คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1079/2496หลักกฎหมาย: การที่วินิจฉัยว่าจำเลยกระทำผิดหรือเกิดเหตุวันใดนั้นเป็นข้อเท็จจริงที่ศาลจะต้องพิจารณา จากคำพยานหลักฐาน ทั้งหมดรวมกันแล้ว จึงจะชี้ขาดฟังเป็นข้อเท็จจริงว่าเหตุเกิดหรือจำเลยกระทำผิดวันใดแน่ หาใช่ว่าถ้าพยานโจทก์ คนหนึ่งหรือสองคนเบิกความถึงวันเกิดเหตุแตกต่างไปจากวันที่กล่าวในฟ้องแล้ว จะปรับเอาว่าข้อเท็จจริงตามทาง พิจารณาต่างกับฟ้องหรือว่าฟ้องผิดวันหาได้ไม่. แม้พยานบุคคลถึง 2 คนเบิกความถึงวันเกิดเหตุผิดจากวันที่กล่าวในฟ้อง แต่ก็เป็นข้อถ้อยคำที่เลื่อนลอยไม่มีหลัก ฐานประกอบ และเบิกหลังจากวันเกิดเหตุนานซึ่งย่อมพลั้งเผลอผิดพลาด แต่โจทก์มีพยานหลักฐานอีกมากที่จะ พิศูจน์ให้เป็นยุติได้ว่าวันเกิดเหตุตรงตามที่กล่าวในฟ้อง เช่นนี้ศาลก็ย่อมฟังว่าวันเกิดเหตุตรงตามฟ้อง./คดีนี้โจทก์ฟ้องหาว่าจำเลยฆ่าคนตายโดยเจตนา ขอให้ลงโทษตาม ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา ๒๔๙ จำเลยให้การรับ แต่ อ้างว่าได้กระทำผิดลงในเวลาที่จำเลยวิกลจริต ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้ว เห็นว่า นางฟองเบิกความว่าเกิดเหตุ วันแรม ๑๓ ค่ำ เดือน ๕ เหนือ ซึ่งตรงกับวันที่ ๒๓ กุมภาพันธ์ แต่ในฟ้องว่าเกิดเหตุวันที่ ๒๒ กุมภาพันธ์ จึงถือว่าต่างกับฟ้องพิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์, ศาลอุทธรณ์เห็นว่า ปัญหาที่ว่าจำเลยกระทำผิดหรือเกิดเหตุวันใด เป็นเรื่องปัญหาข้อเท็จจริงที่ศาลจะต้องพิจารณาจากคำ พยานหลักฐานทั้งหมดรวมกัน แล้วจึงจะชี้ขาดฟังเป็นข้อเท็จจริงว่าเหตุเกิดหรือจำเลยกระทำผิดวันใดแน่ หาใช่ว่าถ้า พยานโจทก์คนหนึ่งหรือสองคนเบิกความถึงวันเกิดเหตุแตกต่างไปจากวันที่กล่าวในฟ้องแล้ว จะปรับเอาว่า ข้อเท็จจริงทางพิจารณาต่างกับฟ้องหรือฟ้องผิดวันหาได้ไม่ นางฟอง นางสาวศรีนวลเบิกถึงวันเกิดเหตุผิดจากวันที่กล่าว ในฟ้อง เป็นถ้อยคำที่เลื่อนลอยไม่มีหลักฐานประกอบ และเบิกหลังจากวันเกิดเหตุนาน ย่อมพลั้งเผลอผิดพลาดได้แต่ก็ ยังมีพยานหลักฐานอีกมากที่จะพิศูจน์ให้ฟังเป็นยุติได้ว่าวันเกิดเหตุเป็นวันที่ ๒๒ กุมภาพันธ์ ตรงตามที่โจทก์ฟ้อง จึงพิ พากษายกคำพิพากษาศาลชั้นต้นให้พิพากษาใหม่ตามกระบวนความ จำเลยฎีกา, ศาลฎีกา พิจารณาแล้ว เห็นพ้องกับศาลอุทธรณ์ว่า วันเกิดเหตุในคดีนี้ตรงตามที่โจทก์ฟ้องพยาน ๒ คนเบิกความผิดำป เองต่างหาก ฯลฯ จึงพิพากษายืน. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1079/2496อัยการแพร่โจทก์นายจำปี หรือปี๋ เสมาทองจำเลย ป.วิ.อ. ม. 192, ม. 227.การที่วินิจฉัยว่าจำเลยกระทำผิดหรือเกิดเหตุวันใดนั้นเป็นข้อเท็จจริงที่ศาลจะต้องพิจารณา จากคำพยานหลักฐาน ทั้งหมดรวมกันแล้ว จึงจะชี้ขาดฟังเป็นข้อเท็จจริงว่าเหตุเกิดหรือจำเลยกระทำผิดวันใดแน่ หาใช่ว่าถ้าพยานโจทก์ คนหนึ่งหรือสองคนเบิกความถึงวันเกิดเหตุแตกต่างไปจากวันที่กล่าวในฟ้องแล้ว จะปรับเอาว่าข้อเท็จจริงตามทาง พิจารณาต่างกับฟ้องหรือว่าฟ้องผิดวันหาได้ไม่. แม้พยานบุคคลถึง 2 คนเบิกความถึงวันเกิดเหตุผิดจากวันที่กล่าวในฟ้อง แต่ก็เป็นข้อถ้อยคำที่เลื่อนลอยไม่มีหลัก ฐานประกอบ และเบิกหลังจากวันเกิดเหตุนานซึ่งย่อมพลั้งเผลอผิดพลาด แต่โจทก์มีพยานหลักฐานอีกมากที่จะ พิศูจน์ให้เป็นยุติได้ว่าวันเกิดเหตุตรงตามที่กล่าวในฟ้อง เช่นนี้ศาลก็ย่อมฟังว่าวันเกิดเหตุตรงตามฟ้อง./คดีนี้โจทก์ฟ้องหาว่าจำเลยฆ่าคนตายโดยเจตนา ขอให้ลงโทษตาม ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา ๒๔๙ จำเลยให้การรับ แต่ อ้างว่าได้กระทำผิดลงในเวลาที่จำเลยวิกลจริต ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้ว เห็นว่า นางฟองเบิกความว่าเกิดเหตุ วันแรม ๑๓ ค่ำ เดือน ๕ เหนือ ซึ่งตรงกับวันที่ ๒๓ กุมภาพันธ์ แต่ในฟ้องว่าเกิดเหตุวันที่ ๒๒ กุมภาพันธ์ จึงถือว่าต่างกับฟ้องพิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์, ศาลอุทธรณ์เห็นว่า ปัญหาที่ว่าจำเลยกระทำผิดหรือเกิดเหตุวันใด เป็นเรื่องปัญหาข้อเท็จจริงที่ศาลจะต้องพิจารณาจากคำ พยานหลักฐานทั้งหมดรวมกัน แล้วจึงจะชี้ขาดฟังเป็นข้อเท็จจริงว่าเหตุเกิดหรือจำเลยกระทำผิดวันใดแน่ หาใช่ว่าถ้า พยานโจทก์คนหนึ่งหรือสองคนเบิกความถึงวันเกิดเหตุแตกต่างไปจากวันที่กล่าวในฟ้องแล้ว จะปรับเอาว่า ข้อเท็จจริงทางพิจารณาต่างกับฟ้องหรือฟ้องผิดวันหาได้ไม่ นางฟอง นางสาวศรีนวลเบิกถึงวันเกิดเหตุผิดจากวันที่กล่าว ในฟ้อง เป็นถ้อยคำที่เลื่อนลอยไม่มีหลักฐานประกอบ และเบิกหลังจากวันเกิดเหตุนาน ย่อมพลั้งเผลอผิดพลาดได้แต่ก็ ยังมีพยานหลักฐานอีกมากที่จะพิศูจน์ให้ฟังเป็นยุติได้ว่าวันเกิดเหตุเป็นวันที่ ๒๒ กุมภาพันธ์ ตรงตามที่โจทก์ฟ้อง จึงพิ พากษายกคำพิพากษาศาลชั้นต้นให้พิพากษาใหม่ตามกระบวนความ จำเลยฎีกา, ศาลฎีกา พิจารณาแล้ว เห็นพ้องกับศาลอุทธรณ์ว่า วันเกิดเหตุในคดีนี้ตรงตามที่โจทก์ฟ้องพยาน ๒ คนเบิกความผิดำป เองต่างหาก ฯลฯ จึงพิพากษายืน.(ดุลยพากย์สุวมัณฑ์-ธรรมบัณฑิต-ดุลยทัณฑ์ชนาณัติ)ศาลจังหวัดแพร่ - นายฉลาด ไชยชาญศาลอุทธรณ์ - แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: คดีนี้โจทก์ฟ้องหาว่าจำเลยฆ่าคนตายโดยเจตนา ขอให้ลงโทษตาม ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา ๒๔๙ จำเลยให้การรับ แต่ อ้างว่าได้กระทำผิดลงในเวลาที่จำเลยวิกลจริต ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้ว เห็นว่า นางฟองเบิกความว่าเกิดเหตุ วันแรม ๑๓ ค่ำ เดือน ๕ เหนือ ซึ่งตรงกับวันที่ ๒๓ กุมภาพันธ์ แต่ในฟ้องว่าเกิดเหตุวันที่ ๒๒ กุมภาพันธ์ จึงถือว่าต่างกับฟ้องพิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์, ศาลอุทธรณ์เห็นว่า ปัญหาที่ว่าจำเลยกระทำผิดหรือเกิดเหตุวันใด เป็นเรื่องปัญหาข้อเท็จจริงที่ศาลจะต้องพิจารณาจากคำ พยานหลักฐานทั้งหมดรวมกัน แล้วจึงจะชี้ขาดฟังเป็นข้อเท็จจริงว่าเหตุเกิดหรือจำเลยกระทำผิดวันใดแน่ หาใช่ว่าถ้า พยานโจทก์คนหนึ่งหรือสองคนเบิกความถึงวันเกิดเหตุแตกต่างไปจากวันที่กล่าวในฟ้องแล้ว จะปรับเอาว่า ข้อเท็จจริงทางพิจารณาต่างกับฟ้องหรือฟ้องผิดวันหาได้ไม่ นางฟอง นางสาวศรีนวลเบิกถึงวันเกิดเหตุผิดจากวันที่กล่าว ในฟ้อง เป็นถ้อยคำที่เลื่อนลอยไม่มีหลักฐานประกอบ และเบิกหลังจากวันเกิดเหตุนาน ย่อมพลั้งเผลอผิดพลาดได้แต่ก็ ยังมีพยานหลักฐานอีกมากที่จะพิศูจน์ให้ฟังเป็นยุติได้ว่าวันเกิดเหตุเป็นวันที่ ๒๒ กุมภาพันธ์ ตรงตามที่โจทก์ฟ้อง จึงพิ พากษายกคำพิพากษาศาลชั้นต้นให้พิพากษาใหม่ตามกระบวนความ จำเลยฎีกา, ศาลฎีกา พิจารณาแล้ว เห็นพ้องกับศาลอุทธรณ์ว่า วันเกิดเหตุในคดีนี้ตรงตามที่โจทก์ฟ้องพยาน ๒ คนเบิกความผิดำป เองต่างหาก ฯลฯ จึงพิพากษายืน. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1079/2496อัยการแพร่โจทก์นายจำปี หรือปี๋ เสมาทองจำเลย ป.วิ.อ. ม. 192, ม. 227.การที่วินิจฉัยว่าจำเลยกระทำผิดหรือเกิดเหตุวันใดนั้นเป็นข้อเท็จจริงที่ศาลจะต้องพิจารณา จากคำพยานหลักฐาน ทั้งหมดรวมกันแล้ว จึงจะชี้ขาดฟังเป็นข้อเท็จจริงว่าเหตุเกิดหรือจำเลยกระทำผิดวันใดแน่ หาใช่ว่าถ้าพยานโจทก์ คนหนึ่งหรือสองคนเบิกความถึงวันเกิดเหตุแตกต่างไปจากวันที่กล่าวในฟ้องแล้ว จะปรับเอาว่าข้อเท็จจริงตามทาง พิจารณาต่างกับฟ้องหรือว่าฟ้องผิดวันหาได้ไม่. แม้พยานบุคคลถึง 2 คนเบิกความถึงวันเกิดเหตุผิดจากวันที่กล่าวในฟ้อง แต่ก็เป็นข้อถ้อยคำที่เลื่อนลอยไม่มีหลัก ฐานประกอบ และเบิกหลังจากวันเกิดเหตุนานซึ่งย่อมพลั้งเผลอผิดพลาด แต่โจทก์มีพยานหลักฐานอีกมากที่จะ พิศูจน์ให้เป็นยุติได้ว่าวันเกิดเหตุตรงตามที่กล่าวในฟ้อง เช่นนี้ศาลก็ย่อมฟังว่าวันเกิดเหตุตรงตามฟ้อง./คดีนี้โจทก์ฟ้องหาว่าจำเลยฆ่าคนตายโดยเจตนา ขอให้ลงโทษตาม ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา ๒๔๙ จำเลยให้การรับ แต่ อ้างว่าได้กระทำผิดลงในเวลาที่จำเลยวิกลจริต ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้ว เห็นว่า นางฟองเบิกความว่าเกิดเหตุ วันแรม ๑๓ ค่ำ เดือน ๕ เหนือ ซึ่งตรงกับวันที่ ๒๓ กุมภาพันธ์ แต่ในฟ้องว่าเกิดเหตุวันที่ ๒๒ กุมภาพันธ์ จึงถือว่าต่างกับฟ้องพิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์, ศาลอุทธรณ์เห็นว่า ปัญหาที่ว่าจำเลยกระทำผิดหรือเกิดเหตุวันใด เป็นเรื่องปัญหาข้อเท็จจริงที่ศาลจะต้องพิจารณาจากคำ พยานหลักฐานทั้งหมดรวมกัน แล้วจึงจะชี้ขาดฟังเป็นข้อเท็จจริงว่าเหตุเกิดหรือจำเลยกระทำผิดวันใดแน่ หาใช่ว่าถ้า พยานโจทก์คนหนึ่งหรือสองคนเบิกความถึงวันเกิดเหตุแตกต่างไปจากวันที่กล่าวในฟ้องแล้ว จะปรับเอาว่า ข้อเท็จจริงทางพิจารณาต่างกับฟ้องหรือฟ้องผิดวันหาได้ไม่ นางฟอง นางสาวศรีนวลเบิกถึงวันเกิดเหตุผิดจากวันที่กล่าว ในฟ้อง เป็นถ้อยคำที่เลื่อนลอยไม่มีหลักฐานประกอบ และเบิกหลังจากวันเกิดเหตุนาน ย่อมพลั้งเผลอผิดพลาดได้แต่ก็ ยังมีพยานหลักฐานอีกมากที่จะพิศูจน์ให้ฟังเป็นยุติได้ว่าวันเกิดเหตุเป็นวันที่ ๒๒ กุมภาพันธ์ ตรงตามที่โจทก์ฟ้อง จึงพิ พากษายกคำพิพากษาศาลชั้นต้นให้พิพากษาใหม่ตามกระบวนความ จำเลยฎีกา, ศาลฎีกา พิจารณาแล้ว เห็นพ้องกับศาลอุทธรณ์ว่า วันเกิดเหตุในคดีนี้ตรงตามที่โจทก์ฟ้องพยาน ๒ คนเบิกความผิดำป เองต่างหาก ฯลฯ จึงพิพากษายืน.(ดุลยพากย์สุวมัณฑ์-ธรรมบัณฑิต-ดุลยทัณฑ์ชนาณัติ)ศาลจังหวัดแพร่ - นายฉลาด ไชยชาญศาลอุทธรณ์ - แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ