คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 6951/2538หลักกฎหมาย: จำเลยที่ 4 ถึงที่ 7 ร่วมกับจำเลยที่ 1 ถึงที่ 3 ว่าจ้างผู้เสียหายขับรถยนต์รับจ้างไปส่งที่เกิดเหตุ ขณะเกิดเหตุจำเลยที่ 3ซึ่งนั่งรวมอยู่กับจำเลยที่ 4 ถึงที่ 7 ด้านหลังลงมาช่วยจำเลยที่ 1และที่ 2 ปลดทรัพย์ผู้เสียหายหลังเกิดเหตุเจ้าพนักงานตำรวจจับจำเลยที่ 5 ถึงที่ 7 ได้ ในลักษณะที่ตัวจำเลยที่ 5 ถึงที่ 7เปรอะเปื้อนและเปียก ส่วนจำเลยที่ 4 ตามจับได้ตามคำซัดทอดของผู้ถูกจับได้ก่อน ขณะเกิดเหตุจำเลยที่ 4 ถึงที่ 7 ไม่ห้ามปรามจำเลยที่ 1 ถึงที่ 3 ทั้งยังแยกย้ายกันหลบหนี พยานหลักฐานโจทก์ฟังประกอบคำรับสารภาพของจำเลยทั้งหมดฟังได้ว่าจำเลยที่ 4ถึงที่ 7 ร่วมกับจำเลยที่ 1 ถึงที่ 3 ปล้นทรัพย์ผู้เสียหายโจทก์ฟ้องว่า จำเลยทั้งเจ็ดมีมีด 1 เล่ม ติดตัวไปว่าจ้างผู้เสียหายซึ่งขับรถรับจ้างให้ไปส่ง จากนั้นได้ร่วมกันปล้นเงินสดจำนวน 900 บาท วิทยุเทปติดรถยนต์จำนวน 1 เครื่อง ราคา 4,000 บาทรวมราคา 4,900 บาท ของผู้เสียหายไป ต่อมาเจ้าพนักงานตำรวจจับจำเลยทั้งเจ็ดได้พร้อมยึดเงินสดจำนวน 900 บาท และวิทยุเทปติดรถยนต์จำนวน 1 เครื่อง ของผู้เสียหายที่จำเลยทั้งเจ็ดร่วมกันปล้นไป และมีดจำนวน 1 เล่ม ที่จำเลยทั้งเจ็ดใช้ในการกระทำความผิดเป็นของกลาง ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 83, 340, 33 และริบมีดของกลางจำเลยทั้งเจ็ดให้การรับสารภาพศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยที่ 1 ถึงที่ 3 มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 340 วรรคสอง ลงโทษจำคุกคนละ12 ปี จำเลยที่ 1 ถึงที่ 3 ให้การรับสารภาพเป็นประโยชน์แก่การพิจารณามีเหตุบรรเทาโทษ ลดโทษให้กึ่งหนึ่งตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 จำคุกคนละ 6 ปี และริบมีดของกลาง ยกฟ้องจำเลยที่ 4 ถึงที่ 7โจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ภาค 2 พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยที่ 4 ถึงที่ 7มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 340 วรรคสอง, 83 ลงโทษจำคุกคนละ 12 ปี จำเลยทั้งสี่ให้การรับสารภาพเป็นประโยชน์แก่การพิจารณามีเหตุบรรเทาโทษ ลดโทษให้กึ่งหนึ่งตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 จำคุกคนละ 6 ปี นอกจากที่แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาของศาลชั้นต้นจำเลยที่ 4 ถึงที่ 7 ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ข้อเท็จจริงฟังได้ว่า จำเลยที่ 1 ถึงที่ 3ร่วมกันปล้นทรัพย์เงินสดจำนวน 900 บาท วิทยุเทปติดรถยนต์จำนวน 1 เครื่องราคา 4,000 บาท ไปจากผู้เสียหายโดยทุจริตปัญหาตามฎีกาจำเลยที่ 4 ถึงที่ 7 มีเพียงว่า จำเลยที่ 4 ถึงที่ 7ร่วมกับจำเลยที่ 1 ถึงที่ 3 ปล้นทรัพย์ผู้เสียหายหรือไม่ผู้เสียหายเบิกความว่าจำเลยที่ 4 ถึงที่ 7 ร่วมกับจำเลยที่ 1ถึงที่ 3 ว่าจ้างผู้เสียหายให้ขับรถยนต์รับจ้างไปส่งที่เกิดเหตุขณะเกิดเหตุจำเลยที่ 3 ซึ่งนั่งรวมอยู่กับจำเลยที่ 4 ถึงที่ 7ด้านหลัง ลงมาช่วยจำเลยที่ 1 และที่ 2 ปลดทรัพย์ผู้เสียหายหลังเกิดเหตุ เจ้าพนักงานตำรวจจับจำเลยที่ 5 ถึงที่ 7 ได้โดยลักษณะที่ตัวจำเลยที่ 5 ถึงที่ 7 เประเปื้อนและเปียก ส่วนจำเลยที่ 4ตามจับได้จากคำซัดทอดของผู้ถูกจับได้ก่อน ขณะเกิดเหตุจำเลยที่ 4ถึงที่ 7 มิได้ห้ามปรามจำเลยที่ 1 ถึงที่ 3 ทั้งยังแยกย้ายกันหลบหนีพยานหลักฐานโจทก์ฟังประกอบคำรับสารภาพของจำเลยทั้งหมดแล้วคดีโจทก์เชื่อได้โดยปราศจากสงสัยว่าจำเลยที่ 4 ถึงที่ 7 ร่วมกับจำเลยที่ 1 ถึงที่ 3 ทำการปล้นทรัพย์ผู้เสียหายจริง ฎีกาจำเลยที่ 4ถึงที่ 7 ฟังไม่ขึ้นพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 6951/2538พนักงานอัยการ จังหวัด ปทุมธานีโจทก์นาย สมคิด วอ นอก กับพวกจำเลย ป.อ. ม. 83, ม. 340 วรรคสอง ป.วิ.อ. ม. 227 วรรคหนึ่งจำเลยที่ 4 ถึงที่ 7 ร่วมกับจำเลยที่ 1 ถึงที่ 3 ว่าจ้างผู้เสียหายขับรถยนต์รับจ้างไปส่งที่เกิดเหตุ ขณะเกิดเหตุจำเลยที่ 3ซึ่งนั่งรวมอยู่กับจำเลยที่ 4 ถึงที่ 7 ด้านหลังลงมาช่วยจำเลยที่ 1และที่ 2 ปลดทรัพย์ผู้เสียหายหลังเกิดเหตุเจ้าพนักงานตำรวจจับจำเลยที่ 5 ถึงที่ 7 ได้ ในลักษณะที่ตัวจำเลยที่ 5 ถึงที่ 7เปรอะเปื้อนและเปียก ส่วนจำเลยที่ 4 ตามจับได้ตามคำซัดทอดของผู้ถูกจับได้ก่อน ขณะเกิดเหตุจำเลยที่ 4 ถึงที่ 7 ไม่ห้ามปรามจำเลยที่ 1 ถึงที่ 3 ทั้งยังแยกย้ายกันหลบหนี พยานหลักฐานโจทก์ฟังประกอบคำรับสารภาพของจำเลยทั้งหมดฟังได้ว่าจำเลยที่ 4ถึงที่ 7 ร่วมกับจำเลยที่ 1 ถึงที่ 3 ปล้นทรัพย์ผู้เสียหายโจทก์ฟ้องว่า จำเลยทั้งเจ็ดมีมีด 1 เล่ม ติดตัวไปว่าจ้างผู้เสียหายซึ่งขับรถรับจ้างให้ไปส่ง จากนั้นได้ร่วมกันปล้นเงินสดจำนวน 900 บาท วิทยุเทปติดรถยนต์จำนวน 1 เครื่อง ราคา 4,000 บาทรวมราคา 4,900 บาท ของผู้เสียหายไป ต่อมาเจ้าพนักงานตำรวจจับจำเลยทั้งเจ็ดได้พร้อมยึดเงินสดจำนวน 900 บาท และวิทยุเทปติดรถยนต์จำนวน 1 เครื่อง ของผู้เสียหายที่จำเลยทั้งเจ็ดร่วมกันปล้นไป และมีดจำนวน 1 เล่ม ที่จำเลยทั้งเจ็ดใช้ในการกระทำความผิดเป็นของกลาง ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 83, 340, 33 และริบมีดของกลางจำเลยทั้งเจ็ดให้การรับสารภาพศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยที่ 1 ถึงที่ 3 มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 340 วรรคสอง ลงโทษจำคุกคนละ12 ปี จำเลยที่ 1 ถึงที่ 3 ให้การรับสารภาพเป็นประโยชน์แก่การพิจารณามีเหตุบรรเทาโทษ ลดโทษให้กึ่งหนึ่งตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 จำคุกคนละ 6 ปี และริบมีดของกลาง ยกฟ้องจำเลยที่ 4 ถึงที่ 7โจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ภาค 2 พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยที่ 4 ถึงที่ 7มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 340 วรรคสอง, 83 ลงโทษจำคุกคนละ 12 ปี จำเลยทั้งสี่ให้การรับสารภาพเป็นประโยชน์แก่การพิจารณามีเหตุบรรเทาโทษ ลดโทษให้กึ่งหนึ่งตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 จำคุกคนละ 6 ปี นอกจากที่แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาของศาลชั้นต้นจำเลยที่ 4 ถึงที่ 7 ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ข้อเท็จจริงฟังได้ว่า จำเลยที่ 1 ถึงที่ 3ร่วมกันปล้นทรัพย์เงินสดจำนวน 900 บาท วิทยุเทปติดรถยนต์จำนวน 1 เครื่องราคา 4,000 บาท ไปจากผู้เสียหายโดยทุจริตปัญหาตามฎีกาจำเลยที่ 4 ถึงที่ 7 มีเพียงว่า จำเลยที่ 4 ถึงที่ 7ร่วมกับจำเลยที่ 1 ถึงที่ 3 ปล้นทรัพย์ผู้เสียหายหรือไม่ผู้เสียหายเบิกความว่าจำเลยที่ 4 ถึงที่ 7 ร่วมกับจำเลยที่ 1ถึงที่ 3 ว่าจ้างผู้เสียหายให้ขับรถยนต์รับจ้างไปส่งที่เกิดเหตุขณะเกิดเหตุจำเลยที่ 3 ซึ่งนั่งรวมอยู่กับจำเลยที่ 4 ถึงที่ 7ด้านหลัง ลงมาช่วยจำเลยที่ 1 และที่ 2 ปลดทรัพย์ผู้เสียหายหลังเกิดเหตุ เจ้าพนักงานตำรวจจับจำเลยที่ 5 ถึงที่ 7 ได้โดยลักษณะที่ตัวจำเลยที่ 5 ถึงที่ 7 เประเปื้อนและเปียก ส่วนจำเลยที่ 4ตามจับได้จากคำซัดทอดของผู้ถูกจับได้ก่อน ขณะเกิดเหตุจำเลยที่ 4ถึงที่ 7 มิได้ห้ามปรามจำเลยที่ 1 ถึงที่ 3 ทั้งยังแยกย้ายกันหลบหนีพยานหลักฐานโจทก์ฟังประกอบคำรับสารภาพของจำเลยทั้งหมดแล้วคดีโจทก์เชื่อได้โดยปราศจากสงสัยว่าจำเลยที่ 4 ถึงที่ 7 ร่วมกับจำเลยที่ 1 ถึงที่ 3 ทำการปล้นทรัพย์ผู้เสียหายจริง ฎีกาจำเลยที่ 4ถึงที่ 7 ฟังไม่ขึ้นพิพากษายืน(ปราโมทย์ ชพานนท์-อุระ หว้งอ้อมกลาง-เสริม บุญทรงสันติกุล)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยทั้งเจ็ดมีมีด 1 เล่ม ติดตัวไปว่าจ้างผู้เสียหายซึ่งขับรถรับจ้างให้ไปส่ง จากนั้นได้ร่วมกันปล้นเงินสดจำนวน 900 บาท วิทยุเทปติดรถยนต์จำนวน 1 เครื่อง ราคา 4,000 บาทรวมราคา 4,900 บาท ของผู้เสียหายไป ต่อมาเจ้าพนักงานตำรวจจับจำเลยทั้งเจ็ดได้พร้อมยึดเงินสดจำนวน 900 บาท และวิทยุเทปติดรถยนต์จำนวน 1 เครื่อง ของผู้เสียหายที่จำเลยทั้งเจ็ดร่วมกันปล้นไป และมีดจำนวน 1 เล่ม ที่จำเลยทั้งเจ็ดใช้ในการกระทำความผิดเป็นของกลาง ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 83, 340, 33 และริบมีดของกลางจำเลยทั้งเจ็ดให้การรับสารภาพศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยที่ 1 ถึงที่ 3 มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 340 วรรคสอง ลงโทษจำคุกคนละ12 ปี จำเลยที่ 1 ถึงที่ 3 ให้การรับสารภาพเป็นประโยชน์แก่การพิจารณามีเหตุบรรเทาโทษ ลดโทษให้กึ่งหนึ่งตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 จำคุกคนละ 6 ปี และริบมีดของกลาง ยกฟ้องจำเลยที่ 4 ถึงที่ 7โจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ภาค 2 พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยที่ 4 ถึงที่ 7มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 340 วรรคสอง, 83 ลงโทษจำคุกคนละ 12 ปี จำเลยทั้งสี่ให้การรับสารภาพเป็นประโยชน์แก่การพิจารณามีเหตุบรรเทาโทษ ลดโทษให้กึ่งหนึ่งตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 จำคุกคนละ 6 ปี นอกจากที่แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาของศาลชั้นต้นจำเลยที่ 4 ถึงที่ 7 ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ข้อเท็จจริงฟังได้ว่า จำเลยที่ 1 ถึงที่ 3ร่วมกันปล้นทรัพย์เงินสดจำนวน 900 บาท วิทยุเทปติดรถยนต์จำนวน 1 เครื่องราคา 4,000 บาท ไปจากผู้เสียหายโดยทุจริตปัญหาตามฎีกาจำเลยที่ 4 ถึงที่ 7 มีเพียงว่า จำเลยที่ 4 ถึงที่ 7ร่วมกับจำเลยที่ 1 ถึงที่ 3 ปล้นทรัพย์ผู้เสียหายหรือไม่ผู้เสียหายเบิกความว่าจำเลยที่ 4 ถึงที่ 7 ร่วมกับจำเลยที่ 1ถึงที่ 3 ว่าจ้างผู้เสียหายให้ขับรถยนต์รับจ้างไปส่งที่เกิดเหตุขณะเกิดเหตุจำเลยที่ 3 ซึ่งนั่งรวมอยู่กับจำเลยที่ 4 ถึงที่ 7ด้านหลัง ลงมาช่วยจำเลยที่ 1 และที่ 2 ปลดทรัพย์ผู้เสียหายหลังเกิดเหตุ เจ้าพนักงานตำรวจจับจำเลยที่ 5 ถึงที่ 7 ได้โดยลักษณะที่ตัวจำเลยที่ 5 ถึงที่ 7 เประเปื้อนและเปียก ส่วนจำเลยที่ 4ตามจับได้จากคำซัดทอดของผู้ถูกจับได้ก่อน ขณะเกิดเหตุจำเลยที่ 4ถึงที่ 7 มิได้ห้ามปรามจำเลยที่ 1 ถึงที่ 3 ทั้งยังแยกย้ายกันหลบหนีพยานหลักฐานโจทก์ฟังประกอบคำรับสารภาพของจำเลยทั้งหมดแล้วคดีโจทก์เชื่อได้โดยปราศจากสงสัยว่าจำเลยที่ 4 ถึงที่ 7 ร่วมกับจำเลยที่ 1 ถึงที่ 3 ทำการปล้นทรัพย์ผู้เสียหายจริง ฎีกาจำเลยที่ 4ถึงที่ 7 ฟังไม่ขึ้นพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 6951/2538พนักงานอัยการ จังหวัด ปทุมธานีโจทก์นาย สมคิด วอ นอก กับพวกจำเลย ป.อ. ม. 83, ม. 340 วรรคสอง ป.วิ.อ. ม. 227 วรรคหนึ่งจำเลยที่ 4 ถึงที่ 7 ร่วมกับจำเลยที่ 1 ถึงที่ 3 ว่าจ้างผู้เสียหายขับรถยนต์รับจ้างไปส่งที่เกิดเหตุ ขณะเกิดเหตุจำเลยที่ 3ซึ่งนั่งรวมอยู่กับจำเลยที่ 4 ถึงที่ 7 ด้านหลังลงมาช่วยจำเลยที่ 1และที่ 2 ปลดทรัพย์ผู้เสียหายหลังเกิดเหตุเจ้าพนักงานตำรวจจับจำเลยที่ 5 ถึงที่ 7 ได้ ในลักษณะที่ตัวจำเลยที่ 5 ถึงที่ 7เปรอะเปื้อนและเปียก ส่วนจำเลยที่ 4 ตามจับได้ตามคำซัดทอดของผู้ถูกจับได้ก่อน ขณะเกิดเหตุจำเลยที่ 4 ถึงที่ 7 ไม่ห้ามปรามจำเลยที่ 1 ถึงที่ 3 ทั้งยังแยกย้ายกันหลบหนี พยานหลักฐานโจทก์ฟังประกอบคำรับสารภาพของจำเลยทั้งหมดฟังได้ว่าจำเลยที่ 4ถึงที่ 7 ร่วมกับจำเลยที่ 1 ถึงที่ 3 ปล้นทรัพย์ผู้เสียหายโจทก์ฟ้องว่า จำเลยทั้งเจ็ดมีมีด 1 เล่ม ติดตัวไปว่าจ้างผู้เสียหายซึ่งขับรถรับจ้างให้ไปส่ง จากนั้นได้ร่วมกันปล้นเงินสดจำนวน 900 บาท วิทยุเทปติดรถยนต์จำนวน 1 เครื่อง ราคา 4,000 บาทรวมราคา 4,900 บาท ของผู้เสียหายไป ต่อมาเจ้าพนักงานตำรวจจับจำเลยทั้งเจ็ดได้พร้อมยึดเงินสดจำนวน 900 บาท และวิทยุเทปติดรถยนต์จำนวน 1 เครื่อง ของผู้เสียหายที่จำเลยทั้งเจ็ดร่วมกันปล้นไป และมีดจำนวน 1 เล่ม ที่จำเลยทั้งเจ็ดใช้ในการกระทำความผิดเป็นของกลาง ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 83, 340, 33 และริบมีดของกลางจำเลยทั้งเจ็ดให้การรับสารภาพศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยที่ 1 ถึงที่ 3 มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 340 วรรคสอง ลงโทษจำคุกคนละ12 ปี จำเลยที่ 1 ถึงที่ 3 ให้การรับสารภาพเป็นประโยชน์แก่การพิจารณามีเหตุบรรเทาโทษ ลดโทษให้กึ่งหนึ่งตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 จำคุกคนละ 6 ปี และริบมีดของกลาง ยกฟ้องจำเลยที่ 4 ถึงที่ 7โจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ภาค 2 พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยที่ 4 ถึงที่ 7มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 340 วรรคสอง, 83 ลงโทษจำคุกคนละ 12 ปี จำเลยทั้งสี่ให้การรับสารภาพเป็นประโยชน์แก่การพิจารณามีเหตุบรรเทาโทษ ลดโทษให้กึ่งหนึ่งตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 จำคุกคนละ 6 ปี นอกจากที่แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาของศาลชั้นต้นจำเลยที่ 4 ถึงที่ 7 ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ข้อเท็จจริงฟังได้ว่า จำเลยที่ 1 ถึงที่ 3ร่วมกันปล้นทรัพย์เงินสดจำนวน 900 บาท วิทยุเทปติดรถยนต์จำนวน 1 เครื่องราคา 4,000 บาท ไปจากผู้เสียหายโดยทุจริตปัญหาตามฎีกาจำเลยที่ 4 ถึงที่ 7 มีเพียงว่า จำเลยที่ 4 ถึงที่ 7ร่วมกับจำเลยที่ 1 ถึงที่ 3 ปล้นทรัพย์ผู้เสียหายหรือไม่ผู้เสียหายเบิกความว่าจำเลยที่ 4 ถึงที่ 7 ร่วมกับจำเลยที่ 1ถึงที่ 3 ว่าจ้างผู้เสียหายให้ขับรถยนต์รับจ้างไปส่งที่เกิดเหตุขณะเกิดเหตุจำเลยที่ 3 ซึ่งนั่งรวมอยู่กับจำเลยที่ 4 ถึงที่ 7ด้านหลัง ลงมาช่วยจำเลยที่ 1 และที่ 2 ปลดทรัพย์ผู้เสียหายหลังเกิดเหตุ เจ้าพนักงานตำรวจจับจำเลยที่ 5 ถึงที่ 7 ได้โดยลักษณะที่ตัวจำเลยที่ 5 ถึงที่ 7 เประเปื้อนและเปียก ส่วนจำเลยที่ 4ตามจับได้จากคำซัดทอดของผู้ถูกจับได้ก่อน ขณะเกิดเหตุจำเลยที่ 4ถึงที่ 7 มิได้ห้ามปรามจำเลยที่ 1 ถึงที่ 3 ทั้งยังแยกย้ายกันหลบหนีพยานหลักฐานโจทก์ฟังประกอบคำรับสารภาพของจำเลยทั้งหมดแล้วคดีโจทก์เชื่อได้โดยปราศจากสงสัยว่าจำเลยที่ 4 ถึงที่ 7 ร่วมกับจำเลยที่ 1 ถึงที่ 3 ทำการปล้นทรัพย์ผู้เสียหายจริง ฎีกาจำเลยที่ 4ถึงที่ 7 ฟังไม่ขึ้นพิพากษายืน(ปราโมทย์ ชพานนท์-อุระ หว้งอ้อมกลาง-เสริม บุญทรงสันติกุล)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ