คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 689/2510หลักกฎหมาย: ฟ้องว่าโจทก์นำข้าวเปลือก 10 เกวียน 50 ถัง ฝากในยุ้งจำเลย โจทก์นำสืบว่าจำเลยเป็นหนี้โจทก์ได้ตกลงเอาข้าวเปลือกชำระหนี้ แทนเงินที่ติดค้างโจทก์อยู่ และที่โจทก์ซื้อจากจำเลยด้วยเงินสดด้วย รวม 10 เกวียน 50 ถังแล้วตกลงทำสัญญาฝากไว้ในยุ้งจำเลย ดังนี้มิใช่นำสืบนอกฟ้องนอกประเด็น เมื่อข้อเท็จจริงฟังได้ว่าทำสัญญาหมาย จ.1 จริงซึ่งจำเลยสัญญาว่าจะคืนข้าวที่รักษาไว้แก่โจทก์ จำเลยมีหน้าที่จะต้องส่งมอบข้าวเปลือกนั้นคืนให้แก่โจทก์ตามสัญญาหรือใช้ราคาให้โจทก์ โดยไม่จำเป็นจะต้องก้าวล่วงไปวินิจฉัยถึงปัญหาการซื้อขายและการรับฝากข้าวเปลือกว่าชอบด้วยประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 460 และ 657 หรือไม่ (วินิจฉัยโดยที่ประชุมใหญ่ครั้งที่ 14/2510)โจทก์ฟ้องว่า โจทก์นำข้าวเปลือก 10 เกวียน 50 ถัง ฝากไว้ในยุ้งจำเลยได้ทำหนังสือรับฝากและรักษาข้าวครบกำหนด โจทก์ไปขอรับข้าวคืน จำเลยไม่คืนให้ขอให้จ่ายเงินแทนเป็นเงิน 10,815 บาท จำเลยไม่ยอมชำระขอให้ศาลบังคับจำเลยให้การว่า ไม่เคยทำสัญญารับฝากข้าวเปลือกจากโจทก์ศาลชั้นต้นฟังข้อเท็จจริงว่า ข้าวเปลือกพิพาทเป็นข้าวที่จำเลยเอาชำระหนี้โจทก์แทนเงินและที่โจทก์ซื้อจากจำเลยด้วย รวม 10 เกวียน50 ถัง แล้วโจทก์ฝากจำเลยไว้ พิพากษาให้จำเลยคืนข้าวเปลือก 10 เกวียน 50 ถัง ถ้าไม่สามารถคืนได้ก็ให้ใช้เงิน 10,815 บาทจำเลยอุทธรณ์ว่า โจทก์นำสืบว่าเป็นเจ้าหนี้จำเลยและซื้อข้าวจำเลย ไม่เป็นการนำข้าวฝากจำเลยดังฟ้อง เป็นการสืบนอกฟ้องนอกประเด็นทั้งตามพฤติการณ์ยังไม่เป็นการซื้อขาย เพราะไม่มีการชั่ง ตวง วัดและส่งมอบข้าว ถือไม่ได้ว่าเป็นการฝากทรัพย์ศาลอุทธรณ์เห็นว่า ที่โจทก์นำสืบไม่เป็นการนอกฟ้องนอกประเด็นแต่ที่โจทก์นำสืบว่าจำเลยพาโจทก์กับพวกไปดูข้าวในยุ้งและกะกันเอาว่ามีข้าวมากกว่าจำนวนที่โจทก์ซื้อโดยมิได้ชั่วตวงเป็นการซื้อขายที่ไม่ชอบด้วยประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 460 กรรมสิทธิ์ในข้าวเปลือกจึงหาโอนไปยังโจทก์ไม่ โจทก์ผู้ฝากมิได้ส่งมอบข้าวเปลือกยังไม่เป็นการฝากตามนัยแห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 657 พิพากษากลับโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า การนำสืบของโจทก์เพื่อแสดงถึงการได้มาแห่งข้าวเปลือกและวิธีการที่จำเลยรับฝากข้าวเปลือก ไม่เป็นการนำสืบนอกฟ้องนอกประเด็นดังที่ศาลชั้นต้นศาลอุทธรณ์วินิจฉัย ส่วนปัญหาว่าจำเลยมีหน้าที่จะต้องส่งข้าวเปลือกที่รับฝากไว้ตามสัญญาหมาย จ.1 คืนให้โจทก์หรือไม่ ศาลฎีกาโดยมติที่ประชุมใหญ่เห็นว่า เมื่อข้อเท็จจริงรับฟังได้ว่าจำเลยทำเอกสารหมาย จ.1 จริง ซึ่งจำเลยสัญญาว่าจะคืนข้าวที่รักษาไว้แก่โจทก์ จำเลยก็มีหน้าที่จะต้องส่งมอบข้าวเปลือกคืนให้โจทก์ไปตามสัญญา หรือใช้ราคาข้าวเปลือกนั้นให้โจทก์ โดยไม่จำเป็นจะต้องก้าวล่วงไปวินิจฉัยถึงปัญหาการซื้อขายและการรับฝากข้าวเปลือกว่าชอบด้วยประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 460 และ 657 หรือไม่พิพากษากลับ บังคับคดีตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 689/2510นายกี แซ่เจี่ยโจทก์นายชั้น สัจวรรณ์จำเลย ป.วิ.พ. ม. 85, ม. 183 ป.พ.พ. ม. 460, ม. 657 ฟ้องว่าโจทก์นำข้าวเปลือก 10 เกวียน 50 ถัง ฝากในยุ้งจำเลย โจทก์นำสืบว่าจำเลยเป็นหนี้โจทก์ได้ตกลงเอาข้าวเปลือกชำระหนี้ แทนเงินที่ติดค้างโจทก์อยู่ และที่โจทก์ซื้อจากจำเลยด้วยเงินสดด้วย รวม 10 เกวียน 50 ถังแล้วตกลงทำสัญญาฝากไว้ในยุ้งจำเลย ดังนี้มิใช่นำสืบนอกฟ้องนอกประเด็น เมื่อข้อเท็จจริงฟังได้ว่าทำสัญญาหมาย จ.1 จริงซึ่งจำเลยสัญญาว่าจะคืนข้าวที่รักษาไว้แก่โจทก์ จำเลยมีหน้าที่จะต้องส่งมอบข้าวเปลือกนั้นคืนให้แก่โจทก์ตามสัญญาหรือใช้ราคาให้โจทก์ โดยไม่จำเป็นจะต้องก้าวล่วงไปวินิจฉัยถึงปัญหาการซื้อขายและการรับฝากข้าวเปลือกว่าชอบด้วยประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 460 และ 657 หรือไม่ (วินิจฉัยโดยที่ประชุมใหญ่ครั้งที่ 14/2510)โจทก์ฟ้องว่า โจทก์นำข้าวเปลือก 10 เกวียน 50 ถัง ฝากไว้ในยุ้งจำเลยได้ทำหนังสือรับฝากและรักษาข้าวครบกำหนด โจทก์ไปขอรับข้าวคืน จำเลยไม่คืนให้ขอให้จ่ายเงินแทนเป็นเงิน 10,815 บาท จำเลยไม่ยอมชำระขอให้ศาลบังคับจำเลยให้การว่า ไม่เคยทำสัญญารับฝากข้าวเปลือกจากโจทก์ศาลชั้นต้นฟังข้อเท็จจริงว่า ข้าวเปลือกพิพาทเป็นข้าวที่จำเลยเอาชำระหนี้โจทก์แทนเงินและที่โจทก์ซื้อจากจำเลยด้วย รวม 10 เกวียน50 ถัง แล้วโจทก์ฝากจำเลยไว้ พิพากษาให้จำเลยคืนข้าวเปลือก 10 เกวียน 50 ถัง ถ้าไม่สามารถคืนได้ก็ให้ใช้เงิน 10,815 บาทจำเลยอุทธรณ์ว่า โจทก์นำสืบว่าเป็นเจ้าหนี้จำเลยและซื้อข้าวจำเลย ไม่เป็นการนำข้าวฝากจำเลยดังฟ้อง เป็นการสืบนอกฟ้องนอกประเด็นทั้งตามพฤติการณ์ยังไม่เป็นการซื้อขาย เพราะไม่มีการชั่ง ตวง วัดและส่งมอบข้าว ถือไม่ได้ว่าเป็นการฝากทรัพย์ศาลอุทธรณ์เห็นว่า ที่โจทก์นำสืบไม่เป็นการนอกฟ้องนอกประเด็นแต่ที่โจทก์นำสืบว่าจำเลยพาโจทก์กับพวกไปดูข้าวในยุ้งและกะกันเอาว่ามีข้าวมากกว่าจำนวนที่โจทก์ซื้อโดยมิได้ชั่วตวงเป็นการซื้อขายที่ไม่ชอบด้วยประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 460 กรรมสิทธิ์ในข้าวเปลือกจึงหาโอนไปยังโจทก์ไม่ โจทก์ผู้ฝากมิได้ส่งมอบข้าวเปลือกยังไม่เป็นการฝากตามนัยแห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 657 พิพากษากลับโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า การนำสืบของโจทก์เพื่อแสดงถึงการได้มาแห่งข้าวเปลือกและวิธีการที่จำเลยรับฝากข้าวเปลือก ไม่เป็นการนำสืบนอกฟ้องนอกประเด็นดังที่ศาลชั้นต้นศาลอุทธรณ์วินิจฉัย ส่วนปัญหาว่าจำเลยมีหน้าที่จะต้องส่งข้าวเปลือกที่รับฝากไว้ตามสัญญาหมาย จ.1 คืนให้โจทก์หรือไม่ ศาลฎีกาโดยมติที่ประชุมใหญ่เห็นว่า เมื่อข้อเท็จจริงรับฟังได้ว่าจำเลยทำเอกสารหมาย จ.1 จริง ซึ่งจำเลยสัญญาว่าจะคืนข้าวที่รักษาไว้แก่โจทก์ จำเลยก็มีหน้าที่จะต้องส่งมอบข้าวเปลือกคืนให้โจทก์ไปตามสัญญา หรือใช้ราคาข้าวเปลือกนั้นให้โจทก์ โดยไม่จำเป็นจะต้องก้าวล่วงไปวินิจฉัยถึงปัญหาการซื้อขายและการรับฝากข้าวเปลือกว่าชอบด้วยประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 460 และ 657 หรือไม่พิพากษากลับ บังคับคดีตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น(สวิง ลัดพลี-จินตา บุณยอาคม-สว่าง ภูวะปัจฉิม)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า โจทก์นำข้าวเปลือก 10 เกวียน 50 ถัง ฝากไว้ในยุ้งจำเลยได้ทำหนังสือรับฝากและรักษาข้าวครบกำหนด โจทก์ไปขอรับข้าวคืน จำเลยไม่คืนให้ขอให้จ่ายเงินแทนเป็นเงิน 10,815 บาท จำเลยไม่ยอมชำระขอให้ศาลบังคับจำเลยให้การว่า ไม่เคยทำสัญญารับฝากข้าวเปลือกจากโจทก์ศาลชั้นต้นฟังข้อเท็จจริงว่า ข้าวเปลือกพิพาทเป็นข้าวที่จำเลยเอาชำระหนี้โจทก์แทนเงินและที่โจทก์ซื้อจากจำเลยด้วย รวม 10 เกวียน50 ถัง แล้วโจทก์ฝากจำเลยไว้ พิพากษาให้จำเลยคืนข้าวเปลือก 10 เกวียน 50 ถัง ถ้าไม่สามารถคืนได้ก็ให้ใช้เงิน 10,815 บาทจำเลยอุทธรณ์ว่า โจทก์นำสืบว่าเป็นเจ้าหนี้จำเลยและซื้อข้าวจำเลย ไม่เป็นการนำข้าวฝากจำเลยดังฟ้อง เป็นการสืบนอกฟ้องนอกประเด็นทั้งตามพฤติการณ์ยังไม่เป็นการซื้อขาย เพราะไม่มีการชั่ง ตวง วัดและส่งมอบข้าว ถือไม่ได้ว่าเป็นการฝากทรัพย์ศาลอุทธรณ์เห็นว่า ที่โจทก์นำสืบไม่เป็นการนอกฟ้องนอกประเด็นแต่ที่โจทก์นำสืบว่าจำเลยพาโจทก์กับพวกไปดูข้าวในยุ้งและกะกันเอาว่ามีข้าวมากกว่าจำนวนที่โจทก์ซื้อโดยมิได้ชั่วตวงเป็นการซื้อขายที่ไม่ชอบด้วยประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 460 กรรมสิทธิ์ในข้าวเปลือกจึงหาโอนไปยังโจทก์ไม่ โจทก์ผู้ฝากมิได้ส่งมอบข้าวเปลือกยังไม่เป็นการฝากตามนัยแห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 657 พิพากษากลับโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า การนำสืบของโจทก์เพื่อแสดงถึงการได้มาแห่งข้าวเปลือกและวิธีการที่จำเลยรับฝากข้าวเปลือก ไม่เป็นการนำสืบนอกฟ้องนอกประเด็นดังที่ศาลชั้นต้นศาลอุทธรณ์วินิจฉัย ส่วนปัญหาว่าจำเลยมีหน้าที่จะต้องส่งข้าวเปลือกที่รับฝากไว้ตามสัญญาหมาย จ.1 คืนให้โจทก์หรือไม่ ศาลฎีกาโดยมติที่ประชุมใหญ่เห็นว่า เมื่อข้อเท็จจริงรับฟังได้ว่าจำเลยทำเอกสารหมาย จ.1 จริง ซึ่งจำเลยสัญญาว่าจะคืนข้าวที่รักษาไว้แก่โจทก์ จำเลยก็มีหน้าที่จะต้องส่งมอบข้าวเปลือกคืนให้โจทก์ไปตามสัญญา หรือใช้ราคาข้าวเปลือกนั้นให้โจทก์ โดยไม่จำเป็นจะต้องก้าวล่วงไปวินิจฉัยถึงปัญหาการซื้อขายและการรับฝากข้าวเปลือกว่าชอบด้วยประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 460 และ 657 หรือไม่พิพากษากลับ บังคับคดีตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 689/2510นายกี แซ่เจี่ยโจทก์นายชั้น สัจวรรณ์จำเลย ป.วิ.พ. ม. 85, ม. 183 ป.พ.พ. ม. 460, ม. 657 ฟ้องว่าโจทก์นำข้าวเปลือก 10 เกวียน 50 ถัง ฝากในยุ้งจำเลย โจทก์นำสืบว่าจำเลยเป็นหนี้โจทก์ได้ตกลงเอาข้าวเปลือกชำระหนี้ แทนเงินที่ติดค้างโจทก์อยู่ และที่โจทก์ซื้อจากจำเลยด้วยเงินสดด้วย รวม 10 เกวียน 50 ถังแล้วตกลงทำสัญญาฝากไว้ในยุ้งจำเลย ดังนี้มิใช่นำสืบนอกฟ้องนอกประเด็น เมื่อข้อเท็จจริงฟังได้ว่าทำสัญญาหมาย จ.1 จริงซึ่งจำเลยสัญญาว่าจะคืนข้าวที่รักษาไว้แก่โจทก์ จำเลยมีหน้าที่จะต้องส่งมอบข้าวเปลือกนั้นคืนให้แก่โจทก์ตามสัญญาหรือใช้ราคาให้โจทก์ โดยไม่จำเป็นจะต้องก้าวล่วงไปวินิจฉัยถึงปัญหาการซื้อขายและการรับฝากข้าวเปลือกว่าชอบด้วยประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 460 และ 657 หรือไม่ (วินิจฉัยโดยที่ประชุมใหญ่ครั้งที่ 14/2510)โจทก์ฟ้องว่า โจทก์นำข้าวเปลือก 10 เกวียน 50 ถัง ฝากไว้ในยุ้งจำเลยได้ทำหนังสือรับฝากและรักษาข้าวครบกำหนด โจทก์ไปขอรับข้าวคืน จำเลยไม่คืนให้ขอให้จ่ายเงินแทนเป็นเงิน 10,815 บาท จำเลยไม่ยอมชำระขอให้ศาลบังคับจำเลยให้การว่า ไม่เคยทำสัญญารับฝากข้าวเปลือกจากโจทก์ศาลชั้นต้นฟังข้อเท็จจริงว่า ข้าวเปลือกพิพาทเป็นข้าวที่จำเลยเอาชำระหนี้โจทก์แทนเงินและที่โจทก์ซื้อจากจำเลยด้วย รวม 10 เกวียน50 ถัง แล้วโจทก์ฝากจำเลยไว้ พิพากษาให้จำเลยคืนข้าวเปลือก 10 เกวียน 50 ถัง ถ้าไม่สามารถคืนได้ก็ให้ใช้เงิน 10,815 บาทจำเลยอุทธรณ์ว่า โจทก์นำสืบว่าเป็นเจ้าหนี้จำเลยและซื้อข้าวจำเลย ไม่เป็นการนำข้าวฝากจำเลยดังฟ้อง เป็นการสืบนอกฟ้องนอกประเด็นทั้งตามพฤติการณ์ยังไม่เป็นการซื้อขาย เพราะไม่มีการชั่ง ตวง วัดและส่งมอบข้าว ถือไม่ได้ว่าเป็นการฝากทรัพย์ศาลอุทธรณ์เห็นว่า ที่โจทก์นำสืบไม่เป็นการนอกฟ้องนอกประเด็นแต่ที่โจทก์นำสืบว่าจำเลยพาโจทก์กับพวกไปดูข้าวในยุ้งและกะกันเอาว่ามีข้าวมากกว่าจำนวนที่โจทก์ซื้อโดยมิได้ชั่วตวงเป็นการซื้อขายที่ไม่ชอบด้วยประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 460 กรรมสิทธิ์ในข้าวเปลือกจึงหาโอนไปยังโจทก์ไม่ โจทก์ผู้ฝากมิได้ส่งมอบข้าวเปลือกยังไม่เป็นการฝากตามนัยแห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 657 พิพากษากลับโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า การนำสืบของโจทก์เพื่อแสดงถึงการได้มาแห่งข้าวเปลือกและวิธีการที่จำเลยรับฝากข้าวเปลือก ไม่เป็นการนำสืบนอกฟ้องนอกประเด็นดังที่ศาลชั้นต้นศาลอุทธรณ์วินิจฉัย ส่วนปัญหาว่าจำเลยมีหน้าที่จะต้องส่งข้าวเปลือกที่รับฝากไว้ตามสัญญาหมาย จ.1 คืนให้โจทก์หรือไม่ ศาลฎีกาโดยมติที่ประชุมใหญ่เห็นว่า เมื่อข้อเท็จจริงรับฟังได้ว่าจำเลยทำเอกสารหมาย จ.1 จริง ซึ่งจำเลยสัญญาว่าจะคืนข้าวที่รักษาไว้แก่โจทก์ จำเลยก็มีหน้าที่จะต้องส่งมอบข้าวเปลือกคืนให้โจทก์ไปตามสัญญา หรือใช้ราคาข้าวเปลือกนั้นให้โจทก์ โดยไม่จำเป็นจะต้องก้าวล่วงไปวินิจฉัยถึงปัญหาการซื้อขายและการรับฝากข้าวเปลือกว่าชอบด้วยประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 460 และ 657 หรือไม่พิพากษากลับ บังคับคดีตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น(สวิง ลัดพลี-จินตา บุณยอาคม-สว่าง ภูวะปัจฉิม)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ