คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2973หลักกฎหมาย: โจทก์ได้ยกข้ออ้างที่อาศัยเป็นหลักแห่งข้อหาว่าผู้เช่าทั้งห้ารายนำเงินค่าเช่าไปวางที่สำนักงานวางทรัพย์กลางกรมบังคับคดีทำให้โจทก์ไม่สามารถรับเงินค่าเช่าที่วางไว้ได้ข้ออ้างของโจทก์ดังกล่าวเกิดจากการที่ผู้เช่าทั้งห้ารายทำสัญญาเช่ากับโจทก์แล้วไม่ชำระค่าเช่ากลับนำเงินค่าเช่าไปวางณสำนักงานวางทรัพย์กลางโดยกำหนดเงื่อนไขเพื่อจ่ายให้แก่เจ้าหนี้ที่แท้จริงตามคำพิพากษาถึงที่สุดซึ่งเป็นการกระทำของผู้เช่าทั้งห้ารายไม่ใช่การกระทำของจำเลยการที่โจทก์ไม่สามารถรับเงินค่าเช่าได้เพราะมีเงื่อนไขดังกล่าวที่ผู้เช่าทั้งห้ารายกำหนดไว้มิใช่เพราะจำเลยไปคัดค้านการขอรับเงินค่าเช่าของโจทก์แต่อย่างใดทั้งจำเลยได้ทำสัญญาเช่ากับผู้เช่าทั้งห้ารายมาก่อนการวางทรัพย์จำเลยไม่ได้กระทำละเมิดหรือโต้แย้งสิทธิโจทก์อันเป็นเหตุให้โจทก์รับเงินค่าเช่าจากสำนักงานวางทรัพย์กลางไม่ได้โจทก์จึงไม่มีอำนาจฟ้องจำเลยคดี ทั้ง ห้า สำนวน นี้ ศาลชั้นต้น รวม พิจารณา และ พิพากษา เข้า ด้วยกันโจทก์ ทั้ง ห้า สำนวน ฟ้อง เป็น ใจความ อย่างเดียว กัน ว่า โจทก์มี วัตถุประสงค์ ประกอบ กิจการ ศูนย์การค้า ให้ เช่า สถานที่ เพื่อประกอบ กิจการ จำหน่าย หรือ ผลิต สินค้า โดย เป็น เจ้าของ กรรมสิทธิ์ อาคารมา บุญครองเซ็นเตอร์ จำเลย เอา พื้นที่ อาคาร โจทก์ ไป ให้ ผู้อื่น เช่ารวม 5 ราย โดย จำเลย ไม่มี อำนาจ โจทก์ ได้ แจ้ง ผู้เช่า ทั้ง ห้า รายดังกล่าว ทราบ ว่า โจทก์ เป็น เจ้าของ กรรมสิทธิ์ ครั้น เดือน มีนาคม 2534ผู้เช่า ทั้ง ห้า รายได้ มา ทำ สัญญาเช่า สถานที่ ดังกล่าว กับ โจทก์ กำหนดระยะเวลา เช่า ราย ละ 1 ปี แต่ ผู้เช่า ทั้ง ห้า ราย นำ เงิน ค่าเช่า ไป วางที่ สำนักงาน วางทรัพย์ กลาง กรมบังคับคดี อ้างว่า ไม่สามารถ หยั่งรู้ ถึงสิทธิ ของ เจ้าหนี้ หรือ ผู้มีสิทธิ ให้ เช่า ที่ แท้จริง โดย มี เงื่อนไข ว่าเงิน ค่าเช่า ที่ วาง ไว้ ให้ จ่าย แก่ เจ้าหนี้ ที่ แท้จริง ตาม คำพิพากษาอัน ถึงที่สุด โจทก์ ไป ขอรับ เงิน ค่าเช่า ที่ วาง ไว้ ใน แต่ละ เดือนแต่ ไม่สามารถ รับ เงินได้ เพราะ ตกอยู่ใน เงื่อนไข ดังกล่าว การ ที่ โจทก์ไม่ได้ รับ เงิน ค่าเช่า เป็น ผล โดยตรง จาก การกระทำ ละเมิด ของ จำเลยขอให้ พิพากษา ว่า โจทก์ มีสิทธิ ให้ เช่า สถานที่ พิพาท โจทก์ เป็น เจ้าหนี้ที่ แท้จริง ของ ผู้เช่า ทั้ง ห้า ราย และ มีสิทธิ รับ เงิน ที่ สำนักงานวางทรัพย์ กลาง จำเลย ไม่มี สิทธิ ให้ บุคคล ใด เช่า สถานที่ เช่า ตาม ฟ้องให้ เพิกถอน นิติกรรม สัญญาเช่า ช่วง ระหว่าง จำเลย กับ ผู้เช่า ทั้ง ห้า รายห้าม จำเลย สอด เข้า เกี่ยวข้อง หรือ ทำนิติกรรม สัญญา ใด ผูกพัน อาคารของ โจทก์ กับ ให้ จำเลย ใช้ ค่าเสียหาย เป็น ดอกเบี้ย ทุก ๆ เดือน จนกว่าศาล มี คำพิพากษาถึงที่สุด ว่า โจทก์ เป็น เจ้าหนี้ มีสิทธิ รับ เงิน จากสำนักงาน วางทรัพย์ กลางจำเลย ทั้ง ห้า สำนวน ให้การ ทำนอง เดียว กัน ว่า การ ที่ ผู้เช่าทั้ง ห้า ราย ทำ สัญญาเช่า กับ โจทก์ และ ไม่ชำระ ค่าเช่า เป็น เรื่อง ระหว่างโจทก์ กับ ผู้เช่า ทั้ง ห้า ราย หา เกี่ยวกับ จำเลย ไม่ โจทก์ ชอบ ที่ จะฟ้องร้อง เอา แก่ ผู้เช่า ดังกล่าว โดยเฉพาะ โจทก์ ไม่มี อำนาจฟ้องบังคับ จำเลย จำเลย ไม่ได้ ทำละเมิด และ ไม่ได้ ทำให้ โจทก์ เสียหายขอให้ ยกฟ้องศาลชั้นต้น พิพากษายก ฟ้องโจทก์ และ จำเลย ทั้ง ห้า สำนวน อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ พิพากษายืนโจทก์ ทั้ง ห้า สำนวน ฎีกาศาลฎีกา วินิจฉัย ว่า โจทก์ ทั้ง ห้า สำนวน ฎีกา ว่า ที่ ศาลอุทธรณ์วินิจฉัย ว่า การ วางทรัพย์ ของ ผู้เช่า ทั้ง ห้า ราย มี เงื่อนไข ไม่เป็นประโยชน์ แก่ เจ้าหนี้ ผู้เช่า ทั้ง ห้า ราย ย่อม ไม่ พ้น ความรับผิดโจทก์ ชอบ ที่ จะ เรียก ให้ ผู้เช่า ทั้ง ห้า รายรับ ผิด ตาม สัญญาเช่า จำเลยมิได้ โต้แย้ง สิทธิ โจทก์ นั้น ไม่ถูกต้อง เพราะ ผู้เช่า ทั้ง ห้า รายมีสิทธิ ที่ จะ วางทรัพย์ โดย กำหนด เงื่อนไข ว่า เพื่อ ชำระหนี้ ให้ แก่เจ้าหนี้ ที่ แท้จริง ตาม คำพิพากษา ที่สุด ได้ โจทก์ มีสิทธิ ว่ากล่าวเอา แก่ จำเลย ซึ่ง โต้แย้ง ว่า เป็น ผู้มีสิทธิ ให้ เช่า โจทก์ จึง มีอำนาจ ฟ้องพิเคราะห์ แล้ว โจทก์ ได้ ยก ข้ออ้าง ที่อาศัย เป็น หลักแห่งข้อหา ว่าผู้เช่า ทั้ง ห้า ราย นำ เงิน ค่าเช่า ไป วาง ที่ สำนักงาน วางทรัพย์ กลางกรมบังคับคดี อ้างว่า ไม่สามารถ หยั่งรู้ ถึง สิทธิ ของ เจ้าหนี้ หรือผู้มีสิทธิ ให้ เช่า ที่ แท้จริง ได้ จึง นำ เงิน ค่าเช่า ไป วาง ภายใต้เงื่อนไข เพื่อ จ่าย ให้ แก่ เจ้าหนี้ ที่ แท้จริง ตาม คำพิพากษาถึงที่สุดโจทก์ ไป ขอรับ เงิน ค่าเช่า ที่ วาง ใน แต่ละ เดือน แต่ ไม่สามารถ รับ ได้เพราะ ตกอยู่ใน เงื่อนไข ดังกล่าว หาก จำเลย มิได้ ทำ สัญญาเช่า กับผู้เช่า ทั้ง ห้า ราย โจทก์ ก็ จะ ได้รับ ชำระ ค่าเช่า โดยตรง การ ที่ โจทก์ไม่ได้ รับ เงิน ค่าเช่า จาก สำนักงาน วางทรัพย์ กลาง เป็น ผล โดยตรง จากการกระทำ ของ จำเลย เห็นว่า ตาม ข้ออ้าง ที่อาศัย เป็น หลักแห่งข้อหาดังกล่าว ที่ ทำให้ โจทก์ ไม่สามารถ รับ เงิน ค่าเช่า ที่ ไว้ ได้ เกิดจากการ ที่ ผู้เช่า ทั้ง ห้า ราย ทำ สัญญาเช่า กับ โจทก์ แล้ว ไม่ชำระ ค่าเช่ากลับ นำ เงิน ค่าเช่า ไป วาง ณ สำนักงาน วางทรัพย์ กลาง โดย กำหนด เงื่อนไขเพื่อ จ่าย ให้ แก่ เจ้าหนี้ ที่ แท้จริง ตาม คำพิพากษาถึงที่สุด ซึ่ง เป็นการกระทำ ของ ผู้เช่า ทั้ง ห้า ราย ไม่ใช่ การกระทำ ของ จำเลย การ ที่ โจทก์ไม่สามารถ รับ เงิน ค่าเช่า ได้ ก็ เพราะ มี เงื่อนไข ดังกล่าว ที่ ผู้เช่าทั้ง ห้า ราย กำหนด ไว้ มิใช่ เพราะ จำเลย ไป คัดค้าน การ ขอรับ เงิน ค่าเช่าของ โจทก์ แต่อย่างใด ทั้ง จำเลย ได้ ทำ สัญญาเช่า กับ ผู้เช่า ทั้ง ห้า รายมา ก่อน การ วางทรัพย์ จำเลย ไม่ได้ กระทำ ละเมิด หรือ โต้แย้ง สิทธิ โจทก์อันเป็น เหตุ ให้ โจทก์ รับ เงิน ค่าเช่า จาก สำนักงาน วางทรัพย์ กลาง ไม่ได้โจทก์ จึง ไม่มี อำนาจฟ้อง จำเลยพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3785 - 3789/2538บริษัท เอ็มบีเค พร๊อพเพอร์ตี้ส์ แอนด์ ดีเวลล็อปเมนท์ จำกัดโจทก์บริษัท แอร์ฟิลด์ จำกัดผู้ร้อง ป.พ.พ. ม. 420 ป.วิ.พ. ม. 55โจทก์ได้ยกข้ออ้างที่อาศัยเป็นหลักแห่งข้อหาว่าผู้เช่าทั้งห้ารายนำเงินค่าเช่าไปวางที่สำนักงานวางทรัพย์กลางกรมบังคับคดีทำให้โจทก์ไม่สามารถรับเงินค่าเช่าที่วางไว้ได้ข้ออ้างของโจทก์ดังกล่าวเกิดจากการที่ผู้เช่าทั้งห้ารายทำสัญญาเช่ากับโจทก์แล้วไม่ชำระค่าเช่ากลับนำเงินค่าเช่าไปวางณสำนักงานวางทรัพย์กลางโดยกำหนดเงื่อนไขเพื่อจ่ายให้แก่เจ้าหนี้ที่แท้จริงตามคำพิพากษาถึงที่สุดซึ่งเป็นการกระทำของผู้เช่าทั้งห้ารายไม่ใช่การกระทำของจำเลยการที่โจทก์ไม่สามารถรับเงินค่าเช่าได้เพราะมีเงื่อนไขดังกล่าวที่ผู้เช่าทั้งห้ารายกำหนดไว้มิใช่เพราะจำเลยไปคัดค้านการขอรับเงินค่าเช่าของโจทก์แต่อย่างใดทั้งจำเลยได้ทำสัญญาเช่ากับผู้เช่าทั้งห้ารายมาก่อนการวางทรัพย์จำเลยไม่ได้กระทำละเมิดหรือโต้แย้งสิทธิโจทก์อันเป็นเหตุให้โจทก์รับเงินค่าเช่าจากสำนักงานวางทรัพย์กลางไม่ได้โจทก์จึงไม่มีอำนาจฟ้องจำเลยคดี ทั้ง ห้า สำนวน นี้ ศาลชั้นต้น รวม พิจารณา และ พิพากษา เข้า ด้วยกันโจทก์ ทั้ง ห้า สำนวน ฟ้อง เป็น ใจความ อย่างเดียว กัน ว่า โจทก์มี วัตถุประสงค์ ประกอบ กิจการ ศูนย์การค้า ให้ เช่า สถานที่ เพื่อประกอบ กิจการ จำหน่าย หรือ ผลิต สินค้า โดย เป็น เจ้าของ กรรมสิทธิ์ อาคารมา บุญครองเซ็นเตอร์ จำเลย เอา พื้นที่ อาคาร โจทก์ ไป ให้ ผู้อื่น เช่ารวม 5 ราย โดย จำเลย ไม่มี อำนาจ โจทก์ ได้ แจ้ง ผู้เช่า ทั้ง ห้า รายดังกล่าว ทราบ ว่า โจทก์ เป็น เจ้าของ กรรมสิทธิ์ ครั้น เดือน มีนาคม 2534ผู้เช่า ทั้ง ห้า รายได้ มา ทำ สัญญาเช่า สถานที่ ดังกล่าว กับ โจทก์ กำหนดระยะเวลา เช่า ราย ละ 1 ปี แต่ ผู้เช่า ทั้ง ห้า ราย นำ เงิน ค่าเช่า ไป วางที่ สำนักงาน วางทรัพย์ กลาง กรมบังคับคดี อ้างว่า ไม่สามารถ หยั่งรู้ ถึงสิทธิ ของ เจ้าหนี้ หรือ ผู้มีสิทธิ ให้ เช่า ที่ แท้จริง โดย มี เงื่อนไข ว่าเงิน ค่าเช่า ที่ วาง ไว้ ให้ จ่าย แก่ เจ้าหนี้ ที่ แท้จริง ตาม คำพิพากษาอัน ถึงที่สุด โจทก์ ไป ขอรับ เงิน ค่าเช่า ที่ วาง ไว้ ใน แต่ละ เดือนแต่ ไม่สามารถ รับ เงินได้ เพราะ ตกอยู่ใน เงื่อนไข ดังกล่าว การ ที่ โจทก์ไม่ได้ รับ เงิน ค่าเช่า เป็น ผล โดยตรง จาก การกระทำ ละเมิด ของ จำเลยขอให้ พิพากษา ว่า โจทก์ มีสิทธิ ให้ เช่า สถานที่ พิพาท โจทก์ เป็น เจ้าหนี้ที่ แท้จริง ของ ผู้เช่า ทั้ง ห้า ราย และ มีสิทธิ รับ เงิน ที่ สำนักงานวางทรัพย์ กลาง จำเลย ไม่มี สิทธิ ให้ บุคคล ใด เช่า สถานที่ เช่า ตาม ฟ้องให้ เพิกถอน นิติกรรม สัญญาเช่า ช่วง ระหว่าง จำเลย กับ ผู้เช่า ทั้ง ห้า รายห้าม จำเลย สอด เข้า เกี่ยวข้อง หรือ ทำนิติกรรม สัญญา ใด ผูกพัน อาคารของ โจทก์ กับ ให้ จำเลย ใช้ ค่าเสียหาย เป็น ดอกเบี้ย ทุก ๆ เดือน จนกว่าศาล มี คำพิพากษาถึงที่สุด ว่า โจทก์ เป็น เจ้าหนี้ มีสิทธิ รับ เงิน จากสำนักงาน วางทรัพย์ กลางจำเลย ทั้ง ห้า สำนวน ให้การ ทำนอง เดียว กัน ว่า การ ที่ ผู้เช่าทั้ง ห้า ราย ทำ สัญญาเช่า กับ โจทก์ และ ไม่ชำระ ค่าเช่า เป็น เรื่อง ระหว่างโจทก์ กับ ผู้เช่า ทั้ง ห้า ราย หา เกี่ยวกับ จำเลย ไม่ โจทก์ ชอบ ที่ จะฟ้องร้อง เอา แก่ ผู้เช่า ดังกล่าว โดยเฉพาะ โจทก์ ไม่มี อำนาจฟ้องบังคับ จำเลย จำเลย ไม่ได้ ทำละเมิด และ ไม่ได้ ทำให้ โจทก์ เสียหายขอให้ ยกฟ้องศาลชั้นต้น พิพากษายก ฟ้องโจทก์ และ จำเลย ทั้ง ห้า สำนวน อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ พิพากษายืนโจทก์ ทั้ง ห้า สำนวน ฎีกาศาลฎีกา วินิจฉัย ว่า โจทก์ ทั้ง ห้า สำนวน ฎีกา ว่า ที่ ศาลอุทธรณ์วินิจฉัย ว่า การ วางทรัพย์ ของ ผู้เช่า ทั้ง ห้า ราย มี เงื่อนไข ไม่เป็นประโยชน์ แก่ เจ้าหนี้ ผู้เช่า ทั้ง ห้า ราย ย่อม ไม่ พ้น ความรับผิดโจทก์ ชอบ ที่ จะ เรียก ให้ ผู้เช่า ทั้ง ห้า รายรับ ผิด ตาม สัญญาเช่า จำเลยมิได้ โต้แย้ง สิทธิ โจทก์ นั้น ไม่ถูกต้อง เพราะ ผู้เช่า ทั้ง ห้า รายมีสิทธิ ที่ จะ วางทรัพย์ โดย กำหนด เงื่อนไข ว่า เพื่อ ชำระหนี้ ให้ แก่เจ้าหนี้ ที่ แท้จริง ตาม คำพิพากษา ที่สุด ได้ โจทก์ มีสิทธิ ว่ากล่าวเอา แก่ จำเลย ซึ่ง โต้แย้ง ว่า เป็น ผู้มีสิทธิ ให้ เช่า โจทก์ จึง มีอำนาจ ฟ้องพิเคราะห์ แล้ว โจทก์ ได้ ยก ข้ออ้าง ที่อาศัย เป็น หลักแห่งข้อหา ว่าผู้เช่า ทั้ง ห้า ราย นำ เงิน ค่าเช่า ไป วาง ที่ สำนักงาน วางทรัพย์ กลางกรมบังคับคดี อ้างว่า ไม่สามารถ หยั่งรู้ ถึง สิทธิ ของ เจ้าหนี้ หรือผู้มีสิทธิ ให้ เช่า ที่ แท้จริง ได้ จึง นำ เงิน ค่าเช่า ไป วาง ภายใต้เงื่อนไข เพื่อ จ่าย ให้ แก่ เจ้าหนี้ ที่ แท้จริง ตาม คำพิพากษาถึงที่สุดโจทก์ ไป ขอรับ เงิน ค่าเช่า ที่ วาง ใน แต่ละ เดือน แต่ ไม่สามารถ รับ ได้เพราะ ตกอยู่ใน เงื่อนไข ดังกล่าว หาก จำเลย มิได้ ทำ สัญญาเช่า กับผู้เช่า ทั้ง ห้า ราย โจทก์ ก็ จะ ได้รับ ชำระ ค่าเช่า โดยตรง การ ที่ โจทก์ไม่ได้ รับ เงิน ค่าเช่า จาก สำนักงาน วางทรัพย์ กลาง เป็น ผล โดยตรง จากการกระทำ ของ จำเลย เห็นว่า ตาม ข้ออ้าง ที่อาศัย เป็น หลักแห่งข้อหาดังกล่าว ที่ ทำให้ โจทก์ ไม่สามารถ รับ เงิน ค่าเช่า ที่ ไว้ ได้ เกิดจากการ ที่ ผู้เช่า ทั้ง ห้า ราย ทำ สัญญาเช่า กับ โจทก์ แล้ว ไม่ชำระ ค่าเช่ากลับ นำ เงิน ค่าเช่า ไป วาง ณ สำนักงาน วางทรัพย์ กลาง โดย กำหนด เงื่อนไขเพื่อ จ่าย ให้ แก่ เจ้าหนี้ ที่ แท้จริง ตาม คำพิพากษาถึงที่สุด ซึ่ง เป็นการกระทำ ของ ผู้เช่า ทั้ง ห้า ราย ไม่ใช่ การกระทำ ของ จำเลย การ ที่ โจทก์ไม่สามารถ รับ เงิน ค่าเช่า ได้ ก็ เพราะ มี เงื่อนไข ดังกล่าว ที่ ผู้เช่าทั้ง ห้า ราย กำหนด ไว้ มิใช่ เพราะ จำเลย ไป คัดค้าน การ ขอรับ เงิน ค่าเช่าของ โจทก์ แต่อย่างใด ทั้ง จำเลย ได้ ทำ สัญญาเช่า กับ ผู้เช่า ทั้ง ห้า รายมา ก่อน การ วางทรัพย์ จำเลย ไม่ได้ กระทำ ละเมิด หรือ โต้แย้ง สิทธิ โจทก์อันเป็น เหตุ ให้ โจทก์ รับ เงิน ค่าเช่า จาก สำนักงาน วางทรัพย์ กลาง ไม่ได้โจทก์ จึง ไม่มี อำนาจฟ้อง จำเลยพิพากษายืน(สถิตย์ ไพเราะ-พรชัย สมรรถเวช-สมคิด ไตรโสรัส)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: คดี ทั้ง ห้า สำนวน นี้ ศาลชั้นต้น รวม พิจารณา และ พิพากษา เข้า ด้วยกันโจทก์ ทั้ง ห้า สำนวน ฟ้อง เป็น ใจความ อย่างเดียว กัน ว่า โจทก์มี วัตถุประสงค์ ประกอบ กิจการ ศูนย์การค้า ให้ เช่า สถานที่ เพื่อประกอบ กิจการ จำหน่าย หรือ ผลิต สินค้า โดย เป็น เจ้าของ กรรมสิทธิ์ อาคารมา บุญครองเซ็นเตอร์ จำเลย เอา พื้นที่ อาคาร โจทก์ ไป ให้ ผู้อื่น เช่ารวม 5 ราย โดย จำเลย ไม่มี อำนาจ โจทก์ ได้ แจ้ง ผู้เช่า ทั้ง ห้า รายดังกล่าว ทราบ ว่า โจทก์ เป็น เจ้าของ กรรมสิทธิ์ ครั้น เดือน มีนาคม 2534ผู้เช่า ทั้ง ห้า รายได้ มา ทำ สัญญาเช่า สถานที่ ดังกล่าว กับ โจทก์ กำหนดระยะเวลา เช่า ราย ละ 1 ปี แต่ ผู้เช่า ทั้ง ห้า ราย นำ เงิน ค่าเช่า ไป วางที่ สำนักงาน วางทรัพย์ กลาง กรมบังคับคดี อ้างว่า ไม่สามารถ หยั่งรู้ ถึงสิทธิ ของ เจ้าหนี้ หรือ ผู้มีสิทธิ ให้ เช่า ที่ แท้จริง โดย มี เงื่อนไข ว่าเงิน ค่าเช่า ที่ วาง ไว้ ให้ จ่าย แก่ เจ้าหนี้ ที่ แท้จริง ตาม คำพิพากษาอัน ถึงที่สุด โจทก์ ไป ขอรับ เงิน ค่าเช่า ที่ วาง ไว้ ใน แต่ละ เดือนแต่ ไม่สามารถ รับ เงินได้ เพราะ ตกอยู่ใน เงื่อนไข ดังกล่าว การ ที่ โจทก์ไม่ได้ รับ เงิน ค่าเช่า เป็น ผล โดยตรง จาก การกระทำ ละเมิด ของ จำเลยขอให้ พิพากษา ว่า โจทก์ มีสิทธิ ให้ เช่า สถานที่ พิพาท โจทก์ เป็น เจ้าหนี้ที่ แท้จริง ของ ผู้เช่า ทั้ง ห้า ราย และ มีสิทธิ รับ เงิน ที่ สำนักงานวางทรัพย์ กลาง จำเลย ไม่มี สิทธิ ให้ บุคคล ใด เช่า สถานที่ เช่า ตาม ฟ้องให้ เพิกถอน นิติกรรม สัญญาเช่า ช่วง ระหว่าง จำเลย กับ ผู้เช่า ทั้ง ห้า รายห้าม จำเลย สอด เข้า เกี่ยวข้อง หรือ ทำนิติกรรม สัญญา ใด ผูกพัน อาคารของ โจทก์ กับ ให้ จำเลย ใช้ ค่าเสียหาย เป็น ดอกเบี้ย ทุก ๆ เดือน จนกว่าศาล มี คำพิพากษาถึงที่สุด ว่า โจทก์ เป็น เจ้าหนี้ มีสิทธิ รับ เงิน จากสำนักงาน วางทรัพย์ กลางจำเลย ทั้ง ห้า สำนวน ให้การ ทำนอง เดียว กัน ว่า การ ที่ ผู้เช่าทั้ง ห้า ราย ทำ สัญญาเช่า กับ โจทก์ และ ไม่ชำระ ค่าเช่า เป็น เรื่อง ระหว่างโจทก์ กับ ผู้เช่า ทั้ง ห้า ราย หา เกี่ยวกับ จำเลย ไม่ โจทก์ ชอบ ที่ จะฟ้องร้อง เอา แก่ ผู้เช่า ดังกล่าว โดยเฉพาะ โจทก์ ไม่มี อำนาจฟ้องบังคับ จำเลย จำเลย ไม่ได้ ทำละเมิด และ ไม่ได้ ทำให้ โจทก์ เสียหายขอให้ ยกฟ้องศาลชั้นต้น พิพากษายก ฟ้องโจทก์ และ จำเลย ทั้ง ห้า สำนวน อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ พิพากษายืนโจทก์ ทั้ง ห้า สำนวน ฎีกาศาลฎีกา วินิจฉัย ว่า โจทก์ ทั้ง ห้า สำนวน ฎีกา ว่า ที่ ศาลอุทธรณ์วินิจฉัย ว่า การ วางทรัพย์ ของ ผู้เช่า ทั้ง ห้า ราย มี เงื่อนไข ไม่เป็นประโยชน์ แก่ เจ้าหนี้ ผู้เช่า ทั้ง ห้า ราย ย่อม ไม่ พ้น ความรับผิดโจทก์ ชอบ ที่ จะ เรียก ให้ ผู้เช่า ทั้ง ห้า รายรับ ผิด ตาม สัญญาเช่า จำเลยมิได้ โต้แย้ง สิทธิ โจทก์ นั้น ไม่ถูกต้อง เพราะ ผู้เช่า ทั้ง ห้า รายมีสิทธิ ที่ จะ วางทรัพย์ โดย กำหนด เงื่อนไข ว่า เพื่อ ชำระหนี้ ให้ แก่เจ้าหนี้ ที่ แท้จริง ตาม คำพิพากษา ที่สุด ได้ โจทก์ มีสิทธิ ว่ากล่าวเอา แก่ จำเลย ซึ่ง โต้แย้ง ว่า เป็น ผู้มีสิทธิ ให้ เช่า โจทก์ จึง มีอำนาจ ฟ้องพิเคราะห์ แล้ว โจทก์ ได้ ยก ข้ออ้าง ที่อาศัย เป็น หลักแห่งข้อหา ว่าผู้เช่า ทั้ง ห้า ราย นำ เงิน ค่าเช่า ไป วาง ที่ สำนักงาน วางทรัพย์ กลางกรมบังคับคดี อ้างว่า ไม่สามารถ หยั่งรู้ ถึง สิทธิ ของ เจ้าหนี้ หรือผู้มีสิทธิ ให้ เช่า ที่ แท้จริง ได้ จึง นำ เงิน ค่าเช่า ไป วาง ภายใต้เงื่อนไข เพื่อ จ่าย ให้ แก่ เจ้าหนี้ ที่ แท้จริง ตาม คำพิพากษาถึงที่สุดโจทก์ ไป ขอรับ เงิน ค่าเช่า ที่ วาง ใน แต่ละ เดือน แต่ ไม่สามารถ รับ ได้เพราะ ตกอยู่ใน เงื่อนไข ดังกล่าว หาก จำเลย มิได้ ทำ สัญญาเช่า กับผู้เช่า ทั้ง ห้า ราย โจทก์ ก็ จะ ได้รับ ชำระ ค่าเช่า โดยตรง การ ที่ โจทก์ไม่ได้ รับ เงิน ค่าเช่า จาก สำนักงาน วางทรัพย์ กลาง เป็น ผล โดยตรง จากการกระทำ ของ จำเลย เห็นว่า ตาม ข้ออ้าง ที่อาศัย เป็น หลักแห่งข้อหาดังกล่าว ที่ ทำให้ โจทก์ ไม่สามารถ รับ เงิน ค่าเช่า ที่ ไว้ ได้ เกิดจากการ ที่ ผู้เช่า ทั้ง ห้า ราย ทำ สัญญาเช่า กับ โจทก์ แล้ว ไม่ชำระ ค่าเช่ากลับ นำ เงิน ค่าเช่า ไป วาง ณ สำนักงาน วางทรัพย์ กลาง โดย กำหนด เงื่อนไขเพื่อ จ่าย ให้ แก่ เจ้าหนี้ ที่ แท้จริง ตาม คำพิพากษาถึงที่สุด ซึ่ง เป็นการกระทำ ของ ผู้เช่า ทั้ง ห้า ราย ไม่ใช่ การกระทำ ของ จำเลย การ ที่ โจทก์ไม่สามารถ รับ เงิน ค่าเช่า ได้ ก็ เพราะ มี เงื่อนไข ดังกล่าว ที่ ผู้เช่าทั้ง ห้า ราย กำหนด ไว้ มิใช่ เพราะ จำเลย ไป คัดค้าน การ ขอรับ เงิน ค่าเช่าของ โจทก์ แต่อย่างใด ทั้ง จำเลย ได้ ทำ สัญญาเช่า กับ ผู้เช่า ทั้ง ห้า รายมา ก่อน การ วางทรัพย์ จำเลย ไม่ได้ กระทำ ละเมิด หรือ โต้แย้ง สิทธิ โจทก์อันเป็น เหตุ ให้ โจทก์ รับ เงิน ค่าเช่า จาก สำนักงาน วางทรัพย์ กลาง ไม่ได้โจทก์ จึง ไม่มี อำนาจฟ้อง จำเลยพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3785 - 3789/2538บริษัท เอ็มบีเค พร๊อพเพอร์ตี้ส์ แอนด์ ดีเวลล็อปเมนท์ จำกัดโจทก์บริษัท แอร์ฟิลด์ จำกัดผู้ร้อง ป.พ.พ. ม. 420 ป.วิ.พ. ม. 55โจทก์ได้ยกข้ออ้างที่อาศัยเป็นหลักแห่งข้อหาว่าผู้เช่าทั้งห้ารายนำเงินค่าเช่าไปวางที่สำนักงานวางทรัพย์กลางกรมบังคับคดีทำให้โจทก์ไม่สามารถรับเงินค่าเช่าที่วางไว้ได้ข้ออ้างของโจทก์ดังกล่าวเกิดจากการที่ผู้เช่าทั้งห้ารายทำสัญญาเช่ากับโจทก์แล้วไม่ชำระค่าเช่ากลับนำเงินค่าเช่าไปวางณสำนักงานวางทรัพย์กลางโดยกำหนดเงื่อนไขเพื่อจ่ายให้แก่เจ้าหนี้ที่แท้จริงตามคำพิพากษาถึงที่สุดซึ่งเป็นการกระทำของผู้เช่าทั้งห้ารายไม่ใช่การกระทำของจำเลยการที่โจทก์ไม่สามารถรับเงินค่าเช่าได้เพราะมีเงื่อนไขดังกล่าวที่ผู้เช่าทั้งห้ารายกำหนดไว้มิใช่เพราะจำเลยไปคัดค้านการขอรับเงินค่าเช่าของโจทก์แต่อย่างใดทั้งจำเลยได้ทำสัญญาเช่ากับผู้เช่าทั้งห้ารายมาก่อนการวางทรัพย์จำเลยไม่ได้กระทำละเมิดหรือโต้แย้งสิทธิโจทก์อันเป็นเหตุให้โจทก์รับเงินค่าเช่าจากสำนักงานวางทรัพย์กลางไม่ได้โจทก์จึงไม่มีอำนาจฟ้องจำเลยคดี ทั้ง ห้า สำนวน นี้ ศาลชั้นต้น รวม พิจารณา และ พิพากษา เข้า ด้วยกันโจทก์ ทั้ง ห้า สำนวน ฟ้อง เป็น ใจความ อย่างเดียว กัน ว่า โจทก์มี วัตถุประสงค์ ประกอบ กิจการ ศูนย์การค้า ให้ เช่า สถานที่ เพื่อประกอบ กิจการ จำหน่าย หรือ ผลิต สินค้า โดย เป็น เจ้าของ กรรมสิทธิ์ อาคารมา บุญครองเซ็นเตอร์ จำเลย เอา พื้นที่ อาคาร โจทก์ ไป ให้ ผู้อื่น เช่ารวม 5 ราย โดย จำเลย ไม่มี อำนาจ โจทก์ ได้ แจ้ง ผู้เช่า ทั้ง ห้า รายดังกล่าว ทราบ ว่า โจทก์ เป็น เจ้าของ กรรมสิทธิ์ ครั้น เดือน มีนาคม 2534ผู้เช่า ทั้ง ห้า รายได้ มา ทำ สัญญาเช่า สถานที่ ดังกล่าว กับ โจทก์ กำหนดระยะเวลา เช่า ราย ละ 1 ปี แต่ ผู้เช่า ทั้ง ห้า ราย นำ เงิน ค่าเช่า ไป วางที่ สำนักงาน วางทรัพย์ กลาง กรมบังคับคดี อ้างว่า ไม่สามารถ หยั่งรู้ ถึงสิทธิ ของ เจ้าหนี้ หรือ ผู้มีสิทธิ ให้ เช่า ที่ แท้จริง โดย มี เงื่อนไข ว่าเงิน ค่าเช่า ที่ วาง ไว้ ให้ จ่าย แก่ เจ้าหนี้ ที่ แท้จริง ตาม คำพิพากษาอัน ถึงที่สุด โจทก์ ไป ขอรับ เงิน ค่าเช่า ที่ วาง ไว้ ใน แต่ละ เดือนแต่ ไม่สามารถ รับ เงินได้ เพราะ ตกอยู่ใน เงื่อนไข ดังกล่าว การ ที่ โจทก์ไม่ได้ รับ เงิน ค่าเช่า เป็น ผล โดยตรง จาก การกระทำ ละเมิด ของ จำเลยขอให้ พิพากษา ว่า โจทก์ มีสิทธิ ให้ เช่า สถานที่ พิพาท โจทก์ เป็น เจ้าหนี้ที่ แท้จริง ของ ผู้เช่า ทั้ง ห้า ราย และ มีสิทธิ รับ เงิน ที่ สำนักงานวางทรัพย์ กลาง จำเลย ไม่มี สิทธิ ให้ บุคคล ใด เช่า สถานที่ เช่า ตาม ฟ้องให้ เพิกถอน นิติกรรม สัญญาเช่า ช่วง ระหว่าง จำเลย กับ ผู้เช่า ทั้ง ห้า รายห้าม จำเลย สอด เข้า เกี่ยวข้อง หรือ ทำนิติกรรม สัญญา ใด ผูกพัน อาคารของ โจทก์ กับ ให้ จำเลย ใช้ ค่าเสียหาย เป็น ดอกเบี้ย ทุก ๆ เดือน จนกว่าศาล มี คำพิพากษาถึงที่สุด ว่า โจทก์ เป็น เจ้าหนี้ มีสิทธิ รับ เงิน จากสำนักงาน วางทรัพย์ กลางจำเลย ทั้ง ห้า สำนวน ให้การ ทำนอง เดียว กัน ว่า การ ที่ ผู้เช่าทั้ง ห้า ราย ทำ สัญญาเช่า กับ โจทก์ และ ไม่ชำระ ค่าเช่า เป็น เรื่อง ระหว่างโจทก์ กับ ผู้เช่า ทั้ง ห้า ราย หา เกี่ยวกับ จำเลย ไม่ โจทก์ ชอบ ที่ จะฟ้องร้อง เอา แก่ ผู้เช่า ดังกล่าว โดยเฉพาะ โจทก์ ไม่มี อำนาจฟ้องบังคับ จำเลย จำเลย ไม่ได้ ทำละเมิด และ ไม่ได้ ทำให้ โจทก์ เสียหายขอให้ ยกฟ้องศาลชั้นต้น พิพากษายก ฟ้องโจทก์ และ จำเลย ทั้ง ห้า สำนวน อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ พิพากษายืนโจทก์ ทั้ง ห้า สำนวน ฎีกาศาลฎีกา วินิจฉัย ว่า โจทก์ ทั้ง ห้า สำนวน ฎีกา ว่า ที่ ศาลอุทธรณ์วินิจฉัย ว่า การ วางทรัพย์ ของ ผู้เช่า ทั้ง ห้า ราย มี เงื่อนไข ไม่เป็นประโยชน์ แก่ เจ้าหนี้ ผู้เช่า ทั้ง ห้า ราย ย่อม ไม่ พ้น ความรับผิดโจทก์ ชอบ ที่ จะ เรียก ให้ ผู้เช่า ทั้ง ห้า รายรับ ผิด ตาม สัญญาเช่า จำเลยมิได้ โต้แย้ง สิทธิ โจทก์ นั้น ไม่ถูกต้อง เพราะ ผู้เช่า ทั้ง ห้า รายมีสิทธิ ที่ จะ วางทรัพย์ โดย กำหนด เงื่อนไข ว่า เพื่อ ชำระหนี้ ให้ แก่เจ้าหนี้ ที่ แท้จริง ตาม คำพิพากษา ที่สุด ได้ โจทก์ มีสิทธิ ว่ากล่าวเอา แก่ จำเลย ซึ่ง โต้แย้ง ว่า เป็น ผู้มีสิทธิ ให้ เช่า โจทก์ จึง มีอำนาจ ฟ้องพิเคราะห์ แล้ว โจทก์ ได้ ยก ข้ออ้าง ที่อาศัย เป็น หลักแห่งข้อหา ว่าผู้เช่า ทั้ง ห้า ราย นำ เงิน ค่าเช่า ไป วาง ที่ สำนักงาน วางทรัพย์ กลางกรมบังคับคดี อ้างว่า ไม่สามารถ หยั่งรู้ ถึง สิทธิ ของ เจ้าหนี้ หรือผู้มีสิทธิ ให้ เช่า ที่ แท้จริง ได้ จึง นำ เงิน ค่าเช่า ไป วาง ภายใต้เงื่อนไข เพื่อ จ่าย ให้ แก่ เจ้าหนี้ ที่ แท้จริง ตาม คำพิพากษาถึงที่สุดโจทก์ ไป ขอรับ เงิน ค่าเช่า ที่ วาง ใน แต่ละ เดือน แต่ ไม่สามารถ รับ ได้เพราะ ตกอยู่ใน เงื่อนไข ดังกล่าว หาก จำเลย มิได้ ทำ สัญญาเช่า กับผู้เช่า ทั้ง ห้า ราย โจทก์ ก็ จะ ได้รับ ชำระ ค่าเช่า โดยตรง การ ที่ โจทก์ไม่ได้ รับ เงิน ค่าเช่า จาก สำนักงาน วางทรัพย์ กลาง เป็น ผล โดยตรง จากการกระทำ ของ จำเลย เห็นว่า ตาม ข้ออ้าง ที่อาศัย เป็น หลักแห่งข้อหาดังกล่าว ที่ ทำให้ โจทก์ ไม่สามารถ รับ เงิน ค่าเช่า ที่ ไว้ ได้ เกิดจากการ ที่ ผู้เช่า ทั้ง ห้า ราย ทำ สัญญาเช่า กับ โจทก์ แล้ว ไม่ชำระ ค่าเช่ากลับ นำ เงิน ค่าเช่า ไป วาง ณ สำนักงาน วางทรัพย์ กลาง โดย กำหนด เงื่อนไขเพื่อ จ่าย ให้ แก่ เจ้าหนี้ ที่ แท้จริง ตาม คำพิพากษาถึงที่สุด ซึ่ง เป็นการกระทำ ของ ผู้เช่า ทั้ง ห้า ราย ไม่ใช่ การกระทำ ของ จำเลย การ ที่ โจทก์ไม่สามารถ รับ เงิน ค่าเช่า ได้ ก็ เพราะ มี เงื่อนไข ดังกล่าว ที่ ผู้เช่าทั้ง ห้า ราย กำหนด ไว้ มิใช่ เพราะ จำเลย ไป คัดค้าน การ ขอรับ เงิน ค่าเช่าของ โจทก์ แต่อย่างใด ทั้ง จำเลย ได้ ทำ สัญญาเช่า กับ ผู้เช่า ทั้ง ห้า รายมา ก่อน การ วางทรัพย์ จำเลย ไม่ได้ กระทำ ละเมิด หรือ โต้แย้ง สิทธิ โจทก์อันเป็น เหตุ ให้ โจทก์ รับ เงิน ค่าเช่า จาก สำนักงาน วางทรัพย์ กลาง ไม่ได้โจทก์ จึง ไม่มี อำนาจฟ้อง จำเลยพิพากษายืน(สถิตย์ ไพเราะ-พรชัย สมรรถเวช-สมคิด ไตรโสรัส)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ