คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2298/2530หลักกฎหมาย: โจทก์ไม่มีประจักษ์พยานเบิกความยืนยันว่าจำเลยเป็นผู้ใช้อาวุธปืนยิงผู้ตายแต่โจทก์มีพยานพฤติเหตุแวดล้อมกรณีเชื่อได้ว่าก่อนเกิดเหตุเล็กน้อยและในขณะเกิดเหตุยิงกันจำเลยอยู่กับผู้ตายเพียงสองคนที่บ้านของจำเลย หลังเกิดเหตุแล้วจำเลยหลบหนีไปทันที ชั้นสอบสวนจำเลยยอมรับว่าหลบหนีไปเพราะจำเลยเป็นผู้ยิงผู้ตายถึงแก่ความตาย พยานหลักฐานโจทก์ประกอบกันรับฟังลงโทษจำเลยฐานฆ่าผู้ตายได้.โจทก์ฟ้องว่าจำเลยใช้อาวุธปืนยิงประทุษร้ายนายเพ็งศรีเกตุ โดยมีเจตนาฆ่า กระสุนปืนถูกนายเพ็ง ศรีเกตุถึงแก่ความตายสมดังเจตนาของจำเลยขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288 จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้ว พิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288 ให้ลงโทษจำคุกจำเลยมีกำหนด 20ปี จำเลยให้การรับสารภาพในชั้นสอบสวนเป็นประโยชน์แก่การพิจารณา ลดโทษให้ 1 ใน 3 ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 คงจำคุกจำเลยไว้ 13 ปี 4 เดือน จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิจารณาแล้ว พิพากษากลับ ให้ยกฟ้องโจทก์ โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ในขณะเกิดเหตุที่ผู้ตายถูกยิงนั้นจำเลยอยู่กับผู้ตายลำพังสองคน ระยะเวลาที่มีพยานเห็นจำเลยอยู่กับผู้ตายครั้งสุดท้ายห่างกันระยะเวลาเดินเพียง 200 เมตร เมื่อพยานซึ่งเป็นเจ้าหน้าที่ตำรวจและผู้ใหญ่บ้านไปถึงที่เกิดเหตุ ปรากฏว่าผู้ตายถูกยิงตายที่ข้างบ้านจำเลย โดยจำเลยหลบหนีไปทันทีหลังจากเกิดเหตุ ในชั้นสอบสวนจำเลยยอมรับว่าหลบหนีไปเพราะจำเลยเป็นผู้ยิงผู้ตายถึงแก่ความตาย คำให้การชั้นสอบสวนของจำเลยดังกล่าวไม่มีกฎหมายห้ามไม่ให้รับฟังประกอบเป็นข้อพิจารณาของศาลแต่ประการใด เมื่อรับฟังประกอบพยานหลักฐานอื่นตลอดจนพฤติการณ์แห่งคดีเห็นว่าพยานโจทก์มีน้ำหนักและหลักฐานมั่นคง คดีฟังได้ว่าขณะเกิดเหตุจำเลยได้ใช้อาวุธปืนยิงผู้ตายถึงแก่ความตายจริง พยานจำเลยไม่มีน้ำหนักหักล้างข้อเท็จจริงดังกล่าว ที่ศาลอุทธรณ์พิพากษายกฟ้องโจทก์ศาลฎีกาไม่เห็นพ้องด้วย พิพากษากลับ ให้บังคับคดีลงโทษจำเลยตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2298/2530พนักงานอัยการ จังหวัด สงขลาโจทก์นาย ยอ สาเร่จำเลย ป.อ. ม. 288 ป.วิ.อ. ม. 176, ม. 226, ม. 227โจทก์ไม่มีประจักษ์พยานเบิกความยืนยันว่าจำเลยเป็นผู้ใช้อาวุธปืนยิงผู้ตายแต่โจทก์มีพยานพฤติเหตุแวดล้อมกรณีเชื่อได้ว่าก่อนเกิดเหตุเล็กน้อยและในขณะเกิดเหตุยิงกันจำเลยอยู่กับผู้ตายเพียงสองคนที่บ้านของจำเลย หลังเกิดเหตุแล้วจำเลยหลบหนีไปทันที ชั้นสอบสวนจำเลยยอมรับว่าหลบหนีไปเพราะจำเลยเป็นผู้ยิงผู้ตายถึงแก่ความตาย พยานหลักฐานโจทก์ประกอบกันรับฟังลงโทษจำเลยฐานฆ่าผู้ตายได้.โจทก์ฟ้องว่าจำเลยใช้อาวุธปืนยิงประทุษร้ายนายเพ็งศรีเกตุ โดยมีเจตนาฆ่า กระสุนปืนถูกนายเพ็ง ศรีเกตุถึงแก่ความตายสมดังเจตนาของจำเลยขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288 จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้ว พิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288 ให้ลงโทษจำคุกจำเลยมีกำหนด 20ปี จำเลยให้การรับสารภาพในชั้นสอบสวนเป็นประโยชน์แก่การพิจารณา ลดโทษให้ 1 ใน 3 ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 คงจำคุกจำเลยไว้ 13 ปี 4 เดือน จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิจารณาแล้ว พิพากษากลับ ให้ยกฟ้องโจทก์ โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ในขณะเกิดเหตุที่ผู้ตายถูกยิงนั้นจำเลยอยู่กับผู้ตายลำพังสองคน ระยะเวลาที่มีพยานเห็นจำเลยอยู่กับผู้ตายครั้งสุดท้ายห่างกันระยะเวลาเดินเพียง 200 เมตร เมื่อพยานซึ่งเป็นเจ้าหน้าที่ตำรวจและผู้ใหญ่บ้านไปถึงที่เกิดเหตุ ปรากฏว่าผู้ตายถูกยิงตายที่ข้างบ้านจำเลย โดยจำเลยหลบหนีไปทันทีหลังจากเกิดเหตุ ในชั้นสอบสวนจำเลยยอมรับว่าหลบหนีไปเพราะจำเลยเป็นผู้ยิงผู้ตายถึงแก่ความตาย คำให้การชั้นสอบสวนของจำเลยดังกล่าวไม่มีกฎหมายห้ามไม่ให้รับฟังประกอบเป็นข้อพิจารณาของศาลแต่ประการใด เมื่อรับฟังประกอบพยานหลักฐานอื่นตลอดจนพฤติการณ์แห่งคดีเห็นว่าพยานโจทก์มีน้ำหนักและหลักฐานมั่นคง คดีฟังได้ว่าขณะเกิดเหตุจำเลยได้ใช้อาวุธปืนยิงผู้ตายถึงแก่ความตายจริง พยานจำเลยไม่มีน้ำหนักหักล้างข้อเท็จจริงดังกล่าว ที่ศาลอุทธรณ์พิพากษายกฟ้องโจทก์ศาลฎีกาไม่เห็นพ้องด้วย พิพากษากลับ ให้บังคับคดีลงโทษจำเลยตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น.(สุพจน์ นาถะพินธุ-มาโนช เพียรสนอง-สีนวล คงลาภ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่าจำเลยใช้อาวุธปืนยิงประทุษร้ายนายเพ็งศรีเกตุ โดยมีเจตนาฆ่า กระสุนปืนถูกนายเพ็ง ศรีเกตุถึงแก่ความตายสมดังเจตนาของจำเลยขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288 จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้ว พิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288 ให้ลงโทษจำคุกจำเลยมีกำหนด 20ปี จำเลยให้การรับสารภาพในชั้นสอบสวนเป็นประโยชน์แก่การพิจารณา ลดโทษให้ 1 ใน 3 ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 คงจำคุกจำเลยไว้ 13 ปี 4 เดือน จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิจารณาแล้ว พิพากษากลับ ให้ยกฟ้องโจทก์ โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ในขณะเกิดเหตุที่ผู้ตายถูกยิงนั้นจำเลยอยู่กับผู้ตายลำพังสองคน ระยะเวลาที่มีพยานเห็นจำเลยอยู่กับผู้ตายครั้งสุดท้ายห่างกันระยะเวลาเดินเพียง 200 เมตร เมื่อพยานซึ่งเป็นเจ้าหน้าที่ตำรวจและผู้ใหญ่บ้านไปถึงที่เกิดเหตุ ปรากฏว่าผู้ตายถูกยิงตายที่ข้างบ้านจำเลย โดยจำเลยหลบหนีไปทันทีหลังจากเกิดเหตุ ในชั้นสอบสวนจำเลยยอมรับว่าหลบหนีไปเพราะจำเลยเป็นผู้ยิงผู้ตายถึงแก่ความตาย คำให้การชั้นสอบสวนของจำเลยดังกล่าวไม่มีกฎหมายห้ามไม่ให้รับฟังประกอบเป็นข้อพิจารณาของศาลแต่ประการใด เมื่อรับฟังประกอบพยานหลักฐานอื่นตลอดจนพฤติการณ์แห่งคดีเห็นว่าพยานโจทก์มีน้ำหนักและหลักฐานมั่นคง คดีฟังได้ว่าขณะเกิดเหตุจำเลยได้ใช้อาวุธปืนยิงผู้ตายถึงแก่ความตายจริง พยานจำเลยไม่มีน้ำหนักหักล้างข้อเท็จจริงดังกล่าว ที่ศาลอุทธรณ์พิพากษายกฟ้องโจทก์ศาลฎีกาไม่เห็นพ้องด้วย พิพากษากลับ ให้บังคับคดีลงโทษจำเลยตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2298/2530พนักงานอัยการ จังหวัด สงขลาโจทก์นาย ยอ สาเร่จำเลย ป.อ. ม. 288 ป.วิ.อ. ม. 176, ม. 226, ม. 227โจทก์ไม่มีประจักษ์พยานเบิกความยืนยันว่าจำเลยเป็นผู้ใช้อาวุธปืนยิงผู้ตายแต่โจทก์มีพยานพฤติเหตุแวดล้อมกรณีเชื่อได้ว่าก่อนเกิดเหตุเล็กน้อยและในขณะเกิดเหตุยิงกันจำเลยอยู่กับผู้ตายเพียงสองคนที่บ้านของจำเลย หลังเกิดเหตุแล้วจำเลยหลบหนีไปทันที ชั้นสอบสวนจำเลยยอมรับว่าหลบหนีไปเพราะจำเลยเป็นผู้ยิงผู้ตายถึงแก่ความตาย พยานหลักฐานโจทก์ประกอบกันรับฟังลงโทษจำเลยฐานฆ่าผู้ตายได้.โจทก์ฟ้องว่าจำเลยใช้อาวุธปืนยิงประทุษร้ายนายเพ็งศรีเกตุ โดยมีเจตนาฆ่า กระสุนปืนถูกนายเพ็ง ศรีเกตุถึงแก่ความตายสมดังเจตนาของจำเลยขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288 จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้ว พิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288 ให้ลงโทษจำคุกจำเลยมีกำหนด 20ปี จำเลยให้การรับสารภาพในชั้นสอบสวนเป็นประโยชน์แก่การพิจารณา ลดโทษให้ 1 ใน 3 ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 คงจำคุกจำเลยไว้ 13 ปี 4 เดือน จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิจารณาแล้ว พิพากษากลับ ให้ยกฟ้องโจทก์ โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ในขณะเกิดเหตุที่ผู้ตายถูกยิงนั้นจำเลยอยู่กับผู้ตายลำพังสองคน ระยะเวลาที่มีพยานเห็นจำเลยอยู่กับผู้ตายครั้งสุดท้ายห่างกันระยะเวลาเดินเพียง 200 เมตร เมื่อพยานซึ่งเป็นเจ้าหน้าที่ตำรวจและผู้ใหญ่บ้านไปถึงที่เกิดเหตุ ปรากฏว่าผู้ตายถูกยิงตายที่ข้างบ้านจำเลย โดยจำเลยหลบหนีไปทันทีหลังจากเกิดเหตุ ในชั้นสอบสวนจำเลยยอมรับว่าหลบหนีไปเพราะจำเลยเป็นผู้ยิงผู้ตายถึงแก่ความตาย คำให้การชั้นสอบสวนของจำเลยดังกล่าวไม่มีกฎหมายห้ามไม่ให้รับฟังประกอบเป็นข้อพิจารณาของศาลแต่ประการใด เมื่อรับฟังประกอบพยานหลักฐานอื่นตลอดจนพฤติการณ์แห่งคดีเห็นว่าพยานโจทก์มีน้ำหนักและหลักฐานมั่นคง คดีฟังได้ว่าขณะเกิดเหตุจำเลยได้ใช้อาวุธปืนยิงผู้ตายถึงแก่ความตายจริง พยานจำเลยไม่มีน้ำหนักหักล้างข้อเท็จจริงดังกล่าว ที่ศาลอุทธรณ์พิพากษายกฟ้องโจทก์ศาลฎีกาไม่เห็นพ้องด้วย พิพากษากลับ ให้บังคับคดีลงโทษจำเลยตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น.(สุพจน์ นาถะพินธุ-มาโนช เพียรสนอง-สีนวล คงลาภ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ