คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1320/2503หลักกฎหมาย: สามีจะทำร้ายภรรยาด้วยไม้หลักแจวภรรยาหนีเข้าห้องเรือนไป สามีก็ติดตามจะเข้าไปทำร้ายภรรยาให้ได้ ภรรยาจึงใช้ปืนยิง 1 นัด ถูกสามีถึงแก่ความตาย เช่นนี้เป็นการป้องกัน แต่เกินสมควรแก่เหตุโจทก์ฟ้องว่า จำเลยยิงนายฉิ่งซึ่งเป็นสามีของจำเลยตายด้วยเจตนาฆ่าขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288 และริบปืนจำเลยปฏิเสธว่าไม่ได้ยิงนายฉิ่งปืนของนายฉิ่งลั่นขึ้นเองถูกนายฉิ่งตายศาลชั้นต้นไม่เชื่อพยานโจทก์ เห็นว่ารูปคดีอาจเป็นดังจำเลยต่อสู้ จึงพิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ฟังว่า จำเลยยิงนายฉิ่งเพราะนายฉิ่งจะทำร้ายจำเลยด้วยไม้หลักแจว จำเลยหนีเข้าห้องเรือนไปนายฉิ่งก็ติดตามจะเข้าไปทำร้ายจำเลยให้ได้ จำเลยจึงยิงนายฉิ่งเป็นการป้องกันสิทธิของตนแต่เกินสมควรแก่เหตุพิพากษากลับว่าจำเลยผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 288 และ 68, 69 จำคุก 2 ปี ส่วนปืนของกลางเป็นของนายฉิ่งผู้ตายไม่ควรริบจำเลยฎีกา ขอให้ยกฟ้องตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงตามศาลอุทธรณ์ และเห็นว่านายฉิ่งมิใช่ใครอื่น แท้จริงก็เป็นสามีของจำเลยอยู่กินทราบอัธยาศัยกันมาช้านานแล้ว และเคยมีเรื่องทะเลาะทุบตีกันเสมอ ๆ ก็ไม่ปรากฏว่านายฉิ่งได้เคยทำอันตรายแก่จำเลยถึงขนาดรุนแรงหรือมากมายอย่างใดทั้งขณะนั้นภายในห้องก็มีบุตรสาวของจำเลยเป็นเพื่อนอยู่ด้วยจำเลยน่าจะทราบดีว่า แม้นายฉิ่งตามเข้าไปได้ ก็คงไม่เป็นอันตรายแก่จำเลยยิ่งไปกว่าที่เคย ๆ กันมา จำเลยใช้วิธีป้องกันตัวโดยหมายเอาชีวิตนายฉิ่งเช่นนี้ ราวกับว่ามิใช่ภริยานายฉิ่ง และหนักไปมากจึงต้องนับว่าเป็นการป้องกันตัวเกินสมควรแก่เหตุ ศาลฎีกาพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1320/2503อัยการจังหวัดพระนครศรีอยุธยาโจทก์นางต้ม บำรุงกิจจำเลย ป.อ. ม. 68, ม. 69, ม. 288สามีจะทำร้ายภรรยาด้วยไม้หลักแจวภรรยาหนีเข้าห้องเรือนไป สามีก็ติดตามจะเข้าไปทำร้ายภรรยาให้ได้ ภรรยาจึงใช้ปืนยิง 1 นัด ถูกสามีถึงแก่ความตาย เช่นนี้เป็นการป้องกัน แต่เกินสมควรแก่เหตุโจทก์ฟ้องว่า จำเลยยิงนายฉิ่งซึ่งเป็นสามีของจำเลยตายด้วยเจตนาฆ่าขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288 และริบปืนจำเลยปฏิเสธว่าไม่ได้ยิงนายฉิ่งปืนของนายฉิ่งลั่นขึ้นเองถูกนายฉิ่งตายศาลชั้นต้นไม่เชื่อพยานโจทก์ เห็นว่ารูปคดีอาจเป็นดังจำเลยต่อสู้ จึงพิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ฟังว่า จำเลยยิงนายฉิ่งเพราะนายฉิ่งจะทำร้ายจำเลยด้วยไม้หลักแจว จำเลยหนีเข้าห้องเรือนไปนายฉิ่งก็ติดตามจะเข้าไปทำร้ายจำเลยให้ได้ จำเลยจึงยิงนายฉิ่งเป็นการป้องกันสิทธิของตนแต่เกินสมควรแก่เหตุพิพากษากลับว่าจำเลยผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 288 และ 68, 69 จำคุก 2 ปี ส่วนปืนของกลางเป็นของนายฉิ่งผู้ตายไม่ควรริบจำเลยฎีกา ขอให้ยกฟ้องตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงตามศาลอุทธรณ์ และเห็นว่านายฉิ่งมิใช่ใครอื่น แท้จริงก็เป็นสามีของจำเลยอยู่กินทราบอัธยาศัยกันมาช้านานแล้ว และเคยมีเรื่องทะเลาะทุบตีกันเสมอ ๆ ก็ไม่ปรากฏว่านายฉิ่งได้เคยทำอันตรายแก่จำเลยถึงขนาดรุนแรงหรือมากมายอย่างใดทั้งขณะนั้นภายในห้องก็มีบุตรสาวของจำเลยเป็นเพื่อนอยู่ด้วยจำเลยน่าจะทราบดีว่า แม้นายฉิ่งตามเข้าไปได้ ก็คงไม่เป็นอันตรายแก่จำเลยยิ่งไปกว่าที่เคย ๆ กันมา จำเลยใช้วิธีป้องกันตัวโดยหมายเอาชีวิตนายฉิ่งเช่นนี้ ราวกับว่ามิใช่ภริยานายฉิ่ง และหนักไปมากจึงต้องนับว่าเป็นการป้องกันตัวเกินสมควรแก่เหตุ ศาลฎีกาพิพากษายืน(การุณย์นราทร-ประจักษ์ศุภอรรถ-อนุสสรนิติสาร)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยยิงนายฉิ่งซึ่งเป็นสามีของจำเลยตายด้วยเจตนาฆ่าขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288 และริบปืนจำเลยปฏิเสธว่าไม่ได้ยิงนายฉิ่งปืนของนายฉิ่งลั่นขึ้นเองถูกนายฉิ่งตายศาลชั้นต้นไม่เชื่อพยานโจทก์ เห็นว่ารูปคดีอาจเป็นดังจำเลยต่อสู้ จึงพิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ฟังว่า จำเลยยิงนายฉิ่งเพราะนายฉิ่งจะทำร้ายจำเลยด้วยไม้หลักแจว จำเลยหนีเข้าห้องเรือนไปนายฉิ่งก็ติดตามจะเข้าไปทำร้ายจำเลยให้ได้ จำเลยจึงยิงนายฉิ่งเป็นการป้องกันสิทธิของตนแต่เกินสมควรแก่เหตุพิพากษากลับว่าจำเลยผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 288 และ 68, 69 จำคุก 2 ปี ส่วนปืนของกลางเป็นของนายฉิ่งผู้ตายไม่ควรริบจำเลยฎีกา ขอให้ยกฟ้องตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงตามศาลอุทธรณ์ และเห็นว่านายฉิ่งมิใช่ใครอื่น แท้จริงก็เป็นสามีของจำเลยอยู่กินทราบอัธยาศัยกันมาช้านานแล้ว และเคยมีเรื่องทะเลาะทุบตีกันเสมอ ๆ ก็ไม่ปรากฏว่านายฉิ่งได้เคยทำอันตรายแก่จำเลยถึงขนาดรุนแรงหรือมากมายอย่างใดทั้งขณะนั้นภายในห้องก็มีบุตรสาวของจำเลยเป็นเพื่อนอยู่ด้วยจำเลยน่าจะทราบดีว่า แม้นายฉิ่งตามเข้าไปได้ ก็คงไม่เป็นอันตรายแก่จำเลยยิ่งไปกว่าที่เคย ๆ กันมา จำเลยใช้วิธีป้องกันตัวโดยหมายเอาชีวิตนายฉิ่งเช่นนี้ ราวกับว่ามิใช่ภริยานายฉิ่ง และหนักไปมากจึงต้องนับว่าเป็นการป้องกันตัวเกินสมควรแก่เหตุ ศาลฎีกาพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1320/2503อัยการจังหวัดพระนครศรีอยุธยาโจทก์นางต้ม บำรุงกิจจำเลย ป.อ. ม. 68, ม. 69, ม. 288สามีจะทำร้ายภรรยาด้วยไม้หลักแจวภรรยาหนีเข้าห้องเรือนไป สามีก็ติดตามจะเข้าไปทำร้ายภรรยาให้ได้ ภรรยาจึงใช้ปืนยิง 1 นัด ถูกสามีถึงแก่ความตาย เช่นนี้เป็นการป้องกัน แต่เกินสมควรแก่เหตุโจทก์ฟ้องว่า จำเลยยิงนายฉิ่งซึ่งเป็นสามีของจำเลยตายด้วยเจตนาฆ่าขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288 และริบปืนจำเลยปฏิเสธว่าไม่ได้ยิงนายฉิ่งปืนของนายฉิ่งลั่นขึ้นเองถูกนายฉิ่งตายศาลชั้นต้นไม่เชื่อพยานโจทก์ เห็นว่ารูปคดีอาจเป็นดังจำเลยต่อสู้ จึงพิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ฟังว่า จำเลยยิงนายฉิ่งเพราะนายฉิ่งจะทำร้ายจำเลยด้วยไม้หลักแจว จำเลยหนีเข้าห้องเรือนไปนายฉิ่งก็ติดตามจะเข้าไปทำร้ายจำเลยให้ได้ จำเลยจึงยิงนายฉิ่งเป็นการป้องกันสิทธิของตนแต่เกินสมควรแก่เหตุพิพากษากลับว่าจำเลยผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 288 และ 68, 69 จำคุก 2 ปี ส่วนปืนของกลางเป็นของนายฉิ่งผู้ตายไม่ควรริบจำเลยฎีกา ขอให้ยกฟ้องตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงตามศาลอุทธรณ์ และเห็นว่านายฉิ่งมิใช่ใครอื่น แท้จริงก็เป็นสามีของจำเลยอยู่กินทราบอัธยาศัยกันมาช้านานแล้ว และเคยมีเรื่องทะเลาะทุบตีกันเสมอ ๆ ก็ไม่ปรากฏว่านายฉิ่งได้เคยทำอันตรายแก่จำเลยถึงขนาดรุนแรงหรือมากมายอย่างใดทั้งขณะนั้นภายในห้องก็มีบุตรสาวของจำเลยเป็นเพื่อนอยู่ด้วยจำเลยน่าจะทราบดีว่า แม้นายฉิ่งตามเข้าไปได้ ก็คงไม่เป็นอันตรายแก่จำเลยยิ่งไปกว่าที่เคย ๆ กันมา จำเลยใช้วิธีป้องกันตัวโดยหมายเอาชีวิตนายฉิ่งเช่นนี้ ราวกับว่ามิใช่ภริยานายฉิ่ง และหนักไปมากจึงต้องนับว่าเป็นการป้องกันตัวเกินสมควรแก่เหตุ ศาลฎีกาพิพากษายืน(การุณย์นราทร-ประจักษ์ศุภอรรถ-อนุสสรนิติสาร)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ