phoneee/thai-legal-corpus huggingface dataset:
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 801/2474หลักกฎหมาย: หญิงมีสามีทำนิติกรรมโดยผัวไม่รู้ ผูกมัดแต่สินส่วนตัวเท่านั้นได้ความว่า อ.ภรรยาจำเลยที่ ๑ ได้กู้เงินโจทก์ไป ๒๐๐๐ บาท เอาไปซื้อรถยนต์เพื่อรับจ้างบรรทุกสิ่งของแต่จำเลยที่ ๑ มิได้รู้เห็นยินยอมด้วย ครั้น อ.ตายลง โจทก์จึงฟ้องขอให้จำเลยซึ่งเป็นผู้รับมฤดกใช้ต้นเงินแลดอกเบี้ย มีปัญหาว่าจำเลยที่ ๑ จะต้องรับผิดหรือไม่ ศาลฎีกาเห็นว่า นิติกรรมที่ อ.ทำโดยไม่ได้รับอนุญาตจากสามีนั้นเป็นโมฆียะกรรม แต่นิติกรรมนั้นย่อมสมบูรณ์ในทรัพย์สินส่วนตัวของ อ.เมื่อจำเลยที่ ๑ เป็นผู้รับมฤดก อ.แลเป็นผู้จัดการมฤดกด้วยก็มีหน้าที่ต้องเอาทรัพย์สินส่วนตัวของ อ. ใช้หนี้โจทก์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 801/2474หลวงศักดิ์สุนทรโจทก์หลวงบัญชาติพิชิตราษฎร์ที่ ๑ นางสมบุญ นามวิจิตร์ที่ ๒จำเลย ป.พ.พ. ม. 37หญิงมีสามีทำนิติกรรมโดยผัวไม่รู้ ผูกมัดแต่สินส่วนตัวเท่านั้นได้ความว่า อ.ภรรยาจำเลยที่ ๑ ได้กู้เงินโจทก์ไป ๒๐๐๐ บาท เอาไปซื้อรถยนต์เพื่อรับจ้างบรรทุกสิ่งของแต่จำเลยที่ ๑ มิได้รู้เห็นยินยอมด้วย ครั้น อ.ตายลง โจทก์จึงฟ้องขอให้จำเลยซึ่งเป็นผู้รับมฤดกใช้ต้นเงินแลดอกเบี้ย มีปัญหาว่าจำเลยที่ ๑ จะต้องรับผิดหรือไม่ ศาลฎีกาเห็นว่า นิติกรรมที่ อ.ทำโดยไม่ได้รับอนุญาตจากสามีนั้นเป็นโมฆียะกรรม แต่นิติกรรมนั้นย่อมสมบูรณ์ในทรัพย์สินส่วนตัวของ อ.เมื่อจำเลยที่ ๑ เป็นผู้รับมฤดก อ.แลเป็นผู้จัดการมฤดกด้วยก็มีหน้าที่ต้องเอาทรัพย์สินส่วนตัวของ อ. ใช้หนี้โจทก์(พิพาก-พรหม-วิชัย)พระราชปรีชา - พระยา+ - แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ได้ความว่า อ.ภรรยาจำเลยที่ ๑ ได้กู้เงินโจทก์ไป ๒๐๐๐ บาท เอาไปซื้อรถยนต์เพื่อรับจ้างบรรทุกสิ่งของแต่จำเลยที่ ๑ มิได้รู้เห็นยินยอมด้วย ครั้น อ.ตายลง โจทก์จึงฟ้องขอให้จำเลยซึ่งเป็นผู้รับมฤดกใช้ต้นเงินแลดอกเบี้ย มีปัญหาว่าจำเลยที่ ๑ จะต้องรับผิดหรือไม่ ศาลฎีกาเห็นว่า นิติกรรมที่ อ.ทำโดยไม่ได้รับอนุญาตจากสามีนั้นเป็นโมฆียะกรรม แต่นิติกรรมนั้นย่อมสมบูรณ์ในทรัพย์สินส่วนตัวของ อ.เมื่อจำเลยที่ ๑ เป็นผู้รับมฤดก อ.แลเป็นผู้จัดการมฤดกด้วยก็มีหน้าที่ต้องเอาทรัพย์สินส่วนตัวของ อ. ใช้หนี้โจทก์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 801/2474หลวงศักดิ์สุนทรโจทก์หลวงบัญชาติพิชิตราษฎร์ที่ ๑ นางสมบุญ นามวิจิตร์ที่ ๒จำเลย ป.พ.พ. ม. 37หญิงมีสามีทำนิติกรรมโดยผัวไม่รู้ ผูกมัดแต่สินส่วนตัวเท่านั้นได้ความว่า อ.ภรรยาจำเลยที่ ๑ ได้กู้เงินโจทก์ไป ๒๐๐๐ บาท เอาไปซื้อรถยนต์เพื่อรับจ้างบรรทุกสิ่งของแต่จำเลยที่ ๑ มิได้รู้เห็นยินยอมด้วย ครั้น อ.ตายลง โจทก์จึงฟ้องขอให้จำเลยซึ่งเป็นผู้รับมฤดกใช้ต้นเงินแลดอกเบี้ย มีปัญหาว่าจำเลยที่ ๑ จะต้องรับผิดหรือไม่ ศาลฎีกาเห็นว่า นิติกรรมที่ อ.ทำโดยไม่ได้รับอนุญาตจากสามีนั้นเป็นโมฆียะกรรม แต่นิติกรรมนั้นย่อมสมบูรณ์ในทรัพย์สินส่วนตัวของ อ.เมื่อจำเลยที่ ๑ เป็นผู้รับมฤดก อ.แลเป็นผู้จัดการมฤดกด้วยก็มีหน้าที่ต้องเอาทรัพย์สินส่วนตัวของ อ. ใช้หนี้โจทก์(พิพาก-พรหม-วิชัย)พระราชปรีชา - พระยา+ - แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 619/2469หลักกฎหมาย: สับนกปืน แก๊ปแตก แต่กระสุนไม่ออกจำเลยยกปืนประทับหันปากกระบอกตรงมาที่น่าอกนายโรย แลสับนกปืนจนแก๊ปแตกเปนประกายไฟ แต่กระสุนปืนหาออกไม่ ดังนี้ ฎีกาตัดสินว่า จำเลยมีความผิดฐานพยายามฆ่าคนตามมาตรา ๒๔๙-๖๐ ให้จำคุกจำเลย ๑๐ ปี ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 619/2469อัยการราชบุรีโจทก์นายเหรียญ มาลีล. ป.อ. ม. 249.60สับนกปืน แก๊ปแตก แต่กระสุนไม่ออกจำเลยยกปืนประทับหันปากกระบอกตรงมาที่น่าอกนายโรย แลสับนกปืนจนแก๊ปแตกเปนประกายไฟ แต่กระสุนปืนหาออกไม่ ดังนี้ ฎีกาตัดสินว่า จำเลยมีความผิดฐานพยายามฆ่าคนตามมาตรา ๒๔๙-๖๐ ให้จำคุกจำเลย ๑๐ ปี(นรเนติ-ศรี-หริศ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: จำเลยยกปืนประทับหันปากกระบอกตรงมาที่น่าอกนายโรย แลสับนกปืนจนแก๊ปแตกเปนประกายไฟ แต่กระสุนปืนหาออกไม่ ดังนี้ ฎีกาตัดสินว่า จำเลยมีความผิดฐานพยายามฆ่าคนตามมาตรา ๒๔๙-๖๐ ให้จำคุกจำเลย ๑๐ ปี ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 619/2469อัยการราชบุรีโจทก์นายเหรียญ มาลีล. ป.อ. ม. 249.60สับนกปืน แก๊ปแตก แต่กระสุนไม่ออกจำเลยยกปืนประทับหันปากกระบอกตรงมาที่น่าอกนายโรย แลสับนกปืนจนแก๊ปแตกเปนประกายไฟ แต่กระสุนปืนหาออกไม่ ดังนี้ ฎีกาตัดสินว่า จำเลยมีความผิดฐานพยายามฆ่าคนตามมาตรา ๒๔๙-๖๐ ให้จำคุกจำเลย ๑๐ ปี(นรเนติ-ศรี-หริศ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศการท่าเรือแห่งประเทศไทยประกาศการท่าเรือแห่งประเทศไทยเรื่องอนุญาตให้บรรจุแป้งถุง ขนาด ๒๕ กิโลกรัมขึ้นไป ภายในเขตท่าเรือกรุงเทพ[๑] เพื่อเป็นการสนับสนุนการส่งออกสินค้าประเภทแป้งถุงขนาด ๒๕ กิโลกรัมขึ้นไป ให้เป็นไปด้วยความเรียบร้อย มีมาตรฐานความปลอดภัยอาชีวอนามัยและสิ่งแวดล้อมตามพระราชบัญญัติความปลอดภัยอาชีวอนามัยและสภาพแวดล้อมในการทำงานพ.ศ. ๒๕๕๔ อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๓๒ (๒) แห่งพระราชบัญญัติการท่าเรือแห่งประเทศไทยพ.ศ. ๒๔๙๔ ผู้อำนวยการการท่าเรือแห่งประเทศไทย จึงให้ดำเนินการดังนี้ข้อ๑ ยกเลิกประกาศหรือหลักปฏิบัติอื่นใดที่ขัดหรือแย้งกับประกาศนี้ข้อ๒ อนุญาตให้ผู้ประกอบการทำการบรรจุแป้งถุงขนาด ๒๕ กิโลกรัมขึ้นไป ภายในเขตท่าเรือกรุงเทพข้อ๓ ให้ใช้อุปกรณ์อำนวยความสะดวกในการบรรจุแป้งถุงตามที่ท่าเรือกรุงเทพได้จัดไว้ให้ข้อ ๔ ผู้ที่ปฏิบัติงานบรรจุแป้งถุงต้องสวมใส่อุปกรณ์คุ้มครองความปลอดภัยส่วนบุคคล (Personal Protective Equipment : PPE) ในขณะปฏิบัติงานอย่างเคร่งครัดข้อ๕ ห้ามใช้ตะขอหรืออุปกรณ์ใด ๆที่อาจทำให้แป้งถุงเกิดการชำรุดเสียหายข้อ๖ ห้ามดำเนินกิจกรรมใด ๆที่ทำให้เกิดการฟุ้งกระจายของฝุ่นแป้งโดยไม่ได้รับอนุญาตข้อ๗ ห้ามทำความสะอาดยานพาหนะที่ขนส่งแป้งถุงในบริเวณพื้นที่ท่าเรือกรุงเทพข้อ๘ ห้ามทิ้งขยะ สิ่งสกปรกหรือเศษวัสดุใด ๆ ที่เหลือจากกิจกรรมบรรจุแป้งถุง ในบริเวณพื้นที่ของท่าเรือกรุงเทพยกเว้นพื้นที่ที่การท่าเรือแห่งประเทศไทยกำหนดให้เป็นพื้นที่ทิ้งขยะข้อ๙ ผู้ใดฝ่าฝืนไม่ปฏิบัติตามประกาศนี้การท่าเรือแห่งประเทศไทยจะงดให้บริการจึงประกาศให้ทราบโดยทั่วกันประกาศ ณ วันที่ ๑๘กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๖๐เรือตรี ทรงธรรม จันทประสิทธิ์รองผู้อำนวยการการท่าเรือแห่งประเทศไทยสายวิศวกรรม รักษาการแทนผู้อำนวยการการท่าเรือแห่งประเทศไทยปุณิกา/ภวรรณตรี/จัดทำ๔ กันยายน ๒๕๖๐[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๓๔/ตอนพิเศษ ๒๑๒ ง/หน้า ๒๘/๒๘ สิงหาคม ๒๕๖๐
ประกาศคณะกรรมการกํากับตลาดทุนที่ ทน. 73/2561เรื่อง หลักเกณฑ์การจัดการกองทุนรวมเพื่อผู้ลงทุนทั่วไป กองทุนรวม เพื่อผู้ลงทุนที่มิใช่รายย่อย กองทุนรวมเพื่อผู้ลงทุน ประเภทสถาบัน และกองทุนส่วนบุคคล (ฉบับที่ 5)\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_อาศัยอํานาจตามความในมาตรา 16/6 และมาตรา 133 วรรคสองแห่งพระราชบัญญัติหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ พ.ศ. 2535 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ (ฉบับที่ 4) พ.ศ. 2551 และมาตรา 117 แห่งพระราชบัญญัติหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ พ.ศ. 2535 คณะกรรมการกํากับตลาดทุนออกประกาศไว้ดังต่อไปนี้ ข้อ 1 ให้ยกเลิกความในวรรคสองของข้อ 4 แห่งประกาศคณะกรรมการกํากับตลาดทุน ที่ ทน. 89/2558 เรื่อง หลักเกณฑ์การจัดการกองทุนรวมเพื่อผู้ลงทุนทั่วไป กองทุนรวมเพื่อผู้ลงทุนที่มิใช่รายย่อย กองทุนรวมเพื่อผู้ลงทุนประเภทสถาบัน และกองทุนส่วนบุคคล ลงวันที่ 17 ธันวาคม พ.ศ. 2558 และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน "การวัดผลการดําเนินงาน การคํานวณมูลค่าทรัพย์สินของกองทุน และการเปิดเผยข้อมูลดังกล่าว ให้เป็นไปตามหลักวิชาการอันเป็นที่ยอมรับหรือเป็นมาตรฐานสากล ทั้งนี้ ตามที่สมาคมกําหนดโดยได้รับความเห็นชอบจากสํานักงาน" ข้อ 2 ประกาศนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ 16 ธันวาคม พ.ศ. 2561 เป็นต้นไป ประกาศ ณ วันที่ 14 พฤศจิกายน พ.ศ. 2561 (นายรพี สุจริตกุล) เลขาธิการ สํานักงานคณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ ประธานกรรมการ คณะกรรมการกํากับตลาดทุน
ประกาศกระทรวงสาธารณสุขเรื่อง ยาที่ต้องแจ้งคำเตือนการใช้ยาไว้ในฉลากและที่เอกสารกำกับยาและข้อความของคำเตือนฉบับที่ ๑๒ อาศัยอำนาจตามความในมาตรา๗๖ (๙) แห่งพระราชบัญญัติยา พ.ศ. ๒๕๑๐ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติยา(ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๒๒ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข โดยคำแนะนำของคณะกรรมการยาออกประกาศไว้ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ ให้ยกเลิกความใน (๓) ของข้อ ๓แห่งประกาศกระทรวงสาธารณสุข เรื่องยาที่ต้องแจ้งคำเตือนการใช้ยาไว้ในฉลากและที่เอกสารกำกับยาและข้อความของคำเตือนฉบับลงวันที่ ๑๖ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๓๓ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน(๓) ยาแอสไพริน (Aspirin)คำเตือน : ๑. ห้ามใช้เด็กอายุต่ำกว่า ๑ ปีและหญิงมีครรภ์ระยะใกล้คลอด๒.ห้ามใช้สำหรับลดไข้ในผู้ป่วยเป็นโรคไข้หวัดใหญ่ อีสุกอีใสและไข้เลือดออก๓.ห้ามใช้สำหรับคนไข้ซึ่งเป็นโรคแผลในระบบทางเดินอาหารและโรคหอบหืดข้อ ๒[๑]ประกาศฉบับนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นประกาศณ วันที่ ๓๑ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๓๖บุญพันธ์ แขวัฒนะรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุขศิริยา/พิมพ์๘สิงหาคม ๒๕๕๐ศิรวัชร์/ปรับปรุง๑๙ธันวาคม ๒๕๖๑[๑] ราชกิจนุเบกษาเล่ม ๑๑๐/ตอนที่ ๙๓/หน้า ๔๔/๑๕ กรกฎาคม ๒๕๓๖
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 195/2468หลักกฎหมาย: คู่ความกะประเด็นให้ศาลพิจารณาโจทย์ฟ้องว่าจำเลยรุกที่ดินแลทำลายหลัก โจทย์จำเลยกะประเด็นให้ศาลพิจารณามีความว่า "ต่างฝ่ายต่างมีโฉนดเปนหลัก ฟ้องก็ดีคำให้การก็ดี มุ่งหมายเอาเนื้อตามโฉนดเท่านั้นที่นอกโฉนดไม่ต้องการ ศาลล่างตัดสินให้ที่วิวาทเปนของโจทย์ ฎีกาตัดสินว่า ตามประเด็นที่โจทย์จำเลยกะมีชัดว่า โจทย์จำเลยไม่ต้องการที่นอกโฉนด ที่รายนี้ตามคำเจ้าพนักงานได้เบิกว่า ได้ปักเขตรถูกต้องตามโฉนดแล้ว ที่พิพาทเปนที่อยู่นอกโฉนดโจทย์ โจทย์จะเอาไม่ได้ ให้ยกฟ้องยืนตามศาลอุทธรณ์ ฯ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 195/2468นางส้มโจทก์นายบุตรกับพวกล. ป.วิ.พ. คู่ความกะประเด็นให้ศาลพิจารณาโจทย์ฟ้องว่าจำเลยรุกที่ดินแลทำลายหลัก โจทย์จำเลยกะประเด็นให้ศาลพิจารณามีความว่า "ต่างฝ่ายต่างมีโฉนดเปนหลัก ฟ้องก็ดีคำให้การก็ดี มุ่งหมายเอาเนื้อตามโฉนดเท่านั้นที่นอกโฉนดไม่ต้องการ ศาลล่างตัดสินให้ที่วิวาทเปนของโจทย์ ฎีกาตัดสินว่า ตามประเด็นที่โจทย์จำเลยกะมีชัดว่า โจทย์จำเลยไม่ต้องการที่นอกโฉนด ที่รายนี้ตามคำเจ้าพนักงานได้เบิกว่า ได้ปักเขตรถูกต้องตามโฉนดแล้ว ที่พิพาทเปนที่อยู่นอกโฉนดโจทย์ โจทย์จะเอาไม่ได้ ให้ยกฟ้องยืนตามศาลอุทธรณ์ ฯ(หริศ-พิชัยญาติ-มโน)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทย์ฟ้องว่าจำเลยรุกที่ดินแลทำลายหลัก โจทย์จำเลยกะประเด็นให้ศาลพิจารณามีความว่า "ต่างฝ่ายต่างมีโฉนดเปนหลัก ฟ้องก็ดีคำให้การก็ดี มุ่งหมายเอาเนื้อตามโฉนดเท่านั้นที่นอกโฉนดไม่ต้องการ ศาลล่างตัดสินให้ที่วิวาทเปนของโจทย์ ฎีกาตัดสินว่า ตามประเด็นที่โจทย์จำเลยกะมีชัดว่า โจทย์จำเลยไม่ต้องการที่นอกโฉนด ที่รายนี้ตามคำเจ้าพนักงานได้เบิกว่า ได้ปักเขตรถูกต้องตามโฉนดแล้ว ที่พิพาทเปนที่อยู่นอกโฉนดโจทย์ โจทย์จะเอาไม่ได้ ให้ยกฟ้องยืนตามศาลอุทธรณ์ ฯ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 195/2468นางส้มโจทก์นายบุตรกับพวกล. ป.วิ.พ. คู่ความกะประเด็นให้ศาลพิจารณาโจทย์ฟ้องว่าจำเลยรุกที่ดินแลทำลายหลัก โจทย์จำเลยกะประเด็นให้ศาลพิจารณามีความว่า "ต่างฝ่ายต่างมีโฉนดเปนหลัก ฟ้องก็ดีคำให้การก็ดี มุ่งหมายเอาเนื้อตามโฉนดเท่านั้นที่นอกโฉนดไม่ต้องการ ศาลล่างตัดสินให้ที่วิวาทเปนของโจทย์ ฎีกาตัดสินว่า ตามประเด็นที่โจทย์จำเลยกะมีชัดว่า โจทย์จำเลยไม่ต้องการที่นอกโฉนด ที่รายนี้ตามคำเจ้าพนักงานได้เบิกว่า ได้ปักเขตรถูกต้องตามโฉนดแล้ว ที่พิพาทเปนที่อยู่นอกโฉนดโจทย์ โจทย์จะเอาไม่ได้ ให้ยกฟ้องยืนตามศาลอุทธรณ์ ฯ(หริศ-พิชัยญาติ-มโน)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 45140หลักกฎหมาย: จำเลยแพ้คดีโจทก์โดยคำพิพากษาให้ขับไล่ตามคำท้า จำเลยอ้างเหตุขึ้นใหม่ว่า บ้านและที่ดินอยู่นอกโฉนดที่พิพาทดังนี้ ไม่เป็นเหตุงดการบังคับคดีและขังจำเลยเพราะไม่ปฏิบัติตามคำบังคับของศาล ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1865 - 1867/2522กระทรวงการคลัง ฯโจทก์นายณรงค์ฤทธิ์ จารุทังสินจำเลย ป.วิ.พ. ม. 292จำเลยแพ้คดีโจทก์โดยคำพิพากษาให้ขับไล่ตามคำท้า จำเลยอ้างเหตุขึ้นใหม่ว่า บ้านและที่ดินอยู่นอกโฉนดที่พิพาทดังนี้ ไม่เป็นเหตุงดการบังคับคดีและขังจำเลยเพราะไม่ปฏิบัติตามคำบังคับของศาล(ขจร หะวานนท์-พิสัณห์ ลีตเวทย์-จรัญสำเร็จประสงค์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1865 - 1867/2522กระทรวงการคลัง ฯโจทก์นายณรงค์ฤทธิ์ จารุทังสินจำเลย ป.วิ.พ. ม. 292จำเลยแพ้คดีโจทก์โดยคำพิพากษาให้ขับไล่ตามคำท้า จำเลยอ้างเหตุขึ้นใหม่ว่า บ้านและที่ดินอยู่นอกโฉนดที่พิพาทดังนี้ ไม่เป็นเหตุงดการบังคับคดีและขังจำเลยเพราะไม่ปฏิบัติตามคำบังคับของศาล(ขจร หะวานนท์-พิสัณห์ ลีตเวทย์-จรัญสำเร็จประสงค์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศสํานักงานคณะกรรมการอาหารและยาเรื่อง การแสดงฉลากของผลิตภัณฑ์ลบคําผิด ประเภทผลิตภัณฑ์สําเร็จรูปที่ประกอบด้วย HYDROCARBON SOLVENT---------------------------- อาศัยอํานาจตามความในข้อ 8 ของประกาศกระทรวงสาธารณสุข เรื่อง ฉลากและระดับความ เป็นพิษของวัตถุอันตรายที่สํานักงานคณะกรรมการอาหารและยามีอํานาจหน้าที่รับผิดชอบ พ.ศ. 2538 สํานักงานคณะกรรมการอาหารและยา ออกประกาศไว้ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ การแสดงฉลากของวัตถุอันตรายที่ผลิต ขาย หรือมีไว้ในครอบครองในประเทศ ซึ่ง ระดับประกอบด้วย HYDROCARBON SOLVENT ในผลิตภัณฑ์ที่ใช้เพื่อประโยชน์ในการลบคําผิด ประเภท ผลิตภัณฑ์สําเร็จรูป ต้องปฏิบัติตามข้อ 3 ข้อ 4 และข้อ 7 ของประกาศกระทรวงสาธารณสุข เรื่อง ฉลากและ ความเป็นพิษของวัตถุอันตรายที่สํานักงานคณะกรรมการอาหารและยามีอํานาจหน้าที่รับผิดชอบ พ.ศ. 2538 และแสดงสาระสําคัญดังต่อไปนี้ (1) ประโยชน์ ใช้ลบเพื่อแก้ไขคําผิด (2) วิธีใช้ 1.2.1 สําหรับชนิดป้าย เขย่าภาชนะบรรจุเปิดฝาจุกขวดแล้วป้ายวัตถุอันตราย/ชื่อผลิตภัณฑ์ตรงตําแหน่งที่ต้องการแก้ไข 1.2.1 สําหรับชนิดปากกา เขย่าภาชนะบรรจุเปิดฝาจุกขวดแล้วป้ายวัตถุอันตราย/ชื่อผลิตภัณฑ์ตรงตําแหน่งที่ต้องการแก้ไข หรือแจ้งตามวิธีใช้จริง) (3) วิธีเก็บรักษา ปิดฝาให้สนิท เก็บให้ห่างจากเด็ก เปลวไฟ หรือความร้อน (4) คําเตือน 1. ห้ามรับประทานหรือสูดดม 2. ระวังอย่าให้เข้าตา หรือถูกผิวหนัง (5) วิธีแก้พิษเบื้องต้น 1. หากเข้าตา รีบล้างด้วยน้ําสะอาดจนอาการระคายเคืองทุเลาหากไม่ทุเลาให้ไปพบแพทย์ 2. หากได้รับพิษจากการสูดดม ให้รีบนําผู้ป่วยออกไปยังบริเวณที่มีอากาศถ่ายเทได้สะดวก 3. หากกลืนกินวัตถุอันตราย/ชื่อผลิตภัณฑ์ ห้ามทําให้อาเจียน รีบนําส่งแพทย์ทันที พร้อมภาชนะบรรจุ ฉลาก หรือใบแทรกของวัตถุอันตราย/ชื่อผลิตภัณฑ์ข้อ ๒ การแสดงฉลากของวัตถุอันตรายตามข้อ 1 ที่นําเข้ามาในราชอาณาจักร หรือส่งออกไป นอกราชอาณาจักร ให้ปฏิบัติตามข้อ 2 ของประกาศกระทรวงสาธารณสุข เรื่องฉลากและระดับความเป็นพิษ ของวัตถุอันตรายที่สํานักงานคณะกรรมการอาหารและยามีอํานาจหน้าที่รับผิดชอบ พ.ศ. 2538ผู้มีอํานาจลงนาม - ประกาศ ณ วันที่ 14 เดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2540 ภักดี โพธิศิริ(นายภักดี โพธิศิริ)เลขาธิการคณะกรรมการอาหารและยา
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 539/2469หลักกฎหมาย: อายัติทรัพย์ โดยมีเหตุสมควรไม่ต้องรับผิดชอบในค่าเสียหายคดีนี้ได้ความว่าจำเลยไม่ทราบว่าใครจะเปนผู้รับมฤดกของนายกิวสามีโจทย์ ซึ่งเปนลูกหนี้จำเลยอยู่ จำเลยจึงอายัติทรัพย์ของนายกิวไว้ต่ออำเภอ เพื่อป้องกันไม่ให้ทรัพย์นั้นสูญไป เมื่อจำเลยทราบว่าโจทย์เปนผู้รับมฤดกของนายกิวจำเลยจึงถอนการอายัติ จัดการฟ้องร้องโจทย์ แลโจทย์ก็ได้ทำสัญญายอมต่อศาลรับใช้เงินให้จำเลย รวมเวลาทรัพย์ที่ถูกอายัติเพียง ๑๔ วัน ต่อมาอีก ๖ เดือนหลังจากการทำสัญญายอมที่ศาล โจทย์จึงมาฟ้องคดีนี้เรียกค่าเสียหาย ในการที่ทรัพย์ถูกอายัติเปนเงิน ๕๖๙๘ บาท ๙๐ สตางค์ ฎีกาตัดสินว่า การที่จำเลยอายัติทรัพย์ไว้ก็โดยมีเหตุผลสมควร คือเวลานั้นไม่ทราบแน่ว่าใครจะเปนผู้รับมฤดก แลเพื่อป้องกันมิให้หนี้สินของจำเลยสูญไป ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 539/2469นางเอื้อมโจทก์นายฮ้อล.อายัติทรัพย์ โดยมีเหตุสมควรไม่ต้องรับผิดชอบในค่าเสียหายคดีนี้ได้ความว่าจำเลยไม่ทราบว่าใครจะเปนผู้รับมฤดกของนายกิวสามีโจทย์ ซึ่งเปนลูกหนี้จำเลยอยู่ จำเลยจึงอายัติทรัพย์ของนายกิวไว้ต่ออำเภอ เพื่อป้องกันไม่ให้ทรัพย์นั้นสูญไป เมื่อจำเลยทราบว่าโจทย์เปนผู้รับมฤดกของนายกิวจำเลยจึงถอนการอายัติ จัดการฟ้องร้องโจทย์ แลโจทย์ก็ได้ทำสัญญายอมต่อศาลรับใช้เงินให้จำเลย รวมเวลาทรัพย์ที่ถูกอายัติเพียง ๑๔ วัน ต่อมาอีก ๖ เดือนหลังจากการทำสัญญายอมที่ศาล โจทย์จึงมาฟ้องคดีนี้เรียกค่าเสียหาย ในการที่ทรัพย์ถูกอายัติเปนเงิน ๕๖๙๘ บาท ๙๐ สตางค์ ฎีกาตัดสินว่า การที่จำเลยอายัติทรัพย์ไว้ก็โดยมีเหตุผลสมควร คือเวลานั้นไม่ทราบแน่ว่าใครจะเปนผู้รับมฤดก แลเพื่อป้องกันมิให้หนี้สินของจำเลยสูญไป(พิพาก-ศรี-พรหม)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: คดีนี้ได้ความว่าจำเลยไม่ทราบว่าใครจะเปนผู้รับมฤดกของนายกิวสามีโจทย์ ซึ่งเปนลูกหนี้จำเลยอยู่ จำเลยจึงอายัติทรัพย์ของนายกิวไว้ต่ออำเภอ เพื่อป้องกันไม่ให้ทรัพย์นั้นสูญไป เมื่อจำเลยทราบว่าโจทย์เปนผู้รับมฤดกของนายกิวจำเลยจึงถอนการอายัติ จัดการฟ้องร้องโจทย์ แลโจทย์ก็ได้ทำสัญญายอมต่อศาลรับใช้เงินให้จำเลย รวมเวลาทรัพย์ที่ถูกอายัติเพียง ๑๔ วัน ต่อมาอีก ๖ เดือนหลังจากการทำสัญญายอมที่ศาล โจทย์จึงมาฟ้องคดีนี้เรียกค่าเสียหาย ในการที่ทรัพย์ถูกอายัติเปนเงิน ๕๖๙๘ บาท ๙๐ สตางค์ ฎีกาตัดสินว่า การที่จำเลยอายัติทรัพย์ไว้ก็โดยมีเหตุผลสมควร คือเวลานั้นไม่ทราบแน่ว่าใครจะเปนผู้รับมฤดก แลเพื่อป้องกันมิให้หนี้สินของจำเลยสูญไป ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 539/2469นางเอื้อมโจทก์นายฮ้อล.อายัติทรัพย์ โดยมีเหตุสมควรไม่ต้องรับผิดชอบในค่าเสียหายคดีนี้ได้ความว่าจำเลยไม่ทราบว่าใครจะเปนผู้รับมฤดกของนายกิวสามีโจทย์ ซึ่งเปนลูกหนี้จำเลยอยู่ จำเลยจึงอายัติทรัพย์ของนายกิวไว้ต่ออำเภอ เพื่อป้องกันไม่ให้ทรัพย์นั้นสูญไป เมื่อจำเลยทราบว่าโจทย์เปนผู้รับมฤดกของนายกิวจำเลยจึงถอนการอายัติ จัดการฟ้องร้องโจทย์ แลโจทย์ก็ได้ทำสัญญายอมต่อศาลรับใช้เงินให้จำเลย รวมเวลาทรัพย์ที่ถูกอายัติเพียง ๑๔ วัน ต่อมาอีก ๖ เดือนหลังจากการทำสัญญายอมที่ศาล โจทย์จึงมาฟ้องคดีนี้เรียกค่าเสียหาย ในการที่ทรัพย์ถูกอายัติเปนเงิน ๕๖๙๘ บาท ๙๐ สตางค์ ฎีกาตัดสินว่า การที่จำเลยอายัติทรัพย์ไว้ก็โดยมีเหตุผลสมควร คือเวลานั้นไม่ทราบแน่ว่าใครจะเปนผู้รับมฤดก แลเพื่อป้องกันมิให้หนี้สินของจำเลยสูญไป(พิพาก-ศรี-พรหม)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศกระทรวงอุตสาหกรรมประกาศกระทรวงอุตสาหกรรมฉบับที่ ๔๙๖๗ (พ.ศ. ๒๕๖๐)ออกตามความในพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมพ.ศ. ๒๕๑๑เรื่องกำหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมสารสนเทศภูมิศาสตร์ กระบวนการลงทะเบียนรายการเล่ม ๒ การนำเค้าร่าง XMLไปปฏิบัติ อาศัยอำนาจตามความในมาตรา๑๕ แห่งพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม พ.ศ. ๒๕๑๑ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม (ฉบับที่ ๗) พ.ศ.๒๕๕๘ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมออกประกาศกำหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมสารสนเทศภูมิศาสตร์ กระบวนการลงทะเบียนรายการ เล่ม ๒ การนำเค้าร่าง XMLไปปฏิบัติ มาตรฐานเลขที่ มอก. 19135 เล่ม 2 - 2559 ไว้ดังมีรายละเอียดต่อท้ายประกาศนี้ทั้งนี้ให้มีผลตั้งแต่วันที่ประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป[๑]ประกาศ ณ วันที่ ๑๔กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๖๐อุตตม สาวนายนรัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม[เอกสารแนบท้าย]๑. มาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมสารสนเทศภูมิศาสตร์ กระบวนการลงทะเบียนรายการ เล่ม ๒การนำเค้าร่าง XML ไปปฏิบัติ (มอก. 19135 เล่ม 2 - 2559)(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)ชวัลพร/ภวรรณตรี/จัดทำ๒๖ เมษายน ๒๕๖๐[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๓๔/ตอนพิเศษ ๑๐๖ ง/หน้า ๕/๑๘ เมษายน ๒๕๖๐
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 65584หลักกฎหมาย: ฎีกาจำเลยซึ่งโต้เถียงว่า จำเลยมิได้กระทำความผิดเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงในปัญหาเรื่องโทษกักกัน เมื่อจำเลยให้การรับว่าเคยต้องโทษจำคุกมาแล้ว 2 ครั้งการที่ จำเลยฎีกาว่าจำเลยเคยต้องโทษจำคุกเพียงครั้งเดียว อีก ครั้งหนึ่งเป็นเรื่องที่ถูกส่งตัวไปอยู่โรงเรียนดัดสันดานจึงเป็นการเถียงฝืนข้อเท็จจริงในสำนวน จึงเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 13/2498พนักงานอัยการโจทก์นายอ้อน หรือจ้อน เตี้ยงามจำเลย ป.วิ.อ. ม. 218ฎีกาจำเลยซึ่งโต้เถียงว่า จำเลยมิได้กระทำความผิดเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงในปัญหาเรื่องโทษกักกัน เมื่อจำเลยให้การรับว่าเคยต้องโทษจำคุกมาแล้ว 2 ครั้งการที่ จำเลยฎีกาว่าจำเลยเคยต้องโทษจำคุกเพียงครั้งเดียว อีก ครั้งหนึ่งเป็นเรื่องที่ถูกส่งตัวไปอยู่โรงเรียนดัดสันดานจึงเป็นการเถียงฝืนข้อเท็จจริงในสำนวน จึงเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง(ธรรมบัณฑิต-จักรปาณีศรีศีลวิสุทธิ์-ดุลยกรณ์พิทารณ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 13/2498พนักงานอัยการโจทก์นายอ้อน หรือจ้อน เตี้ยงามจำเลย ป.วิ.อ. ม. 218ฎีกาจำเลยซึ่งโต้เถียงว่า จำเลยมิได้กระทำความผิดเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงในปัญหาเรื่องโทษกักกัน เมื่อจำเลยให้การรับว่าเคยต้องโทษจำคุกมาแล้ว 2 ครั้งการที่ จำเลยฎีกาว่าจำเลยเคยต้องโทษจำคุกเพียงครั้งเดียว อีก ครั้งหนึ่งเป็นเรื่องที่ถูกส่งตัวไปอยู่โรงเรียนดัดสันดานจึงเป็นการเถียงฝืนข้อเท็จจริงในสำนวน จึงเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง(ธรรมบัณฑิต-จักรปาณีศรีศีลวิสุทธิ์-ดุลยกรณ์พิทารณ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 615993หลักกฎหมาย: คดีที่เอกชนยื่นฟ้องอธิบดีกรมที่ดิน ที่ ๑ นายกองค์การบริหารส่วนตำบลขนุน ที่ ๒ ผู้ถูกฟ้องคดี ซึ่งเป็นเจ้าหน้าที่ของรัฐ ขอให้ศาลมีคำพิพากษาหรือคำสั่งเพิกถอนหนังสือสำคัญสำหรับที่หลวง เลขที่ ศก ๑๔๑๒ เฉพาะส่วนที่ออกทับที่ดินซึ่งผู้ฟ้องคดีครอบครองทำประโยชน์ ผู้ถูกฟ้องคดีทั้งสองให้การว่า ที่ดินพิพาทเป็นที่สาธารณสมบัติของแผ่นดินประเภทพลเมืองใช้ร่วมกัน ผู้ถูกฟ้องคดีทั้งสองไม่ได้ออกหนังสือสำคัญสำหรับที่หลวงทับที่ดินของผู้ฟ้องคดี ไม่ได้ปักหลักเขตที่ดินรุกล้ำเข้าไปในแนวเขตที่ดินตามหนังสืออนุญาตให้เข้าทำประโยชน์ในเขตปฏิรูปที่ดินและตามหลักฐานแจ้งการครอบครอง (ส.ค. ๑) การออกหนังสือสำคัญสำหรับที่หลวงดังกล่าวเป็นไปตามระเบียบและขั้นตอนโดยชอบด้วยกฎหมาย เห็นว่า แม้คดีนี้ผู้ฟ้องคดีฟ้องขอให้เพิกถอนหนังสือสำคัญสำหรับที่หลวง เลขที่ ศก ๑๔๑๒ เฉพาะส่วนที่ออกทับที่ดินที่ผู้ฟ้องคดีครอบครองทำประโยชน์ แต่การที่ศาลจะมีคำพิพากษาหรือคำสั่งตามคำขอของผู้ฟ้องคดีได้นั้น จำต้องพิจารณาให้ได้ความเสียก่อนว่า ที่ดินพิพาทเป็นที่ดินที่ผู้ฟ้องคดีมีสิทธิยึดถือครอบครองทำประโยชน์ ตามที่ผู้ฟ้องคดีกล่าวอ้างหรือเป็นที่สาธารณสมบัติของแผ่นดินสำหรับพลเมืองใช้ร่วมกันเป็นสำคัญ แล้วจึงจะพิจารณาประเด็นอื่นต่อไป จึงเป็นคดีพิพาทเกี่ยวกับสิทธิในที่ดินอันอยู่ในอำนาจพิจารณาพิพากษาของศาลยุติธรรม ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำวินิจฉัยที่ 140/2560ศาลปกครองอุบลราชธานีศาลผู้ส่งความเห็นศาลจังหวัดกันทรลักษ์ศาลผู้รับความเห็นนางนกน้อย จำปาเณร ผู้ฟ้องคดีอธิบดีกรมที่ดิน ที่ 1 กับพวกรวม 2 คนผู้ถูกฟ้องคดี พ.ร.บ.จัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง พ.ศ.2542 ป.ที่ดิน ป.พ.พ. คดีที่เอกชนยื่นฟ้องอธิบดีกรมที่ดิน ที่ ๑ นายกองค์การบริหารส่วนตำบลขนุน ที่ ๒ ผู้ถูกฟ้องคดี ซึ่งเป็นเจ้าหน้าที่ของรัฐ ขอให้ศาลมีคำพิพากษาหรือคำสั่งเพิกถอนหนังสือสำคัญสำหรับที่หลวง เลขที่ ศก ๑๔๑๒ เฉพาะส่วนที่ออกทับที่ดินซึ่งผู้ฟ้องคดีครอบครองทำประโยชน์ ผู้ถูกฟ้องคดีทั้งสองให้การว่า ที่ดินพิพาทเป็นที่สาธารณสมบัติของแผ่นดินประเภทพลเมืองใช้ร่วมกัน ผู้ถูกฟ้องคดีทั้งสองไม่ได้ออกหนังสือสำคัญสำหรับที่หลวงทับที่ดินของผู้ฟ้องคดี ไม่ได้ปักหลักเขตที่ดินรุกล้ำเข้าไปในแนวเขตที่ดินตามหนังสืออนุญาตให้เข้าทำประโยชน์ในเขตปฏิรูปที่ดินและตามหลักฐานแจ้งการครอบครอง (ส.ค. ๑) การออกหนังสือสำคัญสำหรับที่หลวงดังกล่าวเป็นไปตามระเบียบและขั้นตอนโดยชอบด้วยกฎหมาย เห็นว่า แม้คดีนี้ผู้ฟ้องคดีฟ้องขอให้เพิกถอนหนังสือสำคัญสำหรับที่หลวง เลขที่ ศก ๑๔๑๒ เฉพาะส่วนที่ออกทับที่ดินที่ผู้ฟ้องคดีครอบครองทำประโยชน์ แต่การที่ศาลจะมีคำพิพากษาหรือคำสั่งตามคำขอของผู้ฟ้องคดีได้นั้น จำต้องพิจารณาให้ได้ความเสียก่อนว่า ที่ดินพิพาทเป็นที่ดินที่ผู้ฟ้องคดีมีสิทธิยึดถือครอบครองทำประโยชน์ ตามที่ผู้ฟ้องคดีกล่าวอ้างหรือเป็นที่สาธารณสมบัติของแผ่นดินสำหรับพลเมืองใช้ร่วมกันเป็นสำคัญ แล้วจึงจะพิจารณาประเด็นอื่นต่อไป จึงเป็นคดีพิพาทเกี่ยวกับสิทธิในที่ดินอันอยู่ในอำนาจพิจารณาพิพากษาของศาลยุติธรรม()แหล่งที่มาส่วนเลขานุการคณะกรรมการวินิจฉัยฯแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคดีเกี่ยวกับสิทธิในที่ดิน
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 59260หลักกฎหมาย: ความว่า จำเลยขอให้ศาลมีคำสั่งปล่อยชั่วคราวในระหว่างฎีกาโดยผู้ขอประกันได้เสนอบัญชีทรัพย์มาพร้อมกับคำร้องแล้วหมายเหตุ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 341 จำเลยให้การรับสารภาพ ลดโทษกึ่งหนึ่ง จำคุก 1 ปี ฯลฯศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยยื่นคำร้องดังกล่าวโดยแถลงในคำร้องประกอบว่าจะยื่นฎีกาต่อไป (อันดับ 51,50)ศาลชั้นต้นอนุญาตให้ปล่อยจำเลยชั่วคราวในระหว่างการพิจารณาของศาลอุทธรณ์ โดยตีราคาประกัน 20,000 บาท (อันดับ 2,29)คำสั่งพิเคราะห์พฤติการณ์แห่งคดีแล้ว ไม่มีเหตุสมควรที่จะปล่อยชั่วคราวในระยะนี้ ไม่อนุญาต ยกคำร้อง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 1180/2532พนักงานอัยการจังหวัดพังงาโจทก์นายสุจินต์ คงศรีสมบัติจำเลยนายสุจินต์ คงศรีสมบัติ จำเลยผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.อ. ม. 106, ม. 107, ม. 108ความว่า จำเลยขอให้ศาลมีคำสั่งปล่อยชั่วคราวในระหว่างฎีกาโดยผู้ขอประกันได้เสนอบัญชีทรัพย์มาพร้อมกับคำร้องแล้วหมายเหตุ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 341 จำเลยให้การรับสารภาพ ลดโทษกึ่งหนึ่ง จำคุก 1 ปี ฯลฯศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยยื่นคำร้องดังกล่าวโดยแถลงในคำร้องประกอบว่าจะยื่นฎีกาต่อไป (อันดับ 51,50)ศาลชั้นต้นอนุญาตให้ปล่อยจำเลยชั่วคราวในระหว่างการพิจารณาของศาลอุทธรณ์ โดยตีราคาประกัน 20,000 บาท (อันดับ 2,29)คำสั่งพิเคราะห์พฤติการณ์แห่งคดีแล้ว ไม่มีเหตุสมควรที่จะปล่อยชั่วคราวในระยะนี้ ไม่อนุญาต ยกคำร้อง(สุทิน นนทแก้ว-พนม พ่วงภิญโญ-นิเวศน์ คำผอง)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 1180/2532พนักงานอัยการจังหวัดพังงาโจทก์นายสุจินต์ คงศรีสมบัติจำเลยนายสุจินต์ คงศรีสมบัติ จำเลยผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.อ. ม. 106, ม. 107, ม. 108ความว่า จำเลยขอให้ศาลมีคำสั่งปล่อยชั่วคราวในระหว่างฎีกาโดยผู้ขอประกันได้เสนอบัญชีทรัพย์มาพร้อมกับคำร้องแล้วหมายเหตุ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 341 จำเลยให้การรับสารภาพ ลดโทษกึ่งหนึ่ง จำคุก 1 ปี ฯลฯศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยยื่นคำร้องดังกล่าวโดยแถลงในคำร้องประกอบว่าจะยื่นฎีกาต่อไป (อันดับ 51,50)ศาลชั้นต้นอนุญาตให้ปล่อยจำเลยชั่วคราวในระหว่างการพิจารณาของศาลอุทธรณ์ โดยตีราคาประกัน 20,000 บาท (อันดับ 2,29)คำสั่งพิเคราะห์พฤติการณ์แห่งคดีแล้ว ไม่มีเหตุสมควรที่จะปล่อยชั่วคราวในระยะนี้ ไม่อนุญาต ยกคำร้อง(สุทิน นนทแก้ว-พนม พ่วงภิญโญ-นิเวศน์ คำผอง)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ