คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1895/2492หลักกฎหมาย: บาดแผลที่ฟกช้ำลึกเพียง 1 หรือ 2 มิลลิเมตรไม่ถือว่าถึงบาดเจ็บตาม มาตรา 254แม้จำเลยรับสารภาพตามฟ้องหากปรากฏว่าจำเลยไม่มีความผิดแล้ว จะลงโทษจำเลยตามคำรับนั้นไม่ได้โจทก์ฟ้องว่าจำเลยทั้ง 2 สมัครใจวิวาททำร้ายร่างกายซึ่งกันและกัน จนต่างบาดเจ็บ โดยนายน้อยใช้กบเหล็กเป็นศาสตราวุธทำร้ายนายก๋าวใช้มือชกต่อย ขอให้ลงโทษตามมาตรา 254, 335(14)จำเลยทั้ง 2 ให้การรับสารภาพศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามศาลชั้นต้นว่า บาดแผลจำเลยทั้ง 2 ไม่ถึงบาดเจ็บจะลงโทษตามมาตรา 254 ไม่ได้และไม่เป็นการกระทำโดยบังอาจลงโทษตามมาตรา 338(3) ไม่ได้ นายน้อยใช้ศาสตราวุธในขณะวิวาทผิดมาตรา 335(14) ปรับและริบของกลาง ส่วนนายก๋าวจำเลยให้ยกฟ้องโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า เรื่องบาดแผลโจทก์มิได้สืบพยานประกอบ มีแต่รายงานชันสูตรของแพทย์ซึ่งมีว่า บาดแผลนายน้อยฟกช้ำ 4 แห่งนายก๋าวฟกช้ำ 1 แห่งกับฟกช้ำผิวหนังขาด 1 แห่ง ลึกเพียง 1 มิลลิเมตรแทบทั้งนั้น มีแผลของนายน้อยแห่งเดียวลึก 2 มิลลิเมตร ดังนี้เรียกไม่ได้ว่าถึงบาดเจ็บตามมาตรา 254 และแผลที่เพียงแต่ผิวหนังขาดไม่ใช่แผลแตก ส่วนที่จำเลยรับตามฟ้อง เพื่อปรากฏว่าจำเลยไม่ผิดจะลงโทษตาม คำรับนั้นไม่ได้ พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1895/2492อัยการระนองโจทก์นายน้อย ทองรักษา ที่ 1 นายก๋าว แซ่ลิ้ม ที่ 2จำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 254, ม. 335 (14) ป.วิ.อ. ม. 176บาดแผลที่ฟกช้ำลึกเพียง 1 หรือ 2 มิลลิเมตรไม่ถือว่าถึงบาดเจ็บตาม มาตรา 254แม้จำเลยรับสารภาพตามฟ้องหากปรากฏว่าจำเลยไม่มีความผิดแล้ว จะลงโทษจำเลยตามคำรับนั้นไม่ได้โจทก์ฟ้องว่าจำเลยทั้ง 2 สมัครใจวิวาททำร้ายร่างกายซึ่งกันและกัน จนต่างบาดเจ็บ โดยนายน้อยใช้กบเหล็กเป็นศาสตราวุธทำร้ายนายก๋าวใช้มือชกต่อย ขอให้ลงโทษตามมาตรา 254, 335(14)จำเลยทั้ง 2 ให้การรับสารภาพศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามศาลชั้นต้นว่า บาดแผลจำเลยทั้ง 2 ไม่ถึงบาดเจ็บจะลงโทษตามมาตรา 254 ไม่ได้และไม่เป็นการกระทำโดยบังอาจลงโทษตามมาตรา 338(3) ไม่ได้ นายน้อยใช้ศาสตราวุธในขณะวิวาทผิดมาตรา 335(14) ปรับและริบของกลาง ส่วนนายก๋าวจำเลยให้ยกฟ้องโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า เรื่องบาดแผลโจทก์มิได้สืบพยานประกอบ มีแต่รายงานชันสูตรของแพทย์ซึ่งมีว่า บาดแผลนายน้อยฟกช้ำ 4 แห่งนายก๋าวฟกช้ำ 1 แห่งกับฟกช้ำผิวหนังขาด 1 แห่ง ลึกเพียง 1 มิลลิเมตรแทบทั้งนั้น มีแผลของนายน้อยแห่งเดียวลึก 2 มิลลิเมตร ดังนี้เรียกไม่ได้ว่าถึงบาดเจ็บตามมาตรา 254 และแผลที่เพียงแต่ผิวหนังขาดไม่ใช่แผลแตก ส่วนที่จำเลยรับตามฟ้อง เพื่อปรากฏว่าจำเลยไม่ผิดจะลงโทษตาม คำรับนั้นไม่ได้ พิพากษายืน(มนูกิจวิมลอรรถ-เลขวณิชธรรมวิทักษ์-มนูภันย์วิมลสาร)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่าจำเลยทั้ง 2 สมัครใจวิวาททำร้ายร่างกายซึ่งกันและกัน จนต่างบาดเจ็บ โดยนายน้อยใช้กบเหล็กเป็นศาสตราวุธทำร้ายนายก๋าวใช้มือชกต่อย ขอให้ลงโทษตามมาตรา 254, 335(14)จำเลยทั้ง 2 ให้การรับสารภาพศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามศาลชั้นต้นว่า บาดแผลจำเลยทั้ง 2 ไม่ถึงบาดเจ็บจะลงโทษตามมาตรา 254 ไม่ได้และไม่เป็นการกระทำโดยบังอาจลงโทษตามมาตรา 338(3) ไม่ได้ นายน้อยใช้ศาสตราวุธในขณะวิวาทผิดมาตรา 335(14) ปรับและริบของกลาง ส่วนนายก๋าวจำเลยให้ยกฟ้องโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า เรื่องบาดแผลโจทก์มิได้สืบพยานประกอบ มีแต่รายงานชันสูตรของแพทย์ซึ่งมีว่า บาดแผลนายน้อยฟกช้ำ 4 แห่งนายก๋าวฟกช้ำ 1 แห่งกับฟกช้ำผิวหนังขาด 1 แห่ง ลึกเพียง 1 มิลลิเมตรแทบทั้งนั้น มีแผลของนายน้อยแห่งเดียวลึก 2 มิลลิเมตร ดังนี้เรียกไม่ได้ว่าถึงบาดเจ็บตามมาตรา 254 และแผลที่เพียงแต่ผิวหนังขาดไม่ใช่แผลแตก ส่วนที่จำเลยรับตามฟ้อง เพื่อปรากฏว่าจำเลยไม่ผิดจะลงโทษตาม คำรับนั้นไม่ได้ พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1895/2492อัยการระนองโจทก์นายน้อย ทองรักษา ที่ 1 นายก๋าว แซ่ลิ้ม ที่ 2จำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 254, ม. 335 (14) ป.วิ.อ. ม. 176บาดแผลที่ฟกช้ำลึกเพียง 1 หรือ 2 มิลลิเมตรไม่ถือว่าถึงบาดเจ็บตาม มาตรา 254แม้จำเลยรับสารภาพตามฟ้องหากปรากฏว่าจำเลยไม่มีความผิดแล้ว จะลงโทษจำเลยตามคำรับนั้นไม่ได้โจทก์ฟ้องว่าจำเลยทั้ง 2 สมัครใจวิวาททำร้ายร่างกายซึ่งกันและกัน จนต่างบาดเจ็บ โดยนายน้อยใช้กบเหล็กเป็นศาสตราวุธทำร้ายนายก๋าวใช้มือชกต่อย ขอให้ลงโทษตามมาตรา 254, 335(14)จำเลยทั้ง 2 ให้การรับสารภาพศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามศาลชั้นต้นว่า บาดแผลจำเลยทั้ง 2 ไม่ถึงบาดเจ็บจะลงโทษตามมาตรา 254 ไม่ได้และไม่เป็นการกระทำโดยบังอาจลงโทษตามมาตรา 338(3) ไม่ได้ นายน้อยใช้ศาสตราวุธในขณะวิวาทผิดมาตรา 335(14) ปรับและริบของกลาง ส่วนนายก๋าวจำเลยให้ยกฟ้องโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า เรื่องบาดแผลโจทก์มิได้สืบพยานประกอบ มีแต่รายงานชันสูตรของแพทย์ซึ่งมีว่า บาดแผลนายน้อยฟกช้ำ 4 แห่งนายก๋าวฟกช้ำ 1 แห่งกับฟกช้ำผิวหนังขาด 1 แห่ง ลึกเพียง 1 มิลลิเมตรแทบทั้งนั้น มีแผลของนายน้อยแห่งเดียวลึก 2 มิลลิเมตร ดังนี้เรียกไม่ได้ว่าถึงบาดเจ็บตามมาตรา 254 และแผลที่เพียงแต่ผิวหนังขาดไม่ใช่แผลแตก ส่วนที่จำเลยรับตามฟ้อง เพื่อปรากฏว่าจำเลยไม่ผิดจะลงโทษตาม คำรับนั้นไม่ได้ พิพากษายืน(มนูกิจวิมลอรรถ-เลขวณิชธรรมวิทักษ์-มนูภันย์วิมลสาร)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ