คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1106/2499หลักกฎหมาย: อัยการโจทก์ฟ้องว่าจำเลยทั้ง 4 สมคบกันถากทำลายตราประจำต้นไม้ของนายจงกลซึ่งได้รับอนุญาตจากกรมป่าไม้ แล้วสมคบกันตีตราเลขหมายอื่นเป็นเลขของนายพิจิตรจำเลยขึ้นใหม่โดยทางการมิได้อนุญาต เพื่อประสงค์จะให้ไม้ของนายจงกลตกเป็นของนายพิจิตรจำเลย โดยจำเลยหวังผลประโยชน์จากนายพิจิตรดังนี้นายจงกลย่อมได้ชื่อว่าเป็นผู้เสียหายมีสิทธิร้องขอเข้าเป็นโจทก์ร่วมกับอัยการโจทก์ได้ เพราะเป็นผู้ที่ได้รับอนุญาตให้ทำไม้ที่ตีตราไว้ให้แล้วซึ่งนายจงกลมีสิทธิที่จะเข้ายึดถือครอบครองเป็นเจ้าของในภายหลัง (ประชุมใหญ่ ครั้งที่ 5/2499)โจทก์ฟ้องว่าจำเลยสมคบกันกระทำผิดกฎหมายหลายบทหลายกระทงคือก. จำเลยที่ 1 รับราชการมีหน้าที่บำรุงป่าเมื่อจำเลยที่ 1 ได้ตีตราคำสั่งเรียบร้อยแล้ว ต่อมาได้สมคบกับจำเลยที่ 2, 3, 4 ใช้ขวานถากตราประจำต้นไม้เลขที่ 951 ถึง 956 ฯลฯ ซึ่งเป็นต้นไม้ที่นายจงกลได้รับอนุญาตจากกรมป่าไม้ให้ทำไม้และซึ่งเจ้าพนักงานป่าไม้ได้ตีตราประทับไว้โดยชอบด้วยกฎหมายข. แล้วจำเลยที่ 1 ใช้ตำแหน่งหน้าที่ในทางทุจริตสมคบกับจำเลยที่ 2, 3, 4 ถากรอยตราเรียงประจำต้นไม้ดังกล่าวในข้อ ก.ออกแล้วจำเลยสมคบกันใช้ดวงตราตีเลข 471, 490 ฯลฯ ซึ่งเป็นเลขเรียงประจำต้นของนายพิจิตรจำเลยขึ้นใหม่ โดยทางราชการมิได้อนุญาต โดยจำเลยประสงค์จะให้ไม้ของนายจงกล กงสุกุล ตกเป็นของนายพิจิตรจำเลยที่ 2 ทั้งนี้โดยจำเลยที่ 1 เรียกร้องให้จำเลยที่ 2 ส่งผลประโยชน์อันมิควรได้ตามกฎหมายให้แก่จำเลยที่ 1ค. จำเลยสมคบกันกระทำการดังกล่าวโดยตั้งใจให้ใช้เป็นหนังสือราชการ เป็นการเสียหายแก่กรมป่าไม้และนายจงกลและอาจเสียหายแก่สาธารณชน ขอให้ลงโทษจำเลยทั้งสี่ปฏิเสธนายจงกลยื่นคำร้องว่าตนเป็นผู้เสียหาย ขอเข้าเป็นโจทก์ร่วมศาลสั่งอนุญาต ต่อมาจำเลยคัดค้านว่านายจงกลไม่ใช่ผู้เสียหาย ศาลนัดสอบแล้วสั่งให้ยกคำร้องของนายจงกลนายจงกลผู้ร้องอุทธรณ์คำสั่งศาลชั้นต้นสั่งไม่รับอุทธรณ์นายจงกลอุทธรณ์คำสั่งที่ไม่รับอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์มีคำสั่งให้ศาลชั้นต้นรับอุทธรณ์ของนายจงกลเมื่อศาลอุทธรณ์ได้รับสำนวนมาพิจารณาแล้วพิพากษาให้กลับคำสั่งศาลชั้นต้นว่าอนุญาตให้นายจงกลเป็นโจทก์ร่วมกับอัยการโจทก์ได้ให้ดำเนินการพิจารณาต่อไปจำเลยฎีกาโดยที่ประชุมใหญ่ศาลฎีกาเห็นว่าตามฟ้องของอัยการโจทก์ที่บรรยายข้อกล่าวหามาก็แสดงให้เห็นชัดอยู่แล้วว่านายจงกลเป็นผู้เสียหายในคดีนี้ เพราะเป็นผู้ที่ได้รับอนุญาตให้ทำไม้ที่ตีตราไว้ให้เหล่านั้นแล้วซึ่งนายจงกลมีสิทธิที่จะเข้ายึดถือครอบครองเป็นเจ้าของในภายหลัง การที่มีผู้มาทำลายตราเหล่านั้นเพื่อมิให้นายจงกลเข้ายึดถือครอบครองเป็นเจ้าของ ย่อมเรียกได้ว่านายจงกลได้รับความเสียหายจากการกระทำนั้น พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1106/2499อัยการจังหวัดฉะเชิงเทราโจทก์นายปรีชา ถาวรวงษ์ ที่ 1 นายพิจิตร กรีพาณิชย์ ที่ 2จำเลยนายทองพูน ชมเรณู ที่ 3 นายแสง ใจกว้าง ที่ 4จำเลย ป.วิ.อ. ม. 2 (4), ม. 28, ม. 30 กฎหมายลักษณะอาญา ม. 121, ม. 130, ม. 136, ม. 222, ม. 223, ม. 224อัยการโจทก์ฟ้องว่าจำเลยทั้ง 4 สมคบกันถากทำลายตราประจำต้นไม้ของนายจงกลซึ่งได้รับอนุญาตจากกรมป่าไม้ แล้วสมคบกันตีตราเลขหมายอื่นเป็นเลขของนายพิจิตรจำเลยขึ้นใหม่โดยทางการมิได้อนุญาต เพื่อประสงค์จะให้ไม้ของนายจงกลตกเป็นของนายพิจิตรจำเลย โดยจำเลยหวังผลประโยชน์จากนายพิจิตรดังนี้นายจงกลย่อมได้ชื่อว่าเป็นผู้เสียหายมีสิทธิร้องขอเข้าเป็นโจทก์ร่วมกับอัยการโจทก์ได้ เพราะเป็นผู้ที่ได้รับอนุญาตให้ทำไม้ที่ตีตราไว้ให้แล้วซึ่งนายจงกลมีสิทธิที่จะเข้ายึดถือครอบครองเป็นเจ้าของในภายหลัง (ประชุมใหญ่ ครั้งที่ 5/2499)โจทก์ฟ้องว่าจำเลยสมคบกันกระทำผิดกฎหมายหลายบทหลายกระทงคือก. จำเลยที่ 1 รับราชการมีหน้าที่บำรุงป่าเมื่อจำเลยที่ 1 ได้ตีตราคำสั่งเรียบร้อยแล้ว ต่อมาได้สมคบกับจำเลยที่ 2, 3, 4 ใช้ขวานถากตราประจำต้นไม้เลขที่ 951 ถึง 956 ฯลฯ ซึ่งเป็นต้นไม้ที่นายจงกลได้รับอนุญาตจากกรมป่าไม้ให้ทำไม้และซึ่งเจ้าพนักงานป่าไม้ได้ตีตราประทับไว้โดยชอบด้วยกฎหมายข. แล้วจำเลยที่ 1 ใช้ตำแหน่งหน้าที่ในทางทุจริตสมคบกับจำเลยที่ 2, 3, 4 ถากรอยตราเรียงประจำต้นไม้ดังกล่าวในข้อ ก.ออกแล้วจำเลยสมคบกันใช้ดวงตราตีเลข 471, 490 ฯลฯ ซึ่งเป็นเลขเรียงประจำต้นของนายพิจิตรจำเลยขึ้นใหม่ โดยทางราชการมิได้อนุญาต โดยจำเลยประสงค์จะให้ไม้ของนายจงกล กงสุกุล ตกเป็นของนายพิจิตรจำเลยที่ 2 ทั้งนี้โดยจำเลยที่ 1 เรียกร้องให้จำเลยที่ 2 ส่งผลประโยชน์อันมิควรได้ตามกฎหมายให้แก่จำเลยที่ 1ค. จำเลยสมคบกันกระทำการดังกล่าวโดยตั้งใจให้ใช้เป็นหนังสือราชการ เป็นการเสียหายแก่กรมป่าไม้และนายจงกลและอาจเสียหายแก่สาธารณชน ขอให้ลงโทษจำเลยทั้งสี่ปฏิเสธนายจงกลยื่นคำร้องว่าตนเป็นผู้เสียหาย ขอเข้าเป็นโจทก์ร่วมศาลสั่งอนุญาต ต่อมาจำเลยคัดค้านว่านายจงกลไม่ใช่ผู้เสียหาย ศาลนัดสอบแล้วสั่งให้ยกคำร้องของนายจงกลนายจงกลผู้ร้องอุทธรณ์คำสั่งศาลชั้นต้นสั่งไม่รับอุทธรณ์นายจงกลอุทธรณ์คำสั่งที่ไม่รับอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์มีคำสั่งให้ศาลชั้นต้นรับอุทธรณ์ของนายจงกลเมื่อศาลอุทธรณ์ได้รับสำนวนมาพิจารณาแล้วพิพากษาให้กลับคำสั่งศาลชั้นต้นว่าอนุญาตให้นายจงกลเป็นโจทก์ร่วมกับอัยการโจทก์ได้ให้ดำเนินการพิจารณาต่อไปจำเลยฎีกาโดยที่ประชุมใหญ่ศาลฎีกาเห็นว่าตามฟ้องของอัยการโจทก์ที่บรรยายข้อกล่าวหามาก็แสดงให้เห็นชัดอยู่แล้วว่านายจงกลเป็นผู้เสียหายในคดีนี้ เพราะเป็นผู้ที่ได้รับอนุญาตให้ทำไม้ที่ตีตราไว้ให้เหล่านั้นแล้วซึ่งนายจงกลมีสิทธิที่จะเข้ายึดถือครอบครองเป็นเจ้าของในภายหลัง การที่มีผู้มาทำลายตราเหล่านั้นเพื่อมิให้นายจงกลเข้ายึดถือครอบครองเป็นเจ้าของ ย่อมเรียกได้ว่านายจงกลได้รับความเสียหายจากการกระทำนั้น พิพากษายืน(เลขวณิชธรรมวิทักษ์-นนทประชา-ทรงนิติกรณ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่าจำเลยสมคบกันกระทำผิดกฎหมายหลายบทหลายกระทงคือก. จำเลยที่ 1 รับราชการมีหน้าที่บำรุงป่าเมื่อจำเลยที่ 1 ได้ตีตราคำสั่งเรียบร้อยแล้ว ต่อมาได้สมคบกับจำเลยที่ 2, 3, 4 ใช้ขวานถากตราประจำต้นไม้เลขที่ 951 ถึง 956 ฯลฯ ซึ่งเป็นต้นไม้ที่นายจงกลได้รับอนุญาตจากกรมป่าไม้ให้ทำไม้และซึ่งเจ้าพนักงานป่าไม้ได้ตีตราประทับไว้โดยชอบด้วยกฎหมายข. แล้วจำเลยที่ 1 ใช้ตำแหน่งหน้าที่ในทางทุจริตสมคบกับจำเลยที่ 2, 3, 4 ถากรอยตราเรียงประจำต้นไม้ดังกล่าวในข้อ ก.ออกแล้วจำเลยสมคบกันใช้ดวงตราตีเลข 471, 490 ฯลฯ ซึ่งเป็นเลขเรียงประจำต้นของนายพิจิตรจำเลยขึ้นใหม่ โดยทางราชการมิได้อนุญาต โดยจำเลยประสงค์จะให้ไม้ของนายจงกล กงสุกุล ตกเป็นของนายพิจิตรจำเลยที่ 2 ทั้งนี้โดยจำเลยที่ 1 เรียกร้องให้จำเลยที่ 2 ส่งผลประโยชน์อันมิควรได้ตามกฎหมายให้แก่จำเลยที่ 1ค. จำเลยสมคบกันกระทำการดังกล่าวโดยตั้งใจให้ใช้เป็นหนังสือราชการ เป็นการเสียหายแก่กรมป่าไม้และนายจงกลและอาจเสียหายแก่สาธารณชน ขอให้ลงโทษจำเลยทั้งสี่ปฏิเสธนายจงกลยื่นคำร้องว่าตนเป็นผู้เสียหาย ขอเข้าเป็นโจทก์ร่วมศาลสั่งอนุญาต ต่อมาจำเลยคัดค้านว่านายจงกลไม่ใช่ผู้เสียหาย ศาลนัดสอบแล้วสั่งให้ยกคำร้องของนายจงกลนายจงกลผู้ร้องอุทธรณ์คำสั่งศาลชั้นต้นสั่งไม่รับอุทธรณ์นายจงกลอุทธรณ์คำสั่งที่ไม่รับอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์มีคำสั่งให้ศาลชั้นต้นรับอุทธรณ์ของนายจงกลเมื่อศาลอุทธรณ์ได้รับสำนวนมาพิจารณาแล้วพิพากษาให้กลับคำสั่งศาลชั้นต้นว่าอนุญาตให้นายจงกลเป็นโจทก์ร่วมกับอัยการโจทก์ได้ให้ดำเนินการพิจารณาต่อไปจำเลยฎีกาโดยที่ประชุมใหญ่ศาลฎีกาเห็นว่าตามฟ้องของอัยการโจทก์ที่บรรยายข้อกล่าวหามาก็แสดงให้เห็นชัดอยู่แล้วว่านายจงกลเป็นผู้เสียหายในคดีนี้ เพราะเป็นผู้ที่ได้รับอนุญาตให้ทำไม้ที่ตีตราไว้ให้เหล่านั้นแล้วซึ่งนายจงกลมีสิทธิที่จะเข้ายึดถือครอบครองเป็นเจ้าของในภายหลัง การที่มีผู้มาทำลายตราเหล่านั้นเพื่อมิให้นายจงกลเข้ายึดถือครอบครองเป็นเจ้าของ ย่อมเรียกได้ว่านายจงกลได้รับความเสียหายจากการกระทำนั้น พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1106/2499อัยการจังหวัดฉะเชิงเทราโจทก์นายปรีชา ถาวรวงษ์ ที่ 1 นายพิจิตร กรีพาณิชย์ ที่ 2จำเลยนายทองพูน ชมเรณู ที่ 3 นายแสง ใจกว้าง ที่ 4จำเลย ป.วิ.อ. ม. 2 (4), ม. 28, ม. 30 กฎหมายลักษณะอาญา ม. 121, ม. 130, ม. 136, ม. 222, ม. 223, ม. 224อัยการโจทก์ฟ้องว่าจำเลยทั้ง 4 สมคบกันถากทำลายตราประจำต้นไม้ของนายจงกลซึ่งได้รับอนุญาตจากกรมป่าไม้ แล้วสมคบกันตีตราเลขหมายอื่นเป็นเลขของนายพิจิตรจำเลยขึ้นใหม่โดยทางการมิได้อนุญาต เพื่อประสงค์จะให้ไม้ของนายจงกลตกเป็นของนายพิจิตรจำเลย โดยจำเลยหวังผลประโยชน์จากนายพิจิตรดังนี้นายจงกลย่อมได้ชื่อว่าเป็นผู้เสียหายมีสิทธิร้องขอเข้าเป็นโจทก์ร่วมกับอัยการโจทก์ได้ เพราะเป็นผู้ที่ได้รับอนุญาตให้ทำไม้ที่ตีตราไว้ให้แล้วซึ่งนายจงกลมีสิทธิที่จะเข้ายึดถือครอบครองเป็นเจ้าของในภายหลัง (ประชุมใหญ่ ครั้งที่ 5/2499)โจทก์ฟ้องว่าจำเลยสมคบกันกระทำผิดกฎหมายหลายบทหลายกระทงคือก. จำเลยที่ 1 รับราชการมีหน้าที่บำรุงป่าเมื่อจำเลยที่ 1 ได้ตีตราคำสั่งเรียบร้อยแล้ว ต่อมาได้สมคบกับจำเลยที่ 2, 3, 4 ใช้ขวานถากตราประจำต้นไม้เลขที่ 951 ถึง 956 ฯลฯ ซึ่งเป็นต้นไม้ที่นายจงกลได้รับอนุญาตจากกรมป่าไม้ให้ทำไม้และซึ่งเจ้าพนักงานป่าไม้ได้ตีตราประทับไว้โดยชอบด้วยกฎหมายข. แล้วจำเลยที่ 1 ใช้ตำแหน่งหน้าที่ในทางทุจริตสมคบกับจำเลยที่ 2, 3, 4 ถากรอยตราเรียงประจำต้นไม้ดังกล่าวในข้อ ก.ออกแล้วจำเลยสมคบกันใช้ดวงตราตีเลข 471, 490 ฯลฯ ซึ่งเป็นเลขเรียงประจำต้นของนายพิจิตรจำเลยขึ้นใหม่ โดยทางราชการมิได้อนุญาต โดยจำเลยประสงค์จะให้ไม้ของนายจงกล กงสุกุล ตกเป็นของนายพิจิตรจำเลยที่ 2 ทั้งนี้โดยจำเลยที่ 1 เรียกร้องให้จำเลยที่ 2 ส่งผลประโยชน์อันมิควรได้ตามกฎหมายให้แก่จำเลยที่ 1ค. จำเลยสมคบกันกระทำการดังกล่าวโดยตั้งใจให้ใช้เป็นหนังสือราชการ เป็นการเสียหายแก่กรมป่าไม้และนายจงกลและอาจเสียหายแก่สาธารณชน ขอให้ลงโทษจำเลยทั้งสี่ปฏิเสธนายจงกลยื่นคำร้องว่าตนเป็นผู้เสียหาย ขอเข้าเป็นโจทก์ร่วมศาลสั่งอนุญาต ต่อมาจำเลยคัดค้านว่านายจงกลไม่ใช่ผู้เสียหาย ศาลนัดสอบแล้วสั่งให้ยกคำร้องของนายจงกลนายจงกลผู้ร้องอุทธรณ์คำสั่งศาลชั้นต้นสั่งไม่รับอุทธรณ์นายจงกลอุทธรณ์คำสั่งที่ไม่รับอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์มีคำสั่งให้ศาลชั้นต้นรับอุทธรณ์ของนายจงกลเมื่อศาลอุทธรณ์ได้รับสำนวนมาพิจารณาแล้วพิพากษาให้กลับคำสั่งศาลชั้นต้นว่าอนุญาตให้นายจงกลเป็นโจทก์ร่วมกับอัยการโจทก์ได้ให้ดำเนินการพิจารณาต่อไปจำเลยฎีกาโดยที่ประชุมใหญ่ศาลฎีกาเห็นว่าตามฟ้องของอัยการโจทก์ที่บรรยายข้อกล่าวหามาก็แสดงให้เห็นชัดอยู่แล้วว่านายจงกลเป็นผู้เสียหายในคดีนี้ เพราะเป็นผู้ที่ได้รับอนุญาตให้ทำไม้ที่ตีตราไว้ให้เหล่านั้นแล้วซึ่งนายจงกลมีสิทธิที่จะเข้ายึดถือครอบครองเป็นเจ้าของในภายหลัง การที่มีผู้มาทำลายตราเหล่านั้นเพื่อมิให้นายจงกลเข้ายึดถือครอบครองเป็นเจ้าของ ย่อมเรียกได้ว่านายจงกลได้รับความเสียหายจากการกระทำนั้น พิพากษายืน(เลขวณิชธรรมวิทักษ์-นนทประชา-ทรงนิติกรณ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ