คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 796/2490หลักกฎหมาย: พฤตติการณ์ที่ถือว่า ไม่ควรลงโทษกักกันจำเลย.ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยฐานลักทรัพย์ตาม ก.ม.ลักษณะอาญา มาตรา ๒๙๓ และ พ.ร.บ.กักกัน ผู้มีสันดานเป็นผู้ร้าย ๒๔๗๙ มาตรา ๘-๙ ศาลอุทธรณ์ พิพากษาแก้ให้ยกโทษกักกันแก่จำเลยเสีย นอกนั้นยืนตาม ศาลฎีกาเห็นว่า ความผิดที่จำเลยรับอาญามาแต่ก่อน เป็นเรื่องทำร้ายร่างกาย ๓ เรื่อง มีโทษจำคุก ๖ เดือน ๔ เดือน ๑ ปี และเป็นเรื่องฆ่าคนตายโดยไม่เจตนา ๑ เรื่อง โทษจำคุก ๔ ปี ในบรรดาความผิดที่จำเลยกระทำมาที่นับว่าเป็นเรื่องสำคัญก็คือเรื่องฆ่าคนตายโดยไม่เจตนาซึ่งจำเลยพ้นโทษในความผิดฐานนี้มาตั้ง ๘ ปี เศษนับว่าเป็นเวลานานมาแล้ว เมื่อพิเคราะห์ถึงลักษณะความผิดเก่าใหม่และเวลาที่ล่วงเลยมา เห็นว่าไม่มีเหตุควรแก้ไขคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ จึงพิพากษายืน. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 796/2490พนักงานอัยการ กรมอัยยการโจทก์นายหวิง บัวบานจำเลย พ.ร.บ.กักกันผู้มีสันดานเป็นผู้ร้าย พ.ศ.2479 ม. 8, ม. 9.พฤตติการณ์ที่ถือว่า ไม่ควรลงโทษกักกันจำเลย.ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยฐานลักทรัพย์ตาม ก.ม.ลักษณะอาญา มาตรา ๒๙๓ และ พ.ร.บ.กักกัน ผู้มีสันดานเป็นผู้ร้าย ๒๔๗๙ มาตรา ๘-๙ ศาลอุทธรณ์ พิพากษาแก้ให้ยกโทษกักกันแก่จำเลยเสีย นอกนั้นยืนตาม ศาลฎีกาเห็นว่า ความผิดที่จำเลยรับอาญามาแต่ก่อน เป็นเรื่องทำร้ายร่างกาย ๓ เรื่อง มีโทษจำคุก ๖ เดือน ๔ เดือน ๑ ปี และเป็นเรื่องฆ่าคนตายโดยไม่เจตนา ๑ เรื่อง โทษจำคุก ๔ ปี ในบรรดาความผิดที่จำเลยกระทำมาที่นับว่าเป็นเรื่องสำคัญก็คือเรื่องฆ่าคนตายโดยไม่เจตนาซึ่งจำเลยพ้นโทษในความผิดฐานนี้มาตั้ง ๘ ปี เศษนับว่าเป็นเวลานานมาแล้ว เมื่อพิเคราะห์ถึงลักษณะความผิดเก่าใหม่และเวลาที่ล่วงเลยมา เห็นว่าไม่มีเหตุควรแก้ไขคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ จึงพิพากษายืน.(เลขวณิชธรรมวิทักษ์-นาถปรีชา-มนูภันย์วิมลสาร)ศาลชั้นต้น - นายบังกร มุณทอุไรศาลอุทธรณ์ - หลวงวิเทศ จรรยาวักษ์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยฐานลักทรัพย์ตาม ก.ม.ลักษณะอาญา มาตรา ๒๙๓ และ พ.ร.บ.กักกัน ผู้มีสันดานเป็นผู้ร้าย ๒๔๗๙ มาตรา ๘-๙ ศาลอุทธรณ์ พิพากษาแก้ให้ยกโทษกักกันแก่จำเลยเสีย นอกนั้นยืนตาม ศาลฎีกาเห็นว่า ความผิดที่จำเลยรับอาญามาแต่ก่อน เป็นเรื่องทำร้ายร่างกาย ๓ เรื่อง มีโทษจำคุก ๖ เดือน ๔ เดือน ๑ ปี และเป็นเรื่องฆ่าคนตายโดยไม่เจตนา ๑ เรื่อง โทษจำคุก ๔ ปี ในบรรดาความผิดที่จำเลยกระทำมาที่นับว่าเป็นเรื่องสำคัญก็คือเรื่องฆ่าคนตายโดยไม่เจตนาซึ่งจำเลยพ้นโทษในความผิดฐานนี้มาตั้ง ๘ ปี เศษนับว่าเป็นเวลานานมาแล้ว เมื่อพิเคราะห์ถึงลักษณะความผิดเก่าใหม่และเวลาที่ล่วงเลยมา เห็นว่าไม่มีเหตุควรแก้ไขคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ จึงพิพากษายืน. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 796/2490พนักงานอัยการ กรมอัยยการโจทก์นายหวิง บัวบานจำเลย พ.ร.บ.กักกันผู้มีสันดานเป็นผู้ร้าย พ.ศ.2479 ม. 8, ม. 9.พฤตติการณ์ที่ถือว่า ไม่ควรลงโทษกักกันจำเลย.ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยฐานลักทรัพย์ตาม ก.ม.ลักษณะอาญา มาตรา ๒๙๓ และ พ.ร.บ.กักกัน ผู้มีสันดานเป็นผู้ร้าย ๒๔๗๙ มาตรา ๘-๙ ศาลอุทธรณ์ พิพากษาแก้ให้ยกโทษกักกันแก่จำเลยเสีย นอกนั้นยืนตาม ศาลฎีกาเห็นว่า ความผิดที่จำเลยรับอาญามาแต่ก่อน เป็นเรื่องทำร้ายร่างกาย ๓ เรื่อง มีโทษจำคุก ๖ เดือน ๔ เดือน ๑ ปี และเป็นเรื่องฆ่าคนตายโดยไม่เจตนา ๑ เรื่อง โทษจำคุก ๔ ปี ในบรรดาความผิดที่จำเลยกระทำมาที่นับว่าเป็นเรื่องสำคัญก็คือเรื่องฆ่าคนตายโดยไม่เจตนาซึ่งจำเลยพ้นโทษในความผิดฐานนี้มาตั้ง ๘ ปี เศษนับว่าเป็นเวลานานมาแล้ว เมื่อพิเคราะห์ถึงลักษณะความผิดเก่าใหม่และเวลาที่ล่วงเลยมา เห็นว่าไม่มีเหตุควรแก้ไขคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ จึงพิพากษายืน.(เลขวณิชธรรมวิทักษ์-นาถปรีชา-มนูภันย์วิมลสาร)ศาลชั้นต้น - นายบังกร มุณทอุไรศาลอุทธรณ์ - หลวงวิเทศ จรรยาวักษ์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ