คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1438/2517หลักกฎหมาย: คำให้การจำเลยที่ 1 มีเพียงว่า ไม่ได้จ้างโจทก์ตามสัญญาท้ายฟ้องจำเลยที่ 1 ไม่ต้องรับผิดเพราะจำเลยที่ 2 ทำไปโดยไม่มีสิทธิจะทำได้แต่จำเลยที่ 1 ฎีกาว่า โจทก์เป็นฝ่ายผิดสัญญา โจทก์ทำงานไม่ครบกำหนดตามสัญญา จำเลยจ่ายค่าแรงงานให้คนงานไปแล้ว โจทก์จึงไม่มีสิทธิได้รับค่าจ้างงวดแรก จำเลยจ่ายเงินทดรองให้โจทก์ไปแล้ว เครื่องมือโจทก์ไม่นำกลับคืนไปเองและโจทก์ไม่ควรได้กำไร ซึ่งมิใช่ปัญหาเกี่ยวกับความสงบเรียบร้อยของประชาชน ดังนี้ ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัยโจทก์ฟ้องว่า จำเลยที่ 1 ได้ว่าจ้างโจทก์ทำการก่อสร้างตึกแถวโดยจำเลยที่ 2 เป็นผู้แทนจำเลยที่ 1 ลงนามในสัญญา โจทก์ได้ทำการก่อสร้างแล้ว จำเลยไม่ชำระเงินตามสัญญาคิดเป็นค่าแรง 8,700 บาทค่าเครื่องมือเครื่องใช้ 1,500 บาท โจทก์เสียค่านายหน้า 2,500 บาทและขาดกำไร 20,000 บาท ขอให้ศาลบังคับจำเลยร่วมกันใช้เงิน 32,700 บาท พร้อมดอกเบี้ยจำเลยที่ 1 ให้การว่า จำเลยที่ 2 ไม่มีสิทธิหน้าที่เกี่ยวกับการจัดการห้างหุ้นส่วน จำเลยที่ 1 จำเลยที่ 1 ไม่เคยตกลงจ้างโจทก์ในการก่อสร้างตึกแถวแต่ประการใด สัญญาจ้างแรงงานท้ายฟ้อง จำเลยที่ 1 ไม่ต้องรับผิด เพราะจำเลยที่ 2 ไม่มีสิทธิจะทำได้ศาลชั้นต้นฟังว่า จำเลยที่ 2 เป็นตัวแทนจำเลยที่ 1 พิพากษาให้จำเลยที่ 1 ชำระค่าจ้าง 7,300 บาท ค่าเครื่องมือ 1,000 บาท ค่านายหน้า 2,500 บาท ค่าขาดผลกำไร 5,000 บาท รวม 15,800 บาท พร้อมดอกเบี้ย และให้ยกฟ้องโจทก์เฉพาะจำเลยที่ 2จำเลยที่ 1 อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์เห็นว่า โจทก์ไม่ควรได้ค่านายหน้า พิพากษาแก้ให้จำเลยที่ 1 ใช้เงิน 13,300 บาทกับดอกเบี้ยจำเลยที่ 1 ฎีกาว่า โจทก์เป็นฝ่ายผิดสัญญา โจทก์ทำงานไม่ครบกำหนดตามสัญญาและจำเลยจ่ายค่าแรงงานให้แก่คนงานไปแล้ว โจทก์จึงไม่มีสิทธิได้รับค่าจ้างงวดแรก 8,700 บาท จำเลยจ่ายเงินทดรองให้โจทก์ไป 5,000 บาทแล้ว เครื่องมือโจทก์ไม่เอากลับคืนไปเอง และโจทก์ไม่ควรได้กำไร 5,000 บาทศาลฎีกาเห็นว่า คำให้การต่อสู้คดีของจำเลยที่ 1 มีเพียงว่าจำเลยที่ 1 ไม่ได้จ้างโจทก์ตามสัญญาท้ายฟ้อง จำเลยที่ 1 ไม่ต้องรับผิด เพราะจำเลยที่ 2 ทำไปโดยไม่มีสิทธิจะทำได้ จำเลยที่ 1 มิได้ยกข้อต่อสู้ตามที่กล่าวมาในฎีกาเลย และมิใช่ปัญหาเกี่ยวกับความสงบเรียบร้อยของประชาชน ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัยให้พิพากษายกฎีกาจำเลยที่ 1 ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1438/2517นายซังไฮ้ แซ่ตั้งโจทก์ห้างหุ้นส่วนจำกัดนิวยอร์คก่อสร้าง ที่ 1 นายชาญยุทธ พันธาภิรัตน์ ที่ 2จำเลย ป.วิ.พ. ม. 177, ม. 249คำให้การจำเลยที่ 1 มีเพียงว่า ไม่ได้จ้างโจทก์ตามสัญญาท้ายฟ้องจำเลยที่ 1 ไม่ต้องรับผิดเพราะจำเลยที่ 2 ทำไปโดยไม่มีสิทธิจะทำได้แต่จำเลยที่ 1 ฎีกาว่า โจทก์เป็นฝ่ายผิดสัญญา โจทก์ทำงานไม่ครบกำหนดตามสัญญา จำเลยจ่ายค่าแรงงานให้คนงานไปแล้ว โจทก์จึงไม่มีสิทธิได้รับค่าจ้างงวดแรก จำเลยจ่ายเงินทดรองให้โจทก์ไปแล้ว เครื่องมือโจทก์ไม่นำกลับคืนไปเองและโจทก์ไม่ควรได้กำไร ซึ่งมิใช่ปัญหาเกี่ยวกับความสงบเรียบร้อยของประชาชน ดังนี้ ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัยโจทก์ฟ้องว่า จำเลยที่ 1 ได้ว่าจ้างโจทก์ทำการก่อสร้างตึกแถวโดยจำเลยที่ 2 เป็นผู้แทนจำเลยที่ 1 ลงนามในสัญญา โจทก์ได้ทำการก่อสร้างแล้ว จำเลยไม่ชำระเงินตามสัญญาคิดเป็นค่าแรง 8,700 บาทค่าเครื่องมือเครื่องใช้ 1,500 บาท โจทก์เสียค่านายหน้า 2,500 บาทและขาดกำไร 20,000 บาท ขอให้ศาลบังคับจำเลยร่วมกันใช้เงิน 32,700 บาท พร้อมดอกเบี้ยจำเลยที่ 1 ให้การว่า จำเลยที่ 2 ไม่มีสิทธิหน้าที่เกี่ยวกับการจัดการห้างหุ้นส่วน จำเลยที่ 1 จำเลยที่ 1 ไม่เคยตกลงจ้างโจทก์ในการก่อสร้างตึกแถวแต่ประการใด สัญญาจ้างแรงงานท้ายฟ้อง จำเลยที่ 1 ไม่ต้องรับผิด เพราะจำเลยที่ 2 ไม่มีสิทธิจะทำได้ศาลชั้นต้นฟังว่า จำเลยที่ 2 เป็นตัวแทนจำเลยที่ 1 พิพากษาให้จำเลยที่ 1 ชำระค่าจ้าง 7,300 บาท ค่าเครื่องมือ 1,000 บาท ค่านายหน้า 2,500 บาท ค่าขาดผลกำไร 5,000 บาท รวม 15,800 บาท พร้อมดอกเบี้ย และให้ยกฟ้องโจทก์เฉพาะจำเลยที่ 2จำเลยที่ 1 อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์เห็นว่า โจทก์ไม่ควรได้ค่านายหน้า พิพากษาแก้ให้จำเลยที่ 1 ใช้เงิน 13,300 บาทกับดอกเบี้ยจำเลยที่ 1 ฎีกาว่า โจทก์เป็นฝ่ายผิดสัญญา โจทก์ทำงานไม่ครบกำหนดตามสัญญาและจำเลยจ่ายค่าแรงงานให้แก่คนงานไปแล้ว โจทก์จึงไม่มีสิทธิได้รับค่าจ้างงวดแรก 8,700 บาท จำเลยจ่ายเงินทดรองให้โจทก์ไป 5,000 บาทแล้ว เครื่องมือโจทก์ไม่เอากลับคืนไปเอง และโจทก์ไม่ควรได้กำไร 5,000 บาทศาลฎีกาเห็นว่า คำให้การต่อสู้คดีของจำเลยที่ 1 มีเพียงว่าจำเลยที่ 1 ไม่ได้จ้างโจทก์ตามสัญญาท้ายฟ้อง จำเลยที่ 1 ไม่ต้องรับผิด เพราะจำเลยที่ 2 ทำไปโดยไม่มีสิทธิจะทำได้ จำเลยที่ 1 มิได้ยกข้อต่อสู้ตามที่กล่าวมาในฎีกาเลย และมิใช่ปัญหาเกี่ยวกับความสงบเรียบร้อยของประชาชน ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัยให้พิพากษายกฎีกาจำเลยที่ 1(รื่น วิไลชนม์-สนับ คัมภีรยส-สรรเสริญ ไกรจิตติ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยที่ 1 ได้ว่าจ้างโจทก์ทำการก่อสร้างตึกแถวโดยจำเลยที่ 2 เป็นผู้แทนจำเลยที่ 1 ลงนามในสัญญา โจทก์ได้ทำการก่อสร้างแล้ว จำเลยไม่ชำระเงินตามสัญญาคิดเป็นค่าแรง 8,700 บาทค่าเครื่องมือเครื่องใช้ 1,500 บาท โจทก์เสียค่านายหน้า 2,500 บาทและขาดกำไร 20,000 บาท ขอให้ศาลบังคับจำเลยร่วมกันใช้เงิน 32,700 บาท พร้อมดอกเบี้ยจำเลยที่ 1 ให้การว่า จำเลยที่ 2 ไม่มีสิทธิหน้าที่เกี่ยวกับการจัดการห้างหุ้นส่วน จำเลยที่ 1 จำเลยที่ 1 ไม่เคยตกลงจ้างโจทก์ในการก่อสร้างตึกแถวแต่ประการใด สัญญาจ้างแรงงานท้ายฟ้อง จำเลยที่ 1 ไม่ต้องรับผิด เพราะจำเลยที่ 2 ไม่มีสิทธิจะทำได้ศาลชั้นต้นฟังว่า จำเลยที่ 2 เป็นตัวแทนจำเลยที่ 1 พิพากษาให้จำเลยที่ 1 ชำระค่าจ้าง 7,300 บาท ค่าเครื่องมือ 1,000 บาท ค่านายหน้า 2,500 บาท ค่าขาดผลกำไร 5,000 บาท รวม 15,800 บาท พร้อมดอกเบี้ย และให้ยกฟ้องโจทก์เฉพาะจำเลยที่ 2จำเลยที่ 1 อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์เห็นว่า โจทก์ไม่ควรได้ค่านายหน้า พิพากษาแก้ให้จำเลยที่ 1 ใช้เงิน 13,300 บาทกับดอกเบี้ยจำเลยที่ 1 ฎีกาว่า โจทก์เป็นฝ่ายผิดสัญญา โจทก์ทำงานไม่ครบกำหนดตามสัญญาและจำเลยจ่ายค่าแรงงานให้แก่คนงานไปแล้ว โจทก์จึงไม่มีสิทธิได้รับค่าจ้างงวดแรก 8,700 บาท จำเลยจ่ายเงินทดรองให้โจทก์ไป 5,000 บาทแล้ว เครื่องมือโจทก์ไม่เอากลับคืนไปเอง และโจทก์ไม่ควรได้กำไร 5,000 บาทศาลฎีกาเห็นว่า คำให้การต่อสู้คดีของจำเลยที่ 1 มีเพียงว่าจำเลยที่ 1 ไม่ได้จ้างโจทก์ตามสัญญาท้ายฟ้อง จำเลยที่ 1 ไม่ต้องรับผิด เพราะจำเลยที่ 2 ทำไปโดยไม่มีสิทธิจะทำได้ จำเลยที่ 1 มิได้ยกข้อต่อสู้ตามที่กล่าวมาในฎีกาเลย และมิใช่ปัญหาเกี่ยวกับความสงบเรียบร้อยของประชาชน ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัยให้พิพากษายกฎีกาจำเลยที่ 1 ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1438/2517นายซังไฮ้ แซ่ตั้งโจทก์ห้างหุ้นส่วนจำกัดนิวยอร์คก่อสร้าง ที่ 1 นายชาญยุทธ พันธาภิรัตน์ ที่ 2จำเลย ป.วิ.พ. ม. 177, ม. 249คำให้การจำเลยที่ 1 มีเพียงว่า ไม่ได้จ้างโจทก์ตามสัญญาท้ายฟ้องจำเลยที่ 1 ไม่ต้องรับผิดเพราะจำเลยที่ 2 ทำไปโดยไม่มีสิทธิจะทำได้แต่จำเลยที่ 1 ฎีกาว่า โจทก์เป็นฝ่ายผิดสัญญา โจทก์ทำงานไม่ครบกำหนดตามสัญญา จำเลยจ่ายค่าแรงงานให้คนงานไปแล้ว โจทก์จึงไม่มีสิทธิได้รับค่าจ้างงวดแรก จำเลยจ่ายเงินทดรองให้โจทก์ไปแล้ว เครื่องมือโจทก์ไม่นำกลับคืนไปเองและโจทก์ไม่ควรได้กำไร ซึ่งมิใช่ปัญหาเกี่ยวกับความสงบเรียบร้อยของประชาชน ดังนี้ ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัยโจทก์ฟ้องว่า จำเลยที่ 1 ได้ว่าจ้างโจทก์ทำการก่อสร้างตึกแถวโดยจำเลยที่ 2 เป็นผู้แทนจำเลยที่ 1 ลงนามในสัญญา โจทก์ได้ทำการก่อสร้างแล้ว จำเลยไม่ชำระเงินตามสัญญาคิดเป็นค่าแรง 8,700 บาทค่าเครื่องมือเครื่องใช้ 1,500 บาท โจทก์เสียค่านายหน้า 2,500 บาทและขาดกำไร 20,000 บาท ขอให้ศาลบังคับจำเลยร่วมกันใช้เงิน 32,700 บาท พร้อมดอกเบี้ยจำเลยที่ 1 ให้การว่า จำเลยที่ 2 ไม่มีสิทธิหน้าที่เกี่ยวกับการจัดการห้างหุ้นส่วน จำเลยที่ 1 จำเลยที่ 1 ไม่เคยตกลงจ้างโจทก์ในการก่อสร้างตึกแถวแต่ประการใด สัญญาจ้างแรงงานท้ายฟ้อง จำเลยที่ 1 ไม่ต้องรับผิด เพราะจำเลยที่ 2 ไม่มีสิทธิจะทำได้ศาลชั้นต้นฟังว่า จำเลยที่ 2 เป็นตัวแทนจำเลยที่ 1 พิพากษาให้จำเลยที่ 1 ชำระค่าจ้าง 7,300 บาท ค่าเครื่องมือ 1,000 บาท ค่านายหน้า 2,500 บาท ค่าขาดผลกำไร 5,000 บาท รวม 15,800 บาท พร้อมดอกเบี้ย และให้ยกฟ้องโจทก์เฉพาะจำเลยที่ 2จำเลยที่ 1 อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์เห็นว่า โจทก์ไม่ควรได้ค่านายหน้า พิพากษาแก้ให้จำเลยที่ 1 ใช้เงิน 13,300 บาทกับดอกเบี้ยจำเลยที่ 1 ฎีกาว่า โจทก์เป็นฝ่ายผิดสัญญา โจทก์ทำงานไม่ครบกำหนดตามสัญญาและจำเลยจ่ายค่าแรงงานให้แก่คนงานไปแล้ว โจทก์จึงไม่มีสิทธิได้รับค่าจ้างงวดแรก 8,700 บาท จำเลยจ่ายเงินทดรองให้โจทก์ไป 5,000 บาทแล้ว เครื่องมือโจทก์ไม่เอากลับคืนไปเอง และโจทก์ไม่ควรได้กำไร 5,000 บาทศาลฎีกาเห็นว่า คำให้การต่อสู้คดีของจำเลยที่ 1 มีเพียงว่าจำเลยที่ 1 ไม่ได้จ้างโจทก์ตามสัญญาท้ายฟ้อง จำเลยที่ 1 ไม่ต้องรับผิด เพราะจำเลยที่ 2 ทำไปโดยไม่มีสิทธิจะทำได้ จำเลยที่ 1 มิได้ยกข้อต่อสู้ตามที่กล่าวมาในฎีกาเลย และมิใช่ปัญหาเกี่ยวกับความสงบเรียบร้อยของประชาชน ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัยให้พิพากษายกฎีกาจำเลยที่ 1(รื่น วิไลชนม์-สนับ คัมภีรยส-สรรเสริญ ไกรจิตติ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ