คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 515/2493หลักกฎหมาย: ผู้ที่รับซื้อฝากร้านค้าไว้จนหลุดเป็นสิทธิของตนแล้วได้ร่วมคิดกับผู้ขายฝากเอาร้านค้านั้นไปจำนองผู้เสียหายอีกและพูดรับรองว่า ร้านค้านั้นไม่ได้จำนองหรือขายฝากไว้กับผู้ใด ผู้เสียหายหลงเชื่อจึงรับจำนองไว้ และชำระเงินให้ผู้รับซื้อฝาก ดังนี้ถือว่าผู้รับซื้อฝากสมคบกับผู้จำนองฉ้อโกงผู้เสียหาย เมื่อโจทก์ถอนฟ้องไม่ดำเนินคดีเอาโทษฐานฉ้อโกงแก่ผู้จำนองซึ่งกระทำผิดและปรากฏว่าผู้รับซื้อฝาก ซึ่งร่วมกระทำผิดด้วยเป็นหญิงมีบุตรอ่อนเห็นควรให้รอการลงอาญาแก่ผู้รับซื้อฝากตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 41,42, ได้ความว่า จำเลยที่ 2 กับพวกพาจำเลยที่ 1 ไปหาหลวงทรงฯ ที่บ้านขอจำนองร้านกาแฟเป็นเงิน 15,000 บาท จำเลยที่ 2 รับรองต่อหลวงทรงว่า ร้านกาแฟของจำเลยที่ 1 ไม่ได้จำนองหรือขายฝากไว้กับผู้ใด หลวงทรงฯ หลงเชื่อจึงรับจำนองจำเลยที่ 2 เป็นผู้รับเงินจากหลวงทรงฯ และภริยา ร้านกาแฟของจำเลยที่ 1 นี้ความจริงจำเลยที่ 2 ได้รับซื้อฝากไว้จากจำเลยที่ 1 และครบสัญญาหลุดเป็นสิทธิของจำเลยที่ 2 ก่อนนำมาจำนองหลวงทรงฯ แล้ว โจทก์ฟ้องว่าจำเลยสมคบกันฉ้อโกงหลวงทรงฯ จำเลยปฏิเสธศาลชั้นต้นเห็นว่า ที่โจทก์นำสืบยังไม่พอฟังว่าจำเลยที่ 2 สมคบกับจำเลยที่ 1 ด้วย ส่วนจำเลยที่ 1 ผิดฐานฉ้อโกงตามกฎหมายลักษณะอาญามาตรา 306 จำคุก 6 เดือนกับให้คืนหรือใช้ราคาทรัพย์ส่วนจำเลยที่ 2 ให้ยกฟ้องศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงดังกล่าวเห็นว่า จำเลยที่ 2 ต้องการเงิน จึงสมคบกับจำเลยที่ 1 ไปหลอกลวงฉ้อโกงหลวงทรงฯ พิพากษาแก้ให้จำคุกจำเลยที่สอง 6 เดือน ตามมาตรา 306 และให้ช่วยคืนหรือใช้ราคาทรัพย์ ระหว่างอุทธรณ์โจทก์ถอนฟ้องเฉพาะจำเลยที่ 1 เสียนางสวงจำเลยที่ 2 ฎีกาศาลฎีกาเห็นพ้องกับศาลอุทธรณ์ว่า จำเลยที่ 2 ต้องมีความผิดแต่ตามรูปคดีหลวงทรงฯ ผู้เสียหายเลิกดำเนินคดีเอาโทษแก่จำเลยที่ 1 ส่วนจำเลยที่ 2 เป็นหญิงมีบุตรยังเล็กอยู่ยังไม่ควรลงอาญาจำคุกไปไปทีเดียวพิพากษาแก้ ให้รอการลงอาญาแก่จำเลยที่ 2 ตามมาตรา 41, 42 นอกนั้นยืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 515/2493พนักงานอัยการกรมอัยการ และหลวงทรงสารการ เจ้าทุกข์โจทก์นายชม บูรณะภักดี ที่ 1 นางสวง ชำนาญกิจ ที่ 2จำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 306, ม. 63, ม. 41, ม. 42ผู้ที่รับซื้อฝากร้านค้าไว้จนหลุดเป็นสิทธิของตนแล้วได้ร่วมคิดกับผู้ขายฝากเอาร้านค้านั้นไปจำนองผู้เสียหายอีกและพูดรับรองว่า ร้านค้านั้นไม่ได้จำนองหรือขายฝากไว้กับผู้ใด ผู้เสียหายหลงเชื่อจึงรับจำนองไว้ และชำระเงินให้ผู้รับซื้อฝาก ดังนี้ถือว่าผู้รับซื้อฝากสมคบกับผู้จำนองฉ้อโกงผู้เสียหาย เมื่อโจทก์ถอนฟ้องไม่ดำเนินคดีเอาโทษฐานฉ้อโกงแก่ผู้จำนองซึ่งกระทำผิดและปรากฏว่าผู้รับซื้อฝาก ซึ่งร่วมกระทำผิดด้วยเป็นหญิงมีบุตรอ่อนเห็นควรให้รอการลงอาญาแก่ผู้รับซื้อฝากตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 41,42, ได้ความว่า จำเลยที่ 2 กับพวกพาจำเลยที่ 1 ไปหาหลวงทรงฯ ที่บ้านขอจำนองร้านกาแฟเป็นเงิน 15,000 บาท จำเลยที่ 2 รับรองต่อหลวงทรงว่า ร้านกาแฟของจำเลยที่ 1 ไม่ได้จำนองหรือขายฝากไว้กับผู้ใด หลวงทรงฯ หลงเชื่อจึงรับจำนองจำเลยที่ 2 เป็นผู้รับเงินจากหลวงทรงฯ และภริยา ร้านกาแฟของจำเลยที่ 1 นี้ความจริงจำเลยที่ 2 ได้รับซื้อฝากไว้จากจำเลยที่ 1 และครบสัญญาหลุดเป็นสิทธิของจำเลยที่ 2 ก่อนนำมาจำนองหลวงทรงฯ แล้ว โจทก์ฟ้องว่าจำเลยสมคบกันฉ้อโกงหลวงทรงฯ จำเลยปฏิเสธศาลชั้นต้นเห็นว่า ที่โจทก์นำสืบยังไม่พอฟังว่าจำเลยที่ 2 สมคบกับจำเลยที่ 1 ด้วย ส่วนจำเลยที่ 1 ผิดฐานฉ้อโกงตามกฎหมายลักษณะอาญามาตรา 306 จำคุก 6 เดือนกับให้คืนหรือใช้ราคาทรัพย์ส่วนจำเลยที่ 2 ให้ยกฟ้องศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงดังกล่าวเห็นว่า จำเลยที่ 2 ต้องการเงิน จึงสมคบกับจำเลยที่ 1 ไปหลอกลวงฉ้อโกงหลวงทรงฯ พิพากษาแก้ให้จำคุกจำเลยที่สอง 6 เดือน ตามมาตรา 306 และให้ช่วยคืนหรือใช้ราคาทรัพย์ ระหว่างอุทธรณ์โจทก์ถอนฟ้องเฉพาะจำเลยที่ 1 เสียนางสวงจำเลยที่ 2 ฎีกาศาลฎีกาเห็นพ้องกับศาลอุทธรณ์ว่า จำเลยที่ 2 ต้องมีความผิดแต่ตามรูปคดีหลวงทรงฯ ผู้เสียหายเลิกดำเนินคดีเอาโทษแก่จำเลยที่ 1 ส่วนจำเลยที่ 2 เป็นหญิงมีบุตรยังเล็กอยู่ยังไม่ควรลงอาญาจำคุกไปไปทีเดียวพิพากษาแก้ ให้รอการลงอาญาแก่จำเลยที่ 2 ตามมาตรา 41, 42 นอกนั้นยืน(นาถปริญญา-ธรรมบัณฑิตสิทธิศฤงคาร-นาถปรีชา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ความว่า จำเลยที่ 2 กับพวกพาจำเลยที่ 1 ไปหาหลวงทรงฯ ที่บ้านขอจำนองร้านกาแฟเป็นเงิน 15,000 บาท จำเลยที่ 2 รับรองต่อหลวงทรงว่า ร้านกาแฟของจำเลยที่ 1 ไม่ได้จำนองหรือขายฝากไว้กับผู้ใด หลวงทรงฯ หลงเชื่อจึงรับจำนองจำเลยที่ 2 เป็นผู้รับเงินจากหลวงทรงฯ และภริยา ร้านกาแฟของจำเลยที่ 1 นี้ความจริงจำเลยที่ 2 ได้รับซื้อฝากไว้จากจำเลยที่ 1 และครบสัญญาหลุดเป็นสิทธิของจำเลยที่ 2 ก่อนนำมาจำนองหลวงทรงฯ แล้ว โจทก์ฟ้องว่าจำเลยสมคบกันฉ้อโกงหลวงทรงฯ จำเลยปฏิเสธศาลชั้นต้นเห็นว่า ที่โจทก์นำสืบยังไม่พอฟังว่าจำเลยที่ 2 สมคบกับจำเลยที่ 1 ด้วย ส่วนจำเลยที่ 1 ผิดฐานฉ้อโกงตามกฎหมายลักษณะอาญามาตรา 306 จำคุก 6 เดือนกับให้คืนหรือใช้ราคาทรัพย์ส่วนจำเลยที่ 2 ให้ยกฟ้องศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงดังกล่าวเห็นว่า จำเลยที่ 2 ต้องการเงิน จึงสมคบกับจำเลยที่ 1 ไปหลอกลวงฉ้อโกงหลวงทรงฯ พิพากษาแก้ให้จำคุกจำเลยที่สอง 6 เดือน ตามมาตรา 306 และให้ช่วยคืนหรือใช้ราคาทรัพย์ ระหว่างอุทธรณ์โจทก์ถอนฟ้องเฉพาะจำเลยที่ 1 เสียนางสวงจำเลยที่ 2 ฎีกาศาลฎีกาเห็นพ้องกับศาลอุทธรณ์ว่า จำเลยที่ 2 ต้องมีความผิดแต่ตามรูปคดีหลวงทรงฯ ผู้เสียหายเลิกดำเนินคดีเอาโทษแก่จำเลยที่ 1 ส่วนจำเลยที่ 2 เป็นหญิงมีบุตรยังเล็กอยู่ยังไม่ควรลงอาญาจำคุกไปไปทีเดียวพิพากษาแก้ ให้รอการลงอาญาแก่จำเลยที่ 2 ตามมาตรา 41, 42 นอกนั้นยืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 515/2493พนักงานอัยการกรมอัยการ และหลวงทรงสารการ เจ้าทุกข์โจทก์นายชม บูรณะภักดี ที่ 1 นางสวง ชำนาญกิจ ที่ 2จำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 306, ม. 63, ม. 41, ม. 42ผู้ที่รับซื้อฝากร้านค้าไว้จนหลุดเป็นสิทธิของตนแล้วได้ร่วมคิดกับผู้ขายฝากเอาร้านค้านั้นไปจำนองผู้เสียหายอีกและพูดรับรองว่า ร้านค้านั้นไม่ได้จำนองหรือขายฝากไว้กับผู้ใด ผู้เสียหายหลงเชื่อจึงรับจำนองไว้ และชำระเงินให้ผู้รับซื้อฝาก ดังนี้ถือว่าผู้รับซื้อฝากสมคบกับผู้จำนองฉ้อโกงผู้เสียหาย เมื่อโจทก์ถอนฟ้องไม่ดำเนินคดีเอาโทษฐานฉ้อโกงแก่ผู้จำนองซึ่งกระทำผิดและปรากฏว่าผู้รับซื้อฝาก ซึ่งร่วมกระทำผิดด้วยเป็นหญิงมีบุตรอ่อนเห็นควรให้รอการลงอาญาแก่ผู้รับซื้อฝากตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 41,42, ได้ความว่า จำเลยที่ 2 กับพวกพาจำเลยที่ 1 ไปหาหลวงทรงฯ ที่บ้านขอจำนองร้านกาแฟเป็นเงิน 15,000 บาท จำเลยที่ 2 รับรองต่อหลวงทรงว่า ร้านกาแฟของจำเลยที่ 1 ไม่ได้จำนองหรือขายฝากไว้กับผู้ใด หลวงทรงฯ หลงเชื่อจึงรับจำนองจำเลยที่ 2 เป็นผู้รับเงินจากหลวงทรงฯ และภริยา ร้านกาแฟของจำเลยที่ 1 นี้ความจริงจำเลยที่ 2 ได้รับซื้อฝากไว้จากจำเลยที่ 1 และครบสัญญาหลุดเป็นสิทธิของจำเลยที่ 2 ก่อนนำมาจำนองหลวงทรงฯ แล้ว โจทก์ฟ้องว่าจำเลยสมคบกันฉ้อโกงหลวงทรงฯ จำเลยปฏิเสธศาลชั้นต้นเห็นว่า ที่โจทก์นำสืบยังไม่พอฟังว่าจำเลยที่ 2 สมคบกับจำเลยที่ 1 ด้วย ส่วนจำเลยที่ 1 ผิดฐานฉ้อโกงตามกฎหมายลักษณะอาญามาตรา 306 จำคุก 6 เดือนกับให้คืนหรือใช้ราคาทรัพย์ส่วนจำเลยที่ 2 ให้ยกฟ้องศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงดังกล่าวเห็นว่า จำเลยที่ 2 ต้องการเงิน จึงสมคบกับจำเลยที่ 1 ไปหลอกลวงฉ้อโกงหลวงทรงฯ พิพากษาแก้ให้จำคุกจำเลยที่สอง 6 เดือน ตามมาตรา 306 และให้ช่วยคืนหรือใช้ราคาทรัพย์ ระหว่างอุทธรณ์โจทก์ถอนฟ้องเฉพาะจำเลยที่ 1 เสียนางสวงจำเลยที่ 2 ฎีกาศาลฎีกาเห็นพ้องกับศาลอุทธรณ์ว่า จำเลยที่ 2 ต้องมีความผิดแต่ตามรูปคดีหลวงทรงฯ ผู้เสียหายเลิกดำเนินคดีเอาโทษแก่จำเลยที่ 1 ส่วนจำเลยที่ 2 เป็นหญิงมีบุตรยังเล็กอยู่ยังไม่ควรลงอาญาจำคุกไปไปทีเดียวพิพากษาแก้ ให้รอการลงอาญาแก่จำเลยที่ 2 ตามมาตรา 41, 42 นอกนั้นยืน(นาถปริญญา-ธรรมบัณฑิตสิทธิศฤงคาร-นาถปรีชา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ