คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 61553หลักกฎหมาย: ความว่า จำเลยที่ 2 อุทธรณ์ ศาลแรงงานกลางสั่งว่า อุทธรณ์ของจำเลยที่ 2 เป็นอุทธรณ์โต้แย้งดุลพินิจในการรับฟังพยานหลักฐาน เป็นอุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริง ต้องห้ามตามพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ. 2522มาตรา 54 จึงไม่รับอุทธรณ์จำเลยที่ 2 เห็นว่า อุทธรณ์ของจำเลยที่ 2 เป็นปัญหาข้อกฎหมายโดยในข้อ 2.1 เป็นการอุทธรณ์ในเรื่องการตีความหนังสือมอบอำนาจข้อ 2.2 อุทธรณ์ว่า คำพิพากษาของศาลแรงงานกลางเคลือบคลุมข้อ 2.3 เป็นการอุทธรณ์ในเรื่องการแปลความหมายข้อตกลงแห่งสัญญาและข้อ 2.4 อุทธรณ์ว่า คำพิพากษาศาลแรงงานกลางคลาดเคลื่อนจากคำฟ้อง โปรดมีคำสั่งให้รับอุทธรณ์ของจำเลยที่ 2 ไว้พิจารณาพิพากษาต่อไปหมายเหตุ ศาลแรงงานกลางประกาศหน้าศาลแจ้งให้ผู้แทนโจทก์ทราบคำร้องแทนการส่งหมาย (อันดับ 74)ศาลแรงงานกลางพิพากษาให้จำเลยที่ 1 ที่ 2 ร่วมรับผิดชำระหนี้ค่าจ้างแก่โจทก์ที่ 1 ถึง โจทก์ที่ 24 เป็นเงิน 6,000 บาท5,670 บาท 2,460 บาท 990 บาท 2,000 บาท 1,800 บาท 3,840 บาท2,800 บาท 1,710 บาท 2,440 บาท 1,921.50 บาท 2,440 บาท732 บาท 2,196 บาท 701.50 บาท 1,067.50 บาท 1,220 บาท 4,000 บาท884.50 บาท 2,000 บาท 671 บาท 875 บาท 2,250 บาท และ 1,040 บาทตามลำดับ พร้อมด้วยดอกเบี้ยในอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีในต้นเงินของโจทก์แต่ละคน นับแต่วันที่ 12 มิถุนายน 2530เป็นต้นไปจนกว่าจะชำระเสร็จจำเลยที่ 2 อุทธรณ์ ศาลแรงงานกลางมีคำสั่งไม่รับอุทธรณ์ดังกล่าว (อันดับ 58)จำเลยที่ 2 จึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 69)คำสั่งศาลแรงงานกลางฟังข้อเท็จจริงว่า จำเลยที่ 1 ซึ่งเป็นนิติบุคคลได้มอบอำนาจให้จำเลยที่ 2 เป็นผู้กระทำการแทน จำเลยที่ 2จึงเป็นนายจ้างของโจทก์ จำเลยที่ 2 อุทธรณ์ว่าจำเลยที่ 2เป็นเพียงตัวแทนของจำเลยที่ 1 มิใช่เป็นนายจ้างของโจทก์ ดังนี้เป็นอุทธรณ์ในข้อเท็จจริง ที่จำเลยที่ 2 อุทธรณ์ว่าคำพิพากษาศาลแรงงานกลางขัดกัน กล่าวคือในชั้นแรกฟังว่า จำเลยที่ 2เป็นผู้มีอำนาจทำการแทนจำเลยที่ 1 ซึ่งเป็นนิติบุคคล ครั้นภายหลังกลับวินิจฉัยว่าจำเลยที่ 2 เป็นผู้ร่วมลงทุนกับจำเลยที่ 1เห็นว่า ข้อวินิจฉัยของศาลแรงงานกลางดังกล่าวไม่ขัดกัน อุทธรณ์ข้อกฎหมายของจำเลยที่ 2 ในข้อนี้ไม่เป็นสาระแก่คดีอันควรได้รับการวินิจฉัย และที่จำเลยที่ 2 อุทธรณ์ว่า ศาลแรงงานกลางมีคำพิพากษาคลาดเคลื่อนจากคำฟ้องโดยฟ้องโจทก์บรรยายว่าจำเลยมอบให้นายสมปองว่าจ้างโจทก์ แต่ศาลแรงงานกลางมิได้วินิจฉัยถึงประเด็นดังกล่าว เห็นว่าศาลแรงงานกลางได้วินิจฉัยไว้แล้วศาลแรงงานกลางไม่รับอุทธรณ์ของจำเลยทุกข้อชอบแล้ว ให้ยกคำร้อง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 602/2531นายสินธ์ สุวรรณวงค์ กับพวกโจทก์ห้างหุ้นส่วนจำกัด ประเสริฐนครพนมก่อสร้าง กับพวกจำเลยนายสงวน วงศ์มาลาสิทธิ์ จำเลยที่ 2ผู้ยื่นคำร้อง พ.ร.บ.จัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ.2522 ม. 54ความว่า จำเลยที่ 2 อุทธรณ์ ศาลแรงงานกลางสั่งว่า อุทธรณ์ของจำเลยที่ 2 เป็นอุทธรณ์โต้แย้งดุลพินิจในการรับฟังพยานหลักฐาน เป็นอุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริง ต้องห้ามตามพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ. 2522มาตรา 54 จึงไม่รับอุทธรณ์จำเลยที่ 2 เห็นว่า อุทธรณ์ของจำเลยที่ 2 เป็นปัญหาข้อกฎหมายโดยในข้อ 2.1 เป็นการอุทธรณ์ในเรื่องการตีความหนังสือมอบอำนาจข้อ 2.2 อุทธรณ์ว่า คำพิพากษาของศาลแรงงานกลางเคลือบคลุมข้อ 2.3 เป็นการอุทธรณ์ในเรื่องการแปลความหมายข้อตกลงแห่งสัญญาและข้อ 2.4 อุทธรณ์ว่า คำพิพากษาศาลแรงงานกลางคลาดเคลื่อนจากคำฟ้อง โปรดมีคำสั่งให้รับอุทธรณ์ของจำเลยที่ 2 ไว้พิจารณาพิพากษาต่อไปหมายเหตุ ศาลแรงงานกลางประกาศหน้าศาลแจ้งให้ผู้แทนโจทก์ทราบคำร้องแทนการส่งหมาย (อันดับ 74)ศาลแรงงานกลางพิพากษาให้จำเลยที่ 1 ที่ 2 ร่วมรับผิดชำระหนี้ค่าจ้างแก่โจทก์ที่ 1 ถึง โจทก์ที่ 24 เป็นเงิน 6,000 บาท5,670 บาท 2,460 บาท 990 บาท 2,000 บาท 1,800 บาท 3,840 บาท2,800 บาท 1,710 บาท 2,440 บาท 1,921.50 บาท 2,440 บาท732 บาท 2,196 บาท 701.50 บาท 1,067.50 บาท 1,220 บาท 4,000 บาท884.50 บาท 2,000 บาท 671 บาท 875 บาท 2,250 บาท และ 1,040 บาทตามลำดับ พร้อมด้วยดอกเบี้ยในอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีในต้นเงินของโจทก์แต่ละคน นับแต่วันที่ 12 มิถุนายน 2530เป็นต้นไปจนกว่าจะชำระเสร็จจำเลยที่ 2 อุทธรณ์ ศาลแรงงานกลางมีคำสั่งไม่รับอุทธรณ์ดังกล่าว (อันดับ 58)จำเลยที่ 2 จึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 69)คำสั่งศาลแรงงานกลางฟังข้อเท็จจริงว่า จำเลยที่ 1 ซึ่งเป็นนิติบุคคลได้มอบอำนาจให้จำเลยที่ 2 เป็นผู้กระทำการแทน จำเลยที่ 2จึงเป็นนายจ้างของโจทก์ จำเลยที่ 2 อุทธรณ์ว่าจำเลยที่ 2เป็นเพียงตัวแทนของจำเลยที่ 1 มิใช่เป็นนายจ้างของโจทก์ ดังนี้เป็นอุทธรณ์ในข้อเท็จจริง ที่จำเลยที่ 2 อุทธรณ์ว่าคำพิพากษาศาลแรงงานกลางขัดกัน กล่าวคือในชั้นแรกฟังว่า จำเลยที่ 2เป็นผู้มีอำนาจทำการแทนจำเลยที่ 1 ซึ่งเป็นนิติบุคคล ครั้นภายหลังกลับวินิจฉัยว่าจำเลยที่ 2 เป็นผู้ร่วมลงทุนกับจำเลยที่ 1เห็นว่า ข้อวินิจฉัยของศาลแรงงานกลางดังกล่าวไม่ขัดกัน อุทธรณ์ข้อกฎหมายของจำเลยที่ 2 ในข้อนี้ไม่เป็นสาระแก่คดีอันควรได้รับการวินิจฉัย และที่จำเลยที่ 2 อุทธรณ์ว่า ศาลแรงงานกลางมีคำพิพากษาคลาดเคลื่อนจากคำฟ้องโดยฟ้องโจทก์บรรยายว่าจำเลยมอบให้นายสมปองว่าจ้างโจทก์ แต่ศาลแรงงานกลางมิได้วินิจฉัยถึงประเด็นดังกล่าว เห็นว่าศาลแรงงานกลางได้วินิจฉัยไว้แล้วศาลแรงงานกลางไม่รับอุทธรณ์ของจำเลยทุกข้อชอบแล้ว ให้ยกคำร้อง(ครีภูมิ สุวรรณโรจน์-จุนท์ จันทรวงศ์-จำนง นิยมวิภาต)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 602/2531นายสินธ์ สุวรรณวงค์ กับพวกโจทก์ห้างหุ้นส่วนจำกัด ประเสริฐนครพนมก่อสร้าง กับพวกจำเลยนายสงวน วงศ์มาลาสิทธิ์ จำเลยที่ 2ผู้ยื่นคำร้อง พ.ร.บ.จัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ.2522 ม. 54ความว่า จำเลยที่ 2 อุทธรณ์ ศาลแรงงานกลางสั่งว่า อุทธรณ์ของจำเลยที่ 2 เป็นอุทธรณ์โต้แย้งดุลพินิจในการรับฟังพยานหลักฐาน เป็นอุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริง ต้องห้ามตามพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ. 2522มาตรา 54 จึงไม่รับอุทธรณ์จำเลยที่ 2 เห็นว่า อุทธรณ์ของจำเลยที่ 2 เป็นปัญหาข้อกฎหมายโดยในข้อ 2.1 เป็นการอุทธรณ์ในเรื่องการตีความหนังสือมอบอำนาจข้อ 2.2 อุทธรณ์ว่า คำพิพากษาของศาลแรงงานกลางเคลือบคลุมข้อ 2.3 เป็นการอุทธรณ์ในเรื่องการแปลความหมายข้อตกลงแห่งสัญญาและข้อ 2.4 อุทธรณ์ว่า คำพิพากษาศาลแรงงานกลางคลาดเคลื่อนจากคำฟ้อง โปรดมีคำสั่งให้รับอุทธรณ์ของจำเลยที่ 2 ไว้พิจารณาพิพากษาต่อไปหมายเหตุ ศาลแรงงานกลางประกาศหน้าศาลแจ้งให้ผู้แทนโจทก์ทราบคำร้องแทนการส่งหมาย (อันดับ 74)ศาลแรงงานกลางพิพากษาให้จำเลยที่ 1 ที่ 2 ร่วมรับผิดชำระหนี้ค่าจ้างแก่โจทก์ที่ 1 ถึง โจทก์ที่ 24 เป็นเงิน 6,000 บาท5,670 บาท 2,460 บาท 990 บาท 2,000 บาท 1,800 บาท 3,840 บาท2,800 บาท 1,710 บาท 2,440 บาท 1,921.50 บาท 2,440 บาท732 บาท 2,196 บาท 701.50 บาท 1,067.50 บาท 1,220 บาท 4,000 บาท884.50 บาท 2,000 บาท 671 บาท 875 บาท 2,250 บาท และ 1,040 บาทตามลำดับ พร้อมด้วยดอกเบี้ยในอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีในต้นเงินของโจทก์แต่ละคน นับแต่วันที่ 12 มิถุนายน 2530เป็นต้นไปจนกว่าจะชำระเสร็จจำเลยที่ 2 อุทธรณ์ ศาลแรงงานกลางมีคำสั่งไม่รับอุทธรณ์ดังกล่าว (อันดับ 58)จำเลยที่ 2 จึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 69)คำสั่งศาลแรงงานกลางฟังข้อเท็จจริงว่า จำเลยที่ 1 ซึ่งเป็นนิติบุคคลได้มอบอำนาจให้จำเลยที่ 2 เป็นผู้กระทำการแทน จำเลยที่ 2จึงเป็นนายจ้างของโจทก์ จำเลยที่ 2 อุทธรณ์ว่าจำเลยที่ 2เป็นเพียงตัวแทนของจำเลยที่ 1 มิใช่เป็นนายจ้างของโจทก์ ดังนี้เป็นอุทธรณ์ในข้อเท็จจริง ที่จำเลยที่ 2 อุทธรณ์ว่าคำพิพากษาศาลแรงงานกลางขัดกัน กล่าวคือในชั้นแรกฟังว่า จำเลยที่ 2เป็นผู้มีอำนาจทำการแทนจำเลยที่ 1 ซึ่งเป็นนิติบุคคล ครั้นภายหลังกลับวินิจฉัยว่าจำเลยที่ 2 เป็นผู้ร่วมลงทุนกับจำเลยที่ 1เห็นว่า ข้อวินิจฉัยของศาลแรงงานกลางดังกล่าวไม่ขัดกัน อุทธรณ์ข้อกฎหมายของจำเลยที่ 2 ในข้อนี้ไม่เป็นสาระแก่คดีอันควรได้รับการวินิจฉัย และที่จำเลยที่ 2 อุทธรณ์ว่า ศาลแรงงานกลางมีคำพิพากษาคลาดเคลื่อนจากคำฟ้องโดยฟ้องโจทก์บรรยายว่าจำเลยมอบให้นายสมปองว่าจ้างโจทก์ แต่ศาลแรงงานกลางมิได้วินิจฉัยถึงประเด็นดังกล่าว เห็นว่าศาลแรงงานกลางได้วินิจฉัยไว้แล้วศาลแรงงานกลางไม่รับอุทธรณ์ของจำเลยทุกข้อชอบแล้ว ให้ยกคำร้อง(ครีภูมิ สุวรรณโรจน์-จุนท์ จันทรวงศ์-จำนง นิยมวิภาต)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ