phoneee/thai-legal-corpus huggingface dataset:
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1015/2481หลักกฎหมาย: โจทก์ฟ้องว่าจำเลยแจ้งความเท็จโจทก์ต้อง+ในเรือนจำ 5 วันจึงมีประกันดังนี้ จะลงโทษจำเลย+ม.160 วรรค 2 แห่ง ก.ม.+ไม่ได้ศาลอุทธรณ์ลงโทษจำเลยฐานเบิกความเท็จ ตาม ก.ม.อาญา ม.๑๕๖ โจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษจำเลยตาม ม.๑๖๐ วรรค ๒ ศาลฎีกาตัดสินว่าคดีนี้โจทก์หาได้กล่าวในฟ้องว่าโจทก์ได้รับอาญาแต่อย่างใดไม่โจทก์กล่าวแต่เพียงว่าถูกขังในเรือนจำตั้งแต่วันที่ ๒๖-๓๐ ตุลาคม จึงมีประกันมารูปคดีไม่เข้า ม.๑๖๐- วรรค ๒ ฎีกาของโจทก์ฟังไม่ขึ้นให้ยกเสีย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1015/2481นายสุก สุวรรณ์โจทก์นายปาน แซ่ตันจำเลยโจทก์ฟ้องว่าจำเลยแจ้งความเท็จโจทก์ต้อง+ในเรือนจำ 5 วันจึงมีประกันดังนี้ จะลงโทษจำเลย+ม.160 วรรค 2 แห่ง ก.ม.+ไม่ได้ศาลอุทธรณ์ลงโทษจำเลยฐานเบิกความเท็จ ตาม ก.ม.อาญา ม.๑๕๖ โจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษจำเลยตาม ม.๑๖๐ วรรค ๒ ศาลฎีกาตัดสินว่าคดีนี้โจทก์หาได้กล่าวในฟ้องว่าโจทก์ได้รับอาญาแต่อย่างใดไม่โจทก์กล่าวแต่เพียงว่าถูกขังในเรือนจำตั้งแต่วันที่ ๒๖-๓๐ ตุลาคม จึงมีประกันมารูปคดีไม่เข้า ม.๑๖๐- วรรค ๒ ฎีกาของโจทก์ฟังไม่ขึ้นให้ยกเสีย(อิศร-นิติศาสตร์-วิเศษ)ศาลชั้นต้น - นายอรุณ ตินทุกะ+ศาลอุทธรณ์ - พระวรวุฒิ วินิจฉัยแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ศาลอุทธรณ์ลงโทษจำเลยฐานเบิกความเท็จ ตาม ก.ม.อาญา ม.๑๕๖ โจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษจำเลยตาม ม.๑๖๐ วรรค ๒ ศาลฎีกาตัดสินว่าคดีนี้โจทก์หาได้กล่าวในฟ้องว่าโจทก์ได้รับอาญาแต่อย่างใดไม่โจทก์กล่าวแต่เพียงว่าถูกขังในเรือนจำตั้งแต่วันที่ ๒๖-๓๐ ตุลาคม จึงมีประกันมารูปคดีไม่เข้า ม.๑๖๐- วรรค ๒ ฎีกาของโจทก์ฟังไม่ขึ้นให้ยกเสีย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1015/2481นายสุก สุวรรณ์โจทก์นายปาน แซ่ตันจำเลยโจทก์ฟ้องว่าจำเลยแจ้งความเท็จโจทก์ต้อง+ในเรือนจำ 5 วันจึงมีประกันดังนี้ จะลงโทษจำเลย+ม.160 วรรค 2 แห่ง ก.ม.+ไม่ได้ศาลอุทธรณ์ลงโทษจำเลยฐานเบิกความเท็จ ตาม ก.ม.อาญา ม.๑๕๖ โจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษจำเลยตาม ม.๑๖๐ วรรค ๒ ศาลฎีกาตัดสินว่าคดีนี้โจทก์หาได้กล่าวในฟ้องว่าโจทก์ได้รับอาญาแต่อย่างใดไม่โจทก์กล่าวแต่เพียงว่าถูกขังในเรือนจำตั้งแต่วันที่ ๒๖-๓๐ ตุลาคม จึงมีประกันมารูปคดีไม่เข้า ม.๑๖๐- วรรค ๒ ฎีกาของโจทก์ฟังไม่ขึ้นให้ยกเสีย(อิศร-นิติศาสตร์-วิเศษ)ศาลชั้นต้น - นายอรุณ ตินทุกะ+ศาลอุทธรณ์ - พระวรวุฒิ วินิจฉัยแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1472/2522หลักกฎหมาย: โจทก์จ้างจำเลยถางป่าผิด ประมวลกฎหมายที่ดิน มาตรา 9, 108 แม้จำเลยหลอกลวงเอาเงินค่าจ้างโจทก์ โจทก์ก็ไม่ใช่ผู้เสียหาย เพราะร่วมกระทำผิดกับจำเลยศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษายกฟ้อง ตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 341 ของโจทก์ โจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยข้อกฎหมายว่า "ชั้นนี้คดีมีปัญหาข้อกฎหมายว่าโจทก์เป็นผู้เสียหายหรือไม่ เงินที่โจทก์บรรยายฟ้องในคดีนี้ว่าจำเลยหลอกลวงฉ้อโกงไปนั้นเป็นเงินค่าจ้างจำเลยไปถางป่าทำไร่ และป่าที่ให้ถางนั้น ศาลชั้นต้นฟังข้อเท็จจริงว่าเป็นป่าที่ไม่ได้ขออนุญาตจับจองที่ดินตามประมวลกฎหมายที่ดิน มาตรา 9การถางป่าดังกล่าวจึงเป็นความผิดตามประมวลกฎหมายที่ดิน มาตรา 108 โจทก์ผู้จ้างมีส่วนร่วมกระทำผิดกับจำเลยจึงไม่ใช่ผู้เสียหาย"พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1472/2522นายเกรียงริทธิ เทียนสิงหเดชโจทก์นายทองสุข จำปาบุรีจำเลย ป.อ. ม. 341 ป.วิ.อ. ม. 2 (4)โจทก์จ้างจำเลยถางป่าผิด ประมวลกฎหมายที่ดิน มาตรา 9, 108 แม้จำเลยหลอกลวงเอาเงินค่าจ้างโจทก์ โจทก์ก็ไม่ใช่ผู้เสียหาย เพราะร่วมกระทำผิดกับจำเลยศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษายกฟ้อง ตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 341 ของโจทก์ โจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยข้อกฎหมายว่า "ชั้นนี้คดีมีปัญหาข้อกฎหมายว่าโจทก์เป็นผู้เสียหายหรือไม่ เงินที่โจทก์บรรยายฟ้องในคดีนี้ว่าจำเลยหลอกลวงฉ้อโกงไปนั้นเป็นเงินค่าจ้างจำเลยไปถางป่าทำไร่ และป่าที่ให้ถางนั้น ศาลชั้นต้นฟังข้อเท็จจริงว่าเป็นป่าที่ไม่ได้ขออนุญาตจับจองที่ดินตามประมวลกฎหมายที่ดิน มาตรา 9การถางป่าดังกล่าวจึงเป็นความผิดตามประมวลกฎหมายที่ดิน มาตรา 108 โจทก์ผู้จ้างมีส่วนร่วมกระทำผิดกับจำเลยจึงไม่ใช่ผู้เสียหาย"พิพากษายืน(วิทูร เทพพิทักษ์-เพียร ศรีอรุณ-ไพบูลย์ ไวกาสี)แหล่งที่มาเนติบัณฑิตยสภาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษายกฟ้อง ตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 341 ของโจทก์ โจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยข้อกฎหมายว่า "ชั้นนี้คดีมีปัญหาข้อกฎหมายว่าโจทก์เป็นผู้เสียหายหรือไม่ เงินที่โจทก์บรรยายฟ้องในคดีนี้ว่าจำเลยหลอกลวงฉ้อโกงไปนั้นเป็นเงินค่าจ้างจำเลยไปถางป่าทำไร่ และป่าที่ให้ถางนั้น ศาลชั้นต้นฟังข้อเท็จจริงว่าเป็นป่าที่ไม่ได้ขออนุญาตจับจองที่ดินตามประมวลกฎหมายที่ดิน มาตรา 9การถางป่าดังกล่าวจึงเป็นความผิดตามประมวลกฎหมายที่ดิน มาตรา 108 โจทก์ผู้จ้างมีส่วนร่วมกระทำผิดกับจำเลยจึงไม่ใช่ผู้เสียหาย"พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1472/2522นายเกรียงริทธิ เทียนสิงหเดชโจทก์นายทองสุข จำปาบุรีจำเลย ป.อ. ม. 341 ป.วิ.อ. ม. 2 (4)โจทก์จ้างจำเลยถางป่าผิด ประมวลกฎหมายที่ดิน มาตรา 9, 108 แม้จำเลยหลอกลวงเอาเงินค่าจ้างโจทก์ โจทก์ก็ไม่ใช่ผู้เสียหาย เพราะร่วมกระทำผิดกับจำเลยศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษายกฟ้อง ตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 341 ของโจทก์ โจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยข้อกฎหมายว่า "ชั้นนี้คดีมีปัญหาข้อกฎหมายว่าโจทก์เป็นผู้เสียหายหรือไม่ เงินที่โจทก์บรรยายฟ้องในคดีนี้ว่าจำเลยหลอกลวงฉ้อโกงไปนั้นเป็นเงินค่าจ้างจำเลยไปถางป่าทำไร่ และป่าที่ให้ถางนั้น ศาลชั้นต้นฟังข้อเท็จจริงว่าเป็นป่าที่ไม่ได้ขออนุญาตจับจองที่ดินตามประมวลกฎหมายที่ดิน มาตรา 9การถางป่าดังกล่าวจึงเป็นความผิดตามประมวลกฎหมายที่ดิน มาตรา 108 โจทก์ผู้จ้างมีส่วนร่วมกระทำผิดกับจำเลยจึงไม่ใช่ผู้เสียหาย"พิพากษายืน(วิทูร เทพพิทักษ์-เพียร ศรีอรุณ-ไพบูลย์ ไวกาสี)แหล่งที่มาเนติบัณฑิตยสภาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4323/2540หลักกฎหมาย: ในการถอนอำนาจปกครองนั้น กฎหมายให้อำนาจศาลถอนเสียได้โดยลำพังโดยไม่ต้องให้ผู้ใดร้องขอก็ได้ หากมีเหตุตามบทบัญญัติแห่งป.พ.พ.มาตรา 1582 วรรคหนึ่ง ดังนั้น แม้ในขณะผู้ร้องยื่นคำร้องผู้ร้องยังมิได้เป็นบิดาโดยชอบด้วยกฎหมายของผู้เยาว์ก็ตาม แต่เมื่อความปรากฏต่อศาลว่ามารดาของผู้เยาว์ย้ายไปอยู่ที่อื่นและสมรสใหม่ตั้งแต่ผู้เยาว์อายุได้เพียงปีเศษและไม่เคยกลับมาดูแลผู้เยาว์อีกเลย กรณีจึงเป็นการที่มารดาผู้เยาว์ใช้อำนาจปกครองแก่ตัวผู้เยาว์โดยมิชอบ ศาลจึงมีอำนาจพิพากษาถอนอำนาจปกครองจากมารดาผู้เยาว์ และเมื่อปรากฏว่าผู้เยาว์อยู่ในความอุปการะเลี้ยงดูของผู้ร้องมาโดยตลอด การให้ผู้ร้องเป็นผู้ใช้อำนาจปกครองผู้เยาว์ย่อมเหมาะสมกว่า ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4323/2540นายสุกฤษณ์ ศรีนาคาผู้ร้อง ป.พ.พ. ม. 1582 วรรคหนึ่งในการถอนอำนาจปกครองนั้น กฎหมายให้อำนาจศาลถอนเสียได้โดยลำพังโดยไม่ต้องให้ผู้ใดร้องขอก็ได้ หากมีเหตุตามบทบัญญัติแห่งป.พ.พ.มาตรา 1582 วรรคหนึ่ง ดังนั้น แม้ในขณะผู้ร้องยื่นคำร้องผู้ร้องยังมิได้เป็นบิดาโดยชอบด้วยกฎหมายของผู้เยาว์ก็ตาม แต่เมื่อความปรากฏต่อศาลว่ามารดาของผู้เยาว์ย้ายไปอยู่ที่อื่นและสมรสใหม่ตั้งแต่ผู้เยาว์อายุได้เพียงปีเศษและไม่เคยกลับมาดูแลผู้เยาว์อีกเลย กรณีจึงเป็นการที่มารดาผู้เยาว์ใช้อำนาจปกครองแก่ตัวผู้เยาว์โดยมิชอบ ศาลจึงมีอำนาจพิพากษาถอนอำนาจปกครองจากมารดาผู้เยาว์ และเมื่อปรากฏว่าผู้เยาว์อยู่ในความอุปการะเลี้ยงดูของผู้ร้องมาโดยตลอด การให้ผู้ร้องเป็นผู้ใช้อำนาจปกครองผู้เยาว์ย่อมเหมาะสมกว่า(สมปอง เสนเนียม-จารุณี ตันตยาคม-กอบเกียรติ รัตนพานิช)ศาลเยาวชนและครอบครัวกลาง - นายพิศาล อัยยะวรากูลศาลอุทธรณ์ - แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4323/2540นายสุกฤษณ์ ศรีนาคาผู้ร้อง ป.พ.พ. ม. 1582 วรรคหนึ่งในการถอนอำนาจปกครองนั้น กฎหมายให้อำนาจศาลถอนเสียได้โดยลำพังโดยไม่ต้องให้ผู้ใดร้องขอก็ได้ หากมีเหตุตามบทบัญญัติแห่งป.พ.พ.มาตรา 1582 วรรคหนึ่ง ดังนั้น แม้ในขณะผู้ร้องยื่นคำร้องผู้ร้องยังมิได้เป็นบิดาโดยชอบด้วยกฎหมายของผู้เยาว์ก็ตาม แต่เมื่อความปรากฏต่อศาลว่ามารดาของผู้เยาว์ย้ายไปอยู่ที่อื่นและสมรสใหม่ตั้งแต่ผู้เยาว์อายุได้เพียงปีเศษและไม่เคยกลับมาดูแลผู้เยาว์อีกเลย กรณีจึงเป็นการที่มารดาผู้เยาว์ใช้อำนาจปกครองแก่ตัวผู้เยาว์โดยมิชอบ ศาลจึงมีอำนาจพิพากษาถอนอำนาจปกครองจากมารดาผู้เยาว์ และเมื่อปรากฏว่าผู้เยาว์อยู่ในความอุปการะเลี้ยงดูของผู้ร้องมาโดยตลอด การให้ผู้ร้องเป็นผู้ใช้อำนาจปกครองผู้เยาว์ย่อมเหมาะสมกว่า(สมปอง เสนเนียม-จารุณี ตันตยาคม-กอบเกียรติ รัตนพานิช)ศาลเยาวชนและครอบครัวกลาง - นายพิศาล อัยยะวรากูลศาลอุทธรณ์ - แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 16/2543หลักกฎหมาย: จำเลยเป็นบุตรนาง จ. เดิม จ.ทำพินัยกรรมแบบเอกสารฝ่ายเมืองยกทรัพย์มรดกให้แก่ น.ซึ่งเป็นบุตรบุญธรรม ต่อมาจำเลยจ้างโจทก์ให้เป็นที่ปรึกษาและดำเนินการเพื่อให้ จ.เพิกถอนพินัยกรรมฉบับดังกล่าว โจทก์ได้เกลี้ยกล่อมจน จ.ยอมเพิกถอนพินัยกรรมและทำพินัยกรรมยกทรัพย์มรดกให้จำเลย ถือว่าโจทก์ดำเนินการตามสัญญาจ้างเสร็จแล้ว สัญญาที่จำเลยจ้างโจทก์เป็นสัญญาที่ชอบด้วยกฎหมาย ไม่ขัดต่อความสงบเรียบร้อยหรือศีลธรรมอันดีของประชาชน ไม่ตกเป็นโมฆะ แม้จำเลยมิได้ยกปัญหานี้ขึ้นอ้างในศาลชั้นต้น แต่เป็นปัญหาอันเกี่ยวด้วยความสงบเรียบร้อย จำเลยย่อมยกขึ้นอ้างในศาลอุทธรณ์ได้ ตาม ป.วิ.พ.มาตรา 225 วรรคสอง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 16/2543นายพิโชค รุจิรประสิทธิ์โจทก์นางจุฑาพร ทองวิบูลย์จำเลย ป.พ.พ. ม. 150, ม. 587 ป.วิ.พ. ม. 225, ม. 240, ม. 242, ม. 243จำเลยเป็นบุตรนาง จ. เดิม จ.ทำพินัยกรรมแบบเอกสารฝ่ายเมืองยกทรัพย์มรดกให้แก่ น.ซึ่งเป็นบุตรบุญธรรม ต่อมาจำเลยจ้างโจทก์ให้เป็นที่ปรึกษาและดำเนินการเพื่อให้ จ.เพิกถอนพินัยกรรมฉบับดังกล่าว โจทก์ได้เกลี้ยกล่อมจน จ.ยอมเพิกถอนพินัยกรรมและทำพินัยกรรมยกทรัพย์มรดกให้จำเลย ถือว่าโจทก์ดำเนินการตามสัญญาจ้างเสร็จแล้ว สัญญาที่จำเลยจ้างโจทก์เป็นสัญญาที่ชอบด้วยกฎหมาย ไม่ขัดต่อความสงบเรียบร้อยหรือศีลธรรมอันดีของประชาชน ไม่ตกเป็นโมฆะ แม้จำเลยมิได้ยกปัญหานี้ขึ้นอ้างในศาลชั้นต้น แต่เป็นปัญหาอันเกี่ยวด้วยความสงบเรียบร้อย จำเลยย่อมยกขึ้นอ้างในศาลอุทธรณ์ได้ ตาม ป.วิ.พ.มาตรา 225 วรรคสอง(ทองหล่อ โฉมงาม-สกนธ์ กฤติยาวงศ์-ธำรงศักดิ์ ขมะวรรณ)ศาลแพ่งกรุงเทพใต้ - นายสิงห์พล ละอองมณีศาลอุทธรณ์ - นายบุญสิทธิ์ คงสุวรรณแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 16/2543นายพิโชค รุจิรประสิทธิ์โจทก์นางจุฑาพร ทองวิบูลย์จำเลย ป.พ.พ. ม. 150, ม. 587 ป.วิ.พ. ม. 225, ม. 240, ม. 242, ม. 243จำเลยเป็นบุตรนาง จ. เดิม จ.ทำพินัยกรรมแบบเอกสารฝ่ายเมืองยกทรัพย์มรดกให้แก่ น.ซึ่งเป็นบุตรบุญธรรม ต่อมาจำเลยจ้างโจทก์ให้เป็นที่ปรึกษาและดำเนินการเพื่อให้ จ.เพิกถอนพินัยกรรมฉบับดังกล่าว โจทก์ได้เกลี้ยกล่อมจน จ.ยอมเพิกถอนพินัยกรรมและทำพินัยกรรมยกทรัพย์มรดกให้จำเลย ถือว่าโจทก์ดำเนินการตามสัญญาจ้างเสร็จแล้ว สัญญาที่จำเลยจ้างโจทก์เป็นสัญญาที่ชอบด้วยกฎหมาย ไม่ขัดต่อความสงบเรียบร้อยหรือศีลธรรมอันดีของประชาชน ไม่ตกเป็นโมฆะ แม้จำเลยมิได้ยกปัญหานี้ขึ้นอ้างในศาลชั้นต้น แต่เป็นปัญหาอันเกี่ยวด้วยความสงบเรียบร้อย จำเลยย่อมยกขึ้นอ้างในศาลอุทธรณ์ได้ ตาม ป.วิ.พ.มาตรา 225 วรรคสอง(ทองหล่อ โฉมงาม-สกนธ์ กฤติยาวงศ์-ธำรงศักดิ์ ขมะวรรณ)ศาลแพ่งกรุงเทพใต้ - นายสิงห์พล ละอองมณีศาลอุทธรณ์ - นายบุญสิทธิ์ คงสุวรรณแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ประกาศกระทรวงเกษตรและสหกรณ์เรื่องกำหนดมาตรฐานสินค้าเกษตร :การปฏิบัติทางการเกษตรที่ดีสำหรับหม่อนเพื่อผลิตผลตามพระราชบัญญัติมาตรฐานสินค้าเกษตรพ.ศ. ๒๕๕๑[๑] ด้วยคณะกรรมการมาตรฐานสินค้าเกษตร เห็นสมควรกำหนดมาตรฐานสินค้าเกษตร เรื่องการปฏิบัติทางการเกษตรที่ดีสำหรับหม่อนเพื่อผลิตผล เป็นมาตรฐานทั่วไปตามพระราชบัญญัติมาตรฐานสินค้าเกษตร พ.ศ. ๒๕๕๑เพื่อส่งเสริมสินค้าเกษตรให้ได้คุณภาพ มาตรฐาน และปลอดภัยอาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๕ มาตรา ๑๕ และมาตรา ๑๖แห่งพระราชบัญญัติมาตรฐานสินค้าเกษตร พ.ศ. ๒๕๕๑ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์จึงออกประกาศเรื่อง กำหนดมาตรฐานสินค้าเกษตร :การปฏิบัติทางการเกษตรที่ดีสำหรับหม่อนเพื่อผลิตผล มาตรฐานเลขที่ มกษ. 1003 - 2555ไว้เป็นมาตรฐานทั่วไป ดังมีรายละเอียดแนบท้ายประกาศนี้ประกาศณ วันที่ ๒๐ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๕๕ธีระ วงศ์สมุทรรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์[เอกสารแนบท้าย]๑. มาตรฐานสินค้าเกษตร การปฏิบัติทางการเกษตรที่ดีสำหรับหม่อนเพื่อผลิตผล(มกษ. 1003-2555)(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)ปริยานุช/ผู้จัดทำ๑ พฤศจิกายน๒๕๕๕ปณตภร/ผู้ตรวจ๑๙ พฤศจิกายน๒๕๕๕[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๒๙/ตอนพิเศษ ๑๖๕ ง/หน้า ๗/๓๐ ตุลาคม ๒๕๕๕
ประกาศคณะกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกกลางประกาศคณะกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกกลางฉบับที่๑๘๔๗ (พ.ศ. ๒๕๕๐)เรื่องกำหนด (ปรับปรุง) เส้นทางสำหรับการขนส่งประจำทางด้วยรถโดยสารหมวด๓ สายที่ ๑๗๔ สวรรคโลก-เถิน โดยยกเลิกรายละเอียดเส้นทางแยกช่วงสวรรคโลก-บ้านวังหว้าและช่วงทุ่งเสลี่ยม-บ้านแม่มอกหัวน้ำ[๑] ตามที่ได้มีประกาศคณะกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกกลางฉบับที่ ๔๐๑ (พ.ศ. ๒๕๒๙) ประกาศ ณ วันที่ ๑๖ ธันวาคม ๒๕๒๙ กำหนด (ปรับปรุง)รายละเอียดเส้นทางสำหรับการขนส่งประจำทางด้วยรถโดยสาร หมวด ๓ สายที่ ๑๗๔สวรรคโลก-เถิน ให้มีรายละเอียดเส้นทางแยกเข้าหมู่บ้านเพิ่มอีก ๑ ช่วง นั้นคณะกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกกลางได้พิจารณาเห็นสมควรให้ปรับปรุงเส้นทางดังกล่าวอาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๙ (๒)แห่งพระราชบัญญัติการขนส่งทางบก พ.ศ. ๒๕๒๒ ประกอบกับมติคณะกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกกลางในการประชุมครั้งที่ ๑๙/๒๕๕๐ เมื่อวันที่ ๔ ธันวาคม ๒๕๕๐ จึงให้กำหนด (ปรับปรุง)เส้นทางสำหรับการขนส่งประจำทางด้วยรถโดยสาร หมวด ๓ สายที่ ๑๗๔ สวรรคโลก-เถินโดยยกเลิกรายละเอียดเส้นทางแยกช่วงสวรรคโลก-บ้านวังหว้าและช่วงทุ่งเสลี่ยม-บ้านแม่มอกหัวน้ำโดยให้ใช้รายละเอียดเส้นทางดังต่อไปนี้สายที่๑๗๔ สวรรคโลก-เถินเริ่มต้นจากสถานที่จอดรถโดยสารประจำทางอำเภอสวรรคโลกไปตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๑๐๑ แยกขวาไปตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๑๐๔๘ผ่านบ้านดงไทย บ้านใหม่ชัยมงคลอำเภอทุ่งเสลี่ยม บ้านกลางดง บ้านห้วยเตาปูนบ้านแม่เสลี่ยมหวาน บ้านห้วยริน บ้านกุ่มเนิ้งใต้ไปสุดเส้นทาง ณสถานที่จอดรถโดยสารประจำทางอำเภอเถินช่วงสวรรคโลก-บ้านวัดโบสถ์เริ่มต้นจากสถานที่จอดรถโดยสารประจำทางอำเภอสวรรคโลกไปตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข๑๐๔๘ ผ่านบ้านดงไทย ถึงบ้านใหม่ชัยมงคล แยกซ้ายไปตามทางหลวงชนบท ผ่านบ้านท่าวิเศษตรงไปตามถนนกมลราษฎร์-วัดโบสถ์ ไปสุดเส้นทาง ณสถานที่จอดรถโดยสารประจำทางบ้านวัดโบสถ์ช่วงสวรรคโลก-บ้านฝายบึงบอนเริ่มต้นจากสถานที่จอดรถโดยสารประจำทางอำเภอสวรรคโลกไปตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข๑๐๑ แยกขวาไปตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๑๐๔๘ ผ่านบ้านดงไทย บ้านใหม่ชัยมงคลอำเภอทุ่งเสลี่ยม บ้านกลางดง แยกขวาไปตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๑๓๓๐ ผ่านบ้านหนองผักบุ้งโรงเรียนบ้านห้วยเจริญ ไปสุดเส้นทาง ณ สถานที่จอดรถโดยสารประจำทางบ้านฝายบึงบอนประกาศณ วันที่ ๑๕ มกราคม พ.ศ. ๒๕๕๑สุรชัยธารสิทธิ์พงษ์รองปลัดกระทรวงคมนาคมหัวหน้ากลุ่มภารกิจด้านการขนส่งประธานกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกกลางวัชศักดิ์/ผู้จัดทำ๒๕กุมภาพันธ์ ๒๕๕๑[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๒๕/ตอนที่ ๒๓ ง/หน้า ๑๗๑/๒๑ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๑
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 495/2500หลักกฎหมาย: ของที่วางขายโดยไม่ปิดป้ายแสดงราคาโภคภัณฑ์นั้นไม่เกี่ยวข้องกับการกระทำผิด จึงไม่ควรริบ(เทียบฎีกา201/2493)นายสิบและพลตำรวจจับจำเลยโดยไม่มีอำนาจตามพระราชบัญญัติควบคุมโภคภัณฑ์แต่ต่อมาได้มีการสอบสวนแล้วโดยชอบและจำเลยก็รับสารภาพดังนี้ย่อมไม่ทำให้จำเลยพ้นผิดตามกฎหมาย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 495/2500อัยการมีนบุรีโจทก์นายสุรินทร์ โชคพิพัฒน์จำเลย ป.อ. ม. 32 พ.ร.บ.ควบคุมโภคภัณฑ์ พ.ศ.2495 ป.วิ.อ. ม. 78, ม. 120ของที่วางขายโดยไม่ปิดป้ายแสดงราคาโภคภัณฑ์นั้นไม่เกี่ยวข้องกับการกระทำผิด จึงไม่ควรริบ(เทียบฎีกา201/2493)นายสิบและพลตำรวจจับจำเลยโดยไม่มีอำนาจตามพระราชบัญญัติควบคุมโภคภัณฑ์แต่ต่อมาได้มีการสอบสวนแล้วโดยชอบและจำเลยก็รับสารภาพดังนี้ย่อมไม่ทำให้จำเลยพ้นผิดตามกฎหมาย(ประมูล สุวรรณศร-ดุลยทรรศน์ปฏิภาณ-วิเทศจรรยารักษ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 495/2500อัยการมีนบุรีโจทก์นายสุรินทร์ โชคพิพัฒน์จำเลย ป.อ. ม. 32 พ.ร.บ.ควบคุมโภคภัณฑ์ พ.ศ.2495 ป.วิ.อ. ม. 78, ม. 120ของที่วางขายโดยไม่ปิดป้ายแสดงราคาโภคภัณฑ์นั้นไม่เกี่ยวข้องกับการกระทำผิด จึงไม่ควรริบ(เทียบฎีกา201/2493)นายสิบและพลตำรวจจับจำเลยโดยไม่มีอำนาจตามพระราชบัญญัติควบคุมโภคภัณฑ์แต่ต่อมาได้มีการสอบสวนแล้วโดยชอบและจำเลยก็รับสารภาพดังนี้ย่อมไม่ทำให้จำเลยพ้นผิดตามกฎหมาย(ประมูล สุวรรณศร-ดุลยทรรศน์ปฏิภาณ-วิเทศจรรยารักษ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลนาแส่งข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลนาแส่งเรื่องการลดหย่อนภาษีบำรุงท้องที่พ.ศ.๒๕๕๐[๑] อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๗๑ และมาตรา ๗๔แห่งพระราชสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล พ.ศ. ๒๕๓๗(และแก้ไขเพิ่มเติมจนถึงปัจจุบันฉบับที่ ๕ พ.ศ. ๒๕๔๖) และมาตรา ๒๒ (๑) แห่งพระราชบัญญัติภาษีบำรุงท้องที่พ.ศ. ๒๕๐๘ (และแก้ไขเพิ่มเติมจนถึงปัจจุบัน ฉบับที่ ๓ พ.ศ. ๒๕๔๓)องค์การบริหารส่วนตำบลนาแส่งจึงออกข้อบัญญัติไว้โดยความเห็นชอบของสภาองค์การบริหารส่วนตำบลและนายอำเภอเกาะคาดังต่อไปนี้ข้อ ๑ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลนี้เรียกว่าข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลนาแส่ง เรื่องการลดหย่อนภาษีบำรุงท้องที่ พ.ศ. ๒๕๕๐ข้อ ๒ให้ใช้ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลนี้ในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลนาแส่ง เมื่อประกาศไว้โดยเปิดเผย ณที่ทำการองค์การบริหารส่วนตำบลนาแส่ง แล้วข้อ ๓ในข้อบัญญัตินี้ที่ดิน หมายความว่าพื้นที่ดินและให้ความหมายความรวมถึงพื้นที่ที่เป็นภูเขาหรือที่มีน้ำด้วยนิติบุคคลซึ่งมีกรรมสิทธิ์ในที่ดินหรือครอบครองอยู่ในที่ดินไม่เป็นกรรมสิทธิ์ของเอกชนเจ้าของที่ดิน หมายความว่าบุคคลหรือคณะบุคคลไม่ว่าจะเป็นบุคคลธรรมดาหรือนิติบุคคลซึ่งมีกรรมสิทธิ์ในที่ดินหรือครอบครองอยู่ในที่ดินไม่เป็นกรรมสิทธิ์ของเอกชนข้อ ๔บุคคลธรรมดาซึ่งเป็นเจ้าของที่ดินแปลงเดียวหรือหลายแปลงที่อยู่ในจังหวัดเดียวกันและใช้ที่ดินนั้นเป็นที่อยู่อาศัยของตนเป็นที่เลี้ยงสัตว์ของตน หรือประกอบกสิกรรมของตนให้ลดหย่อนไม่ต้องเสียภาษีบำรุงท้องที่ได้จำนวนสามไร่ข้อ ๕ให้นายกองค์การบริหารส่วนตำบลนาแส่งมีหน้าที่รักษาการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตินี้ประกาศณ วันที่ ๑๕ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๕๐สมยศอุปรีนายกองค์การบริหารส่วนตำบลนาแส่งปริยานุช/ผู้จัดทำ๙ตุลาคม ๒๕๕๐[๑]ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๔/ตอนพิเศษ ๑๓๒ ง/หน้า ๑/๒๔ กันยายน ๒๕๕๐
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1346/2523หลักกฎหมาย: จำเลยอายุ 30 ปี ผู้เสียหายเป็นเด็กหญิงอายุ 8 ขวบจำเลยใส่อวัยวะเพศในอวัยวะเพศของผู้เสียหายผู้เสียหายเจ็บ ร้องขึ้นจำเลยใช้อวัยวะถูอยู่ภายนอกจนสำเร็จความใคร่เป็นการแสดงเจตนาที่จำเลยจะทำชำเราแต่ทำตลอดแล้วไม่บรรลุผลเพราะอวัยวะเพศของจำเลยใหญ่ไม่อาจล่วงล้ำเข้าไปได้ เป็นผิดฐานพยายามข่มขืนชำเราไม่ใช่เพียงแต่ทำอนาจาร ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1346/2523อัยการนราธิวาสโจทก์นายวงศ์ ศักราพรจำเลย ป.อ. ม. 80จำเลยอายุ 30 ปี ผู้เสียหายเป็นเด็กหญิงอายุ 8 ขวบจำเลยใส่อวัยวะเพศในอวัยวะเพศของผู้เสียหายผู้เสียหายเจ็บ ร้องขึ้นจำเลยใช้อวัยวะถูอยู่ภายนอกจนสำเร็จความใคร่เป็นการแสดงเจตนาที่จำเลยจะทำชำเราแต่ทำตลอดแล้วไม่บรรลุผลเพราะอวัยวะเพศของจำเลยใหญ่ไม่อาจล่วงล้ำเข้าไปได้ เป็นผิดฐานพยายามข่มขืนชำเราไม่ใช่เพียงแต่ทำอนาจาร(พิศิษฏ์ เทศะบำรุง-โสพิทย์ คังคะเกตุ-จินดา บุญศิริ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1346/2523อัยการนราธิวาสโจทก์นายวงศ์ ศักราพรจำเลย ป.อ. ม. 80จำเลยอายุ 30 ปี ผู้เสียหายเป็นเด็กหญิงอายุ 8 ขวบจำเลยใส่อวัยวะเพศในอวัยวะเพศของผู้เสียหายผู้เสียหายเจ็บ ร้องขึ้นจำเลยใช้อวัยวะถูอยู่ภายนอกจนสำเร็จความใคร่เป็นการแสดงเจตนาที่จำเลยจะทำชำเราแต่ทำตลอดแล้วไม่บรรลุผลเพราะอวัยวะเพศของจำเลยใหญ่ไม่อาจล่วงล้ำเข้าไปได้ เป็นผิดฐานพยายามข่มขืนชำเราไม่ใช่เพียงแต่ทำอนาจาร(พิศิษฏ์ เทศะบำรุง-โสพิทย์ คังคะเกตุ-จินดา บุญศิริ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 751/2470หลักกฎหมาย: ที่ดินเคยเปนคลองสำหรับเรือเดินไปมา ต่อมา ตันตื้น เรือเดินไม่ได้ ปัญหากฎหมายเดินมือแลทางเดินสำหรับประขาชนใช้สัญจรไปมาต่อมาคูนั้นตื้นเขิน เรือไปมาไม่ได้ แล้ว แล ก. ไม่ได้ถือเอาว่าคูนั้นเปนคูส่วนตัวมาแต่แรก เพราะฉะนั้นจำเลยผู้ซื้อที่ดินจาก ก. จะอ้างอำนาจก็ยิ่งกว่าเจ้าของเดิมไม่ได้ ปัญหาจึงมีว่าเมื่อคูเปลี่ยนสภาพไปแล้วจำเลยจะมีสิทธิเข้ายึดถือกั้นรั้วเอาที่นั้นได้หรือไม่ ฯ ฎีกาตัดสินว่าการที่คูเปลี่ยนสภาพเปนที่ลุ่ม ๆ ดอน ๆ นั้นไม่ทำให้ที่นั้นกลายเปนของจำเลย แลโจทก์สงวนไว้แทนรัฐบาล จำเลยไม่มีอำนาจยึดถือทำประโยชน์ส่วนตัวได้ ให้จำเลยรื้อรั้ว ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 751/2470สุมหพระนครบาลโจทก์นางฟาตำบูแอฟอับดุลราฮิมล.ที่ดินเคยเปนคลองสำหรับเรือเดินไปมา ต่อมา ตันตื้น เรือเดินไม่ได้ ปัญหากฎหมายเดินมือแลทางเดินสำหรับประขาชนใช้สัญจรไปมาต่อมาคูนั้นตื้นเขิน เรือไปมาไม่ได้ แล้ว แล ก. ไม่ได้ถือเอาว่าคูนั้นเปนคูส่วนตัวมาแต่แรก เพราะฉะนั้นจำเลยผู้ซื้อที่ดินจาก ก. จะอ้างอำนาจก็ยิ่งกว่าเจ้าของเดิมไม่ได้ ปัญหาจึงมีว่าเมื่อคูเปลี่ยนสภาพไปแล้วจำเลยจะมีสิทธิเข้ายึดถือกั้นรั้วเอาที่นั้นได้หรือไม่ ฯ ฎีกาตัดสินว่าการที่คูเปลี่ยนสภาพเปนที่ลุ่ม ๆ ดอน ๆ นั้นไม่ทำให้ที่นั้นกลายเปนของจำเลย แลโจทก์สงวนไว้แทนรัฐบาล จำเลยไม่มีอำนาจยึดถือทำประโยชน์ส่วนตัวได้ ให้จำเลยรื้อรั้ว(พรหม-นร-มนู)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: เดินมือแลทางเดินสำหรับประขาชนใช้สัญจรไปมาต่อมาคูนั้นตื้นเขิน เรือไปมาไม่ได้ แล้ว แล ก. ไม่ได้ถือเอาว่าคูนั้นเปนคูส่วนตัวมาแต่แรก เพราะฉะนั้นจำเลยผู้ซื้อที่ดินจาก ก. จะอ้างอำนาจก็ยิ่งกว่าเจ้าของเดิมไม่ได้ ปัญหาจึงมีว่าเมื่อคูเปลี่ยนสภาพไปแล้วจำเลยจะมีสิทธิเข้ายึดถือกั้นรั้วเอาที่นั้นได้หรือไม่ ฯ ฎีกาตัดสินว่าการที่คูเปลี่ยนสภาพเปนที่ลุ่ม ๆ ดอน ๆ นั้นไม่ทำให้ที่นั้นกลายเปนของจำเลย แลโจทก์สงวนไว้แทนรัฐบาล จำเลยไม่มีอำนาจยึดถือทำประโยชน์ส่วนตัวได้ ให้จำเลยรื้อรั้ว ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 751/2470สุมหพระนครบาลโจทก์นางฟาตำบูแอฟอับดุลราฮิมล.ที่ดินเคยเปนคลองสำหรับเรือเดินไปมา ต่อมา ตันตื้น เรือเดินไม่ได้ ปัญหากฎหมายเดินมือแลทางเดินสำหรับประขาชนใช้สัญจรไปมาต่อมาคูนั้นตื้นเขิน เรือไปมาไม่ได้ แล้ว แล ก. ไม่ได้ถือเอาว่าคูนั้นเปนคูส่วนตัวมาแต่แรก เพราะฉะนั้นจำเลยผู้ซื้อที่ดินจาก ก. จะอ้างอำนาจก็ยิ่งกว่าเจ้าของเดิมไม่ได้ ปัญหาจึงมีว่าเมื่อคูเปลี่ยนสภาพไปแล้วจำเลยจะมีสิทธิเข้ายึดถือกั้นรั้วเอาที่นั้นได้หรือไม่ ฯ ฎีกาตัดสินว่าการที่คูเปลี่ยนสภาพเปนที่ลุ่ม ๆ ดอน ๆ นั้นไม่ทำให้ที่นั้นกลายเปนของจำเลย แลโจทก์สงวนไว้แทนรัฐบาล จำเลยไม่มีอำนาจยึดถือทำประโยชน์ส่วนตัวได้ ให้จำเลยรื้อรั้ว(พรหม-นร-มนู)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
กหดหกดหกดหกดพระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืนเพื่อสร้างทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๓๐๙๓สายท่าน้ำสมุทรสงคราม บรรจบทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๔ (ปากท่อ)ตอนทางเลี่ยงเมืองสมุทรสงครามพ.ศ. ๒๕๔๖ ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร.ให้ไว้ ณ วันที่ ๑๔ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๔๖เป็นปีที่ ๕๘ ในรัชกาลปัจจุบันพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชมีพระบรมราชโองการโปรดเกล้า ฯ ให้ประกาศว่าโดยที่เป็นการสมควรกำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืนเพื่อสร้างทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๓๐๙๓ สายท่าน้ำสมุทรสงคราม - บรรจบทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๔ (ปากท่อ) ตอนทางเลี่ยงเมืองสมุทรสงครามในท้องที่อำเภอเมืองสมุทรสงคราม จังหวัดสมุทรสงครามอาศัยอำนาจตามความในมาตรา๒๒๑ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย และมาตรา ๖๘ วรรคหนึ่งแห่งพระราชบัญญัติทางหลวง พ.ศ.๒๕๓๕ อันเป็นพระราชบัญญัติที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคลซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๓๑ มาตรา ๓๕ มาตรา ๓๖ มาตรา ๔๘ มาตรา ๔๙ มาตรา ๕๐และมาตรา ๕๑ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยบัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมายประกอบกับมาตรา ๕ วรรคสาม และมาตรา ๖ แห่งพระราชบัญญัติว่าด้วยการเวนคืนอสังหาริมทรัพย์พ.ศ. ๒๕๓๐อันเป็นพระราชบัญญัติที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคลซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๓๕ มาตรา ๔๘ และมาตรา ๔๙ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย บัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมายจึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้า ฯ ให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ดังต่อไปนี้มาตรา๑ พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า พระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืนเพื่อสร้างทางหลวงแผ่นดินหมายเลข๓๐๙๓ สายท่าน้ำสมุทรสงคราม บรรจบทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๔ (ปากท่อ) ตอนทางเลี่ยงเมืองสมุทรสงคราม พ.ศ. ๒๕๔๖มาตรา๒ พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา๓ พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับได้มีกำหนดสี่ปีมาตรา ๔ ให้อธิบดีกรมทางหลวงเป็นเจ้าหน้าที่เวนคืนตามพระราชกฤษฎีกานี้มาตรา๕ เขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืนตามพระราชกฤษฎีกานี้อยู่ในท้องที่อำเภอเมืองสมุทรสงคราม จังหวัดสมุทรสงคราม มีส่วนแคบที่สุดห้าสิบเมตรและส่วนกว้างที่สุดห้าร้อยเมตร ทั้งนี้ภายในแนวเขตตามแผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกานี้มาตรา ๖ ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคมรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้ผู้รับสนองพระบรมราชโองการพันตำรวจโท ทักษิณ ชินวัตรนายกรัฐมนตรี[ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย]หมายเหตุ:- เหตุผลในการะประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้คือ เนื่องจากมีความจำเป็นจะต้องสร้างทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๓๐๙๓ สายท่าน้ำสมุทรสงคราม บรรจบทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๔ (ปากท่อ)ตอนทางเลี่ยงเมืองสมุทรสงคราม ในท้องที่อำเภอเมืองสมุทรสงครามจังหวัดสมุทรสงครามเพื่ออำนวยความสะดวกและความรวดเร็วแก่การจราจรและการขนส่งอันเป็นกิจการสาธารณูปโภคในการนี้สมควรกำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืนในท้องที่ดังกล่าวเพื่อให้เจ้าหน้าที่หรือผู้ซึ่งได้รับมอบหมายจากเจ้าหน้าที่มีสิทธิเข้าไปทำการสำรวจเพื่อทราบข้อเท็จจริงเกี่ยวกับอสังหาริมทรัพย์ที่จะต้องเวนคืนที่แน่นอนจึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้[รก.๒๕๔๖/๑๖ก/๑/ ๒๘ กุมภาพันธ์ ๒๕๔๖]พรพิมล/พิมพ์นิลวรรณ /ปาจรีย์ จัดทำ