คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1326/2499หลักกฎหมาย: โจทก์กล่าวในฟ้องได้ความว่าโจทก์ได้ซื้อที่มีโฉนดมาโดยสุจริตและเสียค่าตอบแทนและจดทะเบียนแล้ว จำเลยต่อสู้แต่เพียงว่าได้ครอบครองมากว่า 10 ปี ไม่ได้ต่อสู้ว่าโจทก์ได้รับโอนมาโดยไม่สุจริตเช่นนี้ คดีย่อมไม่มีประเด็นจะต้องนำสืบต่อไปคดีพิพาทเรื่องกรรมสิทธิที่ดินโจทก์กล่าวในฟ้องว่ามีเนื้อที่ประมาณ 2 ไร่เศษ แม้ความจริงปรากฏต่อมาว่ามี4 ไร่เศษ แต่คู่ความก็รับกันว่าที่พิพาทคือ 4 ไร่เศษนี้และศาลสั่งให้เสียค่าขึ้นศาลครบจำนวนที่ดินแล้วศาลย่อมมีคำพิพากษาถึงที่ทั้ง 4 ไร่เศษนั้นได้โจทก์ฟ้องว่าที่ดินเป็นของนางอุ่ม ๆ ตาย นายแจ่มน้องจำเลยได้รับมรดกปกครองและจดทะเบียนถือกรรมสิทธิ์ต่อมา ต่อมานายแจ่มได้จดทะเบียนโอนขายที่พิพาทให้แก่โจทก์ ในขณะซื้อขายจำเลยปลูกเรือนอาศัยอยู่ในที่พิพาทเนื้อที่ประมาณ 2 ไร่เศษบัดนี้จำเลยจะโกงเอาที่พิพาทนั้นเสีย จึงขอให้ขับไล่จำเลยต่อสู้ว่าจำเลยครอบครองมากว่า 40 ปีแล้ว นายแจ่มรับมรดกเฉพาะที่นาไม่เกี่ยวกับที่พิพาทนี้ และที่นายแจ่มขายก็เฉพาะที่นาคดีโจทก์ขาดอายุความเมื่อทำแผนที่วิวาทแล้วคู่ความรับกันว่าที่พิพาทมีเนื้อที่ 4 ไร่ 1 งาน 40 วา อยู่ในเขตโฉนดของโจทก์นายแจ่มได้โอนโฉนดให้โจทก์แล้วศาลชั้นต้นงดสืบพยานแล้ววินิจฉัยว่าจำเลยไม่ได้ต่อสู้ว่าโจทก์ได้ที่พิพาทมาโดยไม่สุจริต ไม่มีประเด็นจะนำสืบ พิพากษาให้ขับไล่จำเลยจำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาให้ยกคำพิพากษาศาลชั้นต้นให้ศาลชั้นต้นพิจารณาพิพากษาต่อไปโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่าโจทก์บรรยายฟ้องชัดแล้วว่าโจทก์ซื้อที่พิพาทมาโดยสุจริต จำเลยมิได้โต้เถียงว่าโจทก์รับโอนมาโดยไม่สุจริต ไม่มีประเด็นที่จำเลยจะนำสืบเรื่องสุจริต ฉะนั้นข้อที่จำเลยต่อสู้ว่าครอบครองมากว่า 40 ปีแล้วแม้จะนำสืบได้ก็ไม่มีทางจะชนะคดี เพราะสิทธิของจำเลยยังไม่ได้จดทะเบียนจะใช้ยันโจทก์ซึ่งซื้อที่พิพาทมาโดยเสียค่าตอบแทนโดยสุจริตและจดทะเบียนสิทธิของตนไว้แล้วตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1299 ไม่ได้ อนึ่งโจทก์ฟ้องเรียกที่ดิน 2 ไร่เศษแม้ปรากฏต่อมาว่าที่พิพาทมีเนื้อที่ 4 ไร่เศษก็ตามศาลฎีกาก็เห็นว่าโจทก์กล่าวในฟ้องเป็นเพียงการประมาณ เมื่อนำแผนที่วิวาทคู่ความรับกันแล้วว่าที่พิพาทมี 4 ไร่เศษและศาลฎีกาได้สั่งให้เรียกค่าขึ้นศาลเพิ่มขึ้นแล้ว ศาลย่อมพิพากษาถึงเนื้อที่ทั้ง 4 ไร่เศษได้ คดีไม่จำต้องสืบพยานต่อไป พิพากษากลับให้บังคับคดีตามศาลชั้นต้น ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1326/2499นายประชัน รักซ้อน นางสำรวย รักซ้อนโจทก์นายมั่น ปาลพันธ์จำเลย ป.พ.พ. ม. 1299 ป.วิ.พ. ม. 177, ม. 183, ม. 84, ม. 142โจทก์กล่าวในฟ้องได้ความว่าโจทก์ได้ซื้อที่มีโฉนดมาโดยสุจริตและเสียค่าตอบแทนและจดทะเบียนแล้ว จำเลยต่อสู้แต่เพียงว่าได้ครอบครองมากว่า 10 ปี ไม่ได้ต่อสู้ว่าโจทก์ได้รับโอนมาโดยไม่สุจริตเช่นนี้ คดีย่อมไม่มีประเด็นจะต้องนำสืบต่อไปคดีพิพาทเรื่องกรรมสิทธิที่ดินโจทก์กล่าวในฟ้องว่ามีเนื้อที่ประมาณ 2 ไร่เศษ แม้ความจริงปรากฏต่อมาว่ามี4 ไร่เศษ แต่คู่ความก็รับกันว่าที่พิพาทคือ 4 ไร่เศษนี้และศาลสั่งให้เสียค่าขึ้นศาลครบจำนวนที่ดินแล้วศาลย่อมมีคำพิพากษาถึงที่ทั้ง 4 ไร่เศษนั้นได้โจทก์ฟ้องว่าที่ดินเป็นของนางอุ่ม ๆ ตาย นายแจ่มน้องจำเลยได้รับมรดกปกครองและจดทะเบียนถือกรรมสิทธิ์ต่อมา ต่อมานายแจ่มได้จดทะเบียนโอนขายที่พิพาทให้แก่โจทก์ ในขณะซื้อขายจำเลยปลูกเรือนอาศัยอยู่ในที่พิพาทเนื้อที่ประมาณ 2 ไร่เศษบัดนี้จำเลยจะโกงเอาที่พิพาทนั้นเสีย จึงขอให้ขับไล่จำเลยต่อสู้ว่าจำเลยครอบครองมากว่า 40 ปีแล้ว นายแจ่มรับมรดกเฉพาะที่นาไม่เกี่ยวกับที่พิพาทนี้ และที่นายแจ่มขายก็เฉพาะที่นาคดีโจทก์ขาดอายุความเมื่อทำแผนที่วิวาทแล้วคู่ความรับกันว่าที่พิพาทมีเนื้อที่ 4 ไร่ 1 งาน 40 วา อยู่ในเขตโฉนดของโจทก์นายแจ่มได้โอนโฉนดให้โจทก์แล้วศาลชั้นต้นงดสืบพยานแล้ววินิจฉัยว่าจำเลยไม่ได้ต่อสู้ว่าโจทก์ได้ที่พิพาทมาโดยไม่สุจริต ไม่มีประเด็นจะนำสืบ พิพากษาให้ขับไล่จำเลยจำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาให้ยกคำพิพากษาศาลชั้นต้นให้ศาลชั้นต้นพิจารณาพิพากษาต่อไปโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่าโจทก์บรรยายฟ้องชัดแล้วว่าโจทก์ซื้อที่พิพาทมาโดยสุจริต จำเลยมิได้โต้เถียงว่าโจทก์รับโอนมาโดยไม่สุจริต ไม่มีประเด็นที่จำเลยจะนำสืบเรื่องสุจริต ฉะนั้นข้อที่จำเลยต่อสู้ว่าครอบครองมากว่า 40 ปีแล้วแม้จะนำสืบได้ก็ไม่มีทางจะชนะคดี เพราะสิทธิของจำเลยยังไม่ได้จดทะเบียนจะใช้ยันโจทก์ซึ่งซื้อที่พิพาทมาโดยเสียค่าตอบแทนโดยสุจริตและจดทะเบียนสิทธิของตนไว้แล้วตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1299 ไม่ได้ อนึ่งโจทก์ฟ้องเรียกที่ดิน 2 ไร่เศษแม้ปรากฏต่อมาว่าที่พิพาทมีเนื้อที่ 4 ไร่เศษก็ตามศาลฎีกาก็เห็นว่าโจทก์กล่าวในฟ้องเป็นเพียงการประมาณ เมื่อนำแผนที่วิวาทคู่ความรับกันแล้วว่าที่พิพาทมี 4 ไร่เศษและศาลฎีกาได้สั่งให้เรียกค่าขึ้นศาลเพิ่มขึ้นแล้ว ศาลย่อมพิพากษาถึงเนื้อที่ทั้ง 4 ไร่เศษได้ คดีไม่จำต้องสืบพยานต่อไป พิพากษากลับให้บังคับคดีตามศาลชั้นต้น(ดุลยทรรศน์ปฏิภาณ-ประมูล สุวรรณศร-วิเทศจรรยารักษ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่าที่ดินเป็นของนางอุ่ม ๆ ตาย นายแจ่มน้องจำเลยได้รับมรดกปกครองและจดทะเบียนถือกรรมสิทธิ์ต่อมา ต่อมานายแจ่มได้จดทะเบียนโอนขายที่พิพาทให้แก่โจทก์ ในขณะซื้อขายจำเลยปลูกเรือนอาศัยอยู่ในที่พิพาทเนื้อที่ประมาณ 2 ไร่เศษบัดนี้จำเลยจะโกงเอาที่พิพาทนั้นเสีย จึงขอให้ขับไล่จำเลยต่อสู้ว่าจำเลยครอบครองมากว่า 40 ปีแล้ว นายแจ่มรับมรดกเฉพาะที่นาไม่เกี่ยวกับที่พิพาทนี้ และที่นายแจ่มขายก็เฉพาะที่นาคดีโจทก์ขาดอายุความเมื่อทำแผนที่วิวาทแล้วคู่ความรับกันว่าที่พิพาทมีเนื้อที่ 4 ไร่ 1 งาน 40 วา อยู่ในเขตโฉนดของโจทก์นายแจ่มได้โอนโฉนดให้โจทก์แล้วศาลชั้นต้นงดสืบพยานแล้ววินิจฉัยว่าจำเลยไม่ได้ต่อสู้ว่าโจทก์ได้ที่พิพาทมาโดยไม่สุจริต ไม่มีประเด็นจะนำสืบ พิพากษาให้ขับไล่จำเลยจำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาให้ยกคำพิพากษาศาลชั้นต้นให้ศาลชั้นต้นพิจารณาพิพากษาต่อไปโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่าโจทก์บรรยายฟ้องชัดแล้วว่าโจทก์ซื้อที่พิพาทมาโดยสุจริต จำเลยมิได้โต้เถียงว่าโจทก์รับโอนมาโดยไม่สุจริต ไม่มีประเด็นที่จำเลยจะนำสืบเรื่องสุจริต ฉะนั้นข้อที่จำเลยต่อสู้ว่าครอบครองมากว่า 40 ปีแล้วแม้จะนำสืบได้ก็ไม่มีทางจะชนะคดี เพราะสิทธิของจำเลยยังไม่ได้จดทะเบียนจะใช้ยันโจทก์ซึ่งซื้อที่พิพาทมาโดยเสียค่าตอบแทนโดยสุจริตและจดทะเบียนสิทธิของตนไว้แล้วตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1299 ไม่ได้ อนึ่งโจทก์ฟ้องเรียกที่ดิน 2 ไร่เศษแม้ปรากฏต่อมาว่าที่พิพาทมีเนื้อที่ 4 ไร่เศษก็ตามศาลฎีกาก็เห็นว่าโจทก์กล่าวในฟ้องเป็นเพียงการประมาณ เมื่อนำแผนที่วิวาทคู่ความรับกันแล้วว่าที่พิพาทมี 4 ไร่เศษและศาลฎีกาได้สั่งให้เรียกค่าขึ้นศาลเพิ่มขึ้นแล้ว ศาลย่อมพิพากษาถึงเนื้อที่ทั้ง 4 ไร่เศษได้ คดีไม่จำต้องสืบพยานต่อไป พิพากษากลับให้บังคับคดีตามศาลชั้นต้น ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1326/2499นายประชัน รักซ้อน นางสำรวย รักซ้อนโจทก์นายมั่น ปาลพันธ์จำเลย ป.พ.พ. ม. 1299 ป.วิ.พ. ม. 177, ม. 183, ม. 84, ม. 142โจทก์กล่าวในฟ้องได้ความว่าโจทก์ได้ซื้อที่มีโฉนดมาโดยสุจริตและเสียค่าตอบแทนและจดทะเบียนแล้ว จำเลยต่อสู้แต่เพียงว่าได้ครอบครองมากว่า 10 ปี ไม่ได้ต่อสู้ว่าโจทก์ได้รับโอนมาโดยไม่สุจริตเช่นนี้ คดีย่อมไม่มีประเด็นจะต้องนำสืบต่อไปคดีพิพาทเรื่องกรรมสิทธิที่ดินโจทก์กล่าวในฟ้องว่ามีเนื้อที่ประมาณ 2 ไร่เศษ แม้ความจริงปรากฏต่อมาว่ามี4 ไร่เศษ แต่คู่ความก็รับกันว่าที่พิพาทคือ 4 ไร่เศษนี้และศาลสั่งให้เสียค่าขึ้นศาลครบจำนวนที่ดินแล้วศาลย่อมมีคำพิพากษาถึงที่ทั้ง 4 ไร่เศษนั้นได้โจทก์ฟ้องว่าที่ดินเป็นของนางอุ่ม ๆ ตาย นายแจ่มน้องจำเลยได้รับมรดกปกครองและจดทะเบียนถือกรรมสิทธิ์ต่อมา ต่อมานายแจ่มได้จดทะเบียนโอนขายที่พิพาทให้แก่โจทก์ ในขณะซื้อขายจำเลยปลูกเรือนอาศัยอยู่ในที่พิพาทเนื้อที่ประมาณ 2 ไร่เศษบัดนี้จำเลยจะโกงเอาที่พิพาทนั้นเสีย จึงขอให้ขับไล่จำเลยต่อสู้ว่าจำเลยครอบครองมากว่า 40 ปีแล้ว นายแจ่มรับมรดกเฉพาะที่นาไม่เกี่ยวกับที่พิพาทนี้ และที่นายแจ่มขายก็เฉพาะที่นาคดีโจทก์ขาดอายุความเมื่อทำแผนที่วิวาทแล้วคู่ความรับกันว่าที่พิพาทมีเนื้อที่ 4 ไร่ 1 งาน 40 วา อยู่ในเขตโฉนดของโจทก์นายแจ่มได้โอนโฉนดให้โจทก์แล้วศาลชั้นต้นงดสืบพยานแล้ววินิจฉัยว่าจำเลยไม่ได้ต่อสู้ว่าโจทก์ได้ที่พิพาทมาโดยไม่สุจริต ไม่มีประเด็นจะนำสืบ พิพากษาให้ขับไล่จำเลยจำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาให้ยกคำพิพากษาศาลชั้นต้นให้ศาลชั้นต้นพิจารณาพิพากษาต่อไปโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่าโจทก์บรรยายฟ้องชัดแล้วว่าโจทก์ซื้อที่พิพาทมาโดยสุจริต จำเลยมิได้โต้เถียงว่าโจทก์รับโอนมาโดยไม่สุจริต ไม่มีประเด็นที่จำเลยจะนำสืบเรื่องสุจริต ฉะนั้นข้อที่จำเลยต่อสู้ว่าครอบครองมากว่า 40 ปีแล้วแม้จะนำสืบได้ก็ไม่มีทางจะชนะคดี เพราะสิทธิของจำเลยยังไม่ได้จดทะเบียนจะใช้ยันโจทก์ซึ่งซื้อที่พิพาทมาโดยเสียค่าตอบแทนโดยสุจริตและจดทะเบียนสิทธิของตนไว้แล้วตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1299 ไม่ได้ อนึ่งโจทก์ฟ้องเรียกที่ดิน 2 ไร่เศษแม้ปรากฏต่อมาว่าที่พิพาทมีเนื้อที่ 4 ไร่เศษก็ตามศาลฎีกาก็เห็นว่าโจทก์กล่าวในฟ้องเป็นเพียงการประมาณ เมื่อนำแผนที่วิวาทคู่ความรับกันแล้วว่าที่พิพาทมี 4 ไร่เศษและศาลฎีกาได้สั่งให้เรียกค่าขึ้นศาลเพิ่มขึ้นแล้ว ศาลย่อมพิพากษาถึงเนื้อที่ทั้ง 4 ไร่เศษได้ คดีไม่จำต้องสืบพยานต่อไป พิพากษากลับให้บังคับคดีตามศาลชั้นต้น(ดุลยทรรศน์ปฏิภาณ-ประมูล สุวรรณศร-วิเทศจรรยารักษ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ