คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 16697หลักกฎหมาย: แม้โจทก์จะแยกฟ้องจำเลยเป็นสามสำนวน. โดยขอให้นับโทษจำเลยทุกสำนวนต่อกันก็ตาม. แต่เมื่อศาลได้รวมพิจารณาคดีทั้งสามสำนวนเข้าด้วยกัน และปรากฏว่าจำเลยได้กระทำการอันเป็นความผิดทั้งสามสำนวน. ก็ถือได้ว่าจำเลยได้กระทำความผิดหลายกรรมต่างกัน ซึ่งศาลจะพิพากษาลงโทษจำเลยทุกกรรมเป็นกระทงความผิดไปตามรายสำนวนก็ได้.แต่ทั้งนี้โทษจำคุกทั้งสิ้นของจำเลยในคำพิพากษาฉบับเดียวกันนี้จะต้องไม่เกิน 20 ปี ตาม ประมวลกฎหมายอาญา.มาตรา 91.(อ้างคำพิพากษาฎีกาที่ 828-830/2511).คดีทั้งสามสำนวนนี้ศาลชั้นต้นพิจารณาพิพากษารวมกัน สำนวนแรก โจทก์ฟ้องว่า จำเลยทั้งสองกับพวกที่หลบหนียังจับตัวไม่ได้อีกหนึ่งคน ได้ร่วมสมคบกันทำการชิงทรัพย์ของนายจวนน่วมสุวรรณ์ ขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 340, 83, 58 สำนวนที่สอง โจทก์ฟ้องว่า จำเลยทั้งสองกับพวกที่หลบหนียังจับตัวไม่ได้อีกหนึ่งคน ได้ร่วมสมคบกันทำการชิงทรัพย์ของนายวั่นมีศักดิ์ ไป ขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 340, 83, 58 สำนวนที่สาม โจทก์ฟ้องว่าจำเลยทั้งสองกับพวกที่หลบหนี ได้ร่วมสมคบกันทำการชิงทรัพย์ของนางใบ ขาวมี ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 340, 83, 58 ขอให้นับโทษจำเลยติดต่อกับทั้งสามสำนวน ให้บวกโทษซึ่งรอการลงโทษในคดีก่อนเข้ากับโทษที่จำเลยที่ 1 ได้รับในคดีนี้ และขอให้ศาลสั่งจำเลยคืนหรือใช้ราคาทรัพย์แก่ผู้เสียหายด้วย จำเลยทั้งสองให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นฟังข้อเท็จจริงว่า จำเลยทั้งสองได้ทำการปล้นทรัพย์ทั้งสามคดีในวันเดียวกัน ต่อเนื่องกัน สถานที่เกิดเหตุทั้งสามคดีอยู่ห่างไกลกันมาก ระยะเวลาที่เกิดเหตุก็มิใช่เวลาเดียวกันจึงเป็นการกระทำผิดต่างกรรมต่างวาระกัน จะรวมกระทงความผิดเพื่อลงโทษเข้าด้วยกันไม่ได้ พิพากษาว่าจำเลยทั้งสองร่วมกันมีอาวุธติดตัวทำการปล้นทรัพย์ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 340วรรค 2, 83 ให้จำคุกจำเลยทั้งสองแต่ละคดีคดีละ 15 ปี นับโทษต่อกันตามลำดับคดี ทั้งให้บวกโทษจำคุก 45 วัน ที่ศาลรอการลงโทษจำเลยที่ 1 ไว้เข้าด้วย รวมแล้วจำคุกจำเลยที่ 1 ไว้ 45 ปี 1 เดือน15 วัน จำคุกจำเลยที่ 2 ไว้ 45 ปี กับให้จำเลยร่วมกันคืนหรือใช้ราคาทรัพย์แก่เจ้าทรัพย์แต่ละคดี จำเลยทั้งสองอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่า จำเลยทั้งสองกระทำผิดฐานปล้นทรัพย์จริงและเป็นการกระทำผิดต่างกรรมต่างวาระกัน ที่ศาลชั้นต้นพิพากษาวางโทษจำเลยเป็นรายสำนวน และบวกโทษจำคุก 45 วันที่ศาลรอแก่จำเลยที่ 1 เข้าด้วยกันนั้นชอบแล้ว แต่ที่ศาลชั้นต้นจำคุกจำเลยที่ 1ไว้ 45 ปี 1 เดือน 15 วัน และจำคุกจำเลยที่ 2 ไว้ 45 ปี ซึ่งเกินกว่า 20 ปีทั้งสองคนนั้น ไม่ชอบด้วยประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 91พิพากษาแก้ ให้ลงโทษจำเลยทั้งสองทุกกระทง ตามกำหนดโทษที่ศาลชั้นต้นวางมา แต่คงให้จำคุกจำเลยแต่ละคนสำหรับโทษดังกล่าวเพียง 20 ปีนอกจากที่แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า คดีคงมีปัญหาในชั้นนี้ว่า จะลงโทษจำเลยทั้งสองโดยนับโทษแต่ละสำนวนติดต่อกันดังคำพิพากษาศาลชั้นต้นได้หรือไม่ พิเคราะห์แล้วเห็นว่า แม้โจทก์จะได้แยกฟ้องจำเลยทั้งสองเป็นสามสำนวน แต่ละสำนวนขอให้นับโทษจำเลยทุกสำนวนต่อกันก็ตาม แต่เมื่อศาลได้รวมพิจารณาคดีทั้งสามสำนวน ก็ถือได้ว่าจำเลยทั้งสองได้กระทำความผิดหลายกรรมต่างกัน ซึ่งศาลจะพิพากษาลงโทษจำเลยทั้งสองทุกกรรมเป็นกระทงความผิดไปตามรายสำนวนได้แต่ทั้งนี้ โทษจำคุกทั้งสิ้นของจำเลยแต่ละคนในคำพิพากษาฉบับเดียวกันนี้ จะต้องไม่เกิน 20 ปี ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 91ตามนัยคำพิพากษาฎีกาที่ 828-830/2511 คำพิพากษาศาลอุทธรณ์ที่พิพากษาแก้คำพิพากษาศาลชั้นต้นให้ลงโทษจำเลยทั้งสองทุกกระทงตามกำหนดโทษที่ศาลชั้นต้นวางมา แต่คงให้จำคุกจำเลยแต่ละคนสำหรับโทษดังกล่าวเพียง 20 ปี นั้น ชอบแล้ว ฎีกาโจทก์ฟังไม่ขึ้น พิพากษายืน ให้ยกฎีกาโจทก์. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1913 - 1915/2511์ พนักงานอัยการ จังหวัด สุราษฎร์ธานีโจทก์ย นาย นิคม คง นุ่น ที่ 1 นาย สมบูรณ์ หรือ ถิดจำเลย ป.อ. ม. 83, ม. 91, ม. 340แม้โจทก์จะแยกฟ้องจำเลยเป็นสามสำนวน. โดยขอให้นับโทษจำเลยทุกสำนวนต่อกันก็ตาม. แต่เมื่อศาลได้รวมพิจารณาคดีทั้งสามสำนวนเข้าด้วยกัน และปรากฏว่าจำเลยได้กระทำการอันเป็นความผิดทั้งสามสำนวน. ก็ถือได้ว่าจำเลยได้กระทำความผิดหลายกรรมต่างกัน ซึ่งศาลจะพิพากษาลงโทษจำเลยทุกกรรมเป็นกระทงความผิดไปตามรายสำนวนก็ได้.แต่ทั้งนี้โทษจำคุกทั้งสิ้นของจำเลยในคำพิพากษาฉบับเดียวกันนี้จะต้องไม่เกิน 20 ปี ตาม ประมวลกฎหมายอาญา.มาตรา 91.(อ้างคำพิพากษาฎีกาที่ 828-830/2511).คดีทั้งสามสำนวนนี้ศาลชั้นต้นพิจารณาพิพากษารวมกัน สำนวนแรก โจทก์ฟ้องว่า จำเลยทั้งสองกับพวกที่หลบหนียังจับตัวไม่ได้อีกหนึ่งคน ได้ร่วมสมคบกันทำการชิงทรัพย์ของนายจวนน่วมสุวรรณ์ ขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 340, 83, 58 สำนวนที่สอง โจทก์ฟ้องว่า จำเลยทั้งสองกับพวกที่หลบหนียังจับตัวไม่ได้อีกหนึ่งคน ได้ร่วมสมคบกันทำการชิงทรัพย์ของนายวั่นมีศักดิ์ ไป ขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 340, 83, 58 สำนวนที่สาม โจทก์ฟ้องว่าจำเลยทั้งสองกับพวกที่หลบหนี ได้ร่วมสมคบกันทำการชิงทรัพย์ของนางใบ ขาวมี ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 340, 83, 58 ขอให้นับโทษจำเลยติดต่อกับทั้งสามสำนวน ให้บวกโทษซึ่งรอการลงโทษในคดีก่อนเข้ากับโทษที่จำเลยที่ 1 ได้รับในคดีนี้ และขอให้ศาลสั่งจำเลยคืนหรือใช้ราคาทรัพย์แก่ผู้เสียหายด้วย จำเลยทั้งสองให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นฟังข้อเท็จจริงว่า จำเลยทั้งสองได้ทำการปล้นทรัพย์ทั้งสามคดีในวันเดียวกัน ต่อเนื่องกัน สถานที่เกิดเหตุทั้งสามคดีอยู่ห่างไกลกันมาก ระยะเวลาที่เกิดเหตุก็มิใช่เวลาเดียวกันจึงเป็นการกระทำผิดต่างกรรมต่างวาระกัน จะรวมกระทงความผิดเพื่อลงโทษเข้าด้วยกันไม่ได้ พิพากษาว่าจำเลยทั้งสองร่วมกันมีอาวุธติดตัวทำการปล้นทรัพย์ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 340วรรค 2, 83 ให้จำคุกจำเลยทั้งสองแต่ละคดีคดีละ 15 ปี นับโทษต่อกันตามลำดับคดี ทั้งให้บวกโทษจำคุก 45 วัน ที่ศาลรอการลงโทษจำเลยที่ 1 ไว้เข้าด้วย รวมแล้วจำคุกจำเลยที่ 1 ไว้ 45 ปี 1 เดือน15 วัน จำคุกจำเลยที่ 2 ไว้ 45 ปี กับให้จำเลยร่วมกันคืนหรือใช้ราคาทรัพย์แก่เจ้าทรัพย์แต่ละคดี จำเลยทั้งสองอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่า จำเลยทั้งสองกระทำผิดฐานปล้นทรัพย์จริงและเป็นการกระทำผิดต่างกรรมต่างวาระกัน ที่ศาลชั้นต้นพิพากษาวางโทษจำเลยเป็นรายสำนวน และบวกโทษจำคุก 45 วันที่ศาลรอแก่จำเลยที่ 1 เข้าด้วยกันนั้นชอบแล้ว แต่ที่ศาลชั้นต้นจำคุกจำเลยที่ 1ไว้ 45 ปี 1 เดือน 15 วัน และจำคุกจำเลยที่ 2 ไว้ 45 ปี ซึ่งเกินกว่า 20 ปีทั้งสองคนนั้น ไม่ชอบด้วยประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 91พิพากษาแก้ ให้ลงโทษจำเลยทั้งสองทุกกระทง ตามกำหนดโทษที่ศาลชั้นต้นวางมา แต่คงให้จำคุกจำเลยแต่ละคนสำหรับโทษดังกล่าวเพียง 20 ปีนอกจากที่แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า คดีคงมีปัญหาในชั้นนี้ว่า จะลงโทษจำเลยทั้งสองโดยนับโทษแต่ละสำนวนติดต่อกันดังคำพิพากษาศาลชั้นต้นได้หรือไม่ พิเคราะห์แล้วเห็นว่า แม้โจทก์จะได้แยกฟ้องจำเลยทั้งสองเป็นสามสำนวน แต่ละสำนวนขอให้นับโทษจำเลยทุกสำนวนต่อกันก็ตาม แต่เมื่อศาลได้รวมพิจารณาคดีทั้งสามสำนวน ก็ถือได้ว่าจำเลยทั้งสองได้กระทำความผิดหลายกรรมต่างกัน ซึ่งศาลจะพิพากษาลงโทษจำเลยทั้งสองทุกกรรมเป็นกระทงความผิดไปตามรายสำนวนได้แต่ทั้งนี้ โทษจำคุกทั้งสิ้นของจำเลยแต่ละคนในคำพิพากษาฉบับเดียวกันนี้ จะต้องไม่เกิน 20 ปี ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 91ตามนัยคำพิพากษาฎีกาที่ 828-830/2511 คำพิพากษาศาลอุทธรณ์ที่พิพากษาแก้คำพิพากษาศาลชั้นต้นให้ลงโทษจำเลยทั้งสองทุกกระทงตามกำหนดโทษที่ศาลชั้นต้นวางมา แต่คงให้จำคุกจำเลยแต่ละคนสำหรับโทษดังกล่าวเพียง 20 ปี นั้น ชอบแล้ว ฎีกาโจทก์ฟังไม่ขึ้น พิพากษายืน ให้ยกฎีกาโจทก์.(อาจิต ไชยาคำ-โกวิท ถิระวัฒน์-จำรูญ โชติรัต)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: คดีทั้งสามสำนวนนี้ศาลชั้นต้นพิจารณาพิพากษารวมกัน สำนวนแรก โจทก์ฟ้องว่า จำเลยทั้งสองกับพวกที่หลบหนียังจับตัวไม่ได้อีกหนึ่งคน ได้ร่วมสมคบกันทำการชิงทรัพย์ของนายจวนน่วมสุวรรณ์ ขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 340, 83, 58 สำนวนที่สอง โจทก์ฟ้องว่า จำเลยทั้งสองกับพวกที่หลบหนียังจับตัวไม่ได้อีกหนึ่งคน ได้ร่วมสมคบกันทำการชิงทรัพย์ของนายวั่นมีศักดิ์ ไป ขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 340, 83, 58 สำนวนที่สาม โจทก์ฟ้องว่าจำเลยทั้งสองกับพวกที่หลบหนี ได้ร่วมสมคบกันทำการชิงทรัพย์ของนางใบ ขาวมี ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 340, 83, 58 ขอให้นับโทษจำเลยติดต่อกับทั้งสามสำนวน ให้บวกโทษซึ่งรอการลงโทษในคดีก่อนเข้ากับโทษที่จำเลยที่ 1 ได้รับในคดีนี้ และขอให้ศาลสั่งจำเลยคืนหรือใช้ราคาทรัพย์แก่ผู้เสียหายด้วย จำเลยทั้งสองให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นฟังข้อเท็จจริงว่า จำเลยทั้งสองได้ทำการปล้นทรัพย์ทั้งสามคดีในวันเดียวกัน ต่อเนื่องกัน สถานที่เกิดเหตุทั้งสามคดีอยู่ห่างไกลกันมาก ระยะเวลาที่เกิดเหตุก็มิใช่เวลาเดียวกันจึงเป็นการกระทำผิดต่างกรรมต่างวาระกัน จะรวมกระทงความผิดเพื่อลงโทษเข้าด้วยกันไม่ได้ พิพากษาว่าจำเลยทั้งสองร่วมกันมีอาวุธติดตัวทำการปล้นทรัพย์ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 340วรรค 2, 83 ให้จำคุกจำเลยทั้งสองแต่ละคดีคดีละ 15 ปี นับโทษต่อกันตามลำดับคดี ทั้งให้บวกโทษจำคุก 45 วัน ที่ศาลรอการลงโทษจำเลยที่ 1 ไว้เข้าด้วย รวมแล้วจำคุกจำเลยที่ 1 ไว้ 45 ปี 1 เดือน15 วัน จำคุกจำเลยที่ 2 ไว้ 45 ปี กับให้จำเลยร่วมกันคืนหรือใช้ราคาทรัพย์แก่เจ้าทรัพย์แต่ละคดี จำเลยทั้งสองอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่า จำเลยทั้งสองกระทำผิดฐานปล้นทรัพย์จริงและเป็นการกระทำผิดต่างกรรมต่างวาระกัน ที่ศาลชั้นต้นพิพากษาวางโทษจำเลยเป็นรายสำนวน และบวกโทษจำคุก 45 วันที่ศาลรอแก่จำเลยที่ 1 เข้าด้วยกันนั้นชอบแล้ว แต่ที่ศาลชั้นต้นจำคุกจำเลยที่ 1ไว้ 45 ปี 1 เดือน 15 วัน และจำคุกจำเลยที่ 2 ไว้ 45 ปี ซึ่งเกินกว่า 20 ปีทั้งสองคนนั้น ไม่ชอบด้วยประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 91พิพากษาแก้ ให้ลงโทษจำเลยทั้งสองทุกกระทง ตามกำหนดโทษที่ศาลชั้นต้นวางมา แต่คงให้จำคุกจำเลยแต่ละคนสำหรับโทษดังกล่าวเพียง 20 ปีนอกจากที่แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า คดีคงมีปัญหาในชั้นนี้ว่า จะลงโทษจำเลยทั้งสองโดยนับโทษแต่ละสำนวนติดต่อกันดังคำพิพากษาศาลชั้นต้นได้หรือไม่ พิเคราะห์แล้วเห็นว่า แม้โจทก์จะได้แยกฟ้องจำเลยทั้งสองเป็นสามสำนวน แต่ละสำนวนขอให้นับโทษจำเลยทุกสำนวนต่อกันก็ตาม แต่เมื่อศาลได้รวมพิจารณาคดีทั้งสามสำนวน ก็ถือได้ว่าจำเลยทั้งสองได้กระทำความผิดหลายกรรมต่างกัน ซึ่งศาลจะพิพากษาลงโทษจำเลยทั้งสองทุกกรรมเป็นกระทงความผิดไปตามรายสำนวนได้แต่ทั้งนี้ โทษจำคุกทั้งสิ้นของจำเลยแต่ละคนในคำพิพากษาฉบับเดียวกันนี้ จะต้องไม่เกิน 20 ปี ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 91ตามนัยคำพิพากษาฎีกาที่ 828-830/2511 คำพิพากษาศาลอุทธรณ์ที่พิพากษาแก้คำพิพากษาศาลชั้นต้นให้ลงโทษจำเลยทั้งสองทุกกระทงตามกำหนดโทษที่ศาลชั้นต้นวางมา แต่คงให้จำคุกจำเลยแต่ละคนสำหรับโทษดังกล่าวเพียง 20 ปี นั้น ชอบแล้ว ฎีกาโจทก์ฟังไม่ขึ้น พิพากษายืน ให้ยกฎีกาโจทก์. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1913 - 1915/2511์ พนักงานอัยการ จังหวัด สุราษฎร์ธานีโจทก์ย นาย นิคม คง นุ่น ที่ 1 นาย สมบูรณ์ หรือ ถิดจำเลย ป.อ. ม. 83, ม. 91, ม. 340แม้โจทก์จะแยกฟ้องจำเลยเป็นสามสำนวน. โดยขอให้นับโทษจำเลยทุกสำนวนต่อกันก็ตาม. แต่เมื่อศาลได้รวมพิจารณาคดีทั้งสามสำนวนเข้าด้วยกัน และปรากฏว่าจำเลยได้กระทำการอันเป็นความผิดทั้งสามสำนวน. ก็ถือได้ว่าจำเลยได้กระทำความผิดหลายกรรมต่างกัน ซึ่งศาลจะพิพากษาลงโทษจำเลยทุกกรรมเป็นกระทงความผิดไปตามรายสำนวนก็ได้.แต่ทั้งนี้โทษจำคุกทั้งสิ้นของจำเลยในคำพิพากษาฉบับเดียวกันนี้จะต้องไม่เกิน 20 ปี ตาม ประมวลกฎหมายอาญา.มาตรา 91.(อ้างคำพิพากษาฎีกาที่ 828-830/2511).คดีทั้งสามสำนวนนี้ศาลชั้นต้นพิจารณาพิพากษารวมกัน สำนวนแรก โจทก์ฟ้องว่า จำเลยทั้งสองกับพวกที่หลบหนียังจับตัวไม่ได้อีกหนึ่งคน ได้ร่วมสมคบกันทำการชิงทรัพย์ของนายจวนน่วมสุวรรณ์ ขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 340, 83, 58 สำนวนที่สอง โจทก์ฟ้องว่า จำเลยทั้งสองกับพวกที่หลบหนียังจับตัวไม่ได้อีกหนึ่งคน ได้ร่วมสมคบกันทำการชิงทรัพย์ของนายวั่นมีศักดิ์ ไป ขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 340, 83, 58 สำนวนที่สาม โจทก์ฟ้องว่าจำเลยทั้งสองกับพวกที่หลบหนี ได้ร่วมสมคบกันทำการชิงทรัพย์ของนางใบ ขาวมี ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 340, 83, 58 ขอให้นับโทษจำเลยติดต่อกับทั้งสามสำนวน ให้บวกโทษซึ่งรอการลงโทษในคดีก่อนเข้ากับโทษที่จำเลยที่ 1 ได้รับในคดีนี้ และขอให้ศาลสั่งจำเลยคืนหรือใช้ราคาทรัพย์แก่ผู้เสียหายด้วย จำเลยทั้งสองให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นฟังข้อเท็จจริงว่า จำเลยทั้งสองได้ทำการปล้นทรัพย์ทั้งสามคดีในวันเดียวกัน ต่อเนื่องกัน สถานที่เกิดเหตุทั้งสามคดีอยู่ห่างไกลกันมาก ระยะเวลาที่เกิดเหตุก็มิใช่เวลาเดียวกันจึงเป็นการกระทำผิดต่างกรรมต่างวาระกัน จะรวมกระทงความผิดเพื่อลงโทษเข้าด้วยกันไม่ได้ พิพากษาว่าจำเลยทั้งสองร่วมกันมีอาวุธติดตัวทำการปล้นทรัพย์ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 340วรรค 2, 83 ให้จำคุกจำเลยทั้งสองแต่ละคดีคดีละ 15 ปี นับโทษต่อกันตามลำดับคดี ทั้งให้บวกโทษจำคุก 45 วัน ที่ศาลรอการลงโทษจำเลยที่ 1 ไว้เข้าด้วย รวมแล้วจำคุกจำเลยที่ 1 ไว้ 45 ปี 1 เดือน15 วัน จำคุกจำเลยที่ 2 ไว้ 45 ปี กับให้จำเลยร่วมกันคืนหรือใช้ราคาทรัพย์แก่เจ้าทรัพย์แต่ละคดี จำเลยทั้งสองอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่า จำเลยทั้งสองกระทำผิดฐานปล้นทรัพย์จริงและเป็นการกระทำผิดต่างกรรมต่างวาระกัน ที่ศาลชั้นต้นพิพากษาวางโทษจำเลยเป็นรายสำนวน และบวกโทษจำคุก 45 วันที่ศาลรอแก่จำเลยที่ 1 เข้าด้วยกันนั้นชอบแล้ว แต่ที่ศาลชั้นต้นจำคุกจำเลยที่ 1ไว้ 45 ปี 1 เดือน 15 วัน และจำคุกจำเลยที่ 2 ไว้ 45 ปี ซึ่งเกินกว่า 20 ปีทั้งสองคนนั้น ไม่ชอบด้วยประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 91พิพากษาแก้ ให้ลงโทษจำเลยทั้งสองทุกกระทง ตามกำหนดโทษที่ศาลชั้นต้นวางมา แต่คงให้จำคุกจำเลยแต่ละคนสำหรับโทษดังกล่าวเพียง 20 ปีนอกจากที่แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า คดีคงมีปัญหาในชั้นนี้ว่า จะลงโทษจำเลยทั้งสองโดยนับโทษแต่ละสำนวนติดต่อกันดังคำพิพากษาศาลชั้นต้นได้หรือไม่ พิเคราะห์แล้วเห็นว่า แม้โจทก์จะได้แยกฟ้องจำเลยทั้งสองเป็นสามสำนวน แต่ละสำนวนขอให้นับโทษจำเลยทุกสำนวนต่อกันก็ตาม แต่เมื่อศาลได้รวมพิจารณาคดีทั้งสามสำนวน ก็ถือได้ว่าจำเลยทั้งสองได้กระทำความผิดหลายกรรมต่างกัน ซึ่งศาลจะพิพากษาลงโทษจำเลยทั้งสองทุกกรรมเป็นกระทงความผิดไปตามรายสำนวนได้แต่ทั้งนี้ โทษจำคุกทั้งสิ้นของจำเลยแต่ละคนในคำพิพากษาฉบับเดียวกันนี้ จะต้องไม่เกิน 20 ปี ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 91ตามนัยคำพิพากษาฎีกาที่ 828-830/2511 คำพิพากษาศาลอุทธรณ์ที่พิพากษาแก้คำพิพากษาศาลชั้นต้นให้ลงโทษจำเลยทั้งสองทุกกระทงตามกำหนดโทษที่ศาลชั้นต้นวางมา แต่คงให้จำคุกจำเลยแต่ละคนสำหรับโทษดังกล่าวเพียง 20 ปี นั้น ชอบแล้ว ฎีกาโจทก์ฟังไม่ขึ้น พิพากษายืน ให้ยกฎีกาโจทก์.(อาจิต ไชยาคำ-โกวิท ถิระวัฒน์-จำรูญ โชติรัต)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ