คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 63489หลักกฎหมาย: ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ไขคำพิพากษาศาลชั้นต้นทั้งบทมาตราลงโทษและกำหนดโทษ แม้แก้บทมาตรา 268 เป็นมาตรา 266 ก็เป็นการแก้ไขมาก ไม่ต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงคดีสองสำนวนนี้ศาลชั้นต้นพิจารณาพิพากษารวมกันเมื่อพิจารณาแล้วพิพากษาว่า จำเลยทั้งสองมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 266, 268 ให้ลงโทษตามมาตรา 268จำคุกคนละ 3 ปีศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่าจำเลยที่ 1 มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 180, 266 ให้ลงโทษตามมาตรา 266ซึ่งเป็นบทที่มีโทษหนักที่สุด ส่วนจำเลยที่ 2 มีความผิดตามมาตรา 266จำคุกคนละ 1 ปี ข้อหานอกจากนี้ให้ยก จำเลยทั้งสองฎีกาศาลชั้นต้นสั่งว่าฎีกาข้อ ค.1 ถึง 7, 9 ถึง 21 เป็นปัญหาข้อกฎหมาย 3, 5, 6 เป็นปัญหาข้อเท็จจริง ซึ่งต้องห้ามมิให้ฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218 นอกนั้นแม้จะเป็นข้อกฎหมาย โจทก์มิได้อุทธรณ์ขึ้นมาในชั้นอุทธรณ์ จึงไม่มีสิทธิฎีกาเพราะมิใช่ข้อกฎหมายที่เกี่ยวกับความสงบเรียบร้อยของประชาชนจึงห้ามมิให้ฎีกา จึงไม่รับเป็นฎีกาจำเลยทั้งสามจึงยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่งศาลฎีกาสั่งว่า "ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ไขคำพิพากษาศาลชั้นต้นทั้งบทมาตราลงโทษและกำหนดโทษ เป็นการแก้มาก ไม่ต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ส่วนฎีกาในข้อกฎหมายไม่ต้องห้ามฎีกา จึงให้รับฎีกาของจำเลยทั้งสอง" ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 579 - 580/2522นายอนุพันธ์ หรือไพฑูรย์ ทองบุญ กับพวกโจทก์นางอุบล เทศะแพทย์ กับพวกจำเลย ป.วิ.อ. ม. 218ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ไขคำพิพากษาศาลชั้นต้นทั้งบทมาตราลงโทษและกำหนดโทษ แม้แก้บทมาตรา 268 เป็นมาตรา 266 ก็เป็นการแก้ไขมาก ไม่ต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงคดีสองสำนวนนี้ศาลชั้นต้นพิจารณาพิพากษารวมกันเมื่อพิจารณาแล้วพิพากษาว่า จำเลยทั้งสองมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 266, 268 ให้ลงโทษตามมาตรา 268จำคุกคนละ 3 ปีศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่าจำเลยที่ 1 มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 180, 266 ให้ลงโทษตามมาตรา 266ซึ่งเป็นบทที่มีโทษหนักที่สุด ส่วนจำเลยที่ 2 มีความผิดตามมาตรา 266จำคุกคนละ 1 ปี ข้อหานอกจากนี้ให้ยก จำเลยทั้งสองฎีกาศาลชั้นต้นสั่งว่าฎีกาข้อ ค.1 ถึง 7, 9 ถึง 21 เป็นปัญหาข้อกฎหมาย 3, 5, 6 เป็นปัญหาข้อเท็จจริง ซึ่งต้องห้ามมิให้ฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218 นอกนั้นแม้จะเป็นข้อกฎหมาย โจทก์มิได้อุทธรณ์ขึ้นมาในชั้นอุทธรณ์ จึงไม่มีสิทธิฎีกาเพราะมิใช่ข้อกฎหมายที่เกี่ยวกับความสงบเรียบร้อยของประชาชนจึงห้ามมิให้ฎีกา จึงไม่รับเป็นฎีกาจำเลยทั้งสามจึงยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่งศาลฎีกาสั่งว่า "ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ไขคำพิพากษาศาลชั้นต้นทั้งบทมาตราลงโทษและกำหนดโทษ เป็นการแก้มาก ไม่ต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ส่วนฎีกาในข้อกฎหมายไม่ต้องห้ามฎีกา จึงให้รับฎีกาของจำเลยทั้งสอง"(ภิญโญ ธีรนิติ-สีห์ คลายนสูตร-ภักดิ์ บุณย์ภักดี)แหล่งที่มาเนติบัณฑิตยสภาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: คดีสองสำนวนนี้ศาลชั้นต้นพิจารณาพิพากษารวมกันเมื่อพิจารณาแล้วพิพากษาว่า จำเลยทั้งสองมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 266, 268 ให้ลงโทษตามมาตรา 268จำคุกคนละ 3 ปีศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่าจำเลยที่ 1 มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 180, 266 ให้ลงโทษตามมาตรา 266ซึ่งเป็นบทที่มีโทษหนักที่สุด ส่วนจำเลยที่ 2 มีความผิดตามมาตรา 266จำคุกคนละ 1 ปี ข้อหานอกจากนี้ให้ยก จำเลยทั้งสองฎีกาศาลชั้นต้นสั่งว่าฎีกาข้อ ค.1 ถึง 7, 9 ถึง 21 เป็นปัญหาข้อกฎหมาย 3, 5, 6 เป็นปัญหาข้อเท็จจริง ซึ่งต้องห้ามมิให้ฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218 นอกนั้นแม้จะเป็นข้อกฎหมาย โจทก์มิได้อุทธรณ์ขึ้นมาในชั้นอุทธรณ์ จึงไม่มีสิทธิฎีกาเพราะมิใช่ข้อกฎหมายที่เกี่ยวกับความสงบเรียบร้อยของประชาชนจึงห้ามมิให้ฎีกา จึงไม่รับเป็นฎีกาจำเลยทั้งสามจึงยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่งศาลฎีกาสั่งว่า "ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ไขคำพิพากษาศาลชั้นต้นทั้งบทมาตราลงโทษและกำหนดโทษ เป็นการแก้มาก ไม่ต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ส่วนฎีกาในข้อกฎหมายไม่ต้องห้ามฎีกา จึงให้รับฎีกาของจำเลยทั้งสอง" ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 579 - 580/2522นายอนุพันธ์ หรือไพฑูรย์ ทองบุญ กับพวกโจทก์นางอุบล เทศะแพทย์ กับพวกจำเลย ป.วิ.อ. ม. 218ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ไขคำพิพากษาศาลชั้นต้นทั้งบทมาตราลงโทษและกำหนดโทษ แม้แก้บทมาตรา 268 เป็นมาตรา 266 ก็เป็นการแก้ไขมาก ไม่ต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงคดีสองสำนวนนี้ศาลชั้นต้นพิจารณาพิพากษารวมกันเมื่อพิจารณาแล้วพิพากษาว่า จำเลยทั้งสองมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 266, 268 ให้ลงโทษตามมาตรา 268จำคุกคนละ 3 ปีศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่าจำเลยที่ 1 มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 180, 266 ให้ลงโทษตามมาตรา 266ซึ่งเป็นบทที่มีโทษหนักที่สุด ส่วนจำเลยที่ 2 มีความผิดตามมาตรา 266จำคุกคนละ 1 ปี ข้อหานอกจากนี้ให้ยก จำเลยทั้งสองฎีกาศาลชั้นต้นสั่งว่าฎีกาข้อ ค.1 ถึง 7, 9 ถึง 21 เป็นปัญหาข้อกฎหมาย 3, 5, 6 เป็นปัญหาข้อเท็จจริง ซึ่งต้องห้ามมิให้ฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218 นอกนั้นแม้จะเป็นข้อกฎหมาย โจทก์มิได้อุทธรณ์ขึ้นมาในชั้นอุทธรณ์ จึงไม่มีสิทธิฎีกาเพราะมิใช่ข้อกฎหมายที่เกี่ยวกับความสงบเรียบร้อยของประชาชนจึงห้ามมิให้ฎีกา จึงไม่รับเป็นฎีกาจำเลยทั้งสามจึงยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่งศาลฎีกาสั่งว่า "ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ไขคำพิพากษาศาลชั้นต้นทั้งบทมาตราลงโทษและกำหนดโทษ เป็นการแก้มาก ไม่ต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ส่วนฎีกาในข้อกฎหมายไม่ต้องห้ามฎีกา จึงให้รับฎีกาของจำเลยทั้งสอง"(ภิญโญ ธีรนิติ-สีห์ คลายนสูตร-ภักดิ์ บุณย์ภักดี)แหล่งที่มาเนติบัณฑิตยสภาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ