phoneee/thai-legal-corpus huggingface dataset:
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 455/2479หลักกฎหมาย: ผู้ซื้อมีอำนาจฟ้องขับไล่ผู้ที่รุกล้ำ เข้ามาอยู่ในที่ที่ซื้อก่อนตนรับซื้อนั้นได้ตามลำพังโดยมิต้องให้ผู้ขายเป็นโจทก์ร่วมด้วยได้ความว่าจำเลยได้เข้าปกครองที่รายพิพาท เมื่อเดือนเมษายน พ.ศ.๒๔๗๗ แต่ที่รายนี้ขุนนิพัทธ์ได้ปลูกมะพร้าวแลมีตราจองเป็นหลักฐาน โจทก์ได้รับซื้อจากขุนนิพัทธ์เมื่อเดือนพฤศจิกายน พ.ศ.๒๔๗๗ แล้วโจทก์จึงฟ้องขับไล่จำเลย ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า โจทก์มีอำนาจฟ้องขับไล่จำเลยได้ตามลำพังโดยไม่ต้องให้ผู้ขายเข้าร่วมเป็นคู่ความด้วย ตามประมวลแพ่ง ฯ ม.๔๗๗ เป็นแต่ให้ผู้ซื้อเลือกเอาว่าจะเรียกผู้ขายเข้ามาเป็นคู่ความด้วยหรือไม่ ไม่ใช่เป็นบทบังคับจึงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ ให้ขับไล่จำเลย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 455/2479นายลิ่มฮักซี (บังคับอังกฤษ)โจทก์นายแย้ม นุกูลบุตรจำเลยผู้ซื้อมีอำนาจฟ้องขับไล่ผู้ที่รุกล้ำ เข้ามาอยู่ในที่ที่ซื้อก่อนตนรับซื้อนั้นได้ตามลำพังโดยมิต้องให้ผู้ขายเป็นโจทก์ร่วมด้วยได้ความว่าจำเลยได้เข้าปกครองที่รายพิพาท เมื่อเดือนเมษายน พ.ศ.๒๔๗๗ แต่ที่รายนี้ขุนนิพัทธ์ได้ปลูกมะพร้าวแลมีตราจองเป็นหลักฐาน โจทก์ได้รับซื้อจากขุนนิพัทธ์เมื่อเดือนพฤศจิกายน พ.ศ.๒๔๗๗ แล้วโจทก์จึงฟ้องขับไล่จำเลย ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า โจทก์มีอำนาจฟ้องขับไล่จำเลยได้ตามลำพังโดยไม่ต้องให้ผู้ขายเข้าร่วมเป็นคู่ความด้วย ตามประมวลแพ่ง ฯ ม.๔๗๗ เป็นแต่ให้ผู้ซื้อเลือกเอาว่าจะเรียกผู้ขายเข้ามาเป็นคู่ความด้วยหรือไม่ ไม่ใช่เป็นบทบังคับจึงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ ให้ขับไล่จำเลย(อิศร-นิติศาสตร์-ดูปลาตร์)ศาลชั้นต้น - หลวง+ศาลอุทธรณ์ - พระยา+แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ได้ความว่าจำเลยได้เข้าปกครองที่รายพิพาท เมื่อเดือนเมษายน พ.ศ.๒๔๗๗ แต่ที่รายนี้ขุนนิพัทธ์ได้ปลูกมะพร้าวแลมีตราจองเป็นหลักฐาน โจทก์ได้รับซื้อจากขุนนิพัทธ์เมื่อเดือนพฤศจิกายน พ.ศ.๒๔๗๗ แล้วโจทก์จึงฟ้องขับไล่จำเลย ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า โจทก์มีอำนาจฟ้องขับไล่จำเลยได้ตามลำพังโดยไม่ต้องให้ผู้ขายเข้าร่วมเป็นคู่ความด้วย ตามประมวลแพ่ง ฯ ม.๔๗๗ เป็นแต่ให้ผู้ซื้อเลือกเอาว่าจะเรียกผู้ขายเข้ามาเป็นคู่ความด้วยหรือไม่ ไม่ใช่เป็นบทบังคับจึงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ ให้ขับไล่จำเลย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 455/2479นายลิ่มฮักซี (บังคับอังกฤษ)โจทก์นายแย้ม นุกูลบุตรจำเลยผู้ซื้อมีอำนาจฟ้องขับไล่ผู้ที่รุกล้ำ เข้ามาอยู่ในที่ที่ซื้อก่อนตนรับซื้อนั้นได้ตามลำพังโดยมิต้องให้ผู้ขายเป็นโจทก์ร่วมด้วยได้ความว่าจำเลยได้เข้าปกครองที่รายพิพาท เมื่อเดือนเมษายน พ.ศ.๒๔๗๗ แต่ที่รายนี้ขุนนิพัทธ์ได้ปลูกมะพร้าวแลมีตราจองเป็นหลักฐาน โจทก์ได้รับซื้อจากขุนนิพัทธ์เมื่อเดือนพฤศจิกายน พ.ศ.๒๔๗๗ แล้วโจทก์จึงฟ้องขับไล่จำเลย ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า โจทก์มีอำนาจฟ้องขับไล่จำเลยได้ตามลำพังโดยไม่ต้องให้ผู้ขายเข้าร่วมเป็นคู่ความด้วย ตามประมวลแพ่ง ฯ ม.๔๗๗ เป็นแต่ให้ผู้ซื้อเลือกเอาว่าจะเรียกผู้ขายเข้ามาเป็นคู่ความด้วยหรือไม่ ไม่ใช่เป็นบทบังคับจึงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ ให้ขับไล่จำเลย(อิศร-นิติศาสตร์-ดูปลาตร์)ศาลชั้นต้น - หลวง+ศาลอุทธรณ์ - พระยา+แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุหมายเหตุ: 109986. คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 454/2479 พิมพ์คำพิพากษาฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 454/2479 ป.อ. ม. 249-60()แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 223/2507หลักกฎหมาย: เจ้าของนายกนาพิพาทให้ผู้รับ ต่อมาผู้รับยอมให้เจ้าของนาเดิมครอบครองนาโดยผู้รับยอมเช่านา แบ่งผลประโยชน์ให้เจ้าของนาเดิมหนึ่งในสี่ จนตลอดชั่วชีวิตของเจ้าของนาเดิม เช่นนี้ ถือว่า ผู้รับยังมิได้สละสิทธิครอบครอง ผู้รับยังเป็นเจ้าของนาพิพาทอยู่กรณีจึงมิใช่เป็นการเช่าธรรมดา เจ้าของนาเดิมมีแต่เพียงสิทธิเก็บกินเท่านั้น ฉะนั้นเจ้าของนาเดิมจะเรียกร้องเอานาพิพาทไปเป็นของตนไม่ได้ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 223/2507นางเหลี่ยม ยังแหยม (หม้ายโจทก์นายแวว ทิมทอง ที่ 1 นางกลม ทิมทอง ที่ 2จำเลย ป.พ.พ. เจ้าของนายกนาพิพาทให้ผู้รับ ต่อมาผู้รับยอมให้เจ้าของนาเดิมครอบครองนาโดยผู้รับยอมเช่านา แบ่งผลประโยชน์ให้เจ้าของนาเดิมหนึ่งในสี่ จนตลอดชั่วชีวิตของเจ้าของนาเดิม เช่นนี้ ถือว่า ผู้รับยังมิได้สละสิทธิครอบครอง ผู้รับยังเป็นเจ้าของนาพิพาทอยู่กรณีจึงมิใช่เป็นการเช่าธรรมดา เจ้าของนาเดิมมีแต่เพียงสิทธิเก็บกินเท่านั้น ฉะนั้นเจ้าของนาเดิมจะเรียกร้องเอานาพิพาทไปเป็นของตนไม่ได้(โพยม เลขยานนท์-ประมูล สุวรรณศร-อรรถขจรนิติปคุณ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 223/2507นางเหลี่ยม ยังแหยม (หม้ายโจทก์นายแวว ทิมทอง ที่ 1 นางกลม ทิมทอง ที่ 2จำเลย ป.พ.พ. เจ้าของนายกนาพิพาทให้ผู้รับ ต่อมาผู้รับยอมให้เจ้าของนาเดิมครอบครองนาโดยผู้รับยอมเช่านา แบ่งผลประโยชน์ให้เจ้าของนาเดิมหนึ่งในสี่ จนตลอดชั่วชีวิตของเจ้าของนาเดิม เช่นนี้ ถือว่า ผู้รับยังมิได้สละสิทธิครอบครอง ผู้รับยังเป็นเจ้าของนาพิพาทอยู่กรณีจึงมิใช่เป็นการเช่าธรรมดา เจ้าของนาเดิมมีแต่เพียงสิทธิเก็บกินเท่านั้น ฉะนั้นเจ้าของนาเดิมจะเรียกร้องเอานาพิพาทไปเป็นของตนไม่ได้(โพยม เลขยานนท์-ประมูล สุวรรณศร-อรรถขจรนิติปคุณ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 60692หลักกฎหมาย: ความว่า จำเลยที่ 4 ยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่งศาลอุทธรณ์ขอให้ศาลฎีกาปล่อยจำเลยที่ 4 ชั่วคราวระหว่างอุทธรณ์หมายเหตุ โจทก์และโจทก์ร่วมยังไม่ได้รับสำเนาคำร้องระหว่างพิจารณา ผู้เสียหายขอเข้าเป็นโจทก์ร่วมศาลชั้นต้นอนุญาตศาลชั้นต้นพิพากษาว่า ฯลฯ จำเลยที่ 4 มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 84,289 ลงโทษประหารชีวิต ฯลฯโจทก์และจำเลยที่ 4 ต่างอุทธรณ์จำเลยที่ 4 ยื่นคำร้องขอให้ปล่อยชั่วคราวในระหว่างอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์สั่งว่า พิเคราะห์ความหนักเบาแห่งข้อหาและพฤติการณ์แห่งคดีแล้ว ไม่มีเหตุสมควรอนุญาตให้ปล่อยชั่วคราวในระหว่างอุทธรณ์ให้ยกคำร้องของจำเลยที่ 4จำเลยที่ 4 จึงยื่นคำร้องนี้คำสั่งพิเคราะห์แล้ว เห็นว่าศาลชั้นต้นมีคำพิพากษาประหารชีวิตจำเลยที่ 4 แม้จำเลยที่ 4 รับราชการเป็นครู แต่พฤติการณ์ต่าง ๆแห่งคดียังไม่มีเหตุที่จะปล่อยจำเลยที่ 4 ชั่วคราวในระหว่างอุทธรณ์ให้ยกคำร้อง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 187/2530พนักงานอัยการจังหวัดมหาสารคามโจทก์โจทก์ร่วมโจทก์นางทองอยู่ ผือโยโจทก์นายจอมหรือจอมศรี มีมาก กับพวกจำเลยนางดวงลดา ปนิทานเต จำเลยที่ 4ผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.อ. ม. 106, ม. 108ความว่า จำเลยที่ 4 ยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่งศาลอุทธรณ์ขอให้ศาลฎีกาปล่อยจำเลยที่ 4 ชั่วคราวระหว่างอุทธรณ์หมายเหตุ โจทก์และโจทก์ร่วมยังไม่ได้รับสำเนาคำร้องระหว่างพิจารณา ผู้เสียหายขอเข้าเป็นโจทก์ร่วมศาลชั้นต้นอนุญาตศาลชั้นต้นพิพากษาว่า ฯลฯ จำเลยที่ 4 มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 84,289 ลงโทษประหารชีวิต ฯลฯโจทก์และจำเลยที่ 4 ต่างอุทธรณ์จำเลยที่ 4 ยื่นคำร้องขอให้ปล่อยชั่วคราวในระหว่างอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์สั่งว่า พิเคราะห์ความหนักเบาแห่งข้อหาและพฤติการณ์แห่งคดีแล้ว ไม่มีเหตุสมควรอนุญาตให้ปล่อยชั่วคราวในระหว่างอุทธรณ์ให้ยกคำร้องของจำเลยที่ 4จำเลยที่ 4 จึงยื่นคำร้องนี้คำสั่งพิเคราะห์แล้ว เห็นว่าศาลชั้นต้นมีคำพิพากษาประหารชีวิตจำเลยที่ 4 แม้จำเลยที่ 4 รับราชการเป็นครู แต่พฤติการณ์ต่าง ๆแห่งคดียังไม่มีเหตุที่จะปล่อยจำเลยที่ 4 ชั่วคราวในระหว่างอุทธรณ์ให้ยกคำร้อง(สุชาติ จิวะชาติ-เสรี แสงศิลป์-อำนวย เปล่งวิทยา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 187/2530พนักงานอัยการจังหวัดมหาสารคามโจทก์โจทก์ร่วมโจทก์นางทองอยู่ ผือโยโจทก์นายจอมหรือจอมศรี มีมาก กับพวกจำเลยนางดวงลดา ปนิทานเต จำเลยที่ 4ผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.อ. ม. 106, ม. 108ความว่า จำเลยที่ 4 ยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่งศาลอุทธรณ์ขอให้ศาลฎีกาปล่อยจำเลยที่ 4 ชั่วคราวระหว่างอุทธรณ์หมายเหตุ โจทก์และโจทก์ร่วมยังไม่ได้รับสำเนาคำร้องระหว่างพิจารณา ผู้เสียหายขอเข้าเป็นโจทก์ร่วมศาลชั้นต้นอนุญาตศาลชั้นต้นพิพากษาว่า ฯลฯ จำเลยที่ 4 มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 84,289 ลงโทษประหารชีวิต ฯลฯโจทก์และจำเลยที่ 4 ต่างอุทธรณ์จำเลยที่ 4 ยื่นคำร้องขอให้ปล่อยชั่วคราวในระหว่างอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์สั่งว่า พิเคราะห์ความหนักเบาแห่งข้อหาและพฤติการณ์แห่งคดีแล้ว ไม่มีเหตุสมควรอนุญาตให้ปล่อยชั่วคราวในระหว่างอุทธรณ์ให้ยกคำร้องของจำเลยที่ 4จำเลยที่ 4 จึงยื่นคำร้องนี้คำสั่งพิเคราะห์แล้ว เห็นว่าศาลชั้นต้นมีคำพิพากษาประหารชีวิตจำเลยที่ 4 แม้จำเลยที่ 4 รับราชการเป็นครู แต่พฤติการณ์ต่าง ๆแห่งคดียังไม่มีเหตุที่จะปล่อยจำเลยที่ 4 ชั่วคราวในระหว่างอุทธรณ์ให้ยกคำร้อง(สุชาติ จิวะชาติ-เสรี แสงศิลป์-อำนวย เปล่งวิทยา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 381/2488หลักกฎหมาย: โจทก์ฟ้องว่าจำเลยเป็นเจ้าพนักงานยักยอกทรัพย์ในหน้าที่ด้วยเจตนาทุจริต แต่โจทก์ขอให้ลงโทษจำเลยตามกฎหมายลักษณะอาญามาตรา 319 แต่บทเดียวไม่ได้ขอให้ลงโทษตาม มาตรา 131 ด้วย เมื่อความผิดของจำเลยเป็นความผิดตาม มาตรา 131 ก็ต้องฟ้องยังศาลทหาร ฟ้องยังศาลพลเรือนไม่ได้ เพราะประกาศกองบัญชาการทหารสูงสุดฯลฯใช้คำว่า'ความผิดตาม มาตรา129 ถึง 146 ให้ฟ้องยังศาลทหาร' ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 381/2488อัยการชัยนาทโจทก์นายไสว ทิมรักษาจำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 70, ม. 131, ม. 314, ม. 319 ประกาศกองบัญชาการทหารสูงสุด ลงวันที่ 24 เมษายน 2485 (ฉบับที่ 2) ป.วิ.อ. ม. 192 วรรคสาม, ม. 158 ข้อ 6โจทก์ฟ้องว่าจำเลยเป็นเจ้าพนักงานยักยอกทรัพย์ในหน้าที่ด้วยเจตนาทุจริต แต่โจทก์ขอให้ลงโทษจำเลยตามกฎหมายลักษณะอาญามาตรา 319 แต่บทเดียวไม่ได้ขอให้ลงโทษตาม มาตรา 131 ด้วย เมื่อความผิดของจำเลยเป็นความผิดตาม มาตรา 131 ก็ต้องฟ้องยังศาลทหาร ฟ้องยังศาลพลเรือนไม่ได้ เพราะประกาศกองบัญชาการทหารสูงสุดฯลฯใช้คำว่า'ความผิดตาม มาตรา129 ถึง 146 ให้ฟ้องยังศาลทหาร' (จำรูญเนติศาสตร์-อิศรภักดีธรรมวิเทต-นาถปรีชา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 381/2488อัยการชัยนาทโจทก์นายไสว ทิมรักษาจำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 70, ม. 131, ม. 314, ม. 319 ประกาศกองบัญชาการทหารสูงสุด ลงวันที่ 24 เมษายน 2485 (ฉบับที่ 2) ป.วิ.อ. ม. 192 วรรคสาม, ม. 158 ข้อ 6โจทก์ฟ้องว่าจำเลยเป็นเจ้าพนักงานยักยอกทรัพย์ในหน้าที่ด้วยเจตนาทุจริต แต่โจทก์ขอให้ลงโทษจำเลยตามกฎหมายลักษณะอาญามาตรา 319 แต่บทเดียวไม่ได้ขอให้ลงโทษตาม มาตรา 131 ด้วย เมื่อความผิดของจำเลยเป็นความผิดตาม มาตรา 131 ก็ต้องฟ้องยังศาลทหาร ฟ้องยังศาลพลเรือนไม่ได้ เพราะประกาศกองบัญชาการทหารสูงสุดฯลฯใช้คำว่า'ความผิดตาม มาตรา129 ถึง 146 ให้ฟ้องยังศาลทหาร' (จำรูญเนติศาสตร์-อิศรภักดีธรรมวิเทต-นาถปรีชา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
พระราชกำหนดพิกัดอัตราศุลกากร (ฉบับที่ 4) พ.ศ. 2549พระราชกำหนด พิกัดอัตราศุลกากร (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๔๙ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร. ให้ไว้ ณ วันที่ ๒๙ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๔๙ เป็นปีที่ ๖๑ ในรัชกาลปัจจุบันพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า โดยที่เป็นการสมควรแก้ไขเพิ่มเติมกฎหมายว่าด้วยพิกัดอัตราศุลกากร อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๕ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย (ฉบับชั่วคราว) พุทธศักราช ๒๕๔๙ จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชกำหนดขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้มาตรา 1 มาตรา ๑ พระราชกำหนดนี้เรียกว่า "พระราชกำหนดพิกัดอัตราศุลกากร (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๔๙"มาตรา 2 มาตรา ๒ พระราชกำหนดนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ ๑ มกราคม พ.ศ. ๒๕๕๐ เป็นต้นไปมาตรา 3 มาตรา ๓ ให้ยกเลิกความในภาค ๒ พิกัดอัตราอากรขาเข้า แห่งพระราชกำหนดพิกัดอัตราศุลกากร พ.ศ. ๒๕๓๐ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชกำหนดพิกัดอัตราศุลกากร (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๔๑ และให้ใช้ความตามบัญชีท้ายพระราชกำหนดนี้แทนมาตรา 4 มาตรา ๔ ให้ยกเลิกความในช่องรายการของประเภท ๑๑ ในภาค ๔ ของที่ได้รับยกเว้นอากร แห่งพระราชกำหนดพิกัดอัตราศุลกากร พ.ศ. ๒๕๓๐ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมพระราชกำหนดพิกัดอัตราศุลกากร พ.ศ. ๒๕๓๐ (ฉบับที่ ๕) พ.ศ. ๒๕๔๓ และให้ใช้ความตามบัญชีท้ายพระราชกำหนดนี้แทนผู้รับสนองพระบรมราชโองการ พลเอก สุรยุทธ์ จุลานนท์ นายกรัฐมนตรี[เอกสารแนบท้าย] ๑. บัญชีท้ายพระราชกำหนดพิกัดอัตราศุลกากร (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๔๙ (ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกำหนดฉบับนี้ คือ โดยที่ประเทศไทยเป็นภาคีสมาชิกขององค์การศุลกากรโลกและเป็นภาคีอนุสัญญาระบบฮาร์โมไนซ์ขององค์การศุลกากรโลก ซึ่งตามอนุสัญญาดังกล่าวได้มีการปรับปรุงการจำแนกประเภทสินค้าตามระบบพิกัดฮาร์โมไนซ์ ครั้งที่ ๔ และมีผลใช้บังคับตั้งแต่วันที่ ๑ มกราคม พ.ศ. ๒๕๕๐เป็นต้นไป ประกอบกับประเทศไทยซึ่งเป็นสมาชิกอาเซียนได้ร่วมลงนามและรับพิธีสารว่าด้วยการนำพิกัดศุลกากรฮาร์โมไนซ์อาเซียนมาใช้ โดยพิธีสารดังกล่าวได้กำหนดให้ใช้พิกัดศุลกากรในระดับ ๘ หลักร่วมกัน และขยายการใช้พิกัดดังกล่าวกับสินค้านอกกลุ่มสมาชิกอาเซียนตั้งแต่วันที่ ๑ มกราคม พ.ศ. ๒๕๕๐ เป็นต้นไปด้วยและโดยที่เป็นกรณีมีความจำเป็นต้องมีกฎหมายเกี่ยวด้วยการภาษีอากรที่ต้องพิจารณาโดยด่วนและลับ จึงจำเป็นต้องตราพระราชกำหนดนี้ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง การอนุมัติพระราชกำหนดพิกัดอัตราศุลกากร (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๔๙
กฎกระทรวงกำหนดให้ทางน้ำชลประทานคลองซอย 35.7 ซ้าย ของคลองส่งน้ำสายใหญ่ฝั่งขวา ของอ่างเก็บน้ำกิ่วลม เป็นทางน้ำชลประทานที่จะเรียกเก็บค่าชลประทาน พ.ศ. 2564กฎกระทรวง กำหนดให้ทางน้ำชลประทานคลองซอย ๓๕.๗ ซ้าย ของคลองส่งน้ำสายใหญ่ฝั่งขวา ของอ่างเก็บน้ำกิ่วลม เป็นทางน้ำชลประทานที่จะเรียกเก็บค่าชลประทาน พ.ศ. ๒๕๖๔อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๘ (๑) แห่งพระราชบัญญัติการชลประทานหลวง พุทธศักราช ๒๔๘๕ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติการชลประทานหลวง (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๑๘ และมาตรา ๔๒ วรรคหนึ่ง แห่งพระราชบัญญัติการชลประทานหลวง พุทธศักราช ๒๔๘๕ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้ให้ทางน้ำชลประทานคลองซอย ๓๕.๗ ซ้าย ของคลองส่งน้ำสายใหญ่ฝั่งขวา ของอ่างเก็บน้ำกิ่วลม จากกิโลเมตรที่ ๐.๐๐๐ ในท้องที่ตำบลบ้านเป้า อำเภอเมืองลำปาง จังหวัดลำปาง ถึงกิโลเมตรที่ ๒.๖๐๐ ในท้องที่ตำบลบ้านเป้า อำเภอเมืองลำปาง จังหวัดลำปาง ตามแนวเขตแผนที่ท้ายกฎกระทรวงนี้เป็นทางน้ำชลประทานที่จะเรียกเก็บค่าชลประทานให้ไว้ ณ วันที่ ๙ กันยายน พ.ศ. ๒๕๖๔ เฉลิมชัย ศรีอ่อน รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ โดยที่เป็นการสมควรกำหนดให้ทางน้ำชลประทานคลองซอย ๓๕.๗ ซ้าย ของคลองส่งน้ำสายใหญ่ฝั่งขวา ของอ่างเก็บน้ำกิ่วลม เป็นทางน้ำชลประทานที่จะเรียกเก็บค่าชลประทาน เพื่อให้เกิดประโยชน์จากการใช้น้ำอย่างเต็มที่ และเนื่องจากมาตรา ๘ (๑)แห่งพระราชบัญญัติการชลประทานหลวง พุทธศักราช ๒๔๘๕ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติการชลประทานหลวง (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๑๘ บัญญัติให้ทางน้ำชลประทานที่จะเรียกเก็บค่าชลประทานต้องกำหนดโดยกฎกระทรวง จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 65583หลักกฎหมาย: ฎีกาในปัญหาที่ว่าข้ออ้างของจำเลยควรรับฟังหรือไม่เป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 11/2498นายสวัสดิ์ เลาหตีรานนท์ฯโจทก์นายเสนอ เกษรจำเลย ป.วิ.พ. ม. 248ฎีกาในปัญหาที่ว่าข้ออ้างของจำเลยควรรับฟังหรือไม่เป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง(ประมูล สุวรรณศร-ดุลยทรรศน์ปฏิภาณ-หลวงวิเทศจรรยารักษ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 11/2498นายสวัสดิ์ เลาหตีรานนท์ฯโจทก์นายเสนอ เกษรจำเลย ป.วิ.พ. ม. 248ฎีกาในปัญหาที่ว่าข้ออ้างของจำเลยควรรับฟังหรือไม่เป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง(ประมูล สุวรรณศร-ดุลยทรรศน์ปฏิภาณ-หลวงวิเทศจรรยารักษ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศกระทรวงอุตสาหกรรมฉบับที่ 5918 (พ.ศ. 2563)ออกตามความในพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมพ.ศ. 2511เรื่อง กําหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมหลอดไฟฟ้าไส้ทังสเตนสําหรับใช้ในที่อยู่อาศัยและที่มีจุดประสงค์ให้แสงสว่างทั่วไปที่คล้ายกัน เล่ม 3 คุณลักษณะที่ต้องการด้านสมรรถนะ----------------------------------อื่นๆ - อาศัยอํานาจตามความในมาตรา 15 แห่งพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม พ.ศ. 2511 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม (ฉบับที่ 7) พ.ศ. 2558 รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมออกประกาศกําหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม หลอดไฟฟ้าไส้ทังสเตนสําหรับใช้ในที่อยู่อาศัยและที่มีจุดประสงค์ให้แสงสว่างทั่วไปที่คล้ายกัน เล่ม 3 คุณลักษณะที่ต้องการด้านสมรรถนะ มาตรฐานเลขที่ มอก. 4 เล่ม 3 - 2563 ไว้ ดังมีรายละเอียดต่อท้ายประกาศนี้ ทั้งนี้ ให้มีผลตั้งแต่วันที่ประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปผู้มีอํานาจลงนาม - ประกาศ ณ วันที่ 28 กันยายน พ.ศ. 2563 สุริยะ จึงรุ่งเรืองกิจรัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม
กฎกระทรวงกฎกระทรวงจัดตั้งส่วนราชการในมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลรัตนโกสินทร์กระทรวงศึกษาธิการพ.ศ. ๒๕๕๐[๑] อาศัยอำนาจตามความในมาตรา๖ และมาตรา ๙ วรรคหนึ่ง แห่งพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคล พ.ศ. ๒๕๔๘รัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการออกกฎกระทรวงไว้ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ ให้ยกเลิกกฎกระทรวงจัดตั้งส่วนราชการในมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลรัตนโกสินทร์กระทรวงศึกษาธิการ พ.ศ. ๒๕๔๙ข้อ ๒ ให้จัดตั้งส่วนราชการในมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลรัตนโกสินทร์กระทรวงศึกษาธิการดังต่อไปนี้(๑)สำนักงานอธิการบดี(๒)สำนักงานวิทยาเขตวังไกลกังวล(๓)คณะบริหารธุรกิจ(๔)คณะวิศวกรรมศาสตร์และสถาปัตยกรรมศาสตร์(๕)คณะศิลปศาสตร์(๖)คณะอุตสาหกรรมการโรงแรมและการท่องเที่ยว(๗)คณะอุตสาหกรรมและเทคโนโลยี(๘)สถาบันวิจัยและพัฒนา(๙)สำนักวิทยบริการและเทคโนโลยีสารสนเทศ(๑๐)สำนักส่งเสริมวิชาการและงานทะเบียน(๑๑)วิทยาลัยเพาะช่างให้ไว้ ณ วันที่ ๒๙สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๕๐วิจิตร ศรีสอ้านรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการหมายเหตุ :-เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ โดยที่เป็นการสมควรแก้ไขชื่อคณะศิลปกรรมศาสตร์ เป็น วิทยาลัยเพาะช่าง เพื่อคงชื่อเพาะช่าง อันเป็นนามพระราชทานในล้นเกล้ารัชกาลที่๖ซึ่งมีพระราชประสงค์ให้วิทยาเขตเพาะช่างเป็นสถาบันการศึกษาด้านศิลปหัตถกรรมมีหน้าที่ทำนุบำรุงศิลปะการช่างของไทยให้คงไว้สืบไปมิให้เสื่อมสูญและแก้ไขชื่อ คณะศิลปศาสตร์ประยุกต์ เป็นคณะศิลปศาสตร์ เพื่อให้สอดคล้องกับภารกิจและการดำเนินงานในปัจจุบันสมควรปรับปรุงกฎกระทรวงจัดตั้งส่วนราชการในมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลรัตนโกสินทร์กระทรวงศึกษาธิการพ.ศ. ๒๕๔๙ เสียใหม่ และโดยที่มาตรา ๙ วรรคหนึ่งแห่งพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคล พ.ศ. ๒๕๔๘ บัญญัติให้การจัดตั้งการรวม และการยุบเลิกสำนักงานวิทยาเขต บัณฑิตวิทยาลัย คณะ สถาบัน สำนักวิทยาลัยหรือส่วนราชการที่เรียกชื่ออย่างอื่นที่มีฐานะเทียบเท่าคณะให้ทำเป็นกฎกระทรวง จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้มณฑิตา/ผู้จัดทำ๑๑ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๔วิภา/ตรวจ๙ มิถุนายน ๒๕๕๔[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๒๔/ตอนที่ ๕๔ ก/หน้า ๑๘/๑๔ กันยายน ๒๕๕๐
กฎกระทรวงกำหนดให้ทางน้ำชลประทานอ่างเก็บน้ำน้ำแหงเป็นทางน้ำชลประทานที่จะเรียกเก็บค่าชลประทานพ.ศ.๒๕๖๓[๑] อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๘ วรรคหนึ่ง (๑) แห่งพระราชบัญญัติการชลประทานหลวงพุทธศักราช ๒๔๘๕ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติการชลประทานหลวง (ฉบับที่ ๔) พ.ศ.๒๕๑๘ และมาตรา ๔๒ วรรคหนึ่ง แห่งพระราชบัญญัติการชลประทานหลวง พุทธศักราช ๒๔๘๕ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ออกกฎกระทรวงไว้ดังต่อไปนีให้ทางน้ำชลประทานอ่างเก็บน้ำน้ำแหงในท้องที่ตำบลนาน้อย และตำบลบัวใหญ่ อำเภอนาน้อย จังหวัดน่าน ภายในแนวเขตตามแผนที่ท้ายกฎกระทรวงนี้เป็นทางน้ำชลประทานที่จะเรียกเก็บค่าชลประทานให้ไว้ณ วันที่ ๑๗ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๖๓เฉลิมชัยศรีอ่อนรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์หมายเหตุ :-เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ โดยที่เป็นการสมควรกำหนดให้ทางน้ำชลประทานอ่างเก็บน้ำน้ำแหงเป็นทางน้ำชลประทานที่จะเรียกเก็บค่าชลประทาน เพื่อให้เกิดประโยชน์จากการใช้น้ำอย่างเต็มที่ และเนื่องจากมาตรา ๘ วรรคหนึ่ง (๑)แห่งพระราชบัญญัติการชลประทานหลวง พุทธศักราช ๒๔๘๕ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติการชลประทานหลวง (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๑๘ บัญญัติให้ทางน้ำชลประทานที่จะเรียกเก็บค่าชลประทานต้องกำหนดโดยกฎกระทรวงจึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้วิวรรธน์/จัดทำ๒๗ตุลาคม ๒๕๖๓สถาพร/ตรวจ๑๘พฤศจิกายน ๒๕๖๓[๑]ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๓๗/ตอนที่ ๘๐ ก/หน้า ๒๘/๕ ตุลาคม ๒๕๖๓
ประกาศคณะกรรมการพิจารณาการทุ่มตลาดและการอุดหนุนประกาศคณะกรรมการพิจารณาการทุ่มตลาดและการอุดหนุนเรื่อง การตอบโต้การทุ่มตลาดสินค้าเหล็กแผ่นรีดร้อนชนิดเป็นม้วนและไม่เป็นม้วนที่มีแหล่งกำเนิดจากประเทศญี่ปุ่นสาธารณรัฐแอฟริกาใต้ สหพันธรัฐรัสเซียสาธารณรัฐคาซัคสถานสาธารณรัฐอินเดีย สาธารณรัฐเกาหลี ไต้หวันสาธารณรัฐเวเนซูเอลาสาธารณรัฐอาร์เจนตินา ประเทศยูเครนสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนแอลจีเรียสาธารณรัฐอินโดนีเซียสาธารณรัฐสโลวักและประเทศโรมาเนีย(ฉบับที่ ๓ )พ.ศ. ๒๕๔๕[๑] ตามที่คณะกรรมการพิจารณาการทุ่มตลาดและการอุดหนุนภายใต้พระราชบัญญัติการตอบโต้การทุ่มตลาดและการอุดหนุนซึ่งสินค้าจากต่างประเทศ พ.ศ. ๒๕๔๒ ได้มีมติเมื่อวันที่๒๓ กรกฎาคม ๒๕๔๕ ให้เรียกหลักประกันอากรตามมาตรา ๓๑สำหรับสินค้าเหล็กแผ่นรีดร้อนชนิดเป็นม้วนและไม่เป็นม้วน ที่มีแหล่งกำเนิดจากประเทศญี่ปุ่นสาธารณรัฐแอฟริกาใต้ สหพันธรัฐรัสเซีย สาธารณรัฐคาซัคสถาน สาธารณรัฐอินเดียสาธารณรัฐเกาหลี ไต้หวัน สาธารณรัฐเวเนซูเอลา สาธารณรัฐอาร์เจนตินา ประเทศยูเครน สาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนแอลจีเรียสาธารณรัฐอินโดนีเซีย สาธารณรัฐสโลวัก และประเทศโรมาเนีย ในอัตราร้อยละ ๓๐ของราคาซีไอเอฟ พร้อมทั้งได้แจ้งให้กรมศุลกากรเรียกหลักประกันอากรไปแล้ว นั้นคณะกรรมการพิจารณาการทุ่มตลาดและการอุดหนุนได้พิจารณามีมติเมื่อวันที่๘ พฤศจิกายน ๒๕๔๕ เห็นว่าเพื่อประโยชน์ต่ออุตสาหกรรมส่งออก จึงให้ยกเว้นมาตรการตอบโต้การทุ่มตลาดสำหรับสินค้าเหล็กดังกล่าวซึ่งนำเข้ามาเพื่อการส่งออกและให้คืนหลักประกันอากรที่กรมศุลกากรเรียกเก็บไว้แล้วอาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๗ มาตรา ๓๑ และมาตรา ๗๓ (๑)แห่งพระราชบัญญัติ การตอบโต้การทุ่มตลาดและการอุดหนุนซึ่งสินค้าจากต่างประเทศ พ.ศ.๒๕๔๒ คณะกรรมการจึงออกประกาศไว้ ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ ประกาศฉบับที่เรียกว่า ประกาศคณะกรรมการการพิจารณาการทุ่มตลาดและการอุดหนุน เรื่อง การตอบโต้การทุ่มตลาดสินค้าเหล็กแผ่นรีดร้อนชนิดเป็นม้วนและไม่เป็นม้วนที่มีแหล่งกำเนิดจากประเทศญี่ปุ่น สาธารณรัฐแอฟริกาใต้สหพันธรัฐรัสเซีย สาธารณรัฐคาซัคสถาน สาธารณรัฐอินเดียสาธารณรัฐเกาหลี ไต้หวัน สาธารณรัฐเวเนซูเอลา สาธารณรัฐอาร์เจนตินาประเทศยูเครน สาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนแอลจีเรีย สาธารณรัฐอินโดนีเซียสาธารณรัฐสโลวัก และประเทศโรมาเนีย (ฉบับที่ ๓) พ.ศ.๒๕๔๕ข้อ ๒ ประกาศฉบับนี้ให้มีผลใช้บังคับตั้งแต่วันที่๒๙ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๔๕ เป็นต้นไปข้อ ๓ ให้คืนหลักประกันอากรที่กรมศุลกากรได้เรียกเก็บไว้แล้วตามมาตรา๓๑ สำหรับกรณีดังต่อไปนี้๑) ผู้ประกอบอุตสาหกรรมและผู้ประกอบการค้าเพื่อการส่งออกที่นำสินค้าดังกล่าวเข้ามาในราชอาณาจักรและนำเข้าไปในเขตอุตสาหกรรมส่งออกเพื่อใช้ในการผลิตสินค้าหรือเพื่อการค้าเพื่อการส่งออก ภายใต้กฎหมายว่าด้วยการนิคมอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย๒)ผู้ได้รับการส่งเสริมตามกฎหมายว่าด้วยการส่งเสริมการลงทุนที่นำสินค้าดังกล่าวเข้ามาเพื่อการส่งออกภายใต้กฎหมายว่าด้วยการส่งเสริมการลงทุน๓) ผู้นำสินค้าดังกล่าวเข้ามาเพื่อการส่งออก ภายใต้กฎหมายว่าด้วยศุลกากรทั้งนี้ ในการดำเนินการคืนหลักประกันอากรตามมาตรา ๓๑ให้ปฏิบัติตามหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขในการยกเว้นหรือการคืนอากรขาเข้าเพื่อการส่งออกตามกฎหมายดังกล่าวแล้วแต่กรณีโดยอนุโลมประกาศณ วันที่ ๑๙ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๔๕อดิศัย โพธารามิกรัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์ประธานคณะกรรมการพิจารณาการทุ่มตลาดและการอุดหนุนสุกัญญา/พิมพ์๓๑ สิงหาคม ๒๕๕๔[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๑๙/ตอนพิเศษ ๑๒๘ ง/หน้า ๓๒/๒๕ ธันวาคม ๒๕๔๕
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 236/2494หลักกฎหมาย: โจทก์ฟ้องอ้างว่า โจทก์กับจีนพวกแซ่ลิ้มเข้าหุ้นส่วนกันซื้อตึกไว้แต่การนำสืบไม่ได้ความว่าโจทก์เป็นหุ้นส่วน หรือหากจะเป็นหุ้นส่วนจริงก็ไม่ได้ความว่าโจทก์ยังคงเป็นเจ้าของตึกรายนี้ แม้เพียงเป็นผู้ครอบครองตึกก็ไม่ได้ความดังนี้โจทก์จึงไม่มีอำนาจฟ้องจะแสดงว่าตึกนี้เป็นของจีนพวกแซ่ลิ้มหรือจะให้ห้ามจำเลยไม่ให้เกี่ยวข้องกับตึกรายนี้หาได้ไม่ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 236/2494นายฉายเอี้ยน ลิ่มสกุลโจทก์นายเต้งจ๋าย ลิ่มสกุล ที่ 1 นางกุ้ย ลิ่มสกุล ที่ 2 นางกิมโห้ ตั้นสกุล ที่ 3จำเลย ป.วิ.พ. ม. 55, ม. 60 ป.พ.พ. ม. 797, ม. 1012โจทก์ฟ้องอ้างว่า โจทก์กับจีนพวกแซ่ลิ้มเข้าหุ้นส่วนกันซื้อตึกไว้แต่การนำสืบไม่ได้ความว่าโจทก์เป็นหุ้นส่วน หรือหากจะเป็นหุ้นส่วนจริงก็ไม่ได้ความว่าโจทก์ยังคงเป็นเจ้าของตึกรายนี้ แม้เพียงเป็นผู้ครอบครองตึกก็ไม่ได้ความดังนี้โจทก์จึงไม่มีอำนาจฟ้องจะแสดงว่าตึกนี้เป็นของจีนพวกแซ่ลิ้มหรือจะให้ห้ามจำเลยไม่ให้เกี่ยวข้องกับตึกรายนี้หาได้ไม่(ศิลปสิทธิวินิจฉัย-มนูภันย์วิมลสาร-นนทประชา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 236/2494นายฉายเอี้ยน ลิ่มสกุลโจทก์นายเต้งจ๋าย ลิ่มสกุล ที่ 1 นางกุ้ย ลิ่มสกุล ที่ 2 นางกิมโห้ ตั้นสกุล ที่ 3จำเลย ป.วิ.พ. ม. 55, ม. 60 ป.พ.พ. ม. 797, ม. 1012โจทก์ฟ้องอ้างว่า โจทก์กับจีนพวกแซ่ลิ้มเข้าหุ้นส่วนกันซื้อตึกไว้แต่การนำสืบไม่ได้ความว่าโจทก์เป็นหุ้นส่วน หรือหากจะเป็นหุ้นส่วนจริงก็ไม่ได้ความว่าโจทก์ยังคงเป็นเจ้าของตึกรายนี้ แม้เพียงเป็นผู้ครอบครองตึกก็ไม่ได้ความดังนี้โจทก์จึงไม่มีอำนาจฟ้องจะแสดงว่าตึกนี้เป็นของจีนพวกแซ่ลิ้มหรือจะให้ห้ามจำเลยไม่ให้เกี่ยวข้องกับตึกรายนี้หาได้ไม่(ศิลปสิทธิวินิจฉัย-มนูภันย์วิมลสาร-นนทประชา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ