คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5129/2540หลักกฎหมาย: การที่จำเลยทำสัญญากู้เงินเอกสารหมาย จ.1 ไว้ให้โจทก์ด้วยความสมัครใจ และจำเลยได้รับเงินกู้จำนวน 145,000 บาทไปจากโจทก์แล้วส่วนต้นเงินจำนองจำนวน 350,000 บาทกับดอกเบี้ยที่ค้างชำระจำนวน 52,500 บาท จำเลยยินยอมให้นำมาเป็นต้นเงินในสัญญากู้เงินเอกสารหมาย จ.1 ซึ่งเมื่อรวมกันแล้วเป็นต้นเงินใหม่จำนวน 547,500 บาท ก็ย่อมบังคับกันได้ตามข้อตกลงนั้น เมื่อโจทก์บังคับเอาเงินจำนวนนี้ซึ่งมีต้นเงินจำนองและดอกเบี้ยค้างชำระรวมอยู่จากจำเลยแล้ว โจทก์ก็มีหน้าที่จะต้องจดทะเบียนไถ่ถอนจำนองที่ดินพร้อมสิ่งปลูกสร้างเพื่อให้ปลอดจำนองแก่จำเลยด้วย มิฉะนั้นแล้วโจทก์อาจบังคับจำนองเอาแก่จำเลยอันมีผลเท่ากับเรียกให้ชำระหนี้ซ้ำสอง ศาลฎีกาจึงมีอำนาจพิพากษาให้โจทก์จดทะเบียนไถ่ถอนจำนองได้ เมื่อโจทก์ได้รับชำระหนี้เต็มจำนวนแล้วโจทก์ฟ้องว่า เมื่อวันที่ 19 พฤษภาคม 2536 จำเลยทำสัญญากู้เงินและได้รับเงินไปจากโจทก์จำนวน 720,000 บาท ดอกเบี้ยร้อยละ 15 ต่อปีชำระดอกเบี้ยทุกเดือน ส่วนต้นเงินจะชำระคืนภายใน 1 ปี จำเลยผิดนัดไม่ชำระทั้งต้นเงินและดอกเบี้ย ดอกเบี้ยค้างชำระถึงวันฟ้องเป็นเงิน201,600 บาท รวมกับต้นเงินเป็นเงิน 921,600 บาท ขอให้บังคับจำเลยชำระเงิน 921,600 บาท และดอกเบี้ยร้อยละ 15 ต่อปี จากต้นเงิน720,000 บาท นับถัดจากวันฟ้องจนถึงวันชำระเสร็จแก่โจทก์จำเลยให้การว่า เมื่อวันที่ 19 พฤษภาคม 2535 จำเลยเคยกู้เงินจากโจทก์ 350,000 บาท โจทก์คิดดอกเบี้ยล่วงหน้าร้อยละ 3.5 ต่อเดือนเป็นเวลา 1 ปี เป็นค่าดอกเบี้ย 147,000 บาท โจทก์คิดค่านายหน้าอีก 3,000 บาท โดยอ้างว่าเป็นเงินของหุ้นส่วนของโจทก์รวมเป็นเงินทั้งสิ้น 500,000 บาท โจทก์ให้จำเลยจดทะเบียนจำนองที่ดินโฉนดเลขที่ 56806 พร้อมสิ่งปลูกสร้างเพื่อเป็นประกันหนี้ดังกล่าวไว้แก่โจทก์ นอกจากนี้โจทก์ให้จำเลยลงลายมือชื่อในช่องผู้กู้ในแบบพิมพ์หนังสือสัญญากู้โดยยังโดยยังมิได้กรอกข้อความ ซึ่งถ้าจำเลยไม่ยอมลงชื่อโจทก์ก็จะไม่มอบเงินกู้ให้จำเลย ภายหลังโจทก์กรอกข้อความเอาเองโดยทุจริต เป็นสัญญาปลอม ไม่มีมูลหนี้ จำเลยไม่เคยได้รับเงินกู้ตามสัญญากู้ดังกล่าวขอให้ยกฟ้องศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยชำระเงิน 720,000 บาท พร้อมดอกเบี้ยร้อยละ 15 ต่อปี นับแต่วันที่ 19 พฤษภาคม 2536 จนกว่าจะชำระเสร็จแก่โจทก์ แต่ดอกเบี้ยคิดถึงวันฟ้องไม่เกิน 201,600 บาทจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ภาค 3 พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า มีปัญหาตามฎีกาของจำเลยว่า จำเลยทำสัญญากู้เงินและได้รับเงินกู้ไปจากโจทก์หรือไม่ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ข้อเท็จจริงฟังได้ว่า จำเลยกู้เงินโจทก์ในการจำนองที่ดินเพียงจำนวน 350,000 บาท ตามที่จำเลยต่อสู้คดีเท่านั้น ส่วนเงินอีก 147,000 บาท เชื่อว่าเป็นดอกเบี้ยเกินอัตราร้อยละ 3.5 ต่อเดือน ซึ่งไม่อาจนำมารวมเข้ากับต้นเงินได้ สำหรับเงินค่านายหน้าของโจทก์จำนวน 3,000 บาท ก็ไม่อาจนำมารวมเข้าเป็นต้นเงินเพราะโจทก์เป็นผู้ให้กู้ ไม่มีเหตุผลและความชอบธรรมที่โจทก์จะเรียกเอาค่านายหน้าจากจำเลย เมื่อรับฟังว่าต้นเงินในการจำนองมีจำนวนเพียง 350,000 บาท ในการทำสัญญากู้เงินฉบับพิพาทตามเอกสารหมาย จ.1 ในอีก 1 ปีต่อมาจึงต้องถือต้นเงินจำนองเพียง 350,000 บาท ไม่ใช่500,000 บาท ดอกเบี้ยค้างชำระเป็นเวลา 1 ปี ในอัตราร้อยละ 15 ต่อปีจากจำนวนเงิน 350,000 บาท เป็นค่าดอกเบี้ย 52,500 บาท โจทก์เบิกความว่าในเวลา 1 ปี ที่ผ่านมาจำเลยไม่เคยชำระดอกเบี้ยให้โจทก์เลย และจำเลยขอกู้เงินเพิ่มจากโจทก์อีก 145,000 บาท โจทก์ยอมให้จำเลยกู้เงินเพิ่ม จึงนำดอกเบี้ยที่ค้างชำระมารวมกับต้นเงินที่กู้เพิ่มและต้นเงินที่จำนองไว้แต่แรกเป็นต้นเงินจำนวนใหม่แล้วทำสัญญากู้เงินฉบับพิพาทขึ้นใหม่ตามเอกสารหมาย จ. นั้น พยานโจทก์มีน้ำหนักน่าเชื่อว่าจำเลยทำสัญญากู้เงินเอกสารหมาย จ.1ไว้ให้โจทก์จริง ข้อเท็จจริงจึงเชื่อได้ว่าจำเลยทำสัญญากู้เงินเอกสารหมาย จ.1 ไว้ให้โจทก์ด้วยความสมัครใจ โดยโจทก์ไม่ได้กรอกข้อความเอาเองโดยพลการและจำเลยได้รับเงินกู้จำนวน 145,000 บาทไปจากโจทก์แล้ว ส่วนดอกเบี้ยที่ค้างชำระจำนวน 52,500 บาท กับต้นเงินจำนวน 350,000 บาท นั้นเมื่อจำเลยยินยอมให้นำมาเป็นเงินในสัญญากู้เงินเอกสารหมาย จ.1 ก็ย่อมบังคับกันได้ตามข้อตกลงนั้น ซึ่งเมื่อรวมกันแล้วเป็นต้นเงินใหม่จำนวน 547,500 บาท แต่ไม่ใช่720,.000 บาท ตามที่โจทก์ฟ้อง และเมื่อโจทก์บังคับเอาเงินจำนวนนี้จากจำเลยแล้ว โจทก์มีหน้าที่จะต้องจดทะเบียนไถ่ถอนจำนองที่ดินพร้อมสิ่งปลูกสร้างเพื่อให้ปลอดจำนองแก่จำเลยด้วย มิฉะนั้นแล้วโจทก์อาจบังคับจำนองเอาแก่จำเลยอันมีผลเท่ากับเรียกให้ชำระหนี้ซ้ำสองพิพากษาแก้เป็นว่า ให้จำเลยชำระต้นเงินจำนวน 547,500 บาทพร้อมดอกเบี้ยร้อยละ 15 ต่อปี นับแต่วันที่ 19 พฤษภาคม 2536จนถึงวันชำระเสร็จแก่โจทก์ และเมื่อโจทก์ได้รับชำระหนี้เต็มจำนวนแล้ว ให้โจทก์จดทะเบียนไถ่ถอนจำนองที่ดินโฉนดเลขที่ 56806ตามหนังสือสัญญาจำนองที่ดินระหว่างโจทก์จำเลยลงวันที่ 19 พฤษภาคม2535 พร้อมสิ่งปลูกสร้างเพื่อให้ปลอดจำนองแก่จำเลย มิฉะนั้น ให้ถือเอาคำพิพากษานี้แทนการแสดงเจตนาของโจทก์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5129/2540นาย สุ ชาติ บัว แสง จันทร์โจทก์นาง วนิดา ปฐมโร จน วงศ์จำเลย ป.พ.พ. ม. 459, ม. 653, ม. 654, ม. 702, ม. 744การที่จำเลยทำสัญญากู้เงินเอกสารหมาย จ.1 ไว้ให้โจทก์ด้วยความสมัครใจ และจำเลยได้รับเงินกู้จำนวน 145,000 บาทไปจากโจทก์แล้วส่วนต้นเงินจำนองจำนวน 350,000 บาทกับดอกเบี้ยที่ค้างชำระจำนวน 52,500 บาท จำเลยยินยอมให้นำมาเป็นต้นเงินในสัญญากู้เงินเอกสารหมาย จ.1 ซึ่งเมื่อรวมกันแล้วเป็นต้นเงินใหม่จำนวน 547,500 บาท ก็ย่อมบังคับกันได้ตามข้อตกลงนั้น เมื่อโจทก์บังคับเอาเงินจำนวนนี้ซึ่งมีต้นเงินจำนองและดอกเบี้ยค้างชำระรวมอยู่จากจำเลยแล้ว โจทก์ก็มีหน้าที่จะต้องจดทะเบียนไถ่ถอนจำนองที่ดินพร้อมสิ่งปลูกสร้างเพื่อให้ปลอดจำนองแก่จำเลยด้วย มิฉะนั้นแล้วโจทก์อาจบังคับจำนองเอาแก่จำเลยอันมีผลเท่ากับเรียกให้ชำระหนี้ซ้ำสอง ศาลฎีกาจึงมีอำนาจพิพากษาให้โจทก์จดทะเบียนไถ่ถอนจำนองได้ เมื่อโจทก์ได้รับชำระหนี้เต็มจำนวนแล้วโจทก์ฟ้องว่า เมื่อวันที่ 19 พฤษภาคม 2536 จำเลยทำสัญญากู้เงินและได้รับเงินไปจากโจทก์จำนวน 720,000 บาท ดอกเบี้ยร้อยละ 15 ต่อปีชำระดอกเบี้ยทุกเดือน ส่วนต้นเงินจะชำระคืนภายใน 1 ปี จำเลยผิดนัดไม่ชำระทั้งต้นเงินและดอกเบี้ย ดอกเบี้ยค้างชำระถึงวันฟ้องเป็นเงิน201,600 บาท รวมกับต้นเงินเป็นเงิน 921,600 บาท ขอให้บังคับจำเลยชำระเงิน 921,600 บาท และดอกเบี้ยร้อยละ 15 ต่อปี จากต้นเงิน720,000 บาท นับถัดจากวันฟ้องจนถึงวันชำระเสร็จแก่โจทก์จำเลยให้การว่า เมื่อวันที่ 19 พฤษภาคม 2535 จำเลยเคยกู้เงินจากโจทก์ 350,000 บาท โจทก์คิดดอกเบี้ยล่วงหน้าร้อยละ 3.5 ต่อเดือนเป็นเวลา 1 ปี เป็นค่าดอกเบี้ย 147,000 บาท โจทก์คิดค่านายหน้าอีก 3,000 บาท โดยอ้างว่าเป็นเงินของหุ้นส่วนของโจทก์รวมเป็นเงินทั้งสิ้น 500,000 บาท โจทก์ให้จำเลยจดทะเบียนจำนองที่ดินโฉนดเลขที่ 56806 พร้อมสิ่งปลูกสร้างเพื่อเป็นประกันหนี้ดังกล่าวไว้แก่โจทก์ นอกจากนี้โจทก์ให้จำเลยลงลายมือชื่อในช่องผู้กู้ในแบบพิมพ์หนังสือสัญญากู้โดยยังโดยยังมิได้กรอกข้อความ ซึ่งถ้าจำเลยไม่ยอมลงชื่อโจทก์ก็จะไม่มอบเงินกู้ให้จำเลย ภายหลังโจทก์กรอกข้อความเอาเองโดยทุจริต เป็นสัญญาปลอม ไม่มีมูลหนี้ จำเลยไม่เคยได้รับเงินกู้ตามสัญญากู้ดังกล่าวขอให้ยกฟ้องศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยชำระเงิน 720,000 บาท พร้อมดอกเบี้ยร้อยละ 15 ต่อปี นับแต่วันที่ 19 พฤษภาคม 2536 จนกว่าจะชำระเสร็จแก่โจทก์ แต่ดอกเบี้ยคิดถึงวันฟ้องไม่เกิน 201,600 บาทจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ภาค 3 พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า มีปัญหาตามฎีกาของจำเลยว่า จำเลยทำสัญญากู้เงินและได้รับเงินกู้ไปจากโจทก์หรือไม่ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ข้อเท็จจริงฟังได้ว่า จำเลยกู้เงินโจทก์ในการจำนองที่ดินเพียงจำนวน 350,000 บาท ตามที่จำเลยต่อสู้คดีเท่านั้น ส่วนเงินอีก 147,000 บาท เชื่อว่าเป็นดอกเบี้ยเกินอัตราร้อยละ 3.5 ต่อเดือน ซึ่งไม่อาจนำมารวมเข้ากับต้นเงินได้ สำหรับเงินค่านายหน้าของโจทก์จำนวน 3,000 บาท ก็ไม่อาจนำมารวมเข้าเป็นต้นเงินเพราะโจทก์เป็นผู้ให้กู้ ไม่มีเหตุผลและความชอบธรรมที่โจทก์จะเรียกเอาค่านายหน้าจากจำเลย เมื่อรับฟังว่าต้นเงินในการจำนองมีจำนวนเพียง 350,000 บาท ในการทำสัญญากู้เงินฉบับพิพาทตามเอกสารหมาย จ.1 ในอีก 1 ปีต่อมาจึงต้องถือต้นเงินจำนองเพียง 350,000 บาท ไม่ใช่500,000 บาท ดอกเบี้ยค้างชำระเป็นเวลา 1 ปี ในอัตราร้อยละ 15 ต่อปีจากจำนวนเงิน 350,000 บาท เป็นค่าดอกเบี้ย 52,500 บาท โจทก์เบิกความว่าในเวลา 1 ปี ที่ผ่านมาจำเลยไม่เคยชำระดอกเบี้ยให้โจทก์เลย และจำเลยขอกู้เงินเพิ่มจากโจทก์อีก 145,000 บาท โจทก์ยอมให้จำเลยกู้เงินเพิ่ม จึงนำดอกเบี้ยที่ค้างชำระมารวมกับต้นเงินที่กู้เพิ่มและต้นเงินที่จำนองไว้แต่แรกเป็นต้นเงินจำนวนใหม่แล้วทำสัญญากู้เงินฉบับพิพาทขึ้นใหม่ตามเอกสารหมาย จ. นั้น พยานโจทก์มีน้ำหนักน่าเชื่อว่าจำเลยทำสัญญากู้เงินเอกสารหมาย จ.1ไว้ให้โจทก์จริง ข้อเท็จจริงจึงเชื่อได้ว่าจำเลยทำสัญญากู้เงินเอกสารหมาย จ.1 ไว้ให้โจทก์ด้วยความสมัครใจ โดยโจทก์ไม่ได้กรอกข้อความเอาเองโดยพลการและจำเลยได้รับเงินกู้จำนวน 145,000 บาทไปจากโจทก์แล้ว ส่วนดอกเบี้ยที่ค้างชำระจำนวน 52,500 บาท กับต้นเงินจำนวน 350,000 บาท นั้นเมื่อจำเลยยินยอมให้นำมาเป็นเงินในสัญญากู้เงินเอกสารหมาย จ.1 ก็ย่อมบังคับกันได้ตามข้อตกลงนั้น ซึ่งเมื่อรวมกันแล้วเป็นต้นเงินใหม่จำนวน 547,500 บาท แต่ไม่ใช่720,.000 บาท ตามที่โจทก์ฟ้อง และเมื่อโจทก์บังคับเอาเงินจำนวนนี้จากจำเลยแล้ว โจทก์มีหน้าที่จะต้องจดทะเบียนไถ่ถอนจำนองที่ดินพร้อมสิ่งปลูกสร้างเพื่อให้ปลอดจำนองแก่จำเลยด้วย มิฉะนั้นแล้วโจทก์อาจบังคับจำนองเอาแก่จำเลยอันมีผลเท่ากับเรียกให้ชำระหนี้ซ้ำสองพิพากษาแก้เป็นว่า ให้จำเลยชำระต้นเงินจำนวน 547,500 บาทพร้อมดอกเบี้ยร้อยละ 15 ต่อปี นับแต่วันที่ 19 พฤษภาคม 2536จนถึงวันชำระเสร็จแก่โจทก์ และเมื่อโจทก์ได้รับชำระหนี้เต็มจำนวนแล้ว ให้โจทก์จดทะเบียนไถ่ถอนจำนองที่ดินโฉนดเลขที่ 56806ตามหนังสือสัญญาจำนองที่ดินระหว่างโจทก์จำเลยลงวันที่ 19 พฤษภาคม2535 พร้อมสิ่งปลูกสร้างเพื่อให้ปลอดจำนองแก่จำเลย มิฉะนั้น ให้ถือเอาคำพิพากษานี้แทนการแสดงเจตนาของโจทก์(อรุณ น้าประเสริฐ-อุดม มั่งมีดี-อรรถนิติ ดิษฐอำนาจ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า เมื่อวันที่ 19 พฤษภาคม 2536 จำเลยทำสัญญากู้เงินและได้รับเงินไปจากโจทก์จำนวน 720,000 บาท ดอกเบี้ยร้อยละ 15 ต่อปีชำระดอกเบี้ยทุกเดือน ส่วนต้นเงินจะชำระคืนภายใน 1 ปี จำเลยผิดนัดไม่ชำระทั้งต้นเงินและดอกเบี้ย ดอกเบี้ยค้างชำระถึงวันฟ้องเป็นเงิน201,600 บาท รวมกับต้นเงินเป็นเงิน 921,600 บาท ขอให้บังคับจำเลยชำระเงิน 921,600 บาท และดอกเบี้ยร้อยละ 15 ต่อปี จากต้นเงิน720,000 บาท นับถัดจากวันฟ้องจนถึงวันชำระเสร็จแก่โจทก์จำเลยให้การว่า เมื่อวันที่ 19 พฤษภาคม 2535 จำเลยเคยกู้เงินจากโจทก์ 350,000 บาท โจทก์คิดดอกเบี้ยล่วงหน้าร้อยละ 3.5 ต่อเดือนเป็นเวลา 1 ปี เป็นค่าดอกเบี้ย 147,000 บาท โจทก์คิดค่านายหน้าอีก 3,000 บาท โดยอ้างว่าเป็นเงินของหุ้นส่วนของโจทก์รวมเป็นเงินทั้งสิ้น 500,000 บาท โจทก์ให้จำเลยจดทะเบียนจำนองที่ดินโฉนดเลขที่ 56806 พร้อมสิ่งปลูกสร้างเพื่อเป็นประกันหนี้ดังกล่าวไว้แก่โจทก์ นอกจากนี้โจทก์ให้จำเลยลงลายมือชื่อในช่องผู้กู้ในแบบพิมพ์หนังสือสัญญากู้โดยยังโดยยังมิได้กรอกข้อความ ซึ่งถ้าจำเลยไม่ยอมลงชื่อโจทก์ก็จะไม่มอบเงินกู้ให้จำเลย ภายหลังโจทก์กรอกข้อความเอาเองโดยทุจริต เป็นสัญญาปลอม ไม่มีมูลหนี้ จำเลยไม่เคยได้รับเงินกู้ตามสัญญากู้ดังกล่าวขอให้ยกฟ้องศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยชำระเงิน 720,000 บาท พร้อมดอกเบี้ยร้อยละ 15 ต่อปี นับแต่วันที่ 19 พฤษภาคม 2536 จนกว่าจะชำระเสร็จแก่โจทก์ แต่ดอกเบี้ยคิดถึงวันฟ้องไม่เกิน 201,600 บาทจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ภาค 3 พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า มีปัญหาตามฎีกาของจำเลยว่า จำเลยทำสัญญากู้เงินและได้รับเงินกู้ไปจากโจทก์หรือไม่ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ข้อเท็จจริงฟังได้ว่า จำเลยกู้เงินโจทก์ในการจำนองที่ดินเพียงจำนวน 350,000 บาท ตามที่จำเลยต่อสู้คดีเท่านั้น ส่วนเงินอีก 147,000 บาท เชื่อว่าเป็นดอกเบี้ยเกินอัตราร้อยละ 3.5 ต่อเดือน ซึ่งไม่อาจนำมารวมเข้ากับต้นเงินได้ สำหรับเงินค่านายหน้าของโจทก์จำนวน 3,000 บาท ก็ไม่อาจนำมารวมเข้าเป็นต้นเงินเพราะโจทก์เป็นผู้ให้กู้ ไม่มีเหตุผลและความชอบธรรมที่โจทก์จะเรียกเอาค่านายหน้าจากจำเลย เมื่อรับฟังว่าต้นเงินในการจำนองมีจำนวนเพียง 350,000 บาท ในการทำสัญญากู้เงินฉบับพิพาทตามเอกสารหมาย จ.1 ในอีก 1 ปีต่อมาจึงต้องถือต้นเงินจำนองเพียง 350,000 บาท ไม่ใช่500,000 บาท ดอกเบี้ยค้างชำระเป็นเวลา 1 ปี ในอัตราร้อยละ 15 ต่อปีจากจำนวนเงิน 350,000 บาท เป็นค่าดอกเบี้ย 52,500 บาท โจทก์เบิกความว่าในเวลา 1 ปี ที่ผ่านมาจำเลยไม่เคยชำระดอกเบี้ยให้โจทก์เลย และจำเลยขอกู้เงินเพิ่มจากโจทก์อีก 145,000 บาท โจทก์ยอมให้จำเลยกู้เงินเพิ่ม จึงนำดอกเบี้ยที่ค้างชำระมารวมกับต้นเงินที่กู้เพิ่มและต้นเงินที่จำนองไว้แต่แรกเป็นต้นเงินจำนวนใหม่แล้วทำสัญญากู้เงินฉบับพิพาทขึ้นใหม่ตามเอกสารหมาย จ. นั้น พยานโจทก์มีน้ำหนักน่าเชื่อว่าจำเลยทำสัญญากู้เงินเอกสารหมาย จ.1ไว้ให้โจทก์จริง ข้อเท็จจริงจึงเชื่อได้ว่าจำเลยทำสัญญากู้เงินเอกสารหมาย จ.1 ไว้ให้โจทก์ด้วยความสมัครใจ โดยโจทก์ไม่ได้กรอกข้อความเอาเองโดยพลการและจำเลยได้รับเงินกู้จำนวน 145,000 บาทไปจากโจทก์แล้ว ส่วนดอกเบี้ยที่ค้างชำระจำนวน 52,500 บาท กับต้นเงินจำนวน 350,000 บาท นั้นเมื่อจำเลยยินยอมให้นำมาเป็นเงินในสัญญากู้เงินเอกสารหมาย จ.1 ก็ย่อมบังคับกันได้ตามข้อตกลงนั้น ซึ่งเมื่อรวมกันแล้วเป็นต้นเงินใหม่จำนวน 547,500 บาท แต่ไม่ใช่720,.000 บาท ตามที่โจทก์ฟ้อง และเมื่อโจทก์บังคับเอาเงินจำนวนนี้จากจำเลยแล้ว โจทก์มีหน้าที่จะต้องจดทะเบียนไถ่ถอนจำนองที่ดินพร้อมสิ่งปลูกสร้างเพื่อให้ปลอดจำนองแก่จำเลยด้วย มิฉะนั้นแล้วโจทก์อาจบังคับจำนองเอาแก่จำเลยอันมีผลเท่ากับเรียกให้ชำระหนี้ซ้ำสองพิพากษาแก้เป็นว่า ให้จำเลยชำระต้นเงินจำนวน 547,500 บาทพร้อมดอกเบี้ยร้อยละ 15 ต่อปี นับแต่วันที่ 19 พฤษภาคม 2536จนถึงวันชำระเสร็จแก่โจทก์ และเมื่อโจทก์ได้รับชำระหนี้เต็มจำนวนแล้ว ให้โจทก์จดทะเบียนไถ่ถอนจำนองที่ดินโฉนดเลขที่ 56806ตามหนังสือสัญญาจำนองที่ดินระหว่างโจทก์จำเลยลงวันที่ 19 พฤษภาคม2535 พร้อมสิ่งปลูกสร้างเพื่อให้ปลอดจำนองแก่จำเลย มิฉะนั้น ให้ถือเอาคำพิพากษานี้แทนการแสดงเจตนาของโจทก์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5129/2540นาย สุ ชาติ บัว แสง จันทร์โจทก์นาง วนิดา ปฐมโร จน วงศ์จำเลย ป.พ.พ. ม. 459, ม. 653, ม. 654, ม. 702, ม. 744การที่จำเลยทำสัญญากู้เงินเอกสารหมาย จ.1 ไว้ให้โจทก์ด้วยความสมัครใจ และจำเลยได้รับเงินกู้จำนวน 145,000 บาทไปจากโจทก์แล้วส่วนต้นเงินจำนองจำนวน 350,000 บาทกับดอกเบี้ยที่ค้างชำระจำนวน 52,500 บาท จำเลยยินยอมให้นำมาเป็นต้นเงินในสัญญากู้เงินเอกสารหมาย จ.1 ซึ่งเมื่อรวมกันแล้วเป็นต้นเงินใหม่จำนวน 547,500 บาท ก็ย่อมบังคับกันได้ตามข้อตกลงนั้น เมื่อโจทก์บังคับเอาเงินจำนวนนี้ซึ่งมีต้นเงินจำนองและดอกเบี้ยค้างชำระรวมอยู่จากจำเลยแล้ว โจทก์ก็มีหน้าที่จะต้องจดทะเบียนไถ่ถอนจำนองที่ดินพร้อมสิ่งปลูกสร้างเพื่อให้ปลอดจำนองแก่จำเลยด้วย มิฉะนั้นแล้วโจทก์อาจบังคับจำนองเอาแก่จำเลยอันมีผลเท่ากับเรียกให้ชำระหนี้ซ้ำสอง ศาลฎีกาจึงมีอำนาจพิพากษาให้โจทก์จดทะเบียนไถ่ถอนจำนองได้ เมื่อโจทก์ได้รับชำระหนี้เต็มจำนวนแล้วโจทก์ฟ้องว่า เมื่อวันที่ 19 พฤษภาคม 2536 จำเลยทำสัญญากู้เงินและได้รับเงินไปจากโจทก์จำนวน 720,000 บาท ดอกเบี้ยร้อยละ 15 ต่อปีชำระดอกเบี้ยทุกเดือน ส่วนต้นเงินจะชำระคืนภายใน 1 ปี จำเลยผิดนัดไม่ชำระทั้งต้นเงินและดอกเบี้ย ดอกเบี้ยค้างชำระถึงวันฟ้องเป็นเงิน201,600 บาท รวมกับต้นเงินเป็นเงิน 921,600 บาท ขอให้บังคับจำเลยชำระเงิน 921,600 บาท และดอกเบี้ยร้อยละ 15 ต่อปี จากต้นเงิน720,000 บาท นับถัดจากวันฟ้องจนถึงวันชำระเสร็จแก่โจทก์จำเลยให้การว่า เมื่อวันที่ 19 พฤษภาคม 2535 จำเลยเคยกู้เงินจากโจทก์ 350,000 บาท โจทก์คิดดอกเบี้ยล่วงหน้าร้อยละ 3.5 ต่อเดือนเป็นเวลา 1 ปี เป็นค่าดอกเบี้ย 147,000 บาท โจทก์คิดค่านายหน้าอีก 3,000 บาท โดยอ้างว่าเป็นเงินของหุ้นส่วนของโจทก์รวมเป็นเงินทั้งสิ้น 500,000 บาท โจทก์ให้จำเลยจดทะเบียนจำนองที่ดินโฉนดเลขที่ 56806 พร้อมสิ่งปลูกสร้างเพื่อเป็นประกันหนี้ดังกล่าวไว้แก่โจทก์ นอกจากนี้โจทก์ให้จำเลยลงลายมือชื่อในช่องผู้กู้ในแบบพิมพ์หนังสือสัญญากู้โดยยังโดยยังมิได้กรอกข้อความ ซึ่งถ้าจำเลยไม่ยอมลงชื่อโจทก์ก็จะไม่มอบเงินกู้ให้จำเลย ภายหลังโจทก์กรอกข้อความเอาเองโดยทุจริต เป็นสัญญาปลอม ไม่มีมูลหนี้ จำเลยไม่เคยได้รับเงินกู้ตามสัญญากู้ดังกล่าวขอให้ยกฟ้องศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยชำระเงิน 720,000 บาท พร้อมดอกเบี้ยร้อยละ 15 ต่อปี นับแต่วันที่ 19 พฤษภาคม 2536 จนกว่าจะชำระเสร็จแก่โจทก์ แต่ดอกเบี้ยคิดถึงวันฟ้องไม่เกิน 201,600 บาทจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ภาค 3 พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า มีปัญหาตามฎีกาของจำเลยว่า จำเลยทำสัญญากู้เงินและได้รับเงินกู้ไปจากโจทก์หรือไม่ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ข้อเท็จจริงฟังได้ว่า จำเลยกู้เงินโจทก์ในการจำนองที่ดินเพียงจำนวน 350,000 บาท ตามที่จำเลยต่อสู้คดีเท่านั้น ส่วนเงินอีก 147,000 บาท เชื่อว่าเป็นดอกเบี้ยเกินอัตราร้อยละ 3.5 ต่อเดือน ซึ่งไม่อาจนำมารวมเข้ากับต้นเงินได้ สำหรับเงินค่านายหน้าของโจทก์จำนวน 3,000 บาท ก็ไม่อาจนำมารวมเข้าเป็นต้นเงินเพราะโจทก์เป็นผู้ให้กู้ ไม่มีเหตุผลและความชอบธรรมที่โจทก์จะเรียกเอาค่านายหน้าจากจำเลย เมื่อรับฟังว่าต้นเงินในการจำนองมีจำนวนเพียง 350,000 บาท ในการทำสัญญากู้เงินฉบับพิพาทตามเอกสารหมาย จ.1 ในอีก 1 ปีต่อมาจึงต้องถือต้นเงินจำนองเพียง 350,000 บาท ไม่ใช่500,000 บาท ดอกเบี้ยค้างชำระเป็นเวลา 1 ปี ในอัตราร้อยละ 15 ต่อปีจากจำนวนเงิน 350,000 บาท เป็นค่าดอกเบี้ย 52,500 บาท โจทก์เบิกความว่าในเวลา 1 ปี ที่ผ่านมาจำเลยไม่เคยชำระดอกเบี้ยให้โจทก์เลย และจำเลยขอกู้เงินเพิ่มจากโจทก์อีก 145,000 บาท โจทก์ยอมให้จำเลยกู้เงินเพิ่ม จึงนำดอกเบี้ยที่ค้างชำระมารวมกับต้นเงินที่กู้เพิ่มและต้นเงินที่จำนองไว้แต่แรกเป็นต้นเงินจำนวนใหม่แล้วทำสัญญากู้เงินฉบับพิพาทขึ้นใหม่ตามเอกสารหมาย จ. นั้น พยานโจทก์มีน้ำหนักน่าเชื่อว่าจำเลยทำสัญญากู้เงินเอกสารหมาย จ.1ไว้ให้โจทก์จริง ข้อเท็จจริงจึงเชื่อได้ว่าจำเลยทำสัญญากู้เงินเอกสารหมาย จ.1 ไว้ให้โจทก์ด้วยความสมัครใจ โดยโจทก์ไม่ได้กรอกข้อความเอาเองโดยพลการและจำเลยได้รับเงินกู้จำนวน 145,000 บาทไปจากโจทก์แล้ว ส่วนดอกเบี้ยที่ค้างชำระจำนวน 52,500 บาท กับต้นเงินจำนวน 350,000 บาท นั้นเมื่อจำเลยยินยอมให้นำมาเป็นเงินในสัญญากู้เงินเอกสารหมาย จ.1 ก็ย่อมบังคับกันได้ตามข้อตกลงนั้น ซึ่งเมื่อรวมกันแล้วเป็นต้นเงินใหม่จำนวน 547,500 บาท แต่ไม่ใช่720,.000 บาท ตามที่โจทก์ฟ้อง และเมื่อโจทก์บังคับเอาเงินจำนวนนี้จากจำเลยแล้ว โจทก์มีหน้าที่จะต้องจดทะเบียนไถ่ถอนจำนองที่ดินพร้อมสิ่งปลูกสร้างเพื่อให้ปลอดจำนองแก่จำเลยด้วย มิฉะนั้นแล้วโจทก์อาจบังคับจำนองเอาแก่จำเลยอันมีผลเท่ากับเรียกให้ชำระหนี้ซ้ำสองพิพากษาแก้เป็นว่า ให้จำเลยชำระต้นเงินจำนวน 547,500 บาทพร้อมดอกเบี้ยร้อยละ 15 ต่อปี นับแต่วันที่ 19 พฤษภาคม 2536จนถึงวันชำระเสร็จแก่โจทก์ และเมื่อโจทก์ได้รับชำระหนี้เต็มจำนวนแล้ว ให้โจทก์จดทะเบียนไถ่ถอนจำนองที่ดินโฉนดเลขที่ 56806ตามหนังสือสัญญาจำนองที่ดินระหว่างโจทก์จำเลยลงวันที่ 19 พฤษภาคม2535 พร้อมสิ่งปลูกสร้างเพื่อให้ปลอดจำนองแก่จำเลย มิฉะนั้น ให้ถือเอาคำพิพากษานี้แทนการแสดงเจตนาของโจทก์(อรุณ น้าประเสริฐ-อุดม มั่งมีดี-อรรถนิติ ดิษฐอำนาจ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ