phoneee/thai-legal-corpus huggingface dataset:
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1742/2494หลักกฎหมาย: ผู้เสียหายเป็นโจทก์ ฟ้องหาว่าจำเลยบุกรุกและทำร้ายร่างกายโจทก์ ต่อมาอัยการฟ้องโจทก์กับจำเลยหาว่าวิวาททำร้ายร่างกายซึ่งกันและกันในที่สาธารณสถาน เนื่องจากกรณีเดียวกันนี้โจทก์จึงร้องขอต่อศาลให้งดการพิจารณาคดีของโจทก์ไว้รอผลคดีที่อัยการเป็นโจทก์ จนศาลพิพากษายกฟ้องคดีที่อัยการเป็นโจทก์ คดีถึงที่สุดแล้วโจทก์จึงขอให้ศาลดำเนินคดีของโจทก์ที่รอไว้ต่อไป ดังนี้คดีไม่ต้องด้วย ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 39(4) สิทธิฟ้องร้องของโจทก์ที่ฟ้องไว้แล้ว ยังคงมีอยู่ หาได้หมดไปไม่ (อ้างฎีกาที่ 149/2483) ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1742/2494นางเอิบ แซ่ตั้งโจทก์นายก๊อคิ้ม แซ่ลี้ ที่ 1 นายแจเม้ง แซ่ลี้ ที่ 2จำเลยนายห่างเทียง แซ่ลี้ ที่ 3 นายเป้งโคง แซ่ลี้ ที่ 4จำเลยน.ส.เง็กโง้ แซ่ลี้ ที่ 5จำเลย ป.วิ.อ. ม. 39 (4)ผู้เสียหายเป็นโจทก์ ฟ้องหาว่าจำเลยบุกรุกและทำร้ายร่างกายโจทก์ ต่อมาอัยการฟ้องโจทก์กับจำเลยหาว่าวิวาททำร้ายร่างกายซึ่งกันและกันในที่สาธารณสถาน เนื่องจากกรณีเดียวกันนี้โจทก์จึงร้องขอต่อศาลให้งดการพิจารณาคดีของโจทก์ไว้รอผลคดีที่อัยการเป็นโจทก์ จนศาลพิพากษายกฟ้องคดีที่อัยการเป็นโจทก์ คดีถึงที่สุดแล้วโจทก์จึงขอให้ศาลดำเนินคดีของโจทก์ที่รอไว้ต่อไป ดังนี้คดีไม่ต้องด้วย ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 39(4) สิทธิฟ้องร้องของโจทก์ที่ฟ้องไว้แล้ว ยังคงมีอยู่ หาได้หมดไปไม่ (อ้างฎีกาที่ 149/2483)(นนทประชา-มนูภันย์วิมลสาร-วิเทศจรรยารักษ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1742/2494นางเอิบ แซ่ตั้งโจทก์นายก๊อคิ้ม แซ่ลี้ ที่ 1 นายแจเม้ง แซ่ลี้ ที่ 2จำเลยนายห่างเทียง แซ่ลี้ ที่ 3 นายเป้งโคง แซ่ลี้ ที่ 4จำเลยน.ส.เง็กโง้ แซ่ลี้ ที่ 5จำเลย ป.วิ.อ. ม. 39 (4)ผู้เสียหายเป็นโจทก์ ฟ้องหาว่าจำเลยบุกรุกและทำร้ายร่างกายโจทก์ ต่อมาอัยการฟ้องโจทก์กับจำเลยหาว่าวิวาททำร้ายร่างกายซึ่งกันและกันในที่สาธารณสถาน เนื่องจากกรณีเดียวกันนี้โจทก์จึงร้องขอต่อศาลให้งดการพิจารณาคดีของโจทก์ไว้รอผลคดีที่อัยการเป็นโจทก์ จนศาลพิพากษายกฟ้องคดีที่อัยการเป็นโจทก์ คดีถึงที่สุดแล้วโจทก์จึงขอให้ศาลดำเนินคดีของโจทก์ที่รอไว้ต่อไป ดังนี้คดีไม่ต้องด้วย ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 39(4) สิทธิฟ้องร้องของโจทก์ที่ฟ้องไว้แล้ว ยังคงมีอยู่ หาได้หมดไปไม่ (อ้างฎีกาที่ 149/2483)(นนทประชา-มนูภันย์วิมลสาร-วิเทศจรรยารักษ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 819/2473หลักกฎหมาย: ผู้ร้ายลักทรัพย์พาทรัพย์หนี เจ้าทรัพย์ไล่จับกลับทำร้ายเอา ดังนี้ เปนความผิดฐานชิงได้ความว่ามีผู้ร้าย ๒ คนมาลักทรัพย์ของ ช.ไป ช.ไล่ตาม ผู้ร้ายคนหนึ่งถือทรัพย์วิ่งไปหน้าอีกคนหนึ่งวิ่งตามหลัง ผู้ร้ายคนหลังได้หันกลับมาใช้ปิดหล่าทำร้ายเจ้าทรัพย์มีบาดเจ็บ ต่อมาเจ้าพนักงานจึงจับตัวจำเลยซึ่งเปนผู้ร้ายรายนี้ได้ดังนี้ ศาลเดิมตัดสินว่าจำเลยมีผิดตาม ม.๓๐๐ ให้จำคุก ๕ ปี โจทย์อุทธรณ์คัดค้านว่าศาลเดิมไม่ได้เพิ่มโทษจำเลยฐานไม่เข็ดหลาบ ศาลอุทธรณ์ตัดสินว่าแก้ให้เพิ่มโทษจำเลยตาม ม.๗๓ กึ่งหนี่ง รวมโทษเปน ๗ ปี ๖ เดือน ศาลฎีกาตัดสินยืนตาม ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 819/2473อัยยการนครราชสีมาโจทก์นายอัตร์ ดวงสุวรรณจำเลย ป.อ. ม. 300, ม. 73, ม. 254ผู้ร้ายลักทรัพย์พาทรัพย์หนี เจ้าทรัพย์ไล่จับกลับทำร้ายเอา ดังนี้ เปนความผิดฐานชิงได้ความว่ามีผู้ร้าย ๒ คนมาลักทรัพย์ของ ช.ไป ช.ไล่ตาม ผู้ร้ายคนหนึ่งถือทรัพย์วิ่งไปหน้าอีกคนหนึ่งวิ่งตามหลัง ผู้ร้ายคนหลังได้หันกลับมาใช้ปิดหล่าทำร้ายเจ้าทรัพย์มีบาดเจ็บ ต่อมาเจ้าพนักงานจึงจับตัวจำเลยซึ่งเปนผู้ร้ายรายนี้ได้ดังนี้ ศาลเดิมตัดสินว่าจำเลยมีผิดตาม ม.๓๐๐ ให้จำคุก ๕ ปี โจทย์อุทธรณ์คัดค้านว่าศาลเดิมไม่ได้เพิ่มโทษจำเลยฐานไม่เข็ดหลาบ ศาลอุทธรณ์ตัดสินว่าแก้ให้เพิ่มโทษจำเลยตาม ม.๗๓ กึ่งหนี่ง รวมโทษเปน ๗ ปี ๖ เดือน ศาลฎีกาตัดสินยืนตาม(พิพาก-พรหม-วิกรม)ศาลชั้นต้น - หลวงนิติกรณ์ศาลอุทธรณ์ - พระยาบุณยธรรมแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ได้ความว่ามีผู้ร้าย ๒ คนมาลักทรัพย์ของ ช.ไป ช.ไล่ตาม ผู้ร้ายคนหนึ่งถือทรัพย์วิ่งไปหน้าอีกคนหนึ่งวิ่งตามหลัง ผู้ร้ายคนหลังได้หันกลับมาใช้ปิดหล่าทำร้ายเจ้าทรัพย์มีบาดเจ็บ ต่อมาเจ้าพนักงานจึงจับตัวจำเลยซึ่งเปนผู้ร้ายรายนี้ได้ดังนี้ ศาลเดิมตัดสินว่าจำเลยมีผิดตาม ม.๓๐๐ ให้จำคุก ๕ ปี โจทย์อุทธรณ์คัดค้านว่าศาลเดิมไม่ได้เพิ่มโทษจำเลยฐานไม่เข็ดหลาบ ศาลอุทธรณ์ตัดสินว่าแก้ให้เพิ่มโทษจำเลยตาม ม.๗๓ กึ่งหนี่ง รวมโทษเปน ๗ ปี ๖ เดือน ศาลฎีกาตัดสินยืนตาม ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 819/2473อัยยการนครราชสีมาโจทก์นายอัตร์ ดวงสุวรรณจำเลย ป.อ. ม. 300, ม. 73, ม. 254ผู้ร้ายลักทรัพย์พาทรัพย์หนี เจ้าทรัพย์ไล่จับกลับทำร้ายเอา ดังนี้ เปนความผิดฐานชิงได้ความว่ามีผู้ร้าย ๒ คนมาลักทรัพย์ของ ช.ไป ช.ไล่ตาม ผู้ร้ายคนหนึ่งถือทรัพย์วิ่งไปหน้าอีกคนหนึ่งวิ่งตามหลัง ผู้ร้ายคนหลังได้หันกลับมาใช้ปิดหล่าทำร้ายเจ้าทรัพย์มีบาดเจ็บ ต่อมาเจ้าพนักงานจึงจับตัวจำเลยซึ่งเปนผู้ร้ายรายนี้ได้ดังนี้ ศาลเดิมตัดสินว่าจำเลยมีผิดตาม ม.๓๐๐ ให้จำคุก ๕ ปี โจทย์อุทธรณ์คัดค้านว่าศาลเดิมไม่ได้เพิ่มโทษจำเลยฐานไม่เข็ดหลาบ ศาลอุทธรณ์ตัดสินว่าแก้ให้เพิ่มโทษจำเลยตาม ม.๗๓ กึ่งหนี่ง รวมโทษเปน ๗ ปี ๖ เดือน ศาลฎีกาตัดสินยืนตาม(พิพาก-พรหม-วิกรม)ศาลชั้นต้น - หลวงนิติกรณ์ศาลอุทธรณ์ - พระยาบุณยธรรมแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศกรมปศุสัตว์เรื่อง กำหนดอาหารสัตว์ควบคุมเฉพาะที่ต้องตรวจรับรองแหล่งผลิต(ฉบับที่ ๓)พ.ศ. ๒๕๖๓ เพื่อประโยชน์แก่การควบคุมคุณภาพอาหารสัตว์ควบคุมเฉพาะที่นำเข้าในราชอาณาจักรให้ถูกสุขลักษณะและปราศจากอันตรายแก่สัตว์หรือมนุษย์ผู้บริโภคผลิตภัณฑ์จากสัตว์อาศัยอำนาจตามความในข้อ๓ แห่งประกาศกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ เรื่อง กำหนดหลักเกณฑ์ วิธีการและเงื่อนไขในการนำเข้าเพื่อขายอาหารสัตว์ควบคุมเฉพาะ พ.ศ. ๒๕๖๐ อธิบดีกรมปศุสัตว์จึงออกประกาศไว้ ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ ประกาศนี้เรียกว่าประกาศกรมปศุสัตว์ เรื่อง กำหนดอาหารสัตว์ควบคุมเฉพาะที่ต้องตรวจรับรองแหล่งผลิต(ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๖๓ข้อ ๒[๑] ประกาศนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปข้อ ๓ ให้เพิ่มความต่อไปนี้เป็น (ซ) และ (ฌ)ของข้อ ๓ (๑) แห่งประกาศกรมปศุสัตว์ เรื่อง กำหนดอาหารสัตว์ควบคุมเฉพาะที่ต้องตรวจรับรองแหล่งผลิตพ.ศ. ๒๕๖๐(ซ)เลือดป่นหรือผลิตภัณฑ์จากเลือดป่น (Blood Meal or Blood By - Products Meal)(ฌ)พลาสมาผง (Plasma Powder)ประกาศณ วันที่ ๒ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๖๓สรวิศ ธานีโตอธิบดีกรมปศุสัตว์พิไลภรณ์/จัดทำ๙ ธันวาคม ๒๕๖๓สุภาทิพย์/ตรวจ๙ ธันวาคม ๒๕๖๓[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๓๗/ตอนพิเศษ ๑๕๓ ง/หน้า ๑๒/๓๐ มิถุนายน ๒๕๖๓
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 588/2473หลักกฎหมาย: เมื่อตัวการซึ่งต้องหาว่าฆ่าเขาตายศาลตัดสินว่าไม่มีผิดแล้ว ผู้ซึ่งต้องหาฐานสมรู้ก็ไม่มีผิดด้วยคดีนี้จำเลยรู้เรื่องวามีคนจะคิดฆ่า น.โดยความคุมแค้น จำเลยได้ไปล่อลวงให้ น.ออกมา เพื่อให้คนเหล่านั้นฆ่า ดังนี้ ศาลเดิมและศาลอุทธรณ์ตัดสินต้องกันว่า จำเลยเปนผู้อุปการะแก่การกระทำผิดรายนี้ จำเลยมีผิดฐานสมรู้ตาม ม.๒๕๐ ข้อ ๓ และ๖๕ ศาลฎีกาตัดสินกลับว่า เมื่อศาลให้พิพากษาให้ปล่อย ฉ.กับพวกซึ่งต้องหาเปนตัวการฐานฆ่า น.แล้วก็ต้องถือว่า ข.จำเลยในคดีนี้มิได้กระทำผิดเช่นเดียวกัน เพราะโจทก์ฟ้องว่า ข.เปนผู้สมรู้กับจำเลยเหล่านั้น จึงให้ยกฟ้องโจทก์ ปล่อยจำเลยไป ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 588/2473อัยยการฉะเชิงเทราโจทก์นางแช่มจำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 65 วิธีพิ, ม. 250 ข้อ 3เมื่อตัวการซึ่งต้องหาว่าฆ่าเขาตายศาลตัดสินว่าไม่มีผิดแล้ว ผู้ซึ่งต้องหาฐานสมรู้ก็ไม่มีผิดด้วยคดีนี้จำเลยรู้เรื่องวามีคนจะคิดฆ่า น.โดยความคุมแค้น จำเลยได้ไปล่อลวงให้ น.ออกมา เพื่อให้คนเหล่านั้นฆ่า ดังนี้ ศาลเดิมและศาลอุทธรณ์ตัดสินต้องกันว่า จำเลยเปนผู้อุปการะแก่การกระทำผิดรายนี้ จำเลยมีผิดฐานสมรู้ตาม ม.๒๕๐ ข้อ ๓ และ๖๕ ศาลฎีกาตัดสินกลับว่า เมื่อศาลให้พิพากษาให้ปล่อย ฉ.กับพวกซึ่งต้องหาเปนตัวการฐานฆ่า น.แล้วก็ต้องถือว่า ข.จำเลยในคดีนี้มิได้กระทำผิดเช่นเดียวกัน เพราะโจทก์ฟ้องว่า ข.เปนผู้สมรู้กับจำเลยเหล่านั้น จึงให้ยกฟ้องโจทก์ ปล่อยจำเลยไป(นล-ศรี-หริศ)ศาลชั้นต้น - พระราชปริญญาศาลอุทธรณ์ - พระอัฏกิจฯแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: คดีนี้จำเลยรู้เรื่องวามีคนจะคิดฆ่า น.โดยความคุมแค้น จำเลยได้ไปล่อลวงให้ น.ออกมา เพื่อให้คนเหล่านั้นฆ่า ดังนี้ ศาลเดิมและศาลอุทธรณ์ตัดสินต้องกันว่า จำเลยเปนผู้อุปการะแก่การกระทำผิดรายนี้ จำเลยมีผิดฐานสมรู้ตาม ม.๒๕๐ ข้อ ๓ และ๖๕ ศาลฎีกาตัดสินกลับว่า เมื่อศาลให้พิพากษาให้ปล่อย ฉ.กับพวกซึ่งต้องหาเปนตัวการฐานฆ่า น.แล้วก็ต้องถือว่า ข.จำเลยในคดีนี้มิได้กระทำผิดเช่นเดียวกัน เพราะโจทก์ฟ้องว่า ข.เปนผู้สมรู้กับจำเลยเหล่านั้น จึงให้ยกฟ้องโจทก์ ปล่อยจำเลยไป ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 588/2473อัยยการฉะเชิงเทราโจทก์นางแช่มจำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 65 วิธีพิ, ม. 250 ข้อ 3เมื่อตัวการซึ่งต้องหาว่าฆ่าเขาตายศาลตัดสินว่าไม่มีผิดแล้ว ผู้ซึ่งต้องหาฐานสมรู้ก็ไม่มีผิดด้วยคดีนี้จำเลยรู้เรื่องวามีคนจะคิดฆ่า น.โดยความคุมแค้น จำเลยได้ไปล่อลวงให้ น.ออกมา เพื่อให้คนเหล่านั้นฆ่า ดังนี้ ศาลเดิมและศาลอุทธรณ์ตัดสินต้องกันว่า จำเลยเปนผู้อุปการะแก่การกระทำผิดรายนี้ จำเลยมีผิดฐานสมรู้ตาม ม.๒๕๐ ข้อ ๓ และ๖๕ ศาลฎีกาตัดสินกลับว่า เมื่อศาลให้พิพากษาให้ปล่อย ฉ.กับพวกซึ่งต้องหาเปนตัวการฐานฆ่า น.แล้วก็ต้องถือว่า ข.จำเลยในคดีนี้มิได้กระทำผิดเช่นเดียวกัน เพราะโจทก์ฟ้องว่า ข.เปนผู้สมรู้กับจำเลยเหล่านั้น จึงให้ยกฟ้องโจทก์ ปล่อยจำเลยไป(นล-ศรี-หริศ)ศาลชั้นต้น - พระราชปริญญาศาลอุทธรณ์ - พระอัฏกิจฯแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5573/2538หลักกฎหมาย: การรับรองให้ฎีกาในข้อเท็จจริงเป็นดุลพินิจของผู้พิพากษาที่ได้นั่งพิจารณาคดี บทบัญญัติใน ป.วิ.พ.มาตรา 248 วรรคสี่ ที่บัญญัติว่า การขอให้ผู้พิพากษาที่นั่งพิจารณาคดีรับรองว่ามีเหตุสมควรที่จะฎีกาได้ ให้ผู้ยื่นฎีกายื่นคำร้องพร้อมฎีกานั้นเป็นเพียงแบบวิธีการขอให้รับรอง ดังนี้ แม้ผู้ฎีกายังไม่ยื่นคำร้องและฎีกา ผู้พิพากษาดังกล่าวย่อมใช้ดุลพินิจรับรองให้ฎีกาข้อเท็จจริงไว้ในคำร้องขอขยายระยะเวลายื่นฎีกาของผู้ฎีกาได้ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5573/2538นายอ่อนศรี แก้วอามาตย์โจทก์นางเสน ทองมูล กับพวกจำเลย ป.วิ.พ. ม. 248 วรรคหนึ่งการรับรองให้ฎีกาในข้อเท็จจริงเป็นดุลพินิจของผู้พิพากษาที่ได้นั่งพิจารณาคดี บทบัญญัติใน ป.วิ.พ.มาตรา 248 วรรคสี่ ที่บัญญัติว่า การขอให้ผู้พิพากษาที่นั่งพิจารณาคดีรับรองว่ามีเหตุสมควรที่จะฎีกาได้ ให้ผู้ยื่นฎีกายื่นคำร้องพร้อมฎีกานั้นเป็นเพียงแบบวิธีการขอให้รับรอง ดังนี้ แม้ผู้ฎีกายังไม่ยื่นคำร้องและฎีกา ผู้พิพากษาดังกล่าวย่อมใช้ดุลพินิจรับรองให้ฎีกาข้อเท็จจริงไว้ในคำร้องขอขยายระยะเวลายื่นฎีกาของผู้ฎีกาได้(จองทรัพย์ เที่ยงธรรม-สมมาตร พรหมานุกูล-ทองเลื่อน พูลพิพัฒน์)ศาลจังหวัดยโสธร - นายสมเกียรติ วาตะศาลอุทธรณ์ภาค ๑ - นายยรรยง ปานุราชแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5573/2538นายอ่อนศรี แก้วอามาตย์โจทก์นางเสน ทองมูล กับพวกจำเลย ป.วิ.พ. ม. 248 วรรคหนึ่งการรับรองให้ฎีกาในข้อเท็จจริงเป็นดุลพินิจของผู้พิพากษาที่ได้นั่งพิจารณาคดี บทบัญญัติใน ป.วิ.พ.มาตรา 248 วรรคสี่ ที่บัญญัติว่า การขอให้ผู้พิพากษาที่นั่งพิจารณาคดีรับรองว่ามีเหตุสมควรที่จะฎีกาได้ ให้ผู้ยื่นฎีกายื่นคำร้องพร้อมฎีกานั้นเป็นเพียงแบบวิธีการขอให้รับรอง ดังนี้ แม้ผู้ฎีกายังไม่ยื่นคำร้องและฎีกา ผู้พิพากษาดังกล่าวย่อมใช้ดุลพินิจรับรองให้ฎีกาข้อเท็จจริงไว้ในคำร้องขอขยายระยะเวลายื่นฎีกาของผู้ฎีกาได้(จองทรัพย์ เที่ยงธรรม-สมมาตร พรหมานุกูล-ทองเลื่อน พูลพิพัฒน์)ศาลจังหวัดยโสธร - นายสมเกียรติ วาตะศาลอุทธรณ์ภาค ๑ - นายยรรยง ปานุราชแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศคณะกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกกลางประกาศคณะกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกกลางฉบับที่๑๙๖๐ (พ.ศ. ๒๕๕๒)เรื่องกำหนด (ปรับปรุง) แก้ไขรายละเอียดเส้นทางสำหรับการขนส่งประจำทางด้วยรถโดยสารหมวด๓ จำนวน ๓ เส้นทาง[๑] ตามที่ได้มีประกาศคณะกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกกลางฉบับที่ ๕๑๙ (พ.ศ. ๒๕๓๑) ประกาศ ณ วันที่ ๑๘ มิถุนายน ๒๕๓๑ กำหนด (ปรับปรุง)รายละเอียดเส้นทางสำหรับการขนส่งประจำทาง ด้วยรถโดยสาร สายที่ ๑๖๑สระบุรี-ลำนารายณ์ เป็น สระบุรี-บำเหน็จณรงค์ประกาศคณะกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกกลาง ฉบับที่๔๐ (พ.ศ. ๒๕๒๓) ประกาศ ณ วันที่ ๒๕ สิงหาคม ๒๕๒๓ กำหนดเส้นทางสำหรับการขนส่งประจำทางด้วยรถโดยสารสายที่ ๓๒๖ วิเศษชัยชาญ-ผักไห่ประกาศคณะกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกกลาง ฉบับที่๗๖๑ (พ.ศ. ๒๕๓๔) ประกาศ ณ วันที่ ๑๑ กรกฎาคม ๒๕๓๔กำหนดเส้นทางสำหรับการขนส่งประจำทางด้วยรถโดยสาร สายที่ ๓๕๘ สระบุรี-พระนครศรีอยุธยานั้นคณะกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกกลางเห็นสมควรให้ปรับปรุงแก้ไขรายละเอียดเส้นทางดังกล่าวให้ถูกต้องตามข้อเท็จจริงในปัจจุบันฉะนั้น อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๙ (๒)แห่งพระราชบัญญัติการขนส่งทางบก พ.ศ. ๒๕๒๒ประกอบกับมติคณะกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกกลางที่ได้อนุมัติในหลักการไว้แล้วในการประชุมครั้งที่ ๑๕/๒๕๓๙ เมื่อวันที่ ๑๖ กรกฎาคม ๒๕๓๙ จึงให้กำหนด (ปรับปรุง) แก้ไขรายละเอียดเส้นทางสำหรับการขนส่งประจำทางด้วยรถโดยสารหมวด ๓ สายที่ ๑๖๑ สระบุรี-บำเหน็จณรงค์ สายที่ ๓๒๖ วิเศษชัยชาญ-ผักไห่ และสายที่๓๕๘ สระบุรี-พระนครศรีอยุธยา โดยให้ใช้รายละเอียดเส้นทาง ดังต่อไปนี้สายที่ ๑๖๑ สระบุรี-บำเหน็จณรงค์เริ่มต้นจากสถานีขนส่งผู้โดยสารจังหวัดสระบุรีไปตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๑ ถึงแยกพุแค แยกขวาไปตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๒๑ผ่านบ้านม่วงค่อม ถึงอำเภอชัยบาดาล (ลำนารายณ์) แยกขวาไปตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข๒๐๕ ผ่านบ้านวะตะแบก บ้านห้วยยายจิ๋ว ถึงบ้านคำปิง แยกซ้ายไปตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข๒๐๖๙ ไปสุดเส้นทาง ณ สถานที่จอดรถโดยสารประจำทางอำเภอบำเหน็จณรงค์สายที่ ๓๒๖ วิเศษชัยชาญ-ผักไห่เริ่มต้นจากสถานที่จอดรถโดยสารประจำทางอำเภอวิเศษชัยชาญไปตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๓๑๙๕ แยกซ้ายไปตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๓๔๕๔ผ่านวัดหลวง วัดสนาม บ้านทำนบ บ้านสี่ร้อย ประตูน้ำคลองหนาก วัดบางจัก วัดหน้าโคกไปสุดเส้นทาง ณ สถานที่จอดรถโดยสารประจำทางอำเภอผักไห่สายที่ ๕๓๘ สระบุรี-พระนครศรีอยุธยาเริ่มต้นจากสถานีขนส่งผู้โดยสารจังหวัดสระบุรีไปตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๑ ถึงตลาดหินกอง แยกขวาไปตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๓๒๙ถึงอำเภอภาชี ไปตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๓๐๖๓ ผ่านอำเภอนครหลวง ถึงบ้านบ่อโพงแยกซ้ายไปตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๓๒ แยกขวาไปตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๓๐๙ ไปสุดเส้นทางณ สถานีขนส่งผู้โดยสารจังหวัดพระนครศรีอยุธยาประกาศณ วันที่ ๒๐ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๕๒อร่ามก้อนสมบัติรองปลัดกระทรวงคมนาคมหัวหน้ากลุ่มภารกิจด้านการขนส่งปริยานุช/ผู้จัดทำ๑๗พฤศจิกายน ๒๕๕๒นันท์นภัสร์/ตรวจ๑๗พฤศจิกายน ๒๕๕๒[๑]ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๖/ตอนที่ ๑๓๗ ง/หน้า ๒๘๘/๑๒ พฤศจิกายน ๒๕๕๒
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 166/2467หลักกฎหมาย: ที่ดิน ทางน้ำ อิสเมนท์ใช้มานานโจทย์มีที่นาอยู่ตอนใน จำเลยมีที่นาอยู่ตอนนอกริมคลอง ในที่นาของจำเลยมีลำราง ถึงฤดูทำนาโจทย์ได้ชักเข้าไปใช้แลน่าน้ำก็ใช้เรือเดินในลำรางนี้มาช้านานแล้ว จำเลยปิดลำรางนี้โจทย์ฟ้องขอให้เปิด ตัดสินว่า แม้รางน้ำนี้จะอยู่ในที่ของจำเลยก็ดี เมื่อพวกโจทย์ได้ใช้สิทธิรางน้ำนี้เพื่อรับน้ำทำนามาหลายสิบปีแล้ว จำเลยก็ไม่มีอำนาจยึดได้ ให้จำเลยเปิดทางน้ำเหมือนอย่างเดิม ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 166/2467นายเนียน ฯโจทก์นายแปลก นางเจิมล.ที่ดิน ทางน้ำ อิสเมนท์ใช้มานานโจทย์มีที่นาอยู่ตอนใน จำเลยมีที่นาอยู่ตอนนอกริมคลอง ในที่นาของจำเลยมีลำราง ถึงฤดูทำนาโจทย์ได้ชักเข้าไปใช้แลน่าน้ำก็ใช้เรือเดินในลำรางนี้มาช้านานแล้ว จำเลยปิดลำรางนี้โจทย์ฟ้องขอให้เปิด ตัดสินว่า แม้รางน้ำนี้จะอยู่ในที่ของจำเลยก็ดี เมื่อพวกโจทย์ได้ใช้สิทธิรางน้ำนี้เพื่อรับน้ำทำนามาหลายสิบปีแล้ว จำเลยก็ไม่มีอำนาจยึดได้ ให้จำเลยเปิดทางน้ำเหมือนอย่างเดิม(พิจารณา-กฤติ-นรเนติ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทย์มีที่นาอยู่ตอนใน จำเลยมีที่นาอยู่ตอนนอกริมคลอง ในที่นาของจำเลยมีลำราง ถึงฤดูทำนาโจทย์ได้ชักเข้าไปใช้แลน่าน้ำก็ใช้เรือเดินในลำรางนี้มาช้านานแล้ว จำเลยปิดลำรางนี้โจทย์ฟ้องขอให้เปิด ตัดสินว่า แม้รางน้ำนี้จะอยู่ในที่ของจำเลยก็ดี เมื่อพวกโจทย์ได้ใช้สิทธิรางน้ำนี้เพื่อรับน้ำทำนามาหลายสิบปีแล้ว จำเลยก็ไม่มีอำนาจยึดได้ ให้จำเลยเปิดทางน้ำเหมือนอย่างเดิม ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 166/2467นายเนียน ฯโจทก์นายแปลก นางเจิมล.ที่ดิน ทางน้ำ อิสเมนท์ใช้มานานโจทย์มีที่นาอยู่ตอนใน จำเลยมีที่นาอยู่ตอนนอกริมคลอง ในที่นาของจำเลยมีลำราง ถึงฤดูทำนาโจทย์ได้ชักเข้าไปใช้แลน่าน้ำก็ใช้เรือเดินในลำรางนี้มาช้านานแล้ว จำเลยปิดลำรางนี้โจทย์ฟ้องขอให้เปิด ตัดสินว่า แม้รางน้ำนี้จะอยู่ในที่ของจำเลยก็ดี เมื่อพวกโจทย์ได้ใช้สิทธิรางน้ำนี้เพื่อรับน้ำทำนามาหลายสิบปีแล้ว จำเลยก็ไม่มีอำนาจยึดได้ ให้จำเลยเปิดทางน้ำเหมือนอย่างเดิม(พิจารณา-กฤติ-นรเนติ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศกรมสรรพสามิตประกาศกรมสรรพสามิตเรื่องกำหนดมูลค่าน้ำมันเตาที่ผลิตในราชอาณาจักรเพื่อถือเป็นเกณฑ์ในการคำนวณภาษี(ฉบับที่๑๐/๒๕๔๙) อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๘ (๑) วรรคสาม แห่งพระราชบัญญัติภาษีสรรพสามิต พ.ศ. ๒๕๒๗ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติภาษีสรรพสามิต(ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๓๔ และโดยอนุมัติรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังเป็นหลักการ ตามหนังสือสำนักงานเศรษฐกิจการคลังที่ กค ๐๓๐๒/๑๑๒๖ ลงวันที่ ๕ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๓๖ อธิบดีกรมสรรพสามิตออกประกาศไว้ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ ให้ยกเลิกประกาศกรมสรรพสามิต เรื่อง กำหนดมูลค่าน้ำมันเตาที่ผลิตในราชอาณาจักร เพื่อถือเป็นเกณฑ์ในการคำนวณภาษี (ฉบับที่ ๙/๒๕๔๙) ลงวันที่๑ มีนาคม ๒๕๔๙ข้อ ๒ กำหนดมูลค่าน้ำมันเตาที่ผลิตในราชอาณาจักร เพื่อถือเป็นเกณฑ์ในการคำนวณภาษีไว้ดังต่อไปนี้(๑) น้ำมันเตาชนิดที่ ๑ ลิตรละ ๑๔.๐๘๕๐ บาท(๒) น้ำมันเตาชนิดที่ ๒ ลิตรละ ๑๓.๕๒๙๓ บาท(๓) น้ำมันเตาชนิดที่ ๓ ลิตรละ ๑๓.๓๘๑๕ บาท(๔)น้ำมันเตาชนิดที่ ๔ ลิตรละ ๑๒.๘๑๘๔ บาท(๕) น้ำมันเตาชนิดที่ ๕ ลิตรละ ๑๓.๓๗๙๗ บาททั้งนี้ ตั้งแต่วันที่ ๑๓ มีนาคม ๒๕๔๙ เป็นต้นไป[๑]ประกาศณ วันที่ ๙ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๔๙ศิริพรเลียงสมบัติผู้อำนวยการสำนักบริหารการจัดเก็บภาษี๓ ทำหน้าที่เป็นผู้อำนวยการสำนักมาตรฐานภาษี ปฏิบัติราชการแทนอธิบดีกรมสรรพสามิตนันทนา/ผู้จัดทำ๔ เมษายน ๒๕๔๙[๑]ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๓/ตอนที่ ๓๕ ง/หน้า ๒๐/๓๐ มีนาคม ๒๕๔๙
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 240/2486หลักกฎหมาย: บาดแผลช้ำเขียว เปนทางโค ประมาน 1 เซนต์ ยาว 8 นิ้วเสส ตีด้วยไม้กะหู้ยาวสอกเสส นับว่าเปนบาดแผลถึงบาดเจ็บ บัญหาที่ว่าบาดแผลตามที่สาลอุธรน์ฟังมาเปนบาดแผลถึงบาดเจ็บหรือไม่นั้น เปนปัญหากดหมายคดีมีปัญหาแต่เพียงว่าการที่จำเลยไช้ไม้กะทู้ยาวราวสอกเสสตีถูกกลางหลังผู้ตาย ๒ ที มีบาดแผลช้ำเขียวเปนทางโตประมาน ๑ เซนติเมตร์ ยาวประมาน ๘ นิ้วฟุตเสส ลักสนะบาดแผลเช่นนี้จะเรียกว่าถึงบาดเจ็บตามมาตรา ๒๕๔ กดหมายอาญาหรือไม่ สาลดีกาตัดสินว่า ลักสนะบาดแผลเช่นนี้เรียกได้ว่าเปนบาดเจ็บแล้ว เพราะมีบาดแผลช้ำเขียวยาวถึง ๘ นิ้วฟุตเสส ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 240/2486อัยการสุราสตร์ธานีโจทก์นายเวียน ด่านหน้า กับพวกจำเลย ป.อ. ม. 254, ม. 338 (3) ป.วิ.อ. ม. 222บาดแผลช้ำเขียว เปนทางโค ประมาน 1 เซนต์ ยาว 8 นิ้วเสส ตีด้วยไม้กะหู้ยาวสอกเสส นับว่าเปนบาดแผลถึงบาดเจ็บ บัญหาที่ว่าบาดแผลตามที่สาลอุธรน์ฟังมาเปนบาดแผลถึงบาดเจ็บหรือไม่นั้น เปนปัญหากดหมายคดีมีปัญหาแต่เพียงว่าการที่จำเลยไช้ไม้กะทู้ยาวราวสอกเสสตีถูกกลางหลังผู้ตาย ๒ ที มีบาดแผลช้ำเขียวเปนทางโตประมาน ๑ เซนติเมตร์ ยาวประมาน ๘ นิ้วฟุตเสส ลักสนะบาดแผลเช่นนี้จะเรียกว่าถึงบาดเจ็บตามมาตรา ๒๕๔ กดหมายอาญาหรือไม่ สาลดีกาตัดสินว่า ลักสนะบาดแผลเช่นนี้เรียกได้ว่าเปนบาดเจ็บแล้ว เพราะมีบาดแผลช้ำเขียวยาวถึง ๘ นิ้วฟุตเสส(ย. เลขวนิชธัมวิทักส์-จ.โปสยานนท์.-ป.สุวรรนสร)ศาลชั้นต้น - นาย+ นนทสุตศาลอุทธรณ์ - นายเจียร เจียรไนยแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: คดีมีปัญหาแต่เพียงว่าการที่จำเลยไช้ไม้กะทู้ยาวราวสอกเสสตีถูกกลางหลังผู้ตาย ๒ ที มีบาดแผลช้ำเขียวเปนทางโตประมาน ๑ เซนติเมตร์ ยาวประมาน ๘ นิ้วฟุตเสส ลักสนะบาดแผลเช่นนี้จะเรียกว่าถึงบาดเจ็บตามมาตรา ๒๕๔ กดหมายอาญาหรือไม่ สาลดีกาตัดสินว่า ลักสนะบาดแผลเช่นนี้เรียกได้ว่าเปนบาดเจ็บแล้ว เพราะมีบาดแผลช้ำเขียวยาวถึง ๘ นิ้วฟุตเสส ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 240/2486อัยการสุราสตร์ธานีโจทก์นายเวียน ด่านหน้า กับพวกจำเลย ป.อ. ม. 254, ม. 338 (3) ป.วิ.อ. ม. 222บาดแผลช้ำเขียว เปนทางโค ประมาน 1 เซนต์ ยาว 8 นิ้วเสส ตีด้วยไม้กะหู้ยาวสอกเสส นับว่าเปนบาดแผลถึงบาดเจ็บ บัญหาที่ว่าบาดแผลตามที่สาลอุธรน์ฟังมาเปนบาดแผลถึงบาดเจ็บหรือไม่นั้น เปนปัญหากดหมายคดีมีปัญหาแต่เพียงว่าการที่จำเลยไช้ไม้กะทู้ยาวราวสอกเสสตีถูกกลางหลังผู้ตาย ๒ ที มีบาดแผลช้ำเขียวเปนทางโตประมาน ๑ เซนติเมตร์ ยาวประมาน ๘ นิ้วฟุตเสส ลักสนะบาดแผลเช่นนี้จะเรียกว่าถึงบาดเจ็บตามมาตรา ๒๕๔ กดหมายอาญาหรือไม่ สาลดีกาตัดสินว่า ลักสนะบาดแผลเช่นนี้เรียกได้ว่าเปนบาดเจ็บแล้ว เพราะมีบาดแผลช้ำเขียวยาวถึง ๘ นิ้วฟุตเสส(ย. เลขวนิชธัมวิทักส์-จ.โปสยานนท์.-ป.สุวรรนสร)ศาลชั้นต้น - นาย+ นนทสุตศาลอุทธรณ์ - นายเจียร เจียรไนยแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลเขาย้อยข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลเขาย้อยเรื่องการลดหย่อนภาษีบำรุงท้องที่พ.ศ. ๒๕๕๓[๑] โดยที่เป็นการสมควรตราข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลเขาย้อยว่าด้วยการลดหย่อนภาษีบำรุงท้องที่ ในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลเขาย้อยอาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๗๑ แห่งพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบลพ.ศ. ๒๕๓๗ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล(ฉบับที่ ๕) พ.ศ. ๒๕๔๖ ประกอบกับมาตรา ๒๒ (๑) แห่งพระราชบัญญัติภาษีบำรุงท้องที่พ.ศ. ๒๕๐๘ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติภาษีบำรุงท้องที่ (ฉบับที่ ๓) พ.ศ.๒๕๔๓อันเป็นกฎหมายที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคลซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๓๒ มาตรา ๓๓ มาตรา ๓๔ มาตรา ๔๑ และมาตรา ๔๓ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยบัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย องค์การบริหารส่วนตำบลเขาย้อยโดยความเห็นชอบของสภาองค์การบริหารส่วนตำบลเขาย้อยและนายอำเภอเขาย้อยจึงตราข้อบัญญัติขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ ข้อบัญญัตินี้เรียกว่า ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลเขาย้อย เรื่องการลดหย่อนภาษีบำรุงท้องที่ พ.ศ. ๒๕๕๓ข้อ ๒ ข้อบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลเขาย้อยตั้งแต่วันที่ได้ประกาศโดยเปิดเผย ณ ที่ทำการองค์การบริหารส่วนตำบลเขาย้อยแล้วเจ็ดวันข้อ ๓ บรรดาข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลข้อบังคับ กฎ ระเบียบหรือคำสั่งอื่นใด ในส่วนตราไว้แล้วในข้อบัญญัตินี้ ซึ่งขัดหรือแย้งกับข้อบัญญัตินี้ให้ใช้ข้อบัญญัตินี้แทนข้อ ๔ ให้บุคคลธรรมดาซึ่งเป็นเจ้าของที่ดินแปลงเดียวหรือหลายแปลงมีที่ดินอยู่ในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลเขาย้อยและใช้ที่ดินนั้นเป็นที่อยู่อาศัยของตนเองเป็นที่เลี้ยงสัตว์ของตนหรือประกอบกสิกรรมของตนในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลเขาย้อยให้ลดหย่อนไม่ต้องเสียภาษีบำรุงท้องที่จำนวน ๓ ไร่ในกรณีที่บุคคลธรรมดาหลายคนที่เป็นเจ้าของที่ดินร่วมกันให้ได้รับการลดหย่อนรวมกันตามเกณฑ์ที่กำหนดไว้ในวรรคหนึ่งข้อ ๕ ให้นายกองค์การบริหารส่วนตำบลเขาย้อยเป็นผู้รักษาการตามข้อบัญญัตินี้ และให้มีอำนาจออกระเบียบ ข้อบังคับ หรือคำสั่งเพื่อปฏิบัติการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตินี้ประกาศณ วันที่ ๑๕ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๕๓ประสิทธิ์จำปาวงค์นายกองค์การบริหารส่วนตำบลเขาย้อยปริยานุช/ผู้จัดทำ๕ พฤศจิกายน๒๕๕๕ปณตภร/ผู้ตรวจ๑๙ พฤศจิกายน๒๕๕๕[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๒๙/ตอนที่ ๑๒๑ ง/หน้า ๘๑/๑ พฤศจิกายน ๒๕๕๕
พระราชบัญญัติเหรียญจักรมาลาและเหรียญจักรพรรดิมาลา (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๕๒พระราชบัญญัติ เหรียญจักรมาลาและเหรียญจักรพรรดิมาลา (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๕๒ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร. ให้ไว้ ณ วันที่ ๑๙ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๕๒ เป็นปีที่ ๖๔ ในรัชกาลปัจจุบันพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า โดยที่เป็นการสมควรแก้ไขเพิ่มเติมกฎหมายว่าด้วยเหรียญจักรมาลาและเหรียญจักรพรรดิมาลา จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้โดยคำแนะนำและยินยอมของรัฐสภา ดังต่อไปนี้มาตรา 1 มาตรา ๑ พระราชบัญญัตินี้เรียกว่า "พระราชบัญญัติเหรียญจักรมาลาและเหรียญจักรพรรดิมาลา (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๕๒"มาตรา 2 มาตรา ๒ พระราชบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา 3 มาตรา ๓ ให้ยกเลิกความในบทนิยามคำว่า "ข้าราชการฝ่ายพลเรือน" ในมาตรา ๔ แห่งพระราชบัญญัติเหรียญจักรมาลาและเหรียญจักรพรรดิมาลา พุทธศักราช ๒๔๘๔ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติเหรียญจักรมาลาและเหรียญจักรพรรดิมาลา (ฉบับที่ ๓) พุทธศักราช ๒๕๐๗ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน ""ข้าราชการฝ่ายพลเรือน" หมายความว่ามาตรา 3 ข้าราชการพลเรือนตามกฎหมายว่าด้วยระเบียบข้าราชการพลเรือน ข้าราชการพลเรือนสังกัดกระทรวงกลาโหม ข้าราชการฝ่ายตุลาการศาลยุติธรรมตามกฎหมายว่าด้วยระเบียบข้าราชการฝ่ายตุลาการศาลยุติธรรม ตุลาการศาลปกครองและข้าราชการฝ่ายศาลปกครองตามกฎหมายว่าด้วยการจัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครองมาตรา 3 ข้าราชการฝ่ายอัยการตามกฎหมายว่าด้วยระเบียบข้าราชการฝ่ายอัยการ ข้าราชการครูและบุคลากรทางการศึกษาตามกฎหมายว่าด้วยระเบียบข้าราชการครู และบุคลากรทางการศึกษา ข้าราชการพลเรือนในสถาบันอุดมศึกษาตามกฎหมายว่าด้วยระเบียบข้าราชการพลเรือนในสถาบันอุดมศึกษามาตรา 3 ข้าราชการรัฐสภาสามัญตามกฎหมายว่าด้วยระเบียบข้าราชการฝ่ายรัฐสภา ข้าราชการสำนักงานศาลรัฐธรรมนูญตามกฎหมายว่าด้วยสำนักงานศาลรัฐธรรมนูญ ข้าราชการของสำนักงานที่เป็นหน่วยงานขององค์กรตามรัฐธรรมนูญ ข้าราชการกรุงเทพมหานครตามกฎหมายว่าด้วยระเบียบข้าราชการกรุงเทพมหานครมาตรา 3 ข้าราชการองค์การบริหารส่วนจังหวัดตามกฎหมายว่าด้วยองค์การบริหารส่วนจังหวัด พนักงานเทศบาลตามพระราชกฤษฎีกาว่าด้วยระเบียบพนักงานเทศบาล เว้นแต่ข้าราชการวิสามัญหรือพนักงานเทศบาลวิสามัญมาตรา 3 และให้หมายความรวมถึงข้าราชการอื่นซึ่งปฏิบัติราชการในลักษณะเดียวกับข้าราชการฝ่ายพลเรือนและมีพระราชกฤษฎีกากำหนดให้เป็นข้าราชการฝ่ายพลเรือนตามพระราชบัญญัตินี้"ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ อภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ นายกรัฐมนตรีหมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชบัญญัติฉบับนี้ คือ โดยที่ปัจจุบันมีการจัดตั้งหน่วยงานของรัฐและองค์กรตามรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย และตามกฎหมายเฉพาะเพิ่มขึ้น แต่ข้าราชการซึ่งปฏิบัติงานในหน่วยงานของรัฐ หรือองค์กรตามรัฐธรรมนูญนั้น ไม่มีสิทธิได้รับพระราชทานเหรียญจักรพรรดิมาลาเนื่องจากกฎหมายว่าด้วยเหรียญจักรมาลาและเหรียญจักรพรรดิมาลาไม่มีบทบัญญัติครอบคลุมถึง สมควรแก้ไขเพิ่มเติมบทบัญญัติแห่งกฎหมายดังกล่าวเสียใหม่ เพื่อให้ข้าราชการดังกล่าวมีสิทธิได้รับพระราชทานเหรียญจักรพรรดิมาลาเช่นเดียวกับข้าราชการฝ่ายพลเรือน จึงจำเป็นต้องตราพระราชบัญญัตินี้