คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 56930หลักกฎหมาย: ความว่า จำเลยอุทธรณ์ ศาลแรงงานกลางสั่งว่าพิเคราะห์ฟ้องอุทธรณ์ของจำเลยแล้วเห็นว่าเป็นการอุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริง ต้องห้ามจึงไม่รับอุทธรณ์ของจำเลยทุกข้อจำเลยเห็นว่า อุทธรณ์ของจำเลยทุกข้อเป็นปัญหาข้อกฎหมายโปรดมีคำสั่งให้รับอุทธรณ์ของจำเลยไว้พิจารณาพิพากษาต่อไปหมายเหตุ ทนายโจทก์ได้รับสำเนาคำร้องแล้ว (อันดับ 50)ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยจ่ายค่าชดเชยจำนวน 32,400 บาท พร้อมดอกเบี้ยอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีนับแต่วันที่ 7 มกราคม 2535 เป็นต้นไปจนกว่าจะชำระเสร็จแก่โจทก์และจ่ายค่าจ้างค้างจ่ายจำนวน 1,063.80 บาท พร้อมดอกเบี้ยอัตราร้อยละ 15 ต่อปี นับแต่วันฟ้อง (วันที่ 15 มกราคม 2535)จนกว่าจะชำระเสร็จแก่โจทก์ ฯลฯจำเลยอุทธรณ์ ศาลแรงงานกลางมีคำสั่งไม่รับอุทธรณ์(อันดับ 44)จำเลยยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 48)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว ที่จำเลยอุทธรณ์ว่า การกระทำของโจทก์ที่ศาลแรงงานกลางฟังมานั้น เป็นการฝ่าฝืนข้อบังคับเกี่ยวกับการทำงานเป็นกรณีร้ายแรงก็ดี และศาลแรงงานกลางพิพากษาเกินคำขอก็ดีนั้น เป็นการอุทธรณ์ในข้อกฎหมายไม่ต้องห้าม ให้รับอุทธรณ์ของจำเลย สำหรับปัญหาสองประการตามที่กล่าวไว้ให้ศาลแรงงานกลางดำเนินการต่อไป ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 2093/2535นายสมพงษ์ แก้วนันทะโจทก์บริษัทสยามธานีเฟอร์นิเจอร์ จำกัดจำเลยบริษัทสยามธานีเฟอร์นิเจอร์ จำกัด จำเลยผู้ยื่นคำร้อง พ.ร.บ.จัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ.2522 ม. 54ความว่า จำเลยอุทธรณ์ ศาลแรงงานกลางสั่งว่าพิเคราะห์ฟ้องอุทธรณ์ของจำเลยแล้วเห็นว่าเป็นการอุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริง ต้องห้ามจึงไม่รับอุทธรณ์ของจำเลยทุกข้อจำเลยเห็นว่า อุทธรณ์ของจำเลยทุกข้อเป็นปัญหาข้อกฎหมายโปรดมีคำสั่งให้รับอุทธรณ์ของจำเลยไว้พิจารณาพิพากษาต่อไปหมายเหตุ ทนายโจทก์ได้รับสำเนาคำร้องแล้ว (อันดับ 50)ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยจ่ายค่าชดเชยจำนวน 32,400 บาท พร้อมดอกเบี้ยอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีนับแต่วันที่ 7 มกราคม 2535 เป็นต้นไปจนกว่าจะชำระเสร็จแก่โจทก์และจ่ายค่าจ้างค้างจ่ายจำนวน 1,063.80 บาท พร้อมดอกเบี้ยอัตราร้อยละ 15 ต่อปี นับแต่วันฟ้อง (วันที่ 15 มกราคม 2535)จนกว่าจะชำระเสร็จแก่โจทก์ ฯลฯจำเลยอุทธรณ์ ศาลแรงงานกลางมีคำสั่งไม่รับอุทธรณ์(อันดับ 44)จำเลยยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 48)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว ที่จำเลยอุทธรณ์ว่า การกระทำของโจทก์ที่ศาลแรงงานกลางฟังมานั้น เป็นการฝ่าฝืนข้อบังคับเกี่ยวกับการทำงานเป็นกรณีร้ายแรงก็ดี และศาลแรงงานกลางพิพากษาเกินคำขอก็ดีนั้น เป็นการอุทธรณ์ในข้อกฎหมายไม่ต้องห้าม ให้รับอุทธรณ์ของจำเลย สำหรับปัญหาสองประการตามที่กล่าวไว้ให้ศาลแรงงานกลางดำเนินการต่อไป(อุดม เฟื่องฟุ้ง-ตัน เวทไว-สมมาตร พรหมานุกูล)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 2093/2535นายสมพงษ์ แก้วนันทะโจทก์บริษัทสยามธานีเฟอร์นิเจอร์ จำกัดจำเลยบริษัทสยามธานีเฟอร์นิเจอร์ จำกัด จำเลยผู้ยื่นคำร้อง พ.ร.บ.จัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ.2522 ม. 54ความว่า จำเลยอุทธรณ์ ศาลแรงงานกลางสั่งว่าพิเคราะห์ฟ้องอุทธรณ์ของจำเลยแล้วเห็นว่าเป็นการอุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริง ต้องห้ามจึงไม่รับอุทธรณ์ของจำเลยทุกข้อจำเลยเห็นว่า อุทธรณ์ของจำเลยทุกข้อเป็นปัญหาข้อกฎหมายโปรดมีคำสั่งให้รับอุทธรณ์ของจำเลยไว้พิจารณาพิพากษาต่อไปหมายเหตุ ทนายโจทก์ได้รับสำเนาคำร้องแล้ว (อันดับ 50)ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยจ่ายค่าชดเชยจำนวน 32,400 บาท พร้อมดอกเบี้ยอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีนับแต่วันที่ 7 มกราคม 2535 เป็นต้นไปจนกว่าจะชำระเสร็จแก่โจทก์และจ่ายค่าจ้างค้างจ่ายจำนวน 1,063.80 บาท พร้อมดอกเบี้ยอัตราร้อยละ 15 ต่อปี นับแต่วันฟ้อง (วันที่ 15 มกราคม 2535)จนกว่าจะชำระเสร็จแก่โจทก์ ฯลฯจำเลยอุทธรณ์ ศาลแรงงานกลางมีคำสั่งไม่รับอุทธรณ์(อันดับ 44)จำเลยยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 48)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว ที่จำเลยอุทธรณ์ว่า การกระทำของโจทก์ที่ศาลแรงงานกลางฟังมานั้น เป็นการฝ่าฝืนข้อบังคับเกี่ยวกับการทำงานเป็นกรณีร้ายแรงก็ดี และศาลแรงงานกลางพิพากษาเกินคำขอก็ดีนั้น เป็นการอุทธรณ์ในข้อกฎหมายไม่ต้องห้าม ให้รับอุทธรณ์ของจำเลย สำหรับปัญหาสองประการตามที่กล่าวไว้ให้ศาลแรงงานกลางดำเนินการต่อไป(อุดม เฟื่องฟุ้ง-ตัน เวทไว-สมมาตร พรหมานุกูล)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ