คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 279/2482หลักกฎหมาย: กฎหมายอาญามาตรา 155 เป็นบทบัญญัติเอาผิดฉะเพาะแต่ผู้เบิกความเท็จต่อศาลผู้ล้มละลายให้ถ้อยคำเท็จต่อเจ้าพนักงานรักษาทรัพย์ในการไต่สวนเรื่องทรัพย์สินของผู้ล้มละลายดังนี้ไม่มีผิดฐานเบิกความเท็จ ตาม ม. 155จำเลยถูกศาลพิพากษาให้เป็นบุคคลล้มละลาย ในการไต่สวนเรื่องทรัพย์สินของจำเลย ๆ ได้ให้ถ้อยคำเท็จต่อเจ้าพนักงานรักษาทรัพย์ โจทก์จึงฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานเบิกความเท็จ ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาให้ยกฟ้องโจทก์ในข้อหาเรื่องนี้ โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาตัดสินว่า ม.๑๕๕ เป็นบทบัญญัติเอาผิดแก่ผู้เบิกความเท็จต่อศาล เรื่องนี้จำเลยให้ถ้อยคำแก่เจ้าพนักงานรักษาทรัพย์ในฐานะเป็นผู้ล้มละลายถูกไต่สวน หาเป็นการเบิกความในฐานะพะยานต่อศาลไม่ จริงอยู่ ม.๖ แห่งกฎหมายล้มละลายได้บัญญัติว่าการพิจารณาคดีล้มละลายให้นับว่าเป็นการพิจารณาฝ่ายตุลาการก็ดี การกระทำของจำเลยก็หาใช่อยู่ในขั้นการพิจารณาไม่ จะอาศัยมาตรานี้มาลงโทษจำเลยมิได้ พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 279/2482พนักงานอัยยการโจทก์นางสาวเอี่ยม จันฉายจำเลย ป.อ. ม. 155 พ.ร.บ.ล้มละลาย ร.ศ.127 ม. 6กฎหมายอาญามาตรา 155 เป็นบทบัญญัติเอาผิดฉะเพาะแต่ผู้เบิกความเท็จต่อศาลผู้ล้มละลายให้ถ้อยคำเท็จต่อเจ้าพนักงานรักษาทรัพย์ในการไต่สวนเรื่องทรัพย์สินของผู้ล้มละลายดังนี้ไม่มีผิดฐานเบิกความเท็จ ตาม ม. 155จำเลยถูกศาลพิพากษาให้เป็นบุคคลล้มละลาย ในการไต่สวนเรื่องทรัพย์สินของจำเลย ๆ ได้ให้ถ้อยคำเท็จต่อเจ้าพนักงานรักษาทรัพย์ โจทก์จึงฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานเบิกความเท็จ ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาให้ยกฟ้องโจทก์ในข้อหาเรื่องนี้ โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาตัดสินว่า ม.๑๕๕ เป็นบทบัญญัติเอาผิดแก่ผู้เบิกความเท็จต่อศาล เรื่องนี้จำเลยให้ถ้อยคำแก่เจ้าพนักงานรักษาทรัพย์ในฐานะเป็นผู้ล้มละลายถูกไต่สวน หาเป็นการเบิกความในฐานะพะยานต่อศาลไม่ จริงอยู่ ม.๖ แห่งกฎหมายล้มละลายได้บัญญัติว่าการพิจารณาคดีล้มละลายให้นับว่าเป็นการพิจารณาฝ่ายตุลาการก็ดี การกระทำของจำเลยก็หาใช่อยู่ในขั้นการพิจารณาไม่ จะอาศัยมาตรานี้มาลงโทษจำเลยมิได้ พิพากษายืน(ดูปลาตร์-นิติศาสตร์-วิเศษ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: จำเลยถูกศาลพิพากษาให้เป็นบุคคลล้มละลาย ในการไต่สวนเรื่องทรัพย์สินของจำเลย ๆ ได้ให้ถ้อยคำเท็จต่อเจ้าพนักงานรักษาทรัพย์ โจทก์จึงฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานเบิกความเท็จ ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาให้ยกฟ้องโจทก์ในข้อหาเรื่องนี้ โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาตัดสินว่า ม.๑๕๕ เป็นบทบัญญัติเอาผิดแก่ผู้เบิกความเท็จต่อศาล เรื่องนี้จำเลยให้ถ้อยคำแก่เจ้าพนักงานรักษาทรัพย์ในฐานะเป็นผู้ล้มละลายถูกไต่สวน หาเป็นการเบิกความในฐานะพะยานต่อศาลไม่ จริงอยู่ ม.๖ แห่งกฎหมายล้มละลายได้บัญญัติว่าการพิจารณาคดีล้มละลายให้นับว่าเป็นการพิจารณาฝ่ายตุลาการก็ดี การกระทำของจำเลยก็หาใช่อยู่ในขั้นการพิจารณาไม่ จะอาศัยมาตรานี้มาลงโทษจำเลยมิได้ พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 279/2482พนักงานอัยยการโจทก์นางสาวเอี่ยม จันฉายจำเลย ป.อ. ม. 155 พ.ร.บ.ล้มละลาย ร.ศ.127 ม. 6กฎหมายอาญามาตรา 155 เป็นบทบัญญัติเอาผิดฉะเพาะแต่ผู้เบิกความเท็จต่อศาลผู้ล้มละลายให้ถ้อยคำเท็จต่อเจ้าพนักงานรักษาทรัพย์ในการไต่สวนเรื่องทรัพย์สินของผู้ล้มละลายดังนี้ไม่มีผิดฐานเบิกความเท็จ ตาม ม. 155จำเลยถูกศาลพิพากษาให้เป็นบุคคลล้มละลาย ในการไต่สวนเรื่องทรัพย์สินของจำเลย ๆ ได้ให้ถ้อยคำเท็จต่อเจ้าพนักงานรักษาทรัพย์ โจทก์จึงฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานเบิกความเท็จ ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาให้ยกฟ้องโจทก์ในข้อหาเรื่องนี้ โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาตัดสินว่า ม.๑๕๕ เป็นบทบัญญัติเอาผิดแก่ผู้เบิกความเท็จต่อศาล เรื่องนี้จำเลยให้ถ้อยคำแก่เจ้าพนักงานรักษาทรัพย์ในฐานะเป็นผู้ล้มละลายถูกไต่สวน หาเป็นการเบิกความในฐานะพะยานต่อศาลไม่ จริงอยู่ ม.๖ แห่งกฎหมายล้มละลายได้บัญญัติว่าการพิจารณาคดีล้มละลายให้นับว่าเป็นการพิจารณาฝ่ายตุลาการก็ดี การกระทำของจำเลยก็หาใช่อยู่ในขั้นการพิจารณาไม่ จะอาศัยมาตรานี้มาลงโทษจำเลยมิได้ พิพากษายืน(ดูปลาตร์-นิติศาสตร์-วิเศษ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ