คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 749/2542หลักกฎหมาย: การตั้งผู้ปกครองผู้เยาว์ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1585 วรรคหนึ่งให้ตั้งได้เฉพาะกรณีผู้เยาว์ไม่มีบิดามารดาหรือบิดามารดาถูกถอนอำนาจปกครองเสียแล้ว เมื่อปรากฏว่าผู้เยาว์มีมารดาซึ่งยังไม่ถูกถอนอำนาจปกครอง กรณีจึงไม่อาจตั้งผู้ปกครองได้ การจัดให้มีผู้ปกครองขึ้นในระหว่างที่เป็นผู้เยาว์ ต้องเป็นที่แน่ชัดว่าผู้เยาว์ไม่มีบิดามารดาหรือบิดามารดาถูกถอนอำนาจปกครองไปแล้วทั้งสองคนแม้บิดาผู้เยาว์ได้ถึงแก่ความตายไปแล้วก็ตาม แต่ผู้เยาว์ยังมีมารดาซึ่งทิ้งร้างไปอยู่ที่อื่นยังไม่แน่ว่ามีชีวิตอยู่หรือตายไปแล้ว เหตุนี้จึงยังไม่อาจตั้งผู้ปกครองเพื่อทำหน้าที่แทนบิดามารดาได้ กรณีผู้เยาว์ไม่มีบิดามารดา กฎหมายมิได้บังคับว่าจะต้องตั้งผู้ปกครองให้กับผู้เยาว์เสมอไป การตั้งผู้ปกครองของผู้เยาว์เป็นคนละกรณีกับการจัดการทรัพย์สินแทนผู้เยาว์ หาใช่เหตุที่จะนำมาซึ่งการตั้งผู้ปกครองผู้เยาว์ไม่ผู้ร้องยื่นคำร้องขอว่า ผู้ร้องเป็นมารดานายบุญศรี นาเวชนายบุญศรีมีภริยาชื่อนางบุญมา นาเวช นายบุญศรีกับนางบุญมามีบุตรด้วยกัน 2 คน คือนางสาวสายสมร นาเวชกับเด็กหญิงมริศา นาเวช ต่อมานางบุญมาทิ้งร้างนายบุญศรีไปอยู่ที่อื่นจนในขณะนี้ไม่แน่นอนว่ามีชีวิตอยู่หรือตายไปแล้วเมื่อวันที่ 10 มิถุนายน 2541 นายบุญศรีถึงแก่ความตายด้วยอุบัติเหตุ ทำให้นางสาวสายสมรและเด็กหญิงมริศาซึ่งขณะนี้อายุ 16 ปี และ 12 ปี ตามลำดับไม่มีผู้ปกครอง ผู้ร้องเป็นย่าของนางสาวสายสมรและเด็กหญิงมริศามีความประสงค์จะเป็นผู้ใช้อำนาจปกครองผู้เยาว์ทั้งสอง ขอให้ศาลตั้งผู้ร้องเป็นผู้ใช้อำนาจปกครองนางสาวสายสมรและเด็กหญิงมริศาผู้เยาว์ศาลชั้นต้นตรวจคำร้องแล้ว เห็นว่า ผู้ร้องมิได้ยืนยันว่านางบุญมา นาเวช มารดาผู้เยาว์ได้ถึงแก่ความตายไปแล้ว ดังนั้นอำนาจปกครองของมารดาผู้เยาว์จึงยังคงมีอยู่ ผู้ร้องจึงยังไม่มีสิทธิจะมายื่นคำร้องขอให้ตั้งผู้ร้องเป็นผู้ใช้อำนาจปกครองได้ให้ยกคำร้องผู้ร้องอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ภาค 3 พิพากษายืนผู้ร้องฎีกาศาลฎีกาแผนกคดีเยาวชนและครอบครัววินิจฉัยว่าที่ผู้ร้องฎีกาว่าการตั้งผู้ปกครองตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1585 ไม่จำเป็นว่าบิดาหรือมารดาต้องตายไปหมด ญาติของผู้เยาว์จึงมีอำนาจยื่นคำร้องขอเป็นผู้ปกครองได้คดีนี้มารดาผู้เยาว์ได้ทิ้งผู้เยาว์ไปถึง 12 ปี แล้ว ไม่ทราบว่าตายไปแล้วหรือไม่จึงเป็นกรณีที่กฎหมายบังคับให้ต้องมีผู้ปกครอง ทั้งเป็นกรณีที่มิได้ตัดอำนาจปกครองของมารดาผู้เยาว์นั้น เห็นว่า การที่จะตั้งผู้ปกครองผู้เยาว์นั้น ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1585 วรรคหนึ่งให้ตั้งได้เฉพาะกรณีผู้เยาว์ไม่มีบิดามารดาหรือบิดามารดาถูกถอนอำนาจปกครองเสียแล้ว แต่คดีนี้ ผู้เยาว์มีมารดาซึ่งยังไม่ถูกถอนอำนาจปกครองอยู่ จึงไม่อาจตั้งผู้ปกครองได้ หากเป็นการขอให้ตั้งผู้ร้องเป็นผู้ปกครองอีกคนหนึ่งนั้นต้องเป็นที่แน่ชัดว่าผู้เยาว์ไม่มีบิดามารดาหรือบิดามารดาถูกถอนอำนาจปกครองไปแล้วทั้งสองคน กรณีนี้แม้บิดาผู้เยาว์ซึ่งตามคำร้องไม่ปรากฏแน่ชัดว่าจดทะเบียนสมรสกับมารดาผู้เยาว์หรือไม่ ได้ถึงแก่ความตายไปแล้วก็ตาม แต่ผู้ร้องก็ยอมรับว่าผู้เยาว์มีมารดาซึ่งทิ้งร้างไปอยู่ที่อื่น ยังไม่แน่ว่ามีชีวิตอยู่หรือตายไปแล้วเหตุนี้จึงยังไม่อาจตั้งผู้ปกครองเพื่อทำหน้าที่แทนบิดามารดาได้ นอกจากนี้กฎหมายก็มิได้บังคับว่ากรณีผู้เยาว์ไม่มีบิดามารดานั้นจะต้องตั้งผู้ปกครองให้กับผู้เยาว์เสมอไปที่ผู้ร้องฎีกาต่อมาว่า จำเป็นต้องขอให้ตั้งผู้ร้องเป็นผู้ปกครองเพื่อรับเงินของบิดาผู้เยาว์แทนผู้เยาว์นั้น เห็นว่า การตั้งผู้ปกครองของผู้เยาว์เป็นคนละกรณีกับการจัดการทรัพย์สินแทนผู้เยาว์ หาใช่เหตุที่จะนำมาซึ่งการตั้งผู้ปกครองผู้เยาว์ไม่พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 749/2542นาง หยวก นาเวชผู้ร้อง ป.พ.พ. ม. 1574, ม. 1585การตั้งผู้ปกครองผู้เยาว์ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1585 วรรคหนึ่งให้ตั้งได้เฉพาะกรณีผู้เยาว์ไม่มีบิดามารดาหรือบิดามารดาถูกถอนอำนาจปกครองเสียแล้ว เมื่อปรากฏว่าผู้เยาว์มีมารดาซึ่งยังไม่ถูกถอนอำนาจปกครอง กรณีจึงไม่อาจตั้งผู้ปกครองได้ การจัดให้มีผู้ปกครองขึ้นในระหว่างที่เป็นผู้เยาว์ ต้องเป็นที่แน่ชัดว่าผู้เยาว์ไม่มีบิดามารดาหรือบิดามารดาถูกถอนอำนาจปกครองไปแล้วทั้งสองคนแม้บิดาผู้เยาว์ได้ถึงแก่ความตายไปแล้วก็ตาม แต่ผู้เยาว์ยังมีมารดาซึ่งทิ้งร้างไปอยู่ที่อื่นยังไม่แน่ว่ามีชีวิตอยู่หรือตายไปแล้ว เหตุนี้จึงยังไม่อาจตั้งผู้ปกครองเพื่อทำหน้าที่แทนบิดามารดาได้ กรณีผู้เยาว์ไม่มีบิดามารดา กฎหมายมิได้บังคับว่าจะต้องตั้งผู้ปกครองให้กับผู้เยาว์เสมอไป การตั้งผู้ปกครองของผู้เยาว์เป็นคนละกรณีกับการจัดการทรัพย์สินแทนผู้เยาว์ หาใช่เหตุที่จะนำมาซึ่งการตั้งผู้ปกครองผู้เยาว์ไม่ผู้ร้องยื่นคำร้องขอว่า ผู้ร้องเป็นมารดานายบุญศรี นาเวชนายบุญศรีมีภริยาชื่อนางบุญมา นาเวช นายบุญศรีกับนางบุญมามีบุตรด้วยกัน 2 คน คือนางสาวสายสมร นาเวชกับเด็กหญิงมริศา นาเวช ต่อมานางบุญมาทิ้งร้างนายบุญศรีไปอยู่ที่อื่นจนในขณะนี้ไม่แน่นอนว่ามีชีวิตอยู่หรือตายไปแล้วเมื่อวันที่ 10 มิถุนายน 2541 นายบุญศรีถึงแก่ความตายด้วยอุบัติเหตุ ทำให้นางสาวสายสมรและเด็กหญิงมริศาซึ่งขณะนี้อายุ 16 ปี และ 12 ปี ตามลำดับไม่มีผู้ปกครอง ผู้ร้องเป็นย่าของนางสาวสายสมรและเด็กหญิงมริศามีความประสงค์จะเป็นผู้ใช้อำนาจปกครองผู้เยาว์ทั้งสอง ขอให้ศาลตั้งผู้ร้องเป็นผู้ใช้อำนาจปกครองนางสาวสายสมรและเด็กหญิงมริศาผู้เยาว์ศาลชั้นต้นตรวจคำร้องแล้ว เห็นว่า ผู้ร้องมิได้ยืนยันว่านางบุญมา นาเวช มารดาผู้เยาว์ได้ถึงแก่ความตายไปแล้ว ดังนั้นอำนาจปกครองของมารดาผู้เยาว์จึงยังคงมีอยู่ ผู้ร้องจึงยังไม่มีสิทธิจะมายื่นคำร้องขอให้ตั้งผู้ร้องเป็นผู้ใช้อำนาจปกครองได้ให้ยกคำร้องผู้ร้องอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ภาค 3 พิพากษายืนผู้ร้องฎีกาศาลฎีกาแผนกคดีเยาวชนและครอบครัววินิจฉัยว่าที่ผู้ร้องฎีกาว่าการตั้งผู้ปกครองตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1585 ไม่จำเป็นว่าบิดาหรือมารดาต้องตายไปหมด ญาติของผู้เยาว์จึงมีอำนาจยื่นคำร้องขอเป็นผู้ปกครองได้คดีนี้มารดาผู้เยาว์ได้ทิ้งผู้เยาว์ไปถึง 12 ปี แล้ว ไม่ทราบว่าตายไปแล้วหรือไม่จึงเป็นกรณีที่กฎหมายบังคับให้ต้องมีผู้ปกครอง ทั้งเป็นกรณีที่มิได้ตัดอำนาจปกครองของมารดาผู้เยาว์นั้น เห็นว่า การที่จะตั้งผู้ปกครองผู้เยาว์นั้น ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1585 วรรคหนึ่งให้ตั้งได้เฉพาะกรณีผู้เยาว์ไม่มีบิดามารดาหรือบิดามารดาถูกถอนอำนาจปกครองเสียแล้ว แต่คดีนี้ ผู้เยาว์มีมารดาซึ่งยังไม่ถูกถอนอำนาจปกครองอยู่ จึงไม่อาจตั้งผู้ปกครองได้ หากเป็นการขอให้ตั้งผู้ร้องเป็นผู้ปกครองอีกคนหนึ่งนั้นต้องเป็นที่แน่ชัดว่าผู้เยาว์ไม่มีบิดามารดาหรือบิดามารดาถูกถอนอำนาจปกครองไปแล้วทั้งสองคน กรณีนี้แม้บิดาผู้เยาว์ซึ่งตามคำร้องไม่ปรากฏแน่ชัดว่าจดทะเบียนสมรสกับมารดาผู้เยาว์หรือไม่ ได้ถึงแก่ความตายไปแล้วก็ตาม แต่ผู้ร้องก็ยอมรับว่าผู้เยาว์มีมารดาซึ่งทิ้งร้างไปอยู่ที่อื่น ยังไม่แน่ว่ามีชีวิตอยู่หรือตายไปแล้วเหตุนี้จึงยังไม่อาจตั้งผู้ปกครองเพื่อทำหน้าที่แทนบิดามารดาได้ นอกจากนี้กฎหมายก็มิได้บังคับว่ากรณีผู้เยาว์ไม่มีบิดามารดานั้นจะต้องตั้งผู้ปกครองให้กับผู้เยาว์เสมอไปที่ผู้ร้องฎีกาต่อมาว่า จำเป็นต้องขอให้ตั้งผู้ร้องเป็นผู้ปกครองเพื่อรับเงินของบิดาผู้เยาว์แทนผู้เยาว์นั้น เห็นว่า การตั้งผู้ปกครองของผู้เยาว์เป็นคนละกรณีกับการจัดการทรัพย์สินแทนผู้เยาว์ หาใช่เหตุที่จะนำมาซึ่งการตั้งผู้ปกครองผู้เยาว์ไม่พิพากษายืน(วิชา มหาคุณ-สะสม สิริเจริญสุข-ชวลิต ธรรมฤาชุ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ผู้ร้องยื่นคำร้องขอว่า ผู้ร้องเป็นมารดานายบุญศรี นาเวชนายบุญศรีมีภริยาชื่อนางบุญมา นาเวช นายบุญศรีกับนางบุญมามีบุตรด้วยกัน 2 คน คือนางสาวสายสมร นาเวชกับเด็กหญิงมริศา นาเวช ต่อมานางบุญมาทิ้งร้างนายบุญศรีไปอยู่ที่อื่นจนในขณะนี้ไม่แน่นอนว่ามีชีวิตอยู่หรือตายไปแล้วเมื่อวันที่ 10 มิถุนายน 2541 นายบุญศรีถึงแก่ความตายด้วยอุบัติเหตุ ทำให้นางสาวสายสมรและเด็กหญิงมริศาซึ่งขณะนี้อายุ 16 ปี และ 12 ปี ตามลำดับไม่มีผู้ปกครอง ผู้ร้องเป็นย่าของนางสาวสายสมรและเด็กหญิงมริศามีความประสงค์จะเป็นผู้ใช้อำนาจปกครองผู้เยาว์ทั้งสอง ขอให้ศาลตั้งผู้ร้องเป็นผู้ใช้อำนาจปกครองนางสาวสายสมรและเด็กหญิงมริศาผู้เยาว์ศาลชั้นต้นตรวจคำร้องแล้ว เห็นว่า ผู้ร้องมิได้ยืนยันว่านางบุญมา นาเวช มารดาผู้เยาว์ได้ถึงแก่ความตายไปแล้ว ดังนั้นอำนาจปกครองของมารดาผู้เยาว์จึงยังคงมีอยู่ ผู้ร้องจึงยังไม่มีสิทธิจะมายื่นคำร้องขอให้ตั้งผู้ร้องเป็นผู้ใช้อำนาจปกครองได้ให้ยกคำร้องผู้ร้องอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ภาค 3 พิพากษายืนผู้ร้องฎีกาศาลฎีกาแผนกคดีเยาวชนและครอบครัววินิจฉัยว่าที่ผู้ร้องฎีกาว่าการตั้งผู้ปกครองตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1585 ไม่จำเป็นว่าบิดาหรือมารดาต้องตายไปหมด ญาติของผู้เยาว์จึงมีอำนาจยื่นคำร้องขอเป็นผู้ปกครองได้คดีนี้มารดาผู้เยาว์ได้ทิ้งผู้เยาว์ไปถึง 12 ปี แล้ว ไม่ทราบว่าตายไปแล้วหรือไม่จึงเป็นกรณีที่กฎหมายบังคับให้ต้องมีผู้ปกครอง ทั้งเป็นกรณีที่มิได้ตัดอำนาจปกครองของมารดาผู้เยาว์นั้น เห็นว่า การที่จะตั้งผู้ปกครองผู้เยาว์นั้น ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1585 วรรคหนึ่งให้ตั้งได้เฉพาะกรณีผู้เยาว์ไม่มีบิดามารดาหรือบิดามารดาถูกถอนอำนาจปกครองเสียแล้ว แต่คดีนี้ ผู้เยาว์มีมารดาซึ่งยังไม่ถูกถอนอำนาจปกครองอยู่ จึงไม่อาจตั้งผู้ปกครองได้ หากเป็นการขอให้ตั้งผู้ร้องเป็นผู้ปกครองอีกคนหนึ่งนั้นต้องเป็นที่แน่ชัดว่าผู้เยาว์ไม่มีบิดามารดาหรือบิดามารดาถูกถอนอำนาจปกครองไปแล้วทั้งสองคน กรณีนี้แม้บิดาผู้เยาว์ซึ่งตามคำร้องไม่ปรากฏแน่ชัดว่าจดทะเบียนสมรสกับมารดาผู้เยาว์หรือไม่ ได้ถึงแก่ความตายไปแล้วก็ตาม แต่ผู้ร้องก็ยอมรับว่าผู้เยาว์มีมารดาซึ่งทิ้งร้างไปอยู่ที่อื่น ยังไม่แน่ว่ามีชีวิตอยู่หรือตายไปแล้วเหตุนี้จึงยังไม่อาจตั้งผู้ปกครองเพื่อทำหน้าที่แทนบิดามารดาได้ นอกจากนี้กฎหมายก็มิได้บังคับว่ากรณีผู้เยาว์ไม่มีบิดามารดานั้นจะต้องตั้งผู้ปกครองให้กับผู้เยาว์เสมอไปที่ผู้ร้องฎีกาต่อมาว่า จำเป็นต้องขอให้ตั้งผู้ร้องเป็นผู้ปกครองเพื่อรับเงินของบิดาผู้เยาว์แทนผู้เยาว์นั้น เห็นว่า การตั้งผู้ปกครองของผู้เยาว์เป็นคนละกรณีกับการจัดการทรัพย์สินแทนผู้เยาว์ หาใช่เหตุที่จะนำมาซึ่งการตั้งผู้ปกครองผู้เยาว์ไม่พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 749/2542นาง หยวก นาเวชผู้ร้อง ป.พ.พ. ม. 1574, ม. 1585การตั้งผู้ปกครองผู้เยาว์ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1585 วรรคหนึ่งให้ตั้งได้เฉพาะกรณีผู้เยาว์ไม่มีบิดามารดาหรือบิดามารดาถูกถอนอำนาจปกครองเสียแล้ว เมื่อปรากฏว่าผู้เยาว์มีมารดาซึ่งยังไม่ถูกถอนอำนาจปกครอง กรณีจึงไม่อาจตั้งผู้ปกครองได้ การจัดให้มีผู้ปกครองขึ้นในระหว่างที่เป็นผู้เยาว์ ต้องเป็นที่แน่ชัดว่าผู้เยาว์ไม่มีบิดามารดาหรือบิดามารดาถูกถอนอำนาจปกครองไปแล้วทั้งสองคนแม้บิดาผู้เยาว์ได้ถึงแก่ความตายไปแล้วก็ตาม แต่ผู้เยาว์ยังมีมารดาซึ่งทิ้งร้างไปอยู่ที่อื่นยังไม่แน่ว่ามีชีวิตอยู่หรือตายไปแล้ว เหตุนี้จึงยังไม่อาจตั้งผู้ปกครองเพื่อทำหน้าที่แทนบิดามารดาได้ กรณีผู้เยาว์ไม่มีบิดามารดา กฎหมายมิได้บังคับว่าจะต้องตั้งผู้ปกครองให้กับผู้เยาว์เสมอไป การตั้งผู้ปกครองของผู้เยาว์เป็นคนละกรณีกับการจัดการทรัพย์สินแทนผู้เยาว์ หาใช่เหตุที่จะนำมาซึ่งการตั้งผู้ปกครองผู้เยาว์ไม่ผู้ร้องยื่นคำร้องขอว่า ผู้ร้องเป็นมารดานายบุญศรี นาเวชนายบุญศรีมีภริยาชื่อนางบุญมา นาเวช นายบุญศรีกับนางบุญมามีบุตรด้วยกัน 2 คน คือนางสาวสายสมร นาเวชกับเด็กหญิงมริศา นาเวช ต่อมานางบุญมาทิ้งร้างนายบุญศรีไปอยู่ที่อื่นจนในขณะนี้ไม่แน่นอนว่ามีชีวิตอยู่หรือตายไปแล้วเมื่อวันที่ 10 มิถุนายน 2541 นายบุญศรีถึงแก่ความตายด้วยอุบัติเหตุ ทำให้นางสาวสายสมรและเด็กหญิงมริศาซึ่งขณะนี้อายุ 16 ปี และ 12 ปี ตามลำดับไม่มีผู้ปกครอง ผู้ร้องเป็นย่าของนางสาวสายสมรและเด็กหญิงมริศามีความประสงค์จะเป็นผู้ใช้อำนาจปกครองผู้เยาว์ทั้งสอง ขอให้ศาลตั้งผู้ร้องเป็นผู้ใช้อำนาจปกครองนางสาวสายสมรและเด็กหญิงมริศาผู้เยาว์ศาลชั้นต้นตรวจคำร้องแล้ว เห็นว่า ผู้ร้องมิได้ยืนยันว่านางบุญมา นาเวช มารดาผู้เยาว์ได้ถึงแก่ความตายไปแล้ว ดังนั้นอำนาจปกครองของมารดาผู้เยาว์จึงยังคงมีอยู่ ผู้ร้องจึงยังไม่มีสิทธิจะมายื่นคำร้องขอให้ตั้งผู้ร้องเป็นผู้ใช้อำนาจปกครองได้ให้ยกคำร้องผู้ร้องอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ภาค 3 พิพากษายืนผู้ร้องฎีกาศาลฎีกาแผนกคดีเยาวชนและครอบครัววินิจฉัยว่าที่ผู้ร้องฎีกาว่าการตั้งผู้ปกครองตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1585 ไม่จำเป็นว่าบิดาหรือมารดาต้องตายไปหมด ญาติของผู้เยาว์จึงมีอำนาจยื่นคำร้องขอเป็นผู้ปกครองได้คดีนี้มารดาผู้เยาว์ได้ทิ้งผู้เยาว์ไปถึง 12 ปี แล้ว ไม่ทราบว่าตายไปแล้วหรือไม่จึงเป็นกรณีที่กฎหมายบังคับให้ต้องมีผู้ปกครอง ทั้งเป็นกรณีที่มิได้ตัดอำนาจปกครองของมารดาผู้เยาว์นั้น เห็นว่า การที่จะตั้งผู้ปกครองผู้เยาว์นั้น ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1585 วรรคหนึ่งให้ตั้งได้เฉพาะกรณีผู้เยาว์ไม่มีบิดามารดาหรือบิดามารดาถูกถอนอำนาจปกครองเสียแล้ว แต่คดีนี้ ผู้เยาว์มีมารดาซึ่งยังไม่ถูกถอนอำนาจปกครองอยู่ จึงไม่อาจตั้งผู้ปกครองได้ หากเป็นการขอให้ตั้งผู้ร้องเป็นผู้ปกครองอีกคนหนึ่งนั้นต้องเป็นที่แน่ชัดว่าผู้เยาว์ไม่มีบิดามารดาหรือบิดามารดาถูกถอนอำนาจปกครองไปแล้วทั้งสองคน กรณีนี้แม้บิดาผู้เยาว์ซึ่งตามคำร้องไม่ปรากฏแน่ชัดว่าจดทะเบียนสมรสกับมารดาผู้เยาว์หรือไม่ ได้ถึงแก่ความตายไปแล้วก็ตาม แต่ผู้ร้องก็ยอมรับว่าผู้เยาว์มีมารดาซึ่งทิ้งร้างไปอยู่ที่อื่น ยังไม่แน่ว่ามีชีวิตอยู่หรือตายไปแล้วเหตุนี้จึงยังไม่อาจตั้งผู้ปกครองเพื่อทำหน้าที่แทนบิดามารดาได้ นอกจากนี้กฎหมายก็มิได้บังคับว่ากรณีผู้เยาว์ไม่มีบิดามารดานั้นจะต้องตั้งผู้ปกครองให้กับผู้เยาว์เสมอไปที่ผู้ร้องฎีกาต่อมาว่า จำเป็นต้องขอให้ตั้งผู้ร้องเป็นผู้ปกครองเพื่อรับเงินของบิดาผู้เยาว์แทนผู้เยาว์นั้น เห็นว่า การตั้งผู้ปกครองของผู้เยาว์เป็นคนละกรณีกับการจัดการทรัพย์สินแทนผู้เยาว์ หาใช่เหตุที่จะนำมาซึ่งการตั้งผู้ปกครองผู้เยาว์ไม่พิพากษายืน(วิชา มหาคุณ-สะสม สิริเจริญสุข-ชวลิต ธรรมฤาชุ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ