ระเบียบกระทรวงสาธารณสุขว่าด้วยข้อจำกัดและเงื่อนไขในการประกอบโรคศิลปะของผู้ประกอบโรคศิลปะสาขากิจกรรมบำบัดพ.ศ. ๒๕๕๒[๑] อาศัยอำนาจตามมาตรา๗ และมาตรา ๓๗ แห่งพระราชบัญญัติการประกอบโรคศิลปะ พ.ศ. ๒๕๔๒อันเป็นพระราชบัญญัติที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคล ซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๔๓ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยบัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติของกฎหมายรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข โดยคำแนะนำของคณะกรรมการการประกอบโรคศิลปะอกระเบียบไว้ดังนี้ข้อ ๑ ระเบียบนี้เรียกว่า ระเบียบกระทรวงสาธารณสุขว่าด้วยข้อจำกัดและเงื่อนไขในการประกอบโรคศิลปะของผู้ประกอบโรคศิลปะสาขากิจกรรมบำบัดพ.ศ. ๒๕๕๒ข้อ ๒ให้ผู้ประกอบโรคศิลปะสาขากิจกรรมบำบัดประกอบโรคศิลปะเกี่ยวกับความสามารถของบุคคลที่มีความบกพร่องทางด้านร่างกาย จิตใจ การเรียนรู้ และการพัฒนาการ ดังต่อไปนี้(๑)การตรวจ ประเมินและวิเคราะห์ความสามารถของบุคคลที่มีความบกพร่องทางการประกอบกิจกรรมการดำเนินชีวิตในด้านกิจวัตรประจำวันการศึกษา การทำงาน การทำกิจกรรมยามว่าง การพักผ่อน ความพร้อมก่อนการเข้าเรียนและความพร้อมก่อนการประกอบอาชีพ(๒)การตรวจ ประเมินความสามารถพื้นฐานในการทำกิจกรรมของบุคคลในด้านต่าง ๆ ดังนี้ก)การรับความรู้สึกและการเคลื่อนไหวโดยเฉพาะที่เกี่ยวข้องกับระบบประสาทระบบกล้ามเนื้อและโครงร่างข)การบูรณาการด้านการรับความรู้สึก การรับรู้ การเรียนรู้ ความเข้าใจและความคิดค)ทักษะทางด้านจิตสังคม และการปรับระดับการตอบสนองต่อความเครียด(๓)การตรวจ ประเมินบริบทของบุคคลที่เกี่ยวข้องกับการทำกิจกรรม สิ่งแวดล้อมทางกายภาพ สังคมและวัฒนธรรมข้อ ๓ให้ผู้ประกอบโรคศิลปะสาขากิจกรรมบำบัดใช้วิธีการส่งเสริม ป้องกัน บำบัด และฟื้นฟูสมรรถภาพด้วยวิธีการทางกิจกรรมบำบัดดังต่อไปนี้(๑)การวิเคราะห์ การสังเคราะห์ และเลือกกิจกรรมที่เกี่ยวกับการดำเนินชีวิตของบุคคลได้แก่กิจวัตรประจำวัน การศึกษา การทำงาน การทำกิจกรรมยามว่าง การพักผ่อนความพร้อมก่อนการเข้าเรียน และความพร้อมก่อนการประกอบอาชีพ(๒)การใช้เครื่องดาม เพื่อคงไว้หรือเพื่อเพิ่มพิสัยการเคลื่อนไหวของข้อให้สามารถทำงานได้ดีขึ้น เพิ่มการทำงานของกล้ามเนื้อ และป้องกันความพิการผิดรูป(๓)การเตรียมความพร้อมก่อนการบำบัดในผู้ได้รับการบาดเจ็บของแขนและมือ โดยวิธีการดัดการดึง การยืด (Manipulation and Passive Stretching)(๔)ฝึกทักษะการทำงานของแขนและมือ(๕)ฝึกการดูด การเคี้ยว และการกลืน(๖)ฝึกการกระตุ้นและยับยั้งปฏิกิริยาสะท้อนกลับอัตโนมัติ(๗)การบำบัดด้วยวิธีการกระตุ้นสหสัมผัส (Multi-sensory Approach)(๘)การใช้กิจกรรมการบูรณาการประสาทรับสัมผัส (Sensory integration)(๙)ฝึกทักษะด้านกระบวนการรับรู้ การเรียนรู้ ความคิดและความเข้าใจ(๑๐)การกระตุ้นพัฒนาการด้านการเคลื่อนไหว การเรียนรู้ จิตสังคม และการสื่อสาร(๑๑)การเตรียมความพร้อมทักษะในการเรียน การเขียน การอ่าน การคิดคำนวณ(๑๒)ฝึกทำกิจกรรมการออกกำลังแบบมีจุดมุ่งหมายทั้งแบบผู้รับบริการทำเองและแบบผู้บำบัดช่วยบางส่วน (Active and Assistive Purposeful Activity)(๑๓)การประยุกต์หรือการปรับเปลี่ยนรูปแบบและขั้นตอนของกิจกรรมเพื่อให้เหมาะสมกับผู้รับบริการ(๑๔)ฝึกทักษะการทำกิจวัตรประจำวัน(๑๕)การใช้อุปกรณ์เพื่อช่วยในการทำกิจกรรมการดำเนินชีวิต(๑๖)แนะนำและออกแบบการปรับสภาพแวดล้อมให้เหมาะสมกับการดำเนินชีวิตของผู้รับบริการ(๑๗)ฝึกทักษะ และปรับพฤติกรรมในการดูแลตนเอง แนะนำการจัดการเวลาสิ่งแวดล้อมปรับเปลี่ยนวิถีการดำเนินชีวิตที่เหมาะสม การฝึกความพร้อมก่อนกลับไปประกอบอาชีพ และการกลับเข้าสู่สังคม(๑๘)ส่งเสริมการมีส่วนร่วมของครอบครัวและชุมชนในกระบวนการบำบัดและฟื้นฟูสมรรถภาพข้อ ๔ การตรวจประเมินของผู้ประกอบโรคศิลปะสาขากิจกรรมบำบัด ต้องใช้เครื่องมือ อุปกรณ์หรือวิธีการทางกิจกรรมบำบัดที่เป็นไปตามมาตรฐานการประกอบโรคศิลปะสาขากิจกรรมบำบัดเพื่อการส่งเสริม ป้องกัน บำบัด และฟื้นฟูสมรรถภาพข้อ ๕ห้ามมิให้ผู้ประกอบโรคศิลปะสาขากิจกรรมบำบัดปฏิบัติ ดังต่อไปนี้(๑)การวินิจฉัยโรคจากผลของการตรวจประเมินทางกิจกรรมบำบัด(๒)การสั่งและการให้ยากินหรือยาฉีดข้อ ๖ ให้ปลัดกระทรวงสาธารณสุขเป็นผู้รักษาการและให้มีอำนาจวินิจฉัย ชี้ขาดปัญหาเกี่ยวกับการปฏิบัติตามระเบียบนี้ประกาศณ วันที่ ๘ กันยายน พ.ศ. ๒๕๕๒วิทยา แก้วภราดัยรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุขปริยานุช/จัดทำ๓ พฤศจิกายน๒๕๕๒นันท์นภัสร์/ตรวจ๓ พฤศจิกายน๒๕๕๒โชติกานต์/ปรับปรุง๑๕ พฤศจิกายน๒๕๕๙[๑]ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๖/ตอนพิเศษ ๑๕๙ ง/หน้า ๖/๓๐ ตุลาคม ๒๕๕๒