คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3259/2541หลักกฎหมาย: ที่ดินพิพาทเป็นสาธารณสมบัติของแผ่นดิน ซึ่งมีพระราชกฤษฎีกากำหนดเป็นเขตปรับปรุงอาคารในท้องที่ตำบลหัวหิน อำเภอหัวหิน จังหวัดประจวบคีรีขันธ์เทศบาลตำบลหัวหินจึงเป็นผู้มีอำนาจควบคุมดูแลและหาผลประโยชน์ในที่พิพาทโจทก์ทำสัญญาเช่าที่ดินพิพาทกับเทศบาลตำบลหัวหิน แต่ปรากฏว่าจำเลยเป็นผู้ยึดถือครอบครองที่ดินพิพาทก่อนที่โจทก์จะทำสัญญาเช่า สัญญาเช่าระหว่างโจทก์กับเทศบาลหัวหิน มีผลเพียงแต่ทำให้โจทก์มีบุคคลสิทธิต่อเทศบาลตำบลหัวหินในอันที่จะใช้สอยหรือทำประโยชน์ในที่ดินพิพาทได้เท่านั้น แต่หามีผลทำให้โจทก์เกิดสิทธิที่จะหวงกันไม่ให้ผู้อื่นเข้ายึดถือครอบครองที่ดินพิพาทไม่ โจทก์จึงไม่มีอำนาจฟ้องขับไล่จำเลยผู้ครอบครองที่ดินพิพาทโจทก์ฟ้องขอให้บังคับจำเลยและบริวารรื้อถอนขนย้ายลานไม้ โรงเรือน และอุปกรณ์เครื่องมือเครื่องใช้ในการทำประมงพร้อมทั้งทรัพย์สินออกจากที่ดินที่โจทก์เช่ามาจากเทศบาลตำบลหัวหิน ห้ามจำเลยและบริวารเข้าไปเกี่ยวข้องและให้จำเลยใช้ค่าเสียหายเดือนละ 4,500 บาท นับแต่วันฟ้องจนกว่าจำเลยและบริวารจะออกไปจากที่ดินจำเลยให้การว่า จำเลยซื้อสิทธิเข้าทำประโยชน์ในที่ดินตามฟ้องจากนางราตรี อ่วมด้วง ในราคา 70,000 บาทมาตั้งแต่ปี 2531 และเสียค่าปรับสิ่งก่อสร้างล่วงล้ำลำน้ำโดยไม่ได้รับอนุญาตให้แก่กรมเจ้าท่า ที่ดินพิพาทน้ำทะเลท่วมถึงเทศบาลตำบลหัวหินจึงไม่สามารถจัดให้เช่าได้ โจทก์ไม่เสียหายขอให้ยกฟ้องศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ภาค 3 พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ข้อเท็จจริงฟังเป็นยุติตามคำพิพากษาของศาลล่างทั้งสองว่า ที่ดินพิพาทเป็นสาธารณสมบัติของแผ่นดินซึ่งมีพระราชกฤษฎีกา พ.ศ. 2522 กำหนดเป็นเขตปรับปรุงอาคารในท้องที่ตำบลหัวหิน อำเภอหัวหิน จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ดังนั้น เทศบาลตำบลหัวหินจึงเป็นผู้มีอำนาจควบคุมดูแลและหาผลประโยชน์ในที่พิพาท จำเลยเป็นผู้ยึดถือครอบครองที่ดินพิพาทก่อนโจทก์ทำสัญญาเช่ากับเทศบาลตำบลหัวหิน การที่โจทก์ทำสัญญาเช่าที่ดินพิพาทกับเทศบาลตำบลหัวหินตามหนังสือสัญญาเช่าเอกสารหมาย จ.1 มีผลเพียงแต่ทำให้โจทก์มีบุคคลสิทธิต่อเทศบาลตำบลหัวหินในอันที่จะใช้สอยหรือทำประโยชน์ในที่ดินพิพาทได้เท่านั้น แต่หามีผลทำให้โจทก์เกิดสิทธิที่จะหวงกันไม่ให้ผู้อื่นเข้ายึดถือครอบครองที่ดินพิพาทไม่ โจทก์จึงไม่มีอำนาจฟ้องขับไล่จำเลยผู้ครอบครองที่ดินพิพาทโดยอาศัยสิทธิตามสัญญาเช่าที่ดินพิพาทระหว่างเทศบาลตำบลหัวหินกับโจทก์พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3259/2541นางสาว สม ศรี กระแสสินธุ์โจทก์นาง อา ภั สระ จูง วงศ์จำเลย ป.พ.พ. ม. 1304 ป.วิ.พ. ม. 55ที่ดินพิพาทเป็นสาธารณสมบัติของแผ่นดิน ซึ่งมีพระราชกฤษฎีกากำหนดเป็นเขตปรับปรุงอาคารในท้องที่ตำบลหัวหิน อำเภอหัวหิน จังหวัดประจวบคีรีขันธ์เทศบาลตำบลหัวหินจึงเป็นผู้มีอำนาจควบคุมดูแลและหาผลประโยชน์ในที่พิพาทโจทก์ทำสัญญาเช่าที่ดินพิพาทกับเทศบาลตำบลหัวหิน แต่ปรากฏว่าจำเลยเป็นผู้ยึดถือครอบครองที่ดินพิพาทก่อนที่โจทก์จะทำสัญญาเช่า สัญญาเช่าระหว่างโจทก์กับเทศบาลหัวหิน มีผลเพียงแต่ทำให้โจทก์มีบุคคลสิทธิต่อเทศบาลตำบลหัวหินในอันที่จะใช้สอยหรือทำประโยชน์ในที่ดินพิพาทได้เท่านั้น แต่หามีผลทำให้โจทก์เกิดสิทธิที่จะหวงกันไม่ให้ผู้อื่นเข้ายึดถือครอบครองที่ดินพิพาทไม่ โจทก์จึงไม่มีอำนาจฟ้องขับไล่จำเลยผู้ครอบครองที่ดินพิพาทโจทก์ฟ้องขอให้บังคับจำเลยและบริวารรื้อถอนขนย้ายลานไม้ โรงเรือน และอุปกรณ์เครื่องมือเครื่องใช้ในการทำประมงพร้อมทั้งทรัพย์สินออกจากที่ดินที่โจทก์เช่ามาจากเทศบาลตำบลหัวหิน ห้ามจำเลยและบริวารเข้าไปเกี่ยวข้องและให้จำเลยใช้ค่าเสียหายเดือนละ 4,500 บาท นับแต่วันฟ้องจนกว่าจำเลยและบริวารจะออกไปจากที่ดินจำเลยให้การว่า จำเลยซื้อสิทธิเข้าทำประโยชน์ในที่ดินตามฟ้องจากนางราตรี อ่วมด้วง ในราคา 70,000 บาทมาตั้งแต่ปี 2531 และเสียค่าปรับสิ่งก่อสร้างล่วงล้ำลำน้ำโดยไม่ได้รับอนุญาตให้แก่กรมเจ้าท่า ที่ดินพิพาทน้ำทะเลท่วมถึงเทศบาลตำบลหัวหินจึงไม่สามารถจัดให้เช่าได้ โจทก์ไม่เสียหายขอให้ยกฟ้องศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ภาค 3 พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ข้อเท็จจริงฟังเป็นยุติตามคำพิพากษาของศาลล่างทั้งสองว่า ที่ดินพิพาทเป็นสาธารณสมบัติของแผ่นดินซึ่งมีพระราชกฤษฎีกา พ.ศ. 2522 กำหนดเป็นเขตปรับปรุงอาคารในท้องที่ตำบลหัวหิน อำเภอหัวหิน จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ดังนั้น เทศบาลตำบลหัวหินจึงเป็นผู้มีอำนาจควบคุมดูแลและหาผลประโยชน์ในที่พิพาท จำเลยเป็นผู้ยึดถือครอบครองที่ดินพิพาทก่อนโจทก์ทำสัญญาเช่ากับเทศบาลตำบลหัวหิน การที่โจทก์ทำสัญญาเช่าที่ดินพิพาทกับเทศบาลตำบลหัวหินตามหนังสือสัญญาเช่าเอกสารหมาย จ.1 มีผลเพียงแต่ทำให้โจทก์มีบุคคลสิทธิต่อเทศบาลตำบลหัวหินในอันที่จะใช้สอยหรือทำประโยชน์ในที่ดินพิพาทได้เท่านั้น แต่หามีผลทำให้โจทก์เกิดสิทธิที่จะหวงกันไม่ให้ผู้อื่นเข้ายึดถือครอบครองที่ดินพิพาทไม่ โจทก์จึงไม่มีอำนาจฟ้องขับไล่จำเลยผู้ครอบครองที่ดินพิพาทโดยอาศัยสิทธิตามสัญญาเช่าที่ดินพิพาทระหว่างเทศบาลตำบลหัวหินกับโจทก์พิพากษายืน(อมร วีรวงศ์-สุรินทร์ นาควิเชียร-ยินดี วัชรพงศ์ ต่อสุวรรณ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องขอให้บังคับจำเลยและบริวารรื้อถอนขนย้ายลานไม้ โรงเรือน และอุปกรณ์เครื่องมือเครื่องใช้ในการทำประมงพร้อมทั้งทรัพย์สินออกจากที่ดินที่โจทก์เช่ามาจากเทศบาลตำบลหัวหิน ห้ามจำเลยและบริวารเข้าไปเกี่ยวข้องและให้จำเลยใช้ค่าเสียหายเดือนละ 4,500 บาท นับแต่วันฟ้องจนกว่าจำเลยและบริวารจะออกไปจากที่ดินจำเลยให้การว่า จำเลยซื้อสิทธิเข้าทำประโยชน์ในที่ดินตามฟ้องจากนางราตรี อ่วมด้วง ในราคา 70,000 บาทมาตั้งแต่ปี 2531 และเสียค่าปรับสิ่งก่อสร้างล่วงล้ำลำน้ำโดยไม่ได้รับอนุญาตให้แก่กรมเจ้าท่า ที่ดินพิพาทน้ำทะเลท่วมถึงเทศบาลตำบลหัวหินจึงไม่สามารถจัดให้เช่าได้ โจทก์ไม่เสียหายขอให้ยกฟ้องศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ภาค 3 พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ข้อเท็จจริงฟังเป็นยุติตามคำพิพากษาของศาลล่างทั้งสองว่า ที่ดินพิพาทเป็นสาธารณสมบัติของแผ่นดินซึ่งมีพระราชกฤษฎีกา พ.ศ. 2522 กำหนดเป็นเขตปรับปรุงอาคารในท้องที่ตำบลหัวหิน อำเภอหัวหิน จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ดังนั้น เทศบาลตำบลหัวหินจึงเป็นผู้มีอำนาจควบคุมดูแลและหาผลประโยชน์ในที่พิพาท จำเลยเป็นผู้ยึดถือครอบครองที่ดินพิพาทก่อนโจทก์ทำสัญญาเช่ากับเทศบาลตำบลหัวหิน การที่โจทก์ทำสัญญาเช่าที่ดินพิพาทกับเทศบาลตำบลหัวหินตามหนังสือสัญญาเช่าเอกสารหมาย จ.1 มีผลเพียงแต่ทำให้โจทก์มีบุคคลสิทธิต่อเทศบาลตำบลหัวหินในอันที่จะใช้สอยหรือทำประโยชน์ในที่ดินพิพาทได้เท่านั้น แต่หามีผลทำให้โจทก์เกิดสิทธิที่จะหวงกันไม่ให้ผู้อื่นเข้ายึดถือครอบครองที่ดินพิพาทไม่ โจทก์จึงไม่มีอำนาจฟ้องขับไล่จำเลยผู้ครอบครองที่ดินพิพาทโดยอาศัยสิทธิตามสัญญาเช่าที่ดินพิพาทระหว่างเทศบาลตำบลหัวหินกับโจทก์พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3259/2541นางสาว สม ศรี กระแสสินธุ์โจทก์นาง อา ภั สระ จูง วงศ์จำเลย ป.พ.พ. ม. 1304 ป.วิ.พ. ม. 55ที่ดินพิพาทเป็นสาธารณสมบัติของแผ่นดิน ซึ่งมีพระราชกฤษฎีกากำหนดเป็นเขตปรับปรุงอาคารในท้องที่ตำบลหัวหิน อำเภอหัวหิน จังหวัดประจวบคีรีขันธ์เทศบาลตำบลหัวหินจึงเป็นผู้มีอำนาจควบคุมดูแลและหาผลประโยชน์ในที่พิพาทโจทก์ทำสัญญาเช่าที่ดินพิพาทกับเทศบาลตำบลหัวหิน แต่ปรากฏว่าจำเลยเป็นผู้ยึดถือครอบครองที่ดินพิพาทก่อนที่โจทก์จะทำสัญญาเช่า สัญญาเช่าระหว่างโจทก์กับเทศบาลหัวหิน มีผลเพียงแต่ทำให้โจทก์มีบุคคลสิทธิต่อเทศบาลตำบลหัวหินในอันที่จะใช้สอยหรือทำประโยชน์ในที่ดินพิพาทได้เท่านั้น แต่หามีผลทำให้โจทก์เกิดสิทธิที่จะหวงกันไม่ให้ผู้อื่นเข้ายึดถือครอบครองที่ดินพิพาทไม่ โจทก์จึงไม่มีอำนาจฟ้องขับไล่จำเลยผู้ครอบครองที่ดินพิพาทโจทก์ฟ้องขอให้บังคับจำเลยและบริวารรื้อถอนขนย้ายลานไม้ โรงเรือน และอุปกรณ์เครื่องมือเครื่องใช้ในการทำประมงพร้อมทั้งทรัพย์สินออกจากที่ดินที่โจทก์เช่ามาจากเทศบาลตำบลหัวหิน ห้ามจำเลยและบริวารเข้าไปเกี่ยวข้องและให้จำเลยใช้ค่าเสียหายเดือนละ 4,500 บาท นับแต่วันฟ้องจนกว่าจำเลยและบริวารจะออกไปจากที่ดินจำเลยให้การว่า จำเลยซื้อสิทธิเข้าทำประโยชน์ในที่ดินตามฟ้องจากนางราตรี อ่วมด้วง ในราคา 70,000 บาทมาตั้งแต่ปี 2531 และเสียค่าปรับสิ่งก่อสร้างล่วงล้ำลำน้ำโดยไม่ได้รับอนุญาตให้แก่กรมเจ้าท่า ที่ดินพิพาทน้ำทะเลท่วมถึงเทศบาลตำบลหัวหินจึงไม่สามารถจัดให้เช่าได้ โจทก์ไม่เสียหายขอให้ยกฟ้องศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ภาค 3 พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ข้อเท็จจริงฟังเป็นยุติตามคำพิพากษาของศาลล่างทั้งสองว่า ที่ดินพิพาทเป็นสาธารณสมบัติของแผ่นดินซึ่งมีพระราชกฤษฎีกา พ.ศ. 2522 กำหนดเป็นเขตปรับปรุงอาคารในท้องที่ตำบลหัวหิน อำเภอหัวหิน จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ดังนั้น เทศบาลตำบลหัวหินจึงเป็นผู้มีอำนาจควบคุมดูแลและหาผลประโยชน์ในที่พิพาท จำเลยเป็นผู้ยึดถือครอบครองที่ดินพิพาทก่อนโจทก์ทำสัญญาเช่ากับเทศบาลตำบลหัวหิน การที่โจทก์ทำสัญญาเช่าที่ดินพิพาทกับเทศบาลตำบลหัวหินตามหนังสือสัญญาเช่าเอกสารหมาย จ.1 มีผลเพียงแต่ทำให้โจทก์มีบุคคลสิทธิต่อเทศบาลตำบลหัวหินในอันที่จะใช้สอยหรือทำประโยชน์ในที่ดินพิพาทได้เท่านั้น แต่หามีผลทำให้โจทก์เกิดสิทธิที่จะหวงกันไม่ให้ผู้อื่นเข้ายึดถือครอบครองที่ดินพิพาทไม่ โจทก์จึงไม่มีอำนาจฟ้องขับไล่จำเลยผู้ครอบครองที่ดินพิพาทโดยอาศัยสิทธิตามสัญญาเช่าที่ดินพิพาทระหว่างเทศบาลตำบลหัวหินกับโจทก์พิพากษายืน(อมร วีรวงศ์-สุรินทร์ นาควิเชียร-ยินดี วัชรพงศ์ ต่อสุวรรณ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ