คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 822/2483หลักกฎหมาย: ความผิดฐานพาฝิ่นเข้ามาในราชอาณาจักรซึ่งตาม พรบ ฝิ่นบัญญัติโทษไว้ทั้งจำและปรับนั้น ศาลลงโทษจำคุกสถานเดียวได้ตาม+ลักษณอาญามาตรา 23คดีนี้จำเลยต้องหาว่าพาฝิ่นเข้ามาในราชอาณาจักรไทยโดยไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงาน โจทก์ขอให้ลงโทษจำเลยตาม พรบ ฝิ่นฉะบับที่ ๔ พ.ศ. ๒๔๘๑ ม. ๔ ศาลจังหวัดเชียงรายลงโทษจำคุกจำเลย ๑ เดือน ลดกึ่งหนึ่งตามกฎหมายอาญามาตรา ๕๙ คงจำ ๑๕ วัน โจทก์อุทธรณ์ว่าตามบทกฎหมายบัญญัติให้ลงโทษทั้งจำทั้งปรับ ศาลลงโทษจำคุกอย่างเดียวโดยไม่ปรับด้วยไม่ชอบ ศาลอุทธรณ์เห็นว่า แม้ พรบ ฝิ่นฉะบับที่ ๔ พ.ศ. ๒๔๘๑ จะบัญญัติโทษไว้ทั้งจำและปรับ ก็ดี แต่ตามกฎหมายอาญา ม. ๒๓ ซึ่งเป็นกฎหมายใช้ทั้วไปในสรรพคดีชำระการกระทำผิดบัญญัติให้อำนาจศาลที่จะลงโทษปรับจำเลยด้วยหรือไม่ก็ได้ อยู่ในดุลยพินิจของศาล จึงพิพากษายืน โจทก์ฎีกาว่า การที่ศาลจะยกโทษปรับคงลงแต่โทษจำสถานเดียวได้นั้นก็ฉะเพาะแต่ความผิดทีเข้าอยู่ในกรอบแห่งกฎหมายอาญาเท่านั้น มิได้ใช้ทั่วไปในสรรพคดีอย่างอื่นที่บัญญัติโทษไว้เป็นพิเศษ ศาลฎีกาเห็นว่าสำหรับคดีนี้มีกฎหมายอาญา ม. ๒๓ เป็นบทบัญญัติให้ศาลใช้ดุลยพินิจลงโทษจำคุกแต่จำเลยสถานเดียวได้จึงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 822/2483อัยยการเชียงรายโจทก์นายกาซีซาแฮมล. ป.อ. ม. 23 พ.ร.บ.ฝิ่น (ฉบับที่ 4) พ.ศ.2481 ม. 4ความผิดฐานพาฝิ่นเข้ามาในราชอาณาจักรซึ่งตาม พรบ ฝิ่นบัญญัติโทษไว้ทั้งจำและปรับนั้น ศาลลงโทษจำคุกสถานเดียวได้ตาม+ลักษณอาญามาตรา 23คดีนี้จำเลยต้องหาว่าพาฝิ่นเข้ามาในราชอาณาจักรไทยโดยไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงาน โจทก์ขอให้ลงโทษจำเลยตาม พรบ ฝิ่นฉะบับที่ ๔ พ.ศ. ๒๔๘๑ ม. ๔ ศาลจังหวัดเชียงรายลงโทษจำคุกจำเลย ๑ เดือน ลดกึ่งหนึ่งตามกฎหมายอาญามาตรา ๕๙ คงจำ ๑๕ วัน โจทก์อุทธรณ์ว่าตามบทกฎหมายบัญญัติให้ลงโทษทั้งจำทั้งปรับ ศาลลงโทษจำคุกอย่างเดียวโดยไม่ปรับด้วยไม่ชอบ ศาลอุทธรณ์เห็นว่า แม้ พรบ ฝิ่นฉะบับที่ ๔ พ.ศ. ๒๔๘๑ จะบัญญัติโทษไว้ทั้งจำและปรับ ก็ดี แต่ตามกฎหมายอาญา ม. ๒๓ ซึ่งเป็นกฎหมายใช้ทั้วไปในสรรพคดีชำระการกระทำผิดบัญญัติให้อำนาจศาลที่จะลงโทษปรับจำเลยด้วยหรือไม่ก็ได้ อยู่ในดุลยพินิจของศาล จึงพิพากษายืน โจทก์ฎีกาว่า การที่ศาลจะยกโทษปรับคงลงแต่โทษจำสถานเดียวได้นั้นก็ฉะเพาะแต่ความผิดทีเข้าอยู่ในกรอบแห่งกฎหมายอาญาเท่านั้น มิได้ใช้ทั่วไปในสรรพคดีอย่างอื่นที่บัญญัติโทษไว้เป็นพิเศษ ศาลฎีกาเห็นว่าสำหรับคดีนี้มีกฎหมายอาญา ม. ๒๓ เป็นบทบัญญัติให้ศาลใช้ดุลยพินิจลงโทษจำคุกแต่จำเลยสถานเดียวได้จึงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์(พลางกูร-นิติศาสตร์-วิเศษ)ศาลชั้นต้น - ++ศาลอุทธรณ์ - ++แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: คดีนี้จำเลยต้องหาว่าพาฝิ่นเข้ามาในราชอาณาจักรไทยโดยไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงาน โจทก์ขอให้ลงโทษจำเลยตาม พรบ ฝิ่นฉะบับที่ ๔ พ.ศ. ๒๔๘๑ ม. ๔ ศาลจังหวัดเชียงรายลงโทษจำคุกจำเลย ๑ เดือน ลดกึ่งหนึ่งตามกฎหมายอาญามาตรา ๕๙ คงจำ ๑๕ วัน โจทก์อุทธรณ์ว่าตามบทกฎหมายบัญญัติให้ลงโทษทั้งจำทั้งปรับ ศาลลงโทษจำคุกอย่างเดียวโดยไม่ปรับด้วยไม่ชอบ ศาลอุทธรณ์เห็นว่า แม้ พรบ ฝิ่นฉะบับที่ ๔ พ.ศ. ๒๔๘๑ จะบัญญัติโทษไว้ทั้งจำและปรับ ก็ดี แต่ตามกฎหมายอาญา ม. ๒๓ ซึ่งเป็นกฎหมายใช้ทั้วไปในสรรพคดีชำระการกระทำผิดบัญญัติให้อำนาจศาลที่จะลงโทษปรับจำเลยด้วยหรือไม่ก็ได้ อยู่ในดุลยพินิจของศาล จึงพิพากษายืน โจทก์ฎีกาว่า การที่ศาลจะยกโทษปรับคงลงแต่โทษจำสถานเดียวได้นั้นก็ฉะเพาะแต่ความผิดทีเข้าอยู่ในกรอบแห่งกฎหมายอาญาเท่านั้น มิได้ใช้ทั่วไปในสรรพคดีอย่างอื่นที่บัญญัติโทษไว้เป็นพิเศษ ศาลฎีกาเห็นว่าสำหรับคดีนี้มีกฎหมายอาญา ม. ๒๓ เป็นบทบัญญัติให้ศาลใช้ดุลยพินิจลงโทษจำคุกแต่จำเลยสถานเดียวได้จึงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 822/2483อัยยการเชียงรายโจทก์นายกาซีซาแฮมล. ป.อ. ม. 23 พ.ร.บ.ฝิ่น (ฉบับที่ 4) พ.ศ.2481 ม. 4ความผิดฐานพาฝิ่นเข้ามาในราชอาณาจักรซึ่งตาม พรบ ฝิ่นบัญญัติโทษไว้ทั้งจำและปรับนั้น ศาลลงโทษจำคุกสถานเดียวได้ตาม+ลักษณอาญามาตรา 23คดีนี้จำเลยต้องหาว่าพาฝิ่นเข้ามาในราชอาณาจักรไทยโดยไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงาน โจทก์ขอให้ลงโทษจำเลยตาม พรบ ฝิ่นฉะบับที่ ๔ พ.ศ. ๒๔๘๑ ม. ๔ ศาลจังหวัดเชียงรายลงโทษจำคุกจำเลย ๑ เดือน ลดกึ่งหนึ่งตามกฎหมายอาญามาตรา ๕๙ คงจำ ๑๕ วัน โจทก์อุทธรณ์ว่าตามบทกฎหมายบัญญัติให้ลงโทษทั้งจำทั้งปรับ ศาลลงโทษจำคุกอย่างเดียวโดยไม่ปรับด้วยไม่ชอบ ศาลอุทธรณ์เห็นว่า แม้ พรบ ฝิ่นฉะบับที่ ๔ พ.ศ. ๒๔๘๑ จะบัญญัติโทษไว้ทั้งจำและปรับ ก็ดี แต่ตามกฎหมายอาญา ม. ๒๓ ซึ่งเป็นกฎหมายใช้ทั้วไปในสรรพคดีชำระการกระทำผิดบัญญัติให้อำนาจศาลที่จะลงโทษปรับจำเลยด้วยหรือไม่ก็ได้ อยู่ในดุลยพินิจของศาล จึงพิพากษายืน โจทก์ฎีกาว่า การที่ศาลจะยกโทษปรับคงลงแต่โทษจำสถานเดียวได้นั้นก็ฉะเพาะแต่ความผิดทีเข้าอยู่ในกรอบแห่งกฎหมายอาญาเท่านั้น มิได้ใช้ทั่วไปในสรรพคดีอย่างอื่นที่บัญญัติโทษไว้เป็นพิเศษ ศาลฎีกาเห็นว่าสำหรับคดีนี้มีกฎหมายอาญา ม. ๒๓ เป็นบทบัญญัติให้ศาลใช้ดุลยพินิจลงโทษจำคุกแต่จำเลยสถานเดียวได้จึงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์(พลางกูร-นิติศาสตร์-วิเศษ)ศาลชั้นต้น - ++ศาลอุทธรณ์ - ++แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุหมายเหตุ: 106473. คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 821/2483 พิมพ์คำพิพากษาฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 821/2483 ป.อ. ม. 118, ม. 222, ม. 224, ม. 226, ม. 42, ม. 72()แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ