phoneee/thai-legal-corpus huggingface dataset:
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 951/2494หลักกฎหมาย: โจทก์บรรยายฟ้องตอนต้นว่าคนร้ายลักไม้ของเจ้าทรัพย์ไปต่อมาจับไม้ที่หายบางส่วนได้จากจำเลยที่ 2,3,4 โจทก์กล่าวยืนยันเฉพาะตัวจำเลยที่ 1 ว่า จำเลยที่ 1 ได้สมคบกับจำเลยที่ 2, 3,4 ลักไม้หรือสมคบกันรับไม้ของกลางไว้จากคนร้าย ฯลฯ นั้นมีข้อความชัดพอให้จำเลยที่ 1 เข้าใจได้ดีแล้ว ไม่เป็นฟ้องเคลือบคลุม ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 951/2494อัยการนครนายกโจทก์นายป่วน สิทธิรส ที่ 1 นายเสงี่ยม โพธิพลับ ที่ 2จำเลยนายนิด วิสารัตน์ ที่ 3 นายยง โพธิพลับ ที่ 4จำเลย ป.วิ.อ. ม. 158 กฎหมายลักษณะอาญา ม. 63, ม. 321โจทก์บรรยายฟ้องตอนต้นว่าคนร้ายลักไม้ของเจ้าทรัพย์ไปต่อมาจับไม้ที่หายบางส่วนได้จากจำเลยที่ 2,3,4 โจทก์กล่าวยืนยันเฉพาะตัวจำเลยที่ 1 ว่า จำเลยที่ 1 ได้สมคบกับจำเลยที่ 2, 3,4 ลักไม้หรือสมคบกันรับไม้ของกลางไว้จากคนร้าย ฯลฯ นั้นมีข้อความชัดพอให้จำเลยที่ 1 เข้าใจได้ดีแล้ว ไม่เป็นฟ้องเคลือบคลุม(นาถปริญญา-มนูภันย์วิมลสาร-นนทปัญญา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 951/2494อัยการนครนายกโจทก์นายป่วน สิทธิรส ที่ 1 นายเสงี่ยม โพธิพลับ ที่ 2จำเลยนายนิด วิสารัตน์ ที่ 3 นายยง โพธิพลับ ที่ 4จำเลย ป.วิ.อ. ม. 158 กฎหมายลักษณะอาญา ม. 63, ม. 321โจทก์บรรยายฟ้องตอนต้นว่าคนร้ายลักไม้ของเจ้าทรัพย์ไปต่อมาจับไม้ที่หายบางส่วนได้จากจำเลยที่ 2,3,4 โจทก์กล่าวยืนยันเฉพาะตัวจำเลยที่ 1 ว่า จำเลยที่ 1 ได้สมคบกับจำเลยที่ 2, 3,4 ลักไม้หรือสมคบกันรับไม้ของกลางไว้จากคนร้าย ฯลฯ นั้นมีข้อความชัดพอให้จำเลยที่ 1 เข้าใจได้ดีแล้ว ไม่เป็นฟ้องเคลือบคลุม(นาถปริญญา-มนูภันย์วิมลสาร-นนทปัญญา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลเกิ้งข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลเกิ้งเรื่องกำหนดบริเวณห้ามก่อสร้าง ดัดแปลง ใช้หรือเปลี่ยนการใช้อาคารบางชนิดหรือบางประเภทในท้องที่องค์การบริหารส่วนตำบลเกิ้งอำเภอเมืองมหาสารคาม จังหวัดมหาสารคาม(ฉบับที่ ๓)พ.ศ. ๒๕๕๘ อาศัยอำนาจตามความในมาตรา๙ วรรคสอง แห่งพระราชบัญญัติควบคุมอาคาร พ.ศ. ๒๕๒๒ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยแห่งพระราชบัญญัติควบคุมอาคาร(ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๓๕ และมาตรา ๗๑ แห่งพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบลพ.ศ. ๒๕๓๗ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล(ฉบับที่ ๕) พ.ศ. ๒๕๔๖ องค์การบริหารส่วนตำบล (ฉบับที่ ๕) พ.ศ. ๒๕๔๖องค์การบริหารส่วนตำบลเกิ้งโดยความเห็นชอบของสภาองค์การบริหารส่วนตำบลเกิ้งและนายอำเภอเมืองมหาสารคามจึงตราข้อบัญญัติไว้ดังต่อไปนี้ข้อ๑ ข้อบัญญัตินี้เรียกว่า ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลเกิ้งเรื่อง กำหนดบริเวณห้ามก่อสร้าง ดัดแปลงใช้หรือเปลี่ยนการใช้อาคารบางชนิดหรือบางประเภทในท้องที่องค์การบริหารส่วนตำบลเกิ้ง อำเภอเมือง จังหวัดมหาสารคาม (ฉบับที่ ๓)พ.ศ. ๒๕๕๘ข้อ๒[๑] ข้อบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปและให้สิ้นสุดระยะเวลาการใช้บังคับเมื่อมีประกาศกฎกระทรวงให้ใช้บังคับผังเมืองรวมเมืองมหาสารคามที่ออกตามความในพระราชบัญญัติการผังเมืองพ.ศ. ๒๕๒๘ มีผลใช้บังคับข้อ๓ ให้ยกเลิกความในวรรคหนึ่งของข้อ ๔แห่งข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลเกิ้ง เรื่อง กำหนดบริเวณห้ามก่อสร้าง ดัดแปลงใช้หรือเปลี่ยนการใช้อาคารบางชนิดหรือบางประเภทในท้องที่องค์การบริหารส่วนตำบลเกิ้งอำเภอเมืองมหาสารคาม จังหวัดมหาสารคาม พ.ศ. ๒๕๕๒ และให้ใช้ข้อความนี้แทนภายในบริเวณที่ ๑ หมายถึง ที่ดินประเภทชนบทและเกษตรกรรมให้ใช้ประโยชน์เพื่อเกษตรกรรมหรือเกี่ยวข้องกับเกษตรกรรม สถาบันราชการการสาธารณูปโภคและสาธารณูปการเป็นส่วนใหญ่สำหรับการใช้พื้นที่เพื่อกิจการอื่นให้ใช้เพิ่มเติมได้อีกไม่เกินร้อยละ ๒๐ ของที่ดินประเภทนี้ในแต่ละบริเวณ และห้ามใช้ประโยชน์ในที่ดินเพื่อกิจการตามที่กำหนดดังต่อไปนี้ข้อ๔ ให้นายกองค์การบริหารส่วนตำบลเกิ้งรักษาการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตินี้ประกาศ ณ วันที่ ๒พฤศจิกายน ๒๕๕๘มงคล อันปัญญานายกองค์การบริหารส่วนตำบลเกิ้งปุณิกา/ปริยานุช/จัดทำ๗ มกราคม ๒๕๕๙[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๓๒/ตอนพิเศษ ๓๔๓ ง/หน้า ๔๑/๒๘ ธันวาคม ๒๕๕๘
ประกาศกระทรวงการคลังประกาศกระทรวงการคลังเรื่องคำสั่งรัฐมนตรีให้ไว้แก่ศูนย์บริหารเงิน(ฉบับที่ ๔)[๑] อาศัยอำนาจตามความในข้อ ๓ แห่งกฎกระทรวง ฉบับที่ ๑๓ (พ.ศ.๒๔๙๗) ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการแลกเปลี่ยนเงินพุทธศักราช ๒๔๘๕ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังออกข้อกำหนดเป็นคำสั่งซึ่งบุคคลที่ขอรับอนุญาตและบุคคลที่ได้รับอนุญาตเป็นศูนย์บริหารเงินจะต้องปฏิบัติดังต่อไปนี้ข้อ๑ ให้ยกเลิกความในข้อ ๒ของประกาศกระทรวงการคลัง เรื่อง คำสั่งรัฐมนตรีให้ไว้แก่ศูนย์บริหารเงิน ลงวันที่๓๐ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๔๗ และที่แก้ไขเพิ่มเติม และให้ใช้ความต่อไปนี้แทนข้อ ๒ ให้ศูนย์บริหารเงินทำหน้าที่บริหารจัดการเงินตราต่างประเทศให้กับกลุ่มบริษัทโดยมีขอบเขต ดังต่อไปนี้(๑)การรับซื้อภาระผูกพันหรือเอกสารเรียกเก็บเงินระหว่างประเทศสกุลเงินตราต่างประเทศจากกลุ่มบริษัทหรือการเป็นตัวแทนของกลุ่มบริษัทในการรับหรือจ่ายเงินตามเอกสารเรียกเก็บเงินหรือภาระผูกพันระหว่างประเทศสกุลเงินตราต่างประเทศและการรับจ่ายเงินกับคู่ค้า(๒)การหักกลบรายได้หรือภาระผูกพันอันเกิดจากหรือเกี่ยวเนื่องกับการประกอบธุรกิจเป็นศูนย์บริหารเงิน(๓)การซื้อ ขาย หรือแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศ และบริหารความเสี่ยงจากอัตราแลกเปลี่ยน(๔)การบริหารสภาพคล่อง อันได้แก่(๔.๑)กู้ยืมเงินตราต่างประเทศจากนิติบุคคลรับอนุญาตบุคคลหรือนิติบุคคลในต่างประเทศหรือกลุ่มบริษัท(๔.๒)ออกและจำหน่ายตราสารทางการเงินสกุลเงินตราต่างประเทศในประเทศและต่างประเทศเพื่อการระดมเงิน(๔.๓)ให้กู้ยืมเงินตราต่างประเทศแก่บุคคลหรือนิติบุคคลในต่างประเทศหรือกลุ่มบริษัท(๔.๔)ฝากเงินตราต่างประเทศกับนิติบุคคลรับอนุญาตหรือในต่างประเทศลงทุนในต่างประเทศหรือลงทุนในตราสารทางการเงินสกุลเงินตราต่างประเทศที่ออกและจำหน่ายในประเทศทั้งนี้ ให้ศูนย์บริหารเงินกู้ยืมหรือให้กู้ยืมเงินบาทกับต่างประเทศได้ตามหลักเกณฑ์ที่เจ้าพนักงานประกาศกำหนดในกรณีที่ศูนย์บริหารเงินจะบริหารจัดการเงินตราต่างประเทศให้ธุรกิจอื่นของบริษัทที่ประกอบธุรกิจเป็นศูนย์บริหารเงินอันเป็นธุรกิจของตนเองนั้นให้นำขอบเขตการทำหน้าที่บริหารจัดการเงินตราต่างประเทศให้กับกลุ่มบริษัทมาใช้บังคับโดยอนุโลมข้อ๒ ประกาศฉบับนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ ๒๐มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๕๙ เป็นต้นไปประกาศ ณ วันที่ ๒๐มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๕๙อภิศักดิ์ ตันติวรวงศ์รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังวิศนี/ปริยานุช/จัดทำ๔ กรกฎาคม ๒๕๕๙นุสรา/ตรวจ๒ สิงหาคม ๒๕๕๙[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๓๓/ตอนพิเศษ ๑๔๗ ง/หน้า ๒/๓๐ มิถุนายน ๒๕๕๙
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 64762หลักกฎหมาย: คดีนี้ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นให้ยกฟ้องโจทก์โดยฟังว่าตามพฤติการณ์มีเหตุที่จำเลยควรเชื่อว่าคดียังไม่ขาดอายุความ จำเลยมิได้มีเจตนากระทำความผิดนั้น เป็นการวินิจฉัยในปัญหาข้อเท็จจริง เมื่อฎีกาข้อกฎหมายในปัญหาที่ว่าคดีขาดอายุความหรือไม่ฎีกาของโจทก์ไม่อาจทำให้คำวินิจฉัยของศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์เปลี่ยนแปลงไป ปัญหาข้อกฎหมายดังกล่าวจึงไม่เป็นสาระแก่คดีอันควรได้รับการวินิจฉัย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 239/2512นายสุจิตร์ พงศ์สุพพัตโจทก์ร้อยตำรวจโทยศ สุนทรศารทูลจำเลย ป.วิ.อ. ม. 218, ม. 15 ป.วิ.พ. ม. 249คดีนี้ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นให้ยกฟ้องโจทก์โดยฟังว่าตามพฤติการณ์มีเหตุที่จำเลยควรเชื่อว่าคดียังไม่ขาดอายุความ จำเลยมิได้มีเจตนากระทำความผิดนั้น เป็นการวินิจฉัยในปัญหาข้อเท็จจริง เมื่อฎีกาข้อกฎหมายในปัญหาที่ว่าคดีขาดอายุความหรือไม่ฎีกาของโจทก์ไม่อาจทำให้คำวินิจฉัยของศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์เปลี่ยนแปลงไป ปัญหาข้อกฎหมายดังกล่าวจึงไม่เป็นสาระแก่คดีอันควรได้รับการวินิจฉัย(สวิง ลัดพลี-ประสม เภกะสุต-ชลอ บุปผเวส)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 239/2512นายสุจิตร์ พงศ์สุพพัตโจทก์ร้อยตำรวจโทยศ สุนทรศารทูลจำเลย ป.วิ.อ. ม. 218, ม. 15 ป.วิ.พ. ม. 249คดีนี้ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นให้ยกฟ้องโจทก์โดยฟังว่าตามพฤติการณ์มีเหตุที่จำเลยควรเชื่อว่าคดียังไม่ขาดอายุความ จำเลยมิได้มีเจตนากระทำความผิดนั้น เป็นการวินิจฉัยในปัญหาข้อเท็จจริง เมื่อฎีกาข้อกฎหมายในปัญหาที่ว่าคดีขาดอายุความหรือไม่ฎีกาของโจทก์ไม่อาจทำให้คำวินิจฉัยของศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์เปลี่ยนแปลงไป ปัญหาข้อกฎหมายดังกล่าวจึงไม่เป็นสาระแก่คดีอันควรได้รับการวินิจฉัย(สวิง ลัดพลี-ประสม เภกะสุต-ชลอ บุปผเวส)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1866/2494หลักกฎหมาย: โจทก์ฟ้องจำเลยต่อศาลซึ่งมูลคดีเรื่องนั้นเกิดขึ้นในเขตนั้น เมื่อศาลจังหวัดนั้นได้ใช้ดุลพินิจอนุญาต ให้โจทก์ยื่นคำฟ้องที่ศาลนั้นแล้ว ก็เป็นการชอบด้วย ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 4(2)โจทก์ฟ้องขอให้ศาลสั่งแสดงว่านิติกรรมขายฝากระหว่างผู้มีชื่อกับจำเลยเป็นอันใช้ไม่ได้ ศาลพิพากษาให้เพิกถอนการจดทะเบียนนิติกรรมอันใช้ไม่ได้นั้นเสีย ดังนี้ ไม่เกินคำขอในฟ้อง เพราะเป็นลักษณะของการอันเดียวกันทำใบมอบอำนาจปลอมขึ้นว่าเจ้าของที่ดินมอบอำนาจให้ตนเอาที่ดินไปขายฝาก แม้ผู้รับซื้อฝากจะรับซื้อไว้โดยสุจริตและจดทะเบียนการขายฝากไว้แล้ว เจ้าของที่ดินย่อมมีสิทธิฟ้องขอให้เพิกถอนนิติกรรมขายฝากได้ เพราะเจ้าของที่ดินมิได้มอบอำนาจให้ขาย นิติกรรมระหว่างเจ้าของที่ดินกับผู้ซื้อจึงไม่มีต่อกัน ชอบที่ผู้ซื้อจะไปไล่เบี้ยเอาแก่ผู้ขาย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1866/2494พระสรรค์สารากร (เทียน ทัศนพยัคฆ์โจทก์นางเล็ก ชิดเชื้อจำเลย ป.พ.พ. ม. 112, ม. 1299, ม. 1300, ม. 1336 ป.วิ.พ. ม. 4 (2), ม. 142โจทก์ฟ้องจำเลยต่อศาลซึ่งมูลคดีเรื่องนั้นเกิดขึ้นในเขตนั้น เมื่อศาลจังหวัดนั้นได้ใช้ดุลพินิจอนุญาต ให้โจทก์ยื่นคำฟ้องที่ศาลนั้นแล้ว ก็เป็นการชอบด้วย ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 4(2)โจทก์ฟ้องขอให้ศาลสั่งแสดงว่านิติกรรมขายฝากระหว่างผู้มีชื่อกับจำเลยเป็นอันใช้ไม่ได้ ศาลพิพากษาให้เพิกถอนการจดทะเบียนนิติกรรมอันใช้ไม่ได้นั้นเสีย ดังนี้ ไม่เกินคำขอในฟ้อง เพราะเป็นลักษณะของการอันเดียวกันทำใบมอบอำนาจปลอมขึ้นว่าเจ้าของที่ดินมอบอำนาจให้ตนเอาที่ดินไปขายฝาก แม้ผู้รับซื้อฝากจะรับซื้อไว้โดยสุจริตและจดทะเบียนการขายฝากไว้แล้ว เจ้าของที่ดินย่อมมีสิทธิฟ้องขอให้เพิกถอนนิติกรรมขายฝากได้ เพราะเจ้าของที่ดินมิได้มอบอำนาจให้ขาย นิติกรรมระหว่างเจ้าของที่ดินกับผู้ซื้อจึงไม่มีต่อกัน ชอบที่ผู้ซื้อจะไปไล่เบี้ยเอาแก่ผู้ขาย(เลขวณิชธรรมวิทักษ์-ศิลปสิทธิวินิจฉัย-นาถปริญญา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1866/2494พระสรรค์สารากร (เทียน ทัศนพยัคฆ์โจทก์นางเล็ก ชิดเชื้อจำเลย ป.พ.พ. ม. 112, ม. 1299, ม. 1300, ม. 1336 ป.วิ.พ. ม. 4 (2), ม. 142โจทก์ฟ้องจำเลยต่อศาลซึ่งมูลคดีเรื่องนั้นเกิดขึ้นในเขตนั้น เมื่อศาลจังหวัดนั้นได้ใช้ดุลพินิจอนุญาต ให้โจทก์ยื่นคำฟ้องที่ศาลนั้นแล้ว ก็เป็นการชอบด้วย ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 4(2)โจทก์ฟ้องขอให้ศาลสั่งแสดงว่านิติกรรมขายฝากระหว่างผู้มีชื่อกับจำเลยเป็นอันใช้ไม่ได้ ศาลพิพากษาให้เพิกถอนการจดทะเบียนนิติกรรมอันใช้ไม่ได้นั้นเสีย ดังนี้ ไม่เกินคำขอในฟ้อง เพราะเป็นลักษณะของการอันเดียวกันทำใบมอบอำนาจปลอมขึ้นว่าเจ้าของที่ดินมอบอำนาจให้ตนเอาที่ดินไปขายฝาก แม้ผู้รับซื้อฝากจะรับซื้อไว้โดยสุจริตและจดทะเบียนการขายฝากไว้แล้ว เจ้าของที่ดินย่อมมีสิทธิฟ้องขอให้เพิกถอนนิติกรรมขายฝากได้ เพราะเจ้าของที่ดินมิได้มอบอำนาจให้ขาย นิติกรรมระหว่างเจ้าของที่ดินกับผู้ซื้อจึงไม่มีต่อกัน ชอบที่ผู้ซื้อจะไปไล่เบี้ยเอาแก่ผู้ขาย(เลขวณิชธรรมวิทักษ์-ศิลปสิทธิวินิจฉัย-นาถปริญญา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 62642หลักกฎหมาย: เมื่อคดีถึงที่สุดแล้ว จำเลยจะยื่นคำร้องขอให้ปล่อยตัวชั่วคราวไม่ได้ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 260/2527พนักงานอัยการจังหวัดกาญจนบุรีโจทก์นายทวีสุข แสงสมานจำเลย ป.วิ.อ. ม. 108เมื่อคดีถึงที่สุดแล้ว จำเลยจะยื่นคำร้องขอให้ปล่อยตัวชั่วคราวไม่ได้(อำนวย อินทุภูติ-สุทิน เลิศวิรุฬห์-ดำริ ศุภพิโรจน์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 260/2527พนักงานอัยการจังหวัดกาญจนบุรีโจทก์นายทวีสุข แสงสมานจำเลย ป.วิ.อ. ม. 108เมื่อคดีถึงที่สุดแล้ว จำเลยจะยื่นคำร้องขอให้ปล่อยตัวชั่วคราวไม่ได้(อำนวย อินทุภูติ-สุทิน เลิศวิรุฬห์-ดำริ ศุภพิโรจน์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
พระราชกฤษฎีกาพระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืนในท้องที่ตำบลละงูและตำบลปากน้ำอำเภอละงูจังหวัดสตูลพ.ศ.๒๕๔๙ ภูมิพลอดุลยเดชป.ร.ให้ไว้ณ วันที่ ๒๑ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๔๙เป็นปีที่๖๑ ในรัชกาลปัจจุบันพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชมีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่าโดยที่เป็นการสมควรกำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืนในท้องที่ตำบลละงู และตำบลปากน้ำ อำเภอละงู จังหวัดสตูลเพื่อสร้างและขยายถนนสายเชื่อมระหว่างทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๔๑๖ กับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข๔๐๕๒อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๖ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย (ฉบับชั่วคราว) พุทธศักราช ๒๕๔๙ กับมาตรา ๕วรรคสาม และมาตรา ๖ แห่งพระราชบัญญัติว่าด้วยการเวนคืนอสังหาริมทรัพย์ พ.ศ. ๒๕๓๐ประกอบกับมาตรา ๖๘/๑ แห่งพระราชบัญญัติทางหลวง พ.ศ. ๒๕๓๕ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติทางหลวง(ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๔๙ จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ดังต่อไปนี้มาตรา ๑ พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า พระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืน ในท้องที่ตำบลละงู และตำบลปากน้ำ อำเภอละงู จังหวัดสตูล พ.ศ. ๒๕๔๙มาตรา ๒[๑]พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา ๓ พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับได้มีกำหนดสี่ปีมาตรา ๔ ที่ดินที่จะเวนคืนตามพระราชกฤษฎีกานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อใช้ในการสร้างและขยายถนนสายเชื่อมระหว่างทางหลวงแผ่นดินหมายเลข๔๑๖ กับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๔๐๕๒มาตรา ๕ ให้อธิบดีกรมทางหลวงชนบทเป็นเจ้าหน้าที่เวนคืนตามพระราชกฤษฎีกานี้มาตรา ๖ เขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืนตามพระราชกฤษฎีกานี้อยู่ในท้องที่ตำบลละงูและตำบลปากนํ้า อำเภอละงู จังหวัดสตูลมีส่วนแคบที่สุดสองร้อยเมตร และส่วนกว้างที่สุดหนึ่งพันเมตร ทั้งนี้ภายในแนวเขตตามแผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกานี้มาตรา ๗ ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคมรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้ผู้รับสนองพระบรมราชโองการพลเอกสุรยุทธ์ จุลานนท์นายกรัฐมนตรี[เอกสารแนบท้าย]๑. แผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืนในท้องที่ตำบลละงูและตำบลปากน้ำ อำเภอละงู จังหวัดสตูล พ.ศ. 2549(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้คือเนื่องจากมีความจำเป็นต้องสร้างและขยายถนนสายเชื่อมระหว่างทางหลวงแผ่นดินหมายเลข๔๑๖ กับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๔๐๕๒ ในท้องที่ตำบลละงู และตำบลปากน้ำ อำเภอละงูจังหวัดสตูล เพื่ออำนวยความสะดวกและความรวดเร็วแก่การจราจร และการขนส่งอันเป็นกิจการสาธารณูปโภคในการนี้ สมควรกำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืนในท้องที่ดังกล่าวเพื่อให้เจ้าหน้าที่หรือผู้ซึ่งได้รับมอบหมายจากเจ้าหน้าที่มีสิทธิเข้าไปทำการสำรวจและเพื่อทราบข้อเท็จจริงเกี่ยวกับอสังหาริมทรัพย์ที่จะต้องเวนคืนที่แน่นอนจึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้โสรศ/ผู้จัดทำ๑๐มกราคม ๒๕๕๐[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๒๓/ตอนที่ ๑๒๓ ก/หน้า ๑๐/๒๙ ธันวาคม ๒๕๔๙
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 684/2532หลักกฎหมาย: ค่าฤชาธรรมเนียมที่ได้รับยกเว้นไม่ต้องชำระในการยื่นคำฟ้องตลอดจนการดำเนิน กระบวนพิจารณาใด ๆ ในศาลแรงงานตาม ที่บัญญัติไว้ในพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ. 2522มาตรา 27 หมายถึง ค่าธรรมเนียมศาลและค่าใช้จ่ายอื่นในการดำเนิน กระบวนพิจารณา ค่าประกาศการส่งหมายเรียกและสำเนาคำฟ้องให้แก่จำเลยทางหนังสือพิมพ์เป็นค่าใช้จ่ายในการดำเนิน กระบวนพิจารณาอย่างหนึ่งจึงเป็นส่วนหนึ่งของค่าฤชาธรรมเนียมที่โจทก์ได้รับยกเว้นไม่ต้องชำระต่อ ศาลแรงงานกลางที่ศาลแรงงานกลางสั่งให้โจทก์ชำระเงินค่าประกาศดังกล่าว จึงไม่ชอบด้วยกฎหมายต้องคืนให้แก่โจทก์. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 684/2532์ องค์การรับส่งสินค้าและพัสดุภัณฑ์โจทก์ย นาย สุภาพ แก้ว ประสพ หรือ อ่อ ยกจำเลย พ.ร.บ.จัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ.2522 ม. 27ค่าฤชาธรรมเนียมที่ได้รับยกเว้นไม่ต้องชำระในการยื่นคำฟ้องตลอดจนการดำเนิน กระบวนพิจารณาใด ๆ ในศาลแรงงานตาม ที่บัญญัติไว้ในพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ. 2522มาตรา 27 หมายถึง ค่าธรรมเนียมศาลและค่าใช้จ่ายอื่นในการดำเนิน กระบวนพิจารณา ค่าประกาศการส่งหมายเรียกและสำเนาคำฟ้องให้แก่จำเลยทางหนังสือพิมพ์เป็นค่าใช้จ่ายในการดำเนิน กระบวนพิจารณาอย่างหนึ่งจึงเป็นส่วนหนึ่งของค่าฤชาธรรมเนียมที่โจทก์ได้รับยกเว้นไม่ต้องชำระต่อ ศาลแรงงานกลางที่ศาลแรงงานกลางสั่งให้โจทก์ชำระเงินค่าประกาศดังกล่าว จึงไม่ชอบด้วยกฎหมายต้องคืนให้แก่โจทก์.(สุพจน์ นาถะพินธุ-มาโนช เพียรสนอง-ศิลปชัย มัทธุรศ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 684/2532์ องค์การรับส่งสินค้าและพัสดุภัณฑ์โจทก์ย นาย สุภาพ แก้ว ประสพ หรือ อ่อ ยกจำเลย พ.ร.บ.จัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ.2522 ม. 27ค่าฤชาธรรมเนียมที่ได้รับยกเว้นไม่ต้องชำระในการยื่นคำฟ้องตลอดจนการดำเนิน กระบวนพิจารณาใด ๆ ในศาลแรงงานตาม ที่บัญญัติไว้ในพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ. 2522มาตรา 27 หมายถึง ค่าธรรมเนียมศาลและค่าใช้จ่ายอื่นในการดำเนิน กระบวนพิจารณา ค่าประกาศการส่งหมายเรียกและสำเนาคำฟ้องให้แก่จำเลยทางหนังสือพิมพ์เป็นค่าใช้จ่ายในการดำเนิน กระบวนพิจารณาอย่างหนึ่งจึงเป็นส่วนหนึ่งของค่าฤชาธรรมเนียมที่โจทก์ได้รับยกเว้นไม่ต้องชำระต่อ ศาลแรงงานกลางที่ศาลแรงงานกลางสั่งให้โจทก์ชำระเงินค่าประกาศดังกล่าว จึงไม่ชอบด้วยกฎหมายต้องคืนให้แก่โจทก์.(สุพจน์ นาถะพินธุ-มาโนช เพียรสนอง-ศิลปชัย มัทธุรศ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 482/2485หลักกฎหมาย: ทำสัญญาเช่าในฐานะเป็นหุ้นส่วน. แม้สัญญานั้นจะถึงกำหนดชำระ เมื่อออกจากหุ้นส่วนแล้ว ก็ยังต้องรับผิด.ฟ้องขอให้จำเลยรับผิดเป็นส่วนตัว. ศาลบังคับให้จำเลยรับผิดในฐานะเป็นหุ้นส่วนได้ ไม่นอกฟ้อง. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 482/2485นายทองอิน อุดลโจทก์นายทวี พันธุ์หาน นางสนิท พันธุ์หานจำเลย ป.พ.พ. ม. 1050, ม. 1051 ป.วิ.พ. ม. 142ทำสัญญาเช่าในฐานะเป็นหุ้นส่วน. แม้สัญญานั้นจะถึงกำหนดชำระ เมื่อออกจากหุ้นส่วนแล้ว ก็ยังต้องรับผิด.ฟ้องขอให้จำเลยรับผิดเป็นส่วนตัว. ศาลบังคับให้จำเลยรับผิดในฐานะเป็นหุ้นส่วนได้ ไม่นอกฟ้อง.(ว.จ. นิติสาตรไพสาล-เหยียน-อ.ช. เพ็นชาติ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 482/2485นายทองอิน อุดลโจทก์นายทวี พันธุ์หาน นางสนิท พันธุ์หานจำเลย ป.พ.พ. ม. 1050, ม. 1051 ป.วิ.พ. ม. 142ทำสัญญาเช่าในฐานะเป็นหุ้นส่วน. แม้สัญญานั้นจะถึงกำหนดชำระ เมื่อออกจากหุ้นส่วนแล้ว ก็ยังต้องรับผิด.ฟ้องขอให้จำเลยรับผิดเป็นส่วนตัว. ศาลบังคับให้จำเลยรับผิดในฐานะเป็นหุ้นส่วนได้ ไม่นอกฟ้อง.(ว.จ. นิติสาตรไพสาล-เหยียน-อ.ช. เพ็นชาติ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
พระราชบัญญัตินิรโทษกรรมแก่ผู้กระทำการยึดอำนาจการปกครองประเทศ เมื่อวันที่ 6 ตุลาคม พ.ศ. 2519 พ.ศ. 2519พระราชบัญญัติ นิรโทษกรรมแก่ผู้กระทำการยึดอำนาจการปกครองประเทศ เมื่อวันที่ ๖ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๑๙ พ.ศ. ๒๕๑๙ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร. ให้ไว้ ณ วันที่ ๒๔ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๑๙ เป็นปีที่ ๓๑ ในรัชกาลปัจจุบันพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า โดยที่การยึดอำนาจปกครองประเทศและยกเลิกรัฐธรรมนูญซึ่งคณะปฏิรูปการปกครองแผ่นดินได้กระทำเป็นผลสำเร็จเมื่อวันที่ ๖ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๑๙ นั้นคณะปฏิรูปการปกครองแผ่นดินได้กระทำไปด้วยความปรารถนาที่จะแก้ไขสถานการณ์ซึ่งเป็นภยันตรายต่อประเทศชาติ สถาบันพระมหากษัตริย์และประชาชน และกำหนดรูปแบบการปกครองที่เหมาะสมแก่สภาพของประเทศ พื้นฐานทางเศรษฐกิจและจิตใจของประชาชนเพื่อให้บังเกิดความผาสุกแก่ประชาชนชาวไทยและความเจริญรุ่งเรืองของประเทศทั้งได้กระทำไปโดยมิได้ปรารถนาแสวงหาประโยชน์ส่วนตนหรือบำเหน็จตอบแทนแต่ประการใด จึงเป็นการสมควรที่จะให้มีนิรโทษกรรมแก่บรรดาบุคคลซึ่งได้กระทำการเพื่อวัตถุประสงค์ดังกล่าวนั้น จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้ โดยคำแนะนำและยินยอมของสภาปฏิรูปการปกครองแผ่นดิน ดังต่อไปนี้มาตรา 1 มาตรา ๑ พระราชบัญญัตินี้เรียกว่า "พระราชบัญญัตินิรโทษกรรมแก่ผู้กระทำการยึดอำนาจการปกครองประเทศ เมื่อวันที่ ๖ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๑๙ พ.ศ. ๒๕๑๙"มาตรา 2 มาตรา ๒ พระราชบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา 3 มาตรา ๓ บรรดาการกระทำทั้งหลายทั้งสิ้นของบุคคลใด ๆ ซึ่งได้กระทำเนื่องในการยึดอำนาจการปกครองประเทศเมื่อวันที่ ๖ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๑๙ และการกระทำของบุคคลที่เกี่ยวเนื่องกับการกระทำดังกล่าว ซึ่งได้กระทำไปด้วยความมุ่งหมายที่จะให้บังเกิดความมั่นคงของราชอาณาจักร ของราชบัลลังก์และเพื่อความสงบสุขของประชาชนก็ดีมาตรา 3 และการกระทำทั้งหลายทั้งสิ้นของคณะปฏิรูปการปกครองแผ่นดินหรือหัวหน้าคณะปฏิรูปการปกครองแผ่นดิน หรือของผู้ซึ่งได้รับมอบหมายจากคณะปฏิรูปการปกครองแผ่นดินหรือหัวหน้าคณะปฏิรูปการปกครองแผ่นดินมาตรา 3 หรือของผู้ซึ่งได้รับคำสั่งจากผู้ที่ได้รับมอบหมายจากคณะปฏิรูปการปกครองแผ่นดินหรือหัวหน้าคณะปฏิรูปการปกครองแผ่นดินอันได้กระทำไปเพื่อการที่กล่าวนั้น รวมถึงการลงโทษและการกระทำอันเป็นการบริหารราชการอย่างอื่นก็ดี การกระทำดังกล่าวมาทั้งหมดนี้ ไม่ว่ากระทำเพื่อให้มีผลบังคับในทางนิติบัญญัติ ในทางบริหารมาตรา 3 หรือในทางตุลาการ ไม่ว่ากระทำในฐานะตัวการ ผู้สนับสนุน ผู้ใช้ให้กระทำ หรือผู้ถูกใช้ และไม่ว่ากระทำในวันที่กล่าวนั้นหรือก่อนหรือหลังวันที่กล่าวนั้น หากการกระทำนั้นผิดต่อกฎหมาย ก็ให้ผู้กระทำพ้นจากความผิดและความรับผิดโดยสิ้นเชิงมาตรา 4 มาตรา ๔ ให้นายกรัฐมนตรีรักษาการตามพระราชบัญญัตินี้ผู้รับสนองพระบรมราชโองการธานินทร์ กรัยวิเชียรนายกรัฐมนตรีหมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชบัญญัติฉบับนี้ คือ โดยที่การยึดอำนาจการปกครองประเทศและยกเลิกรัฐธรรมนูญ ซึ่งคณะปฏิรูปการปกครองแผ่นดินได้กระทำเป็นผลสำเร็จเมื่อวันที่ ๖ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๑๙ นั้น คณะปฏิรูปการปกครองแผ่นดินได้กระทำไปด้วยความปรารถนาที่จะแก้ไขสถานการณ์ซึ่งเป็นภยันตรายต่อประเทศชาติสถาบันพระมหากษัตริย์และประชาชน และกำหนดรูปแบบการปกครองที่เหมาะสมแก่สภาพของประเทศ พื้นฐานทางเศรษฐกิจและจิตใจของประชาชนเพื่อให้บังเกิดความผาสุกแก่ประชาชนชาวไทยและความเจริญรุ่งเรืองของประเทศ ทั้งได้กระทำไปโดยมิได้ปรารถนาแสวงหาประโยชน์ส่วนตนหรือบำเหน็จตอบแทนแต่ประการใดจึงสมควรให้มีกฎหมายนิรโทษกรรมแก่ผู้กระทำการยึดอำนาจการปกครองประเทศในครั้งนี้ จึงจำเป็นต้องตราพระราชบัญญัตินี้ขึ้น
พระราชบัญญัติยาสูบ (ฉบับที่ 7) พ.ศ. 2534พระราชบัญญัติ ยาสูบ (ฉบับที่ ๗) พ.ศ. ๒๕๓๔ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร. ให้ไว้ ณ วันที่ ๒๕ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๓๔ เป็นปีที่ ๔๖ ในรัชกาลปัจจุบันพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า โดยที่เป็นการสมควรแก้ไขเพิ่มเติมกฎหมายว่าด้วยยาสูบ จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้โดยคำแนะนำและยินยอมของสภานิติบัญญัติแห่งชาติ ทำหน้าที่รัฐสภา ดังต่อไปนี้มาตรา 1 มาตรา ๑ พระราชบัญญัตินี้เรียกว่า "พระราชบัญญัติยาสูบ (ฉบับที่ ๗) พ.ศ. ๒๕๓๔"มาตรา 2 มาตรา ๒ พระราชบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ ๑ มกราคม ๒๕๓๕ เป็นต้นไปมาตรา 3 มาตรา ๓ ให้ยกเลิกความในช่องรายการและช่องอัตราของหมายเลข ๑๓ ในบัญชีอัตราค่าธรรมเนียมและค่าแสตมป์ยาสูบท้ายพระราชบัญญัติยาสูบ พ.ศ. ๒๕๐๙ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชกำหนดแก้ไขเพิ่มเติมพระราชบัญญัติยาสูบ พ.ศ. ๒๕๐๙ พ.ศ. ๒๕๒๓ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน หมายเลข รายการ อัตรา "๑๓มาตรา 3 ค่าแสตมป์ยาสูบสำหรับยาเส้นและยาสูบ ตามมูลค่าร้อยละ๘๐ หรือ ๖๐ สตางค์ต่อปริมาณหนึ่งกรัม เศษของกรัมให้นับเป็นหนึ่งกรัม"ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ อานันท์ ปันยารชุน นายกรัฐมนตรีหมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชบัญญัติฉบับนี้ คือ โดยที่พระราชบัญญัติยาสูบ (ฉบับที่ ๖) พ.ศ. ๒๕๓๔ ได้ปรับปรุงหลักเกณฑ์ในการจัดเก็บค่าแสตมป์ยาสูบใหม่เพื่อให้สอดคล้องกับการจัดเก็บภาษีมูลค่าเพิ่มตามประมวลรัษฎากรแต่เนื่องจากอัตราค่าแสตมป์ยาสูบตามบัญชีอัตราค่าธรรมเนียมและค่าแสตมป์ยาสูบท้ายพระราชบัญญัติยาสูบ พ.ศ. ๒๕๐๙ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชกำหนดแก้ไขเพิ่มเติมพระราชบัญญัติยาสูบ พ.ศ. ๒๕๐๙ พ.ศ. ๒๕๒๓ ยังไม่สอดคล้องกับหลักเกณฑ์ในการจัดเก็บค่าแสตมป์ยาสูบดังกล่าวสมควรแก้ไขเพิ่มเติมอัตราค่าแสตมป์ยาสูบเสียใหม่สำหรับยาเส้นและยาสูบที่ผลิตในประเทศและที่ผลิตในต่างประเทศให้เป็นอัตราเดียวกัน จึงจำเป็นต้องตราพระราชบัญญัตินี้