คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 880/2517หลักกฎหมาย: ฟ้องหาว่าจำเลยกระทำผิด 2 ฐาน คือฐานมีเฮโรอีนผิดกฎหมาย กับฐานเสพเฮโรอีน แต่คำขอท้ายฟ้องโจทก์อ้างบทมาตราที่ขอให้ลงโทษฐานมีเฮโรอีนผิดกฎหมาย มิได้อ้างมาตรา 8 แห่งพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ (ฉบับที่ 4) พ.ศ. 2504 ซึ่งเป็นบทลงโทษฐานเสพเฮโรอีนด้วย ฟ้องของโจทก์ฐานเสพเฮโรอีนจึงขาดการอ้างมาตราในกฎหมายซึ่งบัญญัติว่าการกระทำเช่นนั้นเป็นความผิด ตามที่บัญญัติไว้ในประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 158(6)จึงเป็นฟ้องที่ไม่สมบูรณ์สำหรับการกระทำความผิดฐานนี้ ลงโทษจำเลยฐานเสพเฮโรอีนด้วยไม่ได้โจทก์ฟ้องว่า จำเลยกระทำผิดต่อกฎหมายหลายบทหลายกระทง คือก. จำเลยมีเฮโรอีนอันเป็นยาเสพติดให้โทษชนิดต้องห้ามตามกฎหมายโดยเด็ดขาดไว้ในครอบครองโดยฝ่าฝืนกฎหมายและมิได้รับอนุญาตจากรัฐมนตรีข. จำเลยได้เสพเฮโรอีนโดยฝ่าฝืนต่อกฎหมายเจ้าพนักงานจับจำเลยได้พร้อมด้วยเฮโรอีนและเทียนไข กรวยตะกั่วหลอดดูด ไม้ขีดไฟ ซึ่งเป็นของที่จำเลยมีไว้และใช้ในการกระทำผิดเป็นของกลาง ขอให้ลงโทษและเพิ่มโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2465 มาตรา 4 ทวิ, 14, 20 ตรี, 26, 29พระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ (ฉบับที่ 3) พ.ศ. 2502 มาตรา 8พระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ (ฉบับที่ 4) พ.ศ. 2504 มาตรา 4, 7, 12ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 83 และริบของกลางจำเลยให้การปฏิเสธรับข้อเคยต้องโทษพ้นโทษ แต่ต่อมารับสารภาพตามฟ้องศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยกระทำความผิดตามบทกฎหมายที่อ้างมาในคำขอท้ายฟ้องทุกมาตรา ให้จำคุกฐานมีเฮโรอีน 1 ปี ฐานเสพเฮโรอีน 2 ปี รวมจำคุก 3 ปี เพิ่มโทษกึ่งหนึ่งเป็นจำคุก 4 ปี 6 เดือน ของกลางริบจำเลยอุทธรณ์ขอให้ลดโทษที่จำเลยให้การรับสารภาพศาลอุทธรณ์เห็นว่า จำเลยจำนนต่อพยานหลักฐาน ศาลชั้นต้นไม่ลดโทษให้นั้นชอบแล้ว แต่จะลงโทษจำเลยฐานเสพเฮโรอีนไม่ได้ เพราะคำขอท้ายฟ้องมิได้อ้างพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2465 มาตรา 22ด้วย พิพากษาแก้เป็นว่าจำเลยมีความผิดฐานมีเฮโรอีนตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษเท่าที่อ้างในคำขอท้ายฟ้อง กับประมวลกฎหมายอาญามาตรา 83 ให้จำคุก 1 ปี เพิ่มโทษอีกกึ่งหนึ่ง เป็นจำคุก 1 ปี 6 เดือน ไม่ลงโทษฐานเสพเฮโรอีน นอกจากที่แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นโจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษฐานเสพเฮโรอีนด้วยศาลฎีกาวินิจฉัยปัญหาว่า จะลงโทษจำเลยฐานเสพเฮโรอีนได้หรือไม่นั้น พิเคราะห์แล้วเห็นว่า คดีนี้โจทก์ฟ้องจำเลยทำผิด 2 ฐาน คือ ฐานมีเฮโรอีนผิดกฎหมายกับฐานเสพเฮโรอีน แต่ในคำขอท้ายฟ้องโจทก์ อ้างบทมาตราที่ขอให้ลงโทษฐานมีเฮโรอีนผิดกฎหมาย แต่มิได้อ้างมาตรา 8 แห่งพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ (ฉบับที่ 4) พ.ศ. 2504 ซึ่งเป็นบทลงโทษฐานเสพเฮโรอีนด้วย ฟ้องของโจทก์ฐานเสพเฮโรอีนจึงขาดการอ้างมาตราในกฎหมาย ซึ่งบัญญัติว่าการกระทำเช่นนั้นเป็นความผิดตามที่บัญญัติไว้ในประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 158(6) และเป็นฟ้องที่ไม่สมบูรณ์สำหรับการกระทำผิดฐานนี้ จะลงโทษจำเลยฐานเสพเฮโรอีนด้วยไม่ได้ ดังที่ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยไว้นั้นชอบแล้วฎีกาโจทก์ฟังไม่ขึ้นพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 880/2517พนักงานอัยการกรมอัยการโจทก์นายแดน จักรพรรดิ์จำเลย ป.วิ.อ. ม. 158 (6), ม. 192 พ.ร.บ.ยาเสพติดให้โทษ พ.ศ.2465 ฟ้องหาว่าจำเลยกระทำผิด 2 ฐาน คือฐานมีเฮโรอีนผิดกฎหมาย กับฐานเสพเฮโรอีน แต่คำขอท้ายฟ้องโจทก์อ้างบทมาตราที่ขอให้ลงโทษฐานมีเฮโรอีนผิดกฎหมาย มิได้อ้างมาตรา 8 แห่งพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ (ฉบับที่ 4) พ.ศ. 2504 ซึ่งเป็นบทลงโทษฐานเสพเฮโรอีนด้วย ฟ้องของโจทก์ฐานเสพเฮโรอีนจึงขาดการอ้างมาตราในกฎหมายซึ่งบัญญัติว่าการกระทำเช่นนั้นเป็นความผิด ตามที่บัญญัติไว้ในประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 158(6)จึงเป็นฟ้องที่ไม่สมบูรณ์สำหรับการกระทำความผิดฐานนี้ ลงโทษจำเลยฐานเสพเฮโรอีนด้วยไม่ได้โจทก์ฟ้องว่า จำเลยกระทำผิดต่อกฎหมายหลายบทหลายกระทง คือก. จำเลยมีเฮโรอีนอันเป็นยาเสพติดให้โทษชนิดต้องห้ามตามกฎหมายโดยเด็ดขาดไว้ในครอบครองโดยฝ่าฝืนกฎหมายและมิได้รับอนุญาตจากรัฐมนตรีข. จำเลยได้เสพเฮโรอีนโดยฝ่าฝืนต่อกฎหมายเจ้าพนักงานจับจำเลยได้พร้อมด้วยเฮโรอีนและเทียนไข กรวยตะกั่วหลอดดูด ไม้ขีดไฟ ซึ่งเป็นของที่จำเลยมีไว้และใช้ในการกระทำผิดเป็นของกลาง ขอให้ลงโทษและเพิ่มโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2465 มาตรา 4 ทวิ, 14, 20 ตรี, 26, 29พระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ (ฉบับที่ 3) พ.ศ. 2502 มาตรา 8พระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ (ฉบับที่ 4) พ.ศ. 2504 มาตรา 4, 7, 12ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 83 และริบของกลางจำเลยให้การปฏิเสธรับข้อเคยต้องโทษพ้นโทษ แต่ต่อมารับสารภาพตามฟ้องศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยกระทำความผิดตามบทกฎหมายที่อ้างมาในคำขอท้ายฟ้องทุกมาตรา ให้จำคุกฐานมีเฮโรอีน 1 ปี ฐานเสพเฮโรอีน 2 ปี รวมจำคุก 3 ปี เพิ่มโทษกึ่งหนึ่งเป็นจำคุก 4 ปี 6 เดือน ของกลางริบจำเลยอุทธรณ์ขอให้ลดโทษที่จำเลยให้การรับสารภาพศาลอุทธรณ์เห็นว่า จำเลยจำนนต่อพยานหลักฐาน ศาลชั้นต้นไม่ลดโทษให้นั้นชอบแล้ว แต่จะลงโทษจำเลยฐานเสพเฮโรอีนไม่ได้ เพราะคำขอท้ายฟ้องมิได้อ้างพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2465 มาตรา 22ด้วย พิพากษาแก้เป็นว่าจำเลยมีความผิดฐานมีเฮโรอีนตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษเท่าที่อ้างในคำขอท้ายฟ้อง กับประมวลกฎหมายอาญามาตรา 83 ให้จำคุก 1 ปี เพิ่มโทษอีกกึ่งหนึ่ง เป็นจำคุก 1 ปี 6 เดือน ไม่ลงโทษฐานเสพเฮโรอีน นอกจากที่แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นโจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษฐานเสพเฮโรอีนด้วยศาลฎีกาวินิจฉัยปัญหาว่า จะลงโทษจำเลยฐานเสพเฮโรอีนได้หรือไม่นั้น พิเคราะห์แล้วเห็นว่า คดีนี้โจทก์ฟ้องจำเลยทำผิด 2 ฐาน คือ ฐานมีเฮโรอีนผิดกฎหมายกับฐานเสพเฮโรอีน แต่ในคำขอท้ายฟ้องโจทก์ อ้างบทมาตราที่ขอให้ลงโทษฐานมีเฮโรอีนผิดกฎหมาย แต่มิได้อ้างมาตรา 8 แห่งพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ (ฉบับที่ 4) พ.ศ. 2504 ซึ่งเป็นบทลงโทษฐานเสพเฮโรอีนด้วย ฟ้องของโจทก์ฐานเสพเฮโรอีนจึงขาดการอ้างมาตราในกฎหมาย ซึ่งบัญญัติว่าการกระทำเช่นนั้นเป็นความผิดตามที่บัญญัติไว้ในประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 158(6) และเป็นฟ้องที่ไม่สมบูรณ์สำหรับการกระทำผิดฐานนี้ จะลงโทษจำเลยฐานเสพเฮโรอีนด้วยไม่ได้ ดังที่ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยไว้นั้นชอบแล้วฎีกาโจทก์ฟังไม่ขึ้นพิพากษายืน(สรรเสริญ ไกรจิตติ-สนับ คัมภีรยส-รื่น วิไลชนม์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยกระทำผิดต่อกฎหมายหลายบทหลายกระทง คือก. จำเลยมีเฮโรอีนอันเป็นยาเสพติดให้โทษชนิดต้องห้ามตามกฎหมายโดยเด็ดขาดไว้ในครอบครองโดยฝ่าฝืนกฎหมายและมิได้รับอนุญาตจากรัฐมนตรีข. จำเลยได้เสพเฮโรอีนโดยฝ่าฝืนต่อกฎหมายเจ้าพนักงานจับจำเลยได้พร้อมด้วยเฮโรอีนและเทียนไข กรวยตะกั่วหลอดดูด ไม้ขีดไฟ ซึ่งเป็นของที่จำเลยมีไว้และใช้ในการกระทำผิดเป็นของกลาง ขอให้ลงโทษและเพิ่มโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2465 มาตรา 4 ทวิ, 14, 20 ตรี, 26, 29พระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ (ฉบับที่ 3) พ.ศ. 2502 มาตรา 8พระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ (ฉบับที่ 4) พ.ศ. 2504 มาตรา 4, 7, 12ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 83 และริบของกลางจำเลยให้การปฏิเสธรับข้อเคยต้องโทษพ้นโทษ แต่ต่อมารับสารภาพตามฟ้องศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยกระทำความผิดตามบทกฎหมายที่อ้างมาในคำขอท้ายฟ้องทุกมาตรา ให้จำคุกฐานมีเฮโรอีน 1 ปี ฐานเสพเฮโรอีน 2 ปี รวมจำคุก 3 ปี เพิ่มโทษกึ่งหนึ่งเป็นจำคุก 4 ปี 6 เดือน ของกลางริบจำเลยอุทธรณ์ขอให้ลดโทษที่จำเลยให้การรับสารภาพศาลอุทธรณ์เห็นว่า จำเลยจำนนต่อพยานหลักฐาน ศาลชั้นต้นไม่ลดโทษให้นั้นชอบแล้ว แต่จะลงโทษจำเลยฐานเสพเฮโรอีนไม่ได้ เพราะคำขอท้ายฟ้องมิได้อ้างพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2465 มาตรา 22ด้วย พิพากษาแก้เป็นว่าจำเลยมีความผิดฐานมีเฮโรอีนตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษเท่าที่อ้างในคำขอท้ายฟ้อง กับประมวลกฎหมายอาญามาตรา 83 ให้จำคุก 1 ปี เพิ่มโทษอีกกึ่งหนึ่ง เป็นจำคุก 1 ปี 6 เดือน ไม่ลงโทษฐานเสพเฮโรอีน นอกจากที่แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นโจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษฐานเสพเฮโรอีนด้วยศาลฎีกาวินิจฉัยปัญหาว่า จะลงโทษจำเลยฐานเสพเฮโรอีนได้หรือไม่นั้น พิเคราะห์แล้วเห็นว่า คดีนี้โจทก์ฟ้องจำเลยทำผิด 2 ฐาน คือ ฐานมีเฮโรอีนผิดกฎหมายกับฐานเสพเฮโรอีน แต่ในคำขอท้ายฟ้องโจทก์ อ้างบทมาตราที่ขอให้ลงโทษฐานมีเฮโรอีนผิดกฎหมาย แต่มิได้อ้างมาตรา 8 แห่งพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ (ฉบับที่ 4) พ.ศ. 2504 ซึ่งเป็นบทลงโทษฐานเสพเฮโรอีนด้วย ฟ้องของโจทก์ฐานเสพเฮโรอีนจึงขาดการอ้างมาตราในกฎหมาย ซึ่งบัญญัติว่าการกระทำเช่นนั้นเป็นความผิดตามที่บัญญัติไว้ในประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 158(6) และเป็นฟ้องที่ไม่สมบูรณ์สำหรับการกระทำผิดฐานนี้ จะลงโทษจำเลยฐานเสพเฮโรอีนด้วยไม่ได้ ดังที่ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยไว้นั้นชอบแล้วฎีกาโจทก์ฟังไม่ขึ้นพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 880/2517พนักงานอัยการกรมอัยการโจทก์นายแดน จักรพรรดิ์จำเลย ป.วิ.อ. ม. 158 (6), ม. 192 พ.ร.บ.ยาเสพติดให้โทษ พ.ศ.2465 ฟ้องหาว่าจำเลยกระทำผิด 2 ฐาน คือฐานมีเฮโรอีนผิดกฎหมาย กับฐานเสพเฮโรอีน แต่คำขอท้ายฟ้องโจทก์อ้างบทมาตราที่ขอให้ลงโทษฐานมีเฮโรอีนผิดกฎหมาย มิได้อ้างมาตรา 8 แห่งพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ (ฉบับที่ 4) พ.ศ. 2504 ซึ่งเป็นบทลงโทษฐานเสพเฮโรอีนด้วย ฟ้องของโจทก์ฐานเสพเฮโรอีนจึงขาดการอ้างมาตราในกฎหมายซึ่งบัญญัติว่าการกระทำเช่นนั้นเป็นความผิด ตามที่บัญญัติไว้ในประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 158(6)จึงเป็นฟ้องที่ไม่สมบูรณ์สำหรับการกระทำความผิดฐานนี้ ลงโทษจำเลยฐานเสพเฮโรอีนด้วยไม่ได้โจทก์ฟ้องว่า จำเลยกระทำผิดต่อกฎหมายหลายบทหลายกระทง คือก. จำเลยมีเฮโรอีนอันเป็นยาเสพติดให้โทษชนิดต้องห้ามตามกฎหมายโดยเด็ดขาดไว้ในครอบครองโดยฝ่าฝืนกฎหมายและมิได้รับอนุญาตจากรัฐมนตรีข. จำเลยได้เสพเฮโรอีนโดยฝ่าฝืนต่อกฎหมายเจ้าพนักงานจับจำเลยได้พร้อมด้วยเฮโรอีนและเทียนไข กรวยตะกั่วหลอดดูด ไม้ขีดไฟ ซึ่งเป็นของที่จำเลยมีไว้และใช้ในการกระทำผิดเป็นของกลาง ขอให้ลงโทษและเพิ่มโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2465 มาตรา 4 ทวิ, 14, 20 ตรี, 26, 29พระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ (ฉบับที่ 3) พ.ศ. 2502 มาตรา 8พระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ (ฉบับที่ 4) พ.ศ. 2504 มาตรา 4, 7, 12ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 83 และริบของกลางจำเลยให้การปฏิเสธรับข้อเคยต้องโทษพ้นโทษ แต่ต่อมารับสารภาพตามฟ้องศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยกระทำความผิดตามบทกฎหมายที่อ้างมาในคำขอท้ายฟ้องทุกมาตรา ให้จำคุกฐานมีเฮโรอีน 1 ปี ฐานเสพเฮโรอีน 2 ปี รวมจำคุก 3 ปี เพิ่มโทษกึ่งหนึ่งเป็นจำคุก 4 ปี 6 เดือน ของกลางริบจำเลยอุทธรณ์ขอให้ลดโทษที่จำเลยให้การรับสารภาพศาลอุทธรณ์เห็นว่า จำเลยจำนนต่อพยานหลักฐาน ศาลชั้นต้นไม่ลดโทษให้นั้นชอบแล้ว แต่จะลงโทษจำเลยฐานเสพเฮโรอีนไม่ได้ เพราะคำขอท้ายฟ้องมิได้อ้างพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2465 มาตรา 22ด้วย พิพากษาแก้เป็นว่าจำเลยมีความผิดฐานมีเฮโรอีนตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษเท่าที่อ้างในคำขอท้ายฟ้อง กับประมวลกฎหมายอาญามาตรา 83 ให้จำคุก 1 ปี เพิ่มโทษอีกกึ่งหนึ่ง เป็นจำคุก 1 ปี 6 เดือน ไม่ลงโทษฐานเสพเฮโรอีน นอกจากที่แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นโจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษฐานเสพเฮโรอีนด้วยศาลฎีกาวินิจฉัยปัญหาว่า จะลงโทษจำเลยฐานเสพเฮโรอีนได้หรือไม่นั้น พิเคราะห์แล้วเห็นว่า คดีนี้โจทก์ฟ้องจำเลยทำผิด 2 ฐาน คือ ฐานมีเฮโรอีนผิดกฎหมายกับฐานเสพเฮโรอีน แต่ในคำขอท้ายฟ้องโจทก์ อ้างบทมาตราที่ขอให้ลงโทษฐานมีเฮโรอีนผิดกฎหมาย แต่มิได้อ้างมาตรา 8 แห่งพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ (ฉบับที่ 4) พ.ศ. 2504 ซึ่งเป็นบทลงโทษฐานเสพเฮโรอีนด้วย ฟ้องของโจทก์ฐานเสพเฮโรอีนจึงขาดการอ้างมาตราในกฎหมาย ซึ่งบัญญัติว่าการกระทำเช่นนั้นเป็นความผิดตามที่บัญญัติไว้ในประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 158(6) และเป็นฟ้องที่ไม่สมบูรณ์สำหรับการกระทำผิดฐานนี้ จะลงโทษจำเลยฐานเสพเฮโรอีนด้วยไม่ได้ ดังที่ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยไว้นั้นชอบแล้วฎีกาโจทก์ฟังไม่ขึ้นพิพากษายืน(สรรเสริญ ไกรจิตติ-สนับ คัมภีรยส-รื่น วิไลชนม์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ