คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5235/2530หลักกฎหมาย: การกระทำความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 320 วรรคแรกนั้น ผู้กระทำเพียงใช้อุบาย หลอกลวงหรือขู่เข็ญหรือใช้กำลังประทุษร้ายหรือใช้อำนาจครอบงำผิดคลองธรรมหรือใช้วิธีข่มขืนใจด้วยประการอื่นใด อย่างหนึ่งอย่างใดดังกล่าวมา พาหรือส่งคนออกไปนอกราชอาณาจักรก็ครบองค์ประกอบความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 320 วรรคแรก แล้วหาจำต้องกระทำการทุกอย่างพร้อมกันในคราวเดียวกันไม่ การที่จำเลยหลอกลวงผู้เสียหายว่า มีงานให้ทำที่ประเทศสิงคโปร์และส่งผู้เสียหายออกไปนอกราชอาณาจักรการกระทำของจำเลยย่อมเป็นความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 320 วรรคแรกแล้วโจทก์ฟ้องขอให้จำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๘๓, ๙๑, ๓๒๐, ๓๔๑ พระราชบัญญัติจัดหางานและคุ้มครองคนหางาน พ.ศ. ๒๕๑๑ มาตรา ๔, ๗, ๒๗ จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติจัดหางานและคุ้มครองคนหางาน พ.ศ. ๒๕๑๑ มาตรา ๗, ๒๗ ให้จำคุก ๑ เดือน ข้อหาอื่นให้ยก โจทก์อุทธรณ์ขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๒๐ อีกกระทงหนึ่ง จำเลยอุทธรณ์ขอให้ยกฟ้องหรือรอการลงโทษ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยทั้งสองสำนวนมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๒๐ อีกกระทงหนึ่ง ให้จำคุกกับจำเลย ๒ ปีนอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น จำเลยฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า การกระทำความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๓๒๐ วรรคแรกนั้น ผู้กระทำเพียงใช้อุบายหลอกลวงหรือขู่เข็ญหรือใช้กำลังประทุษร้ายหรือใช้อำนาจครอบงำผิดคลองธรรมหรือใช้วิธีข่มขืนใจด้วยประการอื่นใดอย่างใดอย่างหนึ่งดังกล่าวมา พาหรือส่งคนออกไปนอกราชอาณาจักรก็เป็นความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๒๐ แล้วหาจำต้องกระทำพร้อมกันทุกอย่างไม่ การที่จำเลยหลอกลวงผู้เสียหายว่ามีงานให้ทำที่ประเทศสิงคโปร์และส่งผู้เสียหายออกไปนอกราชอาณาจักรการกระทำของจำเลยจึงเป็นความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๒๐ วรรคแรก อีกกระทงหนึ่ง ศาลอุทธรณ์พิพากษาชอบแล้วฎีกาจำเลยฟังไม่ขึ้น แต่ที่ศาลอุทธรณ์ปรับทบลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๒๐ โดยไม่ระบุวรรคนั้นเห็นสมควรระบุเสียให้ถูกต้องด้วย พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๒๐ วรรคแรก นอกจากที่แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5235/2530พนักงานอัยการจังหวัดชัยภูมิโจทก์นางประพิน อุดมสินจำเลย ป.อ. ม. 320การกระทำความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 320 วรรคแรกนั้น ผู้กระทำเพียงใช้อุบาย หลอกลวงหรือขู่เข็ญหรือใช้กำลังประทุษร้ายหรือใช้อำนาจครอบงำผิดคลองธรรมหรือใช้วิธีข่มขืนใจด้วยประการอื่นใด อย่างหนึ่งอย่างใดดังกล่าวมา พาหรือส่งคนออกไปนอกราชอาณาจักรก็ครบองค์ประกอบความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 320 วรรคแรก แล้วหาจำต้องกระทำการทุกอย่างพร้อมกันในคราวเดียวกันไม่ การที่จำเลยหลอกลวงผู้เสียหายว่า มีงานให้ทำที่ประเทศสิงคโปร์และส่งผู้เสียหายออกไปนอกราชอาณาจักรการกระทำของจำเลยย่อมเป็นความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 320 วรรคแรกแล้วโจทก์ฟ้องขอให้จำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๘๓, ๙๑, ๓๒๐, ๓๔๑ พระราชบัญญัติจัดหางานและคุ้มครองคนหางาน พ.ศ. ๒๕๑๑ มาตรา ๔, ๗, ๒๗ จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติจัดหางานและคุ้มครองคนหางาน พ.ศ. ๒๕๑๑ มาตรา ๗, ๒๗ ให้จำคุก ๑ เดือน ข้อหาอื่นให้ยก โจทก์อุทธรณ์ขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๒๐ อีกกระทงหนึ่ง จำเลยอุทธรณ์ขอให้ยกฟ้องหรือรอการลงโทษ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยทั้งสองสำนวนมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๒๐ อีกกระทงหนึ่ง ให้จำคุกกับจำเลย ๒ ปีนอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น จำเลยฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า การกระทำความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๓๒๐ วรรคแรกนั้น ผู้กระทำเพียงใช้อุบายหลอกลวงหรือขู่เข็ญหรือใช้กำลังประทุษร้ายหรือใช้อำนาจครอบงำผิดคลองธรรมหรือใช้วิธีข่มขืนใจด้วยประการอื่นใดอย่างใดอย่างหนึ่งดังกล่าวมา พาหรือส่งคนออกไปนอกราชอาณาจักรก็เป็นความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๒๐ แล้วหาจำต้องกระทำพร้อมกันทุกอย่างไม่ การที่จำเลยหลอกลวงผู้เสียหายว่ามีงานให้ทำที่ประเทศสิงคโปร์และส่งผู้เสียหายออกไปนอกราชอาณาจักรการกระทำของจำเลยจึงเป็นความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๒๐ วรรคแรก อีกกระทงหนึ่ง ศาลอุทธรณ์พิพากษาชอบแล้วฎีกาจำเลยฟังไม่ขึ้น แต่ที่ศาลอุทธรณ์ปรับทบลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๒๐ โดยไม่ระบุวรรคนั้นเห็นสมควรระบุเสียให้ถูกต้องด้วย พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๒๐ วรรคแรก นอกจากที่แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์(วีระชัย สูตรสุวรรณ-จุนท์ จันทรวงศ์-ปชา วรธรรมพินิจ)ศาลจังหวัดชัยภูมิ - นายปกรณ์ วงศาโรจน์ศาลอุทธรณ์ - นายสถิตย์ เล็งไธสงแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องขอให้จำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๘๓, ๙๑, ๓๒๐, ๓๔๑ พระราชบัญญัติจัดหางานและคุ้มครองคนหางาน พ.ศ. ๒๕๑๑ มาตรา ๔, ๗, ๒๗ จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติจัดหางานและคุ้มครองคนหางาน พ.ศ. ๒๕๑๑ มาตรา ๗, ๒๗ ให้จำคุก ๑ เดือน ข้อหาอื่นให้ยก โจทก์อุทธรณ์ขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๒๐ อีกกระทงหนึ่ง จำเลยอุทธรณ์ขอให้ยกฟ้องหรือรอการลงโทษ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยทั้งสองสำนวนมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๒๐ อีกกระทงหนึ่ง ให้จำคุกกับจำเลย ๒ ปีนอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น จำเลยฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า การกระทำความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๓๒๐ วรรคแรกนั้น ผู้กระทำเพียงใช้อุบายหลอกลวงหรือขู่เข็ญหรือใช้กำลังประทุษร้ายหรือใช้อำนาจครอบงำผิดคลองธรรมหรือใช้วิธีข่มขืนใจด้วยประการอื่นใดอย่างใดอย่างหนึ่งดังกล่าวมา พาหรือส่งคนออกไปนอกราชอาณาจักรก็เป็นความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๒๐ แล้วหาจำต้องกระทำพร้อมกันทุกอย่างไม่ การที่จำเลยหลอกลวงผู้เสียหายว่ามีงานให้ทำที่ประเทศสิงคโปร์และส่งผู้เสียหายออกไปนอกราชอาณาจักรการกระทำของจำเลยจึงเป็นความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๒๐ วรรคแรก อีกกระทงหนึ่ง ศาลอุทธรณ์พิพากษาชอบแล้วฎีกาจำเลยฟังไม่ขึ้น แต่ที่ศาลอุทธรณ์ปรับทบลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๒๐ โดยไม่ระบุวรรคนั้นเห็นสมควรระบุเสียให้ถูกต้องด้วย พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๒๐ วรรคแรก นอกจากที่แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5235/2530พนักงานอัยการจังหวัดชัยภูมิโจทก์นางประพิน อุดมสินจำเลย ป.อ. ม. 320การกระทำความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 320 วรรคแรกนั้น ผู้กระทำเพียงใช้อุบาย หลอกลวงหรือขู่เข็ญหรือใช้กำลังประทุษร้ายหรือใช้อำนาจครอบงำผิดคลองธรรมหรือใช้วิธีข่มขืนใจด้วยประการอื่นใด อย่างหนึ่งอย่างใดดังกล่าวมา พาหรือส่งคนออกไปนอกราชอาณาจักรก็ครบองค์ประกอบความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 320 วรรคแรก แล้วหาจำต้องกระทำการทุกอย่างพร้อมกันในคราวเดียวกันไม่ การที่จำเลยหลอกลวงผู้เสียหายว่า มีงานให้ทำที่ประเทศสิงคโปร์และส่งผู้เสียหายออกไปนอกราชอาณาจักรการกระทำของจำเลยย่อมเป็นความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 320 วรรคแรกแล้วโจทก์ฟ้องขอให้จำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๘๓, ๙๑, ๓๒๐, ๓๔๑ พระราชบัญญัติจัดหางานและคุ้มครองคนหางาน พ.ศ. ๒๕๑๑ มาตรา ๔, ๗, ๒๗ จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติจัดหางานและคุ้มครองคนหางาน พ.ศ. ๒๕๑๑ มาตรา ๗, ๒๗ ให้จำคุก ๑ เดือน ข้อหาอื่นให้ยก โจทก์อุทธรณ์ขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๒๐ อีกกระทงหนึ่ง จำเลยอุทธรณ์ขอให้ยกฟ้องหรือรอการลงโทษ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยทั้งสองสำนวนมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๒๐ อีกกระทงหนึ่ง ให้จำคุกกับจำเลย ๒ ปีนอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น จำเลยฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า การกระทำความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๓๒๐ วรรคแรกนั้น ผู้กระทำเพียงใช้อุบายหลอกลวงหรือขู่เข็ญหรือใช้กำลังประทุษร้ายหรือใช้อำนาจครอบงำผิดคลองธรรมหรือใช้วิธีข่มขืนใจด้วยประการอื่นใดอย่างใดอย่างหนึ่งดังกล่าวมา พาหรือส่งคนออกไปนอกราชอาณาจักรก็เป็นความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๒๐ แล้วหาจำต้องกระทำพร้อมกันทุกอย่างไม่ การที่จำเลยหลอกลวงผู้เสียหายว่ามีงานให้ทำที่ประเทศสิงคโปร์และส่งผู้เสียหายออกไปนอกราชอาณาจักรการกระทำของจำเลยจึงเป็นความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๒๐ วรรคแรก อีกกระทงหนึ่ง ศาลอุทธรณ์พิพากษาชอบแล้วฎีกาจำเลยฟังไม่ขึ้น แต่ที่ศาลอุทธรณ์ปรับทบลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๒๐ โดยไม่ระบุวรรคนั้นเห็นสมควรระบุเสียให้ถูกต้องด้วย พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๒๐ วรรคแรก นอกจากที่แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์(วีระชัย สูตรสุวรรณ-จุนท์ จันทรวงศ์-ปชา วรธรรมพินิจ)ศาลจังหวัดชัยภูมิ - นายปกรณ์ วงศาโรจน์ศาลอุทธรณ์ - นายสถิตย์ เล็งไธสงแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ