phoneee/thai-legal-corpus huggingface dataset:
ประกาศประกาศห้ามไม่ให้ขี่ม้าจูงม้ามาในพระบรมราชมหาราชวัง ประกาศมาให้ทราบทั่วกันทุกหมู่ทุกกรมทั้งพระนครว่าคนทั้งปวงรู้หรือไม่ในพระราชวังห้ามมิให้ใคร ๆ ไปบนหลังม้าแลจูงม้ามาเลี้ยงในพระราชวัง ลักหญ้าหลวงให้ม้าที่มิใช่ม้าหลวงกินให้คนทั้งปวงสังเกตเถิด ถึงคนหลวงเจ้าพนักงานซึ่งไปบนหลังม้านำน่าริ้วเมื่อเสด็จพระราชดำเนินออกจากพระราชวังก็ย่อมไปด้วยม้านำตั้งแต่นอกประตูวิเสศไชยศรีไป เมื่อเสด็จพระราชดำเนินกลับก็นำมาหยุดเพียงนอกประตูวิเสศไชยศรี แล้วก็ลงไปหมอบจุกช่องอยู่ก็ควรเห็นว่าเปนเคารพชอบอยู่แล้ว ม้าข้าราชการที่ต้องเกณฑ์นำเสด็จตามเสด็จในกระบวน แต่งเครื่องแล้วจะเข้ามาในพระราชวังชั้นในก็ได้แต่ม้าเปล่าไม่ได้แต่งเครื่องของเจ้านายแลข้าราชการที่ไม่ได้ต้องเกณฑ์เข้าในกระบวนห้ามมิให้เข้ามาในพระราชวังชั้นในเว้นแต่ม้าหลวงม้าพระเจ้าลูกเธอที่ยังอยู่ในพระราชวังโปรดให้เข้าออกทางประตูศรีสุนทรแลประตูสองชั้นได้ม้าพระราชวงศานุวงษ์เข้ามาได้เพียงชั้นกลางหยุดเพียงประตูสองชั้นจะล่วงเข้ามาในพระราชวังชั้นในไม่ได้ถึงเจ้าพนักงานกรมม้าจะฝึกม้าในพระราชวังก็ให้บอกกรมวังเสียก่อนจึงฝึกม้าถ้าไม่บอกกรมวัง ให้กรมวังจับปรับให้เสียเงินตามพระราชบัญญัติถ้ามีพระบรมราชโองการดำรัสสั่งให้ไปบนหลังม้า ฤๅให้ฝึกประการใด ๆจะไม่บอกกรมวังก่อนก็ได้ แต่ข้าราชการก็ดี ฤๅข้าเจ้าบ่าวทาษของข้าราชการก็ดีจะมาบนหลังม้าล่วงเข้ามาในพระราชวังชั้นใน ฤๅชั้นกลางไม่ได้เลยเปนอันขาดถ้าผู้ซึ่งไปบนหลังม้าเปนข้าราชการล่วงเข้ามาในพระราชวังชั้นในจะให้เสียเบี้ยปรับชั่งหนึ่ง พระราชทานเปนรางวัลแก่ผู้จับ ล่วงเข้ามาเพียงชั้นกลางจะให้เสียเบี้ยปรับสิบตำลึง แล้วเก็บม้าเปนม้าหลวงถ้าเปนข้าเจ้าบ่าวทาษขุนนางล่วงเข้ามาชั้นในแล้วเจ้าแลเจ้าหมู่มูลนายเสียเบี้ยปรับแทนชั่งหนึ่ง แล้วลงพระราชอาญา ๕๐ ที ส่งไปคุกเพียงชั้นกลางให้เสียเบี้ยปรับสิบตำลึง แล้วเก็บม้าเปนม้าหลวงถ้าม้าที่ไม่มีคนบนหลังแลไม่มีใครจูง พลัดล่วงเข้ามาในพระราชวังก็ให้จับเปนม้าหลวงถ้ามีเจ้าของมาติดตาม ก็ให้เรียกเอาค่าถ่ายตามราคาม้าที่ซื้อขายก่อนจึงให้ไปถ้าเจ้าของไม่มาถ่าย ก็ให้เอาม้าไปขายเอาเงินมาแบ่งปันให้ผู้จับแต่พระราชวงศานุวงษ์นั้นโปรดให้มาบนหลังม้าได้ แต่ประตูวิเสศไชยศรีจนประตูสองชั้นข้าราชการมาบนหลังม้าได้เพียงนอกประตูวิเสศไชยศรีเท่านั้นจะล่วงเข้ามาในพระราชวังเพียงชั้นกลางก็ไม่ได้ อนึ่งม้าที่ผู้หนึ่งผู้ใดนำมาถวาย ก็ให้มอบกับเจ้าพนักงานกรมม้าให้รับไว้เมื่อมีพระบรมราชโองการดำรัสสั่งให้นำเข้ามา จึงนำมาถวายตัวเทอญเพราะฉนั้นตั้งแต่นี้ไปให้กรมวังกรมม้าคอยจับผู้ซึ่งไปมาบนหลังม้าฤๅม้าเปล่าที่ล่วงเข้ามาในพระราชวังตามกำหนดชั้นในตั้งแต่ประตูศรีสุนทรประตูสองชั้นโดยรอบ ชั้นกลางแต่ประตูวิเสศไชยศรีมาจนประตูสองชั้น ด้านสกัดเหนือ ด้านสกัดใต้ ในพระราชวัง เปนที่กำหนดถ้ากรมวังจับได้ ก็ให้แบ่งปันกับกรมม้า กรมม้าจับได้ก็ให้แบ่งส่วนเบี้ยปรับให้แก่กรมวังเปนรางวัลค่าจับโดยสมควรให้ท่านทั้งปวงทราบความดังประกาศนี้เทอญประกาศมาณ วันพฤหัศบดี เดือนเจ็ด ขึ้นค่ำหนึ่ง ปีมะเมียสัมฤทธิศก เปนวันที่ ๒๖๓๙ในราชการประจุบันนี้ขุนปฏิภาณพิจิตรเปนผู้รับสั่งสุกัญญา/ผู้จัดทำ๑๙ ตุลาคม ๒๕๕๒นฤดล/ตรวจ๒๒ ธันวาคม ๒๕๕๓
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 60068หลักกฎหมาย: ความว่า จำเลยฎีกา มีทางชนะคดี โปรดอนุญาตให้ทุเลาการบังคับไว้ก่อนหมายเหตุ โจทก์ได้รับสำเนาคำร้องแล้ว (อันดับ 62)ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยชำระเงินจำนวน 40,000 บาทแก่โจทก์พร้อมดอกเบี้ยอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีในต้นเงินดังกล่าวนับแต่วันมีคำพิพากษาเป็นต้นไปจนกว่าจะชำระเสร็จศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า ให้จำเลยชำระเงินจำนวน60,000 บาทแก่โจทก์ นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นจำเลยฎีกา พร้อมกับยื่นคำร้องดังกล่าว (อันดับ 57,56)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว ถ้าจำเลยหาประกันสำหรับจำนวนเงินที่จะต้องชำระตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ พร้อมด้วยดอกเบี้ยอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีในต้นเงินดังกล่าว นับแต่วันที่ศาลชั้นต้นมีคำพิพากษาจนถึงวันทราบคำสั่งนี้ และต่อไปอีก 2 ปี มาวางศาลจนเป็นที่พอใจและภายในเวลาที่ศาลชั้นต้นกำหนดก็อนุญาตให้ทุเลาการบังคับไว้ในระหว่างฎีกา มิฉะนั้นให้ยกคำร้อง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 2382/2532นายบรรจบ แสงจันทร์โจทก์นายแพทย์ชาญณรงค์ เอื้อโกวิทชู้ชัยหรือเอื้อโกวิทชูชัยจำเลยนายแพทย์ชาญณรงค์ เอื้อโกวิทชู้ชัยหรือเอื้อโกวิทชูชัย จำเลยผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.พ. ม. 231ความว่า จำเลยฎีกา มีทางชนะคดี โปรดอนุญาตให้ทุเลาการบังคับไว้ก่อนหมายเหตุ โจทก์ได้รับสำเนาคำร้องแล้ว (อันดับ 62)ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยชำระเงินจำนวน 40,000 บาทแก่โจทก์พร้อมดอกเบี้ยอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีในต้นเงินดังกล่าวนับแต่วันมีคำพิพากษาเป็นต้นไปจนกว่าจะชำระเสร็จศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า ให้จำเลยชำระเงินจำนวน60,000 บาทแก่โจทก์ นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นจำเลยฎีกา พร้อมกับยื่นคำร้องดังกล่าว (อันดับ 57,56)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว ถ้าจำเลยหาประกันสำหรับจำนวนเงินที่จะต้องชำระตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ พร้อมด้วยดอกเบี้ยอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีในต้นเงินดังกล่าว นับแต่วันที่ศาลชั้นต้นมีคำพิพากษาจนถึงวันทราบคำสั่งนี้ และต่อไปอีก 2 ปี มาวางศาลจนเป็นที่พอใจและภายในเวลาที่ศาลชั้นต้นกำหนดก็อนุญาตให้ทุเลาการบังคับไว้ในระหว่างฎีกา มิฉะนั้นให้ยกคำร้อง(พินิจ ฉิมพาลี-เคียง บุญเพิ่ม-อัมพร เดชศิริ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 2382/2532นายบรรจบ แสงจันทร์โจทก์นายแพทย์ชาญณรงค์ เอื้อโกวิทชู้ชัยหรือเอื้อโกวิทชูชัยจำเลยนายแพทย์ชาญณรงค์ เอื้อโกวิทชู้ชัยหรือเอื้อโกวิทชูชัย จำเลยผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.พ. ม. 231ความว่า จำเลยฎีกา มีทางชนะคดี โปรดอนุญาตให้ทุเลาการบังคับไว้ก่อนหมายเหตุ โจทก์ได้รับสำเนาคำร้องแล้ว (อันดับ 62)ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยชำระเงินจำนวน 40,000 บาทแก่โจทก์พร้อมดอกเบี้ยอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีในต้นเงินดังกล่าวนับแต่วันมีคำพิพากษาเป็นต้นไปจนกว่าจะชำระเสร็จศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า ให้จำเลยชำระเงินจำนวน60,000 บาทแก่โจทก์ นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นจำเลยฎีกา พร้อมกับยื่นคำร้องดังกล่าว (อันดับ 57,56)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว ถ้าจำเลยหาประกันสำหรับจำนวนเงินที่จะต้องชำระตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ พร้อมด้วยดอกเบี้ยอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีในต้นเงินดังกล่าว นับแต่วันที่ศาลชั้นต้นมีคำพิพากษาจนถึงวันทราบคำสั่งนี้ และต่อไปอีก 2 ปี มาวางศาลจนเป็นที่พอใจและภายในเวลาที่ศาลชั้นต้นกำหนดก็อนุญาตให้ทุเลาการบังคับไว้ในระหว่างฎีกา มิฉะนั้นให้ยกคำร้อง(พินิจ ฉิมพาลี-เคียง บุญเพิ่ม-อัมพร เดชศิริ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศคณะกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกกลางประกาศคณะกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกกลางฉบับที่ ๑๓๖๑ (พ.ศ. ๒๕๔๕)เรื่อง กำหนด (ปรับปรุง) เส้นทางสำหรับการขนส่งประจำทางด้วยรถโดยสารปรับอากาศ หมวด๑ ในเขตกรุงเทพมหานครและจังหวัดที่มีเส้นทางต่อเนื่องสายที่ ๕๔๓อู่เขมา-ลำลูกกา เป็น อู่เขมา-คลอง ๙(กรมการปกครอง)[๑] ตามที่ได้มีประกาศคณะกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกกลางฉบับที่ ๑๒๙๕ (พ.ศ. ๒๕๔๔) ลงวันที่ ๑๙ พฤศจิกายน ๒๕๔๔ กำหนด (ปรับปรุง) เปลี่ยนแปลงหมายเลขเส้นทางสำหรับการขนส่งประจำทางด้วยรถโดยสาร หมวด ๑ในเขตกรุงเทพมหานครและจังหวัดที่มีเส้นทางต่อเนื่อง สายที่ ปอ. ๔๙ อู่เขมา-ลำลูกกา เป็น สายที่ ๕๔๓ อู่เขมา-ลำลูกกา นั้นคณะกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกกลางได้พิจารณาเห็นสมควรปรับปรุงเส้นทางดังกล่าวฉะนั้น อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๙ (๒) แห่งพระราชบัญญัติการขนส่งทางบก พ.ศ. ๒๕๒๒ ประกอบกับมติคณะกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกกลาง ในการประชุมครั้งที่๑๙/๒๕๔๕ เมื่อวันที่ ๑๒ พฤศจิกายน ๒๕๔๕ จึงกำหนดให้ (ปรับปรุง) เส้นทางสำหรับการขนส่งประจำทางด้วยรถโดยสารปรับอากาศหมวด ๑ ในเขตกรุงเทพมหานครและจังหวัดที่มีเส้นทางต่อเนื่อง สายที่ ๕๔๓ อู่เขมา-ลำลูกกา เป็น อู่เขมา-คลอง ๙ (กรมการปกครอง) โดยให้ใช้รายละเอียดเส้นทาง ดังต่อไปนี้สายที่ ๕๔๓ อู่เขมา-คลอง ๙ (กรมการปกครอง)จากอู่เขมาไปคลอง ๙ (กรมการปกครอง) เริ่มต้นจากอู่เขมา ไปตามถนนพิบูลสงคราม แยกซ้ายไปตามถนนวงศ์สว่างถนนรัชดาภิเษก แยกซ้ายไปตามถนนพหลโยธิน แยกขวาไปตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๓๓๑๒ (ถนนลำลูกกา) ไปสุดเส้นทางที่คลอง ๙ (กรมการปกครอง)จากคลอง ๙ (กรมการปกครอง) ไปอู่เขมา เริ่มต้นจากคลอง๙ (กรมการปกครอง) ไปตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข๓๓๑๒ (ถนนลำลูกกา) แล้วไปตามเส้นทางเดิมไปสุดเส้นทางที่อู่เขมาประกาศณ วันที่ ๑๖ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๔๕จารึก อนุพงษ์รองปลัดกระทรวงคมนาคมหัวหน้ากลุ่มภารกิจด้านการขนส่งประธานกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกกลางพรพิมล/พิมพ์ทรงยศ/สราวุฒิ/จัดทำ๒๒ เมษายน ๒๕๔๖โชติกานต์/ปรับปรุง๑ พฤษภาคม ๒๕๕๘[๑] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๐/ตอนที่ ๑๑ ง/หน้า ๑๓๓/๖ กุมภาพันธ์ ๒๕๔๖
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1238/2538หลักกฎหมาย: แม้ศาลชั้นต้นจะมีคำสั่งว่า จำเลยที่ 1 มีกรรมสิทธิ์ในที่ดินพิพาทโดยการครอบครองปรปักษ์ก็ตาม แต่โจทก์ซึ่งเป็นบุคคลภายนอกสามารถพิสูจน์ได้ว่าตนมีสิทธิดีกว่าจำเลยที่ 1 ตาม ป.วิ.พ. มาตรา 145 วรรคสอง (2) คำสั่งของศาลชั้นต้นจึงไม่ผูกพันโจทก์ เมื่อฟังว่า จำเลยที่ 1 ไม่ได้กรรมสิทธิ์ในที่ดินพิพาท แม้จำเลยที่ 2 จะอ้างว่าได้รับซื้อที่ดินพิพาทไว้โดยเสียค่าตอบแทนและจดทะเบียนโดยสุจริตจำเลยที่ 2 ก็ไม่ได้กรรมสิทธิ์ในที่ดินพิพาท เพราะผู้รับโอนย่อมไม่มีสิทธิดีกว่าผู้โอน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1238/2538นายวีระศักดิ์ อัศวรังษีโจทก์นายเริ่ม อ่วมแดง ที่ ๑ กับพวกจำเลย ป.พ.พ. ม. 456, ม. 458, ม. 1299 วรรคสอง ป.วิ.พ. ม. 145 วรรคสอง (2)แม้ศาลชั้นต้นจะมีคำสั่งว่า จำเลยที่ 1 มีกรรมสิทธิ์ในที่ดินพิพาทโดยการครอบครองปรปักษ์ก็ตาม แต่โจทก์ซึ่งเป็นบุคคลภายนอกสามารถพิสูจน์ได้ว่าตนมีสิทธิดีกว่าจำเลยที่ 1 ตาม ป.วิ.พ. มาตรา 145 วรรคสอง (2) คำสั่งของศาลชั้นต้นจึงไม่ผูกพันโจทก์ เมื่อฟังว่า จำเลยที่ 1 ไม่ได้กรรมสิทธิ์ในที่ดินพิพาท แม้จำเลยที่ 2 จะอ้างว่าได้รับซื้อที่ดินพิพาทไว้โดยเสียค่าตอบแทนและจดทะเบียนโดยสุจริตจำเลยที่ 2 ก็ไม่ได้กรรมสิทธิ์ในที่ดินพิพาท เพราะผู้รับโอนย่อมไม่มีสิทธิดีกว่าผู้โอน(ณรงค์ ตันติเตมิท-บุญธรรม อยู่พุก-ปรีชา บูรณะไทย)ศาลจังหวัดเพชรบุรี - นายภานุวัฒน์ ศุภะพันธุ์ศาลอุทธรณ์ - นายทองเลื่อน พูลพิพัฒน์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1238/2538นายวีระศักดิ์ อัศวรังษีโจทก์นายเริ่ม อ่วมแดง ที่ ๑ กับพวกจำเลย ป.พ.พ. ม. 456, ม. 458, ม. 1299 วรรคสอง ป.วิ.พ. ม. 145 วรรคสอง (2)แม้ศาลชั้นต้นจะมีคำสั่งว่า จำเลยที่ 1 มีกรรมสิทธิ์ในที่ดินพิพาทโดยการครอบครองปรปักษ์ก็ตาม แต่โจทก์ซึ่งเป็นบุคคลภายนอกสามารถพิสูจน์ได้ว่าตนมีสิทธิดีกว่าจำเลยที่ 1 ตาม ป.วิ.พ. มาตรา 145 วรรคสอง (2) คำสั่งของศาลชั้นต้นจึงไม่ผูกพันโจทก์ เมื่อฟังว่า จำเลยที่ 1 ไม่ได้กรรมสิทธิ์ในที่ดินพิพาท แม้จำเลยที่ 2 จะอ้างว่าได้รับซื้อที่ดินพิพาทไว้โดยเสียค่าตอบแทนและจดทะเบียนโดยสุจริตจำเลยที่ 2 ก็ไม่ได้กรรมสิทธิ์ในที่ดินพิพาท เพราะผู้รับโอนย่อมไม่มีสิทธิดีกว่าผู้โอน(ณรงค์ ตันติเตมิท-บุญธรรม อยู่พุก-ปรีชา บูรณะไทย)ศาลจังหวัดเพชรบุรี - นายภานุวัฒน์ ศุภะพันธุ์ศาลอุทธรณ์ - นายทองเลื่อน พูลพิพัฒน์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1053/2495หลักกฎหมาย: กู้ยืมเงินกัน แล้วออกเช็คสั่งจ่ายล่วงหน้าให้แก่ผู้ให้กู้ ครั้นถึงกำหนดผู้ให้กู้นำเช็คไปรับเงิน ปรากฏว่า ผู้กู้ไม่มีเงินในธนาคาร ผู้ให้กู้จึงมาฟ้องผู้กู้เรียกเงินตามเช็คนั้น ดังนี้ แม้จะเป็นหนี้เรื่องกู้ยืม ไม่มีหลักฐานเป็นหนังสือก็ตาม แต่ผู้ให้กู้ฟ้องเรียกเงินตามเช็คที่ผู้กู้ทำให้ผู้ให้กู้ต่างหาก จึงฟ้องบังคับได้ และมีอายุความตาม มาตรา 1002 ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1053/2495นายบาบัน มิดซีโจทก์นายอะมัด กายีจำเลย ป.พ.พ. ม. 653, ม. 987, ม. 1002กู้ยืมเงินกัน แล้วออกเช็คสั่งจ่ายล่วงหน้าให้แก่ผู้ให้กู้ ครั้นถึงกำหนดผู้ให้กู้นำเช็คไปรับเงิน ปรากฏว่า ผู้กู้ไม่มีเงินในธนาคาร ผู้ให้กู้จึงมาฟ้องผู้กู้เรียกเงินตามเช็คนั้น ดังนี้ แม้จะเป็นหนี้เรื่องกู้ยืม ไม่มีหลักฐานเป็นหนังสือก็ตาม แต่ผู้ให้กู้ฟ้องเรียกเงินตามเช็คที่ผู้กู้ทำให้ผู้ให้กู้ต่างหาก จึงฟ้องบังคับได้ และมีอายุความตาม มาตรา 1002(ธรรมบัณฑิตสิทธิศฤงคาร-นนทปัญญา-นิติธรรมประกรณ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1053/2495นายบาบัน มิดซีโจทก์นายอะมัด กายีจำเลย ป.พ.พ. ม. 653, ม. 987, ม. 1002กู้ยืมเงินกัน แล้วออกเช็คสั่งจ่ายล่วงหน้าให้แก่ผู้ให้กู้ ครั้นถึงกำหนดผู้ให้กู้นำเช็คไปรับเงิน ปรากฏว่า ผู้กู้ไม่มีเงินในธนาคาร ผู้ให้กู้จึงมาฟ้องผู้กู้เรียกเงินตามเช็คนั้น ดังนี้ แม้จะเป็นหนี้เรื่องกู้ยืม ไม่มีหลักฐานเป็นหนังสือก็ตาม แต่ผู้ให้กู้ฟ้องเรียกเงินตามเช็คที่ผู้กู้ทำให้ผู้ให้กู้ต่างหาก จึงฟ้องบังคับได้ และมีอายุความตาม มาตรา 1002(ธรรมบัณฑิตสิทธิศฤงคาร-นนทปัญญา-นิติธรรมประกรณ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศของคณะปฏิวัติประกาศของคณะปฏิวัติฉบับที่๑๙๗----------------------- โดยที่คณะปฏิวัติพิจารณาเห็นว่าการแบ่งส่วนราชการในมหาวิทยาลัยมหิดลตามกฎหมายว่าด้วยมหาวิทยาลัยมหิดลยังไม่เหมาะสมและไม่สะดวกในการบริหารงาน การจัดและการขยายการศึกษาในภาควิชาต่าง ๆของมหาวิทยาลัยเพื่อให้การบริหารงาน การจัดและการขยายการศึกษาในภาควิชาต่าง ๆเป็นไปโดยสะดวกและคล่องตัว สมควรแก้ไขเพิ่มเติมกฎหมายว่าด้วยมหาวิทยาลัยมหิดล หัวหน้าคณะปฏิวัติจึงมีคำสั่งดังต่อไปนี้ ข้อ ๑ให้ยกเลิกความในมาตรา ๘ แห่งพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยมหิดล พ.ศ. ๒๕๑๒ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน "มาตรา๘ มหาวิทยาลัยอาจแบ่งส่วนราชการดังนี้ (๑) สำนักงานอธิการบดี (๒) คณะ (๓) บัณฑิตวิทยาลัย และอาจให้มีสถาบันเพื่อการวิจัยและสำนักเพื่อส่งเสริมวิชาการเป็นส่วนราชการในมหาวิทยาลัยอีกได้ สำนักงานอธิการบดีอาจแบ่งส่วนราชการเป็นกองและแผนก คณะและบัณฑิตวิทยาลัยอาจแบ่งส่วนราชการเป็นสำนักงานเลขานุการภาควิชาและส่วนราชการที่เรียกชื่ออย่างอื่นที่มีฐานะเทียบเท่าภาควิชา สำนักงานเลขานุการอาจแบ่งส่วนราชการเป็นแผนก" ข้อ ๒ให้ยกเลิกความในมาตรา ๒๓ แห่งพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยมหิดล พ.ศ. ๒๕๑๒ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน "มาตรา๒๓ ให้มีคณะกรรมการประจำคณะประกอบด้วยคณบดีเป็นประธานและหัวหน้าภาควิชาในคณะนั้นเป็นกรรมการในกรณีที่มีรองคณบดีและหัวหน้าของส่วนราชการที่เรียกชื่ออย่างอื่นที่มีฐานะเทียบเท่าภาควิชาให้ผู้ซึ่งดำรงตำแหน่งดังกล่าวเป็นกรรมการด้วยถ้าในคณะไม่มีการแบ่งภาควิชาหรือมีไม่ถึงสี่ภาควิชา ให้สภามหาวิทยาลัยแต่งตั้งคณาจารย์ในคณะนั้นเป็นกรรมการหรือเป็นกรรมการเพิ่มเติมให้ได้จำนวนสี่คน ให้คณะกรรมการประจำคณะแต่งตั้งผู้ใดผู้หนึ่งเป็นเลขานุการ กรรมการซึ่งสภามหาวิทยาลัยแต่งตั้งอยู่ในตำแหน่งสองปีแต่อาจได้รับแต่งตั้งใหม่อีกได้" ข้อ ๓ประกาศของคณะปฏิวัติฉบับนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป ประกาศณ วันที่ ๙ สิงหาคม พุทธศักราช ๒๕๑๕ จอมพล ถ. กิตติขจร หัวหน้าคณะปฏิวัติ[รก.๒๕๑๕/๑๒๓/๔พ/๑๑ สิงหาคม ๒๕๑๕] ฐาปนี/แก้ไข ๓๐ตุลาคม ๒๕๔๕ B+A(C)
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 62825หลักกฎหมาย: คดีสองสำนวนรวมพิจารณา เมื่อศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นให้ลงโทษจำเลยแต่ละกระทงลงโทษจำคุกไม่เกิน 5 ปี แม้จะรวมโทษสองสำนวนเกิน 5 ปี ก็ฎีกาใน ปัญหาข้อเท็จจริงไม่ได้ ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218 ส่วนข้อฎีกาที่ ว่าคำวินิจฉัยศาลอุทธรณ์ไม่ตรงกับคำพิพากษาฎีกาที่ 1530/2522 นั้นไม่ได้กล่าวว่าเมื่อตรงกันแล้วผลคดีจะเป็นอย่างไร จึงเป็น ฎีกาไม่ชัดแจ้งต้องห้ามฎีกาให้ยกคำร้อง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 1034 - 1035/2527พนักงานอัยการจังหวัดตราดโจทก์นายฉวี เมืองจินดา กับพวกจำเลย ป.วิ.อ. ม. 218, ม. 15 ป.วิ.พ. ม. 225คดีสองสำนวนรวมพิจารณา เมื่อศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นให้ลงโทษจำเลยแต่ละกระทงลงโทษจำคุกไม่เกิน 5 ปี แม้จะรวมโทษสองสำนวนเกิน 5 ปี ก็ฎีกาใน ปัญหาข้อเท็จจริงไม่ได้ ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218 ส่วนข้อฎีกาที่ ว่าคำวินิจฉัยศาลอุทธรณ์ไม่ตรงกับคำพิพากษาฎีกาที่ 1530/2522 นั้นไม่ได้กล่าวว่าเมื่อตรงกันแล้วผลคดีจะเป็นอย่างไร จึงเป็น ฎีกาไม่ชัดแจ้งต้องห้ามฎีกาให้ยกคำร้อง(สุพจน์ นาถะพินธุ-สมบูรณ์ บุญภินนท์-เพียร สุมิระ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 1034 - 1035/2527พนักงานอัยการจังหวัดตราดโจทก์นายฉวี เมืองจินดา กับพวกจำเลย ป.วิ.อ. ม. 218, ม. 15 ป.วิ.พ. ม. 225คดีสองสำนวนรวมพิจารณา เมื่อศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นให้ลงโทษจำเลยแต่ละกระทงลงโทษจำคุกไม่เกิน 5 ปี แม้จะรวมโทษสองสำนวนเกิน 5 ปี ก็ฎีกาใน ปัญหาข้อเท็จจริงไม่ได้ ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218 ส่วนข้อฎีกาที่ ว่าคำวินิจฉัยศาลอุทธรณ์ไม่ตรงกับคำพิพากษาฎีกาที่ 1530/2522 นั้นไม่ได้กล่าวว่าเมื่อตรงกันแล้วผลคดีจะเป็นอย่างไร จึงเป็น ฎีกาไม่ชัดแจ้งต้องห้ามฎีกาให้ยกคำร้อง(สุพจน์ นาถะพินธุ-สมบูรณ์ บุญภินนท์-เพียร สุมิระ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 62888หลักกฎหมาย: ขอเพิ่มเติมฎีกาภายในกำหนดว่าจำเลยแอบถ่ายรูปโจทก์และยังนำไปเผยแพร่นี้ ถือว่าการกระทำของจำเลยเป็นการอนาจารหรือไม่ เป็นปัญหาในข้อเท็จจริง ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 220 ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 1316/2527พระมหาพิน นาถธมโมโจทก์พระครูนนทโสภณ (พระเปี๋ยก) กับพวกจำเลย ป.วิ.อ. ม. 220ขอเพิ่มเติมฎีกาภายในกำหนดว่าจำเลยแอบถ่ายรูปโจทก์และยังนำไปเผยแพร่นี้ ถือว่าการกระทำของจำเลยเป็นการอนาจารหรือไม่ เป็นปัญหาในข้อเท็จจริง ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 220(พิพัฒน์ จักรางกูร-ทวี กสิยพงศ์-ดุสิต วราโห)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 1316/2527พระมหาพิน นาถธมโมโจทก์พระครูนนทโสภณ (พระเปี๋ยก) กับพวกจำเลย ป.วิ.อ. ม. 220ขอเพิ่มเติมฎีกาภายในกำหนดว่าจำเลยแอบถ่ายรูปโจทก์และยังนำไปเผยแพร่นี้ ถือว่าการกระทำของจำเลยเป็นการอนาจารหรือไม่ เป็นปัญหาในข้อเท็จจริง ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 220(พิพัฒน์ จักรางกูร-ทวี กสิยพงศ์-ดุสิต วราโห)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 64755หลักกฎหมาย: ตามคำร้องฎีกาคำสั่งของศาลชั้นต้นที่ไม่รับฎีกาของโจทก์ โจทก์ยืนยันเฉพาะข้อที่ว่าศาลเอาทรัพย์นอกฟ้องของโจทก์มาวินิจฉัยคดียกฟ้องโจทก์ว่าเป็นปัญหาข้อกฎหมายโดยไม่มีข้อกฎหมายดังที่โจทก์อ้างทั้งในฟ้องฎีกาโจทก์กลับเถียงข้อเท็จจริงอีกด้วย ฎีกาของโจทก์จึงไม่เป็นฎีกาในปัญหาข้อกฎหมาย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 114/2512ผู้ว่าคดีศาลแขวงพระนครเหนือโจทก์นางสมพร ตันบุญเรืองจำเลยโจทก์ร่วมจำเลยหลวงดุลยศาฐย์ปฏิเวทจำเลย ป.วิ.อ. ม. 219ตามคำร้องฎีกาคำสั่งของศาลชั้นต้นที่ไม่รับฎีกาของโจทก์ โจทก์ยืนยันเฉพาะข้อที่ว่าศาลเอาทรัพย์นอกฟ้องของโจทก์มาวินิจฉัยคดียกฟ้องโจทก์ว่าเป็นปัญหาข้อกฎหมายโดยไม่มีข้อกฎหมายดังที่โจทก์อ้างทั้งในฟ้องฎีกาโจทก์กลับเถียงข้อเท็จจริงอีกด้วย ฎีกาของโจทก์จึงไม่เป็นฎีกาในปัญหาข้อกฎหมาย(วิเชียร เศวตรุนทร์-พันธ์ นัยวิฑิต-วินัย ทองลงยา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 114/2512ผู้ว่าคดีศาลแขวงพระนครเหนือโจทก์นางสมพร ตันบุญเรืองจำเลยโจทก์ร่วมจำเลยหลวงดุลยศาฐย์ปฏิเวทจำเลย ป.วิ.อ. ม. 219ตามคำร้องฎีกาคำสั่งของศาลชั้นต้นที่ไม่รับฎีกาของโจทก์ โจทก์ยืนยันเฉพาะข้อที่ว่าศาลเอาทรัพย์นอกฟ้องของโจทก์มาวินิจฉัยคดียกฟ้องโจทก์ว่าเป็นปัญหาข้อกฎหมายโดยไม่มีข้อกฎหมายดังที่โจทก์อ้างทั้งในฟ้องฎีกาโจทก์กลับเถียงข้อเท็จจริงอีกด้วย ฎีกาของโจทก์จึงไม่เป็นฎีกาในปัญหาข้อกฎหมาย(วิเชียร เศวตรุนทร์-พันธ์ นัยวิฑิต-วินัย ทองลงยา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4420/2541หลักกฎหมาย: ผู้ร้องยื่นคำร้องขอแสดงกรรมสิทธิ์ที่ดินพิพาทเป็นคดีนี้โดยอ้างการครอบครองปรปักษ์ตาม ป.พ.พ.มาตรา 1382 และศาลชั้นต้นมีคำสั่งให้ผู้ร้องได้กรรมสิทธิ์ที่ดินพิพาทนั้นไปแล้ว คดีได้เสร็จสิ้นกระบวนการสมบูรณ์แล้วตั้งแต่วันที่เจ้าพนักงานที่ดินดำเนินการจดทะเบียนให้ผู้ร้องเป็นผู้มีชื่อถือกรรมสิทธิ์ที่ดินพิพาทตามคำสั่งศาลชั้นต้น ตั้งแต่ก่อนวันที่ผู้ร้องสอดร้องขอเข้ามาเป็นคู่ความเกิน 10 ปีการบังคับตามคำพิพากษาหรือคำสั่งศาลชั้นต้นก็ไม่มีอีกต่อไป ผู้ร้องสอดจึงไม่มีส่วนได้เสียและไม่มีสิทธิร้องขอเข้ามาเป็นคู่ความตาม ป.วิ.พ.มาตรา 57 (1)ในคดีนี้ได้ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4420/2541นายสนธยา โพธิ์แป้น กับพวกผู้ร้องนายธีรชัย เทพอยู่อำนวยผู้ร้องสอด ป.พ.พ. ม. 1300, ม. 1382 ป.วิ.พ. ม. 57 (1), ม. 147, ม. 188, ม. 271ผู้ร้องยื่นคำร้องขอแสดงกรรมสิทธิ์ที่ดินพิพาทเป็นคดีนี้โดยอ้างการครอบครองปรปักษ์ตาม ป.พ.พ.มาตรา 1382 และศาลชั้นต้นมีคำสั่งให้ผู้ร้องได้กรรมสิทธิ์ที่ดินพิพาทนั้นไปแล้ว คดีได้เสร็จสิ้นกระบวนการสมบูรณ์แล้วตั้งแต่วันที่เจ้าพนักงานที่ดินดำเนินการจดทะเบียนให้ผู้ร้องเป็นผู้มีชื่อถือกรรมสิทธิ์ที่ดินพิพาทตามคำสั่งศาลชั้นต้น ตั้งแต่ก่อนวันที่ผู้ร้องสอดร้องขอเข้ามาเป็นคู่ความเกิน 10 ปีการบังคับตามคำพิพากษาหรือคำสั่งศาลชั้นต้นก็ไม่มีอีกต่อไป ผู้ร้องสอดจึงไม่มีส่วนได้เสียและไม่มีสิทธิร้องขอเข้ามาเป็นคู่ความตาม ป.วิ.พ.มาตรา 57 (1)ในคดีนี้ได้(สุรินทร์ นาควิเชียร-อมร วีรวงศ์-อำนวย หมวดเมือง)ศาลจังหวัดสุราษฎร์ธานี - นายวราเชน ชูพงศ์ศาลอุทธรณ์ภาค ๓ - นายนินนาท สาครรัตน์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4420/2541นายสนธยา โพธิ์แป้น กับพวกผู้ร้องนายธีรชัย เทพอยู่อำนวยผู้ร้องสอด ป.พ.พ. ม. 1300, ม. 1382 ป.วิ.พ. ม. 57 (1), ม. 147, ม. 188, ม. 271ผู้ร้องยื่นคำร้องขอแสดงกรรมสิทธิ์ที่ดินพิพาทเป็นคดีนี้โดยอ้างการครอบครองปรปักษ์ตาม ป.พ.พ.มาตรา 1382 และศาลชั้นต้นมีคำสั่งให้ผู้ร้องได้กรรมสิทธิ์ที่ดินพิพาทนั้นไปแล้ว คดีได้เสร็จสิ้นกระบวนการสมบูรณ์แล้วตั้งแต่วันที่เจ้าพนักงานที่ดินดำเนินการจดทะเบียนให้ผู้ร้องเป็นผู้มีชื่อถือกรรมสิทธิ์ที่ดินพิพาทตามคำสั่งศาลชั้นต้น ตั้งแต่ก่อนวันที่ผู้ร้องสอดร้องขอเข้ามาเป็นคู่ความเกิน 10 ปีการบังคับตามคำพิพากษาหรือคำสั่งศาลชั้นต้นก็ไม่มีอีกต่อไป ผู้ร้องสอดจึงไม่มีส่วนได้เสียและไม่มีสิทธิร้องขอเข้ามาเป็นคู่ความตาม ป.วิ.พ.มาตรา 57 (1)ในคดีนี้ได้(สุรินทร์ นาควิเชียร-อมร วีรวงศ์-อำนวย หมวดเมือง)ศาลจังหวัดสุราษฎร์ธานี - นายวราเชน ชูพงศ์ศาลอุทธรณ์ภาค ๓ - นายนินนาท สาครรัตน์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศคณะกรรมการกํากับตลาดทุน============================ที่ ทธ. 24 /2554เรื่อง หลักเกณฑ์ เงื่อนไข และวิธีการในการจัดจําหน่ายหลักทรัพย์ (ฉบับที่ 4) อาศัยอํานาจตามความในมาตรา 16/6 แห่งพระราชบัญญัติหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ พ.ศ. 2535 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ (ฉบับที่ 4) พ.ศ. 2551 และมาตรา 116 แห่งพระราชบัญญัติหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ พ.ศ. 2535 อันเป็นพระราชบัญญัติที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจํากัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคล ซึ่งมาตรา 29 ประกอบกับมาตรา 33 มาตรา 34 มาตรา 41 มาตรา 43 มาตรา 44 และมาตรา 64 ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย บัญญัติให้กระทําได้โดยอาศัยอํานาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย คณะกรรมการกํากับตลาดทุนออกข้อกําหนดไว้ดังต่อไปนี้ ข้อ 1 ให้เพิ่มความต่อไปนี้เป็น (3) ของข้อ 7 แห่งประกาศคณะกรรมการกํากับตลาดทุน ที่ ทธ. 70/2552 เรื่อง หลักเกณฑ์ เงื่อนไข และวิธีการในการจัดจําหน่ายหลักทรัพย์ ลงวันที่ 3 สิงหาคม พ.ศ. 2552 "(3) การรับจัดจําหน่ายหลักทรัพย์ประเภทหุ้นกู้ หุ้นกู้แปลงสภาพ หุ้นกู้อนุพันธ์ หรือศุกูก ที่เสนอขายต่อประชาชนเป็นการทั่วไป และผู้จัดจําหน่ายหลักทรัพย์ตามข้อ 5 หรือบุคคลตามข้อ 6 สามารถจองซื้อหลักทรัพย์ที่เสนอขายดังกล่าวได้ ภายใต้เงื่อนไขดังนี้ (ก) ในขั้นตอนการสํารวจความต้องการซื้อหลักทรัพย์ (book building) ต้องไม่นําราคาเสนอซื้อหลักทรัพย์ของผู้จัดจําหน่ายหลักทรัพย์ ไปรวมคํานวณกับราคาเสนอซื้อหลักทรัพย์ของผู้ลงทุนรายอื่นที่ผู้เสนอขายหลักทรัพย์สํารวจความต้องการซื้อเพื่อใช้กําหนดราคาเสนอขายหลักทรัพย์นั้น (ข) จํานวนหลักทรัพย์ที่ผู้จัดจําหน่ายหลักทรัพย์จัดสรรให้กับตนเองและบุคคลตามข้อ 6 ทุกรายรวมกัน ต้องไม่เกินกว่าจํานวนหลักทรัพย์ที่จัดสรรให้กับผู้ลงทุนที่ผู้เสนอขายหลักทรัพย์สํารวจความต้องการซื้อหารด้วยจํานวนผู้ลงทุนดังกล่าวที่ได้รับจัดสรร (ค) ในแบบแสดงรายการข้อมูลและหนังสือชี้ชวนต้องมีการเปิดเผยว่าผู้จัดจําหน่ายหลักทรัพย์และบุคคลตามข้อ 6 สามารถจองซื้อและได้รับการจัดสรรหลักทรัพย์ได้ตามเงื่อนไขที่กําหนดตาม (ก) และ (ข)"ข้อ 2 ประกาศนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ 16 กันยายน พ.ศ. 2554 เป็นต้นไป ประกาศ ณ วันที่ 25 สิงหาคม พ.ศ. 2554-------------------------------------(นายชาลี จันทนยิ่งยง)รองเลขาธิการรักษาการเลขาธิการสํานักงานคณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ประธานกรรมการคณะกรรมการกํากับตลาดทุน
ประกาศสํานักงานคณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ที่ สน. 14/2548===============เรื่อง การลงทุนในหรือมีไว้ซึ่งหลักทรัพย์หรือทรัพย์สินในต่างประเทศเพื่อเป็นทรัพย์สินของกองทุน และการกําหนดอัตราส่วนการลงทุนของกองทุน(ฉบับที่ 2) ตามที่คณะกรรมการ ก.ล.ต. ได้มีมติในการประชุมครั้งที่ 1/2548 เมื่อวันที่ 14 มกราคม พ.ศ. 2548 เห็นชอบให้บริษัทจัดการลงทุนในหรือมีไว้ซึ่งหลักทรัพย์หรือทรัพย์สินในต่างประเทศตามประเภทที่สํานักงานเสนอ โดยให้อัตราส่วนเป็นไปตามประกาศว่าด้วยการกําหนดอัตราส่วนการลงทุนของกองทุนนั้น แต่เนื่องจากหลักเกณฑ์ที่เกี่ยวกับการลงทุนในหรือมีไว้ซึ่งพันธบัตรที่รัฐบาลต่างประเทศ องค์การระหว่างประเทศ หรือรัฐวิสาหกิจตามกฎหมายต่างประเทศ เป็นผู้ออก เพื่อเป็นทรัพย์สินของกองทุน ได้กําหนดอัตราส่วนการลงทุนไว้อย่างจํากัด ดังนั้น เพื่อสนับสนุนให้บริษัทจัดการสามารถลงทุนในหรือมีไว้ซึ่งพันธบัตรดังกล่าวในอัตราส่วนการลงทุนที่เพิ่มขึ้น อีกทั้งเพื่อให้กองทุนส่วนบุคคลที่มิใช่กองทุนสํารองเลี้ยงชีพซึ่งมีมูลค่าหลักทรัพย์หรือทรัพย์สินของผู้ลงทุนตั้งแต่หนึ่งล้านบาทขึ้นไปสามารถลงทุนในหลักทรัพย์หรือทรัพย์สินในต่างประเทศโดยไม่จํากัดอัตราส่วนการลงทุน สํานักงานจึงเห็นควรปรับปรุงหลักเกณฑ์ในเรื่องนี้