คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 76/2529หลักกฎหมาย: รายงานการตรวจร่างกายผู้เสียหายตามใบตรวจชันสูตรบาดแผลของแพทย์แม้โจทก์จะไม่ได้นำแพทย์ผู้ตรวจมาเบิกความประกอบหากจำเลยได้แถลงรับไว้ในรายงานกระบวนพิจารณาว่าแพทย์ได้ตรวจร่างกายผู้เสียหายและทำบันทึกการตรวจไว้จริงเอกสารดังกล่าวรับฟังเป็นพยานได้.โจทก์ ฟ้อง ว่า เมื่อ วันที่ 5 มีนาคม 2526 เวลา กลางคืน หลัง เที่ยงจำเลย ได้ ข่มขืน กระทำ ชำเรา นางสาว พยอม บุตรน้ำเพชร ผู้เสียหายอายุ 15 ปี ซึ่ง มิใช่ ภริยา ของ จำเลย โดย ใช้ อาวุธ ปืน สั้น ที่ติดตัว ไป จี้ บังคับ ขู่เข็ญ ผู้เสียหาย ว่า จะ ยิง ผู้เสียหาย ให้ตาย โดย ผู้เสียหาย อยู่ ใน ภาวะ ที่ ไม่ สามารถ ขัดขืน ได้ เหตุ เกิดที่ ตำบล คลองใหม่ อำเภอ สามพราน จังหวัด นครปฐม ขอ ให้ ลงโทษ ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 276 พระราชบัญญัติ แก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายอาญา (ฉบับที่ 5) พ.ศ.2522 มาตรา 3 ให้ จำคุก 15 ปี จำเลย ให้การ ปฏิเสธ ศาลชั้นต้น พิจารณา แล้ว พิพากษา ว่า จำเลย มี ความ ผิด ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 276 วรรคสอง พระราชบัญญัติ แก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายอาญา (ฉบับที่ 5) พ.ศ.2525 มาตรา 3 ให้ จำคุก 15 ปี จำเลย อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ พิพากษายืน จำเลย ฎีกา ศาลฎีกา วินิจฉัย ว่า ข้อเท็จจริง จาก พยาน หลักฐานโจทก์ ฟัง ได้ ว่า จำเลย ได้ ข่มขืน กระทำ ชำเรา ผู้เสียหาย โดย มีอาวุธ ปืน ขู่ บังคับ จริง ดัง ฟ้อง ที่ จำเลย ฎีกา ว่า รายงาน การตรวจ ร่างกาย ผู้เสียหาย ตาม เอกสาร หมาย จ.2 เป็น พยาน ที่ รับฟังยัน จำเลย ไม่ ได้ เพราะ ไม่ ได้ นำ แพทย์ ผู้ตรวจ มา เบิกความ ประกอบนั้น เห็น ว่า จำเลย ได้ แถลง รับ ไว้ ใน รายงาน กระบวน พิจารณา ลงวันที่ 16 พฤศจิกายน 2526 ว่า แพทย์ ได้ ตรวจ ร่างกาย ผู้เสียหาย และทำ บันทึก การ ตรวจ ไว้ ตาม เอกสาร หมาย จ.2 เอกสาร ดังกล่าว จึงรับฟัง เป็น พยาน ได้ ศาลล่าง ทั้งสอง พิพากษา มา ชอบ แล้ว ฎีกา ของจำเลย ฟัง ไม่ ขึ้น พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 76/2529พนักงานอัยการ จังหวัด นครปฐมโจทก์นาย มาโนช แก้วไทรดวงจำเลย ป.วิ.อ. ม. 243รายงานการตรวจร่างกายผู้เสียหายตามใบตรวจชันสูตรบาดแผลของแพทย์แม้โจทก์จะไม่ได้นำแพทย์ผู้ตรวจมาเบิกความประกอบหากจำเลยได้แถลงรับไว้ในรายงานกระบวนพิจารณาว่าแพทย์ได้ตรวจร่างกายผู้เสียหายและทำบันทึกการตรวจไว้จริงเอกสารดังกล่าวรับฟังเป็นพยานได้.โจทก์ ฟ้อง ว่า เมื่อ วันที่ 5 มีนาคม 2526 เวลา กลางคืน หลัง เที่ยงจำเลย ได้ ข่มขืน กระทำ ชำเรา นางสาว พยอม บุตรน้ำเพชร ผู้เสียหายอายุ 15 ปี ซึ่ง มิใช่ ภริยา ของ จำเลย โดย ใช้ อาวุธ ปืน สั้น ที่ติดตัว ไป จี้ บังคับ ขู่เข็ญ ผู้เสียหาย ว่า จะ ยิง ผู้เสียหาย ให้ตาย โดย ผู้เสียหาย อยู่ ใน ภาวะ ที่ ไม่ สามารถ ขัดขืน ได้ เหตุ เกิดที่ ตำบล คลองใหม่ อำเภอ สามพราน จังหวัด นครปฐม ขอ ให้ ลงโทษ ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 276 พระราชบัญญัติ แก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายอาญา (ฉบับที่ 5) พ.ศ.2522 มาตรา 3 ให้ จำคุก 15 ปี จำเลย ให้การ ปฏิเสธ ศาลชั้นต้น พิจารณา แล้ว พิพากษา ว่า จำเลย มี ความ ผิด ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 276 วรรคสอง พระราชบัญญัติ แก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายอาญา (ฉบับที่ 5) พ.ศ.2525 มาตรา 3 ให้ จำคุก 15 ปี จำเลย อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ พิพากษายืน จำเลย ฎีกา ศาลฎีกา วินิจฉัย ว่า ข้อเท็จจริง จาก พยาน หลักฐานโจทก์ ฟัง ได้ ว่า จำเลย ได้ ข่มขืน กระทำ ชำเรา ผู้เสียหาย โดย มีอาวุธ ปืน ขู่ บังคับ จริง ดัง ฟ้อง ที่ จำเลย ฎีกา ว่า รายงาน การตรวจ ร่างกาย ผู้เสียหาย ตาม เอกสาร หมาย จ.2 เป็น พยาน ที่ รับฟังยัน จำเลย ไม่ ได้ เพราะ ไม่ ได้ นำ แพทย์ ผู้ตรวจ มา เบิกความ ประกอบนั้น เห็น ว่า จำเลย ได้ แถลง รับ ไว้ ใน รายงาน กระบวน พิจารณา ลงวันที่ 16 พฤศจิกายน 2526 ว่า แพทย์ ได้ ตรวจ ร่างกาย ผู้เสียหาย และทำ บันทึก การ ตรวจ ไว้ ตาม เอกสาร หมาย จ.2 เอกสาร ดังกล่าว จึงรับฟัง เป็น พยาน ได้ ศาลล่าง ทั้งสอง พิพากษา มา ชอบ แล้ว ฎีกา ของจำเลย ฟัง ไม่ ขึ้น พิพากษายืน(ไพจิตร วิเศษโกสิน-อาจ ปัญญาดิลก-ดำรง สายเชื้อ)แหล่งที่มาADMINแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ ฟ้อง ว่า เมื่อ วันที่ 5 มีนาคม 2526 เวลา กลางคืน หลัง เที่ยงจำเลย ได้ ข่มขืน กระทำ ชำเรา นางสาว พยอม บุตรน้ำเพชร ผู้เสียหายอายุ 15 ปี ซึ่ง มิใช่ ภริยา ของ จำเลย โดย ใช้ อาวุธ ปืน สั้น ที่ติดตัว ไป จี้ บังคับ ขู่เข็ญ ผู้เสียหาย ว่า จะ ยิง ผู้เสียหาย ให้ตาย โดย ผู้เสียหาย อยู่ ใน ภาวะ ที่ ไม่ สามารถ ขัดขืน ได้ เหตุ เกิดที่ ตำบล คลองใหม่ อำเภอ สามพราน จังหวัด นครปฐม ขอ ให้ ลงโทษ ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 276 พระราชบัญญัติ แก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายอาญา (ฉบับที่ 5) พ.ศ.2522 มาตรา 3 ให้ จำคุก 15 ปี จำเลย ให้การ ปฏิเสธ ศาลชั้นต้น พิจารณา แล้ว พิพากษา ว่า จำเลย มี ความ ผิด ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 276 วรรคสอง พระราชบัญญัติ แก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายอาญา (ฉบับที่ 5) พ.ศ.2525 มาตรา 3 ให้ จำคุก 15 ปี จำเลย อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ พิพากษายืน จำเลย ฎีกา ศาลฎีกา วินิจฉัย ว่า ข้อเท็จจริง จาก พยาน หลักฐานโจทก์ ฟัง ได้ ว่า จำเลย ได้ ข่มขืน กระทำ ชำเรา ผู้เสียหาย โดย มีอาวุธ ปืน ขู่ บังคับ จริง ดัง ฟ้อง ที่ จำเลย ฎีกา ว่า รายงาน การตรวจ ร่างกาย ผู้เสียหาย ตาม เอกสาร หมาย จ.2 เป็น พยาน ที่ รับฟังยัน จำเลย ไม่ ได้ เพราะ ไม่ ได้ นำ แพทย์ ผู้ตรวจ มา เบิกความ ประกอบนั้น เห็น ว่า จำเลย ได้ แถลง รับ ไว้ ใน รายงาน กระบวน พิจารณา ลงวันที่ 16 พฤศจิกายน 2526 ว่า แพทย์ ได้ ตรวจ ร่างกาย ผู้เสียหาย และทำ บันทึก การ ตรวจ ไว้ ตาม เอกสาร หมาย จ.2 เอกสาร ดังกล่าว จึงรับฟัง เป็น พยาน ได้ ศาลล่าง ทั้งสอง พิพากษา มา ชอบ แล้ว ฎีกา ของจำเลย ฟัง ไม่ ขึ้น พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 76/2529พนักงานอัยการ จังหวัด นครปฐมโจทก์นาย มาโนช แก้วไทรดวงจำเลย ป.วิ.อ. ม. 243รายงานการตรวจร่างกายผู้เสียหายตามใบตรวจชันสูตรบาดแผลของแพทย์แม้โจทก์จะไม่ได้นำแพทย์ผู้ตรวจมาเบิกความประกอบหากจำเลยได้แถลงรับไว้ในรายงานกระบวนพิจารณาว่าแพทย์ได้ตรวจร่างกายผู้เสียหายและทำบันทึกการตรวจไว้จริงเอกสารดังกล่าวรับฟังเป็นพยานได้.โจทก์ ฟ้อง ว่า เมื่อ วันที่ 5 มีนาคม 2526 เวลา กลางคืน หลัง เที่ยงจำเลย ได้ ข่มขืน กระทำ ชำเรา นางสาว พยอม บุตรน้ำเพชร ผู้เสียหายอายุ 15 ปี ซึ่ง มิใช่ ภริยา ของ จำเลย โดย ใช้ อาวุธ ปืน สั้น ที่ติดตัว ไป จี้ บังคับ ขู่เข็ญ ผู้เสียหาย ว่า จะ ยิง ผู้เสียหาย ให้ตาย โดย ผู้เสียหาย อยู่ ใน ภาวะ ที่ ไม่ สามารถ ขัดขืน ได้ เหตุ เกิดที่ ตำบล คลองใหม่ อำเภอ สามพราน จังหวัด นครปฐม ขอ ให้ ลงโทษ ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 276 พระราชบัญญัติ แก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายอาญา (ฉบับที่ 5) พ.ศ.2522 มาตรา 3 ให้ จำคุก 15 ปี จำเลย ให้การ ปฏิเสธ ศาลชั้นต้น พิจารณา แล้ว พิพากษา ว่า จำเลย มี ความ ผิด ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 276 วรรคสอง พระราชบัญญัติ แก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายอาญา (ฉบับที่ 5) พ.ศ.2525 มาตรา 3 ให้ จำคุก 15 ปี จำเลย อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ พิพากษายืน จำเลย ฎีกา ศาลฎีกา วินิจฉัย ว่า ข้อเท็จจริง จาก พยาน หลักฐานโจทก์ ฟัง ได้ ว่า จำเลย ได้ ข่มขืน กระทำ ชำเรา ผู้เสียหาย โดย มีอาวุธ ปืน ขู่ บังคับ จริง ดัง ฟ้อง ที่ จำเลย ฎีกา ว่า รายงาน การตรวจ ร่างกาย ผู้เสียหาย ตาม เอกสาร หมาย จ.2 เป็น พยาน ที่ รับฟังยัน จำเลย ไม่ ได้ เพราะ ไม่ ได้ นำ แพทย์ ผู้ตรวจ มา เบิกความ ประกอบนั้น เห็น ว่า จำเลย ได้ แถลง รับ ไว้ ใน รายงาน กระบวน พิจารณา ลงวันที่ 16 พฤศจิกายน 2526 ว่า แพทย์ ได้ ตรวจ ร่างกาย ผู้เสียหาย และทำ บันทึก การ ตรวจ ไว้ ตาม เอกสาร หมาย จ.2 เอกสาร ดังกล่าว จึงรับฟัง เป็น พยาน ได้ ศาลล่าง ทั้งสอง พิพากษา มา ชอบ แล้ว ฎีกา ของจำเลย ฟัง ไม่ ขึ้น พิพากษายืน(ไพจิตร วิเศษโกสิน-อาจ ปัญญาดิลก-ดำรง สายเชื้อ)แหล่งที่มาADMINแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ