คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 351/2503หลักกฎหมาย: ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาต้องกันให้เพิกถอนนิติกรรมการซื้อขายที่ดินและเรือนพิพาทจำเลยฎีกา คดีอยู่ในระหว่างการพิจารณาคดีของศาลฎีกาคู่ความทำสัญญาประนีประนอมยอมความกันโดยไม่ขอถือเอาผลของคำพิพากษาศาลล่างทั้งสองมาใช้บังคับต่อไปและศาลฎีกาได้พิพากษาไปตามยอมแล้วดังนี้ คำพิพากษาของศาลล่างย่อมระงับไปโดยผลของคำพิพากษาศาลฎีกานิติกรรมการซื้อขายจึงมิได้ถูกเพิกถอนแต่อย่างใด ในเบื้องต้นจึงยังต้องฟังว่าเรือนพิพาทยังเป็นของผู้ซื้อตามสัญญาซื้อขายเมื่อผู้ซื้อถึงแก่กรรมทายาทของผู้ซื้อจึงมีสิทธิในเรือนนั้นคดีนี้ โจทก์นำยึดเรือนเลขที่ 182 อ้างว่าเป็นของจำเลยผู้เป็นลูกหนี้ตามคำพิพากษาผู้ร้องยื่นคำร้องว่า เรือนที่ยึดนั้นนางอนงค์รับซื้อไว้พร้อมกับที่ดินจากหลวงศักดิ์รัตนาเขตต์สามีจำเลย ได้ทำหนังสือซื้อขายและจดทะเบียนต่อเจ้าพนักงานตามกฎหมาย ต่อมานางอนงค์ตาย เรือนและที่ดินเป็นมรดกตกได้แก่ผู้ร้อง ขอให้ถอนการยึด ศาลชั้นต้นพิพากษาให้ยกคำร้องผู้ร้องอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้ถอนการยึดทรัพย์โจทก์ฎีกาศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า เรือนพิพาทเดิมเป็นของหลวงศักดิ์รัตนาเขตต์สามีจำเลย หลวงศักดิ์รัตนาเขตต์ได้ขายที่ดินและเรือนให้แก่นางอนงค์ ต่อมาหลวงศักดิ์รัตนาเขตต์ถึงแก่กรรมนางสอาดและนางสาวอำพันได้ฟ้องจำเลยและทายาทหลวงศักดิ์รัตนาเขตต์เป็นจำเลย ขอให้เพิกถอนนิติกรรมซื้อขายที่ดินและเรือนพิพาทระหว่างหลวงศักดิ์รัตนาเขตต์และนางอนงค์ ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาให้เพิกถอนนิติกรรมการซื้อขายดังกล่าว จำเลยฎีกา คดีอยู่ในระหว่างพิจารณาคดีของศาลฎีกา โจทก์จำเลยทำสัญญาประนีประนอมยอมความกันไม่ถือเอาผลของคำพิพากษาศาลล่างบังคับกันต่อไป ศาลฎีกาเห็นว่าคำพิพากษาของศาลล่างให้เพิกถอนนิติกรรมซื้อขายยังไม่ถึงที่สุดย่อมระงับไปโดยผลของคำพิพากษาศาลฎีกา นิติกรรมการซื้อขายจึงมิได้ถูกเพิกถอนแต่อย่างใด ในเบื้องต้นต้องฟังว่าเรือนพิพาทยังเป็นของนางอนงค์ผู้ซื้อตามสัญญาซื้อขาย เมื่อนางอนงค์ถึงแก่กรรม ผู้ร้องเป็นทายาทของนางอนงค์จึงมีสิทธิในเรือนพิพาทพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 351/2503นายแพ จันทรปลั่งโจทก์นางเฉลียว ศักดิ์รัตนาเขตต์จำเลยผู้ร้องขัดทรัพย์จำเลยนางพิกุล จินตกานนท์จำเลย ป.วิ.พ. ม. 138, ม. 145, ม. 247 ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาต้องกันให้เพิกถอนนิติกรรมการซื้อขายที่ดินและเรือนพิพาทจำเลยฎีกา คดีอยู่ในระหว่างการพิจารณาคดีของศาลฎีกาคู่ความทำสัญญาประนีประนอมยอมความกันโดยไม่ขอถือเอาผลของคำพิพากษาศาลล่างทั้งสองมาใช้บังคับต่อไปและศาลฎีกาได้พิพากษาไปตามยอมแล้วดังนี้ คำพิพากษาของศาลล่างย่อมระงับไปโดยผลของคำพิพากษาศาลฎีกานิติกรรมการซื้อขายจึงมิได้ถูกเพิกถอนแต่อย่างใด ในเบื้องต้นจึงยังต้องฟังว่าเรือนพิพาทยังเป็นของผู้ซื้อตามสัญญาซื้อขายเมื่อผู้ซื้อถึงแก่กรรมทายาทของผู้ซื้อจึงมีสิทธิในเรือนนั้นคดีนี้ โจทก์นำยึดเรือนเลขที่ 182 อ้างว่าเป็นของจำเลยผู้เป็นลูกหนี้ตามคำพิพากษาผู้ร้องยื่นคำร้องว่า เรือนที่ยึดนั้นนางอนงค์รับซื้อไว้พร้อมกับที่ดินจากหลวงศักดิ์รัตนาเขตต์สามีจำเลย ได้ทำหนังสือซื้อขายและจดทะเบียนต่อเจ้าพนักงานตามกฎหมาย ต่อมานางอนงค์ตาย เรือนและที่ดินเป็นมรดกตกได้แก่ผู้ร้อง ขอให้ถอนการยึด ศาลชั้นต้นพิพากษาให้ยกคำร้องผู้ร้องอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้ถอนการยึดทรัพย์โจทก์ฎีกาศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า เรือนพิพาทเดิมเป็นของหลวงศักดิ์รัตนาเขตต์สามีจำเลย หลวงศักดิ์รัตนาเขตต์ได้ขายที่ดินและเรือนให้แก่นางอนงค์ ต่อมาหลวงศักดิ์รัตนาเขตต์ถึงแก่กรรมนางสอาดและนางสาวอำพันได้ฟ้องจำเลยและทายาทหลวงศักดิ์รัตนาเขตต์เป็นจำเลย ขอให้เพิกถอนนิติกรรมซื้อขายที่ดินและเรือนพิพาทระหว่างหลวงศักดิ์รัตนาเขตต์และนางอนงค์ ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาให้เพิกถอนนิติกรรมการซื้อขายดังกล่าว จำเลยฎีกา คดีอยู่ในระหว่างพิจารณาคดีของศาลฎีกา โจทก์จำเลยทำสัญญาประนีประนอมยอมความกันไม่ถือเอาผลของคำพิพากษาศาลล่างบังคับกันต่อไป ศาลฎีกาเห็นว่าคำพิพากษาของศาลล่างให้เพิกถอนนิติกรรมซื้อขายยังไม่ถึงที่สุดย่อมระงับไปโดยผลของคำพิพากษาศาลฎีกา นิติกรรมการซื้อขายจึงมิได้ถูกเพิกถอนแต่อย่างใด ในเบื้องต้นต้องฟังว่าเรือนพิพาทยังเป็นของนางอนงค์ผู้ซื้อตามสัญญาซื้อขาย เมื่อนางอนงค์ถึงแก่กรรม ผู้ร้องเป็นทายาทของนางอนงค์จึงมีสิทธิในเรือนพิพาทพิพากษายืน(เชื้อ คงคากุล-สัญญา ธรรมศักดิ์-พิบูลย์ไอศวรรย์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: คดีนี้ โจทก์นำยึดเรือนเลขที่ 182 อ้างว่าเป็นของจำเลยผู้เป็นลูกหนี้ตามคำพิพากษาผู้ร้องยื่นคำร้องว่า เรือนที่ยึดนั้นนางอนงค์รับซื้อไว้พร้อมกับที่ดินจากหลวงศักดิ์รัตนาเขตต์สามีจำเลย ได้ทำหนังสือซื้อขายและจดทะเบียนต่อเจ้าพนักงานตามกฎหมาย ต่อมานางอนงค์ตาย เรือนและที่ดินเป็นมรดกตกได้แก่ผู้ร้อง ขอให้ถอนการยึด ศาลชั้นต้นพิพากษาให้ยกคำร้องผู้ร้องอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้ถอนการยึดทรัพย์โจทก์ฎีกาศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า เรือนพิพาทเดิมเป็นของหลวงศักดิ์รัตนาเขตต์สามีจำเลย หลวงศักดิ์รัตนาเขตต์ได้ขายที่ดินและเรือนให้แก่นางอนงค์ ต่อมาหลวงศักดิ์รัตนาเขตต์ถึงแก่กรรมนางสอาดและนางสาวอำพันได้ฟ้องจำเลยและทายาทหลวงศักดิ์รัตนาเขตต์เป็นจำเลย ขอให้เพิกถอนนิติกรรมซื้อขายที่ดินและเรือนพิพาทระหว่างหลวงศักดิ์รัตนาเขตต์และนางอนงค์ ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาให้เพิกถอนนิติกรรมการซื้อขายดังกล่าว จำเลยฎีกา คดีอยู่ในระหว่างพิจารณาคดีของศาลฎีกา โจทก์จำเลยทำสัญญาประนีประนอมยอมความกันไม่ถือเอาผลของคำพิพากษาศาลล่างบังคับกันต่อไป ศาลฎีกาเห็นว่าคำพิพากษาของศาลล่างให้เพิกถอนนิติกรรมซื้อขายยังไม่ถึงที่สุดย่อมระงับไปโดยผลของคำพิพากษาศาลฎีกา นิติกรรมการซื้อขายจึงมิได้ถูกเพิกถอนแต่อย่างใด ในเบื้องต้นต้องฟังว่าเรือนพิพาทยังเป็นของนางอนงค์ผู้ซื้อตามสัญญาซื้อขาย เมื่อนางอนงค์ถึงแก่กรรม ผู้ร้องเป็นทายาทของนางอนงค์จึงมีสิทธิในเรือนพิพาทพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 351/2503นายแพ จันทรปลั่งโจทก์นางเฉลียว ศักดิ์รัตนาเขตต์จำเลยผู้ร้องขัดทรัพย์จำเลยนางพิกุล จินตกานนท์จำเลย ป.วิ.พ. ม. 138, ม. 145, ม. 247 ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาต้องกันให้เพิกถอนนิติกรรมการซื้อขายที่ดินและเรือนพิพาทจำเลยฎีกา คดีอยู่ในระหว่างการพิจารณาคดีของศาลฎีกาคู่ความทำสัญญาประนีประนอมยอมความกันโดยไม่ขอถือเอาผลของคำพิพากษาศาลล่างทั้งสองมาใช้บังคับต่อไปและศาลฎีกาได้พิพากษาไปตามยอมแล้วดังนี้ คำพิพากษาของศาลล่างย่อมระงับไปโดยผลของคำพิพากษาศาลฎีกานิติกรรมการซื้อขายจึงมิได้ถูกเพิกถอนแต่อย่างใด ในเบื้องต้นจึงยังต้องฟังว่าเรือนพิพาทยังเป็นของผู้ซื้อตามสัญญาซื้อขายเมื่อผู้ซื้อถึงแก่กรรมทายาทของผู้ซื้อจึงมีสิทธิในเรือนนั้นคดีนี้ โจทก์นำยึดเรือนเลขที่ 182 อ้างว่าเป็นของจำเลยผู้เป็นลูกหนี้ตามคำพิพากษาผู้ร้องยื่นคำร้องว่า เรือนที่ยึดนั้นนางอนงค์รับซื้อไว้พร้อมกับที่ดินจากหลวงศักดิ์รัตนาเขตต์สามีจำเลย ได้ทำหนังสือซื้อขายและจดทะเบียนต่อเจ้าพนักงานตามกฎหมาย ต่อมานางอนงค์ตาย เรือนและที่ดินเป็นมรดกตกได้แก่ผู้ร้อง ขอให้ถอนการยึด ศาลชั้นต้นพิพากษาให้ยกคำร้องผู้ร้องอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้ถอนการยึดทรัพย์โจทก์ฎีกาศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า เรือนพิพาทเดิมเป็นของหลวงศักดิ์รัตนาเขตต์สามีจำเลย หลวงศักดิ์รัตนาเขตต์ได้ขายที่ดินและเรือนให้แก่นางอนงค์ ต่อมาหลวงศักดิ์รัตนาเขตต์ถึงแก่กรรมนางสอาดและนางสาวอำพันได้ฟ้องจำเลยและทายาทหลวงศักดิ์รัตนาเขตต์เป็นจำเลย ขอให้เพิกถอนนิติกรรมซื้อขายที่ดินและเรือนพิพาทระหว่างหลวงศักดิ์รัตนาเขตต์และนางอนงค์ ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาให้เพิกถอนนิติกรรมการซื้อขายดังกล่าว จำเลยฎีกา คดีอยู่ในระหว่างพิจารณาคดีของศาลฎีกา โจทก์จำเลยทำสัญญาประนีประนอมยอมความกันไม่ถือเอาผลของคำพิพากษาศาลล่างบังคับกันต่อไป ศาลฎีกาเห็นว่าคำพิพากษาของศาลล่างให้เพิกถอนนิติกรรมซื้อขายยังไม่ถึงที่สุดย่อมระงับไปโดยผลของคำพิพากษาศาลฎีกา นิติกรรมการซื้อขายจึงมิได้ถูกเพิกถอนแต่อย่างใด ในเบื้องต้นต้องฟังว่าเรือนพิพาทยังเป็นของนางอนงค์ผู้ซื้อตามสัญญาซื้อขาย เมื่อนางอนงค์ถึงแก่กรรม ผู้ร้องเป็นทายาทของนางอนงค์จึงมีสิทธิในเรือนพิพาทพิพากษายืน(เชื้อ คงคากุล-สัญญา ธรรมศักดิ์-พิบูลย์ไอศวรรย์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ