phoneee/thai-legal-corpus huggingface dataset:
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 613027หลักกฎหมาย: คดีที่เอกชนยื่นฟ้อง มหาวิทยาลัยราชภัฏ ซึ่งเป็นหน่วยงานทางปกครองอ้างว่าเป็นผู้ครอบครองทำประโยชน์ที่ดินพิพาท โดยมีหลักฐานการชำระภาษีบำรุงท้องที่ (ภ.บ.ท. ๕) ผู้ถูกฟ้องคดีใช้ประโยชน์ที่ดินพิพาทเป็นที่ตั้งวิทยาเขต จึงให้ราษฎรออกจากพื้นที่พิพาทและจัดสรรที่ดินแปลงใหม่ให้ราษฎรทดแทนที่ดินแปลงเดิมแต่ลดจำนวนพื้นที่ทำกินลง ผู้ถูกฟ้องคดีได้เข้ามาไถปรับที่ดินทำลายแปลงคันนาของผู้ฟ้องคดีจนได้รับความเสียหาย ขอให้ศาลมีคำพิพากษาหรือคำสั่งคืนที่ดินพิพาท พร้อมปรับสภาพที่ดินให้เหมือนเดิมคืนแก่ผู้ฟ้องคดี หากที่ดินพิพาทขึ้นทะเบียนเป็นที่ราชพัสดุแล้วและไม่สามารถเพิกถอนการขึ้นทะเบียนได้ ขอให้ผู้ฟ้องคดีได้สิทธิในการเช่าที่ดินพิพาทต่อไป และขอให้ผู้ถูกฟ้องคดีใช้พื้นที่เฉพาะบริเวณที่ไม่ก่อให้เกิดความเดือดร้อนแก่ประชาชน ผู้ถูกฟ้องคดีให้การว่า ผู้ฟ้องคดีมีเพียงแบบแสดงรายการชำระภาษีบำรุงท้องที่ (ภ.บ.ท. ๕) หรือใบเสร็จรับเงินภาษีบำรุงท้องที่ (ภ.บ.ท. ๑๑) เอกสารดังกล่าวไม่ใช่หลักฐานแสดงกรรมสิทธิ์ในที่ดิน การที่ผู้ฟ้องคดีเข้าไปครอบครองทำประโยชน์ในที่ดินราชพัสดุ เป็นการกระทำไม่ชอบด้วยกฎหมาย เห็นว่า การที่ศาลจะมีคำพิพากษาหรือคำสั่งตามที่ผู้ฟ้องคดีมีคำขอได้นั้น ศาลจำต้องพิจารณาให้ได้ความเสียก่อนว่า ที่ดินพิพาทเป็นที่ดินที่ผู้ฟ้องคดีมีสิทธิยึดถือครอบครองทำประโยชน์ ตามที่ผู้ฟ้องคดีกล่าวอ้างหรือเป็นที่ราชพัสดุเป็นสำคัญ แล้วจึงจะพิจารณาประเด็นอื่นต่อไป จึงเป็นคดีพิพาทเกี่ยวกับสิทธิในที่ดิน อันอยู่ในอำนาจพิจารณาพิพากษาของศาลยุติธรรม ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำวินิจฉัยที่ 77/2560ศาลปกครองนครราชสีมาศาลผู้ส่งความเห็นศาลจังหวัดนางรองศาลผู้รับความเห็นนายแก้ว เตียงไธสง ผู้ฟ้องคดีมหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์ผู้ถูกฟ้องคดี พ.ร.บ.จัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง พ.ศ.2542 ป.พ.พ. ป.ที่ดิน พ.ร.บ.ที่ราชพัสดุ พ.ศ.2518 พ.ร.บ.มหาวิทยาลัยราชภัฏ พ.ศ.2547 คดีที่เอกชนยื่นฟ้อง มหาวิทยาลัยราชภัฏ ซึ่งเป็นหน่วยงานทางปกครองอ้างว่าเป็นผู้ครอบครองทำประโยชน์ที่ดินพิพาท โดยมีหลักฐานการชำระภาษีบำรุงท้องที่ (ภ.บ.ท. ๕) ผู้ถูกฟ้องคดีใช้ประโยชน์ที่ดินพิพาทเป็นที่ตั้งวิทยาเขต จึงให้ราษฎรออกจากพื้นที่พิพาทและจัดสรรที่ดินแปลงใหม่ให้ราษฎรทดแทนที่ดินแปลงเดิมแต่ลดจำนวนพื้นที่ทำกินลง ผู้ถูกฟ้องคดีได้เข้ามาไถปรับที่ดินทำลายแปลงคันนาของผู้ฟ้องคดีจนได้รับความเสียหาย ขอให้ศาลมีคำพิพากษาหรือคำสั่งคืนที่ดินพิพาท พร้อมปรับสภาพที่ดินให้เหมือนเดิมคืนแก่ผู้ฟ้องคดี หากที่ดินพิพาทขึ้นทะเบียนเป็นที่ราชพัสดุแล้วและไม่สามารถเพิกถอนการขึ้นทะเบียนได้ ขอให้ผู้ฟ้องคดีได้สิทธิในการเช่าที่ดินพิพาทต่อไป และขอให้ผู้ถูกฟ้องคดีใช้พื้นที่เฉพาะบริเวณที่ไม่ก่อให้เกิดความเดือดร้อนแก่ประชาชน ผู้ถูกฟ้องคดีให้การว่า ผู้ฟ้องคดีมีเพียงแบบแสดงรายการชำระภาษีบำรุงท้องที่ (ภ.บ.ท. ๕) หรือใบเสร็จรับเงินภาษีบำรุงท้องที่ (ภ.บ.ท. ๑๑) เอกสารดังกล่าวไม่ใช่หลักฐานแสดงกรรมสิทธิ์ในที่ดิน การที่ผู้ฟ้องคดีเข้าไปครอบครองทำประโยชน์ในที่ดินราชพัสดุ เป็นการกระทำไม่ชอบด้วยกฎหมาย เห็นว่า การที่ศาลจะมีคำพิพากษาหรือคำสั่งตามที่ผู้ฟ้องคดีมีคำขอได้นั้น ศาลจำต้องพิจารณาให้ได้ความเสียก่อนว่า ที่ดินพิพาทเป็นที่ดินที่ผู้ฟ้องคดีมีสิทธิยึดถือครอบครองทำประโยชน์ ตามที่ผู้ฟ้องคดีกล่าวอ้างหรือเป็นที่ราชพัสดุเป็นสำคัญ แล้วจึงจะพิจารณาประเด็นอื่นต่อไป จึงเป็นคดีพิพาทเกี่ยวกับสิทธิในที่ดิน อันอยู่ในอำนาจพิจารณาพิพากษาของศาลยุติธรรม()แหล่งที่มาส่วนเลขานุการคณะกรรมการวินิจฉัยฯแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคดีเกี่ยวกับสิทธิในที่ดิน
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1726/2520หลักกฎหมาย: ผู้เอาประกันภัยค้ำจุนซึ่งศาลพิพากษาให้ใช้ค่าเสียหายแก่บุคคลภายนอกแล้ว ฟ้องผู้รับประกันภัยเรียกค่าเสียหายนั้นตามสิทธิของตนในสัญญาประกันภัยได้ ไม่ใช่ฟ้องแทนบุคคลภายนอกที่ได้รับความเสียหาย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1726/2520ห.จ.ก. สหะส.ล.ขนส่งโจทก์บริษัทสหเวชภัณฑ์ประกันภัย จำกัด กับพวกจำเลย ป.พ.พ. ม. 877ผู้เอาประกันภัยค้ำจุนซึ่งศาลพิพากษาให้ใช้ค่าเสียหายแก่บุคคลภายนอกแล้ว ฟ้องผู้รับประกันภัยเรียกค่าเสียหายนั้นตามสิทธิของตนในสัญญาประกันภัยได้ ไม่ใช่ฟ้องแทนบุคคลภายนอกที่ได้รับความเสียหาย(วิทูร เทพพิทักษ์-ล้วน นิลกำแหง-อุดม จาละ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1726/2520ห.จ.ก. สหะส.ล.ขนส่งโจทก์บริษัทสหเวชภัณฑ์ประกันภัย จำกัด กับพวกจำเลย ป.พ.พ. ม. 877ผู้เอาประกันภัยค้ำจุนซึ่งศาลพิพากษาให้ใช้ค่าเสียหายแก่บุคคลภายนอกแล้ว ฟ้องผู้รับประกันภัยเรียกค่าเสียหายนั้นตามสิทธิของตนในสัญญาประกันภัยได้ ไม่ใช่ฟ้องแทนบุคคลภายนอกที่ได้รับความเสียหาย(วิทูร เทพพิทักษ์-ล้วน นิลกำแหง-อุดม จาละ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
พระราชบัญญัติวิชาชีพเภสัชกรรม (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2558พระราชบัญญัติ วิชาชีพเภสัชกรรม (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๕๘ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร. ให้ไว้ ณ วันที่ ๒๔ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๕๘ เป็นปีที่ ๗๐ ในรัชกาลปัจจุบันพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า โดยที่เป็นการสมควรแก้ไขเพิ่มเติมกฎหมายว่าด้วยวิชาชีพเภสัชกรรม จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้โดยคำแนะนำและยินยอมของสภานิติบัญญัติแห่งชาติ ดังต่อไปนี้มาตรา 1 มาตรา ๑ พระราชบัญญัตินี้เรียกว่า "พระราชบัญญัติวิชาชีพเภสัชกรรม (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๕๘"มาตรา 2 มาตรา ๒ พระราชบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา 3 มาตรา ๓ ให้ยกเลิกความในบทนิยามคำ ว่า "วิชาชีพเภสัชกรรม" ในมาตรา ๔ แห่งพระราชบัญญัติวิชาชีพเภสัชกรรม พ.ศ. ๒๕๓๗ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน ""วิชาชีพเภสัชกรรม" หมายความว่า วิชาชีพที่เกี่ยวกับการกระทำในการเตรียมยา การผลิตยา การประดิษฐ์ยา การเลือกสรรยา การวิเคราะห์ยา การควบคุมและการประกันคุณภาพยา การปรุงมาตรา 3 และการจ่ายยาตามใบสั่งยาของผู้ประกอบวิชาชีพเวชกรรม ผู้ประกอบวิชาชีพทันตกรรม ผู้ประกอบวิชาชีพการสัตวแพทย์ การปรุงยา การจ่ายยา การขายยา และการดำเนินการตามกฎหมายว่าด้วยยาและกฎหมายอื่น ๆ ที่เกี่ยวเนื่องกับยา การให้คำแนะนำปรึกษาและการคุ้มครองผู้บริโภคด้านยามาตรา 3 รวมทั้งการดำเนินการหรือร่วมกับผู้ประกอบวิชาชีพด้านการแพทย์และสาธารณสุขในการค้นหา ป้องกันและแก้ไขปัญหาที่เกี่ยวเนื่องกับการใช้ยา"มาตรา 4 มาตรา ๔ ให้ยกเลิกความใน (ฌ) ของ (๔) ในมาตรา ๒๓ แห่งพระราชบัญญัติวิชาชีพเภสัชกรรม พ.ศ. ๒๕๓๗ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน "(ฌ) หลักเกณฑ์ วิธีการและเงื่อนไขการขึ้นทะเบียน การออกใบอนุญาต การต่ออายุใบอนุญาต การออกใบแทนใบอนุญาต แบบและประเภทใบอนุญาต"มาตรา 5 มาตรา ๕ ให้ยกเลิกความในมาตรา ๓๑ แห่งพระราชบัญญัติวิชาชีพเภสัชกรรม พ.ศ. ๒๕๓๗ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน "มาตรา ๓๑ การขึ้นทะเบียน การออกใบอนุญาต การต่ออายุใบอนุญาต การออกหนังสืออนุมัติหรือวุฒิบัตรแสดงความรู้ความชำนาญในการประกอบวิชาชีพเภสัชกรรมสาขาต่าง ๆ และหนังสือแสดงวุฒิอื่นในวิชาชีพเภสัชกรรมมาตรา 5 ให้เป็นไปตามข้อบังคับสภาเภสัชกรรม ใบอนุญาตให้มีอายุห้าปีนับแต่วันที่ออกใบอนุญาต"มาตรา 6 มาตรา ๖ ให้เพิ่มความต่อไปนี้เป็น (๑/๑) ของอัตราค่าธรรมเนียมท้ายพระราชบัญญัติวิชาชีพเภสัชกรรม พ.ศ. ๒๕๓๗ "(๑/๑) ค่าต่ออายุใบอนุญาต ฉบับละ ๒,๕๐๐ บาท"มาตรา 7 มาตรา ๗ ให้ใบอนุญาตเป็นผู้ประกอบโรคศิลปะแผนปัจจุบัน สาขาเภสัชกรรมตามกฎหมายว่าด้วยการควบคุมการประกอบโรคศิลปะ และใบอนุญาตตามกฎหมายว่าด้วยวิชาชีพเภสัชกรรม ที่ยังมีผลอยู่ในวันก่อนวันที่พระราชบัญญัตินี้ใช้บังคับ ยังคงใช้ได้ต่อไป โดยผู้ได้รับอนุญาตดังกล่าวต้องมีการศึกษาต่อเนื่องตามหลักเกณฑ์มาตรา 7 วิธีการและเงื่อนไขตามข้อบังคับสภาเภสัชกรรมมาตรา 8 มาตรา ๘ ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุขรักษาการตามพระราชบัญญัตินี้ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ พลเอก ประยุทธ์ จันทร์โอชา นายกรัฐมนตรีหมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชบัญญัติฉบับนี้ คือ โดยที่ปัจจุบันบทนิยามคำว่า "วิชาชีพเภสัชกรรม" ยังไม่สอดคล้องกับภารกิจที่เภสัชกรปฏิบัติ และเพื่อให้ประชาชนได้รับบริการที่ได้มาตรฐานและมีประสิทธิภาพ สมควรแก้ไขเพิ่มเติมบทนิยามคำว่า "วิชาชีพเภสัชกรรม" และกำหนดอายุใบอนุญาตและการต่ออายุใบอนุญาตรวมทั้งแก้ไขเพิ่มเติมบทบัญญัติอื่นที่เกี่ยวข้องให้สอดคล้องกับการแก้ไขเพิ่มเติมดังกล่าว จึงจำเป็นต้องตราพระราชบัญญัตินี้
ประกาศอธิบดีกรมสรรพากรเกี่ยวกับภาษีเงินได้ (ฉบับที่ 335)เรื่อง กําหนดหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไข เพื่อการลดอัตราภาษีเงินได้สําหรับเงินได้ที่ได้รับตามสัญญาจ้างแรงงานของผู้บริหาร ผู้เชี่ยวชาญ หรือนักวิจัยจากการเป็นลูกจ้างในบริษัทหรือห้างหุ้นส่วนนิติบุคคลที่ประกอบกิจการอุตสาหกรรมเป้าหมาย---------------------------------------------------------อาศัยอํานาจตามความในมาตรา 6 แห่งพระราชกฤษฎีกาออกตามความในประมวลรัษฎากรว่าด้วยการลดอัตรารัษฎากร (ฉบับที่ 641) พ.ศ. 2560 อธิบดีกรมสรรพากรกําหนดหลักเกณฑ์วิธีการและเงื่อนไขเพื่อการลดอัตราภาษีเงินได้สําหรับเงินได้ที่ได้รับเนื่องจากการจ้างแรงงานของบริษัทหรือห้างหุ้นส่วนนิติบุคคลที่ประกอบกิจการอุตสาหกรรมเป้าหมาย ดังต่อไปนี้ให้ยกเลิกความในวรรคหนึ่งของข้อ 2 ของประกาศอธิบดีกรมสรรพากร เกี่ยวกับภาษีเงินได้ (ฉบับที่ 306) เรื่อง กําหนดหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไข เพื่อการลดอัตราภาษีเงินได้สําหรับเงินได้ที่ได้รับตามสัญญาจ้างแรงงานของผู้บริหาร ผู้เชี่ยวชาญ หรือนักวิจัยจากการเป็นลูกจ้างในบริษัทหรือห้างหุ้นส่วนนิติบุคคลที่ประกอบกิจการอุตสาหกรรมเป้าหมาย ลงวันที่ 6 กันยายน พ.ศ. 2560 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยประกาศอธิบดีกรมสรรพากร เกี่ยวกับภาษีเงินได้ (ฉบับที่ 310) เรื่อง กําหนดหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไข เพื่อการลดอัตราภาษีเงินได้สําหรับเงินได้ที่ได้รับตามสัญญาจ้างแรงงานของผู้บริหาร ผู้เชี่ยวชาญ หรือนักวิจัยจากการเป็นลูกจ้างในบริษัทหรือห้างหุ้นส่วนนิติบุคคลที่ประกอบกิจการอุตสาหกรรมเป้าหมาย ลงวันที่ 24 ตุลาคม พ.ศ. 2560 และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน"ข้อ 2 ผู้มีเงินได้ตามข้อ 1 จะต้องมีเงินได้ซึ่งเป็นเงินได้พึงประเมินตามมาตรา 40 (1)แห่งประมวลรัษฎากร จากการปฏิบัติงานตามสัญญาจ้างแรงงานกับบริษัทหรือห้างหุ้นส่วนนิติบุคคลที่ประกอบกิจการอุตสาหกรรมเป้าหมาย ซึ่งได้รับสิทธิและประโยชน์ตามประกาศคณะกรรมการส่งเสริมการลงทุน ที่ 4/2560 เรื่อง มาตรการส่งเสริมการลงทุนในพื้นที่ระเบียงเศรษฐกิจพิเศษภาคตะวันออก ลงวันที่ 16 มีนาคม 2560 หรือประกาศคณะกรรมการส่งเสริมการลงทุน ที่ 6/2561 เรื่อง มาตรการส่งเสริมการลงทุนในพื้นที่เขตพัฒนาพิเศษภาคตะวันออก (EEC) ลงวันที่ 3 สิงหาคม พ.ศ. 2561 ดังนี้(1) กรณีผู้มีเงินได้มีเงินได้จากการปฏิบัติงานในกิจการอุตสาหกรรมเป้าหมายเท่านั้นจะต้องมีเงินได้ดังกล่าว ไม่น้อยกว่า 200,000 บาทต่อเดือน(2) กรณีผู้มีเงินได้มีเงินได้จากการปฏิบัติงานในกิจการอุตสาหกรรมเป้าหมายและกิจการอื่นจะต้องกําหนดในสัญญาจ้างแรงงานอย่างชัดเจนเกี่ยวกับเงินได้ในส่วนที่ปฏิบัติงานในกิจการอุตสาหกรรมเป้าหมาย ซึ่งต้องมีจํานวนไม่น้อยกว่า 200,000 บาทต่อเดือน โดยจะได้รับสิทธิลดอัตราภาษีเงินได้ตามมาตรา 4 แห่งพระราชกฤษฎีกาออกตามความในประมวลรัษฎากร ว่าด้วยการลดอัตรารัษฎากร (ฉบับที่ 641) พ.ศ. 2560 เฉพาะเงินได้จากการปฏิบัติงานในกิจการอุตสาหกรรมเป้าหมายตามสัญญาจ้างแรงงานเท่านั้น"ผู้มีอํานาจลงนาม - ประกาศ ณ วันที่ 11 กุมภาพันธ์พ.ศ. 2562 เอกนิติ นิติทัณฑ์ประภาศ(นายเอกนิติ นิติทัณฑ์ประภาศ)อธิบดีกรมสรรพากร
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2553/2539หลักกฎหมาย: ศาลชั้นต้นมีคำสั่งว่า ถือไม่ได้ว่าโจทก์ทิ้งฟ้อง ให้ยกคำร้องเป็นคำสั่งระหว่างพิจารณา แม้ศาลชั้นต้นจะสั่งต่อไปว่าจำเลยไม่มาศาลตามกำหนดนัดให้ออกหมายจับ ให้จำหน่ายคดีออกเสียจากสารบบความ จับจำเลยได้เมื่อใดให้โจทก์แถลงต่อศาลเพื่อยกคดีขึ้นพิจารณาใหม่ ก็เป็นเพียงคำสั่งให้จำหน่ายคดีชั่วคราวอันเป็นคำสั่งระหว่างพิจารณาเช่นกัน ไม่ใช่กรณีศาลชั้นต้นมีคำพิพากษาหรือคำสั่งในประเด็นสำคัญแล้ว ดังนั้นที่จำเลยอุทธรณ์ว่าโจทก์ไม่นำส่งหมายเรียกตามคำสั่งศาลชั้นต้นเป็นการทิ้งฟ้องจึงต้องห้ามอุทธรณ์ตาม ป.วิ.อ. มาตรา 196 ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2553/2539นิติบุคคลอาคารชุดพัทยาทาวเวอร์ กับพวกโจทก์นายโรเบิร์ต จอร์จ ฮิทซ์ค็อคจำเลย ป.วิ.อ. ม. 196ศาลชั้นต้นมีคำสั่งว่า ถือไม่ได้ว่าโจทก์ทิ้งฟ้อง ให้ยกคำร้องเป็นคำสั่งระหว่างพิจารณา แม้ศาลชั้นต้นจะสั่งต่อไปว่าจำเลยไม่มาศาลตามกำหนดนัดให้ออกหมายจับ ให้จำหน่ายคดีออกเสียจากสารบบความ จับจำเลยได้เมื่อใดให้โจทก์แถลงต่อศาลเพื่อยกคดีขึ้นพิจารณาใหม่ ก็เป็นเพียงคำสั่งให้จำหน่ายคดีชั่วคราวอันเป็นคำสั่งระหว่างพิจารณาเช่นกัน ไม่ใช่กรณีศาลชั้นต้นมีคำพิพากษาหรือคำสั่งในประเด็นสำคัญแล้ว ดังนั้นที่จำเลยอุทธรณ์ว่าโจทก์ไม่นำส่งหมายเรียกตามคำสั่งศาลชั้นต้นเป็นการทิ้งฟ้องจึงต้องห้ามอุทธรณ์ตาม ป.วิ.อ. มาตรา 196(อากาศ บำรุงชีพ-ชัยนาท พันตาวงศ์-มหินทร์ สุรดินทร์กูร)ศาลจังหวัดชลบุรี - นายวิชิต ลีธรรมชโยศาลอุทธรณ์ภาค ๑ - นายสมศักดิ์ วงศ์ยืนแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2553/2539นิติบุคคลอาคารชุดพัทยาทาวเวอร์ กับพวกโจทก์นายโรเบิร์ต จอร์จ ฮิทซ์ค็อคจำเลย ป.วิ.อ. ม. 196ศาลชั้นต้นมีคำสั่งว่า ถือไม่ได้ว่าโจทก์ทิ้งฟ้อง ให้ยกคำร้องเป็นคำสั่งระหว่างพิจารณา แม้ศาลชั้นต้นจะสั่งต่อไปว่าจำเลยไม่มาศาลตามกำหนดนัดให้ออกหมายจับ ให้จำหน่ายคดีออกเสียจากสารบบความ จับจำเลยได้เมื่อใดให้โจทก์แถลงต่อศาลเพื่อยกคดีขึ้นพิจารณาใหม่ ก็เป็นเพียงคำสั่งให้จำหน่ายคดีชั่วคราวอันเป็นคำสั่งระหว่างพิจารณาเช่นกัน ไม่ใช่กรณีศาลชั้นต้นมีคำพิพากษาหรือคำสั่งในประเด็นสำคัญแล้ว ดังนั้นที่จำเลยอุทธรณ์ว่าโจทก์ไม่นำส่งหมายเรียกตามคำสั่งศาลชั้นต้นเป็นการทิ้งฟ้องจึงต้องห้ามอุทธรณ์ตาม ป.วิ.อ. มาตรา 196(อากาศ บำรุงชีพ-ชัยนาท พันตาวงศ์-มหินทร์ สุรดินทร์กูร)ศาลจังหวัดชลบุรี - นายวิชิต ลีธรรมชโยศาลอุทธรณ์ภาค ๑ - นายสมศักดิ์ วงศ์ยืนแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศคณะกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกประกาศคณะกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกประจำจังหวัดตราดฉบับที่๑๐ (พ.ศ. ๒๕๔๙)เรื่องกำหนดเส้นทางการขนส่งประจำทางด้วยรถโดยสาร[๑] ด้วยคณะกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกประจำจังหวัดตราดได้พิจารณากำหนดเส้นทางการขนส่งประจำทางด้วยรถโดยสารเพื่อทดแทนเส้นทางการขนส่งโดยรถขนาดเล็กที่จะยกเลิกต่อไปฉะนั้น อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๒๐ (๑)แห่งพระราชบัญญัติการขนส่งทางบก พ.ศ. ๒๕๒๒ประกอบกับมติคณะกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกประจำจังหวัดตราด ในการประชุม ครั้งที่๑/๒๕๔๙ เมื่อวันที่ ๒๘ สิงหาคม ๒๕๔๙ และได้รับอนุมัติในหลักการจากคณะกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกกลางในการประชุมครั้งที่ ๘/๒๕๔๙ เมื่อวันที่ ๔ เมษายน ๒๕๔๙ จึงให้กำหนดเส้นทางการขนส่งประจำทางด้วยรถโดยสารหมวด ๔ จังหวัดตราด สายที่ ๖๐๔๑ แหลมงอบ-ตลาดแสนตุ้งโดยให้ใช้รายละเอียดเส้นทางดังนี้ คือสายที่ ๖๐๔๑ แหลมงอบ-ตลาดแสนตุ้งเริ่มต้นจากสถานที่จอดรถโดยสารประจำทางอำเภอแหลมงอบไปตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๓๑๔๘ แยกซ้ายไปตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๓๑๕๖ผ่านบ้านคลองใหญ่ บ้านแหลมอวน บ้านธรรมชาติ บ้านบางปิดล่าง-บ้านบางปิดบนบ้านบางกระดาน บ้านท่าโสม บ้านคลองศอก บ้านท่าหาด แยกซ้ายไปตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข๓ (ถนนสุขุมวิท) ไปสุดเส้นทาง ณ สถานที่จอดรถโดยสารประจำทางบริเวณตลาดแสนตุ้งประกาศณ วันที่ ๑๑ กันยายน พ.ศ. ๒๕๔๙สุรพลสายพันธ์รองผู้ว่าราชการจังหวัดรักษาราชการแทนผู้ว่าราชการจังหวัดตราดประธานกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกประจำจังหวัดตราดโสรศ/ผู้จัดทำ๓พฤศจิกายน ๒๕๔๙[๑] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม๑๒๓/ตอนที่ ๑๑๔ ง/หน้า ๕๕/๒๖ ตุลาคม ๒๕๔๙
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 347/2500หลักกฎหมาย: เมื่อจำเลยทำผิดรู้ตัวว่าเจ้าพนักงานต้องการตัว จำเลยเข้าหาเจ้าพนักงาน ถือว่ามีเหตุอื่นที่ศาลเห็นว่ามีลักษณะทำนองเดียวกับลุแก่โทษต่อเจ้าพนักงาน จึงได้รับความปราณีลดโทษให้กึ่งหนึ่งได้คดีนี้โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตาม ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 249, 60จำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นไม่ฟังว่าจำเลยเป็นคนร้าย พิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาให้จำคุก 10 ปีตามบทกฎหมายที่โจทก์ระบุจำเลยฎีกาศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่าพยายามฆ่าจริง แต่พิพากษาแก้ว่าจำเลยมีความผิดตาม ก.ม.อาญาที่โจทก์อ้างให้วางโทษจำคุก 10 ปี ดังที่ศาลอุทธรณ์กำหนด เมื่อจำเลยรู้ว่าเจ้าพนักงานต้องการตัวจำเลยเข้าหาเจ้าพนักงาน ควรได้รับความปรานีให้ลดโทษอีกกึ่งหนึ่ง ตาม มาตรา 78 ประมวลกฎหมายอาญา เหลือโทษจำคุก 5 ปี ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 347/2500อัยการกำแพงเพชรโจทก์นายช่วย โพไกรจำเลย ป.อ. ม. 78เมื่อจำเลยทำผิดรู้ตัวว่าเจ้าพนักงานต้องการตัว จำเลยเข้าหาเจ้าพนักงาน ถือว่ามีเหตุอื่นที่ศาลเห็นว่ามีลักษณะทำนองเดียวกับลุแก่โทษต่อเจ้าพนักงาน จึงได้รับความปราณีลดโทษให้กึ่งหนึ่งได้คดีนี้โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตาม ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 249, 60จำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นไม่ฟังว่าจำเลยเป็นคนร้าย พิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาให้จำคุก 10 ปีตามบทกฎหมายที่โจทก์ระบุจำเลยฎีกาศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่าพยายามฆ่าจริง แต่พิพากษาแก้ว่าจำเลยมีความผิดตาม ก.ม.อาญาที่โจทก์อ้างให้วางโทษจำคุก 10 ปี ดังที่ศาลอุทธรณ์กำหนด เมื่อจำเลยรู้ว่าเจ้าพนักงานต้องการตัวจำเลยเข้าหาเจ้าพนักงาน ควรได้รับความปรานีให้ลดโทษอีกกึ่งหนึ่ง ตาม มาตรา 78 ประมวลกฎหมายอาญา เหลือโทษจำคุก 5 ปี(ศิลปสิทธิวินิจฉัย-ประวัติ ปัตตพงศ์-ปริพนธ์พจนพิสุทธิ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: คดีนี้โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตาม ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 249, 60จำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นไม่ฟังว่าจำเลยเป็นคนร้าย พิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาให้จำคุก 10 ปีตามบทกฎหมายที่โจทก์ระบุจำเลยฎีกาศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่าพยายามฆ่าจริง แต่พิพากษาแก้ว่าจำเลยมีความผิดตาม ก.ม.อาญาที่โจทก์อ้างให้วางโทษจำคุก 10 ปี ดังที่ศาลอุทธรณ์กำหนด เมื่อจำเลยรู้ว่าเจ้าพนักงานต้องการตัวจำเลยเข้าหาเจ้าพนักงาน ควรได้รับความปรานีให้ลดโทษอีกกึ่งหนึ่ง ตาม มาตรา 78 ประมวลกฎหมายอาญา เหลือโทษจำคุก 5 ปี ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 347/2500อัยการกำแพงเพชรโจทก์นายช่วย โพไกรจำเลย ป.อ. ม. 78เมื่อจำเลยทำผิดรู้ตัวว่าเจ้าพนักงานต้องการตัว จำเลยเข้าหาเจ้าพนักงาน ถือว่ามีเหตุอื่นที่ศาลเห็นว่ามีลักษณะทำนองเดียวกับลุแก่โทษต่อเจ้าพนักงาน จึงได้รับความปราณีลดโทษให้กึ่งหนึ่งได้คดีนี้โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตาม ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 249, 60จำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นไม่ฟังว่าจำเลยเป็นคนร้าย พิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาให้จำคุก 10 ปีตามบทกฎหมายที่โจทก์ระบุจำเลยฎีกาศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่าพยายามฆ่าจริง แต่พิพากษาแก้ว่าจำเลยมีความผิดตาม ก.ม.อาญาที่โจทก์อ้างให้วางโทษจำคุก 10 ปี ดังที่ศาลอุทธรณ์กำหนด เมื่อจำเลยรู้ว่าเจ้าพนักงานต้องการตัวจำเลยเข้าหาเจ้าพนักงาน ควรได้รับความปรานีให้ลดโทษอีกกึ่งหนึ่ง ตาม มาตรา 78 ประมวลกฎหมายอาญา เหลือโทษจำคุก 5 ปี(ศิลปสิทธิวินิจฉัย-ประวัติ ปัตตพงศ์-ปริพนธ์พจนพิสุทธิ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศคณะกรรมการพิจารณาชดเชยค่าภาษีอากรประกาศคณะกรรมการพิจารณาชดเชยค่าภาษีอากรสินค้าส่งออกที่ผลิตในราชอาณาจักรที่ ๑/๒๕๒๙เรื่องกำหนดชนิดสินค้าที่ไม่ได้รับเงินชดเชย[๑] อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๑แห่งพระราชบัญญัติชดเชยค่าภาษีอากรสินค้าส่งออกที่ผลิตในราชอาณาจักร พ.ศ. ๒๕๒๔คณะกรรมการพิจารณาชดเชยค่าภาษีอากรสินค้าส่งออกที่ผลิตในราชอาณาจักรโดยอนุมัติรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง ออกประกาศ ดังต่อไปนี้๑.กำหนดให้ข้าวเจ้า ข้าวเหนียว ไม่ว่าจะเป็นข้าวเปลือก ข้าวขาว ข้าวกล้องข้าวนึ่ง ข้าวอบแห้ง ปลายข้าว หรือรำ เป็นสินค้าที่ไม่ได้รับเงินชดเชย๒.ประกาศนี้ให้ใช้บังคับสำหรับการส่งออกตั้งแต่วันที่ ๒๐ มกราคม พ.ศ. ๒๕๒๙เป็นต้นไปประกาศณ วันที่ ๕ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๒๙พนัส สิมะเสถียรปลัดกระทรวงการคลังประธานกรรมการพิจารณาชดเชยค่าภาษีอากรสินค้าส่งออกที่ผลิตในราชอาณาจักรสุกัญญา/พิมพ์๒๖มีนาคม ๒๕๕๒ก้องเกียรติ/ผู้จัดทำ๓๐มีนาคม ๒๕๕๒[๑]ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๐๓/ตอนที่ ๔๑/ฉบับพิเศษ หน้า ๘/๑๓ มีนาคม ๒๕๒๙
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 49569หลักกฎหมาย: สองคนซื้อที่ดินคนละแปลง และได้รับที่มาครอบครองตามที่ตั้งใจซื้อแล้ว แต่รับโอนโฉนดไขว้กันไป ดังนี้คนหนึ่งฟ้องอีกคนหนึ่งขอให้โอนโฉนดตามที่ดินที่ตนรับซื้อได้ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 194 - 195/2488นางตลุ่ม เถื่อนวิถีโจทก์นายวิรัต แซ่เจ็งจำเลยนายวิรัต แซ่เจ็งโจทก์นางตลุ่ม เถื่อนวิถีจำเลย ป.พ.พ. ม. 456, ม. 461, ม. 462, ม. 1367, ม. 1382 ป.วิ.พ. ม. 55สองคนซื้อที่ดินคนละแปลง และได้รับที่มาครอบครองตามที่ตั้งใจซื้อแล้ว แต่รับโอนโฉนดไขว้กันไป ดังนี้คนหนึ่งฟ้องอีกคนหนึ่งขอให้โอนโฉนดตามที่ดินที่ตนรับซื้อได้(อิศรภักดีธรรมวิเทต-เลขวณิชธรรมวิทักษ์-ประมูล สุวรรณศร)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 194 - 195/2488นางตลุ่ม เถื่อนวิถีโจทก์นายวิรัต แซ่เจ็งจำเลยนายวิรัต แซ่เจ็งโจทก์นางตลุ่ม เถื่อนวิถีจำเลย ป.พ.พ. ม. 456, ม. 461, ม. 462, ม. 1367, ม. 1382 ป.วิ.พ. ม. 55สองคนซื้อที่ดินคนละแปลง และได้รับที่มาครอบครองตามที่ตั้งใจซื้อแล้ว แต่รับโอนโฉนดไขว้กันไป ดังนี้คนหนึ่งฟ้องอีกคนหนึ่งขอให้โอนโฉนดตามที่ดินที่ตนรับซื้อได้(อิศรภักดีธรรมวิเทต-เลขวณิชธรรมวิทักษ์-ประมูล สุวรรณศร)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 119/2471หลักกฎหมาย: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยเข้าตัดไม่ในที่ของโจทก์ จึงขอห้ามและเรียกค่าเสียหายจำเลยต่อสู้กรรมสิทธิ ศาลฎีกาสั่งว่า โจทก์ไม่ได้เสียค่าขึ้นศาลในที่ดินรายนี้ จะวินิจฉัยเรื่องกรรมสิทธิไม่ได้ จึงให้ศาลเดิมเรียกค่าธรรมเนียมตลอดทุกศาลให้ถูกต้องเสียก่อน แล้วส่งมาให้ศาลฎีกาวินิจฉัยต่อไป ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 119/2471นางแพโจทก์นางจันล. ป.วิ.พ. โจทก์ฟ้องว่า จำเลยเข้าตัดไม่ในที่ของโจทก์ จึงขอห้ามและเรียกค่าเสียหายจำเลยต่อสู้กรรมสิทธิ ศาลฎีกาสั่งว่า โจทก์ไม่ได้เสียค่าขึ้นศาลในที่ดินรายนี้ จะวินิจฉัยเรื่องกรรมสิทธิไม่ได้ จึงให้ศาลเดิมเรียกค่าธรรมเนียมตลอดทุกศาลให้ถูกต้องเสียก่อน แล้วส่งมาให้ศาลฎีกาวินิจฉัยต่อไป(วิชัย-นรเนติ-หริศ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยเข้าตัดไม่ในที่ของโจทก์ จึงขอห้ามและเรียกค่าเสียหายจำเลยต่อสู้กรรมสิทธิ ศาลฎีกาสั่งว่า โจทก์ไม่ได้เสียค่าขึ้นศาลในที่ดินรายนี้ จะวินิจฉัยเรื่องกรรมสิทธิไม่ได้ จึงให้ศาลเดิมเรียกค่าธรรมเนียมตลอดทุกศาลให้ถูกต้องเสียก่อน แล้วส่งมาให้ศาลฎีกาวินิจฉัยต่อไป ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 119/2471นางแพโจทก์นางจันล. ป.วิ.พ. โจทก์ฟ้องว่า จำเลยเข้าตัดไม่ในที่ของโจทก์ จึงขอห้ามและเรียกค่าเสียหายจำเลยต่อสู้กรรมสิทธิ ศาลฎีกาสั่งว่า โจทก์ไม่ได้เสียค่าขึ้นศาลในที่ดินรายนี้ จะวินิจฉัยเรื่องกรรมสิทธิไม่ได้ จึงให้ศาลเดิมเรียกค่าธรรมเนียมตลอดทุกศาลให้ถูกต้องเสียก่อน แล้วส่งมาให้ศาลฎีกาวินิจฉัยต่อไป(วิชัย-นรเนติ-หริศ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศกระทรวงอุตสาหกรรมฉบับที่ 3616 (พ.ศ. 2549)ออกตามความในพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมพ.ศ. 2511เรื่อง ยกเลิกมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมแอนไฮดรัสไฮโดรเจนฟลูออไรค์สําหรับอุตสาหกรรม - การวิเคราะห์หาปริมาณกรดที่ไม่ระเหย -วิธีไททริเมทริก--------------------------------อื่นๆ - โดยที่เป็นการสมควรยกเลิกมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมแอนไฮดรัสไฮโดรเจนฟลูออไรค์สําหรับอุตสาหกรรม - การวิเคราะห์หาปริมาณกรดที่ไม่ระเหย - วิธีไททริเมทริก มาตรฐานเลขที่ มอก. 1967 - 2543 อาศัยอํานาจตามความในมาตรา 15 แห่งพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม พ.ศ. 2511 รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมออกประกาศยกเลิกประกาศกระทรวงอุตสาหกรรม ฉบับที่ 2812 (พ.ศ. 2544) ออกตามความในพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม พ.ศ. 2511 เรื่อง กําหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาพกรรมแอนไฮดรัสไฮโดรเจนฟลูออไรค์สําหรับอุตสาหกรรม - การวิเคราะห์หาปริมาณกรดที่ไม่ระเหย - วิธีไททริเมทริก ลงวันที่ 23 มีนาคม พ.ศ. 2544 ทั้งนี้ ให้มีผลตั้งแต่วันที่ประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปผู้มีอํานาจลงนาม - ประกาศ ณ วันที่ 12 ธันวาคม พ.ศ. 2549 โฆสิต ปั้นเปี่ยมรัษฎ์รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม
พระราชกฤษฎีกาพระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืนในท้องที่ตำบลจำปาอำเภอท่าเรือจังหวัดพระนครศรีอยุธยาพ.ศ.๒๕๕๑ ภูมิพลอดุลยเดชป.ร.ให้ไว้ณ วันที่ ๒๕ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๕๑เป็นปีที่๖๓ ในรัชกาลปัจจุบันพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชมีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่าโดยที่เป็นการสมควรกำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืนในท้องที่ตำบลจำปา อำเภอท่าเรือ จังหวัดพระนครศรีอยุธยาเพื่อสร้างทางหลวงชนบทตามโครงการผังเมืองรวมชุมชนท่าเรือ จังหวัดพระนครศรีอยุธยาอาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๘๗ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยกับมาตรา ๕ วรรคสาม และมาตรา ๖ แห่งพระราชบัญญัติว่าด้วยการเวนคืนอสังหาริมทรัพย์พ.ศ. ๒๕๓๐อันเป็นกฎหมายที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคลซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๔๒ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย บัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมายประกอบกับมาตรา ๖๘/๑ แห่งพระราชบัญญัติทางหลวง พ.ศ. ๒๕๓๕ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติทางหลวง(ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๔๙อันเป็นกฎหมายที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคลซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๓๒ มาตรา ๓๓ มาตรา ๓๔ มาตรา ๓๘ มาตรา ๔๑ มาตรา ๔๒และมาตรา ๔๓ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยบัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้มาตรา ๑พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า พระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืนในท้องที่ตำบลจำปา อำเภอท่าเรือ จังหวัดพระนครศรีอยุธยา พ.ศ. ๒๕๕๑มาตรา ๒[๑]พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา ๓พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับได้มีกำหนดสามปีมาตรา ๔ที่ดินที่จะเวนคืนตามพระราชกฤษฎีกานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อใช้ในการสร้างทางหลวงชนบทสาย ข ๒ ตามโครงการผังเมืองรวมชุมชนท่าเรือ จังหวัดพระนครศรีอยุธยามาตรา ๕ให้อธิบดีกรมทางหลวงชนบทเป็นเจ้าหน้าที่เวนคืนตามพระราชกฤษฎีกานี้มาตรา ๖เขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืนตามพระราชกฤษฎีกานี้อยู่ในท้องที่ตำบลจำปา อำเภอท่าเรือ จังหวัดพระนครศรีอยุธยามีส่วนแคบที่สุดสองร้อยเมตร และส่วนกว้างที่สุดห้าร้อยเมตร ทั้งนี้ภายในแนวเขตตามแผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกานี้มาตรา ๗ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคมรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้ผู้รับสนองพระบรมราชโองการสมัครสุนทรเวชนายกรัฐมนตรี[เอกสารแนบท้าย]๑. แผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืนในท้องที่ตำบลจำปา อำเภอท่าเรือ จังหวัดพระนครศรีอยุธยา พ.ศ. 2551(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้คือ เนื่องจากมีความจำเป็นต้องสร้างทางหลวงชนบทสาย ข ๒ตามโครงการผังเมืองรวมชุมชนท่าเรือ จังหวัดพระนครศรีอยุธยา ในท้องที่ตำบลจำปาอำเภอท่าเรือ จังหวัดพระนครศรีอยุธยา เพื่ออำนวยความสะดวกและความรวดเร็วแก่การจราจรและการขนส่งอันเป็นกิจการสาธารณูปโภคในการนี้ สมควรกำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืนในท้องที่ดังกล่าวเพื่อให้เจ้าหน้าที่หรือผู้ซึ่งได้รับมอบหมายจากเจ้าหน้าที่มีสิทธิเข้าไปทำการสำรวจและเพื่อทราบข้อเท็จจริงเกี่ยวกับอสังหาริมทรัพย์ที่จะต้องเวนคืนที่แน่นอน จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้วัชศักดิ์/ผู้จัดทำ๖มกราคม ๒๕๕๒[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๒๕/ตอนที่ ๑๓๗ ก/หน้า ๔๓/๓๐ ธันวาคม ๒๕๕๑