คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 35/2501หลักกฎหมาย: โจทก์ฟ้องจำเลยเพราะเหตุจำเลยละเมิดสิทธิครอบครองของโจทก์ ไม่ใช่เรื่องโจทก์ฟ้องเรียกมรดก จึงไม่จำเป็นต้องบรรยายว่าบิดาโจทก์ตายเมื่อใด และใครเป็นทายาทบ้าง หนังสือมอบอำนาจท้ายฟ้อง (ให้จัดการทรัพย์สินและให้ฟ้องร้องได้)เป็นเอกสารแสดงการมอบอำนาจให้ทำการแทนในกิจการมากกว่าครั้งเดียวแต่มิได้กระทำในลักษณะเป็นรูปตราสารสัญญาหากเป็นเพียงเอกสารที่ทำแต่ลำพังผู้มอบอำนาจฝ่ายเดียวจึงต้องเสียอากรแสตมป์ตามบัญชีอัตราอากรแสตมป์ข้อ 7 ข. อันกำหนดไว้ 5 บาท หาใช่การมอบอำนาจทั่วไปในเรื่องตัวแทนตามข้อ 21 ข. ซึ่งกำหนดให้ปิด 10 บาท นั้นไม่เมื่อได้ปิดอากรแสตมป์ครบถ้วนถูกต้องดังนี้แล้ว ก็ใช้เป็นพยานหลักฐานในศาลได้ โจทก์เพิ่งทราบพฤติการณ์ของจำเลยเมื่อจำเลยที่ 3 ได้เข้ามารบกวนและบังอาจบุกรุกสิทธิการครอบครองของโจทก์อายุความจึงต้องนับตั้งแต่โจทก์รู้ถึงการละเมิดและนับแต่วันนั้นมาจนถึงวันฟ้องยังไม่เกิน1 ปี ฟ้องของโจทก์จึงไม่ขาดอายุความโจทก์ฟ้องขอให้ศาลพิพากษาแสดงว่าที่ดินโฉนดที่ 1644 เป็นกรรมสิทธิ์ของโจทก์ ขอให้ทำลายนิติกรรมการซื้อขายที่ดินระหว่างจำเลยที่ 2 กับจำเลยที่ 3 และห้ามไม่ให้จำเลยเข้ามาเกี่ยวข้องรบกวนสิทธิครอบครองของโจทก์ ให้เพิกถอนการจดทะเบียนจำเลยที่ 3 เป็นเจ้าของกรรมสิทธิที่ดิน แล้วใส่ชื่อโจทก์เป็นเจ้าของกรรมสิทธิแทน ถ้าเป็นการพ้นวิสัยที่ศาลจะพิพากษาตามคำขอดังกล่าวก็ขอให้ศาลพิพากษาให้จำเลยที่ 1-2 ร่วมกันชดใช้ค่าเสียหายให้โจทก์ตามราคาที่ดินปัจจุบันจำเลยให้การว่า ที่พิพาทเป็นของนายอึ้ง ยุกหลง บิดาจำเลยที่ 1-2 จำเลยที่ 2 ได้ครอบครองตลอดมาและขอรับมรดกแล้วขายให้จำเลยที่ 3 ไปโดยสุจริต คดีขาดอายุความศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยที่ 2 ใช้เงินค่าเสียหายให้โจทก์ 20,000 บาทให้ยกฟ้องจำเลยที่ 1-3โจทก์และจำเลยที่ 2 อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ว่าที่ดินโฉนดที่ 1644 เป็นกรรมสิทธิของโจทก์ ให้ทำลายนิติกรรมซื้อขายระหว่างจำเลยที่ 2 และที่ 3 เสียให้ถอนชื่อจำเลยที่ 3 ออกจากโฉนด แล้วใส่ชื่อโจทก์เป็นกรรมสิทธินอกจากที่แก้นี้ ยืนจำเลยที่ 2-3 ฎีกาศาลฎีกาพิพากษายืนในข้อกฎหมาย ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า.-โจทก์ฟ้องจำเลยเพราะเหตุจำเลยละเมิดสิทธิ (ครอบครอง) ของโจทก์ ไม่ใช่เรื่องโจทก์ฟ้องเรียกมรดก จึงไม่จำเป็นต้องบรรยายว่าบิดาโจทก์ (นายยีมฮี้) ตายเมื่อใด และใครเป็นทายาทบ้างหนังสือมอบอำนาจท้ายฟ้อง (ให้จัดการทรัพย์สินและให้ฟ้องร้องได้)เป็นเอกสารแสดงการมอบอำนาจให้ทำการแทนในกิจการมากกว่าครั้งเดียวแต่มิได้กระทำในลักษณะเป็นรูปตราสารสัญญา หากเป็นเพียงเอกสารที่ทำแต่ลำพังผู้มอบอำนาจฝ่ายจึงต้องเสียอากรแสตมป์ตามบัญชีอัตราอากรแสตมป์ข้อ 7 ข. อันกำหนดไว้ 5 บาท หาใช่การมอบอำนาจทั่วไปในเรื่องตัวแทน ตามข้อ 21 ข. ซึ่งกำหนดให้ปิด 10 บาท นั้นไม่ เมื่อได้ปิดอากรแสตมป์ครบถ้วนถูกต้องดังนี้แล้ว ก็ใช้เป็นพยานหลักฐานในศาลได้โจทก์เพิ่งทราบพฤติการณ์ของจำเลยเมื่อจำเลยที่ 3 ได้เข้ามารบกวนและบังอาจบุกรุกสิทธิการครอบครองของโจทก์ อายุความจึงต้องนับตั้งแต่โจทก์รู้ถึงการละเมิดและนับแต่วันนั้นมาจนถึงวันฟ้องยังไม่เกิน 1 ปี ฟ้องของโจทก์จึงไม่ขาดอายุความ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 35/2501น.ส.สุรภี ชุติรักษ์ โดยนายจั้งเลี้ยง แซ่ซิ้ม ผู้รับมอบอำนาจ (นายจั้งเลี้ยง นายก๋วงเลี้ยง ผู้รับมรดกความโจทก์นายจุลินทร์ ล่ำซำ ที่ 1 นางสาวเล็ก ล่ำซำที่ 2 นายเพ็ญ สิมะเสถียร ที่ 3จำเลย ป.วิ.พ. ม. 172 ป.รัษฎากร ม. 118, ข้อ 7(ข), ข้อ 21(ข) ป.พ.พ. ม. 448, ม. 1374 บัญชีอัตราอากรแสตมป์ท้ายประมวลรัษฎากร , โจทก์ฟ้องจำเลยเพราะเหตุจำเลยละเมิดสิทธิครอบครองของโจทก์ ไม่ใช่เรื่องโจทก์ฟ้องเรียกมรดก จึงไม่จำเป็นต้องบรรยายว่าบิดาโจทก์ตายเมื่อใด และใครเป็นทายาทบ้าง หนังสือมอบอำนาจท้ายฟ้อง (ให้จัดการทรัพย์สินและให้ฟ้องร้องได้)เป็นเอกสารแสดงการมอบอำนาจให้ทำการแทนในกิจการมากกว่าครั้งเดียวแต่มิได้กระทำในลักษณะเป็นรูปตราสารสัญญาหากเป็นเพียงเอกสารที่ทำแต่ลำพังผู้มอบอำนาจฝ่ายเดียวจึงต้องเสียอากรแสตมป์ตามบัญชีอัตราอากรแสตมป์ข้อ 7 ข. อันกำหนดไว้ 5 บาท หาใช่การมอบอำนาจทั่วไปในเรื่องตัวแทนตามข้อ 21 ข. ซึ่งกำหนดให้ปิด 10 บาท นั้นไม่เมื่อได้ปิดอากรแสตมป์ครบถ้วนถูกต้องดังนี้แล้ว ก็ใช้เป็นพยานหลักฐานในศาลได้ โจทก์เพิ่งทราบพฤติการณ์ของจำเลยเมื่อจำเลยที่ 3 ได้เข้ามารบกวนและบังอาจบุกรุกสิทธิการครอบครองของโจทก์อายุความจึงต้องนับตั้งแต่โจทก์รู้ถึงการละเมิดและนับแต่วันนั้นมาจนถึงวันฟ้องยังไม่เกิน1 ปี ฟ้องของโจทก์จึงไม่ขาดอายุความโจทก์ฟ้องขอให้ศาลพิพากษาแสดงว่าที่ดินโฉนดที่ 1644 เป็นกรรมสิทธิ์ของโจทก์ ขอให้ทำลายนิติกรรมการซื้อขายที่ดินระหว่างจำเลยที่ 2 กับจำเลยที่ 3 และห้ามไม่ให้จำเลยเข้ามาเกี่ยวข้องรบกวนสิทธิครอบครองของโจทก์ ให้เพิกถอนการจดทะเบียนจำเลยที่ 3 เป็นเจ้าของกรรมสิทธิที่ดิน แล้วใส่ชื่อโจทก์เป็นเจ้าของกรรมสิทธิแทน ถ้าเป็นการพ้นวิสัยที่ศาลจะพิพากษาตามคำขอดังกล่าวก็ขอให้ศาลพิพากษาให้จำเลยที่ 1-2 ร่วมกันชดใช้ค่าเสียหายให้โจทก์ตามราคาที่ดินปัจจุบันจำเลยให้การว่า ที่พิพาทเป็นของนายอึ้ง ยุกหลง บิดาจำเลยที่ 1-2 จำเลยที่ 2 ได้ครอบครองตลอดมาและขอรับมรดกแล้วขายให้จำเลยที่ 3 ไปโดยสุจริต คดีขาดอายุความศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยที่ 2 ใช้เงินค่าเสียหายให้โจทก์ 20,000 บาทให้ยกฟ้องจำเลยที่ 1-3โจทก์และจำเลยที่ 2 อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ว่าที่ดินโฉนดที่ 1644 เป็นกรรมสิทธิของโจทก์ ให้ทำลายนิติกรรมซื้อขายระหว่างจำเลยที่ 2 และที่ 3 เสียให้ถอนชื่อจำเลยที่ 3 ออกจากโฉนด แล้วใส่ชื่อโจทก์เป็นกรรมสิทธินอกจากที่แก้นี้ ยืนจำเลยที่ 2-3 ฎีกาศาลฎีกาพิพากษายืนในข้อกฎหมาย ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า.-โจทก์ฟ้องจำเลยเพราะเหตุจำเลยละเมิดสิทธิ (ครอบครอง) ของโจทก์ ไม่ใช่เรื่องโจทก์ฟ้องเรียกมรดก จึงไม่จำเป็นต้องบรรยายว่าบิดาโจทก์ (นายยีมฮี้) ตายเมื่อใด และใครเป็นทายาทบ้างหนังสือมอบอำนาจท้ายฟ้อง (ให้จัดการทรัพย์สินและให้ฟ้องร้องได้)เป็นเอกสารแสดงการมอบอำนาจให้ทำการแทนในกิจการมากกว่าครั้งเดียวแต่มิได้กระทำในลักษณะเป็นรูปตราสารสัญญา หากเป็นเพียงเอกสารที่ทำแต่ลำพังผู้มอบอำนาจฝ่ายจึงต้องเสียอากรแสตมป์ตามบัญชีอัตราอากรแสตมป์ข้อ 7 ข. อันกำหนดไว้ 5 บาท หาใช่การมอบอำนาจทั่วไปในเรื่องตัวแทน ตามข้อ 21 ข. ซึ่งกำหนดให้ปิด 10 บาท นั้นไม่ เมื่อได้ปิดอากรแสตมป์ครบถ้วนถูกต้องดังนี้แล้ว ก็ใช้เป็นพยานหลักฐานในศาลได้โจทก์เพิ่งทราบพฤติการณ์ของจำเลยเมื่อจำเลยที่ 3 ได้เข้ามารบกวนและบังอาจบุกรุกสิทธิการครอบครองของโจทก์ อายุความจึงต้องนับตั้งแต่โจทก์รู้ถึงการละเมิดและนับแต่วันนั้นมาจนถึงวันฟ้องยังไม่เกิน 1 ปี ฟ้องของโจทก์จึงไม่ขาดอายุความ(มนูเวทย์วิมลนาท-พิบูลย์ไอศวรรย์-ประศาสน์วินิจฉัย)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องขอให้ศาลพิพากษาแสดงว่าที่ดินโฉนดที่ 1644 เป็นกรรมสิทธิ์ของโจทก์ ขอให้ทำลายนิติกรรมการซื้อขายที่ดินระหว่างจำเลยที่ 2 กับจำเลยที่ 3 และห้ามไม่ให้จำเลยเข้ามาเกี่ยวข้องรบกวนสิทธิครอบครองของโจทก์ ให้เพิกถอนการจดทะเบียนจำเลยที่ 3 เป็นเจ้าของกรรมสิทธิที่ดิน แล้วใส่ชื่อโจทก์เป็นเจ้าของกรรมสิทธิแทน ถ้าเป็นการพ้นวิสัยที่ศาลจะพิพากษาตามคำขอดังกล่าวก็ขอให้ศาลพิพากษาให้จำเลยที่ 1-2 ร่วมกันชดใช้ค่าเสียหายให้โจทก์ตามราคาที่ดินปัจจุบันจำเลยให้การว่า ที่พิพาทเป็นของนายอึ้ง ยุกหลง บิดาจำเลยที่ 1-2 จำเลยที่ 2 ได้ครอบครองตลอดมาและขอรับมรดกแล้วขายให้จำเลยที่ 3 ไปโดยสุจริต คดีขาดอายุความศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยที่ 2 ใช้เงินค่าเสียหายให้โจทก์ 20,000 บาทให้ยกฟ้องจำเลยที่ 1-3โจทก์และจำเลยที่ 2 อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ว่าที่ดินโฉนดที่ 1644 เป็นกรรมสิทธิของโจทก์ ให้ทำลายนิติกรรมซื้อขายระหว่างจำเลยที่ 2 และที่ 3 เสียให้ถอนชื่อจำเลยที่ 3 ออกจากโฉนด แล้วใส่ชื่อโจทก์เป็นกรรมสิทธินอกจากที่แก้นี้ ยืนจำเลยที่ 2-3 ฎีกาศาลฎีกาพิพากษายืนในข้อกฎหมาย ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า.-โจทก์ฟ้องจำเลยเพราะเหตุจำเลยละเมิดสิทธิ (ครอบครอง) ของโจทก์ ไม่ใช่เรื่องโจทก์ฟ้องเรียกมรดก จึงไม่จำเป็นต้องบรรยายว่าบิดาโจทก์ (นายยีมฮี้) ตายเมื่อใด และใครเป็นทายาทบ้างหนังสือมอบอำนาจท้ายฟ้อง (ให้จัดการทรัพย์สินและให้ฟ้องร้องได้)เป็นเอกสารแสดงการมอบอำนาจให้ทำการแทนในกิจการมากกว่าครั้งเดียวแต่มิได้กระทำในลักษณะเป็นรูปตราสารสัญญา หากเป็นเพียงเอกสารที่ทำแต่ลำพังผู้มอบอำนาจฝ่ายจึงต้องเสียอากรแสตมป์ตามบัญชีอัตราอากรแสตมป์ข้อ 7 ข. อันกำหนดไว้ 5 บาท หาใช่การมอบอำนาจทั่วไปในเรื่องตัวแทน ตามข้อ 21 ข. ซึ่งกำหนดให้ปิด 10 บาท นั้นไม่ เมื่อได้ปิดอากรแสตมป์ครบถ้วนถูกต้องดังนี้แล้ว ก็ใช้เป็นพยานหลักฐานในศาลได้โจทก์เพิ่งทราบพฤติการณ์ของจำเลยเมื่อจำเลยที่ 3 ได้เข้ามารบกวนและบังอาจบุกรุกสิทธิการครอบครองของโจทก์ อายุความจึงต้องนับตั้งแต่โจทก์รู้ถึงการละเมิดและนับแต่วันนั้นมาจนถึงวันฟ้องยังไม่เกิน 1 ปี ฟ้องของโจทก์จึงไม่ขาดอายุความ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 35/2501น.ส.สุรภี ชุติรักษ์ โดยนายจั้งเลี้ยง แซ่ซิ้ม ผู้รับมอบอำนาจ (นายจั้งเลี้ยง นายก๋วงเลี้ยง ผู้รับมรดกความโจทก์นายจุลินทร์ ล่ำซำ ที่ 1 นางสาวเล็ก ล่ำซำที่ 2 นายเพ็ญ สิมะเสถียร ที่ 3จำเลย ป.วิ.พ. ม. 172 ป.รัษฎากร ม. 118, ข้อ 7(ข), ข้อ 21(ข) ป.พ.พ. ม. 448, ม. 1374 บัญชีอัตราอากรแสตมป์ท้ายประมวลรัษฎากร , โจทก์ฟ้องจำเลยเพราะเหตุจำเลยละเมิดสิทธิครอบครองของโจทก์ ไม่ใช่เรื่องโจทก์ฟ้องเรียกมรดก จึงไม่จำเป็นต้องบรรยายว่าบิดาโจทก์ตายเมื่อใด และใครเป็นทายาทบ้าง หนังสือมอบอำนาจท้ายฟ้อง (ให้จัดการทรัพย์สินและให้ฟ้องร้องได้)เป็นเอกสารแสดงการมอบอำนาจให้ทำการแทนในกิจการมากกว่าครั้งเดียวแต่มิได้กระทำในลักษณะเป็นรูปตราสารสัญญาหากเป็นเพียงเอกสารที่ทำแต่ลำพังผู้มอบอำนาจฝ่ายเดียวจึงต้องเสียอากรแสตมป์ตามบัญชีอัตราอากรแสตมป์ข้อ 7 ข. อันกำหนดไว้ 5 บาท หาใช่การมอบอำนาจทั่วไปในเรื่องตัวแทนตามข้อ 21 ข. ซึ่งกำหนดให้ปิด 10 บาท นั้นไม่เมื่อได้ปิดอากรแสตมป์ครบถ้วนถูกต้องดังนี้แล้ว ก็ใช้เป็นพยานหลักฐานในศาลได้ โจทก์เพิ่งทราบพฤติการณ์ของจำเลยเมื่อจำเลยที่ 3 ได้เข้ามารบกวนและบังอาจบุกรุกสิทธิการครอบครองของโจทก์อายุความจึงต้องนับตั้งแต่โจทก์รู้ถึงการละเมิดและนับแต่วันนั้นมาจนถึงวันฟ้องยังไม่เกิน1 ปี ฟ้องของโจทก์จึงไม่ขาดอายุความโจทก์ฟ้องขอให้ศาลพิพากษาแสดงว่าที่ดินโฉนดที่ 1644 เป็นกรรมสิทธิ์ของโจทก์ ขอให้ทำลายนิติกรรมการซื้อขายที่ดินระหว่างจำเลยที่ 2 กับจำเลยที่ 3 และห้ามไม่ให้จำเลยเข้ามาเกี่ยวข้องรบกวนสิทธิครอบครองของโจทก์ ให้เพิกถอนการจดทะเบียนจำเลยที่ 3 เป็นเจ้าของกรรมสิทธิที่ดิน แล้วใส่ชื่อโจทก์เป็นเจ้าของกรรมสิทธิแทน ถ้าเป็นการพ้นวิสัยที่ศาลจะพิพากษาตามคำขอดังกล่าวก็ขอให้ศาลพิพากษาให้จำเลยที่ 1-2 ร่วมกันชดใช้ค่าเสียหายให้โจทก์ตามราคาที่ดินปัจจุบันจำเลยให้การว่า ที่พิพาทเป็นของนายอึ้ง ยุกหลง บิดาจำเลยที่ 1-2 จำเลยที่ 2 ได้ครอบครองตลอดมาและขอรับมรดกแล้วขายให้จำเลยที่ 3 ไปโดยสุจริต คดีขาดอายุความศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยที่ 2 ใช้เงินค่าเสียหายให้โจทก์ 20,000 บาทให้ยกฟ้องจำเลยที่ 1-3โจทก์และจำเลยที่ 2 อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ว่าที่ดินโฉนดที่ 1644 เป็นกรรมสิทธิของโจทก์ ให้ทำลายนิติกรรมซื้อขายระหว่างจำเลยที่ 2 และที่ 3 เสียให้ถอนชื่อจำเลยที่ 3 ออกจากโฉนด แล้วใส่ชื่อโจทก์เป็นกรรมสิทธินอกจากที่แก้นี้ ยืนจำเลยที่ 2-3 ฎีกาศาลฎีกาพิพากษายืนในข้อกฎหมาย ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า.-โจทก์ฟ้องจำเลยเพราะเหตุจำเลยละเมิดสิทธิ (ครอบครอง) ของโจทก์ ไม่ใช่เรื่องโจทก์ฟ้องเรียกมรดก จึงไม่จำเป็นต้องบรรยายว่าบิดาโจทก์ (นายยีมฮี้) ตายเมื่อใด และใครเป็นทายาทบ้างหนังสือมอบอำนาจท้ายฟ้อง (ให้จัดการทรัพย์สินและให้ฟ้องร้องได้)เป็นเอกสารแสดงการมอบอำนาจให้ทำการแทนในกิจการมากกว่าครั้งเดียวแต่มิได้กระทำในลักษณะเป็นรูปตราสารสัญญา หากเป็นเพียงเอกสารที่ทำแต่ลำพังผู้มอบอำนาจฝ่ายจึงต้องเสียอากรแสตมป์ตามบัญชีอัตราอากรแสตมป์ข้อ 7 ข. อันกำหนดไว้ 5 บาท หาใช่การมอบอำนาจทั่วไปในเรื่องตัวแทน ตามข้อ 21 ข. ซึ่งกำหนดให้ปิด 10 บาท นั้นไม่ เมื่อได้ปิดอากรแสตมป์ครบถ้วนถูกต้องดังนี้แล้ว ก็ใช้เป็นพยานหลักฐานในศาลได้โจทก์เพิ่งทราบพฤติการณ์ของจำเลยเมื่อจำเลยที่ 3 ได้เข้ามารบกวนและบังอาจบุกรุกสิทธิการครอบครองของโจทก์ อายุความจึงต้องนับตั้งแต่โจทก์รู้ถึงการละเมิดและนับแต่วันนั้นมาจนถึงวันฟ้องยังไม่เกิน 1 ปี ฟ้องของโจทก์จึงไม่ขาดอายุความ(มนูเวทย์วิมลนาท-พิบูลย์ไอศวรรย์-ประศาสน์วินิจฉัย)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ