คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 862/2513หลักกฎหมาย: โจทก์ยื่นฟ้องที่มีคำบรรยายที่เขียนฟุ่มเฟือย ศาลสั่งให้ไปทำมาใหม่ใน 7 วัน โจทก์ไม่ปฏิบัติตาม ศาลย่อมสั่งไม่รับคำฟ้องโจทก์ยื่นคำฟ้อง โดยมีคำบรรยายฟ้องยืดยาว ๑๗ หน้า ศาลชั้นต้นสั่งว่าโจทก์บรรยายฟ้องฟุ่มเฟือยเกินไป ให้ไปทำมาใหม่ภายใน ๓ วัน โจทก์ทำคำฟ้องมาใหม่และยื่นภายในกำหนด แต่ยังมีข้อความยาวถึง ๑๐ หน้าศาลชั้นต้นสั่งว่า "คำฟ้องไม่ใช่บทประพันธ์ ใจความตามคำฟ้องนี้เมื่อสรุปแล้วเพียง ๒-๓ หน้าเป็นอย่างมากก็สมบูรณ์ เป็นคำฟ้องที่ถูกต้องตามกฎหมายแล้ว แต่โจทก์ยังบรรยายอย่างฟุ่มเฟือยถึง ๑๐ หน้า บรรจุสิ่งที่ไร้สาระไว้ด้วย ทำให้ศาลอ่านและตรวจลำบาก จึงให้ทำมาใหม่ภายใน ๗ วัน" โจทก์ไม่ปฏิบัติตามที่ศาลกำหนด ศาลชั้นต้นอาศัยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา ๑๘ มีคำสั่งไม่รับคำฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาพิเคราะห์คำบรรยายฟ้อง ๑๐ หน้ากระดาษนั้นแล้ว เห็นว่าสารสำคัญของฟ้องนี้ คือ โจทก์อ้างว่าการที่จำเลยที่ ๑ กับพวกได้รับเงินซึ่งโจทก์จำต้องจ่ายไปเพราะศาลฎีกาตัดสินเป็นค่าเสียหายเดือนละ ๑,๕๐๐ บาทรวมเป็นเงิน ๔๘,๓๓๒.๕๘ บาท นั้นเป็นการไม่ถูกต้องและไม่มีมูลที่จะรับไว้ได้เพราะจำเลยที่ ๑ กับนายมนัสเบิกความต่อศาลปิดบังความจริง แท้จริงศาลฎีกาควรพิพากษาให้โจทก์ใช้ค่าเสียหายเพียงเดือนละ ๕๐๐ บาทเท่านั้นสารสำคัญของฟ้องมีเพียงเท่านี้ แต่โจทก์ได้บรรยายเล่าเรื่องเดิมที่จำเลยที่ ๑เคยฟ้องโจทก์โจทก์ให้การอย่างไร ฟ้องแย้งอย่างไร ตลอดจนศาลฎีกาตัดสินอย่างไรยืดยาวจนเกินควร จึงเป็นคำฟ้องที่เขียนฟุ่มเฟือยซึ่งศาลชั้นต้นได้สั่งให้ทำมาใหม่ภายใน ๗ วัน โจทก์ก็มิได้ปฏิบัติตามศาลชั้นต้นจึงสั่งไม่รับฟ้องศาลฎีกาเห็นว่าเป็นการถูกต้องแล้ว พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 862/2513นายซือโพ้ย แซ่ปึงโจทก์นางวิภา เกียรติแสงศิลป์ ที่ 1 นายอ้น เกียรติแสงศิลป์ ที่ 2จำเลย ป.วิ.พ. ม. 18, ม. 172โจทก์ยื่นฟ้องที่มีคำบรรยายที่เขียนฟุ่มเฟือย ศาลสั่งให้ไปทำมาใหม่ใน 7 วัน โจทก์ไม่ปฏิบัติตาม ศาลย่อมสั่งไม่รับคำฟ้องโจทก์ยื่นคำฟ้อง โดยมีคำบรรยายฟ้องยืดยาว ๑๗ หน้า ศาลชั้นต้นสั่งว่าโจทก์บรรยายฟ้องฟุ่มเฟือยเกินไป ให้ไปทำมาใหม่ภายใน ๓ วัน โจทก์ทำคำฟ้องมาใหม่และยื่นภายในกำหนด แต่ยังมีข้อความยาวถึง ๑๐ หน้าศาลชั้นต้นสั่งว่า "คำฟ้องไม่ใช่บทประพันธ์ ใจความตามคำฟ้องนี้เมื่อสรุปแล้วเพียง ๒-๓ หน้าเป็นอย่างมากก็สมบูรณ์ เป็นคำฟ้องที่ถูกต้องตามกฎหมายแล้ว แต่โจทก์ยังบรรยายอย่างฟุ่มเฟือยถึง ๑๐ หน้า บรรจุสิ่งที่ไร้สาระไว้ด้วย ทำให้ศาลอ่านและตรวจลำบาก จึงให้ทำมาใหม่ภายใน ๗ วัน" โจทก์ไม่ปฏิบัติตามที่ศาลกำหนด ศาลชั้นต้นอาศัยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา ๑๘ มีคำสั่งไม่รับคำฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาพิเคราะห์คำบรรยายฟ้อง ๑๐ หน้ากระดาษนั้นแล้ว เห็นว่าสารสำคัญของฟ้องนี้ คือ โจทก์อ้างว่าการที่จำเลยที่ ๑ กับพวกได้รับเงินซึ่งโจทก์จำต้องจ่ายไปเพราะศาลฎีกาตัดสินเป็นค่าเสียหายเดือนละ ๑,๕๐๐ บาทรวมเป็นเงิน ๔๘,๓๓๒.๕๘ บาท นั้นเป็นการไม่ถูกต้องและไม่มีมูลที่จะรับไว้ได้เพราะจำเลยที่ ๑ กับนายมนัสเบิกความต่อศาลปิดบังความจริง แท้จริงศาลฎีกาควรพิพากษาให้โจทก์ใช้ค่าเสียหายเพียงเดือนละ ๕๐๐ บาทเท่านั้นสารสำคัญของฟ้องมีเพียงเท่านี้ แต่โจทก์ได้บรรยายเล่าเรื่องเดิมที่จำเลยที่ ๑เคยฟ้องโจทก์โจทก์ให้การอย่างไร ฟ้องแย้งอย่างไร ตลอดจนศาลฎีกาตัดสินอย่างไรยืดยาวจนเกินควร จึงเป็นคำฟ้องที่เขียนฟุ่มเฟือยซึ่งศาลชั้นต้นได้สั่งให้ทำมาใหม่ภายใน ๗ วัน โจทก์ก็มิได้ปฏิบัติตามศาลชั้นต้นจึงสั่งไม่รับฟ้องศาลฎีกาเห็นว่าเป็นการถูกต้องแล้ว พิพากษายืน(ประพนธ์ ศาตะมาน-ทองคำ จารุเหติ-เฉลิม ทัตภิรมย์)ศาลจังหวัดตรัง - นายเธียร ยูงทองศาลอุทธรณ์ - นายศิริ กลัมพะสุตแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ยื่นคำฟ้อง โดยมีคำบรรยายฟ้องยืดยาว ๑๗ หน้า ศาลชั้นต้นสั่งว่าโจทก์บรรยายฟ้องฟุ่มเฟือยเกินไป ให้ไปทำมาใหม่ภายใน ๓ วัน โจทก์ทำคำฟ้องมาใหม่และยื่นภายในกำหนด แต่ยังมีข้อความยาวถึง ๑๐ หน้าศาลชั้นต้นสั่งว่า "คำฟ้องไม่ใช่บทประพันธ์ ใจความตามคำฟ้องนี้เมื่อสรุปแล้วเพียง ๒-๓ หน้าเป็นอย่างมากก็สมบูรณ์ เป็นคำฟ้องที่ถูกต้องตามกฎหมายแล้ว แต่โจทก์ยังบรรยายอย่างฟุ่มเฟือยถึง ๑๐ หน้า บรรจุสิ่งที่ไร้สาระไว้ด้วย ทำให้ศาลอ่านและตรวจลำบาก จึงให้ทำมาใหม่ภายใน ๗ วัน" โจทก์ไม่ปฏิบัติตามที่ศาลกำหนด ศาลชั้นต้นอาศัยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา ๑๘ มีคำสั่งไม่รับคำฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาพิเคราะห์คำบรรยายฟ้อง ๑๐ หน้ากระดาษนั้นแล้ว เห็นว่าสารสำคัญของฟ้องนี้ คือ โจทก์อ้างว่าการที่จำเลยที่ ๑ กับพวกได้รับเงินซึ่งโจทก์จำต้องจ่ายไปเพราะศาลฎีกาตัดสินเป็นค่าเสียหายเดือนละ ๑,๕๐๐ บาทรวมเป็นเงิน ๔๘,๓๓๒.๕๘ บาท นั้นเป็นการไม่ถูกต้องและไม่มีมูลที่จะรับไว้ได้เพราะจำเลยที่ ๑ กับนายมนัสเบิกความต่อศาลปิดบังความจริง แท้จริงศาลฎีกาควรพิพากษาให้โจทก์ใช้ค่าเสียหายเพียงเดือนละ ๕๐๐ บาทเท่านั้นสารสำคัญของฟ้องมีเพียงเท่านี้ แต่โจทก์ได้บรรยายเล่าเรื่องเดิมที่จำเลยที่ ๑เคยฟ้องโจทก์โจทก์ให้การอย่างไร ฟ้องแย้งอย่างไร ตลอดจนศาลฎีกาตัดสินอย่างไรยืดยาวจนเกินควร จึงเป็นคำฟ้องที่เขียนฟุ่มเฟือยซึ่งศาลชั้นต้นได้สั่งให้ทำมาใหม่ภายใน ๗ วัน โจทก์ก็มิได้ปฏิบัติตามศาลชั้นต้นจึงสั่งไม่รับฟ้องศาลฎีกาเห็นว่าเป็นการถูกต้องแล้ว พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 862/2513นายซือโพ้ย แซ่ปึงโจทก์นางวิภา เกียรติแสงศิลป์ ที่ 1 นายอ้น เกียรติแสงศิลป์ ที่ 2จำเลย ป.วิ.พ. ม. 18, ม. 172โจทก์ยื่นฟ้องที่มีคำบรรยายที่เขียนฟุ่มเฟือย ศาลสั่งให้ไปทำมาใหม่ใน 7 วัน โจทก์ไม่ปฏิบัติตาม ศาลย่อมสั่งไม่รับคำฟ้องโจทก์ยื่นคำฟ้อง โดยมีคำบรรยายฟ้องยืดยาว ๑๗ หน้า ศาลชั้นต้นสั่งว่าโจทก์บรรยายฟ้องฟุ่มเฟือยเกินไป ให้ไปทำมาใหม่ภายใน ๓ วัน โจทก์ทำคำฟ้องมาใหม่และยื่นภายในกำหนด แต่ยังมีข้อความยาวถึง ๑๐ หน้าศาลชั้นต้นสั่งว่า "คำฟ้องไม่ใช่บทประพันธ์ ใจความตามคำฟ้องนี้เมื่อสรุปแล้วเพียง ๒-๓ หน้าเป็นอย่างมากก็สมบูรณ์ เป็นคำฟ้องที่ถูกต้องตามกฎหมายแล้ว แต่โจทก์ยังบรรยายอย่างฟุ่มเฟือยถึง ๑๐ หน้า บรรจุสิ่งที่ไร้สาระไว้ด้วย ทำให้ศาลอ่านและตรวจลำบาก จึงให้ทำมาใหม่ภายใน ๗ วัน" โจทก์ไม่ปฏิบัติตามที่ศาลกำหนด ศาลชั้นต้นอาศัยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา ๑๘ มีคำสั่งไม่รับคำฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาพิเคราะห์คำบรรยายฟ้อง ๑๐ หน้ากระดาษนั้นแล้ว เห็นว่าสารสำคัญของฟ้องนี้ คือ โจทก์อ้างว่าการที่จำเลยที่ ๑ กับพวกได้รับเงินซึ่งโจทก์จำต้องจ่ายไปเพราะศาลฎีกาตัดสินเป็นค่าเสียหายเดือนละ ๑,๕๐๐ บาทรวมเป็นเงิน ๔๘,๓๓๒.๕๘ บาท นั้นเป็นการไม่ถูกต้องและไม่มีมูลที่จะรับไว้ได้เพราะจำเลยที่ ๑ กับนายมนัสเบิกความต่อศาลปิดบังความจริง แท้จริงศาลฎีกาควรพิพากษาให้โจทก์ใช้ค่าเสียหายเพียงเดือนละ ๕๐๐ บาทเท่านั้นสารสำคัญของฟ้องมีเพียงเท่านี้ แต่โจทก์ได้บรรยายเล่าเรื่องเดิมที่จำเลยที่ ๑เคยฟ้องโจทก์โจทก์ให้การอย่างไร ฟ้องแย้งอย่างไร ตลอดจนศาลฎีกาตัดสินอย่างไรยืดยาวจนเกินควร จึงเป็นคำฟ้องที่เขียนฟุ่มเฟือยซึ่งศาลชั้นต้นได้สั่งให้ทำมาใหม่ภายใน ๗ วัน โจทก์ก็มิได้ปฏิบัติตามศาลชั้นต้นจึงสั่งไม่รับฟ้องศาลฎีกาเห็นว่าเป็นการถูกต้องแล้ว พิพากษายืน(ประพนธ์ ศาตะมาน-ทองคำ จารุเหติ-เฉลิม ทัตภิรมย์)ศาลจังหวัดตรัง - นายเธียร ยูงทองศาลอุทธรณ์ - นายศิริ กลัมพะสุตแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ