phoneee/thai-legal-corpus huggingface dataset:
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 704443หลักกฎหมาย: คดีนี้ แม้เทศบาลนครหาดใหญ่ ผู้ถูกฟ้องคดี เป็นราชการส่วนท้องถิ่น จึงเป็นหน่วยงานทางปกครอง ตามบทนิยามในมาตรา 3 แห่งพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง พ.ศ. 2542 และมีหน้าที่ในการจัดให้มีและบำรุงทางบก ทางน้ำและทางระบายน้ำ ตามมาตรา 56 (1) ประกอบมาตรา 53 (1) (5) และมาตรา 50 (2) แห่งพระราชบัญญัติเทศบาล พ.ศ. 2496 แต่การที่ผู้ฟ้องคดีฟ้องผู้ถูกฟ้องคดีโดยอ้างเหตุว่าผู้ถูกฟ้องคดีกระทำละเมิดก่อสร้างคูระบายน้ำคอนกรีตรุกล้ำที่ดินของผู้ฟ้องคดี ส่วนผู้ถูกฟ้องคดีให้การว่า ที่ดินพิพาทตกเป็นสาธารณสมบัติของแผ่นดินประเภททรัพย์สินสำหรับพลเมืองใช้ร่วมกันโดยปริยาย ดังนี้ การที่ศาลจะวินิจฉัยว่าผู้ถูกฟ้องคดีกระทำละเมิดต่อผู้ฟ้องคดีหรือไม่ จึงเป็นเพียงผลของการวินิจฉัยปัญหาเกี่ยวกับสถานะของที่ดินพิพาทว่าเป็นที่ดินที่ผู้ฟ้องคดีมีสิทธิครอบครองหรือเป็นที่สาธารณสมบัติของแผ่นดิน ซึ่งหากศาลวินิจฉัยว่าที่ดินพิพาทเป็นของผู้ฟ้องคดี การที่ผู้ถูกฟ้องคดีกระทำการตามฟ้องก็เป็นการกระทำละเมิดต่อผู้ฟ้องคดี แต่หากที่ดินพิพาทเป็น สาธารณสมบัติของแผ่นดินสำหรับพลเมืองใช้ประโยชน์ร่วมกันจะเป็นผลให้ผู้ถูกฟ้องคดีมีอำนาจสร้างคูระบายน้ำคอนกรีตได้โดยไม่เป็นละเมิดต่อผู้ฟ้องคดี ดังนั้น จึงเห็นได้ว่า การที่ผู้ฟ้องคดีใช้สิทธิฟ้องคดีนี้ ก็เพื่อขอให้ศาลรับรองคุ้มครองสิทธิในที่ดินของตนเป็นสำคัญ ข้อพิพาทในคดีนี้จึงเป็นคดีพิพาทเกี่ยวกับสิทธิในที่ดินที่อยู่ในอำนาจพิจารณาพิพากษาของศาลยุติธรรม ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำวินิจฉัยที่ 19/2567ศาลปกครองสงขลาศาลผู้ส่งความเห็นศาลจังหวัดสงขลาศาลผู้รับความเห็นนาย ภ.ผู้ฟ้องคดีเทศบาลนครหาดใหญ่ผู้ถูกฟ้องคดี พ.ร.บ.ว่าด้วยการวินิจฉัยชี้ขาดอำนาจหน้าที่ระหว่างศาล พ.ศ.2542 พ.ร.บ.จัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง พ.ศ.2542 พ.ร.บ.เทศบาล พ.ศ.2496 ป.พ.พ. ป.ที่ดิน คดีนี้ แม้เทศบาลนครหาดใหญ่ ผู้ถูกฟ้องคดี เป็นราชการส่วนท้องถิ่น จึงเป็นหน่วยงานทางปกครอง ตามบทนิยามในมาตรา 3 แห่งพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง พ.ศ. 2542 และมีหน้าที่ในการจัดให้มีและบำรุงทางบก ทางน้ำและทางระบายน้ำ ตามมาตรา 56 (1) ประกอบมาตรา 53 (1) (5) และมาตรา 50 (2) แห่งพระราชบัญญัติเทศบาล พ.ศ. 2496 แต่การที่ผู้ฟ้องคดีฟ้องผู้ถูกฟ้องคดีโดยอ้างเหตุว่าผู้ถูกฟ้องคดีกระทำละเมิดก่อสร้างคูระบายน้ำคอนกรีตรุกล้ำที่ดินของผู้ฟ้องคดี ส่วนผู้ถูกฟ้องคดีให้การว่า ที่ดินพิพาทตกเป็นสาธารณสมบัติของแผ่นดินประเภททรัพย์สินสำหรับพลเมืองใช้ร่วมกันโดยปริยาย ดังนี้ การที่ศาลจะวินิจฉัยว่าผู้ถูกฟ้องคดีกระทำละเมิดต่อผู้ฟ้องคดีหรือไม่ จึงเป็นเพียงผลของการวินิจฉัยปัญหาเกี่ยวกับสถานะของที่ดินพิพาทว่าเป็นที่ดินที่ผู้ฟ้องคดีมีสิทธิครอบครองหรือเป็นที่สาธารณสมบัติของแผ่นดิน ซึ่งหากศาลวินิจฉัยว่าที่ดินพิพาทเป็นของผู้ฟ้องคดี การที่ผู้ถูกฟ้องคดีกระทำการตามฟ้องก็เป็นการกระทำละเมิดต่อผู้ฟ้องคดี แต่หากที่ดินพิพาทเป็น สาธารณสมบัติของแผ่นดินสำหรับพลเมืองใช้ประโยชน์ร่วมกันจะเป็นผลให้ผู้ถูกฟ้องคดีมีอำนาจสร้างคูระบายน้ำคอนกรีตได้โดยไม่เป็นละเมิดต่อผู้ฟ้องคดี ดังนั้น จึงเห็นได้ว่า การที่ผู้ฟ้องคดีใช้สิทธิฟ้องคดีนี้ ก็เพื่อขอให้ศาลรับรองคุ้มครองสิทธิในที่ดินของตนเป็นสำคัญ ข้อพิพาทในคดีนี้จึงเป็นคดีพิพาทเกี่ยวกับสิทธิในที่ดินที่อยู่ในอำนาจพิจารณาพิพากษาของศาลยุติธรรม (ไม่มี -) - - แหล่งที่มาสำนักงานเลขานุการคณะกรรมการวินิจฉัยฯแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกา19/2567หมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ คดีเกี่ยวกับสิทธิในที่ดิน
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 89/2474หลักกฎหมาย: ที่ดิน ใบเหยียบย่ำ ขาดอายุ ทำประโยชน์ไม่เต็มคงได้สิทธิฉะเพาะเท่าที่ทำประโยชน์โจทก์ขอจับจองที่ดิน ๓๖ ไร่ ได้รับใบเหยียบย่ำ โจทก์ทำเปนประโยชน์ได้ ๖ ไร่ เท่านั้น ก็หมดอายุใบเหยีบบย่ำ โจทก์กล่าวว่าจำเลยบุกรุกตั้งแต่ปีแรกโจทก์จับจอง แต่โจทก์พึ่งมาฟ้องเมื่อใบเยียบย่ำขาดสายแล้ว แลไม่ปรากฏว่าจำเลยรุกที่ ๆ โจทก์ทำไว้ ๖ ไร่ ศาลเดิมให้ขับไล่ ศาลฏีกาตัดสินยืนตามคำอุทธรณ์ให้ยกฟ้อง เพราะโจทก์หมดสิทธิที่จะห่วงห้ามในที่นอกจาก ๖ ไร่แล้ว ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 89/2474นายโชดโจทก์นายวัย นางกลัดจำเลยที่ดิน ใบเหยียบย่ำ ขาดอายุ ทำประโยชน์ไม่เต็มคงได้สิทธิฉะเพาะเท่าที่ทำประโยชน์โจทก์ขอจับจองที่ดิน ๓๖ ไร่ ได้รับใบเหยียบย่ำ โจทก์ทำเปนประโยชน์ได้ ๖ ไร่ เท่านั้น ก็หมดอายุใบเหยีบบย่ำ โจทก์กล่าวว่าจำเลยบุกรุกตั้งแต่ปีแรกโจทก์จับจอง แต่โจทก์พึ่งมาฟ้องเมื่อใบเยียบย่ำขาดสายแล้ว แลไม่ปรากฏว่าจำเลยรุกที่ ๆ โจทก์ทำไว้ ๖ ไร่ ศาลเดิมให้ขับไล่ ศาลฏีกาตัดสินยืนตามคำอุทธรณ์ให้ยกฟ้อง เพราะโจทก์หมดสิทธิที่จะห่วงห้ามในที่นอกจาก ๖ ไร่แล้ว(พรหม-พิพาก-วิชัย)ศาลชั้นต้น - หลวงนฤภรณ์ศาลอุทธรณ์ - พระยามนูสารแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ขอจับจองที่ดิน ๓๖ ไร่ ได้รับใบเหยียบย่ำ โจทก์ทำเปนประโยชน์ได้ ๖ ไร่ เท่านั้น ก็หมดอายุใบเหยีบบย่ำ โจทก์กล่าวว่าจำเลยบุกรุกตั้งแต่ปีแรกโจทก์จับจอง แต่โจทก์พึ่งมาฟ้องเมื่อใบเยียบย่ำขาดสายแล้ว แลไม่ปรากฏว่าจำเลยรุกที่ ๆ โจทก์ทำไว้ ๖ ไร่ ศาลเดิมให้ขับไล่ ศาลฏีกาตัดสินยืนตามคำอุทธรณ์ให้ยกฟ้อง เพราะโจทก์หมดสิทธิที่จะห่วงห้ามในที่นอกจาก ๖ ไร่แล้ว ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 89/2474นายโชดโจทก์นายวัย นางกลัดจำเลยที่ดิน ใบเหยียบย่ำ ขาดอายุ ทำประโยชน์ไม่เต็มคงได้สิทธิฉะเพาะเท่าที่ทำประโยชน์โจทก์ขอจับจองที่ดิน ๓๖ ไร่ ได้รับใบเหยียบย่ำ โจทก์ทำเปนประโยชน์ได้ ๖ ไร่ เท่านั้น ก็หมดอายุใบเหยีบบย่ำ โจทก์กล่าวว่าจำเลยบุกรุกตั้งแต่ปีแรกโจทก์จับจอง แต่โจทก์พึ่งมาฟ้องเมื่อใบเยียบย่ำขาดสายแล้ว แลไม่ปรากฏว่าจำเลยรุกที่ ๆ โจทก์ทำไว้ ๖ ไร่ ศาลเดิมให้ขับไล่ ศาลฏีกาตัดสินยืนตามคำอุทธรณ์ให้ยกฟ้อง เพราะโจทก์หมดสิทธิที่จะห่วงห้ามในที่นอกจาก ๖ ไร่แล้ว(พรหม-พิพาก-วิชัย)ศาลชั้นต้น - หลวงนฤภรณ์ศาลอุทธรณ์ - พระยามนูสารแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 954/2475หลักกฎหมาย: น้ำตาลเมา อย่างไรเรียกว่าเปลี่ยนสภาพ วิธีที่เอาน้ำตาลเมาต้มกลั่นเพื่อพิศูจน์ดีกรีไม่ใช่ทำให้เปลี่ยนสภาพคดีนี้มีปัญหาว่า น้ำตาลเมาของกลางวัดด้วยดีกรีไม่ขึ้นต้องใช้เครื่องมือต้มกลั่นจึงปรากฏว่า ของกลางมีดีกรีขึ้นถึง ๔๐ ดีกรีดังนี้ จะเรียกว่าทำให้ของกลางเปลี่ยสภาพหรือไม่ ศาลฎีกาเห็นว่า ที่ใช้เครื่องมือกลั่นของกลางนั้นเป็นวิธีพิศูจน์ว่ามีแอลกอฮอล์หรือไม่ตามวิชชาการหรือด้วยเครื่องมือชะนิดหนึ่งเท่านั้น หาใช่ว่าสิ่งที่ไม่มี ให้มีขึ้นด้วยการทำดังนี้ไม่เป็นเหตุทำสิ่งที่มีแล้วแต่มิปรากฎให้ปรากฎขึ้นหาใช่เปลี่ยนสภาพไม่ จำเลยต้องมีผิดตาม พ.ร.บ.ภาษีชั้นใน จ.ศ.๑๒๔๘ ม. ๓๘ แลแก้ไขเพิ่มเติม เดิม พ.ศ. ๒๔๖๗ ม.๔ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 954/2475อัยยการนครราชสีมาโจทก์นายแก้ว รัตนกำเหนิด กับพวกจำเลย พ.ร.บ.ภาษีชั้นใน จ.ศ.1248 ม. 38น้ำตาลเมา อย่างไรเรียกว่าเปลี่ยนสภาพ วิธีที่เอาน้ำตาลเมาต้มกลั่นเพื่อพิศูจน์ดีกรีไม่ใช่ทำให้เปลี่ยนสภาพคดีนี้มีปัญหาว่า น้ำตาลเมาของกลางวัดด้วยดีกรีไม่ขึ้นต้องใช้เครื่องมือต้มกลั่นจึงปรากฏว่า ของกลางมีดีกรีขึ้นถึง ๔๐ ดีกรีดังนี้ จะเรียกว่าทำให้ของกลางเปลี่ยสภาพหรือไม่ ศาลฎีกาเห็นว่า ที่ใช้เครื่องมือกลั่นของกลางนั้นเป็นวิธีพิศูจน์ว่ามีแอลกอฮอล์หรือไม่ตามวิชชาการหรือด้วยเครื่องมือชะนิดหนึ่งเท่านั้น หาใช่ว่าสิ่งที่ไม่มี ให้มีขึ้นด้วยการทำดังนี้ไม่เป็นเหตุทำสิ่งที่มีแล้วแต่มิปรากฎให้ปรากฎขึ้นหาใช่เปลี่ยนสภาพไม่ จำเลยต้องมีผิดตาม พ.ร.บ.ภาษีชั้นใน จ.ศ.๑๒๔๘ ม. ๓๘ แลแก้ไขเพิ่มเติม เดิม พ.ศ. ๒๔๖๗ ม.๔(มนธา-หริศ-ธรรมบัณฑิต บุนยะปานะ)ศาลชั้นต้น - พระศรีประชาศาลอุทธรณ์ - พระยา+แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: คดีนี้มีปัญหาว่า น้ำตาลเมาของกลางวัดด้วยดีกรีไม่ขึ้นต้องใช้เครื่องมือต้มกลั่นจึงปรากฏว่า ของกลางมีดีกรีขึ้นถึง ๔๐ ดีกรีดังนี้ จะเรียกว่าทำให้ของกลางเปลี่ยสภาพหรือไม่ ศาลฎีกาเห็นว่า ที่ใช้เครื่องมือกลั่นของกลางนั้นเป็นวิธีพิศูจน์ว่ามีแอลกอฮอล์หรือไม่ตามวิชชาการหรือด้วยเครื่องมือชะนิดหนึ่งเท่านั้น หาใช่ว่าสิ่งที่ไม่มี ให้มีขึ้นด้วยการทำดังนี้ไม่เป็นเหตุทำสิ่งที่มีแล้วแต่มิปรากฎให้ปรากฎขึ้นหาใช่เปลี่ยนสภาพไม่ จำเลยต้องมีผิดตาม พ.ร.บ.ภาษีชั้นใน จ.ศ.๑๒๔๘ ม. ๓๘ แลแก้ไขเพิ่มเติม เดิม พ.ศ. ๒๔๖๗ ม.๔ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 954/2475อัยยการนครราชสีมาโจทก์นายแก้ว รัตนกำเหนิด กับพวกจำเลย พ.ร.บ.ภาษีชั้นใน จ.ศ.1248 ม. 38น้ำตาลเมา อย่างไรเรียกว่าเปลี่ยนสภาพ วิธีที่เอาน้ำตาลเมาต้มกลั่นเพื่อพิศูจน์ดีกรีไม่ใช่ทำให้เปลี่ยนสภาพคดีนี้มีปัญหาว่า น้ำตาลเมาของกลางวัดด้วยดีกรีไม่ขึ้นต้องใช้เครื่องมือต้มกลั่นจึงปรากฏว่า ของกลางมีดีกรีขึ้นถึง ๔๐ ดีกรีดังนี้ จะเรียกว่าทำให้ของกลางเปลี่ยสภาพหรือไม่ ศาลฎีกาเห็นว่า ที่ใช้เครื่องมือกลั่นของกลางนั้นเป็นวิธีพิศูจน์ว่ามีแอลกอฮอล์หรือไม่ตามวิชชาการหรือด้วยเครื่องมือชะนิดหนึ่งเท่านั้น หาใช่ว่าสิ่งที่ไม่มี ให้มีขึ้นด้วยการทำดังนี้ไม่เป็นเหตุทำสิ่งที่มีแล้วแต่มิปรากฎให้ปรากฎขึ้นหาใช่เปลี่ยนสภาพไม่ จำเลยต้องมีผิดตาม พ.ร.บ.ภาษีชั้นใน จ.ศ.๑๒๔๘ ม. ๓๘ แลแก้ไขเพิ่มเติม เดิม พ.ศ. ๒๔๖๗ ม.๔(มนธา-หริศ-ธรรมบัณฑิต บุนยะปานะ)ศาลชั้นต้น - พระศรีประชาศาลอุทธรณ์ - พระยา+แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1619/2538หลักกฎหมาย: ตามบทบัญญัติของ ป.พ.พ. มาตรา 1658 วรรคสอง ที่ว่าการขูดลบ ตก เติม หรือการแก้ไข เปลี่ยนแปลงอย่างอื่นซึ่งพินัยกรรมนั้นย่อมไม่สมบูรณ์ เว้นแต่ผู้ทำพินัยกรรม พยาน และกรมการอำเภอจะได้ลงลายมือชื่อกำกับไว้นั้น หมายความถึงไม่สมบูรณ์เฉพาะส่วน การขูดลบ ตก เติม หรือการแก้ไขเปลี่ยนแปลงอย่างอื่นเท่านั้น ไม่ได้หมายความถึงพินัยกรรมทั้งฉบับ เมื่อพินัยกรรมทำขึ้นโดยชอบแล้ว แม้การขูดลบ ตก เติม หรือการแก้ไขเปลี่ยนแปลงจะไม่สมบูรณ์เพราะกรมการอำเภอไม่ได้ลงลายมือชื่อกำกับไว้ก็ไม่กระทบถึงพินัยกรรมทั้งฉบับข้อความเดิมในพินัยกรรมย่อมสมบูรณ์ใช้บังคับได้ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1619/2538นางกฤตนันหรือขวัญยืน มีบางโจทก์นายธวัชชัย สมสุขจำเลย ป.พ.พ. ม. 1658 วรรคสอง, ม. 1705ตามบทบัญญัติของ ป.พ.พ. มาตรา 1658 วรรคสอง ที่ว่าการขูดลบ ตก เติม หรือการแก้ไข เปลี่ยนแปลงอย่างอื่นซึ่งพินัยกรรมนั้นย่อมไม่สมบูรณ์ เว้นแต่ผู้ทำพินัยกรรม พยาน และกรมการอำเภอจะได้ลงลายมือชื่อกำกับไว้นั้น หมายความถึงไม่สมบูรณ์เฉพาะส่วน การขูดลบ ตก เติม หรือการแก้ไขเปลี่ยนแปลงอย่างอื่นเท่านั้น ไม่ได้หมายความถึงพินัยกรรมทั้งฉบับ เมื่อพินัยกรรมทำขึ้นโดยชอบแล้ว แม้การขูดลบ ตก เติม หรือการแก้ไขเปลี่ยนแปลงจะไม่สมบูรณ์เพราะกรมการอำเภอไม่ได้ลงลายมือชื่อกำกับไว้ก็ไม่กระทบถึงพินัยกรรมทั้งฉบับข้อความเดิมในพินัยกรรมย่อมสมบูรณ์ใช้บังคับได้(สถิตย์ ไพเราะ-พรชัย สมรรถเวช-สมคิด ไตรโสรัส)ศาลจังหวัดสงขลา - นายปรีชา บุญโรจน์พงศ์ศาลอุทธรณ์ภาค ๓ - นายประสพสุข บุญเดชแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1619/2538นางกฤตนันหรือขวัญยืน มีบางโจทก์นายธวัชชัย สมสุขจำเลย ป.พ.พ. ม. 1658 วรรคสอง, ม. 1705ตามบทบัญญัติของ ป.พ.พ. มาตรา 1658 วรรคสอง ที่ว่าการขูดลบ ตก เติม หรือการแก้ไข เปลี่ยนแปลงอย่างอื่นซึ่งพินัยกรรมนั้นย่อมไม่สมบูรณ์ เว้นแต่ผู้ทำพินัยกรรม พยาน และกรมการอำเภอจะได้ลงลายมือชื่อกำกับไว้นั้น หมายความถึงไม่สมบูรณ์เฉพาะส่วน การขูดลบ ตก เติม หรือการแก้ไขเปลี่ยนแปลงอย่างอื่นเท่านั้น ไม่ได้หมายความถึงพินัยกรรมทั้งฉบับ เมื่อพินัยกรรมทำขึ้นโดยชอบแล้ว แม้การขูดลบ ตก เติม หรือการแก้ไขเปลี่ยนแปลงจะไม่สมบูรณ์เพราะกรมการอำเภอไม่ได้ลงลายมือชื่อกำกับไว้ก็ไม่กระทบถึงพินัยกรรมทั้งฉบับข้อความเดิมในพินัยกรรมย่อมสมบูรณ์ใช้บังคับได้(สถิตย์ ไพเราะ-พรชัย สมรรถเวช-สมคิด ไตรโสรัส)ศาลจังหวัดสงขลา - นายปรีชา บุญโรจน์พงศ์ศาลอุทธรณ์ภาค ๓ - นายประสพสุข บุญเดชแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คําสั่งกรมบังคับคดีที่ 94/2521เรื่อง การปฏิบัติหน้าที่เกี่ยวกับการยึดทรัพย์------------------------ เพื่อให้การปฏิบัติหน้าที่เกี่ยวกับการยึดทรัพย์สินของลูกหนี้ หรือจําเลย ตามหมายบังคับคดี ของศาล หรือคําขอของเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ ได้เป็นไปโดยเรียบร้อย เหมาะสม อันจะเป็น ประโยชน์แก่ทางราชการและความในคดี และเพื่อมิให้เกิดข้อครหาอันจะทําให้เสียชื่อเสียง แก่ข้าราชการและทางราชการขึ้นได้ จึงมีคําสั่งให้ข้าราชการกรมบังคับคดี ปฏิบัติหน้าที่ดังต่อไปนี้ ข้อ ๑ ให้ผู้ที่ไปปฏิบัติหน้าที่ในการยึดทรัพย์สินได้ดําเนินการโดยสุภาพ และระมัดระวัง อย่าให้เกิดความเสียหายเกินกว่าที่จําเป็น หรือมีการกลั่นแกล้งด้วยประการใด ๆ ข้อ ๒ กรณียึดหรืออายัดทรัพย์สินซึ่งมีราคาตั้งแต่ 500,000 บาท (ห้าแสนบาท) ขึ้นไป หรือยึดอายัดทรัพย์สินของบุคคลสําคัญ หรือบุคคลที่มีฐานะในทางสังคม หรือเป็นที่สนใจของประชาชน เมื่อได้ดําเนินการยึดหรืออายัดทรัพย์เสร็จแล้ว ให้รายงานอธิบดีกรมบังคับคดี หรือรองอธิบดี ผู้ที่ได้รับมอบหมายทราบโดยมีชักชาข้อ ๓ ให้หัวหน้าส่วนราชการที่รับผิดชอบ ได้ควบคุม ตรวจตราและดูแลการปฏิบัติหน้าที่ ของข้าราชการในบังคับบัญชา ได้ปฏิบัติหน้าที่ตามคําสั่งนี้โดยเคร่งครัดด้วย ทั้งนี้ ให้ถือปฏิบัติตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไปผู้มีอํานาจลงนาม - สั่ง วันที่ 29 มิถุนายน 2521 (นายเช็ค รักตะบุตร์)อธิบดีกรมบังคับคดี
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 985/2520หลักกฎหมาย: ผู้ตายมีสนับมือเข้าทำร้ายจำเลย จำเลยยิงผู้ตายเป็นการป้องกันเกินกว่าเหตุ พวกผู้ตาย 2 คนวิ่งเข้าไปที่ผู้ตายและจำเลยเพื่อห้ามแต่จำเลยเข้าใจว่าจะเข้าไปรุมทำร้ายจำเลย จำเลยยิงไป 3 นัด เป็นการป้องกันเกินกว่าเหตุเช่นเดียวกัน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 985/2520อัยการกาญจนบุรีโจทก์นายฤทธิ์ สิงห์คำจำเลย ป.อ. ม. 62, ม. 69ผู้ตายมีสนับมือเข้าทำร้ายจำเลย จำเลยยิงผู้ตายเป็นการป้องกันเกินกว่าเหตุ พวกผู้ตาย 2 คนวิ่งเข้าไปที่ผู้ตายและจำเลยเพื่อห้ามแต่จำเลยเข้าใจว่าจะเข้าไปรุมทำร้ายจำเลย จำเลยยิงไป 3 นัด เป็นการป้องกันเกินกว่าเหตุเช่นเดียวกัน(อุดม จาละ-สงวน สิทธิไชย-ปรีชา สุมาวงศ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 985/2520อัยการกาญจนบุรีโจทก์นายฤทธิ์ สิงห์คำจำเลย ป.อ. ม. 62, ม. 69ผู้ตายมีสนับมือเข้าทำร้ายจำเลย จำเลยยิงผู้ตายเป็นการป้องกันเกินกว่าเหตุ พวกผู้ตาย 2 คนวิ่งเข้าไปที่ผู้ตายและจำเลยเพื่อห้ามแต่จำเลยเข้าใจว่าจะเข้าไปรุมทำร้ายจำเลย จำเลยยิงไป 3 นัด เป็นการป้องกันเกินกว่าเหตุเช่นเดียวกัน(อุดม จาละ-สงวน สิทธิไชย-ปรีชา สุมาวงศ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
กฎกระทรวงกฎกระทรวงกำหนดหลักเกณฑ์และวิธีการแจ้งการเกิดหรือการตายต่อนายทะเบียนแห่งท้องที่อื่นพ.ศ. ๒๕๕๑[๑] อาศัยอำนาจตามความในมาตรา๗ แห่งพระราชบัญญัติการทะเบียนราษฎร พ.ศ. ๒๕๓๔ มาตรา ๑๘ วรรคสาม และมาตรา ๒๑วรรคสี่ แห่งพระราชบัญญัติการทะเบียนราษฎร พ.ศ. ๒๕๓๔ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติการทะเบียนราษฎร(ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๕๑อันเป็นกฎหมายที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคลซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๓๔ มาตรา ๓๕ และมาตรา ๕๖ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย บัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมายรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ ในกรณีผู้มีหน้าที่แจ้งการเกิดตามมาตรา ๑๘(๑) หรือ (๒)ยังมิได้แจ้งการเกิดและคนซึ่งเกิดนั้นมีภูมิลำเนาปัจจุบันอยู่ต่างท้องที่สำนักทะเบียนอำเภอหรือสำนักทะเบียนท้องถิ่นที่เกิดบิดามารดา ผู้ปกครองโดยชอบด้วยกฎหมาย หรือผู้ซึ่งได้รับมอบหมายจากบุคคลดังกล่าวแล้วแต่กรณี จะแจ้งการเกิดต่อนายทะเบียนผู้รับแจ้ง ณสำนักทะเบียนอำเภอหรือสำนักทะเบียนท้องถิ่นที่บิดามารดาหรือผู้ปกครองของคนซึ่งเกิดนั้นมีชื่ออยู่ในทะเบียนบ้านก็ได้การแจ้งการเกิดตามวรรคหนึ่งผู้แจ้งการเกิดต้องมีหลักฐานเป็นหนังสือรับรองการเกิดของคนซึ่งจะแจ้งการเกิดที่ออกให้โดยโรงพยาบาลหรือสถานพยาบาลที่คนนั้นเกิดและพยานบุคคลไม่น้อยกว่าสองคนซึ่งสามารถยืนยันความเป็นบิดาหรือมารดาของคนดังกล่าวได้ในกรณีไม่มีหนังสือรับรองการเกิดผู้แจ้งการเกิดอาจใช้ผลการตรวจทางวิทยาศาสตร์ เช่น การตรวจสารพันธุกรรมที่ตรวจพิสูจน์จากหน่วยงานของรัฐหรือสถาบันที่มีความน่าเชื่อถือเพื่อเป็นหลักฐานพิสูจน์ความเป็นบิดาหรือมารดาและบุตรแทนได้ข้อ ๒ ในกรณีผู้มีหน้าที่แจ้งการตายตามมาตรา ๒๑(๑) หรือ (๒) ยังมิได้แจ้งการตายแต่มีการย้ายศพไปอยู่ต่างท้องที่สำนักทะเบียนอำเภอหรือสำนักทะเบียนท้องถิ่นที่มีการตายหรือพบศพเจ้าบ้านของบ้านที่มีการตายบุคคลที่ไปกับผู้ตายขณะตาย ผู้พบศพ หรือผู้ซึ่งได้รับมอบหมายจากบุคคลดังกล่าวแล้วแต่กรณี จะแจ้งการตายต่อนายทะเบียนผู้รับแจ้ง ณ สำนักทะเบียนอำเภอหรือสำนักทะเบียนท้องถิ่นแห่งท้องที่ที่ศพอยู่หรือท้องที่ที่มีการจัดการศพโดยการเผา ฝัง หรือทำลายก็ได้การแจ้งการตายตามวรรคหนึ่งผู้แจ้งต้องมีหลักฐานเป็นหนังสือรับรองการตายของผู้ตายซึ่งออกให้โดยโรงพยาบาลหรือสถานพยาบาลที่บุคคลนั้นตายและพยานบุคคลไม่น้อยกว่าสองคนซึ่งสามารถยืนยันตัวบุคคลของผู้ตายได้ในกรณีไม่มีหนังสือรับรองการตายผู้แจ้งการตายอาจใช้ผลการตรวจทางวิทยาศาสตร์ เช่น การตรวจสารพันธุกรรมที่ตรวจพิสูจน์จากหน่วยงานของรัฐหรือสถาบันที่มีความน่าเชื่อถือเพื่อเป็นหลักฐานประกอบการแจ้งแทนได้ให้ไว้ ณ วันที่ ๒๓สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๕๑พลตำรวจเอก โกวิท วัฒนะรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยหมายเหตุ :-เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ โดยที่มาตรา ๑๘ วรรคสาม และมาตรา ๒๑ วรรคสี่แห่งพระราชบัญญัติการทะเบียนราษฎร พ.ศ. ๒๕๓๔ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติการทะเบียนราษฎร(ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๕๑กำหนดให้ผู้มีหน้าที่แจ้งการเกิดหรือการตายสามารถแจ้งการเกิดหรือการตายต่อนายทะเบียนผู้รับแจ้งแห่งท้องที่อื่นได้ตามหลักเกณฑ์และวิธีการที่กำหนดในกฎกระทรวงจึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้ปริยานุช/ผู้จัดทำ๒๕ สิงหาคม ๒๕๕๑นนทพล/ปรับปรุง๑๕ มกราคม ๒๕๕๘[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๒๕/ตอนที่ ๙๖ ก/หน้า ๓๕/๒๓ สิงหาคม ๒๕๕๑
กฎกระทรวงกำหนดให้ทางน้ำชลประทานอ่างเก็บน้ำปราณบุรี เป็นทางน้ำชลประทานที่จะเรียกเก็บค่าชลประทาน พ.ศ. 2566กฎกระทรวง กำหนดให้ทางน้ำชลประทานอ่างเก็บน้ำปราณบุรี เป็นทางน้ำชลประทานที่จะเรียกเก็บค่าชลประทาน พ.ศ. ๒๕๖๖อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๘ (๑) แห่งพระราชบัญญัติการชลประทานหลวง พุทธศักราช ๒๔๘๕ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติการชลประทานหลวง (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๑๘ และมาตรา ๔๒ วรรคหนึ่ง แห่งพระราชบัญญัติการชลประทานหลวง พุทธศักราช ๒๔๘๕ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้ให้ไว้ ณ วันที่ ๑๑ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๖๖ เฉลิมชัย ศรีอ่อน รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ โดยที่เป็นการสมควรกำหนดให้ทางน้ำชลประทานอ่างเก็บน้ำปราณบุรี เป็นทางน้ำชลประทานที่จะเรียกเก็บค่าชลประทาน เพื่อให้เกิดประโยชน์จากการใช้น้ำอย่างเต็มที่ และเนื่องจากมาตรา ๘ (๑) แห่งพระราชบัญญัติการชลประทานหลวง พุทธศักราช ๒๔๘๕ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติการชลประทานหลวง (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๑๘ บัญญัติให้ทางน้ำชลประทานที่จะเรียกเก็บค่าชลประทานต้องกำหนดโดยกฎกระทรวง จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้ให้ทางน้ำชลประทานอ่างเก็บน้ำปราณบุรี ในท้องที่ตำบลหนองพลับตำบลบึงนคร อำเภอหัวหิน และตำบลเขาจ้าว อำเภอปราณบุรี จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ ภายในแนวเขตตามแผนที่ท้ายกฎกระทรวงนี้เป็นทางน้ำชลประทานที่จะเรียกเก็บค่าชลประทาน
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3062/2538หลักกฎหมาย: จำเลยที่ 1 เป็นข้าราชการดำรงตำแหน่งสรรพากรจังหวัด ซึ่งอยู่ในสังกัดกรมสรรพากร จำเลยที่ 2 มีหน้าที่โดยตรงในการดำเนินการนำที่ดินที่ยึดของผู้ค้างชำระค่าภาษีอากรขายทอดตลาด และจำเลยที่ 1 เป็นผู้เสนอจำเลยที่ 3ซึ่งดำรงตำแหน่งผู้ว่าราชการจังหวัดแต่งตั้งคณะกรรมการจัดการขายทอดตลาดที่ดินของโจทก์ ซึ่งเป็นหนี้ภาษีอากรค้างชำระ และจำเลยที่ 3 ก็แต่งตั้งบุคคลตามที่จำเลยที่ 1 เสนอ การกระทำของจำเลยที่ 1 ถือว่าได้ทำในนามของจำเลยที่ 2ทั้งสิ้น แม้จำเลยที่ 1 มิใช่เป็นกรรมการจัดการขายทอดตลาดด้วยก็ตาม ก็ต้องถือว่าจำเลยที่ 1 เป็นผู้ทอดตลาดตามความหมายแห่ง ป.พ.พ. มาตรา 511 จำเลยที่ 1 จึงเป็นผู้มีคุณสมบัติต้องห้ามตามบทกฎหมายดังกล่าวที่จะเข้าสู้ราคาซื้อที่ดินโจทก์ในการขายทอดตลาดซึ่งตนเป็นผู้อำนวยการเองตามประกาศของจำเลยที่ 3 ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3062/2538นางเยาะ ลามอโจทก์นางศรีวัฒนา เกษมสุวรรณ กับพวกจำเลย ป.พ.พ. จำเลยที่ 1 เป็นข้าราชการดำรงตำแหน่งสรรพากรจังหวัด ซึ่งอยู่ในสังกัดกรมสรรพากร จำเลยที่ 2 มีหน้าที่โดยตรงในการดำเนินการนำที่ดินที่ยึดของผู้ค้างชำระค่าภาษีอากรขายทอดตลาด และจำเลยที่ 1 เป็นผู้เสนอจำเลยที่ 3ซึ่งดำรงตำแหน่งผู้ว่าราชการจังหวัดแต่งตั้งคณะกรรมการจัดการขายทอดตลาดที่ดินของโจทก์ ซึ่งเป็นหนี้ภาษีอากรค้างชำระ และจำเลยที่ 3 ก็แต่งตั้งบุคคลตามที่จำเลยที่ 1 เสนอ การกระทำของจำเลยที่ 1 ถือว่าได้ทำในนามของจำเลยที่ 2ทั้งสิ้น แม้จำเลยที่ 1 มิใช่เป็นกรรมการจัดการขายทอดตลาดด้วยก็ตาม ก็ต้องถือว่าจำเลยที่ 1 เป็นผู้ทอดตลาดตามความหมายแห่ง ป.พ.พ. มาตรา 511 จำเลยที่ 1 จึงเป็นผู้มีคุณสมบัติต้องห้ามตามบทกฎหมายดังกล่าวที่จะเข้าสู้ราคาซื้อที่ดินโจทก์ในการขายทอดตลาดซึ่งตนเป็นผู้อำนวยการเองตามประกาศของจำเลยที่ 3(อธิราช มณีภาค-ปรีชา เฉลิมวณิชย์-วุฒิ คราวุฒิ)ศาลจังหวัดนนทบุรี - นายจักรกฤช เจริญเลิศศาลอุทธรณ์ - นายไพบูลย์ ถิรรุ่งเรืองแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3062/2538นางเยาะ ลามอโจทก์นางศรีวัฒนา เกษมสุวรรณ กับพวกจำเลย ป.พ.พ. จำเลยที่ 1 เป็นข้าราชการดำรงตำแหน่งสรรพากรจังหวัด ซึ่งอยู่ในสังกัดกรมสรรพากร จำเลยที่ 2 มีหน้าที่โดยตรงในการดำเนินการนำที่ดินที่ยึดของผู้ค้างชำระค่าภาษีอากรขายทอดตลาด และจำเลยที่ 1 เป็นผู้เสนอจำเลยที่ 3ซึ่งดำรงตำแหน่งผู้ว่าราชการจังหวัดแต่งตั้งคณะกรรมการจัดการขายทอดตลาดที่ดินของโจทก์ ซึ่งเป็นหนี้ภาษีอากรค้างชำระ และจำเลยที่ 3 ก็แต่งตั้งบุคคลตามที่จำเลยที่ 1 เสนอ การกระทำของจำเลยที่ 1 ถือว่าได้ทำในนามของจำเลยที่ 2ทั้งสิ้น แม้จำเลยที่ 1 มิใช่เป็นกรรมการจัดการขายทอดตลาดด้วยก็ตาม ก็ต้องถือว่าจำเลยที่ 1 เป็นผู้ทอดตลาดตามความหมายแห่ง ป.พ.พ. มาตรา 511 จำเลยที่ 1 จึงเป็นผู้มีคุณสมบัติต้องห้ามตามบทกฎหมายดังกล่าวที่จะเข้าสู้ราคาซื้อที่ดินโจทก์ในการขายทอดตลาดซึ่งตนเป็นผู้อำนวยการเองตามประกาศของจำเลยที่ 3(อธิราช มณีภาค-ปรีชา เฉลิมวณิชย์-วุฒิ คราวุฒิ)ศาลจังหวัดนนทบุรี - นายจักรกฤช เจริญเลิศศาลอุทธรณ์ - นายไพบูลย์ ถิรรุ่งเรืองแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 606944หลักกฎหมาย: คดีที่หน่วยงานทางปกครองฟ้องขอให้จำเลยทั้งสองร่วมกันคืนเงินบำนาญที่ได้รับไปตามหนังสือสัญญาการใช้เงินคืนที่จำเลยที่ ๑ ซึ่งเป็นอดีตข้าราชการได้ทำสัญญาไว้กับโจทก์เพื่อขอรับบำเหน็จบำนาญในระหว่างกระบวนการทางวินัยยังไม่ถึงที่สุดโดยมีจำเลยที่ ๒ ทำสัญญาค้ำประกัน เป็นการฟ้องขอให้ปฏิบัติตามสัญญา มิใช่เกิดจากการใช้อำนาจตามกฎหมาย เมื่อสัญญาดังกล่าวไม่มีลักษณะเป็นสัญญาทางปกครองตามมาตรา ๓ แห่งพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง พ.ศ. ๒๕๔๒ สัญญาดังกล่าวจึงเป็นสัญญาทางแพ่ง ที่อยู่ในอำนาจพิจารณาพิพากษาของศาลยุติธรรม ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำวินิจฉัยที่ 19/2560ศาลจังหวัดพะเยาศาลผู้ส่งความเห็นศาลปกครองเชียงใหม่ศาลผู้รับความเห็นจังหวัดพะเยาโจทก์นายสมศักดิ์ หรือพชรดิฐวุฒิสารวัฒนา ที่ 1 จำเลยกับพวกรวม 2 พ.ร.บ.จัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง พ.ศ.2542 ป.พ.พ. พ.ร.บ.บำเหน็จบำนาญข้าราชการ พ.ศ.2494 พ.ร.บ.ระเบียบบริหารราชการแผ่นดิน พ.ศ.2534 คดีที่หน่วยงานทางปกครองฟ้องขอให้จำเลยทั้งสองร่วมกันคืนเงินบำนาญที่ได้รับไปตามหนังสือสัญญาการใช้เงินคืนที่จำเลยที่ ๑ ซึ่งเป็นอดีตข้าราชการได้ทำสัญญาไว้กับโจทก์เพื่อขอรับบำเหน็จบำนาญในระหว่างกระบวนการทางวินัยยังไม่ถึงที่สุดโดยมีจำเลยที่ ๒ ทำสัญญาค้ำประกัน เป็นการฟ้องขอให้ปฏิบัติตามสัญญา มิใช่เกิดจากการใช้อำนาจตามกฎหมาย เมื่อสัญญาดังกล่าวไม่มีลักษณะเป็นสัญญาทางปกครองตามมาตรา ๓ แห่งพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง พ.ศ. ๒๕๔๒ สัญญาดังกล่าวจึงเป็นสัญญาทางแพ่ง ที่อยู่ในอำนาจพิจารณาพิพากษาของศาลยุติธรรม()แหล่งที่มาส่วนเลขานุการคณะกรรมการวินิจฉัยฯแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุเขตอำนาจศาลเกี่ยวกับพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง พ.ศ. 2542 มาตรา 9 วรรคหนึ่ง (3)