คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 657/2499หลักกฎหมาย: เมื่อโจทก์ได้จดทะเบียนเป็นเจ้าของเครื่องหมายการค้าไว้ก็ย่อมเป็นเจ้าของมีสิทธิแต่ผู้เดียวที่จะใช้เครื่องหมายที่จดสำหรับสินค้าชนิดนั้นหากจำเลยสั่งสินค้าซึ่งมีเครื่องหมายอย่างเดียวกันเข้ามาจำหน่ายย่อมถือว่าละเมิดสิทธิของโจทก์ ผู้ที่จะขอจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าได้นั้นหาจำต้องเป็นผู้ผลิตสินค้าที่จะขอจดนั้นด้วยตนเองไม่โจทก์ฟ้องว่าโจทก์ได้จดทะเบียนเป็นเจ้าของเครื่องหมายการค้าคำว่าMycochlorin (ไมโคคลอริน) สินค้าจำพวกยาทุกชนิดจำเลยสั่งยามีเครื่องหมายนั้นเข้ามาจำหน่ายจึงขอให้ห้ามจำเลยให้การว่าเครื่องหมายที่โจทก์จดทะเบียนเป็นของบุคคลอื่นเจ้าของไม่ได้ให้ความยินยอมหรือมอบอำนาจให้กระทำจึงไม่สมบูรณ์และไม่มีสิทธิฟ้อง จำเลยได้สั่งยานั้นเข้ามาจริง และไม่ต้องรับผิด ศาลแพ่งเห็นว่าโจทก์มีสิทธิในเครื่องหมายการค้าและใช้ยันจำเลยได้ จึงเป็นการละเมิด ห้ามจำเลยจำหน่ายยามีเครื่องหมายดังกล่าวจำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่าโจทก์ซึ่งได้จดทะเบียนเครื่องหมายการค้าคำว่า Mycochlorin (ไมโคคลอริน) สำหรับสินค้าประเภทยาไว้ โจทก์ก็ย่อมเป็นเจ้าของมีสิทธิแต่ผู้เดียวที่จะใช้เครื่องหมายนั้นสำหรับยาการที่จำเลยสั่งยามีเครื่องหมายเดียวกันนี้เข้ามาจำหน่ายจึงเป็นการละเมิดสิทธิโจทก์จึงอยู่ในเรื่องนี้แม้โจทก์จะมิได้เป็นผู้ผลิตยาที่ใช้ชื่อว่า Mycochlorin (ไมโคคลอริน) ขึ้นเองก็ดี แต่เมื่อพิจารณาความในมาตรา 3 วรรค 2 แล้วจะเห็นได้ว่าผู้ที่ขอจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าได้นั้นหาจำต้องเป็นผู้ผลิตสินค้าที่จะใช้เครื่องหมายการค้านั้นด้วยตนเองไม่จึงพิพากษากลับให้บังคับคดีตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 657/2499บริษัทเสริมพานิชย์ จำกัดโจทก์ห้างหุ้นส่วนจำกัดบริษัทอเมริกัน - ไทย โดยนายเอ็งเช็ง แซ่ลิ้ม หุ้นส่วนผู้จัดการจำเลย ป.พ.พ. ม. 420 พ.ร.บ.เครื่องหมายการค้า พ.ศ.2474 เมื่อโจทก์ได้จดทะเบียนเป็นเจ้าของเครื่องหมายการค้าไว้ก็ย่อมเป็นเจ้าของมีสิทธิแต่ผู้เดียวที่จะใช้เครื่องหมายที่จดสำหรับสินค้าชนิดนั้นหากจำเลยสั่งสินค้าซึ่งมีเครื่องหมายอย่างเดียวกันเข้ามาจำหน่ายย่อมถือว่าละเมิดสิทธิของโจทก์ ผู้ที่จะขอจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าได้นั้นหาจำต้องเป็นผู้ผลิตสินค้าที่จะขอจดนั้นด้วยตนเองไม่โจทก์ฟ้องว่าโจทก์ได้จดทะเบียนเป็นเจ้าของเครื่องหมายการค้าคำว่าMycochlorin (ไมโคคลอริน) สินค้าจำพวกยาทุกชนิดจำเลยสั่งยามีเครื่องหมายนั้นเข้ามาจำหน่ายจึงขอให้ห้ามจำเลยให้การว่าเครื่องหมายที่โจทก์จดทะเบียนเป็นของบุคคลอื่นเจ้าของไม่ได้ให้ความยินยอมหรือมอบอำนาจให้กระทำจึงไม่สมบูรณ์และไม่มีสิทธิฟ้อง จำเลยได้สั่งยานั้นเข้ามาจริง และไม่ต้องรับผิด ศาลแพ่งเห็นว่าโจทก์มีสิทธิในเครื่องหมายการค้าและใช้ยันจำเลยได้ จึงเป็นการละเมิด ห้ามจำเลยจำหน่ายยามีเครื่องหมายดังกล่าวจำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่าโจทก์ซึ่งได้จดทะเบียนเครื่องหมายการค้าคำว่า Mycochlorin (ไมโคคลอริน) สำหรับสินค้าประเภทยาไว้ โจทก์ก็ย่อมเป็นเจ้าของมีสิทธิแต่ผู้เดียวที่จะใช้เครื่องหมายนั้นสำหรับยาการที่จำเลยสั่งยามีเครื่องหมายเดียวกันนี้เข้ามาจำหน่ายจึงเป็นการละเมิดสิทธิโจทก์จึงอยู่ในเรื่องนี้แม้โจทก์จะมิได้เป็นผู้ผลิตยาที่ใช้ชื่อว่า Mycochlorin (ไมโคคลอริน) ขึ้นเองก็ดี แต่เมื่อพิจารณาความในมาตรา 3 วรรค 2 แล้วจะเห็นได้ว่าผู้ที่ขอจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าได้นั้นหาจำต้องเป็นผู้ผลิตสินค้าที่จะใช้เครื่องหมายการค้านั้นด้วยตนเองไม่จึงพิพากษากลับให้บังคับคดีตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น(ประวัติ ปัตตพงศ์-ศิลปสิทธิวินิจฉัย-ปริพนธ์พจนพิสุทธิ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่าโจทก์ได้จดทะเบียนเป็นเจ้าของเครื่องหมายการค้าคำว่าMycochlorin (ไมโคคลอริน) สินค้าจำพวกยาทุกชนิดจำเลยสั่งยามีเครื่องหมายนั้นเข้ามาจำหน่ายจึงขอให้ห้ามจำเลยให้การว่าเครื่องหมายที่โจทก์จดทะเบียนเป็นของบุคคลอื่นเจ้าของไม่ได้ให้ความยินยอมหรือมอบอำนาจให้กระทำจึงไม่สมบูรณ์และไม่มีสิทธิฟ้อง จำเลยได้สั่งยานั้นเข้ามาจริง และไม่ต้องรับผิด ศาลแพ่งเห็นว่าโจทก์มีสิทธิในเครื่องหมายการค้าและใช้ยันจำเลยได้ จึงเป็นการละเมิด ห้ามจำเลยจำหน่ายยามีเครื่องหมายดังกล่าวจำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่าโจทก์ซึ่งได้จดทะเบียนเครื่องหมายการค้าคำว่า Mycochlorin (ไมโคคลอริน) สำหรับสินค้าประเภทยาไว้ โจทก์ก็ย่อมเป็นเจ้าของมีสิทธิแต่ผู้เดียวที่จะใช้เครื่องหมายนั้นสำหรับยาการที่จำเลยสั่งยามีเครื่องหมายเดียวกันนี้เข้ามาจำหน่ายจึงเป็นการละเมิดสิทธิโจทก์จึงอยู่ในเรื่องนี้แม้โจทก์จะมิได้เป็นผู้ผลิตยาที่ใช้ชื่อว่า Mycochlorin (ไมโคคลอริน) ขึ้นเองก็ดี แต่เมื่อพิจารณาความในมาตรา 3 วรรค 2 แล้วจะเห็นได้ว่าผู้ที่ขอจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าได้นั้นหาจำต้องเป็นผู้ผลิตสินค้าที่จะใช้เครื่องหมายการค้านั้นด้วยตนเองไม่จึงพิพากษากลับให้บังคับคดีตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 657/2499บริษัทเสริมพานิชย์ จำกัดโจทก์ห้างหุ้นส่วนจำกัดบริษัทอเมริกัน - ไทย โดยนายเอ็งเช็ง แซ่ลิ้ม หุ้นส่วนผู้จัดการจำเลย ป.พ.พ. ม. 420 พ.ร.บ.เครื่องหมายการค้า พ.ศ.2474 เมื่อโจทก์ได้จดทะเบียนเป็นเจ้าของเครื่องหมายการค้าไว้ก็ย่อมเป็นเจ้าของมีสิทธิแต่ผู้เดียวที่จะใช้เครื่องหมายที่จดสำหรับสินค้าชนิดนั้นหากจำเลยสั่งสินค้าซึ่งมีเครื่องหมายอย่างเดียวกันเข้ามาจำหน่ายย่อมถือว่าละเมิดสิทธิของโจทก์ ผู้ที่จะขอจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าได้นั้นหาจำต้องเป็นผู้ผลิตสินค้าที่จะขอจดนั้นด้วยตนเองไม่โจทก์ฟ้องว่าโจทก์ได้จดทะเบียนเป็นเจ้าของเครื่องหมายการค้าคำว่าMycochlorin (ไมโคคลอริน) สินค้าจำพวกยาทุกชนิดจำเลยสั่งยามีเครื่องหมายนั้นเข้ามาจำหน่ายจึงขอให้ห้ามจำเลยให้การว่าเครื่องหมายที่โจทก์จดทะเบียนเป็นของบุคคลอื่นเจ้าของไม่ได้ให้ความยินยอมหรือมอบอำนาจให้กระทำจึงไม่สมบูรณ์และไม่มีสิทธิฟ้อง จำเลยได้สั่งยานั้นเข้ามาจริง และไม่ต้องรับผิด ศาลแพ่งเห็นว่าโจทก์มีสิทธิในเครื่องหมายการค้าและใช้ยันจำเลยได้ จึงเป็นการละเมิด ห้ามจำเลยจำหน่ายยามีเครื่องหมายดังกล่าวจำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่าโจทก์ซึ่งได้จดทะเบียนเครื่องหมายการค้าคำว่า Mycochlorin (ไมโคคลอริน) สำหรับสินค้าประเภทยาไว้ โจทก์ก็ย่อมเป็นเจ้าของมีสิทธิแต่ผู้เดียวที่จะใช้เครื่องหมายนั้นสำหรับยาการที่จำเลยสั่งยามีเครื่องหมายเดียวกันนี้เข้ามาจำหน่ายจึงเป็นการละเมิดสิทธิโจทก์จึงอยู่ในเรื่องนี้แม้โจทก์จะมิได้เป็นผู้ผลิตยาที่ใช้ชื่อว่า Mycochlorin (ไมโคคลอริน) ขึ้นเองก็ดี แต่เมื่อพิจารณาความในมาตรา 3 วรรค 2 แล้วจะเห็นได้ว่าผู้ที่ขอจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าได้นั้นหาจำต้องเป็นผู้ผลิตสินค้าที่จะใช้เครื่องหมายการค้านั้นด้วยตนเองไม่จึงพิพากษากลับให้บังคับคดีตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น(ประวัติ ปัตตพงศ์-ศิลปสิทธิวินิจฉัย-ปริพนธ์พจนพิสุทธิ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ