คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 65891หลักกฎหมาย: ความว่า คดีนี้ โจทก์ฟ้องเรียกค่าทดแทนที่ดินของโจทก์ที่ถูกเวนคืนจำนวน10 แปลง เพิ่มจากจำเลยทั้งสาม ที่ดินดังกล่าวมีเนื้อที่รวม 8 ไร่ 2 งาน 88 ตารางวาหรือ 3,488 ตารางวา ตามโฉนดที่ดินที่โจทก์อ้างส่งในชั้นพิจารณาศาลแพ่งพิพากษาให้จำเลยที่ 1 และที่ 2 ร่วมกันชำระค่าทดแทนที่ดินเพิ่มแก่โจทก์เป็นเงิน 13,608,000บาท พร้อมดอกเบี้ยอัตราร้อยละ 12.5 ต่อปีในต้นเงินดังกล่าว นับแต่วันที่ 21 มิถุนายน2534 จนกว่าจะชำระเสร็จ จำเลยที่ 1 และที่ 2 อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่าให้จำเลยที่ 1 และที่ 2 ชำระดอกเบี้ยในอัตราสูงสุดของดอกเบี้ยเงินฝากประจำของธนาคารออมสิน แต่ไม่เกินร้อยละ 10.5 ต่อปี คดีของโจทก์ถึงที่สุดแล้วตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ เงินจำนวน 13,608,000 บาท ดังกล่าว ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์คิดคำนวณจากเนื้อที่ที่ดินจำนวน 9 ไร่ 2 งาน 88 ตารางวา หรือ 3,888 ตารางวา ตามคำฟ้องของโจทก์ ซึ่งตัวเลขดังกล่าวเกิดจากการที่โจทก์รวมเนื้อที่ที่ดินของโจทก์เองผิดพลาด ทำให้จำนวนเงินค่าทดแทนที่ศาลแพ่งและศาลอุทธรณ์พิพากษาให้จำเลยที่ 1 และที่ 2 จ่ายเพิ่มให้แก่โจทก์ผิดพลาดคลาดเคลื่อนไปด้วย อันเป็นข้อผิดพลาดเล็กน้อยหรือข้อผิดหลงเล็กน้อยอื่น ๆ ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 143 เมื่อจำนวนเนื้อที่ที่ดินของโจทก์ที่ถูกเวนคืนแต่ละโฉนดปรากฏรายละเอียดชัดแจ้งตามสำเนาโฉนดที่โจทก์อ้างส่ง ทั้งจำเลยที่ 1 และที่ 2 นำสืบไว้แล้วว่าที่ดินของโจทก์ถูกเวนคืนทั้งแปลงทั้ง 10 โฉนด จึงขอได้โปรดมีคำสั่งแก้ไขจำนวนเงินค่าทดแทนที่จำเลยที่ 1 และที่ 2ต้องจ่ายเพิ่มให้แก่โจทก์ในคำพิพากษาของศาลแพ่งและศาลอุทธรณ์ที่ระบุให้จำเลยที่ 1และจำเลยที่ 2 ร่วมกันชำระเงินค่าทดแทนเพิ่มให้แก่โจทก์เป็นเงิน 13,608,000 บาท เป็นให้จำเลยที่ 1 และที่ 2 ร่วมกันชำระเงินค่าทดแทนเพิ่มให้แก่โจทก์เป็นเงิน 12,208,000 บาท หมายเหตุ คดีนี้ศาลชั้นต้นมีคำสั่งให้รวมการพิจารณาพิพากษากับคดีอีกสำนวนหนึ่ง โดยเรียกโจทก์ในคดีนี้ว่าโจทก์ที่ 2 ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยที่ 1 และที่ 2 ร่วมกันชำระเงินจำนวน 13,608,000บาท แก่โจทก์ พร้อมดอกเบี้ยอัตราร้อยละ 12.5 ต่อปี ในต้นเงินดังกล่าว นับแต่วันที่ 21มิถุนายน 2534 เป็นต้นไปจนกว่าจะชำระเสร็จ ฯลฯ จำเลยที่ 1 และที่ 2 อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน ในส่วนที่เกี่ยวกับโจทก์คดีนี้ ชั้นบังคับคดีจำเลยที่ 1 ยื่นคำร้องว่า โจทก์มีสิทธิบังคับคดีได้ตามจำนวนเนื้อที่ที่ดินที่ถูกเวนคืนจริงคือ 8 ไร่ 2 งาน 88 ตารางวา จำเลยที่ 1 นำเงินค่าทดแทนที่ดินเพิ่มตามจำนวนเนื้อที่ที่ดินที่ถูกเวนคืนจริงจำนวน 21,824,669.88 บาท ไปวางศาลชั้นต้นเพื่อชำระหนี้ครบถ้วนตามเนื้อที่ที่ดินของโจทก์ที่ถูกเวนคืนแล้ว ขอให้ศาลชั้นต้นเพิกถอนคำบังคับและงดการบังคับคดี ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วมีคำสั่งยกคำร้อง จำเลยที่ 1 อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยที่ 1 ฎีกา คดีอยู่ระหว่างการพิจารณาของศาลฎีกา จำเลยทั้งสองยื่นคำร้องนี้ คำสั่ง พิเคราะห์แล้ว เห็นว่าคดีนี้มิได้มีการฎีกาคัดค้านคำพิพากษาศาลอุทธรณ์การขอแก้ไขคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ เป็นหน้าที่ของศาลอุทธรณ์ที่จะพิจารณาว่ามีเหตุอันสมควรที่จะมีคำสั่งเพิ่มเติมให้แก้ไขข้อผิดพลาดเล็กน้อยหรือข้อผิดหลงเล็กน้อยหรือไม่ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 143 วรรคหนึ่ง ที่ศาลชั้นต้นสั่งคำร้องขอแก้ไขคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ของจำเลยที่ 1 ไปให้ศาลฎีกาพิจารณา จึงไม่ชอบด้วยบทกฎหมายดังกล่าว ให้ศาลชั้นต้นดำเนินการเสียใหม่ให้ถูกต้องต่อไป ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 35/2545นาย อภิชัย รังษีวงศ์โจทก์กรุงเทพมหานคร กับพวกจำเลยกรุงเทพมหานคร จำเลยที่ 1ผู้ยื่นคำร้องพลตรี จำลอง ศรีเมือง จำเลยที่ 2ผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.พ. ม. 143ความว่า คดีนี้ โจทก์ฟ้องเรียกค่าทดแทนที่ดินของโจทก์ที่ถูกเวนคืนจำนวน10 แปลง เพิ่มจากจำเลยทั้งสาม ที่ดินดังกล่าวมีเนื้อที่รวม 8 ไร่ 2 งาน 88 ตารางวาหรือ 3,488 ตารางวา ตามโฉนดที่ดินที่โจทก์อ้างส่งในชั้นพิจารณาศาลแพ่งพิพากษาให้จำเลยที่ 1 และที่ 2 ร่วมกันชำระค่าทดแทนที่ดินเพิ่มแก่โจทก์เป็นเงิน 13,608,000บาท พร้อมดอกเบี้ยอัตราร้อยละ 12.5 ต่อปีในต้นเงินดังกล่าว นับแต่วันที่ 21 มิถุนายน2534 จนกว่าจะชำระเสร็จ จำเลยที่ 1 และที่ 2 อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่าให้จำเลยที่ 1 และที่ 2 ชำระดอกเบี้ยในอัตราสูงสุดของดอกเบี้ยเงินฝากประจำของธนาคารออมสิน แต่ไม่เกินร้อยละ 10.5 ต่อปี คดีของโจทก์ถึงที่สุดแล้วตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ เงินจำนวน 13,608,000 บาท ดังกล่าว ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์คิดคำนวณจากเนื้อที่ที่ดินจำนวน 9 ไร่ 2 งาน 88 ตารางวา หรือ 3,888 ตารางวา ตามคำฟ้องของโจทก์ ซึ่งตัวเลขดังกล่าวเกิดจากการที่โจทก์รวมเนื้อที่ที่ดินของโจทก์เองผิดพลาด ทำให้จำนวนเงินค่าทดแทนที่ศาลแพ่งและศาลอุทธรณ์พิพากษาให้จำเลยที่ 1 และที่ 2 จ่ายเพิ่มให้แก่โจทก์ผิดพลาดคลาดเคลื่อนไปด้วย อันเป็นข้อผิดพลาดเล็กน้อยหรือข้อผิดหลงเล็กน้อยอื่น ๆ ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 143 เมื่อจำนวนเนื้อที่ที่ดินของโจทก์ที่ถูกเวนคืนแต่ละโฉนดปรากฏรายละเอียดชัดแจ้งตามสำเนาโฉนดที่โจทก์อ้างส่ง ทั้งจำเลยที่ 1 และที่ 2 นำสืบไว้แล้วว่าที่ดินของโจทก์ถูกเวนคืนทั้งแปลงทั้ง 10 โฉนด จึงขอได้โปรดมีคำสั่งแก้ไขจำนวนเงินค่าทดแทนที่จำเลยที่ 1 และที่ 2ต้องจ่ายเพิ่มให้แก่โจทก์ในคำพิพากษาของศาลแพ่งและศาลอุทธรณ์ที่ระบุให้จำเลยที่ 1และจำเลยที่ 2 ร่วมกันชำระเงินค่าทดแทนเพิ่มให้แก่โจทก์เป็นเงิน 13,608,000 บาท เป็นให้จำเลยที่ 1 และที่ 2 ร่วมกันชำระเงินค่าทดแทนเพิ่มให้แก่โจทก์เป็นเงิน 12,208,000 บาท หมายเหตุ คดีนี้ศาลชั้นต้นมีคำสั่งให้รวมการพิจารณาพิพากษากับคดีอีกสำนวนหนึ่ง โดยเรียกโจทก์ในคดีนี้ว่าโจทก์ที่ 2 ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยที่ 1 และที่ 2 ร่วมกันชำระเงินจำนวน 13,608,000บาท แก่โจทก์ พร้อมดอกเบี้ยอัตราร้อยละ 12.5 ต่อปี ในต้นเงินดังกล่าว นับแต่วันที่ 21มิถุนายน 2534 เป็นต้นไปจนกว่าจะชำระเสร็จ ฯลฯ จำเลยที่ 1 และที่ 2 อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน ในส่วนที่เกี่ยวกับโจทก์คดีนี้ ชั้นบังคับคดีจำเลยที่ 1 ยื่นคำร้องว่า โจทก์มีสิทธิบังคับคดีได้ตามจำนวนเนื้อที่ที่ดินที่ถูกเวนคืนจริงคือ 8 ไร่ 2 งาน 88 ตารางวา จำเลยที่ 1 นำเงินค่าทดแทนที่ดินเพิ่มตามจำนวนเนื้อที่ที่ดินที่ถูกเวนคืนจริงจำนวน 21,824,669.88 บาท ไปวางศาลชั้นต้นเพื่อชำระหนี้ครบถ้วนตามเนื้อที่ที่ดินของโจทก์ที่ถูกเวนคืนแล้ว ขอให้ศาลชั้นต้นเพิกถอนคำบังคับและงดการบังคับคดี ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วมีคำสั่งยกคำร้อง จำเลยที่ 1 อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยที่ 1 ฎีกา คดีอยู่ระหว่างการพิจารณาของศาลฎีกา จำเลยทั้งสองยื่นคำร้องนี้ คำสั่ง พิเคราะห์แล้ว เห็นว่าคดีนี้มิได้มีการฎีกาคัดค้านคำพิพากษาศาลอุทธรณ์การขอแก้ไขคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ เป็นหน้าที่ของศาลอุทธรณ์ที่จะพิจารณาว่ามีเหตุอันสมควรที่จะมีคำสั่งเพิ่มเติมให้แก้ไขข้อผิดพลาดเล็กน้อยหรือข้อผิดหลงเล็กน้อยหรือไม่ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 143 วรรคหนึ่ง ที่ศาลชั้นต้นสั่งคำร้องขอแก้ไขคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ของจำเลยที่ 1 ไปให้ศาลฎีกาพิจารณา จึงไม่ชอบด้วยบทกฎหมายดังกล่าว ให้ศาลชั้นต้นดำเนินการเสียใหม่ให้ถูกต้องต่อไป(วิชัย ชื่นชมพูนุท-อภิชาต สุขัคคานนท์-วิชัย วิวิตเสวี)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 35/2545นาย อภิชัย รังษีวงศ์โจทก์กรุงเทพมหานคร กับพวกจำเลยกรุงเทพมหานคร จำเลยที่ 1ผู้ยื่นคำร้องพลตรี จำลอง ศรีเมือง จำเลยที่ 2ผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.พ. ม. 143ความว่า คดีนี้ โจทก์ฟ้องเรียกค่าทดแทนที่ดินของโจทก์ที่ถูกเวนคืนจำนวน10 แปลง เพิ่มจากจำเลยทั้งสาม ที่ดินดังกล่าวมีเนื้อที่รวม 8 ไร่ 2 งาน 88 ตารางวาหรือ 3,488 ตารางวา ตามโฉนดที่ดินที่โจทก์อ้างส่งในชั้นพิจารณาศาลแพ่งพิพากษาให้จำเลยที่ 1 และที่ 2 ร่วมกันชำระค่าทดแทนที่ดินเพิ่มแก่โจทก์เป็นเงิน 13,608,000บาท พร้อมดอกเบี้ยอัตราร้อยละ 12.5 ต่อปีในต้นเงินดังกล่าว นับแต่วันที่ 21 มิถุนายน2534 จนกว่าจะชำระเสร็จ จำเลยที่ 1 และที่ 2 อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่าให้จำเลยที่ 1 และที่ 2 ชำระดอกเบี้ยในอัตราสูงสุดของดอกเบี้ยเงินฝากประจำของธนาคารออมสิน แต่ไม่เกินร้อยละ 10.5 ต่อปี คดีของโจทก์ถึงที่สุดแล้วตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ เงินจำนวน 13,608,000 บาท ดังกล่าว ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์คิดคำนวณจากเนื้อที่ที่ดินจำนวน 9 ไร่ 2 งาน 88 ตารางวา หรือ 3,888 ตารางวา ตามคำฟ้องของโจทก์ ซึ่งตัวเลขดังกล่าวเกิดจากการที่โจทก์รวมเนื้อที่ที่ดินของโจทก์เองผิดพลาด ทำให้จำนวนเงินค่าทดแทนที่ศาลแพ่งและศาลอุทธรณ์พิพากษาให้จำเลยที่ 1 และที่ 2 จ่ายเพิ่มให้แก่โจทก์ผิดพลาดคลาดเคลื่อนไปด้วย อันเป็นข้อผิดพลาดเล็กน้อยหรือข้อผิดหลงเล็กน้อยอื่น ๆ ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 143 เมื่อจำนวนเนื้อที่ที่ดินของโจทก์ที่ถูกเวนคืนแต่ละโฉนดปรากฏรายละเอียดชัดแจ้งตามสำเนาโฉนดที่โจทก์อ้างส่ง ทั้งจำเลยที่ 1 และที่ 2 นำสืบไว้แล้วว่าที่ดินของโจทก์ถูกเวนคืนทั้งแปลงทั้ง 10 โฉนด จึงขอได้โปรดมีคำสั่งแก้ไขจำนวนเงินค่าทดแทนที่จำเลยที่ 1 และที่ 2ต้องจ่ายเพิ่มให้แก่โจทก์ในคำพิพากษาของศาลแพ่งและศาลอุทธรณ์ที่ระบุให้จำเลยที่ 1และจำเลยที่ 2 ร่วมกันชำระเงินค่าทดแทนเพิ่มให้แก่โจทก์เป็นเงิน 13,608,000 บาท เป็นให้จำเลยที่ 1 และที่ 2 ร่วมกันชำระเงินค่าทดแทนเพิ่มให้แก่โจทก์เป็นเงิน 12,208,000 บาท หมายเหตุ คดีนี้ศาลชั้นต้นมีคำสั่งให้รวมการพิจารณาพิพากษากับคดีอีกสำนวนหนึ่ง โดยเรียกโจทก์ในคดีนี้ว่าโจทก์ที่ 2 ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยที่ 1 และที่ 2 ร่วมกันชำระเงินจำนวน 13,608,000บาท แก่โจทก์ พร้อมดอกเบี้ยอัตราร้อยละ 12.5 ต่อปี ในต้นเงินดังกล่าว นับแต่วันที่ 21มิถุนายน 2534 เป็นต้นไปจนกว่าจะชำระเสร็จ ฯลฯ จำเลยที่ 1 และที่ 2 อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน ในส่วนที่เกี่ยวกับโจทก์คดีนี้ ชั้นบังคับคดีจำเลยที่ 1 ยื่นคำร้องว่า โจทก์มีสิทธิบังคับคดีได้ตามจำนวนเนื้อที่ที่ดินที่ถูกเวนคืนจริงคือ 8 ไร่ 2 งาน 88 ตารางวา จำเลยที่ 1 นำเงินค่าทดแทนที่ดินเพิ่มตามจำนวนเนื้อที่ที่ดินที่ถูกเวนคืนจริงจำนวน 21,824,669.88 บาท ไปวางศาลชั้นต้นเพื่อชำระหนี้ครบถ้วนตามเนื้อที่ที่ดินของโจทก์ที่ถูกเวนคืนแล้ว ขอให้ศาลชั้นต้นเพิกถอนคำบังคับและงดการบังคับคดี ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วมีคำสั่งยกคำร้อง จำเลยที่ 1 อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยที่ 1 ฎีกา คดีอยู่ระหว่างการพิจารณาของศาลฎีกา จำเลยทั้งสองยื่นคำร้องนี้ คำสั่ง พิเคราะห์แล้ว เห็นว่าคดีนี้มิได้มีการฎีกาคัดค้านคำพิพากษาศาลอุทธรณ์การขอแก้ไขคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ เป็นหน้าที่ของศาลอุทธรณ์ที่จะพิจารณาว่ามีเหตุอันสมควรที่จะมีคำสั่งเพิ่มเติมให้แก้ไขข้อผิดพลาดเล็กน้อยหรือข้อผิดหลงเล็กน้อยหรือไม่ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 143 วรรคหนึ่ง ที่ศาลชั้นต้นสั่งคำร้องขอแก้ไขคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ของจำเลยที่ 1 ไปให้ศาลฎีกาพิจารณา จึงไม่ชอบด้วยบทกฎหมายดังกล่าว ให้ศาลชั้นต้นดำเนินการเสียใหม่ให้ถูกต้องต่อไป(วิชัย ชื่นชมพูนุท-อภิชาต สุขัคคานนท์-วิชัย วิวิตเสวี)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ