คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4103/2541หลักกฎหมาย: การที่จำเลยที่ 1 ที่ 3 และที่ 4 ร่วมกันมีไว้ เพื่อนำออกใช้ซึ่งธนบัตรรัฐบาลไทยและรัฐบาลสหรัฐอเมริกาโดยรู้ว่าเป็นธนบัตรปลอมนั้น เป็นความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 244 บทหนึ่ง และมาตรา 247ประกอบด้วยมาตรา 244 อีกบทหนึ่ง อันเป็นกรรมเดียวเป็นความผิดต่อกฎหมายหลายบท ต้องลงโทษตามมาตรา 244ซึ่งเป็นบทที่มีโทษหนักที่สุดตามมาตรา 90 ปัญหานี้แม้จำเลยที่ 1 จะมิได้ฎีกาแต่เป็นปัญหาข้อกฎหมายที่เกี่ยวกับความสงบเรียบร้อย ทั้งเป็นเหตุลักษณะคดี ศาลฎีกามีอำนาจยกขึ้นวินิจฉัยและพิพากษาไปถึงจำเลยที่ 3 และที่ 4 ที่มิได้ฎีกาด้วยโจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยทั้งสี่ตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 32, 83, 91, 240, 244, 247, 248และริบของกลางจำเลยทั้งสี่ให้การปฏิเสธระหว่างพิจารณา จำเลยที่ 2 ถึงแก่ความตาย ศาลชั้นต้นจำหน่ายคดี สำหรับจำเลยที่ 2ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยที่ 1 ที่ 3 และที่ 4มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 83, 244 และ 247เรียงกระทงลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 91ความผิดตามมาตรา 244 จำคุกคนละ 6 ปี ความผิดตามมาตรา 247จำคุกคนละ 3 ปี รวมจำคุกคนละ 9 ปี ข้อหาอื่นนอกจากนี้ให้ยกของกลางริบจำเลยที่ 1 และที่ 3 อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ภาค 2 พิพากษาแก้เป็นว่า ให้ลงโทษจำเลยที่ 1ที่ 3 และที่ 4 ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 247 กระทงเดียวตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 248 จำคุกคนละ 6 ปี นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นจำเลยที่ 1 ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยข้อเท็จจริงฟังได้ว่า จำเลยที่ 1 กระทำความผิดตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ภาค 2 และวินิจฉัยข้อกฎหมายว่าที่ศาลอุทธรณ์ภาค 2 วินิจฉัยว่า ให้ลงโทษจำเลยที่ 1 ที่ 3และที่ 4 ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 247 กระทงเดียวตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 248 นั้น ศาลฎีกาเห็นว่าการที่จำเลยที่ 1 ที่ 3 และที่ 4 ร่วมกันมีไว้เพื่อนำออกใช้ซึ่งธนบัตรรัฐบาลไทยและรัฐบาลสหรัฐอเมริกาโดยรู้ว่าเป็นธนบัตรปลอม จึงเป็นความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 244บทหนึ่ง และมาตรา 247 ประกอบด้วย มาตรา 244 อีกบทหนึ่งอันเป็นกรรมเดียวเป็นความผิดต่อกฎหมายหลายบท ให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 244 ซึ่งเป็นบทที่มีโทษหนักที่สุดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 90 ปัญหานี้แม้จำเลยที่ 1จะมิได้ฎีกาแต่เป็นปัญหาข้อกฎหมายที่เกี่ยวกับความสงบเรียบร้อยทั้งเป็นเหตุลักษณะคดีศาลฎีกามีอำนาจยกขึ้นวินิจฉัยและพิพากษาไปถึงจำเลยที่ 3 และที่ 4 ที่มิได้ฎีกาด้วยพิพากษาแก้เป็นว่า ให้ลงโทษจำเลยที่ 1 ที่ 3 และที่ 4ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 244 นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ภาค 2 ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4103/2541พนักงานอัยการ จังหวัด ปทุมธานีโจทก์นาย วีระศักดิ์ แสนธิหรือแสนทิ กับพวกจำเลย ป.อ. ม. 90, ม. 244, ม. 247 ป.วิ.อ. ม. 195, ม. 213การที่จำเลยที่ 1 ที่ 3 และที่ 4 ร่วมกันมีไว้ เพื่อนำออกใช้ซึ่งธนบัตรรัฐบาลไทยและรัฐบาลสหรัฐอเมริกาโดยรู้ว่าเป็นธนบัตรปลอมนั้น เป็นความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 244 บทหนึ่ง และมาตรา 247ประกอบด้วยมาตรา 244 อีกบทหนึ่ง อันเป็นกรรมเดียวเป็นความผิดต่อกฎหมายหลายบท ต้องลงโทษตามมาตรา 244ซึ่งเป็นบทที่มีโทษหนักที่สุดตามมาตรา 90 ปัญหานี้แม้จำเลยที่ 1 จะมิได้ฎีกาแต่เป็นปัญหาข้อกฎหมายที่เกี่ยวกับความสงบเรียบร้อย ทั้งเป็นเหตุลักษณะคดี ศาลฎีกามีอำนาจยกขึ้นวินิจฉัยและพิพากษาไปถึงจำเลยที่ 3 และที่ 4 ที่มิได้ฎีกาด้วยโจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยทั้งสี่ตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 32, 83, 91, 240, 244, 247, 248และริบของกลางจำเลยทั้งสี่ให้การปฏิเสธระหว่างพิจารณา จำเลยที่ 2 ถึงแก่ความตาย ศาลชั้นต้นจำหน่ายคดี สำหรับจำเลยที่ 2ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยที่ 1 ที่ 3 และที่ 4มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 83, 244 และ 247เรียงกระทงลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 91ความผิดตามมาตรา 244 จำคุกคนละ 6 ปี ความผิดตามมาตรา 247จำคุกคนละ 3 ปี รวมจำคุกคนละ 9 ปี ข้อหาอื่นนอกจากนี้ให้ยกของกลางริบจำเลยที่ 1 และที่ 3 อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ภาค 2 พิพากษาแก้เป็นว่า ให้ลงโทษจำเลยที่ 1ที่ 3 และที่ 4 ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 247 กระทงเดียวตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 248 จำคุกคนละ 6 ปี นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นจำเลยที่ 1 ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยข้อเท็จจริงฟังได้ว่า จำเลยที่ 1 กระทำความผิดตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ภาค 2 และวินิจฉัยข้อกฎหมายว่าที่ศาลอุทธรณ์ภาค 2 วินิจฉัยว่า ให้ลงโทษจำเลยที่ 1 ที่ 3และที่ 4 ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 247 กระทงเดียวตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 248 นั้น ศาลฎีกาเห็นว่าการที่จำเลยที่ 1 ที่ 3 และที่ 4 ร่วมกันมีไว้เพื่อนำออกใช้ซึ่งธนบัตรรัฐบาลไทยและรัฐบาลสหรัฐอเมริกาโดยรู้ว่าเป็นธนบัตรปลอม จึงเป็นความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 244บทหนึ่ง และมาตรา 247 ประกอบด้วย มาตรา 244 อีกบทหนึ่งอันเป็นกรรมเดียวเป็นความผิดต่อกฎหมายหลายบท ให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 244 ซึ่งเป็นบทที่มีโทษหนักที่สุดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 90 ปัญหานี้แม้จำเลยที่ 1จะมิได้ฎีกาแต่เป็นปัญหาข้อกฎหมายที่เกี่ยวกับความสงบเรียบร้อยทั้งเป็นเหตุลักษณะคดีศาลฎีกามีอำนาจยกขึ้นวินิจฉัยและพิพากษาไปถึงจำเลยที่ 3 และที่ 4 ที่มิได้ฎีกาด้วยพิพากษาแก้เป็นว่า ให้ลงโทษจำเลยที่ 1 ที่ 3 และที่ 4ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 244 นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ภาค 2(จรัญ หัตถกรรม-อรุณ น้าประเสริฐ-สุวัตร์ สุขเกษม)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยทั้งสี่ตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 32, 83, 91, 240, 244, 247, 248และริบของกลางจำเลยทั้งสี่ให้การปฏิเสธระหว่างพิจารณา จำเลยที่ 2 ถึงแก่ความตาย ศาลชั้นต้นจำหน่ายคดี สำหรับจำเลยที่ 2ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยที่ 1 ที่ 3 และที่ 4มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 83, 244 และ 247เรียงกระทงลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 91ความผิดตามมาตรา 244 จำคุกคนละ 6 ปี ความผิดตามมาตรา 247จำคุกคนละ 3 ปี รวมจำคุกคนละ 9 ปี ข้อหาอื่นนอกจากนี้ให้ยกของกลางริบจำเลยที่ 1 และที่ 3 อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ภาค 2 พิพากษาแก้เป็นว่า ให้ลงโทษจำเลยที่ 1ที่ 3 และที่ 4 ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 247 กระทงเดียวตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 248 จำคุกคนละ 6 ปี นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นจำเลยที่ 1 ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยข้อเท็จจริงฟังได้ว่า จำเลยที่ 1 กระทำความผิดตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ภาค 2 และวินิจฉัยข้อกฎหมายว่าที่ศาลอุทธรณ์ภาค 2 วินิจฉัยว่า ให้ลงโทษจำเลยที่ 1 ที่ 3และที่ 4 ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 247 กระทงเดียวตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 248 นั้น ศาลฎีกาเห็นว่าการที่จำเลยที่ 1 ที่ 3 และที่ 4 ร่วมกันมีไว้เพื่อนำออกใช้ซึ่งธนบัตรรัฐบาลไทยและรัฐบาลสหรัฐอเมริกาโดยรู้ว่าเป็นธนบัตรปลอม จึงเป็นความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 244บทหนึ่ง และมาตรา 247 ประกอบด้วย มาตรา 244 อีกบทหนึ่งอันเป็นกรรมเดียวเป็นความผิดต่อกฎหมายหลายบท ให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 244 ซึ่งเป็นบทที่มีโทษหนักที่สุดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 90 ปัญหานี้แม้จำเลยที่ 1จะมิได้ฎีกาแต่เป็นปัญหาข้อกฎหมายที่เกี่ยวกับความสงบเรียบร้อยทั้งเป็นเหตุลักษณะคดีศาลฎีกามีอำนาจยกขึ้นวินิจฉัยและพิพากษาไปถึงจำเลยที่ 3 และที่ 4 ที่มิได้ฎีกาด้วยพิพากษาแก้เป็นว่า ให้ลงโทษจำเลยที่ 1 ที่ 3 และที่ 4ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 244 นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ภาค 2 ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4103/2541พนักงานอัยการ จังหวัด ปทุมธานีโจทก์นาย วีระศักดิ์ แสนธิหรือแสนทิ กับพวกจำเลย ป.อ. ม. 90, ม. 244, ม. 247 ป.วิ.อ. ม. 195, ม. 213การที่จำเลยที่ 1 ที่ 3 และที่ 4 ร่วมกันมีไว้ เพื่อนำออกใช้ซึ่งธนบัตรรัฐบาลไทยและรัฐบาลสหรัฐอเมริกาโดยรู้ว่าเป็นธนบัตรปลอมนั้น เป็นความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 244 บทหนึ่ง และมาตรา 247ประกอบด้วยมาตรา 244 อีกบทหนึ่ง อันเป็นกรรมเดียวเป็นความผิดต่อกฎหมายหลายบท ต้องลงโทษตามมาตรา 244ซึ่งเป็นบทที่มีโทษหนักที่สุดตามมาตรา 90 ปัญหานี้แม้จำเลยที่ 1 จะมิได้ฎีกาแต่เป็นปัญหาข้อกฎหมายที่เกี่ยวกับความสงบเรียบร้อย ทั้งเป็นเหตุลักษณะคดี ศาลฎีกามีอำนาจยกขึ้นวินิจฉัยและพิพากษาไปถึงจำเลยที่ 3 และที่ 4 ที่มิได้ฎีกาด้วยโจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยทั้งสี่ตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 32, 83, 91, 240, 244, 247, 248และริบของกลางจำเลยทั้งสี่ให้การปฏิเสธระหว่างพิจารณา จำเลยที่ 2 ถึงแก่ความตาย ศาลชั้นต้นจำหน่ายคดี สำหรับจำเลยที่ 2ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยที่ 1 ที่ 3 และที่ 4มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 83, 244 และ 247เรียงกระทงลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 91ความผิดตามมาตรา 244 จำคุกคนละ 6 ปี ความผิดตามมาตรา 247จำคุกคนละ 3 ปี รวมจำคุกคนละ 9 ปี ข้อหาอื่นนอกจากนี้ให้ยกของกลางริบจำเลยที่ 1 และที่ 3 อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ภาค 2 พิพากษาแก้เป็นว่า ให้ลงโทษจำเลยที่ 1ที่ 3 และที่ 4 ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 247 กระทงเดียวตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 248 จำคุกคนละ 6 ปี นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นจำเลยที่ 1 ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยข้อเท็จจริงฟังได้ว่า จำเลยที่ 1 กระทำความผิดตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ภาค 2 และวินิจฉัยข้อกฎหมายว่าที่ศาลอุทธรณ์ภาค 2 วินิจฉัยว่า ให้ลงโทษจำเลยที่ 1 ที่ 3และที่ 4 ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 247 กระทงเดียวตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 248 นั้น ศาลฎีกาเห็นว่าการที่จำเลยที่ 1 ที่ 3 และที่ 4 ร่วมกันมีไว้เพื่อนำออกใช้ซึ่งธนบัตรรัฐบาลไทยและรัฐบาลสหรัฐอเมริกาโดยรู้ว่าเป็นธนบัตรปลอม จึงเป็นความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 244บทหนึ่ง และมาตรา 247 ประกอบด้วย มาตรา 244 อีกบทหนึ่งอันเป็นกรรมเดียวเป็นความผิดต่อกฎหมายหลายบท ให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 244 ซึ่งเป็นบทที่มีโทษหนักที่สุดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 90 ปัญหานี้แม้จำเลยที่ 1จะมิได้ฎีกาแต่เป็นปัญหาข้อกฎหมายที่เกี่ยวกับความสงบเรียบร้อยทั้งเป็นเหตุลักษณะคดีศาลฎีกามีอำนาจยกขึ้นวินิจฉัยและพิพากษาไปถึงจำเลยที่ 3 และที่ 4 ที่มิได้ฎีกาด้วยพิพากษาแก้เป็นว่า ให้ลงโทษจำเลยที่ 1 ที่ 3 และที่ 4ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 244 นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ภาค 2(จรัญ หัตถกรรม-อรุณ น้าประเสริฐ-สุวัตร์ สุขเกษม)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ