คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 672/2489หลักกฎหมาย: ไม่มีคนเห็นในเวลาที่โคถูกลักไป จนรุ่งขึ้นเวลาบ่าย จึงมีผู้เห็นจำเลยพาโคไปดังนี้ ไม่พอที่จะชี้ขาดว่าจำเลยทำการลัก คงลงโทษได้เพียงฐานรับของโจรศาลชั้นต้นลงโทษจำเลยฐานรับของโจร จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ฟังว่าจำเลยลักทรัพย์แต่โจทก์ไม่อุทธรณ์ จึงลงโทษไม่ได้ ให้ยกฟ้อง โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาฟังว่าโจทก์ไม่มีพะยานแสดงขณะเริ่มแรกที่มีผู้ลักพาโคไปจากที่หาย (ที่ทำเลเลี้ยง) เลย วันรุ่งขึ้นอีกวันหนึ่งเวลาบ่ายแล้ว จึงมีผู้พบจำเลยพาโคไป ไม่ปรากฎร่องรอยแสดงว่าจำเลยกับพวกพาโคไปจากสถานที่ที่หาย ในเวลาใกล้ชิดติดต่อกันที่โคหายก็ไม่มีผู้พบปะจำเลยกัลพวกเกี่ยวแก่เรื่องโครายนี้ จึงฟังไม่ได้ว่าจำเลยได้ลักมาดังศาลอุทธรณ์วินิจฉัย แต่อาการที่จำเลยกับพวกพาโคไปตอน ๑ กับตอนที่หลบหนี ไปจากที่โคถูกฆ่า แสดงว่าจำเลยรับไว้โดยรู้ว่าเป็นของร้าย จึงพิพากษาลงโทษจำเลยตาม ม.๓๒๑ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 672/2489อัยยการมหาสารคามโจทก์นายกาว ประสมศรีจำเลย ป.อ. ม. 294, ม. 321ไม่มีคนเห็นในเวลาที่โคถูกลักไป จนรุ่งขึ้นเวลาบ่าย จึงมีผู้เห็นจำเลยพาโคไปดังนี้ ไม่พอที่จะชี้ขาดว่าจำเลยทำการลัก คงลงโทษได้เพียงฐานรับของโจรศาลชั้นต้นลงโทษจำเลยฐานรับของโจร จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ฟังว่าจำเลยลักทรัพย์แต่โจทก์ไม่อุทธรณ์ จึงลงโทษไม่ได้ ให้ยกฟ้อง โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาฟังว่าโจทก์ไม่มีพะยานแสดงขณะเริ่มแรกที่มีผู้ลักพาโคไปจากที่หาย (ที่ทำเลเลี้ยง) เลย วันรุ่งขึ้นอีกวันหนึ่งเวลาบ่ายแล้ว จึงมีผู้พบจำเลยพาโคไป ไม่ปรากฎร่องรอยแสดงว่าจำเลยกับพวกพาโคไปจากสถานที่ที่หาย ในเวลาใกล้ชิดติดต่อกันที่โคหายก็ไม่มีผู้พบปะจำเลยกัลพวกเกี่ยวแก่เรื่องโครายนี้ จึงฟังไม่ได้ว่าจำเลยได้ลักมาดังศาลอุทธรณ์วินิจฉัย แต่อาการที่จำเลยกับพวกพาโคไปตอน ๑ กับตอนที่หลบหนี ไปจากที่โคถูกฆ่า แสดงว่าจำเลยรับไว้โดยรู้ว่าเป็นของร้าย จึงพิพากษาลงโทษจำเลยตาม ม.๓๒๑(มนูภันย์วิมลสาร-อิศรภักดีธรรมวิเทต-เลขวณิชธรรมวิทักษ์)ศาลชั้นต้น - นายฉัตร์ รัตน์ทัศนีย์ศาลอุทธรณ์ - พระนาถปริญญาแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ศาลชั้นต้นลงโทษจำเลยฐานรับของโจร จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ฟังว่าจำเลยลักทรัพย์แต่โจทก์ไม่อุทธรณ์ จึงลงโทษไม่ได้ ให้ยกฟ้อง โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาฟังว่าโจทก์ไม่มีพะยานแสดงขณะเริ่มแรกที่มีผู้ลักพาโคไปจากที่หาย (ที่ทำเลเลี้ยง) เลย วันรุ่งขึ้นอีกวันหนึ่งเวลาบ่ายแล้ว จึงมีผู้พบจำเลยพาโคไป ไม่ปรากฎร่องรอยแสดงว่าจำเลยกับพวกพาโคไปจากสถานที่ที่หาย ในเวลาใกล้ชิดติดต่อกันที่โคหายก็ไม่มีผู้พบปะจำเลยกัลพวกเกี่ยวแก่เรื่องโครายนี้ จึงฟังไม่ได้ว่าจำเลยได้ลักมาดังศาลอุทธรณ์วินิจฉัย แต่อาการที่จำเลยกับพวกพาโคไปตอน ๑ กับตอนที่หลบหนี ไปจากที่โคถูกฆ่า แสดงว่าจำเลยรับไว้โดยรู้ว่าเป็นของร้าย จึงพิพากษาลงโทษจำเลยตาม ม.๓๒๑ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 672/2489อัยยการมหาสารคามโจทก์นายกาว ประสมศรีจำเลย ป.อ. ม. 294, ม. 321ไม่มีคนเห็นในเวลาที่โคถูกลักไป จนรุ่งขึ้นเวลาบ่าย จึงมีผู้เห็นจำเลยพาโคไปดังนี้ ไม่พอที่จะชี้ขาดว่าจำเลยทำการลัก คงลงโทษได้เพียงฐานรับของโจรศาลชั้นต้นลงโทษจำเลยฐานรับของโจร จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ฟังว่าจำเลยลักทรัพย์แต่โจทก์ไม่อุทธรณ์ จึงลงโทษไม่ได้ ให้ยกฟ้อง โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาฟังว่าโจทก์ไม่มีพะยานแสดงขณะเริ่มแรกที่มีผู้ลักพาโคไปจากที่หาย (ที่ทำเลเลี้ยง) เลย วันรุ่งขึ้นอีกวันหนึ่งเวลาบ่ายแล้ว จึงมีผู้พบจำเลยพาโคไป ไม่ปรากฎร่องรอยแสดงว่าจำเลยกับพวกพาโคไปจากสถานที่ที่หาย ในเวลาใกล้ชิดติดต่อกันที่โคหายก็ไม่มีผู้พบปะจำเลยกัลพวกเกี่ยวแก่เรื่องโครายนี้ จึงฟังไม่ได้ว่าจำเลยได้ลักมาดังศาลอุทธรณ์วินิจฉัย แต่อาการที่จำเลยกับพวกพาโคไปตอน ๑ กับตอนที่หลบหนี ไปจากที่โคถูกฆ่า แสดงว่าจำเลยรับไว้โดยรู้ว่าเป็นของร้าย จึงพิพากษาลงโทษจำเลยตาม ม.๓๒๑(มนูภันย์วิมลสาร-อิศรภักดีธรรมวิเทต-เลขวณิชธรรมวิทักษ์)ศาลชั้นต้น - นายฉัตร์ รัตน์ทัศนีย์ศาลอุทธรณ์ - พระนาถปริญญาแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ