คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1646/2492หลักกฎหมาย: การที่จำเลยยื่นคำร้องขอให้ศาลอุทธรณ์จำหน่ายฟ้องอุทธรณ์ของโจทก์เสียโดยทนายโจทก์ไม่มีอำนาจเรียงฟ้องอุทธรณ์ เพราะขาดต่อใบอนุญาตเป็นทนาย ศาลอุทธรณ์สั่งยกคำร้องจำเลยฎีกา ดังนี้ เป็นกรณีที่ศาลสั่งรับคำคู่ความตามมาตรา 18 ป.ม.วิ.แพ่ง ไม่เข้าอยู่ในบทบัญญัติแห่งมาตรา 227, หรือ 228 ซึ่งจะต้องอุทธรณ์ฎีกาก่อนที่จะได้มีคำพิพากษาหรือคำสั่งชี้ขาดคดีได้ กรณีต้องบังคับตามบทบัญญัติแห่งมาตรา 226 ซึ่งจำเลยยังฎีกาในขณะนี้มิได้คดีนี้โจทก์ยื่นฟ้องอุทธรณ์เมื่อวันที่ ๒๘ มกราคม ๒๔๙๒ โดยพระไชยศาสตร์ทนายโจทก์เป็นผู้เรียงคำฟ้อง ต่อมาจำเลยยื่นคำร้องว่าพระไชยศาสตร์มิได้ต่อใบอนุญาตทนายในปี ๒๔๙๒ ขอให้ศาลอุทธรณ์จำหน่ายอุทธรณ์ของโจทก์เสีย เพราะพระไชยศาสตร์ไม่มีอำนาจเป็นผู้เรียงฟ้องอุทธรณ์ เป็นการฝ่าฝืนต่อ พ.ร.บ.ทนายความ ๒๔๗๗ มาตรา ๖,๘ ศาลอุทธรณ์สั่งให้ยกคำร้องของจำเลยเสีย โดยเห็นว่าพระไชยศาสตร์ได้เรียงคำฟ้องอุทธรณ์ไว้ก่อน พ.ศ. ๒๔๙๒ จำเลยฎีกาว่าควรฟังว่าพระไชยศาสตร์ได้เรียงฟ้องอุทธรณ์ในปี พ.ศ. ๒๔๙๒ ศาลฎีกาเห็นว่า ฎีกาเช่นนี้เป็นกรณีที่ศาลได้สั่งรับคำคู่ความตามมาตรา ๑๘ ป.ม.วิ.แพ่ง ไม่เข้าอยู่ในบทบัญญัติแห่งมาตรา ๒๒๗,หรือ ๒๒๘ ซึ่งจะอุทธรณ์ฎีกาก่อนที่จะได้มีคำพิพากษาหรือคำสั่งชี้ขาดคดีได้กรณีต้องบังคับตามบทบัญญัติแห่งมาตรา ๒๒๖ ซึ่งจำเลยยังจะฎีกาในขณะนี้มิได้ จึงให้ยกฎีกาจำเลยเสีย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1646/2492นายทองเติม วิบูลพงศ์โจทก์หม่อมเจ้าจันทรศิริกับพวกจำเลย ป.วิ.พ. ม. 18, ม. 226, ม. 227 พ.ร.บ.ทนายความ พ.ศ.2477 ม. 6, ม. 8การที่จำเลยยื่นคำร้องขอให้ศาลอุทธรณ์จำหน่ายฟ้องอุทธรณ์ของโจทก์เสียโดยทนายโจทก์ไม่มีอำนาจเรียงฟ้องอุทธรณ์ เพราะขาดต่อใบอนุญาตเป็นทนาย ศาลอุทธรณ์สั่งยกคำร้องจำเลยฎีกา ดังนี้ เป็นกรณีที่ศาลสั่งรับคำคู่ความตามมาตรา 18 ป.ม.วิ.แพ่ง ไม่เข้าอยู่ในบทบัญญัติแห่งมาตรา 227, หรือ 228 ซึ่งจะต้องอุทธรณ์ฎีกาก่อนที่จะได้มีคำพิพากษาหรือคำสั่งชี้ขาดคดีได้ กรณีต้องบังคับตามบทบัญญัติแห่งมาตรา 226 ซึ่งจำเลยยังฎีกาในขณะนี้มิได้คดีนี้โจทก์ยื่นฟ้องอุทธรณ์เมื่อวันที่ ๒๘ มกราคม ๒๔๙๒ โดยพระไชยศาสตร์ทนายโจทก์เป็นผู้เรียงคำฟ้อง ต่อมาจำเลยยื่นคำร้องว่าพระไชยศาสตร์มิได้ต่อใบอนุญาตทนายในปี ๒๔๙๒ ขอให้ศาลอุทธรณ์จำหน่ายอุทธรณ์ของโจทก์เสีย เพราะพระไชยศาสตร์ไม่มีอำนาจเป็นผู้เรียงฟ้องอุทธรณ์ เป็นการฝ่าฝืนต่อ พ.ร.บ.ทนายความ ๒๔๗๗ มาตรา ๖,๘ ศาลอุทธรณ์สั่งให้ยกคำร้องของจำเลยเสีย โดยเห็นว่าพระไชยศาสตร์ได้เรียงคำฟ้องอุทธรณ์ไว้ก่อน พ.ศ. ๒๔๙๒ จำเลยฎีกาว่าควรฟังว่าพระไชยศาสตร์ได้เรียงฟ้องอุทธรณ์ในปี พ.ศ. ๒๔๙๒ ศาลฎีกาเห็นว่า ฎีกาเช่นนี้เป็นกรณีที่ศาลได้สั่งรับคำคู่ความตามมาตรา ๑๘ ป.ม.วิ.แพ่ง ไม่เข้าอยู่ในบทบัญญัติแห่งมาตรา ๒๒๗,หรือ ๒๒๘ ซึ่งจะอุทธรณ์ฎีกาก่อนที่จะได้มีคำพิพากษาหรือคำสั่งชี้ขาดคดีได้กรณีต้องบังคับตามบทบัญญัติแห่งมาตรา ๒๒๖ ซึ่งจำเลยยังจะฎีกาในขณะนี้มิได้ จึงให้ยกฎีกาจำเลยเสีย(ประมูล สุวรรณศร-มนูภันย์วิมลสาร-มนูกิจวิมลอรรถ)ศาลจังหวัดนครปฐม - ศาลอุทธรณ์ - แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: คดีนี้โจทก์ยื่นฟ้องอุทธรณ์เมื่อวันที่ ๒๘ มกราคม ๒๔๙๒ โดยพระไชยศาสตร์ทนายโจทก์เป็นผู้เรียงคำฟ้อง ต่อมาจำเลยยื่นคำร้องว่าพระไชยศาสตร์มิได้ต่อใบอนุญาตทนายในปี ๒๔๙๒ ขอให้ศาลอุทธรณ์จำหน่ายอุทธรณ์ของโจทก์เสีย เพราะพระไชยศาสตร์ไม่มีอำนาจเป็นผู้เรียงฟ้องอุทธรณ์ เป็นการฝ่าฝืนต่อ พ.ร.บ.ทนายความ ๒๔๗๗ มาตรา ๖,๘ ศาลอุทธรณ์สั่งให้ยกคำร้องของจำเลยเสีย โดยเห็นว่าพระไชยศาสตร์ได้เรียงคำฟ้องอุทธรณ์ไว้ก่อน พ.ศ. ๒๔๙๒ จำเลยฎีกาว่าควรฟังว่าพระไชยศาสตร์ได้เรียงฟ้องอุทธรณ์ในปี พ.ศ. ๒๔๙๒ ศาลฎีกาเห็นว่า ฎีกาเช่นนี้เป็นกรณีที่ศาลได้สั่งรับคำคู่ความตามมาตรา ๑๘ ป.ม.วิ.แพ่ง ไม่เข้าอยู่ในบทบัญญัติแห่งมาตรา ๒๒๗,หรือ ๒๒๘ ซึ่งจะอุทธรณ์ฎีกาก่อนที่จะได้มีคำพิพากษาหรือคำสั่งชี้ขาดคดีได้กรณีต้องบังคับตามบทบัญญัติแห่งมาตรา ๒๒๖ ซึ่งจำเลยยังจะฎีกาในขณะนี้มิได้ จึงให้ยกฎีกาจำเลยเสีย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1646/2492นายทองเติม วิบูลพงศ์โจทก์หม่อมเจ้าจันทรศิริกับพวกจำเลย ป.วิ.พ. ม. 18, ม. 226, ม. 227 พ.ร.บ.ทนายความ พ.ศ.2477 ม. 6, ม. 8การที่จำเลยยื่นคำร้องขอให้ศาลอุทธรณ์จำหน่ายฟ้องอุทธรณ์ของโจทก์เสียโดยทนายโจทก์ไม่มีอำนาจเรียงฟ้องอุทธรณ์ เพราะขาดต่อใบอนุญาตเป็นทนาย ศาลอุทธรณ์สั่งยกคำร้องจำเลยฎีกา ดังนี้ เป็นกรณีที่ศาลสั่งรับคำคู่ความตามมาตรา 18 ป.ม.วิ.แพ่ง ไม่เข้าอยู่ในบทบัญญัติแห่งมาตรา 227, หรือ 228 ซึ่งจะต้องอุทธรณ์ฎีกาก่อนที่จะได้มีคำพิพากษาหรือคำสั่งชี้ขาดคดีได้ กรณีต้องบังคับตามบทบัญญัติแห่งมาตรา 226 ซึ่งจำเลยยังฎีกาในขณะนี้มิได้คดีนี้โจทก์ยื่นฟ้องอุทธรณ์เมื่อวันที่ ๒๘ มกราคม ๒๔๙๒ โดยพระไชยศาสตร์ทนายโจทก์เป็นผู้เรียงคำฟ้อง ต่อมาจำเลยยื่นคำร้องว่าพระไชยศาสตร์มิได้ต่อใบอนุญาตทนายในปี ๒๔๙๒ ขอให้ศาลอุทธรณ์จำหน่ายอุทธรณ์ของโจทก์เสีย เพราะพระไชยศาสตร์ไม่มีอำนาจเป็นผู้เรียงฟ้องอุทธรณ์ เป็นการฝ่าฝืนต่อ พ.ร.บ.ทนายความ ๒๔๗๗ มาตรา ๖,๘ ศาลอุทธรณ์สั่งให้ยกคำร้องของจำเลยเสีย โดยเห็นว่าพระไชยศาสตร์ได้เรียงคำฟ้องอุทธรณ์ไว้ก่อน พ.ศ. ๒๔๙๒ จำเลยฎีกาว่าควรฟังว่าพระไชยศาสตร์ได้เรียงฟ้องอุทธรณ์ในปี พ.ศ. ๒๔๙๒ ศาลฎีกาเห็นว่า ฎีกาเช่นนี้เป็นกรณีที่ศาลได้สั่งรับคำคู่ความตามมาตรา ๑๘ ป.ม.วิ.แพ่ง ไม่เข้าอยู่ในบทบัญญัติแห่งมาตรา ๒๒๗,หรือ ๒๒๘ ซึ่งจะอุทธรณ์ฎีกาก่อนที่จะได้มีคำพิพากษาหรือคำสั่งชี้ขาดคดีได้กรณีต้องบังคับตามบทบัญญัติแห่งมาตรา ๒๒๖ ซึ่งจำเลยยังจะฎีกาในขณะนี้มิได้ จึงให้ยกฎีกาจำเลยเสีย(ประมูล สุวรรณศร-มนูภันย์วิมลสาร-มนูกิจวิมลอรรถ)ศาลจังหวัดนครปฐม - ศาลอุทธรณ์ - แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ