คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1067/2496หลักกฎหมาย: มารดาเป็นเจ้าของช้างแต่บุตรเป็นผู้ดูแลรักษาช้างนั้นไว้แทนมารดา และบุตรยังได้จ้างลูกจ้างให้เป็นควานและเป็นผู้เลี้ยงรักษาช้างนั้นเมื่อเกิดการละเมิด โดยลูกจ้างปล่อยปละประมาทเลินเล่อไม่ระมัดระวังช้างเป็นเหตุให้ช้างไปทำลายสิ่งของของผู้อื่นเสียหายเช่นนี้ บุตรกับลูกจ้างต้องร่วมกันรับผิดชดใช้ค่าเสียหายให้แก่เขา แต่มารดาผู้เป็นเจ้าของช้างไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรด้วย จึงไม่ต้องร่วมรับผิดด้วยโจทก์ฟ้องว่า จำเลยที่ 2 มีหน้าที่เลี้ยงรักษาช้างของจำเลยที่ 1 ประมาทเลินเล่อไม่ระมัดระวัง ปล่อยให้ช้างทำลายสิ่งของต่าง ๆ ของโจทก์เสียหาย จึงขอให้จำเลยชดใช้จำเลยให้การปฏิเสธความรับผิดและว่าช้างเป็นของนางบุญรอดมารดา จำเลยที่ 1โจทก์จึงขอให้เรียกนางบุญรอดเข้ามาเป็นจำเลยด้วย ศาลอนุญาตศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยทั้งสามร่วมกันใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์จำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาฟังว่าช้างพลายต่อมาได้ทำลายสิ่งของต่าง ๆ ของโจทก์เสียหายจริง จำเลยที่ 2 เป็นผู้เลี้ยงดูแลรักษาช้าง จำเลยที่ 1 เป็นบุตรจำเลยที่ 3 และเป็นผู้ดูแลและรักษาช้างแทนจำเลยที่ 3 จำเลยที่ 1 เป็นผู้จ้างจำเลยที่ 2 ให้เป็นควานและเป็นผู้เลี้ยงรักษาช้าง ฉะนั้น จำเลยที่ 1-2 ต้องรับผิดร่วมกันใช้ค่าเสียหายให้โจทก์สำหรับจำเลยที่ 3 ไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรด้วย จึงไม่ต้องร่วมรับผิดพิพากษาแก้ให้ยกฟ้องสำหรับจำเลยที่ 3 นอกนั้นยืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1067/2496นางเง็กเชง ศักดาทรโจทก์นายบุญยืน เจริญยิ่ง ที่ 1 นายนวน ที่ 2จำเลยนางบุญรอด ที่ 3จำเลย ป.พ.พ. ม. 420, ม. 425, ม. 427, ม. 433มารดาเป็นเจ้าของช้างแต่บุตรเป็นผู้ดูแลรักษาช้างนั้นไว้แทนมารดา และบุตรยังได้จ้างลูกจ้างให้เป็นควานและเป็นผู้เลี้ยงรักษาช้างนั้นเมื่อเกิดการละเมิด โดยลูกจ้างปล่อยปละประมาทเลินเล่อไม่ระมัดระวังช้างเป็นเหตุให้ช้างไปทำลายสิ่งของของผู้อื่นเสียหายเช่นนี้ บุตรกับลูกจ้างต้องร่วมกันรับผิดชดใช้ค่าเสียหายให้แก่เขา แต่มารดาผู้เป็นเจ้าของช้างไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรด้วย จึงไม่ต้องร่วมรับผิดด้วยโจทก์ฟ้องว่า จำเลยที่ 2 มีหน้าที่เลี้ยงรักษาช้างของจำเลยที่ 1 ประมาทเลินเล่อไม่ระมัดระวัง ปล่อยให้ช้างทำลายสิ่งของต่าง ๆ ของโจทก์เสียหาย จึงขอให้จำเลยชดใช้จำเลยให้การปฏิเสธความรับผิดและว่าช้างเป็นของนางบุญรอดมารดา จำเลยที่ 1โจทก์จึงขอให้เรียกนางบุญรอดเข้ามาเป็นจำเลยด้วย ศาลอนุญาตศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยทั้งสามร่วมกันใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์จำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาฟังว่าช้างพลายต่อมาได้ทำลายสิ่งของต่าง ๆ ของโจทก์เสียหายจริง จำเลยที่ 2 เป็นผู้เลี้ยงดูแลรักษาช้าง จำเลยที่ 1 เป็นบุตรจำเลยที่ 3 และเป็นผู้ดูแลและรักษาช้างแทนจำเลยที่ 3 จำเลยที่ 1 เป็นผู้จ้างจำเลยที่ 2 ให้เป็นควานและเป็นผู้เลี้ยงรักษาช้าง ฉะนั้น จำเลยที่ 1-2 ต้องรับผิดร่วมกันใช้ค่าเสียหายให้โจทก์สำหรับจำเลยที่ 3 ไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรด้วย จึงไม่ต้องร่วมรับผิดพิพากษาแก้ให้ยกฟ้องสำหรับจำเลยที่ 3 นอกนั้นยืน(นาถปริญญา-เลขวณิชธรรมวิทักษ์-ศิลปสิทธิวินิจฉัย)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยที่ 2 มีหน้าที่เลี้ยงรักษาช้างของจำเลยที่ 1 ประมาทเลินเล่อไม่ระมัดระวัง ปล่อยให้ช้างทำลายสิ่งของต่าง ๆ ของโจทก์เสียหาย จึงขอให้จำเลยชดใช้จำเลยให้การปฏิเสธความรับผิดและว่าช้างเป็นของนางบุญรอดมารดา จำเลยที่ 1โจทก์จึงขอให้เรียกนางบุญรอดเข้ามาเป็นจำเลยด้วย ศาลอนุญาตศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยทั้งสามร่วมกันใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์จำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาฟังว่าช้างพลายต่อมาได้ทำลายสิ่งของต่าง ๆ ของโจทก์เสียหายจริง จำเลยที่ 2 เป็นผู้เลี้ยงดูแลรักษาช้าง จำเลยที่ 1 เป็นบุตรจำเลยที่ 3 และเป็นผู้ดูแลและรักษาช้างแทนจำเลยที่ 3 จำเลยที่ 1 เป็นผู้จ้างจำเลยที่ 2 ให้เป็นควานและเป็นผู้เลี้ยงรักษาช้าง ฉะนั้น จำเลยที่ 1-2 ต้องรับผิดร่วมกันใช้ค่าเสียหายให้โจทก์สำหรับจำเลยที่ 3 ไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรด้วย จึงไม่ต้องร่วมรับผิดพิพากษาแก้ให้ยกฟ้องสำหรับจำเลยที่ 3 นอกนั้นยืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1067/2496นางเง็กเชง ศักดาทรโจทก์นายบุญยืน เจริญยิ่ง ที่ 1 นายนวน ที่ 2จำเลยนางบุญรอด ที่ 3จำเลย ป.พ.พ. ม. 420, ม. 425, ม. 427, ม. 433มารดาเป็นเจ้าของช้างแต่บุตรเป็นผู้ดูแลรักษาช้างนั้นไว้แทนมารดา และบุตรยังได้จ้างลูกจ้างให้เป็นควานและเป็นผู้เลี้ยงรักษาช้างนั้นเมื่อเกิดการละเมิด โดยลูกจ้างปล่อยปละประมาทเลินเล่อไม่ระมัดระวังช้างเป็นเหตุให้ช้างไปทำลายสิ่งของของผู้อื่นเสียหายเช่นนี้ บุตรกับลูกจ้างต้องร่วมกันรับผิดชดใช้ค่าเสียหายให้แก่เขา แต่มารดาผู้เป็นเจ้าของช้างไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรด้วย จึงไม่ต้องร่วมรับผิดด้วยโจทก์ฟ้องว่า จำเลยที่ 2 มีหน้าที่เลี้ยงรักษาช้างของจำเลยที่ 1 ประมาทเลินเล่อไม่ระมัดระวัง ปล่อยให้ช้างทำลายสิ่งของต่าง ๆ ของโจทก์เสียหาย จึงขอให้จำเลยชดใช้จำเลยให้การปฏิเสธความรับผิดและว่าช้างเป็นของนางบุญรอดมารดา จำเลยที่ 1โจทก์จึงขอให้เรียกนางบุญรอดเข้ามาเป็นจำเลยด้วย ศาลอนุญาตศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยทั้งสามร่วมกันใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์จำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาฟังว่าช้างพลายต่อมาได้ทำลายสิ่งของต่าง ๆ ของโจทก์เสียหายจริง จำเลยที่ 2 เป็นผู้เลี้ยงดูแลรักษาช้าง จำเลยที่ 1 เป็นบุตรจำเลยที่ 3 และเป็นผู้ดูแลและรักษาช้างแทนจำเลยที่ 3 จำเลยที่ 1 เป็นผู้จ้างจำเลยที่ 2 ให้เป็นควานและเป็นผู้เลี้ยงรักษาช้าง ฉะนั้น จำเลยที่ 1-2 ต้องรับผิดร่วมกันใช้ค่าเสียหายให้โจทก์สำหรับจำเลยที่ 3 ไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรด้วย จึงไม่ต้องร่วมรับผิดพิพากษาแก้ให้ยกฟ้องสำหรับจำเลยที่ 3 นอกนั้นยืน(นาถปริญญา-เลขวณิชธรรมวิทักษ์-ศิลปสิทธิวินิจฉัย)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ