คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 211/2501หลักกฎหมาย: แม้จำเลยเป็นตำรวจมีหน้าที่จับกุมผู้กระทำผิดกฎหมายก็ตาม ก็ลงโทษจำเลยฐานใช้อำนาจและตำแหน่งหน้าที่ในทางทุจริตตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 142 ไม่ได้ ในเมื่อจำเลยสมคบกับพวกพยายามลักทรัพย์ ทำให้เสียทรัพย์และลักทรัพย์เสียเอง จึงมิได้ใช้ตำแหน่งหน้าที่ช่วยเหลือจำเลยอื่นกระทำผิดหรือช่วยเหลือให้พ้นอาญา บทบัญญัติตามก.ม.ลักษณะอาญา ม.142 เป็นกรณีเจ้าพนักงานช่วยเหลือผู้กระทำผิดมิให้ต้องรับอาญา มิใช่เอาผิดแก่เจ้าพนักงานผู้กระทำผิดเสียเองเรื่อง ทุจริตต่อหน้าที่ พยายามลักทรัพย์ ทำให้เสียทรัพย์ และลักทรัพย์ คดีนี้ เดิมจำเลยทั้ง ๓ ให้การปฏิเสธฟ้อง แต่เมื่อระหว่างสืบพยานโจทก์ปากที่ ๒ จำเลยทั้ง ๓ กลับให้การใหม่รับสารภาพตามฟ้อง ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยทั้ง ๓ มีความผิดตาม ก.ม.ลักษณะอาญา ม. ๒๙๓,๒๙๔,๓๒๕,๖๓,๖๐ ให้รวมกระทงลงโทษจำคุกจำเลยคนละ ๔ ปี รับลดกึ่งตาม ม.๕๙ คงจำคุกคนละ ๒ ปี เฉพาะที่จำเลยที่ ๑ ผิดตามม. ๑๒๙ ด้วยให้จำคุกในฐานนี้อีก ๖ เดือน รับลดกึ่ง เหลือ ๓ เดือน รวมจำคุกจำเลยที่ ๑ มีกำหนด ๒ ปี ๓ เดือน มีดของกลางริบและให้จำเลยคืนหรือใช้ราคาทรัพย์ ส่วนความผิดตาม ม.๑๔๒ นั้น ไม่ได้ความว่าจำเลยที่ ๑ ได้ถูกใช้ให้สืบเสาะไต่สวนคดีอาญา จึงไม่มีความผิดตามมาตรานี้ โจทก์อุทธรณ์ขอให้ลงโทษจำเลยที่ ๑ ตาม ก.ม.ลักษณะอาญา ม.๑๔๒ ด้วย ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ให้ลงโทษจำเลยที่ ๑ ตาม ก.ม.ลักษณะอาญา ม. ๑๒๙ พ.ร.บ.แก้ไขเพิ่มเติม ก.ม.ลักษณะอาญา พ.ศ. ๒๔๗๗ (ฉบับที่ ๒) ม.๓ จำคุกจำเลยที่ ๑ ไว้ ๔ ปี ๖ เดือน รับลดกึ่งคงจำคุก ๒ ปี ๓ เดือน นอกจากที่แก้นี้ให้เป็นไปตามศาลชั้นต้น โจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษจำเลยที่ ๑ ตามก.ม.ลักษณะอาญา ม.๑๔๒ ศาลฎีกาเห็นว่า แม้จำเลยที่ ๑ เป็นตำรวจมีหน้าที่จับกุมผู้กระทำผิดตามกฎหมายก็ตาม ก็ลงโทษจำเลยที่ ๑ ฐานใช้อำนาจและตำแหน่งหน้าที่ในทางทุจริตตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา ๑๔๒ ไม่ได้ เพราะจำเลยที่ ๑ สมคบกับพวกพยายามลักทรัพย์ ทำให้เสียทรัพย์และลักทรัพย์เสียเอง จึงมิได้ใช้ตำแหน่งหน้าที่ช่วยเหลือจำเลยอื่นกระทำผิดหรือช่วยเหลือให้พ้นอาญา บทบัญญัติตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา ๑๔๒ นี้ เป็นกรณีเจ้าพนักงานช่วยเหลือผู้กระทำผิดมิให้ต้องรับอาญา มิใช่เอาผิดแก่เจ้าพนักงานผู้กระทำผิดเสียเอง พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 211/2501อัยการจังหวัดอ่างทองโจทก์พลตำรวจหวาด พิกุลเขตกับพวกรวม 3 คนจำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 142 ป.อ. ม. 200แม้จำเลยเป็นตำรวจมีหน้าที่จับกุมผู้กระทำผิดกฎหมายก็ตาม ก็ลงโทษจำเลยฐานใช้อำนาจและตำแหน่งหน้าที่ในทางทุจริตตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 142 ไม่ได้ ในเมื่อจำเลยสมคบกับพวกพยายามลักทรัพย์ ทำให้เสียทรัพย์และลักทรัพย์เสียเอง จึงมิได้ใช้ตำแหน่งหน้าที่ช่วยเหลือจำเลยอื่นกระทำผิดหรือช่วยเหลือให้พ้นอาญา บทบัญญัติตามก.ม.ลักษณะอาญา ม.142 เป็นกรณีเจ้าพนักงานช่วยเหลือผู้กระทำผิดมิให้ต้องรับอาญา มิใช่เอาผิดแก่เจ้าพนักงานผู้กระทำผิดเสียเองเรื่อง ทุจริตต่อหน้าที่ พยายามลักทรัพย์ ทำให้เสียทรัพย์ และลักทรัพย์ คดีนี้ เดิมจำเลยทั้ง ๓ ให้การปฏิเสธฟ้อง แต่เมื่อระหว่างสืบพยานโจทก์ปากที่ ๒ จำเลยทั้ง ๓ กลับให้การใหม่รับสารภาพตามฟ้อง ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยทั้ง ๓ มีความผิดตาม ก.ม.ลักษณะอาญา ม. ๒๙๓,๒๙๔,๓๒๕,๖๓,๖๐ ให้รวมกระทงลงโทษจำคุกจำเลยคนละ ๔ ปี รับลดกึ่งตาม ม.๕๙ คงจำคุกคนละ ๒ ปี เฉพาะที่จำเลยที่ ๑ ผิดตามม. ๑๒๙ ด้วยให้จำคุกในฐานนี้อีก ๖ เดือน รับลดกึ่ง เหลือ ๓ เดือน รวมจำคุกจำเลยที่ ๑ มีกำหนด ๒ ปี ๓ เดือน มีดของกลางริบและให้จำเลยคืนหรือใช้ราคาทรัพย์ ส่วนความผิดตาม ม.๑๔๒ นั้น ไม่ได้ความว่าจำเลยที่ ๑ ได้ถูกใช้ให้สืบเสาะไต่สวนคดีอาญา จึงไม่มีความผิดตามมาตรานี้ โจทก์อุทธรณ์ขอให้ลงโทษจำเลยที่ ๑ ตาม ก.ม.ลักษณะอาญา ม.๑๔๒ ด้วย ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ให้ลงโทษจำเลยที่ ๑ ตาม ก.ม.ลักษณะอาญา ม. ๑๒๙ พ.ร.บ.แก้ไขเพิ่มเติม ก.ม.ลักษณะอาญา พ.ศ. ๒๔๗๗ (ฉบับที่ ๒) ม.๓ จำคุกจำเลยที่ ๑ ไว้ ๔ ปี ๖ เดือน รับลดกึ่งคงจำคุก ๒ ปี ๓ เดือน นอกจากที่แก้นี้ให้เป็นไปตามศาลชั้นต้น โจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษจำเลยที่ ๑ ตามก.ม.ลักษณะอาญา ม.๑๔๒ ศาลฎีกาเห็นว่า แม้จำเลยที่ ๑ เป็นตำรวจมีหน้าที่จับกุมผู้กระทำผิดตามกฎหมายก็ตาม ก็ลงโทษจำเลยที่ ๑ ฐานใช้อำนาจและตำแหน่งหน้าที่ในทางทุจริตตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา ๑๔๒ ไม่ได้ เพราะจำเลยที่ ๑ สมคบกับพวกพยายามลักทรัพย์ ทำให้เสียทรัพย์และลักทรัพย์เสียเอง จึงมิได้ใช้ตำแหน่งหน้าที่ช่วยเหลือจำเลยอื่นกระทำผิดหรือช่วยเหลือให้พ้นอาญา บทบัญญัติตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา ๑๔๒ นี้ เป็นกรณีเจ้าพนักงานช่วยเหลือผู้กระทำผิดมิให้ต้องรับอาญา มิใช่เอาผิดแก่เจ้าพนักงานผู้กระทำผิดเสียเอง พิพากษายืน(ทรงนิติกรณ์-เลขวณิชธรรมวิทักษ์-ชวน สิงหลกะ)ศาลจังหวัดอ่างทอง - นายสมาน เจนนภาศาลอุทธรณ์ - นายเริ่ม นนทะสุตแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: เรื่อง ทุจริตต่อหน้าที่ พยายามลักทรัพย์ ทำให้เสียทรัพย์ และลักทรัพย์ คดีนี้ เดิมจำเลยทั้ง ๓ ให้การปฏิเสธฟ้อง แต่เมื่อระหว่างสืบพยานโจทก์ปากที่ ๒ จำเลยทั้ง ๓ กลับให้การใหม่รับสารภาพตามฟ้อง ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยทั้ง ๓ มีความผิดตาม ก.ม.ลักษณะอาญา ม. ๒๙๓,๒๙๔,๓๒๕,๖๓,๖๐ ให้รวมกระทงลงโทษจำคุกจำเลยคนละ ๔ ปี รับลดกึ่งตาม ม.๕๙ คงจำคุกคนละ ๒ ปี เฉพาะที่จำเลยที่ ๑ ผิดตามม. ๑๒๙ ด้วยให้จำคุกในฐานนี้อีก ๖ เดือน รับลดกึ่ง เหลือ ๓ เดือน รวมจำคุกจำเลยที่ ๑ มีกำหนด ๒ ปี ๓ เดือน มีดของกลางริบและให้จำเลยคืนหรือใช้ราคาทรัพย์ ส่วนความผิดตาม ม.๑๔๒ นั้น ไม่ได้ความว่าจำเลยที่ ๑ ได้ถูกใช้ให้สืบเสาะไต่สวนคดีอาญา จึงไม่มีความผิดตามมาตรานี้ โจทก์อุทธรณ์ขอให้ลงโทษจำเลยที่ ๑ ตาม ก.ม.ลักษณะอาญา ม.๑๔๒ ด้วย ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ให้ลงโทษจำเลยที่ ๑ ตาม ก.ม.ลักษณะอาญา ม. ๑๒๙ พ.ร.บ.แก้ไขเพิ่มเติม ก.ม.ลักษณะอาญา พ.ศ. ๒๔๗๗ (ฉบับที่ ๒) ม.๓ จำคุกจำเลยที่ ๑ ไว้ ๔ ปี ๖ เดือน รับลดกึ่งคงจำคุก ๒ ปี ๓ เดือน นอกจากที่แก้นี้ให้เป็นไปตามศาลชั้นต้น โจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษจำเลยที่ ๑ ตามก.ม.ลักษณะอาญา ม.๑๔๒ ศาลฎีกาเห็นว่า แม้จำเลยที่ ๑ เป็นตำรวจมีหน้าที่จับกุมผู้กระทำผิดตามกฎหมายก็ตาม ก็ลงโทษจำเลยที่ ๑ ฐานใช้อำนาจและตำแหน่งหน้าที่ในทางทุจริตตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา ๑๔๒ ไม่ได้ เพราะจำเลยที่ ๑ สมคบกับพวกพยายามลักทรัพย์ ทำให้เสียทรัพย์และลักทรัพย์เสียเอง จึงมิได้ใช้ตำแหน่งหน้าที่ช่วยเหลือจำเลยอื่นกระทำผิดหรือช่วยเหลือให้พ้นอาญา บทบัญญัติตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา ๑๔๒ นี้ เป็นกรณีเจ้าพนักงานช่วยเหลือผู้กระทำผิดมิให้ต้องรับอาญา มิใช่เอาผิดแก่เจ้าพนักงานผู้กระทำผิดเสียเอง พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 211/2501อัยการจังหวัดอ่างทองโจทก์พลตำรวจหวาด พิกุลเขตกับพวกรวม 3 คนจำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 142 ป.อ. ม. 200แม้จำเลยเป็นตำรวจมีหน้าที่จับกุมผู้กระทำผิดกฎหมายก็ตาม ก็ลงโทษจำเลยฐานใช้อำนาจและตำแหน่งหน้าที่ในทางทุจริตตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 142 ไม่ได้ ในเมื่อจำเลยสมคบกับพวกพยายามลักทรัพย์ ทำให้เสียทรัพย์และลักทรัพย์เสียเอง จึงมิได้ใช้ตำแหน่งหน้าที่ช่วยเหลือจำเลยอื่นกระทำผิดหรือช่วยเหลือให้พ้นอาญา บทบัญญัติตามก.ม.ลักษณะอาญา ม.142 เป็นกรณีเจ้าพนักงานช่วยเหลือผู้กระทำผิดมิให้ต้องรับอาญา มิใช่เอาผิดแก่เจ้าพนักงานผู้กระทำผิดเสียเองเรื่อง ทุจริตต่อหน้าที่ พยายามลักทรัพย์ ทำให้เสียทรัพย์ และลักทรัพย์ คดีนี้ เดิมจำเลยทั้ง ๓ ให้การปฏิเสธฟ้อง แต่เมื่อระหว่างสืบพยานโจทก์ปากที่ ๒ จำเลยทั้ง ๓ กลับให้การใหม่รับสารภาพตามฟ้อง ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยทั้ง ๓ มีความผิดตาม ก.ม.ลักษณะอาญา ม. ๒๙๓,๒๙๔,๓๒๕,๖๓,๖๐ ให้รวมกระทงลงโทษจำคุกจำเลยคนละ ๔ ปี รับลดกึ่งตาม ม.๕๙ คงจำคุกคนละ ๒ ปี เฉพาะที่จำเลยที่ ๑ ผิดตามม. ๑๒๙ ด้วยให้จำคุกในฐานนี้อีก ๖ เดือน รับลดกึ่ง เหลือ ๓ เดือน รวมจำคุกจำเลยที่ ๑ มีกำหนด ๒ ปี ๓ เดือน มีดของกลางริบและให้จำเลยคืนหรือใช้ราคาทรัพย์ ส่วนความผิดตาม ม.๑๔๒ นั้น ไม่ได้ความว่าจำเลยที่ ๑ ได้ถูกใช้ให้สืบเสาะไต่สวนคดีอาญา จึงไม่มีความผิดตามมาตรานี้ โจทก์อุทธรณ์ขอให้ลงโทษจำเลยที่ ๑ ตาม ก.ม.ลักษณะอาญา ม.๑๔๒ ด้วย ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ให้ลงโทษจำเลยที่ ๑ ตาม ก.ม.ลักษณะอาญา ม. ๑๒๙ พ.ร.บ.แก้ไขเพิ่มเติม ก.ม.ลักษณะอาญา พ.ศ. ๒๔๗๗ (ฉบับที่ ๒) ม.๓ จำคุกจำเลยที่ ๑ ไว้ ๔ ปี ๖ เดือน รับลดกึ่งคงจำคุก ๒ ปี ๓ เดือน นอกจากที่แก้นี้ให้เป็นไปตามศาลชั้นต้น โจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษจำเลยที่ ๑ ตามก.ม.ลักษณะอาญา ม.๑๔๒ ศาลฎีกาเห็นว่า แม้จำเลยที่ ๑ เป็นตำรวจมีหน้าที่จับกุมผู้กระทำผิดตามกฎหมายก็ตาม ก็ลงโทษจำเลยที่ ๑ ฐานใช้อำนาจและตำแหน่งหน้าที่ในทางทุจริตตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา ๑๔๒ ไม่ได้ เพราะจำเลยที่ ๑ สมคบกับพวกพยายามลักทรัพย์ ทำให้เสียทรัพย์และลักทรัพย์เสียเอง จึงมิได้ใช้ตำแหน่งหน้าที่ช่วยเหลือจำเลยอื่นกระทำผิดหรือช่วยเหลือให้พ้นอาญา บทบัญญัติตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา ๑๔๒ นี้ เป็นกรณีเจ้าพนักงานช่วยเหลือผู้กระทำผิดมิให้ต้องรับอาญา มิใช่เอาผิดแก่เจ้าพนักงานผู้กระทำผิดเสียเอง พิพากษายืน(ทรงนิติกรณ์-เลขวณิชธรรมวิทักษ์-ชวน สิงหลกะ)ศาลจังหวัดอ่างทอง - นายสมาน เจนนภาศาลอุทธรณ์ - นายเริ่ม นนทะสุตแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ