คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 81188หลักกฎหมาย: ในกรณีที่เป็นกรรมเดียวแต่ละเมิดกฏหมายหลายบทนั้น เมื่อลงโทษตามบทหนักแล้ว ก็ย่อมลงโทษตามบทเขาอีกไม่ได้ได้ความว่าจำเลยมียศเป็นจ่านายสิบตำรวจได้สอบถามพวกเจ้าทุกข์คดีนี้เรื่องขายกระบือโดยไม่โอนตั๋วพิมพ์รูปพรรณว่าเป็นผิดต้องถูกปรับคนละ ๑๒ บาท พวกเจ้าทุกข์เชื่อว่าจำเลยมีอำนาจปรับได้จึงให้เงินแก่จำเลยไป ศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่าจำเลยเป็นเจ้าพนักงานใช้อำนาจในตำแหน่งหน้าที่ในทางทุจริตผิดตามกฎหมายอาญามาตรา ๑๓๖ และการกระทำของจำเลยเป็นการใช้อุบายเอาความเท็์จมาหลอกลวงพวกเจ้าทุกข์ว่าตนมีอำนาจปรับได้จนเจ้าทุกข์หลงเชื่อมอบเงินให้ไป จึงเป็นความผิดฐานฉ้อโกงตามมาตรา ๓๐๔ อีกกะทงหนึ่ง จำเลยได้กระทำความผิดนี้ต่างกรรมต่างวาระต่างตัวเจ้าทุกข์กัน จึงลงโทษจำเลยตามมาตรา ๑๓๖ จำคุก ๖ เดือนรวม ๖ สำนวนเป็น ๓ ปี และตามมาตรา ๓๐๔ สำนวนละ ๓ เดือน รวม ๖ สำนวนเป็น ๑ ปี ๖ เดือน จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่าจำเลยยังไม่ควรมีความผิดฐานฉ้อโกงด้วย เพราะตามคำผู้เสียหายบางปากว่าที่ยอมให้เงินจำเลยก็เพราะความกลัวและไม่ต้องการจะไปสถานีตำรวจ มิใช่โดยหลงเชื่อคำจำเลย จึงพิพากษาแก้ให้ลงโทษจำเลยตามมาตรา ๑๓๖ กะทงเดียวตามอัตราโทษเดิม นอกจากที่แก้คงยืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า แม้จะฟังว่าจำเลยมีความผิดฐานฉ้อโกงด้วยก็ดี ก็เป็นความผิดละเมิดกฏหมายหลายบทในกรรมอันเดียวกันนั้นเอง ซึ่งมาตรา ๗๐ บัญญัติให้ใช้บทกฏหมายที่มีอาชญาหนักลงโทษ ฉะนั้นที่ให้ลงโทษจำเลยแต่ตามมาตรา ๑๓๖ บทเดียวจึงชอบแล้วพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 129 - 134/2485อัยยการกาญจนบุรีโจทก์จ่านายสิบตำรวจหมื่นประมวลการคดีจำเลย ป.อ. ม. 136, ม. 138, ม. 304, ม. 70ในกรณีที่เป็นกรรมเดียวแต่ละเมิดกฏหมายหลายบทนั้น เมื่อลงโทษตามบทหนักแล้ว ก็ย่อมลงโทษตามบทเขาอีกไม่ได้ได้ความว่าจำเลยมียศเป็นจ่านายสิบตำรวจได้สอบถามพวกเจ้าทุกข์คดีนี้เรื่องขายกระบือโดยไม่โอนตั๋วพิมพ์รูปพรรณว่าเป็นผิดต้องถูกปรับคนละ ๑๒ บาท พวกเจ้าทุกข์เชื่อว่าจำเลยมีอำนาจปรับได้จึงให้เงินแก่จำเลยไป ศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่าจำเลยเป็นเจ้าพนักงานใช้อำนาจในตำแหน่งหน้าที่ในทางทุจริตผิดตามกฎหมายอาญามาตรา ๑๓๖ และการกระทำของจำเลยเป็นการใช้อุบายเอาความเท็์จมาหลอกลวงพวกเจ้าทุกข์ว่าตนมีอำนาจปรับได้จนเจ้าทุกข์หลงเชื่อมอบเงินให้ไป จึงเป็นความผิดฐานฉ้อโกงตามมาตรา ๓๐๔ อีกกะทงหนึ่ง จำเลยได้กระทำความผิดนี้ต่างกรรมต่างวาระต่างตัวเจ้าทุกข์กัน จึงลงโทษจำเลยตามมาตรา ๑๓๖ จำคุก ๖ เดือนรวม ๖ สำนวนเป็น ๓ ปี และตามมาตรา ๓๐๔ สำนวนละ ๓ เดือน รวม ๖ สำนวนเป็น ๑ ปี ๖ เดือน จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่าจำเลยยังไม่ควรมีความผิดฐานฉ้อโกงด้วย เพราะตามคำผู้เสียหายบางปากว่าที่ยอมให้เงินจำเลยก็เพราะความกลัวและไม่ต้องการจะไปสถานีตำรวจ มิใช่โดยหลงเชื่อคำจำเลย จึงพิพากษาแก้ให้ลงโทษจำเลยตามมาตรา ๑๓๖ กะทงเดียวตามอัตราโทษเดิม นอกจากที่แก้คงยืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า แม้จะฟังว่าจำเลยมีความผิดฐานฉ้อโกงด้วยก็ดี ก็เป็นความผิดละเมิดกฏหมายหลายบทในกรรมอันเดียวกันนั้นเอง ซึ่งมาตรา ๗๐ บัญญัติให้ใช้บทกฏหมายที่มีอาชญาหนักลงโทษ ฉะนั้นที่ให้ลงโทษจำเลยแต่ตามมาตรา ๑๓๖ บทเดียวจึงชอบแล้วพิพากษายืน(ภัทรนาวิก-เลขวณิชธรรมวิทักษ์-ทิพปัญญา)ศาลชั้นต้น - นายป่วน พุ่มเล็กศาลอุทธรณ์ - พระวร+แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ได้ความว่าจำเลยมียศเป็นจ่านายสิบตำรวจได้สอบถามพวกเจ้าทุกข์คดีนี้เรื่องขายกระบือโดยไม่โอนตั๋วพิมพ์รูปพรรณว่าเป็นผิดต้องถูกปรับคนละ ๑๒ บาท พวกเจ้าทุกข์เชื่อว่าจำเลยมีอำนาจปรับได้จึงให้เงินแก่จำเลยไป ศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่าจำเลยเป็นเจ้าพนักงานใช้อำนาจในตำแหน่งหน้าที่ในทางทุจริตผิดตามกฎหมายอาญามาตรา ๑๓๖ และการกระทำของจำเลยเป็นการใช้อุบายเอาความเท็์จมาหลอกลวงพวกเจ้าทุกข์ว่าตนมีอำนาจปรับได้จนเจ้าทุกข์หลงเชื่อมอบเงินให้ไป จึงเป็นความผิดฐานฉ้อโกงตามมาตรา ๓๐๔ อีกกะทงหนึ่ง จำเลยได้กระทำความผิดนี้ต่างกรรมต่างวาระต่างตัวเจ้าทุกข์กัน จึงลงโทษจำเลยตามมาตรา ๑๓๖ จำคุก ๖ เดือนรวม ๖ สำนวนเป็น ๓ ปี และตามมาตรา ๓๐๔ สำนวนละ ๓ เดือน รวม ๖ สำนวนเป็น ๑ ปี ๖ เดือน จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่าจำเลยยังไม่ควรมีความผิดฐานฉ้อโกงด้วย เพราะตามคำผู้เสียหายบางปากว่าที่ยอมให้เงินจำเลยก็เพราะความกลัวและไม่ต้องการจะไปสถานีตำรวจ มิใช่โดยหลงเชื่อคำจำเลย จึงพิพากษาแก้ให้ลงโทษจำเลยตามมาตรา ๑๓๖ กะทงเดียวตามอัตราโทษเดิม นอกจากที่แก้คงยืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า แม้จะฟังว่าจำเลยมีความผิดฐานฉ้อโกงด้วยก็ดี ก็เป็นความผิดละเมิดกฏหมายหลายบทในกรรมอันเดียวกันนั้นเอง ซึ่งมาตรา ๗๐ บัญญัติให้ใช้บทกฏหมายที่มีอาชญาหนักลงโทษ ฉะนั้นที่ให้ลงโทษจำเลยแต่ตามมาตรา ๑๓๖ บทเดียวจึงชอบแล้วพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 129 - 134/2485อัยยการกาญจนบุรีโจทก์จ่านายสิบตำรวจหมื่นประมวลการคดีจำเลย ป.อ. ม. 136, ม. 138, ม. 304, ม. 70ในกรณีที่เป็นกรรมเดียวแต่ละเมิดกฏหมายหลายบทนั้น เมื่อลงโทษตามบทหนักแล้ว ก็ย่อมลงโทษตามบทเขาอีกไม่ได้ได้ความว่าจำเลยมียศเป็นจ่านายสิบตำรวจได้สอบถามพวกเจ้าทุกข์คดีนี้เรื่องขายกระบือโดยไม่โอนตั๋วพิมพ์รูปพรรณว่าเป็นผิดต้องถูกปรับคนละ ๑๒ บาท พวกเจ้าทุกข์เชื่อว่าจำเลยมีอำนาจปรับได้จึงให้เงินแก่จำเลยไป ศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่าจำเลยเป็นเจ้าพนักงานใช้อำนาจในตำแหน่งหน้าที่ในทางทุจริตผิดตามกฎหมายอาญามาตรา ๑๓๖ และการกระทำของจำเลยเป็นการใช้อุบายเอาความเท็์จมาหลอกลวงพวกเจ้าทุกข์ว่าตนมีอำนาจปรับได้จนเจ้าทุกข์หลงเชื่อมอบเงินให้ไป จึงเป็นความผิดฐานฉ้อโกงตามมาตรา ๓๐๔ อีกกะทงหนึ่ง จำเลยได้กระทำความผิดนี้ต่างกรรมต่างวาระต่างตัวเจ้าทุกข์กัน จึงลงโทษจำเลยตามมาตรา ๑๓๖ จำคุก ๖ เดือนรวม ๖ สำนวนเป็น ๓ ปี และตามมาตรา ๓๐๔ สำนวนละ ๓ เดือน รวม ๖ สำนวนเป็น ๑ ปี ๖ เดือน จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่าจำเลยยังไม่ควรมีความผิดฐานฉ้อโกงด้วย เพราะตามคำผู้เสียหายบางปากว่าที่ยอมให้เงินจำเลยก็เพราะความกลัวและไม่ต้องการจะไปสถานีตำรวจ มิใช่โดยหลงเชื่อคำจำเลย จึงพิพากษาแก้ให้ลงโทษจำเลยตามมาตรา ๑๓๖ กะทงเดียวตามอัตราโทษเดิม นอกจากที่แก้คงยืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า แม้จะฟังว่าจำเลยมีความผิดฐานฉ้อโกงด้วยก็ดี ก็เป็นความผิดละเมิดกฏหมายหลายบทในกรรมอันเดียวกันนั้นเอง ซึ่งมาตรา ๗๐ บัญญัติให้ใช้บทกฏหมายที่มีอาชญาหนักลงโทษ ฉะนั้นที่ให้ลงโทษจำเลยแต่ตามมาตรา ๑๓๖ บทเดียวจึงชอบแล้วพิพากษายืน(ภัทรนาวิก-เลขวณิชธรรมวิทักษ์-ทิพปัญญา)ศาลชั้นต้น - นายป่วน พุ่มเล็กศาลอุทธรณ์ - พระวร+แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ