phoneee/thai-legal-corpus huggingface dataset:
ประกาศกระทรวงอุตสาหกรรมฉบับที่ 3734 (พ.ศ. 2550)ออกตามความในพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมพ.ศ. 2511เรื่อง ยกเลิกและกําหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมลูกวอลเลย์บอล-------------------------------------อื่นๆ - โดยที่เป็นการสมควรปรับปรุงมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมลูกวอลเลย์บอล มาตรฐานเลขที่ มอก. 942 - 2538 อาศัยอํานาจตามความในมาตรา 15 แห่งพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม พ.ศ. 2511 รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมออกประกาศยกเลิกประกาศกระทรวงอุตสาหกรรม ฉบับที่ 2082 (พ.ศ. 2538) ออกตามความในพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม พ.ศ. 2511 เรื่อง ยกเลิกและกําหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมลูกวอลเลย์บอล ลงวันที่ 4 ตุลาคม พ.ศ. 2538 และออกประกาศกําหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมลูกวอลเลย์บอล มาตรฐานเลขที่ มอก. 942 - 2550 ขึ้นใหม่ ดังมีรายการละเอียดต่อท้ายประกาศนี้ ทั้งนี้ ให้มีผลเมื่อพ้นกําหนด 120 วัน นับแต่วันที่ประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปผู้มีอํานาจลงนาม - ประกาศ ณ วันที่ 7 มีนาคม พ.ศ. 2550 โฆสิต ปั้นเปี่ยมรัษฎ์รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 43/2497หลักกฎหมาย: ในคดีอาญา จำเลยยังไม่ได้ฟังคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ทนายจำเลยจะยื่นฎีกา ไม่ได้คดีนี้ ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยตามฟ้อง จำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ทำคำพิพากษาแล้ว ส่งสำนวนไปยังศาลชั้นต้น ศาลชั้นต้นอ่านคำพิพากษาให้โจทก์ฟังฝ่ายเดียว จำเลยยังหาได้ฟังไม่ต่อมาทนายจำเลยยื่นฎีกาศาลฎีกาปรึกษาคดีแล้ว จำเลยยังไม่ได้ฟังคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ทนายจำเลยจะยื่นฎีกาดังนี้ ไม่ได้ จึงไม่รับฎีกา ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 43/2497อัยการสมุทรปราการโจทก์นายซีมิง หรือไซซีมิง แซ่ไซจำเลย ป.วิ.อ. ม. 216ในคดีอาญา จำเลยยังไม่ได้ฟังคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ทนายจำเลยจะยื่นฎีกา ไม่ได้คดีนี้ ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยตามฟ้อง จำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ทำคำพิพากษาแล้ว ส่งสำนวนไปยังศาลชั้นต้น ศาลชั้นต้นอ่านคำพิพากษาให้โจทก์ฟังฝ่ายเดียว จำเลยยังหาได้ฟังไม่ต่อมาทนายจำเลยยื่นฎีกาศาลฎีกาปรึกษาคดีแล้ว จำเลยยังไม่ได้ฟังคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ทนายจำเลยจะยื่นฎีกาดังนี้ ไม่ได้ จึงไม่รับฎีกา(ศิลปสิทธิวินิจฉัย-ประวัติ ปัตตพงศ์-นาถปริญญา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: คดีนี้ ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยตามฟ้อง จำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ทำคำพิพากษาแล้ว ส่งสำนวนไปยังศาลชั้นต้น ศาลชั้นต้นอ่านคำพิพากษาให้โจทก์ฟังฝ่ายเดียว จำเลยยังหาได้ฟังไม่ต่อมาทนายจำเลยยื่นฎีกาศาลฎีกาปรึกษาคดีแล้ว จำเลยยังไม่ได้ฟังคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ทนายจำเลยจะยื่นฎีกาดังนี้ ไม่ได้ จึงไม่รับฎีกา ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 43/2497อัยการสมุทรปราการโจทก์นายซีมิง หรือไซซีมิง แซ่ไซจำเลย ป.วิ.อ. ม. 216ในคดีอาญา จำเลยยังไม่ได้ฟังคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ทนายจำเลยจะยื่นฎีกา ไม่ได้คดีนี้ ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยตามฟ้อง จำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ทำคำพิพากษาแล้ว ส่งสำนวนไปยังศาลชั้นต้น ศาลชั้นต้นอ่านคำพิพากษาให้โจทก์ฟังฝ่ายเดียว จำเลยยังหาได้ฟังไม่ต่อมาทนายจำเลยยื่นฎีกาศาลฎีกาปรึกษาคดีแล้ว จำเลยยังไม่ได้ฟังคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ทนายจำเลยจะยื่นฎีกาดังนี้ ไม่ได้ จึงไม่รับฎีกา(ศิลปสิทธิวินิจฉัย-ประวัติ ปัตตพงศ์-นาถปริญญา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
พระราชบัญญัติโอนกัมสิทธิที่วัดต้าตำบนเวียง อำเพอพะเยาจังหวัดเชียงรายไห้แก่กองทัพบก กะซวงกลาโหมพุทธสักราช ๒๔๘๖ ไนพระปรมาภิไธยสมเด็ดพระเจ้าหยู่หัวอานันทมหิดลคนะผู้สำเหร็ดราชการแทนพระองค์(ตามประกาสประธานสภาผู้แทนราสดรลงวันที่ ๔สิงหาคม พุทธสักราช ๒๔๘๐และวันที่ ๑๖ธันวาคม พุทธสักราช ๒๔๘๔)อาทิตย์ทิพอาภาปรีดี พนมยงค์ตราไว้ นะวันที่ ๑๔ กันยายน พุทธสักราช ๒๔๘๖เปนปีที่ ๑๐ไนรัชกาลปัจจุบันโดยที่สภาผู้แทนราสดรลงมติว่าสมควนโอนกัมสิทธิที่วัดต้า ตำบนเวียง อำเพอพะเยา จังหวัดเชียงราย ไห้แก่กองทัพบก กะซวงกลาโหมจึงมีพระบรมราชโองการไห้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้โดยคำแนะนำและยินยอมของสภาผู้แทนราสดรดังต่อไปนี้มาตรา ๑ พระราชบัญญัตินี้ให้เรียกว่า พระราชบัญญัติโอนกัมสิทธิที่วัดต้าตำบนเวียง อำเพอพะเยา จังหวัดเชียงราย ไห้แก่กองทัพบก กะซวงกลาโหม พุทธสักราช ๒๔๘๖มาตรา ๒[๑] ให้ใช้พระราชบัญญัตินี้ตั้งแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา ๓ ให้โอนกรรมสิทธิ์ที่วัดต้า ตำบลเวียง อำเภอพะเยาจังหวัดเชียงราย ภายในแนวเขตตามแผนที่ท้ายพระราชบัญญัตินี้ ให้แก่กองทัพบก กระทรวงกลาโหมมาตรา ๔ ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการรักษาการตามพระราชบัญญัตินี้ผู้รับสนองพระบรมราชโองการจอมพลป. พิบูลสงครามนายกรัฐมนตรี[เอกสารแนบท้าย]๑.แผนที่ท้ายพระราชบัญญัติโอนกัมสิทธิที่วัดต้า ตำบนเวียง อำเพอพะเยาจังหวัดเชียงราย ไห้แก่กองทัพบก กะซวงกลาโหม พุทธสักราช ๒๔๘๖(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)ดวงใจ/จัดทำปาจรีย์/ปรับปรุง๑ กันยายน ๒๕๔๙พรรณพร/ปรับปรุง๑๑ มีนาคม ๒๕๖๒[๑]ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๖๐/ตอนที่ ๕๑/หน้า ๑๔๕๑/๒๘ กันยายน ๒๔๘๖
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 63309หลักกฎหมาย: การสั่งให้ริบอาวุธปืนของกลาง เป็นเรื่องที่ศาลจะใช้ดุลพินิจ ริบหรือไม่ริบก็ได้ตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 33(1) เมื่อศาลอุทธรณ์ใช้ดุลพินิจว่าไม่ควรริบและพิพากษาให้คืนอาวุธปืนของกลางให้จำเลย จึงเป็นการแก้ไขเล็กน้อยและเป็นปัญหาข้อเท็จจริง โจทก์จะฎีกาขอให้ริบตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นไม่ได้ ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218 ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 479/2521พนักงานอัยการประจำศาลแขวงนครสวรรค์โจทก์นายทองคำ โชติพรม หรือโชติพรหมจำเลย ป.วิ.อ. ม. 218การสั่งให้ริบอาวุธปืนของกลาง เป็นเรื่องที่ศาลจะใช้ดุลพินิจ ริบหรือไม่ริบก็ได้ตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 33(1) เมื่อศาลอุทธรณ์ใช้ดุลพินิจว่าไม่ควรริบและพิพากษาให้คืนอาวุธปืนของกลางให้จำเลย จึงเป็นการแก้ไขเล็กน้อยและเป็นปัญหาข้อเท็จจริง โจทก์จะฎีกาขอให้ริบตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นไม่ได้ ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218(เพียร ศรีอรุณ-วิทูร เทพพิทักษ์-ไพบูลย์ ไวกาสี)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 479/2521พนักงานอัยการประจำศาลแขวงนครสวรรค์โจทก์นายทองคำ โชติพรม หรือโชติพรหมจำเลย ป.วิ.อ. ม. 218การสั่งให้ริบอาวุธปืนของกลาง เป็นเรื่องที่ศาลจะใช้ดุลพินิจ ริบหรือไม่ริบก็ได้ตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 33(1) เมื่อศาลอุทธรณ์ใช้ดุลพินิจว่าไม่ควรริบและพิพากษาให้คืนอาวุธปืนของกลางให้จำเลย จึงเป็นการแก้ไขเล็กน้อยและเป็นปัญหาข้อเท็จจริง โจทก์จะฎีกาขอให้ริบตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นไม่ได้ ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218(เพียร ศรีอรุณ-วิทูร เทพพิทักษ์-ไพบูลย์ ไวกาสี)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 646/2466หลักกฎหมาย: ยิงเขาตาย แล้วเข้าเก็บทรัพย์ ม.301จำเลยกับพวก ๓ คนใช้อาวุธปืนยิงเขาตายแล้วเข้าเก็บเอาทรัพย์ไป ไม่ปรากฎว่าพวกเจ้าทรัพย์ถูกกระสุนปืนจำเลยคนใดตาย โจทย์ฟ้องขอให้ลงโทษตามมาตรา ๓๐๑,๒๕๐ ฯ จำเลยฎีกาในข้อเท็จจริง ฎีกาตัดสินยืนตามศาลล่างให้ลงโทษจำเลยตามมาตรา ๓๐๑ แลให้จำคุกจำเลยทั้ง ๔ คนไว้ตลอดชีวิตร ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 646/2466อัยการประทุมธานีโจทก์นายเปี่ยมกับพวกล. ป.อ. ยิงเขาตาย แล้วเข้าเก็บทรัพย์ ม.301จำเลยกับพวก ๓ คนใช้อาวุธปืนยิงเขาตายแล้วเข้าเก็บเอาทรัพย์ไป ไม่ปรากฎว่าพวกเจ้าทรัพย์ถูกกระสุนปืนจำเลยคนใดตาย โจทย์ฟ้องขอให้ลงโทษตามมาตรา ๓๐๑,๒๕๐ ฯ จำเลยฎีกาในข้อเท็จจริง ฎีกาตัดสินยืนตามศาลล่างให้ลงโทษจำเลยตามมาตรา ๓๐๑ แลให้จำคุกจำเลยทั้ง ๔ คนไว้ตลอดชีวิตร(พิจารณา-กฤติ-หริศ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: จำเลยกับพวก ๓ คนใช้อาวุธปืนยิงเขาตายแล้วเข้าเก็บเอาทรัพย์ไป ไม่ปรากฎว่าพวกเจ้าทรัพย์ถูกกระสุนปืนจำเลยคนใดตาย โจทย์ฟ้องขอให้ลงโทษตามมาตรา ๓๐๑,๒๕๐ ฯ จำเลยฎีกาในข้อเท็จจริง ฎีกาตัดสินยืนตามศาลล่างให้ลงโทษจำเลยตามมาตรา ๓๐๑ แลให้จำคุกจำเลยทั้ง ๔ คนไว้ตลอดชีวิตร ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 646/2466อัยการประทุมธานีโจทก์นายเปี่ยมกับพวกล. ป.อ. ยิงเขาตาย แล้วเข้าเก็บทรัพย์ ม.301จำเลยกับพวก ๓ คนใช้อาวุธปืนยิงเขาตายแล้วเข้าเก็บเอาทรัพย์ไป ไม่ปรากฎว่าพวกเจ้าทรัพย์ถูกกระสุนปืนจำเลยคนใดตาย โจทย์ฟ้องขอให้ลงโทษตามมาตรา ๓๐๑,๒๕๐ ฯ จำเลยฎีกาในข้อเท็จจริง ฎีกาตัดสินยืนตามศาลล่างให้ลงโทษจำเลยตามมาตรา ๓๐๑ แลให้จำคุกจำเลยทั้ง ๔ คนไว้ตลอดชีวิตร(พิจารณา-กฤติ-หริศ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุหมายเหตุ: 118063. คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 645/2466 พิมพ์คำพิพากษาฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 645/2466 ป.อ. ม. 293()แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ข้อกำหนดเกี่ยวกับการจัดสรรที่ดินจังหวัดสงขลา(ฉบับที่ ๒)พ.ศ. ๒๕๖๑ อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๔ (๑) และมาตรา ๑๖ แห่งพระราชบัญญัติการจัดสรรที่ดินพ.ศ. ๒๕๔๓ คณะกรรมการจัดสรรที่ดินจังหวัดสงขลา จึงออกข้อกำหนดเกี่ยวกับการจัดทำแผนผังโครงการและวิธีการจัดสรรที่ดินโดยความเห็นชอบจากคณะกรรมการจัดสรรที่ดินกลางไว้ ดังต่อไปนี้ข้อ๑ ข้อกำหนดนี้เรียกว่า ข้อกำหนดเกี่ยวกับการจัดสรรที่ดินจังหวัดสงขลา(ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๖๑ข้อ๒[๑] ข้อกำหนดนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปข้อ๓ ให้ยกเลิกความใน ๓๑.๒ ของข้อ ๓๑แห่งข้อกำหนดเกี่ยวกับการจัดสรรที่ดินจังหวัดสงขลา พ.ศ. ๒๕๔๕ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน๓๑.๒ ลานกิจกรรมหรือลานอเนกประสงค์ในกรณีเป็นการจัดสรรที่ดินขนาดใหญ่ผู้จัดสรรที่ดินจะต้องกันพื้นที่ไว้เป็นที่ตั้งของสาธารณูปโภคประเภทลานกิจกรรมหรือลานอเนกประสงค์ จำนวน ๑ แห่งเนื้อที่ไม่น้อยกว่า ๒๐๐ ตารางวา และต้องจัดให้มีพื้นที่ดังกล่าวเพิ่มขึ้นทุกๆ ๕๐๐ แปลง หรือทุก ๆ ๑๐๐ ไร่ที่ดินที่กันไว้เพื่อจัดตั้งโรงเรียนอนุบาลตามแผนผังโครงการและวิธีการจัดสรรที่ดินในโครงการจัดสรรที่ดินที่ได้รับอนุญาตให้ทำการจัดสรรที่ดินก่อนวันที่ข้อกำหนดฉบับนี้มีผลใช้บังคับหากไม่สามารถจัดตั้งโรงเรียนอนุบาลหรือโรงเรียนประเภทอื่นตามระเบียบกระทรวงศึกษาธิการได้ให้ใช้พื้นที่ดังกล่าวจัดทำเป็นสาธารณูปโภคอื่นเช่น ลานกิจกรรม ลานอเนกประสงค์ สวน สนามเด็กเล่น สนามกีฬา เป็นต้น โดยผู้จัดสรรที่ดินที่ประสงค์จะจัดทำสาธารณูปโภคดังกล่าวต้องยื่นคำขอแก้ไขเปลี่ยนแปลงแผนผังโครงการหรือวิธีการที่ได้รับอนุญาตเพื่อให้คณะกรรมการพิจารณาตามนัยมาตรา ๓๒ แห่งพระราชบัญญัติการจัดสรรที่ดินพ.ศ. ๒๕๔๓ให้ไว้ณ วันที่ ๗ กันยายน พ.ศ. ๒๕๖๑ดลเดช พัฒนรัฐผู้ว่าราชการจังหวัดสงขลาประธานกรรมการจัดสรรที่ดินจังหวัดสงขลาชญานิศ/จัดทำ๒เมษายน ๒๕๖๒[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๓๕/ตอนพิเศษ ๒๔๕ ง/หน้า ๓๑/๒ ตุลาคม ๒๕๖๑
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1839/2530หลักกฎหมาย: การที่จำเลยที่ 1 ถอดหลังคารถเพื่อความคล่องตัวในการนำรถไปใช้กระทำความผิดและใช้รถหลบหนี โดยจำเลยที่ 1 รู้มาแต่แรกว่าคนร้ายให้ขับรถไปเพื่อฆ่าผู้อื่น แล้วจำเลยที่ 1 ขับรถพาคนร้ายไป จอดรถที่ถนนหน้าร้านผู้ตาย ติดเครื่องรออยู่ให้คนร้ายลงจากรถไปใช้อาวุธปืนยิงเร็วยิงผู้ตายกับพวกประมาณ50 คนที่นั่งดูโทรทัศน์อยู่แล้วคนร้ายกลับมาขึ้นรถ จำเลยที่ 1 ขับรถพาคนร้ายหลบหนีไป การกระทำของจำเลยที่ 1 เป็นการแบ่งหน้าที่กันทำความผิดที่ร่วมกันไปฆ่าผู้อื่นโดยไตร่ตรองไว้ก่อนมิใช่เป็นเพียงผู้สนับสนุนในการกระทำความผิดโจทก์มิได้อุทธรณ์ ฎีกาขอให้เพิ่มเติมโทษจำเลยที่ 1 ศาลฎีกาจึงจะลงโทษจำเลยที่ 1 หนักกว่าที่ศาลชั้นต้นลงโทษไม่ได้ศาลล่างปรับบทกฎหมายไม่ถูกต้อง แม้โจทก์จะไม่ได้ฎีกาขึ้นมาศาลฎีกามีอำนาจพิพากษาปรับบทกฎหมายให้ถูกต้องได้. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1839/2530พนักงานอัยการ จังหวัด ยโสธรโจทก์นาย วัด ชาย ทวี ป กับพวกจำเลย ป.อ. ม. 289 (4), ม. 83 ป.วิ.อ. ม. 195, ม. 212การที่จำเลยที่ 1 ถอดหลังคารถเพื่อความคล่องตัวในการนำรถไปใช้กระทำความผิดและใช้รถหลบหนี โดยจำเลยที่ 1 รู้มาแต่แรกว่าคนร้ายให้ขับรถไปเพื่อฆ่าผู้อื่น แล้วจำเลยที่ 1 ขับรถพาคนร้ายไป จอดรถที่ถนนหน้าร้านผู้ตาย ติดเครื่องรออยู่ให้คนร้ายลงจากรถไปใช้อาวุธปืนยิงเร็วยิงผู้ตายกับพวกประมาณ50 คนที่นั่งดูโทรทัศน์อยู่แล้วคนร้ายกลับมาขึ้นรถ จำเลยที่ 1 ขับรถพาคนร้ายหลบหนีไป การกระทำของจำเลยที่ 1 เป็นการแบ่งหน้าที่กันทำความผิดที่ร่วมกันไปฆ่าผู้อื่นโดยไตร่ตรองไว้ก่อนมิใช่เป็นเพียงผู้สนับสนุนในการกระทำความผิดโจทก์มิได้อุทธรณ์ ฎีกาขอให้เพิ่มเติมโทษจำเลยที่ 1 ศาลฎีกาจึงจะลงโทษจำเลยที่ 1 หนักกว่าที่ศาลชั้นต้นลงโทษไม่ได้ศาลล่างปรับบทกฎหมายไม่ถูกต้อง แม้โจทก์จะไม่ได้ฎีกาขึ้นมาศาลฎีกามีอำนาจพิพากษาปรับบทกฎหมายให้ถูกต้องได้.(ยนต์ พิรวินิจ-พลจิตต์ ดียืน-เสงี่ยม ทวีชัยการ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1839/2530พนักงานอัยการ จังหวัด ยโสธรโจทก์นาย วัด ชาย ทวี ป กับพวกจำเลย ป.อ. ม. 289 (4), ม. 83 ป.วิ.อ. ม. 195, ม. 212การที่จำเลยที่ 1 ถอดหลังคารถเพื่อความคล่องตัวในการนำรถไปใช้กระทำความผิดและใช้รถหลบหนี โดยจำเลยที่ 1 รู้มาแต่แรกว่าคนร้ายให้ขับรถไปเพื่อฆ่าผู้อื่น แล้วจำเลยที่ 1 ขับรถพาคนร้ายไป จอดรถที่ถนนหน้าร้านผู้ตาย ติดเครื่องรออยู่ให้คนร้ายลงจากรถไปใช้อาวุธปืนยิงเร็วยิงผู้ตายกับพวกประมาณ50 คนที่นั่งดูโทรทัศน์อยู่แล้วคนร้ายกลับมาขึ้นรถ จำเลยที่ 1 ขับรถพาคนร้ายหลบหนีไป การกระทำของจำเลยที่ 1 เป็นการแบ่งหน้าที่กันทำความผิดที่ร่วมกันไปฆ่าผู้อื่นโดยไตร่ตรองไว้ก่อนมิใช่เป็นเพียงผู้สนับสนุนในการกระทำความผิดโจทก์มิได้อุทธรณ์ ฎีกาขอให้เพิ่มเติมโทษจำเลยที่ 1 ศาลฎีกาจึงจะลงโทษจำเลยที่ 1 หนักกว่าที่ศาลชั้นต้นลงโทษไม่ได้ศาลล่างปรับบทกฎหมายไม่ถูกต้อง แม้โจทก์จะไม่ได้ฎีกาขึ้นมาศาลฎีกามีอำนาจพิพากษาปรับบทกฎหมายให้ถูกต้องได้.(ยนต์ พิรวินิจ-พลจิตต์ ดียืน-เสงี่ยม ทวีชัยการ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ระเบียบเทศบาลตำบลแหลมงอบระเบียบเทศบาลตำบลแหลมงอบเรื่องยกเลิกระเบียบที่หมดความจำเป็นของเทศบาลตำบลแหลมงอบ พ.ศ. ๒๕๕๘[๑] โดยที่เป็นการสมควรให้ยกเลิกระเบียบเทศบาลตำบลแหลมงอบที่หมดความจำเป็นและไม่ได้ใช้บังคับในปัจจุบันอาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๖๐ (๑) แห่งพระราชบัญญัติเทศบาล พ.ศ. ๒๔๙๖เทศบาลตำบลแหลมงอบ โดยความเห็นชอบของสภาเทศบาลตำบลแหลมงอบ จึงออกระเบียบไว้ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ ระเบียบนี้เรียกว่า ระเบียบเทศบาลตำบลแหลมงอบ เรื่อง ยกเลิกระเบียบที่หมดความจำเป็นของเทศบาลตำบลแหลมงอบ พ.ศ. ๒๕๕๘ข้อ ๒ ให้ใช้ระเบียบนี้นับแต่วันถัดจากวันที่ได้ประกาศโดยเปิดเผยณ สำนักงาน เทศบาลตำบลแหลมงอบแล้วเจ็ดวันข้อ ๓ ให้ยกเลิกระเบียบเทศบาลตำบลแหลมงอบว่าด้วยการใช้และการจัดเก็บค่าธรรมเนียมการใช้ศูนย์จำหน่ายผลิตภัณฑ์พื้นเมืองเทศบาลตำบลแหลมงอบพ.ศ. ๒๕๔๘ประกาศณ วันที่ ๘ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๕๘พันตำรวจเอกปราชญ์ ชัยเชียงเอมนายกเทศมนตรีตำบลแหลมงอบปริยานุช/ผู้จัดทำ๒๖ สิงหาคม๒๕๕๘วริญา/ผู้ตรวจ๒๖ สิงหาคม๒๕๕๘[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๓๒/ตอนที่ ๘๒ ง/หน้า ๒๒/๒๐ สิงหาคม ๒๕๕๘
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 514/2481หลักกฎหมาย: ในคดีที่เจ้าทุกข์เป็นโจทก์ร่วมกับอัยยการ ศาลชั้นต้นไม่ได้อ่านคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ให้เจ้าทุกข์ผู้เป็นโจทก์ฟัง เมื่ออัยยการฎีกาขึ้นมา ศาลฎีกาก็ตัดสินคดีระหว่างอัยยการกับจำเลยไปโดยไม่กล่าวถึงข้อบกพร่องคดีนี้ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยตามมาตรา ๒๕๔-๕๙ จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายกฟ้อง อัยยการโจทก์ฎีกา ศาลฎีกาตรวจสำนวนแล้วพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ หมายเหตุ ในสำนวนปรากฎว่ามีเจ้าทุกข์ ๒ คนยื่นคำร้องขอเข้าเป็นโจทก์ร่วมกับอัยยการ ศาลสั่งอนุญาตแล้ว ศาลชั้นต้นไม่ได้ออกหมายนัดให้เจ้าทุกข์ผู้เป็นโจทก์มาฟังคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ และตั้งแต่นั้นมาก็ไม่ปรากฎว่าเจ้าทุกข์ผู้เป็นโจทก์เข้ามารู้เห็นในสำนวน ศาลฎีกาตัดสินไปโดยไม่พูดถึงเรื่องนี้ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 514/2481อัยยการนครราชสีมาโจทก์นายแผน เฉิดกระโทก นายพร้อมจำเลย ป.อ. ม. 254 ป.วิ.อ. ม. 182, ม. 215, ม. 15 ป.วิ.พ. ม. 59ในคดีที่เจ้าทุกข์เป็นโจทก์ร่วมกับอัยยการ ศาลชั้นต้นไม่ได้อ่านคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ให้เจ้าทุกข์ผู้เป็นโจทก์ฟัง เมื่ออัยยการฎีกาขึ้นมา ศาลฎีกาก็ตัดสินคดีระหว่างอัยยการกับจำเลยไปโดยไม่กล่าวถึงข้อบกพร่องคดีนี้ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยตามมาตรา ๒๕๔-๕๙ จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายกฟ้อง อัยยการโจทก์ฎีกา ศาลฎีกาตรวจสำนวนแล้วพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ หมายเหตุ ในสำนวนปรากฎว่ามีเจ้าทุกข์ ๒ คนยื่นคำร้องขอเข้าเป็นโจทก์ร่วมกับอัยยการ ศาลสั่งอนุญาตแล้ว ศาลชั้นต้นไม่ได้ออกหมายนัดให้เจ้าทุกข์ผู้เป็นโจทก์มาฟังคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ และตั้งแต่นั้นมาก็ไม่ปรากฎว่าเจ้าทุกข์ผู้เป็นโจทก์เข้ามารู้เห็นในสำนวน ศาลฎีกาตัดสินไปโดยไม่พูดถึงเรื่องนี้(วิเศษ-มนธา-พลางกูร)ศาลชั้นต้น - นายเกียว โพธิแก้วศาลอุทธรณ์ - พระปรีชาวินิจฉัยแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: คดีนี้ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยตามมาตรา ๒๕๔-๕๙ จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายกฟ้อง อัยยการโจทก์ฎีกา ศาลฎีกาตรวจสำนวนแล้วพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ หมายเหตุ ในสำนวนปรากฎว่ามีเจ้าทุกข์ ๒ คนยื่นคำร้องขอเข้าเป็นโจทก์ร่วมกับอัยยการ ศาลสั่งอนุญาตแล้ว ศาลชั้นต้นไม่ได้ออกหมายนัดให้เจ้าทุกข์ผู้เป็นโจทก์มาฟังคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ และตั้งแต่นั้นมาก็ไม่ปรากฎว่าเจ้าทุกข์ผู้เป็นโจทก์เข้ามารู้เห็นในสำนวน ศาลฎีกาตัดสินไปโดยไม่พูดถึงเรื่องนี้ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 514/2481อัยยการนครราชสีมาโจทก์นายแผน เฉิดกระโทก นายพร้อมจำเลย ป.อ. ม. 254 ป.วิ.อ. ม. 182, ม. 215, ม. 15 ป.วิ.พ. ม. 59ในคดีที่เจ้าทุกข์เป็นโจทก์ร่วมกับอัยยการ ศาลชั้นต้นไม่ได้อ่านคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ให้เจ้าทุกข์ผู้เป็นโจทก์ฟัง เมื่ออัยยการฎีกาขึ้นมา ศาลฎีกาก็ตัดสินคดีระหว่างอัยยการกับจำเลยไปโดยไม่กล่าวถึงข้อบกพร่องคดีนี้ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยตามมาตรา ๒๕๔-๕๙ จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายกฟ้อง อัยยการโจทก์ฎีกา ศาลฎีกาตรวจสำนวนแล้วพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ หมายเหตุ ในสำนวนปรากฎว่ามีเจ้าทุกข์ ๒ คนยื่นคำร้องขอเข้าเป็นโจทก์ร่วมกับอัยยการ ศาลสั่งอนุญาตแล้ว ศาลชั้นต้นไม่ได้ออกหมายนัดให้เจ้าทุกข์ผู้เป็นโจทก์มาฟังคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ และตั้งแต่นั้นมาก็ไม่ปรากฎว่าเจ้าทุกข์ผู้เป็นโจทก์เข้ามารู้เห็นในสำนวน ศาลฎีกาตัดสินไปโดยไม่พูดถึงเรื่องนี้(วิเศษ-มนธา-พลางกูร)ศาลชั้นต้น - นายเกียว โพธิแก้วศาลอุทธรณ์ - พระปรีชาวินิจฉัยแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
พระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินที่จะเวนคืน ในท้องที่ตำบลลำพะยา อำเภอเมืองยะลา จังหวัดยะลา พ.ศ. 2566พระราชกฤษฎีกา กำหนดเขตที่ดินที่จะเวนคืน ในท้องที่ตำบลลำพะยา อำเภอเมืองยะลา จังหวัดยะลา พ.ศ. ๒๕๖๖พระบาทสมเด็จพระปรเมนทรรามาธิบดีศรีสินทรมหาวชิราลงกรณ พระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว ให้ไว้ ณ วันที่ ๑๕ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๖๖ เป็นปีที่ ๘ ในรัชกาลปัจจุบันพระบาทสมเด็จพระปรเมนทรรามาธิบดีศรีสินทรมหาวชิราลงกรณ พระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า โดยที่เป็นการสมควรกำหนดเขตที่ดินที่จะเวนคืน ในท้องที่ตำบลลำพะยา อำเภอเมืองยะลา จังหวัดยะลา เพื่อประโยชน์แก่การชลประทาน ในการก่อสร้างทำนบดิน อาคารหัวงาน อาคารประกอบและสิ่งจำเป็นในการชลประทานอื่นตามโครงการอ่างเก็บน้ำลำพะยาอันเนื่องมาจากพระราชดำริ และเพื่อนำที่ดินไปชดเชยให้เกิดความเป็นธรรมแก่เจ้าของที่ดินที่ถูกเวนคืนอาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๗๕ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย มาตรา ๘ วรรคหนึ่ง แห่งพระราชบัญญัติว่าด้วยการเวนคืนและการได้มาซึ่งอสังหาริมทรัพย์ พ.ศ. ๒๕๖๒ และมาตรา ๑๑ วรรคหนึ่ง แห่งพระราชบัญญัติการชลประทานหลวง พุทธศักราช ๒๔๘๕ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติการชลประทานหลวง (ฉบับที่ ๕) พ.ศ. ๒๕๓๐จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้มาตรา 1 มาตรา ๑ พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า "พระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินที่จะเวนคืน ในท้องที่ตำบลลำพะยา อำเภอเมืองยะลา จังหวัดยะลา พ.ศ. ๒๕๖๖"มาตรา 2 มาตรา ๒ พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา 3 มาตรา ๓ ที่ดินที่จะเวนคืนตามพระราชกฤษฎีกานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อประโยชน์แก่การชลประทาน ในการก่อสร้างทำนบดิน อาคารหัวงาน อาคารประกอบ และสิ่งจำเป็นในการชลประทานอื่นตามโครงการอ่างเก็บน้ำลำพะยาอันเนื่องมาจากพระราชดำริ และเพื่อนำที่ดินไปชดเชยให้เกิดความเป็นธรรมแก่เจ้าของที่ดินที่ถูกเวนคืนมาตรา 4 มาตรา ๔ พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับได้มีกำหนดสามปีมาตรา 5 มาตรา ๕ เขตที่ดินที่จะเวนคืนตามพระราชกฤษฎีกานี้ อยู่ในท้องที่ตำบลลำพะยา อำเภอเมืองยะลา จังหวัดยะลา ภายในแนวเขตตามแผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกานี้มาตรา 6 มาตรา ๖ ให้เริ่มต้นเข้าสำรวจที่ดินและอสังหาริมทรัพย์ที่อยู่ภายในแนวเขตที่ดินที่จะเวนคืนตามพระราชกฤษฎีกานี้ภายในหกสิบวันนับแต่วันที่พระราชกฤษฎีกานี้ใช้บังคับมาตรา 7 มาตรา ๗ ให้กรมชลประทานเป็นเจ้าหน้าที่ในการเวนคืนมาตรา 8 มาตรา ๘ ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์รักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ พลเอก ประยุทธ์ จันทร์โอชา นายกรัฐมนตรีหมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือ เนื่องจากมีความจำเป็นต้องก่อสร้างทำนบดิน อาคารหัวงาน อาคารประกอบ และสิ่งจำเป็นในการชลประทานอื่นตามโครงการอ่างเก็บน้ำลำพะยาอันเนื่องมาจากพระราชดำริ ในท้องที่ตำบลลำพะยา อำเภอเมืองยะลา จังหวัดยะลา เพื่อประโยชน์แก่การชลประทานสำหรับพื้นที่การเกษตรการอุปโภคและบริโภค ตลอดจนการป้องกันและบรรเทาอุทกภัย และเพื่อนำที่ดินไปชดเชยให้เกิดความเป็นธรรมแก่เจ้าของที่ดินที่ถูกเวนคืน สมควรกำหนดเขตที่ดินที่จะเวนคืนในท้องที่ดังกล่าว เพื่อให้พนักงานเจ้าหน้าที่มีสิทธิเข้าไปทำการสำรวจเพื่อให้ทราบข้อเท็จจริงเกี่ยวกับอสังหาริมทรัพย์ที่ต้องได้มาโดยแน่ชัดจึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 59092หลักกฎหมาย: ความว่า จำเลยขอให้ศาลปล่อยชั่วคราวในระหว่างฎีกา โดยผู้ขอประกันได้เสนอบัญชีทรัพย์มาพร้อมคำร้องแล้ว หมายเหตุ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติ ป่าสงวนแห่งชาติ พ.ศ. 2507 มาตรา 4,5,6,9,14,31 ฯลฯจำคุก 6 เดือน ปรับ 5,000 บาท จำเลยให้การรับสารภาพ ลดโทษให้กึ่งหนึ่ง คงจำคุก 3 เดือน ปรับ 2,500 บาท โทษจำคุกให้รอการลงโทษไว้เป็นเวลา 2 ปี ฯลฯ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า ลงโทษจำเลยจำคุก 2 ปีสถานเดียวจำเลยให้การรับสารภาพเป็นประโยชน์แก่การพิจารณา ลดโทษให้กึ่งหนึ่งคงจำคุก 1 ปี และไม่รอการลงโทษ นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น จำเลยยื่นคำร้องดังกล่าวโดยมีคำร้องประกอบว่าจำเลยจะยื่นฎีกาต่อไป คำสั่ง คดีต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง และปรากฏว่าศาลชั้นต้นสั่งไม่รับฎีกาของจำเลยเพราะเหตุต้องห้ามดังกล่าวแล้ว จึงไม่มีเหตุที่จะปล่อยชั่วคราว ยกคำร้อง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 443/2532พนักงานอัยการจังหวัดร้อยเอ็ดโจทก์นายบุญนวลหรือเอ็ม พลใบจำเลยนายบุญนวลหรือเอ็ม พลใบ จำเลยผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.อ. ม. 106, ม. 107, ม. 108, ม. 218, ม. 224ความว่า จำเลยขอให้ศาลปล่อยชั่วคราวในระหว่างฎีกา โดยผู้ขอประกันได้เสนอบัญชีทรัพย์มาพร้อมคำร้องแล้ว หมายเหตุ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติ ป่าสงวนแห่งชาติ พ.ศ. 2507 มาตรา 4,5,6,9,14,31 ฯลฯจำคุก 6 เดือน ปรับ 5,000 บาท จำเลยให้การรับสารภาพ ลดโทษให้กึ่งหนึ่ง คงจำคุก 3 เดือน ปรับ 2,500 บาท โทษจำคุกให้รอการลงโทษไว้เป็นเวลา 2 ปี ฯลฯ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า ลงโทษจำเลยจำคุก 2 ปีสถานเดียวจำเลยให้การรับสารภาพเป็นประโยชน์แก่การพิจารณา ลดโทษให้กึ่งหนึ่งคงจำคุก 1 ปี และไม่รอการลงโทษ นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น จำเลยยื่นคำร้องดังกล่าวโดยมีคำร้องประกอบว่าจำเลยจะยื่นฎีกาต่อไป คำสั่ง คดีต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง และปรากฏว่าศาลชั้นต้นสั่งไม่รับฎีกาของจำเลยเพราะเหตุต้องห้ามดังกล่าวแล้ว จึงไม่มีเหตุที่จะปล่อยชั่วคราว ยกคำร้อง(ดุสิต วราโห-เสริมพงศ์ วรยิ่งยง-เกียรติ จาตนิลพันธุ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 443/2532พนักงานอัยการจังหวัดร้อยเอ็ดโจทก์นายบุญนวลหรือเอ็ม พลใบจำเลยนายบุญนวลหรือเอ็ม พลใบ จำเลยผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.อ. ม. 106, ม. 107, ม. 108, ม. 218, ม. 224ความว่า จำเลยขอให้ศาลปล่อยชั่วคราวในระหว่างฎีกา โดยผู้ขอประกันได้เสนอบัญชีทรัพย์มาพร้อมคำร้องแล้ว หมายเหตุ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติ ป่าสงวนแห่งชาติ พ.ศ. 2507 มาตรา 4,5,6,9,14,31 ฯลฯจำคุก 6 เดือน ปรับ 5,000 บาท จำเลยให้การรับสารภาพ ลดโทษให้กึ่งหนึ่ง คงจำคุก 3 เดือน ปรับ 2,500 บาท โทษจำคุกให้รอการลงโทษไว้เป็นเวลา 2 ปี ฯลฯ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า ลงโทษจำเลยจำคุก 2 ปีสถานเดียวจำเลยให้การรับสารภาพเป็นประโยชน์แก่การพิจารณา ลดโทษให้กึ่งหนึ่งคงจำคุก 1 ปี และไม่รอการลงโทษ นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น จำเลยยื่นคำร้องดังกล่าวโดยมีคำร้องประกอบว่าจำเลยจะยื่นฎีกาต่อไป คำสั่ง คดีต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง และปรากฏว่าศาลชั้นต้นสั่งไม่รับฎีกาของจำเลยเพราะเหตุต้องห้ามดังกล่าวแล้ว จึงไม่มีเหตุที่จะปล่อยชั่วคราว ยกคำร้อง(ดุสิต วราโห-เสริมพงศ์ วรยิ่งยง-เกียรติ จาตนิลพันธุ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 561/2466หลักกฎหมาย: สัญญา ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 561/2466สัญญา()แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 561/2466สัญญา()แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ