คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3305/2533หลักกฎหมาย: คำสั่งอันจะถือ ว่าเป็นคำสั่งระหว่างพิจารณาไม่ได้จำกัดไว้เฉพาะ คำสั่งที่สั่งก่อนมีคำพิพากษาหรือคำสั่งชี้ขาดตัด สินคดีอันเป็นประเด็นข้อพิพาทแห่งคดีเท่านั้น แม้ศาลได้ มีคำพิพากษาหรือคำสั่งชี้ขาดตัดสินคดีอันเป็นประเด็นข้อพิพาทแห่งคดีแล้วเมื่อจำเป็นต้อง ดำเนิน กระบวนพิจารณาเพื่อมีคำสั่งชี้ขาดตามคำขอของคู่ความฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งอยู่อีก คำสั่งในระหว่างการดำเนิน กระบวนพิจารณาดังกล่าวก่อนมีคำสั่งชี้ขาดตาม คำขอนั้นย่อมเป็นคำสั่งระหว่างพิจารณาเช่นเดียว กัน หลังจาก ศาลแรงงานกลาง มีคำพิพากษาชี้ขาดตัด สินในประเด็นข้อพิพาทแห่งคดีแล้ว จำเลยยื่นคำร้องขอพิจารณาใหม่ในระหว่างการไต่สวนคำร้องขอพิจารณาใหม่ดังกล่าว ศาลแรงงานกลางมีคำสั่งในคำแถลงของจำเลยที่คัดค้านคำร้องขอยื่นบัญชีระบุพยานเพิ่มเติมของโจทก์ว่า การที่ศาลอนุญาตให้โจทก์ระบุพยานเพิ่มเติมนั้นเป็นเพราะพยานเป็นเจ้าหน้าที่เดินหมายของศาลแม้โจทก์ไม่อ้างเป็นพยาน ศาลก็ต้อง เรียกพยานดังกล่าวมาเป็นพยานเพราะเป็นพยานสำคัญ คำสั่งเช่นนี้เป็นคำสั่งในระหว่างที่ ศาลแรงงานกลาง ดำเนินกระบวนพิจารณาไต่สวนคำร้องขอพิจารณาใหม่ก่อนที่จะมีคำสั่งชี้ขาดอนุญาตให้พิจารณาใหม่หรือไม่จึงเป็นคำสั่งระหว่างพิจารณา หากจำเลยจะอุทธรณ์คำสั่งนั้นก็ต้องโต้แย้งคัดค้านไว้ เมื่อศาลมีคำสั่งในคำแถลงดังกล่าววันเดียวกันกับวันที่จำเลยยื่นคำแถลง ถือ ว่าจำเลยทราบคำสั่งในวันนั้นและศาลนัดฟังคำพิพากษาหลังวันมีคำสั่งถึง 2 วัน จำเลยจึงมีโอกาสโต้แย้งคัดค้านคำสั่งได้ เมื่อไม่โต้แย้งคัดค้าน จำเลยย่อมไม่มีสิทธิอุทธรณ์คำสั่งดังกล่าว.คดีนี้สืบเนื่องมาจากศาลแรงงานกลางพิพากษาให้จำเลยซึ่งขาดนัดยื่นคำให้การและขาดนัดพิจารณาแพ้คดีในประเด็นข้อพิพาท จำเลยยื่นคำร้องขอพิจารณาใหม่ในระหว่างไต่สวนคำร้องดังกล่าวโจทก์ยื่นคำร้องขอยื่นบัญชีระบุพยานเพิ่มเติม ศาลแรงงานกลางมีคำสั่งอนุญาต ต่อมาจำเลยยื่นคำแถลงคัดค้านว่า โจทก์ยื่นบัญชีระบุพยานไม่ถูกต้องตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 88 วรรคหนึ่ง ศาลแรงงานกลางมีคำสั่งในวันเดียวกันว่า การที่ศาลอนุญาตให้โจทก์ระบุพยานเพิ่มเติมนั้นเป็นเพราะพยานเป็นเจ้าหน้าที่เดินหมายของศาล แม้โจทก์ไม่อ้างเป็นพยานศาลก็จะต้องเรียกพยานดังกล่าวมาเป็นพยานศาล เพราะถือว่าเป็นพยานสำคัญ จำเลยไม่ได้โต้แย้งคัดค้านคำสั่งดังกล่าว ต่อมาอีกสองวันศาลแรงงานกลางมีคำสั่งยกคำร้องขอพิจารณาใหม่ของจำเลยจำเลยอุทธรณ์ต่อศาลฎีกาศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานรับฟังข้อเท็จจริงในเบื้องต้นว่า เมื่อวันที่ 8 สิงหาคม 2532 นายวุฒิศักดิ์พนักงานเดินหมายของศาลแรงงานกลางได้นำหมายเรียกและสำเนาคำฟ้องไปส่งที่ภูมิลำเนาของจำเลยนายสุขสวัสดิ์ลูกจ้างของจำเลยเป็นผู้เซ็นรับไว้จำเลยอุทธรณ์ข้อแรกว่า ในชั้นไต่สวนคำร้องขอพิจารณาใหม่ โจทก์เพิ่งยื่นบัญชีระบุพยานครั้งแรกเมื่อจำเลยสืบพยานไปแล้ว มิได้ยื่นก่อนวันสืบพยานไม่น้อยกว่า 3 วัน โดยไม่อ้างเหตุสมควรประการใดที่ศาลแรงงานกลางมีคำสั่งในคำแถลงของจำเลย ฉบับลงวันที่ 5 ตุลาคม2532 ว่า การที่ศาลอนุญาตให้โจทก์ระบุพยานเพิ่มเติมนั้น เป็นเพราะพยานเป็นเจ้าหน้าที่เดินหมายของศาล แม้โจทก์ไม่อ้างเป็นพยาน ศาลก็ต้องเรียกพยานดังกล่าวมาเป็นพยานศาลเพราะเป็นพยานสำคัญ คำสั่งของศาลแรงงานกลางดังกล่าวไม่ชอบด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 88 พิเคราะห์แล้วเห็นว่าคำสั่งอันจะถือว่าเป็นคำสั่งระหว่างพิจารณานั้นมิได้จำกัดไว้เฉพาะคำสั่งที่สั่งก่อนมีคำพิพากษาหรื้อคำสั่งชี้ขาดตัดสินคดีอันเป็นประเด็นข้อพิพาทแห่งคดีเท่านั้น แม้ศาลได้มีคำพิพากษาหรือคำสั่งชี้ขาดตัดสินคดีอันเป็นประเด็นข้อพิพาทแห่งคดีแล้ว เมื่อจำเป็นต้องดำเนินกระบวนพิจารณาเพื่อมีคำสั่งชี้ขาดตามคำขอของคู่ความฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งอยู่อีก คำสั่งในระหว่างการดำเนินกระบวนพิจารณาดังกล่าวก่อนมีคำสั่งชี้ขาดตามคำขอนั้น ย่อมเป็นคำสั่งระหว่างพิจารณาเช่นเดียวกัน คดีนี้ศาลแรงงานกลางได้มีคำสั่งดังกล่าวภายหลังที่ศาลแรงงานกลางได้มีคำพิพากษาชี้ขาดตัดสินในประเด็นข้อพิพาทแห่งคดีแล้ว และคำสั่งดังกล่าวนี้เป็นคำสั่งในระหว่างที่ศาลแรงงานกลางดำเนินกระบวนพิจารณาไต่สวนคำร้องขอให้พิจารณาใหม่ของจำเลยก่อนที่ศาลแรงงานกลางจะมีคำสั่งชี้ขาดอนุญาตให้พิจารณาใหม่ตามคำร้องของจำเลยหรือไม่ ดังนั้นคำสั่งของศาลแรงงานกลางดังกล่าวจึงเป็นคำสั่งระหว่างพิจารณา หากจำเลยไม่เห็นด้วย และจะอุทธรณ์คำสั่งนั้นก็จะต้องโต้แย้งคัดค้านไว้ คดีนี้ศาลแรงงานกลางมีคำสั่งในคำแถลงดังกล่าววันเดียวกันกับวันที่จำเลยยื่นคำแถลง ถือว่าจำเลยทราบคำสั่งในวันนั้น และศาลแรงงานกลางนัดฟังคำพิพากษาหลังจากวันมีคำสั่งถึง2 วัน จำเลยจึงมีโอกาสที่จะโต้แย้งคัดค้านคำสั่งใด เมื่อไม่โต้แย้งคัดค้าน จำเลยย่อมไม่มีสิทธิอุทธรณ์คัดค้านคำสั่งดังกล่าว ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 226 ประกอบด้วยพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ. 2522มาตรา 31 ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัยฯลฯพิพากษายืน. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3305/2533นาย เสริม พงศ์ อรรณพกาญจ นาโจทก์บริษัท มา โค ( ไทย แลนด์ ) จำกัดจำเลย ป.วิ.พ. ม. 226 พ.ร.บ.จัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ.2522 ม. 31คำสั่งอันจะถือ ว่าเป็นคำสั่งระหว่างพิจารณาไม่ได้จำกัดไว้เฉพาะ คำสั่งที่สั่งก่อนมีคำพิพากษาหรือคำสั่งชี้ขาดตัด สินคดีอันเป็นประเด็นข้อพิพาทแห่งคดีเท่านั้น แม้ศาลได้ มีคำพิพากษาหรือคำสั่งชี้ขาดตัดสินคดีอันเป็นประเด็นข้อพิพาทแห่งคดีแล้วเมื่อจำเป็นต้อง ดำเนิน กระบวนพิจารณาเพื่อมีคำสั่งชี้ขาดตามคำขอของคู่ความฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งอยู่อีก คำสั่งในระหว่างการดำเนิน กระบวนพิจารณาดังกล่าวก่อนมีคำสั่งชี้ขาดตาม คำขอนั้นย่อมเป็นคำสั่งระหว่างพิจารณาเช่นเดียว กัน หลังจาก ศาลแรงงานกลาง มีคำพิพากษาชี้ขาดตัด สินในประเด็นข้อพิพาทแห่งคดีแล้ว จำเลยยื่นคำร้องขอพิจารณาใหม่ในระหว่างการไต่สวนคำร้องขอพิจารณาใหม่ดังกล่าว ศาลแรงงานกลางมีคำสั่งในคำแถลงของจำเลยที่คัดค้านคำร้องขอยื่นบัญชีระบุพยานเพิ่มเติมของโจทก์ว่า การที่ศาลอนุญาตให้โจทก์ระบุพยานเพิ่มเติมนั้นเป็นเพราะพยานเป็นเจ้าหน้าที่เดินหมายของศาลแม้โจทก์ไม่อ้างเป็นพยาน ศาลก็ต้อง เรียกพยานดังกล่าวมาเป็นพยานเพราะเป็นพยานสำคัญ คำสั่งเช่นนี้เป็นคำสั่งในระหว่างที่ ศาลแรงงานกลาง ดำเนินกระบวนพิจารณาไต่สวนคำร้องขอพิจารณาใหม่ก่อนที่จะมีคำสั่งชี้ขาดอนุญาตให้พิจารณาใหม่หรือไม่จึงเป็นคำสั่งระหว่างพิจารณา หากจำเลยจะอุทธรณ์คำสั่งนั้นก็ต้องโต้แย้งคัดค้านไว้ เมื่อศาลมีคำสั่งในคำแถลงดังกล่าววันเดียวกันกับวันที่จำเลยยื่นคำแถลง ถือ ว่าจำเลยทราบคำสั่งในวันนั้นและศาลนัดฟังคำพิพากษาหลังวันมีคำสั่งถึง 2 วัน จำเลยจึงมีโอกาสโต้แย้งคัดค้านคำสั่งได้ เมื่อไม่โต้แย้งคัดค้าน จำเลยย่อมไม่มีสิทธิอุทธรณ์คำสั่งดังกล่าว.คดีนี้สืบเนื่องมาจากศาลแรงงานกลางพิพากษาให้จำเลยซึ่งขาดนัดยื่นคำให้การและขาดนัดพิจารณาแพ้คดีในประเด็นข้อพิพาท จำเลยยื่นคำร้องขอพิจารณาใหม่ในระหว่างไต่สวนคำร้องดังกล่าวโจทก์ยื่นคำร้องขอยื่นบัญชีระบุพยานเพิ่มเติม ศาลแรงงานกลางมีคำสั่งอนุญาต ต่อมาจำเลยยื่นคำแถลงคัดค้านว่า โจทก์ยื่นบัญชีระบุพยานไม่ถูกต้องตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 88 วรรคหนึ่ง ศาลแรงงานกลางมีคำสั่งในวันเดียวกันว่า การที่ศาลอนุญาตให้โจทก์ระบุพยานเพิ่มเติมนั้นเป็นเพราะพยานเป็นเจ้าหน้าที่เดินหมายของศาล แม้โจทก์ไม่อ้างเป็นพยานศาลก็จะต้องเรียกพยานดังกล่าวมาเป็นพยานศาล เพราะถือว่าเป็นพยานสำคัญ จำเลยไม่ได้โต้แย้งคัดค้านคำสั่งดังกล่าว ต่อมาอีกสองวันศาลแรงงานกลางมีคำสั่งยกคำร้องขอพิจารณาใหม่ของจำเลยจำเลยอุทธรณ์ต่อศาลฎีกาศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานรับฟังข้อเท็จจริงในเบื้องต้นว่า เมื่อวันที่ 8 สิงหาคม 2532 นายวุฒิศักดิ์พนักงานเดินหมายของศาลแรงงานกลางได้นำหมายเรียกและสำเนาคำฟ้องไปส่งที่ภูมิลำเนาของจำเลยนายสุขสวัสดิ์ลูกจ้างของจำเลยเป็นผู้เซ็นรับไว้จำเลยอุทธรณ์ข้อแรกว่า ในชั้นไต่สวนคำร้องขอพิจารณาใหม่ โจทก์เพิ่งยื่นบัญชีระบุพยานครั้งแรกเมื่อจำเลยสืบพยานไปแล้ว มิได้ยื่นก่อนวันสืบพยานไม่น้อยกว่า 3 วัน โดยไม่อ้างเหตุสมควรประการใดที่ศาลแรงงานกลางมีคำสั่งในคำแถลงของจำเลย ฉบับลงวันที่ 5 ตุลาคม2532 ว่า การที่ศาลอนุญาตให้โจทก์ระบุพยานเพิ่มเติมนั้น เป็นเพราะพยานเป็นเจ้าหน้าที่เดินหมายของศาล แม้โจทก์ไม่อ้างเป็นพยาน ศาลก็ต้องเรียกพยานดังกล่าวมาเป็นพยานศาลเพราะเป็นพยานสำคัญ คำสั่งของศาลแรงงานกลางดังกล่าวไม่ชอบด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 88 พิเคราะห์แล้วเห็นว่าคำสั่งอันจะถือว่าเป็นคำสั่งระหว่างพิจารณานั้นมิได้จำกัดไว้เฉพาะคำสั่งที่สั่งก่อนมีคำพิพากษาหรื้อคำสั่งชี้ขาดตัดสินคดีอันเป็นประเด็นข้อพิพาทแห่งคดีเท่านั้น แม้ศาลได้มีคำพิพากษาหรือคำสั่งชี้ขาดตัดสินคดีอันเป็นประเด็นข้อพิพาทแห่งคดีแล้ว เมื่อจำเป็นต้องดำเนินกระบวนพิจารณาเพื่อมีคำสั่งชี้ขาดตามคำขอของคู่ความฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งอยู่อีก คำสั่งในระหว่างการดำเนินกระบวนพิจารณาดังกล่าวก่อนมีคำสั่งชี้ขาดตามคำขอนั้น ย่อมเป็นคำสั่งระหว่างพิจารณาเช่นเดียวกัน คดีนี้ศาลแรงงานกลางได้มีคำสั่งดังกล่าวภายหลังที่ศาลแรงงานกลางได้มีคำพิพากษาชี้ขาดตัดสินในประเด็นข้อพิพาทแห่งคดีแล้ว และคำสั่งดังกล่าวนี้เป็นคำสั่งในระหว่างที่ศาลแรงงานกลางดำเนินกระบวนพิจารณาไต่สวนคำร้องขอให้พิจารณาใหม่ของจำเลยก่อนที่ศาลแรงงานกลางจะมีคำสั่งชี้ขาดอนุญาตให้พิจารณาใหม่ตามคำร้องของจำเลยหรือไม่ ดังนั้นคำสั่งของศาลแรงงานกลางดังกล่าวจึงเป็นคำสั่งระหว่างพิจารณา หากจำเลยไม่เห็นด้วย และจะอุทธรณ์คำสั่งนั้นก็จะต้องโต้แย้งคัดค้านไว้ คดีนี้ศาลแรงงานกลางมีคำสั่งในคำแถลงดังกล่าววันเดียวกันกับวันที่จำเลยยื่นคำแถลง ถือว่าจำเลยทราบคำสั่งในวันนั้น และศาลแรงงานกลางนัดฟังคำพิพากษาหลังจากวันมีคำสั่งถึง2 วัน จำเลยจึงมีโอกาสที่จะโต้แย้งคัดค้านคำสั่งใด เมื่อไม่โต้แย้งคัดค้าน จำเลยย่อมไม่มีสิทธิอุทธรณ์คัดค้านคำสั่งดังกล่าว ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 226 ประกอบด้วยพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ. 2522มาตรา 31 ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัยฯลฯพิพากษายืน.(ปรีชา ธนานันท์-ศักดา โมกขมรรคกุล-ตัน เวทไว)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: คดีนี้สืบเนื่องมาจากศาลแรงงานกลางพิพากษาให้จำเลยซึ่งขาดนัดยื่นคำให้การและขาดนัดพิจารณาแพ้คดีในประเด็นข้อพิพาท จำเลยยื่นคำร้องขอพิจารณาใหม่ในระหว่างไต่สวนคำร้องดังกล่าวโจทก์ยื่นคำร้องขอยื่นบัญชีระบุพยานเพิ่มเติม ศาลแรงงานกลางมีคำสั่งอนุญาต ต่อมาจำเลยยื่นคำแถลงคัดค้านว่า โจทก์ยื่นบัญชีระบุพยานไม่ถูกต้องตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 88 วรรคหนึ่ง ศาลแรงงานกลางมีคำสั่งในวันเดียวกันว่า การที่ศาลอนุญาตให้โจทก์ระบุพยานเพิ่มเติมนั้นเป็นเพราะพยานเป็นเจ้าหน้าที่เดินหมายของศาล แม้โจทก์ไม่อ้างเป็นพยานศาลก็จะต้องเรียกพยานดังกล่าวมาเป็นพยานศาล เพราะถือว่าเป็นพยานสำคัญ จำเลยไม่ได้โต้แย้งคัดค้านคำสั่งดังกล่าว ต่อมาอีกสองวันศาลแรงงานกลางมีคำสั่งยกคำร้องขอพิจารณาใหม่ของจำเลยจำเลยอุทธรณ์ต่อศาลฎีกาศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานรับฟังข้อเท็จจริงในเบื้องต้นว่า เมื่อวันที่ 8 สิงหาคม 2532 นายวุฒิศักดิ์พนักงานเดินหมายของศาลแรงงานกลางได้นำหมายเรียกและสำเนาคำฟ้องไปส่งที่ภูมิลำเนาของจำเลยนายสุขสวัสดิ์ลูกจ้างของจำเลยเป็นผู้เซ็นรับไว้จำเลยอุทธรณ์ข้อแรกว่า ในชั้นไต่สวนคำร้องขอพิจารณาใหม่ โจทก์เพิ่งยื่นบัญชีระบุพยานครั้งแรกเมื่อจำเลยสืบพยานไปแล้ว มิได้ยื่นก่อนวันสืบพยานไม่น้อยกว่า 3 วัน โดยไม่อ้างเหตุสมควรประการใดที่ศาลแรงงานกลางมีคำสั่งในคำแถลงของจำเลย ฉบับลงวันที่ 5 ตุลาคม2532 ว่า การที่ศาลอนุญาตให้โจทก์ระบุพยานเพิ่มเติมนั้น เป็นเพราะพยานเป็นเจ้าหน้าที่เดินหมายของศาล แม้โจทก์ไม่อ้างเป็นพยาน ศาลก็ต้องเรียกพยานดังกล่าวมาเป็นพยานศาลเพราะเป็นพยานสำคัญ คำสั่งของศาลแรงงานกลางดังกล่าวไม่ชอบด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 88 พิเคราะห์แล้วเห็นว่าคำสั่งอันจะถือว่าเป็นคำสั่งระหว่างพิจารณานั้นมิได้จำกัดไว้เฉพาะคำสั่งที่สั่งก่อนมีคำพิพากษาหรื้อคำสั่งชี้ขาดตัดสินคดีอันเป็นประเด็นข้อพิพาทแห่งคดีเท่านั้น แม้ศาลได้มีคำพิพากษาหรือคำสั่งชี้ขาดตัดสินคดีอันเป็นประเด็นข้อพิพาทแห่งคดีแล้ว เมื่อจำเป็นต้องดำเนินกระบวนพิจารณาเพื่อมีคำสั่งชี้ขาดตามคำขอของคู่ความฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งอยู่อีก คำสั่งในระหว่างการดำเนินกระบวนพิจารณาดังกล่าวก่อนมีคำสั่งชี้ขาดตามคำขอนั้น ย่อมเป็นคำสั่งระหว่างพิจารณาเช่นเดียวกัน คดีนี้ศาลแรงงานกลางได้มีคำสั่งดังกล่าวภายหลังที่ศาลแรงงานกลางได้มีคำพิพากษาชี้ขาดตัดสินในประเด็นข้อพิพาทแห่งคดีแล้ว และคำสั่งดังกล่าวนี้เป็นคำสั่งในระหว่างที่ศาลแรงงานกลางดำเนินกระบวนพิจารณาไต่สวนคำร้องขอให้พิจารณาใหม่ของจำเลยก่อนที่ศาลแรงงานกลางจะมีคำสั่งชี้ขาดอนุญาตให้พิจารณาใหม่ตามคำร้องของจำเลยหรือไม่ ดังนั้นคำสั่งของศาลแรงงานกลางดังกล่าวจึงเป็นคำสั่งระหว่างพิจารณา หากจำเลยไม่เห็นด้วย และจะอุทธรณ์คำสั่งนั้นก็จะต้องโต้แย้งคัดค้านไว้ คดีนี้ศาลแรงงานกลางมีคำสั่งในคำแถลงดังกล่าววันเดียวกันกับวันที่จำเลยยื่นคำแถลง ถือว่าจำเลยทราบคำสั่งในวันนั้น และศาลแรงงานกลางนัดฟังคำพิพากษาหลังจากวันมีคำสั่งถึง2 วัน จำเลยจึงมีโอกาสที่จะโต้แย้งคัดค้านคำสั่งใด เมื่อไม่โต้แย้งคัดค้าน จำเลยย่อมไม่มีสิทธิอุทธรณ์คัดค้านคำสั่งดังกล่าว ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 226 ประกอบด้วยพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ. 2522มาตรา 31 ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัยฯลฯพิพากษายืน. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3305/2533นาย เสริม พงศ์ อรรณพกาญจ นาโจทก์บริษัท มา โค ( ไทย แลนด์ ) จำกัดจำเลย ป.วิ.พ. ม. 226 พ.ร.บ.จัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ.2522 ม. 31คำสั่งอันจะถือ ว่าเป็นคำสั่งระหว่างพิจารณาไม่ได้จำกัดไว้เฉพาะ คำสั่งที่สั่งก่อนมีคำพิพากษาหรือคำสั่งชี้ขาดตัด สินคดีอันเป็นประเด็นข้อพิพาทแห่งคดีเท่านั้น แม้ศาลได้ มีคำพิพากษาหรือคำสั่งชี้ขาดตัดสินคดีอันเป็นประเด็นข้อพิพาทแห่งคดีแล้วเมื่อจำเป็นต้อง ดำเนิน กระบวนพิจารณาเพื่อมีคำสั่งชี้ขาดตามคำขอของคู่ความฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งอยู่อีก คำสั่งในระหว่างการดำเนิน กระบวนพิจารณาดังกล่าวก่อนมีคำสั่งชี้ขาดตาม คำขอนั้นย่อมเป็นคำสั่งระหว่างพิจารณาเช่นเดียว กัน หลังจาก ศาลแรงงานกลาง มีคำพิพากษาชี้ขาดตัด สินในประเด็นข้อพิพาทแห่งคดีแล้ว จำเลยยื่นคำร้องขอพิจารณาใหม่ในระหว่างการไต่สวนคำร้องขอพิจารณาใหม่ดังกล่าว ศาลแรงงานกลางมีคำสั่งในคำแถลงของจำเลยที่คัดค้านคำร้องขอยื่นบัญชีระบุพยานเพิ่มเติมของโจทก์ว่า การที่ศาลอนุญาตให้โจทก์ระบุพยานเพิ่มเติมนั้นเป็นเพราะพยานเป็นเจ้าหน้าที่เดินหมายของศาลแม้โจทก์ไม่อ้างเป็นพยาน ศาลก็ต้อง เรียกพยานดังกล่าวมาเป็นพยานเพราะเป็นพยานสำคัญ คำสั่งเช่นนี้เป็นคำสั่งในระหว่างที่ ศาลแรงงานกลาง ดำเนินกระบวนพิจารณาไต่สวนคำร้องขอพิจารณาใหม่ก่อนที่จะมีคำสั่งชี้ขาดอนุญาตให้พิจารณาใหม่หรือไม่จึงเป็นคำสั่งระหว่างพิจารณา หากจำเลยจะอุทธรณ์คำสั่งนั้นก็ต้องโต้แย้งคัดค้านไว้ เมื่อศาลมีคำสั่งในคำแถลงดังกล่าววันเดียวกันกับวันที่จำเลยยื่นคำแถลง ถือ ว่าจำเลยทราบคำสั่งในวันนั้นและศาลนัดฟังคำพิพากษาหลังวันมีคำสั่งถึง 2 วัน จำเลยจึงมีโอกาสโต้แย้งคัดค้านคำสั่งได้ เมื่อไม่โต้แย้งคัดค้าน จำเลยย่อมไม่มีสิทธิอุทธรณ์คำสั่งดังกล่าว.คดีนี้สืบเนื่องมาจากศาลแรงงานกลางพิพากษาให้จำเลยซึ่งขาดนัดยื่นคำให้การและขาดนัดพิจารณาแพ้คดีในประเด็นข้อพิพาท จำเลยยื่นคำร้องขอพิจารณาใหม่ในระหว่างไต่สวนคำร้องดังกล่าวโจทก์ยื่นคำร้องขอยื่นบัญชีระบุพยานเพิ่มเติม ศาลแรงงานกลางมีคำสั่งอนุญาต ต่อมาจำเลยยื่นคำแถลงคัดค้านว่า โจทก์ยื่นบัญชีระบุพยานไม่ถูกต้องตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 88 วรรคหนึ่ง ศาลแรงงานกลางมีคำสั่งในวันเดียวกันว่า การที่ศาลอนุญาตให้โจทก์ระบุพยานเพิ่มเติมนั้นเป็นเพราะพยานเป็นเจ้าหน้าที่เดินหมายของศาล แม้โจทก์ไม่อ้างเป็นพยานศาลก็จะต้องเรียกพยานดังกล่าวมาเป็นพยานศาล เพราะถือว่าเป็นพยานสำคัญ จำเลยไม่ได้โต้แย้งคัดค้านคำสั่งดังกล่าว ต่อมาอีกสองวันศาลแรงงานกลางมีคำสั่งยกคำร้องขอพิจารณาใหม่ของจำเลยจำเลยอุทธรณ์ต่อศาลฎีกาศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานรับฟังข้อเท็จจริงในเบื้องต้นว่า เมื่อวันที่ 8 สิงหาคม 2532 นายวุฒิศักดิ์พนักงานเดินหมายของศาลแรงงานกลางได้นำหมายเรียกและสำเนาคำฟ้องไปส่งที่ภูมิลำเนาของจำเลยนายสุขสวัสดิ์ลูกจ้างของจำเลยเป็นผู้เซ็นรับไว้จำเลยอุทธรณ์ข้อแรกว่า ในชั้นไต่สวนคำร้องขอพิจารณาใหม่ โจทก์เพิ่งยื่นบัญชีระบุพยานครั้งแรกเมื่อจำเลยสืบพยานไปแล้ว มิได้ยื่นก่อนวันสืบพยานไม่น้อยกว่า 3 วัน โดยไม่อ้างเหตุสมควรประการใดที่ศาลแรงงานกลางมีคำสั่งในคำแถลงของจำเลย ฉบับลงวันที่ 5 ตุลาคม2532 ว่า การที่ศาลอนุญาตให้โจทก์ระบุพยานเพิ่มเติมนั้น เป็นเพราะพยานเป็นเจ้าหน้าที่เดินหมายของศาล แม้โจทก์ไม่อ้างเป็นพยาน ศาลก็ต้องเรียกพยานดังกล่าวมาเป็นพยานศาลเพราะเป็นพยานสำคัญ คำสั่งของศาลแรงงานกลางดังกล่าวไม่ชอบด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 88 พิเคราะห์แล้วเห็นว่าคำสั่งอันจะถือว่าเป็นคำสั่งระหว่างพิจารณานั้นมิได้จำกัดไว้เฉพาะคำสั่งที่สั่งก่อนมีคำพิพากษาหรื้อคำสั่งชี้ขาดตัดสินคดีอันเป็นประเด็นข้อพิพาทแห่งคดีเท่านั้น แม้ศาลได้มีคำพิพากษาหรือคำสั่งชี้ขาดตัดสินคดีอันเป็นประเด็นข้อพิพาทแห่งคดีแล้ว เมื่อจำเป็นต้องดำเนินกระบวนพิจารณาเพื่อมีคำสั่งชี้ขาดตามคำขอของคู่ความฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งอยู่อีก คำสั่งในระหว่างการดำเนินกระบวนพิจารณาดังกล่าวก่อนมีคำสั่งชี้ขาดตามคำขอนั้น ย่อมเป็นคำสั่งระหว่างพิจารณาเช่นเดียวกัน คดีนี้ศาลแรงงานกลางได้มีคำสั่งดังกล่าวภายหลังที่ศาลแรงงานกลางได้มีคำพิพากษาชี้ขาดตัดสินในประเด็นข้อพิพาทแห่งคดีแล้ว และคำสั่งดังกล่าวนี้เป็นคำสั่งในระหว่างที่ศาลแรงงานกลางดำเนินกระบวนพิจารณาไต่สวนคำร้องขอให้พิจารณาใหม่ของจำเลยก่อนที่ศาลแรงงานกลางจะมีคำสั่งชี้ขาดอนุญาตให้พิจารณาใหม่ตามคำร้องของจำเลยหรือไม่ ดังนั้นคำสั่งของศาลแรงงานกลางดังกล่าวจึงเป็นคำสั่งระหว่างพิจารณา หากจำเลยไม่เห็นด้วย และจะอุทธรณ์คำสั่งนั้นก็จะต้องโต้แย้งคัดค้านไว้ คดีนี้ศาลแรงงานกลางมีคำสั่งในคำแถลงดังกล่าววันเดียวกันกับวันที่จำเลยยื่นคำแถลง ถือว่าจำเลยทราบคำสั่งในวันนั้น และศาลแรงงานกลางนัดฟังคำพิพากษาหลังจากวันมีคำสั่งถึง2 วัน จำเลยจึงมีโอกาสที่จะโต้แย้งคัดค้านคำสั่งใด เมื่อไม่โต้แย้งคัดค้าน จำเลยย่อมไม่มีสิทธิอุทธรณ์คัดค้านคำสั่งดังกล่าว ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 226 ประกอบด้วยพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ. 2522มาตรา 31 ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัยฯลฯพิพากษายืน.(ปรีชา ธนานันท์-ศักดา โมกขมรรคกุล-ตัน เวทไว)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ