรา ๔ ทวิ อันเป็นบทห้ามกระทำผิดมาด้วย ดังนี้แม้ไม่อ้างบทลงโทษจำเลยตามมาตรา ๒๐ วรรคสี่ ไม่ใช่เป็นเรื่องที่โจทก์ไม่ประสงค์ให้ลงโทษ ด้วยเหตุดังวินิจฉัย ที่ศาลล่างพิพากษาลงโทษจำเลยมานั้น ศาลฎีกาเห็นพ้องด้วย ฎีกาจำเลยฟังไม่ขึ้น พิพากษายืน(ขจร หะวานนท์-สนับ คัมภีรยส-ภิญโญ ธีรนิติ)ศาลอาญา - นายชูเชิด รักตะบุตรศาลอุทธรณ์ - นายวัฒน์ ผดุงจิตรแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยกับพวกที่หลบหนีร่วมกันมีเฮโรอีนไฮโดรคลอไรด์ ๑๐,๘๗๓ กรัม กับมีฝิ่นสุก ๑๙,๕๐๐ กรัม ไว้ในความครอบครองโดยฝ่าฝืนกฎหมาย และจำเลยกับพวกได้บังอาจพยายามส่งเฮโรอีนและฝิ่นดังกล่าวออกนอกราชอาณาจักร เพื่อจำหน่าย ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. ๒๔๖๕ มาตรา ๔ ทวิ ๒๐ วรรคสี่ , ๒๐ ตรี ตามที่มีแก้ไขพระราชบัญญัติฝิ่น พ.ศ. ๒๔๗๒ มาตรา ๖,๙,๕๑,๕๓ ตามที่แก้ไข และริบเฮโรอีน ฝิ่นและกระเป๋าเดินทางของกลาง จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดฐานมีเฮโรอีนไว้ในครอบครองโดยไม่ได้รับอนุญาต ตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. ๒๔๖๕ มาตรา ๒๐ ตรี แก้ไข (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๐๔ มาตรา ๗ และผิดฐานพยายามนำเฮโรอีนออกนอกราชอาณาจักรเพื่อจำหน่ายตามมาตรา ๒๐ วรรคสี่ แก้ไข(ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๐๔ มาตรา ๕ ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๘๐,๕๒ อันเป็นความผิดหลายบทกระทงหนึ่ง ให้ลงโทษจำคุกจำเลยในความผิดฐานพยายามนำเฮโรอีนออกนอกราชอาณาจักรเพื่อจำหน่ายอันเป็นบทที่มีโทษหนักที่สุดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๙๐ ไว้ตลอดชีวิต กับมีความผิดฐานมีฝิ่นไว้ในครอบครองโดยมิได้รับอนุญาต ตามพระราชบัญญัติฝิ่น พ.ศ. ๒๔๗๒ มาตรา ๕๓ แก้ไข (ฉบับที่ ๗) พ.ศ. ๒๕๐๒ มาตรา ๕ และผิดฐานพยายามนำฝิ่นออกนอกราชอาณาจักรเพื่อจำหน่ายตามมาตรา ๕๑ แก้ไข (ฉบับที่ ๗) พ.ศ. ๒๕๐๒ มาตรา ๓ ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๘๐ อันเป็นความผิดหลายบทอีกระทงหนึ่งให้ลงโทษจำเลยฐานมีฝิ่นไว้ในความครอบครองโดยมิได้รับอนุญาติอันเป็นบทที่มีโทษหนักที่สุดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๙๐ มีกำหนด ๑๐ ปี เมื่อเปลี่ยนโทษจำคุกในความผิดกระทงแรก เป็นโทษจำคุก ๕๐ ปีตามมาตรา ๙๑ แล้ว รวมเป็นโทษจำคุก ๖๐ ปี เฮโรอีน ฝิ่นและกระเป๋าเดินทางของกลางให้ริบ จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกา ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า จำเลยกับพวกร่วมกันมีเฮโรอีนและฝิ่นของกลางไว้ในครอบครองโดยผิดกฎหมายจริง ปัญหาต่อไปว่าการกระทำของจำเลยเป็นความผิดฐานพยามส่งเฮโรอีนและฝิ่นของกลางออกนอกราชอาณาจักรเพื่อจำหน่ายหรือไม่ ได้พิเคราะห์พยานหลักฐานที่โจทก์นำสืบแล้ว เห็นว่า ก่อนที่พนักงานจะไปดักตรวจค้นพบของกลาง เจ้าพนักงานได้สืบสวนถึงพฤติการณ์ของจำเลยกับพวก จนปรากฏชัดว่า จำเลยกับพวกร่วมกันมีและส่งยาเสพติดให้โทษทางเครื่องบินมาแล้วหลายครั้ง ฉะนั้นในวันเกิดเหตุเมื่อนายจำเนียร พยานโจทก์รับแจ้งจากสายลับว่าจำเลบยกับพวกะส่งยากเสพติดให้โทษออกนอกราชอาณาจักรอีก นายจำเนียรกับพวกซุ่มดักรออยู่ในบริเวณที่จอดรถชั้นล่างของห้องโดยสารขาออกของทางอากาศยานดอนเมืองที่จำเลยเคยนำรถมาจอด จำเลยก็ได้ขับรถเก๋งมาจอดในบริเวณที่จอดรถดังกล่าว จึงได้ทำการตรวจค้นและพบ เฮโรและ ฝิ่นของกลางตามที่สืบทราบมาจริง ดังนี้เป็นว่าการจับกุมดังนี้มิได้กระทำโดยบังเอิญ แต่สืบทราบมาก่อนแล้ว และเมื่อพิจารณาประกอบกับปริมาณของเฮโรอีนและฝิ่นของกลางที่จับได้ตลอดสถานที่ที่นำมาแล้ว ยิ่งบ่งชัดว่าจำเลยกับพวกมีเฮโรอีนและฝิ่นของกลางมีเจตนาส่งออกนอกราชอาณาจักรเพื่อจำหน่ายนั้นเอง อีกทั้งโดยตามพฤติการณ์ก็น่าเชื่อถือว่า จำเลยกับพวกได้นัดแนะกันมาก่อนแล้วด้วย เพียงแต่รอนำของกลางนี้ขึ้นไปที่ห้องผู้โดยสารขาออกชั้นบนเพื่อส่งออกทางเครื่องบินเท่านั้น ศาลฎีกาโดยมติที่ประชุมใหญ่เห็นว่าการกระทำของจำเลยกับพวกเข้าขั้นลงมือกระทำความผิดแล้ว แต่การกระทำไม่บรรลุผลเพราะแจ้งพนักงานจับกุมเสียก่อน จำเลยจึงมีความผิดฐานพยายามส่งเฮโรอีนและฝิ่นออกนอกราชอาณาจักรเพื่อจำหน่ายตามี่โจทก์ฟ้อง พยานจำเลยไม่อาจหักล้างพยานโจทก์ได้ ปัญหาต่อไปว่า เฉพาะความผิดพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ โจทก์อ้างบทลงโทษฐานมีไว้ซึ่งยาเสพติดให้โทษไว้ในความครอบครองตามมาตรา ๒๐ ตรี มาเพียงบทเดียว ไม่ได้อ้างบทลงโทษฐานส่งออกนอกราชอาณาจักรเพื่อจำหน่ายตามมาตรา ๒๐ มาด้วย ดังนี้ศาลจะลงโทษจำเลยข้อหาพยายามส่งออกนอกราชอาณาจักรเพื่อจำหน่ายได้หรือไม่ ศาลฎีกาโดยมติที่ประชุมใหญ่เห็นว่า ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๑๕๘ (๖) บัญญัติว่า คำฟ้องจะต้องอ้างมาตราในกฎหมาย ซึ่งบัญญัติว่าการกระทำเช่นนั้นเป็นความผิด ซึ่งคดีนี้โจทก์บรรยายฟ้องมาแจ้งชัดว่า จำเลยบังอาจส่งเฮโรอีนของกลางออกนอกราชอาณาจักรเพื่อจำหน่าย และอ้างบทมาตรา ๔ ทวิ อันเป็นบทห้ามกระทำผิดมาด้วย ดังนี้แม้ไม่อ้างบทลงโทษจำเลยตามมาตรา ๒๐ วรรคสี่ ไม่ใช่เป็นเรื่องที่โจทก์ไม่ประสงค์ให้ลงโทษ ด้วยเหตุดังวินิจฉัย ที่ศาลล่างพิพากษาลงโทษจำเลยมานั้น ศาลฎีกาเห็นพ้องด้วย ฎีกาจำเลยฟังไม่ขึ้น พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1866/2519พนักงานอัยการ กรมอัยการโจทก์นายสุวัฒน์ วริยานันทกุลล. ป.อ. ม. 80 พ.ร.บ.ยาเสพติดให้โทษ (ฉบับที่ 4) พ.ศ.2504 ม. 4, ม. 5, ม. 7 พ.ร.บ.ฝิ่น (ฉบับที่ 7) พ.ศ.2502 ม. 3, ม. 5 ป.วิ.อ. ม. 158, ม. 192 พ.ร.บ.ยาเสพติดให้โทษ พ.ศ.2465 ม. 20 ตรี, ม. 20 วรรคสี่, ม. 4 ทวิเจ้าพนักงานสืบทราบว่า จำเลยกับพวกร่วมกันมีและส่งยาเสพติดให้โทษออกนอกราชอาณาจักรโดยทางเครื่องบินมาหลายครั้งแล้ว วันเกิดเหตุได้รับแจ้งจากสายลับว่า จำเลยกับพวกจะส่งไปอีก จึงพากันไปซุ่มดักรออยู่ในบริเวณที่จอดรถชั้นล่างของห้องโดยสารขาออกของทางอากาศยานดอนเมืองที่จำเลยเคย นำรถมาจอด เมื่อจำเลยขับรถเก๋งมาจอด ณ ที่นั่น เจ้าพนักงานจึงตรวจค้น พบเฮโรอีน 32 ถุง ฝิ่นสุก 15 ห่อ รวม 30 กว่ากิโลกรัม มีราคาถึง 520,000 บาทเศษ การจับกุมดังนี้มิได้กระทำโดยบังเอิญ ปริมาณของของกลางตลอดจนสถานที่ที่นำมาบ่งชัดว่าจำเลยกับพวกมีเจตนาส่งออกนอกราชอาณาจักรเพื่อจำหน่าย ตามพฤติการณ์ก็น่าเชื่อถือว่าจำเลยกับพวกได้นัดแนะกันมาก่อนแล้ว เพียงแต่รอนำของกลางนี้ขึ้นไปที่ห้องผู้โดยสารขาออกชั้นบนเพื่อส่งออกทางเครื่องบินเท่านั้น การกระทำของจำเลยกับพวกเข้าขั้นลงมือกระทำความผิดแล้ว แต่ไม่บรรลุผลเพราะแจ้งพนักงานจับกุมเสียก่อน จึงมีความผิดฐานพยายามส่งเฮโรอีนและฝิ่นออกนอกราชอาณาจักรเพื่อจำหน่าย โจทก์บรรยายฟ้องมาแจ้งชัดว่า จำเลยพยายามส่งเฮโรอีนของกลางออกนอกราชอาณาจักรเพื่อจำหน่าย และอ้างมาตรา 4 ทวิ อันเป็นบทห้ามกระทำผิดแล้ว แม้จะไม่ได้อ้างมาตรา 20 ซึ่งเป็นบทลงโทษมาด้วย โดยอ้างแต่มาตรา 20 ตรีมาเพียงบทเดียว ศาลก็ลงโทษตามมาตรา 20 วรรคสี่ได้ ไม่ใช่เป็นเรื่องที่โจทก์ไม่ประสงค์ให้ลงโทษ (วินิจฉัยโดยที่ประชุมใหญ่ ทั้ง 2 วรรค)ประชุมใหญ่ครั้งที่ 13-15/2519โจทก์ฟ้องว่า จำเลยกับพวกที่หลบหนีร่วมกันมีเฮโรอีนไฮโดรคลอไรด์ ๑๐,๘๗๓ กรัม กับมีฝิ่นสุก ๑๙,๕๐๐ กรัม ไว้ในความครอบครองโดยฝ่าฝืนกฎหมาย และจำเลยกับพวกได้บังอาจพยายามส่งเฮโรอีนและฝิ่นดังกล่าวออกนอกราชอาณาจักร เพื่อจำหน่าย ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. ๒๔๖๕ มาตรา ๔ ทวิ ๒๐ วรรคสี่ , ๒๐ ตรี ตามที่มีแก้ไขพระราชบัญญัติฝิ่น พ.ศ. ๒๔๗๒ มาตรา ๖,๙,๕๑,๕๓ ตามที่แก้ไข และริบเฮโรอีน ฝิ่นและกระเป๋าเดินทางของกลาง จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดฐานมีเฮโรอีนไว้ในครอบครองโดยไม่ได้รับอนุญาต ตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. ๒๔๖๕ มาตรา ๒๐ ตรี แก้ไข (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๐๔ มาตรา ๗ และผิดฐานพยายามนำเฮโรอีนออกนอกราชอาณาจักรเพื่อจำหน่ายตามมาตรา ๒๐ วรรคสี่ แก้ไข(ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๐๔ มาตรา ๕ ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๘๐,๕๒ อันเป็นความผิดหลายบทกระทงหนึ่ง ให้ลงโทษจำคุกจำเลยในความผิดฐานพยายามนำเฮโรอีนออกนอกราชอาณาจักรเพื่อจำหน่ายอันเป็นบทที่มีโทษหนักที่สุดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๙๐ ไว้ตลอดชีวิต กับมีความผิดฐานมีฝิ่นไว้ในครอบครองโดยมิได้รับอนุญาต ตามพระราชบัญญัติฝิ่น พ.ศ. ๒๔๗๒ มาตรา ๕๓ แก้ไข (ฉบับที่ ๗) พ.ศ. ๒๕๐๒ มาตรา ๕ และผิดฐานพยายามนำฝิ่นออกนอกราชอาณาจักรเพื่อจำหน่ายตามมาตรา ๕๑ แก้ไข (ฉบับที่ ๗) พ.ศ. ๒๕๐๒ มาตรา ๓ ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๘๐ อันเป็นความผิดหลายบทอีกระทงหนึ่งให้ลงโทษจำเลยฐานมีฝิ่นไว้ในความครอบครองโดยมิได้รับอนุญาติอันเป็นบทที่มีโทษหนักที่สุดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๙๐ มีกำหนด ๑๐ ปี เมื่อเปลี่ยนโทษจำคุกในความผิดกระทงแรก เป็นโทษจำคุก ๕๐ ปีตามมาตรา ๙๑ แล้ว รวมเป็นโทษจำคุก ๖๐ ปี เฮโรอีน ฝิ่นและกระเป๋าเดินทางของกลางให้ริบ จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกา ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า จำเลยกับพวกร่วมกันมีเฮโรอีนและฝิ่นของกลางไว้ในครอบครองโดยผิดกฎหมายจริง ปัญหาต่อไปว่าการกระทำของจำเลยเป็นความผิดฐานพยามส่งเฮโรอีนและฝิ่นของกลางออกนอกราชอาณาจักรเพื่อจำหน่ายหรือไม่ ได้พิเคราะห์พยานหลักฐานที่โจทก์นำสืบแล้ว เห็นว่า ก่อนที่พนักงานจะไปดักตรวจค้นพบของกลาง เจ้าพนักงานได้สืบสวนถึงพฤติการณ์ของจำเลยกับพวก จนปรากฏชัดว่า จำเลยกับพวกร่วมกันมีและส่งยาเสพติดให้โทษทางเครื่องบินมาแล้วหลายครั้ง ฉะนั้นในวันเกิดเหตุเมื่อนายจำเนียร พยานโจทก์รับแจ้งจากสายลับว่าจำเลบยกับพวกะส่งยากเสพติดให้โทษออกนอกราชอาณาจักรอีก นายจำเนียรกับพวกซุ่มดักรออยู่ในบริเวณที่จอดรถชั้นล่างของห้องโดยสารขาออกของทางอากาศยานดอนเมืองที่จำเลยเคยนำรถมาจอด จำเลยก็ได้ขับรถเก๋งมาจอดในบริเวณที่จอดรถดังกล่าว จึงได้ทำการตรวจค้นและพบ เฮโรและ ฝิ่นของกลางตามที่สืบทราบมาจริง ดังนี้เป็นว่าการจับกุมดังนี้มิได้กระทำโดยบังเอิญ แต่สืบทราบมาก่อนแล้ว และเมื่อพิจารณาประกอบกับปริมาณของเฮโรอีนและฝิ่นของกลางที่จับได้ตลอดสถานที่ที่นำมาแล้ว ยิ่งบ่งชัดว่าจำเลยกับพวกมีเฮโรอีนและฝิ่นของกลางมีเจตนาส่งออกนอกราชอาณาจักรเพื่อจำหน่ายนั้นเอง อีกทั้งโดยตามพฤติการณ์ก็น่าเชื่อถือว่า จำเลยกับพวกได้นัดแนะกันมาก่อนแล้วด้วย เพียงแต่รอนำของกลางนี้ขึ้นไปที่ห้องผู้โดยสารขาออกชั้นบนเพื่อส่งออกทางเครื่องบินเท่านั้น ศาลฎีกาโดยมติที่ประชุมใหญ่เห็นว่าการกระทำของจำเลยกับพวกเข้าขั้นลงมือกระทำความผิดแล้ว แต่การกระทำไม่บรรลุผลเพราะแจ้งพนักงานจับกุมเสียก่อน จำเลยจึงมีความผิดฐานพยายามส่งเฮโรอีนและฝิ่นออกนอกราชอาณาจักรเพื่อจำหน่ายตามี่โจทก์ฟ้อง พยานจำเลยไม่อาจหักล้างพยานโจทก์ได้ ปัญหาต่อไปว่า เฉพาะความผิดพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ โจทก์อ้างบทลงโทษฐานมีไว้ซึ่งยาเสพติดให้โทษไว้ในความครอบครองตามมาตรา ๒๐ ตรี มาเพียงบทเดียว ไม่ได้อ้างบทลงโทษฐานส่งออกนอกราชอาณาจักรเพื่อจำหน่ายตามมาตรา ๒๐ มาด้วย ดังนี้ศาลจะลงโทษจำเลยข้อหาพยายามส่งออกนอกราชอาณาจักรเพื่อจำหน่ายได้หรือไม่ ศาลฎีกาโดยมติที่ประชุมใหญ่เห็นว่า ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๑๕๘ (๖) บัญญัติว่า คำฟ้องจะต้องอ้างมาตราในกฎหมาย ซึ่งบัญญัติว่าการกระทำเช่นนั้นเป็นความผิด ซึ่งคดีนี้โจทก์บรรยายฟ้องมาแจ้งชัดว่า จำเลยบังอาจส่งเฮโรอีนของกลางออกนอกราชอาณาจักรเพื่อจำหน่าย และอ้างบทมาตรา ๔ ทวิ อันเป็นบทห้ามกระทำผิดมาด้วย ดังนี้แม้ไม่อ้างบทลงโทษจำเลยตามมาตรา ๒๐ วรรคสี่ ไม่ใช่เป็นเรื่องที่โจทก์ไม่ประสงค์ให้ลงโทษ ด้วยเหตุดังวินิจฉัย ที่ศาลล่างพิพากษาลงโทษจำเลยมานั้น ศาลฎีกาเห็นพ้องด้วย ฎีกาจำเลยฟังไม่ขึ้น พิพากษายืน(ขจร หะวานนท์-สนับ คัมภีรยส-ภิญโญ ธีรนิติ)ศาลอาญา - นายชูเชิด รักตะบุตรศาลอุทธรณ์ - นายวัฒน์ ผดุงจิตรแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ