คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 685/2519หลักกฎหมาย: พนักงานอัยการเป็นโจทก์ฟ้องว่า จำเลยขับรถยนต์ด้วยความประมาทชนเฉี่ยวรถที่ บ. ขับมาได้รับความเสียหาย ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ.2477 มาตรา 29,66 ตามที่แก้ไข ดังนี้ ด. เจ้าของรถคันที่ถูกชนไม่มีอำนาจฟ้องจำเลยในข้อหาความผิดต่อพระราชบัญญัติจราจรทางบกเพราะยังเรียกไม่ได้ว่าได้รับความเสียหายเนื่องจากการกระทำผิดฐานใดฐานหนึ่งตามความหมายของประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 2(4)แม้ศาลชั้นต้นจะได้อนุญาตให้ ด. เข้าร่วมเป็นโจทก์ และเมื่อศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง ด. อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ย่อมยกอุทธรณ์เสียโดยเหตุที่โจทก์ร่วมไม่ใช่ผู้เสียหายไม่มีอำนาจฟ้องได้โจทก์ฟ้องว่า จำเลยขับรถยนต์โดยประมาทเฉี่ยวชนรถยนต์ที่นายทองเบิ้ม ลิ้มเฮง เป็นผู้ขับขี่ เป็นเหตุให้รถยนต์ที่ถูกชนเสียหายและสินค้าในรถยนต์เสียหาย ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติจราจรทางบกบริษัทดีทแฮล์ม จำกัด เจ้าของรถยนต์ที่ถูกชน และนายทองเบิ้ม ลิ้มเฮงขอเข้าเป็นโจทก์ร่วม ศาลอนุญาตศาลชั้นต้นเห็นว่า โจทก์และโจทก์ร่วมนำสืบเอาเป็นแน่นอนไม่ได้ว่าจำเลยเป็นฝ่ายขับรถโดยประมาท กรณีมีเหตุสงสัยกับควรยกประโยชน์แห่งความสงสัยให้เป็นผลดีแก่จำเลย พิพากษายกฟ้องบริษัทดีทแฮล์ม จำกัด โจทก์ร่วมอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์เห็นว่า โจทก์ร่วมไม่ใช่ผู้เสียหาย ไม่มีอำนาจฟ้อง พิพากษาให้ยกอุทธรณ์ของโจทก์ร่วมบริษัทดีทแฮล์ม จำกัด โจทก์ร่วมฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า บริษัทดีทแฮล์ม จำกัด โจทก์ร่วมเจ้าของรถยนต์ที่ถูกชนคดีนี้ไม่มีอำนาจฟ้องจำเลยในข้อหาความผิดต่อพระราชบัญญัติจราจรทางบกเพราะยังเรียกไม่ได้ว่า โจทก์ร่วมได้รับความเสียหายเนื่องจากการกระทำผิดฐานใดฐานหนึ่งตามความหมายของประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 2(4) ตามนัยแห่งคำพิพากษาฎีกาที่ 1975/2497 และที่ 202/2510พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 685/2519พนักงานอัยการจังหวัดจันทบุรีโจทก์โจทก์ร่วมโจทก์บริษัท ดีทแฮล์ม จำกัด กับพวกโจทก์นายเชือด บุญศรีจำเลย ป.วิ.อ. ม. 2 (4), ม. 30, ม. 193 พ.ร.บ.จราจรทางบก พ.ศ.2477 ม. 29, ม. 66 พ.ร.บ.จราจรทางบก (ฉบับที่ 4) พ.ศ.2508 ม. 7, ม. 13 ประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 59 ข้อ 11พนักงานอัยการเป็นโจทก์ฟ้องว่า จำเลยขับรถยนต์ด้วยความประมาทชนเฉี่ยวรถที่ บ. ขับมาได้รับความเสียหาย ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ.2477 มาตรา 29,66 ตามที่แก้ไข ดังนี้ ด. เจ้าของรถคันที่ถูกชนไม่มีอำนาจฟ้องจำเลยในข้อหาความผิดต่อพระราชบัญญัติจราจรทางบกเพราะยังเรียกไม่ได้ว่าได้รับความเสียหายเนื่องจากการกระทำผิดฐานใดฐานหนึ่งตามความหมายของประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 2(4)แม้ศาลชั้นต้นจะได้อนุญาตให้ ด. เข้าร่วมเป็นโจทก์ และเมื่อศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง ด. อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ย่อมยกอุทธรณ์เสียโดยเหตุที่โจทก์ร่วมไม่ใช่ผู้เสียหายไม่มีอำนาจฟ้องได้โจทก์ฟ้องว่า จำเลยขับรถยนต์โดยประมาทเฉี่ยวชนรถยนต์ที่นายทองเบิ้ม ลิ้มเฮง เป็นผู้ขับขี่ เป็นเหตุให้รถยนต์ที่ถูกชนเสียหายและสินค้าในรถยนต์เสียหาย ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติจราจรทางบกบริษัทดีทแฮล์ม จำกัด เจ้าของรถยนต์ที่ถูกชน และนายทองเบิ้ม ลิ้มเฮงขอเข้าเป็นโจทก์ร่วม ศาลอนุญาตศาลชั้นต้นเห็นว่า โจทก์และโจทก์ร่วมนำสืบเอาเป็นแน่นอนไม่ได้ว่าจำเลยเป็นฝ่ายขับรถโดยประมาท กรณีมีเหตุสงสัยกับควรยกประโยชน์แห่งความสงสัยให้เป็นผลดีแก่จำเลย พิพากษายกฟ้องบริษัทดีทแฮล์ม จำกัด โจทก์ร่วมอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์เห็นว่า โจทก์ร่วมไม่ใช่ผู้เสียหาย ไม่มีอำนาจฟ้อง พิพากษาให้ยกอุทธรณ์ของโจทก์ร่วมบริษัทดีทแฮล์ม จำกัด โจทก์ร่วมฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า บริษัทดีทแฮล์ม จำกัด โจทก์ร่วมเจ้าของรถยนต์ที่ถูกชนคดีนี้ไม่มีอำนาจฟ้องจำเลยในข้อหาความผิดต่อพระราชบัญญัติจราจรทางบกเพราะยังเรียกไม่ได้ว่า โจทก์ร่วมได้รับความเสียหายเนื่องจากการกระทำผิดฐานใดฐานหนึ่งตามความหมายของประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 2(4) ตามนัยแห่งคำพิพากษาฎีกาที่ 1975/2497 และที่ 202/2510พิพากษายืน(ชลอ จามรมาน-สมคิด มงคลชาติ-อุดม ทันด่วน)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยขับรถยนต์โดยประมาทเฉี่ยวชนรถยนต์ที่นายทองเบิ้ม ลิ้มเฮง เป็นผู้ขับขี่ เป็นเหตุให้รถยนต์ที่ถูกชนเสียหายและสินค้าในรถยนต์เสียหาย ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติจราจรทางบกบริษัทดีทแฮล์ม จำกัด เจ้าของรถยนต์ที่ถูกชน และนายทองเบิ้ม ลิ้มเฮงขอเข้าเป็นโจทก์ร่วม ศาลอนุญาตศาลชั้นต้นเห็นว่า โจทก์และโจทก์ร่วมนำสืบเอาเป็นแน่นอนไม่ได้ว่าจำเลยเป็นฝ่ายขับรถโดยประมาท กรณีมีเหตุสงสัยกับควรยกประโยชน์แห่งความสงสัยให้เป็นผลดีแก่จำเลย พิพากษายกฟ้องบริษัทดีทแฮล์ม จำกัด โจทก์ร่วมอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์เห็นว่า โจทก์ร่วมไม่ใช่ผู้เสียหาย ไม่มีอำนาจฟ้อง พิพากษาให้ยกอุทธรณ์ของโจทก์ร่วมบริษัทดีทแฮล์ม จำกัด โจทก์ร่วมฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า บริษัทดีทแฮล์ม จำกัด โจทก์ร่วมเจ้าของรถยนต์ที่ถูกชนคดีนี้ไม่มีอำนาจฟ้องจำเลยในข้อหาความผิดต่อพระราชบัญญัติจราจรทางบกเพราะยังเรียกไม่ได้ว่า โจทก์ร่วมได้รับความเสียหายเนื่องจากการกระทำผิดฐานใดฐานหนึ่งตามความหมายของประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 2(4) ตามนัยแห่งคำพิพากษาฎีกาที่ 1975/2497 และที่ 202/2510พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 685/2519พนักงานอัยการจังหวัดจันทบุรีโจทก์โจทก์ร่วมโจทก์บริษัท ดีทแฮล์ม จำกัด กับพวกโจทก์นายเชือด บุญศรีจำเลย ป.วิ.อ. ม. 2 (4), ม. 30, ม. 193 พ.ร.บ.จราจรทางบก พ.ศ.2477 ม. 29, ม. 66 พ.ร.บ.จราจรทางบก (ฉบับที่ 4) พ.ศ.2508 ม. 7, ม. 13 ประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 59 ข้อ 11พนักงานอัยการเป็นโจทก์ฟ้องว่า จำเลยขับรถยนต์ด้วยความประมาทชนเฉี่ยวรถที่ บ. ขับมาได้รับความเสียหาย ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ.2477 มาตรา 29,66 ตามที่แก้ไข ดังนี้ ด. เจ้าของรถคันที่ถูกชนไม่มีอำนาจฟ้องจำเลยในข้อหาความผิดต่อพระราชบัญญัติจราจรทางบกเพราะยังเรียกไม่ได้ว่าได้รับความเสียหายเนื่องจากการกระทำผิดฐานใดฐานหนึ่งตามความหมายของประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 2(4)แม้ศาลชั้นต้นจะได้อนุญาตให้ ด. เข้าร่วมเป็นโจทก์ และเมื่อศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง ด. อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ย่อมยกอุทธรณ์เสียโดยเหตุที่โจทก์ร่วมไม่ใช่ผู้เสียหายไม่มีอำนาจฟ้องได้โจทก์ฟ้องว่า จำเลยขับรถยนต์โดยประมาทเฉี่ยวชนรถยนต์ที่นายทองเบิ้ม ลิ้มเฮง เป็นผู้ขับขี่ เป็นเหตุให้รถยนต์ที่ถูกชนเสียหายและสินค้าในรถยนต์เสียหาย ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติจราจรทางบกบริษัทดีทแฮล์ม จำกัด เจ้าของรถยนต์ที่ถูกชน และนายทองเบิ้ม ลิ้มเฮงขอเข้าเป็นโจทก์ร่วม ศาลอนุญาตศาลชั้นต้นเห็นว่า โจทก์และโจทก์ร่วมนำสืบเอาเป็นแน่นอนไม่ได้ว่าจำเลยเป็นฝ่ายขับรถโดยประมาท กรณีมีเหตุสงสัยกับควรยกประโยชน์แห่งความสงสัยให้เป็นผลดีแก่จำเลย พิพากษายกฟ้องบริษัทดีทแฮล์ม จำกัด โจทก์ร่วมอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์เห็นว่า โจทก์ร่วมไม่ใช่ผู้เสียหาย ไม่มีอำนาจฟ้อง พิพากษาให้ยกอุทธรณ์ของโจทก์ร่วมบริษัทดีทแฮล์ม จำกัด โจทก์ร่วมฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า บริษัทดีทแฮล์ม จำกัด โจทก์ร่วมเจ้าของรถยนต์ที่ถูกชนคดีนี้ไม่มีอำนาจฟ้องจำเลยในข้อหาความผิดต่อพระราชบัญญัติจราจรทางบกเพราะยังเรียกไม่ได้ว่า โจทก์ร่วมได้รับความเสียหายเนื่องจากการกระทำผิดฐานใดฐานหนึ่งตามความหมายของประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 2(4) ตามนัยแห่งคำพิพากษาฎีกาที่ 1975/2497 และที่ 202/2510พิพากษายืน(ชลอ จามรมาน-สมคิด มงคลชาติ-อุดม ทันด่วน)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ