คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 453/2477หลักกฎหมาย: พฤตติการณ์ที่เป็นการฆ่าคนตายในการสมัคร์ใจวิวาท ฎีกาอุทธรณ์ พฤตติการณ์ที่ไม่เป็นการฟังข้อเท็จจริงจากหลักฐานในสำนวนศาลเดิมแลศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงต้องกันว่า เหตุเกิดจากความอันตพาลของผู้ตาย ๆ ตะโกนให้ของลับจำเลยก่อนในขณะที่ผู้ตายเดินมา พอจำเลยด่าตอบ ผู้ตายก็ด่าแม่จำเลย และท้าทายให้จำเลยมาต่อสู้ ผู้ตายมีมีดปาด+าลอยู่ที่ตัว ๑ เล่ม เป็นการเตรียมตัวที่จะเข้าต่อสู้กับจำเลย เมื่อจำเลยถือดาพวิ่งเข้าไปตามคำท้าทายต้องสันนิษฐานว่าผู้ตายกับจำเลยสมัคร์ใจวิวาทกัน หากแต่ผู้ตายสู้จำเลยไม่ได้ จำเลยจึงฟังเอาถึง ๕ แห่งถึงแก่ความตาย จำเลยมีผิดตามมาตรา ๒๕๑ ให้จำคุก ๓ ปี โจทก์ฎีกาว่าศาลล่างฟังข้อเท็จจริงคลาดเคลื่อนจากหลักฐานในสำนวนเพราะไม่ปรากฎตามคำพะยานคนใดเลยว่าได้มีการต่อสู้กัน จำเลยจึงควรมีผิดตามมาตรา ๒๔๙ ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า แม้ตามคำพะยานจะไม่มีถ้อยคำตรง ๆ ว่าได้ต่อสู้กันก็จริง แต่พฤตติการณ์ดังนี้ ศาลล่างวินิจฉัยว่ามูลเหตุเกิดจากการวิวาท การวินิจฉัยดังนี้ให้วินิจฉัยโดยอาศัยคำพะยานของโจทก์นั้นเอง มิได้ฟังข้อเท็จจริงคลาดเคลื่อนจากหลักฐานในสำนวนจึงพิพากษายืน (หมายเหตุ) ในคำพิพากษาศาลล่างปรากฎชัดว่าผู้ตายท้าทายจำเลยแล้วหันหลังมาทางจำเลย ๆ ลงจากต้นตาลก็วิ่งเข้าฟันผู้ตาย ๆ ไม่รู้ตัว จึงถูกฟันข้างเดียว ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 453/2477อัยยการพิจิตร์โจทก์นายเชื่อม พานทวีปจำเลยพฤตติการณ์ที่เป็นการฆ่าคนตายในการสมัคร์ใจวิวาท ฎีกาอุทธรณ์ พฤตติการณ์ที่ไม่เป็นการฟังข้อเท็จจริงจากหลักฐานในสำนวนศาลเดิมแลศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงต้องกันว่า เหตุเกิดจากความอันตพาลของผู้ตาย ๆ ตะโกนให้ของลับจำเลยก่อนในขณะที่ผู้ตายเดินมา พอจำเลยด่าตอบ ผู้ตายก็ด่าแม่จำเลย และท้าทายให้จำเลยมาต่อสู้ ผู้ตายมีมีดปาด+าลอยู่ที่ตัว ๑ เล่ม เป็นการเตรียมตัวที่จะเข้าต่อสู้กับจำเลย เมื่อจำเลยถือดาพวิ่งเข้าไปตามคำท้าทายต้องสันนิษฐานว่าผู้ตายกับจำเลยสมัคร์ใจวิวาทกัน หากแต่ผู้ตายสู้จำเลยไม่ได้ จำเลยจึงฟังเอาถึง ๕ แห่งถึงแก่ความตาย จำเลยมีผิดตามมาตรา ๒๕๑ ให้จำคุก ๓ ปี โจทก์ฎีกาว่าศาลล่างฟังข้อเท็จจริงคลาดเคลื่อนจากหลักฐานในสำนวนเพราะไม่ปรากฎตามคำพะยานคนใดเลยว่าได้มีการต่อสู้กัน จำเลยจึงควรมีผิดตามมาตรา ๒๔๙ ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า แม้ตามคำพะยานจะไม่มีถ้อยคำตรง ๆ ว่าได้ต่อสู้กันก็จริง แต่พฤตติการณ์ดังนี้ ศาลล่างวินิจฉัยว่ามูลเหตุเกิดจากการวิวาท การวินิจฉัยดังนี้ให้วินิจฉัยโดยอาศัยคำพะยานของโจทก์นั้นเอง มิได้ฟังข้อเท็จจริงคลาดเคลื่อนจากหลักฐานในสำนวนจึงพิพากษายืน (หมายเหตุ) ในคำพิพากษาศาลล่างปรากฎชัดว่าผู้ตายท้าทายจำเลยแล้วหันหลังมาทางจำเลย ๆ ลงจากต้นตาลก็วิ่งเข้าฟันผู้ตาย ๆ ไม่รู้ตัว จึงถูกฟันข้างเดียว(อมาตย-กฤต-อิศร)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ศาลเดิมแลศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงต้องกันว่า เหตุเกิดจากความอันตพาลของผู้ตาย ๆ ตะโกนให้ของลับจำเลยก่อนในขณะที่ผู้ตายเดินมา พอจำเลยด่าตอบ ผู้ตายก็ด่าแม่จำเลย และท้าทายให้จำเลยมาต่อสู้ ผู้ตายมีมีดปาด+าลอยู่ที่ตัว ๑ เล่ม เป็นการเตรียมตัวที่จะเข้าต่อสู้กับจำเลย เมื่อจำเลยถือดาพวิ่งเข้าไปตามคำท้าทายต้องสันนิษฐานว่าผู้ตายกับจำเลยสมัคร์ใจวิวาทกัน หากแต่ผู้ตายสู้จำเลยไม่ได้ จำเลยจึงฟังเอาถึง ๕ แห่งถึงแก่ความตาย จำเลยมีผิดตามมาตรา ๒๕๑ ให้จำคุก ๓ ปี โจทก์ฎีกาว่าศาลล่างฟังข้อเท็จจริงคลาดเคลื่อนจากหลักฐานในสำนวนเพราะไม่ปรากฎตามคำพะยานคนใดเลยว่าได้มีการต่อสู้กัน จำเลยจึงควรมีผิดตามมาตรา ๒๔๙ ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า แม้ตามคำพะยานจะไม่มีถ้อยคำตรง ๆ ว่าได้ต่อสู้กันก็จริง แต่พฤตติการณ์ดังนี้ ศาลล่างวินิจฉัยว่ามูลเหตุเกิดจากการวิวาท การวินิจฉัยดังนี้ให้วินิจฉัยโดยอาศัยคำพะยานของโจทก์นั้นเอง มิได้ฟังข้อเท็จจริงคลาดเคลื่อนจากหลักฐานในสำนวนจึงพิพากษายืน (หมายเหตุ) ในคำพิพากษาศาลล่างปรากฎชัดว่าผู้ตายท้าทายจำเลยแล้วหันหลังมาทางจำเลย ๆ ลงจากต้นตาลก็วิ่งเข้าฟันผู้ตาย ๆ ไม่รู้ตัว จึงถูกฟันข้างเดียว ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 453/2477อัยยการพิจิตร์โจทก์นายเชื่อม พานทวีปจำเลยพฤตติการณ์ที่เป็นการฆ่าคนตายในการสมัคร์ใจวิวาท ฎีกาอุทธรณ์ พฤตติการณ์ที่ไม่เป็นการฟังข้อเท็จจริงจากหลักฐานในสำนวนศาลเดิมแลศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงต้องกันว่า เหตุเกิดจากความอันตพาลของผู้ตาย ๆ ตะโกนให้ของลับจำเลยก่อนในขณะที่ผู้ตายเดินมา พอจำเลยด่าตอบ ผู้ตายก็ด่าแม่จำเลย และท้าทายให้จำเลยมาต่อสู้ ผู้ตายมีมีดปาด+าลอยู่ที่ตัว ๑ เล่ม เป็นการเตรียมตัวที่จะเข้าต่อสู้กับจำเลย เมื่อจำเลยถือดาพวิ่งเข้าไปตามคำท้าทายต้องสันนิษฐานว่าผู้ตายกับจำเลยสมัคร์ใจวิวาทกัน หากแต่ผู้ตายสู้จำเลยไม่ได้ จำเลยจึงฟังเอาถึง ๕ แห่งถึงแก่ความตาย จำเลยมีผิดตามมาตรา ๒๕๑ ให้จำคุก ๓ ปี โจทก์ฎีกาว่าศาลล่างฟังข้อเท็จจริงคลาดเคลื่อนจากหลักฐานในสำนวนเพราะไม่ปรากฎตามคำพะยานคนใดเลยว่าได้มีการต่อสู้กัน จำเลยจึงควรมีผิดตามมาตรา ๒๔๙ ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า แม้ตามคำพะยานจะไม่มีถ้อยคำตรง ๆ ว่าได้ต่อสู้กันก็จริง แต่พฤตติการณ์ดังนี้ ศาลล่างวินิจฉัยว่ามูลเหตุเกิดจากการวิวาท การวินิจฉัยดังนี้ให้วินิจฉัยโดยอาศัยคำพะยานของโจทก์นั้นเอง มิได้ฟังข้อเท็จจริงคลาดเคลื่อนจากหลักฐานในสำนวนจึงพิพากษายืน (หมายเหตุ) ในคำพิพากษาศาลล่างปรากฎชัดว่าผู้ตายท้าทายจำเลยแล้วหันหลังมาทางจำเลย ๆ ลงจากต้นตาลก็วิ่งเข้าฟันผู้ตาย ๆ ไม่รู้ตัว จึงถูกฟันข้างเดียว(อมาตย-กฤต-อิศร)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุหมายเหตุ: 111967. คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 451 - 452/2477 พิมพ์คำพิพากษาฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 451 - 452/2477 อาชญา ม. 301 พ.ร.บ.ลักษณะฆ่าโค กระบือและสุกรตามหัวเมือง ร.ศ.119 ม. 18-19()แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ