คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 55828หลักกฎหมาย: ความว่า จำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งว่า จำเลยฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ซึ่งนายไตณรงค์พูลโพธิ์ทองผู้พิพากษาที่นั่งพิจารณาในศาลชั้นต้น ไม่รับรองให้ฎีกาจึงต้องห้ามมิให้คู่ความฎีกาในข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 248 ที่แก้ไขแล้วจึงไม่รับฎีกาของจำเลย คืนค่าขึ้นศาลทั้งหมดให้จำเลย จำเลยเห็นว่า คดีนี้ศาลชั้นต้นรับคำฟ้องของโจทก์อย่างคดีไม่มีทุนทรัพย์ ต่อมาหลังจากนัดชี้สองสถานแล้วศาลชั้นต้นมีคำสั่งในภายหลังให้โจทก์เสียค่าขึ้นศาลเพิ่มอย่างคดีมีทุนทรัพย์ตามทุนทรัพย์ 730,000 บาท ซึ่งโจทก์ก็ได้เสียค่าขึ้นศาลเพิ่มเป็นเงิน 18,000 บาท แล้ว ดังนั้นคดีนี้จึงกลายเป็นคดีมีทุนทรัพย์ 730,000 บาท จึงไม่ต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง โปรดมีคำสั่งให้รับฎีกาของจำเลยไว้พิจารณาต่อไป หมายเหตุ ไม่ปรากฏว่าโจทก์ได้รับสำเนาคำร้องแล้วหรือไม่ ศาลชั้นต้นพิพากษาขับไล่จำเลยและบริวารออกไปจากบ้านเลขที่ 88/2538 หมู่ที่ 6 แขวงแสมดำ เขตบางขุนเทียนกรุงเทพมหานคร ห้ามจำเลยและบริวารเข้าเกี่ยวข้องอีกต่อไปคำขออื่นของโจทก์นอกจากนี้ให้ยก ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับฎีกาดังกล่าว (อันดับ 112) จำเลยจึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 119)คำสั่ง พิเคราะห์แล้ว คดีนี้โจทก์ฟ้องขอให้บังคับจำเลยและบริวาร ขนย้ายทรัพย์สินออกจากตึกแถวพิพาทของโจทก์ จำเลยให้การต่อสู้ว่าตึกแถวพิพาทเป็นของจำเลยที่จำเลยซื้อมาในราคา 730,000 บาท แต่จำเลยให้โจทก์ถือกรรมสิทธิ์ไว้แทน ข้อพิพาทระหว่างโจทก์กับจำเลยจึงเป็นคดีมีทุนทรัพย์ซึ่งศาลชั้นต้นถือจำนวนทุนทรัพย์เท่าราคาตึกแถวพิพาทคือ730,000 บาท จำเลยฎีกาโต้แย้งคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ว่าตึกแถวเป็นของจำเลยจำนวนทุนทรัพย์ที่พิพาทกันในชั้นฎีกาจึงคงเป็นจำนวนทุนทรัพย์ที่พิพาทกันในศาลล่างทั้งสองโดยไม่เปลี่ยนแปลงคือ 730,000 บาท เดิมคดีของจำเลยจึงไม่ต้องห้ามฎีกาในข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณา ความแพ่ง มาตรา 248 วรรคหนึ่ง แม้จำเลยจะสำคัญผิดคิดว่า คดีของจำเลยต้องห้ามฎีกาในข้อเท็จจริง จึงร้องขอให้ผู้พิพากษา ที่ได้นั่งพิจารณาคดีในศาลชั้นต้นรับรองให้จำเลยฎีกา ในข้อเท็จจริง และแม้ผู้พิพากษาที่ได้นั่งพิจารณาคดีใน ศาลชั้นต้นจะไม่รับรองให้จำเลยฎีกาในข้อเท็จจริงตามที่จำเลย ร้องขอ จำเลยก็ยังมีสิทธิฎีกาในข้อเท็จจริงได้ ที่ศาลชั้นต้น ไม่รับฎีกาของจำเลยจึงเป็นการไม่ชอบ ให้ศาลชั้นต้นรับฎีกา ของจำเลยไว้ดำเนินการต่อไป ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 2022/2538นางสาวประภา วงษ์จงโจทก์นายสง่า วงษ์จงจำเลยนายสง่า วงษ์จง จำเลยผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.พ. ม. 248ความว่า จำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งว่า จำเลยฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ซึ่งนายไตณรงค์พูลโพธิ์ทองผู้พิพากษาที่นั่งพิจารณาในศาลชั้นต้น ไม่รับรองให้ฎีกาจึงต้องห้ามมิให้คู่ความฎีกาในข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 248 ที่แก้ไขแล้วจึงไม่รับฎีกาของจำเลย คืนค่าขึ้นศาลทั้งหมดให้จำเลย จำเลยเห็นว่า คดีนี้ศาลชั้นต้นรับคำฟ้องของโจทก์อย่างคดีไม่มีทุนทรัพย์ ต่อมาหลังจากนัดชี้สองสถานแล้วศาลชั้นต้นมีคำสั่งในภายหลังให้โจทก์เสียค่าขึ้นศาลเพิ่มอย่างคดีมีทุนทรัพย์ตามทุนทรัพย์ 730,000 บาท ซึ่งโจทก์ก็ได้เสียค่าขึ้นศาลเพิ่มเป็นเงิน 18,000 บาท แล้ว ดังนั้นคดีนี้จึงกลายเป็นคดีมีทุนทรัพย์ 730,000 บาท จึงไม่ต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง โปรดมีคำสั่งให้รับฎีกาของจำเลยไว้พิจารณาต่อไป หมายเหตุ ไม่ปรากฏว่าโจทก์ได้รับสำเนาคำร้องแล้วหรือไม่ ศาลชั้นต้นพิพากษาขับไล่จำเลยและบริวารออกไปจากบ้านเลขที่ 88/2538 หมู่ที่ 6 แขวงแสมดำ เขตบางขุนเทียนกรุงเทพมหานคร ห้ามจำเลยและบริวารเข้าเกี่ยวข้องอีกต่อไปคำขออื่นของโจทก์นอกจากนี้ให้ยก ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับฎีกาดังกล่าว (อันดับ 112) จำเลยจึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 119)คำสั่ง พิเคราะห์แล้ว คดีนี้โจทก์ฟ้องขอให้บังคับจำเลยและบริวาร ขนย้ายทรัพย์สินออกจากตึกแถวพิพาทของโจทก์ จำเลยให้การต่อสู้ว่าตึกแถวพิพาทเป็นของจำเลยที่จำเลยซื้อมาในราคา 730,000 บาท แต่จำเลยให้โจทก์ถือกรรมสิทธิ์ไว้แทน ข้อพิพาทระหว่างโจทก์กับจำเลยจึงเป็นคดีมีทุนทรัพย์ซึ่งศาลชั้นต้นถือจำนวนทุนทรัพย์เท่าราคาตึกแถวพิพาทคือ730,000 บาท จำเลยฎีกาโต้แย้งคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ว่าตึกแถวเป็นของจำเลยจำนวนทุนทรัพย์ที่พิพาทกันในชั้นฎีกาจึงคงเป็นจำนวนทุนทรัพย์ที่พิพาทกันในศาลล่างทั้งสองโดยไม่เปลี่ยนแปลงคือ 730,000 บาท เดิมคดีของจำเลยจึงไม่ต้องห้ามฎีกาในข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณา ความแพ่ง มาตรา 248 วรรคหนึ่ง แม้จำเลยจะสำคัญผิดคิดว่า คดีของจำเลยต้องห้ามฎีกาในข้อเท็จจริง จึงร้องขอให้ผู้พิพากษา ที่ได้นั่งพิจารณาคดีในศาลชั้นต้นรับรองให้จำเลยฎีกา ในข้อเท็จจริง และแม้ผู้พิพากษาที่ได้นั่งพิจารณาคดีใน ศาลชั้นต้นจะไม่รับรองให้จำเลยฎีกาในข้อเท็จจริงตามที่จำเลย ร้องขอ จำเลยก็ยังมีสิทธิฎีกาในข้อเท็จจริงได้ ที่ศาลชั้นต้น ไม่รับฎีกาของจำเลยจึงเป็นการไม่ชอบ ให้ศาลชั้นต้นรับฎีกา ของจำเลยไว้ดำเนินการต่อไป(สุรินทร์ นาควิเชียร-นาม ยิ้มแย้ม-จรัญ หัตถกรรม)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 2022/2538นางสาวประภา วงษ์จงโจทก์นายสง่า วงษ์จงจำเลยนายสง่า วงษ์จง จำเลยผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.พ. ม. 248ความว่า จำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งว่า จำเลยฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ซึ่งนายไตณรงค์พูลโพธิ์ทองผู้พิพากษาที่นั่งพิจารณาในศาลชั้นต้น ไม่รับรองให้ฎีกาจึงต้องห้ามมิให้คู่ความฎีกาในข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 248 ที่แก้ไขแล้วจึงไม่รับฎีกาของจำเลย คืนค่าขึ้นศาลทั้งหมดให้จำเลย จำเลยเห็นว่า คดีนี้ศาลชั้นต้นรับคำฟ้องของโจทก์อย่างคดีไม่มีทุนทรัพย์ ต่อมาหลังจากนัดชี้สองสถานแล้วศาลชั้นต้นมีคำสั่งในภายหลังให้โจทก์เสียค่าขึ้นศาลเพิ่มอย่างคดีมีทุนทรัพย์ตามทุนทรัพย์ 730,000 บาท ซึ่งโจทก์ก็ได้เสียค่าขึ้นศาลเพิ่มเป็นเงิน 18,000 บาท แล้ว ดังนั้นคดีนี้จึงกลายเป็นคดีมีทุนทรัพย์ 730,000 บาท จึงไม่ต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง โปรดมีคำสั่งให้รับฎีกาของจำเลยไว้พิจารณาต่อไป หมายเหตุ ไม่ปรากฏว่าโจทก์ได้รับสำเนาคำร้องแล้วหรือไม่ ศาลชั้นต้นพิพากษาขับไล่จำเลยและบริวารออกไปจากบ้านเลขที่ 88/2538 หมู่ที่ 6 แขวงแสมดำ เขตบางขุนเทียนกรุงเทพมหานคร ห้ามจำเลยและบริวารเข้าเกี่ยวข้องอีกต่อไปคำขออื่นของโจทก์นอกจากนี้ให้ยก ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับฎีกาดังกล่าว (อันดับ 112) จำเลยจึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 119)คำสั่ง พิเคราะห์แล้ว คดีนี้โจทก์ฟ้องขอให้บังคับจำเลยและบริวาร ขนย้ายทรัพย์สินออกจากตึกแถวพิพาทของโจทก์ จำเลยให้การต่อสู้ว่าตึกแถวพิพาทเป็นของจำเลยที่จำเลยซื้อมาในราคา 730,000 บาท แต่จำเลยให้โจทก์ถือกรรมสิทธิ์ไว้แทน ข้อพิพาทระหว่างโจทก์กับจำเลยจึงเป็นคดีมีทุนทรัพย์ซึ่งศาลชั้นต้นถือจำนวนทุนทรัพย์เท่าราคาตึกแถวพิพาทคือ730,000 บาท จำเลยฎีกาโต้แย้งคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ว่าตึกแถวเป็นของจำเลยจำนวนทุนทรัพย์ที่พิพาทกันในชั้นฎีกาจึงคงเป็นจำนวนทุนทรัพย์ที่พิพาทกันในศาลล่างทั้งสองโดยไม่เปลี่ยนแปลงคือ 730,000 บาท เดิมคดีของจำเลยจึงไม่ต้องห้ามฎีกาในข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณา ความแพ่ง มาตรา 248 วรรคหนึ่ง แม้จำเลยจะสำคัญผิดคิดว่า คดีของจำเลยต้องห้ามฎีกาในข้อเท็จจริง จึงร้องขอให้ผู้พิพากษา ที่ได้นั่งพิจารณาคดีในศาลชั้นต้นรับรองให้จำเลยฎีกา ในข้อเท็จจริง และแม้ผู้พิพากษาที่ได้นั่งพิจารณาคดีใน ศาลชั้นต้นจะไม่รับรองให้จำเลยฎีกาในข้อเท็จจริงตามที่จำเลย ร้องขอ จำเลยก็ยังมีสิทธิฎีกาในข้อเท็จจริงได้ ที่ศาลชั้นต้น ไม่รับฎีกาของจำเลยจึงเป็นการไม่ชอบ ให้ศาลชั้นต้นรับฎีกา ของจำเลยไว้ดำเนินการต่อไป(สุรินทร์ นาควิเชียร-นาม ยิ้มแย้ม-จรัญ หัตถกรรม)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ