คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1557/2497หลักกฎหมาย: บาดแผลที่เป็นแผลเป็นรอยขีดเล็กน้อยและสั้นนิดเดียวยาว 2 ซ.ม. กว้าง 2 ม.ม.ที่ขมับซ้ายนั้น ไม่เป็นบาดแผลที่ทำให้เสียความงามของใบหน้าอันจะเรียกได้ว่าถึงรูปหน้าเสียโฉมตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 256โจทก์ฟ้องว่าจำเลยกับพวกอีกคนหนึ่งยังไม่ได้ตัวมาฟ้องสมคบกันใช้ไม้ตะพดตีทำร้ายร่างกายนายเหม็งฉัว บาดเจ็บสาหัสถึงความทุพพลภาพและพยาธิมีอาการประกอบด้วยทุกขเวทนากล้าเกินกว่า 20 วัน และถึงรูปหน้าเสียโฉม ขอให้ลงโทษจำเลยตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 256, 63จำเลยต่อสู้ว่า นายเรื่องใช้ไม้ตะพดตีป้องกันตัวไป 1 ที นายชัยจำเลยมิได้สมคบกันทำร้ายผู้เสียหาย และบาดแผลของผู้เสียหายไม่ถึงบาดเจ็บสาหัสศาลชั้นต้นฟังว่า นายเรื่องจำเลยทำร้ายร่างกายนายเหม็งโดยมิใช่เป็นการป้องกันตัว นายชัยจำเลยไม่ปรากฏว่ามีส่วนรู้เห็นกับนายเรื่องจำเลย นายชัยจึงไม่ได้ทำผิดด้วย ส่วนบาดแผลของนายเหม็งนั้นเป็นบาดแผลสาหัสตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 256 ข้อ 6 และ 8 พิพากษาลงโทษจำคุกนายเรื่องจำเลย 2 ปี และยกฟ้องโจทก์เฉพาะตัวนายชัยจำเลยนายเรื่องจำเลยผู้เดียวอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงตามที่ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษนายเรื่องจำเลยมีความผิดฐานทำร้ายร่างกายโดยมิใช่ป้องกันตัวแต่เห็นว่าบาดแผลของนายเหม็งยังไม่พอจะถือได้ว่าถึงบาดเจ็บสาหัสตามฟ้องของโจทก์ พิพากษาแก้ว่านายเรื่องจำเลยมีความผิดตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 254 ให้ลงโทษจำคุก 1 ปี และลดโทษให้ 1 ใน 3 ที่ให้การเป็นประโยชน์แก่การพิจารณาตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 59คงจำคุกนายเรื่องจำเลย 8 เดือนโจทก์ฎีกาว่า บาดแผลของนายเหม็งที่ถูกทำร้ายนั้นถึงบาดเจ็บสาหัสศาลฎีกาเห็นว่า เท่าที่โจทก์นำสืบการรักษาบาดแผลของนายเหม็งยังไม่ได้ความถึงขึ้นจะเรียกได้ว่าประกอบด้วยทุกขเวทนากล้าเกินกว่า 20 วัน อันจะถือว่าเป็นบาดเจ็บสาหัสได้ ส่วนจะเป็นบาดแผลสาหัสเพราะรูปหน้าเสียโฉมนั้นก็ปรากฏเพียงว่ามีแผลเป็นยาว 2 ซ.ม.กว้าง 2 มิล.ม. ที่ขมับซ้ายของนายเหม็งซึ่งจะเห็นได้ว่าเป็นเพียงแผลเป็นรอยขีดเล็กน้อยและสั้นนิดเดียวไม่ทำให้เสียความงามของใบหน้าอันจะเรียกได้ว่าถึงรูปหน้าเสียโฉมตามกฎหมายลักษณะอาญามาตรา 256 จึงพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1557/2497พนักงานอัยการจังหวัดนครนายกโจทก์นายเรื่อง ที่ 1 นายชัย หรือคด ที่ 2จำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 256บาดแผลที่เป็นแผลเป็นรอยขีดเล็กน้อยและสั้นนิดเดียวยาว 2 ซ.ม. กว้าง 2 ม.ม.ที่ขมับซ้ายนั้น ไม่เป็นบาดแผลที่ทำให้เสียความงามของใบหน้าอันจะเรียกได้ว่าถึงรูปหน้าเสียโฉมตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 256โจทก์ฟ้องว่าจำเลยกับพวกอีกคนหนึ่งยังไม่ได้ตัวมาฟ้องสมคบกันใช้ไม้ตะพดตีทำร้ายร่างกายนายเหม็งฉัว บาดเจ็บสาหัสถึงความทุพพลภาพและพยาธิมีอาการประกอบด้วยทุกขเวทนากล้าเกินกว่า 20 วัน และถึงรูปหน้าเสียโฉม ขอให้ลงโทษจำเลยตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 256, 63จำเลยต่อสู้ว่า นายเรื่องใช้ไม้ตะพดตีป้องกันตัวไป 1 ที นายชัยจำเลยมิได้สมคบกันทำร้ายผู้เสียหาย และบาดแผลของผู้เสียหายไม่ถึงบาดเจ็บสาหัสศาลชั้นต้นฟังว่า นายเรื่องจำเลยทำร้ายร่างกายนายเหม็งโดยมิใช่เป็นการป้องกันตัว นายชัยจำเลยไม่ปรากฏว่ามีส่วนรู้เห็นกับนายเรื่องจำเลย นายชัยจึงไม่ได้ทำผิดด้วย ส่วนบาดแผลของนายเหม็งนั้นเป็นบาดแผลสาหัสตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 256 ข้อ 6 และ 8 พิพากษาลงโทษจำคุกนายเรื่องจำเลย 2 ปี และยกฟ้องโจทก์เฉพาะตัวนายชัยจำเลยนายเรื่องจำเลยผู้เดียวอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงตามที่ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษนายเรื่องจำเลยมีความผิดฐานทำร้ายร่างกายโดยมิใช่ป้องกันตัวแต่เห็นว่าบาดแผลของนายเหม็งยังไม่พอจะถือได้ว่าถึงบาดเจ็บสาหัสตามฟ้องของโจทก์ พิพากษาแก้ว่านายเรื่องจำเลยมีความผิดตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 254 ให้ลงโทษจำคุก 1 ปี และลดโทษให้ 1 ใน 3 ที่ให้การเป็นประโยชน์แก่การพิจารณาตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 59คงจำคุกนายเรื่องจำเลย 8 เดือนโจทก์ฎีกาว่า บาดแผลของนายเหม็งที่ถูกทำร้ายนั้นถึงบาดเจ็บสาหัสศาลฎีกาเห็นว่า เท่าที่โจทก์นำสืบการรักษาบาดแผลของนายเหม็งยังไม่ได้ความถึงขึ้นจะเรียกได้ว่าประกอบด้วยทุกขเวทนากล้าเกินกว่า 20 วัน อันจะถือว่าเป็นบาดเจ็บสาหัสได้ ส่วนจะเป็นบาดแผลสาหัสเพราะรูปหน้าเสียโฉมนั้นก็ปรากฏเพียงว่ามีแผลเป็นยาว 2 ซ.ม.กว้าง 2 มิล.ม. ที่ขมับซ้ายของนายเหม็งซึ่งจะเห็นได้ว่าเป็นเพียงแผลเป็นรอยขีดเล็กน้อยและสั้นนิดเดียวไม่ทำให้เสียความงามของใบหน้าอันจะเรียกได้ว่าถึงรูปหน้าเสียโฉมตามกฎหมายลักษณะอาญามาตรา 256 จึงพิพากษายืน(ชวน สิงหลกะ-เลขวณิชธรรมวิทักษ์-ทรงนิติกรณ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่าจำเลยกับพวกอีกคนหนึ่งยังไม่ได้ตัวมาฟ้องสมคบกันใช้ไม้ตะพดตีทำร้ายร่างกายนายเหม็งฉัว บาดเจ็บสาหัสถึงความทุพพลภาพและพยาธิมีอาการประกอบด้วยทุกขเวทนากล้าเกินกว่า 20 วัน และถึงรูปหน้าเสียโฉม ขอให้ลงโทษจำเลยตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 256, 63จำเลยต่อสู้ว่า นายเรื่องใช้ไม้ตะพดตีป้องกันตัวไป 1 ที นายชัยจำเลยมิได้สมคบกันทำร้ายผู้เสียหาย และบาดแผลของผู้เสียหายไม่ถึงบาดเจ็บสาหัสศาลชั้นต้นฟังว่า นายเรื่องจำเลยทำร้ายร่างกายนายเหม็งโดยมิใช่เป็นการป้องกันตัว นายชัยจำเลยไม่ปรากฏว่ามีส่วนรู้เห็นกับนายเรื่องจำเลย นายชัยจึงไม่ได้ทำผิดด้วย ส่วนบาดแผลของนายเหม็งนั้นเป็นบาดแผลสาหัสตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 256 ข้อ 6 และ 8 พิพากษาลงโทษจำคุกนายเรื่องจำเลย 2 ปี และยกฟ้องโจทก์เฉพาะตัวนายชัยจำเลยนายเรื่องจำเลยผู้เดียวอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงตามที่ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษนายเรื่องจำเลยมีความผิดฐานทำร้ายร่างกายโดยมิใช่ป้องกันตัวแต่เห็นว่าบาดแผลของนายเหม็งยังไม่พอจะถือได้ว่าถึงบาดเจ็บสาหัสตามฟ้องของโจทก์ พิพากษาแก้ว่านายเรื่องจำเลยมีความผิดตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 254 ให้ลงโทษจำคุก 1 ปี และลดโทษให้ 1 ใน 3 ที่ให้การเป็นประโยชน์แก่การพิจารณาตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 59คงจำคุกนายเรื่องจำเลย 8 เดือนโจทก์ฎีกาว่า บาดแผลของนายเหม็งที่ถูกทำร้ายนั้นถึงบาดเจ็บสาหัสศาลฎีกาเห็นว่า เท่าที่โจทก์นำสืบการรักษาบาดแผลของนายเหม็งยังไม่ได้ความถึงขึ้นจะเรียกได้ว่าประกอบด้วยทุกขเวทนากล้าเกินกว่า 20 วัน อันจะถือว่าเป็นบาดเจ็บสาหัสได้ ส่วนจะเป็นบาดแผลสาหัสเพราะรูปหน้าเสียโฉมนั้นก็ปรากฏเพียงว่ามีแผลเป็นยาว 2 ซ.ม.กว้าง 2 มิล.ม. ที่ขมับซ้ายของนายเหม็งซึ่งจะเห็นได้ว่าเป็นเพียงแผลเป็นรอยขีดเล็กน้อยและสั้นนิดเดียวไม่ทำให้เสียความงามของใบหน้าอันจะเรียกได้ว่าถึงรูปหน้าเสียโฉมตามกฎหมายลักษณะอาญามาตรา 256 จึงพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1557/2497พนักงานอัยการจังหวัดนครนายกโจทก์นายเรื่อง ที่ 1 นายชัย หรือคด ที่ 2จำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 256บาดแผลที่เป็นแผลเป็นรอยขีดเล็กน้อยและสั้นนิดเดียวยาว 2 ซ.ม. กว้าง 2 ม.ม.ที่ขมับซ้ายนั้น ไม่เป็นบาดแผลที่ทำให้เสียความงามของใบหน้าอันจะเรียกได้ว่าถึงรูปหน้าเสียโฉมตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 256โจทก์ฟ้องว่าจำเลยกับพวกอีกคนหนึ่งยังไม่ได้ตัวมาฟ้องสมคบกันใช้ไม้ตะพดตีทำร้ายร่างกายนายเหม็งฉัว บาดเจ็บสาหัสถึงความทุพพลภาพและพยาธิมีอาการประกอบด้วยทุกขเวทนากล้าเกินกว่า 20 วัน และถึงรูปหน้าเสียโฉม ขอให้ลงโทษจำเลยตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 256, 63จำเลยต่อสู้ว่า นายเรื่องใช้ไม้ตะพดตีป้องกันตัวไป 1 ที นายชัยจำเลยมิได้สมคบกันทำร้ายผู้เสียหาย และบาดแผลของผู้เสียหายไม่ถึงบาดเจ็บสาหัสศาลชั้นต้นฟังว่า นายเรื่องจำเลยทำร้ายร่างกายนายเหม็งโดยมิใช่เป็นการป้องกันตัว นายชัยจำเลยไม่ปรากฏว่ามีส่วนรู้เห็นกับนายเรื่องจำเลย นายชัยจึงไม่ได้ทำผิดด้วย ส่วนบาดแผลของนายเหม็งนั้นเป็นบาดแผลสาหัสตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 256 ข้อ 6 และ 8 พิพากษาลงโทษจำคุกนายเรื่องจำเลย 2 ปี และยกฟ้องโจทก์เฉพาะตัวนายชัยจำเลยนายเรื่องจำเลยผู้เดียวอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงตามที่ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษนายเรื่องจำเลยมีความผิดฐานทำร้ายร่างกายโดยมิใช่ป้องกันตัวแต่เห็นว่าบาดแผลของนายเหม็งยังไม่พอจะถือได้ว่าถึงบาดเจ็บสาหัสตามฟ้องของโจทก์ พิพากษาแก้ว่านายเรื่องจำเลยมีความผิดตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 254 ให้ลงโทษจำคุก 1 ปี และลดโทษให้ 1 ใน 3 ที่ให้การเป็นประโยชน์แก่การพิจารณาตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 59คงจำคุกนายเรื่องจำเลย 8 เดือนโจทก์ฎีกาว่า บาดแผลของนายเหม็งที่ถูกทำร้ายนั้นถึงบาดเจ็บสาหัสศาลฎีกาเห็นว่า เท่าที่โจทก์นำสืบการรักษาบาดแผลของนายเหม็งยังไม่ได้ความถึงขึ้นจะเรียกได้ว่าประกอบด้วยทุกขเวทนากล้าเกินกว่า 20 วัน อันจะถือว่าเป็นบาดเจ็บสาหัสได้ ส่วนจะเป็นบาดแผลสาหัสเพราะรูปหน้าเสียโฉมนั้นก็ปรากฏเพียงว่ามีแผลเป็นยาว 2 ซ.ม.กว้าง 2 มิล.ม. ที่ขมับซ้ายของนายเหม็งซึ่งจะเห็นได้ว่าเป็นเพียงแผลเป็นรอยขีดเล็กน้อยและสั้นนิดเดียวไม่ทำให้เสียความงามของใบหน้าอันจะเรียกได้ว่าถึงรูปหน้าเสียโฉมตามกฎหมายลักษณะอาญามาตรา 256 จึงพิพากษายืน(ชวน สิงหลกะ-เลขวณิชธรรมวิทักษ์-ทรงนิติกรณ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ