คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1089/2502หลักกฎหมาย: กำนันไม่มีอำนาจสั่งให้ผู้ใหญ่บ้านจับคนไปส่งอำเภอในข้อหาว่า กระทำผิดคดีอาญา โดยไม่มีหมายจับเมื่อผู้ใหญ่บ้านกระทำตามคำสั่งของกำนัน ย่อมมีผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 310 (อ้างฎีกาที่ 75/2493)คดีมีประเด็นมาสู่ศาลฎีกาเฉพาะจำเลยที่ 1 ซึ่งได้ความว่านายวันดีได้แจ้งความต่อนายพรมมากำนันหาว่า นายชายกับพวกเป็นคนร้ายลักสุกร ขอให้จับ นายพรมมา ได้เขียนคำสั่งให้จำเลยที่ 1 ซึ่งเป็นผู้ใหญ่บ้านให้จับนายชายกับพวกส่งอำเภอ จำเลยได้จัดการตามคำสั่งนั้น โจทก์ได้ฟ้องหาว่าจำเลยที่ 1 กับพวก ใช้อำนาจในตำแหน่งโดยมิชอบ ทำให้เสื่อมเสียอิสรภาพและกรรโชกศาลชั้นต้นเห็นว่า การกระทำของจำเลยที่ 1 ที่ทำไปโดยเชื่อว่าชอบด้วยกฎหมาย การกระทำของจำเลยที่ 1 ไม่ผิด ส่วนจำเลยอื่นก็ฟังว่าไม่ได้กระทำผิดพิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ว่า จำเลยที่ 1 มีผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 310 ให้จำคุก 3 เดือน ลดโทษตามมาตรา 78 กึ่งหนึ่งคงจำคุก 1 เดือน 15 วัน แต่ให้รอการลงโทษจำเลยไว้ภายในกำหนด 1 ปี นอกนั้นยืนตามศาลชั้นต้นจำเลยที่ 1 ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 78 บัญญัติว่า เจ้าพนักงานฝ่ายปกครองหรือตำรวจจะจับผู้ใดไม่มีหมายจับไม่ได้ เว้นแต่เข้าข้อยกเว้น 4 ประการ ที่นายพรมมากำนันสั่งให้จำเลยที่ 1 จับนายชายกับพวกไม่ปรากฏว่าเข้าอยู่ในข้อยกเว้นดังกล่าว คำสั่งของนายพรมมา จึงเป็นคำสั่งไม่ชอบด้วยกฎหมาย และจำเลยที่ 1 ไม่ควรได้รับยกเว้นโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 70พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1089/2502อัยการจังหวัดร้อยเอ็ดโจทก์นายสมบูรณ์ ชมภูวงษ์ กับพวกรวม 6 คนจำเลย ป.วิ.อ. ม. 78 ป.อ. ม. 70, ม. 310กำนันไม่มีอำนาจสั่งให้ผู้ใหญ่บ้านจับคนไปส่งอำเภอในข้อหาว่า กระทำผิดคดีอาญา โดยไม่มีหมายจับเมื่อผู้ใหญ่บ้านกระทำตามคำสั่งของกำนัน ย่อมมีผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 310 (อ้างฎีกาที่ 75/2493)คดีมีประเด็นมาสู่ศาลฎีกาเฉพาะจำเลยที่ 1 ซึ่งได้ความว่านายวันดีได้แจ้งความต่อนายพรมมากำนันหาว่า นายชายกับพวกเป็นคนร้ายลักสุกร ขอให้จับ นายพรมมา ได้เขียนคำสั่งให้จำเลยที่ 1 ซึ่งเป็นผู้ใหญ่บ้านให้จับนายชายกับพวกส่งอำเภอ จำเลยได้จัดการตามคำสั่งนั้น โจทก์ได้ฟ้องหาว่าจำเลยที่ 1 กับพวก ใช้อำนาจในตำแหน่งโดยมิชอบ ทำให้เสื่อมเสียอิสรภาพและกรรโชกศาลชั้นต้นเห็นว่า การกระทำของจำเลยที่ 1 ที่ทำไปโดยเชื่อว่าชอบด้วยกฎหมาย การกระทำของจำเลยที่ 1 ไม่ผิด ส่วนจำเลยอื่นก็ฟังว่าไม่ได้กระทำผิดพิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ว่า จำเลยที่ 1 มีผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 310 ให้จำคุก 3 เดือน ลดโทษตามมาตรา 78 กึ่งหนึ่งคงจำคุก 1 เดือน 15 วัน แต่ให้รอการลงโทษจำเลยไว้ภายในกำหนด 1 ปี นอกนั้นยืนตามศาลชั้นต้นจำเลยที่ 1 ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 78 บัญญัติว่า เจ้าพนักงานฝ่ายปกครองหรือตำรวจจะจับผู้ใดไม่มีหมายจับไม่ได้ เว้นแต่เข้าข้อยกเว้น 4 ประการ ที่นายพรมมากำนันสั่งให้จำเลยที่ 1 จับนายชายกับพวกไม่ปรากฏว่าเข้าอยู่ในข้อยกเว้นดังกล่าว คำสั่งของนายพรมมา จึงเป็นคำสั่งไม่ชอบด้วยกฎหมาย และจำเลยที่ 1 ไม่ควรได้รับยกเว้นโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 70พิพากษายืน(อนุสสรนิติสาร-มนูภันย์วิมลสาร-สุทธิมนต์นฤนาท)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: คดีมีประเด็นมาสู่ศาลฎีกาเฉพาะจำเลยที่ 1 ซึ่งได้ความว่านายวันดีได้แจ้งความต่อนายพรมมากำนันหาว่า นายชายกับพวกเป็นคนร้ายลักสุกร ขอให้จับ นายพรมมา ได้เขียนคำสั่งให้จำเลยที่ 1 ซึ่งเป็นผู้ใหญ่บ้านให้จับนายชายกับพวกส่งอำเภอ จำเลยได้จัดการตามคำสั่งนั้น โจทก์ได้ฟ้องหาว่าจำเลยที่ 1 กับพวก ใช้อำนาจในตำแหน่งโดยมิชอบ ทำให้เสื่อมเสียอิสรภาพและกรรโชกศาลชั้นต้นเห็นว่า การกระทำของจำเลยที่ 1 ที่ทำไปโดยเชื่อว่าชอบด้วยกฎหมาย การกระทำของจำเลยที่ 1 ไม่ผิด ส่วนจำเลยอื่นก็ฟังว่าไม่ได้กระทำผิดพิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ว่า จำเลยที่ 1 มีผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 310 ให้จำคุก 3 เดือน ลดโทษตามมาตรา 78 กึ่งหนึ่งคงจำคุก 1 เดือน 15 วัน แต่ให้รอการลงโทษจำเลยไว้ภายในกำหนด 1 ปี นอกนั้นยืนตามศาลชั้นต้นจำเลยที่ 1 ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 78 บัญญัติว่า เจ้าพนักงานฝ่ายปกครองหรือตำรวจจะจับผู้ใดไม่มีหมายจับไม่ได้ เว้นแต่เข้าข้อยกเว้น 4 ประการ ที่นายพรมมากำนันสั่งให้จำเลยที่ 1 จับนายชายกับพวกไม่ปรากฏว่าเข้าอยู่ในข้อยกเว้นดังกล่าว คำสั่งของนายพรมมา จึงเป็นคำสั่งไม่ชอบด้วยกฎหมาย และจำเลยที่ 1 ไม่ควรได้รับยกเว้นโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 70พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1089/2502อัยการจังหวัดร้อยเอ็ดโจทก์นายสมบูรณ์ ชมภูวงษ์ กับพวกรวม 6 คนจำเลย ป.วิ.อ. ม. 78 ป.อ. ม. 70, ม. 310กำนันไม่มีอำนาจสั่งให้ผู้ใหญ่บ้านจับคนไปส่งอำเภอในข้อหาว่า กระทำผิดคดีอาญา โดยไม่มีหมายจับเมื่อผู้ใหญ่บ้านกระทำตามคำสั่งของกำนัน ย่อมมีผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 310 (อ้างฎีกาที่ 75/2493)คดีมีประเด็นมาสู่ศาลฎีกาเฉพาะจำเลยที่ 1 ซึ่งได้ความว่านายวันดีได้แจ้งความต่อนายพรมมากำนันหาว่า นายชายกับพวกเป็นคนร้ายลักสุกร ขอให้จับ นายพรมมา ได้เขียนคำสั่งให้จำเลยที่ 1 ซึ่งเป็นผู้ใหญ่บ้านให้จับนายชายกับพวกส่งอำเภอ จำเลยได้จัดการตามคำสั่งนั้น โจทก์ได้ฟ้องหาว่าจำเลยที่ 1 กับพวก ใช้อำนาจในตำแหน่งโดยมิชอบ ทำให้เสื่อมเสียอิสรภาพและกรรโชกศาลชั้นต้นเห็นว่า การกระทำของจำเลยที่ 1 ที่ทำไปโดยเชื่อว่าชอบด้วยกฎหมาย การกระทำของจำเลยที่ 1 ไม่ผิด ส่วนจำเลยอื่นก็ฟังว่าไม่ได้กระทำผิดพิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ว่า จำเลยที่ 1 มีผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 310 ให้จำคุก 3 เดือน ลดโทษตามมาตรา 78 กึ่งหนึ่งคงจำคุก 1 เดือน 15 วัน แต่ให้รอการลงโทษจำเลยไว้ภายในกำหนด 1 ปี นอกนั้นยืนตามศาลชั้นต้นจำเลยที่ 1 ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 78 บัญญัติว่า เจ้าพนักงานฝ่ายปกครองหรือตำรวจจะจับผู้ใดไม่มีหมายจับไม่ได้ เว้นแต่เข้าข้อยกเว้น 4 ประการ ที่นายพรมมากำนันสั่งให้จำเลยที่ 1 จับนายชายกับพวกไม่ปรากฏว่าเข้าอยู่ในข้อยกเว้นดังกล่าว คำสั่งของนายพรมมา จึงเป็นคำสั่งไม่ชอบด้วยกฎหมาย และจำเลยที่ 1 ไม่ควรได้รับยกเว้นโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 70พิพากษายืน(อนุสสรนิติสาร-มนูภันย์วิมลสาร-สุทธิมนต์นฤนาท)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ