คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3247/2527หลักกฎหมาย: การที่ศาลอุทธรณ์แก้ไขคำพิพากษาศาลชั้นต้นที่ให้เพิ่มโทษจำเลยเป็นไม่เพิ่มโทษนั้น ไม่เป็นการแก้บทความผิด จึงเป็นการแก้ไขเล็กน้อย เมื่อศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษา ต้องกันให้ลงโทษจำเลยกระทงละ 5 ปี จึงต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงโจทก์ฟ้องว่า จำเลยมีเฮโรอีนฯ ไว้ในครอบครองเพื่อจำหน่ายโดยมิได้รับอนุญาตและจำหน่ายเฮโรอีนฯ นั้น ก่อนคดีนี้จำเลยเคยต้องคำพิพากษาถึงที่สุดให้ลงโทษจำคุกฐานมียาเสพติดให้โทษ (เฮโรอีน) ไม่รับอนุญาต ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษฯ ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๙๑ กับเพิ่มโทษและริบเฮโรอีนของกลาง จำเลยให้การปฏิเสธแต่รับว่าเคยต้องโทษจริงตามฟ้อง ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษฯมาตรา ๖๖ ลงโทษในข้อหามีไว้เพื่อจำหน่ายซึ่งเฮโรอีน จำคุก ๕ ปี ข้อหาจำหน่ายเฮโรอีน จำคุก ๕ ปี รวมจำคุก ๑๐ ปี เพิ่มโทษกึ่งหนึ่งตามมาตรา ๙๗ เป็นจำคุก๑๕ ปี ริบของกลาง จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า หลักฐานพยานโจทก์ฟังได้ว่า จำเลยกระทำความผิดตามฟ้อง แต่ปรากฏว่าได้มีพระราชบัญญัติล้างมลทินในโอกาสสมโภชกรุงรัตนโกสินทร์๒๐๐ ปีฯ มาตรา ๔ ให้ถือว่าจำเลยมิได้เคยถูกลงโทษในความผิดที่บรรยายมา จึงเพิ่มโทษจำเลยไม่ได้ พิพากษาแก้เป็นว่า ให้ลงโทษจำคุกจำเลย ๑๐ ปีโดยไม่มีการเพิ่มโทษนอกจากที่แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น จำเลยฎีกาขอให้ยกฟ้อง ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า คำพิพากษาของศาลอุทธรณ์นั้นเพียงแต่แก้ไขคำพิพากษาของศาลชั้นต้นที่ให้เพิ่มโทษจำเลยเป็นไม่เพิ่มโทษเท่านั้น ไม่ใช่เป็นการแก้บทความผิดจึงเป็นการแก้ไขเล็กน้อย คดีนี้ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาต้องกันให้ลงโทษจำเลยข้อหามีไว้เพื่อจำหน่ายซึ่งเฮโรอีนกระทงหนึ่ง จำคุก ๕ ปี และข้อหาจำหน่ายโฮโรอีนอีกกระทงหนึ่ง จำคุก ๕ ปี ต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ซึ่งปรากฏว่าฎีกาของจำเลยเป็นฎีกาโต้เถียงข้อเท็จจริงว่าจำเลยไม่ได้กระทำผิด จึงต้องห้ามฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๒๑๘ ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัย พิพากษายกฎีกาจำเลย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3247/2527พนักงานอัยการ กรมอัยการโจทก์นางอัจฉรา บุนนาคจำเลย ป.อ. ม. 91, ม. 92, ม. 93 ป.วิ.อ. ม. 218 พ.ร.บ.ยาเสพติดให้โทษ พ.ศ.2522 ม. 97การที่ศาลอุทธรณ์แก้ไขคำพิพากษาศาลชั้นต้นที่ให้เพิ่มโทษจำเลยเป็นไม่เพิ่มโทษนั้น ไม่เป็นการแก้บทความผิด จึงเป็นการแก้ไขเล็กน้อย เมื่อศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษา ต้องกันให้ลงโทษจำเลยกระทงละ 5 ปี จึงต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงโจทก์ฟ้องว่า จำเลยมีเฮโรอีนฯ ไว้ในครอบครองเพื่อจำหน่ายโดยมิได้รับอนุญาตและจำหน่ายเฮโรอีนฯ นั้น ก่อนคดีนี้จำเลยเคยต้องคำพิพากษาถึงที่สุดให้ลงโทษจำคุกฐานมียาเสพติดให้โทษ (เฮโรอีน) ไม่รับอนุญาต ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษฯ ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๙๑ กับเพิ่มโทษและริบเฮโรอีนของกลาง จำเลยให้การปฏิเสธแต่รับว่าเคยต้องโทษจริงตามฟ้อง ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษฯมาตรา ๖๖ ลงโทษในข้อหามีไว้เพื่อจำหน่ายซึ่งเฮโรอีน จำคุก ๕ ปี ข้อหาจำหน่ายเฮโรอีน จำคุก ๕ ปี รวมจำคุก ๑๐ ปี เพิ่มโทษกึ่งหนึ่งตามมาตรา ๙๗ เป็นจำคุก๑๕ ปี ริบของกลาง จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า หลักฐานพยานโจทก์ฟังได้ว่า จำเลยกระทำความผิดตามฟ้อง แต่ปรากฏว่าได้มีพระราชบัญญัติล้างมลทินในโอกาสสมโภชกรุงรัตนโกสินทร์๒๐๐ ปีฯ มาตรา ๔ ให้ถือว่าจำเลยมิได้เคยถูกลงโทษในความผิดที่บรรยายมา จึงเพิ่มโทษจำเลยไม่ได้ พิพากษาแก้เป็นว่า ให้ลงโทษจำคุกจำเลย ๑๐ ปีโดยไม่มีการเพิ่มโทษนอกจากที่แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น จำเลยฎีกาขอให้ยกฟ้อง ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า คำพิพากษาของศาลอุทธรณ์นั้นเพียงแต่แก้ไขคำพิพากษาของศาลชั้นต้นที่ให้เพิ่มโทษจำเลยเป็นไม่เพิ่มโทษเท่านั้น ไม่ใช่เป็นการแก้บทความผิดจึงเป็นการแก้ไขเล็กน้อย คดีนี้ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาต้องกันให้ลงโทษจำเลยข้อหามีไว้เพื่อจำหน่ายซึ่งเฮโรอีนกระทงหนึ่ง จำคุก ๕ ปี และข้อหาจำหน่ายโฮโรอีนอีกกระทงหนึ่ง จำคุก ๕ ปี ต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ซึ่งปรากฏว่าฎีกาของจำเลยเป็นฎีกาโต้เถียงข้อเท็จจริงว่าจำเลยไม่ได้กระทำผิด จึงต้องห้ามฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๒๑๘ ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัย พิพากษายกฎีกาจำเลย(อำนวย อินทุภูติ-ดำริ ศุภพิโรจน์-สมศักดิ์ เกิดลาภผล)ศาลอาญา - นางพัชนี ตั้งเจริญศาลอุทธรณ์ - นายพยุง กลั่นสุภาแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยมีเฮโรอีนฯ ไว้ในครอบครองเพื่อจำหน่ายโดยมิได้รับอนุญาตและจำหน่ายเฮโรอีนฯ นั้น ก่อนคดีนี้จำเลยเคยต้องคำพิพากษาถึงที่สุดให้ลงโทษจำคุกฐานมียาเสพติดให้โทษ (เฮโรอีน) ไม่รับอนุญาต ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษฯ ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๙๑ กับเพิ่มโทษและริบเฮโรอีนของกลาง จำเลยให้การปฏิเสธแต่รับว่าเคยต้องโทษจริงตามฟ้อง ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษฯมาตรา ๖๖ ลงโทษในข้อหามีไว้เพื่อจำหน่ายซึ่งเฮโรอีน จำคุก ๕ ปี ข้อหาจำหน่ายเฮโรอีน จำคุก ๕ ปี รวมจำคุก ๑๐ ปี เพิ่มโทษกึ่งหนึ่งตามมาตรา ๙๗ เป็นจำคุก๑๕ ปี ริบของกลาง จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า หลักฐานพยานโจทก์ฟังได้ว่า จำเลยกระทำความผิดตามฟ้อง แต่ปรากฏว่าได้มีพระราชบัญญัติล้างมลทินในโอกาสสมโภชกรุงรัตนโกสินทร์๒๐๐ ปีฯ มาตรา ๔ ให้ถือว่าจำเลยมิได้เคยถูกลงโทษในความผิดที่บรรยายมา จึงเพิ่มโทษจำเลยไม่ได้ พิพากษาแก้เป็นว่า ให้ลงโทษจำคุกจำเลย ๑๐ ปีโดยไม่มีการเพิ่มโทษนอกจากที่แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น จำเลยฎีกาขอให้ยกฟ้อง ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า คำพิพากษาของศาลอุทธรณ์นั้นเพียงแต่แก้ไขคำพิพากษาของศาลชั้นต้นที่ให้เพิ่มโทษจำเลยเป็นไม่เพิ่มโทษเท่านั้น ไม่ใช่เป็นการแก้บทความผิดจึงเป็นการแก้ไขเล็กน้อย คดีนี้ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาต้องกันให้ลงโทษจำเลยข้อหามีไว้เพื่อจำหน่ายซึ่งเฮโรอีนกระทงหนึ่ง จำคุก ๕ ปี และข้อหาจำหน่ายโฮโรอีนอีกกระทงหนึ่ง จำคุก ๕ ปี ต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ซึ่งปรากฏว่าฎีกาของจำเลยเป็นฎีกาโต้เถียงข้อเท็จจริงว่าจำเลยไม่ได้กระทำผิด จึงต้องห้ามฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๒๑๘ ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัย พิพากษายกฎีกาจำเลย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3247/2527พนักงานอัยการ กรมอัยการโจทก์นางอัจฉรา บุนนาคจำเลย ป.อ. ม. 91, ม. 92, ม. 93 ป.วิ.อ. ม. 218 พ.ร.บ.ยาเสพติดให้โทษ พ.ศ.2522 ม. 97การที่ศาลอุทธรณ์แก้ไขคำพิพากษาศาลชั้นต้นที่ให้เพิ่มโทษจำเลยเป็นไม่เพิ่มโทษนั้น ไม่เป็นการแก้บทความผิด จึงเป็นการแก้ไขเล็กน้อย เมื่อศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษา ต้องกันให้ลงโทษจำเลยกระทงละ 5 ปี จึงต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงโจทก์ฟ้องว่า จำเลยมีเฮโรอีนฯ ไว้ในครอบครองเพื่อจำหน่ายโดยมิได้รับอนุญาตและจำหน่ายเฮโรอีนฯ นั้น ก่อนคดีนี้จำเลยเคยต้องคำพิพากษาถึงที่สุดให้ลงโทษจำคุกฐานมียาเสพติดให้โทษ (เฮโรอีน) ไม่รับอนุญาต ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษฯ ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๙๑ กับเพิ่มโทษและริบเฮโรอีนของกลาง จำเลยให้การปฏิเสธแต่รับว่าเคยต้องโทษจริงตามฟ้อง ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษฯมาตรา ๖๖ ลงโทษในข้อหามีไว้เพื่อจำหน่ายซึ่งเฮโรอีน จำคุก ๕ ปี ข้อหาจำหน่ายเฮโรอีน จำคุก ๕ ปี รวมจำคุก ๑๐ ปี เพิ่มโทษกึ่งหนึ่งตามมาตรา ๙๗ เป็นจำคุก๑๕ ปี ริบของกลาง จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า หลักฐานพยานโจทก์ฟังได้ว่า จำเลยกระทำความผิดตามฟ้อง แต่ปรากฏว่าได้มีพระราชบัญญัติล้างมลทินในโอกาสสมโภชกรุงรัตนโกสินทร์๒๐๐ ปีฯ มาตรา ๔ ให้ถือว่าจำเลยมิได้เคยถูกลงโทษในความผิดที่บรรยายมา จึงเพิ่มโทษจำเลยไม่ได้ พิพากษาแก้เป็นว่า ให้ลงโทษจำคุกจำเลย ๑๐ ปีโดยไม่มีการเพิ่มโทษนอกจากที่แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น จำเลยฎีกาขอให้ยกฟ้อง ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า คำพิพากษาของศาลอุทธรณ์นั้นเพียงแต่แก้ไขคำพิพากษาของศาลชั้นต้นที่ให้เพิ่มโทษจำเลยเป็นไม่เพิ่มโทษเท่านั้น ไม่ใช่เป็นการแก้บทความผิดจึงเป็นการแก้ไขเล็กน้อย คดีนี้ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาต้องกันให้ลงโทษจำเลยข้อหามีไว้เพื่อจำหน่ายซึ่งเฮโรอีนกระทงหนึ่ง จำคุก ๕ ปี และข้อหาจำหน่ายโฮโรอีนอีกกระทงหนึ่ง จำคุก ๕ ปี ต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ซึ่งปรากฏว่าฎีกาของจำเลยเป็นฎีกาโต้เถียงข้อเท็จจริงว่าจำเลยไม่ได้กระทำผิด จึงต้องห้ามฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๒๑๘ ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัย พิพากษายกฎีกาจำเลย(อำนวย อินทุภูติ-ดำริ ศุภพิโรจน์-สมศักดิ์ เกิดลาภผล)ศาลอาญา - นางพัชนี ตั้งเจริญศาลอุทธรณ์ - นายพยุง กลั่นสุภาแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ