คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3677/2529หลักกฎหมาย: ลูกจ้างจะต้องจัดหาเครื่องมือในการทำงานมาเองหรือไม่เป็นเรื่องที่ต้องกำหนดโดยระเบียบข้อบังคับหรือความตกลงระหว่างคู่กรณีเมื่อจำเลยไม่มีระเบียบข้อบังคับกำหนดให้ลูกจ้างที่เป็นช่างไม้จัดหาเครื่องมือช่างไม้มาทำงานเองดังนั้นแม้หากจะมีประเพณีให้ลูกจ้างที่เป็นช่างไม้จัดหาเครื่องมือมาเองดังที่จำเลยกล่าวอ้างก็หาอาจนำประเพณีนั้นมาบังคับแก่โจทก์ผู้เป็นลูกจ้างได้ไม่คำสั่งของจำเลยที่สั่งให้โจทก์นำเครื่องมือช่างไม้มาทำงานเองจึงเป็นคำสั่งที่ไม่ชอบเมื่อโจทก์ไม่ปฏิบัติตามจะถือว่าโจทก์ฝ่าฝืนต่อระเบียบข้อบังคับหรือคำสั่งอันชอบด้วยกฎหมายของจำเลยไม่ได้ ประเพณีที่จำเลยกล่าวอ้างไม่ทำให้คำสั่งของจำเลยกลับเป็นคำสั่งอันชอบด้วยกฎหมายจึงไม่มีความจำเป็นที่จะต้องนำสืบพยานว่ามีประเพณีนั้นหรือไม่.โจทก์ฟ้องว่า จำเลยอ้างโจทก์เป็นลูกจ้างประจำตำแหน่งช่างไม้ต่อมานายจีระศักดิ์ปราชญ์โกสินทร์ นายช่างโครงการของจำเลยได้มีคำสั่งพักงานโจทก์ด้วยวาจาโดยให้โจทก์จัดหาเครื่องมือช่างไม้มาทำงานภายใน 7 วัน โจทก์จึงได้มีหนังสือถึงจำเลยว่าจำเลยสั่งพักงานโจทก์โดยไม่ชอบด้วยกฎหมาย จำเลยได้มีหนังสือยืนยันว่าหากโจทก์ยังไม่มีเครื่องมือมาทำงานภายใน 7 วัน ก็จำเป็นต้องปลดโจทก์ออกจากงาน คำสั่งของจำเลยไม่ชอบด้วยกฎมหายและจำเลยมีเจตนาที่จะเลิกจ้างโจทก์โดยที่โจทก์ไม่มีความผิดขอให้บังคับจำเลยจ่ายค่าชดเชย สินจ้างแทนการบอกกล่าว ค่าจ้างสำหรับวันหยุดพักผ่อนประจำปีแก่โจทก์ จำเลยให้การว่า จำเลยมีสิทธิเลิกจ้างโจทก์เพราะโจทก์ได้กระทำการอันเป็นการฝ่าฝืนต่อระเบียบข้อบังคับและคำสั่งอันชอบด้วยกฎหมายของจำเลย กล่าวคือ จำเลยได้สั่งให้โจทก์จัดหาเครื่องมือช่างไม้ เช่น เลื่อย ค้อน มาทำงานแต่โจทก์ไม่ยอมปฏิบัติตามซึ่งจำเลยได้ตักเตือนโจทก์เป็นหนังสือแล้วจำเลยจึงมีสิทธิที่จะเลิกจ้างโจทก์โดยไม่ต้องจ่ายค่าชดเชยและไม่ต้องบอกกล่าวล่วงหน้าได้ ขอให้ยกฟ้อง ในวันนัดสืบพยาน คู่ความแถลงรับกันว่า ระเบียบข้อบังคับของจำเลยที่ว่าให้ลูกจ้างช่างไม้ทุกคนจัดหาเครื่องมือมาเองนั้น ไม่มีเป็นลายลักษณ์อักษร ถือเป็นประเพณีที่ลูกจ้างต้องปฏิบัติตาม ศาลแรงงานกลางเห็นว่า คดีพิวินิจฉัยได้แล้ว จึงมีคำสั่งให้งดสืบพยานโจทก์จำเลย ศาลแรงงานกลางพิพากษาให้จำเลยจ่ายสินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้า ค่าชดเชยและค่าจ้างสำหรับวันหยุดพักผ่อนประจำปีให้แก่โจทก์ จำเลยอุทธรณ์ต่อศาลฎีกา ศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยว่า ข้อที่จำเลยอุทธรณ์ว่าศาลแรงงานกลางฟังเป็นยุติแล้วว่า ระเบียบข้อบังคับของจำเลยที่ให้ลูกจ้างที่เป็นช่างไม้ทุกคนจัดหาเครื่องมือ เช่น ค้อน เลื่อย และตลับเทปมาเองนั้นไม่มีเป็นลายลักษณ์อักษร แต่ถือเป็นประเพณีที่ลูกจ้างต้องปฏิบัติตาม จึงต้องพิจารณาทั้งประเพณีและระเบียบข้อบังคับการที่ศาลแรงงานกลางวินิจฉัยว่า ต้องมีข้อบังคับในเรื่องนี้เป็นหนังสือจะถือเอาประเพณีไม่ได้ จึงเป็นการวินิจฉัยที่ไม่ถูกต้องนั้น พิเคราะห์แล้วเห็นว่าลูกจ้างจะต้องจัดหาเครื่องมือในการทำงานมาเองหรือไม่ เป็นเรื่องที่ต้องกำหนดโดยระเบียบข้อบังคับหรือความตกลงระหว่างคู่กรณี เรื่องนี้ศาลแรงงานกลางได้ฟังข้อเท็จจริงแล้วว่า จำเลยไม่มีระเบียบข้อบังคับกำหนดไว้ให้ลูกจ้างที่เป็นช่างไม้ทุกคนจัดหาเครื่องมือช่างไม้มาทำงานเอง ดังนั้นแม้หากจะมประเพณีดังที่จำเลยกล่าวอ้าง ก็หาอาจนำประเพณีนั้นมาบังคับแก่โจทก์ได้ไม่คำสั่งของจำเลยที่สั่งให้โจทก์นำเครื่องมือช่างไม้มาทำงานเองจึงเป็นคำสั่งที่ไม่ชอบ เมื่อโจทก์ไม่ปฏิบัติตามจะถือว่าโจทก์ฝ่าฝืนต่อระเบียบข้อบังคับหรือคำสั่งอันชอบด้วยกฎหมายของจำเลยไม่ได้ ข้อที่จำเลยอุทธรณ์ว่า การที่ศาลแรงงานกลางมีคำสั่งงดสืบพยานโจทก์จำเลยเนื่องจากเห็นว่าคดีพอวินิจฉัยได้แล้ว โดยมิได้ให้โอกาสจำเลยนำสืบถึงประเพณีปฏิบัติในเรื่องให้ลูกจ้างที่เป็นช่างไม้จัดหาเครื่องมือช่างไม้มาทำงาน ทั้งที่จำเลยไม่ได้แถลงไม่ติดใจสืบพยาน แล้ววินิจฉัยให้จำเลยแพ้คดีโดยมิได้ฟังพยานจำเลยเสียก่อนเป็นการไม่ชอบด้วยวิธีพิจารณา และการที่จำเลยไม่ได้แถลงโต้แย้งคัดค้านคำสั่งไว้ก็เพราะมีระยะเวลาสั้นเพียง 5 วันเท่านั้น ศาลฎีกาจึงสมควรที่จะย้อนสำนวนไปให้ศางแรงงานกลางดำเนินการสืบพยานโจทก์จำเลยแล้วพิพากษาใหม่ตามรูปคดีนั้นพิเคราะห์แล้วเห็นว่าเมื่อประเพณีที่จำเลยกล่าวอ้างไม่ทำให้คำสั่งของจำเลยกลับเป็นคำสั่งอันชอบด้วยกฎหมายดังวินิจฉัยมาแล้ว ก็ไม่มีความจำเป็นที่จะต้องนำสืบพยานว่ามีประเพณีนั้นหรือไม่ต่อไป ศาลแรงงานกลางงดสืบพยานโจทก์จำเลยในข้อนี้เสียจึงชอบด้วยวิธีพิจารณาแล้ว พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ ADMIN 3677/2529นาย วินัย ม่วงทองโจทก์บริษัท กรีไทย จำกัดจำเลย ป.พ.พ. ม. 4, ม. 583 ป.วิ.พ. ม. 104 ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ข้อ 10, ข้อ 47ลูกจ้างจะต้องจัดหาเครื่องมือในการทำงานมาเองหรือไม่เป็นเรื่องที่ต้องกำหนดโดยระเบียบข้อบังคับหรือความตกลงระหว่างคู่กรณีเมื่อจำเลยไม่มีระเบียบข้อบังคับกำหนดให้ลูกจ้างที่เป็นช่างไม้จัดหาเครื่องมือช่างไม้มาทำงานเองดังนั้นแม้หากจะมีประเพณีให้ลูกจ้างที่เป็นช่างไม้จัดหาเครื่องมือมาเองดังที่จำเลยกล่าวอ้างก็หาอาจนำประเพณีนั้นมาบังคับแก่โจทก์ผู้เป็นลูกจ้างได้ไม่คำสั่งของจำเลยที่สั่งให้โจทก์นำเครื่องมือช่างไม้มาทำงานเองจึงเป็นคำสั่งที่ไม่ชอบเมื่อโจทก์ไม่ปฏิบัติตามจะถือว่าโจทก์ฝ่าฝืนต่อระเบียบข้อบังคับหรือคำสั่งอันชอบด้วยกฎหมายของจำเลยไม่ได้ ประเพณีที่จำเลยกล่าวอ้างไม่ทำให้คำสั่งของจำเลยกลับเป็นคำสั่งอันชอบด้วยกฎหมายจึงไม่มีความจำเป็นที่จะต้องนำสืบพยานว่ามีประเพณีนั้นหรือไม่.โจทก์ฟ้องว่า จำเลยอ้างโจทก์เป็นลูกจ้างประจำตำแหน่งช่างไม้ต่อมานายจีระศักดิ์ปราชญ์โกสินทร์ นายช่างโครงการของจำเลยได้มีคำสั่งพักงานโจทก์ด้วยวาจาโดยให้โจทก์จัดหาเครื่องมือช่างไม้มาทำงานภายใน 7 วัน โจทก์จึงได้มีหนังสือถึงจำเลยว่าจำเลยสั่งพักงานโจทก์โดยไม่ชอบด้วยกฎหมาย จำเลยได้มีหนังสือยืนยันว่าหากโจทก์ยังไม่มีเครื่องมือมาทำงานภายใน 7 วัน ก็จำเป็นต้องปลดโจทก์ออกจากงาน คำสั่งของจำเลยไม่ชอบด้วยกฎมหายและจำเลยมีเจตนาที่จะเลิกจ้างโจทก์โดยที่โจทก์ไม่มีความผิดขอให้บังคับจำเลยจ่ายค่าชดเชย สินจ้างแทนการบอกกล่าว ค่าจ้างสำหรับวันหยุดพักผ่อนประจำปีแก่โจทก์ จำเลยให้การว่า จำเลยมีสิทธิเลิกจ้างโจทก์เพราะโจทก์ได้กระทำการอันเป็นการฝ่าฝืนต่อระเบียบข้อบังคับและคำสั่งอันชอบด้วยกฎหมายของจำเลย กล่าวคือ จำเลยได้สั่งให้โจทก์จัดหาเครื่องมือช่างไม้ เช่น เลื่อย ค้อน มาทำงานแต่โจทก์ไม่ยอมปฏิบัติตามซึ่งจำเลยได้ตักเตือนโจทก์เป็นหนังสือแล้วจำเลยจึงมีสิทธิที่จะเลิกจ้างโจทก์โดยไม่ต้องจ่ายค่าชดเชยและไม่ต้องบอกกล่าวล่วงหน้าได้ ขอให้ยกฟ้อง ในวันนัดสืบพยาน คู่ความแถลงรับกันว่า ระเบียบข้อบังคับของจำเลยที่ว่าให้ลูกจ้างช่างไม้ทุกคนจัดหาเครื่องมือมาเองนั้น ไม่มีเป็นลายลักษณ์อักษร ถือเป็นประเพณีที่ลูกจ้างต้องปฏิบัติตาม ศาลแรงงานกลางเห็นว่า คดีพิวินิจฉัยได้แล้ว จึงมีคำสั่งให้งดสืบพยานโจทก์จำเลย ศาลแรงงานกลางพิพากษาให้จำเลยจ่ายสินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้า ค่าชดเชยและค่าจ้างสำหรับวันหยุดพักผ่อนประจำปีให้แก่โจทก์ จำเลยอุทธรณ์ต่อศาลฎีกา ศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยว่า ข้อที่จำเลยอุทธรณ์ว่าศาลแรงงานกลางฟังเป็นยุติแล้วว่า ระเบียบข้อบังคับของจำเลยที่ให้ลูกจ้างที่เป็นช่างไม้ทุกคนจัดหาเครื่องมือ เช่น ค้อน เลื่อย และตลับเทปมาเองนั้นไม่มีเป็นลายลักษณ์อักษร แต่ถือเป็นประเพณีที่ลูกจ้างต้องปฏิบัติตาม จึงต้องพิจารณาทั้งประเพณีและระเบียบข้อบังคับการที่ศาลแรงงานกลางวินิจฉัยว่า ต้องมีข้อบังคับในเรื่องนี้เป็นหนังสือจะถือเอาประเพณีไม่ได้ จึงเป็นการวินิจฉัยที่ไม่ถูกต้องนั้น พิเคราะห์แล้วเห็นว่าลูกจ้างจะต้องจัดหาเครื่องมือในการทำงานมาเองหรือไม่ เป็นเรื่องที่ต้องกำหนดโดยระเบียบข้อบังคับหรือความตกลงระหว่างคู่กรณี เรื่องนี้ศาลแรงงานกลางได้ฟังข้อเท็จจริงแล้วว่า จำเลยไม่มีระเบียบข้อบังคับกำหนดไว้ให้ลูกจ้างที่เป็นช่างไม้ทุกคนจัดหาเครื่องมือช่างไม้มาทำงานเอง ดังนั้นแม้หากจะมประเพณีดังที่จำเลยกล่าวอ้าง ก็หาอาจนำประเพณีนั้นมาบังคับแก่โจทก์ได้ไม่คำสั่งของจำเลยที่สั่งให้โจทก์นำเครื่องมือช่างไม้มาทำงานเองจึงเป็นคำสั่งที่ไม่ชอบ เมื่อโจทก์ไม่ปฏิบัติตามจะถือว่าโจทก์ฝ่าฝืนต่อระเบียบข้อบังคับหรือคำสั่งอันชอบด้วยกฎหมายของจำเลยไม่ได้ ข้อที่จำเลยอุทธรณ์ว่า การที่ศาลแรงงานกลางมีคำสั่งงดสืบพยานโจทก์จำเลยเนื่องจากเห็นว่าคดีพอวินิจฉัยได้แล้ว โดยมิได้ให้โอกาสจำเลยนำสืบถึงประเพณีปฏิบัติในเรื่องให้ลูกจ้างที่เป็นช่างไม้จัดหาเครื่องมือช่างไม้มาทำงาน ทั้งที่จำเลยไม่ได้แถลงไม่ติดใจสืบพยาน แล้ววินิจฉัยให้จำเลยแพ้คดีโดยมิได้ฟังพยานจำเลยเสียก่อนเป็นการไม่ชอบด้วยวิธีพิจารณา และการที่จำเลยไม่ได้แถลงโต้แย้งคัดค้านคำสั่งไว้ก็เพราะมีระยะเวลาสั้นเพียง 5 วันเท่านั้น ศาลฎีกาจึงสมควรที่จะย้อนสำนวนไปให้ศางแรงงานกลางดำเนินการสืบพยานโจทก์จำเลยแล้วพิพากษาใหม่ตามรูปคดีนั้นพิเคราะห์แล้วเห็นว่าเมื่อประเพณีที่จำเลยกล่าวอ้างไม่ทำให้คำสั่งของจำเลยกลับเป็นคำสั่งอันชอบด้วยกฎหมายดังวินิจฉัยมาแล้ว ก็ไม่มีความจำเป็นที่จะต้องนำสืบพยานว่ามีประเพณีนั้นหรือไม่ต่อไป ศาลแรงงานกลางงดสืบพยานโจทก์จำเลยในข้อนี้เสียจึงชอบด้วยวิธีพิจารณาแล้ว พิพากษายืน(สุรัตน์ ศรีอนุพันธุ์-จุนท์ จันทรวงศ์-จำนง นิยมวิภาต)แหล่งที่มาADMINแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยอ้างโจทก์เป็นลูกจ้างประจำตำแหน่งช่างไม้ต่อมานายจีระศักดิ์ปราชญ์โกสินทร์ นายช่างโครงการของจำเลยได้มีคำสั่งพักงานโจทก์ด้วยวาจาโดยให้โจทก์จัดหาเครื่องมือช่างไม้มาทำงานภายใน 7 วัน โจทก์จึงได้มีหนังสือถึงจำเลยว่าจำเลยสั่งพักงานโจทก์โดยไม่ชอบด้วยกฎหมาย จำเลยได้มีหนังสือยืนยันว่าหากโจทก์ยังไม่มีเครื่องมือมาทำงานภายใน 7 วัน ก็จำเป็นต้องปลดโจทก์ออกจากงาน คำสั่งของจำเลยไม่ชอบด้วยกฎมหายและจำเลยมีเจตนาที่จะเลิกจ้างโจทก์โดยที่โจทก์ไม่มีความผิดขอให้บังคับจำเลยจ่ายค่าชดเชย สินจ้างแทนการบอกกล่าว ค่าจ้างสำหรับวันหยุดพักผ่อนประจำปีแก่โจทก์ จำเลยให้การว่า จำเลยมีสิทธิเลิกจ้างโจทก์เพราะโจทก์ได้กระทำการอันเป็นการฝ่าฝืนต่อระเบียบข้อบังคับและคำสั่งอันชอบด้วยกฎหมายของจำเลย กล่าวคือ จำเลยได้สั่งให้โจทก์จัดหาเครื่องมือช่างไม้ เช่น เลื่อย ค้อน มาทำงานแต่โจทก์ไม่ยอมปฏิบัติตามซึ่งจำเลยได้ตักเตือนโจทก์เป็นหนังสือแล้วจำเลยจึงมีสิทธิที่จะเลิกจ้างโจทก์โดยไม่ต้องจ่ายค่าชดเชยและไม่ต้องบอกกล่าวล่วงหน้าได้ ขอให้ยกฟ้อง ในวันนัดสืบพยาน คู่ความแถลงรับกันว่า ระเบียบข้อบังคับของจำเลยที่ว่าให้ลูกจ้างช่างไม้ทุกคนจัดหาเครื่องมือมาเองนั้น ไม่มีเป็นลายลักษณ์อักษร ถือเป็นประเพณีที่ลูกจ้างต้องปฏิบัติตาม ศาลแรงงานกลางเห็นว่า คดีพิวินิจฉัยได้แล้ว จึงมีคำสั่งให้งดสืบพยานโจทก์จำเลย ศาลแรงงานกลางพิพากษาให้จำเลยจ่ายสินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้า ค่าชดเชยและค่าจ้างสำหรับวันหยุดพักผ่อนประจำปีให้แก่โจทก์ จำเลยอุทธรณ์ต่อศาลฎีกา ศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยว่า ข้อที่จำเลยอุทธรณ์ว่าศาลแรงงานกลางฟังเป็นยุติแล้วว่า ระเบียบข้อบังคับของจำเลยที่ให้ลูกจ้างที่เป็นช่างไม้ทุกคนจัดหาเครื่องมือ เช่น ค้อน เลื่อย และตลับเทปมาเองนั้นไม่มีเป็นลายลักษณ์อักษร แต่ถือเป็นประเพณีที่ลูกจ้างต้องปฏิบัติตาม จึงต้องพิจารณาทั้งประเพณีและระเบียบข้อบังคับการที่ศาลแรงงานกลางวินิจฉัยว่า ต้องมีข้อบังคับในเรื่องนี้เป็นหนังสือจะถือเอาประเพณีไม่ได้ จึงเป็นการวินิจฉัยที่ไม่ถูกต้องนั้น พิเคราะห์แล้วเห็นว่าลูกจ้างจะต้องจัดหาเครื่องมือในการทำงานมาเองหรือไม่ เป็นเรื่องที่ต้องกำหนดโดยระเบียบข้อบังคับหรือความตกลงระหว่างคู่กรณี เรื่องนี้ศาลแรงงานกลางได้ฟังข้อเท็จจริงแล้วว่า จำเลยไม่มีระเบียบข้อบังคับกำหนดไว้ให้ลูกจ้างที่เป็นช่างไม้ทุกคนจัดหาเครื่องมือช่างไม้มาทำงานเอง ดังนั้นแม้หากจะมประเพณีดังที่จำเลยกล่าวอ้าง ก็หาอาจนำประเพณีนั้นมาบังคับแก่โจทก์ได้ไม่คำสั่งของจำเลยที่สั่งให้โจทก์นำเครื่องมือช่างไม้มาทำงานเองจึงเป็นคำสั่งที่ไม่ชอบ เมื่อโจทก์ไม่ปฏิบัติตามจะถือว่าโจทก์ฝ่าฝืนต่อระเบียบข้อบังคับหรือคำสั่งอันชอบด้วยกฎหมายของจำเลยไม่ได้ ข้อที่จำเลยอุทธรณ์ว่า การที่ศาลแรงงานกลางมีคำสั่งงดสืบพยานโจทก์จำเลยเนื่องจากเห็นว่าคดีพอวินิจฉัยได้แล้ว โดยมิได้ให้โอกาสจำเลยนำสืบถึงประเพณีปฏิบัติในเรื่องให้ลูกจ้างที่เป็นช่างไม้จัดหาเครื่องมือช่างไม้มาทำงาน ทั้งที่จำเลยไม่ได้แถลงไม่ติดใจสืบพยาน แล้ววินิจฉัยให้จำเลยแพ้คดีโดยมิได้ฟังพยานจำเลยเสียก่อนเป็นการไม่ชอบด้วยวิธีพิจารณา และการที่จำเลยไม่ได้แถลงโต้แย้งคัดค้านคำสั่งไว้ก็เพราะมีระยะเวลาสั้นเพียง 5 วันเท่านั้น ศาลฎีกาจึงสมควรที่จะย้อนสำนวนไปให้ศางแรงงานกลางดำเนินการสืบพยานโจทก์จำเลยแล้วพิพากษาใหม่ตามรูปคดีนั้นพิเคราะห์แล้วเห็นว่าเมื่อประเพณีที่จำเลยกล่าวอ้างไม่ทำให้คำสั่งของจำเลยกลับเป็นคำสั่งอันชอบด้วยกฎหมายดังวินิจฉัยมาแล้ว ก็ไม่มีความจำเป็นที่จะต้องนำสืบพยานว่ามีประเพณีนั้นหรือไม่ต่อไป ศาลแรงงานกลางงดสืบพยานโจทก์จำเลยในข้อนี้เสียจึงชอบด้วยวิธีพิจารณาแล้ว พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ ADMIN 3677/2529นาย วินัย ม่วงทองโจทก์บริษัท กรีไทย จำกัดจำเลย ป.พ.พ. ม. 4, ม. 583 ป.วิ.พ. ม. 104 ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ข้อ 10, ข้อ 47ลูกจ้างจะต้องจัดหาเครื่องมือในการทำงานมาเองหรือไม่เป็นเรื่องที่ต้องกำหนดโดยระเบียบข้อบังคับหรือความตกลงระหว่างคู่กรณีเมื่อจำเลยไม่มีระเบียบข้อบังคับกำหนดให้ลูกจ้างที่เป็นช่างไม้จัดหาเครื่องมือช่างไม้มาทำงานเองดังนั้นแม้หากจะมีประเพณีให้ลูกจ้างที่เป็นช่างไม้จัดหาเครื่องมือมาเองดังที่จำเลยกล่าวอ้างก็หาอาจนำประเพณีนั้นมาบังคับแก่โจทก์ผู้เป็นลูกจ้างได้ไม่คำสั่งของจำเลยที่สั่งให้โจทก์นำเครื่องมือช่างไม้มาทำงานเองจึงเป็นคำสั่งที่ไม่ชอบเมื่อโจทก์ไม่ปฏิบัติตามจะถือว่าโจทก์ฝ่าฝืนต่อระเบียบข้อบังคับหรือคำสั่งอันชอบด้วยกฎหมายของจำเลยไม่ได้ ประเพณีที่จำเลยกล่าวอ้างไม่ทำให้คำสั่งของจำเลยกลับเป็นคำสั่งอันชอบด้วยกฎหมายจึงไม่มีความจำเป็นที่จะต้องนำสืบพยานว่ามีประเพณีนั้นหรือไม่.โจทก์ฟ้องว่า จำเลยอ้างโจทก์เป็นลูกจ้างประจำตำแหน่งช่างไม้ต่อมานายจีระศักดิ์ปราชญ์โกสินทร์ นายช่างโครงการของจำเลยได้มีคำสั่งพักงานโจทก์ด้วยวาจาโดยให้โจทก์จัดหาเครื่องมือช่างไม้มาทำงานภายใน 7 วัน โจทก์จึงได้มีหนังสือถึงจำเลยว่าจำเลยสั่งพักงานโจทก์โดยไม่ชอบด้วยกฎหมาย จำเลยได้มีหนังสือยืนยันว่าหากโจทก์ยังไม่มีเครื่องมือมาทำงานภายใน 7 วัน ก็จำเป็นต้องปลดโจทก์ออกจากงาน คำสั่งของจำเลยไม่ชอบด้วยกฎมหายและจำเลยมีเจตนาที่จะเลิกจ้างโจทก์โดยที่โจทก์ไม่มีความผิดขอให้บังคับจำเลยจ่ายค่าชดเชย สินจ้างแทนการบอกกล่าว ค่าจ้างสำหรับวันหยุดพักผ่อนประจำปีแก่โจทก์ จำเลยให้การว่า จำเลยมีสิทธิเลิกจ้างโจทก์เพราะโจทก์ได้กระทำการอันเป็นการฝ่าฝืนต่อระเบียบข้อบังคับและคำสั่งอันชอบด้วยกฎหมายของจำเลย กล่าวคือ จำเลยได้สั่งให้โจทก์จัดหาเครื่องมือช่างไม้ เช่น เลื่อย ค้อน มาทำงานแต่โจทก์ไม่ยอมปฏิบัติตามซึ่งจำเลยได้ตักเตือนโจทก์เป็นหนังสือแล้วจำเลยจึงมีสิทธิที่จะเลิกจ้างโจทก์โดยไม่ต้องจ่ายค่าชดเชยและไม่ต้องบอกกล่าวล่วงหน้าได้ ขอให้ยกฟ้อง ในวันนัดสืบพยาน คู่ความแถลงรับกันว่า ระเบียบข้อบังคับของจำเลยที่ว่าให้ลูกจ้างช่างไม้ทุกคนจัดหาเครื่องมือมาเองนั้น ไม่มีเป็นลายลักษณ์อักษร ถือเป็นประเพณีที่ลูกจ้างต้องปฏิบัติตาม ศาลแรงงานกลางเห็นว่า คดีพิวินิจฉัยได้แล้ว จึงมีคำสั่งให้งดสืบพยานโจทก์จำเลย ศาลแรงงานกลางพิพากษาให้จำเลยจ่ายสินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้า ค่าชดเชยและค่าจ้างสำหรับวันหยุดพักผ่อนประจำปีให้แก่โจทก์ จำเลยอุทธรณ์ต่อศาลฎีกา ศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยว่า ข้อที่จำเลยอุทธรณ์ว่าศาลแรงงานกลางฟังเป็นยุติแล้วว่า ระเบียบข้อบังคับของจำเลยที่ให้ลูกจ้างที่เป็นช่างไม้ทุกคนจัดหาเครื่องมือ เช่น ค้อน เลื่อย และตลับเทปมาเองนั้นไม่มีเป็นลายลักษณ์อักษร แต่ถือเป็นประเพณีที่ลูกจ้างต้องปฏิบัติตาม จึงต้องพิจารณาทั้งประเพณีและระเบียบข้อบังคับการที่ศาลแรงงานกลางวินิจฉัยว่า ต้องมีข้อบังคับในเรื่องนี้เป็นหนังสือจะถือเอาประเพณีไม่ได้ จึงเป็นการวินิจฉัยที่ไม่ถูกต้องนั้น พิเคราะห์แล้วเห็นว่าลูกจ้างจะต้องจัดหาเครื่องมือในการทำงานมาเองหรือไม่ เป็นเรื่องที่ต้องกำหนดโดยระเบียบข้อบังคับหรือความตกลงระหว่างคู่กรณี เรื่องนี้ศาลแรงงานกลางได้ฟังข้อเท็จจริงแล้วว่า จำเลยไม่มีระเบียบข้อบังคับกำหนดไว้ให้ลูกจ้างที่เป็นช่างไม้ทุกคนจัดหาเครื่องมือช่างไม้มาทำงานเอง ดังนั้นแม้หากจะมประเพณีดังที่จำเลยกล่าวอ้าง ก็หาอาจนำประเพณีนั้นมาบังคับแก่โจทก์ได้ไม่คำสั่งของจำเลยที่สั่งให้โจทก์นำเครื่องมือช่างไม้มาทำงานเองจึงเป็นคำสั่งที่ไม่ชอบ เมื่อโจทก์ไม่ปฏิบัติตามจะถือว่าโจทก์ฝ่าฝืนต่อระเบียบข้อบังคับหรือคำสั่งอันชอบด้วยกฎหมายของจำเลยไม่ได้ ข้อที่จำเลยอุทธรณ์ว่า การที่ศาลแรงงานกลางมีคำสั่งงดสืบพยานโจทก์จำเลยเนื่องจากเห็นว่าคดีพอวินิจฉัยได้แล้ว โดยมิได้ให้โอกาสจำเลยนำสืบถึงประเพณีปฏิบัติในเรื่องให้ลูกจ้างที่เป็นช่างไม้จัดหาเครื่องมือช่างไม้มาทำงาน ทั้งที่จำเลยไม่ได้แถลงไม่ติดใจสืบพยาน แล้ววินิจฉัยให้จำเลยแพ้คดีโดยมิได้ฟังพยานจำเลยเสียก่อนเป็นการไม่ชอบด้วยวิธีพิจารณา และการที่จำเลยไม่ได้แถลงโต้แย้งคัดค้านคำสั่งไว้ก็เพราะมีระยะเวลาสั้นเพียง 5 วันเท่านั้น ศาลฎีกาจึงสมควรที่จะย้อนสำนวนไปให้ศางแรงงานกลางดำเนินการสืบพยานโจทก์จำเลยแล้วพิพากษาใหม่ตามรูปคดีนั้นพิเคราะห์แล้วเห็นว่าเมื่อประเพณีที่จำเลยกล่าวอ้างไม่ทำให้คำสั่งของจำเลยกลับเป็นคำสั่งอันชอบด้วยกฎหมายดังวินิจฉัยมาแล้ว ก็ไม่มีความจำเป็นที่จะต้องนำสืบพยานว่ามีประเพณีนั้นหรือไม่ต่อไป ศาลแรงงานกลางงดสืบพยานโจทก์จำเลยในข้อนี้เสียจึงชอบด้วยวิธีพิจารณาแล้ว พิพากษายืน(สุรัตน์ ศรีอนุพันธุ์-จุนท์ จันทรวงศ์-จำนง นิยมวิภาต)แหล่งที่มาADMINแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ