คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1660/2498หลักกฎหมาย: ตราบใดยังไม่มีคำพิพากษาแสดงว่าการยอมความและคำพิพากษาท้ายยอมนั้นไม่ถูกต้อง สิทธิตามคำพิพากษานั้นก็ยังคงอยู่เดิมผู้ร้องพิพาทกับจำเลย ที่สุดได้ประนีประนอมยอมความกันโดยผู้ร้องยอมชำระเงินแก่จำเลย 6,000 บาท จำเลยยอมให้โอนใส่ชื่อผู้ร้องในโฉนดรายพิพาทและศาลได้พิพากษาตามยอมไปแล้ว ดังนี้แม้จำเลยเป็นหนี้โจทก์และนำโฉนดให้โจทก์ยึดถือไว้เป็นประกันแต่ไม่ได้ไปจดทะเบียนไว้ และแม้ศาลจะได้พิพากษาให้จำเลยใช้หนี้โจทก์แล้วก็ตามโจทก์หามีสิทธิในที่พิพาทดีไปกว่าผู้ร้องอย่างไรไม่เพราะสิทธิในการจดทะเบียนกรรมสิทธิที่รายพิพาทตามคำพิพากษาตามยอมยังคงเป็นของผู้ร้องอยู่คดีนี้โจทก์ฟ้องเรียกเงินกู้จากจำเลยศาลพิพากษาโดยจำเลยขาดนัดให้จำเลยใช้เงินต้น 9,000 บาท กับดอกเบี้ย จำเลยไม่ใช้โจทก์จึงนำยึดที่ดินโฉนดที่ 8091ผู้ร้องยื่นคำร้องขัดทรัพย์ว่าที่ดินโฉนดรายที่โจทก์นำยึดนั้นเป็นของผู้ร้องโจทก์ให้การว่าที่ดินโฉนดรายนี้เป็นของจำเลยผู้ร้องกับจำเลยสมคบกันฉ้อฉลโจทก์ศาลจังหวัดพระนครศรีอยุธยาเห็นว่าโฉนดที่ดินรายพิพาทยังเป็นชื่อจำเลย ๆ ย่อมเป็นผู้ถือกรรมสิทธิ์โจทก์ไม่มีสิทธิยึด ให้ยกคำร้องผู้ร้องอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนผู้ร้องฎีกาศาลฎีกาเห็นว่าข้อเท็จจริงแห่งคดีฟังได้ถนัดว่าผู้ร้องฟ้องจำเลยขอให้ทำลายการโอนทะเบียนชื่อจำเลยในโฉนดใส่ชื่อผู้ร้องเป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์ ผู้ร้องและจำเลยประนีประนอมยอมความกันโดยผู้ร้องยอมให้เงินแก่จำเลย 6,000 บาท จำเลยยอมให้ผู้ร้องนำเอาโฉนดรายพิพาทไปโอนใส่ชื่อผู้ร้องได้ตามยอมความข้อ 3 ดังนี้ เมื่อศาลพิพากษาให้คดีเสร็จเด็ดขาดตามยอมนั้นแล้วผู้ร้องย่อมมีอำนาจที่จะได้จดทะเบียนที่รายพิพาทก่อนผู้อื่นตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1300 ข้อเท็จจริงคดีนี้ต่างกับคำพิพากษาฎีกาที่ 525/2495 ที่ศาลอุทธรณ์อ้างมา ตราบใดที่ยังไม่มีคำพิพากษาแสดงว่าการยอมความและคำพิพากษาท้ายยอมนั้นไม่ถูกต้อง สิทธิในการจดทะเบียนกรรมสิทธิ์ที่รายพิพาทก็ยังคงเป็นของผู้ร้องอยู่ แม้โจทก์จะเป็นเจ้าหนี้จำเลยจริง และศาลพิพากษาให้จำเลยใช้เงินแก่โจทก์ตามฟ้อง ผู้ร้องขัดทรัพย์ว่าที่รายพิพาทยังเป็นของจำเลยอยู่ ผู้ร้องกับจำเลยสมคบกันฉ้อฉลโจทก์โดยสัญญาประนีประนอมยอมความ แทนที่โจทก์จะฟ้องทำลายการยอมนั้นกลับฟ้องว่าจำเลยเป็นหนี้สินและขอให้ศาลบังคับคดียึดที่รายพิพาทซึ่งศาลพิพากษาตามยอมให้จำเลยขายให้โจทก์แล้ว เช่นนี้โจทก์หามีสิทธิยึดที่รายพิพาทไม่ พิพากษากลับคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ให้ถอนการยึดที่รายพิพาท ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1660/2498นายประสงค์ สังขมงคลโจทก์นางพ่วง พัฒนะ (หม้ายผู้ร้องนายชาย ไทยเจริญจำเลย ป.วิ.พ. ม. 143, ม. 145, ม. 138, ม. 287 ป.พ.พ. ม. 1300ตราบใดยังไม่มีคำพิพากษาแสดงว่าการยอมความและคำพิพากษาท้ายยอมนั้นไม่ถูกต้อง สิทธิตามคำพิพากษานั้นก็ยังคงอยู่เดิมผู้ร้องพิพาทกับจำเลย ที่สุดได้ประนีประนอมยอมความกันโดยผู้ร้องยอมชำระเงินแก่จำเลย 6,000 บาท จำเลยยอมให้โอนใส่ชื่อผู้ร้องในโฉนดรายพิพาทและศาลได้พิพากษาตามยอมไปแล้ว ดังนี้แม้จำเลยเป็นหนี้โจทก์และนำโฉนดให้โจทก์ยึดถือไว้เป็นประกันแต่ไม่ได้ไปจดทะเบียนไว้ และแม้ศาลจะได้พิพากษาให้จำเลยใช้หนี้โจทก์แล้วก็ตามโจทก์หามีสิทธิในที่พิพาทดีไปกว่าผู้ร้องอย่างไรไม่เพราะสิทธิในการจดทะเบียนกรรมสิทธิที่รายพิพาทตามคำพิพากษาตามยอมยังคงเป็นของผู้ร้องอยู่คดีนี้โจทก์ฟ้องเรียกเงินกู้จากจำเลยศาลพิพากษาโดยจำเลยขาดนัดให้จำเลยใช้เงินต้น 9,000 บาท กับดอกเบี้ย จำเลยไม่ใช้โจทก์จึงนำยึดที่ดินโฉนดที่ 8091ผู้ร้องยื่นคำร้องขัดทรัพย์ว่าที่ดินโฉนดรายที่โจทก์นำยึดนั้นเป็นของผู้ร้องโจทก์ให้การว่าที่ดินโฉนดรายนี้เป็นของจำเลยผู้ร้องกับจำเลยสมคบกันฉ้อฉลโจทก์ศาลจังหวัดพระนครศรีอยุธยาเห็นว่าโฉนดที่ดินรายพิพาทยังเป็นชื่อจำเลย ๆ ย่อมเป็นผู้ถือกรรมสิทธิ์โจทก์ไม่มีสิทธิยึด ให้ยกคำร้องผู้ร้องอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนผู้ร้องฎีกาศาลฎีกาเห็นว่าข้อเท็จจริงแห่งคดีฟังได้ถนัดว่าผู้ร้องฟ้องจำเลยขอให้ทำลายการโอนทะเบียนชื่อจำเลยในโฉนดใส่ชื่อผู้ร้องเป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์ ผู้ร้องและจำเลยประนีประนอมยอมความกันโดยผู้ร้องยอมให้เงินแก่จำเลย 6,000 บาท จำเลยยอมให้ผู้ร้องนำเอาโฉนดรายพิพาทไปโอนใส่ชื่อผู้ร้องได้ตามยอมความข้อ 3 ดังนี้ เมื่อศาลพิพากษาให้คดีเสร็จเด็ดขาดตามยอมนั้นแล้วผู้ร้องย่อมมีอำนาจที่จะได้จดทะเบียนที่รายพิพาทก่อนผู้อื่นตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1300 ข้อเท็จจริงคดีนี้ต่างกับคำพิพากษาฎีกาที่ 525/2495 ที่ศาลอุทธรณ์อ้างมา ตราบใดที่ยังไม่มีคำพิพากษาแสดงว่าการยอมความและคำพิพากษาท้ายยอมนั้นไม่ถูกต้อง สิทธิในการจดทะเบียนกรรมสิทธิ์ที่รายพิพาทก็ยังคงเป็นของผู้ร้องอยู่ แม้โจทก์จะเป็นเจ้าหนี้จำเลยจริง และศาลพิพากษาให้จำเลยใช้เงินแก่โจทก์ตามฟ้อง ผู้ร้องขัดทรัพย์ว่าที่รายพิพาทยังเป็นของจำเลยอยู่ ผู้ร้องกับจำเลยสมคบกันฉ้อฉลโจทก์โดยสัญญาประนีประนอมยอมความ แทนที่โจทก์จะฟ้องทำลายการยอมนั้นกลับฟ้องว่าจำเลยเป็นหนี้สินและขอให้ศาลบังคับคดียึดที่รายพิพาทซึ่งศาลพิพากษาตามยอมให้จำเลยขายให้โจทก์แล้ว เช่นนี้โจทก์หามีสิทธิยึดที่รายพิพาทไม่ พิพากษากลับคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ให้ถอนการยึดที่รายพิพาท(นนทปัญญา-นนทประชา-ดุลยการณ์โกวิท)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: คดีนี้โจทก์ฟ้องเรียกเงินกู้จากจำเลยศาลพิพากษาโดยจำเลยขาดนัดให้จำเลยใช้เงินต้น 9,000 บาท กับดอกเบี้ย จำเลยไม่ใช้โจทก์จึงนำยึดที่ดินโฉนดที่ 8091ผู้ร้องยื่นคำร้องขัดทรัพย์ว่าที่ดินโฉนดรายที่โจทก์นำยึดนั้นเป็นของผู้ร้องโจทก์ให้การว่าที่ดินโฉนดรายนี้เป็นของจำเลยผู้ร้องกับจำเลยสมคบกันฉ้อฉลโจทก์ศาลจังหวัดพระนครศรีอยุธยาเห็นว่าโฉนดที่ดินรายพิพาทยังเป็นชื่อจำเลย ๆ ย่อมเป็นผู้ถือกรรมสิทธิ์โจทก์ไม่มีสิทธิยึด ให้ยกคำร้องผู้ร้องอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนผู้ร้องฎีกาศาลฎีกาเห็นว่าข้อเท็จจริงแห่งคดีฟังได้ถนัดว่าผู้ร้องฟ้องจำเลยขอให้ทำลายการโอนทะเบียนชื่อจำเลยในโฉนดใส่ชื่อผู้ร้องเป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์ ผู้ร้องและจำเลยประนีประนอมยอมความกันโดยผู้ร้องยอมให้เงินแก่จำเลย 6,000 บาท จำเลยยอมให้ผู้ร้องนำเอาโฉนดรายพิพาทไปโอนใส่ชื่อผู้ร้องได้ตามยอมความข้อ 3 ดังนี้ เมื่อศาลพิพากษาให้คดีเสร็จเด็ดขาดตามยอมนั้นแล้วผู้ร้องย่อมมีอำนาจที่จะได้จดทะเบียนที่รายพิพาทก่อนผู้อื่นตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1300 ข้อเท็จจริงคดีนี้ต่างกับคำพิพากษาฎีกาที่ 525/2495 ที่ศาลอุทธรณ์อ้างมา ตราบใดที่ยังไม่มีคำพิพากษาแสดงว่าการยอมความและคำพิพากษาท้ายยอมนั้นไม่ถูกต้อง สิทธิในการจดทะเบียนกรรมสิทธิ์ที่รายพิพาทก็ยังคงเป็นของผู้ร้องอยู่ แม้โจทก์จะเป็นเจ้าหนี้จำเลยจริง และศาลพิพากษาให้จำเลยใช้เงินแก่โจทก์ตามฟ้อง ผู้ร้องขัดทรัพย์ว่าที่รายพิพาทยังเป็นของจำเลยอยู่ ผู้ร้องกับจำเลยสมคบกันฉ้อฉลโจทก์โดยสัญญาประนีประนอมยอมความ แทนที่โจทก์จะฟ้องทำลายการยอมนั้นกลับฟ้องว่าจำเลยเป็นหนี้สินและขอให้ศาลบังคับคดียึดที่รายพิพาทซึ่งศาลพิพากษาตามยอมให้จำเลยขายให้โจทก์แล้ว เช่นนี้โจทก์หามีสิทธิยึดที่รายพิพาทไม่ พิพากษากลับคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ให้ถอนการยึดที่รายพิพาท ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1660/2498นายประสงค์ สังขมงคลโจทก์นางพ่วง พัฒนะ (หม้ายผู้ร้องนายชาย ไทยเจริญจำเลย ป.วิ.พ. ม. 143, ม. 145, ม. 138, ม. 287 ป.พ.พ. ม. 1300ตราบใดยังไม่มีคำพิพากษาแสดงว่าการยอมความและคำพิพากษาท้ายยอมนั้นไม่ถูกต้อง สิทธิตามคำพิพากษานั้นก็ยังคงอยู่เดิมผู้ร้องพิพาทกับจำเลย ที่สุดได้ประนีประนอมยอมความกันโดยผู้ร้องยอมชำระเงินแก่จำเลย 6,000 บาท จำเลยยอมให้โอนใส่ชื่อผู้ร้องในโฉนดรายพิพาทและศาลได้พิพากษาตามยอมไปแล้ว ดังนี้แม้จำเลยเป็นหนี้โจทก์และนำโฉนดให้โจทก์ยึดถือไว้เป็นประกันแต่ไม่ได้ไปจดทะเบียนไว้ และแม้ศาลจะได้พิพากษาให้จำเลยใช้หนี้โจทก์แล้วก็ตามโจทก์หามีสิทธิในที่พิพาทดีไปกว่าผู้ร้องอย่างไรไม่เพราะสิทธิในการจดทะเบียนกรรมสิทธิที่รายพิพาทตามคำพิพากษาตามยอมยังคงเป็นของผู้ร้องอยู่คดีนี้โจทก์ฟ้องเรียกเงินกู้จากจำเลยศาลพิพากษาโดยจำเลยขาดนัดให้จำเลยใช้เงินต้น 9,000 บาท กับดอกเบี้ย จำเลยไม่ใช้โจทก์จึงนำยึดที่ดินโฉนดที่ 8091ผู้ร้องยื่นคำร้องขัดทรัพย์ว่าที่ดินโฉนดรายที่โจทก์นำยึดนั้นเป็นของผู้ร้องโจทก์ให้การว่าที่ดินโฉนดรายนี้เป็นของจำเลยผู้ร้องกับจำเลยสมคบกันฉ้อฉลโจทก์ศาลจังหวัดพระนครศรีอยุธยาเห็นว่าโฉนดที่ดินรายพิพาทยังเป็นชื่อจำเลย ๆ ย่อมเป็นผู้ถือกรรมสิทธิ์โจทก์ไม่มีสิทธิยึด ให้ยกคำร้องผู้ร้องอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนผู้ร้องฎีกาศาลฎีกาเห็นว่าข้อเท็จจริงแห่งคดีฟังได้ถนัดว่าผู้ร้องฟ้องจำเลยขอให้ทำลายการโอนทะเบียนชื่อจำเลยในโฉนดใส่ชื่อผู้ร้องเป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์ ผู้ร้องและจำเลยประนีประนอมยอมความกันโดยผู้ร้องยอมให้เงินแก่จำเลย 6,000 บาท จำเลยยอมให้ผู้ร้องนำเอาโฉนดรายพิพาทไปโอนใส่ชื่อผู้ร้องได้ตามยอมความข้อ 3 ดังนี้ เมื่อศาลพิพากษาให้คดีเสร็จเด็ดขาดตามยอมนั้นแล้วผู้ร้องย่อมมีอำนาจที่จะได้จดทะเบียนที่รายพิพาทก่อนผู้อื่นตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1300 ข้อเท็จจริงคดีนี้ต่างกับคำพิพากษาฎีกาที่ 525/2495 ที่ศาลอุทธรณ์อ้างมา ตราบใดที่ยังไม่มีคำพิพากษาแสดงว่าการยอมความและคำพิพากษาท้ายยอมนั้นไม่ถูกต้อง สิทธิในการจดทะเบียนกรรมสิทธิ์ที่รายพิพาทก็ยังคงเป็นของผู้ร้องอยู่ แม้โจทก์จะเป็นเจ้าหนี้จำเลยจริง และศาลพิพากษาให้จำเลยใช้เงินแก่โจทก์ตามฟ้อง ผู้ร้องขัดทรัพย์ว่าที่รายพิพาทยังเป็นของจำเลยอยู่ ผู้ร้องกับจำเลยสมคบกันฉ้อฉลโจทก์โดยสัญญาประนีประนอมยอมความ แทนที่โจทก์จะฟ้องทำลายการยอมนั้นกลับฟ้องว่าจำเลยเป็นหนี้สินและขอให้ศาลบังคับคดียึดที่รายพิพาทซึ่งศาลพิพากษาตามยอมให้จำเลยขายให้โจทก์แล้ว เช่นนี้โจทก์หามีสิทธิยึดที่รายพิพาทไม่ พิพากษากลับคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ให้ถอนการยึดที่รายพิพาท(นนทปัญญา-นนทประชา-ดุลยการณ์โกวิท)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ