คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 59713หลักกฎหมาย: ความว่า จำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งว่า ฎีกาของจำเลยเป็นปัญหาข้อเท็จจริง ต้องห้ามฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 218,219 จึงมีคำสั่งไม่รับฎีกา จำเลยเห็นว่า จำเลยได้ฎีกาว่า พนักงานสอบสวนได้ทำแผนที่สังเขปแสดงที่เกิดเหตุขึ้นตามที่พวกผู้เสียหายชี้บอกและสันนิษฐานเอาเองเท่านั้น การที่ศาลรับฟังการสันนิษฐานดังกล่าวมาเป็นโทษแก่จำเลยจึงไม่ชอบด้วยการรับฟังพยานหลักฐาน นอกจากนี้ตามเอกสารหมาย จ.2 ยังฟังได้ชัดแจ้งว่า เส้นแบ่งกึ่งกลางถนนมิได้อยู่กึ่งกลางถนนอย่างแท้จริง พยานโจทก์จึงฟังไม่ได้ว่า จำเลยขับรถล้ำกึ่งกลางถนนไปชนผู้เสียหาย กรณีจึงเป็นปัญหาข้อกฎหมาย โปรดมีคำสั่งให้รับฎีกาของจำเลยไว้พิจารณาพิพากษาต่อไป หมายเหตุ โจทก์ได้รับสำเนาคำร้องแล้ว (อันดับ 138) ส่วนโจทก์ร่วมทั้งสองไม่ปรากฏหลักฐานว่าได้รับสำเนาคำร้องแล้วหรือไม่ระหว่างพิจารณา นายพัลลพแก้วจันทร์ฯและนายคมเตือนใจจุมปูหรือชัยชมพู ขอเข้าเป็นโจทก์ร่วม ศาลชั้นต้นอนุญาต ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 300 จำคุก 2 ปี และมีความผิดตามพระราชบัญญัติจราจรทางบกพ.ศ. 2522 มาตรา 78,160 วรรคสอง จำคุก 2 เดือน จำเลยให้การรับสารภาพในความผิดฐานนี้ลดโทษให้กึ่งหนึ่ง คงจำคุก 1 เดือน รวมโทษสองกระทงแล้ว คงจำคุก 2 ปี 1 เดือน ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับฎีกาดังกล่าว (อันดับ 135) จำเลยจึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 138) คำสั่ง ที่จำเลยฎีกาว่า จุดชนตามแผนที่สังเขปแสดงสถานที่เกิดเหตุและเส้นแบ่งกึ่งกลางถนนในแผนที่ดังกล่าวไม่ถูกต้อง พยานโจทก์ฟังไม่ได้ว่า จำเลยขับรถล้ำกึ่งกลางถนนเข้าไปชนผู้เสียหายนั้นเป็นการโต้เถียงดุลพินิจในการรับฟังพยานหลักฐานของศาลอันเป็นปัญหาข้อเท็จจริง ศาลชั้นต้นสั่งไม่รับฎีกาของจำเลยชอบแล้วให้ยกคำร้อง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 1824/2532พนักงานอัยการจังหวัดเชียงรายโจทก์โจทก์ร่วมโจทก์นายพัลลพ แก้วจันทร์ กับพวกโจทก์นายสมเดช ปงรังษีจำเลยนายสมเดช ปงรังษี จำเลยผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.อ. ม. 218ความว่า จำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งว่า ฎีกาของจำเลยเป็นปัญหาข้อเท็จจริง ต้องห้ามฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 218,219 จึงมีคำสั่งไม่รับฎีกา จำเลยเห็นว่า จำเลยได้ฎีกาว่า พนักงานสอบสวนได้ทำแผนที่สังเขปแสดงที่เกิดเหตุขึ้นตามที่พวกผู้เสียหายชี้บอกและสันนิษฐานเอาเองเท่านั้น การที่ศาลรับฟังการสันนิษฐานดังกล่าวมาเป็นโทษแก่จำเลยจึงไม่ชอบด้วยการรับฟังพยานหลักฐาน นอกจากนี้ตามเอกสารหมาย จ.2 ยังฟังได้ชัดแจ้งว่า เส้นแบ่งกึ่งกลางถนนมิได้อยู่กึ่งกลางถนนอย่างแท้จริง พยานโจทก์จึงฟังไม่ได้ว่า จำเลยขับรถล้ำกึ่งกลางถนนไปชนผู้เสียหาย กรณีจึงเป็นปัญหาข้อกฎหมาย โปรดมีคำสั่งให้รับฎีกาของจำเลยไว้พิจารณาพิพากษาต่อไป หมายเหตุ โจทก์ได้รับสำเนาคำร้องแล้ว (อันดับ 138) ส่วนโจทก์ร่วมทั้งสองไม่ปรากฏหลักฐานว่าได้รับสำเนาคำร้องแล้วหรือไม่ระหว่างพิจารณา นายพัลลพแก้วจันทร์ฯและนายคมเตือนใจจุมปูหรือชัยชมพู ขอเข้าเป็นโจทก์ร่วม ศาลชั้นต้นอนุญาต ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 300 จำคุก 2 ปี และมีความผิดตามพระราชบัญญัติจราจรทางบกพ.ศ. 2522 มาตรา 78,160 วรรคสอง จำคุก 2 เดือน จำเลยให้การรับสารภาพในความผิดฐานนี้ลดโทษให้กึ่งหนึ่ง คงจำคุก 1 เดือน รวมโทษสองกระทงแล้ว คงจำคุก 2 ปี 1 เดือน ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับฎีกาดังกล่าว (อันดับ 135) จำเลยจึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 138) คำสั่ง ที่จำเลยฎีกาว่า จุดชนตามแผนที่สังเขปแสดงสถานที่เกิดเหตุและเส้นแบ่งกึ่งกลางถนนในแผนที่ดังกล่าวไม่ถูกต้อง พยานโจทก์ฟังไม่ได้ว่า จำเลยขับรถล้ำกึ่งกลางถนนเข้าไปชนผู้เสียหายนั้นเป็นการโต้เถียงดุลพินิจในการรับฟังพยานหลักฐานของศาลอันเป็นปัญหาข้อเท็จจริง ศาลชั้นต้นสั่งไม่รับฎีกาของจำเลยชอบแล้วให้ยกคำร้อง(สัมฤทธิ์ ไชยศิริ-ชูเชิด รักตะบุตร์-มงคล เปาอินทร์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 1824/2532พนักงานอัยการจังหวัดเชียงรายโจทก์โจทก์ร่วมโจทก์นายพัลลพ แก้วจันทร์ กับพวกโจทก์นายสมเดช ปงรังษีจำเลยนายสมเดช ปงรังษี จำเลยผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.อ. ม. 218ความว่า จำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งว่า ฎีกาของจำเลยเป็นปัญหาข้อเท็จจริง ต้องห้ามฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 218,219 จึงมีคำสั่งไม่รับฎีกา จำเลยเห็นว่า จำเลยได้ฎีกาว่า พนักงานสอบสวนได้ทำแผนที่สังเขปแสดงที่เกิดเหตุขึ้นตามที่พวกผู้เสียหายชี้บอกและสันนิษฐานเอาเองเท่านั้น การที่ศาลรับฟังการสันนิษฐานดังกล่าวมาเป็นโทษแก่จำเลยจึงไม่ชอบด้วยการรับฟังพยานหลักฐาน นอกจากนี้ตามเอกสารหมาย จ.2 ยังฟังได้ชัดแจ้งว่า เส้นแบ่งกึ่งกลางถนนมิได้อยู่กึ่งกลางถนนอย่างแท้จริง พยานโจทก์จึงฟังไม่ได้ว่า จำเลยขับรถล้ำกึ่งกลางถนนไปชนผู้เสียหาย กรณีจึงเป็นปัญหาข้อกฎหมาย โปรดมีคำสั่งให้รับฎีกาของจำเลยไว้พิจารณาพิพากษาต่อไป หมายเหตุ โจทก์ได้รับสำเนาคำร้องแล้ว (อันดับ 138) ส่วนโจทก์ร่วมทั้งสองไม่ปรากฏหลักฐานว่าได้รับสำเนาคำร้องแล้วหรือไม่ระหว่างพิจารณา นายพัลลพแก้วจันทร์ฯและนายคมเตือนใจจุมปูหรือชัยชมพู ขอเข้าเป็นโจทก์ร่วม ศาลชั้นต้นอนุญาต ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 300 จำคุก 2 ปี และมีความผิดตามพระราชบัญญัติจราจรทางบกพ.ศ. 2522 มาตรา 78,160 วรรคสอง จำคุก 2 เดือน จำเลยให้การรับสารภาพในความผิดฐานนี้ลดโทษให้กึ่งหนึ่ง คงจำคุก 1 เดือน รวมโทษสองกระทงแล้ว คงจำคุก 2 ปี 1 เดือน ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับฎีกาดังกล่าว (อันดับ 135) จำเลยจึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 138) คำสั่ง ที่จำเลยฎีกาว่า จุดชนตามแผนที่สังเขปแสดงสถานที่เกิดเหตุและเส้นแบ่งกึ่งกลางถนนในแผนที่ดังกล่าวไม่ถูกต้อง พยานโจทก์ฟังไม่ได้ว่า จำเลยขับรถล้ำกึ่งกลางถนนเข้าไปชนผู้เสียหายนั้นเป็นการโต้เถียงดุลพินิจในการรับฟังพยานหลักฐานของศาลอันเป็นปัญหาข้อเท็จจริง ศาลชั้นต้นสั่งไม่รับฎีกาของจำเลยชอบแล้วให้ยกคำร้อง(สัมฤทธิ์ ไชยศิริ-ชูเชิด รักตะบุตร์-มงคล เปาอินทร์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ