พระราชกฤษฎีกาเปลี่ยนแปลงเขตเทศบาลเมืองกาฬสินธุ์จังหวัดกาฬสินธุ์พ.ศ. ๒๕๒๕ ภูมิพลอดุลยเดชป.ร.ให้ไว้ ณวันที่ ๑๒ กันยายน พ.ศ. ๒๕๒๕เป็นปีที่ ๓๗ในรัชกาลปัจจุบันพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชมีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่าโดยที่เป็นการสมควรเปลี่ยนแปลงเขตเทศบาลเมืองกาฬสินธุ์จังหวัดกาฬสินธุ์ เพื่อประโยชน์ในการบริหารกิจการและการทำนุบำรุงท้องถิ่นอาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๕๙ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยและมาตรา ๑๒ แห่งพระราชบัญญัติเทศบาล พ.ศ. ๒๔๙๖ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติเทศบาล(ฉบับที่ ๓) พ.ศ.๒๔๙๙ จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ดังต่อไปนี้มาตรา ๑ พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า พระราชกฤษฎีกาเปลี่ยนแปลงเขตเทศบาลเมืองกาฬสินธุ์จังหวัดกาฬสินธุ์ พ.ศ. ๒๕๒๕มาตรา ๒[๑] พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา ๓ ให้เปลี่ยนแปลงเขตเทศบาลเมืองกาฬสินธุ์จังหวัดกาฬสินธุ์ ซึ่งได้กำหนดไว้ในมาตรา ๔ แห่งพระราชกฤษฎีกาจัดตั้งเทศบาลเมืองกาฬสินธุ์จังหวัดมหาสารคาม พุทธศักราช ๒๔๘๐ เสียใหม่ โดยให้มีเขตดังต่อไปนี้ด้านเหนือ ตั้งแต่หลักเขตที่ ๑ ซึ่งตั้งอยู่ริมคลองส่งน้ำชลประทานฝั่งตะวันออก ตรงประตูเขื่อนคลองส่งน้ำชลประทาน เป็นเส้นตรงไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือข้ามลำน้ำปาว ถึงหลักเขตที่ ๒ ซึ่งตั้งอยู่ริมถนนรอบหนองดอนกลาง ฟากตะวันตก ตรงท่อลอดที่๒ ด้านใต้จากหลักเขตที่ ๒ เลียบริมถนนรอบหนองดอนกลาง ฟากตะวันตกไปทางทิศเหนือ ผ่านถนนไปบ้านหนองบัว ถึงหลักเขตที่ ๓ ซึ่งตั้งอยู่ริมถนนรอบหนองดอนกลางฟากเหนือ ตรงริมถนนไปบ้านหนองบัว ฟากตะวันออกจากหลักเขตที่ ๓ เป็นเส้นตรงไปทางทิศตะวันออก ถึงหลักเขตที่๔ ซึ่งตั้งอยู่ริมทางหลวงจังหวัดหมายเลข ๒๐๔๑ แยกทางหลวงแผ่นดินหมายเลข๒๑๓ (บ้านหนองแวง) - อำเภอสหัสขันธ์ ฟากตะวันออก ตรง กม. ๑.๖๕๐จากหลักเขตที่ ๔ เป็นเส้นตรงไปทางทิศตะวันออก ถึงหลักเขตที่๕ ซึ่งตั้งอยู่ห่างจากศูนย์กลางทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๒๑๓ ตอนกาฬสินธุ์ - สกลนคร ทางทิศเหนือตรง กม. ๔๙.๖๐๐ ตามแนวเส้นตั้งฉาก ระยะ ๒๕๐ เมตรจากหลักเขตที่ ๕ เป็นเส้นขนาน ระยะ ๒๕๐ เมตรกับศูนย์กลางทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๒๑๓ ตอนกาฬสินธุ์ - สกลนครไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ ถึงหลักเขตที่ ๖ ซึ่งตั้งอยู่ห่างจากศูนย์กลางทางหลวงแผ่นดินหมายเลข๒๑๓ ตอนกาฬสินธุ์ - สกลนคร ทางทิศเหนือ ตรง กม. ๔๙.๘๐๐ ตามแนวเส้นตั้งฉาก ระยะ ๒๕๐เมตรด้านตะวันออก จากหลักเขตที่ ๖ เป็นเส้นตั้งฉากกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข๒๑๓ ตอนกาฬสินธุ์ - สกลนคร ไปทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ ผ่านทางหลวงแผ่นดินหมายเลข๒๑๓ ตอนกาฬสินธุ์ - สกลนคร ตรง กม. ๔๙.๘๐๐ ถึงหลักเขตที่ ๗ ซึ่งตั้งอยู่ห่างจากศูนย์กลางทางหลวงแผ่นดินหมายเลข๒๑๓ ตอนกาฬสินธุ์ - สกลนคร ทางทิศใต้ ตรง กม. ๔๙.๘๐๐ ตามแนวเส้นตั้งฉาก ระยะ ๒๕๐เมตรจากหลักเขตที่ ๗ เป็นเส้นขนาน ระยะ ๒๕๐ เมตรกับศูนย์กลางทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๒๑๓ ตอนกาฬสินธุ์ - สกลนครไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ ถึงหลักเขตที่ ๘ ซึ่งตั้งอยู่ห่างจากศูนย์กลางทางหลวงแผ่นดินหมายเลข๒๑๓ ตอนทางเลี่ยงเมืองกาฬสินธุ์ทางทิศตะวันออก ตามแนวเส้นตั้งฉาก ระยะ ๒๐๐ เมตรจากหลักเขตที่ ๘ เป็นเส้นขนาน ระยะ ๒๐๐ เมตร กับศูนย์กลางทางหลวงแผ่นดินหมายเลข๒๑๓ ตอนทางเลี่ยงเมืองกาฬสินธุ์ ไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ ถึงหลักเขตที่ ๙ซึ่งตั้งอยู่ห่างจากศูนย์กลางทางหลวงแผ่นดินหมายเลข๒๑๓ ตอนทางเลี่ยงเมืองกาฬสินธุ์ ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ ตรง กม. ๖.๐๐๐ตามแนวเส้นตั้งฉาก ระยะ ๒๐๐ เมตรจากหลักเขตที่ ๙ เป็นเส้นตรงไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ถึงหลักเขตที่ ๑๐ ซึ่งตั้งอยู่ริมถนนทุ่งศรีเมือง ฟากใต้ ห่างจากศูนย์กลางสี่แยกทางหลวงแผ่นดินหมายเลข๒๑๓ ตอนทางเลี่ยงเมืองกาฬสินธุ์ ตัดกับถนนทุ่งศรีเมือง ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ ระยะ๘๕๐ เมตรด้านใต้ จากหลักเขตที่ ๑๐ เป็นเส้นตรงไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ผ่านทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๒๑๔ ตอนกาฬสินธุ์ - ร้อยเอ็ด ตรง กม. ๔๓.๗๐๐ถึงหลักเขตที่ ๑๑ ซึ่งตั้งอยู่ห่างจากศูนย์กลางทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๒๑๔ ตอนกาฬสินธุ์- ร้อยเอ็ด ทางทิศตะวันตก ตรง กม. ๔๓.๗๐๐ ตามแนวเส้นตั้งฉากระยะ ๒๐๐ เมตรจากหลักเขตที่ ๑๑ เป็นเส้นตรงไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ ข้ามลำน้ำปาวและข้ามคลองส่งน้ำชลประทานถึงหลักเขตที่ ๑๒ ซึ่งตั้งอยู่ริมทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๒๑๓ ตอนแยกทางหลวงแผ่นดินหมายเลข๒๐๘ (มหาสารคาม) - กาฬสินธุ์ ฟากใต้ ตรง กม. ๔๑.๓๐๐ด้านตะวันตก จากหลักเขตที่ ๑๒ เป็นเส้นตั้งฉากกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข๒๑๓ ตอนแยกทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๒๐๘ (มหาสารคาม) - กาฬสินธุ์ ตรง กม. ๔๑.๓๐๐ไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ ถึงหลักเขตที่ ๑๓ซึ่งตั้งอยู่ห่างจากศูนย์กลางทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๒๑๓ ตอนแยกทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๒๐๘ (มหาสารคาม) - กาฬสินธุ์ ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือตรง กม. ๔๑.๓๐๐ ตามแนวเส้นตั้งฉาก ระยะ ๒๐๐ เมตรจากหลักเขตที่ ๑๓ เป็นเส้นขนาน ระยะ ๒๐๐ เมตรกับศูนย์กลางทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๒๑๓ ตอนแยกทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๒๐๘(มหาสารคาม) - กาฬสินธุ์ ไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ ข้ามคลองส่งน้ำชลประทานถึงหลักเขตที่ ๑๔ ซึ่งตั้งอยู่ริมคลองส่งน้ำชลประทาน ฝั่งตะวันออกจากหลักเขตที่ ๑๔ เลียบริมคลองส่งน้ำชลประทาน ฝั่งตะวันออกไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ บรรจบกับหลักเขตที่ ๑ดังปรากฏในแผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกานี้ตามเส้นแนวเขตที่กล่าวไว้ในมาตรานี้ให้มีหลักย่อยปักไว้เพื่อแสดงแนวเขตตามสมควรมาตรา ๔ ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้ผู้รับสนองพระบรมราชโองการพลเอก ป. ติณสูลานนท์นายกรัฐมนตรี[เอกสารแนบท้าย]๑.แผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกาเปลี่ยนแปลงเขตเทศบาลเมืองกาฬสินธุ์จังหวัดกาฬสินธุ์ พ.ศ. ๒๕๒๕(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือเนื่องจากท้องที่นอกเขตเทศบาลเมืองกาฬสินธุ์ จังหวัดกาฬสินธุ์ ได้เจริญขึ้นและมีชุมชนอยู่หนาแน่นสมควรขยายเขตเทศบาลเมืองกาฬสินธุ์ จังหวัดกาฬสินธุ์เพื่อประโยชน์ในการบริหารกิจการและการทำนุบำรุงท้องถิ่นต่อไป จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้ปิติวรรณ/จัดทำ๒๙ เมษายน ๒๕๖๓ปาจรีย์/ตรวจ๙ ตุลาคม ๒๕๖๓[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๙๙/ตอนที่ ๑๓๗/ฉบับพิเศษ หน้า ๑๐/๒๖ กันยายน ๒๕๒๕