phoneee/thai-legal-corpus huggingface dataset:
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 709/2482หลักกฎหมาย: จำเลยปกครองที่หลวงหวงห้ามมาโดยไม่ทราบว่าเป็นที่หวงห้ามนั้น เมื่อกรมการอำเภอได้เรียกมาชี้แจงและมีคำสั่งให้ออกไปจากที่หวงห้ามนั้นแล้ว จำเลยไม่ยอมออกยอมมีความผิดฐานขัดคำสั่งเจ้าพนักงาน อ้างฎีกาที่ 611/2477ได้ความว่าจำเลยได้เข้าปกครองในที่สาธารณที่ทางราชการประกาศหวงห้ามไว้แล้ว กรมการอำเภอได้มีคำสั่งให้จำเลยออกจากที่นั้น จำเลยไม่ยอมออกโจทก์จึงฟ้องให้ลงโทษฐานขัดคำสั่งเจ้าพนักงานตามกฎหมายอาญา ม.๓๓๔ ข้อ ๒ ศาลฎีกาตัดสินว่าที่รายพิพาทนี้ทางราชการได้ประกาศหวงห้ามไว้แล้ว ถึงแม้จำเลยจะไม่ทราบก็ดี เมื่อกรมการอำเภอเรียกจำเลยมาชี้แจงและมีคำสั่งให้ออกไปจำเลยไม่ออก และเถียงว่าถ้าศาลชี้ขาดว่าเป็นที่หวงห้ามจึงจะออกดังนี้ เป็นการขัดคำสั่งของเจ้าพนักงานแล้ว จึงพิพากษากลับคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ให้ลงโทษจำเลยตามมาตรา ๓๓๔ ข้อ ๒ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 709/2482อัยยการอุดรธานีโจทก์นายถนอมจำเลย ป.อ. ม. 334จำเลยปกครองที่หลวงหวงห้ามมาโดยไม่ทราบว่าเป็นที่หวงห้ามนั้น เมื่อกรมการอำเภอได้เรียกมาชี้แจงและมีคำสั่งให้ออกไปจากที่หวงห้ามนั้นแล้ว จำเลยไม่ยอมออกยอมมีความผิดฐานขัดคำสั่งเจ้าพนักงาน อ้างฎีกาที่ 611/2477ได้ความว่าจำเลยได้เข้าปกครองในที่สาธารณที่ทางราชการประกาศหวงห้ามไว้แล้ว กรมการอำเภอได้มีคำสั่งให้จำเลยออกจากที่นั้น จำเลยไม่ยอมออกโจทก์จึงฟ้องให้ลงโทษฐานขัดคำสั่งเจ้าพนักงานตามกฎหมายอาญา ม.๓๓๔ ข้อ ๒ ศาลฎีกาตัดสินว่าที่รายพิพาทนี้ทางราชการได้ประกาศหวงห้ามไว้แล้ว ถึงแม้จำเลยจะไม่ทราบก็ดี เมื่อกรมการอำเภอเรียกจำเลยมาชี้แจงและมีคำสั่งให้ออกไปจำเลยไม่ออก และเถียงว่าถ้าศาลชี้ขาดว่าเป็นที่หวงห้ามจึงจะออกดังนี้ เป็นการขัดคำสั่งของเจ้าพนักงานแล้ว จึงพิพากษากลับคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ให้ลงโทษจำเลยตามมาตรา ๓๓๔ ข้อ ๒(พลางกูร-นิติศาสตร์-เทฟโนต์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ได้ความว่าจำเลยได้เข้าปกครองในที่สาธารณที่ทางราชการประกาศหวงห้ามไว้แล้ว กรมการอำเภอได้มีคำสั่งให้จำเลยออกจากที่นั้น จำเลยไม่ยอมออกโจทก์จึงฟ้องให้ลงโทษฐานขัดคำสั่งเจ้าพนักงานตามกฎหมายอาญา ม.๓๓๔ ข้อ ๒ ศาลฎีกาตัดสินว่าที่รายพิพาทนี้ทางราชการได้ประกาศหวงห้ามไว้แล้ว ถึงแม้จำเลยจะไม่ทราบก็ดี เมื่อกรมการอำเภอเรียกจำเลยมาชี้แจงและมีคำสั่งให้ออกไปจำเลยไม่ออก และเถียงว่าถ้าศาลชี้ขาดว่าเป็นที่หวงห้ามจึงจะออกดังนี้ เป็นการขัดคำสั่งของเจ้าพนักงานแล้ว จึงพิพากษากลับคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ให้ลงโทษจำเลยตามมาตรา ๓๓๔ ข้อ ๒ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 709/2482อัยยการอุดรธานีโจทก์นายถนอมจำเลย ป.อ. ม. 334จำเลยปกครองที่หลวงหวงห้ามมาโดยไม่ทราบว่าเป็นที่หวงห้ามนั้น เมื่อกรมการอำเภอได้เรียกมาชี้แจงและมีคำสั่งให้ออกไปจากที่หวงห้ามนั้นแล้ว จำเลยไม่ยอมออกยอมมีความผิดฐานขัดคำสั่งเจ้าพนักงาน อ้างฎีกาที่ 611/2477ได้ความว่าจำเลยได้เข้าปกครองในที่สาธารณที่ทางราชการประกาศหวงห้ามไว้แล้ว กรมการอำเภอได้มีคำสั่งให้จำเลยออกจากที่นั้น จำเลยไม่ยอมออกโจทก์จึงฟ้องให้ลงโทษฐานขัดคำสั่งเจ้าพนักงานตามกฎหมายอาญา ม.๓๓๔ ข้อ ๒ ศาลฎีกาตัดสินว่าที่รายพิพาทนี้ทางราชการได้ประกาศหวงห้ามไว้แล้ว ถึงแม้จำเลยจะไม่ทราบก็ดี เมื่อกรมการอำเภอเรียกจำเลยมาชี้แจงและมีคำสั่งให้ออกไปจำเลยไม่ออก และเถียงว่าถ้าศาลชี้ขาดว่าเป็นที่หวงห้ามจึงจะออกดังนี้ เป็นการขัดคำสั่งของเจ้าพนักงานแล้ว จึงพิพากษากลับคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ให้ลงโทษจำเลยตามมาตรา ๓๓๔ ข้อ ๒(พลางกูร-นิติศาสตร์-เทฟโนต์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
พระราชบัญญัติเหรียญงานฉลอง 25 พุทธศตวรรษ พ.ศ. 2499พระราชบัญญัติ เหรียญงานฉลอง ๒๕ พุทธศตวรรษ พ.ศ. ๒๔๙๙ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร. ให้ไว้ ณ วันที่ ๑๐ มกราคม พ.ศ. ๒๕๐๐ เป็นปีที่ ๑๒ ในรัชกาลปัจจุบันพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า โดยที่พุทธศาสนาได้เจริญรุ่งเรืองมาจนถึง ๒๕ ศตวรรษ เป็นการสมควรให้มีเหรียญขึ้นไว้เพื่อเป็นที่ระลึก จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้ โดยคำแนะนำและยินยอมของสภาผู้แทนราษฎร ดังต่อไปนี้มาตรา 1 มาตรา ๑ พระราชบัญญัตินี้เรียกว่า "พระราชบัญญัติเหรียญงานฉลอง ๒๕ พุทธศตวรรษ พ.ศ. ๒๔๙๙"มาตรา 2 มาตรา ๒ พระราชบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา 3 มาตรา ๓ ให้มีเหรียญงานฉลอง ๒๕ พุทธศตวรรษ มีลักษณะเป็นเหรียญโลหะสีทองรูปกลมแบน เส้นผ่าศูนย์กลาง ๓ เซนติเมตร ด้านหน้ามีรูปพระธรรมจักร ตรงกลางมีรูปไตรรัตน์ทำด้วยเงิน จำหลักเป็นเพชรสร่ง ด้านหลังมีรูปกลีบบัวบาน จารึกอักษรว่า "งานฉลอง ๒๕ พุทธศตวรรษ"มาตรา 3 และมีใบโพธิ์ทำด้วยโลหะสีทองติดที่ห่วงสำหรับห้อยกับแพรแถบสีเหลืองแดงกว้าง ๓ เซนติเมตรมาตรา 4 มาตรา ๔ บุคคลซึ่งมีชีวิตอยู่ในวันฉลอง ๒๕ พุทธศตวรรษ ให้มีสิทธิประดับเหรียญนี้ได้ตั้งแต่วันที่ ๑๓ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๐๐ เป็นต้นไปมาตรา 5 มาตรา ๕ การประดับเหรียญนี้ สำหรับข้าราชการให้ประดับได้อย่างเครื่องราชอิสริยาภรณ์ สำหรับประชาชนให้ประดับได้ตามที่เห็นสมควร หรือจะใช้ห้อยคอโดยไม่มีแพรแถบก็ได้มาตรา 6 มาตรา ๖ ให้นายกรัฐมนตรีรักษาการตามพระราชบัญญัตินี้ และมีอำนาจออกกฎกระทรวงเกี่ยวกับการควบคุมการสร้างเหรียญและกิจการอื่นเพื่อปฏิบัติการตามพระราชบัญญัตินี้ กฎกระทรวงนั้นเมื่อได้ประกาศในราชกิจจานุเบกษาแล้วให้ใช้บังคับได้ผู้รับสนองพระบรมราชโองการจอมพล ป. พิบูลสงครามนายกรัฐมนตรีหมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชบัญญัติฉบับนี้ คือ เนื่องจากจะมีการฉลองและบำเพ็ญกุศลเป็นงานใหญ่ในวาระที่พระพุทธศาสนาได้เจริญรุ่งเรืองมาจวบจนครบ ๒๕ ศตวรรษ จึงสมควรให้มีเหรียญงานฉลอง ๒๕ พุทธศตวรรษเพื่อเป็นที่ระลึกในโอกาสนี้
ประกาศสำนักงานปลัดกระทรวงเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสารประกาศสำนักงานปลัดกระทรวงเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสารเรื่องสถานที่ติดต่อเพื่อขอรับข้อมูลข่าวสารหรือคำแนะนำในการติดต่อกับสำนักงานปลัดกระทรวงเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร[๑] ตามที่ได้มีประกาศสำนักงานปลัดกระทรวงเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสารลงวันที่ ๙ กันยายน ๒๕๔๖ เรื่องสถานที่ติดต่อเพื่อขอรับข้อมูลข่าวสารหรือคำแนะนำในการติดต่อกับสำนักงานปลัดกระทรวงเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสารนั้นเนื่องจากสำนักงานปลัดกระทรวงเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสารได้เปลี่ยนแปลงสถานที่ตั้งจากเลขที่ ๘๙/๒ หมู่ ๓ อาคาร ๙ ชั้น ICT ๑ ถนนแจ้งวัฒนะ เขตหลักสี่กรุงเทพฯ ๑๐๒๑๐ ไปปฏิบัติงานที่เลขที่ ๑๒๐ หมู่ ๓ ชั้น ๘ อาคารรวมหน่วยราชการ บีศูนย์ราชการเฉลิมพระเกียรติ ๘๐ พรรษา ๕ ธันวาคม ๒๕๕๐ ถนนแจ้งวัฒนะ แขวงทุ่งสองห้องเขตหลักสี่ กรุงเทพฯ ๑๐๒๑๐ อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๗ (๓) แห่งพระราชบัญญัติข้อมูลข่าวสารของราชการพ.ศ. ๒๕๔๐ จึงยกเลิกประกาศสำนักงานปลัดกระทรวงเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสารลงวันที่ ๙ กันยายน ๒๕๔๖ ฉบับดังกล่าวและให้ประกาศสถานที่ติดต่อเพื่อขอรับข้อมูลข่าวสารหรือคำแนะนำในการติดต่อกับสำนักงานปลัดกระทรวงเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสารใหม่คือ ศูนย์ข้อมูลข่าวสาร สำนักงานปลัดกระทรวงเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร ๑๒๐หมู่ ๓ ชั้น ๘ อาคารรวมหน่วยราชการ บี ศูนย์ราชการเฉลิมพระเกียรติ ๘๐ พรรษา ๕ธันวาคม ๒๕๕๐ ถนนแจ้งวัฒนะ แขวงทุ่งสองห้อง เขตหลักสี่ กรุงเทพฯ ๑๐๒๑๐ โทรศัพท์ ๐๒๑๔๑ ๖๗๔๗ โทรสาร ๐ ๒๑๔๓ ๘๐๔๖ประกาศณ วันที่ ๒๕ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๕๒สือล้ออุทัยปลัดกระทรวงเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสารปริยานุช/ผู้จัดทำ๒๑ตุลาคม ๒๕๕๒นันท์นภัสร์/ตรวจ๒๑ตุลาคม ๒๕๕๒[๑]ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๖/ตอนพิเศษ ๑๕๒ ง/หน้า ๒๙/๑๔ ตุลาคม ๒๕๕๒
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 6101/2541หลักกฎหมาย: จำเลยกู้เงินไปจากโจทก์ตามสัญญากู้ฉบับพิพาท ต่อมาการที่โจทก์ยอมรับเช็คซึ่งบริษัท น.เป็นผู้สั่งจ่าย เป็นการที่โจทก์ซึ่งเป็นเจ้าหนี้ยอมรับการชำระหนี้อย่างอื่นแทนการชำระหนี้ด้วยเงินสด ตาม ป.พ.พ.มาตรา 321วรรคแรก และเมื่อปรากฏว่าเช็คฉบับดังกล่าวไม่อาจเรียกเก็บเงินได้ โจทก์ได้ฟ้องผู้สั่งจ่ายและได้ตกลงทำสัญญาประนีประนอมยอมความกัน โดยโจทก์ยอมให้ผู้สั่งจ่ายผ่อนชำระ ซึ่งมีผลให้สิทธิเรียกร้องของโจทก์เกี่ยวกับเช็คฉบับดังกล่าวระงับสิ้นไป โจทก์ได้สิทธิใหม่ตามที่กำหนดไว้ในสัญญาประนีประนอมยอมความซึ่งมีผลเท่ากับว่าเช็คได้ใช้เงินแล้ว ตาม ป.พ.พ.มาตรา 321 วรรคท้าย เมื่อหนี้เงินกู้ตามสัญญากู้ฉบับพิพาทจำนวน 600,000 บาท เป็นส่วนหนึ่งของหนี้ในเช็คจำนวน 1,700,000 บาท ซึ่งได้มีการทำสัญญาประนีประนอมยอมความกันแล้วหนี้ตามสัญญากู้ฉบับพิพาทจึงย่อมระงับสิ้นไปด้วย ตาม ป.พ.พ.มาตรา 321 วรรคแรก ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 6101/2541นายเฉลิม นิติเขตต์ปรีชาหรือมะลิลาโจทก์นายบุญเลิศ สานุชจำเลย ป.พ.พ. ม. 321, ม. 653, ม. 850จำเลยกู้เงินไปจากโจทก์ตามสัญญากู้ฉบับพิพาท ต่อมาการที่โจทก์ยอมรับเช็คซึ่งบริษัท น.เป็นผู้สั่งจ่าย เป็นการที่โจทก์ซึ่งเป็นเจ้าหนี้ยอมรับการชำระหนี้อย่างอื่นแทนการชำระหนี้ด้วยเงินสด ตาม ป.พ.พ.มาตรา 321วรรคแรก และเมื่อปรากฏว่าเช็คฉบับดังกล่าวไม่อาจเรียกเก็บเงินได้ โจทก์ได้ฟ้องผู้สั่งจ่ายและได้ตกลงทำสัญญาประนีประนอมยอมความกัน โดยโจทก์ยอมให้ผู้สั่งจ่ายผ่อนชำระ ซึ่งมีผลให้สิทธิเรียกร้องของโจทก์เกี่ยวกับเช็คฉบับดังกล่าวระงับสิ้นไป โจทก์ได้สิทธิใหม่ตามที่กำหนดไว้ในสัญญาประนีประนอมยอมความซึ่งมีผลเท่ากับว่าเช็คได้ใช้เงินแล้ว ตาม ป.พ.พ.มาตรา 321 วรรคท้าย เมื่อหนี้เงินกู้ตามสัญญากู้ฉบับพิพาทจำนวน 600,000 บาท เป็นส่วนหนึ่งของหนี้ในเช็คจำนวน 1,700,000 บาท ซึ่งได้มีการทำสัญญาประนีประนอมยอมความกันแล้วหนี้ตามสัญญากู้ฉบับพิพาทจึงย่อมระงับสิ้นไปด้วย ตาม ป.พ.พ.มาตรา 321 วรรคแรก(สถิตย์ ไพเราะ-ม.ล.เฉลิมชัย เกษมสันต์-ศุภชัย ภู่งาม)ศาลแพ่งธนบุรี - นายวิเชียร ใยยะธรรมศาลอุทธรณ์ - นายเฉลิมเกียรติ ชาญศิลป์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 6101/2541นายเฉลิม นิติเขตต์ปรีชาหรือมะลิลาโจทก์นายบุญเลิศ สานุชจำเลย ป.พ.พ. ม. 321, ม. 653, ม. 850จำเลยกู้เงินไปจากโจทก์ตามสัญญากู้ฉบับพิพาท ต่อมาการที่โจทก์ยอมรับเช็คซึ่งบริษัท น.เป็นผู้สั่งจ่าย เป็นการที่โจทก์ซึ่งเป็นเจ้าหนี้ยอมรับการชำระหนี้อย่างอื่นแทนการชำระหนี้ด้วยเงินสด ตาม ป.พ.พ.มาตรา 321วรรคแรก และเมื่อปรากฏว่าเช็คฉบับดังกล่าวไม่อาจเรียกเก็บเงินได้ โจทก์ได้ฟ้องผู้สั่งจ่ายและได้ตกลงทำสัญญาประนีประนอมยอมความกัน โดยโจทก์ยอมให้ผู้สั่งจ่ายผ่อนชำระ ซึ่งมีผลให้สิทธิเรียกร้องของโจทก์เกี่ยวกับเช็คฉบับดังกล่าวระงับสิ้นไป โจทก์ได้สิทธิใหม่ตามที่กำหนดไว้ในสัญญาประนีประนอมยอมความซึ่งมีผลเท่ากับว่าเช็คได้ใช้เงินแล้ว ตาม ป.พ.พ.มาตรา 321 วรรคท้าย เมื่อหนี้เงินกู้ตามสัญญากู้ฉบับพิพาทจำนวน 600,000 บาท เป็นส่วนหนึ่งของหนี้ในเช็คจำนวน 1,700,000 บาท ซึ่งได้มีการทำสัญญาประนีประนอมยอมความกันแล้วหนี้ตามสัญญากู้ฉบับพิพาทจึงย่อมระงับสิ้นไปด้วย ตาม ป.พ.พ.มาตรา 321 วรรคแรก(สถิตย์ ไพเราะ-ม.ล.เฉลิมชัย เกษมสันต์-ศุภชัย ภู่งาม)ศาลแพ่งธนบุรี - นายวิเชียร ใยยะธรรมศาลอุทธรณ์ - นายเฉลิมเกียรติ ชาญศิลป์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
พระราชกฤษฎีกาพระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืนในท้องที่ตำบลหนองตำลึงอำเภอพานทอง และตำบลดอนหัวฬ่ออำเภอเมืองชลบุรีจังหวัดชลบุรีพ.ศ. ๒๕๕๖ ภูมิพลอดุลยเดชป.ร.ให้ไว้ ณวันที่ ๙ มกราคม พ.ศ. ๒๕๕๖เป็นปีที่ ๖๘ในรัชกาลปัจจุบันพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯให้ประกาศว่าโดยที่เป็นการสมควรกำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืนในท้องที่ตำบลหนองตำลึง อำเภอพานทอง และตำบลดอนหัวฬ่อ อำเภอเมืองชลบุรีจังหวัดชลบุรี เพื่อสร้างสะพานข้ามทางรถไฟบริเวณทางหลวงชนบท ชบ. ๓๐๒๒อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๘๗ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยกับมาตรา ๕ วรรคสาม และมาตรา ๖ แห่งพระราชบัญญัติว่าด้วยการเวนคืนอสังหาริมทรัพย์พ.ศ. ๒๕๓๐อันเป็นกฎหมายที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคลซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๔๒ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยบัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย ประกอบกับมาตรา ๖๘/๑แห่งพระราชบัญญัติทางหลวง พ.ศ. ๒๕๓๕ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติทางหลวง(ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๔๙ อันเป็นกฎหมายที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคลซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๓๒ มาตรา ๓๓ มาตรา ๓๔ มาตรา ๓๘ มาตรา ๔๑ มาตรา ๔๒และมาตรา ๔๓ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย บัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมายจึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้มาตรา ๑ พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่าพระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืนในท้องที่ตำบลหนองตำลึงอำเภอพานทอง และตำบลดอนหัวฬ่อ อำเภอเมืองชลบุรี จังหวัดชลบุรี พ.ศ. ๒๕๕๖มาตรา ๒[๑] พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา ๓ พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับได้มีกำหนดสี่ปีมาตรา ๔ ที่ดินที่จะเวนคืนตามพระราชกฤษฎีกานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อใช้ในการสร้างสะพานข้ามทางรถไฟบริเวณทางหลวงชนบท ชบ. ๓๐๒๒มาตรา ๕ ให้อธิบดีกรมทางหลวงชนบทเป็นเจ้าหน้าที่เวนคืนตามพระราชกฤษฎีกานี้มาตรา ๖ เขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืนตามพระราชกฤษฎีกานี้อยู่ในท้องที่ตำบลหนองตำลึง อำเภอพานทอง และตำบลดอนหัวฬ่อ อำเภอเมืองชลบุรีจังหวัดชลบุรี มีส่วนกว้างสองร้อยเมตรทั้งนี้ ภายในแนวเขตตามแผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกานี้มาตรา ๗ ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคมรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้ผู้รับสนองพระบรมราชโองการยิ่งลักษณ์ชินวัตรนายกรัฐมนตรี[เอกสารแนบท้าย]๑. แผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืนในท้องที่ตำบลหนองตำลึงอำเภอพานทอง และตำบลดอนหัวฬ่อ อำเภอเมืองชลบุรี จังหวัดชลบุรี พ.ศ. ๒๕๕๖(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)หมายเหตุ:- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือเนื่องจากมีความจำเป็นต้องสร้างสะพานข้ามทางรถไฟ บริเวณทางหลวงชนบท ชบ. ๓๐๒๒ในท้องที่ตำบลหนองตำลึง อำเภอพานทอง และตำบลดอนหัวฬ่อ อำเภอเมืองชลบุรี จังหวัดชลบุรีเพื่ออำนวยความสะดวกและความรวดเร็วแก่การจราจรและการขนส่งอันเป็นกิจการสาธารณูปโภคสมควรกำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืนในท้องที่ดังกล่าวเพื่อให้เจ้าหน้าที่หรือผู้ซึ่งได้รับมอบหมายจากเจ้าหน้าที่มีสิทธิเข้าไปทำการสำรวจและเพื่อทราบข้อเท็จจริงเกี่ยวกับอสังหาริมทรัพย์ที่จะต้องเวนคืนที่แน่นอนจึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้ปริยานุช/ผู้จัดทำ๒๗ กุมภาพันธ์๒๕๕๖เอกฤทธิ์/ผู้ตรวจ๒๗ กุมภาพันธ์๒๕๕๖[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๓๐/ตอนที่ ๑๘ ก/หน้า ๑/๒๒ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๖
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 7906/2543หลักกฎหมาย: คุณสมบัติที่สำคัญในการเป็นสมาชิกหรือกรรมการหรืออนุกรรมการของสหภาพแรงงานซึ่งดำเนินการขอจดทะเบียนตาม พ.ร.บ.แรงงานสัมพันธ์พ.ศ. 2518 มาตรา 100, 101(1) คือการเป็นลูกจ้างของนายจ้างคนเดียวกันกับผู้ขอจดทะเบียนสหภาพแรงงานนั้น ๆ เพราะสหภาพแรงงานต้องมีวัตุประสงค์เพื่อการแสวงหาและคุ้มครองผลประโยชน์เกี่ยวกับสภาพการจ้าง และส่งเสริมความสัมพันธ์อันดีระหว่างนายจ้างกับลูกจ้างและระหว่างลูกจ้างด้วยกัน นอกจากนี้สหภาพแรงงานยังมีอำนาจหน้าที่ในการเรียกร้อง เจรจาทำความตกลงกับนายจ้างแทนสมาชิกเพื่อประโยชน์ของสมาชิกอีกด้วย โจทก์ที่ 2 พ้นสภาพการเป็นลูกจ้างไปแล้ว จึงขาดคุณสมบัติในข้อที่เป็นสาระสำคัญในการเป็นสมาชิกหรือกรรมการของสหภาพแรงงาน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 7906/2543สหภาพแรงงานเสริมสุข กับพวกโจทก์นายณรงค์ ฉิมธนูในฐานะนายทะเบียนสำนักงานบียนกลาง กรมสวัสดิการและคุ้มครองแรงงานจำเลย พ.ร.บ.แรงงานสัมพันธ์ พ.ศ.2518 ม. 95, ม. 100, ม. 101 (1)คุณสมบัติที่สำคัญในการเป็นสมาชิกหรือกรรมการหรืออนุกรรมการของสหภาพแรงงานซึ่งดำเนินการขอจดทะเบียนตาม พ.ร.บ.แรงงานสัมพันธ์พ.ศ. 2518 มาตรา 100, 101(1) คือการเป็นลูกจ้างของนายจ้างคนเดียวกันกับผู้ขอจดทะเบียนสหภาพแรงงานนั้น ๆ เพราะสหภาพแรงงานต้องมีวัตุประสงค์เพื่อการแสวงหาและคุ้มครองผลประโยชน์เกี่ยวกับสภาพการจ้าง และส่งเสริมความสัมพันธ์อันดีระหว่างนายจ้างกับลูกจ้างและระหว่างลูกจ้างด้วยกัน นอกจากนี้สหภาพแรงงานยังมีอำนาจหน้าที่ในการเรียกร้อง เจรจาทำความตกลงกับนายจ้างแทนสมาชิกเพื่อประโยชน์ของสมาชิกอีกด้วย โจทก์ที่ 2 พ้นสภาพการเป็นลูกจ้างไปแล้ว จึงขาดคุณสมบัติในข้อที่เป็นสาระสำคัญในการเป็นสมาชิกหรือกรรมการของสหภาพแรงงาน(ปัญญา สุทธิบดี-กมล เพียรพิทักษ์-พูนศักดิ์ จงกลนี)ศาลแรงงานกลาง - นายประทีป อ่าววิจิตรกุลศาลอุทธรณ์ - แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 7906/2543สหภาพแรงงานเสริมสุข กับพวกโจทก์นายณรงค์ ฉิมธนูในฐานะนายทะเบียนสำนักงานบียนกลาง กรมสวัสดิการและคุ้มครองแรงงานจำเลย พ.ร.บ.แรงงานสัมพันธ์ พ.ศ.2518 ม. 95, ม. 100, ม. 101 (1)คุณสมบัติที่สำคัญในการเป็นสมาชิกหรือกรรมการหรืออนุกรรมการของสหภาพแรงงานซึ่งดำเนินการขอจดทะเบียนตาม พ.ร.บ.แรงงานสัมพันธ์พ.ศ. 2518 มาตรา 100, 101(1) คือการเป็นลูกจ้างของนายจ้างคนเดียวกันกับผู้ขอจดทะเบียนสหภาพแรงงานนั้น ๆ เพราะสหภาพแรงงานต้องมีวัตุประสงค์เพื่อการแสวงหาและคุ้มครองผลประโยชน์เกี่ยวกับสภาพการจ้าง และส่งเสริมความสัมพันธ์อันดีระหว่างนายจ้างกับลูกจ้างและระหว่างลูกจ้างด้วยกัน นอกจากนี้สหภาพแรงงานยังมีอำนาจหน้าที่ในการเรียกร้อง เจรจาทำความตกลงกับนายจ้างแทนสมาชิกเพื่อประโยชน์ของสมาชิกอีกด้วย โจทก์ที่ 2 พ้นสภาพการเป็นลูกจ้างไปแล้ว จึงขาดคุณสมบัติในข้อที่เป็นสาระสำคัญในการเป็นสมาชิกหรือกรรมการของสหภาพแรงงาน(ปัญญา สุทธิบดี-กมล เพียรพิทักษ์-พูนศักดิ์ จงกลนี)ศาลแรงงานกลาง - นายประทีป อ่าววิจิตรกุลศาลอุทธรณ์ - แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
พระราชกฤษฎีกากำหนดให้ผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมไม้ขีดไฟต้องเป็นไปตามมาตรฐานพ.ศ. ๒๕๔๙ ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร.ให้ไว้ ณ วันที่๔ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๔๙เป็นปีที่ ๖๑ ในรัชกาลปัจจุบันพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯให้ประกาศว่าโดยที่เป็นการสมควรปรับปรุงการกำหนดให้ผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมไม้ขีดไฟต้องเป็นไปตามมาตรฐานและได้ดำเนินการตามความในมาตรา ๑๘ แห่งพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม พ.ศ.๒๕๑๑ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม (ฉบับที่ ๖) พ.ศ.๒๕๔๘ แล้วอาศัยอำนาจตามความในมาตรา๒๒๑ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย และมาตรา ๑๗แห่งพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม พ.ศ. ๒๕๑๑ อันเป็นกฎหมายที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคลซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๓๕ มาตรา ๔๘ และมาตรา ๕๐ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยบัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ดังต่อไปนี้มาตรา๑ พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า พระราชกฤษฎีกากำหนดให้ผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมไม้ขีดไฟต้องเป็นไปตามมาตรฐานพ.ศ. ๒๕๔๙มาตรา๒[๑] พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับเมื่อพ้นกำหนดหนึ่งร้อยยี่สิบวันนับแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา๓ ให้ยกเลิกพระราชกฤษฎีกากำหนดให้ผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมไม้ขีดไฟต้องเป็นไปตามมาตรฐานพ.ศ. ๒๕๓๗มาตรา ๔ ผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมไม้ขีดไฟต้องเป็นไปตามมาตรฐานเลขที่มอก. ๕๓ ๒๕๔๘ ตามประกาศกระทรวงอุตสาหกรรม ฉบับที่ ๓๓๙๑ (พ.ศ. ๒๕๔๘) ออกตามความในพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมพ.ศ. ๒๕๑๑ เรื่อง ยกเลิกและกำหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมไม้ขีดไฟ ลงวันที่ ๒๗ กรกฎาคมพ.ศ. ๒๕๔๘มาตรา ๕ ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้ผู้รับสนองพระบรมราชโองการพันตำรวจโททักษิณ ชินวัตรนายกรัฐมนตรีหมายเหตุ:- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือ เนื่องจากได้มีการปรับปรุงมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมไม้ขีดไฟโดยประกาศกระทรวงอุตสาหกรรมฉบับที่ ๓๓๙๑ (พ.ศ. ๒๕๔๘) ออกตามความในพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม พ.ศ.๒๕๑๑ เรื่อง ยกเลิกและกำหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมไม้ขีดไฟ ลงวันที่ ๒๗ กรกฎาคมพ.ศ. ๒๕๔๘ และได้มีการดำเนินการรับฟังความคิดเห็นของตัวแทนของกลุ่มผู้มีส่วนได้เสียหรือผู้มีประโยชน์เกี่ยวข้องครบถ้วนตามความในมาตรา๑๘ แห่งพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม พ.ศ. ๒๕๑๑ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม(ฉบับที่ ๖) พ.ศ. ๒๕๔๘ แล้ว สมควรยกเลิกพระราชกฤษฎีกากำหนดให้ผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมไม้ขีดไฟต้องเป็นไปตามมาตรฐานพ.ศ. ๒๕๓๗ และตราพระราชกฤษฎีกานี้ขึ้นใช้บังคับแทน เพื่อให้สอดคล้องกับมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมไม้ขีดไฟที่ได้ปรับปรุงใหม่จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้นันทนา/ผู้จัดทำ๒๖ กรกฎาคม ๒๕๔๙ศรินรัตน์/ปรับปรุง๒๓ กรกฎาคม ๒๕๖๓ภิรมย์พร/ตรวจ๓๐ กรกฎาคม ๒๕๖๓[๑]ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๓/ตอนที่ ๗๔ ก/หน้า ๑/๑๗ กรกฎาคม ๒๕๔๙
คำสั่งคณะรักษาความสงบแห่งชาติคำสั่งคณะรักษาความสงบแห่งชาติที่ ๖๐/๒๕๕๗เรื่องแต่งตั้งคณะอนุกรรมการประสานงานการจัดการปัญหาแรงงานต่างด้าว[๑] เพื่อให้การขับเคลื่อนนโยบายของคณะรักษาความสงบแห่งชาติในการแก้ปัญหาแรงงานต่างด้าวทั้งระบบเป็นไปอย่างมีประสิทธิภาพ เป็นเอกภาพ และเกิดผลสำเร็จที่เป็นรูปธรรมโดยเร็วคณะรักษาความสงบแห่งชาติจึงมีคำสั่งแต่งตั้งคณะอนุกรรมการประสานงานการจัดการปัญหาแรงงานต่างด้าว (อกนร.) เพื่อช่วยปฏิบัติงานของคณะกรรมการนโยบายการจัดการปัญหาแรงงานต่างด้าว(กนร.) โดยมีองค์ประกอบและอำนาจหน้าที่ดังต่อไปนี้๑. องค์ประกอบ๑.๑ เสนาธิการทหาร ประธานอนุกรรมการ๑.๒ อธิบดีกรมการจัดหางาน รองประธานอนุกรรมการ๑.๓ เสนาธิการทหารบก อนุกรรมการ๑.๔ เสนาธิการทหารเรือ อนุกรรมการ๑.๕ เสนาธิการทหารอากาศ อนุกรรมการ๑.๖ ผู้อำนวยการสำนักนโยบายและแผนกลาโหม อนุกรรมการ๑.๗ รองเลขาธิการสภาความมั่นคงแห่งชาติ อนุกรรมการ๑.๘ผู้อำนวยการศูนย์ประสานการปฏิบัติที่ ๒ อนุกรรมการกองอำนวยการรักษาความมั่นคงภายในราชอาณาจักร๑.๙ อธิบดีกรมการปกครอง อนุกรรมการ๑.๑๐อธิบดีกรมสวัสดิการและคุ้มครองแรงงาน อนุกรรมการ๑.๑๑ อธิบดีกรมสอบสวนคดีพิเศษ อนุกรรมการ๑.๑๒ อธิบดีกรมพัฒนาฝีมือแรงงาน อนุกรรมการ๑.๑๓ อธิบดีกรมพัฒนาสังคมและสวัสดิการ อนุกรรมการ๑.๑๔ อธิบดีกรมควบคุมโรค อนุกรรมการ๑.๑๕ อธิบดีกรมเอเชียตะวันออก อนุกรรมการ๑.๑๖ อธิบดีกรมอาเซียน อนุกรรมการ๑.๑๗ อธิบดีกรมอนามัย อนุกรรมการ๑.๑๘ ผู้บัญชาการสำนักงานยุทธศาสตร์ตำรวจ อนุกรรมการ๑.๑๙ผู้บัญชาการสำนักงานตรวจคนเข้าเมือง อนุกรรมการ๑.๒๐ เจ้ากรมยุทธการทหาร อนุกรรมการและเลขานุการ๑.๒๑ ผู้อำนวยการสำนักปฏิบัติการ อนุกรรมการและกรมยุทธการทหาร ผู้ช่วยเลขานุการ๑.๒๒ผู้อำนวยการสำนักบริหารแรงงานต่างด้าว อนุกรรมการและกรมการจัดหางาน ผู้ช่วยเลขานุการ๒. อำนาจหน้าที่๒.๑ เสนอแนะนโยบาย มาตรการและแนวทางการดำเนินการแก้ปัญหาแรงงานต่างด้าวต่อคณะกรรมการ๒.๒ ประสานงาน ติดตามการดำเนินงานให้ข้อคิดเห็นและข้อเสนอแนะแก่ส่วนราชการที่เกี่ยวข้องในการนำนโยบายไปสู่การปฏิบัติ๒.๓ พิจารณากลั่นกรองแผนงาน โครงการและมาตรการที่เกี่ยวข้องก่อนนำเสนอคณะกรรมการ๒.๔ พิจารณาทบทวน ปรับปรุงและพัฒนาหลักเกณฑ์ในการบริหารจัดการและแก้ไขปัญหาแรงงานต่างด้าวให้เหมาะสมสอดคล้องกับสถานการณ์ ก่อนเสนอคณะกรรมการพิจารณา๒.๕ ปฏิบัติหน้าที่อื่นตามที่คณะกรรมการมอบหมาย๓. คณะอนุกรรมการตามคำสั่งนี้สามารถยุบเลิก หรือปรับปรุงองค์ประกอบและอำนาจหน้าที่ได้ตามความเหมาะสมเมื่อสถานการณ์บ้านเมืองเข้าสู่ภาวะปกติ หรือมีคณะรัฐมนตรีบริหารราชการแผ่นดินแล้วทั้งนี้ ตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไปสั่ง ณวันที่ ๑๐ มิถุนายน พุทธศักราช ๒๕๕๗พลเอกประยุทธ์ จันทร์โอชาหัวหน้าคณะรักษาความสงบแห่งชาติปริยานุช/ผู้จัดทำ๑๘ มิถุนายน๒๕๕๗ปริญสินีย์/ผู้ตรวจ๑๘ มิถุนายน๒๕๕๗[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๓๑/ตอนพิเศษ ๑๐๙ ง/หน้า ๑๑/๑๓ มิถุนายน ๒๕๕๗
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 7226/2538หลักกฎหมาย: ในคดีที่ไม่มีข้อพิพาทผู้มีส่วนได้เสียและถูกโต้แย้งสิทธิก็ร้องสอดเข้ามาในคดีได้ เพราะบทบัญญัติเกี่ยวกับการร้องสอด มีความมุ่งหมายทำนองเดียวกับการเข้าเป็นคู่ความร่วม การฟ้องแย้งและการรวมพิจารณานั่นเอง เรื่องราวทั้งหลายที่พิพาทกันนั้นหากมีใครเกี่ยวข้องที่จะต้องพิพาทกันด้วย ก็ควรจะได้พิจารณาไปเสียในคราวเดียวกัน หาจำต้องมีโจทก์และจำเลยเป็นคู่ความเดิมอยู่ก่อนเสมอไปไม่ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 7226/2538นายเลื่อน ฉัตรทองผู้ร้องนางลำพึง มากเทพพงษ์ผู้ร้องสอด ป.วิ.พ. ม. 57ในคดีที่ไม่มีข้อพิพาทผู้มีส่วนได้เสียและถูกโต้แย้งสิทธิก็ร้องสอดเข้ามาในคดีได้ เพราะบทบัญญัติเกี่ยวกับการร้องสอด มีความมุ่งหมายทำนองเดียวกับการเข้าเป็นคู่ความร่วม การฟ้องแย้งและการรวมพิจารณานั่นเอง เรื่องราวทั้งหลายที่พิพาทกันนั้นหากมีใครเกี่ยวข้องที่จะต้องพิพาทกันด้วย ก็ควรจะได้พิจารณาไปเสียในคราวเดียวกัน หาจำต้องมีโจทก์และจำเลยเป็นคู่ความเดิมอยู่ก่อนเสมอไปไม่(ปรีชา บูรณะไทย-บุญธรรม อยู่พุก-ณรงค์ ตันติเตมิท)ศาลจังหวัดสุพรรณบุรี - นายโอภาส อนันตสมบูรณ์ศาลอุทธรณ์ภาค ๓ - นายนิพนธ์ บุญมาแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 7226/2538นายเลื่อน ฉัตรทองผู้ร้องนางลำพึง มากเทพพงษ์ผู้ร้องสอด ป.วิ.พ. ม. 57ในคดีที่ไม่มีข้อพิพาทผู้มีส่วนได้เสียและถูกโต้แย้งสิทธิก็ร้องสอดเข้ามาในคดีได้ เพราะบทบัญญัติเกี่ยวกับการร้องสอด มีความมุ่งหมายทำนองเดียวกับการเข้าเป็นคู่ความร่วม การฟ้องแย้งและการรวมพิจารณานั่นเอง เรื่องราวทั้งหลายที่พิพาทกันนั้นหากมีใครเกี่ยวข้องที่จะต้องพิพาทกันด้วย ก็ควรจะได้พิจารณาไปเสียในคราวเดียวกัน หาจำต้องมีโจทก์และจำเลยเป็นคู่ความเดิมอยู่ก่อนเสมอไปไม่(ปรีชา บูรณะไทย-บุญธรรม อยู่พุก-ณรงค์ ตันติเตมิท)ศาลจังหวัดสุพรรณบุรี - นายโอภาส อนันตสมบูรณ์ศาลอุทธรณ์ภาค ๓ - นายนิพนธ์ บุญมาแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศกรมสรรพสามิตประกาศกรมสรรพสามิตเรื่องกำหนดมูลค่าน้ำมันเตาที่ผลิตในราชอาณาจักรเพื่อถือเป็นเกณฑ์ในการคำนวณภาษี(ฉบับที่๓๒/๒๕๕๓)[๑] อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๘ (๑) วรรคสามแห่งพระราชบัญญัติภาษีสรรพสามิต พ.ศ. ๒๕๒๗ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติภาษีสรรพสามิต (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๓๔และโดยอนุมัติรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังเป็นหลักการตามหนังสือสำนักงานเศรษฐกิจการคลัง ที่ กค ๐๓๐๒/๑๑๒๖ ลงวันที่ ๕ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๓๖อธิบดีกรมสรรพสามิตออกประกาศไว้ ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ ให้ยกเลิกประกาศกรมสรรพสามิต เรื่องกำหนดมูลค่าน้ำมันเตาที่ผลิตในราชอาณาจักร เพื่อถือเป็นเกณฑ์ในการคำนวณภาษี(ฉบับที่ ๓๑/๒๕๕๓) ลงวันที่ ๒๙ กรกฎาคม ๒๕๕๓ข้อ ๒ กำหนดมูลค่าน้ำมันเตาที่ผลิตในราชอาณาจักรเพื่อถือเป็นเกณฑ์ในการคำนวณภาษีไว้ ดังต่อไปนี้(๑)น้ำมันเตาชนิดที่ ๑ ลิตรละ ๑๕.๘๔๕๔ บาท(๒)น้ำมันเตาชนิดที่ ๒ ลิตรละ ๑๕.๕๖๑๒ บาท(๓)น้ำมันเตาชนิดที่ ๓ ลิตรละ ๑๕.๐๓๕๒ บาท(๔)น้ำมันเตาชนิดที่ ๔ ลิตรละ ๑๔.๗๐๕๘ บาท(๕)น้ำมันเตาชนิดที่ ๕ ลิตรละ ๑๕.๓๐๘๕ บาททั้งนี้ ตั้งแต่วันที่ ๙ สิงหาคม ๒๕๕๓ เป็นต้นไปประกาศณ วันที่ ๖ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๕๓ศิริพรเลียงสมบัติรองอธิบดีปฏิบัติราชการแทนอธิบดีกรมสรรพสามิตปริยานุช/ผู้จัดทำ๒พฤศจิกายน ๒๕๕๓ณัฐวดี/ตรวจ๒พฤศจิกายน ๒๕๕๓[๑]ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๗/ตอนที่ ๑๖๑ ง/หน้า ๑๒๖/๒๘ ตุลาคม ๒๕๕๓