คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 625/2508หลักกฎหมาย: ข้อความในสัญญาเช่าที่ว่า ผู้เช่ารับรองจะระวังรักษาทรัพย์ที่เช่าและซ่อมแซมทรัพย์ที่เช่าด้วยค่าใช้จ่ายของผู้เช่าเอง ให้อยู่ในสภาพที่ดีใช้การได้เสมอนั้น ไม่มีความหมายจะให้ผู้เช่าต้องรับผิดนอกเหนือไปจากที่กฎหมายได้กำหนดไว้ เพราะในสัญญามิได้มีข้อความชัดเจนว่า ให้ผู้เช่าต้องรับผิดในทุกกรณีไป ฉะนั้นผู้เช่าจะต้องรับผิดก็แต่ในกรณีที่เป็นความผิดของตนตามที่กฎหมายบัญญัติไว้เท่านั้น (อ้างฎีกาที่ 565/2497)โจทก์ฟ้องว่า จำเลยเช่ารถชุดหนึ่งคันกับเครื่องยนต์ของเครื่องไปจากโจทก์ในอัตราค่าเช่าเดือนละ ๑,๕๐๐ บาท ต่อมาจำเลยผิดนัดไม่ชำระค่าและคืนทรัพย์ที่เช่าให้โจทก์ในสภาพใช้การไม่ได้ ไม่อยู่ในสภาพที่ซ่อมแซมดีแล้ว ขอให้บังคับจำเลยใช้ค่าเสียหาย ๑๗๗,๐๔๕ บาท กับดอกเบี้ย จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า โจทก์นำสืบไม่ได้ว่าจำเลยมิได้ปฏิบัติหน้าที่ของจำเลยตามกฎหมาย พยานโจทก์เบิกความว่าจำเลยได้ใช้ทรัพย์สินนั้นเป็นอย่างดีอยู่แล้ว พิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า รถขุดรายพิพาทจำเลยซื้อมาในราคา ๑๗๖,๖๔๙.๓๕ บาท แต่ขายให้โจทก์เพียง ๑๐,๐๐๐ บาทเท่านั้น จำเลยเช่าโจทก์เพียง ๑ ปี การที่โจทก์ยังจะให้จำเลยเสียค่าซ่อมในราคาถึงหนึ่งแสนบาทเศษจึงหาชอบด้วยเหตุผลไม่ และในเรื่องความรับผิดของผู้เช่าตามมาตรา ๕๖๒ แห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ผู้เช่าจะต้องรับผิดในความสูญหายหรือบุบสลายอย่างใด ๆ อันเกิดขึ้นแก่ทรัพย์สินที่เช่าเพราะความผิดของผู้เช่าเองหรือของบุคคลซึ่งอยู่กับผู้เช่าหรือของผู้เช่าช่วง แต่ผู้เช่าไม่ต้องรับผิดในความสูญหายหรือบุบสลายอันเกิดแต่การใช้ทรัพย์สินนั้นโดยชอบ แม้จะพิจารณาสัญญาเช่าข้อ ๓ ที่ว่า ผู้เช่ารับรองจะระวังรักษาทรัพย์ที่เช่าและซ่อมแซมทรัพย์ที่เช่าด้วยค่าใช้จ่ายของผู้เช่าเองให้อยู่ในสภาพที่ดีใช้การได้เสมอ ฯลฯ นั้นก็ดี ก็เห็นว่า คู่สัญญามิได้ประสงค์จะให้ผู้เช่าต้องรับผิดนอกเหนือไปจากที่กฎหมายกำหนดไว้ เพราะในสัญญามิได้มีข้อความชัดเจนว่าให้ผู้เช่าต้องรับผิดในทุกกรณีไป และข้อเท็จจริงได้ความว่า รถขุดรายนี้โจทก์ซื้อไปจากจำเลยเพียง ๑๐,๐๐๐ บาทเท่านั้น พยานโจทก์เบิกความว่ารถขุดสึกหรือตามสภาพปกติปีละ ๑๐,๐๐๐ บาท และจำเลยเช่ารถขุดจากโจทก์มา ๑ ปีแล้ว ฉะนั้น จำเลยจะต้องรับผิดต่อโจทก์ก็แต่ในกรณีที่เป็นความผิดของฝ่ายจำเลยตามที่บัญญัติไว้ใประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ดังกล่าวมาเท่านั้น พิพากษายืน ยกฎีกาของโจทก์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 625/2508นายตันซู่ซ้งหรือซู่ซ้ง แซ่ตันโจทก์นายประยูร โมนยะกุลจำเลย ป.พ.พ. ม. 132, ม. 537, ม. 561, ม. 562ข้อความในสัญญาเช่าที่ว่า ผู้เช่ารับรองจะระวังรักษาทรัพย์ที่เช่าและซ่อมแซมทรัพย์ที่เช่าด้วยค่าใช้จ่ายของผู้เช่าเอง ให้อยู่ในสภาพที่ดีใช้การได้เสมอนั้น ไม่มีความหมายจะให้ผู้เช่าต้องรับผิดนอกเหนือไปจากที่กฎหมายได้กำหนดไว้ เพราะในสัญญามิได้มีข้อความชัดเจนว่า ให้ผู้เช่าต้องรับผิดในทุกกรณีไป ฉะนั้นผู้เช่าจะต้องรับผิดก็แต่ในกรณีที่เป็นความผิดของตนตามที่กฎหมายบัญญัติไว้เท่านั้น (อ้างฎีกาที่ 565/2497)โจทก์ฟ้องว่า จำเลยเช่ารถชุดหนึ่งคันกับเครื่องยนต์ของเครื่องไปจากโจทก์ในอัตราค่าเช่าเดือนละ ๑,๕๐๐ บาท ต่อมาจำเลยผิดนัดไม่ชำระค่าและคืนทรัพย์ที่เช่าให้โจทก์ในสภาพใช้การไม่ได้ ไม่อยู่ในสภาพที่ซ่อมแซมดีแล้ว ขอให้บังคับจำเลยใช้ค่าเสียหาย ๑๗๗,๐๔๕ บาท กับดอกเบี้ย จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า โจทก์นำสืบไม่ได้ว่าจำเลยมิได้ปฏิบัติหน้าที่ของจำเลยตามกฎหมาย พยานโจทก์เบิกความว่าจำเลยได้ใช้ทรัพย์สินนั้นเป็นอย่างดีอยู่แล้ว พิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า รถขุดรายพิพาทจำเลยซื้อมาในราคา ๑๗๖,๖๔๙.๓๕ บาท แต่ขายให้โจทก์เพียง ๑๐,๐๐๐ บาทเท่านั้น จำเลยเช่าโจทก์เพียง ๑ ปี การที่โจทก์ยังจะให้จำเลยเสียค่าซ่อมในราคาถึงหนึ่งแสนบาทเศษจึงหาชอบด้วยเหตุผลไม่ และในเรื่องความรับผิดของผู้เช่าตามมาตรา ๕๖๒ แห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ผู้เช่าจะต้องรับผิดในความสูญหายหรือบุบสลายอย่างใด ๆ อันเกิดขึ้นแก่ทรัพย์สินที่เช่าเพราะความผิดของผู้เช่าเองหรือของบุคคลซึ่งอยู่กับผู้เช่าหรือของผู้เช่าช่วง แต่ผู้เช่าไม่ต้องรับผิดในความสูญหายหรือบุบสลายอันเกิดแต่การใช้ทรัพย์สินนั้นโดยชอบ แม้จะพิจารณาสัญญาเช่าข้อ ๓ ที่ว่า ผู้เช่ารับรองจะระวังรักษาทรัพย์ที่เช่าและซ่อมแซมทรัพย์ที่เช่าด้วยค่าใช้จ่ายของผู้เช่าเองให้อยู่ในสภาพที่ดีใช้การได้เสมอ ฯลฯ นั้นก็ดี ก็เห็นว่า คู่สัญญามิได้ประสงค์จะให้ผู้เช่าต้องรับผิดนอกเหนือไปจากที่กฎหมายกำหนดไว้ เพราะในสัญญามิได้มีข้อความชัดเจนว่าให้ผู้เช่าต้องรับผิดในทุกกรณีไป และข้อเท็จจริงได้ความว่า รถขุดรายนี้โจทก์ซื้อไปจากจำเลยเพียง ๑๐,๐๐๐ บาทเท่านั้น พยานโจทก์เบิกความว่ารถขุดสึกหรือตามสภาพปกติปีละ ๑๐,๐๐๐ บาท และจำเลยเช่ารถขุดจากโจทก์มา ๑ ปีแล้ว ฉะนั้น จำเลยจะต้องรับผิดต่อโจทก์ก็แต่ในกรณีที่เป็นความผิดของฝ่ายจำเลยตามที่บัญญัติไว้ใประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ดังกล่าวมาเท่านั้น พิพากษายืน ยกฎีกาของโจทก์(สนิท สุมาวงศ์-เพรียง โรจนรัส-บุศย์ ขันธวิทย์)ศาลแพ่ง - นายเกียรติ ผลสวัสดิ์ศาลอุทธรณ์ - นายไฉน บุญยกแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยเช่ารถชุดหนึ่งคันกับเครื่องยนต์ของเครื่องไปจากโจทก์ในอัตราค่าเช่าเดือนละ ๑,๕๐๐ บาท ต่อมาจำเลยผิดนัดไม่ชำระค่าและคืนทรัพย์ที่เช่าให้โจทก์ในสภาพใช้การไม่ได้ ไม่อยู่ในสภาพที่ซ่อมแซมดีแล้ว ขอให้บังคับจำเลยใช้ค่าเสียหาย ๑๗๗,๐๔๕ บาท กับดอกเบี้ย จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า โจทก์นำสืบไม่ได้ว่าจำเลยมิได้ปฏิบัติหน้าที่ของจำเลยตามกฎหมาย พยานโจทก์เบิกความว่าจำเลยได้ใช้ทรัพย์สินนั้นเป็นอย่างดีอยู่แล้ว พิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า รถขุดรายพิพาทจำเลยซื้อมาในราคา ๑๗๖,๖๔๙.๓๕ บาท แต่ขายให้โจทก์เพียง ๑๐,๐๐๐ บาทเท่านั้น จำเลยเช่าโจทก์เพียง ๑ ปี การที่โจทก์ยังจะให้จำเลยเสียค่าซ่อมในราคาถึงหนึ่งแสนบาทเศษจึงหาชอบด้วยเหตุผลไม่ และในเรื่องความรับผิดของผู้เช่าตามมาตรา ๕๖๒ แห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ผู้เช่าจะต้องรับผิดในความสูญหายหรือบุบสลายอย่างใด ๆ อันเกิดขึ้นแก่ทรัพย์สินที่เช่าเพราะความผิดของผู้เช่าเองหรือของบุคคลซึ่งอยู่กับผู้เช่าหรือของผู้เช่าช่วง แต่ผู้เช่าไม่ต้องรับผิดในความสูญหายหรือบุบสลายอันเกิดแต่การใช้ทรัพย์สินนั้นโดยชอบ แม้จะพิจารณาสัญญาเช่าข้อ ๓ ที่ว่า ผู้เช่ารับรองจะระวังรักษาทรัพย์ที่เช่าและซ่อมแซมทรัพย์ที่เช่าด้วยค่าใช้จ่ายของผู้เช่าเองให้อยู่ในสภาพที่ดีใช้การได้เสมอ ฯลฯ นั้นก็ดี ก็เห็นว่า คู่สัญญามิได้ประสงค์จะให้ผู้เช่าต้องรับผิดนอกเหนือไปจากที่กฎหมายกำหนดไว้ เพราะในสัญญามิได้มีข้อความชัดเจนว่าให้ผู้เช่าต้องรับผิดในทุกกรณีไป และข้อเท็จจริงได้ความว่า รถขุดรายนี้โจทก์ซื้อไปจากจำเลยเพียง ๑๐,๐๐๐ บาทเท่านั้น พยานโจทก์เบิกความว่ารถขุดสึกหรือตามสภาพปกติปีละ ๑๐,๐๐๐ บาท และจำเลยเช่ารถขุดจากโจทก์มา ๑ ปีแล้ว ฉะนั้น จำเลยจะต้องรับผิดต่อโจทก์ก็แต่ในกรณีที่เป็นความผิดของฝ่ายจำเลยตามที่บัญญัติไว้ใประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ดังกล่าวมาเท่านั้น พิพากษายืน ยกฎีกาของโจทก์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 625/2508นายตันซู่ซ้งหรือซู่ซ้ง แซ่ตันโจทก์นายประยูร โมนยะกุลจำเลย ป.พ.พ. ม. 132, ม. 537, ม. 561, ม. 562ข้อความในสัญญาเช่าที่ว่า ผู้เช่ารับรองจะระวังรักษาทรัพย์ที่เช่าและซ่อมแซมทรัพย์ที่เช่าด้วยค่าใช้จ่ายของผู้เช่าเอง ให้อยู่ในสภาพที่ดีใช้การได้เสมอนั้น ไม่มีความหมายจะให้ผู้เช่าต้องรับผิดนอกเหนือไปจากที่กฎหมายได้กำหนดไว้ เพราะในสัญญามิได้มีข้อความชัดเจนว่า ให้ผู้เช่าต้องรับผิดในทุกกรณีไป ฉะนั้นผู้เช่าจะต้องรับผิดก็แต่ในกรณีที่เป็นความผิดของตนตามที่กฎหมายบัญญัติไว้เท่านั้น (อ้างฎีกาที่ 565/2497)โจทก์ฟ้องว่า จำเลยเช่ารถชุดหนึ่งคันกับเครื่องยนต์ของเครื่องไปจากโจทก์ในอัตราค่าเช่าเดือนละ ๑,๕๐๐ บาท ต่อมาจำเลยผิดนัดไม่ชำระค่าและคืนทรัพย์ที่เช่าให้โจทก์ในสภาพใช้การไม่ได้ ไม่อยู่ในสภาพที่ซ่อมแซมดีแล้ว ขอให้บังคับจำเลยใช้ค่าเสียหาย ๑๗๗,๐๔๕ บาท กับดอกเบี้ย จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า โจทก์นำสืบไม่ได้ว่าจำเลยมิได้ปฏิบัติหน้าที่ของจำเลยตามกฎหมาย พยานโจทก์เบิกความว่าจำเลยได้ใช้ทรัพย์สินนั้นเป็นอย่างดีอยู่แล้ว พิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า รถขุดรายพิพาทจำเลยซื้อมาในราคา ๑๗๖,๖๔๙.๓๕ บาท แต่ขายให้โจทก์เพียง ๑๐,๐๐๐ บาทเท่านั้น จำเลยเช่าโจทก์เพียง ๑ ปี การที่โจทก์ยังจะให้จำเลยเสียค่าซ่อมในราคาถึงหนึ่งแสนบาทเศษจึงหาชอบด้วยเหตุผลไม่ และในเรื่องความรับผิดของผู้เช่าตามมาตรา ๕๖๒ แห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ผู้เช่าจะต้องรับผิดในความสูญหายหรือบุบสลายอย่างใด ๆ อันเกิดขึ้นแก่ทรัพย์สินที่เช่าเพราะความผิดของผู้เช่าเองหรือของบุคคลซึ่งอยู่กับผู้เช่าหรือของผู้เช่าช่วง แต่ผู้เช่าไม่ต้องรับผิดในความสูญหายหรือบุบสลายอันเกิดแต่การใช้ทรัพย์สินนั้นโดยชอบ แม้จะพิจารณาสัญญาเช่าข้อ ๓ ที่ว่า ผู้เช่ารับรองจะระวังรักษาทรัพย์ที่เช่าและซ่อมแซมทรัพย์ที่เช่าด้วยค่าใช้จ่ายของผู้เช่าเองให้อยู่ในสภาพที่ดีใช้การได้เสมอ ฯลฯ นั้นก็ดี ก็เห็นว่า คู่สัญญามิได้ประสงค์จะให้ผู้เช่าต้องรับผิดนอกเหนือไปจากที่กฎหมายกำหนดไว้ เพราะในสัญญามิได้มีข้อความชัดเจนว่าให้ผู้เช่าต้องรับผิดในทุกกรณีไป และข้อเท็จจริงได้ความว่า รถขุดรายนี้โจทก์ซื้อไปจากจำเลยเพียง ๑๐,๐๐๐ บาทเท่านั้น พยานโจทก์เบิกความว่ารถขุดสึกหรือตามสภาพปกติปีละ ๑๐,๐๐๐ บาท และจำเลยเช่ารถขุดจากโจทก์มา ๑ ปีแล้ว ฉะนั้น จำเลยจะต้องรับผิดต่อโจทก์ก็แต่ในกรณีที่เป็นความผิดของฝ่ายจำเลยตามที่บัญญัติไว้ใประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ดังกล่าวมาเท่านั้น พิพากษายืน ยกฎีกาของโจทก์(สนิท สุมาวงศ์-เพรียง โรจนรัส-บุศย์ ขันธวิทย์)ศาลแพ่ง - นายเกียรติ ผลสวัสดิ์ศาลอุทธรณ์ - นายไฉน บุญยกแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ