คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 354/2492หลักกฎหมาย: โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานกักกันข้าวในเขตต์ห้ามกักกันข้าว ในระหว่างพิจารณาได้มี พระราชบัญญัติสำรวจและห้ามกักกันข้าว (ฉะบับที่ 2) 2489 ออกใช้ ซึ่งบัญญัติว่าผู้มีข้าวเกินปริมาณจะมีผิดต่อเมื่อไม่แจ้งปริมาณและสถานที่เก็บข้าวภายในระยะเวลาที่คณะกรรมการกำหนดซึ่งเป็นการแก้ไขกฎหมายฉะบับเดิมและเป็นคุณแก่จำเลย เมื่อการกระทำของจำเลยไม่มีผิดตาม ก.ม.ฉะบับหลัง ก็ลงโทษจำเลยไม่ได้ ตามกฎหมายลักษณะอาญามาตรา 8 (อ้างฎีกาที่ 621-622 / 2491)โจทก์ฟ้องหาว่า เมื่อระหว่าง ๑๕ มีนาคม ๒๔๘๙ ถึง ๑ พฤษภาคม ๒๔๘๙ จำเลยกักกันข้าวในเขตต์ห้ามกักกันข้าว โดยมีข้าวเปลือกไว้ในครอบครอง ๒๕ เกวียน โดยไม่ได้รับอนุญาต ขอให้ลงโทษจำเลย จำเลยให้การว่าข้าวเปลือก ตามฟ้องจำเลยได้แจ้งปริมาณต่อพนักงานเจ้าหน้าที่แล้ว เมื่อวันที่ ๑๙ เมษายน ๒๔๘๙ แต่เจ้าหน้าที่ไม่รับแจ้งอ้างว่า พ้นกำหนดแล้ว ความจริงจะพ้นกำหนดหรือยัง จำเลยไม่ทราบ กับต่อสู้ว่า เมื่อวันที่ ๑๒ มีนาคม ๒๔๘๙ จำเลยมีข้าวอยู่ ๓ เกวียน นอกนั้นเพิ่มขึ้นภายหลัง ศาลชั้นต้นลงโทษจำเลยตามฟ้อง ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ยกฟ้อง โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ในระหว่างพิจารณาคดีนี้ ได้มี พ.ร.บ.สำรวจและห้ามกักกันข้าว (ฉะบับที่ ๒) ๒๔๘๙ ออกใช้ ซึ่งบัญญัติว่า ผู้มีข้าวเกินปริมาณจะมีผิดก็ต่อเมื่อไม่แจ้งปริมาณและสถานที่เก็บภายในระยะเวลาที่คณะกรรมการกำหนด ซึ่งเป็นการแก้ไขกฎหมายฉะบับเดิม และเป็นคุณแก่จำเลย ก็ลงโทษจำเลยไม่ได้ พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 354/2492อัยยการกรมอัยยการโจทก์นายวิเชียร พิพัดนางกูลจำเลย พ.ร.บ.สำรวจและห้ามกักกันข้าว พ.ศ.2489 กฎหมายลักษณะอาญา ม. 8โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานกักกันข้าวในเขตต์ห้ามกักกันข้าว ในระหว่างพิจารณาได้มี พระราชบัญญัติสำรวจและห้ามกักกันข้าว (ฉะบับที่ 2) 2489 ออกใช้ ซึ่งบัญญัติว่าผู้มีข้าวเกินปริมาณจะมีผิดต่อเมื่อไม่แจ้งปริมาณและสถานที่เก็บข้าวภายในระยะเวลาที่คณะกรรมการกำหนดซึ่งเป็นการแก้ไขกฎหมายฉะบับเดิมและเป็นคุณแก่จำเลย เมื่อการกระทำของจำเลยไม่มีผิดตาม ก.ม.ฉะบับหลัง ก็ลงโทษจำเลยไม่ได้ ตามกฎหมายลักษณะอาญามาตรา 8 (อ้างฎีกาที่ 621-622 / 2491)โจทก์ฟ้องหาว่า เมื่อระหว่าง ๑๕ มีนาคม ๒๔๘๙ ถึง ๑ พฤษภาคม ๒๔๘๙ จำเลยกักกันข้าวในเขตต์ห้ามกักกันข้าว โดยมีข้าวเปลือกไว้ในครอบครอง ๒๕ เกวียน โดยไม่ได้รับอนุญาต ขอให้ลงโทษจำเลย จำเลยให้การว่าข้าวเปลือก ตามฟ้องจำเลยได้แจ้งปริมาณต่อพนักงานเจ้าหน้าที่แล้ว เมื่อวันที่ ๑๙ เมษายน ๒๔๘๙ แต่เจ้าหน้าที่ไม่รับแจ้งอ้างว่า พ้นกำหนดแล้ว ความจริงจะพ้นกำหนดหรือยัง จำเลยไม่ทราบ กับต่อสู้ว่า เมื่อวันที่ ๑๒ มีนาคม ๒๔๘๙ จำเลยมีข้าวอยู่ ๓ เกวียน นอกนั้นเพิ่มขึ้นภายหลัง ศาลชั้นต้นลงโทษจำเลยตามฟ้อง ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ยกฟ้อง โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ในระหว่างพิจารณาคดีนี้ ได้มี พ.ร.บ.สำรวจและห้ามกักกันข้าว (ฉะบับที่ ๒) ๒๔๘๙ ออกใช้ ซึ่งบัญญัติว่า ผู้มีข้าวเกินปริมาณจะมีผิดก็ต่อเมื่อไม่แจ้งปริมาณและสถานที่เก็บภายในระยะเวลาที่คณะกรรมการกำหนด ซึ่งเป็นการแก้ไขกฎหมายฉะบับเดิม และเป็นคุณแก่จำเลย ก็ลงโทษจำเลยไม่ได้ พิพากษายืน(นาถปรีชา-ธรรมบัณฑิต-นนทปัญญา)ศาลอาญา - นายเฉลิม สถิตย์ทองศาลอุทธรณ์ - พระดุลยทัณฑ์ธนาณัติแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องหาว่า เมื่อระหว่าง ๑๕ มีนาคม ๒๔๘๙ ถึง ๑ พฤษภาคม ๒๔๘๙ จำเลยกักกันข้าวในเขตต์ห้ามกักกันข้าว โดยมีข้าวเปลือกไว้ในครอบครอง ๒๕ เกวียน โดยไม่ได้รับอนุญาต ขอให้ลงโทษจำเลย จำเลยให้การว่าข้าวเปลือก ตามฟ้องจำเลยได้แจ้งปริมาณต่อพนักงานเจ้าหน้าที่แล้ว เมื่อวันที่ ๑๙ เมษายน ๒๔๘๙ แต่เจ้าหน้าที่ไม่รับแจ้งอ้างว่า พ้นกำหนดแล้ว ความจริงจะพ้นกำหนดหรือยัง จำเลยไม่ทราบ กับต่อสู้ว่า เมื่อวันที่ ๑๒ มีนาคม ๒๔๘๙ จำเลยมีข้าวอยู่ ๓ เกวียน นอกนั้นเพิ่มขึ้นภายหลัง ศาลชั้นต้นลงโทษจำเลยตามฟ้อง ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ยกฟ้อง โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ในระหว่างพิจารณาคดีนี้ ได้มี พ.ร.บ.สำรวจและห้ามกักกันข้าว (ฉะบับที่ ๒) ๒๔๘๙ ออกใช้ ซึ่งบัญญัติว่า ผู้มีข้าวเกินปริมาณจะมีผิดก็ต่อเมื่อไม่แจ้งปริมาณและสถานที่เก็บภายในระยะเวลาที่คณะกรรมการกำหนด ซึ่งเป็นการแก้ไขกฎหมายฉะบับเดิม และเป็นคุณแก่จำเลย ก็ลงโทษจำเลยไม่ได้ พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 354/2492อัยยการกรมอัยยการโจทก์นายวิเชียร พิพัดนางกูลจำเลย พ.ร.บ.สำรวจและห้ามกักกันข้าว พ.ศ.2489 กฎหมายลักษณะอาญา ม. 8โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานกักกันข้าวในเขตต์ห้ามกักกันข้าว ในระหว่างพิจารณาได้มี พระราชบัญญัติสำรวจและห้ามกักกันข้าว (ฉะบับที่ 2) 2489 ออกใช้ ซึ่งบัญญัติว่าผู้มีข้าวเกินปริมาณจะมีผิดต่อเมื่อไม่แจ้งปริมาณและสถานที่เก็บข้าวภายในระยะเวลาที่คณะกรรมการกำหนดซึ่งเป็นการแก้ไขกฎหมายฉะบับเดิมและเป็นคุณแก่จำเลย เมื่อการกระทำของจำเลยไม่มีผิดตาม ก.ม.ฉะบับหลัง ก็ลงโทษจำเลยไม่ได้ ตามกฎหมายลักษณะอาญามาตรา 8 (อ้างฎีกาที่ 621-622 / 2491)โจทก์ฟ้องหาว่า เมื่อระหว่าง ๑๕ มีนาคม ๒๔๘๙ ถึง ๑ พฤษภาคม ๒๔๘๙ จำเลยกักกันข้าวในเขตต์ห้ามกักกันข้าว โดยมีข้าวเปลือกไว้ในครอบครอง ๒๕ เกวียน โดยไม่ได้รับอนุญาต ขอให้ลงโทษจำเลย จำเลยให้การว่าข้าวเปลือก ตามฟ้องจำเลยได้แจ้งปริมาณต่อพนักงานเจ้าหน้าที่แล้ว เมื่อวันที่ ๑๙ เมษายน ๒๔๘๙ แต่เจ้าหน้าที่ไม่รับแจ้งอ้างว่า พ้นกำหนดแล้ว ความจริงจะพ้นกำหนดหรือยัง จำเลยไม่ทราบ กับต่อสู้ว่า เมื่อวันที่ ๑๒ มีนาคม ๒๔๘๙ จำเลยมีข้าวอยู่ ๓ เกวียน นอกนั้นเพิ่มขึ้นภายหลัง ศาลชั้นต้นลงโทษจำเลยตามฟ้อง ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ยกฟ้อง โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ในระหว่างพิจารณาคดีนี้ ได้มี พ.ร.บ.สำรวจและห้ามกักกันข้าว (ฉะบับที่ ๒) ๒๔๘๙ ออกใช้ ซึ่งบัญญัติว่า ผู้มีข้าวเกินปริมาณจะมีผิดก็ต่อเมื่อไม่แจ้งปริมาณและสถานที่เก็บภายในระยะเวลาที่คณะกรรมการกำหนด ซึ่งเป็นการแก้ไขกฎหมายฉะบับเดิม และเป็นคุณแก่จำเลย ก็ลงโทษจำเลยไม่ได้ พิพากษายืน(นาถปรีชา-ธรรมบัณฑิต-นนทปัญญา)ศาลอาญา - นายเฉลิม สถิตย์ทองศาลอุทธรณ์ - พระดุลยทัณฑ์ธนาณัติแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ