คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 784/2538หลักกฎหมาย: โจทก์เคยยื่นคำร้องขอให้ศาลตั้งตนเป็นผู้จัดการมรดกของผ. พี่ร่วมบิดามารดาเดียวกับโจทก์จำเลยที่2บิดาและผู้ใช้อำนาจปกครองของจำเลยที่1บุตรบุญธรรมของผ. ยื่นคำร้องคัดค้านขอให้ศาลตั้งตนเป็นผู้จัดการมรดกดังนี้ย่อมถือได้ว่าสิทธิในการรับมรดกของโจทก์ถูกกระทบกระเทือนเป็นการโต้แย้งสิทธิของโจทก์โจทก์จึงมีอำนาจฟ้องจำเลยทั้งสองขอให้ศาลพิพากษาว่าการรับบุตรบุญธรรมระหว่างผ. กับจำเลยที่1เป็นโมฆะได้โจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นน้องชายร่วมบิดามารดาเดียวกันกับนางสาวผาย จำเลยที่ 2 เป็นบุตรนายผ่อน พี่ชายร่วมบิดามารดาเดียวกันกับโจทก์ ต่อมานางสาวผายถึงแก่กรรม โจทก์ยื่นคำร้องขอให้ศาลตั้งเป็นผู้จัดการมรดก จำเลยที่ 2 อ้างว่าเป็นบิดาและผู้ใช้อำนาจปกครองจำเลยที่ 1 ยื่นคำคัดค้านและขอให้ศาลตั้งตนเองเป็นผู้จัดการมรดก อ้างว่าจำเลยที่ 1 เป็นบุตรบุญธรรมของนางสาวผาย โจทก์เห็นว่าการจดทะเบียนรับบุตรบุญธรรมไม่ชอบด้วยกฎหมายและไม่ถูกต้องตามแบบที่กฎหมายบังคับไว้ ขอให้พิพากษาว่าทะเบียนการรับบุตรบุญธรรม ฉบับเลขที่ 81/1185ลงวันที่ 26 มิถุนายน 2515 ระหว่าง นางสาวผาย ผู้รับบุตรบุญธรรมกับเด็กหญิงวินยะดา บุตรบุญธรรม เป็นโมฆะ และห้ามจำเลยที่ 1ที่ 2 เข้าเกี่ยวข้องกับทรัพย์มรดกของนางสาวผาย จนกว่าจะได้จัดการแบ่งมรดกโดยถูกต้องตามกฎหมายจำเลยทั้งสองให้การทำนองเดียวกันว่า จำเลยที่ 1 เป็นบุตรของจำเลยที่ 2 กับนางวิลาวรรณ และเป็นบุตรบุญธรรมของนางสาวผาย ซึ่งได้จดทะเบียนรับบุตรบุญธรรมถูกต้องตามกฎหมายโจทก์ไม่ใช่ทายาทซึ่งมีสิทธิรับมรดกของนางสาวผาย จึงไม่มีสิทธิฟ้องคดีนี้ ขอให้ยกฟ้องศาลชั้นต้น พิพากษายก ฟ้องโจทก์ อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ พิพากษายืนโจทก์ ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า การที่โจทก์ซึ่งเป็นน้องชายร่วมบิดามารดาเดียวกันกับนางสาวผาย อ้างว่าตนเป็นทายาทซึ่งมีสิทธิได้รับมรดกของนางสาวผาย แต่เมื่อมีจำเลยที่ 1 อ้างว่าเป็นบุตรบุญธรรมของนางสาวผาย ซึ่งหากข้อเท็จจริงฟังได้เช่นนั้นสิทธิในการรับมรดกของโจทก์ย่อมถูกกระทบกระเทือน การกระทำของจำเลยทั้งสองจึงเป็นการโต้แย้งสิทธิของโจทก์ในฐานะทายาทโดยธรรมที่มีสิทธิจะได้รับมรดกของนางสาวผายตามกฎหมาย ดังนั้น โจทก์จึงมีอำนาจฟ้องจำเลยทั้งสองพิพากษายกคำพิพากษาศาลล่างทั้งสอง ให้ศาลชั้นต้นพิจารณาพิพากษาใหม่ตามรูปคดี ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 784/2538นาย พยุง อิ่มสุวรรณโจทก์นางสาว วินยะดา อิ่มสุวรรณ กับพวกจำเลย ป.พ.พ. ม. 1598/33 ป.วิ.พ. ม. 55โจทก์เคยยื่นคำร้องขอให้ศาลตั้งตนเป็นผู้จัดการมรดกของผ. พี่ร่วมบิดามารดาเดียวกับโจทก์จำเลยที่2บิดาและผู้ใช้อำนาจปกครองของจำเลยที่1บุตรบุญธรรมของผ. ยื่นคำร้องคัดค้านขอให้ศาลตั้งตนเป็นผู้จัดการมรดกดังนี้ย่อมถือได้ว่าสิทธิในการรับมรดกของโจทก์ถูกกระทบกระเทือนเป็นการโต้แย้งสิทธิของโจทก์โจทก์จึงมีอำนาจฟ้องจำเลยทั้งสองขอให้ศาลพิพากษาว่าการรับบุตรบุญธรรมระหว่างผ. กับจำเลยที่1เป็นโมฆะได้โจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นน้องชายร่วมบิดามารดาเดียวกันกับนางสาวผาย จำเลยที่ 2 เป็นบุตรนายผ่อน พี่ชายร่วมบิดามารดาเดียวกันกับโจทก์ ต่อมานางสาวผายถึงแก่กรรม โจทก์ยื่นคำร้องขอให้ศาลตั้งเป็นผู้จัดการมรดก จำเลยที่ 2 อ้างว่าเป็นบิดาและผู้ใช้อำนาจปกครองจำเลยที่ 1 ยื่นคำคัดค้านและขอให้ศาลตั้งตนเองเป็นผู้จัดการมรดก อ้างว่าจำเลยที่ 1 เป็นบุตรบุญธรรมของนางสาวผาย โจทก์เห็นว่าการจดทะเบียนรับบุตรบุญธรรมไม่ชอบด้วยกฎหมายและไม่ถูกต้องตามแบบที่กฎหมายบังคับไว้ ขอให้พิพากษาว่าทะเบียนการรับบุตรบุญธรรม ฉบับเลขที่ 81/1185ลงวันที่ 26 มิถุนายน 2515 ระหว่าง นางสาวผาย ผู้รับบุตรบุญธรรมกับเด็กหญิงวินยะดา บุตรบุญธรรม เป็นโมฆะ และห้ามจำเลยที่ 1ที่ 2 เข้าเกี่ยวข้องกับทรัพย์มรดกของนางสาวผาย จนกว่าจะได้จัดการแบ่งมรดกโดยถูกต้องตามกฎหมายจำเลยทั้งสองให้การทำนองเดียวกันว่า จำเลยที่ 1 เป็นบุตรของจำเลยที่ 2 กับนางวิลาวรรณ และเป็นบุตรบุญธรรมของนางสาวผาย ซึ่งได้จดทะเบียนรับบุตรบุญธรรมถูกต้องตามกฎหมายโจทก์ไม่ใช่ทายาทซึ่งมีสิทธิรับมรดกของนางสาวผาย จึงไม่มีสิทธิฟ้องคดีนี้ ขอให้ยกฟ้องศาลชั้นต้น พิพากษายก ฟ้องโจทก์ อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ พิพากษายืนโจทก์ ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า การที่โจทก์ซึ่งเป็นน้องชายร่วมบิดามารดาเดียวกันกับนางสาวผาย อ้างว่าตนเป็นทายาทซึ่งมีสิทธิได้รับมรดกของนางสาวผาย แต่เมื่อมีจำเลยที่ 1 อ้างว่าเป็นบุตรบุญธรรมของนางสาวผาย ซึ่งหากข้อเท็จจริงฟังได้เช่นนั้นสิทธิในการรับมรดกของโจทก์ย่อมถูกกระทบกระเทือน การกระทำของจำเลยทั้งสองจึงเป็นการโต้แย้งสิทธิของโจทก์ในฐานะทายาทโดยธรรมที่มีสิทธิจะได้รับมรดกของนางสาวผายตามกฎหมาย ดังนั้น โจทก์จึงมีอำนาจฟ้องจำเลยทั้งสองพิพากษายกคำพิพากษาศาลล่างทั้งสอง ให้ศาลชั้นต้นพิจารณาพิพากษาใหม่ตามรูปคดี(สมคิด ไตรโสรัส-พรชัย สมรรถเวช-สถิตย์ ไพเราะ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นน้องชายร่วมบิดามารดาเดียวกันกับนางสาวผาย จำเลยที่ 2 เป็นบุตรนายผ่อน พี่ชายร่วมบิดามารดาเดียวกันกับโจทก์ ต่อมานางสาวผายถึงแก่กรรม โจทก์ยื่นคำร้องขอให้ศาลตั้งเป็นผู้จัดการมรดก จำเลยที่ 2 อ้างว่าเป็นบิดาและผู้ใช้อำนาจปกครองจำเลยที่ 1 ยื่นคำคัดค้านและขอให้ศาลตั้งตนเองเป็นผู้จัดการมรดก อ้างว่าจำเลยที่ 1 เป็นบุตรบุญธรรมของนางสาวผาย โจทก์เห็นว่าการจดทะเบียนรับบุตรบุญธรรมไม่ชอบด้วยกฎหมายและไม่ถูกต้องตามแบบที่กฎหมายบังคับไว้ ขอให้พิพากษาว่าทะเบียนการรับบุตรบุญธรรม ฉบับเลขที่ 81/1185ลงวันที่ 26 มิถุนายน 2515 ระหว่าง นางสาวผาย ผู้รับบุตรบุญธรรมกับเด็กหญิงวินยะดา บุตรบุญธรรม เป็นโมฆะ และห้ามจำเลยที่ 1ที่ 2 เข้าเกี่ยวข้องกับทรัพย์มรดกของนางสาวผาย จนกว่าจะได้จัดการแบ่งมรดกโดยถูกต้องตามกฎหมายจำเลยทั้งสองให้การทำนองเดียวกันว่า จำเลยที่ 1 เป็นบุตรของจำเลยที่ 2 กับนางวิลาวรรณ และเป็นบุตรบุญธรรมของนางสาวผาย ซึ่งได้จดทะเบียนรับบุตรบุญธรรมถูกต้องตามกฎหมายโจทก์ไม่ใช่ทายาทซึ่งมีสิทธิรับมรดกของนางสาวผาย จึงไม่มีสิทธิฟ้องคดีนี้ ขอให้ยกฟ้องศาลชั้นต้น พิพากษายก ฟ้องโจทก์ อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ พิพากษายืนโจทก์ ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า การที่โจทก์ซึ่งเป็นน้องชายร่วมบิดามารดาเดียวกันกับนางสาวผาย อ้างว่าตนเป็นทายาทซึ่งมีสิทธิได้รับมรดกของนางสาวผาย แต่เมื่อมีจำเลยที่ 1 อ้างว่าเป็นบุตรบุญธรรมของนางสาวผาย ซึ่งหากข้อเท็จจริงฟังได้เช่นนั้นสิทธิในการรับมรดกของโจทก์ย่อมถูกกระทบกระเทือน การกระทำของจำเลยทั้งสองจึงเป็นการโต้แย้งสิทธิของโจทก์ในฐานะทายาทโดยธรรมที่มีสิทธิจะได้รับมรดกของนางสาวผายตามกฎหมาย ดังนั้น โจทก์จึงมีอำนาจฟ้องจำเลยทั้งสองพิพากษายกคำพิพากษาศาลล่างทั้งสอง ให้ศาลชั้นต้นพิจารณาพิพากษาใหม่ตามรูปคดี ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 784/2538นาย พยุง อิ่มสุวรรณโจทก์นางสาว วินยะดา อิ่มสุวรรณ กับพวกจำเลย ป.พ.พ. ม. 1598/33 ป.วิ.พ. ม. 55โจทก์เคยยื่นคำร้องขอให้ศาลตั้งตนเป็นผู้จัดการมรดกของผ. พี่ร่วมบิดามารดาเดียวกับโจทก์จำเลยที่2บิดาและผู้ใช้อำนาจปกครองของจำเลยที่1บุตรบุญธรรมของผ. ยื่นคำร้องคัดค้านขอให้ศาลตั้งตนเป็นผู้จัดการมรดกดังนี้ย่อมถือได้ว่าสิทธิในการรับมรดกของโจทก์ถูกกระทบกระเทือนเป็นการโต้แย้งสิทธิของโจทก์โจทก์จึงมีอำนาจฟ้องจำเลยทั้งสองขอให้ศาลพิพากษาว่าการรับบุตรบุญธรรมระหว่างผ. กับจำเลยที่1เป็นโมฆะได้โจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นน้องชายร่วมบิดามารดาเดียวกันกับนางสาวผาย จำเลยที่ 2 เป็นบุตรนายผ่อน พี่ชายร่วมบิดามารดาเดียวกันกับโจทก์ ต่อมานางสาวผายถึงแก่กรรม โจทก์ยื่นคำร้องขอให้ศาลตั้งเป็นผู้จัดการมรดก จำเลยที่ 2 อ้างว่าเป็นบิดาและผู้ใช้อำนาจปกครองจำเลยที่ 1 ยื่นคำคัดค้านและขอให้ศาลตั้งตนเองเป็นผู้จัดการมรดก อ้างว่าจำเลยที่ 1 เป็นบุตรบุญธรรมของนางสาวผาย โจทก์เห็นว่าการจดทะเบียนรับบุตรบุญธรรมไม่ชอบด้วยกฎหมายและไม่ถูกต้องตามแบบที่กฎหมายบังคับไว้ ขอให้พิพากษาว่าทะเบียนการรับบุตรบุญธรรม ฉบับเลขที่ 81/1185ลงวันที่ 26 มิถุนายน 2515 ระหว่าง นางสาวผาย ผู้รับบุตรบุญธรรมกับเด็กหญิงวินยะดา บุตรบุญธรรม เป็นโมฆะ และห้ามจำเลยที่ 1ที่ 2 เข้าเกี่ยวข้องกับทรัพย์มรดกของนางสาวผาย จนกว่าจะได้จัดการแบ่งมรดกโดยถูกต้องตามกฎหมายจำเลยทั้งสองให้การทำนองเดียวกันว่า จำเลยที่ 1 เป็นบุตรของจำเลยที่ 2 กับนางวิลาวรรณ และเป็นบุตรบุญธรรมของนางสาวผาย ซึ่งได้จดทะเบียนรับบุตรบุญธรรมถูกต้องตามกฎหมายโจทก์ไม่ใช่ทายาทซึ่งมีสิทธิรับมรดกของนางสาวผาย จึงไม่มีสิทธิฟ้องคดีนี้ ขอให้ยกฟ้องศาลชั้นต้น พิพากษายก ฟ้องโจทก์ อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ พิพากษายืนโจทก์ ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า การที่โจทก์ซึ่งเป็นน้องชายร่วมบิดามารดาเดียวกันกับนางสาวผาย อ้างว่าตนเป็นทายาทซึ่งมีสิทธิได้รับมรดกของนางสาวผาย แต่เมื่อมีจำเลยที่ 1 อ้างว่าเป็นบุตรบุญธรรมของนางสาวผาย ซึ่งหากข้อเท็จจริงฟังได้เช่นนั้นสิทธิในการรับมรดกของโจทก์ย่อมถูกกระทบกระเทือน การกระทำของจำเลยทั้งสองจึงเป็นการโต้แย้งสิทธิของโจทก์ในฐานะทายาทโดยธรรมที่มีสิทธิจะได้รับมรดกของนางสาวผายตามกฎหมาย ดังนั้น โจทก์จึงมีอำนาจฟ้องจำเลยทั้งสองพิพากษายกคำพิพากษาศาลล่างทั้งสอง ให้ศาลชั้นต้นพิจารณาพิพากษาใหม่ตามรูปคดี(สมคิด ไตรโสรัส-พรชัย สมรรถเวช-สถิตย์ ไพเราะ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ