ประกาศกระทรวงสาธารณสุขเรื่อง การเรียกเก็บคืนการทำลาย และการส่งมอบเครื่องสำอางพ.ศ. ๒๕๖๓ อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๕ วรรคหนึ่ง มาตรา๖ (๑๖) และมาตรา ๔๘ แห่งพระราชบัญญัติเครื่องสำอาง พ.ศ. ๒๕๕๘ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุขโดยคำแนะนำของคณะกรรมการเครื่องสำอางออกประกาศไว้ ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ ให้พนักงานเจ้าหน้าที่โดยได้รับอนุมัติจากเลขาธิการสั่งให้ผู้ผลิต ผู้นำเข้า ผู้จดแจ้งผู้ขาย หรือผู้ครอบครองเครื่องสำอางเพื่อขายเรียกเก็บคืนเครื่องสำอางที่มีการกระทำผิดตามมาตรา ๑๔ วรรคหนึ่ง มาตรา ๒๖ มาตรา ๒๗ หรือมาตรา ๓๒ และรายงานการเรียกเก็บคืนเครื่องสำอางของตนภายในระยะเวลาที่กำหนดโดยจัดทำรายงานการเรียกเก็บคืนเครื่องสำอางตามแบบที่แนบท้ายประกาศกระทรวงนี้ ทั้งนี้ ให้ผู้ผลิต ผู้นำเข้า ผู้จดแจ้ง ผู้ขายหรือผู้ครอบครองเครื่องสำอางเพื่อขายที่มีสถานประกอบการตั้งอยู่ในกรุงเทพมหานครรายงานต่อสำนักงานคณะกรรมการอาหารและยา ส่วนจังหวัดอื่นนอกจากกรุงเทพมหานครให้รายงานต่อสำนักงานสาธารณสุขจังหวัด ดังนี้๑.๑ เครื่องสำอางที่ผลิตนำเข้า และขายโดยมิได้จดแจ้ง หรือเครื่องสำอางที่ไม่ปลอดภัยในการใช้ หรือเครื่องสำอางปลอม หรือเครื่องสำอางผิดมาตรฐาน หรือเครื่องสำอางที่รัฐมนตรีประกาศชื่อ ประเภท ชนิด หรือคุณลักษณะที่ห้ามผลิต นำเข้า หรือขายหรือเครื่องสำอางที่ถูกสั่งเพิกถอนใบรับจดแจ้ง ให้เรียกเก็บคืนเครื่องสำอางภายในสิบห้าวันและรายงานต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ภายในสามสิบวันนับแต่วันได้รับคำสั่ง๑.๒ เครื่องสำอางที่ผลิตหรือนำเข้าไม่ตรงตามที่จดแจ้งหรือเครื่องสำอางที่ไม่มีฉลาก หรือเครื่องสำอางที่มีฉลากซึ่งใช้ข้อความที่ไม่ตรงต่อความจริงข้อความที่อาจก่อให้เกิดความเข้าใจผิดในสาระสำคัญเกี่ยวกับเครื่องสำอาง และข้อความที่ขัดต่อศีลธรรมหรือวัฒนธรรมอันดีงามของไทย หรือเครื่องสำอางที่ขายโดยไม่มีฉลากภาษาไทย หรือเครื่องสำอางที่มีฉลากซึ่งไม่เป็นไปตามประกาศคณะกรรมการเครื่องสำอางว่าด้วยเรื่องที่เกี่ยวกับฉลากของเครื่องสำอางหรือเครื่องสำอางที่มีฉลากซึ่งเลขาธิการสั่งเลิกใช้ หรือเครื่องสำอางที่หมดอายุการใช้ตามที่แสดงไว้ในฉลากให้เรียกเก็บคืนเครื่องสำอางภายในสามสิบวันและรายงานต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ภายในสี่สิบห้าวันนับแต่วันได้รับคำสั่ง๑.๓ การเรียกเก็บคืน ให้ผู้ซื้อส่งคืนเครื่องสำอางต่อผู้ที่ตนซื้อมาและให้ผู้ขาย หรือผู้ครอบครองส่งคืนเครื่องสำอางต่อผู้ผลิตผู้นำเข้า หรือผู้จดแจ้ง หรืออาจใช้วิธีการเรียกเก็บคืนอื่นใดก็ได้ ที่ไม่ก่อให้เกิดภาระอันเกินควรต่อประชาชน๑.๔ ให้พนักงานเจ้าหน้าที่เป็นผู้กำหนดสถานที่จัดเก็บเครื่องสำอางที่เรียกเก็บคืนตามความเหมาะสมข้อ ๒ กรณีเครื่องสำอางตามข้อ ๑.๑ หรือกรณีเครื่องสำอางตามข้อ๑.๒ ที่ผู้ผลิต ผู้นำเข้า ผู้จดแจ้ง ผู้ขาย หรือผู้ครอบครองเพื่อขายไม่ประสงค์จะดำเนินการแก้ไขปรับปรุงให้ถูกต้องหรือไม่สามารถแก้ไขปรับปรุงให้ถูกต้องได้ ให้ทำลายโดยให้แจ้งกำหนดการวัน เวลา สถานที่วิธีการ ผู้ดำเนินการ และอื่น ๆ ที่เกี่ยวข้องกับการทำลายให้เลขาธิการทราบภายในสามสิบวันนับแต่วันที่รายงานการเรียกเก็บคืน โดยให้เลขาธิการแต่งตั้งพนักงานเจ้าหน้าที่ไม่น้อยกว่าสองคนเป็นพยานในการทำลายเครื่องสำอางตามความเหมาะสมและรายงานให้เลขาธิการทราบข้อ ๓ ในกรณีผู้ผลิต ผู้นำเข้า ผู้จดแจ้ง ผู้ขาย หรือผู้ครอบครองเครื่องสำอางเพื่อขาย ไม่ดำเนินการตามที่พนักงานเจ้าหน้าที่สั่งตามข้อ๑ ให้พนักงานเจ้าหน้าที่ดำเนินการเรียกเก็บคืนและทำลายเครื่องสำอางดังกล่าว ข้อ ๔ ในกรณีที่มีความจำเป็นเร่งด่วน อันเนื่องมาจากเครื่องสำอางตามข้อ๑.๑ หรือ ๑.๒ ก่อให้เกิดอันตรายร้ายแรง ให้พนักงานเจ้าหน้าที่เป็นผู้เรียกเก็บคืนเครื่องสำอางหรือเป็นผู้ดำเนินการจัดเก็บเครื่องสำอาง และทำลายเครื่องสำอางดังกล่าว ข้อ ๕ ค่าใช้จ่ายทั้งหมดที่เกิดขึ้นตามข้อ ๑ ถึงข้อ๔ เช่น การชดเชยค่าเครื่องสำอางที่เรียกเก็บคืนการขนส่ง การจัดเก็บ การทำลาย ตลอดจนค่าใช้จ่ายใด ๆ ที่เกี่ยวข้องกับการดำเนินการเรียกเก็บคืนการทำลาย การส่งมอบ และการดำเนินการจัดเก็บ ให้ผู้ผลิต ผู้นำเข้า ผู้จดแจ้ง หรือผู้ขายหรือผู้ครอบครองเครื่องสำอางเพื่อขาย แล้วแต่กรณีเป็นผู้รับผิดชอบข้อ ๖[๑] ประกาศนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปประกาศ ณวันที่ ๒๗ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๖๓อนุทิน ชาญวีรกูลรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข[เอกสารแนบท้าย]๑.รายงานการเรียกเก็บคืนเครื่องสำอาง(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)ธนบดี/จัดทำ๒๙ มกราคม ๒๕๖๔สุภาทิพย์/ตรวจ๔ กุมภาพันธ์๒๕๖๔[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๓๗/ตอนพิเศษ ๓๐๕ ง/หน้า ๒๐/๓๐ ธันวาคม ๒๕๖๓