คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 890/2490หลักกฎหมาย: เมื่อโจทก์เห็นชอบด้วยคำพิพากษาศาลอุทธรณ์มิได้คัดค้านแต่อย่างใดแล้วโจทก์จะยื่นฎีกาเพื่อให้ศาลฎีกายืนยันข้อวินิจฉัยของศาลอุทธรณ์อีกครั้งหนึ่งเพื่อเป็นแบบอย่างนั้น ย่อมไม่มีอำนาจฎีกาได้ตาม ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 216โจทก์ฟ้องว่า จำเลยกับพวกซึ่งเป็นทหารทำการลักทรัพย์หรือรับของโจร ขอให้ลงโทษตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 293, 321,295ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ว่า คดีอยู่ในอำนาจศาลทหาร ศาลจังหวัดเพชรบูรณ์ซึ่งเป็นศาลพลเรือนไม่มีอำนาจพิจารณาพิพากษาศาลอุทธรณ์เห็นว่า คดีอยู่ในอำนาจศาลทหาร ศาลพลเรือนไม่มีอำนาจพิจารณาพิพากษา จึงพิพากษายืนเฉพาะผลของคำพิพากษาให้ยกฟ้องโจทก์ฎีกาอ้างว่า เห็นชอบตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ที่ว่าศาลพลเรือนไม่มีอำนาจพิจารณาพิพากษาคดีนี้ แต่ศาลอุทธรณ์ไม่ใช่ศาลสูงสุด จึงได้ฎีกาขอให้ศาลฎีกาวินิจฉัยชี้ขาดเป็นแบบอย่างศาลฎีกาเห็นว่า โจทก์แถลงแจ้งชัดในฎีกาว่าเห็นชอบด้วยกับคำพิพากษาศาลอุทธรณ์แล้ว ไม่ได้คัดค้านคำพิพากษาศาลอุทธรณ์แต่อย่างใด เพียงแต่ฎีกาเพื่อให้ศาลฎีกายืนยันข้อวินิจฉัยของศาลอุทธรณ์อีกครั้งหนึ่งเพื่อเป็นแบบอย่างเท่านั้นโดย โจทก์ไม่มีอำนาจฎีกาได้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 216 จึงพิพากษาให้ไม่รับฎีกาโจทก์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 890/2490อัยการจังหวัดเพชรบูรณ์โจทก์นายไม น้อยคนดีจำเลย ป.วิ.อ. ม. 216เมื่อโจทก์เห็นชอบด้วยคำพิพากษาศาลอุทธรณ์มิได้คัดค้านแต่อย่างใดแล้วโจทก์จะยื่นฎีกาเพื่อให้ศาลฎีกายืนยันข้อวินิจฉัยของศาลอุทธรณ์อีกครั้งหนึ่งเพื่อเป็นแบบอย่างนั้น ย่อมไม่มีอำนาจฎีกาได้ตาม ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 216โจทก์ฟ้องว่า จำเลยกับพวกซึ่งเป็นทหารทำการลักทรัพย์หรือรับของโจร ขอให้ลงโทษตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 293, 321,295ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ว่า คดีอยู่ในอำนาจศาลทหาร ศาลจังหวัดเพชรบูรณ์ซึ่งเป็นศาลพลเรือนไม่มีอำนาจพิจารณาพิพากษาศาลอุทธรณ์เห็นว่า คดีอยู่ในอำนาจศาลทหาร ศาลพลเรือนไม่มีอำนาจพิจารณาพิพากษา จึงพิพากษายืนเฉพาะผลของคำพิพากษาให้ยกฟ้องโจทก์ฎีกาอ้างว่า เห็นชอบตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ที่ว่าศาลพลเรือนไม่มีอำนาจพิจารณาพิพากษาคดีนี้ แต่ศาลอุทธรณ์ไม่ใช่ศาลสูงสุด จึงได้ฎีกาขอให้ศาลฎีกาวินิจฉัยชี้ขาดเป็นแบบอย่างศาลฎีกาเห็นว่า โจทก์แถลงแจ้งชัดในฎีกาว่าเห็นชอบด้วยกับคำพิพากษาศาลอุทธรณ์แล้ว ไม่ได้คัดค้านคำพิพากษาศาลอุทธรณ์แต่อย่างใด เพียงแต่ฎีกาเพื่อให้ศาลฎีกายืนยันข้อวินิจฉัยของศาลอุทธรณ์อีกครั้งหนึ่งเพื่อเป็นแบบอย่างเท่านั้นโดย โจทก์ไม่มีอำนาจฎีกาได้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 216 จึงพิพากษาให้ไม่รับฎีกาโจทก์(เลขวณิชธรรมวิทักษ์-ประมูล สุวรรณศร-มนูภันย์วิมลสาร)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยกับพวกซึ่งเป็นทหารทำการลักทรัพย์หรือรับของโจร ขอให้ลงโทษตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 293, 321,295ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ว่า คดีอยู่ในอำนาจศาลทหาร ศาลจังหวัดเพชรบูรณ์ซึ่งเป็นศาลพลเรือนไม่มีอำนาจพิจารณาพิพากษาศาลอุทธรณ์เห็นว่า คดีอยู่ในอำนาจศาลทหาร ศาลพลเรือนไม่มีอำนาจพิจารณาพิพากษา จึงพิพากษายืนเฉพาะผลของคำพิพากษาให้ยกฟ้องโจทก์ฎีกาอ้างว่า เห็นชอบตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ที่ว่าศาลพลเรือนไม่มีอำนาจพิจารณาพิพากษาคดีนี้ แต่ศาลอุทธรณ์ไม่ใช่ศาลสูงสุด จึงได้ฎีกาขอให้ศาลฎีกาวินิจฉัยชี้ขาดเป็นแบบอย่างศาลฎีกาเห็นว่า โจทก์แถลงแจ้งชัดในฎีกาว่าเห็นชอบด้วยกับคำพิพากษาศาลอุทธรณ์แล้ว ไม่ได้คัดค้านคำพิพากษาศาลอุทธรณ์แต่อย่างใด เพียงแต่ฎีกาเพื่อให้ศาลฎีกายืนยันข้อวินิจฉัยของศาลอุทธรณ์อีกครั้งหนึ่งเพื่อเป็นแบบอย่างเท่านั้นโดย โจทก์ไม่มีอำนาจฎีกาได้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 216 จึงพิพากษาให้ไม่รับฎีกาโจทก์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 890/2490อัยการจังหวัดเพชรบูรณ์โจทก์นายไม น้อยคนดีจำเลย ป.วิ.อ. ม. 216เมื่อโจทก์เห็นชอบด้วยคำพิพากษาศาลอุทธรณ์มิได้คัดค้านแต่อย่างใดแล้วโจทก์จะยื่นฎีกาเพื่อให้ศาลฎีกายืนยันข้อวินิจฉัยของศาลอุทธรณ์อีกครั้งหนึ่งเพื่อเป็นแบบอย่างนั้น ย่อมไม่มีอำนาจฎีกาได้ตาม ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 216โจทก์ฟ้องว่า จำเลยกับพวกซึ่งเป็นทหารทำการลักทรัพย์หรือรับของโจร ขอให้ลงโทษตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 293, 321,295ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ว่า คดีอยู่ในอำนาจศาลทหาร ศาลจังหวัดเพชรบูรณ์ซึ่งเป็นศาลพลเรือนไม่มีอำนาจพิจารณาพิพากษาศาลอุทธรณ์เห็นว่า คดีอยู่ในอำนาจศาลทหาร ศาลพลเรือนไม่มีอำนาจพิจารณาพิพากษา จึงพิพากษายืนเฉพาะผลของคำพิพากษาให้ยกฟ้องโจทก์ฎีกาอ้างว่า เห็นชอบตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ที่ว่าศาลพลเรือนไม่มีอำนาจพิจารณาพิพากษาคดีนี้ แต่ศาลอุทธรณ์ไม่ใช่ศาลสูงสุด จึงได้ฎีกาขอให้ศาลฎีกาวินิจฉัยชี้ขาดเป็นแบบอย่างศาลฎีกาเห็นว่า โจทก์แถลงแจ้งชัดในฎีกาว่าเห็นชอบด้วยกับคำพิพากษาศาลอุทธรณ์แล้ว ไม่ได้คัดค้านคำพิพากษาศาลอุทธรณ์แต่อย่างใด เพียงแต่ฎีกาเพื่อให้ศาลฎีกายืนยันข้อวินิจฉัยของศาลอุทธรณ์อีกครั้งหนึ่งเพื่อเป็นแบบอย่างเท่านั้นโดย โจทก์ไม่มีอำนาจฎีกาได้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 216 จึงพิพากษาให้ไม่รับฎีกาโจทก์(เลขวณิชธรรมวิทักษ์-ประมูล สุวรรณศร-มนูภันย์วิมลสาร)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ