phoneee/thai-legal-corpus huggingface dataset:
ประกาศคณะกรรมการนโยบายเขตพัฒนาพิเศษภาคตะวันออกเรื่อง หลักเกณฑ์ วิธีการ เงื่อนไข และกระบวนการ ในการร่วมลงทุนกับเอกชนหรือให้เอกชนเป็นผู้ลงทุน(ฉบับที่ ๗)พ.ศ. ๒๕๖๓ ตามที่เป็นการสมควรปรับปรุงองค์ประกอบของคณะกรรมการกำกับดูแลและคณะกรรมการบริหารสัญญา ซึ่งจะทำให้การพัฒนาเขตพัฒนาพิเศษภาคตะวันออกมีประสิทธิภาพมากยิ่งขึ้น อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๑ (๖) มาตรา ๑๒ และมาตรา๗๑ แห่งพระราชบัญญัติเขตพัฒนาพิเศษภาคตะวันออก พ.ศ. ๒๕๖๑ คณะกรรมการนโยบายเขตพัฒนาพิเศษภาคตะวันออกจึงออกประกาศไว้ดังต่อไปนี้ข้อ๑[๑] ประกาศนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปข้อ๒ ให้ยกเลิกข้อความในข้อ ๑๙ ของประกาศคณะกรรมการนโยบายการพัฒนาระเบียงเศรษฐกิจพิเศษภาคตะวันออกเรื่อง หลักเกณฑ์ วิธีการ เงื่อนไข และกระบวนการในการร่วมลงทุนกับเอกชนหรือให้เอกชนเป็นผู้ลงทุน พ.ศ. ๒๕๖๐ ลงวันที่ ๘ กันยายน พ.ศ.๒๕๖๐ และให้ใช้ความ ดังต่อไปนี้แทนข้อ ๑๙ เมื่อได้มีการลงนามในสัญญาร่วมลงทุนแล้ว ให้คณะกรรมการนโยบายแต่งตั้งคณะกรรมการกำกับดูแลซึ่งประกอบด้วย ผู้แทนกระทรวงเจ้าสังกัดหรือผู้แทนหน่วยงานที่คณะกรรมการนโยบายมอบหมาย เป็นประธานกรรมการ ผู้แทนสำนักงานผู้แทนสำนักงานอัยการสูงสุด ผู้แทนเอกชนคู่สัญญา เป็นกรรมการ และผู้แทนหน่วยงานเจ้าของโครงการเป็นกรรมการและเลขานุการข้อ ๓ ให้ยกเลิกความใน(๒) ข้อ ๒๐/๑ ของประกาศคณะกรรมการนโยบายการพัฒนาระเบียงเศรษฐกิจพิเศษภาคตะวันออก เรื่อง หลักเกณฑ์ วิธีการ เงื่อนไข และกระบวนการในการร่วมลงทุนกับเอกชนหรือให้เอกชนเป็นผู้ลงทุนพ.ศ. ๒๕๖๐ ลงวันที่ ๘ กันยายน พ.ศ. ๒๕๖๐ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยประกาศคณะกรรมการนโยบายเขตพัฒนาพิเศษภาคตะวันออกเรื่อง หลักเกณฑ์ วิธีการ เงื่อนไข และกระบวนการในการร่วมลงทุนกับเอกชนหรือให้เอกชนเป็นผู้ลงทุน(ฉบับที่ ๖) พ.ศ. ๒๕๖๓ ลงวันที่ ๖ มีนาคม ๒๕๖๓ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน(๒)ผู้แทนหน่วยงานเจ้าของโครงการ ผู้แทนกระทรวงที่เกี่ยวข้องตามที่สำนักงานกำหนด ผู้ทรงคุณวุฒิซึ่งแต่งตั้งโดยสำนักงานจากบุคคลที่สำนักงานเห็นว่าเป็นผู้มีความรู้หรือความเชี่ยวชาญ อันจะเป็นประโยชน์แก่การดำเนินการของคณะกรรมการบริหารสัญญาเป็นกรรมการประกาศ ณวันที่ ๗ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๖๓พลเอก ประยุทธ์จันทร์โอชานายกรัฐมนตรีประธานกรรมการนโยบายเขตพัฒนาพิเศษภาคตะวันออกอัมพิกา/จัดทำ๑ กันยายน๒๕๖๓สุภาทิพย์/ตรวจ๑๐กันยายน ๒๕๖๓[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๓๗/ตอนพิเศษ ๑๘๗ ง/หน้า ๑๑/๑๗ สิงหาคม ๒๕๖๓
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1783/2520หลักกฎหมาย: ใบมอบอำนาจให้ฟ้องความคดีเดียว เป็นการกระทำครั้งเดียวไม่ใช่มอบอำนาจทั่วไป ปิดอากรแสตมป์ 5 บาท ข้อนี้เป็นปัญหาที่ศาลรับฟังพยานผิดกฎหมายเกี่ยวกับความสงบเรียบร้อยของประชาชน แม้ไม่อ้างในศาลชั้นต้นจำเลยยกขึ้นฎีกาได้ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1783/2520นายโกวิท เมฆบุตร ฯโจทก์บริษัทสยามประกันภัย จำกัดจำเลย ป.วิ.พ. ม. 225 ป.รัษฎากร ใบมอบอำนาจให้ฟ้องความคดีเดียว เป็นการกระทำครั้งเดียวไม่ใช่มอบอำนาจทั่วไป ปิดอากรแสตมป์ 5 บาท ข้อนี้เป็นปัญหาที่ศาลรับฟังพยานผิดกฎหมายเกี่ยวกับความสงบเรียบร้อยของประชาชน แม้ไม่อ้างในศาลชั้นต้นจำเลยยกขึ้นฎีกาได้(กฤษณ์ โสภิตกุล-จันทร์ ระรวยทรง-ชุบ วีระเวคิน)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1783/2520นายโกวิท เมฆบุตร ฯโจทก์บริษัทสยามประกันภัย จำกัดจำเลย ป.วิ.พ. ม. 225 ป.รัษฎากร ใบมอบอำนาจให้ฟ้องความคดีเดียว เป็นการกระทำครั้งเดียวไม่ใช่มอบอำนาจทั่วไป ปิดอากรแสตมป์ 5 บาท ข้อนี้เป็นปัญหาที่ศาลรับฟังพยานผิดกฎหมายเกี่ยวกับความสงบเรียบร้อยของประชาชน แม้ไม่อ้างในศาลชั้นต้นจำเลยยกขึ้นฎีกาได้(กฤษณ์ โสภิตกุล-จันทร์ ระรวยทรง-ชุบ วีระเวคิน)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศคณะกรรมการว่าด้วยฉลากฉบับที่ 21 (พ.ศ. 2549)เรื่อง ให้เครื่องทําน้ําเย็นเป็นสินค้าที่ควบคุมฉลาก----------------------------------------------------- โดยที่ปรากฏว่าในปัจจุบันได้มีการใช้สินค้าเครื่องทําน้ําเย็นในสถานที่ต่าง ๆ อย่างแพร่หลายและมีผู้บริโภคได้รับอันตรายถึงแก่ชีวิตจากการใช้สินค้าดังกล่าว ดังนั้น เพื่อเป็นการคุ้มครองผู้บริโภคให้ได้รับความปลอดภัยจากการใช้สินค้า จึงกําหนดให้เครื่องทําน้ําเย็นเป็นสินค้าที่ควบคุมฉลาก อาศัยอํานาจตามความในมาตรา 30 และมาตรา 31 แห่งพระราชบัญญัติคุ้มครองผู้บริโภค พ.ศ. 2522 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติคุ้มครองผู้บริโภค (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2541 อันเป็นพระราชบัญญัติที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจํากัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคล ซึ่งตามมาตรา 29 ประกอบกับมาตรา 50 ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย บัญญัติให้กระทําได้โดยอาศัยอํานาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย คณะกรรมการว่าด้วยฉลาก จึงออกประกาศไว้ ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ ในประกาศนี้ "เครื่องทําน้ําเย็น" หมายความว่า บริภัณฑ์ไฟฟ้าที่ทําให้น้ําเพื่อการบริโภคซึ่งไหลผ่านระบบการทํางานภายในบริภัณฑ์ดังกล่าวมีอุณหภูมิสูงขึ้นหรือต่ําลงข้อ ๒ ให้เครื่องทําน้ําเย็นเป็นสินค้าที่ควบคุมฉลากข้อ ๓ ฉลากของสินค้าที่ควบคุมฉลากตามข้อ 2 ให้ปฏิบัติตามข้อ 1 ถึงข้อ 3 แห่งประกาศคณะกรรมการว่าด้วยฉลาก เรื่อง ลักษณะของฉลากสินค้าที่ควบคุมฉลาก พ.ศ. 2541 ลงวันที่ 23 กันยายน พ.ศ. 2541 และให้ระบุข้อความดังต่อไปนี้ (1) ข้อแนะนําในการใช้ ต้องระบุดังต่อไปนี้ (ก) "ต้องติดตั้งสายดินให้ถูกวิธีพร้อมติดตั้งเครื่องทําน้ําเย็น" (ข) "ต้องติดตั้งเครื่องป้องกันอันตรายจากไฟฟ้ารั่ว" (ค) "ต้องติดตั้งเครื่องทําน้ําเย็นในบริเวณที่เป็นฉนวนไฟฟ้าและไม่เปียกชื้น เช่น ปูพื้นด้วยผ้ายาง ฯลฯ และไม่ควรให้มีน้ําชื้นแฉะ" (ง) "ควรตรวจสอบสภาพความปลอดภัยของเครื่องทําน้ําเย็นโดยช่างผู้ชํานาญงานเป็นประจํา อย่างน้อยทุก 6 เดือน" (2) คําเตือน ต้องระบุว่า (ก) "อันตรายถึงชีวิต ถ้าไม่ติดตั้งสายดินให้ถูกวิธี" (ข) "ห้ามใช้ตะกั่วบัดกรีในการซ่อมโดยเด็ดขาด" ข้อความที่เป็น คําเตือน "ต้องใช้ตัวอักษรสีแดงขนาดไม่ต่ํากว่า 5 มิลลิเมตร และแสดงไว้บริเวณก๊อกน้ําของเครื่องทําน้ําเย็น" ประกาศนี้ให้ใช้บังคับเมื่อพ้นกําหนดหนึ่งร้อยยี่สิบวันนับแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปผู้มีอํานาจลงนาม - ประกาศ ณ วันที่ 13 มีนาคม พ.ศ. 2549 รัศมี วิศทเวทย์ประธานกรรมการว่าด้วยฉลาก
ประกาศกระทรวงอุตสาหกรรมฉบับที่ 3793 (พ.ศ. 2550)ออกตามความในพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมพ.ศ. 2511เรื่อง ยกเลิกมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมชอล์กขาวและชอล์กสีและกําหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมชอล์กสําหรับกระดานดํา-------------------------------------------อื่นๆ - โดยที่เป็นการสมควรปรับปรุงมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมชอล์กขาวและชอล์กสี มาตรฐานเลขที่ มอก. 84 -2528 อาศัยอํานาจตามความในมาตรา 15 แห่งพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม พ.ศ. 2511 รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมออกประกาศยกเลิกประกาศกระทรวงอุตสาหกรรม ฉบับที่ 92 (พ.ศ. 2517) ออกตามความในพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม พ.ศ. 2511 เรื่อง กําหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมชอล์กขาวและสี ลงวันที่ 23 พฤษภาคม พ.ศ. 2517 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยประกาศกระทรวงอุตสาหกรรม ฉบับที่ 965 (พ.ศ. 2528) เรื่อง แก้ไขมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมชอล์กขาวและสี (แก้ไขครั้งที่ 1) ลงวันที่ 16 ตุลาคม พ.ศ. 2528 และออกประกาศกําหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมชอล์กสําหรับกระดานดํามาตรฐานเลขที่ มอก. 84 - 2550 ขึ้นใหม่ ดังมีรายการละเอียดต่อท้ายประกาศนี้ ทั้งนี้ ให้มีผลเมื่อพ้นกําหนด 90 วัน นับแต่วันที่ประกาศในราชกิจจานุเบกษา เป็นต้นไปผู้มีอํานาจลงนาม - ประกาศ ณ วันที่ 12 กันยายน พ.ศ. 2550 โฆสิต ปั้นเปี่ยมรัษฎ์รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4528/2541หลักกฎหมาย: ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์เพราะโจทก์ไม่มาศาลตาม ป.วิ.อ.มาตรา 166 วรรคหนึ่ง ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน เป็นกรณีที่ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษายกฟ้องโจทก์ ย่อมต้องห้ามมิให้คู่ความฎีกาตาม ป.วิ.อ. มาตรา 220 ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4528/2541นายประสาร ตันพิพัฒน์โจทก์ห้างหุ้นส่วนจำกัดสีมรกตเทรดดิ้ง กับพวกจำเลย ป.วิ.อ. ม. 166, ม. 220ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์เพราะโจทก์ไม่มาศาลตาม ป.วิ.อ.มาตรา 166 วรรคหนึ่ง ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน เป็นกรณีที่ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษายกฟ้องโจทก์ ย่อมต้องห้ามมิให้คู่ความฎีกาตาม ป.วิ.อ. มาตรา 220(สิงหะ สัตยธรรม-วินัย วิมลเศรษฐ-คงศักดิ์ วัชรคงศักดิ์)ศาลแขวงปทุมวัน - นางจรรยา จีระเรืองรัตนาศาลอุทธรณ์ - นายสุธี เทพสิทธาแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4528/2541นายประสาร ตันพิพัฒน์โจทก์ห้างหุ้นส่วนจำกัดสีมรกตเทรดดิ้ง กับพวกจำเลย ป.วิ.อ. ม. 166, ม. 220ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์เพราะโจทก์ไม่มาศาลตาม ป.วิ.อ.มาตรา 166 วรรคหนึ่ง ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน เป็นกรณีที่ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษายกฟ้องโจทก์ ย่อมต้องห้ามมิให้คู่ความฎีกาตาม ป.วิ.อ. มาตรา 220(สิงหะ สัตยธรรม-วินัย วิมลเศรษฐ-คงศักดิ์ วัชรคงศักดิ์)ศาลแขวงปทุมวัน - นางจรรยา จีระเรืองรัตนาศาลอุทธรณ์ - นายสุธี เทพสิทธาแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1227/2509หลักกฎหมาย: เมื่อจำเลยที่ 1 ที่ 2 ตั้งจำเลยที่ 3 ที่ 4 เป็นตัวแทนหรือจำเลยที่ 1 ที่ 2 รู้แล้วยอมให้จำเลยที่ 3 ที่ 4 เชิดตัวเองว่าเป็นตัวแทนของจำเลยที่ 1 ที่ 2 ต่อมาจำเลยที่ 3 ออกตั๋วแลกเงินในนามของโรงสีซึ่งเป็นของจำเลยที่ 1 โดยใช้ตรายี่ห้อโรงสีประทับในตั๋วแลกเงินขายให้แก่โจทก์ เมื่อโจทก์เรียกเก็บเงินจากผู้จ่ายตามที่ระบุไว้ในตั๋วไม่ได้ จำเลยที่ 1 ต้องรับผิดต่อโจทก์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1227/2509บริษัทธนาคารกรุงเทพฯพาณิชย์การ จำกัดโจทก์นางเล็ก ดูสุวรรณ กับพวกจำเลย ป.พ.พ. ม. 821เมื่อจำเลยที่ 1 ที่ 2 ตั้งจำเลยที่ 3 ที่ 4 เป็นตัวแทนหรือจำเลยที่ 1 ที่ 2 รู้แล้วยอมให้จำเลยที่ 3 ที่ 4 เชิดตัวเองว่าเป็นตัวแทนของจำเลยที่ 1 ที่ 2 ต่อมาจำเลยที่ 3 ออกตั๋วแลกเงินในนามของโรงสีซึ่งเป็นของจำเลยที่ 1 โดยใช้ตรายี่ห้อโรงสีประทับในตั๋วแลกเงินขายให้แก่โจทก์ เมื่อโจทก์เรียกเก็บเงินจากผู้จ่ายตามที่ระบุไว้ในตั๋วไม่ได้ จำเลยที่ 1 ต้องรับผิดต่อโจทก์(มณี ชุติวงศ์-อรรถไพศาลศรุดี-วงษ์ วีระพงศ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1227/2509บริษัทธนาคารกรุงเทพฯพาณิชย์การ จำกัดโจทก์นางเล็ก ดูสุวรรณ กับพวกจำเลย ป.พ.พ. ม. 821เมื่อจำเลยที่ 1 ที่ 2 ตั้งจำเลยที่ 3 ที่ 4 เป็นตัวแทนหรือจำเลยที่ 1 ที่ 2 รู้แล้วยอมให้จำเลยที่ 3 ที่ 4 เชิดตัวเองว่าเป็นตัวแทนของจำเลยที่ 1 ที่ 2 ต่อมาจำเลยที่ 3 ออกตั๋วแลกเงินในนามของโรงสีซึ่งเป็นของจำเลยที่ 1 โดยใช้ตรายี่ห้อโรงสีประทับในตั๋วแลกเงินขายให้แก่โจทก์ เมื่อโจทก์เรียกเก็บเงินจากผู้จ่ายตามที่ระบุไว้ในตั๋วไม่ได้ จำเลยที่ 1 ต้องรับผิดต่อโจทก์(มณี ชุติวงศ์-อรรถไพศาลศรุดี-วงษ์ วีระพงศ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1002/2505หลักกฎหมาย: ผู้เอาประกันชีวิตถูกงูพิษกัดถึงตายโดยบังเอิญนั้น นับว่าเป็นอุบัติเหตุตามความหมายของ คำว่าอุบัติเหตุแห่งข้อสัญญา ที่ว่า "ต้องเป็นเหตุเนื่องมาจากร่างกายของผู้เอาประกันถูกบาดเจ็บอย่างรุนแรงจากสิ่งที่เกิดขึ้นภายนอกโดยบังเอิญ และปราศจากเจตนาของผู้มีส่วนกระทำให้เหตุการณ์นั้นเกิดขึ้น" แล้ว ผู้รับประกันชีวิตจึงต้องรับผิด ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1002/2505นางเสวก สุขสำราญ โดยฐานะส่วนตัว และในฐานะมารดาโจทก์ผู้แทนโดยชอบธรรมของนายสงคราม สุขสำราญ เด็กชายณรงค์โจทก์สุขสำราญโจทก์บริษัทประกันชีวิตบูรพา จำกัด โดยหลวงชาติตระการโกศลจำเลยประธานกรรมการ นายวิกุล เอี่ยมศรี หรือบูรพิพัฒน์จำเลย ป.พ.พ. ผู้เอาประกันชีวิตถูกงูพิษกัดถึงตายโดยบังเอิญนั้น นับว่าเป็นอุบัติเหตุตามความหมายของ คำว่าอุบัติเหตุแห่งข้อสัญญา ที่ว่า "ต้องเป็นเหตุเนื่องมาจากร่างกายของผู้เอาประกันถูกบาดเจ็บอย่างรุนแรงจากสิ่งที่เกิดขึ้นภายนอกโดยบังเอิญ และปราศจากเจตนาของผู้มีส่วนกระทำให้เหตุการณ์นั้นเกิดขึ้น" แล้ว ผู้รับประกันชีวิตจึงต้องรับผิด(สารกิจปรีชา-ไชยเจริญ สันติศิริ-พจน์ ปุษปาคม)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1002/2505นางเสวก สุขสำราญ โดยฐานะส่วนตัว และในฐานะมารดาโจทก์ผู้แทนโดยชอบธรรมของนายสงคราม สุขสำราญ เด็กชายณรงค์โจทก์สุขสำราญโจทก์บริษัทประกันชีวิตบูรพา จำกัด โดยหลวงชาติตระการโกศลจำเลยประธานกรรมการ นายวิกุล เอี่ยมศรี หรือบูรพิพัฒน์จำเลย ป.พ.พ. ผู้เอาประกันชีวิตถูกงูพิษกัดถึงตายโดยบังเอิญนั้น นับว่าเป็นอุบัติเหตุตามความหมายของ คำว่าอุบัติเหตุแห่งข้อสัญญา ที่ว่า "ต้องเป็นเหตุเนื่องมาจากร่างกายของผู้เอาประกันถูกบาดเจ็บอย่างรุนแรงจากสิ่งที่เกิดขึ้นภายนอกโดยบังเอิญ และปราศจากเจตนาของผู้มีส่วนกระทำให้เหตุการณ์นั้นเกิดขึ้น" แล้ว ผู้รับประกันชีวิตจึงต้องรับผิด(สารกิจปรีชา-ไชยเจริญ สันติศิริ-พจน์ ปุษปาคม)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
กฎกระทรวงกำหนดให้ทางน้ำชลประทานอ่างเก็บน้ำห้วยสามพาด เป็นทางน้ำชลประทานที่จะเรียกเก็บค่าชลประทาน พ.ศ. 2565กฎกระทรวง กำหนดให้ทางน้ำชลประทานอ่างเก็บน้ำห้วยสามพาด เป็นทางน้ำชลประทานที่จะเรียกเก็บค่าชลประทาน พ.ศ. ๒๕๖๕อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๘ (๑) แห่งพระราชบัญญัติการชลประทานหลวง พุทธศักราช ๒๔๘๕ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติการชลประทานหลวง (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๑๘ และมาตรา ๔๒ วรรคหนึ่ง แห่งพระราชบัญญัติการชลประทานหลวง พุทธศักราช ๒๔๘๕ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้ให้ทางน้ำชลประทานอ่างเก็บน้ำห้วยสามพาด ในท้องที่ตำบลบ้านตาด อำเภอเมืองอุดรธานี และตำบลทับกุง อำเภอหนองแสง จังหวัดอุดรธานี ภายในแนวเขตตามแผนที่ท้ายกฎกระทรวงนี้ เป็นทางน้ำชลประทานที่จะเรียกเก็บค่าชลประทานให้ไว้ ณ วันที่ ๑๒ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๖๕ เฉลิมชัย ศรีอ่อน รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ โดยที่เป็นการสมควรกำหนดให้ทางน้ำชลประทานอ่างเก็บน้ำห้วยสามพาด เป็นทางน้ำชลประทานที่จะเรียกเก็บค่าชลประทาน เพื่อให้เกิดประโยชน์จากการใช้น้ำอย่างเต็มที่ และเนื่องจากมาตรา ๘ (๑) แห่งพระราชบัญญัติการชลประทานหลวง พุทธศักราช ๒๔๘๕ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติการชลประทานหลวง (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๑๘ บัญญัติให้ทางน้ำชลประทานที่จะเรียกเก็บค่าชลประทานต้องกำหนดโดยกฎกระทรวง จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 695/2540หลักกฎหมาย: ตาม ป.วิ.อ.มาตรา 46 ที่บัญญัติว่า ในการพิพากษาคดีส่วนแพ่ง ศาลจะต้องถือข้อเท็จจริงตามที่ปรากฏในคำพิพากษาส่วนอาญานั้นหมายถึง ข้อเท็จจริงที่เป็นประเด็นโดยตรงซึ่งเป็นประเด็นสำคัญและศาลต้องฟังยุติมีคำพิพากษาถึงที่สุดแล้ว ไม่ใช่ประเด็นปลีกย่อย สำหรับคดีนี้เป็นคดีแพ่งที่เกี่ยวเนื่องกับคดีอาญาซึ่งศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า จำเลยที่ 2 ได้บุกรุกเข้าไปปลูกสร้างเรือนในที่ดินพิพาท สำหรับคดีแพ่งคดีนี้ศาลจึงต้องถือข้อเท็จจริงตามได้เพียงว่าจำเลยที่ 2 ได้บุกรุกที่ดินพิพาทจริง ส่วนปัญหาที่ว่าที่ดินพิพาทที่จำเลยที่ 2บุกรุกเนื้อที่เท่าไร เป็นไปตามคำพิพากษาคดีอาญาหรือตามที่โจทก์กล่าวอ้างในคำฟ้องคดีนี้ เป็นเพียงข้อปลีกย่อยในรายละเอียดที่จะต้องนำสืบกันอีกในชั้นพิจารณา ซึ่งโจทก์ โจทก์ร่วม และจำเลยที่ 2 จะต้องสืบพยานในประเด็นนี้กันต่อไปอีก ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 695/2540นายณรงค์ สุวัฒนพิมพ์ กับพวกโจทก์นายสวัสดิ์ สังขศิริ กับพวกจำเลย ป.วิ.อ. ม. 46ตาม ป.วิ.อ.มาตรา 46 ที่บัญญัติว่า ในการพิพากษาคดีส่วนแพ่ง ศาลจะต้องถือข้อเท็จจริงตามที่ปรากฏในคำพิพากษาส่วนอาญานั้นหมายถึง ข้อเท็จจริงที่เป็นประเด็นโดยตรงซึ่งเป็นประเด็นสำคัญและศาลต้องฟังยุติมีคำพิพากษาถึงที่สุดแล้ว ไม่ใช่ประเด็นปลีกย่อย สำหรับคดีนี้เป็นคดีแพ่งที่เกี่ยวเนื่องกับคดีอาญาซึ่งศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า จำเลยที่ 2 ได้บุกรุกเข้าไปปลูกสร้างเรือนในที่ดินพิพาท สำหรับคดีแพ่งคดีนี้ศาลจึงต้องถือข้อเท็จจริงตามได้เพียงว่าจำเลยที่ 2 ได้บุกรุกที่ดินพิพาทจริง ส่วนปัญหาที่ว่าที่ดินพิพาทที่จำเลยที่ 2บุกรุกเนื้อที่เท่าไร เป็นไปตามคำพิพากษาคดีอาญาหรือตามที่โจทก์กล่าวอ้างในคำฟ้องคดีนี้ เป็นเพียงข้อปลีกย่อยในรายละเอียดที่จะต้องนำสืบกันอีกในชั้นพิจารณา ซึ่งโจทก์ โจทก์ร่วม และจำเลยที่ 2 จะต้องสืบพยานในประเด็นนี้กันต่อไปอีก(สมปอง เสนเนียม-จรัญ หัตถกรรม-ผล อนุวัตรนิติการ)ศาลจังหวัดนครปฐม - นายอภิชาต ภมรบุตรศาลอุทธรณ์ภาค ๓ - นายอุทัย ศิริสมรรถการแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 695/2540นายณรงค์ สุวัฒนพิมพ์ กับพวกโจทก์นายสวัสดิ์ สังขศิริ กับพวกจำเลย ป.วิ.อ. ม. 46ตาม ป.วิ.อ.มาตรา 46 ที่บัญญัติว่า ในการพิพากษาคดีส่วนแพ่ง ศาลจะต้องถือข้อเท็จจริงตามที่ปรากฏในคำพิพากษาส่วนอาญานั้นหมายถึง ข้อเท็จจริงที่เป็นประเด็นโดยตรงซึ่งเป็นประเด็นสำคัญและศาลต้องฟังยุติมีคำพิพากษาถึงที่สุดแล้ว ไม่ใช่ประเด็นปลีกย่อย สำหรับคดีนี้เป็นคดีแพ่งที่เกี่ยวเนื่องกับคดีอาญาซึ่งศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า จำเลยที่ 2 ได้บุกรุกเข้าไปปลูกสร้างเรือนในที่ดินพิพาท สำหรับคดีแพ่งคดีนี้ศาลจึงต้องถือข้อเท็จจริงตามได้เพียงว่าจำเลยที่ 2 ได้บุกรุกที่ดินพิพาทจริง ส่วนปัญหาที่ว่าที่ดินพิพาทที่จำเลยที่ 2บุกรุกเนื้อที่เท่าไร เป็นไปตามคำพิพากษาคดีอาญาหรือตามที่โจทก์กล่าวอ้างในคำฟ้องคดีนี้ เป็นเพียงข้อปลีกย่อยในรายละเอียดที่จะต้องนำสืบกันอีกในชั้นพิจารณา ซึ่งโจทก์ โจทก์ร่วม และจำเลยที่ 2 จะต้องสืบพยานในประเด็นนี้กันต่อไปอีก(สมปอง เสนเนียม-จรัญ หัตถกรรม-ผล อนุวัตรนิติการ)ศาลจังหวัดนครปฐม - นายอภิชาต ภมรบุตรศาลอุทธรณ์ภาค ๓ - นายอุทัย ศิริสมรรถการแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 705/2480หลักกฎหมาย: ในคดีเรื่องเบิกความเท็จปัญหาว่าถ้อยคำที่จำเลยเบิกความนั้นเป็นข้อสำคัญ แพ่งคดีหรือไม่ เป็นปัญหาข้อเท็จจริง อ้างฎีกาที่ 783/2476 ที่ 664/2477 ที่ 246/2476 ที่ 423/2478 ที่ 837/2478คดีนี้โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานเบิกความเป็นเท็จตาม ม. ๑๕๕ - ๑๕- - ๑๕๗ - ๑๕๙ ศาลล่างทั้ง ๒ พิพากษาต้องกันให้ยกฟ้องโจทก์ โดยวินิจฉัยว่าถ้อยคำที่จำเลยเบิกความไม่เป็นข้อสำคัญในคดี โจทก์ฎีกาว่า ถ้อยคำที่จำเลยเบิกความนั้นเป็นข้อสำคัญในคดี โจทก์ฎีกาว่า ถ้อยคำที่จำเลยเบิกความนั้นเป็นข้อสำคัญในคดี ศาลฎีกาตัดสินว่าฎีกาโจทก์เป็นปัญหาข้อเท็จจริง ฎีกาไม่ได้ให้ยกฎีกา ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 705/2480นายร้อยตำรวจเอกขุนปราบโจรลาญ-ล ป.วิ.อ. ม. 219 กฎหมายลักษณะอาญา ม. 155ในคดีเรื่องเบิกความเท็จปัญหาว่าถ้อยคำที่จำเลยเบิกความนั้นเป็นข้อสำคัญ แพ่งคดีหรือไม่ เป็นปัญหาข้อเท็จจริง อ้างฎีกาที่ 783/2476 ที่ 664/2477 ที่ 246/2476 ที่ 423/2478 ที่ 837/2478คดีนี้โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานเบิกความเป็นเท็จตาม ม. ๑๕๕ - ๑๕- - ๑๕๗ - ๑๕๙ ศาลล่างทั้ง ๒ พิพากษาต้องกันให้ยกฟ้องโจทก์ โดยวินิจฉัยว่าถ้อยคำที่จำเลยเบิกความไม่เป็นข้อสำคัญในคดี โจทก์ฎีกาว่า ถ้อยคำที่จำเลยเบิกความนั้นเป็นข้อสำคัญในคดี โจทก์ฎีกาว่า ถ้อยคำที่จำเลยเบิกความนั้นเป็นข้อสำคัญในคดี ศาลฎีกาตัดสินว่าฎีกาโจทก์เป็นปัญหาข้อเท็จจริง ฎีกาไม่ได้ให้ยกฎีกา(มนธ์-มนธ์-ดูปลาตร์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: คดีนี้โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานเบิกความเป็นเท็จตาม ม. ๑๕๕ - ๑๕- - ๑๕๗ - ๑๕๙ ศาลล่างทั้ง ๒ พิพากษาต้องกันให้ยกฟ้องโจทก์ โดยวินิจฉัยว่าถ้อยคำที่จำเลยเบิกความไม่เป็นข้อสำคัญในคดี โจทก์ฎีกาว่า ถ้อยคำที่จำเลยเบิกความนั้นเป็นข้อสำคัญในคดี โจทก์ฎีกาว่า ถ้อยคำที่จำเลยเบิกความนั้นเป็นข้อสำคัญในคดี ศาลฎีกาตัดสินว่าฎีกาโจทก์เป็นปัญหาข้อเท็จจริง ฎีกาไม่ได้ให้ยกฎีกา ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 705/2480นายร้อยตำรวจเอกขุนปราบโจรลาญ-ล ป.วิ.อ. ม. 219 กฎหมายลักษณะอาญา ม. 155ในคดีเรื่องเบิกความเท็จปัญหาว่าถ้อยคำที่จำเลยเบิกความนั้นเป็นข้อสำคัญ แพ่งคดีหรือไม่ เป็นปัญหาข้อเท็จจริง อ้างฎีกาที่ 783/2476 ที่ 664/2477 ที่ 246/2476 ที่ 423/2478 ที่ 837/2478คดีนี้โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานเบิกความเป็นเท็จตาม ม. ๑๕๕ - ๑๕- - ๑๕๗ - ๑๕๙ ศาลล่างทั้ง ๒ พิพากษาต้องกันให้ยกฟ้องโจทก์ โดยวินิจฉัยว่าถ้อยคำที่จำเลยเบิกความไม่เป็นข้อสำคัญในคดี โจทก์ฎีกาว่า ถ้อยคำที่จำเลยเบิกความนั้นเป็นข้อสำคัญในคดี โจทก์ฎีกาว่า ถ้อยคำที่จำเลยเบิกความนั้นเป็นข้อสำคัญในคดี ศาลฎีกาตัดสินว่าฎีกาโจทก์เป็นปัญหาข้อเท็จจริง ฎีกาไม่ได้ให้ยกฎีกา(มนธ์-มนธ์-ดูปลาตร์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2521/2534หลักกฎหมาย: จำเลยเป็นเจ้าพนักงานขององค์การอุตสาหกรรมป่าไม้ มีหน้าที่ควบคุมการทำไม้โดยเป็นผู้ควบคุมการตัดฟันไม้และตีตราประจำตัวชักลากไม้ในบริเวณที่จะสร้างเขื่อน จำเลยได้ควบคุมการทำไม้โดยไม่ได้รับอนุญาต โดยทำไม้ที่อยู่นอกเขตการสร้างเขื่อนซึ่งจำเลยได้รับอนุญาตให้ทำและเป็นผู้สั่งให้ชักลากไม้ออกจากป่ามากองรวมไว้ที่ริมทางและตีตราชักลากไม้ประจำตัวของตนบนท่อนไม้ที่ชักลากออกมาแล้วเพื่อลวงเจ้าพนักงานให้เห็นว่าเป็นไม้ที่ได้ทำอยู่ในเขตที่ได้รับอนุญาตให้ทำไม้และเป็นไม้ที่ได้ทำโดยถูกต้องตามกฎหมาย พฤติการณ์เช่นนี้แสดงให้เห็นว่าจำเลยต้องเป็นผู้ครอบครองหรือร่วมกับบุคคลอื่นครอบครองไม้ของกลางไว้โดยไม่ได้รับอนุญาต เป็นความผิดฐานมีไม้ท่อนยังมิได้แปรรูปไว้ในครอบครองโดยไม่ได้รับอนุญาตแล้ว ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2521/2534พนักงานอัยการจังหวัดสุราษฎร์ธานีโจทก์นายสิทธิศักดิ์ อุดมทรัพย์ กับพวกจำเลย พ.ร.บ.ป่าไม้ พ.ศ.2484 ม. 69 วรรคสองจำเลยเป็นเจ้าพนักงานขององค์การอุตสาหกรรมป่าไม้ มีหน้าที่ควบคุมการทำไม้โดยเป็นผู้ควบคุมการตัดฟันไม้และตีตราประจำตัวชักลากไม้ในบริเวณที่จะสร้างเขื่อน จำเลยได้ควบคุมการทำไม้โดยไม่ได้รับอนุญาต โดยทำไม้ที่อยู่นอกเขตการสร้างเขื่อนซึ่งจำเลยได้รับอนุญาตให้ทำและเป็นผู้สั่งให้ชักลากไม้ออกจากป่ามากองรวมไว้ที่ริมทางและตีตราชักลากไม้ประจำตัวของตนบนท่อนไม้ที่ชักลากออกมาแล้วเพื่อลวงเจ้าพนักงานให้เห็นว่าเป็นไม้ที่ได้ทำอยู่ในเขตที่ได้รับอนุญาตให้ทำไม้และเป็นไม้ที่ได้ทำโดยถูกต้องตามกฎหมาย พฤติการณ์เช่นนี้แสดงให้เห็นว่าจำเลยต้องเป็นผู้ครอบครองหรือร่วมกับบุคคลอื่นครอบครองไม้ของกลางไว้โดยไม่ได้รับอนุญาต เป็นความผิดฐานมีไม้ท่อนยังมิได้แปรรูปไว้ในครอบครองโดยไม่ได้รับอนุญาตแล้ว(บุญศรี กอบบุญ-เสียง ตรีวิมล-สมศักดิ์ วิธุรัติ)ศาลจังหวัดสุราษฎร์ธานี - นายชัยเจริญ ดุษฎีพรศาลอุทธรณ์ - นายบุญอินทร์ ส่งเสริมสกุลแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2521/2534พนักงานอัยการจังหวัดสุราษฎร์ธานีโจทก์นายสิทธิศักดิ์ อุดมทรัพย์ กับพวกจำเลย พ.ร.บ.ป่าไม้ พ.ศ.2484 ม. 69 วรรคสองจำเลยเป็นเจ้าพนักงานขององค์การอุตสาหกรรมป่าไม้ มีหน้าที่ควบคุมการทำไม้โดยเป็นผู้ควบคุมการตัดฟันไม้และตีตราประจำตัวชักลากไม้ในบริเวณที่จะสร้างเขื่อน จำเลยได้ควบคุมการทำไม้โดยไม่ได้รับอนุญาต โดยทำไม้ที่อยู่นอกเขตการสร้างเขื่อนซึ่งจำเลยได้รับอนุญาตให้ทำและเป็นผู้สั่งให้ชักลากไม้ออกจากป่ามากองรวมไว้ที่ริมทางและตีตราชักลากไม้ประจำตัวของตนบนท่อนไม้ที่ชักลากออกมาแล้วเพื่อลวงเจ้าพนักงานให้เห็นว่าเป็นไม้ที่ได้ทำอยู่ในเขตที่ได้รับอนุญาตให้ทำไม้และเป็นไม้ที่ได้ทำโดยถูกต้องตามกฎหมาย พฤติการณ์เช่นนี้แสดงให้เห็นว่าจำเลยต้องเป็นผู้ครอบครองหรือร่วมกับบุคคลอื่นครอบครองไม้ของกลางไว้โดยไม่ได้รับอนุญาต เป็นความผิดฐานมีไม้ท่อนยังมิได้แปรรูปไว้ในครอบครองโดยไม่ได้รับอนุญาตแล้ว(บุญศรี กอบบุญ-เสียง ตรีวิมล-สมศักดิ์ วิธุรัติ)ศาลจังหวัดสุราษฎร์ธานี - นายชัยเจริญ ดุษฎีพรศาลอุทธรณ์ - นายบุญอินทร์ ส่งเสริมสกุลแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
เทศบัญญัติเทศบาลตำบลหนองผึ้งเทศบัญญัติเทศบาลตำบลหนองผึ้งเรื่องการลดหย่อนภาษีบำรุงท้องที่พ.ศ.๒๕๕๒[๑] โดยที่เป็นการสมควรตราเทศบัญญัติเทศบาลตำบลหนองผึ้งว่าด้วยการลดหย่อนภาษีบำรุงท้องที่ พ.ศ. ๒๕๕๒ อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๖๐แห่งพระราชบัญญัติเทศบาล พ.ศ. ๒๔๙๖ แก้ไขเพิ่มเติมถึง (ฉบับที่ ๑๒) พ.ศ. ๒๕๔๖ประกอบกับมาตรา ๒๒ (๒) และมาตรา ๖ แห่งพระราชบัญญัติภาษีบำรุงท้องที่ พ.ศ. ๒๕๐๘แก้ไขเพิ่มเติมถึง (ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๔๓เทศบาลตำบลหนองผึ้งโดยได้รับความเห็นชอบจากสภาเทศบาลตำบลหนองผึ้งและผู้ว่าราชการจังหวัดเชียงใหม่ จึงตราเทศบัญญัติเทศบาลตำบลไว้ ดังต่อไปนี้ข้อ ๑เทศบัญญัติเทศบาลตำบลนี้เรียกว่า เทศบัญญัติเทศบาลตำบลหนองผึ้งเรื่อง การลดหย่อนภาษีบำรุงท้องที่ พ.ศ. ๒๕๕๒ข้อ ๒เทศบัญญัติเทศบาลตำบลนี้ให้ใช้บังคับในเขตเทศบาลตำบลหนองผึ้งนับตั้งแต่วันที่ได้ประกาศไว้ โดยเปิดเผยที่สำนักงานเทศบาลตำบลหนองผึ้งแล้วเจ็ดวันข้อ ๓บุคคลธรรมดาผู้ใดซึ่งเป็นเจ้าของที่ดินแปลงเดียวหรือหลายแปลงที่อยู่ในจังหวัดเดียวกันและใช้ที่ดินนั้นเป็นที่อยู่อาศัยของตนเป็นที่เลี้ยงสัตว์ของตนหรือประกอบกสิกรรมของตนในเขตเทศบาลตำบลหนองผึ้งให้มีสิทธิได้รับการลดหย่อนไม่ต้องเสียภาษีบำรุงท้องที่ ไม่เกินหนึ่งไร่ข้อ ๔ให้นายกเทศมนตรีตำบลหนองผึ้งเป็นผู้รักษาการให้เป็นไปตามเทศบัญญัติเทศบาลตำบลนี้และให้มีอำนาจออกระเบียบ ประกาศหรือคำสั่งเพื่อปฏิบัติการให้เป็นไปตามเทศบัญญัติเทศบาลตำบลนี้ประกาศณ วันที่ ๑๐ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๕๒ธวัชตุ้ยแสนนายกเทศมนตรีเทศบาลตำบลหนองผึ้งปริยานุช/ผู้จัดทำ๓กุมภาพันธ์ ๒๕๕๓นันท์นภัสร์/ตรวจ๓กุมภาพันธ์ ๒๕๕๓[๑]ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๗/ตอนพิเศษ ๑๓ ง/หน้า ๖๑/๒๖ มกราคม ๒๕๕๓