คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1005/2539หลักกฎหมาย: จำเลยอุทธรณ์และยื่นคำร้องขออุทธรณ์อย่างคนอนาถาในชั้นร้องขออุทธรณ์อย่างคนอนาถาจำเลยได้ส่งสำเนาอุทธรณ์ให้แก่โจทก์แล้วเมื่อศาลชั้นต้นยกคำร้องขออุทธรณ์คดีอย่างคนอนาถาของจำเลยและจำเลยนำเงินค่าขึ้นศาลชั้นอุทธรณ์ตลอดจนค่าธรรมเนียมซึ่งจะต้องใช้แก่คู่ความอีกฝ่ายหนึ่งตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นมาวางศาลภายในเวลาที่ศาลกำหนดศาลชั้นต้นก็ชอบที่จะสั่งให้รับเงินและรับอุทธรณ์ของจำเลยไว้แล้วดำเนินการออกหมายนัดแจ้งให้โจทก์ทราบกับกำหนดให้โจทก์แก้อุทธรณ์ของจำเลยภายใน15วันนับแต่วันที่ได้รับหมายนัดไม่มีเหตุที่จะต้องสั่งให้จำเลยนำส่งสำเนาอุทธรณ์ให้แก่โจทก์ซ้ำอีกการที่ศาลชั้นต้นสั่งให้จำเลยนำส่งสำเนาอุทธรณ์ให้โจทก์ภายใน5วันจึงเป็นการ ผิดหลงและเป็นเหตุให้จำเลยสำคัญผิดว่าการที่จำเลยได้ส่งสำเนาอุทธรณ์แก่โจทก์ไว้ดังกล่าวแล้วในตอนต้นเป็นการที่จำเลยได้ปฏิบัติตามคำสั่งของศาลชั้นต้นนั้นแล้วไม่จำต้องปฏิบัติซ้ำอีกจึงถือไม่ได้ว่าจำเลยจงใจเพิกเฉยไม่ดำเนินคดีในการนำส่งสำเนาอุทธรณ์ให้โจทก์ตามคำสั่งศาลชั้นต้นอันจะเป็นการทิ้งอุทธรณ์คดี นี้ สืบเนื่อง มาจาก ศาลชั้นต้น พิพากษา ให้ จำเลย ชำระ เงิน ตามเช็คจำนวน 200,000 บาท แก่ โจทก์ พร้อม ดอกเบี้ย นับแต่ วันที่ 15 มกราคม2535 จนกว่า จะ ชำระ เสร็จ แต่ ดอกเบี้ย รวมกัน แล้ว ถึง วันฟ้อง ไม่เกิน8,856 บาทจำเลย อุทธรณ์ และ ยื่น คำร้องขอ อุทธรณ์ อย่าง คนอนาถาศาลชั้นต้น ไต่สวน คำร้อง แล้ว มี คำสั่ง ยกคำร้อง ต่อมา จำเลย นำ เงินค่าธรรมเนียม มา วางศาล ภายใน เวลา ที่ ศาลชั้นต้น กำหนด ศาลชั้นต้นมี คำสั่ง รับ อุทธรณ์ ของ จำเลย สำเนา ให้ โจทก์ ให้ จำเลย นำ ส่ง ภายใน5 วัน ไม่มี ผู้รับ โดยชอบ ให้ ปิด หาก ส่ง ไม่ได้ ให้ จำเลย แถลง เพื่อดำเนินการ ต่อไป ภายใน 15 วัน นับแต่ วัน ส่ง ไม่ได้ หาก ไม่ แถลง ให้ถือว่า ทิ้งอุทธรณ์ พ้น กำหนด แล้ว จำเลย ไม่ได้ นำ ส่ง ศาลชั้นต้น จึง ส่งสำนวน ไป ให้ ศาลอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ วินิจฉัย ว่า จำเลย ทิ้งฟ้อง อุทธรณ์ ให้ จำหน่ายคดีออกจาก สารบบความ ของ ศาลอุทธรณ์จำเลย ฎีกาศาลฎีกา วินิจฉัย ว่า "จำเลย เพิกเฉย ไม่ดำเนินคดี ใน การ นำ ส่งสำเนา อุทธรณ์ ให้ แก่ โจทก์ ภายใน เวลา 5 วัน ตาม ที่ ศาลชั้นต้น กำหนด ไว้หรือไม่ เห็นว่า จำเลย ได้ นำ ส่ง สำเนา อุทธรณ์ ให้ แก่ โจทก์ ไว้ แล้วเมื่อ วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2537 ใน ชั้น ร้องขอ อุทธรณ์ คดี อย่าง คนอนาถาตาม รายงาน การ ส่งหมาย ใน สำนวน ศาล ลำดับ ที่ 54 ดังนั้น เมื่อ ศาลชั้นต้นยกคำร้อง ขอ อุทธรณ์ คดี อย่าง คนอนาถา ของ จำเลย แล้ว จำเลย นำ เงินค่าขึ้นศาล ชั้นอุทธรณ์ ตลอดจน ค่าธรรมเนียม ซึ่ง จะ ต้อง ใช้ แก่ คู่ความอีกฝ่าย หนึ่ง ตาม คำพิพากษา ศาลชั้นต้น มา วางศาล ใน วันที่ 11 กรกฎาคม2537 ศาลชั้นต้น ก็ ชอบ ที่ จะ สั่ง ให้ รับ เงิน และ รับ อุทธรณ์ ของ จำเลย ไว้แล้ว ดำเนินการ ออกหมาย นัด แจ้ง ให้ โจทก์ ทราบ กับ กำหนด ให้ โจทก์แก้ อุทธรณ์ ของ จำเลย ภายใน 15 วัน นับแต่ วันที่ ได้รับ หมายนัดไม่มี เหตุ ที่ จะ ต้อง สั่ง ให้ จำเลย นำ ส่ง สำเนา อุทธรณ์ ให้ แก่ โจทก์ ซ้ำ อีกดังนั้น การ ที่ ศาลชั้นต้น สั่ง ให้ จำเลย นำ ส่ง สำเนา อุทธรณ์ ให้ โจทก์ภายใน 5 วัน จึง เป็น การ ผิดหลง และ เป็นเหตุ ให้ จำเลย สำคัญผิดว่าการ ที่ จำเลย ได้ ส่ง สำเนา อุทธรณ์ แก่ โจทก์ ไว้ ดังกล่าว แล้ว ใน ตอนต้นเป็น การ ที่ จำเลย ได้ ปฏิบัติ ตาม คำสั่ง ของ ศาลชั้นต้น นั้น แล้ว ไม่จำต้องปฏิบัติ ซ้ำ อีก ดังนี้ จึง ถือไม่ได้ว่า จำเลย จงใจ เพิกเฉย ไม่ดำเนินคดีใน การ นำ ส่ง สำเนา อุทธรณ์ ให้ โจทก์ ตาม คำสั่งศาล ชั้นต้น ฉะนั้นที่ ศาลอุทธรณ์ ถือว่า จำเลย ทิ้งฟ้อง อุทธรณ์ และ มี คำสั่ง ให้ จำหน่ายคดีของ จำเลย ออกจาก สารบบความ ของ ศาลอุทธรณ์ ศาลฎีกา จึง ไม่เห็น พ้องด้วย ฎีกา ของ จำเลย ฟังขึ้น "พิพากษายก คำสั่งศาล อุทธรณ์ และ แก้ คำสั่งศาล ชั้นต้น ที่ สั่ง ให้จำเลย นำ ส่ง สำเนา อุทธรณ์ แก่ จำเลย ภายใน 5 วัน นั้น เสีย เป็น ให้จำเลย นำ ส่งหมาย นัด แจ้ง การ รับ อุทธรณ์ กับ กำหนด เวลา ให้ โจทก์แก้ อุทธรณ์ ภายใน 15 วัน นับแต่ วัน ได้รับ หมายนัด ดังกล่าว แก่ โจทก์ภายใน 5 วัน นับแต่ วัน ฟัง คำพิพากษา นี้ นอกจาก ที่ แก้ ให้ เป็น ไปตาม คำสั่งศาล ชั้นต้น ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1005/2539นาง งามตา แซ่เอี๊ยวโจทก์นาย จรัล ทองมากจำเลย ป.วิ.พ. ม. 174 (2)จำเลยอุทธรณ์และยื่นคำร้องขออุทธรณ์อย่างคนอนาถาในชั้นร้องขออุทธรณ์อย่างคนอนาถาจำเลยได้ส่งสำเนาอุทธรณ์ให้แก่โจทก์แล้วเมื่อศาลชั้นต้นยกคำร้องขออุทธรณ์คดีอย่างคนอนาถาของจำเลยและจำเลยนำเงินค่าขึ้นศาลชั้นอุทธรณ์ตลอดจนค่าธรรมเนียมซึ่งจะต้องใช้แก่คู่ความอีกฝ่ายหนึ่งตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นมาวางศาลภายในเวลาที่ศาลกำหนดศาลชั้นต้นก็ชอบที่จะสั่งให้รับเงินและรับอุทธรณ์ของจำเลยไว้แล้วดำเนินการออกหมายนัดแจ้งให้โจทก์ทราบกับกำหนดให้โจทก์แก้อุทธรณ์ของจำเลยภายใน15วันนับแต่วันที่ได้รับหมายนัดไม่มีเหตุที่จะต้องสั่งให้จำเลยนำส่งสำเนาอุทธรณ์ให้แก่โจทก์ซ้ำอีกการที่ศาลชั้นต้นสั่งให้จำเลยนำส่งสำเนาอุทธรณ์ให้โจทก์ภายใน5วันจึงเป็นการ ผิดหลงและเป็นเหตุให้จำเลยสำคัญผิดว่าการที่จำเลยได้ส่งสำเนาอุทธรณ์แก่โจทก์ไว้ดังกล่าวแล้วในตอนต้นเป็นการที่จำเลยได้ปฏิบัติตามคำสั่งของศาลชั้นต้นนั้นแล้วไม่จำต้องปฏิบัติซ้ำอีกจึงถือไม่ได้ว่าจำเลยจงใจเพิกเฉยไม่ดำเนินคดีในการนำส่งสำเนาอุทธรณ์ให้โจทก์ตามคำสั่งศาลชั้นต้นอันจะเป็นการทิ้งอุทธรณ์คดี นี้ สืบเนื่อง มาจาก ศาลชั้นต้น พิพากษา ให้ จำเลย ชำระ เงิน ตามเช็คจำนวน 200,000 บาท แก่ โจทก์ พร้อม ดอกเบี้ย นับแต่ วันที่ 15 มกราคม2535 จนกว่า จะ ชำระ เสร็จ แต่ ดอกเบี้ย รวมกัน แล้ว ถึง วันฟ้อง ไม่เกิน8,856 บาทจำเลย อุทธรณ์ และ ยื่น คำร้องขอ อุทธรณ์ อย่าง คนอนาถาศาลชั้นต้น ไต่สวน คำร้อง แล้ว มี คำสั่ง ยกคำร้อง ต่อมา จำเลย นำ เงินค่าธรรมเนียม มา วางศาล ภายใน เวลา ที่ ศาลชั้นต้น กำหนด ศาลชั้นต้นมี คำสั่ง รับ อุทธรณ์ ของ จำเลย สำเนา ให้ โจทก์ ให้ จำเลย นำ ส่ง ภายใน5 วัน ไม่มี ผู้รับ โดยชอบ ให้ ปิด หาก ส่ง ไม่ได้ ให้ จำเลย แถลง เพื่อดำเนินการ ต่อไป ภายใน 15 วัน นับแต่ วัน ส่ง ไม่ได้ หาก ไม่ แถลง ให้ถือว่า ทิ้งอุทธรณ์ พ้น กำหนด แล้ว จำเลย ไม่ได้ นำ ส่ง ศาลชั้นต้น จึง ส่งสำนวน ไป ให้ ศาลอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ วินิจฉัย ว่า จำเลย ทิ้งฟ้อง อุทธรณ์ ให้ จำหน่ายคดีออกจาก สารบบความ ของ ศาลอุทธรณ์จำเลย ฎีกาศาลฎีกา วินิจฉัย ว่า "จำเลย เพิกเฉย ไม่ดำเนินคดี ใน การ นำ ส่งสำเนา อุทธรณ์ ให้ แก่ โจทก์ ภายใน เวลา 5 วัน ตาม ที่ ศาลชั้นต้น กำหนด ไว้หรือไม่ เห็นว่า จำเลย ได้ นำ ส่ง สำเนา อุทธรณ์ ให้ แก่ โจทก์ ไว้ แล้วเมื่อ วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2537 ใน ชั้น ร้องขอ อุทธรณ์ คดี อย่าง คนอนาถาตาม รายงาน การ ส่งหมาย ใน สำนวน ศาล ลำดับ ที่ 54 ดังนั้น เมื่อ ศาลชั้นต้นยกคำร้อง ขอ อุทธรณ์ คดี อย่าง คนอนาถา ของ จำเลย แล้ว จำเลย นำ เงินค่าขึ้นศาล ชั้นอุทธรณ์ ตลอดจน ค่าธรรมเนียม ซึ่ง จะ ต้อง ใช้ แก่ คู่ความอีกฝ่าย หนึ่ง ตาม คำพิพากษา ศาลชั้นต้น มา วางศาล ใน วันที่ 11 กรกฎาคม2537 ศาลชั้นต้น ก็ ชอบ ที่ จะ สั่ง ให้ รับ เงิน และ รับ อุทธรณ์ ของ จำเลย ไว้แล้ว ดำเนินการ ออกหมาย นัด แจ้ง ให้ โจทก์ ทราบ กับ กำหนด ให้ โจทก์แก้ อุทธรณ์ ของ จำเลย ภายใน 15 วัน นับแต่ วันที่ ได้รับ หมายนัดไม่มี เหตุ ที่ จะ ต้อง สั่ง ให้ จำเลย นำ ส่ง สำเนา อุทธรณ์ ให้ แก่ โจทก์ ซ้ำ อีกดังนั้น การ ที่ ศาลชั้นต้น สั่ง ให้ จำเลย นำ ส่ง สำเนา อุทธรณ์ ให้ โจทก์ภายใน 5 วัน จึง เป็น การ ผิดหลง และ เป็นเหตุ ให้ จำเลย สำคัญผิดว่าการ ที่ จำเลย ได้ ส่ง สำเนา อุทธรณ์ แก่ โจทก์ ไว้ ดังกล่าว แล้ว ใน ตอนต้นเป็น การ ที่ จำเลย ได้ ปฏิบัติ ตาม คำสั่ง ของ ศาลชั้นต้น นั้น แล้ว ไม่จำต้องปฏิบัติ ซ้ำ อีก ดังนี้ จึง ถือไม่ได้ว่า จำเลย จงใจ เพิกเฉย ไม่ดำเนินคดีใน การ นำ ส่ง สำเนา อุทธรณ์ ให้ โจทก์ ตาม คำสั่งศาล ชั้นต้น ฉะนั้นที่ ศาลอุทธรณ์ ถือว่า จำเลย ทิ้งฟ้อง อุทธรณ์ และ มี คำสั่ง ให้ จำหน่ายคดีของ จำเลย ออกจาก สารบบความ ของ ศาลอุทธรณ์ ศาลฎีกา จึง ไม่เห็น พ้องด้วย ฎีกา ของ จำเลย ฟังขึ้น "พิพากษายก คำสั่งศาล อุทธรณ์ และ แก้ คำสั่งศาล ชั้นต้น ที่ สั่ง ให้จำเลย นำ ส่ง สำเนา อุทธรณ์ แก่ จำเลย ภายใน 5 วัน นั้น เสีย เป็น ให้จำเลย นำ ส่งหมาย นัด แจ้ง การ รับ อุทธรณ์ กับ กำหนด เวลา ให้ โจทก์แก้ อุทธรณ์ ภายใน 15 วัน นับแต่ วัน ได้รับ หมายนัด ดังกล่าว แก่ โจทก์ภายใน 5 วัน นับแต่ วัน ฟัง คำพิพากษา นี้ นอกจาก ที่ แก้ ให้ เป็น ไปตาม คำสั่งศาล ชั้นต้น(สุนพ กีรติยุติ-ปรีชา เฉลิมวณิชย์-ทองเลื่อน พูลพิพัฒน์)แหล่งที่มาสำนักงานส่งเสริมงานตุลาการแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา246บัญญัติว่า"เว้นแต่ที่ได้บัญญัติไว้ดังกล่าวมาข้างต้นบทบัญญัติแห่งประมวลกฎหมายนี้ว่าด้วยการพิจารณาและการชี้ขาดตัดสินคดีในศาลชั้นต้นนั้นให้ใช้บังคับแก่การพิจารณาและการชี้ขาดตัดสินคดีในชั้นอุทธรณ์ได้โดยอนุโลม"เมื่อการพิจารณาคดีในชั้นอุทธรณ์มิได้บัญญัติเรื่องทิ้งฟ้องไว้จึงต้องนำหลักเกณฑ์เรื่องทิ้งฟ้องในศาลชั้นต้นตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา174มาบังคับใช้แก่การพิจารณาในชั้นอุทธรณ์ได้โดยอนุโลม แต่เนื่องจากในชั้นอุทธรณ์ไม่มีการออกหมายเรียกให้จำเลยอุทธรณ์แก้คดีหากจำเลยอุทธรณ์ไม่แก้คดีแล้วประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา237วรรคสองบัญญัติว่า"ไม่ว่ากรณีใดๆห้ามมิให้ศาลแสดงว่าจำเลยอุทธรณ์ขาดนัดเพราะไม่ยื่นคำแก้อุทธรณ์"ดังนั้นตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา174(1)ที่บัญญัติว่า"ภายหลังที่ได้เสนอคำฟ้องแล้วโจทก์เพิกเฉยไม่ร้องขอต่อพนักงานเจ้าหน้าที่เพื่อให้ส่งหมายเรียกให้แก้คดีแก่จำเลย"ให้ถือว่าโจทก์ได้ทิ้งฟ้องจึงไม่อาจนำมาใช้แก่การพิจารณาในชั้นอุทธรณ์ได้เพราะในชั้นอุทธรณ์ไม่มีการออกหมายเรียกให้จำเลยอุทธรณ์แก้คดีกรณีจะถือว่าโจทก์อุทธรณ์ทิ้งฟ้องนั้นจะมีเฉพาะโจทก์อุทธรณ์เพิกเฉยไม่ดำเนินคดีภายในเวลาตามที่ศาลเห็นสมควรกำหนดไว้เพื่อการนั้นโดยได้ส่งคำสั่งให้แก่โจทก์โดยชอบแล้วตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา174(2)ประกอบมาตรา246เท่านั้นดังนั้นหากโจทก์อุทธรณ์ได้ยื่นอุทธรณ์ศาลชั้นต้นผู้มีหน้าที่ตรวจรับอุทธรณ์จะต้องมีคำสั่งให้โจทก์อุทธรณ์นำส่งสำเนาอุทธรณ์ให้แก่จำเลยอุทธรณ์ภายในระยะเวลาที่สมควร(ซึ่งอาจจะเป็น5วันก็ได้)หากโจทก์อุทธรณ์ทราบคำสั่งแล้วไม่นำส่งสำเนาอุทธรณ์ภายในเวลาตามที่ศาลเห็นสมควรกำหนดไว้ก็จะถือว่าโจทก์อุทธรณ์ทิ้งฟ้องอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์มีอำนาจจำหน่ายคดีได้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา174(2)ประกอบมาตรา246(คำพิพากษาศาลฎีกาที่393/2536และ2096/2535)หากศาลชั้นต้นมิได้มีคำสั่งให้โจทก์อุทธรณ์นำส่งสำเนาอุทธรณ์แล้วโจทก์อุทธรณ์ไม่นำส่งสำเนาอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์จะจำหน่ายคดีโดยถือว่าโจทก์อุทธรณ์ทิ้งฟ้องตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา174(1)ประกอบมาตรา246ยังไม่ได้ศาลชั้นต้นต้องแจ้งคำสั่งให้โจทก์อุทธรณ์นำส่งสำเนาอุทธรณ์ให้แก่จำเลยอุทธรณ์เสียก่อนเมื่อส่งคำสั่งได้แล้วโจทก์อุทธรณ์ไม่นำส่งก็จะถือว่าโจทก์อุทธรณ์ทิ้งฟ้องตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา174(2)ประกอบมาตรา246 กรณีจะถือว่าโจทก์อุทธรณ์ทิ้งฟ้องจะมีเฉพาะโจทก์อุทธรณ์เพิกเฉยไม่ดำเนินคดีภายในเวลาตามที่ศาลเห็นสมควรกำหนดไว้เพื่อการนั้นโดยได้ส่งคำสั่งให้แก่โจทก์โดยชอบแล้วตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา174(2)นั้นจะต้องเป็นการเพิกเฉยต่อคำสั่งศาลที่ชอบด้วยกฎหมายเท่านั้นหากเป็นคำสั่งที่ไม่ชอบด้วยกฎหมายศาลฎีกาก็ได้วินิจฉัยไว้ในคดีนี้ว่าถือไม่ได้ว่าจำเลยจงใจเพิกเฉยไม่ดำเนินคดีในคดีนี้เมื่อจำเลยนำเงินค่าขึ้นศาลชั้นอุทธรณ์ตลอดจนค่าธรรมเนียมซึ่งจะต้องใช้แก่คู่ความอีกฝ่ายหนึ่งตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นมาวางศาลศาลชั้นต้นก็ชอบที่จะสั่งรับอุทธรณ์ของจำเลยไว้แล้วดำเนินการออกหมายนัดแจ้งให้โจทก์ทราบกับกำหนดให้โจทก์แก้อุทธรณ์ของจำเลยภายใน15วันนับแต่วันที่ได้รับหมายนัดไม่มีเหตุที่จะต้องสั่งให้จำเลยนำส่งสำเนาอุทธรณ์ให้แก่โจทก์ซ้ำอีกดังนั้นการที่ศาลชั้นต้นสั่งให้จำเลยนำส่งสำเนาอุทธรณ์ให้โจทก์ภายใน5วันจึงเป็นการผิดหลงและเป็นเหตุให้จำเลยสำคัญผิดว่าการที่จำเลยได้ส่งสำเนาอุทธรณ์แก่โจทก์ไว้ดังกล่าวแล้วในตอนต้นเป็นการที่จำเลยได้ปฏิบัติตามคำสั่งของศาลชั้นต้นนั้นแล้วไม่จำต้องปฏิบัติซ้ำอีกจึงถือไม่ได้ว่าจำเลยจงใจเพิกเฉยไม่ดำเนินคดีในการนำส่งสำเนาอุทธรณ์ให้โจทก์ตามคำสั่งศาลชั้นต้น นอกจากคดีนี้ศาลฎีกายังเคยวินิจฉัยไว้ว่าการเพิกเฉยไม่ดำเนินคดีต้องเป็นการเพิกเฉยไม่ดำเนินคดีภายในเวลาตามที่ศาลเห็นสมควรกำหนดนั้นต้องเป็นกรณีที่ศาลสามารถสั่งได้โดยชอบด้วยกฎหมายเท่านั้นหากศาลไม่มีสิทธิสั่งแล้วโจทก์ไม่ปฏิบัติตามจะถือว่าโจทก์ทิ้งฟ้องไม่ได้ คำพิพากษาศาลฎีกาที่1511/2532การที่ผู้ร้องยื่นคำร้องขอเป็นผู้จัดการมรดกและผู้คัดค้านสู้ว่าผู้ร้องไม่ได้เป็นทายาทหรือผู้มีส่วนได้เสียในทรัพย์มรดกและยังได้คัดค้านว่าทรัพย์สินตามบัญชีทรัพย์ท้ายคำร้องเป็นทรัพย์สินของผู้คัดค้านอีกด้วยนั้นแม้ศาลชั้นต้นจะมีคำสั่งให้แยกคดีโดยให้ผู้ร้องฟ้องผู้คัดค้านภายใน1เดือนเฉพาะประเด็นที่ว่าทรัพย์สินตามบัญชีทรัพย์ท้ายคำร้องเป็นทรัพย์สินของฝ่ายใดก็ตามหากผู้ร้องไม่ฟ้องคดีภายในกำหนดแต่ได้อุทธรณ์คำสั่งศาลชั้นต้นแทนศาลชั้นต้นจะมีคำสั่งจำหน่ายคดีหาได้ไม่เพราะการเพิกเฉยไม่ดำเนินคดีภายในเวลาตามที่ศาลเห็นสมควรกำหนดตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา174(2)นั้นหมายถึงการไม่ดำเนินคดีในคดีนั้นๆเองการฟ้องร้องคดีใดๆก็ตามเป็นสิทธิของบุคคลที่จะกระทำได้ภายในอายุความจึงถือไม่ได้ว่าผู้ร้องทิ้งฟ้อง อนึ่งอำนาจในการจำหน่ายคดีในชั้นอุทธรณ์เป็นอำนาจของศาลอุทธรณ์ที่จะจำหน่ายคดีเมื่อศาลชั้นต้นเห็นว่าโจทก์อุทธรณ์ทิ้งฟ้องแล้วศาลชั้นต้นชอบที่จะต้องส่งสำนวนไปให้ศาลอุทธรณ์พิจารณาสั่งศาลชั้นต้นไม่อาจสั่งจำหน่ายคดีเองได้ ?สมชายพงษ์พัฒนาศิลป์?คำพิพากษา: คดี นี้ สืบเนื่อง มาจาก ศาลชั้นต้น พิพากษา ให้ จำเลย ชำระ เงิน ตามเช็คจำนวน 200,000 บาท แก่ โจทก์ พร้อม ดอกเบี้ย นับแต่ วันที่ 15 มกราคม2535 จนกว่า จะ ชำระ เสร็จ แต่ ดอกเบี้ย รวมกัน แล้ว ถึง วันฟ้อง ไม่เกิน8,856 บาทจำเลย อุทธรณ์ และ ยื่น คำร้องขอ อุทธรณ์ อย่าง คนอนาถาศาลชั้นต้น ไต่สวน คำร้อง แล้ว มี คำสั่ง ยกคำร้อง ต่อมา จำเลย นำ เงินค่าธรรมเนียม มา วางศาล ภายใน เวลา ที่ ศาลชั้นต้น กำหนด ศาลชั้นต้นมี คำสั่ง รับ อุทธรณ์ ของ จำเลย สำเนา ให้ โจทก์ ให้ จำเลย นำ ส่ง ภายใน5 วัน ไม่มี ผู้รับ โดยชอบ ให้ ปิด หาก ส่ง ไม่ได้ ให้ จำเลย แถลง เพื่อดำเนินการ ต่อไป ภายใน 15 วัน นับแต่ วัน ส่ง ไม่ได้ หาก ไม่ แถลง ให้ถือว่า ทิ้งอุทธรณ์ พ้น กำหนด แล้ว จำเลย ไม่ได้ นำ ส่ง ศาลชั้นต้น จึง ส่งสำนวน ไป ให้ ศาลอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ วินิจฉัย ว่า จำเลย ทิ้งฟ้อง อุทธรณ์ ให้ จำหน่ายคดีออกจาก สารบบความ ของ ศาลอุทธรณ์จำเลย ฎีกาศาลฎีกา วินิจฉัย ว่า "จำเลย เพิกเฉย ไม่ดำเนินคดี ใน การ นำ ส่งสำเนา อุทธรณ์ ให้ แก่ โจทก์ ภายใน เวลา 5 วัน ตาม ที่ ศาลชั้นต้น กำหนด ไว้หรือไม่ เห็นว่า จำเลย ได้ นำ ส่ง สำเนา อุทธรณ์ ให้ แก่ โจทก์ ไว้ แล้วเมื่อ วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2537 ใน ชั้น ร้องขอ อุทธรณ์ คดี อย่าง คนอนาถาตาม รายงาน การ ส่งหมาย ใน สำนวน ศาล ลำดับ ที่ 54 ดังนั้น เมื่อ ศาลชั้นต้นยกคำร้อง ขอ อุทธรณ์ คดี อย่าง คนอนาถา ของ จำเลย แล้ว จำเลย นำ เงินค่าขึ้นศาล ชั้นอุทธรณ์ ตลอดจน ค่าธรรมเนียม ซึ่ง จะ ต้อง ใช้ แก่ คู่ความอีกฝ่าย หนึ่ง ตาม คำพิพากษา ศาลชั้นต้น มา วางศาล ใน วันที่ 11 กรกฎาคม2537 ศาลชั้นต้น ก็ ชอบ ที่ จะ สั่ง ให้ รับ เงิน และ รับ อุทธรณ์ ของ จำเลย ไว้แล้ว ดำเนินการ ออกหมาย นัด แจ้ง ให้ โจทก์ ทราบ กับ กำหนด ให้ โจทก์แก้ อุทธรณ์ ของ จำเลย ภายใน 15 วัน นับแต่ วันที่ ได้รับ หมายนัดไม่มี เหตุ ที่ จะ ต้อง สั่ง ให้ จำเลย นำ ส่ง สำเนา อุทธรณ์ ให้ แก่ โจทก์ ซ้ำ อีกดังนั้น การ ที่ ศาลชั้นต้น สั่ง ให้ จำเลย นำ ส่ง สำเนา อุทธรณ์ ให้ โจทก์ภายใน 5 วัน จึง เป็น การ ผิดหลง และ เป็นเหตุ ให้ จำเลย สำคัญผิดว่าการ ที่ จำเลย ได้ ส่ง สำเนา อุทธรณ์ แก่ โจทก์ ไว้ ดังกล่าว แล้ว ใน ตอนต้นเป็น การ ที่ จำเลย ได้ ปฏิบัติ ตาม คำสั่ง ของ ศาลชั้นต้น นั้น แล้ว ไม่จำต้องปฏิบัติ ซ้ำ อีก ดังนี้ จึง ถือไม่ได้ว่า จำเลย จงใจ เพิกเฉย ไม่ดำเนินคดีใน การ นำ ส่ง สำเนา อุทธรณ์ ให้ โจทก์ ตาม คำสั่งศาล ชั้นต้น ฉะนั้นที่ ศาลอุทธรณ์ ถือว่า จำเลย ทิ้งฟ้อง อุทธรณ์ และ มี คำสั่ง ให้ จำหน่ายคดีของ จำเลย ออกจาก สารบบความ ของ ศาลอุทธรณ์ ศาลฎีกา จึง ไม่เห็น พ้องด้วย ฎีกา ของ จำเลย ฟังขึ้น "พิพากษายก คำสั่งศาล อุทธรณ์ และ แก้ คำสั่งศาล ชั้นต้น ที่ สั่ง ให้จำเลย นำ ส่ง สำเนา อุทธรณ์ แก่ จำเลย ภายใน 5 วัน นั้น เสีย เป็น ให้จำเลย นำ ส่งหมาย นัด แจ้ง การ รับ อุทธรณ์ กับ กำหนด เวลา ให้ โจทก์แก้ อุทธรณ์ ภายใน 15 วัน นับแต่ วัน ได้รับ หมายนัด ดังกล่าว แก่ โจทก์ภายใน 5 วัน นับแต่ วัน ฟัง คำพิพากษา นี้ นอกจาก ที่ แก้ ให้ เป็น ไปตาม คำสั่งศาล ชั้นต้น ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1005/2539นาง งามตา แซ่เอี๊ยวโจทก์นาย จรัล ทองมากจำเลย ป.วิ.พ. ม. 174 (2)จำเลยอุทธรณ์และยื่นคำร้องขออุทธรณ์อย่างคนอนาถาในชั้นร้องขออุทธรณ์อย่างคนอนาถาจำเลยได้ส่งสำเนาอุทธรณ์ให้แก่โจทก์แล้วเมื่อศาลชั้นต้นยกคำร้องขออุทธรณ์คดีอย่างคนอนาถาของจำเลยและจำเลยนำเงินค่าขึ้นศาลชั้นอุทธรณ์ตลอดจนค่าธรรมเนียมซึ่งจะต้องใช้แก่คู่ความอีกฝ่ายหนึ่งตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นมาวางศาลภายในเวลาที่ศาลกำหนดศาลชั้นต้นก็ชอบที่จะสั่งให้รับเงินและรับอุทธรณ์ของจำเลยไว้แล้วดำเนินการออกหมายนัดแจ้งให้โจทก์ทราบกับกำหนดให้โจทก์แก้อุทธรณ์ของจำเลยภายใน15วันนับแต่วันที่ได้รับหมายนัดไม่มีเหตุที่จะต้องสั่งให้จำเลยนำส่งสำเนาอุทธรณ์ให้แก่โจทก์ซ้ำอีกการที่ศาลชั้นต้นสั่งให้จำเลยนำส่งสำเนาอุทธรณ์ให้โจทก์ภายใน5วันจึงเป็นการ ผิดหลงและเป็นเหตุให้จำเลยสำคัญผิดว่าการที่จำเลยได้ส่งสำเนาอุทธรณ์แก่โจทก์ไว้ดังกล่าวแล้วในตอนต้นเป็นการที่จำเลยได้ปฏิบัติตามคำสั่งของศาลชั้นต้นนั้นแล้วไม่จำต้องปฏิบัติซ้ำอีกจึงถือไม่ได้ว่าจำเลยจงใจเพิกเฉยไม่ดำเนินคดีในการนำส่งสำเนาอุทธรณ์ให้โจทก์ตามคำสั่งศาลชั้นต้นอันจะเป็นการทิ้งอุทธรณ์คดี นี้ สืบเนื่อง มาจาก ศาลชั้นต้น พิพากษา ให้ จำเลย ชำระ เงิน ตามเช็คจำนวน 200,000 บาท แก่ โจทก์ พร้อม ดอกเบี้ย นับแต่ วันที่ 15 มกราคม2535 จนกว่า จะ ชำระ เสร็จ แต่ ดอกเบี้ย รวมกัน แล้ว ถึง วันฟ้อง ไม่เกิน8,856 บาทจำเลย อุทธรณ์ และ ยื่น คำร้องขอ อุทธรณ์ อย่าง คนอนาถาศาลชั้นต้น ไต่สวน คำร้อง แล้ว มี คำสั่ง ยกคำร้อง ต่อมา จำเลย นำ เงินค่าธรรมเนียม มา วางศาล ภายใน เวลา ที่ ศาลชั้นต้น กำหนด ศาลชั้นต้นมี คำสั่ง รับ อุทธรณ์ ของ จำเลย สำเนา ให้ โจทก์ ให้ จำเลย นำ ส่ง ภายใน5 วัน ไม่มี ผู้รับ โดยชอบ ให้ ปิด หาก ส่ง ไม่ได้ ให้ จำเลย แถลง เพื่อดำเนินการ ต่อไป ภายใน 15 วัน นับแต่ วัน ส่ง ไม่ได้ หาก ไม่ แถลง ให้ถือว่า ทิ้งอุทธรณ์ พ้น กำหนด แล้ว จำเลย ไม่ได้ นำ ส่ง ศาลชั้นต้น จึง ส่งสำนวน ไป ให้ ศาลอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ วินิจฉัย ว่า จำเลย ทิ้งฟ้อง อุทธรณ์ ให้ จำหน่ายคดีออกจาก สารบบความ ของ ศาลอุทธรณ์จำเลย ฎีกาศาลฎีกา วินิจฉัย ว่า "จำเลย เพิกเฉย ไม่ดำเนินคดี ใน การ นำ ส่งสำเนา อุทธรณ์ ให้ แก่ โจทก์ ภายใน เวลา 5 วัน ตาม ที่ ศาลชั้นต้น กำหนด ไว้หรือไม่ เห็นว่า จำเลย ได้ นำ ส่ง สำเนา อุทธรณ์ ให้ แก่ โจทก์ ไว้ แล้วเมื่อ วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2537 ใน ชั้น ร้องขอ อุทธรณ์ คดี อย่าง คนอนาถาตาม รายงาน การ ส่งหมาย ใน สำนวน ศาล ลำดับ ที่ 54 ดังนั้น เมื่อ ศาลชั้นต้นยกคำร้อง ขอ อุทธรณ์ คดี อย่าง คนอนาถา ของ จำเลย แล้ว จำเลย นำ เงินค่าขึ้นศาล ชั้นอุทธรณ์ ตลอดจน ค่าธรรมเนียม ซึ่ง จะ ต้อง ใช้ แก่ คู่ความอีกฝ่าย หนึ่ง ตาม คำพิพากษา ศาลชั้นต้น มา วางศาล ใน วันที่ 11 กรกฎาคม2537 ศาลชั้นต้น ก็ ชอบ ที่ จะ สั่ง ให้ รับ เงิน และ รับ อุทธรณ์ ของ จำเลย ไว้แล้ว ดำเนินการ ออกหมาย นัด แจ้ง ให้ โจทก์ ทราบ กับ กำหนด ให้ โจทก์แก้ อุทธรณ์ ของ จำเลย ภายใน 15 วัน นับแต่ วันที่ ได้รับ หมายนัดไม่มี เหตุ ที่ จะ ต้อง สั่ง ให้ จำเลย นำ ส่ง สำเนา อุทธรณ์ ให้ แก่ โจทก์ ซ้ำ อีกดังนั้น การ ที่ ศาลชั้นต้น สั่ง ให้ จำเลย นำ ส่ง สำเนา อุทธรณ์ ให้ โจทก์ภายใน 5 วัน จึง เป็น การ ผิดหลง และ เป็นเหตุ ให้ จำเลย สำคัญผิดว่าการ ที่ จำเลย ได้ ส่ง สำเนา อุทธรณ์ แก่ โจทก์ ไว้ ดังกล่าว แล้ว ใน ตอนต้นเป็น การ ที่ จำเลย ได้ ปฏิบัติ ตาม คำสั่ง ของ ศาลชั้นต้น นั้น แล้ว ไม่จำต้องปฏิบัติ ซ้ำ อีก ดังนี้ จึง ถือไม่ได้ว่า จำเลย จงใจ เพิกเฉย ไม่ดำเนินคดีใน การ นำ ส่ง สำเนา อุทธรณ์ ให้ โจทก์ ตาม คำสั่งศาล ชั้นต้น ฉะนั้นที่ ศาลอุทธรณ์ ถือว่า จำเลย ทิ้งฟ้อง อุทธรณ์ และ มี คำสั่ง ให้ จำหน่ายคดีของ จำเลย ออกจาก สารบบความ ของ ศาลอุทธรณ์ ศาลฎีกา จึง ไม่เห็น พ้องด้วย ฎีกา ของ จำเลย ฟังขึ้น "พิพากษายก คำสั่งศาล อุทธรณ์ และ แก้ คำสั่งศาล ชั้นต้น ที่ สั่ง ให้จำเลย นำ ส่ง สำเนา อุทธรณ์ แก่ จำเลย ภายใน 5 วัน นั้น เสีย เป็น ให้จำเลย นำ ส่งหมาย นัด แจ้ง การ รับ อุทธรณ์ กับ กำหนด เวลา ให้ โจทก์แก้ อุทธรณ์ ภายใน 15 วัน นับแต่ วัน ได้รับ หมายนัด ดังกล่าว แก่ โจทก์ภายใน 5 วัน นับแต่ วัน ฟัง คำพิพากษา นี้ นอกจาก ที่ แก้ ให้ เป็น ไปตาม คำสั่งศาล ชั้นต้น(สุนพ กีรติยุติ-ปรีชา เฉลิมวณิชย์-ทองเลื่อน พูลพิพัฒน์)แหล่งที่มาสำนักงานส่งเสริมงานตุลาการแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา246บัญญัติว่า"เว้นแต่ที่ได้บัญญัติไว้ดังกล่าวมาข้างต้นบทบัญญัติแห่งประมวลกฎหมายนี้ว่าด้วยการพิจารณาและการชี้ขาดตัดสินคดีในศาลชั้นต้นนั้นให้ใช้บังคับแก่การพิจารณาและการชี้ขาดตัดสินคดีในชั้นอุทธรณ์ได้โดยอนุโลม"เมื่อการพิจารณาคดีในชั้นอุทธรณ์มิได้บัญญัติเรื่องทิ้งฟ้องไว้จึงต้องนำหลักเกณฑ์เรื่องทิ้งฟ้องในศาลชั้นต้นตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา174มาบังคับใช้แก่การพิจารณาในชั้นอุทธรณ์ได้โดยอนุโลม แต่เนื่องจากในชั้นอุทธรณ์ไม่มีการออกหมายเรียกให้จำเลยอุทธรณ์แก้คดีหากจำเลยอุทธรณ์ไม่แก้คดีแล้วประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา237วรรคสองบัญญัติว่า"ไม่ว่ากรณีใดๆห้ามมิให้ศาลแสดงว่าจำเลยอุทธรณ์ขาดนัดเพราะไม่ยื่นคำแก้อุทธรณ์"ดังนั้นตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา174(1)ที่บัญญัติว่า"ภายหลังที่ได้เสนอคำฟ้องแล้วโจทก์เพิกเฉยไม่ร้องขอต่อพนักงานเจ้าหน้าที่เพื่อให้ส่งหมายเรียกให้แก้คดีแก่จำเลย"ให้ถือว่าโจทก์ได้ทิ้งฟ้องจึงไม่อาจนำมาใช้แก่การพิจารณาในชั้นอุทธรณ์ได้เพราะในชั้นอุทธรณ์ไม่มีการออกหมายเรียกให้จำเลยอุทธรณ์แก้คดีกรณีจะถือว่าโจทก์อุทธรณ์ทิ้งฟ้องนั้นจะมีเฉพาะโจทก์อุทธรณ์เพิกเฉยไม่ดำเนินคดีภายในเวลาตามที่ศาลเห็นสมควรกำหนดไว้เพื่อการนั้นโดยได้ส่งคำสั่งให้แก่โจทก์โดยชอบแล้วตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา174(2)ประกอบมาตรา246เท่านั้นดังนั้นหากโจทก์อุทธรณ์ได้ยื่นอุทธรณ์ศาลชั้นต้นผู้มีหน้าที่ตรวจรับอุทธรณ์จะต้องมีคำสั่งให้โจทก์อุทธรณ์นำส่งสำเนาอุทธรณ์ให้แก่จำเลยอุทธรณ์ภายในระยะเวลาที่สมควร(ซึ่งอาจจะเป็น5วันก็ได้)หากโจทก์อุทธรณ์ทราบคำสั่งแล้วไม่นำส่งสำเนาอุทธรณ์ภายในเวลาตามที่ศาลเห็นสมควรกำหนดไว้ก็จะถือว่าโจทก์อุทธรณ์ทิ้งฟ้องอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์มีอำนาจจำหน่ายคดีได้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา174(2)ประกอบมาตรา246(คำพิพากษาศาลฎีกาที่393/2536และ2096/2535)หากศาลชั้นต้นมิได้มีคำสั่งให้โจทก์อุทธรณ์นำส่งสำเนาอุทธรณ์แล้วโจทก์อุทธรณ์ไม่นำส่งสำเนาอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์จะจำหน่ายคดีโดยถือว่าโจทก์อุทธรณ์ทิ้งฟ้องตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา174(1)ประกอบมาตรา246ยังไม่ได้ศาลชั้นต้นต้องแจ้งคำสั่งให้โจทก์อุทธรณ์นำส่งสำเนาอุทธรณ์ให้แก่จำเลยอุทธรณ์เสียก่อนเมื่อส่งคำสั่งได้แล้วโจทก์อุทธรณ์ไม่นำส่งก็จะถือว่าโจทก์อุทธรณ์ทิ้งฟ้องตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา174(2)ประกอบมาตรา246 กรณีจะถือว่าโจทก์อุทธรณ์ทิ้งฟ้องจะมีเฉพาะโจทก์อุทธรณ์เพิกเฉยไม่ดำเนินคดีภายในเวลาตามที่ศาลเห็นสมควรกำหนดไว้เพื่อการนั้นโดยได้ส่งคำสั่งให้แก่โจทก์โดยชอบแล้วตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา174(2)นั้นจะต้องเป็นการเพิกเฉยต่อคำสั่งศาลที่ชอบด้วยกฎหมายเท่านั้นหากเป็นคำสั่งที่ไม่ชอบด้วยกฎหมายศาลฎีกาก็ได้วินิจฉัยไว้ในคดีนี้ว่าถือไม่ได้ว่าจำเลยจงใจเพิกเฉยไม่ดำเนินคดีในคดีนี้เมื่อจำเลยนำเงินค่าขึ้นศาลชั้นอุทธรณ์ตลอดจนค่าธรรมเนียมซึ่งจะต้องใช้แก่คู่ความอีกฝ่ายหนึ่งตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นมาวางศาลศาลชั้นต้นก็ชอบที่จะสั่งรับอุทธรณ์ของจำเลยไว้แล้วดำเนินการออกหมายนัดแจ้งให้โจทก์ทราบกับกำหนดให้โจทก์แก้อุทธรณ์ของจำเลยภายใน15วันนับแต่วันที่ได้รับหมายนัดไม่มีเหตุที่จะต้องสั่งให้จำเลยนำส่งสำเนาอุทธรณ์ให้แก่โจทก์ซ้ำอีกดังนั้นการที่ศาลชั้นต้นสั่งให้จำเลยนำส่งสำเนาอุทธรณ์ให้โจทก์ภายใน5วันจึงเป็นการผิดหลงและเป็นเหตุให้จำเลยสำคัญผิดว่าการที่จำเลยได้ส่งสำเนาอุทธรณ์แก่โจทก์ไว้ดังกล่าวแล้วในตอนต้นเป็นการที่จำเลยได้ปฏิบัติตามคำสั่งของศาลชั้นต้นนั้นแล้วไม่จำต้องปฏิบัติซ้ำอีกจึงถือไม่ได้ว่าจำเลยจงใจเพิกเฉยไม่ดำเนินคดีในการนำส่งสำเนาอุทธรณ์ให้โจทก์ตามคำสั่งศาลชั้นต้น นอกจากคดีนี้ศาลฎีกายังเคยวินิจฉัยไว้ว่าการเพิกเฉยไม่ดำเนินคดีต้องเป็นการเพิกเฉยไม่ดำเนินคดีภายในเวลาตามที่ศาลเห็นสมควรกำหนดนั้นต้องเป็นกรณีที่ศาลสามารถสั่งได้โดยชอบด้วยกฎหมายเท่านั้นหากศาลไม่มีสิทธิสั่งแล้วโจทก์ไม่ปฏิบัติตามจะถือว่าโจทก์ทิ้งฟ้องไม่ได้ คำพิพากษาศาลฎีกาที่1511/2532การที่ผู้ร้องยื่นคำร้องขอเป็นผู้จัดการมรดกและผู้คัดค้านสู้ว่าผู้ร้องไม่ได้เป็นทายาทหรือผู้มีส่วนได้เสียในทรัพย์มรดกและยังได้คัดค้านว่าทรัพย์สินตามบัญชีทรัพย์ท้ายคำร้องเป็นทรัพย์สินของผู้คัดค้านอีกด้วยนั้นแม้ศาลชั้นต้นจะมีคำสั่งให้แยกคดีโดยให้ผู้ร้องฟ้องผู้คัดค้านภายใน1เดือนเฉพาะประเด็นที่ว่าทรัพย์สินตามบัญชีทรัพย์ท้ายคำร้องเป็นทรัพย์สินของฝ่ายใดก็ตามหากผู้ร้องไม่ฟ้องคดีภายในกำหนดแต่ได้อุทธรณ์คำสั่งศาลชั้นต้นแทนศาลชั้นต้นจะมีคำสั่งจำหน่ายคดีหาได้ไม่เพราะการเพิกเฉยไม่ดำเนินคดีภายในเวลาตามที่ศาลเห็นสมควรกำหนดตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา174(2)นั้นหมายถึงการไม่ดำเนินคดีในคดีนั้นๆเองการฟ้องร้องคดีใดๆก็ตามเป็นสิทธิของบุคคลที่จะกระทำได้ภายในอายุความจึงถือไม่ได้ว่าผู้ร้องทิ้งฟ้อง อนึ่งอำนาจในการจำหน่ายคดีในชั้นอุทธรณ์เป็นอำนาจของศาลอุทธรณ์ที่จะจำหน่ายคดีเมื่อศาลชั้นต้นเห็นว่าโจทก์อุทธรณ์ทิ้งฟ้องแล้วศาลชั้นต้นชอบที่จะต้องส่งสำนวนไปให้ศาลอุทธรณ์พิจารณาสั่งศาลชั้นต้นไม่อาจสั่งจำหน่ายคดีเองได้ ?สมชายพงษ์พัฒนาศิลป์?