คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 60968หลักกฎหมาย: ความว่า จำเลยอุทธรณ์ ศาลแรงงานกลางสั่งว่า พิเคราะห์แล้วเห็นว่าอุทธรณ์ของจำเลยประสงค์ในข้อที่ว่าจำเลยได้เลิกจ้างโจทก์เพราะโจทก์มีความผิด มิใช่ดังข้อเท็จจริงที่ศาลแรงงานกลางวินิจฉัยจึงเป็นอุทธรณ์ในข้อเท็จจริง ต้องห้ามตามพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงานฯ มาตรา 54 ไม่รับอุทธรณ์จำเลยเห็นว่า อุทธรณ์ของจำเลย จำเลยมิได้โต้แย้งข้อเท็จจริงใด ๆ ที่ศาลแรงงานกลางวินิจฉัย แต่จำเลยอุทธรณ์ว่าการวินิจฉัยคดีของศาลแรงงานกลางมิได้วินิจฉัยตามประเด็นและหน้าที่นำสืบที่ได้กำหนดไว้ อันเป็นผลให้คำพิพากษาไม่ชอบด้วยกฎหมาย ซึ่งเป็นอุทธรณ์ในปัญหาข้อกฎหมาย โปรดมีคำสั่งให้รับอุทธรณ์ของจำเลยไว้พิจารณาหมายเหตุ โจทก์ที่ 1 และที่ 2 ต่างได้รับสำเนาคำร้องแล้ว(อันดับ 41,42)คดีสองสำนวนนี้ จำเลยเป็นบุคคลเดียวกัน ศาลแรงงานกลางพิจารณาพิพากษารวมกัน โดยเรียกโจทก์ในสำนวนแรกว่า โจทก์ที่ 1 และเรียกโจทก์ในสำนวนหลังว่า โจทก์ที่ 2ศาลแรงงานกลางพิพากษาให้จำเลยจ่ายเงินให้แก่โจทก์ที่ 1เป็นเงิน 2,270 บาท แก่โจทก์ที่ 2 เป็นเงิน 7,800 บาทจำเลยอุทธรณ์ ศาลแรงงานกลางมีคำสั่งไม่รับอุทธรณ์ดังกล่าว(อันดับ 32)จำเลยจึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 39)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว ตามอุทธรณ์ข้อ 3 สาระสำคัญแห่งอุทธรณ์อยู่ที่ว่าศาลแรงงานกลางมิได้กำหนดหน้าที่นำสืบตามภาระการพิสูจน์ตามคำฟ้องและคำให้การที่ถูกต้อง แต่ความเช่นว่านั้น จำเลยมิได้โต้แย้งคำสั่งของศาลแรงงานกลางไว้ จำเลยจึงไม่มีสิทธิอุทธรณ์ ส่วนอุทธรณ์ข้อ 4 ศาลแรงงานกลางฟังข้อเท็จจริงว่าโจทก์ทั้งสองไม่ได้ทุจริตต่อหน้าที่ด้วยการลักสีของจำเลย จำเลยอุทธรณ์เป็นทำนองว่าโจทก์ทั้งสองทุจริตต่อหน้าที่ ดังนี้ จึงเป็นอุทธรณ์ในข้อเท็จจริงศาลแรงงานกลางไม่รับอุทธรณ์จำเลยชอบแล้ว ให้ยกคำร้อง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 838 - 839/2530นายประเสริฐ กันจินะโจทก์บริษัท ที.โอ.เอ. จำกัดจำเลยบริษัท ที.โอ.เอ. จำกัด จำเลยผู้ยื่นคำร้อง พ.ร.บ.จัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ.2522 ม. 54ความว่า จำเลยอุทธรณ์ ศาลแรงงานกลางสั่งว่า พิเคราะห์แล้วเห็นว่าอุทธรณ์ของจำเลยประสงค์ในข้อที่ว่าจำเลยได้เลิกจ้างโจทก์เพราะโจทก์มีความผิด มิใช่ดังข้อเท็จจริงที่ศาลแรงงานกลางวินิจฉัยจึงเป็นอุทธรณ์ในข้อเท็จจริง ต้องห้ามตามพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงานฯ มาตรา 54 ไม่รับอุทธรณ์จำเลยเห็นว่า อุทธรณ์ของจำเลย จำเลยมิได้โต้แย้งข้อเท็จจริงใด ๆ ที่ศาลแรงงานกลางวินิจฉัย แต่จำเลยอุทธรณ์ว่าการวินิจฉัยคดีของศาลแรงงานกลางมิได้วินิจฉัยตามประเด็นและหน้าที่นำสืบที่ได้กำหนดไว้ อันเป็นผลให้คำพิพากษาไม่ชอบด้วยกฎหมาย ซึ่งเป็นอุทธรณ์ในปัญหาข้อกฎหมาย โปรดมีคำสั่งให้รับอุทธรณ์ของจำเลยไว้พิจารณาหมายเหตุ โจทก์ที่ 1 และที่ 2 ต่างได้รับสำเนาคำร้องแล้ว(อันดับ 41,42)คดีสองสำนวนนี้ จำเลยเป็นบุคคลเดียวกัน ศาลแรงงานกลางพิจารณาพิพากษารวมกัน โดยเรียกโจทก์ในสำนวนแรกว่า โจทก์ที่ 1 และเรียกโจทก์ในสำนวนหลังว่า โจทก์ที่ 2ศาลแรงงานกลางพิพากษาให้จำเลยจ่ายเงินให้แก่โจทก์ที่ 1เป็นเงิน 2,270 บาท แก่โจทก์ที่ 2 เป็นเงิน 7,800 บาทจำเลยอุทธรณ์ ศาลแรงงานกลางมีคำสั่งไม่รับอุทธรณ์ดังกล่าว(อันดับ 32)จำเลยจึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 39)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว ตามอุทธรณ์ข้อ 3 สาระสำคัญแห่งอุทธรณ์อยู่ที่ว่าศาลแรงงานกลางมิได้กำหนดหน้าที่นำสืบตามภาระการพิสูจน์ตามคำฟ้องและคำให้การที่ถูกต้อง แต่ความเช่นว่านั้น จำเลยมิได้โต้แย้งคำสั่งของศาลแรงงานกลางไว้ จำเลยจึงไม่มีสิทธิอุทธรณ์ ส่วนอุทธรณ์ข้อ 4 ศาลแรงงานกลางฟังข้อเท็จจริงว่าโจทก์ทั้งสองไม่ได้ทุจริตต่อหน้าที่ด้วยการลักสีของจำเลย จำเลยอุทธรณ์เป็นทำนองว่าโจทก์ทั้งสองทุจริตต่อหน้าที่ ดังนี้ จึงเป็นอุทธรณ์ในข้อเท็จจริงศาลแรงงานกลางไม่รับอุทธรณ์จำเลยชอบแล้ว ให้ยกคำร้อง(จุนท์ จันทรวงศ์-จำนง นิยมวิภาต-สีนวล คงลาภ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 838 - 839/2530นายประเสริฐ กันจินะโจทก์บริษัท ที.โอ.เอ. จำกัดจำเลยบริษัท ที.โอ.เอ. จำกัด จำเลยผู้ยื่นคำร้อง พ.ร.บ.จัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ.2522 ม. 54ความว่า จำเลยอุทธรณ์ ศาลแรงงานกลางสั่งว่า พิเคราะห์แล้วเห็นว่าอุทธรณ์ของจำเลยประสงค์ในข้อที่ว่าจำเลยได้เลิกจ้างโจทก์เพราะโจทก์มีความผิด มิใช่ดังข้อเท็จจริงที่ศาลแรงงานกลางวินิจฉัยจึงเป็นอุทธรณ์ในข้อเท็จจริง ต้องห้ามตามพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงานฯ มาตรา 54 ไม่รับอุทธรณ์จำเลยเห็นว่า อุทธรณ์ของจำเลย จำเลยมิได้โต้แย้งข้อเท็จจริงใด ๆ ที่ศาลแรงงานกลางวินิจฉัย แต่จำเลยอุทธรณ์ว่าการวินิจฉัยคดีของศาลแรงงานกลางมิได้วินิจฉัยตามประเด็นและหน้าที่นำสืบที่ได้กำหนดไว้ อันเป็นผลให้คำพิพากษาไม่ชอบด้วยกฎหมาย ซึ่งเป็นอุทธรณ์ในปัญหาข้อกฎหมาย โปรดมีคำสั่งให้รับอุทธรณ์ของจำเลยไว้พิจารณาหมายเหตุ โจทก์ที่ 1 และที่ 2 ต่างได้รับสำเนาคำร้องแล้ว(อันดับ 41,42)คดีสองสำนวนนี้ จำเลยเป็นบุคคลเดียวกัน ศาลแรงงานกลางพิจารณาพิพากษารวมกัน โดยเรียกโจทก์ในสำนวนแรกว่า โจทก์ที่ 1 และเรียกโจทก์ในสำนวนหลังว่า โจทก์ที่ 2ศาลแรงงานกลางพิพากษาให้จำเลยจ่ายเงินให้แก่โจทก์ที่ 1เป็นเงิน 2,270 บาท แก่โจทก์ที่ 2 เป็นเงิน 7,800 บาทจำเลยอุทธรณ์ ศาลแรงงานกลางมีคำสั่งไม่รับอุทธรณ์ดังกล่าว(อันดับ 32)จำเลยจึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 39)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว ตามอุทธรณ์ข้อ 3 สาระสำคัญแห่งอุทธรณ์อยู่ที่ว่าศาลแรงงานกลางมิได้กำหนดหน้าที่นำสืบตามภาระการพิสูจน์ตามคำฟ้องและคำให้การที่ถูกต้อง แต่ความเช่นว่านั้น จำเลยมิได้โต้แย้งคำสั่งของศาลแรงงานกลางไว้ จำเลยจึงไม่มีสิทธิอุทธรณ์ ส่วนอุทธรณ์ข้อ 4 ศาลแรงงานกลางฟังข้อเท็จจริงว่าโจทก์ทั้งสองไม่ได้ทุจริตต่อหน้าที่ด้วยการลักสีของจำเลย จำเลยอุทธรณ์เป็นทำนองว่าโจทก์ทั้งสองทุจริตต่อหน้าที่ ดังนี้ จึงเป็นอุทธรณ์ในข้อเท็จจริงศาลแรงงานกลางไม่รับอุทธรณ์จำเลยชอบแล้ว ให้ยกคำร้อง(จุนท์ จันทรวงศ์-จำนง นิยมวิภาต-สีนวล คงลาภ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ