คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1804/2506หลักกฎหมาย: จำเลยขับรถยนต์โดยสารซึ่งกว้างถึง 2 เมตรเศษ โดยไม่ใช้ความระมัดระวัง แซงขึ้นหน้ารถกะบะลากเข็นและรถจักรยานสองล้อบนสะพานซึ่งกว้างประมาณ 6 เมตรพอที่รถยนต์สองคันจะหลีกกันได้เท่านั้น เมื่อมีรถยนต์อื่นวิ่งสวนขึ้นสะพานมา จำเลยจึงเบนรถกลับเข้าไปโดนรถจักรยานสองล้อซึ่งผู้ตายขับขี่อยู่ล้มลง ผู้ตายบาดเจ็บและต่อมาถึงแก่ความตาย เช่นนี้ นับว่าจำเลยกระทำโดยประมาทตามกฎหมายแล้วโจทก์ฟ้องว่า จำเลยขับรถยนต์โดยสารด้วยความประมาทปราศจากความระมัดระวัง โดยขับแซงขึ้นหน้ารถอื่นอันเป็นทางแคบและเป็นที่คับขันครั้นมีรถยนต์แล่นสวนมา จำเลยจึงได้เบนรถไปทางซ้าย ข้างรถของจำเลยเบียดเฉี่ยวถูกรถจักรยานซึ่งสิบเอกเซ็นขี่ไปล้มลง เป็นเหตุให้สิบเอกเซ็นบาดเจ็บและต่อมาถึงแก่ความตาย ขอให้ลงโทษจำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 291 ให้จำคุกจำเลย 1 ปีจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์เห็นว่า คดีเป็นที่น่าสงสัย ไม่สนิทใจที่จะฟังว่าจำเลยได้กระทำผิดพิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์โจทก์ฎีกาศาลฎีกาเชื่อว่าจำเลยหักรถหลบเข้ามาเอาข้างรถเบียดโดนรถจักรยานสองล้อที่ผู้ตายขี่ล้มลงไปจริง ตามที่จำเลยอ้างไม่อาจหักล้างพยานโจทก์ได้ และเมื่อได้คำนึงถึงว่าบนสะพานที่เกิดเหตุมีผิวจราจรกว้างประมาณ 6 เมตร พอที่รถยนต์ 2 คันจะหลีกกันได้เท่านั้น หากถึง 3 คันก็หลีกกันไม่ได้ แสดงว่าบนสะพานที่เกิดเหตุแคบรถจำเลยกว้างถึง 2 เมตรเศษเกือบครึ่งของผิวจราจร และยาวถึง 6 เมตร การที่จำเลยแซงรถกะบะเข็นและรถจักรยาน 2 ล้อขึ้นไปโดยไม่ใช้ความระมัดระวัง เมื่อแซงขึ้นไปแล้วมีรถยนต์วิ่งสวนขึ้นสะพานมาจำเลยจึงเบนรถหลบกลับเข้าไปโดนรถจักรยาน 2 ล้อและผู้ตายล้มลงเช่นนี้ นับว่าเป็นความประมาทของจำเลย จำเลยต้องรับผิดพิพากษากลับ ให้บังคับคดีไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1804/2506อัยการจังหวัดนครสวรรค์โจทก์นายกุลติ๊ด แซ่ตั้ง หรือวิบูลยรัตน์จำเลย ป.อ. ม. 59, ม. 291 พ.ร.บ.จราจรทางบก พ.ศ.2477 ม. 11จำเลยขับรถยนต์โดยสารซึ่งกว้างถึง 2 เมตรเศษ โดยไม่ใช้ความระมัดระวัง แซงขึ้นหน้ารถกะบะลากเข็นและรถจักรยานสองล้อบนสะพานซึ่งกว้างประมาณ 6 เมตรพอที่รถยนต์สองคันจะหลีกกันได้เท่านั้น เมื่อมีรถยนต์อื่นวิ่งสวนขึ้นสะพานมา จำเลยจึงเบนรถกลับเข้าไปโดนรถจักรยานสองล้อซึ่งผู้ตายขับขี่อยู่ล้มลง ผู้ตายบาดเจ็บและต่อมาถึงแก่ความตาย เช่นนี้ นับว่าจำเลยกระทำโดยประมาทตามกฎหมายแล้วโจทก์ฟ้องว่า จำเลยขับรถยนต์โดยสารด้วยความประมาทปราศจากความระมัดระวัง โดยขับแซงขึ้นหน้ารถอื่นอันเป็นทางแคบและเป็นที่คับขันครั้นมีรถยนต์แล่นสวนมา จำเลยจึงได้เบนรถไปทางซ้าย ข้างรถของจำเลยเบียดเฉี่ยวถูกรถจักรยานซึ่งสิบเอกเซ็นขี่ไปล้มลง เป็นเหตุให้สิบเอกเซ็นบาดเจ็บและต่อมาถึงแก่ความตาย ขอให้ลงโทษจำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 291 ให้จำคุกจำเลย 1 ปีจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์เห็นว่า คดีเป็นที่น่าสงสัย ไม่สนิทใจที่จะฟังว่าจำเลยได้กระทำผิดพิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์โจทก์ฎีกาศาลฎีกาเชื่อว่าจำเลยหักรถหลบเข้ามาเอาข้างรถเบียดโดนรถจักรยานสองล้อที่ผู้ตายขี่ล้มลงไปจริง ตามที่จำเลยอ้างไม่อาจหักล้างพยานโจทก์ได้ และเมื่อได้คำนึงถึงว่าบนสะพานที่เกิดเหตุมีผิวจราจรกว้างประมาณ 6 เมตร พอที่รถยนต์ 2 คันจะหลีกกันได้เท่านั้น หากถึง 3 คันก็หลีกกันไม่ได้ แสดงว่าบนสะพานที่เกิดเหตุแคบรถจำเลยกว้างถึง 2 เมตรเศษเกือบครึ่งของผิวจราจร และยาวถึง 6 เมตร การที่จำเลยแซงรถกะบะเข็นและรถจักรยาน 2 ล้อขึ้นไปโดยไม่ใช้ความระมัดระวัง เมื่อแซงขึ้นไปแล้วมีรถยนต์วิ่งสวนขึ้นสะพานมาจำเลยจึงเบนรถหลบกลับเข้าไปโดนรถจักรยาน 2 ล้อและผู้ตายล้มลงเช่นนี้ นับว่าเป็นความประมาทของจำเลย จำเลยต้องรับผิดพิพากษากลับ ให้บังคับคดีไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น(สวัสดิ์ พานิชอัตรา-ประกอบ หุตะสิงห์-โพยม เลขยานนท์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยขับรถยนต์โดยสารด้วยความประมาทปราศจากความระมัดระวัง โดยขับแซงขึ้นหน้ารถอื่นอันเป็นทางแคบและเป็นที่คับขันครั้นมีรถยนต์แล่นสวนมา จำเลยจึงได้เบนรถไปทางซ้าย ข้างรถของจำเลยเบียดเฉี่ยวถูกรถจักรยานซึ่งสิบเอกเซ็นขี่ไปล้มลง เป็นเหตุให้สิบเอกเซ็นบาดเจ็บและต่อมาถึงแก่ความตาย ขอให้ลงโทษจำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 291 ให้จำคุกจำเลย 1 ปีจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์เห็นว่า คดีเป็นที่น่าสงสัย ไม่สนิทใจที่จะฟังว่าจำเลยได้กระทำผิดพิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์โจทก์ฎีกาศาลฎีกาเชื่อว่าจำเลยหักรถหลบเข้ามาเอาข้างรถเบียดโดนรถจักรยานสองล้อที่ผู้ตายขี่ล้มลงไปจริง ตามที่จำเลยอ้างไม่อาจหักล้างพยานโจทก์ได้ และเมื่อได้คำนึงถึงว่าบนสะพานที่เกิดเหตุมีผิวจราจรกว้างประมาณ 6 เมตร พอที่รถยนต์ 2 คันจะหลีกกันได้เท่านั้น หากถึง 3 คันก็หลีกกันไม่ได้ แสดงว่าบนสะพานที่เกิดเหตุแคบรถจำเลยกว้างถึง 2 เมตรเศษเกือบครึ่งของผิวจราจร และยาวถึง 6 เมตร การที่จำเลยแซงรถกะบะเข็นและรถจักรยาน 2 ล้อขึ้นไปโดยไม่ใช้ความระมัดระวัง เมื่อแซงขึ้นไปแล้วมีรถยนต์วิ่งสวนขึ้นสะพานมาจำเลยจึงเบนรถหลบกลับเข้าไปโดนรถจักรยาน 2 ล้อและผู้ตายล้มลงเช่นนี้ นับว่าเป็นความประมาทของจำเลย จำเลยต้องรับผิดพิพากษากลับ ให้บังคับคดีไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1804/2506อัยการจังหวัดนครสวรรค์โจทก์นายกุลติ๊ด แซ่ตั้ง หรือวิบูลยรัตน์จำเลย ป.อ. ม. 59, ม. 291 พ.ร.บ.จราจรทางบก พ.ศ.2477 ม. 11จำเลยขับรถยนต์โดยสารซึ่งกว้างถึง 2 เมตรเศษ โดยไม่ใช้ความระมัดระวัง แซงขึ้นหน้ารถกะบะลากเข็นและรถจักรยานสองล้อบนสะพานซึ่งกว้างประมาณ 6 เมตรพอที่รถยนต์สองคันจะหลีกกันได้เท่านั้น เมื่อมีรถยนต์อื่นวิ่งสวนขึ้นสะพานมา จำเลยจึงเบนรถกลับเข้าไปโดนรถจักรยานสองล้อซึ่งผู้ตายขับขี่อยู่ล้มลง ผู้ตายบาดเจ็บและต่อมาถึงแก่ความตาย เช่นนี้ นับว่าจำเลยกระทำโดยประมาทตามกฎหมายแล้วโจทก์ฟ้องว่า จำเลยขับรถยนต์โดยสารด้วยความประมาทปราศจากความระมัดระวัง โดยขับแซงขึ้นหน้ารถอื่นอันเป็นทางแคบและเป็นที่คับขันครั้นมีรถยนต์แล่นสวนมา จำเลยจึงได้เบนรถไปทางซ้าย ข้างรถของจำเลยเบียดเฉี่ยวถูกรถจักรยานซึ่งสิบเอกเซ็นขี่ไปล้มลง เป็นเหตุให้สิบเอกเซ็นบาดเจ็บและต่อมาถึงแก่ความตาย ขอให้ลงโทษจำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 291 ให้จำคุกจำเลย 1 ปีจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์เห็นว่า คดีเป็นที่น่าสงสัย ไม่สนิทใจที่จะฟังว่าจำเลยได้กระทำผิดพิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์โจทก์ฎีกาศาลฎีกาเชื่อว่าจำเลยหักรถหลบเข้ามาเอาข้างรถเบียดโดนรถจักรยานสองล้อที่ผู้ตายขี่ล้มลงไปจริง ตามที่จำเลยอ้างไม่อาจหักล้างพยานโจทก์ได้ และเมื่อได้คำนึงถึงว่าบนสะพานที่เกิดเหตุมีผิวจราจรกว้างประมาณ 6 เมตร พอที่รถยนต์ 2 คันจะหลีกกันได้เท่านั้น หากถึง 3 คันก็หลีกกันไม่ได้ แสดงว่าบนสะพานที่เกิดเหตุแคบรถจำเลยกว้างถึง 2 เมตรเศษเกือบครึ่งของผิวจราจร และยาวถึง 6 เมตร การที่จำเลยแซงรถกะบะเข็นและรถจักรยาน 2 ล้อขึ้นไปโดยไม่ใช้ความระมัดระวัง เมื่อแซงขึ้นไปแล้วมีรถยนต์วิ่งสวนขึ้นสะพานมาจำเลยจึงเบนรถหลบกลับเข้าไปโดนรถจักรยาน 2 ล้อและผู้ตายล้มลงเช่นนี้ นับว่าเป็นความประมาทของจำเลย จำเลยต้องรับผิดพิพากษากลับ ให้บังคับคดีไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น(สวัสดิ์ พานิชอัตรา-ประกอบ หุตะสิงห์-โพยม เลขยานนท์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ