phoneee/thai-legal-corpus huggingface dataset:
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 65783หลักกฎหมาย: ความว่า จำเลยยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่งศาลอุทธรณ์ภาค 3 ขอให้ศาลฎีกาอนุญาตให้ปล่อยชั่วคราวในระหว่างอุทธรณ์ คำสั่ง พิเคราะห์แล้ว อนุญาตให้ปล่อยจำเลยชั่วคราวในระหว่างอุทธรณ์ตีราคาค่าประกันสามแสนบาท ให้ศาลชั้นต้นพิจารณาหลักประกันแล้วดำเนินการต่อไป ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 76/2545พนักงานอัยการจังหวัดบุรีรัมย์โจทก์นาย ตรีเพ็ชรหรือขาว เพ็ชรประไพจำเลยนาย ตรีเพ็ชรหรือขาว เพ็ชรประไพ จำเลยผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.อ. ม. 106, ม. 107, ม. 108ความว่า จำเลยยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่งศาลอุทธรณ์ภาค 3 ขอให้ศาลฎีกาอนุญาตให้ปล่อยชั่วคราวในระหว่างอุทธรณ์ คำสั่ง พิเคราะห์แล้ว อนุญาตให้ปล่อยจำเลยชั่วคราวในระหว่างอุทธรณ์ตีราคาค่าประกันสามแสนบาท ให้ศาลชั้นต้นพิจารณาหลักประกันแล้วดำเนินการต่อไป(ธีรศักดิ์ เตียวัฒนานนท์-มงคล คุปต์กาญจนากุล-สุวัฒน์ วรรธนะหทัย)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 76/2545พนักงานอัยการจังหวัดบุรีรัมย์โจทก์นาย ตรีเพ็ชรหรือขาว เพ็ชรประไพจำเลยนาย ตรีเพ็ชรหรือขาว เพ็ชรประไพ จำเลยผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.อ. ม. 106, ม. 107, ม. 108ความว่า จำเลยยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่งศาลอุทธรณ์ภาค 3 ขอให้ศาลฎีกาอนุญาตให้ปล่อยชั่วคราวในระหว่างอุทธรณ์ คำสั่ง พิเคราะห์แล้ว อนุญาตให้ปล่อยจำเลยชั่วคราวในระหว่างอุทธรณ์ตีราคาค่าประกันสามแสนบาท ให้ศาลชั้นต้นพิจารณาหลักประกันแล้วดำเนินการต่อไป(ธีรศักดิ์ เตียวัฒนานนท์-มงคล คุปต์กาญจนากุล-สุวัฒน์ วรรธนะหทัย)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4253/2539หลักกฎหมาย: การที่เจ้าพนักงานบังคับคดีมิได้ปิดประกาศให้ผู้ที่อ้างว่ามิใช่บริวารของลูกหนี้ตามคำพิพากษา ยื่นคำร้องแสดงอำนาจพิเศษต่อศาลภายในกำหนดเวลาแปดวันนับแต่วันปิดประกาศ ตาม ป.วิ.พ. มาตรา 296 จัตวา (3) มิได้เป็นวิธีการบังคับคดีที่เกี่ยวกับจำเลย จำเลยไม่อยู่ในฐานะผู้ต้องเสียหายโดยการฝ่าฝืนนั้น ตาม ป.วิ.พ. มาตรา 296 วรรคสอง จำเลยไม่มีสิทธิร้องขอให้เพิกถอนการบังคับคดีด้วยเหตุนี้ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4253/2539นางจารุณี จอหอกลางโจทก์นางสุพิศ ศรีแสงจำเลย ป.วิ.พ. ม. 296 วรรคสอง, ม. 296 จัตวาการที่เจ้าพนักงานบังคับคดีมิได้ปิดประกาศให้ผู้ที่อ้างว่ามิใช่บริวารของลูกหนี้ตามคำพิพากษา ยื่นคำร้องแสดงอำนาจพิเศษต่อศาลภายในกำหนดเวลาแปดวันนับแต่วันปิดประกาศ ตาม ป.วิ.พ. มาตรา 296 จัตวา (3) มิได้เป็นวิธีการบังคับคดีที่เกี่ยวกับจำเลย จำเลยไม่อยู่ในฐานะผู้ต้องเสียหายโดยการฝ่าฝืนนั้น ตาม ป.วิ.พ. มาตรา 296 วรรคสอง จำเลยไม่มีสิทธิร้องขอให้เพิกถอนการบังคับคดีด้วยเหตุนี้(สมพล สัตยาอภิธาน-ไพศาล รางชางกูร-อร่าม หุตางกูร)ศาลจังหวัดนครราชสีมา - นายวีระชาติ กุลอัศยะศิริศาลอุทธรณ์ - นายสมศักดิ์ วงศ์ยืนแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4253/2539นางจารุณี จอหอกลางโจทก์นางสุพิศ ศรีแสงจำเลย ป.วิ.พ. ม. 296 วรรคสอง, ม. 296 จัตวาการที่เจ้าพนักงานบังคับคดีมิได้ปิดประกาศให้ผู้ที่อ้างว่ามิใช่บริวารของลูกหนี้ตามคำพิพากษา ยื่นคำร้องแสดงอำนาจพิเศษต่อศาลภายในกำหนดเวลาแปดวันนับแต่วันปิดประกาศ ตาม ป.วิ.พ. มาตรา 296 จัตวา (3) มิได้เป็นวิธีการบังคับคดีที่เกี่ยวกับจำเลย จำเลยไม่อยู่ในฐานะผู้ต้องเสียหายโดยการฝ่าฝืนนั้น ตาม ป.วิ.พ. มาตรา 296 วรรคสอง จำเลยไม่มีสิทธิร้องขอให้เพิกถอนการบังคับคดีด้วยเหตุนี้(สมพล สัตยาอภิธาน-ไพศาล รางชางกูร-อร่าม หุตางกูร)ศาลจังหวัดนครราชสีมา - นายวีระชาติ กุลอัศยะศิริศาลอุทธรณ์ - นายสมศักดิ์ วงศ์ยืนแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1129/2480หลักกฎหมาย: ศาลชั้นต้นลงโทษจำคุกจำเลยตาม ม. 249 , 55 มีกำหนด 10 ปี ศาลอุทธรณ์แก้ให้ลดโทษจำเลยลงอีกกึ่งหนึ่งตาม ม. 59 คงเหลือ 5 ปี เป็นการแก้น้อยโจทก์ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงมิได้คดีนี้ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยตามกฎหมายอาญามาตรา ๒๔๙ กำหนดโทษ ๒๐ ปี ลดกึ่งหนึ่งตามมาตรา ๕๕ คงเหลือ ๑๐ ปี ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตาม แต่ให้ลดโทษจำเลยฐานรับสารภาพอีกกึ่งหนึ่งตาม ม. ๕๙ เหลือโทษจำคุก ๕ ปี โจทก์ฎีกาว่าไม่ควรลดโทษให้จำเลยตาม ม. ๕๙ ศาลฎีกาตัดสินว่าคดีนี้ศาลอุทธรณ์แก้คำพิพากษาศาลชั้นต้นเล็กน้อย และคงลงโทษจำคุกจำเลยไม่เกิน ๕ ปี โจทก์ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงมิได้ต้องห้ามตามประมวลวิธีพิจารณาความอาญา ม. ๒๑๘ ให้ยกฎีกาโจทก์เสีย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1129/2480อัยยการระนองโจทก์นายพริ้ง ละมัยจำเลย ป.อ. ม. 249, ม. 59, ม. 55 ป.วิ.อ. ม. 218่ศาลชั้นต้นลงโทษจำคุกจำเลยตาม ม. 249 , 55 มีกำหนด 10 ปี ศาลอุทธรณ์แก้ให้ลดโทษจำเลยลงอีกกึ่งหนึ่งตาม ม. 59 คงเหลือ 5 ปี เป็นการแก้น้อยโจทก์ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงมิได้คดีนี้ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยตามกฎหมายอาญามาตรา ๒๔๙ กำหนดโทษ ๒๐ ปี ลดกึ่งหนึ่งตามมาตรา ๕๕ คงเหลือ ๑๐ ปี ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตาม แต่ให้ลดโทษจำเลยฐานรับสารภาพอีกกึ่งหนึ่งตาม ม. ๕๙ เหลือโทษจำคุก ๕ ปี โจทก์ฎีกาว่าไม่ควรลดโทษให้จำเลยตาม ม. ๕๙ ศาลฎีกาตัดสินว่าคดีนี้ศาลอุทธรณ์แก้คำพิพากษาศาลชั้นต้นเล็กน้อย และคงลงโทษจำคุกจำเลยไม่เกิน ๕ ปี โจทก์ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงมิได้ต้องห้ามตามประมวลวิธีพิจารณาความอาญา ม. ๒๑๘ ให้ยกฎีกาโจทก์เสีย(ดูปลาตร์-มนธา-อมาตย์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: คดีนี้ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยตามกฎหมายอาญามาตรา ๒๔๙ กำหนดโทษ ๒๐ ปี ลดกึ่งหนึ่งตามมาตรา ๕๕ คงเหลือ ๑๐ ปี ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตาม แต่ให้ลดโทษจำเลยฐานรับสารภาพอีกกึ่งหนึ่งตาม ม. ๕๙ เหลือโทษจำคุก ๕ ปี โจทก์ฎีกาว่าไม่ควรลดโทษให้จำเลยตาม ม. ๕๙ ศาลฎีกาตัดสินว่าคดีนี้ศาลอุทธรณ์แก้คำพิพากษาศาลชั้นต้นเล็กน้อย และคงลงโทษจำคุกจำเลยไม่เกิน ๕ ปี โจทก์ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงมิได้ต้องห้ามตามประมวลวิธีพิจารณาความอาญา ม. ๒๑๘ ให้ยกฎีกาโจทก์เสีย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1129/2480อัยยการระนองโจทก์นายพริ้ง ละมัยจำเลย ป.อ. ม. 249, ม. 59, ม. 55 ป.วิ.อ. ม. 218่ศาลชั้นต้นลงโทษจำคุกจำเลยตาม ม. 249 , 55 มีกำหนด 10 ปี ศาลอุทธรณ์แก้ให้ลดโทษจำเลยลงอีกกึ่งหนึ่งตาม ม. 59 คงเหลือ 5 ปี เป็นการแก้น้อยโจทก์ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงมิได้คดีนี้ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยตามกฎหมายอาญามาตรา ๒๔๙ กำหนดโทษ ๒๐ ปี ลดกึ่งหนึ่งตามมาตรา ๕๕ คงเหลือ ๑๐ ปี ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตาม แต่ให้ลดโทษจำเลยฐานรับสารภาพอีกกึ่งหนึ่งตาม ม. ๕๙ เหลือโทษจำคุก ๕ ปี โจทก์ฎีกาว่าไม่ควรลดโทษให้จำเลยตาม ม. ๕๙ ศาลฎีกาตัดสินว่าคดีนี้ศาลอุทธรณ์แก้คำพิพากษาศาลชั้นต้นเล็กน้อย และคงลงโทษจำคุกจำเลยไม่เกิน ๕ ปี โจทก์ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงมิได้ต้องห้ามตามประมวลวิธีพิจารณาความอาญา ม. ๒๑๘ ให้ยกฎีกาโจทก์เสีย(ดูปลาตร์-มนธา-อมาตย์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
กฎกระทรวงกฎกระทรวงจัดตั้งส่วนราชการในมหาวิทยาลัยนราธิวาสราชนครินทร์กระทรวงศึกษาธิการพ.ศ. ๒๕๕๘[๑] อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๕ วรรคหนึ่ง และมาตรา ๑๐ วรรคหนึ่งแห่งพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยนราธิวาสราชนครินทร์ พ.ศ. ๒๕๔๘ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการออกกฎกระทรวงไว้ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ ให้ยกเลิกกฎกระทรวงจัดตั้งส่วนราชการในมหาวิทยาลัยนราธิวาสราชนครินทร์กระทรวงศึกษาธิการ พ.ศ. ๒๕๔๙ข้อ ๒ ให้จัดตั้งส่วนราชการในมหาวิทยาลัยนราธิวาสราชนครินทร์กระทรวงศึกษาธิการ ดังต่อไปนี้(๑) สำนักงานอธิการบดี(๒) คณะเกษตรศาสตร์(๓) คณะพยาบาลศาสตร์(๔) คณะแพทยศาสตร์(๕) คณะวิทยาการจัดการ(๖) คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี(๗) คณะวิศวกรรมศาสตร์(๘) คณะศิลปศาสตร์(๙) สถาบันอิสลามและอาหรับศึกษา(๑๐) วิทยาลัยการอาชีพตากใบ(๑๑) วิทยาลัยเกษตรและเทคโนโลยีนราธิวาส(๑๒) วิทยาลัยเทคนิคนราธิวาสให้ไว้ณ วันที่ ๒๙ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๕๘พลเรือเอกณรงค์ พิพัฒนาศัยรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการหมายเหตุ:- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือโดยที่เป็นการสมควรปรับปรุงการจัดตั้งส่วนราชการในมหาวิทยาลัยนราธิวาสราชนครินทร์กระทรวงศึกษาธิการ เสียใหม่ โดยจัดตั้งคณะแพทยศาสตร์ขึ้นเพื่อรองรับการผลิตบุคลากรทางการแพทย์ซึ่งขาดแคลนและมีความจำเป็นต่อการให้บริการทางวิชาการและการแพทย์ในพื้นที่จังหวัดชายแดนภาคใต้และโดยที่มาตรา ๑๐ วรรคหนึ่ง แห่งพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยนราธิวาสราชนครินทร์พ.ศ. ๒๕๔๘ บัญญัติให้การจัดตั้ง การรวม หรือการยุบเลิก คณะ สถาบัน สำนัก วิทยาลัย และหน่วยงานที่เรียกชื่ออย่างอื่นที่มีฐานะเทียบเท่าคณะให้ทำเป็นกฎกระทรวง จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้ปริยานุช/ผู้จัดทำ๒๕ มิถุนายน๒๕๕๘ปริญสินีย์/ผู้ตรวจ๒๕ มิถุนายน๒๕๕๘[๑] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม๑๓๒/ตอนที่ ๕๔ ก/หน้า ๓/๒๔ มิถุนายน ๒๕๕๘
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1354/2506หลักกฎหมาย: การที่บุคคลใดประดิษฐ์เครื่องหมายการค้าขึ้นเพื่อสำแดงว่า สินค้านั้นๆเป็นของตน แม้จะยังไม่ได้สำแดงกับสินค้าของตน ก็ย่อมถือเป็นเครื่องหมายการค้าตามนัยแห่ง มาตรา 3พระราชบัญญัติเครื่องหมายการค้า พ.ศ.2474ตราบใดที่เครื่องหมายการค้าของบุคคลใดยังไม่ได้จดทะเบียนตามกฎหมาย บุคคลนั้นย่อมไม่มีสิทธิที่จะนำคดีสู่ศาล เพื่อป้องกันเครื่องหมายการค้าของตนที่ยังไม่ได้จดทะเบียนว่าถูกละเมิดสิทธิ โดยถูกลอกหรือเลียนแบบเครื่องหมายการค้านั้น ทั้งนี้ ตามพระราชบัญญัติเครื่องหมายการค้า พ.ศ.2474 มาตรา 29 ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1354/2506นายโต๊ะเซี้ยง แซ่เล้าโจทก์ห้างหุ้นส่วนจำกัดห้างสุราเล่างี่ชุนจำเลย พ.ร.บ.เครื่องหมายการค้า พ.ศ.2474 ม. 29การที่บุคคลใดประดิษฐ์เครื่องหมายการค้าขึ้นเพื่อสำแดงว่า สินค้านั้นๆเป็นของตน แม้จะยังไม่ได้สำแดงกับสินค้าของตน ก็ย่อมถือเป็นเครื่องหมายการค้าตามนัยแห่ง มาตรา 3พระราชบัญญัติเครื่องหมายการค้า พ.ศ.2474ตราบใดที่เครื่องหมายการค้าของบุคคลใดยังไม่ได้จดทะเบียนตามกฎหมาย บุคคลนั้นย่อมไม่มีสิทธิที่จะนำคดีสู่ศาล เพื่อป้องกันเครื่องหมายการค้าของตนที่ยังไม่ได้จดทะเบียนว่าถูกละเมิดสิทธิ โดยถูกลอกหรือเลียนแบบเครื่องหมายการค้านั้น ทั้งนี้ ตามพระราชบัญญัติเครื่องหมายการค้า พ.ศ.2474 มาตรา 29(เสนอ บุณยเกียรติ-ชวน สิงหลกะ-สำราญ ศิริพันธ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1354/2506นายโต๊ะเซี้ยง แซ่เล้าโจทก์ห้างหุ้นส่วนจำกัดห้างสุราเล่างี่ชุนจำเลย พ.ร.บ.เครื่องหมายการค้า พ.ศ.2474 ม. 29การที่บุคคลใดประดิษฐ์เครื่องหมายการค้าขึ้นเพื่อสำแดงว่า สินค้านั้นๆเป็นของตน แม้จะยังไม่ได้สำแดงกับสินค้าของตน ก็ย่อมถือเป็นเครื่องหมายการค้าตามนัยแห่ง มาตรา 3พระราชบัญญัติเครื่องหมายการค้า พ.ศ.2474ตราบใดที่เครื่องหมายการค้าของบุคคลใดยังไม่ได้จดทะเบียนตามกฎหมาย บุคคลนั้นย่อมไม่มีสิทธิที่จะนำคดีสู่ศาล เพื่อป้องกันเครื่องหมายการค้าของตนที่ยังไม่ได้จดทะเบียนว่าถูกละเมิดสิทธิ โดยถูกลอกหรือเลียนแบบเครื่องหมายการค้านั้น ทั้งนี้ ตามพระราชบัญญัติเครื่องหมายการค้า พ.ศ.2474 มาตรา 29(เสนอ บุณยเกียรติ-ชวน สิงหลกะ-สำราญ ศิริพันธ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศสํานักงานคณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์========================================================ที่ อน. 1/2546==============เรื่อง การเลิกกองทุนสํารองเลี้ยงชีพ==================================โดยที่มาตรา 28 แห่งพระราชบัญญัติกองทุนสํารองเลี้ยงชีพ พ.ศ. 2530 กําหนดให้นายทะเบียนกองทุนสํารองเลี้ยงชีพประกาศการเลิกกองทุนสํารองเลี้ยงชีพในราชกิจจานุเบกษาเมื่อกองทุนสํารองเลี้ยงชีพเลิกตามมาตรา 25 แห่งพระราชบัญญัติดังกล่าว นายทะเบียนกองทุนสํารองเลี้ยงชีพจึงประกาศการเลิกกองทุนสํารองเลี้ยงชีพไว้ดังต่อไปนี้1. กองทุนสํารองเลี้ยงชีพ ซี อี ไอ ซึ่งจดทะเบียนแล้ว ทะเบียนเลขที่ 37/2539ตั้งแต่วันที่ 1 ตุลาคม 25452. กองทุนสํารองเลี้ยงชีพ พนักงานธนาคารสแตนดาร์ดชาร์เตอร์ดนครธนซึ่งจดทะเบียนแล้ว ทะเบียนเลขที่ 355/2533 ตั้งแต่วันที่ 1 ตุลาคม 25453. กองทุนสํารองเลี้ยงชีพ บี.บราวน์ (ประเทศไทย) ซึ่งจดทะเบียนแล้ว ทะเบียนเลขที่ 54/2534 ตั้งแต่วันที่ 25 ตุลาคม 25454. กองทุนสํารองเลี้ยงชีพ พนักงานกรุงไทยธนกิจ-ไทยธนกิจ ซึ่งจดทะเบียนแล้วทะเบียนเลขที่ 156/2533 ตั้งแต่วันที่ 1 พฤศจิกายน 25451. กองทุนสํารองเลี้ยงชีพ ไทยพาณิชย์ธนทรัพย์ ซึ่งจดทะเบียนแล้ว ทะเบียนเลขที่7/2545 ตั้งแต่วันที่ 29 พฤศจิกายน 25451. กองทุนสํารองเลี้ยงชีพ พนักงานบริษัทที่ปรึกษาเวิลด์คลาส จํากัด ซึ่งจดทะเบียนแล้วทะเบียนเลขที่ 1/2542 ตั้งแต่วันที่ 1 ธันวาคม 25457. กองทุนสํารองเลี้ยงชีพ พนักงานกลุ่มยูคอม ซึ่งจดทะเบียนแล้ว ทะเบียนเลขที่142/2540 ตั้งแต่วันที่ 20 ธันวาคม 25458. กองทุนสํารองเลี้ยงชีพ รัตนไพลิน ซึ่งจดทะเบียนแล้ว ทะเบียนเลขที่ 65/2533ตั้งแต่วันที่ 31 ธันวาคม 2545ประกาศ ณ วันที่ 11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2546(นายประสงค์ วินัยแพทย์)รองเลขาธิการรักษาการแทนเลขาธิการสํานักงานคณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ ในฐานะนายทะเบียนกองทุนสํารองเลี้ยงชีพ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 517/2468หลักกฎหมาย: ซื้อขาย,แบบทำพิธีไม่ถูกต้องปรปักษ์กรรมสิทธิ์โจทย์ฟ้องขอให้ขับไล่จำเลยออกจากที่ แลให้คืนโฉนดแก่โจทย์ ข้อเท็จจริงปรากฎว่าโจทย์ได้ขายที่ดินรายพิภาษแก่จำเลยโดยไม่ได้ทำพิธีโอนโฉนดต่อหอฐเบียรให้ถูกต้องตามกฎหมาย แต่จำเลยได้ถืออำนาจปกครองทำกินเหมือนอย่างเป็นผู้ซื้อมากว่า ๑๐ ปีแล้ว ดังนี้ ฎีกาเห็นว่าจำเลยไม่ควรได้กรรมสิทธิ์ในที่รายนี้เพราะเหตุซื้อขาย แต่จำเลยควรได้กรรมสิทธิ์โดยทางปกครองปรปักษ์ จึงตัดสินยกฟ้องโจทย์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 517/2468นายไข่ นางสุกโจทก์นางเพียน ฯลฯล. ป.ที่ดิน ซื้อขาย,แบบทำพิธีไม่ถูกต้องปรปักษ์กรรมสิทธิ์โจทย์ฟ้องขอให้ขับไล่จำเลยออกจากที่ แลให้คืนโฉนดแก่โจทย์ ข้อเท็จจริงปรากฎว่าโจทย์ได้ขายที่ดินรายพิภาษแก่จำเลยโดยไม่ได้ทำพิธีโอนโฉนดต่อหอฐเบียรให้ถูกต้องตามกฎหมาย แต่จำเลยได้ถืออำนาจปกครองทำกินเหมือนอย่างเป็นผู้ซื้อมากว่า ๑๐ ปีแล้ว ดังนี้ ฎีกาเห็นว่าจำเลยไม่ควรได้กรรมสิทธิ์ในที่รายนี้เพราะเหตุซื้อขาย แต่จำเลยควรได้กรรมสิทธิ์โดยทางปกครองปรปักษ์ จึงตัดสินยกฟ้องโจทย์(มโน-พิพากษา-ศรี)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทย์ฟ้องขอให้ขับไล่จำเลยออกจากที่ แลให้คืนโฉนดแก่โจทย์ ข้อเท็จจริงปรากฎว่าโจทย์ได้ขายที่ดินรายพิภาษแก่จำเลยโดยไม่ได้ทำพิธีโอนโฉนดต่อหอฐเบียรให้ถูกต้องตามกฎหมาย แต่จำเลยได้ถืออำนาจปกครองทำกินเหมือนอย่างเป็นผู้ซื้อมากว่า ๑๐ ปีแล้ว ดังนี้ ฎีกาเห็นว่าจำเลยไม่ควรได้กรรมสิทธิ์ในที่รายนี้เพราะเหตุซื้อขาย แต่จำเลยควรได้กรรมสิทธิ์โดยทางปกครองปรปักษ์ จึงตัดสินยกฟ้องโจทย์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 517/2468นายไข่ นางสุกโจทก์นางเพียน ฯลฯล. ป.ที่ดิน ซื้อขาย,แบบทำพิธีไม่ถูกต้องปรปักษ์กรรมสิทธิ์โจทย์ฟ้องขอให้ขับไล่จำเลยออกจากที่ แลให้คืนโฉนดแก่โจทย์ ข้อเท็จจริงปรากฎว่าโจทย์ได้ขายที่ดินรายพิภาษแก่จำเลยโดยไม่ได้ทำพิธีโอนโฉนดต่อหอฐเบียรให้ถูกต้องตามกฎหมาย แต่จำเลยได้ถืออำนาจปกครองทำกินเหมือนอย่างเป็นผู้ซื้อมากว่า ๑๐ ปีแล้ว ดังนี้ ฎีกาเห็นว่าจำเลยไม่ควรได้กรรมสิทธิ์ในที่รายนี้เพราะเหตุซื้อขาย แต่จำเลยควรได้กรรมสิทธิ์โดยทางปกครองปรปักษ์ จึงตัดสินยกฟ้องโจทย์(มโน-พิพากษา-ศรี)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุหมายเหตุ: 116027. คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 516/2468 พิมพ์คำพิพากษาฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 516/2468 ป.อ. ม. 276, ม. 243()แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลบางแก้วข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลบางแก้วเรื่องการลดหย่อนภาษีบำรุงท้องที่ พ.ศ. ๒๕๕๗[๑] โดยที่เป็นการสมควรตราข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลบางแก้วว่าด้วยการลดหย่อนภาษีบำรุงท้องที่อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๗๑แห่งพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล พ.ศ. ๒๕๓๗ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล (ฉบับที่ ๕)พ.ศ. ๒๕๔๖ ประกอบกับมาตรา ๒๒ (๑) แห่งพระราชบัญญัติภาษีบำรุงท้องที่ พ.ศ. ๒๕๐๘ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติภาษีบำรุงท้องที่(ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๔๓ องค์การบริหารส่วนตำบลบางแก้วโดยความเห็นชอบของสภาองค์การบริหารส่วนตำบลบางแก้วและนายอำเภอบ้านแหลม จึงตราข้อบัญญัติไว้ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ ข้อบัญญัตินี้เรียกว่า ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลบางแก้ว เรื่อง การลดหย่อนภาษีบำรุงท้องที่พ.ศ. ๒๕๕๗ข้อ ๒ ข้อบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลบางแก้วตั้งแต่ที่ได้ประกาศไว้โดยเปิดเผยณ ที่ทำการองค์การบริหารส่วนตำบลบางแก้วเป็นต้นไปข้อ ๓ ให้บุคคลธรรมดาซึ่งเป็นเจ้าของที่ดินแปลงเดียวหรือหลายแปลงที่อยู่ในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลบางแก้วและใช้ที่ดินนั้นเป็นที่อยู่อาศัยของตน เป็นที่เลี้ยงสัตว์ของตนหรือประกอบกสิกรรมของตน ให้ลดหย่อนไม่ต้องเสียภาษีบำรุงท้องที่ได้จำนวนสามไร่ข้อ ๔ ให้นายกองค์การบริหารส่วนตำบลบางแก้วเป็นผู้รักษาการตามข้อบัญญัตินี้และให้มีอำนาจออกระเบียบ ประกาศหรือคำสั่งเพื่อปฏิบัติการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตินี้ประกาศณ วันที่ ๓๐ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๕๗เอกชัยเตียเจริญนายกองค์การบริหารส่วนตำบลบางแก้วปริยานุช/จัดทำ๒๘ สิงหาคม๒๕๕๘ปริญสินีย์/ตรวจ๒๘ สิงหาคม๒๕๕๘[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๓๒/ตอนพิเศษ ๑๙๖ ง/หน้า ๕๙/๒๖ สิงหาคม ๒๕๕๘
กฎกระทรวงกฎกระทรวงฉบับที่ ๑๗ (พ.ศ. ๒๕๑๙)ออกตามความในพระราชบัญญัติการชลประทานหลวงพุทธศักราช ๒๔๘๕[๑] อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๘ (๑)แห่งพระราชบัญญัติการชลประทานหลวง พุทธศักราช ๒๔๘๕ซึ่งแก้ไข้เพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติการชลประทานหลวง (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๑๘และมาตรา ๔๒ แห่งพระราชบัญญัติการชลประทานหลวง พุทธศักราช ๒๔๘๕ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ออกกฎไว้ดังต่อไปนี้ให้ทางน้ำชลประทานคลองส่งน้ำสายใหญ่ฝั่งขวาจากหัวงานโครงการชลประทานน้ำพอง (หนองหวาย) กิโลเมตรที่ ๐.๐๐๐ในท้องที่ตำบลม่วงหวาน อำเภอน้ำพองจังหวัดขอนแก่น ถึงปลายคลองส่งน้ำสายใหญ่ฝั่งขวากิโลเมตรที่ ๔๗.๔๙๐ ในท้องที่ตำบลเมืองเก่า อำเภอเมืองขอนแก่น จังหวัดขอนแก่นตามแนวเขตแผนที่ท้ายกฎกระทรวงนี้ เป็นทางน้ำชลประทานที่จำเรียกเก็บค่าชลประทานจากผู้ใช้น้ำเพื่อกิจการโรงงาน การประปา หรือกิจการอื่นในหรือนอกเขตชลประทานให้ไว้ ณ วันที่ ๑๕ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๑๙อนุวรรตน์ วัฒนพงศ์ศิริรัฐมนตรีช่วยว่าการ ฯ รักษาราชการแทนรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์[เอกสารแนบท้าย]๑.แผนที่ท้ายกระทรวงกฎกระทรวงฉบับที่ ๑๗ (พ.ศ. ๒๕๑๙) ออกตามความในพระราชบัญญัติการชลประทานหลวงพุทธศักราช๒๔๘๕(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)หมายเหตุ :-เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ เนื่องจาก มาตรา ๘แห่งพระราชบัญญัติการชลประทานหลวง พุทธศักราช ๒๔๘๕ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติการชลประทานหลวง(ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๑๘ ได้บัญญัติให้รัฐมนตรีมีอำนาจออกกฎกระทรวงกำหนดทางน้ำชลประทานที่จะเรียกเก็บค่าชลประทานได้ ฉะนั้นสมควรกำหนดทางน้ำชลประทานที่จะเรียกเก็บค่าชลประทาน จากผู้ใช้น้ำเพื่อกิจการโรงงานการประปา หรือกิจการอื่นในหรือนอกเขตชลประทาน จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้วิมล/ปรับปรุง๑๘กันยายน ๒๕๕๗[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๙๓/ตอนที่ ๙๓/หน้า ๒๓๓/๒๐ กรกฎาคม ๒๕๑๙
พระราชกฤษฎีกาพระราชกฤษฎีกาให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมอาคารพ.ศ. ๒๕๒๒บังคับในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลท่าโรงช้างอำเภอพุนพินจังหวัดสุราษฎร์ธานีพ.ศ. ๒๕๕๖ ภูมิพลอดุลยเดชป.ร.ให้ไว้ ณวันที่ ๘ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๕๖เป็นปีที่ ๖๘ในรัชกาลปัจจุบันพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชมีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่าโดยที่เป็นการสมควรให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมอาคาร พ.ศ. ๒๕๒๒บังคับในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลท่าโรงช้าง อำเภอพุนพิน จังหวัดสุราษฎร์ธานีอาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๘๗ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย และมาตรา๒ แห่งพระราชบัญญัติควบคุมอาคาร พ.ศ. ๒๕๒๒ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติควบคุมอาคาร (ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๔๓อันเป็นกฎหมายที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคล ซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๓๒ มาตรา ๓๓ มาตรา ๔๑มาตรา ๔๒ และมาตรา ๔๓ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยบัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้มาตรา ๑ พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า พระราชกฤษฎีกาให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมอาคารพ.ศ. ๒๕๒๒ บังคับในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลท่าโรงช้าง อำเภอพุนพิน จังหวัดสุราษฎร์ธานีพ.ศ. ๒๕๕๖มาตรา ๒[๑] พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา ๓ ให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมอาคารพ.ศ. ๒๕๒๒ บังคับในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลท่าโรงช้าง อำเภอพุนพินจังหวัดสุราษฎร์ธานีมาตรา ๔ ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้ผู้รับสนองพระบรมราชโองการยิ่งลักษณ์ชินวัตรนายกรัฐมนตรีหมายเหตุ:- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือ เนื่องจากในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลท่าโรงช้างอำเภอพุนพิน จังหวัดสุราษฎร์ธานีมีการขยายตัวทั้งในด้านการก่อสร้างอาคารและการผังเมือง สมควรให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมอาคารพ.ศ. ๒๕๒๒ บังคับในท้องที่ดังกล่าวเพื่อประโยชน์ในด้านการควบคุมเกี่ยวกับความมั่นคงแข็งแรง ความปลอดภัยการป้องกันอัคคีภัย การสาธารณสุข การรักษาคุณภาพสิ่งแวดล้อม การผังเมืองการสถาปัตยกรรม และการอำนวยความสะดวกแก่การจราจร จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้ปริยานุช/ผู้จัดทำ๒๐ ธันวาคม๒๕๕๖ณัฐพร/ผู้ตรวจ๒๐ ธันวาคม๒๕๕๖[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๓๐/ตอนที่ ๑๒๐ ก/หน้า ๑๙/๑๙ ธันวาคม ๒๕๕๖
ประกาศกระทรวงเกษตรและสหกรณ์เรื่อง กำหนดลักษณะของอาหารสัตว์เสื่อมคุณภาพ(ฉบับที่ ๒)พ.ศ. ๒๕๖๓ โดยที่เป็นการสมควรแก้ไขเพิ่มเติมประกาศกระทรวงเกษตรและสหกรณ์เรื่อง กำหนดลักษณะของอาหารสัตว์เสื่อมคุณภาพ พ.ศ. ๒๕๕๙ ให้มีความเหมาะสมยิ่งขึ้นอาศัยอำนาจตามมาตรา๕ และมาตรา ๕๘ (๒) แห่งพระราชบัญญัติควบคุมคุณภาพอาหารสัตว์ พ.ศ. ๒๕๕๘ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์จึงออกประกาศไว้ดังต่อไปนี้ข้อ๑ ประกาศนี้เรียกว่า ประกาศกระทรวงเกษตรและสหกรณ์เรื่อง กำหนดลักษณะของอาหารสัตว์เสื่อมคุณภาพ (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๖๓ข้อ๒[๑] ประกาศนี้ให้ใช้บังคับเมื่อพ้นกำหนดหกสิบวันนับแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปข้อ๓ ให้ยกเลิกความใน(ก) ของ (๔) ของข้อ ๓ แห่งประกาศกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ เรื่อง กำหนดลักษณะของอาหารสัตว์เสื่อมคุณภาพพ.ศ. ๒๕๕๙ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน(ก)ประเภทวัตถุดิบกากถั่วเหลือง มากกว่า ๕๐ ไมโครกรัมต่อหนึ่งกิโลกรัมกากถั่วลิสง มากกว่า ๕๐๐ ไมโครกรัมต่อหนึ่งกิโลกรัมปลาป่น มากกว่า ๔๐ ไมโครกรัมต่อหนึ่งกิโลกรัมรำข้าว:- รำละเอียด รำหยาบ รำสกัดน้ำมันมากกว่า ๕๐ ไมโครกรัมต่อหนึ่งกิโลกรัมข้าวโพดป่น มากกว่า ๕๐ ไมโครกรัมต่อหนึ่งกิโลกรัมข้าวโพดเมล็ด มากกว่า ๕๐ ไมโครกรัมต่อหนึ่งกิโลกรัมกากดีดีจีเอส มากกว่า ๕๐ ไมโครกรัมต่อหนึ่งกิโลกรัมประกาศ ณวันที่ ๑๒ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๖๓ประภัตรโพธสุธนรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ปฏิบัติราชการแทนรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ชญานิศ/ธนบดี/จัดทำ๑๔สิงหาคม ๒๕๖๓สุภาทิพย์/ตรวจ๒๔สิงหาคม ๒๕๖๓[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๓๗/ตอนพิเศษ ๑๓๙ ง/หน้า ๖/๑๓ มิถุนายน ๒๕๖๓
ประกาศกรมทรัพยากรธรณีประกาศกรมทรัพยากรธรณีเรื่องให้ซากดึกดำบรรพ์เป็นซากดึกดำบรรพ์ที่ขึ้นทะเบียน ๐๒๐๐๐๑๕๕๕๒อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๒๖ วรรคหนึ่งแห่งพระราชบัญญัติคุ้มครองซากดึกดำบรรพ์ พ.ศ. ๒๕๕๑ และข้อ ๔ (๒)แห่งประกาศคณะกรรมการคุ้มครองซากดึกดำบรรพ์ เรื่อง หลักเกณฑ์การประกาศเป็นแหล่งซากดึกดำบรรพ์ที่ขึ้นทะเบียนและเป็นซากดึกดำบรรพ์ที่ขึ้นทะเบียนพ.ศ. ๒๕๕๒ อธิบดีกรมทรัพยากรธรณีโดยความเห็นชอบของคณะกรรมการคุ้มครองซากดึกดำบรรพ์ กำหนดให้ซากดึกดำบรรพ์รหัสประจำซากดึกดำบรรพ์ THFชื่อซากดึกดำบรรพ์ ภูเวียงโกซอรัสสิรินธรเน (Phuwiangosaurus sirindhornae) .สกุล/ประเภท สัตว์มีกระดูกสันหลัง หน่วยหิน กลุ่มหินโคราชหมวดหินเสาขัว .อายุ ครีเทเชียสตอนต้น ประมาณ ๑๓๐ ล้านปี ลักษณะรูปพรรณ สัณฐาน กระดูกเชฟรอน (chevron).ขนาด กว้าง ๗.๑ ซ.ม. ยาว ๒๑.๗ ซ.ม.หนา ๓.๙ ซ.ม. น้ำหนัก๓๕๘ กรัม .สถานที่ที่พบ หลุมขุดค้นไดโนเสาร์ที่๑ อุทยานแห่งชาติภูเวียง ตำบลเวียงเก่า .อำเภอเวียงเก่าจังหวัด ขอนแก่น.ชื่อผู้ค้นพบ นายวราวุธ สุธีธร และคณะ วันเดือนปีที่พบ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๓๐ .เจ้าของ/หรือผู้ครอบครอง กรมทรัพยากรธรณีเก็บรักษาไว้ที่พิพิธภัณฑ์สิรินธร จังหวัดกาฬสินธุ์ .ตามรูปถ่ายแนบท้ายประกาศนี้เป็นซากดึกดำบรรพ์ที่ขึ้นทะเบียนทั้งนี้ ตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป[๑]ประกาศณ วันที่ ๒๕ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๕๕นิทัศน์ภู่วัฒนกุลอธิบดีกรมทรัพยากรธรณี[เอกสารแนบท้าย]๑. รูปถ่ายซากดึกดำบรรพ์ รหัสประจำซากดึกดำบรรพ์ THF ๒๕๕๕ ๑ ๐๐๐๒๐(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)ปริยานุช/ผู้จัดทำ๑๒ ตุลาคม ๒๕๕๕ปณตภร/ผู้ตรวจ๒๖ ตุลาคม ๒๕๕๕[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๒๙/ตอนพิเศษ ๑๕๔ ง/หน้า ๒๑/๑๐ ตุลาคม ๒๕๕๕
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1064/2494หลักกฎหมาย: โจทก์ฟ้องเรียกทองรูปพรรณจำนวนหนึ่งจากจำเลย โดยกล่าวความเป็น 2 นัยๆ หนึ่งว่า ทองรูปพรรณเป็นของโจทก์ๆ ฝากผู้มีชื่อไว้แล้วตกไปอยู่แก่จำเลย อีกนัยหนึ่งอ้างว่า โจทก์เป็นทายาทของผู้มีชื่อนั้น ผู้มีชื่อนั้นตาย โจทก์เป็นทายาทผู้เดียวจึงขอรับเอาเป็นมรดก ดังนี้ นับว่าเป็นฟ้องที่เคลือบคลุมตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 172 เพราะไม่แสดงให้แน่ชัดว่าทองรูปพรรณนี้เป็นของโจทก์หรือของผู้มีชื่อ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1064/2494นางจู บุญช่วยโจทก์นายซุนหลี (นกเขา) เถาลีโป้จำเลย ป.วิ.พ. ม. 172โจทก์ฟ้องเรียกทองรูปพรรณจำนวนหนึ่งจากจำเลย โดยกล่าวความเป็น 2 นัยๆ หนึ่งว่า ทองรูปพรรณเป็นของโจทก์ๆ ฝากผู้มีชื่อไว้แล้วตกไปอยู่แก่จำเลย อีกนัยหนึ่งอ้างว่า โจทก์เป็นทายาทของผู้มีชื่อนั้น ผู้มีชื่อนั้นตาย โจทก์เป็นทายาทผู้เดียวจึงขอรับเอาเป็นมรดก ดังนี้ นับว่าเป็นฟ้องที่เคลือบคลุมตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 172 เพราะไม่แสดงให้แน่ชัดว่าทองรูปพรรณนี้เป็นของโจทก์หรือของผู้มีชื่อ(ธรรมบัณฑิตสิทธิศฤงคาร-นนทปัญญา-นิติธรรมประกรณ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1064/2494นางจู บุญช่วยโจทก์นายซุนหลี (นกเขา) เถาลีโป้จำเลย ป.วิ.พ. ม. 172โจทก์ฟ้องเรียกทองรูปพรรณจำนวนหนึ่งจากจำเลย โดยกล่าวความเป็น 2 นัยๆ หนึ่งว่า ทองรูปพรรณเป็นของโจทก์ๆ ฝากผู้มีชื่อไว้แล้วตกไปอยู่แก่จำเลย อีกนัยหนึ่งอ้างว่า โจทก์เป็นทายาทของผู้มีชื่อนั้น ผู้มีชื่อนั้นตาย โจทก์เป็นทายาทผู้เดียวจึงขอรับเอาเป็นมรดก ดังนี้ นับว่าเป็นฟ้องที่เคลือบคลุมตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 172 เพราะไม่แสดงให้แน่ชัดว่าทองรูปพรรณนี้เป็นของโจทก์หรือของผู้มีชื่อ(ธรรมบัณฑิตสิทธิศฤงคาร-นนทปัญญา-นิติธรรมประกรณ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ