คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 469/2536หลักกฎหมาย: การส่งคำคู่ความ ตาม พ.ร.บ.จัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ. 2522 มาตรา 25,31ประกอบด้วย ป.วิ.พ. มาตรา 76 วรรคแรก นอกจากเป็นบทบัญญัติที่มุ่งประสงค์ป้องกันความเสียหายอันเกิดจากการเอารัดเอาเปรียบในการส่งคำคู่ความและเอกสารนั้น แล้วยังเป็นบทบัญญัติให้ความคุ้มครองว่าการส่งคำคู่ความหรือเอกสารนั้นจะต้องถึงผู้รับโดยถูกต้องจึงได้กำหนดหลักเกณฑ์และวิธีการไว้เช่นนั้น เมื่อได้ความว่าหลังจากเจ้าพนักงานศาลได้ส่งหมายเรียกและสำเนาคำฟ้องแล้ว จำเลยได้แต่งทนายความมาต่อสู้คดี และดำเนินกระบวนพิจารณา จนมีการตกลงทำสัญญาประนีประนอมยอมความจนศาลแรงงานกลางพิพากษาตามยอมแล้วแสดงว่าการส่งหมายเรียกและสำเนาคำฟ้องให้แก่จำเลยจำเลยได้รับทราบและมาตามนัดของศาลแล้ว แม้การส่งหมายเรียกและสำเนาคำฟ้องดังกล่าวจะมีบุคคลอายุไม่เกินยี่สิบปี ซึ่งทำงานเป็นพนักงานของจำเลยเป็นผู้รับไว้ ก็หาทำให้จำเลยได้รับความเสียหายเพราะเหตุนี้ไม่ ทั้งเป็นกรณีที่จำเลยมายื่นคำร้องภายหลังศาลแรงงานกลางมีคำพิพากษาแล้วซึ่งต้องห้ามตาม ป.วิ.พ. มาตรา 27.คดีทั้งสิบสามสำนวนนี้ ศาลแรงงานกลางพิจารณาพิพากษารวมกันโดยให้เรียกโจทก์ตามลำดับสำนวนว่าโจทก์ที่ 1 ถึงที่ 13โจทก์ทั้งสิบสามสำนวนได้ฟ้องจำเลยให้จ่ายค่าจ้างที่ค้างชำระศาลแรงงานกลางพิพากษาตามยอมให้จำเลยชำระเงินให้แก่โจทก์ทั้งสิบสามโดยให้จำเลยนำเงินมาวางที่ศาลจำเลยยื่นคำร้องว่า จำเลยได้ตรวจพบว่า นางสาวกสมา ภักดีผู้ที่ลงชื่อรับหมายเรียกและสำเนาคำฟ้องของโจทก์ทั้งสิบสามไว้แทนจำเลย อายุไม่ครบ 20 ปี การส่งหมายเรียกและสำเนาคำฟ้องของโจทก์เป็นการไม่ชอบด้วยกฎหมายดังนั้น การดำเนินกระบวนพิจารณาของศาลนับแต่การพิจารณา สืบพยานพิพากษาและการบังคับคดีย่อมเป็นการไม่ชอบด้วยกฎหมาย ขอให้เพิกถอนการดำเนินกระบวนพิจารณาที่ผิดระเบียบนั้นเสียศาลแรงงานกลางมีคำสั่งว่า แม้จำเลยจะอ้างว่าการส่งหมายเรียกและสำเนาคำฟ้องไม่ชอบ แต่จำเลยก็ได้ทราบคำฟ้องและเข้าต่อสู้คดีจนศาลพิพากษาตามยอมแล้ว จึงไม่มีเหตุที่จะเพิกถอนการดำเนินกระบวนพิจารณาคดีของศาลให้ยกคำร้องจำเลยอุทธรณ์ต่อศาลฎีกาศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยว่า "ตามพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ. 2522 มาตรา 25 ที่บัญญัติว่า"การส่งคำคู่ความหรือเอกสารอื่นใดไปยังคู่ความในคดีแรงงานให้กระทำโดยเจ้าพนักงานศาล..." ก็ดีและตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา 76 วรรคแรกที่บัญญัติว่า "เมื่อเจ้าพนักงานศาลไม่พบคู่ความหรือบุคคลที่จะส่งคำคู่ความหรือเอกสาร ณ ภูมิลำเนาหรือสำนักทำการงานของบุคคลนั้น ๆ ถ้าได้ส่งคำคู่ความหรือเอกสารให้แก่บุคคลใด ๆที่มีอายุเกินยี่สิบปีซึ่งอยู่หรือทำงานในบ้านเรือนที่สำนักทำการงานที่ปรากฏว่าเป็นของคู่ความหรือบุคคลนั้น... ให้ถือว่าเป็นการเพียงพอที่จะฟังว่าได้มีการส่งคำคู่ความหรือเอกสารถูกต้องตามกฎหมายแล้ว..."ซึ่งตามพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงานพ.ศ. 2522 มาตรา 31 ให้นำมาใช้บังคับในศาลแรงงานเท่าที่ไม่ขัดหรือแย้งกับบทแห่งพระราชบัญญัตินี้โดยอนุโลม ก็ดี นอกจากเป็นบทบัญญัติที่มุ่งประสงค์ป้องกันความเสียหายอันเกิดจากการเอารัดเอาเปรียบในการส่งคำคู่ความและเอกสารนั้นแล้ว ยังเป็นบทบัญญัติให้ความคุ้มครองว่าการส่งคำคู่ความหรือเอกสารนั้น จะต้องถึงผู้รับโดยถูกต้องจึงได้กำหนดหลักเกณฑ์และวิธีการไว้เช่นนั้น เมื่อข้อเท็จจริงในคดีได้ความว่า หลังจากเจ้าพนักงานศาลได้ส่งหมายเรียกและสำเนาคำฟ้องแล้ว จำเลยได้แต่งทนายความมายื่นคำให้การต่อสู้คดีและดำเนินกระบวนพิจารณาไปจนมีการตกลงทำสัญญาประนีประนอมยอมความจนศาลแรงงานกลางพิพากษาตามยอมเสร็จสิ้นไปเมื่อวันที่ 3 ธันวาคม 2535แล้ว แสดงว่าการส่งหมายเรียกและสำเนาคำฟ้องให้แก่จำเลย จำเลยได้รับทราบและมาตามนัดของศาลแล้ว แม้การส่งหมายเรียกและสำเนาคำฟ้องดังกล่าวจะมีบุคคลอายุไม่เกินยี่สิบปีซึ่งทำงานเป็นพนักงานของจำเลยเป็นผู้รับไว้ก็หาทำให้จำเลยได้รับความเสียหายเพราะเหตุนี้ไม่ทั้งเป็นกรณีที่จำเลยมายื่นคำร้องภายหลังศาลแรงงานกลางมีคำพิพากษาแล้ว ซึ่งต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 27ที่ศาลแรงงานกลางยกคำร้องของจำเลยชอบแล้ว อุทธรณ์ของจำเลยฟังไม่ขึ้น"พิพากษายืน. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 469/2536นาย ประพันธ์ จง เจริญ ยิ่ง ยง กับพวกโจทก์ห้างหุ้นส่วนจำกัด ทา โต้อินเตอร์เนชั่นแนล เซอร์วิสจำเลย ป.วิ.พ. ม. 27, ม. 76 พ.ร.บ.จัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ.2522 ม. 25, ม. 31การส่งคำคู่ความ ตาม พ.ร.บ.จัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ. 2522 มาตรา 25,31ประกอบด้วย ป.วิ.พ. มาตรา 76 วรรคแรก นอกจากเป็นบทบัญญัติที่มุ่งประสงค์ป้องกันความเสียหายอันเกิดจากการเอารัดเอาเปรียบในการส่งคำคู่ความและเอกสารนั้น แล้วยังเป็นบทบัญญัติให้ความคุ้มครองว่าการส่งคำคู่ความหรือเอกสารนั้นจะต้องถึงผู้รับโดยถูกต้องจึงได้กำหนดหลักเกณฑ์และวิธีการไว้เช่นนั้น เมื่อได้ความว่าหลังจากเจ้าพนักงานศาลได้ส่งหมายเรียกและสำเนาคำฟ้องแล้ว จำเลยได้แต่งทนายความมาต่อสู้คดี และดำเนินกระบวนพิจารณา จนมีการตกลงทำสัญญาประนีประนอมยอมความจนศาลแรงงานกลางพิพากษาตามยอมแล้วแสดงว่าการส่งหมายเรียกและสำเนาคำฟ้องให้แก่จำเลยจำเลยได้รับทราบและมาตามนัดของศาลแล้ว แม้การส่งหมายเรียกและสำเนาคำฟ้องดังกล่าวจะมีบุคคลอายุไม่เกินยี่สิบปี ซึ่งทำงานเป็นพนักงานของจำเลยเป็นผู้รับไว้ ก็หาทำให้จำเลยได้รับความเสียหายเพราะเหตุนี้ไม่ ทั้งเป็นกรณีที่จำเลยมายื่นคำร้องภายหลังศาลแรงงานกลางมีคำพิพากษาแล้วซึ่งต้องห้ามตาม ป.วิ.พ. มาตรา 27.คดีทั้งสิบสามสำนวนนี้ ศาลแรงงานกลางพิจารณาพิพากษารวมกันโดยให้เรียกโจทก์ตามลำดับสำนวนว่าโจทก์ที่ 1 ถึงที่ 13โจทก์ทั้งสิบสามสำนวนได้ฟ้องจำเลยให้จ่ายค่าจ้างที่ค้างชำระศาลแรงงานกลางพิพากษาตามยอมให้จำเลยชำระเงินให้แก่โจทก์ทั้งสิบสามโดยให้จำเลยนำเงินมาวางที่ศาลจำเลยยื่นคำร้องว่า จำเลยได้ตรวจพบว่า นางสาวกสมา ภักดีผู้ที่ลงชื่อรับหมายเรียกและสำเนาคำฟ้องของโจทก์ทั้งสิบสามไว้แทนจำเลย อายุไม่ครบ 20 ปี การส่งหมายเรียกและสำเนาคำฟ้องของโจทก์เป็นการไม่ชอบด้วยกฎหมายดังนั้น การดำเนินกระบวนพิจารณาของศาลนับแต่การพิจารณา สืบพยานพิพากษาและการบังคับคดีย่อมเป็นการไม่ชอบด้วยกฎหมาย ขอให้เพิกถอนการดำเนินกระบวนพิจารณาที่ผิดระเบียบนั้นเสียศาลแรงงานกลางมีคำสั่งว่า แม้จำเลยจะอ้างว่าการส่งหมายเรียกและสำเนาคำฟ้องไม่ชอบ แต่จำเลยก็ได้ทราบคำฟ้องและเข้าต่อสู้คดีจนศาลพิพากษาตามยอมแล้ว จึงไม่มีเหตุที่จะเพิกถอนการดำเนินกระบวนพิจารณาคดีของศาลให้ยกคำร้องจำเลยอุทธรณ์ต่อศาลฎีกาศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยว่า "ตามพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ. 2522 มาตรา 25 ที่บัญญัติว่า"การส่งคำคู่ความหรือเอกสารอื่นใดไปยังคู่ความในคดีแรงงานให้กระทำโดยเจ้าพนักงานศาล..." ก็ดีและตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา 76 วรรคแรกที่บัญญัติว่า "เมื่อเจ้าพนักงานศาลไม่พบคู่ความหรือบุคคลที่จะส่งคำคู่ความหรือเอกสาร ณ ภูมิลำเนาหรือสำนักทำการงานของบุคคลนั้น ๆ ถ้าได้ส่งคำคู่ความหรือเอกสารให้แก่บุคคลใด ๆที่มีอายุเกินยี่สิบปีซึ่งอยู่หรือทำงานในบ้านเรือนที่สำนักทำการงานที่ปรากฏว่าเป็นของคู่ความหรือบุคคลนั้น... ให้ถือว่าเป็นการเพียงพอที่จะฟังว่าได้มีการส่งคำคู่ความหรือเอกสารถูกต้องตามกฎหมายแล้ว..."ซึ่งตามพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงานพ.ศ. 2522 มาตรา 31 ให้นำมาใช้บังคับในศาลแรงงานเท่าที่ไม่ขัดหรือแย้งกับบทแห่งพระราชบัญญัตินี้โดยอนุโลม ก็ดี นอกจากเป็นบทบัญญัติที่มุ่งประสงค์ป้องกันความเสียหายอันเกิดจากการเอารัดเอาเปรียบในการส่งคำคู่ความและเอกสารนั้นแล้ว ยังเป็นบทบัญญัติให้ความคุ้มครองว่าการส่งคำคู่ความหรือเอกสารนั้น จะต้องถึงผู้รับโดยถูกต้องจึงได้กำหนดหลักเกณฑ์และวิธีการไว้เช่นนั้น เมื่อข้อเท็จจริงในคดีได้ความว่า หลังจากเจ้าพนักงานศาลได้ส่งหมายเรียกและสำเนาคำฟ้องแล้ว จำเลยได้แต่งทนายความมายื่นคำให้การต่อสู้คดีและดำเนินกระบวนพิจารณาไปจนมีการตกลงทำสัญญาประนีประนอมยอมความจนศาลแรงงานกลางพิพากษาตามยอมเสร็จสิ้นไปเมื่อวันที่ 3 ธันวาคม 2535แล้ว แสดงว่าการส่งหมายเรียกและสำเนาคำฟ้องให้แก่จำเลย จำเลยได้รับทราบและมาตามนัดของศาลแล้ว แม้การส่งหมายเรียกและสำเนาคำฟ้องดังกล่าวจะมีบุคคลอายุไม่เกินยี่สิบปีซึ่งทำงานเป็นพนักงานของจำเลยเป็นผู้รับไว้ก็หาทำให้จำเลยได้รับความเสียหายเพราะเหตุนี้ไม่ทั้งเป็นกรณีที่จำเลยมายื่นคำร้องภายหลังศาลแรงงานกลางมีคำพิพากษาแล้ว ซึ่งต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 27ที่ศาลแรงงานกลางยกคำร้องของจำเลยชอบแล้ว อุทธรณ์ของจำเลยฟังไม่ขึ้น"พิพากษายืน.(โสภณ จันเทรมะ-เทพฤทธิ์ ศิลปานนท์-อัมพร ทองประยูร)แหล่งที่มาสำนักงานส่งเสริมงานตุลาการแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: คดีทั้งสิบสามสำนวนนี้ ศาลแรงงานกลางพิจารณาพิพากษารวมกันโดยให้เรียกโจทก์ตามลำดับสำนวนว่าโจทก์ที่ 1 ถึงที่ 13โจทก์ทั้งสิบสามสำนวนได้ฟ้องจำเลยให้จ่ายค่าจ้างที่ค้างชำระศาลแรงงานกลางพิพากษาตามยอมให้จำเลยชำระเงินให้แก่โจทก์ทั้งสิบสามโดยให้จำเลยนำเงินมาวางที่ศาลจำเลยยื่นคำร้องว่า จำเลยได้ตรวจพบว่า นางสาวกสมา ภักดีผู้ที่ลงชื่อรับหมายเรียกและสำเนาคำฟ้องของโจทก์ทั้งสิบสามไว้แทนจำเลย อายุไม่ครบ 20 ปี การส่งหมายเรียกและสำเนาคำฟ้องของโจทก์เป็นการไม่ชอบด้วยกฎหมายดังนั้น การดำเนินกระบวนพิจารณาของศาลนับแต่การพิจารณา สืบพยานพิพากษาและการบังคับคดีย่อมเป็นการไม่ชอบด้วยกฎหมาย ขอให้เพิกถอนการดำเนินกระบวนพิจารณาที่ผิดระเบียบนั้นเสียศาลแรงงานกลางมีคำสั่งว่า แม้จำเลยจะอ้างว่าการส่งหมายเรียกและสำเนาคำฟ้องไม่ชอบ แต่จำเลยก็ได้ทราบคำฟ้องและเข้าต่อสู้คดีจนศาลพิพากษาตามยอมแล้ว จึงไม่มีเหตุที่จะเพิกถอนการดำเนินกระบวนพิจารณาคดีของศาลให้ยกคำร้องจำเลยอุทธรณ์ต่อศาลฎีกาศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยว่า "ตามพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ. 2522 มาตรา 25 ที่บัญญัติว่า"การส่งคำคู่ความหรือเอกสารอื่นใดไปยังคู่ความในคดีแรงงานให้กระทำโดยเจ้าพนักงานศาล..." ก็ดีและตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา 76 วรรคแรกที่บัญญัติว่า "เมื่อเจ้าพนักงานศาลไม่พบคู่ความหรือบุคคลที่จะส่งคำคู่ความหรือเอกสาร ณ ภูมิลำเนาหรือสำนักทำการงานของบุคคลนั้น ๆ ถ้าได้ส่งคำคู่ความหรือเอกสารให้แก่บุคคลใด ๆที่มีอายุเกินยี่สิบปีซึ่งอยู่หรือทำงานในบ้านเรือนที่สำนักทำการงานที่ปรากฏว่าเป็นของคู่ความหรือบุคคลนั้น... ให้ถือว่าเป็นการเพียงพอที่จะฟังว่าได้มีการส่งคำคู่ความหรือเอกสารถูกต้องตามกฎหมายแล้ว..."ซึ่งตามพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงานพ.ศ. 2522 มาตรา 31 ให้นำมาใช้บังคับในศาลแรงงานเท่าที่ไม่ขัดหรือแย้งกับบทแห่งพระราชบัญญัตินี้โดยอนุโลม ก็ดี นอกจากเป็นบทบัญญัติที่มุ่งประสงค์ป้องกันความเสียหายอันเกิดจากการเอารัดเอาเปรียบในการส่งคำคู่ความและเอกสารนั้นแล้ว ยังเป็นบทบัญญัติให้ความคุ้มครองว่าการส่งคำคู่ความหรือเอกสารนั้น จะต้องถึงผู้รับโดยถูกต้องจึงได้กำหนดหลักเกณฑ์และวิธีการไว้เช่นนั้น เมื่อข้อเท็จจริงในคดีได้ความว่า หลังจากเจ้าพนักงานศาลได้ส่งหมายเรียกและสำเนาคำฟ้องแล้ว จำเลยได้แต่งทนายความมายื่นคำให้การต่อสู้คดีและดำเนินกระบวนพิจารณาไปจนมีการตกลงทำสัญญาประนีประนอมยอมความจนศาลแรงงานกลางพิพากษาตามยอมเสร็จสิ้นไปเมื่อวันที่ 3 ธันวาคม 2535แล้ว แสดงว่าการส่งหมายเรียกและสำเนาคำฟ้องให้แก่จำเลย จำเลยได้รับทราบและมาตามนัดของศาลแล้ว แม้การส่งหมายเรียกและสำเนาคำฟ้องดังกล่าวจะมีบุคคลอายุไม่เกินยี่สิบปีซึ่งทำงานเป็นพนักงานของจำเลยเป็นผู้รับไว้ก็หาทำให้จำเลยได้รับความเสียหายเพราะเหตุนี้ไม่ทั้งเป็นกรณีที่จำเลยมายื่นคำร้องภายหลังศาลแรงงานกลางมีคำพิพากษาแล้ว ซึ่งต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 27ที่ศาลแรงงานกลางยกคำร้องของจำเลยชอบแล้ว อุทธรณ์ของจำเลยฟังไม่ขึ้น"พิพากษายืน. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 469/2536นาย ประพันธ์ จง เจริญ ยิ่ง ยง กับพวกโจทก์ห้างหุ้นส่วนจำกัด ทา โต้อินเตอร์เนชั่นแนล เซอร์วิสจำเลย ป.วิ.พ. ม. 27, ม. 76 พ.ร.บ.จัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ.2522 ม. 25, ม. 31การส่งคำคู่ความ ตาม พ.ร.บ.จัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ. 2522 มาตรา 25,31ประกอบด้วย ป.วิ.พ. มาตรา 76 วรรคแรก นอกจากเป็นบทบัญญัติที่มุ่งประสงค์ป้องกันความเสียหายอันเกิดจากการเอารัดเอาเปรียบในการส่งคำคู่ความและเอกสารนั้น แล้วยังเป็นบทบัญญัติให้ความคุ้มครองว่าการส่งคำคู่ความหรือเอกสารนั้นจะต้องถึงผู้รับโดยถูกต้องจึงได้กำหนดหลักเกณฑ์และวิธีการไว้เช่นนั้น เมื่อได้ความว่าหลังจากเจ้าพนักงานศาลได้ส่งหมายเรียกและสำเนาคำฟ้องแล้ว จำเลยได้แต่งทนายความมาต่อสู้คดี และดำเนินกระบวนพิจารณา จนมีการตกลงทำสัญญาประนีประนอมยอมความจนศาลแรงงานกลางพิพากษาตามยอมแล้วแสดงว่าการส่งหมายเรียกและสำเนาคำฟ้องให้แก่จำเลยจำเลยได้รับทราบและมาตามนัดของศาลแล้ว แม้การส่งหมายเรียกและสำเนาคำฟ้องดังกล่าวจะมีบุคคลอายุไม่เกินยี่สิบปี ซึ่งทำงานเป็นพนักงานของจำเลยเป็นผู้รับไว้ ก็หาทำให้จำเลยได้รับความเสียหายเพราะเหตุนี้ไม่ ทั้งเป็นกรณีที่จำเลยมายื่นคำร้องภายหลังศาลแรงงานกลางมีคำพิพากษาแล้วซึ่งต้องห้ามตาม ป.วิ.พ. มาตรา 27.คดีทั้งสิบสามสำนวนนี้ ศาลแรงงานกลางพิจารณาพิพากษารวมกันโดยให้เรียกโจทก์ตามลำดับสำนวนว่าโจทก์ที่ 1 ถึงที่ 13โจทก์ทั้งสิบสามสำนวนได้ฟ้องจำเลยให้จ่ายค่าจ้างที่ค้างชำระศาลแรงงานกลางพิพากษาตามยอมให้จำเลยชำระเงินให้แก่โจทก์ทั้งสิบสามโดยให้จำเลยนำเงินมาวางที่ศาลจำเลยยื่นคำร้องว่า จำเลยได้ตรวจพบว่า นางสาวกสมา ภักดีผู้ที่ลงชื่อรับหมายเรียกและสำเนาคำฟ้องของโจทก์ทั้งสิบสามไว้แทนจำเลย อายุไม่ครบ 20 ปี การส่งหมายเรียกและสำเนาคำฟ้องของโจทก์เป็นการไม่ชอบด้วยกฎหมายดังนั้น การดำเนินกระบวนพิจารณาของศาลนับแต่การพิจารณา สืบพยานพิพากษาและการบังคับคดีย่อมเป็นการไม่ชอบด้วยกฎหมาย ขอให้เพิกถอนการดำเนินกระบวนพิจารณาที่ผิดระเบียบนั้นเสียศาลแรงงานกลางมีคำสั่งว่า แม้จำเลยจะอ้างว่าการส่งหมายเรียกและสำเนาคำฟ้องไม่ชอบ แต่จำเลยก็ได้ทราบคำฟ้องและเข้าต่อสู้คดีจนศาลพิพากษาตามยอมแล้ว จึงไม่มีเหตุที่จะเพิกถอนการดำเนินกระบวนพิจารณาคดีของศาลให้ยกคำร้องจำเลยอุทธรณ์ต่อศาลฎีกาศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยว่า "ตามพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ. 2522 มาตรา 25 ที่บัญญัติว่า"การส่งคำคู่ความหรือเอกสารอื่นใดไปยังคู่ความในคดีแรงงานให้กระทำโดยเจ้าพนักงานศาล..." ก็ดีและตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา 76 วรรคแรกที่บัญญัติว่า "เมื่อเจ้าพนักงานศาลไม่พบคู่ความหรือบุคคลที่จะส่งคำคู่ความหรือเอกสาร ณ ภูมิลำเนาหรือสำนักทำการงานของบุคคลนั้น ๆ ถ้าได้ส่งคำคู่ความหรือเอกสารให้แก่บุคคลใด ๆที่มีอายุเกินยี่สิบปีซึ่งอยู่หรือทำงานในบ้านเรือนที่สำนักทำการงานที่ปรากฏว่าเป็นของคู่ความหรือบุคคลนั้น... ให้ถือว่าเป็นการเพียงพอที่จะฟังว่าได้มีการส่งคำคู่ความหรือเอกสารถูกต้องตามกฎหมายแล้ว..."ซึ่งตามพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงานพ.ศ. 2522 มาตรา 31 ให้นำมาใช้บังคับในศาลแรงงานเท่าที่ไม่ขัดหรือแย้งกับบทแห่งพระราชบัญญัตินี้โดยอนุโลม ก็ดี นอกจากเป็นบทบัญญัติที่มุ่งประสงค์ป้องกันความเสียหายอันเกิดจากการเอารัดเอาเปรียบในการส่งคำคู่ความและเอกสารนั้นแล้ว ยังเป็นบทบัญญัติให้ความคุ้มครองว่าการส่งคำคู่ความหรือเอกสารนั้น จะต้องถึงผู้รับโดยถูกต้องจึงได้กำหนดหลักเกณฑ์และวิธีการไว้เช่นนั้น เมื่อข้อเท็จจริงในคดีได้ความว่า หลังจากเจ้าพนักงานศาลได้ส่งหมายเรียกและสำเนาคำฟ้องแล้ว จำเลยได้แต่งทนายความมายื่นคำให้การต่อสู้คดีและดำเนินกระบวนพิจารณาไปจนมีการตกลงทำสัญญาประนีประนอมยอมความจนศาลแรงงานกลางพิพากษาตามยอมเสร็จสิ้นไปเมื่อวันที่ 3 ธันวาคม 2535แล้ว แสดงว่าการส่งหมายเรียกและสำเนาคำฟ้องให้แก่จำเลย จำเลยได้รับทราบและมาตามนัดของศาลแล้ว แม้การส่งหมายเรียกและสำเนาคำฟ้องดังกล่าวจะมีบุคคลอายุไม่เกินยี่สิบปีซึ่งทำงานเป็นพนักงานของจำเลยเป็นผู้รับไว้ก็หาทำให้จำเลยได้รับความเสียหายเพราะเหตุนี้ไม่ทั้งเป็นกรณีที่จำเลยมายื่นคำร้องภายหลังศาลแรงงานกลางมีคำพิพากษาแล้ว ซึ่งต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 27ที่ศาลแรงงานกลางยกคำร้องของจำเลยชอบแล้ว อุทธรณ์ของจำเลยฟังไม่ขึ้น"พิพากษายืน.(โสภณ จันเทรมะ-เทพฤทธิ์ ศิลปานนท์-อัมพร ทองประยูร)แหล่งที่มาสำนักงานส่งเสริมงานตุลาการแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ