คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1419/2493หลักกฎหมาย: ต้นกระถินปลูกอยู่ในเขตที่ดินติดต่อกันระหว่าง 2 ฝ่าย ต่างฝ่ายก็อ้างว่า ตนเป็นเจ้าของต้นกระถินนั้น เมื่อฝ่ายหนึ่งตัดกิ่งกระถินโดยถือว่าเป็นของ ของตน ดังนี้จะเรียกว่า ฝ่ายนั้นบังอาจทำอันตรายแก่ทรัพย์ของผู้อื่นตาม กฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 324 ยังไม่ได้โจทก์ฟ้องหาว่า จำเลยบังอาจใช้มีดฟันต้นกระถินของนางหนูจันทร์ขาดไป 1 กิ่งราคา 20 บาทโดยไม่มีอำนาจโดยชอบด้วยกฎหมาย และด่าหมิ่นประมาทนางหนูจันทร์ซึ่งหน้า ขอให้ลงโทษตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 24, 339(2)จำเลยปฏิเสธว่า ไม่ได้ด่า และต่อสู้ว่าต้นกระถินเป็นของจำเลย ปลูกอยู่ในที่ของจำเลยศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า ในเรื่องด่าหมิ่นประมาทนั้น ศาลอุทธรณ์ไม่ได้รับฟังข้อเท็จจริงว่าจำเลยด่านางหนูจันทร์ดังฟ้อง คดีจึงต้องห้ามฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 219ส่วนในเรื่องตัดต้นกระถินนั้น ปรากฏว่าต้นกระถินปลูกอยู่ในเขตที่ติดต่อกัน ต่างฝ่ายต่างก็อ้างว่า ตนเป็นเจ้าของ และก็มิได้พยายามนำสืบให้ประจักษ์แจ้งว่าเป็นของใครแน่ จำเลยตัดกิ่งกระถินโดยจำเลยถือว่าเป็นของของจำเลย ดังนี้ จะเรียกว่าจำเลยบังอาจทำอันตรายทรัพย์ของผู้อื่นยังไม่ได้จึงพิพากษาให้ยกฎีกาของโจทก์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1419/2493อัยการประจำศาลจังหวัดยโสธรโจทก์นางบับพา ศรีสมศักดิ์จำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 43, ม. 324ต้นกระถินปลูกอยู่ในเขตที่ดินติดต่อกันระหว่าง 2 ฝ่าย ต่างฝ่ายก็อ้างว่า ตนเป็นเจ้าของต้นกระถินนั้น เมื่อฝ่ายหนึ่งตัดกิ่งกระถินโดยถือว่าเป็นของ ของตน ดังนี้จะเรียกว่า ฝ่ายนั้นบังอาจทำอันตรายแก่ทรัพย์ของผู้อื่นตาม กฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 324 ยังไม่ได้โจทก์ฟ้องหาว่า จำเลยบังอาจใช้มีดฟันต้นกระถินของนางหนูจันทร์ขาดไป 1 กิ่งราคา 20 บาทโดยไม่มีอำนาจโดยชอบด้วยกฎหมาย และด่าหมิ่นประมาทนางหนูจันทร์ซึ่งหน้า ขอให้ลงโทษตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 24, 339(2)จำเลยปฏิเสธว่า ไม่ได้ด่า และต่อสู้ว่าต้นกระถินเป็นของจำเลย ปลูกอยู่ในที่ของจำเลยศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า ในเรื่องด่าหมิ่นประมาทนั้น ศาลอุทธรณ์ไม่ได้รับฟังข้อเท็จจริงว่าจำเลยด่านางหนูจันทร์ดังฟ้อง คดีจึงต้องห้ามฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 219ส่วนในเรื่องตัดต้นกระถินนั้น ปรากฏว่าต้นกระถินปลูกอยู่ในเขตที่ติดต่อกัน ต่างฝ่ายต่างก็อ้างว่า ตนเป็นเจ้าของ และก็มิได้พยายามนำสืบให้ประจักษ์แจ้งว่าเป็นของใครแน่ จำเลยตัดกิ่งกระถินโดยจำเลยถือว่าเป็นของของจำเลย ดังนี้ จะเรียกว่าจำเลยบังอาจทำอันตรายทรัพย์ของผู้อื่นยังไม่ได้จึงพิพากษาให้ยกฎีกาของโจทก์(เลขวณิชธรรมวิทักษ์-มนูกิจวิมลอรรถ-นาถปริญญา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องหาว่า จำเลยบังอาจใช้มีดฟันต้นกระถินของนางหนูจันทร์ขาดไป 1 กิ่งราคา 20 บาทโดยไม่มีอำนาจโดยชอบด้วยกฎหมาย และด่าหมิ่นประมาทนางหนูจันทร์ซึ่งหน้า ขอให้ลงโทษตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 24, 339(2)จำเลยปฏิเสธว่า ไม่ได้ด่า และต่อสู้ว่าต้นกระถินเป็นของจำเลย ปลูกอยู่ในที่ของจำเลยศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า ในเรื่องด่าหมิ่นประมาทนั้น ศาลอุทธรณ์ไม่ได้รับฟังข้อเท็จจริงว่าจำเลยด่านางหนูจันทร์ดังฟ้อง คดีจึงต้องห้ามฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 219ส่วนในเรื่องตัดต้นกระถินนั้น ปรากฏว่าต้นกระถินปลูกอยู่ในเขตที่ติดต่อกัน ต่างฝ่ายต่างก็อ้างว่า ตนเป็นเจ้าของ และก็มิได้พยายามนำสืบให้ประจักษ์แจ้งว่าเป็นของใครแน่ จำเลยตัดกิ่งกระถินโดยจำเลยถือว่าเป็นของของจำเลย ดังนี้ จะเรียกว่าจำเลยบังอาจทำอันตรายทรัพย์ของผู้อื่นยังไม่ได้จึงพิพากษาให้ยกฎีกาของโจทก์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1419/2493อัยการประจำศาลจังหวัดยโสธรโจทก์นางบับพา ศรีสมศักดิ์จำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 43, ม. 324ต้นกระถินปลูกอยู่ในเขตที่ดินติดต่อกันระหว่าง 2 ฝ่าย ต่างฝ่ายก็อ้างว่า ตนเป็นเจ้าของต้นกระถินนั้น เมื่อฝ่ายหนึ่งตัดกิ่งกระถินโดยถือว่าเป็นของ ของตน ดังนี้จะเรียกว่า ฝ่ายนั้นบังอาจทำอันตรายแก่ทรัพย์ของผู้อื่นตาม กฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 324 ยังไม่ได้โจทก์ฟ้องหาว่า จำเลยบังอาจใช้มีดฟันต้นกระถินของนางหนูจันทร์ขาดไป 1 กิ่งราคา 20 บาทโดยไม่มีอำนาจโดยชอบด้วยกฎหมาย และด่าหมิ่นประมาทนางหนูจันทร์ซึ่งหน้า ขอให้ลงโทษตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 24, 339(2)จำเลยปฏิเสธว่า ไม่ได้ด่า และต่อสู้ว่าต้นกระถินเป็นของจำเลย ปลูกอยู่ในที่ของจำเลยศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า ในเรื่องด่าหมิ่นประมาทนั้น ศาลอุทธรณ์ไม่ได้รับฟังข้อเท็จจริงว่าจำเลยด่านางหนูจันทร์ดังฟ้อง คดีจึงต้องห้ามฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 219ส่วนในเรื่องตัดต้นกระถินนั้น ปรากฏว่าต้นกระถินปลูกอยู่ในเขตที่ติดต่อกัน ต่างฝ่ายต่างก็อ้างว่า ตนเป็นเจ้าของ และก็มิได้พยายามนำสืบให้ประจักษ์แจ้งว่าเป็นของใครแน่ จำเลยตัดกิ่งกระถินโดยจำเลยถือว่าเป็นของของจำเลย ดังนี้ จะเรียกว่าจำเลยบังอาจทำอันตรายทรัพย์ของผู้อื่นยังไม่ได้จึงพิพากษาให้ยกฎีกาของโจทก์(เลขวณิชธรรมวิทักษ์-มนูกิจวิมลอรรถ-นาถปริญญา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ