คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1060/2500หลักกฎหมาย: ในคดีที่จำเลยให้การตัดฟ้องว่า ฟ้องเคลือบคลุมโดยไม่แสดงเขตที่วิวาทว่ากว้างยาวเท่าใด ติดต่อกับใคร เมื่อโจทก์กล่าวฟ้องว่าที่วิวาทเนื้อที่ 15 ไร่เศษเป็นที่ดินส่วนทางทิศใต้ในโฉนดที่ 331 ระบุตำบลอำเภอจังหวัดและเวลาจำเลยให้การต่อสู้คดีก็มิได้หลงผิดแต่ประการใด ทั้งในการชี้สองสถาน จำเลยยังรับรองแผนที่วิวาทในสำนวนคดีอีกเรื่องหนึ่งซึ่งโจทก์อ้างถึงไว้ในฟ้องว่าเป็นวิวาทในคดีนี้ ถือได้ว่าฟ้องโจทก์ได้แสดงโดยแจ้งชัดซึ่งสภาพแห่งข้อหาของโจทก์ไว้โดยชัดเจนพอที่จำเลยจะเข้าใจในข้อหาได้ดีแล้ว เป็นฟ้องที่สมบูรณ์ ไม่เคลือบคลุม.เรื่องที่ดิน ขอให้เพิกถอนการโอนเฉพาะส่วน และจำเลยขอแบ่ง โจทก์ฟ้องว่าเดินายแดงบิดาโจทก์เป็นเจ้าของที่วิวาทเนื้อที่ ๑๕ ไร่เศษ เป็นที่ดินส่วนทางทิศใต้ในโฉนดที่ ๓๓๑ ตำบลบางตลาด จังหวัดนนทบุรี เมื่อ พ.ศ.๒๔๖๔ นายจ้อยซึ่งมีชื่อเป็นเจ้าของที่ดินตามโฉนดดังกล่าวฟ้องขับไล่นายแดง ศาลพิพากษาให้นายแดงได้อำนาจปกครองโดยปรปักษ์ ปรากฎตามสำนวนคดีแดงที่ ๑๒๑/๒๔๖๕ ของศาลจังหวัดนนทบุรี นายแดงครอบครองตลอดมาจนกระทั่งนายแดงตาย เมื่อประมาณ ๕ ปีมาที่โจทก์ได้รับมรดกที่วิวาทและครอบครองสืบตอ่จากนายแดงจนถึงวันฟ้อง โฉนดที่ดินดังกล่าวได้ถูกโอนมายังบนางพลอยจำเลยที่ ๑ เมื่อ พ.ศ.๒๔๘๔ โดยจำเลยที่ ๑ ทราบดีว่าที่วิวาทเป็นของนายแดง ครั้นเมื่อเดือนพฤศจิกายน ๑๔๙๖ โจทก์ขอให้จำเลยที่ ๑ แบ่งแยกโฉนดที่ดินตามส่วนที่วิวาทให้โจทก์ จำเลยที่ ๑ เพิกเฉยเสียแล้วกลับโอนขายที่ดินโฉนดที่ ๓๓๑ ให้กับนายสนอง จำเลยที่ ๒ โดยไม่สุจริต ขอให้ศาลพิพากษาว่าโจทก์มีกรรมสิทธิ์ในที่ดิน ๑๕ ไร่ในโฉนดเลขที่ ๓๓๑ โดยทางครอบครอง และให้เพิกถอนการโอนขายระหว่างจำเลยเฉพาะส่วนที่วิวาท บังคับให้จำเลยที่ ๒ แบ่งแยกที่เฉพาะส่วนนี้ให้โจทก์ด้วย จำเลยให้การว่าที่ดินโฉนดที่ ๓๓๑ เดิมเป็นของนางพลอย (ไม่ใช่นางพลอย จำเลยที่๑) นางพลอยโอนขายให้แก่นางเป้า นายมานเมื่อ พ.ศ.๒๔๗๓ และในปีนั้นนางเป้า นายมานได้จำนองที่ดินรายนี้ไว้กับจำเลยที่ ๑ ครั้นวันที่ ๑๔ เมษายน ๒๔๘๔ นางเป้านายมานได้โอนให้หลุดเป็นกรรมสิทธิ์แก่จำเลยที่ ๑ จำเลยที่ ๒ ซึ่งเป็นบุตรจำเลยที่ ๑ ได้โอนขายให้จำเลยที่ ๒ โดยจำเลยไม่ทราบว่านายแดงหรือโจทก์ได้ครอบครองที่วิวาทและจำเลยให้การตัดฟ้องว่า ฟ้องเคลือบคลุม โดยไม่แสดงเขตที่วิวาทว่ากว้างยาวเท่าใด ติดต่อกับใครและฟ้องโจทก์ขาดอายุความแล้ว ศาลจังหวัดนนทบุรีพิจารณาแล้วเชื่อว่าพยานโจทก์ที่นำสืบฟ้อง ไม่เชื่อพยานจำเลย พิพากษาว่าโจทก์มีกรรมสิทธิ์ในที่ดินโฉนดที่ ๓๓๑ ทางทิศใต้ภายในเส้นสีแดงตามแผนที่วิวาทในคดีแพ่งแดงที่ ๑๒๑/๒๔๖๕ เนือ้ที่ประมาณ ๑๕ ไร่ ให้เพิกถอนการโอนเฉพาะส่วนที่ดิน ๑๕ ไร่ ดังกล่าวแล้วระหว่างจำเลยทั้งสอง และให้นายสนอง จำเลยที่ ๒ ทำการแบ่งแยกที่ดิน ๑๕ ไร่นั้นให้แก่โจทก์ จำเลยทั้งสองอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยทั้งสองฎีกาทั้งในข้อเท็จจริงและข้อกฎหมาย ในข้อกฎหมายจำเลยฎีกาว่าฟ้องโจทก์เคลือบคลุม ศาลฎีกาเห็นว่าฟ้องของโจทก์ได้แสดงโดยแจ้งชัดซึ่งสภาพแห่งข้อหาของโจทก์ไว้โดยชัดเจน จำเลยจะเข้าใจข้อหาได้ดีแล้ว เพราะได้แสดงถึงที่วิวาทว่าอยู่ตอนใต้ของที่ดินโฉนดที่ ๓๓๑ และจำเลยก็๋ให้การต่อสู้คดีมิได้หลงผิดแต่ประการใด ทั้งในการชี้สองสถานจำเลยยังรับรองแผนที่วิวาทในคดีแพ่งแดงที่ ๑๒๑/๒๔๖๕ ของศาลจังหวัดนนทบุรีว่าเป็นที่วิวาทในคดีนี้ จึงฟังไม่ได้ว่าฟ้องของโจทก์เคลือบคลุม ศาลพิพากษายืน. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1060/2500นางเยื้อน เปรุนาวินโจทก์นางพลอย ช้างเอี่ยมที่ 1, นายสนอง เอี่ยมสีปลั่ง ที่2ในคดีที่จำเลยให้การตัดฟ้องว่า ฟ้องเคลือบคลุมโดยไม่แสดงเขตที่วิวาทว่ากว้างยาวเท่าใด ติดต่อกับใคร เมื่อโจทก์กล่าวฟ้องว่าที่วิวาทเนื้อที่ 15 ไร่เศษเป็นที่ดินส่วนทางทิศใต้ในโฉนดที่ 331 ระบุตำบลอำเภอจังหวัดและเวลาจำเลยให้การต่อสู้คดีก็มิได้หลงผิดแต่ประการใด ทั้งในการชี้สองสถาน จำเลยยังรับรองแผนที่วิวาทในสำนวนคดีอีกเรื่องหนึ่งซึ่งโจทก์อ้างถึงไว้ในฟ้องว่าเป็นวิวาทในคดีนี้ ถือได้ว่าฟ้องโจทก์ได้แสดงโดยแจ้งชัดซึ่งสภาพแห่งข้อหาของโจทก์ไว้โดยชัดเจนพอที่จำเลยจะเข้าใจในข้อหาได้ดีแล้ว เป็นฟ้องที่สมบูรณ์ ไม่เคลือบคลุม.เรื่องที่ดิน ขอให้เพิกถอนการโอนเฉพาะส่วน และจำเลยขอแบ่ง โจทก์ฟ้องว่าเดินายแดงบิดาโจทก์เป็นเจ้าของที่วิวาทเนื้อที่ ๑๕ ไร่เศษ เป็นที่ดินส่วนทางทิศใต้ในโฉนดที่ ๓๓๑ ตำบลบางตลาด จังหวัดนนทบุรี เมื่อ พ.ศ.๒๔๖๔ นายจ้อยซึ่งมีชื่อเป็นเจ้าของที่ดินตามโฉนดดังกล่าวฟ้องขับไล่นายแดง ศาลพิพากษาให้นายแดงได้อำนาจปกครองโดยปรปักษ์ ปรากฎตามสำนวนคดีแดงที่ ๑๒๑/๒๔๖๕ ของศาลจังหวัดนนทบุรี นายแดงครอบครองตลอดมาจนกระทั่งนายแดงตาย เมื่อประมาณ ๕ ปีมาที่โจทก์ได้รับมรดกที่วิวาทและครอบครองสืบตอ่จากนายแดงจนถึงวันฟ้อง โฉนดที่ดินดังกล่าวได้ถูกโอนมายังบนางพลอยจำเลยที่ ๑ เมื่อ พ.ศ.๒๔๘๔ โดยจำเลยที่ ๑ ทราบดีว่าที่วิวาทเป็นของนายแดง ครั้นเมื่อเดือนพฤศจิกายน ๑๔๙๖ โจทก์ขอให้จำเลยที่ ๑ แบ่งแยกโฉนดที่ดินตามส่วนที่วิวาทให้โจทก์ จำเลยที่ ๑ เพิกเฉยเสียแล้วกลับโอนขายที่ดินโฉนดที่ ๓๓๑ ให้กับนายสนอง จำเลยที่ ๒ โดยไม่สุจริต ขอให้ศาลพิพากษาว่าโจทก์มีกรรมสิทธิ์ในที่ดิน ๑๕ ไร่ในโฉนดเลขที่ ๓๓๑ โดยทางครอบครอง และให้เพิกถอนการโอนขายระหว่างจำเลยเฉพาะส่วนที่วิวาท บังคับให้จำเลยที่ ๒ แบ่งแยกที่เฉพาะส่วนนี้ให้โจทก์ด้วย จำเลยให้การว่าที่ดินโฉนดที่ ๓๓๑ เดิมเป็นของนางพลอย (ไม่ใช่นางพลอย จำเลยที่๑) นางพลอยโอนขายให้แก่นางเป้า นายมานเมื่อ พ.ศ.๒๔๗๓ และในปีนั้นนางเป้า นายมานได้จำนองที่ดินรายนี้ไว้กับจำเลยที่ ๑ ครั้นวันที่ ๑๔ เมษายน ๒๔๘๔ นางเป้านายมานได้โอนให้หลุดเป็นกรรมสิทธิ์แก่จำเลยที่ ๑ จำเลยที่ ๒ ซึ่งเป็นบุตรจำเลยที่ ๑ ได้โอนขายให้จำเลยที่ ๒ โดยจำเลยไม่ทราบว่านายแดงหรือโจทก์ได้ครอบครองที่วิวาทและจำเลยให้การตัดฟ้องว่า ฟ้องเคลือบคลุม โดยไม่แสดงเขตที่วิวาทว่ากว้างยาวเท่าใด ติดต่อกับใครและฟ้องโจทก์ขาดอายุความแล้ว ศาลจังหวัดนนทบุรีพิจารณาแล้วเชื่อว่าพยานโจทก์ที่นำสืบฟ้อง ไม่เชื่อพยานจำเลย พิพากษาว่าโจทก์มีกรรมสิทธิ์ในที่ดินโฉนดที่ ๓๓๑ ทางทิศใต้ภายในเส้นสีแดงตามแผนที่วิวาทในคดีแพ่งแดงที่ ๑๒๑/๒๔๖๕ เนือ้ที่ประมาณ ๑๕ ไร่ ให้เพิกถอนการโอนเฉพาะส่วนที่ดิน ๑๕ ไร่ ดังกล่าวแล้วระหว่างจำเลยทั้งสอง และให้นายสนอง จำเลยที่ ๒ ทำการแบ่งแยกที่ดิน ๑๕ ไร่นั้นให้แก่โจทก์ จำเลยทั้งสองอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยทั้งสองฎีกาทั้งในข้อเท็จจริงและข้อกฎหมาย ในข้อกฎหมายจำเลยฎีกาว่าฟ้องโจทก์เคลือบคลุม ศาลฎีกาเห็นว่าฟ้องของโจทก์ได้แสดงโดยแจ้งชัดซึ่งสภาพแห่งข้อหาของโจทก์ไว้โดยชัดเจน จำเลยจะเข้าใจข้อหาได้ดีแล้ว เพราะได้แสดงถึงที่วิวาทว่าอยู่ตอนใต้ของที่ดินโฉนดที่ ๓๓๑ และจำเลยก็๋ให้การต่อสู้คดีมิได้หลงผิดแต่ประการใด ทั้งในการชี้สองสถานจำเลยยังรับรองแผนที่วิวาทในคดีแพ่งแดงที่ ๑๒๑/๒๔๖๕ ของศาลจังหวัดนนทบุรีว่าเป็นที่วิวาทในคดีนี้ จึงฟังไม่ได้ว่าฟ้องของโจทก์เคลือบคลุม ศาลพิพากษายืน.(พิบูลย์ไอศวรรย์-มนูภันย์วิมลสาร-ประศาสน์วินิจฉัย)นายเจริญ ปันยารชุน - หลวงวิชัยนิตินาท - แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: เรื่องที่ดิน ขอให้เพิกถอนการโอนเฉพาะส่วน และจำเลยขอแบ่ง โจทก์ฟ้องว่าเดินายแดงบิดาโจทก์เป็นเจ้าของที่วิวาทเนื้อที่ ๑๕ ไร่เศษ เป็นที่ดินส่วนทางทิศใต้ในโฉนดที่ ๓๓๑ ตำบลบางตลาด จังหวัดนนทบุรี เมื่อ พ.ศ.๒๔๖๔ นายจ้อยซึ่งมีชื่อเป็นเจ้าของที่ดินตามโฉนดดังกล่าวฟ้องขับไล่นายแดง ศาลพิพากษาให้นายแดงได้อำนาจปกครองโดยปรปักษ์ ปรากฎตามสำนวนคดีแดงที่ ๑๒๑/๒๔๖๕ ของศาลจังหวัดนนทบุรี นายแดงครอบครองตลอดมาจนกระทั่งนายแดงตาย เมื่อประมาณ ๕ ปีมาที่โจทก์ได้รับมรดกที่วิวาทและครอบครองสืบตอ่จากนายแดงจนถึงวันฟ้อง โฉนดที่ดินดังกล่าวได้ถูกโอนมายังบนางพลอยจำเลยที่ ๑ เมื่อ พ.ศ.๒๔๘๔ โดยจำเลยที่ ๑ ทราบดีว่าที่วิวาทเป็นของนายแดง ครั้นเมื่อเดือนพฤศจิกายน ๑๔๙๖ โจทก์ขอให้จำเลยที่ ๑ แบ่งแยกโฉนดที่ดินตามส่วนที่วิวาทให้โจทก์ จำเลยที่ ๑ เพิกเฉยเสียแล้วกลับโอนขายที่ดินโฉนดที่ ๓๓๑ ให้กับนายสนอง จำเลยที่ ๒ โดยไม่สุจริต ขอให้ศาลพิพากษาว่าโจทก์มีกรรมสิทธิ์ในที่ดิน ๑๕ ไร่ในโฉนดเลขที่ ๓๓๑ โดยทางครอบครอง และให้เพิกถอนการโอนขายระหว่างจำเลยเฉพาะส่วนที่วิวาท บังคับให้จำเลยที่ ๒ แบ่งแยกที่เฉพาะส่วนนี้ให้โจทก์ด้วย จำเลยให้การว่าที่ดินโฉนดที่ ๓๓๑ เดิมเป็นของนางพลอย (ไม่ใช่นางพลอย จำเลยที่๑) นางพลอยโอนขายให้แก่นางเป้า นายมานเมื่อ พ.ศ.๒๔๗๓ และในปีนั้นนางเป้า นายมานได้จำนองที่ดินรายนี้ไว้กับจำเลยที่ ๑ ครั้นวันที่ ๑๔ เมษายน ๒๔๘๔ นางเป้านายมานได้โอนให้หลุดเป็นกรรมสิทธิ์แก่จำเลยที่ ๑ จำเลยที่ ๒ ซึ่งเป็นบุตรจำเลยที่ ๑ ได้โอนขายให้จำเลยที่ ๒ โดยจำเลยไม่ทราบว่านายแดงหรือโจทก์ได้ครอบครองที่วิวาทและจำเลยให้การตัดฟ้องว่า ฟ้องเคลือบคลุม โดยไม่แสดงเขตที่วิวาทว่ากว้างยาวเท่าใด ติดต่อกับใครและฟ้องโจทก์ขาดอายุความแล้ว ศาลจังหวัดนนทบุรีพิจารณาแล้วเชื่อว่าพยานโจทก์ที่นำสืบฟ้อง ไม่เชื่อพยานจำเลย พิพากษาว่าโจทก์มีกรรมสิทธิ์ในที่ดินโฉนดที่ ๓๓๑ ทางทิศใต้ภายในเส้นสีแดงตามแผนที่วิวาทในคดีแพ่งแดงที่ ๑๒๑/๒๔๖๕ เนือ้ที่ประมาณ ๑๕ ไร่ ให้เพิกถอนการโอนเฉพาะส่วนที่ดิน ๑๕ ไร่ ดังกล่าวแล้วระหว่างจำเลยทั้งสอง และให้นายสนอง จำเลยที่ ๒ ทำการแบ่งแยกที่ดิน ๑๕ ไร่นั้นให้แก่โจทก์ จำเลยทั้งสองอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยทั้งสองฎีกาทั้งในข้อเท็จจริงและข้อกฎหมาย ในข้อกฎหมายจำเลยฎีกาว่าฟ้องโจทก์เคลือบคลุม ศาลฎีกาเห็นว่าฟ้องของโจทก์ได้แสดงโดยแจ้งชัดซึ่งสภาพแห่งข้อหาของโจทก์ไว้โดยชัดเจน จำเลยจะเข้าใจข้อหาได้ดีแล้ว เพราะได้แสดงถึงที่วิวาทว่าอยู่ตอนใต้ของที่ดินโฉนดที่ ๓๓๑ และจำเลยก็๋ให้การต่อสู้คดีมิได้หลงผิดแต่ประการใด ทั้งในการชี้สองสถานจำเลยยังรับรองแผนที่วิวาทในคดีแพ่งแดงที่ ๑๒๑/๒๔๖๕ ของศาลจังหวัดนนทบุรีว่าเป็นที่วิวาทในคดีนี้ จึงฟังไม่ได้ว่าฟ้องของโจทก์เคลือบคลุม ศาลพิพากษายืน. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1060/2500นางเยื้อน เปรุนาวินโจทก์นางพลอย ช้างเอี่ยมที่ 1, นายสนอง เอี่ยมสีปลั่ง ที่2ในคดีที่จำเลยให้การตัดฟ้องว่า ฟ้องเคลือบคลุมโดยไม่แสดงเขตที่วิวาทว่ากว้างยาวเท่าใด ติดต่อกับใคร เมื่อโจทก์กล่าวฟ้องว่าที่วิวาทเนื้อที่ 15 ไร่เศษเป็นที่ดินส่วนทางทิศใต้ในโฉนดที่ 331 ระบุตำบลอำเภอจังหวัดและเวลาจำเลยให้การต่อสู้คดีก็มิได้หลงผิดแต่ประการใด ทั้งในการชี้สองสถาน จำเลยยังรับรองแผนที่วิวาทในสำนวนคดีอีกเรื่องหนึ่งซึ่งโจทก์อ้างถึงไว้ในฟ้องว่าเป็นวิวาทในคดีนี้ ถือได้ว่าฟ้องโจทก์ได้แสดงโดยแจ้งชัดซึ่งสภาพแห่งข้อหาของโจทก์ไว้โดยชัดเจนพอที่จำเลยจะเข้าใจในข้อหาได้ดีแล้ว เป็นฟ้องที่สมบูรณ์ ไม่เคลือบคลุม.เรื่องที่ดิน ขอให้เพิกถอนการโอนเฉพาะส่วน และจำเลยขอแบ่ง โจทก์ฟ้องว่าเดินายแดงบิดาโจทก์เป็นเจ้าของที่วิวาทเนื้อที่ ๑๕ ไร่เศษ เป็นที่ดินส่วนทางทิศใต้ในโฉนดที่ ๓๓๑ ตำบลบางตลาด จังหวัดนนทบุรี เมื่อ พ.ศ.๒๔๖๔ นายจ้อยซึ่งมีชื่อเป็นเจ้าของที่ดินตามโฉนดดังกล่าวฟ้องขับไล่นายแดง ศาลพิพากษาให้นายแดงได้อำนาจปกครองโดยปรปักษ์ ปรากฎตามสำนวนคดีแดงที่ ๑๒๑/๒๔๖๕ ของศาลจังหวัดนนทบุรี นายแดงครอบครองตลอดมาจนกระทั่งนายแดงตาย เมื่อประมาณ ๕ ปีมาที่โจทก์ได้รับมรดกที่วิวาทและครอบครองสืบตอ่จากนายแดงจนถึงวันฟ้อง โฉนดที่ดินดังกล่าวได้ถูกโอนมายังบนางพลอยจำเลยที่ ๑ เมื่อ พ.ศ.๒๔๘๔ โดยจำเลยที่ ๑ ทราบดีว่าที่วิวาทเป็นของนายแดง ครั้นเมื่อเดือนพฤศจิกายน ๑๔๙๖ โจทก์ขอให้จำเลยที่ ๑ แบ่งแยกโฉนดที่ดินตามส่วนที่วิวาทให้โจทก์ จำเลยที่ ๑ เพิกเฉยเสียแล้วกลับโอนขายที่ดินโฉนดที่ ๓๓๑ ให้กับนายสนอง จำเลยที่ ๒ โดยไม่สุจริต ขอให้ศาลพิพากษาว่าโจทก์มีกรรมสิทธิ์ในที่ดิน ๑๕ ไร่ในโฉนดเลขที่ ๓๓๑ โดยทางครอบครอง และให้เพิกถอนการโอนขายระหว่างจำเลยเฉพาะส่วนที่วิวาท บังคับให้จำเลยที่ ๒ แบ่งแยกที่เฉพาะส่วนนี้ให้โจทก์ด้วย จำเลยให้การว่าที่ดินโฉนดที่ ๓๓๑ เดิมเป็นของนางพลอย (ไม่ใช่นางพลอย จำเลยที่๑) นางพลอยโอนขายให้แก่นางเป้า นายมานเมื่อ พ.ศ.๒๔๗๓ และในปีนั้นนางเป้า นายมานได้จำนองที่ดินรายนี้ไว้กับจำเลยที่ ๑ ครั้นวันที่ ๑๔ เมษายน ๒๔๘๔ นางเป้านายมานได้โอนให้หลุดเป็นกรรมสิทธิ์แก่จำเลยที่ ๑ จำเลยที่ ๒ ซึ่งเป็นบุตรจำเลยที่ ๑ ได้โอนขายให้จำเลยที่ ๒ โดยจำเลยไม่ทราบว่านายแดงหรือโจทก์ได้ครอบครองที่วิวาทและจำเลยให้การตัดฟ้องว่า ฟ้องเคลือบคลุม โดยไม่แสดงเขตที่วิวาทว่ากว้างยาวเท่าใด ติดต่อกับใครและฟ้องโจทก์ขาดอายุความแล้ว ศาลจังหวัดนนทบุรีพิจารณาแล้วเชื่อว่าพยานโจทก์ที่นำสืบฟ้อง ไม่เชื่อพยานจำเลย พิพากษาว่าโจทก์มีกรรมสิทธิ์ในที่ดินโฉนดที่ ๓๓๑ ทางทิศใต้ภายในเส้นสีแดงตามแผนที่วิวาทในคดีแพ่งแดงที่ ๑๒๑/๒๔๖๕ เนือ้ที่ประมาณ ๑๕ ไร่ ให้เพิกถอนการโอนเฉพาะส่วนที่ดิน ๑๕ ไร่ ดังกล่าวแล้วระหว่างจำเลยทั้งสอง และให้นายสนอง จำเลยที่ ๒ ทำการแบ่งแยกที่ดิน ๑๕ ไร่นั้นให้แก่โจทก์ จำเลยทั้งสองอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยทั้งสองฎีกาทั้งในข้อเท็จจริงและข้อกฎหมาย ในข้อกฎหมายจำเลยฎีกาว่าฟ้องโจทก์เคลือบคลุม ศาลฎีกาเห็นว่าฟ้องของโจทก์ได้แสดงโดยแจ้งชัดซึ่งสภาพแห่งข้อหาของโจทก์ไว้โดยชัดเจน จำเลยจะเข้าใจข้อหาได้ดีแล้ว เพราะได้แสดงถึงที่วิวาทว่าอยู่ตอนใต้ของที่ดินโฉนดที่ ๓๓๑ และจำเลยก็๋ให้การต่อสู้คดีมิได้หลงผิดแต่ประการใด ทั้งในการชี้สองสถานจำเลยยังรับรองแผนที่วิวาทในคดีแพ่งแดงที่ ๑๒๑/๒๔๖๕ ของศาลจังหวัดนนทบุรีว่าเป็นที่วิวาทในคดีนี้ จึงฟังไม่ได้ว่าฟ้องของโจทก์เคลือบคลุม ศาลพิพากษายืน.(พิบูลย์ไอศวรรย์-มนูภันย์วิมลสาร-ประศาสน์วินิจฉัย)นายเจริญ ปันยารชุน - หลวงวิชัยนิตินาท - แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ