คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2029/2525หลักกฎหมาย: น้ำตาลทรายอันเป็นสินค้าควบคุมตามประกาศคณะกรรมการกลางกำหนดราคาสินค้าและป้องกันการผูกขาดที่จำเลยไม่นำออกจำหน่าย หรือเสนอขายตามปกติ และปฏิเสธไม่ยอมจำหน่ายนั้น หาใช่ทรัพย์สินที่ใช้ หรือมีไว้เพื่อใช้ในการกระทำความผิด อันพึงจะต้องริบตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 31 ไม่โจทก์ฟ้องว่า จำเลยซึ่งประกอบธุรกิจในทางพาณิชยกรรมค่าน้ำตาลทรายและมีน้ำตาลทรายซึ่งเป็นสินค้าควบคุมตามประกาศของคณะกรรมการกลางไว้เพื่อจำหน่ายจำนวน 600 กิโลกรัม ได้บังอาจไม่นำน้ำตาลทรายจำหน่ายหรือเสนอขายตามปกติ และบังอาจปฏิเสธการจำหน่ายน้ำตาลทรายให้แก่นางสาวมุกดาและนางสาวสกุลรัตน์ ซึ่งขอซื้อจากจำเลยโดยไม่มีเหตุอันควร ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติกำหนดราคาสินค้าและป้องกันการผูกขาด พ.ศ. 2522ฯลฯ ริบของกลาง จ่ายเงินรางวัลแก่ผู้จับจำเลยให้การรับสารภาพศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติกำหนดราคาสินค้าและป้องกันการผูกขาด พ.ศ. 2522 ฯลฯ จำคุก 3 เดือนปรับ 4,000 บาท ของกลางไม่ริบ ฯลฯโจทก์อุทธรณ์ขอให้ริบน้ำตาลทรายของกลางศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า ให้ริบน้ำตาลทรายของกลางเสียด้วยจำเลยฎีกาในปัญหาที่ว่า การที่จำเลยไม่นำออกจำหน่ายหรือเสนอขายตามปกติและปฏิเสธไม่ยอมจำหน่ายน้ำตาลทราย อันเป็นสินค้าควบคุมตามประกาศคณะกรรมการกลางกำหนดราคาสินค้าและป้องกันการผูกขาดนั้น จะถือได้หรือไม่ว่าน้ำตาลทรายจะเป็นทรัพย์สินซึ่งบุคคลได้ใช้หรือมีไว้เพื่อใช้ในการกระทำความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 31(1) ศาลฎีกาวินิจฉัยว่าน้ำตาลทรายที่จำเลยไม่นำออกจำหน่ายหรือเสนอขายตามปกติและปฏิเสธไม่ยอมจำหน่ายนั้น หาใช่ทรัพย์สินที่ใช้หรือมีไว้เพื่อใช้ในการกระทำความผิดไม่ฉะนั้นที่ศาลอุทธรณ์พิพากษาให้ริบ จึงไม่ต้องด้วยความเห็นของศาลฎีกาพิพากษาแก้เป็นว่า ไม่ริบน้ำตาลทรายของกลางตามคำพิพากษาของศาลชั้นต้น ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2029/2525พนักงานอัยการกรมอัยการโจทก์นางเสาว์นีย์ ปรางค์ชัยเวศม์จำเลย ป.อ. ม. 33 (1) พ.ร.บ.กำหนดราคาสินค้าและป้องกันการผูกขาด พ.ศ.2522 ม. 30, ม. 45น้ำตาลทรายอันเป็นสินค้าควบคุมตามประกาศคณะกรรมการกลางกำหนดราคาสินค้าและป้องกันการผูกขาดที่จำเลยไม่นำออกจำหน่าย หรือเสนอขายตามปกติ และปฏิเสธไม่ยอมจำหน่ายนั้น หาใช่ทรัพย์สินที่ใช้ หรือมีไว้เพื่อใช้ในการกระทำความผิด อันพึงจะต้องริบตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 31 ไม่โจทก์ฟ้องว่า จำเลยซึ่งประกอบธุรกิจในทางพาณิชยกรรมค่าน้ำตาลทรายและมีน้ำตาลทรายซึ่งเป็นสินค้าควบคุมตามประกาศของคณะกรรมการกลางไว้เพื่อจำหน่ายจำนวน 600 กิโลกรัม ได้บังอาจไม่นำน้ำตาลทรายจำหน่ายหรือเสนอขายตามปกติ และบังอาจปฏิเสธการจำหน่ายน้ำตาลทรายให้แก่นางสาวมุกดาและนางสาวสกุลรัตน์ ซึ่งขอซื้อจากจำเลยโดยไม่มีเหตุอันควร ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติกำหนดราคาสินค้าและป้องกันการผูกขาด พ.ศ. 2522ฯลฯ ริบของกลาง จ่ายเงินรางวัลแก่ผู้จับจำเลยให้การรับสารภาพศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติกำหนดราคาสินค้าและป้องกันการผูกขาด พ.ศ. 2522 ฯลฯ จำคุก 3 เดือนปรับ 4,000 บาท ของกลางไม่ริบ ฯลฯโจทก์อุทธรณ์ขอให้ริบน้ำตาลทรายของกลางศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า ให้ริบน้ำตาลทรายของกลางเสียด้วยจำเลยฎีกาในปัญหาที่ว่า การที่จำเลยไม่นำออกจำหน่ายหรือเสนอขายตามปกติและปฏิเสธไม่ยอมจำหน่ายน้ำตาลทราย อันเป็นสินค้าควบคุมตามประกาศคณะกรรมการกลางกำหนดราคาสินค้าและป้องกันการผูกขาดนั้น จะถือได้หรือไม่ว่าน้ำตาลทรายจะเป็นทรัพย์สินซึ่งบุคคลได้ใช้หรือมีไว้เพื่อใช้ในการกระทำความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 31(1) ศาลฎีกาวินิจฉัยว่าน้ำตาลทรายที่จำเลยไม่นำออกจำหน่ายหรือเสนอขายตามปกติและปฏิเสธไม่ยอมจำหน่ายนั้น หาใช่ทรัพย์สินที่ใช้หรือมีไว้เพื่อใช้ในการกระทำความผิดไม่ฉะนั้นที่ศาลอุทธรณ์พิพากษาให้ริบ จึงไม่ต้องด้วยความเห็นของศาลฎีกาพิพากษาแก้เป็นว่า ไม่ริบน้ำตาลทรายของกลางตามคำพิพากษาของศาลชั้นต้น(ชูเชิด รักตะบุตร์-ไพบูลย์ ไวกาสี-ประสาท บุณยรังษี)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยซึ่งประกอบธุรกิจในทางพาณิชยกรรมค่าน้ำตาลทรายและมีน้ำตาลทรายซึ่งเป็นสินค้าควบคุมตามประกาศของคณะกรรมการกลางไว้เพื่อจำหน่ายจำนวน 600 กิโลกรัม ได้บังอาจไม่นำน้ำตาลทรายจำหน่ายหรือเสนอขายตามปกติ และบังอาจปฏิเสธการจำหน่ายน้ำตาลทรายให้แก่นางสาวมุกดาและนางสาวสกุลรัตน์ ซึ่งขอซื้อจากจำเลยโดยไม่มีเหตุอันควร ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติกำหนดราคาสินค้าและป้องกันการผูกขาด พ.ศ. 2522ฯลฯ ริบของกลาง จ่ายเงินรางวัลแก่ผู้จับจำเลยให้การรับสารภาพศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติกำหนดราคาสินค้าและป้องกันการผูกขาด พ.ศ. 2522 ฯลฯ จำคุก 3 เดือนปรับ 4,000 บาท ของกลางไม่ริบ ฯลฯโจทก์อุทธรณ์ขอให้ริบน้ำตาลทรายของกลางศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า ให้ริบน้ำตาลทรายของกลางเสียด้วยจำเลยฎีกาในปัญหาที่ว่า การที่จำเลยไม่นำออกจำหน่ายหรือเสนอขายตามปกติและปฏิเสธไม่ยอมจำหน่ายน้ำตาลทราย อันเป็นสินค้าควบคุมตามประกาศคณะกรรมการกลางกำหนดราคาสินค้าและป้องกันการผูกขาดนั้น จะถือได้หรือไม่ว่าน้ำตาลทรายจะเป็นทรัพย์สินซึ่งบุคคลได้ใช้หรือมีไว้เพื่อใช้ในการกระทำความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 31(1) ศาลฎีกาวินิจฉัยว่าน้ำตาลทรายที่จำเลยไม่นำออกจำหน่ายหรือเสนอขายตามปกติและปฏิเสธไม่ยอมจำหน่ายนั้น หาใช่ทรัพย์สินที่ใช้หรือมีไว้เพื่อใช้ในการกระทำความผิดไม่ฉะนั้นที่ศาลอุทธรณ์พิพากษาให้ริบ จึงไม่ต้องด้วยความเห็นของศาลฎีกาพิพากษาแก้เป็นว่า ไม่ริบน้ำตาลทรายของกลางตามคำพิพากษาของศาลชั้นต้น ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2029/2525พนักงานอัยการกรมอัยการโจทก์นางเสาว์นีย์ ปรางค์ชัยเวศม์จำเลย ป.อ. ม. 33 (1) พ.ร.บ.กำหนดราคาสินค้าและป้องกันการผูกขาด พ.ศ.2522 ม. 30, ม. 45น้ำตาลทรายอันเป็นสินค้าควบคุมตามประกาศคณะกรรมการกลางกำหนดราคาสินค้าและป้องกันการผูกขาดที่จำเลยไม่นำออกจำหน่าย หรือเสนอขายตามปกติ และปฏิเสธไม่ยอมจำหน่ายนั้น หาใช่ทรัพย์สินที่ใช้ หรือมีไว้เพื่อใช้ในการกระทำความผิด อันพึงจะต้องริบตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 31 ไม่โจทก์ฟ้องว่า จำเลยซึ่งประกอบธุรกิจในทางพาณิชยกรรมค่าน้ำตาลทรายและมีน้ำตาลทรายซึ่งเป็นสินค้าควบคุมตามประกาศของคณะกรรมการกลางไว้เพื่อจำหน่ายจำนวน 600 กิโลกรัม ได้บังอาจไม่นำน้ำตาลทรายจำหน่ายหรือเสนอขายตามปกติ และบังอาจปฏิเสธการจำหน่ายน้ำตาลทรายให้แก่นางสาวมุกดาและนางสาวสกุลรัตน์ ซึ่งขอซื้อจากจำเลยโดยไม่มีเหตุอันควร ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติกำหนดราคาสินค้าและป้องกันการผูกขาด พ.ศ. 2522ฯลฯ ริบของกลาง จ่ายเงินรางวัลแก่ผู้จับจำเลยให้การรับสารภาพศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติกำหนดราคาสินค้าและป้องกันการผูกขาด พ.ศ. 2522 ฯลฯ จำคุก 3 เดือนปรับ 4,000 บาท ของกลางไม่ริบ ฯลฯโจทก์อุทธรณ์ขอให้ริบน้ำตาลทรายของกลางศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า ให้ริบน้ำตาลทรายของกลางเสียด้วยจำเลยฎีกาในปัญหาที่ว่า การที่จำเลยไม่นำออกจำหน่ายหรือเสนอขายตามปกติและปฏิเสธไม่ยอมจำหน่ายน้ำตาลทราย อันเป็นสินค้าควบคุมตามประกาศคณะกรรมการกลางกำหนดราคาสินค้าและป้องกันการผูกขาดนั้น จะถือได้หรือไม่ว่าน้ำตาลทรายจะเป็นทรัพย์สินซึ่งบุคคลได้ใช้หรือมีไว้เพื่อใช้ในการกระทำความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 31(1) ศาลฎีกาวินิจฉัยว่าน้ำตาลทรายที่จำเลยไม่นำออกจำหน่ายหรือเสนอขายตามปกติและปฏิเสธไม่ยอมจำหน่ายนั้น หาใช่ทรัพย์สินที่ใช้หรือมีไว้เพื่อใช้ในการกระทำความผิดไม่ฉะนั้นที่ศาลอุทธรณ์พิพากษาให้ริบ จึงไม่ต้องด้วยความเห็นของศาลฎีกาพิพากษาแก้เป็นว่า ไม่ริบน้ำตาลทรายของกลางตามคำพิพากษาของศาลชั้นต้น(ชูเชิด รักตะบุตร์-ไพบูลย์ ไวกาสี-ประสาท บุณยรังษี)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ