คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1923/2519หลักกฎหมาย: โรงเก็บของของจำเลยอยู่ในบริเวณสวนของจำเลย มีรั้วต้นพู่ระหงปลูกเป็นแนวเขต จำเลยเก็บของอันมีค่าเช่นเครื่องยนต์สูบน้ำและอุปกรณ์อื่น ๆ ไว้ ทรัพย์สินที่จำเลยเก็บไว้ในโรงเก็บของเคยถูกคนร้ายลักไป ในตำบลที่เกิดเหตุมีคนร้ายชุกชุม จำเลยเอาเส้นลวดขึงที่โรงเก็บของและปล่อยกระแสไฟฟ้าจากบ้านไว้เพื่อป้องกันคนร้าย ผู้ตายกับพวกอีก 3 คนบุกรุกเข้าไปที่โรงเก็บของในเวลาวิกาล โดยเจตนาจะลักทรัพย์ ในมือผู้ตายมีเหล็กไขควง 1 อัน แต่ผู้ตายไปถูกเส้นลวดที่ปล่อยกระแสไฟฟ้าไว้ถึงแก่ความตายเสียก่อน มิฉะนั้นผู้ตายกับพวกย่อมลักทรัพย์ของจำเลยไปได้ นับได้ว่าภยันตรายที่จะเกิดแก่ทรัพย์สินของจำเลยใกล้จะถึงแล้ว ถ้าจำเลยไปพบเห็นเข้า จำเลยย่อมมีสิทธิทำร้ายผู้ตายกับพวกเพื่อป้องกันทรัพย์สินของจำเลยได้ ดังนั้น การกระทำของจำเลยจึงเป็นการป้องกันสิทธิของตนโดยชอบด้วยกฎหมาย และพอสมควรแก่เหตุ จำเลยจึงไม่มีความผิดโจทก์ฟ้องว่า เมื่อระหว่างวันที่ ๒ ถึงวันที่ ๓ มีนาคม ๒๕๑๘ เวลากลางคืนติดต่อกัน จำเลยบังอาจต่อกระแสไฟฟ้าสูงผ่านเส้นลวดซึ่งขึงรอบโรงเก็บของของจำเลยเป็นเส้นลวดคู่กันใช้กระแสไฟฟ้าแรงสูง เดินผ่าน เพื่อทำร้ายบุคคลใดบุคคลหนึ่งที่ไปปะทะกับเส้นลวด ทำให้กระแสไฟฟ้าแล่นผ่านไปในร่างกายของบุคคลนั้น จนเกิดอันตรายแก่กายโดยจำเลยไม่มีเจตนาฆ่า ตามวันเวลาดังกล่าวนายมาโนชเดินไปปะทะเส้นลวดที่จำเลยปล่อยกระแสไฟฟ้าไว้ทำให้กระไฟฟ้าเข้าไปในร่างกาย นายมาโนช เป็นเหตุให้นายมาโนชถึงแก่ความตายโดยจำเลยไม่มีเจตนาฆ่าให้ตาย ขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๒๙๐ และขอริบลวดของกลาง จำเลยให้การว่า นายมาโนชถึงแก่ความตายโดยถูกกระแสไฟฟ้าที่จำเลยต่อไว้กับเส้นลวดขึงรอบโรงเก็บของของจำเลยจริง ผู้ตายกับพวกอีก ๓ คนเข้าไปด้วยเพื่อจะลักทรัพย์สินของจำเลยในโรงเก็บของ แล้วถูกกระแสไฟฟ้าถึงแก่ความตาย การกระทำของจำเลยเป็นการป้องกันทรัพย์สินของจำเลยพอสมควรแก่เหตุ ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้ววินิจฉัยว่า ผู้ตายจะเข้าไปลักทรัพย์ในโรงเก็บของของจำเลย แล้วไปถูกสายไฟฟ้าที่จำเลยขึงไว้เพื่อป้องกันทรัพย์สินของจำเลย เป็นความผิดของผู้ตายเอง จำเลยไม่มีความผิด พิพากษายกฟ้องโจทก์ โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกาว่า การกระทำของจำเลยไม่เป็นการป้องกันโดยชอบด้วยกฎหมาย วินิจฉัยว่า ในกรณีเช่นนี้ ศาลจะต้องพิจารณาเสมือนว่า ถ้าจำเลยอยู่ในที่เกิดเหตุในขณะเกิดเหตุ จำเลยจะมีสิทธิกระทำร้ายเพื่อป้องกันสิทธิของตนหรือไม่ ศาลฎีกาเห็นว่า โรงเก็บของอยู่ในบริเวณสวนของจำเลย มีรั้วต้นพู่ระหงปลูกเป็นแนวเขต จำเลยเก็บของอันมีค่าเช่นเครื่องยนต์และอุปกรณ์อื่น ๆ ไว้ ทรัพย์สินที่จำเลยเก็บไว้ในโรงเก็บของเคยถูกคนร้ายลักไป ในตำบลที่เกิดเหตุมีคนร้ายชุกชุม จำเลยเอาเส้นลวดขึงที่โรงเก็บของและปล่อยกระแสไฟฟ้าจากบ้านไว้เพื่อป้องกันคนร้าย ผู้ตายกับพวกอีก ๓ คนบุกรุกเข้าไปที่โรงเก็บของในเวลาวิกาล โดยเจตนาจะลักทรัพย์ ในมือผู้ตายมีเหล็กไขควง ๑ อัน แต่ผู้ตายไปถูกเส้นลวดที่ปล่อยกระแสไฟฟ้าไว้ถึงแก่ความตายเสียก่อน มิฉะนั้นผู้ตายกับพวกย่อมลักทรัพย์ของจำเลยไปได้ นับได้ว่าภยันตรายที่จะเกิดแก่ทรัพย์สินของจำเลยใกล้จะถึงแล้ว ถ้าจำเลยไปพบเห็นเข้า จำเลยย่อมมีสิทธิทำร้ายผู้ตายกับพวกเพื่อป้องกันทรัพย์สินของจำเลยได้ ดังนั้น การกระทำของจำเลยจึงเป็นการป้องกันสิทธิของตนโดยชอบด้วยกฎหมาย และพอสมควรแก่เหตุ จำเลยจึงไม่มีความผิด คำพิพากษาฎีกาที่ ๓๒/๒๕๑๐ ที่โจทก์อ้างมา ข้อเท็จจริงไม่ตรงกับคดีนี้ พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1923/2519พนักงานอัยการจังหวัดนนทบุรีโจทก์นายสิทธิศักดิ์ พรรณพงาพันธ์ล. ป.อ. ม. 68, ม. 290โรงเก็บของของจำเลยอยู่ในบริเวณสวนของจำเลย มีรั้วต้นพู่ระหงปลูกเป็นแนวเขต จำเลยเก็บของอันมีค่าเช่นเครื่องยนต์สูบน้ำและอุปกรณ์อื่น ๆ ไว้ ทรัพย์สินที่จำเลยเก็บไว้ในโรงเก็บของเคยถูกคนร้ายลักไป ในตำบลที่เกิดเหตุมีคนร้ายชุกชุม จำเลยเอาเส้นลวดขึงที่โรงเก็บของและปล่อยกระแสไฟฟ้าจากบ้านไว้เพื่อป้องกันคนร้าย ผู้ตายกับพวกอีก 3 คนบุกรุกเข้าไปที่โรงเก็บของในเวลาวิกาล โดยเจตนาจะลักทรัพย์ ในมือผู้ตายมีเหล็กไขควง 1 อัน แต่ผู้ตายไปถูกเส้นลวดที่ปล่อยกระแสไฟฟ้าไว้ถึงแก่ความตายเสียก่อน มิฉะนั้นผู้ตายกับพวกย่อมลักทรัพย์ของจำเลยไปได้ นับได้ว่าภยันตรายที่จะเกิดแก่ทรัพย์สินของจำเลยใกล้จะถึงแล้ว ถ้าจำเลยไปพบเห็นเข้า จำเลยย่อมมีสิทธิทำร้ายผู้ตายกับพวกเพื่อป้องกันทรัพย์สินของจำเลยได้ ดังนั้น การกระทำของจำเลยจึงเป็นการป้องกันสิทธิของตนโดยชอบด้วยกฎหมาย และพอสมควรแก่เหตุ จำเลยจึงไม่มีความผิดโจทก์ฟ้องว่า เมื่อระหว่างวันที่ ๒ ถึงวันที่ ๓ มีนาคม ๒๕๑๘ เวลากลางคืนติดต่อกัน จำเลยบังอาจต่อกระแสไฟฟ้าสูงผ่านเส้นลวดซึ่งขึงรอบโรงเก็บของของจำเลยเป็นเส้นลวดคู่กันใช้กระแสไฟฟ้าแรงสูง เดินผ่าน เพื่อทำร้ายบุคคลใดบุคคลหนึ่งที่ไปปะทะกับเส้นลวด ทำให้กระแสไฟฟ้าแล่นผ่านไปในร่างกายของบุคคลนั้น จนเกิดอันตรายแก่กายโดยจำเลยไม่มีเจตนาฆ่า ตามวันเวลาดังกล่าวนายมาโนชเดินไปปะทะเส้นลวดที่จำเลยปล่อยกระแสไฟฟ้าไว้ทำให้กระไฟฟ้าเข้าไปในร่างกาย นายมาโนช เป็นเหตุให้นายมาโนชถึงแก่ความตายโดยจำเลยไม่มีเจตนาฆ่าให้ตาย ขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๒๙๐ และขอริบลวดของกลาง จำเลยให้การว่า นายมาโนชถึงแก่ความตายโดยถูกกระแสไฟฟ้าที่จำเลยต่อไว้กับเส้นลวดขึงรอบโรงเก็บของของจำเลยจริง ผู้ตายกับพวกอีก ๓ คนเข้าไปด้วยเพื่อจะลักทรัพย์สินของจำเลยในโรงเก็บของ แล้วถูกกระแสไฟฟ้าถึงแก่ความตาย การกระทำของจำเลยเป็นการป้องกันทรัพย์สินของจำเลยพอสมควรแก่เหตุ ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้ววินิจฉัยว่า ผู้ตายจะเข้าไปลักทรัพย์ในโรงเก็บของของจำเลย แล้วไปถูกสายไฟฟ้าที่จำเลยขึงไว้เพื่อป้องกันทรัพย์สินของจำเลย เป็นความผิดของผู้ตายเอง จำเลยไม่มีความผิด พิพากษายกฟ้องโจทก์ โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกาว่า การกระทำของจำเลยไม่เป็นการป้องกันโดยชอบด้วยกฎหมาย วินิจฉัยว่า ในกรณีเช่นนี้ ศาลจะต้องพิจารณาเสมือนว่า ถ้าจำเลยอยู่ในที่เกิดเหตุในขณะเกิดเหตุ จำเลยจะมีสิทธิกระทำร้ายเพื่อป้องกันสิทธิของตนหรือไม่ ศาลฎีกาเห็นว่า โรงเก็บของอยู่ในบริเวณสวนของจำเลย มีรั้วต้นพู่ระหงปลูกเป็นแนวเขต จำเลยเก็บของอันมีค่าเช่นเครื่องยนต์และอุปกรณ์อื่น ๆ ไว้ ทรัพย์สินที่จำเลยเก็บไว้ในโรงเก็บของเคยถูกคนร้ายลักไป ในตำบลที่เกิดเหตุมีคนร้ายชุกชุม จำเลยเอาเส้นลวดขึงที่โรงเก็บของและปล่อยกระแสไฟฟ้าจากบ้านไว้เพื่อป้องกันคนร้าย ผู้ตายกับพวกอีก ๓ คนบุกรุกเข้าไปที่โรงเก็บของในเวลาวิกาล โดยเจตนาจะลักทรัพย์ ในมือผู้ตายมีเหล็กไขควง ๑ อัน แต่ผู้ตายไปถูกเส้นลวดที่ปล่อยกระแสไฟฟ้าไว้ถึงแก่ความตายเสียก่อน มิฉะนั้นผู้ตายกับพวกย่อมลักทรัพย์ของจำเลยไปได้ นับได้ว่าภยันตรายที่จะเกิดแก่ทรัพย์สินของจำเลยใกล้จะถึงแล้ว ถ้าจำเลยไปพบเห็นเข้า จำเลยย่อมมีสิทธิทำร้ายผู้ตายกับพวกเพื่อป้องกันทรัพย์สินของจำเลยได้ ดังนั้น การกระทำของจำเลยจึงเป็นการป้องกันสิทธิของตนโดยชอบด้วยกฎหมาย และพอสมควรแก่เหตุ จำเลยจึงไม่มีความผิด คำพิพากษาฎีกาที่ ๓๒/๒๕๑๐ ที่โจทก์อ้างมา ข้อเท็จจริงไม่ตรงกับคดีนี้ พิพากษายืน(สุจริต เสถียรกาล-ถนอม ครูไพศาล-แถม ดุลยสุข)ศาลจังหวัดนนทบุรี - นายสมศักดิ์ วิธุรัติศาลอุทธรณ์ - นายวิถี ปานะบุตรแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า เมื่อระหว่างวันที่ ๒ ถึงวันที่ ๓ มีนาคม ๒๕๑๘ เวลากลางคืนติดต่อกัน จำเลยบังอาจต่อกระแสไฟฟ้าสูงผ่านเส้นลวดซึ่งขึงรอบโรงเก็บของของจำเลยเป็นเส้นลวดคู่กันใช้กระแสไฟฟ้าแรงสูง เดินผ่าน เพื่อทำร้ายบุคคลใดบุคคลหนึ่งที่ไปปะทะกับเส้นลวด ทำให้กระแสไฟฟ้าแล่นผ่านไปในร่างกายของบุคคลนั้น จนเกิดอันตรายแก่กายโดยจำเลยไม่มีเจตนาฆ่า ตามวันเวลาดังกล่าวนายมาโนชเดินไปปะทะเส้นลวดที่จำเลยปล่อยกระแสไฟฟ้าไว้ทำให้กระไฟฟ้าเข้าไปในร่างกาย นายมาโนช เป็นเหตุให้นายมาโนชถึงแก่ความตายโดยจำเลยไม่มีเจตนาฆ่าให้ตาย ขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๒๙๐ และขอริบลวดของกลาง จำเลยให้การว่า นายมาโนชถึงแก่ความตายโดยถูกกระแสไฟฟ้าที่จำเลยต่อไว้กับเส้นลวดขึงรอบโรงเก็บของของจำเลยจริง ผู้ตายกับพวกอีก ๓ คนเข้าไปด้วยเพื่อจะลักทรัพย์สินของจำเลยในโรงเก็บของ แล้วถูกกระแสไฟฟ้าถึงแก่ความตาย การกระทำของจำเลยเป็นการป้องกันทรัพย์สินของจำเลยพอสมควรแก่เหตุ ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้ววินิจฉัยว่า ผู้ตายจะเข้าไปลักทรัพย์ในโรงเก็บของของจำเลย แล้วไปถูกสายไฟฟ้าที่จำเลยขึงไว้เพื่อป้องกันทรัพย์สินของจำเลย เป็นความผิดของผู้ตายเอง จำเลยไม่มีความผิด พิพากษายกฟ้องโจทก์ โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกาว่า การกระทำของจำเลยไม่เป็นการป้องกันโดยชอบด้วยกฎหมาย วินิจฉัยว่า ในกรณีเช่นนี้ ศาลจะต้องพิจารณาเสมือนว่า ถ้าจำเลยอยู่ในที่เกิดเหตุในขณะเกิดเหตุ จำเลยจะมีสิทธิกระทำร้ายเพื่อป้องกันสิทธิของตนหรือไม่ ศาลฎีกาเห็นว่า โรงเก็บของอยู่ในบริเวณสวนของจำเลย มีรั้วต้นพู่ระหงปลูกเป็นแนวเขต จำเลยเก็บของอันมีค่าเช่นเครื่องยนต์และอุปกรณ์อื่น ๆ ไว้ ทรัพย์สินที่จำเลยเก็บไว้ในโรงเก็บของเคยถูกคนร้ายลักไป ในตำบลที่เกิดเหตุมีคนร้ายชุกชุม จำเลยเอาเส้นลวดขึงที่โรงเก็บของและปล่อยกระแสไฟฟ้าจากบ้านไว้เพื่อป้องกันคนร้าย ผู้ตายกับพวกอีก ๓ คนบุกรุกเข้าไปที่โรงเก็บของในเวลาวิกาล โดยเจตนาจะลักทรัพย์ ในมือผู้ตายมีเหล็กไขควง ๑ อัน แต่ผู้ตายไปถูกเส้นลวดที่ปล่อยกระแสไฟฟ้าไว้ถึงแก่ความตายเสียก่อน มิฉะนั้นผู้ตายกับพวกย่อมลักทรัพย์ของจำเลยไปได้ นับได้ว่าภยันตรายที่จะเกิดแก่ทรัพย์สินของจำเลยใกล้จะถึงแล้ว ถ้าจำเลยไปพบเห็นเข้า จำเลยย่อมมีสิทธิทำร้ายผู้ตายกับพวกเพื่อป้องกันทรัพย์สินของจำเลยได้ ดังนั้น การกระทำของจำเลยจึงเป็นการป้องกันสิทธิของตนโดยชอบด้วยกฎหมาย และพอสมควรแก่เหตุ จำเลยจึงไม่มีความผิด คำพิพากษาฎีกาที่ ๓๒/๒๕๑๐ ที่โจทก์อ้างมา ข้อเท็จจริงไม่ตรงกับคดีนี้ พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1923/2519พนักงานอัยการจังหวัดนนทบุรีโจทก์นายสิทธิศักดิ์ พรรณพงาพันธ์ล. ป.อ. ม. 68, ม. 290โรงเก็บของของจำเลยอยู่ในบริเวณสวนของจำเลย มีรั้วต้นพู่ระหงปลูกเป็นแนวเขต จำเลยเก็บของอันมีค่าเช่นเครื่องยนต์สูบน้ำและอุปกรณ์อื่น ๆ ไว้ ทรัพย์สินที่จำเลยเก็บไว้ในโรงเก็บของเคยถูกคนร้ายลักไป ในตำบลที่เกิดเหตุมีคนร้ายชุกชุม จำเลยเอาเส้นลวดขึงที่โรงเก็บของและปล่อยกระแสไฟฟ้าจากบ้านไว้เพื่อป้องกันคนร้าย ผู้ตายกับพวกอีก 3 คนบุกรุกเข้าไปที่โรงเก็บของในเวลาวิกาล โดยเจตนาจะลักทรัพย์ ในมือผู้ตายมีเหล็กไขควง 1 อัน แต่ผู้ตายไปถูกเส้นลวดที่ปล่อยกระแสไฟฟ้าไว้ถึงแก่ความตายเสียก่อน มิฉะนั้นผู้ตายกับพวกย่อมลักทรัพย์ของจำเลยไปได้ นับได้ว่าภยันตรายที่จะเกิดแก่ทรัพย์สินของจำเลยใกล้จะถึงแล้ว ถ้าจำเลยไปพบเห็นเข้า จำเลยย่อมมีสิทธิทำร้ายผู้ตายกับพวกเพื่อป้องกันทรัพย์สินของจำเลยได้ ดังนั้น การกระทำของจำเลยจึงเป็นการป้องกันสิทธิของตนโดยชอบด้วยกฎหมาย และพอสมควรแก่เหตุ จำเลยจึงไม่มีความผิดโจทก์ฟ้องว่า เมื่อระหว่างวันที่ ๒ ถึงวันที่ ๓ มีนาคม ๒๕๑๘ เวลากลางคืนติดต่อกัน จำเลยบังอาจต่อกระแสไฟฟ้าสูงผ่านเส้นลวดซึ่งขึงรอบโรงเก็บของของจำเลยเป็นเส้นลวดคู่กันใช้กระแสไฟฟ้าแรงสูง เดินผ่าน เพื่อทำร้ายบุคคลใดบุคคลหนึ่งที่ไปปะทะกับเส้นลวด ทำให้กระแสไฟฟ้าแล่นผ่านไปในร่างกายของบุคคลนั้น จนเกิดอันตรายแก่กายโดยจำเลยไม่มีเจตนาฆ่า ตามวันเวลาดังกล่าวนายมาโนชเดินไปปะทะเส้นลวดที่จำเลยปล่อยกระแสไฟฟ้าไว้ทำให้กระไฟฟ้าเข้าไปในร่างกาย นายมาโนช เป็นเหตุให้นายมาโนชถึงแก่ความตายโดยจำเลยไม่มีเจตนาฆ่าให้ตาย ขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๒๙๐ และขอริบลวดของกลาง จำเลยให้การว่า นายมาโนชถึงแก่ความตายโดยถูกกระแสไฟฟ้าที่จำเลยต่อไว้กับเส้นลวดขึงรอบโรงเก็บของของจำเลยจริง ผู้ตายกับพวกอีก ๓ คนเข้าไปด้วยเพื่อจะลักทรัพย์สินของจำเลยในโรงเก็บของ แล้วถูกกระแสไฟฟ้าถึงแก่ความตาย การกระทำของจำเลยเป็นการป้องกันทรัพย์สินของจำเลยพอสมควรแก่เหตุ ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้ววินิจฉัยว่า ผู้ตายจะเข้าไปลักทรัพย์ในโรงเก็บของของจำเลย แล้วไปถูกสายไฟฟ้าที่จำเลยขึงไว้เพื่อป้องกันทรัพย์สินของจำเลย เป็นความผิดของผู้ตายเอง จำเลยไม่มีความผิด พิพากษายกฟ้องโจทก์ โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกาว่า การกระทำของจำเลยไม่เป็นการป้องกันโดยชอบด้วยกฎหมาย วินิจฉัยว่า ในกรณีเช่นนี้ ศาลจะต้องพิจารณาเสมือนว่า ถ้าจำเลยอยู่ในที่เกิดเหตุในขณะเกิดเหตุ จำเลยจะมีสิทธิกระทำร้ายเพื่อป้องกันสิทธิของตนหรือไม่ ศาลฎีกาเห็นว่า โรงเก็บของอยู่ในบริเวณสวนของจำเลย มีรั้วต้นพู่ระหงปลูกเป็นแนวเขต จำเลยเก็บของอันมีค่าเช่นเครื่องยนต์และอุปกรณ์อื่น ๆ ไว้ ทรัพย์สินที่จำเลยเก็บไว้ในโรงเก็บของเคยถูกคนร้ายลักไป ในตำบลที่เกิดเหตุมีคนร้ายชุกชุม จำเลยเอาเส้นลวดขึงที่โรงเก็บของและปล่อยกระแสไฟฟ้าจากบ้านไว้เพื่อป้องกันคนร้าย ผู้ตายกับพวกอีก ๓ คนบุกรุกเข้าไปที่โรงเก็บของในเวลาวิกาล โดยเจตนาจะลักทรัพย์ ในมือผู้ตายมีเหล็กไขควง ๑ อัน แต่ผู้ตายไปถูกเส้นลวดที่ปล่อยกระแสไฟฟ้าไว้ถึงแก่ความตายเสียก่อน มิฉะนั้นผู้ตายกับพวกย่อมลักทรัพย์ของจำเลยไปได้ นับได้ว่าภยันตรายที่จะเกิดแก่ทรัพย์สินของจำเลยใกล้จะถึงแล้ว ถ้าจำเลยไปพบเห็นเข้า จำเลยย่อมมีสิทธิทำร้ายผู้ตายกับพวกเพื่อป้องกันทรัพย์สินของจำเลยได้ ดังนั้น การกระทำของจำเลยจึงเป็นการป้องกันสิทธิของตนโดยชอบด้วยกฎหมาย และพอสมควรแก่เหตุ จำเลยจึงไม่มีความผิด คำพิพากษาฎีกาที่ ๓๒/๒๕๑๐ ที่โจทก์อ้างมา ข้อเท็จจริงไม่ตรงกับคดีนี้ พิพากษายืน(สุจริต เสถียรกาล-ถนอม ครูไพศาล-แถม ดุลยสุข)ศาลจังหวัดนนทบุรี - นายสมศักดิ์ วิธุรัติศาลอุทธรณ์ - นายวิถี ปานะบุตรแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ