คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3786/2527หลักกฎหมาย: จำเลยทั้งสองและผู้เสียหายมีบ้านอยู่ใกล้กัน ที่จำเลยที่ 1 เข้าไปฟันผู้เสียหายจำเลยที่ 2 ก็มิได้มีส่วนร่วมทำร้ายผู้เสียหายด้วย การที่จำเลยที่ 2 พูดยุยงส่งเสริมจำเลยที่ 1 ว่า เอาไอ้น้อย เอาให้ตาย โดยไม่ได้ช่วยทำอะไร การกระทำของจำเลยที่ 2 เป็นความผิดฐานเป็นผู้สนับสนุนโจทก์ฟ้องว่า จำเลยทั้งสองร่วมกันใช้มีดฟันนางรุ่งนภาผู้เสียหายหลายครั้งโดยมีเจตนาฆ่า แต่ผู้เสียหายไม่ถึงแก่ความตายสมเจตนาของจำเลย ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘, ๘๐, ๘๓ จำเลยทั้งสองให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยทั้งสองมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๒๘๘, ๘๐, ๘๓ ลงโทษจำคุกคนละ ๑๒ ปี จำเลยทั้งสองอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยทั้งสองมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๙๕ ลงโทษจำคุกคนละ ๒ ปี โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า จำเลยที่ ๑ มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๒๙๕ ส่วนคดีเฉพาะตัวจำเลยที่ ๒ จำเลยทั้งสองและผู้เสียหายมีบ้านอยู่ใกล้กัน การที่จำเลยที่ ๑ เข้าไปฟันผู้เสียหายจำเลยที่ ๒ ก็มิได้มีส่วนร่วมทำร้ายผู้เสียหายด้วย การที่จำเลยที่ ๒ พูดยุยงส่งเสริมจำเลยที่ ๑ ว่า "เอาไอ้น้อย เอาให้ตาย" โดยไม่ได้ช่วยทำอะไร การกระทำของจำเลยที่ ๒ เป็นความผิดฐานเป็นผู้สนับสนุนการกระทำความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๘๖ ซึ่งศาลมีอำนาจลงโทษได้ พิพากษาแก้เป็นว่า คดีเฉพาะตัวจำเลยที่ ๒ มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๙๕, ๘๖ วางโทษจำคุก ๑ ปี ๔ เดือนนอกจากที่แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3786/2527พนักงานอัยการจังหวัดพิษณุโลกโจทก์นายวันชัยหรือน้อย แซ่จัน กับพวกจำเลย ป.อ. ม. 80, ม. 83, ม. 86, ม. 288, ม. 295จำเลยทั้งสองและผู้เสียหายมีบ้านอยู่ใกล้กัน ที่จำเลยที่ 1 เข้าไปฟันผู้เสียหายจำเลยที่ 2 ก็มิได้มีส่วนร่วมทำร้ายผู้เสียหายด้วย การที่จำเลยที่ 2 พูดยุยงส่งเสริมจำเลยที่ 1 ว่า เอาไอ้น้อย เอาให้ตาย โดยไม่ได้ช่วยทำอะไร การกระทำของจำเลยที่ 2 เป็นความผิดฐานเป็นผู้สนับสนุนโจทก์ฟ้องว่า จำเลยทั้งสองร่วมกันใช้มีดฟันนางรุ่งนภาผู้เสียหายหลายครั้งโดยมีเจตนาฆ่า แต่ผู้เสียหายไม่ถึงแก่ความตายสมเจตนาของจำเลย ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘, ๘๐, ๘๓ จำเลยทั้งสองให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยทั้งสองมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๒๘๘, ๘๐, ๘๓ ลงโทษจำคุกคนละ ๑๒ ปี จำเลยทั้งสองอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยทั้งสองมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๙๕ ลงโทษจำคุกคนละ ๒ ปี โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า จำเลยที่ ๑ มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๒๙๕ ส่วนคดีเฉพาะตัวจำเลยที่ ๒ จำเลยทั้งสองและผู้เสียหายมีบ้านอยู่ใกล้กัน การที่จำเลยที่ ๑ เข้าไปฟันผู้เสียหายจำเลยที่ ๒ ก็มิได้มีส่วนร่วมทำร้ายผู้เสียหายด้วย การที่จำเลยที่ ๒ พูดยุยงส่งเสริมจำเลยที่ ๑ ว่า "เอาไอ้น้อย เอาให้ตาย" โดยไม่ได้ช่วยทำอะไร การกระทำของจำเลยที่ ๒ เป็นความผิดฐานเป็นผู้สนับสนุนการกระทำความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๘๖ ซึ่งศาลมีอำนาจลงโทษได้ พิพากษาแก้เป็นว่า คดีเฉพาะตัวจำเลยที่ ๒ มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๙๕, ๘๖ วางโทษจำคุก ๑ ปี ๔ เดือนนอกจากที่แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์(วีระ ทรัพยไพศาล-สุชาติ จิวะชาติ-ยรรยง อิทธิพงษ์)ศาลจังหวัดพิษณุโลก - นายสุนทร นาเนกรังสรรค์ศาลอุทธรณ์ - นายสุเทพ กิจสวัสดิ์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยทั้งสองร่วมกันใช้มีดฟันนางรุ่งนภาผู้เสียหายหลายครั้งโดยมีเจตนาฆ่า แต่ผู้เสียหายไม่ถึงแก่ความตายสมเจตนาของจำเลย ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘, ๘๐, ๘๓ จำเลยทั้งสองให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยทั้งสองมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๒๘๘, ๘๐, ๘๓ ลงโทษจำคุกคนละ ๑๒ ปี จำเลยทั้งสองอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยทั้งสองมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๙๕ ลงโทษจำคุกคนละ ๒ ปี โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า จำเลยที่ ๑ มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๒๙๕ ส่วนคดีเฉพาะตัวจำเลยที่ ๒ จำเลยทั้งสองและผู้เสียหายมีบ้านอยู่ใกล้กัน การที่จำเลยที่ ๑ เข้าไปฟันผู้เสียหายจำเลยที่ ๒ ก็มิได้มีส่วนร่วมทำร้ายผู้เสียหายด้วย การที่จำเลยที่ ๒ พูดยุยงส่งเสริมจำเลยที่ ๑ ว่า "เอาไอ้น้อย เอาให้ตาย" โดยไม่ได้ช่วยทำอะไร การกระทำของจำเลยที่ ๒ เป็นความผิดฐานเป็นผู้สนับสนุนการกระทำความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๘๖ ซึ่งศาลมีอำนาจลงโทษได้ พิพากษาแก้เป็นว่า คดีเฉพาะตัวจำเลยที่ ๒ มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๙๕, ๘๖ วางโทษจำคุก ๑ ปี ๔ เดือนนอกจากที่แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3786/2527พนักงานอัยการจังหวัดพิษณุโลกโจทก์นายวันชัยหรือน้อย แซ่จัน กับพวกจำเลย ป.อ. ม. 80, ม. 83, ม. 86, ม. 288, ม. 295จำเลยทั้งสองและผู้เสียหายมีบ้านอยู่ใกล้กัน ที่จำเลยที่ 1 เข้าไปฟันผู้เสียหายจำเลยที่ 2 ก็มิได้มีส่วนร่วมทำร้ายผู้เสียหายด้วย การที่จำเลยที่ 2 พูดยุยงส่งเสริมจำเลยที่ 1 ว่า เอาไอ้น้อย เอาให้ตาย โดยไม่ได้ช่วยทำอะไร การกระทำของจำเลยที่ 2 เป็นความผิดฐานเป็นผู้สนับสนุนโจทก์ฟ้องว่า จำเลยทั้งสองร่วมกันใช้มีดฟันนางรุ่งนภาผู้เสียหายหลายครั้งโดยมีเจตนาฆ่า แต่ผู้เสียหายไม่ถึงแก่ความตายสมเจตนาของจำเลย ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘, ๘๐, ๘๓ จำเลยทั้งสองให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยทั้งสองมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๒๘๘, ๘๐, ๘๓ ลงโทษจำคุกคนละ ๑๒ ปี จำเลยทั้งสองอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยทั้งสองมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๙๕ ลงโทษจำคุกคนละ ๒ ปี โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า จำเลยที่ ๑ มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๒๙๕ ส่วนคดีเฉพาะตัวจำเลยที่ ๒ จำเลยทั้งสองและผู้เสียหายมีบ้านอยู่ใกล้กัน การที่จำเลยที่ ๑ เข้าไปฟันผู้เสียหายจำเลยที่ ๒ ก็มิได้มีส่วนร่วมทำร้ายผู้เสียหายด้วย การที่จำเลยที่ ๒ พูดยุยงส่งเสริมจำเลยที่ ๑ ว่า "เอาไอ้น้อย เอาให้ตาย" โดยไม่ได้ช่วยทำอะไร การกระทำของจำเลยที่ ๒ เป็นความผิดฐานเป็นผู้สนับสนุนการกระทำความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๘๖ ซึ่งศาลมีอำนาจลงโทษได้ พิพากษาแก้เป็นว่า คดีเฉพาะตัวจำเลยที่ ๒ มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๙๕, ๘๖ วางโทษจำคุก ๑ ปี ๔ เดือนนอกจากที่แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์(วีระ ทรัพยไพศาล-สุชาติ จิวะชาติ-ยรรยง อิทธิพงษ์)ศาลจังหวัดพิษณุโลก - นายสุนทร นาเนกรังสรรค์ศาลอุทธรณ์ - นายสุเทพ กิจสวัสดิ์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ