คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1261/2500หลักกฎหมาย: ผู้ตายเป็นผู้ก่อเหตุระรานจำเลยโดยแสดงวาจาท้าทายจะทำร้ายพร้อมทั้งมีมีดดาบขยับอยู่ในมือรุกประชิดจำเลยเข้าไปทุกที จำเลยก็ได้แต่ถอยหลังไปทางเรือน เมื่อเป็นการจวนตัวใกล้อันตรายจากผู้ตายเต็มทีเช่นนี้ จำเลยจึงใช้มีดขอฟันผู้ตายไปเพียงทีเดียว ผู้ตายถึงตายเป็นการป้องกันตัวพอสมควรแก่เหตุได้ความว่านายปาน (ผู้ตาย) เป็นผู้ก่อเหตุระรานจำเลย โดยแสดงวาจาท้าทายจะทำร้าย พร้อมทั้งมีมีดขยับอยู่ในมือรุกประชิดจำเลยเข้าไปทุกที จำเลยก็ได้แต่ถอยหลังไปทางเรือนนายแก่นโดยมิรู้ว่ามีอะไรอยู่ข้างหลังนั้น เมื่อเป็นการจวนตัวใกล้อันตรายจากนายปานเต็มทีเช่นนี้ จำเลยจึงใช้มีดขอฟันนายปานไปเพียงทีเดียวนายปานตาย ศาลจังหวัดสระบุรีวินิจฉัยว่า นายปานไปหาเรื่องและชวนให้จำเลยต่อสู้ นายปานถือมีดดาบอยู่ แต่ยังไม่ได้ยกขึ้นฟันจำเลย การที่จำเลยฟันนายปาน เป็นเรื่องจำเลยรับคำท้า จึงเรียกไม่ได้ว่าเป็นการป้องกันตัวโดยชอบด้วยกฎหมาย แม้จำเลยฟันเพียงครั้งเดียว ก็ฟังได้ว่าเป็นการฆ่าคนโดยเจตนา เพราะมีดขอที่จำเลยใช้เป็นมีดขนาดใหญ่และยาว พิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 249 จำคุก 15 ปี ลดตาม มาตรา 59 หนึ่งในสาม คงจำคุก10 ปี มีดของกลางริบศาลฎีกาพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์โดยกลับศาลชั้นต้น ให้ยกฟ้องโจทก์ ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงดังกล่าวข้างต้น แล้ววินิจฉัยว่า เป็นการป้องกันตัวพอสมควรแก่เหตุ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1261/2500อัยการสระบุรี และนายอิน สิงห์น้อยโจทก์นายไป๋ เพียงรามจำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 249, ม. 50ผู้ตายเป็นผู้ก่อเหตุระรานจำเลยโดยแสดงวาจาท้าทายจะทำร้ายพร้อมทั้งมีมีดดาบขยับอยู่ในมือรุกประชิดจำเลยเข้าไปทุกที จำเลยก็ได้แต่ถอยหลังไปทางเรือน เมื่อเป็นการจวนตัวใกล้อันตรายจากผู้ตายเต็มทีเช่นนี้ จำเลยจึงใช้มีดขอฟันผู้ตายไปเพียงทีเดียว ผู้ตายถึงตายเป็นการป้องกันตัวพอสมควรแก่เหตุได้ความว่านายปาน (ผู้ตาย) เป็นผู้ก่อเหตุระรานจำเลย โดยแสดงวาจาท้าทายจะทำร้าย พร้อมทั้งมีมีดขยับอยู่ในมือรุกประชิดจำเลยเข้าไปทุกที จำเลยก็ได้แต่ถอยหลังไปทางเรือนนายแก่นโดยมิรู้ว่ามีอะไรอยู่ข้างหลังนั้น เมื่อเป็นการจวนตัวใกล้อันตรายจากนายปานเต็มทีเช่นนี้ จำเลยจึงใช้มีดขอฟันนายปานไปเพียงทีเดียวนายปานตาย ศาลจังหวัดสระบุรีวินิจฉัยว่า นายปานไปหาเรื่องและชวนให้จำเลยต่อสู้ นายปานถือมีดดาบอยู่ แต่ยังไม่ได้ยกขึ้นฟันจำเลย การที่จำเลยฟันนายปาน เป็นเรื่องจำเลยรับคำท้า จึงเรียกไม่ได้ว่าเป็นการป้องกันตัวโดยชอบด้วยกฎหมาย แม้จำเลยฟันเพียงครั้งเดียว ก็ฟังได้ว่าเป็นการฆ่าคนโดยเจตนา เพราะมีดขอที่จำเลยใช้เป็นมีดขนาดใหญ่และยาว พิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 249 จำคุก 15 ปี ลดตาม มาตรา 59 หนึ่งในสาม คงจำคุก10 ปี มีดของกลางริบศาลฎีกาพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์โดยกลับศาลชั้นต้น ให้ยกฟ้องโจทก์ ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงดังกล่าวข้างต้น แล้ววินิจฉัยว่า เป็นการป้องกันตัวพอสมควรแก่เหตุ(ดุลยกรณ์พิทารณ์-ธรรมบัณฑิตสิทธิศฤงคาร-จักรปาณีศรีศีลวิสุทธิ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ได้ความว่านายปาน (ผู้ตาย) เป็นผู้ก่อเหตุระรานจำเลย โดยแสดงวาจาท้าทายจะทำร้าย พร้อมทั้งมีมีดขยับอยู่ในมือรุกประชิดจำเลยเข้าไปทุกที จำเลยก็ได้แต่ถอยหลังไปทางเรือนนายแก่นโดยมิรู้ว่ามีอะไรอยู่ข้างหลังนั้น เมื่อเป็นการจวนตัวใกล้อันตรายจากนายปานเต็มทีเช่นนี้ จำเลยจึงใช้มีดขอฟันนายปานไปเพียงทีเดียวนายปานตาย ศาลจังหวัดสระบุรีวินิจฉัยว่า นายปานไปหาเรื่องและชวนให้จำเลยต่อสู้ นายปานถือมีดดาบอยู่ แต่ยังไม่ได้ยกขึ้นฟันจำเลย การที่จำเลยฟันนายปาน เป็นเรื่องจำเลยรับคำท้า จึงเรียกไม่ได้ว่าเป็นการป้องกันตัวโดยชอบด้วยกฎหมาย แม้จำเลยฟันเพียงครั้งเดียว ก็ฟังได้ว่าเป็นการฆ่าคนโดยเจตนา เพราะมีดขอที่จำเลยใช้เป็นมีดขนาดใหญ่และยาว พิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 249 จำคุก 15 ปี ลดตาม มาตรา 59 หนึ่งในสาม คงจำคุก10 ปี มีดของกลางริบศาลฎีกาพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์โดยกลับศาลชั้นต้น ให้ยกฟ้องโจทก์ ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงดังกล่าวข้างต้น แล้ววินิจฉัยว่า เป็นการป้องกันตัวพอสมควรแก่เหตุ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1261/2500อัยการสระบุรี และนายอิน สิงห์น้อยโจทก์นายไป๋ เพียงรามจำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 249, ม. 50ผู้ตายเป็นผู้ก่อเหตุระรานจำเลยโดยแสดงวาจาท้าทายจะทำร้ายพร้อมทั้งมีมีดดาบขยับอยู่ในมือรุกประชิดจำเลยเข้าไปทุกที จำเลยก็ได้แต่ถอยหลังไปทางเรือน เมื่อเป็นการจวนตัวใกล้อันตรายจากผู้ตายเต็มทีเช่นนี้ จำเลยจึงใช้มีดขอฟันผู้ตายไปเพียงทีเดียว ผู้ตายถึงตายเป็นการป้องกันตัวพอสมควรแก่เหตุได้ความว่านายปาน (ผู้ตาย) เป็นผู้ก่อเหตุระรานจำเลย โดยแสดงวาจาท้าทายจะทำร้าย พร้อมทั้งมีมีดขยับอยู่ในมือรุกประชิดจำเลยเข้าไปทุกที จำเลยก็ได้แต่ถอยหลังไปทางเรือนนายแก่นโดยมิรู้ว่ามีอะไรอยู่ข้างหลังนั้น เมื่อเป็นการจวนตัวใกล้อันตรายจากนายปานเต็มทีเช่นนี้ จำเลยจึงใช้มีดขอฟันนายปานไปเพียงทีเดียวนายปานตาย ศาลจังหวัดสระบุรีวินิจฉัยว่า นายปานไปหาเรื่องและชวนให้จำเลยต่อสู้ นายปานถือมีดดาบอยู่ แต่ยังไม่ได้ยกขึ้นฟันจำเลย การที่จำเลยฟันนายปาน เป็นเรื่องจำเลยรับคำท้า จึงเรียกไม่ได้ว่าเป็นการป้องกันตัวโดยชอบด้วยกฎหมาย แม้จำเลยฟันเพียงครั้งเดียว ก็ฟังได้ว่าเป็นการฆ่าคนโดยเจตนา เพราะมีดขอที่จำเลยใช้เป็นมีดขนาดใหญ่และยาว พิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 249 จำคุก 15 ปี ลดตาม มาตรา 59 หนึ่งในสาม คงจำคุก10 ปี มีดของกลางริบศาลฎีกาพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์โดยกลับศาลชั้นต้น ให้ยกฟ้องโจทก์ ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงดังกล่าวข้างต้น แล้ววินิจฉัยว่า เป็นการป้องกันตัวพอสมควรแก่เหตุ(ดุลยกรณ์พิทารณ์-ธรรมบัณฑิตสิทธิศฤงคาร-จักรปาณีศรีศีลวิสุทธิ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ