คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3040/2541หลักกฎหมาย: จำเลยละเมิดลิขสิทธิ์ในงานสร้างสรรค์ประเภทภาพยนตร์โดยนำภาพยนตร์วีดีโอเทปภาพและเสียงที่มีผู้ทำซ้ำโดยละเมิดลิขสิทธิ์รวม 32 ม้วนออกขายและเสนอขายโดย จำเลยรู้อยู่แล้วว่าภาพยนตร์วีดีโอเทปดังกล่าวเป็นงานที่ได้ทำขึ้นโดยละเมิดลิขสิทธิ์ของผู้เสียหายซึ่งได้รับความคุ้มครองตาม พระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537และไม่ได้รับอนุญาตจากผู้เสียหาย และจำเลยได้ประกอบกิจการให้เช่าแลกเปลี่ยนหรือจำหน่ายวีดีโอเทปโดยไม่ได้รับอนุญาตและไม่ใช่กรณีที่ได้รับยกเว้นตามกฎหมายกับจำเลยยังได้เสนอขายวีดีโอเทปอันเป็นสินค้าที่ควบคุมฉลากโดยไม่ปิดฉลากจำนวน 62 ม้วน โดยจำเลยรู้หรือควรรู้ว่าการไม่ปิดฉลากดังกล่าวนั้นไม่ถูกต้องตามกฎหมายและจำเลยไม่ได้รับการยกเว้นใด ๆตามกฎหมาย เจ้าพนักงานจับจำเลยได้พร้อมยึดม้วนวีดีโอเทปภาพยนตร์ซึ่งมีผู้ทำขึ้นโดยละเมิดลิขสิทธิ์และไม่ปิด ฉลากดังกล่าวรวม 62 ม้วน เป็นของกลาง อันเป็นความผิด ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 มาตรา 31,70 วรรคสองพระราชบัญญัติควบคุมกิจการเทปและวัสดุโทรทัศน์พ.ศ. 2530 มาตรา 6 วรรคหนึ่ง,34 และพระราชบัญญัติคุ้มครองผู้บริโภค พ.ศ. 2522มาตรา 30(2),52 วรรคหนึ่ง เป็นความผิดหลายกรรมต่างกัน ศาลจึงต้องมีคำสั่งให้วีดีโอเทปของกลางที่ละเมิดลิขสิทธิ์ 32 ม้วน ตกเป็นของเจ้าของลิขสิทธิ์ส่วนวีดีโอเทปที่ไม่ปิดฉลากอีกจำนวน 30 ม้วน ความผิดของจำเลยที่เกี่ยวกับของกลางดังกล่าวนี้อยู่ที่ การเสนอขายโดยได้งดเว้นไม่ปิดฉลากที่วีดีโอเทปดังกล่าววีดีโอเทปของกลาง 30 ม้วนนี้ไม่ใช่ทรัพย์ที่มีไว้เป็นความผิดและไม่ใช่ทรัพย์ที่จำเลยใช้หรือมีไว้เพื่อใช้ในการกระทำผิดที่จะริบได้ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 32 หรือ มาตรา 33โจทก์ฟ้องว่า เมื่อวันที่ 26 สิงหาคม 2540 เวลากลางวันจำเลยกระทำผิดกฎหมายหลายกรรมต่างกัน คือ จำเลยละเมิดลิขสิทธิ์ในงานสร้างสรรค์ประเภทภาพยนตร์ โดยนำภาพยนตร์วีดีโอเทปภาพและเสียงที่มีผู้ทำซ้ำโดยละเมิดลิขสิทธิ์ของบริษัทวอร์เนอร์ บราเธอร์ส อิงค์ จำกัด ผู้เสียหายที่ 1บริษัททเวนตี้ เซนจูรี่ ฟอกซ์ ฟิล์ม คอร์ปอเรชั่น จำกัดผู้เสียหายที่ 2 บริษัทยูนิเวอร์แซล ซิตี้ สตูดิโอส์ องค์ จำกัดผู้เสียหายที่ 3 และบริษัทโคลัมเบีย พิคเจอร์ อินดัสทรี อิงค์จำกัด ผู้เสียหายที่ 4 รวม 32 ม้วน ออกขายและเสนอขายโดยจำเลยรู้อยู่แล้วว่าภาพยนตร์วีดีโอเทปดังกล่าวเป็นงานที่ได้ทำขึ้นโดยละเมิดลิขสิทธิ์ของผู้เสียหายทั้งสี่ ซึ่งได้รับความคุ้มครองตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 และไม่ได้รับอนุญาตจากผู้เสียหาย อันเป็นการฝ่าฝืนกฎหมาย นอกจากนี้จำเลยได้ประกอบกิจการให้เช่า แลกเปลี่ยนหรือจำหน่ายวีดีโอเทปโดยไม่ได้รับอนุญาตและไม่ใช่กรณีที่ได้รับยกเว้นตามกฎหมายและจำเลยยังได้เสนอขายวีดีโอเทปอันเป็นสินค้าที่ควบคุมฉลากโดยไม่ปิดฉลากจำนวน 62 ม้วน โดยจำเลยรู้หรือควรรู้ว่าการไม่ปิดฉลากดังกล่าวนั้นไม่ถูกต้องตามกฎหมาย และจำเลยไม่ได้รับการยกเว้นใด ๆ ตามกฎหมาย เจ้าพนักงานจับจำเลยได้พร้อมยึดม้วนวีดีโอเทปภาพยนตร์ซึ่งมีผู้ทำขึ้นโดยละเมิดลิขสิทธิ์และไม่ปิดฉลากดังกล่าวรวม 62 ม้วน เป็นของกลางจำเลยเคยถูกศาลแขวงดุสิตพิพากษาถึงที่สุดให้จำคุก 4 เดือนปรับ 4,000 บาท โทษจำคุกรอการลงโทษไว้ 2 ปี เมื่อวันที่19 มีนาคม 2540 ในคดีอาญาหมายเลขแดงที่ 2862/2541 และให้จำคุก 2 เดือน ปรับ 2,100 บาท โทษจำคุกรอการลงโทษไว้1 ปี เมื่อวันที่ 11 สิงหาคม 2540 ในคดีอาญาหมายเลขแดงที่ 7628/2540 ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537มาตรา 4, 6, 8, 15, 28, 31, 61, 70, 75, 76พระราชบัญญัติควบคุมกิจการเทปและวัสดุโทรทัศน์ พ.ศ. 2530มาตรา 4, 6, 34 พระราชบัญญัติคุ้มครองผู้บริโภค พ.ศ. 2522มาตรา 3, 14, 30, 31, 52 ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 32,33, 58, 91 สั่งให้วีดีโอเทปของกลางที่ละเมิดลิขสิทธิ์จำนวน32 ม้วน ดังกล่าวตกเป็นของเจ้าของลิขสิทธิ์ ให้จ่ายเงินค่าปรับฐานละเมิดลิขสิทธิ์กึ่งหนึ่งให้แก่ผู้เสียหายกับริบวีดีโอเทปของกลางที่ไม่ปิดฉลากอีก 30 ม้วน และบวกโทษที่รอการลงโทษไว้ในคดีอาญาหมายเลขแดงที่ 2862/2540 และ 7628/2540 ของศาลแขวงดุสิตจำเลยให้การรับสารภาพ และรับว่าจำเลยเคยต้องคำพิพากษาในคดีที่โจทก์ขอให้บวกโทษตามฟ้องศาลทรัพย์สินทางปัญญาและการค้าระหว่างประเทศกลางพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537มาตรา 31, 70 วรรคสอง พระราชบัญญัติควบคุมกิจการเทปและวัสดุโทรทัศน์ พ.ศ. 2530 มาตรา 6 วรรคหนึ่ง, 34และพระราชบัญญัติคุ้มครองผู้บริโภค พ.ศ. 2522 มาตรา 30(2),52 วรรคหนึ่ง เป็นความผิดหลายกรรมต่างกัน ให้เรียงกระทงลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 91 ความผิดตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์พ.ศ. 2537 มาตรา 31, 70 วรรคสอง ให้จำคุก 6 เดือน และปรับ 200,000 บาท ความผิดตามพระราชบัญญัติควบคุมกิจการเทปและวัสดุโทรทัศน์ พ.ศ. 2530 มาตรา 6 วรรคหนึ่ง, 34 ปรับ 20,000 บาท และความผิดตามพระราชบัญญัติคุ้มครองผู้บริโภคพ.ศ. 2522 มาตรา 30(2), 52 วรรคหนึ่ง ให้ปรับ 10,000 บาทรวมจำคุก 6 เดือน และปรับ 230,000 บาท จำเลยให้การรับสารภาพ ลดโทษให้กึ่งหนึ่ง คงจำคุก 3 เดือน และปรับ115,000 บาท และให้บวกโทษจำคุกในคดีอาญาหมายเลขแดงที่ 2862/2540 และคดีอาญาหมายเลขแดงที่ 7628/2540 ของศาลแขวงดุสิต เข้ากับโทษในคดีนี้รวมจำคุก 9 เดือนไม่ชำระค่าปรับให้จัดการตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 29, 30วีดีโอเทปของกลางที่ละเมิดลิขสิทธิ์ 32 ม้วน ให้ตกเป็นของเจ้าของลิขสิทธิ์ส่วนสิ่งที่ได้ใช้ในการกระทำความผิดให้ริบจ่ายเงินกึ่งหนึ่งของค่าปรับ (ค่าปรับในส่วนความผิดต่อพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์) แก่เจ้าของลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2534 มาตรา 76จำเลยอุทธรณ์ต่อศาลฎีกาศาลฎีกาแผนกคดีทรัพย์สินทางปัญหาและการค้าระหว่างประเทศวินิจฉัยข้อเท็จจริงว่า คดีมีเหตุสมควรรอการลงโทษให้จำเลยและเมื่อรอการลงโทษจำคุกแก่จำเลยจึงไม่อาจบวกโทษที่รอไว้ตามที่โจทก์ขอ อนึ่ง ที่โจทก์ขอให้ริบของกลางเฉพาะวีดีโอเทปที่ไม่ปิดฉากจำนวน 30 ม้วน นั้น ความผิดของจำเลยที่เกี่ยวกับของกลางดังกล่าวนี้อยู่ที่การเสนอขายโดยได้งดเว้นไม่ปิดฉลากที่วีดีโอเทปดังกล่าววีดีโอเทปของกลาง 30 ม้วนนี้ไม่ใช่ทรัพย์ที่มีไว้เป็นความผิดและไม่ใช่ทรัพย์ที่จำเลยใช้หรือมีไว้เพื่อใช้ในการกระทำผิดที่จะริบได้ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 32หรือ มาตรา 33 ที่ศาลทรัพย์สินทางปัญญาและการค้าระหว่างประเทศกลางพิพากษาให้ริบของกลางดังกล่าวจึงไม่ถูกต้อง ศาลฎีกาเห็นสมควรแก้ไขพิพากษาแก้เป็นว่า โทษจำคุกรอการลงโทษไว้มีกำหนด 2 ปีตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 56 ยกคำขอให้บวกโทษแก่จำเลย ส่วนวีดีโอเทปของกลางที่ไม่ปิดฉลากจำนวน 30 ม้วนให้คืนแก่เจ้าของ นอกจากที่แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลทรัพย์สินทางปัญญาและการค้าระหว่างประเทศกลาง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3040/2541พนักงานอัยการ สำนักงาน อัยการ สูงสุดโจทก์นางสาว เรณู เพียร เกิดจำเลย ป.อ. ม. 32, ม. 33 พ.ร.บ.ลิขสิทธิ์ พ.ศ.2537 ม. 31, ม. 70 พ.ร.บ.ควบคุมกิจการเทปและวัสดุโทรทัศน์ พ.ศ.2530 ม. 4, ม. 6, ม. 34 พ.ร.บ.คุ้มครองผู้บริโภค พ.ศ.2522 ม. 30 (2), ม. 52จำเลยละเมิดลิขสิทธิ์ในงานสร้างสรรค์ประเภทภาพยนตร์โดยนำภาพยนตร์วีดีโอเทปภาพและเสียงที่มีผู้ทำซ้ำโดยละเมิดลิขสิทธิ์รวม 32 ม้วนออกขายและเสนอขายโดย จำเลยรู้อยู่แล้วว่าภาพยนตร์วีดีโอเทปดังกล่าวเป็นงานที่ได้ทำขึ้นโดยละเมิดลิขสิทธิ์ของผู้เสียหายซึ่งได้รับความคุ้มครองตาม พระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537และไม่ได้รับอนุญาตจากผู้เสียหาย และจำเลยได้ประกอบกิจการให้เช่าแลกเปลี่ยนหรือจำหน่ายวีดีโอเทปโดยไม่ได้รับอนุญาตและไม่ใช่กรณีที่ได้รับยกเว้นตามกฎหมายกับจำเลยยังได้เสนอขายวีดีโอเทปอันเป็นสินค้าที่ควบคุมฉลากโดยไม่ปิดฉลากจำนวน 62 ม้วน โดยจำเลยรู้หรือควรรู้ว่าการไม่ปิดฉลากดังกล่าวนั้นไม่ถูกต้องตามกฎหมายและจำเลยไม่ได้รับการยกเว้นใด ๆตามกฎหมาย เจ้าพนักงานจับจำเลยได้พร้อมยึดม้วนวีดีโอเทปภาพยนตร์ซึ่งมีผู้ทำขึ้นโดยละเมิดลิขสิทธิ์และไม่ปิด ฉลากดังกล่าวรวม 62 ม้วน เป็นของกลาง อันเป็นความผิด ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 มาตรา 31,70 วรรคสองพระราชบัญญัติควบคุมกิจการเทปและวัสดุโทรทัศน์พ.ศ. 2530 มาตรา 6 วรรคหนึ่ง,34 และพระราชบัญญัติคุ้มครองผู้บริโภค พ.ศ. 2522มาตรา 30(2),52 วรรคหนึ่ง เป็นความผิดหลายกรรมต่างกัน ศาลจึงต้องมีคำสั่งให้วีดีโอเทปของกลางที่ละเมิดลิขสิทธิ์ 32 ม้วน ตกเป็นของเจ้าของลิขสิทธิ์ส่วนวีดีโอเทปที่ไม่ปิดฉลากอีกจำนวน 30 ม้วน ความผิดของจำเลยที่เกี่ยวกับของกลางดังกล่าวนี้อยู่ที่ การเสนอขายโดยได้งดเว้นไม่ปิดฉลากที่วีดีโอเทปดังกล่าววีดีโอเทปของกลาง 30 ม้วนนี้ไม่ใช่ทรัพย์ที่มีไว้เป็นความผิดและไม่ใช่ทรัพย์ที่จำเลยใช้หรือมีไว้เพื่อใช้ในการกระทำผิดที่จะริบได้ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 32 หรือ มาตรา 33โจทก์ฟ้องว่า เมื่อวันที่ 26 สิงหาคม 2540 เวลากลางวันจำเลยกระทำผิดกฎหมายหลายกรรมต่างกัน คือ จำเลยละเมิดลิขสิทธิ์ในงานสร้างสรรค์ประเภทภาพยนตร์ โดยนำภาพยนตร์วีดีโอเทปภาพและเสียงที่มีผู้ทำซ้ำโดยละเมิดลิขสิทธิ์ของบริษัทวอร์เนอร์ บราเธอร์ส อิงค์ จำกัด ผู้เสียหายที่ 1บริษัททเวนตี้ เซนจูรี่ ฟอกซ์ ฟิล์ม คอร์ปอเรชั่น จำกัดผู้เสียหายที่ 2 บริษัทยูนิเวอร์แซล ซิตี้ สตูดิโอส์ องค์ จำกัดผู้เสียหายที่ 3 และบริษัทโคลัมเบีย พิคเจอร์ อินดัสทรี อิงค์จำกัด ผู้เสียหายที่ 4 รวม 32 ม้วน ออกขายและเสนอขายโดยจำเลยรู้อยู่แล้วว่าภาพยนตร์วีดีโอเทปดังกล่าวเป็นงานที่ได้ทำขึ้นโดยละเมิดลิขสิทธิ์ของผู้เสียหายทั้งสี่ ซึ่งได้รับความคุ้มครองตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 และไม่ได้รับอนุญาตจากผู้เสียหาย อันเป็นการฝ่าฝืนกฎหมาย นอกจากนี้จำเลยได้ประกอบกิจการให้เช่า แลกเปลี่ยนหรือจำหน่ายวีดีโอเทปโดยไม่ได้รับอนุญาตและไม่ใช่กรณีที่ได้รับยกเว้นตามกฎหมายและจำเลยยังได้เสนอขายวีดีโอเทปอันเป็นสินค้าที่ควบคุมฉลากโดยไม่ปิดฉลากจำนวน 62 ม้วน โดยจำเลยรู้หรือควรรู้ว่าการไม่ปิดฉลากดังกล่าวนั้นไม่ถูกต้องตามกฎหมาย และจำเลยไม่ได้รับการยกเว้นใด ๆ ตามกฎหมาย เจ้าพนักงานจับจำเลยได้พร้อมยึดม้วนวีดีโอเทปภาพยนตร์ซึ่งมีผู้ทำขึ้นโดยละเมิดลิขสิทธิ์และไม่ปิดฉลากดังกล่าวรวม 62 ม้วน เป็นของกลางจำเลยเคยถูกศาลแขวงดุสิตพิพากษาถึงที่สุดให้จำคุก 4 เดือนปรับ 4,000 บาท โทษจำคุกรอการลงโทษไว้ 2 ปี เมื่อวันที่19 มีนาคม 2540 ในคดีอาญาหมายเลขแดงที่ 2862/2541 และให้จำคุก 2 เดือน ปรับ 2,100 บาท โทษจำคุกรอการลงโทษไว้1 ปี เมื่อวันที่ 11 สิงหาคม 2540 ในคดีอาญาหมายเลขแดงที่ 7628/2540 ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537มาตรา 4, 6, 8, 15, 28, 31, 61, 70, 75, 76พระราชบัญญัติควบคุมกิจการเทปและวัสดุโทรทัศน์ พ.ศ. 2530มาตรา 4, 6, 34 พระราชบัญญัติคุ้มครองผู้บริโภค พ.ศ. 2522มาตรา 3, 14, 30, 31, 52 ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 32,33, 58, 91 สั่งให้วีดีโอเทปของกลางที่ละเมิดลิขสิทธิ์จำนวน32 ม้วน ดังกล่าวตกเป็นของเจ้าของลิขสิทธิ์ ให้จ่ายเงินค่าปรับฐานละเมิดลิขสิทธิ์กึ่งหนึ่งให้แก่ผู้เสียหายกับริบวีดีโอเทปของกลางที่ไม่ปิดฉลากอีก 30 ม้วน และบวกโทษที่รอการลงโทษไว้ในคดีอาญาหมายเลขแดงที่ 2862/2540 และ 7628/2540 ของศาลแขวงดุสิตจำเลยให้การรับสารภาพ และรับว่าจำเลยเคยต้องคำพิพากษาในคดีที่โจทก์ขอให้บวกโทษตามฟ้องศาลทรัพย์สินทางปัญญาและการค้าระหว่างประเทศกลางพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537มาตรา 31, 70 วรรคสอง พระราชบัญญัติควบคุมกิจการเทปและวัสดุโทรทัศน์ พ.ศ. 2530 มาตรา 6 วรรคหนึ่ง, 34และพระราชบัญญัติคุ้มครองผู้บริโภค พ.ศ. 2522 มาตรา 30(2),52 วรรคหนึ่ง เป็นความผิดหลายกรรมต่างกัน ให้เรียงกระทงลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 91 ความผิดตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์พ.ศ. 2537 มาตรา 31, 70 วรรคสอง ให้จำคุก 6 เดือน และปรับ 200,000 บาท ความผิดตามพระราชบัญญัติควบคุมกิจการเทปและวัสดุโทรทัศน์ พ.ศ. 2530 มาตรา 6 วรรคหนึ่ง, 34 ปรับ 20,000 บาท และความผิดตามพระราชบัญญัติคุ้มครองผู้บริโภคพ.ศ. 2522 มาตรา 30(2), 52 วรรคหนึ่ง ให้ปรับ 10,000 บาทรวมจำคุก 6 เดือน และปรับ 230,000 บาท จำเลยให้การรับสารภาพ ลดโทษให้กึ่งหนึ่ง คงจำคุก 3 เดือน และปรับ115,000 บาท และให้บวกโทษจำคุกในคดีอาญาหมายเลขแดงที่ 2862/2540 และคดีอาญาหมายเลขแดงที่ 7628/2540 ของศาลแขวงดุสิต เข้ากับโทษในคดีนี้รวมจำคุก 9 เดือนไม่ชำระค่าปรับให้จัดการตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 29, 30วีดีโอเทปของกลางที่ละเมิดลิขสิทธิ์ 32 ม้วน ให้ตกเป็นของเจ้าของลิขสิทธิ์ส่วนสิ่งที่ได้ใช้ในการกระทำความผิดให้ริบจ่ายเงินกึ่งหนึ่งของค่าปรับ (ค่าปรับในส่วนความผิดต่อพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์) แก่เจ้าของลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2534 มาตรา 76จำเลยอุทธรณ์ต่อศาลฎีกาศาลฎีกาแผนกคดีทรัพย์สินทางปัญหาและการค้าระหว่างประเทศวินิจฉัยข้อเท็จจริงว่า คดีมีเหตุสมควรรอการลงโทษให้จำเลยและเมื่อรอการลงโทษจำคุกแก่จำเลยจึงไม่อาจบวกโทษที่รอไว้ตามที่โจทก์ขอ อนึ่ง ที่โจทก์ขอให้ริบของกลางเฉพาะวีดีโอเทปที่ไม่ปิดฉากจำนวน 30 ม้วน นั้น ความผิดของจำเลยที่เกี่ยวกับของกลางดังกล่าวนี้อยู่ที่การเสนอขายโดยได้งดเว้นไม่ปิดฉลากที่วีดีโอเทปดังกล่าววีดีโอเทปของกลาง 30 ม้วนนี้ไม่ใช่ทรัพย์ที่มีไว้เป็นความผิดและไม่ใช่ทรัพย์ที่จำเลยใช้หรือมีไว้เพื่อใช้ในการกระทำผิดที่จะริบได้ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 32หรือ มาตรา 33 ที่ศาลทรัพย์สินทางปัญญาและการค้าระหว่างประเทศกลางพิพากษาให้ริบของกลางดังกล่าวจึงไม่ถูกต้อง ศาลฎีกาเห็นสมควรแก้ไขพิพากษาแก้เป็นว่า โทษจำคุกรอการลงโทษไว้มีกำหนด 2 ปีตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 56 ยกคำขอให้บวกโทษแก่จำเลย ส่วนวีดีโอเทปของกลางที่ไม่ปิดฉลากจำนวน 30 ม้วนให้คืนแก่เจ้าของ นอกจากที่แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลทรัพย์สินทางปัญญาและการค้าระหว่างประเทศกลาง(ธรรมนูญ โชคชัยพิทักษ์-สมศักดิ์ วิธุรัติ-วุฒิ คราวุฒิ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า เมื่อวันที่ 26 สิงหาคม 2540 เวลากลางวันจำเลยกระทำผิดกฎหมายหลายกรรมต่างกัน คือ จำเลยละเมิดลิขสิทธิ์ในงานสร้างสรรค์ประเภทภาพยนตร์ โดยนำภาพยนตร์วีดีโอเทปภาพและเสียงที่มีผู้ทำซ้ำโดยละเมิดลิขสิทธิ์ของบริษัทวอร์เนอร์ บราเธอร์ส อิงค์ จำกัด ผู้เสียหายที่ 1บริษัททเวนตี้ เซนจูรี่ ฟอกซ์ ฟิล์ม คอร์ปอเรชั่น จำกัดผู้เสียหายที่ 2 บริษัทยูนิเวอร์แซล ซิตี้ สตูดิโอส์ องค์ จำกัดผู้เสียหายที่ 3 และบริษัทโคลัมเบีย พิคเจอร์ อินดัสทรี อิงค์จำกัด ผู้เสียหายที่ 4 รวม 32 ม้วน ออกขายและเสนอขายโดยจำเลยรู้อยู่แล้วว่าภาพยนตร์วีดีโอเทปดังกล่าวเป็นงานที่ได้ทำขึ้นโดยละเมิดลิขสิทธิ์ของผู้เสียหายทั้งสี่ ซึ่งได้รับความคุ้มครองตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 และไม่ได้รับอนุญาตจากผู้เสียหาย อันเป็นการฝ่าฝืนกฎหมาย นอกจากนี้จำเลยได้ประกอบกิจการให้เช่า แลกเปลี่ยนหรือจำหน่ายวีดีโอเทปโดยไม่ได้รับอนุญาตและไม่ใช่กรณีที่ได้รับยกเว้นตามกฎหมายและจำเลยยังได้เสนอขายวีดีโอเทปอันเป็นสินค้าที่ควบคุมฉลากโดยไม่ปิดฉลากจำนวน 62 ม้วน โดยจำเลยรู้หรือควรรู้ว่าการไม่ปิดฉลากดังกล่าวนั้นไม่ถูกต้องตามกฎหมาย และจำเลยไม่ได้รับการยกเว้นใด ๆ ตามกฎหมาย เจ้าพนักงานจับจำเลยได้พร้อมยึดม้วนวีดีโอเทปภาพยนตร์ซึ่งมีผู้ทำขึ้นโดยละเมิดลิขสิทธิ์และไม่ปิดฉลากดังกล่าวรวม 62 ม้วน เป็นของกลางจำเลยเคยถูกศาลแขวงดุสิตพิพากษาถึงที่สุดให้จำคุก 4 เดือนปรับ 4,000 บาท โทษจำคุกรอการลงโทษไว้ 2 ปี เมื่อวันที่19 มีนาคม 2540 ในคดีอาญาหมายเลขแดงที่ 2862/2541 และให้จำคุก 2 เดือน ปรับ 2,100 บาท โทษจำคุกรอการลงโทษไว้1 ปี เมื่อวันที่ 11 สิงหาคม 2540 ในคดีอาญาหมายเลขแดงที่ 7628/2540 ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537มาตรา 4, 6, 8, 15, 28, 31, 61, 70, 75, 76พระราชบัญญัติควบคุมกิจการเทปและวัสดุโทรทัศน์ พ.ศ. 2530มาตรา 4, 6, 34 พระราชบัญญัติคุ้มครองผู้บริโภค พ.ศ. 2522มาตรา 3, 14, 30, 31, 52 ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 32,33, 58, 91 สั่งให้วีดีโอเทปของกลางที่ละเมิดลิขสิทธิ์จำนวน32 ม้วน ดังกล่าวตกเป็นของเจ้าของลิขสิทธิ์ ให้จ่ายเงินค่าปรับฐานละเมิดลิขสิทธิ์กึ่งหนึ่งให้แก่ผู้เสียหายกับริบวีดีโอเทปของกลางที่ไม่ปิดฉลากอีก 30 ม้วน และบวกโทษที่รอการลงโทษไว้ในคดีอาญาหมายเลขแดงที่ 2862/2540 และ 7628/2540 ของศาลแขวงดุสิตจำเลยให้การรับสารภาพ และรับว่าจำเลยเคยต้องคำพิพากษาในคดีที่โจทก์ขอให้บวกโทษตามฟ้องศาลทรัพย์สินทางปัญญาและการค้าระหว่างประเทศกลางพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537มาตรา 31, 70 วรรคสอง พระราชบัญญัติควบคุมกิจการเทปและวัสดุโทรทัศน์ พ.ศ. 2530 มาตรา 6 วรรคหนึ่ง, 34และพระราชบัญญัติคุ้มครองผู้บริโภค พ.ศ. 2522 มาตรา 30(2),52 วรรคหนึ่ง เป็นความผิดหลายกรรมต่างกัน ให้เรียงกระทงลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 91 ความผิดตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์พ.ศ. 2537 มาตรา 31, 70 วรรคสอง ให้จำคุก 6 เดือน และปรับ 200,000 บาท ความผิดตามพระราชบัญญัติควบคุมกิจการเทปและวัสดุโทรทัศน์ พ.ศ. 2530 มาตรา 6 วรรคหนึ่ง, 34 ปรับ 20,000 บาท และความผิดตามพระราชบัญญัติคุ้มครองผู้บริโภคพ.ศ. 2522 มาตรา 30(2), 52 วรรคหนึ่ง ให้ปรับ 10,000 บาทรวมจำคุก 6 เดือน และปรับ 230,000 บาท จำเลยให้การรับสารภาพ ลดโทษให้กึ่งหนึ่ง คงจำคุก 3 เดือน และปรับ115,000 บาท และให้บวกโทษจำคุกในคดีอาญาหมายเลขแดงที่ 2862/2540 และคดีอาญาหมายเลขแดงที่ 7628/2540 ของศาลแขวงดุสิต เข้ากับโทษในคดีนี้รวมจำคุก 9 เดือนไม่ชำระค่าปรับให้จัดการตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 29, 30วีดีโอเทปของกลางที่ละเมิดลิขสิทธิ์ 32 ม้วน ให้ตกเป็นของเจ้าของลิขสิทธิ์ส่วนสิ่งที่ได้ใช้ในการกระทำความผิดให้ริบจ่ายเงินกึ่งหนึ่งของค่าปรับ (ค่าปรับในส่วนความผิดต่อพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์) แก่เจ้าของลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2534 มาตรา 76จำเลยอุทธรณ์ต่อศาลฎีกาศาลฎีกาแผนกคดีทรัพย์สินทางปัญหาและการค้าระหว่างประเทศวินิจฉัยข้อเท็จจริงว่า คดีมีเหตุสมควรรอการลงโทษให้จำเลยและเมื่อรอการลงโทษจำคุกแก่จำเลยจึงไม่อาจบวกโทษที่รอไว้ตามที่โจทก์ขอ อนึ่ง ที่โจทก์ขอให้ริบของกลางเฉพาะวีดีโอเทปที่ไม่ปิดฉากจำนวน 30 ม้วน นั้น ความผิดของจำเลยที่เกี่ยวกับของกลางดังกล่าวนี้อยู่ที่การเสนอขายโดยได้งดเว้นไม่ปิดฉลากที่วีดีโอเทปดังกล่าววีดีโอเทปของกลาง 30 ม้วนนี้ไม่ใช่ทรัพย์ที่มีไว้เป็นความผิดและไม่ใช่ทรัพย์ที่จำเลยใช้หรือมีไว้เพื่อใช้ในการกระทำผิดที่จะริบได้ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 32หรือ มาตรา 33 ที่ศาลทรัพย์สินทางปัญญาและการค้าระหว่างประเทศกลางพิพากษาให้ริบของกลางดังกล่าวจึงไม่ถูกต้อง ศาลฎีกาเห็นสมควรแก้ไขพิพากษาแก้เป็นว่า โทษจำคุกรอการลงโทษไว้มีกำหนด 2 ปีตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 56 ยกคำขอให้บวกโทษแก่จำเลย ส่วนวีดีโอเทปของกลางที่ไม่ปิดฉลากจำนวน 30 ม้วนให้คืนแก่เจ้าของ นอกจากที่แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลทรัพย์สินทางปัญญาและการค้าระหว่างประเทศกลาง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3040/2541พนักงานอัยการ สำนักงาน อัยการ สูงสุดโจทก์นางสาว เรณู เพียร เกิดจำเลย ป.อ. ม. 32, ม. 33 พ.ร.บ.ลิขสิทธิ์ พ.ศ.2537 ม. 31, ม. 70 พ.ร.บ.ควบคุมกิจการเทปและวัสดุโทรทัศน์ พ.ศ.2530 ม. 4, ม. 6, ม. 34 พ.ร.บ.คุ้มครองผู้บริโภค พ.ศ.2522 ม. 30 (2), ม. 52จำเลยละเมิดลิขสิทธิ์ในงานสร้างสรรค์ประเภทภาพยนตร์โดยนำภาพยนตร์วีดีโอเทปภาพและเสียงที่มีผู้ทำซ้ำโดยละเมิดลิขสิทธิ์รวม 32 ม้วนออกขายและเสนอขายโดย จำเลยรู้อยู่แล้วว่าภาพยนตร์วีดีโอเทปดังกล่าวเป็นงานที่ได้ทำขึ้นโดยละเมิดลิขสิทธิ์ของผู้เสียหายซึ่งได้รับความคุ้มครองตาม พระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537และไม่ได้รับอนุญาตจากผู้เสียหาย และจำเลยได้ประกอบกิจการให้เช่าแลกเปลี่ยนหรือจำหน่ายวีดีโอเทปโดยไม่ได้รับอนุญาตและไม่ใช่กรณีที่ได้รับยกเว้นตามกฎหมายกับจำเลยยังได้เสนอขายวีดีโอเทปอันเป็นสินค้าที่ควบคุมฉลากโดยไม่ปิดฉลากจำนวน 62 ม้วน โดยจำเลยรู้หรือควรรู้ว่าการไม่ปิดฉลากดังกล่าวนั้นไม่ถูกต้องตามกฎหมายและจำเลยไม่ได้รับการยกเว้นใด ๆตามกฎหมาย เจ้าพนักงานจับจำเลยได้พร้อมยึดม้วนวีดีโอเทปภาพยนตร์ซึ่งมีผู้ทำขึ้นโดยละเมิดลิขสิทธิ์และไม่ปิด ฉลากดังกล่าวรวม 62 ม้วน เป็นของกลาง อันเป็นความผิด ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 มาตรา 31,70 วรรคสองพระราชบัญญัติควบคุมกิจการเทปและวัสดุโทรทัศน์พ.ศ. 2530 มาตรา 6 วรรคหนึ่ง,34 และพระราชบัญญัติคุ้มครองผู้บริโภค พ.ศ. 2522มาตรา 30(2),52 วรรคหนึ่ง เป็นความผิดหลายกรรมต่างกัน ศาลจึงต้องมีคำสั่งให้วีดีโอเทปของกลางที่ละเมิดลิขสิทธิ์ 32 ม้วน ตกเป็นของเจ้าของลิขสิทธิ์ส่วนวีดีโอเทปที่ไม่ปิดฉลากอีกจำนวน 30 ม้วน ความผิดของจำเลยที่เกี่ยวกับของกลางดังกล่าวนี้อยู่ที่ การเสนอขายโดยได้งดเว้นไม่ปิดฉลากที่วีดีโอเทปดังกล่าววีดีโอเทปของกลาง 30 ม้วนนี้ไม่ใช่ทรัพย์ที่มีไว้เป็นความผิดและไม่ใช่ทรัพย์ที่จำเลยใช้หรือมีไว้เพื่อใช้ในการกระทำผิดที่จะริบได้ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 32 หรือ มาตรา 33โจทก์ฟ้องว่า เมื่อวันที่ 26 สิงหาคม 2540 เวลากลางวันจำเลยกระทำผิดกฎหมายหลายกรรมต่างกัน คือ จำเลยละเมิดลิขสิทธิ์ในงานสร้างสรรค์ประเภทภาพยนตร์ โดยนำภาพยนตร์วีดีโอเทปภาพและเสียงที่มีผู้ทำซ้ำโดยละเมิดลิขสิทธิ์ของบริษัทวอร์เนอร์ บราเธอร์ส อิงค์ จำกัด ผู้เสียหายที่ 1บริษัททเวนตี้ เซนจูรี่ ฟอกซ์ ฟิล์ม คอร์ปอเรชั่น จำกัดผู้เสียหายที่ 2 บริษัทยูนิเวอร์แซล ซิตี้ สตูดิโอส์ องค์ จำกัดผู้เสียหายที่ 3 และบริษัทโคลัมเบีย พิคเจอร์ อินดัสทรี อิงค์จำกัด ผู้เสียหายที่ 4 รวม 32 ม้วน ออกขายและเสนอขายโดยจำเลยรู้อยู่แล้วว่าภาพยนตร์วีดีโอเทปดังกล่าวเป็นงานที่ได้ทำขึ้นโดยละเมิดลิขสิทธิ์ของผู้เสียหายทั้งสี่ ซึ่งได้รับความคุ้มครองตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 และไม่ได้รับอนุญาตจากผู้เสียหาย อันเป็นการฝ่าฝืนกฎหมาย นอกจากนี้จำเลยได้ประกอบกิจการให้เช่า แลกเปลี่ยนหรือจำหน่ายวีดีโอเทปโดยไม่ได้รับอนุญาตและไม่ใช่กรณีที่ได้รับยกเว้นตามกฎหมายและจำเลยยังได้เสนอขายวีดีโอเทปอันเป็นสินค้าที่ควบคุมฉลากโดยไม่ปิดฉลากจำนวน 62 ม้วน โดยจำเลยรู้หรือควรรู้ว่าการไม่ปิดฉลากดังกล่าวนั้นไม่ถูกต้องตามกฎหมาย และจำเลยไม่ได้รับการยกเว้นใด ๆ ตามกฎหมาย เจ้าพนักงานจับจำเลยได้พร้อมยึดม้วนวีดีโอเทปภาพยนตร์ซึ่งมีผู้ทำขึ้นโดยละเมิดลิขสิทธิ์และไม่ปิดฉลากดังกล่าวรวม 62 ม้วน เป็นของกลางจำเลยเคยถูกศาลแขวงดุสิตพิพากษาถึงที่สุดให้จำคุก 4 เดือนปรับ 4,000 บาท โทษจำคุกรอการลงโทษไว้ 2 ปี เมื่อวันที่19 มีนาคม 2540 ในคดีอาญาหมายเลขแดงที่ 2862/2541 และให้จำคุก 2 เดือน ปรับ 2,100 บาท โทษจำคุกรอการลงโทษไว้1 ปี เมื่อวันที่ 11 สิงหาคม 2540 ในคดีอาญาหมายเลขแดงที่ 7628/2540 ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537มาตรา 4, 6, 8, 15, 28, 31, 61, 70, 75, 76พระราชบัญญัติควบคุมกิจการเทปและวัสดุโทรทัศน์ พ.ศ. 2530มาตรา 4, 6, 34 พระราชบัญญัติคุ้มครองผู้บริโภค พ.ศ. 2522มาตรา 3, 14, 30, 31, 52 ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 32,33, 58, 91 สั่งให้วีดีโอเทปของกลางที่ละเมิดลิขสิทธิ์จำนวน32 ม้วน ดังกล่าวตกเป็นของเจ้าของลิขสิทธิ์ ให้จ่ายเงินค่าปรับฐานละเมิดลิขสิทธิ์กึ่งหนึ่งให้แก่ผู้เสียหายกับริบวีดีโอเทปของกลางที่ไม่ปิดฉลากอีก 30 ม้วน และบวกโทษที่รอการลงโทษไว้ในคดีอาญาหมายเลขแดงที่ 2862/2540 และ 7628/2540 ของศาลแขวงดุสิตจำเลยให้การรับสารภาพ และรับว่าจำเลยเคยต้องคำพิพากษาในคดีที่โจทก์ขอให้บวกโทษตามฟ้องศาลทรัพย์สินทางปัญญาและการค้าระหว่างประเทศกลางพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537มาตรา 31, 70 วรรคสอง พระราชบัญญัติควบคุมกิจการเทปและวัสดุโทรทัศน์ พ.ศ. 2530 มาตรา 6 วรรคหนึ่ง, 34และพระราชบัญญัติคุ้มครองผู้บริโภค พ.ศ. 2522 มาตรา 30(2),52 วรรคหนึ่ง เป็นความผิดหลายกรรมต่างกัน ให้เรียงกระทงลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 91 ความผิดตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์พ.ศ. 2537 มาตรา 31, 70 วรรคสอง ให้จำคุก 6 เดือน และปรับ 200,000 บาท ความผิดตามพระราชบัญญัติควบคุมกิจการเทปและวัสดุโทรทัศน์ พ.ศ. 2530 มาตรา 6 วรรคหนึ่ง, 34 ปรับ 20,000 บาท และความผิดตามพระราชบัญญัติคุ้มครองผู้บริโภคพ.ศ. 2522 มาตรา 30(2), 52 วรรคหนึ่ง ให้ปรับ 10,000 บาทรวมจำคุก 6 เดือน และปรับ 230,000 บาท จำเลยให้การรับสารภาพ ลดโทษให้กึ่งหนึ่ง คงจำคุก 3 เดือน และปรับ115,000 บาท และให้บวกโทษจำคุกในคดีอาญาหมายเลขแดงที่ 2862/2540 และคดีอาญาหมายเลขแดงที่ 7628/2540 ของศาลแขวงดุสิต เข้ากับโทษในคดีนี้รวมจำคุก 9 เดือนไม่ชำระค่าปรับให้จัดการตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 29, 30วีดีโอเทปของกลางที่ละเมิดลิขสิทธิ์ 32 ม้วน ให้ตกเป็นของเจ้าของลิขสิทธิ์ส่วนสิ่งที่ได้ใช้ในการกระทำความผิดให้ริบจ่ายเงินกึ่งหนึ่งของค่าปรับ (ค่าปรับในส่วนความผิดต่อพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์) แก่เจ้าของลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2534 มาตรา 76จำเลยอุทธรณ์ต่อศาลฎีกาศาลฎีกาแผนกคดีทรัพย์สินทางปัญหาและการค้าระหว่างประเทศวินิจฉัยข้อเท็จจริงว่า คดีมีเหตุสมควรรอการลงโทษให้จำเลยและเมื่อรอการลงโทษจำคุกแก่จำเลยจึงไม่อาจบวกโทษที่รอไว้ตามที่โจทก์ขอ อนึ่ง ที่โจทก์ขอให้ริบของกลางเฉพาะวีดีโอเทปที่ไม่ปิดฉากจำนวน 30 ม้วน นั้น ความผิดของจำเลยที่เกี่ยวกับของกลางดังกล่าวนี้อยู่ที่การเสนอขายโดยได้งดเว้นไม่ปิดฉลากที่วีดีโอเทปดังกล่าววีดีโอเทปของกลาง 30 ม้วนนี้ไม่ใช่ทรัพย์ที่มีไว้เป็นความผิดและไม่ใช่ทรัพย์ที่จำเลยใช้หรือมีไว้เพื่อใช้ในการกระทำผิดที่จะริบได้ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 32หรือ มาตรา 33 ที่ศาลทรัพย์สินทางปัญญาและการค้าระหว่างประเทศกลางพิพากษาให้ริบของกลางดังกล่าวจึงไม่ถูกต้อง ศาลฎีกาเห็นสมควรแก้ไขพิพากษาแก้เป็นว่า โทษจำคุกรอการลงโทษไว้มีกำหนด 2 ปีตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 56 ยกคำขอให้บวกโทษแก่จำเลย ส่วนวีดีโอเทปของกลางที่ไม่ปิดฉลากจำนวน 30 ม้วนให้คืนแก่เจ้าของ นอกจากที่แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลทรัพย์สินทางปัญญาและการค้าระหว่างประเทศกลาง(ธรรมนูญ โชคชัยพิทักษ์-สมศักดิ์ วิธุรัติ-วุฒิ คราวุฒิ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ