phoneee/thai-legal-corpus huggingface dataset:
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1754/2505หลักกฎหมาย: ทางเดินพิพาทอยู่ในที่ดินโฉนดแปลงเดียวกัน ซึ่งมีเจ้าของรวมสองฝ่ายครอบครองร่วมกันมา โดยมิได้แยกกันครอบครองเป็นส่วนสัดและในระหว่างนั้น แม้ผู้เช่าห้องแถวของเจ้าของรวมอีกฝ่ายหนึ่งจะได้ใช้ทางเดินพิพาทนั้นมาเป็นเวลา 20 ปีเศษ ก็ตาม แต่ภายหลังเมื่อได้แบ่งแยกโฉนดครอบครองกันเป็นส่วนสัดแล้ว ยังใช้ทางเดินพิพาทนั้นต่อมาไม่ถึง 10 ปี นับแต่ได้แยกกันครอบครอง ทางเดินพิพาทย่อมไม่เป็นทางภารจำยอม ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1754/2505นายศรีเกษม หุตายน ที่ 1 นางกาญจนา หุตายน ที่ 2โจทก์นางสาวคุณศรี หุตายน ที่ 3 โดยนายศรีเกษมโจทก์หุตายน ผู้รับมอบอำนาจโจทก์นายสรรค์ชัย เศรษฐปราโมทย์จำเลย ป.พ.พ. ทางเดินพิพาทอยู่ในที่ดินโฉนดแปลงเดียวกัน ซึ่งมีเจ้าของรวมสองฝ่ายครอบครองร่วมกันมา โดยมิได้แยกกันครอบครองเป็นส่วนสัดและในระหว่างนั้น แม้ผู้เช่าห้องแถวของเจ้าของรวมอีกฝ่ายหนึ่งจะได้ใช้ทางเดินพิพาทนั้นมาเป็นเวลา 20 ปีเศษ ก็ตาม แต่ภายหลังเมื่อได้แบ่งแยกโฉนดครอบครองกันเป็นส่วนสัดแล้ว ยังใช้ทางเดินพิพาทนั้นต่อมาไม่ถึง 10 ปี นับแต่ได้แยกกันครอบครอง ทางเดินพิพาทย่อมไม่เป็นทางภารจำยอม(อนุสสรนิติสาร-ชวน สิงหลกะ-คร้าม สิวายะวิโรจน์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1754/2505นายศรีเกษม หุตายน ที่ 1 นางกาญจนา หุตายน ที่ 2โจทก์นางสาวคุณศรี หุตายน ที่ 3 โดยนายศรีเกษมโจทก์หุตายน ผู้รับมอบอำนาจโจทก์นายสรรค์ชัย เศรษฐปราโมทย์จำเลย ป.พ.พ. ทางเดินพิพาทอยู่ในที่ดินโฉนดแปลงเดียวกัน ซึ่งมีเจ้าของรวมสองฝ่ายครอบครองร่วมกันมา โดยมิได้แยกกันครอบครองเป็นส่วนสัดและในระหว่างนั้น แม้ผู้เช่าห้องแถวของเจ้าของรวมอีกฝ่ายหนึ่งจะได้ใช้ทางเดินพิพาทนั้นมาเป็นเวลา 20 ปีเศษ ก็ตาม แต่ภายหลังเมื่อได้แบ่งแยกโฉนดครอบครองกันเป็นส่วนสัดแล้ว ยังใช้ทางเดินพิพาทนั้นต่อมาไม่ถึง 10 ปี นับแต่ได้แยกกันครอบครอง ทางเดินพิพาทย่อมไม่เป็นทางภารจำยอม(อนุสสรนิติสาร-ชวน สิงหลกะ-คร้าม สิวายะวิโรจน์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คําสั่งกรมบังคับที่ 453/2549เรื่อง การปฏิบัติหน้าที่เวรสั่ง------------------------ เพื่อให้การบริการประชาชนผู้มาติดต่อราชการกรมบังคับคดีเกี่ยวกับการบังคับคดีล้มละลาย เป็นไปด้วยความสะดวก เรียบร้อย และเป็นผลดีต่อราชการ จึงมีคําสั่งดังต่อไปนี้ ให้กองบังคับคดีล้มละลาย 1 กองบังคับคดีล้มละลาย 3 กองบังคับคดีล้มละลาย 4 และกอง บังคับคดีล้มละลาย 5 รับผิดชอบเป็นเวรสั่งในวันจันทร์ถึงวันพฤหัสบดี ตามลําดับ โดยจัดหัวหน้ากลุ่มงาน 1 คน และเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ 1 คน ทําหน้าที่เวรสั่ง สําหรับในวันศุกร์ให้กองบังคับคดีล้มละลาย 1 และกองบังคับคดีล้มละลาย 5 หัวหน้ากลุ่มงาน 1 คน และเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ 1 คน ผลัดเปลี่ยนกัน ทําหน้าที่เวรสั่งกองละ 1 วัน โดยเริ่มจากกองบังคับคดีล้มละลาย 1 ก่อน ทั้งนี้ให้ เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ ซึ่งทําหน้าที่เวรสั่งไปปฏิบัติหน้าที่ที่ฝ่ายคําคู่ความในวันที่แต่ละกองต้องรับผิดชอบ โดยให้เจ้าพนักงาน พิทักษ์ทรัพย์ผู้ปฏิบัติหน้าที่เวรสั่ง มีหน้าที่ดังนี้ข้อ ๑ เมื่อได้รับแจ้งคําสั่งพิทักษ์ทรัพย์ ให้มอบหมายฝ่ายกความดําเนินการประกาศคําสั่ง พิทักษ์ทรัพย์ กําหนดวันนัดตรวจคําขอรับชําระหนี้ ออกหมายเรียก หมายแจ้งคําสั่งพิทักษ์ทรัพย์เพื่อ เรียกลูกหนี้มาให้การสอบสวนพร้อมแจ้งหน่วยราชการต่างๆ ที่เกี่ยวข้อง ออกหมายนัดให้เจ้าหนี้ผู้เป็น โจทก์วางเงินค่าใช้จ่ายพร้อมทั้งแถลงเกี่ยวกับกิจการทรัพย์สินของลูกหนี้ภายในวันเดียวกันนั้น เสร็จ แล้วให้รวบรวมส่งกองบังคับคดีล้มละลายที่รับผิดชอบเพื่อสั่งจ่ายสํานวนให้เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ ดาเนินการต่อไปในวันที่ได้รับสํานวนหรืออย่างช้าในวันทําการถัดไปข้อ ๒ ตรวจและมีคําสั่งในคําขอรับชําระหนี้ที่ยื่นต่อเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ ว่าเจ้าหนี้ดําเนินการ ถูกต้องครบถ้วน ตามมาตรา 91 แห่งพระราชบัญญัติล้มละลาย พุทธศักราช 2483 หรือไม่ หากเจ้าหนี้ไม่ส่ง เอกสารประกอบหนี้หรือส่งเอกสารไม่ครบถ้วน ให้มีคําสั่งให้เจ้าหนี้นําส่งวันหนึ่งวันใดก่อนหรือในวันนัด ตรวจคําขอรับชําระหนี้ตามที่เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์เห็นสมควร พร้อมทั้งแจ้งด้วยว่า หากประสงค์จะ ยื่นบันทึกถ้อยคํายืนยันข้อเท็จจริงประกอบให้ยื่นต่อเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ภายในเวลาดังกล่าว ทั้งนี้ให้ สํานักงานบังคับคดีส่วนภูมิภาคถือปฏิบัติในกรณีที่รับคําขอรับชําระหนี้ไว้แทนด้วยข้อ ๓ ตรวจคําร้อง คําขอ หรือหมายต่างๆ ที่มีผู้อื่นในคดีล้มละลายและมีคําสั่งหรือส่งให้ เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ผู้รับผิดชอบดําเนินการต่อไป อนึ่ง หากคําสั่งหรือบันทึกข้อความใดที่ขัดหรือแย้งกับคําสั่งนี้ ให้ถือปฏิบัติตามคําสั่งนี้ ทั้งนี้ ให้ถือปฏิบัติตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไปผู้มีอํานาจลงนาม - สั่ง ณ วันที่ 20 เดือน ตุลาคม พ.ศ. 2549 (ลงชื่อ) สิรวัต จันทรัฐ (นายสิรวัต จันทรัฐ) อธิบดีกรมบังคับคดี
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 282/2490หลักกฎหมาย: ที่นามือเปล่า มีผู้เข้าแย่งครอบครอง แล้วมาฟ้องขับไล่เกิน 1 ปี นับแต่วันถูกแย่งการครองครองไม่ได้ การไปร้องต่อตำรวจหรือต่ออำเภอ ไม่ทำให้ฟ้องขับไล่เกินกำหนดที่กล่าวนั้นได้ได้ความว่า ที่พิพาทเป็นที่นามือเปล่า ศาลฎีกาฟังว่าจำเลยแย่งทำมาเกินกว่า ๑ ปีแล้ว ศาลฎีกาตัดสินว่า นับแต่วันจำเลยแย่งการครอบครองถึงวันฟ้องเกินกว่า ๑ ปีแล้ว โจทก์หมดสิทธิ์ฟ้องขับไล่จำเลยตามมาตรา ๑๓๗๕ การที่โจทก์ไปร้องต่อตำรวจเมื่อ พ.ศ.๒๔๘๗ และร้องต่ออำเภอเมื่อ พ.ศ.๒๔๘๘ ไม่ทำให้การครอบครองของจำเลยสดุดหยุดลง เพราะไม่ได้ฟ้องต่อศาลภายใน ๑ ปี จึงพิพากษากลับคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ให้ยกฟ้องโจทก์ ยืนตามศาลชั้นต้น ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 282/2490นายอ้วย ตามบุตร์โจทก์นายทอน การกวี นายล้วน การกวีจำเลย ป.พ.พ. ม. 1375 ป.ที่ดิน ที่นามือเปล่า มีผู้เข้าแย่งครอบครอง แล้วมาฟ้องขับไล่เกิน 1 ปี นับแต่วันถูกแย่งการครองครองไม่ได้ การไปร้องต่อตำรวจหรือต่ออำเภอ ไม่ทำให้ฟ้องขับไล่เกินกำหนดที่กล่าวนั้นได้ได้ความว่า ที่พิพาทเป็นที่นามือเปล่า ศาลฎีกาฟังว่าจำเลยแย่งทำมาเกินกว่า ๑ ปีแล้ว ศาลฎีกาตัดสินว่า นับแต่วันจำเลยแย่งการครอบครองถึงวันฟ้องเกินกว่า ๑ ปีแล้ว โจทก์หมดสิทธิ์ฟ้องขับไล่จำเลยตามมาตรา ๑๓๗๕ การที่โจทก์ไปร้องต่อตำรวจเมื่อ พ.ศ.๒๔๘๗ และร้องต่ออำเภอเมื่อ พ.ศ.๒๔๘๘ ไม่ทำให้การครอบครองของจำเลยสดุดหยุดลง เพราะไม่ได้ฟ้องต่อศาลภายใน ๑ ปี จึงพิพากษากลับคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ให้ยกฟ้องโจทก์ ยืนตามศาลชั้นต้น(ปรีชาวินิจฉัย-ธรรมบัณฑิต บุนยะปานะ-ชัยประชา)ศาลชั้นต้น - หลวงวิจิตร์เนติศาสตร์ศาลอุทธรณ์ - พระศิลปสิทธิ์วินิจฉัยแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ได้ความว่า ที่พิพาทเป็นที่นามือเปล่า ศาลฎีกาฟังว่าจำเลยแย่งทำมาเกินกว่า ๑ ปีแล้ว ศาลฎีกาตัดสินว่า นับแต่วันจำเลยแย่งการครอบครองถึงวันฟ้องเกินกว่า ๑ ปีแล้ว โจทก์หมดสิทธิ์ฟ้องขับไล่จำเลยตามมาตรา ๑๓๗๕ การที่โจทก์ไปร้องต่อตำรวจเมื่อ พ.ศ.๒๔๘๗ และร้องต่ออำเภอเมื่อ พ.ศ.๒๔๘๘ ไม่ทำให้การครอบครองของจำเลยสดุดหยุดลง เพราะไม่ได้ฟ้องต่อศาลภายใน ๑ ปี จึงพิพากษากลับคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ให้ยกฟ้องโจทก์ ยืนตามศาลชั้นต้น ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 282/2490นายอ้วย ตามบุตร์โจทก์นายทอน การกวี นายล้วน การกวีจำเลย ป.พ.พ. ม. 1375 ป.ที่ดิน ที่นามือเปล่า มีผู้เข้าแย่งครอบครอง แล้วมาฟ้องขับไล่เกิน 1 ปี นับแต่วันถูกแย่งการครองครองไม่ได้ การไปร้องต่อตำรวจหรือต่ออำเภอ ไม่ทำให้ฟ้องขับไล่เกินกำหนดที่กล่าวนั้นได้ได้ความว่า ที่พิพาทเป็นที่นามือเปล่า ศาลฎีกาฟังว่าจำเลยแย่งทำมาเกินกว่า ๑ ปีแล้ว ศาลฎีกาตัดสินว่า นับแต่วันจำเลยแย่งการครอบครองถึงวันฟ้องเกินกว่า ๑ ปีแล้ว โจทก์หมดสิทธิ์ฟ้องขับไล่จำเลยตามมาตรา ๑๓๗๕ การที่โจทก์ไปร้องต่อตำรวจเมื่อ พ.ศ.๒๔๘๗ และร้องต่ออำเภอเมื่อ พ.ศ.๒๔๘๘ ไม่ทำให้การครอบครองของจำเลยสดุดหยุดลง เพราะไม่ได้ฟ้องต่อศาลภายใน ๑ ปี จึงพิพากษากลับคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ให้ยกฟ้องโจทก์ ยืนตามศาลชั้นต้น(ปรีชาวินิจฉัย-ธรรมบัณฑิต บุนยะปานะ-ชัยประชา)ศาลชั้นต้น - หลวงวิจิตร์เนติศาสตร์ศาลอุทธรณ์ - พระศิลปสิทธิ์วินิจฉัยแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 64256หลักกฎหมาย: ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์วินิจฉัยโดยฟังข้อเท็จจริงต้องกันว่า สั่งปลูกสร้างตามฟ้องไม่ใช่เคหะ การที่จำเลยฎีกาว่า สิ่งปลูกสร้างนั้นเป็นเคหะจึงเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 161/2501พระเจ้าวรวงศ์เธอพระองค์เจ้าศิริรัตน์บุษบง กับพวกโจทก์นายซิวโป หรือซิวปอ แซ่โง้วจำเลย ป.วิ.พ. ม. 248ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์วินิจฉัยโดยฟังข้อเท็จจริงต้องกันว่า สั่งปลูกสร้างตามฟ้องไม่ใช่เคหะ การที่จำเลยฎีกาว่า สิ่งปลูกสร้างนั้นเป็นเคหะจึงเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง(ศิลปสิทธิวินิจฉัย-ประวัติ ปัตตพงศ์-ปริพนธ์พจนพิสุทธิ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 161/2501พระเจ้าวรวงศ์เธอพระองค์เจ้าศิริรัตน์บุษบง กับพวกโจทก์นายซิวโป หรือซิวปอ แซ่โง้วจำเลย ป.วิ.พ. ม. 248ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์วินิจฉัยโดยฟังข้อเท็จจริงต้องกันว่า สั่งปลูกสร้างตามฟ้องไม่ใช่เคหะ การที่จำเลยฎีกาว่า สิ่งปลูกสร้างนั้นเป็นเคหะจึงเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง(ศิลปสิทธิวินิจฉัย-ประวัติ ปัตตพงศ์-ปริพนธ์พจนพิสุทธิ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 63469หลักกฎหมาย: แม้ฎีกาของโจทก์ที่ว่าจำเลยเป็นเจ้าพนักงานผู้มีอำนาจกระทำการตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 200 และการกระทำของจำเลยเป็นความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 157 นั้นจะเป็นปัญหาข้อกฎหมายก็ตามแต่คดีนี้ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษายกฟ้องโจทก์โดยฟังข้อเท็จจริงเป็นยุติแล้วว่าจำเลยไม่ใช่ เจ้าพนักงานผู้มีอำนาจสืบสวนคดีอาญาหรือจัดการให้เป็นไปตามตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 200 และจำเลยดำเนินกระบวนพิจารณาไปโดยใช้ดุลพินิจอันเป็นอิสระของผู้พิพากษามิได้ปฏิบัติ หน้าที่โดยมิชอบหรือโดยทุจริตหรือมีเจตนากลั่นแกล้งโจทก์ แต่อย่างใด คดีไม่มีทางลงโทษจำเลยได้ฉะนั้นปัญหาข้อกฎหมายที่โจทก์ฎีกาจึงไม่เป็นสาระแก่คดีอันควรได้รับการวินิจฉัย ที่ศาลชั้นต้นสั่งไม่รับฎีกาของโจทก์ชอบแล้ว ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 434/2522นางอัมพวัน จันทร์ตระกูลโจทก์โดยนายสุเมธ จันทร์ตระกูล ผู้ดำเนินคดีต่างผู้ตายโจทก์นายอุดม ตู้จินดาจำเลย ป.วิ.อ. ม. 200แม้ฎีกาของโจทก์ที่ว่าจำเลยเป็นเจ้าพนักงานผู้มีอำนาจกระทำการตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 200 และการกระทำของจำเลยเป็นความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 157 นั้นจะเป็นปัญหาข้อกฎหมายก็ตามแต่คดีนี้ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษายกฟ้องโจทก์โดยฟังข้อเท็จจริงเป็นยุติแล้วว่าจำเลยไม่ใช่ เจ้าพนักงานผู้มีอำนาจสืบสวนคดีอาญาหรือจัดการให้เป็นไปตามตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 200 และจำเลยดำเนินกระบวนพิจารณาไปโดยใช้ดุลพินิจอันเป็นอิสระของผู้พิพากษามิได้ปฏิบัติ หน้าที่โดยมิชอบหรือโดยทุจริตหรือมีเจตนากลั่นแกล้งโจทก์ แต่อย่างใด คดีไม่มีทางลงโทษจำเลยได้ฉะนั้นปัญหาข้อกฎหมายที่โจทก์ฎีกาจึงไม่เป็นสาระแก่คดีอันควรได้รับการวินิจฉัย ที่ศาลชั้นต้นสั่งไม่รับฎีกาของโจทก์ชอบแล้ว(ภิญโญ ธีรนิติ-สีห์ คลายนสูตร-ภักดิ์ บุณย์ภักดี)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 434/2522นางอัมพวัน จันทร์ตระกูลโจทก์โดยนายสุเมธ จันทร์ตระกูล ผู้ดำเนินคดีต่างผู้ตายโจทก์นายอุดม ตู้จินดาจำเลย ป.วิ.อ. ม. 200แม้ฎีกาของโจทก์ที่ว่าจำเลยเป็นเจ้าพนักงานผู้มีอำนาจกระทำการตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 200 และการกระทำของจำเลยเป็นความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 157 นั้นจะเป็นปัญหาข้อกฎหมายก็ตามแต่คดีนี้ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษายกฟ้องโจทก์โดยฟังข้อเท็จจริงเป็นยุติแล้วว่าจำเลยไม่ใช่ เจ้าพนักงานผู้มีอำนาจสืบสวนคดีอาญาหรือจัดการให้เป็นไปตามตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 200 และจำเลยดำเนินกระบวนพิจารณาไปโดยใช้ดุลพินิจอันเป็นอิสระของผู้พิพากษามิได้ปฏิบัติ หน้าที่โดยมิชอบหรือโดยทุจริตหรือมีเจตนากลั่นแกล้งโจทก์ แต่อย่างใด คดีไม่มีทางลงโทษจำเลยได้ฉะนั้นปัญหาข้อกฎหมายที่โจทก์ฎีกาจึงไม่เป็นสาระแก่คดีอันควรได้รับการวินิจฉัย ที่ศาลชั้นต้นสั่งไม่รับฎีกาของโจทก์ชอบแล้ว(ภิญโญ ธีรนิติ-สีห์ คลายนสูตร-ภักดิ์ บุณย์ภักดี)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศสํานักงานคณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ที่ สจ. 50/2561เรื่อง การพิจารณาขนาดของบริษัทในส่วนที่เกี่ยวกับการอนุญาต ให้บริษัทที่ประกอบธุรกิจโดยการถือหุ้นในบริษัทอื่น (holding company) เสนอขายหุ้นที่ออกใหม่ \_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_อาศัยอํานาจตามความในข้อ 23 วรรคสาม แห่งประกาศคณะกรรมการกํากับตลาดทุน ที่ ทจ. 39/2559 เรื่อง การขออนุญาตและการอนุญาตให้เสนอขายหุ้นที่ออกใหม่ ลงวันที่ 30 กันยายน พ.ศ. 2559 สํานักงานออกประกาศไว้ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ ให้ยกเลิกประกาศสํานักงานคณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ ที่ สจ. 20/2555 เรื่อง การพิจารณาขนาดของบริษัทในส่วนที่เกี่ยวกับการอนุญาตให้บริษัทที่ประกอบธุรกิจโดยการถือหุ้นในบริษัทอื่น (holding company) เสนอขายหุ้นที่ออกใหม่ ลงวันที่ 27 สิงหาคม พ.ศ. 2555 ข้อ ๒ การพิจารณาขนาดของบริษัทดังต่อไปนี้ ให้เป็นไปตามตารางท้ายประกาศนี้ (1) ผู้ขออนุญาตซึ่งเป็นบริษัทมหาชนจํากัดที่ประกอบธุรกิจโดยการถือหุ้นในบริษัทอื่น (holding company) และไม่มีการประกอบธุรกิจอย่างมีนัยสําคัญเป็นของตนเอง (2) บริษัทที่ประกอบธุรกิจหลักตามข้อ 24 แห่งประกาศคณะกรรมการกํากับตลาดทุนที่ ทจ. 39/2559 เรื่อง การขออนุญาตและการอนุญาตให้เสนอขายหุ้นที่ออกใหม่ ลงวันที่ 30 กันยายน พ.ศ. 2559 (3) บริษัทอื่นซึ่งไม่เป็นบริษัทที่ประกอบธุรกิจหลักตาม (2) ข้อ ๓ ประกาศนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2561 เป็นต้นไปผู้มีอํานาจลงนาม - ประกาศ ณ วันที่ 28 กันยายน พ.ศ. 2561 (นายรพี สุจริตกุล) เลขาธิการ สํานักงานคณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์
กฎกระทรวงกฎกระทรวงฉบับที่8 (พ.ศ. 2533)ออกตามความในพระราชบัญญัติที่ราชพัสดุพ.ศ.2518----------- อาศัยอำนาจตามความในมาตรา6 และมาตรา 12 แห่งพระราชบัญญัติราชพัสดุ พ.ศ. 2518รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้ ให้ยกเลิกความในข้อ10 แห่งกฎกระทรวง (พ.ศ. 2519) ออกตามความในพระราชบัญญัติที่ราชพัสดุ พ.ศ. 2518 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยกฎกระทรวง ฉบับที่ 3 (พ.ศ. 2521) ออกตามความในพระราชบัญญัติที่ราชพัสดุ พ.ศ. 2518และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน "ข้อ10 กระทรวง ทบวง กรม และองค์การปกครองท้องถิ่นใดประสงค์จะใช้ที่ราชพัสดุเพื่อประโยชน์ในทางราชการถ้าที่ราชพัสดุนั้นตั้งอยู่ในกรุงเทพมหานครให้ทำความตกลงกับกรมธนารักษ์แต่ถ้าที่ราชพัสดุนั้นตั้งอยู่ในจังหวัดอื่นให้แจ้งการขอใช้ที่ราชพัสดุนั้นต่อผู้ว่าราชการจังหวัด พร้อมทั้งแจ้งเหตุผลและความจำเป็นในการขอใช้ที่ราชพัสดุด้วยเมื่อได้รับความยินยอมจากผู้ว่าราชการจังหวัดแล้วให้ทำความตกลงกับกรมธนารักษ์ ในกรณีที่ผู้ว่าราชการจังหวัดไม่ให้ความยินยอมและผู้ขอใช้มีหนังสือแจ้งต่อผู้ว่าราชการจังหวัดถึงความจำเป็นที่ต้องใช้ที่ราชพัสดุเพื่อประโยชน์ในทางราชการให้ผู้ว่าราชการจังหวัดส่งเหตุผลและความจำเป็นของผู้ขอใช้พร้อมทั้งเหตุผลของผู้ว่าราชการจังหวัดที่ไม่ให้ความยินยอมในการใช้ที่ราชพัสดุนั้นให้กรมธนารักษ์เพื่อนำเสนอคณะกรรมการที่ราชพัสดุพิจารณาให้ความยินยอม" ให้ไว้ ณ วันที่ 6 สิงหาคม พ.ศ. 2533 ประมวล สภาวสุ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง+----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------+หมายเหตุ :-เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือเนื่องจากในปัจจุบันการที่กระทรวง ทบวงกรมหรือองค์การปกครองท้องถิ่นประสงค์จะขอใช้ที่ราชพัสดุที่ตั้งอยู่ในจังหวัดอื่นนอกจากกรุงเทพมหานครต้องได้รับความยินยอมจากผู้ว่าราชการจังหวัด แต่ในกรณีที่ผู้ว่าราชการจังหวัดไม่ยินยอมให้ใช้ที่ราชพัสดุยังมิได้มีบทบัญญัติกำหนดวิธีดำเนินการไว้ดังนั้นเพื่อให้การพิจารณาให้ความยินยอมในการใช้ที่ราชพัสดุที่ตั้งอยู่ในจังหวัดอื่นนอกจากกรุงเทพมหานครเหมาะสมยิ่งขึ้นจึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้[รก.2533/146/9พ./15 สิงหาคม 2533]
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 60615หลักกฎหมาย: ความว่า จำเลยยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่งของศาลอุทธรณ์ ขอให้ศาลฎีกาสั่งอนุญาตให้ปล่อยจำเลยชั่วคราวในระหว่างอุทธรณ์หมายเหตุ โจทก์ยังไม่ได้รับสำเนาคำร้องศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 335 จำคุก 3 ปี ฯลฯจำเลยอุทธรณ์ (อันดับ 41)จำเลยยื่นคำร้องขอให้ปล่อยชั่วคราวในระหว่างอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์มีคำสั่งว่า พิเคราะห์พฤติการณ์แห่งคดีแล้ว ยังไม่มีเหตุสมควรให้ปล่อยชั่วคราวระหว่างอุทธรณ์ จึงไม่อนุญาต ให้ยกคำร้อง (อันดับ 33,38)จำเลยจึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 43)ศาลชั้นต้นอนุญาตให้ปล่อยจำเลยชั่วคราว ตีราคาประกัน50,000 บาท (อันดับ 6)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว อนุญาตให้ปล่อยชั่วคราวจำเลยในระหว่างอุทธรณ์ตีราคาเป็นเงินหนึ่งแสนห้าหมื่นบาทถ้วน ให้ศาลชั้นต้นพิจารณาหลักประกันและดำเนินการต่อไป ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 22/2530พนักงานอัยการจังหวัดขอนแก่นโจทก์นายวีระ พิทักษ์สกุลจำเลยนายวีระ พิทักษ์สกุล จำเลยผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.อ. ม. 106, ม. 107, ม. 108, ม. 114ความว่า จำเลยยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่งของศาลอุทธรณ์ ขอให้ศาลฎีกาสั่งอนุญาตให้ปล่อยจำเลยชั่วคราวในระหว่างอุทธรณ์หมายเหตุ โจทก์ยังไม่ได้รับสำเนาคำร้องศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 335 จำคุก 3 ปี ฯลฯจำเลยอุทธรณ์ (อันดับ 41)จำเลยยื่นคำร้องขอให้ปล่อยชั่วคราวในระหว่างอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์มีคำสั่งว่า พิเคราะห์พฤติการณ์แห่งคดีแล้ว ยังไม่มีเหตุสมควรให้ปล่อยชั่วคราวระหว่างอุทธรณ์ จึงไม่อนุญาต ให้ยกคำร้อง (อันดับ 33,38)จำเลยจึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 43)ศาลชั้นต้นอนุญาตให้ปล่อยจำเลยชั่วคราว ตีราคาประกัน50,000 บาท (อันดับ 6)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว อนุญาตให้ปล่อยชั่วคราวจำเลยในระหว่างอุทธรณ์ตีราคาเป็นเงินหนึ่งแสนห้าหมื่นบาทถ้วน ให้ศาลชั้นต้นพิจารณาหลักประกันและดำเนินการต่อไป(อำนวย อินทุภูติ-ดำริ ศุภพิโรจน์-สมศักดิ์ จูสวัสดิ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 22/2530พนักงานอัยการจังหวัดขอนแก่นโจทก์นายวีระ พิทักษ์สกุลจำเลยนายวีระ พิทักษ์สกุล จำเลยผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.อ. ม. 106, ม. 107, ม. 108, ม. 114ความว่า จำเลยยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่งของศาลอุทธรณ์ ขอให้ศาลฎีกาสั่งอนุญาตให้ปล่อยจำเลยชั่วคราวในระหว่างอุทธรณ์หมายเหตุ โจทก์ยังไม่ได้รับสำเนาคำร้องศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 335 จำคุก 3 ปี ฯลฯจำเลยอุทธรณ์ (อันดับ 41)จำเลยยื่นคำร้องขอให้ปล่อยชั่วคราวในระหว่างอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์มีคำสั่งว่า พิเคราะห์พฤติการณ์แห่งคดีแล้ว ยังไม่มีเหตุสมควรให้ปล่อยชั่วคราวระหว่างอุทธรณ์ จึงไม่อนุญาต ให้ยกคำร้อง (อันดับ 33,38)จำเลยจึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 43)ศาลชั้นต้นอนุญาตให้ปล่อยจำเลยชั่วคราว ตีราคาประกัน50,000 บาท (อันดับ 6)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว อนุญาตให้ปล่อยชั่วคราวจำเลยในระหว่างอุทธรณ์ตีราคาเป็นเงินหนึ่งแสนห้าหมื่นบาทถ้วน ให้ศาลชั้นต้นพิจารณาหลักประกันและดำเนินการต่อไป(อำนวย อินทุภูติ-ดำริ ศุภพิโรจน์-สมศักดิ์ จูสวัสดิ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศประธานศาลปกครองสูงสุดเรื่องสถานที่ตั้งและวันเปิดทำการของศาลปกครองยะลา[๑] อาศัยอำนาจตามความในมาตรา๘ วรรคหก และมาตรา ๔๘ วรรคหนึ่ง แห่งพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครองพ.ศ. ๒๕๔๒ ประธานศาลปกครองสูงสุดออกประกาศไว้ ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ ให้ศาลปกครองยะลาตั้งอยู่เลขที่ ๑๙๙ หมู่ ๑ ตำบลท่าสาป อำเภอเมืองยะลา จังหวัดยะลาข้อ๒ ให้เปิดทำการศาลปกครองยะลาตั้งแต่วันที่ ๑๘ มกราคม ๒๕๖๒ เป็นต้นไปประกาศณ วันที่ ๒๔ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๖๑ปิยะ ปะตังทาประธานศาลปกครองสูงสุดวิวรรธน์/จัดทำ๒๗ กันยายน ๒๕๖๑[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๓๕/ตอนที่ ๖๖ ก/หน้า ๑๓/๕ กันยายน ๒๕๖๑
ประกาศคณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ที่ กจ. 27/2562เรื่อง หลักเกณฑ์ เงื่อนไขและวิธีการให้ความเห็นชอบ ผู้ให้บริการระบบเสนอขายโทเคนดิจิทัล(ฉบับที่ 3 )\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_อาศัยอํานาจตามความในมาตรา 10(1) และมาตรา 19 วรรคสาม แห่งพระราชกําหนดการประกอบธุรกิจสินทรัพย์ดิจิทัล พ.ศ. 2561 คณะกรรมการ ก.ล.ต. ออกประกาศไว้ดังต่อไปนี้ข้อ 1 ให้ยกเลิกชื่อหมวด 8 การยื่นรายงานการเสนอขายโทเคนดิจิทัล แห่งประกาศคณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ ที่ กจ. 16/2561 เรื่อง หลักเกณฑ์ เงื่อนไขและวิธีการให้ความเห็นชอบผู้ให้บริการระบบเสนอขายโทเคนดิจิทัล ลงวันที่ 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2561 และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน"หมวด 8 การยื่นรายงานและข้อมูลต่อสํานักงาน ก.ล.ต." ข้อ 2 ให้เพิ่มความต่อไปนี้เป็นข้อ 35/1 ในหมวด 8 การยื่นรายงานและข้อมูลต่อสํานักงาน ก.ล.ต. แห่งประกาศคณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ ที่ กจ. 16/2561 เรื่อง หลักเกณฑ์ เงื่อนไขและวิธีการให้ความเห็นชอบผู้ให้บริการระบบเสนอขายโทเคนดิจิทัล ลงวันที่ 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2561 "ข้อ 35/1 เพื่อให้สํานักงาน ก.ล.ต. สามารถติดตามสภาพตลาดและความเสี่ยงของสินทรัพย์ดิจิทัลและการประกอบธุรกิจที่เกี่ยวข้องกับสินทรัพย์ดิจิทัลได้ทันต่อเหตุการณ์ อันจะเป็นประโยชน์ต่อการกํากับดูแลและการควบคุมการออกและเสนอขายโทเคนดิจิทัลและการประกอบธุรกิจ ที่เกี่ยวข้องกับสินทรัพย์ดิจิทัล การป้องกันการกระทําอันไม่เป็นธรรมเกี่ยวกับการซื้อขายสินทรัพย์ดิจิทัลการทุจริต หลอกลวง หรือฉ้อโกงเกี่ยวกับทรัพย์สินของนิติบุคคลตามกฎหมาย รวมทั้งการปฏิบัติหน้าที่ตามกฎหมายว่าด้วยการประกอบธุรกิจสินทรัพย์ดิจิทัล ให้ผู้ให้บริการระบบเสนอขายโทเคนดิจิทัลเก็บรวบรวมและเปิดเผยข้อมูลต่อสํานักงาน ก.ล.ต. โดยให้มีรายละเอียดของข้อมูล รูปแบบ และวิธีการ รวมถึงระยะเวลาในการเปิดเผยข้อมูลตามตารางแนบท้ายประกาศนี้" ข้อ 3 ประกาศนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2563 เป็นต้นไป ประกาศ ณ วันที่ 11 ธันวาคม พ.ศ. 2562 (นายวรวิทย์ จําปีรัตน์) ประธานกรรมการ คณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 63548หลักกฎหมาย: เมื่อศาลอุทธรณ์มีคำพิพากษาให้ยกอุทธรณ์ของจำเลยเพราะเป็นอุทธรณ์ที่ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา224 แล้ว จำเลยก็มิได้ฎีกาคัดค้านคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ว่าเป็นอุทธรณ์ที่ไม่ต้องห้ามแต่อย่างใด แต่จำเลยกลับฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงที่ต้องห้ามอุทธรณ์นั้นต่อศาลฎีกาอีก ดังนั้น เมื่อศาลอุทธรณ์ไม่วินิจฉัยให้ในปัญหานี้มาแล้วเพราะต้องห้ามอุทธรณ์ จึงต้องถือว่าข้อเท็จจริงนี้ยุติแล้วตั้งแต่ศาลชั้นต้น จำเลยจะฎีกาในปัญหานี้ไม่ได้ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 875/2522นางซิ้วลั้ง หรือโป๊ะหยี่ แซ่อุยโจทก์นายปัญจพล ไทยลิ่มทองจำเลย ป.วิ.พ. ม. 224, ม. 248, ม. 247เมื่อศาลอุทธรณ์มีคำพิพากษาให้ยกอุทธรณ์ของจำเลยเพราะเป็นอุทธรณ์ที่ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา224 แล้ว จำเลยก็มิได้ฎีกาคัดค้านคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ว่าเป็นอุทธรณ์ที่ไม่ต้องห้ามแต่อย่างใด แต่จำเลยกลับฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงที่ต้องห้ามอุทธรณ์นั้นต่อศาลฎีกาอีก ดังนั้น เมื่อศาลอุทธรณ์ไม่วินิจฉัยให้ในปัญหานี้มาแล้วเพราะต้องห้ามอุทธรณ์ จึงต้องถือว่าข้อเท็จจริงนี้ยุติแล้วตั้งแต่ศาลชั้นต้น จำเลยจะฎีกาในปัญหานี้ไม่ได้(แถมชัย สิทธิไตรย์-ขจร หะวานนท์-จรัญ สำเร็จประสงค์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 875/2522นางซิ้วลั้ง หรือโป๊ะหยี่ แซ่อุยโจทก์นายปัญจพล ไทยลิ่มทองจำเลย ป.วิ.พ. ม. 224, ม. 248, ม. 247เมื่อศาลอุทธรณ์มีคำพิพากษาให้ยกอุทธรณ์ของจำเลยเพราะเป็นอุทธรณ์ที่ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา224 แล้ว จำเลยก็มิได้ฎีกาคัดค้านคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ว่าเป็นอุทธรณ์ที่ไม่ต้องห้ามแต่อย่างใด แต่จำเลยกลับฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงที่ต้องห้ามอุทธรณ์นั้นต่อศาลฎีกาอีก ดังนั้น เมื่อศาลอุทธรณ์ไม่วินิจฉัยให้ในปัญหานี้มาแล้วเพราะต้องห้ามอุทธรณ์ จึงต้องถือว่าข้อเท็จจริงนี้ยุติแล้วตั้งแต่ศาลชั้นต้น จำเลยจะฎีกาในปัญหานี้ไม่ได้(แถมชัย สิทธิไตรย์-ขจร หะวานนท์-จรัญ สำเร็จประสงค์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 198/2485หลักกฎหมาย: ฟ้องฐานชิงทรัพย์ ไม่ปรากฏว่าพนักงานสอบสวนได้แจ้งข้อหาในข้อนี้ให้จำเลยทราบ ต้องถือว่ายังไม่มีการสอบสวนในความผิดนั้นพนักงานอัยการจึงไม่มีสิทธิฟ้องจำเลยในข้อหาข้อนี้ศาลชั้นต้นลงโทษ 2 กระทงตามมาตรา 298,299,60 รวมกระทงลงโทษจำคุก 4 ปี ศาลอุทธรณ์แก้ให้ลงโทษตามมาตรา 299,60 กระทงเดียว จำคุก 2 ปี ฎีกาในข้อเท็จจริงไม่ได้ในกระทง 299,60 ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 198/2485พนักงานอัยการโจทก์นายเนตร์ วรแสง นายตุ๊ วรแสง นายธนู สุดใจจำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 299 ป.วิ.อ. ม. 120, ม. 218ฟ้องฐานชิงทรัพย์ ไม่ปรากฏว่าพนักงานสอบสวนได้แจ้งข้อหาในข้อนี้ให้จำเลยทราบ ต้องถือว่ายังไม่มีการสอบสวนในความผิดนั้นพนักงานอัยการจึงไม่มีสิทธิฟ้องจำเลยในข้อหาข้อนี้ศาลชั้นต้นลงโทษ 2 กระทงตามมาตรา 298,299,60 รวมกระทงลงโทษจำคุก 4 ปี ศาลอุทธรณ์แก้ให้ลงโทษตามมาตรา 299,60 กระทงเดียว จำคุก 2 ปี ฎีกาในข้อเท็จจริงไม่ได้ในกระทง 299,60(นิติศาสตร์-ทิพปัญญา-ภัทรนาวิก)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 198/2485พนักงานอัยการโจทก์นายเนตร์ วรแสง นายตุ๊ วรแสง นายธนู สุดใจจำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 299 ป.วิ.อ. ม. 120, ม. 218ฟ้องฐานชิงทรัพย์ ไม่ปรากฏว่าพนักงานสอบสวนได้แจ้งข้อหาในข้อนี้ให้จำเลยทราบ ต้องถือว่ายังไม่มีการสอบสวนในความผิดนั้นพนักงานอัยการจึงไม่มีสิทธิฟ้องจำเลยในข้อหาข้อนี้ศาลชั้นต้นลงโทษ 2 กระทงตามมาตรา 298,299,60 รวมกระทงลงโทษจำคุก 4 ปี ศาลอุทธรณ์แก้ให้ลงโทษตามมาตรา 299,60 กระทงเดียว จำคุก 2 ปี ฎีกาในข้อเท็จจริงไม่ได้ในกระทง 299,60(นิติศาสตร์-ทิพปัญญา-ภัทรนาวิก)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ