คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1625/2511หลักกฎหมาย: จำเลยไม่ได้แก้อุทธรณ์ว่าโจทก์ไม่ได้คัดค้านคำสั่งงดสืบพยานของศาลชั้นต้นไว้ โจทก์จึงอุทธรณ์ขอให้ศาลอุทธรณ์สั่งให้ศาลชั้นต้นสืบพยานใหม่ไม่ได้ เมื่อศาลอุทธรณ์พิพากษายกคำพิพากษาศาลชั้นต้นให้ศาลชั้นต้นพิจารณาและพิพากษาใหม่ จำเลยจะฎีกาว่าศาลอุทธรณ์พิพากษาไม่ชอบไม่ได้ เพราะปัญหานี้มิได้ยกขึ้นว่ากันในศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 249โจทก์ฟ้องว่า จำเลยบุกรุกเข้ามาตัดต้นไม้และเข้าครอบครองที่ดินของโจทก์ขอให้ศาลพิพากษาว่าที่ดินพิพาทเป็นของโจทก์ ห้ามจำเลยเกี่ยวข้องและขอให้ใช้ค่าเสียหายจำเลยต่อสู้ว่าที่พิพาทเป็นที่งอกจากที่ดินของจำเลยและจำเลยได้ครอบครองตลอดมาคู่ความรับกันว่าที่พิพาทเป็นที่งอกจากที่ดินของจำเลยศาลชั้นต้นจึงสั่งงดสืบพยานทั้งสองฝ่ายแล้วพิพากษาว่าที่งอกย่อมเป็นกรรมสิทธิ์ของจำเลยเจ้าของที่ดินริมตลิ่งให้ยกฟ้องของโจทก์โจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษาให้ยกคำพิพากษาของศาลชั้นต้นและให้ศาลชั้นต้นพิจารณาและพิพากษาใหม่จำเลยฎีกาว่าศาลอุทธรณ์พิพากษาเช่นนั้นไม่ชอบ เพราะเมื่อศาลชั้นต้นมีคำสั่งงดสืบพยานนั้น โจทก์มิได้คัดค้านคำสั่งไว้โจทก์จึงอุทธรณ์ขอให้สืบพยานใหม่ไม่ได้ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า จำเลยมิได้ยกประเด็นนี้ขึ้นในคำแก้อุทธรณ์จำเลยจึงยกขึ้นฎีกาไม่ได้ เพราะปัญหานี้มิได้ยกขึ้นว่ากันในศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 249 ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1625/2511นายทองใบ พัดบุญมาโจทก์นายพัก พัดบุญมาจำเลย ป.วิ.พ. ม. 249จำเลยไม่ได้แก้อุทธรณ์ว่าโจทก์ไม่ได้คัดค้านคำสั่งงดสืบพยานของศาลชั้นต้นไว้ โจทก์จึงอุทธรณ์ขอให้ศาลอุทธรณ์สั่งให้ศาลชั้นต้นสืบพยานใหม่ไม่ได้ เมื่อศาลอุทธรณ์พิพากษายกคำพิพากษาศาลชั้นต้นให้ศาลชั้นต้นพิจารณาและพิพากษาใหม่ จำเลยจะฎีกาว่าศาลอุทธรณ์พิพากษาไม่ชอบไม่ได้ เพราะปัญหานี้มิได้ยกขึ้นว่ากันในศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 249โจทก์ฟ้องว่า จำเลยบุกรุกเข้ามาตัดต้นไม้และเข้าครอบครองที่ดินของโจทก์ขอให้ศาลพิพากษาว่าที่ดินพิพาทเป็นของโจทก์ ห้ามจำเลยเกี่ยวข้องและขอให้ใช้ค่าเสียหายจำเลยต่อสู้ว่าที่พิพาทเป็นที่งอกจากที่ดินของจำเลยและจำเลยได้ครอบครองตลอดมาคู่ความรับกันว่าที่พิพาทเป็นที่งอกจากที่ดินของจำเลยศาลชั้นต้นจึงสั่งงดสืบพยานทั้งสองฝ่ายแล้วพิพากษาว่าที่งอกย่อมเป็นกรรมสิทธิ์ของจำเลยเจ้าของที่ดินริมตลิ่งให้ยกฟ้องของโจทก์โจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษาให้ยกคำพิพากษาของศาลชั้นต้นและให้ศาลชั้นต้นพิจารณาและพิพากษาใหม่จำเลยฎีกาว่าศาลอุทธรณ์พิพากษาเช่นนั้นไม่ชอบ เพราะเมื่อศาลชั้นต้นมีคำสั่งงดสืบพยานนั้น โจทก์มิได้คัดค้านคำสั่งไว้โจทก์จึงอุทธรณ์ขอให้สืบพยานใหม่ไม่ได้ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า จำเลยมิได้ยกประเด็นนี้ขึ้นในคำแก้อุทธรณ์จำเลยจึงยกขึ้นฎีกาไม่ได้ เพราะปัญหานี้มิได้ยกขึ้นว่ากันในศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 249 ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัย(สุธี โรจนธรรม-ไฉน บุญยก-วินัย ทองลงยา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยบุกรุกเข้ามาตัดต้นไม้และเข้าครอบครองที่ดินของโจทก์ขอให้ศาลพิพากษาว่าที่ดินพิพาทเป็นของโจทก์ ห้ามจำเลยเกี่ยวข้องและขอให้ใช้ค่าเสียหายจำเลยต่อสู้ว่าที่พิพาทเป็นที่งอกจากที่ดินของจำเลยและจำเลยได้ครอบครองตลอดมาคู่ความรับกันว่าที่พิพาทเป็นที่งอกจากที่ดินของจำเลยศาลชั้นต้นจึงสั่งงดสืบพยานทั้งสองฝ่ายแล้วพิพากษาว่าที่งอกย่อมเป็นกรรมสิทธิ์ของจำเลยเจ้าของที่ดินริมตลิ่งให้ยกฟ้องของโจทก์โจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษาให้ยกคำพิพากษาของศาลชั้นต้นและให้ศาลชั้นต้นพิจารณาและพิพากษาใหม่จำเลยฎีกาว่าศาลอุทธรณ์พิพากษาเช่นนั้นไม่ชอบ เพราะเมื่อศาลชั้นต้นมีคำสั่งงดสืบพยานนั้น โจทก์มิได้คัดค้านคำสั่งไว้โจทก์จึงอุทธรณ์ขอให้สืบพยานใหม่ไม่ได้ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า จำเลยมิได้ยกประเด็นนี้ขึ้นในคำแก้อุทธรณ์จำเลยจึงยกขึ้นฎีกาไม่ได้ เพราะปัญหานี้มิได้ยกขึ้นว่ากันในศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 249 ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1625/2511นายทองใบ พัดบุญมาโจทก์นายพัก พัดบุญมาจำเลย ป.วิ.พ. ม. 249จำเลยไม่ได้แก้อุทธรณ์ว่าโจทก์ไม่ได้คัดค้านคำสั่งงดสืบพยานของศาลชั้นต้นไว้ โจทก์จึงอุทธรณ์ขอให้ศาลอุทธรณ์สั่งให้ศาลชั้นต้นสืบพยานใหม่ไม่ได้ เมื่อศาลอุทธรณ์พิพากษายกคำพิพากษาศาลชั้นต้นให้ศาลชั้นต้นพิจารณาและพิพากษาใหม่ จำเลยจะฎีกาว่าศาลอุทธรณ์พิพากษาไม่ชอบไม่ได้ เพราะปัญหานี้มิได้ยกขึ้นว่ากันในศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 249โจทก์ฟ้องว่า จำเลยบุกรุกเข้ามาตัดต้นไม้และเข้าครอบครองที่ดินของโจทก์ขอให้ศาลพิพากษาว่าที่ดินพิพาทเป็นของโจทก์ ห้ามจำเลยเกี่ยวข้องและขอให้ใช้ค่าเสียหายจำเลยต่อสู้ว่าที่พิพาทเป็นที่งอกจากที่ดินของจำเลยและจำเลยได้ครอบครองตลอดมาคู่ความรับกันว่าที่พิพาทเป็นที่งอกจากที่ดินของจำเลยศาลชั้นต้นจึงสั่งงดสืบพยานทั้งสองฝ่ายแล้วพิพากษาว่าที่งอกย่อมเป็นกรรมสิทธิ์ของจำเลยเจ้าของที่ดินริมตลิ่งให้ยกฟ้องของโจทก์โจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษาให้ยกคำพิพากษาของศาลชั้นต้นและให้ศาลชั้นต้นพิจารณาและพิพากษาใหม่จำเลยฎีกาว่าศาลอุทธรณ์พิพากษาเช่นนั้นไม่ชอบ เพราะเมื่อศาลชั้นต้นมีคำสั่งงดสืบพยานนั้น โจทก์มิได้คัดค้านคำสั่งไว้โจทก์จึงอุทธรณ์ขอให้สืบพยานใหม่ไม่ได้ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า จำเลยมิได้ยกประเด็นนี้ขึ้นในคำแก้อุทธรณ์จำเลยจึงยกขึ้นฎีกาไม่ได้ เพราะปัญหานี้มิได้ยกขึ้นว่ากันในศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 249 ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัย(สุธี โรจนธรรม-ไฉน บุญยก-วินัย ทองลงยา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ