phoneee/thai-legal-corpus huggingface dataset:
ระเบียบกรมพัฒนาฝีมือแรงงานระเบียบกรมพัฒนาฝีมือแรงงานว่าด้วยการอุทธรณ์คำสั่งพักใช้หรือคำสั่งเพิกถอนใบอนุญาตดำเนินการทดสอบฝีมือคนหางานพ.ศ. ๒๕๔๐[๑] อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๗๒ ทวิ และมาตรา ๗๒แห่งพระราชบัญญัติจัดหางานและคุ้มครองคนหางาน พ.ศ. ๒๕๒๘แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติจัดหางานและคุ้มครองคนหางาน (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๓๗ประกอบกับ ข้อ ๙แห่งระเบียบสำนักนายกรัฐมนตรีว่าด้วยการปฏิบัติราชการเพื่อประชาชนของหน่วยงานของรัฐพ.ศ. ๒๕๓๒อธิบดีกรมพัฒนาฝีมือแรงงานจึงออกระเบียบกำหนดขั้นตอนและระยะเวลาปฏิบัติราชการสำหรับการอุทธรณ์คำสั่งพักใช้หรือคำสั่งเพิกถอนใบอนุญาตดำเนินการทดสอบฝีมือคนหางานไว้ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ระเบียบนี้เรียกว่า ระเบียบกรมพัฒนาฝีมือแรงงานว่าด้วยการอุทธรณ์การอุทธรณ์คำสั่งพักใช้หรือคำสั่งเพิกถอนใบอนุญาตดำเนินการทดสอบฝีมือคนหางานพ.ศ. ๒๕๔๐ข้อ ๒ระเบียบนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ ๑๓ มกราคม พ.ศ. ๒๕๔๐ เป็นต้นไปข้อ ๓ให้ยกเลิกระเบียบกรมพัฒนาฝีมือแรงงานว่าด้วยการอุทธรณ์คำสั่งพักใช้หรือคำสั่งเพิกถอนใบอนุญาตดำเนินการทดสอบฝีมือคนหางานพ.ศ. ๒๕๓๙ ลงวันที่ ๑๕ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๓๙ข้อ ๔ผู้ขอรับอนุญาตดำเนินการทดสอบฝีมือคนหางานซึ่งถูกสั่งพักใช้หรือถูกสั่งเพิกถอนใบอนุญาตดำเนินการทดสอบฝีมือคนหางานที่ประสงค์จะอุทธรณ์ต่อรัฐมนตรีว่าการกระทรวงแรงงานและสวัสดิการสังคมให้ยื่นอุทธรณ์พร้อมด้วยหลักฐานเอกสารดังต่อไปนี้(๑) ภาพถ่ายบัตรประจำตัวประชาชนของผู้ยื่นอุทธรณ์(๒) สำเนาหรือภาพถ่ายใบอนุญาตดำเนินการทดสอบฝีมือคนหางาน(๓)สำเนาคำสั่งพักใช้หรือสำเนาคำสั่งเพิกถอนใบอนุญาตดำเนินการทดสอบฝีมือคนหางานข้อ ๕การยื่นอุทธรณ์ตามระเบียบนี้ให้ยื่น ณสำนักงานเลขานุการรัฐมนตรีกระทรวงแรงงานและสวัสดิการสังคมข้อ ๖เมื่อสำนักงานเลขานุการรัฐมนตรี กระทรวงแรงงานและสวัสดิการสังคมได้รับอุทธรณ์แล้วให้ส่งอุทธรณ์พร้อมหลักฐานเอกสารไปยังกรมพัฒนาฝีมือแรงงานเพื่อมอบให้ฝ่ายนิติการสำนักงานเลขานุการกรมดำเนินการต่อไปข้อ ๗เมื่อฝ่ายนิติการ สำนักงานเลขานุการกรมกรมพัฒนาฝีมือแรงงานได้รับอุทธรณ์แล้ว ให้ดำเนินการดังต่อไปนี้(๑) ตรวจอุทธรณ์และหลักฐานเอกสารให้ครบถ้วนถูกต้อง(๒) กรณีข้อเท็จจริงตามอุทธรณ์ไม่ชัดแจ้งหรือพยานหลักฐานไม่เพียงพอที่จะพิจารณาวินิจฉัยเรื่องได้ให้สอบข้อเท็จจริงหรือรวบรวมพยานหลักฐานเพิ่มเติม(๓)สรุปประเด็นและเสนอความเห็นเกี่ยวกับข้ออุทธรณ์แล้วส่งผ่านกองกฎหมายและข้อพิพาทแรงงานสำนักงานปลัดกระทรวงแรงงานและสวัสดิการสังคมข้อ ๘ให้กองกฎหมายและข้อพิพาทแรงงาน สำนักงานปลัดกระทรวงแรงงานและสวัสดิการสังคมตรวจสอบข้อเท็จจริงและพิจารณาเสนอความเห็นโดยผ่านที่ปรึกษากฎหมายกระทรวงแรงงานและสวัสดิการสังคม เพื่อพิจารณากลั่นกรองก่อนนำเรียนรัฐมนตรีว่าการกระทรวงแรงงานและสวัสดิการสังคมพิจารณาข้อ ๙เมื่อรัฐมนตรีว่าการกระทรวงแรงงานและสวัสดิการสังคมได้วินิจฉัยอุทธรณ์แล้วให้กรมพัฒนาฝีมือแรงงานแจ้งผลคำวินิจฉัยอุทธรณ์ให้ผู้อุทธรณ์ทราบข้อ ๑๐ระยะเวลาดำเนินการตามข้อ ๖ ข้อ ๗ และข้อ ๙ให้ปฏิบัติงานให้แล้วเสร็จภายในสามสิบวันทำการ ทั้งนี้ไม่รวมถึงระยะเวลาดังต่อไปนี้(๑) ระยะเวลาที่รอให้ผู้อุทธรณ์นำหลักฐานเอกสารอื่น ๆมาเพิ่มเติมประกอบการพิจารณา(๒)ระยะเวลาดำเนินการของหน่วยงานที่เกี่ยวข้องให้เจ้าหน้าที่บันทึกระยะเวลาที่รอไว้เป็นหลักฐานข้อ ๑๑ให้อธิบดีกรมพัฒนาฝีมือแรงงานเป็นผู้รักษาการตามระเบียบนี้ประกาศ ณ วันที่ ๑๓ มกราคม พ.ศ. ๒๕๔๐สม ศุภนครอธิบดีกรมพัฒนาฝีมือแรงงานวิภา/ผู้จัดทำ๑๓ มกราคม ๒๕๕๕[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๕ ง/ตอนที่ ๕ ง/หน้า ๔๗/๑๖ มกราคม ๒๕๔๐
ประกาศกระทรวงมหาดไทยประกาศกระทรวงมหาดไทยเรื่องระเบียบการควบคุมจัดตั้งมัสยิดที่สร้างขึ้นใหม่พ.ศ. ๒๔๙๓[๑] โดยที่คณะกรรมการกลางอิสลามแห่งประเทศไทยได้ประชุมปรึกษาลงมติ เมื่อวันที่ ๑๒ กันยายน พ.ศ. ๒๔๙๓ให้ควบคุมการจัดตั้งมัสยิดที่จะสร้างขึ้นใหม่ให้มั่นคงและรัดกุม จึงวางระเบียบขึ้นไว้เป็นทางปฏิบัติดังต่อไปนี้ ข้อ๑ ผู้ใดประสงค์จะจัดตั้งมัสยิดให้ยื่นเรื่องราวต่อคณะกรรมการอิสลามประจำจังหวัดท้องที่ที่จะจัดตั้งมัสยิดนั้นตามแบบท้ายระเบียบการนี้ พร้อมด้วยรายการและเอกสารที่เกี่ยวกับการจัดตั้งมัสยิดคือ ก. จำนวนสัปบุรุษในท้องที่ซึ่งจัดตั้งมัสยิดและหลักฐานแสดงความเห็นชอบของปวงสัปบุรุษในท้องที่นั้น ข.รายการจำนวนที่ดินซึ่งจะยกให้แก่มัสยิดที่จัดตั้งขึ้นหนังสือสำคัญเกี่ยวกับที่ดินแผนผังแสดงสิ่งก่อสร้างของมัสยิด แผนที่แสดงเขตที่จะตั้งมัสยิดขึ้นใหม่และอยู่ห่างจากมัสยิดอื่นใดเท่าใด ค. ชื่อเจ้าของที่ดินและสัญญาที่จะยกที่ดินให้แก่มัสยิด ง. รายการเงินทุนที่จะใช้ในการสร้างมัสยิด จ. กำหนดเวลาที่จะสร้างมัสยิดให้แล้วเสร็จ ฉ. คำมั่นว่า จะจดทะเบียนเป็นนิติบุคคลตามพระราชบัญญัติมัสยิดอิสลาม พ.ศ. ๒๔๙๐ เมื่อสร้างมัสยิดนั้นเสร็จแล้ว ข้อ๒เมื่อคณะกรรมการอิสลามประจำจังหวัดได้รับคำร้องเรื่องราวขอจัดตั้งมัสยิดแล้วให้ตรวจพิจารณาหลักฐานว่าถูกต้องตามระเบียบการข้อ ๑ หรือบกพร่องประการใดถ้าบกพร่องให้สอบถามหรือเรียกหลักฐานเพิ่มเติมได้จนครบถ้วน ข้อ๓เมื่อคณะกรรมการอิสลามประจำจังหวัดพิจารณาเห็นว่า มัสยิดที่ขอจัดตั้งขึ้นไม่ขัดต่อการบริหารแห่งราชอาณาจักรสมควรเป็นที่ประกอบพิธีกรรมในทางศาสนาเป็นประโยชน์แก่อิสลามิกชนในท้องที่ที่ขอจัดตั้งมัสยิดนั้นและตั้งอยู่ห่างจากมัสยิดอื่นในอันที่จะได้รับการบำรุงจากอิสลามิกชนพอที่จะดำรงอยู่ได้ก็ให้คณะกรรมการอิสลามประจำจังหวัดให้ความเห็นขอบในการจัดตั้งมัสยิดนั้นขึ้นได้ เมื่อคณะกรรมการอิสลามประจำจังหวัดพิจารณาให้ความเห็นชอบในการจัดตั้งมัสยิดหรือไม่แล้วให้แจ้งแก่ผู้ยื่นเรื่องราวทราบเป็นลายลักษณ์อักษร ข้อ๔เมื่อผู้ยื่นเรื่องราวได้สร้างมัสยิดเสร็จแล้ว ให้รีบแจ้งแก่คณะกรรมการอิสลามประจำจังหวัดทราบเพื่อดำเนินการเลือกกรรมการอิสลามประจำมัสยิดนั้นตามระเบียบการแต่งตั้งถอดถอนกรรมการอิสลามประจำมัสยิด (สุเหร่า)และวิธีดำเนินการอันเกี่ยวแก่ศาสนกิจของมัสยิด (สุเหร่า) พ.ศ. ๒๔๙๒และเมื่อได้จดทะเบียนมัสยิดเป็นนิติบุคคลแล้วให้ผู้ยื่นเรื่องราวจัดการโอนกรรมสิทธิ์ที่ดินและสิ่งปลูกสร้างให้แก่มัสยิดนั้นภายใน ๓๐ วัน นับแต่วันที่ได้รับอนุญาตให้จดทะเบียนเป็นนิติบุคคล ข้อ๕ ให้อิหม่าม คอเต็บ บิหลั่นซึ่งได้รับเลือกตั้งเป็นกรรมการมัสยิดที่ตั้งขึ้นใหม่ รีบขอความเห็นชอบจากคณะกรรมการอิสลามประจำจังหวัดเพื่อดำเนินการจดทะเบียนมัสยิดต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ตามพระราชบัญญัติมัสยิดอิสลามพ.ศ. ๒๔๙๐ โดยเร็ว ข้อ๖จังหวัดใดที่ไม่มีคณะกรรมการอิสลามประจำจังหวัดให้คณะกรรมการกลางอิสลามแห่งประเทศไทยทำหน้าที่แทนคณะกรรมการอิสลามประจำจังหวัดตามระเบียบนี้ระเบียบให้ไว้ ณ วันที่ ๑๒กันยายน ๒๔๙๓ต่วน สุวรรณศาสน์ประธานกรรมการกลางอิสลามแห่งประเทศไทย[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๖๗/ตอนที่ ๖๐/หน้า ๕๗๒๐/วันที่ ๗ พฤศจิกายน ๒๔๙๓
กฎกระทรวงกำหนดลักษณะของเหรียญกษาปณ์ราคาสิบบาท ห้าบาท สองบาท หนึ่งบาท ห้าสิบสตางค์ ยี่สิบห้าสตางค์ สิบสตางค์ ห้าสตางค์ และหนึ่งสตางค์ พ.ศ. 2551กฎกระทรวง กำหนดลักษณะของเหรียญกษาปณ์ราคาสิบบาท ห้าบาท สองบาท หนึ่งบาท ห้าสิบสตางค์ ยี่สิบห้าสตางค์ สิบสตางค์ ห้าสตางค์ และหนึ่งสตางค์ พ.ศ. ๒๕๕๑อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๕ แห่งพระราชบัญญัติเงินตรา พ.ศ. ๒๕๐๑ และมาตรา ๑๐ วรรคสาม แห่งพระราชบัญญัติเงินตรา พ.ศ. ๒๕๐๑ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติเงินตรา (ฉบับที่ ๕) พ.ศ. ๒๕๓๖ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้ให้กำหนดชนิด ราคา โลหะ อัตราเนื้อโลหะ น้ำหนัก ขนาด อัตราเผื่อเหลือเผื่อขาด ลวดลาย และลักษณะอื่น ๆ ของเหรียญกษาปณ์โลหะสองสี (สีขาวและสีทอง) ราคาสิบบาท เหรียญกษาปณ์โลหะสีขาว (ทองแดงผสมนิกเกิล) เคลือบไส้ทองแดง ราคาห้าบาท เหรียญกษาปณ์โลหะสีทอง (ทองแดงผสมนิกเกิลและอลูมิเนียม) ราคาสองบาทเหรียญกษาปณ์โลหะสีขาว (ไส้เหล็กชุบนิกเกิล) ราคาหนึ่งบาท เหรียญกษาปณ์โลหะสีแดง (ไส้เหล็กชุบทองแดง) ราคาห้าสิบสตางค์ เหรียญกษาปณ์โลหะสีแดง (ไส้เหล็กชุบทองแดง) ราคายี่สิบห้าสตางค์ เหรียญกษาปณ์โลหะสีขาว (อลูมิเนียม) ราคาสิบสตางค์ เหรียญกษาปณ์โลหะสีขาว (อลูมิเนียม) ราคาห้าสตางค์ และเหรียญกษาปณ์โลหะสีขาว(อลูมิเนียม) ราคาหนึ่งสตางค์ ตามบัญชีท้ายกฎกระทรวงนี้ให้ไว้ ณ วันที่ ๒๙ มกราคม พ.ศ. ๒๕๕๑ ฉลองภพ สุสังกร์กาญจน์ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังหมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ โดยที่ในปัจจุบันราคาโลหะในตลาดโลกเพิ่มสูงขึ้นเป็นผลให้โลหะที่ใช้ผลิตเหรียญกษาปณ์หลายชนิดราคามีมูลค่าสูงกว่าราคาหน้าเหรียญ จำเป็นต้องปรับปรุงลักษณะของเหรียญกษาปณ์เพื่อให้ค่าใช้จ่ายในการจัดทำเหรียญกษาปณ์มีความเหมาะสม สมควรจัดทำเหรียญกษาปณ์โลหะสองสี(สีขาวและสีทอง) ราคาสิบบาท หนึ่งชนิด เหรียญกษาปณ์โลหะสีขาว (ทองแดงผสมนิกเกิล) เคลือบไส้ทองแดง ราคาห้าบาท หนึ่งชนิด เหรียญกษาปณ์โลหะสีทอง (ทองแดงผสมนิกเกิลและอลูมิเนียม) ราคาสองบาท หนึ่งชนิด เหรียญกษาปณ์โลหะสีขาว (ไส้เหล็กชุบนิกเกิล) ราคาหนึ่งบาท หนึ่งชนิด เหรียญกษาปณ์โลหะสีแดง (ไส้เหล็กชุบทองแดง)ราคาห้าสิบสตางค์ หนึ่งชนิด เหรียญกษาปณ์โลหะสีแดง (ไส้เหล็กชุบทองแดง) ราคายี่สิบห้าสตางค์ หนึ่งชนิด เหรียญกษาปณ์โลหะสีขาว (อลูมิเนียม) ราคาสิบสตางค์ หนึ่งชนิด เหรียญกษาปณ์โลหะสีขาว (อลูมิเนียม) ราคาห้าสตางค์ หนึ่งชนิด และเหรียญกษาปณ์โลหะสีขาว (อลูมิเนียม) ราคาหนึ่งสตางค์ หนึ่งชนิดออกใช้หมุนเวียนในระบบเศรษฐกิจ จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้
ประกาศกระทรวงเกษตรและสหกรณ์เรื่องกำหนดมาตรฐานสินค้าเกษตร :สารพิษตกค้าง: ปริมาณสารพิษตกค้างสูงสุดตามพระราชบัญญัติมาตรฐานสินค้าเกษตรพ.ศ. ๒๕๕๑ (ฉบับที่ ๒) โดยเป็นการสมควรแก้ไขเพิ่มเติมการกำหนดมาตรฐานสินค้าเกษตร เรื่องสารพิษตกค้าง : ปริมาณสารพิษตกค้างสูงสุดตามพระราชบัญญัติมาตรฐานสินค้าเกษตร พ.ศ. ๒๕๕๑ ให้เหมาะสมกับสภาพการณ์ปัจจุบันอาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๕ มาตรา ๑๕ และมาตรา๑๖ แห่งพระราชบัญญัติมาตรฐานสินค้าเกษตร พ.ศ. ๒๕๕๑ประกอบมติคณะกรรมการมาตรฐานสินค้าเกษตร ในการประชุม ครั้งที่ ๔/๒๕๖๐ เมื่อวันที่ ๗สิงหาคม ๒๕๖๐ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ จึงออกประกาศให้เพิ่มชนิดและปริมาณสารพิษตกค้างจากวัตถุอันตรายทางการเกษตรในสินค้าเกษตรในบัญชีหมายเลข๑ ปริมาณสารพิษตกค้างสูงสุด (MRL) ตามประกาศกระทรวงเกษตรและสหกรณ์เรื่อง กำหนดมาตรฐานสินค้าเกษตร : สารพิษตกค้าง: ปริมาณสารพิษตกค้างสูงสุด ตามพระราชบัญญัติมาตรฐานสินค้าเกษตร พ.ศ. ๒๕๕๑ลงวันที่ ๒๐ ตุลาคม ๒๕๕๙ ดังมีรายละเอียดแนบท้ายประกาศนี้ทั้งนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป[๑]ประกาศ ณ วันที่ ๒๑ กันยายน พ.ศ. ๒๕๖๐พลเอก ฉัตรชัย สาริกัลยะรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์[เอกสารแนบท้าย]๑. มกษ. 9002-2559 เพิ่มเติม บัญชีหมายเลข ๑ ปริมาณสารพิษตกค้างสูงสุด (MRL)(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)พรวิภา/อัญชลี/จัดทำ๒๐พฤศจิกายน ๒๕๖๐นุสรา/ตรวจ๓๑สิงหาคม ๒๕๖๑[๑]ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๓๔/ตอนพิเศษ ๒๗๙ ง/หน้า ๔/๑๕พฤศจิกายน ๒๕๖๐
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 437/2542หลักกฎหมาย: คดีนี้ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษกักขังแทนโทษจำคุก และศาลอุทธรณ์มิได้พิพากษากลับคำพิพากษาศาลชั้นต้น จึงต้องห้ามมิให้คู่ความฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตาม ป.วิ.อ.มาตรา 219 ตรี และในกรณีนี้ ป.วิ.อ.มาตรา 221 ไม่ได้บัญญัติให้ผู้พิพากษาซึ่งพิจารณาหรือลงชื่อในคำพิพากษาหรือทำความเห็นแย้งในศาลชั้นต้นอนุญาตให้ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง คำอนุญาตของผู้พิพากษาซึ่งพิจารณาหรือลงชื่อในคำพิพากษาในศาลชั้นต้นจึงไม่มีผลทำให้จำเลยทั้งสามมีสิทธิฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงได้ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 437/2542พนักงานอัยการประจำศาลแขวงชลบุรีโจทก์นายสามารถ วัวชนะหรือวัวชะนะ กับพวกจำเลย ป.วิ.อ. ม. 219 ตรี, ม. 221คดีนี้ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษกักขังแทนโทษจำคุก และศาลอุทธรณ์มิได้พิพากษากลับคำพิพากษาศาลชั้นต้น จึงต้องห้ามมิให้คู่ความฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตาม ป.วิ.อ.มาตรา 219 ตรี และในกรณีนี้ ป.วิ.อ.มาตรา 221 ไม่ได้บัญญัติให้ผู้พิพากษาซึ่งพิจารณาหรือลงชื่อในคำพิพากษาหรือทำความเห็นแย้งในศาลชั้นต้นอนุญาตให้ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง คำอนุญาตของผู้พิพากษาซึ่งพิจารณาหรือลงชื่อในคำพิพากษาในศาลชั้นต้นจึงไม่มีผลทำให้จำเลยทั้งสามมีสิทธิฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงได้(ชาญชัย ลิขิตจิตถะ-เธียรไท สุนทรนันท-ชวเลิศ โสภณวัต)ศาลแขวงชลบุรี - นายธวัชชัย นิธิพิเชฐศาลอุทธรณ์ภาค ๑ - นางเปรมใจ กิติคุณไพโรจน์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 437/2542พนักงานอัยการประจำศาลแขวงชลบุรีโจทก์นายสามารถ วัวชนะหรือวัวชะนะ กับพวกจำเลย ป.วิ.อ. ม. 219 ตรี, ม. 221คดีนี้ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษกักขังแทนโทษจำคุก และศาลอุทธรณ์มิได้พิพากษากลับคำพิพากษาศาลชั้นต้น จึงต้องห้ามมิให้คู่ความฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตาม ป.วิ.อ.มาตรา 219 ตรี และในกรณีนี้ ป.วิ.อ.มาตรา 221 ไม่ได้บัญญัติให้ผู้พิพากษาซึ่งพิจารณาหรือลงชื่อในคำพิพากษาหรือทำความเห็นแย้งในศาลชั้นต้นอนุญาตให้ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง คำอนุญาตของผู้พิพากษาซึ่งพิจารณาหรือลงชื่อในคำพิพากษาในศาลชั้นต้นจึงไม่มีผลทำให้จำเลยทั้งสามมีสิทธิฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงได้(ชาญชัย ลิขิตจิตถะ-เธียรไท สุนทรนันท-ชวเลิศ โสภณวัต)ศาลแขวงชลบุรี - นายธวัชชัย นิธิพิเชฐศาลอุทธรณ์ภาค ๑ - นางเปรมใจ กิติคุณไพโรจน์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศกระทรวงมหาดไทยประกาศกระทรวงมหาดไทยเรื่องให้ใช้พระราชบัญญัติการขุดดินและถมดิน พ.ศ. ๒๕๔๓บังคับในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านพระอำเภอเมืองปราจีนบุรี จังหวัดปราจีนบุรี อาศัยอำนาจตามความในมาตรา๓ วรรคสอง แห่งพระราชบัญญัติการขุดดินและถมดิน พ.ศ. ๒๕๔๓ อันเป็นกฎหมายที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคลซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๓๓ มาตรา ๔๑ และมาตรา ๔๓ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย บัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมายรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยออกประกาศไว้ ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ ประกาศนี้เรียกว่า ประกาศกระทรวงมหาดไทยเรื่อง ให้ใช้พระราชบัญญัติการขุดดินและถมดิน พ.ศ. ๒๕๔๓บังคับในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านพระ อำเภอเมืองปราจีนบุรี จังหวัดปราจีนบุรีข้อ ๒ ให้ใช้พระราชบัญญัติการขุดดินและถมดิน พ.ศ.๒๕๔๓ บังคับในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านพระ อำเภอเมืองปราจีนบุรีจังหวัดปราจีนบุรีข้อ ๓[๑] ประกาศนี้ให้ใช้บังคับเมื่อพ้นกำหนดสามสิบวันนับแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปประเทศ ณ วันที่ ๑๙พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๕๒ชวรัตน์ ชาญวีรกูลรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยปริยานุช/จัดทำ๒๐ มกราคม ๒๕๕๓นันท์นภัสร์/ตรวจ๒๐ มกราคม ๒๕๕๓รชณัฐ/ปรับปรุง๒๐ มิถุนายน ๒๕๕๙[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๒๗/ตอนพิเศษ ๓ ง/หน้า ๔๐/๑๑ มกราคม ๒๕๕๓
ประกาศคณะกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกกลางประกาศคณะกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกกลางฉบับที่๑๘๕๘ (พ.ศ. ๒๕๕๑)เรื่องกำหนด (ปรับปรุง) เส้นทางสำหรับการขนส่งประจำทางด้วยรถโดยสารหมวด๓ สายที่ ๔๘๓ สุพรรณบุรี-อู่ทอง-บ้านไร่โดยให้ยกเลิกรายละเอียดเส้นทางแยกช่วงอู่ทอง-เลาขวัญ[๑] ตามที่ได้มีประกาศคณะกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกกลางฉบับที่ ๙๖๙ (พ.ศ. ๒๕๓๙) ประกาศ ณ วันที่ ๒๖ มกราคม ๒๕๓๙ กำหนด (ปรับปรุง)เส้นทางสำหรับการขนส่งประจำทางด้วยรถโดยสาร หมวด ๓ สายที่ ๔๘๓ อู่ทอง-บ้านไร่ เป็นสุพรรณบุรี-อู่ทอง-บ้านไร่ นั้นคณะกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกกลางได้พิจารณาเห็นสมควรให้ปรับปรุงเส้นทางดังกล่าวอาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๙ (๒)แห่งพระราชบัญญัติการขนส่งทางบก พ.ศ. ๒๕๒๒ ประกอบกับมติคณะกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกกลางในการประชุมครั้งที่ ๒/๒๕๕๑ เมื่อวันที่ ๒๙ มกราคม ๒๕๕๑ จึงให้กำหนด (ปรับปรุง)เส้นทางสำหรับการขนส่งประจำทางด้วยรถโดยสารหมวด ๓ สายที่ ๔๘๓สุพรรณบุรี-อู่ทอง-บ้านไร่ โดยให้ยกเลิกรายละเอียดเส้นทางแยกช่วงอู่ทอง-เลาขวัญและให้ใช้รายละเอียดเส้นทางดังต่อไปนี้สายที่๔๘๓ สุพรรณบุรี-อู่ทอง-บ้านไร่เริ่มต้นจากสถานีขนส่งผู้โดยสารจังหวัดสุพรรณบุรีไปตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๓๒๑ ผ่านบ้านอู่ยา บ้านสวนแตง ถึงอำเภออู่ทองแยกขวาไปตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๓๓๓ ผ่านบ้านหนองหลุม บ้านดอนคา บ้านขามบ้านโข้ง บ้านจร้า บ้านสระกระโจม บ้านหนองสารแตร บ้านห้วยน้ำจันทร์ อำเภอด่านช้างบ้านดงรัง บ้านทัพผึ้ง ไปสุดเส้นทาง ณ สถานที่จอดรถโดยสารประจำทางอำเภอบ้านไร่ประกาศณ วันที่ ๑๘ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๕๑สุรชัยธารสิทธิ์พงษ์รองปลัดกระทรวงคมนาคมหัวหน้ากลุ่มภารกิจด้านการขนส่งประธานกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกกลางวัชศักดิ์/ผู้จัดทำ๙เมษายน ๒๕๕๑[๑] ราชกิจจานาเบกษาเล่ม ๑๒๕/ตอนที่ ๓๙ ง/หน้า ๒๑๓/๓ เมษายน ๒๕๕๑
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 692/2485หลักกฎหมาย: พ.ร.บ.ปกครองคณะสงฆ์ ร.ศ.121 ไม่มีความประสงค์จะลงโทษพระภิกษุในทางอาญาจักรอย่างใดเลย. พระภิกษุเข้าอยู่ในวัดโดยไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าอาวาส.และขัดขืนไม่ยอมออกจากวัดตามคำสั่งเจ้าอาวาส. ไม่มีความผิดทางอาญา. เมื่อปรากฏว่าเจ้าอาวาสมิใช่ผู้ได้รับแต่งตั้งตามพ.ร.บ.คณะสงฆ์. จึงไม่มีฐานะเป็นเจ้าพนักงานตามกฎหมาย. ฉะนั้นการขัดขืนคำสั่งไม่เป็นผิดฐานขัดคำสั่งเจ้าพนักงาน. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 692/2485อัยการจังหวัดตราดโจทก์สมีถาวร มุสิกะรัตน ที่ 1จำเลยสมีอินทร์ กลิ่นละออ ที่ 2จำเลยสมีนาก หนูจักร์ ที่ 3จำเลย พ.ร.บ.ลักษณะปกครองคณะสงฆ์ ร.ศ.121 ม. 41 พ.ร.บ.คณะสงฆ์ พ.ศ.2484 ม. 44, ม. 57 กฎหมายลักษณะอาญา ม. 334 (2)พ.ร.บ.ปกครองคณะสงฆ์ ร.ศ.121 ไม่มีความประสงค์จะลงโทษพระภิกษุในทางอาญาจักรอย่างใดเลย. พระภิกษุเข้าอยู่ในวัดโดยไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าอาวาส.และขัดขืนไม่ยอมออกจากวัดตามคำสั่งเจ้าอาวาส. ไม่มีความผิดทางอาญา. เมื่อปรากฏว่าเจ้าอาวาสมิใช่ผู้ได้รับแต่งตั้งตามพ.ร.บ.คณะสงฆ์. จึงไม่มีฐานะเป็นเจ้าพนักงานตามกฎหมาย. ฉะนั้นการขัดขืนคำสั่งไม่เป็นผิดฐานขัดคำสั่งเจ้าพนักงาน.(ว.จ. นิติสาตรไพสาล-อรรถกฤต ช.เพ็ญชาติ-ธัมบันฑิต)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 692/2485อัยการจังหวัดตราดโจทก์สมีถาวร มุสิกะรัตน ที่ 1จำเลยสมีอินทร์ กลิ่นละออ ที่ 2จำเลยสมีนาก หนูจักร์ ที่ 3จำเลย พ.ร.บ.ลักษณะปกครองคณะสงฆ์ ร.ศ.121 ม. 41 พ.ร.บ.คณะสงฆ์ พ.ศ.2484 ม. 44, ม. 57 กฎหมายลักษณะอาญา ม. 334 (2)พ.ร.บ.ปกครองคณะสงฆ์ ร.ศ.121 ไม่มีความประสงค์จะลงโทษพระภิกษุในทางอาญาจักรอย่างใดเลย. พระภิกษุเข้าอยู่ในวัดโดยไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าอาวาส.และขัดขืนไม่ยอมออกจากวัดตามคำสั่งเจ้าอาวาส. ไม่มีความผิดทางอาญา. เมื่อปรากฏว่าเจ้าอาวาสมิใช่ผู้ได้รับแต่งตั้งตามพ.ร.บ.คณะสงฆ์. จึงไม่มีฐานะเป็นเจ้าพนักงานตามกฎหมาย. ฉะนั้นการขัดขืนคำสั่งไม่เป็นผิดฐานขัดคำสั่งเจ้าพนักงาน.(ว.จ. นิติสาตรไพสาล-อรรถกฤต ช.เพ็ญชาติ-ธัมบันฑิต)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
พระราชบัญญัติคณะสงฆ์ พุทธศักราช 2484 (ยกเลิก)พระราชบัญญัติคณะสงฆ์พุทธศักราช ๒๔๘๔ (ยกเลิก)โปรดดูรายละเอียดของกฎหมายที่เว็บไซต์ราชกิจจานุเบกษา /
กฎกระทรวงกฎกระทรวงฉบับที่๔๗๒ (พ.ศ. ๒๕๔๖)ออกตามความในพระราชบัญญัติการผังเมืองพ.ศ. ๒๕๑๘[๑] อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๕แห่งพระราชบัญญัติการผังเมือง พ.ศ .๒๕๑๘ และมาตรา ๒๖ วรรคหนึ่ง และวรรคสามแห่งพระราชบัญญัติการผังเมือง พ.ศ. ๒๕๑๘ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติการผังเมือง(ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๓๕อันเป็นพระราชบัญญัติที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคลซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๓๕ มาตรา ๓๖ มาตรา ๔๘ มาตรา ๔๙ และมาตรา ๕๐ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย บัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมายรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้ให้เพิ่มความต่อไปนี้เป็นวรรคสองของข้อ ๑๖แห่งกฎกระทรวง ฉบับที่ ๓๒๓ (พ.ศ. ๒๕๔๐) ออกตามความในพระราชบัญญัติการผังเมือง พ.ศ.๒๕๑๘ ซึ่งได้รับการขยายระยะเวลาการใช้บังคับเป็นครั้งที่สอง โดยกฎกระทรวงกำหนดการขยายระยะเวลาการใช้บังคับผังเมืองรวมพ.ศ. ๒๕๔๖ที่ดินประเภทนี้ ในบริเวณหมายเลข ๑๐.๒๓นอกจากให้ใช้ประโยชน์ที่ดินตามวรรคหนึ่งแล้วให้ใช้ประโยชน์ที่ดินเพื่อการอยู่อาศัยได้ด้วยให้ไว้ณ วันที่ ๑๐ กันยายน พ.ศ. ๒๕๔๖ประมวล รุจนเสรีรัฐมนตรีช่วยว่าการฯปฏิบัติราชการแทนรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยหมายเหตุ:- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือโดยที่เป็นการสมควรแก้ไขเพิ่มเติมข้อกำหนดเกี่ยวกับการใช้ประโยชน์ที่ดินประเภทสถาบันราชการการสาธารณูปโภคและสาธารณูปการ ในบริเวณโรงงานสุรา จังหวัดร้อยเอ็ด กรมสรรพสามิตตามที่กำหนดในกฎกระทรวง ฉบับที่ ๓๒๓ (พ.ศ. ๒๕๔๐)ออกตามความในพระราชบัญญัติการผังเมือง พ.ศ. ๒๕๑๘ซึ่งได้รับการขยายระยะเวลาการใช้บังคับเป็นครั้งที่สองโดยกฎกระทรวงกำหนดการขยายระยะเวลาการใช้บังคับผังเมืองรวม พ.ศ. ๒๕๔๖เพื่อให้มีการใช้ประโยชน์ที่ดินในพื้นที่บางส่วนของที่ดินประเภทดังกล่าวเพื่อการอยู่อาศัยได้ด้วยทั้งนี้ เพื่อรองรับการโยกย้ายราษฎรที่อยู่อาศัยอยู่ในเขตโบราณสถานกำแพงเมือง คูเมืองร้อยเอ็ด จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้ศิริยา/พิมพ์๑๐เมษายน ๒๕๕๐สุนันทา/ตรวจ๒๐เมษายน ๒๕๕๐[๑]ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๐/ตอนที่ ๙๓ ก/หน้า ๑๒/๓๐ กันยายน ๒๕๔๖
พระราชบัญญัติการเนรเทศ พ.ศ. 2499พระราชบัญญัติ การเนรเทศ พ.ศ. ๒๔๙๙ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร. ให้ไว้ ณ วันที่ ๑๗ มกราคม พ.ศ. ๒๕๐๐ เป็นปีที่ ๑๒ ในรัชกาลปัจจุบันพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า โดยที่เป็นการสมควรปรับปรุงกฎหมายว่าด้วยการเนรเทศ จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้ โดยคำแนะนำและยินยอมของสภาผู้แทนราษฎร ดังต่อไปนี้มาตรา 1 มาตรา ๑ พระราชบัญญัตินี้เรียกว่า "พระราชบัญญัติการเนรเทศ พ.ศ. ๒๔๙๙"มาตรา 2 มาตรา ๒ พระราชบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา 3 มาตรา ๓ ให้ยกเลิกกฎหมายเนรเทศ ร.ศ. ๑๓๑มาตรา 4 มาตรา ๔ ในพระราชบัญญัตินี้ "คนต่างด้าว" หมายความว่า ผู้ที่มิได้มีสัญชาติไทย "รัฐมนตรี" หมายความว่า รัฐมนตรีผู้รักษาการตามพระราชบัญญัตินี้มาตรา 5 มาตรา ๕ เมื่อปรากฏว่ามีความจำเป็นเพื่อความสงบเรียบร้อยหรือศีลธรรมอันดีของประชาชน ให้รัฐมนตรีมีอำนาจออกคำสั่งให้เนรเทศคนต่างด้าวออกไปนอกราชอาณาจักรมีกำหนดเวลาตามที่จะเห็นสมควร อนึ่ง เมื่อพฤติการณ์เปลี่ยนแปลงไป รัฐมนตรีจะเพิกถอนคำสั่งเนรเทศเสียก็ได้มาตรา 5 ความในวรรคแรกมิให้ใช้บังคับแก่ผู้ที่เคยได้สัญชาติไทยโดยการเกิดมาตรา 6 มาตรา ๖ เมื่อได้ออกคำสั่งให้เนรเทศผู้ใดแล้ว ให้รัฐมนตรีหรือเจ้าพนักงานซึ่งรัฐมนตรีมอบหมายสั่งให้จับกุมและควบคุมผู้นั้นไว้ในที่แห่งใดแห่งหนึ่งจนกว่าจะได้จัดการให้เป็นไปตามคำสั่งเนรเทศ ในขณะที่ดำเนินการขอคำสั่งรัฐมนตรีเพื่อเนรเทศผู้ใดมาตรา 6 พนักงานฝ่ายปกครองหรือตำรวจชั้นผู้ใหญ่จะจับกุมและควบคุมผู้นั้นไว้ก่อนก็ได้ ในกรณีเช่นว่านี้ให้นำบทบัญญัติแห่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา ว่าด้วยการจับกุมและควบคุมมาใช้บังคับโดยอนุโลมมาตรา 7 มาตรา ๗ ห้ามมิให้ส่งตัวผู้ถูกสั่งเนรเทศออกไปนอกราชอาณาจักรก่อนครบกำหนดสิบห้าวันนับแต่วันแจ้งคำสั่งเนรเทศให้ผู้ซึ่งถูกสั่งเนรเทศนั้นทราบ ในกรณีที่มีการอุทธรณ์ตามความในมาตรา ๘ ให้รอการเนรเทศไว้จนกว่านายกรัฐมนตรีจะได้มีคำสั่งมาตรา 8 มาตรา ๘ ผู้ถูกสั่งเนรเทศมีสิทธิยื่นอุทธรณ์ต่อนายกรัฐมนตรี ขอให้เพิกถอนคำสั่งเนรเทศ หรือขอมิให้ส่งตัวออกไปนอกราชอาณาจักรก็ได้ แต่ต้องยื่นอุทธรณ์ภายในเจ็ดวันนับแต่วันทราบคำสั่งเนรเทศ ให้นายกรัฐมนตรีมีอำนาจสั่งเพิกถอนคำสั่งเนรเทศ สั่งผ่อนผันโดยประการอื่นใดหรือสั่งให้ส่งไปประกอบอาชีพ ณ ที่แห่งใดมาตรา 8 แทนการเนรเทศตามที่เห็นสมควรได้ ทั้งนี้ โดยจะให้ทำทัณฑ์บนไว้ก็ได้มาตรา 9 มาตรา ๙ เมื่อมีปัญหาเกิดขึ้นเกี่ยวกับสัญชาติของผู้ที่จะต้องถูกพิจารณาเนรเทศ ผู้ที่จะต้องถูกพิจารณาเนรเทศนั้นจะต้องเป็นผู้นำพยานหลักฐานมาพิสูจน์ว่า ตนเป็นผู้มีสัญชาติไทยหรือเคยได้สัญชาติไทยโดยการเกิดมาตรา 10 มาตรา ๑๐ ผู้ใดถูกเนรเทศออกไปนอกราชอาณาจักรแล้วกลับเข้ามาในราชอาณาจักรก่อนครบกำหนดเวลาที่กำหนดไว้ในคำสั่งเนรเทศ หรือก่อนรัฐมนตรีได้มีคำสั่งเพิกถอนการเนรเทศ มีความผิดต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินหนึ่งปี แล้วให้ส่งตัวเนรเทศออกไปนอกราชอาณาจักรตามคำสั่งเดิมมาตรา 11 มาตรา ๑๑ ผู้ใดได้รับการผ่อนผันตามคำสั่งของนายกรัฐมนตรีที่ให้ส่งไปประกอบอาชีพ ณ ที่แห่งใดแทนการเนรเทศตามมาตรา ๘ แล้ว ไม่ไปหรือไม่อยู่ประกอบอาชีพ ณ ที่นั้นตามคำสั่ง มีความผิดต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินหนึ่งปี ในกรณีเช่นว่านี้ รัฐมนตรีจะสั่งเนรเทศด้วยก็ได้มาตรา 12 มาตรา ๑๒ ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยรักษาการตามพระราชบัญญัตินี้ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ จอมพล ป. พิบูลสงคราม นายกรัฐมนตรีหมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชบัญญัติฉบับนี้ คือ เนื่องด้วยกฎหมายเนรเทศ ร.ศ. ๑๓๑ เป็นกฎหมายเก่าล้าสมัย สมควรจะได้ปรับปรุงให้เหมาะสมกับสถานการณ์ของบ้านเมือง
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 63825หลักกฎหมาย: การที่จำเลยจะต้องปฏิบัติตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ต่อไปหรือไม่ เป็นเรื่องในชั้นบังคับคดี จำเลยจะอ้างว่ามีพฤติการณ์ที่ จำเลยไม่ต้องปฏิบัติตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์มาเป็นเหตุให้ ศาลฎีกาจำหน่ายคดีไม่ได้ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 313/2524นายชัยวิน พฤกษ์เจริญ กับพวกโจทก์นางสมุน สังสิทธิ์ กับพวกจำเลย ป.วิ.พ. ม. 132การที่จำเลยจะต้องปฏิบัติตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ต่อไปหรือไม่ เป็นเรื่องในชั้นบังคับคดี จำเลยจะอ้างว่ามีพฤติการณ์ที่ จำเลยไม่ต้องปฏิบัติตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์มาเป็นเหตุให้ ศาลฎีกาจำหน่ายคดีไม่ได้(ธาดา วัชรานันท์-ทวี กสิยพงศ์-ดุสิต วราโห)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 313/2524นายชัยวิน พฤกษ์เจริญ กับพวกโจทก์นางสมุน สังสิทธิ์ กับพวกจำเลย ป.วิ.พ. ม. 132การที่จำเลยจะต้องปฏิบัติตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ต่อไปหรือไม่ เป็นเรื่องในชั้นบังคับคดี จำเลยจะอ้างว่ามีพฤติการณ์ที่ จำเลยไม่ต้องปฏิบัติตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์มาเป็นเหตุให้ ศาลฎีกาจำหน่ายคดีไม่ได้(ธาดา วัชรานันท์-ทวี กสิยพงศ์-ดุสิต วราโห)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ