คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 358/2484หลักกฎหมาย: ในเวลาที่ลักทรัพย์มีอาวุธอยู่ด้วยก็ต้องมีผิดตามมาตรา 293(7) โดยไม่ต้องคำนึงถึงว่าผู้ร้ายมีอาวุธไปเพื่อการลักทรัพย์หรือเพื่อเหตุอื่นได้ความว่าจำเลยฉุดคร่าเจ้าทุกข์ ทำร้ายร่างกายเจ้าทุกข์ และลักสร้อยคอเจ้าทุกข์ไป ศาลชั้นต้นลงโทษจำเลย ๓ กะทงตามมาตรา ๒๗๖,๒๕๔,๒๘๘ โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่าในการลักทรัพย์นั้นจำเลยมีอาวุธติดตัวไปด้วย แก้ให้ลงโทษ ๓ กะทงตามมาตรา ๒๗๖,๒๕๔,๒๙๓ จำเลยฎีกาว่าจำเลยมีอาวุธไปเนื่องในการฉุดคร่า มิได้มีเจตนามีอาวุธไปเนื่องในการลักทรัพย์ ศาลฎีกาวินิจฉัยว่าความผิดตามมาตรา ๒๙๓(๗) นั้นมิได้มุ่งถึงเขตนาที่จำเลยมีอาวุธไปเพื่อเหตุใดเป็นสำคัญ แต่มุ่งถึงความหวาดเสียวเป็นเกณฑ์ และลักทรัพย์โดยมีอาวุธนั้นอาจทำร้ายเจ้าทรัพย์หรือผู้อื่นขณะลัก หรือเนื่องในการลักได้ จึงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 358/2484อัยยการชลบุรีโจทก์นายฟ้อ แน่นหนาจำเลย ป.อ. ม. 43, ม. 288, ม. 293 (7)ในเวลาที่ลักทรัพย์มีอาวุธอยู่ด้วยก็ต้องมีผิดตามมาตรา 293(7) โดยไม่ต้องคำนึงถึงว่าผู้ร้ายมีอาวุธไปเพื่อการลักทรัพย์หรือเพื่อเหตุอื่นได้ความว่าจำเลยฉุดคร่าเจ้าทุกข์ ทำร้ายร่างกายเจ้าทุกข์ และลักสร้อยคอเจ้าทุกข์ไป ศาลชั้นต้นลงโทษจำเลย ๓ กะทงตามมาตรา ๒๗๖,๒๕๔,๒๘๘ โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่าในการลักทรัพย์นั้นจำเลยมีอาวุธติดตัวไปด้วย แก้ให้ลงโทษ ๓ กะทงตามมาตรา ๒๗๖,๒๕๔,๒๙๓ จำเลยฎีกาว่าจำเลยมีอาวุธไปเนื่องในการฉุดคร่า มิได้มีเจตนามีอาวุธไปเนื่องในการลักทรัพย์ ศาลฎีกาวินิจฉัยว่าความผิดตามมาตรา ๒๙๓(๗) นั้นมิได้มุ่งถึงเขตนาที่จำเลยมีอาวุธไปเพื่อเหตุใดเป็นสำคัญ แต่มุ่งถึงความหวาดเสียวเป็นเกณฑ์ และลักทรัพย์โดยมีอาวุธนั้นอาจทำร้ายเจ้าทรัพย์หรือผู้อื่นขณะลัก หรือเนื่องในการลักได้ จึงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์(อิศร-อรรถกฤต ช.เพ็ญชาติ-วิเศษ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ได้ความว่าจำเลยฉุดคร่าเจ้าทุกข์ ทำร้ายร่างกายเจ้าทุกข์ และลักสร้อยคอเจ้าทุกข์ไป ศาลชั้นต้นลงโทษจำเลย ๓ กะทงตามมาตรา ๒๗๖,๒๕๔,๒๘๘ โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่าในการลักทรัพย์นั้นจำเลยมีอาวุธติดตัวไปด้วย แก้ให้ลงโทษ ๓ กะทงตามมาตรา ๒๗๖,๒๕๔,๒๙๓ จำเลยฎีกาว่าจำเลยมีอาวุธไปเนื่องในการฉุดคร่า มิได้มีเจตนามีอาวุธไปเนื่องในการลักทรัพย์ ศาลฎีกาวินิจฉัยว่าความผิดตามมาตรา ๒๙๓(๗) นั้นมิได้มุ่งถึงเขตนาที่จำเลยมีอาวุธไปเพื่อเหตุใดเป็นสำคัญ แต่มุ่งถึงความหวาดเสียวเป็นเกณฑ์ และลักทรัพย์โดยมีอาวุธนั้นอาจทำร้ายเจ้าทรัพย์หรือผู้อื่นขณะลัก หรือเนื่องในการลักได้ จึงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 358/2484อัยยการชลบุรีโจทก์นายฟ้อ แน่นหนาจำเลย ป.อ. ม. 43, ม. 288, ม. 293 (7)ในเวลาที่ลักทรัพย์มีอาวุธอยู่ด้วยก็ต้องมีผิดตามมาตรา 293(7) โดยไม่ต้องคำนึงถึงว่าผู้ร้ายมีอาวุธไปเพื่อการลักทรัพย์หรือเพื่อเหตุอื่นได้ความว่าจำเลยฉุดคร่าเจ้าทุกข์ ทำร้ายร่างกายเจ้าทุกข์ และลักสร้อยคอเจ้าทุกข์ไป ศาลชั้นต้นลงโทษจำเลย ๓ กะทงตามมาตรา ๒๗๖,๒๕๔,๒๘๘ โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่าในการลักทรัพย์นั้นจำเลยมีอาวุธติดตัวไปด้วย แก้ให้ลงโทษ ๓ กะทงตามมาตรา ๒๗๖,๒๕๔,๒๙๓ จำเลยฎีกาว่าจำเลยมีอาวุธไปเนื่องในการฉุดคร่า มิได้มีเจตนามีอาวุธไปเนื่องในการลักทรัพย์ ศาลฎีกาวินิจฉัยว่าความผิดตามมาตรา ๒๙๓(๗) นั้นมิได้มุ่งถึงเขตนาที่จำเลยมีอาวุธไปเพื่อเหตุใดเป็นสำคัญ แต่มุ่งถึงความหวาดเสียวเป็นเกณฑ์ และลักทรัพย์โดยมีอาวุธนั้นอาจทำร้ายเจ้าทรัพย์หรือผู้อื่นขณะลัก หรือเนื่องในการลักได้ จึงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์(อิศร-อรรถกฤต ช.เพ็ญชาติ-วิเศษ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ