คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 540/2509หลักกฎหมาย: ตามมาตรา 4 แห่ง พ.ร.บ.ควบคุมการประกอบโรคศิลปะ 2479แก้ไขโดยพ.ร.บ.ควบคุมการประกอบโรคศิลปะ (ฉบับที่ 5)2490มาตรา 3แสดงว่า ในการประกอบโรคศิลปะสาขาเวชกรรมนั้นมีการกระทำซึ่งเป็นข้อเท็จจริงต่างกันและแยกกันหลายประการเมื่อโจทก์บรรยายฟ้องว่าจำเลยได้บังอาจประกอบโรคศิลปะสาขาเวชกรรมมิได้บรรยายข้อเท็จจริงให้เห็นว่า จำเลยได้กระทำการอย่างไรอันเป็นการประกอบโรคศิลปะสาขาเวชกรรมจึงไม่ชัดเจนพอให้จำเลยเข้าใจข้อหาได้ดีแม้จะบรรยายว่าจับได้ยาต่างๆหลายอย่างรวมทั้งเข็มและหลอดฉีดยา เลื่อยตัดก็ไม่อาจทำให้เข้าใจได้ว่าการกระทำผิดของจำเลยได้กระทำการอย่างไร จึงเป็นฟ้องไม่ถูกต้องตาม ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 158โจทก์ฟ้องว่าจำเลยซึ่งได้รับอนุญาตให้ขึ้นทะเบียนเป็นผู้ประกอบโรคศิลป แผนปัจจุบันในสาขาผดุงครรภ์ชั้นสอง และได้รับอนุญาตให้ดำเนินการสถานพยาบาลแผนปัจจุบันสาขาผดุงครรภ์ชั้นสอง ได้บังอาจประกอบโรคศิลปสาขาเวชกรรมอันมิใช่ประกอบโรคศิลปตามประเภทและสาขาที่ได้รับอนุญาตตามข้อจำกัดและเงื่อนไขในการประกอบโรคศิลปพ.ศ. 2479 เจ้าพนักงานจับจำเลยได้พร้อมด้วยยาชนิดต่าง ๆ หลอดฉีดยาและเข็มฉีดยา 1 ชุด เลื่อยตัดแก้ว 1 อัน อันเป็นเครื่องมือที่จำเลยใช้ในการกระทำผิดเป็นของกลาง ขอให้ลงโทษตาม พ.ร.บ. ควบคุมการประกอบโรคศิลป 2479 มาตรา 16, 21 ริบของกลางและนับโทษต่อจำเลยให้การรับสารภาพศาลชั้นต้นเห็นว่าฟ้องโจทก์เคลือบคลุมของกลางไม่ปรากฏว่าจำเลยใช้ในการกระทำผิดอย่างไร หรือมีไว้เป็นความผิด พิพากษายกฟ้อง ของกลางคืนจำเลยโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์เห็นว่าฟ้องโจทก์สมบูรณ์ พิพากษากลับว่าจำเลยผิดตามพ.ร.บ. ควบคุมการประกอบโรคศิลปะ2479 มาตรา 16, 21 ปรับ 400 บาทลดรับสารภาพกึ่งหนึ่ง คงปรับ 200 บาท ของกลางริบ ไม่นับโทษต่อจำเลยฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า ตามฟ้องซึ่งโจทก์บรรยายว่า จำเลยได้บังอาจประกอบโรคศิลปสาขาเวชกรรมนั้น ในมาตรา 4 แห่ง พ.ร.บ. ควบคุมการประกอบโรคศิลปะ2479 แก้ไขโดย พ.ร.บ. ควบคุมการประกอบโรคศิลปะ(ฉบับที่ 5) พ.ศ. 2490 มาตรา 3 ระบุว่า การประกอบโรคศิลปสาขาเวชกรรม คือการบำบัดโรคด้วยยาด้วยศัลยกรรม ด้วยแสงรัศมีด้วยสูติกรรมหรือด้วยจิตตวิเคราะห์ แสดงว่า ในการประกอบโรคศิลปสาขาเวชกรรมนั้น มีการกระทำซึ่งเป็นข้อเท็จจริงต่างกันและแยกกันหลายประการ เมื่อโจทก์มิได้บรรยายข้อเท็จจริงให้เห็นว่าจำเลยได้กระทำการอย่างไรอันเป็นการประกอบโรคศิลปสาขาเวชกรรม ฟ้องของโจทก์จึงไม่ชัดเจนพอที่จะทำให้จำเลยเข้าใจข้อหาได้ดี แม้จะได้บรรยายว่าจับได้ยาต่าง ๆ หลายอย่าง รวมทั้งเข็มและหลอดฉีดยาเลื่อยตัด แล้ว ก็บรรยายแต่เพียงว่าเป็นเครื่องมือที่ใช้ในการกระทำผิดดังกล่าวแล้ว ไม่อาจทำให้เข้าใจได้ว่า การกระทำผิดของจำเลยได้กระทำการอย่างไร จึงเป็นฟ้องที่ไม่ถูกต้องตาม ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 158 พิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์ บังคับคดีตามศาลชั้นต้น ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 540/2509พนักงานอัยการจังหวัดพิจิตรโจทก์นางเจียรนัย รังคะอุไรจำเลย พ.ร.บ.การประกอบโรคศิลปะ พ.ศ.2542 ม. 4 ป.วิ.อ. ม. 158 ตามมาตรา 4 แห่ง พ.ร.บ.ควบคุมการประกอบโรคศิลปะ 2479แก้ไขโดยพ.ร.บ.ควบคุมการประกอบโรคศิลปะ (ฉบับที่ 5)2490มาตรา 3แสดงว่า ในการประกอบโรคศิลปะสาขาเวชกรรมนั้นมีการกระทำซึ่งเป็นข้อเท็จจริงต่างกันและแยกกันหลายประการเมื่อโจทก์บรรยายฟ้องว่าจำเลยได้บังอาจประกอบโรคศิลปะสาขาเวชกรรมมิได้บรรยายข้อเท็จจริงให้เห็นว่า จำเลยได้กระทำการอย่างไรอันเป็นการประกอบโรคศิลปะสาขาเวชกรรมจึงไม่ชัดเจนพอให้จำเลยเข้าใจข้อหาได้ดีแม้จะบรรยายว่าจับได้ยาต่างๆหลายอย่างรวมทั้งเข็มและหลอดฉีดยา เลื่อยตัดก็ไม่อาจทำให้เข้าใจได้ว่าการกระทำผิดของจำเลยได้กระทำการอย่างไร จึงเป็นฟ้องไม่ถูกต้องตาม ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 158โจทก์ฟ้องว่าจำเลยซึ่งได้รับอนุญาตให้ขึ้นทะเบียนเป็นผู้ประกอบโรคศิลป แผนปัจจุบันในสาขาผดุงครรภ์ชั้นสอง และได้รับอนุญาตให้ดำเนินการสถานพยาบาลแผนปัจจุบันสาขาผดุงครรภ์ชั้นสอง ได้บังอาจประกอบโรคศิลปสาขาเวชกรรมอันมิใช่ประกอบโรคศิลปตามประเภทและสาขาที่ได้รับอนุญาตตามข้อจำกัดและเงื่อนไขในการประกอบโรคศิลปพ.ศ. 2479 เจ้าพนักงานจับจำเลยได้พร้อมด้วยยาชนิดต่าง ๆ หลอดฉีดยาและเข็มฉีดยา 1 ชุด เลื่อยตัดแก้ว 1 อัน อันเป็นเครื่องมือที่จำเลยใช้ในการกระทำผิดเป็นของกลาง ขอให้ลงโทษตาม พ.ร.บ. ควบคุมการประกอบโรคศิลป 2479 มาตรา 16, 21 ริบของกลางและนับโทษต่อจำเลยให้การรับสารภาพศาลชั้นต้นเห็นว่าฟ้องโจทก์เคลือบคลุมของกลางไม่ปรากฏว่าจำเลยใช้ในการกระทำผิดอย่างไร หรือมีไว้เป็นความผิด พิพากษายกฟ้อง ของกลางคืนจำเลยโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์เห็นว่าฟ้องโจทก์สมบูรณ์ พิพากษากลับว่าจำเลยผิดตามพ.ร.บ. ควบคุมการประกอบโรคศิลปะ2479 มาตรา 16, 21 ปรับ 400 บาทลดรับสารภาพกึ่งหนึ่ง คงปรับ 200 บาท ของกลางริบ ไม่นับโทษต่อจำเลยฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า ตามฟ้องซึ่งโจทก์บรรยายว่า จำเลยได้บังอาจประกอบโรคศิลปสาขาเวชกรรมนั้น ในมาตรา 4 แห่ง พ.ร.บ. ควบคุมการประกอบโรคศิลปะ2479 แก้ไขโดย พ.ร.บ. ควบคุมการประกอบโรคศิลปะ(ฉบับที่ 5) พ.ศ. 2490 มาตรา 3 ระบุว่า การประกอบโรคศิลปสาขาเวชกรรม คือการบำบัดโรคด้วยยาด้วยศัลยกรรม ด้วยแสงรัศมีด้วยสูติกรรมหรือด้วยจิตตวิเคราะห์ แสดงว่า ในการประกอบโรคศิลปสาขาเวชกรรมนั้น มีการกระทำซึ่งเป็นข้อเท็จจริงต่างกันและแยกกันหลายประการ เมื่อโจทก์มิได้บรรยายข้อเท็จจริงให้เห็นว่าจำเลยได้กระทำการอย่างไรอันเป็นการประกอบโรคศิลปสาขาเวชกรรม ฟ้องของโจทก์จึงไม่ชัดเจนพอที่จะทำให้จำเลยเข้าใจข้อหาได้ดี แม้จะได้บรรยายว่าจับได้ยาต่าง ๆ หลายอย่าง รวมทั้งเข็มและหลอดฉีดยาเลื่อยตัด แล้ว ก็บรรยายแต่เพียงว่าเป็นเครื่องมือที่ใช้ในการกระทำผิดดังกล่าวแล้ว ไม่อาจทำให้เข้าใจได้ว่า การกระทำผิดของจำเลยได้กระทำการอย่างไร จึงเป็นฟ้องที่ไม่ถูกต้องตาม ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 158 พิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์ บังคับคดีตามศาลชั้นต้น(เพรียง โรจนรัส-จิตติ ติงศภัทิย์-ไฉน บุญยก)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่าจำเลยซึ่งได้รับอนุญาตให้ขึ้นทะเบียนเป็นผู้ประกอบโรคศิลป แผนปัจจุบันในสาขาผดุงครรภ์ชั้นสอง และได้รับอนุญาตให้ดำเนินการสถานพยาบาลแผนปัจจุบันสาขาผดุงครรภ์ชั้นสอง ได้บังอาจประกอบโรคศิลปสาขาเวชกรรมอันมิใช่ประกอบโรคศิลปตามประเภทและสาขาที่ได้รับอนุญาตตามข้อจำกัดและเงื่อนไขในการประกอบโรคศิลปพ.ศ. 2479 เจ้าพนักงานจับจำเลยได้พร้อมด้วยยาชนิดต่าง ๆ หลอดฉีดยาและเข็มฉีดยา 1 ชุด เลื่อยตัดแก้ว 1 อัน อันเป็นเครื่องมือที่จำเลยใช้ในการกระทำผิดเป็นของกลาง ขอให้ลงโทษตาม พ.ร.บ. ควบคุมการประกอบโรคศิลป 2479 มาตรา 16, 21 ริบของกลางและนับโทษต่อจำเลยให้การรับสารภาพศาลชั้นต้นเห็นว่าฟ้องโจทก์เคลือบคลุมของกลางไม่ปรากฏว่าจำเลยใช้ในการกระทำผิดอย่างไร หรือมีไว้เป็นความผิด พิพากษายกฟ้อง ของกลางคืนจำเลยโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์เห็นว่าฟ้องโจทก์สมบูรณ์ พิพากษากลับว่าจำเลยผิดตามพ.ร.บ. ควบคุมการประกอบโรคศิลปะ2479 มาตรา 16, 21 ปรับ 400 บาทลดรับสารภาพกึ่งหนึ่ง คงปรับ 200 บาท ของกลางริบ ไม่นับโทษต่อจำเลยฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า ตามฟ้องซึ่งโจทก์บรรยายว่า จำเลยได้บังอาจประกอบโรคศิลปสาขาเวชกรรมนั้น ในมาตรา 4 แห่ง พ.ร.บ. ควบคุมการประกอบโรคศิลปะ2479 แก้ไขโดย พ.ร.บ. ควบคุมการประกอบโรคศิลปะ(ฉบับที่ 5) พ.ศ. 2490 มาตรา 3 ระบุว่า การประกอบโรคศิลปสาขาเวชกรรม คือการบำบัดโรคด้วยยาด้วยศัลยกรรม ด้วยแสงรัศมีด้วยสูติกรรมหรือด้วยจิตตวิเคราะห์ แสดงว่า ในการประกอบโรคศิลปสาขาเวชกรรมนั้น มีการกระทำซึ่งเป็นข้อเท็จจริงต่างกันและแยกกันหลายประการ เมื่อโจทก์มิได้บรรยายข้อเท็จจริงให้เห็นว่าจำเลยได้กระทำการอย่างไรอันเป็นการประกอบโรคศิลปสาขาเวชกรรม ฟ้องของโจทก์จึงไม่ชัดเจนพอที่จะทำให้จำเลยเข้าใจข้อหาได้ดี แม้จะได้บรรยายว่าจับได้ยาต่าง ๆ หลายอย่าง รวมทั้งเข็มและหลอดฉีดยาเลื่อยตัด แล้ว ก็บรรยายแต่เพียงว่าเป็นเครื่องมือที่ใช้ในการกระทำผิดดังกล่าวแล้ว ไม่อาจทำให้เข้าใจได้ว่า การกระทำผิดของจำเลยได้กระทำการอย่างไร จึงเป็นฟ้องที่ไม่ถูกต้องตาม ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 158 พิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์ บังคับคดีตามศาลชั้นต้น ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 540/2509พนักงานอัยการจังหวัดพิจิตรโจทก์นางเจียรนัย รังคะอุไรจำเลย พ.ร.บ.การประกอบโรคศิลปะ พ.ศ.2542 ม. 4 ป.วิ.อ. ม. 158 ตามมาตรา 4 แห่ง พ.ร.บ.ควบคุมการประกอบโรคศิลปะ 2479แก้ไขโดยพ.ร.บ.ควบคุมการประกอบโรคศิลปะ (ฉบับที่ 5)2490มาตรา 3แสดงว่า ในการประกอบโรคศิลปะสาขาเวชกรรมนั้นมีการกระทำซึ่งเป็นข้อเท็จจริงต่างกันและแยกกันหลายประการเมื่อโจทก์บรรยายฟ้องว่าจำเลยได้บังอาจประกอบโรคศิลปะสาขาเวชกรรมมิได้บรรยายข้อเท็จจริงให้เห็นว่า จำเลยได้กระทำการอย่างไรอันเป็นการประกอบโรคศิลปะสาขาเวชกรรมจึงไม่ชัดเจนพอให้จำเลยเข้าใจข้อหาได้ดีแม้จะบรรยายว่าจับได้ยาต่างๆหลายอย่างรวมทั้งเข็มและหลอดฉีดยา เลื่อยตัดก็ไม่อาจทำให้เข้าใจได้ว่าการกระทำผิดของจำเลยได้กระทำการอย่างไร จึงเป็นฟ้องไม่ถูกต้องตาม ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 158โจทก์ฟ้องว่าจำเลยซึ่งได้รับอนุญาตให้ขึ้นทะเบียนเป็นผู้ประกอบโรคศิลป แผนปัจจุบันในสาขาผดุงครรภ์ชั้นสอง และได้รับอนุญาตให้ดำเนินการสถานพยาบาลแผนปัจจุบันสาขาผดุงครรภ์ชั้นสอง ได้บังอาจประกอบโรคศิลปสาขาเวชกรรมอันมิใช่ประกอบโรคศิลปตามประเภทและสาขาที่ได้รับอนุญาตตามข้อจำกัดและเงื่อนไขในการประกอบโรคศิลปพ.ศ. 2479 เจ้าพนักงานจับจำเลยได้พร้อมด้วยยาชนิดต่าง ๆ หลอดฉีดยาและเข็มฉีดยา 1 ชุด เลื่อยตัดแก้ว 1 อัน อันเป็นเครื่องมือที่จำเลยใช้ในการกระทำผิดเป็นของกลาง ขอให้ลงโทษตาม พ.ร.บ. ควบคุมการประกอบโรคศิลป 2479 มาตรา 16, 21 ริบของกลางและนับโทษต่อจำเลยให้การรับสารภาพศาลชั้นต้นเห็นว่าฟ้องโจทก์เคลือบคลุมของกลางไม่ปรากฏว่าจำเลยใช้ในการกระทำผิดอย่างไร หรือมีไว้เป็นความผิด พิพากษายกฟ้อง ของกลางคืนจำเลยโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์เห็นว่าฟ้องโจทก์สมบูรณ์ พิพากษากลับว่าจำเลยผิดตามพ.ร.บ. ควบคุมการประกอบโรคศิลปะ2479 มาตรา 16, 21 ปรับ 400 บาทลดรับสารภาพกึ่งหนึ่ง คงปรับ 200 บาท ของกลางริบ ไม่นับโทษต่อจำเลยฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า ตามฟ้องซึ่งโจทก์บรรยายว่า จำเลยได้บังอาจประกอบโรคศิลปสาขาเวชกรรมนั้น ในมาตรา 4 แห่ง พ.ร.บ. ควบคุมการประกอบโรคศิลปะ2479 แก้ไขโดย พ.ร.บ. ควบคุมการประกอบโรคศิลปะ(ฉบับที่ 5) พ.ศ. 2490 มาตรา 3 ระบุว่า การประกอบโรคศิลปสาขาเวชกรรม คือการบำบัดโรคด้วยยาด้วยศัลยกรรม ด้วยแสงรัศมีด้วยสูติกรรมหรือด้วยจิตตวิเคราะห์ แสดงว่า ในการประกอบโรคศิลปสาขาเวชกรรมนั้น มีการกระทำซึ่งเป็นข้อเท็จจริงต่างกันและแยกกันหลายประการ เมื่อโจทก์มิได้บรรยายข้อเท็จจริงให้เห็นว่าจำเลยได้กระทำการอย่างไรอันเป็นการประกอบโรคศิลปสาขาเวชกรรม ฟ้องของโจทก์จึงไม่ชัดเจนพอที่จะทำให้จำเลยเข้าใจข้อหาได้ดี แม้จะได้บรรยายว่าจับได้ยาต่าง ๆ หลายอย่าง รวมทั้งเข็มและหลอดฉีดยาเลื่อยตัด แล้ว ก็บรรยายแต่เพียงว่าเป็นเครื่องมือที่ใช้ในการกระทำผิดดังกล่าวแล้ว ไม่อาจทำให้เข้าใจได้ว่า การกระทำผิดของจำเลยได้กระทำการอย่างไร จึงเป็นฟ้องที่ไม่ถูกต้องตาม ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 158 พิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์ บังคับคดีตามศาลชั้นต้น(เพรียง โรจนรัส-จิตติ ติงศภัทิย์-ไฉน บุญยก)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ