คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 57095หลักกฎหมาย: ความว่า โจทก์อุทธรณ์ ศาลแรงงานกลางสั่งว่า โจทก์อุทธรณ์ในลักษณะข้อกฎหมายเพื่อให้ศาลรับฟังข้อเท็จจริง ที่ฝ่าฝืนกับคำพิพากษาของศาลแรงงานกลาง เป็นการโต้เถียง ข้อเท็จจริง เพื่อนำไปสู่ปัญหาข้อกฎหมาย ถือว่าเป็นอุทธรณ์ ข้อเท็จจริง ต้องห้ามตามพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงาน และวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ. 2522 มาตรา 54 ไม่รับอุทธรณ์โจทก์โจทก์เห็นว่า ในประเด็นข้อ 1 ประการแรก โจทก์อุทธรณ์ว่า การกระทำของจำเลยอันเป็นข้อเท็จจริงที่ศาลแรงงานกลางรับฟังแล้ว เป็นการกลั่นแกล้งโจทก์จึงถือว่าเป็นการเลิกจ้างไม่เป็นธรรม โดยมิได้เถียงข้อเท็จจริงที่ศาลแรงงานกลางรับฟังมาหรือ หยิบยกข้อเท็จจริงที่ฝ่าฝืนคำพิพากษาของศาลแรงงานกลางประการที่สอง โจทก์อุทธรณ์ว่าศาลแรงงานกลางวินิจฉัย สัญญาจ้างเอกสารหมาย จ.5 ข้อ 8 โดยมิได้พิจารณาจาก เนื้อความในเอกสารทั้งหมด อุทธรณ์ของโจทก์จึงเป็นปัญหาข้อกฎหมาย และประเด็นข้อ 3 โจทก์อุทธรณ์ว่าศาลแรงงานกลางวินิจฉัย ประเด็นนี้โดยการตีความเอาจากคำฟ้อง โดยมิได้ฟังข้อเท็จจริง ที่อยู่ในสำนวน จึงเป็นอุทธรณ์ในปัญหาข้อกฎหมายอีกเช่นกัน โปรดมีคำสั่งให้รับอุทธรณ์ของโจทก์ไว้พิจารณาพิพากษาต่อไปด้วยหมายเหตุ จำเลยแถลงคัดค้าน (อันดับ 110)ศาลแรงงานกลางพิพากษาให้จำเลยชำระเงินโบนัสจำนวน81,120 บาท พร้อมดอกเบี้ยอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปี นับแต่วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2534 จนกว่าจะชำระเสร็จ และค่าโดยสารรถแท็กซี่จำนวน 8,100 บาทแก่โจทก์ และให้โจทก์ ชำระเงินมัดจำค่าเช่าบ้านจำนวน 76,000 บาท พร้อมดอกเบี้ย อัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปี นับแต่วันฟ้องแย้ง (วันที่ 18 ธันวาคม 2534) จนกว่าจะชำระเสร็จแก่จำเลยโจทก์อุทธรณ์ ศาลแรงงานกลางมีคำสั่งไม่รับอุทธรณ์(อันดับ 103)ทนายโจทก์ยื่นคำร้องนี้ และศาลแรงงานกลางมีคำสั่งอนุญาตให้โจทก์ไม่ต้องนำเงินมาชำระตามคำพิพากษาของศาล (อันดับ 105,107)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว โจทก์อุทธรณ์ข้อ 2.1(1) ว่า ในประเด็นจำเลย เลิกจ้างโจทก์โดยไม่เป็นธรรม โดยการกลั่นแกล้งด้วยวิธีการต่าง ๆ ศาลแรงงานกลางวินิจฉัยไม่ครบถ้วนตามประเด็นที่กำหนดไว้ โจทก์อุทธรณ์ข้อ 2.2(2) ว่า จำเลยสั่งย้ายโจทก์โดยไม่ปฏิบัติ ตามเงื่อนไขของสัญญาจ้าง และโจทก์อุทธรณ์ประเด็นสุดท้ายว่า ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 586 และสัญญาจ้าง โจทก์มีสิทธิเรียกร้องเอาค่าโดยสารเครื่องบินกลับภูมิลำเนา พร้อมด้วยค่าขนย้ายทรัพย์สินส่วนตัว เห็นว่าอุทธรณ์ของโจทก์ ทุกข้อเป็นปัญหาข้อกฎหมาย โจทก์มีสิทธิอุทธรณ์ได้ ที่ศาลแรงงานกลางสั่งไม่รับอุทธรณ์โจทก์ ศาลฎีกาไม่เห็นพ้องด้วยจึงให้รับอุทธรณ์โจทก์ดังกล่าวไว้พิจารณา ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 3003/2535นายไมเคิล อี. โบตโจทก์บริษัทคลับคอร์ปอเรชั่น (ประเทศไทย) จำกัดจำเลยนายพิชัย พ้นภัย ทนายโจทก์ผู้ยื่นคำร้อง พ.ร.บ.จัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ.2522 ม. 54ความว่า โจทก์อุทธรณ์ ศาลแรงงานกลางสั่งว่า โจทก์อุทธรณ์ในลักษณะข้อกฎหมายเพื่อให้ศาลรับฟังข้อเท็จจริง ที่ฝ่าฝืนกับคำพิพากษาของศาลแรงงานกลาง เป็นการโต้เถียง ข้อเท็จจริง เพื่อนำไปสู่ปัญหาข้อกฎหมาย ถือว่าเป็นอุทธรณ์ ข้อเท็จจริง ต้องห้ามตามพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงาน และวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ. 2522 มาตรา 54 ไม่รับอุทธรณ์โจทก์โจทก์เห็นว่า ในประเด็นข้อ 1 ประการแรก โจทก์อุทธรณ์ว่า การกระทำของจำเลยอันเป็นข้อเท็จจริงที่ศาลแรงงานกลางรับฟังแล้ว เป็นการกลั่นแกล้งโจทก์จึงถือว่าเป็นการเลิกจ้างไม่เป็นธรรม โดยมิได้เถียงข้อเท็จจริงที่ศาลแรงงานกลางรับฟังมาหรือ หยิบยกข้อเท็จจริงที่ฝ่าฝืนคำพิพากษาของศาลแรงงานกลางประการที่สอง โจทก์อุทธรณ์ว่าศาลแรงงานกลางวินิจฉัย สัญญาจ้างเอกสารหมาย จ.5 ข้อ 8 โดยมิได้พิจารณาจาก เนื้อความในเอกสารทั้งหมด อุทธรณ์ของโจทก์จึงเป็นปัญหาข้อกฎหมาย และประเด็นข้อ 3 โจทก์อุทธรณ์ว่าศาลแรงงานกลางวินิจฉัย ประเด็นนี้โดยการตีความเอาจากคำฟ้อง โดยมิได้ฟังข้อเท็จจริง ที่อยู่ในสำนวน จึงเป็นอุทธรณ์ในปัญหาข้อกฎหมายอีกเช่นกัน โปรดมีคำสั่งให้รับอุทธรณ์ของโจทก์ไว้พิจารณาพิพากษาต่อไปด้วยหมายเหตุ จำเลยแถลงคัดค้าน (อันดับ 110)ศาลแรงงานกลางพิพากษาให้จำเลยชำระเงินโบนัสจำนวน81,120 บาท พร้อมดอกเบี้ยอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปี นับแต่วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2534 จนกว่าจะชำระเสร็จ และค่าโดยสารรถแท็กซี่จำนวน 8,100 บาทแก่โจทก์ และให้โจทก์ ชำระเงินมัดจำค่าเช่าบ้านจำนวน 76,000 บาท พร้อมดอกเบี้ย อัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปี นับแต่วันฟ้องแย้ง (วันที่ 18 ธันวาคม 2534) จนกว่าจะชำระเสร็จแก่จำเลยโจทก์อุทธรณ์ ศาลแรงงานกลางมีคำสั่งไม่รับอุทธรณ์(อันดับ 103)ทนายโจทก์ยื่นคำร้องนี้ และศาลแรงงานกลางมีคำสั่งอนุญาตให้โจทก์ไม่ต้องนำเงินมาชำระตามคำพิพากษาของศาล (อันดับ 105,107)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว โจทก์อุทธรณ์ข้อ 2.1(1) ว่า ในประเด็นจำเลย เลิกจ้างโจทก์โดยไม่เป็นธรรม โดยการกลั่นแกล้งด้วยวิธีการต่าง ๆ ศาลแรงงานกลางวินิจฉัยไม่ครบถ้วนตามประเด็นที่กำหนดไว้ โจทก์อุทธรณ์ข้อ 2.2(2) ว่า จำเลยสั่งย้ายโจทก์โดยไม่ปฏิบัติ ตามเงื่อนไขของสัญญาจ้าง และโจทก์อุทธรณ์ประเด็นสุดท้ายว่า ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 586 และสัญญาจ้าง โจทก์มีสิทธิเรียกร้องเอาค่าโดยสารเครื่องบินกลับภูมิลำเนา พร้อมด้วยค่าขนย้ายทรัพย์สินส่วนตัว เห็นว่าอุทธรณ์ของโจทก์ ทุกข้อเป็นปัญหาข้อกฎหมาย โจทก์มีสิทธิอุทธรณ์ได้ ที่ศาลแรงงานกลางสั่งไม่รับอุทธรณ์โจทก์ ศาลฎีกาไม่เห็นพ้องด้วยจึงให้รับอุทธรณ์โจทก์ดังกล่าวไว้พิจารณา(สมมาตร พรหมานุกูล-เทพฤทธิ์ ศิลปานนท์-อุดม เฟื่องฟุ้ง)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 3003/2535นายไมเคิล อี. โบตโจทก์บริษัทคลับคอร์ปอเรชั่น (ประเทศไทย) จำกัดจำเลยนายพิชัย พ้นภัย ทนายโจทก์ผู้ยื่นคำร้อง พ.ร.บ.จัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ.2522 ม. 54ความว่า โจทก์อุทธรณ์ ศาลแรงงานกลางสั่งว่า โจทก์อุทธรณ์ในลักษณะข้อกฎหมายเพื่อให้ศาลรับฟังข้อเท็จจริง ที่ฝ่าฝืนกับคำพิพากษาของศาลแรงงานกลาง เป็นการโต้เถียง ข้อเท็จจริง เพื่อนำไปสู่ปัญหาข้อกฎหมาย ถือว่าเป็นอุทธรณ์ ข้อเท็จจริง ต้องห้ามตามพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงาน และวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ. 2522 มาตรา 54 ไม่รับอุทธรณ์โจทก์โจทก์เห็นว่า ในประเด็นข้อ 1 ประการแรก โจทก์อุทธรณ์ว่า การกระทำของจำเลยอันเป็นข้อเท็จจริงที่ศาลแรงงานกลางรับฟังแล้ว เป็นการกลั่นแกล้งโจทก์จึงถือว่าเป็นการเลิกจ้างไม่เป็นธรรม โดยมิได้เถียงข้อเท็จจริงที่ศาลแรงงานกลางรับฟังมาหรือ หยิบยกข้อเท็จจริงที่ฝ่าฝืนคำพิพากษาของศาลแรงงานกลางประการที่สอง โจทก์อุทธรณ์ว่าศาลแรงงานกลางวินิจฉัย สัญญาจ้างเอกสารหมาย จ.5 ข้อ 8 โดยมิได้พิจารณาจาก เนื้อความในเอกสารทั้งหมด อุทธรณ์ของโจทก์จึงเป็นปัญหาข้อกฎหมาย และประเด็นข้อ 3 โจทก์อุทธรณ์ว่าศาลแรงงานกลางวินิจฉัย ประเด็นนี้โดยการตีความเอาจากคำฟ้อง โดยมิได้ฟังข้อเท็จจริง ที่อยู่ในสำนวน จึงเป็นอุทธรณ์ในปัญหาข้อกฎหมายอีกเช่นกัน โปรดมีคำสั่งให้รับอุทธรณ์ของโจทก์ไว้พิจารณาพิพากษาต่อไปด้วยหมายเหตุ จำเลยแถลงคัดค้าน (อันดับ 110)ศาลแรงงานกลางพิพากษาให้จำเลยชำระเงินโบนัสจำนวน81,120 บาท พร้อมดอกเบี้ยอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปี นับแต่วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2534 จนกว่าจะชำระเสร็จ และค่าโดยสารรถแท็กซี่จำนวน 8,100 บาทแก่โจทก์ และให้โจทก์ ชำระเงินมัดจำค่าเช่าบ้านจำนวน 76,000 บาท พร้อมดอกเบี้ย อัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปี นับแต่วันฟ้องแย้ง (วันที่ 18 ธันวาคม 2534) จนกว่าจะชำระเสร็จแก่จำเลยโจทก์อุทธรณ์ ศาลแรงงานกลางมีคำสั่งไม่รับอุทธรณ์(อันดับ 103)ทนายโจทก์ยื่นคำร้องนี้ และศาลแรงงานกลางมีคำสั่งอนุญาตให้โจทก์ไม่ต้องนำเงินมาชำระตามคำพิพากษาของศาล (อันดับ 105,107)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว โจทก์อุทธรณ์ข้อ 2.1(1) ว่า ในประเด็นจำเลย เลิกจ้างโจทก์โดยไม่เป็นธรรม โดยการกลั่นแกล้งด้วยวิธีการต่าง ๆ ศาลแรงงานกลางวินิจฉัยไม่ครบถ้วนตามประเด็นที่กำหนดไว้ โจทก์อุทธรณ์ข้อ 2.2(2) ว่า จำเลยสั่งย้ายโจทก์โดยไม่ปฏิบัติ ตามเงื่อนไขของสัญญาจ้าง และโจทก์อุทธรณ์ประเด็นสุดท้ายว่า ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 586 และสัญญาจ้าง โจทก์มีสิทธิเรียกร้องเอาค่าโดยสารเครื่องบินกลับภูมิลำเนา พร้อมด้วยค่าขนย้ายทรัพย์สินส่วนตัว เห็นว่าอุทธรณ์ของโจทก์ ทุกข้อเป็นปัญหาข้อกฎหมาย โจทก์มีสิทธิอุทธรณ์ได้ ที่ศาลแรงงานกลางสั่งไม่รับอุทธรณ์โจทก์ ศาลฎีกาไม่เห็นพ้องด้วยจึงให้รับอุทธรณ์โจทก์ดังกล่าวไว้พิจารณา(สมมาตร พรหมานุกูล-เทพฤทธิ์ ศิลปานนท์-อุดม เฟื่องฟุ้ง)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ