คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 365/2513หลักกฎหมาย: ผู้ร้องซื้อกระบือจากผู้ขาย แม้จะได้ชำระเงินไปบ้างแล้ว แต่ยังไม่ได้โอนกรรมสิทธิ์ต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ การซื้อขายตกเป็นโมฆะ กระบือยังเป็นกรรมสิทธิ์ของผู้ขายอยู่ผู้ที่จะเสนอคดีต่อศาลให้ศาลสั่งคืนของกลางที่ศาลสั่งริบแล้ว จะต้องเป็นเจ้าของอันแท้จริง เมื่อผู้ร้องไม่ใช่เจ้าของอันแท้จริงแล้วจะยื่นคำร้องต่อศาลขอให้สั่งคืนกระบือของกลางที่ศาลสั่งริบแล้วไม่ได้โจทก์ฟ้องว่า จำเลยทำการชักลากทำไม้และมีไม้ไว้ในครอบครองซึ่งไม้สัก 1 ท่อนโดยไม่ได้รับอนุญาต เจ้าพนักงานตำรวจจับจำเลยได้พร้อมด้วยไม้สัก 1 ท่อน กระบือ 2 ตัว เกวียน 1 เล่ม ชะแลง 2 อัน โซ่เหล็ก 1 เส้น อันเป็นสัตว์พาหนะและเครื่องมือเครื่องใช้ในการกระทำผิดเป็นของกลางจำเลยให้การรับสารภาพศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามฟ้อง จำคุก 6 เดือนลดกึ่งตามมาตรา 78 คงจำคุก 3 เดือน ให้รอโทษจำคุกไว้มีกำหนด 3 ปีของกลางริบผู้ร้องยื่นคำร้องว่า ของกลางนอกจากไม้สักที่ศาลสั่งริบเป็นของผู้ร้อง จำเลยยืมไปชักลากไม้ซางแล้วนำไปชักลากไม้สักโดยผู้ร้องมิได้รู้เห็นเป็นใจด้วย ขอให้สั่งคืนผู้ร้องศาลชั้นต้นไต่สวนแล้วมีคำสั่งคืนเกวียน 1 เล่ม กระบือตัวชื่อบาน ชะแลง 2 อัน โซ่เหล็ก 1 เส้น ให้ผู้ร้อง ส่วนกระบือชื่อปั๊ดนั้น ฟังไม่ได้ว่าเป็นของผู้ร้อง ให้ยกเสียผู้ร้องอุทธรณ์ ขอให้ส่งกระบือตัวชื่อปั๊ดให้ผู้ร้องศาลอุทธรณ์เห็นว่า ผู้ร้องซื้อกระบือตัวชื่อปั๊ดจากนายคำน้อย ราคา 1,600 บาท ชำระแล้ว 800 บาท แต่ยังไม่ได้ทำหนังสือจดทะเบียนต่อเจ้าพนักงาน แม้จะยังไม่สมบูรณ์ตามกฎหมาย เมื่อได้ความว่าผู้ร้องครอบครองกระบือตัวนี้อยู่ ผู้ร้องย่อมมีสิทธิครอบครองตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1367 และจึงอยู่ในฐานะเจ้าของ เมื่อผู้ร้องมิได้รู้เห็นเป็นใจด้วย จึงมีสิทธิขอให้ศาลสั่งคืนกระบือของกลางแก่ผู้ร้อง พิพากษาแก้ให้คืนกระบือตัวชื่อปั๊ดให้ผู้ร้องโจทก์ฎีกาขอให้ยกคำร้องของผู้ร้องที่ขอคืนกระบือของกลางที่ชื่อปั๊ดเสียศาลฎีกาเห็นว่า ตั๋วพิมพ์รูปพรรณกระบือมีชื่อนายคำน้อยเป็นเจ้าของ นายคำน้อยขายกระบือแก่ผู้ร้องชำระเงินแล้ว 800 บาท ตกลงกันว่าชำระหมดแล้วจึงจะโอนตั๋วพิมพ์รูปพรรณกระบือให้ แต่จนบัดนี้ยังไม่ได้โอนเพราะอยู่ระหว่างคดี ตามพระราชบัญญัติพาหนะ พ.ศ. 2482 มาตรา 14 บัญญัติว่าการโอนกรรมสิทธิ์สัตว์พาหนะจะต้องสลักหลังตั๋วรูปพรรณโอนกรรมสิทธิ์โดยนายทะเบียนจดทะเบียนโอนกรรมสิทธิ์ และตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 456 บัญญัติว่า การซื้อขายสัตว์พาหนะจะต้องจดทะเบียนต่อพนักงานเจ้าหน้าที่มิฉะนั้นเป็นโมฆะ ฉะนั้น เมื่อยังไม่ได้มีการโอนกรรมสิทธิ์ทางทะเบียนความเป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์กระบือของกลางตัวที่ชื่อปั๊ดจึงยังเป็นของนายคำน้อยประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 36 บัญญัติไว้แจ้งชัดว่า ผู้ที่จะเสนอต่อศาลให้ศาลสั่งคืนของกลางที่ศาลสั่งริบแล้ว ต้องเป็นเจ้าของอันแท้จริง เมื่อผู้ร้องมิใช่เจ้าของอันแท้จริง แล้วจะยื่นคำร้องต่อศาลขอให้สั่งคืนกระบือของกลางที่ศาลสั่งริบแล้วตัวที่ชื่อปั๊ดไม่ได้พิพากษาแก้ ให้บังคับคดีไปตามคำสั่งศาลชั้นต้น ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 365/2513อัยการจังหวัดแพร่โจทก์นายจันทร์ จันทร์หอมจำเลยนายบาง ธิมูลวัฒนากูลผู้ร้องผู้ร้อง นายบาง ธิมูลวัฒนากูลจำเลย ป.พ.พ. ม. 456 ป.อ. ม. 36 พ.ร.บ.สัตว์พาหนะ พ.ศ.2482 ม. 14ผู้ร้องซื้อกระบือจากผู้ขาย แม้จะได้ชำระเงินไปบ้างแล้ว แต่ยังไม่ได้โอนกรรมสิทธิ์ต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ การซื้อขายตกเป็นโมฆะ กระบือยังเป็นกรรมสิทธิ์ของผู้ขายอยู่ผู้ที่จะเสนอคดีต่อศาลให้ศาลสั่งคืนของกลางที่ศาลสั่งริบแล้ว จะต้องเป็นเจ้าของอันแท้จริง เมื่อผู้ร้องไม่ใช่เจ้าของอันแท้จริงแล้วจะยื่นคำร้องต่อศาลขอให้สั่งคืนกระบือของกลางที่ศาลสั่งริบแล้วไม่ได้โจทก์ฟ้องว่า จำเลยทำการชักลากทำไม้และมีไม้ไว้ในครอบครองซึ่งไม้สัก 1 ท่อนโดยไม่ได้รับอนุญาต เจ้าพนักงานตำรวจจับจำเลยได้พร้อมด้วยไม้สัก 1 ท่อน กระบือ 2 ตัว เกวียน 1 เล่ม ชะแลง 2 อัน โซ่เหล็ก 1 เส้น อันเป็นสัตว์พาหนะและเครื่องมือเครื่องใช้ในการกระทำผิดเป็นของกลางจำเลยให้การรับสารภาพศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามฟ้อง จำคุก 6 เดือนลดกึ่งตามมาตรา 78 คงจำคุก 3 เดือน ให้รอโทษจำคุกไว้มีกำหนด 3 ปีของกลางริบผู้ร้องยื่นคำร้องว่า ของกลางนอกจากไม้สักที่ศาลสั่งริบเป็นของผู้ร้อง จำเลยยืมไปชักลากไม้ซางแล้วนำไปชักลากไม้สักโดยผู้ร้องมิได้รู้เห็นเป็นใจด้วย ขอให้สั่งคืนผู้ร้องศาลชั้นต้นไต่สวนแล้วมีคำสั่งคืนเกวียน 1 เล่ม กระบือตัวชื่อบาน ชะแลง 2 อัน โซ่เหล็ก 1 เส้น ให้ผู้ร้อง ส่วนกระบือชื่อปั๊ดนั้น ฟังไม่ได้ว่าเป็นของผู้ร้อง ให้ยกเสียผู้ร้องอุทธรณ์ ขอให้ส่งกระบือตัวชื่อปั๊ดให้ผู้ร้องศาลอุทธรณ์เห็นว่า ผู้ร้องซื้อกระบือตัวชื่อปั๊ดจากนายคำน้อย ราคา 1,600 บาท ชำระแล้ว 800 บาท แต่ยังไม่ได้ทำหนังสือจดทะเบียนต่อเจ้าพนักงาน แม้จะยังไม่สมบูรณ์ตามกฎหมาย เมื่อได้ความว่าผู้ร้องครอบครองกระบือตัวนี้อยู่ ผู้ร้องย่อมมีสิทธิครอบครองตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1367 และจึงอยู่ในฐานะเจ้าของ เมื่อผู้ร้องมิได้รู้เห็นเป็นใจด้วย จึงมีสิทธิขอให้ศาลสั่งคืนกระบือของกลางแก่ผู้ร้อง พิพากษาแก้ให้คืนกระบือตัวชื่อปั๊ดให้ผู้ร้องโจทก์ฎีกาขอให้ยกคำร้องของผู้ร้องที่ขอคืนกระบือของกลางที่ชื่อปั๊ดเสียศาลฎีกาเห็นว่า ตั๋วพิมพ์รูปพรรณกระบือมีชื่อนายคำน้อยเป็นเจ้าของ นายคำน้อยขายกระบือแก่ผู้ร้องชำระเงินแล้ว 800 บาท ตกลงกันว่าชำระหมดแล้วจึงจะโอนตั๋วพิมพ์รูปพรรณกระบือให้ แต่จนบัดนี้ยังไม่ได้โอนเพราะอยู่ระหว่างคดี ตามพระราชบัญญัติพาหนะ พ.ศ. 2482 มาตรา 14 บัญญัติว่าการโอนกรรมสิทธิ์สัตว์พาหนะจะต้องสลักหลังตั๋วรูปพรรณโอนกรรมสิทธิ์โดยนายทะเบียนจดทะเบียนโอนกรรมสิทธิ์ และตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 456 บัญญัติว่า การซื้อขายสัตว์พาหนะจะต้องจดทะเบียนต่อพนักงานเจ้าหน้าที่มิฉะนั้นเป็นโมฆะ ฉะนั้น เมื่อยังไม่ได้มีการโอนกรรมสิทธิ์ทางทะเบียนความเป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์กระบือของกลางตัวที่ชื่อปั๊ดจึงยังเป็นของนายคำน้อยประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 36 บัญญัติไว้แจ้งชัดว่า ผู้ที่จะเสนอต่อศาลให้ศาลสั่งคืนของกลางที่ศาลสั่งริบแล้ว ต้องเป็นเจ้าของอันแท้จริง เมื่อผู้ร้องมิใช่เจ้าของอันแท้จริง แล้วจะยื่นคำร้องต่อศาลขอให้สั่งคืนกระบือของกลางที่ศาลสั่งริบแล้วตัวที่ชื่อปั๊ดไม่ได้พิพากษาแก้ ให้บังคับคดีไปตามคำสั่งศาลชั้นต้น(ชลอ บุปผเวส-ถาวร หุตะโกวิท-จรัญ อิศระ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยทำการชักลากทำไม้และมีไม้ไว้ในครอบครองซึ่งไม้สัก 1 ท่อนโดยไม่ได้รับอนุญาต เจ้าพนักงานตำรวจจับจำเลยได้พร้อมด้วยไม้สัก 1 ท่อน กระบือ 2 ตัว เกวียน 1 เล่ม ชะแลง 2 อัน โซ่เหล็ก 1 เส้น อันเป็นสัตว์พาหนะและเครื่องมือเครื่องใช้ในการกระทำผิดเป็นของกลางจำเลยให้การรับสารภาพศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามฟ้อง จำคุก 6 เดือนลดกึ่งตามมาตรา 78 คงจำคุก 3 เดือน ให้รอโทษจำคุกไว้มีกำหนด 3 ปีของกลางริบผู้ร้องยื่นคำร้องว่า ของกลางนอกจากไม้สักที่ศาลสั่งริบเป็นของผู้ร้อง จำเลยยืมไปชักลากไม้ซางแล้วนำไปชักลากไม้สักโดยผู้ร้องมิได้รู้เห็นเป็นใจด้วย ขอให้สั่งคืนผู้ร้องศาลชั้นต้นไต่สวนแล้วมีคำสั่งคืนเกวียน 1 เล่ม กระบือตัวชื่อบาน ชะแลง 2 อัน โซ่เหล็ก 1 เส้น ให้ผู้ร้อง ส่วนกระบือชื่อปั๊ดนั้น ฟังไม่ได้ว่าเป็นของผู้ร้อง ให้ยกเสียผู้ร้องอุทธรณ์ ขอให้ส่งกระบือตัวชื่อปั๊ดให้ผู้ร้องศาลอุทธรณ์เห็นว่า ผู้ร้องซื้อกระบือตัวชื่อปั๊ดจากนายคำน้อย ราคา 1,600 บาท ชำระแล้ว 800 บาท แต่ยังไม่ได้ทำหนังสือจดทะเบียนต่อเจ้าพนักงาน แม้จะยังไม่สมบูรณ์ตามกฎหมาย เมื่อได้ความว่าผู้ร้องครอบครองกระบือตัวนี้อยู่ ผู้ร้องย่อมมีสิทธิครอบครองตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1367 และจึงอยู่ในฐานะเจ้าของ เมื่อผู้ร้องมิได้รู้เห็นเป็นใจด้วย จึงมีสิทธิขอให้ศาลสั่งคืนกระบือของกลางแก่ผู้ร้อง พิพากษาแก้ให้คืนกระบือตัวชื่อปั๊ดให้ผู้ร้องโจทก์ฎีกาขอให้ยกคำร้องของผู้ร้องที่ขอคืนกระบือของกลางที่ชื่อปั๊ดเสียศาลฎีกาเห็นว่า ตั๋วพิมพ์รูปพรรณกระบือมีชื่อนายคำน้อยเป็นเจ้าของ นายคำน้อยขายกระบือแก่ผู้ร้องชำระเงินแล้ว 800 บาท ตกลงกันว่าชำระหมดแล้วจึงจะโอนตั๋วพิมพ์รูปพรรณกระบือให้ แต่จนบัดนี้ยังไม่ได้โอนเพราะอยู่ระหว่างคดี ตามพระราชบัญญัติพาหนะ พ.ศ. 2482 มาตรา 14 บัญญัติว่าการโอนกรรมสิทธิ์สัตว์พาหนะจะต้องสลักหลังตั๋วรูปพรรณโอนกรรมสิทธิ์โดยนายทะเบียนจดทะเบียนโอนกรรมสิทธิ์ และตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 456 บัญญัติว่า การซื้อขายสัตว์พาหนะจะต้องจดทะเบียนต่อพนักงานเจ้าหน้าที่มิฉะนั้นเป็นโมฆะ ฉะนั้น เมื่อยังไม่ได้มีการโอนกรรมสิทธิ์ทางทะเบียนความเป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์กระบือของกลางตัวที่ชื่อปั๊ดจึงยังเป็นของนายคำน้อยประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 36 บัญญัติไว้แจ้งชัดว่า ผู้ที่จะเสนอต่อศาลให้ศาลสั่งคืนของกลางที่ศาลสั่งริบแล้ว ต้องเป็นเจ้าของอันแท้จริง เมื่อผู้ร้องมิใช่เจ้าของอันแท้จริง แล้วจะยื่นคำร้องต่อศาลขอให้สั่งคืนกระบือของกลางที่ศาลสั่งริบแล้วตัวที่ชื่อปั๊ดไม่ได้พิพากษาแก้ ให้บังคับคดีไปตามคำสั่งศาลชั้นต้น ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 365/2513อัยการจังหวัดแพร่โจทก์นายจันทร์ จันทร์หอมจำเลยนายบาง ธิมูลวัฒนากูลผู้ร้องผู้ร้อง นายบาง ธิมูลวัฒนากูลจำเลย ป.พ.พ. ม. 456 ป.อ. ม. 36 พ.ร.บ.สัตว์พาหนะ พ.ศ.2482 ม. 14ผู้ร้องซื้อกระบือจากผู้ขาย แม้จะได้ชำระเงินไปบ้างแล้ว แต่ยังไม่ได้โอนกรรมสิทธิ์ต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ การซื้อขายตกเป็นโมฆะ กระบือยังเป็นกรรมสิทธิ์ของผู้ขายอยู่ผู้ที่จะเสนอคดีต่อศาลให้ศาลสั่งคืนของกลางที่ศาลสั่งริบแล้ว จะต้องเป็นเจ้าของอันแท้จริง เมื่อผู้ร้องไม่ใช่เจ้าของอันแท้จริงแล้วจะยื่นคำร้องต่อศาลขอให้สั่งคืนกระบือของกลางที่ศาลสั่งริบแล้วไม่ได้โจทก์ฟ้องว่า จำเลยทำการชักลากทำไม้และมีไม้ไว้ในครอบครองซึ่งไม้สัก 1 ท่อนโดยไม่ได้รับอนุญาต เจ้าพนักงานตำรวจจับจำเลยได้พร้อมด้วยไม้สัก 1 ท่อน กระบือ 2 ตัว เกวียน 1 เล่ม ชะแลง 2 อัน โซ่เหล็ก 1 เส้น อันเป็นสัตว์พาหนะและเครื่องมือเครื่องใช้ในการกระทำผิดเป็นของกลางจำเลยให้การรับสารภาพศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามฟ้อง จำคุก 6 เดือนลดกึ่งตามมาตรา 78 คงจำคุก 3 เดือน ให้รอโทษจำคุกไว้มีกำหนด 3 ปีของกลางริบผู้ร้องยื่นคำร้องว่า ของกลางนอกจากไม้สักที่ศาลสั่งริบเป็นของผู้ร้อง จำเลยยืมไปชักลากไม้ซางแล้วนำไปชักลากไม้สักโดยผู้ร้องมิได้รู้เห็นเป็นใจด้วย ขอให้สั่งคืนผู้ร้องศาลชั้นต้นไต่สวนแล้วมีคำสั่งคืนเกวียน 1 เล่ม กระบือตัวชื่อบาน ชะแลง 2 อัน โซ่เหล็ก 1 เส้น ให้ผู้ร้อง ส่วนกระบือชื่อปั๊ดนั้น ฟังไม่ได้ว่าเป็นของผู้ร้อง ให้ยกเสียผู้ร้องอุทธรณ์ ขอให้ส่งกระบือตัวชื่อปั๊ดให้ผู้ร้องศาลอุทธรณ์เห็นว่า ผู้ร้องซื้อกระบือตัวชื่อปั๊ดจากนายคำน้อย ราคา 1,600 บาท ชำระแล้ว 800 บาท แต่ยังไม่ได้ทำหนังสือจดทะเบียนต่อเจ้าพนักงาน แม้จะยังไม่สมบูรณ์ตามกฎหมาย เมื่อได้ความว่าผู้ร้องครอบครองกระบือตัวนี้อยู่ ผู้ร้องย่อมมีสิทธิครอบครองตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1367 และจึงอยู่ในฐานะเจ้าของ เมื่อผู้ร้องมิได้รู้เห็นเป็นใจด้วย จึงมีสิทธิขอให้ศาลสั่งคืนกระบือของกลางแก่ผู้ร้อง พิพากษาแก้ให้คืนกระบือตัวชื่อปั๊ดให้ผู้ร้องโจทก์ฎีกาขอให้ยกคำร้องของผู้ร้องที่ขอคืนกระบือของกลางที่ชื่อปั๊ดเสียศาลฎีกาเห็นว่า ตั๋วพิมพ์รูปพรรณกระบือมีชื่อนายคำน้อยเป็นเจ้าของ นายคำน้อยขายกระบือแก่ผู้ร้องชำระเงินแล้ว 800 บาท ตกลงกันว่าชำระหมดแล้วจึงจะโอนตั๋วพิมพ์รูปพรรณกระบือให้ แต่จนบัดนี้ยังไม่ได้โอนเพราะอยู่ระหว่างคดี ตามพระราชบัญญัติพาหนะ พ.ศ. 2482 มาตรา 14 บัญญัติว่าการโอนกรรมสิทธิ์สัตว์พาหนะจะต้องสลักหลังตั๋วรูปพรรณโอนกรรมสิทธิ์โดยนายทะเบียนจดทะเบียนโอนกรรมสิทธิ์ และตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 456 บัญญัติว่า การซื้อขายสัตว์พาหนะจะต้องจดทะเบียนต่อพนักงานเจ้าหน้าที่มิฉะนั้นเป็นโมฆะ ฉะนั้น เมื่อยังไม่ได้มีการโอนกรรมสิทธิ์ทางทะเบียนความเป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์กระบือของกลางตัวที่ชื่อปั๊ดจึงยังเป็นของนายคำน้อยประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 36 บัญญัติไว้แจ้งชัดว่า ผู้ที่จะเสนอต่อศาลให้ศาลสั่งคืนของกลางที่ศาลสั่งริบแล้ว ต้องเป็นเจ้าของอันแท้จริง เมื่อผู้ร้องมิใช่เจ้าของอันแท้จริง แล้วจะยื่นคำร้องต่อศาลขอให้สั่งคืนกระบือของกลางที่ศาลสั่งริบแล้วตัวที่ชื่อปั๊ดไม่ได้พิพากษาแก้ ให้บังคับคดีไปตามคำสั่งศาลชั้นต้น(ชลอ บุปผเวส-ถาวร หุตะโกวิท-จรัญ อิศระ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ