ประกาศกระทรวงมหาดไทยเรื่อง การยกเว้นข้อห้ามมิให้คนต่างด้าวเข้ามาในราชอาณาจักรเป็นการเฉพาะสําหรับคนต่างด้าวสัญชาติพม่า (ตามมติคณะรัฐมนตรีเมื่อวันที่ 19 มกราคม พ.ศ. 2553)----------------------------------------------------- อาศัยอํานาจตามความในมาตรา 17 แห่งพระราชบัญญัติคนเข้าเมือง พ.ศ. 2522 รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยโดยอนุมัติของคณะรัฐมนตรีตามมติของคณะรัฐมนตรี เมื่อวันที่ 19 มกราคม พ.ศ. 2553 ออกประกาศไว้ ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ คนต่างด้าวตามประกาศนี้ หมายความว่าบุคคลสัญชาติพม่าที่มาทําทะเบียนประวัติหรือบัตรประจําตัวตามกฎหมายว่าด้วยการทะเบียนราษฎร และได้รับใบอนุญาตทํางาน ซึ่งอยู่ภายใต้เงื่อนไขตามบันทึกความเข้าใจว่าด้วยความร่วมมือด้านการจ้างแรงงานระหว่างรัฐบาลแห่งราชอาณาจักรไทยกับรัฐบาลแห่งสหภาพพม่า ตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การอนุญาตให้คนต่างด้าวบางจําพวกเข้ามาอยู่ในราชอาณาจักรเป็นกรณีพิเศษ (ตามมติคณะรัฐมนตรี เมื่อวันที่ 26 พฤษภาคม พ.ศ. 2552) ลงวันที่ 30 มิถุนายน พ.ศ. 2552 และประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การอนุญาตให้คนต่างด้าวบางจําพวกเข้ามาอยู่ในราชอาณาจักรเป็นกรณีพิเศษ ตามมติคณะรัฐมนตรีเมื่อวันที่ 26 พฤษภาคม พ.ศ. 2552 (ฉบับที่ 2) ลงวันที่ 30 กรกฎาคม พ.ศ. 2552 ที่ได้รับอนุญาตให้อยู่ในราชอาณาจักรเป็นการชั่วคราวเพื่อรอการส่งกลับ ซึ่งได้แจ้งความประสงค์ขอเข้ารับการพิสูจน์สัญชาติ ภายในวันที่ 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2553ข้อ ๒ การออกนอกเขตท้องที่จังหวัดที่ได้จัดทําทะเบียนประวัติของคนต่างด้าว เพื่อไปดําเนินการพิสูจน์สัญชาติ ให้ดําเนินการดังต่อไปนี้ (1) กรณีพิสูจน์สัญชาติในราชอาณาจักร ณ สถานที่ที่กรมการจัดหางาน กระทรวงแรงงานกําหนด ให้กรมการจัดหางานหรือหน่วยงานในสังกัด จัดทําบัญชีรายชื่อพร้อมเลขประจําตัว 13 หลัก ของคนต่างด้าวที่จะเข้ารับการพิสูจน์สัญชาติที่ต้องออกนอกเขตท้องที่จังหวัด คนต่างด้าวจะออกนอกเขตท้องที่ได้ เมื่อได้รับอนุญาตจากปลัดกระทรวงมหาดไทยหรือผู้ซึ่งได้รับมอบหมายในเขตท้องที่กรุงเทพมหานคร หรือได้รับอนุญาตจากผู้ว่าราชการจังหวัดหรือผู้ซึ่งได้รับมอบหมายในเขตท้องที่จังหวัดอื่น (2) กรณีที่เดินทางไปพิสูจน์สัญชาติและรับเอกสารใช้แทนหนังสือเดินทางในสหภาพพม่าให้กรมการจัดหางานจัดทําบัญชีรายชื่อพร้อมเลขประจําตัว 13 หลัก ของคนต่างด้าวที่สหภาพพม่าตอบรับ เพื่อปลัดกระทรวงมหาดไทยหรือผู้ซึ่งได้รับมอบหมายพิจารณาอนุญาต เมื่อได้รับผลการอนุญาตแล้วให้กรมการจัดหางานดําเนินการต่อไป พร้อมทั้งแจ้งสํานักงานตรวจคนเข้าเมืองสํานักงานตํารวจแห่งชาติ เพื่อประสานด่านตรวจคนเข้าเมืองที่คนต่างด้าวเดินทางออกในการดําเนินกรรมวิธีการเดินทางออกนอกราชอาณาจักร และการเดินทางกลับเข้ามาในราชอาณาจักรเพื่อขออนุญาตทํางาน ทั้งนี้ ให้นายจ้างและคนต่างด้าวใช้เอกสารการอนุญาตออกนอกเขตท้องที่ พร้อมทั้งบัตรประจําตัวคนซึ่งไม่มีสัญชาติไทย หรือแบบรับรองรายการทะเบียนประวัติของคนต่างด้าวที่ได้รับอนุญาตให้อยู่ในราชอาณาจักรเป็นกรณีพิเศษ (ท.ร.38/1) และเอกสารที่กรมการจัดหางานกําหนดสําหรับแสดงต่อเจ้าหน้าที่ในการเดินทางออกนอกเขตท้องที่เพื่อไปดําเนินการพิสูจน์สัญชาติข้อ ๓ เพื่อประโยชน์ในการปฏิบัติตามข้อตกลงว่าด้วยความร่วมมือด้านการจ้างแรงงานมิให้นําบทบัญญัติตามมาตรา 12 (3) แห่งพระราชบัญญัติคนเข้าเมือง พ.ศ. 2522 มาใช้บังคับกับคนต่างด้าวตามข้อ 1ข้อ ๔ หนังสือเดินทาง เอกสารใช้แทนหนังสือเดินทาง และหนังสือรับรองสถานะบุคคลของคนต่างด้าว ให้เป็นไปตามแบบแนบท้ายประกาศนี้ข้อ ๕ ให้พนักงานเจ้าหน้าที่ตามกฎหมายว่าด้วยคนเข้าเมืองประทับตราอนุญาตให้คนต่างด้าว ซึ่งถือเอกสาร ตามข้อ 4 อยู่ในราชอาณาจักร เป็นเวลาสองปี เมื่อคนต่างด้าวดังกล่าวอยู่ในราชอาณาจักรครบกําหนดระยะเวลาอนุญาตแล้ว หากประสงค์จะอยู่ในราชอาณาจักรต่อไปอีกเพื่อทํางาน ให้สามารถขออยู่ในราชอาณาจักรได้อีกครั้งเดียว เป็นระยะเวลาไม่เกินสองปี ทั้งนี้ ตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไปผู้มีอํานาจลงนาม - ประกาศ ณ วันที่ 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2553 ชวรัตน์ ชาญวีรกูลรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย