phoneee/thai-legal-corpus huggingface dataset:
พระราชบัญญัติโอนที่ดินซึ่งเป็นสาธารณสมบัติของแผ่นดิน ตำบลสามเสนใน อำเภอบางซื่อ จังหวัดพระนคร ให้กระทรวงกลาโหม พุทธศักราช 2477พระราชบัญญัติ โอนที่ดินซึ่งเป็นสาธารณสมบัติของแผ่นดิน ตำบลสามเสนใน อำเภอบางซื่อ จังหวัดพระนคร ให้กระทรวงกลาโหม พุทธศักราช ๒๔๗๗ในพระปรมาภิไธยสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวอานันทมหิดล คณะผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ (ตามประกาศประธานสภาผู้แทนราษฎร ลงวันที่ ๗ มีนาคม พุทธศักราช ๒๔๗๗) อนวัตน์จาตุรนต์ อาทิตย์ทิพอาภา เจ้าพระยายมราช ตราไว้ ณ วันที่ ๙ เมษายน พุทธศักราช ๒๔๗๘ เป็นปีที่ ๒ ในรัชกาลปัจจุบันโดยที่สภาผู้แทนราษฎรลงมติว่า สมควรโอนที่ดินคูสาธารณประโยชน์เดิมซึ่งเวลานี้ตื้นเขินอยู่ในเขตที่ดินบริเวณโรงทหารบางซื่อ อันเป็นสาธารณสมบัติของแผ่นดินให้กระทรวงกลาโหมเพื่อประโยชน์ราชการแห่งกองทัพบก จึงมีพระบรมราชโองการให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้ โดยคำแนะนำและยินยอมของสภาผู้แทนราษฎรดังต่อไปนี้มาตรา 1 มาตรา ๑ พระราชบัญญัตินี้ให้เรียกว่า "พระราชบัญญัติโอนที่ดินซึ่งเป็นสาธารณสมบัติของแผ่นดิน ตำบลสามเสนใน อำเภอบางซื่อ จังหวัดพระนคร ให้กระทรวงกลาโหม พุทธศักราช ๒๔๗๗"มาตรา 2 มาตรา ๒ ให้ใช้พระราชบัญญัตินี้ตั้งแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา 3 มาตรา ๓ ให้โอนคูสาธารณประโยชน์หมายเลข ๑ - ๒ - ๓ ซึ่งปรากฏในแผนที่ต่อท้ายพระราชบัญญัตินี้ อันเป็นสาธารณสมบัติของแผ่นดิน ตำบลสามเสนใน อำเภอบางซื่อ จังหวัดพระนคร เป็นสมบัติของกระทรวงกลาโหม กำหนดกว้างยาวของคูมีดังนี้ คูหมายเลข ๑ กว้าง เมตร ยาว เมตร ประมาณเนื้อที่ ๓๑๒๓ ตารางเมตร คูหมายเลข ๒ กว้าง เมตรมาตรา 3 ยาว ๔๖๐ เมตร ประมาณเนื้อที่ ๔๑๔๐ ตารางเมตร คูหมายเลข ๓ กว้าง เมตร ยาว เมตร ประมาณเนื้อที่ ๙๙๕ ตารางเมตร รวมเนื้อที่ทั้งหมดประมาณ ๘๒๕๘ ตารางเมตรมาตรา 4 มาตรา ๔ ให้กระทรวงมหาดไทยโอนคูที่ระบุไว้ในมาตรา ๓ ให้กระทรวงกลาโหมภายในเวลาอันสมควรผู้รับสนองพระบรมราชโองการ (ตามมติคณะรัฐมนตรี) พระยานิติศาสตร์ไพศาลย์ รัฐมนตรี
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 63991หลักกฎหมาย: ฎีกาจำเลยที่ว่าในมูลคดีอย่างเดียวกัน และของกลางอันเป็นมูลความผิดต่างกัน โทษที่จะลงย่อมต่างกัน จะลงโทษเท่ากันไม่ได้นั้น เป็นการฎีกาดุลพินิจในการกำหนดโทษอันเป็นปัญหาข้อเท็จจริง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 178/2525พนักงานอัยการจังหวัดเลยโจทก์นายหนูคล้าย ขวัญต่อ กับพวกจำเลย ป.วิ.อ. ม. 219ฎีกาจำเลยที่ว่าในมูลคดีอย่างเดียวกัน และของกลางอันเป็นมูลความผิดต่างกัน โทษที่จะลงย่อมต่างกัน จะลงโทษเท่ากันไม่ได้นั้น เป็นการฎีกาดุลพินิจในการกำหนดโทษอันเป็นปัญหาข้อเท็จจริง(สุวัฒน์ รัตรสาร-นิยม ติวุตานนท์-ดุสิต วราโห)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 178/2525พนักงานอัยการจังหวัดเลยโจทก์นายหนูคล้าย ขวัญต่อ กับพวกจำเลย ป.วิ.อ. ม. 219ฎีกาจำเลยที่ว่าในมูลคดีอย่างเดียวกัน และของกลางอันเป็นมูลความผิดต่างกัน โทษที่จะลงย่อมต่างกัน จะลงโทษเท่ากันไม่ได้นั้น เป็นการฎีกาดุลพินิจในการกำหนดโทษอันเป็นปัญหาข้อเท็จจริง(สุวัฒน์ รัตรสาร-นิยม ติวุตานนท์-ดุสิต วราโห)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศธนาคารแห่งประเทศไทยที่ สกง. 90/2560เรื่อง กําหนดการออกพันธบัตรธนาคารแห่งประเทศไทย อายุไม่เกิน 15 วันในเดือนธันวาคม 2560----------------------------------------อื่นๆ - 1. เหตุผลในการออกประกาศ เพื่อกําหนดแผนการออกพันธบัตรแห่งประเทศไทย อายุไม่เกิน 15 วัน ในเดือนธันวาคม 2560อื่นๆ - 2. อํานาจตามกฎหมาย เพื่ออนุวัตตามข้อ 2 แห่งระเบียบธนาคารแห่งประเทศไทย ที่ สกง. 1/2560 ว่าด้วยการออกพันธบัตรธนาคารแห่งประเทศไทยอื่นๆ - 3. เนื้อหา ธนาคารแห่งประเทศไทยได้กําหนดแผนการประมูลพันธบัตรธนาคารแห่งประเทศไทย อายุไม่เกิน 15 วัน ดังนี้| | | | | || --- | --- | --- | --- | --- || รุ่นที่ | วงเงิน(ล้านบาท) | ประมูลวันที่ | วันที่ชําระเงิน - วันครบกําหนด | อายุ(วัน) || พ. 51/14/60 | 20,000 | 22 ธันวาคม 2560 | 26/12/60 - 9/1/61 | 14 |อื่นๆ - 4. วันเริ่มต้นบังคับใช้ ตั้งแต่วันที่ 21 ธันวาคม 2560ผู้มีอํานาจลงนาม - ประกาศ ณ วันที่ 19 ธันวาคม 2560 (นางสาววชิรา อารมณ์ดี)ผู้ช่วยผู้ว่าการ สายตลาดการเงินผู้ว่าการแทนธนาคารแห่งประเทศไทย
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 63069หลักกฎหมาย: ฎีกาโจทก์ซึ่งโต้แย้งดุลพินิจในการวินิจฉัยคดีของศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์เป็นฎีกาโต้เถียงข้อเท็จจริง เมื่อศาลอุทธรณ์พิพากษายืนให้ยกฟ้องต้องห้ามมิให้ฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 220 ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 337/2519จ่าสิบตำรวจบุญเลิศ วงศาโรจน์โจทก์พันตำรวจเอกจงเสน่ห์ สุวรรณจินดา กับพวกจำเลย ป.วิ.อ. ม. 220ฎีกาโจทก์ซึ่งโต้แย้งดุลพินิจในการวินิจฉัยคดีของศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์เป็นฎีกาโต้เถียงข้อเท็จจริง เมื่อศาลอุทธรณ์พิพากษายืนให้ยกฟ้องต้องห้ามมิให้ฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 220(พยนต์ ยาวะประภาษ-แผ้ว ศิวะบวร-จันทร์ ระรวยทรง)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 337/2519จ่าสิบตำรวจบุญเลิศ วงศาโรจน์โจทก์พันตำรวจเอกจงเสน่ห์ สุวรรณจินดา กับพวกจำเลย ป.วิ.อ. ม. 220ฎีกาโจทก์ซึ่งโต้แย้งดุลพินิจในการวินิจฉัยคดีของศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์เป็นฎีกาโต้เถียงข้อเท็จจริง เมื่อศาลอุทธรณ์พิพากษายืนให้ยกฟ้องต้องห้ามมิให้ฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 220(พยนต์ ยาวะประภาษ-แผ้ว ศิวะบวร-จันทร์ ระรวยทรง)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศคณะกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกประกาศคณะกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกประจำจังหวัดนครปฐมฉบับที่๑๐๐ (พ.ศ. ๒๕๕๑)เรื่องยกเลิกเส้นทางสำหรับการขนส่งโดยรถขนาดเล็ก[๑] ตามที่ได้มีประกาศคณะกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกประจำจังหวัดนครปฐมฉบับที่ ๒๖ (พ.ศ. ๒๕๓๐) ลงวันที่ ๒๗ มีนาคม ๒๕๓๐ กำหนดเส้นทางสำหรับการขนส่งโดยรถขนาดเล็กจังหวัดนครปฐมสายที่ ๗๒๐๒๔ ตลาดอำเภอสามพราน-บ้านบางประแดง นั้นคณะกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกประจำจังหวัดนครปฐมได้พิจารณาแล้วเห็นว่าเส้นทางสายดังกล่าวข้างต้นหมดความจำเป็นสำหรับการขนส่งโดยรถขนาดเล็กโดยได้กำหนดให้เป็นเส้นทางรถโดยสารประจำทาง หมวด ๔ ขึ้นใหม่ฉะนั้น อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๒๐ (๓)แห่งพระราชบัญญัติการขนส่งทางบก พ.ศ. ๒๕๒๒ประกอบกับมติคณะกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกประจำจังหวัดนครปฐมในการประชุมครั้งที่๑/๒๕๕๑ เมื่อวันที่ ๔ มิถุนายน ๒๕๕๑ จึงให้ยกเลิกเส้นทางดังกล่าวตั้งแต่วันที่ ๑๑มิถุนายน ๒๕๕๑ เป็นต้นไปประกาศณ วันที่ ๑๑ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๕๑ชนินทร์บัวประเสริฐผู้ว่าราชการจังหวัดนครปฐมประธานกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกประจำจังหวัดนครปฐมวัชศักดิ์/ผู้จัดทำ๑๘กุมภาพันธ์ ๒๕๕๒[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๒๖/ตอนที่ ๑๕ ง/หน้า ๑๕๖/๑๒ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๒
ประกาศคณะกรรมการข้อมูลข่าวสารประกาศคณะกรรมการข้อมูลข่าวสารขององค์การบริหารส่วนตำบลตะเคียนทองเรื่องการเรียกค่าธรรมเนียมและค่าใช้จ่ายในการขอสำเนาหรือขอสำเนาที่มีคำรับรองถูกต้องของข้อมูลข่าวสารของราชการ[๑] ด้วยพระราชบัญญัติข้อมูลข่าวสารของราชการ พ.ศ. ๒๕๔๐ มาตรา ๙ วรรคสามกำหนดให้หน่วยงานของรัฐโดยความเห็นชอบของคณะกรรมการข้อมูลข่าวสารของราชการวางหลักเกณฑ์การเรียกค่าธรรมเนียมในการขอสำเนาหรือขอสำเนาที่มีคำรับรองถูกต้องของข้อมูลข่าวสารของราชการได้โดยให้คำนึงถึงการช่วยเหลือผู้มีรายได้น้อยประกอบด้วย ทั้งนี้ เว้นแต่จะมีกฎหมายเฉพาะบัญญัติไว้เป็นอย่างอื่นระเบียบ ประกอบการประกาศคณะกรรมการข้อมูลข่าวสารของราชการ ลงวันที่ ๗ พฤษภาคม ๒๕๔๒เรื่อง การเรียกค่าธรรมเนียมการขอสำเนาหรือขอสำเนาที่มีคำรับรองถูกต้องของข้อมูลข่าวสารของราชการ ได้วางหลักเกณฑ์การเรียกค่าธรรมเนียมในการเรียกค่าธรรมเนียมในการขอสำเนาหรือขอสำเนาที่มีคำรับรองถูกต้องของข้อมูลข่าวสารของราชการได้ดังนั้น เพื่อให้การเรียกค่าธรรมเนียมการขอสำเนาหรือขอสำเนาที่มีคำรับรองถูกต้องของข้อมูลข่าวสารของราชการเป็นไปด้วยความเหมาะสมและเป็นแนวทางเดียวกันคณะกรรมการศูนย์ข้อมูลข่าวสารขององค์การบริหารส่วนตำบลตะเคียนทองในการประชุมครั้งที่ ๑/๒๕๕๘ เมื่อวันที่ ๒๐ เมษายน ๒๕๕๘ จึงมีมติเห็นชอบการกำหนดค่าธรรมเนียมดังกล่าวดังนี้๑. ค่าธรรมเนียมการทำสำเนาโดยเครื่องถ่ายเอกสารใช้กระดาษขนาด เอ ๔ กำหนดอัตราหน้าละ ๑.๐๐ บาท๒. ค่าธรรมเนียมการทำสำเนาโดยเครื่องถ่ายเอกสารใช้กระดาษขนาด เอ ๓ กำหนดอัตราหน้าละ ๓.๐๐ บาท๓. ค่าธรรมเนียมการให้คำรับรองถูกต้องของข้อมูลข่าวสารกำหนดอัตราคำรับรองละ๕.๐๐ บาท๔. ค่าใช้จ่ายการขอให้จัดส่งข้อมูลข่าวสารทางไปรษณีย์ผู้ขอต้องเสียค่าใช้จ่ายในการจัดส่งตามค่าใช้จ่ายที่เกิดขึ้นจริง๕. การพิจารณายกเว้นค่าธรรมเนียมและค่าใช้จ่ายเป็นการเฉพาะกรณีจะคำนึงถึง การช่วยเหลือผู้มีรายได้น้อย ทั้งนี้ให้อยู่ในดุลยพินิจของหัวหน้าหน่วยงานในองค์การบริหารส่วนตำบลที่มีข้อมูลข่าวสารอยู่ในครอบครองหรือผู้ที่หัวหน้าหน่วยงานฯมอบหมายประกาศณ วันที่ ๒๑ เมษายน พ.ศ. ๒๕๕๘ธีระวิทย์สุทธินุ่นนายกองค์การบริหารส่วนตำบลตะเคียนทองประธานกรรมการการข้อมูลข่าวสารองค์การบริหารส่วนตำบลตะเคียนทองปริยานุช/ผู้จัดทำ๑๕ มิถุนายน๒๕๕๘ปุณิกา/ผู้ตรวจ๓๐ มิถุนายน๒๕๕๘[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๓๒/ตอนที่ ๕๕ ง/หน้า ๗๗/๑๑ มิถุนายน ๒๕๕๘
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5210/2540หลักกฎหมาย: โจทก์เคยฟ้องจำเลยขอแบ่งสินสมรส คิดเป็นเนื้อที่ดิน 7 ไร่เศษที่ศาลชั้นต้น ขณะคดีดังกล่าวอยู่ระหว่างการพิจารณา โจทก์ฟ้องจำเลยเป็นคดีนี้ โดยยกข้ออ้างที่อาศัยเป็นหลักแห่งข้อหาว่าที่ดินทั้งสามแปลงเป็นสินสมรส จำเลยนำไปขายขอให้บังคับจำเลยแบ่งเงินค่าที่ดินส่วนของโจทก์ให้โจทก์ ดังนี้ ฟ้องของโจทก์ในคดีนี้กับคดีก่อน จึงมีสภาพแห่งข้อหา ประเด็นที่จะต้องวินิจฉัย และคำขอบังคับอย่างเดียวกันฟ้องโจทก์คดีนี้จึงเป็นฟ้องซ้อน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5210/2540นายเรียน วงศ์สมบูรณ์ โดยนายดิเรกโจทก์วงศ์สมบูรณ์ผู้เข้าเป็นคู่ความแทนนางสนอง ศรีสังวาลย์จำเลย ป.วิ.พ. ม. 173 วรรคสอง (1)โจทก์เคยฟ้องจำเลยขอแบ่งสินสมรส คิดเป็นเนื้อที่ดิน 7 ไร่เศษที่ศาลชั้นต้น ขณะคดีดังกล่าวอยู่ระหว่างการพิจารณา โจทก์ฟ้องจำเลยเป็นคดีนี้ โดยยกข้ออ้างที่อาศัยเป็นหลักแห่งข้อหาว่าที่ดินทั้งสามแปลงเป็นสินสมรส จำเลยนำไปขายขอให้บังคับจำเลยแบ่งเงินค่าที่ดินส่วนของโจทก์ให้โจทก์ ดังนี้ ฟ้องของโจทก์ในคดีนี้กับคดีก่อน จึงมีสภาพแห่งข้อหา ประเด็นที่จะต้องวินิจฉัย และคำขอบังคับอย่างเดียวกันฟ้องโจทก์คดีนี้จึงเป็นฟ้องซ้อน(สถิตย์ ไพเราะ-มงคล สระฏัน-วุฒิ คราวุฒิ)ศาลจังหวัดฉะเชิงเทรา - นางสาวรุ่งกานต์ ศรีตระกูลชัยศาลอุทธรณ์ภาค ๑ - นายศักดิ์สุบรรณ ลังกาพินธุ์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5210/2540นายเรียน วงศ์สมบูรณ์ โดยนายดิเรกโจทก์วงศ์สมบูรณ์ผู้เข้าเป็นคู่ความแทนนางสนอง ศรีสังวาลย์จำเลย ป.วิ.พ. ม. 173 วรรคสอง (1)โจทก์เคยฟ้องจำเลยขอแบ่งสินสมรส คิดเป็นเนื้อที่ดิน 7 ไร่เศษที่ศาลชั้นต้น ขณะคดีดังกล่าวอยู่ระหว่างการพิจารณา โจทก์ฟ้องจำเลยเป็นคดีนี้ โดยยกข้ออ้างที่อาศัยเป็นหลักแห่งข้อหาว่าที่ดินทั้งสามแปลงเป็นสินสมรส จำเลยนำไปขายขอให้บังคับจำเลยแบ่งเงินค่าที่ดินส่วนของโจทก์ให้โจทก์ ดังนี้ ฟ้องของโจทก์ในคดีนี้กับคดีก่อน จึงมีสภาพแห่งข้อหา ประเด็นที่จะต้องวินิจฉัย และคำขอบังคับอย่างเดียวกันฟ้องโจทก์คดีนี้จึงเป็นฟ้องซ้อน(สถิตย์ ไพเราะ-มงคล สระฏัน-วุฒิ คราวุฒิ)ศาลจังหวัดฉะเชิงเทรา - นางสาวรุ่งกานต์ ศรีตระกูลชัยศาลอุทธรณ์ภาค ๑ - นายศักดิ์สุบรรณ ลังกาพินธุ์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 62709หลักกฎหมาย: ศาลแรงงานกลางรวมพิจารณาพิพากษาคดีที่โจทก์ฟ้อง จำเลย ที่ 1และ 2 ต่างสำนวนเข้าด้วยกัน จำเลยที่ 1 ยื่นอุทธรณ์เกินกำหนด 15 วัน นับแต่วันที่ศาลแรงงานกลางอ่านคำพิพากษา ซึ่งพ้นกำหนดอุทธรณ์ส่วนจำเลยที่ 2 มิได้ยื่นอุทธรณ์ จึงไม่มีอุทธรณ์ของจำเลยที่ 2 จะให้พิจารณาจึงชอบที่จะยกคำร้องอุทธรณ์คำสั่งไม่รับอุทธรณ์ของศาลแรงงานกลางของจำเลยทั้งสอง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 613 - 614/2527นางสาวกนิษฐ์ ลอรักษาโจทก์ห้างหุ้นส่วนจำกัดศิวะษร กับพวกจำเลย ป.วิ.พ. ม. 140 วรรคสอง (3) พ.ร.บ.จัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ.2522 ศาลแรงงานกลางรวมพิจารณาพิพากษาคดีที่โจทก์ฟ้อง จำเลย ที่ 1และ 2 ต่างสำนวนเข้าด้วยกัน จำเลยที่ 1 ยื่นอุทธรณ์เกินกำหนด 15 วัน นับแต่วันที่ศาลแรงงานกลางอ่านคำพิพากษา ซึ่งพ้นกำหนดอุทธรณ์ส่วนจำเลยที่ 2 มิได้ยื่นอุทธรณ์ จึงไม่มีอุทธรณ์ของจำเลยที่ 2 จะให้พิจารณาจึงชอบที่จะยกคำร้องอุทธรณ์คำสั่งไม่รับอุทธรณ์ของศาลแรงงานกลางของจำเลยทั้งสอง(ไพศาล สว่างเนตร-ขจร หะวานนท์-วรา ไวยหงษ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 613 - 614/2527นางสาวกนิษฐ์ ลอรักษาโจทก์ห้างหุ้นส่วนจำกัดศิวะษร กับพวกจำเลย ป.วิ.พ. ม. 140 วรรคสอง (3) พ.ร.บ.จัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ.2522 ศาลแรงงานกลางรวมพิจารณาพิพากษาคดีที่โจทก์ฟ้อง จำเลย ที่ 1และ 2 ต่างสำนวนเข้าด้วยกัน จำเลยที่ 1 ยื่นอุทธรณ์เกินกำหนด 15 วัน นับแต่วันที่ศาลแรงงานกลางอ่านคำพิพากษา ซึ่งพ้นกำหนดอุทธรณ์ส่วนจำเลยที่ 2 มิได้ยื่นอุทธรณ์ จึงไม่มีอุทธรณ์ของจำเลยที่ 2 จะให้พิจารณาจึงชอบที่จะยกคำร้องอุทธรณ์คำสั่งไม่รับอุทธรณ์ของศาลแรงงานกลางของจำเลยทั้งสอง(ไพศาล สว่างเนตร-ขจร หะวานนท์-วรา ไวยหงษ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศกระทรวงคมนาคมประกาศกระทรวงคมนาคมเรื่องเปลี่ยนประเภทและกำหนดให้ทางหลวงพิเศษหมายเลข ๓๓๘สายบางกอกน้อย- นครชัยศรี เป็นทางหลวงแผ่นดิน ด้วยได้มีการแก้ไขเพิ่มเติมมาตรา ๗ แห่งพระราชบัญญัติทางหลวง พ.ศ.๒๕๓๕ โดยพระราชบัญญัติทางหลวง (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๔๙ กำหนดให้ทางหลวงพิเศษ คือทางหลวงที่จัดหรือทำไว้เพื่อให้การจราจรผ่านได้ตลอดรวดเร็วเป็นพิเศษตามที่รัฐมนตรีประกาศกำหนดและได้ลงทะเบียนไว้เป็นทางหลวงพิเศษโดยกรมทางหลวงเป็นผู้ดำเนินการก่อสร้าง ขยาย บูรณะและบำรุงรักษารวมทั้งควบคุมให้มีการเข้าออกได้เฉพาะโดยทางเสริมที่เป็นส่วนหนึ่งของทางหลวงพิเศษตามที่กรมทางหลวงจัดทำขึ้นไว้เท่านั้นปรากฏว่าทางหลวงพิเศษหมายเลข ๓๓๘ สายบางกอกน้อย - นครชัยศรีมิได้มีการควบคุมให้มีการเข้าออกได้เฉพาะโดยทางเสริมจึงสมควรเปลี่ยนประเภททางหลวงให้สอดคล้องกับบทบัญญัติแห่งกฎหมายอาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๖ แห่งพระราชบัญญัติทางหลวง พ.ศ. ๒๕๓๕ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคมให้เปลี่ยนประเภทและกำหนดให้ทางหลวงพิเศษหมายเลข๓๓๘ สายบางกอกน้อย - นครชัยศรี เป็นทางหลวงแผ่นดินทั้งนี้ให้มีผลใช้บังคับนับถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป[๑]ประกาศณ วันที่ ๑๙ กันยายน พ.ศ. ๒๕๕๖พลเอกพฤณท์ สุวรรณทัตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคมปฏิบัติราชการแทนรัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคมปริยานุช/ผู้จัดทำ๔ พฤศจิกายน๒๕๕๖อุษมล/ผู้ตรวจ๖ พฤศจิกายน๒๕๕๖[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๓๐/ตอนพิเศษ ๑๔๘ ง/หน้า ๓๕/๓๑ ตุลาคม ๒๕๕๖
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 217/2472หลักกฎหมาย: ปรับผิดสัญญาประกันทานบน จำแทนไม่ได้นายเจียน ก่ายพันธ์ ผู้ทำหนังสือประกันทานบน คดีนี้ จ.ได้ทำหนังสือประกันทานบนรับตัวเด็กชาย ท.ไปดูแลรักษาจะให้ประพฤติตัวดีภายใน ๒ ปี ต่อมาเด็กชาย ท.ทำผิดขึ้นอีกภายในกำหนดศาลสั่งปรับ จ.๕๐ บาท จ.ไม่มีเงินใช้ โจทก์จึงขอให้จำแทน ศาลฎีกาตัดสินยืนตามศาลล่างทั้ง ๒ ว่า จะจำแทนไม่ได้ เพราะ จ.ไม่ได้ผิดในทางอาญาแลเงินค่าปรับไม่ใช่โทษปรับตาม ม.๑๒ สถานที่ ๓ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 217/2472อัยยการอุบลโจทก์เด็กชายเที่ยง ก่ายพันธ์จำเลย ป.อ. ม. 12, ม. 57, ม. 18ปรับผิดสัญญาประกันทานบน จำแทนไม่ได้นายเจียน ก่ายพันธ์ ผู้ทำหนังสือประกันทานบน คดีนี้ จ.ได้ทำหนังสือประกันทานบนรับตัวเด็กชาย ท.ไปดูแลรักษาจะให้ประพฤติตัวดีภายใน ๒ ปี ต่อมาเด็กชาย ท.ทำผิดขึ้นอีกภายในกำหนดศาลสั่งปรับ จ.๕๐ บาท จ.ไม่มีเงินใช้ โจทก์จึงขอให้จำแทน ศาลฎีกาตัดสินยืนตามศาลล่างทั้ง ๒ ว่า จะจำแทนไม่ได้ เพราะ จ.ไม่ได้ผิดในทางอาญาแลเงินค่าปรับไม่ใช่โทษปรับตาม ม.๑๒ สถานที่ ๓(วิชัย-พิพาก-พรหม)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: นายเจียน ก่ายพันธ์ ผู้ทำหนังสือประกันทานบน คดีนี้ จ.ได้ทำหนังสือประกันทานบนรับตัวเด็กชาย ท.ไปดูแลรักษาจะให้ประพฤติตัวดีภายใน ๒ ปี ต่อมาเด็กชาย ท.ทำผิดขึ้นอีกภายในกำหนดศาลสั่งปรับ จ.๕๐ บาท จ.ไม่มีเงินใช้ โจทก์จึงขอให้จำแทน ศาลฎีกาตัดสินยืนตามศาลล่างทั้ง ๒ ว่า จะจำแทนไม่ได้ เพราะ จ.ไม่ได้ผิดในทางอาญาแลเงินค่าปรับไม่ใช่โทษปรับตาม ม.๑๒ สถานที่ ๓ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 217/2472อัยยการอุบลโจทก์เด็กชายเที่ยง ก่ายพันธ์จำเลย ป.อ. ม. 12, ม. 57, ม. 18ปรับผิดสัญญาประกันทานบน จำแทนไม่ได้นายเจียน ก่ายพันธ์ ผู้ทำหนังสือประกันทานบน คดีนี้ จ.ได้ทำหนังสือประกันทานบนรับตัวเด็กชาย ท.ไปดูแลรักษาจะให้ประพฤติตัวดีภายใน ๒ ปี ต่อมาเด็กชาย ท.ทำผิดขึ้นอีกภายในกำหนดศาลสั่งปรับ จ.๕๐ บาท จ.ไม่มีเงินใช้ โจทก์จึงขอให้จำแทน ศาลฎีกาตัดสินยืนตามศาลล่างทั้ง ๒ ว่า จะจำแทนไม่ได้ เพราะ จ.ไม่ได้ผิดในทางอาญาแลเงินค่าปรับไม่ใช่โทษปรับตาม ม.๑๒ สถานที่ ๓(วิชัย-พิพาก-พรหม)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ระเบียบกระทรวงศึกษาธิการระเบียบกระทรวงศึกษาธิการว่าด้วยสถาบันศึกษาปอเนาะ(ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๔๘[๑] ด้วยกระทรวงศึกษาธิการเห็นสมควรแก้ไขเพิ่มเติมระเบียบกระทรวงศึกษาธิการว่าด้วยสถาบันศึกษาปอเนาะพ.ศ. ๒๕๔๗ ให้เหมาะสมและสอดคล้องกับข้อเท็จจริงอาศัยอำนาจตามความในมาตรา๕ มาตรา ๒๕ และมาตรา ๒๙ แห่งพระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. ๒๕๔๒ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๔๕และมาตรา ๑๒ แห่งพระราชบัญญัติระเบียบบริหารราชการกระทรวงศึกษาธิการ พ.ศ. ๒๕๔๖รัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการจึงวางระเบียบไว้ ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ระเบียบนี้เรียกว่า ระเบียบกระทรวงศึกษาธิการ ว่าด้วยสถาบันศึกษาปอเนาะ(ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๔๘ข้อ ๒ระเบียบนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ ๒๘ เมษายน ๒๕๔๗ เป็นต้นไปข้อ ๓ให้ยกเลิกคำนิยามคำว่า โต๊ะครู และ ผู้ช่วยโต๊ะครู ในข้อ ๓ แห่งระเบียบกระทรวงศึกษาธิการว่าด้วยสถาบันศึกษาปอเนาะพ.ศ. ๒๕๔๗ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทนโต๊ะครูหมายความว่าผู้สอนที่มีความรู้ด้านศาสนาอิสลามเป็นอย่างดีเป็นที่เคารพนับถือของชุมชนและเป็นเจ้าของปอเนาะผู้ช่วยโต๊ะครูหมายความว่า ผู้ที่มีความรู้ด้านศาสนาอิสลามเป็นอย่างดีซึ่งโต๊ะครูให้ช่วยสอนในปอเนาะข้อ ๔ให้ยกเลิกข้อความในข้อ ๔แห่งระเบียบกระทรวงศึกษาธิการว่าด้วยสถาบันศึกษาปอเนาะ พ.ศ. ๒๕๔๗และให้ใช้ความต่อไปนี้แทนข้อ๔โต๊ะครูเจ้าของปอเนาะใดประสงค์จะจดทะเบียนเป็นสถาบันศึกษาปอเนาะให้ยื่นคำขอต่อนายทะเบียนตามแบบป.น. ๑ ท้ายระเบียบนี้ข้อ ๕ให้ยกเลิกข้อความในข้อ ๑๒แห่งระเบียบกระทรวงศึกษาธิการว่าด้วยสถาบันศึกษาปอเนาะ พ.ศ. ๒๕๔๗และให้ใช้ความต่อไปนี้แทนข้อ๑๒กรณีที่ผู้เรียนในสถาบันศึกษาปอเนาะเป็นเด็กที่ต้องเข้าเรียนการศึกษาภาคบังคับตามพระราชบัญญัติการศึกษาภาคบังคับพ.ศ. ๒๕๔๕ โต๊ะครูและผู้ปกครองต้องจัดให้เด็กได้เข้าเรียนจนจบการศึกษาภาคบังคับหรืออาจพัฒนาร่วมกับสถานศึกษาอื่นเพื่อให้ผู้เรียนได้มีโอกาสศึกษาวิชาสามัญในระดับที่สูงกว่าการศึกษาภาคบังคับข้อ ๖ให้ยกเลิกข้อความในข้อ ๑๖ แห่งระเบียบกระทรวงศึกษาธิการว่าด้วยสถาบันศึกษาปอเนาะพ.ศ. ๒๕๔๗ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทนข้อ๑๖เพื่อประโยชน์ในการพัฒนาชุมชนอิสลามให้สอดคล้องกับสภาพในปัจจุบันกระทรวงศึกษาธิการอาจส่งเสริมและพัฒนาสถาบันศึกษาปอเนาะตามความเหมาะสม ทั้งนี้ ให้เป็นไปตามหลักเกณฑ์วิธีการและเงื่อนไข ตามประกาศกระทรวงศึกษาธิการประกาศ ณ วันที่ ๗กันยายน พ.ศ. ๒๕๔๘จาตุรนต์ ฉายแสงรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ[เอกสารแนบท้าย]๑.คำร้องขอจดทะเบียนสถาบันศึกษาปอเนาะตามระเบียบกระทรวงศึกษาธิการว่าด้วยสถาบันศึกษาปอเนาะ(ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๔๘ (แบบ ป.น. ๑)(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)ดลธี/ผู้จัดทำ๑๑ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๒พัชรินทร์/ตรวจ๑๑ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๒ภัทรวีร์/ปรับปรุง๓๑ สิงหาคม ๒๕๖๐[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๒๒/ตอนพิเศษ ๑๑๘ ง/หน้า ๓๐/๒๑ ตุลาคม ๒๕๔๘
ประกาศคณะกรรมการบริหารศาลยุติธรรมประกาศคณะกรรมการบริหารศาลยุติธรรมเรื่องการเปิดทำการศาลจังหวัดมหาสารคามสาขาพยัคฆภูมิพิสัย อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๔ วรรคสองและวรรคสี่แห่งพระธรรมนูญศาลยุติธรรม คณะกรรมการบริหารศาลยุติธรรมออกประกาศให้เปิดทำการศาลจังหวัดมหาสารคามสาขาพยัคฆภูมิพิสัย ดังต่อไปนี้ข้อ๑ ประกาศนี้เรียกว่า ประกาศคณะกรรมการบริหารศาลยุติธรรมเรื่อง การเปิดทำการศาลจังหวัดมหาสารคาม สาขาพยัคฆภูมิพิสัยข้อ๒[๑] ประกาศนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วัดถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปข้อ ๓ ให้เปิดทำการศาลจังหวัดมหาสารคาม สาขาพยัคฆภูมิพิสัยที่อำเภอพยัคฆภูมิพิสัย จังหวัดมหาสารคาม ตั้งแต่วันที่ ๓ มกราคม ๒๕๖๐ เป็นต้นไปข้อ๔ ให้ศาลจังหวัดมหาสารคามสาขาพยัคฆภูมิพิสัยมีอำนาจรับคดีแพ่งของศาลจังหวัดมหาสารคามซึ่งเกิดในเขตท้องที่อำเภอนาเชือกอำเภอนาดูน อำเภอพยัคฆภูมิพิสัย และอำเภอยางสีสุราช จังหวัดมหาสารคามดังต่อไปนี้ไว้พิจารณาพิพากษา(๑)คดีที่จำเลยมีภูมิลำเนาหรือมูลคดีเกิดขึ้นในเขตท้องที่ดังกล่าว(๒)คดีเกี่ยวด้วยอสังหาริมทรัพย์หรือสิทธิหรือประโยชน์อันเกี่ยวด้วยอสังหาริมทรัพย์ที่อสังหาริมทรัพย์นั้นตั้งอยู่ในเขตท้องที่ดังกล่าว(๓)คดีร้องขอให้แต่งตั้งผู้จัดการมรดกซึ่งเจ้ามรดกมีภูมิลำเนาหรือทรัพย์มรดกอยู่ในเขตท้องที่ดังกล่าวข้อ๕ ให้ศาลจังหวัดมหาสารคามสาขาพยัคฆภูมิพิสัย กำหนดหมายเลขคดี จัดทำสารบบความ สารบบคำพิพากษาตลอดจนระบบงานด้านธุรการอื่น ๆ สำหรับคดีที่ได้รับไว้ตามข้อ ๔ แยกต่างหากจากศาลจังหวัดมหาสารคามข้อ๖ คดีตามข้อ ๔ซึ่งค้างพิจารณาอยู่ในศาลจังหวัดมหาสารคามในวันเปิดทำการศาลจังหวัดมหาสารคามสาขาพยัคฆภูมิพิสัย ให้คงพิจารณาต่อไปที่ศาลจังหวัดมหาสารคามเว้นแต่เพื่อความสะดวกของคู่ความทุกฝ่าย ผู้พิพากษาหัวหน้าศาลจังหวัดมหาสารคามจะมีคำสั่งให้โอนคดีนั้นไปพิจารณาต่อที่ศาลจังหวัดมหาสารคามสาขาพยัคฆภูมิพิสัย ก็ได้ข้อ๗ ให้เลขาธิการสำนักงานศาลยุติธรรมรักษาการตามประกาศนี้ประกาศ ณ วันที่ ๓๑ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๕๙วีระพล ตั้งสุวรรณประธานศาลฎีกาประธานกรรมการบริหารศาลยุติธรรมปริยานุช/จัดทำ๑๔ พฤศจิกายน๒๕๕๙ปุณิกา/ตรวจ๑๔ พฤศจิกายน๒๕๕๙[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๓๓/ตอนที่ ๙๕ ก/หน้า ๘/๑๑ พฤศจิกายน ๒๕๕๙
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 401/2532หลักกฎหมาย: การวินิจฉัยปัญหาว่าจำเลยออกตั๋วสัญญาใช้เงินให้โจทก์หรือไม่นั้น แม้โจทก์มีประจักษ์พยานเพียงปากเดียว แต่ ก็เบิกความอย่างมีเหตุผล ไม่มีข้อพิรุธสงสัยยืนยันว่าจำเลยออกตั๋วสัญญาใช้เงินให้โจทก์ต่อหน้าพยาน ย่อมมีน้ำหนักดีกว่าพยานของจำเลยซึ่ง มีเพียงแต่ รายงานความเห็นของผู้เชี่ยวชาญที่ทำการตรวจ พิสูจน์ลายมือชื่อในตั๋วสัญญาใช้เงินว่าน่าจะไม่ใช่ลายมือชื่อของจำเลย โดยที่ตัว จำเลยมิได้มาเบิกความสนับสนุนข้ออ้างของตน แต่อย่างใด. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 401/2532บริษัท เงินทุนหลักทรัพย์ธนสยาม จำกัด.นาย อโนทัย ไพทีกุล.การวินิจฉัยปัญหาว่าจำเลยออกตั๋วสัญญาใช้เงินให้โจทก์หรือไม่นั้น แม้โจทก์มีประจักษ์พยานเพียงปากเดียว แต่ ก็เบิกความอย่างมีเหตุผล ไม่มีข้อพิรุธสงสัยยืนยันว่าจำเลยออกตั๋วสัญญาใช้เงินให้โจทก์ต่อหน้าพยาน ย่อมมีน้ำหนักดีกว่าพยานของจำเลยซึ่ง มีเพียงแต่ รายงานความเห็นของผู้เชี่ยวชาญที่ทำการตรวจ พิสูจน์ลายมือชื่อในตั๋วสัญญาใช้เงินว่าน่าจะไม่ใช่ลายมือชื่อของจำเลย โดยที่ตัว จำเลยมิได้มาเบิกความสนับสนุนข้ออ้างของตน แต่อย่างใด.(ประชา บุญวนิช-บุญส่ง คล้ายแก้ว-พัลลภ พิสิษฐ์สังฆการ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 401/2532บริษัท เงินทุนหลักทรัพย์ธนสยาม จำกัด.นาย อโนทัย ไพทีกุล.การวินิจฉัยปัญหาว่าจำเลยออกตั๋วสัญญาใช้เงินให้โจทก์หรือไม่นั้น แม้โจทก์มีประจักษ์พยานเพียงปากเดียว แต่ ก็เบิกความอย่างมีเหตุผล ไม่มีข้อพิรุธสงสัยยืนยันว่าจำเลยออกตั๋วสัญญาใช้เงินให้โจทก์ต่อหน้าพยาน ย่อมมีน้ำหนักดีกว่าพยานของจำเลยซึ่ง มีเพียงแต่ รายงานความเห็นของผู้เชี่ยวชาญที่ทำการตรวจ พิสูจน์ลายมือชื่อในตั๋วสัญญาใช้เงินว่าน่าจะไม่ใช่ลายมือชื่อของจำเลย โดยที่ตัว จำเลยมิได้มาเบิกความสนับสนุนข้ออ้างของตน แต่อย่างใด.(ประชา บุญวนิช-บุญส่ง คล้ายแก้ว-พัลลภ พิสิษฐ์สังฆการ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ