คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 87/2488หลักกฎหมาย: ฟ้องว่าจำเลยจำหน่ายยาสูบเกินราคาแต่มิได้ระบุว่า จำเลยเป็นผู้จำหน่ายดังนี้ จะลงโทษจำเลยฐานจำหน่ายยาสูบเกินราคาไม่ได้.โจทก์ฟ้องว่าจำเลยขายยาสูบในเขตต์จำหน่ายยาสูบโดยไม่ได้รับอนุญาตและจำหน่ายเกินราคาที่อธิบดีกำหนดไว้ ศาลชั้นต้นลงโทษจำเลยฐานจำหน่ายยาสูบไม่ได้รับอนุญาต ส่วนฐานจำหน่ายเกินราคาควรยกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่าตามมาตรา ๑๔ แห่ง พ.ร.บ.ยาสูบใช้คำว่า "ผู้ทำการจำหน่ายยาสูบ" แทนที่จะใช้คำว่า "ผู้ใด" ดังนี้ผู้ที่จะมีผิดฐานจำหน่ายยาสูบเกินคารานั้นต้องอยู่ในวงจำกัดเพียงผู้ได้รับอนุญาตทำการจำหน่ายยาสูบเท่านั้นไม่ได้หมายความถึงบุคคลทั่ว ๆ ไปอย่างจำเลยนี้ จึงพิพากษายกฟ้อง โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่าตามฟ้องโจทก์มิได้บรรยายว่าจำเลยเป็น "ผู้ทำการจำหน่ายยาสูบ" จึงยกมาตรา ๑๔ และ๔๐ แห่งพระราชบัญญัติยาสูบ ๒๔๘๖ มาพิจารณาไม่ได้ จึงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 87/2488อัยยการเชียงใหม่โจทก์นางบัวผัด เทพรัตน์จำเลย พ.ร.บ.ยาสูบ พ.ศ.2486 ม. 12, ม. 19, ม. 40. ป.วิ.อ. ม. 158 . (5)ฟ้องว่าจำเลยจำหน่ายยาสูบเกินราคาแต่มิได้ระบุว่า จำเลยเป็นผู้จำหน่ายดังนี้ จะลงโทษจำเลยฐานจำหน่ายยาสูบเกินราคาไม่ได้.โจทก์ฟ้องว่าจำเลยขายยาสูบในเขตต์จำหน่ายยาสูบโดยไม่ได้รับอนุญาตและจำหน่ายเกินราคาที่อธิบดีกำหนดไว้ ศาลชั้นต้นลงโทษจำเลยฐานจำหน่ายยาสูบไม่ได้รับอนุญาต ส่วนฐานจำหน่ายเกินราคาควรยกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่าตามมาตรา ๑๔ แห่ง พ.ร.บ.ยาสูบใช้คำว่า "ผู้ทำการจำหน่ายยาสูบ" แทนที่จะใช้คำว่า "ผู้ใด" ดังนี้ผู้ที่จะมีผิดฐานจำหน่ายยาสูบเกินคารานั้นต้องอยู่ในวงจำกัดเพียงผู้ได้รับอนุญาตทำการจำหน่ายยาสูบเท่านั้นไม่ได้หมายความถึงบุคคลทั่ว ๆ ไปอย่างจำเลยนี้ จึงพิพากษายกฟ้อง โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่าตามฟ้องโจทก์มิได้บรรยายว่าจำเลยเป็น "ผู้ทำการจำหน่ายยาสูบ" จึงยกมาตรา ๑๔ และ๔๐ แห่งพระราชบัญญัติยาสูบ ๒๔๘๖ มาพิจารณาไม่ได้ จึงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์(มนูภันย์วิมลสาร-ธรรมบัณฑิต-นาถปรีชา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่าจำเลยขายยาสูบในเขตต์จำหน่ายยาสูบโดยไม่ได้รับอนุญาตและจำหน่ายเกินราคาที่อธิบดีกำหนดไว้ ศาลชั้นต้นลงโทษจำเลยฐานจำหน่ายยาสูบไม่ได้รับอนุญาต ส่วนฐานจำหน่ายเกินราคาควรยกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่าตามมาตรา ๑๔ แห่ง พ.ร.บ.ยาสูบใช้คำว่า "ผู้ทำการจำหน่ายยาสูบ" แทนที่จะใช้คำว่า "ผู้ใด" ดังนี้ผู้ที่จะมีผิดฐานจำหน่ายยาสูบเกินคารานั้นต้องอยู่ในวงจำกัดเพียงผู้ได้รับอนุญาตทำการจำหน่ายยาสูบเท่านั้นไม่ได้หมายความถึงบุคคลทั่ว ๆ ไปอย่างจำเลยนี้ จึงพิพากษายกฟ้อง โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่าตามฟ้องโจทก์มิได้บรรยายว่าจำเลยเป็น "ผู้ทำการจำหน่ายยาสูบ" จึงยกมาตรา ๑๔ และ๔๐ แห่งพระราชบัญญัติยาสูบ ๒๔๘๖ มาพิจารณาไม่ได้ จึงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 87/2488อัยยการเชียงใหม่โจทก์นางบัวผัด เทพรัตน์จำเลย พ.ร.บ.ยาสูบ พ.ศ.2486 ม. 12, ม. 19, ม. 40. ป.วิ.อ. ม. 158 . (5)ฟ้องว่าจำเลยจำหน่ายยาสูบเกินราคาแต่มิได้ระบุว่า จำเลยเป็นผู้จำหน่ายดังนี้ จะลงโทษจำเลยฐานจำหน่ายยาสูบเกินราคาไม่ได้.โจทก์ฟ้องว่าจำเลยขายยาสูบในเขตต์จำหน่ายยาสูบโดยไม่ได้รับอนุญาตและจำหน่ายเกินราคาที่อธิบดีกำหนดไว้ ศาลชั้นต้นลงโทษจำเลยฐานจำหน่ายยาสูบไม่ได้รับอนุญาต ส่วนฐานจำหน่ายเกินราคาควรยกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่าตามมาตรา ๑๔ แห่ง พ.ร.บ.ยาสูบใช้คำว่า "ผู้ทำการจำหน่ายยาสูบ" แทนที่จะใช้คำว่า "ผู้ใด" ดังนี้ผู้ที่จะมีผิดฐานจำหน่ายยาสูบเกินคารานั้นต้องอยู่ในวงจำกัดเพียงผู้ได้รับอนุญาตทำการจำหน่ายยาสูบเท่านั้นไม่ได้หมายความถึงบุคคลทั่ว ๆ ไปอย่างจำเลยนี้ จึงพิพากษายกฟ้อง โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่าตามฟ้องโจทก์มิได้บรรยายว่าจำเลยเป็น "ผู้ทำการจำหน่ายยาสูบ" จึงยกมาตรา ๑๔ และ๔๐ แห่งพระราชบัญญัติยาสูบ ๒๔๘๖ มาพิจารณาไม่ได้ จึงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์(มนูภันย์วิมลสาร-ธรรมบัณฑิต-นาถปรีชา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ