คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 55948หลักกฎหมาย: ความว่า โจทก์ฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งว่า คดีโจทก์เป็นการ ฟ้องขับไล่ผู้เช่าออกจากอสังหาริมทรัพย์อันมีค่าเช่าในขณะยื่นคำฟ้องไม่เกินเดือนละ 10,000 บาท จึงต้องห้ามฎีกา ในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา 248 ฎีกาของโจทก์ทั้งหมดเป็นฎีกาในข้อเท็จจริงจึงไม่รับเป็นฎีกา คืนค่าขึ้นศาลทั้งหมดแก่โจทก์ โจทก์เห็นว่า ฎีกาที่ว่า คดีนี้ผู้ร้องทั้งสองกล่าวอ้างว่า ผู้ร้องทั้งสองไม่ได้ปลูกบ้านอยู่ในที่ดินของโจทก์และไม่ใช่บริวารของจำเลย ภาระการพิสูจน์จึงตกแก่ผู้ร้องทั้งสอง แต่ผู้ร้องทั้งสองไม่ได้นำสืบพิสูจน์ว่าที่ดินซึ่ง ผู้ร้องทั้งสองปลูกบ้านเป็นของใคร และอยู่อาศัยโดย อาศัยสิทธิอะไรนั้น เป็นปัญหาข้อกฎหมาย โปรดมีคำสั่งให้รับฎีกาของโจทก์ไว้พิจารณาต่อไป หมายเหตุ ไม่ปรากฏหลักฐานว่าผู้ร้องทั้งสองได้รับสำเนาคำร้องแล้วหรือไม่ คดีสืบเนื่องมาจากโจทก์ฟ้องขอให้ขับไล่จำเลยออกจากที่ดินของโจทก์ ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยและบริวารรื้อถอนสิ่งปลูกสร้างและออกไปจากที่ดินโฉนดที่ 1772 และ 8506ตำบลโสนลอย อำเภอบางบัวทอง จังหวัดนนทบุรี ของโจทก์และให้จำเลยใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์เดือนละ 100 บาท นับแต่วันฟ้องไปจนกว่าจำเลยและบริวารจะรื้อถอนสิ่งปลูกสร้าง และออกไปจากที่ดินของโจทก์ จำเลยไม่ปฏิบัติตามคำพิพากษาโจทก์บังคับคดีโดยขอให้เจ้าพนักงานบังคับคดีดำเนินการรื้อถอนบ้านเลขที่ 174/1 และ 211 หมู่ที่ 5 ถนนเทศบาล 11 ตำบลโสนลอย อำเภอบางบัวทอง จังหวัดนนทบุรี ออกไปจากที่ดินของโจทก์ตามคำพิพากษา ผู้ร้องทั้งสองยื่นคำร้องว่าบ้านทั้งสองหลังเป็นของผู้ร้องทั้งสองและไม่ได้ปลูกอยู่ในที่ดินของโจทก์ ผู้ร้องทั้งสองไม่ใช่บริวารของจำเลย ขอให้ศาลมีคำสั่งงดและยกเลิกการบังคับคดีรื้อถอนบ้านดังกล่าวโจทก์ยื่นคำคัดค้าน ศาลชั้นต้นไต่สวนแล้วมีคำสั่งให้งดการบังคับคดีแก่ผู้ร้องทั้งสอง ศาลอุทธรณ์ภาค 2 พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับฎีกาดังกล่าว(อันดับ 97) โจทก์จึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 98)คำสั่ง ศาลล่างทั้งสองฟังข้อเท็จจริงว่า บ้านของผู้ร้องทั้งสองไม่ได้ปลูกอยู่ในที่ดินโจทก์ที่ให้จำเลยเช่า จึงมิใช่บริวารของจำเลย ฎีกาของโจทก์โดยสรุปยกเหตุผลเพื่อให้ ศาลฎีกาฟังว่าบ้านของผู้ร้องทั้งสองปลูกอยู่ในที่ดินของโจทก์เป็นการโต้แย้งดุลพินิจในการรับฟังพยานหลักฐานของศาลซึ่งเป็นข้อเท็จจริงต้องห้ามฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 248 วรรคสามศาลชั้นต้นสั่งไม่รับฎีกาของโจทก์ชอบแล้วให้ยกคำร้องของโจทก์ ค่าคำร้องเป็นพับ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 2776/2538มิสซังโรมันคาทอลิก กรุงเทพมหานครโจทก์นางสาวสมศรี สุขอุดมเดชากร กับพวกผู้ร้องนางกิมเตียง แซ่ฉั่วจำเลยมิสซังโรมันคาทอลิก กรุงเทพมหานคร โจทก์ผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.พ. ม. 248 วรรคสามความว่า โจทก์ฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งว่า คดีโจทก์เป็นการ ฟ้องขับไล่ผู้เช่าออกจากอสังหาริมทรัพย์อันมีค่าเช่าในขณะยื่นคำฟ้องไม่เกินเดือนละ 10,000 บาท จึงต้องห้ามฎีกา ในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา 248 ฎีกาของโจทก์ทั้งหมดเป็นฎีกาในข้อเท็จจริงจึงไม่รับเป็นฎีกา คืนค่าขึ้นศาลทั้งหมดแก่โจทก์ โจทก์เห็นว่า ฎีกาที่ว่า คดีนี้ผู้ร้องทั้งสองกล่าวอ้างว่า ผู้ร้องทั้งสองไม่ได้ปลูกบ้านอยู่ในที่ดินของโจทก์และไม่ใช่บริวารของจำเลย ภาระการพิสูจน์จึงตกแก่ผู้ร้องทั้งสอง แต่ผู้ร้องทั้งสองไม่ได้นำสืบพิสูจน์ว่าที่ดินซึ่ง ผู้ร้องทั้งสองปลูกบ้านเป็นของใคร และอยู่อาศัยโดย อาศัยสิทธิอะไรนั้น เป็นปัญหาข้อกฎหมาย โปรดมีคำสั่งให้รับฎีกาของโจทก์ไว้พิจารณาต่อไป หมายเหตุ ไม่ปรากฏหลักฐานว่าผู้ร้องทั้งสองได้รับสำเนาคำร้องแล้วหรือไม่ คดีสืบเนื่องมาจากโจทก์ฟ้องขอให้ขับไล่จำเลยออกจากที่ดินของโจทก์ ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยและบริวารรื้อถอนสิ่งปลูกสร้างและออกไปจากที่ดินโฉนดที่ 1772 และ 8506ตำบลโสนลอย อำเภอบางบัวทอง จังหวัดนนทบุรี ของโจทก์และให้จำเลยใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์เดือนละ 100 บาท นับแต่วันฟ้องไปจนกว่าจำเลยและบริวารจะรื้อถอนสิ่งปลูกสร้าง และออกไปจากที่ดินของโจทก์ จำเลยไม่ปฏิบัติตามคำพิพากษาโจทก์บังคับคดีโดยขอให้เจ้าพนักงานบังคับคดีดำเนินการรื้อถอนบ้านเลขที่ 174/1 และ 211 หมู่ที่ 5 ถนนเทศบาล 11 ตำบลโสนลอย อำเภอบางบัวทอง จังหวัดนนทบุรี ออกไปจากที่ดินของโจทก์ตามคำพิพากษา ผู้ร้องทั้งสองยื่นคำร้องว่าบ้านทั้งสองหลังเป็นของผู้ร้องทั้งสองและไม่ได้ปลูกอยู่ในที่ดินของโจทก์ ผู้ร้องทั้งสองไม่ใช่บริวารของจำเลย ขอให้ศาลมีคำสั่งงดและยกเลิกการบังคับคดีรื้อถอนบ้านดังกล่าวโจทก์ยื่นคำคัดค้าน ศาลชั้นต้นไต่สวนแล้วมีคำสั่งให้งดการบังคับคดีแก่ผู้ร้องทั้งสอง ศาลอุทธรณ์ภาค 2 พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับฎีกาดังกล่าว(อันดับ 97) โจทก์จึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 98)คำสั่ง ศาลล่างทั้งสองฟังข้อเท็จจริงว่า บ้านของผู้ร้องทั้งสองไม่ได้ปลูกอยู่ในที่ดินโจทก์ที่ให้จำเลยเช่า จึงมิใช่บริวารของจำเลย ฎีกาของโจทก์โดยสรุปยกเหตุผลเพื่อให้ ศาลฎีกาฟังว่าบ้านของผู้ร้องทั้งสองปลูกอยู่ในที่ดินของโจทก์เป็นการโต้แย้งดุลพินิจในการรับฟังพยานหลักฐานของศาลซึ่งเป็นข้อเท็จจริงต้องห้ามฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 248 วรรคสามศาลชั้นต้นสั่งไม่รับฎีกาของโจทก์ชอบแล้วให้ยกคำร้องของโจทก์ ค่าคำร้องเป็นพับ(สละ เทศรำพรรณ-สุรินทร์ นาควิเชียร-ถวิล อินทรักษา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 2776/2538มิสซังโรมันคาทอลิก กรุงเทพมหานครโจทก์นางสาวสมศรี สุขอุดมเดชากร กับพวกผู้ร้องนางกิมเตียง แซ่ฉั่วจำเลยมิสซังโรมันคาทอลิก กรุงเทพมหานคร โจทก์ผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.พ. ม. 248 วรรคสามความว่า โจทก์ฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งว่า คดีโจทก์เป็นการ ฟ้องขับไล่ผู้เช่าออกจากอสังหาริมทรัพย์อันมีค่าเช่าในขณะยื่นคำฟ้องไม่เกินเดือนละ 10,000 บาท จึงต้องห้ามฎีกา ในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา 248 ฎีกาของโจทก์ทั้งหมดเป็นฎีกาในข้อเท็จจริงจึงไม่รับเป็นฎีกา คืนค่าขึ้นศาลทั้งหมดแก่โจทก์ โจทก์เห็นว่า ฎีกาที่ว่า คดีนี้ผู้ร้องทั้งสองกล่าวอ้างว่า ผู้ร้องทั้งสองไม่ได้ปลูกบ้านอยู่ในที่ดินของโจทก์และไม่ใช่บริวารของจำเลย ภาระการพิสูจน์จึงตกแก่ผู้ร้องทั้งสอง แต่ผู้ร้องทั้งสองไม่ได้นำสืบพิสูจน์ว่าที่ดินซึ่ง ผู้ร้องทั้งสองปลูกบ้านเป็นของใคร และอยู่อาศัยโดย อาศัยสิทธิอะไรนั้น เป็นปัญหาข้อกฎหมาย โปรดมีคำสั่งให้รับฎีกาของโจทก์ไว้พิจารณาต่อไป หมายเหตุ ไม่ปรากฏหลักฐานว่าผู้ร้องทั้งสองได้รับสำเนาคำร้องแล้วหรือไม่ คดีสืบเนื่องมาจากโจทก์ฟ้องขอให้ขับไล่จำเลยออกจากที่ดินของโจทก์ ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยและบริวารรื้อถอนสิ่งปลูกสร้างและออกไปจากที่ดินโฉนดที่ 1772 และ 8506ตำบลโสนลอย อำเภอบางบัวทอง จังหวัดนนทบุรี ของโจทก์และให้จำเลยใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์เดือนละ 100 บาท นับแต่วันฟ้องไปจนกว่าจำเลยและบริวารจะรื้อถอนสิ่งปลูกสร้าง และออกไปจากที่ดินของโจทก์ จำเลยไม่ปฏิบัติตามคำพิพากษาโจทก์บังคับคดีโดยขอให้เจ้าพนักงานบังคับคดีดำเนินการรื้อถอนบ้านเลขที่ 174/1 และ 211 หมู่ที่ 5 ถนนเทศบาล 11 ตำบลโสนลอย อำเภอบางบัวทอง จังหวัดนนทบุรี ออกไปจากที่ดินของโจทก์ตามคำพิพากษา ผู้ร้องทั้งสองยื่นคำร้องว่าบ้านทั้งสองหลังเป็นของผู้ร้องทั้งสองและไม่ได้ปลูกอยู่ในที่ดินของโจทก์ ผู้ร้องทั้งสองไม่ใช่บริวารของจำเลย ขอให้ศาลมีคำสั่งงดและยกเลิกการบังคับคดีรื้อถอนบ้านดังกล่าวโจทก์ยื่นคำคัดค้าน ศาลชั้นต้นไต่สวนแล้วมีคำสั่งให้งดการบังคับคดีแก่ผู้ร้องทั้งสอง ศาลอุทธรณ์ภาค 2 พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับฎีกาดังกล่าว(อันดับ 97) โจทก์จึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 98)คำสั่ง ศาลล่างทั้งสองฟังข้อเท็จจริงว่า บ้านของผู้ร้องทั้งสองไม่ได้ปลูกอยู่ในที่ดินโจทก์ที่ให้จำเลยเช่า จึงมิใช่บริวารของจำเลย ฎีกาของโจทก์โดยสรุปยกเหตุผลเพื่อให้ ศาลฎีกาฟังว่าบ้านของผู้ร้องทั้งสองปลูกอยู่ในที่ดินของโจทก์เป็นการโต้แย้งดุลพินิจในการรับฟังพยานหลักฐานของศาลซึ่งเป็นข้อเท็จจริงต้องห้ามฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 248 วรรคสามศาลชั้นต้นสั่งไม่รับฎีกาของโจทก์ชอบแล้วให้ยกคำร้องของโจทก์ ค่าคำร้องเป็นพับ(สละ เทศรำพรรณ-สุรินทร์ นาควิเชียร-ถวิล อินทรักษา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ