คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 901/2522หลักกฎหมาย: โจทก์บรรยายฟ้องมีสารสำคัญเพียงว่า จำเลยออกเช็คเพื่อชำระหนี้แก่โจทก์เมื่อเช็คถึงกำหนดโจทก์นำเช็คเข้าบัญชีแต่ธนาคารปฏิเสธการจ่ายเงินโดยให้เหตุผลว่ามีคำสั่งให้ระงับการจ่าย ทำให้โจทก์ได้รับความเสียหายไม่มีคำบรรยายฟ้องตอนใดเลยที่มีข้อความพอจะให้ฟังได้ว่าที่จำเลยมีคำสั่งให้ระงับการจ่ายนั้นจำเลยออกเช็คโดยเจตนาที่จะไม่ให้มีการใช้เงินตามเช็คหรือจำเลยห้ามธนาคารมิให้ใช้เงินตามเช็คนั้นโดยทุจริตดังที่บัญญัติไว้ตามอนุมาตรา (1) และ (5) ของพระราชบัญญัติดังกล่าวถือได้ว่าโจทก์มิได้บรรยายถึงการกระทำทั้งหลายที่อ้างว่าจำเลยได้กระทำผิดตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา158(5)เป็นฟ้องที่ไม่สมบูรณ์โจทก์ฟ้องว่าเมื่อต้นเดือนสิงหาคม 2517 เวลากลางวัน จำเลยได้บังอาจออกเช็คธนาคารแหลมทอง จำกัด สาขาอโศก เลขที่ เอ.017108 สั่งจ่ายเงิน160,000 บาท โดยสั่งจ่ายเงินในวันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2519 เพื่อเป็นการชำระหนี้ให้แก่โจทก์เมื่อเช็คถึงกำหนดโจทก์นำเช็คไปเข้าบัญชีที่ธนาคารกสิกรไทย จำกัดสาขาสนามเป้า เพื่อให้เรียกเก็บเงินจากธนาคารแหลมทอง จำกัด สาขาอโศกแต่ธนาคารแหลมทอง จำกัด สาขาอโศก ได้ปฏิเสธการจ่ายโดยให้เหตุผลว่ามีคำสั่งให้ระงับการจ่าย โจทก์ทวงถาม จำเลยเพิกเฉยโจทก์ได้รับความเสียหายขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็คพ.ศ.2497 มาตรา 3ศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้อง แล้วสั่งประทับฟ้องโจทก์จำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิจารณาแล้ววินิจฉัยว่า ฟ้องของโจทก์ขาดองค์ประกอบความผิดพิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่าความผิดตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. 2497 ต้องเกิดขึ้นจากกรณีใดกรณีหนึ่งใน 5 กรณี ดังที่บัญญัติไว้ในมาตรา 3 ตั้งแต่อนุมาตรา (1) ถึง (5) ซึ่งแต่ละอนุมาตรามีองค์ประกอบความผิดอยู่ในตัวเอง ดังนั้น เมื่อโจทก์บรรยายฟ้องมีสารสำคัญเพียงว่าจำเลยออกเช็คเพื่อชำระหนี้แก่โจทก์ เมื่อเช็คถึงกำหนด โจทก์นำเช็คเข้าบัญชีแต่ธนาคารปฏิเสธการจ่ายเงินโดยให้เหตุผลว่ามีคำสั่งให้ระงับการจ่ายทำให้โจทก์ได้รับความเสียหายไม่มีคำบรรยายฟ้องตอนใดเลยที่มีข้อความพอจะให้ฟังได้ว่าจำเลยมีคำสั่งให้ระงับการจ่ายนั้น จำเลยออกเช็คโดยเจตนาที่จะให้ไม่มีการใช้เงินตามเช็ค หรือจำเลยห้ามธนาคารมิให้ใช้เงินตามเช็คนั้นโดยทุจริตดังที่บัญญัติไว้ตามอนุมาตรา (1)และ (5) ของพระราชบัญญัติดังกล่าวถือได้ว่าโจทก์มิได้บรรยายถึงการกระทำทั้งหมาย ที่อ้างว่าจำเลยได้กระทำผิดตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 158(5) เป็นฟ้องที่ไม่สมบูรณ์ศาลล่างทั้งสองพิพากษายกฟ้องโจทก์ชอบแล้วพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 901/2522นางขจี วิริยะวิทย์ หรือกันตะบุตรโจทก์นางจินตนา ไชยกูลจำเลย พ.ร.บ.ว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ.2497 ม. 3 ป.วิ.อ. ม. 158 (5)โจทก์บรรยายฟ้องมีสารสำคัญเพียงว่า จำเลยออกเช็คเพื่อชำระหนี้แก่โจทก์เมื่อเช็คถึงกำหนดโจทก์นำเช็คเข้าบัญชีแต่ธนาคารปฏิเสธการจ่ายเงินโดยให้เหตุผลว่ามีคำสั่งให้ระงับการจ่าย ทำให้โจทก์ได้รับความเสียหายไม่มีคำบรรยายฟ้องตอนใดเลยที่มีข้อความพอจะให้ฟังได้ว่าที่จำเลยมีคำสั่งให้ระงับการจ่ายนั้นจำเลยออกเช็คโดยเจตนาที่จะไม่ให้มีการใช้เงินตามเช็คหรือจำเลยห้ามธนาคารมิให้ใช้เงินตามเช็คนั้นโดยทุจริตดังที่บัญญัติไว้ตามอนุมาตรา (1) และ (5) ของพระราชบัญญัติดังกล่าวถือได้ว่าโจทก์มิได้บรรยายถึงการกระทำทั้งหลายที่อ้างว่าจำเลยได้กระทำผิดตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา158(5)เป็นฟ้องที่ไม่สมบูรณ์โจทก์ฟ้องว่าเมื่อต้นเดือนสิงหาคม 2517 เวลากลางวัน จำเลยได้บังอาจออกเช็คธนาคารแหลมทอง จำกัด สาขาอโศก เลขที่ เอ.017108 สั่งจ่ายเงิน160,000 บาท โดยสั่งจ่ายเงินในวันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2519 เพื่อเป็นการชำระหนี้ให้แก่โจทก์เมื่อเช็คถึงกำหนดโจทก์นำเช็คไปเข้าบัญชีที่ธนาคารกสิกรไทย จำกัดสาขาสนามเป้า เพื่อให้เรียกเก็บเงินจากธนาคารแหลมทอง จำกัด สาขาอโศกแต่ธนาคารแหลมทอง จำกัด สาขาอโศก ได้ปฏิเสธการจ่ายโดยให้เหตุผลว่ามีคำสั่งให้ระงับการจ่าย โจทก์ทวงถาม จำเลยเพิกเฉยโจทก์ได้รับความเสียหายขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็คพ.ศ.2497 มาตรา 3ศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้อง แล้วสั่งประทับฟ้องโจทก์จำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิจารณาแล้ววินิจฉัยว่า ฟ้องของโจทก์ขาดองค์ประกอบความผิดพิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่าความผิดตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. 2497 ต้องเกิดขึ้นจากกรณีใดกรณีหนึ่งใน 5 กรณี ดังที่บัญญัติไว้ในมาตรา 3 ตั้งแต่อนุมาตรา (1) ถึง (5) ซึ่งแต่ละอนุมาตรามีองค์ประกอบความผิดอยู่ในตัวเอง ดังนั้น เมื่อโจทก์บรรยายฟ้องมีสารสำคัญเพียงว่าจำเลยออกเช็คเพื่อชำระหนี้แก่โจทก์ เมื่อเช็คถึงกำหนด โจทก์นำเช็คเข้าบัญชีแต่ธนาคารปฏิเสธการจ่ายเงินโดยให้เหตุผลว่ามีคำสั่งให้ระงับการจ่ายทำให้โจทก์ได้รับความเสียหายไม่มีคำบรรยายฟ้องตอนใดเลยที่มีข้อความพอจะให้ฟังได้ว่าจำเลยมีคำสั่งให้ระงับการจ่ายนั้น จำเลยออกเช็คโดยเจตนาที่จะให้ไม่มีการใช้เงินตามเช็ค หรือจำเลยห้ามธนาคารมิให้ใช้เงินตามเช็คนั้นโดยทุจริตดังที่บัญญัติไว้ตามอนุมาตรา (1)และ (5) ของพระราชบัญญัติดังกล่าวถือได้ว่าโจทก์มิได้บรรยายถึงการกระทำทั้งหมาย ที่อ้างว่าจำเลยได้กระทำผิดตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 158(5) เป็นฟ้องที่ไม่สมบูรณ์ศาลล่างทั้งสองพิพากษายกฟ้องโจทก์ชอบแล้วพิพากษายืน(วิถี ปานะบุตร-ธาดา วัชรานันท์-อำนัคฆ์ คล้ายสังข์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่าเมื่อต้นเดือนสิงหาคม 2517 เวลากลางวัน จำเลยได้บังอาจออกเช็คธนาคารแหลมทอง จำกัด สาขาอโศก เลขที่ เอ.017108 สั่งจ่ายเงิน160,000 บาท โดยสั่งจ่ายเงินในวันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2519 เพื่อเป็นการชำระหนี้ให้แก่โจทก์เมื่อเช็คถึงกำหนดโจทก์นำเช็คไปเข้าบัญชีที่ธนาคารกสิกรไทย จำกัดสาขาสนามเป้า เพื่อให้เรียกเก็บเงินจากธนาคารแหลมทอง จำกัด สาขาอโศกแต่ธนาคารแหลมทอง จำกัด สาขาอโศก ได้ปฏิเสธการจ่ายโดยให้เหตุผลว่ามีคำสั่งให้ระงับการจ่าย โจทก์ทวงถาม จำเลยเพิกเฉยโจทก์ได้รับความเสียหายขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็คพ.ศ.2497 มาตรา 3ศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้อง แล้วสั่งประทับฟ้องโจทก์จำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิจารณาแล้ววินิจฉัยว่า ฟ้องของโจทก์ขาดองค์ประกอบความผิดพิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่าความผิดตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. 2497 ต้องเกิดขึ้นจากกรณีใดกรณีหนึ่งใน 5 กรณี ดังที่บัญญัติไว้ในมาตรา 3 ตั้งแต่อนุมาตรา (1) ถึง (5) ซึ่งแต่ละอนุมาตรามีองค์ประกอบความผิดอยู่ในตัวเอง ดังนั้น เมื่อโจทก์บรรยายฟ้องมีสารสำคัญเพียงว่าจำเลยออกเช็คเพื่อชำระหนี้แก่โจทก์ เมื่อเช็คถึงกำหนด โจทก์นำเช็คเข้าบัญชีแต่ธนาคารปฏิเสธการจ่ายเงินโดยให้เหตุผลว่ามีคำสั่งให้ระงับการจ่ายทำให้โจทก์ได้รับความเสียหายไม่มีคำบรรยายฟ้องตอนใดเลยที่มีข้อความพอจะให้ฟังได้ว่าจำเลยมีคำสั่งให้ระงับการจ่ายนั้น จำเลยออกเช็คโดยเจตนาที่จะให้ไม่มีการใช้เงินตามเช็ค หรือจำเลยห้ามธนาคารมิให้ใช้เงินตามเช็คนั้นโดยทุจริตดังที่บัญญัติไว้ตามอนุมาตรา (1)และ (5) ของพระราชบัญญัติดังกล่าวถือได้ว่าโจทก์มิได้บรรยายถึงการกระทำทั้งหมาย ที่อ้างว่าจำเลยได้กระทำผิดตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 158(5) เป็นฟ้องที่ไม่สมบูรณ์ศาลล่างทั้งสองพิพากษายกฟ้องโจทก์ชอบแล้วพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 901/2522นางขจี วิริยะวิทย์ หรือกันตะบุตรโจทก์นางจินตนา ไชยกูลจำเลย พ.ร.บ.ว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ.2497 ม. 3 ป.วิ.อ. ม. 158 (5)โจทก์บรรยายฟ้องมีสารสำคัญเพียงว่า จำเลยออกเช็คเพื่อชำระหนี้แก่โจทก์เมื่อเช็คถึงกำหนดโจทก์นำเช็คเข้าบัญชีแต่ธนาคารปฏิเสธการจ่ายเงินโดยให้เหตุผลว่ามีคำสั่งให้ระงับการจ่าย ทำให้โจทก์ได้รับความเสียหายไม่มีคำบรรยายฟ้องตอนใดเลยที่มีข้อความพอจะให้ฟังได้ว่าที่จำเลยมีคำสั่งให้ระงับการจ่ายนั้นจำเลยออกเช็คโดยเจตนาที่จะไม่ให้มีการใช้เงินตามเช็คหรือจำเลยห้ามธนาคารมิให้ใช้เงินตามเช็คนั้นโดยทุจริตดังที่บัญญัติไว้ตามอนุมาตรา (1) และ (5) ของพระราชบัญญัติดังกล่าวถือได้ว่าโจทก์มิได้บรรยายถึงการกระทำทั้งหลายที่อ้างว่าจำเลยได้กระทำผิดตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา158(5)เป็นฟ้องที่ไม่สมบูรณ์โจทก์ฟ้องว่าเมื่อต้นเดือนสิงหาคม 2517 เวลากลางวัน จำเลยได้บังอาจออกเช็คธนาคารแหลมทอง จำกัด สาขาอโศก เลขที่ เอ.017108 สั่งจ่ายเงิน160,000 บาท โดยสั่งจ่ายเงินในวันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2519 เพื่อเป็นการชำระหนี้ให้แก่โจทก์เมื่อเช็คถึงกำหนดโจทก์นำเช็คไปเข้าบัญชีที่ธนาคารกสิกรไทย จำกัดสาขาสนามเป้า เพื่อให้เรียกเก็บเงินจากธนาคารแหลมทอง จำกัด สาขาอโศกแต่ธนาคารแหลมทอง จำกัด สาขาอโศก ได้ปฏิเสธการจ่ายโดยให้เหตุผลว่ามีคำสั่งให้ระงับการจ่าย โจทก์ทวงถาม จำเลยเพิกเฉยโจทก์ได้รับความเสียหายขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็คพ.ศ.2497 มาตรา 3ศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้อง แล้วสั่งประทับฟ้องโจทก์จำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิจารณาแล้ววินิจฉัยว่า ฟ้องของโจทก์ขาดองค์ประกอบความผิดพิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่าความผิดตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. 2497 ต้องเกิดขึ้นจากกรณีใดกรณีหนึ่งใน 5 กรณี ดังที่บัญญัติไว้ในมาตรา 3 ตั้งแต่อนุมาตรา (1) ถึง (5) ซึ่งแต่ละอนุมาตรามีองค์ประกอบความผิดอยู่ในตัวเอง ดังนั้น เมื่อโจทก์บรรยายฟ้องมีสารสำคัญเพียงว่าจำเลยออกเช็คเพื่อชำระหนี้แก่โจทก์ เมื่อเช็คถึงกำหนด โจทก์นำเช็คเข้าบัญชีแต่ธนาคารปฏิเสธการจ่ายเงินโดยให้เหตุผลว่ามีคำสั่งให้ระงับการจ่ายทำให้โจทก์ได้รับความเสียหายไม่มีคำบรรยายฟ้องตอนใดเลยที่มีข้อความพอจะให้ฟังได้ว่าจำเลยมีคำสั่งให้ระงับการจ่ายนั้น จำเลยออกเช็คโดยเจตนาที่จะให้ไม่มีการใช้เงินตามเช็ค หรือจำเลยห้ามธนาคารมิให้ใช้เงินตามเช็คนั้นโดยทุจริตดังที่บัญญัติไว้ตามอนุมาตรา (1)และ (5) ของพระราชบัญญัติดังกล่าวถือได้ว่าโจทก์มิได้บรรยายถึงการกระทำทั้งหมาย ที่อ้างว่าจำเลยได้กระทำผิดตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 158(5) เป็นฟ้องที่ไม่สมบูรณ์ศาลล่างทั้งสองพิพากษายกฟ้องโจทก์ชอบแล้วพิพากษายืน(วิถี ปานะบุตร-ธาดา วัชรานันท์-อำนัคฆ์ คล้ายสังข์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ