คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3303/2531หลักกฎหมาย: ในคดีฉ้อโกงตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 344 พนักงานอัยการไม่มีอำนาจที่จะขอให้จำเลยใช้ค่าแรงงานหรือค่าจ้างที่จำเลยยังไม่จ่ายแก่ผู้เสียหายตามประมวล กฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 43 เพราะค่าแรงงานหรือค่าจ้างไม่ใช่ทรัพย์สินที่ผู้เสียหายสูญเสียไป เนื่องจากการกระทำผิดของจำเลย แต่เป็นเรื่องที่ผู้เสียหายชอบที่จะไปฟ้องบังคับให้จำเลยชดใช้ในทางแพ่ง.โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๔๔ และให้จำเลยจ่ายค่าแรงงานแก่ผู้เสียหายทั้ง ๑๒ คน เป็นเงิน ๒๙,๑๐๐ บาท จำเลยให้การรับสารภาพ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา๓๔๔ จำเลยให้การรับสารภาพ ลดโทษให้กึ่งหนึ่ง ตามมาตรา ๗๘ จำคุก๘ เดือน ให้ยกคำขอให้จำเลยจ่ายค่าแรงงานแก่ผู้เสียหาย โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ในชั้นนี้คงมีปัญหาตามที่โจทก์ฎีกาเพียงว่าโจทก์มีอำนาจเรียกราคาค่าแรงงานแทนผู้เสียหายทั้ง ๑๒ คน ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๔๓ หรือไม่ พิเคราะห์แล้วเห็นว่า ค่าแรงงานหรือค่าจ้างไม่ใช่ทรัพย์สินที่ผู้เสียหายสูญเสียไปเนื่องจากการกระทำผิดของจำเลย แต่เป็นเรื่องที่ผู้เสียหายชอบที่จะไปฟ้องบังคับให้จำเลยชดใช้ในทางแพ่งต่างหาก พนักงานอัยการซึ่งเป็นโจทก์ในคดีนี้จึงไม่มีอำนาจที่จะขอให้จำเลยใช้ค่าแรงงานหรือค่าจ้างที่จำเลยยังไม่จ่ายแก่ผู้เสียหายได้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๔๓ พิพากษายืน. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3303/2531พนักงานอัยการกรมอัยการโจทก์นายจุง ไกกีจำเลย ป.อ. ม. 344 ป.วิ.อ. ม. 43ในคดีฉ้อโกงตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 344 พนักงานอัยการไม่มีอำนาจที่จะขอให้จำเลยใช้ค่าแรงงานหรือค่าจ้างที่จำเลยยังไม่จ่ายแก่ผู้เสียหายตามประมวล กฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 43 เพราะค่าแรงงานหรือค่าจ้างไม่ใช่ทรัพย์สินที่ผู้เสียหายสูญเสียไป เนื่องจากการกระทำผิดของจำเลย แต่เป็นเรื่องที่ผู้เสียหายชอบที่จะไปฟ้องบังคับให้จำเลยชดใช้ในทางแพ่ง.โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๔๔ และให้จำเลยจ่ายค่าแรงงานแก่ผู้เสียหายทั้ง ๑๒ คน เป็นเงิน ๒๙,๑๐๐ บาท จำเลยให้การรับสารภาพ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา๓๔๔ จำเลยให้การรับสารภาพ ลดโทษให้กึ่งหนึ่ง ตามมาตรา ๗๘ จำคุก๘ เดือน ให้ยกคำขอให้จำเลยจ่ายค่าแรงงานแก่ผู้เสียหาย โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ในชั้นนี้คงมีปัญหาตามที่โจทก์ฎีกาเพียงว่าโจทก์มีอำนาจเรียกราคาค่าแรงงานแทนผู้เสียหายทั้ง ๑๒ คน ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๔๓ หรือไม่ พิเคราะห์แล้วเห็นว่า ค่าแรงงานหรือค่าจ้างไม่ใช่ทรัพย์สินที่ผู้เสียหายสูญเสียไปเนื่องจากการกระทำผิดของจำเลย แต่เป็นเรื่องที่ผู้เสียหายชอบที่จะไปฟ้องบังคับให้จำเลยชดใช้ในทางแพ่งต่างหาก พนักงานอัยการซึ่งเป็นโจทก์ในคดีนี้จึงไม่มีอำนาจที่จะขอให้จำเลยใช้ค่าแรงงานหรือค่าจ้างที่จำเลยยังไม่จ่ายแก่ผู้เสียหายได้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๔๓ พิพากษายืน.(เสียง ตรีวิมล-จุนท์ จันทรวงศ์-ปชา วรธรรมพินิจ)ศาลแขวงพระนครเหนือ - นายนินนาท สาครรัตน์ศาลอุทธรณ์ - นายสุรินทร์ นาควิเชียรแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๔๔ และให้จำเลยจ่ายค่าแรงงานแก่ผู้เสียหายทั้ง ๑๒ คน เป็นเงิน ๒๙,๑๐๐ บาท จำเลยให้การรับสารภาพ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา๓๔๔ จำเลยให้การรับสารภาพ ลดโทษให้กึ่งหนึ่ง ตามมาตรา ๗๘ จำคุก๘ เดือน ให้ยกคำขอให้จำเลยจ่ายค่าแรงงานแก่ผู้เสียหาย โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ในชั้นนี้คงมีปัญหาตามที่โจทก์ฎีกาเพียงว่าโจทก์มีอำนาจเรียกราคาค่าแรงงานแทนผู้เสียหายทั้ง ๑๒ คน ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๔๓ หรือไม่ พิเคราะห์แล้วเห็นว่า ค่าแรงงานหรือค่าจ้างไม่ใช่ทรัพย์สินที่ผู้เสียหายสูญเสียไปเนื่องจากการกระทำผิดของจำเลย แต่เป็นเรื่องที่ผู้เสียหายชอบที่จะไปฟ้องบังคับให้จำเลยชดใช้ในทางแพ่งต่างหาก พนักงานอัยการซึ่งเป็นโจทก์ในคดีนี้จึงไม่มีอำนาจที่จะขอให้จำเลยใช้ค่าแรงงานหรือค่าจ้างที่จำเลยยังไม่จ่ายแก่ผู้เสียหายได้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๔๓ พิพากษายืน. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3303/2531พนักงานอัยการกรมอัยการโจทก์นายจุง ไกกีจำเลย ป.อ. ม. 344 ป.วิ.อ. ม. 43ในคดีฉ้อโกงตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 344 พนักงานอัยการไม่มีอำนาจที่จะขอให้จำเลยใช้ค่าแรงงานหรือค่าจ้างที่จำเลยยังไม่จ่ายแก่ผู้เสียหายตามประมวล กฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 43 เพราะค่าแรงงานหรือค่าจ้างไม่ใช่ทรัพย์สินที่ผู้เสียหายสูญเสียไป เนื่องจากการกระทำผิดของจำเลย แต่เป็นเรื่องที่ผู้เสียหายชอบที่จะไปฟ้องบังคับให้จำเลยชดใช้ในทางแพ่ง.โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๔๔ และให้จำเลยจ่ายค่าแรงงานแก่ผู้เสียหายทั้ง ๑๒ คน เป็นเงิน ๒๙,๑๐๐ บาท จำเลยให้การรับสารภาพ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา๓๔๔ จำเลยให้การรับสารภาพ ลดโทษให้กึ่งหนึ่ง ตามมาตรา ๗๘ จำคุก๘ เดือน ให้ยกคำขอให้จำเลยจ่ายค่าแรงงานแก่ผู้เสียหาย โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ในชั้นนี้คงมีปัญหาตามที่โจทก์ฎีกาเพียงว่าโจทก์มีอำนาจเรียกราคาค่าแรงงานแทนผู้เสียหายทั้ง ๑๒ คน ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๔๓ หรือไม่ พิเคราะห์แล้วเห็นว่า ค่าแรงงานหรือค่าจ้างไม่ใช่ทรัพย์สินที่ผู้เสียหายสูญเสียไปเนื่องจากการกระทำผิดของจำเลย แต่เป็นเรื่องที่ผู้เสียหายชอบที่จะไปฟ้องบังคับให้จำเลยชดใช้ในทางแพ่งต่างหาก พนักงานอัยการซึ่งเป็นโจทก์ในคดีนี้จึงไม่มีอำนาจที่จะขอให้จำเลยใช้ค่าแรงงานหรือค่าจ้างที่จำเลยยังไม่จ่ายแก่ผู้เสียหายได้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๔๓ พิพากษายืน.(เสียง ตรีวิมล-จุนท์ จันทรวงศ์-ปชา วรธรรมพินิจ)ศาลแขวงพระนครเหนือ - นายนินนาท สาครรัตน์ศาลอุทธรณ์ - นายสุรินทร์ นาควิเชียรแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ