คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4094/2529หลักกฎหมาย: จำเลยอายุ28ปีผู้เสียหายเป็นเด็กหญิงอายุ9ปีจำเลยใส่อวัยวะเพศของจำเลยไปที่ช่องขาตรงปากช่องคลอดและกระทำการในลักษณะของการกระทำชำเรามีรอยแดงช้ำบริเวณรอบๆช่องคลอดการกระทำของจำเลยดังกล่าวถือได้ว่าจำเลยได้กระทำชำเราผู้เสียหายแล้วแต่อวัยวะเพศของจำเลยไม่ได้เข้าไปในช่องอวัยวะเพศของผู้เสียหายคงอยู่ที่บริเวณปากช่องคลอดของผู้เสียหายเท่านั้นดังนั้นการกระทำของจำเลยจึงเป็นเพียงความผิดฐานพยายามข่มขืนกระทำชำเรา การที่จำเลยได้กระทำอนาจารโดยกอดจูบผู้เสียหายที่เตียงแล้วต่อมาจำเลยได้พยายามกระทำชำเราผู้เสียหายที่ห้องน้ำนั้นเป็นการกระทำที่ต่อเนื่องกันโดยความมุ่งหมายที่จะกระทำชำเราการกระทำของจำเลยจึงเป็นกรรมเดียวกับความผิดฐานพยายามข่มขืนกระทำชำเรา.โจทก์ฟ้องว่า จำเลยได้กระทำชำเราเด็กหญิง อ. อายุ 9 ปี โดยจำเลยกอดจูบรัดตัวถอดเสื้อผ้าและกางเกงของเด็กหญิง อ. แล้วจำเลยเอามือลูบคลำอวัยวะเพศของเด็กหญิง อ. หลังจากนั้นจำเลยได้กระทำชำเราเด็กหญิง อ. จนสำเร็จความใคร่1 ครั้ง ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 277, 279, 91 จำเลยให้การรับสารภาพในความผิดฐานกระทำอนาจารแต่ปฏิเสธในความผิดฐานกระทำชำเรา ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 277จำคุก 16 ปี ตามมาตรา 279 จำคุก 8 ปี จำเลยให้การรับสารภาพว่ากระทำความผิดตามมาตรา 279 เป็นประโยชน์แก่การพิจารณา มีเหตุบรรเทาโทษลดโทษให้กึ่งหนึ่งตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 คงจำคุกตามมาตรา 279 มีกำหนด 4 ปีการกระทำขอจำเลยเป็นความผิดต่างกรรมต่างวาระกัน ให้ลงโทษทุกกรรมความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 91 รวมจำคุก 20 ปี จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิจารณารแล้วเห็นว่า จำเลยกระทำความผิดฐานพยายามกระทำชำเราผู้เสียหาย การกระทำอนาจารต่อผู้เสียหายนั้น เป็นการกระทำต่อเนื่องในวาระเดียวกับการพยายามกระทำชำเรา จึงเป็นการกระทำเพียงกรรมเดียวแต่ผิดกฎหมายหลายบท ลงโทษบทหนักตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 90 พิพากษาแก้เป็นว่าให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 277ประกอบมาตรา 80 ซึ่งเป็นบทหนักที่สุด ให้จำคุก 6 ปี นอกจากที่แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น โจทก์ฎีกา ศาลฎีกา วินิจฉัยปัญหาข้อกฎหมายว่า จำเลยอายุ 28 ปี มีเสียหายเป็นเด็กหญิงอายุ 9 ปี จำเลยใส่อวัยวะเพศของจำเลยไปที่ช่องขาตรงช่องคลอดและกระทำการในลักษณะของการกระทำชำเรา จึงมีรอยแดงซ้ำบริเวณรอบ ๆ ช่องคลอด การกระทำของจำเลยดังกล่าวถือได้ว่าจำเลยได้กระทำชำเราผู้เสียหายแล้วแต่อวัยวะเพศของจำเลยไม่ได้เข้าไปในช่องอวัยวะเพศของผู้เสียหาย คงอยู่ที่บริเวณปากช่องคลอดของผู้เสียหายเท่านั้น หากอวัยวะเพศของจำเลยล่วงล้ำเข้าไปในอวัยวะเพศของผู้เสียหายแล้ว น่าจะมีรอยฉีกขาดช่องคลอดดังกล่าวการกระทำของจำเลยจึงเป็นเพียงความผิดฐานพยายามข่มขืนกระทำชำเราส่วนปัญหาที่ว่าจำเลยได้กระทำอนาจารโดยการกอดจูบผู้เสียหายที่เตียง แล้วต่อมาจำเลยได้พยายามกระทำชำเราผู้เสียหายที่ห้องน้ำนั้น เป็นการกระทำที่ต่อเนื่องกันโดยความมุ่งหมายที่จะกระทำชำเรา จึงเป็นกรรมเดียว ที่ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า จำเลยกระทำความผิดฐานข่มขืนกระทำชำเราตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 277 ประกอบมาตรา 80และให้ลงโทษในความผิดฐานพยายามข่มขืนกระทำชำเราอันเป็นบทหนักที่สุดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 90 นั้น ชอบแล้ว ฎีกาโจทก์ฟังไม่ขึ้น พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ ADMIN 4094/2529พนักงานอัยการ จังหวัด พิจิตรโจทก์นาย เที่ยง กุหลาบสีทองจำเลย ป.วิ.พ. ม. 80, ม. 90, ม. 91, ม. 277, ม. 279จำเลยอายุ28ปีผู้เสียหายเป็นเด็กหญิงอายุ9ปีจำเลยใส่อวัยวะเพศของจำเลยไปที่ช่องขาตรงปากช่องคลอดและกระทำการในลักษณะของการกระทำชำเรามีรอยแดงช้ำบริเวณรอบๆช่องคลอดการกระทำของจำเลยดังกล่าวถือได้ว่าจำเลยได้กระทำชำเราผู้เสียหายแล้วแต่อวัยวะเพศของจำเลยไม่ได้เข้าไปในช่องอวัยวะเพศของผู้เสียหายคงอยู่ที่บริเวณปากช่องคลอดของผู้เสียหายเท่านั้นดังนั้นการกระทำของจำเลยจึงเป็นเพียงความผิดฐานพยายามข่มขืนกระทำชำเรา การที่จำเลยได้กระทำอนาจารโดยกอดจูบผู้เสียหายที่เตียงแล้วต่อมาจำเลยได้พยายามกระทำชำเราผู้เสียหายที่ห้องน้ำนั้นเป็นการกระทำที่ต่อเนื่องกันโดยความมุ่งหมายที่จะกระทำชำเราการกระทำของจำเลยจึงเป็นกรรมเดียวกับความผิดฐานพยายามข่มขืนกระทำชำเรา.โจทก์ฟ้องว่า จำเลยได้กระทำชำเราเด็กหญิง อ. อายุ 9 ปี โดยจำเลยกอดจูบรัดตัวถอดเสื้อผ้าและกางเกงของเด็กหญิง อ. แล้วจำเลยเอามือลูบคลำอวัยวะเพศของเด็กหญิง อ. หลังจากนั้นจำเลยได้กระทำชำเราเด็กหญิง อ. จนสำเร็จความใคร่1 ครั้ง ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 277, 279, 91 จำเลยให้การรับสารภาพในความผิดฐานกระทำอนาจารแต่ปฏิเสธในความผิดฐานกระทำชำเรา ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 277จำคุก 16 ปี ตามมาตรา 279 จำคุก 8 ปี จำเลยให้การรับสารภาพว่ากระทำความผิดตามมาตรา 279 เป็นประโยชน์แก่การพิจารณา มีเหตุบรรเทาโทษลดโทษให้กึ่งหนึ่งตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 คงจำคุกตามมาตรา 279 มีกำหนด 4 ปีการกระทำขอจำเลยเป็นความผิดต่างกรรมต่างวาระกัน ให้ลงโทษทุกกรรมความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 91 รวมจำคุก 20 ปี จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิจารณารแล้วเห็นว่า จำเลยกระทำความผิดฐานพยายามกระทำชำเราผู้เสียหาย การกระทำอนาจารต่อผู้เสียหายนั้น เป็นการกระทำต่อเนื่องในวาระเดียวกับการพยายามกระทำชำเรา จึงเป็นการกระทำเพียงกรรมเดียวแต่ผิดกฎหมายหลายบท ลงโทษบทหนักตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 90 พิพากษาแก้เป็นว่าให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 277ประกอบมาตรา 80 ซึ่งเป็นบทหนักที่สุด ให้จำคุก 6 ปี นอกจากที่แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น โจทก์ฎีกา ศาลฎีกา วินิจฉัยปัญหาข้อกฎหมายว่า จำเลยอายุ 28 ปี มีเสียหายเป็นเด็กหญิงอายุ 9 ปี จำเลยใส่อวัยวะเพศของจำเลยไปที่ช่องขาตรงช่องคลอดและกระทำการในลักษณะของการกระทำชำเรา จึงมีรอยแดงซ้ำบริเวณรอบ ๆ ช่องคลอด การกระทำของจำเลยดังกล่าวถือได้ว่าจำเลยได้กระทำชำเราผู้เสียหายแล้วแต่อวัยวะเพศของจำเลยไม่ได้เข้าไปในช่องอวัยวะเพศของผู้เสียหาย คงอยู่ที่บริเวณปากช่องคลอดของผู้เสียหายเท่านั้น หากอวัยวะเพศของจำเลยล่วงล้ำเข้าไปในอวัยวะเพศของผู้เสียหายแล้ว น่าจะมีรอยฉีกขาดช่องคลอดดังกล่าวการกระทำของจำเลยจึงเป็นเพียงความผิดฐานพยายามข่มขืนกระทำชำเราส่วนปัญหาที่ว่าจำเลยได้กระทำอนาจารโดยการกอดจูบผู้เสียหายที่เตียง แล้วต่อมาจำเลยได้พยายามกระทำชำเราผู้เสียหายที่ห้องน้ำนั้น เป็นการกระทำที่ต่อเนื่องกันโดยความมุ่งหมายที่จะกระทำชำเรา จึงเป็นกรรมเดียว ที่ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า จำเลยกระทำความผิดฐานข่มขืนกระทำชำเราตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 277 ประกอบมาตรา 80และให้ลงโทษในความผิดฐานพยายามข่มขืนกระทำชำเราอันเป็นบทหนักที่สุดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 90 นั้น ชอบแล้ว ฎีกาโจทก์ฟังไม่ขึ้น พิพากษายืน(ธิรพันธุ์ รัศมิทัต-ชูเชิด รักตะบุตร์-เสรี แสงศิลป์)แหล่งที่มาADMINแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยได้กระทำชำเราเด็กหญิง อ. อายุ 9 ปี โดยจำเลยกอดจูบรัดตัวถอดเสื้อผ้าและกางเกงของเด็กหญิง อ. แล้วจำเลยเอามือลูบคลำอวัยวะเพศของเด็กหญิง อ. หลังจากนั้นจำเลยได้กระทำชำเราเด็กหญิง อ. จนสำเร็จความใคร่1 ครั้ง ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 277, 279, 91 จำเลยให้การรับสารภาพในความผิดฐานกระทำอนาจารแต่ปฏิเสธในความผิดฐานกระทำชำเรา ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 277จำคุก 16 ปี ตามมาตรา 279 จำคุก 8 ปี จำเลยให้การรับสารภาพว่ากระทำความผิดตามมาตรา 279 เป็นประโยชน์แก่การพิจารณา มีเหตุบรรเทาโทษลดโทษให้กึ่งหนึ่งตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 คงจำคุกตามมาตรา 279 มีกำหนด 4 ปีการกระทำขอจำเลยเป็นความผิดต่างกรรมต่างวาระกัน ให้ลงโทษทุกกรรมความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 91 รวมจำคุก 20 ปี จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิจารณารแล้วเห็นว่า จำเลยกระทำความผิดฐานพยายามกระทำชำเราผู้เสียหาย การกระทำอนาจารต่อผู้เสียหายนั้น เป็นการกระทำต่อเนื่องในวาระเดียวกับการพยายามกระทำชำเรา จึงเป็นการกระทำเพียงกรรมเดียวแต่ผิดกฎหมายหลายบท ลงโทษบทหนักตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 90 พิพากษาแก้เป็นว่าให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 277ประกอบมาตรา 80 ซึ่งเป็นบทหนักที่สุด ให้จำคุก 6 ปี นอกจากที่แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น โจทก์ฎีกา ศาลฎีกา วินิจฉัยปัญหาข้อกฎหมายว่า จำเลยอายุ 28 ปี มีเสียหายเป็นเด็กหญิงอายุ 9 ปี จำเลยใส่อวัยวะเพศของจำเลยไปที่ช่องขาตรงช่องคลอดและกระทำการในลักษณะของการกระทำชำเรา จึงมีรอยแดงซ้ำบริเวณรอบ ๆ ช่องคลอด การกระทำของจำเลยดังกล่าวถือได้ว่าจำเลยได้กระทำชำเราผู้เสียหายแล้วแต่อวัยวะเพศของจำเลยไม่ได้เข้าไปในช่องอวัยวะเพศของผู้เสียหาย คงอยู่ที่บริเวณปากช่องคลอดของผู้เสียหายเท่านั้น หากอวัยวะเพศของจำเลยล่วงล้ำเข้าไปในอวัยวะเพศของผู้เสียหายแล้ว น่าจะมีรอยฉีกขาดช่องคลอดดังกล่าวการกระทำของจำเลยจึงเป็นเพียงความผิดฐานพยายามข่มขืนกระทำชำเราส่วนปัญหาที่ว่าจำเลยได้กระทำอนาจารโดยการกอดจูบผู้เสียหายที่เตียง แล้วต่อมาจำเลยได้พยายามกระทำชำเราผู้เสียหายที่ห้องน้ำนั้น เป็นการกระทำที่ต่อเนื่องกันโดยความมุ่งหมายที่จะกระทำชำเรา จึงเป็นกรรมเดียว ที่ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า จำเลยกระทำความผิดฐานข่มขืนกระทำชำเราตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 277 ประกอบมาตรา 80และให้ลงโทษในความผิดฐานพยายามข่มขืนกระทำชำเราอันเป็นบทหนักที่สุดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 90 นั้น ชอบแล้ว ฎีกาโจทก์ฟังไม่ขึ้น พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ ADMIN 4094/2529พนักงานอัยการ จังหวัด พิจิตรโจทก์นาย เที่ยง กุหลาบสีทองจำเลย ป.วิ.พ. ม. 80, ม. 90, ม. 91, ม. 277, ม. 279จำเลยอายุ28ปีผู้เสียหายเป็นเด็กหญิงอายุ9ปีจำเลยใส่อวัยวะเพศของจำเลยไปที่ช่องขาตรงปากช่องคลอดและกระทำการในลักษณะของการกระทำชำเรามีรอยแดงช้ำบริเวณรอบๆช่องคลอดการกระทำของจำเลยดังกล่าวถือได้ว่าจำเลยได้กระทำชำเราผู้เสียหายแล้วแต่อวัยวะเพศของจำเลยไม่ได้เข้าไปในช่องอวัยวะเพศของผู้เสียหายคงอยู่ที่บริเวณปากช่องคลอดของผู้เสียหายเท่านั้นดังนั้นการกระทำของจำเลยจึงเป็นเพียงความผิดฐานพยายามข่มขืนกระทำชำเรา การที่จำเลยได้กระทำอนาจารโดยกอดจูบผู้เสียหายที่เตียงแล้วต่อมาจำเลยได้พยายามกระทำชำเราผู้เสียหายที่ห้องน้ำนั้นเป็นการกระทำที่ต่อเนื่องกันโดยความมุ่งหมายที่จะกระทำชำเราการกระทำของจำเลยจึงเป็นกรรมเดียวกับความผิดฐานพยายามข่มขืนกระทำชำเรา.โจทก์ฟ้องว่า จำเลยได้กระทำชำเราเด็กหญิง อ. อายุ 9 ปี โดยจำเลยกอดจูบรัดตัวถอดเสื้อผ้าและกางเกงของเด็กหญิง อ. แล้วจำเลยเอามือลูบคลำอวัยวะเพศของเด็กหญิง อ. หลังจากนั้นจำเลยได้กระทำชำเราเด็กหญิง อ. จนสำเร็จความใคร่1 ครั้ง ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 277, 279, 91 จำเลยให้การรับสารภาพในความผิดฐานกระทำอนาจารแต่ปฏิเสธในความผิดฐานกระทำชำเรา ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 277จำคุก 16 ปี ตามมาตรา 279 จำคุก 8 ปี จำเลยให้การรับสารภาพว่ากระทำความผิดตามมาตรา 279 เป็นประโยชน์แก่การพิจารณา มีเหตุบรรเทาโทษลดโทษให้กึ่งหนึ่งตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 คงจำคุกตามมาตรา 279 มีกำหนด 4 ปีการกระทำขอจำเลยเป็นความผิดต่างกรรมต่างวาระกัน ให้ลงโทษทุกกรรมความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 91 รวมจำคุก 20 ปี จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิจารณารแล้วเห็นว่า จำเลยกระทำความผิดฐานพยายามกระทำชำเราผู้เสียหาย การกระทำอนาจารต่อผู้เสียหายนั้น เป็นการกระทำต่อเนื่องในวาระเดียวกับการพยายามกระทำชำเรา จึงเป็นการกระทำเพียงกรรมเดียวแต่ผิดกฎหมายหลายบท ลงโทษบทหนักตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 90 พิพากษาแก้เป็นว่าให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 277ประกอบมาตรา 80 ซึ่งเป็นบทหนักที่สุด ให้จำคุก 6 ปี นอกจากที่แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น โจทก์ฎีกา ศาลฎีกา วินิจฉัยปัญหาข้อกฎหมายว่า จำเลยอายุ 28 ปี มีเสียหายเป็นเด็กหญิงอายุ 9 ปี จำเลยใส่อวัยวะเพศของจำเลยไปที่ช่องขาตรงช่องคลอดและกระทำการในลักษณะของการกระทำชำเรา จึงมีรอยแดงซ้ำบริเวณรอบ ๆ ช่องคลอด การกระทำของจำเลยดังกล่าวถือได้ว่าจำเลยได้กระทำชำเราผู้เสียหายแล้วแต่อวัยวะเพศของจำเลยไม่ได้เข้าไปในช่องอวัยวะเพศของผู้เสียหาย คงอยู่ที่บริเวณปากช่องคลอดของผู้เสียหายเท่านั้น หากอวัยวะเพศของจำเลยล่วงล้ำเข้าไปในอวัยวะเพศของผู้เสียหายแล้ว น่าจะมีรอยฉีกขาดช่องคลอดดังกล่าวการกระทำของจำเลยจึงเป็นเพียงความผิดฐานพยายามข่มขืนกระทำชำเราส่วนปัญหาที่ว่าจำเลยได้กระทำอนาจารโดยการกอดจูบผู้เสียหายที่เตียง แล้วต่อมาจำเลยได้พยายามกระทำชำเราผู้เสียหายที่ห้องน้ำนั้น เป็นการกระทำที่ต่อเนื่องกันโดยความมุ่งหมายที่จะกระทำชำเรา จึงเป็นกรรมเดียว ที่ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า จำเลยกระทำความผิดฐานข่มขืนกระทำชำเราตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 277 ประกอบมาตรา 80และให้ลงโทษในความผิดฐานพยายามข่มขืนกระทำชำเราอันเป็นบทหนักที่สุดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 90 นั้น ชอบแล้ว ฎีกาโจทก์ฟังไม่ขึ้น พิพากษายืน(ธิรพันธุ์ รัศมิทัต-ชูเชิด รักตะบุตร์-เสรี แสงศิลป์)แหล่งที่มาADMINแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ