คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1677/2532หลักกฎหมาย: ตาม ฟ้องโจทก์อ้างว่าพินัยกรรมฉบับพิพาทเป็นโมฆะ เพราะผู้ทำพินัยกรรมมิได้ลงชื่อต่อหน้าพยาน และพยานมิได้ลงลายมือชื่อรับรองลายมือชื่อของผู้ทำพินัยกรรมไว้ในขณะนั้น ทั้งในวันชี้สองสถาน โจทก์ก็ได้ แถลงรับว่าเจ้ามรดกได้ ทำพินัยกรรมฉบับพิพาทไว้จริง แต่ ตกเป็นโมฆะเพราะทำขึ้นโดย ฝ่าฝืนต่อบทบัญญัติแห่งกฎหมาย การที่โจทก์ยกขึ้นอ้างใหม่ในคำร้องขอแก้ไขคำฟ้องภายหลังวันชี้สองสถานว่า พินัยกรรมฉบับพิพาทเป็นพินัยกรรมปลอม จึงมิใช่ปัญหาเกี่ยวกับความสงบเรียบร้อยชอบที่ศาลจะยกคำร้องของโจทก์เสียโจทก์ฟ้องว่า โจทก์ทั้งสามและจำเลยทั้งสามเป็นบุตรของเจ้ามรดกซึ่งเป็นมารดา โจทก์ทั้งสามได้ขอรับมรดก แต่จำเลยทั้งสามอ้างว่าเจ้ามรดกได้ทำพินัยกรรมยกทรัพย์มรดกให้จำเลยทั้งสามแล้ว ซึ่งพินัยกรรมดังกล่าวได้ทำขึ้นโดยถูกฉ้อฉล เจ้ามรดกมิได้ลงลายมือชื่อต่อหน้าพยานสองคนพร้อมกันและพยานมิได้ลงลายมือชื่อรับรองลายมือชื่อผู้ทำพินัยกรรมไว้ในขณะนั้น ขอให้พิพากษาว่าพินัยกรรมฉบับพิพาทเป็นโมฆะ และให้โจทก์ทั้งสามได้รับส่วนแบ่งมรดกตามฟ้อง จำเลยทั้งสามให้การว่า พินัยกรรมตามฟ้องชอบด้วยกฎหมายขอให้ยกฟ้อง เมื่อศาลชั้นต้นชี้สองสถานกำหนดประเด็นข้อพิพาทแล้ว โจทก์ยื่นคำร้องขอแก้ไขคำฟ้องว่า ความจริงเจ้ามรดกไม่ได้ทำพินัยกรรมไว้ แต่จำเลยทั้งสามได้ร่วมกันทำปลอมขึ้น โดยเอากระดาษเปล่ามาหลอกให้เจ้ามรดกลงชื่อแล้วนำไปกรอกข้อความโดยเจ้ามรดกมิได้รู้เห็นยินยอม จึงตกเป็นโมฆะ จำเลยทั้งสามจึงถูกกำจัดมิให้รับมรดก ขอให้ขับไล่จำเลยทั้งสามและบริวารออกจากที่ดินและส่งมอบทรัพย์มรดกให้แก่โจทก์ ศาลชั้นต้นสั่งว่า โจทก์มิได้ยื่นคำร้องขอแก้ไขคำฟ้องก่อนวันชี้สองสถาน ทั้งที่โจทก์ทราบข้อเท็จจริงอยู่แล้วก่อนยื่นฟ้องและคดีไม่เกี่ยวกับความสงบเรียบร้อยของประชาชน ให้ยกคำร้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ส่วนที่โจทก์โต้แย้งว่า ปัญหาว่าพินัยกรรมเป็นโมฆะหรือไม่เป็นปัญหาเกี่ยวกับความสงบเรียบร้อยนั้น เห็นว่าตามฟ้องโจทก์อ้างเหตุโมฆกรรมของพินัยกรรมฉบับพิพาทว่า พินัยกรรมฉบับพิพาทที่เจ้ามรดกทำไว้มิได้ทำตามแบบที่กฎหมายกำหนด โดยผู้ทำพินัยกรรมมิได้ลงชื่อต่อหนาพยาน และพยานมิได้ลงลายมือชื่อรับรองลายมือชื่อของผู้ทำพินัยกรรมไว้ในขณะนั้น ทั้งในวันชี้สองสถาน โจทก์ได้แถลงรับว่านางบัวจันทร์ ศรีมงคล ได้ทำพินัยกรรมฉบับพิพาทตามฟ้องไว้จริง แต่ตกเป็นโมฆะเพราะทำขึ้นฝ่าฝืนต่อบทบัญญัติแห่งกฎหมายอันเป็นการแถลงยืนยันข้อกล่าวอ้างตามฟ้อง การที่โจทก์มายกเหตุนี้อ้างใหม่ในคำร้องขอแก้ไขคำฟ้องว่า พินัยกรรมฉบับพิพาทเป็นพินัยกรรมปลอม หาใช่ปัญหาเกี่ยวกับความสงบเรียบร้อยดังที่โจทก์ฎีกาโต้แย้งไม่ ที่ศาลล่างยกคำร้องของโจทก์นั้นชอบแล้ว ฎีกาของโจทก์ฟังไม่ขึ้น พิพากษายืน. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1677/2532นางทองอินทร์ พิพัฒน์พงศ์ กับพวกโจทก์นางบัวเที่ยง ศรีมงคลกับพวก ป.พ.พ. ป.วิ.พ. ตาม ฟ้องโจทก์อ้างว่าพินัยกรรมฉบับพิพาทเป็นโมฆะ เพราะผู้ทำพินัยกรรมมิได้ลงชื่อต่อหน้าพยาน และพยานมิได้ลงลายมือชื่อรับรองลายมือชื่อของผู้ทำพินัยกรรมไว้ในขณะนั้น ทั้งในวันชี้สองสถาน โจทก์ก็ได้ แถลงรับว่าเจ้ามรดกได้ ทำพินัยกรรมฉบับพิพาทไว้จริง แต่ ตกเป็นโมฆะเพราะทำขึ้นโดย ฝ่าฝืนต่อบทบัญญัติแห่งกฎหมาย การที่โจทก์ยกขึ้นอ้างใหม่ในคำร้องขอแก้ไขคำฟ้องภายหลังวันชี้สองสถานว่า พินัยกรรมฉบับพิพาทเป็นพินัยกรรมปลอม จึงมิใช่ปัญหาเกี่ยวกับความสงบเรียบร้อยชอบที่ศาลจะยกคำร้องของโจทก์เสียโจทก์ฟ้องว่า โจทก์ทั้งสามและจำเลยทั้งสามเป็นบุตรของเจ้ามรดกซึ่งเป็นมารดา โจทก์ทั้งสามได้ขอรับมรดก แต่จำเลยทั้งสามอ้างว่าเจ้ามรดกได้ทำพินัยกรรมยกทรัพย์มรดกให้จำเลยทั้งสามแล้ว ซึ่งพินัยกรรมดังกล่าวได้ทำขึ้นโดยถูกฉ้อฉล เจ้ามรดกมิได้ลงลายมือชื่อต่อหน้าพยานสองคนพร้อมกันและพยานมิได้ลงลายมือชื่อรับรองลายมือชื่อผู้ทำพินัยกรรมไว้ในขณะนั้น ขอให้พิพากษาว่าพินัยกรรมฉบับพิพาทเป็นโมฆะ และให้โจทก์ทั้งสามได้รับส่วนแบ่งมรดกตามฟ้อง จำเลยทั้งสามให้การว่า พินัยกรรมตามฟ้องชอบด้วยกฎหมายขอให้ยกฟ้อง เมื่อศาลชั้นต้นชี้สองสถานกำหนดประเด็นข้อพิพาทแล้ว โจทก์ยื่นคำร้องขอแก้ไขคำฟ้องว่า ความจริงเจ้ามรดกไม่ได้ทำพินัยกรรมไว้ แต่จำเลยทั้งสามได้ร่วมกันทำปลอมขึ้น โดยเอากระดาษเปล่ามาหลอกให้เจ้ามรดกลงชื่อแล้วนำไปกรอกข้อความโดยเจ้ามรดกมิได้รู้เห็นยินยอม จึงตกเป็นโมฆะ จำเลยทั้งสามจึงถูกกำจัดมิให้รับมรดก ขอให้ขับไล่จำเลยทั้งสามและบริวารออกจากที่ดินและส่งมอบทรัพย์มรดกให้แก่โจทก์ ศาลชั้นต้นสั่งว่า โจทก์มิได้ยื่นคำร้องขอแก้ไขคำฟ้องก่อนวันชี้สองสถาน ทั้งที่โจทก์ทราบข้อเท็จจริงอยู่แล้วก่อนยื่นฟ้องและคดีไม่เกี่ยวกับความสงบเรียบร้อยของประชาชน ให้ยกคำร้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ส่วนที่โจทก์โต้แย้งว่า ปัญหาว่าพินัยกรรมเป็นโมฆะหรือไม่เป็นปัญหาเกี่ยวกับความสงบเรียบร้อยนั้น เห็นว่าตามฟ้องโจทก์อ้างเหตุโมฆกรรมของพินัยกรรมฉบับพิพาทว่า พินัยกรรมฉบับพิพาทที่เจ้ามรดกทำไว้มิได้ทำตามแบบที่กฎหมายกำหนด โดยผู้ทำพินัยกรรมมิได้ลงชื่อต่อหนาพยาน และพยานมิได้ลงลายมือชื่อรับรองลายมือชื่อของผู้ทำพินัยกรรมไว้ในขณะนั้น ทั้งในวันชี้สองสถาน โจทก์ได้แถลงรับว่านางบัวจันทร์ ศรีมงคล ได้ทำพินัยกรรมฉบับพิพาทตามฟ้องไว้จริง แต่ตกเป็นโมฆะเพราะทำขึ้นฝ่าฝืนต่อบทบัญญัติแห่งกฎหมายอันเป็นการแถลงยืนยันข้อกล่าวอ้างตามฟ้อง การที่โจทก์มายกเหตุนี้อ้างใหม่ในคำร้องขอแก้ไขคำฟ้องว่า พินัยกรรมฉบับพิพาทเป็นพินัยกรรมปลอม หาใช่ปัญหาเกี่ยวกับความสงบเรียบร้อยดังที่โจทก์ฎีกาโต้แย้งไม่ ที่ศาลล่างยกคำร้องของโจทก์นั้นชอบแล้ว ฎีกาของโจทก์ฟังไม่ขึ้น พิพากษายืน.(ถาวร ตันตราภรณ์-สหัส สิงหวิริยะ-มงคล เปาอินทร์)ศาลจังหวัดเชียงใหม่ - นายชาติชาย โฆษิตวัฒนฤกษ์ศาลอุทธรณ์ - นายสุนพ กีรติยุติแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า โจทก์ทั้งสามและจำเลยทั้งสามเป็นบุตรของเจ้ามรดกซึ่งเป็นมารดา โจทก์ทั้งสามได้ขอรับมรดก แต่จำเลยทั้งสามอ้างว่าเจ้ามรดกได้ทำพินัยกรรมยกทรัพย์มรดกให้จำเลยทั้งสามแล้ว ซึ่งพินัยกรรมดังกล่าวได้ทำขึ้นโดยถูกฉ้อฉล เจ้ามรดกมิได้ลงลายมือชื่อต่อหน้าพยานสองคนพร้อมกันและพยานมิได้ลงลายมือชื่อรับรองลายมือชื่อผู้ทำพินัยกรรมไว้ในขณะนั้น ขอให้พิพากษาว่าพินัยกรรมฉบับพิพาทเป็นโมฆะ และให้โจทก์ทั้งสามได้รับส่วนแบ่งมรดกตามฟ้อง จำเลยทั้งสามให้การว่า พินัยกรรมตามฟ้องชอบด้วยกฎหมายขอให้ยกฟ้อง เมื่อศาลชั้นต้นชี้สองสถานกำหนดประเด็นข้อพิพาทแล้ว โจทก์ยื่นคำร้องขอแก้ไขคำฟ้องว่า ความจริงเจ้ามรดกไม่ได้ทำพินัยกรรมไว้ แต่จำเลยทั้งสามได้ร่วมกันทำปลอมขึ้น โดยเอากระดาษเปล่ามาหลอกให้เจ้ามรดกลงชื่อแล้วนำไปกรอกข้อความโดยเจ้ามรดกมิได้รู้เห็นยินยอม จึงตกเป็นโมฆะ จำเลยทั้งสามจึงถูกกำจัดมิให้รับมรดก ขอให้ขับไล่จำเลยทั้งสามและบริวารออกจากที่ดินและส่งมอบทรัพย์มรดกให้แก่โจทก์ ศาลชั้นต้นสั่งว่า โจทก์มิได้ยื่นคำร้องขอแก้ไขคำฟ้องก่อนวันชี้สองสถาน ทั้งที่โจทก์ทราบข้อเท็จจริงอยู่แล้วก่อนยื่นฟ้องและคดีไม่เกี่ยวกับความสงบเรียบร้อยของประชาชน ให้ยกคำร้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ส่วนที่โจทก์โต้แย้งว่า ปัญหาว่าพินัยกรรมเป็นโมฆะหรือไม่เป็นปัญหาเกี่ยวกับความสงบเรียบร้อยนั้น เห็นว่าตามฟ้องโจทก์อ้างเหตุโมฆกรรมของพินัยกรรมฉบับพิพาทว่า พินัยกรรมฉบับพิพาทที่เจ้ามรดกทำไว้มิได้ทำตามแบบที่กฎหมายกำหนด โดยผู้ทำพินัยกรรมมิได้ลงชื่อต่อหนาพยาน และพยานมิได้ลงลายมือชื่อรับรองลายมือชื่อของผู้ทำพินัยกรรมไว้ในขณะนั้น ทั้งในวันชี้สองสถาน โจทก์ได้แถลงรับว่านางบัวจันทร์ ศรีมงคล ได้ทำพินัยกรรมฉบับพิพาทตามฟ้องไว้จริง แต่ตกเป็นโมฆะเพราะทำขึ้นฝ่าฝืนต่อบทบัญญัติแห่งกฎหมายอันเป็นการแถลงยืนยันข้อกล่าวอ้างตามฟ้อง การที่โจทก์มายกเหตุนี้อ้างใหม่ในคำร้องขอแก้ไขคำฟ้องว่า พินัยกรรมฉบับพิพาทเป็นพินัยกรรมปลอม หาใช่ปัญหาเกี่ยวกับความสงบเรียบร้อยดังที่โจทก์ฎีกาโต้แย้งไม่ ที่ศาลล่างยกคำร้องของโจทก์นั้นชอบแล้ว ฎีกาของโจทก์ฟังไม่ขึ้น พิพากษายืน. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1677/2532นางทองอินทร์ พิพัฒน์พงศ์ กับพวกโจทก์นางบัวเที่ยง ศรีมงคลกับพวก ป.พ.พ. ป.วิ.พ. ตาม ฟ้องโจทก์อ้างว่าพินัยกรรมฉบับพิพาทเป็นโมฆะ เพราะผู้ทำพินัยกรรมมิได้ลงชื่อต่อหน้าพยาน และพยานมิได้ลงลายมือชื่อรับรองลายมือชื่อของผู้ทำพินัยกรรมไว้ในขณะนั้น ทั้งในวันชี้สองสถาน โจทก์ก็ได้ แถลงรับว่าเจ้ามรดกได้ ทำพินัยกรรมฉบับพิพาทไว้จริง แต่ ตกเป็นโมฆะเพราะทำขึ้นโดย ฝ่าฝืนต่อบทบัญญัติแห่งกฎหมาย การที่โจทก์ยกขึ้นอ้างใหม่ในคำร้องขอแก้ไขคำฟ้องภายหลังวันชี้สองสถานว่า พินัยกรรมฉบับพิพาทเป็นพินัยกรรมปลอม จึงมิใช่ปัญหาเกี่ยวกับความสงบเรียบร้อยชอบที่ศาลจะยกคำร้องของโจทก์เสียโจทก์ฟ้องว่า โจทก์ทั้งสามและจำเลยทั้งสามเป็นบุตรของเจ้ามรดกซึ่งเป็นมารดา โจทก์ทั้งสามได้ขอรับมรดก แต่จำเลยทั้งสามอ้างว่าเจ้ามรดกได้ทำพินัยกรรมยกทรัพย์มรดกให้จำเลยทั้งสามแล้ว ซึ่งพินัยกรรมดังกล่าวได้ทำขึ้นโดยถูกฉ้อฉล เจ้ามรดกมิได้ลงลายมือชื่อต่อหน้าพยานสองคนพร้อมกันและพยานมิได้ลงลายมือชื่อรับรองลายมือชื่อผู้ทำพินัยกรรมไว้ในขณะนั้น ขอให้พิพากษาว่าพินัยกรรมฉบับพิพาทเป็นโมฆะ และให้โจทก์ทั้งสามได้รับส่วนแบ่งมรดกตามฟ้อง จำเลยทั้งสามให้การว่า พินัยกรรมตามฟ้องชอบด้วยกฎหมายขอให้ยกฟ้อง เมื่อศาลชั้นต้นชี้สองสถานกำหนดประเด็นข้อพิพาทแล้ว โจทก์ยื่นคำร้องขอแก้ไขคำฟ้องว่า ความจริงเจ้ามรดกไม่ได้ทำพินัยกรรมไว้ แต่จำเลยทั้งสามได้ร่วมกันทำปลอมขึ้น โดยเอากระดาษเปล่ามาหลอกให้เจ้ามรดกลงชื่อแล้วนำไปกรอกข้อความโดยเจ้ามรดกมิได้รู้เห็นยินยอม จึงตกเป็นโมฆะ จำเลยทั้งสามจึงถูกกำจัดมิให้รับมรดก ขอให้ขับไล่จำเลยทั้งสามและบริวารออกจากที่ดินและส่งมอบทรัพย์มรดกให้แก่โจทก์ ศาลชั้นต้นสั่งว่า โจทก์มิได้ยื่นคำร้องขอแก้ไขคำฟ้องก่อนวันชี้สองสถาน ทั้งที่โจทก์ทราบข้อเท็จจริงอยู่แล้วก่อนยื่นฟ้องและคดีไม่เกี่ยวกับความสงบเรียบร้อยของประชาชน ให้ยกคำร้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ส่วนที่โจทก์โต้แย้งว่า ปัญหาว่าพินัยกรรมเป็นโมฆะหรือไม่เป็นปัญหาเกี่ยวกับความสงบเรียบร้อยนั้น เห็นว่าตามฟ้องโจทก์อ้างเหตุโมฆกรรมของพินัยกรรมฉบับพิพาทว่า พินัยกรรมฉบับพิพาทที่เจ้ามรดกทำไว้มิได้ทำตามแบบที่กฎหมายกำหนด โดยผู้ทำพินัยกรรมมิได้ลงชื่อต่อหนาพยาน และพยานมิได้ลงลายมือชื่อรับรองลายมือชื่อของผู้ทำพินัยกรรมไว้ในขณะนั้น ทั้งในวันชี้สองสถาน โจทก์ได้แถลงรับว่านางบัวจันทร์ ศรีมงคล ได้ทำพินัยกรรมฉบับพิพาทตามฟ้องไว้จริง แต่ตกเป็นโมฆะเพราะทำขึ้นฝ่าฝืนต่อบทบัญญัติแห่งกฎหมายอันเป็นการแถลงยืนยันข้อกล่าวอ้างตามฟ้อง การที่โจทก์มายกเหตุนี้อ้างใหม่ในคำร้องขอแก้ไขคำฟ้องว่า พินัยกรรมฉบับพิพาทเป็นพินัยกรรมปลอม หาใช่ปัญหาเกี่ยวกับความสงบเรียบร้อยดังที่โจทก์ฎีกาโต้แย้งไม่ ที่ศาลล่างยกคำร้องของโจทก์นั้นชอบแล้ว ฎีกาของโจทก์ฟังไม่ขึ้น พิพากษายืน.(ถาวร ตันตราภรณ์-สหัส สิงหวิริยะ-มงคล เปาอินทร์)ศาลจังหวัดเชียงใหม่ - นายชาติชาย โฆษิตวัฒนฤกษ์ศาลอุทธรณ์ - นายสุนพ กีรติยุติแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ