คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 766/2517หลักกฎหมาย: จำเลยมีเฮโรอีนไฮโดรคลอไรด์และมอร์ฟีนไว้เพื่อจำหน่ายย่อมมีความผิดตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2465มาตรา 20 ทวิ วรรค 2 และวรรค 3 พระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ (ฉบับที่ 4) พ.ศ. 2504 มาตรา 6 ความผิดตามวรรค 3 เป็นกระทงหนักที่สุด จำเลยกระทำความผิดต่อ พระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษเมื่อวันที่ 24 กันยายน 2514 ศาลจังหวัดเชียงใหม่มีอำนาจพิจารณาพิพากษา เพราะได้มีประกาศพระบรมราชโองการเลิกใช้กฎอัยการศึกในจังหวัดเชียงใหม่ตั้งแต่วันที่ 25 พฤษภาคม 2514 เวลา 6.00 นาฬิกาแล้วโจทก์ฟ้องว่า เมื่อวันที่ ๒๔ กันยายน ๒๕๑๔ เวลากลางวัน จำเลยได้บังอาจมีเฮโรอีนไฮโดรคลอไรด์หนัก ๖๕.๖๕ กรัม และมอร์ฟีนหนัก ๓๖.๕๐ กรัม อันเป็นยาเสพติดให้โทษที่ต้องห้ามโดยเด็ดขาดไว้ในความครอบครอง และจำเลยได้บังอาจขาย จำหน่าย จ่ายแจกให้ผู้อื่นและเสพเข้าร่างกาย ซึ่งเฮโรอีนไฮโดรคลอไรด์และมอร์ฟีนอันเป็นการละเมิดต่อพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ เหตุเกิดที่ตำบลช้างคลาน อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่ ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. ๒๔๖๕ มาตรา ๒๐ ทวิ, ๒๐ ตรี, ๒๒, ๒๙ พระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๐๔ มาตรา ๖, ๗,๘, ๑๒ ให้ริบของกลาง จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. ๒๔๖๕ มาตรา ๒๐ ทวิ, ๒๐ ตรี,๒๒, ๒๙ พระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๐๔มาตรา ๖, ๗, ๘, ๑๒ ให้ลงโทษตามมาตรา ๒๐ ทวิ, ๒๙ พระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๐๔ มาตรา ๖ ซึ่งเป็นกระทงที่หนักที่สุดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๙๑ ให้จำคุก ๑๒ ปีของกลางริบ จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกา ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า จำเลยมีเฮโรอีนไฮโดรคลอไรด์และมอร์ฟีนของกลางไว้เพื่อจำหน่ายจริง แต่ยังฟังไม่ได้ว่าจำเลยเสพเฮโรอีนแล้ววินิจฉัยข้อกฎหมายว่าที่จำเลยยื่นคำแถลงการณ์ว่า ศาลจังหวัดเชียงใหม่ไม่มีอำนาจพิจารณาพิพากษาคดีนี้ นั้น ศาลฎีกาเห็นว่า ได้มีประกาศพระบรมราชโองการเลิกใช้กฎอัยการศึกในจังหวัดเชียงใหม่ตั้งแต่วันที่ ๒๕ พฤษภาคม ๒๕๑๔ เวลา ๖.๐๐ นาฬิกาก่อนเกิดเหตุคดีนี้แล้วศาลจังหวัดเชียงใหม่จึงมีอำนาจพิจารณาพิพากษาคดีนี้ พิพากษาแก้คำพิพากษาศาลอุทธรณ์เป็นว่า จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พุทธศักราช ๒๔๖๕ มาตรา ๒๐ ทวิ วรรค ๒, ๓ พระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๐๔ มาตรา ๖ให้ลงโทษตามมาตรา ๒๐ ทวิ วรรค ๓ ซึ่งเป็นกระทงหนักที่สุดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๙๑ จำคุก ๑๒ ปี เฮโรอีนไฮโดรคลอไรด์และมอร์ฟีนของกลางให้ริบ ของกลางนอกจากนี้คืนเจ้าของ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 766/2517พนักงานอัยการจังหวัดเชียงใหม่โจทก์นายเสน่ห์ เกิดแต้มจำเลย พ.ร.บ.ยาเสพติดให้โทษ (ฉบับที่ 4) พ.ศ.2504 ม. 6 ป.อ. ม. 90, ม. 91 กฎอัยการศึก พ.ร.บ.ยาเสพติดให้โทษ พ.ศ.2465 ม. 20 ทวิจำเลยมีเฮโรอีนไฮโดรคลอไรด์และมอร์ฟีนไว้เพื่อจำหน่ายย่อมมีความผิดตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2465มาตรา 20 ทวิ วรรค 2 และวรรค 3 พระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ (ฉบับที่ 4) พ.ศ. 2504 มาตรา 6 ความผิดตามวรรค 3 เป็นกระทงหนักที่สุด จำเลยกระทำความผิดต่อ พระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษเมื่อวันที่ 24 กันยายน 2514 ศาลจังหวัดเชียงใหม่มีอำนาจพิจารณาพิพากษา เพราะได้มีประกาศพระบรมราชโองการเลิกใช้กฎอัยการศึกในจังหวัดเชียงใหม่ตั้งแต่วันที่ 25 พฤษภาคม 2514 เวลา 6.00 นาฬิกาแล้วโจทก์ฟ้องว่า เมื่อวันที่ ๒๔ กันยายน ๒๕๑๔ เวลากลางวัน จำเลยได้บังอาจมีเฮโรอีนไฮโดรคลอไรด์หนัก ๖๕.๖๕ กรัม และมอร์ฟีนหนัก ๓๖.๕๐ กรัม อันเป็นยาเสพติดให้โทษที่ต้องห้ามโดยเด็ดขาดไว้ในความครอบครอง และจำเลยได้บังอาจขาย จำหน่าย จ่ายแจกให้ผู้อื่นและเสพเข้าร่างกาย ซึ่งเฮโรอีนไฮโดรคลอไรด์และมอร์ฟีนอันเป็นการละเมิดต่อพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ เหตุเกิดที่ตำบลช้างคลาน อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่ ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. ๒๔๖๕ มาตรา ๒๐ ทวิ, ๒๐ ตรี, ๒๒, ๒๙ พระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๐๔ มาตรา ๖, ๗,๘, ๑๒ ให้ริบของกลาง จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. ๒๔๖๕ มาตรา ๒๐ ทวิ, ๒๐ ตรี,๒๒, ๒๙ พระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๐๔มาตรา ๖, ๗, ๘, ๑๒ ให้ลงโทษตามมาตรา ๒๐ ทวิ, ๒๙ พระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๐๔ มาตรา ๖ ซึ่งเป็นกระทงที่หนักที่สุดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๙๑ ให้จำคุก ๑๒ ปีของกลางริบ จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกา ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า จำเลยมีเฮโรอีนไฮโดรคลอไรด์และมอร์ฟีนของกลางไว้เพื่อจำหน่ายจริง แต่ยังฟังไม่ได้ว่าจำเลยเสพเฮโรอีนแล้ววินิจฉัยข้อกฎหมายว่าที่จำเลยยื่นคำแถลงการณ์ว่า ศาลจังหวัดเชียงใหม่ไม่มีอำนาจพิจารณาพิพากษาคดีนี้ นั้น ศาลฎีกาเห็นว่า ได้มีประกาศพระบรมราชโองการเลิกใช้กฎอัยการศึกในจังหวัดเชียงใหม่ตั้งแต่วันที่ ๒๕ พฤษภาคม ๒๕๑๔ เวลา ๖.๐๐ นาฬิกาก่อนเกิดเหตุคดีนี้แล้วศาลจังหวัดเชียงใหม่จึงมีอำนาจพิจารณาพิพากษาคดีนี้ พิพากษาแก้คำพิพากษาศาลอุทธรณ์เป็นว่า จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พุทธศักราช ๒๔๖๕ มาตรา ๒๐ ทวิ วรรค ๒, ๓ พระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๐๔ มาตรา ๖ให้ลงโทษตามมาตรา ๒๐ ทวิ วรรค ๓ ซึ่งเป็นกระทงหนักที่สุดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๙๑ จำคุก ๑๒ ปี เฮโรอีนไฮโดรคลอไรด์และมอร์ฟีนของกลางให้ริบ ของกลางนอกจากนี้คืนเจ้าของ(รื่น วิไลชนม์-สนับ คัมภีรยส-สรรเสริญ ไกรจิตติ)ศาลจังหวัดเชียงใหม่ - นายเฉลิม สุคนธ์ขจรศาลอุทธรณ์ - นายไพศาล วิบูลศิลป์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า เมื่อวันที่ ๒๔ กันยายน ๒๕๑๔ เวลากลางวัน จำเลยได้บังอาจมีเฮโรอีนไฮโดรคลอไรด์หนัก ๖๕.๖๕ กรัม และมอร์ฟีนหนัก ๓๖.๕๐ กรัม อันเป็นยาเสพติดให้โทษที่ต้องห้ามโดยเด็ดขาดไว้ในความครอบครอง และจำเลยได้บังอาจขาย จำหน่าย จ่ายแจกให้ผู้อื่นและเสพเข้าร่างกาย ซึ่งเฮโรอีนไฮโดรคลอไรด์และมอร์ฟีนอันเป็นการละเมิดต่อพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ เหตุเกิดที่ตำบลช้างคลาน อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่ ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. ๒๔๖๕ มาตรา ๒๐ ทวิ, ๒๐ ตรี, ๒๒, ๒๙ พระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๐๔ มาตรา ๖, ๗,๘, ๑๒ ให้ริบของกลาง จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. ๒๔๖๕ มาตรา ๒๐ ทวิ, ๒๐ ตรี,๒๒, ๒๙ พระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๐๔มาตรา ๖, ๗, ๘, ๑๒ ให้ลงโทษตามมาตรา ๒๐ ทวิ, ๒๙ พระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๐๔ มาตรา ๖ ซึ่งเป็นกระทงที่หนักที่สุดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๙๑ ให้จำคุก ๑๒ ปีของกลางริบ จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกา ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า จำเลยมีเฮโรอีนไฮโดรคลอไรด์และมอร์ฟีนของกลางไว้เพื่อจำหน่ายจริง แต่ยังฟังไม่ได้ว่าจำเลยเสพเฮโรอีนแล้ววินิจฉัยข้อกฎหมายว่าที่จำเลยยื่นคำแถลงการณ์ว่า ศาลจังหวัดเชียงใหม่ไม่มีอำนาจพิจารณาพิพากษาคดีนี้ นั้น ศาลฎีกาเห็นว่า ได้มีประกาศพระบรมราชโองการเลิกใช้กฎอัยการศึกในจังหวัดเชียงใหม่ตั้งแต่วันที่ ๒๕ พฤษภาคม ๒๕๑๔ เวลา ๖.๐๐ นาฬิกาก่อนเกิดเหตุคดีนี้แล้วศาลจังหวัดเชียงใหม่จึงมีอำนาจพิจารณาพิพากษาคดีนี้ พิพากษาแก้คำพิพากษาศาลอุทธรณ์เป็นว่า จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พุทธศักราช ๒๔๖๕ มาตรา ๒๐ ทวิ วรรค ๒, ๓ พระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๐๔ มาตรา ๖ให้ลงโทษตามมาตรา ๒๐ ทวิ วรรค ๓ ซึ่งเป็นกระทงหนักที่สุดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๙๑ จำคุก ๑๒ ปี เฮโรอีนไฮโดรคลอไรด์และมอร์ฟีนของกลางให้ริบ ของกลางนอกจากนี้คืนเจ้าของ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 766/2517พนักงานอัยการจังหวัดเชียงใหม่โจทก์นายเสน่ห์ เกิดแต้มจำเลย พ.ร.บ.ยาเสพติดให้โทษ (ฉบับที่ 4) พ.ศ.2504 ม. 6 ป.อ. ม. 90, ม. 91 กฎอัยการศึก พ.ร.บ.ยาเสพติดให้โทษ พ.ศ.2465 ม. 20 ทวิจำเลยมีเฮโรอีนไฮโดรคลอไรด์และมอร์ฟีนไว้เพื่อจำหน่ายย่อมมีความผิดตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2465มาตรา 20 ทวิ วรรค 2 และวรรค 3 พระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ (ฉบับที่ 4) พ.ศ. 2504 มาตรา 6 ความผิดตามวรรค 3 เป็นกระทงหนักที่สุด จำเลยกระทำความผิดต่อ พระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษเมื่อวันที่ 24 กันยายน 2514 ศาลจังหวัดเชียงใหม่มีอำนาจพิจารณาพิพากษา เพราะได้มีประกาศพระบรมราชโองการเลิกใช้กฎอัยการศึกในจังหวัดเชียงใหม่ตั้งแต่วันที่ 25 พฤษภาคม 2514 เวลา 6.00 นาฬิกาแล้วโจทก์ฟ้องว่า เมื่อวันที่ ๒๔ กันยายน ๒๕๑๔ เวลากลางวัน จำเลยได้บังอาจมีเฮโรอีนไฮโดรคลอไรด์หนัก ๖๕.๖๕ กรัม และมอร์ฟีนหนัก ๓๖.๕๐ กรัม อันเป็นยาเสพติดให้โทษที่ต้องห้ามโดยเด็ดขาดไว้ในความครอบครอง และจำเลยได้บังอาจขาย จำหน่าย จ่ายแจกให้ผู้อื่นและเสพเข้าร่างกาย ซึ่งเฮโรอีนไฮโดรคลอไรด์และมอร์ฟีนอันเป็นการละเมิดต่อพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ เหตุเกิดที่ตำบลช้างคลาน อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่ ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. ๒๔๖๕ มาตรา ๒๐ ทวิ, ๒๐ ตรี, ๒๒, ๒๙ พระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๐๔ มาตรา ๖, ๗,๘, ๑๒ ให้ริบของกลาง จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. ๒๔๖๕ มาตรา ๒๐ ทวิ, ๒๐ ตรี,๒๒, ๒๙ พระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๐๔มาตรา ๖, ๗, ๘, ๑๒ ให้ลงโทษตามมาตรา ๒๐ ทวิ, ๒๙ พระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๐๔ มาตรา ๖ ซึ่งเป็นกระทงที่หนักที่สุดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๙๑ ให้จำคุก ๑๒ ปีของกลางริบ จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกา ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า จำเลยมีเฮโรอีนไฮโดรคลอไรด์และมอร์ฟีนของกลางไว้เพื่อจำหน่ายจริง แต่ยังฟังไม่ได้ว่าจำเลยเสพเฮโรอีนแล้ววินิจฉัยข้อกฎหมายว่าที่จำเลยยื่นคำแถลงการณ์ว่า ศาลจังหวัดเชียงใหม่ไม่มีอำนาจพิจารณาพิพากษาคดีนี้ นั้น ศาลฎีกาเห็นว่า ได้มีประกาศพระบรมราชโองการเลิกใช้กฎอัยการศึกในจังหวัดเชียงใหม่ตั้งแต่วันที่ ๒๕ พฤษภาคม ๒๕๑๔ เวลา ๖.๐๐ นาฬิกาก่อนเกิดเหตุคดีนี้แล้วศาลจังหวัดเชียงใหม่จึงมีอำนาจพิจารณาพิพากษาคดีนี้ พิพากษาแก้คำพิพากษาศาลอุทธรณ์เป็นว่า จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พุทธศักราช ๒๔๖๕ มาตรา ๒๐ ทวิ วรรค ๒, ๓ พระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๐๔ มาตรา ๖ให้ลงโทษตามมาตรา ๒๐ ทวิ วรรค ๓ ซึ่งเป็นกระทงหนักที่สุดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๙๑ จำคุก ๑๒ ปี เฮโรอีนไฮโดรคลอไรด์และมอร์ฟีนของกลางให้ริบ ของกลางนอกจากนี้คืนเจ้าของ(รื่น วิไลชนม์-สนับ คัมภีรยส-สรรเสริญ ไกรจิตติ)ศาลจังหวัดเชียงใหม่ - นายเฉลิม สุคนธ์ขจรศาลอุทธรณ์ - นายไพศาล วิบูลศิลป์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ