phoneee/thai-legal-corpus huggingface dataset:
ประกาศคณะกรรมการบริหารศาลยุติธรรมเรื่อง เปลี่ยนแปลงสถานที่ตั้งของศาลเยาวชนและครอบครัวจังหวัดอุทัยธานี--------------------------อื่นๆ - ด้วยศาลเยาวชนและครอบครัวจังหวัดอุทัยธานี จะย้ายที่ทําการไปยังอาคารที่ทําการศาลหลังใหม่ อาศัยอํานาจตามความในมาตรา 4 วรรคสาม แห่งพระธรรมนูญศาลยุติธรรม คณะกรรมการบริหารศาลยุติธรรมจึงออกประกาศเปลี่ยนแปลงสถานที่ตั้งของศาลเยาวชนและครอบครัว จังหวัดอุทัยธานี จากอาคารที่ทําการหลังเดิม ที่ทําการชั่วคราวศาลเยาวชนและครอบครัว จังหวัดอุทัยธานี เลขที่ 666 หมู่ที่ 3 ตําบลน้ําซึม อําเภอเมืองอุทัยธานี จังหวัดอุทัยธานี ไปยังอาคารที่ทําการหลังใหม่ อาคารศาลเยาวชนและครอบครัวจังหวัดอุทัยธานี เลขที่ 27 ถนนศรีอุทัย ตําบลอุทัยใหม่ อําเภอเมืองอุทัยธานี จังหวัดอุทัยธานี โดยเริ่มทําการตั้งแต่วันที่ 17 สิงหาคม 2563 เป็นต้นไป ผู้มีอํานาจลงนาม - ประกาศ ณ วันที่ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2563 ไสลเกษ วัฒนพันธุ์ประธานศาลฎีกาประธานกรรมการบริหารศาลยุติธรรม
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 9117/2538หลักกฎหมาย: ศาลสั่งศาลชั้นต้นที่สั่งไม่รับคำให้การของจำเลย เป็นคำสั่งไม่รับคำคู่ความตาม ป.วิ.พ.มาตรา 18 จำเลยมีสิทธิอุทธรณ์ฎีกาได้ทันที ตามป.วิ.พ.มาตรา 228 (3) ในระหว่างที่จำเลยอุทธรณ์คำสั่งไม่รับคำให้การ ศาลชั้นต้นได้ดำเนินการพิจารณาคดีต่อไป และศาลอุทธรณ์มิได้สั่งให้ศาลชั้นต้นงดการพิจารณาคดีไว้ก่อน ตาม ป.วิ.พ. 228 วรรคสอง จนศาลชั้นต้นพิจารณาและพิพากษาคดีไปโดยจำเลยมิได้อุทธรณ์คำพิพากษาของศาลชั้นต้นแต่อย่างใด คำพิพากษาของศาลชั้นต้นดังกล่าวจึงเสร็จเด็ดขาดถึงที่สุดแล้ว การที่จะให้ศาลชั้นต้นทำการไต่สวนและมีคำสั่งรับหรือไม่รับคำให้การใหม่ ไม่ว่าผลการไต่สวนจะเป็นประการใดย่อมไม่อาจจะทำให้ผลของคำพิพากษาซึ่งถึงที่สุดแล้วเปลี่ยนแปลงไปได้ อุทธรณ์ของจำเลยจึงไม่เป็นประโยชน์แก่คดี ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 9117/2538บริษัท พี.พี.เอ็ม แฟชั่น จำกัดโจทก์นายสมพล พิเดชจำเลย ป.วิ.พ. ม. 18, ม. 132, ม. 133, ม. 228 วรรคสอง (3), ม. 242 (1)ศาลสั่งศาลชั้นต้นที่สั่งไม่รับคำให้การของจำเลย เป็นคำสั่งไม่รับคำคู่ความตาม ป.วิ.พ.มาตรา 18 จำเลยมีสิทธิอุทธรณ์ฎีกาได้ทันที ตามป.วิ.พ.มาตรา 228 (3) ในระหว่างที่จำเลยอุทธรณ์คำสั่งไม่รับคำให้การ ศาลชั้นต้นได้ดำเนินการพิจารณาคดีต่อไป และศาลอุทธรณ์มิได้สั่งให้ศาลชั้นต้นงดการพิจารณาคดีไว้ก่อน ตาม ป.วิ.พ. 228 วรรคสอง จนศาลชั้นต้นพิจารณาและพิพากษาคดีไปโดยจำเลยมิได้อุทธรณ์คำพิพากษาของศาลชั้นต้นแต่อย่างใด คำพิพากษาของศาลชั้นต้นดังกล่าวจึงเสร็จเด็ดขาดถึงที่สุดแล้ว การที่จะให้ศาลชั้นต้นทำการไต่สวนและมีคำสั่งรับหรือไม่รับคำให้การใหม่ ไม่ว่าผลการไต่สวนจะเป็นประการใดย่อมไม่อาจจะทำให้ผลของคำพิพากษาซึ่งถึงที่สุดแล้วเปลี่ยนแปลงไปได้ อุทธรณ์ของจำเลยจึงไม่เป็นประโยชน์แก่คดี(สมชัย สายเชื้อ-สะสม สิริเจริญสุข-ชัยนาท พันตาวงศ์)ศาลแพ่ง - นายพิสิฐ ฐิติภัคศาลอุทธรณ์ - นายสำราญ สุชาติพงศ์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 9117/2538บริษัท พี.พี.เอ็ม แฟชั่น จำกัดโจทก์นายสมพล พิเดชจำเลย ป.วิ.พ. ม. 18, ม. 132, ม. 133, ม. 228 วรรคสอง (3), ม. 242 (1)ศาลสั่งศาลชั้นต้นที่สั่งไม่รับคำให้การของจำเลย เป็นคำสั่งไม่รับคำคู่ความตาม ป.วิ.พ.มาตรา 18 จำเลยมีสิทธิอุทธรณ์ฎีกาได้ทันที ตามป.วิ.พ.มาตรา 228 (3) ในระหว่างที่จำเลยอุทธรณ์คำสั่งไม่รับคำให้การ ศาลชั้นต้นได้ดำเนินการพิจารณาคดีต่อไป และศาลอุทธรณ์มิได้สั่งให้ศาลชั้นต้นงดการพิจารณาคดีไว้ก่อน ตาม ป.วิ.พ. 228 วรรคสอง จนศาลชั้นต้นพิจารณาและพิพากษาคดีไปโดยจำเลยมิได้อุทธรณ์คำพิพากษาของศาลชั้นต้นแต่อย่างใด คำพิพากษาของศาลชั้นต้นดังกล่าวจึงเสร็จเด็ดขาดถึงที่สุดแล้ว การที่จะให้ศาลชั้นต้นทำการไต่สวนและมีคำสั่งรับหรือไม่รับคำให้การใหม่ ไม่ว่าผลการไต่สวนจะเป็นประการใดย่อมไม่อาจจะทำให้ผลของคำพิพากษาซึ่งถึงที่สุดแล้วเปลี่ยนแปลงไปได้ อุทธรณ์ของจำเลยจึงไม่เป็นประโยชน์แก่คดี(สมชัย สายเชื้อ-สะสม สิริเจริญสุข-ชัยนาท พันตาวงศ์)ศาลแพ่ง - นายพิสิฐ ฐิติภัคศาลอุทธรณ์ - นายสำราญ สุชาติพงศ์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
พระราชกฤษฎีกาพระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในท้องที่ตำบลพระบาท ตำบลกล้วยแพะ อำเภอเมืองลำปางตำบลแม่เมาะตำบลสบป้าด อำเภอแม่เมาะ และตำบลแม่ทะ ตำบลหัวเสือตำบลดอนไฟตำบลวังเงิน อำเภอแม่ทะ จังหวัดลำปางให้เป็นเขตปฏิรูปที่ดินพ.ศ. ๒๕๕๕ ภูมิพลอดุลยเดชป.ร.ให้ไว้ ณ วันที่๗ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๕๕เป็นปีที่ ๖๗ในรัชกาลปัจจุบันพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯให้ประกาศว่าโดยที่เป็นการสมควรปรับปรุงพระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในท้องที่ตำบลพระบาท ตำบลกล้วยแพะ อำเภอเมืองลำปาง ตำบลแม่เมาะ ตำบลสบป้าดอำเภอแม่เมาะ และตำบลแม่ทะ ตำบลหัวเสือ ตำบลดอนไฟ ตำบลวังเงิน อำเภอแม่ทะจังหวัดลำปาง ให้เป็นเขตปฏิรูปที่ดิน พ.ศ. ๒๕๓๗อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๘๗ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยและมาตรา ๒๕ วรรคหนึ่ง แห่งพระราชบัญญัติการปฏิรูปที่ดินเพื่อเกษตรกรรม พ.ศ. ๒๕๑๘อันเป็นกฎหมายที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคลซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๔๑ มาตรา ๔๒ และมาตรา ๔๓ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยบัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้มาตรา ๑ พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า พระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดิน ในท้องที่ตำบลพระบาท ตำบลกล้วยแพะอำเภอเมืองลำปาง ตำบลแม่เมาะ ตำบลสบป้าด อำเภอแม่เมาะ และตำบลแม่ทะ ตำบลหัวเสือตำบลดอนไฟ ตำบลวังเงิน อำเภอแม่ทะ จังหวัดลำปาง ให้เป็นเขตปฏิรูปที่ดิน พ.ศ. ๒๕๕๕มาตรา ๒[๑] พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา ๓ ให้ยกเลิกพระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในท้องที่ตำบลพระบาท ตำบลกล้วยแพะ อำเภอเมืองลำปาง ตำบลแม่เมาะ ตำบลสบป้าดอำเภอแม่เมาะ และตำบลแม่ทะ ตำบลหัวเสือ ตำบลดอนไฟ ตำบลวังเงิน อำเภอแม่ทะจังหวัดลำปาง ให้เป็นเขตปฏิรูปที่ดิน พ.ศ. ๒๕๓๗มาตรา ๔ ให้ที่ดินในท้องที่ตำบลพระบาทตำบลกล้วยแพะ อำเภอเมืองลำปาง ตำบลแม่เมาะ ตำบลสบป้าด อำเภอแม่เมาะ และตำบลแม่ทะตำบลหัวเสือ ตำบลดอนไฟ ตำบลวังเงิน อำเภอแม่ทะ จังหวัดลำปางภายในแนวเขตตามแผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกานี้ เป็นเขตปฏิรูปที่ดินมาตรา ๕ ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้ผู้รับสนองพระบรมราชโองการยิ่งลักษณ์ชินวัตรนายกรัฐมนตรี[เอกสารแนบท้าย]๑. แผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดิน ในท้องที่ตำบลพระบาทตำบลกล้วยแพะ อำเภอเมืองลำปาง ตำบลแม่เมาะ ตำบลสบป้าด อำเภอแม่เมาะ และตำบลแม่ทะตำบลหัวเสือ ตำบลดอนไฟ ตำบลวังเงิน อำเภอแม่ทะ จังหวัดลำปาง ให้เป็นเขตปฏิรูปที่ดินพ.ศ. ๒๕๕๕(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)หมายเหตุ:- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือโดยที่พระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดิน ในท้องที่ตำบลพระบาท ตำบลกล้วยแพะอำเภอเมืองลำปาง ตำบลแม่เมาะ ตำบลสบป้าด อำเภอแม่เมาะ และตำบลแม่ทะ ตำบลหัวเสือตำบลดอนไฟ ตำบลวังเงิน อำเภอแม่ทะ จังหวัดลำปาง ให้เป็นเขตปฏิรูปที่ดิน พ.ศ. ๒๕๓๗ได้กำหนดเขตปฏิรูปที่ดินครอบคลุมบริเวณบ้านใหม่นาแขม และบ้านเมาะหลวงในท้องที่ตำบลแม่เมาะ อำเภอแม่เมาะ จังหวัดลำปางแต่ในปัจจุบันทางราชการไม่มีโครงการที่จะดำเนินการปฏิรูปที่ดินเพื่อเกษตรกรรมบริเวณบ้านใหม่นาแขมและบ้านเมาะหลวง สมควรปรับปรุงแนวเขตปฏิรูปที่ดินตามพระราชกฤษฎีกาดังกล่าวเสียใหม่จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้ปริยานุช/ผู้จัดทำ๑๖ กุมภาพันธ์๒๕๕๕ชาญ/ผู้ตรวจ๒๑ กุมภาพันธ์๒๕๕๕[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๒๙/ตอนที่ ๑๗ ก/หน้า ๔/๑๕ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๕
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 72296หลักกฎหมาย: ฆ่าคนตายโดยความพยายามด้วยความพยาบาทมาดหมายสาเหตุที่จะเกิดฆ่ากันนี้คือ ฮ. ผู้ตายปิดทางเดิรซึ่งจำเลยเดิรผ่านไปในเขตร์ที่ของ ฮ. แต่นั้นมา จำเลยกับ ฮ. ก็โกรธกัน แลมีเรื่องคิดร้ายกันเนื่อง ๆ ในวันเกิดเหตุ ฮ. หามผักจะไปขายที่ตลาดบ้านโป่ง ท. จำเลยถือมีด ท. แล ป. จำคุกถือหอกคนละเล่มได้สมคบกันฆ่า ฮ. ตายดังนี้โจทก์มีประจักษ์พะยานแลพะยานเหตุผลพอที่จะเชื่อว่า จำเลยได้กระทำผิด ศาลล่าง ตัดสินวางบท ๒๔๙ ให้จำคุกจำเลยทั้ง ๓ ไว้ตลอดชีวิตร์ ศาลอุทธรณ์ตัดสินแก้ว่าจำเลยทั้ง ๓ มีผิด ตามบท ๒๕๐ ข้อ ๓ ให้ประหารชีวิตร์ศาลฎีกาตัดสินยืนตามศาลอุทธรณ์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 923 - 924/2471อัยยการราชบุรีโจทก์นายเท่ง นายตี๋ นายเปงล้งล. ป.อ. ม. 250ฆ่าคนตายโดยความพยายามด้วยความพยาบาทมาดหมายสาเหตุที่จะเกิดฆ่ากันนี้คือ ฮ. ผู้ตายปิดทางเดิรซึ่งจำเลยเดิรผ่านไปในเขตร์ที่ของ ฮ. แต่นั้นมา จำเลยกับ ฮ. ก็โกรธกัน แลมีเรื่องคิดร้ายกันเนื่อง ๆ ในวันเกิดเหตุ ฮ. หามผักจะไปขายที่ตลาดบ้านโป่ง ท. จำเลยถือมีด ท. แล ป. จำคุกถือหอกคนละเล่มได้สมคบกันฆ่า ฮ. ตายดังนี้โจทก์มีประจักษ์พะยานแลพะยานเหตุผลพอที่จะเชื่อว่า จำเลยได้กระทำผิด ศาลล่าง ตัดสินวางบท ๒๔๙ ให้จำคุกจำเลยทั้ง ๓ ไว้ตลอดชีวิตร์ ศาลอุทธรณ์ตัดสินแก้ว่าจำเลยทั้ง ๓ มีผิด ตามบท ๒๕๐ ข้อ ๓ ให้ประหารชีวิตร์ศาลฎีกาตัดสินยืนตามศาลอุทธรณ์(พรหม-พิพาก-ศรี)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: สาเหตุที่จะเกิดฆ่ากันนี้คือ ฮ. ผู้ตายปิดทางเดิรซึ่งจำเลยเดิรผ่านไปในเขตร์ที่ของ ฮ. แต่นั้นมา จำเลยกับ ฮ. ก็โกรธกัน แลมีเรื่องคิดร้ายกันเนื่อง ๆ ในวันเกิดเหตุ ฮ. หามผักจะไปขายที่ตลาดบ้านโป่ง ท. จำเลยถือมีด ท. แล ป. จำคุกถือหอกคนละเล่มได้สมคบกันฆ่า ฮ. ตายดังนี้โจทก์มีประจักษ์พะยานแลพะยานเหตุผลพอที่จะเชื่อว่า จำเลยได้กระทำผิด ศาลล่าง ตัดสินวางบท ๒๔๙ ให้จำคุกจำเลยทั้ง ๓ ไว้ตลอดชีวิตร์ ศาลอุทธรณ์ตัดสินแก้ว่าจำเลยทั้ง ๓ มีผิด ตามบท ๒๕๐ ข้อ ๓ ให้ประหารชีวิตร์ศาลฎีกาตัดสินยืนตามศาลอุทธรณ์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 923 - 924/2471อัยยการราชบุรีโจทก์นายเท่ง นายตี๋ นายเปงล้งล. ป.อ. ม. 250ฆ่าคนตายโดยความพยายามด้วยความพยาบาทมาดหมายสาเหตุที่จะเกิดฆ่ากันนี้คือ ฮ. ผู้ตายปิดทางเดิรซึ่งจำเลยเดิรผ่านไปในเขตร์ที่ของ ฮ. แต่นั้นมา จำเลยกับ ฮ. ก็โกรธกัน แลมีเรื่องคิดร้ายกันเนื่อง ๆ ในวันเกิดเหตุ ฮ. หามผักจะไปขายที่ตลาดบ้านโป่ง ท. จำเลยถือมีด ท. แล ป. จำคุกถือหอกคนละเล่มได้สมคบกันฆ่า ฮ. ตายดังนี้โจทก์มีประจักษ์พะยานแลพะยานเหตุผลพอที่จะเชื่อว่า จำเลยได้กระทำผิด ศาลล่าง ตัดสินวางบท ๒๔๙ ให้จำคุกจำเลยทั้ง ๓ ไว้ตลอดชีวิตร์ ศาลอุทธรณ์ตัดสินแก้ว่าจำเลยทั้ง ๓ มีผิด ตามบท ๒๕๐ ข้อ ๓ ให้ประหารชีวิตร์ศาลฎีกาตัดสินยืนตามศาลอุทธรณ์(พรหม-พิพาก-ศรี)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศกระทรวงอุตสาหกรรมฉบับที่ 5815 (พ.ศ. 2563)ออกตามความในพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมพ.ศ. 2511เรื่อง ยกเลิกและกําหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมคาร์บอนไดออกไซด์อุตสาหกรรม----------------------------อื่นๆ - โดยที่เป็นการสมควรปรับปรุงมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม คาร์บอนไดออกไซด์อุตสาหกรรม มาตรฐานเลขที่ มอก. 568 - 2540 อาศัยอํานาจตามความในมาตรา 15 แห่งพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม พ.ศ. 2511 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม (ฉบับที่ 7) พ.ศ. 2558 รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมออกประกาศยกเลิกประกาศกระทรวงอุตสาหกรรม ฉบับที่ 2263 (พ.ศ. 2540) ออกตามความในพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม พ.ศ. 2511 เรื่อง ยกเลิกและกําหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม คาร์บอนไดออกไซด์อุตสาหกรรม ลงวันที่ 4 สิงหาคม พ.ศ. 2540 และออกประกาศกําหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม คาร์บอนไดออกไซด์อุตสาหกรรม มาตรฐานเลขที่ มอก. 568 - 2563 ขึ้นใหม่ ดังมีรายละเอียดต่อท้ายประกาศนี้ ทั้งนี้ ให้มีผลเมื่อพ้นกําหนด 120 วัน นับตั้งแต่วันที่ประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปผู้มีอํานาจลงนาม - ประกาศ ณ วันที่ 8 มิถุนายน พ.ศ. 2563 สุริยะ จึงรุ่งเรืองกิจรัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม
ประกาศสถานการณ์ฉุกเฉินที่มีความร้ายแรงประกาศสถานการณ์ฉุกเฉินที่มีความร้ายแรงในเขตท้องที่เขตดอนเมืองและเขตลาดกระบังกรุงเทพมหานครและอำเภอบางพลีและอำเภอบางเสาธง จังหวัดสมุทรปราการ[๑] โดยที่ปรากฏว่ามีกลุ่มบุคคลเข้ายึดท่าอากาศยานดอนเมืองและท่าอากาศยานสุวรรณภูมิทำให้เกิดความวุ่นวาย และนำไปสู่ความไม่สงบเรียบร้อยภายในประเทศจำเป็นต้องมีมาตรการเร่งด่วนเพื่อรักษาไว้ซึ่งความปลอดภัยของประชาชนการรักษาความสงบเรียบร้อยและมิให้กระทบต่อการใช้สิทธิและเสรีภาพของประชาชนผู้บริสุทธิ์และมีเหตุอันควรเชื่อได้ว่ามีการกระทำที่มีความรุนแรงกระทบต่อความมั่นคงของรัฐความปลอดภัยในชีวิตหรือทรัพย์สินของรัฐหรือบุคคลประกอบกับเพื่อดำเนินการให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลแพ่งที่พิพากษาให้บุคคลดังกล่าวออกจากพื้นที่จึงมีความจำเป็นที่ต้องเร่งแก้ไขปัญหาให้ยุติได้อย่างมีประสิทธิภาพและทันท่วงทีอาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๕ และมาตรา ๑๑แห่งพระราชกำหนดการบริหารราชการในสถานการณ์ฉุกเฉิน พ.ศ. ๒๕๔๘อันเป็นกฎหมายที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคลซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบด้วยมาตรา ๓๒ มาตรา ๓๓ มาตรา ๓๔ มาตรา ๓๖ มาตรา ๓๘ มาตรา ๔๑มาตรา ๔๓ มาตรา ๔๕ และมาตรา ๖๓ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยบัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย นายกรัฐมนตรีจึงให้ประกาศสถานการณ์ฉุกเฉินที่มีความร้ายแรงในเขตท้องที่เขตดอนเมืองและเขตลาดกระบังกรุงเทพมหานคร และอำเภอบางพลี และอำเภอบางเสาธง จังหวัดสมุทรปราการทั้งนี้ ตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไปประกาศณ วันที่ ๒๗ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๕๑สมชายวงศ์สวัสดิ์นายกรัฐมนตรีปริยานุช/ผู้จัดทำ๒ธันวาคม ๒๕๕๑[๑]ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๕/ตอนพิเศษ ๑๘๑ ง/หน้า ๑/๒๗ พฤศจิกายน ๒๕๕๑
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1250/2473หลักกฎหมาย: ยื่นคำร้องเพิ่มเติมฟ้องเมื่อสืบพะยานโจทก์จวนเสร็จแล้ว ศาลไม่รับเทียบฎีกาที่ 101/67โจทก์ฟ้องกล่าวจำเลยในทางอาชญา เมื่อศาลสืบพะยานปานสุดท้ายจวนเสร็จแล้ว โจทก์ยื่นคำร้องเพิ่มเติมฟ้องขึ้นมาอีก โดยอาศัยถ้อยคำของพะยานที่เบิกความมาแล้วแลโจทก์แถลงต่อศาลว่า โจทก์ไม่ติดใจสืบพะยานประกอบคำร้องเพิ่มเติมฟ้องอีกต่อไป ศาลฎีกาตัดสินยืนตามศาลเดิมว่า คำร้องเพิ่มเติมฟ้องนี้ไว้พิจารณาไม่ได้ เพราะทำให้จำเลยเสียเปรียบในเชิงต่อสู้คดี แลยิ่งกว่านั้นเมื่อโจทก์ไม่สืบพะยานประกอบคำร้องเพิ่มเติมฟ้องเท่ากับโจทก์มีแต่ใบฟ้อง ไม่มีพะยานสืบตามข้อหาแลจำเลยปฏิเสธดังนี้ ลงโทษจำเลยไม่ได้ ให้ยกฟ้องโจทก์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1250/2473อัยยการศาลทหารบกกลางพิเศษโจทก์พลทหารถวิล ชาญเลขาจำเลย วิธีพิจารณาอาชญา ยื่นคำร้องเพิ่มเติมฟ้องเมื่อสืบพะยานโจทก์จวนเสร็จแล้ว ศาลไม่รับเทียบฎีกาที่ 101/67โจทก์ฟ้องกล่าวจำเลยในทางอาชญา เมื่อศาลสืบพะยานปานสุดท้ายจวนเสร็จแล้ว โจทก์ยื่นคำร้องเพิ่มเติมฟ้องขึ้นมาอีก โดยอาศัยถ้อยคำของพะยานที่เบิกความมาแล้วแลโจทก์แถลงต่อศาลว่า โจทก์ไม่ติดใจสืบพะยานประกอบคำร้องเพิ่มเติมฟ้องอีกต่อไป ศาลฎีกาตัดสินยืนตามศาลเดิมว่า คำร้องเพิ่มเติมฟ้องนี้ไว้พิจารณาไม่ได้ เพราะทำให้จำเลยเสียเปรียบในเชิงต่อสู้คดี แลยิ่งกว่านั้นเมื่อโจทก์ไม่สืบพะยานประกอบคำร้องเพิ่มเติมฟ้องเท่ากับโจทก์มีแต่ใบฟ้อง ไม่มีพะยานสืบตามข้อหาแลจำเลยปฏิเสธดังนี้ ลงโทษจำเลยไม่ได้ ให้ยกฟ้องโจทก์(ศรี-หริศ-นล)ศาลชั้นต้น - พระยาเสนีฯศาลอุทธรณ์ - แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องกล่าวจำเลยในทางอาชญา เมื่อศาลสืบพะยานปานสุดท้ายจวนเสร็จแล้ว โจทก์ยื่นคำร้องเพิ่มเติมฟ้องขึ้นมาอีก โดยอาศัยถ้อยคำของพะยานที่เบิกความมาแล้วแลโจทก์แถลงต่อศาลว่า โจทก์ไม่ติดใจสืบพะยานประกอบคำร้องเพิ่มเติมฟ้องอีกต่อไป ศาลฎีกาตัดสินยืนตามศาลเดิมว่า คำร้องเพิ่มเติมฟ้องนี้ไว้พิจารณาไม่ได้ เพราะทำให้จำเลยเสียเปรียบในเชิงต่อสู้คดี แลยิ่งกว่านั้นเมื่อโจทก์ไม่สืบพะยานประกอบคำร้องเพิ่มเติมฟ้องเท่ากับโจทก์มีแต่ใบฟ้อง ไม่มีพะยานสืบตามข้อหาแลจำเลยปฏิเสธดังนี้ ลงโทษจำเลยไม่ได้ ให้ยกฟ้องโจทก์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1250/2473อัยยการศาลทหารบกกลางพิเศษโจทก์พลทหารถวิล ชาญเลขาจำเลย วิธีพิจารณาอาชญา ยื่นคำร้องเพิ่มเติมฟ้องเมื่อสืบพะยานโจทก์จวนเสร็จแล้ว ศาลไม่รับเทียบฎีกาที่ 101/67โจทก์ฟ้องกล่าวจำเลยในทางอาชญา เมื่อศาลสืบพะยานปานสุดท้ายจวนเสร็จแล้ว โจทก์ยื่นคำร้องเพิ่มเติมฟ้องขึ้นมาอีก โดยอาศัยถ้อยคำของพะยานที่เบิกความมาแล้วแลโจทก์แถลงต่อศาลว่า โจทก์ไม่ติดใจสืบพะยานประกอบคำร้องเพิ่มเติมฟ้องอีกต่อไป ศาลฎีกาตัดสินยืนตามศาลเดิมว่า คำร้องเพิ่มเติมฟ้องนี้ไว้พิจารณาไม่ได้ เพราะทำให้จำเลยเสียเปรียบในเชิงต่อสู้คดี แลยิ่งกว่านั้นเมื่อโจทก์ไม่สืบพะยานประกอบคำร้องเพิ่มเติมฟ้องเท่ากับโจทก์มีแต่ใบฟ้อง ไม่มีพะยานสืบตามข้อหาแลจำเลยปฏิเสธดังนี้ ลงโทษจำเลยไม่ได้ ให้ยกฟ้องโจทก์(ศรี-หริศ-นล)ศาลชั้นต้น - พระยาเสนีฯศาลอุทธรณ์ - แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 652/2498หลักกฎหมาย: จำเลยสองคนร่วมให้การในฉบับเดียวกันถือได้ว่าคำให้การทั้งหมดเป็นคำให้การของจำเลยทั้งสองร่วมกัน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 652/2498นายสวัสดิ์ มีชูกายโจทก์นายสุก เขียวขาว ที่ 1 นายจันทร์ แก้ววิลัย ที่ 2จำเลย ป.วิ.พ. ม. 59, ม. 177จำเลยสองคนร่วมให้การในฉบับเดียวกันถือได้ว่าคำให้การทั้งหมดเป็นคำให้การของจำเลยทั้งสองร่วมกัน(ดุลยทัณฑ์ชนาณัติ-ดุลยพากย์สุวมัณฑ์-มนูกิจวิมลอรรถ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 652/2498นายสวัสดิ์ มีชูกายโจทก์นายสุก เขียวขาว ที่ 1 นายจันทร์ แก้ววิลัย ที่ 2จำเลย ป.วิ.พ. ม. 59, ม. 177จำเลยสองคนร่วมให้การในฉบับเดียวกันถือได้ว่าคำให้การทั้งหมดเป็นคำให้การของจำเลยทั้งสองร่วมกัน(ดุลยทัณฑ์ชนาณัติ-ดุลยพากย์สุวมัณฑ์-มนูกิจวิมลอรรถ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 691803หลักกฎหมาย: แม้จำเลยที่ ๑ และที่ ๔ เป็นนายทหารชั้นสัญญาบัตรประจำการ จำเลยที่ ๑ และที่ ๔ จึงเป็นบุคคลที่อยู่ในอำนาจศาลทหาร ตามมาตรา ๑๖ (๑) แห่งพระราชบัญญัติธรรมนูญศาลทหาร พ.ศ. ๒๔๙๘ แต่โจทก์ยื่นฟ้องจำเลยที่ ๒ และที่ ๓ ซึ่งเป็นเอกชนโดยมิได้บรรยายฟ้องว่าเป็นพลเรือนที่สังกัดอยู่ในราชการทหาร ทั้งโจทก์บรรยายฟ้องว่า จำเลยทั้งสี่กับกลุ่มชายไทยไม่แน่ชัดว่าเป็นทหารหรือพลเรือนปะปนกันประมาณ ๒๐ คน ได้ร่วมกันบุกรุกเข้ามาในพื้นที่เหมืองเขาวังปลา... ซึ่งโจทก์เป็นผู้ครอบครองพื้นที่ดังกล่าวอยู่ โดยจำเลยได้ร่วมกันนำแท่งคอนกรีตปิดกั้นทางเข้าออกพื้นที่ดังกล่าวโดยไม่มีเหตุอันสมควรและไม่มีอำนาจตามกฎหมาย ทำให้ไม่สามารถเดินทางออกได้... ดังนี้ ข้อเท็จจริงตามคำฟ้องของโจทก์จึงเป็นการฟ้องว่าจำเลยที่ ๑ และที่ ๔ ซึ่งเป็นบุคคลที่อยู่ในอำนาจศาลทหารกับบุคคลที่มิได้อยู่ในอำนาจศาลทหารกระทำผิดด้วยกัน คดีจึงไม่อยู่ในอำนาจศาลทหารตามพระราชบัญญัติธรรมนูญศาลทหาร พ.ศ. ๒๔๙๘ มาตรา ๑๔ (๑) แต่เป็นคดีที่อยู่ในอำนาจพิจารณาพิพากษาของศาลยุติธรรม ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำวินิจฉัยที่ 31/2566ศาลจังหวัดพัทยาศาลผู้ส่งความเห็นศาลมณฑลทหารบกที่ 14ศาลผู้รับความเห็นบริษัท อ. จำกัดโจทก์นาวาเอกหรือนาย พ. ที่ 1 กับพวกรวม 4 คนจำเลย พ.ร.บ.ธรรมนูญศาลทหาร พ.ศ.2498 พ.ร.บ.ว่าด้วยเขตปลอดภัยในราชการทหาร พ.ศ.2478 แม้จำเลยที่ ๑ และที่ ๔ เป็นนายทหารชั้นสัญญาบัตรประจำการ จำเลยที่ ๑ และที่ ๔ จึงเป็นบุคคลที่อยู่ในอำนาจศาลทหาร ตามมาตรา ๑๖ (๑) แห่งพระราชบัญญัติธรรมนูญศาลทหาร พ.ศ. ๒๔๙๘ แต่โจทก์ยื่นฟ้องจำเลยที่ ๒ และที่ ๓ ซึ่งเป็นเอกชนโดยมิได้บรรยายฟ้องว่าเป็นพลเรือนที่สังกัดอยู่ในราชการทหาร ทั้งโจทก์บรรยายฟ้องว่า จำเลยทั้งสี่กับกลุ่มชายไทยไม่แน่ชัดว่าเป็นทหารหรือพลเรือนปะปนกันประมาณ ๒๐ คน ได้ร่วมกันบุกรุกเข้ามาในพื้นที่เหมืองเขาวังปลา... ซึ่งโจทก์เป็นผู้ครอบครองพื้นที่ดังกล่าวอยู่ โดยจำเลยได้ร่วมกันนำแท่งคอนกรีตปิดกั้นทางเข้าออกพื้นที่ดังกล่าวโดยไม่มีเหตุอันสมควรและไม่มีอำนาจตามกฎหมาย ทำให้ไม่สามารถเดินทางออกได้... ดังนี้ ข้อเท็จจริงตามคำฟ้องของโจทก์จึงเป็นการฟ้องว่าจำเลยที่ ๑ และที่ ๔ ซึ่งเป็นบุคคลที่อยู่ในอำนาจศาลทหารกับบุคคลที่มิได้อยู่ในอำนาจศาลทหารกระทำผิดด้วยกัน คดีจึงไม่อยู่ในอำนาจศาลทหารตามพระราชบัญญัติธรรมนูญศาลทหาร พ.ศ. ๒๔๙๘ มาตรา ๑๔ (๑) แต่เป็นคดีที่อยู่ในอำนาจพิจารณาพิพากษาของศาลยุติธรรม () - - แหล่งที่มาสำนักงานเลขานุการคณะกรรมการวินิจฉัยฯแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกา31/2566หมายเลขคดีดำศาลชั้นต้น31/2566หมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ เขตอำนาจศาลเกี่ยวกับพระราชบัญญัติธรรมนูญศาลทหาร พ.ศ. 2498 มาตรา 14 (1)
ประกาศคณะกรรมการการนิคมอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทยประกาศคณะกรรมการการนิคมอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทยเรื่องการจัดตั้งเขตอุตสาหกรรมทั่วไป นิคมอุตสาหกรรมปิ่นทอง (โครงการ ๓)จังหวัดชลบุรี โดยที่เป็นการสมควรให้จัดตั้งเขตอุตสาหกรรมทั่วไปนิคมอุตสาหกรรมปิ่นทอง (โครงการ ๓) จังหวัดชลบุรี ในท้องที่ตำบลหนองขาม ตำบลบ่อวินและตำบลบึง อำเภอศรีราชา จังหวัดชลบุรีอาศัยอำนาจตามความในมาตรา๓๖ วรรคสอง แห่งพระราชบัญญัติการนิคมอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย พ.ศ. ๒๕๒๒ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติการนิคมอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย (ฉบับที่ ๔)พ.ศ. ๒๕๕๐ อันเป็นกฎหมายที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคลซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๓๒ มาตรา ๓๓ มาตรา ๓๔ มาตรา ๔๑ มาตรา ๔๒ และมาตรา ๔๓ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยบัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย และข้อ ๔ วรรคสองของกฎกระทรวงกำหนดหลักเกณฑ์ วิธีการและเงื่อนไขในการจัดตั้งนิคมอุตสาหกรรม พ.ศ.๒๕๔๘ ประธานกรรมการการนิคมอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทยจึงประกาศจัดตั้งเขตอุตสาหกรรมทั่วไป นิคมอุตสาหกรรมปิ่นทอง (โครงการ ๓)จังหวัดชลบุรี ในท้องที่ตำบลหนองขาม ตำบลบ่อวิน และตำบลบึง อำเภอศรีราชาจังหวัดชลบุรี ภายในแนวเขตตามแผนที่ท้ายประกาศนี้ทั้งนี้ตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป[๑]ประกาศ ณ วันที่ ๑๒พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๕๒ประสาน ตันประเสริฐประธานกรรมการการนิคมอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย[เอกสารแนบท้าย]๑.[๒]แผนที่ท้ายประกาศคณะกรรมการการนิคมอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทยเรื่อง การเปลี่ยนแปลงเขต เขตอุตสาหกรรมทั่วไป นิคมอุตสาหกรรมปิ่นทอง (โครงการ ๓)จังหวัดชลบุรี (ฉบับที่ ๒)(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)ประกาศคณะกรรมการการนิคมอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทยเรื่อง การเปลี่ยนแปลงเขต เขตอุตสาหกรรมทั่วไป นิคมอุตสาหกรรมปิ่นทอง (โครงการ ๓)จังหวัดชลบุรี[๓]ประกาศคณะกรรมการการนิคมอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทยเรื่อง การเปลี่ยนแปลงเขต เขตอุตสาหกรรมทั่วไป นิคมอุตสาหกรรมปิ่นทอง (โครงการ ๓)จังหวัดชลบุรี (ฉบับที่ ๒)[๔]อุษมล/ผู้จัดทำ๕ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๖ณัฐพร/ผู้ตรวจ๕ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๖[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๒๖/ตอนพิเศษ ๘๙ ง/หน้า ๓๖/๒๔ มิถุนายน ๒๕๕๒[๒] แผนที่ท้ายประกาศคณะกรรมการการนิคมอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทยเรื่อง การเปลี่ยนแปลงเขต เขตอุตสาหกรรมทั่วไป นิคมอุตสาหกรรมปิ่นทอง (โครงการ ๓)จังหวัดชลบุรี (ฉบับที่ ๒) แก้ไขเพิ่มเติมโดยประกาศคณะกรรมการการนิคมอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทยเรื่อง การเปลี่ยนแปลงเขต เขตอุตสาหกรรมทั่วไป นิคมอุตสาหกรรมปิ่นทอง (โครงการ ๓)จังหวัดชลบุรี (ฉบับที่ ๒)[๓] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๒๘/ตอนพิเศษ ๖๔ ง/หน้า ๗๓/๘ มิถุนายน ๒๕๕๔[๔] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๓๐/ตอนพิเศษ ๗ ง/หน้า ๑๒/๑๘ มกราคม ๒๕๕๖
พระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลรัษฎากร (ฉบับที่ 15) พ.ศ. 2502พระราชบัญญัติ แก้ไขเพิ่มเติมประมวลรัษฎากร (ฉบับที่ ๑๕) พ.ศ. ๒๕๐๒ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร. ให้ไว้ ณ วันที่ ๕ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๐๒ เป็นปีที่ ๑๔ ในรัชกาลปัจจุบันพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า โดยที่เป็นการสมควรแก้ไขเพิ่มเติมประมวลรัษฎากร จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้โดยคำแนะนำและยินยอมของสภาร่างรัฐธรรมนูญในฐานะรัฐสภา ดังต่อไปนี้มาตรา 1 มาตรา ๑ พระราชบัญญัตินี้เรียกว่า "พระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลรัษฎากร (ฉบับที่ ๑๕) พ.ศ. ๒๕๐๒"มาตรา 2 มาตรา ๒ พระราชบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา 3 มาตรา ๓ ให้ยกเลิกความในประเภทที่ ๑ ของบัญชีอัตราภาษีการซื้อโภคภัณฑ์ท้ายลักษณะ ๔ แห่งประมวลรัษฎากร ซึ่งได้แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลรัษฎากร (ฉบับที่ ๑๓) พ.ศ. ๒๕๐๑ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทนมาตรา 4 มาตรา ๔ บทบัญญัติแห่งประมวลรัษฎากรที่แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัตินี้ให้ยังคงใช้ได้ในการปฏิบัติจัดเก็บภาษีอากรที่ยังค้างอยู่ หรือที่พึงชำระก่อนวันที่บทบัญญัติแห่งพระราชบัญญัตินี้ใช้บังคับมาตรา 5 มาตรา ๕ ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังรักษาการตามพระราชบัญญัตินี้ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ จอมพล ส. ธนะรัชต์ นายกรัฐมนตรีหมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชบัญญัติฉบับนี้ คือ เพื่อให้อัตราภาษีการซื้อโภคภัณฑ์ประเภททองคำเป็นไปโดยเหมาะสมกับสถานการณ์ปัจจุบัน และลดภาระภาษีให้แก่ประชาชน
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 63901หลักกฎหมาย: ศาลแรงงานกลางให้โจทก์ รับจำเลยทุกคนกลับเข้าทำงาน และให้จ่ายค่าเสียหายโดยถือว่ามีจำนวนเท่ากับค่าชดเชยที่โจทก์จ่ายให้จำเลยเมื่อเลิกจ้างจำเลยอุทธรณ์ขอให้ศาลกำหนดค่าเสียหายให้อีกจึงเป็นการโต้เถียงข้อเท็จจริง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 721 - 722/2524นายวีระพงษ์ สุขนิพิฐพร กับพวกโจทก์บริษัทอิทธิผล จำกัดฯจำเลย พ.ร.บ.จัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ.2522 ม. 54ศาลแรงงานกลางให้โจทก์ รับจำเลยทุกคนกลับเข้าทำงาน และให้จ่ายค่าเสียหายโดยถือว่ามีจำนวนเท่ากับค่าชดเชยที่โจทก์จ่ายให้จำเลยเมื่อเลิกจ้างจำเลยอุทธรณ์ขอให้ศาลกำหนดค่าเสียหายให้อีกจึงเป็นการโต้เถียงข้อเท็จจริง(สมศักดิ์ ปาลวัฒน์วิไชย-ขจร หะวานนท์-สมบูรณ์ บุญภินนท์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 721 - 722/2524นายวีระพงษ์ สุขนิพิฐพร กับพวกโจทก์บริษัทอิทธิผล จำกัดฯจำเลย พ.ร.บ.จัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ.2522 ม. 54ศาลแรงงานกลางให้โจทก์ รับจำเลยทุกคนกลับเข้าทำงาน และให้จ่ายค่าเสียหายโดยถือว่ามีจำนวนเท่ากับค่าชดเชยที่โจทก์จ่ายให้จำเลยเมื่อเลิกจ้างจำเลยอุทธรณ์ขอให้ศาลกำหนดค่าเสียหายให้อีกจึงเป็นการโต้เถียงข้อเท็จจริง(สมศักดิ์ ปาลวัฒน์วิไชย-ขจร หะวานนท์-สมบูรณ์ บุญภินนท์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ