คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 275/2478หลักกฎหมาย: ฟ้อง แปลฟ้องโจทก์ฟ้องว่าจำเลยกระทำผิดวันแรม 8-9 ค่ำเวลากลางคืนติดต่อกัน ต้องแปลว่าจำเลยกระทำผิดในเวลาตลอดคืนแห่งวันแรม 8 ค่ำกับ + ค่ำต่อกัน ฎีกาอุทธรณ์ข้อกฎหมาย ข้อเท็จจริง+แปลวันในฟ้องว่าเป็นวันไหนนั้น เป็นข้อกฎหมายปัญหาที่ว่าโจทก์ฟ้องผิดวันแล้วจำเลยหลงต่อสู้หรือไม่นั้นเป็นข้อเท็จจริงโจทก์ฟ้องว่าเมื่อวันที่ ๗-๘ เมษายน พ.ศ. ๒๔๗๗ ซึ่งตรงกับวันแรม ๘-๙ ค่ำ เวลากลางคืนติดต่อกัน จำเลยได้สมคบกันลักโคของ พ.ไป ๒ ตัว ศาลล่างทั้ง ๒ ฟังว่าโคเจ้าทรัพย์หายเมื่อวันที่ ๖-๗ เมษายน พ.ศ.๒๔๗๗ เวลากลางคืนติดต่อกัน เห็นว่าโจทก์ฟ้องผิดวันแลจำเลยหลวงข้อต่อสู้พิพากษาให้ยกฟ้อง โจทก์ฎีกาว่า ถ้านับตามเวลาในราชการแล้ว เรียกว่าโจทก์ฟ้องผิดวันไม่ได้เพราะพะยานโจทก์เบิกความว่าโคหายแรม ๗ ค่ำ เวลาจวนสว่าง ซึ่งตรงกับวันที่ ๗ เวลาก่อนเที่ยง ศาลฎีกาเห็นว่าตามกฎหมายลักษณอาญามาตรา ๖ (๒๔) บัญญัติว่า "กลางคืนนั้น หมายความว่าเวลาระวางพระอาทิตย์ตกไปจนพระอาทิตย์ขึ้น " ฟ้องโจทก์ย่อมต้องหมายความแต่เวลาพระอาทิตย์ตกไปแห่งวันแรม ๘ ค่ำ รวมตลอดตั้งแต่เวลา ๒๔ นาฬิกาแห่งวันแรม ๘ ค่ำ ไปจนพระอาทิตย์ขึ้นหรืออีกนัยหนึ่งคือตลอด+กลางคืนแห่งวันแรม ๘ ค่ำนั้นเอง แม้จะนับอย่างโจทก์เถียงก็เป็นตอนเข้าแห่งวันแรม ๘ ค่ำหาใช่ ๘-๙ ค่ำ เวลากลางคืนติดต่อกันไม่เมื่อเจ้าทรัพย์เบิกความว่าโคหายวันแรม ๗ ค่ำ เวลากลางคืน จึงเห็นได้ว่าโจทก์ฟ้องผิดวัน จึงพิพากษายืนตามศาลล่าง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 275/2478อัยยการมหาสารคาม -โจทก์นายบุญธิสานหรือจ่อย -ล อาชญา ม. 6 วิธ (20), ม. 294ฟ้อง แปลฟ้องโจทก์ฟ้องว่าจำเลยกระทำผิดวันแรม 8-9 ค่ำเวลากลางคืนติดต่อกัน ต้องแปลว่าจำเลยกระทำผิดในเวลาตลอดคืนแห่งวันแรม 8 ค่ำกับ + ค่ำต่อกัน ฎีกาอุทธรณ์ข้อกฎหมาย ข้อเท็จจริง+แปลวันในฟ้องว่าเป็นวันไหนนั้น เป็นข้อกฎหมายปัญหาที่ว่าโจทก์ฟ้องผิดวันแล้วจำเลยหลงต่อสู้หรือไม่นั้นเป็นข้อเท็จจริงโจทก์ฟ้องว่าเมื่อวันที่ ๗-๘ เมษายน พ.ศ. ๒๔๗๗ ซึ่งตรงกับวันแรม ๘-๙ ค่ำ เวลากลางคืนติดต่อกัน จำเลยได้สมคบกันลักโคของ พ.ไป ๒ ตัว ศาลล่างทั้ง ๒ ฟังว่าโคเจ้าทรัพย์หายเมื่อวันที่ ๖-๗ เมษายน พ.ศ.๒๔๗๗ เวลากลางคืนติดต่อกัน เห็นว่าโจทก์ฟ้องผิดวันแลจำเลยหลวงข้อต่อสู้พิพากษาให้ยกฟ้อง โจทก์ฎีกาว่า ถ้านับตามเวลาในราชการแล้ว เรียกว่าโจทก์ฟ้องผิดวันไม่ได้เพราะพะยานโจทก์เบิกความว่าโคหายแรม ๗ ค่ำ เวลาจวนสว่าง ซึ่งตรงกับวันที่ ๗ เวลาก่อนเที่ยง ศาลฎีกาเห็นว่าตามกฎหมายลักษณอาญามาตรา ๖ (๒๔) บัญญัติว่า "กลางคืนนั้น หมายความว่าเวลาระวางพระอาทิตย์ตกไปจนพระอาทิตย์ขึ้น " ฟ้องโจทก์ย่อมต้องหมายความแต่เวลาพระอาทิตย์ตกไปแห่งวันแรม ๘ ค่ำ รวมตลอดตั้งแต่เวลา ๒๔ นาฬิกาแห่งวันแรม ๘ ค่ำ ไปจนพระอาทิตย์ขึ้นหรืออีกนัยหนึ่งคือตลอด+กลางคืนแห่งวันแรม ๘ ค่ำนั้นเอง แม้จะนับอย่างโจทก์เถียงก็เป็นตอนเข้าแห่งวันแรม ๘ ค่ำหาใช่ ๘-๙ ค่ำ เวลากลางคืนติดต่อกันไม่เมื่อเจ้าทรัพย์เบิกความว่าโคหายวันแรม ๗ ค่ำ เวลากลางคืน จึงเห็นได้ว่าโจทก์ฟ้องผิดวัน จึงพิพากษายืนตามศาลล่าง(อิศร-นล-กฤต)ศาลชั้นต้น - หลวงอาทรอิดราษฎร์ศาลอุทธรณ์ - แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่าเมื่อวันที่ ๗-๘ เมษายน พ.ศ. ๒๔๗๗ ซึ่งตรงกับวันแรม ๘-๙ ค่ำ เวลากลางคืนติดต่อกัน จำเลยได้สมคบกันลักโคของ พ.ไป ๒ ตัว ศาลล่างทั้ง ๒ ฟังว่าโคเจ้าทรัพย์หายเมื่อวันที่ ๖-๗ เมษายน พ.ศ.๒๔๗๗ เวลากลางคืนติดต่อกัน เห็นว่าโจทก์ฟ้องผิดวันแลจำเลยหลวงข้อต่อสู้พิพากษาให้ยกฟ้อง โจทก์ฎีกาว่า ถ้านับตามเวลาในราชการแล้ว เรียกว่าโจทก์ฟ้องผิดวันไม่ได้เพราะพะยานโจทก์เบิกความว่าโคหายแรม ๗ ค่ำ เวลาจวนสว่าง ซึ่งตรงกับวันที่ ๗ เวลาก่อนเที่ยง ศาลฎีกาเห็นว่าตามกฎหมายลักษณอาญามาตรา ๖ (๒๔) บัญญัติว่า "กลางคืนนั้น หมายความว่าเวลาระวางพระอาทิตย์ตกไปจนพระอาทิตย์ขึ้น " ฟ้องโจทก์ย่อมต้องหมายความแต่เวลาพระอาทิตย์ตกไปแห่งวันแรม ๘ ค่ำ รวมตลอดตั้งแต่เวลา ๒๔ นาฬิกาแห่งวันแรม ๘ ค่ำ ไปจนพระอาทิตย์ขึ้นหรืออีกนัยหนึ่งคือตลอด+กลางคืนแห่งวันแรม ๘ ค่ำนั้นเอง แม้จะนับอย่างโจทก์เถียงก็เป็นตอนเข้าแห่งวันแรม ๘ ค่ำหาใช่ ๘-๙ ค่ำ เวลากลางคืนติดต่อกันไม่เมื่อเจ้าทรัพย์เบิกความว่าโคหายวันแรม ๗ ค่ำ เวลากลางคืน จึงเห็นได้ว่าโจทก์ฟ้องผิดวัน จึงพิพากษายืนตามศาลล่าง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 275/2478อัยยการมหาสารคาม -โจทก์นายบุญธิสานหรือจ่อย -ล อาชญา ม. 6 วิธ (20), ม. 294ฟ้อง แปลฟ้องโจทก์ฟ้องว่าจำเลยกระทำผิดวันแรม 8-9 ค่ำเวลากลางคืนติดต่อกัน ต้องแปลว่าจำเลยกระทำผิดในเวลาตลอดคืนแห่งวันแรม 8 ค่ำกับ + ค่ำต่อกัน ฎีกาอุทธรณ์ข้อกฎหมาย ข้อเท็จจริง+แปลวันในฟ้องว่าเป็นวันไหนนั้น เป็นข้อกฎหมายปัญหาที่ว่าโจทก์ฟ้องผิดวันแล้วจำเลยหลงต่อสู้หรือไม่นั้นเป็นข้อเท็จจริงโจทก์ฟ้องว่าเมื่อวันที่ ๗-๘ เมษายน พ.ศ. ๒๔๗๗ ซึ่งตรงกับวันแรม ๘-๙ ค่ำ เวลากลางคืนติดต่อกัน จำเลยได้สมคบกันลักโคของ พ.ไป ๒ ตัว ศาลล่างทั้ง ๒ ฟังว่าโคเจ้าทรัพย์หายเมื่อวันที่ ๖-๗ เมษายน พ.ศ.๒๔๗๗ เวลากลางคืนติดต่อกัน เห็นว่าโจทก์ฟ้องผิดวันแลจำเลยหลวงข้อต่อสู้พิพากษาให้ยกฟ้อง โจทก์ฎีกาว่า ถ้านับตามเวลาในราชการแล้ว เรียกว่าโจทก์ฟ้องผิดวันไม่ได้เพราะพะยานโจทก์เบิกความว่าโคหายแรม ๗ ค่ำ เวลาจวนสว่าง ซึ่งตรงกับวันที่ ๗ เวลาก่อนเที่ยง ศาลฎีกาเห็นว่าตามกฎหมายลักษณอาญามาตรา ๖ (๒๔) บัญญัติว่า "กลางคืนนั้น หมายความว่าเวลาระวางพระอาทิตย์ตกไปจนพระอาทิตย์ขึ้น " ฟ้องโจทก์ย่อมต้องหมายความแต่เวลาพระอาทิตย์ตกไปแห่งวันแรม ๘ ค่ำ รวมตลอดตั้งแต่เวลา ๒๔ นาฬิกาแห่งวันแรม ๘ ค่ำ ไปจนพระอาทิตย์ขึ้นหรืออีกนัยหนึ่งคือตลอด+กลางคืนแห่งวันแรม ๘ ค่ำนั้นเอง แม้จะนับอย่างโจทก์เถียงก็เป็นตอนเข้าแห่งวันแรม ๘ ค่ำหาใช่ ๘-๙ ค่ำ เวลากลางคืนติดต่อกันไม่เมื่อเจ้าทรัพย์เบิกความว่าโคหายวันแรม ๗ ค่ำ เวลากลางคืน จึงเห็นได้ว่าโจทก์ฟ้องผิดวัน จึงพิพากษายืนตามศาลล่าง(อิศร-นล-กฤต)ศาลชั้นต้น - หลวงอาทรอิดราษฎร์ศาลอุทธรณ์ - แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุหมายเหตุ: 111057. คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 274/2478 พิมพ์คำพิพากษาฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 274/2478 ป.อ. ม. 301()แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ