คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1056/2496หลักกฎหมาย: ทางเกวียนที่แยกจากทางหลวงแผ่นดิน ติดต่อเข้าไปในนาจำเลยไปยังนาโจทก์ ซึ่งเจ้าของนาเดิมของโจทก์ตลอดจนโจทก์ได้ใช้ทางเกวียนนี้ต่อเนื่องกันมาเกิน 10 ปีแล้วทางเกวียนดังกล่าวย่อมตกเป็นภาระจำยอมตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาตรา 1401 ประกอบด้วยมาตรา1382 จำเลยจะปิดเสียไม่ได้โจทก์ฟ้องว่า มีทางเกวียนและทางสัตว์พาหนะไปสู่ทางเกวียนสาธารณะเป็นทางนำเกวียนและสัตว์พาหนะเข้าออกนาของโจทก์มา 40 ปีแล้วบัดนี้จำเลยดำนาปิดทางนี้เสียครึ่งหนึ่ง โจทก์นำเกวียนผ่านเข้าออกนาของโจทก์ไม่ได้ จึงขอให้จำเลยเปิดทางตามเดิมจำเลยต่อสู้ว่า ที่พิพาทเป็นที่นาของจำเลยไม่เคยตกเป็นภารจำยอม นาของโจทก์ไม่ถูกล้อมโดยมีทางอื่นเดินได้ศาลชั้นต้นเห็นว่า หลักฐานไม่พอฟังว่าได้มีทางเกวียนในนาของจำเลย จึงพิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้จำเลยเปิดทางพิพาทกว้าง 6 ศอกเพื่อให้โจทก์ใช้เป็นทางเกวียนและสัตว์พาหนะไปยังนาของโจทก์จำเลยฎีกาศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า น่าเชื่อว่ามีทางเกวียนในนาของจำเลยคือทางพิพาทนี้ซึ่งเจ้าของนาเดิมของโจทก์ตลอดจนโจทก์เองได้ใช้ต่อเนื่องกันมากว่า 10 ปีแล้ว จำเลยไม่มีอำนาจจะปิดทางพิพาทได้จึงพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1056/2496นายแหล้ แก้วกิตติ ที่ 1 นายซุน ตาคำ ที่ 2โจทก์นายพิมพ์ สมญาภักดี ที่ 3โจทก์นายรอด ลือไพบูลย์จำเลย ป.พ.พ. ม. 1382, ม. 1401ทางเกวียนที่แยกจากทางหลวงแผ่นดิน ติดต่อเข้าไปในนาจำเลยไปยังนาโจทก์ ซึ่งเจ้าของนาเดิมของโจทก์ตลอดจนโจทก์ได้ใช้ทางเกวียนนี้ต่อเนื่องกันมาเกิน 10 ปีแล้วทางเกวียนดังกล่าวย่อมตกเป็นภาระจำยอมตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาตรา 1401 ประกอบด้วยมาตรา1382 จำเลยจะปิดเสียไม่ได้โจทก์ฟ้องว่า มีทางเกวียนและทางสัตว์พาหนะไปสู่ทางเกวียนสาธารณะเป็นทางนำเกวียนและสัตว์พาหนะเข้าออกนาของโจทก์มา 40 ปีแล้วบัดนี้จำเลยดำนาปิดทางนี้เสียครึ่งหนึ่ง โจทก์นำเกวียนผ่านเข้าออกนาของโจทก์ไม่ได้ จึงขอให้จำเลยเปิดทางตามเดิมจำเลยต่อสู้ว่า ที่พิพาทเป็นที่นาของจำเลยไม่เคยตกเป็นภารจำยอม นาของโจทก์ไม่ถูกล้อมโดยมีทางอื่นเดินได้ศาลชั้นต้นเห็นว่า หลักฐานไม่พอฟังว่าได้มีทางเกวียนในนาของจำเลย จึงพิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้จำเลยเปิดทางพิพาทกว้าง 6 ศอกเพื่อให้โจทก์ใช้เป็นทางเกวียนและสัตว์พาหนะไปยังนาของโจทก์จำเลยฎีกาศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า น่าเชื่อว่ามีทางเกวียนในนาของจำเลยคือทางพิพาทนี้ซึ่งเจ้าของนาเดิมของโจทก์ตลอดจนโจทก์เองได้ใช้ต่อเนื่องกันมากว่า 10 ปีแล้ว จำเลยไม่มีอำนาจจะปิดทางพิพาทได้จึงพิพากษายืน(ดุลยการณ์โกวิท-ประมูล สุวรรณศร-ประศาสน์วินิจฉัย)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า มีทางเกวียนและทางสัตว์พาหนะไปสู่ทางเกวียนสาธารณะเป็นทางนำเกวียนและสัตว์พาหนะเข้าออกนาของโจทก์มา 40 ปีแล้วบัดนี้จำเลยดำนาปิดทางนี้เสียครึ่งหนึ่ง โจทก์นำเกวียนผ่านเข้าออกนาของโจทก์ไม่ได้ จึงขอให้จำเลยเปิดทางตามเดิมจำเลยต่อสู้ว่า ที่พิพาทเป็นที่นาของจำเลยไม่เคยตกเป็นภารจำยอม นาของโจทก์ไม่ถูกล้อมโดยมีทางอื่นเดินได้ศาลชั้นต้นเห็นว่า หลักฐานไม่พอฟังว่าได้มีทางเกวียนในนาของจำเลย จึงพิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้จำเลยเปิดทางพิพาทกว้าง 6 ศอกเพื่อให้โจทก์ใช้เป็นทางเกวียนและสัตว์พาหนะไปยังนาของโจทก์จำเลยฎีกาศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า น่าเชื่อว่ามีทางเกวียนในนาของจำเลยคือทางพิพาทนี้ซึ่งเจ้าของนาเดิมของโจทก์ตลอดจนโจทก์เองได้ใช้ต่อเนื่องกันมากว่า 10 ปีแล้ว จำเลยไม่มีอำนาจจะปิดทางพิพาทได้จึงพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1056/2496นายแหล้ แก้วกิตติ ที่ 1 นายซุน ตาคำ ที่ 2โจทก์นายพิมพ์ สมญาภักดี ที่ 3โจทก์นายรอด ลือไพบูลย์จำเลย ป.พ.พ. ม. 1382, ม. 1401ทางเกวียนที่แยกจากทางหลวงแผ่นดิน ติดต่อเข้าไปในนาจำเลยไปยังนาโจทก์ ซึ่งเจ้าของนาเดิมของโจทก์ตลอดจนโจทก์ได้ใช้ทางเกวียนนี้ต่อเนื่องกันมาเกิน 10 ปีแล้วทางเกวียนดังกล่าวย่อมตกเป็นภาระจำยอมตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาตรา 1401 ประกอบด้วยมาตรา1382 จำเลยจะปิดเสียไม่ได้โจทก์ฟ้องว่า มีทางเกวียนและทางสัตว์พาหนะไปสู่ทางเกวียนสาธารณะเป็นทางนำเกวียนและสัตว์พาหนะเข้าออกนาของโจทก์มา 40 ปีแล้วบัดนี้จำเลยดำนาปิดทางนี้เสียครึ่งหนึ่ง โจทก์นำเกวียนผ่านเข้าออกนาของโจทก์ไม่ได้ จึงขอให้จำเลยเปิดทางตามเดิมจำเลยต่อสู้ว่า ที่พิพาทเป็นที่นาของจำเลยไม่เคยตกเป็นภารจำยอม นาของโจทก์ไม่ถูกล้อมโดยมีทางอื่นเดินได้ศาลชั้นต้นเห็นว่า หลักฐานไม่พอฟังว่าได้มีทางเกวียนในนาของจำเลย จึงพิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้จำเลยเปิดทางพิพาทกว้าง 6 ศอกเพื่อให้โจทก์ใช้เป็นทางเกวียนและสัตว์พาหนะไปยังนาของโจทก์จำเลยฎีกาศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า น่าเชื่อว่ามีทางเกวียนในนาของจำเลยคือทางพิพาทนี้ซึ่งเจ้าของนาเดิมของโจทก์ตลอดจนโจทก์เองได้ใช้ต่อเนื่องกันมากว่า 10 ปีแล้ว จำเลยไม่มีอำนาจจะปิดทางพิพาทได้จึงพิพากษายืน(ดุลยการณ์โกวิท-ประมูล สุวรรณศร-ประศาสน์วินิจฉัย)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ