คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 994/2485หลักกฎหมาย: ภรรยาน้อยไปทำสัญญารับสภาพหนี้ของผู้ตายโดยตนมิได้เปนผู้จัดการทรัพย์มรดก หรือเปนผู้แทนโดยชอบธัมของผู้ร้องซึ่งเปนบุตรภรรยาหลวง สัญญานั้นย่อมไม่ผูกมัดผู้ร้องไนอันที่จะมีส่วนได้ไนมรดกด้วยเนื่องจากจำเลยทำสัญญายอมความรับไช้ต้นเงินดอกเบี้ยและค่าทำเนียมสาลไห้แก่โจท แล้วจำเลยมิได้ไช้ โจทจึงนำยึดที่ดินซึ่งมีชื่อสามีจำเลยเพื่อขายทอดตลาด ผู้ร้องจึงร้องคัดค้านว่าที่พิพาทเปนของผู้ร้อง ทางพิจารนาคงได้ความว่าผู้ร้องเปนบัตรนายชุ่นหงวนเกิดด้วยภรรยาที่ตายไปแล้วจำเลยเปนภรรยาน้อย เมื่อนายซุ่นหงวนตายนั้น ผู้ร้องมีอายุได้ ๑๘ ปี ผู้ร้องกับน้อง ๆ ได้ครอบครองที่พิพาทและทรัพย์มรดกของนายซุ่นหงวน ส่วนจำเลยไม่ได้เปนผู้ครอบครองหรือจัดการมรดกหรือเปนผู้แทนโดยชอบธัมของผู้ร้องแต่ประการได เมื่อผู้ร้องจัดการเผาสพนายซุ่นหงวนแล้ว จำเลยก็ไปหยู่ที่อื่น สาลชั้นต้นวินิฉัยว่า จำเลยมีอำนาดรับรองหนี้รายนี้ได้ จึงสั่งยกคำร้อง ผู้ร้องอุธรน์ สาลอุธรน์พิพากสาแก้ไห้ขายทอดตลาดที่พิพาทได้เงินเท่าไดไห้โจทมีสิทธิยึดส่วนได้ของจำเลยชำระหนี้เหลือนอกนั้นไห้ผู้ร้องรับไป โจทดีกา สาลดีกาเห็นว่าเมื่อไม่ได้ความว่าจำเลยเปนผู้จัดการทรัพย์มรดกหรือเปนผู้แทนโดยชอบธัมของผู้ร้องครอบครองทรัพย์สินมรดกหยู่แล้ว จำเลยก็ไม่มีอำนาดที่จะไปทำสัญญารับสภาพหนี้ไห้ทรัพย์สินที่ตนมิได้เปนผู้มีอำนาดครอบครองรับผิด สัญญารับสภาพหนี้ที่จำเลยทำไห้โจทจึงไม่ผูกมัดผู้ร้อง พิพากสายืนตามสาลอุธรน์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 994/2485หลวงบำรุงราสตร์นิยมโจทก์นางฉิว ประเสิดสิลป์จำเลยนายเชี้ยน ประเสิดสิลป์ผู้ร้อง ป.พ.พ. ม. 1748, ม. 1749, ม. 1754, ม. 1755ภรรยาน้อยไปทำสัญญารับสภาพหนี้ของผู้ตายโดยตนมิได้เปนผู้จัดการทรัพย์มรดก หรือเปนผู้แทนโดยชอบธัมของผู้ร้องซึ่งเปนบุตรภรรยาหลวง สัญญานั้นย่อมไม่ผูกมัดผู้ร้องไนอันที่จะมีส่วนได้ไนมรดกด้วยเนื่องจากจำเลยทำสัญญายอมความรับไช้ต้นเงินดอกเบี้ยและค่าทำเนียมสาลไห้แก่โจท แล้วจำเลยมิได้ไช้ โจทจึงนำยึดที่ดินซึ่งมีชื่อสามีจำเลยเพื่อขายทอดตลาด ผู้ร้องจึงร้องคัดค้านว่าที่พิพาทเปนของผู้ร้อง ทางพิจารนาคงได้ความว่าผู้ร้องเปนบัตรนายชุ่นหงวนเกิดด้วยภรรยาที่ตายไปแล้วจำเลยเปนภรรยาน้อย เมื่อนายซุ่นหงวนตายนั้น ผู้ร้องมีอายุได้ ๑๘ ปี ผู้ร้องกับน้อง ๆ ได้ครอบครองที่พิพาทและทรัพย์มรดกของนายซุ่นหงวน ส่วนจำเลยไม่ได้เปนผู้ครอบครองหรือจัดการมรดกหรือเปนผู้แทนโดยชอบธัมของผู้ร้องแต่ประการได เมื่อผู้ร้องจัดการเผาสพนายซุ่นหงวนแล้ว จำเลยก็ไปหยู่ที่อื่น สาลชั้นต้นวินิฉัยว่า จำเลยมีอำนาดรับรองหนี้รายนี้ได้ จึงสั่งยกคำร้อง ผู้ร้องอุธรน์ สาลอุธรน์พิพากสาแก้ไห้ขายทอดตลาดที่พิพาทได้เงินเท่าไดไห้โจทมีสิทธิยึดส่วนได้ของจำเลยชำระหนี้เหลือนอกนั้นไห้ผู้ร้องรับไป โจทดีกา สาลดีกาเห็นว่าเมื่อไม่ได้ความว่าจำเลยเปนผู้จัดการทรัพย์มรดกหรือเปนผู้แทนโดยชอบธัมของผู้ร้องครอบครองทรัพย์สินมรดกหยู่แล้ว จำเลยก็ไม่มีอำนาดที่จะไปทำสัญญารับสภาพหนี้ไห้ทรัพย์สินที่ตนมิได้เปนผู้มีอำนาดครอบครองรับผิด สัญญารับสภาพหนี้ที่จำเลยทำไห้โจทจึงไม่ผูกมัดผู้ร้อง พิพากสายืนตามสาลอุธรน์(อ.ช. เพ็นชาติ-ว.จ. นิติสาตรไพสาล-ธรรมบัณฑิต บุนยะปานะ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: เนื่องจากจำเลยทำสัญญายอมความรับไช้ต้นเงินดอกเบี้ยและค่าทำเนียมสาลไห้แก่โจท แล้วจำเลยมิได้ไช้ โจทจึงนำยึดที่ดินซึ่งมีชื่อสามีจำเลยเพื่อขายทอดตลาด ผู้ร้องจึงร้องคัดค้านว่าที่พิพาทเปนของผู้ร้อง ทางพิจารนาคงได้ความว่าผู้ร้องเปนบัตรนายชุ่นหงวนเกิดด้วยภรรยาที่ตายไปแล้วจำเลยเปนภรรยาน้อย เมื่อนายซุ่นหงวนตายนั้น ผู้ร้องมีอายุได้ ๑๘ ปี ผู้ร้องกับน้อง ๆ ได้ครอบครองที่พิพาทและทรัพย์มรดกของนายซุ่นหงวน ส่วนจำเลยไม่ได้เปนผู้ครอบครองหรือจัดการมรดกหรือเปนผู้แทนโดยชอบธัมของผู้ร้องแต่ประการได เมื่อผู้ร้องจัดการเผาสพนายซุ่นหงวนแล้ว จำเลยก็ไปหยู่ที่อื่น สาลชั้นต้นวินิฉัยว่า จำเลยมีอำนาดรับรองหนี้รายนี้ได้ จึงสั่งยกคำร้อง ผู้ร้องอุธรน์ สาลอุธรน์พิพากสาแก้ไห้ขายทอดตลาดที่พิพาทได้เงินเท่าไดไห้โจทมีสิทธิยึดส่วนได้ของจำเลยชำระหนี้เหลือนอกนั้นไห้ผู้ร้องรับไป โจทดีกา สาลดีกาเห็นว่าเมื่อไม่ได้ความว่าจำเลยเปนผู้จัดการทรัพย์มรดกหรือเปนผู้แทนโดยชอบธัมของผู้ร้องครอบครองทรัพย์สินมรดกหยู่แล้ว จำเลยก็ไม่มีอำนาดที่จะไปทำสัญญารับสภาพหนี้ไห้ทรัพย์สินที่ตนมิได้เปนผู้มีอำนาดครอบครองรับผิด สัญญารับสภาพหนี้ที่จำเลยทำไห้โจทจึงไม่ผูกมัดผู้ร้อง พิพากสายืนตามสาลอุธรน์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 994/2485หลวงบำรุงราสตร์นิยมโจทก์นางฉิว ประเสิดสิลป์จำเลยนายเชี้ยน ประเสิดสิลป์ผู้ร้อง ป.พ.พ. ม. 1748, ม. 1749, ม. 1754, ม. 1755ภรรยาน้อยไปทำสัญญารับสภาพหนี้ของผู้ตายโดยตนมิได้เปนผู้จัดการทรัพย์มรดก หรือเปนผู้แทนโดยชอบธัมของผู้ร้องซึ่งเปนบุตรภรรยาหลวง สัญญานั้นย่อมไม่ผูกมัดผู้ร้องไนอันที่จะมีส่วนได้ไนมรดกด้วยเนื่องจากจำเลยทำสัญญายอมความรับไช้ต้นเงินดอกเบี้ยและค่าทำเนียมสาลไห้แก่โจท แล้วจำเลยมิได้ไช้ โจทจึงนำยึดที่ดินซึ่งมีชื่อสามีจำเลยเพื่อขายทอดตลาด ผู้ร้องจึงร้องคัดค้านว่าที่พิพาทเปนของผู้ร้อง ทางพิจารนาคงได้ความว่าผู้ร้องเปนบัตรนายชุ่นหงวนเกิดด้วยภรรยาที่ตายไปแล้วจำเลยเปนภรรยาน้อย เมื่อนายซุ่นหงวนตายนั้น ผู้ร้องมีอายุได้ ๑๘ ปี ผู้ร้องกับน้อง ๆ ได้ครอบครองที่พิพาทและทรัพย์มรดกของนายซุ่นหงวน ส่วนจำเลยไม่ได้เปนผู้ครอบครองหรือจัดการมรดกหรือเปนผู้แทนโดยชอบธัมของผู้ร้องแต่ประการได เมื่อผู้ร้องจัดการเผาสพนายซุ่นหงวนแล้ว จำเลยก็ไปหยู่ที่อื่น สาลชั้นต้นวินิฉัยว่า จำเลยมีอำนาดรับรองหนี้รายนี้ได้ จึงสั่งยกคำร้อง ผู้ร้องอุธรน์ สาลอุธรน์พิพากสาแก้ไห้ขายทอดตลาดที่พิพาทได้เงินเท่าไดไห้โจทมีสิทธิยึดส่วนได้ของจำเลยชำระหนี้เหลือนอกนั้นไห้ผู้ร้องรับไป โจทดีกา สาลดีกาเห็นว่าเมื่อไม่ได้ความว่าจำเลยเปนผู้จัดการทรัพย์มรดกหรือเปนผู้แทนโดยชอบธัมของผู้ร้องครอบครองทรัพย์สินมรดกหยู่แล้ว จำเลยก็ไม่มีอำนาดที่จะไปทำสัญญารับสภาพหนี้ไห้ทรัพย์สินที่ตนมิได้เปนผู้มีอำนาดครอบครองรับผิด สัญญารับสภาพหนี้ที่จำเลยทำไห้โจทจึงไม่ผูกมัดผู้ร้อง พิพากสายืนตามสาลอุธรน์(อ.ช. เพ็นชาติ-ว.จ. นิติสาตรไพสาล-ธรรมบัณฑิต บุนยะปานะ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ