คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1750/2499หลักกฎหมาย: จำเลยขนข้าวไปกองไว้ที่ริมตลิ่งแม่น้ำโขง 8 กระสอบมีข้าวอยู่กระสอบละครึ่งและมีเชือกหนึ่งเส้นยาว ประมาณ 4 วากองอยู่บนกระสอบริมตลิ่ง จำเลยว่าข้าวนี้เป็นของจำเลยจะนำขนไปที่บ้านเช่นนี้ถือว่ารูปคดียังห่างไกลกับความผิดสำเร็จในฐานนำข้าวออกนอกราชอาณาจักร เพราะยังเชื่อหรือสันนิษฐานไม่ได้ว่าแน่ว่าจำเลยจะนำลงเรือพาออกนอกพระราชอาณาจักร แม้หากจะมีเจตนาอยู่ก่อนแล้วว่าจะนำข้าวออกนอกพระราชอาณาจักรจำเลยก็อาจยังยั้งไม่กระทำดังที่ตั้งใจไว้นั้นได้ การกระทำของจำเลยจึงเป็นแต่เพียงอยู่ในชั้นตระเตรียมการและยังไม่เข้าคั่นพยายามนำข้าวออกนอกราชอาณาจักรคดีนี้โจทก์ฟ้องว่าจำเลยนำข้าวสารเหนียว ข้าวสารจ้าวของ ต้องห้ามต้องควบคุมออกไปนอกประเทศหลีกเลี่ยงภาษีโดยไม่ได้รับอนุญาต ขอให้ลงโทษตาม พ.ร.บ.ศุลกากร พ.ศ.๒๔๖๙ ม.๒๗,๓๑,๓๒,๔๕ พ.ร.บ.ศุลกากร พ.ศ.๒๔๘+ ม.๑๖,๑๗ พ.ร.บ.ศุลกากร(ฉบับที่ ๑๑) พ.ศ.๒๔๙๐ ม.๓ พ.ร.บ.ให้บำเหน็จในการปราบปรามผู้กระทำผิด พ.ศ.๒๔๘๙ ม.๖,๘,๙ จำเลยทั้งสองให้การปฏิเสธความผิด กล่าวว่าจำเลยที่ ๑ เป็นเจ้าของข้าวรายนี้จริง เพียงแต่เคลื่อนย้ายข้าวไม่มีในอนุญาต ส่วนจำเลยที่ ๒ เพียงแต่ช่วยขนหาได้นำข้าวออกนอกประเทศหลีกเลี่ยงค่าภาษีดังโจทก์ฟ้องไม่ ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วฟังว่าของกลางที่จับได้ในเรือและเรือยังเชื่อไม่ได้ว่าเป็นของจำเลยหรือจำเลยเตรียมไว้เพื่อข้ามฟาก ส่วนข้าวที่กองอยู่บนตลิ่งตามพฤติการณ์ยังสันนิษฐานหรือเชื่อไม่ได้ว่าจำเลยจะนำออกนอกราชอาณาจักรหรือเป็นพฤติการณ์ที่จำเลยพยายามนำออกนอกอันจะพึงถือได้ว่าเป็นความผิดสำเร็จจำเลยยังไม่มีความผิดดังโจทก์ฟ้อง พิพากษาให้ยกฟ้อง ของกลางที่จับได้คืนเจ้าของ โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกาเป็นปัญหาข้อกฎหมายว่าการกระทำของจำเลยชี้เจตนาให้เห็นชัดแจ้งว่าจำเลยจะนำข้าวออกนอกประเทศแล้วและได้ดำเนินการไปแล้วแต่เอาไปไม่ได้ เพราะถูกจับเสียก่อนเป็นการกระทำเข้าคั่นพยายามนำเอาข้าวออกนอกประเทศอันถือได้ว่าเป็นความผิดสำเร็จตาม พ.ร.บ.ศุลกากร พงศ. ๒๔๖๙ ม.๒๗ ศาลฎีกาได้ตรวจสำนวนและประชุมปรึกษาแล้ว เฉพาะข้อเท็จจริงในเรื่องเรือและข้าวสารที่อยู่ในเรือฟังไม่ได้ว่าเป็นของจำเลย ซึ่งยุติเพียงแค่ศาลอุทธรณ์ แต่ข้าว ๘ กระสอบและมีข้าวอยู่กระสอบละครึ่งและมีเชือก ๑ เส้น ยาวประมาณ ๔ วา กองอยู่บนกระสอบริมตลิ่ง จำเลยรับว่าเป็นของจำเลย แต่นำสืบปฏิเสธว่าจำเลยนำข้าวขนไปที่บ้านไม่ได้นำออกนอกประเทศ ศาลฎีกาเห็นว่าข้อเท็จจริงได้ความเพียงเท่านี้ คดียังห่างไกลกับความจริงผิดสำเร็จในฐานนำข้าวออกนอกราชอาณาจักร เพราะยังเชื่อหรือสันนิษฐานไม่ได้แน่ว่าจำเลยจะนำส่งเรือพาออกนอกราชอาณาจักร แม้หากจำเลยมีเจตนาอยู่ก่อนแล้วว่าจะนำลงเรือพาออกนอกพระราชอาณาจักร แม้หากจำเลยมีเจตนาอยู่ก่อนแล้วว่าจะนำข้าวออกไปนอกพระราชอาณาจักร จำเลยก็อาจยังยั้งไม่กระทำดังที่ตั้งใจไว้นั้นก็ได้ การกระทำของจำเลยยังถือไม่ได้ว่าเข้าคั่นพยายามนำข้าวออกนอกพระราชอาณาจักรอันจะเป็นความผิดตาม พ.ร.บ.ศุลกากร พ.ศ.๒๔๖๙ ม.๒๗ ดังฟ้องโจทก์ ศาลล่างพิพากษายกฟ้องชอบแล้ว จึงพิพากษายืน ให้ยกฎีกาโจทก์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1750/2499อัยการจังหวัดนครพนมโจทก์นายสีลา พานทอง กับพวกจำเลย พ.ร.บ.ศุลกากร พ.ศ.2469 ม. 27 ป.อ. ม. 60จำเลยขนข้าวไปกองไว้ที่ริมตลิ่งแม่น้ำโขง 8 กระสอบมีข้าวอยู่กระสอบละครึ่งและมีเชือกหนึ่งเส้นยาว ประมาณ 4 วากองอยู่บนกระสอบริมตลิ่ง จำเลยว่าข้าวนี้เป็นของจำเลยจะนำขนไปที่บ้านเช่นนี้ถือว่ารูปคดียังห่างไกลกับความผิดสำเร็จในฐานนำข้าวออกนอกราชอาณาจักร เพราะยังเชื่อหรือสันนิษฐานไม่ได้ว่าแน่ว่าจำเลยจะนำลงเรือพาออกนอกพระราชอาณาจักร แม้หากจะมีเจตนาอยู่ก่อนแล้วว่าจะนำข้าวออกนอกพระราชอาณาจักรจำเลยก็อาจยังยั้งไม่กระทำดังที่ตั้งใจไว้นั้นได้ การกระทำของจำเลยจึงเป็นแต่เพียงอยู่ในชั้นตระเตรียมการและยังไม่เข้าคั่นพยายามนำข้าวออกนอกราชอาณาจักรคดีนี้โจทก์ฟ้องว่าจำเลยนำข้าวสารเหนียว ข้าวสารจ้าวของ ต้องห้ามต้องควบคุมออกไปนอกประเทศหลีกเลี่ยงภาษีโดยไม่ได้รับอนุญาต ขอให้ลงโทษตาม พ.ร.บ.ศุลกากร พ.ศ.๒๔๖๙ ม.๒๗,๓๑,๓๒,๔๕ พ.ร.บ.ศุลกากร พ.ศ.๒๔๘+ ม.๑๖,๑๗ พ.ร.บ.ศุลกากร(ฉบับที่ ๑๑) พ.ศ.๒๔๙๐ ม.๓ พ.ร.บ.ให้บำเหน็จในการปราบปรามผู้กระทำผิด พ.ศ.๒๔๘๙ ม.๖,๘,๙ จำเลยทั้งสองให้การปฏิเสธความผิด กล่าวว่าจำเลยที่ ๑ เป็นเจ้าของข้าวรายนี้จริง เพียงแต่เคลื่อนย้ายข้าวไม่มีในอนุญาต ส่วนจำเลยที่ ๒ เพียงแต่ช่วยขนหาได้นำข้าวออกนอกประเทศหลีกเลี่ยงค่าภาษีดังโจทก์ฟ้องไม่ ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วฟังว่าของกลางที่จับได้ในเรือและเรือยังเชื่อไม่ได้ว่าเป็นของจำเลยหรือจำเลยเตรียมไว้เพื่อข้ามฟาก ส่วนข้าวที่กองอยู่บนตลิ่งตามพฤติการณ์ยังสันนิษฐานหรือเชื่อไม่ได้ว่าจำเลยจะนำออกนอกราชอาณาจักรหรือเป็นพฤติการณ์ที่จำเลยพยายามนำออกนอกอันจะพึงถือได้ว่าเป็นความผิดสำเร็จจำเลยยังไม่มีความผิดดังโจทก์ฟ้อง พิพากษาให้ยกฟ้อง ของกลางที่จับได้คืนเจ้าของ โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกาเป็นปัญหาข้อกฎหมายว่าการกระทำของจำเลยชี้เจตนาให้เห็นชัดแจ้งว่าจำเลยจะนำข้าวออกนอกประเทศแล้วและได้ดำเนินการไปแล้วแต่เอาไปไม่ได้ เพราะถูกจับเสียก่อนเป็นการกระทำเข้าคั่นพยายามนำเอาข้าวออกนอกประเทศอันถือได้ว่าเป็นความผิดสำเร็จตาม พ.ร.บ.ศุลกากร พงศ. ๒๔๖๙ ม.๒๗ ศาลฎีกาได้ตรวจสำนวนและประชุมปรึกษาแล้ว เฉพาะข้อเท็จจริงในเรื่องเรือและข้าวสารที่อยู่ในเรือฟังไม่ได้ว่าเป็นของจำเลย ซึ่งยุติเพียงแค่ศาลอุทธรณ์ แต่ข้าว ๘ กระสอบและมีข้าวอยู่กระสอบละครึ่งและมีเชือก ๑ เส้น ยาวประมาณ ๔ วา กองอยู่บนกระสอบริมตลิ่ง จำเลยรับว่าเป็นของจำเลย แต่นำสืบปฏิเสธว่าจำเลยนำข้าวขนไปที่บ้านไม่ได้นำออกนอกประเทศ ศาลฎีกาเห็นว่าข้อเท็จจริงได้ความเพียงเท่านี้ คดียังห่างไกลกับความจริงผิดสำเร็จในฐานนำข้าวออกนอกราชอาณาจักร เพราะยังเชื่อหรือสันนิษฐานไม่ได้แน่ว่าจำเลยจะนำส่งเรือพาออกนอกราชอาณาจักร แม้หากจำเลยมีเจตนาอยู่ก่อนแล้วว่าจะนำลงเรือพาออกนอกพระราชอาณาจักร แม้หากจำเลยมีเจตนาอยู่ก่อนแล้วว่าจะนำข้าวออกไปนอกพระราชอาณาจักร จำเลยก็อาจยังยั้งไม่กระทำดังที่ตั้งใจไว้นั้นก็ได้ การกระทำของจำเลยยังถือไม่ได้ว่าเข้าคั่นพยายามนำข้าวออกนอกพระราชอาณาจักรอันจะเป็นความผิดตาม พ.ร.บ.ศุลกากร พ.ศ.๒๔๖๙ ม.๒๗ ดังฟ้องโจทก์ ศาลล่างพิพากษายกฟ้องชอบแล้ว จึงพิพากษายืน ให้ยกฎีกาโจทก์(ชวน สิงหลกะ-เลขวณิชธรรมวิทักษ์-ทรงนิติกรณ์)ศาลจังหวัดนครพนม - นายสาริด นิลกำแหงศาลอุทธรณ์ - หลวงสารศิลปวุฒิแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: คดีนี้โจทก์ฟ้องว่าจำเลยนำข้าวสารเหนียว ข้าวสารจ้าวของ ต้องห้ามต้องควบคุมออกไปนอกประเทศหลีกเลี่ยงภาษีโดยไม่ได้รับอนุญาต ขอให้ลงโทษตาม พ.ร.บ.ศุลกากร พ.ศ.๒๔๖๙ ม.๒๗,๓๑,๓๒,๔๕ พ.ร.บ.ศุลกากร พ.ศ.๒๔๘+ ม.๑๖,๑๗ พ.ร.บ.ศุลกากร(ฉบับที่ ๑๑) พ.ศ.๒๔๙๐ ม.๓ พ.ร.บ.ให้บำเหน็จในการปราบปรามผู้กระทำผิด พ.ศ.๒๔๘๙ ม.๖,๘,๙ จำเลยทั้งสองให้การปฏิเสธความผิด กล่าวว่าจำเลยที่ ๑ เป็นเจ้าของข้าวรายนี้จริง เพียงแต่เคลื่อนย้ายข้าวไม่มีในอนุญาต ส่วนจำเลยที่ ๒ เพียงแต่ช่วยขนหาได้นำข้าวออกนอกประเทศหลีกเลี่ยงค่าภาษีดังโจทก์ฟ้องไม่ ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วฟังว่าของกลางที่จับได้ในเรือและเรือยังเชื่อไม่ได้ว่าเป็นของจำเลยหรือจำเลยเตรียมไว้เพื่อข้ามฟาก ส่วนข้าวที่กองอยู่บนตลิ่งตามพฤติการณ์ยังสันนิษฐานหรือเชื่อไม่ได้ว่าจำเลยจะนำออกนอกราชอาณาจักรหรือเป็นพฤติการณ์ที่จำเลยพยายามนำออกนอกอันจะพึงถือได้ว่าเป็นความผิดสำเร็จจำเลยยังไม่มีความผิดดังโจทก์ฟ้อง พิพากษาให้ยกฟ้อง ของกลางที่จับได้คืนเจ้าของ โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกาเป็นปัญหาข้อกฎหมายว่าการกระทำของจำเลยชี้เจตนาให้เห็นชัดแจ้งว่าจำเลยจะนำข้าวออกนอกประเทศแล้วและได้ดำเนินการไปแล้วแต่เอาไปไม่ได้ เพราะถูกจับเสียก่อนเป็นการกระทำเข้าคั่นพยายามนำเอาข้าวออกนอกประเทศอันถือได้ว่าเป็นความผิดสำเร็จตาม พ.ร.บ.ศุลกากร พงศ. ๒๔๖๙ ม.๒๗ ศาลฎีกาได้ตรวจสำนวนและประชุมปรึกษาแล้ว เฉพาะข้อเท็จจริงในเรื่องเรือและข้าวสารที่อยู่ในเรือฟังไม่ได้ว่าเป็นของจำเลย ซึ่งยุติเพียงแค่ศาลอุทธรณ์ แต่ข้าว ๘ กระสอบและมีข้าวอยู่กระสอบละครึ่งและมีเชือก ๑ เส้น ยาวประมาณ ๔ วา กองอยู่บนกระสอบริมตลิ่ง จำเลยรับว่าเป็นของจำเลย แต่นำสืบปฏิเสธว่าจำเลยนำข้าวขนไปที่บ้านไม่ได้นำออกนอกประเทศ ศาลฎีกาเห็นว่าข้อเท็จจริงได้ความเพียงเท่านี้ คดียังห่างไกลกับความจริงผิดสำเร็จในฐานนำข้าวออกนอกราชอาณาจักร เพราะยังเชื่อหรือสันนิษฐานไม่ได้แน่ว่าจำเลยจะนำส่งเรือพาออกนอกราชอาณาจักร แม้หากจำเลยมีเจตนาอยู่ก่อนแล้วว่าจะนำลงเรือพาออกนอกพระราชอาณาจักร แม้หากจำเลยมีเจตนาอยู่ก่อนแล้วว่าจะนำข้าวออกไปนอกพระราชอาณาจักร จำเลยก็อาจยังยั้งไม่กระทำดังที่ตั้งใจไว้นั้นก็ได้ การกระทำของจำเลยยังถือไม่ได้ว่าเข้าคั่นพยายามนำข้าวออกนอกพระราชอาณาจักรอันจะเป็นความผิดตาม พ.ร.บ.ศุลกากร พ.ศ.๒๔๖๙ ม.๒๗ ดังฟ้องโจทก์ ศาลล่างพิพากษายกฟ้องชอบแล้ว จึงพิพากษายืน ให้ยกฎีกาโจทก์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1750/2499อัยการจังหวัดนครพนมโจทก์นายสีลา พานทอง กับพวกจำเลย พ.ร.บ.ศุลกากร พ.ศ.2469 ม. 27 ป.อ. ม. 60จำเลยขนข้าวไปกองไว้ที่ริมตลิ่งแม่น้ำโขง 8 กระสอบมีข้าวอยู่กระสอบละครึ่งและมีเชือกหนึ่งเส้นยาว ประมาณ 4 วากองอยู่บนกระสอบริมตลิ่ง จำเลยว่าข้าวนี้เป็นของจำเลยจะนำขนไปที่บ้านเช่นนี้ถือว่ารูปคดียังห่างไกลกับความผิดสำเร็จในฐานนำข้าวออกนอกราชอาณาจักร เพราะยังเชื่อหรือสันนิษฐานไม่ได้ว่าแน่ว่าจำเลยจะนำลงเรือพาออกนอกพระราชอาณาจักร แม้หากจะมีเจตนาอยู่ก่อนแล้วว่าจะนำข้าวออกนอกพระราชอาณาจักรจำเลยก็อาจยังยั้งไม่กระทำดังที่ตั้งใจไว้นั้นได้ การกระทำของจำเลยจึงเป็นแต่เพียงอยู่ในชั้นตระเตรียมการและยังไม่เข้าคั่นพยายามนำข้าวออกนอกราชอาณาจักรคดีนี้โจทก์ฟ้องว่าจำเลยนำข้าวสารเหนียว ข้าวสารจ้าวของ ต้องห้ามต้องควบคุมออกไปนอกประเทศหลีกเลี่ยงภาษีโดยไม่ได้รับอนุญาต ขอให้ลงโทษตาม พ.ร.บ.ศุลกากร พ.ศ.๒๔๖๙ ม.๒๗,๓๑,๓๒,๔๕ พ.ร.บ.ศุลกากร พ.ศ.๒๔๘+ ม.๑๖,๑๗ พ.ร.บ.ศุลกากร(ฉบับที่ ๑๑) พ.ศ.๒๔๙๐ ม.๓ พ.ร.บ.ให้บำเหน็จในการปราบปรามผู้กระทำผิด พ.ศ.๒๔๘๙ ม.๖,๘,๙ จำเลยทั้งสองให้การปฏิเสธความผิด กล่าวว่าจำเลยที่ ๑ เป็นเจ้าของข้าวรายนี้จริง เพียงแต่เคลื่อนย้ายข้าวไม่มีในอนุญาต ส่วนจำเลยที่ ๒ เพียงแต่ช่วยขนหาได้นำข้าวออกนอกประเทศหลีกเลี่ยงค่าภาษีดังโจทก์ฟ้องไม่ ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วฟังว่าของกลางที่จับได้ในเรือและเรือยังเชื่อไม่ได้ว่าเป็นของจำเลยหรือจำเลยเตรียมไว้เพื่อข้ามฟาก ส่วนข้าวที่กองอยู่บนตลิ่งตามพฤติการณ์ยังสันนิษฐานหรือเชื่อไม่ได้ว่าจำเลยจะนำออกนอกราชอาณาจักรหรือเป็นพฤติการณ์ที่จำเลยพยายามนำออกนอกอันจะพึงถือได้ว่าเป็นความผิดสำเร็จจำเลยยังไม่มีความผิดดังโจทก์ฟ้อง พิพากษาให้ยกฟ้อง ของกลางที่จับได้คืนเจ้าของ โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกาเป็นปัญหาข้อกฎหมายว่าการกระทำของจำเลยชี้เจตนาให้เห็นชัดแจ้งว่าจำเลยจะนำข้าวออกนอกประเทศแล้วและได้ดำเนินการไปแล้วแต่เอาไปไม่ได้ เพราะถูกจับเสียก่อนเป็นการกระทำเข้าคั่นพยายามนำเอาข้าวออกนอกประเทศอันถือได้ว่าเป็นความผิดสำเร็จตาม พ.ร.บ.ศุลกากร พงศ. ๒๔๖๙ ม.๒๗ ศาลฎีกาได้ตรวจสำนวนและประชุมปรึกษาแล้ว เฉพาะข้อเท็จจริงในเรื่องเรือและข้าวสารที่อยู่ในเรือฟังไม่ได้ว่าเป็นของจำเลย ซึ่งยุติเพียงแค่ศาลอุทธรณ์ แต่ข้าว ๘ กระสอบและมีข้าวอยู่กระสอบละครึ่งและมีเชือก ๑ เส้น ยาวประมาณ ๔ วา กองอยู่บนกระสอบริมตลิ่ง จำเลยรับว่าเป็นของจำเลย แต่นำสืบปฏิเสธว่าจำเลยนำข้าวขนไปที่บ้านไม่ได้นำออกนอกประเทศ ศาลฎีกาเห็นว่าข้อเท็จจริงได้ความเพียงเท่านี้ คดียังห่างไกลกับความจริงผิดสำเร็จในฐานนำข้าวออกนอกราชอาณาจักร เพราะยังเชื่อหรือสันนิษฐานไม่ได้แน่ว่าจำเลยจะนำส่งเรือพาออกนอกราชอาณาจักร แม้หากจำเลยมีเจตนาอยู่ก่อนแล้วว่าจะนำลงเรือพาออกนอกพระราชอาณาจักร แม้หากจำเลยมีเจตนาอยู่ก่อนแล้วว่าจะนำข้าวออกไปนอกพระราชอาณาจักร จำเลยก็อาจยังยั้งไม่กระทำดังที่ตั้งใจไว้นั้นก็ได้ การกระทำของจำเลยยังถือไม่ได้ว่าเข้าคั่นพยายามนำข้าวออกนอกพระราชอาณาจักรอันจะเป็นความผิดตาม พ.ร.บ.ศุลกากร พ.ศ.๒๔๖๙ ม.๒๗ ดังฟ้องโจทก์ ศาลล่างพิพากษายกฟ้องชอบแล้ว จึงพิพากษายืน ให้ยกฎีกาโจทก์(ชวน สิงหลกะ-เลขวณิชธรรมวิทักษ์-ทรงนิติกรณ์)ศาลจังหวัดนครพนม - นายสาริด นิลกำแหงศาลอุทธรณ์ - หลวงสารศิลปวุฒิแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ