phoneee/thai-legal-corpus huggingface dataset:
กฎกระทรวงกำหนดหลักเกณฑ์และวิธีการประเมินความพร้อมในการจัดการศึกษาขั้นพื้นฐานขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น(ฉบับที่ ๒)พ.ศ. ๒๕๔๙[๑] อาศัยอำนาจตามความในมาตรา๘ และมาตรา ๒๑ วรรคสอง แห่งพระราชบัญญัติระเบียบบริหารราชการกระทรวงศึกษาธิการ พ.ศ.๒๕๔๖ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้ข้อ๑ ให้เพิ่มความต่อไปนี้เป็นวรรคสามของข้อ ๓ แห่งกฎกระทรวงกำหนดหลักเกณฑ์และวิธีการประเมินความพร้อมในการจัดการศึกษาขั้นพื้นฐานขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นพ.ศ. ๒๕๔๗การขอรับโอนการจัดการศึกษาขั้นพื้นฐานตามวรรคหนึ่ง ให้ระบุชื่อสถานศึกษาที่จะขอรับโอนและเสนอหลักฐานที่แสดงถึงความสมัครใจด้วยเสียงข้างมากของผู้บริหารสถานศึกษาครูและบุคลากรทางการศึกษาของสถานศึกษานั้นฝ่ายหนึ่ง และคณะกรรมการสถานศึกษาขั้นพื้นฐานอีกฝ่ายหนึ่งให้โอนสถานศึกษาแห่งนั้นไปสังกัดองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น ทั้งนี้ ตามวิธีการและเงื่อนไขที่กระทรวงศึกษาธิการประกาศกำหนดโดยการเสนอหลักฐานที่แสดงถึงความสมัครใจอาจเสนอพร้อมกับการยื่นคำขอรับการประเมินความพร้อมหรือก่อนที่การประเมินความพร้อมจะแล้วเสร็จก็ได้ข้อ๒ ให้ยกเลิกความในข้อ ๗ แห่งกฎกระทรวงกำหนดหลักเกณฑ์และวิธีการประเมินความพร้อมในการจัดการศึกษาขั้นพื้นฐานขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นพ.ศ. ๒๕๔๗ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทนข้อ ๗ ในปีการศึกษา ๒๕๔๙ ให้องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นยื่นคำขอรับการประเมินตามข้อ๓ วรรคหนึ่ง เพื่อขอรับโอนการจัดการศึกษาขั้นพื้นฐานได้ภายในเวลาไม่น้อยกว่าหนึ่งร้อยยี่สิบวันก่อนวันเริ่มต้นปีการศึกษาและให้ส่วนราชการแต่งตั้งคณะกรรมการเพื่อการประเมินตามข้อ ๔ ให้แล้วเสร็จภายในยี่สิบวันนับแต่วันที่ได้รับคำขอข้อ๓ บรรดาคำขอรับการประเมินตามข้อ ๓ วรรคหนึ่งแห่งกฎกระทรวงกำหนดหลักเกณฑ์และวิธีการประเมินความพร้อมในการจัดการศึกษาขั้นพื้นฐานขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นพ.ศ. ๒๕๔๗ ในปีการศึกษา ๒๕๔๘ ที่องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นได้ผ่านการประเมินไปแล้วก่อนวันที่กฎกระทรวงนี้ใช้บังคับให้มีผลใช้บังคับและดำเนินการได้ต่อไปในปีการศึกษา ๒๕๔๙ เว้นแต่กรณีการรับโอนการจัดการศึกษาขั้นพื้นฐานให้เสนอหลักฐานที่แสดงถึงความสมัครใจและต้องเป็นไปตามจำนวนสถานศึกษาที่จะรับโอนเพิ่มเติมด้วยโดยจัดส่งให้ส่วนราชการภายในเวลาหกสิบวันก่อนวันเริ่มต้นปีการศึกษาในกรณีที่อยู่ในระหว่างการพิจารณาหรือยังดำเนินการประเมินไม่แล้วเสร็จให้องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นยื่นคำขอใหม่และดำเนินการตามกฎกระทรวงนี้ต่อไปให้ไว้ ณวันที่ ๑๐ มกราคม พ.ศ. ๒๕๔๙จาตุรนต์ฉายแสงรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการหมายเหตุ:- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ โดยที่กฎกระทรวงกำหนดหลักเกณฑ์และวิธีการประเมินความพร้อมในการจัดการศึกษาขั้นพื้นฐานขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นพ.ศ. ๒๕๔๗ ได้กำหนดหลักเกณฑ์และวิธีการประการหนึ่ง ที่ให้องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นที่ประสงค์จะรับโอนการจัดการศึกษาขั้นพื้นฐานต้องได้รับความเห็นชอบจากสภาขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นนั้นโดยมิได้กำหนดเรื่องความสมัครใจของสถานศึกษาที่องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นจะขอรับโอนจึงสมควรกำหนดเรื่องความสมัครใจของผู้บริหารสถานศึกษา ครูและบุคลากรทางการศึกษาและคณะกรรมการสถานศึกษาขั้นพื้นฐานที่จะให้โอนสถานศึกษาแห่งนั้นไปสังกัดองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นด้วยจึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้ชัชสรัญ/ผู้จัดทำ๑๗ มกราคม ๒๕๔๙ปิติวรรณ/ปรับปรุง๓๑ มกราคม ๒๕๖๒[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๒๓/ตอนที่ ๓ ก/หน้า ๑/๑๑ มกราคม ๒๕๔๙
ประกาศสำนักทะเบียนกลางเรื่อง การยุบควบรวมสำนักทะเบียนอำเภอหรือสำนักทะเบียนท้องถิ่น[๑] อาศัยอำนาจตามความในมาตรา๘/๑ วรรคสอง แห่งพระราชบัญญัติการทะเบียนราษฎรพ.ศ. ๒๕๓๔ ซึ่งแก ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติการทะเบียนราษฎร(ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๕๑ ประกอบกับประกาศสำนักทะเบียนกลางเรื่อง หลักเกณฑ์การจัดตั้ง ยุบหรือควบรวมสำนักทะเบียนอำเภอหรือสำนักทะเบียนท้องถิ่น ลงวันที่ ๑๘กันยายน ๒๕๕๒ ผู้ อำนวยการทะเบียนกลางประกาศ กำหนดให้ ยุบสำนักทะเบียนท้องถิ่นเทศบาลตำบลหนองแดง อำเภอแม่จริม จังหวัดน่านควบรวมกับ สำนักทะเบียนอำเภอแม จริม จังหวัดน าน โดยคำนึงถึงสภาพแห่งความพร อมและความสะดวกในการให้ บริการประชาชน รวมตลอดถึงการไม ซ้ำซ้อนและการประหยัดตามพระราชบัญญัติการทะเบียนราษฎร พ.ศ.๒๕๓๔ แก ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ ๒) พ.ศ.๒๕๕๑ประกาศ ณวันที่ ๗ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๖๑ร อยตำรวจโท อาทิตย บุญญะโสภัตผู อำนวยการทะเบียนกลางชญานิศ/จัดทำ๒๑ มีนาคม๒๕๖๒[๑]ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๓๕/ตอนที่ ๙๙ ง/หน้า ๑๒/๒๗ ธันวาคม ๒๕๖๑
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 72080หลักกฎหมาย: จำเลยกับพวกมีอาวุธพากันไปหาเจ้าทรัพย์พูดว่าเสือมา และเรียกเอาทรัพย์ เจ้าทรัพย์กลัวจึงให้ทรัพย์ไปดังนี้ จำเลยมีผิดฐานปล้นได้ความว่าจำเลยกับพวกมีสาตราวุธไปที่โรง ป. แล้ว ล.จำเลยพูดว่าเสื่อ (ผู้ร้ายสำคัญ) มาและชี้พวกจำเลยคนหนึ่งให้ ป.ดู ทันใดนั้นพวกจำเลยจูงมือ ป.ไปข้างในโรงพูดจะเอาเงิน ๔๐ บาท ป.กลัวให้เงินไป ๓๐ บาท แล้วพวกจำเลยยังเรียกเอาทรัพย์อย่างอื่นอีก รุ่งขึ้นจำเลยกับพวกเหล่านี้ได้พากันไปที่โรง ฉ.พูดเอาเงินอย่างที่เคยทำมาแล้ว ได้เงินจาก ฉ.๑๐ บาทกับทรัพย์อย่างอื่นอีกเมื่อจำเลยได้ทรัพย์มาแล้ก็ได้แล่งปันกัน ดังนี้ ศาลฎีกาตัดสินยื่นตามศาลล่าง ม.๓๐๑ จึงให้จำคุกไว้คนละ ๑๐ ปี ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 237 - 238/2473อัยยการสุพรรณบุรีโจทก์นายเล็ก นายกรี มากระจันจ.ลง ป.อ. ม. 301จำเลยกับพวกมีอาวุธพากันไปหาเจ้าทรัพย์พูดว่าเสือมา และเรียกเอาทรัพย์ เจ้าทรัพย์กลัวจึงให้ทรัพย์ไปดังนี้ จำเลยมีผิดฐานปล้นได้ความว่าจำเลยกับพวกมีสาตราวุธไปที่โรง ป. แล้ว ล.จำเลยพูดว่าเสื่อ (ผู้ร้ายสำคัญ) มาและชี้พวกจำเลยคนหนึ่งให้ ป.ดู ทันใดนั้นพวกจำเลยจูงมือ ป.ไปข้างในโรงพูดจะเอาเงิน ๔๐ บาท ป.กลัวให้เงินไป ๓๐ บาท แล้วพวกจำเลยยังเรียกเอาทรัพย์อย่างอื่นอีก รุ่งขึ้นจำเลยกับพวกเหล่านี้ได้พากันไปที่โรง ฉ.พูดเอาเงินอย่างที่เคยทำมาแล้ว ได้เงินจาก ฉ.๑๐ บาทกับทรัพย์อย่างอื่นอีกเมื่อจำเลยได้ทรัพย์มาแล้ก็ได้แล่งปันกัน ดังนี้ ศาลฎีกาตัดสินยื่นตามศาลล่าง ม.๓๐๑ จึงให้จำคุกไว้คนละ ๑๐ ปี(นล-ศรี-หริศ)ศาลชั้นต้น - หลวงสุทธิ+ศาลอุทธรณ์ - พระยาดุลยธรรมแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ได้ความว่าจำเลยกับพวกมีสาตราวุธไปที่โรง ป. แล้ว ล.จำเลยพูดว่าเสื่อ (ผู้ร้ายสำคัญ) มาและชี้พวกจำเลยคนหนึ่งให้ ป.ดู ทันใดนั้นพวกจำเลยจูงมือ ป.ไปข้างในโรงพูดจะเอาเงิน ๔๐ บาท ป.กลัวให้เงินไป ๓๐ บาท แล้วพวกจำเลยยังเรียกเอาทรัพย์อย่างอื่นอีก รุ่งขึ้นจำเลยกับพวกเหล่านี้ได้พากันไปที่โรง ฉ.พูดเอาเงินอย่างที่เคยทำมาแล้ว ได้เงินจาก ฉ.๑๐ บาทกับทรัพย์อย่างอื่นอีกเมื่อจำเลยได้ทรัพย์มาแล้ก็ได้แล่งปันกัน ดังนี้ ศาลฎีกาตัดสินยื่นตามศาลล่าง ม.๓๐๑ จึงให้จำคุกไว้คนละ ๑๐ ปี ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 237 - 238/2473อัยยการสุพรรณบุรีโจทก์นายเล็ก นายกรี มากระจันจ.ลง ป.อ. ม. 301จำเลยกับพวกมีอาวุธพากันไปหาเจ้าทรัพย์พูดว่าเสือมา และเรียกเอาทรัพย์ เจ้าทรัพย์กลัวจึงให้ทรัพย์ไปดังนี้ จำเลยมีผิดฐานปล้นได้ความว่าจำเลยกับพวกมีสาตราวุธไปที่โรง ป. แล้ว ล.จำเลยพูดว่าเสื่อ (ผู้ร้ายสำคัญ) มาและชี้พวกจำเลยคนหนึ่งให้ ป.ดู ทันใดนั้นพวกจำเลยจูงมือ ป.ไปข้างในโรงพูดจะเอาเงิน ๔๐ บาท ป.กลัวให้เงินไป ๓๐ บาท แล้วพวกจำเลยยังเรียกเอาทรัพย์อย่างอื่นอีก รุ่งขึ้นจำเลยกับพวกเหล่านี้ได้พากันไปที่โรง ฉ.พูดเอาเงินอย่างที่เคยทำมาแล้ว ได้เงินจาก ฉ.๑๐ บาทกับทรัพย์อย่างอื่นอีกเมื่อจำเลยได้ทรัพย์มาแล้ก็ได้แล่งปันกัน ดังนี้ ศาลฎีกาตัดสินยื่นตามศาลล่าง ม.๓๐๑ จึงให้จำคุกไว้คนละ ๑๐ ปี(นล-ศรี-หริศ)ศาลชั้นต้น - หลวงสุทธิ+ศาลอุทธรณ์ - พระยาดุลยธรรมแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ระเบียบเทศบาลเมืองชัยนาทว่าด้วยการปฏิบัติงานออกใบอนุญาตให้จำหน่ายสินค้าในที่หรือทางสาธารณะสถานที่จำหน่ายอาหารและสถานที่สะสมอาหาร การควบคุมกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ พระเบียบเทศบาลเมืองชัยนาทว่าด้วยการปฏิบัติงานออกใบอนุญาตให้จำหน่ายสินค้าในที่หรือทางสาธารณะสถานที่จำหน่ายอาหารและสถานที่สะสมอาหาร การควบคุมกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพพ.ศ. ๒๕๔๕ [รก.๒๕๔๕/๓๖ง/๑๑๑/๒พฤษภาคม ๒๕๔๕]
พระราชกฤษฎีกาพระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืนเพื่อขยายทางหลวงแผ่นดินหมายเลข๓๐๔ สายปากเกร็ด -นครราชสีมาที่กรมการกงสุลพ.ศ.๒๕๕๓ ภูมิพลอดุลยเดชป.ร.ให้ไว้ณ วันที่ ๑๔ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๕๓เป็นปีที่๖๕ ในรัชกาลปัจจุบันพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชมีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่าโดยที่เป็นการสมควรกำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืนเพื่อขยายทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๓๐๔ สายปากเกร็ด - นครราชสีมา ที่กรมการกงสุลในท้องที่เขตหลักสี่ กรุงเทพมหานครอาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๘๗ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยกับมาตรา ๕ วรรคสาม และมาตรา ๖ แห่งพระราชบัญญัติว่าด้วยการเวนคืนอสังหาริมทรัพย์พ.ศ. ๒๕๓๐ อันเป็นกฎหมายที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคลซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๔๒ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย บัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมายประกอบกับมาตรา ๖๘/๑ แห่งพระราชบัญญัติทางหลวง พ.ศ. ๒๕๓๕ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติทางหลวง(ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๔๙อันเป็นกฎหมายที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคลซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๓๒ มาตรา ๓๓ มาตรา ๓๔ มาตรา ๓๘ มาตรา ๔๑ มาตรา ๔๒และมาตรา ๔๓ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยบัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้มาตรา ๑ พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า พระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืนเพื่อขยายทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๓๐๔ สายปากเกร็ด - นครราชสีมา ที่กรมการกงสุล พ.ศ.๒๕๕๓มาตรา ๒[๑]พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา ๓ พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับได้มีกำหนดสี่ปีมาตรา ๔ ให้อธิบดีกรมทางหลวงเป็นเจ้าหน้าที่เวนคืนตามพระราชกฤษฎีกานี้มาตรา ๕ เขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืนตามพระราชกฤษฎีกานี้อยู่ในท้องที่เขตหลักสี่ กรุงเทพมหานคร มีส่วนกว้างสิบเมตร ทั้งนี้ ภายในแนวเขตตามแผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกานี้มาตรา ๖ ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคมรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้ผู้รับสนองพระบรมราชโองการอภิสิทธิ์เวชชาชีวะนายกรัฐมนตรี[เอกสารแนบท้าย]๑.แผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืนเพื่อขยายทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๓๐๔ สายปากเกร็ด - นครราชสีมา ที่กรมการกงสุล พ.ศ.๒๕๕๓(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)หมายเหตุ:- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือเนื่องจากมีความจำเป็นต้องขยายทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๓๐๔ สายปากเกร็ด - นครราชสีมาที่กรมการกงสุล ในท้องที่เขตหลักสี่ กรุงเทพมหานครเพื่ออำนวยความสะดวกและความรวดเร็วแก่การจราจรและการขนส่งอันเป็นกิจการสาธารณูปโภคในการนี้ สมควรกำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืนในท้องที่ดังกล่าวเพื่อให้เจ้าหน้าที่หรือผู้ซึ่งได้รับมอบหมายจากเจ้าหน้าที่มีสิทธิเข้าไปทำการสำรวจและเพื่อทราบข้อเท็จจริงเกี่ยวกับอสังหาริมทรัพย์ที่จะต้องเวนคืนที่แน่นอนจึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้ปริยานุช/ผู้จัดทำ๙กรกฎาคม ๒๕๕๓นันท์นภัสร์/ตรวจ๙กรกฎาคม ๒๕๕๓[๑]ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๗/ตอนที่ ๔๑ ก/หน้า ๑/๒ กรกฎาคม ๒๕๕๓
ประกาศกรมวิชาการเกษตรประกาศกรมวิชาการเกษตรเรื่องการขึ้นทะเบียนพ่อพันธุ์แม่พันธุ์ปาล์มน้ำมันพ.ศ. ๒๕๕๗[๑] โดยที่เป็นการปรับปรุงประกาศกรมวิชาการเกษตรเกี่ยวกับการขึ้นทะเบียนพ่อพันธุ์แม่พันธุ์ปาล์มน้ำมันให้เหมาะสมยิ่งขึ้นเนื่องจากปาล์มน้ำมันเป็นพืชที่มีลักษณะเฉพาะคือไม่สามารถระบุได้ว่าปาล์มน้ำมันเป็นพันธุ์ดีหรือไม่ จนกว่าจะมีผลผลิตออกมาซึ่งใช้ระยะเวลานานซึ่งเกษตรกรต้องเสียค่าใช้จ่ายในการปลูกและดูแลรักษา และเวลาไปหลายปีแล้วอีกทั้งการซื้อขายเมล็ดพันธุ์ปาล์มน้ำมันเป็นการซื้อขายต้นกล้าปาล์มน้ำมันหาใช่เมล็ดพันธุ์เช่นเดียวกับเมล็ดพันธุ์ควบคุมชนิดอื่นๆ จึงจำเป็นต้องกำหนดสถานที่รวบรวมปาล์มน้ำมันให้เหมาะสมสอดคล้องกับมาตรา ๑๖ (๔)พระราชบัญญัติพันธุ์พืช พ.ศ. ๒๕๑๘ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติพันธุ์พืช(ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๕๐ให้พนักงานเจ้าหน้าที่ออกใบอนุญาตให้รวบรวมเมล็ดพันธุ์ควบคุมเพื่อการค้าได้เมื่อปรากฏว่าผู้ขอใบอนุญาตมีสถานที่ที่เหมาะสมในการรวบรวมซึ่งเมล็ดพันธุ์ควบคุมตามที่ขอรับใบอนุญาตในกรณีปาล์มน้ำมันอธิบดีกรมวิชาการเกษตรจึงออกประกาศกำหนดเงื่อนไขการขึ้นทะเบียนพ่อพันธุ์แม่พันธุ์ปาล์มน้ำมันดังต่อไปนี้ข้อ ๑ ประกาศนี้เรียกว่าประกาศกรมวิชาการเกษตร เรื่องการขึ้นทะเบียนพ่อพันธุ์แม่พันธุ์ปาล์มน้ำมัน พ.ศ. ๒๕๕๗ข้อ ๒ ให้ยกเลิกประกาศกรมวิชาการเกษตร เรื่องการจดทะเบียนต้นพ่อพันธุ์แม่พันธุ์ปาล์มน้ำมัน ฉบับลงวันที่ ๓๐ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๔๗ข้อ ๓ ประกาศนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันประกาศเป็นต้นไปข้อ ๔ บุคคลใดประสงค์จะรวบรวมเมล็ดพันธุ์ควบคุมเพื่อการค้าที่มีพ่อพันธุ์แม่พันธุ์ปาล์มน้ำมันที่ใช้ในการรวบรวมเพื่อการค้าต้องยื่นคำขอตามแบบคำขอแนบท้ายประกาศนี้ต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ ณ สำนักควบคุมพืชและวัสดุการเกษตรข้อ ๕ พนักงานเจ้าหน้าที่ตรวจสอบความถูกต้องของคำขอและเอกสารหลักฐานประกอบหากพบว่าครบถ้วนถูกต้องกรมวิชาการเกษตรจะส่งเจ้าหน้าที่ไปตรวจสอบพ่อพันธุ์แม่พันธุ์ปาล์มน้ำมันหากเห็นว่าตรงตามคำขอที่ยื่นขอขึ้นทะเบียนและตรงตามหลักเกณฑ์ตามที่กรมวิชาการเกษตรกำหนดให้เสนออธิบดีกรมวิชาการเกษตรหรือผู้ที่ได้รับมอบหมายออกหนังสือรับรองการขึ้นทะเบียนพ่อพันธุ์แม่พันธุ์ปาล์มน้ำมันไว้เป็นหลักฐานตามแนบท้ายประกาศนี้หนังสือรับรองการขึ้นทะเบียนพ่อพันธุ์แม่พันธุ์ปาล์มน้ำมันให้ใช้ได้จนถึงวันสิ้นปีปฏิทินแห่งปีที่ออกหนังสือขึ้นทะเบียนข้อ ๖ ผู้ได้รับหนังสือการขึ้นทะเบียนพ่อพันธุ์แม่พันธุ์ปาล์มน้ำมันต้องจัดทำและส่งบัญชีการผลิตเมล็ดพันธุ์ปาล์มน้ำมันตามแนบท้ายประกาศนี้ต่อกรมวิชาการเกษตรภายในเดือนมิถุนายนและเดือนธันวาคมของทุกปีข้อ ๗ เมื่อได้รับหนังสือการขึ้นทะเบียนพ่อพันธุ์แม่พันธุ์ปาล์มน้ำมันต้องนำหนังสือการขึ้นทะเบียนพ่อพันธุ์แม่พันธุ์ปาล์มน้ำมันไปประกอบการขอใบอนุญาตรวบรวมเมล็ดพันธุ์ควบคุมเพื่อการค้าข้อ ๘ ผู้ใดประสงค์จะขอต่อการขึ้นทะเบียนพ่อพันธุ์แม่พันธุ์ปาล์มน้ำมันให้ยื่นคำขอต่อตามแบบแนบท้ายประกาศนี้ ต่อสำนักควบคุมพืชและวัสดุการเกษตรกรมวิชาการเกษตร ภายในหกสิบวันก่อนหนังสือการขึ้นทะเบียนพ่อพันธุ์แม่พันธุ์ปาล์มน้ำมันหมดอายุในการพิจารณาคำขอต่อการขึ้นทะเบียนพ่อพันธุ์แม่พันธุ์ปาล์มน้ำมันให้นำหลักเกณฑ์และวิธีการในการขึ้นทะเบียนพ่อพันธุ์แม่พันธุ์ปาล์มน้ำมันมาบังคับใช้โดยอนุโลมประกาศณ วันที่ ๒๕ เมษายน พ.ศ. ๒๕๕๗ดำรงค์จิระสุทัศน์อธิบดีกรมวิชาการเกษตร[เอกสารแนบท้าย]๑. คำขอขึ้นทะเบียนพ่อพันธุ์แม่พันธุ์ปาล์มน้ำมัน๒. แบบคำขอต่อหนังสือการขึ้นทะเบียนพ่อพันธุ์แม่พันธุ์ปาล์มน้ำมัน๓. หนังสือการขึ้นทะเบียนพ่อพันธุ์แม่พันธุ์ปาล์มน้ำมัน๔. บัญชีการผลิตเมล็ดพันธุ์ปาล์มน้ำมันและจำหน่าย(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)ปริยานุช/ผู้จัดทำ๒๖ พฤษภาคม๒๕๕๗ปริญสินีย์/ผู้ตรวจ๒ มิถุนายน๒๕๕๗[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๓๑/ตอนพิเศษ ๘๐ ง/หน้า ๓๓/๒๐ พฤษภาคม ๒๕๕๗
พระราชกฤษฎีกากำหนดวันเปิดทำการศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ พ.ศ. 2559พระราชกฤษฎีกา กำหนดวันเปิดทำการศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ พ.ศ. ๒๕๕๙ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร. ให้ไว้ ณ วันที่ ๗ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๕๙ เป็นปีที่ ๗๑ ในรัชกาลปัจจุบันพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า โดยที่เป็นการสมควรกำหนดวันเปิดทำการศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ เพื่อทำการพิจารณาพิพากษาคดีที่อุทธรณ์คำพิพากษาหรือคำสั่งของศาลชำนัญพิเศษต่อไป อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๒๒ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย (ฉบับชั่วคราว)พุทธศักราช ๒๕๕๗ และมาตรา ๔ แห่งพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ พ.ศ. ๒๕๕๘ จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้มาตรา 1 มาตรา ๑ พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า "พระราชกฤษฎีกากำหนดวันเปิดทำการศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ พ.ศ. ๒๕๕๙"มาตรา 2 มาตรา ๒ พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา 3 มาตรา ๓ ให้เปิดทำการศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษตั้งแต่วันที่ ๑ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๕๙ เป็นต้นไปมาตรา 4 มาตรา ๔ ให้ประธานศาลฎีการักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ พลเอก ประยุทธ์ จันทร์โอชา นายกรัฐมนตรีหมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือ โดยที่มาตรา ๔ แห่งพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ พ.ศ. ๒๕๕๘ บัญญัติว่า ให้จัดตั้งศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษขึ้นเป็นศาลชั้นอุทธรณ์ตามพระธรรมนูญศาลยุติธรรม ส่วนจะเปิดทำการเมื่อใด ให้เป็นไปตามที่กำหนดในพระราชกฤษฎีกา บัดนี้พร้อมที่จะเปิดทำการศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษแล้ว จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 7138/2541หลักกฎหมาย: จำเลยยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่งที่ไม่รับอุทธรณ์ ศาลชั้นต้นสั่งรับอุทธรณ์คำสั่งไม่รับอุทธรณ์ของจำเลยไว้ โดยไม่ได้กำหนดเรื่องจำเลยไม่วางเงินหรือหาประกันมาวางศาลใช้ค่าฤชาธรรมเนียมและหนี้ตามคำพิพากษา และคดีมีเหตุให้น่าเชื่อว่า จำเลยไม่มีเจตนาฝ่าฝืนไม่นำเงินค่าฤชาธรรมเนียมและเงินที่ต้องชำระตามคำพิพากษามาวางศาล หรือหาประกันให้ไว้ต่อศาล ตาม ป.วิ.พ.มาตรา234 จึงไม่ชอบที่ศาลอุทธรณ์จะมีคำสั่งยกคำร้องของจำเลย แต่ชอบที่จะสั่งตามมาตรา234 ดังกล่าวข้างต้นก่อน ศาลฎีกาให้จำเลยนำเงินค่าฤชาธรรมเนียมและเงินที่ต้องชำระตามคำพิพากษามาวางศาลชั้นต้นหรือหาประกันให้ไว้ต่อศาลชั้นต้นภายใน 7 วันนับแต่วันฟังคำพิพากษาศาลฎีกา หากจำเลยดำเนินการหรือไม่ดำเนินการภายในกำหนดดังกล่าว ก็ให้ศาลชั้นต้นส่งคำร้องอุทธรณ์คำสั่งไม่รับอุทธรณ์ของจำเลยไปยังศาลอุทธรณ์เพื่อสั่งต่อไป ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 7138/2541ธนาคารไทยพาณิชย์ จำกัด (มหาชน)โจทก์นายสันติ กนกรังษีจำเลย ป.วิ.พ. ม. 234จำเลยยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่งที่ไม่รับอุทธรณ์ ศาลชั้นต้นสั่งรับอุทธรณ์คำสั่งไม่รับอุทธรณ์ของจำเลยไว้ โดยไม่ได้กำหนดเรื่องจำเลยไม่วางเงินหรือหาประกันมาวางศาลใช้ค่าฤชาธรรมเนียมและหนี้ตามคำพิพากษา และคดีมีเหตุให้น่าเชื่อว่า จำเลยไม่มีเจตนาฝ่าฝืนไม่นำเงินค่าฤชาธรรมเนียมและเงินที่ต้องชำระตามคำพิพากษามาวางศาล หรือหาประกันให้ไว้ต่อศาล ตาม ป.วิ.พ.มาตรา234 จึงไม่ชอบที่ศาลอุทธรณ์จะมีคำสั่งยกคำร้องของจำเลย แต่ชอบที่จะสั่งตามมาตรา234 ดังกล่าวข้างต้นก่อน ศาลฎีกาให้จำเลยนำเงินค่าฤชาธรรมเนียมและเงินที่ต้องชำระตามคำพิพากษามาวางศาลชั้นต้นหรือหาประกันให้ไว้ต่อศาลชั้นต้นภายใน 7 วันนับแต่วันฟังคำพิพากษาศาลฎีกา หากจำเลยดำเนินการหรือไม่ดำเนินการภายในกำหนดดังกล่าว ก็ให้ศาลชั้นต้นส่งคำร้องอุทธรณ์คำสั่งไม่รับอุทธรณ์ของจำเลยไปยังศาลอุทธรณ์เพื่อสั่งต่อไป(ระพินทร บรรจงศิลป-สถิตย์ ไพเราะ-สมลักษณ์ จัดกระบวนพล)ศาลแพ่ง - นายวิกร อังคณาวิศิลย์ศาลอุทธรณ์ - นายธีระเดช เกาไศยนันท์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 7138/2541ธนาคารไทยพาณิชย์ จำกัด (มหาชน)โจทก์นายสันติ กนกรังษีจำเลย ป.วิ.พ. ม. 234จำเลยยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่งที่ไม่รับอุทธรณ์ ศาลชั้นต้นสั่งรับอุทธรณ์คำสั่งไม่รับอุทธรณ์ของจำเลยไว้ โดยไม่ได้กำหนดเรื่องจำเลยไม่วางเงินหรือหาประกันมาวางศาลใช้ค่าฤชาธรรมเนียมและหนี้ตามคำพิพากษา และคดีมีเหตุให้น่าเชื่อว่า จำเลยไม่มีเจตนาฝ่าฝืนไม่นำเงินค่าฤชาธรรมเนียมและเงินที่ต้องชำระตามคำพิพากษามาวางศาล หรือหาประกันให้ไว้ต่อศาล ตาม ป.วิ.พ.มาตรา234 จึงไม่ชอบที่ศาลอุทธรณ์จะมีคำสั่งยกคำร้องของจำเลย แต่ชอบที่จะสั่งตามมาตรา234 ดังกล่าวข้างต้นก่อน ศาลฎีกาให้จำเลยนำเงินค่าฤชาธรรมเนียมและเงินที่ต้องชำระตามคำพิพากษามาวางศาลชั้นต้นหรือหาประกันให้ไว้ต่อศาลชั้นต้นภายใน 7 วันนับแต่วันฟังคำพิพากษาศาลฎีกา หากจำเลยดำเนินการหรือไม่ดำเนินการภายในกำหนดดังกล่าว ก็ให้ศาลชั้นต้นส่งคำร้องอุทธรณ์คำสั่งไม่รับอุทธรณ์ของจำเลยไปยังศาลอุทธรณ์เพื่อสั่งต่อไป(ระพินทร บรรจงศิลป-สถิตย์ ไพเราะ-สมลักษณ์ จัดกระบวนพล)ศาลแพ่ง - นายวิกร อังคณาวิศิลย์ศาลอุทธรณ์ - นายธีระเดช เกาไศยนันท์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
พระราชกฤษฎีกาพระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในท้องที่ตำบลเมืองปาน ตำบลบ้านขอตำบลทุ่งกว๋าวอำเภอเมืองปาน และตำบลบ้านเอื้อม ตำบลต้นธงชัยอำเภอเมืองลำปางจังหวัดลำปางให้เป็นเขตปฏิรูปที่ดินพ.ศ. ๒๕๔๒ ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร.ให้ไว้ ณ วันที่ ๑๘มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๔๒เป็นปีที่ ๕๔ในรัชกาลปัจจุบันพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชมีพระบรมราชโองการโปรดเกล้า ฯให้ประกาศว่าโดยที่เป็นการสมควรกำหนดเขตที่ดิน ในท้องที่ตำบลเมืองปานตำบลบ้านขอ ตำบลทุ่งกว๋าว อำเภอเมืองปาน และตำบลบ้านเอื้อม ตำบลต้นธงชัยอำเภอเมืองลำปาง จังหวัดลำปางให้เป็นเขตปฏิรูปที่ดินอาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๒๒๑ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย และมาตรา ๒๕ วรรคหนึ่งแห่งพระราชบัญญัติการปฏิรูปที่ดินเพื่อการเกษตรกรรม พ.ศ. ๒๕๑๘ จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้มาตรา ๑ พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า พระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในท้องที่ตำบลเมืองปาน ตำบลบ้านขอ ตำบลทุ่งกว๋าว อำเภอเมืองปาน และตำบลบ้านเอื้อมตำบลต้นธงชัยอำเภอเมืองลำปาง จังหวัดลำปาง ให้เป็นเขตปฏิรูปที่ดิน พ.ศ. ๒๕๔๒มาตรา ๒[๑] พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา ๓ ให้ที่ดินในท้องที่ตำบลเมืองปาน ตำบลบ้านขอตำบลทุ่งกว๋าว อำเภอเมืองปาน และตำบลบ้างเอื้อม ตำบลต้นธงชัย อำเภอเมืองลำปางจังหวัดลำปาง ภายในแนวเขตตามแผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกานี้ เป็นเขตปฏิรูปที่ดินมาตรา ๔ ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้ผู้รับสนองพระบรมราชโองการชวน หลีกภัยนายกรัฐมนตรีเอกสารแนบท้าย]๑. แผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกาพระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในท้องที่ตำบลเมืองปาน ตำบลบ้านขอตำบลทุ่งกว๋าว อำเภอเมืองปาน และตำบลบ้านเอื้อมตำบลต้นธงชัยอำเภอเมืองลำปาง จังหวัดลำปาง ให้เป็นเขตปฏิรูปที่ดินพ.ศ. ๒๕๔๒(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)หมายเหตุ: - เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือ เนื่องจากในท้องที่ตำบลเมืองปาน ตำบลบ้านขอ ตำบลทุ่งกว๋าว อำเภอเมืองปาน และตำบลบ้านเอื้อมตำบลต้นธงชัยอำเภอเมืองลำปาง จังหวัดลำปางมีเกษตรกรผู้ไม่มีที่ดินประกอบเกษตรกรรมเป็นของตนเองหรือมีที่ดินเล็กน้อยไม่เพียงพอแก่การครองชีพหรือต้องเช่าที่ดินของผู้อื่นประกอบเกษตรกรรมอยู่เป็นจำนวนมาก สมควรกำหนดเขตที่ดินในท้องที่ดังกล่าวให้เป็นเขตปฏิรูปที่ดิน จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้]วิภา/ปรับปรุง๑๙ ธันวาคม ๒๕๕๗[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๑๖/ตอนที่ ๕๔ ก/หน้า ๑๐/๓๐ มิถุนายน ๒๕๔๒
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 212/2471หลักกฎหมาย: ที่ดิน เมื่อพิจารณาไม่ได้ความว่าฝ่ายใดปกครองเท่าใดให้แบ่งกันคนละครึ่ง ( เทียบฎีกาที่ 970/2468 )ได้ความว่าที่รายวิวาทนี้เปนที่ป่าอยู่ติดกับที่นาของโจทก์จำเลยแต่โจทก์จำเลยต่างเข้าหักร้าง+ทำเปนนาด้วยกันมาทั้ง ๒ ฝ่ายแลไม่ได้ความแน่ชัดว่าฝ่ายใดทำได้เท่าใดดังนี้ ฎีกาตัดสินว่า ให้แบ่งที่รายวิวาทนี้ให้แก่โจทก์จำเลยคนละครึ่ง ( เทียบฎีกาที่ ๙๗๐/๒๔๖๘ ) ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 212/2471นายผอมกับพวกโจทก์นายทิตกับพวกล. ป.ที่ดิน ที่ดิน เมื่อพิจารณาไม่ได้ความว่าฝ่ายใดปกครองเท่าใดให้แบ่งกันคนละครึ่ง ( เทียบฎีกาที่ 970/2468 )ได้ความว่าที่รายวิวาทนี้เปนที่ป่าอยู่ติดกับที่นาของโจทก์จำเลยแต่โจทก์จำเลยต่างเข้าหักร้าง+ทำเปนนาด้วยกันมาทั้ง ๒ ฝ่ายแลไม่ได้ความแน่ชัดว่าฝ่ายใดทำได้เท่าใดดังนี้ ฎีกาตัดสินว่า ให้แบ่งที่รายวิวาทนี้ให้แก่โจทก์จำเลยคนละครึ่ง ( เทียบฎีกาที่ ๙๗๐/๒๔๖๘ )(พิพาก-ศรี-พรหม)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ได้ความว่าที่รายวิวาทนี้เปนที่ป่าอยู่ติดกับที่นาของโจทก์จำเลยแต่โจทก์จำเลยต่างเข้าหักร้าง+ทำเปนนาด้วยกันมาทั้ง ๒ ฝ่ายแลไม่ได้ความแน่ชัดว่าฝ่ายใดทำได้เท่าใดดังนี้ ฎีกาตัดสินว่า ให้แบ่งที่รายวิวาทนี้ให้แก่โจทก์จำเลยคนละครึ่ง ( เทียบฎีกาที่ ๙๗๐/๒๔๖๘ ) ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 212/2471นายผอมกับพวกโจทก์นายทิตกับพวกล. ป.ที่ดิน ที่ดิน เมื่อพิจารณาไม่ได้ความว่าฝ่ายใดปกครองเท่าใดให้แบ่งกันคนละครึ่ง ( เทียบฎีกาที่ 970/2468 )ได้ความว่าที่รายวิวาทนี้เปนที่ป่าอยู่ติดกับที่นาของโจทก์จำเลยแต่โจทก์จำเลยต่างเข้าหักร้าง+ทำเปนนาด้วยกันมาทั้ง ๒ ฝ่ายแลไม่ได้ความแน่ชัดว่าฝ่ายใดทำได้เท่าใดดังนี้ ฎีกาตัดสินว่า ให้แบ่งที่รายวิวาทนี้ให้แก่โจทก์จำเลยคนละครึ่ง ( เทียบฎีกาที่ ๙๗๐/๒๔๖๘ )(พิพาก-ศรี-พรหม)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
พระราชกฤษฎีกาจัดตั้งเทศบาลเมืองพังงาจังหวัดพังงาพุทธศักราช ๒๔๗๙ ในพระปรมาภิไธยสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวอานันทมหิดลคณะผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์(ตามประกาศประธานสภาผู้แทนราษฎรลงวันที่ ๒๐สิงหาคม พุทธศักราช ๒๔๗๘)อาทิตย์ทิพอาภาเจ้าพระยายมราชพล.อ. เจ้าพระยาพิชเยนทรโยธินตราไว้ ณ วันที่๑๑ กุมภาพันธ์ พุทธศักราช ๒๔๗๙เป็นปีที่ ๓ในรัชกาลปัจจุบันโดยที่เห็นสมควรจัดเขตชุมนุมชนในบรรดาตำบลอันเป็นที่ตั้งศาลาว่าการจังหวัดพังงาให้มีฐานะเป็นเทศบาลเมืองคณะผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ในพระปรมาภิไธยสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๔๒ วรรค ๑ และวรรค ๓แห่งพระราชบัญญัติจัดระเบียบเทศบาล พุทธศักราช ๒๔๗๖ จึงให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ดังต่อไปนี้มาตรา ๑ พระราชกฤษฎีกานี้ให้เรียกว่า พระราชกฤษฎีกาจัดตั้งเทศบาลเมืองพังงาจังหวัดพังงา พุทธศักราช ๒๔๗๙มาตรา ๒[๑] ให้ใช้พระราชกฤษฎีกานี้ตั้งแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา ๓ให้จัดเขตชุมนุมชนในบรรดาตำบลอันเป็นที่ตั้งศาลาว่าการจังหวัดพังงาตามเขตที่กำหนดไว้ในมาตรา ๔ ขึ้นเป็นเมืองมีฐานะเป็นเทศบาลเมือง มีนามว่า เทศบาลเมืองพังงาจังหวัดพังงามาตรา ๔ ให้กำหนดเขตเทศบาลเมืองพังงาจังหวัดพังงา ไว้ดังนี้ คือ ด้านเหนือตั้งแต่หลักเขตที่ ๑ ซึ่งตั้งอยู่ตรงลำรางเขตวัดประชุมโยธี ฝั่งตะวันตกที่เชิงเขาเลียบฝั่งตะวันออกของลำรางเขตวัดไปทิศเหนือและทิศตะวันออก จดหลักเขตที่ ๒ตรงริมถนนไปจังหวัดกระบี่ฟากตะวันออกที่เชิงสะพานข้ามลำรางจากหลักเขตที่๒ เป็นเส้นตรงไปทิศตะวันออกตัดกับโคนต้นมะเดื่อชุมพรที่ริมถนนเหนือตลาดเก่าฟากตะวันออกและเป็นเส้นตรงต่อไปจดริมฝั่งคลองพังงาฟากตะวันตกจดหลักเขตที่ ๓ด้านตะวันออกจากหลักเขตที่ ๓ เลียบฝั่งคลองพังงาฟากตะวันตกไปทิศใต้ จดหลักเขตที่ ๔ตรงริมถนนตำบลวังหม้อแกงฟากใต้ด้านใต้จากหลักเขตที่ ๔ เป็นเส้นตรงไปทิศตะวันตกจดหลักเขตที่ ๕ที่ริมถนนไปจังหวัดภูเก็ตฟากตะวันตกซึ่งวัดจากหลักกิโลเมตรที่ ๓๕.๘๗๗ท่อน้ำของกองทางไปทิศใต้ ๑๐๐ เมตรด้านตะวันตกจากหลักเขตที่ ๕ เลียบริมถนนไปจังหวัดภูเก็ตฟากตะวันตกไปทิศเหนือจดหลักเขตที่ ๖ตรงกับหลักกิโลเมตรที่ ๓๗.๐๐ ซึ่งตั้งอยู่คนละฟากถนนจากหลักเขตที่๖ ตัดเป็นมุมฉากกับถนนไปจังหวัดภูเก็ตซึ่งถือเส้นฉากจากสามแยกถนนตำบลวังหม้อแกงไปทิศตะวันตก จดหลักเขตที่ ๗ ที่เชิงเขาจากหลักเขตที่๗ เลียบเชิงเขาไปทิศเหนือจดหลักเขตที่ ๑ดังปรากฏในแผนผังท้ายพระราชกฤษฎีกานี้ตามเส้นแนวเขตดังกำหนดไว้ในวรรคก่อนให้มีหลักย่อยปักไว้เป็นระยะ เพื่อแสดงแนวเขตด้วยตามควรมาตรา ๕ที่ดินหรือโรงเรือนสิ่งปลูกสร้างของผู้ใดเหลื่อมล้ำเข้ามาในเส้นเขตที่กำหนดไว้ในมาตรา๔ แม้แต่ส่วนหนึ่งส่วนใด ให้ถือว่าที่ดินซึ่งติดต่อเป็นผืนเดียวกันนั้นหรือโรงเรือนสิ่งปลูกสร้างนั้น ๆ อยู่ในเขตเทศบาลเต็มทุกส่วนมาตรา ๖ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยมีหน้าที่รักษาการให้เป็นไปตามพระราชกฤษฎีกานี้ผู้รับสนองพระบรมราชโองการพ.อ.พหลพลพยุหเสนานายกรัฐมนตรี[เอกสารแนบท้าย]๑.แผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกาจัดตั้งเทศบาลเมืองพังงา จังหวัดพังงา พุทธศักราช ๒๔๗๙(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)ศรินรัตน์/จัดทำ๙ เมษายน ๒๕๖๓อรญา/ตรวจ๙ มิถุนายน ๒๕๖๓[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๕๓/-/หน้า ๑๒๑๑/๑๔ กุมภาพันธ์ ๒๔๗๙