คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1852/2523หลักกฎหมาย: การถอนฟ้องในคดีแพ่งนั้น ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 175 บังคับเพียงว่า ให้ศาลฟังจำเลยก่อนที่จะสั่งอนุญาตให้ถอนคำฟ้อง แม้จำเลยคัดค้านก็อยู่ในดุลพินิจของศาลที่จะสั่งอนุญาตได้ (อ้างฎีกาที่284/2505)โจทก์ฟ้องจำเลยทั้งสี่ ให้ร่วมกันชำระหนี้แก่โจทก์เป็นจำนวน ๑,๑๐๖,๐๖๘.๙๘ บาท โดยจำเลยที่ ๑ กู้เบิกเงินเกินบัญชีไปจากโจทก์ จำเลยที่ ๑ ที่ ๒ ที่ ๔ จำนองที่ดินเป็นประกัน จำเลยที่ ๓ จำนองที่ดินและสิ่งปลูกสร้างเป็นประกัน จำเลยทั้งสี่ให้การต่อสู้คดีเป็นใจความว่า คำฟ้องไม่สมบูรณ์ เพราะไม่แนบหนังสือสัญญากู้เบิกเงินเกินบัญชีและสัญญาจำนองมาท้ายฟ้อง จำเลยไม่รับรองจำนวนหนี้ โจทก์ไม่ได้บอกกล่าวบังคับจำนอง หนังสือมอบอำนาจท้ายคำฟ้องเป็นแบบพิมพ์หนังสือมอบอำนาจที่ยังไม่ได้กรอกข้อความ ไม่มีวันเดือนปี ไม่มีลายมือชื่อผู้มอบอำนาจและพยาน ไม่มีรอยตราประทับ ไม่ปิดอากรแสตมป์ ไม่มีผู้รับรองสำเนาถูกต้อง เฉพาะจำเลยที่๒ ต่อสู้ด้วยว่า จำเลยที่ ๑ นำหนังสือมอบอำนาจ ซึ่งจำเลยที่ ๒ ลงลายมือชื่อไว้ยังไม่กรอกข้อความไปทำนิติกรรมจำนอง โดยจำเลยที่ ๒ ไม่มีส่วนรู้เห็นด้วย นิติกรรมจำนองจึงเป็นโมฆะ ศาลชั้นต้นสั่งนัดสืบพยานโจทก์ แต่ก่อนถึงวันนัดโจทก์ ยื่นคำร้องขอถอนคำฟ้อง โดยอ้างว่าเสมียนทนายพิมพ์คำฟ้องขาดตกบกพร่องไ โจทก์เพิ่งทราบว่าคำฟ้องขาดสารสำคัญ และข้อเท็จจริงบางประการ จำเลยทั้งสี่ คัดค้านการที่โจทก์ขอถอนฟ้อง ศาลชั้นต้นอนุญาตให้โจทก์ถอนคำฟ้องได้ จำหน่ายคดีจากสารบทความ จำเลยทั้งสี่อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับคำสั่งศาลชั้นต้น โดยให้ยกคำร้องขอถอนคำฟ้องของโจทก์ โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาพิจารณาแล้วว่า วินิจฉัยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา ๑๗๕ วรรคสอง บังคับเพียงว่า ให้ศาลฟังจำเลยก่อนที่จะสั่งอนุญาตให้ถอนคำฟ้อง แม้จำเลยคัดค้านก็อยู่ในดุลพินิจของศาลที่จะสั่งอนุญาตได้ ตามนัยคำพิพากษาฎีกาที่ ๒๘๔/๒๕๐๕ คดีระหว่างนางกิมนึ้ง ชิ้นในเมือง โจทก์ นายประเดิม เปรมจิต จำเลย สำหรับคดีนี้จำเลยทั้งสี่คัดค้านว่า จำเลยให้การต่อสู้คดีไว้แล้ว หากโจทก์ถอนคำฟ้องจะทำให้จำเลยเสียเปรียบในเชิงคดี เห็นว่า ข้อที่จะทำให้จำเลยเสียเปรียบก็คือ จำเลยที่ ๒ ที่ ๓ และที่ ๔ ต่อสู้ว่า โจทก์ไม่ได้บอกกล่าวบังคับจำนองแก่จำเลยทั้งสามก่อนฟ้อง ทั้งนี้น่าจะเนื่องมาจากคำขอท้าคำฟ้อง ของโจทก์ ที่ขอให้สั่งยึดทรัพย์จำนองขายทอดตลาด ถ้าหากขายทรัพย์จำนองได้เงินไม่พอ ชำระหนี้ ก็ขอให้ยึดทรัพย์อื่นของจำเลยต่อไป อันทำให้จำเลยเข้าใจว่าโจทก์ฟ้องบังคับจำนอง เมื่อปรากฏว่า คำฟ้องที่โจทก์ยื่นต่อศาลแนบเอกสารตามที่กฎหมายต้องการไม่ครบถ้วน ทำให้อ่านไม่เข้าใจโจทก์จึงขอถอนคำฟ้องไป ก็ไม่น่าจะทำให้จำเลยเสียเปรียบในเชิงคดีอย่างไร สมควรให้โจทก์ถอนคำฟ้องได้ พิพากษากลับ บังคับตามคำสั่งศาลชั้นต้น ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1852/2523ธนาคารกสิกรไทย จำกัดโจทก์นายวิโรจน์ แซ่จึง กับพวกจำเลย ป.วิ.พ. ม. 175การถอนฟ้องในคดีแพ่งนั้น ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 175 บังคับเพียงว่า ให้ศาลฟังจำเลยก่อนที่จะสั่งอนุญาตให้ถอนคำฟ้อง แม้จำเลยคัดค้านก็อยู่ในดุลพินิจของศาลที่จะสั่งอนุญาตได้ (อ้างฎีกาที่284/2505)โจทก์ฟ้องจำเลยทั้งสี่ ให้ร่วมกันชำระหนี้แก่โจทก์เป็นจำนวน ๑,๑๐๖,๐๖๘.๙๘ บาท โดยจำเลยที่ ๑ กู้เบิกเงินเกินบัญชีไปจากโจทก์ จำเลยที่ ๑ ที่ ๒ ที่ ๔ จำนองที่ดินเป็นประกัน จำเลยที่ ๓ จำนองที่ดินและสิ่งปลูกสร้างเป็นประกัน จำเลยทั้งสี่ให้การต่อสู้คดีเป็นใจความว่า คำฟ้องไม่สมบูรณ์ เพราะไม่แนบหนังสือสัญญากู้เบิกเงินเกินบัญชีและสัญญาจำนองมาท้ายฟ้อง จำเลยไม่รับรองจำนวนหนี้ โจทก์ไม่ได้บอกกล่าวบังคับจำนอง หนังสือมอบอำนาจท้ายคำฟ้องเป็นแบบพิมพ์หนังสือมอบอำนาจที่ยังไม่ได้กรอกข้อความ ไม่มีวันเดือนปี ไม่มีลายมือชื่อผู้มอบอำนาจและพยาน ไม่มีรอยตราประทับ ไม่ปิดอากรแสตมป์ ไม่มีผู้รับรองสำเนาถูกต้อง เฉพาะจำเลยที่๒ ต่อสู้ด้วยว่า จำเลยที่ ๑ นำหนังสือมอบอำนาจ ซึ่งจำเลยที่ ๒ ลงลายมือชื่อไว้ยังไม่กรอกข้อความไปทำนิติกรรมจำนอง โดยจำเลยที่ ๒ ไม่มีส่วนรู้เห็นด้วย นิติกรรมจำนองจึงเป็นโมฆะ ศาลชั้นต้นสั่งนัดสืบพยานโจทก์ แต่ก่อนถึงวันนัดโจทก์ ยื่นคำร้องขอถอนคำฟ้อง โดยอ้างว่าเสมียนทนายพิมพ์คำฟ้องขาดตกบกพร่องไ โจทก์เพิ่งทราบว่าคำฟ้องขาดสารสำคัญ และข้อเท็จจริงบางประการ จำเลยทั้งสี่ คัดค้านการที่โจทก์ขอถอนฟ้อง ศาลชั้นต้นอนุญาตให้โจทก์ถอนคำฟ้องได้ จำหน่ายคดีจากสารบทความ จำเลยทั้งสี่อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับคำสั่งศาลชั้นต้น โดยให้ยกคำร้องขอถอนคำฟ้องของโจทก์ โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาพิจารณาแล้วว่า วินิจฉัยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา ๑๗๕ วรรคสอง บังคับเพียงว่า ให้ศาลฟังจำเลยก่อนที่จะสั่งอนุญาตให้ถอนคำฟ้อง แม้จำเลยคัดค้านก็อยู่ในดุลพินิจของศาลที่จะสั่งอนุญาตได้ ตามนัยคำพิพากษาฎีกาที่ ๒๘๔/๒๕๐๕ คดีระหว่างนางกิมนึ้ง ชิ้นในเมือง โจทก์ นายประเดิม เปรมจิต จำเลย สำหรับคดีนี้จำเลยทั้งสี่คัดค้านว่า จำเลยให้การต่อสู้คดีไว้แล้ว หากโจทก์ถอนคำฟ้องจะทำให้จำเลยเสียเปรียบในเชิงคดี เห็นว่า ข้อที่จะทำให้จำเลยเสียเปรียบก็คือ จำเลยที่ ๒ ที่ ๓ และที่ ๔ ต่อสู้ว่า โจทก์ไม่ได้บอกกล่าวบังคับจำนองแก่จำเลยทั้งสามก่อนฟ้อง ทั้งนี้น่าจะเนื่องมาจากคำขอท้าคำฟ้อง ของโจทก์ ที่ขอให้สั่งยึดทรัพย์จำนองขายทอดตลาด ถ้าหากขายทรัพย์จำนองได้เงินไม่พอ ชำระหนี้ ก็ขอให้ยึดทรัพย์อื่นของจำเลยต่อไป อันทำให้จำเลยเข้าใจว่าโจทก์ฟ้องบังคับจำนอง เมื่อปรากฏว่า คำฟ้องที่โจทก์ยื่นต่อศาลแนบเอกสารตามที่กฎหมายต้องการไม่ครบถ้วน ทำให้อ่านไม่เข้าใจโจทก์จึงขอถอนคำฟ้องไป ก็ไม่น่าจะทำให้จำเลยเสียเปรียบในเชิงคดีอย่างไร สมควรให้โจทก์ถอนคำฟ้องได้ พิพากษากลับ บังคับตามคำสั่งศาลชั้นต้น(อัมพล สุวรรณภักดี-ชุบ วีระเวคิน-สมบูรณ์ บุญภินนท์)ศาลจังหวัดศรีสะเกษม - ศาลอุทธรณ์ - นายเรืองสวัสดิ์ พรหมสาขา ณ สกลแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องจำเลยทั้งสี่ ให้ร่วมกันชำระหนี้แก่โจทก์เป็นจำนวน ๑,๑๐๖,๐๖๘.๙๘ บาท โดยจำเลยที่ ๑ กู้เบิกเงินเกินบัญชีไปจากโจทก์ จำเลยที่ ๑ ที่ ๒ ที่ ๔ จำนองที่ดินเป็นประกัน จำเลยที่ ๓ จำนองที่ดินและสิ่งปลูกสร้างเป็นประกัน จำเลยทั้งสี่ให้การต่อสู้คดีเป็นใจความว่า คำฟ้องไม่สมบูรณ์ เพราะไม่แนบหนังสือสัญญากู้เบิกเงินเกินบัญชีและสัญญาจำนองมาท้ายฟ้อง จำเลยไม่รับรองจำนวนหนี้ โจทก์ไม่ได้บอกกล่าวบังคับจำนอง หนังสือมอบอำนาจท้ายคำฟ้องเป็นแบบพิมพ์หนังสือมอบอำนาจที่ยังไม่ได้กรอกข้อความ ไม่มีวันเดือนปี ไม่มีลายมือชื่อผู้มอบอำนาจและพยาน ไม่มีรอยตราประทับ ไม่ปิดอากรแสตมป์ ไม่มีผู้รับรองสำเนาถูกต้อง เฉพาะจำเลยที่๒ ต่อสู้ด้วยว่า จำเลยที่ ๑ นำหนังสือมอบอำนาจ ซึ่งจำเลยที่ ๒ ลงลายมือชื่อไว้ยังไม่กรอกข้อความไปทำนิติกรรมจำนอง โดยจำเลยที่ ๒ ไม่มีส่วนรู้เห็นด้วย นิติกรรมจำนองจึงเป็นโมฆะ ศาลชั้นต้นสั่งนัดสืบพยานโจทก์ แต่ก่อนถึงวันนัดโจทก์ ยื่นคำร้องขอถอนคำฟ้อง โดยอ้างว่าเสมียนทนายพิมพ์คำฟ้องขาดตกบกพร่องไ โจทก์เพิ่งทราบว่าคำฟ้องขาดสารสำคัญ และข้อเท็จจริงบางประการ จำเลยทั้งสี่ คัดค้านการที่โจทก์ขอถอนฟ้อง ศาลชั้นต้นอนุญาตให้โจทก์ถอนคำฟ้องได้ จำหน่ายคดีจากสารบทความ จำเลยทั้งสี่อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับคำสั่งศาลชั้นต้น โดยให้ยกคำร้องขอถอนคำฟ้องของโจทก์ โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาพิจารณาแล้วว่า วินิจฉัยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา ๑๗๕ วรรคสอง บังคับเพียงว่า ให้ศาลฟังจำเลยก่อนที่จะสั่งอนุญาตให้ถอนคำฟ้อง แม้จำเลยคัดค้านก็อยู่ในดุลพินิจของศาลที่จะสั่งอนุญาตได้ ตามนัยคำพิพากษาฎีกาที่ ๒๘๔/๒๕๐๕ คดีระหว่างนางกิมนึ้ง ชิ้นในเมือง โจทก์ นายประเดิม เปรมจิต จำเลย สำหรับคดีนี้จำเลยทั้งสี่คัดค้านว่า จำเลยให้การต่อสู้คดีไว้แล้ว หากโจทก์ถอนคำฟ้องจะทำให้จำเลยเสียเปรียบในเชิงคดี เห็นว่า ข้อที่จะทำให้จำเลยเสียเปรียบก็คือ จำเลยที่ ๒ ที่ ๓ และที่ ๔ ต่อสู้ว่า โจทก์ไม่ได้บอกกล่าวบังคับจำนองแก่จำเลยทั้งสามก่อนฟ้อง ทั้งนี้น่าจะเนื่องมาจากคำขอท้าคำฟ้อง ของโจทก์ ที่ขอให้สั่งยึดทรัพย์จำนองขายทอดตลาด ถ้าหากขายทรัพย์จำนองได้เงินไม่พอ ชำระหนี้ ก็ขอให้ยึดทรัพย์อื่นของจำเลยต่อไป อันทำให้จำเลยเข้าใจว่าโจทก์ฟ้องบังคับจำนอง เมื่อปรากฏว่า คำฟ้องที่โจทก์ยื่นต่อศาลแนบเอกสารตามที่กฎหมายต้องการไม่ครบถ้วน ทำให้อ่านไม่เข้าใจโจทก์จึงขอถอนคำฟ้องไป ก็ไม่น่าจะทำให้จำเลยเสียเปรียบในเชิงคดีอย่างไร สมควรให้โจทก์ถอนคำฟ้องได้ พิพากษากลับ บังคับตามคำสั่งศาลชั้นต้น ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1852/2523ธนาคารกสิกรไทย จำกัดโจทก์นายวิโรจน์ แซ่จึง กับพวกจำเลย ป.วิ.พ. ม. 175การถอนฟ้องในคดีแพ่งนั้น ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 175 บังคับเพียงว่า ให้ศาลฟังจำเลยก่อนที่จะสั่งอนุญาตให้ถอนคำฟ้อง แม้จำเลยคัดค้านก็อยู่ในดุลพินิจของศาลที่จะสั่งอนุญาตได้ (อ้างฎีกาที่284/2505)โจทก์ฟ้องจำเลยทั้งสี่ ให้ร่วมกันชำระหนี้แก่โจทก์เป็นจำนวน ๑,๑๐๖,๐๖๘.๙๘ บาท โดยจำเลยที่ ๑ กู้เบิกเงินเกินบัญชีไปจากโจทก์ จำเลยที่ ๑ ที่ ๒ ที่ ๔ จำนองที่ดินเป็นประกัน จำเลยที่ ๓ จำนองที่ดินและสิ่งปลูกสร้างเป็นประกัน จำเลยทั้งสี่ให้การต่อสู้คดีเป็นใจความว่า คำฟ้องไม่สมบูรณ์ เพราะไม่แนบหนังสือสัญญากู้เบิกเงินเกินบัญชีและสัญญาจำนองมาท้ายฟ้อง จำเลยไม่รับรองจำนวนหนี้ โจทก์ไม่ได้บอกกล่าวบังคับจำนอง หนังสือมอบอำนาจท้ายคำฟ้องเป็นแบบพิมพ์หนังสือมอบอำนาจที่ยังไม่ได้กรอกข้อความ ไม่มีวันเดือนปี ไม่มีลายมือชื่อผู้มอบอำนาจและพยาน ไม่มีรอยตราประทับ ไม่ปิดอากรแสตมป์ ไม่มีผู้รับรองสำเนาถูกต้อง เฉพาะจำเลยที่๒ ต่อสู้ด้วยว่า จำเลยที่ ๑ นำหนังสือมอบอำนาจ ซึ่งจำเลยที่ ๒ ลงลายมือชื่อไว้ยังไม่กรอกข้อความไปทำนิติกรรมจำนอง โดยจำเลยที่ ๒ ไม่มีส่วนรู้เห็นด้วย นิติกรรมจำนองจึงเป็นโมฆะ ศาลชั้นต้นสั่งนัดสืบพยานโจทก์ แต่ก่อนถึงวันนัดโจทก์ ยื่นคำร้องขอถอนคำฟ้อง โดยอ้างว่าเสมียนทนายพิมพ์คำฟ้องขาดตกบกพร่องไ โจทก์เพิ่งทราบว่าคำฟ้องขาดสารสำคัญ และข้อเท็จจริงบางประการ จำเลยทั้งสี่ คัดค้านการที่โจทก์ขอถอนฟ้อง ศาลชั้นต้นอนุญาตให้โจทก์ถอนคำฟ้องได้ จำหน่ายคดีจากสารบทความ จำเลยทั้งสี่อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับคำสั่งศาลชั้นต้น โดยให้ยกคำร้องขอถอนคำฟ้องของโจทก์ โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาพิจารณาแล้วว่า วินิจฉัยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา ๑๗๕ วรรคสอง บังคับเพียงว่า ให้ศาลฟังจำเลยก่อนที่จะสั่งอนุญาตให้ถอนคำฟ้อง แม้จำเลยคัดค้านก็อยู่ในดุลพินิจของศาลที่จะสั่งอนุญาตได้ ตามนัยคำพิพากษาฎีกาที่ ๒๘๔/๒๕๐๕ คดีระหว่างนางกิมนึ้ง ชิ้นในเมือง โจทก์ นายประเดิม เปรมจิต จำเลย สำหรับคดีนี้จำเลยทั้งสี่คัดค้านว่า จำเลยให้การต่อสู้คดีไว้แล้ว หากโจทก์ถอนคำฟ้องจะทำให้จำเลยเสียเปรียบในเชิงคดี เห็นว่า ข้อที่จะทำให้จำเลยเสียเปรียบก็คือ จำเลยที่ ๒ ที่ ๓ และที่ ๔ ต่อสู้ว่า โจทก์ไม่ได้บอกกล่าวบังคับจำนองแก่จำเลยทั้งสามก่อนฟ้อง ทั้งนี้น่าจะเนื่องมาจากคำขอท้าคำฟ้อง ของโจทก์ ที่ขอให้สั่งยึดทรัพย์จำนองขายทอดตลาด ถ้าหากขายทรัพย์จำนองได้เงินไม่พอ ชำระหนี้ ก็ขอให้ยึดทรัพย์อื่นของจำเลยต่อไป อันทำให้จำเลยเข้าใจว่าโจทก์ฟ้องบังคับจำนอง เมื่อปรากฏว่า คำฟ้องที่โจทก์ยื่นต่อศาลแนบเอกสารตามที่กฎหมายต้องการไม่ครบถ้วน ทำให้อ่านไม่เข้าใจโจทก์จึงขอถอนคำฟ้องไป ก็ไม่น่าจะทำให้จำเลยเสียเปรียบในเชิงคดีอย่างไร สมควรให้โจทก์ถอนคำฟ้องได้ พิพากษากลับ บังคับตามคำสั่งศาลชั้นต้น(อัมพล สุวรรณภักดี-ชุบ วีระเวคิน-สมบูรณ์ บุญภินนท์)ศาลจังหวัดศรีสะเกษม - ศาลอุทธรณ์ - นายเรืองสวัสดิ์ พรหมสาขา ณ สกลแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ