กฎกระทรวงกฎกระทรวงกำหนดบริเวณห้ามก่อสร้าง ดัดแปลง หรือเปลี่ยนการใช้อาคารบางชนิดหรือบางประเภทในพื้นที่บางส่วนในท้องที่ตำบลปูโยะ ตำบลมูโนะ ตำบลปาเสมัสและตำบลสุไหงโก-ลกอำเภอสุไหงโก-ลก จังหวัดนราธิวาสพ.ศ.๒๕๔๗[๑] อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๕ (๓) แห่งพระราชบัญญัติควบคุมอาคาร พ.ศ. ๒๕๒๒ และมาตรา ๘ (๑๐) แห่งพระราชบัญญัติควบคุมอาคาร พ.ศ. ๒๕๒๒ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติควบคุมอาคาร (ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๔๓ อันเป็นพระราชบัญญัติที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคล ซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๓๑ มาตรา ๓๕ มาตรา ๔๘ มาตรา ๔๙ และมาตรา ๕๐ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย บัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยโดยคำแนะนำของคณะกรรมการควบคุมอาคารออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ ในกฎกระทรวงนี้อาคารพาณิชยกรรมประเภทค้าปลีกค้าส่ง หมายความว่า อาคารที่ใช้เพื่อประโยชน์ในการขายปลีก หรือขายส่ง หรือทั้งขายปลีกและขายส่ง ซึ่งสินค้าอุปโภคและบริโภคหลายประเภทที่ใช้ในชีวิตประจำวัน แต่ไม่หมายความรวมถึงตลาดตามกฎหมายว่าด้วยการสาธารณสุข และอาคารที่มีกิจกรรมหลักเพื่อใช้ดำเนินการเพื่อส่งเสริมหรือจำหน่ายสินค้าซึ่งเป็นผลิตผล หรือผลิตภัณฑ์ของชุมชนบริเวณที่ ๑หมายความว่า พื้นที่บริเวณดังต่อไปนี้ทิศเหนือเริ่มต้นจากจุดที่แนวเส้นแบ่งเขตการปกครองระหว่างอำเภอสุไหงโก-ลก กับอำเภอสุไหงปาดี จังหวัดนราธิวาส บรรจบกับแนวเส้นแบ่งเขตการปกครองระหว่างอำเภอสุไหงโก-ลก กับอำเภอตากใบ จังหวัดนราธิวาส เป็นเส้นเลียบแนวเส้นแบ่งเขตการปกครองระหว่างอำเภอสุไหงโก-ลก กับอำเภอตากใบ จังหวัดนราธิวาส ไปทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ บรรจบแนวเส้นแบ่งเขตระหว่างประเทศไทย กับประเทศสหพันธรัฐมาเลเซียทิศตะวันออก เป็นเส้นเลียบแนวเส้นแบ่งเขตระหว่างประเทศไทยกับประเทศ สหพันธรัฐมาเลเซีย ไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ บรรจบแนวเส้นแบ่งเขตการปกครองระหว่างอำเภอสุไหงโก-ลก กับอำเภอแว้ง จังหวัดนราธิวาสทิศใต้เป็นเส้นเลียบแนวเส้นแบ่งเขตการปกครองระหว่างอำเภอสุไหงโก-ลก กับอำเภอแว้ง จังหวัดนราธิวาส ไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ บรรจบแนวเส้นแบ่งเขตการปกครองระหว่างอำเภอสุไหงโก-ลก กับอำเภอสุไหงปาดี จังหวัดนราธิวาสทิศตะวันตกเป็นเส้นเลียบแนวเส้นแบ่งเขตการปกครองระหว่างอำเภอสุไหงโก-ลก กับอำเภอสุไหงปาดี จังหวัดนราธิวาส บรรจบแนวเขตป่าสงวนแห่งชาติป่าลุ่มน้ำบางนรา แปลงที่ ๒ ไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ เลียบแนวเขตป่าสงวนแห่งชาติป่าลุ่มน้ำบางนราแปลงที่ ๒ ไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือและทิศเหนือบรรจบกับแนวเส้นแบ่งเขตการปกครองระหว่างอำเภอสุไหงโก-ลก กับอำเภอสุไหงปาดีและเลียบแนวเส้นแบ่งเขตการปกครองระหว่างอำเภอสุไหงโก-ลก กับอำเภอสุไหงปาดีจนบรรจบกับแนวเขตด้านเหนือเว้นแต่พื้นที่บริเวณที่ ๒บริเวณที่ ๒หมายความว่า พื้นที่บริเวณดังต่อไปนี้๒.๑ ทิศเหนือ เริ่มต้นที่ริมถนนสาธารณะไม่ปรากฏชื่อ ฟากตะวันออก และเป็นเส้นขนานระยะ ๒๐๐ เมตร กับถนนทรายทอง ๔ และทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๔๐๕๗ บรรจบถนนชวนะนันท์ ฟากตะวันตกทิศตะวันออก เลียบริมถนนชวนะนันท์ ฟากตะวันตก ไปทางทิศใต้ บรรจบทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๔๐๕๗ ฟากเหนือทิศใต้เลียบทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๔๐๕๗ ฟากเหนือ ถนนทรายทอง ๔ ฟากเหนือ ไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ และเป็นเส้นตรงไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ บรรจบถนนสาธารณะไม่ปรากฏชื่อ ฟากตะวันออกทิศตะวันตก เลียบริมถนนสาธารณะไม่ปรากฏชื่อ ฟากตะวันออก ไปทางทิศเหนือและทิศตะวันออก จนบรรจบกับจุดเริ่มต้น๒.๒ทิศเหนือเริ่มต้นที่ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๔๐๕๖ ฟากใต้ ตรงจุดที่ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๔๐๕๖ ฟากใต้ บรรจบกับถนนสาธารณะไม่ปรากฏชื่อ ฟากตะวันตกไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ ตามแนวทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๔๐๕๖ เป็นระยะ ๕๐๐ เมตร เลียบทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๔๐๕๖ และถนนประชาวิวัฒน์ ไปทางทิศตะวันออก บรรจบถนนรักษ์ชนะอุทิศ ฟากตะวันตกทิศตะวันออก เลียบถนนรักษ์ชนะอุทิศ ฟากตะวันตก ไปทางทิศใต้ ถึงจุดที่อยู่ตามแนวขนานกับศูนย์กลางทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๔๐๕๖ ระยะ ๓๐๐ เมตรทิศใต้ เป็นเส้นขนานกับศูนย์กลางทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๔๐๕๖ ระยะ ๓๐๐ เมตร ไปทางทิศตะวันตก ถึงจุดที่อยู่ตามแนวเส้นตั้งฉากกับศูนย์กลางทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๔๐๕๖ ตรงจุดที่อยู่ห่างจากจุดบรรจบของถนนสาธารณะไม่ปรากฏชื่อ ไปทางทิศตะวันตก ตามแนวทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๔๐๕๖ ระยะ ๕๐๐ เมตรทิศตะวันตก เป็นเส้นตั้งฉากไปทางทิศเหนือ บรรจบจุดเริ่มต้น ๒.๓ ทิศเหนือ เริ่มต้นที่จุดที่ถนนสาธารณะไม่ปรากฏชื่อ ฟากใต้ บรรจบกับถนนเจริญเขต ฟากตะวันออก เป็นเส้นเลียบถนนสาธารณะไม่ปรากฏชื่อ ฟากใต้ ไปทางทิศตะวันออก บรรจบแนวขนานระยะ ๒๐๐ เมตร กับศูนย์กลางถนนเจริญเขตทิศตะวันออก เป็นเส้นขนานระยะ ๒๐๐ เมตร กับศูนย์กลางถนนเจริญเขต ไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ ผ่านคูน้ำสาธารณประโยชน์ จดถนนสาธารณะไม่ปรากฏชื่อ ฟากตะวันออกทิศใต้จดเส้นเลียบริมถนนสาธารณะไม่ปรากฏชื่อ ฟากตะวันออก ไปทางทิศเหนือ จดริมถนนเจริญเขต ฟากใต้ทิศตะวันตก เลียบริมถนนเจริญเขต ฟากใต้ ไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ จนบรรจบกับจุดเริ่มต้นทั้งนี้ ไม่รวมถึงสถานที่ราชการ สถาบันการศึกษา และศาสนสถานทั้งนี้ ตามแผนที่ท้ายกฎกระทรวงนี้ข้อ ๒ ให้กำหนดพื้นที่บางส่วนในท้องที่ตำบลปูโยะ ตำบลมูโนะ ตำบลปาเสมัส และตำบลสุไหงโก-ลก อำเภอสุไหงโก-ลก จังหวัดนราธิวาส ภายในบริเวณแนวเขตตามแผนที่ท้ายกฎกระทรวงนี้เป็นบริเวณห้ามก่อสร้างอาคารชนิดและประเภท ดังต่อไปนี้(๑) ภายในบริเวณที่ ๑ ห้ามบุคคลใดก่อสร้างอาคารพาณิชยกรรมประเภทค้าปลีกค้าส่งที่มีพื้นที่ใช้สอยอาคารรวมกันเพื่อประกอบกิจการในอาคารหลังเดียวกันหรือหลายหลังตั้งแต่ ๕๐๐ ตารางเมตรขึ้นไป(๒) ภายในบริเวณที่ ๒ ห้ามบุคคลใดก่อสร้างอาคารดังต่อไปนี้(ก) อาคารพาณิชยกรรมประเภทค้าปลีกค้าส่งที่มีพื้นที่ใช้สอยอาคารรวมกันเพื่อประกอบกิจการในอาคารหลังเดียวกันหรือหลายหลังเกิน ๑,๖๐๐ ตารางเมตร(ข) อาคารพาณิชยกรรมประเภทค้าปลีกค้าส่งที่มีพื้นที่ใช้สอยอาคารรวมกันเพื่อประกอบกิจการในอาคารหลังเดียวกันหรือหลายหลังตั้งแต่ ๕๐๐ ตารางเมตร แต่ไม่เกิน ๑,๖๐๐ ตารางเมตร เว้นแต่อาคารพาณิชยกรรมประเภทค้าปลีกค้าส่งนั้นเป็นไปตามข้อกำหนดดังต่อไปนี้๑. ที่ดินแปลงที่ตั้งอาคารจะต้องอยู่ติดถนนสาธารณะที่มีช่องทางจราจรไม่น้อยกว่า ๔ ช่องทาง หรือมีขนาดเขตทางไม่น้อยกว่า ๒๐ เมตร และจะต้องบรรจบกับถนนสาธารณะที่มีขนาดเขตทางที่เท่ากันหรือมากกว่า๒.แนวศูนย์กลางปากทางเข้าออกของรถยนต์ต้องอยู่ห่างจากทางร่วมทางแยกที่เป็นทางบรรจบกันของถนนสาธารณะที่มีขนาดเขตทางตั้งแต่ ๑๔ เมตรขึ้นไปไม่น้อยกว่า ๑๐๐ เมตร๓. มีที่ว่างไม่น้อยกว่า ๖๐ ใน ๑๐๐ ส่วนของพื้นที่ดินที่ใช้เป็นที่ตั้งอาคาร๔.มีค่าสูงสุดของอัตราส่วนพื้นที่อาคารรวมกันทุกชั้นของอาคารทุกหลังต่อพื้นที่ที่ใช้เป็นที่ตั้งอาคารไม่เกิน ๑.๕ ต่อ ๑๕. มีอัตราส่วนของพื้นที่ว่างที่จัดให้เป็นสวน หรือบริเวณปลูกต้นไม้ หรือการนันทนาการต่อพื้นที่ของแปลงที่ดินที่ใช้เป็นที่ตั้งอาคาร ไม่น้อยกว่าร้อยละ ๒๐๖. มีที่ว่างด้านหน้าของอาคาร ห่างจากเขตทางของถนนสาธารณะไม่น้อยกว่า ๔๐ เมตร โดยวัดระยะจากขอบนอกสุดของอาคารถึงริมเขตทางด้านที่ติดกับแปลงที่ดินที่ใช้เป็นที่ตั้งอาคาร๗. มีที่ว่างด้านข้างและด้านหลังของอาคาร ห่างจากเขตที่ดินของผู้อื่นหรือเขตทางของถนนสาธารณะไม่น้อยกว่า ๑๐ เมตร โดยวัดระยะจากขอบนอกสุดของอาคารถึงเขตที่ดินของผู้อื่นหรือริมเขตทางด้านที่ติดกับแปลงที่ดินที่ใช้เป็นที่ตั้งอาคาร๘. อาคารที่มีความสูงเกิน ๑๓ เมตร ต้องมีระยะห่างจากแนวเขตที่ดินซึ่งเป็นที่ตั้งอาคารศูนย์ราชการหลักของจังหวัดหรืออำเภอ ศาสนสถาน โบราณสถาน หรือสถานศึกษา ไม่น้อยกว่า ๕๐๐ เมตร โดยวัดระยะจากขอบนอกสุดของอาคารที่ขออนุญาตถึงแนวเขตที่ดินของสถานที่ดังกล่าว๙. มีที่จอดรถยนต์ไม่น้อยกว่า ๑ คัน ต่อพื้นที่อาคาร ๔๐ ตารางเมตร เศษของ๔๐ ตารางเมตร ให้คิดเป็น ๔๐ ตารางเมตร๑๐. ที่พักมูลฝอย ต้องมีระยะห่างจากเขตที่ดินของผู้อื่นหรือถนนสาธารณะไม่น้อยกว่า ๑๐ เมตร และต้องมีระยะห่างจากสถานที่ประกอบอาหารและสถานที่เก็บอาหารไม่น้อยกว่า ๔ เมตร แต่ถ้าที่พักมูลฝอยมีขนาดความจุเกิน ๓ ลูกบาศก์เมตร ต้องมีระยะห่างจากสถานที่ดังกล่าว ไม่น้อยกว่า ๑๐ เมตร และสามารถขนย้ายมูลฝอยได้โดยสะดวกข้อ ๓ ภายในบริเวณพื้นที่ที่กำหนดตามข้อ ๒ ห้ามบุคคลใดดัดแปลง หรือเปลี่ยนการใช้อาคารใดๆ ให้เป็นอาคารชนิดหรือประเภทที่มีลักษณะต้องห้ามตามที่กำหนดในข้อ ๒ข้อ ๔ อาคารที่มีอยู่แล้วในบริเวณพื้นที่ที่กำหนดตามข้อ ๒ ก่อนหรือในวันที่กฎกระทรวงนี้ใช้บังคับ ให้ได้รับยกเว้นไม่ต้องปฏิบัติตามกฎกระทรวงนี้ แต่ห้ามดัดแปลงหรือเปลี่ยนการใช้อาคารดังกล่าวให้เป็นอาคารชนิดหรือประเภทที่มีลักษณะต้องห้ามตามที่กำหนดในข้อ ๒ข้อ ๕ อาคารที่ได้รับใบอนุญาตหรือใบรับแจ้งการก่อสร้าง ดัดแปลง หรือเปลี่ยนการใช้ตามกฎหมายว่าด้วยการควบคุมอาคาร หรือที่ได้รับอนุญาตตามกฎหมายเฉพาะว่าด้วยกิจการนั้นก่อนวันที่กฎกระทรวงนี้ใช้บังคับ และยังก่อสร้าง ดัดแปลง หรือเปลี่ยนการใช้ไม่แล้วเสร็จ ให้ได้รับการยกเว้นไม่ต้องปฏิบัติตามกฎกระทรวงนี้ แต่จะขอเปลี่ยนแปลงการอนุญาตหรือการแจ้งให้เป็นการขัดต่อกฎกระทรวงนี้ไม่ได้ให้ไว้ณ วันที่ ๑ กันยายน พ.ศ. ๒๕๔๗โภคิน พลกุลรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย[เอกสารแนบ]๑.แผนที่ท้ายกฎกระทรวงกำหนดบริเวณห้ามก่อสร้าง ดัดแปลงหรือเปลี่ยนการใช้อาคารบางชนิดหรือบางประเภท ในพื้นที่บางส่วนในท้องที่ตำบลปูโยะตำบลมูโนะ ตำบลปาเสมัส และตำบลสุไหงโก-ลก อำเภอสุไหงโก-ลก จังหวัดนราธิวาส พ.ศ.๒๕๔๗(ดูข้อมูลภาพกฎหมาย)หมายเหตุ:- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือเนื่องจากได้มีประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง กำหนดบริเวณห้ามก่อสร้าง ดัดแปลง หรือเปลี่ยนการใช้อาคารบางชนิดหรือบางประเภทในพื้นที่บางส่วนในท้องที่ตำบลปูโยะ ตำบลมูโนะ ตำบลปาเสมัส และตำบลสุไหงโก-ลกอำเภอสุไหงโก-ลก จังหวัดนราธิวาส ลงวันที่ ๒ กันยายน ๒๕๔๖ ซึ่งมีผลใช้บังคับตั้งแต่วันที่๕ กันยายน ๒๕๔๖ เป็นต้นมา แต่มาตรา ๑๓ วรรคสอง แห่งพระราชบัญญัติควบคุมอาคาร พ.ศ.๒๕๒๒ บัญญัติว่าถ้าไม่มีการออกกฎกระทรวงหรือข้อบัญญัติท้องถิ่นภายในหนึ่งปีนับแต่วันที่ประกาศนั้นมีผลใช้บังคับให้ประกาศดังกล่าวเป็นอันยกเลิก และโดยที่สมควรห้ามก่อสร้าง ดัดแปลงหรือเปลี่ยนการใช้อาคารบางชนิดหรือบางประเภทในบริเวณดังกล่าวต่อไปเพื่อประโยชน์ในด้านการรักษาคุณภาพสิ่งแวดล้อม การผังเมือง และการอำนวยความสะดวกแก่การจราจรจึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้ศุภชัย/พิมพ์๒๐ พฤษภาคม ๒๕๔๘ฐิติพงษ์/พัชรินทร์/ตรวจ๓๑พฤษภาคม ๒๕๔๘A+B[๑] รก.๒๕๔๗/พ๕๑ก/๑๒๕/๓ กันยายน๒๕๔๗