ระเบียบเทศบาลนครเชียงใหม่ระเบียบเทศบาลนครเชียงใหม่เรื่องการควบคุมกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ พ.ศ. ๒๕๕๐ประเภทการจัดให้มีการแสดงดนตรีเต้นรำ รำวง รองเง็ง ดิสโก้เทค คาราโอเกะหรือการแสดงอื่นๆ ในทำนองเดียวกัน สืบเนื่องจากกระแสพระราชดำรัสของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดชเนื่องในวันเฉลิมพระชนมพรรษา เมื่อวันที่ ๔ ธันวาคม ๒๕๔๗ที่ทรงห่วงใยสุขภาพของประชาชนโดยเฉพาะเยาวชนไทยจากการใช้บริการสถานบันเทิงประเภทที่มีการแสดงดนตรีหรือมีดนตรีไว้บริการซึ่งใช้เสียงดังเกินควรจนส่งผลกระทบให้เยาวชนและผู้ใช้บริการสถานบันเทิงมีปัญหาเกี่ยวกับการสูญเสียการได้ยินก่อนวัยอันสมควรรวมทั้งยังอาจมีผลกระทบให้เกิดการเจ็บป่วยหรืออาการอื่น ๆ ในภายหลังอีกด้วยและโดยที่สถานบันเทิงประเภทดังกล่าวส่วนใหญ่จะเป็นสถานประกอบกิจการที่อาจเป็นอันตรายต่อสุขภาพตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ ด้วย เพื่อให้การดำเนินงานดังกล่าวสนองพระราชดำรัสเรื่อง เสียงดังเกินมาตรฐานในสถานบันเทิงประกอบกับเทศบาลนครเชียงใหม่ได้ตราเทศบัญญัติ เรื่องการควบคุมกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ พ.ศ. ๒๕๔๙ บังคับใช้แล้ว สมควรเพิ่มเติมรายละเอียดบทบัญญัติตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุขพ.ศ. ๒๕๓๕ และตามคำแนะนำของคณะกรรมการสาธารณสุข ฉบับที่ ๑/๒๕๔๘ เรื่องการควบคุมกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพประเภทกลุ่มบริการบันเทิงเทศบาลนครเชียงใหม่จึงเห็นควรออกระเบียบเทศบาลนครเชียงใหม่ ว่าด้วยการควบคุมกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพพ.ศ. ๒๕๕๐ ประเภทการจัดให้มีการแสดงดนตรี เต้นรำ รำวง รองเง็ง ดิสโก้เทค คาราโอเกะหรือการแสดงอื่น ๆ ในทำนองเดียวกันเพื่อควบคุมการดำเนินการสถานบันเทิงที่ทำให้เกิดมลภาวะทางเสียงในเขตเทศบาลนครเชียงใหม่อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๔๘ เตรส (๔)แห่งพระราชบัญญัติเทศบาล พ.ศ. ๒๔๙๖ แก้ไขเพิ่มเติมถึง (ฉบับที่ ๑๒) พ.ศ. ๒๕๔๖และข้อ ๒๕ แห่งเทศบัญญัติ เรื่อง การควบคุมกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ พ.ศ.๒๕๔๙ ลงวันที่ ๖ กุมภาพันธ์ ๒๕๔๙ จึงกำหนดระเบียบเทศบาลนครเชียงใหม่ขึ้นไว้ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ระเบียบนี้เรียกว่า ระเบียบเทศบาลนครเชียงใหม่เรื่อง การควบคุมกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ พ.ศ. ๒๕๕๐ประเภทการจัดให้มีการแสดงดนตรี เต้นรำ รำวง รองเง็ง ดิสโก้เทค คาราโอเกะหรือการแสดงอื่น ๆ ในทำนองเดียวกันข้อ ๒[๑]ระเบียบนี้ให้ใช้บังคับในเขตเทศบาลนครเชียงใหม่นับแต่วันถัดจากวันที่ได้ประกาศไว้ในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปข้อ ๓บรรดาระเบียบ ประกาศหรือคำสั่งอื่นใดในส่วนที่ได้ตราไว้แล้วในระเบียบนี้หรือซึ่งขัดหรือแย้งกับระเบียบนี้ให้ใช้ระเบียบนี้แทนข้อ ๔ในระเบียบนี้ให้กิจการประเภทการจัดให้มีการแสดงดนตรี เต้นรำรำวง รองเง็ง ดิสโก้เทค คาราโอเกะ หรือการแสดงอื่น ๆ ในทำนองเดียวกันเป็นกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพที่จะต้องอยู่ภายใต้การควบคุมในเขตเทศบาลนครเชียงใหม่ข้อ ๕ในระเบียบนี้สถานประกอบการ หมายความว่าสถานที่ประกอบกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพประเภทการจัดให้มีการแสดงดนตรี เต้นรำรำวง รองเง็ง ดิสโก้เทค คาราโอเกะ หรือการแสดงอื่น ๆ ในทำนองเดียวกันผู้ดำเนินกิจการ หมายความว่าผู้เป็นเจ้าของหรือบุคคลที่เรียกชื่ออย่างอื่นซึ่งรับผิดชอบดำเนินสถานประกอบกิจการนั้นเจ้าพนักงานท้องถิ่น หมายความว่านายกเทศมนตรีนครเชียงใหม่หมวด๑ลักษณะของอาคาร ข้อ ๖การออกแบบและการวางผังของอาคารต้องเหมาะสมต่อการป้องกันเสียงและความสั่นสะเทือนจากพื้นที่ให้บริการที่อาจก่อให้เกิดเหตุรำคาญแก่ประชาชนข้อ ๗พื้นที่ส่วนที่มีดนตรีหรือการแสดงดนตรีส่วนเต้นรำ และบริเวณที่มีเสียงดังและความสั่นสะเทือนต้องเป็นอาคารที่ปิดมิดชิดและใช้วัสดุที่ป้องกันเสียงและความสั่นสะเทือนได้ เพื่อป้องกันเหตุรำคาญจากเสียงและความสั่นสะเทือนที่จะก่อให้เกิดผลกระทบต่อประชาชนข้างเคียงข้อ ๘บริเวณโดยรอบอาคาร ตัวอาคาร พื้นผนัง เพดาน โต๊ะและเก้าอี้ ต้องได้รับการดูแลให้สะอาดเป็นระเบียบเรียบร้อยอยู่เสมอข้อ ๙ต้องมีประตูเข้า - ออกที่สูงไม่น้อยกว่า ๒ เมตร กว้างไม่น้อยกว่า ๑.๕ เมตรโดยขณะทำการต้องปิดไว้ตลอดเวลาแต่สามารถเปิดเข้า ออกได้หมวด๒การควบคุมและป้องกันเสียงจากการประกอบการ ข้อ ๑๐สถานประกอบการต้องจัดให้มีและปรับปรุงสิ่งที่เป็นต้นกำเนิดของเสียงและทางผ่านของเสียง มิให้มีระดับเสียงเกินกว่ามาตรฐาน ตามข้อ ๑๑เพื่อการคุ้มครองสุขภาพอนามัยของประชาชน ทั้งผู้ใช้บริการผู้ให้บริการรวมทั้งไม่ก่อเหตุรำคาญแก่ประชาชนใกล้เคียงข้อ ๑๑ระดับเสียงภายในสถานประกอบกิจการตลอดระยะเวลาทำการ ต้องมีค่าเฉลี่ยของระดับเสียงไม่เกิน ๙๐ เดซิเบลเอและมีค่าระดับเสียงสูงสุด ณ เวลาใดเวลาหนึ่งไม่เกิน ๑๑๐ เดซิเบลเอ และระดับเสียงที่ออกนอกสถานประกอบการจะต้องไม่ก่อให้เกิดเหตุรำคาญ รบกวนประชาชนที่อยู่อาศัยใกล้เคียงโดยมีเครื่องมือและวิธีการตรวจวัดระดับเสียง ดังนี้(๑) คุณลักษณะของเครื่องมือที่ใช้๑.๑ เครื่องวัดระดับเสียงเป็นชนิด SoundLevel Meter Type ๒หรือสูงกว่า๑.๒ เครื่องวัดระดับเสียงต้องได้มาตรฐาน IEC๖๕๑หรือ IEC๘๐๔ ของคณะกรรมาธิการระหว่างประเทศว่าด้วยเทคนิคไฟฟ้า(๒)วิธีการตรวจวัดระดับเสียงต้องปรับเทียบความถูกต้องของเครื่องวัดระดับเสียงก่อนใช้งานทุกครั้ง(๓) จุดตรวจวัดระดับเสียง ต้องอยู่บริเวณกลางห้องหรือบริเวณที่โดยปกติมีผู้ใช้บริการมากและอยู่สูงจากระดับพื้นห้องประมาณ ๑.๒๐ เมตรสำหรับการตรวจวัดในบริเวณที่ผู้ใช้บริการส่วนใหญ่นั่ง และที่ระดับ ๑.๕๐ เมตรสำหรับตรวจวัดในบริเวณที่ผู้ใช้บริการส่วนใหญ่ยืน(๔) ตรวจวัดระดับเสียง ณ เวลาใดเวลาหนึ่งที่สถานประกอบการเปิดให้บริการ โดยทำการตรวจวัดเป็นเวลา ๑๕ นาทีติดต่อกันแล้วนำมาหาค่าระดับเสียงเฉลี่ยและค่าระดับเสียงสูงสุดข้อ ๑๒ในระหว่างการให้บริการต้องมีการหยุดหรือลดระดับเสียงจากการแสดงดนตรีหรือการเปิดเพลงหรือจากเครื่องกำเนิดเสียง หรือกิจกรรมอื่นที่ก่อให้เกิดเสียงดังมากเป็นระยะเพื่อให้ผู้ใช้บริการได้พักจากการสัมผัสเสียงดังข้อ ๑๓ต้องจัดให้มีบริการอุปกรณ์ป้องกันเสียงที่ได้มาตรฐานและสะอาดสำหรับผู้ใช้บริการเสมอเมื่อได้รับการร้องขอ และผู้ดำเนินกิจการต้องติดประกาศหรือให้ข้อมูลด้วยวิธีการอื่นใด เพื่อให้ผู้ใช้บริการได้ทราบถึงการป้องกันการแก้ไข และการบรรเทาอันตรายที่อาจเกิดจากการได้ยินเสียงดังข้อ ๑๔สถานประกอบการที่ก่อให้เกิดเหตุรำคาญเรื่องเสียงต้องจัดให้มีเครื่องวัดระดับเสียงและแสดงผลการตรวจวัดผ่านทางจอแสดงผลเพื่อให้ผู้ใช้บริการได้ทราบถึงระดับเสียงในขณะใช้บริการและสามารถพิจารณาการป้องกันตัวเองได้หมวด๓การระบายอากาศ ข้อ ๑๕ต้องจัดให้มีการระบายอากาศที่เพียงพอโดยให้มีอัตราการระบายอากาศ ดังนี้สถานที่วิธีการระบายอากาศวิธีธรรมชาติวิธีกล(อัตราการระบายอากาศไม่น้อยกว่าจำนวนเท่าของปริมาตรของห้องใน ๑ ชั่วโมง)วิธีที่ใช้ระบบปรับอากาศ(ลูกบาศก์เมตร/ชั่วโมง/ตารางเมตร)ห้องน้ำ ห้องส้วม*๔๑๐ที่จอดรถ (ที่อยู่ต่ำกว่าระดับพื้นดิน)*๔-ห้องปรุง ประกอบอาหาร*๒๔๓๐บริเวณที่นั่ง ส่วนแสดงดนตรีและส่วนเต้นรำ*๑๒๑๐หมายเหตุ* ในกรณีจัดให้มีการระบายอากาศโดยวิธีธรรมชาติ ห้องในอาคารทุกชนิดทุกประเภทยกเว้นห้องเก็บของต้องมีประตู หน้าต่างหรือช่องระบายอากาศด้านติดกับอากาศภายนอกเป็นพื้นที่รวมกันไม่น้อยกว่าร้อยละ ๑๐ของพื้นที่ห้องนั้น ทั้งนี้ไม่นับรวมพื้นที่ของประตู หน้าต่างและช่องระบายอากาศที่ติดต่อกับห้องอื่น หรือช่องทางเดินภายในอาคารข้อ ๑๖ในกรณีที่จัดให้มีเขตสูบบุหรี่ในบริเวณที่มีระบบปรับอากาศต้องจัดให้มีการระบายอากาศถ่ายเทหมุนเวียนระหว่างภายนอกอาคารกับภายในเขตสูบบุหรี่ไม่น้อยกว่า๕๐ ลูกบาศก์ฟุตต่อนาทีต่อคนหมวด๔ระบบการจัดแสงสว่าง ข้อ ๑๗ต้องจัดให้มีความเข้มของแสงสว่างที่เหมาะสมดังนี้บริเวณพื้นที่ความเข้มของแสงสว่าง- พื้นที่ให้บริการ ได้แก่ ส่วนแสดงดนตรี ส่วนเต้นรำ และบริเวณที่นั่งฟังดนตรี๑) พื้นที่ให้บริการทั้งหมดในขณะเตรียมสถานที่ให้บริการ ไม่น้อยกว่า ๒๐๐ ลักซ์๒) พื้นที่ให้บริการต่าง ๆ ในขณะเปิดให้บริการ เช่น ส่วนแสดงดนตรีหรือมีเสียงดนตรี ส่วนเต้นรำ และบริเวณที่นั่งฟังดนตรีให้มีแสงสว่างเพียงพอที่จะมองเห็นและจำหน้ากันได้ในระยะไม่น้อยกว่า ๑.๕๐ เมตร *- ห้องน้ำ ห้องส้วม (ยกเว้นโรงมหรสพ)ไม่น้อยกว่า ๑๐๐ ลักซ์- ห้องปรุง ประกอบอาหารไม่น้อยกว่า ๒๐๐ ลักซ์- ช่องทางเดินภายในอาคารไม่น้อยกว่า ๕๐ ลักซ์- ที่จอดรถไม่น้อยกว่า ๕๐ ลักซ์(*ที่มา : กฎกระทรวง ฉบับที่ ๓ (พ.ศ. ๒๕๒๑)ออกตามความในพระราชบัญญัติสถานบริการ พ.ศ. ๒๕๐๙)ข้อ ๑๘ในกรณีที่มีการใช้แสงเลเซอร์ผู้ดำเนินกิจการต้องตรวจสอบจากผู้ผลิตหรือผู้ติดตั้งว่าแสงเลเซอร์ที่ใช้นั้นเป็นแสงเลเซอร์ที่ใช้สำหรับสถานบันเทิงเท่านั้นและต้องไม่ก่อให้เกิดอันตรายกับสายตาหมวด๕ระบบความปลอดภัย ข้อ ๑๙ต้องจัดให้มีระบบป้องกันอัคคีภัยและจัดให้มีประตูหรือทางออกหรือทางหนีไฟแยกต่างหากจากประตูเข้าออกปกติเพียงพอกับจำนวนคนที่อยู่ภายในสถานประกอบการให้สามารถออกได้หรือหลบหนีภัยได้โดยสะดวกและทันหากมีเหตุฉุกเฉินเกิดขึ้นไม่มีสิ่งกีดขวาง มีแสงสว่างเพียงพอและมีป้ายหรือเครื่องหมายแสดงชัดเจนโดยต้องมีระบบไฟฟ้าฉุกเฉินเมื่อระบบปกติขัดข้องข้อ ๒๐ต้องติดตั้งเครื่องดับเพลิงแบบมือถือตามชนิดและขนาดที่กำหนดจำนวน ๑ เครื่องต่อพื้นที่ไม่เกิน ๑๐๐ ตารางเมตรและติดตั้งกระจายในพื้นที่ประกอบการตามความเหมาะสมโดยต้องติดตั้งให้ส่วนบนสุดของตัวเครื่องสูงจากระดับพื้นอาคารไม่เกิน ๑.๕๐ เมตรในบริเวณที่สามารถเห็นได้ชัดเจนและสะดวกในการใช้สอยรวมทั้งต้องอยู่ในสภาพพร้อมใช้ได้ตลอดเวลากรณีที่มีการประกอบการหลายขั้นตอนต้องมีเครื่องดับเพลิงทุกชั้นชนิดของเครื่องดับเพลิงขนาดบรรจุ๑. โฟมเคมีไม่น้อยกว่า ๑๐ ลิตร๒. ก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ไม่น้อยกว่า ๔ กิโลกรัม๓. ผงเคมีแห้งไม่น้อยกว่า ๔ กิโลกรัม๔. เฮลอน (HALON ๑๒๑๑)ไม่น้อยกว่า ๔ กิโลกรัมข้อ ๒๑ต้องควบคุมไม่ให้มีผู้ใช้บริการเข้าไปในสถานประกอบการมากจนทำให้เกิดความแออัดจนเกินไปข้อ ๒๒ต้องจัดให้มีระยะห่างที่เหมาะสมระหว่างโต๊ะเก้าอี้ เพื่อความสะดวกต่อการสัญจรและความปลอดภัยภายในสถานประกอบการหมวด๖ห้องส้วมที่ปัสสาวะ และอ่างล้างมือ ข้อ ๒๓ต้องจัดให้มีห้องส้วมที่ถูกสุขลักษณะแยกเพศชายเพศหญิง และมีสัญลักษณ์แสดงอย่างชัดเจนข้อ ๒๔ต้องจัดให้มีห้องส้วม ที่ปัสสาวะและอ่างล้างมือ ไม่น้อยกว่าเกณฑ์ที่กำหนด คือ ในพื้นที่ของอาคาร ๒๐๐ ตารางเมตรต้องจัดให้มีห้องส้วมสำหรับผู้ชาย จำนวน ๑ ที่ ที่ปัสสาวะ ๒ ที่อ่างล้างมือ ๑ ที่ห้องส้วมสำหรับผู้หญิง ๒ ที่ อ่างล้างมือ ๑ ที่ กรณีที่พื้นที่ของอาคารเกินกว่า ๒๐๐ตารางเมตร จะต้องให้มีห้องส้วม ที่ปัสสาวะและอ่างล้างมือเพิ่มขึ้นตามอัตราส่วนพื้นที่อาคารที่เพิ่มนั้นและถ้ามีเศษให้คิดเต็มอัตราข้อ ๒๕สถานประกอบการที่มีการประกอบการหลายชั้นต้องจัดให้มีห้องส้วม ที่ปัสสาวะ และอ่างล้างมือในชั้นต่าง ๆ ตามความจำเป็นและเหมาะสมแต่ต้องมีทุกชั้นข้อ ๒๖ห้องส้วมต้องมีพื้นที่ไม่น้อยกว่า๐.๙๐ ตารางเมตร และความกว้างภายในไม่น้อยกว่า๐.๙๐ เมตร ความสูงไม่น้อยกว่า ๑.๘๐เมตร กรณีที่ห้องส้วมและห้องน้ำอยู่ห้องเดียวกัน ต้องมีพื้นที่ภายในไม่น้อยกว่า๑.๕๐ ตารางเมตรข้อ ๒๗ห้องส้วมและที่ปัสสาวะต้องใช้วัสดุที่ทำความสะอาดง่ายและต้องได้รับการดูแลรักษาความสะอาดอยู่เสมอและต้องมีระบบบำบัดสิ่งปฏิกูลที่ถูกต้องตามหลักสุขาภิบาลหมวด๗เบ็ดเตล็ด ข้อ ๒๘สถานประกอบการที่เป็นสถานที่จำหน่ายอาหารหรือมีการปรุง ประกอบ หรือจำหน่ายอาหารและเครื่องดื่มต้องปฏิบัติตามหลักเกณฑ์ที่กำหนดไว้ในเทศบัญญัติเทศบาลนครเชียงใหม่ว่าด้วยการควบคุมการค้าอาหารหรือน้ำแข็งในสถานที่เอกชนและกฎหมายอื่นที่เกี่ยวข้องด้วยข้อ ๒๙สถานประกอบการที่จัดตั้งขึ้นก่อนวันที่ระเบียบนี้มีผลใช้บังคับให้ผู้ประกอบการกิจการปรับปรุงสถานที่ประกอบการให้เป็นไปตามระเบียบนี้ภายในระยะเวลาหนึ่งร้อยแปดสิบวันนับแต่วันที่ระเบียบนี้มีผลใช้บังคับยกเว้นกรณีการจัดให้มีห้องส้วม ที่ปัสสาวะ และอ่างล้างมือ ทุกชั้นตามข้อ ๒๔ให้ปรับปรุงให้แล้วเสร็จภายในระยะเวลาสองปี และเมื่อพ้นกำหนดเวลาดังกล่าว ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นดำเนินการตามอำนาจหน้าที่อย่างเคร่งครัดต่อไปหมวด๘การขออนุญาตและการอนุญาต ข้อ ๓๐ให้ผู้ประกอบกิจการตามข้อ ๔ต้องขออนุญาตประกอบกิจการ โดยยื่นคำขอต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นและจะต้องนำหลักฐานดังต่อไปนี้มาแสดงต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่น(๑) บัตรประจำตัวประชาชน พร้อมรับรองสำเนาถูกต้องจำนวน ๒ ฉบับ(๒) ทะเบียนบ้าน พร้อมรับรองสำเนาถูกต้อง จำนวน ๒ฉบับ(๓)ใบอนุญาตก่อสร้างอาคารของสถานที่ขออนุญาตประกอบการค้า พร้อมรับรองสำเนาถูกต้องจำนวน ๒ ฉบับ(๔) หนังสือรับรองการจดทะเบียนนิติบุคคล (ถ้ามี)พร้อมรับรองสำเนาถูกต้อง จำนวน ๒ ฉบับ(๕) หนังสือมอบอำนาจในกรณีที่เจ้าของกิจการไม่มายื่นขอรับใบอนุญาตด้วยตนเอง จำนวน ๒ ฉบับ(๖) แผนผังแสดงบริเวณที่ตั้งของสถานประกอบการจำนวน ๒ ฉบับ(๗) หลักฐานอื่น ๆ ตามที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นกำหนดข้อ ๓๑เจ้าพนักงานท้องถิ่นจะดำเนินการออกใบอนุญาตหรือมีหนังสือแจ้งคำสั่งไม่อนุญาตพร้อมด้วยเหตุผลให้ผู้ขอรับใบอนุญาตโดยพิจารณาสุขลักษณะตามหลักเกณฑ์ในข้อ ๔ ของคณะกรรมการสาธารณสุข ฉบับที่ ๑/๒๕๔๘เรื่องการควบคุมกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพประเภทกลุ่มบริการบันเทิงเพื่อการพิจารณาอนุญาตตามมาตรา ๕๖ แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ภายในสามสิบวันนับแต่วันที่ได้รับคำขอตามข้อ ๓๐ ครบถ้วนถูกต้องข้อ ๓๒ผู้ได้รับอนุญาตประสงค์จะขอต่ออายุใบอนุญาตดังกล่าวจะต้องยื่นคำขอต่อใบอนุญาตภายในสามสิบวันก่อนวันสิ้นอายุใบอนุญาตข้อ ๓๓ผู้ได้รับอนุญาตจะต้องชำระค่าธรรมเนียมการออกใบอนุญาตต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นตามอัตราค่าธรรมเนียมออกใบอนุญาตตามบัญชีท้ายระเบียบของเทศบาลนครเชียงใหม่กิจการที่เกี่ยวกับการบริการกิจการประเภทที่ ๙ (๗) การจัดให้มีการแสดงดนตรี เต้นรำรำวง รองเง็ง ดิสโก้เทค คาราโอเกะ หรือการแสดงอื่น ๆ ทำนองเดียวกัน กิจกรรมละ ๒,๐๐๐ บาท แต่ไม่เกิน ๑๐,๐๐๐บาท และจะต้องชำระค่าธรรมเนียมในวันที่มารับใบอนุญาตหรือวันที่มายื่นขอใบอนุญาตแล้วแต่กรณีข้อ ๓๔ผู้ได้รับอนุญาตต้องเสียค่าธรรมเนียมตามอัตราและตามระยะเวลาที่กำหนดไว้ในระเบียบ ตลอดเวลาที่ยังดำเนินกิจการนั้น ถ้ามิได้เสียค่าธรรมเนียมภายในเวลาที่กำหนดให้ชำระค่าปรับเพิ่มขึ้นอีกร้อยละยี่สิบของจำนวนค่าธรรมเนียมที่ค้างชำระเว้นแต่ได้รับอนุญาตจะได้บอกเลิกการดำเนินกิจการนั้นก่อนถึงกำหนดการเสียค่าธรรมเนียมครั้งต่อไปตามที่กำหนดไว้ในระเบียบนี้ข้อ ๓๕ผู้ได้รับใบอนุญาตประกอบกิจการจะต้องแสดงใบอนุญาตไว้โดยเปิดเผยและเห็นได้ง่าย ณสถานประกอบกิจการตลอดเวลาที่ประกอบกิจการข้อ ๓๖ผู้ได้รับใบอนุญาตประกอบกิจการรายใดไม่ปฏิบัติหรือปฏิบัติไม่ถูกต้องตามระเบียบนี้หรือตามบทแห่งพระราชบัญญัตินี้หรือกฎกระทรวง หรือประกาศกระทรวงที่ออกตามความในพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ.๒๕๓๕ เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจสั่งการให้ทำการแก้ไขหรือปรับปรุงให้ถูกต้องได้และถ้าผู้ใดรับคำสั่งไม่แก้ไขปรับปรุงภายในเวลาที่กำหนดให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจสั่งพักใช้ใบอนุญาตภายในเวลาที่เห็นสมควรแต่ต้องไม่เกินสิบห้าวันในกรณีที่ผู้ได้รับใบอนุญาตประกอบกิจการรายใดถูกพักใช้ใบอนุญาตตั้งแต่สองครั้งขึ้นไปและมีเหตุที่จะต้องถูกสั่งพักใช้ใบอนุญาตอีกหรือต้องคำพิพากษาถึงที่สุดว่าได้กระทำความผิดตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ.๒๕๓๕ หรือการไม่ปฏิบัติ หรือปฏิบัติไม่ถูกต้องตามวรรคหนึ่งก่อให้เกิดอันตรายอย่างร้ายแรงต่อสุขภาพของประชาชนให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจสั่งเพิกถอนใบอนุญาตได้ข้อ ๓๗ผู้ถูกสั่งเพิกถอนใบอนุญาตจะขอรับใบอนุญาตสำหรับประกอบกิจการที่ถูกเพิกถอนใบอนุญาตอีกไม่ได้จนกว่าจะพ้นกำหนดหนึ่งปีนับแต่วันที่ถูกสั่งเพิกถอนใบอนุญาตบทกำหนดโทษ ข้อ ๓๘ผู้ประกอบการรายใดไม่ปฏิบัติตามหรือฝ่าฝืนระเบียบนี้ต้องระวางโทษตามบทกำหนดโทษแห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕บทเฉพาะกาล ข้อ ๓๙บรรดาใบอนุญาตประกอบการค้าซึ่งเป็นที่รังเกียจหรืออาจเป็นอันตรายต่อสุขภาพประเภทการจัดให้มีการแสดงดนตรีเต้นรำ รำวง รองเง็ง ดิสโก้เทค คาราโอเกะ หรือการแสดงอื่น ๆ ในทำนองเดียวกันที่ได้ออกตามเทศบัญญัติเทศบาลนครเชียงใหม่เรื่อง การควบคุมกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ พ.ศ. ๒๕๔๙ ก่อนวันใช้ระเบียบนี้ให้คงใช้บังคับต่อไปจนสิ้นอายุใบอนุญาตนั้นข้อ ๔๐ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นเป็นผู้รักษาการให้เป็นไปตามระเบียบนี้และให้มีอำนาจออกระเบียบ ประกาศ หรือคำสั่ง เพื่อปฏิบัติการให้เป็นไปตามระเบียบนี้ประกาศณ วันที่ ๒๖ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๕๐ร้อยเอกหญิงเดือนเต็มดวง ณ เชียงใหม่นายกเทศมนตรีนครเชียงใหม่วัชศักดิ์/ผู้จัดทำ๒กรกฎาคม ๒๕๕๑[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๒๕/ตอนที่ ๑๐๘ ง/หน้า ๗๒/๒๗ มิถุนายน ๒๕๕๑