คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 257/2503หลักกฎหมาย: จำเลยเป็นคนขาเป๋เดินไม่ถนัดร่างกายเตี้ยสูงเพียง 147 เซนติเมตรผู้ตายเป็นคนรูปร่างสูงใหญ่ การที่ผู้ตายรูปร่างสูงใหญ่กว่าตรงเข้ามาจะฟันแล้วหกล้มจำเลยจึงฟันผู้ตายหลายที เพราะกลัวผู้ตายจะฟันเอาดังนี้ การกระทำของจำเลยเป็นการป้องกันตัวพอสมควรแก่เหตุโจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานฆ่าคนโดยเจตนาจำเลยที่ 1 ให้การภาคเสธ จำเลยที่ 2 ให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยทั้งสองมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 288, 83, 53 ให้จำคุกจำเลยที่ 1 ไว้ 14 ปี จำคุกจำเลยที่ 2 ตลอดชีวิตจำเลยทั้ง 2 อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้ยกฟ้องโจทก์ฎีกาศาลฎีกาพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ โดยเชื่อว่าจำเลยที่ 1 แต่คนเดียวทำร้ายผู้ตาย ส่วนจำเลยที่ 2 ไม่เชื่อว่าได้สมคบกับจำเลยที่ 1 ทำร้ายผู้ตาย แต่วินิจฉัยต่อไปว่า จำเลยที่ 1 เป็นคนขาเป๋ เดินไม่ถนัด ร่างกายเตี้ย สูงเพียง147 เซนติเมตรผู้ตายเป็นคนรูปร่างสูงใหญ่ การที่ผู้ตายรูปร่างสูงใหญ่กว่าตรงเข้ามาจะฟันแล้วหกล้ม จำเลยที่ 1 จึงฟันผู้ตายหลายทีเพราะกลัวผู้ตายจะฟันเอา เป็นการป้องกันพอสมควรแก่เหตุ ไม่ควรมีความผิด ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 257/2503อัยการจังหวัดนราธิวาสโจทก์นายเฉ บุญให้ ที่ 1 นายลี่ แซ่ว่อง ที่ 2จำเลย ป.อ. ม. 288, ม. 68 จำเลยเป็นคนขาเป๋เดินไม่ถนัดร่างกายเตี้ยสูงเพียง 147 เซนติเมตรผู้ตายเป็นคนรูปร่างสูงใหญ่ การที่ผู้ตายรูปร่างสูงใหญ่กว่าตรงเข้ามาจะฟันแล้วหกล้มจำเลยจึงฟันผู้ตายหลายที เพราะกลัวผู้ตายจะฟันเอาดังนี้ การกระทำของจำเลยเป็นการป้องกันตัวพอสมควรแก่เหตุโจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานฆ่าคนโดยเจตนาจำเลยที่ 1 ให้การภาคเสธ จำเลยที่ 2 ให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยทั้งสองมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 288, 83, 53 ให้จำคุกจำเลยที่ 1 ไว้ 14 ปี จำคุกจำเลยที่ 2 ตลอดชีวิตจำเลยทั้ง 2 อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้ยกฟ้องโจทก์ฎีกาศาลฎีกาพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ โดยเชื่อว่าจำเลยที่ 1 แต่คนเดียวทำร้ายผู้ตาย ส่วนจำเลยที่ 2 ไม่เชื่อว่าได้สมคบกับจำเลยที่ 1 ทำร้ายผู้ตาย แต่วินิจฉัยต่อไปว่า จำเลยที่ 1 เป็นคนขาเป๋ เดินไม่ถนัด ร่างกายเตี้ย สูงเพียง147 เซนติเมตรผู้ตายเป็นคนรูปร่างสูงใหญ่ การที่ผู้ตายรูปร่างสูงใหญ่กว่าตรงเข้ามาจะฟันแล้วหกล้ม จำเลยที่ 1 จึงฟันผู้ตายหลายทีเพราะกลัวผู้ตายจะฟันเอา เป็นการป้องกันพอสมควรแก่เหตุ ไม่ควรมีความผิด(พิชัยบัณฑิต-ไชยเจริญ สันติศิริ-พิทักษ์มนูศาสตร์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานฆ่าคนโดยเจตนาจำเลยที่ 1 ให้การภาคเสธ จำเลยที่ 2 ให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยทั้งสองมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 288, 83, 53 ให้จำคุกจำเลยที่ 1 ไว้ 14 ปี จำคุกจำเลยที่ 2 ตลอดชีวิตจำเลยทั้ง 2 อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้ยกฟ้องโจทก์ฎีกาศาลฎีกาพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ โดยเชื่อว่าจำเลยที่ 1 แต่คนเดียวทำร้ายผู้ตาย ส่วนจำเลยที่ 2 ไม่เชื่อว่าได้สมคบกับจำเลยที่ 1 ทำร้ายผู้ตาย แต่วินิจฉัยต่อไปว่า จำเลยที่ 1 เป็นคนขาเป๋ เดินไม่ถนัด ร่างกายเตี้ย สูงเพียง147 เซนติเมตรผู้ตายเป็นคนรูปร่างสูงใหญ่ การที่ผู้ตายรูปร่างสูงใหญ่กว่าตรงเข้ามาจะฟันแล้วหกล้ม จำเลยที่ 1 จึงฟันผู้ตายหลายทีเพราะกลัวผู้ตายจะฟันเอา เป็นการป้องกันพอสมควรแก่เหตุ ไม่ควรมีความผิด ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 257/2503อัยการจังหวัดนราธิวาสโจทก์นายเฉ บุญให้ ที่ 1 นายลี่ แซ่ว่อง ที่ 2จำเลย ป.อ. ม. 288, ม. 68 จำเลยเป็นคนขาเป๋เดินไม่ถนัดร่างกายเตี้ยสูงเพียง 147 เซนติเมตรผู้ตายเป็นคนรูปร่างสูงใหญ่ การที่ผู้ตายรูปร่างสูงใหญ่กว่าตรงเข้ามาจะฟันแล้วหกล้มจำเลยจึงฟันผู้ตายหลายที เพราะกลัวผู้ตายจะฟันเอาดังนี้ การกระทำของจำเลยเป็นการป้องกันตัวพอสมควรแก่เหตุโจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานฆ่าคนโดยเจตนาจำเลยที่ 1 ให้การภาคเสธ จำเลยที่ 2 ให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยทั้งสองมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 288, 83, 53 ให้จำคุกจำเลยที่ 1 ไว้ 14 ปี จำคุกจำเลยที่ 2 ตลอดชีวิตจำเลยทั้ง 2 อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้ยกฟ้องโจทก์ฎีกาศาลฎีกาพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ โดยเชื่อว่าจำเลยที่ 1 แต่คนเดียวทำร้ายผู้ตาย ส่วนจำเลยที่ 2 ไม่เชื่อว่าได้สมคบกับจำเลยที่ 1 ทำร้ายผู้ตาย แต่วินิจฉัยต่อไปว่า จำเลยที่ 1 เป็นคนขาเป๋ เดินไม่ถนัด ร่างกายเตี้ย สูงเพียง147 เซนติเมตรผู้ตายเป็นคนรูปร่างสูงใหญ่ การที่ผู้ตายรูปร่างสูงใหญ่กว่าตรงเข้ามาจะฟันแล้วหกล้ม จำเลยที่ 1 จึงฟันผู้ตายหลายทีเพราะกลัวผู้ตายจะฟันเอา เป็นการป้องกันพอสมควรแก่เหตุ ไม่ควรมีความผิด(พิชัยบัณฑิต-ไชยเจริญ สันติศิริ-พิทักษ์มนูศาสตร์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ