คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 963/2539หลักกฎหมาย: โจทก์ผู้ประกันตนถูกรถยนต์ชนได้รับบาดเจ็บอันมิใช่เนื่องจากการทำงานย่อมมีสิทธิได้รับประโยชน์ทดแทนจากกองทุนตามพระราชบัญญัติประกันสังคมพ.ศ.2533มาตรา54และมี สิทธิเรียกร้อง ค่าเสียหายจากบุคคลอื่นฐานทำละเมิดต่อโจทก์ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาตรา420โจทก์เข้ารับการรักษาที่โรงพยาบาลของจำเลยที่2โดยไม่ต้องเสียค่าใช้จ่ายแต่โจทก์กับมารดาได้ทำหนังสือแจ้งความประสงค์ไม่ใช้สิทธิประกันสังคมกับโรงพยาบาลโดยสมัครใจจะใช้สิทธิให้ผู้ทำละเมิดต่อโจทก์เป็นผู้ออกค่ารักษาพยาบาลซึ่งจะได้รับการรักษาที่มีมาตรฐานสูงกว่าไม่เป็นการขัดต่อความสงบเรียบร้อยและศีลธรรมอันดีของประชาชนมีผลผูกพันโจทก์โจทก์ ฟ้อง ว่า โจทก์ เป็น ลูกจ้าง ผู้ประกัน ตน ที่ จ่ายเงิน สมทบครบ เงื่อนเวลา แล้ว เมื่อ วันที่ 28 มีนาคม 2536 โจทก์ ประสบ อุบัติเหตุถูก รถยนต์ ชน ได้รับ บาดเจ็บ และ ได้ เข้า รับ การ รักษา ที่ โรงพยาบาล กรุงเทพ ของ จำเลย ที่ 2 ต่อมา โจทก์ ได้ จ่าย ค่ารักษาพยาบาล จำนวน 109,402 บาท แก่ จำเลย ที่ 2 แล้ว โจทก์ ยื่น คำขอ รับ ประโยชน์ ทดแทนต่อ สำนักงาน ประกัน สังคม จังหวัด สมุทรปราการ แต่ สำนักงาน ดังกล่าวปฏิเสธ การ จ่ายเงิน โจทก์ อุทธรณ์ คำสั่ง ดังกล่าว ต่อ คณะกรรมการ อุทธรณ์คณะกรรมการ ดังกล่าว มี คำวินิจฉัย ยกอุทธรณ์ โจทก์ ขอให้ เพิกถอนคำสั่ง สำนักงาน ประกัน สังคม จังหวัด สมุทรปราการ และ คำวินิจฉัย ของคณะกรรมการ อุทธรณ์ ที่ 566/2537 และ ให้ จำเลย ที่ 2 จ่าย ค่ารักษาพยาบาลที่ โจทก์ จ่าย ไป จำนวน 109,402 บาท หรือ ให้ จำเลย ที่ 1 สั่ง ให้จำเลย ที่ 2 คืนเงิน จำนวน ดังกล่าว ให้ โจทก์จำเลย ทั้ง สอง ให้การ ทำนอง เดียว กัน ว่า ผู้ทำละเมิด ต่อ โจทก์ได้ จ่าย ค่ารักษาพยาบาล แทน โจทก์ แล้ว กับ โจทก์ ได้ ทำ หนังสือ ไม่ ใช้สิทธิ ประกัน สังคม ซึ่ง เป็น สิทธิ ของ โจทก์ ที่ จะ เลือก ได้ คำสั่ง ของสำนักงาน ประกัน สังคม จังหวัด สมุทรปราการ และ คำวินิจฉัย ของคณะกรรมการ อุทธรณ์ ชอบ ด้วย กฎหมายศาลแรงงานกลาง พิจารณา แล้ว วินิจฉัย ว่า คำสั่ง ของ สำนักงานประกัน สังคม จังหวัด สมุทรปราการ และ คำวินิจฉัย ของ คณะกรรมการ อุทธรณ์ชอบแล้ว พิพากษายก ฟ้องโจทก์ อุทธรณ์ ต่อ ศาลฎีกาศาลฎีกา แผนก คดีแรงงาน วินิจฉัย ว่า "พิเคราะห์ แล้ว เห็นว่าโจทก์ ผู้ประกัน ตน ประสบ อันตราย ถูก รถยนต์ ชน ได้รับ บาดเจ็บ อัน มิใช่เนื่องจาก การ ทำงาน แต่ เกิดขึ้น เพราะ ความประมาท เลินเล่อ ของ บุคคลอื่นโจทก์ ย่อม มีสิทธิ ได้รับ ประโยชน์ ทดแทน จาก กองทุน ตาม พระราชบัญญัติประกัน สังคม พ.ศ. 2533 มาตรา 54 และ ยัง มีสิทธิ เรียกร้อง ค่าเสียหายจาก บุคคลอื่น ฐาน ทำละเมิด ต่อ โจทก์ ตาม ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาตรา 420 อีก ด้วย กรณี คดี นี้ เป็น การ ฉุกเฉิน โจทก์ ได้รับ บริการทางการ แพทย์ ที่ โรงพยาบาล จุฬาลงกรณ์ ซึ่ง มิใช่ สถานพยาบาล ที่ ผู้ประกัน ตน มีสิทธิ ได้รับ บริการ ทางการ แพทย์ โจทก์ ย่อม มีสิทธิที่ จะ ได้ ชดใช้ ค่าใช้จ่าย เกี่ยวกับ การ บริการ ทางการ แพทย์ และ การ รักษาพยาบาล ที่ โจทก์ ทดรองจ่าย ไป ก่อน ต่อมา มี การ ส่งตัว โจทก์ ไป รับ การ รักษาที่ โรงพยาบาล กรุงเทพ ของ จำเลย ที่ 2 ซึ่ง สำนักงาน ประกัน สังคม ทำ ความ ตกลง ไว้ โจทก์ ไม่ต้อง เสีย ค่าใช้จ่าย ใด ๆ โรงพยาบาล กรุงเทพ จะ เรียกเก็บเงิน จาก สำนักงาน ประกัน สังคม โดยตรง แต่ โจทก์ กับนาง หนูเพียร วิเศษวงค์ษา มารดา โจทก์ ได้ ทำ หนังสือ แจ้งความ ประสงค์ ไม่ ใช้ สิทธิ ประกัน สังคม กับ โรงพยาบาล กรุงเทพ ตาม เอกสาร หมาย ล. 1มี ปัญหา ว่า การ ที่ โจทก์ ทำ หนังสือ ไม่ ใช้ สิทธิ ประกัน สังคม ยกเว้น การ ใช้สิทธิ ตาม กฎหมาย ดังกล่าว ขัด ต่อ ความสงบ เรียบร้อย และ ศีลธรรม อัน ดีของ ประชาชน หรือไม่ เห็นว่า ถ้า โจทก์ ใช้ สิทธิ ตาม บัตร ประกัน สังคมตาม มาตรฐาน ของ สำนักงาน ประกัน สังคม ที่ จำเลย ที่ 1 ตกลง ไว้ กับ โรงพยาบาลกล่าว คือ โรงพยาบาล จะ ดูแล รักษา เหมือนกับ คน ไข้ ธรรมดา ทั่วไปก็ จะ ไม่ต้อง เสีย ค่าใช้จ่าย ใน การ รักษา พยาบาล แต่ ถ้า ไม่ ใช้ สิทธิประกัน สังคม เพราะ มี บุคคลอื่น เสีย ค่าใช้จ่าย ใน การ รักษา พยาบาลสูง กว่า สิทธิ ที่ จะ ได้รับ ตาม กฎหมาย ประกัน สังคม การ รักษา พยาบาลก็ มี มาตรฐาน ดีกว่า ของ ประกัน สังคม เมื่อ โจทก์ และ มารดา โจทก์ สมัครใจที่ จะ ใช้ สิทธิ ให้ ผู้ทำละเมิด ต่อ โจทก์ เป็น ผู้ ออก ค่ารักษาพยาบาลซึ่ง จะ ได้รับ การ รักษา พยาบาล ที่ มี มาตรฐาน สูง กว่า สิทธิ ที่ จะ ได้รับการ ใช้ สิทธิ ของ โจทก์ ผู้ประกัน ตน โดย เลือก ให้ ผู้ทำละเมิด เป็น ผู้จ่ายค่ารักษาพยาบาล ข้อตกลง ดังกล่าว ก่อ ผล ผูกพัน กัน ได้ ตาม ความสมัครใจจะ ได้เปรียบ เสียเปรียบ อย่างไร ก็ เป็น การ รับรอง เจตนา ของ โจทก์ ดังนี้เมื่อ โจทก์ สมัครใจ สละ สิทธิ การ ใช้ สิทธิ ของ ตน ที่ มี อยู่ ตาม กฎหมายย่อม กระทำ ได้ หา ขัด ต่อ ความสงบ เรียบร้อย และ ศีลธรรม อัน ดี ของ ประชาชนแต่ ประการใด ไม่ ข้อตกลง ดังกล่าว จึง มีผล ผูกพัน โจทก์ เมื่อ โจทก์ได้รับ เงิน จำนวน 140,000 บาท จาก ผู้ทำละเมิด ต่อ โจทก์ แล้ว นำ ไป ชำระค่ารักษาพยาบาล ให้ จำเลย ที่ 2 เสีย บางส่วน โจทก์ จึง ไม่มี สิทธิได้รับ เงิน ประโยชน์ ทดแทน ค่าบริการ ทางการ แพทย์ ซ้ำ อีก ศาลแรงงานกลางพิพากษา ชอบแล้ว อุทธรณ์ ของ โจทก์ ฟังไม่ขึ้น "พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 963/2539นาย วิชาญ วิเศษวงค์ษาโจทก์สำนักงานประกันสังคม กับพวกจำเลย พ.ร.บ.ประกันสังคม พ.ศ.2533 ม. 54โจทก์ผู้ประกันตนถูกรถยนต์ชนได้รับบาดเจ็บอันมิใช่เนื่องจากการทำงานย่อมมีสิทธิได้รับประโยชน์ทดแทนจากกองทุนตามพระราชบัญญัติประกันสังคมพ.ศ.2533มาตรา54และมี สิทธิเรียกร้อง ค่าเสียหายจากบุคคลอื่นฐานทำละเมิดต่อโจทก์ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาตรา420โจทก์เข้ารับการรักษาที่โรงพยาบาลของจำเลยที่2โดยไม่ต้องเสียค่าใช้จ่ายแต่โจทก์กับมารดาได้ทำหนังสือแจ้งความประสงค์ไม่ใช้สิทธิประกันสังคมกับโรงพยาบาลโดยสมัครใจจะใช้สิทธิให้ผู้ทำละเมิดต่อโจทก์เป็นผู้ออกค่ารักษาพยาบาลซึ่งจะได้รับการรักษาที่มีมาตรฐานสูงกว่าไม่เป็นการขัดต่อความสงบเรียบร้อยและศีลธรรมอันดีของประชาชนมีผลผูกพันโจทก์โจทก์ ฟ้อง ว่า โจทก์ เป็น ลูกจ้าง ผู้ประกัน ตน ที่ จ่ายเงิน สมทบครบ เงื่อนเวลา แล้ว เมื่อ วันที่ 28 มีนาคม 2536 โจทก์ ประสบ อุบัติเหตุถูก รถยนต์ ชน ได้รับ บาดเจ็บ และ ได้ เข้า รับ การ รักษา ที่ โรงพยาบาล กรุงเทพ ของ จำเลย ที่ 2 ต่อมา โจทก์ ได้ จ่าย ค่ารักษาพยาบาล จำนวน 109,402 บาท แก่ จำเลย ที่ 2 แล้ว โจทก์ ยื่น คำขอ รับ ประโยชน์ ทดแทนต่อ สำนักงาน ประกัน สังคม จังหวัด สมุทรปราการ แต่ สำนักงาน ดังกล่าวปฏิเสธ การ จ่ายเงิน โจทก์ อุทธรณ์ คำสั่ง ดังกล่าว ต่อ คณะกรรมการ อุทธรณ์คณะกรรมการ ดังกล่าว มี คำวินิจฉัย ยกอุทธรณ์ โจทก์ ขอให้ เพิกถอนคำสั่ง สำนักงาน ประกัน สังคม จังหวัด สมุทรปราการ และ คำวินิจฉัย ของคณะกรรมการ อุทธรณ์ ที่ 566/2537 และ ให้ จำเลย ที่ 2 จ่าย ค่ารักษาพยาบาลที่ โจทก์ จ่าย ไป จำนวน 109,402 บาท หรือ ให้ จำเลย ที่ 1 สั่ง ให้จำเลย ที่ 2 คืนเงิน จำนวน ดังกล่าว ให้ โจทก์จำเลย ทั้ง สอง ให้การ ทำนอง เดียว กัน ว่า ผู้ทำละเมิด ต่อ โจทก์ได้ จ่าย ค่ารักษาพยาบาล แทน โจทก์ แล้ว กับ โจทก์ ได้ ทำ หนังสือ ไม่ ใช้สิทธิ ประกัน สังคม ซึ่ง เป็น สิทธิ ของ โจทก์ ที่ จะ เลือก ได้ คำสั่ง ของสำนักงาน ประกัน สังคม จังหวัด สมุทรปราการ และ คำวินิจฉัย ของคณะกรรมการ อุทธรณ์ ชอบ ด้วย กฎหมายศาลแรงงานกลาง พิจารณา แล้ว วินิจฉัย ว่า คำสั่ง ของ สำนักงานประกัน สังคม จังหวัด สมุทรปราการ และ คำวินิจฉัย ของ คณะกรรมการ อุทธรณ์ชอบแล้ว พิพากษายก ฟ้องโจทก์ อุทธรณ์ ต่อ ศาลฎีกาศาลฎีกา แผนก คดีแรงงาน วินิจฉัย ว่า "พิเคราะห์ แล้ว เห็นว่าโจทก์ ผู้ประกัน ตน ประสบ อันตราย ถูก รถยนต์ ชน ได้รับ บาดเจ็บ อัน มิใช่เนื่องจาก การ ทำงาน แต่ เกิดขึ้น เพราะ ความประมาท เลินเล่อ ของ บุคคลอื่นโจทก์ ย่อม มีสิทธิ ได้รับ ประโยชน์ ทดแทน จาก กองทุน ตาม พระราชบัญญัติประกัน สังคม พ.ศ. 2533 มาตรา 54 และ ยัง มีสิทธิ เรียกร้อง ค่าเสียหายจาก บุคคลอื่น ฐาน ทำละเมิด ต่อ โจทก์ ตาม ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาตรา 420 อีก ด้วย กรณี คดี นี้ เป็น การ ฉุกเฉิน โจทก์ ได้รับ บริการทางการ แพทย์ ที่ โรงพยาบาล จุฬาลงกรณ์ ซึ่ง มิใช่ สถานพยาบาล ที่ ผู้ประกัน ตน มีสิทธิ ได้รับ บริการ ทางการ แพทย์ โจทก์ ย่อม มีสิทธิที่ จะ ได้ ชดใช้ ค่าใช้จ่าย เกี่ยวกับ การ บริการ ทางการ แพทย์ และ การ รักษาพยาบาล ที่ โจทก์ ทดรองจ่าย ไป ก่อน ต่อมา มี การ ส่งตัว โจทก์ ไป รับ การ รักษาที่ โรงพยาบาล กรุงเทพ ของ จำเลย ที่ 2 ซึ่ง สำนักงาน ประกัน สังคม ทำ ความ ตกลง ไว้ โจทก์ ไม่ต้อง เสีย ค่าใช้จ่าย ใด ๆ โรงพยาบาล กรุงเทพ จะ เรียกเก็บเงิน จาก สำนักงาน ประกัน สังคม โดยตรง แต่ โจทก์ กับนาง หนูเพียร วิเศษวงค์ษา มารดา โจทก์ ได้ ทำ หนังสือ แจ้งความ ประสงค์ ไม่ ใช้ สิทธิ ประกัน สังคม กับ โรงพยาบาล กรุงเทพ ตาม เอกสาร หมาย ล. 1มี ปัญหา ว่า การ ที่ โจทก์ ทำ หนังสือ ไม่ ใช้ สิทธิ ประกัน สังคม ยกเว้น การ ใช้สิทธิ ตาม กฎหมาย ดังกล่าว ขัด ต่อ ความสงบ เรียบร้อย และ ศีลธรรม อัน ดีของ ประชาชน หรือไม่ เห็นว่า ถ้า โจทก์ ใช้ สิทธิ ตาม บัตร ประกัน สังคมตาม มาตรฐาน ของ สำนักงาน ประกัน สังคม ที่ จำเลย ที่ 1 ตกลง ไว้ กับ โรงพยาบาลกล่าว คือ โรงพยาบาล จะ ดูแล รักษา เหมือนกับ คน ไข้ ธรรมดา ทั่วไปก็ จะ ไม่ต้อง เสีย ค่าใช้จ่าย ใน การ รักษา พยาบาล แต่ ถ้า ไม่ ใช้ สิทธิประกัน สังคม เพราะ มี บุคคลอื่น เสีย ค่าใช้จ่าย ใน การ รักษา พยาบาลสูง กว่า สิทธิ ที่ จะ ได้รับ ตาม กฎหมาย ประกัน สังคม การ รักษา พยาบาลก็ มี มาตรฐาน ดีกว่า ของ ประกัน สังคม เมื่อ โจทก์ และ มารดา โจทก์ สมัครใจที่ จะ ใช้ สิทธิ ให้ ผู้ทำละเมิด ต่อ โจทก์ เป็น ผู้ ออก ค่ารักษาพยาบาลซึ่ง จะ ได้รับ การ รักษา พยาบาล ที่ มี มาตรฐาน สูง กว่า สิทธิ ที่ จะ ได้รับการ ใช้ สิทธิ ของ โจทก์ ผู้ประกัน ตน โดย เลือก ให้ ผู้ทำละเมิด เป็น ผู้จ่ายค่ารักษาพยาบาล ข้อตกลง ดังกล่าว ก่อ ผล ผูกพัน กัน ได้ ตาม ความสมัครใจจะ ได้เปรียบ เสียเปรียบ อย่างไร ก็ เป็น การ รับรอง เจตนา ของ โจทก์ ดังนี้เมื่อ โจทก์ สมัครใจ สละ สิทธิ การ ใช้ สิทธิ ของ ตน ที่ มี อยู่ ตาม กฎหมายย่อม กระทำ ได้ หา ขัด ต่อ ความสงบ เรียบร้อย และ ศีลธรรม อัน ดี ของ ประชาชนแต่ ประการใด ไม่ ข้อตกลง ดังกล่าว จึง มีผล ผูกพัน โจทก์ เมื่อ โจทก์ได้รับ เงิน จำนวน 140,000 บาท จาก ผู้ทำละเมิด ต่อ โจทก์ แล้ว นำ ไป ชำระค่ารักษาพยาบาล ให้ จำเลย ที่ 2 เสีย บางส่วน โจทก์ จึง ไม่มี สิทธิได้รับ เงิน ประโยชน์ ทดแทน ค่าบริการ ทางการ แพทย์ ซ้ำ อีก ศาลแรงงานกลางพิพากษา ชอบแล้ว อุทธรณ์ ของ โจทก์ ฟังไม่ขึ้น "พิพากษายืน(สวรรค์ ศักดารักษ์-พรชัย สมรรถเวช-ชลอ บุณยเนตร)แหล่งที่มาสำนักงานส่งเสริมงานตุลาการแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษาศาลฎีกาที่963/2539วินิจฉัยเรื่องการสละสิทธิเรียกร้องประโยชน์ทดแทนจากกองทุนประกันสังคมซึ่งมีข้อพิจารณาดังนี้ 1.ผู้มีสิทธิรับประโยชน์ทดแทน ผู้มีสิทธิรับประโยชน์ทดแทนตามพระราชบัญญัติประกันสังคมพ.ศ.2533ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติประกันสังคม(ฉบับที่2)พ.ศ.2537นั้นต้องเข้าเงื่อนไขดังนี้ 1.1เป็นผู้ประกันตน 1.2จ่ายเงินสมทบครบตามกำหนด 1.3เกิดภัยอย่างใดอย่างหนึ่งที่กฎหมายให้ความคุ้มครอง 1.4ปฏิบัติตามเงื่อนไขและหลักเกณฑ์ตามกฎหมายกำหนด 1.1ผู้ประกันตนพระราชบัญญัติญญัติประกันสังคมพ.ศ.2533ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติประกันสังคม(ฉบับที่2)พ.ศ.2537มาตรา33บัญญัติว่า"มาตรา33ให้ลูกจ้างซึ่งมีอายุไม่ต่ำกว่าสิบห้าปีบริบูรณ์และไม่เกินหกสิบปีบริบูรณ์เป็นผู้ประกันตน" "มาตรา103ให้ใช้พระราชบัญญัตินี้บังคับแก่กิจการที่มีลูกจ้างตั้งแต่ยี่สิบคนขึ้นไปนับแต่วันที่พระราชบัญญัตินี้ใช้บังคับเมื่อพ้นกำหนดระยะเวลาสามปีนับแต่วันที่พระราชบัญญัตินี้ใช้บังคับให้ใช้พระราชบัญญัตินี้บังคับแก่กิจการที่มีลูกจ้างตั้งแต่สิบคนขึ้นไป" ผู้ประกันตนตามกฎหมายดังกล่าวมีสาระสำคัญดังนี้ (1)ผู้ประกันตนต้องเป็นลูกจ้างของนายจ้างที่มีลูกจ้างตั้งแต่สิบคนขึ้นไป (2)ผู้ประกันตนต้องมีอายุตั้งแต่สิบห้าปีบริบูรณ์แต่ไม่เกินหกสิบปีบริบูรณ์ 1.2จ่ายเงินสมทบครบตามกำหนดคือ กรณีคลอดจ่ายครบ7เดือน(มาตรา65) กรณีเจ็บป่วยและทุพพลภาพจ่ายครบ3เดือน(มาตรา62,69) กรณีตายจ่ายครบ1เดือน(มาตรา73) 1.3เกิดภัยอย่างใดอย่างหนึ่งที่กฎหมายให้ความคุ้มครองซึ่งปัจจุบันนี้ให้ความคุ้มครองเพียง4ประเภทคือ ก)กรณีคลอด ข)กรณีเจ็บป่วย ค)กรณีทุพพลภาพ ง)กรณีตาย 1.4ปฏิบัติตามเงื่อนไขและหลักเกณฑ์ตามที่กฎหมายกำหนดกรณีเจ็บป่วย หากผู้ประกันตนเข้ารับการรักษาพยาบาลในโรงพยาบาลตามที่ระบุในบัตรรับรองสิทธิหรือเครือข่ายของสถานพยาบาลนั้นไม่ต้องเสียค่าใช้จ่ายใดๆจนสิ้นสุดการรักษา กรณีฉุกเฉินภายใน72ชั่วโมงแรกหากเข้ารักษาในโรงพยาบาลอื่นที่มิใช่ที่ระบุในบัตรรับรองสิทธิ ก.ประเภทผู้ป่วยนอกให้ได้รับค่าบริการทางการแพทย์ปีละไม่เกิน2ครั้งตามประเภทและอัตราดังนี้ (1)ค่ารักษาพยาบาลตามจำนวนที่จ่ายจริงแต่ไม่เกิน200บาทต่อครั้ง (2)ค่าตรวจวิเคราะห์ทางห้องปฏิบัติการเพิ่มจากค่ารักษาพยาบาลตาม(1)ตามจำนวนที่จ่ายจริงแต่ไม่เกิน150บาทต่อครั้ง (3)ค่ารักษาพยาบาลด้วยหัตถการจากแพทย์ตามจำนวนที่จ่ายจริงแต่ไม่เกิน150บาทต่อครั้ง ข.ประเภทผู้ป่วยในให้ได้รับค่าบริการทางการแพทย์ปีละไม่เกิน2ครั้งตามประเภทและอัตราดังนี้ (1)ค่ารักษาพยาบาลตามจำนวนที่จ่ายจริงแต่ไม่เกินวันละ1,200บาท (2)กรณีมีความจำเป็นต้องผ่าตัดใหญ่และใช้เวลาในการผ่าตัดใหญ่ไม่เกิน2ชั่วโมงตามจำนวนแต่ไม่เกินรายละ6,000บาทต่อครั้ง (3)กรณีมีความจำเป็นต้องผ่าตัดใหญ่และใช้เวลาในการผ่าตัดเกินกว่า2ชั่วโมงตามจำนวนที่จ่ายจริงแต่ไม่เกินรายละ10,000บาทต่อครั้ง (4)ค่าห้องและค่าอาหารตามจำนวนที่จ่ายจริงแต่ไม่เกินวันละ700บาท (5)กรณีต้องเข้าห้องICUตามความจำเป็นแต่ไม่เกินวันละ2,000บาท กรณีอุบัติเหตุให้จ่ายเป็นค่าบริการทางการแพทย์เฉพาะค่าใช้จ่ายที่เกิดขึ้นจริงตามความจำเป็นภายในระยะเวลาไม่เกิน72ชั่วโมงนับแต่เวลาที่ผู้ประกันตนเข้ารับบริการทางการแพทย์ครั้งแรกโดยไม่รวมระยะเวลาในวันหยุดราชการและไม่จำกัดจำนวนครั้งดังนี้ ก.กรณีเข้ารับบริการทางการแพทย์ณสถานพยาบาลของรัฐ (1)ประเภทผู้ป่วยนอกจ่ายให้เท่าที่จ่ายจริงตามความจำเป็น (2)ประเภทผู้ป่วยใน (2.1)ค่าบริการทางการแพทย์และค่ารักษาพยาบาลตามจำนวนเท่าที่จ่ายจริงตามความจำเป็น (2.2)ค่าห้องและค่าอาหารตามจำนวนเท่าที่จ่ายจริงแต่ไม่เกินวันละ700บาท ข.กรณีเข้ารับบริการทางการแพทย์ณสถานพยาบาลเอกชน (1)ประเภทผู้ป่วยนอกให้จ่ายตามประเภทและอัตราที่กำหนดไว้สำหรับผู้ป่วยนอกในกรณีรับบริการณสถานพยาบาลเอกชนในกรณีฉุกเฉิน (2)ประเภทผู้ป่วยในให้จ่ายตามประเภทและอัตราที่กำหนดไว้สำหรับผู้ป่วยในในกรณีรับบริการณสถานพยาบาลเอกชนในกรณีฉุกเฉิน 2.สิทธิของผู้ประกันตนที่ถูกรถยนต์ชนได้รับบาดเจ็บอันมิใช่เนื่องจากการทำงานมีสิทธิได้รับหลายทางเช่น 2.1ได้รับประโยชน์ทดแทนจากกองทุนประกันสังคม 2.2ได้รับค่าเสียหายจากผู้ทำละเมิด 2.3ได้รับค่าเสียหายเบื้องต้นจากบริษัทประกันภัยตามพระราชบัญญัติ คุ้มครองผู้ประสบภัยจากรถพ.ศ.2535เป็นค่ารักษาพยาบาลและค่าใช้จ่ายอันจำเป็นตามความเป็นจริงแต่ไม่เกิน10,000บาทต่อหนึ่งคน 2.4ได้รับประโยชน์จากบริษัทประกันภัยกรณีที่มีการประกันภัยอุบัติเหตุส่วนบุคคล ปัญหามีว่าสิทธิดังกล่าวซึ่งมีหลายทางผู้ประกันตนจะมีสิทธิได้ทุกทางหรือไม่ผู้เขียนหมายเหตุเห็นว่าผู้ประกันตนมีสิทธิได้ทุกทางแต่เมื่อรวมกันแล้วต้องไม่เกินความเสียหายที่ได้รับจริงเช่นนาย ดำผู้ประกันตนถูกนาย ขาวขับรถยนต์ชนได้รับบาดเจ็บสาหัสซึ่งไม่เกี่ยวกับการทำงานให้นายจ้างต้องถูกนำส่งโรงพยาบาล ก.ซึ่งเป็นโรงพยาบาลเอกชนเสียค่าผ่าตัดค่าห้องไอซียูค่าห้องพักค่าอาหารเป็นเวลา30วันเสียค่ารักษาพยาบาลไป200,000บาทกรณีนี้นาย ดำมีสิทธิเบิกค่าผ่าตัดจากกองทุนประกันสังคมได้10,000บาทเบิกค่ารักษาพยาบาลจากบริษัทประกันภัยจำนวน10,000บาทและยังฟ้องเรียกค่าเสียหายฐานละเมิดจากนาย ขาวได้อีก180,000บาท 3.ข้อวิเคราะห์ สิทธิที่จะใช้สิทธิตามพระราชบัญญัติประกันสังคมผู้มีสิทธิจะสละได้หรือไม่ซึ่งมีหลายความเห็น ความเห็นแรกเห็นว่าสิทธิตามพระราชบัญญัติประกันสังคมนั้นเป็นสิทธิตามกฎหมายที่เกี่ยวกับความสงบเรียบร้อยของประชาชนจึงตกลงสละไม่ได้หากตกลงสละก็ตกเป็นโมฆะ ความเห็นที่สองเห็นว่าแม้สิทธิตามพระราชบัญญัติประกันสังคมจะเป็นสิทธิตามกฎหมายที่เกี่ยวกับความสงบเรียบร้อยของประชาชนหากทำข้อตกลงอะไรที่ขัดต่อกฎหมายดังกล่าวแล้วทำให้สิทธินั้นหมดไปหรือด้อยกว่าที่มีกำหนดตามพระราชบัญญัติประกันสังคมย่อมตกเป็นโมฆะแต่ข้อตกลงที่ขัดต่อพระราชบัญญัติประกันสังคมแล้วได้สิทธิดีกว่าย่อมใช้บังคับได้ คำพิพากษาศาลฎีกาที่963/2539ที่เขียนหมายเหตุนี้เป็นกรณีที่ผู้ประกันตนตกลงสละสิทธิที่จะได้รับตามกฎหมายประกันสังคมโดยให้ผู้ทำละเมิดออกค่าใช้จ่ายในการรักษาพยาบาลที่มีมาตรฐานดีกว่าของประกันสังคมศาลฎีกาจึงวินิจฉัยว่าสามารถทำได้ไม่ขัดต่อความสงบเรียบร้อยและศีลธรรมอันดีของประชาชน ปัญหามีว่าหากผู้ประกันตนไม่ได้สละสิทธิที่จะได้รับตามกฎหมายประกันสังคมผู้ประกันตนย่อมมีสิทธิเลือกจะใช้สิทธิรักษาพยาบาลตามกฎหมายประกันสังคมหรือจะเลือกใช้สิทธิให้ผู้อื่นออกค่ารักษาพยาบาลก็ได้หากเป็นเช่นนี้ผู้ประกันตนจะยังมีสิทธิเบิกค่ารักษาพยาบาลจากสำนักงานประกันสังคมตามสิทธิที่ตนมีหรือไม่เห็นว่าผู้ประกันตนย่อมมีสิทธิจะเบิกได้แล้วผู้ประกันตนยังจะไปเรียกให้ผู้ทำละเมิดออกค่าใช้จ่ายในการรักษาพยาบาลได้อีกหรือไม่เห็นว่าผู้ประกันตนย่อมเรียกได้เป็นค่าเสียหายที่เกิดจากการละเมิดแต่เรียกได้เฉพาะส่วนที่ขาดเท่านั้นจะเรียกค่ารักษาพยาบาลเต็มจำนวนไม่ได้ หากผู้ประกันตนเข้ารับการรักษาในโรงพยาบาลตามบัตรรับรองสิทธิซึ่งผู้ประกันตนไม่ต้องเสียค่าใช้จ่ายผู้ประกันตนจะต้องฟ้องเรียกค่าเสียหายเป็นค่ารักษาพยาบาลจากผู้ทำละเมิดไม่ได้เพราะผู้เสียหายไม่เสียหายปัญหามีว่าโรงพยาบาลจะเรียกค่ารักษาพยาบาลจากผู้ทำละเมิดได้หรือไม่เห็นว่าเรียกไม่ได้เพราะโรงพยาบาลต้องรักษาผู้ประกันตนจนกว่าจะหายโดยไม่คิดค่าใช้จ่ายหากผู้ทำละเมิดตกลงกับโรงพยาบาลย่อมจ่ายค่ารักษาพยาบาลทั้งหมดให้แก่โรงพยาบาลข้อตกลงดังกล่าวจะบังคับได้หรือไม่เห็นว่าข้อตกลงดังกล่าวย่อมบังคับได้เช่นเดียวกันบางท่านอาจแย้งว่าถ้าเช่นนั้นจะเป็นช่องโหว่ให้โรงพยาบาลเอาเปรียบโดยเสนอให้ผู้ทำละเมิดเซ็นข้อตกลงดังกล่าวจึงจะรักษาผู้ประกันตนให้แม้โรงพยาบาลจะมีสิทธิยื่นข้อเสนอเช่นนี้แต่ก็เป็นสิทธิที่ผู้ทำละเมิดจะไม่ยอมเซ็นได้และหากไม่เซ็นแล้วโรงพยาบาลไม่รักษาผู้ประกันตนก็ต้องรับผิดต่อผู้ประกันตนและต่อสำนักงานประกันสังคมอีกด้วย รุ่งโรจน์ รื่นเริงวงศ์คำพิพากษา: โจทก์ ฟ้อง ว่า โจทก์ เป็น ลูกจ้าง ผู้ประกัน ตน ที่ จ่ายเงิน สมทบครบ เงื่อนเวลา แล้ว เมื่อ วันที่ 28 มีนาคม 2536 โจทก์ ประสบ อุบัติเหตุถูก รถยนต์ ชน ได้รับ บาดเจ็บ และ ได้ เข้า รับ การ รักษา ที่ โรงพยาบาล กรุงเทพ ของ จำเลย ที่ 2 ต่อมา โจทก์ ได้ จ่าย ค่ารักษาพยาบาล จำนวน 109,402 บาท แก่ จำเลย ที่ 2 แล้ว โจทก์ ยื่น คำขอ รับ ประโยชน์ ทดแทนต่อ สำนักงาน ประกัน สังคม จังหวัด สมุทรปราการ แต่ สำนักงาน ดังกล่าวปฏิเสธ การ จ่ายเงิน โจทก์ อุทธรณ์ คำสั่ง ดังกล่าว ต่อ คณะกรรมการ อุทธรณ์คณะกรรมการ ดังกล่าว มี คำวินิจฉัย ยกอุทธรณ์ โจทก์ ขอให้ เพิกถอนคำสั่ง สำนักงาน ประกัน สังคม จังหวัด สมุทรปราการ และ คำวินิจฉัย ของคณะกรรมการ อุทธรณ์ ที่ 566/2537 และ ให้ จำเลย ที่ 2 จ่าย ค่ารักษาพยาบาลที่ โจทก์ จ่าย ไป จำนวน 109,402 บาท หรือ ให้ จำเลย ที่ 1 สั่ง ให้จำเลย ที่ 2 คืนเงิน จำนวน ดังกล่าว ให้ โจทก์จำเลย ทั้ง สอง ให้การ ทำนอง เดียว กัน ว่า ผู้ทำละเมิด ต่อ โจทก์ได้ จ่าย ค่ารักษาพยาบาล แทน โจทก์ แล้ว กับ โจทก์ ได้ ทำ หนังสือ ไม่ ใช้สิทธิ ประกัน สังคม ซึ่ง เป็น สิทธิ ของ โจทก์ ที่ จะ เลือก ได้ คำสั่ง ของสำนักงาน ประกัน สังคม จังหวัด สมุทรปราการ และ คำวินิจฉัย ของคณะกรรมการ อุทธรณ์ ชอบ ด้วย กฎหมายศาลแรงงานกลาง พิจารณา แล้ว วินิจฉัย ว่า คำสั่ง ของ สำนักงานประกัน สังคม จังหวัด สมุทรปราการ และ คำวินิจฉัย ของ คณะกรรมการ อุทธรณ์ชอบแล้ว พิพากษายก ฟ้องโจทก์ อุทธรณ์ ต่อ ศาลฎีกาศาลฎีกา แผนก คดีแรงงาน วินิจฉัย ว่า "พิเคราะห์ แล้ว เห็นว่าโจทก์ ผู้ประกัน ตน ประสบ อันตราย ถูก รถยนต์ ชน ได้รับ บาดเจ็บ อัน มิใช่เนื่องจาก การ ทำงาน แต่ เกิดขึ้น เพราะ ความประมาท เลินเล่อ ของ บุคคลอื่นโจทก์ ย่อม มีสิทธิ ได้รับ ประโยชน์ ทดแทน จาก กองทุน ตาม พระราชบัญญัติประกัน สังคม พ.ศ. 2533 มาตรา 54 และ ยัง มีสิทธิ เรียกร้อง ค่าเสียหายจาก บุคคลอื่น ฐาน ทำละเมิด ต่อ โจทก์ ตาม ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาตรา 420 อีก ด้วย กรณี คดี นี้ เป็น การ ฉุกเฉิน โจทก์ ได้รับ บริการทางการ แพทย์ ที่ โรงพยาบาล จุฬาลงกรณ์ ซึ่ง มิใช่ สถานพยาบาล ที่ ผู้ประกัน ตน มีสิทธิ ได้รับ บริการ ทางการ แพทย์ โจทก์ ย่อม มีสิทธิที่ จะ ได้ ชดใช้ ค่าใช้จ่าย เกี่ยวกับ การ บริการ ทางการ แพทย์ และ การ รักษาพยาบาล ที่ โจทก์ ทดรองจ่าย ไป ก่อน ต่อมา มี การ ส่งตัว โจทก์ ไป รับ การ รักษาที่ โรงพยาบาล กรุงเทพ ของ จำเลย ที่ 2 ซึ่ง สำนักงาน ประกัน สังคม ทำ ความ ตกลง ไว้ โจทก์ ไม่ต้อง เสีย ค่าใช้จ่าย ใด ๆ โรงพยาบาล กรุงเทพ จะ เรียกเก็บเงิน จาก สำนักงาน ประกัน สังคม โดยตรง แต่ โจทก์ กับนาง หนูเพียร วิเศษวงค์ษา มารดา โจทก์ ได้ ทำ หนังสือ แจ้งความ ประสงค์ ไม่ ใช้ สิทธิ ประกัน สังคม กับ โรงพยาบาล กรุงเทพ ตาม เอกสาร หมาย ล. 1มี ปัญหา ว่า การ ที่ โจทก์ ทำ หนังสือ ไม่ ใช้ สิทธิ ประกัน สังคม ยกเว้น การ ใช้สิทธิ ตาม กฎหมาย ดังกล่าว ขัด ต่อ ความสงบ เรียบร้อย และ ศีลธรรม อัน ดีของ ประชาชน หรือไม่ เห็นว่า ถ้า โจทก์ ใช้ สิทธิ ตาม บัตร ประกัน สังคมตาม มาตรฐาน ของ สำนักงาน ประกัน สังคม ที่ จำเลย ที่ 1 ตกลง ไว้ กับ โรงพยาบาลกล่าว คือ โรงพยาบาล จะ ดูแล รักษา เหมือนกับ คน ไข้ ธรรมดา ทั่วไปก็ จะ ไม่ต้อง เสีย ค่าใช้จ่าย ใน การ รักษา พยาบาล แต่ ถ้า ไม่ ใช้ สิทธิประกัน สังคม เพราะ มี บุคคลอื่น เสีย ค่าใช้จ่าย ใน การ รักษา พยาบาลสูง กว่า สิทธิ ที่ จะ ได้รับ ตาม กฎหมาย ประกัน สังคม การ รักษา พยาบาลก็ มี มาตรฐาน ดีกว่า ของ ประกัน สังคม เมื่อ โจทก์ และ มารดา โจทก์ สมัครใจที่ จะ ใช้ สิทธิ ให้ ผู้ทำละเมิด ต่อ โจทก์ เป็น ผู้ ออก ค่ารักษาพยาบาลซึ่ง จะ ได้รับ การ รักษา พยาบาล ที่ มี มาตรฐาน สูง กว่า สิทธิ ที่ จะ ได้รับการ ใช้ สิทธิ ของ โจทก์ ผู้ประกัน ตน โดย เลือก ให้ ผู้ทำละเมิด เป็น ผู้จ่ายค่ารักษาพยาบาล ข้อตกลง ดังกล่าว ก่อ ผล ผูกพัน กัน ได้ ตาม ความสมัครใจจะ ได้เปรียบ เสียเปรียบ อย่างไร ก็ เป็น การ รับรอง เจตนา ของ โจทก์ ดังนี้เมื่อ โจทก์ สมัครใจ สละ สิทธิ การ ใช้ สิทธิ ของ ตน ที่ มี อยู่ ตาม กฎหมายย่อม กระทำ ได้ หา ขัด ต่อ ความสงบ เรียบร้อย และ ศีลธรรม อัน ดี ของ ประชาชนแต่ ประการใด ไม่ ข้อตกลง ดังกล่าว จึง มีผล ผูกพัน โจทก์ เมื่อ โจทก์ได้รับ เงิน จำนวน 140,000 บาท จาก ผู้ทำละเมิด ต่อ โจทก์ แล้ว นำ ไป ชำระค่ารักษาพยาบาล ให้ จำเลย ที่ 2 เสีย บางส่วน โจทก์ จึง ไม่มี สิทธิได้รับ เงิน ประโยชน์ ทดแทน ค่าบริการ ทางการ แพทย์ ซ้ำ อีก ศาลแรงงานกลางพิพากษา ชอบแล้ว อุทธรณ์ ของ โจทก์ ฟังไม่ขึ้น "พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 963/2539นาย วิชาญ วิเศษวงค์ษาโจทก์สำนักงานประกันสังคม กับพวกจำเลย พ.ร.บ.ประกันสังคม พ.ศ.2533 ม. 54โจทก์ผู้ประกันตนถูกรถยนต์ชนได้รับบาดเจ็บอันมิใช่เนื่องจากการทำงานย่อมมีสิทธิได้รับประโยชน์ทดแทนจากกองทุนตามพระราชบัญญัติประกันสังคมพ.ศ.2533มาตรา54และมี สิทธิเรียกร้อง ค่าเสียหายจากบุคคลอื่นฐานทำละเมิดต่อโจทก์ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาตรา420โจทก์เข้ารับการรักษาที่โรงพยาบาลของจำเลยที่2โดยไม่ต้องเสียค่าใช้จ่ายแต่โจทก์กับมารดาได้ทำหนังสือแจ้งความประสงค์ไม่ใช้สิทธิประกันสังคมกับโรงพยาบาลโดยสมัครใจจะใช้สิทธิให้ผู้ทำละเมิดต่อโจทก์เป็นผู้ออกค่ารักษาพยาบาลซึ่งจะได้รับการรักษาที่มีมาตรฐานสูงกว่าไม่เป็นการขัดต่อความสงบเรียบร้อยและศีลธรรมอันดีของประชาชนมีผลผูกพันโจทก์โจทก์ ฟ้อง ว่า โจทก์ เป็น ลูกจ้าง ผู้ประกัน ตน ที่ จ่ายเงิน สมทบครบ เงื่อนเวลา แล้ว เมื่อ วันที่ 28 มีนาคม 2536 โจทก์ ประสบ อุบัติเหตุถูก รถยนต์ ชน ได้รับ บาดเจ็บ และ ได้ เข้า รับ การ รักษา ที่ โรงพยาบาล กรุงเทพ ของ จำเลย ที่ 2 ต่อมา โจทก์ ได้ จ่าย ค่ารักษาพยาบาล จำนวน 109,402 บาท แก่ จำเลย ที่ 2 แล้ว โจทก์ ยื่น คำขอ รับ ประโยชน์ ทดแทนต่อ สำนักงาน ประกัน สังคม จังหวัด สมุทรปราการ แต่ สำนักงาน ดังกล่าวปฏิเสธ การ จ่ายเงิน โจทก์ อุทธรณ์ คำสั่ง ดังกล่าว ต่อ คณะกรรมการ อุทธรณ์คณะกรรมการ ดังกล่าว มี คำวินิจฉัย ยกอุทธรณ์ โจทก์ ขอให้ เพิกถอนคำสั่ง สำนักงาน ประกัน สังคม จังหวัด สมุทรปราการ และ คำวินิจฉัย ของคณะกรรมการ อุทธรณ์ ที่ 566/2537 และ ให้ จำเลย ที่ 2 จ่าย ค่ารักษาพยาบาลที่ โจทก์ จ่าย ไป จำนวน 109,402 บาท หรือ ให้ จำเลย ที่ 1 สั่ง ให้จำเลย ที่ 2 คืนเงิน จำนวน ดังกล่าว ให้ โจทก์จำเลย ทั้ง สอง ให้การ ทำนอง เดียว กัน ว่า ผู้ทำละเมิด ต่อ โจทก์ได้ จ่าย ค่ารักษาพยาบาล แทน โจทก์ แล้ว กับ โจทก์ ได้ ทำ หนังสือ ไม่ ใช้สิทธิ ประกัน สังคม ซึ่ง เป็น สิทธิ ของ โจทก์ ที่ จะ เลือก ได้ คำสั่ง ของสำนักงาน ประกัน สังคม จังหวัด สมุทรปราการ และ คำวินิจฉัย ของคณะกรรมการ อุทธรณ์ ชอบ ด้วย กฎหมายศาลแรงงานกลาง พิจารณา แล้ว วินิจฉัย ว่า คำสั่ง ของ สำนักงานประกัน สังคม จังหวัด สมุทรปราการ และ คำวินิจฉัย ของ คณะกรรมการ อุทธรณ์ชอบแล้ว พิพากษายก ฟ้องโจทก์ อุทธรณ์ ต่อ ศาลฎีกาศาลฎีกา แผนก คดีแรงงาน วินิจฉัย ว่า "พิเคราะห์ แล้ว เห็นว่าโจทก์ ผู้ประกัน ตน ประสบ อันตราย ถูก รถยนต์ ชน ได้รับ บาดเจ็บ อัน มิใช่เนื่องจาก การ ทำงาน แต่ เกิดขึ้น เพราะ ความประมาท เลินเล่อ ของ บุคคลอื่นโจทก์ ย่อม มีสิทธิ ได้รับ ประโยชน์ ทดแทน จาก กองทุน ตาม พระราชบัญญัติประกัน สังคม พ.ศ. 2533 มาตรา 54 และ ยัง มีสิทธิ เรียกร้อง ค่าเสียหายจาก บุคคลอื่น ฐาน ทำละเมิด ต่อ โจทก์ ตาม ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาตรา 420 อีก ด้วย กรณี คดี นี้ เป็น การ ฉุกเฉิน โจทก์ ได้รับ บริการทางการ แพทย์ ที่ โรงพยาบาล จุฬาลงกรณ์ ซึ่ง มิใช่ สถานพยาบาล ที่ ผู้ประกัน ตน มีสิทธิ ได้รับ บริการ ทางการ แพทย์ โจทก์ ย่อม มีสิทธิที่ จะ ได้ ชดใช้ ค่าใช้จ่าย เกี่ยวกับ การ บริการ ทางการ แพทย์ และ การ รักษาพยาบาล ที่ โจทก์ ทดรองจ่าย ไป ก่อน ต่อมา มี การ ส่งตัว โจทก์ ไป รับ การ รักษาที่ โรงพยาบาล กรุงเทพ ของ จำเลย ที่ 2 ซึ่ง สำนักงาน ประกัน สังคม ทำ ความ ตกลง ไว้ โจทก์ ไม่ต้อง เสีย ค่าใช้จ่าย ใด ๆ โรงพยาบาล กรุงเทพ จะ เรียกเก็บเงิน จาก สำนักงาน ประกัน สังคม โดยตรง แต่ โจทก์ กับนาง หนูเพียร วิเศษวงค์ษา มารดา โจทก์ ได้ ทำ หนังสือ แจ้งความ ประสงค์ ไม่ ใช้ สิทธิ ประกัน สังคม กับ โรงพยาบาล กรุงเทพ ตาม เอกสาร หมาย ล. 1มี ปัญหา ว่า การ ที่ โจทก์ ทำ หนังสือ ไม่ ใช้ สิทธิ ประกัน สังคม ยกเว้น การ ใช้สิทธิ ตาม กฎหมาย ดังกล่าว ขัด ต่อ ความสงบ เรียบร้อย และ ศีลธรรม อัน ดีของ ประชาชน หรือไม่ เห็นว่า ถ้า โจทก์ ใช้ สิทธิ ตาม บัตร ประกัน สังคมตาม มาตรฐาน ของ สำนักงาน ประกัน สังคม ที่ จำเลย ที่ 1 ตกลง ไว้ กับ โรงพยาบาลกล่าว คือ โรงพยาบาล จะ ดูแล รักษา เหมือนกับ คน ไข้ ธรรมดา ทั่วไปก็ จะ ไม่ต้อง เสีย ค่าใช้จ่าย ใน การ รักษา พยาบาล แต่ ถ้า ไม่ ใช้ สิทธิประกัน สังคม เพราะ มี บุคคลอื่น เสีย ค่าใช้จ่าย ใน การ รักษา พยาบาลสูง กว่า สิทธิ ที่ จะ ได้รับ ตาม กฎหมาย ประกัน สังคม การ รักษา พยาบาลก็ มี มาตรฐาน ดีกว่า ของ ประกัน สังคม เมื่อ โจทก์ และ มารดา โจทก์ สมัครใจที่ จะ ใช้ สิทธิ ให้ ผู้ทำละเมิด ต่อ โจทก์ เป็น ผู้ ออก ค่ารักษาพยาบาลซึ่ง จะ ได้รับ การ รักษา พยาบาล ที่ มี มาตรฐาน สูง กว่า สิทธิ ที่ จะ ได้รับการ ใช้ สิทธิ ของ โจทก์ ผู้ประกัน ตน โดย เลือก ให้ ผู้ทำละเมิด เป็น ผู้จ่ายค่ารักษาพยาบาล ข้อตกลง ดังกล่าว ก่อ ผล ผูกพัน กัน ได้ ตาม ความสมัครใจจะ ได้เปรียบ เสียเปรียบ อย่างไร ก็ เป็น การ รับรอง เจตนา ของ โจทก์ ดังนี้เมื่อ โจทก์ สมัครใจ สละ สิทธิ การ ใช้ สิทธิ ของ ตน ที่ มี อยู่ ตาม กฎหมายย่อม กระทำ ได้ หา ขัด ต่อ ความสงบ เรียบร้อย และ ศีลธรรม อัน ดี ของ ประชาชนแต่ ประการใด ไม่ ข้อตกลง ดังกล่าว จึง มีผล ผูกพัน โจทก์ เมื่อ โจทก์ได้รับ เงิน จำนวน 140,000 บาท จาก ผู้ทำละเมิด ต่อ โจทก์ แล้ว นำ ไป ชำระค่ารักษาพยาบาล ให้ จำเลย ที่ 2 เสีย บางส่วน โจทก์ จึง ไม่มี สิทธิได้รับ เงิน ประโยชน์ ทดแทน ค่าบริการ ทางการ แพทย์ ซ้ำ อีก ศาลแรงงานกลางพิพากษา ชอบแล้ว อุทธรณ์ ของ โจทก์ ฟังไม่ขึ้น "พิพากษายืน(สวรรค์ ศักดารักษ์-พรชัย สมรรถเวช-ชลอ บุณยเนตร)แหล่งที่มาสำนักงานส่งเสริมงานตุลาการแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษาศาลฎีกาที่963/2539วินิจฉัยเรื่องการสละสิทธิเรียกร้องประโยชน์ทดแทนจากกองทุนประกันสังคมซึ่งมีข้อพิจารณาดังนี้ 1.ผู้มีสิทธิรับประโยชน์ทดแทน ผู้มีสิทธิรับประโยชน์ทดแทนตามพระราชบัญญัติประกันสังคมพ.ศ.2533ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติประกันสังคม(ฉบับที่2)พ.ศ.2537นั้นต้องเข้าเงื่อนไขดังนี้ 1.1เป็นผู้ประกันตน 1.2จ่ายเงินสมทบครบตามกำหนด 1.3เกิดภัยอย่างใดอย่างหนึ่งที่กฎหมายให้ความคุ้มครอง 1.4ปฏิบัติตามเงื่อนไขและหลักเกณฑ์ตามกฎหมายกำหนด 1.1ผู้ประกันตนพระราชบัญญัติญญัติประกันสังคมพ.ศ.2533ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติประกันสังคม(ฉบับที่2)พ.ศ.2537มาตรา33บัญญัติว่า"มาตรา33ให้ลูกจ้างซึ่งมีอายุไม่ต่ำกว่าสิบห้าปีบริบูรณ์และไม่เกินหกสิบปีบริบูรณ์เป็นผู้ประกันตน" "มาตรา103ให้ใช้พระราชบัญญัตินี้บังคับแก่กิจการที่มีลูกจ้างตั้งแต่ยี่สิบคนขึ้นไปนับแต่วันที่พระราชบัญญัตินี้ใช้บังคับเมื่อพ้นกำหนดระยะเวลาสามปีนับแต่วันที่พระราชบัญญัตินี้ใช้บังคับให้ใช้พระราชบัญญัตินี้บังคับแก่กิจการที่มีลูกจ้างตั้งแต่สิบคนขึ้นไป" ผู้ประกันตนตามกฎหมายดังกล่าวมีสาระสำคัญดังนี้ (1)ผู้ประกันตนต้องเป็นลูกจ้างของนายจ้างที่มีลูกจ้างตั้งแต่สิบคนขึ้นไป (2)ผู้ประกันตนต้องมีอายุตั้งแต่สิบห้าปีบริบูรณ์แต่ไม่เกินหกสิบปีบริบูรณ์ 1.2จ่ายเงินสมทบครบตามกำหนดคือ กรณีคลอดจ่ายครบ7เดือน(มาตรา65) กรณีเจ็บป่วยและทุพพลภาพจ่ายครบ3เดือน(มาตรา62,69) กรณีตายจ่ายครบ1เดือน(มาตรา73) 1.3เกิดภัยอย่างใดอย่างหนึ่งที่กฎหมายให้ความคุ้มครองซึ่งปัจจุบันนี้ให้ความคุ้มครองเพียง4ประเภทคือ ก)กรณีคลอด ข)กรณีเจ็บป่วย ค)กรณีทุพพลภาพ ง)กรณีตาย 1.4ปฏิบัติตามเงื่อนไขและหลักเกณฑ์ตามที่กฎหมายกำหนดกรณีเจ็บป่วย หากผู้ประกันตนเข้ารับการรักษาพยาบาลในโรงพยาบาลตามที่ระบุในบัตรรับรองสิทธิหรือเครือข่ายของสถานพยาบาลนั้นไม่ต้องเสียค่าใช้จ่ายใดๆจนสิ้นสุดการรักษา กรณีฉุกเฉินภายใน72ชั่วโมงแรกหากเข้ารักษาในโรงพยาบาลอื่นที่มิใช่ที่ระบุในบัตรรับรองสิทธิ ก.ประเภทผู้ป่วยนอกให้ได้รับค่าบริการทางการแพทย์ปีละไม่เกิน2ครั้งตามประเภทและอัตราดังนี้ (1)ค่ารักษาพยาบาลตามจำนวนที่จ่ายจริงแต่ไม่เกิน200บาทต่อครั้ง (2)ค่าตรวจวิเคราะห์ทางห้องปฏิบัติการเพิ่มจากค่ารักษาพยาบาลตาม(1)ตามจำนวนที่จ่ายจริงแต่ไม่เกิน150บาทต่อครั้ง (3)ค่ารักษาพยาบาลด้วยหัตถการจากแพทย์ตามจำนวนที่จ่ายจริงแต่ไม่เกิน150บาทต่อครั้ง ข.ประเภทผู้ป่วยในให้ได้รับค่าบริการทางการแพทย์ปีละไม่เกิน2ครั้งตามประเภทและอัตราดังนี้ (1)ค่ารักษาพยาบาลตามจำนวนที่จ่ายจริงแต่ไม่เกินวันละ1,200บาท (2)กรณีมีความจำเป็นต้องผ่าตัดใหญ่และใช้เวลาในการผ่าตัดใหญ่ไม่เกิน2ชั่วโมงตามจำนวนแต่ไม่เกินรายละ6,000บาทต่อครั้ง (3)กรณีมีความจำเป็นต้องผ่าตัดใหญ่และใช้เวลาในการผ่าตัดเกินกว่า2ชั่วโมงตามจำนวนที่จ่ายจริงแต่ไม่เกินรายละ10,000บาทต่อครั้ง (4)ค่าห้องและค่าอาหารตามจำนวนที่จ่ายจริงแต่ไม่เกินวันละ700บาท (5)กรณีต้องเข้าห้องICUตามความจำเป็นแต่ไม่เกินวันละ2,000บาท กรณีอุบัติเหตุให้จ่ายเป็นค่าบริการทางการแพทย์เฉพาะค่าใช้จ่ายที่เกิดขึ้นจริงตามความจำเป็นภายในระยะเวลาไม่เกิน72ชั่วโมงนับแต่เวลาที่ผู้ประกันตนเข้ารับบริการทางการแพทย์ครั้งแรกโดยไม่รวมระยะเวลาในวันหยุดราชการและไม่จำกัดจำนวนครั้งดังนี้ ก.กรณีเข้ารับบริการทางการแพทย์ณสถานพยาบาลของรัฐ (1)ประเภทผู้ป่วยนอกจ่ายให้เท่าที่จ่ายจริงตามความจำเป็น (2)ประเภทผู้ป่วยใน (2.1)ค่าบริการทางการแพทย์และค่ารักษาพยาบาลตามจำนวนเท่าที่จ่ายจริงตามความจำเป็น (2.2)ค่าห้องและค่าอาหารตามจำนวนเท่าที่จ่ายจริงแต่ไม่เกินวันละ700บาท ข.กรณีเข้ารับบริการทางการแพทย์ณสถานพยาบาลเอกชน (1)ประเภทผู้ป่วยนอกให้จ่ายตามประเภทและอัตราที่กำหนดไว้สำหรับผู้ป่วยนอกในกรณีรับบริการณสถานพยาบาลเอกชนในกรณีฉุกเฉิน (2)ประเภทผู้ป่วยในให้จ่ายตามประเภทและอัตราที่กำหนดไว้สำหรับผู้ป่วยในในกรณีรับบริการณสถานพยาบาลเอกชนในกรณีฉุกเฉิน 2.สิทธิของผู้ประกันตนที่ถูกรถยนต์ชนได้รับบาดเจ็บอันมิใช่เนื่องจากการทำงานมีสิทธิได้รับหลายทางเช่น 2.1ได้รับประโยชน์ทดแทนจากกองทุนประกันสังคม 2.2ได้รับค่าเสียหายจากผู้ทำละเมิด 2.3ได้รับค่าเสียหายเบื้องต้นจากบริษัทประกันภัยตามพระราชบัญญัติ คุ้มครองผู้ประสบภัยจากรถพ.ศ.2535เป็นค่ารักษาพยาบาลและค่าใช้จ่ายอันจำเป็นตามความเป็นจริงแต่ไม่เกิน10,000บาทต่อหนึ่งคน 2.4ได้รับประโยชน์จากบริษัทประกันภัยกรณีที่มีการประกันภัยอุบัติเหตุส่วนบุคคล ปัญหามีว่าสิทธิดังกล่าวซึ่งมีหลายทางผู้ประกันตนจะมีสิทธิได้ทุกทางหรือไม่ผู้เขียนหมายเหตุเห็นว่าผู้ประกันตนมีสิทธิได้ทุกทางแต่เมื่อรวมกันแล้วต้องไม่เกินความเสียหายที่ได้รับจริงเช่นนาย ดำผู้ประกันตนถูกนาย ขาวขับรถยนต์ชนได้รับบาดเจ็บสาหัสซึ่งไม่เกี่ยวกับการทำงานให้นายจ้างต้องถูกนำส่งโรงพยาบาล ก.ซึ่งเป็นโรงพยาบาลเอกชนเสียค่าผ่าตัดค่าห้องไอซียูค่าห้องพักค่าอาหารเป็นเวลา30วันเสียค่ารักษาพยาบาลไป200,000บาทกรณีนี้นาย ดำมีสิทธิเบิกค่าผ่าตัดจากกองทุนประกันสังคมได้10,000บาทเบิกค่ารักษาพยาบาลจากบริษัทประกันภัยจำนวน10,000บาทและยังฟ้องเรียกค่าเสียหายฐานละเมิดจากนาย ขาวได้อีก180,000บาท 3.ข้อวิเคราะห์ สิทธิที่จะใช้สิทธิตามพระราชบัญญัติประกันสังคมผู้มีสิทธิจะสละได้หรือไม่ซึ่งมีหลายความเห็น ความเห็นแรกเห็นว่าสิทธิตามพระราชบัญญัติประกันสังคมนั้นเป็นสิทธิตามกฎหมายที่เกี่ยวกับความสงบเรียบร้อยของประชาชนจึงตกลงสละไม่ได้หากตกลงสละก็ตกเป็นโมฆะ ความเห็นที่สองเห็นว่าแม้สิทธิตามพระราชบัญญัติประกันสังคมจะเป็นสิทธิตามกฎหมายที่เกี่ยวกับความสงบเรียบร้อยของประชาชนหากทำข้อตกลงอะไรที่ขัดต่อกฎหมายดังกล่าวแล้วทำให้สิทธินั้นหมดไปหรือด้อยกว่าที่มีกำหนดตามพระราชบัญญัติประกันสังคมย่อมตกเป็นโมฆะแต่ข้อตกลงที่ขัดต่อพระราชบัญญัติประกันสังคมแล้วได้สิทธิดีกว่าย่อมใช้บังคับได้ คำพิพากษาศาลฎีกาที่963/2539ที่เขียนหมายเหตุนี้เป็นกรณีที่ผู้ประกันตนตกลงสละสิทธิที่จะได้รับตามกฎหมายประกันสังคมโดยให้ผู้ทำละเมิดออกค่าใช้จ่ายในการรักษาพยาบาลที่มีมาตรฐานดีกว่าของประกันสังคมศาลฎีกาจึงวินิจฉัยว่าสามารถทำได้ไม่ขัดต่อความสงบเรียบร้อยและศีลธรรมอันดีของประชาชน ปัญหามีว่าหากผู้ประกันตนไม่ได้สละสิทธิที่จะได้รับตามกฎหมายประกันสังคมผู้ประกันตนย่อมมีสิทธิเลือกจะใช้สิทธิรักษาพยาบาลตามกฎหมายประกันสังคมหรือจะเลือกใช้สิทธิให้ผู้อื่นออกค่ารักษาพยาบาลก็ได้หากเป็นเช่นนี้ผู้ประกันตนจะยังมีสิทธิเบิกค่ารักษาพยาบาลจากสำนักงานประกันสังคมตามสิทธิที่ตนมีหรือไม่เห็นว่าผู้ประกันตนย่อมมีสิทธิจะเบิกได้แล้วผู้ประกันตนยังจะไปเรียกให้ผู้ทำละเมิดออกค่าใช้จ่ายในการรักษาพยาบาลได้อีกหรือไม่เห็นว่าผู้ประกันตนย่อมเรียกได้เป็นค่าเสียหายที่เกิดจากการละเมิดแต่เรียกได้เฉพาะส่วนที่ขาดเท่านั้นจะเรียกค่ารักษาพยาบาลเต็มจำนวนไม่ได้ หากผู้ประกันตนเข้ารับการรักษาในโรงพยาบาลตามบัตรรับรองสิทธิซึ่งผู้ประกันตนไม่ต้องเสียค่าใช้จ่ายผู้ประกันตนจะต้องฟ้องเรียกค่าเสียหายเป็นค่ารักษาพยาบาลจากผู้ทำละเมิดไม่ได้เพราะผู้เสียหายไม่เสียหายปัญหามีว่าโรงพยาบาลจะเรียกค่ารักษาพยาบาลจากผู้ทำละเมิดได้หรือไม่เห็นว่าเรียกไม่ได้เพราะโรงพยาบาลต้องรักษาผู้ประกันตนจนกว่าจะหายโดยไม่คิดค่าใช้จ่ายหากผู้ทำละเมิดตกลงกับโรงพยาบาลย่อมจ่ายค่ารักษาพยาบาลทั้งหมดให้แก่โรงพยาบาลข้อตกลงดังกล่าวจะบังคับได้หรือไม่เห็นว่าข้อตกลงดังกล่าวย่อมบังคับได้เช่นเดียวกันบางท่านอาจแย้งว่าถ้าเช่นนั้นจะเป็นช่องโหว่ให้โรงพยาบาลเอาเปรียบโดยเสนอให้ผู้ทำละเมิดเซ็นข้อตกลงดังกล่าวจึงจะรักษาผู้ประกันตนให้แม้โรงพยาบาลจะมีสิทธิยื่นข้อเสนอเช่นนี้แต่ก็เป็นสิทธิที่ผู้ทำละเมิดจะไม่ยอมเซ็นได้และหากไม่เซ็นแล้วโรงพยาบาลไม่รักษาผู้ประกันตนก็ต้องรับผิดต่อผู้ประกันตนและต่อสำนักงานประกันสังคมอีกด้วย รุ่งโรจน์ รื่นเริงวงศ์