คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 459/2502หลักกฎหมาย: ศาลชั้นต้นลงโทษจำเลยฐานเป็นตัวการสมคบกันชิงทรัพย์ศาลอุทธรณ์แก้ว่าจำเลยเป็นเพียงผู้สนับสนุนโจทก์ฎีกาฝ่ายเดียว ขอให้ลงโทษจำเลยฐานเป็นตัวการเมื่อศาลฎีกาเห็นว่าจำเลยไม่มีความผิด แม้จำเลยไม่ได้ฎีกาขึ้นมาศาลฎีกาก็ยกขึ้นวินิจฉัยและยกฟ้องได้เพราะเกี่ยวแก่ความสงบเรียบร้อยโจทก์ฟ้องว่า จำเลยทั้งสองสมคบกันชิงทรัพย์รถจักรยาน 1 คันราคา400 บาท ของนายติ๋ว หวังสกุลไป ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 339, 335, 83 และขอให้ใช้ราคาทรัพย์จำเลยปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยทั้งสองผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 339 ประกอบด้วย มาตรา 335 ให้จำคุกคนละ 4 ปี และให้ช่วยกันคืนหรือใช้ราคาทรัพย์จำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เฉพาะจำเลยที่ 1 ว่าผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 83,86 ให้จำคุกจำเลยที่ 1 ไว้ 2 ปี 8 เดือนโจทก์ฎีกาข้อกฎหมายว่า จำเลยที่ 1 ควรมีผิดฐานร่วมมือกันกระทำการชิงทรัพย์กับจำเลยที่ 2 เพราะจำเลยที่ 1 ขี่รถจักรยานไปถึงที่ซึ่งเจ้าทรัพย์กำลังขี่รถจักรยานอยู่ จำเลยที่ 2 ก็โดดลงจากท้ายรถจำเลยที่ 1 แล้วตรงเข้าไปทำการชิงทรัพย์ ส่วนจำเลยที่ 1 คงขี่รถจักรยานเรื่อยไป เมื่อจำเลยที่ 2 ชิงรถได้แล้วก็ขี่ไปทางเดียวกับจำเลยที่ 1 ย่อมถือได้ว่าเป็นการร่วมมือกันทำความผิดฐานชิงทรัพย์ ขอให้พิพากษายืนตามศาลชั้นต้นศาลฎีกาเห็นว่า จำเลยที่ 1 ไม่ได้ช่วยเหลือหรือให้ความสะดวกในการที่จำเลยที่ 2 ทำผิดรายนี้ เมื่อได้ความว่าจำเลยที่ 1 ไม่มีความผิด ศาลฎีกาก็ยกขึ้นวินิจฉัยได้เพราะเกี่ยวแก่ความสงบเรียบร้อยพิพากษาแก้ศาลอุทธรณ์ว่า ให้ยกฟ้องเฉพาะจำเลยที่ 1 ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 459/2502อัยการจังหวัดนครปฐมโจทก์นายรวย หรือสำรวย จันเทวี กับพวก 2 คนจำเลย ป.วิ.อ. ม. 195 ป.วิ.พ. ม. 249, ม. 225 ป.พ.พ. ม. 113 ป.อ. ม. 83, ม. 86ศาลชั้นต้นลงโทษจำเลยฐานเป็นตัวการสมคบกันชิงทรัพย์ศาลอุทธรณ์แก้ว่าจำเลยเป็นเพียงผู้สนับสนุนโจทก์ฎีกาฝ่ายเดียว ขอให้ลงโทษจำเลยฐานเป็นตัวการเมื่อศาลฎีกาเห็นว่าจำเลยไม่มีความผิด แม้จำเลยไม่ได้ฎีกาขึ้นมาศาลฎีกาก็ยกขึ้นวินิจฉัยและยกฟ้องได้เพราะเกี่ยวแก่ความสงบเรียบร้อยโจทก์ฟ้องว่า จำเลยทั้งสองสมคบกันชิงทรัพย์รถจักรยาน 1 คันราคา400 บาท ของนายติ๋ว หวังสกุลไป ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 339, 335, 83 และขอให้ใช้ราคาทรัพย์จำเลยปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยทั้งสองผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 339 ประกอบด้วย มาตรา 335 ให้จำคุกคนละ 4 ปี และให้ช่วยกันคืนหรือใช้ราคาทรัพย์จำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เฉพาะจำเลยที่ 1 ว่าผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 83,86 ให้จำคุกจำเลยที่ 1 ไว้ 2 ปี 8 เดือนโจทก์ฎีกาข้อกฎหมายว่า จำเลยที่ 1 ควรมีผิดฐานร่วมมือกันกระทำการชิงทรัพย์กับจำเลยที่ 2 เพราะจำเลยที่ 1 ขี่รถจักรยานไปถึงที่ซึ่งเจ้าทรัพย์กำลังขี่รถจักรยานอยู่ จำเลยที่ 2 ก็โดดลงจากท้ายรถจำเลยที่ 1 แล้วตรงเข้าไปทำการชิงทรัพย์ ส่วนจำเลยที่ 1 คงขี่รถจักรยานเรื่อยไป เมื่อจำเลยที่ 2 ชิงรถได้แล้วก็ขี่ไปทางเดียวกับจำเลยที่ 1 ย่อมถือได้ว่าเป็นการร่วมมือกันทำความผิดฐานชิงทรัพย์ ขอให้พิพากษายืนตามศาลชั้นต้นศาลฎีกาเห็นว่า จำเลยที่ 1 ไม่ได้ช่วยเหลือหรือให้ความสะดวกในการที่จำเลยที่ 2 ทำผิดรายนี้ เมื่อได้ความว่าจำเลยที่ 1 ไม่มีความผิด ศาลฎีกาก็ยกขึ้นวินิจฉัยได้เพราะเกี่ยวแก่ความสงบเรียบร้อยพิพากษาแก้ศาลอุทธรณ์ว่า ให้ยกฟ้องเฉพาะจำเลยที่ 1(พิทักษ์มนูศาสตร์-ประมูล สุวรรณศร-ดุลยกรณ์พิทารณ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยทั้งสองสมคบกันชิงทรัพย์รถจักรยาน 1 คันราคา400 บาท ของนายติ๋ว หวังสกุลไป ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 339, 335, 83 และขอให้ใช้ราคาทรัพย์จำเลยปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยทั้งสองผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 339 ประกอบด้วย มาตรา 335 ให้จำคุกคนละ 4 ปี และให้ช่วยกันคืนหรือใช้ราคาทรัพย์จำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เฉพาะจำเลยที่ 1 ว่าผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 83,86 ให้จำคุกจำเลยที่ 1 ไว้ 2 ปี 8 เดือนโจทก์ฎีกาข้อกฎหมายว่า จำเลยที่ 1 ควรมีผิดฐานร่วมมือกันกระทำการชิงทรัพย์กับจำเลยที่ 2 เพราะจำเลยที่ 1 ขี่รถจักรยานไปถึงที่ซึ่งเจ้าทรัพย์กำลังขี่รถจักรยานอยู่ จำเลยที่ 2 ก็โดดลงจากท้ายรถจำเลยที่ 1 แล้วตรงเข้าไปทำการชิงทรัพย์ ส่วนจำเลยที่ 1 คงขี่รถจักรยานเรื่อยไป เมื่อจำเลยที่ 2 ชิงรถได้แล้วก็ขี่ไปทางเดียวกับจำเลยที่ 1 ย่อมถือได้ว่าเป็นการร่วมมือกันทำความผิดฐานชิงทรัพย์ ขอให้พิพากษายืนตามศาลชั้นต้นศาลฎีกาเห็นว่า จำเลยที่ 1 ไม่ได้ช่วยเหลือหรือให้ความสะดวกในการที่จำเลยที่ 2 ทำผิดรายนี้ เมื่อได้ความว่าจำเลยที่ 1 ไม่มีความผิด ศาลฎีกาก็ยกขึ้นวินิจฉัยได้เพราะเกี่ยวแก่ความสงบเรียบร้อยพิพากษาแก้ศาลอุทธรณ์ว่า ให้ยกฟ้องเฉพาะจำเลยที่ 1 ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 459/2502อัยการจังหวัดนครปฐมโจทก์นายรวย หรือสำรวย จันเทวี กับพวก 2 คนจำเลย ป.วิ.อ. ม. 195 ป.วิ.พ. ม. 249, ม. 225 ป.พ.พ. ม. 113 ป.อ. ม. 83, ม. 86ศาลชั้นต้นลงโทษจำเลยฐานเป็นตัวการสมคบกันชิงทรัพย์ศาลอุทธรณ์แก้ว่าจำเลยเป็นเพียงผู้สนับสนุนโจทก์ฎีกาฝ่ายเดียว ขอให้ลงโทษจำเลยฐานเป็นตัวการเมื่อศาลฎีกาเห็นว่าจำเลยไม่มีความผิด แม้จำเลยไม่ได้ฎีกาขึ้นมาศาลฎีกาก็ยกขึ้นวินิจฉัยและยกฟ้องได้เพราะเกี่ยวแก่ความสงบเรียบร้อยโจทก์ฟ้องว่า จำเลยทั้งสองสมคบกันชิงทรัพย์รถจักรยาน 1 คันราคา400 บาท ของนายติ๋ว หวังสกุลไป ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 339, 335, 83 และขอให้ใช้ราคาทรัพย์จำเลยปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยทั้งสองผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 339 ประกอบด้วย มาตรา 335 ให้จำคุกคนละ 4 ปี และให้ช่วยกันคืนหรือใช้ราคาทรัพย์จำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เฉพาะจำเลยที่ 1 ว่าผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 83,86 ให้จำคุกจำเลยที่ 1 ไว้ 2 ปี 8 เดือนโจทก์ฎีกาข้อกฎหมายว่า จำเลยที่ 1 ควรมีผิดฐานร่วมมือกันกระทำการชิงทรัพย์กับจำเลยที่ 2 เพราะจำเลยที่ 1 ขี่รถจักรยานไปถึงที่ซึ่งเจ้าทรัพย์กำลังขี่รถจักรยานอยู่ จำเลยที่ 2 ก็โดดลงจากท้ายรถจำเลยที่ 1 แล้วตรงเข้าไปทำการชิงทรัพย์ ส่วนจำเลยที่ 1 คงขี่รถจักรยานเรื่อยไป เมื่อจำเลยที่ 2 ชิงรถได้แล้วก็ขี่ไปทางเดียวกับจำเลยที่ 1 ย่อมถือได้ว่าเป็นการร่วมมือกันทำความผิดฐานชิงทรัพย์ ขอให้พิพากษายืนตามศาลชั้นต้นศาลฎีกาเห็นว่า จำเลยที่ 1 ไม่ได้ช่วยเหลือหรือให้ความสะดวกในการที่จำเลยที่ 2 ทำผิดรายนี้ เมื่อได้ความว่าจำเลยที่ 1 ไม่มีความผิด ศาลฎีกาก็ยกขึ้นวินิจฉัยได้เพราะเกี่ยวแก่ความสงบเรียบร้อยพิพากษาแก้ศาลอุทธรณ์ว่า ให้ยกฟ้องเฉพาะจำเลยที่ 1(พิทักษ์มนูศาสตร์-ประมูล สุวรรณศร-ดุลยกรณ์พิทารณ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ