คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 554/2502หลักกฎหมาย: ตัวแทนของบริษัทจำเลยได้ไปขอซื้อรถยนต์จิ๊บให้จำเลยจากบริษัทโจทก์โดยอ้างว่าบริษัทจำเลยเป็นผู้ค้าโภคภัณฑ์ โจทก์ไม่จำต้องเรียกเก็บภาษีการซื้อโภคภัณฑ์และภาษีบำรุงเทศบาลจากบริษัทจำเลยโจทก์หลงเชื่อจึงมิได้เรียกเก็บ ภายหลังกรมสรรพากรตรวจพบว่าบริษัทจำเลยมิได้จดทะเบียนการค้าโภคภัณฑ์จึงเรียกเก็บเพิ่มอีกหนึ่งเท่าจากบริษัทโจทก์ โจทก์ได้เสียไปแล้วดังนี้ โจทก์ย่อมเรียกเงินค่าภาษีที่เสียทั้งสิ้นจากจำเลยได้เพราะเป็นผลเสียหายโดยตรงอันเนื่องมาจากจำเลยได้ความว่านายสหัสตัวแทนบริษัทจำเลยที่ 2 ได้มาติดต่อซื้อรถยนต์จิ๊บไปจากบริษัทโจทก์รวม 3 คัน โดยนายสหัสแจ้งว่าบริษัทจำเลยที่ 2 เป็นผู้ค้าโภคภัณฑ์ ไม่จำเป็นต้องเรียกเก็บค่าภาษีการซื้อโภคภัณฑ์และภาษีบำรุงเทศบาลจากจำเลย โจทก์หลงเชื่อจึงมิได้เรียกเก็บต่อมากรมสรรพากรตรวจพบว่าจำเลยที่ 2 มิได้เป็นผู้ค้าโภคภัณฑ์ จึงสั่งให้โจทก์เสียภาษีเพิ่มอีกหนึ่งเท่าเป็นเงิน 42,240 บาท โจทก์ชำระไปแล้ว เรียกคืนจากจำเลยไม่ได้จึงฟ้องเป็นคดีนี้ศาลล่างทั้งสองพิพากษาให้จำเลยที่ 2 ชำระเงินให้โจทก์ตามฟ้องจำเลยที่ 2 ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า เมื่อความเสียหายเกิดขึ้นเนื่องจากนายสหัสตัวแทนของจำเลยเป็นผู้ก่ออันมิชอบ ภายหลังจำเลยยอมรับผลได้แก่ตนตามการกระทำของนายสหัส ทำให้โจทก์เสียหายเช่นนี้ จำเลยมีหน้าที่ต้องชดใช้ค่าเสียหายให้โจทก์ทั้งสิ้นที่โจทก์เสียไปเพราะเป็นผลเสียหายโดยตรงอันเนื่องมาจากฝ่ายจำเลยพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 554/2502บริษัทไทยยานยนต์ จำกัดโจทก์นายบักเคี้ยง แซ่โค้ว ที่ 1 บริษัทลาว-ไทยพาณิชย์ จำกัด ที่ 2จำเลย ป.พ.พ. ม. 220, ม. 222ตัวแทนของบริษัทจำเลยได้ไปขอซื้อรถยนต์จิ๊บให้จำเลยจากบริษัทโจทก์โดยอ้างว่าบริษัทจำเลยเป็นผู้ค้าโภคภัณฑ์ โจทก์ไม่จำต้องเรียกเก็บภาษีการซื้อโภคภัณฑ์และภาษีบำรุงเทศบาลจากบริษัทจำเลยโจทก์หลงเชื่อจึงมิได้เรียกเก็บ ภายหลังกรมสรรพากรตรวจพบว่าบริษัทจำเลยมิได้จดทะเบียนการค้าโภคภัณฑ์จึงเรียกเก็บเพิ่มอีกหนึ่งเท่าจากบริษัทโจทก์ โจทก์ได้เสียไปแล้วดังนี้ โจทก์ย่อมเรียกเงินค่าภาษีที่เสียทั้งสิ้นจากจำเลยได้เพราะเป็นผลเสียหายโดยตรงอันเนื่องมาจากจำเลยได้ความว่านายสหัสตัวแทนบริษัทจำเลยที่ 2 ได้มาติดต่อซื้อรถยนต์จิ๊บไปจากบริษัทโจทก์รวม 3 คัน โดยนายสหัสแจ้งว่าบริษัทจำเลยที่ 2 เป็นผู้ค้าโภคภัณฑ์ ไม่จำเป็นต้องเรียกเก็บค่าภาษีการซื้อโภคภัณฑ์และภาษีบำรุงเทศบาลจากจำเลย โจทก์หลงเชื่อจึงมิได้เรียกเก็บต่อมากรมสรรพากรตรวจพบว่าจำเลยที่ 2 มิได้เป็นผู้ค้าโภคภัณฑ์ จึงสั่งให้โจทก์เสียภาษีเพิ่มอีกหนึ่งเท่าเป็นเงิน 42,240 บาท โจทก์ชำระไปแล้ว เรียกคืนจากจำเลยไม่ได้จึงฟ้องเป็นคดีนี้ศาลล่างทั้งสองพิพากษาให้จำเลยที่ 2 ชำระเงินให้โจทก์ตามฟ้องจำเลยที่ 2 ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า เมื่อความเสียหายเกิดขึ้นเนื่องจากนายสหัสตัวแทนของจำเลยเป็นผู้ก่ออันมิชอบ ภายหลังจำเลยยอมรับผลได้แก่ตนตามการกระทำของนายสหัส ทำให้โจทก์เสียหายเช่นนี้ จำเลยมีหน้าที่ต้องชดใช้ค่าเสียหายให้โจทก์ทั้งสิ้นที่โจทก์เสียไปเพราะเป็นผลเสียหายโดยตรงอันเนื่องมาจากฝ่ายจำเลยพิพากษายืน(วุฒินัยเนติศาสตร์-ประมูล สุวรรณศร-ดุลยทรรศน์ปฏิภาณ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ได้ความว่านายสหัสตัวแทนบริษัทจำเลยที่ 2 ได้มาติดต่อซื้อรถยนต์จิ๊บไปจากบริษัทโจทก์รวม 3 คัน โดยนายสหัสแจ้งว่าบริษัทจำเลยที่ 2 เป็นผู้ค้าโภคภัณฑ์ ไม่จำเป็นต้องเรียกเก็บค่าภาษีการซื้อโภคภัณฑ์และภาษีบำรุงเทศบาลจากจำเลย โจทก์หลงเชื่อจึงมิได้เรียกเก็บต่อมากรมสรรพากรตรวจพบว่าจำเลยที่ 2 มิได้เป็นผู้ค้าโภคภัณฑ์ จึงสั่งให้โจทก์เสียภาษีเพิ่มอีกหนึ่งเท่าเป็นเงิน 42,240 บาท โจทก์ชำระไปแล้ว เรียกคืนจากจำเลยไม่ได้จึงฟ้องเป็นคดีนี้ศาลล่างทั้งสองพิพากษาให้จำเลยที่ 2 ชำระเงินให้โจทก์ตามฟ้องจำเลยที่ 2 ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า เมื่อความเสียหายเกิดขึ้นเนื่องจากนายสหัสตัวแทนของจำเลยเป็นผู้ก่ออันมิชอบ ภายหลังจำเลยยอมรับผลได้แก่ตนตามการกระทำของนายสหัส ทำให้โจทก์เสียหายเช่นนี้ จำเลยมีหน้าที่ต้องชดใช้ค่าเสียหายให้โจทก์ทั้งสิ้นที่โจทก์เสียไปเพราะเป็นผลเสียหายโดยตรงอันเนื่องมาจากฝ่ายจำเลยพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 554/2502บริษัทไทยยานยนต์ จำกัดโจทก์นายบักเคี้ยง แซ่โค้ว ที่ 1 บริษัทลาว-ไทยพาณิชย์ จำกัด ที่ 2จำเลย ป.พ.พ. ม. 220, ม. 222ตัวแทนของบริษัทจำเลยได้ไปขอซื้อรถยนต์จิ๊บให้จำเลยจากบริษัทโจทก์โดยอ้างว่าบริษัทจำเลยเป็นผู้ค้าโภคภัณฑ์ โจทก์ไม่จำต้องเรียกเก็บภาษีการซื้อโภคภัณฑ์และภาษีบำรุงเทศบาลจากบริษัทจำเลยโจทก์หลงเชื่อจึงมิได้เรียกเก็บ ภายหลังกรมสรรพากรตรวจพบว่าบริษัทจำเลยมิได้จดทะเบียนการค้าโภคภัณฑ์จึงเรียกเก็บเพิ่มอีกหนึ่งเท่าจากบริษัทโจทก์ โจทก์ได้เสียไปแล้วดังนี้ โจทก์ย่อมเรียกเงินค่าภาษีที่เสียทั้งสิ้นจากจำเลยได้เพราะเป็นผลเสียหายโดยตรงอันเนื่องมาจากจำเลยได้ความว่านายสหัสตัวแทนบริษัทจำเลยที่ 2 ได้มาติดต่อซื้อรถยนต์จิ๊บไปจากบริษัทโจทก์รวม 3 คัน โดยนายสหัสแจ้งว่าบริษัทจำเลยที่ 2 เป็นผู้ค้าโภคภัณฑ์ ไม่จำเป็นต้องเรียกเก็บค่าภาษีการซื้อโภคภัณฑ์และภาษีบำรุงเทศบาลจากจำเลย โจทก์หลงเชื่อจึงมิได้เรียกเก็บต่อมากรมสรรพากรตรวจพบว่าจำเลยที่ 2 มิได้เป็นผู้ค้าโภคภัณฑ์ จึงสั่งให้โจทก์เสียภาษีเพิ่มอีกหนึ่งเท่าเป็นเงิน 42,240 บาท โจทก์ชำระไปแล้ว เรียกคืนจากจำเลยไม่ได้จึงฟ้องเป็นคดีนี้ศาลล่างทั้งสองพิพากษาให้จำเลยที่ 2 ชำระเงินให้โจทก์ตามฟ้องจำเลยที่ 2 ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า เมื่อความเสียหายเกิดขึ้นเนื่องจากนายสหัสตัวแทนของจำเลยเป็นผู้ก่ออันมิชอบ ภายหลังจำเลยยอมรับผลได้แก่ตนตามการกระทำของนายสหัส ทำให้โจทก์เสียหายเช่นนี้ จำเลยมีหน้าที่ต้องชดใช้ค่าเสียหายให้โจทก์ทั้งสิ้นที่โจทก์เสียไปเพราะเป็นผลเสียหายโดยตรงอันเนื่องมาจากฝ่ายจำเลยพิพากษายืน(วุฒินัยเนติศาสตร์-ประมูล สุวรรณศร-ดุลยทรรศน์ปฏิภาณ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ