คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2780/2527หลักกฎหมาย: จำเลยจ้องปืนมาทางจ่าสิบตำรวจ น. กับพวกแล้วก็มี เสียงปืนดังขึ้น 1 นัด จากทางด้านจำเลย ซึ่งจำเลยจะ ต้องเป็นผู้ยิงเพราะพวกของจำเลยไม่มีปืน แม้กระสุนปืนที่จำเลยยิงจะไม่ถูกใคร แต่การที่จำเลยยิงปืนมาทางจ่าสิบตำรวจ น. กับพวก จำเลยย่อมเล็งเห็นผลของการกระทำนั้นได้ว่าอาจเป็นเหตุให้จ่าสิบตำรวจ น. กับพวกคนใดคนหนึ่งหรือ หลายคนถึงแก่ความตาย จำเลยจึงมีความผิดฐานพยายามฆ่าเจ้าพนักงานซึ่งกระทำการตามหน้าที่โจทก์ฟ้องว่า จำเลยกับพวกอีก 1 คนร่วมกันมีอาวุธปืนสั้นไม่มีเลขทะเบียนจำนวน 1 กระบอกและกระสุนปืนคาร์บินซึ่งใช้ยิงได้กับอาวุธปืนดังกล่าวไว้ในครอบครองและร่วมกันพาอาวุธปืนและเครื่องกระสุนปืนดังกล่าวติดตัวไปในหมู่บ้านและทางสาธารณะโดยไม่ได้รับอนุญาต เนื่องจากจำเลยกับพวกได้กระทำความผิดดังกล่าว จ่าสิบตำรวจนิกรซึ่งเป็นเจ้าพนักงานและพวกซึ่งเป็นผู้ช่วยเหลือเจ้าพนักงานในการกระทำการตามหน้าที่ได้ขอตรวจค้นและจับกุมจำเลยกับพวกอันเป็นการปฏิบัติการตามหน้าที่จำเลยกับพวกต่อสู้ขัดขวางการจับกุมโดยร่วมกันใช้อาวุธปืนดังกล่าวยิงโดยเจตนาฆ่าจ่าสิบตำรวจนิกรกับพวกให้ถึงแก่ความตายแต่กระสุนปืนที่จำเลยกับพวกยิงไม่ถูก จ่าสิบตำรวจนิกรกับพวกจึงไม่ถึงแก่ความตายสมดังเจตนาของจำเลย ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 138, 140, 289, 80, 83 พระราชบัญญัติอาวุธปืน เครื่องกระสุนปืนวัตถุระเบิด ดอกไม้เพลิง และสิ่งเทียมอาวุธปืน พ.ศ. 2490 มาตรา 7, 8 ทวิ, 55, 72, 72 ทวิ, 78 ริบของกลางจำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 138, 140, 83 พระราชบัญญัติอาวุธปืน เครื่องกระสุนปืน วัตถุระเบิดดอกไม้เพลิง และสิ่งเทียมอาวุธปืน พ.ศ. 2490 มาตรา 7, 8, ทวิ , 55, 72, 72 ทวิ, 78 ให้ลงโทษจำคุกรวม 3 กระทง ของกลางริบ คำขออื่นของโจทก์นอกจากนี้ให้ยกโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 289 ประกอบด้วย มาตรา 80 อีกบทหนึ่ง ความผิดฐานนี้กับความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 138, 140 เป็นการกระทำกรรมเดียวผิดต่อกฎหมายหลายบท ให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 289ประกอบด้วยมาตรา 80 ซึ่งเป็นบทที่มีโทษหนักที่สุด ลงโทษจำคุก นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า จำเลยจ้องปืนมาทางจ่าสิบตำรวจนิกรกับพวกแล้วก็มีเสียงปืนดังขึ้น 1 นัด จากทางด้านจำเลย ซึ่งจำเลยจะต้องเป็นผู้ยิงเพราะพวกของจำเลยไม่มีปืน แม้กระสุนปืนที่จำเลยยิงไม่ถูกใคร แต่การที่จำเลยยิงปืนมาทางจ่าสิบตำรวจนิกรกับพวก จำเลยย่อมเล็งเห็นผลของการกระทำนั้นได้ว่าอาจเป็นเหตุให้จ่าสิบตำรวจนิกรกับพวกคนใดคนหนึ่งหรือหลายคนถึงแก่ความตาย จำเลยจึงมีความผิดฐานพยายามฆ่าเจ้าพนักงานซึ่งกระทำการตามหน้าที่พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2780/2527พนักงานอัยการจังหวัดกาฬสินธุ์โจทก์นายชาลี มูลอุดมจำเลย ป.อ. ม. 138, ม. 140, ม. 289, ม. 80, ม. 83จำเลยจ้องปืนมาทางจ่าสิบตำรวจ น. กับพวกแล้วก็มี เสียงปืนดังขึ้น 1 นัด จากทางด้านจำเลย ซึ่งจำเลยจะ ต้องเป็นผู้ยิงเพราะพวกของจำเลยไม่มีปืน แม้กระสุนปืนที่จำเลยยิงจะไม่ถูกใคร แต่การที่จำเลยยิงปืนมาทางจ่าสิบตำรวจ น. กับพวก จำเลยย่อมเล็งเห็นผลของการกระทำนั้นได้ว่าอาจเป็นเหตุให้จ่าสิบตำรวจ น. กับพวกคนใดคนหนึ่งหรือ หลายคนถึงแก่ความตาย จำเลยจึงมีความผิดฐานพยายามฆ่าเจ้าพนักงานซึ่งกระทำการตามหน้าที่โจทก์ฟ้องว่า จำเลยกับพวกอีก 1 คนร่วมกันมีอาวุธปืนสั้นไม่มีเลขทะเบียนจำนวน 1 กระบอกและกระสุนปืนคาร์บินซึ่งใช้ยิงได้กับอาวุธปืนดังกล่าวไว้ในครอบครองและร่วมกันพาอาวุธปืนและเครื่องกระสุนปืนดังกล่าวติดตัวไปในหมู่บ้านและทางสาธารณะโดยไม่ได้รับอนุญาต เนื่องจากจำเลยกับพวกได้กระทำความผิดดังกล่าว จ่าสิบตำรวจนิกรซึ่งเป็นเจ้าพนักงานและพวกซึ่งเป็นผู้ช่วยเหลือเจ้าพนักงานในการกระทำการตามหน้าที่ได้ขอตรวจค้นและจับกุมจำเลยกับพวกอันเป็นการปฏิบัติการตามหน้าที่จำเลยกับพวกต่อสู้ขัดขวางการจับกุมโดยร่วมกันใช้อาวุธปืนดังกล่าวยิงโดยเจตนาฆ่าจ่าสิบตำรวจนิกรกับพวกให้ถึงแก่ความตายแต่กระสุนปืนที่จำเลยกับพวกยิงไม่ถูก จ่าสิบตำรวจนิกรกับพวกจึงไม่ถึงแก่ความตายสมดังเจตนาของจำเลย ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 138, 140, 289, 80, 83 พระราชบัญญัติอาวุธปืน เครื่องกระสุนปืนวัตถุระเบิด ดอกไม้เพลิง และสิ่งเทียมอาวุธปืน พ.ศ. 2490 มาตรา 7, 8 ทวิ, 55, 72, 72 ทวิ, 78 ริบของกลางจำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 138, 140, 83 พระราชบัญญัติอาวุธปืน เครื่องกระสุนปืน วัตถุระเบิดดอกไม้เพลิง และสิ่งเทียมอาวุธปืน พ.ศ. 2490 มาตรา 7, 8, ทวิ , 55, 72, 72 ทวิ, 78 ให้ลงโทษจำคุกรวม 3 กระทง ของกลางริบ คำขออื่นของโจทก์นอกจากนี้ให้ยกโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 289 ประกอบด้วย มาตรา 80 อีกบทหนึ่ง ความผิดฐานนี้กับความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 138, 140 เป็นการกระทำกรรมเดียวผิดต่อกฎหมายหลายบท ให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 289ประกอบด้วยมาตรา 80 ซึ่งเป็นบทที่มีโทษหนักที่สุด ลงโทษจำคุก นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า จำเลยจ้องปืนมาทางจ่าสิบตำรวจนิกรกับพวกแล้วก็มีเสียงปืนดังขึ้น 1 นัด จากทางด้านจำเลย ซึ่งจำเลยจะต้องเป็นผู้ยิงเพราะพวกของจำเลยไม่มีปืน แม้กระสุนปืนที่จำเลยยิงไม่ถูกใคร แต่การที่จำเลยยิงปืนมาทางจ่าสิบตำรวจนิกรกับพวก จำเลยย่อมเล็งเห็นผลของการกระทำนั้นได้ว่าอาจเป็นเหตุให้จ่าสิบตำรวจนิกรกับพวกคนใดคนหนึ่งหรือหลายคนถึงแก่ความตาย จำเลยจึงมีความผิดฐานพยายามฆ่าเจ้าพนักงานซึ่งกระทำการตามหน้าที่พิพากษายืน(ศักดิ์ สนองชาติ-นิยม ติวุตานนท์-ชัยวัฒน์ ชมพูนุท)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยกับพวกอีก 1 คนร่วมกันมีอาวุธปืนสั้นไม่มีเลขทะเบียนจำนวน 1 กระบอกและกระสุนปืนคาร์บินซึ่งใช้ยิงได้กับอาวุธปืนดังกล่าวไว้ในครอบครองและร่วมกันพาอาวุธปืนและเครื่องกระสุนปืนดังกล่าวติดตัวไปในหมู่บ้านและทางสาธารณะโดยไม่ได้รับอนุญาต เนื่องจากจำเลยกับพวกได้กระทำความผิดดังกล่าว จ่าสิบตำรวจนิกรซึ่งเป็นเจ้าพนักงานและพวกซึ่งเป็นผู้ช่วยเหลือเจ้าพนักงานในการกระทำการตามหน้าที่ได้ขอตรวจค้นและจับกุมจำเลยกับพวกอันเป็นการปฏิบัติการตามหน้าที่จำเลยกับพวกต่อสู้ขัดขวางการจับกุมโดยร่วมกันใช้อาวุธปืนดังกล่าวยิงโดยเจตนาฆ่าจ่าสิบตำรวจนิกรกับพวกให้ถึงแก่ความตายแต่กระสุนปืนที่จำเลยกับพวกยิงไม่ถูก จ่าสิบตำรวจนิกรกับพวกจึงไม่ถึงแก่ความตายสมดังเจตนาของจำเลย ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 138, 140, 289, 80, 83 พระราชบัญญัติอาวุธปืน เครื่องกระสุนปืนวัตถุระเบิด ดอกไม้เพลิง และสิ่งเทียมอาวุธปืน พ.ศ. 2490 มาตรา 7, 8 ทวิ, 55, 72, 72 ทวิ, 78 ริบของกลางจำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 138, 140, 83 พระราชบัญญัติอาวุธปืน เครื่องกระสุนปืน วัตถุระเบิดดอกไม้เพลิง และสิ่งเทียมอาวุธปืน พ.ศ. 2490 มาตรา 7, 8, ทวิ , 55, 72, 72 ทวิ, 78 ให้ลงโทษจำคุกรวม 3 กระทง ของกลางริบ คำขออื่นของโจทก์นอกจากนี้ให้ยกโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 289 ประกอบด้วย มาตรา 80 อีกบทหนึ่ง ความผิดฐานนี้กับความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 138, 140 เป็นการกระทำกรรมเดียวผิดต่อกฎหมายหลายบท ให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 289ประกอบด้วยมาตรา 80 ซึ่งเป็นบทที่มีโทษหนักที่สุด ลงโทษจำคุก นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า จำเลยจ้องปืนมาทางจ่าสิบตำรวจนิกรกับพวกแล้วก็มีเสียงปืนดังขึ้น 1 นัด จากทางด้านจำเลย ซึ่งจำเลยจะต้องเป็นผู้ยิงเพราะพวกของจำเลยไม่มีปืน แม้กระสุนปืนที่จำเลยยิงไม่ถูกใคร แต่การที่จำเลยยิงปืนมาทางจ่าสิบตำรวจนิกรกับพวก จำเลยย่อมเล็งเห็นผลของการกระทำนั้นได้ว่าอาจเป็นเหตุให้จ่าสิบตำรวจนิกรกับพวกคนใดคนหนึ่งหรือหลายคนถึงแก่ความตาย จำเลยจึงมีความผิดฐานพยายามฆ่าเจ้าพนักงานซึ่งกระทำการตามหน้าที่พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2780/2527พนักงานอัยการจังหวัดกาฬสินธุ์โจทก์นายชาลี มูลอุดมจำเลย ป.อ. ม. 138, ม. 140, ม. 289, ม. 80, ม. 83จำเลยจ้องปืนมาทางจ่าสิบตำรวจ น. กับพวกแล้วก็มี เสียงปืนดังขึ้น 1 นัด จากทางด้านจำเลย ซึ่งจำเลยจะ ต้องเป็นผู้ยิงเพราะพวกของจำเลยไม่มีปืน แม้กระสุนปืนที่จำเลยยิงจะไม่ถูกใคร แต่การที่จำเลยยิงปืนมาทางจ่าสิบตำรวจ น. กับพวก จำเลยย่อมเล็งเห็นผลของการกระทำนั้นได้ว่าอาจเป็นเหตุให้จ่าสิบตำรวจ น. กับพวกคนใดคนหนึ่งหรือ หลายคนถึงแก่ความตาย จำเลยจึงมีความผิดฐานพยายามฆ่าเจ้าพนักงานซึ่งกระทำการตามหน้าที่โจทก์ฟ้องว่า จำเลยกับพวกอีก 1 คนร่วมกันมีอาวุธปืนสั้นไม่มีเลขทะเบียนจำนวน 1 กระบอกและกระสุนปืนคาร์บินซึ่งใช้ยิงได้กับอาวุธปืนดังกล่าวไว้ในครอบครองและร่วมกันพาอาวุธปืนและเครื่องกระสุนปืนดังกล่าวติดตัวไปในหมู่บ้านและทางสาธารณะโดยไม่ได้รับอนุญาต เนื่องจากจำเลยกับพวกได้กระทำความผิดดังกล่าว จ่าสิบตำรวจนิกรซึ่งเป็นเจ้าพนักงานและพวกซึ่งเป็นผู้ช่วยเหลือเจ้าพนักงานในการกระทำการตามหน้าที่ได้ขอตรวจค้นและจับกุมจำเลยกับพวกอันเป็นการปฏิบัติการตามหน้าที่จำเลยกับพวกต่อสู้ขัดขวางการจับกุมโดยร่วมกันใช้อาวุธปืนดังกล่าวยิงโดยเจตนาฆ่าจ่าสิบตำรวจนิกรกับพวกให้ถึงแก่ความตายแต่กระสุนปืนที่จำเลยกับพวกยิงไม่ถูก จ่าสิบตำรวจนิกรกับพวกจึงไม่ถึงแก่ความตายสมดังเจตนาของจำเลย ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 138, 140, 289, 80, 83 พระราชบัญญัติอาวุธปืน เครื่องกระสุนปืนวัตถุระเบิด ดอกไม้เพลิง และสิ่งเทียมอาวุธปืน พ.ศ. 2490 มาตรา 7, 8 ทวิ, 55, 72, 72 ทวิ, 78 ริบของกลางจำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 138, 140, 83 พระราชบัญญัติอาวุธปืน เครื่องกระสุนปืน วัตถุระเบิดดอกไม้เพลิง และสิ่งเทียมอาวุธปืน พ.ศ. 2490 มาตรา 7, 8, ทวิ , 55, 72, 72 ทวิ, 78 ให้ลงโทษจำคุกรวม 3 กระทง ของกลางริบ คำขออื่นของโจทก์นอกจากนี้ให้ยกโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 289 ประกอบด้วย มาตรา 80 อีกบทหนึ่ง ความผิดฐานนี้กับความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 138, 140 เป็นการกระทำกรรมเดียวผิดต่อกฎหมายหลายบท ให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 289ประกอบด้วยมาตรา 80 ซึ่งเป็นบทที่มีโทษหนักที่สุด ลงโทษจำคุก นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า จำเลยจ้องปืนมาทางจ่าสิบตำรวจนิกรกับพวกแล้วก็มีเสียงปืนดังขึ้น 1 นัด จากทางด้านจำเลย ซึ่งจำเลยจะต้องเป็นผู้ยิงเพราะพวกของจำเลยไม่มีปืน แม้กระสุนปืนที่จำเลยยิงไม่ถูกใคร แต่การที่จำเลยยิงปืนมาทางจ่าสิบตำรวจนิกรกับพวก จำเลยย่อมเล็งเห็นผลของการกระทำนั้นได้ว่าอาจเป็นเหตุให้จ่าสิบตำรวจนิกรกับพวกคนใดคนหนึ่งหรือหลายคนถึงแก่ความตาย จำเลยจึงมีความผิดฐานพยายามฆ่าเจ้าพนักงานซึ่งกระทำการตามหน้าที่พิพากษายืน(ศักดิ์ สนองชาติ-นิยม ติวุตานนท์-ชัยวัฒน์ ชมพูนุท)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ