คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 691/2499หลักกฎหมาย: การที่ขุดพื้นดินยกคันนาล้ำทางหลวงย่อมเป็นความผิดตาม ม.336(13) หาใช่ตาม ม.336(2) ไม่ เมื่อศาลชั้นต้นยกฟ้องโจทก์ตามมาตราหนึ่งโจทก์มิได้อุทธรณ์คดีจึงเป็นอันยุติ โจทก์จะฎีกาต่อมาขอให้ลงโทษจำเลยตามมาตรานั้นหาได้ไม่.โจทก์ฟ้องว่าจำเลยบังอาจขุดพื้นดินยกคันนาล้ำทางหลวงและขุดพื้นดินในถนนหลวงปลูกข้าวโดยไม่ได้รับอนุญาต และขุดพื้นดินในถนนหลวงปลูกข้าวโดยไม่ได้รับอนุญาต ขอให้ลงโทษตาม ก.ม.อาญา ม.๓๓๖(๒),(๑๓) ศาลชั้นต้นฟังว่าจำเลยทำผิดตามฟ้องซึ่งผิดตาม ม.๓๓๖(๒) หาเป็นผิดตาม ม.๓๓๖(๑๓) ไม่ปรับ ๑๒ บาท ลดตาม ม.๕๙ คงปรับ ๘ บาท จำเลยอุทธรณ์ฝ่ายเดียว ศาลอุทธรณ์ฟังเช่นศาลชั้นต้นแต่เห็นว่าการกระทำของจำเลยเป็นผิดตาม ม.๓๓๖(๑๓) ไม่ผิดตาม ม.๓๓๖(๒) เมื่อโจทก์ไม่อุทธรณ์จะลงโทษไม่ได้ เมื่อไม่ผิดตาม ม.๓๓๖(๒) ก็ไม่มีทางลงโทษจำเลย พิพากษากลับให้ยกฟ้อง โจทก์ฎีกาว่าการพื้นดินยกคันนารุกล้ำทางหลวงเป็นผิดตาม ม.๓๓๖(๒). และการพื้นดินปลูกข้าวปิดทางหลวงเป็นผิดตาม ม.๓๓๖(๑๓) แม้โจทก์ไม่อุทธรณ์ขึ้นมา ศาลก็ลงโทษจำเลยได้ ศาลฎีกาเห็นว่าการกระทำของจำเลยในทางหลวงสายที่ ๑ - ๒ ตามข้อเท็จจริงที่ศาลอุทธรณ์ฟังมานั้นเป็นความผิดตาม ก.ม.อาญา ม.๓๓๖(๑๓) หาเป็นความผิดตาม ก.ม.อาญา ม.๓๓๖(๒) ดังโจทก์ฟ้องไม่ คดีนี้ศาลชั้นต้นยกฟ้องโจทก์ตาม ม.๓๓๖(๑๓) โจทก์มิได้อุทธรณ์คดีเป็นอันยุติเพียงศาลชั้นต้น โจทก์จะฎีกาต่อมชห จำเลยตามมาตรานี้อีกไม่ได้ จึงพิพากษายืน. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 691/2499พนักงานอัยการประจำศาลจังหวัดปากพนังโจทก์นายขาบ ทองศรีเมืองจำเลย ป.อ. ม. 336 (2), ป.วิ.อ. ม. 222, ม. 195การที่ขุดพื้นดินยกคันนาล้ำทางหลวงย่อมเป็นความผิดตาม ม.336(13) หาใช่ตาม ม.336(2) ไม่ เมื่อศาลชั้นต้นยกฟ้องโจทก์ตามมาตราหนึ่งโจทก์มิได้อุทธรณ์คดีจึงเป็นอันยุติ โจทก์จะฎีกาต่อมาขอให้ลงโทษจำเลยตามมาตรานั้นหาได้ไม่.โจทก์ฟ้องว่าจำเลยบังอาจขุดพื้นดินยกคันนาล้ำทางหลวงและขุดพื้นดินในถนนหลวงปลูกข้าวโดยไม่ได้รับอนุญาต และขุดพื้นดินในถนนหลวงปลูกข้าวโดยไม่ได้รับอนุญาต ขอให้ลงโทษตาม ก.ม.อาญา ม.๓๓๖(๒),(๑๓) ศาลชั้นต้นฟังว่าจำเลยทำผิดตามฟ้องซึ่งผิดตาม ม.๓๓๖(๒) หาเป็นผิดตาม ม.๓๓๖(๑๓) ไม่ปรับ ๑๒ บาท ลดตาม ม.๕๙ คงปรับ ๘ บาท จำเลยอุทธรณ์ฝ่ายเดียว ศาลอุทธรณ์ฟังเช่นศาลชั้นต้นแต่เห็นว่าการกระทำของจำเลยเป็นผิดตาม ม.๓๓๖(๑๓) ไม่ผิดตาม ม.๓๓๖(๒) เมื่อโจทก์ไม่อุทธรณ์จะลงโทษไม่ได้ เมื่อไม่ผิดตาม ม.๓๓๖(๒) ก็ไม่มีทางลงโทษจำเลย พิพากษากลับให้ยกฟ้อง โจทก์ฎีกาว่าการพื้นดินยกคันนารุกล้ำทางหลวงเป็นผิดตาม ม.๓๓๖(๒). และการพื้นดินปลูกข้าวปิดทางหลวงเป็นผิดตาม ม.๓๓๖(๑๓) แม้โจทก์ไม่อุทธรณ์ขึ้นมา ศาลก็ลงโทษจำเลยได้ ศาลฎีกาเห็นว่าการกระทำของจำเลยในทางหลวงสายที่ ๑ - ๒ ตามข้อเท็จจริงที่ศาลอุทธรณ์ฟังมานั้นเป็นความผิดตาม ก.ม.อาญา ม.๓๓๖(๑๓) หาเป็นความผิดตาม ก.ม.อาญา ม.๓๓๖(๒) ดังโจทก์ฟ้องไม่ คดีนี้ศาลชั้นต้นยกฟ้องโจทก์ตาม ม.๓๓๖(๑๓) โจทก์มิได้อุทธรณ์คดีเป็นอันยุติเพียงศาลชั้นต้น โจทก์จะฎีกาต่อมชห จำเลยตามมาตรานี้อีกไม่ได้ จึงพิพากษายืน.(ทรงนิติกรณ์-เลขวณิชธรรมวิทักษ์-ชวน สิงหลกะ)ศาลชั้นต้น - ศาลปากพนัง - นายขจร โรจนวิภาตศาลอุทธรณ์ - ศาลอุทธรณ์ - หลวงวุฒิธรรมเนติกแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่าจำเลยบังอาจขุดพื้นดินยกคันนาล้ำทางหลวงและขุดพื้นดินในถนนหลวงปลูกข้าวโดยไม่ได้รับอนุญาต และขุดพื้นดินในถนนหลวงปลูกข้าวโดยไม่ได้รับอนุญาต ขอให้ลงโทษตาม ก.ม.อาญา ม.๓๓๖(๒),(๑๓) ศาลชั้นต้นฟังว่าจำเลยทำผิดตามฟ้องซึ่งผิดตาม ม.๓๓๖(๒) หาเป็นผิดตาม ม.๓๓๖(๑๓) ไม่ปรับ ๑๒ บาท ลดตาม ม.๕๙ คงปรับ ๘ บาท จำเลยอุทธรณ์ฝ่ายเดียว ศาลอุทธรณ์ฟังเช่นศาลชั้นต้นแต่เห็นว่าการกระทำของจำเลยเป็นผิดตาม ม.๓๓๖(๑๓) ไม่ผิดตาม ม.๓๓๖(๒) เมื่อโจทก์ไม่อุทธรณ์จะลงโทษไม่ได้ เมื่อไม่ผิดตาม ม.๓๓๖(๒) ก็ไม่มีทางลงโทษจำเลย พิพากษากลับให้ยกฟ้อง โจทก์ฎีกาว่าการพื้นดินยกคันนารุกล้ำทางหลวงเป็นผิดตาม ม.๓๓๖(๒). และการพื้นดินปลูกข้าวปิดทางหลวงเป็นผิดตาม ม.๓๓๖(๑๓) แม้โจทก์ไม่อุทธรณ์ขึ้นมา ศาลก็ลงโทษจำเลยได้ ศาลฎีกาเห็นว่าการกระทำของจำเลยในทางหลวงสายที่ ๑ - ๒ ตามข้อเท็จจริงที่ศาลอุทธรณ์ฟังมานั้นเป็นความผิดตาม ก.ม.อาญา ม.๓๓๖(๑๓) หาเป็นความผิดตาม ก.ม.อาญา ม.๓๓๖(๒) ดังโจทก์ฟ้องไม่ คดีนี้ศาลชั้นต้นยกฟ้องโจทก์ตาม ม.๓๓๖(๑๓) โจทก์มิได้อุทธรณ์คดีเป็นอันยุติเพียงศาลชั้นต้น โจทก์จะฎีกาต่อมชห จำเลยตามมาตรานี้อีกไม่ได้ จึงพิพากษายืน. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 691/2499พนักงานอัยการประจำศาลจังหวัดปากพนังโจทก์นายขาบ ทองศรีเมืองจำเลย ป.อ. ม. 336 (2), ป.วิ.อ. ม. 222, ม. 195การที่ขุดพื้นดินยกคันนาล้ำทางหลวงย่อมเป็นความผิดตาม ม.336(13) หาใช่ตาม ม.336(2) ไม่ เมื่อศาลชั้นต้นยกฟ้องโจทก์ตามมาตราหนึ่งโจทก์มิได้อุทธรณ์คดีจึงเป็นอันยุติ โจทก์จะฎีกาต่อมาขอให้ลงโทษจำเลยตามมาตรานั้นหาได้ไม่.โจทก์ฟ้องว่าจำเลยบังอาจขุดพื้นดินยกคันนาล้ำทางหลวงและขุดพื้นดินในถนนหลวงปลูกข้าวโดยไม่ได้รับอนุญาต และขุดพื้นดินในถนนหลวงปลูกข้าวโดยไม่ได้รับอนุญาต ขอให้ลงโทษตาม ก.ม.อาญา ม.๓๓๖(๒),(๑๓) ศาลชั้นต้นฟังว่าจำเลยทำผิดตามฟ้องซึ่งผิดตาม ม.๓๓๖(๒) หาเป็นผิดตาม ม.๓๓๖(๑๓) ไม่ปรับ ๑๒ บาท ลดตาม ม.๕๙ คงปรับ ๘ บาท จำเลยอุทธรณ์ฝ่ายเดียว ศาลอุทธรณ์ฟังเช่นศาลชั้นต้นแต่เห็นว่าการกระทำของจำเลยเป็นผิดตาม ม.๓๓๖(๑๓) ไม่ผิดตาม ม.๓๓๖(๒) เมื่อโจทก์ไม่อุทธรณ์จะลงโทษไม่ได้ เมื่อไม่ผิดตาม ม.๓๓๖(๒) ก็ไม่มีทางลงโทษจำเลย พิพากษากลับให้ยกฟ้อง โจทก์ฎีกาว่าการพื้นดินยกคันนารุกล้ำทางหลวงเป็นผิดตาม ม.๓๓๖(๒). และการพื้นดินปลูกข้าวปิดทางหลวงเป็นผิดตาม ม.๓๓๖(๑๓) แม้โจทก์ไม่อุทธรณ์ขึ้นมา ศาลก็ลงโทษจำเลยได้ ศาลฎีกาเห็นว่าการกระทำของจำเลยในทางหลวงสายที่ ๑ - ๒ ตามข้อเท็จจริงที่ศาลอุทธรณ์ฟังมานั้นเป็นความผิดตาม ก.ม.อาญา ม.๓๓๖(๑๓) หาเป็นความผิดตาม ก.ม.อาญา ม.๓๓๖(๒) ดังโจทก์ฟ้องไม่ คดีนี้ศาลชั้นต้นยกฟ้องโจทก์ตาม ม.๓๓๖(๑๓) โจทก์มิได้อุทธรณ์คดีเป็นอันยุติเพียงศาลชั้นต้น โจทก์จะฎีกาต่อมชห จำเลยตามมาตรานี้อีกไม่ได้ จึงพิพากษายืน.(ทรงนิติกรณ์-เลขวณิชธรรมวิทักษ์-ชวน สิงหลกะ)ศาลชั้นต้น - ศาลปากพนัง - นายขจร โรจนวิภาตศาลอุทธรณ์ - ศาลอุทธรณ์ - หลวงวุฒิธรรมเนติกแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ