คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 124/2532หลักกฎหมาย: ฟ้อง โจทก์บรรยายว่า จำเลยต่อสู้ขัดขวางเจ้าพนักงานโดยใช้อาวุธปืน และข้อเท็จจริงฟังได้ดังฟ้อง แต่โจทก์ขอให้ลงโทษตาม ป.อ. มาตรา 138 มิได้อ้างมาตรา 140 จึงลงโทษตามมาตรา 140 ไม่ได้ เพราะโทษตามมาตรา 140 สูงกว่ามาตรา138 ย่อมเป็นการเกินคำขอต้องห้ามตาม ป.วิ.อ. มาตรา 192วรรคแรก.โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 138, 289จำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 138 วรรคสอง มาตรา 289(2) ประกอบด้วยมาตรา 80 เป็นความผิดกรรมเดียว ให้ลงโทษตามมาตรา 289(2) ประกอบด้วยมาตรา 80 ซึ่งเป็นโทษหนักที่สุดตามมาตรา 90 ให้จำคุกตลอดชีวิต ลดโทษให้หนึ่งในสามตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 คงจำคุก 33 ปี 4 เดือนจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า ให้ยกฟ้องโจทก์ในข้อหาตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 289(2) ส่วนความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 138 วรรคสอง ให้จำคุก 2 ปีโจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "...สำหรับปัญหาที่ว่า ตามฟ้องโจทก์ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 138 แต่มิได้อ้างมาตรา 140 ศาลจะลงโทษตามมาตรา 140 ได้หรือไม่นั้น ศาลฎีกาเห็นว่า ถึงแม้โจทก์จะบรรยายฟ้องว่าจำเลยต่อสู้ขัดขวางโดยใช้อาวุธปืน ศาลก็จะลงโทษตามมาตรา 140 ไม่ได้ เพราะโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 140 มีโทษสูงกว่ามาตรา 138 จึงเป็นการเกินคำขอ ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 192 วรรคแรก..."พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 124/2532พนักงานอัยการ ประจำศาล จังหวัด หลัง สวนโจทก์นาย สม พงษ์ หรือ เขียว พรหม มาตรจำเลย ป.อ. ม. 138, ม. 140 ป.วิ.อ. ม. 192ฟ้อง โจทก์บรรยายว่า จำเลยต่อสู้ขัดขวางเจ้าพนักงานโดยใช้อาวุธปืน และข้อเท็จจริงฟังได้ดังฟ้อง แต่โจทก์ขอให้ลงโทษตาม ป.อ. มาตรา 138 มิได้อ้างมาตรา 140 จึงลงโทษตามมาตรา 140 ไม่ได้ เพราะโทษตามมาตรา 140 สูงกว่ามาตรา138 ย่อมเป็นการเกินคำขอต้องห้ามตาม ป.วิ.อ. มาตรา 192วรรคแรก.โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 138, 289จำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 138 วรรคสอง มาตรา 289(2) ประกอบด้วยมาตรา 80 เป็นความผิดกรรมเดียว ให้ลงโทษตามมาตรา 289(2) ประกอบด้วยมาตรา 80 ซึ่งเป็นโทษหนักที่สุดตามมาตรา 90 ให้จำคุกตลอดชีวิต ลดโทษให้หนึ่งในสามตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 คงจำคุก 33 ปี 4 เดือนจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า ให้ยกฟ้องโจทก์ในข้อหาตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 289(2) ส่วนความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 138 วรรคสอง ให้จำคุก 2 ปีโจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "...สำหรับปัญหาที่ว่า ตามฟ้องโจทก์ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 138 แต่มิได้อ้างมาตรา 140 ศาลจะลงโทษตามมาตรา 140 ได้หรือไม่นั้น ศาลฎีกาเห็นว่า ถึงแม้โจทก์จะบรรยายฟ้องว่าจำเลยต่อสู้ขัดขวางโดยใช้อาวุธปืน ศาลก็จะลงโทษตามมาตรา 140 ไม่ได้ เพราะโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 140 มีโทษสูงกว่ามาตรา 138 จึงเป็นการเกินคำขอ ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 192 วรรคแรก..."พิพากษายืน(ชูเชิด รักตะบุตร์-เธียร ยูงทอง-สัมฤทธิ์ ไชยศิริ)แหล่งที่มาสำนักงานส่งเสริมงานตุลาการแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 138, 289จำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 138 วรรคสอง มาตรา 289(2) ประกอบด้วยมาตรา 80 เป็นความผิดกรรมเดียว ให้ลงโทษตามมาตรา 289(2) ประกอบด้วยมาตรา 80 ซึ่งเป็นโทษหนักที่สุดตามมาตรา 90 ให้จำคุกตลอดชีวิต ลดโทษให้หนึ่งในสามตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 คงจำคุก 33 ปี 4 เดือนจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า ให้ยกฟ้องโจทก์ในข้อหาตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 289(2) ส่วนความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 138 วรรคสอง ให้จำคุก 2 ปีโจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "...สำหรับปัญหาที่ว่า ตามฟ้องโจทก์ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 138 แต่มิได้อ้างมาตรา 140 ศาลจะลงโทษตามมาตรา 140 ได้หรือไม่นั้น ศาลฎีกาเห็นว่า ถึงแม้โจทก์จะบรรยายฟ้องว่าจำเลยต่อสู้ขัดขวางโดยใช้อาวุธปืน ศาลก็จะลงโทษตามมาตรา 140 ไม่ได้ เพราะโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 140 มีโทษสูงกว่ามาตรา 138 จึงเป็นการเกินคำขอ ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 192 วรรคแรก..."พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 124/2532พนักงานอัยการ ประจำศาล จังหวัด หลัง สวนโจทก์นาย สม พงษ์ หรือ เขียว พรหม มาตรจำเลย ป.อ. ม. 138, ม. 140 ป.วิ.อ. ม. 192ฟ้อง โจทก์บรรยายว่า จำเลยต่อสู้ขัดขวางเจ้าพนักงานโดยใช้อาวุธปืน และข้อเท็จจริงฟังได้ดังฟ้อง แต่โจทก์ขอให้ลงโทษตาม ป.อ. มาตรา 138 มิได้อ้างมาตรา 140 จึงลงโทษตามมาตรา 140 ไม่ได้ เพราะโทษตามมาตรา 140 สูงกว่ามาตรา138 ย่อมเป็นการเกินคำขอต้องห้ามตาม ป.วิ.อ. มาตรา 192วรรคแรก.โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 138, 289จำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 138 วรรคสอง มาตรา 289(2) ประกอบด้วยมาตรา 80 เป็นความผิดกรรมเดียว ให้ลงโทษตามมาตรา 289(2) ประกอบด้วยมาตรา 80 ซึ่งเป็นโทษหนักที่สุดตามมาตรา 90 ให้จำคุกตลอดชีวิต ลดโทษให้หนึ่งในสามตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 คงจำคุก 33 ปี 4 เดือนจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า ให้ยกฟ้องโจทก์ในข้อหาตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 289(2) ส่วนความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 138 วรรคสอง ให้จำคุก 2 ปีโจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "...สำหรับปัญหาที่ว่า ตามฟ้องโจทก์ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 138 แต่มิได้อ้างมาตรา 140 ศาลจะลงโทษตามมาตรา 140 ได้หรือไม่นั้น ศาลฎีกาเห็นว่า ถึงแม้โจทก์จะบรรยายฟ้องว่าจำเลยต่อสู้ขัดขวางโดยใช้อาวุธปืน ศาลก็จะลงโทษตามมาตรา 140 ไม่ได้ เพราะโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 140 มีโทษสูงกว่ามาตรา 138 จึงเป็นการเกินคำขอ ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 192 วรรคแรก..."พิพากษายืน(ชูเชิด รักตะบุตร์-เธียร ยูงทอง-สัมฤทธิ์ ไชยศิริ)แหล่งที่มาสำนักงานส่งเสริมงานตุลาการแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ