คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1725/2492หลักกฎหมาย: การทำลายสักขีพยานเพื่อช่วยตัวเอง ไม่ได้ช่วยผู้อื่น ไม่เป็นความผิดตามมาตรา 154ความว่า เจ้าหน้าที่ตำรวจพากันไปตรวจค้นบ้านนายวุ่นจำเลย ฐานมีและจำหน่ายธนบัตรปลอมขณะอ่านหมายค้น นางลิ้มจำเลยเป็นภรรยานายวุ่นจำเลยเอาธนบัตรปลอมเผาไฟในเตาในครัวพลตำรวจดีแย่งไว้ได้ชิ้นหนึ่งที่นำมาเป็นของกลาง ขณะตำรวจจะเข้าไปเอาธนบัตรในเตา นางลิ้ม นางอิดช่วยกันกอดและกันตัวตำรวจไว้เพื่อไม่ให้เข้าไปเอาธนบัตรในเตาได้ โจทก์จึงฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยที่ 1-2 ฐานสมคบกันมีธนบัตรปลอมไว้เพื่อจำหน่าย จำเลยที่ 2, 3 สมคบกันขัดขวางและทำลายสักขีพยาน จำเลยทั้ง 3 ปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยที่ 1-2 มีผิดตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 203 และพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมกฎหมายลักษณะอาญา พ.ศ. 2475 มาตรา 6 และจำเลยที่ 2 มีผิดตามมาตรา 154 อีกกระทงหนึ่ง แต่ให้ลงโทษกระทงที่หนักกระทงเดียว ให้จำคุกคนละ 10 ปี จำเลยที่ 3 มีผิดฐานสมรู้ทำลายสักขีพยานให้จำคุก 3 เดือน ลดแล้วคงจำคุก 2 เดือนศาลอุทธรณ์พิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์ฎีกา แต่จำเลยที่ 3 ยังไม่ได้ฟังคำพิพากษาศาลอุทธรณ์จึงให้จำหน่ายคดีเฉพาะตัวจำเลยที่ 3ศาลฎีกาเห็นว่า ความผิดฐานทำลายสักขีพยานก็ลงโทษจำเลยที่ 2 ตามมาตรา 154 ไม่ได้ เพราะการกระทำของจำเลยที่ 2 เป็นการช่วยตัวเอง ไม่ได้ช่วยเหลือผู้อื่น ส่วนความผิดฐานมีและจำหน่ายธนบัตรปลอม ข้อเท็จจริงฟังไม่ได้ว่าจำเลยที่ 2 มีผิดดังฟ้องพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1725/2492อัยการประจำศาลจังหวัดตะกั่วป่าโจทก์นายวุ่น หรืออุทัย อ๋องห้าป๋อ ที่ 1จำเลยนางลิ้ม อ๋องห้าป๋อ ที่ 2จำเลยนางอิด หมื่นอินทร์ ที่ 3จำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 154การทำลายสักขีพยานเพื่อช่วยตัวเอง ไม่ได้ช่วยผู้อื่น ไม่เป็นความผิดตามมาตรา 154ความว่า เจ้าหน้าที่ตำรวจพากันไปตรวจค้นบ้านนายวุ่นจำเลย ฐานมีและจำหน่ายธนบัตรปลอมขณะอ่านหมายค้น นางลิ้มจำเลยเป็นภรรยานายวุ่นจำเลยเอาธนบัตรปลอมเผาไฟในเตาในครัวพลตำรวจดีแย่งไว้ได้ชิ้นหนึ่งที่นำมาเป็นของกลาง ขณะตำรวจจะเข้าไปเอาธนบัตรในเตา นางลิ้ม นางอิดช่วยกันกอดและกันตัวตำรวจไว้เพื่อไม่ให้เข้าไปเอาธนบัตรในเตาได้ โจทก์จึงฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยที่ 1-2 ฐานสมคบกันมีธนบัตรปลอมไว้เพื่อจำหน่าย จำเลยที่ 2, 3 สมคบกันขัดขวางและทำลายสักขีพยาน จำเลยทั้ง 3 ปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยที่ 1-2 มีผิดตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 203 และพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมกฎหมายลักษณะอาญา พ.ศ. 2475 มาตรา 6 และจำเลยที่ 2 มีผิดตามมาตรา 154 อีกกระทงหนึ่ง แต่ให้ลงโทษกระทงที่หนักกระทงเดียว ให้จำคุกคนละ 10 ปี จำเลยที่ 3 มีผิดฐานสมรู้ทำลายสักขีพยานให้จำคุก 3 เดือน ลดแล้วคงจำคุก 2 เดือนศาลอุทธรณ์พิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์ฎีกา แต่จำเลยที่ 3 ยังไม่ได้ฟังคำพิพากษาศาลอุทธรณ์จึงให้จำหน่ายคดีเฉพาะตัวจำเลยที่ 3ศาลฎีกาเห็นว่า ความผิดฐานทำลายสักขีพยานก็ลงโทษจำเลยที่ 2 ตามมาตรา 154 ไม่ได้ เพราะการกระทำของจำเลยที่ 2 เป็นการช่วยตัวเอง ไม่ได้ช่วยเหลือผู้อื่น ส่วนความผิดฐานมีและจำหน่ายธนบัตรปลอม ข้อเท็จจริงฟังไม่ได้ว่าจำเลยที่ 2 มีผิดดังฟ้องพิพากษายืน(นาถปริญญา-ธรรมบัณฑิตสิทธิศฤงคาร-นนทปัญญา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ความว่า เจ้าหน้าที่ตำรวจพากันไปตรวจค้นบ้านนายวุ่นจำเลย ฐานมีและจำหน่ายธนบัตรปลอมขณะอ่านหมายค้น นางลิ้มจำเลยเป็นภรรยานายวุ่นจำเลยเอาธนบัตรปลอมเผาไฟในเตาในครัวพลตำรวจดีแย่งไว้ได้ชิ้นหนึ่งที่นำมาเป็นของกลาง ขณะตำรวจจะเข้าไปเอาธนบัตรในเตา นางลิ้ม นางอิดช่วยกันกอดและกันตัวตำรวจไว้เพื่อไม่ให้เข้าไปเอาธนบัตรในเตาได้ โจทก์จึงฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยที่ 1-2 ฐานสมคบกันมีธนบัตรปลอมไว้เพื่อจำหน่าย จำเลยที่ 2, 3 สมคบกันขัดขวางและทำลายสักขีพยาน จำเลยทั้ง 3 ปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยที่ 1-2 มีผิดตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 203 และพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมกฎหมายลักษณะอาญา พ.ศ. 2475 มาตรา 6 และจำเลยที่ 2 มีผิดตามมาตรา 154 อีกกระทงหนึ่ง แต่ให้ลงโทษกระทงที่หนักกระทงเดียว ให้จำคุกคนละ 10 ปี จำเลยที่ 3 มีผิดฐานสมรู้ทำลายสักขีพยานให้จำคุก 3 เดือน ลดแล้วคงจำคุก 2 เดือนศาลอุทธรณ์พิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์ฎีกา แต่จำเลยที่ 3 ยังไม่ได้ฟังคำพิพากษาศาลอุทธรณ์จึงให้จำหน่ายคดีเฉพาะตัวจำเลยที่ 3ศาลฎีกาเห็นว่า ความผิดฐานทำลายสักขีพยานก็ลงโทษจำเลยที่ 2 ตามมาตรา 154 ไม่ได้ เพราะการกระทำของจำเลยที่ 2 เป็นการช่วยตัวเอง ไม่ได้ช่วยเหลือผู้อื่น ส่วนความผิดฐานมีและจำหน่ายธนบัตรปลอม ข้อเท็จจริงฟังไม่ได้ว่าจำเลยที่ 2 มีผิดดังฟ้องพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1725/2492อัยการประจำศาลจังหวัดตะกั่วป่าโจทก์นายวุ่น หรืออุทัย อ๋องห้าป๋อ ที่ 1จำเลยนางลิ้ม อ๋องห้าป๋อ ที่ 2จำเลยนางอิด หมื่นอินทร์ ที่ 3จำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 154การทำลายสักขีพยานเพื่อช่วยตัวเอง ไม่ได้ช่วยผู้อื่น ไม่เป็นความผิดตามมาตรา 154ความว่า เจ้าหน้าที่ตำรวจพากันไปตรวจค้นบ้านนายวุ่นจำเลย ฐานมีและจำหน่ายธนบัตรปลอมขณะอ่านหมายค้น นางลิ้มจำเลยเป็นภรรยานายวุ่นจำเลยเอาธนบัตรปลอมเผาไฟในเตาในครัวพลตำรวจดีแย่งไว้ได้ชิ้นหนึ่งที่นำมาเป็นของกลาง ขณะตำรวจจะเข้าไปเอาธนบัตรในเตา นางลิ้ม นางอิดช่วยกันกอดและกันตัวตำรวจไว้เพื่อไม่ให้เข้าไปเอาธนบัตรในเตาได้ โจทก์จึงฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยที่ 1-2 ฐานสมคบกันมีธนบัตรปลอมไว้เพื่อจำหน่าย จำเลยที่ 2, 3 สมคบกันขัดขวางและทำลายสักขีพยาน จำเลยทั้ง 3 ปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยที่ 1-2 มีผิดตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 203 และพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมกฎหมายลักษณะอาญา พ.ศ. 2475 มาตรา 6 และจำเลยที่ 2 มีผิดตามมาตรา 154 อีกกระทงหนึ่ง แต่ให้ลงโทษกระทงที่หนักกระทงเดียว ให้จำคุกคนละ 10 ปี จำเลยที่ 3 มีผิดฐานสมรู้ทำลายสักขีพยานให้จำคุก 3 เดือน ลดแล้วคงจำคุก 2 เดือนศาลอุทธรณ์พิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์ฎีกา แต่จำเลยที่ 3 ยังไม่ได้ฟังคำพิพากษาศาลอุทธรณ์จึงให้จำหน่ายคดีเฉพาะตัวจำเลยที่ 3ศาลฎีกาเห็นว่า ความผิดฐานทำลายสักขีพยานก็ลงโทษจำเลยที่ 2 ตามมาตรา 154 ไม่ได้ เพราะการกระทำของจำเลยที่ 2 เป็นการช่วยตัวเอง ไม่ได้ช่วยเหลือผู้อื่น ส่วนความผิดฐานมีและจำหน่ายธนบัตรปลอม ข้อเท็จจริงฟังไม่ได้ว่าจำเลยที่ 2 มีผิดดังฟ้องพิพากษายืน(นาถปริญญา-ธรรมบัณฑิตสิทธิศฤงคาร-นนทปัญญา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ