คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 802/2517หลักกฎหมาย: ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยคืนที่นาและใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์จำเลยอุทธรณ์ และขอทุเลาการบังคับระหว่างอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์อนุญาตให้ทุเลาการบังคับโดยให้จำเลยหาประกันสำหรับค่าเสียหายที่จะต้องชำระตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นมาวางศาล ผู้ค้ำประกันจึงได้นำที่ดินและห้องแถว 2 ห้องมาวางเป็นหลักประกัน และทำหนังสือสัญญาค้ำประกันให้ไว้ต่อศาลชั้นต้นว่า ถ้าจำเลยแพ้คดีโจทก์และไม่สามารถชำระหนี้ตามคำพิพากษาแก่โจทก์ได้ ผู้ค้ำประกันยอมชำระหนี้แทนจำเลยจนครบโดยในสัญญาค้ำประกันไม่มีข้อความว่าผู้ค้ำประกันยอมรับผิดตลอดไปจนกว่าจะถึงที่สุด ดังนี้เมื่อศาลอุทธรณ์พิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์ สัญญาค้ำประกันที่ผู้ค้ำประกันทำไว้นั้นย่อมระงับสิ้นไปทันที แม้ต่อมาศาลฎีกาจะพิพากษากลับคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ให้บังคับคดีไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นก็ไม่มีผลทำให้สัญญาค้ำประกันที่ระงับไปแล้วนั้นกลับมีผลใช้บังคับได้อีกต่อไป โจทก์จึงขอให้ยึดทรัพย์ของผู้ค้ำประกันที่นำมาวางเป็นหลักประกันตามคำสั่งศาลอุทธรณ์หาได้ไม่คดีนี้ ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยคืนที่นาแก่โจทก์ และใช้ค่าเสียหายให้โจทก์ปีละ 3,000 บาท นับแต่ปี พ.ศ. 2511 เป็นต้นไปจนกว่าจะคืนที่นาจำเลยอุทธรณ์ และยื่นคำร้องขอทุเลาการบังคับระหว่างอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์อนุญาตให้ทุเลา โดยให้จำเลยหาประกันสำหรับค่าเสียหายที่จะต้องชำระตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นมาวางศาลนายสวนขวัญ ชมภูมิ่งได้นำที่ดินและห้องแถว 2 ห้องมาวางเป็นหลักประกัน และได้ทำหนังสือสัญญาค้ำประกันมีข้อความว่า ถ้าจำเลยแพ้คดีและไม่สามารถชำระหนี้ตามคำพิพากษาแก่โจทก์ได้ ผู้ค้ำประกันยอมชำระหนี้แทนจำเลยจนครบต่อมาศาลอุทธรณ์พิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์ โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาพิพากษากลับคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ให้บังคับคดีตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น จำเลยไม่ปฏิบัติตามคำพิพากษาโจทก์จึงยื่นคำขอให้ยึดทรัพย์ของจำเลยและของผู้ค้ำประกันที่นำมาวางเป็นหลักประกันตามคำสั่งศาลอุทธรณ์ ศาลชั้นต้นมีคำสั่งอนุญาตตามคำขอโจทก์ผู้ค้ำประกันอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้ศาลชั้นต้นสั่งปล่อยทรัพย์ของผู้ค้ำประกันโจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ในชั้นอุทธรณ์ ผู้ค้ำประกันทำหนังสือสัญญาค้ำประกันให้ไว้ต่อศาลชั้นต้นว่า "ถ้าจำเลยแพ้คดีโจทก์และไม่สามารถชำระหนี้ตามคำพิพากษาให้แก่โจทก์ได้ ข้าพเจ้ายินยอมชำระหนี้ให้โจทก์แทนจำเลยจนครบ" หนี้ตามคำพิพากษาที่ค้ำประกันไว้นี้ ศาลอุทธรณ์มิได้พิพากษายืนตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น อีกทั้งในสัญญาค้ำประกันก็ไม่มีข้อความว่าผู้ค้ำประกันยอมรับผิดตลอดไปจนกว่าคดีจะถึงที่สุด ฉะนั้น เมื่อศาลอุทธรณ์พิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์ก็เท่ากับว่าไม่มีหนี้ที่จำเลยจะต้องชำระแก่โจทก์ตามคำพิพากษาอีกต่อไป สัญญาค้ำประกันที่ผู้ค้ำประกันทำไว้นั้นย่อมระงับสิ้นไปทันทีโดยไม่จำต้องขอถอนสัญญาค้ำประกันหรือขอถอนหลักประกันคืออีก แม้ศาลฎีกาจะพิพากษากลับคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ให้บังคับคดีไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น ก็ไม่มีผลทำให้สัญญาค้ำประกันที่ระงับไปแล้วนั้นกลับมีผลใช้บังคับได้อีกต่อไป กรณีเช่นนี้ หากโจทก์ได้ยื่นฎีกาแล้ว และเกรงว่าจะได้รับความเสียหายอย่างใดในชั้นฎีกา โจทก์ก็ชอบที่จะยื่นคำขอต่อศาลให้ใช้วิธีการชั่วคราว ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 254 ได้ เพื่อบำบัดความเสียหายของโจทก์หากจะมีขึ้นในภายหลังได้ หาใช่ว่าโจทก์จะหมดทางได้รับความคุ้มครองความเสียหาย ไม่สามารถบังคับชำระหนี้จากจำเลยได้ เพราะการให้ทุเลาการบังคับมีผลเพียงชั้นศาลอุทธรณ์ ดังฎีกาของโจทก์ไม่พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 802/2517นางแดง วงศ์กาฬสินธุ์โจทก์นางพลอยหรือพอย วงศ์กาฬสินธุ์จำเลยผู้ค้ำประกันจำเลยนายสวนขวัญ ชมภูมิ่งจำเลย ป.วิ.พ. ม. 274ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยคืนที่นาและใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์จำเลยอุทธรณ์ และขอทุเลาการบังคับระหว่างอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์อนุญาตให้ทุเลาการบังคับโดยให้จำเลยหาประกันสำหรับค่าเสียหายที่จะต้องชำระตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นมาวางศาล ผู้ค้ำประกันจึงได้นำที่ดินและห้องแถว 2 ห้องมาวางเป็นหลักประกัน และทำหนังสือสัญญาค้ำประกันให้ไว้ต่อศาลชั้นต้นว่า ถ้าจำเลยแพ้คดีโจทก์และไม่สามารถชำระหนี้ตามคำพิพากษาแก่โจทก์ได้ ผู้ค้ำประกันยอมชำระหนี้แทนจำเลยจนครบโดยในสัญญาค้ำประกันไม่มีข้อความว่าผู้ค้ำประกันยอมรับผิดตลอดไปจนกว่าจะถึงที่สุด ดังนี้เมื่อศาลอุทธรณ์พิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์ สัญญาค้ำประกันที่ผู้ค้ำประกันทำไว้นั้นย่อมระงับสิ้นไปทันที แม้ต่อมาศาลฎีกาจะพิพากษากลับคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ให้บังคับคดีไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นก็ไม่มีผลทำให้สัญญาค้ำประกันที่ระงับไปแล้วนั้นกลับมีผลใช้บังคับได้อีกต่อไป โจทก์จึงขอให้ยึดทรัพย์ของผู้ค้ำประกันที่นำมาวางเป็นหลักประกันตามคำสั่งศาลอุทธรณ์หาได้ไม่คดีนี้ ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยคืนที่นาแก่โจทก์ และใช้ค่าเสียหายให้โจทก์ปีละ 3,000 บาท นับแต่ปี พ.ศ. 2511 เป็นต้นไปจนกว่าจะคืนที่นาจำเลยอุทธรณ์ และยื่นคำร้องขอทุเลาการบังคับระหว่างอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์อนุญาตให้ทุเลา โดยให้จำเลยหาประกันสำหรับค่าเสียหายที่จะต้องชำระตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นมาวางศาลนายสวนขวัญ ชมภูมิ่งได้นำที่ดินและห้องแถว 2 ห้องมาวางเป็นหลักประกัน และได้ทำหนังสือสัญญาค้ำประกันมีข้อความว่า ถ้าจำเลยแพ้คดีและไม่สามารถชำระหนี้ตามคำพิพากษาแก่โจทก์ได้ ผู้ค้ำประกันยอมชำระหนี้แทนจำเลยจนครบต่อมาศาลอุทธรณ์พิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์ โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาพิพากษากลับคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ให้บังคับคดีตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น จำเลยไม่ปฏิบัติตามคำพิพากษาโจทก์จึงยื่นคำขอให้ยึดทรัพย์ของจำเลยและของผู้ค้ำประกันที่นำมาวางเป็นหลักประกันตามคำสั่งศาลอุทธรณ์ ศาลชั้นต้นมีคำสั่งอนุญาตตามคำขอโจทก์ผู้ค้ำประกันอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้ศาลชั้นต้นสั่งปล่อยทรัพย์ของผู้ค้ำประกันโจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ในชั้นอุทธรณ์ ผู้ค้ำประกันทำหนังสือสัญญาค้ำประกันให้ไว้ต่อศาลชั้นต้นว่า "ถ้าจำเลยแพ้คดีโจทก์และไม่สามารถชำระหนี้ตามคำพิพากษาให้แก่โจทก์ได้ ข้าพเจ้ายินยอมชำระหนี้ให้โจทก์แทนจำเลยจนครบ" หนี้ตามคำพิพากษาที่ค้ำประกันไว้นี้ ศาลอุทธรณ์มิได้พิพากษายืนตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น อีกทั้งในสัญญาค้ำประกันก็ไม่มีข้อความว่าผู้ค้ำประกันยอมรับผิดตลอดไปจนกว่าคดีจะถึงที่สุด ฉะนั้น เมื่อศาลอุทธรณ์พิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์ก็เท่ากับว่าไม่มีหนี้ที่จำเลยจะต้องชำระแก่โจทก์ตามคำพิพากษาอีกต่อไป สัญญาค้ำประกันที่ผู้ค้ำประกันทำไว้นั้นย่อมระงับสิ้นไปทันทีโดยไม่จำต้องขอถอนสัญญาค้ำประกันหรือขอถอนหลักประกันคืออีก แม้ศาลฎีกาจะพิพากษากลับคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ให้บังคับคดีไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น ก็ไม่มีผลทำให้สัญญาค้ำประกันที่ระงับไปแล้วนั้นกลับมีผลใช้บังคับได้อีกต่อไป กรณีเช่นนี้ หากโจทก์ได้ยื่นฎีกาแล้ว และเกรงว่าจะได้รับความเสียหายอย่างใดในชั้นฎีกา โจทก์ก็ชอบที่จะยื่นคำขอต่อศาลให้ใช้วิธีการชั่วคราว ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 254 ได้ เพื่อบำบัดความเสียหายของโจทก์หากจะมีขึ้นในภายหลังได้ หาใช่ว่าโจทก์จะหมดทางได้รับความคุ้มครองความเสียหาย ไม่สามารถบังคับชำระหนี้จากจำเลยได้ เพราะการให้ทุเลาการบังคับมีผลเพียงชั้นศาลอุทธรณ์ ดังฎีกาของโจทก์ไม่พิพากษายืน(ไพโรจน์ ไวกาสี-ประพจน์ ถิระวัฒน์-สมคิด มงคลชาติ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: คดีนี้ ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยคืนที่นาแก่โจทก์ และใช้ค่าเสียหายให้โจทก์ปีละ 3,000 บาท นับแต่ปี พ.ศ. 2511 เป็นต้นไปจนกว่าจะคืนที่นาจำเลยอุทธรณ์ และยื่นคำร้องขอทุเลาการบังคับระหว่างอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์อนุญาตให้ทุเลา โดยให้จำเลยหาประกันสำหรับค่าเสียหายที่จะต้องชำระตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นมาวางศาลนายสวนขวัญ ชมภูมิ่งได้นำที่ดินและห้องแถว 2 ห้องมาวางเป็นหลักประกัน และได้ทำหนังสือสัญญาค้ำประกันมีข้อความว่า ถ้าจำเลยแพ้คดีและไม่สามารถชำระหนี้ตามคำพิพากษาแก่โจทก์ได้ ผู้ค้ำประกันยอมชำระหนี้แทนจำเลยจนครบต่อมาศาลอุทธรณ์พิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์ โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาพิพากษากลับคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ให้บังคับคดีตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น จำเลยไม่ปฏิบัติตามคำพิพากษาโจทก์จึงยื่นคำขอให้ยึดทรัพย์ของจำเลยและของผู้ค้ำประกันที่นำมาวางเป็นหลักประกันตามคำสั่งศาลอุทธรณ์ ศาลชั้นต้นมีคำสั่งอนุญาตตามคำขอโจทก์ผู้ค้ำประกันอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้ศาลชั้นต้นสั่งปล่อยทรัพย์ของผู้ค้ำประกันโจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ในชั้นอุทธรณ์ ผู้ค้ำประกันทำหนังสือสัญญาค้ำประกันให้ไว้ต่อศาลชั้นต้นว่า "ถ้าจำเลยแพ้คดีโจทก์และไม่สามารถชำระหนี้ตามคำพิพากษาให้แก่โจทก์ได้ ข้าพเจ้ายินยอมชำระหนี้ให้โจทก์แทนจำเลยจนครบ" หนี้ตามคำพิพากษาที่ค้ำประกันไว้นี้ ศาลอุทธรณ์มิได้พิพากษายืนตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น อีกทั้งในสัญญาค้ำประกันก็ไม่มีข้อความว่าผู้ค้ำประกันยอมรับผิดตลอดไปจนกว่าคดีจะถึงที่สุด ฉะนั้น เมื่อศาลอุทธรณ์พิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์ก็เท่ากับว่าไม่มีหนี้ที่จำเลยจะต้องชำระแก่โจทก์ตามคำพิพากษาอีกต่อไป สัญญาค้ำประกันที่ผู้ค้ำประกันทำไว้นั้นย่อมระงับสิ้นไปทันทีโดยไม่จำต้องขอถอนสัญญาค้ำประกันหรือขอถอนหลักประกันคืออีก แม้ศาลฎีกาจะพิพากษากลับคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ให้บังคับคดีไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น ก็ไม่มีผลทำให้สัญญาค้ำประกันที่ระงับไปแล้วนั้นกลับมีผลใช้บังคับได้อีกต่อไป กรณีเช่นนี้ หากโจทก์ได้ยื่นฎีกาแล้ว และเกรงว่าจะได้รับความเสียหายอย่างใดในชั้นฎีกา โจทก์ก็ชอบที่จะยื่นคำขอต่อศาลให้ใช้วิธีการชั่วคราว ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 254 ได้ เพื่อบำบัดความเสียหายของโจทก์หากจะมีขึ้นในภายหลังได้ หาใช่ว่าโจทก์จะหมดทางได้รับความคุ้มครองความเสียหาย ไม่สามารถบังคับชำระหนี้จากจำเลยได้ เพราะการให้ทุเลาการบังคับมีผลเพียงชั้นศาลอุทธรณ์ ดังฎีกาของโจทก์ไม่พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 802/2517นางแดง วงศ์กาฬสินธุ์โจทก์นางพลอยหรือพอย วงศ์กาฬสินธุ์จำเลยผู้ค้ำประกันจำเลยนายสวนขวัญ ชมภูมิ่งจำเลย ป.วิ.พ. ม. 274ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยคืนที่นาและใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์จำเลยอุทธรณ์ และขอทุเลาการบังคับระหว่างอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์อนุญาตให้ทุเลาการบังคับโดยให้จำเลยหาประกันสำหรับค่าเสียหายที่จะต้องชำระตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นมาวางศาล ผู้ค้ำประกันจึงได้นำที่ดินและห้องแถว 2 ห้องมาวางเป็นหลักประกัน และทำหนังสือสัญญาค้ำประกันให้ไว้ต่อศาลชั้นต้นว่า ถ้าจำเลยแพ้คดีโจทก์และไม่สามารถชำระหนี้ตามคำพิพากษาแก่โจทก์ได้ ผู้ค้ำประกันยอมชำระหนี้แทนจำเลยจนครบโดยในสัญญาค้ำประกันไม่มีข้อความว่าผู้ค้ำประกันยอมรับผิดตลอดไปจนกว่าจะถึงที่สุด ดังนี้เมื่อศาลอุทธรณ์พิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์ สัญญาค้ำประกันที่ผู้ค้ำประกันทำไว้นั้นย่อมระงับสิ้นไปทันที แม้ต่อมาศาลฎีกาจะพิพากษากลับคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ให้บังคับคดีไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นก็ไม่มีผลทำให้สัญญาค้ำประกันที่ระงับไปแล้วนั้นกลับมีผลใช้บังคับได้อีกต่อไป โจทก์จึงขอให้ยึดทรัพย์ของผู้ค้ำประกันที่นำมาวางเป็นหลักประกันตามคำสั่งศาลอุทธรณ์หาได้ไม่คดีนี้ ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยคืนที่นาแก่โจทก์ และใช้ค่าเสียหายให้โจทก์ปีละ 3,000 บาท นับแต่ปี พ.ศ. 2511 เป็นต้นไปจนกว่าจะคืนที่นาจำเลยอุทธรณ์ และยื่นคำร้องขอทุเลาการบังคับระหว่างอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์อนุญาตให้ทุเลา โดยให้จำเลยหาประกันสำหรับค่าเสียหายที่จะต้องชำระตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นมาวางศาลนายสวนขวัญ ชมภูมิ่งได้นำที่ดินและห้องแถว 2 ห้องมาวางเป็นหลักประกัน และได้ทำหนังสือสัญญาค้ำประกันมีข้อความว่า ถ้าจำเลยแพ้คดีและไม่สามารถชำระหนี้ตามคำพิพากษาแก่โจทก์ได้ ผู้ค้ำประกันยอมชำระหนี้แทนจำเลยจนครบต่อมาศาลอุทธรณ์พิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์ โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาพิพากษากลับคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ให้บังคับคดีตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น จำเลยไม่ปฏิบัติตามคำพิพากษาโจทก์จึงยื่นคำขอให้ยึดทรัพย์ของจำเลยและของผู้ค้ำประกันที่นำมาวางเป็นหลักประกันตามคำสั่งศาลอุทธรณ์ ศาลชั้นต้นมีคำสั่งอนุญาตตามคำขอโจทก์ผู้ค้ำประกันอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้ศาลชั้นต้นสั่งปล่อยทรัพย์ของผู้ค้ำประกันโจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ในชั้นอุทธรณ์ ผู้ค้ำประกันทำหนังสือสัญญาค้ำประกันให้ไว้ต่อศาลชั้นต้นว่า "ถ้าจำเลยแพ้คดีโจทก์และไม่สามารถชำระหนี้ตามคำพิพากษาให้แก่โจทก์ได้ ข้าพเจ้ายินยอมชำระหนี้ให้โจทก์แทนจำเลยจนครบ" หนี้ตามคำพิพากษาที่ค้ำประกันไว้นี้ ศาลอุทธรณ์มิได้พิพากษายืนตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น อีกทั้งในสัญญาค้ำประกันก็ไม่มีข้อความว่าผู้ค้ำประกันยอมรับผิดตลอดไปจนกว่าคดีจะถึงที่สุด ฉะนั้น เมื่อศาลอุทธรณ์พิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์ก็เท่ากับว่าไม่มีหนี้ที่จำเลยจะต้องชำระแก่โจทก์ตามคำพิพากษาอีกต่อไป สัญญาค้ำประกันที่ผู้ค้ำประกันทำไว้นั้นย่อมระงับสิ้นไปทันทีโดยไม่จำต้องขอถอนสัญญาค้ำประกันหรือขอถอนหลักประกันคืออีก แม้ศาลฎีกาจะพิพากษากลับคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ให้บังคับคดีไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น ก็ไม่มีผลทำให้สัญญาค้ำประกันที่ระงับไปแล้วนั้นกลับมีผลใช้บังคับได้อีกต่อไป กรณีเช่นนี้ หากโจทก์ได้ยื่นฎีกาแล้ว และเกรงว่าจะได้รับความเสียหายอย่างใดในชั้นฎีกา โจทก์ก็ชอบที่จะยื่นคำขอต่อศาลให้ใช้วิธีการชั่วคราว ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 254 ได้ เพื่อบำบัดความเสียหายของโจทก์หากจะมีขึ้นในภายหลังได้ หาใช่ว่าโจทก์จะหมดทางได้รับความคุ้มครองความเสียหาย ไม่สามารถบังคับชำระหนี้จากจำเลยได้ เพราะการให้ทุเลาการบังคับมีผลเพียงชั้นศาลอุทธรณ์ ดังฎีกาของโจทก์ไม่พิพากษายืน(ไพโรจน์ ไวกาสี-ประพจน์ ถิระวัฒน์-สมคิด มงคลชาติ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ