คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 60091หลักกฎหมาย: ความว่า โจทก์อุทธรณ์ ศาลแรงงานกลางสั่งว่า โจทก์อุทธรณ์เรื่องที่ไม่ได้ฟ้องมา จึงเป็นเรื่องที่มิได้ว่ากล่าวกันมาก่อนต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 225 ประกอบพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงานฯ มาตรา 31ไม่รับอุทธรณ์โจทก์โจทก์เห็นว่า อุทธรณ์โจทก์เป็นอุทธรณ์ในปัญหาข้อกฎหมายที่ว่าตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 824 กำหนดไว้ว่าเมื่อตัวแทนกระทำการแทนตัวการที่มีภูมิลำเนาในต่างประเทศตัวแทนยังต้องรับผิดแทนตัวการด้วย และข้อกำหนดในสัญญาว่าจ้างระหว่างโจทก์กับจำเลยข้อ 18 จะเป็นข้อกำหนดที่ขัดต่อความสงบเรียบร้อยหรือไม่ เมื่อโจทก์ได้ว่ากล่าวมาแต่ศาลชั้นต้น อุทธรณ์ของโจทก์จึงควรได้รับการวินิจฉัยจากศาลฎีกา โปรดมีคำสั่งให้ศาลแรงงานกลางรับอุทธรณ์ของโจทก์ไว้พิจารณาและพิพากษาต่อไปด้วยหมายเหตุ จำเลยได้รับสำเนาคำร้องแล้ว (อันดับ 58)คดีสามสำนวนนี้ ศาลแรงงานกลางสั่งพิจารณาพิพากษารวมกันโจทก์ทั้งสามสำนวนฟ้องขอให้บังคับจำเลยใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์สำนวนแรก 130,000 บาท โจทก์สำนวนที่สอง 190,000 บาท โจทก์สำนวนที่สาม 130,000 บาท กับค่าทำงานวันหยุดพักผ่อนอีก 1,600 บาทศาลแรงงานกลางพิพากษายกฟ้องโจทก์โจทก์ทั้งสามสำนวนอุทธรณ์ ศาลแรงงานกลางมีคำสั่งดังกล่าว(อันดับ 55)โจทก์ทั้งสามสำนวนจึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 56)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว โจทก์ทั้งสามกล่าวอ้างในคำฟ้องว่าจำเลยเป็นผู้ว่าจ้างโจทก์ทั้งสาม โดยมิได้มีข้ออ้างว่าจำเลยเป็นตัวแทนของตัวการซึ่งอยู่ต่างประเทศ ดังนั้น ที่โจทก์ทั้งสามอุทธรณ์ว่าจำเลยมีหน้าที่ต้องรับผิดต่อโจทก์ทั้งสามแทนตัวการซึ่งอยู่ต่างประเทศจึงเป็นเรื่องนอกเหนือไปจากคำฟ้องที่ศาลแรงงานกลางมีคำสั่งไม่รับอุทธรณ์ของโจทก์ทั้งสามนั้น จึงชอบแล้ว ให้ยกคำร้อง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 112 - 114/2529นายวิวัฒน์ แตงแก้วโจทก์บริษัทคริสตัน อินเตอร์เนชั่นแนล จำกัดจำเลยนายวิวัฒน์ แตงแก้ว กับพวก โจทก์ผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.พ. ม. 225 พ.ร.บ.จัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ.2522 ม. 31ความว่า โจทก์อุทธรณ์ ศาลแรงงานกลางสั่งว่า โจทก์อุทธรณ์เรื่องที่ไม่ได้ฟ้องมา จึงเป็นเรื่องที่มิได้ว่ากล่าวกันมาก่อนต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 225 ประกอบพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงานฯ มาตรา 31ไม่รับอุทธรณ์โจทก์โจทก์เห็นว่า อุทธรณ์โจทก์เป็นอุทธรณ์ในปัญหาข้อกฎหมายที่ว่าตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 824 กำหนดไว้ว่าเมื่อตัวแทนกระทำการแทนตัวการที่มีภูมิลำเนาในต่างประเทศตัวแทนยังต้องรับผิดแทนตัวการด้วย และข้อกำหนดในสัญญาว่าจ้างระหว่างโจทก์กับจำเลยข้อ 18 จะเป็นข้อกำหนดที่ขัดต่อความสงบเรียบร้อยหรือไม่ เมื่อโจทก์ได้ว่ากล่าวมาแต่ศาลชั้นต้น อุทธรณ์ของโจทก์จึงควรได้รับการวินิจฉัยจากศาลฎีกา โปรดมีคำสั่งให้ศาลแรงงานกลางรับอุทธรณ์ของโจทก์ไว้พิจารณาและพิพากษาต่อไปด้วยหมายเหตุ จำเลยได้รับสำเนาคำร้องแล้ว (อันดับ 58)คดีสามสำนวนนี้ ศาลแรงงานกลางสั่งพิจารณาพิพากษารวมกันโจทก์ทั้งสามสำนวนฟ้องขอให้บังคับจำเลยใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์สำนวนแรก 130,000 บาท โจทก์สำนวนที่สอง 190,000 บาท โจทก์สำนวนที่สาม 130,000 บาท กับค่าทำงานวันหยุดพักผ่อนอีก 1,600 บาทศาลแรงงานกลางพิพากษายกฟ้องโจทก์โจทก์ทั้งสามสำนวนอุทธรณ์ ศาลแรงงานกลางมีคำสั่งดังกล่าว(อันดับ 55)โจทก์ทั้งสามสำนวนจึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 56)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว โจทก์ทั้งสามกล่าวอ้างในคำฟ้องว่าจำเลยเป็นผู้ว่าจ้างโจทก์ทั้งสาม โดยมิได้มีข้ออ้างว่าจำเลยเป็นตัวแทนของตัวการซึ่งอยู่ต่างประเทศ ดังนั้น ที่โจทก์ทั้งสามอุทธรณ์ว่าจำเลยมีหน้าที่ต้องรับผิดต่อโจทก์ทั้งสามแทนตัวการซึ่งอยู่ต่างประเทศจึงเป็นเรื่องนอกเหนือไปจากคำฟ้องที่ศาลแรงงานกลางมีคำสั่งไม่รับอุทธรณ์ของโจทก์ทั้งสามนั้น จึงชอบแล้ว ให้ยกคำร้อง(มาโนช เพียรสนอง-สมบูรณ์ บุญภินนท์-จุนท์ จันทรวงศ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 112 - 114/2529นายวิวัฒน์ แตงแก้วโจทก์บริษัทคริสตัน อินเตอร์เนชั่นแนล จำกัดจำเลยนายวิวัฒน์ แตงแก้ว กับพวก โจทก์ผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.พ. ม. 225 พ.ร.บ.จัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ.2522 ม. 31ความว่า โจทก์อุทธรณ์ ศาลแรงงานกลางสั่งว่า โจทก์อุทธรณ์เรื่องที่ไม่ได้ฟ้องมา จึงเป็นเรื่องที่มิได้ว่ากล่าวกันมาก่อนต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 225 ประกอบพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงานฯ มาตรา 31ไม่รับอุทธรณ์โจทก์โจทก์เห็นว่า อุทธรณ์โจทก์เป็นอุทธรณ์ในปัญหาข้อกฎหมายที่ว่าตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 824 กำหนดไว้ว่าเมื่อตัวแทนกระทำการแทนตัวการที่มีภูมิลำเนาในต่างประเทศตัวแทนยังต้องรับผิดแทนตัวการด้วย และข้อกำหนดในสัญญาว่าจ้างระหว่างโจทก์กับจำเลยข้อ 18 จะเป็นข้อกำหนดที่ขัดต่อความสงบเรียบร้อยหรือไม่ เมื่อโจทก์ได้ว่ากล่าวมาแต่ศาลชั้นต้น อุทธรณ์ของโจทก์จึงควรได้รับการวินิจฉัยจากศาลฎีกา โปรดมีคำสั่งให้ศาลแรงงานกลางรับอุทธรณ์ของโจทก์ไว้พิจารณาและพิพากษาต่อไปด้วยหมายเหตุ จำเลยได้รับสำเนาคำร้องแล้ว (อันดับ 58)คดีสามสำนวนนี้ ศาลแรงงานกลางสั่งพิจารณาพิพากษารวมกันโจทก์ทั้งสามสำนวนฟ้องขอให้บังคับจำเลยใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์สำนวนแรก 130,000 บาท โจทก์สำนวนที่สอง 190,000 บาท โจทก์สำนวนที่สาม 130,000 บาท กับค่าทำงานวันหยุดพักผ่อนอีก 1,600 บาทศาลแรงงานกลางพิพากษายกฟ้องโจทก์โจทก์ทั้งสามสำนวนอุทธรณ์ ศาลแรงงานกลางมีคำสั่งดังกล่าว(อันดับ 55)โจทก์ทั้งสามสำนวนจึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 56)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว โจทก์ทั้งสามกล่าวอ้างในคำฟ้องว่าจำเลยเป็นผู้ว่าจ้างโจทก์ทั้งสาม โดยมิได้มีข้ออ้างว่าจำเลยเป็นตัวแทนของตัวการซึ่งอยู่ต่างประเทศ ดังนั้น ที่โจทก์ทั้งสามอุทธรณ์ว่าจำเลยมีหน้าที่ต้องรับผิดต่อโจทก์ทั้งสามแทนตัวการซึ่งอยู่ต่างประเทศจึงเป็นเรื่องนอกเหนือไปจากคำฟ้องที่ศาลแรงงานกลางมีคำสั่งไม่รับอุทธรณ์ของโจทก์ทั้งสามนั้น จึงชอบแล้ว ให้ยกคำร้อง(มาโนช เพียรสนอง-สมบูรณ์ บุญภินนท์-จุนท์ จันทรวงศ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ