phoneee/thai-legal-corpus huggingface dataset:
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 63089หลักกฎหมาย: คดีฟ้องขอให้แบ่งที่ดินออกเป็นส่วนๆถ้าแบ่งไม่ได้ให้นำที่ดินขายทอดตลาดแบ่งเงินกันตามส่วนนั้น เป็นคดีเกี่ยวด้วยอสังหาริมทรัพย์ ไม่ต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 441/2519นางจันทร์ อินทะวงศ์ กับพวกโจทก์นางสมร คำโยธา กับพวกจำเลย ป.วิ.พ. ม. 248คดีฟ้องขอให้แบ่งที่ดินออกเป็นส่วนๆถ้าแบ่งไม่ได้ให้นำที่ดินขายทอดตลาดแบ่งเงินกันตามส่วนนั้น เป็นคดีเกี่ยวด้วยอสังหาริมทรัพย์ ไม่ต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง(กฤษณ์ โสภิตกุล-สุมิตร ฟักทองพรรณ-ชุบ วีระเวคิน)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 441/2519นางจันทร์ อินทะวงศ์ กับพวกโจทก์นางสมร คำโยธา กับพวกจำเลย ป.วิ.พ. ม. 248คดีฟ้องขอให้แบ่งที่ดินออกเป็นส่วนๆถ้าแบ่งไม่ได้ให้นำที่ดินขายทอดตลาดแบ่งเงินกันตามส่วนนั้น เป็นคดีเกี่ยวด้วยอสังหาริมทรัพย์ ไม่ต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง(กฤษณ์ โสภิตกุล-สุมิตร ฟักทองพรรณ-ชุบ วีระเวคิน)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
พระราชกฤษฎีกาจัดตั้งเทศบาลตำบลป่าโมกจังหวัดอ่างทองพุทธศักราช ๒๔๘๓ ในพระปรมาภิไธยสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวอานันทมหิดลคณะผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์(ตามประกาศประธานสภาผู้แทนราษฎรลงวันที่ ๔สิงหาคม พุทธศักราช ๒๔๘๐)อาทิตย์ทิพอาภาพล.อ.เจ้าพระยาพิชเยนทรโยธินตราไว้ ณ วันที่๘ ตุลาคม พุทธศักราช ๒๔๘๓เป็นปีที่ ๗ในรัชกาลปัจจุบันโดยที่เห็นสมควรยกฐานะตำบลป่าโมกอำเภอป่าโมก จังหวัดอ่างทอง เป็นเทศบาลตำบลคณะผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ในพระปรมาภิไธยสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวอาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๘ แห่งพระราชบัญญัติเทศบาล พุทธศักราช ๒๔๘๑จึงให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้มาตรา ๑ พระราชกฤษฎีกานี้ให้เรียกว่า พระราชกฤษฎีกาจัดตั้งเทศบาลตำบลป่าโมกจังหวัดอ่างทอง พุทธศักราช ๒๔๘๓มาตรา ๒[๑]ให้ใช้พระราชกฤษฎีกานี้ ตั้งแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา ๓ ให้ยกฐานะตำบลป่าโมก อำเภอป่าโมก จังหวัดอ่างทองตามเขตที่กำหนดไว้ในมาตรา ๔ ขึ้นเป็นเทศบาลตำบล มีนามว่า เทศบาลตำบลป่าโมกจังหวัดอ่างทองมาตรา๔ ให้กำหนดเขตเทศบาลตำบลป่าโมกจังหวัดอ่างทอง ไว้ดังนี้คือด้านเหนือตั้งแต่หลักเขตที่ ๑ ซึ่งตั้งอยู่มุมสุดด้านทิศเหนือของเส้นเขตอำเภอเมืองอ่างทองและอำเภอป่าโมกต่อกันเป็นเส้นตรงไปทางทิศตะวันออก จดหลักเขตที่ ๒ซึ่งอยู่ระหว่างเส้นเขตตำบลป่าโมกกับเส้นเขตตำบลสายทอง อำเภอป่าโมกต่อกันห่างจากกลางลำคลองบ้านสายทอง ๑๕๐ เมตรด้านตะวันออกจากหลักเขตที่ ๒ เลียบเส้นเขตตำบลสายทองด้านตะวันตกและเส้นเขตตำบลป่าโมกด้านตะวันออกขนานไปตามลำคลองบ้านสายทองห่างจากกลางลำคลองบ้านสายทอง ๑๕๐ เมตร จดหลักเขตที่ ๓ซึ่งตั้งอยู่ปลายคลองหลังที่ว่าการอำเภอป่าโมกจดกับคลองบ้านสายทองฝั่งตะวันตกจากหลักเขตที่๓ หักไปทางทิศตะวันตกจดหลักเขตที่ ๔ ซึ่งตั้งอยู่ริมคลองหลังที่ว่าการอำเภอป่าโมกฝั่งเหนือห่างจากแม่น้ำเจ้าพระยาฝั่งตะวันออก ๒๑๐ เมตรจากหลักเขตที่๔ หักไปทางทิศตะวันออกเฉียงใต้จดหลักเขตที่ ๕ซึ่งตั้งอยู่ห่างจากแม่น้ำเจ้าพระยาฝั่งตะวันออกวัดจากด้านใต้ของเขตวัดกระสอบระยะ๒๑๐ เมตรจากหลักเขตที่๕ หักไปทางทิศใต้จดหลักเขตที่ ๖ ซึ่งตั้งอยู่ที่ฝั่งเหนือปากคลองบ้านสายทองกับแม่น้ำเจ้าพระยาจดกันด้านใต้จากหลักเขตที่ ๖ หักไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ จดหลักเขตที่ ๗ซึ่งตั้งอยู่ระหว่างเส้นเขตตำบลป่าโมกกับเส้นเขตตำบลบางโผงเผง อำเภอป่าโมกต่อกันห่างจากแม่น้ำเจ้าพระยาฝั่งตะวันตก ๑๕๕ เมตรด้านตะวันตกจากหลักเขตที่ ๗ ตัดเป็นเส้นตรงไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ จดหลักเขตที่ ๘ซึ่งตั้งอยู่ห่างจากแม่น้ำเจ้าพระยาฝั่งตะวันตก ๕๗๕ เมตร วัดจากหลักเขตที่ ๗ถึงหลักเขตที่ ๘ ระยะ ๒๗๐๐ เมตรจากหลักเขตที่๘ หักไปทางทิศเหนือจดหลักเขตที่ ๙ ซึ่งตั้งอยู่ที่คลองบางปลากดฝั่งเหนือห่างจากคลองนรสิงห์ ๑๔๐ เมตรจากหลักเขตที่๙ ขนานไปกับคลองนรสิงห์ห่างจากคลองนรสิงห์ฝั่งตะวันออก ๑๔๐ เมตร จดหลักเขตที่ ๑๐ซึ่งตั้งอยู่ที่เส้นเขตตำบลป่าโมก กับเส้นเขตตำบลเอกราช อำเภอป่าโมกต่อกัน ห่างจากปากคลองนรสิงห์๓๕๕ เมตรจากหลักเขตที่๑๐ ตัดเป็นเส้นตรงไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือไปบรรจบหลักเขตที่ ๑ตามเส้นแนวเขตดังกำหนดไว้ในมาตรานี้ให้มีหลักย่อยปักไว้เพื่อแสดงแนวเขตด้วยตามควรมาตรา๕ที่ดินหรือโรงเรือนสิ่งปลูกสร้างของผู้ใดเหลื่อมล้ำเข้ามาในเส้นเขตที่กำหนดไว้ในมาตรา๔ แม้แต่ส่วนหนึ่งส่วนใด ให้ถือว่าที่ดินซึ่งติดต่อเป็นผืนเดียวกันนั้นหรือโรงเรือนสิ่งปลูกสร้างนั้น ๆ อยู่ในเขตเทศบาลเต็มทุกส่วนมาตรา ๖ ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยมีหน้าที่รักษาการให้เป็นไปตามพระราชกฤษฎีกานี้ผู้รับสนองพระบรมราชโองการพิบูลสงครามนายกรัฐมนตรีศรินรัตน์/จัดทำ๑๗ เมษายน ๒๕๖๓ปาจรีย์/ตรวจ๘ ตุลาคม ๒๕๖๓[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๕๗/-/หน้า ๕๔๐/๑๕ ตุลาคม ๒๔๘๓
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4894/2537หลักกฎหมาย: การขอให้ผู้พิพากษาที่นั่งพิจารณาคดีในศาลชั้นต้นหรือศาลอุทธรณ์รับรองว่ามีเหตุสมควรที่จะฎีกาได้ ผู้ฎีกาต้องยื่นคำร้องถึงผู้พิพากษานั้นพร้อมกับคำฟ้องฎีกาต่อศาลชั้นต้นภายในกำหนด 1 เดือน นับแต่วันที่ได้อ่านคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ตาม ป.วิ.พ. มาตรา 247 ประกอบด้วยมาตรา 248 วรรคสี่ การที่จำเลยเคยยื่นคำฟ้องฎีกาภายในกำหนดระยะเวลาฎีกา แต่ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับแล้ว คำฟ้องฎีกาของจำเลยจึงตกไป แม้ต่อมาจำเลยได้ยื่นคำฟ้องฎีกาฉบับใหม่พร้อมกับยื่นคำร้องขอให้ผู้พิพากษาที่นั่งพิจารณาคดีในศาลชั้นต้นรับรองให้ฎีกาและผู้พิพากษาที่ได้นั่งพิจารณาคดีในศาลชั้นต้นรับรองว่ามีเหตุสมควรที่จะฎีกาได้ศาลชั้นต้นจึงมีคำสั่งรับคำฟ้องฎีกาของจำเลยก็ตาม ก็เป็นคำฟ้องฎีกาที่ยื่นพ้นกำหนด1 เดือน นับแต่วันที่ได้อ่านคำพิพากษาศาลอุทธรณ์แล้ว ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัยให้ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4894/2537นางที อำเคนโจทก์นายทองใบ คงเพชรจำเลย ป.วิ.พ. ม. 247, ม. 248 วรรคสี่การขอให้ผู้พิพากษาที่นั่งพิจารณาคดีในศาลชั้นต้นหรือศาลอุทธรณ์รับรองว่ามีเหตุสมควรที่จะฎีกาได้ ผู้ฎีกาต้องยื่นคำร้องถึงผู้พิพากษานั้นพร้อมกับคำฟ้องฎีกาต่อศาลชั้นต้นภายในกำหนด 1 เดือน นับแต่วันที่ได้อ่านคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ตาม ป.วิ.พ. มาตรา 247 ประกอบด้วยมาตรา 248 วรรคสี่ การที่จำเลยเคยยื่นคำฟ้องฎีกาภายในกำหนดระยะเวลาฎีกา แต่ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับแล้ว คำฟ้องฎีกาของจำเลยจึงตกไป แม้ต่อมาจำเลยได้ยื่นคำฟ้องฎีกาฉบับใหม่พร้อมกับยื่นคำร้องขอให้ผู้พิพากษาที่นั่งพิจารณาคดีในศาลชั้นต้นรับรองให้ฎีกาและผู้พิพากษาที่ได้นั่งพิจารณาคดีในศาลชั้นต้นรับรองว่ามีเหตุสมควรที่จะฎีกาได้ศาลชั้นต้นจึงมีคำสั่งรับคำฟ้องฎีกาของจำเลยก็ตาม ก็เป็นคำฟ้องฎีกาที่ยื่นพ้นกำหนด1 เดือน นับแต่วันที่ได้อ่านคำพิพากษาศาลอุทธรณ์แล้ว ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัยให้(สถิตย์ สิทธิลักษณ์-ปรีชา เฉลิมวณิชย์-ธีระจิต ไชยาคำ)ศาลจังหวัดอุดรธานี - นายสนิท ตระกูลพรายงามศาลอุทธรณ์ภาค ๑ - นายธำรงศักดิ์ ขมะวรรณแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4894/2537นางที อำเคนโจทก์นายทองใบ คงเพชรจำเลย ป.วิ.พ. ม. 247, ม. 248 วรรคสี่การขอให้ผู้พิพากษาที่นั่งพิจารณาคดีในศาลชั้นต้นหรือศาลอุทธรณ์รับรองว่ามีเหตุสมควรที่จะฎีกาได้ ผู้ฎีกาต้องยื่นคำร้องถึงผู้พิพากษานั้นพร้อมกับคำฟ้องฎีกาต่อศาลชั้นต้นภายในกำหนด 1 เดือน นับแต่วันที่ได้อ่านคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ตาม ป.วิ.พ. มาตรา 247 ประกอบด้วยมาตรา 248 วรรคสี่ การที่จำเลยเคยยื่นคำฟ้องฎีกาภายในกำหนดระยะเวลาฎีกา แต่ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับแล้ว คำฟ้องฎีกาของจำเลยจึงตกไป แม้ต่อมาจำเลยได้ยื่นคำฟ้องฎีกาฉบับใหม่พร้อมกับยื่นคำร้องขอให้ผู้พิพากษาที่นั่งพิจารณาคดีในศาลชั้นต้นรับรองให้ฎีกาและผู้พิพากษาที่ได้นั่งพิจารณาคดีในศาลชั้นต้นรับรองว่ามีเหตุสมควรที่จะฎีกาได้ศาลชั้นต้นจึงมีคำสั่งรับคำฟ้องฎีกาของจำเลยก็ตาม ก็เป็นคำฟ้องฎีกาที่ยื่นพ้นกำหนด1 เดือน นับแต่วันที่ได้อ่านคำพิพากษาศาลอุทธรณ์แล้ว ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัยให้(สถิตย์ สิทธิลักษณ์-ปรีชา เฉลิมวณิชย์-ธีระจิต ไชยาคำ)ศาลจังหวัดอุดรธานี - นายสนิท ตระกูลพรายงามศาลอุทธรณ์ภาค ๑ - นายธำรงศักดิ์ ขมะวรรณแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศคณะกรรมการกำกับกิจการพลังงานประกาศคณะกรรมการกำกับกิจการพลังงานเรื่อง หลักเกณฑ์การสำรวจหรือหาสถานที่ตั้งระบบโครงข่ายพลังงานพ.ศ. ๒๕๕๓ อาศัยอำนาจตามความในมาตรา๑๐๕ แห่งพระราชบัญญัติการประกอบกิจการพลังงาน พ.ศ. ๒๕๕๐อันเป็นกฎหมายที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคล ซึ่งมาตรา๒๙ ประกอบกับมาตรา ๓๓ มาตรา ๔๑ มาตรา ๔๒ และมาตรา ๔๓ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยบัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย คณะกรรมการกำกับกิจการพลังงานออกประกาศไว้ดังต่อไปนี้ข้อ๑ ประกาศนี้เรียกว่า ประกาศคณะกรรมการกำกับกิจการพลังงานเรื่อง หลักเกณฑ์การสำรวจหรือหาสถานที่ตั้งระบบโครงข่ายพลังงาน พ.ศ. ๒๕๕๓ข้อ๒[๑]ประกาศนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปข้อ๓เพื่อประโยชน์ในการสำรวจหรือหาสถานที่ตั้งระบบโครงข่ายพลังงานให้ผู้รับใบอนุญาตเสนอขออนุมัติประกาศกำหนดเขตสำรวจพร้อมทั้งแผนที่หรือแผนผังที่ดินท้ายประกาศต่อคณะกรรมการเมื่อคณะกรรมการได้พิจารณาอนุมัติแล้วให้ผู้รับใบอนุญาตซึ่งเป็นหน่วยงานของรัฐหรือสำนักงานสำหรับผู้รับใบอนุญาตรายอื่นจัดทำประกาศและดำเนินการให้เป็นไปตามที่บัญญัติไว้ในมาตรา๑๐๕ แห่งพระราชบัญญัติการประกอบกิจการพลังงาน พ.ศ. ๒๕๕๐ข้อ๔ประกาศกำหนดเขตสำรวจในบริเวณที่ดินที่จะทำการสำรวจต้องระบุ(๑)วัน เดือน ปี ที่ประกาศ(๒)ชื่อและตำแหน่งของผู้ลงนามในประกาศ(๓)ความประสงค์หรือเจตนารมณ์ในการประกาศ(๔)ข้อกฎหมายที่อ้างอิง(๕)อำเภอและจังหวัดที่จะทำการสำรวจ(๖)กำหนดระยะเวลาที่จะทำการสำรวจแผนที่หรือแผนผังที่ดินที่จะทำการสำรวจให้ติดไว้ท้ายประกาศและให้ถือเป็นส่วนหนึ่งของประกาศกำหนดเขตสำรวจประกาศกำหนดเขตสำรวจดังกล่าวให้ใช้บังคับได้มีกำหนดเวลาสองปีหรือตามกำหนดเวลาที่ระบุไว้ในประกาศนั้นแต่ต้องไม่เกินสี่ปีนับแต่วันประกาศแล้วแต่จะเห็นว่าจำเป็นเพื่อการสำรวจหรือเพื่อหาสถานที่ตั้งระบบโครงข่ายพลังงานข้อ๕ภายในกำหนดระยะเวลาตามประกาศดังกล่าวให้ผู้รับใบอนุญาตมีอำนาจเข้าไปใช้สอยหรือครอบครองอสังหาริมทรัพย์ซึ่งมิใช่ที่อยู่อาศัยของบุคคลใดๆ ที่อยู่ภายในเขตท้องที่ตามที่ประกาศเขตสำรวจเป็นการชั่วคราวเพื่อกระทำกิจการเท่าที่จำเป็นแก่การสำรวจหรือหาสถานที่ตั้งระบบโครงข่ายพลังงานเท่านั้นแต่ผู้รับใบอนุญาตหรือสำนักงานจะต้องปิดประกาศและลงประกาศเช่นว่านั้นในหนังสือพิมพ์ก่อนที่จะเข้าไปใช้สอยหรือครอบครองอสังหาริมทรัพย์ไม่น้อยกว่าสามสิบวันข้อ๖ในการสำรวจหรือหาสถานที่ตั้งระบบโครงข่ายพลังงานให้ผู้รับใบอนุญาตดำเนินการสำรวจรวบรวมข้อมูล โดยคำนึงถึงผลกระทบที่มีต่อชุมชนคุณภาพสิ่งแวดล้อม ข้อมูลด้านวิศวกรรม เศรษฐศาสตร์และความคิดเห็นของประชาชนในพื้นที่ที่ประกาศเป็นเขตสำรวจด้วยข้อ๗ให้ประธานกรรมการเป็นผู้รักษาการตามประกาศนี้และวินิจฉัยชี้ขาดปัญหาเกี่ยวกับการปฏิบัติตามประกาศนี้ประกาศ ณ วันที่ ๘กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๕๓ดิเรก ลาวัณย์ศิริประธานกรรมการกำกับกิจการพลังงานปริยานุช/พิมพ์๓ พฤษภาคม ๒๕๕๓นันท์นภัสร์/ตรวจ๓ พฤษภาคม ๒๕๕๓จุฑามาศ/ปรับปรุง๖ ธันวาคม ๒๕๕๙[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๒๗/ตอนพิเศษ ๔๔ ง/หน้า ๓๙/๗ เมษายน ๒๕๕๓
กฎกระทรวงการแจ้งเหตุความไม่ปลอดภัยและอันตรายเนื่องจากกระบวนการหรือขั้นตอนที่เกี่ยวกับการผลิต นำเข้า ส่งออก ขาย นำผ่าน หรือมีไว้ในครอบครองเชื้อโรคหรือพิษจากสัตว์ พ.ศ. 2562กฎกระทรวง การแจ้งเหตุความไม่ปลอดภัยและอันตรายเนื่องจากกระบวนการ หรือขั้นตอนที่เกี่ยวกับการผลิต นำเข้า ส่งออก ขาย นำผ่าน หรือมีไว้ในครอบครองเชื้อโรคหรือพิษจากสัตว์ พ.ศ. ๒๕๖๒อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๕ วรรคหนึ่ง และมาตรา ๓๑ วรรคสี่ แห่งพระราชบัญญัติเชื้อโรคและพิษจากสัตว์ พ.ศ. ๒๕๕๘ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุขออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้มาตรา 1 ข้อ ๑ ในกรณีที่มีเหตุความไม่ปลอดภัยหรืออันตรายต่อบุคคล สิ่งแวดล้อม หรือสาธารณชนอันเนื่องมาจากเชื้อโรคหรือพิษจากสัตว์รั่วไหล ปนเปื้อน หรือแพร่กระจ่ายออกไปนอกภาชนะบรรจุ สูญหาย เพิ่มจำนวนหรือปริมาณเกินกว่าที่สามารถมีไว้ในครอบครองตามมาตรา ๖ (๔) หรือกรณีอื่นใดมาตรา 1 ให้ผู้รับหนังสือรับรองการแจ้งหรือผู้รับใบอนุญาตแจ้งให้อธิบดีทราบทางโทรศัพท์ โทรสาร สื่ออิเล็กทรอนิกส์ หรือวิธีการอื่นใดทันทีที่พบเหตุนั้น และเมื่ออธิบดีได้รับทราบการแจ้งแล้วให้แจ้งกลับไปยังผู้แจ้งเหตุทันที ให้ผู้รับหนังสือรับรองการแจ้งหรือผู้รับใบอนุญาตดำเนินการแก้ไขเพื่อบรรเทาเหตุในเบื้องต้นมาตรา 1 หรือป้องกันเพื่อไม่ให้เกิดเหตุรุนแรงเพิ่มขึ้น และรายงานการดำเนินการนั้นต่ออธิบดีมาตรา 2 ข้อ ๒ เมื่อมีการแจ้งตามข้อ ๑ แล้ว ให้ผู้รับหนังสือรับรองการแจ้งหรือผู้รับใบอนุญาตรายงานเหตุที่เกิดขึ้นนั้นต่ออธิบดีภายในยี่สิบสี่ชั่วโมงนับแต่การแจ้งตามข้อ ๑ ทั้งนี้ ให้รายงานทางโทรสาร สื่ออิเล็กทรอนิกส์ หรือวิธีการอื่นใดมาตรา 2 รายงานตามวรรคหนึ่งให้เป็นไปตามแบบที่อธิบดีกำหนดโดยประกาศในราชกิจจานุเบกษาและให้มีรายละเอียด ดังต่อไปนี้ (๑) รายการเชื้อโรคหรือพิษจากสัตว์ (๒) จำนวนและปริมาณของเชื้อโรคหรือพิษจากสัตว์ (๓) สาเหตุ ข้อเท็จจริง ระดับความรุนแรงมาตรา 2 และข้อมูลที่เกี่ยวข้องหรือที่เชื่อได้ว่าเป็นสาเหตุที่ทำให้เกิดความไม่ปลอดภัยหรืออันตรายนั้น (๔) การดำเนินการแก้ไขเพื่อบรรเทาเหตุในเบื้องต้น หรือการป้องกันเพื่อไม่ให้เกิดเหตุรุนแรงเพิ่มขึ้น ในกรณีที่มีการตาม (๔) เพิ่มเติม ให้รายงานการดำเนินการเพิ่มเติมนั้นต่ออธิบดีด้วยมาตรา 3 ข้อ ๓ ในกรณีที่มีเหตุฉุกเฉินหรือมีเหตุจำเป็น หรือในกรณีที่ผู้รับหนังสือรับรองการแจ้งหรือผู้รับใบอนุญาตไม่อาจแจ้งตามข้อ ๑ หรือไม่อาจรายงานตามข้อ ๒ ด้วยตนเองได้ ให้ผู้ดำเนินการหรือผู้มีหน้าที่ปฏิบัติการเป็นผู้แจ้งหรือรายงานต่ออธิบดี ทั้งนี้มาตรา 3 ให้แจ้งหรือรายงานโดยระบุเหตุผลที่ผู้รับหนังสือรับรองการแจ้งหรือผู้รับใบอนุญาตไม่อาจแจ้งหรือรายงานด้วยตนเองได้ด้วยให้ไว้ ณ วันที่ ๔ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๖๒ ปิยะสกล สกลสัตยาทร รัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุขหมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ โดยที่มาตรา ๓๑ วรรคหนึ่งและวรรคสี่ แห่งพระราชบัญญัติเชื้อโรคและพิษจากสัตว์ พ.ศ. ๒๕๕๘ บัญญัติให้ในกรณีที่มีเหตุความไม่ปลอดภัยและอันตรายต่อบุคคล สิ่งแวดล้อม หรือสาธารณชนเนื่องจากกระบวนการหรือขั้นตอนที่เกี่ยวกับการผลิต นำเข้า ส่งออก ขาย นำผ่านหรือมีไว้ในครอบครองเชื้อโรคหรือพิษจากสัตว์ ให้ผู้รับหนังสือรับรองการแจ้งหรือผู้รับใบอนุญาตแจ้งให้อธิบดีกรมวิทยาศาสตร์การแพทย์ทราบ โดยการแจ้งให้เป็นไปตามหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขที่กำหนดในกฎกระทรวง จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 430/2465หลักกฎหมาย: ที่ดิน ปิดทางน้ำล. กับ ง. มีนาเกลืออยู่ติดต่อกัน แลอาศัยน้ำทะเลคลองเดียวกัน แต่นาของ ล. อาศัยน้ำคลองบางกำแพงได้อีกคลองหนึ่ง ง. เอาดินถมเปนทำนบปิดทางน้ำทะเลไม่ให้ไหลไปทางคลองบางกำแพง จะให้ไหลแต่ทางคลองช่องลมที่นาของ ง. อยู่ทางเดียว ล. ฟ้องว่าการที่ ง. จำเลยปิดนี้ทำให้โจทย์เสียหาย ศาลฎีกาตัดสินว่าเมื่อ ล. โจทย์เคยได้รับน้ำ ๒ ทาง จำเลยปิดเสียทางหนึ่งดังนี้ โจทย์ย่อมได้รับความเสียหาย แลว่าจำเลยไม่มีอำนาจปิดทางน้ำสาธารณประโยชน์เช่นนี้ได้ จึงบังคับให้จำเลยเปิด ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 430/2465ที่ดิน ปิดทางน้ำล. กับ ง. มีนาเกลืออยู่ติดต่อกัน แลอาศัยน้ำทะเลคลองเดียวกัน แต่นาของ ล. อาศัยน้ำคลองบางกำแพงได้อีกคลองหนึ่ง ง. เอาดินถมเปนทำนบปิดทางน้ำทะเลไม่ให้ไหลไปทางคลองบางกำแพง จะให้ไหลแต่ทางคลองช่องลมที่นาของ ง. อยู่ทางเดียว ล. ฟ้องว่าการที่ ง. จำเลยปิดนี้ทำให้โจทย์เสียหาย ศาลฎีกาตัดสินว่าเมื่อ ล. โจทย์เคยได้รับน้ำ ๒ ทาง จำเลยปิดเสียทางหนึ่งดังนี้ โจทย์ย่อมได้รับความเสียหาย แลว่าจำเลยไม่มีอำนาจปิดทางน้ำสาธารณประโยชน์เช่นนี้ได้ จึงบังคับให้จำเลยเปิด(หริศ-พิจารณา-จินดา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ล. กับ ง. มีนาเกลืออยู่ติดต่อกัน แลอาศัยน้ำทะเลคลองเดียวกัน แต่นาของ ล. อาศัยน้ำคลองบางกำแพงได้อีกคลองหนึ่ง ง. เอาดินถมเปนทำนบปิดทางน้ำทะเลไม่ให้ไหลไปทางคลองบางกำแพง จะให้ไหลแต่ทางคลองช่องลมที่นาของ ง. อยู่ทางเดียว ล. ฟ้องว่าการที่ ง. จำเลยปิดนี้ทำให้โจทย์เสียหาย ศาลฎีกาตัดสินว่าเมื่อ ล. โจทย์เคยได้รับน้ำ ๒ ทาง จำเลยปิดเสียทางหนึ่งดังนี้ โจทย์ย่อมได้รับความเสียหาย แลว่าจำเลยไม่มีอำนาจปิดทางน้ำสาธารณประโยชน์เช่นนี้ได้ จึงบังคับให้จำเลยเปิด ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 430/2465ที่ดิน ปิดทางน้ำล. กับ ง. มีนาเกลืออยู่ติดต่อกัน แลอาศัยน้ำทะเลคลองเดียวกัน แต่นาของ ล. อาศัยน้ำคลองบางกำแพงได้อีกคลองหนึ่ง ง. เอาดินถมเปนทำนบปิดทางน้ำทะเลไม่ให้ไหลไปทางคลองบางกำแพง จะให้ไหลแต่ทางคลองช่องลมที่นาของ ง. อยู่ทางเดียว ล. ฟ้องว่าการที่ ง. จำเลยปิดนี้ทำให้โจทย์เสียหาย ศาลฎีกาตัดสินว่าเมื่อ ล. โจทย์เคยได้รับน้ำ ๒ ทาง จำเลยปิดเสียทางหนึ่งดังนี้ โจทย์ย่อมได้รับความเสียหาย แลว่าจำเลยไม่มีอำนาจปิดทางน้ำสาธารณประโยชน์เช่นนี้ได้ จึงบังคับให้จำเลยเปิด(หริศ-พิจารณา-จินดา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 8185/2538หลักกฎหมาย: ศาลอุทธรณ์ได้พิพากษาคดีถึงที่สุดว่า ทางหน้าตึกที่จำเลยทั้งสองก่อสร้างกำแพงคอนกรีตและเทพื้นคอนกรีตเป็นทางที่เจ้าของที่ดินอุทิศให้เป็นทางสาธารณะ จึงเป็นทางสาธารณะ จำเลยทั้งสองไม่มีสิทธิกระทำเช่นนั้นได้ คำพิพากษาของศาลอุทธรณ์ดังกล่าวเป็นคำพิพากษาที่วินิจฉัยถึงกรรมสิทธิ์แห่งทรัพย์สินเป็นคุณแก่โจทก์ทั้งสอง โจทก์ทั้งสองอาจใช้ยันผู้ร้องซึ่งเป็นบุคคลภายนอกได้ เว้นแต่ผู้ร้องจะพิสูจน์ได้ว่าผู้ร้องมีสิทธิดีกว่า ตาม ป.วิ.พ.มาตรา 145 วรรคสอง (2) ในเรื่องค่าฤชาธรรมเนียม ไม่ว่าคู่ความจะมีคำขอหรือไม่ศาลต้องสั่งลงไว้ในคำพิพากษาหรือคำสั่งชี้ขาดคดี ดังนั้น ในกรณีนี้แม้โจทก์ที่ 2 ไม่ได้มีคำขอมาในคำคัดค้านให้ผู้ร้องใช้ค่าฤชาธรรมเนียมแก่โจทก์ที่ 2 ด้วย ศาลชั้นต้นก็มีอำนาจสั่งให้ผู้ร้องใช้ค่าฤชาธรรมเนียมแก่โจทก์ที่ 2 ได้ตาม ป.วิ.พ.มาตรา 167 ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 8185/2538นายชิต สิทธิบูรณะ กับพวกโจทก์นายวุฒิชัย ศรีสันติธรรมผู้ร้องนางกิมลั้ง แซ่ลิ้ม กับพวกจำเลย ป.วิ.พ. ม. 145 วรรคสอง (2), ม. 167ศาลอุทธรณ์ได้พิพากษาคดีถึงที่สุดว่า ทางหน้าตึกที่จำเลยทั้งสองก่อสร้างกำแพงคอนกรีตและเทพื้นคอนกรีตเป็นทางที่เจ้าของที่ดินอุทิศให้เป็นทางสาธารณะ จึงเป็นทางสาธารณะ จำเลยทั้งสองไม่มีสิทธิกระทำเช่นนั้นได้ คำพิพากษาของศาลอุทธรณ์ดังกล่าวเป็นคำพิพากษาที่วินิจฉัยถึงกรรมสิทธิ์แห่งทรัพย์สินเป็นคุณแก่โจทก์ทั้งสอง โจทก์ทั้งสองอาจใช้ยันผู้ร้องซึ่งเป็นบุคคลภายนอกได้ เว้นแต่ผู้ร้องจะพิสูจน์ได้ว่าผู้ร้องมีสิทธิดีกว่า ตาม ป.วิ.พ.มาตรา 145 วรรคสอง (2) ในเรื่องค่าฤชาธรรมเนียม ไม่ว่าคู่ความจะมีคำขอหรือไม่ศาลต้องสั่งลงไว้ในคำพิพากษาหรือคำสั่งชี้ขาดคดี ดังนั้น ในกรณีนี้แม้โจทก์ที่ 2 ไม่ได้มีคำขอมาในคำคัดค้านให้ผู้ร้องใช้ค่าฤชาธรรมเนียมแก่โจทก์ที่ 2 ด้วย ศาลชั้นต้นก็มีอำนาจสั่งให้ผู้ร้องใช้ค่าฤชาธรรมเนียมแก่โจทก์ที่ 2 ได้ตาม ป.วิ.พ.มาตรา 167(สถิตย์ ไพเราะ-พรชัย สมรรถเวช-สมคิด ไตรโสรัส)ศาลแพ่ง - นายคำแหง คมวุฒิการศาลอุทธรณ์ - นายบุญเจือ รัตนสมบัติแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 8185/2538นายชิต สิทธิบูรณะ กับพวกโจทก์นายวุฒิชัย ศรีสันติธรรมผู้ร้องนางกิมลั้ง แซ่ลิ้ม กับพวกจำเลย ป.วิ.พ. ม. 145 วรรคสอง (2), ม. 167ศาลอุทธรณ์ได้พิพากษาคดีถึงที่สุดว่า ทางหน้าตึกที่จำเลยทั้งสองก่อสร้างกำแพงคอนกรีตและเทพื้นคอนกรีตเป็นทางที่เจ้าของที่ดินอุทิศให้เป็นทางสาธารณะ จึงเป็นทางสาธารณะ จำเลยทั้งสองไม่มีสิทธิกระทำเช่นนั้นได้ คำพิพากษาของศาลอุทธรณ์ดังกล่าวเป็นคำพิพากษาที่วินิจฉัยถึงกรรมสิทธิ์แห่งทรัพย์สินเป็นคุณแก่โจทก์ทั้งสอง โจทก์ทั้งสองอาจใช้ยันผู้ร้องซึ่งเป็นบุคคลภายนอกได้ เว้นแต่ผู้ร้องจะพิสูจน์ได้ว่าผู้ร้องมีสิทธิดีกว่า ตาม ป.วิ.พ.มาตรา 145 วรรคสอง (2) ในเรื่องค่าฤชาธรรมเนียม ไม่ว่าคู่ความจะมีคำขอหรือไม่ศาลต้องสั่งลงไว้ในคำพิพากษาหรือคำสั่งชี้ขาดคดี ดังนั้น ในกรณีนี้แม้โจทก์ที่ 2 ไม่ได้มีคำขอมาในคำคัดค้านให้ผู้ร้องใช้ค่าฤชาธรรมเนียมแก่โจทก์ที่ 2 ด้วย ศาลชั้นต้นก็มีอำนาจสั่งให้ผู้ร้องใช้ค่าฤชาธรรมเนียมแก่โจทก์ที่ 2 ได้ตาม ป.วิ.พ.มาตรา 167(สถิตย์ ไพเราะ-พรชัย สมรรถเวช-สมคิด ไตรโสรัส)ศาลแพ่ง - นายคำแหง คมวุฒิการศาลอุทธรณ์ - นายบุญเจือ รัตนสมบัติแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
กฎกระทรวง (พกฎกระทรวง (พ.ศ.๒๕๑๙)ออกตามความในพระราชบัญญัติการปฏิรูปที่ดินเพื่อเกษตรกรรมพ.ศ. ๒๕๑๘[๑] อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๕ และมาตรา ๒๙ วรรคสองแห่งพระราชบัญญัติการปฏิรูปที่ดินเพื่อเกษตรกรรม พ.ศ. ๒๕๑๘รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยออกกฎกระทรวงไว้ดังต่อไปนี้บทบัญญัติมาตรา ๒๙แห่งพระราชบัญญัติการปฏิรูปที่ดินเพื่อเกษตรกรรมพ.ศ. ๒๕๑๘มิให้ใช้บังคับแก่ที่ดินดังต่อไปนี้(๑)ที่ดินที่เป็นเขตปลอดภัยในราชการทหารตามกฎหมายว่าด้วยเขตปลอดภัยในราชการทหาร(๒) ที่ดินที่กำหนดตามพระราชกฤษฎีกาว่าด้วยการกำหนดเขตที่ดินที่จะทำการสำรวจเพื่อการวางและจัดทำผังเมืองรวมหรือผังเมืองเฉพาะหรือที่ดินที่อยู่ในเขตของผังเมืองรวมหรือผังเมืองเฉพาะตามกฎหมายว่าด้วยการผังเมือง(๓)ที่ดินในบริเวณที่จัดให้เป็นที่อยู่อาศัยหรือบริเวณชุมชนตามที่คณะกรรมการปฏิรูปที่ดินเพื่อเกษตรกรรมกำหนดด้วยความเห็นชอบของคณะกรรมการผังเมืองตามกฎหมายว่าด้วยการผังเมือง(๔)ที่ดินที่ใช้ในกิจการอุตสาหกรรมที่ได้ดำเนินกิจการอยู่ก่อนการกำหนดเขตปฏิรูปที่ดิน ทั้งนี้เท่าที่จำเป็นตามขนาดและประเภทของกิจการอุตสาหกรรมตามที่คณะกรรมการปฏิรูปที่ดินเพื่อเกษตรกรรมกำหนด(๕)[๒]ที่ดินที่ใช้ในกิจการตามความมุ่งหมายของสภากาชาดไทย(๖) [๓]ที่ดินที่ใช้ในกิจการโรงพยาบาล สถานพยาบาล โรงเรียนหรือสถาบันอุดมศึกษา ทั้งนี้เท่าที่จำเป็นตามขนาดและประเภทของกิจการตามที่คณะกรรมการปฏิรูปที่ดินเพื่อเกษตรกรรมกำหนด(๗)[๔]ที่ดินที่ใช้ในกิจการของผู้ได้รับบัตรส่งเสริมการลงทุนตามกฎหมายว่าด้วยการส่งเสริมการลงทุน ทั้งนี้ตามจำนวนที่คณะกรรมการส่งเสริมการลงทุนพิจารณาเห็นสมควร(๘) [๕]ที่ดินที่ใช้ในกิจการขององค์การหรือทบวงการระหว่างประเทศที่มีกฎหมายคุ้มครองการดำเนินงานในประเทศไทยหรือรัฐบาลไทยได้ให้ความเห็นชอบแล้วให้ไว้ ณ วันที่ ๑๘ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๑๙พลตรี ป. อดิเรกสารรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์หม่อมราชวงศ์เสนีย์ ปราโมชรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยหมายเหตุ :-เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ เนื่องจากคณะกรรมการปฏิรูปที่ดินเพื่อเกษตรกรรมเห็นว่าในเขตปฏิรูปที่ดินมีที่ดินบางประเภทไม่อาจนำมาดำเนินการปฏิรูปที่ดินเพื่อเกษตรกรรมได้สมควรระบุประเภทของที่ดินให้ได้รับการยกเว้นตามนัยของมาตรา ๒๙ วรรคสองแห่งพระราชบัญญัติการปฏิรูปที่ดินเพื่อเกษตรกรรม พ.ศ. ๒๕๑๘ จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้กฎกระทรวงฉบับที่ ๒ (พ.ศ. ๒๕๒๖) ออกตามความในพระราชบัญญัติการปฏิรูปที่ดินเพื่อเกษตรกรรมพ.ศ. ๒๕๑๘[๖]วิภา/ปรับปรุง๗ พฤษภาคม ๒๕๕๘[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๙๓/ตอนที่ ๙๑/หน้า ๒๐๗/๑๓ กรกฎาคม ๒๕๑๙[๒] (๕) เพิ่มโดยกฎกระทรวงฉบับที่ ๒ (พ.ศ. ๒๕๒๖)ออกตามความในพระราชบัญญัติการปฏิรูปที่ดินเพื่อเกษตรกรรมพ.ศ. ๒๕๑๘[๓] (๖) เพิ่มโดยกฎกระทรวงฉบับที่ ๒ (พ.ศ. ๒๕๒๖)ออกตามความในพระราชบัญญัติการปฏิรูปที่ดินเพื่อเกษตรกรรมพ.ศ. ๒๕๑๘[๔] (๗) เพิ่มโดยกฎกระทรวงฉบับที่ ๒ (พ.ศ. ๒๕๒๖)ออกตามความในพระราชบัญญัติการปฏิรูปที่ดินเพื่อเกษตรกรรมพ.ศ. ๒๕๑๘[๕] (๘) เพิ่มโดยกฎกระทรวงฉบับที่ ๒ (พ.ศ. ๒๕๒๖)ออกตามความในพระราชบัญญัติการปฏิรูปที่ดินเพื่อเกษตรกรรมพ.ศ. ๒๕๑๘[๖] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๐๐/ตอนที่ ๘๐/หน้า ๑ พ/๑๖ พฤษภาคม ๒๕๒๖
กหดหกดหกดหกดพระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืนเพื่อขยายทางหลวงแผ่นดินหมายเลข๓๔๒๓สายสมุทรสาคร-โคกขาม ที่บ้านสหกรณ์พ.ศ. ๒๕๔๐-------------- ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร. ให้ไว้ ณ วันที่ ๑๖ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๔๐ เป็นปีที่ ๕๒ ในรัชกาลปัจจุบัน พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชมีพระบรมราชโองการโปรดเกล้า ฯ ให้ประกาศว่า โดยที่เป็นการสมควรกำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืนเพื่อขยายทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๓๔๒๓ สายสมุทรสาคร-โคกขาม ที่บ้านสหกรณ์ในท้องที่อำเภอเมืองสมุทรสาคร จังหวัดสมุทรสาคร อาศัยอำนาจตามความในมาตรา๑๗๘ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย แก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่๕) พุทธศักราช ๒๕๓๘ และมาตรา ๖๘ วรรคหนึ่ง แห่งพระราชบัญญัติทางหลวง พ.ศ. ๒๕๓๕ ประกอบกับมาตรา ๕ วรรคสาม และมาตรา ๖ แห่งพระราชบัญญัติว่าด้วยการเวนคืนอสังหาริมทรัพย์พ.ศ. ๒๕๓๐ จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้า ฯ ให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้ มาตรา๑ พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า"พระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืน เพื่อขยายทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๓๔๒๓สายสมุทรสาคร-โคกขาม ที่บ้านสหกรณ์ พ.ศ. ๒๕๔๐" มาตรา๒พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป มาตรา๓พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับได้มีกำหนดสามปี มาตรา๔ ให้อธิบดีกรมทางหลวงเป็นเจ้าหน้าที่เวนคืนตามพระราชกฤษฎีกานี้ มาตรา๕เขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืนตามพระราชกฤษฎีกานี้ อยู่ในท้องที่อำเภอเมืองสมุทรสาคร จังหวัดสมุทรสาคร มีส่วนกว้างหนึ่งร้อยหกสิบเมตร ทั้งนี้ภายในแนวเขตตามแผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกานี้ มาตรา๖ ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคมรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ พลเอก ชวลิตยงใจยุทธ นายกรัฐมนตรี------------------------------------------------------------------------------------------------------------หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือเนื่องจากมีความจำเป็นจะต้องขยายทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๓๔๒๓ สายสมุทรสาคร-โคกขาม ที่บ้านสหกรณ์ในท้องที่อำเภอเมืองสมุทรสาคร จังหวัดสมุทรสาคร เพื่ออำนวยความความสะดวกและความรวดเร็วแก่การจราจรและการขนส่งอันเป็นกิจการสาธารณูปโภค ในการนี้สมควรกำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืนในท้องที่ดังกล่าวเพื่อให้เจ้าหน้าที่หรือผู้ซึ่งได้รับมอบหมายจากเจ้าหน้าที่มีสิทธิเข้าไปทำการสำรวจและเพื่อทราบข้อเท็จจริงเกี่ยวกับอสังหาริมทรัพย์ที่จะต้องเวนคืนที่แน่นอนจึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้[รก.๒๕๔๐/๑๐ก/๑๐/ ๔ เมษายน ๒๕๔๐] พรพิมล/แก้ไข ๒๔มิ.ย ๒๕๔๔ A+B(C )