คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1219/2505หลักกฎหมาย: ความผิดฐานแสดงตนเป็นเจ้าพนักงานตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 145 นั้น จะต้องปรากฏว่าผู้กระทำผิดได้แสดงตนเป็นเจ้าพนักงานและกระทำการเป็นเจ้าพนักงานด้วยเพียงแต่แสดงตนเป็นเจ้าพนักงานแล้วก็ขึ้นเรือนปล้นทรัพย์ ยังไม่ครบองค์ความผิดมาตรานี้คดีฟังได้ว่าจำเลย 3 คนกับพวกอีก 2 คนเป็นคนร้ายปล้นทรัพย์ และคนร้ายได้ใช้ปืนยิงในขณะที่จะหนีเพื่อปกปิดการกระทำความผิดหรือเพื่อให้พ้นจากการจับกุม กระสุนปืนถูกบุตรของเจ้าทรัพย์บาดเจ็บสาหัส จำเลยทั้งสามจะมีความผิดฐานพยายามฆ่าผู้อื่น ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288,80 ด้วย ก็จะต้องได้ความว่าจำเลยทั้งสามคนร่วมกันในการพยายามฆ่า เมื่อไม่ได้ความว่าใครเป็นคนยิงและผู้ที่ไม่ได้ยิงได้ร่วมกระทำความผิดในการพยายามฆ่าด้วยหรือไม่ ย่อมลงโทษจำเลยตามมาตรานี้ไม่ได้ข้อเท็จจริงฟังได้ว่าจำเลยทั้งสามกับพวกอีก 2 คน ได้ไปปล้นบ้านนางเอ็ง สุวรรณเจริญ นางเอ็งไม่อยู่บ้าน มีแต่นางสาวบังอรบุตรีเฝ้าบ้านแต่ผู้เดียว จำเลยกับพวกแจ้งกับนางสาวบังอรว่าเป็นเจ้าพนักงานจะมาค้นของเถื่อน นางสาวบังอรไม่ยอมให้ค้น จำเลยกับพวกก็ขึ้นเรือนผลักประตูเข้าปล้นเอาทรัพย์ เมื่อจำเลยกับพวกลงจากเรือนแล้ว นางสาวบังอรตามไปร้องบอกกล่าว คนร้ายได้ใช้ปืนที่ปล้นเอาไปยิงมาถูกนางสาวบังอรได้รับบาดเจ็บสาหัสศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยกระทำผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288, 80, 340, 045 พระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ พ.ศ. 2490มาตรา 7, 72 (ตามที่โจทก์ขอให้ลงโทษ) แต่ให้ลงโทษจำเลยตามมาตรา340 อันเป็นความผิดที่มีกำหนดโทษสูงจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์เห็นว่าจำเลยมีความผิดตามมาตรา 145 กระทงหนึ่งฐานปล้นทรัพย์และใช้ปืนยิงเวลาปล้น และฐานพยายามฆ่า รวม 2 บทตามมาตรา 340, 288, 80 กระทงหนึ่งและฐานมีอาวุธปืนและกระสุนปืนฯกระทงหนึ่ง แต่พิพากษายืนในผลจำเลยฎีกาศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงตามศาลล่าง แล้ววินิจฉัยข้อกฎหมายว่าความผิดตามมาตรา 145 ฐานแสดงตนเป็นเจ้าพนักงานนั้นจะต้องปรากฏว่าจำเลยได้แสดงตนเป็นเจ้าพนักงานและกระทำการเป็นเจ้าพนักงานด้วยเมื่อได้ความเพียงว่าจำเลยแสดงตนเป็นเจ้าพนักงานแล้วก็ขึ้นเรือนปล้นทรัพย์ การกระทำของจำเลยจึงฟังไม่ครบองค์ความผิดมาตรานี้ส่วนฐานพยายามฆ่าตามมาตรา 288, 80 นั้น จะต้องได้ความว่าใครเป็นผู้ลงมือยิงนางสาวบังอรโดยเจตนาฆ่า ถ้าจะเอาผิดแก่จำเลยทั้ง 3 คน ก็จะต้องได้ความว่าจำเลยทั้ง 3 คนร่วมกันในการพยายามฆ่าแต่ทางพิจารณาไม่ปรากฏว่าใครเป็นคนยิง และผู้ที่ไม่ได้ยิงได้ร่วมกระทำผิดในการพยายามฆ่าด้วยหรือไม่ จึงลงโทษจำเลยตามมาตรานี้ไม่ได้พิพากษาแก้ว่าจำเลยไม่มีความผิดตามมาตรา 145, 288, 80 แห่งประมวลกฎหมายอาญา นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1219/2505อัยการจังหวัดระยองโจทก์โจทก์ร่วมโจทก์นางเอ็ง สุวรรณเจริญโจทก์นายจินดา การเวก หรือภาระเวช ที่ 1จำเลยนายม้วน หรือเทพฤทธิ์ อยู่กลัส หรือ โพธิ์สุวรรณ ที่ 2จำเลยนายชื่น หรือชวน เฉยสวัสดิ์ หรือเชยสวัสดิ์ ที่ 3จำเลย ป.อ. ม. 145, ม. 340, ม. 288, ม. 80ความผิดฐานแสดงตนเป็นเจ้าพนักงานตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 145 นั้น จะต้องปรากฏว่าผู้กระทำผิดได้แสดงตนเป็นเจ้าพนักงานและกระทำการเป็นเจ้าพนักงานด้วยเพียงแต่แสดงตนเป็นเจ้าพนักงานแล้วก็ขึ้นเรือนปล้นทรัพย์ ยังไม่ครบองค์ความผิดมาตรานี้คดีฟังได้ว่าจำเลย 3 คนกับพวกอีก 2 คนเป็นคนร้ายปล้นทรัพย์ และคนร้ายได้ใช้ปืนยิงในขณะที่จะหนีเพื่อปกปิดการกระทำความผิดหรือเพื่อให้พ้นจากการจับกุม กระสุนปืนถูกบุตรของเจ้าทรัพย์บาดเจ็บสาหัส จำเลยทั้งสามจะมีความผิดฐานพยายามฆ่าผู้อื่น ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288,80 ด้วย ก็จะต้องได้ความว่าจำเลยทั้งสามคนร่วมกันในการพยายามฆ่า เมื่อไม่ได้ความว่าใครเป็นคนยิงและผู้ที่ไม่ได้ยิงได้ร่วมกระทำความผิดในการพยายามฆ่าด้วยหรือไม่ ย่อมลงโทษจำเลยตามมาตรานี้ไม่ได้ข้อเท็จจริงฟังได้ว่าจำเลยทั้งสามกับพวกอีก 2 คน ได้ไปปล้นบ้านนางเอ็ง สุวรรณเจริญ นางเอ็งไม่อยู่บ้าน มีแต่นางสาวบังอรบุตรีเฝ้าบ้านแต่ผู้เดียว จำเลยกับพวกแจ้งกับนางสาวบังอรว่าเป็นเจ้าพนักงานจะมาค้นของเถื่อน นางสาวบังอรไม่ยอมให้ค้น จำเลยกับพวกก็ขึ้นเรือนผลักประตูเข้าปล้นเอาทรัพย์ เมื่อจำเลยกับพวกลงจากเรือนแล้ว นางสาวบังอรตามไปร้องบอกกล่าว คนร้ายได้ใช้ปืนที่ปล้นเอาไปยิงมาถูกนางสาวบังอรได้รับบาดเจ็บสาหัสศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยกระทำผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288, 80, 340, 045 พระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ พ.ศ. 2490มาตรา 7, 72 (ตามที่โจทก์ขอให้ลงโทษ) แต่ให้ลงโทษจำเลยตามมาตรา340 อันเป็นความผิดที่มีกำหนดโทษสูงจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์เห็นว่าจำเลยมีความผิดตามมาตรา 145 กระทงหนึ่งฐานปล้นทรัพย์และใช้ปืนยิงเวลาปล้น และฐานพยายามฆ่า รวม 2 บทตามมาตรา 340, 288, 80 กระทงหนึ่งและฐานมีอาวุธปืนและกระสุนปืนฯกระทงหนึ่ง แต่พิพากษายืนในผลจำเลยฎีกาศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงตามศาลล่าง แล้ววินิจฉัยข้อกฎหมายว่าความผิดตามมาตรา 145 ฐานแสดงตนเป็นเจ้าพนักงานนั้นจะต้องปรากฏว่าจำเลยได้แสดงตนเป็นเจ้าพนักงานและกระทำการเป็นเจ้าพนักงานด้วยเมื่อได้ความเพียงว่าจำเลยแสดงตนเป็นเจ้าพนักงานแล้วก็ขึ้นเรือนปล้นทรัพย์ การกระทำของจำเลยจึงฟังไม่ครบองค์ความผิดมาตรานี้ส่วนฐานพยายามฆ่าตามมาตรา 288, 80 นั้น จะต้องได้ความว่าใครเป็นผู้ลงมือยิงนางสาวบังอรโดยเจตนาฆ่า ถ้าจะเอาผิดแก่จำเลยทั้ง 3 คน ก็จะต้องได้ความว่าจำเลยทั้ง 3 คนร่วมกันในการพยายามฆ่าแต่ทางพิจารณาไม่ปรากฏว่าใครเป็นคนยิง และผู้ที่ไม่ได้ยิงได้ร่วมกระทำผิดในการพยายามฆ่าด้วยหรือไม่ จึงลงโทษจำเลยตามมาตรานี้ไม่ได้พิพากษาแก้ว่าจำเลยไม่มีความผิดตามมาตรา 145, 288, 80 แห่งประมวลกฎหมายอาญา นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์(อนุสสรนิติสาร-ชวน สิงหลกะ-คร้าม สิวายะวิโรจน์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ข้อเท็จจริงฟังได้ว่าจำเลยทั้งสามกับพวกอีก 2 คน ได้ไปปล้นบ้านนางเอ็ง สุวรรณเจริญ นางเอ็งไม่อยู่บ้าน มีแต่นางสาวบังอรบุตรีเฝ้าบ้านแต่ผู้เดียว จำเลยกับพวกแจ้งกับนางสาวบังอรว่าเป็นเจ้าพนักงานจะมาค้นของเถื่อน นางสาวบังอรไม่ยอมให้ค้น จำเลยกับพวกก็ขึ้นเรือนผลักประตูเข้าปล้นเอาทรัพย์ เมื่อจำเลยกับพวกลงจากเรือนแล้ว นางสาวบังอรตามไปร้องบอกกล่าว คนร้ายได้ใช้ปืนที่ปล้นเอาไปยิงมาถูกนางสาวบังอรได้รับบาดเจ็บสาหัสศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยกระทำผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288, 80, 340, 045 พระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ พ.ศ. 2490มาตรา 7, 72 (ตามที่โจทก์ขอให้ลงโทษ) แต่ให้ลงโทษจำเลยตามมาตรา340 อันเป็นความผิดที่มีกำหนดโทษสูงจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์เห็นว่าจำเลยมีความผิดตามมาตรา 145 กระทงหนึ่งฐานปล้นทรัพย์และใช้ปืนยิงเวลาปล้น และฐานพยายามฆ่า รวม 2 บทตามมาตรา 340, 288, 80 กระทงหนึ่งและฐานมีอาวุธปืนและกระสุนปืนฯกระทงหนึ่ง แต่พิพากษายืนในผลจำเลยฎีกาศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงตามศาลล่าง แล้ววินิจฉัยข้อกฎหมายว่าความผิดตามมาตรา 145 ฐานแสดงตนเป็นเจ้าพนักงานนั้นจะต้องปรากฏว่าจำเลยได้แสดงตนเป็นเจ้าพนักงานและกระทำการเป็นเจ้าพนักงานด้วยเมื่อได้ความเพียงว่าจำเลยแสดงตนเป็นเจ้าพนักงานแล้วก็ขึ้นเรือนปล้นทรัพย์ การกระทำของจำเลยจึงฟังไม่ครบองค์ความผิดมาตรานี้ส่วนฐานพยายามฆ่าตามมาตรา 288, 80 นั้น จะต้องได้ความว่าใครเป็นผู้ลงมือยิงนางสาวบังอรโดยเจตนาฆ่า ถ้าจะเอาผิดแก่จำเลยทั้ง 3 คน ก็จะต้องได้ความว่าจำเลยทั้ง 3 คนร่วมกันในการพยายามฆ่าแต่ทางพิจารณาไม่ปรากฏว่าใครเป็นคนยิง และผู้ที่ไม่ได้ยิงได้ร่วมกระทำผิดในการพยายามฆ่าด้วยหรือไม่ จึงลงโทษจำเลยตามมาตรานี้ไม่ได้พิพากษาแก้ว่าจำเลยไม่มีความผิดตามมาตรา 145, 288, 80 แห่งประมวลกฎหมายอาญา นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1219/2505อัยการจังหวัดระยองโจทก์โจทก์ร่วมโจทก์นางเอ็ง สุวรรณเจริญโจทก์นายจินดา การเวก หรือภาระเวช ที่ 1จำเลยนายม้วน หรือเทพฤทธิ์ อยู่กลัส หรือ โพธิ์สุวรรณ ที่ 2จำเลยนายชื่น หรือชวน เฉยสวัสดิ์ หรือเชยสวัสดิ์ ที่ 3จำเลย ป.อ. ม. 145, ม. 340, ม. 288, ม. 80ความผิดฐานแสดงตนเป็นเจ้าพนักงานตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 145 นั้น จะต้องปรากฏว่าผู้กระทำผิดได้แสดงตนเป็นเจ้าพนักงานและกระทำการเป็นเจ้าพนักงานด้วยเพียงแต่แสดงตนเป็นเจ้าพนักงานแล้วก็ขึ้นเรือนปล้นทรัพย์ ยังไม่ครบองค์ความผิดมาตรานี้คดีฟังได้ว่าจำเลย 3 คนกับพวกอีก 2 คนเป็นคนร้ายปล้นทรัพย์ และคนร้ายได้ใช้ปืนยิงในขณะที่จะหนีเพื่อปกปิดการกระทำความผิดหรือเพื่อให้พ้นจากการจับกุม กระสุนปืนถูกบุตรของเจ้าทรัพย์บาดเจ็บสาหัส จำเลยทั้งสามจะมีความผิดฐานพยายามฆ่าผู้อื่น ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288,80 ด้วย ก็จะต้องได้ความว่าจำเลยทั้งสามคนร่วมกันในการพยายามฆ่า เมื่อไม่ได้ความว่าใครเป็นคนยิงและผู้ที่ไม่ได้ยิงได้ร่วมกระทำความผิดในการพยายามฆ่าด้วยหรือไม่ ย่อมลงโทษจำเลยตามมาตรานี้ไม่ได้ข้อเท็จจริงฟังได้ว่าจำเลยทั้งสามกับพวกอีก 2 คน ได้ไปปล้นบ้านนางเอ็ง สุวรรณเจริญ นางเอ็งไม่อยู่บ้าน มีแต่นางสาวบังอรบุตรีเฝ้าบ้านแต่ผู้เดียว จำเลยกับพวกแจ้งกับนางสาวบังอรว่าเป็นเจ้าพนักงานจะมาค้นของเถื่อน นางสาวบังอรไม่ยอมให้ค้น จำเลยกับพวกก็ขึ้นเรือนผลักประตูเข้าปล้นเอาทรัพย์ เมื่อจำเลยกับพวกลงจากเรือนแล้ว นางสาวบังอรตามไปร้องบอกกล่าว คนร้ายได้ใช้ปืนที่ปล้นเอาไปยิงมาถูกนางสาวบังอรได้รับบาดเจ็บสาหัสศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยกระทำผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288, 80, 340, 045 พระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ พ.ศ. 2490มาตรา 7, 72 (ตามที่โจทก์ขอให้ลงโทษ) แต่ให้ลงโทษจำเลยตามมาตรา340 อันเป็นความผิดที่มีกำหนดโทษสูงจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์เห็นว่าจำเลยมีความผิดตามมาตรา 145 กระทงหนึ่งฐานปล้นทรัพย์และใช้ปืนยิงเวลาปล้น และฐานพยายามฆ่า รวม 2 บทตามมาตรา 340, 288, 80 กระทงหนึ่งและฐานมีอาวุธปืนและกระสุนปืนฯกระทงหนึ่ง แต่พิพากษายืนในผลจำเลยฎีกาศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงตามศาลล่าง แล้ววินิจฉัยข้อกฎหมายว่าความผิดตามมาตรา 145 ฐานแสดงตนเป็นเจ้าพนักงานนั้นจะต้องปรากฏว่าจำเลยได้แสดงตนเป็นเจ้าพนักงานและกระทำการเป็นเจ้าพนักงานด้วยเมื่อได้ความเพียงว่าจำเลยแสดงตนเป็นเจ้าพนักงานแล้วก็ขึ้นเรือนปล้นทรัพย์ การกระทำของจำเลยจึงฟังไม่ครบองค์ความผิดมาตรานี้ส่วนฐานพยายามฆ่าตามมาตรา 288, 80 นั้น จะต้องได้ความว่าใครเป็นผู้ลงมือยิงนางสาวบังอรโดยเจตนาฆ่า ถ้าจะเอาผิดแก่จำเลยทั้ง 3 คน ก็จะต้องได้ความว่าจำเลยทั้ง 3 คนร่วมกันในการพยายามฆ่าแต่ทางพิจารณาไม่ปรากฏว่าใครเป็นคนยิง และผู้ที่ไม่ได้ยิงได้ร่วมกระทำผิดในการพยายามฆ่าด้วยหรือไม่ จึงลงโทษจำเลยตามมาตรานี้ไม่ได้พิพากษาแก้ว่าจำเลยไม่มีความผิดตามมาตรา 145, 288, 80 แห่งประมวลกฎหมายอาญา นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์(อนุสสรนิติสาร-ชวน สิงหลกะ-คร้าม สิวายะวิโรจน์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ