ประกาศกระทรวงแรงงานและสวัสดิการสังคมประกาศกระทรวงแรงงานและสวัสดิการสังคมเรื่องอัตราค่าจ้างขั้นต่ำ (ฉบับที่ ๒) ด้วยคณะกรรมการค่าจ้างได้มีการศึกษาและพิจารณาข้อเท็จจริงเกี่ยวกับอัตราค่าจ้างที่ลูกจ้างได้รับอยู่ประกอบกับข้อเท็จจริงอื่นตามแนวทางในการกำหนดอัตราค่าจ้างขั้นต่ำพื้นฐานและอัตราค่าจ้างขั้นต่ำที่กฎหมายกำหนดและมีมติเมื่อวันที่๖ ธันวาคม ๒๕๔๔ ให้ปรับปรุงอัตราค่าจ้างขั้นต่ำในบางจังหวัดอาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๖ มาตรา ๗๙ และมาตรา ๘๘แห่งพระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงาน พ.ศ. ๒๕๔๑กระทรวงแรงงานและสวัสดิการสังคมจึงออกประกาศไว้ ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ให้ยกเลิกประกาศกระทรวงแรงงานและสวัสดิการสังคม เรื่อง อัตราค่าจ้างขั้นต่ำลงวันที่ ๒๒ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๔๓ข้อ ๒ให้กำหนดอัตราค่าจ้างขั้นต่ำพื้นฐานเป็นเงินวันละหนึ่งร้อยสามสิบสามบาทข้อ ๓ให้กำหนดอัตราค่าจ้างขั้นต่ำเป็นเงินวันละหนึ่งร้อยหกสิบแปดบาท ในท้องที่จังหวัดภูเก็ตข้อ ๔ให้กำหนดอัตราค่าจ้างขั้นต่ำเป็นเงินวันละหนึ่งร้อยหกสิบห้าบาทในท้องที่กรุงเทพมหานคร จังหวัดนครปฐม จังหวัดนนทบุรี จังหวัดปทุมธานีจังหวัดสมุทรปราการ และจังหวัดสมุทรสาครข้อ ๕ให้กำหนดอัตราค่าจ้างขั้นต่ำเป็นเงินวันละหนึ่งร้อยสี่สิบหกบาทในท้องที่จังหวัดชลบุรีข้อ ๖ให้กำหนดอัตราค่าจ้างขั้นต่ำเป็นเงินวันละหนึ่งร้อยสี่สิบสามบาทในท้องที่จังหวัดเชียงใหม่ จังหวัดนครราชสีมา จังหวัดพังงา จังหวัดระนองและจังหวัดสระบุรีข้อ ๗ให้กำหนดอัตราค่าจ้างขั้นต่ำเป็นเงินวันละหนึ่งร้อยสามสิบแปดบาทในท้องที่จังหวัดอ่างทองข้อ ๘[๑]ให้กำหนดอัตราค่าจ้างขั้นต่ำเป็นเงินวันละหนึ่งร้อยสามสิบเจ็ดบาทในท้องที่จังหวัดฉะเชิงเทราและจังหวัดระยองข้อ ๙ให้กำหนดอัตราค่าจ้างขั้นต่ำเป็นเงินวันละหนึ่งร้อยสามสิบห้าบาทในท้องที่จังหวัดสิงห์บุรีและจังหวัดนราธิวาสข้อ ๑๐[๒]ให้กำหนดอัตราค่าจ้างขั้นต่ำเป็นเงินวันละหนึ่งร้อยสามสิบสามบาทในท้องที่จังหวัดกระบี่ จังหวัดกาญจนบุรี จังหวัดกาฬสินธุ์ จังหวัดกำแพงเพชรจังหวัดขอนแก่น จังหวัดจันทบุรี จังหวัดชุมพร จังหวัดเชียงราย จังหวัดชัยนาทจังหวัดชัยภูมิ จังหวัดตราด จังหวัดตรัง จังหวัดตาก จังหวัดนครนายก จังหวัดนครพนมจังหวัดนครศรีธรรมราช จังหวัดนครสวรรค์ จังหวัดน่าน จังหวัดบุรีรัมย์จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ จังหวัดปราจีนบุรี จังหวัดปัตตานี จังหวัดพระนครศรีอยุธยาจังหวัดพะเยา จังหวัดพิษณุโลก จังหวัดพิจิตร จังหวัดเพชรบุรี จังหวัดเพชรบูรณ์จังหวัดแพร่ จังหวัดพัทลุง จังหวัดมหาสารคาม จังหวัดมุกดาหาร จังหวัดแม่ฮ่องสอนจังหวัดยะลา จังหวัดยโสธร จังหวัดร้อยเอ็ด จังหวัดราชบุรี จังหวัดลพบุรีจังหวัดเลย จังหวัดลำปาง จังหวัดลำพูน จังหวัดศรีสะเกษ จังหวัดสกลนคร จังหวัดสงขลาจังหวัดสตูล จังหวัดสมุทรสงคราม จังหวัดสระแก้ว จังหวัดสุพรรณบุรีจังหวัดสุราษฎร์ธานี จังหวัดสุรินทร์ จังหวัดสุโขทัย จังหวัดหนองคายจังหวัดหนองบัวลำภู จังหวัดอุดรธานี จังหวัดอุตรดิตถ์ จังหวัดอุบลราชธานีจังหวัดอุทัยธานี และจังหวัดอำนาจเจริญข้อ ๑๑ เพื่อประโยชน์ตามข้อ ๒ ถึงข้อ ๑๐ คำว่า วันหมายถึง เวลาทำงานปกติของลูกจ้างซึ่งไม่เกินชั่วโมงทำงานดังต่อไปนี้แม้นายจ้างจะให้ลูกจ้างทำงานน้อยกว่าเวลาทำงานปกติเพียงใดก็ตาม(๑) เจ็ดชั่วโมงสำหรับงานที่อาจเป็นอันตรายต่อสุขภาพและความปลอดภัยของลูกจ้างตามกฎกระทรวง ฉบับที่๒ (พ.ศ. ๒๕๔๑) ออกตามความในพระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงาน พ.ศ. ๒๕๔๑(๒) แปดชั่วโมง สำหรับงานอื่นซึ่งไม่ใช่งานตาม(๑)ข้อ ๑๒ห้ามมิให้นายจ้างจ่ายค่าจ้างเป็นเงินแก่ลูกจ้างน้อยกว่าอัตราค่าจ้างขั้นต่ำข้อ ๑๓[๓]ประกาศกระทรวงแรงงานและสวัสดิการสังคมฉบับนี้ ให้มีผลใช้บังคับตั้งแต่วันที่๑ มกราคม พ.ศ. ๒๕๔๕ เป็นต้นไปประกาศณ วันที่ ๑๒ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๔๔เดช บุญ-หลงรัฐมนตรีว่าการกระทรวงแรงงานและสวัสดิการสังคมประกาศกระทรวงแรงงานและสวัสดิการสังคมเรื่อง อัตราค่าจ้างขั้นต่ำ (ฉบับที่ ๓)[๔]รัศม์วรรณวลัย/ผู้จัดทำ๑๖ตุลาคม ๒๕๕๑[๑] ข้อ ๘แก้ไขเพิ่มเติมโดยประกาศกระทรวงแรงงานและสวัสดิการสังคม เรื่องอัตราค่าจ้างขั้นต่ำ (ฉบับที่ ๓)[๒] ข้อ ๑๐แก้ไขเพิ่มเติมโดยประกาศกระทรวงแรงงานและสวัสดิการสังคม เรื่องอัตราค่าจ้างขั้นต่ำ (ฉบับที่ ๓)[๓] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม๑๑๘/ตอนพิเศษ ๑๒๘ ง/หน้า ๑๒/๒๔ ธันวาคม ๒๕๔๔[๔] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม๑๑๙/ตอนพิเศษ ๕๕ ง/หน้า ๙/๒๑ มิถุนายน ๒๕๔๕