คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 58593หลักกฎหมาย: ความว่า จำเลยที่ 1 ถึงที่ 5 ฎีกาคำสั่ง ศาลชั้นต้นสั่งว่าการจะอนุญาตให้ทุเลาการบังคับไว้หรือไม่เป็นเรื่องของแต่ละศาล ที่พิจารณาคดีนั้น คดีอยู่ในชั้นศาลอุทธรณ์ จำเลยจึงไม่มีสิทธิ ฎีกาคำสั่งไม่อนุญาตให้ทุเลาการบังคับคดีของศาลอุทธรณ์ จึงไม่รับ ฎีกาจำเลยที่ 1 ถึงที่ 5 เห็นว่า การที่ศาลอุทธรณ์ไม่อนุญาตให้ทุเลาการบังคับคดี จำเลยที่ 1 ถึงที่ 5 นั้น ไม่ปรากฏว่ามีประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตราใดบัญญัติห้ามฎีกาคำสั่งหรือให้ถือว่าคำสั่งดังกล่าวเป็นที่สุด และศาลอุทธรณ์มิได้ใช้ดุลพินิจ เพราะมิได้ให้เหตุผลในการไม่อนุญาตให้ทุเลาการบังคับโปรดมีคำสั่งให้รับฎีกาของจำเลยที่ 1 ถึงที่ 5 ไว้พิจารณาต่อไปหมายเหตุ โจทก์ยังไม่ได้รับสำเนาคำร้องคดีสืบเนื่องมาจากศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยทั้งหกและบริวาร ออกจากบ้านพิพาท จำเลยที่ 1 ถึงที่ 5 อุทธรณ์ และยื่นคำร้อง ขอทุเลาการบังคับคดี ศาลอุทธรณ์สั่งคำร้องขอทุเลาการบังคับคดีว่า คดีไม่มีเหตุสมควรอนุญาตให้ทุเลาการบังคับ ยกคำร้องจำเลยที่ 1 ถึงที่ 5 ฎีกาคำสั่ง ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับฎีกาดังกล่าว (ถ้อยคำสำนวน อันดับ 3)จำเลยที่ 1 ถึงที่ 5 จึงยื่นคำร้องนี้ (ถ้อยคำสำนวน อันดับ 4)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว การขอทุเลาการบังคับตามคำพิพากษาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 231 เป็นเรื่องที่กฎหมายกำหนดวิธีการไว้เป็นพิเศษ จึงไม่อยู่ในบังคับแห่งการอุทธรณ์และฎีกาอย่างเรื่องอื่น ๆ คดีนี้อยู่ในอำนาจของศาลอุทธรณ์ เมื่อศาลอุทธรณ์สั่งไม่อนุญาตให้ทุเลาการบังคับไว้ในระหว่างอุทธรณ์คู่ความจะฎีกาคำสั่งศาลอุทธรณ์อีกไม่ได้ ที่ศาลชั้นต้นสั่งไม่รับฎีกาของจำเลยจึงชอบแล้ว ให้ยกคำร้อง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 547/2537นายบรรเทิง แก่นสารโจทก์นางสาวนิตย์ คชดี กับพวกจำเลยนางสาวนิตย์ คชดี กับพวก จำเลยที่ 1 ถึงที่ 5ผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.พ. ม. 231ความว่า จำเลยที่ 1 ถึงที่ 5 ฎีกาคำสั่ง ศาลชั้นต้นสั่งว่าการจะอนุญาตให้ทุเลาการบังคับไว้หรือไม่เป็นเรื่องของแต่ละศาล ที่พิจารณาคดีนั้น คดีอยู่ในชั้นศาลอุทธรณ์ จำเลยจึงไม่มีสิทธิ ฎีกาคำสั่งไม่อนุญาตให้ทุเลาการบังคับคดีของศาลอุทธรณ์ จึงไม่รับ ฎีกาจำเลยที่ 1 ถึงที่ 5 เห็นว่า การที่ศาลอุทธรณ์ไม่อนุญาตให้ทุเลาการบังคับคดี จำเลยที่ 1 ถึงที่ 5 นั้น ไม่ปรากฏว่ามีประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตราใดบัญญัติห้ามฎีกาคำสั่งหรือให้ถือว่าคำสั่งดังกล่าวเป็นที่สุด และศาลอุทธรณ์มิได้ใช้ดุลพินิจ เพราะมิได้ให้เหตุผลในการไม่อนุญาตให้ทุเลาการบังคับโปรดมีคำสั่งให้รับฎีกาของจำเลยที่ 1 ถึงที่ 5 ไว้พิจารณาต่อไปหมายเหตุ โจทก์ยังไม่ได้รับสำเนาคำร้องคดีสืบเนื่องมาจากศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยทั้งหกและบริวาร ออกจากบ้านพิพาท จำเลยที่ 1 ถึงที่ 5 อุทธรณ์ และยื่นคำร้อง ขอทุเลาการบังคับคดี ศาลอุทธรณ์สั่งคำร้องขอทุเลาการบังคับคดีว่า คดีไม่มีเหตุสมควรอนุญาตให้ทุเลาการบังคับ ยกคำร้องจำเลยที่ 1 ถึงที่ 5 ฎีกาคำสั่ง ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับฎีกาดังกล่าว (ถ้อยคำสำนวน อันดับ 3)จำเลยที่ 1 ถึงที่ 5 จึงยื่นคำร้องนี้ (ถ้อยคำสำนวน อันดับ 4)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว การขอทุเลาการบังคับตามคำพิพากษาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 231 เป็นเรื่องที่กฎหมายกำหนดวิธีการไว้เป็นพิเศษ จึงไม่อยู่ในบังคับแห่งการอุทธรณ์และฎีกาอย่างเรื่องอื่น ๆ คดีนี้อยู่ในอำนาจของศาลอุทธรณ์ เมื่อศาลอุทธรณ์สั่งไม่อนุญาตให้ทุเลาการบังคับไว้ในระหว่างอุทธรณ์คู่ความจะฎีกาคำสั่งศาลอุทธรณ์อีกไม่ได้ ที่ศาลชั้นต้นสั่งไม่รับฎีกาของจำเลยจึงชอบแล้ว ให้ยกคำร้อง(ปรีชา เฉลิมวณิชย์-อุระ หวังอ้อมกลาง-ปราโมทย์ ชพานนท์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 547/2537นายบรรเทิง แก่นสารโจทก์นางสาวนิตย์ คชดี กับพวกจำเลยนางสาวนิตย์ คชดี กับพวก จำเลยที่ 1 ถึงที่ 5ผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.พ. ม. 231ความว่า จำเลยที่ 1 ถึงที่ 5 ฎีกาคำสั่ง ศาลชั้นต้นสั่งว่าการจะอนุญาตให้ทุเลาการบังคับไว้หรือไม่เป็นเรื่องของแต่ละศาล ที่พิจารณาคดีนั้น คดีอยู่ในชั้นศาลอุทธรณ์ จำเลยจึงไม่มีสิทธิ ฎีกาคำสั่งไม่อนุญาตให้ทุเลาการบังคับคดีของศาลอุทธรณ์ จึงไม่รับ ฎีกาจำเลยที่ 1 ถึงที่ 5 เห็นว่า การที่ศาลอุทธรณ์ไม่อนุญาตให้ทุเลาการบังคับคดี จำเลยที่ 1 ถึงที่ 5 นั้น ไม่ปรากฏว่ามีประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตราใดบัญญัติห้ามฎีกาคำสั่งหรือให้ถือว่าคำสั่งดังกล่าวเป็นที่สุด และศาลอุทธรณ์มิได้ใช้ดุลพินิจ เพราะมิได้ให้เหตุผลในการไม่อนุญาตให้ทุเลาการบังคับโปรดมีคำสั่งให้รับฎีกาของจำเลยที่ 1 ถึงที่ 5 ไว้พิจารณาต่อไปหมายเหตุ โจทก์ยังไม่ได้รับสำเนาคำร้องคดีสืบเนื่องมาจากศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยทั้งหกและบริวาร ออกจากบ้านพิพาท จำเลยที่ 1 ถึงที่ 5 อุทธรณ์ และยื่นคำร้อง ขอทุเลาการบังคับคดี ศาลอุทธรณ์สั่งคำร้องขอทุเลาการบังคับคดีว่า คดีไม่มีเหตุสมควรอนุญาตให้ทุเลาการบังคับ ยกคำร้องจำเลยที่ 1 ถึงที่ 5 ฎีกาคำสั่ง ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับฎีกาดังกล่าว (ถ้อยคำสำนวน อันดับ 3)จำเลยที่ 1 ถึงที่ 5 จึงยื่นคำร้องนี้ (ถ้อยคำสำนวน อันดับ 4)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว การขอทุเลาการบังคับตามคำพิพากษาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 231 เป็นเรื่องที่กฎหมายกำหนดวิธีการไว้เป็นพิเศษ จึงไม่อยู่ในบังคับแห่งการอุทธรณ์และฎีกาอย่างเรื่องอื่น ๆ คดีนี้อยู่ในอำนาจของศาลอุทธรณ์ เมื่อศาลอุทธรณ์สั่งไม่อนุญาตให้ทุเลาการบังคับไว้ในระหว่างอุทธรณ์คู่ความจะฎีกาคำสั่งศาลอุทธรณ์อีกไม่ได้ ที่ศาลชั้นต้นสั่งไม่รับฎีกาของจำเลยจึงชอบแล้ว ให้ยกคำร้อง(ปรีชา เฉลิมวณิชย์-อุระ หวังอ้อมกลาง-ปราโมทย์ ชพานนท์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ