คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3586/2525หลักกฎหมาย: การที่โจทก์บรรยายฟ้องว่าจำเลยขับรถยนต์ด้วยความประมาทชนท้ายรถยนต์โจทก์นั้น เป็นการบรรยายฟ้องโดยแจ้งชัดซึ่งสภาพแห่งข้อหาแล้ว ฟ้องโจทก์ไม่เคลือบคลุมโจทก์ฟ้องว่าจำเลยที่ ๑ ลูกจ้างของจำเลยที่ ๒ ขับรถยนต์ไปในทางการที่จ้างของจำเลยที่ ๒ โดยความประมาทปราศจากความระมัดระวังซึ่งบุคคลในภาวะเช่นนั้นจักต้องมีตามวิสัยและพฤติการณ์ ซึ่งจำเลยที่ ๑ อาจใช้ความระมัดระวังเช่นว่านั้นได้แต่หาได้ใช้ให้เพียงพอไม่ ได้ขับรถยนต์ชนท้ายรถยนต์ของโจทก์ ตัวแทนของจำเลยที่ ๓ ผู้รับประกันภัยรถคันที่จำเลยที่ ๑ ขับ ได้ออกหลักฐานชดใช้ค่าเสียหายให้แก่โจทก์แต่แล้วจำเลยทั้งสามก็ไม่ชำระ ขอให้ศาลพิพากษาบังคับให้จำเลยทั้งสามร่วมกันใช้ค่าซ่อมรถยนต์ค่าเสื่อมสภาพหรือเสื่อมราคา ค่าเช่ารถยนต์ในขณะที่ซ่อมรถยนต์ของโจทก์กับดอกเบี้ยของค่าซ่อมรถยนต์และค่าเช่ารถยนต์ให้แก่โจทก์ ก่อนจำเลยที่ ๑ ยื่นคำให้การ โจทก์ถอนฟ้องจำเลยที่ ๑ จำเลยที่ ๒ ขาดนัดยื่นคำให้การ และขาดนัดพิจารณา จำเลยที่ ๓ ให้การว่า โจทก์และจำเลยที่ ๒ ไม่ใช่เจ้าของผู้ครอบครองรถคันเกิดเหตุชนกันทั้งสองคัน จำเลยที่ ๑ ไม่ใช่ลูกจ้างและปฏิบัติงานในทางการที่จ้างของจำเลยที่ ๒ แต่เป็นลูกจ้างปฏิบัติงานในทางการที่จ้างของผู้อื่น เหตุที่รถชนกันเกิดขึ้นจากความประมาทของคนขับรถยนต์ฝ่ายโจทก์ จำเลยที่ ๓ ไม่เคยส่งตัวแทนไปพบโจทก์ โจทก์เสียหายไม่เกิน ๕,๐๐๐ บาท ฟ้องโจทก์เคลือบคลุม ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยทั้งสองร่วมกันใช้ค่าเสียหายและดอกเบี้ยให้แก่โจทก์ จำเลยที่ ๓ อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยที่ ๓ ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า โจทก์บรรยายฟ้องว่า จำเลยที่ ๑ ขับรถยนต์ด้วยความประมาทชนท้ายรถยนต์ฝ่ายโจทก์ เป็นการบรรยายฟ้องโดยแจ้งชัดซึ่งสภาพแห่งข้อหาแล้วฟ้องโจทก์ไม่เคลือบคลุม ข้อที่จำเลยที่ ๓ ฎีกาว่าภรรยายโจทก์เป็นผู้เช่าซื้อรถยนต์คันเกิดเหตุของฝ่ายโจทก์ โจทก์ฟ้องคดีโดยไม่ได้รับความยินยอมจากภรรยานั้นประเด็นข้อนี้จำเลยมิได้ยกขึ้นต่อสู้มาแต่ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์จึงเป็นข้อที่มิได้ยกขึ้นว่ากล่าวกันมาแล้วแต่ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัยและวินิจฉัยว่าจำเลยที่ ๑ เป็นลูกจ้างกระทำการในทางการที่จ้างของจำเลยที่ ๒ ขับรถโดยประมาทชนท้ายรถยนต์ของโจทก์ จำเลยที่ ๒ ต้องรับผิดในผลละเมิดจำเลยที่ ๓ผู้รับประกันภัยจึงต้องรับผิดใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์ตามสัญญาประกันภัย พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3586/2525นายบำรุง ณ กาฬสินธุ์โจทก์นายสุวรรณ ชัยสำอางค์ กับพวกจำเลย ป.พ.พ. ม. 420 ป.วิ.พ. ม. 172การที่โจทก์บรรยายฟ้องว่าจำเลยขับรถยนต์ด้วยความประมาทชนท้ายรถยนต์โจทก์นั้น เป็นการบรรยายฟ้องโดยแจ้งชัดซึ่งสภาพแห่งข้อหาแล้ว ฟ้องโจทก์ไม่เคลือบคลุมโจทก์ฟ้องว่าจำเลยที่ ๑ ลูกจ้างของจำเลยที่ ๒ ขับรถยนต์ไปในทางการที่จ้างของจำเลยที่ ๒ โดยความประมาทปราศจากความระมัดระวังซึ่งบุคคลในภาวะเช่นนั้นจักต้องมีตามวิสัยและพฤติการณ์ ซึ่งจำเลยที่ ๑ อาจใช้ความระมัดระวังเช่นว่านั้นได้แต่หาได้ใช้ให้เพียงพอไม่ ได้ขับรถยนต์ชนท้ายรถยนต์ของโจทก์ ตัวแทนของจำเลยที่ ๓ ผู้รับประกันภัยรถคันที่จำเลยที่ ๑ ขับ ได้ออกหลักฐานชดใช้ค่าเสียหายให้แก่โจทก์แต่แล้วจำเลยทั้งสามก็ไม่ชำระ ขอให้ศาลพิพากษาบังคับให้จำเลยทั้งสามร่วมกันใช้ค่าซ่อมรถยนต์ค่าเสื่อมสภาพหรือเสื่อมราคา ค่าเช่ารถยนต์ในขณะที่ซ่อมรถยนต์ของโจทก์กับดอกเบี้ยของค่าซ่อมรถยนต์และค่าเช่ารถยนต์ให้แก่โจทก์ ก่อนจำเลยที่ ๑ ยื่นคำให้การ โจทก์ถอนฟ้องจำเลยที่ ๑ จำเลยที่ ๒ ขาดนัดยื่นคำให้การ และขาดนัดพิจารณา จำเลยที่ ๓ ให้การว่า โจทก์และจำเลยที่ ๒ ไม่ใช่เจ้าของผู้ครอบครองรถคันเกิดเหตุชนกันทั้งสองคัน จำเลยที่ ๑ ไม่ใช่ลูกจ้างและปฏิบัติงานในทางการที่จ้างของจำเลยที่ ๒ แต่เป็นลูกจ้างปฏิบัติงานในทางการที่จ้างของผู้อื่น เหตุที่รถชนกันเกิดขึ้นจากความประมาทของคนขับรถยนต์ฝ่ายโจทก์ จำเลยที่ ๓ ไม่เคยส่งตัวแทนไปพบโจทก์ โจทก์เสียหายไม่เกิน ๕,๐๐๐ บาท ฟ้องโจทก์เคลือบคลุม ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยทั้งสองร่วมกันใช้ค่าเสียหายและดอกเบี้ยให้แก่โจทก์ จำเลยที่ ๓ อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยที่ ๓ ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า โจทก์บรรยายฟ้องว่า จำเลยที่ ๑ ขับรถยนต์ด้วยความประมาทชนท้ายรถยนต์ฝ่ายโจทก์ เป็นการบรรยายฟ้องโดยแจ้งชัดซึ่งสภาพแห่งข้อหาแล้วฟ้องโจทก์ไม่เคลือบคลุม ข้อที่จำเลยที่ ๓ ฎีกาว่าภรรยายโจทก์เป็นผู้เช่าซื้อรถยนต์คันเกิดเหตุของฝ่ายโจทก์ โจทก์ฟ้องคดีโดยไม่ได้รับความยินยอมจากภรรยานั้นประเด็นข้อนี้จำเลยมิได้ยกขึ้นต่อสู้มาแต่ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์จึงเป็นข้อที่มิได้ยกขึ้นว่ากล่าวกันมาแล้วแต่ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัยและวินิจฉัยว่าจำเลยที่ ๑ เป็นลูกจ้างกระทำการในทางการที่จ้างของจำเลยที่ ๒ ขับรถโดยประมาทชนท้ายรถยนต์ของโจทก์ จำเลยที่ ๒ ต้องรับผิดในผลละเมิดจำเลยที่ ๓ผู้รับประกันภัยจึงต้องรับผิดใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์ตามสัญญาประกันภัย พิพากษายืน(ประสาท บุณยรังษี-สมบูรณ์ บุญภินนท์-ชูเชิด รักตะบุตร์)ศาลแพ่ง - นายประศาสน์ ธำรงกาญจน์ศาลอุทธรณ์ - นายเรืองยุทธ สมุทรกลินแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่าจำเลยที่ ๑ ลูกจ้างของจำเลยที่ ๒ ขับรถยนต์ไปในทางการที่จ้างของจำเลยที่ ๒ โดยความประมาทปราศจากความระมัดระวังซึ่งบุคคลในภาวะเช่นนั้นจักต้องมีตามวิสัยและพฤติการณ์ ซึ่งจำเลยที่ ๑ อาจใช้ความระมัดระวังเช่นว่านั้นได้แต่หาได้ใช้ให้เพียงพอไม่ ได้ขับรถยนต์ชนท้ายรถยนต์ของโจทก์ ตัวแทนของจำเลยที่ ๓ ผู้รับประกันภัยรถคันที่จำเลยที่ ๑ ขับ ได้ออกหลักฐานชดใช้ค่าเสียหายให้แก่โจทก์แต่แล้วจำเลยทั้งสามก็ไม่ชำระ ขอให้ศาลพิพากษาบังคับให้จำเลยทั้งสามร่วมกันใช้ค่าซ่อมรถยนต์ค่าเสื่อมสภาพหรือเสื่อมราคา ค่าเช่ารถยนต์ในขณะที่ซ่อมรถยนต์ของโจทก์กับดอกเบี้ยของค่าซ่อมรถยนต์และค่าเช่ารถยนต์ให้แก่โจทก์ ก่อนจำเลยที่ ๑ ยื่นคำให้การ โจทก์ถอนฟ้องจำเลยที่ ๑ จำเลยที่ ๒ ขาดนัดยื่นคำให้การ และขาดนัดพิจารณา จำเลยที่ ๓ ให้การว่า โจทก์และจำเลยที่ ๒ ไม่ใช่เจ้าของผู้ครอบครองรถคันเกิดเหตุชนกันทั้งสองคัน จำเลยที่ ๑ ไม่ใช่ลูกจ้างและปฏิบัติงานในทางการที่จ้างของจำเลยที่ ๒ แต่เป็นลูกจ้างปฏิบัติงานในทางการที่จ้างของผู้อื่น เหตุที่รถชนกันเกิดขึ้นจากความประมาทของคนขับรถยนต์ฝ่ายโจทก์ จำเลยที่ ๓ ไม่เคยส่งตัวแทนไปพบโจทก์ โจทก์เสียหายไม่เกิน ๕,๐๐๐ บาท ฟ้องโจทก์เคลือบคลุม ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยทั้งสองร่วมกันใช้ค่าเสียหายและดอกเบี้ยให้แก่โจทก์ จำเลยที่ ๓ อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยที่ ๓ ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า โจทก์บรรยายฟ้องว่า จำเลยที่ ๑ ขับรถยนต์ด้วยความประมาทชนท้ายรถยนต์ฝ่ายโจทก์ เป็นการบรรยายฟ้องโดยแจ้งชัดซึ่งสภาพแห่งข้อหาแล้วฟ้องโจทก์ไม่เคลือบคลุม ข้อที่จำเลยที่ ๓ ฎีกาว่าภรรยายโจทก์เป็นผู้เช่าซื้อรถยนต์คันเกิดเหตุของฝ่ายโจทก์ โจทก์ฟ้องคดีโดยไม่ได้รับความยินยอมจากภรรยานั้นประเด็นข้อนี้จำเลยมิได้ยกขึ้นต่อสู้มาแต่ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์จึงเป็นข้อที่มิได้ยกขึ้นว่ากล่าวกันมาแล้วแต่ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัยและวินิจฉัยว่าจำเลยที่ ๑ เป็นลูกจ้างกระทำการในทางการที่จ้างของจำเลยที่ ๒ ขับรถโดยประมาทชนท้ายรถยนต์ของโจทก์ จำเลยที่ ๒ ต้องรับผิดในผลละเมิดจำเลยที่ ๓ผู้รับประกันภัยจึงต้องรับผิดใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์ตามสัญญาประกันภัย พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3586/2525นายบำรุง ณ กาฬสินธุ์โจทก์นายสุวรรณ ชัยสำอางค์ กับพวกจำเลย ป.พ.พ. ม. 420 ป.วิ.พ. ม. 172การที่โจทก์บรรยายฟ้องว่าจำเลยขับรถยนต์ด้วยความประมาทชนท้ายรถยนต์โจทก์นั้น เป็นการบรรยายฟ้องโดยแจ้งชัดซึ่งสภาพแห่งข้อหาแล้ว ฟ้องโจทก์ไม่เคลือบคลุมโจทก์ฟ้องว่าจำเลยที่ ๑ ลูกจ้างของจำเลยที่ ๒ ขับรถยนต์ไปในทางการที่จ้างของจำเลยที่ ๒ โดยความประมาทปราศจากความระมัดระวังซึ่งบุคคลในภาวะเช่นนั้นจักต้องมีตามวิสัยและพฤติการณ์ ซึ่งจำเลยที่ ๑ อาจใช้ความระมัดระวังเช่นว่านั้นได้แต่หาได้ใช้ให้เพียงพอไม่ ได้ขับรถยนต์ชนท้ายรถยนต์ของโจทก์ ตัวแทนของจำเลยที่ ๓ ผู้รับประกันภัยรถคันที่จำเลยที่ ๑ ขับ ได้ออกหลักฐานชดใช้ค่าเสียหายให้แก่โจทก์แต่แล้วจำเลยทั้งสามก็ไม่ชำระ ขอให้ศาลพิพากษาบังคับให้จำเลยทั้งสามร่วมกันใช้ค่าซ่อมรถยนต์ค่าเสื่อมสภาพหรือเสื่อมราคา ค่าเช่ารถยนต์ในขณะที่ซ่อมรถยนต์ของโจทก์กับดอกเบี้ยของค่าซ่อมรถยนต์และค่าเช่ารถยนต์ให้แก่โจทก์ ก่อนจำเลยที่ ๑ ยื่นคำให้การ โจทก์ถอนฟ้องจำเลยที่ ๑ จำเลยที่ ๒ ขาดนัดยื่นคำให้การ และขาดนัดพิจารณา จำเลยที่ ๓ ให้การว่า โจทก์และจำเลยที่ ๒ ไม่ใช่เจ้าของผู้ครอบครองรถคันเกิดเหตุชนกันทั้งสองคัน จำเลยที่ ๑ ไม่ใช่ลูกจ้างและปฏิบัติงานในทางการที่จ้างของจำเลยที่ ๒ แต่เป็นลูกจ้างปฏิบัติงานในทางการที่จ้างของผู้อื่น เหตุที่รถชนกันเกิดขึ้นจากความประมาทของคนขับรถยนต์ฝ่ายโจทก์ จำเลยที่ ๓ ไม่เคยส่งตัวแทนไปพบโจทก์ โจทก์เสียหายไม่เกิน ๕,๐๐๐ บาท ฟ้องโจทก์เคลือบคลุม ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยทั้งสองร่วมกันใช้ค่าเสียหายและดอกเบี้ยให้แก่โจทก์ จำเลยที่ ๓ อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยที่ ๓ ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า โจทก์บรรยายฟ้องว่า จำเลยที่ ๑ ขับรถยนต์ด้วยความประมาทชนท้ายรถยนต์ฝ่ายโจทก์ เป็นการบรรยายฟ้องโดยแจ้งชัดซึ่งสภาพแห่งข้อหาแล้วฟ้องโจทก์ไม่เคลือบคลุม ข้อที่จำเลยที่ ๓ ฎีกาว่าภรรยายโจทก์เป็นผู้เช่าซื้อรถยนต์คันเกิดเหตุของฝ่ายโจทก์ โจทก์ฟ้องคดีโดยไม่ได้รับความยินยอมจากภรรยานั้นประเด็นข้อนี้จำเลยมิได้ยกขึ้นต่อสู้มาแต่ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์จึงเป็นข้อที่มิได้ยกขึ้นว่ากล่าวกันมาแล้วแต่ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัยและวินิจฉัยว่าจำเลยที่ ๑ เป็นลูกจ้างกระทำการในทางการที่จ้างของจำเลยที่ ๒ ขับรถโดยประมาทชนท้ายรถยนต์ของโจทก์ จำเลยที่ ๒ ต้องรับผิดในผลละเมิดจำเลยที่ ๓ผู้รับประกันภัยจึงต้องรับผิดใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์ตามสัญญาประกันภัย พิพากษายืน(ประสาท บุณยรังษี-สมบูรณ์ บุญภินนท์-ชูเชิด รักตะบุตร์)ศาลแพ่ง - นายประศาสน์ ธำรงกาญจน์ศาลอุทธรณ์ - นายเรืองยุทธ สมุทรกลินแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ