คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 39/2508หลักกฎหมาย: ศาลแขวงไต่สวนมูลฟ้องแล้วเห็นว่าคดีไม่มีมูล พิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ ศาลชั้นต้นเห็นว่าเป็นอุทธรณ์ข้อเท็จจริงต้องห้ามไม่รับโจทก์อุทธรณ์คำสั่งศาลอุทธรณ์เห็นดังศาลชั้นต้นให้ยกคำร้องโจทก์ฎีกาศาลฎีกาสั่งให้รับอุทธรณ์โจทก์ในข้อที่ว่าโจทก์จะอุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 170 วรรคหนึ่งได้หรือไม่เพราะเป็นปัญหาข้อกฎหมายโจทก์ฟ้องหาว่าจำเลยแจ้งความเท็จทำให้เสื่อมเสียเสรีภาพหมิ่นประมาทขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 137, 172, 310, 311, 326 และ 328ศาลแขวงพระนครใต้ไต่สวนมูลฟ้องแล้ว เห็นว่า คดีโจทก์ไม่มีมูลพิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลชั้นต้นสั่งว่า อุทธรณ์โจทก์ทั้งเรื่องเป็นการเถียงข้อเท็จจริง ต้องห้ามตามพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแขวงฯ มาตรา 22 จึงไม่รับโจทก์อุทธรณ์คำสั่งศาลอุทธรณ์เห็นอย่างเดียวกับศาลชั้นต้นให้ยกคำร้อง โจทก์ฎีกาคำสั่งต่อมาศาลฎีกาเห็นว่าศาลชั้นต้นวินิจฉัยตามพยานหลักฐานในสำนวนแล้วข้ออุทธรณ์ของโจทก์ข้ออื่นเป็นการอุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริง ส่วนในข้อที่โจทก์จะอุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 170 วรรค 1 ได้หรือไม่นั้น เป็นปัญหาข้อกฎหมาย พิพากษาแก้ให้รับอุทธรณ์ของโจทก์เฉพาะปัญหาข้อกฎหมายดังกล่าว ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 39/2508นายไต้ฮวง แซ่เอี๊ยโจทก์นางสาวอีนา เยอร์เกนเซ่น ที่ 1 นายจอห์น เจ เคอร์กินส์ ที่ 2จำเลย ป.วิ.อ. ม. 170 วรรคหนึ่ง, ม. 193, ม. 216 พ.ร.บ.จัดตั้งศาลแขวงและวิธีพิจารณาความอาญาในศาลแขวง พ.ศ.2499 ม. 22 ศาลแขวงไต่สวนมูลฟ้องแล้วเห็นว่าคดีไม่มีมูล พิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ ศาลชั้นต้นเห็นว่าเป็นอุทธรณ์ข้อเท็จจริงต้องห้ามไม่รับโจทก์อุทธรณ์คำสั่งศาลอุทธรณ์เห็นดังศาลชั้นต้นให้ยกคำร้องโจทก์ฎีกาศาลฎีกาสั่งให้รับอุทธรณ์โจทก์ในข้อที่ว่าโจทก์จะอุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 170 วรรคหนึ่งได้หรือไม่เพราะเป็นปัญหาข้อกฎหมายโจทก์ฟ้องหาว่าจำเลยแจ้งความเท็จทำให้เสื่อมเสียเสรีภาพหมิ่นประมาทขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 137, 172, 310, 311, 326 และ 328ศาลแขวงพระนครใต้ไต่สวนมูลฟ้องแล้ว เห็นว่า คดีโจทก์ไม่มีมูลพิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลชั้นต้นสั่งว่า อุทธรณ์โจทก์ทั้งเรื่องเป็นการเถียงข้อเท็จจริง ต้องห้ามตามพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแขวงฯ มาตรา 22 จึงไม่รับโจทก์อุทธรณ์คำสั่งศาลอุทธรณ์เห็นอย่างเดียวกับศาลชั้นต้นให้ยกคำร้อง โจทก์ฎีกาคำสั่งต่อมาศาลฎีกาเห็นว่าศาลชั้นต้นวินิจฉัยตามพยานหลักฐานในสำนวนแล้วข้ออุทธรณ์ของโจทก์ข้ออื่นเป็นการอุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริง ส่วนในข้อที่โจทก์จะอุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 170 วรรค 1 ได้หรือไม่นั้น เป็นปัญหาข้อกฎหมาย พิพากษาแก้ให้รับอุทธรณ์ของโจทก์เฉพาะปัญหาข้อกฎหมายดังกล่าว(สวัสดิ์ พานิชอัตรา-วิชัยนิตินาท-คร้าม สิวายะวิโรจน์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องหาว่าจำเลยแจ้งความเท็จทำให้เสื่อมเสียเสรีภาพหมิ่นประมาทขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 137, 172, 310, 311, 326 และ 328ศาลแขวงพระนครใต้ไต่สวนมูลฟ้องแล้ว เห็นว่า คดีโจทก์ไม่มีมูลพิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลชั้นต้นสั่งว่า อุทธรณ์โจทก์ทั้งเรื่องเป็นการเถียงข้อเท็จจริง ต้องห้ามตามพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแขวงฯ มาตรา 22 จึงไม่รับโจทก์อุทธรณ์คำสั่งศาลอุทธรณ์เห็นอย่างเดียวกับศาลชั้นต้นให้ยกคำร้อง โจทก์ฎีกาคำสั่งต่อมาศาลฎีกาเห็นว่าศาลชั้นต้นวินิจฉัยตามพยานหลักฐานในสำนวนแล้วข้ออุทธรณ์ของโจทก์ข้ออื่นเป็นการอุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริง ส่วนในข้อที่โจทก์จะอุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 170 วรรค 1 ได้หรือไม่นั้น เป็นปัญหาข้อกฎหมาย พิพากษาแก้ให้รับอุทธรณ์ของโจทก์เฉพาะปัญหาข้อกฎหมายดังกล่าว ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 39/2508นายไต้ฮวง แซ่เอี๊ยโจทก์นางสาวอีนา เยอร์เกนเซ่น ที่ 1 นายจอห์น เจ เคอร์กินส์ ที่ 2จำเลย ป.วิ.อ. ม. 170 วรรคหนึ่ง, ม. 193, ม. 216 พ.ร.บ.จัดตั้งศาลแขวงและวิธีพิจารณาความอาญาในศาลแขวง พ.ศ.2499 ม. 22 ศาลแขวงไต่สวนมูลฟ้องแล้วเห็นว่าคดีไม่มีมูล พิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ ศาลชั้นต้นเห็นว่าเป็นอุทธรณ์ข้อเท็จจริงต้องห้ามไม่รับโจทก์อุทธรณ์คำสั่งศาลอุทธรณ์เห็นดังศาลชั้นต้นให้ยกคำร้องโจทก์ฎีกาศาลฎีกาสั่งให้รับอุทธรณ์โจทก์ในข้อที่ว่าโจทก์จะอุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 170 วรรคหนึ่งได้หรือไม่เพราะเป็นปัญหาข้อกฎหมายโจทก์ฟ้องหาว่าจำเลยแจ้งความเท็จทำให้เสื่อมเสียเสรีภาพหมิ่นประมาทขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 137, 172, 310, 311, 326 และ 328ศาลแขวงพระนครใต้ไต่สวนมูลฟ้องแล้ว เห็นว่า คดีโจทก์ไม่มีมูลพิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลชั้นต้นสั่งว่า อุทธรณ์โจทก์ทั้งเรื่องเป็นการเถียงข้อเท็จจริง ต้องห้ามตามพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแขวงฯ มาตรา 22 จึงไม่รับโจทก์อุทธรณ์คำสั่งศาลอุทธรณ์เห็นอย่างเดียวกับศาลชั้นต้นให้ยกคำร้อง โจทก์ฎีกาคำสั่งต่อมาศาลฎีกาเห็นว่าศาลชั้นต้นวินิจฉัยตามพยานหลักฐานในสำนวนแล้วข้ออุทธรณ์ของโจทก์ข้ออื่นเป็นการอุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริง ส่วนในข้อที่โจทก์จะอุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 170 วรรค 1 ได้หรือไม่นั้น เป็นปัญหาข้อกฎหมาย พิพากษาแก้ให้รับอุทธรณ์ของโจทก์เฉพาะปัญหาข้อกฎหมายดังกล่าว(สวัสดิ์ พานิชอัตรา-วิชัยนิตินาท-คร้าม สิวายะวิโรจน์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ