คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 933/2490หลักกฎหมาย: ควรบอกเลิกสัญญาเช่าเคหะหรือขับไล่ผู้เช่าออกจากเคหะได้หรือไม่นั้น ต้องอยู่ในบังคับแห่งกฎหมายที่ตัดรอนสิทธิอยู่ในขณะนั้นโจทก์บอกเลิกการเช่าเคหะระหว่างที่ใช้พ.ร.บ.ควบคุมค่าเช่าในภาวะคับขัน 2486 แม้ระหว่างพิจารณาคดีจะได้ใช้พ.ร.บ.ควบคุมค่าเช่าในภาวะคับขัน 2489 แล้วก็ตาม พ.ร.บ.ที่ออกใหม่นี้ก็หาอาจกระทบกระเทือนสิทธิเลิกสัญญาการเช่าที่โจทก์ได้ใช้ไปแล้วก่อนนั้นไม่ได้ความว่า สัญญาเช่าเคหะระหว่างจำเลยกับนางเอี๋ยนเจ้าของเดิม สิ้นอายุลงตั้งแต่วันที่ 21 กันยายน 2488 โจทก์ผู้ซึ่งรับโอนกรรมสิทธิ์เคหะไว้ ได้บอกกล่าวเลิกสัญญาเช่าให้จำเลยออกจากเคหะที่เช่าเมื่อวันที่ 1 ธันวาคม 2488 จำเลยไม่ยอมออก โจทก์จึงนำคดีมาฟ้องขอให้ขับไล่เมื่อวันที่ 16 มกราคม 2489ศาลชั้นต้นสืบพยานโจทก์ 1 ปาก แล้ววินิจฉัยว่าในระหว่างพิจารณามีพระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่าในภาวะคับขัน 2489 ใช้บังคับแล้ว โจทก์ไม่มีสิทธิฟ้องขับไล่จำเลย ไม่ว่าเคหะจะเป็นที่อาศัยหรือประกอบการค้า จึงให้ยกฟ้องศาลอุทธรณ์เห็นว่า จำเลยจะได้รับความคุ้มครองตามพระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่า 2486 หรือไม่ต้องฟังพยานก่อนว่า จำเลยได้เช่าอยู่อาศัยเป็นส่วนใหญ่หรือไม่ จึงพิพากษาแก้ให้ศาลชั้นต้นสืบพยานแล้วพิพากษาใหม่ตามรูปคดีจำเลยฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า การบอกเลิกสัญญาเช่ารายนี้ กระทำในระหว่างใช้พระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่า พ.ศ. 2488 พระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่าในภาวะคับขัน 2489 ซึ่งออกใช้ระหว่างพิจารณาคดีหาอาจกระทบกระเทือนถึงสิทธิเลิกการเช่าที่โจทก์ได้ใช้ไปแล้วก่อนนั้น หาได้ไม่ จึงพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 933/2490นางสาวระเบียบ เพ่งสุขโจทก์นายน้อย พัทธยุติจำเลย พ.ร.บ.ควบคุมค่าเช่าในภาวะคับขัน พ.ศ.2486 พ.ร.บ.ควบคุมค่าเช่าในภาวะคับขัน พ.ศ.2489 ควรบอกเลิกสัญญาเช่าเคหะหรือขับไล่ผู้เช่าออกจากเคหะได้หรือไม่นั้น ต้องอยู่ในบังคับแห่งกฎหมายที่ตัดรอนสิทธิอยู่ในขณะนั้นโจทก์บอกเลิกการเช่าเคหะระหว่างที่ใช้พ.ร.บ.ควบคุมค่าเช่าในภาวะคับขัน 2486 แม้ระหว่างพิจารณาคดีจะได้ใช้พ.ร.บ.ควบคุมค่าเช่าในภาวะคับขัน 2489 แล้วก็ตาม พ.ร.บ.ที่ออกใหม่นี้ก็หาอาจกระทบกระเทือนสิทธิเลิกสัญญาการเช่าที่โจทก์ได้ใช้ไปแล้วก่อนนั้นไม่ได้ความว่า สัญญาเช่าเคหะระหว่างจำเลยกับนางเอี๋ยนเจ้าของเดิม สิ้นอายุลงตั้งแต่วันที่ 21 กันยายน 2488 โจทก์ผู้ซึ่งรับโอนกรรมสิทธิ์เคหะไว้ ได้บอกกล่าวเลิกสัญญาเช่าให้จำเลยออกจากเคหะที่เช่าเมื่อวันที่ 1 ธันวาคม 2488 จำเลยไม่ยอมออก โจทก์จึงนำคดีมาฟ้องขอให้ขับไล่เมื่อวันที่ 16 มกราคม 2489ศาลชั้นต้นสืบพยานโจทก์ 1 ปาก แล้ววินิจฉัยว่าในระหว่างพิจารณามีพระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่าในภาวะคับขัน 2489 ใช้บังคับแล้ว โจทก์ไม่มีสิทธิฟ้องขับไล่จำเลย ไม่ว่าเคหะจะเป็นที่อาศัยหรือประกอบการค้า จึงให้ยกฟ้องศาลอุทธรณ์เห็นว่า จำเลยจะได้รับความคุ้มครองตามพระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่า 2486 หรือไม่ต้องฟังพยานก่อนว่า จำเลยได้เช่าอยู่อาศัยเป็นส่วนใหญ่หรือไม่ จึงพิพากษาแก้ให้ศาลชั้นต้นสืบพยานแล้วพิพากษาใหม่ตามรูปคดีจำเลยฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า การบอกเลิกสัญญาเช่ารายนี้ กระทำในระหว่างใช้พระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่า พ.ศ. 2488 พระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่าในภาวะคับขัน 2489 ซึ่งออกใช้ระหว่างพิจารณาคดีหาอาจกระทบกระเทือนถึงสิทธิเลิกการเช่าที่โจทก์ได้ใช้ไปแล้วก่อนนั้น หาได้ไม่ จึงพิพากษายืน(ประมูล สุวรรณศร-นาถปรีชา-มนูภันย์วิมลสาร)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ได้ความว่า สัญญาเช่าเคหะระหว่างจำเลยกับนางเอี๋ยนเจ้าของเดิม สิ้นอายุลงตั้งแต่วันที่ 21 กันยายน 2488 โจทก์ผู้ซึ่งรับโอนกรรมสิทธิ์เคหะไว้ ได้บอกกล่าวเลิกสัญญาเช่าให้จำเลยออกจากเคหะที่เช่าเมื่อวันที่ 1 ธันวาคม 2488 จำเลยไม่ยอมออก โจทก์จึงนำคดีมาฟ้องขอให้ขับไล่เมื่อวันที่ 16 มกราคม 2489ศาลชั้นต้นสืบพยานโจทก์ 1 ปาก แล้ววินิจฉัยว่าในระหว่างพิจารณามีพระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่าในภาวะคับขัน 2489 ใช้บังคับแล้ว โจทก์ไม่มีสิทธิฟ้องขับไล่จำเลย ไม่ว่าเคหะจะเป็นที่อาศัยหรือประกอบการค้า จึงให้ยกฟ้องศาลอุทธรณ์เห็นว่า จำเลยจะได้รับความคุ้มครองตามพระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่า 2486 หรือไม่ต้องฟังพยานก่อนว่า จำเลยได้เช่าอยู่อาศัยเป็นส่วนใหญ่หรือไม่ จึงพิพากษาแก้ให้ศาลชั้นต้นสืบพยานแล้วพิพากษาใหม่ตามรูปคดีจำเลยฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า การบอกเลิกสัญญาเช่ารายนี้ กระทำในระหว่างใช้พระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่า พ.ศ. 2488 พระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่าในภาวะคับขัน 2489 ซึ่งออกใช้ระหว่างพิจารณาคดีหาอาจกระทบกระเทือนถึงสิทธิเลิกการเช่าที่โจทก์ได้ใช้ไปแล้วก่อนนั้น หาได้ไม่ จึงพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 933/2490นางสาวระเบียบ เพ่งสุขโจทก์นายน้อย พัทธยุติจำเลย พ.ร.บ.ควบคุมค่าเช่าในภาวะคับขัน พ.ศ.2486 พ.ร.บ.ควบคุมค่าเช่าในภาวะคับขัน พ.ศ.2489 ควรบอกเลิกสัญญาเช่าเคหะหรือขับไล่ผู้เช่าออกจากเคหะได้หรือไม่นั้น ต้องอยู่ในบังคับแห่งกฎหมายที่ตัดรอนสิทธิอยู่ในขณะนั้นโจทก์บอกเลิกการเช่าเคหะระหว่างที่ใช้พ.ร.บ.ควบคุมค่าเช่าในภาวะคับขัน 2486 แม้ระหว่างพิจารณาคดีจะได้ใช้พ.ร.บ.ควบคุมค่าเช่าในภาวะคับขัน 2489 แล้วก็ตาม พ.ร.บ.ที่ออกใหม่นี้ก็หาอาจกระทบกระเทือนสิทธิเลิกสัญญาการเช่าที่โจทก์ได้ใช้ไปแล้วก่อนนั้นไม่ได้ความว่า สัญญาเช่าเคหะระหว่างจำเลยกับนางเอี๋ยนเจ้าของเดิม สิ้นอายุลงตั้งแต่วันที่ 21 กันยายน 2488 โจทก์ผู้ซึ่งรับโอนกรรมสิทธิ์เคหะไว้ ได้บอกกล่าวเลิกสัญญาเช่าให้จำเลยออกจากเคหะที่เช่าเมื่อวันที่ 1 ธันวาคม 2488 จำเลยไม่ยอมออก โจทก์จึงนำคดีมาฟ้องขอให้ขับไล่เมื่อวันที่ 16 มกราคม 2489ศาลชั้นต้นสืบพยานโจทก์ 1 ปาก แล้ววินิจฉัยว่าในระหว่างพิจารณามีพระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่าในภาวะคับขัน 2489 ใช้บังคับแล้ว โจทก์ไม่มีสิทธิฟ้องขับไล่จำเลย ไม่ว่าเคหะจะเป็นที่อาศัยหรือประกอบการค้า จึงให้ยกฟ้องศาลอุทธรณ์เห็นว่า จำเลยจะได้รับความคุ้มครองตามพระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่า 2486 หรือไม่ต้องฟังพยานก่อนว่า จำเลยได้เช่าอยู่อาศัยเป็นส่วนใหญ่หรือไม่ จึงพิพากษาแก้ให้ศาลชั้นต้นสืบพยานแล้วพิพากษาใหม่ตามรูปคดีจำเลยฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า การบอกเลิกสัญญาเช่ารายนี้ กระทำในระหว่างใช้พระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่า พ.ศ. 2488 พระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่าในภาวะคับขัน 2489 ซึ่งออกใช้ระหว่างพิจารณาคดีหาอาจกระทบกระเทือนถึงสิทธิเลิกการเช่าที่โจทก์ได้ใช้ไปแล้วก่อนนั้น หาได้ไม่ จึงพิพากษายืน(ประมูล สุวรรณศร-นาถปรีชา-มนูภันย์วิมลสาร)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ