คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1360/2526หลักกฎหมาย: แม้ตามข้อบังคับของนายจ้างจะกำหนดว่า ลูกจ้างจะเบิกเงินค่าทำหมันได้ก็ต่อเมื่อภริยาของลูกจ้างได้รับการผ่าตัดทำหมันแล้วก็ตาม แต่การที่ก่อนลูกจ้างจะเบิกเงินค่าทำหมันภริยาของลูกจ้างมีความตั้งใจที่จะทำหมันและได้จ่ายเงินค่าทำหมันไปแล้ว เหตุที่ยังไม่ทำหมันในทันที เนื่องจากเจ็บป่วย ต่อมาหลังจากคลอดบุตรแล้ว แพทย์ก็ได้ทำหมันให้โดยถือเอาหลักฐานการชำระค่าทำหมันเดิมที่ได้ชำระเงินไว้แล้ว ทั้งนายจ้างก็มิได้จ่ายเงินให้แก่ลูกจ้างเกินไปจากที่ควรจะต้องจ่าย จึงถือไม่ได้ว่าเป็นการกระทำที่ทุจริตต่อหน้าที่และประพฤติชั่วอย่างร้ายแรง ดังนี้ เมื่อนายจ้างไล่ลูกจ้างออกจากงาน จึงเป็นการเลิกจ้างที่ไม่เป็นธรรมโจทก์ฟ้องว่า จำเลยจ้างโจทก์เป็นคนงานประจำ ต่อมาจำเลยเลิกจ้างโจทก์อ้างว่าโจทก์ยักยอกทรัพย์และประพฤติชั่วอย่างร้ายแรง ซึ่งไม่เป็นความจริง เป็นการเลิกจ้างที่ไม่เป็นธรรม ทำให้โจทก์เสียหาย ไม่มีงานทำ ขาดรายได้ ขอให้จำเลยรับโจทก์เข้าทำงานในตำแหน่งหน้าที่และอัตราค่าจ้างเดิม และจ่ายค่าเสียหายแก่โจทก์เป็นรายเดือนนับแต่วันเลิกจ้างจนกว่าจะรับโจทก์กลับเข้าทำงาน จำเลยให้การว่า จำเลยเลิกจ้างโจทก์โดยมีคำสั่งไล่ออกจากงาน เพราะโจทก์เบิกเงินค่าทำหมันภริยาโจทก์แต่ภริยายังไม่ได้ทำหมัน ต่อมาภริยาโจทก์คลอดบุตรอีกจึงขอเบิกค่าคลอดบุตร พฤติการณ์ดังกล่าวจำเลยถือว่าเป็นการทุจริตต่อหน้าที่และประพฤติชั่วอย่างร้ายแรง จำเลยจึงไม่ต้องรับผิดต่อโจทก์ ขอให้ยกฟ้อง ศาลแรงงานกลางวินิจฉัยว่า การกระทำของโจทก์ยังถือไม่ได้ว่าเป็นการทุจริตหรือประพฤติชั่วอย่างร้ายแรง แต่จำเลยมีเหตุอันสมควรในการเลิกจ้างโจทก์ เพราะโจทก์ฝ่าฝืนข้อบังคับการเบิกเงินค่าทำหมัน จึงมิใช่เป็นการเลิกจ้างที่ไม่เป็นธรรม พิพากษาให้จำเลยจ่ายค่าชดเชยแก่โจทก์ โจทก์และจำเลยอุทธรณ์ต่อศาลฎีกา ศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยว่า ตามข้อบังคับของจำเลยกำหนดว่าโจทก์จะเบิกเงินค่าทำหมันได้ก็ต่อเมื่อภริยาของโจทก์ได้รับการผ่าตัดทำหมันแล้วแต่โจทก์กลับนำเอาใบเสร็จรับเงินค่าทำหมันไปเบิกเงินจากจำเลยทันที ต่อมาภริยาโจทก์ตั้งครรภ์ขึ้นและหลังจากคลอดบุตรแล้ว แพทย์ได้ผ่าตัดทำหมันให้โดยไม่เก็บเงินค่าทำหมันอีก พฤติการณ์ดังกล่าวของโจทก์ถึงแม้จะเป็นการฝ่าฝืนข้อบังคับของจำเลย แต่ก็มิได้เป็นการกระทำเพื่อแสวงหาประโยชน์อันมิควรได้จากจำเลย เพราะก่อนที่โจทก์จะเบิกเงินค่าทำหมันของภริยา ภริยาของโจทก์ก็มีความตั้งใจที่จะทำหมันและได้จ่ายเงินค่าทำหมันไปแล้ว เหตุที่ยังไม่ทำหมันในทันทีเนื่องจากเจ็บป่วย ต่อมาหลังจากภริยาของโจทก์คลอดบุตรแล้ว แพทย์ก็ได้ทำหมันให้โดยถือเอาหลักฐานการชำระค่าทำหมันเดิมที่ภริยาของโจทก์ได้ชำระไว้แล้ว ทั้งจำเลยก็มิได้จ่ายเงินให้แก่โจทก์เกินไปจากที่ควรจะต้องจ่าย จึงถือไม่ได้ว่าการกระทำของโจทก์เป็นการทุจริตต่อหน้าที่และประพฤติชั่วอย่างร้ายแรง ดังนี้ การที่จำเลยไล่โจทก์ออกจากงานโดยอ้างว่าโจทก์ทุจริตต่อหน้าที่และประพฤติชั่วอย่างร้ายแรง อันจะเป็นผลต่อสิทธิโจทก์ที่จะได้รับค่าชดเชยด้วย จึงเป็นการเลิกจ้างที่ไม่เป็นธรรม ทำให้โจทก์ได้รับความเสียหายขาดรายได้ไปในระหว่างถูกเลิกจ้างซึ่งจำเลยต้องรับผิด พิพากษากลับ ให้จำเลยรับโจทก์กลับเข้าทำงานในตำแหน่งหน้าที่และอัตราค่าจ้างเดิม ส่วนค่าเสียหายเป็นปัญหาข้อเท็จจริงที่ศาลแรงงานกลางยังมิได้วินิจฉัยมา จึงให้ศาลแรงงานกลางพิจารณาเฉพาะเรื่องค่าเสียหายแล้วพิพากษาใหม่ตามรูปคดี ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1360/2526นายพยงค์ เจริญสุวรรณโจทก์การรถไฟแห่งประเทศไทยจำเลย พ.ร.บ.จัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ.2522 ม. 49แม้ตามข้อบังคับของนายจ้างจะกำหนดว่า ลูกจ้างจะเบิกเงินค่าทำหมันได้ก็ต่อเมื่อภริยาของลูกจ้างได้รับการผ่าตัดทำหมันแล้วก็ตาม แต่การที่ก่อนลูกจ้างจะเบิกเงินค่าทำหมันภริยาของลูกจ้างมีความตั้งใจที่จะทำหมันและได้จ่ายเงินค่าทำหมันไปแล้ว เหตุที่ยังไม่ทำหมันในทันที เนื่องจากเจ็บป่วย ต่อมาหลังจากคลอดบุตรแล้ว แพทย์ก็ได้ทำหมันให้โดยถือเอาหลักฐานการชำระค่าทำหมันเดิมที่ได้ชำระเงินไว้แล้ว ทั้งนายจ้างก็มิได้จ่ายเงินให้แก่ลูกจ้างเกินไปจากที่ควรจะต้องจ่าย จึงถือไม่ได้ว่าเป็นการกระทำที่ทุจริตต่อหน้าที่และประพฤติชั่วอย่างร้ายแรง ดังนี้ เมื่อนายจ้างไล่ลูกจ้างออกจากงาน จึงเป็นการเลิกจ้างที่ไม่เป็นธรรมโจทก์ฟ้องว่า จำเลยจ้างโจทก์เป็นคนงานประจำ ต่อมาจำเลยเลิกจ้างโจทก์อ้างว่าโจทก์ยักยอกทรัพย์และประพฤติชั่วอย่างร้ายแรง ซึ่งไม่เป็นความจริง เป็นการเลิกจ้างที่ไม่เป็นธรรม ทำให้โจทก์เสียหาย ไม่มีงานทำ ขาดรายได้ ขอให้จำเลยรับโจทก์เข้าทำงานในตำแหน่งหน้าที่และอัตราค่าจ้างเดิม และจ่ายค่าเสียหายแก่โจทก์เป็นรายเดือนนับแต่วันเลิกจ้างจนกว่าจะรับโจทก์กลับเข้าทำงาน จำเลยให้การว่า จำเลยเลิกจ้างโจทก์โดยมีคำสั่งไล่ออกจากงาน เพราะโจทก์เบิกเงินค่าทำหมันภริยาโจทก์แต่ภริยายังไม่ได้ทำหมัน ต่อมาภริยาโจทก์คลอดบุตรอีกจึงขอเบิกค่าคลอดบุตร พฤติการณ์ดังกล่าวจำเลยถือว่าเป็นการทุจริตต่อหน้าที่และประพฤติชั่วอย่างร้ายแรง จำเลยจึงไม่ต้องรับผิดต่อโจทก์ ขอให้ยกฟ้อง ศาลแรงงานกลางวินิจฉัยว่า การกระทำของโจทก์ยังถือไม่ได้ว่าเป็นการทุจริตหรือประพฤติชั่วอย่างร้ายแรง แต่จำเลยมีเหตุอันสมควรในการเลิกจ้างโจทก์ เพราะโจทก์ฝ่าฝืนข้อบังคับการเบิกเงินค่าทำหมัน จึงมิใช่เป็นการเลิกจ้างที่ไม่เป็นธรรม พิพากษาให้จำเลยจ่ายค่าชดเชยแก่โจทก์ โจทก์และจำเลยอุทธรณ์ต่อศาลฎีกา ศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยว่า ตามข้อบังคับของจำเลยกำหนดว่าโจทก์จะเบิกเงินค่าทำหมันได้ก็ต่อเมื่อภริยาของโจทก์ได้รับการผ่าตัดทำหมันแล้วแต่โจทก์กลับนำเอาใบเสร็จรับเงินค่าทำหมันไปเบิกเงินจากจำเลยทันที ต่อมาภริยาโจทก์ตั้งครรภ์ขึ้นและหลังจากคลอดบุตรแล้ว แพทย์ได้ผ่าตัดทำหมันให้โดยไม่เก็บเงินค่าทำหมันอีก พฤติการณ์ดังกล่าวของโจทก์ถึงแม้จะเป็นการฝ่าฝืนข้อบังคับของจำเลย แต่ก็มิได้เป็นการกระทำเพื่อแสวงหาประโยชน์อันมิควรได้จากจำเลย เพราะก่อนที่โจทก์จะเบิกเงินค่าทำหมันของภริยา ภริยาของโจทก์ก็มีความตั้งใจที่จะทำหมันและได้จ่ายเงินค่าทำหมันไปแล้ว เหตุที่ยังไม่ทำหมันในทันทีเนื่องจากเจ็บป่วย ต่อมาหลังจากภริยาของโจทก์คลอดบุตรแล้ว แพทย์ก็ได้ทำหมันให้โดยถือเอาหลักฐานการชำระค่าทำหมันเดิมที่ภริยาของโจทก์ได้ชำระไว้แล้ว ทั้งจำเลยก็มิได้จ่ายเงินให้แก่โจทก์เกินไปจากที่ควรจะต้องจ่าย จึงถือไม่ได้ว่าการกระทำของโจทก์เป็นการทุจริตต่อหน้าที่และประพฤติชั่วอย่างร้ายแรง ดังนี้ การที่จำเลยไล่โจทก์ออกจากงานโดยอ้างว่าโจทก์ทุจริตต่อหน้าที่และประพฤติชั่วอย่างร้ายแรง อันจะเป็นผลต่อสิทธิโจทก์ที่จะได้รับค่าชดเชยด้วย จึงเป็นการเลิกจ้างที่ไม่เป็นธรรม ทำให้โจทก์ได้รับความเสียหายขาดรายได้ไปในระหว่างถูกเลิกจ้างซึ่งจำเลยต้องรับผิด พิพากษากลับ ให้จำเลยรับโจทก์กลับเข้าทำงานในตำแหน่งหน้าที่และอัตราค่าจ้างเดิม ส่วนค่าเสียหายเป็นปัญหาข้อเท็จจริงที่ศาลแรงงานกลางยังมิได้วินิจฉัยมา จึงให้ศาลแรงงานกลางพิจารณาเฉพาะเรื่องค่าเสียหายแล้วพิพากษาใหม่ตามรูปคดี(ไพศาล สว่างเนตร-ขจร หะวานนท์-วรา ไวยหงษ์)ศาลแรงงานกลาง - นายประคนธ์ พันธุ์วิชาติกุลศาลอุทธรณ์ - แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยจ้างโจทก์เป็นคนงานประจำ ต่อมาจำเลยเลิกจ้างโจทก์อ้างว่าโจทก์ยักยอกทรัพย์และประพฤติชั่วอย่างร้ายแรง ซึ่งไม่เป็นความจริง เป็นการเลิกจ้างที่ไม่เป็นธรรม ทำให้โจทก์เสียหาย ไม่มีงานทำ ขาดรายได้ ขอให้จำเลยรับโจทก์เข้าทำงานในตำแหน่งหน้าที่และอัตราค่าจ้างเดิม และจ่ายค่าเสียหายแก่โจทก์เป็นรายเดือนนับแต่วันเลิกจ้างจนกว่าจะรับโจทก์กลับเข้าทำงาน จำเลยให้การว่า จำเลยเลิกจ้างโจทก์โดยมีคำสั่งไล่ออกจากงาน เพราะโจทก์เบิกเงินค่าทำหมันภริยาโจทก์แต่ภริยายังไม่ได้ทำหมัน ต่อมาภริยาโจทก์คลอดบุตรอีกจึงขอเบิกค่าคลอดบุตร พฤติการณ์ดังกล่าวจำเลยถือว่าเป็นการทุจริตต่อหน้าที่และประพฤติชั่วอย่างร้ายแรง จำเลยจึงไม่ต้องรับผิดต่อโจทก์ ขอให้ยกฟ้อง ศาลแรงงานกลางวินิจฉัยว่า การกระทำของโจทก์ยังถือไม่ได้ว่าเป็นการทุจริตหรือประพฤติชั่วอย่างร้ายแรง แต่จำเลยมีเหตุอันสมควรในการเลิกจ้างโจทก์ เพราะโจทก์ฝ่าฝืนข้อบังคับการเบิกเงินค่าทำหมัน จึงมิใช่เป็นการเลิกจ้างที่ไม่เป็นธรรม พิพากษาให้จำเลยจ่ายค่าชดเชยแก่โจทก์ โจทก์และจำเลยอุทธรณ์ต่อศาลฎีกา ศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยว่า ตามข้อบังคับของจำเลยกำหนดว่าโจทก์จะเบิกเงินค่าทำหมันได้ก็ต่อเมื่อภริยาของโจทก์ได้รับการผ่าตัดทำหมันแล้วแต่โจทก์กลับนำเอาใบเสร็จรับเงินค่าทำหมันไปเบิกเงินจากจำเลยทันที ต่อมาภริยาโจทก์ตั้งครรภ์ขึ้นและหลังจากคลอดบุตรแล้ว แพทย์ได้ผ่าตัดทำหมันให้โดยไม่เก็บเงินค่าทำหมันอีก พฤติการณ์ดังกล่าวของโจทก์ถึงแม้จะเป็นการฝ่าฝืนข้อบังคับของจำเลย แต่ก็มิได้เป็นการกระทำเพื่อแสวงหาประโยชน์อันมิควรได้จากจำเลย เพราะก่อนที่โจทก์จะเบิกเงินค่าทำหมันของภริยา ภริยาของโจทก์ก็มีความตั้งใจที่จะทำหมันและได้จ่ายเงินค่าทำหมันไปแล้ว เหตุที่ยังไม่ทำหมันในทันทีเนื่องจากเจ็บป่วย ต่อมาหลังจากภริยาของโจทก์คลอดบุตรแล้ว แพทย์ก็ได้ทำหมันให้โดยถือเอาหลักฐานการชำระค่าทำหมันเดิมที่ภริยาของโจทก์ได้ชำระไว้แล้ว ทั้งจำเลยก็มิได้จ่ายเงินให้แก่โจทก์เกินไปจากที่ควรจะต้องจ่าย จึงถือไม่ได้ว่าการกระทำของโจทก์เป็นการทุจริตต่อหน้าที่และประพฤติชั่วอย่างร้ายแรง ดังนี้ การที่จำเลยไล่โจทก์ออกจากงานโดยอ้างว่าโจทก์ทุจริตต่อหน้าที่และประพฤติชั่วอย่างร้ายแรง อันจะเป็นผลต่อสิทธิโจทก์ที่จะได้รับค่าชดเชยด้วย จึงเป็นการเลิกจ้างที่ไม่เป็นธรรม ทำให้โจทก์ได้รับความเสียหายขาดรายได้ไปในระหว่างถูกเลิกจ้างซึ่งจำเลยต้องรับผิด พิพากษากลับ ให้จำเลยรับโจทก์กลับเข้าทำงานในตำแหน่งหน้าที่และอัตราค่าจ้างเดิม ส่วนค่าเสียหายเป็นปัญหาข้อเท็จจริงที่ศาลแรงงานกลางยังมิได้วินิจฉัยมา จึงให้ศาลแรงงานกลางพิจารณาเฉพาะเรื่องค่าเสียหายแล้วพิพากษาใหม่ตามรูปคดี ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1360/2526นายพยงค์ เจริญสุวรรณโจทก์การรถไฟแห่งประเทศไทยจำเลย พ.ร.บ.จัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ.2522 ม. 49แม้ตามข้อบังคับของนายจ้างจะกำหนดว่า ลูกจ้างจะเบิกเงินค่าทำหมันได้ก็ต่อเมื่อภริยาของลูกจ้างได้รับการผ่าตัดทำหมันแล้วก็ตาม แต่การที่ก่อนลูกจ้างจะเบิกเงินค่าทำหมันภริยาของลูกจ้างมีความตั้งใจที่จะทำหมันและได้จ่ายเงินค่าทำหมันไปแล้ว เหตุที่ยังไม่ทำหมันในทันที เนื่องจากเจ็บป่วย ต่อมาหลังจากคลอดบุตรแล้ว แพทย์ก็ได้ทำหมันให้โดยถือเอาหลักฐานการชำระค่าทำหมันเดิมที่ได้ชำระเงินไว้แล้ว ทั้งนายจ้างก็มิได้จ่ายเงินให้แก่ลูกจ้างเกินไปจากที่ควรจะต้องจ่าย จึงถือไม่ได้ว่าเป็นการกระทำที่ทุจริตต่อหน้าที่และประพฤติชั่วอย่างร้ายแรง ดังนี้ เมื่อนายจ้างไล่ลูกจ้างออกจากงาน จึงเป็นการเลิกจ้างที่ไม่เป็นธรรมโจทก์ฟ้องว่า จำเลยจ้างโจทก์เป็นคนงานประจำ ต่อมาจำเลยเลิกจ้างโจทก์อ้างว่าโจทก์ยักยอกทรัพย์และประพฤติชั่วอย่างร้ายแรง ซึ่งไม่เป็นความจริง เป็นการเลิกจ้างที่ไม่เป็นธรรม ทำให้โจทก์เสียหาย ไม่มีงานทำ ขาดรายได้ ขอให้จำเลยรับโจทก์เข้าทำงานในตำแหน่งหน้าที่และอัตราค่าจ้างเดิม และจ่ายค่าเสียหายแก่โจทก์เป็นรายเดือนนับแต่วันเลิกจ้างจนกว่าจะรับโจทก์กลับเข้าทำงาน จำเลยให้การว่า จำเลยเลิกจ้างโจทก์โดยมีคำสั่งไล่ออกจากงาน เพราะโจทก์เบิกเงินค่าทำหมันภริยาโจทก์แต่ภริยายังไม่ได้ทำหมัน ต่อมาภริยาโจทก์คลอดบุตรอีกจึงขอเบิกค่าคลอดบุตร พฤติการณ์ดังกล่าวจำเลยถือว่าเป็นการทุจริตต่อหน้าที่และประพฤติชั่วอย่างร้ายแรง จำเลยจึงไม่ต้องรับผิดต่อโจทก์ ขอให้ยกฟ้อง ศาลแรงงานกลางวินิจฉัยว่า การกระทำของโจทก์ยังถือไม่ได้ว่าเป็นการทุจริตหรือประพฤติชั่วอย่างร้ายแรง แต่จำเลยมีเหตุอันสมควรในการเลิกจ้างโจทก์ เพราะโจทก์ฝ่าฝืนข้อบังคับการเบิกเงินค่าทำหมัน จึงมิใช่เป็นการเลิกจ้างที่ไม่เป็นธรรม พิพากษาให้จำเลยจ่ายค่าชดเชยแก่โจทก์ โจทก์และจำเลยอุทธรณ์ต่อศาลฎีกา ศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยว่า ตามข้อบังคับของจำเลยกำหนดว่าโจทก์จะเบิกเงินค่าทำหมันได้ก็ต่อเมื่อภริยาของโจทก์ได้รับการผ่าตัดทำหมันแล้วแต่โจทก์กลับนำเอาใบเสร็จรับเงินค่าทำหมันไปเบิกเงินจากจำเลยทันที ต่อมาภริยาโจทก์ตั้งครรภ์ขึ้นและหลังจากคลอดบุตรแล้ว แพทย์ได้ผ่าตัดทำหมันให้โดยไม่เก็บเงินค่าทำหมันอีก พฤติการณ์ดังกล่าวของโจทก์ถึงแม้จะเป็นการฝ่าฝืนข้อบังคับของจำเลย แต่ก็มิได้เป็นการกระทำเพื่อแสวงหาประโยชน์อันมิควรได้จากจำเลย เพราะก่อนที่โจทก์จะเบิกเงินค่าทำหมันของภริยา ภริยาของโจทก์ก็มีความตั้งใจที่จะทำหมันและได้จ่ายเงินค่าทำหมันไปแล้ว เหตุที่ยังไม่ทำหมันในทันทีเนื่องจากเจ็บป่วย ต่อมาหลังจากภริยาของโจทก์คลอดบุตรแล้ว แพทย์ก็ได้ทำหมันให้โดยถือเอาหลักฐานการชำระค่าทำหมันเดิมที่ภริยาของโจทก์ได้ชำระไว้แล้ว ทั้งจำเลยก็มิได้จ่ายเงินให้แก่โจทก์เกินไปจากที่ควรจะต้องจ่าย จึงถือไม่ได้ว่าการกระทำของโจทก์เป็นการทุจริตต่อหน้าที่และประพฤติชั่วอย่างร้ายแรง ดังนี้ การที่จำเลยไล่โจทก์ออกจากงานโดยอ้างว่าโจทก์ทุจริตต่อหน้าที่และประพฤติชั่วอย่างร้ายแรง อันจะเป็นผลต่อสิทธิโจทก์ที่จะได้รับค่าชดเชยด้วย จึงเป็นการเลิกจ้างที่ไม่เป็นธรรม ทำให้โจทก์ได้รับความเสียหายขาดรายได้ไปในระหว่างถูกเลิกจ้างซึ่งจำเลยต้องรับผิด พิพากษากลับ ให้จำเลยรับโจทก์กลับเข้าทำงานในตำแหน่งหน้าที่และอัตราค่าจ้างเดิม ส่วนค่าเสียหายเป็นปัญหาข้อเท็จจริงที่ศาลแรงงานกลางยังมิได้วินิจฉัยมา จึงให้ศาลแรงงานกลางพิจารณาเฉพาะเรื่องค่าเสียหายแล้วพิพากษาใหม่ตามรูปคดี(ไพศาล สว่างเนตร-ขจร หะวานนท์-วรา ไวยหงษ์)ศาลแรงงานกลาง - นายประคนธ์ พันธุ์วิชาติกุลศาลอุทธรณ์ - แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ