คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 247/2485หลักกฎหมาย: พฤตติการณ์ที่เป็นเจตนาฆ่าได้ความว่าจำเลยใช้มีดซุยปลายแหลมแทงนางเย็นตาย ศาลชั้นต้นเห็นว่าแม้จำเลยจะแทงเพียงทีเดียว แต่ได้แทงตรงคอด้านหน้าอันเป็นที่สำคัญถึงเส้นโลหิตใหญ่ที่คอและหลอดลมขาด ถึงแก่ความตายในเวลาอันรวดเร็วเช่นนี้ แสดงชัดว่าจำเลยมีเจตนาฆ่า จึงพิพากษาลงโทษจำเลยตามกฏหมายลักษณอาญามาตรา ๒๔๙ ลดเพราะรับสารภาพเสีย ๑ ใน ๓ คงจำคุก ๒๐ ปี ศาลอุทธรณ์เห็นว่าจำเลยแทงไปเพียงทีเดียวเพราะเกิดโทษะขึ้นขณะอย่างร้ายแรง หากบังเอิญไปถูกที่สำคัญเข้าผู้ตายจึงตายจำเลยควรมีผิดเพียงฐานฆ่าคนตายโดยไม่เจตนาเท่านั้น และการที่จำเลยรับสารภาพตลอดมาเป็นประโยชน์แก่การพิจารณามาก ควรได้ลดโทษกึ่งหนึ่ง จึงพิพากษาแก้ศาลชั้นต้นให้ลงโทษจำเลยตามมาตรา ๒๕๑-๕๙ คงจำคุก ๗ ปี ๖ เดือน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่าคดีปรากฏว่าผู้ตายเป็นหญิงนครโสเภณี จำเลยไม่ควรหึงหวงและเกิดโทษะมากถึงเพียงนั้น อาวุธที่ใช้ทำร้ายก็เห็นได้ว่าร้ายแรง อาวุธที่ร้ายแรงนี้ไม่จำเป็นต้องเป็นอาวุธที่ทำให้ถึงตายได้เสมอไปเมื่อจำเลยใช้อาวุธที่ร้ายแรงดังนี้ก็พอถิอได้ว่าเจตนาฆ่า และจำเลยก็ได้แทงในที่สำคัญอีกด้วยจึงมีผิดฐานฆ่าคนตายโดยเจตนา ส่วนการรับสารภาพของจำเลยก็มิใช่เหตุพิเศษมากนัก เพราะมีคนรู้เห็นจำเลยจึงปฏิเสธยาก จึงพิพากษาแก้ศาลอุทธรณ์ ลงโทษจำเลยตามศาลชั้นต้น ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 247/2485อัยยการพิษณุโลกโจทก์นายม้วน สิงห์ใจดีจำเลยพฤตติการณ์ที่เป็นเจตนาฆ่าได้ความว่าจำเลยใช้มีดซุยปลายแหลมแทงนางเย็นตาย ศาลชั้นต้นเห็นว่าแม้จำเลยจะแทงเพียงทีเดียว แต่ได้แทงตรงคอด้านหน้าอันเป็นที่สำคัญถึงเส้นโลหิตใหญ่ที่คอและหลอดลมขาด ถึงแก่ความตายในเวลาอันรวดเร็วเช่นนี้ แสดงชัดว่าจำเลยมีเจตนาฆ่า จึงพิพากษาลงโทษจำเลยตามกฏหมายลักษณอาญามาตรา ๒๔๙ ลดเพราะรับสารภาพเสีย ๑ ใน ๓ คงจำคุก ๒๐ ปี ศาลอุทธรณ์เห็นว่าจำเลยแทงไปเพียงทีเดียวเพราะเกิดโทษะขึ้นขณะอย่างร้ายแรง หากบังเอิญไปถูกที่สำคัญเข้าผู้ตายจึงตายจำเลยควรมีผิดเพียงฐานฆ่าคนตายโดยไม่เจตนาเท่านั้น และการที่จำเลยรับสารภาพตลอดมาเป็นประโยชน์แก่การพิจารณามาก ควรได้ลดโทษกึ่งหนึ่ง จึงพิพากษาแก้ศาลชั้นต้นให้ลงโทษจำเลยตามมาตรา ๒๕๑-๕๙ คงจำคุก ๗ ปี ๖ เดือน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่าคดีปรากฏว่าผู้ตายเป็นหญิงนครโสเภณี จำเลยไม่ควรหึงหวงและเกิดโทษะมากถึงเพียงนั้น อาวุธที่ใช้ทำร้ายก็เห็นได้ว่าร้ายแรง อาวุธที่ร้ายแรงนี้ไม่จำเป็นต้องเป็นอาวุธที่ทำให้ถึงตายได้เสมอไปเมื่อจำเลยใช้อาวุธที่ร้ายแรงดังนี้ก็พอถิอได้ว่าเจตนาฆ่า และจำเลยก็ได้แทงในที่สำคัญอีกด้วยจึงมีผิดฐานฆ่าคนตายโดยเจตนา ส่วนการรับสารภาพของจำเลยก็มิใช่เหตุพิเศษมากนัก เพราะมีคนรู้เห็นจำเลยจึงปฏิเสธยาก จึงพิพากษาแก้ศาลอุทธรณ์ ลงโทษจำเลยตามศาลชั้นต้น(อิศร-อรรถกฤต ช.เพ็ญชาติ-ธรรมบัณฑิต)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ได้ความว่าจำเลยใช้มีดซุยปลายแหลมแทงนางเย็นตาย ศาลชั้นต้นเห็นว่าแม้จำเลยจะแทงเพียงทีเดียว แต่ได้แทงตรงคอด้านหน้าอันเป็นที่สำคัญถึงเส้นโลหิตใหญ่ที่คอและหลอดลมขาด ถึงแก่ความตายในเวลาอันรวดเร็วเช่นนี้ แสดงชัดว่าจำเลยมีเจตนาฆ่า จึงพิพากษาลงโทษจำเลยตามกฏหมายลักษณอาญามาตรา ๒๔๙ ลดเพราะรับสารภาพเสีย ๑ ใน ๓ คงจำคุก ๒๐ ปี ศาลอุทธรณ์เห็นว่าจำเลยแทงไปเพียงทีเดียวเพราะเกิดโทษะขึ้นขณะอย่างร้ายแรง หากบังเอิญไปถูกที่สำคัญเข้าผู้ตายจึงตายจำเลยควรมีผิดเพียงฐานฆ่าคนตายโดยไม่เจตนาเท่านั้น และการที่จำเลยรับสารภาพตลอดมาเป็นประโยชน์แก่การพิจารณามาก ควรได้ลดโทษกึ่งหนึ่ง จึงพิพากษาแก้ศาลชั้นต้นให้ลงโทษจำเลยตามมาตรา ๒๕๑-๕๙ คงจำคุก ๗ ปี ๖ เดือน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่าคดีปรากฏว่าผู้ตายเป็นหญิงนครโสเภณี จำเลยไม่ควรหึงหวงและเกิดโทษะมากถึงเพียงนั้น อาวุธที่ใช้ทำร้ายก็เห็นได้ว่าร้ายแรง อาวุธที่ร้ายแรงนี้ไม่จำเป็นต้องเป็นอาวุธที่ทำให้ถึงตายได้เสมอไปเมื่อจำเลยใช้อาวุธที่ร้ายแรงดังนี้ก็พอถิอได้ว่าเจตนาฆ่า และจำเลยก็ได้แทงในที่สำคัญอีกด้วยจึงมีผิดฐานฆ่าคนตายโดยเจตนา ส่วนการรับสารภาพของจำเลยก็มิใช่เหตุพิเศษมากนัก เพราะมีคนรู้เห็นจำเลยจึงปฏิเสธยาก จึงพิพากษาแก้ศาลอุทธรณ์ ลงโทษจำเลยตามศาลชั้นต้น ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 247/2485อัยยการพิษณุโลกโจทก์นายม้วน สิงห์ใจดีจำเลยพฤตติการณ์ที่เป็นเจตนาฆ่าได้ความว่าจำเลยใช้มีดซุยปลายแหลมแทงนางเย็นตาย ศาลชั้นต้นเห็นว่าแม้จำเลยจะแทงเพียงทีเดียว แต่ได้แทงตรงคอด้านหน้าอันเป็นที่สำคัญถึงเส้นโลหิตใหญ่ที่คอและหลอดลมขาด ถึงแก่ความตายในเวลาอันรวดเร็วเช่นนี้ แสดงชัดว่าจำเลยมีเจตนาฆ่า จึงพิพากษาลงโทษจำเลยตามกฏหมายลักษณอาญามาตรา ๒๔๙ ลดเพราะรับสารภาพเสีย ๑ ใน ๓ คงจำคุก ๒๐ ปี ศาลอุทธรณ์เห็นว่าจำเลยแทงไปเพียงทีเดียวเพราะเกิดโทษะขึ้นขณะอย่างร้ายแรง หากบังเอิญไปถูกที่สำคัญเข้าผู้ตายจึงตายจำเลยควรมีผิดเพียงฐานฆ่าคนตายโดยไม่เจตนาเท่านั้น และการที่จำเลยรับสารภาพตลอดมาเป็นประโยชน์แก่การพิจารณามาก ควรได้ลดโทษกึ่งหนึ่ง จึงพิพากษาแก้ศาลชั้นต้นให้ลงโทษจำเลยตามมาตรา ๒๕๑-๕๙ คงจำคุก ๗ ปี ๖ เดือน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่าคดีปรากฏว่าผู้ตายเป็นหญิงนครโสเภณี จำเลยไม่ควรหึงหวงและเกิดโทษะมากถึงเพียงนั้น อาวุธที่ใช้ทำร้ายก็เห็นได้ว่าร้ายแรง อาวุธที่ร้ายแรงนี้ไม่จำเป็นต้องเป็นอาวุธที่ทำให้ถึงตายได้เสมอไปเมื่อจำเลยใช้อาวุธที่ร้ายแรงดังนี้ก็พอถิอได้ว่าเจตนาฆ่า และจำเลยก็ได้แทงในที่สำคัญอีกด้วยจึงมีผิดฐานฆ่าคนตายโดยเจตนา ส่วนการรับสารภาพของจำเลยก็มิใช่เหตุพิเศษมากนัก เพราะมีคนรู้เห็นจำเลยจึงปฏิเสธยาก จึงพิพากษาแก้ศาลอุทธรณ์ ลงโทษจำเลยตามศาลชั้นต้น(อิศร-อรรถกฤต ช.เพ็ญชาติ-ธรรมบัณฑิต)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ