คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 506/2471หลักกฎหมาย: ที่ดินขอแบ่งบุตร์ต่างทำกินอยู่ในที่ดินของบิดาไม่เรียกว่าบิดายกให้โจทก์ฟ้อง ( ๑ ) ขอให้ถอนชื่อ จำเลยออกจากโฉนดและ ( ๒ ) แบ่งที่ดินระวาง โจทก์ จำเลยเท่าที่ปกครองมา โดยอ้างว่านายแช่มบิดายกให้นางจัน ๓๐ ไร่แลนางเจียม ๒๐ ไร่ ศาลล่างทั้ง ๒ ตัดสินยกฟ้องโจทก์ โจทก์ฏีกาเปนปัญหาข้อกฎหมายว่า ที่ศาลล่างไม่ อนุญาตให้เปนไปตามคำขอในข้อ ๒ นั้นยังไม่ถูกต้องด้วย กฎหมาย ข้อเท็จจริงในคดีนี้ปรากฏว่า เมื่อ ช. บิดาโจทก์ จำเลยยังมีชีวิตร์อยู่ โจทก์ จำเลยต่างทำการเพาะปลูกในที่ดินเปนส่วน ๆ ทุกคนไปแต่ ช. ยังไม่ได้แก้โฉนดโอนที่ให้ใครไม่ เพราะฉะนั้นกรรมสิทธิยังอยู่แก่ ช. ต่อมา ช. จัดการโอนที่รายนี้ให้แก่ จำเลย โดยจำเลยออกเงินใช้หนี้แทน ช. จึงเกิดฟ้องร้องคดีนี้ขึ้น ฎีกาตัดสินยืนตามศาลล่างทั้ง ๒ ว่า โจทก์ไม่มีสิทธิจะฟ้องเรียกที่ดินที่ โจทก์ทำการเพาะปลูกเพราะ ช. ไม่ได้ยกที่ดินให้ โจทก์โดยจริงจัง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 506/2471นางจัน นางเจียมโจทก์นางเจิมล.ที่ดินขอแบ่งบุตร์ต่างทำกินอยู่ในที่ดินของบิดาไม่เรียกว่าบิดายกให้โจทก์ฟ้อง ( ๑ ) ขอให้ถอนชื่อ จำเลยออกจากโฉนดและ ( ๒ ) แบ่งที่ดินระวาง โจทก์ จำเลยเท่าที่ปกครองมา โดยอ้างว่านายแช่มบิดายกให้นางจัน ๓๐ ไร่แลนางเจียม ๒๐ ไร่ ศาลล่างทั้ง ๒ ตัดสินยกฟ้องโจทก์ โจทก์ฏีกาเปนปัญหาข้อกฎหมายว่า ที่ศาลล่างไม่ อนุญาตให้เปนไปตามคำขอในข้อ ๒ นั้นยังไม่ถูกต้องด้วย กฎหมาย ข้อเท็จจริงในคดีนี้ปรากฏว่า เมื่อ ช. บิดาโจทก์ จำเลยยังมีชีวิตร์อยู่ โจทก์ จำเลยต่างทำการเพาะปลูกในที่ดินเปนส่วน ๆ ทุกคนไปแต่ ช. ยังไม่ได้แก้โฉนดโอนที่ให้ใครไม่ เพราะฉะนั้นกรรมสิทธิยังอยู่แก่ ช. ต่อมา ช. จัดการโอนที่รายนี้ให้แก่ จำเลย โดยจำเลยออกเงินใช้หนี้แทน ช. จึงเกิดฟ้องร้องคดีนี้ขึ้น ฎีกาตัดสินยืนตามศาลล่างทั้ง ๒ ว่า โจทก์ไม่มีสิทธิจะฟ้องเรียกที่ดินที่ โจทก์ทำการเพาะปลูกเพราะ ช. ไม่ได้ยกที่ดินให้ โจทก์โดยจริงจัง(มนู-นรเนติ-พรหม)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้อง ( ๑ ) ขอให้ถอนชื่อ จำเลยออกจากโฉนดและ ( ๒ ) แบ่งที่ดินระวาง โจทก์ จำเลยเท่าที่ปกครองมา โดยอ้างว่านายแช่มบิดายกให้นางจัน ๓๐ ไร่แลนางเจียม ๒๐ ไร่ ศาลล่างทั้ง ๒ ตัดสินยกฟ้องโจทก์ โจทก์ฏีกาเปนปัญหาข้อกฎหมายว่า ที่ศาลล่างไม่ อนุญาตให้เปนไปตามคำขอในข้อ ๒ นั้นยังไม่ถูกต้องด้วย กฎหมาย ข้อเท็จจริงในคดีนี้ปรากฏว่า เมื่อ ช. บิดาโจทก์ จำเลยยังมีชีวิตร์อยู่ โจทก์ จำเลยต่างทำการเพาะปลูกในที่ดินเปนส่วน ๆ ทุกคนไปแต่ ช. ยังไม่ได้แก้โฉนดโอนที่ให้ใครไม่ เพราะฉะนั้นกรรมสิทธิยังอยู่แก่ ช. ต่อมา ช. จัดการโอนที่รายนี้ให้แก่ จำเลย โดยจำเลยออกเงินใช้หนี้แทน ช. จึงเกิดฟ้องร้องคดีนี้ขึ้น ฎีกาตัดสินยืนตามศาลล่างทั้ง ๒ ว่า โจทก์ไม่มีสิทธิจะฟ้องเรียกที่ดินที่ โจทก์ทำการเพาะปลูกเพราะ ช. ไม่ได้ยกที่ดินให้ โจทก์โดยจริงจัง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 506/2471นางจัน นางเจียมโจทก์นางเจิมล.ที่ดินขอแบ่งบุตร์ต่างทำกินอยู่ในที่ดินของบิดาไม่เรียกว่าบิดายกให้โจทก์ฟ้อง ( ๑ ) ขอให้ถอนชื่อ จำเลยออกจากโฉนดและ ( ๒ ) แบ่งที่ดินระวาง โจทก์ จำเลยเท่าที่ปกครองมา โดยอ้างว่านายแช่มบิดายกให้นางจัน ๓๐ ไร่แลนางเจียม ๒๐ ไร่ ศาลล่างทั้ง ๒ ตัดสินยกฟ้องโจทก์ โจทก์ฏีกาเปนปัญหาข้อกฎหมายว่า ที่ศาลล่างไม่ อนุญาตให้เปนไปตามคำขอในข้อ ๒ นั้นยังไม่ถูกต้องด้วย กฎหมาย ข้อเท็จจริงในคดีนี้ปรากฏว่า เมื่อ ช. บิดาโจทก์ จำเลยยังมีชีวิตร์อยู่ โจทก์ จำเลยต่างทำการเพาะปลูกในที่ดินเปนส่วน ๆ ทุกคนไปแต่ ช. ยังไม่ได้แก้โฉนดโอนที่ให้ใครไม่ เพราะฉะนั้นกรรมสิทธิยังอยู่แก่ ช. ต่อมา ช. จัดการโอนที่รายนี้ให้แก่ จำเลย โดยจำเลยออกเงินใช้หนี้แทน ช. จึงเกิดฟ้องร้องคดีนี้ขึ้น ฎีกาตัดสินยืนตามศาลล่างทั้ง ๒ ว่า โจทก์ไม่มีสิทธิจะฟ้องเรียกที่ดินที่ โจทก์ทำการเพาะปลูกเพราะ ช. ไม่ได้ยกที่ดินให้ โจทก์โดยจริงจัง(มนู-นรเนติ-พรหม)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ