คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 846/2496หลักกฎหมาย: โจทก์บรรยายฟ้องว่า จำเลยบังอาจใช้ยออันเป็นเครื่องมือต้องห้ามตามประกาศ ฯลฯ จับปลาน้ำจืดในฤดูปลามีไข่ ขอ ให้โทษ ดังนี้ ย่อมเป็นที่เข้าใจว่า ายอที่จำเลยใช้จับสัตว์น้ำมีขนาดปากกว้างเกินกว่า 2 เมตร เพราะถ้ายอของจำเลย มีขนาดปากแคบกว่านั้น ก็ไม่ผิดกฎหมาย โจทก์คงไม่ฟ้องจำเลยก็เข้าใจฟ้องโจทก์ได้ดี และรับสารภาพตลอดข้อหา มิได้ยกข้อต่อสู้ใด ๆ หาจำเป็นต้องบรรยายลงในฟ้องว่า ยอมีขนาดปากกว้างเท่าใดด้วยไม่ ก็เป็นฟ้องที่สมบูรณ์ตาม กฎหมาย./โจทก์ฟ้องหาว่า จำเลยได้บังอาจใช้ยอ อันเป็นเครื่องมือที่ต้องห้ามตามประกาศรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตร ฯลฯ ลงทำการประมงจับปลาน้ำจืดในหนองทรายอันเป็นน่านน้ำจืด เป็นการฝ่าฝืนข้อประกศของรัฐมนตรีว่าการกระทรวง เกษตร ขอให้ลงโทษ จำลเยให้การรับสารภาพตลอดข้อหา ศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า ตามประกาศรัฐมนตรีหาได้ห้ามการใช้ยอโดยเด็ดขาด แต่ยกเว้นให้ทำการประมงในที่จับสัตว์น้ำ ด้วยเครื่องมือยอได้ แต่ต้องมีขนาดปากกว้างไม่เกิน ๒ เมตร ตามฟ้องของโจทก์ไม่ปรากฎว่ายอมีขนาดกว้างเท่าใด จึงลง โทษไม่ได้ พิพากษายกฟ้อง. โจทก์อุทธรณ์นี้ ศาลอุทธรณ์เห็นว่า โจทก์บรรยายฟ้องว่าจำเลยบังอาจใช้ยออันเป็นเครื่องมือต้องห้ามตามประการศกระทรวงเกษตร ฯลฯ ก็เป็นการเพียงพอที่จะเข้าใจได้แล้วว่า ยอที่จำเลยใช้จับปลาเป็นยอที่มีปากกว้างเกินกว่า ๒ เมตร อันเป็นเครื่องมือต้อง ห้าม พิพากษากลับลงโทษจำเลยตาม พ.ร.บ.การประมง พ.ศ. ๒๔๔๐ มาตรา ๖๕ ฯลฯ จำเลยฎีกา, ศาลฎีกาเห็นว่า คดีนี้โจทก์บรรยายฟ้องว่าจำเลยบังอาจใช้ยออันเป็นเครื่องมือต้องห้ามตามประกาศ ฯลฯ จับปลาน้ำจืดใน ฤดูปลามีไข่ จึงเป็นที่เข้าใจว่า ยอที่จำเลยใช้จับสัตว์น้ำมีขนาดปากกว้างเกินกว่า ๒ เมตร ถ้ายอของจำเลยมีขนาดปาก แคบกว่านั้น โจทก์คงไม่ฟ้องจำเลย เพราะไม่ผิดกฎหมาย จำเลยเข้าใจฟ้องโจทก์ได้ดี และรับสารภาพตลอดข้อหา โจทก์ หาจำเป็นต้องบรรยายลงไปในฟ้องว่า ยอมีขนาดปากกว้างเท่าใดไม่. จึงพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 846/2496อัยการจังหวัดพิจิตรโจทก์นายจิ๋ว แก่นมาจำเลยโจทก์บรรยายฟ้องว่า จำเลยบังอาจใช้ยออันเป็นเครื่องมือต้องห้ามตามประกาศ ฯลฯ จับปลาน้ำจืดในฤดูปลามีไข่ ขอ ให้โทษ ดังนี้ ย่อมเป็นที่เข้าใจว่า ายอที่จำเลยใช้จับสัตว์น้ำมีขนาดปากกว้างเกินกว่า 2 เมตร เพราะถ้ายอของจำเลย มีขนาดปากแคบกว่านั้น ก็ไม่ผิดกฎหมาย โจทก์คงไม่ฟ้องจำเลยก็เข้าใจฟ้องโจทก์ได้ดี และรับสารภาพตลอดข้อหา มิได้ยกข้อต่อสู้ใด ๆ หาจำเป็นต้องบรรยายลงในฟ้องว่า ยอมีขนาดปากกว้างเท่าใดด้วยไม่ ก็เป็นฟ้องที่สมบูรณ์ตาม กฎหมาย./โจทก์ฟ้องหาว่า จำเลยได้บังอาจใช้ยอ อันเป็นเครื่องมือที่ต้องห้ามตามประกาศรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตร ฯลฯ ลงทำการประมงจับปลาน้ำจืดในหนองทรายอันเป็นน่านน้ำจืด เป็นการฝ่าฝืนข้อประกศของรัฐมนตรีว่าการกระทรวง เกษตร ขอให้ลงโทษ จำลเยให้การรับสารภาพตลอดข้อหา ศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า ตามประกาศรัฐมนตรีหาได้ห้ามการใช้ยอโดยเด็ดขาด แต่ยกเว้นให้ทำการประมงในที่จับสัตว์น้ำ ด้วยเครื่องมือยอได้ แต่ต้องมีขนาดปากกว้างไม่เกิน ๒ เมตร ตามฟ้องของโจทก์ไม่ปรากฎว่ายอมีขนาดกว้างเท่าใด จึงลง โทษไม่ได้ พิพากษายกฟ้อง. โจทก์อุทธรณ์นี้ ศาลอุทธรณ์เห็นว่า โจทก์บรรยายฟ้องว่าจำเลยบังอาจใช้ยออันเป็นเครื่องมือต้องห้ามตามประการศกระทรวงเกษตร ฯลฯ ก็เป็นการเพียงพอที่จะเข้าใจได้แล้วว่า ยอที่จำเลยใช้จับปลาเป็นยอที่มีปากกว้างเกินกว่า ๒ เมตร อันเป็นเครื่องมือต้อง ห้าม พิพากษากลับลงโทษจำเลยตาม พ.ร.บ.การประมง พ.ศ. ๒๔๔๐ มาตรา ๖๕ ฯลฯ จำเลยฎีกา, ศาลฎีกาเห็นว่า คดีนี้โจทก์บรรยายฟ้องว่าจำเลยบังอาจใช้ยออันเป็นเครื่องมือต้องห้ามตามประกาศ ฯลฯ จับปลาน้ำจืดใน ฤดูปลามีไข่ จึงเป็นที่เข้าใจว่า ยอที่จำเลยใช้จับสัตว์น้ำมีขนาดปากกว้างเกินกว่า ๒ เมตร ถ้ายอของจำเลยมีขนาดปาก แคบกว่านั้น โจทก์คงไม่ฟ้องจำเลย เพราะไม่ผิดกฎหมาย จำเลยเข้าใจฟ้องโจทก์ได้ดี และรับสารภาพตลอดข้อหา โจทก์ หาจำเป็นต้องบรรยายลงไปในฟ้องว่า ยอมีขนาดปากกว้างเท่าใดไม่. จึงพิพากษายืน(ทรงนิติกรณ์-มนูภันย์วิมลสาร-นนทประชา)ศาลจังหวัดพิจิตร - นายถนอม ครูไพศาลศาลอุทธรณ์ - หลวงสารรักษ์ประนาทแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องหาว่า จำเลยได้บังอาจใช้ยอ อันเป็นเครื่องมือที่ต้องห้ามตามประกาศรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตร ฯลฯ ลงทำการประมงจับปลาน้ำจืดในหนองทรายอันเป็นน่านน้ำจืด เป็นการฝ่าฝืนข้อประกศของรัฐมนตรีว่าการกระทรวง เกษตร ขอให้ลงโทษ จำลเยให้การรับสารภาพตลอดข้อหา ศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า ตามประกาศรัฐมนตรีหาได้ห้ามการใช้ยอโดยเด็ดขาด แต่ยกเว้นให้ทำการประมงในที่จับสัตว์น้ำ ด้วยเครื่องมือยอได้ แต่ต้องมีขนาดปากกว้างไม่เกิน ๒ เมตร ตามฟ้องของโจทก์ไม่ปรากฎว่ายอมีขนาดกว้างเท่าใด จึงลง โทษไม่ได้ พิพากษายกฟ้อง. โจทก์อุทธรณ์นี้ ศาลอุทธรณ์เห็นว่า โจทก์บรรยายฟ้องว่าจำเลยบังอาจใช้ยออันเป็นเครื่องมือต้องห้ามตามประการศกระทรวงเกษตร ฯลฯ ก็เป็นการเพียงพอที่จะเข้าใจได้แล้วว่า ยอที่จำเลยใช้จับปลาเป็นยอที่มีปากกว้างเกินกว่า ๒ เมตร อันเป็นเครื่องมือต้อง ห้าม พิพากษากลับลงโทษจำเลยตาม พ.ร.บ.การประมง พ.ศ. ๒๔๔๐ มาตรา ๖๕ ฯลฯ จำเลยฎีกา, ศาลฎีกาเห็นว่า คดีนี้โจทก์บรรยายฟ้องว่าจำเลยบังอาจใช้ยออันเป็นเครื่องมือต้องห้ามตามประกาศ ฯลฯ จับปลาน้ำจืดใน ฤดูปลามีไข่ จึงเป็นที่เข้าใจว่า ยอที่จำเลยใช้จับสัตว์น้ำมีขนาดปากกว้างเกินกว่า ๒ เมตร ถ้ายอของจำเลยมีขนาดปาก แคบกว่านั้น โจทก์คงไม่ฟ้องจำเลย เพราะไม่ผิดกฎหมาย จำเลยเข้าใจฟ้องโจทก์ได้ดี และรับสารภาพตลอดข้อหา โจทก์ หาจำเป็นต้องบรรยายลงไปในฟ้องว่า ยอมีขนาดปากกว้างเท่าใดไม่. จึงพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 846/2496อัยการจังหวัดพิจิตรโจทก์นายจิ๋ว แก่นมาจำเลยโจทก์บรรยายฟ้องว่า จำเลยบังอาจใช้ยออันเป็นเครื่องมือต้องห้ามตามประกาศ ฯลฯ จับปลาน้ำจืดในฤดูปลามีไข่ ขอ ให้โทษ ดังนี้ ย่อมเป็นที่เข้าใจว่า ายอที่จำเลยใช้จับสัตว์น้ำมีขนาดปากกว้างเกินกว่า 2 เมตร เพราะถ้ายอของจำเลย มีขนาดปากแคบกว่านั้น ก็ไม่ผิดกฎหมาย โจทก์คงไม่ฟ้องจำเลยก็เข้าใจฟ้องโจทก์ได้ดี และรับสารภาพตลอดข้อหา มิได้ยกข้อต่อสู้ใด ๆ หาจำเป็นต้องบรรยายลงในฟ้องว่า ยอมีขนาดปากกว้างเท่าใดด้วยไม่ ก็เป็นฟ้องที่สมบูรณ์ตาม กฎหมาย./โจทก์ฟ้องหาว่า จำเลยได้บังอาจใช้ยอ อันเป็นเครื่องมือที่ต้องห้ามตามประกาศรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตร ฯลฯ ลงทำการประมงจับปลาน้ำจืดในหนองทรายอันเป็นน่านน้ำจืด เป็นการฝ่าฝืนข้อประกศของรัฐมนตรีว่าการกระทรวง เกษตร ขอให้ลงโทษ จำลเยให้การรับสารภาพตลอดข้อหา ศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า ตามประกาศรัฐมนตรีหาได้ห้ามการใช้ยอโดยเด็ดขาด แต่ยกเว้นให้ทำการประมงในที่จับสัตว์น้ำ ด้วยเครื่องมือยอได้ แต่ต้องมีขนาดปากกว้างไม่เกิน ๒ เมตร ตามฟ้องของโจทก์ไม่ปรากฎว่ายอมีขนาดกว้างเท่าใด จึงลง โทษไม่ได้ พิพากษายกฟ้อง. โจทก์อุทธรณ์นี้ ศาลอุทธรณ์เห็นว่า โจทก์บรรยายฟ้องว่าจำเลยบังอาจใช้ยออันเป็นเครื่องมือต้องห้ามตามประการศกระทรวงเกษตร ฯลฯ ก็เป็นการเพียงพอที่จะเข้าใจได้แล้วว่า ยอที่จำเลยใช้จับปลาเป็นยอที่มีปากกว้างเกินกว่า ๒ เมตร อันเป็นเครื่องมือต้อง ห้าม พิพากษากลับลงโทษจำเลยตาม พ.ร.บ.การประมง พ.ศ. ๒๔๔๐ มาตรา ๖๕ ฯลฯ จำเลยฎีกา, ศาลฎีกาเห็นว่า คดีนี้โจทก์บรรยายฟ้องว่าจำเลยบังอาจใช้ยออันเป็นเครื่องมือต้องห้ามตามประกาศ ฯลฯ จับปลาน้ำจืดใน ฤดูปลามีไข่ จึงเป็นที่เข้าใจว่า ยอที่จำเลยใช้จับสัตว์น้ำมีขนาดปากกว้างเกินกว่า ๒ เมตร ถ้ายอของจำเลยมีขนาดปาก แคบกว่านั้น โจทก์คงไม่ฟ้องจำเลย เพราะไม่ผิดกฎหมาย จำเลยเข้าใจฟ้องโจทก์ได้ดี และรับสารภาพตลอดข้อหา โจทก์ หาจำเป็นต้องบรรยายลงไปในฟ้องว่า ยอมีขนาดปากกว้างเท่าใดไม่. จึงพิพากษายืน(ทรงนิติกรณ์-มนูภันย์วิมลสาร-นนทประชา)ศาลจังหวัดพิจิตร - นายถนอม ครูไพศาลศาลอุทธรณ์ - หลวงสารรักษ์ประนาทแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ