คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 252/2487หลักกฎหมาย: โจทยื่นคำร้องขอแก้เวลาเกิดเหตุ เวลากลางวัน เนปเวลากลางคืน ไนวันที่จำเลยไห้การนั้น โดยกล่าวว่าเวลาไนฟ้องเดิมพิมพ์ผิดความจิงไปถือว่าเปนเหตุอันควนไห้แก้ได้ตาม ม.163 โจทขอแก้เวลาเกิดเหตุโดยที่จำเลยซาบเวลาเกิดเหตุดีหยู่แล้ว สแดงว่าจำเลยมิได้หลงข้อต่อสู้หย่างได การขอแก้เวลบาเกิดเหหตุถือว่าเปนการแก้รายละเอียดไนฟ้องโจทฟ้องว่า เวลากลางวันจำเลยได้ทำร้ายร่างกายนายตุ่น ขอไห้ลงโทส จำเลยไห้การว่า เวลาเกิดเหตุนั้นเปนเวลากลางวันตกดินแล้ว และจำเลยได้กะทำเพื่อป้องกันตัว ไนวันที่จำเลยไห้การนั้นเอง โจทหยื่นคำร้องขอแก้ฟ้องว่า โจทยื่นฟ้องจำเลยไว้แล้ว แต่ไนฟ้องพิมพ์เวลาเกิดเหตุว่าเปนเวลากลางวันซึ่งผิดจากความจิงไป ความจิงเวลาเกิดเหตุเปนเวลากลางคืน โจทจึงขอแก้ฟ้องเปนเวลากลางคืน สาลชั้นต้นไม่อนุญาตไห้แก้และไม่อนุญาตไห้โจทสืบพยานเพราะโจทจะสืบตามที่แก้ว่า เวลาเกิดเหตุเปนเวลากลางคืนจึงพิพากสายกฟ้อง โจทอุธรน์ สาลอุธรน์เห็นว่า ไนคำร้องกล่าวความเปนที่เข้าไจได้แล้วว่า เปนเพราะพิมพ์ผิดเปนเหตุอันควนขอแก้ได้ตาม แ.ว.อ.ม.๑๖๓ และากรแก้เวลาเกิดเหตุเปนเพียงแก้รายละเอียด ซึ่งกดหมายยอมไห้แก้ได้ตาม ป.ว.อ.ม.๑๖๔ และคดีนี้จำเลยมิได้หลงข้อต่อสู้หย่างได เวลาเกิดเหตุจำเลยก็ซาบดีหยู่แล้ว จึงพิพากสาไห้ยกคำพิพากสาสาลชั้นต้น ไห้โจทแก้ฟ้องได้ ไห้สาลชั้นต้นดำเนินการพิจารนาพิพากสาต่อไป จำเลยอีกา สาลดีกาเห็นว่า จำเลยมิได้หลงต่อสู้ไนข้อที่ผิด ถือไม่ได้ว่าจำเลยเสียเปรียบและไนคำร้องขอแก้ก็ได้สแดง เหตุผลเปนที่เข้าไจได้แล้วว่าเพราะพิมพ์ผิดจึงพิพากสายืนตามสาลอุธรน์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 252/2487อัยการสระบุรีโจทนายปา ตุ่นขาวจำเลย ป.วิ.อ. ม. 122 (2), ม. 163, ม. 164โจทยื่นคำร้องขอแก้เวลาเกิดเหตุ เวลากลางวัน เนปเวลากลางคืน ไนวันที่จำเลยไห้การนั้น โดยกล่าวว่าเวลาไนฟ้องเดิมพิมพ์ผิดความจิงไปถือว่าเปนเหตุอันควนไห้แก้ได้ตาม ม.163 โจทขอแก้เวลาเกิดเหตุโดยที่จำเลยซาบเวลาเกิดเหตุดีหยู่แล้ว สแดงว่าจำเลยมิได้หลงข้อต่อสู้หย่างได การขอแก้เวลบาเกิดเหหตุถือว่าเปนการแก้รายละเอียดไนฟ้องโจทฟ้องว่า เวลากลางวันจำเลยได้ทำร้ายร่างกายนายตุ่น ขอไห้ลงโทส จำเลยไห้การว่า เวลาเกิดเหตุนั้นเปนเวลากลางวันตกดินแล้ว และจำเลยได้กะทำเพื่อป้องกันตัว ไนวันที่จำเลยไห้การนั้นเอง โจทหยื่นคำร้องขอแก้ฟ้องว่า โจทยื่นฟ้องจำเลยไว้แล้ว แต่ไนฟ้องพิมพ์เวลาเกิดเหตุว่าเปนเวลากลางวันซึ่งผิดจากความจิงไป ความจิงเวลาเกิดเหตุเปนเวลากลางคืน โจทจึงขอแก้ฟ้องเปนเวลากลางคืน สาลชั้นต้นไม่อนุญาตไห้แก้และไม่อนุญาตไห้โจทสืบพยานเพราะโจทจะสืบตามที่แก้ว่า เวลาเกิดเหตุเปนเวลากลางคืนจึงพิพากสายกฟ้อง โจทอุธรน์ สาลอุธรน์เห็นว่า ไนคำร้องกล่าวความเปนที่เข้าไจได้แล้วว่า เปนเพราะพิมพ์ผิดเปนเหตุอันควนขอแก้ได้ตาม แ.ว.อ.ม.๑๖๓ และากรแก้เวลาเกิดเหตุเปนเพียงแก้รายละเอียด ซึ่งกดหมายยอมไห้แก้ได้ตาม ป.ว.อ.ม.๑๖๔ และคดีนี้จำเลยมิได้หลงข้อต่อสู้หย่างได เวลาเกิดเหตุจำเลยก็ซาบดีหยู่แล้ว จึงพิพากสาไห้ยกคำพิพากสาสาลชั้นต้น ไห้โจทแก้ฟ้องได้ ไห้สาลชั้นต้นดำเนินการพิจารนาพิพากสาต่อไป จำเลยอีกา สาลดีกาเห็นว่า จำเลยมิได้หลงต่อสู้ไนข้อที่ผิด ถือไม่ได้ว่าจำเลยเสียเปรียบและไนคำร้องขอแก้ก็ได้สแดง เหตุผลเปนที่เข้าไจได้แล้วว่าเพราะพิมพ์ผิดจึงพิพากสายืนตามสาลอุธรน์(ทิพปัญญา อ. บุปผเวส-ชม จามรมาน-ธรรมบัณฑิต บุนยะปานะ)นาย อ.อุดล - นายธูป กลัมพะสุขา - แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทฟ้องว่า เวลากลางวันจำเลยได้ทำร้ายร่างกายนายตุ่น ขอไห้ลงโทส จำเลยไห้การว่า เวลาเกิดเหตุนั้นเปนเวลากลางวันตกดินแล้ว และจำเลยได้กะทำเพื่อป้องกันตัว ไนวันที่จำเลยไห้การนั้นเอง โจทหยื่นคำร้องขอแก้ฟ้องว่า โจทยื่นฟ้องจำเลยไว้แล้ว แต่ไนฟ้องพิมพ์เวลาเกิดเหตุว่าเปนเวลากลางวันซึ่งผิดจากความจิงไป ความจิงเวลาเกิดเหตุเปนเวลากลางคืน โจทจึงขอแก้ฟ้องเปนเวลากลางคืน สาลชั้นต้นไม่อนุญาตไห้แก้และไม่อนุญาตไห้โจทสืบพยานเพราะโจทจะสืบตามที่แก้ว่า เวลาเกิดเหตุเปนเวลากลางคืนจึงพิพากสายกฟ้อง โจทอุธรน์ สาลอุธรน์เห็นว่า ไนคำร้องกล่าวความเปนที่เข้าไจได้แล้วว่า เปนเพราะพิมพ์ผิดเปนเหตุอันควนขอแก้ได้ตาม แ.ว.อ.ม.๑๖๓ และากรแก้เวลาเกิดเหตุเปนเพียงแก้รายละเอียด ซึ่งกดหมายยอมไห้แก้ได้ตาม ป.ว.อ.ม.๑๖๔ และคดีนี้จำเลยมิได้หลงข้อต่อสู้หย่างได เวลาเกิดเหตุจำเลยก็ซาบดีหยู่แล้ว จึงพิพากสาไห้ยกคำพิพากสาสาลชั้นต้น ไห้โจทแก้ฟ้องได้ ไห้สาลชั้นต้นดำเนินการพิจารนาพิพากสาต่อไป จำเลยอีกา สาลดีกาเห็นว่า จำเลยมิได้หลงต่อสู้ไนข้อที่ผิด ถือไม่ได้ว่าจำเลยเสียเปรียบและไนคำร้องขอแก้ก็ได้สแดง เหตุผลเปนที่เข้าไจได้แล้วว่าเพราะพิมพ์ผิดจึงพิพากสายืนตามสาลอุธรน์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 252/2487อัยการสระบุรีโจทนายปา ตุ่นขาวจำเลย ป.วิ.อ. ม. 122 (2), ม. 163, ม. 164โจทยื่นคำร้องขอแก้เวลาเกิดเหตุ เวลากลางวัน เนปเวลากลางคืน ไนวันที่จำเลยไห้การนั้น โดยกล่าวว่าเวลาไนฟ้องเดิมพิมพ์ผิดความจิงไปถือว่าเปนเหตุอันควนไห้แก้ได้ตาม ม.163 โจทขอแก้เวลาเกิดเหตุโดยที่จำเลยซาบเวลาเกิดเหตุดีหยู่แล้ว สแดงว่าจำเลยมิได้หลงข้อต่อสู้หย่างได การขอแก้เวลบาเกิดเหหตุถือว่าเปนการแก้รายละเอียดไนฟ้องโจทฟ้องว่า เวลากลางวันจำเลยได้ทำร้ายร่างกายนายตุ่น ขอไห้ลงโทส จำเลยไห้การว่า เวลาเกิดเหตุนั้นเปนเวลากลางวันตกดินแล้ว และจำเลยได้กะทำเพื่อป้องกันตัว ไนวันที่จำเลยไห้การนั้นเอง โจทหยื่นคำร้องขอแก้ฟ้องว่า โจทยื่นฟ้องจำเลยไว้แล้ว แต่ไนฟ้องพิมพ์เวลาเกิดเหตุว่าเปนเวลากลางวันซึ่งผิดจากความจิงไป ความจิงเวลาเกิดเหตุเปนเวลากลางคืน โจทจึงขอแก้ฟ้องเปนเวลากลางคืน สาลชั้นต้นไม่อนุญาตไห้แก้และไม่อนุญาตไห้โจทสืบพยานเพราะโจทจะสืบตามที่แก้ว่า เวลาเกิดเหตุเปนเวลากลางคืนจึงพิพากสายกฟ้อง โจทอุธรน์ สาลอุธรน์เห็นว่า ไนคำร้องกล่าวความเปนที่เข้าไจได้แล้วว่า เปนเพราะพิมพ์ผิดเปนเหตุอันควนขอแก้ได้ตาม แ.ว.อ.ม.๑๖๓ และากรแก้เวลาเกิดเหตุเปนเพียงแก้รายละเอียด ซึ่งกดหมายยอมไห้แก้ได้ตาม ป.ว.อ.ม.๑๖๔ และคดีนี้จำเลยมิได้หลงข้อต่อสู้หย่างได เวลาเกิดเหตุจำเลยก็ซาบดีหยู่แล้ว จึงพิพากสาไห้ยกคำพิพากสาสาลชั้นต้น ไห้โจทแก้ฟ้องได้ ไห้สาลชั้นต้นดำเนินการพิจารนาพิพากสาต่อไป จำเลยอีกา สาลดีกาเห็นว่า จำเลยมิได้หลงต่อสู้ไนข้อที่ผิด ถือไม่ได้ว่าจำเลยเสียเปรียบและไนคำร้องขอแก้ก็ได้สแดง เหตุผลเปนที่เข้าไจได้แล้วว่าเพราะพิมพ์ผิดจึงพิพากสายืนตามสาลอุธรน์(ทิพปัญญา อ. บุปผเวส-ชม จามรมาน-ธรรมบัณฑิต บุนยะปานะ)นาย อ.อุดล - นายธูป กลัมพะสุขา - แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ