คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 73487หลักกฎหมาย: จำเลยต้องหาเปน 2 สำนวน ศาลมิได้พิจารณาคดีรวมกัน สำนวนที่ 1 ศาลรอการลงอาญาไว้แล้วใน สำนวนที่ 2 ศาลจะรอการลงอาญาอีกไม่ได้ เรียกว่าจำเลยเคยต้องคำพิพากษาว่าทำผิดมาแล้วแต่ก่อน การรอการลงอาญาหรือไม่ อยู่ในดุลยพินิจของศาล วิธีพิจารณาอาญา ปัญหากฎหมายปัญหาว่าจำเลยต้องหาสำนวน ๆ แรกศาลรอการลงอาญาไว้นั้นเรียกว่าจำเลยเคยต้องคำพิพากษาว่าได้ทำผิดแล้ว จึงไม่ควรรอการลงอาญาจำเลยในสำนวนหลังดังนี้ เปนปัญหาข้อกฎหมายจำเลยต้องหาเปน ๒ สำนวน ศาลมิได้พิจารณาคดีรวมกัน แต่อ่านคำพิพากษาให้จำเลยฟังวันเดียวกันคือ ในสำนวนที่ ๑ ศาลล่างทั้ง ๒ ตัดสินว่าจำเลยมีผิดตาม ม.๓๒๑ ให้จำคุก ๑ ปี ลดโทษตาม ม.๕๙ กึ่งหนึ่งเหลือโทษ ๖ เดือน และให้รอการลงอาญาไว้ตาม ม.๔๑-๔๒ และในสำนวนที่ ๒ จำเลยมีผิดตาม พรบ สัตว์พาหนะ ร.ศ. ๑๑๙ ม.๒๐ ซึ่งต้องรับโทษตาม ม.๓๒๑ ให้จำคุก ๖ เดือน ลดโทษลงกึ่งหนึ่งตาม ม.๕๙ คงจำคุก ๓ เดือน แต่ให้รอการลงอาญาไว้อีก โจทก์ฎีกาเปนปัญหากฎหมายว่า ไม่ควรรอการลงอาญาจำเลย เพราะสำนวนแรกศาลตัดสินให้รอการลงอาญาแล้ว เรียกว่าจำเลยได้เคยต้องคำพิพากษาว่าได้ทำผิดมาก่อน ศาลฎีกาเห็นว่า ข้อที่จะควรรอการลงอาญาหรือไม่อยู่ในดุลยพินิจของศาล คดีนี้เมื่อจำเลยฟังคำพิพากษาสำนวนที่ ๑ แล้ว ก็เรียกว่าจำเลยเคยต้องคำพิพากษาว่าได้ทำผิดในคดีนั้นมาก่อนแล้ว ฉะนั้นในสำนวนที่ ๒ เมื่อศาลวินิจฉัยว่าจำเลยได้กระทำผิด จะสั่งในคำพิพากษานั้นให้รอการลงอาญาแก่จำเลยอีกมิได้เปนการขัดต่อ ม.๔๑ จึงตัดสินแก้ศาลล่างให้ยกฉะเพาะข้อที่รอการลงอาญาในสำนวนที่ ๒ เสีย คงให้จำคุกจำเลย ๓ เดือน นอกจากนี้ยืนตาม ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 956 - 957/2473อัยยการสิงห์บุรีโจทก์ขุนโพทะเลราษฎร์จำเลย ป.อ. ม. 321, ม. 41, ม. 42 วิธีพิจารณาอาชญา จำเลยต้องหาเปน 2 สำนวน ศาลมิได้พิจารณาคดีรวมกัน สำนวนที่ 1 ศาลรอการลงอาญาไว้แล้วใน สำนวนที่ 2 ศาลจะรอการลงอาญาอีกไม่ได้ เรียกว่าจำเลยเคยต้องคำพิพากษาว่าทำผิดมาแล้วแต่ก่อน การรอการลงอาญาหรือไม่ อยู่ในดุลยพินิจของศาล วิธีพิจารณาอาญา ปัญหากฎหมายปัญหาว่าจำเลยต้องหาสำนวน ๆ แรกศาลรอการลงอาญาไว้นั้นเรียกว่าจำเลยเคยต้องคำพิพากษาว่าได้ทำผิดแล้ว จึงไม่ควรรอการลงอาญาจำเลยในสำนวนหลังดังนี้ เปนปัญหาข้อกฎหมายจำเลยต้องหาเปน ๒ สำนวน ศาลมิได้พิจารณาคดีรวมกัน แต่อ่านคำพิพากษาให้จำเลยฟังวันเดียวกันคือ ในสำนวนที่ ๑ ศาลล่างทั้ง ๒ ตัดสินว่าจำเลยมีผิดตาม ม.๓๒๑ ให้จำคุก ๑ ปี ลดโทษตาม ม.๕๙ กึ่งหนึ่งเหลือโทษ ๖ เดือน และให้รอการลงอาญาไว้ตาม ม.๔๑-๔๒ และในสำนวนที่ ๒ จำเลยมีผิดตาม พรบ สัตว์พาหนะ ร.ศ. ๑๑๙ ม.๒๐ ซึ่งต้องรับโทษตาม ม.๓๒๑ ให้จำคุก ๖ เดือน ลดโทษลงกึ่งหนึ่งตาม ม.๕๙ คงจำคุก ๓ เดือน แต่ให้รอการลงอาญาไว้อีก โจทก์ฎีกาเปนปัญหากฎหมายว่า ไม่ควรรอการลงอาญาจำเลย เพราะสำนวนแรกศาลตัดสินให้รอการลงอาญาแล้ว เรียกว่าจำเลยได้เคยต้องคำพิพากษาว่าได้ทำผิดมาก่อน ศาลฎีกาเห็นว่า ข้อที่จะควรรอการลงอาญาหรือไม่อยู่ในดุลยพินิจของศาล คดีนี้เมื่อจำเลยฟังคำพิพากษาสำนวนที่ ๑ แล้ว ก็เรียกว่าจำเลยเคยต้องคำพิพากษาว่าได้ทำผิดในคดีนั้นมาก่อนแล้ว ฉะนั้นในสำนวนที่ ๒ เมื่อศาลวินิจฉัยว่าจำเลยได้กระทำผิด จะสั่งในคำพิพากษานั้นให้รอการลงอาญาแก่จำเลยอีกมิได้เปนการขัดต่อ ม.๔๑ จึงตัดสินแก้ศาลล่างให้ยกฉะเพาะข้อที่รอการลงอาญาในสำนวนที่ ๒ เสีย คงให้จำคุกจำเลย ๓ เดือน นอกจากนี้ยืนตาม(หริศ-ศรี-นล)ศาลชั้นต้น - พระชัยปัญญาศาลอุทธรณ์ - พระยากฤติกาแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: จำเลยต้องหาเปน ๒ สำนวน ศาลมิได้พิจารณาคดีรวมกัน แต่อ่านคำพิพากษาให้จำเลยฟังวันเดียวกันคือ ในสำนวนที่ ๑ ศาลล่างทั้ง ๒ ตัดสินว่าจำเลยมีผิดตาม ม.๓๒๑ ให้จำคุก ๑ ปี ลดโทษตาม ม.๕๙ กึ่งหนึ่งเหลือโทษ ๖ เดือน และให้รอการลงอาญาไว้ตาม ม.๔๑-๔๒ และในสำนวนที่ ๒ จำเลยมีผิดตาม พรบ สัตว์พาหนะ ร.ศ. ๑๑๙ ม.๒๐ ซึ่งต้องรับโทษตาม ม.๓๒๑ ให้จำคุก ๖ เดือน ลดโทษลงกึ่งหนึ่งตาม ม.๕๙ คงจำคุก ๓ เดือน แต่ให้รอการลงอาญาไว้อีก โจทก์ฎีกาเปนปัญหากฎหมายว่า ไม่ควรรอการลงอาญาจำเลย เพราะสำนวนแรกศาลตัดสินให้รอการลงอาญาแล้ว เรียกว่าจำเลยได้เคยต้องคำพิพากษาว่าได้ทำผิดมาก่อน ศาลฎีกาเห็นว่า ข้อที่จะควรรอการลงอาญาหรือไม่อยู่ในดุลยพินิจของศาล คดีนี้เมื่อจำเลยฟังคำพิพากษาสำนวนที่ ๑ แล้ว ก็เรียกว่าจำเลยเคยต้องคำพิพากษาว่าได้ทำผิดในคดีนั้นมาก่อนแล้ว ฉะนั้นในสำนวนที่ ๒ เมื่อศาลวินิจฉัยว่าจำเลยได้กระทำผิด จะสั่งในคำพิพากษานั้นให้รอการลงอาญาแก่จำเลยอีกมิได้เปนการขัดต่อ ม.๔๑ จึงตัดสินแก้ศาลล่างให้ยกฉะเพาะข้อที่รอการลงอาญาในสำนวนที่ ๒ เสีย คงให้จำคุกจำเลย ๓ เดือน นอกจากนี้ยืนตาม ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 956 - 957/2473อัยยการสิงห์บุรีโจทก์ขุนโพทะเลราษฎร์จำเลย ป.อ. ม. 321, ม. 41, ม. 42 วิธีพิจารณาอาชญา จำเลยต้องหาเปน 2 สำนวน ศาลมิได้พิจารณาคดีรวมกัน สำนวนที่ 1 ศาลรอการลงอาญาไว้แล้วใน สำนวนที่ 2 ศาลจะรอการลงอาญาอีกไม่ได้ เรียกว่าจำเลยเคยต้องคำพิพากษาว่าทำผิดมาแล้วแต่ก่อน การรอการลงอาญาหรือไม่ อยู่ในดุลยพินิจของศาล วิธีพิจารณาอาญา ปัญหากฎหมายปัญหาว่าจำเลยต้องหาสำนวน ๆ แรกศาลรอการลงอาญาไว้นั้นเรียกว่าจำเลยเคยต้องคำพิพากษาว่าได้ทำผิดแล้ว จึงไม่ควรรอการลงอาญาจำเลยในสำนวนหลังดังนี้ เปนปัญหาข้อกฎหมายจำเลยต้องหาเปน ๒ สำนวน ศาลมิได้พิจารณาคดีรวมกัน แต่อ่านคำพิพากษาให้จำเลยฟังวันเดียวกันคือ ในสำนวนที่ ๑ ศาลล่างทั้ง ๒ ตัดสินว่าจำเลยมีผิดตาม ม.๓๒๑ ให้จำคุก ๑ ปี ลดโทษตาม ม.๕๙ กึ่งหนึ่งเหลือโทษ ๖ เดือน และให้รอการลงอาญาไว้ตาม ม.๔๑-๔๒ และในสำนวนที่ ๒ จำเลยมีผิดตาม พรบ สัตว์พาหนะ ร.ศ. ๑๑๙ ม.๒๐ ซึ่งต้องรับโทษตาม ม.๓๒๑ ให้จำคุก ๖ เดือน ลดโทษลงกึ่งหนึ่งตาม ม.๕๙ คงจำคุก ๓ เดือน แต่ให้รอการลงอาญาไว้อีก โจทก์ฎีกาเปนปัญหากฎหมายว่า ไม่ควรรอการลงอาญาจำเลย เพราะสำนวนแรกศาลตัดสินให้รอการลงอาญาแล้ว เรียกว่าจำเลยได้เคยต้องคำพิพากษาว่าได้ทำผิดมาก่อน ศาลฎีกาเห็นว่า ข้อที่จะควรรอการลงอาญาหรือไม่อยู่ในดุลยพินิจของศาล คดีนี้เมื่อจำเลยฟังคำพิพากษาสำนวนที่ ๑ แล้ว ก็เรียกว่าจำเลยเคยต้องคำพิพากษาว่าได้ทำผิดในคดีนั้นมาก่อนแล้ว ฉะนั้นในสำนวนที่ ๒ เมื่อศาลวินิจฉัยว่าจำเลยได้กระทำผิด จะสั่งในคำพิพากษานั้นให้รอการลงอาญาแก่จำเลยอีกมิได้เปนการขัดต่อ ม.๔๑ จึงตัดสินแก้ศาลล่างให้ยกฉะเพาะข้อที่รอการลงอาญาในสำนวนที่ ๒ เสีย คงให้จำคุกจำเลย ๓ เดือน นอกจากนี้ยืนตาม(หริศ-ศรี-นล)ศาลชั้นต้น - พระชัยปัญญาศาลอุทธรณ์ - พระยากฤติกาแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ