ข้อบังคับตำบลหนองบุนนากข้อบังคับตำบลหนองบุนนากเรื่องการควบคุมกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ พ.ศ. ๒๕๓๙[๑] โดยที่เป็นการสมควรปรับปรุงข้อบังคับเรื่อง การควบคุมกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๗๑แห่งพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล พ.ศ. ๒๕๓๗ มาตรา ๓๒แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ และประกาศกระทรวงสาธารณสุข ที่ ๒/๒๕๓๕เรื่อง แต่งตั้งเจ้าพนักงานสาธารณสุขตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ลงวันที่ ๒๕ สิงหาคม ๒๕๓๕ องค์การบริหารส่วนตำบลหนองบุนนากและโดยอนุมัติของนายอำเภอหนองบุนนาก ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ ข้อบังคับนี้ให้เรียกว่า ข้อบังคับตำบลหนองบุนนากเรื่อง การควบคุมกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ พ.ศ. ๒๕๓๙ข้อ ๒ ให้ใช้บังคับนี้นับแต่วันที่ได้ประกาศโดยเปิดเผยที่ทำการองค์การบริหารส่วนตำบลแล้ว๗ วันข้อ ๓ ในข้อบังคับนี้เจ้าพนักงานท้องถิ่น หมายความว่าประธานกรรมการบริหารองค์การบริหารส่วนตำบลหนองบุนนากเจ้าพนักงานสาธารณสุข หมายความว่าหัวหน้าส่วนสาธารณสุของค์การบริหารส่วนตำบลหนองบุนนากข้อ ๔ ให้กิจการดังต่อไปนี้เป็นการค้าซึ่งให้ควบคุมตามมาตรา ๓๒ แห่งพระราชบัญญัติสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕(๑)การเลี้ยงม้า โค กระบือ(๒)การเลี้ยงสุกร(๓)การเลี้ยงแพะ แกะ(๔)การเลี้ยงห่าน เป็ด ไก่(๕)การเลี้ยงสัตว์เพื่อรีดน้ำนม(๖)การทำเนยเทียม(๗)การฆ่าห่าน เป็ด ไก่ ยกเว้น การฆ่าในภัตตาคาร โรงแรมหรือร้านข้าวแกง(๘)การฟอกหนังสัตว์ การสะสมหนังสัตว์(๙)การสะสมเขาสัตว์ กระดูกสัตว์ ขนสัตว์ หนังสัตว์ที่ยังไม่ได้ฟอก(๑๐)การย้อมที่ทำให้เกิดกลิ่นเหม็น(๑๑)การทำกระปิ น้ำปลา น้ำเคย ไตปลา เต้าเจี้ยว หอยดอง ซีอิ้ว(๑๒)การทำ การหมัก การสะสมปลาร้า ปลาเจ่า กุ้งเจ่า(๑๓)การทำและการตากปลาเค็ม เนื้อเค็ม เป็ดเค็ม หนังหมู กุ้งแห้ง เคี่ยวมันกุ้ง(๑๔)การนึ่งปลา การต้มปลาซึ่งให้แทนการนึ่ง(๑๕)การทำสบู่(๑๖)การเคี่ยวหนังสัตว์ เอ็นสัตว์ ไขสัตว์(๑๗)การอัดเอาน้ำมันจากพืช(๑๘)การเคี่ยวหนังสัตว์ การทำกุนเชียง หมูตั้ง(๑๙)การทำเส้นหมี่ ขนมจีน ก๋วยเตี๋ยว เต้าหู้ น้ำส้ม เกี๋ยมอี๋(๒๐)การทำแบะแซ(๒๑)การเผาเปลือกหอย(๒๒)การล้าง การรม การสะสมยางดิบ(๒๓)การทำอาหารบรรจุกระป๋อง ขวด หรือภาชนะอื่น ๆ(๒๔)การทำขนมปังสด ขนมปังแห้ง จันอับ(๒๕)การทำน้ำอัดลม น้ำหวาน โซดา(๒๖)การทำน้ำตาล(๒๗)การทำนมข้น(๒๘)การทำแป้งมันสำปะหลัง(๒๙)การสีข้าว(๓๐)การต้ม กลั่นแอลกอฮอล์ สุรา เบียร์ และน้ำส้มสายชู(๓๑)การทำไม้ขีดไฟ(๓๒)การทำแชลแล็ค(๓๓)การทำภาชนะดินเผา(๓๔)การทำและมวนยาสูบ(๓๕)การทำกระดาษทราย(๓๖)การทำธูปโดยใช้เครื่องจักร(๓๗)การปั่นฝ้ายหรือนุ่นโดยใช้เครื่องจักร(๓๘)การประดิษฐ์ของใช้ด้วยกระดูกสัตว์ เขาสัตว์ ขนสัตว์ และยาง(๓๙)การสะสมหนังสัตว์ชนิดแผ่นที่ฟอกแล้ว(๔๐)การสะสมถ่าน(๔๑)การเลื่อยไม้และซอยไม้(๔๒)การหลอม หล่อ ตี กลึง ถลุง แก้ว และโลหะทุกชนิด(๔๓)การเชื่อมและประสานโลหะด้วยแก๊ส ไฟฟ้า หรือเครื่องจักร(๔๔)การต่อ ประกอบ หรือซ่อมแซมเครื่องจักร เครื่องยนต์ รถยนต์ เรือยนต์(๔๕)การล้างอัดฉีดรถยนต์(๔๖)การเคลือบ ชุบโลหะด้วยตะกั่ว สังกะสี ดีบุก โครเมียม นิเกิลหรือโลหะอื่น(๔๗)การขัดโลหะด้วยเครื่องจักร(๔๘)การโม่ป่นหินด้วยเครื่องจักร(๔๙)การอัด เจาะ รีดโลหะด้วยเครื่องจักร(๕๐)การโม่บดยาด้วยเครื่องจักร(๕๑)การประดิษฐ์ไม้หรืองา เป็นสิ่งของต่าง ๆ ด้วยเครื่องจักร(๕๒)การไส เจาะ ขุดร่อง ทำคิ้ว และตัดไม้ด้วยเครื่องจักร(๕๓)การทำโลหะเป็นภาชนะหรือเครื่องใช้ต่าง ๆ(๕๔)การพิมพ์หนังสือด้วยเครื่องจักร(๕๕)การประดิษฐ์สิ่งของเครื่องใช้และเครื่องเขียนด้วยกระดาษ(๕๖)การพ่นสี(๕๗)การกรอด้ายทอผ้า ด้วยเครื่องจักรหรือด้ายกี่กระตุกตั้งแต่ ๕ กี่ขึ้นไป(๕๘)การสะสมหรือล้างครั่ง(๕๙)การทำยากันยุงชนิดเผามีควัน(๖๐)การคั่วกาแฟ(๖๑)การทอกระสอบด้วยเครื่องจักร(๖๒)การสะสม ปอ หรือป่าน(๖๓)การทำกระดาษต่าง ๆ(๖๔)การทำสิ่งของเครื่องใช้ด้วยวัตถุคล้ายคลึง(๖๕)การทำลูกชิ้นด้วยเครื่องจักร(๖๖)การทำกาว(๖๗)การประดิษฐ์ของใช้ด้วยยางเทียม พลาสติด เซลโลลอยด์(๖๘)การทอเสื่อ พรม และสิ่งของอื่น ๆ(๖๙)การทำกาวบรรจุและสะสมยาฆ่าแมลง(๗๐)การทำผงชูรส(๗๑)การสะสมอาหารสัตว์(๗๒)การขัด กะเทาะ บดเมล็ดพืช(๗๓)การโม่ บดชัน(๗๔)การทำบรรจุเครื่องสำอาง และยาสีฟัน(๗๕)การปะ เชื่อมยาง(๗๖)การทำ การบรรจุยารักษาโรค ยารักษาสัตว์(๗๗)การทำสีและน้ำมันผสมสี(๗๘)การทำสำลี(๗๙)การทำ สะสมปุ๋ย(๘๐)การทำ ซ่อม อัดแบตเตอรี่(๘๑)การเย็บผ้าด้วยจักร เย็บผ้าเกิน ๕ เครื่อง(๘๒)การทำน้ำกรด(๘๓)การทำน้ำกลั่น น้ำบริโภค เครื่องดื่มชนิดต่าง ๆ(๘๔)การทำสะสมแก๊ส(๘๕)การประกอบกิจการอาบ อบ นวด(๘๖)การประกอบกิจการโรงแรม(๘๗)การประกอบกิจการโรงมหรสพ(๘๘)การสะสมน้ำมันเชื้อเพลิง(๘๙)การสะสมซีเมนต์และวัตถุคล้ายคลึง(๙๐)การทำหลอดกาแฟโดยใช้เครื่องจักร(๙๑)การอบไม้(๙๒)การซ่อมอีเลคโทนิค(๙๓)การล้างฟิล์มรูปถ่าย และฟิล์มภาพยนตร์(๙๔)การพิมพ์สีลวดลายผ้าและสิ่งอื่น ๆ(๙๕)การทำหรือประดิษฐ์ผ้าเย็นและสิ่งคล้ายกันที่ไม่บรรจุหรือบรรจุในกล่อง(๙๖)การตัดโลหะโดยใช้ไฟฟ้า แก๊ส หรือเครื่องจักร(๙๗)การเจียระไนเพชร พลอย หิน กระจก หรือวัตถุคล้ายคลึง(๙๘)การเลี่ยม ตัด หรือประดิษฐ์หินเป็นสิ่งของต่าง ๆ(๙๙)การประดิษฐ์กระจก(๑๐๐)การเคลือบ ชุบวัตถุด้วยพลาสติก เซลโลลอยด์ เบเกอร์ไลท์(๑๐๑)การทำโม่ บด หลอม หล่อพลาสติก เซลโลลอยด์ เบเกอร์ไลท์(๑๐๒)การอัดผ้าเบรก ผ้าคลัช(๑๐๓)การสะสม แยก คัดเลือก หรือล้างแร่(๑๐๔)การทำหรือบรรจุสารเคมีดับเพลิง(๑๐๕)การทำน้ำแข็ง(๑๐๖)การทำชอล์ค ปูนปาสเตอร์(๑๐๗)การซักรีด อัดกลีบ อัดสีผ้าโดยใช้เครื่องจักร(๑๐๘)การทำใยมะพร้าว หรือวัตถุคล้ายคลึงด้วยเครื่องจักร(๑๐๙)การทำเทียน เทียนไข หรือวัตถุคล้ายคลึง(๑๑๐)การพิมพ์แบบ พิมพ์เขียว(๑๑๑)การเก็บ ถนอมอาหารโดยใช้เครื่องจักรที่มีกำลังตั้งแต่ ๕ แรงม้าขึ้นไป(๑๑๒)การทำบรรจุใบชาแห้ง ใบชาผง(๑๑๓)การทำไอศกรีม(๑๑๔)การทำบะหมี่ มักกะโรนี(๑๑๕)การสะสมถ่านโค๊ก(๑๑๖)การจัดให้มีการเต้นรำ รำวง รองเง็ง หรือการแสดงอื่น ๆ ในทำนองเดียวกัน(๑๑๗)การจัดตั้งสระว่ายน้ำ หรือกิจการอื่นในทำนองเดียวกัน(๑๑๘)การจัดให้มีการเล่นสเก็ต โดยมีแสงเสียงประกอบเพื่อการค้า(๑๑๙)การรับจ้างแต่งเล็บ การแคะหู การล้างตาซึ่งอาจเป็นอันตรายแก่สุขภาพ(๑๒๐)การสะสมวัสดุสิ่งของที่ชำรุด ใช้แล้วหรือเหลือใช้(๑๒๑)การทำ เก็บ ขนส่งและค้าดอกไม้เพลิงหรือสารเคมีอันเป็นส่วนประกอบในการผลิตดอกไม้เพลิง(๑๒๒)การประกอบกิจการเลี้ยง รวบรวมสัตว์นานาชนิดในที่สาธารณะหรือที่เอกชนหรือธุรกิจอื่นใดอันมีลักษณะทำนองเดียวกันเพื่อให้ประชาชนเข้าชมหรือเพื่อประโยชน์ของกิจการนั้น ทั้งนี้จะมีการเรียกเก็บค่าดูหรือค่าบริการไม่ทางตรงหรือทางอ้อมหรือไม่ก็ตาม(๑๒๓)การให้บริการควบคุมน้ำหนักโดยวิธีการควบคุมทางโภชนาการให้อาหารที่มีวัตถุประสงค์พิเศษหรือโดยวิธีอื่นใดเว้นแต่การให้บริการดังกล่าวในสถานพยาบาลตามกฎหมาย ว่าด้วยการสถานพยาบาลหรือการบริหารร่างกาย(๑๒๔)การแปรรูป การตาก การเก็บสะสม หรือการขนถ่ายมันสำปะหลัง(๑๒๕)การแต่งผมข้อ ๕ เมื่อพ้นกำหนดเก้าสิบวันนับแต่วันใช้บังคับนี้แล้วห้ามมิให้บุคคลใดประกอบการค้าซึ่งกำหนดเพิ่มเติมดังได้ระบุไว้ในข้อ ๔ (๑ - ๑๒๕)ในเขตองค์การบริหารส่วนตำบล เว้นแต่จะได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานท้องถิ่นข้อ ๖ ผู้ขอรับใบอนุญาตประกอบการค้าซึ่งให้ควบคุมต้องยื่นเรื่องราวตามแบบที่ได้กำหนดไว้ต่อพนักงานท้องถิ่นและต้องปฏิบัติและต้องจัดสถานที่สำหรับประกอบการค้าให้เป็นไปตามเงื่อนไขอันเกี่ยวกับสุขลักษณะซึ่งเจ้าพนักงานท้องถิ่นได้กำหนดไว้ตามควรแก่กรณีดังต่อไปนี้(๑)สถานที่นั้นต้องตั้งอยู่ในทำเลซึ่งสามารถทำทางระบายน้ำเพื่อให้น้ำโสโครกไหลพ้นไปได้โดยสะดวก(๒)ต้องทำทางระบายน้ำไปสู่ทางระบายน้ำสาธารณะ หรือบ่อรับน้ำโสโครกด้วยวัตถุถาวรมีลักษณะเรียบไม่ซึมไม่รั่ว น้ำไหลได้สะดวก(๓)ทางระบายน้ำและรางระบายน้ำต้องไม่มีลักษณะเป็นที่เดือดร้อนแก่ผู้ใช้น้ำในทางน้ำสาธารณะแก่ผู้อาศัยอยู่ใกล้เคียง(๔)เมื่อเจ้าพนักงานธารณสุขเห็นว่าสถานที่ใดเห็นควรต้องทำพื้นด้วยวัตถุถาวรเพื่อป้องกันมิให้น้ำซึมรั่วไหลหรือขังอยู่ได้หรือเห็นว่าควรมีบ่อพักน้ำโสโครกหรือต้องมีเครื่องระบายน้ำ เครื่องป้องกันควัน มูลเถ้ากลิ่น ไอหรือสิ่งอื่นใดซึ่งอาจเป็นเหตุรำคาญแก่ผู้อยู่ในที่ใกล้เคียงต้องปฏิบัติให้เป็นไปตามคำแนะนำของเจ้าพนักงานสาธารณสุข(๕)ต้องให้มีแสงสว่างและทางระบายลมเพียงพอและต้องจัดสถานที่มิให้เป็นที่อาศัยของพาหะนำโรค เช่น หนู แมลงสาบ(๖)ต้องจัดให้มีน้ำสะอาดเพียงพอแก่การค้านั้น(๗)ต้องมีที่รองรับมูลฝอยและสิ่งเปรอะเปื้อนได้สุขลักษณะ(๘)ต้องมีส้วมอันได้สุขลักษณะให้พอกับที่ทำการอยู่ในสถานที่นั้นและต้องอยู่ในที่ซึ่งเจ้าพนักงานสาธารณสุขเห็นชอบ(๙)สถานที่เลี้ยงสัตว์ ต้องมีที่ขังและที่ปล่อยสัตว์กว้างขวางพอ(๑๐)ต้องมีสถานที่ที่ใช้ตากหรือผึ่งสินค้าตามที่เจ้าพนักงานสาธารณสุขเห็นชอบข้อ ๗ ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจผ่อนผันผู้ขอรับใบอนุญาตงดเว้นปฏิบัติตามเงื่อนไขที่กำหนดไว้ในข้อ๖ เพียงเท่าเห็นสมควรหรือจะเปลี่ยนแปลงอย่างใดเพื่อให้เหมาะสมแก่การค้าซึ่งให้ควบคุมก็ได้ข้อ ๘ เมื่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นพิจารณาแล้วเห็นว่าผู้ขอรับใบอนุญาตได้ปฏิบัติตามความในข้อ๖ หรือข้อ ๗ การอนุญาตนั้นไม่มีเหตุกระทบกระเทือนถึงสุขภาพของประชาชนก็ให้ออกใบอนุญาตให้ตามแบบที่กำหนดไว้ภายในสิบห้าวันข้อ ๙ ผู้ได้รับอนุญาตให้ประกอบการค้าซึ่งให้ควบคุมต้องปฏิบัติตามเงื่อนไขอันเกี่ยวด้วยสุขลักษณะดังต่อไปนี้(๑)ต้องรักษาสถานที่ตามที่ได้กำหนดไว้ในข้อ ๖ หรือข้อ ๗ให้อยู่ในภาวะอันดีเสมอและทำความสะอาดกวาดล้างสถานที่ประกอบการค้าให้สะอาดทุกวัน(๒)ต้องประกอบการค้าภายในเขตสถานที่และตามกำหนดเวลาที่ได้รับอนุญาต(๓)ต้องรักษาเครื่องมือเครื่องใช้ในการประกอบการทุกอย่างให้สะอาดอยู่เสมอถ้าเศษวัตถุหรือวัตถุแห่งการค้านั้นจัดใช้เป็นอาหารต้องป้องกันวัตถุนั้นให้พ้นจากฝุ่นละออง แมลงวันและสัตว์อื่น ๆ(๔)ต้องรักษาสถานที่อย่างให้เป็นที่เพาะพันธ์แมลงวัน ยุง และสัตว์นำโรคอื่น ๆ(๕)ถ้าจะเปลี่ยนแปลงแก้ไขหรือเพิ่มเติมสถานที่ต้องได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานท้องถิ่นก่อน(๖)ต้องปฏิบัติการทุกอย่างเพื่อให้ได้สุขลักษณะตามคำแนะนำของเจ้าพนักงานสาธารณสุขหรือตามคำสั่งของเจ้าพนักงานท้องถิ่น(๗)ต้องยอมให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นหรือเจ้าพนักงานสาธารณสุขหรือผู้ได้รับมอบหมายเข้าตรวจสถานที่เครื่องมือ เครื่องใช้ตลอดจนวิธีการประกอบการค้านั้นได้ในเวลาอันควร เมื่อได้รับแจ้งความประสงค์ให้ทราบแล้วข้อ ๑๐ ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นเรียกเก็บค่าธรรมเนียมออกใบอนุญาตให้ประกอบการค้าที่เพิ่มเติมตามอัตราท้ายข้อบังคับนี้ใบอนุญาตฉบับหนึ่งให้ใช้สำหรับการค้าประเภทเดียวและสำหรับสถานที่แห่งเดียวถ้าประกอบการค้าซึ่งให้ควบคุมหลายประเภทในขณะและสถานที่เดียวกันให้เรียกเก็บค่าธรรมเนียมในประเภทที่มีอัตราสูงเต็มอัตราแต่ประเภทเดียวประเภทอื่นให้เก็บกึ่งอัตราข้อ ๑๑ ผู้ใดประกอบการค้าประเภทหนึ่งประเภทใดซึ่งกำหนดเพิ่มเติมให้ควบคุมตามข้อ๔ (๑ - ๑๒๕) ในเขตองค์การบริหารส่วนตำบล ดังกำหนดไว้ในข้อ ๕โดยมิได้รับอนุญาตมีความผิดตามมาตรา ๗๑ และมาตรา ๗๓ แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุขพ.ศ. ๒๕๓๕ข้อ ๑๒ ผู้รับใบอนุญาตให้ประกอบการค้าซึ่งได้ควบคุมตามข้อบังคับนี้ไม่ปฏิบัติตามเงื่อนไขที่กำหนดไว้ในข้อ ๙ หรือตามเงื่อนไขโดยเฉพาะซึ่งพนักงานเจ้าหน้าที่ผู้ออกใบอนุญาตกำหนดให้ผู้รับใบอนุญาตปฏิบัติตามมาตรา ๓๓วรรคสอง แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ มีความผิดตามมาตรา ๗๖แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕และอาจต้องถูกสั่งพักใช้หรือเพิกถอนใบอนุญาตตามมาตรา ๕๙, ๖๐แห่งพระราชบัญญัติดังกล่าวอีกด้วยข้อ ๑๓ ใบอนุญาตฉบับหนึ่งให้มีอายุหนึ่งปีนับแต่วันออกใบอนุญาตข้อ ๑๔ ให้ประธานกรรมการบริหารองค์การบริหารส่วนตำบลหนองบุนนากเป็นผู้รักษาการให้เป็นไปตามข้อบังคับนี้ประกาศ ณ วันที่ ๒๐ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๓๙ทองขาว ประสาทไทยประธานกรรมการบริหารองค์การบริหารส่วนตำบลหนองบุนนาก[เอกสารแนบท้าย]๑.อัตราค่าธรรมเนียมการออกใบอนุญาตท้ายข้อบังคับตำบลหนองบุนนาก เรื่องการควบคุมกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ พ.ศ. ๒๕๓๙(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)ปริยานุช/ผู้จัดทำ๑๔ พฤษภาคม ๒๕๕๒จุฑามาศ/ปรับปรุง๑๐ ตุลาคม ๒๕๕๗[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๒๖/ตอนพิเศษ ๖๖ ง/หน้า ๗๕/๔ พฤษภาคม ๒๕๕๒