phoneee/thai-legal-corpus huggingface dataset:
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1396/2518หลักกฎหมาย: ภริยา 2 คนก่อนบรรพ 5 ซึ่งสามียกย่องเป็นภรรยาเสมอเท่าเทียมกัน ไม่ยกใครเป็นภรรยาหลวง ทั้ง 2 คนมีส่วนได้ทรัพย์สินบริคณห์และมรดกในฐานะภริยาเท่ากัน คือคนละครึ่งในหนึ่งในสามของสินสมรสซึ่งเป็นส่วนของภริยา พินัยกรรมที่ผู้ทำพินัยกรรมลงลายมือชื่อบรรจุซอง ผู้ทำพินัยกรรมลงชื่อตามรอยผนึก กรมการอำเภอจดข้อความที่ซองยืนยันและลงลายมือชื่อรับรองประทับตราประจำตำแหน่งมีพยานลงลายมือชื่อรับรอง 2 คน ทั้งระบุชื่อและที่อยู่ผู้พิมพ์พินัยกรรม ดังนี้เป็นพินัยกรรมลับ ตามมาตรา 1660 ข้อต่อสู้ว่าฟ้องเคลือบคลุม ซึ่งไม่กล่าวว่าเคลือบคลุมตรงไหนอย่างไร ไม่แสดงเหตุผลโดยชัดแจ้ง คำให้การนี้ไม่ชอบด้วย ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 177 วรรค 2 ศาลไม่รับวินิจฉัย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1396/2518นางอ๋องวุ่น หรืออ๋องหงุ่น แซ่อ๋อง กับพวกโจทก์นายเทียนอุ้ย แซ่แป๊ะ กับพวกจำเลย พ.ร.บ.ให้ใช้บทบัญญัติบรรพ 5 แห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ พ.ศ.2477 ป.วิ.พ. ม. 177 ป.พ.พ. ม. 1660, ม. 1636ภริยา 2 คนก่อนบรรพ 5 ซึ่งสามียกย่องเป็นภรรยาเสมอเท่าเทียมกัน ไม่ยกใครเป็นภรรยาหลวง ทั้ง 2 คนมีส่วนได้ทรัพย์สินบริคณห์และมรดกในฐานะภริยาเท่ากัน คือคนละครึ่งในหนึ่งในสามของสินสมรสซึ่งเป็นส่วนของภริยา พินัยกรรมที่ผู้ทำพินัยกรรมลงลายมือชื่อบรรจุซอง ผู้ทำพินัยกรรมลงชื่อตามรอยผนึก กรมการอำเภอจดข้อความที่ซองยืนยันและลงลายมือชื่อรับรองประทับตราประจำตำแหน่งมีพยานลงลายมือชื่อรับรอง 2 คน ทั้งระบุชื่อและที่อยู่ผู้พิมพ์พินัยกรรม ดังนี้เป็นพินัยกรรมลับ ตามมาตรา 1660 ข้อต่อสู้ว่าฟ้องเคลือบคลุม ซึ่งไม่กล่าวว่าเคลือบคลุมตรงไหนอย่างไร ไม่แสดงเหตุผลโดยชัดแจ้ง คำให้การนี้ไม่ชอบด้วย ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 177 วรรค 2 ศาลไม่รับวินิจฉัย(สนับ คัมภีรยส-รื่น วิไลชนม์-สมชัย ทรัพยวณิช)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1396/2518นางอ๋องวุ่น หรืออ๋องหงุ่น แซ่อ๋อง กับพวกโจทก์นายเทียนอุ้ย แซ่แป๊ะ กับพวกจำเลย พ.ร.บ.ให้ใช้บทบัญญัติบรรพ 5 แห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ พ.ศ.2477 ป.วิ.พ. ม. 177 ป.พ.พ. ม. 1660, ม. 1636ภริยา 2 คนก่อนบรรพ 5 ซึ่งสามียกย่องเป็นภรรยาเสมอเท่าเทียมกัน ไม่ยกใครเป็นภรรยาหลวง ทั้ง 2 คนมีส่วนได้ทรัพย์สินบริคณห์และมรดกในฐานะภริยาเท่ากัน คือคนละครึ่งในหนึ่งในสามของสินสมรสซึ่งเป็นส่วนของภริยา พินัยกรรมที่ผู้ทำพินัยกรรมลงลายมือชื่อบรรจุซอง ผู้ทำพินัยกรรมลงชื่อตามรอยผนึก กรมการอำเภอจดข้อความที่ซองยืนยันและลงลายมือชื่อรับรองประทับตราประจำตำแหน่งมีพยานลงลายมือชื่อรับรอง 2 คน ทั้งระบุชื่อและที่อยู่ผู้พิมพ์พินัยกรรม ดังนี้เป็นพินัยกรรมลับ ตามมาตรา 1660 ข้อต่อสู้ว่าฟ้องเคลือบคลุม ซึ่งไม่กล่าวว่าเคลือบคลุมตรงไหนอย่างไร ไม่แสดงเหตุผลโดยชัดแจ้ง คำให้การนี้ไม่ชอบด้วย ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 177 วรรค 2 ศาลไม่รับวินิจฉัย(สนับ คัมภีรยส-รื่น วิไลชนม์-สมชัย ทรัพยวณิช)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศกระทรวงมหาดไทยประกาศกระทรวงมหาดไทยเรื่องจัดตั้งองค์การบริหารส่วนตำบลโพนางดำออก อำเภอสรรพยา จังหวัดชัยนาทเป็นเทศบาลตำบลโพนางดำออก[๑] โดยที่กระทรวงมหาดไทยพิจารณาแล้วเห็นว่าองค์การบริหารส่วนตำบลโพนางดำออก อำเภอสรรพยา จังหวัดชัยนาท มีสภาพเหมาะสมสมควรให้จัดตั้งเป็นเทศบาลตำบลอาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๔๒แห่งพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล พ.ศ. ๒๕๓๗ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริการส่วนตำบล (ฉบับที่ ๕)พ.ศ. ๒๕๔๖ และมาตรา ๗ แห่งพระราชบัญญัติเทศบาล พ.ศ. ๒๔๙๖รัฐมนตรีว่าการกรทะรวงมหาดไทย จึงจัดตั้งองค์การบริหารส่วนตำบลโพนางดำออกอำเภอสรรพยา จังหวัดชัยนาท เป็นเทศบาลตำบลโพนางดำออก องค์การบริหารส่วนตำบลที่ได้รับการจัดตั้งเป็นเทศบาลตำบลตามประกาศนี้มีแนวเขตตามคำบรรยายแนวเขตและแผนที่ที่แนบท้ายประกาศกระทรวงมหาดไทยฉบับนี้และพ้นสภาพแห่งการเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลรวมทั้งให้สมาชิกภาพของสมาชิกสภาองค์การบริหารส่วนตำบลสิ้นสุดลงและนายกองค์การบริหารส่วนตำบลพ้นจากตำแหน่งนับแต่วันที่ได้มีประกาศนี้จัดตั้งขึ้นเป็นเทศบาลตำบลเป็นต้นไปบรรดางบประมาณ ทรัพย์สิน สิทธิ สิทธิเรียกร้อง หนี้ พนักงานส่วนตำบลและลูกจ้างองค์การบริหารส่วนตำบลโอนไปเป็นของเทศบาลตำบลที่จัดตั้งขึ้นและบรรดาข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลที่ได้ใช้บังคับในเรื่องใดอยู่ก่อนแล้วคงใช้บังคับได้ต่อไปเป็นการชั่วคราวจนกว่าจะได้มีการตราเทศบัญญัติในเรื่องนั้นขึ้นใหม่ ทั้งนี้ ตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไปประกาศณ วันที่ ๑๖ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๕๒บุญจง วงศ์ไตรรัตน์รัฐมนตรีช่วยว่าการฯปฏิบัติราชการแทนรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย[เอกสารแนบท้าย]๑.คำบรรยายแนวเขตเทศบาลตำบลโพนางดำออก อำเภอสรรพยา จังหวัดชัยนาท ท้ายประกาศกระทรวงมหาดไทยเรื่อง จัดตั้งองค์การบริหารส่วนตำบลโพนางดำออก อำเภอสรรพยา จังหวัดชัยนาทเป็นเทศบาลตำบลโพนางดำออก ลงวันที่ ๑๖ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๕๒๒.แผนที่ท้ายประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่องจัดตั้งองค์การบริหารส่วนตำบลโพนางดำออก อำเภอสรรพยา จังหวัดชัยนาทเป็นเทศบาลตำบลโพนางดำออก ลงวันที่ ๑๖ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๕๒(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)ปริยานุช/พิมพ์๕เมษายน ๒๕๕๓นันท์นภัสร์/ตรวจ๕เมษายน ๒๕๕๓[๑]ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๗/ตอนพิเศษ ๓๖ ง/หน้า ๒๔/๒๓ มีนาคม ๒๕๕๓
ประกาศกระทรวงอุตสาหกรรมฉบับที่ 5837 (พ.ศ. 2563)ออกตามความในพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมพ.ศ. 2511เรื่อง กําหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมสมรรถนะของระบบเซลล์แสงอาทิตย์ เล่ม 1 การมอนิเตอร์----------------------------อื่นๆ - อาศัยอํานาจตามความในมาตรา 15 แห่งพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม พ.ศ. 2511 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม (ฉบับที่ 7) พ.ศ. 2558 รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมออกประกาศกําหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม สมรรถนะของระบบเซลล์แสงอาทิตย์ เล่ม 1 การมอนิเตอร์ มาตรฐานเลขที่ มอก. 61724 เล่ม 1 - 2563 ไว้ ดังมีรายละเอียดต่อท้ายประกาศนี้ ทั้งนี้ ให้มีผลตั้งแต่วันที่ประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปผู้มีอํานาจลงนาม - ประกาศ ณ วันที่ 20 กรกฎาคม พ.ศ. 2563 สุริยะ จึงรุ่งเรืองกิจรัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม
พระราชกฤษฎีกาพระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืนเพื่อสร้างและขยายทางหลวงแผ่นดินหมายเลข๒๐๒ สายชัยภูมิ เขมราฐตอนแยกทางหลวงแผ่นดินหมายเลข๒๐๒ บรรจบทางหลวงแผ่นดินหมายเลข๒๐๖๑ (ทางเลี่ยงเมืองพุทไธสง)พ.ศ.๒๕๔๕ ภูมิพลอดุลยเดชป.ร.ให้ไว้ณ วันที่ ๑๖ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๔๕เป็นปีที่๕๗ ในรัชกาลปัจจุบันพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชมีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่าโดยที่เป็นการสมควรกำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืนเพื่อสร้างและขยายทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๒๐๒ สายชัยภูมิ เขมราฐ ตอนแยกทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๒๐๒ บรรจบทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๒๐๖๑ (ทางเลี่ยงเมืองพุทไธสง) ในท้องที่อำเภอพุทไธสงจังหวัดบุรีรัมย์อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๒๒๑ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย และมาตรา ๖๘ วรรคหนึ่ง แห่งพระราชบัญญัติทางหลวงพ.ศ. ๒๕๓๕ อันเป็นพระราชบัญญัติที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคลซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๓๑ มาตรา ๓๕ มาตรา ๓๖ มาตรา ๔๘ มาตรา ๔๙ มาตรา ๕๐และมาตรา ๕๑ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยบัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย ประกอบกับมาตรา ๕ วรรคสามและมาตรา ๖ แห่งพระราชบัญญัติว่าด้วยการเวนคืนอสังหาริมทรัพย์ พ.ศ. ๒๕๓๐อันเป็นพระราชบัญญัติที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคลซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๓๕ มาตรา ๔๘ และมาตรา ๔๙ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย บัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมายจึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้มาตรา ๑พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า พระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืนเพื่อสร้างและขยายทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๒๐๒ สายชัยภูมิ เขมราฐตอนแยกทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๒๐๒ บรรจบทางหลวงแผ่นดินหมายเลข๒๐๖๑ (ทางเลี่ยงเมืองพุทไธสง) พ.ศ. ๒๕๔๕มาตรา ๒[๑]พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา ๓พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับได้มีกำหนดสี่ปีมาตรา ๔ให้อธิบดีกรมทางหลวงเป็นเจ้าหน้าที่เวนคืนตามพระราชกฤษฎีกานี้มาตรา ๕เขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืนตามพระราชกฤษฎีกานี้อยู่ในท้องที่อำเภอพุทไธสง จังหวัดบุรีรัมย์ มีส่วนกว้างสองร้อยเมตร ทั้งนี้ภายในแนวเขตตามแผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกานี้มาตรา ๖ ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคมรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้ผู้รับสนองพระบรมราชโองการพันตำรวจโททักษิณ ชินวัตรนายกรัฐมนตรี[เอกสารแนบท้าย]๑.แผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืนเพื่อสร้างและขยายทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 202 สายชัยภูมิ เขมราฐ ตอนแยกทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 202 บรรจบทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 2061 (ทางเลี่ยงเมืองพุทไธสง) พ.ศ. 2545(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)หมายเหตุ:- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือเนื่องจากมีความจำเป็นจะต้องสร้างและขยายทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๒๐๒ สายชัยภูมิ เขมราฐ ตอนแยกทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๒๐๒ บรรจบทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๒๐๖๑ (ทางเลี่ยงเมืองพุทไธสง) ในท้องที่อำเภอพุทไธสงจังหวัดบุรีรัมย์เพื่ออำนวยความสะดวกและความรวดเร็วแก่การจราจรและการขนส่งอันเป็นกิจการสาธารณูปโภคในการนี้สมควรกำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืนในท้องที่ดังกล่าวเพื่อให้เจ้าหน้าที่หรือผู้ซึ่งได้รับมอบหมายจากเจ้าหน้าที่มีสิทธิเข้าไปทำการสำรวจและเพื่อทราบข้อเท็จจริงเกี่ยวกับอสังหาริมทรัพย์ที่จะต้องเวนคืนที่แน่นอนจึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้สุกัญญา/พิมพ์๒๘มิถุนายน ๒๕๔๙สุนันทา/ฐิติพงษ์/ตรวจA+B๖กรกฎาคม ๒๕๔๙[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๑๙/ตอนที่ ๖๘ ก/หน้า ๓๑/๒๒ กรกฎาคม ๒๕๔๕
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1920/2530หลักกฎหมาย: ผู้ตายสั่งลงโทษกักยามจำเลยฐานละทิ้งหน้าที่ ซึ่งเป็นการกระทำตามอำนาจหน้าที่โดยชอบ จำเลยไม่พอใจ ต่อว่า ท้าทาย และใช้อาวุธปืนยิงผู้ตาย ดังนี้ถือไม่ได้ว่าจำเลยถูกข่มเหงอย่างร้ายแรง ด้วยเหตุอันไม่เป็นธรรมจำเลยรับสารภาพเพราะจำนนต่อพยานหลักฐาน คำรับสารภาพของจำเลยจึงไม่เป็นประโยชน์แก่การพิจารณา ประกอบกับจำเลยเป็นผู้รักษากฎหมายทำการอุกอาจโหดเหี้ยมอำมหิตไม่เกรงกลัวต่อกฎหมายบ้านเมืองและเป็นการกระทำต่อผู้บังคับบัญชาด้วยสาเหตุเพียงเล็กน้อย พฤติการณ์แห่งคดีไม่มีเหตุสมควรลดโทษให้แก่จำเลย.(ที่มา-ส่งเสริม) ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1920/2530พนักงานอัยการ จังหวัด สงขลาโจทก์พลตำรวจ อา จินต์ เตชุพันธ์จำเลย ป.อ. ม. 72, ม. 78ผู้ตายสั่งลงโทษกักยามจำเลยฐานละทิ้งหน้าที่ ซึ่งเป็นการกระทำตามอำนาจหน้าที่โดยชอบ จำเลยไม่พอใจ ต่อว่า ท้าทาย และใช้อาวุธปืนยิงผู้ตาย ดังนี้ถือไม่ได้ว่าจำเลยถูกข่มเหงอย่างร้ายแรง ด้วยเหตุอันไม่เป็นธรรมจำเลยรับสารภาพเพราะจำนนต่อพยานหลักฐาน คำรับสารภาพของจำเลยจึงไม่เป็นประโยชน์แก่การพิจารณา ประกอบกับจำเลยเป็นผู้รักษากฎหมายทำการอุกอาจโหดเหี้ยมอำมหิตไม่เกรงกลัวต่อกฎหมายบ้านเมืองและเป็นการกระทำต่อผู้บังคับบัญชาด้วยสาเหตุเพียงเล็กน้อย พฤติการณ์แห่งคดีไม่มีเหตุสมควรลดโทษให้แก่จำเลย.(ที่มา-ส่งเสริม)(ดุสิต วราโห-สวัสดิ์ รอดเจริญ-คำนึง อุไรรัตน์)แหล่งที่มาสำนักงานส่งเสริมงานตุลาการแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1920/2530พนักงานอัยการ จังหวัด สงขลาโจทก์พลตำรวจ อา จินต์ เตชุพันธ์จำเลย ป.อ. ม. 72, ม. 78ผู้ตายสั่งลงโทษกักยามจำเลยฐานละทิ้งหน้าที่ ซึ่งเป็นการกระทำตามอำนาจหน้าที่โดยชอบ จำเลยไม่พอใจ ต่อว่า ท้าทาย และใช้อาวุธปืนยิงผู้ตาย ดังนี้ถือไม่ได้ว่าจำเลยถูกข่มเหงอย่างร้ายแรง ด้วยเหตุอันไม่เป็นธรรมจำเลยรับสารภาพเพราะจำนนต่อพยานหลักฐาน คำรับสารภาพของจำเลยจึงไม่เป็นประโยชน์แก่การพิจารณา ประกอบกับจำเลยเป็นผู้รักษากฎหมายทำการอุกอาจโหดเหี้ยมอำมหิตไม่เกรงกลัวต่อกฎหมายบ้านเมืองและเป็นการกระทำต่อผู้บังคับบัญชาด้วยสาเหตุเพียงเล็กน้อย พฤติการณ์แห่งคดีไม่มีเหตุสมควรลดโทษให้แก่จำเลย.(ที่มา-ส่งเสริม)(ดุสิต วราโห-สวัสดิ์ รอดเจริญ-คำนึง อุไรรัตน์)แหล่งที่มาสำนักงานส่งเสริมงานตุลาการแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 838/2537หลักกฎหมาย: โจทก์ทั้งสองฟ้องว่า ทางพิพาทเป็นทางภาระจำยอมและเป็นทางสาธารณะ ศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่าทางพิพาทเป็นทางภาระจำยอม ไม่เป็นทางสาธารณะ โจทก์อุทธรณ์ว่าทางพิพาทเป็นทางสาธารณะ เมื่อศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่าทางพิพาทเป็นทางสาธารณะ คงมีแต่จำเลยฎีกามาฝ่ายเดียวว่าทางพิพาทมิใช่ทางสาธารณะ ส่วนโจทก์มิได้ฎีกา ปัญหาว่าทางพิพาทเป็นทางภาระจำยอมหรือไม่จึงยุติไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ในชั้นฎีกาคงมีปัญหาเพียงว่าทางพิพาทเป็นทางสาธารณะหรือไม่ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 838/2537นางปานเพชร ภัทรอุดม กับพวกโจทก์นายวิบูลย์ อภิรักษ์ธนากรจำเลย ป.พ.พ. ม. 1349, ม. 1387 ป.วิ.พ. ม. 249โจทก์ทั้งสองฟ้องว่า ทางพิพาทเป็นทางภาระจำยอมและเป็นทางสาธารณะ ศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่าทางพิพาทเป็นทางภาระจำยอม ไม่เป็นทางสาธารณะ โจทก์อุทธรณ์ว่าทางพิพาทเป็นทางสาธารณะ เมื่อศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่าทางพิพาทเป็นทางสาธารณะ คงมีแต่จำเลยฎีกามาฝ่ายเดียวว่าทางพิพาทมิใช่ทางสาธารณะ ส่วนโจทก์มิได้ฎีกา ปัญหาว่าทางพิพาทเป็นทางภาระจำยอมหรือไม่จึงยุติไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ในชั้นฎีกาคงมีปัญหาเพียงว่าทางพิพาทเป็นทางสาธารณะหรือไม่(วิทูรย์ สุทธิประภา-อัมพร เดชศิริ-สมปอง เสนเนียม)ศาลแพ่ง - นายประชิต ศรศักดาศาลอุทธรณ์ - นายภคพงศ์ วงศ์ศรีภูมิเทศแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 838/2537นางปานเพชร ภัทรอุดม กับพวกโจทก์นายวิบูลย์ อภิรักษ์ธนากรจำเลย ป.พ.พ. ม. 1349, ม. 1387 ป.วิ.พ. ม. 249โจทก์ทั้งสองฟ้องว่า ทางพิพาทเป็นทางภาระจำยอมและเป็นทางสาธารณะ ศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่าทางพิพาทเป็นทางภาระจำยอม ไม่เป็นทางสาธารณะ โจทก์อุทธรณ์ว่าทางพิพาทเป็นทางสาธารณะ เมื่อศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่าทางพิพาทเป็นทางสาธารณะ คงมีแต่จำเลยฎีกามาฝ่ายเดียวว่าทางพิพาทมิใช่ทางสาธารณะ ส่วนโจทก์มิได้ฎีกา ปัญหาว่าทางพิพาทเป็นทางภาระจำยอมหรือไม่จึงยุติไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ในชั้นฎีกาคงมีปัญหาเพียงว่าทางพิพาทเป็นทางสาธารณะหรือไม่(วิทูรย์ สุทธิประภา-อัมพร เดชศิริ-สมปอง เสนเนียม)ศาลแพ่ง - นายประชิต ศรศักดาศาลอุทธรณ์ - นายภคพงศ์ วงศ์ศรีภูมิเทศแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศกระทรวงอุตสาหกรรมประกาศกระทรวงอุตสาหกรรมฉบับที่๓๗๒๓ (พ.ศ. ๒๕๕๐)ออกตามความในพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมพ.ศ.๒๕๑๑เรื่องกำหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมยานยนต์ที่ใช้บนถนน- ส่วนควบและเครื่องอุปกรณ์ระบบเชื้อเพลิงก๊าซธรรมชาติอัดเล่ม18 ตัวกรอง[๑] อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๕ แห่งพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมพ.ศ. ๒๕๑๑ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมออกประกาศกำหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมยานยนต์ที่ใช้บนถนน- ส่วนควบและเครื่องอุปกรณ์ระบบเชื้อเพลิงก๊าซธรรมชาติอัด เล่ม 18ตัวกรอง มาตรฐานเลขที่ มอก. 2325 เล่ม 18 - 2550ไว้ ดังมีรายละเอียดต่อท้ายประกาศนี้ประกาศณ วันที่ ๒๖ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๕๐โฆสิตปั้นเปี่ยมรัษฎ์รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม[เอกสารแนบท้าย]๑.มาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม ยานยนต์ที่ใช้บนถนน ส่วนควบและเครื่องอุปกรณ์ระบบเชื้อเพลิงก๊าซธรรมชาติอัด เล่ม 18 ตัวกรอง (มอก.2325 เล่ม 18-1550 ISO 15500-18 : 2001)(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)วัชศักดิ์/ผู้จัดทำ๕กรกฎาคม ๒๕๕๐[๑]ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๔/ตอนพิเศษ ๗๗ ง/หน้า ๑๔/๒๗ มิถุนายน ๒๕๕๐
ประกาศกระทรวงสาธารณสุขประกาศกระทรวงสาธารณสุขเรื่องกำหนดวัตถุที่ห้ามใช้เป็นส่วนผสมในการผลิตเครื่องสำอาง โดยที่เป็นการสมควรปรับปรุงประกาศกระทรวงสาธารณสุขเกี่ยวกับการกำหนดวัตถุที่ห้ามใช้เป็นส่วนผสมในการผลิตเครื่องสำอางให้เหมาะสมยิ่งขึ้นอาศัยอำนาจตามความในมาตรา๕ (๔) และ (๕) แห่งพระราชบัญญัติเครื่องสำอาง พ.ศ. ๒๕๓๕อันเป็นกฎหมายที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการกำจัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคลซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๓๒ มาตรา ๓๓ มาตรา ๔๑ มาตรา ๔๓ และมาตรา ๔๕ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยบัญญัติให้กระทำได้ โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมายรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุขออกประกาศไว้ ดังต่อไปนี้ข้อ๑ ให้ยกเลิก(๑)ประกาศกระทรวงสาธารณสุข (ฉบับที่ ๙) พ.ศ. ๒๕๓๖ออกตามความในพระราชบัญญัติเครื่องสำอาง พ.ศ. ๒๕๓๕ เรื่องกำหนดวัตถุที่ห้ามใช้เป็นส่วนผสมในการผลิตเครื่องสำอาง ลงวันที่ ๙ ธันวาคม พ.ศ.๒๕๓๖(๒)ประกาศกระทรวงสาธารณสุข (ฉบับที่ ๒๕) พ.ศ. ๒๕๓๙ออกตามความในพระราชบัญญัติเครื่องสำอาง พ.ศ. ๒๕๓๕ เรื่องกำหนดวัตถุที่ห้ามใช้เป็นส่วนผสมในการผลิตเครื่องสำอาง (ฉบับที่ ๒) ลงวันที่ ๒๕มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๓๙(๓)ประกาศกระทรวงสาธารณสุข (ฉบับที่ ๓๔) พ.ศ. ๒๕๔๕ออกตามความในพระราชบัญญัติเครื่องสำอาง พ.ศ. ๒๕๓๕ เรื่องกำหนดวัตถุที่ห้ามใช้เป็นส่วนผสมในการผลิตเครื่องสำอาง (ฉบับที่ ๓) ลงวันที่ ๒๘พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๔๕(๔)ประกาศกระทรวงสาธารณสุข (ฉบับที่ ๓๙) พ.ศ. ๒๕๔๘ออกตามความในพระราชบัญญัติเครื่องสำอาง พ.ศ. ๒๕๓๕ เรื่องกำหนดวัตถุที่ห้ามใช้เป็นส่วนผสมในการผลิตเครื่องสำอาง (ฉบับที่ ๔) ลงวันที่ ๒๓พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๔๘ข้อ๒ให้วัตถุตามรายการที่ปรากฏในบัญชีท้ายประกาศนี้เป็นวัตถุที่ห้ามใช้เป็นส่วนผสมในการผลิตเครื่องสำอาง ยกเว้นวัตถุที่ระบุไว้ในประกาศกระทรวงสาธารณสุข ที่ออกตามความในมาตรา ๕ (๕)เกี่ยวกับการกำหนดชื่อและปริมาณของวัตถุที่อาจใช้เป็นส่วนผสมในการผลิตเครื่องสำอางข้อ๓[๑]ประกาศนี้ให้ใช้บังคับนับแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปประกาศ ณ วันที่ ๒๖มีนาคม พ.ศ. ๒๕๕๑ชวรัตน์ ชาญวีรกูลรัฐมนตรีช่วยว่าการฯปฏิบัติราชการแทนรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข[เอกสารแนบท้าย]๑.[๒]บัญชีท้ายประกาศกระทรวงสาธารณสุข เรื่องกำหนดวัตถุที่ห้ามใช้เป็นส่วนผสมในการผลิตเครื่องสำอาง (แก้ไขเพิ่มเติมความในช่องลำดับที่ ๙๕ และ ๒๙๗,เพิ่มความในช่องลำดับที่ ๑๒๕๔ และ ๑๒๕๕)(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)ประกาศกระทรวงสาธารณสุขเรื่อง กำหนดวัตถุที่ห้ามใช้เป็นส่วนผสมในการผลิตเครื่องสำอาง (ฉบับที่ ๒)[๓]ประกาศกระทรวงสาธารณสุขเรื่อง กำหนดวัตถุที่ห้ามใช้เป็นส่วนผสมในการผลิตเครื่องสำอาง (ฉบับที่ ๓)[๔]โชติกานต์/ผู้จัดทำ๓๐ เมษายน ๒๕๕๖[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๒๕/ตอนพิเศษ ๘๐ ง/หน้า ๑๓/๑๒ พฤษภาคม ๒๕๕๑[๒] บัญชีท้ายประกาศกระทรวงสาธารณสุขเรื่อง กำหนดวัตถุที่ห้ามใช้เป็นส่วนผสมในการผลิตเครื่องสำอาง เพิ่มโดยประกาศกระทรวงสาธารณสุข เรื่องกำหนดวัตถุที่ห้ามใช้เป็นส่วนผสมในการผลิตเครื่องสำอาง (ฉบับที่ ๓)[๓] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๒๖/ตอนพิเศษ ๔๖ ง/หน้า ๓๖/๒๗ มีนาคม ๒๕๕๒[๔] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๒๙/ตอนพิเศษ ๓๙ ง/หน้า ๘/๒๓ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๕
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 910/2474หลักกฎหมาย: สลักหลังสัญญาจำนองว่าได้รับชำระหนี้แล้ว เมื่อเอกสารปรากฎว่ามีการสลักหลังเจ้าหนี้ต้องนำสืบ ไถ่ถอนจำนองโดยสลักหลังหนังสือกันเองก็ใช้ได้คดีนี้โจทก์นำหนังสือสัญญาจำนองซึ่งมีการสลักหลังไว้ว่าได้รับชำระต้นเงินและดอกเบี้ยแล้ว มีพะยานเซ็นชื่อ,ขึ้นมาฟ้องจำเลย และโจทก์ไม่สืบพะยานขออ้างสัญญาจำนองกับสำนวนที่โจทก์จำเลยเคยเป็นความกัน ศาลฎีกาเห็นว่าเมื่อโจทก์ไม่สืบพะยานให้ได้ความเป็นอย่างอื่น คดีของโจทก์เป็นอันยุติตัดสำนวนว่า โจทก์ได้รับชำระหนี้ครบถ้วนแล้ว โจทก์ฟ้องไม่ขึ้น สำรัหบจำเลยที่ ๑ (ส่วนจำเลยที่ ๒ ยุตติขั้นศาลเดิมว่าให้ชำระเงินและไม่อุทธรณ์ฎีกาขึ้นมา) ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 910/2474นางพินิจคริสเตียนเชนโจทก์พระยาธรรมนูญที่ 1 นางสาวเอคาที่ 2จำเลย ป.พ.พ. ม. 326 - 340 ป.วิ.พ. ป.ที่ดิน พ.ร.บ.ออกโฉนดที่ดิน ร.ศ.127 ม. 54สลักหลังสัญญาจำนองว่าได้รับชำระหนี้แล้ว เมื่อเอกสารปรากฎว่ามีการสลักหลังเจ้าหนี้ต้องนำสืบ ไถ่ถอนจำนองโดยสลักหลังหนังสือกันเองก็ใช้ได้คดีนี้โจทก์นำหนังสือสัญญาจำนองซึ่งมีการสลักหลังไว้ว่าได้รับชำระต้นเงินและดอกเบี้ยแล้ว มีพะยานเซ็นชื่อ,ขึ้นมาฟ้องจำเลย และโจทก์ไม่สืบพะยานขออ้างสัญญาจำนองกับสำนวนที่โจทก์จำเลยเคยเป็นความกัน ศาลฎีกาเห็นว่าเมื่อโจทก์ไม่สืบพะยานให้ได้ความเป็นอย่างอื่น คดีของโจทก์เป็นอันยุติตัดสำนวนว่า โจทก์ได้รับชำระหนี้ครบถ้วนแล้ว โจทก์ฟ้องไม่ขึ้น สำรัหบจำเลยที่ ๑ (ส่วนจำเลยที่ ๒ ยุตติขั้นศาลเดิมว่าให้ชำระเงินและไม่อุทธรณ์ฎีกาขึ้นมา)(พรหม-บัส-วิกรม)พระ+ปัญญา - นาย+ - แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: คดีนี้โจทก์นำหนังสือสัญญาจำนองซึ่งมีการสลักหลังไว้ว่าได้รับชำระต้นเงินและดอกเบี้ยแล้ว มีพะยานเซ็นชื่อ,ขึ้นมาฟ้องจำเลย และโจทก์ไม่สืบพะยานขออ้างสัญญาจำนองกับสำนวนที่โจทก์จำเลยเคยเป็นความกัน ศาลฎีกาเห็นว่าเมื่อโจทก์ไม่สืบพะยานให้ได้ความเป็นอย่างอื่น คดีของโจทก์เป็นอันยุติตัดสำนวนว่า โจทก์ได้รับชำระหนี้ครบถ้วนแล้ว โจทก์ฟ้องไม่ขึ้น สำรัหบจำเลยที่ ๑ (ส่วนจำเลยที่ ๒ ยุตติขั้นศาลเดิมว่าให้ชำระเงินและไม่อุทธรณ์ฎีกาขึ้นมา) ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 910/2474นางพินิจคริสเตียนเชนโจทก์พระยาธรรมนูญที่ 1 นางสาวเอคาที่ 2จำเลย ป.พ.พ. ม. 326 - 340 ป.วิ.พ. ป.ที่ดิน พ.ร.บ.ออกโฉนดที่ดิน ร.ศ.127 ม. 54สลักหลังสัญญาจำนองว่าได้รับชำระหนี้แล้ว เมื่อเอกสารปรากฎว่ามีการสลักหลังเจ้าหนี้ต้องนำสืบ ไถ่ถอนจำนองโดยสลักหลังหนังสือกันเองก็ใช้ได้คดีนี้โจทก์นำหนังสือสัญญาจำนองซึ่งมีการสลักหลังไว้ว่าได้รับชำระต้นเงินและดอกเบี้ยแล้ว มีพะยานเซ็นชื่อ,ขึ้นมาฟ้องจำเลย และโจทก์ไม่สืบพะยานขออ้างสัญญาจำนองกับสำนวนที่โจทก์จำเลยเคยเป็นความกัน ศาลฎีกาเห็นว่าเมื่อโจทก์ไม่สืบพะยานให้ได้ความเป็นอย่างอื่น คดีของโจทก์เป็นอันยุติตัดสำนวนว่า โจทก์ได้รับชำระหนี้ครบถ้วนแล้ว โจทก์ฟ้องไม่ขึ้น สำรัหบจำเลยที่ ๑ (ส่วนจำเลยที่ ๒ ยุตติขั้นศาลเดิมว่าให้ชำระเงินและไม่อุทธรณ์ฎีกาขึ้นมา)(พรหม-บัส-วิกรม)พระ+ปัญญา - นาย+ - แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 480/2539หลักกฎหมาย: มูลนิธิที่จะเป็นนิติบุคคลได้ต้องเป็นมูลนิธิที่ได้รับจดทะเบียนเป็นนิติบุคคลแล้ว เมื่อขณะรับการให้มูลนิธิผู้รับโอนยังไม่เป็นนิติบุคคล ย่อมถือว่าเป็นการให้ที่ผู้โอนให้สำคัญผิดในสาระสำคัญแห่งนิติกรรมทำให้นิติกรรมการให้เป็นโมฆะจำเลยที่ 1 และที่ 2 ซึ่งเป็นเจ้าพนักงานผู้ได้รับเรื่องราวตาม ป.ที่ดิน มาตรา61 ย่อมเพิกถอนการจดทะเบียนนิติกรรมการให้ได้ หาจำต้องให้ผู้โอนให้ไปฟ้องร้องเพื่อเพิกถอนการให้ตาม ป.พ.พ.ว่าด้วยการเพิกถอนการให้ก่อนไม่ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 480/2539นายไมตรี คันธเจริญ กับพวกโจทก์ผู้ว่าราชการจังหวัดหนองคาย กับพวกจำเลย ป.พ.พ. ม. 122, ม. 156, ม. 525, ม. 531, ม. 532 ป.ที่ดิน ม. 61มูลนิธิที่จะเป็นนิติบุคคลได้ต้องเป็นมูลนิธิที่ได้รับจดทะเบียนเป็นนิติบุคคลแล้ว เมื่อขณะรับการให้มูลนิธิผู้รับโอนยังไม่เป็นนิติบุคคล ย่อมถือว่าเป็นการให้ที่ผู้โอนให้สำคัญผิดในสาระสำคัญแห่งนิติกรรมทำให้นิติกรรมการให้เป็นโมฆะจำเลยที่ 1 และที่ 2 ซึ่งเป็นเจ้าพนักงานผู้ได้รับเรื่องราวตาม ป.ที่ดิน มาตรา61 ย่อมเพิกถอนการจดทะเบียนนิติกรรมการให้ได้ หาจำต้องให้ผู้โอนให้ไปฟ้องร้องเพื่อเพิกถอนการให้ตาม ป.พ.พ.ว่าด้วยการเพิกถอนการให้ก่อนไม่(อธิราช มณีภาค-มงคล สระฏัน-วุฒิ คราวุฒิ)ศาลจังหวัดหนองคาย - นายวิวัฒน์ สุวัณณะสังข์ศาลอุทธรณ์ภาค ๑ - นายปรีชา นาคพันธุ์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 480/2539นายไมตรี คันธเจริญ กับพวกโจทก์ผู้ว่าราชการจังหวัดหนองคาย กับพวกจำเลย ป.พ.พ. ม. 122, ม. 156, ม. 525, ม. 531, ม. 532 ป.ที่ดิน ม. 61มูลนิธิที่จะเป็นนิติบุคคลได้ต้องเป็นมูลนิธิที่ได้รับจดทะเบียนเป็นนิติบุคคลแล้ว เมื่อขณะรับการให้มูลนิธิผู้รับโอนยังไม่เป็นนิติบุคคล ย่อมถือว่าเป็นการให้ที่ผู้โอนให้สำคัญผิดในสาระสำคัญแห่งนิติกรรมทำให้นิติกรรมการให้เป็นโมฆะจำเลยที่ 1 และที่ 2 ซึ่งเป็นเจ้าพนักงานผู้ได้รับเรื่องราวตาม ป.ที่ดิน มาตรา61 ย่อมเพิกถอนการจดทะเบียนนิติกรรมการให้ได้ หาจำต้องให้ผู้โอนให้ไปฟ้องร้องเพื่อเพิกถอนการให้ตาม ป.พ.พ.ว่าด้วยการเพิกถอนการให้ก่อนไม่(อธิราช มณีภาค-มงคล สระฏัน-วุฒิ คราวุฒิ)ศาลจังหวัดหนองคาย - นายวิวัฒน์ สุวัณณะสังข์ศาลอุทธรณ์ภาค ๑ - นายปรีชา นาคพันธุ์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
พระราชกฤษฎีกาพระราชกฤษฎีกาจัดตั้งศูนย์คอมพิวเตอร์มหาวิทยาลัยขอนแก่นพ.ศ. ๒๕๒๘ ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร.ให้ไว้ ณ วันที่ ๒๘ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๒๘เป็นปีที่ ๔๐ในรัชกาลปัจจุบันพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชมีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่าโดยที่เป็นการสมควรจัดตั้งศูนย์คอมพิวเตอร์ขึ้นในมหาวิทยาลัยขอนแก่นอาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๕๙ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย และมาตรา ๙ วรรคหนึ่งแห่งพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยขอนแก่น พ.ศ. ๒๕๒๑ จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้มาตรา ๑ พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่าพระราชกฤษฎีกาจัดตั้งศูนย์คอมพิวเตอร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น พ.ศ. ๒๕๒๘มาตรา ๒[๑] พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา ๓ ให้จัดตั้งศูนย์คอมพิวเตอร์ขึ้นในมหาวิทยาลัยขอนแก่นมาตรา ๔ ให้รัฐมนตรีว่าการทบวงมหาวิทยาลัยรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้ผู้รับสนองพระบรมราชโองการพลเอก ป. ติณสูลานนท์นายกรัฐมนตรีหมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือโดยที่การใช้เครื่องคอมพิวเตอร์มีความสำคัญต่อการให้บริการทางวิชาการและเทคโนโลยีทางการศึกษาแก่นักศึกษานักวิชาการ นักวิจัย ตลอดจนหน่วยงานเอกชนทั่วไป สมควรจัดตั้งศูนย์คอมพิวเตอร์ขึ้นในมหาวิทยาลัยขอนแก่นเพื่อขยายการบริการทางด้านคอมพิวเตอร์ให้ครอบคลุมทั้งภาคตะวันออกเฉียงเหนือตลอดจนส่งเสริมและเผยแพร่การศึกษา การวิเคราะห์ การวิจัย ให้เป็นไปอย่างกว้างขวางและเกิดประโยชน์ต่อการพัฒนาภาคตะวันออกเฉียงเหนืออย่างแท้จริงและโดยที่พระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยขอนแก่น พ.ศ. ๒๕๒๑ มาตรา ๙ วรรคหนึ่งกำหนดให้การจัดตั้งศูนย์ขึ้นในมหาวิทยาลัยต้องตราเป็นพระราชกฤษฎีกา จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้วิชชุตา/ผู้จัดทำ๒ พฤษภาคม ๒๕๕๔นฤตยา/ผู้ตรวจ๒๖ พฤษภาคม ๒๕๕๔[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๐๒/ตอนที่ ๒๐๑/ฉบับพิเศษ หน้า ๒๕/๓๑ ธันวามคม ๒๕๒๘
พระราชบัญญัติคุ้มครองเครื่องแบบลูกเสือและเครื่องแบบเจ้าหน้าที่ลูกเสือ พุทธศักราช 2476 (ยกเลิก)พระราชบัญญัติ คุ้มครองเครื่องแบบลูกเสือและเครื่องแบบเจ้าหน้าที่ลูกเสือ พุทธศักราช ๒๔๗๖ (ยกเลิก)โปรดดูรายละเอียดของกฎหมายที่เว็บไซต์ราชกิจจานุเบกษา /