คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1096/2509หลักกฎหมาย: ตามหนังสือที่จำเลยทำให้โจทก์ไว้ไม่มีการกำหนดเวลาชำระหนี้ ดังนี้ เมื่อโจทก์บอกกล่าวทวงถามแล้ว จำเลยก็มีนั้นหน้าที่ต้องชำระหนี้ จำเลยจะขอผ่อนชำระหนี้โดยโจทก์ไม่ได้ตกลงตามข้อเสนอนั้นไม่ได้โจทก์ฟ้องว่า จำเลยทั้งสองซึ่งเป็นสามีภริยากัน ได้ร่วมกันซื้อที่ดินพร้อมด้วยสิ่งปลูกสร้างของโจทก์ เมื่อวันที่ 14 พฤษภาคม 2507 ราคา 160,000 บาท ชำระให้แล้ว 115,000 บาท ส่วนที่ยังค้างอีก 45,000 บาท จำเลยขอชำระให้ภายหลังโดยทำหนังสือให้โจทก์ไว้เป็นหลักฐาน ต่อมาจำเลยชำระเงินที่ค้างให้โจทก์อีก10,000 บาท คงค้าง 35,000 บาท โจทก์ให้ทนายทวงถาม จำเลยขอผ่อนชำระให้เดือนละ 2,000 บาท โจทก์ไม่ตกลงต่อมาจำเลยมีหนังสือขอผ่อนชำระเดือนละ 2,500 บาทแต่โจทก์ไม่ยอมขอให้บังคับให้จำเลยทั้งสองชำระเงิน 35,000 บาท พร้อมด้วยดอกเบี้ยจำเลยให้การว่า ส่วนที่ค้าง 45,000 บาท ได้ทำหลักฐานให้โจทก์ยึดถือไว้โดยไม่ได้กำหนดว่าจำเลยจะชำระให้โจทก์เมื่อใด เท่าใดจำเลยได้ผ่อนชำระเงินที่ค้างให้แก่โจทก์เป็นรายเดือนรวม 4 เดือนเป็นเงิน 10,000 บาท ที่ยังค้างอีก 35,000 บาท จำเลยเสนอขอชำระให้โจทก์เดือนละ 2,500 บาท จนกว่าจะหมด โจทก์ไม่ว่ากระไรศาลแพ่งสั่งงดสืบพยานแล้วฟังว่าจำเลยค้างชำระราคาที่ดินแก่โจทก์อยู่ 35,000 บาท ไม่ปรากฏว่าโจทก์ตกลงให้จำเลยผ่อนชำระราคา พิพากษาให้จำเลยทั้งสองใช้เงิน 35,000 บาทแก่โจทก์ พร้อมด้วยดอกเบี้ยจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า ส่วนที่ค้างอยู่ 45,000 บาท จะชำระให้ แต่ระยะชำระกันเมื่อใดนั้นไม่ได้กำหนดกันไว้ ตามหนังสือที่จำเลยทำให้โจทก์ไว้เห็นได้ว่า เงินค่าซื้อที่ดินที่ยังค้างอยู่ 45,000 บาท ไม่มี การกำหนดเวลาชำระหนี้ไว้แต่อย่างใด ดังนั้น เมื่อโจทก์บอกกล่าวทวงถามแล้ว จำเลยก็มีหน้าที่ต้องชำระหนี้นั้น ที่จำเลยอ้างว่าขอเสนอผ่อนชำระแก่โจทก์เดือนละ 2,500 บาท โจทก์ไม่ได้สนองตกลงตามข้อเสนอนั้นประการใด สัญญาผ่อนชำระหนี้จึงย่อมไม่เกิดขึ้น เพราะจำเลยก็ให้การว่าคำเสนอของจำเลยนี้โจทก์ไม่ตอบว่ากระไร กลับมอบให้ทนายบอกกล่าวเรียกร้องให้ชำระหนี้ที่ค้างทั้งหมด ฉะนั้น แม้จะดำเนินการพิจารณาต่อไปและได้ความตามคำให้การจำเลย ก็ไม่ทำให้ข้อวินิจฉัยของศาลเปลี่ยนแปลงไปเป็นประการอื่นที่ศาลชั้นต้นสั่งงดสืบพยานและศาลอุทธรณ์พิพากษาเห็นพ้องด้วยชอบแล้ว จำเลยไม่มีสิทธิที่จะผ่อนชำระหนี้ให้แก่โจทก์เดือนละ 2,500 บาทพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1096/2509นายวสันต์ ทองปานโจทก์นางตังกวย สุขพงษ์ ที่ 1 นายบุญลือ สุขพงษ์ ที่ 2จำเลย ป.พ.พ. ม. 203, ม. 204 ป.วิ.พ. ม. 84, ม. 183ตามหนังสือที่จำเลยทำให้โจทก์ไว้ไม่มีการกำหนดเวลาชำระหนี้ ดังนี้ เมื่อโจทก์บอกกล่าวทวงถามแล้ว จำเลยก็มีนั้นหน้าที่ต้องชำระหนี้ จำเลยจะขอผ่อนชำระหนี้โดยโจทก์ไม่ได้ตกลงตามข้อเสนอนั้นไม่ได้โจทก์ฟ้องว่า จำเลยทั้งสองซึ่งเป็นสามีภริยากัน ได้ร่วมกันซื้อที่ดินพร้อมด้วยสิ่งปลูกสร้างของโจทก์ เมื่อวันที่ 14 พฤษภาคม 2507 ราคา 160,000 บาท ชำระให้แล้ว 115,000 บาท ส่วนที่ยังค้างอีก 45,000 บาท จำเลยขอชำระให้ภายหลังโดยทำหนังสือให้โจทก์ไว้เป็นหลักฐาน ต่อมาจำเลยชำระเงินที่ค้างให้โจทก์อีก10,000 บาท คงค้าง 35,000 บาท โจทก์ให้ทนายทวงถาม จำเลยขอผ่อนชำระให้เดือนละ 2,000 บาท โจทก์ไม่ตกลงต่อมาจำเลยมีหนังสือขอผ่อนชำระเดือนละ 2,500 บาทแต่โจทก์ไม่ยอมขอให้บังคับให้จำเลยทั้งสองชำระเงิน 35,000 บาท พร้อมด้วยดอกเบี้ยจำเลยให้การว่า ส่วนที่ค้าง 45,000 บาท ได้ทำหลักฐานให้โจทก์ยึดถือไว้โดยไม่ได้กำหนดว่าจำเลยจะชำระให้โจทก์เมื่อใด เท่าใดจำเลยได้ผ่อนชำระเงินที่ค้างให้แก่โจทก์เป็นรายเดือนรวม 4 เดือนเป็นเงิน 10,000 บาท ที่ยังค้างอีก 35,000 บาท จำเลยเสนอขอชำระให้โจทก์เดือนละ 2,500 บาท จนกว่าจะหมด โจทก์ไม่ว่ากระไรศาลแพ่งสั่งงดสืบพยานแล้วฟังว่าจำเลยค้างชำระราคาที่ดินแก่โจทก์อยู่ 35,000 บาท ไม่ปรากฏว่าโจทก์ตกลงให้จำเลยผ่อนชำระราคา พิพากษาให้จำเลยทั้งสองใช้เงิน 35,000 บาทแก่โจทก์ พร้อมด้วยดอกเบี้ยจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า ส่วนที่ค้างอยู่ 45,000 บาท จะชำระให้ แต่ระยะชำระกันเมื่อใดนั้นไม่ได้กำหนดกันไว้ ตามหนังสือที่จำเลยทำให้โจทก์ไว้เห็นได้ว่า เงินค่าซื้อที่ดินที่ยังค้างอยู่ 45,000 บาท ไม่มี การกำหนดเวลาชำระหนี้ไว้แต่อย่างใด ดังนั้น เมื่อโจทก์บอกกล่าวทวงถามแล้ว จำเลยก็มีหน้าที่ต้องชำระหนี้นั้น ที่จำเลยอ้างว่าขอเสนอผ่อนชำระแก่โจทก์เดือนละ 2,500 บาท โจทก์ไม่ได้สนองตกลงตามข้อเสนอนั้นประการใด สัญญาผ่อนชำระหนี้จึงย่อมไม่เกิดขึ้น เพราะจำเลยก็ให้การว่าคำเสนอของจำเลยนี้โจทก์ไม่ตอบว่ากระไร กลับมอบให้ทนายบอกกล่าวเรียกร้องให้ชำระหนี้ที่ค้างทั้งหมด ฉะนั้น แม้จะดำเนินการพิจารณาต่อไปและได้ความตามคำให้การจำเลย ก็ไม่ทำให้ข้อวินิจฉัยของศาลเปลี่ยนแปลงไปเป็นประการอื่นที่ศาลชั้นต้นสั่งงดสืบพยานและศาลอุทธรณ์พิพากษาเห็นพ้องด้วยชอบแล้ว จำเลยไม่มีสิทธิที่จะผ่อนชำระหนี้ให้แก่โจทก์เดือนละ 2,500 บาทพิพากษายืน(เสนอ บุณยเกียรติ-เชื้อ คงคากุล-อดุล รัตนปิณฑะ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยทั้งสองซึ่งเป็นสามีภริยากัน ได้ร่วมกันซื้อที่ดินพร้อมด้วยสิ่งปลูกสร้างของโจทก์ เมื่อวันที่ 14 พฤษภาคม 2507 ราคา 160,000 บาท ชำระให้แล้ว 115,000 บาท ส่วนที่ยังค้างอีก 45,000 บาท จำเลยขอชำระให้ภายหลังโดยทำหนังสือให้โจทก์ไว้เป็นหลักฐาน ต่อมาจำเลยชำระเงินที่ค้างให้โจทก์อีก10,000 บาท คงค้าง 35,000 บาท โจทก์ให้ทนายทวงถาม จำเลยขอผ่อนชำระให้เดือนละ 2,000 บาท โจทก์ไม่ตกลงต่อมาจำเลยมีหนังสือขอผ่อนชำระเดือนละ 2,500 บาทแต่โจทก์ไม่ยอมขอให้บังคับให้จำเลยทั้งสองชำระเงิน 35,000 บาท พร้อมด้วยดอกเบี้ยจำเลยให้การว่า ส่วนที่ค้าง 45,000 บาท ได้ทำหลักฐานให้โจทก์ยึดถือไว้โดยไม่ได้กำหนดว่าจำเลยจะชำระให้โจทก์เมื่อใด เท่าใดจำเลยได้ผ่อนชำระเงินที่ค้างให้แก่โจทก์เป็นรายเดือนรวม 4 เดือนเป็นเงิน 10,000 บาท ที่ยังค้างอีก 35,000 บาท จำเลยเสนอขอชำระให้โจทก์เดือนละ 2,500 บาท จนกว่าจะหมด โจทก์ไม่ว่ากระไรศาลแพ่งสั่งงดสืบพยานแล้วฟังว่าจำเลยค้างชำระราคาที่ดินแก่โจทก์อยู่ 35,000 บาท ไม่ปรากฏว่าโจทก์ตกลงให้จำเลยผ่อนชำระราคา พิพากษาให้จำเลยทั้งสองใช้เงิน 35,000 บาทแก่โจทก์ พร้อมด้วยดอกเบี้ยจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า ส่วนที่ค้างอยู่ 45,000 บาท จะชำระให้ แต่ระยะชำระกันเมื่อใดนั้นไม่ได้กำหนดกันไว้ ตามหนังสือที่จำเลยทำให้โจทก์ไว้เห็นได้ว่า เงินค่าซื้อที่ดินที่ยังค้างอยู่ 45,000 บาท ไม่มี การกำหนดเวลาชำระหนี้ไว้แต่อย่างใด ดังนั้น เมื่อโจทก์บอกกล่าวทวงถามแล้ว จำเลยก็มีหน้าที่ต้องชำระหนี้นั้น ที่จำเลยอ้างว่าขอเสนอผ่อนชำระแก่โจทก์เดือนละ 2,500 บาท โจทก์ไม่ได้สนองตกลงตามข้อเสนอนั้นประการใด สัญญาผ่อนชำระหนี้จึงย่อมไม่เกิดขึ้น เพราะจำเลยก็ให้การว่าคำเสนอของจำเลยนี้โจทก์ไม่ตอบว่ากระไร กลับมอบให้ทนายบอกกล่าวเรียกร้องให้ชำระหนี้ที่ค้างทั้งหมด ฉะนั้น แม้จะดำเนินการพิจารณาต่อไปและได้ความตามคำให้การจำเลย ก็ไม่ทำให้ข้อวินิจฉัยของศาลเปลี่ยนแปลงไปเป็นประการอื่นที่ศาลชั้นต้นสั่งงดสืบพยานและศาลอุทธรณ์พิพากษาเห็นพ้องด้วยชอบแล้ว จำเลยไม่มีสิทธิที่จะผ่อนชำระหนี้ให้แก่โจทก์เดือนละ 2,500 บาทพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1096/2509นายวสันต์ ทองปานโจทก์นางตังกวย สุขพงษ์ ที่ 1 นายบุญลือ สุขพงษ์ ที่ 2จำเลย ป.พ.พ. ม. 203, ม. 204 ป.วิ.พ. ม. 84, ม. 183ตามหนังสือที่จำเลยทำให้โจทก์ไว้ไม่มีการกำหนดเวลาชำระหนี้ ดังนี้ เมื่อโจทก์บอกกล่าวทวงถามแล้ว จำเลยก็มีนั้นหน้าที่ต้องชำระหนี้ จำเลยจะขอผ่อนชำระหนี้โดยโจทก์ไม่ได้ตกลงตามข้อเสนอนั้นไม่ได้โจทก์ฟ้องว่า จำเลยทั้งสองซึ่งเป็นสามีภริยากัน ได้ร่วมกันซื้อที่ดินพร้อมด้วยสิ่งปลูกสร้างของโจทก์ เมื่อวันที่ 14 พฤษภาคม 2507 ราคา 160,000 บาท ชำระให้แล้ว 115,000 บาท ส่วนที่ยังค้างอีก 45,000 บาท จำเลยขอชำระให้ภายหลังโดยทำหนังสือให้โจทก์ไว้เป็นหลักฐาน ต่อมาจำเลยชำระเงินที่ค้างให้โจทก์อีก10,000 บาท คงค้าง 35,000 บาท โจทก์ให้ทนายทวงถาม จำเลยขอผ่อนชำระให้เดือนละ 2,000 บาท โจทก์ไม่ตกลงต่อมาจำเลยมีหนังสือขอผ่อนชำระเดือนละ 2,500 บาทแต่โจทก์ไม่ยอมขอให้บังคับให้จำเลยทั้งสองชำระเงิน 35,000 บาท พร้อมด้วยดอกเบี้ยจำเลยให้การว่า ส่วนที่ค้าง 45,000 บาท ได้ทำหลักฐานให้โจทก์ยึดถือไว้โดยไม่ได้กำหนดว่าจำเลยจะชำระให้โจทก์เมื่อใด เท่าใดจำเลยได้ผ่อนชำระเงินที่ค้างให้แก่โจทก์เป็นรายเดือนรวม 4 เดือนเป็นเงิน 10,000 บาท ที่ยังค้างอีก 35,000 บาท จำเลยเสนอขอชำระให้โจทก์เดือนละ 2,500 บาท จนกว่าจะหมด โจทก์ไม่ว่ากระไรศาลแพ่งสั่งงดสืบพยานแล้วฟังว่าจำเลยค้างชำระราคาที่ดินแก่โจทก์อยู่ 35,000 บาท ไม่ปรากฏว่าโจทก์ตกลงให้จำเลยผ่อนชำระราคา พิพากษาให้จำเลยทั้งสองใช้เงิน 35,000 บาทแก่โจทก์ พร้อมด้วยดอกเบี้ยจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า ส่วนที่ค้างอยู่ 45,000 บาท จะชำระให้ แต่ระยะชำระกันเมื่อใดนั้นไม่ได้กำหนดกันไว้ ตามหนังสือที่จำเลยทำให้โจทก์ไว้เห็นได้ว่า เงินค่าซื้อที่ดินที่ยังค้างอยู่ 45,000 บาท ไม่มี การกำหนดเวลาชำระหนี้ไว้แต่อย่างใด ดังนั้น เมื่อโจทก์บอกกล่าวทวงถามแล้ว จำเลยก็มีหน้าที่ต้องชำระหนี้นั้น ที่จำเลยอ้างว่าขอเสนอผ่อนชำระแก่โจทก์เดือนละ 2,500 บาท โจทก์ไม่ได้สนองตกลงตามข้อเสนอนั้นประการใด สัญญาผ่อนชำระหนี้จึงย่อมไม่เกิดขึ้น เพราะจำเลยก็ให้การว่าคำเสนอของจำเลยนี้โจทก์ไม่ตอบว่ากระไร กลับมอบให้ทนายบอกกล่าวเรียกร้องให้ชำระหนี้ที่ค้างทั้งหมด ฉะนั้น แม้จะดำเนินการพิจารณาต่อไปและได้ความตามคำให้การจำเลย ก็ไม่ทำให้ข้อวินิจฉัยของศาลเปลี่ยนแปลงไปเป็นประการอื่นที่ศาลชั้นต้นสั่งงดสืบพยานและศาลอุทธรณ์พิพากษาเห็นพ้องด้วยชอบแล้ว จำเลยไม่มีสิทธิที่จะผ่อนชำระหนี้ให้แก่โจทก์เดือนละ 2,500 บาทพิพากษายืน(เสนอ บุณยเกียรติ-เชื้อ คงคากุล-อดุล รัตนปิณฑะ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ