คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 705/2516หลักกฎหมาย: โจทก์ประกอบกิจการสร้างถนน ผู้ตายเป็นลูกจ้างของโจทก์มีหน้าที่เก็บรากไม้เก็บหิน ดูหลักระดับผิวถนนวันเกิดเหตุ เวลา 6 นาฬิกา ผู้ตายกับลูกจ้างอื่นของโจทก์ได้มารอที่สำนักงานของโจทก์เพื่อจะไปทำงานตามหน้าที่ เวลา 6.45 นาฬิกา หัวหน้าคนงานของโจทก์สั่งให้ผู้ตายและลูกจ้างอื่นเดินไปทำงานที่จุดกำหนด ซึ่งอยู่ห่างจากสำนักงานประมาณ 300 เมตร โดยมีลูกจ้างของโจทก์คนหนึ่งควบคุมไป ระหว่างทาง มีรถบดของโจทก์วิ่งมา ผู้ตายขอโดยสารไปด้วย พอรถบดออกวิ่ง ผู้ตายก็ตกจากรถบด ถูกรถบดทับถึงแก่ความตาย แม้การตายของผู้ตายมิได้เกิดขึ้นในระหว่างทำงาน ผู้ตายก็ประสบอันตรายถึงแก่ความตายระหว่างเดินทางไปทำงาน นับได้ว่าการเดินทางไปทำงานให้โจทก์เป็นส่วนหนึ่งของการทำงานให้โจทก์ ถือว่าผู้ตายประสบอันตรายถึงตายเนื่องจากการทำงานให้แก่นายจ้างและมิใช่อันตรายที่ลูกจ้างจงใจก่อให้เกิดขึ้นเองโจทก์ฟ้องว่า โจทก์ประกอบกิจการสร้างถนน นางสาวเฮียง คล้ายทองลูกจ้างของโจทก์ ขณะเดินเพื่อจะไปปฏิบัติหน้าที่การงาน ก่อนกำหนดเวลาเริ่มต้นทำงาน ได้กระโดดเกาะจับคานเหล็กระหว่างรถแทร็กเตอร์กับรถบดที่กำลังแล่น ด้วยความจงใจและประมาทเลินเล่ออย่างร้ายแรงเป็นเหตุให้ถูกรถบดทับถึงแก่ความตาย ซึ่งมิใช่เนื่องจากทำการงานให้แก่นายจ้าง แต่เจ้าหน้าที่ของจำเลยที่ 1 กลับวินิจฉัยให้โจทก์จ่ายเงินค่าทดแทนแก่นายลาด นางอ่อน บิดามารดาของนางสาวเฮียงโจทก์อุทธรณ์ จำเลยที่ 2 วินิจฉัยยืน ขอให้เพิกถอนคำวินิจฉัยอุทธรณ์ที่ให้โจทก์จ่ายเงินค่าทดแทน จำเลยต่อสู้ว่าโจทก์ไม่มีอำนาจฟ้องจำเลยที่ 2 คำวินิจฉัยที่ให้โจทก์จ่ายเงินค่าทดแทนชอบด้วยกฎหมาย ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์ โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า การตายของผู้ตายมิได้เนื่องจากการทำงานให้โจทก์ โจทก์ไม่ต้องรับผิดจ่ายเงินค่าทดแทน พิพากษากลับให้เพิกถอนคำวินิจฉัยอุทธรณ์ จำเลยฎีกา มีปัญหาว่า การที่นางสาวเฮียงซึ่งเป็นลูกจ้างของโจทก์ประสบอันตรายถึงตายนี้ เนื่องจากการทำงานให้แก่นายจ้างตามประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 19 ข้อ 3 หรือไม่ ข้อเท็จจริงฟังได้ว่า วันเกิดเหตุ เวลา 6.00 นาฬิกา นางสาวเฮียงผู้ตายกับลูกจ้างอื่นของบริษัทโจทก์มานั่งรออยู่ที่สำนักงานของบริษัทโจทก์เพื่อจะไปทำงานให้บริษัทโจทก์ ครั้นเวลา6.45 นาฬิกา นายประเมินลูกจ้างบริษัทโจทก์ซึ่งเป็นหัวหน้าคนงานสั่งให้ผู้ตายและลูกจ้างอื่นเดินไปทำงานที่จุดกำหนด ห่างจากสำนักงานประมาณ 300 เมตร โดยมีนายประเสริฐลูกจ้างบริษัทโจทก์ควบคุมไปครั้นไประหว่างทาง มีรถบดของบริษัทโจทก์วิ่งมา ผู้ตายขอโดยสารไปด้วย พอรถบดออกวิ่ง ผู้ตายก็ตกจากรถบดถูกรถบดทับถึงแก่ความตาย ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า แม้การตายของผู้ตายมิได้เกิดขึ้นในระหว่างทำงานดังที่ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยก็ตาม แต่การที่ผู้ตายและลูกจ้างบริษัทโจทก์เดินทางไปทำงานโดยมีนายประเสริฐลูกจ้างบริษัทโจทก์เป็นคนควบคุมไป แล้วผู้ตายประสบอันตรายถึงแก่ความตายในระหว่างเดินทางไปทำงาน เช่นนี้ นับได้ว่าการเดินทางไปทำงานให้บริษัทโจทก์เป็นส่วนหนึ่งของการทำงานให้บริษัทโจทก์แล้ว ถือได้ว่าผู้ตายประสบอันตรายถึงตายเนื่องจากการทำงานให้แก่นายจ้าง และมิใช่อันตรายที่ลูกจ้างจงใจก่อให้เกิดขึ้นเองที่ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า การตายจะต้องเนื่องมาจากการงานที่ได้รับมอบหมายให้ทำโดยตรงนั้น ศาลฎีกาไม่เห็นพ้องด้วย พิพากษากลับ ให้บังคับคดีไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 705/2516บริษัทซีตราไทยแลนด์ จำกัด โดย นายเบอร์นาร์ด เดอนีส กรรมการโจทก์กระทรวงมหาดไทย ที่ 1 นายสวัสดิ์วงศ์ ปฏิทัศน์ ที่ 2จำเลย ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง หลักเกณฑ์และวิธีการจ่ายเงินค่าทดแทนตลอดจนจำนวนเงินค่าทดแทน ฉบับลงวันที่ 20 ธันวาคม 2501 ข้อ 14, ข้อ 15โจทก์ประกอบกิจการสร้างถนน ผู้ตายเป็นลูกจ้างของโจทก์มีหน้าที่เก็บรากไม้เก็บหิน ดูหลักระดับผิวถนนวันเกิดเหตุ เวลา 6 นาฬิกา ผู้ตายกับลูกจ้างอื่นของโจทก์ได้มารอที่สำนักงานของโจทก์เพื่อจะไปทำงานตามหน้าที่ เวลา 6.45 นาฬิกา หัวหน้าคนงานของโจทก์สั่งให้ผู้ตายและลูกจ้างอื่นเดินไปทำงานที่จุดกำหนด ซึ่งอยู่ห่างจากสำนักงานประมาณ 300 เมตร โดยมีลูกจ้างของโจทก์คนหนึ่งควบคุมไป ระหว่างทาง มีรถบดของโจทก์วิ่งมา ผู้ตายขอโดยสารไปด้วย พอรถบดออกวิ่ง ผู้ตายก็ตกจากรถบด ถูกรถบดทับถึงแก่ความตาย แม้การตายของผู้ตายมิได้เกิดขึ้นในระหว่างทำงาน ผู้ตายก็ประสบอันตรายถึงแก่ความตายระหว่างเดินทางไปทำงาน นับได้ว่าการเดินทางไปทำงานให้โจทก์เป็นส่วนหนึ่งของการทำงานให้โจทก์ ถือว่าผู้ตายประสบอันตรายถึงตายเนื่องจากการทำงานให้แก่นายจ้างและมิใช่อันตรายที่ลูกจ้างจงใจก่อให้เกิดขึ้นเองโจทก์ฟ้องว่า โจทก์ประกอบกิจการสร้างถนน นางสาวเฮียง คล้ายทองลูกจ้างของโจทก์ ขณะเดินเพื่อจะไปปฏิบัติหน้าที่การงาน ก่อนกำหนดเวลาเริ่มต้นทำงาน ได้กระโดดเกาะจับคานเหล็กระหว่างรถแทร็กเตอร์กับรถบดที่กำลังแล่น ด้วยความจงใจและประมาทเลินเล่ออย่างร้ายแรงเป็นเหตุให้ถูกรถบดทับถึงแก่ความตาย ซึ่งมิใช่เนื่องจากทำการงานให้แก่นายจ้าง แต่เจ้าหน้าที่ของจำเลยที่ 1 กลับวินิจฉัยให้โจทก์จ่ายเงินค่าทดแทนแก่นายลาด นางอ่อน บิดามารดาของนางสาวเฮียงโจทก์อุทธรณ์ จำเลยที่ 2 วินิจฉัยยืน ขอให้เพิกถอนคำวินิจฉัยอุทธรณ์ที่ให้โจทก์จ่ายเงินค่าทดแทน จำเลยต่อสู้ว่าโจทก์ไม่มีอำนาจฟ้องจำเลยที่ 2 คำวินิจฉัยที่ให้โจทก์จ่ายเงินค่าทดแทนชอบด้วยกฎหมาย ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์ โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า การตายของผู้ตายมิได้เนื่องจากการทำงานให้โจทก์ โจทก์ไม่ต้องรับผิดจ่ายเงินค่าทดแทน พิพากษากลับให้เพิกถอนคำวินิจฉัยอุทธรณ์ จำเลยฎีกา มีปัญหาว่า การที่นางสาวเฮียงซึ่งเป็นลูกจ้างของโจทก์ประสบอันตรายถึงตายนี้ เนื่องจากการทำงานให้แก่นายจ้างตามประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 19 ข้อ 3 หรือไม่ ข้อเท็จจริงฟังได้ว่า วันเกิดเหตุ เวลา 6.00 นาฬิกา นางสาวเฮียงผู้ตายกับลูกจ้างอื่นของบริษัทโจทก์มานั่งรออยู่ที่สำนักงานของบริษัทโจทก์เพื่อจะไปทำงานให้บริษัทโจทก์ ครั้นเวลา6.45 นาฬิกา นายประเมินลูกจ้างบริษัทโจทก์ซึ่งเป็นหัวหน้าคนงานสั่งให้ผู้ตายและลูกจ้างอื่นเดินไปทำงานที่จุดกำหนด ห่างจากสำนักงานประมาณ 300 เมตร โดยมีนายประเสริฐลูกจ้างบริษัทโจทก์ควบคุมไปครั้นไประหว่างทาง มีรถบดของบริษัทโจทก์วิ่งมา ผู้ตายขอโดยสารไปด้วย พอรถบดออกวิ่ง ผู้ตายก็ตกจากรถบดถูกรถบดทับถึงแก่ความตาย ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า แม้การตายของผู้ตายมิได้เกิดขึ้นในระหว่างทำงานดังที่ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยก็ตาม แต่การที่ผู้ตายและลูกจ้างบริษัทโจทก์เดินทางไปทำงานโดยมีนายประเสริฐลูกจ้างบริษัทโจทก์เป็นคนควบคุมไป แล้วผู้ตายประสบอันตรายถึงแก่ความตายในระหว่างเดินทางไปทำงาน เช่นนี้ นับได้ว่าการเดินทางไปทำงานให้บริษัทโจทก์เป็นส่วนหนึ่งของการทำงานให้บริษัทโจทก์แล้ว ถือได้ว่าผู้ตายประสบอันตรายถึงตายเนื่องจากการทำงานให้แก่นายจ้าง และมิใช่อันตรายที่ลูกจ้างจงใจก่อให้เกิดขึ้นเองที่ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า การตายจะต้องเนื่องมาจากการงานที่ได้รับมอบหมายให้ทำโดยตรงนั้น ศาลฎีกาไม่เห็นพ้องด้วย พิพากษากลับ ให้บังคับคดีไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น(สุธรรม วรรณแสง-สงวน สิทธิไชย-ชลอ จามรมาน)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า โจทก์ประกอบกิจการสร้างถนน นางสาวเฮียง คล้ายทองลูกจ้างของโจทก์ ขณะเดินเพื่อจะไปปฏิบัติหน้าที่การงาน ก่อนกำหนดเวลาเริ่มต้นทำงาน ได้กระโดดเกาะจับคานเหล็กระหว่างรถแทร็กเตอร์กับรถบดที่กำลังแล่น ด้วยความจงใจและประมาทเลินเล่ออย่างร้ายแรงเป็นเหตุให้ถูกรถบดทับถึงแก่ความตาย ซึ่งมิใช่เนื่องจากทำการงานให้แก่นายจ้าง แต่เจ้าหน้าที่ของจำเลยที่ 1 กลับวินิจฉัยให้โจทก์จ่ายเงินค่าทดแทนแก่นายลาด นางอ่อน บิดามารดาของนางสาวเฮียงโจทก์อุทธรณ์ จำเลยที่ 2 วินิจฉัยยืน ขอให้เพิกถอนคำวินิจฉัยอุทธรณ์ที่ให้โจทก์จ่ายเงินค่าทดแทน จำเลยต่อสู้ว่าโจทก์ไม่มีอำนาจฟ้องจำเลยที่ 2 คำวินิจฉัยที่ให้โจทก์จ่ายเงินค่าทดแทนชอบด้วยกฎหมาย ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์ โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า การตายของผู้ตายมิได้เนื่องจากการทำงานให้โจทก์ โจทก์ไม่ต้องรับผิดจ่ายเงินค่าทดแทน พิพากษากลับให้เพิกถอนคำวินิจฉัยอุทธรณ์ จำเลยฎีกา มีปัญหาว่า การที่นางสาวเฮียงซึ่งเป็นลูกจ้างของโจทก์ประสบอันตรายถึงตายนี้ เนื่องจากการทำงานให้แก่นายจ้างตามประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 19 ข้อ 3 หรือไม่ ข้อเท็จจริงฟังได้ว่า วันเกิดเหตุ เวลา 6.00 นาฬิกา นางสาวเฮียงผู้ตายกับลูกจ้างอื่นของบริษัทโจทก์มานั่งรออยู่ที่สำนักงานของบริษัทโจทก์เพื่อจะไปทำงานให้บริษัทโจทก์ ครั้นเวลา6.45 นาฬิกา นายประเมินลูกจ้างบริษัทโจทก์ซึ่งเป็นหัวหน้าคนงานสั่งให้ผู้ตายและลูกจ้างอื่นเดินไปทำงานที่จุดกำหนด ห่างจากสำนักงานประมาณ 300 เมตร โดยมีนายประเสริฐลูกจ้างบริษัทโจทก์ควบคุมไปครั้นไประหว่างทาง มีรถบดของบริษัทโจทก์วิ่งมา ผู้ตายขอโดยสารไปด้วย พอรถบดออกวิ่ง ผู้ตายก็ตกจากรถบดถูกรถบดทับถึงแก่ความตาย ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า แม้การตายของผู้ตายมิได้เกิดขึ้นในระหว่างทำงานดังที่ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยก็ตาม แต่การที่ผู้ตายและลูกจ้างบริษัทโจทก์เดินทางไปทำงานโดยมีนายประเสริฐลูกจ้างบริษัทโจทก์เป็นคนควบคุมไป แล้วผู้ตายประสบอันตรายถึงแก่ความตายในระหว่างเดินทางไปทำงาน เช่นนี้ นับได้ว่าการเดินทางไปทำงานให้บริษัทโจทก์เป็นส่วนหนึ่งของการทำงานให้บริษัทโจทก์แล้ว ถือได้ว่าผู้ตายประสบอันตรายถึงตายเนื่องจากการทำงานให้แก่นายจ้าง และมิใช่อันตรายที่ลูกจ้างจงใจก่อให้เกิดขึ้นเองที่ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า การตายจะต้องเนื่องมาจากการงานที่ได้รับมอบหมายให้ทำโดยตรงนั้น ศาลฎีกาไม่เห็นพ้องด้วย พิพากษากลับ ให้บังคับคดีไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 705/2516บริษัทซีตราไทยแลนด์ จำกัด โดย นายเบอร์นาร์ด เดอนีส กรรมการโจทก์กระทรวงมหาดไทย ที่ 1 นายสวัสดิ์วงศ์ ปฏิทัศน์ ที่ 2จำเลย ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง หลักเกณฑ์และวิธีการจ่ายเงินค่าทดแทนตลอดจนจำนวนเงินค่าทดแทน ฉบับลงวันที่ 20 ธันวาคม 2501 ข้อ 14, ข้อ 15โจทก์ประกอบกิจการสร้างถนน ผู้ตายเป็นลูกจ้างของโจทก์มีหน้าที่เก็บรากไม้เก็บหิน ดูหลักระดับผิวถนนวันเกิดเหตุ เวลา 6 นาฬิกา ผู้ตายกับลูกจ้างอื่นของโจทก์ได้มารอที่สำนักงานของโจทก์เพื่อจะไปทำงานตามหน้าที่ เวลา 6.45 นาฬิกา หัวหน้าคนงานของโจทก์สั่งให้ผู้ตายและลูกจ้างอื่นเดินไปทำงานที่จุดกำหนด ซึ่งอยู่ห่างจากสำนักงานประมาณ 300 เมตร โดยมีลูกจ้างของโจทก์คนหนึ่งควบคุมไป ระหว่างทาง มีรถบดของโจทก์วิ่งมา ผู้ตายขอโดยสารไปด้วย พอรถบดออกวิ่ง ผู้ตายก็ตกจากรถบด ถูกรถบดทับถึงแก่ความตาย แม้การตายของผู้ตายมิได้เกิดขึ้นในระหว่างทำงาน ผู้ตายก็ประสบอันตรายถึงแก่ความตายระหว่างเดินทางไปทำงาน นับได้ว่าการเดินทางไปทำงานให้โจทก์เป็นส่วนหนึ่งของการทำงานให้โจทก์ ถือว่าผู้ตายประสบอันตรายถึงตายเนื่องจากการทำงานให้แก่นายจ้างและมิใช่อันตรายที่ลูกจ้างจงใจก่อให้เกิดขึ้นเองโจทก์ฟ้องว่า โจทก์ประกอบกิจการสร้างถนน นางสาวเฮียง คล้ายทองลูกจ้างของโจทก์ ขณะเดินเพื่อจะไปปฏิบัติหน้าที่การงาน ก่อนกำหนดเวลาเริ่มต้นทำงาน ได้กระโดดเกาะจับคานเหล็กระหว่างรถแทร็กเตอร์กับรถบดที่กำลังแล่น ด้วยความจงใจและประมาทเลินเล่ออย่างร้ายแรงเป็นเหตุให้ถูกรถบดทับถึงแก่ความตาย ซึ่งมิใช่เนื่องจากทำการงานให้แก่นายจ้าง แต่เจ้าหน้าที่ของจำเลยที่ 1 กลับวินิจฉัยให้โจทก์จ่ายเงินค่าทดแทนแก่นายลาด นางอ่อน บิดามารดาของนางสาวเฮียงโจทก์อุทธรณ์ จำเลยที่ 2 วินิจฉัยยืน ขอให้เพิกถอนคำวินิจฉัยอุทธรณ์ที่ให้โจทก์จ่ายเงินค่าทดแทน จำเลยต่อสู้ว่าโจทก์ไม่มีอำนาจฟ้องจำเลยที่ 2 คำวินิจฉัยที่ให้โจทก์จ่ายเงินค่าทดแทนชอบด้วยกฎหมาย ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์ โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า การตายของผู้ตายมิได้เนื่องจากการทำงานให้โจทก์ โจทก์ไม่ต้องรับผิดจ่ายเงินค่าทดแทน พิพากษากลับให้เพิกถอนคำวินิจฉัยอุทธรณ์ จำเลยฎีกา มีปัญหาว่า การที่นางสาวเฮียงซึ่งเป็นลูกจ้างของโจทก์ประสบอันตรายถึงตายนี้ เนื่องจากการทำงานให้แก่นายจ้างตามประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 19 ข้อ 3 หรือไม่ ข้อเท็จจริงฟังได้ว่า วันเกิดเหตุ เวลา 6.00 นาฬิกา นางสาวเฮียงผู้ตายกับลูกจ้างอื่นของบริษัทโจทก์มานั่งรออยู่ที่สำนักงานของบริษัทโจทก์เพื่อจะไปทำงานให้บริษัทโจทก์ ครั้นเวลา6.45 นาฬิกา นายประเมินลูกจ้างบริษัทโจทก์ซึ่งเป็นหัวหน้าคนงานสั่งให้ผู้ตายและลูกจ้างอื่นเดินไปทำงานที่จุดกำหนด ห่างจากสำนักงานประมาณ 300 เมตร โดยมีนายประเสริฐลูกจ้างบริษัทโจทก์ควบคุมไปครั้นไประหว่างทาง มีรถบดของบริษัทโจทก์วิ่งมา ผู้ตายขอโดยสารไปด้วย พอรถบดออกวิ่ง ผู้ตายก็ตกจากรถบดถูกรถบดทับถึงแก่ความตาย ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า แม้การตายของผู้ตายมิได้เกิดขึ้นในระหว่างทำงานดังที่ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยก็ตาม แต่การที่ผู้ตายและลูกจ้างบริษัทโจทก์เดินทางไปทำงานโดยมีนายประเสริฐลูกจ้างบริษัทโจทก์เป็นคนควบคุมไป แล้วผู้ตายประสบอันตรายถึงแก่ความตายในระหว่างเดินทางไปทำงาน เช่นนี้ นับได้ว่าการเดินทางไปทำงานให้บริษัทโจทก์เป็นส่วนหนึ่งของการทำงานให้บริษัทโจทก์แล้ว ถือได้ว่าผู้ตายประสบอันตรายถึงตายเนื่องจากการทำงานให้แก่นายจ้าง และมิใช่อันตรายที่ลูกจ้างจงใจก่อให้เกิดขึ้นเองที่ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า การตายจะต้องเนื่องมาจากการงานที่ได้รับมอบหมายให้ทำโดยตรงนั้น ศาลฎีกาไม่เห็นพ้องด้วย พิพากษากลับ ให้บังคับคดีไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น(สุธรรม วรรณแสง-สงวน สิทธิไชย-ชลอ จามรมาน)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ