คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1052/2484หลักกฎหมาย: จำเลยเป็นคนจูงกระบือที่ลักมา พวกของจำเลยหันไปขู่จะทำร้ายพวกเจ้าทรัพย์ ยังไม่เรียกว่าจำเลยได้สมคบกันพวกทำการขู่เข็ญอันจะเป็นผิดฐานชิงทรัพย์ จึงมีผิดแต่เพียงฐานลักทรัพย์ ศาลเดิมลงโทษจำคุก 2 ปี ฐานลักทรัพย์ ศาลอุทธรณ์แก้ให้จำคุก 2 ปี ฐานชิงทรัพย์ถือว่าแก้มากโจทก์ฟ้องว่าจำเลยกับพวกลักกระบือของเจ้าทรัพย์ไป เจ้าทรัพย์ติดตามทัน พวกของจำเลยได้ชักมีดขู่จะทำร้ายพวกเจ้าทรัพย์ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยไม่ได้สมคบกับพวกในการขู่เข็ญอย่างใด คงผิดฐานลักทรัพย์ให้จำคุก ๒ ปี โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่า การที่พวกของจำเลยขู่พวกเจ้าทรัพย์นั้น แม้จะไม่ได้ความว่าจำเลยได้ร่วมคิดกับพวกให้ขู่เข็ญมาแต่แรก แต่เมื่อการลักทรัพย์ยังไม่ขาดตอนและจำเลยก็ได้รู้เห็นการขู่ของพวกตนเช่นนั้นถือได้ว่าจำเลยได้รู้เห็นร่วมใจในการนั้น ความผิดของจำเลยจึงเป็นฐานชิงทรัพย์พิพากษาแก้ให้จำคุกจำเลย ๔ ปี จำเลยฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่าการที่พวกของจำเลยขู่เข็ญเจ้าทรัพย์นั้น จำเลยอาจไม่ไม้ยินและไม่ได้ถือเอาประโยชน์แห่งการขู่เข็ญนั้น จะฟังว่าจำเลยสมคบกับพวกในการขู่เข็ญไม่ได้ จำเลยจึงไม่ต้องรับผิดชอบในการขู่เข็ญของพวกจำเลย พิพากษาแก้ศาลอุทธรณ์ ให้บังคับคดีลงโทษจำเลยตามศาลชั้นต้น ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1052/2484อัยยการจังหวัดแพร่โจทก์นายทอง อุดมศรีจำเลย ป.อ. ม. 294, ม. 298, ม. 299 ป.วิ.อ. ม. 218จำเลยเป็นคนจูงกระบือที่ลักมา พวกของจำเลยหันไปขู่จะทำร้ายพวกเจ้าทรัพย์ ยังไม่เรียกว่าจำเลยได้สมคบกันพวกทำการขู่เข็ญอันจะเป็นผิดฐานชิงทรัพย์ จึงมีผิดแต่เพียงฐานลักทรัพย์ ศาลเดิมลงโทษจำคุก 2 ปี ฐานลักทรัพย์ ศาลอุทธรณ์แก้ให้จำคุก 2 ปี ฐานชิงทรัพย์ถือว่าแก้มากโจทก์ฟ้องว่าจำเลยกับพวกลักกระบือของเจ้าทรัพย์ไป เจ้าทรัพย์ติดตามทัน พวกของจำเลยได้ชักมีดขู่จะทำร้ายพวกเจ้าทรัพย์ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยไม่ได้สมคบกับพวกในการขู่เข็ญอย่างใด คงผิดฐานลักทรัพย์ให้จำคุก ๒ ปี โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่า การที่พวกของจำเลยขู่พวกเจ้าทรัพย์นั้น แม้จะไม่ได้ความว่าจำเลยได้ร่วมคิดกับพวกให้ขู่เข็ญมาแต่แรก แต่เมื่อการลักทรัพย์ยังไม่ขาดตอนและจำเลยก็ได้รู้เห็นการขู่ของพวกตนเช่นนั้นถือได้ว่าจำเลยได้รู้เห็นร่วมใจในการนั้น ความผิดของจำเลยจึงเป็นฐานชิงทรัพย์พิพากษาแก้ให้จำคุกจำเลย ๔ ปี จำเลยฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่าการที่พวกของจำเลยขู่เข็ญเจ้าทรัพย์นั้น จำเลยอาจไม่ไม้ยินและไม่ได้ถือเอาประโยชน์แห่งการขู่เข็ญนั้น จะฟังว่าจำเลยสมคบกับพวกในการขู่เข็ญไม่ได้ จำเลยจึงไม่ต้องรับผิดชอบในการขู่เข็ญของพวกจำเลย พิพากษาแก้ศาลอุทธรณ์ ให้บังคับคดีลงโทษจำเลยตามศาลชั้นต้น(อิศร-อรรถกฤต ช.เพ็ญชาติ-วิเศษ)ศาลชั้นต้น - นายสุริ+ศาลอุทธรณ์ - พระทิพย์+แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่าจำเลยกับพวกลักกระบือของเจ้าทรัพย์ไป เจ้าทรัพย์ติดตามทัน พวกของจำเลยได้ชักมีดขู่จะทำร้ายพวกเจ้าทรัพย์ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยไม่ได้สมคบกับพวกในการขู่เข็ญอย่างใด คงผิดฐานลักทรัพย์ให้จำคุก ๒ ปี โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่า การที่พวกของจำเลยขู่พวกเจ้าทรัพย์นั้น แม้จะไม่ได้ความว่าจำเลยได้ร่วมคิดกับพวกให้ขู่เข็ญมาแต่แรก แต่เมื่อการลักทรัพย์ยังไม่ขาดตอนและจำเลยก็ได้รู้เห็นการขู่ของพวกตนเช่นนั้นถือได้ว่าจำเลยได้รู้เห็นร่วมใจในการนั้น ความผิดของจำเลยจึงเป็นฐานชิงทรัพย์พิพากษาแก้ให้จำคุกจำเลย ๔ ปี จำเลยฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่าการที่พวกของจำเลยขู่เข็ญเจ้าทรัพย์นั้น จำเลยอาจไม่ไม้ยินและไม่ได้ถือเอาประโยชน์แห่งการขู่เข็ญนั้น จะฟังว่าจำเลยสมคบกับพวกในการขู่เข็ญไม่ได้ จำเลยจึงไม่ต้องรับผิดชอบในการขู่เข็ญของพวกจำเลย พิพากษาแก้ศาลอุทธรณ์ ให้บังคับคดีลงโทษจำเลยตามศาลชั้นต้น ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1052/2484อัยยการจังหวัดแพร่โจทก์นายทอง อุดมศรีจำเลย ป.อ. ม. 294, ม. 298, ม. 299 ป.วิ.อ. ม. 218จำเลยเป็นคนจูงกระบือที่ลักมา พวกของจำเลยหันไปขู่จะทำร้ายพวกเจ้าทรัพย์ ยังไม่เรียกว่าจำเลยได้สมคบกันพวกทำการขู่เข็ญอันจะเป็นผิดฐานชิงทรัพย์ จึงมีผิดแต่เพียงฐานลักทรัพย์ ศาลเดิมลงโทษจำคุก 2 ปี ฐานลักทรัพย์ ศาลอุทธรณ์แก้ให้จำคุก 2 ปี ฐานชิงทรัพย์ถือว่าแก้มากโจทก์ฟ้องว่าจำเลยกับพวกลักกระบือของเจ้าทรัพย์ไป เจ้าทรัพย์ติดตามทัน พวกของจำเลยได้ชักมีดขู่จะทำร้ายพวกเจ้าทรัพย์ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยไม่ได้สมคบกับพวกในการขู่เข็ญอย่างใด คงผิดฐานลักทรัพย์ให้จำคุก ๒ ปี โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่า การที่พวกของจำเลยขู่พวกเจ้าทรัพย์นั้น แม้จะไม่ได้ความว่าจำเลยได้ร่วมคิดกับพวกให้ขู่เข็ญมาแต่แรก แต่เมื่อการลักทรัพย์ยังไม่ขาดตอนและจำเลยก็ได้รู้เห็นการขู่ของพวกตนเช่นนั้นถือได้ว่าจำเลยได้รู้เห็นร่วมใจในการนั้น ความผิดของจำเลยจึงเป็นฐานชิงทรัพย์พิพากษาแก้ให้จำคุกจำเลย ๔ ปี จำเลยฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่าการที่พวกของจำเลยขู่เข็ญเจ้าทรัพย์นั้น จำเลยอาจไม่ไม้ยินและไม่ได้ถือเอาประโยชน์แห่งการขู่เข็ญนั้น จะฟังว่าจำเลยสมคบกับพวกในการขู่เข็ญไม่ได้ จำเลยจึงไม่ต้องรับผิดชอบในการขู่เข็ญของพวกจำเลย พิพากษาแก้ศาลอุทธรณ์ ให้บังคับคดีลงโทษจำเลยตามศาลชั้นต้น(อิศร-อรรถกฤต ช.เพ็ญชาติ-วิเศษ)ศาลชั้นต้น - นายสุริ+ศาลอุทธรณ์ - พระทิพย์+แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ