คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 626/2523หลักกฎหมาย: ตามบทบัญญัติแห่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 221กฎหมายมอบให้เป็นดุลพินิจอันเด็ดขาดของผู้พิพากษาผู้มีคำสั่งอนุญาตให้ฎีกา (วินิจฉัยโดยที่ประชุมใหญ่ครั้งที่1/2523)โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติอาวุธปืน ฯลฯจำเลยให้การรับสารภาพศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามฟ้องลงโทษฐานมีอาวุธปืนและเครื่องกระสุนปืนโดยไม่รับอนุญาต จำคุก 1 ปี ฐานพกพาปืนไปในทางสาธารณะ จำคุก 6 เดือน รวมจำคุก 1 ปี 6 เดือน รับลดกึ่ง จำคุก 9 เดือนของกลางริบจำเลยอุทธรณ์ขอให้รอการลงโทษ หรือลดโทษแก่จำเลยศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกา โดยผู้พิพากษาซึ่งลงชื่อเป็นองค์คณะในคำพิพากษาศาลชั้นต้นอนุญาตให้ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงศาลฎีกาวินิจฉัยว่าในคดีซึ่งแต่ละกระทงความผิดคู่ความต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงและผู้พิพากษาดังที่ระบุไว้ในประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 221 ได้มีคำสั่งอนุญาตให้ฎีกา โดยพิเคราะห์เห็นว่า ข้อความที่ตัดสินนั้นเป็นปัญหาสำคัญอันควรสู่ศาลสูงสุดเช่นคดีนี้จะถือว่าเป็นดุลพินิจที่เด็ดขาด หรือว่าศาลฎีกายังมีอำนาจพิเคราะห์อีกชั้นหนึ่งว่าเป็นปัญหาสำคัญเช่นนั้นจริงหรือไม่ โดยที่ประชุมใหญ่มีมติว่า ตามบทบัญญัติแห่งมาตรา 221นั้น กฎหมายมอบให้เป็นดุลพินิจอันเด็ดขาดของผู้พิพากษาผู้มีคำสั่งอนุญาตให้ฎีกาส่วนปัญหาตามฎีกาของจำเลยนั้นวินิจฉัยว่า ยังไม่เป็นเหตุผลเพียงพอที่จะเปลี่ยนแปลงดุลพินิจของศาลล่างทั้งสองซึ่งได้พิพากษาต้องกันที่ไม่รอการลงโทษให้จำเลยพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 626/2523พนักงานอัยการจังหวัดอุบลราชธานีโจทก์นายประเสริฐ บุญโสมจำเลย ป.วิ.อ. ม. 221ตามบทบัญญัติแห่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 221กฎหมายมอบให้เป็นดุลพินิจอันเด็ดขาดของผู้พิพากษาผู้มีคำสั่งอนุญาตให้ฎีกา (วินิจฉัยโดยที่ประชุมใหญ่ครั้งที่1/2523)โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติอาวุธปืน ฯลฯจำเลยให้การรับสารภาพศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามฟ้องลงโทษฐานมีอาวุธปืนและเครื่องกระสุนปืนโดยไม่รับอนุญาต จำคุก 1 ปี ฐานพกพาปืนไปในทางสาธารณะ จำคุก 6 เดือน รวมจำคุก 1 ปี 6 เดือน รับลดกึ่ง จำคุก 9 เดือนของกลางริบจำเลยอุทธรณ์ขอให้รอการลงโทษ หรือลดโทษแก่จำเลยศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกา โดยผู้พิพากษาซึ่งลงชื่อเป็นองค์คณะในคำพิพากษาศาลชั้นต้นอนุญาตให้ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงศาลฎีกาวินิจฉัยว่าในคดีซึ่งแต่ละกระทงความผิดคู่ความต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงและผู้พิพากษาดังที่ระบุไว้ในประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 221 ได้มีคำสั่งอนุญาตให้ฎีกา โดยพิเคราะห์เห็นว่า ข้อความที่ตัดสินนั้นเป็นปัญหาสำคัญอันควรสู่ศาลสูงสุดเช่นคดีนี้จะถือว่าเป็นดุลพินิจที่เด็ดขาด หรือว่าศาลฎีกายังมีอำนาจพิเคราะห์อีกชั้นหนึ่งว่าเป็นปัญหาสำคัญเช่นนั้นจริงหรือไม่ โดยที่ประชุมใหญ่มีมติว่า ตามบทบัญญัติแห่งมาตรา 221นั้น กฎหมายมอบให้เป็นดุลพินิจอันเด็ดขาดของผู้พิพากษาผู้มีคำสั่งอนุญาตให้ฎีกาส่วนปัญหาตามฎีกาของจำเลยนั้นวินิจฉัยว่า ยังไม่เป็นเหตุผลเพียงพอที่จะเปลี่ยนแปลงดุลพินิจของศาลล่างทั้งสองซึ่งได้พิพากษาต้องกันที่ไม่รอการลงโทษให้จำเลยพิพากษายืน(ประทีป ชุ่มวัฒนะ-สมบัติ วังตาล-ทวี กสิยพงศ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติอาวุธปืน ฯลฯจำเลยให้การรับสารภาพศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามฟ้องลงโทษฐานมีอาวุธปืนและเครื่องกระสุนปืนโดยไม่รับอนุญาต จำคุก 1 ปี ฐานพกพาปืนไปในทางสาธารณะ จำคุก 6 เดือน รวมจำคุก 1 ปี 6 เดือน รับลดกึ่ง จำคุก 9 เดือนของกลางริบจำเลยอุทธรณ์ขอให้รอการลงโทษ หรือลดโทษแก่จำเลยศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกา โดยผู้พิพากษาซึ่งลงชื่อเป็นองค์คณะในคำพิพากษาศาลชั้นต้นอนุญาตให้ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงศาลฎีกาวินิจฉัยว่าในคดีซึ่งแต่ละกระทงความผิดคู่ความต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงและผู้พิพากษาดังที่ระบุไว้ในประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 221 ได้มีคำสั่งอนุญาตให้ฎีกา โดยพิเคราะห์เห็นว่า ข้อความที่ตัดสินนั้นเป็นปัญหาสำคัญอันควรสู่ศาลสูงสุดเช่นคดีนี้จะถือว่าเป็นดุลพินิจที่เด็ดขาด หรือว่าศาลฎีกายังมีอำนาจพิเคราะห์อีกชั้นหนึ่งว่าเป็นปัญหาสำคัญเช่นนั้นจริงหรือไม่ โดยที่ประชุมใหญ่มีมติว่า ตามบทบัญญัติแห่งมาตรา 221นั้น กฎหมายมอบให้เป็นดุลพินิจอันเด็ดขาดของผู้พิพากษาผู้มีคำสั่งอนุญาตให้ฎีกาส่วนปัญหาตามฎีกาของจำเลยนั้นวินิจฉัยว่า ยังไม่เป็นเหตุผลเพียงพอที่จะเปลี่ยนแปลงดุลพินิจของศาลล่างทั้งสองซึ่งได้พิพากษาต้องกันที่ไม่รอการลงโทษให้จำเลยพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 626/2523พนักงานอัยการจังหวัดอุบลราชธานีโจทก์นายประเสริฐ บุญโสมจำเลย ป.วิ.อ. ม. 221ตามบทบัญญัติแห่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 221กฎหมายมอบให้เป็นดุลพินิจอันเด็ดขาดของผู้พิพากษาผู้มีคำสั่งอนุญาตให้ฎีกา (วินิจฉัยโดยที่ประชุมใหญ่ครั้งที่1/2523)โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติอาวุธปืน ฯลฯจำเลยให้การรับสารภาพศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามฟ้องลงโทษฐานมีอาวุธปืนและเครื่องกระสุนปืนโดยไม่รับอนุญาต จำคุก 1 ปี ฐานพกพาปืนไปในทางสาธารณะ จำคุก 6 เดือน รวมจำคุก 1 ปี 6 เดือน รับลดกึ่ง จำคุก 9 เดือนของกลางริบจำเลยอุทธรณ์ขอให้รอการลงโทษ หรือลดโทษแก่จำเลยศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกา โดยผู้พิพากษาซึ่งลงชื่อเป็นองค์คณะในคำพิพากษาศาลชั้นต้นอนุญาตให้ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงศาลฎีกาวินิจฉัยว่าในคดีซึ่งแต่ละกระทงความผิดคู่ความต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงและผู้พิพากษาดังที่ระบุไว้ในประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 221 ได้มีคำสั่งอนุญาตให้ฎีกา โดยพิเคราะห์เห็นว่า ข้อความที่ตัดสินนั้นเป็นปัญหาสำคัญอันควรสู่ศาลสูงสุดเช่นคดีนี้จะถือว่าเป็นดุลพินิจที่เด็ดขาด หรือว่าศาลฎีกายังมีอำนาจพิเคราะห์อีกชั้นหนึ่งว่าเป็นปัญหาสำคัญเช่นนั้นจริงหรือไม่ โดยที่ประชุมใหญ่มีมติว่า ตามบทบัญญัติแห่งมาตรา 221นั้น กฎหมายมอบให้เป็นดุลพินิจอันเด็ดขาดของผู้พิพากษาผู้มีคำสั่งอนุญาตให้ฎีกาส่วนปัญหาตามฎีกาของจำเลยนั้นวินิจฉัยว่า ยังไม่เป็นเหตุผลเพียงพอที่จะเปลี่ยนแปลงดุลพินิจของศาลล่างทั้งสองซึ่งได้พิพากษาต้องกันที่ไม่รอการลงโทษให้จำเลยพิพากษายืน(ประทีป ชุ่มวัฒนะ-สมบัติ วังตาล-ทวี กสิยพงศ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ