คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 13669/2553หลักกฎหมาย: ป.วิ.พ. กำหนดให้การขอทุเลาการบังคับคดี อยู่ในอำนาจของศาลเป็นชั้นๆ ไป การขอทุเลาการบังคับในระหว่างพิจารณาของศาลอุทธรณ์ภาค 5 จึงเป็นเรื่องที่อยู่ในอำนาจของศาลอุทธรณ์ภาค 5 ทั้งศาลอุทธรณ์ภาค 5 จะอนุญาตให้ทุเลาการบังคับภายใต้บังคับเงื่อนไขใดๆ ก็ได้ตาม ป.วิ.พ. มาตรา 231 เป็นเรื่องที่กฎหมายกำหนดวิธีการไว้เป็นพิเศษ ไม่อยู่ในบังคับแห่งการอุทธรณ์และฎีกาอย่างเรื่องอื่นๆ จำเลยที่ 1 จึงฎีกาคำสั่งเกี่ยวกับการขอทุเลาการบังคับของศาลอุทธรณ์ภาค 5 ต่อศาลฎีกาไม่ได้คดีสืบเนื่องมาจากศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยที่ 1 พร้อมทั้งบริวารขนย้ายทรัพย์สินออกไปจากที่ดินโฉนดเลขที่ 87746 ตำบลเวียงยอง อำเภอเมือง จังหวัดลำพูน และงดใช้ทางเข้าออกผ่านที่ดินของโจทก์โฉนดเลขที่ 87748 และ 87751 ตำบลเวียงยอง อำเภอเมือง จังหวัดลำพูน กับให้จำเลยที่ 1 ชดใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์เดือนละ 300,000 บาท นับจากวันฟ้อง (ฟ้องวันที่ 9 มีนาคม 2549) เป็นต้นไปจนกว่าจำเลยทั้งสามจะขนย้ายทรัพย์สินหรือบริวารออกไปจากที่ดินของโจทก์ และงดใช้ที่ดินของโจทก์เป็นทางเข้าออก กับให้จำเลยที่ 1 ใช้ค่าฤชาธรรมเนียมแทนโจทก์ โดยกำหนดค่าทนายความให้ 20,000 บาท ยกฟ้องแย้งจำเลยที่ 1 ยกฟ้องจำเลยที่ 2 และที่ 3 จำเลยที่ 1 อุทธรณ์ พร้อมกับยื่นคำร้องขอทุเลาการบังคับ ศาลอุทธรณ์ภาค 5 มีคำสั่งว่า ถ้าจำเลยที่ 1 นำค่าเสียหายที่จะต้องชำระให้แก่โจทก์ตามคำพิพากษาของศาลชั้นต้น นับแต่วันฟ้องจนถึงวันที่ทราบคำสั่งศาลอุทธรณ์ภาค 5 นี้มาวางไว้ต่อศาลชั้นต้นภายในเวลาที่ศาลชั้นต้นกำหนด ก็อนุญาตให้ทุเลาการบังคับไว้ในระหว่างอุทธรณ์ มิฉะนั้นให้ยกคำร้อง จำเลยที่ 1 ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "ที่จำเลยที่ 1 ฎีกาขอให้ศาลฎีกามีคำพิพากษาหรือคำสั่งแก้คำสั่งของศาลอุทธรณ์ภาค 5 โดยให้ทุเลาการบังคับจำเลยที่ 1 ไว้ระหว่างพิจารณาของศาลอุทธรณ์ภาค 5 หรือให้จำเลยที่ 1 นำค่าเสียหายตามจำนวนที่ศาลฎีกาเห็นสมควรมาวางศาลเป็นประกันระหว่างการพิจารณาของศาลอุทธรณ์ภาค 5 นั้น เห็นว่า การขอทุเลาการบังคับกฎหมายกำหนดวิธีการให้อยู่ในอำนาจของศาลเป็นชั้นๆไป การขอทุเลาการบังคับในระหว่างพิจารณาของศาลอุทธรณ์ภาค 5 จึงเป็นเรื่องที่อยู่ในอำนาจของศาลอุทธรณ์ภาค 5 กฎหมายไม่ประสงค์จะให้ศาลฎีกาไปเกี่ยวข้องกับการขอทุเลาการบังคับในระหว่างอุทธรณ์ ทั้งศาลอุทธรณ์ภาค 5 จะอนุญาตให้ทุเลาการบังคับภายใต้บังคับเงื่อนไขใดๆ ก็ได้ ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 231 วรรคสี่ และการขอทุเลาการบังคับตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 231 เป็นเรื่องที่กฎหมายกำหนดวิธีการไว้เป็นพิเศษ ไม่อยู่ในบังคับแห่งการอุทธรณ์และฎีกาอย่างเรื่องอื่นๆ จำเลยที่ 1 จะฎีกาคำสั่งเกี่ยวกับการขอทุเลาการบังคับของศาลอุทธรณ์ภาค 5 ต่อศาลฎีกาอีกไม่ได้ ที่ศาลชั้นต้นรับฎีกาจำเลยที่ 1 จึงไม่ชอบ ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัยให้ พิพากษายกฎีกาจำเลยที่ 1 ให้คืนค่าธรรมเนียมศาลทั้งหมดในชั้นฎีกาแก่จำเลยที่ 1 ค่าฤชาธรรมเนียมชั้นฎีกานอกจากนี้ให้เป็นพับ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 13669/2553บริษัทเอส ดี แอล เทรดดิ้ง จำกัดโจทก์นายอนุชา อังศุสิงห์ กับพวกโจทก์ร่วมบริษัทชลกานต์ วอเตอร์ จำกัด กับพวกจำเลย ป.วิ.พ. ม. 231ป.วิ.พ. กำหนดให้การขอทุเลาการบังคับคดี อยู่ในอำนาจของศาลเป็นชั้นๆ ไป การขอทุเลาการบังคับในระหว่างพิจารณาของศาลอุทธรณ์ภาค 5 จึงเป็นเรื่องที่อยู่ในอำนาจของศาลอุทธรณ์ภาค 5 ทั้งศาลอุทธรณ์ภาค 5 จะอนุญาตให้ทุเลาการบังคับภายใต้บังคับเงื่อนไขใดๆ ก็ได้ตาม ป.วิ.พ. มาตรา 231 เป็นเรื่องที่กฎหมายกำหนดวิธีการไว้เป็นพิเศษ ไม่อยู่ในบังคับแห่งการอุทธรณ์และฎีกาอย่างเรื่องอื่นๆ จำเลยที่ 1 จึงฎีกาคำสั่งเกี่ยวกับการขอทุเลาการบังคับของศาลอุทธรณ์ภาค 5 ต่อศาลฎีกาไม่ได้คดีสืบเนื่องมาจากศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยที่ 1 พร้อมทั้งบริวารขนย้ายทรัพย์สินออกไปจากที่ดินโฉนดเลขที่ 87746 ตำบลเวียงยอง อำเภอเมือง จังหวัดลำพูน และงดใช้ทางเข้าออกผ่านที่ดินของโจทก์โฉนดเลขที่ 87748 และ 87751 ตำบลเวียงยอง อำเภอเมือง จังหวัดลำพูน กับให้จำเลยที่ 1 ชดใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์เดือนละ 300,000 บาท นับจากวันฟ้อง (ฟ้องวันที่ 9 มีนาคม 2549) เป็นต้นไปจนกว่าจำเลยทั้งสามจะขนย้ายทรัพย์สินหรือบริวารออกไปจากที่ดินของโจทก์ และงดใช้ที่ดินของโจทก์เป็นทางเข้าออก กับให้จำเลยที่ 1 ใช้ค่าฤชาธรรมเนียมแทนโจทก์ โดยกำหนดค่าทนายความให้ 20,000 บาท ยกฟ้องแย้งจำเลยที่ 1 ยกฟ้องจำเลยที่ 2 และที่ 3 จำเลยที่ 1 อุทธรณ์ พร้อมกับยื่นคำร้องขอทุเลาการบังคับ ศาลอุทธรณ์ภาค 5 มีคำสั่งว่า ถ้าจำเลยที่ 1 นำค่าเสียหายที่จะต้องชำระให้แก่โจทก์ตามคำพิพากษาของศาลชั้นต้น นับแต่วันฟ้องจนถึงวันที่ทราบคำสั่งศาลอุทธรณ์ภาค 5 นี้มาวางไว้ต่อศาลชั้นต้นภายในเวลาที่ศาลชั้นต้นกำหนด ก็อนุญาตให้ทุเลาการบังคับไว้ในระหว่างอุทธรณ์ มิฉะนั้นให้ยกคำร้อง จำเลยที่ 1 ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "ที่จำเลยที่ 1 ฎีกาขอให้ศาลฎีกามีคำพิพากษาหรือคำสั่งแก้คำสั่งของศาลอุทธรณ์ภาค 5 โดยให้ทุเลาการบังคับจำเลยที่ 1 ไว้ระหว่างพิจารณาของศาลอุทธรณ์ภาค 5 หรือให้จำเลยที่ 1 นำค่าเสียหายตามจำนวนที่ศาลฎีกาเห็นสมควรมาวางศาลเป็นประกันระหว่างการพิจารณาของศาลอุทธรณ์ภาค 5 นั้น เห็นว่า การขอทุเลาการบังคับกฎหมายกำหนดวิธีการให้อยู่ในอำนาจของศาลเป็นชั้นๆไป การขอทุเลาการบังคับในระหว่างพิจารณาของศาลอุทธรณ์ภาค 5 จึงเป็นเรื่องที่อยู่ในอำนาจของศาลอุทธรณ์ภาค 5 กฎหมายไม่ประสงค์จะให้ศาลฎีกาไปเกี่ยวข้องกับการขอทุเลาการบังคับในระหว่างอุทธรณ์ ทั้งศาลอุทธรณ์ภาค 5 จะอนุญาตให้ทุเลาการบังคับภายใต้บังคับเงื่อนไขใดๆ ก็ได้ ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 231 วรรคสี่ และการขอทุเลาการบังคับตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 231 เป็นเรื่องที่กฎหมายกำหนดวิธีการไว้เป็นพิเศษ ไม่อยู่ในบังคับแห่งการอุทธรณ์และฎีกาอย่างเรื่องอื่นๆ จำเลยที่ 1 จะฎีกาคำสั่งเกี่ยวกับการขอทุเลาการบังคับของศาลอุทธรณ์ภาค 5 ต่อศาลฎีกาอีกไม่ได้ ที่ศาลชั้นต้นรับฎีกาจำเลยที่ 1 จึงไม่ชอบ ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัยให้ พิพากษายกฎีกาจำเลยที่ 1 ให้คืนค่าธรรมเนียมศาลทั้งหมดในชั้นฎีกาแก่จำเลยที่ 1 ค่าฤชาธรรมเนียมชั้นฎีกานอกจากนี้ให้เป็นพับ(เฉลียว พลวิเศษ-ตรีวุฒิ สาขากร-ธีระพงศ์ จิระภาค)แหล่งที่มาสำนักวิชาการแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: คดีสืบเนื่องมาจากศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยที่ 1 พร้อมทั้งบริวารขนย้ายทรัพย์สินออกไปจากที่ดินโฉนดเลขที่ 87746 ตำบลเวียงยอง อำเภอเมือง จังหวัดลำพูน และงดใช้ทางเข้าออกผ่านที่ดินของโจทก์โฉนดเลขที่ 87748 และ 87751 ตำบลเวียงยอง อำเภอเมือง จังหวัดลำพูน กับให้จำเลยที่ 1 ชดใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์เดือนละ 300,000 บาท นับจากวันฟ้อง (ฟ้องวันที่ 9 มีนาคม 2549) เป็นต้นไปจนกว่าจำเลยทั้งสามจะขนย้ายทรัพย์สินหรือบริวารออกไปจากที่ดินของโจทก์ และงดใช้ที่ดินของโจทก์เป็นทางเข้าออก กับให้จำเลยที่ 1 ใช้ค่าฤชาธรรมเนียมแทนโจทก์ โดยกำหนดค่าทนายความให้ 20,000 บาท ยกฟ้องแย้งจำเลยที่ 1 ยกฟ้องจำเลยที่ 2 และที่ 3 จำเลยที่ 1 อุทธรณ์ พร้อมกับยื่นคำร้องขอทุเลาการบังคับ ศาลอุทธรณ์ภาค 5 มีคำสั่งว่า ถ้าจำเลยที่ 1 นำค่าเสียหายที่จะต้องชำระให้แก่โจทก์ตามคำพิพากษาของศาลชั้นต้น นับแต่วันฟ้องจนถึงวันที่ทราบคำสั่งศาลอุทธรณ์ภาค 5 นี้มาวางไว้ต่อศาลชั้นต้นภายในเวลาที่ศาลชั้นต้นกำหนด ก็อนุญาตให้ทุเลาการบังคับไว้ในระหว่างอุทธรณ์ มิฉะนั้นให้ยกคำร้อง จำเลยที่ 1 ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "ที่จำเลยที่ 1 ฎีกาขอให้ศาลฎีกามีคำพิพากษาหรือคำสั่งแก้คำสั่งของศาลอุทธรณ์ภาค 5 โดยให้ทุเลาการบังคับจำเลยที่ 1 ไว้ระหว่างพิจารณาของศาลอุทธรณ์ภาค 5 หรือให้จำเลยที่ 1 นำค่าเสียหายตามจำนวนที่ศาลฎีกาเห็นสมควรมาวางศาลเป็นประกันระหว่างการพิจารณาของศาลอุทธรณ์ภาค 5 นั้น เห็นว่า การขอทุเลาการบังคับกฎหมายกำหนดวิธีการให้อยู่ในอำนาจของศาลเป็นชั้นๆไป การขอทุเลาการบังคับในระหว่างพิจารณาของศาลอุทธรณ์ภาค 5 จึงเป็นเรื่องที่อยู่ในอำนาจของศาลอุทธรณ์ภาค 5 กฎหมายไม่ประสงค์จะให้ศาลฎีกาไปเกี่ยวข้องกับการขอทุเลาการบังคับในระหว่างอุทธรณ์ ทั้งศาลอุทธรณ์ภาค 5 จะอนุญาตให้ทุเลาการบังคับภายใต้บังคับเงื่อนไขใดๆ ก็ได้ ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 231 วรรคสี่ และการขอทุเลาการบังคับตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 231 เป็นเรื่องที่กฎหมายกำหนดวิธีการไว้เป็นพิเศษ ไม่อยู่ในบังคับแห่งการอุทธรณ์และฎีกาอย่างเรื่องอื่นๆ จำเลยที่ 1 จะฎีกาคำสั่งเกี่ยวกับการขอทุเลาการบังคับของศาลอุทธรณ์ภาค 5 ต่อศาลฎีกาอีกไม่ได้ ที่ศาลชั้นต้นรับฎีกาจำเลยที่ 1 จึงไม่ชอบ ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัยให้ พิพากษายกฎีกาจำเลยที่ 1 ให้คืนค่าธรรมเนียมศาลทั้งหมดในชั้นฎีกาแก่จำเลยที่ 1 ค่าฤชาธรรมเนียมชั้นฎีกานอกจากนี้ให้เป็นพับ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 13669/2553บริษัทเอส ดี แอล เทรดดิ้ง จำกัดโจทก์นายอนุชา อังศุสิงห์ กับพวกโจทก์ร่วมบริษัทชลกานต์ วอเตอร์ จำกัด กับพวกจำเลย ป.วิ.พ. ม. 231ป.วิ.พ. กำหนดให้การขอทุเลาการบังคับคดี อยู่ในอำนาจของศาลเป็นชั้นๆ ไป การขอทุเลาการบังคับในระหว่างพิจารณาของศาลอุทธรณ์ภาค 5 จึงเป็นเรื่องที่อยู่ในอำนาจของศาลอุทธรณ์ภาค 5 ทั้งศาลอุทธรณ์ภาค 5 จะอนุญาตให้ทุเลาการบังคับภายใต้บังคับเงื่อนไขใดๆ ก็ได้ตาม ป.วิ.พ. มาตรา 231 เป็นเรื่องที่กฎหมายกำหนดวิธีการไว้เป็นพิเศษ ไม่อยู่ในบังคับแห่งการอุทธรณ์และฎีกาอย่างเรื่องอื่นๆ จำเลยที่ 1 จึงฎีกาคำสั่งเกี่ยวกับการขอทุเลาการบังคับของศาลอุทธรณ์ภาค 5 ต่อศาลฎีกาไม่ได้คดีสืบเนื่องมาจากศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยที่ 1 พร้อมทั้งบริวารขนย้ายทรัพย์สินออกไปจากที่ดินโฉนดเลขที่ 87746 ตำบลเวียงยอง อำเภอเมือง จังหวัดลำพูน และงดใช้ทางเข้าออกผ่านที่ดินของโจทก์โฉนดเลขที่ 87748 และ 87751 ตำบลเวียงยอง อำเภอเมือง จังหวัดลำพูน กับให้จำเลยที่ 1 ชดใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์เดือนละ 300,000 บาท นับจากวันฟ้อง (ฟ้องวันที่ 9 มีนาคม 2549) เป็นต้นไปจนกว่าจำเลยทั้งสามจะขนย้ายทรัพย์สินหรือบริวารออกไปจากที่ดินของโจทก์ และงดใช้ที่ดินของโจทก์เป็นทางเข้าออก กับให้จำเลยที่ 1 ใช้ค่าฤชาธรรมเนียมแทนโจทก์ โดยกำหนดค่าทนายความให้ 20,000 บาท ยกฟ้องแย้งจำเลยที่ 1 ยกฟ้องจำเลยที่ 2 และที่ 3 จำเลยที่ 1 อุทธรณ์ พร้อมกับยื่นคำร้องขอทุเลาการบังคับ ศาลอุทธรณ์ภาค 5 มีคำสั่งว่า ถ้าจำเลยที่ 1 นำค่าเสียหายที่จะต้องชำระให้แก่โจทก์ตามคำพิพากษาของศาลชั้นต้น นับแต่วันฟ้องจนถึงวันที่ทราบคำสั่งศาลอุทธรณ์ภาค 5 นี้มาวางไว้ต่อศาลชั้นต้นภายในเวลาที่ศาลชั้นต้นกำหนด ก็อนุญาตให้ทุเลาการบังคับไว้ในระหว่างอุทธรณ์ มิฉะนั้นให้ยกคำร้อง จำเลยที่ 1 ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "ที่จำเลยที่ 1 ฎีกาขอให้ศาลฎีกามีคำพิพากษาหรือคำสั่งแก้คำสั่งของศาลอุทธรณ์ภาค 5 โดยให้ทุเลาการบังคับจำเลยที่ 1 ไว้ระหว่างพิจารณาของศาลอุทธรณ์ภาค 5 หรือให้จำเลยที่ 1 นำค่าเสียหายตามจำนวนที่ศาลฎีกาเห็นสมควรมาวางศาลเป็นประกันระหว่างการพิจารณาของศาลอุทธรณ์ภาค 5 นั้น เห็นว่า การขอทุเลาการบังคับกฎหมายกำหนดวิธีการให้อยู่ในอำนาจของศาลเป็นชั้นๆไป การขอทุเลาการบังคับในระหว่างพิจารณาของศาลอุทธรณ์ภาค 5 จึงเป็นเรื่องที่อยู่ในอำนาจของศาลอุทธรณ์ภาค 5 กฎหมายไม่ประสงค์จะให้ศาลฎีกาไปเกี่ยวข้องกับการขอทุเลาการบังคับในระหว่างอุทธรณ์ ทั้งศาลอุทธรณ์ภาค 5 จะอนุญาตให้ทุเลาการบังคับภายใต้บังคับเงื่อนไขใดๆ ก็ได้ ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 231 วรรคสี่ และการขอทุเลาการบังคับตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 231 เป็นเรื่องที่กฎหมายกำหนดวิธีการไว้เป็นพิเศษ ไม่อยู่ในบังคับแห่งการอุทธรณ์และฎีกาอย่างเรื่องอื่นๆ จำเลยที่ 1 จะฎีกาคำสั่งเกี่ยวกับการขอทุเลาการบังคับของศาลอุทธรณ์ภาค 5 ต่อศาลฎีกาอีกไม่ได้ ที่ศาลชั้นต้นรับฎีกาจำเลยที่ 1 จึงไม่ชอบ ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัยให้ พิพากษายกฎีกาจำเลยที่ 1 ให้คืนค่าธรรมเนียมศาลทั้งหมดในชั้นฎีกาแก่จำเลยที่ 1 ค่าฤชาธรรมเนียมชั้นฎีกานอกจากนี้ให้เป็นพับ(เฉลียว พลวิเศษ-ตรีวุฒิ สาขากร-ธีระพงศ์ จิระภาค)แหล่งที่มาสำนักวิชาการแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ