phoneee/thai-legal-corpus huggingface dataset:
พระราชบัญญัติกู้เงิน พ.ศ. 2494พระราชบัญญัติ กู้เงิน พ.ศ. ๒๔๙๔ในพระปรมาภิไธย พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช รังสิต กรมพระชัยนาทนเรนทร ผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ ให้ไว้ ณ วันที่ ๑๐ มกราคม พ.ศ. ๒๔๙๔ เป็นปีที่ ๖ ในรัชกาลปัจจุบันโดยที่เป็นการสมควรจัดการกู้เงินเพื่อใช้จ่ายในการลงทุนเพื่อบูรณะและวิวัฒนาการประเทศ พระมหากษัตริย์โดยคำแนะนำยินยอมของรัฐสภา จึงมีพระบรมราชโองการให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้มาตรา 1 มาตรา ๑ พระราชบัญญัตินี้เรียกว่า "พระราชบัญญัติกู้เงิน พ.ศ. ๒๔๙๔"มาตรา 2 มาตรา ๒ พระราชบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา 3 มาตรา ๓ ให้รัฐบาลมีอำนาจกู้เงินในกำหนดเวลาไม่เกินวันที่ ๓๑ ธันวาคม พ.ศ. ๒๔๙๕ ในยอดจำนวนเงิน ๑,๑๑๗,๕๐๐,๐๐๐ บาท ประกอบด้วย (ก) ส่วนหนึ่งให้กู้จากธนาคารระหว่างประเทศเพื่อการบูรณะและวิวัฒนาการ ตามข้อกำหนดและเงื่อนไขที่ตกลงกันในความตกลงกู้เงินกับธนาคารนั้น เพื่อใช้จ่ายในการลงทุนสำหรับการชลประทาน รถไฟมาตรา 3 และท่าเรือ โดยกู้เงินตราต่างประเทศสกุลหนึ่งหรือหลายสกุล ในจำนวนเงินไม่เกิน ๓๑๗,๕๐๐,๐๐๐ บาท โดยคิดตามอัตราแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศที่ใช้อยู่ในวันที่ใช้พระราชบัญญัตินี้ (ข) อีกส่วนหนึ่ง ให้กู้จากที่อื่นเพื่อใช้จ่ายในการลงทุนอย่างอื่น ในยอดเงินไม่เกิน ๘๐๐,๐๐๐,๐๐๐ บาทมาตรา 3 เพื่อให้การกู้เงินดังกล่าวสำเร็จลุล่วงไป ให้รัฐบาลมีอำนาจออกตั๋วเงินคลัง พันธบัตร หรือตราสารอื่น ๆ เป็นคราว ๆ ได้ตามความต้องการมาตรา 4 มาตรา ๔ เว้นเสียแต่ในกรณีตั๋วเงินคลังตามมาตรา ๕ อัตราดอกเบี้ยที่รัฐบาลจะจ่ายในการกู้เงินโดยออกพันธบัตรหรือตราสารอื่น ๆ ให้กำหนดไว้ไม่เกินร้อยละสี่ครึ่งต่อปี และให้คืนต้นเงินภายในกำหนดเวลายี่สิบห้าปีตั้งแต่วันออกพันธบัตรหรือตราสารอื่น หรือตั้งแต่วันที่เริ่มใช้สัญญากู้เงินเป็นต้นไป แล้วแต่กรณีมาตรา 5 มาตรา ๕ การกู้เงินโดยวิธีออกตั๋วเงินคลัง ให้รัฐบาลชำระดอกเบี้ยในอัตราไม่เกินร้อยละสามต่อปี และให้ไถ่ถอนคืนต้นเงินภายในหกเดือนมาตรา 6 มาตรา ๖ ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังรักษาการตามพระราชบัญญัตินี้ และให้มีอำนาจออกกฎกระทรวงเพื่อปฏิบัติการตามพระราชบัญญัตินี้ด้วย โดยอาจกำหนดถึง (ก) ชนิด หน่วย และลักษณะของพันธบัตรและตราสารอื่น ๆ (ข) ราคาและวิธีการออกพันธบัตรและตราสารอื่น ๆ (ค)มาตรา 6 วิธีการจ่ายดอกเบี้ยและไถ่ถอนคืนต้นเงินของพันธบัตรและตราสารอื่น ๆ (ง) ค่าใช้จ่ายและค่าธรรมเนียมในการออกและปฏิบัติเงินกู้ตามอำนาจแห่งพระราชบัญญัตินี้ กฎกระทรวงนั้น เมื่อได้ประกาศในราชกิจจานุเบกษาแล้วให้ใช้บังคับได้ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ จอมพล ป. พิบูลสงคราม นายกรัฐมนตรี
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1680/2532หลักกฎหมาย: จำเลยเป็นพนักงานสอบสวนจะทำการสอบสวนที่ใด เวลาใดก็ได้ แล้วแต่จะเห็นสมควรตาม ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 130 การที่จำเลยสอบถามข้อเท็จจริงบางประการจากโจทก์ที่โรงพยาบาลแล้วไปจดลงในคำให้การของโจทก์ที่สถานีตำรวจอันเป็นที่ทำการของจำเลยภายหลัง โดย ระบุว่าสอบสวนที่สถานีตำรวจเพียงเหตุเท่านี้หาเป็นการทำและรับรองเอกสารอันเป็นเท็จไม่. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1680/2532นาย เทียน ชัย เกรียงเกียรติก้องโจทก์ร้อยตำรวจเอก บุญ เยี่ยม เสมาขันธ์จำเลย ป.อ. ม. 157, ม. 162 ป.วิ.อ. ม. 130จำเลยเป็นพนักงานสอบสวนจะทำการสอบสวนที่ใด เวลาใดก็ได้ แล้วแต่จะเห็นสมควรตาม ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 130 การที่จำเลยสอบถามข้อเท็จจริงบางประการจากโจทก์ที่โรงพยาบาลแล้วไปจดลงในคำให้การของโจทก์ที่สถานีตำรวจอันเป็นที่ทำการของจำเลยภายหลัง โดย ระบุว่าสอบสวนที่สถานีตำรวจเพียงเหตุเท่านี้หาเป็นการทำและรับรองเอกสารอันเป็นเท็จไม่.(ถวิล ทองสว่างรัตน์-พัลลภ พิสิษฐ์สังฆการ-อากาศ บำรุงชีพ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1680/2532นาย เทียน ชัย เกรียงเกียรติก้องโจทก์ร้อยตำรวจเอก บุญ เยี่ยม เสมาขันธ์จำเลย ป.อ. ม. 157, ม. 162 ป.วิ.อ. ม. 130จำเลยเป็นพนักงานสอบสวนจะทำการสอบสวนที่ใด เวลาใดก็ได้ แล้วแต่จะเห็นสมควรตาม ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 130 การที่จำเลยสอบถามข้อเท็จจริงบางประการจากโจทก์ที่โรงพยาบาลแล้วไปจดลงในคำให้การของโจทก์ที่สถานีตำรวจอันเป็นที่ทำการของจำเลยภายหลัง โดย ระบุว่าสอบสวนที่สถานีตำรวจเพียงเหตุเท่านี้หาเป็นการทำและรับรองเอกสารอันเป็นเท็จไม่.(ถวิล ทองสว่างรัตน์-พัลลภ พิสิษฐ์สังฆการ-อากาศ บำรุงชีพ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 6565/2537หลักกฎหมาย: ข้อที่จำเลยฎีกาว่า คดีนี้เป็นคดีแพ่งเกี่ยวเนื่องกับคดีอาญา ต้องถือข้อเท็จจริงตามคำพิพากษาคดีส่วนอาญา แม้จำเลยเพิ่งยกขึ้นอ้างในชั้นฎีกาแต่ก็เป็นปัญหาเกี่ยวกับความสงบเรียบร้อย ตาม ป.วิ.พ. มาตรา 249 วรรคสอง ศาลฎีกาจึงวินิจฉัยให้ คดีส่วนอาญา ศาลแขวงพระนครใต้พิพากษาลงโทษจำเลยศาลอุทธรณ์พิพากษากลับยกฟ้อง โจทก์ยังสามารถฎีกาได้อีก จำเลยมิได้ระบุว่าคดีอาญาดังกล่าวถึงที่สุด จึงฟังไม่ได้ว่าคดีอาญาถึงที่สุดแล้ว ในคดีนี้จึงไม่จำต้องถือข้อเท็จจริงตามที่ปรากฏในคำพิพากษาคดีอาญาดังกล่าว ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 6565/2537นายแหย่ง แซ่เจ้าโจทก์นายประมวล ตานนท์จำเลย ป.วิ.อ. ม. 46 ป.วิ.พ. ม. 249 วรรคสองข้อที่จำเลยฎีกาว่า คดีนี้เป็นคดีแพ่งเกี่ยวเนื่องกับคดีอาญา ต้องถือข้อเท็จจริงตามคำพิพากษาคดีส่วนอาญา แม้จำเลยเพิ่งยกขึ้นอ้างในชั้นฎีกาแต่ก็เป็นปัญหาเกี่ยวกับความสงบเรียบร้อย ตาม ป.วิ.พ. มาตรา 249 วรรคสอง ศาลฎีกาจึงวินิจฉัยให้ คดีส่วนอาญา ศาลแขวงพระนครใต้พิพากษาลงโทษจำเลยศาลอุทธรณ์พิพากษากลับยกฟ้อง โจทก์ยังสามารถฎีกาได้อีก จำเลยมิได้ระบุว่าคดีอาญาดังกล่าวถึงที่สุด จึงฟังไม่ได้ว่าคดีอาญาถึงที่สุดแล้ว ในคดีนี้จึงไม่จำต้องถือข้อเท็จจริงตามที่ปรากฏในคำพิพากษาคดีอาญาดังกล่าว(จเร อำนวยวัฒนา-อรุณ น้าประเสริฐ-อรรถนิติ ดิษฐอำนาจ)ศาลแพ่ง - หม่อมหลวงไกรฤกษ์ เกษมสันต์ศาลอุทธรณ์ - นายศิริชัย สวัสดิ์มงคลแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 6565/2537นายแหย่ง แซ่เจ้าโจทก์นายประมวล ตานนท์จำเลย ป.วิ.อ. ม. 46 ป.วิ.พ. ม. 249 วรรคสองข้อที่จำเลยฎีกาว่า คดีนี้เป็นคดีแพ่งเกี่ยวเนื่องกับคดีอาญา ต้องถือข้อเท็จจริงตามคำพิพากษาคดีส่วนอาญา แม้จำเลยเพิ่งยกขึ้นอ้างในชั้นฎีกาแต่ก็เป็นปัญหาเกี่ยวกับความสงบเรียบร้อย ตาม ป.วิ.พ. มาตรา 249 วรรคสอง ศาลฎีกาจึงวินิจฉัยให้ คดีส่วนอาญา ศาลแขวงพระนครใต้พิพากษาลงโทษจำเลยศาลอุทธรณ์พิพากษากลับยกฟ้อง โจทก์ยังสามารถฎีกาได้อีก จำเลยมิได้ระบุว่าคดีอาญาดังกล่าวถึงที่สุด จึงฟังไม่ได้ว่าคดีอาญาถึงที่สุดแล้ว ในคดีนี้จึงไม่จำต้องถือข้อเท็จจริงตามที่ปรากฏในคำพิพากษาคดีอาญาดังกล่าว(จเร อำนวยวัฒนา-อรุณ น้าประเสริฐ-อรรถนิติ ดิษฐอำนาจ)ศาลแพ่ง - หม่อมหลวงไกรฤกษ์ เกษมสันต์ศาลอุทธรณ์ - นายศิริชัย สวัสดิ์มงคลแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
พระราชกำหนดแก้ไขเพิ่มเติมพระราชบัญญัติพิกัดอัตราภาษีสรรพสามิต พ.ศ. 2527 (ฉบับที่ 4) พ.ศ. 2546พระราชกำหนด แก้ไขเพิ่มเติมพระราชบัญญัติ พิกัดอัตราภาษีสรรพสามิต พ.ศ. ๒๕๒๗ (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๔๖ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร. ให้ไว้ ณ วันที่ ๒๕ มกราคม พ.ศ. ๒๕๔๖ เป็นปีที่ ๕๘ ในรัชกาลปัจจุบันพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า โดยที่เป็นการสมควรแก้ไขเพิ่มเติมกฎหมายว่าด้วยพิกัดอัตราภาษีสรรพสามิต อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๒๑๘ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชกำหนดขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้มาตรา 1 มาตรา ๑ พระราชกำหนดนี้เรียกว่า "พระราชกำหนดแก้ไขเพิ่มเติมพระราชบัญญัติพิกัดอัตราภาษีสรรพสามิต พ.ศ. ๒๕๒๗ (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๔๖"มาตรา 2 มาตรา ๒ พระราชกำหนดนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา 3 มาตรา ๓ ให้ยกเลิกความในตอนที่ ๙ สถานบริการ ของพิกัดอัตราภาษีสรรพสามิตท้ายพระราชบัญญัติพิกัดอัตราภาษีสรรพสามิต พ.ศ. ๒๕๒๗ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติพิกัดอัตราภาษีสรรพสามิต (ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๓๔ และให้ใช้พิกัดอัตราภาษีสรรพสามิตท้ายพระราชกำหนดนี้แทนผู้รับสนองพระบรมราชโองการ พันตำรวจโท ทักษิณ ชินวัตร นายกรัฐมนตรีพิกัดอัตราภาษีสรรพสามิตหมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกำหนดฉบับนี้ คือ โดยที่สถานการณ์ทางเศรษฐกิจและสังคมได้เปลี่ยนแปลงไป การกำหนดให้ประเภทการประกอบกิจการด้านบริการในพิกัดอัตราภาษีสรรพสามิตที่ใช้บังคับในปัจจุบันไม่อาจตอบสนองการบริหารด้านการคลังของรัฐในส่วนรายได้อย่างมีประสิทธิภาพรวมทั้งสมควรกำหนดให้บริการบางประเภทที่ไม่มีความจำเป็นต่อการครองชีพของประชาชนหรือมีผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมต้องเสียภาษีสรรพสามิตด้วย จึงจำเป็นต้องขยายการจัดเก็บภาษีสรรพสามิตสำหรับการประกอบกิจการด้านบริการโดยกำหนดประเภทบริการที่อยู่ในบังคับต้องเสียภาษีสรรพสามิตในพิกัดอัตราภาษีสรรพสามิตเพิ่มขึ้นและโดยที่เป็นกรณีฉุกเฉินที่มีความจำเป็นรีบด่วนอันมิอาจจะหลีกเลี่ยงได้ ในอันที่จะรักษาความมั่นคงทางเศรษฐกิจของประเทศ จึงจำเป็นต้องตราพระราชกำหนดนี้
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 488/2479หลักกฎหมาย: ฟ้องอุทธรณ์ที่กล่าวแต่เพียงว่าศาลชั้นต้นวินิจฉัยคลาดเคลื่อนไม่ต้องด้วยเหตุผลนั้น ไม่ถือว่าเป็นฟ้องอุทธรณ์อันจะพึงรับไว้พิจารณาคดีนี้ศาลชั้นต้นพิพากษาให้ลงโทษจำเลยฐานปล้นทรัพย์ ซ.จำเลยอุทธรณ์ว่า ข้อวินิจฉัยของศาลเดิมคลาดเคลื่อนไม่สมด้วยเหตุผลดังจะได้แถลงคัดค้านต่อไป แต่ในชั้นนี้ขออุทธรณ์ย่อไว้ก่อน ต่อมาจำเลยได้ยื่นคำแถลงการณ์โดยพิศดารคัดค้านคำพิพากษาศาลชั้นต้น ศาลอุทธรณ์เห็นว่าตาม ม.๑๙๓ แห่งประมวลวิธีพิจารณาอาญา อุทธรณ์ทุกฉะบับต้องระบุข้อเท็จจริงโดยย่อหรือข้อกฎหมายที่ยกขึ้นอ้างอิงโดยย่อ แลตาม ม.๒๐๕ คำแถลงการณ์มิให้ถือว่าเป็นส่วนหนึ่งของอุทธรณ์ จำเลยมิได้ปฏิบัติตามที่ประมวลวิธีพิจารณาอาญาบังคับไว้ จึงพิพากษาให้ยกอุทธรณ์จำเลย ศาลฎีกาตัดสินยืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 488/2479อัยยการลำปางโจทก์นายซวงกับพวกจำเลย อาชญา ม. 301 ป.วิ.อ. , ม. 193, ม. 205ฟ้องอุทธรณ์ที่กล่าวแต่เพียงว่าศาลชั้นต้นวินิจฉัยคลาดเคลื่อนไม่ต้องด้วยเหตุผลนั้น ไม่ถือว่าเป็นฟ้องอุทธรณ์อันจะพึงรับไว้พิจารณาคดีนี้ศาลชั้นต้นพิพากษาให้ลงโทษจำเลยฐานปล้นทรัพย์ ซ.จำเลยอุทธรณ์ว่า ข้อวินิจฉัยของศาลเดิมคลาดเคลื่อนไม่สมด้วยเหตุผลดังจะได้แถลงคัดค้านต่อไป แต่ในชั้นนี้ขออุทธรณ์ย่อไว้ก่อน ต่อมาจำเลยได้ยื่นคำแถลงการณ์โดยพิศดารคัดค้านคำพิพากษาศาลชั้นต้น ศาลอุทธรณ์เห็นว่าตาม ม.๑๙๓ แห่งประมวลวิธีพิจารณาอาญา อุทธรณ์ทุกฉะบับต้องระบุข้อเท็จจริงโดยย่อหรือข้อกฎหมายที่ยกขึ้นอ้างอิงโดยย่อ แลตาม ม.๒๐๕ คำแถลงการณ์มิให้ถือว่าเป็นส่วนหนึ่งของอุทธรณ์ จำเลยมิได้ปฏิบัติตามที่ประมวลวิธีพิจารณาอาญาบังคับไว้ จึงพิพากษาให้ยกอุทธรณ์จำเลย ศาลฎีกาตัดสินยืน(นล-อิศร-ดูปลาตร์)ศาลชั้นต้น - ศาลอุทธรณ์ - พระยา+แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: คดีนี้ศาลชั้นต้นพิพากษาให้ลงโทษจำเลยฐานปล้นทรัพย์ ซ.จำเลยอุทธรณ์ว่า ข้อวินิจฉัยของศาลเดิมคลาดเคลื่อนไม่สมด้วยเหตุผลดังจะได้แถลงคัดค้านต่อไป แต่ในชั้นนี้ขออุทธรณ์ย่อไว้ก่อน ต่อมาจำเลยได้ยื่นคำแถลงการณ์โดยพิศดารคัดค้านคำพิพากษาศาลชั้นต้น ศาลอุทธรณ์เห็นว่าตาม ม.๑๙๓ แห่งประมวลวิธีพิจารณาอาญา อุทธรณ์ทุกฉะบับต้องระบุข้อเท็จจริงโดยย่อหรือข้อกฎหมายที่ยกขึ้นอ้างอิงโดยย่อ แลตาม ม.๒๐๕ คำแถลงการณ์มิให้ถือว่าเป็นส่วนหนึ่งของอุทธรณ์ จำเลยมิได้ปฏิบัติตามที่ประมวลวิธีพิจารณาอาญาบังคับไว้ จึงพิพากษาให้ยกอุทธรณ์จำเลย ศาลฎีกาตัดสินยืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 488/2479อัยยการลำปางโจทก์นายซวงกับพวกจำเลย อาชญา ม. 301 ป.วิ.อ. , ม. 193, ม. 205ฟ้องอุทธรณ์ที่กล่าวแต่เพียงว่าศาลชั้นต้นวินิจฉัยคลาดเคลื่อนไม่ต้องด้วยเหตุผลนั้น ไม่ถือว่าเป็นฟ้องอุทธรณ์อันจะพึงรับไว้พิจารณาคดีนี้ศาลชั้นต้นพิพากษาให้ลงโทษจำเลยฐานปล้นทรัพย์ ซ.จำเลยอุทธรณ์ว่า ข้อวินิจฉัยของศาลเดิมคลาดเคลื่อนไม่สมด้วยเหตุผลดังจะได้แถลงคัดค้านต่อไป แต่ในชั้นนี้ขออุทธรณ์ย่อไว้ก่อน ต่อมาจำเลยได้ยื่นคำแถลงการณ์โดยพิศดารคัดค้านคำพิพากษาศาลชั้นต้น ศาลอุทธรณ์เห็นว่าตาม ม.๑๙๓ แห่งประมวลวิธีพิจารณาอาญา อุทธรณ์ทุกฉะบับต้องระบุข้อเท็จจริงโดยย่อหรือข้อกฎหมายที่ยกขึ้นอ้างอิงโดยย่อ แลตาม ม.๒๐๕ คำแถลงการณ์มิให้ถือว่าเป็นส่วนหนึ่งของอุทธรณ์ จำเลยมิได้ปฏิบัติตามที่ประมวลวิธีพิจารณาอาญาบังคับไว้ จึงพิพากษาให้ยกอุทธรณ์จำเลย ศาลฎีกาตัดสินยืน(นล-อิศร-ดูปลาตร์)ศาลชั้นต้น - ศาลอุทธรณ์ - พระยา+แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
พระราชกฤษฎีกาโอนที่วัดและที่ธรณีสงฆ์ วัดวังขอน ตำบลแม่พุง อำเภอวังชิ้น จังหวัดแพร่ให้แก่กรมทางหลวงพ.ศ. ๒๕๔๕ ภูมิพลอดุลยเดชป.ร.ให้ไว้ ณ วันที่๒๒ กันยายน พ.ศ. ๒๕๔๕เป็นปีที่ ๕๗ในรัชกาลปัจจุบันพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชมีพระรามบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่าโดยที่เป็นการสมควรโอนที่วัดและที่ธรณีสงฆ์ วัดวังขอน ตำบลแม่พุง อำเภอวังชิ้น จังหวัดแพร่ ให้แก่กรมทางหลวงเพื่อสร้างทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๑๑๒๔ สายวังชิ้น เถินอาศัยอำนาจตามความในมาตรา๒๒๑ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย และมาตรา ๓๔ วรรคสองแห่งพระราชบัญญัติคณะสงฆ์ พ.ศ. ๒๕๐๕ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติคณะสงฆ์(ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๓๕ จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ดังต่อไปนี้มาตรา๑ พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า พระราชกฤษฎีกาโอนที่วัดและที่ธรณีสงฆ์ วัดวังขอน ตำบลแม่พุง อำเภอวังชิ้น จังหวัดแพร่ ให้แก่กรมทางหลวงพ.ศ. ๒๕๔๕มาตรา๒[๑] พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา๓ ให้โอนที่วัด และที่ธรณีสงฆ์วัดวังขอน ตำบลแม่พุง อำเภอวังชิ้น จังหวัดแพร่ (๑)แปลงที่ ๑ ที่วัด เนื้อที่ ๓ งาน ๖๓ตารางวา และ(๒)แปลงที่ ๒ ที่ธรณีสงฆ์ เนื้อที่ ๙๕ ตารางวาทั้งนี้ภายในแนวเขตตามแผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกานี้ ให้แก่กรมทางหลวงมาตรา๔ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้ผู้รับสนองพระบรมราชโองการพันตำรวจโททักษิณ ชินวัตรนายกรัฐมนตรี[เอกสารแนบท้าย]๑.แผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกาโอนที่วัด และที่ธรณีสงฆ์ วัดวังขอน ตำบลแม่พุงอำเภอวังชิ้น จังหวัดแพร่ให้แก่กรมทางหลวง พ.ศ. ๒๕๔๕(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)หมายเหตุ:- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือเนื่องจากกรมทางหลวงได้ทำการสำรวจที่ดินที่จะต้องเวนคืนเพื่อสร้างทางหลวงแผ่นดินหมายเลข๑๑๒๔ สายวังชิ้น - เถิน ตามที่ได้มีการกำหนดแนวทางหลวงที่จะสร้างไว้แล้วตามพระราชกฤษฎีกากำหนดแนวทางหลวงที่จะสร้างทางหลวงจังหวัดหมายเลข ๑๑๒๔สายแยกทางหลวงจังหวัดหมายเลข ๑๐๒๓ (วังชิ้น) - เถิน ตอนแยกทางหลวงจังหวัดหมายเลข๑๐๒๓ (อำเภอวังชิ้น) - บรรจบทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๑ (บ้านท่าผา) พ.ศ. ๒๕๒๙เสร็จแล้ว และปรากฏว่าแนวทางหลวงแผ่นดินสายนี้ตอน กม. ที่ ๔ + ๔๗๖ - กม. ที่ ๔ + ๕๗๕ถูกที่วัด เนื้อที่ ๓ งาน ๖๓ ตารางวา ตามหนังสือรับรองการทำประโยชน์ (น.ส.๓ ก.)เลขที่ ๒๓๗๑ และที่ธรณีสงฆ์ เนื้อที่ ๙๕ ตารางวา ตามหนังสือรับรองการทำประโยชน์(น.ส.๓ ก.) เลขที่ ๒๓๘๑ ของวัดวังขอน ตำบลแม่พุง อำเภอวังชิ้น จังหวัดแพร่รวมเนื้อที่ ๑ ไร่ ๕๘ ตารางวา ซึ่งกรมทางหลวงได้ติดต่อกับกรมการศาสนาเพื่อขอโอนที่วัดและที่ธรณีสงฆ์ดังกล่าวให้แก่กรมทางหลวงกรมการศาสนาได้นำเสนอมหาเถรสมาคมพิจารณาแล้วไม่ขัดข้องและวัดวังขอนได้รับค่าผาติกรรมจากกรมทางหลวงแล้วสมควรโอนที่วัดและที่ธรณีสงฆ์ดังกล่าวให้แก่กรมทางหลวง จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้ธิดาวรรณ/แก้ไข๑๕ พฤศจิกายน๒๕๔๕ปาจรีย์/ปรับปรุง๑๙ กันยายน ๒๕๔๙ธมณณัฏฐ์/ปรับปรุง๑๑ มีนาคม ๒๕๖๒[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๑๙/ตอนที่ ๙๕ ก/หน้า ๓๐/๒๗ กันยายน ๒๕๔๕
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 8456/2538หลักกฎหมาย: เจ้าพนักงานตำรวจให้สายลับไปล่อซื้อเฮโรอีน จำเลยรับเงินค่าเฮโรอีนจากสายลับและไปนำเฮโรอีนจากที่ซ่อนเพื่อจะนำมาส่งมอบให้แก่สายลับจำเลยถูกจับขณะอยู่บริเวณสวนมะพร้าวห่างจากจุดที่สายลับรออยู่ประมาณ 10 เมตรและจำเลยยังไม่ได้ส่งมอบเฮโรอีนให้แก่สายลับ การซื้อขายระหว่างจำเลยกับสายลับจึงยังไม่สำเร็จบริบูรณ์ ยังไม่เป็นความผิดฐานจำหน่ายเฮโรอีนสำเร็จ คงมีความผิดฐานพยายามจำหน่ายเฮโรอีนเท่านั้น ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 8456/2538พนักงานอัยการจังหวัดสุราษฎร์ธานีโจทก์นายโสภะโน ทองศรีจำเลย ป.อ. ม. 80 พ.ร.บ.ยาเสพติดให้โทษ พ.ศ.2522 ม. 66 วรรคหนึ่งเจ้าพนักงานตำรวจให้สายลับไปล่อซื้อเฮโรอีน จำเลยรับเงินค่าเฮโรอีนจากสายลับและไปนำเฮโรอีนจากที่ซ่อนเพื่อจะนำมาส่งมอบให้แก่สายลับจำเลยถูกจับขณะอยู่บริเวณสวนมะพร้าวห่างจากจุดที่สายลับรออยู่ประมาณ 10 เมตรและจำเลยยังไม่ได้ส่งมอบเฮโรอีนให้แก่สายลับ การซื้อขายระหว่างจำเลยกับสายลับจึงยังไม่สำเร็จบริบูรณ์ ยังไม่เป็นความผิดฐานจำหน่ายเฮโรอีนสำเร็จ คงมีความผิดฐานพยายามจำหน่ายเฮโรอีนเท่านั้น(สวรรค์ ศักดารักษ์-อุดม มั่งมีดี-สันติ ทักราล)ศาลจังหวัดสุราษฎร์ธานี - นายชูวงศ์ ละอองศิริวงศ์ศาลอุทธรณ์ภาค ๓ - นายประจวบ พัชนีรัตนากรณ์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 8456/2538พนักงานอัยการจังหวัดสุราษฎร์ธานีโจทก์นายโสภะโน ทองศรีจำเลย ป.อ. ม. 80 พ.ร.บ.ยาเสพติดให้โทษ พ.ศ.2522 ม. 66 วรรคหนึ่งเจ้าพนักงานตำรวจให้สายลับไปล่อซื้อเฮโรอีน จำเลยรับเงินค่าเฮโรอีนจากสายลับและไปนำเฮโรอีนจากที่ซ่อนเพื่อจะนำมาส่งมอบให้แก่สายลับจำเลยถูกจับขณะอยู่บริเวณสวนมะพร้าวห่างจากจุดที่สายลับรออยู่ประมาณ 10 เมตรและจำเลยยังไม่ได้ส่งมอบเฮโรอีนให้แก่สายลับ การซื้อขายระหว่างจำเลยกับสายลับจึงยังไม่สำเร็จบริบูรณ์ ยังไม่เป็นความผิดฐานจำหน่ายเฮโรอีนสำเร็จ คงมีความผิดฐานพยายามจำหน่ายเฮโรอีนเท่านั้น(สวรรค์ ศักดารักษ์-อุดม มั่งมีดี-สันติ ทักราล)ศาลจังหวัดสุราษฎร์ธานี - นายชูวงศ์ ละอองศิริวงศ์ศาลอุทธรณ์ภาค ๓ - นายประจวบ พัชนีรัตนากรณ์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 62436หลักกฎหมาย: ฎีกาของจำเลยอ้างปัญหาข้อกฎหมายว่าคดีที่มีโทษจำคุกไม่เกิน 10 ปี ควรสืบพยานหลักฐานจนแน่ใจว่าจำเลยกระทำผิดจริง แต่เนื่องจากจำเลยมิได้คัดค้านว่าการดำเนินกระบวนพิจารณาของศาลชั้นต้นไม่ชอบและขอให้ดำเนินการพิจารณาสืบพยานหลักฐานแล้วพิพากษาใหม่ แต่กลับขอให้ศาลฎีการอการกำหนดโทษหรือรอการลงโทษเป็นการฎีกาดุลพินิจของศาล จึงเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218 ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 720/2526พนักงานอัยการกรมอัยการโจทก์นายถวิล อินทรชำนาญจำเลย ป.วิ.อ. ม. 218ฎีกาของจำเลยอ้างปัญหาข้อกฎหมายว่าคดีที่มีโทษจำคุกไม่เกิน 10 ปี ควรสืบพยานหลักฐานจนแน่ใจว่าจำเลยกระทำผิดจริง แต่เนื่องจากจำเลยมิได้คัดค้านว่าการดำเนินกระบวนพิจารณาของศาลชั้นต้นไม่ชอบและขอให้ดำเนินการพิจารณาสืบพยานหลักฐานแล้วพิพากษาใหม่ แต่กลับขอให้ศาลฎีการอการกำหนดโทษหรือรอการลงโทษเป็นการฎีกาดุลพินิจของศาล จึงเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218(พิชัย วุฒิจำนงค์-สนิท อังศุสิงห์-สำเนียง ด้วงมหาสอน)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 720/2526พนักงานอัยการกรมอัยการโจทก์นายถวิล อินทรชำนาญจำเลย ป.วิ.อ. ม. 218ฎีกาของจำเลยอ้างปัญหาข้อกฎหมายว่าคดีที่มีโทษจำคุกไม่เกิน 10 ปี ควรสืบพยานหลักฐานจนแน่ใจว่าจำเลยกระทำผิดจริง แต่เนื่องจากจำเลยมิได้คัดค้านว่าการดำเนินกระบวนพิจารณาของศาลชั้นต้นไม่ชอบและขอให้ดำเนินการพิจารณาสืบพยานหลักฐานแล้วพิพากษาใหม่ แต่กลับขอให้ศาลฎีการอการกำหนดโทษหรือรอการลงโทษเป็นการฎีกาดุลพินิจของศาล จึงเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218(พิชัย วุฒิจำนงค์-สนิท อังศุสิงห์-สำเนียง ด้วงมหาสอน)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 598/2467หลักกฎหมาย: สั่งให้จัดการสืบต่อ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 598/2467สั่งให้จัดการสืบต่อ()แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 598/2467สั่งให้จัดการสืบต่อ()แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุหมายเหตุ: 117050. คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 597/2467 พิมพ์คำพิพากษาฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 597/2467 ป.อ. ม. 301()แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศทบวงมหาวิทยาลัยประกาศทบวงมหาวิทยาลัยเรื่อง การแบ่งส่วนราชการในคณะนิติศาสตร์มหาวิทยาลัยรามคำแหงพ.ศ. ๒๕๓๗[๑] อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๗ วรรคสองแห่งพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยรามคำแหง พ.ศ. ๒๕๑๔ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยรามคำแหง (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๒๑ รัฐมนตรีว่าการทบวงมหาวิทยาลัยออกประกาศไว้ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ให้ยกเลิกประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง การแบ่งส่วนราชการในคณะนิติศาสตร์มหาวิทยาลัยรามคำแหง ลงวันที่ ๒๐ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๒๑ข้อ ๒ ให้แบ่งส่วนราชการของคณะนิติศาสตร์ดังนี้(๑) สำนักงานเลขานุการ(๒) ภาควิชากฎหมายทั่วไป(๓) ภาควิชากฎหมายพาณิชย์(๔) ภาควิชากฎหมายแพ่ง(๕) ภาควิชากฎหมายเพื่อการพัฒนา(๖) ภาควิชากฎหมายมหาชน(๗) ภาควิชากฎหมายระหว่างประเทศ(๘) ภาควิชากฎหมายวิธีสบัญญัติประกาศ ณ วันที่ ๑๐ มีนาคม ๒๕๓๗สุเทพ อัตถากรรัฐมนตรีว่าการทบวงมหาวิทยาลัย[๑]ราชกิจจานุเบกษา เล่ม๑๑๑/ตอนที่ ๑๖ ง/หน้า ๒๘/๒๓ มีนาคม ๒๕๓๗
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1053/2473หลักกฎหมาย: ฟ้องผิดเดือน อย่างไรเรียกว่าหลงต่อสู้โจทก์ฟ้องว่าจำเลยใช้ปืนยิง ช.เมื่อวันที่ ๑ พฤษภาคม ๒๔๖๓ ตรงกับเดือนอ้ายแรม ๗ ค่ำ แต่โจทก์นำพะยานมาสืบว่าจำเลยทำผิดเมื่อวันแรม ๗ ค่ำ เดือนอ้าย ตรงกับวันที่ ๑ มกราคม ๒๔๖๓ จำเลยคัดค้านว่าโจทย์ฟ้องผิดเดือนทำให้จำเลยหลงต่อสู้ ศาลล่างทั้ง ๒ ตัดสินว่าจำเลยมิได้หลงต่อสู้ให้ลงโทษจำเลยตาม ม.๒๔๙-๖๐ จำคุก ๑๐ ปี ศาลฎีกาเห็นว่า ฟ้องโจทก์กล่าวความซัดว่า จำเลยทำผิดวันแรม ๗ ค่ำเดือนอ้าย แลพะยานโจทก์เบิกความตรงกับฟ้อง เปนด้วยความพลั้งเผลอที่ลงเดือนมกราคมเปนพฤษภาคมไป ทั้งจำเลยก็มิได้นำสืบว่าวันที่ ๑ พฤษภาคมจำเลยมีฐานที่อยู่ กลับว่าโจทย์ฟ้องผิดเดือนดังนี้ จำเลยมิได้หลงข้อต่อสู้ จึงตัดสินยืนตามศาลล่าง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1053/2473อัยยการราชบุรีโจทก์นายฉายหรือสาย วงษ์เอี่ยมจำเลย วิธีพิจารณาอาชญา ฟ้องผิดเดือน อย่างไรเรียกว่าหลงต่อสู้โจทก์ฟ้องว่าจำเลยใช้ปืนยิง ช.เมื่อวันที่ ๑ พฤษภาคม ๒๔๖๓ ตรงกับเดือนอ้ายแรม ๗ ค่ำ แต่โจทก์นำพะยานมาสืบว่าจำเลยทำผิดเมื่อวันแรม ๗ ค่ำ เดือนอ้าย ตรงกับวันที่ ๑ มกราคม ๒๔๖๓ จำเลยคัดค้านว่าโจทย์ฟ้องผิดเดือนทำให้จำเลยหลงต่อสู้ ศาลล่างทั้ง ๒ ตัดสินว่าจำเลยมิได้หลงต่อสู้ให้ลงโทษจำเลยตาม ม.๒๔๙-๖๐ จำคุก ๑๐ ปี ศาลฎีกาเห็นว่า ฟ้องโจทก์กล่าวความซัดว่า จำเลยทำผิดวันแรม ๗ ค่ำเดือนอ้าย แลพะยานโจทก์เบิกความตรงกับฟ้อง เปนด้วยความพลั้งเผลอที่ลงเดือนมกราคมเปนพฤษภาคมไป ทั้งจำเลยก็มิได้นำสืบว่าวันที่ ๑ พฤษภาคมจำเลยมีฐานที่อยู่ กลับว่าโจทย์ฟ้องผิดเดือนดังนี้ จำเลยมิได้หลงข้อต่อสู้ จึงตัดสินยืนตามศาลล่าง(หริศ-ศรี-นล)ศาลชั้นต้น - ดุลยภาณศาลอุทธรณ์ - พระทิพย์ปรีชาแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่าจำเลยใช้ปืนยิง ช.เมื่อวันที่ ๑ พฤษภาคม ๒๔๖๓ ตรงกับเดือนอ้ายแรม ๗ ค่ำ แต่โจทก์นำพะยานมาสืบว่าจำเลยทำผิดเมื่อวันแรม ๗ ค่ำ เดือนอ้าย ตรงกับวันที่ ๑ มกราคม ๒๔๖๓ จำเลยคัดค้านว่าโจทย์ฟ้องผิดเดือนทำให้จำเลยหลงต่อสู้ ศาลล่างทั้ง ๒ ตัดสินว่าจำเลยมิได้หลงต่อสู้ให้ลงโทษจำเลยตาม ม.๒๔๙-๖๐ จำคุก ๑๐ ปี ศาลฎีกาเห็นว่า ฟ้องโจทก์กล่าวความซัดว่า จำเลยทำผิดวันแรม ๗ ค่ำเดือนอ้าย แลพะยานโจทก์เบิกความตรงกับฟ้อง เปนด้วยความพลั้งเผลอที่ลงเดือนมกราคมเปนพฤษภาคมไป ทั้งจำเลยก็มิได้นำสืบว่าวันที่ ๑ พฤษภาคมจำเลยมีฐานที่อยู่ กลับว่าโจทย์ฟ้องผิดเดือนดังนี้ จำเลยมิได้หลงข้อต่อสู้ จึงตัดสินยืนตามศาลล่าง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1053/2473อัยยการราชบุรีโจทก์นายฉายหรือสาย วงษ์เอี่ยมจำเลย วิธีพิจารณาอาชญา ฟ้องผิดเดือน อย่างไรเรียกว่าหลงต่อสู้โจทก์ฟ้องว่าจำเลยใช้ปืนยิง ช.เมื่อวันที่ ๑ พฤษภาคม ๒๔๖๓ ตรงกับเดือนอ้ายแรม ๗ ค่ำ แต่โจทก์นำพะยานมาสืบว่าจำเลยทำผิดเมื่อวันแรม ๗ ค่ำ เดือนอ้าย ตรงกับวันที่ ๑ มกราคม ๒๔๖๓ จำเลยคัดค้านว่าโจทย์ฟ้องผิดเดือนทำให้จำเลยหลงต่อสู้ ศาลล่างทั้ง ๒ ตัดสินว่าจำเลยมิได้หลงต่อสู้ให้ลงโทษจำเลยตาม ม.๒๔๙-๖๐ จำคุก ๑๐ ปี ศาลฎีกาเห็นว่า ฟ้องโจทก์กล่าวความซัดว่า จำเลยทำผิดวันแรม ๗ ค่ำเดือนอ้าย แลพะยานโจทก์เบิกความตรงกับฟ้อง เปนด้วยความพลั้งเผลอที่ลงเดือนมกราคมเปนพฤษภาคมไป ทั้งจำเลยก็มิได้นำสืบว่าวันที่ ๑ พฤษภาคมจำเลยมีฐานที่อยู่ กลับว่าโจทย์ฟ้องผิดเดือนดังนี้ จำเลยมิได้หลงข้อต่อสู้ จึงตัดสินยืนตามศาลล่าง(หริศ-ศรี-นล)ศาลชั้นต้น - ดุลยภาณศาลอุทธรณ์ - พระทิพย์ปรีชาแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศกระทรวงอุตสาหกรรมฉบับที่ 5373 (พ.ศ. 2562)ออกตามความในพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมพ.ศ. 2511เรื่อง ยกเลิกมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมชุดให้สารละลายทางหลอดเลือดแบบบิวเรตต์และกําหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมชุดให้สารละลายทางหลอดเลือดใช้ครั้งเดียวแบบบิวเรตต์----------------------------อื่นๆ - โดยที่เป็นการสมควรปรับปรุงมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม ชุดให้สารละลายทางหลอดเลือดแบบบิวเรตต์ มาตรฐานเลขที่ มอก. 2159 - 2547 อาศัยอํานาจตามความในมาตรา 15 แห่งพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม พ.ศ. 2511 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม (ฉบับที่ 7) พ.ศ. 2558 รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมออกประกาศยกเลิกประกาศกระทรวงอุตสาหกรรม ฉบับที่ 3288 (พ.ศ. 2547) ออกตามความในพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม พ.ศ. 2511 เรื่อง กําหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม ชุดให้สารละลายทางหลอดเลือดแบบบิวเรตต์ ลงวันที่ 14 กรกฎาคม พ.ศ. 2547 และออกประกาศกําหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม ชุดให้สารละลายทางหลอดเลือดใช้ครั้งเดียวแบบบิวเรตต์ มาตรฐานเลขที่ มอก. 2159 - 2561 ขึ้นใหม่ ดังมีรายละเอียดต่อท้ายประกาศนี้ ทั้งนี้ ให้มีผลเมื่อพ้นกําหนด 180 วัน นับตั้งแต่วันที่ประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปผู้มีอํานาจลงนาม - ประกาศ ณ วันที่ 8 พฤษภาคม พ.ศ. 2562 สมชาย หาญหิรัญรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม รักษาราชการแทนรัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม