คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 54/2493หลักกฎหมาย: ฟ้องที่ขอให้ลงโทษจำเลยตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา319(3) นั้นต้องบรรยายว่าเข้ามาตรา 319(3) เพราะเหตุใด มิฉะนั้นถือว่า ฟ้องบรรยายไม่ครบองค์ความผิดตามมาตรานี้ ฎีกาของโจทก์ที่ขอเฉพาะให้ลงโทษจำเลยตามมาตราใดมาตราหนึ่งนั้นเมื่อลงโทษตามบทมาตราที่โจทก์ขอไม่ได้แล้วจะลงโทษตามมาตราอื่นที่ไม่ได้ขอมาได้หรือไม่ ไม่เป็นประเด็นที่จะวินิจฉัย ศาลต้องยกฟ้อง(ประชุมใหญ่ครั้งที่ 5/2493)โจทก์ฟ้องว่า จำเลยที่ 1 ได้รับมอบรถจักรยาน 3 ล้อ 1 คันราคา 2,100 บาท ของ ส. เพื่อขับขี่รับจ้างคนโดยสาร แล้วจำเลยที่ 1 กับจำเลยที่ 2 บังอาจสมคบกันยักยอกรถนี้ไปเป็นประโยชน์ส่วนตัว เจ้าพนักงานและเจ้าทรัพย์ตรวจค้นได้เครื่องประกอบรถนี้ซึ่งถอดเป็นชิ้นได้จากจำเลยที่ 3 คงขาดแต่ป้ายเบอร์รถ ขอให้ลงโทษตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 63, 65, 319, 321 คืนของกลางและใช้ค่าป้ายจำเลยที่ 1 รับสารภาพฐานยักยอก จำเลยที่ 2, 3 ปฏิเสธศาลชั้นต้นเห็นว่า จำเลยที่ 1 ผิด กฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 314 จำคุก 6 เดือนโดยลดกึ่งแล้ว และใช้ค่าป้ายยกฟ้องจำเลยที่ 2, 3ศาลอุทธรณ์เห็นว่า สำหรับจำเลยที่ 1 ฟ้องมิได้บรรยายให้ชัดว่ายักยอกในฐานะที่จำเลยมีอาชีพมีหน้าที่ หรือด้วยธุรกิจของจำเลยอันจะเป็นผิดตามมาตรา 319(3) เป็นเรื่องยักยอกตามมาตรา 314 ซึ่งเป็นความผิดส่วนตัว แต่ตามฟ้องไม่ปรากฏว่าผู้เสียหายได้ร้องทุกข์ทั้งคดีมีข้อหาฐานอื่นปนอยู่ด้วย พิพากษาแก้ให้ยกฟ้องสำหรับจำเลยที่ 1 (อ้างฎีกาที่ 1212/2480 และที่ 981/2482)โจทก์ฎีกาว่า จำเลยที่ 1 มีความผิดตามมาตรา 319(3)ศาลฎีกาเห็นว่า ฟ้องของโจทก์ไม่ได้บรรยายว่าเข้ามาตรา 319(3) เพราะเหตุใด จึงยังไม่ครบองค์ความผิดตาม มาตรา 319(3) จะลงโทษตามมาตรา 319(3) ไม่ได้ ส่วนจะลงโทษตามมาตรา 314 ได้หรือไม่ ศาลฎีกาได้ประชุมใหญ่เห็นว่า โจทก์ฎีกาขอเฉพาะให้ลงโทษจำเลยตามมาตรา 319(3) หาได้ฎีกาขอให้ลงโทษตามมาตรา 314 ไม่ จึงไม่เป็นประเด็นในชั้นนี้พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 54/2493อัยการกรมอัยการโจทก์นายต๊ะ หัสวงศ์ ที่ 1 นายไล้ แซ่เจี๊ยะ ที่ 2 นายพยุง โต๊ะเจริญ ที่ 3จำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 319 (3), ม. 314 ป.วิ.อ. ม. 158 (5), ม. 158 (6), ม. 2 (7), ม. 121, ม. 123, ม. 192, ม. 216ฟ้องที่ขอให้ลงโทษจำเลยตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา319(3) นั้นต้องบรรยายว่าเข้ามาตรา 319(3) เพราะเหตุใด มิฉะนั้นถือว่า ฟ้องบรรยายไม่ครบองค์ความผิดตามมาตรานี้ ฎีกาของโจทก์ที่ขอเฉพาะให้ลงโทษจำเลยตามมาตราใดมาตราหนึ่งนั้นเมื่อลงโทษตามบทมาตราที่โจทก์ขอไม่ได้แล้วจะลงโทษตามมาตราอื่นที่ไม่ได้ขอมาได้หรือไม่ ไม่เป็นประเด็นที่จะวินิจฉัย ศาลต้องยกฟ้อง(ประชุมใหญ่ครั้งที่ 5/2493)โจทก์ฟ้องว่า จำเลยที่ 1 ได้รับมอบรถจักรยาน 3 ล้อ 1 คันราคา 2,100 บาท ของ ส. เพื่อขับขี่รับจ้างคนโดยสาร แล้วจำเลยที่ 1 กับจำเลยที่ 2 บังอาจสมคบกันยักยอกรถนี้ไปเป็นประโยชน์ส่วนตัว เจ้าพนักงานและเจ้าทรัพย์ตรวจค้นได้เครื่องประกอบรถนี้ซึ่งถอดเป็นชิ้นได้จากจำเลยที่ 3 คงขาดแต่ป้ายเบอร์รถ ขอให้ลงโทษตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 63, 65, 319, 321 คืนของกลางและใช้ค่าป้ายจำเลยที่ 1 รับสารภาพฐานยักยอก จำเลยที่ 2, 3 ปฏิเสธศาลชั้นต้นเห็นว่า จำเลยที่ 1 ผิด กฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 314 จำคุก 6 เดือนโดยลดกึ่งแล้ว และใช้ค่าป้ายยกฟ้องจำเลยที่ 2, 3ศาลอุทธรณ์เห็นว่า สำหรับจำเลยที่ 1 ฟ้องมิได้บรรยายให้ชัดว่ายักยอกในฐานะที่จำเลยมีอาชีพมีหน้าที่ หรือด้วยธุรกิจของจำเลยอันจะเป็นผิดตามมาตรา 319(3) เป็นเรื่องยักยอกตามมาตรา 314 ซึ่งเป็นความผิดส่วนตัว แต่ตามฟ้องไม่ปรากฏว่าผู้เสียหายได้ร้องทุกข์ทั้งคดีมีข้อหาฐานอื่นปนอยู่ด้วย พิพากษาแก้ให้ยกฟ้องสำหรับจำเลยที่ 1 (อ้างฎีกาที่ 1212/2480 และที่ 981/2482)โจทก์ฎีกาว่า จำเลยที่ 1 มีความผิดตามมาตรา 319(3)ศาลฎีกาเห็นว่า ฟ้องของโจทก์ไม่ได้บรรยายว่าเข้ามาตรา 319(3) เพราะเหตุใด จึงยังไม่ครบองค์ความผิดตาม มาตรา 319(3) จะลงโทษตามมาตรา 319(3) ไม่ได้ ส่วนจะลงโทษตามมาตรา 314 ได้หรือไม่ ศาลฎีกาได้ประชุมใหญ่เห็นว่า โจทก์ฎีกาขอเฉพาะให้ลงโทษจำเลยตามมาตรา 319(3) หาได้ฎีกาขอให้ลงโทษตามมาตรา 314 ไม่ จึงไม่เป็นประเด็นในชั้นนี้พิพากษายืน(จำรูญเนติศาสตร์-มนูภันย์วิมลสาร-นนทปัญญา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยที่ 1 ได้รับมอบรถจักรยาน 3 ล้อ 1 คันราคา 2,100 บาท ของ ส. เพื่อขับขี่รับจ้างคนโดยสาร แล้วจำเลยที่ 1 กับจำเลยที่ 2 บังอาจสมคบกันยักยอกรถนี้ไปเป็นประโยชน์ส่วนตัว เจ้าพนักงานและเจ้าทรัพย์ตรวจค้นได้เครื่องประกอบรถนี้ซึ่งถอดเป็นชิ้นได้จากจำเลยที่ 3 คงขาดแต่ป้ายเบอร์รถ ขอให้ลงโทษตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 63, 65, 319, 321 คืนของกลางและใช้ค่าป้ายจำเลยที่ 1 รับสารภาพฐานยักยอก จำเลยที่ 2, 3 ปฏิเสธศาลชั้นต้นเห็นว่า จำเลยที่ 1 ผิด กฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 314 จำคุก 6 เดือนโดยลดกึ่งแล้ว และใช้ค่าป้ายยกฟ้องจำเลยที่ 2, 3ศาลอุทธรณ์เห็นว่า สำหรับจำเลยที่ 1 ฟ้องมิได้บรรยายให้ชัดว่ายักยอกในฐานะที่จำเลยมีอาชีพมีหน้าที่ หรือด้วยธุรกิจของจำเลยอันจะเป็นผิดตามมาตรา 319(3) เป็นเรื่องยักยอกตามมาตรา 314 ซึ่งเป็นความผิดส่วนตัว แต่ตามฟ้องไม่ปรากฏว่าผู้เสียหายได้ร้องทุกข์ทั้งคดีมีข้อหาฐานอื่นปนอยู่ด้วย พิพากษาแก้ให้ยกฟ้องสำหรับจำเลยที่ 1 (อ้างฎีกาที่ 1212/2480 และที่ 981/2482)โจทก์ฎีกาว่า จำเลยที่ 1 มีความผิดตามมาตรา 319(3)ศาลฎีกาเห็นว่า ฟ้องของโจทก์ไม่ได้บรรยายว่าเข้ามาตรา 319(3) เพราะเหตุใด จึงยังไม่ครบองค์ความผิดตาม มาตรา 319(3) จะลงโทษตามมาตรา 319(3) ไม่ได้ ส่วนจะลงโทษตามมาตรา 314 ได้หรือไม่ ศาลฎีกาได้ประชุมใหญ่เห็นว่า โจทก์ฎีกาขอเฉพาะให้ลงโทษจำเลยตามมาตรา 319(3) หาได้ฎีกาขอให้ลงโทษตามมาตรา 314 ไม่ จึงไม่เป็นประเด็นในชั้นนี้พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 54/2493อัยการกรมอัยการโจทก์นายต๊ะ หัสวงศ์ ที่ 1 นายไล้ แซ่เจี๊ยะ ที่ 2 นายพยุง โต๊ะเจริญ ที่ 3จำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 319 (3), ม. 314 ป.วิ.อ. ม. 158 (5), ม. 158 (6), ม. 2 (7), ม. 121, ม. 123, ม. 192, ม. 216ฟ้องที่ขอให้ลงโทษจำเลยตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา319(3) นั้นต้องบรรยายว่าเข้ามาตรา 319(3) เพราะเหตุใด มิฉะนั้นถือว่า ฟ้องบรรยายไม่ครบองค์ความผิดตามมาตรานี้ ฎีกาของโจทก์ที่ขอเฉพาะให้ลงโทษจำเลยตามมาตราใดมาตราหนึ่งนั้นเมื่อลงโทษตามบทมาตราที่โจทก์ขอไม่ได้แล้วจะลงโทษตามมาตราอื่นที่ไม่ได้ขอมาได้หรือไม่ ไม่เป็นประเด็นที่จะวินิจฉัย ศาลต้องยกฟ้อง(ประชุมใหญ่ครั้งที่ 5/2493)โจทก์ฟ้องว่า จำเลยที่ 1 ได้รับมอบรถจักรยาน 3 ล้อ 1 คันราคา 2,100 บาท ของ ส. เพื่อขับขี่รับจ้างคนโดยสาร แล้วจำเลยที่ 1 กับจำเลยที่ 2 บังอาจสมคบกันยักยอกรถนี้ไปเป็นประโยชน์ส่วนตัว เจ้าพนักงานและเจ้าทรัพย์ตรวจค้นได้เครื่องประกอบรถนี้ซึ่งถอดเป็นชิ้นได้จากจำเลยที่ 3 คงขาดแต่ป้ายเบอร์รถ ขอให้ลงโทษตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 63, 65, 319, 321 คืนของกลางและใช้ค่าป้ายจำเลยที่ 1 รับสารภาพฐานยักยอก จำเลยที่ 2, 3 ปฏิเสธศาลชั้นต้นเห็นว่า จำเลยที่ 1 ผิด กฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 314 จำคุก 6 เดือนโดยลดกึ่งแล้ว และใช้ค่าป้ายยกฟ้องจำเลยที่ 2, 3ศาลอุทธรณ์เห็นว่า สำหรับจำเลยที่ 1 ฟ้องมิได้บรรยายให้ชัดว่ายักยอกในฐานะที่จำเลยมีอาชีพมีหน้าที่ หรือด้วยธุรกิจของจำเลยอันจะเป็นผิดตามมาตรา 319(3) เป็นเรื่องยักยอกตามมาตรา 314 ซึ่งเป็นความผิดส่วนตัว แต่ตามฟ้องไม่ปรากฏว่าผู้เสียหายได้ร้องทุกข์ทั้งคดีมีข้อหาฐานอื่นปนอยู่ด้วย พิพากษาแก้ให้ยกฟ้องสำหรับจำเลยที่ 1 (อ้างฎีกาที่ 1212/2480 และที่ 981/2482)โจทก์ฎีกาว่า จำเลยที่ 1 มีความผิดตามมาตรา 319(3)ศาลฎีกาเห็นว่า ฟ้องของโจทก์ไม่ได้บรรยายว่าเข้ามาตรา 319(3) เพราะเหตุใด จึงยังไม่ครบองค์ความผิดตาม มาตรา 319(3) จะลงโทษตามมาตรา 319(3) ไม่ได้ ส่วนจะลงโทษตามมาตรา 314 ได้หรือไม่ ศาลฎีกาได้ประชุมใหญ่เห็นว่า โจทก์ฎีกาขอเฉพาะให้ลงโทษจำเลยตามมาตรา 319(3) หาได้ฎีกาขอให้ลงโทษตามมาตรา 314 ไม่ จึงไม่เป็นประเด็นในชั้นนี้พิพากษายืน(จำรูญเนติศาสตร์-มนูภันย์วิมลสาร-นนทปัญญา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ