phoneee/thai-legal-corpus huggingface dataset:
กฎกระทรวงฉบับที่ ๒๐(พ.ศ. ๒๕๒๕)ออกตามความในพระราชบัญญัติยาพ.ศ. ๒๕๑๐[๑] อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๕ แห่งพระราชบัญญัติยา พ.ศ. ๒๕๑๐และมาตรา ๙๑ (๕) แห่งพระราชบัญญัติยา พ.ศ. ๒๕๑๐ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติยา(ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๒๒ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุขออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ในกรณีที่พนักงานเจ้าหน้าที่สั่งให้ผู้รับอนุญาตผลิตยา ผู้รับอนุญาตขายยา หรือผู้รับอนุญาตนำหรือสั่งยาเข้ามาในราชอาณาจักรจัดเก็บยาที่ไม่ปลอดภัยหรืออาจเป็นอันตรายแก่ผู้ใช้ยาให้บุคคลดังกล่าวจัดเก็บยาของตนคืนและส่งต่อสำนักงานคณะกรรมการอาหารและยา สำหรับกรุงเทพมหานครหรือสำนักงานสาธารณสุขจังหวัดสำหรับจังหวัดอื่นพร้อมด้วยรายละเอียดตามแบบที่กำหนดท้ายกฎกระทรวงภายในสิบห้าวันสำหรับยาที่ไม่ปลอดภัยแก่ผู้ใช้ยาหรือสามสิบวันสำหรับยาที่อาจเป็นอันตรายต่อผู้ใช้ยา นับแต่วันได้รับคำสั่งข้อ ๒ในกรณีที่เห็นควรทำลายยาที่พนักงานเจ้าหน้าที่สั่งให้ผู้รับอนุญาตผลิตยาผู้รับอนุญาตขายยา หรือผู้รับอนุญาตนำหรือสั่งยาเข้ามาในราชอาณาจักร จัดส่งตามข้อ๑ ให้เลขาธิการคณะกรรมการอาหารและยาหรือผู้ว่าราชการจังหวัด แล้วแต่กรณีแต่งตั้งพนักงานเจ้าหน้าที่ไม่น้อยกว่าสองคนดำเนินการทำลายตามความเหมาะสมแล้วรายงานให้ทราบข้อ ๓ในกรณีที่พนักงานเจ้าหน้าที่เป็นผู้เรียกเก็บยาที่ระบุในข้อ ๑ ให้พนักงานเจ้าหน้าที่นำยานั้นส่งต่อสำนักงานคณะกรรมการอาหารและยาหรือสำนักงานสาธารณสุขจังหวัด หรือสั่งเป็นหนังสือให้ผู้รับอนุญาตผลิตยาผู้รับอนุญาตขายยา หรือผู้รับอนุญาตให้นำหรือสั่งยาเข้ามาในราชอาณาจักรส่งยานั้นต่อสำนักงานคณะกรรมการอาหารและยาหรือสำนักงานสาธารณสุขจังหวัดการส่งยาและการทำลายยาให้ปฏิบัติตามข้อ ๑ และข้อ ๒ให้ไว้ ณ วันที่ ๑๓ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๒๕ส.พริ้งพวงแก้วรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุขเลขรับที่ ................................................ วันที่ ...................................................... ลงชื่อ .............................. ผู้รับมอบยารายการเรียกเก็บยาคืนชื่อผู้รับอนุญาต........................................................... ใบอนุญาตเลขที่..........................................ชื่อสถานที่........................................................................ อยู่เลขที่ .................... ตรอก/ซอย ............................................. ถนน.......................................หมู่ที่.............. ตำบล/แขวง ................................................... อำเภอ/เขต.............................................................................จังหวัด........................................................................ โทรศัพท์...........................................................ลำดับที่ชื่อยาเลขที่ใบสำคัญการขึ้นทะเบียนตำรับยาเลขที่หรืออักษรของครั้งที่ผลิตวันที่ผลิตจำนวน/ปริมาณสถานที่เรียกเก็บยาคืนเหตุผลในการเรียกเก็บยาคืนชื่อสถานที่ที่ตั้ง (ลายมือชื่อ)...........................................................ผู้รับอนุญาต (ผู้ส่งมอบยา)(ลายมือชื่อ) ...........................................................พนักงานเจ้าหน้าที่(ผู้รับมอบยา)สุกัญญา/จัดทำ๑๓ พฤษภาคม ๒๕๕๒รัศม์วรรณวลัย/ตรวจ๒๗พฤษภาคม ๒๕๕๒ศิรวัชร์/ปรับปรุง๒๖พฤศจิกายน ๒๕๖๑อุไลพร/สลิลลา/ปรับปรุง๑๐ พฤษภาคม ๒๕๖๒วศิน/ตรวจ๒๔ พฤษภาคม ๒๕๖๒[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๙๙/ตอนที่ ๑๖๔/ฉบับพิเศษ หน้า ๔๓/๓ พฤศจิกายน ๒๕๒๕
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 6834/2543หลักกฎหมาย: จำเลยทิ้งฟ้องอุทธรณ์ในส่วนของฟ้องแย้ง ศาลอุทธรณ์จึงสั่งจำหน่ายคดีได้เฉพาะฟ้องแย้งของจำเลยเท่านั้น จะสั่งจำหน่ายคดีทั้งหมดรวมทั้งอุทธรณ์ในส่วนที่เกี่ยวกับคำฟ้องของโจทก์ด้วยไม่ได้ จำเลยฎีกาขอให้ศาลอุทธรณ์อ่านคำพิพากษาซึ่งจำเลยอุทธรณ์ทั้งคดี คือส่วนฟ้องของโจทก์และคดีส่วนฟ้องแย้งของจำเลยโดยให้จำเลยชำระค่าขึ้นศาลที่ยังขาดอยู่ให้ครบถ้วนก่อนอ่านคำพิพากษา เป็นคำขอให้ปลดเปลื้องทุกข์อันไม่อาจคำนวณเป็นราคาเงินได้ ต้องเสียค่าขึ้นศาลชั้นฎีกาในส่วนฟ้องของโจทก์และฟ้องแย้งของจำเลยอย่างละ 200 บาท ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 6834/2543นางสาวจินดารัตน์ สุทธิพรกุลโจทก์นางสาวปฏิญญา ดุษฎีวนิชจำเลย ป.วิ.พ. ม. 174, ม. 246, ม. ตาราง 2 ท้าย ป.วิ.พ.จำเลยทิ้งฟ้องอุทธรณ์ในส่วนของฟ้องแย้ง ศาลอุทธรณ์จึงสั่งจำหน่ายคดีได้เฉพาะฟ้องแย้งของจำเลยเท่านั้น จะสั่งจำหน่ายคดีทั้งหมดรวมทั้งอุทธรณ์ในส่วนที่เกี่ยวกับคำฟ้องของโจทก์ด้วยไม่ได้ จำเลยฎีกาขอให้ศาลอุทธรณ์อ่านคำพิพากษาซึ่งจำเลยอุทธรณ์ทั้งคดี คือส่วนฟ้องของโจทก์และคดีส่วนฟ้องแย้งของจำเลยโดยให้จำเลยชำระค่าขึ้นศาลที่ยังขาดอยู่ให้ครบถ้วนก่อนอ่านคำพิพากษา เป็นคำขอให้ปลดเปลื้องทุกข์อันไม่อาจคำนวณเป็นราคาเงินได้ ต้องเสียค่าขึ้นศาลชั้นฎีกาในส่วนฟ้องของโจทก์และฟ้องแย้งของจำเลยอย่างละ 200 บาท(ชวลิต ตุลยสิงห์-ระพินทร บรรจงศิลป-สมชาย จุลนิติ์)ศาลแพ่ง - นายสมภพ เดชทวีวัฒน์ศาลอุทธรณ์ - นายพงษ์ศักดิ์ วีระเสถียรแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 6834/2543นางสาวจินดารัตน์ สุทธิพรกุลโจทก์นางสาวปฏิญญา ดุษฎีวนิชจำเลย ป.วิ.พ. ม. 174, ม. 246, ม. ตาราง 2 ท้าย ป.วิ.พ.จำเลยทิ้งฟ้องอุทธรณ์ในส่วนของฟ้องแย้ง ศาลอุทธรณ์จึงสั่งจำหน่ายคดีได้เฉพาะฟ้องแย้งของจำเลยเท่านั้น จะสั่งจำหน่ายคดีทั้งหมดรวมทั้งอุทธรณ์ในส่วนที่เกี่ยวกับคำฟ้องของโจทก์ด้วยไม่ได้ จำเลยฎีกาขอให้ศาลอุทธรณ์อ่านคำพิพากษาซึ่งจำเลยอุทธรณ์ทั้งคดี คือส่วนฟ้องของโจทก์และคดีส่วนฟ้องแย้งของจำเลยโดยให้จำเลยชำระค่าขึ้นศาลที่ยังขาดอยู่ให้ครบถ้วนก่อนอ่านคำพิพากษา เป็นคำขอให้ปลดเปลื้องทุกข์อันไม่อาจคำนวณเป็นราคาเงินได้ ต้องเสียค่าขึ้นศาลชั้นฎีกาในส่วนฟ้องของโจทก์และฟ้องแย้งของจำเลยอย่างละ 200 บาท(ชวลิต ตุลยสิงห์-ระพินทร บรรจงศิลป-สมชาย จุลนิติ์)ศาลแพ่ง - นายสมภพ เดชทวีวัฒน์ศาลอุทธรณ์ - นายพงษ์ศักดิ์ วีระเสถียรแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1462/2537หลักกฎหมาย: การพิจารณาว่าคดีแพ่งใดเป็นคดีแพ่งเกี่ยวเนื่องกับคดีอาญาหรือไม่นั้น ย่อมต้องพิจารณาจากข้อเท็จจริงในคดีแพ่งนั้นเองว่าเป็นการกระทำที่เป็นองค์ประกอบความผิดในคดีอาญาหรือไม่ ในการกระทำละเมิดด้วยการพูดหมิ่นประมาท ถ้าเป็นการพูดที่มุ่งถึงโจทก์ เป็นการใส่ความโจทก์ต่อบุคคลที่สามโดยประการที่น่าจะทำให้โจทก์เสียชื่อเสียงถูกดูหมิ่นหรือถูกเกลียดชัง ตาม ป.อ.มาตรา 326 การพูดเช่นนั้นก็เป็นการละเมิดต่อโจทก์และถือเป็นคดีแพ่งเกี่ยวเนื่องกับคดีอาญาได้ มิใช่ว่าการที่จำเลยพูดหมิ่นประมาทโจทก์โดยไม่ออกชื่อโจทก์จะทำให้การหมิ่นประมาทนั้นกลายเป็นคดีแพ่งที่ไม่เกี่ยวเนื่องกับคดีอาญาไปได้ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1462/2537นายบรรจง เจริญขวัญเมืองโจทก์นายสำรอง สิทธิแพทย์จำเลย ป.วิ.อ. ม. 40, ม. 46การพิจารณาว่าคดีแพ่งใดเป็นคดีแพ่งเกี่ยวเนื่องกับคดีอาญาหรือไม่นั้น ย่อมต้องพิจารณาจากข้อเท็จจริงในคดีแพ่งนั้นเองว่าเป็นการกระทำที่เป็นองค์ประกอบความผิดในคดีอาญาหรือไม่ ในการกระทำละเมิดด้วยการพูดหมิ่นประมาท ถ้าเป็นการพูดที่มุ่งถึงโจทก์ เป็นการใส่ความโจทก์ต่อบุคคลที่สามโดยประการที่น่าจะทำให้โจทก์เสียชื่อเสียงถูกดูหมิ่นหรือถูกเกลียดชัง ตาม ป.อ.มาตรา 326 การพูดเช่นนั้นก็เป็นการละเมิดต่อโจทก์และถือเป็นคดีแพ่งเกี่ยวเนื่องกับคดีอาญาได้ มิใช่ว่าการที่จำเลยพูดหมิ่นประมาทโจทก์โดยไม่ออกชื่อโจทก์จะทำให้การหมิ่นประมาทนั้นกลายเป็นคดีแพ่งที่ไม่เกี่ยวเนื่องกับคดีอาญาไปได้(สวิน อักขรายุธ-วินัย วิมลเศรษฐ-ชูชาติ ศรีแสง)ศาลแพ่ง - นายอธิราช มณีภาคศาลอุทธรณ์ - นายทวิช อนันตรสุชาติแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1462/2537นายบรรจง เจริญขวัญเมืองโจทก์นายสำรอง สิทธิแพทย์จำเลย ป.วิ.อ. ม. 40, ม. 46การพิจารณาว่าคดีแพ่งใดเป็นคดีแพ่งเกี่ยวเนื่องกับคดีอาญาหรือไม่นั้น ย่อมต้องพิจารณาจากข้อเท็จจริงในคดีแพ่งนั้นเองว่าเป็นการกระทำที่เป็นองค์ประกอบความผิดในคดีอาญาหรือไม่ ในการกระทำละเมิดด้วยการพูดหมิ่นประมาท ถ้าเป็นการพูดที่มุ่งถึงโจทก์ เป็นการใส่ความโจทก์ต่อบุคคลที่สามโดยประการที่น่าจะทำให้โจทก์เสียชื่อเสียงถูกดูหมิ่นหรือถูกเกลียดชัง ตาม ป.อ.มาตรา 326 การพูดเช่นนั้นก็เป็นการละเมิดต่อโจทก์และถือเป็นคดีแพ่งเกี่ยวเนื่องกับคดีอาญาได้ มิใช่ว่าการที่จำเลยพูดหมิ่นประมาทโจทก์โดยไม่ออกชื่อโจทก์จะทำให้การหมิ่นประมาทนั้นกลายเป็นคดีแพ่งที่ไม่เกี่ยวเนื่องกับคดีอาญาไปได้(สวิน อักขรายุธ-วินัย วิมลเศรษฐ-ชูชาติ ศรีแสง)ศาลแพ่ง - นายอธิราช มณีภาคศาลอุทธรณ์ - นายทวิช อนันตรสุชาติแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3158/2535หลักกฎหมาย: โจทก์บรรยายฟ้องว่า จำเลยได้กระทำความผิดฐานมีแอมเฟตามีนไว้ในครอบครองเพื่อขายและขายแอมเฟตามีน ขอให้ลงโทษตาม พ.ร.บ.วัตถุที่ออกฤทธิ์ต่อจิตและประสาท พ.ศ.2518 มาตรา 13 และ 89 ความผิดตามฟ้องดังกล่าวย่อมรวมถึงการมีแอมเฟตามีนไว้ในครอบครองซึ่งเป็นความผิดตามมาตรา62 วรรคหนึ่ง และ 106 อยู่ด้วย ถือได้ว่าความผิดตามฟ้องรวมการกระทำหลายอย่างแต่ละอย่างอาจเป็นความผิดได้อยู่ในตัวเอง เมื่อทางพิจารณาฟังได้ว่าจำเลยมีแอมเฟตามีนไว้ในครอบครอง ศาลจึงมีอำนาจลงโทษจำเลยในการกระทำความผิดฐานมีแอมเฟตามีนไว้ในครอบครอง ซึ่งมีบทลงโทษเบากว่าได้ตาม ป.วิ.อ.มาตรา192 วรรคสุดท้าย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3158/2535พนักงานอัยการจังหวัดนครปฐมโจทก์นายเฉลียว ชินเวชจำเลย ป.วิ.อ. ม. 192 วรรคสุดท้าย พ.ร.บ.วัตถุที่ออกฤทธิ์ต่อจิตและประสาท พ.ศ.2518 ม. 13, ม. 62 วรรคหนึ่งโจทก์บรรยายฟ้องว่า จำเลยได้กระทำความผิดฐานมีแอมเฟตามีนไว้ในครอบครองเพื่อขายและขายแอมเฟตามีน ขอให้ลงโทษตาม พ.ร.บ.วัตถุที่ออกฤทธิ์ต่อจิตและประสาท พ.ศ.2518 มาตรา 13 และ 89 ความผิดตามฟ้องดังกล่าวย่อมรวมถึงการมีแอมเฟตามีนไว้ในครอบครองซึ่งเป็นความผิดตามมาตรา62 วรรคหนึ่ง และ 106 อยู่ด้วย ถือได้ว่าความผิดตามฟ้องรวมการกระทำหลายอย่างแต่ละอย่างอาจเป็นความผิดได้อยู่ในตัวเอง เมื่อทางพิจารณาฟังได้ว่าจำเลยมีแอมเฟตามีนไว้ในครอบครอง ศาลจึงมีอำนาจลงโทษจำเลยในการกระทำความผิดฐานมีแอมเฟตามีนไว้ในครอบครอง ซึ่งมีบทลงโทษเบากว่าได้ตาม ป.วิ.อ.มาตรา192 วรรคสุดท้าย(ปรีชา เฉลิมวณิชย์-วีระชัย สูตรสุวรรณ-เริงธรรม ลัดพลี)ศาลจังหวัดนครปฐม - นายไมตรี ศิริเมธารักษ์ศาลอุทธรณ์ - นายบุญศรี แก้วสารแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3158/2535พนักงานอัยการจังหวัดนครปฐมโจทก์นายเฉลียว ชินเวชจำเลย ป.วิ.อ. ม. 192 วรรคสุดท้าย พ.ร.บ.วัตถุที่ออกฤทธิ์ต่อจิตและประสาท พ.ศ.2518 ม. 13, ม. 62 วรรคหนึ่งโจทก์บรรยายฟ้องว่า จำเลยได้กระทำความผิดฐานมีแอมเฟตามีนไว้ในครอบครองเพื่อขายและขายแอมเฟตามีน ขอให้ลงโทษตาม พ.ร.บ.วัตถุที่ออกฤทธิ์ต่อจิตและประสาท พ.ศ.2518 มาตรา 13 และ 89 ความผิดตามฟ้องดังกล่าวย่อมรวมถึงการมีแอมเฟตามีนไว้ในครอบครองซึ่งเป็นความผิดตามมาตรา62 วรรคหนึ่ง และ 106 อยู่ด้วย ถือได้ว่าความผิดตามฟ้องรวมการกระทำหลายอย่างแต่ละอย่างอาจเป็นความผิดได้อยู่ในตัวเอง เมื่อทางพิจารณาฟังได้ว่าจำเลยมีแอมเฟตามีนไว้ในครอบครอง ศาลจึงมีอำนาจลงโทษจำเลยในการกระทำความผิดฐานมีแอมเฟตามีนไว้ในครอบครอง ซึ่งมีบทลงโทษเบากว่าได้ตาม ป.วิ.อ.มาตรา192 วรรคสุดท้าย(ปรีชา เฉลิมวณิชย์-วีระชัย สูตรสุวรรณ-เริงธรรม ลัดพลี)ศาลจังหวัดนครปฐม - นายไมตรี ศิริเมธารักษ์ศาลอุทธรณ์ - นายบุญศรี แก้วสารแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศกระทรวงอุตสาหกรรมฉบับที่ 5296 (พ.ศ. 2562)ออกตามความในพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมพ.ศ. 2511เรื่อง ยกเลิกและกําหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมการทดสอบกระดาษและกระดาษแข็งเล่ม 18 วิธีหาความเรียบของผิวกระดาษและกระดาษแข็งโดยวิธีของเบคค์---------------------------------------------------อื่นๆ - โดยที่เป็นการสมควรปรับปรุงมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม การทดสอบกระดาษและกระดาษแข็ง เล่ม 18 วิธีหาความเรียบของผิวกระดาษและกระดาษแข็งโดยวิธีของเบคค์ มาตรฐานเลขที่ มอก. 1353 เล่ม 18 - 2542 อาศัยอํานาจตามความในมาตรา 15 แห่งพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม พ.ศ. 2511 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม (ฉบับที่ 7) พ.ศ. 2558 รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมออกประกาศยกเลิกประกาศกระทรวงอุตสาหกรรม ฉบับที่ 3216 (พ.ศ. 2547) ออกตามความในพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม พ.ศ. 2511 เรื่อง กําหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม การทดสอบกระดาษและกระดาษแข็ง เล่ม 18 วิธีหาความเรียบของผิวกระดาษและกระดาษแข็งโดยวิธีของเบคค์ ลงวันที่ 4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2547 และออกประกาศกําหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม การทดสอบกระดาษและกระดาษแข็ง เล่ม 18 วิธีหาความเรียบของผิวกระดาษและกระดาษแข็งโดยวิธีของเบคค์ มาตรฐานเลขที่ มอก. 1353 เล่ม 18 - 2561 ขึ้นใหม่ ดังมีรายละเอียดต่อท้ายประกาศนี้ ทั้งนี้ ให้มีผลตั้งแต่วันที่ประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปผู้มีอํานาจลงนาม - ประกาศ ณ วันที่ 3 เมษายน พ.ศ. 2562 สมชาย หาญหิรัญรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม รักษาราชการแทนรัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม
พระราชกฤษฎีกาพระราชกฤษฎีกาให้ใช้พระราชบัญญัติคันและคูน้ำพ.ศ. ๒๕๐๕บังคับในท้องที่อำเภอพลจังหวัดขอนแก่นพ.ศ.๒๕๔๙ ภูมิพลอดุลยเดชป.ร.ให้ไว้ณ วันที่ ๑๐ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๔๙เป็นปีที่๖๑ ในรัชกาลปัจจุบันพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯให้ประกาศว่าโดยที่เป็นการสมควรให้ใช้พระราชบัญญัติคันและคูน้ำพ.ศ. ๒๕๐๕ บังคับในท้องที่อำเภอพล จังหวัดขอนแก่นอาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๒๒๑ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยและมาตรา ๒ แห่งพระราชบัญญัติคันและคูน้ำพ.ศ. ๒๕๐๕ อันเป็นกฎหมายที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคลซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๓๕ และมาตรา ๔๘ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย บัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมายจึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้มาตรา ๑ พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า พระราชกฤษฎีกาให้ใช้พระราชบัญญัติคันและคูน้ำพ.ศ. ๒๕๐๕ บังคับในท้องที่อำเภอพล จังหวัดขอนแก่น พ.ศ. ๒๕๔๙มาตรา ๒[๑]พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา ๓ ให้ใช้พระราชบัญญัติคันและคูน้ำ พ.ศ. ๒๕๐๕ บังคับในท้องที่อำเภอพลจังหวัดขอนแก่น ภายในแนวเขตตามแผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกานี้มาตรา ๔ ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์รักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้ผู้รับสนองพระบรมราชโองการพันตำรวจโททักษิณ ชินวัตรนายกรัฐมนตรี[เอกสารแนบท้าย]๑. แผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกาให้ใช้พระราชบัญญัติคันและคูน้ำพ.ศ. ๒๕๐๕ บังคับในท้องที่อำเภอพล จังหวัดขอนแก่น พ.ศ. ๒๕๔๙(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือเนื่องจากกรมชลประทานได้ดำเนินการขุดคลองส่งน้ำสายใหญ่ คลองซอยสร้างประตูระบายน้ำ และท่อส่งน้ำในเขตโครงการอ่างเก็บน้ำละเลิงหวายในท้องที่อำเภอพล จังหวัดขอนแก่น เสร็จแล้ว แต่ยังขาดคันและคูน้ำสำหรับส่งน้ำจากทางน้ำชลประทานไปใช้ในการเพาะปลูกสมควรให้ใช้พระราชบัญญัติคันและคูน้ำพ.ศ. ๒๕๐๕ บังคับในท้องที่ดังกล่าว เพื่อให้มีการจัดทำคันและคูน้ำอันจะเป็นประโยชน์ในการเกษตรและทำให้การใช้น้ำเป็นไปโดยประหยัดจึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้นันทนา/ผู้จัดทำ๖ มิถุนายน ๒๕๔๙[๑]ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๓/ตอนที่ ๕๗ ก/หน้า ๗/๑ มิถุนายน ๒๕๔๙
ระเบียบคณะกรรมการข้าราชการฝ่ายศาลปกครองว่าด้วยเงินค่าครองชีพลูกจ้างของสํานักงานศาลปกครองพ.ศ. ๒๕๕๔ โดยที่สํานักงานศาลปกครองเป็นส่วนราชการที่เป็นหน่วยธุรการของศาลปกครอง และมีอํานาจหน้าที่ในงานธุรการของศาลปกครอง ดําเนินการเกี่ยวกับคดีและงานอื่นตามที่กฎหมายบัญญัติไว้ และลูกจ้างของสํานักงานศาลปกครองเป็นบุคลากรที่ปฏิบัติงานเกี่ยวเนื่องกับงานคดี หรือปฏิบัติงานสนับสนุนบุคลากรของศาลปกครองในส่วนที่เกี่ยวกับงานคดี จึงสมควรกําหนดให้มีเงินช่วยค่าครองชีพเพื่อเสริมสร้างแรงจูงใจในการปฏิบัติงานให้เหมาะสมและสอดคล้องกับหน้าที่ความรับผิดชอบและสอดคล้องกับสถานการณ์ ของค่าครองชีพในปัจจุบัน รวมทั้งเพื่อเป็นการส่งเสริมและสนับสนุนให้ลูกจ้างของสํานักงานศาลปกครองปฏิบัติหน้าที่ได้อย่างมีประสิทธิภาพและเกิดประสิทธิผลต่อองค์กรอาศัยอํานาจตามความในมาตรา ๘๔ วรรคหนึ่ง แห่งพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง พ.ศ. ๒๕๔๒ คณะกรรมการข้าราชการฝ่ายศาลปกครองจึงออกระเบียบไว้ ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ ระเบียบนี้เรียกว่า "ระเบียบคณะกรรมการข้าราชการฝ่ายศาลปกครอง ว่าด้วยเงินค่าครองชีพลูกจ้างของสํานักงานศาลปกครอง พ.ศ. ๒๕๕๔"ข้อ ๒ ระเบียบนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ ๑ ตุลาคม ๒๕๕๔ เป็นต้นไปข้อ ๓ ในระเบียบนี้"ลูกจ้างของสํานักงานศาลปกครอง" หมายความว่า ลูกจ้างชั่วคราว ลูกจ้างประจํา พนักงานศาลปกครอง หรือบุคลากรตําแหน่งอื่นใดที่สํานักงานศาลปกครองจ้างไว้ปฏิบัติงานให้แก่สํานักงานศาลปกครองข้อ ๔ ให้ลูกจ้างของสํานักงานศาลปกครองที่ปฏิบัติงานในสํานักงานศาลปกครองมีสิทธิได้รับเงินค่าครองชีพเป็นรายเดือนจากเงินงบประมาณรายจ่ายของสํานักงานศาลปกครองตามบัญชีท้ายระเบียบนี้ เว้นแต่กรณีดังต่อไปนี้(๑) อยู่ระหว่างการทดลองปฏิบัติหน้าที่ราชการหรือปฏิบัติงาน(๒) ขาดราชการหรือขาดงาน หรือละทิ้งหน้าที่ราชการหรือละทิ้งการปฏิบัติงาน โดยไม่มีเหตุผลอันสมควร ไม่มีสิทธิได้รับเงินค่าครองชีพสําหรับวันที่ขาดราชการหรือขาดงาน หรือละทิ้งหน้าที่ราชการหรือละทิ้งการปฏิบัติงาน โดยไม่มีเหตุผลอันสมควรในวันดังกล่าว(๓) ถูกสั่งพักราชการหรือพักงาน ถูกสั่งให้ออกจากราชการหรือออกจากงานไว้ก่อน หรืออยู่ในระหว่างการอุทธรณ์คําสั่งลงโทษทางวินัยอย่างร้ายแรง ไม่มีสิทธิได้รับเงินค่าครองชีพในระหว่างถูกสั่งพักราชการหรือพักงาน ถูกสั่งให้ออกจากราชการหรือออกจากงานไว้ก่อน หรือในระหว่างการอุทธรณ์คําสั่งลงโทษทางวินัยอย่างร้ายแรง(๔) ถูกสั่งลงโทษภาคทัณฑ์ ให้งดจ่ายเงินค่าครองชีพเป็นเวลาหนึ่งเดือนนับแต่วันที่มีคําสั่งลงโทษกรณีถูกสั่งลงโทษตัดเงินเดือนหรือลดเงินเดือน ให้งดจ่ายเงินค่าครองชีพเป็นเวลาสามเดือนนับแต่วันที่มีคําสั่งลงโทษข้อ ๕ ในกรณีที่ลูกจ้างของสํานักงานศาลปกครองหยุดหรือขาดราชการ หรือหยุดหรือขาดงานโดยไม่มีสิทธิได้รับค่าจ้างในวันใด จะไม่มีสิทธิได้รับเงินค่าครองชีพในวันนั้นด้วยข้อ ๖ ในกรณีที่ลูกจ้างของสํานักงานศาลปกครองผู้ใดได้รับเงินค่าครองชีพไปโดยไม่มีสิทธิที่จะได้รับตามระเบียบนี้ ให้ลูกจ้างของสํานักงานศาลปกครองผู้นั้นคืนเงินค่าครองชีพภายในสามสิบวันนับแต่วันที่ได้รับแจ้งถึงการไม่มีสิทธินั้นข้อ ๗ เงินค่าครองชีพตามระเบียบนี้ ให้เริ่มจ่ายตั้งแต่วันที่ ๑ ตุลาคม ๒๕๕๔ เป็นต้นไปข้อ ๘ ให้คณะกรรมการข้าราชการฝ่ายศาลปกครองมีอํานาจตีความและวินิจฉัยปัญหาเกี่ยวกับการปฏิบัติตามระเบียบนี้ข้อ ๙ ให้เลขาธิการสํานักงานศาลปกครองเป็นผู้รักษาการตามระเบียบนี้ และให้มีอํานาจออกประกาศ คําสั่ง หลักเกณฑ์และวิธีการ เพื่อประโยชน์ในการปฏิบัติตามระเบียบนี้ ผู้มีอํานาจลงนาม ประกาศ ณ วันที่ ๓ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๕๔ หัสวุฒิ วิฑิตวิริยกุล ประธานศาลปกครองสูงสุด ประธานกรรมการข้าราชการฝ่ายศาลปกครอง
ประกาศกระทรวงอุตสาหกรรมฉบับที่ 4139 (พ.ศ. 2552)ออกตามความในพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมพ.ศ. 2511เรื่อง กําหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมตัวยึด - การเคลือบสังกะสีโดยกรรมวิธีจุ่มร้อน------------------------------อื่นๆ - อาศัยอํานาจตามความในมาตรา 15 แห่งพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม พ.ศ. 2511 รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมออกประกาศกําหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม ตัวยึด - การเคลือบสังกะสีโดยกรรมวิธีจุ่มร้อน มาตรฐานเลขที่ มอก. 2443 - 2552 ไว้ ดังมีรายละเอียดต่อท้ายประกาศนี้ผู้มีอํานาจลงนาม - ประกาศ ณ วันที่ 29 ธันวาคม พ.ศ. 2552 ชาญชัย ชัยรุ่งเรืองรัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 168/2473หลักกฎหมาย: กำลังลักทรัพย์เขาแล้วเจ้าทรัพย์เข้าจับกลับฟันเขา มีผิดฐานพยายามชิงทรัพย์ บาดแผลอย่างไรเรียกว่าถึงบาดเจ็บจำเลยกับพวกอีก ๓ คนเข้าไปลักทรัพย์ตัดอ้อย ซึ่งปลูกอยู่ในไร่ ง.เจ้าทรัพย์ตรงเข้าจับ จำเลยฟัน ง.ถูกตะโพกผิวหนังขาด แล้วหนีไป ศาลเดิมเห็นว่าแผลที่ถูกฟันยังไม่ถึงบาดเจ็บ ลงโทษจำเลยตาม ม.๒๙๙ - ๖๐ - ๕๙ จำคุก ๑ ปี อธิบดีแย้งว่าควรลงโทษตาม ม.๓๐๐ - ๖๐ ศาลอุทธรณ์เห็นว่าจำเลยมีผิด ๒ กะทง คือ ฐานพยายามลักทรัพย์และทำร้ายร่างกายถึงบาดเจ็บตาม ม.๒๙๓ - ๖๐ และ ม.๒๕๔ จำคุก ๑ ปี ศาลฎีกาเห็นว่าจำเลยทำร้ายเจ้าทรัพย์ในขณะจับกุมต่เนื่องกับการที่จำเลยกำลังเข้าลักตัดอ้อย เพื่อจะหลีกเลี่ยงให้พ้นอาญา มีผิดตาม ม.๓๐๐ - ๖๐ - ๕๑ คงจำคุก ๒ ปี ๒ เดือน ๒๐ วัน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 168/2473อัยยการชัยนาทโจทก์นายลี มีนาจำเลย ป.อ. ม. 300, ม. 60, ม. 254กำลังลักทรัพย์เขาแล้วเจ้าทรัพย์เข้าจับกลับฟันเขา มีผิดฐานพยายามชิงทรัพย์ บาดแผลอย่างไรเรียกว่าถึงบาดเจ็บจำเลยกับพวกอีก ๓ คนเข้าไปลักทรัพย์ตัดอ้อย ซึ่งปลูกอยู่ในไร่ ง.เจ้าทรัพย์ตรงเข้าจับ จำเลยฟัน ง.ถูกตะโพกผิวหนังขาด แล้วหนีไป ศาลเดิมเห็นว่าแผลที่ถูกฟันยังไม่ถึงบาดเจ็บ ลงโทษจำเลยตาม ม.๒๙๙ - ๖๐ - ๕๙ จำคุก ๑ ปี อธิบดีแย้งว่าควรลงโทษตาม ม.๓๐๐ - ๖๐ ศาลอุทธรณ์เห็นว่าจำเลยมีผิด ๒ กะทง คือ ฐานพยายามลักทรัพย์และทำร้ายร่างกายถึงบาดเจ็บตาม ม.๒๙๓ - ๖๐ และ ม.๒๕๔ จำคุก ๑ ปี ศาลฎีกาเห็นว่าจำเลยทำร้ายเจ้าทรัพย์ในขณะจับกุมต่เนื่องกับการที่จำเลยกำลังเข้าลักตัดอ้อย เพื่อจะหลีกเลี่ยงให้พ้นอาญา มีผิดตาม ม.๓๐๐ - ๖๐ - ๕๑ คงจำคุก ๒ ปี ๒ เดือน ๒๐ วัน(พิพาก-วิชัย-วิกรม)ศาลชั้นต้น - พระนิติธรรมประกรณ์ศาลอุทธรณ์ - พระราช+แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: จำเลยกับพวกอีก ๓ คนเข้าไปลักทรัพย์ตัดอ้อย ซึ่งปลูกอยู่ในไร่ ง.เจ้าทรัพย์ตรงเข้าจับ จำเลยฟัน ง.ถูกตะโพกผิวหนังขาด แล้วหนีไป ศาลเดิมเห็นว่าแผลที่ถูกฟันยังไม่ถึงบาดเจ็บ ลงโทษจำเลยตาม ม.๒๙๙ - ๖๐ - ๕๙ จำคุก ๑ ปี อธิบดีแย้งว่าควรลงโทษตาม ม.๓๐๐ - ๖๐ ศาลอุทธรณ์เห็นว่าจำเลยมีผิด ๒ กะทง คือ ฐานพยายามลักทรัพย์และทำร้ายร่างกายถึงบาดเจ็บตาม ม.๒๙๓ - ๖๐ และ ม.๒๕๔ จำคุก ๑ ปี ศาลฎีกาเห็นว่าจำเลยทำร้ายเจ้าทรัพย์ในขณะจับกุมต่เนื่องกับการที่จำเลยกำลังเข้าลักตัดอ้อย เพื่อจะหลีกเลี่ยงให้พ้นอาญา มีผิดตาม ม.๓๐๐ - ๖๐ - ๕๑ คงจำคุก ๒ ปี ๒ เดือน ๒๐ วัน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 168/2473อัยยการชัยนาทโจทก์นายลี มีนาจำเลย ป.อ. ม. 300, ม. 60, ม. 254กำลังลักทรัพย์เขาแล้วเจ้าทรัพย์เข้าจับกลับฟันเขา มีผิดฐานพยายามชิงทรัพย์ บาดแผลอย่างไรเรียกว่าถึงบาดเจ็บจำเลยกับพวกอีก ๓ คนเข้าไปลักทรัพย์ตัดอ้อย ซึ่งปลูกอยู่ในไร่ ง.เจ้าทรัพย์ตรงเข้าจับ จำเลยฟัน ง.ถูกตะโพกผิวหนังขาด แล้วหนีไป ศาลเดิมเห็นว่าแผลที่ถูกฟันยังไม่ถึงบาดเจ็บ ลงโทษจำเลยตาม ม.๒๙๙ - ๖๐ - ๕๙ จำคุก ๑ ปี อธิบดีแย้งว่าควรลงโทษตาม ม.๓๐๐ - ๖๐ ศาลอุทธรณ์เห็นว่าจำเลยมีผิด ๒ กะทง คือ ฐานพยายามลักทรัพย์และทำร้ายร่างกายถึงบาดเจ็บตาม ม.๒๙๓ - ๖๐ และ ม.๒๕๔ จำคุก ๑ ปี ศาลฎีกาเห็นว่าจำเลยทำร้ายเจ้าทรัพย์ในขณะจับกุมต่เนื่องกับการที่จำเลยกำลังเข้าลักตัดอ้อย เพื่อจะหลีกเลี่ยงให้พ้นอาญา มีผิดตาม ม.๓๐๐ - ๖๐ - ๕๑ คงจำคุก ๒ ปี ๒ เดือน ๒๐ วัน(พิพาก-วิชัย-วิกรม)ศาลชั้นต้น - พระนิติธรรมประกรณ์ศาลอุทธรณ์ - พระราช+แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ข้อบังคับเจ้าพนักงานจราจรจังหวัดสมุทรปราการข้อบังคับเจ้าพนักงานจราจรจังหวัดสมุทรปราการว่าด้วยการเดินรถการห้ามจอดรถ การเลี้ยวรถ การเดินรถทางเดียว และการจอดรถในถนนบางสายในงานนมัสการองค์พระสมุทรเจดีย์และงานกาชาดประจำปี พ.ศ.๒๕๕๕[๑] ด้วยในระหว่างวันที่ ๔ พฤศจิกายน ๒๕๕๕ ถึงวันที่ ๑๕ พฤศจิกายน ๒๕๕๕จังหวัดสมุทรปราการได้กำหนดจัดงานนมัสการองค์พระสมุทรเจดีย์ และงานกาชาด ประจำปี๒๕๕๕ ขึ้น ที่บริเวณลานหน้าศาลากลางจังหวัดสมุทรปราการและบริเวณรอบองค์พระสมุทรเจดีย์ ฝั่งอำเภอพระสมุทรเจดีย์ ซึ่งในงานนี้จะมีประชาชนชาวจังหวัดสมุทรปราการ และจังหวัดใกล้เคียง เดินทางมานมัสการองค์พระสมุทรเจดีย์และเที่ยวชมงานออกร้าน มหรสพต่าง ๆ ในบริเวณงานจำนวนมากฉะนั้น เพื่อให้เกิดความปลอดภัยและความสะดวกการจราจรอาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๑๔ มาตรา ๑๓๙ (๑) (๒) (๓) (๔) และ (๙)แห่งพระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. ๒๕๒๒ อันเป็นพระราชบัญญัติที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพบุคคลซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบมาตรา ๓๔ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยบัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมายผู้บังคับการตำรวจภูธรจังหวัดสมุทรปราการ ในฐานะเจ้าพนักงานจราจร จังหวัดสมุทรปราการจึงออกข้อบังคับไว้ ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ ข้อบังคับนี้เรียกว่า ข้อบังคับเจ้าพนักงานจราจร จังหวัดสมุทรปราการ ว่าด้วยการเดินรถ การห้ามจอดรถการเลี้ยวรถ การเดินรถทางเดียวและการจอดรถในถนนบางสายในงานนมัสการองค์พระสมุทรเจดีย์ และงานกาชาด ประจำปี พ.ศ.๒๕๕๕ข้อ ๒ ข้อบังคับนี้ให้ใช้ตั้งแต่วันที่ ๔ พฤศจิกายน ๒๕๕๕ ถึงวันที่ ๑๕ พฤศจิกายน ๒๕๕๕ข้อ ๓ ให้ปิดช่องทางการเดินรถถนนสุขสวัสดิ์ ตั้งแต่จุดกลับรถปากซอยนาคราช ถึงท่าเรือพระสมุทรเจดีย์ตั้งแต่วันที่ ๔ พฤศจิกายน ๒๕๕๕ ถึงวันที่ ๑๕ พฤศจิกายน ๒๕๕๕ข้อ ๔ ให้เดินรถสวนทางในถนนสุขสวัสดิ์ - องค์พระสมุทรเจดีย์ จากปากซอยนาคราช ถึงทางเข้าวัดพระสมุทรเจดีย์ข้อ ๕ ห้ามรถโดยสารประจำทางรถโดยสารไม่ประจำทาง และรถบรรทุกตั้งแต่ ๖ ล้อขึ้นไป เข้าไปถนนสุขสวัสดิ์ -องค์พระสมุทรเจดีย์ ตั้งแต่จุดกลับรถปากซอยนาคราช ถึงท่าเรือพระสมุทรเจดีย์ข้อ ๖ ให้รถจักรยานยนต์รับจ้างรถยนต์นั่งสาธารณะ รถยนต์สามล้อสาธารณะ จอดรับ -ส่งผู้โดยสารบริเวณเกาะกลางถนนสุขสวัสดิ์ - องค์พระสมุทรเจดีย์ช่วงตั้งแต่ทางเข้าวัดพระสมุทรเจดีย์ ถึงจุดกลับรถปากซอยนาคราชข้อ ๗ ข้อบังคับนี้มิให้ใช้บังคับกับรถที่ได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานจราจรข้อ ๘ ข้อบังคับ ประกาศระเบียบใดที่ขัดหรือแย้งกับข้อบังคับนี้ ให้ยกเลิก และให้ใช้ข้อบังคับนี้แทน ทั้งนี้ ตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไปประกาศณ วันที่ ๒๒ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๕๕พลตำรวจตรีธัชชัย หงษ์ทองเจ้าพนักงานจราจรจังหวัดสมุทรปราการปริยานุช/ผู้จัดทำ๑๔ ธันวาคม๒๕๕๕ปณตภร/ผู้ตรวจ๑๕ กุมภาพันธ์๒๕๕๖[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๒๙/ตอนพิเศษ ๑๘๖ ง/หน้า ๔๗/๑๒ ธันวาคม ๒๕๕๕