คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 843/2484หลักกฎหมาย: กำนันตามจำเลยมาที่บ้านเพื่อสอบถามเรื่องที่จำเลยต้องหาและห้ามไม่ให้ไปไหน ไม่ถือว่าเป็นการถูกจับ เมื่อจำเลยหลบหนีไป ย่อมไม่มีผิดฐานหลบหนีที่คุมขังโจทก์ฟ้องว่าจำเลยถูกเจ้าพนักงานจับกุมโดยต้องหาว่าชิงทรัพย์ จำเลยได้หลบหนีการคุมขังไป ขอให้ลงโทษ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า การจับที่ชอบด้วยกฎหมายนั้น ผู้จับต้องบอกแก่ผู้ถูกจับว่าเขาต้องถูกจับและการที่จะเป็นผิดฐานหลบหนีที่คุมขัง ก็ต้องปรากฎว่าผู้หนีได้ถูกคุมขังอยู่แล้ว โดยชอบด้วยกฎหมายก่อน แต่ข้อเท็จจริงในคดีนี้ไม่ปรากฎว่า ผู้ใหญ่บ้านหรือกำนันได้แจ้งแก่จำเลยว่าจำเลยต้องถูกจับแล้ว เพียงแต่ตามมาสอบถามเรื่องที่จำเลยต้องหาและห้ามมิให้ไปไหนเท่านั้น การที่จำเลยหลบหน้าไปจึงไม่เป็นผิด โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่าตามข้อเท็จจริงปรากฎว่าจำเลยไม่ทราบว่าจำเลยถูกจับ เมื่อจำเลยไม่ได้ถูกจับตามกฎหมายแล้ว การควบคุมก็ย่อมไม่มีดุจกัน การที่จำเลยหลบหนีไปเสีย จึงไม่เป็นการหลบหนีที่คุมขังอันจะมีโทษ พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 843/2484อัยยการเพ็ชร์บูรณ์โจทก์นายหวองอิ่มท้องฟ้าจำเลย ป.อ. ม. 163 ป.วิ.อ. ม. 83, ม. 84กำนันตามจำเลยมาที่บ้านเพื่อสอบถามเรื่องที่จำเลยต้องหาและห้ามไม่ให้ไปไหน ไม่ถือว่าเป็นการถูกจับ เมื่อจำเลยหลบหนีไป ย่อมไม่มีผิดฐานหลบหนีที่คุมขังโจทก์ฟ้องว่าจำเลยถูกเจ้าพนักงานจับกุมโดยต้องหาว่าชิงทรัพย์ จำเลยได้หลบหนีการคุมขังไป ขอให้ลงโทษ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า การจับที่ชอบด้วยกฎหมายนั้น ผู้จับต้องบอกแก่ผู้ถูกจับว่าเขาต้องถูกจับและการที่จะเป็นผิดฐานหลบหนีที่คุมขัง ก็ต้องปรากฎว่าผู้หนีได้ถูกคุมขังอยู่แล้ว โดยชอบด้วยกฎหมายก่อน แต่ข้อเท็จจริงในคดีนี้ไม่ปรากฎว่า ผู้ใหญ่บ้านหรือกำนันได้แจ้งแก่จำเลยว่าจำเลยต้องถูกจับแล้ว เพียงแต่ตามมาสอบถามเรื่องที่จำเลยต้องหาและห้ามมิให้ไปไหนเท่านั้น การที่จำเลยหลบหน้าไปจึงไม่เป็นผิด โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่าตามข้อเท็จจริงปรากฎว่าจำเลยไม่ทราบว่าจำเลยถูกจับ เมื่อจำเลยไม่ได้ถูกจับตามกฎหมายแล้ว การควบคุมก็ย่อมไม่มีดุจกัน การที่จำเลยหลบหนีไปเสีย จึงไม่เป็นการหลบหนีที่คุมขังอันจะมีโทษ พิพากษายืน(อิศร-อรรถกฤต ช.เพ็ญชาติ-วิเศษ)ศาลชั้นต้น - ศาลอุทธรณ์ - พระดุลยพากย์สุวนันท์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่าจำเลยถูกเจ้าพนักงานจับกุมโดยต้องหาว่าชิงทรัพย์ จำเลยได้หลบหนีการคุมขังไป ขอให้ลงโทษ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า การจับที่ชอบด้วยกฎหมายนั้น ผู้จับต้องบอกแก่ผู้ถูกจับว่าเขาต้องถูกจับและการที่จะเป็นผิดฐานหลบหนีที่คุมขัง ก็ต้องปรากฎว่าผู้หนีได้ถูกคุมขังอยู่แล้ว โดยชอบด้วยกฎหมายก่อน แต่ข้อเท็จจริงในคดีนี้ไม่ปรากฎว่า ผู้ใหญ่บ้านหรือกำนันได้แจ้งแก่จำเลยว่าจำเลยต้องถูกจับแล้ว เพียงแต่ตามมาสอบถามเรื่องที่จำเลยต้องหาและห้ามมิให้ไปไหนเท่านั้น การที่จำเลยหลบหน้าไปจึงไม่เป็นผิด โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่าตามข้อเท็จจริงปรากฎว่าจำเลยไม่ทราบว่าจำเลยถูกจับ เมื่อจำเลยไม่ได้ถูกจับตามกฎหมายแล้ว การควบคุมก็ย่อมไม่มีดุจกัน การที่จำเลยหลบหนีไปเสีย จึงไม่เป็นการหลบหนีที่คุมขังอันจะมีโทษ พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 843/2484อัยยการเพ็ชร์บูรณ์โจทก์นายหวองอิ่มท้องฟ้าจำเลย ป.อ. ม. 163 ป.วิ.อ. ม. 83, ม. 84กำนันตามจำเลยมาที่บ้านเพื่อสอบถามเรื่องที่จำเลยต้องหาและห้ามไม่ให้ไปไหน ไม่ถือว่าเป็นการถูกจับ เมื่อจำเลยหลบหนีไป ย่อมไม่มีผิดฐานหลบหนีที่คุมขังโจทก์ฟ้องว่าจำเลยถูกเจ้าพนักงานจับกุมโดยต้องหาว่าชิงทรัพย์ จำเลยได้หลบหนีการคุมขังไป ขอให้ลงโทษ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า การจับที่ชอบด้วยกฎหมายนั้น ผู้จับต้องบอกแก่ผู้ถูกจับว่าเขาต้องถูกจับและการที่จะเป็นผิดฐานหลบหนีที่คุมขัง ก็ต้องปรากฎว่าผู้หนีได้ถูกคุมขังอยู่แล้ว โดยชอบด้วยกฎหมายก่อน แต่ข้อเท็จจริงในคดีนี้ไม่ปรากฎว่า ผู้ใหญ่บ้านหรือกำนันได้แจ้งแก่จำเลยว่าจำเลยต้องถูกจับแล้ว เพียงแต่ตามมาสอบถามเรื่องที่จำเลยต้องหาและห้ามมิให้ไปไหนเท่านั้น การที่จำเลยหลบหน้าไปจึงไม่เป็นผิด โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่าตามข้อเท็จจริงปรากฎว่าจำเลยไม่ทราบว่าจำเลยถูกจับ เมื่อจำเลยไม่ได้ถูกจับตามกฎหมายแล้ว การควบคุมก็ย่อมไม่มีดุจกัน การที่จำเลยหลบหนีไปเสีย จึงไม่เป็นการหลบหนีที่คุมขังอันจะมีโทษ พิพากษายืน(อิศร-อรรถกฤต ช.เพ็ญชาติ-วิเศษ)ศาลชั้นต้น - ศาลอุทธรณ์ - พระดุลยพากย์สุวนันท์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ