คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 847/2490หลักกฎหมาย: เช่าโกดังเก็บของเมื่อไม่มีข้อสัญญาว่า เช่าเก็บอะไรน้ำหนักเท่าใดผู้เช่าก็เก็บของได้เพียงพอควรแก่น้ำหนักของโกดังที่จะทานได้ ถ้าเก็บของเกินน้ำหนักเช่นนั้นแล้วเกิดชำรุดเสียหาย ผู้เช่าต้องรับผิดได้ความว่า จำเลยเช่าโกดังโจทก์เก็บของแล้วโกดังทรุด โจทก์จึงฟ้องเรียกค่าเสียหายศาลชั้นต้นให้โจทก์ชนะคดี แต่ศาลอุทธรณ์ยกฟ้องโจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ตามสัญญาเช่าไม่ได้กล่าวว่าเช่าเพื่อเก็บอะไรจำนวนเท่าใด ย่อมสันนิษฐานว่าจะอยู่หรือเก็บของตามสมควรแก่ฐานะของบุคคลและสภาพของเคหะสถานตามประเพณีนิยมหรือตามปกติที่ใช้กัน สำหรับคดีนี้การขนหีบใบชาไปเก็บในโกดังพอควรแก่น้ำหนักก็เรียกว่าใช้ทรัพย์ที่เช่าตามประเพณีนิยมปกติ ข้อเท็จจริงฟังได้ว่าจำเลยใช้โกดังของโจทก์ เกินกว่าประเพณีนิยมปกติ เป็นเหตุให้โกดังของโจทก์ชำรุดเสียหาย จำเลยต้องรับผิด จึงพิพากษากลับศาลอุทธรณ์ ยื่นตามศาลชั้นต้น ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 847/2490นางศักดิ์สงคราม(กิมเอ็ง) โกษะโยธินโจทก์นายเอ็งจุ่น แซ่โง้วจำเลย ป.พ.พ. ม. 452เช่าโกดังเก็บของเมื่อไม่มีข้อสัญญาว่า เช่าเก็บอะไรน้ำหนักเท่าใดผู้เช่าก็เก็บของได้เพียงพอควรแก่น้ำหนักของโกดังที่จะทานได้ ถ้าเก็บของเกินน้ำหนักเช่นนั้นแล้วเกิดชำรุดเสียหาย ผู้เช่าต้องรับผิดได้ความว่า จำเลยเช่าโกดังโจทก์เก็บของแล้วโกดังทรุด โจทก์จึงฟ้องเรียกค่าเสียหายศาลชั้นต้นให้โจทก์ชนะคดี แต่ศาลอุทธรณ์ยกฟ้องโจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ตามสัญญาเช่าไม่ได้กล่าวว่าเช่าเพื่อเก็บอะไรจำนวนเท่าใด ย่อมสันนิษฐานว่าจะอยู่หรือเก็บของตามสมควรแก่ฐานะของบุคคลและสภาพของเคหะสถานตามประเพณีนิยมหรือตามปกติที่ใช้กัน สำหรับคดีนี้การขนหีบใบชาไปเก็บในโกดังพอควรแก่น้ำหนักก็เรียกว่าใช้ทรัพย์ที่เช่าตามประเพณีนิยมปกติ ข้อเท็จจริงฟังได้ว่าจำเลยใช้โกดังของโจทก์ เกินกว่าประเพณีนิยมปกติ เป็นเหตุให้โกดังของโจทก์ชำรุดเสียหาย จำเลยต้องรับผิด จึงพิพากษากลับศาลอุทธรณ์ ยื่นตามศาลชั้นต้น(เลขวณิชธรรมวิทักษ์-นาถปรีชา-มนูภันย์วิมลสาร)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ได้ความว่า จำเลยเช่าโกดังโจทก์เก็บของแล้วโกดังทรุด โจทก์จึงฟ้องเรียกค่าเสียหายศาลชั้นต้นให้โจทก์ชนะคดี แต่ศาลอุทธรณ์ยกฟ้องโจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ตามสัญญาเช่าไม่ได้กล่าวว่าเช่าเพื่อเก็บอะไรจำนวนเท่าใด ย่อมสันนิษฐานว่าจะอยู่หรือเก็บของตามสมควรแก่ฐานะของบุคคลและสภาพของเคหะสถานตามประเพณีนิยมหรือตามปกติที่ใช้กัน สำหรับคดีนี้การขนหีบใบชาไปเก็บในโกดังพอควรแก่น้ำหนักก็เรียกว่าใช้ทรัพย์ที่เช่าตามประเพณีนิยมปกติ ข้อเท็จจริงฟังได้ว่าจำเลยใช้โกดังของโจทก์ เกินกว่าประเพณีนิยมปกติ เป็นเหตุให้โกดังของโจทก์ชำรุดเสียหาย จำเลยต้องรับผิด จึงพิพากษากลับศาลอุทธรณ์ ยื่นตามศาลชั้นต้น ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 847/2490นางศักดิ์สงคราม(กิมเอ็ง) โกษะโยธินโจทก์นายเอ็งจุ่น แซ่โง้วจำเลย ป.พ.พ. ม. 452เช่าโกดังเก็บของเมื่อไม่มีข้อสัญญาว่า เช่าเก็บอะไรน้ำหนักเท่าใดผู้เช่าก็เก็บของได้เพียงพอควรแก่น้ำหนักของโกดังที่จะทานได้ ถ้าเก็บของเกินน้ำหนักเช่นนั้นแล้วเกิดชำรุดเสียหาย ผู้เช่าต้องรับผิดได้ความว่า จำเลยเช่าโกดังโจทก์เก็บของแล้วโกดังทรุด โจทก์จึงฟ้องเรียกค่าเสียหายศาลชั้นต้นให้โจทก์ชนะคดี แต่ศาลอุทธรณ์ยกฟ้องโจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ตามสัญญาเช่าไม่ได้กล่าวว่าเช่าเพื่อเก็บอะไรจำนวนเท่าใด ย่อมสันนิษฐานว่าจะอยู่หรือเก็บของตามสมควรแก่ฐานะของบุคคลและสภาพของเคหะสถานตามประเพณีนิยมหรือตามปกติที่ใช้กัน สำหรับคดีนี้การขนหีบใบชาไปเก็บในโกดังพอควรแก่น้ำหนักก็เรียกว่าใช้ทรัพย์ที่เช่าตามประเพณีนิยมปกติ ข้อเท็จจริงฟังได้ว่าจำเลยใช้โกดังของโจทก์ เกินกว่าประเพณีนิยมปกติ เป็นเหตุให้โกดังของโจทก์ชำรุดเสียหาย จำเลยต้องรับผิด จึงพิพากษากลับศาลอุทธรณ์ ยื่นตามศาลชั้นต้น(เลขวณิชธรรมวิทักษ์-นาถปรีชา-มนูภันย์วิมลสาร)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ