กฎกระทรวงมหาดไทยกฎกระทรวงมหาดไทยออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการขายทอดตลาดและค้าของเก่าพุทธศักราช ๒๔๗๔(ฉบับที่ ๒)[๑] อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๕แห่งพระราชบัญญัติควบคุมการขายทอดตลาดและค้าของเก่า พุทธศักราช ๒๔๗๔รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยออกกฎไว้ดั่งต่อไปนี้ข้อ ๑ให้ยกเลิกกฎกระทรวงมหาดไทยออกตามความในมาตรา ๑๕ แห่งพระราชบัญญัติควบคุมการขายทอดตลาดและค้าของเก่าพุทธศักราช ๒๔๗๔ ลงวันที่ ๑๕ พฤษภาคม พุทธศักราช ๒๔๗๔ข้อ ๒[๒] ให้ผู้ดำรงตำแหน่งต่อไปนี้ เป็นเจ้าพนักงานผู้ออกใบอนุญาต(๑) อธิบดีกรมการปกครอง สำหรับกรุงเทพมหานคร(๒) ผู้ว่าราชการจังหวัด สำหรับจังหวัดอื่น นอกจากกรุงเทพมหานครข้อ ๓[๓] ให้ผู้ดำรงตำแหน่งต่อไปนี้ เป็นนายตรวจ(๑) อธิบดีกรมการปกครองและข้าราชการพลเรือนสามัญ สังกัดกรมการปกครอง ตั้งแต่ระดับ๔ ขึ้นไป ในกรุงเทพมหานคร(๒) ปลัดจังหวัด นายอำเภอ ปลัดอำเภอผู้เป็นหัวหน้าประจำกิ่งอำเภอ และปลัดอำเภอแห่งท้องที่ในจังหวัดอื่นนอกจากกรุงเทพมหานครข้อ ๔คำร้องขอรับอนุญาตให้ใช้แบบพิมพ์ของเจ้าพนักงานข้อ ๕สมุดบัญชีที่ผู้รับอนุญาตจะต้องทำขึ้นตามความในมาตรา ๗ และมาตรา ๘ ให้ทำตามแบบของเจ้าพนักงานข้อ ๖ถ้าผู้รับอนุญาตย้ายที่ทำการหรือร้านจากที่ซึ่งระบุไว้ในใบอนุญาต ให้ผู้รับอนุญาตแจ้งให้นายตรวจทราบโดยมิชักช้าข้อ ๗ผู้รับอนุญาตซึ่งถูกเจ้าพนักงานเพิกถอนใบอนุญาตเสียนั้น ถ้าได้ยื่นคำร้องต่อรัฐมนตรีตามความในมาตรา๑๐ ไว้แล้ว จะประกอบกิจการในระหว่างที่ยังไม่ได้รับคำวินิจฉัยของรัฐมนตรีซึ่งจะได้แจ้งให้ทราบเป็นหนังสือก็ได้ข้อ ๘[๔]ค่าธรรมเนียมในการออกใบอนุญาตประกอบการอาชีพขายทอดตลาดและค้าของเก่าให้เรียกเก็บดังนี้(๑) การขายทอดตลาด ปีละ ๑๕,๐๐๐ บาท(๒) การค้าของเก่า(ก)ประเภทโบราณวัตถุหรือศิลปวัตถุ ตามกฎหมายว่าด้วยโบราณสถานโบราณวัตถุ ศิลปวัตถุ และพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ ปีละ ๑๒,๕๐๐ บาท(ข) ประเภท เพชร พลอยทองนาก เงิน หรืออัญมณี ปีละ ๑๐,๐๐๐ บาท(ค) ประเภทรถยนต์ตามกฎหมายว่าด้วยรถยนต์ ปีละ ๗,๕๐๐ บาท(ง) ประเภทอื่น ๆ ปีละ ๕,๐๐๐ บาทการค้าของเก่าหลายประเภท ให้เรียกเก็บค่าธรรมเนียมในประเภทที่สูงกว่าประเภทเดียวกฎให้ไว้ ณ วันที่ ๓ กันยายน พุทธศักราช ๒๔๘๔เชวงศักดิ์สงครามรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยหมายเหตุ :- พระราชบัญญัติควบคุมการขายทอดตลาดและค้าของเก่า พุทธศักราช ๒๔๗๔ประกาศในราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๔๘ หน้า ๗๒กฎกระทรวงมหาดไทย (ฉบับที่ ๓) ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการขายทอดตลาดและค้าของเก่าพุทธศักราช ๒๔๗๔[๕]กฎกระทรวงมหาดไทย (ฉบับที่ ๔) ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการขายทอดตลาดและค้าของเก่าพุทธศักราช ๒๔๗๔[๖]กฎกระทรวง ฉบับที่ ๕ ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการขายทอดตลาดและค้าของเก่าพุทธศักราช ๒๔๗๔[๗]กฎกระทรวง ฉบับที่ ๖ (พ.ศ. ๒๕๑๗) ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการขายทอดตลาดและค้าของเก่าพุทธศักราช ๒๔๗๔[๘]หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือเนื่องจากค่าธรรมเนียมในการออกใบอนุญาตประกอบการอาชีพขายทอดตลาดและค้าของเก่าตามอัตราในปัจจุบันได้เรียกเก็บมาเป็นเวลานานแล้วและไม่เหมาะสมกับค่าของเงินซึ่งเปลี่ยนแปลงไปมากประกอบกับเป็นการสมควรแบ่งประเภทของการค้าของเก่าและกำหนดค่าธรรมเนียมให้เหมาะสมกับแต่ละประเภทเพื่อให้เกิดความเป็นธรรม จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงฉบับนี้กฎกระทรวง ฉบับที่ ๗ (พ.ศ. ๒๕๒๔) ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการขายทอดตลาดและค้าของเก่าพุทธศักราช ๒๔๗๔[๙]หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือเนื่องจากอัตราค่าธรรมเนียมในการออกใบอนุญาตประกอบการอาชีพขายทอดตลาดและค้าของเก่าที่กำหนดไว้ในกฎกระทรวงมหาดไทย (ฉบับที่ ๒)ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการขายทอดตลาดและค้าของเก่า พุทธศักราช ๒๔๗๔ ลงวันที่๓ กันยายน พ.ศ. ๒๔๘๔ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยกฎกระทรวง ฉบับที่ ๖ (พ.ศ. ๒๕๑๗) ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการขายทอดตลาดและค้าของเก่าพุทธศักราช ๒๔๗๔ นั้น ต่ำเกินไป ไม่เหมาะสมกับสภาพการณ์ปัจจุบันสมควรเพิ่มอัตราค่าธรรมเนียมดังกล่าวให้สูงขึ้น จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้กฎกระทรวง ฉบับที่ ๘ (พ.ศ. ๒๕๒๖) ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการขายทอดตลาดและค้าของเก่าพุทธศักราช ๒๔๗๔[๑๐]หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือเนื่องจากกฎกระทรวงมหาดไทย ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการขายทอดตลาดและค้าของเก่าพุทธศักราช ๒๔๗๔ (ฉบับที่ ๒)ฯ ได้กำหนดให้หัวหน้ากองทะเบียนและข้าหลวงประจำจังหวัด เป็นเจ้าพนักงานผู้ออกใบอนุญาต แต่ในปัจจุบันได้มีการเปลี่ยนแปลงชื่อตำแหน่งหัวหน้ากองทะเบียนเป็นผู้บังคับการกองทะเบียนและเปลี่ยนชื่อตำแหน่งข้าหลวงประจำจังหวัดเป็นผู้ว่าราชการจังหวัดสมควรแก้ไขชื่อตำแหน่งดังกล่าวให้ถูกต้องจึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้กฎกระทรวง ฉบับที่ ๙(พ.ศ. ๒๕๔๘) ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการขายทอดตลาดและค้าของเก่า พุทธศักราช๒๔๗๔[๑๑]ข้อ ๓ บรรดาใบอนุญาตที่ออกตามกฎกระทรวงมหาดไทย ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการขายทอดตลาดและค้าของเก่าพุทธศักราช ๒๔๗๔ (ฉบับที่ ๒) ก่อนวันที่กฎกระทรวงฉบับนี้ใช้บังคับ ให้คงใช้บังคับได้ต่อไปจนกว่าใบอนุญาตนั้นสิ้นอายุข้อ ๔ บรรดาคำร้องขอรับอนุญาตที่ได้ยื่นไว้ก่อนวันที่กฎกระทรวงนี้ใช้บังคับและยังอยู่ในระหว่างการพิจารณาให้ถือว่าคำร้องนั้นเป็นคำร้องตามกฎกระทรวงมหาดไทยออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการขายทอดตลาดและค้าของเก่าพุทธศักราช ๒๔๗๔ (ฉบับที่ ๒) ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยกฎกระทรวงนี้โดยอนุโลมหมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้คือ เนื่องจากมาตรา ๕๖ แห่งพระราชบัญญัติปรับปรุง กระทรวง ทบวง กรม พ.ศ. ๒๕๔๕ ได้บัญญัติให้โอนภารกิจของสำนักงานตำรวจแห่งชาติที่มิใช่ภารกิจหลักในการรักษาความสงบเรียบร้อยและการป้องกันและปราบปรามผู้กระทำผิดไปเป็นของส่วนราชการหรือหน่วยงานของรัฐอื่นที่เกี่ยวข้องคณะรัฐมนตรีจึงได้มีมติเมื่อวันที่ ๑๒ ตุลาคม ๒๕๔๗ ให้โอนภารกิจของสำนักงานตำรวจแห่งชาติตามพระราชบัญญัติควบคุมการขายทอดตลาดและค้าของเก่าพุทธศักราช ๒๔๗๔ ไปให้กระทรวงมหาดไทยเป็นผู้รับผิดชอบแทน เพื่อให้สอดคล้องกับภารกิจและไม่เป็นอุปสรรคต่อการปฏิรูประบบราชการสมควรแก้ไขเพิ่มเติมกฎกระทรวงมหาดไทย ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการขายทอดตลาดและค้าของเก่าพุทธศักราช ๒๔๗๔ (ฉบับที่ ๒) ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยกฎกระทรวง ฉบับที่ ๕ ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการขายทอดตลาดและค้าของเก่าพุทธศักราช ๒๔๗๔ และกฎกระทรวง ฉบับที่ ๘ (พ.ศ. ๒๕๒๖) ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการขายทอดตลาดและค้าของเก่าพุทธศักราช ๒๔๗๔ ในส่วนของอำนาจหน้าที่ของเจ้าพนักงานผู้ออกใบอนุญาตและนายตรวจเสียใหม่จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้มณฑิตา/ผู้จัดทำ๓ พฤษภาคม ๒๕๕๕วิชพงษ์/ผู้ตรวจ๕ กรกฎาคม ๒๕๕๕[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๕๘/หน้า ๑๒๐๑/๒๓ กันยายน ๒๔๘๔[๒] ข้อ ๒ แก้ไขเพิ่มเติมโดยกฎกระทรวง ฉบับที่ ๙ (พ.ศ. ๒๕๔๘) ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการขายทอดตลาดและค้าของเก่าพุทธศักราช ๒๔๗๔[๓] ข้อ ๓แก้ไขเพิ่มเติมโดยกฎกระทรวง ฉบับที่ ๙ (พ.ศ. ๒๕๔๘) ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการขายทอดตลาดและค้าของเก่าพุทธศักราช ๒๔๗๔[๔] ข้อ ๘ แก้ไขเพิ่มเติมโดยกฎกระทรวงฉบับที่ ๗ (พ.ศ. ๒๕๒๔) ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการขายทอดตลาดและค้าของเก่าพุทธศักราช ๒๔๗๔[๕] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๖๒/ตอนที่ ๔๙/หน้า ๕๑๕/๑๑ กันยายน ๒๔๘๘[๖] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๖๓/ตอนที่ ๗๑/หน้า ๕๕๙/๕ พฤศจิกายน ๒๔๘๙[๗] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๖๖/ตอนที่ ๕/หน้า ๕๐/๒๕ มกราคม ๒๔๙๒[๘] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๙๑/ตอนที่ ๗๓/ฉบับพิเศษ หน้า ๑/๒๕ เมษายน ๒๕๑๗[๙] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๙๘/ตอนที่ ๑๗๐/ฉบับพิเศษ หน้า ๑๙/๑๔ ตุลาคม ๒๕๒๔[๑๐] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๐๐/ตอนที่ ๑๒๒/ฉบับพิเศษ หน้า ๑๓/๒๒ กรกฎาคม ๒๕๒๖[๑๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๒๓/ตอนที่ ๑ ก/หน้า ๔/๖ มกราคม ๒๕๔๙