คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 121/2521หลักกฎหมาย: องค์การโทรศัพท์ฟ้องเรียกค่าเช่าเครื่องโทรศัพท์ ไม่ใช่ผู้ค้าในการให้เช่าสังหาริมทรัพย์ตาม ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 165(6)อายุความฟ้องเรียกค่าเช่ามีกำหนดตาม มาตรา 166โจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นนิติบุคคลตามพระราชบัญญัติองค์การโทรศัพท์แห่งประเทศไทย พ.ศ. 2497 เมื่อวันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2508 จำเลยได้มอบอำนาจให้นายโกศล จีระนันตชัย ทำสัญญาเช่าโทรศัพท์เลขหมาย 913729 จากโจทก์ปรากฏตามหนังสือมอบอำนาจและสัญญาเช่าท้ายฟ้อง โจทก์ได้นำเครื่องโทรศัพท์ไปติดตั้งให้จำเลยแล้ว จำเลยค้างค่าเช่าโทรศัพท์แต่เดือนมีนาคม 2514 จนถึงเดือนกันยายน 2514 รวมเป็นเงิน 472 บาท โจทก์ก็ได้บอกเลิกสัญญาและรื้อถอนเครื่องโทรศัพท์คืน แต่ไม่สามารถนำเครื่องโทรศัพท์คืนได้ ซึ่งจำเลยจะต้องรับผิดชดใช้ราคาเครื่องโทรศัพท์ให้โจทก์เป็นเงิน 500 บาท รวมกับค่าเช่าที่ค้างชำระเป็นเงิน 972 บาท โจทก์ทวงถามให้จำเลยชำระเงินดังกล่าวแล้ว จำเลยเพิกเฉยขอให้บังคับจำเลยชำระเงินดังกล่าวให้โจทก์จำเลยให้การว่าจำเลยเป็นเพียงผู้ขอโทรศัพท์ให้นายโกศล จีระนันตชัยเท่านั้น นายโกศล จีระนันตชัย จึงเป็นผู้เช่ากับโจทก์โดยตรงหาใช่จำเลยไม่ โจทก์ไม่มีอำนาจฟ้องเรียกร้องเอาจากจำเลย หากจำเลยจะเป็นผู้เช่ากับโจทก์จริงจำเลยก็ไม่ต้องรับผิดชำระค่าเช่าที่ค้าง เพราะฟ้องโจทก์ขาดอายุความแล้วศาลชั้นต้นเห็นว่าคดีพอวินิจฉัยได้โดยไม่ต้องสืบพยาน ให้งดสืบพยานโจทก์จำเลย แล้วฟังว่าจำเลยเป็นคู่สัญญากับโจทก์โดยตรง ต้องรับผิดตามสัญญาเช่า คดีโจทก์ไม่ขาดอายุความ พิพากษาให้จำเลยชำระค่าเช่าโทรศัพท์ที่ค้างชำระ 472 บาทและค่าเครื่องโทรศัพท์ 500 บาทเป็นเงิน 972 บาทแก่โจทก์จำเลยอุทธรณ์ ศาลชั้นต้นสั่งรับอุทธรณ์เฉพาะปัญหาเรื่องอายุความศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาตรวจสำนวนประชุมปรึกษาคดีแล้ว คดีนี้มีทุนทรัพย์ 472 บาทจำเลยฎีกาได้แต่เฉพาะปัญหาข้อกฎหมาย การวินิจฉัยข้อกฎหมายเช่นว่านี้ศาลฎีกาจะต้องฟังข้อเท็จจริงตามที่ศาลอุทธรณ์ได้วินิจฉัยมาแล้วจากพยานหลักฐานในสำนวน และโดยที่คดีนี้จะอุทธรณ์ได้แต่เฉพาะในปัญหาข้อกฎหมายในการวินิจฉัยข้อกฎหมายศาลอุทธรณ์จำต้องถือตามข้อเท็จจริงที่ศาลชั้นต้นได้วินิจฉัยจากพยานหลักฐานในสำนวนด้วยศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงว่าโจทก์ไม่ใช่พ่อค้าหรือบุคคลจำพวกทีค้าในการให้เช่าสังหาริมทรัพย์ เมื่อฟังข้อเท็จจริงดังกล่าวคดีของโจทก์ก็ไม่อยู่ในบังคับของมาตรา 165 วรรคหนึ่ง อนุมาตรา 6 แต่อยู่ในบังคับของมาตรา 166 แห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ หาขาดอายุความไม่ฎีกาจำเลยฟังไม่ขึ้นพิพากษายืน ให้จำเลยใช้ค่าทนายความชั้นฎีกาแทนโจทก์ 75 บาท ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 121/2521องค์การโทรศัพท์แห่งประเทศไทย โดยร้อยเอกวีระลักร แดงประเสริฐ ผู้รับมอบอำนาจโจทก์นายฉลอง เคียงศิริจำเลย ป.พ.พ. ม. 165 (6)องค์การโทรศัพท์ฟ้องเรียกค่าเช่าเครื่องโทรศัพท์ ไม่ใช่ผู้ค้าในการให้เช่าสังหาริมทรัพย์ตาม ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 165(6)อายุความฟ้องเรียกค่าเช่ามีกำหนดตาม มาตรา 166โจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นนิติบุคคลตามพระราชบัญญัติองค์การโทรศัพท์แห่งประเทศไทย พ.ศ. 2497 เมื่อวันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2508 จำเลยได้มอบอำนาจให้นายโกศล จีระนันตชัย ทำสัญญาเช่าโทรศัพท์เลขหมาย 913729 จากโจทก์ปรากฏตามหนังสือมอบอำนาจและสัญญาเช่าท้ายฟ้อง โจทก์ได้นำเครื่องโทรศัพท์ไปติดตั้งให้จำเลยแล้ว จำเลยค้างค่าเช่าโทรศัพท์แต่เดือนมีนาคม 2514 จนถึงเดือนกันยายน 2514 รวมเป็นเงิน 472 บาท โจทก์ก็ได้บอกเลิกสัญญาและรื้อถอนเครื่องโทรศัพท์คืน แต่ไม่สามารถนำเครื่องโทรศัพท์คืนได้ ซึ่งจำเลยจะต้องรับผิดชดใช้ราคาเครื่องโทรศัพท์ให้โจทก์เป็นเงิน 500 บาท รวมกับค่าเช่าที่ค้างชำระเป็นเงิน 972 บาท โจทก์ทวงถามให้จำเลยชำระเงินดังกล่าวแล้ว จำเลยเพิกเฉยขอให้บังคับจำเลยชำระเงินดังกล่าวให้โจทก์จำเลยให้การว่าจำเลยเป็นเพียงผู้ขอโทรศัพท์ให้นายโกศล จีระนันตชัยเท่านั้น นายโกศล จีระนันตชัย จึงเป็นผู้เช่ากับโจทก์โดยตรงหาใช่จำเลยไม่ โจทก์ไม่มีอำนาจฟ้องเรียกร้องเอาจากจำเลย หากจำเลยจะเป็นผู้เช่ากับโจทก์จริงจำเลยก็ไม่ต้องรับผิดชำระค่าเช่าที่ค้าง เพราะฟ้องโจทก์ขาดอายุความแล้วศาลชั้นต้นเห็นว่าคดีพอวินิจฉัยได้โดยไม่ต้องสืบพยาน ให้งดสืบพยานโจทก์จำเลย แล้วฟังว่าจำเลยเป็นคู่สัญญากับโจทก์โดยตรง ต้องรับผิดตามสัญญาเช่า คดีโจทก์ไม่ขาดอายุความ พิพากษาให้จำเลยชำระค่าเช่าโทรศัพท์ที่ค้างชำระ 472 บาทและค่าเครื่องโทรศัพท์ 500 บาทเป็นเงิน 972 บาทแก่โจทก์จำเลยอุทธรณ์ ศาลชั้นต้นสั่งรับอุทธรณ์เฉพาะปัญหาเรื่องอายุความศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาตรวจสำนวนประชุมปรึกษาคดีแล้ว คดีนี้มีทุนทรัพย์ 472 บาทจำเลยฎีกาได้แต่เฉพาะปัญหาข้อกฎหมาย การวินิจฉัยข้อกฎหมายเช่นว่านี้ศาลฎีกาจะต้องฟังข้อเท็จจริงตามที่ศาลอุทธรณ์ได้วินิจฉัยมาแล้วจากพยานหลักฐานในสำนวน และโดยที่คดีนี้จะอุทธรณ์ได้แต่เฉพาะในปัญหาข้อกฎหมายในการวินิจฉัยข้อกฎหมายศาลอุทธรณ์จำต้องถือตามข้อเท็จจริงที่ศาลชั้นต้นได้วินิจฉัยจากพยานหลักฐานในสำนวนด้วยศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงว่าโจทก์ไม่ใช่พ่อค้าหรือบุคคลจำพวกทีค้าในการให้เช่าสังหาริมทรัพย์ เมื่อฟังข้อเท็จจริงดังกล่าวคดีของโจทก์ก็ไม่อยู่ในบังคับของมาตรา 165 วรรคหนึ่ง อนุมาตรา 6 แต่อยู่ในบังคับของมาตรา 166 แห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ หาขาดอายุความไม่ฎีกาจำเลยฟังไม่ขึ้นพิพากษายืน ให้จำเลยใช้ค่าทนายความชั้นฎีกาแทนโจทก์ 75 บาท(จันทร์ ระรวยทรง-โสพิทย์ คังคะเกตุ-เฟื่องขจิต รัศมิภูติ)แหล่งที่มาเนติบัณฑิตยสภาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคงไม่เป็นเหตุให้ถือเป็นหลักว่ารัฐวิสาหกิจไม่เป็นการค้า จิตติคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นนิติบุคคลตามพระราชบัญญัติองค์การโทรศัพท์แห่งประเทศไทย พ.ศ. 2497 เมื่อวันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2508 จำเลยได้มอบอำนาจให้นายโกศล จีระนันตชัย ทำสัญญาเช่าโทรศัพท์เลขหมาย 913729 จากโจทก์ปรากฏตามหนังสือมอบอำนาจและสัญญาเช่าท้ายฟ้อง โจทก์ได้นำเครื่องโทรศัพท์ไปติดตั้งให้จำเลยแล้ว จำเลยค้างค่าเช่าโทรศัพท์แต่เดือนมีนาคม 2514 จนถึงเดือนกันยายน 2514 รวมเป็นเงิน 472 บาท โจทก์ก็ได้บอกเลิกสัญญาและรื้อถอนเครื่องโทรศัพท์คืน แต่ไม่สามารถนำเครื่องโทรศัพท์คืนได้ ซึ่งจำเลยจะต้องรับผิดชดใช้ราคาเครื่องโทรศัพท์ให้โจทก์เป็นเงิน 500 บาท รวมกับค่าเช่าที่ค้างชำระเป็นเงิน 972 บาท โจทก์ทวงถามให้จำเลยชำระเงินดังกล่าวแล้ว จำเลยเพิกเฉยขอให้บังคับจำเลยชำระเงินดังกล่าวให้โจทก์จำเลยให้การว่าจำเลยเป็นเพียงผู้ขอโทรศัพท์ให้นายโกศล จีระนันตชัยเท่านั้น นายโกศล จีระนันตชัย จึงเป็นผู้เช่ากับโจทก์โดยตรงหาใช่จำเลยไม่ โจทก์ไม่มีอำนาจฟ้องเรียกร้องเอาจากจำเลย หากจำเลยจะเป็นผู้เช่ากับโจทก์จริงจำเลยก็ไม่ต้องรับผิดชำระค่าเช่าที่ค้าง เพราะฟ้องโจทก์ขาดอายุความแล้วศาลชั้นต้นเห็นว่าคดีพอวินิจฉัยได้โดยไม่ต้องสืบพยาน ให้งดสืบพยานโจทก์จำเลย แล้วฟังว่าจำเลยเป็นคู่สัญญากับโจทก์โดยตรง ต้องรับผิดตามสัญญาเช่า คดีโจทก์ไม่ขาดอายุความ พิพากษาให้จำเลยชำระค่าเช่าโทรศัพท์ที่ค้างชำระ 472 บาทและค่าเครื่องโทรศัพท์ 500 บาทเป็นเงิน 972 บาทแก่โจทก์จำเลยอุทธรณ์ ศาลชั้นต้นสั่งรับอุทธรณ์เฉพาะปัญหาเรื่องอายุความศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาตรวจสำนวนประชุมปรึกษาคดีแล้ว คดีนี้มีทุนทรัพย์ 472 บาทจำเลยฎีกาได้แต่เฉพาะปัญหาข้อกฎหมาย การวินิจฉัยข้อกฎหมายเช่นว่านี้ศาลฎีกาจะต้องฟังข้อเท็จจริงตามที่ศาลอุทธรณ์ได้วินิจฉัยมาแล้วจากพยานหลักฐานในสำนวน และโดยที่คดีนี้จะอุทธรณ์ได้แต่เฉพาะในปัญหาข้อกฎหมายในการวินิจฉัยข้อกฎหมายศาลอุทธรณ์จำต้องถือตามข้อเท็จจริงที่ศาลชั้นต้นได้วินิจฉัยจากพยานหลักฐานในสำนวนด้วยศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงว่าโจทก์ไม่ใช่พ่อค้าหรือบุคคลจำพวกทีค้าในการให้เช่าสังหาริมทรัพย์ เมื่อฟังข้อเท็จจริงดังกล่าวคดีของโจทก์ก็ไม่อยู่ในบังคับของมาตรา 165 วรรคหนึ่ง อนุมาตรา 6 แต่อยู่ในบังคับของมาตรา 166 แห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ หาขาดอายุความไม่ฎีกาจำเลยฟังไม่ขึ้นพิพากษายืน ให้จำเลยใช้ค่าทนายความชั้นฎีกาแทนโจทก์ 75 บาท ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 121/2521องค์การโทรศัพท์แห่งประเทศไทย โดยร้อยเอกวีระลักร แดงประเสริฐ ผู้รับมอบอำนาจโจทก์นายฉลอง เคียงศิริจำเลย ป.พ.พ. ม. 165 (6)องค์การโทรศัพท์ฟ้องเรียกค่าเช่าเครื่องโทรศัพท์ ไม่ใช่ผู้ค้าในการให้เช่าสังหาริมทรัพย์ตาม ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 165(6)อายุความฟ้องเรียกค่าเช่ามีกำหนดตาม มาตรา 166โจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นนิติบุคคลตามพระราชบัญญัติองค์การโทรศัพท์แห่งประเทศไทย พ.ศ. 2497 เมื่อวันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2508 จำเลยได้มอบอำนาจให้นายโกศล จีระนันตชัย ทำสัญญาเช่าโทรศัพท์เลขหมาย 913729 จากโจทก์ปรากฏตามหนังสือมอบอำนาจและสัญญาเช่าท้ายฟ้อง โจทก์ได้นำเครื่องโทรศัพท์ไปติดตั้งให้จำเลยแล้ว จำเลยค้างค่าเช่าโทรศัพท์แต่เดือนมีนาคม 2514 จนถึงเดือนกันยายน 2514 รวมเป็นเงิน 472 บาท โจทก์ก็ได้บอกเลิกสัญญาและรื้อถอนเครื่องโทรศัพท์คืน แต่ไม่สามารถนำเครื่องโทรศัพท์คืนได้ ซึ่งจำเลยจะต้องรับผิดชดใช้ราคาเครื่องโทรศัพท์ให้โจทก์เป็นเงิน 500 บาท รวมกับค่าเช่าที่ค้างชำระเป็นเงิน 972 บาท โจทก์ทวงถามให้จำเลยชำระเงินดังกล่าวแล้ว จำเลยเพิกเฉยขอให้บังคับจำเลยชำระเงินดังกล่าวให้โจทก์จำเลยให้การว่าจำเลยเป็นเพียงผู้ขอโทรศัพท์ให้นายโกศล จีระนันตชัยเท่านั้น นายโกศล จีระนันตชัย จึงเป็นผู้เช่ากับโจทก์โดยตรงหาใช่จำเลยไม่ โจทก์ไม่มีอำนาจฟ้องเรียกร้องเอาจากจำเลย หากจำเลยจะเป็นผู้เช่ากับโจทก์จริงจำเลยก็ไม่ต้องรับผิดชำระค่าเช่าที่ค้าง เพราะฟ้องโจทก์ขาดอายุความแล้วศาลชั้นต้นเห็นว่าคดีพอวินิจฉัยได้โดยไม่ต้องสืบพยาน ให้งดสืบพยานโจทก์จำเลย แล้วฟังว่าจำเลยเป็นคู่สัญญากับโจทก์โดยตรง ต้องรับผิดตามสัญญาเช่า คดีโจทก์ไม่ขาดอายุความ พิพากษาให้จำเลยชำระค่าเช่าโทรศัพท์ที่ค้างชำระ 472 บาทและค่าเครื่องโทรศัพท์ 500 บาทเป็นเงิน 972 บาทแก่โจทก์จำเลยอุทธรณ์ ศาลชั้นต้นสั่งรับอุทธรณ์เฉพาะปัญหาเรื่องอายุความศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาตรวจสำนวนประชุมปรึกษาคดีแล้ว คดีนี้มีทุนทรัพย์ 472 บาทจำเลยฎีกาได้แต่เฉพาะปัญหาข้อกฎหมาย การวินิจฉัยข้อกฎหมายเช่นว่านี้ศาลฎีกาจะต้องฟังข้อเท็จจริงตามที่ศาลอุทธรณ์ได้วินิจฉัยมาแล้วจากพยานหลักฐานในสำนวน และโดยที่คดีนี้จะอุทธรณ์ได้แต่เฉพาะในปัญหาข้อกฎหมายในการวินิจฉัยข้อกฎหมายศาลอุทธรณ์จำต้องถือตามข้อเท็จจริงที่ศาลชั้นต้นได้วินิจฉัยจากพยานหลักฐานในสำนวนด้วยศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงว่าโจทก์ไม่ใช่พ่อค้าหรือบุคคลจำพวกทีค้าในการให้เช่าสังหาริมทรัพย์ เมื่อฟังข้อเท็จจริงดังกล่าวคดีของโจทก์ก็ไม่อยู่ในบังคับของมาตรา 165 วรรคหนึ่ง อนุมาตรา 6 แต่อยู่ในบังคับของมาตรา 166 แห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ หาขาดอายุความไม่ฎีกาจำเลยฟังไม่ขึ้นพิพากษายืน ให้จำเลยใช้ค่าทนายความชั้นฎีกาแทนโจทก์ 75 บาท(จันทร์ ระรวยทรง-โสพิทย์ คังคะเกตุ-เฟื่องขจิต รัศมิภูติ)แหล่งที่มาเนติบัณฑิตยสภาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคงไม่เป็นเหตุให้ถือเป็นหลักว่ารัฐวิสาหกิจไม่เป็นการค้า จิตติ