phoneee/thai-legal-corpus huggingface dataset:
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 7014/2538หลักกฎหมาย: แม้ในทางพิจารณาจะได้ความว่า การกระทำความผิดฐานรับของโจรของจำเลย ได้กระทำต่อทรัพย์อันได้มาโดยการปล้นทรัพย์ ซึ่งต้องด้วยลักษณะฉกรรจ์ในความผิดฐานรับของโจรตามมาตรา 357 วรรคสอง ก็ตาม แต่จะลงโทษจำเลยตามลักษณะฉกรรจ์ดังกล่าวได้ก็ต่อเมื่อได้ความว่า ในขณะกระทำความผิดจำเลยได้รู้อยู่แล้วว่าทรัพย์ดังกล่าวเป็นทรัพย์อันได้มาโดยการกระทำความผิดฐานปล้นทรัพย์ ทั้งนี้ตามมาตรา 62 วรรคท้าย เมื่อข้อเท็จจริงฟังไม่ได้ว่า ก่อนหรือขณะกระทำความผิดจำเลยได้รู้อยู่แล้วว่าทรัพย์ของกลางเป็นทรัพย์อันได้มาโดยการกระทำความผิดฐานปล้นทรัพย์ คดีจึงลงโทษจำเลยในความผิดฐานรับของโจร อันต้องด้วยลักษณะฉกรรจ์ตามมาตรา 357 วรรคสอง ไม่ได้ การกระทำของจำเลยคงเป็นความผิดฐานรับของโจรทั่ว ๆ ไป ตามมาตรา 357 วรรคแรก เท่านั้น ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 7014/2538พนักงานอัยการจังหวัดกาญจนบุรีโจทก์นายทองขัน สมบุญจำเลย ป.อ. ม. 62, ม. 357แม้ในทางพิจารณาจะได้ความว่า การกระทำความผิดฐานรับของโจรของจำเลย ได้กระทำต่อทรัพย์อันได้มาโดยการปล้นทรัพย์ ซึ่งต้องด้วยลักษณะฉกรรจ์ในความผิดฐานรับของโจรตามมาตรา 357 วรรคสอง ก็ตาม แต่จะลงโทษจำเลยตามลักษณะฉกรรจ์ดังกล่าวได้ก็ต่อเมื่อได้ความว่า ในขณะกระทำความผิดจำเลยได้รู้อยู่แล้วว่าทรัพย์ดังกล่าวเป็นทรัพย์อันได้มาโดยการกระทำความผิดฐานปล้นทรัพย์ ทั้งนี้ตามมาตรา 62 วรรคท้าย เมื่อข้อเท็จจริงฟังไม่ได้ว่า ก่อนหรือขณะกระทำความผิดจำเลยได้รู้อยู่แล้วว่าทรัพย์ของกลางเป็นทรัพย์อันได้มาโดยการกระทำความผิดฐานปล้นทรัพย์ คดีจึงลงโทษจำเลยในความผิดฐานรับของโจร อันต้องด้วยลักษณะฉกรรจ์ตามมาตรา 357 วรรคสอง ไม่ได้ การกระทำของจำเลยคงเป็นความผิดฐานรับของโจรทั่ว ๆ ไป ตามมาตรา 357 วรรคแรก เท่านั้น(สะสม สิริเจริญสุข-สมชัย สายเชื้อ-ชัยนาท พันตาวงศ์)ศาลจังหวัดกาญจนบุรี - นายประพนธ์ กองมะลิกันแก้วศาลอุทธรณ์ - นายวิชิน สุขนทีธรรมแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 7014/2538พนักงานอัยการจังหวัดกาญจนบุรีโจทก์นายทองขัน สมบุญจำเลย ป.อ. ม. 62, ม. 357แม้ในทางพิจารณาจะได้ความว่า การกระทำความผิดฐานรับของโจรของจำเลย ได้กระทำต่อทรัพย์อันได้มาโดยการปล้นทรัพย์ ซึ่งต้องด้วยลักษณะฉกรรจ์ในความผิดฐานรับของโจรตามมาตรา 357 วรรคสอง ก็ตาม แต่จะลงโทษจำเลยตามลักษณะฉกรรจ์ดังกล่าวได้ก็ต่อเมื่อได้ความว่า ในขณะกระทำความผิดจำเลยได้รู้อยู่แล้วว่าทรัพย์ดังกล่าวเป็นทรัพย์อันได้มาโดยการกระทำความผิดฐานปล้นทรัพย์ ทั้งนี้ตามมาตรา 62 วรรคท้าย เมื่อข้อเท็จจริงฟังไม่ได้ว่า ก่อนหรือขณะกระทำความผิดจำเลยได้รู้อยู่แล้วว่าทรัพย์ของกลางเป็นทรัพย์อันได้มาโดยการกระทำความผิดฐานปล้นทรัพย์ คดีจึงลงโทษจำเลยในความผิดฐานรับของโจร อันต้องด้วยลักษณะฉกรรจ์ตามมาตรา 357 วรรคสอง ไม่ได้ การกระทำของจำเลยคงเป็นความผิดฐานรับของโจรทั่ว ๆ ไป ตามมาตรา 357 วรรคแรก เท่านั้น(สะสม สิริเจริญสุข-สมชัย สายเชื้อ-ชัยนาท พันตาวงศ์)ศาลจังหวัดกาญจนบุรี - นายประพนธ์ กองมะลิกันแก้วศาลอุทธรณ์ - นายวิชิน สุขนทีธรรมแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 158/2488หลักกฎหมาย: ประเด็นที่ว่าที่พิพาทเป็นที่วัดหรือไม่นั้นไม่มีกฎหมายบังคับว่าต้องมีเอกสารมาแสดง ฉะนั้นแม้อีกฝ่ายหนึ่งจะมีเอกสารแสดงว่าเป็นที่ป่าอีกฝ่ายหนึ่งก็นำพยานบุคคลมาสืบได้ว่าเป็นที่วัด ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 158/2488นางเคลื่อน เยื้อนแย้มโจทก์นายถนอม ที่ 1 นายสูน ที่ 2จำเลย ป.ที่ดิน ป.วิ.พ. ม. 94, ม. 238ประเด็นที่ว่าที่พิพาทเป็นที่วัดหรือไม่นั้นไม่มีกฎหมายบังคับว่าต้องมีเอกสารมาแสดง ฉะนั้นแม้อีกฝ่ายหนึ่งจะมีเอกสารแสดงว่าเป็นที่ป่าอีกฝ่ายหนึ่งก็นำพยานบุคคลมาสืบได้ว่าเป็นที่วัด(นาถปรีชา-มนูภันย์วิมลสาร-อิศรภักดีธรรมวิเทต)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 158/2488นางเคลื่อน เยื้อนแย้มโจทก์นายถนอม ที่ 1 นายสูน ที่ 2จำเลย ป.ที่ดิน ป.วิ.พ. ม. 94, ม. 238ประเด็นที่ว่าที่พิพาทเป็นที่วัดหรือไม่นั้นไม่มีกฎหมายบังคับว่าต้องมีเอกสารมาแสดง ฉะนั้นแม้อีกฝ่ายหนึ่งจะมีเอกสารแสดงว่าเป็นที่ป่าอีกฝ่ายหนึ่งก็นำพยานบุคคลมาสืบได้ว่าเป็นที่วัด(นาถปรีชา-มนูภันย์วิมลสาร-อิศรภักดีธรรมวิเทต)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 61089หลักกฎหมาย: ความว่า จำเลยขอให้ศาลปล่อยชั่วคราวในระหว่างฎีกา โดยผู้ขอประกันได้เสนอบัญชีทรัพย์มาพร้อมคำร้องแล้วหมายเหตุ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 302 ประกอบด้วยพระราชบัญญัติควบคุมการประกอบโรคศิลปะ พ.ศ. 2479 มาตรา 4,11,21 ฯลฯลงโทษตามมาตรา 302 ซึ่งเป็นบทหนัก จำคุก 5 ปี จำเลยให้การรับสารภาพลดโทษให้หนึ่งในห้า คงจำคุก 4 ปีศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า ลงโทษจำคุกจำเลย 2 ปี ลดโทษให้หนึ่งในสาม จำคุก 1 ปี 4 เดือน นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นจำเลยยื่นคำร้องดังกล่าวโดยมีคำร้องประกอบว่า จำเลยจะยื่นฎีกาต่อไป (อันดับ 64,63)จำเลยได้รับอนุญาตให้ปล่อยชั่วคราวในระหว่างการพิจารณาของศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ โดยในชั้นอุทธรณ์ศาลฎีกาตีราคาประกัน200,000 บาท (อันดับ 46)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว ในชั้นนี้ยังไม่สมควรปล่อยชั่วคราวจำเลยให้ยกคำร้อง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 1344/2530พนักงานอัยการจังหวัดมหาสารคามโจทก์นางบุญมา จันทราชจำเลยนางบุญมา จันทราช จำเลยผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.อ. ม. 106, ม. 107, ม. 108ความว่า จำเลยขอให้ศาลปล่อยชั่วคราวในระหว่างฎีกา โดยผู้ขอประกันได้เสนอบัญชีทรัพย์มาพร้อมคำร้องแล้วหมายเหตุ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 302 ประกอบด้วยพระราชบัญญัติควบคุมการประกอบโรคศิลปะ พ.ศ. 2479 มาตรา 4,11,21 ฯลฯลงโทษตามมาตรา 302 ซึ่งเป็นบทหนัก จำคุก 5 ปี จำเลยให้การรับสารภาพลดโทษให้หนึ่งในห้า คงจำคุก 4 ปีศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า ลงโทษจำคุกจำเลย 2 ปี ลดโทษให้หนึ่งในสาม จำคุก 1 ปี 4 เดือน นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นจำเลยยื่นคำร้องดังกล่าวโดยมีคำร้องประกอบว่า จำเลยจะยื่นฎีกาต่อไป (อันดับ 64,63)จำเลยได้รับอนุญาตให้ปล่อยชั่วคราวในระหว่างการพิจารณาของศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ โดยในชั้นอุทธรณ์ศาลฎีกาตีราคาประกัน200,000 บาท (อันดับ 46)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว ในชั้นนี้ยังไม่สมควรปล่อยชั่วคราวจำเลยให้ยกคำร้อง(สหัส สิงหวิริยะ-เสวก จันทร์ผ่อง-สุทิน นนทแก้ว)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 1344/2530พนักงานอัยการจังหวัดมหาสารคามโจทก์นางบุญมา จันทราชจำเลยนางบุญมา จันทราช จำเลยผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.อ. ม. 106, ม. 107, ม. 108ความว่า จำเลยขอให้ศาลปล่อยชั่วคราวในระหว่างฎีกา โดยผู้ขอประกันได้เสนอบัญชีทรัพย์มาพร้อมคำร้องแล้วหมายเหตุ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 302 ประกอบด้วยพระราชบัญญัติควบคุมการประกอบโรคศิลปะ พ.ศ. 2479 มาตรา 4,11,21 ฯลฯลงโทษตามมาตรา 302 ซึ่งเป็นบทหนัก จำคุก 5 ปี จำเลยให้การรับสารภาพลดโทษให้หนึ่งในห้า คงจำคุก 4 ปีศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า ลงโทษจำคุกจำเลย 2 ปี ลดโทษให้หนึ่งในสาม จำคุก 1 ปี 4 เดือน นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นจำเลยยื่นคำร้องดังกล่าวโดยมีคำร้องประกอบว่า จำเลยจะยื่นฎีกาต่อไป (อันดับ 64,63)จำเลยได้รับอนุญาตให้ปล่อยชั่วคราวในระหว่างการพิจารณาของศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ โดยในชั้นอุทธรณ์ศาลฎีกาตีราคาประกัน200,000 บาท (อันดับ 46)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว ในชั้นนี้ยังไม่สมควรปล่อยชั่วคราวจำเลยให้ยกคำร้อง(สหัส สิงหวิริยะ-เสวก จันทร์ผ่อง-สุทิน นนทแก้ว)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 7818/2538หลักกฎหมาย: ตามสัญญาจ้างระบุว่า จำเลยที่ 2 ผู้รับจ้างจะต้องก่อสร้างตามรูปแบบและรายการที่จำเลยที่ 1 ผู้ว่าจ้างกำหนดไว้ทุกประการ และจำเลยที่ 1ได้แต่งตั้งให้ ว.ช่างโยธาของจำเลยที่ 1 เป็นผู้ควบคุมงาน เมื่อ ว.เห็นว่าจำเลยที่ 4 ซึ่งเป็นผู้ดำเนินการของจำเลยที่ 2 ใช้คนและเครื่องจักรขุดดินรางระบายน้ำเก่าโดยไม่ได้ใช้ไม้ค้ำยันและอุปกรณ์ป้องกันไม่ให้ดินพังลงมา แต่ ว.ก็มิได้สั่งห้ามมิให้ทำเป็นเหตุให้ดินพังลงมาทำให้โจทก์ทั้งสองได้รับความเสียหาย ถือว่าจำเลยที่ 1ในฐานะผู้ว่าจ้างเป็นผู้ผิดในส่วนการงานที่สั่งให้ทำด้วย จำเลยที่ 1 จึงต้องร่วมรับผิดในความเสียหายที่จำเลยที่ 2 ผู้รับจ้างได้ก่อให้เกิดขึ้นด้วยตาม ป.พ.พ.มาตรา 428 เพราะ ว.ผู้ควบคุมงานของจำเลยที่ 1 มีหน้าที่ควบคุมวิธีการก่อสร้างด้วย มิใช่มีหน้าที่เพียงควบคุมให้ผลของงานเป็นไปตามสัญญาเท่านั้น ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 7818/2538นางโก้สี แซ่อ๋องโจทก์ของนายประเสริฐ วงศ์เกิดประโยชน์กับพวกเทศบาลเมืองภูเก็ต กับพวกจำเลย ป.พ.พ. ม. 428ตามสัญญาจ้างระบุว่า จำเลยที่ 2 ผู้รับจ้างจะต้องก่อสร้างตามรูปแบบและรายการที่จำเลยที่ 1 ผู้ว่าจ้างกำหนดไว้ทุกประการ และจำเลยที่ 1ได้แต่งตั้งให้ ว.ช่างโยธาของจำเลยที่ 1 เป็นผู้ควบคุมงาน เมื่อ ว.เห็นว่าจำเลยที่ 4 ซึ่งเป็นผู้ดำเนินการของจำเลยที่ 2 ใช้คนและเครื่องจักรขุดดินรางระบายน้ำเก่าโดยไม่ได้ใช้ไม้ค้ำยันและอุปกรณ์ป้องกันไม่ให้ดินพังลงมา แต่ ว.ก็มิได้สั่งห้ามมิให้ทำเป็นเหตุให้ดินพังลงมาทำให้โจทก์ทั้งสองได้รับความเสียหาย ถือว่าจำเลยที่ 1ในฐานะผู้ว่าจ้างเป็นผู้ผิดในส่วนการงานที่สั่งให้ทำด้วย จำเลยที่ 1 จึงต้องร่วมรับผิดในความเสียหายที่จำเลยที่ 2 ผู้รับจ้างได้ก่อให้เกิดขึ้นด้วยตาม ป.พ.พ.มาตรา 428 เพราะ ว.ผู้ควบคุมงานของจำเลยที่ 1 มีหน้าที่ควบคุมวิธีการก่อสร้างด้วย มิใช่มีหน้าที่เพียงควบคุมให้ผลของงานเป็นไปตามสัญญาเท่านั้น(ชลอ ทองแย้ม-ประสิทธิ์ แสนศิริ-ทวิช กำเนิดเพ็ชร์)ศาลจังหวัดภูเก็ต - นายวิชิต ทัศนานุกุลกิจศาลอุทธรณ์ภาค ๓ - นายสิงหะ สัตยธรรมแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 7818/2538นางโก้สี แซ่อ๋องโจทก์ของนายประเสริฐ วงศ์เกิดประโยชน์กับพวกเทศบาลเมืองภูเก็ต กับพวกจำเลย ป.พ.พ. ม. 428ตามสัญญาจ้างระบุว่า จำเลยที่ 2 ผู้รับจ้างจะต้องก่อสร้างตามรูปแบบและรายการที่จำเลยที่ 1 ผู้ว่าจ้างกำหนดไว้ทุกประการ และจำเลยที่ 1ได้แต่งตั้งให้ ว.ช่างโยธาของจำเลยที่ 1 เป็นผู้ควบคุมงาน เมื่อ ว.เห็นว่าจำเลยที่ 4 ซึ่งเป็นผู้ดำเนินการของจำเลยที่ 2 ใช้คนและเครื่องจักรขุดดินรางระบายน้ำเก่าโดยไม่ได้ใช้ไม้ค้ำยันและอุปกรณ์ป้องกันไม่ให้ดินพังลงมา แต่ ว.ก็มิได้สั่งห้ามมิให้ทำเป็นเหตุให้ดินพังลงมาทำให้โจทก์ทั้งสองได้รับความเสียหาย ถือว่าจำเลยที่ 1ในฐานะผู้ว่าจ้างเป็นผู้ผิดในส่วนการงานที่สั่งให้ทำด้วย จำเลยที่ 1 จึงต้องร่วมรับผิดในความเสียหายที่จำเลยที่ 2 ผู้รับจ้างได้ก่อให้เกิดขึ้นด้วยตาม ป.พ.พ.มาตรา 428 เพราะ ว.ผู้ควบคุมงานของจำเลยที่ 1 มีหน้าที่ควบคุมวิธีการก่อสร้างด้วย มิใช่มีหน้าที่เพียงควบคุมให้ผลของงานเป็นไปตามสัญญาเท่านั้น(ชลอ ทองแย้ม-ประสิทธิ์ แสนศิริ-ทวิช กำเนิดเพ็ชร์)ศาลจังหวัดภูเก็ต - นายวิชิต ทัศนานุกุลกิจศาลอุทธรณ์ภาค ๓ - นายสิงหะ สัตยธรรมแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1344/2532หลักกฎหมาย: จ. ทำสัญญาขายที่ดินในโฉนด บางส่วนทางด้าน ติดถนน ให้จำเลยตาม สัญญาซื้อขายระบุว่า จำเลยสัญญาและรับรองจะเว้น ที่ดินทางขวามือเป็นถนน กว้าง 3 เมตร ยาวจดที่ดินของจำเลยให้ จ. มีสิทธิเดิน และใช้ รถยนต์ เข้าไปถึง ที่ดินส่วนที่เหลือของ จ. ได้ตลอดไป ดังนี้ ข้อสัญญาดังกล่าวเป็นข้อสัญญาก่อตั้งภาระจำยอมในทางพิพาทเมื่อ จ. ตาย โจทก์ในฐานะ ทายาทผู้รับมรดกที่ดินส่วนที่เหลือของ จ. ย่อมมีสิทธิฟ้องบังคับจำเลยซึ่ง เป็นคู่สัญญาให้ไปจดทะเบียนทางพิพาทเป็นทางภาระจำยอมได้. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1344/2532นาย สุพจน์ สุร สิทธิ์โจทก์นาย แสวง สุร สิทธิ์จำเลย ป.พ.พ. ม. 1299, ม. 1387, ม. 1600จ. ทำสัญญาขายที่ดินในโฉนด บางส่วนทางด้าน ติดถนน ให้จำเลยตาม สัญญาซื้อขายระบุว่า จำเลยสัญญาและรับรองจะเว้น ที่ดินทางขวามือเป็นถนน กว้าง 3 เมตร ยาวจดที่ดินของจำเลยให้ จ. มีสิทธิเดิน และใช้ รถยนต์ เข้าไปถึง ที่ดินส่วนที่เหลือของ จ. ได้ตลอดไป ดังนี้ ข้อสัญญาดังกล่าวเป็นข้อสัญญาก่อตั้งภาระจำยอมในทางพิพาทเมื่อ จ. ตาย โจทก์ในฐานะ ทายาทผู้รับมรดกที่ดินส่วนที่เหลือของ จ. ย่อมมีสิทธิฟ้องบังคับจำเลยซึ่ง เป็นคู่สัญญาให้ไปจดทะเบียนทางพิพาทเป็นทางภาระจำยอมได้.(สง่า ศิลปประสิทธิ์-ศักดา โมกขมรรคกุล-ปิ่นทิพย์ สุจริตกุล)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1344/2532นาย สุพจน์ สุร สิทธิ์โจทก์นาย แสวง สุร สิทธิ์จำเลย ป.พ.พ. ม. 1299, ม. 1387, ม. 1600จ. ทำสัญญาขายที่ดินในโฉนด บางส่วนทางด้าน ติดถนน ให้จำเลยตาม สัญญาซื้อขายระบุว่า จำเลยสัญญาและรับรองจะเว้น ที่ดินทางขวามือเป็นถนน กว้าง 3 เมตร ยาวจดที่ดินของจำเลยให้ จ. มีสิทธิเดิน และใช้ รถยนต์ เข้าไปถึง ที่ดินส่วนที่เหลือของ จ. ได้ตลอดไป ดังนี้ ข้อสัญญาดังกล่าวเป็นข้อสัญญาก่อตั้งภาระจำยอมในทางพิพาทเมื่อ จ. ตาย โจทก์ในฐานะ ทายาทผู้รับมรดกที่ดินส่วนที่เหลือของ จ. ย่อมมีสิทธิฟ้องบังคับจำเลยซึ่ง เป็นคู่สัญญาให้ไปจดทะเบียนทางพิพาทเป็นทางภาระจำยอมได้.(สง่า ศิลปประสิทธิ์-ศักดา โมกขมรรคกุล-ปิ่นทิพย์ สุจริตกุล)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ข้อบังคับมหาวิทยาลัยอุบลราชธานีข้อบังคับมหาวิทยาลัยอุบลราชธานีว่าด้วยคุณสมบัติและการสรรหานายกสภามหาวิทยาลัยพ.ศ.2533----------โดยที่เป็นการสมควรออกข้อบังคับว่าด้วยคุณสมบัติและการสรรหานายกสภามหาวิทยาลัยอาศัยอำนาจตามความในมาตรา 12 วรรคสาม มาตรา 15 (]2) และมาตรา 36 แห่งพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยอุบลราชธานี พ.ศ. 2533สภามหาวิทยาลัยอุบลราชธานี จึงออกข้อบังคับไว้ดังต่อไปนี้ข้อ 1 ข้อบังคับนี้เรียกว่า `ข้อบังคับมหาวิทยาลัยอุบลราชธานีว่าด้วยคุณสมบัติและการสรรหานายกสภามหาวิทยาลัย พ.ศ. 2533'ข้อ 2 ให้ใช้ข้อบังคับนี้ในวันที่กำหนดตามประกาศทบวงมหาวิทยาลัยข้อ 3 คุณสมบัติของนายกสภามหาวิทยาลัยมีดังต่อไปนี้ (1)เป็นผู้ทรงคุณวุฒิและทรงคุณธรรม เป็นที่ยอมรับในสังคม (2)เป็นผู้ที่สามารถอุทิศเวลาให้แก่งานของสภามหาวิทยาลัยได้ตามสมควร (3)ไม่เป็นข้าราชการหรือลูกจ้างของมหาวิทยาลัยอุบลราชธานีข้อ 4ในกรณีที่วาระการดำรงตำแหน่งนายกสภามหาวิทยาลัยเหลือเวลาไม่น้อยกว่าเก้าสิบวันหรือนายกสภามหาวิทยาลัยพ้นจากตำแหน่งก่อนครบวาระให้สภามหาวิทยาลัยแต่งตั้งคณะกรรมการขึ้นคณะหนึ่งเรียกว่า `คณะกรรมการสรรหานายกสภามหาวิทยาลัย' ประกอบด้วย (1)อุปนายกสภามหาวิทยาลัย เป็นประธานกรรมการ (2)กรรมการสภามหาวิทยาลัยสองคน ซึ่งเลือกจากผู้ดำรงตำแหน่งอธิการบดี รองอธิการบดีคณบดีผู้อำนวยการวิทยาลัย ผู้อำนวยการสถาบัน ผู้อำนวยการสำนัก ผู้อำนวยการศูนย์หรือหัวหน้าหน่วยงานที่เรียกชื่ออย่างอื่นที่มีฐานะเทียบเท่าคณะเป็นกรรมการ (3)กรรมการสภามหาวิทยาลัยสองคน ซึ่งเลือกจากผู้ดำรงตำแหน่งประธานสภาอาจารย์มหาวิทยาลัย และผู้ดำรงตำแหน่งทางวิชาการตั้งแต่รองศาสตราจารย์ขึ้นไปซึ่งมิได้ดำรงตำแหน่งตามข้อ4 (2) เป็นกรรมการ (4)กรรมการสภามหาวิทยาลัยสองคน ซึ่งเลือกจากผู้ดำรงตำแหน่งประธานกรรมการส่งเสริมกิจการมหาวิทยาลัยและกรรมการสภามหาวิทยาลัยผู้ทรงคุณวุฒิเป็นกรรมการให้สภามหาวิทยาลัยแต่งตั้งผู้ที่เห็นสมควรหนึ่งคน เป็นเลขานุการข้อ 5 ให้คณะกรรมการสรรหานายกสภามหาวิทยาลัยมีหน้าที่ดำเนินการสรรหาบุคคลผู้มีคุณสมบัติตามข้อ 3 จำนวนไม่เกินสามคนพร้อมทั้งจัดทำประวัติและผลงานของบุคคลดังกล่าวโดยย่อและเสนอต่อสภามหาวิทยาลัยเพื่อพิจารณาโดยเรียงลำดับชื่อตามตัวอักษรในกรณีที่กรรมการสรรหานายกสภามหาวิทยาลัยตามข้อ 4พ้นจากตำแหน่งในระหว่างที่การสรรหานายกสภามหาวิทยาลัยยังไม่แล้วเสร็จให้ผู้ซึ่งพ้นจากตำแหน่งดังกล่าวยังคงปฏิบัติหน้าที่ต่อไปจนกว่าการสรรหานายกสภามหาวิทยาลัยจะเสร็จสิ้นข้อ 6 ในการสรรหานายกสภามหาวิทยาลัยครั้งแรก ให้สภามหาวิทยาลัย ตามมาตรา 55แห่งพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยอุบลราชธานี พ.ศ. 2533ประชุมเพื่อพิจารณาเลือกบุคคลผู้ที่มีคุณสมบัติตามข้อ3 เพื่อทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯแต่งตั้งเป็นนายกสภามหาวิทยาลัยข้อ 7 ให้นายกสภามหาวิทยาลัยรักษาการตามข้อบังคับนี้ประกาศ ณ วันที่ 13 ธันวาคม พ.ศ. 2533อนุวรรตน์ วัฒนพงศ์ศิริรัฐมนตรีว่าการทบวงมหาวิทยาลัยนายกสภามหาวิทยาลัยอุบลราชธานี
กฎกระทรวงกำหนดเขตทะเลชายฝั่ง ในบริเวณจังหวัดภูเก็ต พ.ศ. 2565กฎกระทรวง กำหนดเขตทะเลชายฝั่ง ในบริเวณจังหวัดภูเก็ต พ.ศ. ๒๕๖๕อาศัยอำนาจตามความในบทนิยามคำว่า "ทะเลชายฝั่ง" ในมาตรา ๕ และมาตรา ๖ วรรคหนึ่ง แห่งพระราชกำหนดการประมง พ.ศ. ๒๕๕๘ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้กำหนดให้จังหวัดภูเก็ต มีเขตทะเลชายฝั่งระยะหนึ่งจุดห้าไมล์ทะเลถึงสองจุดหกไมล์ทะเล นับจากแนวชายฝั่งทะเลที่น้ำทะเลจรดแผ่นดินบริเวณชายเกาะ ทั้งนี้ ภายในแนวเขตตามแผนที่ท้ายกฎกระทรวงนี้ให้ไว้ ณ วันที่ ๗ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๖๕ เฉลิมชัย ศรีอ่อน รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ โดยที่มาตรา ๕ และมาตรา ๖ วรรคหนึ่ง แห่งพระราชกำหนดการประมง พ.ศ. ๒๕๕๘ บัญญัติให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์มีอำนาจออกกฎกระทรวงกำหนดให้เขตทะเลชายฝั่งในบริเวณใด มีระยะนับจากแนวชายฝั่งทะเลออกไปน้อยหรือมากกว่าสามไมล์ทะเลก็ได้แต่ต้องไม่น้อยกว่าหนึ่งจุดห้าไมล์ทะเลและไม่เกินสิบสองไมล์ทะเล สมควรกำหนดเขตทะเลชายฝั่งของจังหวัดภูเก็ตให้มีระยะนับจากแนวชายฝั่งทะเลออกไปน้อยกว่าสามไมล์ทะเล เพื่อประโยชน์ในการกำหนดมาตรการบริหารจัดการทรัพยากรสัตว์น้ำในเขตทะเลชายฝั่งให้อยู่ในภาวะที่เหมาะสมและสามารถทำการประมงได้อย่างยั่งยืนจึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้
ประกาศสํานักงานคณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ที่ สม. 42/2564เรื่อง การกําหนดค่าธรรมเนียมการยื่นแบบแสดงรายการข้อมูลการจดทะเบียน และการยื่นคําขอต่าง ๆ(ฉบับที่ 63)*\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_*อาศัยอํานาจตามความในมาตรา 19(3) แห่งพระราชบัญญัติหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ พ.ศ. 2535 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ (ฉบับที่ 4) พ.ศ. 2551 สํานักงานออกประกาศไว้ดังต่อไปนี้ข้อ 1 ให้ยกเลิกความใน (1) ของข้อ 9 แห่งประกาศสํานักงานคณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ ที่ สบ. 28/2547 เรื่อง การกําหนดค่าธรรมเนียมการยื่นแบบแสดงรายการข้อมูล การจดทะเบียน และการยื่นคําขอต่าง ๆ ลงวันที่ 7 กรกฎาคม พ.ศ. 2547 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยประกาศสํานักงานคณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ ที่ สม. 28/2561 เรื่อง การกําหนดค่าธรรมเนียมการยื่นแบบแสดงรายการข้อมูล การจดทะเบียน และการยื่นคําขอต่าง ๆ (ฉบับที่ 49) ลงวันที่ 11 พฤษภาคม พ.ศ. 2561 และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน"(1) ให้บริษัทที่ออกหลักทรัพย์ที่มีหุ้นเป็นหลักทรัพย์จดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย ชําระค่าธรรมเนียมตามส่วนของผู้ถือหุ้นตามงบการเงินประจํารอบปีบัญชีล่าสุดที่ยื่นต่อสํานักงาน ในอัตราดังนี้ เว้นแต่ในกรณีที่บริษัทอยู่ระหว่างค้างการนําส่งงบการเงินประจํารอบปีบัญชีต่อสํานักงาน ให้ชําระตามส่วนของผู้ถือหุ้นตามงบการเงินที่ยื่นต่อสํานักงานล่าสุดก่อนหรือ ณ วันที่ 31 มีนาคมของปีที่เรียกเก็บค่าธรรมเนียม(ก) บริษัทที่มีส่วนของผู้ถือหุ้นไม่ถึง 500 ล้านบาท (หรือเทียบเท่า)ให้ชําระค่าธรรมเนียม 50,000 บาท(ข) บริษัทที่มีส่วนของผู้ถือหุ้นตั้งแต่ 500 ล้านบาทแต่ไม่ถึง 1,000 ล้านบาท (หรือเทียบเท่า)ให้ชําระค่าธรรมเนียม 100,000 บาท(ค) บริษัทที่มีส่วนของผู้ถือหุ้นตั้งแต่ 1,000 ล้านบาทขึ้นไป (หรือเทียบเท่า)ให้ชําระค่าธรรมเนียม 300,000 บาทในกรณีที่งบการเงินตามวรรคหนึ่งระบุเป็นเงินตราต่างประเทศ ให้ระบุอัตราแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศ ณ วันสิ้นรอบระยะเวลารายงานดังกล่าว แล้วแต่กรณี และระบุแหล่งอ้างอิงของอัตราแลกเปลี่ยนนั้นด้วย"ข้อ 2 ประกาศนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2564 เป็นต้นไปประกาศ ณ วันที่ 25 มิถุนายน พ.ศ. 2564(นางสาวรื่นวดี สุวรรณมงคล)เลขาธิการสํานักงานคณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์
ประกาศกระทรวงอุตสาหกรรมประกาศกระทรวงอุตสาหกรรมฉบับที่ ๔๘๕๘ (พ.ศ. ๒๕๕๙)ออกตามความในพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมพ.ศ. ๒๕๑๑เรื่องกำหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมเต้าเสียบ เต้ารับ - จ่ายตัวต่อยานยนต์ และเต้ารับยานยนต์ - การประจุไฟฟ้าผ่านตัวนำของยานยนต์ไฟฟ้าเล่ม ๒ ข้อกำหนดความเข้ากันได้เชิงมิติ และการสับเปลี่ยนได้สำหรับขาเสียบและท่อหน้าสัมผัสของเต้าไฟฟ้ากระแสสลับ อาศัยอำนาจตามความในมาตรา๑๕ แห่งพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม พ.ศ. ๒๕๑๑ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม (ฉบับที่ ๗) พ.ศ.๒๕๕๘ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมออกประกาศกำหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมเต้าเสียบ เต้ารับ - จ่าย ตัวต่อยานยนต์ และเต้ารับยานยนต์ -การประจุไฟฟ้าผ่านตัวนำของยานยนต์ไฟฟ้า เล่ม ๒ ข้อกำหนด ความเข้ากันได้เชิงมิติและการสับเปลี่ยนได้ สำหรับขาเสียบและท่อหน้าสัมผัสของเต้าไฟฟ้ากระแสสลับ มาตรฐานเลขที่ มอก. 2749 เล่ม 2 -2559 ไว้ ดังมีรายละเอียดต่อท้ายประกาศนี้ทั้งนี้ให้มีผลตั้งแต่วันที่ประกาศในราชกิจานุเบกษาเป็นต้นไป[๑]ประกาศ ณ วันที่ ๑๙สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๕๙อรรชกา สีบุญเรืองรัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม[เอกสารแนบท้าย]๑. มาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมเต้าเสียบ เต้ารับ - จ่าย ตัวต่อยานยนต์ และเต้ารับยานยนต์- การประจุไฟฟ้าผ่านตัวนำของยานยนต์ไฟฟ้า เล่ม ๒ ข้อกำหนด ความเข้ากันได้เชิงมิติและการสับเปลี่ยนได้ สำหรับขาเสียบ และท่อหน้าสัมผัสของเต้าไฟฟ้ากระแสสลับ (มอก. 2749เล่ม 2 - 2559)(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)ปริยานุช/จัดทำ๑๔ พฤศจิกายน๒๕๕๙ปุณิกา/ตรวจ๑๔ พฤศจิกายน๒๕๕๙[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๓๓/ตอนพิเศษ ๒๕๖ ง/หน้า ๒/๑๐ พฤศจิกายน ๒๕๕๙
ประกาศคณะกรรมการมาตรฐานการบริหารงานบุคคลส่วนท้องถิ่นประกาศคณะกรรมการมาตรฐานการบริหารงานบุคคลส่วนท้องถิ่นเรื่องกำหนดมาตรฐานกลางการบริหารงานบุคคลส่วนท้องถิ่น(ฉบับที่ ๑๐)[๑] โดยที่เป็นการสมควรแก้ไขปรับปรุงบัญชีอัตราเงินประจำตำแหน่งของพนักงานส่วนท้องถิ่นให้สอดคล้องกับระบบจำแนกตำแหน่งใหม่อาศัยอำนาจตามความในมาตรา๓๓ (๑) แห่งพระราชบัญญัติระเบียบบริหารงานบุคคลส่วนท้องถิ่น พ.ศ. ๒๕๔๒คณะกรรมการมาตรฐานการบริหารงานบุคคลส่วนท้องถิ่น มีมติในการประชุม ครั้งที่๑๒/๒๕๕๘ เมื่อวันที่ ๑๘ ธันวาคม ๒๕๕๘ให้แก้ไขเพิ่มเติมประกาศคณะกรรมการมาตรฐานการบริหารงานบุคคลส่วนท้องถิ่น เรื่องกำหนดมาตรฐานกลางการบริหารงานบุคคลส่วนท้องถิ่น ลงวันที่ ๒๕ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๔๔ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยประกาศคณะกรรมการมาตรฐานการบริหารงานบุคคลส่วนท้องถิ่น เรื่องกำหนดมาตรฐานกลางการบริหารงานบุคคลส่วนท้องถิ่น (ฉบับที่ ๒) ลงวันที่ ๑๘เมษายน พ.ศ. ๒๕๕๖ และ (ฉบับที่ ๗) ลงวันที่ ๒๒ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๕๘ ดังต่อไปนี้ข้อ๑ ประกาศนี้เรียกว่า ประกาศคณะกรรมการมาตรฐานการบริหารงานบุคคลส่วนท้องถิ่นเรื่อง กำหนดมาตรฐานกลางการบริหารงานบุคคลส่วนท้องถิ่น (ฉบับที่ ๑๐)ข้อ๒ ประกาศนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันประกาศเป็นต้นไปข้อ๓ ให้ยกเลิกบัญชีอัตราเงินประจำตำแหน่งของพนักงานส่วนท้องถิ่นท้ายประกาศคณะกรรมการมาตรฐานการบริหารงานบุคคลส่วนท้องถิ่นเรื่อง กำหนดมาตรฐานกลางการบริหารงานบุคคลส่วนท้องถิ่น ลงวันที่ ๒๕ มิถุนายน พ.ศ.๒๕๔๔ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยประกาศคณะกรรมการมาตรฐานการบริหารงานบุคคลส่วนท้องถิ่นเรื่อง กำหนดมาตรฐานกลางการบริหารงานบุคคลส่วนท้องถิ่น (ฉบับที่ ๒) ลงวันที่ ๑๘เมษายน พ.ศ. ๒๕๕๖ และ (ฉบับที่ ๗) ลงวันที่ ๒๒ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๕๘และให้ใช้บัญชีอัตราเงินประจำตำแหน่งของพนักงานส่วนท้องถิ่นท้ายประกาศนี้แทนโดยให้มีผลบังคับใช้ตั้งแต่วันที่ ๑ มกราคม ๒๕๕๙ เป็นต้นไปข้อ๔ ในระหว่างจัดพนักงานส่วนท้องถิ่นเข้าสู่ประเภทตำแหน่งและระดับตำแหน่งให้พนักงานส่วนท้องถิ่นยังคงได้รับเงินประจำตำแหน่งตามบัญชีอัตราเงินประจำตำแหน่งที่ได้รับอยู่เดิมไปพลางก่อนจนกว่าจะจัดตำแหน่งพนักงานส่วนท้องถิ่นเข้าสู่ประเภทตำแหน่งและระดับตำแหน่งแล้วเสร็จประกาศ ณ วันที่ ๒๒ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๕๘ปริญญา นาคฉัตรีย์ประธานกรรมการมาตรฐานการบริหารงานบุคคลส่วนท้องถิ่น[เอกสารแนบท้าย]๑. บัญชีอัตราเงินประจำตำแหน่งของพนักงานส่วนท้องถิ่น(องค์การบริหารส่วนจังหวัด เทศบาล องค์การบริหารส่วนตำบล และเมืองพัทยา)(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)ปริยานุช/จัดทำ๒๓ กุมภาพันธ์๒๕๕๙กัญฑรัตน์/ตรวจ๒๙ กุมภาพันธ์๒๕๕๙[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๓๓/ตอนที่ ๑๔ ง/หน้า ๙๖/๑๘ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๙
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2458/2520หลักกฎหมาย: ลูกหนี้ค้างชำระหนี้อยู่ก่อนผู้จำนองเข้าทำสัญญาจำนองค้ำประกัน ผู้ค้ำประกันต้องรับผิดในดอกเบี้ยจำนวนเงินที่ค้างอยู่ก่อนคิดดอกเบี้ยตั้งแต่วันที่เข้าค้ำประกันนั้นด้วย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2458/2520ธนาคารกรุงศรีอยุธยาโจทก์น.ส.กรณิการ์ หัสโร กับพวกจำเลย ป.พ.พ. ม. 681ลูกหนี้ค้างชำระหนี้อยู่ก่อนผู้จำนองเข้าทำสัญญาจำนองค้ำประกัน ผู้ค้ำประกันต้องรับผิดในดอกเบี้ยจำนวนเงินที่ค้างอยู่ก่อนคิดดอกเบี้ยตั้งแต่วันที่เข้าค้ำประกันนั้นด้วย(พิสัณห์ ลีตเวทย์-บัญญัติ สุชีวะ-พิทยา มงคล)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2458/2520ธนาคารกรุงศรีอยุธยาโจทก์น.ส.กรณิการ์ หัสโร กับพวกจำเลย ป.พ.พ. ม. 681ลูกหนี้ค้างชำระหนี้อยู่ก่อนผู้จำนองเข้าทำสัญญาจำนองค้ำประกัน ผู้ค้ำประกันต้องรับผิดในดอกเบี้ยจำนวนเงินที่ค้างอยู่ก่อนคิดดอกเบี้ยตั้งแต่วันที่เข้าค้ำประกันนั้นด้วย(พิสัณห์ ลีตเวทย์-บัญญัติ สุชีวะ-พิทยา มงคล)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 62708หลักกฎหมาย: ในชั้นอุทธรณ์ เมื่อศาลอุทธรณ์มีคำสั่งให้ผู้ร้องหาประกันสำหรับจำนวนเงินที่ต้องชำระให้แก่โจทก์ตามคำพิพากษา มาให้เป็นที่พอใจภายในเวลาที่ศาลชั้นต้นกำหนด ก็อนุญาตให้ทุเลาการบังคับได้ในระหว่างอุทธรณ์ แต่ผู้ร้องไม่อาจหาหลักประกันมาวางต่อศาลได้ เป็นเหตุให้ศาลชั้นต้นยกคำร้องตามคำสั่งศาลอุทธรณ์ จึงไม่มีเหตุที่จะอนุญาตให้ผู้ร้องได้รับการทุเลาการบังคับไว้ในระหว่างฎีกา ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 612/2527นายเพิ่ม มานะพงษ์โจทก์บริษัทพิพัทธ์ประกันภัย จำกัด กับพวกจำเลย ป.วิ.พ. ม. 231, ม. 247ในชั้นอุทธรณ์ เมื่อศาลอุทธรณ์มีคำสั่งให้ผู้ร้องหาประกันสำหรับจำนวนเงินที่ต้องชำระให้แก่โจทก์ตามคำพิพากษา มาให้เป็นที่พอใจภายในเวลาที่ศาลชั้นต้นกำหนด ก็อนุญาตให้ทุเลาการบังคับได้ในระหว่างอุทธรณ์ แต่ผู้ร้องไม่อาจหาหลักประกันมาวางต่อศาลได้ เป็นเหตุให้ศาลชั้นต้นยกคำร้องตามคำสั่งศาลอุทธรณ์ จึงไม่มีเหตุที่จะอนุญาตให้ผู้ร้องได้รับการทุเลาการบังคับไว้ในระหว่างฎีกา(พิศิษฏ์ เทศะบำรุง-สุชาติ จิวะชาติ-วีระ ทรัพยไพศาล)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 612/2527นายเพิ่ม มานะพงษ์โจทก์บริษัทพิพัทธ์ประกันภัย จำกัด กับพวกจำเลย ป.วิ.พ. ม. 231, ม. 247ในชั้นอุทธรณ์ เมื่อศาลอุทธรณ์มีคำสั่งให้ผู้ร้องหาประกันสำหรับจำนวนเงินที่ต้องชำระให้แก่โจทก์ตามคำพิพากษา มาให้เป็นที่พอใจภายในเวลาที่ศาลชั้นต้นกำหนด ก็อนุญาตให้ทุเลาการบังคับได้ในระหว่างอุทธรณ์ แต่ผู้ร้องไม่อาจหาหลักประกันมาวางต่อศาลได้ เป็นเหตุให้ศาลชั้นต้นยกคำร้องตามคำสั่งศาลอุทธรณ์ จึงไม่มีเหตุที่จะอนุญาตให้ผู้ร้องได้รับการทุเลาการบังคับไว้ในระหว่างฎีกา(พิศิษฏ์ เทศะบำรุง-สุชาติ จิวะชาติ-วีระ ทรัพยไพศาล)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ