คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 487/2489หลักกฎหมาย: พินัยกรรม์ที่ทำขึ้นด้วยตัวพิมพ์ เว้นช่องว่างไว้ตรอก วันเดือนปี ทรัพย์ และชื่อผู้ทำพินัยกรรม์นั้น เมื่อผู้ทำพินัยกรรม์ได้ตรอกรายละเอียดเหล่านั้นและลงนามของตนแล้ว ก็เป็นพินัยกรรม์ที่ใช้ได้ ไม่จำเป็นต้องลงชื่อกำกับข้อความที่ตนตรอกและในกรณีเช่นนี้ ไม่ถือว่าเป็นการตกเติมข้อความในพินัยกรรม์ (อ้างฎีกาที่ 478/83) วันที่ในพินัยกรรม์พิมพ์เอาไว้ก่อนตรอกข้อความและลงนามผู้ทำพินัยกรรม์นั้น ไม่เป็นเหตุให้พินัยกรรม์เป็นโมฆะ จำเลยให้การว่า พินัยกรรม์ไม่สมบูรณ์ แล้วนำสืบว่าผู้ตายมิได้ทำพินัยกรรม์ ดังนี้ รับฟังไม่ได้ เป็นการสืบนอกประเด็นโจทก์ฟ้องขอให้ศาลแสดงว่า ที่ดินและเรือนรายพิพาทเป็นของโจทก์ โดยได้รับมฤดกมาจากนางนุ่ม ผู้ตาย ขอให้ขับไล่จำเลยและบริวารอย่าให้เกี่ยวข้องต่อไป จำเลยให้การต่อสู้ว่า ที่พิพาทและบ้านเรือนเป็นของจำเลย ๆครอบครองมาช้านาน ผู้ตายไม่มีสิทธิ์ทำพินัยกรรม์ยกทรัพย์เหล่านี้ให้โจทก์ พินัยกรรม์ไม่สมบูรณ์ตามกฎหมาย ศาลฎีกาคงฟังข้อเท็จจริงว่า ทรัพย์รายพิพาทนี้เป็นของนางนุ่มผู้ตายในขณะทำพินัยกรรม์ และการที่ผู้ตายยกทรัพย์ให้โจทก์นั้นเป็นสิ่งที่เชื่อได้ ชอบด้วยเหตุผล ข้อที่จำเลยให้การว่า พินัยกรรม์ไม่สมบูรณ์ แล้วนำสืบว่า นางนุ่มไม่ได้ทำพินัยกรรม์ นอกเหนือประเด็นไม่ชอบที่จะรับฟัง คดีปรากฎว่า พินัยกรรม์นี้ได้ทำขึ้นเป็นตัวพิมพ์ เว้นช่องว่างไว้ตรอกวันเดือนปี และเขตต์ที่พิพาทผู้ทำพินัยกรรม์ ผู้ตายได้บอกให้คนอื่นตรองรายละเอียด แล้วจึงลงนาม การกระทำเช่นนี้ไม่ใช่ตกเติมข้อความในพินัยกรรม์ที่ต้องลงลายมือชื่อรับรองตามความในมาตรา ๑๖๕๖ แห่ง ป.ม.แพ่ง ฯ อ้างฎีกาที่ ๔๗๘/๒๔๘๓ อนึ่งพินัยกรรม์ฉะบับนี้ก็ปรากฎว่า ได้ลงวันในพินัยกรรม์ไว้ก่อนวันตรอก แต่ศาลฎีกาเห็นว่าความประสงค์ของกฎหมายที่ให้ลงวันเดือนปี ก็เพื่อรู้เวลาทำ และในกรณีที่มีพินัยกรรม์หลายฉะบับ ฉะบับหลังย่อมลบล้างฉะบับก่อนเท่านั้น ทั้งคดีเรื่องนี้ก็ไม่มีข้อโต้เถียงว่า มีพินัยกรรม์ฉะบับอื่นอีก เพียงไม่ได้แก้วันที่ ยังไม่เป็นเหตุให้กระทำให้พินัยกรรม์เป็นโมฆะ สรุปแล้วมิได้มีข้อความใด ๆ ควรฟังหักล้างเจตนาของผู้ตาย จึงพิพากษากลับคำพิพากษาศาลล่าง ให้ทรัพย์รายพิพาทเป็นของโจทก์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 487/2489นายเจริญ ศิริวัฒน์โจทก์นายสุข เขียวเกต,นายแป้น เขียวเกตจำเลย ป.พ.พ. ม. 1656, ม. 1697 ป.วิ.พ. ม. 84, ม. 183พินัยกรรม์ที่ทำขึ้นด้วยตัวพิมพ์ เว้นช่องว่างไว้ตรอก วันเดือนปี ทรัพย์ และชื่อผู้ทำพินัยกรรม์นั้น เมื่อผู้ทำพินัยกรรม์ได้ตรอกรายละเอียดเหล่านั้นและลงนามของตนแล้ว ก็เป็นพินัยกรรม์ที่ใช้ได้ ไม่จำเป็นต้องลงชื่อกำกับข้อความที่ตนตรอกและในกรณีเช่นนี้ ไม่ถือว่าเป็นการตกเติมข้อความในพินัยกรรม์ (อ้างฎีกาที่ 478/83) วันที่ในพินัยกรรม์พิมพ์เอาไว้ก่อนตรอกข้อความและลงนามผู้ทำพินัยกรรม์นั้น ไม่เป็นเหตุให้พินัยกรรม์เป็นโมฆะ จำเลยให้การว่า พินัยกรรม์ไม่สมบูรณ์ แล้วนำสืบว่าผู้ตายมิได้ทำพินัยกรรม์ ดังนี้ รับฟังไม่ได้ เป็นการสืบนอกประเด็นโจทก์ฟ้องขอให้ศาลแสดงว่า ที่ดินและเรือนรายพิพาทเป็นของโจทก์ โดยได้รับมฤดกมาจากนางนุ่ม ผู้ตาย ขอให้ขับไล่จำเลยและบริวารอย่าให้เกี่ยวข้องต่อไป จำเลยให้การต่อสู้ว่า ที่พิพาทและบ้านเรือนเป็นของจำเลย ๆครอบครองมาช้านาน ผู้ตายไม่มีสิทธิ์ทำพินัยกรรม์ยกทรัพย์เหล่านี้ให้โจทก์ พินัยกรรม์ไม่สมบูรณ์ตามกฎหมาย ศาลฎีกาคงฟังข้อเท็จจริงว่า ทรัพย์รายพิพาทนี้เป็นของนางนุ่มผู้ตายในขณะทำพินัยกรรม์ และการที่ผู้ตายยกทรัพย์ให้โจทก์นั้นเป็นสิ่งที่เชื่อได้ ชอบด้วยเหตุผล ข้อที่จำเลยให้การว่า พินัยกรรม์ไม่สมบูรณ์ แล้วนำสืบว่า นางนุ่มไม่ได้ทำพินัยกรรม์ นอกเหนือประเด็นไม่ชอบที่จะรับฟัง คดีปรากฎว่า พินัยกรรม์นี้ได้ทำขึ้นเป็นตัวพิมพ์ เว้นช่องว่างไว้ตรอกวันเดือนปี และเขตต์ที่พิพาทผู้ทำพินัยกรรม์ ผู้ตายได้บอกให้คนอื่นตรองรายละเอียด แล้วจึงลงนาม การกระทำเช่นนี้ไม่ใช่ตกเติมข้อความในพินัยกรรม์ที่ต้องลงลายมือชื่อรับรองตามความในมาตรา ๑๖๕๖ แห่ง ป.ม.แพ่ง ฯ อ้างฎีกาที่ ๔๗๘/๒๔๘๓ อนึ่งพินัยกรรม์ฉะบับนี้ก็ปรากฎว่า ได้ลงวันในพินัยกรรม์ไว้ก่อนวันตรอก แต่ศาลฎีกาเห็นว่าความประสงค์ของกฎหมายที่ให้ลงวันเดือนปี ก็เพื่อรู้เวลาทำ และในกรณีที่มีพินัยกรรม์หลายฉะบับ ฉะบับหลังย่อมลบล้างฉะบับก่อนเท่านั้น ทั้งคดีเรื่องนี้ก็ไม่มีข้อโต้เถียงว่า มีพินัยกรรม์ฉะบับอื่นอีก เพียงไม่ได้แก้วันที่ ยังไม่เป็นเหตุให้กระทำให้พินัยกรรม์เป็นโมฆะ สรุปแล้วมิได้มีข้อความใด ๆ ควรฟังหักล้างเจตนาของผู้ตาย จึงพิพากษากลับคำพิพากษาศาลล่าง ให้ทรัพย์รายพิพาทเป็นของโจทก์(ชัยประชา-จำรูญเนติศาสตร์-ธรรมบัณฑิต)ศาลชั้นต้น - นายเทียม พวงบุญนาคศาลอุทธรณ์ - พระพิบูลย์ไอศวรรย์สุจริตกุลแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องขอให้ศาลแสดงว่า ที่ดินและเรือนรายพิพาทเป็นของโจทก์ โดยได้รับมฤดกมาจากนางนุ่ม ผู้ตาย ขอให้ขับไล่จำเลยและบริวารอย่าให้เกี่ยวข้องต่อไป จำเลยให้การต่อสู้ว่า ที่พิพาทและบ้านเรือนเป็นของจำเลย ๆครอบครองมาช้านาน ผู้ตายไม่มีสิทธิ์ทำพินัยกรรม์ยกทรัพย์เหล่านี้ให้โจทก์ พินัยกรรม์ไม่สมบูรณ์ตามกฎหมาย ศาลฎีกาคงฟังข้อเท็จจริงว่า ทรัพย์รายพิพาทนี้เป็นของนางนุ่มผู้ตายในขณะทำพินัยกรรม์ และการที่ผู้ตายยกทรัพย์ให้โจทก์นั้นเป็นสิ่งที่เชื่อได้ ชอบด้วยเหตุผล ข้อที่จำเลยให้การว่า พินัยกรรม์ไม่สมบูรณ์ แล้วนำสืบว่า นางนุ่มไม่ได้ทำพินัยกรรม์ นอกเหนือประเด็นไม่ชอบที่จะรับฟัง คดีปรากฎว่า พินัยกรรม์นี้ได้ทำขึ้นเป็นตัวพิมพ์ เว้นช่องว่างไว้ตรอกวันเดือนปี และเขตต์ที่พิพาทผู้ทำพินัยกรรม์ ผู้ตายได้บอกให้คนอื่นตรองรายละเอียด แล้วจึงลงนาม การกระทำเช่นนี้ไม่ใช่ตกเติมข้อความในพินัยกรรม์ที่ต้องลงลายมือชื่อรับรองตามความในมาตรา ๑๖๕๖ แห่ง ป.ม.แพ่ง ฯ อ้างฎีกาที่ ๔๗๘/๒๔๘๓ อนึ่งพินัยกรรม์ฉะบับนี้ก็ปรากฎว่า ได้ลงวันในพินัยกรรม์ไว้ก่อนวันตรอก แต่ศาลฎีกาเห็นว่าความประสงค์ของกฎหมายที่ให้ลงวันเดือนปี ก็เพื่อรู้เวลาทำ และในกรณีที่มีพินัยกรรม์หลายฉะบับ ฉะบับหลังย่อมลบล้างฉะบับก่อนเท่านั้น ทั้งคดีเรื่องนี้ก็ไม่มีข้อโต้เถียงว่า มีพินัยกรรม์ฉะบับอื่นอีก เพียงไม่ได้แก้วันที่ ยังไม่เป็นเหตุให้กระทำให้พินัยกรรม์เป็นโมฆะ สรุปแล้วมิได้มีข้อความใด ๆ ควรฟังหักล้างเจตนาของผู้ตาย จึงพิพากษากลับคำพิพากษาศาลล่าง ให้ทรัพย์รายพิพาทเป็นของโจทก์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 487/2489นายเจริญ ศิริวัฒน์โจทก์นายสุข เขียวเกต,นายแป้น เขียวเกตจำเลย ป.พ.พ. ม. 1656, ม. 1697 ป.วิ.พ. ม. 84, ม. 183พินัยกรรม์ที่ทำขึ้นด้วยตัวพิมพ์ เว้นช่องว่างไว้ตรอก วันเดือนปี ทรัพย์ และชื่อผู้ทำพินัยกรรม์นั้น เมื่อผู้ทำพินัยกรรม์ได้ตรอกรายละเอียดเหล่านั้นและลงนามของตนแล้ว ก็เป็นพินัยกรรม์ที่ใช้ได้ ไม่จำเป็นต้องลงชื่อกำกับข้อความที่ตนตรอกและในกรณีเช่นนี้ ไม่ถือว่าเป็นการตกเติมข้อความในพินัยกรรม์ (อ้างฎีกาที่ 478/83) วันที่ในพินัยกรรม์พิมพ์เอาไว้ก่อนตรอกข้อความและลงนามผู้ทำพินัยกรรม์นั้น ไม่เป็นเหตุให้พินัยกรรม์เป็นโมฆะ จำเลยให้การว่า พินัยกรรม์ไม่สมบูรณ์ แล้วนำสืบว่าผู้ตายมิได้ทำพินัยกรรม์ ดังนี้ รับฟังไม่ได้ เป็นการสืบนอกประเด็นโจทก์ฟ้องขอให้ศาลแสดงว่า ที่ดินและเรือนรายพิพาทเป็นของโจทก์ โดยได้รับมฤดกมาจากนางนุ่ม ผู้ตาย ขอให้ขับไล่จำเลยและบริวารอย่าให้เกี่ยวข้องต่อไป จำเลยให้การต่อสู้ว่า ที่พิพาทและบ้านเรือนเป็นของจำเลย ๆครอบครองมาช้านาน ผู้ตายไม่มีสิทธิ์ทำพินัยกรรม์ยกทรัพย์เหล่านี้ให้โจทก์ พินัยกรรม์ไม่สมบูรณ์ตามกฎหมาย ศาลฎีกาคงฟังข้อเท็จจริงว่า ทรัพย์รายพิพาทนี้เป็นของนางนุ่มผู้ตายในขณะทำพินัยกรรม์ และการที่ผู้ตายยกทรัพย์ให้โจทก์นั้นเป็นสิ่งที่เชื่อได้ ชอบด้วยเหตุผล ข้อที่จำเลยให้การว่า พินัยกรรม์ไม่สมบูรณ์ แล้วนำสืบว่า นางนุ่มไม่ได้ทำพินัยกรรม์ นอกเหนือประเด็นไม่ชอบที่จะรับฟัง คดีปรากฎว่า พินัยกรรม์นี้ได้ทำขึ้นเป็นตัวพิมพ์ เว้นช่องว่างไว้ตรอกวันเดือนปี และเขตต์ที่พิพาทผู้ทำพินัยกรรม์ ผู้ตายได้บอกให้คนอื่นตรองรายละเอียด แล้วจึงลงนาม การกระทำเช่นนี้ไม่ใช่ตกเติมข้อความในพินัยกรรม์ที่ต้องลงลายมือชื่อรับรองตามความในมาตรา ๑๖๕๖ แห่ง ป.ม.แพ่ง ฯ อ้างฎีกาที่ ๔๗๘/๒๔๘๓ อนึ่งพินัยกรรม์ฉะบับนี้ก็ปรากฎว่า ได้ลงวันในพินัยกรรม์ไว้ก่อนวันตรอก แต่ศาลฎีกาเห็นว่าความประสงค์ของกฎหมายที่ให้ลงวันเดือนปี ก็เพื่อรู้เวลาทำ และในกรณีที่มีพินัยกรรม์หลายฉะบับ ฉะบับหลังย่อมลบล้างฉะบับก่อนเท่านั้น ทั้งคดีเรื่องนี้ก็ไม่มีข้อโต้เถียงว่า มีพินัยกรรม์ฉะบับอื่นอีก เพียงไม่ได้แก้วันที่ ยังไม่เป็นเหตุให้กระทำให้พินัยกรรม์เป็นโมฆะ สรุปแล้วมิได้มีข้อความใด ๆ ควรฟังหักล้างเจตนาของผู้ตาย จึงพิพากษากลับคำพิพากษาศาลล่าง ให้ทรัพย์รายพิพาทเป็นของโจทก์(ชัยประชา-จำรูญเนติศาสตร์-ธรรมบัณฑิต)ศาลชั้นต้น - นายเทียม พวงบุญนาคศาลอุทธรณ์ - พระพิบูลย์ไอศวรรย์สุจริตกุลแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ