คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 132/2481หลักกฎหมาย: ศาลชั้นต้นลงโทษจำเลย 4 กระทงฐานทำร้ายร่างกาย จำคุก 3 เดือนกระทงหนึ่งฐานฉุกคร่าอนาจารจำคุก 3ปีกระทงหนึ่ง, ฐานข่มขืนชำเรา 2 กระทงจำคุก 4 ปี, รวมโทษ 7 ปี 3 เดือน ศาลอุทธรณ์แก้ให้ยกฟ้องโจทก์ฐานข่มขืนทำชำเรา 2 กระทงนั้นเสีย คงลงโทษจำเลยฐานทำร้ายร่างกายและฉุดคร่า อนาจารตามศาลชั้นต้นดังนี้ จำเลยฎีกาในข้อเท็จจริงมิได้ในการทำร้ายร่างกายและฉุดคร่าคดีนี้ศาลชั้นต้นลงโทษจำเลยเป็น ๔ กะทง คือฐานทำร้ายร่างกายตามกฎหมายอาญามาตรา ๒๕๔ จำคุก ๓ เดือน กระทงหนึ่งฐานชุดคร่าอนาจารตามมาตรา ๒๗๖ จำคุก ๓ ปีกระทงหนึ่ง ฐานข่มขืนกระทำชำเราตามมาตรา ๒๔๓ รวม ๒ กระทง จำคุก ๔ ปี รวมโทษทุกกะทงเป็น ๗ ปี ๓ เดือน ศาลอุทธรณ์ให้ยกฟ้องจำเลยในฐานความผิดฐานข่มขืนกระทำชำเราตาม ม.๒๔๓ ๒ กระทงนั้นเสีย คงลงโทษแต่ฉะเพาะฐานทำร้ายร่างกายและฉุดคร่าอนาจาร ๒ กระทงจำคุก ๓ ปี ๓ เดือน โจทก์จำเลยฎีกาในข้อเท็จจริง โจทก์ฎีกาขอให้ได้ความว่าลงโทษจำเลยตามศาลเดิม จำเลยฎีกาว่าไม่ควรมีผิดเลย ศาลฎีกาตัดสินว่าฎีกาของจำเลยเถียงข้อเท็จจริง ต้องห้ามตามประมวลวิธีพิจารณาอาญา ม.๒๑๘ เพราะศาลอุทธรณ์พิพากษายืนศาลชั้นต้นให้จำคุกจำเลย ๓ ปี ๓ เดือนในความผิด ๒ กระทงนั้น แต่สำหรับฎีกาโจทก์เห็นพ้องด้วยกับศาลชั้นต้น จึงพิพากษาแก้ศาลอุทธรณ์ลงโทษจำเลยตามศาลชั้นต้น ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 132/2481อัยยการสงขลาโจทก์นายคงจำเลย ป.อ. ม. 254, ม. 243, ม. 276 ป.วิ.อ. ม. 218ศาลชั้นต้นลงโทษจำเลย 4 กระทงฐานทำร้ายร่างกาย จำคุก 3 เดือนกระทงหนึ่งฐานฉุกคร่าอนาจารจำคุก 3ปีกระทงหนึ่ง, ฐานข่มขืนชำเรา 2 กระทงจำคุก 4 ปี, รวมโทษ 7 ปี 3 เดือน ศาลอุทธรณ์แก้ให้ยกฟ้องโจทก์ฐานข่มขืนทำชำเรา 2 กระทงนั้นเสีย คงลงโทษจำเลยฐานทำร้ายร่างกายและฉุดคร่า อนาจารตามศาลชั้นต้นดังนี้ จำเลยฎีกาในข้อเท็จจริงมิได้ในการทำร้ายร่างกายและฉุดคร่าคดีนี้ศาลชั้นต้นลงโทษจำเลยเป็น ๔ กะทง คือฐานทำร้ายร่างกายตามกฎหมายอาญามาตรา ๒๕๔ จำคุก ๓ เดือน กระทงหนึ่งฐานชุดคร่าอนาจารตามมาตรา ๒๗๖ จำคุก ๓ ปีกระทงหนึ่ง ฐานข่มขืนกระทำชำเราตามมาตรา ๒๔๓ รวม ๒ กระทง จำคุก ๔ ปี รวมโทษทุกกะทงเป็น ๗ ปี ๓ เดือน ศาลอุทธรณ์ให้ยกฟ้องจำเลยในฐานความผิดฐานข่มขืนกระทำชำเราตาม ม.๒๔๓ ๒ กระทงนั้นเสีย คงลงโทษแต่ฉะเพาะฐานทำร้ายร่างกายและฉุดคร่าอนาจาร ๒ กระทงจำคุก ๓ ปี ๓ เดือน โจทก์จำเลยฎีกาในข้อเท็จจริง โจทก์ฎีกาขอให้ได้ความว่าลงโทษจำเลยตามศาลเดิม จำเลยฎีกาว่าไม่ควรมีผิดเลย ศาลฎีกาตัดสินว่าฎีกาของจำเลยเถียงข้อเท็จจริง ต้องห้ามตามประมวลวิธีพิจารณาอาญา ม.๒๑๘ เพราะศาลอุทธรณ์พิพากษายืนศาลชั้นต้นให้จำคุกจำเลย ๓ ปี ๓ เดือนในความผิด ๒ กระทงนั้น แต่สำหรับฎีกาโจทก์เห็นพ้องด้วยกับศาลชั้นต้น จึงพิพากษาแก้ศาลอุทธรณ์ลงโทษจำเลยตามศาลชั้นต้น(เทฟโนต์-อมาตย์-อรรถกฤต ช.เพ็ญชาติ)ศาลชั้นต้น - นายเจริญ ไชยคุปต์ศาลอุทธรณ์ - พระนนทปัญญาแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: คดีนี้ศาลชั้นต้นลงโทษจำเลยเป็น ๔ กะทง คือฐานทำร้ายร่างกายตามกฎหมายอาญามาตรา ๒๕๔ จำคุก ๓ เดือน กระทงหนึ่งฐานชุดคร่าอนาจารตามมาตรา ๒๗๖ จำคุก ๓ ปีกระทงหนึ่ง ฐานข่มขืนกระทำชำเราตามมาตรา ๒๔๓ รวม ๒ กระทง จำคุก ๔ ปี รวมโทษทุกกะทงเป็น ๗ ปี ๓ เดือน ศาลอุทธรณ์ให้ยกฟ้องจำเลยในฐานความผิดฐานข่มขืนกระทำชำเราตาม ม.๒๔๓ ๒ กระทงนั้นเสีย คงลงโทษแต่ฉะเพาะฐานทำร้ายร่างกายและฉุดคร่าอนาจาร ๒ กระทงจำคุก ๓ ปี ๓ เดือน โจทก์จำเลยฎีกาในข้อเท็จจริง โจทก์ฎีกาขอให้ได้ความว่าลงโทษจำเลยตามศาลเดิม จำเลยฎีกาว่าไม่ควรมีผิดเลย ศาลฎีกาตัดสินว่าฎีกาของจำเลยเถียงข้อเท็จจริง ต้องห้ามตามประมวลวิธีพิจารณาอาญา ม.๒๑๘ เพราะศาลอุทธรณ์พิพากษายืนศาลชั้นต้นให้จำคุกจำเลย ๓ ปี ๓ เดือนในความผิด ๒ กระทงนั้น แต่สำหรับฎีกาโจทก์เห็นพ้องด้วยกับศาลชั้นต้น จึงพิพากษาแก้ศาลอุทธรณ์ลงโทษจำเลยตามศาลชั้นต้น ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 132/2481อัยยการสงขลาโจทก์นายคงจำเลย ป.อ. ม. 254, ม. 243, ม. 276 ป.วิ.อ. ม. 218ศาลชั้นต้นลงโทษจำเลย 4 กระทงฐานทำร้ายร่างกาย จำคุก 3 เดือนกระทงหนึ่งฐานฉุกคร่าอนาจารจำคุก 3ปีกระทงหนึ่ง, ฐานข่มขืนชำเรา 2 กระทงจำคุก 4 ปี, รวมโทษ 7 ปี 3 เดือน ศาลอุทธรณ์แก้ให้ยกฟ้องโจทก์ฐานข่มขืนทำชำเรา 2 กระทงนั้นเสีย คงลงโทษจำเลยฐานทำร้ายร่างกายและฉุดคร่า อนาจารตามศาลชั้นต้นดังนี้ จำเลยฎีกาในข้อเท็จจริงมิได้ในการทำร้ายร่างกายและฉุดคร่าคดีนี้ศาลชั้นต้นลงโทษจำเลยเป็น ๔ กะทง คือฐานทำร้ายร่างกายตามกฎหมายอาญามาตรา ๒๕๔ จำคุก ๓ เดือน กระทงหนึ่งฐานชุดคร่าอนาจารตามมาตรา ๒๗๖ จำคุก ๓ ปีกระทงหนึ่ง ฐานข่มขืนกระทำชำเราตามมาตรา ๒๔๓ รวม ๒ กระทง จำคุก ๔ ปี รวมโทษทุกกะทงเป็น ๗ ปี ๓ เดือน ศาลอุทธรณ์ให้ยกฟ้องจำเลยในฐานความผิดฐานข่มขืนกระทำชำเราตาม ม.๒๔๓ ๒ กระทงนั้นเสีย คงลงโทษแต่ฉะเพาะฐานทำร้ายร่างกายและฉุดคร่าอนาจาร ๒ กระทงจำคุก ๓ ปี ๓ เดือน โจทก์จำเลยฎีกาในข้อเท็จจริง โจทก์ฎีกาขอให้ได้ความว่าลงโทษจำเลยตามศาลเดิม จำเลยฎีกาว่าไม่ควรมีผิดเลย ศาลฎีกาตัดสินว่าฎีกาของจำเลยเถียงข้อเท็จจริง ต้องห้ามตามประมวลวิธีพิจารณาอาญา ม.๒๑๘ เพราะศาลอุทธรณ์พิพากษายืนศาลชั้นต้นให้จำคุกจำเลย ๓ ปี ๓ เดือนในความผิด ๒ กระทงนั้น แต่สำหรับฎีกาโจทก์เห็นพ้องด้วยกับศาลชั้นต้น จึงพิพากษาแก้ศาลอุทธรณ์ลงโทษจำเลยตามศาลชั้นต้น(เทฟโนต์-อมาตย์-อรรถกฤต ช.เพ็ญชาติ)ศาลชั้นต้น - นายเจริญ ไชยคุปต์ศาลอุทธรณ์ - พระนนทปัญญาแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ