คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 64139หลักกฎหมาย: ข้อฎีกาที่ว่า จำเลยมิได้อยู่ในที่พิพาทโดยอาศัยสิทธิการเช่าของโจทก์แต่อยู่โดยอาศัยสิทธิการเช่าของบุคคลภายนอกเป็นการโต้เถียงข้อเท็จจริง มิใช่เป็นเรื่องแปลความหมายแห่งข้อความในสัญญาเช่าหรืออาศัยต้องห้ามอุทธรณ์ ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 224 เมื่อศาลอุทธรณ์ไม่รับวินิจฉัยปัญหาดังกล่าว จึงต้องถือว่าข้อเท็จจริงนี้ยุติแล้วตั้งแต่ศาลชั้นต้น จำเลยจะฎีกาปัญหานี้อีกไม่ได้ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนให้ขับไล่จำเลยทั้ง 13 คน ให้ขนย้ายทรัพย์สินและบริวารออกไปจากบ้านเลขที่ 56 ตามฟ้อง และส่งมอบบ้านคืนให้โจทก์ในสภาพเรียบร้อย ฯลฯ จำเลยทั้ง 13 คนฎีกาศาลชั้นต้นสั่งว่าเป็นปัญหาข้อกฎหมายฎีกาได้เฉพาะฎีกาตามตามประเด็นข้อ 1 และข้อ 2 ของจำเลย ส่วนข้อ 3 จำเลยฎีกาไม่ได้ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความ มาตรา 224 และ 247จึงไม่รับฎีกาตามประเด็นข้อ 3 ที่ว่าจำเลยอาศัยในที่พิพาทโดยอาศัยสิทธิการเช่าของโจทก์หรือไม่ จำเลยทั้ง 13 คนยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่งที่ไม่รับฎีกาศาลฎีกาสั่งว่า "พิเคราะห์ฎีกาจำเลยข้อ 3 แล้ว ที่จำเลยฎีกาว่าจำเลยมิได้อยู่ในที่พิพาทโดยอาศัยสิทธิการเช่าของโจทก์หากแต่อยู่โดยอาศัยสิทธิการเช่าของนายแมนฟุ้ง เป็นการโต้เถียงข้อเท็จจริง มิใช่เป็นเรื่องแปลความหมายแห่งข้อความในสัญญาเช่าหรืออาศัย จึงต้องห้ามมิให้อุทธรณ์ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 224 ในเมื่อศาลอุทธรณ์ไม่รับวินิจฉัยในปัญหาดังกล่าวแล้ว จึงต้องถือว่าข้อเท็จจริงนี้ยุติแล้วตั้งแต่ศาลชั้นต้น จำเลยจะฎีกาปัญหานี้อีกไม่ได้ ศาลชั้นต้นไม่รับฎีกาข้อนี้ชอบแล้ว ให้ยกคำร้อง" ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 935/2525พันตำรวจตรีชูเกียรติ ประทีปะเสนโจทก์โจทก์ร่วมโจทก์สำนักงานทรัพย์สินส่วนพระมหากษัตริย์ ฯโจทก์นายประยงค์ เนียวกุล กับพวกจำเลย ป.วิ.พ. ม. 224ข้อฎีกาที่ว่า จำเลยมิได้อยู่ในที่พิพาทโดยอาศัยสิทธิการเช่าของโจทก์แต่อยู่โดยอาศัยสิทธิการเช่าของบุคคลภายนอกเป็นการโต้เถียงข้อเท็จจริง มิใช่เป็นเรื่องแปลความหมายแห่งข้อความในสัญญาเช่าหรืออาศัยต้องห้ามอุทธรณ์ ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 224 เมื่อศาลอุทธรณ์ไม่รับวินิจฉัยปัญหาดังกล่าว จึงต้องถือว่าข้อเท็จจริงนี้ยุติแล้วตั้งแต่ศาลชั้นต้น จำเลยจะฎีกาปัญหานี้อีกไม่ได้ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนให้ขับไล่จำเลยทั้ง 13 คน ให้ขนย้ายทรัพย์สินและบริวารออกไปจากบ้านเลขที่ 56 ตามฟ้อง และส่งมอบบ้านคืนให้โจทก์ในสภาพเรียบร้อย ฯลฯ จำเลยทั้ง 13 คนฎีกาศาลชั้นต้นสั่งว่าเป็นปัญหาข้อกฎหมายฎีกาได้เฉพาะฎีกาตามตามประเด็นข้อ 1 และข้อ 2 ของจำเลย ส่วนข้อ 3 จำเลยฎีกาไม่ได้ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความ มาตรา 224 และ 247จึงไม่รับฎีกาตามประเด็นข้อ 3 ที่ว่าจำเลยอาศัยในที่พิพาทโดยอาศัยสิทธิการเช่าของโจทก์หรือไม่ จำเลยทั้ง 13 คนยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่งที่ไม่รับฎีกาศาลฎีกาสั่งว่า "พิเคราะห์ฎีกาจำเลยข้อ 3 แล้ว ที่จำเลยฎีกาว่าจำเลยมิได้อยู่ในที่พิพาทโดยอาศัยสิทธิการเช่าของโจทก์หากแต่อยู่โดยอาศัยสิทธิการเช่าของนายแมนฟุ้ง เป็นการโต้เถียงข้อเท็จจริง มิใช่เป็นเรื่องแปลความหมายแห่งข้อความในสัญญาเช่าหรืออาศัย จึงต้องห้ามมิให้อุทธรณ์ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 224 ในเมื่อศาลอุทธรณ์ไม่รับวินิจฉัยในปัญหาดังกล่าวแล้ว จึงต้องถือว่าข้อเท็จจริงนี้ยุติแล้วตั้งแต่ศาลชั้นต้น จำเลยจะฎีกาปัญหานี้อีกไม่ได้ ศาลชั้นต้นไม่รับฎีกาข้อนี้ชอบแล้ว ให้ยกคำร้อง"(สุนทร วรรณแสง-เสมา รัตนามาลัย-ศักดิ์ สนองชาติ)แหล่งที่มาเนติบัณฑิตยสภาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนให้ขับไล่จำเลยทั้ง 13 คน ให้ขนย้ายทรัพย์สินและบริวารออกไปจากบ้านเลขที่ 56 ตามฟ้อง และส่งมอบบ้านคืนให้โจทก์ในสภาพเรียบร้อย ฯลฯ จำเลยทั้ง 13 คนฎีกาศาลชั้นต้นสั่งว่าเป็นปัญหาข้อกฎหมายฎีกาได้เฉพาะฎีกาตามตามประเด็นข้อ 1 และข้อ 2 ของจำเลย ส่วนข้อ 3 จำเลยฎีกาไม่ได้ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความ มาตรา 224 และ 247จึงไม่รับฎีกาตามประเด็นข้อ 3 ที่ว่าจำเลยอาศัยในที่พิพาทโดยอาศัยสิทธิการเช่าของโจทก์หรือไม่ จำเลยทั้ง 13 คนยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่งที่ไม่รับฎีกาศาลฎีกาสั่งว่า "พิเคราะห์ฎีกาจำเลยข้อ 3 แล้ว ที่จำเลยฎีกาว่าจำเลยมิได้อยู่ในที่พิพาทโดยอาศัยสิทธิการเช่าของโจทก์หากแต่อยู่โดยอาศัยสิทธิการเช่าของนายแมนฟุ้ง เป็นการโต้เถียงข้อเท็จจริง มิใช่เป็นเรื่องแปลความหมายแห่งข้อความในสัญญาเช่าหรืออาศัย จึงต้องห้ามมิให้อุทธรณ์ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 224 ในเมื่อศาลอุทธรณ์ไม่รับวินิจฉัยในปัญหาดังกล่าวแล้ว จึงต้องถือว่าข้อเท็จจริงนี้ยุติแล้วตั้งแต่ศาลชั้นต้น จำเลยจะฎีกาปัญหานี้อีกไม่ได้ ศาลชั้นต้นไม่รับฎีกาข้อนี้ชอบแล้ว ให้ยกคำร้อง" ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 935/2525พันตำรวจตรีชูเกียรติ ประทีปะเสนโจทก์โจทก์ร่วมโจทก์สำนักงานทรัพย์สินส่วนพระมหากษัตริย์ ฯโจทก์นายประยงค์ เนียวกุล กับพวกจำเลย ป.วิ.พ. ม. 224ข้อฎีกาที่ว่า จำเลยมิได้อยู่ในที่พิพาทโดยอาศัยสิทธิการเช่าของโจทก์แต่อยู่โดยอาศัยสิทธิการเช่าของบุคคลภายนอกเป็นการโต้เถียงข้อเท็จจริง มิใช่เป็นเรื่องแปลความหมายแห่งข้อความในสัญญาเช่าหรืออาศัยต้องห้ามอุทธรณ์ ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 224 เมื่อศาลอุทธรณ์ไม่รับวินิจฉัยปัญหาดังกล่าว จึงต้องถือว่าข้อเท็จจริงนี้ยุติแล้วตั้งแต่ศาลชั้นต้น จำเลยจะฎีกาปัญหานี้อีกไม่ได้ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนให้ขับไล่จำเลยทั้ง 13 คน ให้ขนย้ายทรัพย์สินและบริวารออกไปจากบ้านเลขที่ 56 ตามฟ้อง และส่งมอบบ้านคืนให้โจทก์ในสภาพเรียบร้อย ฯลฯ จำเลยทั้ง 13 คนฎีกาศาลชั้นต้นสั่งว่าเป็นปัญหาข้อกฎหมายฎีกาได้เฉพาะฎีกาตามตามประเด็นข้อ 1 และข้อ 2 ของจำเลย ส่วนข้อ 3 จำเลยฎีกาไม่ได้ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความ มาตรา 224 และ 247จึงไม่รับฎีกาตามประเด็นข้อ 3 ที่ว่าจำเลยอาศัยในที่พิพาทโดยอาศัยสิทธิการเช่าของโจทก์หรือไม่ จำเลยทั้ง 13 คนยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่งที่ไม่รับฎีกาศาลฎีกาสั่งว่า "พิเคราะห์ฎีกาจำเลยข้อ 3 แล้ว ที่จำเลยฎีกาว่าจำเลยมิได้อยู่ในที่พิพาทโดยอาศัยสิทธิการเช่าของโจทก์หากแต่อยู่โดยอาศัยสิทธิการเช่าของนายแมนฟุ้ง เป็นการโต้เถียงข้อเท็จจริง มิใช่เป็นเรื่องแปลความหมายแห่งข้อความในสัญญาเช่าหรืออาศัย จึงต้องห้ามมิให้อุทธรณ์ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 224 ในเมื่อศาลอุทธรณ์ไม่รับวินิจฉัยในปัญหาดังกล่าวแล้ว จึงต้องถือว่าข้อเท็จจริงนี้ยุติแล้วตั้งแต่ศาลชั้นต้น จำเลยจะฎีกาปัญหานี้อีกไม่ได้ ศาลชั้นต้นไม่รับฎีกาข้อนี้ชอบแล้ว ให้ยกคำร้อง"(สุนทร วรรณแสง-เสมา รัตนามาลัย-ศักดิ์ สนองชาติ)แหล่งที่มาเนติบัณฑิตยสภาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ