คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 890/2481หลักกฎหมาย: โจทก์ฟ้องว่าจำเลยลักโคไป ต่อมาจำเลยรับไถ่ถอนโครายนี้ไว้ จำเลยจึงได้ลักหรือรับของของโจรโครายนี้ ต้องถือว่าฟ้องโจทก์บรรยายความผิดฉะเพาะฐานลักทรัพย์เท่านั้น ฐานรับของโจร+จะนับว่าเป็นข้อหาด้วยหาได้ไม่ฎีกาอุทธรณ์โจทก์ฟ้องว่าจำเลยทั้ง ๓ สมคบกันลักโคของ ส.ไป ต่อมาจำเลยรับไถ่ถอนโครายนี้ จำเลยจึงได้ลักหรือรับของโจรโครายนี้ ขอให้ลงโทษจำเลย ศาลชั้นต้นเห็นว่าจำเลยไม่ไดลักทรัพย์แต่จำเลยมีผิดฐานรับของโจรตาม ม.๓๒๑ ศาลอุทธรณ์พิพากษาว่าความผิดฐานรับของโจรมิใช่ความประสงค์อันแท้จริงของโจทก์ ที่จะให้ลงโทษจำเลย ฟ้องชนิตนี้จะรับพิจารณาฐานรับของโจรมิได้ คงรับได้แต่ฐานลักทรัพย์ฐานเดียว ซึ่งพะยานของโจทก์ก็ไม่เพียงพอ จึงพิพากษาให้ยกฟ้อง ศาลฎีกาตัดสินว่าข้อหาเรื่องลักทรัพย์ศาลล่างทั้ง ๒ พิพากษาให้ยกฟ้องโจทก์ต้องถือว่าเด็ดขาดเพียงศาลอุทธรณ์แล้ว ในปัญหาเรื่องรับของโจรตามฟ้องของโจทก์ตอนแรกกล่าวว่าจำเลยลักทรัพย์จะกลับมากล่าวหาว่าจำเลยรับของโจรรายเดียวกันนั้นเป็นการขัดกันตรงกันข้าม ตาม ม.๑๕๘ (๒) แห่งประมวลวิธีพิจารณาอาญาต้องถือว่าโจทก์แจ้งฐานความผิดเพียงลักทรัพย์เท่านั้น ฐานรับของโจรจะนับว่าเป็นข้อหาด้วยมิได้ พิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 890/2481อัยยการลพบุรีโจทก์นายตา กลมอ่อน นายตะ โพธ์ทองงาม นายกา โพนทองจำเลย ป.อ. ม. 294, ม. 321 ป.วิ.อ. ม. 158 (2), ม. 192, ม. 219โจทก์ฟ้องว่าจำเลยลักโคไป ต่อมาจำเลยรับไถ่ถอนโครายนี้ไว้ จำเลยจึงได้ลักหรือรับของของโจรโครายนี้ ต้องถือว่าฟ้องโจทก์บรรยายความผิดฉะเพาะฐานลักทรัพย์เท่านั้น ฐานรับของโจร+จะนับว่าเป็นข้อหาด้วยหาได้ไม่ฎีกาอุทธรณ์โจทก์ฟ้องว่าจำเลยทั้ง ๓ สมคบกันลักโคของ ส.ไป ต่อมาจำเลยรับไถ่ถอนโครายนี้ จำเลยจึงได้ลักหรือรับของโจรโครายนี้ ขอให้ลงโทษจำเลย ศาลชั้นต้นเห็นว่าจำเลยไม่ไดลักทรัพย์แต่จำเลยมีผิดฐานรับของโจรตาม ม.๓๒๑ ศาลอุทธรณ์พิพากษาว่าความผิดฐานรับของโจรมิใช่ความประสงค์อันแท้จริงของโจทก์ ที่จะให้ลงโทษจำเลย ฟ้องชนิตนี้จะรับพิจารณาฐานรับของโจรมิได้ คงรับได้แต่ฐานลักทรัพย์ฐานเดียว ซึ่งพะยานของโจทก์ก็ไม่เพียงพอ จึงพิพากษาให้ยกฟ้อง ศาลฎีกาตัดสินว่าข้อหาเรื่องลักทรัพย์ศาลล่างทั้ง ๒ พิพากษาให้ยกฟ้องโจทก์ต้องถือว่าเด็ดขาดเพียงศาลอุทธรณ์แล้ว ในปัญหาเรื่องรับของโจรตามฟ้องของโจทก์ตอนแรกกล่าวว่าจำเลยลักทรัพย์จะกลับมากล่าวหาว่าจำเลยรับของโจรรายเดียวกันนั้นเป็นการขัดกันตรงกันข้าม ตาม ม.๑๕๘ (๒) แห่งประมวลวิธีพิจารณาอาญาต้องถือว่าโจทก์แจ้งฐานความผิดเพียงลักทรัพย์เท่านั้น ฐานรับของโจรจะนับว่าเป็นข้อหาด้วยมิได้ พิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์(อิศร-นิติศาสตร์-วิเศษ)ศาลชั้นต้น - พระชัยเบญญาศาลอุทธรณ์ - พระยาเลขาณิชย์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่าจำเลยทั้ง ๓ สมคบกันลักโคของ ส.ไป ต่อมาจำเลยรับไถ่ถอนโครายนี้ จำเลยจึงได้ลักหรือรับของโจรโครายนี้ ขอให้ลงโทษจำเลย ศาลชั้นต้นเห็นว่าจำเลยไม่ไดลักทรัพย์แต่จำเลยมีผิดฐานรับของโจรตาม ม.๓๒๑ ศาลอุทธรณ์พิพากษาว่าความผิดฐานรับของโจรมิใช่ความประสงค์อันแท้จริงของโจทก์ ที่จะให้ลงโทษจำเลย ฟ้องชนิตนี้จะรับพิจารณาฐานรับของโจรมิได้ คงรับได้แต่ฐานลักทรัพย์ฐานเดียว ซึ่งพะยานของโจทก์ก็ไม่เพียงพอ จึงพิพากษาให้ยกฟ้อง ศาลฎีกาตัดสินว่าข้อหาเรื่องลักทรัพย์ศาลล่างทั้ง ๒ พิพากษาให้ยกฟ้องโจทก์ต้องถือว่าเด็ดขาดเพียงศาลอุทธรณ์แล้ว ในปัญหาเรื่องรับของโจรตามฟ้องของโจทก์ตอนแรกกล่าวว่าจำเลยลักทรัพย์จะกลับมากล่าวหาว่าจำเลยรับของโจรรายเดียวกันนั้นเป็นการขัดกันตรงกันข้าม ตาม ม.๑๕๘ (๒) แห่งประมวลวิธีพิจารณาอาญาต้องถือว่าโจทก์แจ้งฐานความผิดเพียงลักทรัพย์เท่านั้น ฐานรับของโจรจะนับว่าเป็นข้อหาด้วยมิได้ พิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 890/2481อัยยการลพบุรีโจทก์นายตา กลมอ่อน นายตะ โพธ์ทองงาม นายกา โพนทองจำเลย ป.อ. ม. 294, ม. 321 ป.วิ.อ. ม. 158 (2), ม. 192, ม. 219โจทก์ฟ้องว่าจำเลยลักโคไป ต่อมาจำเลยรับไถ่ถอนโครายนี้ไว้ จำเลยจึงได้ลักหรือรับของของโจรโครายนี้ ต้องถือว่าฟ้องโจทก์บรรยายความผิดฉะเพาะฐานลักทรัพย์เท่านั้น ฐานรับของโจร+จะนับว่าเป็นข้อหาด้วยหาได้ไม่ฎีกาอุทธรณ์โจทก์ฟ้องว่าจำเลยทั้ง ๓ สมคบกันลักโคของ ส.ไป ต่อมาจำเลยรับไถ่ถอนโครายนี้ จำเลยจึงได้ลักหรือรับของโจรโครายนี้ ขอให้ลงโทษจำเลย ศาลชั้นต้นเห็นว่าจำเลยไม่ไดลักทรัพย์แต่จำเลยมีผิดฐานรับของโจรตาม ม.๓๒๑ ศาลอุทธรณ์พิพากษาว่าความผิดฐานรับของโจรมิใช่ความประสงค์อันแท้จริงของโจทก์ ที่จะให้ลงโทษจำเลย ฟ้องชนิตนี้จะรับพิจารณาฐานรับของโจรมิได้ คงรับได้แต่ฐานลักทรัพย์ฐานเดียว ซึ่งพะยานของโจทก์ก็ไม่เพียงพอ จึงพิพากษาให้ยกฟ้อง ศาลฎีกาตัดสินว่าข้อหาเรื่องลักทรัพย์ศาลล่างทั้ง ๒ พิพากษาให้ยกฟ้องโจทก์ต้องถือว่าเด็ดขาดเพียงศาลอุทธรณ์แล้ว ในปัญหาเรื่องรับของโจรตามฟ้องของโจทก์ตอนแรกกล่าวว่าจำเลยลักทรัพย์จะกลับมากล่าวหาว่าจำเลยรับของโจรรายเดียวกันนั้นเป็นการขัดกันตรงกันข้าม ตาม ม.๑๕๘ (๒) แห่งประมวลวิธีพิจารณาอาญาต้องถือว่าโจทก์แจ้งฐานความผิดเพียงลักทรัพย์เท่านั้น ฐานรับของโจรจะนับว่าเป็นข้อหาด้วยมิได้ พิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์(อิศร-นิติศาสตร์-วิเศษ)ศาลชั้นต้น - พระชัยเบญญาศาลอุทธรณ์ - พระยาเลขาณิชย์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ