คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 721/2512หลักกฎหมาย: คณะกรรมการส่วนจังหวัดป้องกันการค้ากำไรเกินควร ได้ออกประกาศห้ามย้ายโคกระบือมีชีวิตเข้าไปในเขตจังหวัด โดยมิได้สั่งห้ามมิให้ค้ากำไรเกินควรในเขตอำนาจท้องที่ใดหรือทั้งหมด เช่นนี้ ประกาศของคณะกรรมการดังกล่าวไม่ชอบด้วยกฎหมายจะลงโทษผู้ฝ่าฝืนมิได้ (เทียบคำพิพากษาในที่ประชุมใหญ่ที่ 490/2503)โจทก์ฟ้องว่าระหว่างวันเวลาเกิดเหตุ จำเลยบังอาจเคลื่อนย้ายโคมีชีวิต 2 ตัว จากเขตอำเภอเมืองนราธิวาส เข้าไปในเขตท้องที่ตำบลพร่อน อำเภอตากใบจังหวัดนราธิวาส โดยมิได้รับอนุญาต ทั้งนี้เป็นการฝ่าฝืนประกาศคณะกรรมการส่วนจังหวัดป้องกันการค้ากำไรเกินควรจังหวัดนราธิวาสซึ่งอาศัยอำนาจตามมาตรา 6, 8, 10 แห่งพระราชบัญญัติป้องกันการค้ากำไรเกินควร พ.ศ. 2490 ได้ออกประกาศไว้เมื่อวันที่ 6ธันวาคม 2506 ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติป้องกันการค้ากำไรเกินควรพ.ศ. 2490 มาตรา 6, 8, 10, 17 และตามประกาศคณะกรรมการดังกล่าวกับให้คืนของกลางแก่จำเลยและสั่งจ่ายเงินรางวัลนำจับแก่ผู้จับกุมตามกฎหมายจำเลยให้การรับสารภาพศาลชั้นต้นเห็นว่าประกาศคณะกรรมการมิได้สั่งห้ามมิให้ค้ากำไรเกินควรจึงไม่ชอบด้วยกฎหมายตามนัยคำพิพากษาที่ 490/2503 พิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาว่าประกาศคณะกรรมการตรงกับความมุ่งหมายของพระราชบัญญัติป้องกันการค้ากำไรเกินควร พ.ศ. 2490 มาตรา 8 ซึ่งให้อำนาจคณะกรรมการไว้หลายวิธี ฉะนั้น เมื่อออกประกาศควบคุมก็ย่อมถือเป็นการห้ามการค้ากำไรเกินควรอยู่ในตัว ศาลฎีกาเห็นว่า ข้อความในมาตรา 8 แห่งพระราชบัญญัติป้องกันการค้ากำไรเกินควร พ.ศ. 2490 มุ่งหมายให้คณะกรรมการมีอำนาจระบุชื่อหรือประเภทสิ่งของและสั่งห้ามมิให้ค้ากำไรเกินควรในสิ่งของนั้นในเขตอำนาจ เมื่อได้ปฏิบัติแล้ว จึงให้มีอำนาจสั่งการเกี่ยวกับสิ่งของตามที่เห็นสมควร โดยเฉพาะคดีนี้คณะกรรมการได้ออกประกาศห้ามเคลื่อนย้าย โดยมิได้สั่งห้ามมิให้ค้ากำไรเกินควรแต่ประการใดประกาศคณะกรรมการจึงไม่ชอบด้วยกฎหมาย ตามนัยคำพิพากษาฎีกาที่ 490/2503 ระหว่างผู้ว่าคดีศาลแขวงนครสวรรค์ โจทก์ นายกัง แซ่อึ้งจำเลย พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 721/2512พนักงานอัยการจังหวัดนราธิวาสโจทก์นายมูซอ สีนำนุงจำเลย พ.ร.บ.ป้องกันการค้ากำไรเกินควร พ.ศ.2490 ม. 8คณะกรรมการส่วนจังหวัดป้องกันการค้ากำไรเกินควร ได้ออกประกาศห้ามย้ายโคกระบือมีชีวิตเข้าไปในเขตจังหวัด โดยมิได้สั่งห้ามมิให้ค้ากำไรเกินควรในเขตอำนาจท้องที่ใดหรือทั้งหมด เช่นนี้ ประกาศของคณะกรรมการดังกล่าวไม่ชอบด้วยกฎหมายจะลงโทษผู้ฝ่าฝืนมิได้ (เทียบคำพิพากษาในที่ประชุมใหญ่ที่ 490/2503)โจทก์ฟ้องว่าระหว่างวันเวลาเกิดเหตุ จำเลยบังอาจเคลื่อนย้ายโคมีชีวิต 2 ตัว จากเขตอำเภอเมืองนราธิวาส เข้าไปในเขตท้องที่ตำบลพร่อน อำเภอตากใบจังหวัดนราธิวาส โดยมิได้รับอนุญาต ทั้งนี้เป็นการฝ่าฝืนประกาศคณะกรรมการส่วนจังหวัดป้องกันการค้ากำไรเกินควรจังหวัดนราธิวาสซึ่งอาศัยอำนาจตามมาตรา 6, 8, 10 แห่งพระราชบัญญัติป้องกันการค้ากำไรเกินควร พ.ศ. 2490 ได้ออกประกาศไว้เมื่อวันที่ 6ธันวาคม 2506 ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติป้องกันการค้ากำไรเกินควรพ.ศ. 2490 มาตรา 6, 8, 10, 17 และตามประกาศคณะกรรมการดังกล่าวกับให้คืนของกลางแก่จำเลยและสั่งจ่ายเงินรางวัลนำจับแก่ผู้จับกุมตามกฎหมายจำเลยให้การรับสารภาพศาลชั้นต้นเห็นว่าประกาศคณะกรรมการมิได้สั่งห้ามมิให้ค้ากำไรเกินควรจึงไม่ชอบด้วยกฎหมายตามนัยคำพิพากษาที่ 490/2503 พิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาว่าประกาศคณะกรรมการตรงกับความมุ่งหมายของพระราชบัญญัติป้องกันการค้ากำไรเกินควร พ.ศ. 2490 มาตรา 8 ซึ่งให้อำนาจคณะกรรมการไว้หลายวิธี ฉะนั้น เมื่อออกประกาศควบคุมก็ย่อมถือเป็นการห้ามการค้ากำไรเกินควรอยู่ในตัว ศาลฎีกาเห็นว่า ข้อความในมาตรา 8 แห่งพระราชบัญญัติป้องกันการค้ากำไรเกินควร พ.ศ. 2490 มุ่งหมายให้คณะกรรมการมีอำนาจระบุชื่อหรือประเภทสิ่งของและสั่งห้ามมิให้ค้ากำไรเกินควรในสิ่งของนั้นในเขตอำนาจ เมื่อได้ปฏิบัติแล้ว จึงให้มีอำนาจสั่งการเกี่ยวกับสิ่งของตามที่เห็นสมควร โดยเฉพาะคดีนี้คณะกรรมการได้ออกประกาศห้ามเคลื่อนย้าย โดยมิได้สั่งห้ามมิให้ค้ากำไรเกินควรแต่ประการใดประกาศคณะกรรมการจึงไม่ชอบด้วยกฎหมาย ตามนัยคำพิพากษาฎีกาที่ 490/2503 ระหว่างผู้ว่าคดีศาลแขวงนครสวรรค์ โจทก์ นายกัง แซ่อึ้งจำเลย พิพากษายืน(ชลอ บุปผเวส-สวิง ลัดพลี-ประสม เภกะสุต)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่าระหว่างวันเวลาเกิดเหตุ จำเลยบังอาจเคลื่อนย้ายโคมีชีวิต 2 ตัว จากเขตอำเภอเมืองนราธิวาส เข้าไปในเขตท้องที่ตำบลพร่อน อำเภอตากใบจังหวัดนราธิวาส โดยมิได้รับอนุญาต ทั้งนี้เป็นการฝ่าฝืนประกาศคณะกรรมการส่วนจังหวัดป้องกันการค้ากำไรเกินควรจังหวัดนราธิวาสซึ่งอาศัยอำนาจตามมาตรา 6, 8, 10 แห่งพระราชบัญญัติป้องกันการค้ากำไรเกินควร พ.ศ. 2490 ได้ออกประกาศไว้เมื่อวันที่ 6ธันวาคม 2506 ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติป้องกันการค้ากำไรเกินควรพ.ศ. 2490 มาตรา 6, 8, 10, 17 และตามประกาศคณะกรรมการดังกล่าวกับให้คืนของกลางแก่จำเลยและสั่งจ่ายเงินรางวัลนำจับแก่ผู้จับกุมตามกฎหมายจำเลยให้การรับสารภาพศาลชั้นต้นเห็นว่าประกาศคณะกรรมการมิได้สั่งห้ามมิให้ค้ากำไรเกินควรจึงไม่ชอบด้วยกฎหมายตามนัยคำพิพากษาที่ 490/2503 พิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาว่าประกาศคณะกรรมการตรงกับความมุ่งหมายของพระราชบัญญัติป้องกันการค้ากำไรเกินควร พ.ศ. 2490 มาตรา 8 ซึ่งให้อำนาจคณะกรรมการไว้หลายวิธี ฉะนั้น เมื่อออกประกาศควบคุมก็ย่อมถือเป็นการห้ามการค้ากำไรเกินควรอยู่ในตัว ศาลฎีกาเห็นว่า ข้อความในมาตรา 8 แห่งพระราชบัญญัติป้องกันการค้ากำไรเกินควร พ.ศ. 2490 มุ่งหมายให้คณะกรรมการมีอำนาจระบุชื่อหรือประเภทสิ่งของและสั่งห้ามมิให้ค้ากำไรเกินควรในสิ่งของนั้นในเขตอำนาจ เมื่อได้ปฏิบัติแล้ว จึงให้มีอำนาจสั่งการเกี่ยวกับสิ่งของตามที่เห็นสมควร โดยเฉพาะคดีนี้คณะกรรมการได้ออกประกาศห้ามเคลื่อนย้าย โดยมิได้สั่งห้ามมิให้ค้ากำไรเกินควรแต่ประการใดประกาศคณะกรรมการจึงไม่ชอบด้วยกฎหมาย ตามนัยคำพิพากษาฎีกาที่ 490/2503 ระหว่างผู้ว่าคดีศาลแขวงนครสวรรค์ โจทก์ นายกัง แซ่อึ้งจำเลย พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 721/2512พนักงานอัยการจังหวัดนราธิวาสโจทก์นายมูซอ สีนำนุงจำเลย พ.ร.บ.ป้องกันการค้ากำไรเกินควร พ.ศ.2490 ม. 8คณะกรรมการส่วนจังหวัดป้องกันการค้ากำไรเกินควร ได้ออกประกาศห้ามย้ายโคกระบือมีชีวิตเข้าไปในเขตจังหวัด โดยมิได้สั่งห้ามมิให้ค้ากำไรเกินควรในเขตอำนาจท้องที่ใดหรือทั้งหมด เช่นนี้ ประกาศของคณะกรรมการดังกล่าวไม่ชอบด้วยกฎหมายจะลงโทษผู้ฝ่าฝืนมิได้ (เทียบคำพิพากษาในที่ประชุมใหญ่ที่ 490/2503)โจทก์ฟ้องว่าระหว่างวันเวลาเกิดเหตุ จำเลยบังอาจเคลื่อนย้ายโคมีชีวิต 2 ตัว จากเขตอำเภอเมืองนราธิวาส เข้าไปในเขตท้องที่ตำบลพร่อน อำเภอตากใบจังหวัดนราธิวาส โดยมิได้รับอนุญาต ทั้งนี้เป็นการฝ่าฝืนประกาศคณะกรรมการส่วนจังหวัดป้องกันการค้ากำไรเกินควรจังหวัดนราธิวาสซึ่งอาศัยอำนาจตามมาตรา 6, 8, 10 แห่งพระราชบัญญัติป้องกันการค้ากำไรเกินควร พ.ศ. 2490 ได้ออกประกาศไว้เมื่อวันที่ 6ธันวาคม 2506 ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติป้องกันการค้ากำไรเกินควรพ.ศ. 2490 มาตรา 6, 8, 10, 17 และตามประกาศคณะกรรมการดังกล่าวกับให้คืนของกลางแก่จำเลยและสั่งจ่ายเงินรางวัลนำจับแก่ผู้จับกุมตามกฎหมายจำเลยให้การรับสารภาพศาลชั้นต้นเห็นว่าประกาศคณะกรรมการมิได้สั่งห้ามมิให้ค้ากำไรเกินควรจึงไม่ชอบด้วยกฎหมายตามนัยคำพิพากษาที่ 490/2503 พิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาว่าประกาศคณะกรรมการตรงกับความมุ่งหมายของพระราชบัญญัติป้องกันการค้ากำไรเกินควร พ.ศ. 2490 มาตรา 8 ซึ่งให้อำนาจคณะกรรมการไว้หลายวิธี ฉะนั้น เมื่อออกประกาศควบคุมก็ย่อมถือเป็นการห้ามการค้ากำไรเกินควรอยู่ในตัว ศาลฎีกาเห็นว่า ข้อความในมาตรา 8 แห่งพระราชบัญญัติป้องกันการค้ากำไรเกินควร พ.ศ. 2490 มุ่งหมายให้คณะกรรมการมีอำนาจระบุชื่อหรือประเภทสิ่งของและสั่งห้ามมิให้ค้ากำไรเกินควรในสิ่งของนั้นในเขตอำนาจ เมื่อได้ปฏิบัติแล้ว จึงให้มีอำนาจสั่งการเกี่ยวกับสิ่งของตามที่เห็นสมควร โดยเฉพาะคดีนี้คณะกรรมการได้ออกประกาศห้ามเคลื่อนย้าย โดยมิได้สั่งห้ามมิให้ค้ากำไรเกินควรแต่ประการใดประกาศคณะกรรมการจึงไม่ชอบด้วยกฎหมาย ตามนัยคำพิพากษาฎีกาที่ 490/2503 ระหว่างผู้ว่าคดีศาลแขวงนครสวรรค์ โจทก์ นายกัง แซ่อึ้งจำเลย พิพากษายืน(ชลอ บุปผเวส-สวิง ลัดพลี-ประสม เภกะสุต)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ