คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 740/2520หลักกฎหมาย: ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น ลงโทษจำคุก 1 ปี จำเลยฎีกาขอให้รอการกำหนดโทษหรือรอการลงโทษจำเลย ดังนี้ เป็นฎีกาข้อเท็จจริงในดุลพินิจ ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 219โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๐๐ พระราชบัญญัติจราจรทางบกฯ และประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ ๕๙ ข้อ ๑๑ จำเลยให้การรับสารภาพ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๐๐ พระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. ๒๔๗๗ มาตรา ๒๘, ๒๙, ๓๐, ๖๖, ๖๘ พระราชบัญญัติจราจรทางบก (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๐๘ มาตรา ๗, ๑๓, ๑๕ ประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ ๕๙ ข้อ ๑๑ ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๐๐ ซึ่งเป็นบทหนัก จำคุกจำเลย ๒ ปี จำเลยให้การรับสารภาพโดยดีมีเหตุบรรเทาโทษลดโทษให้กึ่งหนึ่งตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๗๘ คงจำคุกจำเลย ๑ ปี จำเลยอุทธรณ์ขอให้รอการลงโทษหรือวางโทษให้เบาลงอีก ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกาข้อให้รอการกำหนดโทษหรือรอการลงโทษจำเลย ศาลฎีกาได้ตรวจสำนวนประชุมปรึกษาแล้ว ฎีกาของจำเลยเป็นฎีกาข้อเท็จจริงในดุลพินิจ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามศาลล่าง ลงโทษจำคุกจำเลย ๑ ปี จำเลยฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงไม่ได้ ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๒๑๙ ให้ยกฎีกาจำเลย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 740/2520พนักงานอัยการจังหวัดชลบุรีโจทก์นายชิง พันธ์กิ่งล. ป.วิ.อ. ม. 6ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น ลงโทษจำคุก 1 ปี จำเลยฎีกาขอให้รอการกำหนดโทษหรือรอการลงโทษจำเลย ดังนี้ เป็นฎีกาข้อเท็จจริงในดุลพินิจ ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 219โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๐๐ พระราชบัญญัติจราจรทางบกฯ และประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ ๕๙ ข้อ ๑๑ จำเลยให้การรับสารภาพ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๐๐ พระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. ๒๔๗๗ มาตรา ๒๘, ๒๙, ๓๐, ๖๖, ๖๘ พระราชบัญญัติจราจรทางบก (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๐๘ มาตรา ๗, ๑๓, ๑๕ ประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ ๕๙ ข้อ ๑๑ ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๐๐ ซึ่งเป็นบทหนัก จำคุกจำเลย ๒ ปี จำเลยให้การรับสารภาพโดยดีมีเหตุบรรเทาโทษลดโทษให้กึ่งหนึ่งตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๗๘ คงจำคุกจำเลย ๑ ปี จำเลยอุทธรณ์ขอให้รอการลงโทษหรือวางโทษให้เบาลงอีก ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกาข้อให้รอการกำหนดโทษหรือรอการลงโทษจำเลย ศาลฎีกาได้ตรวจสำนวนประชุมปรึกษาแล้ว ฎีกาของจำเลยเป็นฎีกาข้อเท็จจริงในดุลพินิจ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามศาลล่าง ลงโทษจำคุกจำเลย ๑ ปี จำเลยฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงไม่ได้ ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๒๑๙ ให้ยกฎีกาจำเลย(ประถม วิเชียรเนตร-วิทูร เทพพิทักษ์-ล้วน นิลกำแหง)ศาลจังหวัดชลบุรี - นายสรรค์ ธรรมสถิตย์มั่นศาลอุทธรณ์ - นายวิถี ปานะบุตรแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๐๐ พระราชบัญญัติจราจรทางบกฯ และประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ ๕๙ ข้อ ๑๑ จำเลยให้การรับสารภาพ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๐๐ พระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. ๒๔๗๗ มาตรา ๒๘, ๒๙, ๓๐, ๖๖, ๖๘ พระราชบัญญัติจราจรทางบก (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๐๘ มาตรา ๗, ๑๓, ๑๕ ประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ ๕๙ ข้อ ๑๑ ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๐๐ ซึ่งเป็นบทหนัก จำคุกจำเลย ๒ ปี จำเลยให้การรับสารภาพโดยดีมีเหตุบรรเทาโทษลดโทษให้กึ่งหนึ่งตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๗๘ คงจำคุกจำเลย ๑ ปี จำเลยอุทธรณ์ขอให้รอการลงโทษหรือวางโทษให้เบาลงอีก ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกาข้อให้รอการกำหนดโทษหรือรอการลงโทษจำเลย ศาลฎีกาได้ตรวจสำนวนประชุมปรึกษาแล้ว ฎีกาของจำเลยเป็นฎีกาข้อเท็จจริงในดุลพินิจ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามศาลล่าง ลงโทษจำคุกจำเลย ๑ ปี จำเลยฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงไม่ได้ ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๒๑๙ ให้ยกฎีกาจำเลย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 740/2520พนักงานอัยการจังหวัดชลบุรีโจทก์นายชิง พันธ์กิ่งล. ป.วิ.อ. ม. 6ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น ลงโทษจำคุก 1 ปี จำเลยฎีกาขอให้รอการกำหนดโทษหรือรอการลงโทษจำเลย ดังนี้ เป็นฎีกาข้อเท็จจริงในดุลพินิจ ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 219โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๐๐ พระราชบัญญัติจราจรทางบกฯ และประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ ๕๙ ข้อ ๑๑ จำเลยให้การรับสารภาพ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๐๐ พระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. ๒๔๗๗ มาตรา ๒๘, ๒๙, ๓๐, ๖๖, ๖๘ พระราชบัญญัติจราจรทางบก (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๐๘ มาตรา ๗, ๑๓, ๑๕ ประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ ๕๙ ข้อ ๑๑ ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๐๐ ซึ่งเป็นบทหนัก จำคุกจำเลย ๒ ปี จำเลยให้การรับสารภาพโดยดีมีเหตุบรรเทาโทษลดโทษให้กึ่งหนึ่งตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๗๘ คงจำคุกจำเลย ๑ ปี จำเลยอุทธรณ์ขอให้รอการลงโทษหรือวางโทษให้เบาลงอีก ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกาข้อให้รอการกำหนดโทษหรือรอการลงโทษจำเลย ศาลฎีกาได้ตรวจสำนวนประชุมปรึกษาแล้ว ฎีกาของจำเลยเป็นฎีกาข้อเท็จจริงในดุลพินิจ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามศาลล่าง ลงโทษจำคุกจำเลย ๑ ปี จำเลยฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงไม่ได้ ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๒๑๙ ให้ยกฎีกาจำเลย(ประถม วิเชียรเนตร-วิทูร เทพพิทักษ์-ล้วน นิลกำแหง)ศาลจังหวัดชลบุรี - นายสรรค์ ธรรมสถิตย์มั่นศาลอุทธรณ์ - นายวิถี ปานะบุตรแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ