คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 762/2492หลักกฎหมาย: ในกรณีที่ผู้ให้เช่าเดิมฟ้องขับไล่ผู้เช่าช่วง ซึ่งได้เช่าช่วงไปโดยไม่ได้รับอนุญาตจากผู้ให้เช่าเดิมนั้น ผู้เช่าช่วงโดยมิชอบนี้จะยกขึ้นเป็นข้อต่อสู้ผู้ให้เช่าเดิมว่า ผู้ให้เช่าเดิมไม่มีหลักฐานเป็นหนังสือมาแสดงว่ามีการเช่าช่วง จึงจะนำสืบพะยานบุคคลไม่ได้ ดังนี้ หามีสิทธิยกขึ้นต่อสู้ได้ไม่.โจทก์ฟ้องหาว่า จำเลยที่ ๑ ผิดสัญญาเช่า โดยให้จำเลยที่ ๒,๓,๔,๕,๖,๗ แบ่งเช่าช่วงโดยไม่ได้รับอนุญาตและเอาไปใช้เป็นสถานที่ประกอบอุตสาหกรรมและการค้า โจทก์ได้บอกเลิกสัญญาแล้ว จึงขอให้จำเลยที่ ๑ เลิกสัญญาและส่งมอบตึกคืน กับขอให้ขับไล่ จำเลยอื่นที่เป็นบริวารออกจากที่เช่า และเรียกค่าเช่า ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาต้องกันให้ขับไล่ และชำระค่าเช่าจนกว่าจะออก จำเลยที่ ๒,และ ๖ ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า ตามกฎหมายการเช่าอสังหาริมทรัพย์นั้น ถ้าไม่มีหนังสือเป็นหลักฐานแล้ว ผู้ให้เช่าจะฟ้องเรียกค่าเช่าไม่ได้ มิได้หมายความว่า เมื่อไม่มีสัญญาเช่าแล้ว ผู้ให้เช่าจะฟ้องขับไล่ผู้เช่าไม่ได้ มิฉะนั้นถ้าการเช่ารายใดไม่มีหนังสือเช่า ผู้เช่าจะมีสิทธิดังเป็นเจ้าของที่ไป อนึ่งจำเลยผู้ฎีกานี้ เป็นเพียงผู้เช่าช่วงโดยมิชอบ จึงไม่มีสิทธิยกความข้อนี้ขึ้นอ้างได้ พิพากษายืน. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 762/2492นางสาวปัทมะ นวราชโจทก์นายลี้ อุยซัง ที่ 1, นางเม้งเกง ที่2,นายอั้งซุแป๊ะ ที่ 3, นายเอี้ยว ที่ 4, นายโค้ว ยกบี ที่ 5, นายเลี้ยงหนำจิ่ว ที่6,นายแต้ ที่ 7,ล. ป.พ.พ. ม. 538, ม. 545. ป.วิ.พ. ม. 55, ม. 94.ในกรณีที่ผู้ให้เช่าเดิมฟ้องขับไล่ผู้เช่าช่วง ซึ่งได้เช่าช่วงไปโดยไม่ได้รับอนุญาตจากผู้ให้เช่าเดิมนั้น ผู้เช่าช่วงโดยมิชอบนี้จะยกขึ้นเป็นข้อต่อสู้ผู้ให้เช่าเดิมว่า ผู้ให้เช่าเดิมไม่มีหลักฐานเป็นหนังสือมาแสดงว่ามีการเช่าช่วง จึงจะนำสืบพะยานบุคคลไม่ได้ ดังนี้ หามีสิทธิยกขึ้นต่อสู้ได้ไม่.โจทก์ฟ้องหาว่า จำเลยที่ ๑ ผิดสัญญาเช่า โดยให้จำเลยที่ ๒,๓,๔,๕,๖,๗ แบ่งเช่าช่วงโดยไม่ได้รับอนุญาตและเอาไปใช้เป็นสถานที่ประกอบอุตสาหกรรมและการค้า โจทก์ได้บอกเลิกสัญญาแล้ว จึงขอให้จำเลยที่ ๑ เลิกสัญญาและส่งมอบตึกคืน กับขอให้ขับไล่ จำเลยอื่นที่เป็นบริวารออกจากที่เช่า และเรียกค่าเช่า ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาต้องกันให้ขับไล่ และชำระค่าเช่าจนกว่าจะออก จำเลยที่ ๒,และ ๖ ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า ตามกฎหมายการเช่าอสังหาริมทรัพย์นั้น ถ้าไม่มีหนังสือเป็นหลักฐานแล้ว ผู้ให้เช่าจะฟ้องเรียกค่าเช่าไม่ได้ มิได้หมายความว่า เมื่อไม่มีสัญญาเช่าแล้ว ผู้ให้เช่าจะฟ้องขับไล่ผู้เช่าไม่ได้ มิฉะนั้นถ้าการเช่ารายใดไม่มีหนังสือเช่า ผู้เช่าจะมีสิทธิดังเป็นเจ้าของที่ไป อนึ่งจำเลยผู้ฎีกานี้ เป็นเพียงผู้เช่าช่วงโดยมิชอบ จึงไม่มีสิทธิยกความข้อนี้ขึ้นอ้างได้ พิพากษายืน.(ธรรมบัณฑิต-นาถปรีชา-นนทปัญญา)ศาลแขวงพระนครใต้ - หลวงบริรักษ์จรรยาวัตรศาลอุทธรณ์ - หลวงสุทธิภาศนฤพนธ์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องหาว่า จำเลยที่ ๑ ผิดสัญญาเช่า โดยให้จำเลยที่ ๒,๓,๔,๕,๖,๗ แบ่งเช่าช่วงโดยไม่ได้รับอนุญาตและเอาไปใช้เป็นสถานที่ประกอบอุตสาหกรรมและการค้า โจทก์ได้บอกเลิกสัญญาแล้ว จึงขอให้จำเลยที่ ๑ เลิกสัญญาและส่งมอบตึกคืน กับขอให้ขับไล่ จำเลยอื่นที่เป็นบริวารออกจากที่เช่า และเรียกค่าเช่า ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาต้องกันให้ขับไล่ และชำระค่าเช่าจนกว่าจะออก จำเลยที่ ๒,และ ๖ ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า ตามกฎหมายการเช่าอสังหาริมทรัพย์นั้น ถ้าไม่มีหนังสือเป็นหลักฐานแล้ว ผู้ให้เช่าจะฟ้องเรียกค่าเช่าไม่ได้ มิได้หมายความว่า เมื่อไม่มีสัญญาเช่าแล้ว ผู้ให้เช่าจะฟ้องขับไล่ผู้เช่าไม่ได้ มิฉะนั้นถ้าการเช่ารายใดไม่มีหนังสือเช่า ผู้เช่าจะมีสิทธิดังเป็นเจ้าของที่ไป อนึ่งจำเลยผู้ฎีกานี้ เป็นเพียงผู้เช่าช่วงโดยมิชอบ จึงไม่มีสิทธิยกความข้อนี้ขึ้นอ้างได้ พิพากษายืน. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 762/2492นางสาวปัทมะ นวราชโจทก์นายลี้ อุยซัง ที่ 1, นางเม้งเกง ที่2,นายอั้งซุแป๊ะ ที่ 3, นายเอี้ยว ที่ 4, นายโค้ว ยกบี ที่ 5, นายเลี้ยงหนำจิ่ว ที่6,นายแต้ ที่ 7,ล. ป.พ.พ. ม. 538, ม. 545. ป.วิ.พ. ม. 55, ม. 94.ในกรณีที่ผู้ให้เช่าเดิมฟ้องขับไล่ผู้เช่าช่วง ซึ่งได้เช่าช่วงไปโดยไม่ได้รับอนุญาตจากผู้ให้เช่าเดิมนั้น ผู้เช่าช่วงโดยมิชอบนี้จะยกขึ้นเป็นข้อต่อสู้ผู้ให้เช่าเดิมว่า ผู้ให้เช่าเดิมไม่มีหลักฐานเป็นหนังสือมาแสดงว่ามีการเช่าช่วง จึงจะนำสืบพะยานบุคคลไม่ได้ ดังนี้ หามีสิทธิยกขึ้นต่อสู้ได้ไม่.โจทก์ฟ้องหาว่า จำเลยที่ ๑ ผิดสัญญาเช่า โดยให้จำเลยที่ ๒,๓,๔,๕,๖,๗ แบ่งเช่าช่วงโดยไม่ได้รับอนุญาตและเอาไปใช้เป็นสถานที่ประกอบอุตสาหกรรมและการค้า โจทก์ได้บอกเลิกสัญญาแล้ว จึงขอให้จำเลยที่ ๑ เลิกสัญญาและส่งมอบตึกคืน กับขอให้ขับไล่ จำเลยอื่นที่เป็นบริวารออกจากที่เช่า และเรียกค่าเช่า ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาต้องกันให้ขับไล่ และชำระค่าเช่าจนกว่าจะออก จำเลยที่ ๒,และ ๖ ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า ตามกฎหมายการเช่าอสังหาริมทรัพย์นั้น ถ้าไม่มีหนังสือเป็นหลักฐานแล้ว ผู้ให้เช่าจะฟ้องเรียกค่าเช่าไม่ได้ มิได้หมายความว่า เมื่อไม่มีสัญญาเช่าแล้ว ผู้ให้เช่าจะฟ้องขับไล่ผู้เช่าไม่ได้ มิฉะนั้นถ้าการเช่ารายใดไม่มีหนังสือเช่า ผู้เช่าจะมีสิทธิดังเป็นเจ้าของที่ไป อนึ่งจำเลยผู้ฎีกานี้ เป็นเพียงผู้เช่าช่วงโดยมิชอบ จึงไม่มีสิทธิยกความข้อนี้ขึ้นอ้างได้ พิพากษายืน.(ธรรมบัณฑิต-นาถปรีชา-นนทปัญญา)ศาลแขวงพระนครใต้ - หลวงบริรักษ์จรรยาวัตรศาลอุทธรณ์ - หลวงสุทธิภาศนฤพนธ์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ