คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 531/2481หลักกฎหมาย: ทำแร่ดีบุกมาเพื่อจะขายเท่านั้น แต่ยังไม่ทันซื้อขายกันสำเร็จยังไม่มีความผิด ศาลชั้นต้นปรับจำเลย 180 +ศาลอุทธรณ์แก้ให้ปรับ + บาทดังนี้แม้เป็นการแก้ไขมากก็ฎีกาในข้อเท็จจริงได้โจทก์ฟ้องหาว่าจำเลยที่ ๑ รับซื้อแร่ซึ่งจำเลยที่ ๓,๔,๕,๖ ขุดขึ้นโดยมิได้รับอนุญาตโดยจำเลยทั้งหมดมิได้รับอนุญาตให้ขายและซื้อแร่ดีบุกได้โดยชอบด้วยกฎหมาย ขอให้ลงโทษ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยทุกคนมีความผิดตามพ.ร.บ.เหมืองแร่แก้ไขเพิ่มเติม พ.ศ.๒๔๗๔ ม.๒๐ ให้ปรับจำเลยที่ ๑ เป็นเงิน ๑๘๐ บาท จำเลยนอกนั้นคนละ ๒๕ บาท ศาลอุทธรณ์เห็นว่าคดียังไม่พอจะฟังว่าจำเลยได้ซื้อขายแร่ดีบุกแก่กัน แต่จำเลยทุกคนหาแร่ดีบุกเคลื่อนที่โดยไม่มีหนังสือกำกับตามพ.ร.บ.พ.ศ.๒๔๗๔ ม.๑๗ ซึ่งต้องลงโทษตาม ม.๒๐ จึงแก้ให้ปรับจำเลยทุกคน ๆ ละ ๒๕ บาท โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาตัดสินว่าคดีนี้คู่ความฎีกาปัญหาข้อเท็จจริงมิได้ต้องห้ามตามประมวลวิธิพิจารณาอาญา ม.๒๒๐ ข้อเท็จจริงนั้นต้องฟังตามศาลอุทธรณ์ที่ว่าจำเลยที่ ๓,๔,๕,๖ ได้นำแร่มาขายแก่จำเลยที่ ๑ ซึ่งเป็นการนำมาขายเท่านั้นการนำมาขายยังไม่ทันซื้อขายกันสำเร็จนั้นยังไม่มีความผิดตาม พ.ร.บ.ในฐานซื้อขายจึงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 531/2481อัยยการนครศรีธรรมราชโจทก์หมื่นแจ้งภาระกิจที่ 1 นายนับ ที่ 2 นางเผือก ที่ 3 นายคงที่ 4 นางปลีก ที่ 5นายทิ่น ที่ 6จำเลย พ.ร.บ.การทำเหมืองแร่ แก้ไขเพิ่มเติม พ.ศ.2474 ม. 17, ม. 20 ป.วิ.อ. ม. 220ทำแร่ดีบุกมาเพื่อจะขายเท่านั้น แต่ยังไม่ทันซื้อขายกันสำเร็จยังไม่มีความผิด ศาลชั้นต้นปรับจำเลย 180 +ศาลอุทธรณ์แก้ให้ปรับ + บาทดังนี้แม้เป็นการแก้ไขมากก็ฎีกาในข้อเท็จจริงได้โจทก์ฟ้องหาว่าจำเลยที่ ๑ รับซื้อแร่ซึ่งจำเลยที่ ๓,๔,๕,๖ ขุดขึ้นโดยมิได้รับอนุญาตโดยจำเลยทั้งหมดมิได้รับอนุญาตให้ขายและซื้อแร่ดีบุกได้โดยชอบด้วยกฎหมาย ขอให้ลงโทษ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยทุกคนมีความผิดตามพ.ร.บ.เหมืองแร่แก้ไขเพิ่มเติม พ.ศ.๒๔๗๔ ม.๒๐ ให้ปรับจำเลยที่ ๑ เป็นเงิน ๑๘๐ บาท จำเลยนอกนั้นคนละ ๒๕ บาท ศาลอุทธรณ์เห็นว่าคดียังไม่พอจะฟังว่าจำเลยได้ซื้อขายแร่ดีบุกแก่กัน แต่จำเลยทุกคนหาแร่ดีบุกเคลื่อนที่โดยไม่มีหนังสือกำกับตามพ.ร.บ.พ.ศ.๒๔๗๔ ม.๑๗ ซึ่งต้องลงโทษตาม ม.๒๐ จึงแก้ให้ปรับจำเลยทุกคน ๆ ละ ๒๕ บาท โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาตัดสินว่าคดีนี้คู่ความฎีกาปัญหาข้อเท็จจริงมิได้ต้องห้ามตามประมวลวิธิพิจารณาอาญา ม.๒๒๐ ข้อเท็จจริงนั้นต้องฟังตามศาลอุทธรณ์ที่ว่าจำเลยที่ ๓,๔,๕,๖ ได้นำแร่มาขายแก่จำเลยที่ ๑ ซึ่งเป็นการนำมาขายเท่านั้นการนำมาขายยังไม่ทันซื้อขายกันสำเร็จนั้นยังไม่มีความผิดตาม พ.ร.บ.ในฐานซื้อขายจึงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์(อมาตย-อรรถกฤต ช.เพ็ญชาติ-เทฟโนต์)ศาลชั้นต้น - พระดุลยพนธ์อรรถวิทย์ศาลอุทธรณ์ - พระนนทปัญญาแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องหาว่าจำเลยที่ ๑ รับซื้อแร่ซึ่งจำเลยที่ ๓,๔,๕,๖ ขุดขึ้นโดยมิได้รับอนุญาตโดยจำเลยทั้งหมดมิได้รับอนุญาตให้ขายและซื้อแร่ดีบุกได้โดยชอบด้วยกฎหมาย ขอให้ลงโทษ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยทุกคนมีความผิดตามพ.ร.บ.เหมืองแร่แก้ไขเพิ่มเติม พ.ศ.๒๔๗๔ ม.๒๐ ให้ปรับจำเลยที่ ๑ เป็นเงิน ๑๘๐ บาท จำเลยนอกนั้นคนละ ๒๕ บาท ศาลอุทธรณ์เห็นว่าคดียังไม่พอจะฟังว่าจำเลยได้ซื้อขายแร่ดีบุกแก่กัน แต่จำเลยทุกคนหาแร่ดีบุกเคลื่อนที่โดยไม่มีหนังสือกำกับตามพ.ร.บ.พ.ศ.๒๔๗๔ ม.๑๗ ซึ่งต้องลงโทษตาม ม.๒๐ จึงแก้ให้ปรับจำเลยทุกคน ๆ ละ ๒๕ บาท โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาตัดสินว่าคดีนี้คู่ความฎีกาปัญหาข้อเท็จจริงมิได้ต้องห้ามตามประมวลวิธิพิจารณาอาญา ม.๒๒๐ ข้อเท็จจริงนั้นต้องฟังตามศาลอุทธรณ์ที่ว่าจำเลยที่ ๓,๔,๕,๖ ได้นำแร่มาขายแก่จำเลยที่ ๑ ซึ่งเป็นการนำมาขายเท่านั้นการนำมาขายยังไม่ทันซื้อขายกันสำเร็จนั้นยังไม่มีความผิดตาม พ.ร.บ.ในฐานซื้อขายจึงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 531/2481อัยยการนครศรีธรรมราชโจทก์หมื่นแจ้งภาระกิจที่ 1 นายนับ ที่ 2 นางเผือก ที่ 3 นายคงที่ 4 นางปลีก ที่ 5นายทิ่น ที่ 6จำเลย พ.ร.บ.การทำเหมืองแร่ แก้ไขเพิ่มเติม พ.ศ.2474 ม. 17, ม. 20 ป.วิ.อ. ม. 220ทำแร่ดีบุกมาเพื่อจะขายเท่านั้น แต่ยังไม่ทันซื้อขายกันสำเร็จยังไม่มีความผิด ศาลชั้นต้นปรับจำเลย 180 +ศาลอุทธรณ์แก้ให้ปรับ + บาทดังนี้แม้เป็นการแก้ไขมากก็ฎีกาในข้อเท็จจริงได้โจทก์ฟ้องหาว่าจำเลยที่ ๑ รับซื้อแร่ซึ่งจำเลยที่ ๓,๔,๕,๖ ขุดขึ้นโดยมิได้รับอนุญาตโดยจำเลยทั้งหมดมิได้รับอนุญาตให้ขายและซื้อแร่ดีบุกได้โดยชอบด้วยกฎหมาย ขอให้ลงโทษ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยทุกคนมีความผิดตามพ.ร.บ.เหมืองแร่แก้ไขเพิ่มเติม พ.ศ.๒๔๗๔ ม.๒๐ ให้ปรับจำเลยที่ ๑ เป็นเงิน ๑๘๐ บาท จำเลยนอกนั้นคนละ ๒๕ บาท ศาลอุทธรณ์เห็นว่าคดียังไม่พอจะฟังว่าจำเลยได้ซื้อขายแร่ดีบุกแก่กัน แต่จำเลยทุกคนหาแร่ดีบุกเคลื่อนที่โดยไม่มีหนังสือกำกับตามพ.ร.บ.พ.ศ.๒๔๗๔ ม.๑๗ ซึ่งต้องลงโทษตาม ม.๒๐ จึงแก้ให้ปรับจำเลยทุกคน ๆ ละ ๒๕ บาท โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาตัดสินว่าคดีนี้คู่ความฎีกาปัญหาข้อเท็จจริงมิได้ต้องห้ามตามประมวลวิธิพิจารณาอาญา ม.๒๒๐ ข้อเท็จจริงนั้นต้องฟังตามศาลอุทธรณ์ที่ว่าจำเลยที่ ๓,๔,๕,๖ ได้นำแร่มาขายแก่จำเลยที่ ๑ ซึ่งเป็นการนำมาขายเท่านั้นการนำมาขายยังไม่ทันซื้อขายกันสำเร็จนั้นยังไม่มีความผิดตาม พ.ร.บ.ในฐานซื้อขายจึงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์(อมาตย-อรรถกฤต ช.เพ็ญชาติ-เทฟโนต์)ศาลชั้นต้น - พระดุลยพนธ์อรรถวิทย์ศาลอุทธรณ์ - พระนนทปัญญาแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ