คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1575/2498หลักกฎหมาย: ทำสัญญาจะขายที่ดินมีโฉนดเฉพาะส่วนของตนให้แก่เขาโดยได้รับเงินมัดจำไว้แล้ว กลับเอาที่นี้ไปทำนิติกรรมยกให้แก่ผู้อื่นโดยเสน่หา อันเป็นทางให้ผู้ซื้อผู้เป็นเจ้าหนี้เสียเปรียบ ผู้ซื้อชอบที่จะขอให้ศาลเพิกถอนนิติกรรมการยกให้นั้นได้ ตาม ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 237โจทก์ฟ้องว่าจำเลยที่ 1 ทำสัญญาตกลงขายดินมีโฉนดเฉพาะส่วนแก่โจทก์และได้รับเงินมัดจำไปครั้นถึงกำหนดโอนจำเลยที่ 1 ขอผลัดแล้วกลับไปทำโอนให้กรรมสิทธิ์ที่ดินแปลงนั้นแก่จำเลยที่ 2 โดยจำเลยทั้งสองรู้ว่าทำให้โจทก์เสียเปรียบ จึงขอให้เพิกถอนนิติกรรมให้นี้เสีย ให้จำเลยที่ 1 โอนขายแก่โจทก์ตามสัญญา จำเลยที่ 1 ให้การรับตามฟ้องเต็มใจโอนขายแก่โจทก์ไม่มีเจตนายกให้จำเลยที่ 2 เซ็นมอบฉันทะให้จำเลยที่ 2 เพื่อดูแลที่ดินแทน จำเลยที่ 2 ให้การปฏิเสธและว่าจำเลยที่ 1 ตกลงขายให้ก่อนแล้วและมอบฉันทะไว้ให้ไปทำการโอน ได้ทำไปโดยสุจริตและเสียค่าตอบแทนศาลชั้นต้นพิพากษาให้เพิกถอนการโอนที่ดินโฉนดที่ 682 ระหว่างจำเลยทั้งสอง ให้จำเลยที่ 1 โอนขายกรรมสิทธิ์เฉพาะส่วนของจำเลยที่ 1 ให้แก่โจทก์ ถ้าไม่ปฏิบัติให้ถือคำพิพากษาของศาลเป็นการแสดงเจตนา ฯลฯจำเลยที่ 2 อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับยกฟ้องโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่าเมื่อข้อเท็จจริงแห่งคดีเป็นอยู่เช่นนี้ (ไม่มีอะไรที่จะแสดงให้น่าเชื่อได้เลยว่าจำเลยที่ 2 ได้ซื้อที่ดินรายนี้จากจำเลยที่ 1 โดยแท้จริง) นิติกรรมการโอนที่ดินรายพิพาทระหว่างจำเลยที่ 1 กับจำเลยที่ 2 ตามหลักฐานปรากฏว่าเป็นการยกให้กันอยู่แล้วอย่างชัดเจน จึงเป็นกรณีที่ทำยกให้กันโดยเสน่หา อันเป็นทางให้โจทก์ผู้เป็นเจ้าหนี้ของจำเลยที่ 1 เสียเปรียบโดยจำเลยที่ 1 รู้ดีอยู่ว่าได้ทำสัญญาจะขายที่ดินแปลงนี้ให้โจทก์ไปแล้ว โจทก์จึงชอบที่จะให้ศาลเพิกถอนนิติกรรมระหว่างจำเลยทั้งสองนั้นได้ ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 237จึงพิพากษากลับให้บังคับคดีตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1575/2498นายสุมิต จันทฤกษ์โจทก์นายสอาด ขำพรัตน์ ที่ 1 นายบุญส่ง ศรนรินทร์ ที่ 2จำเลย ป.พ.พ. ม. 237ทำสัญญาจะขายที่ดินมีโฉนดเฉพาะส่วนของตนให้แก่เขาโดยได้รับเงินมัดจำไว้แล้ว กลับเอาที่นี้ไปทำนิติกรรมยกให้แก่ผู้อื่นโดยเสน่หา อันเป็นทางให้ผู้ซื้อผู้เป็นเจ้าหนี้เสียเปรียบ ผู้ซื้อชอบที่จะขอให้ศาลเพิกถอนนิติกรรมการยกให้นั้นได้ ตาม ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 237โจทก์ฟ้องว่าจำเลยที่ 1 ทำสัญญาตกลงขายดินมีโฉนดเฉพาะส่วนแก่โจทก์และได้รับเงินมัดจำไปครั้นถึงกำหนดโอนจำเลยที่ 1 ขอผลัดแล้วกลับไปทำโอนให้กรรมสิทธิ์ที่ดินแปลงนั้นแก่จำเลยที่ 2 โดยจำเลยทั้งสองรู้ว่าทำให้โจทก์เสียเปรียบ จึงขอให้เพิกถอนนิติกรรมให้นี้เสีย ให้จำเลยที่ 1 โอนขายแก่โจทก์ตามสัญญา จำเลยที่ 1 ให้การรับตามฟ้องเต็มใจโอนขายแก่โจทก์ไม่มีเจตนายกให้จำเลยที่ 2 เซ็นมอบฉันทะให้จำเลยที่ 2 เพื่อดูแลที่ดินแทน จำเลยที่ 2 ให้การปฏิเสธและว่าจำเลยที่ 1 ตกลงขายให้ก่อนแล้วและมอบฉันทะไว้ให้ไปทำการโอน ได้ทำไปโดยสุจริตและเสียค่าตอบแทนศาลชั้นต้นพิพากษาให้เพิกถอนการโอนที่ดินโฉนดที่ 682 ระหว่างจำเลยทั้งสอง ให้จำเลยที่ 1 โอนขายกรรมสิทธิ์เฉพาะส่วนของจำเลยที่ 1 ให้แก่โจทก์ ถ้าไม่ปฏิบัติให้ถือคำพิพากษาของศาลเป็นการแสดงเจตนา ฯลฯจำเลยที่ 2 อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับยกฟ้องโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่าเมื่อข้อเท็จจริงแห่งคดีเป็นอยู่เช่นนี้ (ไม่มีอะไรที่จะแสดงให้น่าเชื่อได้เลยว่าจำเลยที่ 2 ได้ซื้อที่ดินรายนี้จากจำเลยที่ 1 โดยแท้จริง) นิติกรรมการโอนที่ดินรายพิพาทระหว่างจำเลยที่ 1 กับจำเลยที่ 2 ตามหลักฐานปรากฏว่าเป็นการยกให้กันอยู่แล้วอย่างชัดเจน จึงเป็นกรณีที่ทำยกให้กันโดยเสน่หา อันเป็นทางให้โจทก์ผู้เป็นเจ้าหนี้ของจำเลยที่ 1 เสียเปรียบโดยจำเลยที่ 1 รู้ดีอยู่ว่าได้ทำสัญญาจะขายที่ดินแปลงนี้ให้โจทก์ไปแล้ว โจทก์จึงชอบที่จะให้ศาลเพิกถอนนิติกรรมระหว่างจำเลยทั้งสองนั้นได้ ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 237จึงพิพากษากลับให้บังคับคดีตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น(ดุลยทรรศน์ปฏิภาณ-เลขวณิชธรรมวิทักษ์-ดุลยการณ์โกวิท)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่าจำเลยที่ 1 ทำสัญญาตกลงขายดินมีโฉนดเฉพาะส่วนแก่โจทก์และได้รับเงินมัดจำไปครั้นถึงกำหนดโอนจำเลยที่ 1 ขอผลัดแล้วกลับไปทำโอนให้กรรมสิทธิ์ที่ดินแปลงนั้นแก่จำเลยที่ 2 โดยจำเลยทั้งสองรู้ว่าทำให้โจทก์เสียเปรียบ จึงขอให้เพิกถอนนิติกรรมให้นี้เสีย ให้จำเลยที่ 1 โอนขายแก่โจทก์ตามสัญญา จำเลยที่ 1 ให้การรับตามฟ้องเต็มใจโอนขายแก่โจทก์ไม่มีเจตนายกให้จำเลยที่ 2 เซ็นมอบฉันทะให้จำเลยที่ 2 เพื่อดูแลที่ดินแทน จำเลยที่ 2 ให้การปฏิเสธและว่าจำเลยที่ 1 ตกลงขายให้ก่อนแล้วและมอบฉันทะไว้ให้ไปทำการโอน ได้ทำไปโดยสุจริตและเสียค่าตอบแทนศาลชั้นต้นพิพากษาให้เพิกถอนการโอนที่ดินโฉนดที่ 682 ระหว่างจำเลยทั้งสอง ให้จำเลยที่ 1 โอนขายกรรมสิทธิ์เฉพาะส่วนของจำเลยที่ 1 ให้แก่โจทก์ ถ้าไม่ปฏิบัติให้ถือคำพิพากษาของศาลเป็นการแสดงเจตนา ฯลฯจำเลยที่ 2 อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับยกฟ้องโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่าเมื่อข้อเท็จจริงแห่งคดีเป็นอยู่เช่นนี้ (ไม่มีอะไรที่จะแสดงให้น่าเชื่อได้เลยว่าจำเลยที่ 2 ได้ซื้อที่ดินรายนี้จากจำเลยที่ 1 โดยแท้จริง) นิติกรรมการโอนที่ดินรายพิพาทระหว่างจำเลยที่ 1 กับจำเลยที่ 2 ตามหลักฐานปรากฏว่าเป็นการยกให้กันอยู่แล้วอย่างชัดเจน จึงเป็นกรณีที่ทำยกให้กันโดยเสน่หา อันเป็นทางให้โจทก์ผู้เป็นเจ้าหนี้ของจำเลยที่ 1 เสียเปรียบโดยจำเลยที่ 1 รู้ดีอยู่ว่าได้ทำสัญญาจะขายที่ดินแปลงนี้ให้โจทก์ไปแล้ว โจทก์จึงชอบที่จะให้ศาลเพิกถอนนิติกรรมระหว่างจำเลยทั้งสองนั้นได้ ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 237จึงพิพากษากลับให้บังคับคดีตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1575/2498นายสุมิต จันทฤกษ์โจทก์นายสอาด ขำพรัตน์ ที่ 1 นายบุญส่ง ศรนรินทร์ ที่ 2จำเลย ป.พ.พ. ม. 237ทำสัญญาจะขายที่ดินมีโฉนดเฉพาะส่วนของตนให้แก่เขาโดยได้รับเงินมัดจำไว้แล้ว กลับเอาที่นี้ไปทำนิติกรรมยกให้แก่ผู้อื่นโดยเสน่หา อันเป็นทางให้ผู้ซื้อผู้เป็นเจ้าหนี้เสียเปรียบ ผู้ซื้อชอบที่จะขอให้ศาลเพิกถอนนิติกรรมการยกให้นั้นได้ ตาม ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 237โจทก์ฟ้องว่าจำเลยที่ 1 ทำสัญญาตกลงขายดินมีโฉนดเฉพาะส่วนแก่โจทก์และได้รับเงินมัดจำไปครั้นถึงกำหนดโอนจำเลยที่ 1 ขอผลัดแล้วกลับไปทำโอนให้กรรมสิทธิ์ที่ดินแปลงนั้นแก่จำเลยที่ 2 โดยจำเลยทั้งสองรู้ว่าทำให้โจทก์เสียเปรียบ จึงขอให้เพิกถอนนิติกรรมให้นี้เสีย ให้จำเลยที่ 1 โอนขายแก่โจทก์ตามสัญญา จำเลยที่ 1 ให้การรับตามฟ้องเต็มใจโอนขายแก่โจทก์ไม่มีเจตนายกให้จำเลยที่ 2 เซ็นมอบฉันทะให้จำเลยที่ 2 เพื่อดูแลที่ดินแทน จำเลยที่ 2 ให้การปฏิเสธและว่าจำเลยที่ 1 ตกลงขายให้ก่อนแล้วและมอบฉันทะไว้ให้ไปทำการโอน ได้ทำไปโดยสุจริตและเสียค่าตอบแทนศาลชั้นต้นพิพากษาให้เพิกถอนการโอนที่ดินโฉนดที่ 682 ระหว่างจำเลยทั้งสอง ให้จำเลยที่ 1 โอนขายกรรมสิทธิ์เฉพาะส่วนของจำเลยที่ 1 ให้แก่โจทก์ ถ้าไม่ปฏิบัติให้ถือคำพิพากษาของศาลเป็นการแสดงเจตนา ฯลฯจำเลยที่ 2 อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับยกฟ้องโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่าเมื่อข้อเท็จจริงแห่งคดีเป็นอยู่เช่นนี้ (ไม่มีอะไรที่จะแสดงให้น่าเชื่อได้เลยว่าจำเลยที่ 2 ได้ซื้อที่ดินรายนี้จากจำเลยที่ 1 โดยแท้จริง) นิติกรรมการโอนที่ดินรายพิพาทระหว่างจำเลยที่ 1 กับจำเลยที่ 2 ตามหลักฐานปรากฏว่าเป็นการยกให้กันอยู่แล้วอย่างชัดเจน จึงเป็นกรณีที่ทำยกให้กันโดยเสน่หา อันเป็นทางให้โจทก์ผู้เป็นเจ้าหนี้ของจำเลยที่ 1 เสียเปรียบโดยจำเลยที่ 1 รู้ดีอยู่ว่าได้ทำสัญญาจะขายที่ดินแปลงนี้ให้โจทก์ไปแล้ว โจทก์จึงชอบที่จะให้ศาลเพิกถอนนิติกรรมระหว่างจำเลยทั้งสองนั้นได้ ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 237จึงพิพากษากลับให้บังคับคดีตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น(ดุลยทรรศน์ปฏิภาณ-เลขวณิชธรรมวิทักษ์-ดุลยการณ์โกวิท)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ