คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3984/2528หลักกฎหมาย: โจทก์บรรยายฟ้องว่าจำเลยทั้งสองได้ซื้อลูกไก่อาหารไก่และ อาหารหมู ไปจากโจทก์รวม 26 ครั้ง เป็นเงิน 115,835บาท จำเลยทั้งสองได้รับ สินค้าไปตามสำเนาภาพถ่ายใบรับฝากสินค้าท้ายฟ้อง จำเลยค้างชำระ ค่าสินค้าเป็นเงิน 51,930 บาท เป็นคำฟ้อง ที่แสดงโดยแจ้งชัดซึ่งสภาพแห่งข้อหาทั้งข้ออ้างที่อาศัยเป็นหลักแห่งข้อหาแล้ว ส่วนข้อที่ว่าใครเป็นผู้ซื้อ ผู้รับสินค้าและเป็นสินค้าชนิดใดนั้นเป็นรายละเอียดที่ต้องนำสืบในชั้นพิจารณา ฟ้องโจทก์ไม่เคลือบคลุมโจทก์ผู้ขายได้มอบต้นฉบับใบรับฝากสินค้าให้แก่จำเลยผู้ซื้อไป คงเก็บไว้แต่สำเนา ถือได้ว่าโจทก์ไม่สามารถนำต้นฉบับเอกสารมาได้ ศาลรับฟังสำเนาแทนได้ ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 93(2) จำเลยที่ 1 เป็นสามีของจำเลยที่ 2 จำเลยทั้งสองประกอบการค้า ร่วมกันในสถานที่เดียวกัน จำเลยทั้งสองจึงต้องรับผิดในหนี้สิน ที่ทำการค้าร่วมกันโจทก์ฟ้องว่าจำเลยผิดสัญญาซื้อขาย ขอให้บังคับจำเลยทั้งสองชำระค่าสินค้าที่ค้างไว้บางส่วนเป็นเงิน 51,930 บาท พร้อมดอกเบี้ย จำเลยให้การปฏิเสธและต่อสู้ว่าฟ้องเคลือบคลุม ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยทั้งสองชำระเงิน 51,930 บาท พร้อมดอกเบี้ย จำเลยทั้งสองอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยทั้งสองฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า โจทก์บรรยายฟ้องว่าจำเลยทั้งสองได้ซื้อลูกไก่ อาหารไก่และอาหารหมูไปจากโจทก์รวม 26 ครั้ง รวมเป็นเงิน 115,835 บาท จำเลยทั้งสองได้รับสินค้าไปตามสำเนาภาพถ่ายใบรับฝากสินค้าท้ายฟ้อง จำเลยได้ชำระเงินบางส่วน คงค้างชำระเป็นเงิน 51,930 บาท เป็นคำฟ้องที่แสดงโดยแจ้งชัดซึ่งสภาพแห่งข้อหาทั้งข้ออ้างที่อาศัยเป็นหลักแห่งข้อหาแล้ว ส่วนข้อที่ว่าใครเป็นผู้ซื้อ ใครเป็นผู้รับสินค้าและเป็นสินค้าชนิดใดก็ตาม เป็นรายละเอียดที่ต้องนำสืบในชั้นพิจารณา ฟ้องโจทก์จึงไม่เคลือบคลุม ข้อที่จำเลยทั้งสองอ้างว่าใบรับฝากสินค้าที่โจทก์อ้างส่งเป็นพยานไม่ใช่ต้นฉบับรับฟังไม่ได้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 93 วรรคหนึ่งนั้นเห็นว่า โจทก์ได้มอบต้นฉบับเอกสารให้แก่ผู้ซื้อไป คงเก็บไว้แก่สำเนา ถือได้ว่าโจทก์ไม่สามารถนำต้นฉบับมาได้ จึงรับฟังสำเนาเอกสารแทนได้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 93(2) ข้อที่จำเลยที่ 1 ฎีกาว่า เอกสารท้ายฟ้องโจทก์ไม่ปรากฏลายเซ็นชื่อของจำเลยที่ 1 จำเลยที่ 1 จึงไม่ต้องรับผิด เห็นว่าจำเลยที่ 1 เป็นสามีของจำเลยที่ 2ประกอบการค้าร่วมกันในสถานที่เดียวกัน ต้องรับผิดในหนี้สินที่ทำการค้าร่วมกัน พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3984/2528นาย สุริยา อุ่นเจริญโจทก์นาย เชาว์ บุญแทน กับพวกจำเลย ป.พ.พ. ม. 1490 ป.วิ.พ. ม. 93 (2), ม. 172โจทก์บรรยายฟ้องว่าจำเลยทั้งสองได้ซื้อลูกไก่อาหารไก่และ อาหารหมู ไปจากโจทก์รวม 26 ครั้ง เป็นเงิน 115,835บาท จำเลยทั้งสองได้รับ สินค้าไปตามสำเนาภาพถ่ายใบรับฝากสินค้าท้ายฟ้อง จำเลยค้างชำระ ค่าสินค้าเป็นเงิน 51,930 บาท เป็นคำฟ้อง ที่แสดงโดยแจ้งชัดซึ่งสภาพแห่งข้อหาทั้งข้ออ้างที่อาศัยเป็นหลักแห่งข้อหาแล้ว ส่วนข้อที่ว่าใครเป็นผู้ซื้อ ผู้รับสินค้าและเป็นสินค้าชนิดใดนั้นเป็นรายละเอียดที่ต้องนำสืบในชั้นพิจารณา ฟ้องโจทก์ไม่เคลือบคลุมโจทก์ผู้ขายได้มอบต้นฉบับใบรับฝากสินค้าให้แก่จำเลยผู้ซื้อไป คงเก็บไว้แต่สำเนา ถือได้ว่าโจทก์ไม่สามารถนำต้นฉบับเอกสารมาได้ ศาลรับฟังสำเนาแทนได้ ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 93(2) จำเลยที่ 1 เป็นสามีของจำเลยที่ 2 จำเลยทั้งสองประกอบการค้า ร่วมกันในสถานที่เดียวกัน จำเลยทั้งสองจึงต้องรับผิดในหนี้สิน ที่ทำการค้าร่วมกันโจทก์ฟ้องว่าจำเลยผิดสัญญาซื้อขาย ขอให้บังคับจำเลยทั้งสองชำระค่าสินค้าที่ค้างไว้บางส่วนเป็นเงิน 51,930 บาท พร้อมดอกเบี้ย จำเลยให้การปฏิเสธและต่อสู้ว่าฟ้องเคลือบคลุม ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยทั้งสองชำระเงิน 51,930 บาท พร้อมดอกเบี้ย จำเลยทั้งสองอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยทั้งสองฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า โจทก์บรรยายฟ้องว่าจำเลยทั้งสองได้ซื้อลูกไก่ อาหารไก่และอาหารหมูไปจากโจทก์รวม 26 ครั้ง รวมเป็นเงิน 115,835 บาท จำเลยทั้งสองได้รับสินค้าไปตามสำเนาภาพถ่ายใบรับฝากสินค้าท้ายฟ้อง จำเลยได้ชำระเงินบางส่วน คงค้างชำระเป็นเงิน 51,930 บาท เป็นคำฟ้องที่แสดงโดยแจ้งชัดซึ่งสภาพแห่งข้อหาทั้งข้ออ้างที่อาศัยเป็นหลักแห่งข้อหาแล้ว ส่วนข้อที่ว่าใครเป็นผู้ซื้อ ใครเป็นผู้รับสินค้าและเป็นสินค้าชนิดใดก็ตาม เป็นรายละเอียดที่ต้องนำสืบในชั้นพิจารณา ฟ้องโจทก์จึงไม่เคลือบคลุม ข้อที่จำเลยทั้งสองอ้างว่าใบรับฝากสินค้าที่โจทก์อ้างส่งเป็นพยานไม่ใช่ต้นฉบับรับฟังไม่ได้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 93 วรรคหนึ่งนั้นเห็นว่า โจทก์ได้มอบต้นฉบับเอกสารให้แก่ผู้ซื้อไป คงเก็บไว้แก่สำเนา ถือได้ว่าโจทก์ไม่สามารถนำต้นฉบับมาได้ จึงรับฟังสำเนาเอกสารแทนได้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 93(2) ข้อที่จำเลยที่ 1 ฎีกาว่า เอกสารท้ายฟ้องโจทก์ไม่ปรากฏลายเซ็นชื่อของจำเลยที่ 1 จำเลยที่ 1 จึงไม่ต้องรับผิด เห็นว่าจำเลยที่ 1 เป็นสามีของจำเลยที่ 2ประกอบการค้าร่วมกันในสถานที่เดียวกัน ต้องรับผิดในหนี้สินที่ทำการค้าร่วมกัน พิพากษายืน(วุฒิ ยุววิทยาพาณิชย์-โสภณ รัตนากร-วิฑูรย์ ตั้งตรงจิตต์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่าจำเลยผิดสัญญาซื้อขาย ขอให้บังคับจำเลยทั้งสองชำระค่าสินค้าที่ค้างไว้บางส่วนเป็นเงิน 51,930 บาท พร้อมดอกเบี้ย จำเลยให้การปฏิเสธและต่อสู้ว่าฟ้องเคลือบคลุม ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยทั้งสองชำระเงิน 51,930 บาท พร้อมดอกเบี้ย จำเลยทั้งสองอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยทั้งสองฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า โจทก์บรรยายฟ้องว่าจำเลยทั้งสองได้ซื้อลูกไก่ อาหารไก่และอาหารหมูไปจากโจทก์รวม 26 ครั้ง รวมเป็นเงิน 115,835 บาท จำเลยทั้งสองได้รับสินค้าไปตามสำเนาภาพถ่ายใบรับฝากสินค้าท้ายฟ้อง จำเลยได้ชำระเงินบางส่วน คงค้างชำระเป็นเงิน 51,930 บาท เป็นคำฟ้องที่แสดงโดยแจ้งชัดซึ่งสภาพแห่งข้อหาทั้งข้ออ้างที่อาศัยเป็นหลักแห่งข้อหาแล้ว ส่วนข้อที่ว่าใครเป็นผู้ซื้อ ใครเป็นผู้รับสินค้าและเป็นสินค้าชนิดใดก็ตาม เป็นรายละเอียดที่ต้องนำสืบในชั้นพิจารณา ฟ้องโจทก์จึงไม่เคลือบคลุม ข้อที่จำเลยทั้งสองอ้างว่าใบรับฝากสินค้าที่โจทก์อ้างส่งเป็นพยานไม่ใช่ต้นฉบับรับฟังไม่ได้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 93 วรรคหนึ่งนั้นเห็นว่า โจทก์ได้มอบต้นฉบับเอกสารให้แก่ผู้ซื้อไป คงเก็บไว้แก่สำเนา ถือได้ว่าโจทก์ไม่สามารถนำต้นฉบับมาได้ จึงรับฟังสำเนาเอกสารแทนได้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 93(2) ข้อที่จำเลยที่ 1 ฎีกาว่า เอกสารท้ายฟ้องโจทก์ไม่ปรากฏลายเซ็นชื่อของจำเลยที่ 1 จำเลยที่ 1 จึงไม่ต้องรับผิด เห็นว่าจำเลยที่ 1 เป็นสามีของจำเลยที่ 2ประกอบการค้าร่วมกันในสถานที่เดียวกัน ต้องรับผิดในหนี้สินที่ทำการค้าร่วมกัน พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3984/2528นาย สุริยา อุ่นเจริญโจทก์นาย เชาว์ บุญแทน กับพวกจำเลย ป.พ.พ. ม. 1490 ป.วิ.พ. ม. 93 (2), ม. 172โจทก์บรรยายฟ้องว่าจำเลยทั้งสองได้ซื้อลูกไก่อาหารไก่และ อาหารหมู ไปจากโจทก์รวม 26 ครั้ง เป็นเงิน 115,835บาท จำเลยทั้งสองได้รับ สินค้าไปตามสำเนาภาพถ่ายใบรับฝากสินค้าท้ายฟ้อง จำเลยค้างชำระ ค่าสินค้าเป็นเงิน 51,930 บาท เป็นคำฟ้อง ที่แสดงโดยแจ้งชัดซึ่งสภาพแห่งข้อหาทั้งข้ออ้างที่อาศัยเป็นหลักแห่งข้อหาแล้ว ส่วนข้อที่ว่าใครเป็นผู้ซื้อ ผู้รับสินค้าและเป็นสินค้าชนิดใดนั้นเป็นรายละเอียดที่ต้องนำสืบในชั้นพิจารณา ฟ้องโจทก์ไม่เคลือบคลุมโจทก์ผู้ขายได้มอบต้นฉบับใบรับฝากสินค้าให้แก่จำเลยผู้ซื้อไป คงเก็บไว้แต่สำเนา ถือได้ว่าโจทก์ไม่สามารถนำต้นฉบับเอกสารมาได้ ศาลรับฟังสำเนาแทนได้ ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 93(2) จำเลยที่ 1 เป็นสามีของจำเลยที่ 2 จำเลยทั้งสองประกอบการค้า ร่วมกันในสถานที่เดียวกัน จำเลยทั้งสองจึงต้องรับผิดในหนี้สิน ที่ทำการค้าร่วมกันโจทก์ฟ้องว่าจำเลยผิดสัญญาซื้อขาย ขอให้บังคับจำเลยทั้งสองชำระค่าสินค้าที่ค้างไว้บางส่วนเป็นเงิน 51,930 บาท พร้อมดอกเบี้ย จำเลยให้การปฏิเสธและต่อสู้ว่าฟ้องเคลือบคลุม ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยทั้งสองชำระเงิน 51,930 บาท พร้อมดอกเบี้ย จำเลยทั้งสองอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยทั้งสองฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า โจทก์บรรยายฟ้องว่าจำเลยทั้งสองได้ซื้อลูกไก่ อาหารไก่และอาหารหมูไปจากโจทก์รวม 26 ครั้ง รวมเป็นเงิน 115,835 บาท จำเลยทั้งสองได้รับสินค้าไปตามสำเนาภาพถ่ายใบรับฝากสินค้าท้ายฟ้อง จำเลยได้ชำระเงินบางส่วน คงค้างชำระเป็นเงิน 51,930 บาท เป็นคำฟ้องที่แสดงโดยแจ้งชัดซึ่งสภาพแห่งข้อหาทั้งข้ออ้างที่อาศัยเป็นหลักแห่งข้อหาแล้ว ส่วนข้อที่ว่าใครเป็นผู้ซื้อ ใครเป็นผู้รับสินค้าและเป็นสินค้าชนิดใดก็ตาม เป็นรายละเอียดที่ต้องนำสืบในชั้นพิจารณา ฟ้องโจทก์จึงไม่เคลือบคลุม ข้อที่จำเลยทั้งสองอ้างว่าใบรับฝากสินค้าที่โจทก์อ้างส่งเป็นพยานไม่ใช่ต้นฉบับรับฟังไม่ได้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 93 วรรคหนึ่งนั้นเห็นว่า โจทก์ได้มอบต้นฉบับเอกสารให้แก่ผู้ซื้อไป คงเก็บไว้แก่สำเนา ถือได้ว่าโจทก์ไม่สามารถนำต้นฉบับมาได้ จึงรับฟังสำเนาเอกสารแทนได้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 93(2) ข้อที่จำเลยที่ 1 ฎีกาว่า เอกสารท้ายฟ้องโจทก์ไม่ปรากฏลายเซ็นชื่อของจำเลยที่ 1 จำเลยที่ 1 จึงไม่ต้องรับผิด เห็นว่าจำเลยที่ 1 เป็นสามีของจำเลยที่ 2ประกอบการค้าร่วมกันในสถานที่เดียวกัน ต้องรับผิดในหนี้สินที่ทำการค้าร่วมกัน พิพากษายืน(วุฒิ ยุววิทยาพาณิชย์-โสภณ รัตนากร-วิฑูรย์ ตั้งตรงจิตต์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ