ระเบียบ ก.ศป. ว่าด้วยวิธีการสอบสวนและสิทธิของข้าราชการตุลาการศาลปกครองซึ่งถูกกล่าวหาว่ามีเหตุให้ต้องพ้นจากตําแหน่งหรือกระทําผิดวินัยพ.ศ. ๒๕๖๒ อาศัยอํานาจตามความในมาตรา ๒๓/๑ วรรคสอง แห่งพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง พ.ศ. ๒๕๔๒ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง (ฉบับที่ ๙) พ.ศ. ๒๕๖๐ และมาตรา ๒๔ วรรคห้า แห่งพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง พ.ศ. ๒๕๔๒ ก.ศป. โดยความเห็นชอบของที่ประชุมใหญ่ตุลาการในศาลปกครองสูงสุดออกระเบียบไว้ ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ ระเบียบนี้เรียกว่า "ระเบียบ ก.ศป. ว่าด้วยวิธีการสอบสวนและสิทธิของข้าราชการตุลาการศาลปกครอง ซึ่งถูกกล่าวหาว่ามีเหตุให้ต้องพ้นจากตําแหน่งหรือกระทําผิดวินัย พ.ศ. ๒๕๖๒"ข้อ ๒ ระเบียบนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปข้อ ๓ ให้ยกเลิก(๑) ระเบียบ ก.ศป. ว่าด้วยวิธีการสอบสวนและสิทธิของตุลาการศาลปกครองซึ่งถูกกล่าวหาว่ามีเหตุให้ต้องพ้นจากตําแหน่ง พ.ศ. ๒๕๔๔(๒) ระเบียบ ก.ศป. ว่าด้วยวิธีการสอบสวนและสิทธิของตุลาการศาลปกครองซึ่งถูกกล่าวหาว่ามีเหตุให้ต้องพ้นจากตําแหน่ง (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๕๘ข้อ ๔ เมื่อมีการกล่าวหาข้าราชการตุลาการศาลปกครองว่ามีกรณีดังต่อไปนี้ ให้ดําเนินการพิจารณา ตามวิธีการที่กําหนดไว้ในระเบียบนี้(๑) ปฏิบัติหน้าที่บกพร่องอย่างร้ายแรงหรือประพฤติตนไม่สมควรตามที่กําหนดในประกาศ ก.ศป. ว่าด้วยวินัยแห่งการเป็นข้าราชการตุลาการศาลปกครอง(๒) หย่อนความสามารถในอันที่จะปฏิบัติหน้าที่ราชการ หรือเจ็บป่วยไม่อาจปฏิบัติหน้าที่ราชการได้ โดยสม่ําเสมอแต่ไม่ถึงเหตุทุพพลภาพ ตามมาตรา ๒๒ วรรคสอง (๒)(๓) ขาดคุณสมบัติของการจะได้รับแต่งตั้งเป็นตุลาการในศาลปกครองสูงสุด หรือตุลาการในศาลปกครองชั้นต้น ตามมาตรา ๑๓ หรือมาตรา ๑๘ วรรคหนึ่ง แล้วแต่กรณี(๔) มีลักษณะต้องห้ามในขณะดํารงตําแหน่งเป็นตุลาการในศาลปกครองสูงสุด หรือตุลาการในศาลปกครองชั้นต้น ตามมาตรา ๑๔ หรือมาตรา ๑๘ วรรคสอง แล้วแต่กรณี(๕) เป็นคนวิกลจริตหรือจิตฟั่นเฟือนไม่สมประกอบ หรือเป็นโรคหรือมีกายหรือจิตใจไม่เหมาะสมที่จะเป็นตุลาการศาลปกครองตามประกาศ ก.ศป. ที่ออกตามความในมาตรา ๒๑ วรรคหนึ่ง (๖) หรือ (๗)(๖) ทุจริตต่อหน้าที่ราชการ(๗) กระทําผิดวินัยตามที่กําหนดในประกาศ ก.ศป. ว่าด้วยวินัยแห่งการเป็นข้าราชการตุลาการศาลปกครองข้อ ๕ ให้ ก.ศป. แต่งตั้งคณะอนุกรรมการตุลาการศาลปกครองขึ้นคณะหนึ่ง ประกอบด้วยตุลาการ ในศาลปกครองสูงสุดซึ่งดํารงตําแหน่งไม่ต่ํากว่าตุลาการหัวหน้าคณะศาลปกครองสูงสุดคนหนึ่ง เป็นประธานอนุกรรมการ ตุลาการในศาลปกครองสูงสุดจํานวนสองคน และตุลาการในศาลปกครอง ชั้นต้นจํานวนสองคน เป็นอนุกรรมการมีอํานาจหน้าที่พิจารณากลั่นกรองเรื่องที่มีการกล่าวหาข้าราชการ ตุลาการศาลปกครองให้คณะอนุกรรมการตามวรรคหนึ่งอยู่ในตําแหน่งคราวละสองปีนับแต่วันที่ได้รับแต่งตั้งข้อ ๖ มื่อข้าราชการตุลาการศาลปกครองผู้ใดถูกกล่าวหา ให้ผู้อํานวยการหลักสูตรการฝึกอบรมตุลาการ ประจําศาลปกครองชั้นต้น อธิบดีศาลปกครองชั้นต้น ประธานศาลปกครองสูงสุด หรือประธานกรรมการตุลาการศาลปกครอง แล้วแต่กรณี ซึ่งได้รับเรื่องที่กล่าวหา ส่งเรื่องที่กล่าวหานั้น ให้คณะอนุกรรมการตุลาการ ศาลปกครองตามข้อ ๕ พิจารณาและเสนอความเห็นต่อ ก.ศป. ว่าเรื่องที่กล่าวหานั้นเป็นการกล่าวหา ว่าข้าราชการตุลาการศาลปกครองมีกรณีตามข้อ ๔ หรือไม่ในกรณีที่ ก.ศป. เห็นว่าเรื่องที่กล่าวหาเป็นการกล่าวหาว่าข้าราชการตุลาการศาลปกครองมีกรณีตามข้อ ๔ ให้ ก.ศป. ส่งเรื่องที่กล่าวหาให้ข้าราชการตุลาการศาลปกครองดังต่อไปนี้ดําเนินการสอบข้อเท็จจริง ในเบื้องต้นโดยมิชักช้า(๑) ผู้อํานวยการหลักสูตรฝึกอบรมตุลาการประจําศาลปกครองชั้นต้น ในกรณีผู้ถูกกล่าวหาเป็นตุลาการ ประจําศาลปกครองชั้นต้น(๒) อธิบดีศาลปกครองชั้นต้นของแต่ละศาล ในกรณีผู้ถูกกล่าวหาเป็นตุลาการในศาลปกครองชั้นต้นในศาลนั้น(๓) ประธานศาลปกครองสูงสุด ในกรณีผู้ถูกกล่าวหาเป็นอธิบดีศาลปกครองชั้นต้น หรือตุลาการในศาลปกครองสูงสุด หรือตุลาการศาลปกครองที่ปฏิบัติหน้าที่ในศาลปกครองสูงสุดในการสอบข้อเท็จจริงในเบื้องต้นจะให้ผู้กล่าวหาหรือผู้ที่เกี่ยวข้องชี้แจงเรื่องราวเป็นหนังสือ หรือโดยบันทึกเรื่องราวและความเห็น หรือโดยตั้งคณะบุคคลขึ้นสอบข้อเท็จจริงในเบื้องต้นก็ได้ให้ข้าราชการตุลาการศาลปกครองตามวรรคสองรายงานผลการสอบข้อเท็จจริงในเบื้องต้นพร้อมความเห็นต่อ ก.ศป. เพื่อพิจารณาให้นําความในวรรคหนึ่ง วรรคสอง วรรคสาม และวรรคสี่ มาใช้บังคับกับกรณีที่ผู้อํานวยการหลักสูต รฝึกอบรมตุลาการประจําศาลปกครองชั้นต้น อธิบดีศาลปกครองชั้นต้นของแต่ละศาลมีเหตุอันควรสงสัย โดยมีหลักฐานตามสมควรว่า ตุลาการประจําศาลปกครองชั้นต้น หรือตุลาการในศาลปกครองชั้นต้นในศาลนั้น แล้วแต่กรณี มีกรณีตามข้อ ๔ หรือกรณีที่ประธานศาลปกครองสูงสุดมีเหตุอันควรสงสัยโดยมีหลักฐาน ตามสมควรว่าอธิบดีศาลปกครองชั้นต้นหรือตุลาการในศาลปกครองสูงสุด หรือตุลาการศาลปกครองที่ ปฏิบัติหน้าที่ในศาลปกครองสูงสุดมีกรณีตามข้อ ๔ หรือกรณีที่ ก.ศป. มีเหตุอันควรสงสัยโดยมีหลักฐาน ตามสมควรว่าประธานศาลปกครองสูงสุดมีกรณีตามข้อ ๔ ด้วย โดยอนุโลมก.ศป. อาจมีมติให้สอบข้อเท็จจริงในเบื้องต้นเพิ่มเติมได้ตามความจําเป็น หากเห็นว่าการสอบข้อเท็จจริงนั้น ยังไม่สมบูรณ์ เพื่อให้ได้ความจริงและเป็นธรรมโดยมิชักช้า และให้เสนอ ก.ศป. พิจารณาต่อไปข้อ ๗ ในกรณีผู้ถูกกล่าวหาเป็นประธานศาลปกครองสูงสุด และ ก.ศป. เห็นว่าเป็นการกล่าวหาว่าประธานศาลปกครองสูงสุดมีกรณีตามข้อ ๔ ให้ ก.ศป. แต่งตั้งคณะกรรมการขึ้นคณะหนึ่งประกอบด้วยตุลาการในศาลปกครองสูงสุดจํานวนสามคน เพื่อดําเนินการสอบข้อเท็จจริงในเบื้องต้นโดยมิชักช้า และเมื่อได้สอบข้อเท็จจริงแล้วเสร็จ ให้รายงานผลการสอบข้อเท็จจริงในเบื้องต้นพร้อมความเห็นให้ ก.ศป. พิจารณาต่อไปให้นําความในวรรคสามและวรรคหกของข้อ ๖ มาใช้บังคับด้วยโดยอนุโลมข้อ ๘ ในกรณีที่ ก.ศป. เห็นว่ามีมูลควรกล่าวหาว่าข้าราชการตุลาการศาลปกครอง มีกรณีตามข้อ ๔ (๑) (๒) (๓) (๔) (๕) (๖) หรือกระทําผิดวินัยอย่างร้ายแรงตามที่กําหนดในประกาศ ก.ศป. ว่าด้วยวินัยแห่งการเป็นข้าราชการตุลาการศาลปกครอง ให้ ก.ศป. แต่งตั้งคณะกรรมการ สอบสวน ประกอบด้วยบุคคลดังต่อไปนี้(๑) ในกรณีที่ตุลาการประจําศาลปกครองชั้นต้นถูกกล่าวหา ให้คณะกรรมการสอบสวน ประกอบด้วยตุลาการในศาลปกครองชั้นต้นที่ ก.ศป. แต่งตั้งคนหนึ่งเป็นประธานกรรมการ ตุลาการ ในศาลปกครองชั้นต้นที่ ก.ศป. แต่งตั้งจํานวนสามคน และเลขาธิการคณะกรรมการข้าราชการพลเรือน หรือรองเลขาธิการคณะกรรมการข้าราชการพลเรือนที่เลขาธิการคณะกรรมการข้าราชการพลเรือน มอบหมายจํานวนหนึ่งคน เป็นกรรมการ(๒) ในกรณีที่ตุลาการในศาลปกครองชั้นต้นถูกกล่าวหา ให้คณะกรรมการสอบสวน ประกอบด้วยตุลาการในศาลปกครองชั้นต้นซึ่งดํารงตําแหน่งไม่ต่ํากว่าข้าราชการตุลาการศาลปกครอง ผู้ถูกกล่าวหาที่ ก.ศป. แต่งตั้งคนหนึ่งเป็นประธานกรรมการ ตุลาการในศาลปกครองชั้นต้นที่ ก.ศป. แต่งตั้งจํานวนสามคน และเลขาธิการคณะกรรมการข้าราชการพลเรือนหรือรองเลขาธิการคณะกรรมการ ข้าราชการพลเรือนที่เลขาธิการคณะกรรมการข้าราชการพลเรือนมอบหมายจํานวนหนึ่งคน เป็นกรรมการ(๓) ในกรณีที่อธิบดีศาลปกครองชั้นต้นถูกกล่าวหา ให้คณะกรรมการสอบสวนประกอบด้วย ตุลาการในศาลปกครองสูงสุดที่ ก.ศป. แต่งตั้งคนหนึ่งเป็นประธานกรรมการ ตุลาการในศาลปกครอง ชั้นต้นที่ ก.ศป. แต่งตั้งจํานวนสามคน และเลขาธิการคณะกรรมการข้าราชการพลเรือนหรือรองเลขาธิการ คณะกรรมการข้าราชการพลเรือนที่เลขาธิการคณะกรรมการข้าราชการพลเรือนมอบหมายจํานวนหนึ่งคน เป็นกรรมการ(๔) ในกรณีที่ตุลาการในศาลปกครองสูงสุดถูกกล่าวหา ให้คณะกรรมการสอบสวน ประกอบด้วยตุลาการในศาลปกครองสูงสุดซึ่งดํารงตําแหน่งไม่ต่ํากว่าข้าราชการตุลาการศาลปกครอง ผู้ถูกกล่าวหาที่ ก.ศป. แต่งตั้งคนหนึ่งเป็นประธานกรรมการ ตุลาการในศาลปกครองสูงสุดที่ ก.ศป. แต่งตั้งจํานวนสามคน และเลขาธิการคณะกรรมการข้าราชการพลเรือนหรือรองเลขาธิการคณะกรรมการ ข้าราชการพลเรือนที่เลขาธิการคณะกรรมการข้าราชการพลเรือนมอบหมายจํานวนหนึ่งคน เป็นกรรมการ(๕) ในกรณีที่ประธานศาลปกครองสูงสุด รองประธานศาลปกครองสูงสุด หรือประธาน แผนกคดีในศาลปกครองสูงสุดถูกกล่าวหา ให้คณะกรรมการสอบสวนประกอบด้วยตุลาการใน ศาลปกครองสูงสุด ซึ่งดํารงตําแหน่งไม่ต่ํากว่าตุลาการหัวหน้าคณะศาลปกครองสูงสุดที่ ก.ศป. แต่งตั้งคนหนึ่ง เป็นประธานกรรมการ ตุลาการในศาลปกครองสูงสุด ซึ่งดํารงตําแหน่งไม่ต่ํากว่าตุลาการหัวหน้าคณะ ศาลปกครองสูงสุดที่ ก.ศป. แต่งตั้งจํานวนสามคน และเลขาธิการคณะกรรมการข้าราชการพลเรือนหรือ รองเลขาธิการคณะกรรมการข้าราชการพลเรือนที่เลขาธิการคณะกรรมการข้าราชการพลเรือนมอบหมาย จํานวนหนึ่งคน เป็นกรรมการ ในกรณีที่ไม่มีผู้ดํารงตําแหน่งที่จะแต่งตั้งเป็นกรรมการครบตามจํานวน หรือ มีแต่ไม่อาจปฏิบัติหน้าที่ได้ ให้ ก.ศป. แต่งตั้งผู้ดํารงตําแหน่งตุลาการศาลปกครองสูงสุด เป็นกรรมการแทน ตามจํานวนที่ขาดทั้งนี้ ให้แต่งตั้งกรรมการซึ่งเป็นตุลาการศาลปกครองตาม (๑) (๒) (๓) (๔) หรือ (๕) แล้วแต่กรณี ทําหน้าที่เป็นเลขานุการของคณะกรรมการสอบสวน และแต่งตั้งข้าราชการฝ่ายศาลปกครอง จํานวนไม่เกินสองคนเป็นผู้ช่วยเลขานุการด้วยคําสั่งแต่งตั้งคณะกรรมการสอบสวนตามวรรคหนึ่ง ให้เป็นไปตามแบบ สส. ๑ ท้ายระเบียบนี้ข้อ ๙ ในกรณีที่ ก.ศป. เห็นว่ามีมูลควรกล่าวหาว่าข้าราชการตุลาการศาลปกครองกระทํา ผิดวินัยไม่ถึงขั้นจะต้องให้ออกหรือไล่ออก ให้ ก.ศป. แต่งตั้งคณะกรรมการสอบสวน ประกอบด้วยบุคคล ดังต่อไปนี้(๑) ในกรณีที่ตุลาการประจําศาลปกครองชั้นต้นถูกกล่าวหา ให้คณะกรรมการสอบสวน ประกอบด้วยตุลาการในศาลปกครองชั้นต้นที่ ก.ศป. แต่งตั้งคนหนึ่งเป็นประธานกรรมการ ตุลาการ ในศาลปกครองชั้นต้นที่ ก.ศป. แต่งตั้งจํานวนสองคน เป็นกรรมการ(๒) ในกรณีที่ตุลาการในศาลปกครองชั้นต้นถูกกล่าวหา ให้คณะกรรมการสอบสวน ประกอบด้วยตุลาการในศาลปกครองชั้นต้นซึ่งดํารงตําแหน่งไม่ต่ํากว่าข้าราชการตุลาการศาลปกครอง ผู้ถูกกล่าวหาที่ ก.ศป. แต่งตั้งคนหนึ่งเป็นประธานกรรมการ ตุลาการในศาลปกครองชั้นต้นที่ ก.ศป. แต่งตั้งจํานวนสองคน เป็นกรรมการ(๓) ในกรณีที่อธิบดีศาลปกครองชั้นต้นถูกกล่าวหา ให้คณะกรรมการสอบสวนประกอบด้วย ตุลาการในศาลปกครองสูงสุดที่ ก.ศป. แต่งตั้งคนหนึ่งเป็นประธานกรรมการ ตุลาการในศาลปกครองชั้นต้น ที่ ก.ศป. แต่งตั้งจํานวนสองคน เป็นกรรมการ(๔) ในกรณีที่ตุลาการในศาลปกครองสูงสุดถูกกล่าวหา ให้คณะกรรมการสอบสวน ประกอบด้วยตุลาการในศาลปกครองสูงสุดซึ่งดํารงตําแหน่งไม่ต่ํากว่าข้าราชการตุลาการศาลปกครอง ผู้ถูกกล่าวหาที่ ก.ศป. แต่งตั้งคนหนึ่งเป็นประธานกรรมการ ตุลาการในศาลปกครองสูงสุดที่ ก.ศป. แต่งตั้งจํานวนสองคน เป็นกรรมการ(๕) ในกรณีที่ประธานศาลปกครองสูงสุด รองประธานศาลปกครองสูงสุด หรือประธาน แผนกคดีในศาลปกครองสูงสุดถูกกล่าวหา ให้คณะกรรมการสอบสวนประกอบด้วยตุลาการ ในศาลปกครองสูงสุดซึ่งดํารงตําแหน่งไม่ต่ํากว่าตุลาการหัวหน้าคณะศาลปกครองสูงสุดที่ ก.ศป. แต่งตั้งคนหนึ่งเป็นประธาน กรรมการ ตุลาการในศาลปกครองสูงสุด ซึ่งดํารงตําแหน่งไม่ต่ํากว่าตุลาการหัวหน้าคณะ ศาลปกครองสูงสุดที่ ก.ศป. แต่งตั้งจํานวนสี่คน เป็นกรรมการ ในกรณีที่ไม่มีผู้ดํารงตําแหน่งที่จะแต่งตั้ง เป็นกรรมการครบตามจํานวน หรือมีแต่ไม่อาจปฏิบัติหน้าที่ได้ ให้ ก.ศป. แต่งตั้งผู้ดํารงตําแหน่งตุลาการ ศาลปกครองสูงสุด เป็นกรรมการแทนตามจํานวนที่ขาดทั้งนี้ ให้แต่งตั้งกรรมการตาม (๑) (๒) (๓) (๔) หรือ (๕) แล้วแต่กรณี ทําหน้าที่เป็นเลขานุการของคณะกรรมการสอบสวน และแต่งตั้งข้าราชการฝ่ายศาลปกครองจํานวนไม่เกินสองคนเป็นผู้ช่วยเลขานุการด้วยคําสั่งแต่งตั้งคณะกรรมการสอบสวนตามวรรคหนึ่ง ให้เป็นไปตามแบบ สส. ๒ ท้ายระเบียบนี้ข้อ ๑๐ ในกรณีที่กรรมการสอบสวนในคณะกรรมการสอบสวนตามข้อ ๘ หรือข้อ ๙ พ้นจากตําแหน่ง หรือไม่อาจ ปฏิบัติหน้าที่ได้ ให้ ก.ศป. มีคําสั่งแต่งตั้งบุคคลอื่นที่มีคุณสมบัติตามข้อ ๘ หรือข้อ ๙ แล้วแต่กรณี เป็นกรรมการแทน และให้แจ้งคําสั่งตามวิธีการที่กําหนดในข้อ ๑๑ ทั้งนี้ ไม่กระทบกระเทือนถึงการสอบสวนที่ได้กระทําไปแล้วข้อ ๑๑ ให้คณะกรรมการสอบสวนมีหนังสือแจ้งคําสั่งแต่งตั้งคณะกรรมการสอบสวนให้ผู้ถูกกล่าวหาทราบโดยเร็ว โดยให้ผู้ถูกกล่าวหาลงลายมือชื่อและวันที่รับทราบไว้เป็นหลักฐานในการนี้ ให้มอบสําเนาคําสั่ง ให้ผู้ถูกกล่าวหาหนึ่งฉบับด้วยในกรณีที่ผู้ถูกกล่าวหาไม่ยอมรับทราบคําสั่งหรือไม่อาจแจ้งให้ผู้ถูกกล่าวหาทราบได้ ให้คณะกรรมการสอบสวนบันทึกไว้เป็นลายลักษณ์อักษรข้อ ๑๒ การประชุมคณะกรรมการสอบสวนตามข้อ ๘ หรือข้อ ๙ ต้องมีกรรมการมาประชุมไม่น้อยกว่ากึ่งหนึ่งของจํานวนกรรมการทั้งหมด จึงจะเป็นองค์ประชุมถ้าประธานกรรมการไม่มาประชุมหรือไม่อาจปฏิบัติหน้าที่ได้ ให้ที่ประชุมเลือกกรรมการคนหนึ่งเป็นประธาน ในที่ประชุมการลงมติของที่ประชุมให้ถือเสียงข้างมาก กรรมการคนหนึ่งให้มีหนึ่งเสียงในการลงคะแนนและห้ามมิให้งด ออกเสียง ถ้าคะแนนเสียงเท่ากันให้ประธานในที่ประชุมออกเสียงเพิ่มขึ้นอีกเสียงหนึ่งเป็นเสียงชี้ขาดข้อ ๑๓ ผู้ถูกกล่าวหามีสิทธิคัดค้านกรรมการสอบสวน ถ้าผู้นั้นมีเหตุอย่างหนึ่งอย่างใด ดังต่อไปนี้(๑) รู้เห็นเหตุการณ์ในขณะผู้ถูกกล่าวหากระทําการตามเรื่องที่ถูกกล่าวหา(๒) มีประโยชน์ได้เสียในเรื่องที่สอบสวน(๓) มีสาเหตุโกรธเคืองกับผู้ถูกกล่าวหา(๔) เป็นผู้กล่าวหา หรือเป็นเจ้าหนี้หรือลูกหนี้ของผู้ถูกกล่าวหา(๕) เป็นคู่หมั้น คู่สมรส หรือบุพการีหรือผู้สืบสันดานไม่ว่าชั้นใด ๆ หรือเป็นพี่น้องหรือลูกพี่ลูกน้องนับได้ เพียงภายในสามชั้น หรือเป็นญาติเกี่ยวพันทางแต่งงานนับได้เพียงสองชั้นของผู้กล่าวหา(๖) มีเหตุอื่นซึ่งอาจทําให้การสอบสวนไม่เป็นกลางหรือเสียความเป็นธรรมการคัดค้านกรรมการสอบสวนต้องทําเป็นหนังสือยื่นต่อ ก.ศป. ภายในเจ็ดวันนับแต่วันที่ทราบหรือถือว่าทราบ คําสั่งแต่งตั้งคณะกรรมการสอบสวนหรือนับแต่วันที่ทราบว่ามีเหตุคัดค้านตามวรรคหนึ่งโดยหนังสือคัดค้านต้องแสดงข้อเท็จจริงหรือพฤติการณ์ที่เป็นเหตุแห่งการคัดค้านตามที่กําหนดในวรรคหนึ่งในกรณีที่ ก.ศป. เห็นว่าการคัดค้านไม่เป็นไปตามเงื่อนไขที่กําหนดไว้ในวรรคสอง ให้ ก.ศป. สั่งไม่รับคําคัดค้านและแจ้งคําสั่งให้ผู้คัดค้านทราบ แต่ถ้าเห็นว่าการคัดค้านเป็นไปตามเงื่อนไขที่กําหนดไว้ในวรรคสอง ให้ส่งสําเนาหนังสือคัดค้านไปให้ผู้ถูกคัดค้านและประธานกรรมการสอบสวนเพื่อทราบและเก็บรวบรวมไว้ในสํานวนการสอบสวน โดยต้องให้โอกาสผู้ถูกคัดค้านได้ชี้แจงเป็นหนังสือต่อ ก.ศป. ภายในเจ็ดวันนับแต่วันที่ได้รับสําเนาหนังสือคัดค้าน ในการนี้ ผู้ถูกคัดค้านต้องหยุดปฏิบัติหน้าที่กรรมการสอบสวนตั้งแต่วันที่ได้รับสําเนาหนังสือคัดค้านในกรณีที่ ก.ศป. เห็นว่าคําคัดค้านไม่มีเหตุผลพอรับฟังได้ ให้สั่งยกคําคัดค้าน แต่ถ้าเห็นว่าคําคัดค้านมีเหตุผล รับฟังได้ ให้สั่งให้ผู้ถูกคัดค้านพ้นจากการเป็นกรรมการสอบสวนและสั่งแต่งตั้งกรรมการสอบสวนคนใหม่ เข้าทําหน้าที่แทนให้ครบจํานวนตามที่กําหนดไว้ในข้อ ๘ หรือข้อ ๙ แล้วแต่กรณี และให้แจ้งคําสั่งตามวิธีการ ที่กําหนดในข้อ ๑๑การพ้นจากการเป็นกรรมการสอบสวน ไม่กระทบกระเทือนถึงการสอบสวนที่ได้กระทําไปแล้วข้อ ๑๔ ในกรณีที่ผู้ได้รับแต่งตั้งเป็นกรรมการสอบสวนผู้ใดเห็นว่าตนมีเหตุอันอาจถูกคัดค้านตามข้อ ๑๓ วรรคหนึ่ง ให้ผู้นั้นรายงานต่อ ก.ศป. และให้นําข้อ ๑๓ วรรคสาม วรรคสี่ และวรรคห้า มาใช้บังคับโดยอนุโลมข้อ ๑๕ ให้คณะกรรมการสอบสวนดําเนินการสอบสวนให้เสร็จโดยเร็ว แต่ต้องไม่เกินหกสิบวันนับแต่วันที่ ประธานกรรมการสอบสวนได้รับแจ้งคําสั่งแต่งตั้ง ถ้ามีความจําเป็นไม่อาจสอบสวนได้ทันภายในกําหนดเวลานั้น ให้ขยายเวลาออกไปได้ไม่เกินสองครั้ง ครั้งละไม่เกินสามสิบวัน โดยการขยายเวลาแต่ละครั้งให้แจ้ง ก.ศป. ทราบ แต่ถ้าขยายเวลาแล้วยังสอบสวนไม่เสร็จ จะขยายเวลาต่อไปอีกได้ก็ต่อเมื่อได้รับอนุมัติจาก ก.ศป.ข้อ ๑๖ เมื่อได้รับแจ้งคําสั่งแต่งตั้งคณะกรรมการสอบสวนแล้ว ให้ประธานกรรมการเรียกประชุมคณะกรรมการ สอบสวนเพื่อกําหนดแนวทางการสอบสวนต่อไปข้อ ๑๗ ในกรณีที่ ก.ศป. เห็นว่ามีมูลควรกล่าวหาว่าข้าราชการตุลาการศาลปกครองมีกรณี ตามข้อ ๔ (๑) (๒) (๓) (๔) (๕) (๖) หรือกระทําผิดวินัยอย่างร้ายแรงตามที่กําหนดในประกาศ ก.ศป. ว่าด้วยวินัยแห่งการเป็นข้าราชการตุลาการศาลปกครอง และ ก.ศป. เห็นว่า หากให้ผู้ถูก กล่าวหาปฏิบัติหน้าที่ต่อไปอาจเกิดความเสียหายแก่ราชการ ก.ศป. มีอํานาจสั่งพักราชการผู้ถูกกล่าวหาความในวรรคหนึ่งให้ใช้บังคับกับกรณีที่คณะกรรมการสอบสวนเห็นว่า การให้ผู้ถูกกล่าวหาปฏิบัติหน้าที่ ต่อไปอาจเกิดความเสียหายแก่ราชการ และเสนอความเห็นดังกล่าวต่อ ก.ศป. ด้วยการให้พักราชการนั้นให้พักตลอดเวลาที่สอบสวนหรือพิจารณาผลการสอบสวน เมื่อสอบสวน หรือพิจารณาผลการสอบสวนเสร็จแล้ว ถ้าปรากฏว่าผู้ถูกให้พักราชการมิได้กระทําการตามที่ถูกสอบสวน หรือพิจารณา ก็ให้ ก.ศป. มีคําสั่งให้ผู้นั้นกลับเข้าปฏิบัติหน้าที่ต่อไปข้อ ๑๘ เมื่อเริ่มการสอบสวน ให้คณะกรรมการสอบสวนเรียกผู้ถูกกล่าวหามาพบเพื่อแจ้งข้อกล่าวหาและอธิบายข้อกล่าวหาให้ทราบ โดยไม่ต้องระบุชื่อพยานการแจ้งตามวรรคหนึ่ง ให้ทําเป็นหนังสือตามแบบ สส. ๓ ท้ายระเบียบนี้และให้ผู้ถูกกล่าวหาลงลายมือชื่อรับทราบข้อกล่าวหาในหนังสือดังกล่าวด้วยในกรณีที่ผู้ถูกกล่าวหาไม่ยอมลงลายมือชื่อรับทราบในหนังสือแจ้งข้อกล่าวหา ให้คณะกรรมการ สอบสวนจดแจ้งเหตุที่ไม่มีลายมือชื่อนั้นไว้ในหนังสือดังกล่าวแทนการลงลายมือชื่อข้อ ๑๙ ให้คณะกรรมการสอบสวนสอบถามผู้ถูกกล่าวหาว่ามีกรณีตามที่ถูกกล่าวหาหรือไม่และจะชี้แจงหรือให้ถ้อยคําอย่างไรในกรณีที่ผู้ถูกกล่าวหาให้ถ้อยคํารับว่ามีกรณีตามที่ถูกกล่าวหา ให้คณะกรรมการสอบสวนบันทึกถ้อยคํารับ รวมทั้งเหตุผลและข้อเท็จจริงอื่นที่เกี่ยวข้องไว้ด้วย ถ้ามี ในการนี้ คณะกรรมการสอบสวนจะดําเนินการสอบสวนต่อไปหรือไม่ก็ได้ข้อ ๒๐ ในการสอบปากคําพยาน ผู้กล่าวหา และผู้ถูกกล่าวหา คณะกรรมการสอบสวนต้องดําเนินการ ดังนี้(๑) ต้องมีกรรมการสอบสวนไม่น้อยกว่ากึ่งหนึ่งของจํานวนกรรมการสอบสวนทั้งหมดจึงจะสอบสวนได้(๒) ห้ามมิให้กรรมการสอบสวนผู้ใดกระทําการล่อลวง ขู่เข็ญ ให้คํามั่นสัญญา จูงใจ หรือกระทํา โดยมิชอบประการใด ๆ เพื่อให้บุคคลนั้นให้ถ้อยคํา(๓) ให้คณะกรรมการสอบสวนเรียกผู้ซึ่งจะถูกสอบปากคําเข้ามาในที่สอบสวนคราวละหนึ่งคน ห้ามมิให้บุคคลอื่นอยู่ในที่สอบสวน เว้นแต่เป็นทนายความหรือที่ปรึกษาของผู้ถูกกล่าวหาหรือเป็นบุคคล ซึ่งคณะกรรมการสอบสวนอนุญาตให้อยู่ในที่สอบสวนเพื่อประโยชน์แห่งการสอบสวนการสอบปากคําพยาน ผู้กล่าวหา และผู้ถูกกล่าวหา ให้บันทึกถ้อยคําไว้ตามแบบ สส. ๔ ท้ายระเบียบนี้ เมื่อได้บันทึกถ้อยคําเสร็จแล้ว ให้อ่านให้ผู้ให้ถ้อยคําฟัง หรือจะให้ผู้ให้ถ้อยคําอ่านเองก็ได้ เมื่อผู้ให้ถ้อยคํา รับว่าถูกต้องแล้ว ให้ผู้ให้ถ้อยคําและผู้บันทึกถ้อยคําลงลายมือชื่อไว้เป็นหลักฐานและให้กรรมการสอบสวนทุกคนซึ่งร่วมสอบสวนลงลายมือชื่อรับรองไว้ในบันทึกถ้อยคํานั้นด้วย ถ้าบันทึกถ้อยคํามีหลายหน้า ให้กรรมการสอบสวนอย่างน้อยหนึ่งคนกับผู้ให้ถ้อยคําลงลายมือชื่อกํากับไว้ทุกหน้าในการบันทึกถ้อยคํา ห้ามมิให้ขูดลบหรือบันทึกข้อความทับ ถ้าจะต้องแก้ไขข้อความ ที่ได้บันทึกไว้แล้ว ให้ใช้วิธีขีดฆ่าหรือตกเติม และให้กรรมการสอบสวนผู้ร่วมสอบสวนอย่างน้อยหนึ่งคน กับผู้ให้ถ้อยคําลงลายมือชื่อกํากับไว้ทุกแห่งที่ขีดฆ่าหรือตกเติมในกรณีที่ผู้ให้ถ้อยคําไม่ยอมลงลายมือชื่อ ให้จดแจ้งเหตุที่ไม่มีลายมือชื่อนั้นไว้ในบันทึกถ้อยคําด้วยในกรณีที่ผู้ให้ถ้อยคําไม่สามารถลงลายมือชื่อได้ ให้นํามาตรา ๙ แห่งประมวลกฎหมายแพ่ง และพาณิชย์มาใช้บังคับโดยอนุโลมข้อ ๒๑ ในกรณีที่คณะกรรมการสอบสวนเห็นว่า ผู้ถูกกล่าวหามีกรณีตามข้อ ๔ แต่เป็นเรื่องอื่น นอกจากที่ระบุไว้ในคําสั่งแต่งตั้งคณะกรรมการสอบสวน ให้คณะกรรมการสอบสวนรายงานให้ ก.ศป. ทราบโดยเร็ว หาก ก.ศป. เห็นว่ากรณีดังกล่าวมีมูล ให้แต่งตั้งคณะกรรมการสอบสวนสําหรับเรื่องนั้น โดยจะแต่งตั้งคณะกรรมการสอบสวน คณะเดิมเป็นผู้ทําการสอบสวนหรือจะแต่งตั้งคณะกรรมการสอบสวนใหม่ก็ได้ข้อ ๒๒ ในกรณีที่การสอบสวนพาดพิงไปถึงข้าราชการตุลาการศาลปกครองผู้อื่น เจ้าหน้าที่ของรัฐอื่น หรือบุคคลอื่น และคณะกรรมการสอบสวนเห็นว่าข้าราชการตุลาการศาลปกครองผู้นั้น เจ้าหน้าที่ของรัฐนั้น หรือบุคคลนั้น มีส่วนร่วมกระทําการในเรื่องที่สอบสวนนั้นด้วย ให้คณะกรรมการสอบสวนรายงานไปยัง ก.ศป. เพื่อพิจารณาดําเนินการตามที่เห็นสมควรข้อ ๒๓ ให้คณะกรรมการสอบสวนมีอํานาจเรียกให้หน่วยงานทางปกครองหรือบุคคลใดมาให้ข้อเท็จจริง ให้ถ้อยคํา หรือให้ส่งเอกสารหลักฐานที่เกี่ยวกับเรื่องที่สอบสวนได้ข้อ ๒๔ ในกรณีที่คณะกรรมการสอบสวนเรียกบุคคลใดมาเป็นพยาน ให้บุคคลนั้นมาชี้แจงหรือให้ถ้อยคําตามวัน เวลา และสถานที่ที่คณะกรรมการสอบสวนกําหนดในกรณีที่พยานไม่มา หรือมาแต่ไม่ให้ถ้อยคํา หรือคณะกรรมการสอบสวนเรียกพยานไม่ได้ภายในเวลาอันสมควร คณะกรรมการสอบสวนจะไม่สอบสวนพยานนั้นก็ได้ แต่ต้องบันทึกเหตุนั้นไว้ในสํานวนการสอบสวนด้วยข้อ ๒๕ ในกรณีที่คณะกรรมการสอบสวนเห็นว่าการสอบสวนพยานหลักฐานใดจะทําให้การสอบสวนล่าช้าไป โดยไม่จําเป็นหรือมิใช่พยานหลักฐานในประเด็นสําคัญ คณะกรรมการสอบสวนจะงดการสอบสวนพยานหลักฐานนั้นเสียก็ได้ แต่ต้องบันทึกเหตุนั้นไว้ในสํานวนการสอบสวนข้อ ๒๖ เมื่อคณะกรรมการสอบสวนได้ทําการสอบสวนเสร็จแล้ว และเห็นว่าผู้ถูกกล่าวหามีกรณีตามข้อ ๔ ให้คณะกรรมการสอบสวนเรียกผู้ถูกกล่าวหามาพบเพื่อแจ้งให้ทราบว่า จากการสอบสวน มีพยานหลักฐานที่สนับสนุนข้อกล่าวหาอย่างไร รวมทั้งให้ระบุวัน เวลา สถานที่ และการกระทํา ที่มีลักษณะเป็นการสนับสนุนข้อกล่าวหาด้วยการแจ้งตามวรรคหนึ่ง ให้ทําเป็นหนังสือตามแบบ สส. ๕ ท้ายระเบียบนี้ และให้ผู้ถูกกล่าวหาลงลายมือชื่อ รับทราบในหนังสือดังกล่าวด้วยในกรณีที่ผู้ถูกกล่าวหาไม่ยอมลงลายมือชื่อรับทราบในหนังสือแจ้งสรุปพยานหลักฐานที่สนับสนุน ข้อกล่าวหาตามวรรคสอง ให้คณะกรรมการสอบสวนจดแจ้งเหตุที่ไม่มีลายมือชื่อนั้นไว้ในหนังสือดังกล่าว แทนการลงลายมือชื่อข้อ ๒๗ ให้คณะกรรมการสอบสวนเปิดโอกาสให้ผู้ถูกกล่าวหาชี้แจงหรือนําพยานหลักฐานเข้าสืบแก้ข้อกล่าวหาได้ ภายในระยะเวลาที่คณะกรรมการสอบสวนกําหนดในการนําพยานหลักฐานเข้าสืบแก้ข้อกล่าวหาตามวรรคหนึ่ง ผู้ถูกกล่าวหาจะนําพยานหลักฐานมาเอง หรือจะขอให้คณะกรรมการสอบสวนเรียกพยานหลักฐานนั้นมาก็ได้ข้อ ๒๘ ในกรณีการสอบสวนตามข้อ ๘ เมื่อคณะกรรมการสอบสวนได้ทําการสอบสวนเสร็จหรือได้ดําเนินการตามข้อ ๒๖ และข้อ ๒๗ แล้ว ให้ทํารายงานการสอบสวนเสนอต่อ ก.ศป. กรรมการสอบสวนผู้ใดมีความเห็นแย้งให้ทําความเห็นแย้งแนบไว้กับรายงานการสอบสวน โดยถือเป็นส่วนหนึ่งของรายงานการสอบสวนด้วยรายงานการสอบสวนตามวรรคหนึ่ง ให้เป็นไปตามแบบ สส. ๖ ท้ายระเบียบนี้ โดยอย่างน้อยต้องมีสาระสําคัญ ดังนี้(๑) สรุปข้อเท็จจริงและพยานหลักฐาน และระยะเวลาที่ใช้ในการสอบสวน ในกรณีที่ผู้ถูกกล่าวหาให้ถ้อยคํารับว่ามีกรณีตามที่ถูกกล่าวหา ให้มีบันทึกถ้อยคํารับ รวมทั้งเหตุผลและข้อเท็จจริงอื่นที่เกี่ยวข้องด้วย ถ้ามี(๒) วินิจฉัยเปรียบเทียบพยานหลักฐานที่สนับสนุนข้อกล่าวหากับพยานหลักฐานที่หักล้างข้อกล่าวหา(๓) ความเห็นของคณะกรรมการสอบสวน ซึ่งมีสาระสําคัญ ดังนี้ (ก) ผู้ถูกกล่าวหามีกรณีตามข้อ ๔ ในเรื่องที่สอบสวนหรือไม่ (ข) ถ้าผู้ถูกกล่าวหามีกรณีตามข้อ ๔ ในเรื่องที่ถูกสอบสวน ให้ระบุด้วยว่าเป็นกรณี ตามข้อ ๔ (๑) (๒) (๓) (๔) (๕) (๖) หรือกรณีกระทําผิดวินัยอย่างร้ายแรงตามที่กําหนดในประกาศ ก.ศป. ว่าด้วยวินัยแห่งการเป็นข้าราชการตุลาการศาลปกครอง และมีเหตุอันควรลดหย่อนโทษหรือไม่ (ค) ควรให้ออกจากราชการ ให้ออกหรือไล่ออก (ง) หากเห็นว่าการมีกรณีตามข้อ ๔ นั้น ยังไม่ถึงขั้นที่จะให้ผู้ถูกกล่าวหาพ้นจากตําแหน่งให้เสนอความเห็นว่าควรให้งดเลื่อนตําแหน่งหรืองดเลื่อนเงินเดือนเป็นเวลาเท่าใด มีเหตุสมควรปรานีที่จะลงโทษเพียงภาคทัณฑ์ โดยจะให้ทําทัณฑ์บนเป็นหนังสือหรือว่ากล่าวตักเตือนด้วย หรือไม่ข้อ ๒๙ ในกรณีการสอบสวนตามข้อ ๙ เมื่อคณะกรรมการสอบสวนได้ทําการสอบสวนเสร็จแล้วหรือได้ดําเนินการ ตามข้อ ๒๖ และข้อ ๒๗ แล้ว ให้ทํารายงานการสอบสวนเสนอต่อ ก.ศป. กรรมการสอบสวนผู้ใดมีความเห็นแย้งให้ทําความเห็นแย้งแนบไว้กับรายงานการสอบสวน โดยถือเป็นส่วนหนึ่งของรายงานการสอบสวนด้วยรายงานการสอบสวนตามวรรคหนึ่ง ให้เป็นไปตามแบบ สส. ๗ ท้ายระเบียบนี้ โดยอย่างน้อยต้องมีสาระสําคัญ ดังนี้(๑) สรุปข้อเท็จจริงและพยานหลักฐาน และระยะเวลาที่ใช้ในการสอบสวนในกรณีที่ผู้ถูกกล่าวหาให้ถ้อยคํา รับสารภาพ ให้มีบันทึกถ้อยคํารับสารภาพ รวมทั้งเหตุผลและข้อเท็จจริงอื่นที่เกี่ยวข้องด้วย ถ้ามี(๒) วินิจฉัยเปรียบเทียบพยานหลักฐานที่สนับสนุนข้อกล่าวหากับพยานหลักฐานที่หักล้างข้อกล่าวหา(๓) ความเห็นของคณะกรรมการสอบสวน ซึ่งมีสาระสําคัญ ดังนี้ (ก) ผู้ถูกกล่าวหากระทําผิดวินัยตามที่กําหนดในประกาศ ก.ศป. ว่าด้วยวินัยแห่งการเป็นข้าราชการตุลาการศาลปกครอง ซึ่งไม่ใช่การกระทําความผิดวินัยอย่างร้ายแรงในเรื่องที่สอบสวนหรือไม่ (ข) ถ้ามีกรณีตาม (ก) ควรลงโทษโดยให้งดเลื่อนตําแหน่งหรืองดเลื่อนเงินเดือนเป็นเวลาเท่าใด มีเหตุสมควรปรานีที่จะลงโทษเพียงภาคทัณฑ์ โดยจะให้ทําทัณฑ์บนเป็นหนังสือหรือว่ากล่าวตักเตือนด้วย หรือไม่ (ค) หากเห็นว่าผู้ถูกกล่าวหาปฏิบัติหน้าที่บกพร่องอย่างร้ายแรงหรือประพฤติตนไม่สมควรหรือทุจริต ต่อหน้าที่ราชการ หรือกระทําผิดวินัยอย่างร้ายแรงตามที่กําหนดในประกาศ ก.ศป.ว่าด้วยวินัยแห่ง การเป็นข้าราชการตุลาการศาลปกครอง ให้เสนอความเห็นต่อ ก.ศป. เพื่อพิจารณาดําเนินการต่อไปข้อ ๓๐ ในกรณีการสอบสวนตามข้อ ๘ เมื่อ ก.ศป. ได้พิจารณารายงานการสอบสวนของคณะกรรมการสอบสวน แล้วเห็นว่าผู้ถูกกล่าวหาไม่มีกรณีตามข้อ ๔ ให้ ก.ศป. ยุติเรื่อง แต่หาก ก.ศป. เห็นว่าผู้ถูกกล่าวหามีกรณี ตามข้อ ๔ ให้ดําเนินการ ดังนี้(๑) หากเห็นว่าการมีกรณีตามข้อ ๔ ถึงขั้นที่จะให้ผู้ถูกกล่าวหาพ้นจากตําแหน่ง ก.ศป. อาจมีมติ ดังนี้ (ก) ไล่ออก ในกรณีที่ผู้ถูกกล่าวหาทุจริตต่อหน้าที่ราชการตามมาตรา ๒๓ (๑) หรือกระทําผิดวินัย อย่างร้ายแรงตามที่กําหนดในประกาศ ก.ศป. ว่าด้วยวินัยแห่งการเป็นข้าราชการตุลาการศาลปกครอง (ข) ให้ออก ในกรณีผู้ถูกกล่าวหากระทําผิดวินัยอย่างร้ายแรงตามที่กําหนดในประกาศก.ศป. ว่าด้วยวินัย แห่งการเป็นข้าราชการตุลาการศาลปกครอง แต่ยังไม่ถึงขั้นที่จะถูกไล่ออก (ค) ให้ออกจากราชการ ในกรณีที่ผู้ถูกกล่าวหาหย่อนความสามารถในอันที่จะปฏิบัติหน้าที่ราชการ หรือเจ็บป่วยไม่อาจปฏิบัติหน้าที่ราชการได้โดยสม่ําเสมอแต่ไม่ถึงเหตุทุพพลภาพ หรือได้รับโทษจําคุก โดยคําพิพากษาถึงที่สุดให้จําคุกในความผิดอันได้กระทําโดยประมาทหรือความผิดลหุโทษตามมาตรา ๒๒ วรรคสอง (๒) หรือ (๓) หรือมีกรณีตามมาตรา ๒๑ (๔) หรือ (๗) หรือเป็นคนวิกลจริตหรือจิตฟั่นเฟือน ไม่สมประกอบ(๒) หากเห็นว่าการมีกรณีตามข้อ ๔ นั้น ยังไม่ถึงขั้นที่จะให้ผู้ถูกกล่าวหาพ้นจากตําแหน่งก.ศป. อาจลงโทษ งดเลื่อนตําแหน่งหรืองดเลื่อนเงินเดือนเป็นเวลาไม่เกินสามปี แต่หากมีเหตุสมควรปรานีจะลงโทษเพียงภาคทัณฑ์ โดยจะให้ทําทัณฑ์บนเป็นหนังสือหรือว่ากล่าข้อ ๓๑ ในกรณีการสอบสวนตามข้อ ๙ เมื่อ ก.ศป. ได้พิจารณารายงานการสอบสวน ของคณะกรรมการสอบสวนแล้วเห็นว่าผู้ถูกกล่าวหาไม่มีกรณีตามข้อ ๔ ให้ ก.ศป. ยุติเรื่อง แต่หาก ก.ศป. เห็นว่าผู้ถูกกล่าวหามีกรณีตามข้อ ๔ ให้มีมติลงโทษงดเลื่อนตําแหน่งหรืองดเลื่อนเงินเดือนเป็นเวลา ไม่เกินสามปี แต่หากมีเหตุสมควรปรานีจะลงโทษเพียงภาคทัณฑ์ โดยจะให้ทําทัณฑ์บนเป็นหนังสือ หรือว่ากล่าวตักเตือนด้วยก็ได้ข้อ ๓๒ ข้าราชการตุลาการศาลปกครองซึ่งมาจากข้าราชการฝ่ายศาลปกครอง ข้าราชการพลเรือน ข้าราชการฝ่ายอื่น หรือเจ้าหน้าที่ของหน่วยงานอื่นของรัฐผู้ใดมีกรณีกระทําผิดวินัยอยู่ก่อนวันที่ได้รับ แต่งตั้งเป็นข้าราชการตุลาการศาลปกครอง ให้ ก.ศป. เป็นผู้พิจารณาดําเนินการตามมาตรา ๒๔/๑ข้อ ๓๓ ให้นําความในระเบียบนี้มาใช้บังคับกับการดําเนินการทางวินัยกรณีข้าราชการตุลาการศาลปกครอง ถูกคณะกรรมการ ป.ป.ช. ไต่สวนแล้วมีมติวินิจฉัยว่ากระทําผิดฐานทุจริตต่อหน้าที่ หรือกระทําผิดต่อ ตําแหน่งหน้าที่ราชการ หรือความผิดต่อตําแหน่งหน้าที่ในการยุติธรรม ตามพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยการป้องกันและปราบปรามการทุจริตข้อ ๓๔ การสอบสวนในขั้นตอนใดหากกระทําไม่ถูกต้องตามวิธีการที่กําหนดไว้ในระเบียบนี้ก็ไม่ทําให้การสอบสวนทั้งหมดเสียไป ทั้งนี้ หากการสอบสวนในขั้นตอนใดมิใช่สาระสําคัญอันจะทําให้เสียความเป็นธรรม ก.ศป. จะสั่งให้แก้ไขหรือดําเนินการในส่วนของขั้นตอนนั้นให้ถูกต้องหรือไม่ก็ได้ แต่หากการสอบสวนในขั้นตอนใด เป็นสาระสําคัญอันจะทําให้เสียความเป็นธรรม ให้ ก.ศป. สั่งให้คณะกรรมการสอบสวนแก้ไขหรือ ดําเนินการสอบสวนขั้นตอนนั้นให้ถูกต้องโดยเร็วข้อ ๓๕ ข้าราชการตุลาการศาลปกครองผู้ใดมีกรณีถูกกล่าวหาว่ากระทําผิดวินัยอย่างร้ายแรง ตามข้อ ๔ (๑) (๖) หรือตามที่กําหนดในประกาศ ก.ศป. ว่าด้วยวินัยแห่งการเป็นข้าราชการตุลาการ ศาลปกครองและเป็นการกล่าวหาเป็นหนังสือต่อหรือโดยผู้มีอํานาจดําเนินการทางวินัยของข้าราชการ ตุลาการศาลปกครองผู้นั้น แม้ภายหลังข้าราชการตุลาการศาลปกครองผู้นั้นจะพ้นจากตําแหน่งไปแล้ว ให้ผู้มีอํานาจดําเนินการทางวินัยสอบสวนหรือพิจารณาลงโทษหรือเปลี่ยนแปลงคําสั่งได้เสมือนผู้นั้น ยังมิได้พ้นจากตําแหน่ง เว้นแต่ข้าราชการตุลาการศาลปกครองผู้นั้นจะพ้นจากตําแหน่งเพราะตายข้อ ๓๖ ในกรณีที่ได้มีการสั่งให้สอบสวนข้าราชการตุลาการศาลปกครองผู้ใดตามกฎหมาย กฎ ระเบียบหรือหลักเกณฑ์ ที่ใช้อยู่ก่อนวันที่ระเบียบนี้ใช้บังคับ ให้ดําเนินการต่อไปตามกฎหมาย กฎ ระเบียบหรือหลักเกณฑ์ที่ใช้อยู่ในขณะ ที่กระทําความผิดนั้นจนแล้วเสร็จข้อ ๓๗ ในกรณีที่ได้มีการสั่งพักราชการตามกฎหมาย กฎ ระเบียบ หรือหลักเกณฑ์ที่ใช้อยู่ก่อนวันที่ระเบียบนี้ใช้บังคับ และการสอบสวนหรือการพิจารณานั้นยังไม่เสร็จ ให้การสั่งพักราชการนั้นมีผลต่อไปตามระเบียบนี้ จนกว่าจะมีการสั่งการเป็นอย่างอื่นตามระเบียบนี้ ข้อ ๓๘ ให้ ก.ศป. มีอํานาจวินิจฉัยชี้ขาดปัญหาเกี่ยวกับการปฏิบัติตามระเบียบนี้ข้อ ๓๙ ให้ประธานศาลปกครองสูงสุดรักษาการตามระเบียบนี้ผู้มีอํานาจลงนาม ประกาศ ณ วันที่ ๑๕ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๖๒ ปิยะ ปะตังทา ประธานศาลปกครองสูงสุด ประธานกรรมการตุลาการศาลปกครอง