คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1241/2499หลักกฎหมาย: การกู้ยืมเงินนั้น ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 653 มิได้มีความหมายเคร่งครัดถึงกับว่าจะต้องมีถ้อยคำว่ากู้ยืมเงินเป็นหลักฐานในเอกสารเมื่อโจทก์มีหนังสืออันอาจแสดงความเป็นหนี้ลงลายมือชื่อลูกหนี้ ก็อาจเป็นหลักฐานแห่งการกู้ยืมได้เดิมโจทก์ฟ้องว่าจำเลยกู้เงินไป 10,000 บาท จำเลยไม่ชำระจึงฟ้องขอให้ศาลบังคับจำเลยต่อสู้ว่าไม่เคยทำหนังสือกู้ยืมเงินและรับเงินจากโจทก์สัญญาท้ายฟ้องไม่ใช่สัญญากู้ เป็นเพียงใบรับเงินเท่านั้น ความจริงจำเลยกับนางสุมนากู้เงินโจทก์และสามี 20,000 บาท โจทก์จ่ายให้เพียง 10,000 บาท นอกนั้นจะให้ในคราวต่อไป โจทก์กับสามีให้จำเลยเขียนใบรับเงินเป็นหลักฐาน ต่อมาจำเลยได้ชำระเงินจำนวนนั้นแล้วก่อนวันชี้สองสถานโจทก์ขอเพิ่มเติมฟ้องว่าการกู้เงินตามฟ้องนั้นจำเลยได้ทำใบรับเงินชั่วคราวให้ไว้ก่อนเพราะเป็นการด่วนจำเลยจะเซ็นสัญญากู้ให้ภายหลังแต่แล้วจำเลยก็ไม่ยอมทำให้จำเลยขอให้วินิจฉัยชี้ขาดปัญหาข้อกฎหมายเบื้องต้น ศาลจังหวัดศรีษะเกศเห็นด้วยเลยสั่งให้งดสืบพยาน ทั้งมิได้มีคำสั่งคำร้องของโจทก์ที่ขอเพิ่มเติมฟ้องประการใด แล้ววินิจฉัยว่าสำเนาเอกสารท้ายฟ้องและคำร้องเพิ่มเติมฟ้องไม่มีข้อความว่าจำเลยกู้เงินโจทก์จึงไม่เป็นหลักฐานในคดีกู้เงิน พิพากษายกฟ้องโจทก์โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายกคำพิพากษาศาลชั้นต้นให้ศาลชั้นต้นสั่งคำร้องขอเพิ่มเติมฟ้องของโจทก์และดำเนินกระบวนพิจารณาต่อไปแล้วพิพากษาใหม่ศาลชั้นต้นมีคำสั่งอนุญาตให้โจทก์เพิ่มเติมฟ้องได้ตามขอจำเลยฎีกาศาลฎีกาเห็นว่าประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 653 มิได้มีความหมายเคร่งครัดถึงกับว่าจะต้องมีถ้อยคำว่ากู้ยืมเป็นหลักฐานในเอกสาร เมื่อโจทก์มีหนังสืออันอาจแสดงความเป็นหนี้ลงลายมือชื่อลูกหนี้มาอ้างเช่นนี้ก็อาจเป็นหลักฐานแห่งการกู้ยืมได้พิพากษายืนตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1241/2499นายเพิ่ม พันธ์สีมาโจทก์นายปรีชา ไชยากรกิจจำเลย ป.พ.พ. ม. 653การกู้ยืมเงินนั้น ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 653 มิได้มีความหมายเคร่งครัดถึงกับว่าจะต้องมีถ้อยคำว่ากู้ยืมเงินเป็นหลักฐานในเอกสารเมื่อโจทก์มีหนังสืออันอาจแสดงความเป็นหนี้ลงลายมือชื่อลูกหนี้ ก็อาจเป็นหลักฐานแห่งการกู้ยืมได้เดิมโจทก์ฟ้องว่าจำเลยกู้เงินไป 10,000 บาท จำเลยไม่ชำระจึงฟ้องขอให้ศาลบังคับจำเลยต่อสู้ว่าไม่เคยทำหนังสือกู้ยืมเงินและรับเงินจากโจทก์สัญญาท้ายฟ้องไม่ใช่สัญญากู้ เป็นเพียงใบรับเงินเท่านั้น ความจริงจำเลยกับนางสุมนากู้เงินโจทก์และสามี 20,000 บาท โจทก์จ่ายให้เพียง 10,000 บาท นอกนั้นจะให้ในคราวต่อไป โจทก์กับสามีให้จำเลยเขียนใบรับเงินเป็นหลักฐาน ต่อมาจำเลยได้ชำระเงินจำนวนนั้นแล้วก่อนวันชี้สองสถานโจทก์ขอเพิ่มเติมฟ้องว่าการกู้เงินตามฟ้องนั้นจำเลยได้ทำใบรับเงินชั่วคราวให้ไว้ก่อนเพราะเป็นการด่วนจำเลยจะเซ็นสัญญากู้ให้ภายหลังแต่แล้วจำเลยก็ไม่ยอมทำให้จำเลยขอให้วินิจฉัยชี้ขาดปัญหาข้อกฎหมายเบื้องต้น ศาลจังหวัดศรีษะเกศเห็นด้วยเลยสั่งให้งดสืบพยาน ทั้งมิได้มีคำสั่งคำร้องของโจทก์ที่ขอเพิ่มเติมฟ้องประการใด แล้ววินิจฉัยว่าสำเนาเอกสารท้ายฟ้องและคำร้องเพิ่มเติมฟ้องไม่มีข้อความว่าจำเลยกู้เงินโจทก์จึงไม่เป็นหลักฐานในคดีกู้เงิน พิพากษายกฟ้องโจทก์โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายกคำพิพากษาศาลชั้นต้นให้ศาลชั้นต้นสั่งคำร้องขอเพิ่มเติมฟ้องของโจทก์และดำเนินกระบวนพิจารณาต่อไปแล้วพิพากษาใหม่ศาลชั้นต้นมีคำสั่งอนุญาตให้โจทก์เพิ่มเติมฟ้องได้ตามขอจำเลยฎีกาศาลฎีกาเห็นว่าประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 653 มิได้มีความหมายเคร่งครัดถึงกับว่าจะต้องมีถ้อยคำว่ากู้ยืมเป็นหลักฐานในเอกสาร เมื่อโจทก์มีหนังสืออันอาจแสดงความเป็นหนี้ลงลายมือชื่อลูกหนี้มาอ้างเช่นนี้ก็อาจเป็นหลักฐานแห่งการกู้ยืมได้พิพากษายืนตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์(ดุลยกรณ์พิทารณ์-ธรรมบัณฑิตสิทธิศฤงคาร-จักรปาณีศรีศีลวิสุทธิ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: เดิมโจทก์ฟ้องว่าจำเลยกู้เงินไป 10,000 บาท จำเลยไม่ชำระจึงฟ้องขอให้ศาลบังคับจำเลยต่อสู้ว่าไม่เคยทำหนังสือกู้ยืมเงินและรับเงินจากโจทก์สัญญาท้ายฟ้องไม่ใช่สัญญากู้ เป็นเพียงใบรับเงินเท่านั้น ความจริงจำเลยกับนางสุมนากู้เงินโจทก์และสามี 20,000 บาท โจทก์จ่ายให้เพียง 10,000 บาท นอกนั้นจะให้ในคราวต่อไป โจทก์กับสามีให้จำเลยเขียนใบรับเงินเป็นหลักฐาน ต่อมาจำเลยได้ชำระเงินจำนวนนั้นแล้วก่อนวันชี้สองสถานโจทก์ขอเพิ่มเติมฟ้องว่าการกู้เงินตามฟ้องนั้นจำเลยได้ทำใบรับเงินชั่วคราวให้ไว้ก่อนเพราะเป็นการด่วนจำเลยจะเซ็นสัญญากู้ให้ภายหลังแต่แล้วจำเลยก็ไม่ยอมทำให้จำเลยขอให้วินิจฉัยชี้ขาดปัญหาข้อกฎหมายเบื้องต้น ศาลจังหวัดศรีษะเกศเห็นด้วยเลยสั่งให้งดสืบพยาน ทั้งมิได้มีคำสั่งคำร้องของโจทก์ที่ขอเพิ่มเติมฟ้องประการใด แล้ววินิจฉัยว่าสำเนาเอกสารท้ายฟ้องและคำร้องเพิ่มเติมฟ้องไม่มีข้อความว่าจำเลยกู้เงินโจทก์จึงไม่เป็นหลักฐานในคดีกู้เงิน พิพากษายกฟ้องโจทก์โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายกคำพิพากษาศาลชั้นต้นให้ศาลชั้นต้นสั่งคำร้องขอเพิ่มเติมฟ้องของโจทก์และดำเนินกระบวนพิจารณาต่อไปแล้วพิพากษาใหม่ศาลชั้นต้นมีคำสั่งอนุญาตให้โจทก์เพิ่มเติมฟ้องได้ตามขอจำเลยฎีกาศาลฎีกาเห็นว่าประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 653 มิได้มีความหมายเคร่งครัดถึงกับว่าจะต้องมีถ้อยคำว่ากู้ยืมเป็นหลักฐานในเอกสาร เมื่อโจทก์มีหนังสืออันอาจแสดงความเป็นหนี้ลงลายมือชื่อลูกหนี้มาอ้างเช่นนี้ก็อาจเป็นหลักฐานแห่งการกู้ยืมได้พิพากษายืนตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1241/2499นายเพิ่ม พันธ์สีมาโจทก์นายปรีชา ไชยากรกิจจำเลย ป.พ.พ. ม. 653การกู้ยืมเงินนั้น ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 653 มิได้มีความหมายเคร่งครัดถึงกับว่าจะต้องมีถ้อยคำว่ากู้ยืมเงินเป็นหลักฐานในเอกสารเมื่อโจทก์มีหนังสืออันอาจแสดงความเป็นหนี้ลงลายมือชื่อลูกหนี้ ก็อาจเป็นหลักฐานแห่งการกู้ยืมได้เดิมโจทก์ฟ้องว่าจำเลยกู้เงินไป 10,000 บาท จำเลยไม่ชำระจึงฟ้องขอให้ศาลบังคับจำเลยต่อสู้ว่าไม่เคยทำหนังสือกู้ยืมเงินและรับเงินจากโจทก์สัญญาท้ายฟ้องไม่ใช่สัญญากู้ เป็นเพียงใบรับเงินเท่านั้น ความจริงจำเลยกับนางสุมนากู้เงินโจทก์และสามี 20,000 บาท โจทก์จ่ายให้เพียง 10,000 บาท นอกนั้นจะให้ในคราวต่อไป โจทก์กับสามีให้จำเลยเขียนใบรับเงินเป็นหลักฐาน ต่อมาจำเลยได้ชำระเงินจำนวนนั้นแล้วก่อนวันชี้สองสถานโจทก์ขอเพิ่มเติมฟ้องว่าการกู้เงินตามฟ้องนั้นจำเลยได้ทำใบรับเงินชั่วคราวให้ไว้ก่อนเพราะเป็นการด่วนจำเลยจะเซ็นสัญญากู้ให้ภายหลังแต่แล้วจำเลยก็ไม่ยอมทำให้จำเลยขอให้วินิจฉัยชี้ขาดปัญหาข้อกฎหมายเบื้องต้น ศาลจังหวัดศรีษะเกศเห็นด้วยเลยสั่งให้งดสืบพยาน ทั้งมิได้มีคำสั่งคำร้องของโจทก์ที่ขอเพิ่มเติมฟ้องประการใด แล้ววินิจฉัยว่าสำเนาเอกสารท้ายฟ้องและคำร้องเพิ่มเติมฟ้องไม่มีข้อความว่าจำเลยกู้เงินโจทก์จึงไม่เป็นหลักฐานในคดีกู้เงิน พิพากษายกฟ้องโจทก์โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายกคำพิพากษาศาลชั้นต้นให้ศาลชั้นต้นสั่งคำร้องขอเพิ่มเติมฟ้องของโจทก์และดำเนินกระบวนพิจารณาต่อไปแล้วพิพากษาใหม่ศาลชั้นต้นมีคำสั่งอนุญาตให้โจทก์เพิ่มเติมฟ้องได้ตามขอจำเลยฎีกาศาลฎีกาเห็นว่าประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 653 มิได้มีความหมายเคร่งครัดถึงกับว่าจะต้องมีถ้อยคำว่ากู้ยืมเป็นหลักฐานในเอกสาร เมื่อโจทก์มีหนังสืออันอาจแสดงความเป็นหนี้ลงลายมือชื่อลูกหนี้มาอ้างเช่นนี้ก็อาจเป็นหลักฐานแห่งการกู้ยืมได้พิพากษายืนตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์(ดุลยกรณ์พิทารณ์-ธรรมบัณฑิตสิทธิศฤงคาร-จักรปาณีศรีศีลวิสุทธิ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ