คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 64148หลักกฎหมาย: ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เฉพาะดุลพินิจในการกำหนดโทษ มิได้แก้บทความผิด เป็นการแก้ไขเล็กน้อย จึงต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 288, 69 ให้จำคุก 10 ปี ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่าให้จำคุก 2 ปี โจทก์ฎีกาศาลชั้นต้นสั่งไม่รับฎีกา โจทก์ยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่งที่ไม่รับฎีกาศาลฎีกาสั่งว่า "พิเคราะห์แล้วเห็นว่า ฎีกาของโจทก์เป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง และศาลอุทธรณ์แก้เฉพาะดุลพินิจในการกำหนดโทษมิได้แก่บทความผิด เป็นการแก้ไขเล็กน้อย จึงต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 218 ศาลชั้นต้นสั่งไม่รับฎีกาชอบแล้ว ยกคำร้อง" ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 957/2525นายม้วน แสงสุวรรณโจทก์นายประยงค์ เทียมสิงห์จำเลย ป.วิ.อ. ม. 218ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เฉพาะดุลพินิจในการกำหนดโทษ มิได้แก้บทความผิด เป็นการแก้ไขเล็กน้อย จึงต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 288, 69 ให้จำคุก 10 ปี ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่าให้จำคุก 2 ปี โจทก์ฎีกาศาลชั้นต้นสั่งไม่รับฎีกา โจทก์ยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่งที่ไม่รับฎีกาศาลฎีกาสั่งว่า "พิเคราะห์แล้วเห็นว่า ฎีกาของโจทก์เป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง และศาลอุทธรณ์แก้เฉพาะดุลพินิจในการกำหนดโทษมิได้แก่บทความผิด เป็นการแก้ไขเล็กน้อย จึงต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 218 ศาลชั้นต้นสั่งไม่รับฎีกาชอบแล้ว ยกคำร้อง"(พินิจ สังขนันท์-ทวี กสิยพงศ์-พิพัฒน์ จักรางกูร)แหล่งที่มาเนติบัณฑิตยสภาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุศาลล่าง ทั้ง สอง ฟัง ต้อง กัน ว่า การกระทำ ของ จำเลย เป็น การ กระทำ เพื่อ ป้องกันตัว เกินสมควร แก่ เหตุ การ ที่ โจทก์ ฎีกา ว่า การกระทำ ของ จำเลย ไม่เป็น การ ป้องกัน เกินสมควร แก่ เหตุ แต่ เป็น ความผิด ฐาน ฆ่า ผู้อื่น นั้น เป็น การ โต้เถียง การ รับฟัง พยาน หลักฐาน ของ ศาลล่าง ทั้ง สอง ( เทียบ ตาม คำสั่ง คำร้อง ที่ 320/2492, 107/2489 และ 15/2502) เป็น ฎีกา ใน ปัญหาข้อเท็จจริง มิใช่ ปัญหาข้อกฎหมาย เริงธรรม ลัดพลีคำพิพากษา: ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 288, 69 ให้จำคุก 10 ปี ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่าให้จำคุก 2 ปี โจทก์ฎีกาศาลชั้นต้นสั่งไม่รับฎีกา โจทก์ยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่งที่ไม่รับฎีกาศาลฎีกาสั่งว่า "พิเคราะห์แล้วเห็นว่า ฎีกาของโจทก์เป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง และศาลอุทธรณ์แก้เฉพาะดุลพินิจในการกำหนดโทษมิได้แก่บทความผิด เป็นการแก้ไขเล็กน้อย จึงต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 218 ศาลชั้นต้นสั่งไม่รับฎีกาชอบแล้ว ยกคำร้อง" ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 957/2525นายม้วน แสงสุวรรณโจทก์นายประยงค์ เทียมสิงห์จำเลย ป.วิ.อ. ม. 218ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เฉพาะดุลพินิจในการกำหนดโทษ มิได้แก้บทความผิด เป็นการแก้ไขเล็กน้อย จึงต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 288, 69 ให้จำคุก 10 ปี ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่าให้จำคุก 2 ปี โจทก์ฎีกาศาลชั้นต้นสั่งไม่รับฎีกา โจทก์ยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่งที่ไม่รับฎีกาศาลฎีกาสั่งว่า "พิเคราะห์แล้วเห็นว่า ฎีกาของโจทก์เป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง และศาลอุทธรณ์แก้เฉพาะดุลพินิจในการกำหนดโทษมิได้แก่บทความผิด เป็นการแก้ไขเล็กน้อย จึงต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 218 ศาลชั้นต้นสั่งไม่รับฎีกาชอบแล้ว ยกคำร้อง"(พินิจ สังขนันท์-ทวี กสิยพงศ์-พิพัฒน์ จักรางกูร)แหล่งที่มาเนติบัณฑิตยสภาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุศาลล่าง ทั้ง สอง ฟัง ต้อง กัน ว่า การกระทำ ของ จำเลย เป็น การ กระทำ เพื่อ ป้องกันตัว เกินสมควร แก่ เหตุ การ ที่ โจทก์ ฎีกา ว่า การกระทำ ของ จำเลย ไม่เป็น การ ป้องกัน เกินสมควร แก่ เหตุ แต่ เป็น ความผิด ฐาน ฆ่า ผู้อื่น นั้น เป็น การ โต้เถียง การ รับฟัง พยาน หลักฐาน ของ ศาลล่าง ทั้ง สอง ( เทียบ ตาม คำสั่ง คำร้อง ที่ 320/2492, 107/2489 และ 15/2502) เป็น ฎีกา ใน ปัญหาข้อเท็จจริง มิใช่ ปัญหาข้อกฎหมาย เริงธรรม ลัดพลี