คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 677/2478หลักกฎหมาย: พระภิกษุผู้น้อยขัดคำสั่งพระภิกษุผู้มีอำนาจเหนือไม่มีผิดฐานขัดคำสั่งเจ้าพนักงานประมวลวิธีพิจารณาความอาญา ม.219 ศาลชั้นต้นยกฟ้องโดยข้อกฎหมาย ศาลอุทธรณ์ยกฟ้องโดยข้อเท็จจริงโจทก์ฎีกาในข้อเท็จจริงได้โจทก์ฟ้องว่าจำเลยเป็นรองเจ้าคณะจังหวัดนครสวรรค์แลเป็นเจ้าอาวาศวัดโพธาราม สมเด็จพระพุทธโฆษาจารย์ประธานกรรมการมหาเถระสมาคมได้มีคำสั่งให้จำเลยหยุดทำการก่อสร้างโบสถ์จนกว่าคดีที่จำเลยต้องหาว่ายักยอกจะถึงที่สุด แต่จำเลยขัดขืนขอให้ลงโทษตามกฎหมายอาญา ม.๓๓๔(๒) ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโดยกล่าวว่าคำสั่งห้ามไม่ชอบด้วยกฎหมาย แลผู้สั่งไม่ใช่เจ้าพนักงาน ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโดยไม่เชื่อว่าจำเลยขัดคำสั่ง ศาลฎีกาวินิจฉัยว่าตาม พรบลักษณปกครองคณะสงฆ์ ร.ศ.๑๒๑ ม.๔๑ บัญญัติความผิดของภิกษุสามเณรที่ฟังคำสั่งของพระภิกษุผู้มีอำนาจเหนือตลอดจนให้พระภิกษุผู้มีอำนาจเหนือมีอำนาจทำทัณฑกรรมได้เองแล้ว จะเอาโทษแก่พระภิกษุผู้ขัดคำสั่งฐานขัดคำสั่งเจ้าพนักงานซ้ำอีกฐาน ๑ ไม่ได้ ทั้งมาตรา ๔๒ ก็บัญญัติถึงเรื่องฆราวาศขัดคำสั่งพระภิกษุให้มีผิดฐานขัดคำสั่งเจ้าพนักงาน จึงเป็นที่เห็นความประสงค์ของกฎหมายว่าไม่ต้องการลงโทษฐานขัดคำสั่งเจ้าพนักงานในกรณีที่ผู้สั่ง และผู้รับคำสั่งเป็นภิกษุด้วยกัน จึงพิพากษายกฟ้องยืนตามศาลล่าง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 677/2478อัยยการนครสวรรค์โจทก์พระครูสวรรค์นคราจารย์จำเลย ป.อ. ม. 334 (2) พ.ร.บ.ลักษณะปกครองคณะสงฆ์ ร.ศ.121 ม. 41-42พระภิกษุผู้น้อยขัดคำสั่งพระภิกษุผู้มีอำนาจเหนือไม่มีผิดฐานขัดคำสั่งเจ้าพนักงานประมวลวิธีพิจารณาความอาญา ม.219 ศาลชั้นต้นยกฟ้องโดยข้อกฎหมาย ศาลอุทธรณ์ยกฟ้องโดยข้อเท็จจริงโจทก์ฎีกาในข้อเท็จจริงได้โจทก์ฟ้องว่าจำเลยเป็นรองเจ้าคณะจังหวัดนครสวรรค์แลเป็นเจ้าอาวาศวัดโพธาราม สมเด็จพระพุทธโฆษาจารย์ประธานกรรมการมหาเถระสมาคมได้มีคำสั่งให้จำเลยหยุดทำการก่อสร้างโบสถ์จนกว่าคดีที่จำเลยต้องหาว่ายักยอกจะถึงที่สุด แต่จำเลยขัดขืนขอให้ลงโทษตามกฎหมายอาญา ม.๓๓๔(๒) ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโดยกล่าวว่าคำสั่งห้ามไม่ชอบด้วยกฎหมาย แลผู้สั่งไม่ใช่เจ้าพนักงาน ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโดยไม่เชื่อว่าจำเลยขัดคำสั่ง ศาลฎีกาวินิจฉัยว่าตาม พรบลักษณปกครองคณะสงฆ์ ร.ศ.๑๒๑ ม.๔๑ บัญญัติความผิดของภิกษุสามเณรที่ฟังคำสั่งของพระภิกษุผู้มีอำนาจเหนือตลอดจนให้พระภิกษุผู้มีอำนาจเหนือมีอำนาจทำทัณฑกรรมได้เองแล้ว จะเอาโทษแก่พระภิกษุผู้ขัดคำสั่งฐานขัดคำสั่งเจ้าพนักงานซ้ำอีกฐาน ๑ ไม่ได้ ทั้งมาตรา ๔๒ ก็บัญญัติถึงเรื่องฆราวาศขัดคำสั่งพระภิกษุให้มีผิดฐานขัดคำสั่งเจ้าพนักงาน จึงเป็นที่เห็นความประสงค์ของกฎหมายว่าไม่ต้องการลงโทษฐานขัดคำสั่งเจ้าพนักงานในกรณีที่ผู้สั่ง และผู้รับคำสั่งเป็นภิกษุด้วยกัน จึงพิพากษายกฟ้องยืนตามศาลล่าง(พลางกูร-มนธา-อมาตย)ศาลชั้นต้น - พระศิลปสิทธิ์ศาลอุทธรณ์ - พระยาภัทรนาวิกแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่าจำเลยเป็นรองเจ้าคณะจังหวัดนครสวรรค์แลเป็นเจ้าอาวาศวัดโพธาราม สมเด็จพระพุทธโฆษาจารย์ประธานกรรมการมหาเถระสมาคมได้มีคำสั่งให้จำเลยหยุดทำการก่อสร้างโบสถ์จนกว่าคดีที่จำเลยต้องหาว่ายักยอกจะถึงที่สุด แต่จำเลยขัดขืนขอให้ลงโทษตามกฎหมายอาญา ม.๓๓๔(๒) ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโดยกล่าวว่าคำสั่งห้ามไม่ชอบด้วยกฎหมาย แลผู้สั่งไม่ใช่เจ้าพนักงาน ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโดยไม่เชื่อว่าจำเลยขัดคำสั่ง ศาลฎีกาวินิจฉัยว่าตาม พรบลักษณปกครองคณะสงฆ์ ร.ศ.๑๒๑ ม.๔๑ บัญญัติความผิดของภิกษุสามเณรที่ฟังคำสั่งของพระภิกษุผู้มีอำนาจเหนือตลอดจนให้พระภิกษุผู้มีอำนาจเหนือมีอำนาจทำทัณฑกรรมได้เองแล้ว จะเอาโทษแก่พระภิกษุผู้ขัดคำสั่งฐานขัดคำสั่งเจ้าพนักงานซ้ำอีกฐาน ๑ ไม่ได้ ทั้งมาตรา ๔๒ ก็บัญญัติถึงเรื่องฆราวาศขัดคำสั่งพระภิกษุให้มีผิดฐานขัดคำสั่งเจ้าพนักงาน จึงเป็นที่เห็นความประสงค์ของกฎหมายว่าไม่ต้องการลงโทษฐานขัดคำสั่งเจ้าพนักงานในกรณีที่ผู้สั่ง และผู้รับคำสั่งเป็นภิกษุด้วยกัน จึงพิพากษายกฟ้องยืนตามศาลล่าง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 677/2478อัยยการนครสวรรค์โจทก์พระครูสวรรค์นคราจารย์จำเลย ป.อ. ม. 334 (2) พ.ร.บ.ลักษณะปกครองคณะสงฆ์ ร.ศ.121 ม. 41-42พระภิกษุผู้น้อยขัดคำสั่งพระภิกษุผู้มีอำนาจเหนือไม่มีผิดฐานขัดคำสั่งเจ้าพนักงานประมวลวิธีพิจารณาความอาญา ม.219 ศาลชั้นต้นยกฟ้องโดยข้อกฎหมาย ศาลอุทธรณ์ยกฟ้องโดยข้อเท็จจริงโจทก์ฎีกาในข้อเท็จจริงได้โจทก์ฟ้องว่าจำเลยเป็นรองเจ้าคณะจังหวัดนครสวรรค์แลเป็นเจ้าอาวาศวัดโพธาราม สมเด็จพระพุทธโฆษาจารย์ประธานกรรมการมหาเถระสมาคมได้มีคำสั่งให้จำเลยหยุดทำการก่อสร้างโบสถ์จนกว่าคดีที่จำเลยต้องหาว่ายักยอกจะถึงที่สุด แต่จำเลยขัดขืนขอให้ลงโทษตามกฎหมายอาญา ม.๓๓๔(๒) ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโดยกล่าวว่าคำสั่งห้ามไม่ชอบด้วยกฎหมาย แลผู้สั่งไม่ใช่เจ้าพนักงาน ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโดยไม่เชื่อว่าจำเลยขัดคำสั่ง ศาลฎีกาวินิจฉัยว่าตาม พรบลักษณปกครองคณะสงฆ์ ร.ศ.๑๒๑ ม.๔๑ บัญญัติความผิดของภิกษุสามเณรที่ฟังคำสั่งของพระภิกษุผู้มีอำนาจเหนือตลอดจนให้พระภิกษุผู้มีอำนาจเหนือมีอำนาจทำทัณฑกรรมได้เองแล้ว จะเอาโทษแก่พระภิกษุผู้ขัดคำสั่งฐานขัดคำสั่งเจ้าพนักงานซ้ำอีกฐาน ๑ ไม่ได้ ทั้งมาตรา ๔๒ ก็บัญญัติถึงเรื่องฆราวาศขัดคำสั่งพระภิกษุให้มีผิดฐานขัดคำสั่งเจ้าพนักงาน จึงเป็นที่เห็นความประสงค์ของกฎหมายว่าไม่ต้องการลงโทษฐานขัดคำสั่งเจ้าพนักงานในกรณีที่ผู้สั่ง และผู้รับคำสั่งเป็นภิกษุด้วยกัน จึงพิพากษายกฟ้องยืนตามศาลล่าง(พลางกูร-มนธา-อมาตย)ศาลชั้นต้น - พระศิลปสิทธิ์ศาลอุทธรณ์ - พระยาภัทรนาวิกแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุหมายเหตุ: 110688. คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 676/2478 พิมพ์คำพิพากษาฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 676/2478 ป.อ. ม. 156()แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ