กฎกระทรวงกฎกระทรวงฉบับที่ ๗ (พ.ศ. ๒๕๓๓)ออกตามความในพระราชบัญญัติการรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรมพ.ศ. ๒๕๒๒[๑] อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๒๐ และมาตรา ๓๙แห่งพระราชบัญญัติการรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรม พ.ศ. ๒๕๒๒รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ ให้ยกเลิกกฎกระทรวงฉบับที่ ๓ (พ.ศ. ๒๕๒๓) ออกตามความในพระราชบัญญัติการรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรม พ.ศ.๒๕๒๒ข้อ ๒ผู้ประสงค์จะขอรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรมให้ยื่นคำขอพร้อมด้วยหนังสือแสดงความยินยอมของบุคคลผู้มีอำนาจให้ความยินยอมในการรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรมตามแบบบธ. ๔ และ บธ. ๕ ท้ายกฎกระทรวงนี้และให้ส่งเอกสารเกี่ยวกับผู้ขอรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรมมาประกอบการพิจารณา ดังต่อไปนี้(๑) สำเนาทะเบียนบ้าน(๒) สำเนาทะเบียนสมรส(๓) ใบรับรองแพทย์ซึ่งแสดงว่ามีร่างกายและจิตใจสมบูรณ์(๔) รูปถ่ายของผู้ขอรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรมและคู่สมรส ขนาด๔.๕ x ๖ เซนติเมตร คนละสองรูปในกรณีที่ผู้ขอรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรมเป็นผู้มีภูมิลำเนาในต่างประเทศซึ่งมีสัมพันธ์ทางการทูตกับประเทศไทยแต่มีถิ่นที่อยู่ในประเทศไทยมาแล้วไม่น้อยกว่าหนึ่งปี และมีระยะเวลาเพียงพอสำหรับการทดลองเลี้ยงดูเด็กในประเทศไทยได้ครบตามกำหนดให้ยื่นคำขอพร้อมด้วยหนังสือแสดงความยินยอมของบุคคลผู้มีอำนาจให้ความยินยอมในการรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรมตามแบบที่อธิบดีกำหนดและให้ส่งเอกสารเกี่ยวกับผู้ขอรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรมมาประกอบการพิจารณาดังต่อไปนี้(๑) ใบรับรองแพทย์ซึ่งแสดงว่ามีร่างกายและจิตใจสมบูรณ์(๒) เอกสารรับรองการสมรส(๓) เอกสารรับรองการทำงานและรายได้(๔) เอกสารรับรองการเงิน(๕) เอกสารรับรองทรัพย์สิน(๖) รูปถ่ายของผู้ขอรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรมและคู่สมรส ขนาด๔.๕x๖ เซนติเมตร คนละสี่รูป(๗) เอกสารจากหน่วยราชการตรวจคนเข้าเมืองของต่างประเทศที่ผู้นั้นมีภูมิลำเนาอนุญาตให้เด็กเข้าประเทศได้(๘) เอกสารรับรองความเหมาะสมทั่วไปจากผู้อ้างอิงอย่างน้อยสองคนเอกสารเกี่ยวกับผู้ขอรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรมตามวรรคสอง (๑)ถึง (๗) จะต้องได้รับการรับรองจากสถานทูตหรือสถานกงสุลของต่างประเทศที่ผู้นั้นมีภูมิลำเนาหรือส่งมาโดยวิธีการทางการทูตข้อ ๓การยื่นคำขอตามข้อ ๒ วรรคหนึ่ง ผู้มีภูมิลำเนาในกรุงเทพมหานครให้ยื่น ณศูนย์อำนวยการรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรม ส่วนผู้มีภูมิลำเนาในจังหวัดอื่นให้ยื่น ณที่ว่าการอำเภอ ที่ว่าการกิ่งอำเภอหรือที่ทำการประชาสงเคราะห์จังหวัดการยื่นคำขอตามข้อ ๒ วรรคสอง ให้ยื่น ณศูนย์อำนวยการรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรมข้อ ๔ผู้ขอรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรมจะยื่นคำขอรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรมได้ครั้งละหนึ่งคนเว้นแต่เด็กนั้นเป็นญาติกับผู้ขอเป็นบุตรหรือบุตรบุญธรรมของคู่สมรสอีกฝ่ายหนึ่งหรือเป็นพี่น้องร่วมบิดามารดาหรือร่วมบิดาหรือมารดาเดียวกันการยื่นคำขอรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรมเพิ่มขึ้นหลังจากที่ได้ยื่นคำขอไว้แล้วจะยื่นได้เมื่อได้รับอนุมัติให้จดทะเบียนรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรมตามคำขอครั้งก่อนแล้วข้อ ๕เมื่อได้รับคำขอตามข้อ ๓ วรรคหนึ่งให้พนักงานเจ้าหน้าที่สอบคุณสมบัติและข้อเท็จจริงเกี่ยวกับสภาพความเป็นอยู่และความเหมาะสมของผู้รับเด็กเป็นบุตรบุญธรรมบุคคลผู้มีอำนาจให้ความยินยอมในการรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรม และเด็กที่จะเป็นบุตรบุญธรรมแล้วเสนอต่ออธิบดีหรือผู้ว่าราชการจังหวัด แล้วแต่กรณีเพื่อมีคำสั่งว่าจะให้ผู้ขอรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรมนำเด็กไปทดลองเลี้ยงดูหรือไม่ในกรณีเด็กที่จะเป็นบุตรบุญธรรมเป็นเด็กกำพร้าไร้ที่พึ่งหรือถูกทอดทิ้ง และอยู่ในความอุปการะเลี้ยงดูของบุคคลหรือของทางราชการหรือสถาบันซึ่งได้รับอนุญาตให้จัดตั้งขึ้นเพื่อรับเลี้ยงดูเด็กหรือบิดามารดาได้ทำหนังสือมอบให้บุคคลหรือสถาบันดังกล่าว ให้พนักงานเจ้าหน้าที่เสนอต่ออธิบดี เพื่อมีคำสั่งตามวรรคหนึ่งไม่ว่าจะยื่นคำขอรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรม ณ ท้องที่ใดข้อ ๖เมื่อได้รับคำขอตามข้อ ๓ วรรคสองให้พนักงานเจ้าหน้าที่ตรวจสอบเอกสารเกี่ยวกับผู้ขอและพิจารณาคุณสมบัติเบื้องต้นของผู้ขอรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรม ดังต่อไปนี้(๑) อายุขั้นต่ำของผู้รับเด็กเป็นบุตรบุญธรรมและความแตกต่างระหว่างอายุของผู้รับเด็กเป็นบุตรบุญธรรมกับอายุของเด็กที่จะเป็นบุตรบุญธรรมให้เป็นไปตามบทบัญญัติแห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์(๒) ต้องมีคู่สมรส เว้นแต่ผู้ขอรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรมเป็นผู้มีสัญชาติไทย(๓) ต้องเป็นครอบครัวซึ่งมีความเหมาะสมและมีเหตุผลอันสมควรที่จะรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรมตามที่ปรากฏในรายละเอียดของรายงานการศึกษาสภาพครอบครัว(๔) ต้องเป็นผู้ที่สามารถรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรมได้ตามกฎหมายของประเทศที่ผู้นั้นมีภูมิลำเนาในกรณีที่ผู้ขอรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรมขาดคุณสมบัติตาม (๒)ในระหว่างการทดลองเลี้ยงดูเด็กหรือเมื่อทดลองเลี้ยงดูเด็กครบกำหนดแล้วคณะกรรมการการรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรมอาจพิจารณาสั่งให้ทดลองเลี้ยงดูเด็กต่อไปหรือสั่งอนุมัติให้รับเด็กเป็นบุตรบุญธรรมก็ได้แล้วแต่กรณีข้อ ๗เมื่อพนักงานเจ้าหน้าที่ได้ตรวจสอบเอกสารเกี่ยวกับผู้ขอรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรมและพิจารณาคุณสมบัติเบื้องต้นตามข้อ๖ และพิจารณาความเหมาะสมของผู้ขอรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรม เหตุผลและความจำเป็นของบุคคลผู้มีอำนาจให้ความยินยอมในการรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรมและตัวเด็กที่จะเป็นบุตรบุญธรรมแล้วเห็นว่าสามารถที่จะมอบเด็กให้เป็นบุตรบุญธรรมแก่ผู้นั้นได้ และการเป็นบุตรบุญธรรมนั้นจะเป็นผลดีต่อสวัสดิภาพทางร่างกายและจิตใจของเด็กทั้งในปัจจุบันและอนาคตให้ศูนย์อำนวยการรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรมนำเรื่องเสนอต่อคณะกรรมการการรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรมพิจารณาก่อนนำเสนอรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยอนุญาตให้ผู้ขอรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรมนำเด็กไปทดลองเลี้ยงดูได้ให้ไว้ ณ วันที่ ๒๗ กันยายน พ.ศ. ๒๕๓๓บรรหาร ศิลปอาชารัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย[เอกสารแนบท้าย]๑.คำขอรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรม (แบบ บธ. ๔)๒.หนังสือแสดงความยินยอมของผู้มีอำนาจให้ความยินยอม (แบบ บธ. ๕)(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือโดยที่เป็นการสมควรกำหนดให้ผู้มีภูมิลำเนาในต่างประเทศแต่มีถิ่นที่อยู่ในประเทศไทยสามารถยื่นคำขอรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรมผ่านศูนย์อำนวยการรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรมในประเทศไทยได้เช่นเดียวกับผู้มีภูมิลำเนาอยู่ในกรุงเทพมหานครรวมทั้งสมควรกำหนดให้ผู้ขอรับเด็กนั้นเป็นบุตรบุญธรรมสามารถยื่นคำขอรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรมครั้งละเกินกว่าหนึ่งคนได้ในกรณีที่เด็กเป็นบุตรบุญธรรมของคู่สมรสอีกฝ่ายหนึ่งหรือเป็นพี่น้องร่วมบิดามารดาหรือร่วมบิดาหรือมารดาเดียวกันเพื่อเปิดโอกาสให้มีการรับทดลองเลี้ยงดูเด็กได้พร้อมกัน ซึ่งจะเป็นประโยชน์ในด้านจิตใจของเด็กและสมควรกำหนดหลักเกณฑ์การยื่นคำขอรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรมเพิ่มขึ้นหลังจากที่ได้ยื่นคำขอไว้แล้วให้ชัดเจนยิ่งขึ้น จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้พัชรี/ผู้จัดทำ๒๒ ตุลาคม ๒๕๕๓กวินทราดา/ตรวจ[๑]ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๐๗/ตอนที่๒๒๔/ฉบับพิเศษ หน้า ๖/๗ พฤศจิกายน ๒๕๓๓