phoneee/thai-legal-corpus huggingface dataset:
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 613125หลักกฎหมาย: คดีที่เอกชนยื่นฟ้อง มหาวิทยาลัยราชภัฏ ซึ่งเป็นหน่วยงานทางปกครองอ้างว่าเป็นผู้ครอบครองทำประโยชน์ที่ดินพิพาท โดยมีหลักฐานการชำระภาษีบำรุงท้องที่ (ภ.บ.ท. ๕) ผู้ถูกฟ้องคดีใช้ประโยชน์ที่ดินพิพาทเป็นที่ตั้งวิทยาเขต จึงให้ราษฎรออกจากพื้นที่พิพาทและจัดสรรที่ดินแปลงใหม่ให้ราษฎรทดแทนที่ดินแปลงเดิมแต่ลดจำนวนพื้นที่ทำกินลง ผู้ถูกฟ้องคดีได้เข้ามาไถปรับที่ดินทำลายแปลงคันนาของผู้ฟ้องคดีจนได้รับความเสียหาย ขอให้ศาลมีคำพิพากษาหรือคำสั่งคืนที่ดินพิพาท พร้อมปรับสภาพที่ดินให้เหมือนเดิมคืนแก่ผู้ฟ้องคดี หากที่ดินพิพาทขึ้นทะเบียนเป็นที่ราชพัสดุแล้วและไม่สามารถเพิกถอนการขึ้นทะเบียนได้ ขอให้ผู้ฟ้องคดีได้สิทธิในการเช่าที่ดินพิพาทต่อไป และขอให้ผู้ถูกฟ้องคดีใช้พื้นที่เฉพาะบริเวณที่ไม่ก่อให้เกิดความเดือดร้อนแก่ประชาชน ผู้ถูกฟ้องคดีให้การว่า ผู้ฟ้องคดีมีเพียงแบบแสดงรายการชำระภาษีบำรุงท้องที่ (ภ.บ.ท. ๕) หรือใบเสร็จรับเงินภาษีบำรุงท้องที่ (ภ.บ.ท. ๑๑) เอกสารดังกล่าวไม่ใช่หลักฐานแสดงกรรมสิทธิ์ในที่ดิน การที่ผู้ฟ้องคดีเข้าไปครอบครองทำประโยชน์ในที่ดินราชพัสดุ เป็นการกระทำไม่ชอบด้วยกฎหมาย เห็นว่า การที่ศาลจะมีคำพิพากษาหรือคำสั่งตามที่ผู้ฟ้องคดีมีคำขอได้นั้น ศาลจำต้องพิจารณาให้ได้ความเสียก่อนว่า ที่ดินพิพาทเป็นที่ดินที่ผู้ฟ้องคดีมีสิทธิยึดถือครอบครองทำประโยชน์ ตามที่ผู้ฟ้องคดีกล่าวอ้างหรือเป็นที่ราชพัสดุเป็นสำคัญ แล้วจึงจะพิจารณาประเด็นอื่นต่อไป จึงเป็นคดีพิพาทเกี่ยวกับสิทธิในที่ดิน อันอยู่ในอำนาจพิจารณาพิพากษาของศาลยุติธรรม ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำวินิจฉัยที่ 97/2560ศาลปกครองนครราชสีมาศาลผู้ส่งความเห็นศาลจังหวัดนางรองศาลผู้รับความเห็นนายเภา เสริมจันทร์ ผู้ฟ้องคดีมหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์\n\rผู้ถูกฟ้องคดี พ.ร.บ.จัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง พ.ศ.2542 ป.พ.พ. ป.ที่ดิน พ.ร.บ.ที่ราชพัสดุ พ.ศ.2518 พ.ร.บ.มหาวิทยาลัยราชภัฏ พ.ศ.2547 คดีที่เอกชนยื่นฟ้อง มหาวิทยาลัยราชภัฏ ซึ่งเป็นหน่วยงานทางปกครองอ้างว่าเป็นผู้ครอบครองทำประโยชน์ที่ดินพิพาท โดยมีหลักฐานการชำระภาษีบำรุงท้องที่ (ภ.บ.ท. ๕) ผู้ถูกฟ้องคดีใช้ประโยชน์ที่ดินพิพาทเป็นที่ตั้งวิทยาเขต จึงให้ราษฎรออกจากพื้นที่พิพาทและจัดสรรที่ดินแปลงใหม่ให้ราษฎรทดแทนที่ดินแปลงเดิมแต่ลดจำนวนพื้นที่ทำกินลง ผู้ถูกฟ้องคดีได้เข้ามาไถปรับที่ดินทำลายแปลงคันนาของผู้ฟ้องคดีจนได้รับความเสียหาย ขอให้ศาลมีคำพิพากษาหรือคำสั่งคืนที่ดินพิพาท พร้อมปรับสภาพที่ดินให้เหมือนเดิมคืนแก่ผู้ฟ้องคดี หากที่ดินพิพาทขึ้นทะเบียนเป็นที่ราชพัสดุแล้วและไม่สามารถเพิกถอนการขึ้นทะเบียนได้ ขอให้ผู้ฟ้องคดีได้สิทธิในการเช่าที่ดินพิพาทต่อไป และขอให้ผู้ถูกฟ้องคดีใช้พื้นที่เฉพาะบริเวณที่ไม่ก่อให้เกิดความเดือดร้อนแก่ประชาชน ผู้ถูกฟ้องคดีให้การว่า ผู้ฟ้องคดีมีเพียงแบบแสดงรายการชำระภาษีบำรุงท้องที่ (ภ.บ.ท. ๕) หรือใบเสร็จรับเงินภาษีบำรุงท้องที่ (ภ.บ.ท. ๑๑) เอกสารดังกล่าวไม่ใช่หลักฐานแสดงกรรมสิทธิ์ในที่ดิน การที่ผู้ฟ้องคดีเข้าไปครอบครองทำประโยชน์ในที่ดินราชพัสดุ เป็นการกระทำไม่ชอบด้วยกฎหมาย เห็นว่า การที่ศาลจะมีคำพิพากษาหรือคำสั่งตามที่ผู้ฟ้องคดีมีคำขอได้นั้น ศาลจำต้องพิจารณาให้ได้ความเสียก่อนว่า ที่ดินพิพาทเป็นที่ดินที่ผู้ฟ้องคดีมีสิทธิยึดถือครอบครองทำประโยชน์ ตามที่ผู้ฟ้องคดีกล่าวอ้างหรือเป็นที่ราชพัสดุเป็นสำคัญ แล้วจึงจะพิจารณาประเด็นอื่นต่อไป จึงเป็นคดีพิพาทเกี่ยวกับสิทธิในที่ดิน อันอยู่ในอำนาจพิจารณาพิพากษาของศาลยุติธรรม()แหล่งที่มาส่วนเลขานุการคณะกรรมการวินิจฉัยฯแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคดีเกี่ยวกับสิทธิในที่ดิน
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 64373หลักกฎหมาย: ในกรณีที่ศาลชั้นต้นไม่อนุญาตให้โจทก์ดำเนินคดีในศาลชั้นต้นอย่างคนอนาถานั้น โจทก์อาจอุทธรณ์คำสั่งนั้นต่อศาลอุทธรณ์ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 156 วรรคท้ายได้เมื่อศาลอุทธรณ์มีคำสั่งอย่างใดแล้วคำสั่งเช่นนั้นย่อมเป็นที่สุดการที่จะอนุญาตให้ฎีกาอย่างคนอนาถาได้นั้นคดีจะต้องมีเหตุอันสมควรที่จะฎีกาได้ดังที่ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา 155 บัญญัติไว้ด้วย เมื่อคดีนี้ศาลชั้นต้นยังมิได้ประทับรับฟ้องโจทก์ไว้พิจารณา คดีของโจทก์จึงไม่มีเรื่องที่จะฎีกาได้ และเมื่อศาลเห็นว่าคดีของโจทก์ไม่มีเหตุอันสมควรที่จะฎีกาได้แล้วศาลก็ไม่จำต้องไต่สวนเรื่องยากจนของโจทก์แต่อย่างใด เมื่อศาลชั้นต้นซึ่งไม่อนุญาตให้โจทก์ฎีกาอย่างคนอนาถาแล้วโจทก์ย่อมมีสิทธิจะร้องอุทธรณ์คำสั่งนี้ต่อศาลฎีกาได้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 156 วรรคท้าย และการร้องอุทธรณ์คำสั่งในเรื่องอนาถาเช่นนี้ ไม่ต้องเสียค่าธรรมเนียมแต่อย่างใด ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 448/2503จ่าสิบเอกชั้น ชุ่มพาลีโจทก์กระทรวงกลาโหม กับพวกจำเลย ป.วิ.พ. ม. 155, ม. 156ในกรณีที่ศาลชั้นต้นไม่อนุญาตให้โจทก์ดำเนินคดีในศาลชั้นต้นอย่างคนอนาถานั้น โจทก์อาจอุทธรณ์คำสั่งนั้นต่อศาลอุทธรณ์ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 156 วรรคท้ายได้เมื่อศาลอุทธรณ์มีคำสั่งอย่างใดแล้วคำสั่งเช่นนั้นย่อมเป็นที่สุดการที่จะอนุญาตให้ฎีกาอย่างคนอนาถาได้นั้นคดีจะต้องมีเหตุอันสมควรที่จะฎีกาได้ดังที่ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา 155 บัญญัติไว้ด้วย เมื่อคดีนี้ศาลชั้นต้นยังมิได้ประทับรับฟ้องโจทก์ไว้พิจารณา คดีของโจทก์จึงไม่มีเรื่องที่จะฎีกาได้ และเมื่อศาลเห็นว่าคดีของโจทก์ไม่มีเหตุอันสมควรที่จะฎีกาได้แล้วศาลก็ไม่จำต้องไต่สวนเรื่องยากจนของโจทก์แต่อย่างใด เมื่อศาลชั้นต้นซึ่งไม่อนุญาตให้โจทก์ฎีกาอย่างคนอนาถาแล้วโจทก์ย่อมมีสิทธิจะร้องอุทธรณ์คำสั่งนี้ต่อศาลฎีกาได้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 156 วรรคท้าย และการร้องอุทธรณ์คำสั่งในเรื่องอนาถาเช่นนี้ ไม่ต้องเสียค่าธรรมเนียมแต่อย่างใด(จำรูญเนติศาสตร์-ประกอบ หุตะสิงห์-การุณย์นราทร)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 448/2503จ่าสิบเอกชั้น ชุ่มพาลีโจทก์กระทรวงกลาโหม กับพวกจำเลย ป.วิ.พ. ม. 155, ม. 156ในกรณีที่ศาลชั้นต้นไม่อนุญาตให้โจทก์ดำเนินคดีในศาลชั้นต้นอย่างคนอนาถานั้น โจทก์อาจอุทธรณ์คำสั่งนั้นต่อศาลอุทธรณ์ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 156 วรรคท้ายได้เมื่อศาลอุทธรณ์มีคำสั่งอย่างใดแล้วคำสั่งเช่นนั้นย่อมเป็นที่สุดการที่จะอนุญาตให้ฎีกาอย่างคนอนาถาได้นั้นคดีจะต้องมีเหตุอันสมควรที่จะฎีกาได้ดังที่ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา 155 บัญญัติไว้ด้วย เมื่อคดีนี้ศาลชั้นต้นยังมิได้ประทับรับฟ้องโจทก์ไว้พิจารณา คดีของโจทก์จึงไม่มีเรื่องที่จะฎีกาได้ และเมื่อศาลเห็นว่าคดีของโจทก์ไม่มีเหตุอันสมควรที่จะฎีกาได้แล้วศาลก็ไม่จำต้องไต่สวนเรื่องยากจนของโจทก์แต่อย่างใด เมื่อศาลชั้นต้นซึ่งไม่อนุญาตให้โจทก์ฎีกาอย่างคนอนาถาแล้วโจทก์ย่อมมีสิทธิจะร้องอุทธรณ์คำสั่งนี้ต่อศาลฎีกาได้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 156 วรรคท้าย และการร้องอุทธรณ์คำสั่งในเรื่องอนาถาเช่นนี้ ไม่ต้องเสียค่าธรรมเนียมแต่อย่างใด(จำรูญเนติศาสตร์-ประกอบ หุตะสิงห์-การุณย์นราทร)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 31/2478หลักกฎหมาย: ยกฟ้อง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 31/2478ยกฟ้อง()แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 31/2478ยกฟ้อง()แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 63927หลักกฎหมาย: อุทธรณ์คำสั่งขอให้นับระยะเวลาที่จะยื่นฎีกาตั้งแต่วันที่ทราบ คำพิพากษาศาลอุทธรณ์ แทนการนับระยะเวลาตั้งแต่ วันที่ศาลชั้นต้น อ่านคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ จึงเป็นอุทธรณ์ คำสั่งที่ขอขยายระยะเวลาที่จะยื่นฎีกา ไม่ใช่อุทธรณ์ คำสั่งก็ไม่รับฎีกา เมื่อศาลชั้นต้นสั่ง ไม่อนุญาตให้ขยายระยะเวลาที่จะยื่นฎีกา จำเลยจึงอุทธรณ์คำสั่งต่อศาลฎีกาไม่ได้ เป็นการไม่ชอบด้วยกระบวนพิจารณาชอบที่จะอุทธรณ์ ไปยังศาลอุทธรณ์ตามลำดับชั้นศาล ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 816/2524นายอร่าม สมบูรณ์แก้วโจทก์นางสาวประเทือง ม่วงมิจำเลย ป.วิ.พ. ม. 223, ม. 252, ม. 23อุทธรณ์คำสั่งขอให้นับระยะเวลาที่จะยื่นฎีกาตั้งแต่วันที่ทราบ คำพิพากษาศาลอุทธรณ์ แทนการนับระยะเวลาตั้งแต่ วันที่ศาลชั้นต้น อ่านคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ จึงเป็นอุทธรณ์ คำสั่งที่ขอขยายระยะเวลาที่จะยื่นฎีกา ไม่ใช่อุทธรณ์ คำสั่งก็ไม่รับฎีกา เมื่อศาลชั้นต้นสั่ง ไม่อนุญาตให้ขยายระยะเวลาที่จะยื่นฎีกา จำเลยจึงอุทธรณ์คำสั่งต่อศาลฎีกาไม่ได้ เป็นการไม่ชอบด้วยกระบวนพิจารณาชอบที่จะอุทธรณ์ ไปยังศาลอุทธรณ์ตามลำดับชั้นศาล(สุวัฒน์ รัตรสาร-ดุสิต วราโห-สุชาติ จิวะชาติ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 816/2524นายอร่าม สมบูรณ์แก้วโจทก์นางสาวประเทือง ม่วงมิจำเลย ป.วิ.พ. ม. 223, ม. 252, ม. 23อุทธรณ์คำสั่งขอให้นับระยะเวลาที่จะยื่นฎีกาตั้งแต่วันที่ทราบ คำพิพากษาศาลอุทธรณ์ แทนการนับระยะเวลาตั้งแต่ วันที่ศาลชั้นต้น อ่านคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ จึงเป็นอุทธรณ์ คำสั่งที่ขอขยายระยะเวลาที่จะยื่นฎีกา ไม่ใช่อุทธรณ์ คำสั่งก็ไม่รับฎีกา เมื่อศาลชั้นต้นสั่ง ไม่อนุญาตให้ขยายระยะเวลาที่จะยื่นฎีกา จำเลยจึงอุทธรณ์คำสั่งต่อศาลฎีกาไม่ได้ เป็นการไม่ชอบด้วยกระบวนพิจารณาชอบที่จะอุทธรณ์ ไปยังศาลอุทธรณ์ตามลำดับชั้นศาล(สุวัฒน์ รัตรสาร-ดุสิต วราโห-สุชาติ จิวะชาติ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
พระราชกฤษฎีกาให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมอาคารพ.ศ. ๒๕๒๒ บังคับในเขตเทศบาลตำบลบางแห่งในจังหวัดกาฬสินธุ์จังหวัดชัยนาท จังหวัดราชบุรีจังหวัดศรีสะเกษและจังหวัดอุดรธานีพ.ศ. ๒๕๔๖ ภูมิพลอดุลยเดชป.ร.ให้ไว้ ณ วันที่๒๐ กันยายน พ.ศ. ๒๕๔๖เป็นปีที่ ๕๘ในรัชกาลปัจจุบันพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชมีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่าโดยที่เป็นการสมควรให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมอาคารพ.ศ. ๒๕๒๒ บังคับในเขตเทศบาลตำบลบางแห่งในจังหวัดกาฬสินธุ์ จังหวัดชัยนาทจังหวัดราชบุรี จังหวัดศรีสะเกษ และจังหวัดอุดรธานีอาศัยอำนาจตามความในมาตรา๒๒๑ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย และมาตรา ๒ แห่งพระราชบัญญัติควบคุมอาคารพ.ศ. ๒๕๒๒ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติควบคุมอาคาร (ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๔๓อันเป็นพระราชบัญญัติที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคลซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๓๑ มาตรา ๓๕ มาตรา ๔๘ มาตรา ๔๙ และมาตรา ๕๐ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยบัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้มาตรา ๑ พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า พระราชกฤษฎีกาให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมอาคารพ.ศ. ๒๕๒๒ บังคับในเขตเทศบาลตำบลบางแห่งในจังหวัดกาฬสินธุ์ จังหวัดชัยนาทจังหวัดราชบุรี จังหวัดศรีสะเกษ และจังหวัดอุดรธานี พ.ศ. ๒๕๔๖มาตรา ๒[๑]พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา ๓ ให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมอาคาร พ.ศ. ๒๕๒๒บังคับในเขตเทศบาลตำบล ดังต่อไปนี้(๑)เทศบาลตำบลนามน อำเภอนามน และเทศบาลตำบลหนองสอ อำเภอเมืองกาฬสินธุ์จังหวัดกาฬสินธุ์(๒)เทศบาลตำบลหางน้ำสาคร อำเภอมโนรมย์ จังหวัดชัยนาท(๓)เทศบาลตำบลด่านทับตะโก อำเภอจอมบึง จังหวัดราชบุรี(๔)เทศบาลตำบลศรีรัตนะ อำเภอศรีรัตนะ เทศบาลตำบลห้วยทับทัน อำเภอห้วยทับทันและเทศบาลตำบลบึงบูรพ์ อำเภอบึงบูรพ์ จังหวัดศรีสะเกษ(๕)เทศบาลตำบลหนองเม็ก อำเภอหนองหาน จังหวัดอุดรธานีมาตรา ๔ ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้ผู้รับสนองพระบรมราชโองการพันตำรวจโททักษิณ ชินวัตรนายกรัฐมนตรีหมายเหตุ :-เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือ เนื่องจากในเขตเทศบาลตำบลนามนอำเภอนามน เทศบาลตำบลหนองสอ อำเภอเมืองกาฬสินธุ์ จังหวัดกาฬสินธุ์เทศบาลตำบลหางน้ำสาคร อำเภอมโนรมย์ จังหวัดชัยนาท เทศบาลตำบลด่านทับตะโกอำเภอจอมบึง จังหวัดราชบุรี เทศบาลตำบลศรีรัตนะ อำเภอศรีรัตนะเทศบาลตำบลห้วยทับทัน อำเภอห้วยทับทัน เทศบาลตำบลบึงบูรพ์ อำเภอบึงบูรพ์จังหวัดศรีสะเกษ และเทศบาลตำบลหนองเม็ก อำเภอหนองหาน จังหวัดอุดรธานี มีการขยายตัวทั้งในด้านการก่อสร้างอาคารและการผังเมืองสมควรให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมอาคาร พ.ศ. ๒๕๒๒ บังคับในท้องที่ดังกล่าวเพื่อประโยชน์ในด้านการควบคุมเกี่ยวกับความมั่นคงแข็งแรง ความปลอดภัยการป้องกันอัคคีภัย การสาธารณสุข การรักษาคุณภาพสิ่งแวดล้อม การผังเมืองการสถาปัตยกรรม และการอำนวยความสะดวกแก่การจราจร จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้สรัลพร/พิมพ์๑๖ มกราคม ๒๕๕๑ฐิติพงษ์/ตรวจ๓๑ มกราคม ๒๕๕๑โชติกานต์/ปรับปรุง๗ เมษายน ๒๕๖๓อรญา/ตรวจ๑๘พฤษภาคม ๒๕๖๓[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๒๐/ตอนที่ ๙๓ ก/หน้า ๓/๓๐ กันยายน ๒๕๔๖
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 59717หลักกฎหมาย: ความว่า จำเลยทั้งสองขอให้ศาลมีคำสั่งปล่อยชั่วคราวในระหว่างฎีกา โดยผู้ขอประกันได้เสนอบัญชีทรัพย์มาพร้อมคำร้องแล้วหมายเหตุ ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องศาลอุทธรณ์พิพากษากลับเป็นว่า จำเลยที่ 1 ที่ 2 มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 357 วรรคแรก ให้วางโทษจำคุกไว้มีกำหนดคนละ 2 ปีจำเลยทั้งสองยื่นคำร้องดังกล่าว โดยมีคำร้องประกอบของทนายจำเลยทั้งสอง (อันดับ 84,89,82)ศาลชั้นต้นอนุญาตให้ปล่อยจำเลยทั้งสองชั่วคราวในระหว่างการพิจารณาของศาลชั้นต้น โดยตีราคาประกันคนละ 50,000 บาท(อันดับ 6,8)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว อนุญาตให้ปล่อยจำเลยทั้งสองชั่วคราวในระหว่างฎีกา ตีราคาค่าประกันคนละ 200,000 บาท ให้ศาลชั้นต้นพิจารณาหลักประกันและหลักประกันเพิ่มแล้วดำเนินการต่อไป ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 1829/2532พนักงานอัยการ กรมอัยการโจทก์นายพจน์ เลขนอก กับพวกจำเลยนายพจน์ เลขนอก ที่ 1ผู้ยื่นคำร้องนายสมปอง เรืองรัง ที่ 2 จำเลยผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.อ. ม. 106, ม. 108, ม. 115ความว่า จำเลยทั้งสองขอให้ศาลมีคำสั่งปล่อยชั่วคราวในระหว่างฎีกา โดยผู้ขอประกันได้เสนอบัญชีทรัพย์มาพร้อมคำร้องแล้วหมายเหตุ ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องศาลอุทธรณ์พิพากษากลับเป็นว่า จำเลยที่ 1 ที่ 2 มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 357 วรรคแรก ให้วางโทษจำคุกไว้มีกำหนดคนละ 2 ปีจำเลยทั้งสองยื่นคำร้องดังกล่าว โดยมีคำร้องประกอบของทนายจำเลยทั้งสอง (อันดับ 84,89,82)ศาลชั้นต้นอนุญาตให้ปล่อยจำเลยทั้งสองชั่วคราวในระหว่างการพิจารณาของศาลชั้นต้น โดยตีราคาประกันคนละ 50,000 บาท(อันดับ 6,8)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว อนุญาตให้ปล่อยจำเลยทั้งสองชั่วคราวในระหว่างฎีกา ตีราคาค่าประกันคนละ 200,000 บาท ให้ศาลชั้นต้นพิจารณาหลักประกันและหลักประกันเพิ่มแล้วดำเนินการต่อไป(เคียง บุญเพิ่ม-วิฑูรย์ ตั้งตรงจิตต์-ประวิทย์ ขัมภรัตน์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 1829/2532พนักงานอัยการ กรมอัยการโจทก์นายพจน์ เลขนอก กับพวกจำเลยนายพจน์ เลขนอก ที่ 1ผู้ยื่นคำร้องนายสมปอง เรืองรัง ที่ 2 จำเลยผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.อ. ม. 106, ม. 108, ม. 115ความว่า จำเลยทั้งสองขอให้ศาลมีคำสั่งปล่อยชั่วคราวในระหว่างฎีกา โดยผู้ขอประกันได้เสนอบัญชีทรัพย์มาพร้อมคำร้องแล้วหมายเหตุ ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องศาลอุทธรณ์พิพากษากลับเป็นว่า จำเลยที่ 1 ที่ 2 มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 357 วรรคแรก ให้วางโทษจำคุกไว้มีกำหนดคนละ 2 ปีจำเลยทั้งสองยื่นคำร้องดังกล่าว โดยมีคำร้องประกอบของทนายจำเลยทั้งสอง (อันดับ 84,89,82)ศาลชั้นต้นอนุญาตให้ปล่อยจำเลยทั้งสองชั่วคราวในระหว่างการพิจารณาของศาลชั้นต้น โดยตีราคาประกันคนละ 50,000 บาท(อันดับ 6,8)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว อนุญาตให้ปล่อยจำเลยทั้งสองชั่วคราวในระหว่างฎีกา ตีราคาค่าประกันคนละ 200,000 บาท ให้ศาลชั้นต้นพิจารณาหลักประกันและหลักประกันเพิ่มแล้วดำเนินการต่อไป(เคียง บุญเพิ่ม-วิฑูรย์ ตั้งตรงจิตต์-ประวิทย์ ขัมภรัตน์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศกระทรวงการคลังเรื่อง ขยายเวลาการยื่นแบบแสดงรายการและชําระภาษีอากร ตามมาตรา 70 ทวิ แห่งประมวลรัษฎากร--------------------------------------------------เนื่องจากปัญหาวิกฤติการณ์ทางเศรษฐกิจของประเทศได้ส่งผลกระทบต่อสภาพคล่องของภาคธุรกิจอย่างรุนแรงซึ่งกระทรวงการคลังได้ดําเนินการออกมาตรการทางการเงินและการคลัง เพื่อแก้ไขปัญหาที่เกิดขึ้นจนส่งผลให้วิกฤติการณ์ดังกล่าวได้รับการแก้ไขในระดับหนึ่งแล้ว แต่ยังคงมีความจําเป็นต้องดําเนินมาตรการแก้ไขปัญหาต่อไป กระทรวงการคลังจึงเห็นควรนํามาตรการทางภาษีมาช่วยแก้ไขปัญหาสภาพคล่องในภาคธุรกิจต่อไปฉะนั้น อาศัยอํานาจตามความในมาตรา 3 อัฏฐ วรรคสอง แห่งประมวลรัษฎากร รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังจึงประกาศดังต่อไปนี้ข้อ ๑ ให้ขยายเวลาการยื่นแบบแสดงรายการและชําระภาษีเงินได้นิติบุคคลกรณีการจําหน่ายเงินกําไร หรือเงินประเภทอื่นใดที่กันไว้จากกําไร หรือที่ถือได้ว่าเป็นเงินกําไรออกจากประเทศไทย ตามมาตรา 70 ทวิ แห่งประมวลรัษฎากร ซึ่งถึงกําหนดต้องยื่นแบบแสดงรายการและชําระภาษีก่อนวันที่ที่ลงในประกาศนี้ โดยให้ยื่นแบบแสดงรายการและชําระภาษีภายในกําหนดระยะเวลา 60 วัน นับแต่วันที่ที่ลงในประกาศนี้ โดยไม่ต้องเสียเบี้ยปรับและเงินเพิ่มใด ๆข้อ ๒ ประกาศนี้ไม่กระทบกระเทือนถึงภาษีอากรที่ได้เสียหรือชําระไปแล้วก่อนวันที่ที่ลงในประกาศนี้ผู้มีอํานาจลงนาม - ประกาศ ณ วันที่ 9 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2543 ธารินทร์ นิมมานเหมินท์รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5534/2537หลักกฎหมาย: การที่จำเลยทั้งสองบอกเลิกสัญญาก่อนจะถึงกำหนดการโอนเท่ากับจำเลยได้สละเงื่อนเวลาที่จะไปโอนที่ดินให้โจทก์ โจทก์จึงมีสิทธิบอกกล่าวให้จำเลย-ทั้งสองไปจดทะเบียนโอนที่ดินพิพาทให้โจทก์ก่อนกำหนดเวลาตามสัญญาได้ เมื่อจำเลยทั้งสองไม่ไปโอนให้โจทก์ตามนัด จำเลยทั้งสองจึงเป็นฝ่ายผิดสัญญา การซื้อขายตัวทรัพย์ซึ่งมิใช่เป็นการขายกรรมสิทธิ์เฉพาะส่วนจะทำได้ก็แต่ด้วยความยินยอมแห่งเจ้าของรวมทุกคน เมื่อยังมิได้มีการแบ่งปันทรัพย์มรดกระหว่างทายาท การที่จำเลยที่ 2 เอาทรัพย์มาทำสัญญาจะขายให้โจทก์โดยทายาทอื่นมิได้ยินยอมด้วย จึงไม่มีผลผูกพัน จะฟ้องบังคับให้จำเลยที่ 2 ปฏิบัติตามสัญญามิได้ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5534/2537นายบุญส่ง บุญสัมพันธ์โจทก์นางสะเล๊าะ หวังมี กับพวกจำเลย ป.พ.พ. ม. 192, ม. 1361การที่จำเลยทั้งสองบอกเลิกสัญญาก่อนจะถึงกำหนดการโอนเท่ากับจำเลยได้สละเงื่อนเวลาที่จะไปโอนที่ดินให้โจทก์ โจทก์จึงมีสิทธิบอกกล่าวให้จำเลย-ทั้งสองไปจดทะเบียนโอนที่ดินพิพาทให้โจทก์ก่อนกำหนดเวลาตามสัญญาได้ เมื่อจำเลยทั้งสองไม่ไปโอนให้โจทก์ตามนัด จำเลยทั้งสองจึงเป็นฝ่ายผิดสัญญา การซื้อขายตัวทรัพย์ซึ่งมิใช่เป็นการขายกรรมสิทธิ์เฉพาะส่วนจะทำได้ก็แต่ด้วยความยินยอมแห่งเจ้าของรวมทุกคน เมื่อยังมิได้มีการแบ่งปันทรัพย์มรดกระหว่างทายาท การที่จำเลยที่ 2 เอาทรัพย์มาทำสัญญาจะขายให้โจทก์โดยทายาทอื่นมิได้ยินยอมด้วย จึงไม่มีผลผูกพัน จะฟ้องบังคับให้จำเลยที่ 2 ปฏิบัติตามสัญญามิได้(ปราโมทย์ บุนนาค-อากาศ บำรุงชีพ-ดำรุพงศ์ อิศรางกูร ณ อยุธยา)ศาลจังหวัดฉะเชิงเทรา - นายอัมพร สิทธิบุศย์ศาลอุทธรณ์ - นายเสมอ อินทรศักดิ์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5534/2537นายบุญส่ง บุญสัมพันธ์โจทก์นางสะเล๊าะ หวังมี กับพวกจำเลย ป.พ.พ. ม. 192, ม. 1361การที่จำเลยทั้งสองบอกเลิกสัญญาก่อนจะถึงกำหนดการโอนเท่ากับจำเลยได้สละเงื่อนเวลาที่จะไปโอนที่ดินให้โจทก์ โจทก์จึงมีสิทธิบอกกล่าวให้จำเลย-ทั้งสองไปจดทะเบียนโอนที่ดินพิพาทให้โจทก์ก่อนกำหนดเวลาตามสัญญาได้ เมื่อจำเลยทั้งสองไม่ไปโอนให้โจทก์ตามนัด จำเลยทั้งสองจึงเป็นฝ่ายผิดสัญญา การซื้อขายตัวทรัพย์ซึ่งมิใช่เป็นการขายกรรมสิทธิ์เฉพาะส่วนจะทำได้ก็แต่ด้วยความยินยอมแห่งเจ้าของรวมทุกคน เมื่อยังมิได้มีการแบ่งปันทรัพย์มรดกระหว่างทายาท การที่จำเลยที่ 2 เอาทรัพย์มาทำสัญญาจะขายให้โจทก์โดยทายาทอื่นมิได้ยินยอมด้วย จึงไม่มีผลผูกพัน จะฟ้องบังคับให้จำเลยที่ 2 ปฏิบัติตามสัญญามิได้(ปราโมทย์ บุนนาค-อากาศ บำรุงชีพ-ดำรุพงศ์ อิศรางกูร ณ อยุธยา)ศาลจังหวัดฉะเชิงเทรา - นายอัมพร สิทธิบุศย์ศาลอุทธรณ์ - นายเสมอ อินทรศักดิ์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศธนาคารแห่งประเทศไทยที่ สกง. 41/2557 เรื่อง กําหนดการออกพันธบัตรธนาคารแห่งประเทศไทย อายุไม่เกิน 15 วันในเดือนมิถุนายน 2557------------------------------------------อื่นๆ - 1. เหตุผลในการออกประกาศ เพื่อกําหนดแผนการออกพันธบัตรธนาคารแห่งประเทศไทย อายุไม่เกิน 15 วัน ในเดือนมิถุนายน 2557อื่นๆ - 2. อํานาจตามกฎหมาย เพื่ออนุวัติตามข้อ 2 แห่งระเบียบธนาคารแห่งประเทศไทย ที่ สกง. 2/2550 ว่าด้วยการออกพันธบัตรธนาคารแห่งประเทศไทยอื่นๆ - 3. เนื้อหา ธนาคารแห่งประเทศไทยกําหนดแผนการประมูลพันธบัตรธนาคารแห่งประเทศไทย อายุไม่เกิน 15 วัน ดังนี้| | | | | || --- | --- | --- | --- | --- || รุ่นที่ | วงเงิน(ล้านบาท) | ประมูลวันที่ | วันที่ชําระเงิน - วันครบกําหนด | อายุ(วัน) || พ.24/13/57 | 30,000 | 27 มิถุนายน 2557 | 2/7/57 - 15/7/57 | 13 |อื่นๆ - 4. วันเริ่มต้นบังคับใช้ ตั้งแต่วันที่ 26 มิถุนายน 2557ผู้มีอํานาจลงนาม - ประกาศ ณ วันที่ 25 มิถุนายน 2557 (นางจันทวรรณ สุจริตกุล)ผู้ช่วยผู้ว่าการ สายตลาดการเงินผู้ว่าการแทนธนาคารแห่งประเทศไทย
ระเบียบคณะกรรมการคุ้มครองพันธุ์พืชระเบียบคณะกรรมการคุ้มครองพันธุ์พืชว่าด้วยการศึกษา ทดลองหรือวิจัย พันธุ์พืชพื้นเมืองทั่วไปและพันธุ์พืชป่าที่มิได้มีวัตถุประสงค์เพื่อประโยชน์ในทางการค้าพ.ศ. ๒๕๔๗ อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๕๓แห่งพระราชบัญญัติคุ้มครองพันธุ์พืช พ.ศ. ๒๕๔๒ คณะกรรมการคุ้มครองพันธุ์พืชออกระเบียบไว้ดังนี้ข้อ๑ ระเบียบนี้เรียกว่า ระเบียบคณะกรรมการคุ้มครองพันธุ์พืชว่าด้วยการศึกษา ทดลอง หรือวิจัย พันธุ์พืชพื้นเมืองทั่วไปและพันธุ์พืชป่าที่มิได้มีวัตถุประสงค์เพื่อประโยชน์ในทางการค้า พ.ศ.๒๕๔๗ข้อ๒[๑] ให้ใช้ระเบียบนี้ตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปข้อ๓ ผู้ใดทำการศึกษา ทดลองหรือวิจัยพันธุ์พืชพื้นเมืองทั่วไปและพันธุ์พืชป่าหรือส่วนหนึ่งส่วนใดของพันธุ์พืชดังกล่าวที่มิได้มีวัตถุประสงค์เพื่อประโยชน์ในทางการค้าให้แจ้งเป็นหนังสือตามแบบแนบท้ายระเบียบนี้ต่ออธิบดีกรมวิชาการเกษตร ณ กรมวิชาการเกษตรหรือส่งหนังสือแจ้งตามแบบดังกล่าวโดยทางไปรษณีย์ถึงอธิบดีกรมวิชาการเกษตร ณกรมวิชาการเกษตรข้อ๔ ผู้แจ้งจะต้องส่งเอกสารที่ใช้ศึกษา ทดลอง หรือวิจัย ดังต่อไปนี้๔.๑ สำเนาบัตรประจำตัวประชาชน หรือบัตรประจำตัวอื่นๆ ที่ทางราชการออกให้พร้อมรับรองสำเนาถูกต้อง จำนวน ๑ ฉบับหรือสำเนาหนังสือรับรองการจดทะเบียนเป็นนิติบุคคล ที่นายทะเบียนรับรอง จำนวน ๑ฉบับสำหรับกรณีที่เป็นการกระทำแทนหน่วยงานจะต้องมีหนังสือรับรองจากหน่วยงานต้นสังกัดด้วย๔.๒เอกสารรายละเอียดโครงการศึกษา ทดลอง หรือวิจัยพร้อมชื่อผู้รับผิดชอบโครงการและสถานที่โดยให้แจ้งที่อยู่สถานที่ในกรณีที่มีการเก็บรวบรวมพันธุ์พืชข้อ๕เมื่อได้รับหนังสือแจ้งและเอกสารครบถ้วนแล้วให้พนักงานเจ้าหน้าที่ตรวจสอบหากถูกต้องให้พนักงานเจ้าหน้าที่มีหนังสือแจ้งการรับทราบในการดำเนินการตามวรรคแรกนั้นหากพบว่าไม่ถูกต้องให้พนักงานเจ้าหน้าที่มีหนังสือแจ้งไปยังผู้แจ้งข้อ๖ ผู้รับหนังสือรับทราบการศึกษาทดลอง หรือวิจัย พันธุ์พืชพื้นเมืองทั่วไปและพันธุ์พืชป่าจะต้องไม่ส่งมอบพันธุ์พืชดังกล่าวให้แก่บุคคลอื่นข้อ๗ เมื่อสิ้นสุดการศึกษา ทดลอง หรือวิจัยพันธุ์พืชพื้นเมืองทั่วไปและพันธุ์พืชป่า ผู้แจ้งอาจส่งผลการศึกษา ทดลองหรือวิจัยนั้นให้แก่กรมวิชาการเกษตรเพื่อเผยแพร่ต่อสาธารณชนต่อไปก็ได้ประกาศ ณ วันที่ ๔กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๔๗บรรพต หงษ์ทองปลัดกระทรวงเกษตรและสหกรณ์[เอกสารแนบท้าย]๑.แบบแจ้งการเก็บ จัดหา หรือรวบรวมพืชพื้นเมืองทั่วไปและพันธุ์พืชป่า หรือส่วนหนึ่งส่วนใดของพันธุ์พืชดังกล่าวเพื่อการศึกษา ทดลองหรือวิจัยที่มิได้มีวัตถุประสงค์เพื่อประโยชน์ ในทางการค้าตามมาตรา ๕๓แห่งพระราชบัญญัติคุ้มครองพันธุ์พืช พ.ศ. ๒๕๔๒๒.แบบการตอบรับการแจ้งการเก็บ จัดหา หรือรวบรวม ว่าด้วยการศึกษา ทดลองหรือวิจัยพันธุ์พืชพื้นเมืองทั่วไป และพันธุ์พืชป่า หรือส่วนหนึ่ง ส่วนใดของพันธุ์พืชดังกล่าวที่มิได้มีวัตถุประสงค์เพื่อประโยชน์ในทางการค้าตามพระราชบัญญัติคุ้มครองพันธุ์พืช พ.ศ. ๒๕๔๒[ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย]วิชชุตา/ผู้จัดทำ๘ สิงหาคม ๒๕๕๔[๑] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๑/ตอนพิเศษ๑๖ ง/หน้า ๑๐๑/๑๓ กุมภาพันธุ์ ๒๕๔๗
พระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง (ฉบับที่ 20) พ.ศ. 2543พระราชบัญญัติ แก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง (ฉบับที่ ๒๐) พ.ศ. ๒๕๔๓ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร. ให้ไว้ ณ วันที่ ๓๑ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๔๓ เป็นปีที่ ๕๕ ในรัชกาลปัจจุบันพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า โดยที่เป็นการสมควรแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้โดยคำแนะนำและยินยอมของรัฐสภา ดังต่อไปนี้มาตรา 1 มาตรา ๑ พระราชบัญญัตินี้เรียกว่า "พระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง (ฉบับที่ ๒๐) พ.ศ. ๒๕๔๓"มาตรา 2 มาตรา ๒ พระราชบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา 3 มาตรา ๓ ให้ยกเลิกความใน (๑๔) ของมาตรา ๑ แห่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน "(๑๔) "เจ้าพนักงานบังคับคดี" หมายความว่า เจ้าพนักงานในสังกัดกรมบังคับคดีหรือพนักงานอื่นผู้มีอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมายที่ใช้อยู่ในอันที่จะปฏิบัติตามวิธีการที่บัญญัติไว้ในภาค ๔ แห่งประมวลกฎหมายนี้มาตรา 3 เพื่อคุ้มครองสิทธิของคู่ความในระหว่างการพิจารณา หรือเพื่อบังคับตามคำพิพากษาหรือคำสั่ง"มาตรา 4 มาตรา ๔ ให้ยกเลิกความในวรรคสามของมาตรา ๒๗๖ แห่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน "ในกรณีที่ออกหมายบังคับคดีให้ลูกหนี้ตามคำพิพากษาส่งมอบทรัพย์สิน กระทำการ หรืองดเว้นกระทำการอย่างใดอย่างหนึ่ง หรือให้ขับไล่ลูกหนี้ตามคำพิพากษามาตรา 4 ให้ศาลระบุเงื่อนไขแห่งการบังคับคดีลงในหมายนั้นตามมาตรา ๒๑๓ แห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ให้ศาลกำหนดการบังคับคดีเพียงเท่าที่สภาพแห่งการบังคับคดีจะเปิดช่องให้ทำได้โดยทางศาลหรือโดยทางเจ้าพนักงานบังคับคดี"ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ ชวน หลีกภัย นายกรัฐมนตรีหมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชบัญญัติฉบับนี้ คือ โดยที่มาตรา ๒๗๕ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย ประกอบกับกฎหมายว่าด้วยระเบียบบริหารราชการศาลยุติธรรมกำหนดให้สำนักงานศาลยุติธรรมเป็นหน่วยงานธุรการอิสระของศาลยุติธรรม แต่มิได้กำหนดให้กรมบังคับคดีเป็นหน่วยงานธุรการของศาลยุติธรรมกรมบังคับคดีจึงยังอยู่ในความรับผิดชอบของกระทรวงยุติธรรม ดังนั้น สมควรแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งในส่วนที่เกี่ยวกับการบังคับคดีตามคำพิพากษาหรือคำสั่งเพื่อให้สอดคล้องกับสภาพการณ์ดังกล่าว จึงจำเป็นต้องตราพระราชบัญญัตินี้