คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 159/2512หลักกฎหมาย: ผู้เสียหายจับกระบือไม่ได้.เพราะติดอยู่ในฝูงอื่นซึ่งอยู่บนเขาและเป็นทำเลเลี้ยงมิใช่เพริดไปจนพ้นการติดตาม. ดังนี้ ตามกฎหมายต้องถือว่าผู้เสียหายยังครอบครองกระบือตัวนั้นอยู่. เพราะผู้เสียหายยังไม่ได้สละการครอบครองกระบือตัวนั้น. การที่จำเลยยิงกระบือของผู้เสียหายตายและชำแหละเอาเนื้อกระบือไปโดยไม่ได้รับอนุญาตจากผู้เสียหาย.เป็นการเอาไปโดยทุจริต. เป็นการกระทำผิดฐานลักทรัพย์.ส่วนการที่จำเลยชำแหละเนื้อกระบือเอาไป. ก็เป็นการครอบครอง เพราะยึดถือเพื่อตน. แต่เป็นผลภายหลังการที่จำเลยลักกระบือนั้นแล้ว. ไม่เป็นความผิดฐานยักยอกทรัพย์ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 352 วรรคสอง.โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานยักยอกทรัพย์ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 352 วรรคสอง. เมื่อศาลเห็นว่าเป็นความผิดฐานลักทรัพย์. ข้อเท็จจริงที่ปรากฏในทางพิจารณาจึงไม่ใช่เรื่องที่โจทก์ประสงค์ให้ลงโทษ. ศาลจะลงโทษจำเลยไม่ได้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 192 วรรคสาม.โจทก์ฟ้องว่า จำเลยไล่ต้อนกระบือของผู้เสียหายซึ่งพลัดเพริดไปอยู่ในทำเลเลี้ยง ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา352 วรรค 2 จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นเห็นว่า ผู้เสียหายยังคงครอบครองกระบือตัวนั้นอยู่มิใช่เป็นทรัพย์ที่จำเลยจะยึดถือเอาได้ แล้วยักยอกเสียตามฟ้องข้อเท็จจริงที่ได้ความในทางพิจารณาจึงแตกต่างกับข้อเท็จจริงที่กล่าวในฟ้องในข้อสำคัญตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา192 วรรค 2 พิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกาว่า ผู้เสียหายสละการครอบครองแล้ว เมื่อจำเลยไล่ต้อนยิงกระบือจนตายแสดงเจตนาเป็นเจ้าของ ต้องถือว่าจำเลยได้ครอบครองกระบือนั้นอันเป็นความผิดฐานยักยอก ศาลฎีกาเห็นว่า การที่ผู้เสียหายปล่อยกระบือ 7 ตัวให้กินหญ้าผู้เสียหายต้อนเอากลับไปใช้งาน 6 ตัว เหลืออยู่แต่กระบือทองแดงตัวเดียวต้อนไม่ได้ เพราะติดอยู่ในกระบือฝูงอื่นซึ่งอยู่บนเขาและเป็นทำเลเลี้ยงนั้นเอง มิใช่จะเพริดไปจนพ้นจากการติดตามหากเป็นแต่ผู้เสียหายจับกระบือทองแดงไม่ได้เท่านั้น ดังนี้ตามกฎหมายต้องถือว่าผู้เสียหายยังครอบครองกระบือที่ผู้เสียหายยังจับไม่ได้อยู่ เพราะผู้เสียหายยังไม่ได้สละการครอบครองกระบือตัวนั้น การที่จำเลยยิงกระบือของผู้เสียหายตายและชำแหละเอาเนื้อกระบือไปโดยไม่ได้รับอนุญาตจากผู้เสียหาย เป็นการเอาไปโดยทุจริตจึงเป็นการกระทำผิดฐานลักทรัพย์ ไม่ใช่ความผิดฐานยักยอก ส่วนการที่จำเลยชำแหละเนื้อกระบือเอาไป ไม่เป็นความผิดฐานยักยอกทรัพย์ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 352 วรรค 2 ข้อเท็จจริงตามที่ปรากฏในการพิจารณาไม่ใช่เรื่องที่โจทก์ประสงค์ให้ลงโทษ ศาลจะลงโทษจำเลยไม่ได้ ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 192 วรรค 3 พิพากษายืน ยกฎีกาโจทก์. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 159/2512์ พนักงานอัยการ จังหวัด เลยโจทก์ย นาย อาจ เหมสุทธิ์จำเลย ป.อ. ม. 334, ม. 352 วรรคสอง ป.วิ.อ. ม. 192 วรรคสามผู้เสียหายจับกระบือไม่ได้.เพราะติดอยู่ในฝูงอื่นซึ่งอยู่บนเขาและเป็นทำเลเลี้ยงมิใช่เพริดไปจนพ้นการติดตาม. ดังนี้ ตามกฎหมายต้องถือว่าผู้เสียหายยังครอบครองกระบือตัวนั้นอยู่. เพราะผู้เสียหายยังไม่ได้สละการครอบครองกระบือตัวนั้น. การที่จำเลยยิงกระบือของผู้เสียหายตายและชำแหละเอาเนื้อกระบือไปโดยไม่ได้รับอนุญาตจากผู้เสียหาย.เป็นการเอาไปโดยทุจริต. เป็นการกระทำผิดฐานลักทรัพย์.ส่วนการที่จำเลยชำแหละเนื้อกระบือเอาไป. ก็เป็นการครอบครอง เพราะยึดถือเพื่อตน. แต่เป็นผลภายหลังการที่จำเลยลักกระบือนั้นแล้ว. ไม่เป็นความผิดฐานยักยอกทรัพย์ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 352 วรรคสอง.โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานยักยอกทรัพย์ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 352 วรรคสอง. เมื่อศาลเห็นว่าเป็นความผิดฐานลักทรัพย์. ข้อเท็จจริงที่ปรากฏในทางพิจารณาจึงไม่ใช่เรื่องที่โจทก์ประสงค์ให้ลงโทษ. ศาลจะลงโทษจำเลยไม่ได้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 192 วรรคสาม.โจทก์ฟ้องว่า จำเลยไล่ต้อนกระบือของผู้เสียหายซึ่งพลัดเพริดไปอยู่ในทำเลเลี้ยง ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา352 วรรค 2 จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นเห็นว่า ผู้เสียหายยังคงครอบครองกระบือตัวนั้นอยู่มิใช่เป็นทรัพย์ที่จำเลยจะยึดถือเอาได้ แล้วยักยอกเสียตามฟ้องข้อเท็จจริงที่ได้ความในทางพิจารณาจึงแตกต่างกับข้อเท็จจริงที่กล่าวในฟ้องในข้อสำคัญตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา192 วรรค 2 พิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกาว่า ผู้เสียหายสละการครอบครองแล้ว เมื่อจำเลยไล่ต้อนยิงกระบือจนตายแสดงเจตนาเป็นเจ้าของ ต้องถือว่าจำเลยได้ครอบครองกระบือนั้นอันเป็นความผิดฐานยักยอก ศาลฎีกาเห็นว่า การที่ผู้เสียหายปล่อยกระบือ 7 ตัวให้กินหญ้าผู้เสียหายต้อนเอากลับไปใช้งาน 6 ตัว เหลืออยู่แต่กระบือทองแดงตัวเดียวต้อนไม่ได้ เพราะติดอยู่ในกระบือฝูงอื่นซึ่งอยู่บนเขาและเป็นทำเลเลี้ยงนั้นเอง มิใช่จะเพริดไปจนพ้นจากการติดตามหากเป็นแต่ผู้เสียหายจับกระบือทองแดงไม่ได้เท่านั้น ดังนี้ตามกฎหมายต้องถือว่าผู้เสียหายยังครอบครองกระบือที่ผู้เสียหายยังจับไม่ได้อยู่ เพราะผู้เสียหายยังไม่ได้สละการครอบครองกระบือตัวนั้น การที่จำเลยยิงกระบือของผู้เสียหายตายและชำแหละเอาเนื้อกระบือไปโดยไม่ได้รับอนุญาตจากผู้เสียหาย เป็นการเอาไปโดยทุจริตจึงเป็นการกระทำผิดฐานลักทรัพย์ ไม่ใช่ความผิดฐานยักยอก ส่วนการที่จำเลยชำแหละเนื้อกระบือเอาไป ไม่เป็นความผิดฐานยักยอกทรัพย์ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 352 วรรค 2 ข้อเท็จจริงตามที่ปรากฏในการพิจารณาไม่ใช่เรื่องที่โจทก์ประสงค์ให้ลงโทษ ศาลจะลงโทษจำเลยไม่ได้ ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 192 วรรค 3 พิพากษายืน ยกฎีกาโจทก์.(ชิต บุณยประภัศร-แถม สิริสาลี-โชค จารุจินดา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยไล่ต้อนกระบือของผู้เสียหายซึ่งพลัดเพริดไปอยู่ในทำเลเลี้ยง ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา352 วรรค 2 จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นเห็นว่า ผู้เสียหายยังคงครอบครองกระบือตัวนั้นอยู่มิใช่เป็นทรัพย์ที่จำเลยจะยึดถือเอาได้ แล้วยักยอกเสียตามฟ้องข้อเท็จจริงที่ได้ความในทางพิจารณาจึงแตกต่างกับข้อเท็จจริงที่กล่าวในฟ้องในข้อสำคัญตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา192 วรรค 2 พิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกาว่า ผู้เสียหายสละการครอบครองแล้ว เมื่อจำเลยไล่ต้อนยิงกระบือจนตายแสดงเจตนาเป็นเจ้าของ ต้องถือว่าจำเลยได้ครอบครองกระบือนั้นอันเป็นความผิดฐานยักยอก ศาลฎีกาเห็นว่า การที่ผู้เสียหายปล่อยกระบือ 7 ตัวให้กินหญ้าผู้เสียหายต้อนเอากลับไปใช้งาน 6 ตัว เหลืออยู่แต่กระบือทองแดงตัวเดียวต้อนไม่ได้ เพราะติดอยู่ในกระบือฝูงอื่นซึ่งอยู่บนเขาและเป็นทำเลเลี้ยงนั้นเอง มิใช่จะเพริดไปจนพ้นจากการติดตามหากเป็นแต่ผู้เสียหายจับกระบือทองแดงไม่ได้เท่านั้น ดังนี้ตามกฎหมายต้องถือว่าผู้เสียหายยังครอบครองกระบือที่ผู้เสียหายยังจับไม่ได้อยู่ เพราะผู้เสียหายยังไม่ได้สละการครอบครองกระบือตัวนั้น การที่จำเลยยิงกระบือของผู้เสียหายตายและชำแหละเอาเนื้อกระบือไปโดยไม่ได้รับอนุญาตจากผู้เสียหาย เป็นการเอาไปโดยทุจริตจึงเป็นการกระทำผิดฐานลักทรัพย์ ไม่ใช่ความผิดฐานยักยอก ส่วนการที่จำเลยชำแหละเนื้อกระบือเอาไป ไม่เป็นความผิดฐานยักยอกทรัพย์ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 352 วรรค 2 ข้อเท็จจริงตามที่ปรากฏในการพิจารณาไม่ใช่เรื่องที่โจทก์ประสงค์ให้ลงโทษ ศาลจะลงโทษจำเลยไม่ได้ ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 192 วรรค 3 พิพากษายืน ยกฎีกาโจทก์. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 159/2512์ พนักงานอัยการ จังหวัด เลยโจทก์ย นาย อาจ เหมสุทธิ์จำเลย ป.อ. ม. 334, ม. 352 วรรคสอง ป.วิ.อ. ม. 192 วรรคสามผู้เสียหายจับกระบือไม่ได้.เพราะติดอยู่ในฝูงอื่นซึ่งอยู่บนเขาและเป็นทำเลเลี้ยงมิใช่เพริดไปจนพ้นการติดตาม. ดังนี้ ตามกฎหมายต้องถือว่าผู้เสียหายยังครอบครองกระบือตัวนั้นอยู่. เพราะผู้เสียหายยังไม่ได้สละการครอบครองกระบือตัวนั้น. การที่จำเลยยิงกระบือของผู้เสียหายตายและชำแหละเอาเนื้อกระบือไปโดยไม่ได้รับอนุญาตจากผู้เสียหาย.เป็นการเอาไปโดยทุจริต. เป็นการกระทำผิดฐานลักทรัพย์.ส่วนการที่จำเลยชำแหละเนื้อกระบือเอาไป. ก็เป็นการครอบครอง เพราะยึดถือเพื่อตน. แต่เป็นผลภายหลังการที่จำเลยลักกระบือนั้นแล้ว. ไม่เป็นความผิดฐานยักยอกทรัพย์ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 352 วรรคสอง.โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานยักยอกทรัพย์ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 352 วรรคสอง. เมื่อศาลเห็นว่าเป็นความผิดฐานลักทรัพย์. ข้อเท็จจริงที่ปรากฏในทางพิจารณาจึงไม่ใช่เรื่องที่โจทก์ประสงค์ให้ลงโทษ. ศาลจะลงโทษจำเลยไม่ได้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 192 วรรคสาม.โจทก์ฟ้องว่า จำเลยไล่ต้อนกระบือของผู้เสียหายซึ่งพลัดเพริดไปอยู่ในทำเลเลี้ยง ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา352 วรรค 2 จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นเห็นว่า ผู้เสียหายยังคงครอบครองกระบือตัวนั้นอยู่มิใช่เป็นทรัพย์ที่จำเลยจะยึดถือเอาได้ แล้วยักยอกเสียตามฟ้องข้อเท็จจริงที่ได้ความในทางพิจารณาจึงแตกต่างกับข้อเท็จจริงที่กล่าวในฟ้องในข้อสำคัญตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา192 วรรค 2 พิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกาว่า ผู้เสียหายสละการครอบครองแล้ว เมื่อจำเลยไล่ต้อนยิงกระบือจนตายแสดงเจตนาเป็นเจ้าของ ต้องถือว่าจำเลยได้ครอบครองกระบือนั้นอันเป็นความผิดฐานยักยอก ศาลฎีกาเห็นว่า การที่ผู้เสียหายปล่อยกระบือ 7 ตัวให้กินหญ้าผู้เสียหายต้อนเอากลับไปใช้งาน 6 ตัว เหลืออยู่แต่กระบือทองแดงตัวเดียวต้อนไม่ได้ เพราะติดอยู่ในกระบือฝูงอื่นซึ่งอยู่บนเขาและเป็นทำเลเลี้ยงนั้นเอง มิใช่จะเพริดไปจนพ้นจากการติดตามหากเป็นแต่ผู้เสียหายจับกระบือทองแดงไม่ได้เท่านั้น ดังนี้ตามกฎหมายต้องถือว่าผู้เสียหายยังครอบครองกระบือที่ผู้เสียหายยังจับไม่ได้อยู่ เพราะผู้เสียหายยังไม่ได้สละการครอบครองกระบือตัวนั้น การที่จำเลยยิงกระบือของผู้เสียหายตายและชำแหละเอาเนื้อกระบือไปโดยไม่ได้รับอนุญาตจากผู้เสียหาย เป็นการเอาไปโดยทุจริตจึงเป็นการกระทำผิดฐานลักทรัพย์ ไม่ใช่ความผิดฐานยักยอก ส่วนการที่จำเลยชำแหละเนื้อกระบือเอาไป ไม่เป็นความผิดฐานยักยอกทรัพย์ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 352 วรรค 2 ข้อเท็จจริงตามที่ปรากฏในการพิจารณาไม่ใช่เรื่องที่โจทก์ประสงค์ให้ลงโทษ ศาลจะลงโทษจำเลยไม่ได้ ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 192 วรรค 3 พิพากษายืน ยกฎีกาโจทก์.(ชิต บุณยประภัศร-แถม สิริสาลี-โชค จารุจินดา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ