คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2576/2518หลักกฎหมาย: ผู้สั่งจ่ายเช็ค ผู้สลักหลัง หรือผู้รับประกันด้วยอาวัล ต้องร่วมกันรับผิดต่อผู้ทรง และผู้ทรงก็มีสิทธิตามฟ้องหรือเรียกร้องจากบุคคลดังกล่าวเรียงตัวหรือรวมกันก็ได้ โดยมิพักต้องดำเนินการตามลำดับที่บุคคลดังกล่าวมาผูกพัน จำเลยที่ 2 ซึ่งเป็นผู้สลักหลังเช็คจะต้องร่วมกับจำเลยที่ 1 ซึ่งเป็นผู้สั่งจ่ายรับผิดต่อโจทก์ซึ่งเป็นผู้ทรงเช็ค การที่โจทก์ฟ้องเรียกเงินตามเช็คจากจำเลยทั้งสองแล้วถอนฟ้องจำเลยที่ 1 ไปนั้น ไม่ทำให้จำเลยที่ 2 หลุดพ้นความรับผิดโจทก์ฟ้องว่าจำเลยที่ ๒ นำเช็ค ๕ ฉบับซึ่งจำเลยที่ ๑ เป็นผู้สั่งจ่ายเงินรวม ๑๐,๐๐๐ บาท และจำเลยที่ ๒ เป็นผู้สลักหลังไปแลกเงินสดจากโจทก์ โจทก์ให้เงินสดแก่จำเลยและยึดเช็ค ๕ ฉบับดังกล่าวไว้ เมื่อเช็คฉบับแรกถึงกำหนด โจทก์ไปขึ้นเงินจากธนาคารได้ แต่เมื่อเช็คอีก ๔ ฉบับซึ่งสั่งจ่ายเงินฉบับละ ๒,๐๐๐ บาท โจทก์ไปขึ้นเงินจากธนาคาร แต่ธนาคารปฏิเสธการจ่ายเงินตามเช็ค ๔ ฉบับดังกล่าว ขอให้ศาลพิพากษาให้จำเลยทั้งสองร่วมกันชำระเงิน ๘,๐๐๐ บาทพร้อมทั้งดอกเบี้ย จำเลยที่ ๒ ให้การว่า ฟ้องโจทก์เป็นความจริงทั้งสิ้น แต่โจทก์ชอบที่จะบังคับให้จำเลยที่ ๑ ชำระหนี้ก่อน โจทก์ขอถอนฟ้อง เฉพาะจำเลยที่ ๑ ศาลชั้นต้นอนุญาต ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยที่ ๒ ชำระเงิน ๘,๐๐๐ บาทพร้อมด้วยดอกเบี้ย จำเลยที่ ๒ อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยที่ ๒ ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๙๖๗ บัญญัติว่า "ในเรื่องตั๋วแลกเงินนั้น บรรดาบุคคลผู้สั่งจ่ายก็ดี รับรองก็ดี สลักหลังก็ดี หรือรับประกันด้วยอาวัลก็ดี ย่อมต้องร่วมกันรับผิดต่อผู้ทรง" ผู้ทรงย่อมมีสิทธิว่ากล่าวเอาความแก่บรรดาบุคคลเหล่านี้เรียงตัวหรือรวมกันก็ได้ โดยมิพักต้องดำเนินตามลำดับที่คนเหล่านั้นมาต้องมาผูกพัน และมาตรา ๙๘๙ ให้ยกบทบัญญัติในมาตรา ๙๖๗ มาบังคับในเรื่องเช็คด้วย จึงเห็นได้ว่า ในเรื่องเช็คนั้น ผู้สั่งจ่าย ผู้รับรอง ผู้สลักหลัง หรือผู้รับประกันด้วยอาวัล ต้องร่วมกันรับผิดต่อผู้ทรงเช็ค และผู้ทรงเช็คมีสิทธิฟ้องหรือเรียกร้องจากบุคคลดังกล่าวเรียงตัวหรือรวมกันก็ได้ โดยมิพักต้องดำเนินตามลำดับที่บุคคลดังกล่าวมาผูกพนตามเช็คเช่นเดียวกับเรื่องตั๋วแลกเงิน ดังนั้น จำเลยที่ ๒ ซึ่งเป็นผู้สลักหลังเช็คจึงต้องร่วมกับจำเลยที่ ๑ ซึ่งเป็นผู้สั่งจ่ายรับผิดต่อโจทก์ซึ่งเป็นผู้ทรงเช็คและโจทก์มีสิทธิฟ้องเรียกร้องเงินตามเช็คจากจำเลยทั้งสองหรือจากจำเลยคนใดแต่เพียงผู้เดียวก็ได้ การที่โจทก์ฟ้องเรียกเงินตามเช็คจากจำเลยทั้งสองแล้วถอนฟ้อง จำเลยที่ ๑ ไปนั้น ไม่ทำให้จำเลยที่ ๒ หลุดพ้นจากความรับผิดตามเช็ค เพราะแม้โจทก์จะฟ้องเรียกเงินตามเช็คจากจำเลยที่ ๒ เพียงคนเดียว จำเลยที่ ๒ ก็ต้องรับผิดต่อโจทก์ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๙๖๗ ประกอบด้วยมาตรา ๙๖๘ พิพากษายืน (มงคล วัลยะเพ็ชร์ ยงยุทธ เลอลภ ผสม จิตรชุ่ม) ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2576/2518นายพิบูลย์ สุทธารมณ์โจทก์นายฉัตาชัย พฤกษาชาติ ที่ 1 กับพวกรวม 2 คนจำเลย ป.พ.พ. ม. 967, ม. 989ผู้สั่งจ่ายเช็ค ผู้สลักหลัง หรือผู้รับประกันด้วยอาวัล ต้องร่วมกันรับผิดต่อผู้ทรง และผู้ทรงก็มีสิทธิตามฟ้องหรือเรียกร้องจากบุคคลดังกล่าวเรียงตัวหรือรวมกันก็ได้ โดยมิพักต้องดำเนินการตามลำดับที่บุคคลดังกล่าวมาผูกพัน จำเลยที่ 2 ซึ่งเป็นผู้สลักหลังเช็คจะต้องร่วมกับจำเลยที่ 1 ซึ่งเป็นผู้สั่งจ่ายรับผิดต่อโจทก์ซึ่งเป็นผู้ทรงเช็ค การที่โจทก์ฟ้องเรียกเงินตามเช็คจากจำเลยทั้งสองแล้วถอนฟ้องจำเลยที่ 1 ไปนั้น ไม่ทำให้จำเลยที่ 2 หลุดพ้นความรับผิดโจทก์ฟ้องว่าจำเลยที่ ๒ นำเช็ค ๕ ฉบับซึ่งจำเลยที่ ๑ เป็นผู้สั่งจ่ายเงินรวม ๑๐,๐๐๐ บาท และจำเลยที่ ๒ เป็นผู้สลักหลังไปแลกเงินสดจากโจทก์ โจทก์ให้เงินสดแก่จำเลยและยึดเช็ค ๕ ฉบับดังกล่าวไว้ เมื่อเช็คฉบับแรกถึงกำหนด โจทก์ไปขึ้นเงินจากธนาคารได้ แต่เมื่อเช็คอีก ๔ ฉบับซึ่งสั่งจ่ายเงินฉบับละ ๒,๐๐๐ บาท โจทก์ไปขึ้นเงินจากธนาคาร แต่ธนาคารปฏิเสธการจ่ายเงินตามเช็ค ๔ ฉบับดังกล่าว ขอให้ศาลพิพากษาให้จำเลยทั้งสองร่วมกันชำระเงิน ๘,๐๐๐ บาทพร้อมทั้งดอกเบี้ย จำเลยที่ ๒ ให้การว่า ฟ้องโจทก์เป็นความจริงทั้งสิ้น แต่โจทก์ชอบที่จะบังคับให้จำเลยที่ ๑ ชำระหนี้ก่อน โจทก์ขอถอนฟ้อง เฉพาะจำเลยที่ ๑ ศาลชั้นต้นอนุญาต ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยที่ ๒ ชำระเงิน ๘,๐๐๐ บาทพร้อมด้วยดอกเบี้ย จำเลยที่ ๒ อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยที่ ๒ ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๙๖๗ บัญญัติว่า "ในเรื่องตั๋วแลกเงินนั้น บรรดาบุคคลผู้สั่งจ่ายก็ดี รับรองก็ดี สลักหลังก็ดี หรือรับประกันด้วยอาวัลก็ดี ย่อมต้องร่วมกันรับผิดต่อผู้ทรง" ผู้ทรงย่อมมีสิทธิว่ากล่าวเอาความแก่บรรดาบุคคลเหล่านี้เรียงตัวหรือรวมกันก็ได้ โดยมิพักต้องดำเนินตามลำดับที่คนเหล่านั้นมาต้องมาผูกพัน และมาตรา ๙๘๙ ให้ยกบทบัญญัติในมาตรา ๙๖๗ มาบังคับในเรื่องเช็คด้วย จึงเห็นได้ว่า ในเรื่องเช็คนั้น ผู้สั่งจ่าย ผู้รับรอง ผู้สลักหลัง หรือผู้รับประกันด้วยอาวัล ต้องร่วมกันรับผิดต่อผู้ทรงเช็ค และผู้ทรงเช็คมีสิทธิฟ้องหรือเรียกร้องจากบุคคลดังกล่าวเรียงตัวหรือรวมกันก็ได้ โดยมิพักต้องดำเนินตามลำดับที่บุคคลดังกล่าวมาผูกพนตามเช็คเช่นเดียวกับเรื่องตั๋วแลกเงิน ดังนั้น จำเลยที่ ๒ ซึ่งเป็นผู้สลักหลังเช็คจึงต้องร่วมกับจำเลยที่ ๑ ซึ่งเป็นผู้สั่งจ่ายรับผิดต่อโจทก์ซึ่งเป็นผู้ทรงเช็คและโจทก์มีสิทธิฟ้องเรียกร้องเงินตามเช็คจากจำเลยทั้งสองหรือจากจำเลยคนใดแต่เพียงผู้เดียวก็ได้ การที่โจทก์ฟ้องเรียกเงินตามเช็คจากจำเลยทั้งสองแล้วถอนฟ้อง จำเลยที่ ๑ ไปนั้น ไม่ทำให้จำเลยที่ ๒ หลุดพ้นจากความรับผิดตามเช็ค เพราะแม้โจทก์จะฟ้องเรียกเงินตามเช็คจากจำเลยที่ ๒ เพียงคนเดียว จำเลยที่ ๒ ก็ต้องรับผิดต่อโจทก์ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๙๖๗ ประกอบด้วยมาตรา ๙๖๘ พิพากษายืน (มงคล วัลยะเพ็ชร์ ยงยุทธ เลอลภ ผสม จิตรชุ่ม)()ศาลจังหวัดเพชรบุรี - นายสนัด หมายสวัสดิ์ศาลอุทธรณ์ - นายไพศาล วิบุลศิลป์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่าจำเลยที่ ๒ นำเช็ค ๕ ฉบับซึ่งจำเลยที่ ๑ เป็นผู้สั่งจ่ายเงินรวม ๑๐,๐๐๐ บาท และจำเลยที่ ๒ เป็นผู้สลักหลังไปแลกเงินสดจากโจทก์ โจทก์ให้เงินสดแก่จำเลยและยึดเช็ค ๕ ฉบับดังกล่าวไว้ เมื่อเช็คฉบับแรกถึงกำหนด โจทก์ไปขึ้นเงินจากธนาคารได้ แต่เมื่อเช็คอีก ๔ ฉบับซึ่งสั่งจ่ายเงินฉบับละ ๒,๐๐๐ บาท โจทก์ไปขึ้นเงินจากธนาคาร แต่ธนาคารปฏิเสธการจ่ายเงินตามเช็ค ๔ ฉบับดังกล่าว ขอให้ศาลพิพากษาให้จำเลยทั้งสองร่วมกันชำระเงิน ๘,๐๐๐ บาทพร้อมทั้งดอกเบี้ย จำเลยที่ ๒ ให้การว่า ฟ้องโจทก์เป็นความจริงทั้งสิ้น แต่โจทก์ชอบที่จะบังคับให้จำเลยที่ ๑ ชำระหนี้ก่อน โจทก์ขอถอนฟ้อง เฉพาะจำเลยที่ ๑ ศาลชั้นต้นอนุญาต ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยที่ ๒ ชำระเงิน ๘,๐๐๐ บาทพร้อมด้วยดอกเบี้ย จำเลยที่ ๒ อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยที่ ๒ ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๙๖๗ บัญญัติว่า "ในเรื่องตั๋วแลกเงินนั้น บรรดาบุคคลผู้สั่งจ่ายก็ดี รับรองก็ดี สลักหลังก็ดี หรือรับประกันด้วยอาวัลก็ดี ย่อมต้องร่วมกันรับผิดต่อผู้ทรง" ผู้ทรงย่อมมีสิทธิว่ากล่าวเอาความแก่บรรดาบุคคลเหล่านี้เรียงตัวหรือรวมกันก็ได้ โดยมิพักต้องดำเนินตามลำดับที่คนเหล่านั้นมาต้องมาผูกพัน และมาตรา ๙๘๙ ให้ยกบทบัญญัติในมาตรา ๙๖๗ มาบังคับในเรื่องเช็คด้วย จึงเห็นได้ว่า ในเรื่องเช็คนั้น ผู้สั่งจ่าย ผู้รับรอง ผู้สลักหลัง หรือผู้รับประกันด้วยอาวัล ต้องร่วมกันรับผิดต่อผู้ทรงเช็ค และผู้ทรงเช็คมีสิทธิฟ้องหรือเรียกร้องจากบุคคลดังกล่าวเรียงตัวหรือรวมกันก็ได้ โดยมิพักต้องดำเนินตามลำดับที่บุคคลดังกล่าวมาผูกพนตามเช็คเช่นเดียวกับเรื่องตั๋วแลกเงิน ดังนั้น จำเลยที่ ๒ ซึ่งเป็นผู้สลักหลังเช็คจึงต้องร่วมกับจำเลยที่ ๑ ซึ่งเป็นผู้สั่งจ่ายรับผิดต่อโจทก์ซึ่งเป็นผู้ทรงเช็คและโจทก์มีสิทธิฟ้องเรียกร้องเงินตามเช็คจากจำเลยทั้งสองหรือจากจำเลยคนใดแต่เพียงผู้เดียวก็ได้ การที่โจทก์ฟ้องเรียกเงินตามเช็คจากจำเลยทั้งสองแล้วถอนฟ้อง จำเลยที่ ๑ ไปนั้น ไม่ทำให้จำเลยที่ ๒ หลุดพ้นจากความรับผิดตามเช็ค เพราะแม้โจทก์จะฟ้องเรียกเงินตามเช็คจากจำเลยที่ ๒ เพียงคนเดียว จำเลยที่ ๒ ก็ต้องรับผิดต่อโจทก์ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๙๖๗ ประกอบด้วยมาตรา ๙๖๘ พิพากษายืน (มงคล วัลยะเพ็ชร์ ยงยุทธ เลอลภ ผสม จิตรชุ่ม) ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2576/2518นายพิบูลย์ สุทธารมณ์โจทก์นายฉัตาชัย พฤกษาชาติ ที่ 1 กับพวกรวม 2 คนจำเลย ป.พ.พ. ม. 967, ม. 989ผู้สั่งจ่ายเช็ค ผู้สลักหลัง หรือผู้รับประกันด้วยอาวัล ต้องร่วมกันรับผิดต่อผู้ทรง และผู้ทรงก็มีสิทธิตามฟ้องหรือเรียกร้องจากบุคคลดังกล่าวเรียงตัวหรือรวมกันก็ได้ โดยมิพักต้องดำเนินการตามลำดับที่บุคคลดังกล่าวมาผูกพัน จำเลยที่ 2 ซึ่งเป็นผู้สลักหลังเช็คจะต้องร่วมกับจำเลยที่ 1 ซึ่งเป็นผู้สั่งจ่ายรับผิดต่อโจทก์ซึ่งเป็นผู้ทรงเช็ค การที่โจทก์ฟ้องเรียกเงินตามเช็คจากจำเลยทั้งสองแล้วถอนฟ้องจำเลยที่ 1 ไปนั้น ไม่ทำให้จำเลยที่ 2 หลุดพ้นความรับผิดโจทก์ฟ้องว่าจำเลยที่ ๒ นำเช็ค ๕ ฉบับซึ่งจำเลยที่ ๑ เป็นผู้สั่งจ่ายเงินรวม ๑๐,๐๐๐ บาท และจำเลยที่ ๒ เป็นผู้สลักหลังไปแลกเงินสดจากโจทก์ โจทก์ให้เงินสดแก่จำเลยและยึดเช็ค ๕ ฉบับดังกล่าวไว้ เมื่อเช็คฉบับแรกถึงกำหนด โจทก์ไปขึ้นเงินจากธนาคารได้ แต่เมื่อเช็คอีก ๔ ฉบับซึ่งสั่งจ่ายเงินฉบับละ ๒,๐๐๐ บาท โจทก์ไปขึ้นเงินจากธนาคาร แต่ธนาคารปฏิเสธการจ่ายเงินตามเช็ค ๔ ฉบับดังกล่าว ขอให้ศาลพิพากษาให้จำเลยทั้งสองร่วมกันชำระเงิน ๘,๐๐๐ บาทพร้อมทั้งดอกเบี้ย จำเลยที่ ๒ ให้การว่า ฟ้องโจทก์เป็นความจริงทั้งสิ้น แต่โจทก์ชอบที่จะบังคับให้จำเลยที่ ๑ ชำระหนี้ก่อน โจทก์ขอถอนฟ้อง เฉพาะจำเลยที่ ๑ ศาลชั้นต้นอนุญาต ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยที่ ๒ ชำระเงิน ๘,๐๐๐ บาทพร้อมด้วยดอกเบี้ย จำเลยที่ ๒ อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยที่ ๒ ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๙๖๗ บัญญัติว่า "ในเรื่องตั๋วแลกเงินนั้น บรรดาบุคคลผู้สั่งจ่ายก็ดี รับรองก็ดี สลักหลังก็ดี หรือรับประกันด้วยอาวัลก็ดี ย่อมต้องร่วมกันรับผิดต่อผู้ทรง" ผู้ทรงย่อมมีสิทธิว่ากล่าวเอาความแก่บรรดาบุคคลเหล่านี้เรียงตัวหรือรวมกันก็ได้ โดยมิพักต้องดำเนินตามลำดับที่คนเหล่านั้นมาต้องมาผูกพัน และมาตรา ๙๘๙ ให้ยกบทบัญญัติในมาตรา ๙๖๗ มาบังคับในเรื่องเช็คด้วย จึงเห็นได้ว่า ในเรื่องเช็คนั้น ผู้สั่งจ่าย ผู้รับรอง ผู้สลักหลัง หรือผู้รับประกันด้วยอาวัล ต้องร่วมกันรับผิดต่อผู้ทรงเช็ค และผู้ทรงเช็คมีสิทธิฟ้องหรือเรียกร้องจากบุคคลดังกล่าวเรียงตัวหรือรวมกันก็ได้ โดยมิพักต้องดำเนินตามลำดับที่บุคคลดังกล่าวมาผูกพนตามเช็คเช่นเดียวกับเรื่องตั๋วแลกเงิน ดังนั้น จำเลยที่ ๒ ซึ่งเป็นผู้สลักหลังเช็คจึงต้องร่วมกับจำเลยที่ ๑ ซึ่งเป็นผู้สั่งจ่ายรับผิดต่อโจทก์ซึ่งเป็นผู้ทรงเช็คและโจทก์มีสิทธิฟ้องเรียกร้องเงินตามเช็คจากจำเลยทั้งสองหรือจากจำเลยคนใดแต่เพียงผู้เดียวก็ได้ การที่โจทก์ฟ้องเรียกเงินตามเช็คจากจำเลยทั้งสองแล้วถอนฟ้อง จำเลยที่ ๑ ไปนั้น ไม่ทำให้จำเลยที่ ๒ หลุดพ้นจากความรับผิดตามเช็ค เพราะแม้โจทก์จะฟ้องเรียกเงินตามเช็คจากจำเลยที่ ๒ เพียงคนเดียว จำเลยที่ ๒ ก็ต้องรับผิดต่อโจทก์ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๙๖๗ ประกอบด้วยมาตรา ๙๖๘ พิพากษายืน (มงคล วัลยะเพ็ชร์ ยงยุทธ เลอลภ ผสม จิตรชุ่ม)()ศาลจังหวัดเพชรบุรี - นายสนัด หมายสวัสดิ์ศาลอุทธรณ์ - นายไพศาล วิบุลศิลป์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ