คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2842/2515หลักกฎหมาย: ขณะเกิดเหตุเป็นเวลากลางคืน ผู้เสียหายได้กระโดดลงจากเรือนจำเลยแล้ววิ่งหนีไป จำเลยสงสัยว่าจะเป็นคนร้ายที่เข้ามาขโมยสัตว์เลี้ยงที่ใต้ถุนบ้าน จึงยิงปืนขู่ไป1 นัด เช่นนี้ ไม่ถือว่าจำเลยมีเจตนาฆ่าผู้เสียหาย และการกระทำของจำเลยก็มิใช่การยิงปืนโดยใช่เหตุในหมู่บ้าน ตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 376โจทก์ฟ้องว่า จำเลยใช้ปืนแก๊ปยาวเป็นอาวุธยิงทำร้ายร่างกายนายแปลก วงศ์ลังกา กับนายอิ่นแก้ว สมพรมปัน ผู้เสียหาย 1 นัดโดยเจตนาฆ่า แต่กระสุนไม่ถูกผู้เสียหาย ผู้เสียหายจึงไม่ถึงแก่ความตายสมเจตนาของจำเลย และจำเลยบังอาจยิงปืนแก๊ปยาวซึ่งใช้ดินระเบิดดังกล่าวในหมู่บ้านโดยใช่เหตุ ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288, 80, 376จำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วฟังว่า จำเลยยิงปืนซึ่งใช้ดินระเบิดโดยใช่เหตุในหมู่บ้าน และยิงผู้เสียหายโดยมีเจตนาฆ่าให้ตายพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288ประกอบกับมาตรา 80 และผิดมาตรา 376 ให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288, 80 ซึ่งเป็นบทหนักที่สุดจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้ยกฟ้องโจทก์โจทก์ฎีกาศาลฎีกาตรวจสำนวนประชุมปรึกษาแล้ว ฟังว่าจำเลยได้ยิงปืนจริงตามฟ้องแต่จำเลยยิงเนื่องจากผู้เสียหายกระโดดลงจากเรือนจำเลยจำเลยจึงยิงปืนขู่เพราะสงสัยว่าจะเป็นคนร้ายที่ได้เข้ามาขโมยสัตว์เลี้ยงที่ใต้ถุนบ้าน เพื่อป้องกันทรัพย์ มิได้มีเจตนาฆ่าผู้เสียหาย และการกระทำของจำเลยก็มิใช่การยิงปืนโดยใช่เหตุในหมู่บ้าน ที่ศาลอุทธรณ์พิพากษายกฟ้องโจทก์นั้น ศาลฎีกาเห็นพ้องด้วย ฎีกาโจทก์ฟังไม่ขึ้นพิพากษายืน ยกฎีกาโจทก์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2842/2515พนักงานอัยการจังหวัดน่านโจทก์นายมา สมทิลาจำเลย ป.อ. ม. 59, ม. 62, ม. 376ขณะเกิดเหตุเป็นเวลากลางคืน ผู้เสียหายได้กระโดดลงจากเรือนจำเลยแล้ววิ่งหนีไป จำเลยสงสัยว่าจะเป็นคนร้ายที่เข้ามาขโมยสัตว์เลี้ยงที่ใต้ถุนบ้าน จึงยิงปืนขู่ไป1 นัด เช่นนี้ ไม่ถือว่าจำเลยมีเจตนาฆ่าผู้เสียหาย และการกระทำของจำเลยก็มิใช่การยิงปืนโดยใช่เหตุในหมู่บ้าน ตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 376โจทก์ฟ้องว่า จำเลยใช้ปืนแก๊ปยาวเป็นอาวุธยิงทำร้ายร่างกายนายแปลก วงศ์ลังกา กับนายอิ่นแก้ว สมพรมปัน ผู้เสียหาย 1 นัดโดยเจตนาฆ่า แต่กระสุนไม่ถูกผู้เสียหาย ผู้เสียหายจึงไม่ถึงแก่ความตายสมเจตนาของจำเลย และจำเลยบังอาจยิงปืนแก๊ปยาวซึ่งใช้ดินระเบิดดังกล่าวในหมู่บ้านโดยใช่เหตุ ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288, 80, 376จำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วฟังว่า จำเลยยิงปืนซึ่งใช้ดินระเบิดโดยใช่เหตุในหมู่บ้าน และยิงผู้เสียหายโดยมีเจตนาฆ่าให้ตายพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288ประกอบกับมาตรา 80 และผิดมาตรา 376 ให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288, 80 ซึ่งเป็นบทหนักที่สุดจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้ยกฟ้องโจทก์โจทก์ฎีกาศาลฎีกาตรวจสำนวนประชุมปรึกษาแล้ว ฟังว่าจำเลยได้ยิงปืนจริงตามฟ้องแต่จำเลยยิงเนื่องจากผู้เสียหายกระโดดลงจากเรือนจำเลยจำเลยจึงยิงปืนขู่เพราะสงสัยว่าจะเป็นคนร้ายที่ได้เข้ามาขโมยสัตว์เลี้ยงที่ใต้ถุนบ้าน เพื่อป้องกันทรัพย์ มิได้มีเจตนาฆ่าผู้เสียหาย และการกระทำของจำเลยก็มิใช่การยิงปืนโดยใช่เหตุในหมู่บ้าน ที่ศาลอุทธรณ์พิพากษายกฟ้องโจทก์นั้น ศาลฎีกาเห็นพ้องด้วย ฎีกาโจทก์ฟังไม่ขึ้นพิพากษายืน ยกฎีกาโจทก์(แผลง สระวาสี-ประสาท สุคนธมาน-เฉลิม กรพุกกะณะ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยใช้ปืนแก๊ปยาวเป็นอาวุธยิงทำร้ายร่างกายนายแปลก วงศ์ลังกา กับนายอิ่นแก้ว สมพรมปัน ผู้เสียหาย 1 นัดโดยเจตนาฆ่า แต่กระสุนไม่ถูกผู้เสียหาย ผู้เสียหายจึงไม่ถึงแก่ความตายสมเจตนาของจำเลย และจำเลยบังอาจยิงปืนแก๊ปยาวซึ่งใช้ดินระเบิดดังกล่าวในหมู่บ้านโดยใช่เหตุ ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288, 80, 376จำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วฟังว่า จำเลยยิงปืนซึ่งใช้ดินระเบิดโดยใช่เหตุในหมู่บ้าน และยิงผู้เสียหายโดยมีเจตนาฆ่าให้ตายพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288ประกอบกับมาตรา 80 และผิดมาตรา 376 ให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288, 80 ซึ่งเป็นบทหนักที่สุดจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้ยกฟ้องโจทก์โจทก์ฎีกาศาลฎีกาตรวจสำนวนประชุมปรึกษาแล้ว ฟังว่าจำเลยได้ยิงปืนจริงตามฟ้องแต่จำเลยยิงเนื่องจากผู้เสียหายกระโดดลงจากเรือนจำเลยจำเลยจึงยิงปืนขู่เพราะสงสัยว่าจะเป็นคนร้ายที่ได้เข้ามาขโมยสัตว์เลี้ยงที่ใต้ถุนบ้าน เพื่อป้องกันทรัพย์ มิได้มีเจตนาฆ่าผู้เสียหาย และการกระทำของจำเลยก็มิใช่การยิงปืนโดยใช่เหตุในหมู่บ้าน ที่ศาลอุทธรณ์พิพากษายกฟ้องโจทก์นั้น ศาลฎีกาเห็นพ้องด้วย ฎีกาโจทก์ฟังไม่ขึ้นพิพากษายืน ยกฎีกาโจทก์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2842/2515พนักงานอัยการจังหวัดน่านโจทก์นายมา สมทิลาจำเลย ป.อ. ม. 59, ม. 62, ม. 376ขณะเกิดเหตุเป็นเวลากลางคืน ผู้เสียหายได้กระโดดลงจากเรือนจำเลยแล้ววิ่งหนีไป จำเลยสงสัยว่าจะเป็นคนร้ายที่เข้ามาขโมยสัตว์เลี้ยงที่ใต้ถุนบ้าน จึงยิงปืนขู่ไป1 นัด เช่นนี้ ไม่ถือว่าจำเลยมีเจตนาฆ่าผู้เสียหาย และการกระทำของจำเลยก็มิใช่การยิงปืนโดยใช่เหตุในหมู่บ้าน ตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 376โจทก์ฟ้องว่า จำเลยใช้ปืนแก๊ปยาวเป็นอาวุธยิงทำร้ายร่างกายนายแปลก วงศ์ลังกา กับนายอิ่นแก้ว สมพรมปัน ผู้เสียหาย 1 นัดโดยเจตนาฆ่า แต่กระสุนไม่ถูกผู้เสียหาย ผู้เสียหายจึงไม่ถึงแก่ความตายสมเจตนาของจำเลย และจำเลยบังอาจยิงปืนแก๊ปยาวซึ่งใช้ดินระเบิดดังกล่าวในหมู่บ้านโดยใช่เหตุ ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288, 80, 376จำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วฟังว่า จำเลยยิงปืนซึ่งใช้ดินระเบิดโดยใช่เหตุในหมู่บ้าน และยิงผู้เสียหายโดยมีเจตนาฆ่าให้ตายพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288ประกอบกับมาตรา 80 และผิดมาตรา 376 ให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288, 80 ซึ่งเป็นบทหนักที่สุดจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้ยกฟ้องโจทก์โจทก์ฎีกาศาลฎีกาตรวจสำนวนประชุมปรึกษาแล้ว ฟังว่าจำเลยได้ยิงปืนจริงตามฟ้องแต่จำเลยยิงเนื่องจากผู้เสียหายกระโดดลงจากเรือนจำเลยจำเลยจึงยิงปืนขู่เพราะสงสัยว่าจะเป็นคนร้ายที่ได้เข้ามาขโมยสัตว์เลี้ยงที่ใต้ถุนบ้าน เพื่อป้องกันทรัพย์ มิได้มีเจตนาฆ่าผู้เสียหาย และการกระทำของจำเลยก็มิใช่การยิงปืนโดยใช่เหตุในหมู่บ้าน ที่ศาลอุทธรณ์พิพากษายกฟ้องโจทก์นั้น ศาลฎีกาเห็นพ้องด้วย ฎีกาโจทก์ฟังไม่ขึ้นพิพากษายืน ยกฎีกาโจทก์(แผลง สระวาสี-ประสาท สุคนธมาน-เฉลิม กรพุกกะณะ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ