คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1006/2503หลักกฎหมาย: เจ้าของรถยนต์ที่ถูกรถจำเลยชน ได้เอารถประกันภัยไว้กับบริษัทโจทก์ซึ่งมีวัตถุประสงค์เพื่อรับประกันวินาศภัย บริษัทโจทก์ได้เอารถยนต์ที่ถูกรถจำเลยชนเสียหายไปให้อู่ซ่อมเสร็จและมอบรถให้เจ้าของรับไปเรียบร้อยแล้ว บริษัทโจทก์ก็ต้องมีความผูกพันที่จะต้องใช้ราคาค่าซ่อมให้แก่อู่ผู้ทำการซ่อมตามจำนวนเงินที่ตกลงกันไว้ เช่นนี้ นับว่าบริษัทโจทก์ได้ใช้ค่าสินไหมทดแทนไปแล้วตามจำนวนเงินราคาค่าจ้างที่ได้ตกลงไว้กับอู่ผู้ทำการซ่อม บริษัทโจทก์ย่อมเข้ารับช่วงสิทธิของเจ้าของรถที่ถูกชนซึ่งมีต่อจำเลย บริษัทโจทก์จึงมีอำนาจฟ้องเรียกค่าเสียหายจากจำเลยได้ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 880 วรรคหนึ่งโจทก์ฟ้องว่า บริษัทโจทก์มีวัตถุประสงค์เพื่อรับประกันวินาศภัยจำเลยที่ 1 เป็นลูกจ้างและขับรถยนต์ไปในทางการที่จ้างของจำเลยที่ 2ชนรถยนต์ของนายโกชัย ซึ่งได้เอาประกันภัยไว้กับบริษัทโจทก์ได้รับความเสียหาย โจทก์จำเป็นต้องซ่อมรถยนต์ของนายโกชัยจนเรียบร้อยสิ้นเงินค่าซ่อมไป 8,805 บาท โจทก์ได้ทวงถามเงินค่าซ่อมดังกล่าวจากจำเลย ๆ เพิกเฉย จึงขอให้ศาลบังคับจำเลยที่ 2 ต่อสู้ในข้อสำคัญว่า จำเลยที่ 1 มิได้ขับรถไปในทางการที่จ้าง โจทก์จะได้ซ่อมแซมเสียเงินไปจริงตามฟ้องหรือไม่จำเลยไม่ทราบ ค่าเสียหายจำเลยที่ 2 จะต้องรับผิดก็ไม่เกิน 500 บาทโจทก์ถอนฟ้องจำเลยที่ 1 เพราะส่งหมายเรียกและสำเนาฟ้องไม่ได้ศาลแพ่งเห็นว่า ควรวินิจฉัยประเด็นสำคัญเสียก่อนว่าโจทก์ชำระค่าซ่อมรถยนต์ของนายโกชัยให้แก่ผู้รับจ้างซ่อมหรือยังแล้ววินิจฉัยว่าโจทก์ยังมิได้ชำระค่าซ่อมรถให้ผู้รับจ้างซ่อม โจทก์จึงยังไม่ได้เข้ารับช่วงสิทธิของนายโกชัยผู้เอาประกันในอันที่จะเรียกร้องค่าสินไหมทดแทนจากจำเลยตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 880 วรรคต้น โจทก์ยังไม่มีอำนาจฟ้อง ไม่จำเป็นต้องวินิจฉัยประเด็นอื่น พิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์เห็นว่า การที่บริษัทโจทก์ในฐานะผู้รับประกันภัยได้ใช้ค่าสินไหมทดแทนให้แก่ผู้เอาประกันภัยแล้วโดยการซ่อมรถให้คืนสภาพเดิมซึ่งคำนวณเป็นราคาเท่าใด โจทก์ก็ย่อมเข้ารับช่วงสิทธิของผู้เอาประกันภัย ซึ่งมีต่อจำเลยตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 880 วรรคต้น โจทก์จึงมีอำนาจฟ้อง และโดยที่ศาลชั้นต้นยังมิได้วินิจฉัยถึงประเด็นสำคัญอื่น ๆ อีกหลายประเด็น จึงพิพากษาให้ยกคำพิพากษาศาลชั้นต้น ให้ศาลชั้นต้นพิพากษาใหม่ตามกระบวนความจำเลยฎีกาศาลฎีกาพิจารณาแล้ว ข้อเท็จจริงได้ความว่า โจทก์ได้เอารถยนต์ที่ถูกรถจำเลยชนเสียหายไปให้อู่ซ่อมเสร็จแล้วและมอบให้นายโกชัยเจ้าของรถไปเรียบร้อยแล้ว จะเรียกได้หรือยังว่าได้ใช้ค่าสินไหมทดแทนตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 880 วรรคต้นศาลฎีกาเห็นว่า ความเสียหายที่นายโกชัยเจ้าของรถยนต์ได้รับก็คือว่า รถยนต์ของตนบุบสลายเสียหายเพราะถูกรถจำเลยชน เมื่อโจทก์ได้สั่งให้อู่บริษัทกรรณสูตรจัดการซ่อมและอู่จัดการซ่อมเสร็จเรียบร้อยจนกระทั่งส่งมอบให้นายโกชัยเจ้าของรับไปเรียบร้อยแล้วดังนี้ โจทก์ก็ต้องมีความผูกพันที่จะต้องใช้ราคาค่าซ่อมให้แก่บริษัทกรรณสูตรตามจำนวนเงินที่ตกลงกันไว้ นับว่าโจทก์ได้ใช้ค่าสินไหมทดแทนไปแล้วตามจำนวนราคาค่าจ้างที่ได้ตกลงไว้กับบริษัทกรรณสูตรผู้ทำการซ่อม โจทก์เข้ารับช่วงสิทธิของนายโกชัยซึ่งมีต่อจำเลย โจทก์จึงมีอำนาจฟ้องพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1006/2503บริษัทสหวัฒนาประกันภัย จำกัด โดยนายเซี่ยวหั่งโจทก์โฆวินทะแล นายลี่ฮึ้น แซ่โค้ว กรรมการโจทก์นายอุดม อาศัย ที่ 1 ม.ร.ว.ผิว สุขสวัสดิ์ ที่ 2จำเลย ป.พ.พ. ม. 880 วรรคหนึ่ง, ม. 869, ม. 425, ม. 877 (1), ม. 421, ม. 420 ป.วิ.พ. ม. 55เจ้าของรถยนต์ที่ถูกรถจำเลยชน ได้เอารถประกันภัยไว้กับบริษัทโจทก์ซึ่งมีวัตถุประสงค์เพื่อรับประกันวินาศภัย บริษัทโจทก์ได้เอารถยนต์ที่ถูกรถจำเลยชนเสียหายไปให้อู่ซ่อมเสร็จและมอบรถให้เจ้าของรับไปเรียบร้อยแล้ว บริษัทโจทก์ก็ต้องมีความผูกพันที่จะต้องใช้ราคาค่าซ่อมให้แก่อู่ผู้ทำการซ่อมตามจำนวนเงินที่ตกลงกันไว้ เช่นนี้ นับว่าบริษัทโจทก์ได้ใช้ค่าสินไหมทดแทนไปแล้วตามจำนวนเงินราคาค่าจ้างที่ได้ตกลงไว้กับอู่ผู้ทำการซ่อม บริษัทโจทก์ย่อมเข้ารับช่วงสิทธิของเจ้าของรถที่ถูกชนซึ่งมีต่อจำเลย บริษัทโจทก์จึงมีอำนาจฟ้องเรียกค่าเสียหายจากจำเลยได้ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 880 วรรคหนึ่งโจทก์ฟ้องว่า บริษัทโจทก์มีวัตถุประสงค์เพื่อรับประกันวินาศภัยจำเลยที่ 1 เป็นลูกจ้างและขับรถยนต์ไปในทางการที่จ้างของจำเลยที่ 2ชนรถยนต์ของนายโกชัย ซึ่งได้เอาประกันภัยไว้กับบริษัทโจทก์ได้รับความเสียหาย โจทก์จำเป็นต้องซ่อมรถยนต์ของนายโกชัยจนเรียบร้อยสิ้นเงินค่าซ่อมไป 8,805 บาท โจทก์ได้ทวงถามเงินค่าซ่อมดังกล่าวจากจำเลย ๆ เพิกเฉย จึงขอให้ศาลบังคับจำเลยที่ 2 ต่อสู้ในข้อสำคัญว่า จำเลยที่ 1 มิได้ขับรถไปในทางการที่จ้าง โจทก์จะได้ซ่อมแซมเสียเงินไปจริงตามฟ้องหรือไม่จำเลยไม่ทราบ ค่าเสียหายจำเลยที่ 2 จะต้องรับผิดก็ไม่เกิน 500 บาทโจทก์ถอนฟ้องจำเลยที่ 1 เพราะส่งหมายเรียกและสำเนาฟ้องไม่ได้ศาลแพ่งเห็นว่า ควรวินิจฉัยประเด็นสำคัญเสียก่อนว่าโจทก์ชำระค่าซ่อมรถยนต์ของนายโกชัยให้แก่ผู้รับจ้างซ่อมหรือยังแล้ววินิจฉัยว่าโจทก์ยังมิได้ชำระค่าซ่อมรถให้ผู้รับจ้างซ่อม โจทก์จึงยังไม่ได้เข้ารับช่วงสิทธิของนายโกชัยผู้เอาประกันในอันที่จะเรียกร้องค่าสินไหมทดแทนจากจำเลยตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 880 วรรคต้น โจทก์ยังไม่มีอำนาจฟ้อง ไม่จำเป็นต้องวินิจฉัยประเด็นอื่น พิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์เห็นว่า การที่บริษัทโจทก์ในฐานะผู้รับประกันภัยได้ใช้ค่าสินไหมทดแทนให้แก่ผู้เอาประกันภัยแล้วโดยการซ่อมรถให้คืนสภาพเดิมซึ่งคำนวณเป็นราคาเท่าใด โจทก์ก็ย่อมเข้ารับช่วงสิทธิของผู้เอาประกันภัย ซึ่งมีต่อจำเลยตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 880 วรรคต้น โจทก์จึงมีอำนาจฟ้อง และโดยที่ศาลชั้นต้นยังมิได้วินิจฉัยถึงประเด็นสำคัญอื่น ๆ อีกหลายประเด็น จึงพิพากษาให้ยกคำพิพากษาศาลชั้นต้น ให้ศาลชั้นต้นพิพากษาใหม่ตามกระบวนความจำเลยฎีกาศาลฎีกาพิจารณาแล้ว ข้อเท็จจริงได้ความว่า โจทก์ได้เอารถยนต์ที่ถูกรถจำเลยชนเสียหายไปให้อู่ซ่อมเสร็จแล้วและมอบให้นายโกชัยเจ้าของรถไปเรียบร้อยแล้ว จะเรียกได้หรือยังว่าได้ใช้ค่าสินไหมทดแทนตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 880 วรรคต้นศาลฎีกาเห็นว่า ความเสียหายที่นายโกชัยเจ้าของรถยนต์ได้รับก็คือว่า รถยนต์ของตนบุบสลายเสียหายเพราะถูกรถจำเลยชน เมื่อโจทก์ได้สั่งให้อู่บริษัทกรรณสูตรจัดการซ่อมและอู่จัดการซ่อมเสร็จเรียบร้อยจนกระทั่งส่งมอบให้นายโกชัยเจ้าของรับไปเรียบร้อยแล้วดังนี้ โจทก์ก็ต้องมีความผูกพันที่จะต้องใช้ราคาค่าซ่อมให้แก่บริษัทกรรณสูตรตามจำนวนเงินที่ตกลงกันไว้ นับว่าโจทก์ได้ใช้ค่าสินไหมทดแทนไปแล้วตามจำนวนราคาค่าจ้างที่ได้ตกลงไว้กับบริษัทกรรณสูตรผู้ทำการซ่อม โจทก์เข้ารับช่วงสิทธิของนายโกชัยซึ่งมีต่อจำเลย โจทก์จึงมีอำนาจฟ้องพิพากษายืน(คร้าม สิวายะวิโรจน์-ไชยเจริญ สันติศิริ-พิทักษ์มนูศาสตร์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า บริษัทโจทก์มีวัตถุประสงค์เพื่อรับประกันวินาศภัยจำเลยที่ 1 เป็นลูกจ้างและขับรถยนต์ไปในทางการที่จ้างของจำเลยที่ 2ชนรถยนต์ของนายโกชัย ซึ่งได้เอาประกันภัยไว้กับบริษัทโจทก์ได้รับความเสียหาย โจทก์จำเป็นต้องซ่อมรถยนต์ของนายโกชัยจนเรียบร้อยสิ้นเงินค่าซ่อมไป 8,805 บาท โจทก์ได้ทวงถามเงินค่าซ่อมดังกล่าวจากจำเลย ๆ เพิกเฉย จึงขอให้ศาลบังคับจำเลยที่ 2 ต่อสู้ในข้อสำคัญว่า จำเลยที่ 1 มิได้ขับรถไปในทางการที่จ้าง โจทก์จะได้ซ่อมแซมเสียเงินไปจริงตามฟ้องหรือไม่จำเลยไม่ทราบ ค่าเสียหายจำเลยที่ 2 จะต้องรับผิดก็ไม่เกิน 500 บาทโจทก์ถอนฟ้องจำเลยที่ 1 เพราะส่งหมายเรียกและสำเนาฟ้องไม่ได้ศาลแพ่งเห็นว่า ควรวินิจฉัยประเด็นสำคัญเสียก่อนว่าโจทก์ชำระค่าซ่อมรถยนต์ของนายโกชัยให้แก่ผู้รับจ้างซ่อมหรือยังแล้ววินิจฉัยว่าโจทก์ยังมิได้ชำระค่าซ่อมรถให้ผู้รับจ้างซ่อม โจทก์จึงยังไม่ได้เข้ารับช่วงสิทธิของนายโกชัยผู้เอาประกันในอันที่จะเรียกร้องค่าสินไหมทดแทนจากจำเลยตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 880 วรรคต้น โจทก์ยังไม่มีอำนาจฟ้อง ไม่จำเป็นต้องวินิจฉัยประเด็นอื่น พิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์เห็นว่า การที่บริษัทโจทก์ในฐานะผู้รับประกันภัยได้ใช้ค่าสินไหมทดแทนให้แก่ผู้เอาประกันภัยแล้วโดยการซ่อมรถให้คืนสภาพเดิมซึ่งคำนวณเป็นราคาเท่าใด โจทก์ก็ย่อมเข้ารับช่วงสิทธิของผู้เอาประกันภัย ซึ่งมีต่อจำเลยตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 880 วรรคต้น โจทก์จึงมีอำนาจฟ้อง และโดยที่ศาลชั้นต้นยังมิได้วินิจฉัยถึงประเด็นสำคัญอื่น ๆ อีกหลายประเด็น จึงพิพากษาให้ยกคำพิพากษาศาลชั้นต้น ให้ศาลชั้นต้นพิพากษาใหม่ตามกระบวนความจำเลยฎีกาศาลฎีกาพิจารณาแล้ว ข้อเท็จจริงได้ความว่า โจทก์ได้เอารถยนต์ที่ถูกรถจำเลยชนเสียหายไปให้อู่ซ่อมเสร็จแล้วและมอบให้นายโกชัยเจ้าของรถไปเรียบร้อยแล้ว จะเรียกได้หรือยังว่าได้ใช้ค่าสินไหมทดแทนตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 880 วรรคต้นศาลฎีกาเห็นว่า ความเสียหายที่นายโกชัยเจ้าของรถยนต์ได้รับก็คือว่า รถยนต์ของตนบุบสลายเสียหายเพราะถูกรถจำเลยชน เมื่อโจทก์ได้สั่งให้อู่บริษัทกรรณสูตรจัดการซ่อมและอู่จัดการซ่อมเสร็จเรียบร้อยจนกระทั่งส่งมอบให้นายโกชัยเจ้าของรับไปเรียบร้อยแล้วดังนี้ โจทก์ก็ต้องมีความผูกพันที่จะต้องใช้ราคาค่าซ่อมให้แก่บริษัทกรรณสูตรตามจำนวนเงินที่ตกลงกันไว้ นับว่าโจทก์ได้ใช้ค่าสินไหมทดแทนไปแล้วตามจำนวนราคาค่าจ้างที่ได้ตกลงไว้กับบริษัทกรรณสูตรผู้ทำการซ่อม โจทก์เข้ารับช่วงสิทธิของนายโกชัยซึ่งมีต่อจำเลย โจทก์จึงมีอำนาจฟ้องพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1006/2503บริษัทสหวัฒนาประกันภัย จำกัด โดยนายเซี่ยวหั่งโจทก์โฆวินทะแล นายลี่ฮึ้น แซ่โค้ว กรรมการโจทก์นายอุดม อาศัย ที่ 1 ม.ร.ว.ผิว สุขสวัสดิ์ ที่ 2จำเลย ป.พ.พ. ม. 880 วรรคหนึ่ง, ม. 869, ม. 425, ม. 877 (1), ม. 421, ม. 420 ป.วิ.พ. ม. 55เจ้าของรถยนต์ที่ถูกรถจำเลยชน ได้เอารถประกันภัยไว้กับบริษัทโจทก์ซึ่งมีวัตถุประสงค์เพื่อรับประกันวินาศภัย บริษัทโจทก์ได้เอารถยนต์ที่ถูกรถจำเลยชนเสียหายไปให้อู่ซ่อมเสร็จและมอบรถให้เจ้าของรับไปเรียบร้อยแล้ว บริษัทโจทก์ก็ต้องมีความผูกพันที่จะต้องใช้ราคาค่าซ่อมให้แก่อู่ผู้ทำการซ่อมตามจำนวนเงินที่ตกลงกันไว้ เช่นนี้ นับว่าบริษัทโจทก์ได้ใช้ค่าสินไหมทดแทนไปแล้วตามจำนวนเงินราคาค่าจ้างที่ได้ตกลงไว้กับอู่ผู้ทำการซ่อม บริษัทโจทก์ย่อมเข้ารับช่วงสิทธิของเจ้าของรถที่ถูกชนซึ่งมีต่อจำเลย บริษัทโจทก์จึงมีอำนาจฟ้องเรียกค่าเสียหายจากจำเลยได้ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 880 วรรคหนึ่งโจทก์ฟ้องว่า บริษัทโจทก์มีวัตถุประสงค์เพื่อรับประกันวินาศภัยจำเลยที่ 1 เป็นลูกจ้างและขับรถยนต์ไปในทางการที่จ้างของจำเลยที่ 2ชนรถยนต์ของนายโกชัย ซึ่งได้เอาประกันภัยไว้กับบริษัทโจทก์ได้รับความเสียหาย โจทก์จำเป็นต้องซ่อมรถยนต์ของนายโกชัยจนเรียบร้อยสิ้นเงินค่าซ่อมไป 8,805 บาท โจทก์ได้ทวงถามเงินค่าซ่อมดังกล่าวจากจำเลย ๆ เพิกเฉย จึงขอให้ศาลบังคับจำเลยที่ 2 ต่อสู้ในข้อสำคัญว่า จำเลยที่ 1 มิได้ขับรถไปในทางการที่จ้าง โจทก์จะได้ซ่อมแซมเสียเงินไปจริงตามฟ้องหรือไม่จำเลยไม่ทราบ ค่าเสียหายจำเลยที่ 2 จะต้องรับผิดก็ไม่เกิน 500 บาทโจทก์ถอนฟ้องจำเลยที่ 1 เพราะส่งหมายเรียกและสำเนาฟ้องไม่ได้ศาลแพ่งเห็นว่า ควรวินิจฉัยประเด็นสำคัญเสียก่อนว่าโจทก์ชำระค่าซ่อมรถยนต์ของนายโกชัยให้แก่ผู้รับจ้างซ่อมหรือยังแล้ววินิจฉัยว่าโจทก์ยังมิได้ชำระค่าซ่อมรถให้ผู้รับจ้างซ่อม โจทก์จึงยังไม่ได้เข้ารับช่วงสิทธิของนายโกชัยผู้เอาประกันในอันที่จะเรียกร้องค่าสินไหมทดแทนจากจำเลยตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 880 วรรคต้น โจทก์ยังไม่มีอำนาจฟ้อง ไม่จำเป็นต้องวินิจฉัยประเด็นอื่น พิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์เห็นว่า การที่บริษัทโจทก์ในฐานะผู้รับประกันภัยได้ใช้ค่าสินไหมทดแทนให้แก่ผู้เอาประกันภัยแล้วโดยการซ่อมรถให้คืนสภาพเดิมซึ่งคำนวณเป็นราคาเท่าใด โจทก์ก็ย่อมเข้ารับช่วงสิทธิของผู้เอาประกันภัย ซึ่งมีต่อจำเลยตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 880 วรรคต้น โจทก์จึงมีอำนาจฟ้อง และโดยที่ศาลชั้นต้นยังมิได้วินิจฉัยถึงประเด็นสำคัญอื่น ๆ อีกหลายประเด็น จึงพิพากษาให้ยกคำพิพากษาศาลชั้นต้น ให้ศาลชั้นต้นพิพากษาใหม่ตามกระบวนความจำเลยฎีกาศาลฎีกาพิจารณาแล้ว ข้อเท็จจริงได้ความว่า โจทก์ได้เอารถยนต์ที่ถูกรถจำเลยชนเสียหายไปให้อู่ซ่อมเสร็จแล้วและมอบให้นายโกชัยเจ้าของรถไปเรียบร้อยแล้ว จะเรียกได้หรือยังว่าได้ใช้ค่าสินไหมทดแทนตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 880 วรรคต้นศาลฎีกาเห็นว่า ความเสียหายที่นายโกชัยเจ้าของรถยนต์ได้รับก็คือว่า รถยนต์ของตนบุบสลายเสียหายเพราะถูกรถจำเลยชน เมื่อโจทก์ได้สั่งให้อู่บริษัทกรรณสูตรจัดการซ่อมและอู่จัดการซ่อมเสร็จเรียบร้อยจนกระทั่งส่งมอบให้นายโกชัยเจ้าของรับไปเรียบร้อยแล้วดังนี้ โจทก์ก็ต้องมีความผูกพันที่จะต้องใช้ราคาค่าซ่อมให้แก่บริษัทกรรณสูตรตามจำนวนเงินที่ตกลงกันไว้ นับว่าโจทก์ได้ใช้ค่าสินไหมทดแทนไปแล้วตามจำนวนราคาค่าจ้างที่ได้ตกลงไว้กับบริษัทกรรณสูตรผู้ทำการซ่อม โจทก์เข้ารับช่วงสิทธิของนายโกชัยซึ่งมีต่อจำเลย โจทก์จึงมีอำนาจฟ้องพิพากษายืน(คร้าม สิวายะวิโรจน์-ไชยเจริญ สันติศิริ-พิทักษ์มนูศาสตร์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ