คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 6128/2537หลักกฎหมาย: จำเลยได้ครอบครองที่ดินมีโฉนดของโจทก์ไว้โดยความสงบและโดยเปิดเผยด้วยเจตนาเป็นเจ้าของติดต่อกันมาเป็นเวลา 10 ปี ย่อมได้กรรมสิทธิ์ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1382 ไม่จำเป็นที่จำเลยต้องรู้มาก่อนว่าที่ดินนั้นเป็นของโจทก์แล้วแย่งการครอบครองเป็นเวลา 10 ปี จึงจะได้กรรมสิทธิ์แต่อย่างใดโจทก์ฟ้องขอให้บังคับให้จำเลยและบริวารทั้งหมดออกไปจากที่ดินของโจทก์พร้อมกับรื้อถอนไม้ไผ่และส่วนต่อเติมครัวเรือนออกไปด้วยและส่งมอบที่ดินคืนโจทก์ในสภาพเรียบร้อยและให้จำเลยใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์เดือนละ 1,000 บาท นับแต่วันฟ้องเป็นต้นไปจำเลยให้การและแก้ไขคำให้การว่า โจทก์มิได้เป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์ที่ดินโฉนดเลขที่ 5089 เนื่องจากจำเลยได้ครอบครองที่ดินดังกล่าวเนื้อที่ประมาณ 155 ตารางวา โดยความสงบเปิดเผยด้วยเจตนาเป็นเจ้าของมาเป็นเวลา 10 ปีเศษ ดังนั้นจำเลยจึงได้กรรมสิทธิ์ในที่ดินพิพาทโดยการครอบครองปรปักษ์ เมื่อจำเลยครอบครองที่ดินพิพาทจนได้กรรมสิทธิ์แล้ว จำเลยจึงมิได้ละเมิดบุกรุกที่ดินของโจทก์ฟ้องโจทก์ขาดอายุความ ขอให้ยกฟ้องศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยรื้อถอนไม้ไผ่กับส่วนต่อเติมครัวเรือนของจำเลย ให้จำเลยและบริวารออกจากที่ดินโฉนดเลขที่ 5089ตำบลท่าจีน (ท่าฉลอม) อำเภอเมืองสมุทรสาคร จังหวัดสมุทรสาครและส่งมอบที่ดินคืนโจทก์ในสภาพเรียบร้อย และให้จำเลยใช้ค่าเสียหายให้แก่โจทก์เดือนละ 1,000 บาท นับแต่วันฟ้องเป็นต้นไปจนกว่าจะรื้อถอนรั้วไม้ไผ่ ส่วนต่อเติมครัวเรือนออกจากที่ดินโจทก์เสร็จสิ้นจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายกกลับ ให้ยกฟ้องโจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "มีปัญหาข้อกฎหมายที่ต้องวินิจฉัยตามฎีกาของโจทก์ประการแรกว่า การที่จำเลยครอบครองที่ดินพิพาทโดยเข้าใจว่าเป็นที่ดินของตนเองนั้น จำเลยจะได้กรรมสิทธิ์ตามมาตรา 1382แห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์หรือไม่ เห็นว่า จำเลยได้ครอบครองที่ดินโฉนดเลขที่ 5089 ของฝ่ายโจทก์ไว้โดยความสงบและโดยเปิดเผยด้วยเจตนาเป็นเจ้าของติดต่อกันมาเป็นเวลา 10 ปีแล้ว ย่อมได้กรรมสิทธิ์ตามมาตรา 1382 แห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ หาจำเป็นที่ทางฝ่ายจำเลยต้องรู้มาก่อนว่าที่ดินนั้นเป็นของโจทก์แล้วแย่งการครอบครองเป็นเวลา 10 ปี จึงจะได้กรรมสิทธิ์ดังโจทก์ฎีกาไม่"พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 6128/2537นางสาว มะลิ ภูมิ ชัยสุวรรณ์โจทก์นาง สม จิต คุ่ยสวัสดิ์จำเลย ป.พ.พ. ม. 1382 จำเลยได้ครอบครองที่ดินมีโฉนดของโจทก์ไว้โดยความสงบและโดยเปิดเผยด้วยเจตนาเป็นเจ้าของติดต่อกันมาเป็นเวลา 10 ปี ย่อมได้กรรมสิทธิ์ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1382 ไม่จำเป็นที่จำเลยต้องรู้มาก่อนว่าที่ดินนั้นเป็นของโจทก์แล้วแย่งการครอบครองเป็นเวลา 10 ปี จึงจะได้กรรมสิทธิ์แต่อย่างใดโจทก์ฟ้องขอให้บังคับให้จำเลยและบริวารทั้งหมดออกไปจากที่ดินของโจทก์พร้อมกับรื้อถอนไม้ไผ่และส่วนต่อเติมครัวเรือนออกไปด้วยและส่งมอบที่ดินคืนโจทก์ในสภาพเรียบร้อยและให้จำเลยใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์เดือนละ 1,000 บาท นับแต่วันฟ้องเป็นต้นไปจำเลยให้การและแก้ไขคำให้การว่า โจทก์มิได้เป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์ที่ดินโฉนดเลขที่ 5089 เนื่องจากจำเลยได้ครอบครองที่ดินดังกล่าวเนื้อที่ประมาณ 155 ตารางวา โดยความสงบเปิดเผยด้วยเจตนาเป็นเจ้าของมาเป็นเวลา 10 ปีเศษ ดังนั้นจำเลยจึงได้กรรมสิทธิ์ในที่ดินพิพาทโดยการครอบครองปรปักษ์ เมื่อจำเลยครอบครองที่ดินพิพาทจนได้กรรมสิทธิ์แล้ว จำเลยจึงมิได้ละเมิดบุกรุกที่ดินของโจทก์ฟ้องโจทก์ขาดอายุความ ขอให้ยกฟ้องศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยรื้อถอนไม้ไผ่กับส่วนต่อเติมครัวเรือนของจำเลย ให้จำเลยและบริวารออกจากที่ดินโฉนดเลขที่ 5089ตำบลท่าจีน (ท่าฉลอม) อำเภอเมืองสมุทรสาคร จังหวัดสมุทรสาครและส่งมอบที่ดินคืนโจทก์ในสภาพเรียบร้อย และให้จำเลยใช้ค่าเสียหายให้แก่โจทก์เดือนละ 1,000 บาท นับแต่วันฟ้องเป็นต้นไปจนกว่าจะรื้อถอนรั้วไม้ไผ่ ส่วนต่อเติมครัวเรือนออกจากที่ดินโจทก์เสร็จสิ้นจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายกกลับ ให้ยกฟ้องโจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "มีปัญหาข้อกฎหมายที่ต้องวินิจฉัยตามฎีกาของโจทก์ประการแรกว่า การที่จำเลยครอบครองที่ดินพิพาทโดยเข้าใจว่าเป็นที่ดินของตนเองนั้น จำเลยจะได้กรรมสิทธิ์ตามมาตรา 1382แห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์หรือไม่ เห็นว่า จำเลยได้ครอบครองที่ดินโฉนดเลขที่ 5089 ของฝ่ายโจทก์ไว้โดยความสงบและโดยเปิดเผยด้วยเจตนาเป็นเจ้าของติดต่อกันมาเป็นเวลา 10 ปีแล้ว ย่อมได้กรรมสิทธิ์ตามมาตรา 1382 แห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ หาจำเป็นที่ทางฝ่ายจำเลยต้องรู้มาก่อนว่าที่ดินนั้นเป็นของโจทก์แล้วแย่งการครอบครองเป็นเวลา 10 ปี จึงจะได้กรรมสิทธิ์ดังโจทก์ฎีกาไม่"พิพากษายืน(สถิตย์ สิทธิลักษณ์-ปรีชา เฉลิมวณิชย์-ธีระจิต ไชยาคำ)แหล่งที่มาสำนักงานส่งเสริมงานตุลาการแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ ตามหลักเรื่องการครอบครองปรปักษ์ของกฎหมายประเทศสหรัฐอเมริกาจะกำหนดหลักเกณฑ์คล้ายคลึงกับของไทย กล่าวคือจะต้องมีการครอบครองอย่างแท้จริง (Actualandexclusive) ครอบครองโดยเปิดเผยต่อบุคคลทั่วไป (Openvisibleandnotorious) ครอบครองอย่างต่อเนื่องและสงบ (Continuousandpeaceable) ไม่มีการละทิ้งหรือสละการครอบครองทั้งปราศจากการขัดขวางจากผู้ครอบครองรายอื่นหรือมีการดำเนินคดีทางศาลแย่งการครอบครอง อีกนัยหนึ่งต้องเป็นการครอบครองอย่างต่อเนื่องไม่ขาดตอนภายในระยะเวลาที่กำหนด ซึ่งตามกฎหมายไทย ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1382 กำหนดระยะเวลา10 ปี สำหรับอสังหาริมทรัพย์ และ 5 ปี สำหรับสังหาริมทรัพย์ในส่วนกฎหมายของสหรัฐฯ นั้น กำหนดระยะเวลาจะแตกต่างกันไปในแต่ละรัฐตั้งแต่ 5-20 ปี สิทธิของผู้ครอบครองปรปักษ์นั้นสามารถใช้ยกขึ้นอ้างต่อทุกคนรวมถึงเจ้าของที่แท้จริงที่มิได้ครอบครองที่ดินดังกล่าวด้วย(Hostileandadverse) ภาระการพิสูจน์เรื่องการครอบครองปรปักษ์นั้น ย่อมตกอยู่แก่ผู้ที่ยกกรรมสิทธิ์ขึ้นอ้างที่ต้องแสดงพยานหลักฐานชัดเจนว่าได้มีการปฏิบัติตามเงื่อนไขดังกล่าว (Clearandpositiveevidence)ในรัฐส่วนใหญ่ของสหรัฐอเมริกานั้น จะกำหนดข้อสันนิษฐานว่าการครอบครองใด ๆ ให้ถือว่าไม่ใช่การครอบครองปรปักษ์ตามกฎหมาย เช่นคดี Lewis.Farrah ในส่วนของการครอบครองปรปักษ์นั้น จะไม่คำนึงถึงหลักเจตนาสุจริต(Goodfaith) กล่าวคือ หากมีการครอบครองครบตามองค์ประกอบแล้วย่อมได้กรรมสิทธิ์จากการครอบครองโดยไม่คำนึงว่าจะได้การครอบครองมาอย่างไร นโยบายและวัตถุประสงค์เบื้องหลังหลักกฎหมายว่าด้วยการครอบครองปรปักษ์ของสหรัฐอเมริกานั้น สืบเนื่องจากในยุคหนึ่งของสหรัฐอเมริกาให้สิทธิในที่ดินแก่ผู้ที่เข้าจับจองพื้นที่เพื่อใช้ประโยชน์ภายในกำหนดระยะเวลา (DormantClaims) ฉะนั้นหลักนี้จึงมีขึ้นเพื่อป้องกันการอ้างกรรมสิทธิ์ในที่ดินโดยที่มิได้เข้าไปทำประโยชน์และกระตุ้นให้เจ้าของที่ดินสนใจใช้ประโยชน์ในที่ดินของตนอย่างจริงจัง สำหรับผู้ที่เข้าครอบครองที่ดินโดยสำคัญผิดว่าเป็นที่ดินของตนเองนั้น หากฟังได้ว่า มีการปฏิบัติครบเงื่อนไขของการครอบครองปรปักษ์แล้ว ก็ย่อมได้กรรมสิทธิ์ในที่ดินนั้น เพราะหลักสำคัญของการครอบครองปรปักษ์คือต้องเป็นการครอบครองอย่างเจ้าของมิใช่ครอบครองใต้อำนาจสิทธิของใคร และไม่จำต้องรับรู้ว่าใครเป็นเจ้าของการแสดงออกของเจตนาในการเข้าครอบครองที่ดินเป็นสิ่งที่ต้องพิจารณามากกว่าความรู้สึกหรือวัตถุประสงค์ในจิตใจของผู้ครอบครอง(คดี French.Pearce คดี Schertz.Rundles) นภาพรลิ้มศิริชัยกุลคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องขอให้บังคับให้จำเลยและบริวารทั้งหมดออกไปจากที่ดินของโจทก์พร้อมกับรื้อถอนไม้ไผ่และส่วนต่อเติมครัวเรือนออกไปด้วยและส่งมอบที่ดินคืนโจทก์ในสภาพเรียบร้อยและให้จำเลยใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์เดือนละ 1,000 บาท นับแต่วันฟ้องเป็นต้นไปจำเลยให้การและแก้ไขคำให้การว่า โจทก์มิได้เป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์ที่ดินโฉนดเลขที่ 5089 เนื่องจากจำเลยได้ครอบครองที่ดินดังกล่าวเนื้อที่ประมาณ 155 ตารางวา โดยความสงบเปิดเผยด้วยเจตนาเป็นเจ้าของมาเป็นเวลา 10 ปีเศษ ดังนั้นจำเลยจึงได้กรรมสิทธิ์ในที่ดินพิพาทโดยการครอบครองปรปักษ์ เมื่อจำเลยครอบครองที่ดินพิพาทจนได้กรรมสิทธิ์แล้ว จำเลยจึงมิได้ละเมิดบุกรุกที่ดินของโจทก์ฟ้องโจทก์ขาดอายุความ ขอให้ยกฟ้องศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยรื้อถอนไม้ไผ่กับส่วนต่อเติมครัวเรือนของจำเลย ให้จำเลยและบริวารออกจากที่ดินโฉนดเลขที่ 5089ตำบลท่าจีน (ท่าฉลอม) อำเภอเมืองสมุทรสาคร จังหวัดสมุทรสาครและส่งมอบที่ดินคืนโจทก์ในสภาพเรียบร้อย และให้จำเลยใช้ค่าเสียหายให้แก่โจทก์เดือนละ 1,000 บาท นับแต่วันฟ้องเป็นต้นไปจนกว่าจะรื้อถอนรั้วไม้ไผ่ ส่วนต่อเติมครัวเรือนออกจากที่ดินโจทก์เสร็จสิ้นจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายกกลับ ให้ยกฟ้องโจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "มีปัญหาข้อกฎหมายที่ต้องวินิจฉัยตามฎีกาของโจทก์ประการแรกว่า การที่จำเลยครอบครองที่ดินพิพาทโดยเข้าใจว่าเป็นที่ดินของตนเองนั้น จำเลยจะได้กรรมสิทธิ์ตามมาตรา 1382แห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์หรือไม่ เห็นว่า จำเลยได้ครอบครองที่ดินโฉนดเลขที่ 5089 ของฝ่ายโจทก์ไว้โดยความสงบและโดยเปิดเผยด้วยเจตนาเป็นเจ้าของติดต่อกันมาเป็นเวลา 10 ปีแล้ว ย่อมได้กรรมสิทธิ์ตามมาตรา 1382 แห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ หาจำเป็นที่ทางฝ่ายจำเลยต้องรู้มาก่อนว่าที่ดินนั้นเป็นของโจทก์แล้วแย่งการครอบครองเป็นเวลา 10 ปี จึงจะได้กรรมสิทธิ์ดังโจทก์ฎีกาไม่"พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 6128/2537นางสาว มะลิ ภูมิ ชัยสุวรรณ์โจทก์นาง สม จิต คุ่ยสวัสดิ์จำเลย ป.พ.พ. ม. 1382 จำเลยได้ครอบครองที่ดินมีโฉนดของโจทก์ไว้โดยความสงบและโดยเปิดเผยด้วยเจตนาเป็นเจ้าของติดต่อกันมาเป็นเวลา 10 ปี ย่อมได้กรรมสิทธิ์ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1382 ไม่จำเป็นที่จำเลยต้องรู้มาก่อนว่าที่ดินนั้นเป็นของโจทก์แล้วแย่งการครอบครองเป็นเวลา 10 ปี จึงจะได้กรรมสิทธิ์แต่อย่างใดโจทก์ฟ้องขอให้บังคับให้จำเลยและบริวารทั้งหมดออกไปจากที่ดินของโจทก์พร้อมกับรื้อถอนไม้ไผ่และส่วนต่อเติมครัวเรือนออกไปด้วยและส่งมอบที่ดินคืนโจทก์ในสภาพเรียบร้อยและให้จำเลยใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์เดือนละ 1,000 บาท นับแต่วันฟ้องเป็นต้นไปจำเลยให้การและแก้ไขคำให้การว่า โจทก์มิได้เป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์ที่ดินโฉนดเลขที่ 5089 เนื่องจากจำเลยได้ครอบครองที่ดินดังกล่าวเนื้อที่ประมาณ 155 ตารางวา โดยความสงบเปิดเผยด้วยเจตนาเป็นเจ้าของมาเป็นเวลา 10 ปีเศษ ดังนั้นจำเลยจึงได้กรรมสิทธิ์ในที่ดินพิพาทโดยการครอบครองปรปักษ์ เมื่อจำเลยครอบครองที่ดินพิพาทจนได้กรรมสิทธิ์แล้ว จำเลยจึงมิได้ละเมิดบุกรุกที่ดินของโจทก์ฟ้องโจทก์ขาดอายุความ ขอให้ยกฟ้องศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยรื้อถอนไม้ไผ่กับส่วนต่อเติมครัวเรือนของจำเลย ให้จำเลยและบริวารออกจากที่ดินโฉนดเลขที่ 5089ตำบลท่าจีน (ท่าฉลอม) อำเภอเมืองสมุทรสาคร จังหวัดสมุทรสาครและส่งมอบที่ดินคืนโจทก์ในสภาพเรียบร้อย และให้จำเลยใช้ค่าเสียหายให้แก่โจทก์เดือนละ 1,000 บาท นับแต่วันฟ้องเป็นต้นไปจนกว่าจะรื้อถอนรั้วไม้ไผ่ ส่วนต่อเติมครัวเรือนออกจากที่ดินโจทก์เสร็จสิ้นจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายกกลับ ให้ยกฟ้องโจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "มีปัญหาข้อกฎหมายที่ต้องวินิจฉัยตามฎีกาของโจทก์ประการแรกว่า การที่จำเลยครอบครองที่ดินพิพาทโดยเข้าใจว่าเป็นที่ดินของตนเองนั้น จำเลยจะได้กรรมสิทธิ์ตามมาตรา 1382แห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์หรือไม่ เห็นว่า จำเลยได้ครอบครองที่ดินโฉนดเลขที่ 5089 ของฝ่ายโจทก์ไว้โดยความสงบและโดยเปิดเผยด้วยเจตนาเป็นเจ้าของติดต่อกันมาเป็นเวลา 10 ปีแล้ว ย่อมได้กรรมสิทธิ์ตามมาตรา 1382 แห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ หาจำเป็นที่ทางฝ่ายจำเลยต้องรู้มาก่อนว่าที่ดินนั้นเป็นของโจทก์แล้วแย่งการครอบครองเป็นเวลา 10 ปี จึงจะได้กรรมสิทธิ์ดังโจทก์ฎีกาไม่"พิพากษายืน(สถิตย์ สิทธิลักษณ์-ปรีชา เฉลิมวณิชย์-ธีระจิต ไชยาคำ)แหล่งที่มาสำนักงานส่งเสริมงานตุลาการแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ ตามหลักเรื่องการครอบครองปรปักษ์ของกฎหมายประเทศสหรัฐอเมริกาจะกำหนดหลักเกณฑ์คล้ายคลึงกับของไทย กล่าวคือจะต้องมีการครอบครองอย่างแท้จริง (Actualandexclusive) ครอบครองโดยเปิดเผยต่อบุคคลทั่วไป (Openvisibleandnotorious) ครอบครองอย่างต่อเนื่องและสงบ (Continuousandpeaceable) ไม่มีการละทิ้งหรือสละการครอบครองทั้งปราศจากการขัดขวางจากผู้ครอบครองรายอื่นหรือมีการดำเนินคดีทางศาลแย่งการครอบครอง อีกนัยหนึ่งต้องเป็นการครอบครองอย่างต่อเนื่องไม่ขาดตอนภายในระยะเวลาที่กำหนด ซึ่งตามกฎหมายไทย ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1382 กำหนดระยะเวลา10 ปี สำหรับอสังหาริมทรัพย์ และ 5 ปี สำหรับสังหาริมทรัพย์ในส่วนกฎหมายของสหรัฐฯ นั้น กำหนดระยะเวลาจะแตกต่างกันไปในแต่ละรัฐตั้งแต่ 5-20 ปี สิทธิของผู้ครอบครองปรปักษ์นั้นสามารถใช้ยกขึ้นอ้างต่อทุกคนรวมถึงเจ้าของที่แท้จริงที่มิได้ครอบครองที่ดินดังกล่าวด้วย(Hostileandadverse) ภาระการพิสูจน์เรื่องการครอบครองปรปักษ์นั้น ย่อมตกอยู่แก่ผู้ที่ยกกรรมสิทธิ์ขึ้นอ้างที่ต้องแสดงพยานหลักฐานชัดเจนว่าได้มีการปฏิบัติตามเงื่อนไขดังกล่าว (Clearandpositiveevidence)ในรัฐส่วนใหญ่ของสหรัฐอเมริกานั้น จะกำหนดข้อสันนิษฐานว่าการครอบครองใด ๆ ให้ถือว่าไม่ใช่การครอบครองปรปักษ์ตามกฎหมาย เช่นคดี Lewis.Farrah ในส่วนของการครอบครองปรปักษ์นั้น จะไม่คำนึงถึงหลักเจตนาสุจริต(Goodfaith) กล่าวคือ หากมีการครอบครองครบตามองค์ประกอบแล้วย่อมได้กรรมสิทธิ์จากการครอบครองโดยไม่คำนึงว่าจะได้การครอบครองมาอย่างไร นโยบายและวัตถุประสงค์เบื้องหลังหลักกฎหมายว่าด้วยการครอบครองปรปักษ์ของสหรัฐอเมริกานั้น สืบเนื่องจากในยุคหนึ่งของสหรัฐอเมริกาให้สิทธิในที่ดินแก่ผู้ที่เข้าจับจองพื้นที่เพื่อใช้ประโยชน์ภายในกำหนดระยะเวลา (DormantClaims) ฉะนั้นหลักนี้จึงมีขึ้นเพื่อป้องกันการอ้างกรรมสิทธิ์ในที่ดินโดยที่มิได้เข้าไปทำประโยชน์และกระตุ้นให้เจ้าของที่ดินสนใจใช้ประโยชน์ในที่ดินของตนอย่างจริงจัง สำหรับผู้ที่เข้าครอบครองที่ดินโดยสำคัญผิดว่าเป็นที่ดินของตนเองนั้น หากฟังได้ว่า มีการปฏิบัติครบเงื่อนไขของการครอบครองปรปักษ์แล้ว ก็ย่อมได้กรรมสิทธิ์ในที่ดินนั้น เพราะหลักสำคัญของการครอบครองปรปักษ์คือต้องเป็นการครอบครองอย่างเจ้าของมิใช่ครอบครองใต้อำนาจสิทธิของใคร และไม่จำต้องรับรู้ว่าใครเป็นเจ้าของการแสดงออกของเจตนาในการเข้าครอบครองที่ดินเป็นสิ่งที่ต้องพิจารณามากกว่าความรู้สึกหรือวัตถุประสงค์ในจิตใจของผู้ครอบครอง(คดี French.Pearce คดี Schertz.Rundles) นภาพรลิ้มศิริชัยกุล