คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 619/2518หลักกฎหมาย: ในคดีก่อน จำเลยเข้าเป็นโจทก์ร่วมกับพนักงานอัยการฟ้องโจทก์ในความผิดต่อพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็คและเบิกความว่าโจทก์ออกเช็คแลกเงินสดไปจากจำเลย ศาลพิพากษายกฟ้องโดยฟังข้อเท็จจริงว่า โจทก์ออกเช็คดังกล่าวให้จำเลยเป็นประกันการกู้ยืมโจทก์จึงมาฟ้องจำเลยกล่าวหาว่าจำเลยฟ้องเท็จและเบิกความเท็จในคดีก่อน ดังนี้ คำชี้ขาดของศาลในข้อเท็จจริงในคดีก่อนนั้นต้องถือว่ายุติระหว่างโจทก์จำเลยในคดีนั้นส่วนคดีหลังนี้ก็ชอบที่ศาลจะต้องพิจารณาพยานหลักฐานที่ปรากฏในสำนวนคดีนี้เป็นสำคัญจะถือเอาข้อเท็จจริงซึ่งยุติในคดีก่อนมาผูกมัดให้ศาลวินิจฉัยคดีหลังตามหาได้ไม่ข้อเท็จจริงดังกล่าวเป็นเพียงพยานหลักฐานส่วนหนึ่งซึ่งศาลอาจใช้ประกอบการพิจารณาคดีหลังเท่านั้นศาลจึงวินิจฉัยคดีหลังนี้โดยไม่ต้องถือตามข้อเท็จจริงในคดีเรื่องก่อนโจทก์ฟ้องว่า จำเลยเข้าเป็นโจทก์ร่วมกับพนักงานอัยการ ฟ้องโจทก์ในความผิดฐานออกเช็คโดยไม่มีเงินอยู่ในบัญชีพอจ่าย และเบิกความเท็จในคดีดังกล่าวว่า โจทก์ออกเช็คแลกเงินสดไปจากจำเลย 40,000 บาท เมื่อจำเลยเอาเช็คไปเข้าบัญชี ธนาคารส่งเช็คและใบคืนเช็คมา โดยอ้างว่าเงินในบัญชีไม่พอจ่าย การออกเช็คดังกล่าวออกให้แทนสัญญายืม และเบิกความอีกว่าโจทก์กู้เงินจากจำเลย 40,000 บาท ได้ทำสัญญากู้เป็นหนังสือให้จำเลยยึดถือไว้เป็นหนี้คนละรายกับเช็คฉบับที่จำเลยฟ้อง ความจริงเช็คฉบับที่จำเลยฟ้องโจทก์ออกให้โดยเสียผลประโยชน์ให้จำเลยสองพันบาท และโจทก์ได้โอนโฉนดที่ดินชำระหนี้ตามเช็คดังกล่าวให้จำเลยแล้ว จำเลยรู้อยู่แล้วว่าข้อความที่จำเลยเบิกความนั้นเป็นเท็จ และจำเลยขอเข้าเป็นโจทก์ร่วมกับพนักงานอัยการโดยรู้อยู่แล้วว่าข้อความที่ฟ้องโจทก์นั้นเป็นความเท็จทั้งสิ้น ขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 177, 172, 173, 174, 175, 83, 84จำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า ข้อเท็จจริงฟังได้เป็นยุติตามคำพิพากษาของศาลในคดีก่อนว่า โจทก์ออกเช็คฉบับพิพาทให้จำเลยเป็นประกันการกู้ยืม จำเลยเบิกความในคดีก่อนว่าโจทก์ออกเช็คดังกล่าวแลกเงินสดจากจำเลย จึงเป็นความผิดฐานเบิกความเท็จ และการที่จำเลยเข้าร่วมเป็นโจทก์ในคดีก่อนซึ่งฟ้องว่าโจทก์ออกเช็คให้จำเลยเพื่อชำระหนี้ จำเลยก็ต้องมีความผิดฐานฟ้องเท็จอีกกระทงหนึ่ง พิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 175, 177 ลงโทษจำเลยกระทงหนักตามมาตรา 175 วางโทษจำคุก 1 ปีจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์โจทก์ฎีกาข้อที่โจทก์ฎีกาว่า จำเลยในคดีนี้คือโจทก์ร่วมในคดีอาญาหมายเลขแดงที่ 5292/2514 ของศาลอาญา และโจทก์คดีนี้ก็คือจำเลยในคดีอาญาดังกล่าวในคดีนั้นต่างฝ่ายต่างกล่าวหาซึ่งกันและกัน ข้อเท็จจริงฟังเป็นยุติประการใดก็ควรผูกมัดทั้งโจทก์และจำเลยในคดีนี้ด้วยนั้น ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า คำชี้ขาดในข้อเท็จจริงในคดีก่อนต้องถือว่ายุติระหว่างโจทก์กับจำเลยในคดีนั้น ส่วนในคดีนี้ก็ชอบที่ศาลจักต้องพิจารณาพยานหลักฐานที่ปรากฏในสำนวนคดีนี้เป็นสำคัญ จะถือเอาข้อเท็จจริงซึ่งยุติในคดีก่อนมาผูกมัดให้ศาลวินิจฉัยคดีนี้ตามนั้นหาได้ไม่ ข้อเท็จจริงดังกล่าวเป็นเพียงพยานหลักฐานส่วนหนึ่งซึ่งศาลอาจใช้ประกอบการพิจารณาคดีนี้เท่านั้น คำพิพากษาฎีกาที่ 326/2515 ที่โจทก์อ้างมานั้นเป็นเรื่องโจทก์ฟ้องจำเลยเป็นคดีแพ่งในเรื่องเดียวกันกับที่เคยฟ้องจำเลยในคดีอาญา รูปคดีไม่ตรงกับคดีนี้ ที่ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยคดีนี้โดยไม่ถือตามข้อเท็จจริงในคดีอาญาเรื่องก่อนนั้นชอบแล้ว และศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงในคดีนี้ว่า การกระทำของจำเลยตามที่โจทก์ฟ้องไม่เป็นความผิดฐานฟ้องเท็จและเบิกความเท็จพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 619/2518นางพยงค์ อนันตศานต์โจทก์นายอดุลย์ ดุลยธรรมภักดีจำเลย ป.อ. ม. 175, ม. 177 ป.วิ.พ. ม. 145 ป.วิ.อ. ม. 15, ม. 46, ม. 227 พ.ร.บ.ว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ.2497 ม. 3 ในคดีก่อน จำเลยเข้าเป็นโจทก์ร่วมกับพนักงานอัยการฟ้องโจทก์ในความผิดต่อพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็คและเบิกความว่าโจทก์ออกเช็คแลกเงินสดไปจากจำเลย ศาลพิพากษายกฟ้องโดยฟังข้อเท็จจริงว่า โจทก์ออกเช็คดังกล่าวให้จำเลยเป็นประกันการกู้ยืมโจทก์จึงมาฟ้องจำเลยกล่าวหาว่าจำเลยฟ้องเท็จและเบิกความเท็จในคดีก่อน ดังนี้ คำชี้ขาดของศาลในข้อเท็จจริงในคดีก่อนนั้นต้องถือว่ายุติระหว่างโจทก์จำเลยในคดีนั้นส่วนคดีหลังนี้ก็ชอบที่ศาลจะต้องพิจารณาพยานหลักฐานที่ปรากฏในสำนวนคดีนี้เป็นสำคัญจะถือเอาข้อเท็จจริงซึ่งยุติในคดีก่อนมาผูกมัดให้ศาลวินิจฉัยคดีหลังตามหาได้ไม่ข้อเท็จจริงดังกล่าวเป็นเพียงพยานหลักฐานส่วนหนึ่งซึ่งศาลอาจใช้ประกอบการพิจารณาคดีหลังเท่านั้นศาลจึงวินิจฉัยคดีหลังนี้โดยไม่ต้องถือตามข้อเท็จจริงในคดีเรื่องก่อนโจทก์ฟ้องว่า จำเลยเข้าเป็นโจทก์ร่วมกับพนักงานอัยการ ฟ้องโจทก์ในความผิดฐานออกเช็คโดยไม่มีเงินอยู่ในบัญชีพอจ่าย และเบิกความเท็จในคดีดังกล่าวว่า โจทก์ออกเช็คแลกเงินสดไปจากจำเลย 40,000 บาท เมื่อจำเลยเอาเช็คไปเข้าบัญชี ธนาคารส่งเช็คและใบคืนเช็คมา โดยอ้างว่าเงินในบัญชีไม่พอจ่าย การออกเช็คดังกล่าวออกให้แทนสัญญายืม และเบิกความอีกว่าโจทก์กู้เงินจากจำเลย 40,000 บาท ได้ทำสัญญากู้เป็นหนังสือให้จำเลยยึดถือไว้เป็นหนี้คนละรายกับเช็คฉบับที่จำเลยฟ้อง ความจริงเช็คฉบับที่จำเลยฟ้องโจทก์ออกให้โดยเสียผลประโยชน์ให้จำเลยสองพันบาท และโจทก์ได้โอนโฉนดที่ดินชำระหนี้ตามเช็คดังกล่าวให้จำเลยแล้ว จำเลยรู้อยู่แล้วว่าข้อความที่จำเลยเบิกความนั้นเป็นเท็จ และจำเลยขอเข้าเป็นโจทก์ร่วมกับพนักงานอัยการโดยรู้อยู่แล้วว่าข้อความที่ฟ้องโจทก์นั้นเป็นความเท็จทั้งสิ้น ขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 177, 172, 173, 174, 175, 83, 84จำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า ข้อเท็จจริงฟังได้เป็นยุติตามคำพิพากษาของศาลในคดีก่อนว่า โจทก์ออกเช็คฉบับพิพาทให้จำเลยเป็นประกันการกู้ยืม จำเลยเบิกความในคดีก่อนว่าโจทก์ออกเช็คดังกล่าวแลกเงินสดจากจำเลย จึงเป็นความผิดฐานเบิกความเท็จ และการที่จำเลยเข้าร่วมเป็นโจทก์ในคดีก่อนซึ่งฟ้องว่าโจทก์ออกเช็คให้จำเลยเพื่อชำระหนี้ จำเลยก็ต้องมีความผิดฐานฟ้องเท็จอีกกระทงหนึ่ง พิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 175, 177 ลงโทษจำเลยกระทงหนักตามมาตรา 175 วางโทษจำคุก 1 ปีจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์โจทก์ฎีกาข้อที่โจทก์ฎีกาว่า จำเลยในคดีนี้คือโจทก์ร่วมในคดีอาญาหมายเลขแดงที่ 5292/2514 ของศาลอาญา และโจทก์คดีนี้ก็คือจำเลยในคดีอาญาดังกล่าวในคดีนั้นต่างฝ่ายต่างกล่าวหาซึ่งกันและกัน ข้อเท็จจริงฟังเป็นยุติประการใดก็ควรผูกมัดทั้งโจทก์และจำเลยในคดีนี้ด้วยนั้น ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า คำชี้ขาดในข้อเท็จจริงในคดีก่อนต้องถือว่ายุติระหว่างโจทก์กับจำเลยในคดีนั้น ส่วนในคดีนี้ก็ชอบที่ศาลจักต้องพิจารณาพยานหลักฐานที่ปรากฏในสำนวนคดีนี้เป็นสำคัญ จะถือเอาข้อเท็จจริงซึ่งยุติในคดีก่อนมาผูกมัดให้ศาลวินิจฉัยคดีนี้ตามนั้นหาได้ไม่ ข้อเท็จจริงดังกล่าวเป็นเพียงพยานหลักฐานส่วนหนึ่งซึ่งศาลอาจใช้ประกอบการพิจารณาคดีนี้เท่านั้น คำพิพากษาฎีกาที่ 326/2515 ที่โจทก์อ้างมานั้นเป็นเรื่องโจทก์ฟ้องจำเลยเป็นคดีแพ่งในเรื่องเดียวกันกับที่เคยฟ้องจำเลยในคดีอาญา รูปคดีไม่ตรงกับคดีนี้ ที่ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยคดีนี้โดยไม่ถือตามข้อเท็จจริงในคดีอาญาเรื่องก่อนนั้นชอบแล้ว และศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงในคดีนี้ว่า การกระทำของจำเลยตามที่โจทก์ฟ้องไม่เป็นความผิดฐานฟ้องเท็จและเบิกความเท็จพิพากษายืน(ธานินทร์ กรัยวิเชียร-สอน ไชยสุต-ศิริ อติโพธิ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยเข้าเป็นโจทก์ร่วมกับพนักงานอัยการ ฟ้องโจทก์ในความผิดฐานออกเช็คโดยไม่มีเงินอยู่ในบัญชีพอจ่าย และเบิกความเท็จในคดีดังกล่าวว่า โจทก์ออกเช็คแลกเงินสดไปจากจำเลย 40,000 บาท เมื่อจำเลยเอาเช็คไปเข้าบัญชี ธนาคารส่งเช็คและใบคืนเช็คมา โดยอ้างว่าเงินในบัญชีไม่พอจ่าย การออกเช็คดังกล่าวออกให้แทนสัญญายืม และเบิกความอีกว่าโจทก์กู้เงินจากจำเลย 40,000 บาท ได้ทำสัญญากู้เป็นหนังสือให้จำเลยยึดถือไว้เป็นหนี้คนละรายกับเช็คฉบับที่จำเลยฟ้อง ความจริงเช็คฉบับที่จำเลยฟ้องโจทก์ออกให้โดยเสียผลประโยชน์ให้จำเลยสองพันบาท และโจทก์ได้โอนโฉนดที่ดินชำระหนี้ตามเช็คดังกล่าวให้จำเลยแล้ว จำเลยรู้อยู่แล้วว่าข้อความที่จำเลยเบิกความนั้นเป็นเท็จ และจำเลยขอเข้าเป็นโจทก์ร่วมกับพนักงานอัยการโดยรู้อยู่แล้วว่าข้อความที่ฟ้องโจทก์นั้นเป็นความเท็จทั้งสิ้น ขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 177, 172, 173, 174, 175, 83, 84จำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า ข้อเท็จจริงฟังได้เป็นยุติตามคำพิพากษาของศาลในคดีก่อนว่า โจทก์ออกเช็คฉบับพิพาทให้จำเลยเป็นประกันการกู้ยืม จำเลยเบิกความในคดีก่อนว่าโจทก์ออกเช็คดังกล่าวแลกเงินสดจากจำเลย จึงเป็นความผิดฐานเบิกความเท็จ และการที่จำเลยเข้าร่วมเป็นโจทก์ในคดีก่อนซึ่งฟ้องว่าโจทก์ออกเช็คให้จำเลยเพื่อชำระหนี้ จำเลยก็ต้องมีความผิดฐานฟ้องเท็จอีกกระทงหนึ่ง พิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 175, 177 ลงโทษจำเลยกระทงหนักตามมาตรา 175 วางโทษจำคุก 1 ปีจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์โจทก์ฎีกาข้อที่โจทก์ฎีกาว่า จำเลยในคดีนี้คือโจทก์ร่วมในคดีอาญาหมายเลขแดงที่ 5292/2514 ของศาลอาญา และโจทก์คดีนี้ก็คือจำเลยในคดีอาญาดังกล่าวในคดีนั้นต่างฝ่ายต่างกล่าวหาซึ่งกันและกัน ข้อเท็จจริงฟังเป็นยุติประการใดก็ควรผูกมัดทั้งโจทก์และจำเลยในคดีนี้ด้วยนั้น ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า คำชี้ขาดในข้อเท็จจริงในคดีก่อนต้องถือว่ายุติระหว่างโจทก์กับจำเลยในคดีนั้น ส่วนในคดีนี้ก็ชอบที่ศาลจักต้องพิจารณาพยานหลักฐานที่ปรากฏในสำนวนคดีนี้เป็นสำคัญ จะถือเอาข้อเท็จจริงซึ่งยุติในคดีก่อนมาผูกมัดให้ศาลวินิจฉัยคดีนี้ตามนั้นหาได้ไม่ ข้อเท็จจริงดังกล่าวเป็นเพียงพยานหลักฐานส่วนหนึ่งซึ่งศาลอาจใช้ประกอบการพิจารณาคดีนี้เท่านั้น คำพิพากษาฎีกาที่ 326/2515 ที่โจทก์อ้างมานั้นเป็นเรื่องโจทก์ฟ้องจำเลยเป็นคดีแพ่งในเรื่องเดียวกันกับที่เคยฟ้องจำเลยในคดีอาญา รูปคดีไม่ตรงกับคดีนี้ ที่ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยคดีนี้โดยไม่ถือตามข้อเท็จจริงในคดีอาญาเรื่องก่อนนั้นชอบแล้ว และศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงในคดีนี้ว่า การกระทำของจำเลยตามที่โจทก์ฟ้องไม่เป็นความผิดฐานฟ้องเท็จและเบิกความเท็จพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 619/2518นางพยงค์ อนันตศานต์โจทก์นายอดุลย์ ดุลยธรรมภักดีจำเลย ป.อ. ม. 175, ม. 177 ป.วิ.พ. ม. 145 ป.วิ.อ. ม. 15, ม. 46, ม. 227 พ.ร.บ.ว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ.2497 ม. 3 ในคดีก่อน จำเลยเข้าเป็นโจทก์ร่วมกับพนักงานอัยการฟ้องโจทก์ในความผิดต่อพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็คและเบิกความว่าโจทก์ออกเช็คแลกเงินสดไปจากจำเลย ศาลพิพากษายกฟ้องโดยฟังข้อเท็จจริงว่า โจทก์ออกเช็คดังกล่าวให้จำเลยเป็นประกันการกู้ยืมโจทก์จึงมาฟ้องจำเลยกล่าวหาว่าจำเลยฟ้องเท็จและเบิกความเท็จในคดีก่อน ดังนี้ คำชี้ขาดของศาลในข้อเท็จจริงในคดีก่อนนั้นต้องถือว่ายุติระหว่างโจทก์จำเลยในคดีนั้นส่วนคดีหลังนี้ก็ชอบที่ศาลจะต้องพิจารณาพยานหลักฐานที่ปรากฏในสำนวนคดีนี้เป็นสำคัญจะถือเอาข้อเท็จจริงซึ่งยุติในคดีก่อนมาผูกมัดให้ศาลวินิจฉัยคดีหลังตามหาได้ไม่ข้อเท็จจริงดังกล่าวเป็นเพียงพยานหลักฐานส่วนหนึ่งซึ่งศาลอาจใช้ประกอบการพิจารณาคดีหลังเท่านั้นศาลจึงวินิจฉัยคดีหลังนี้โดยไม่ต้องถือตามข้อเท็จจริงในคดีเรื่องก่อนโจทก์ฟ้องว่า จำเลยเข้าเป็นโจทก์ร่วมกับพนักงานอัยการ ฟ้องโจทก์ในความผิดฐานออกเช็คโดยไม่มีเงินอยู่ในบัญชีพอจ่าย และเบิกความเท็จในคดีดังกล่าวว่า โจทก์ออกเช็คแลกเงินสดไปจากจำเลย 40,000 บาท เมื่อจำเลยเอาเช็คไปเข้าบัญชี ธนาคารส่งเช็คและใบคืนเช็คมา โดยอ้างว่าเงินในบัญชีไม่พอจ่าย การออกเช็คดังกล่าวออกให้แทนสัญญายืม และเบิกความอีกว่าโจทก์กู้เงินจากจำเลย 40,000 บาท ได้ทำสัญญากู้เป็นหนังสือให้จำเลยยึดถือไว้เป็นหนี้คนละรายกับเช็คฉบับที่จำเลยฟ้อง ความจริงเช็คฉบับที่จำเลยฟ้องโจทก์ออกให้โดยเสียผลประโยชน์ให้จำเลยสองพันบาท และโจทก์ได้โอนโฉนดที่ดินชำระหนี้ตามเช็คดังกล่าวให้จำเลยแล้ว จำเลยรู้อยู่แล้วว่าข้อความที่จำเลยเบิกความนั้นเป็นเท็จ และจำเลยขอเข้าเป็นโจทก์ร่วมกับพนักงานอัยการโดยรู้อยู่แล้วว่าข้อความที่ฟ้องโจทก์นั้นเป็นความเท็จทั้งสิ้น ขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 177, 172, 173, 174, 175, 83, 84จำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า ข้อเท็จจริงฟังได้เป็นยุติตามคำพิพากษาของศาลในคดีก่อนว่า โจทก์ออกเช็คฉบับพิพาทให้จำเลยเป็นประกันการกู้ยืม จำเลยเบิกความในคดีก่อนว่าโจทก์ออกเช็คดังกล่าวแลกเงินสดจากจำเลย จึงเป็นความผิดฐานเบิกความเท็จ และการที่จำเลยเข้าร่วมเป็นโจทก์ในคดีก่อนซึ่งฟ้องว่าโจทก์ออกเช็คให้จำเลยเพื่อชำระหนี้ จำเลยก็ต้องมีความผิดฐานฟ้องเท็จอีกกระทงหนึ่ง พิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 175, 177 ลงโทษจำเลยกระทงหนักตามมาตรา 175 วางโทษจำคุก 1 ปีจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์โจทก์ฎีกาข้อที่โจทก์ฎีกาว่า จำเลยในคดีนี้คือโจทก์ร่วมในคดีอาญาหมายเลขแดงที่ 5292/2514 ของศาลอาญา และโจทก์คดีนี้ก็คือจำเลยในคดีอาญาดังกล่าวในคดีนั้นต่างฝ่ายต่างกล่าวหาซึ่งกันและกัน ข้อเท็จจริงฟังเป็นยุติประการใดก็ควรผูกมัดทั้งโจทก์และจำเลยในคดีนี้ด้วยนั้น ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า คำชี้ขาดในข้อเท็จจริงในคดีก่อนต้องถือว่ายุติระหว่างโจทก์กับจำเลยในคดีนั้น ส่วนในคดีนี้ก็ชอบที่ศาลจักต้องพิจารณาพยานหลักฐานที่ปรากฏในสำนวนคดีนี้เป็นสำคัญ จะถือเอาข้อเท็จจริงซึ่งยุติในคดีก่อนมาผูกมัดให้ศาลวินิจฉัยคดีนี้ตามนั้นหาได้ไม่ ข้อเท็จจริงดังกล่าวเป็นเพียงพยานหลักฐานส่วนหนึ่งซึ่งศาลอาจใช้ประกอบการพิจารณาคดีนี้เท่านั้น คำพิพากษาฎีกาที่ 326/2515 ที่โจทก์อ้างมานั้นเป็นเรื่องโจทก์ฟ้องจำเลยเป็นคดีแพ่งในเรื่องเดียวกันกับที่เคยฟ้องจำเลยในคดีอาญา รูปคดีไม่ตรงกับคดีนี้ ที่ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยคดีนี้โดยไม่ถือตามข้อเท็จจริงในคดีอาญาเรื่องก่อนนั้นชอบแล้ว และศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงในคดีนี้ว่า การกระทำของจำเลยตามที่โจทก์ฟ้องไม่เป็นความผิดฐานฟ้องเท็จและเบิกความเท็จพิพากษายืน(ธานินทร์ กรัยวิเชียร-สอน ไชยสุต-ศิริ อติโพธิ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ