ระเบียบของคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ระเบียบของคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ว่าด้วยวิธีพิจารณาและวินิจฉัยเรื่องร้องทุกข์ของคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาคพ.ศ. ๒๕๓๙ อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๓๓ วรรคหนึ่ง มาตรา ๔๒ และมาตรา๕๗ วรรคหนึ่ง แห่งพระราชบัญญัติคณะกรรมการกฤษฎีกา พ.ศ. ๒๕๒๒ ประธานคณะกรรมการกฤษฎีกาได้ปรึกษาหารือกับคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์โดยที่ประชุมใหญ่แล้วจึงออกระเบียบไว้ ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ระเบียบนี้เรียกว่า ระเบียบของคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ว่าด้วยวิธีพิจารณาและวินิจฉัยเรื่องร้องทุกข์ของคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาคพ.ศ. ๒๕๓๙หมวด ๑บททั่วไป ข้อ ๒ในระเบียบนี้ผู้ร้องทุกข์ หมายความรวมถึงผู้ซึ่งได้รับมอบฉันทะให้ร้องทุกข์แทนตามระเบียบของคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ว่าด้วยการยื่นและการส่งคำร้องทุกข์ต่อคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาคหน่วยงานที่รับผิดชอบ หมายความว่าหน่วยงานของรัฐหรือเจ้าหน้าที่ของรัฐ แล้วแต่กรณีที่ต้องรับผิดชอบในงานที่มีการร้องทุกข์ ซึ่งได้รับหนังสือร้องขอจากสำนักงานคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาคให้ทำบันทึกตอบคำร้องทุกข์ตามระเบียบนี้ไม่ว่าจะมีการระบุหน่วยงานของรัฐหรือเจ้าหน้าที่ของรัฐดังกล่าวไว้ในคำร้องทุกข์หรือไม่คำร้องทุกข์ หมายความว่าคำร้องทุกข์ที่ได้ยื่นหรือส่งตามระเบียบของคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ว่าด้วยการยื่นและการส่งคำร้องทุกข์ต่อคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาคและให้หมายความรวมถึงคำร้องทุกข์ที่ได้ยื่นแก้ไขเพิ่มเติมคำร้องทุกข์เดิมโดยมีประเด็นหรือข้อเท็จจริงขึ้นใหม่ด้วยบันทึกตอบ หมายความว่าบันทึกที่หน่วยงานที่รับผิดชอบทำขึ้นเพื่อชี้แจงตอบคำร้องทุกข์บันทึกชี้แจงร้องทุกข์เพิ่มเติม หมายความว่าบันทึกที่ผู้ร้องทุกข์ทำขึ้นเพื่อโต้แย้ง บันทึกตอบ หรือแสดงความเห็นเพิ่มเติมเพื่อหักล้างบันทึกตอบบันทึกตอบเพิ่มเติม หมายความว่าบันทึกที่หน่วยงานที่รับผิดชอบทำขึ้นเพื่อตอบบันทึกชี้แจงร้องทุกข์เพิ่มเติมเลขาธิการ หมายความว่า เลขาธิการคณะกรรมการกฤษฎีกา และให้หมายความรวมถึงผู้ซึ่งได้รับมอบหมายให้ปฏิบัติราชการแทนด้วยสำนักงาน หมายความว่าสำนักงานคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาคหัวหน้าสำนักงาน หมายความว่าผู้ซึ่งได้รับมอบหมายให้ปฏิบัติหน้าที่หัวหน้าสำนักงานมีหน้าที่ควบคุมดูแลโดยทั่วไปซึ่งราชการของสำนักงาน และเป็นผู้บังคับบัญชาข้าราชการในสำนักงานตลอดจนมีอำนาจและหน้าที่ตามที่กำหนดไว้ในระเบียบนี้พนักงานผู้รับผิดชอบสำนวน หมายความว่าผู้ซึ่งได้รับมอบหมายให้เป็นผู้รับผิดชอบการสอบสวนแต่ละเรื่องและมีหน้าที่สรุปข้อเท็จจริงและข้อกฎหมาย พร้อมทั้งเสนอความคิดเห็นของตนต่อคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาคเพื่อประกอบการพิจารณาตามที่กำหนดไว้ในระเบียบนี้นิติกรผู้ทำสำนวน หมายความว่านิติกรประจำสำนักงานซึ่งได้รับมอบหมายให้เป็นผู้รับผิดชอบในการสอบสวนและการทำสำนวนเกี่ยวกับคำร้องทุกข์ตลอดจนการดำเนินการต่าง ๆ เกี่ยวกับเรื่องร้องทุกข์ตามที่กำหนดไว้ในระเบียบนี้ข้อ ๓ให้คณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาคมีอำนาจออกระเบียบเกี่ยวกับการปฏิบัติหน้าที่ของกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาคในส่วนที่เกี่ยวกับการพิจารณาวินิจฉัยเรื่องร้องทุกข์ที่อยู่ในเขตอำนาจให้เป็นไปโดยเรียบร้อย ทั้งนี้เท่าที่ไม่ขัดหรือแย้งกับระเบียบนี้ข้อ ๔ให้หัวหน้าสำนักงานมีอำนาจออกระเบียบเกี่ยวกับการปฏิบัติหน้าที่ของพนักงานผู้รับผิดชอบสำนวนนิติกรผู้ทำสำนวน และเจ้าหน้าที่ประจำสำนักงาน ตามระเบียบนี้ข้อ ๕ให้เลขาธิการมีอำนาจออกระเบียบเกี่ยวกับการประสานงานกันระหว่างสำนักงานและสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกาและการปฏิบัติหน้าที่ของหัวหน้าสำนักงาน พนักงานผู้รับผิดชอบสำนวนนิติกรผู้ทำสำนวน เจ้าหน้าที่ประจำสำนักงาน และเจ้าหน้าที่ประจำสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกาตามระเบียบนี้ข้อ ๖การติดต่อหรือส่งหนังสือเอกสารต่าง ๆ ตามระเบียบนี้ให้แก่ผู้ร้องทุกข์ ให้ดำเนินการดังนี้(๑) ในกรณีที่มีผู้ร้องทุกข์คนเดียวให้ดำเนินการโดยใช้ที่อยู่ของผู้ร้องทุกข์ตามที่ผู้ร้องทุกข์ได้ให้ไว้หรือตามที่อยู่ครั้งล่าสุดตามที่ปรากฏในเรื่องร้องทุกข์ แล้วแต่กรณี(๒)ในกรณีที่มีผู้ร้องทุกข์หลายคนร้องทุกข์ร่วมกันมาในคำร้องทุกข์เดียวกัน(ก) ถ้าได้มีการมอบหมายตามระเบียบของคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ว่าด้วยการยื่นและการส่งคำร้องทุกข์ต่อคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาคให้ผู้ร้องทุกข์คนใดเป็นตัวแทนก็ให้ดำเนินการโดยใช้ที่อยู่ตามที่ผู้ร้องทุกข์ได้ให้ไว้หรือตามที่อยู่ครั้งล่าสุดของผู้ร้องทุกข์ที่ได้รับมอบหมายให้เป็นตัวแทนนั้นตามที่ปรากฏในเรื่องร้องทุกข์แล้วแต่กรณี(ข) ถ้ามิได้มีการมอบหมายตาม (ก)เมื่อสำนักงานได้ดำเนินการติดต่อหรือส่งหนังสือหรือเอกสารผ่านผู้ร้องทุกข์คนใดคนหนึ่งโดยมีข้อความระบุให้ผู้ร้องทุกข์นั้นแจ้งให้ผู้ร้องทุกข์ร่วมผู้อื่นทราบด้วย แล้วให้ถือว่าได้มีการติดต่อหรือส่งหนังสือหรือเอกสารตามระเบียบนี้ให้แก่ผู้ซึ่งร้องทุกข์ร่วมกันทุกคนนั้นตามระเบียบนี้แล้วหมวด ๒เขตอำนาจ ข้อ ๗คณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาคมีอำนาจพิจารณาเรื่องร้องทุกข์ที่ผู้ร้องทุกข์มีภูมิลำเนาอยู่ในเขตอำนาจเรื่องร้องทุกข์ที่เหตุแห่งการร้องทุกข์เกิดขึ้นในเขตอำนาจ และเรื่องร้องทุกข์ที่เกี่ยวด้วยอสังหาริมทรัพย์หรือสิทธิหรือประโยชน์อันเกี่ยวด้วยอสังหาริมทรัพย์ที่ตั้งอยู่ในเขตอำนาจ ทั้งนี้ตามเงื่อนไขที่กำหนดไว้ในระเบียบนี้ข้อ ๘เรื่องร้องทุกข์ที่เหตุแห่งการร้องทุกข์เกิดขึ้นในเขตอำนาจของคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาคใดให้คณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาคนั้นเป็นผู้พิจารณาเรื่องร้องทุกข์นั้นส่วนเรื่องร้องทุกข์ที่เหตุแห่งการร้องทุกข์มิได้เกิดขึ้นในเขตอำนาจ แต่เป็นเรื่องร้องทุกข์ที่ผู้ร้องทุกข์มีภูมิลำเนาอยู่ในเขตอำนาจหรือเป็นเรื่องร้องทุกข์ที่เกี่ยวด้วยอสังหาริมทรัพย์หรือสิทธิหรือประโยชน์อันเกี่ยวด้วยอสังหาริมทรัพย์ที่ตั้งอยู่ในเขตอำนาจคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาคนั้นอาจรับพิจารณาเรื่องร้องทุกข์นั้นได้เมื่อเห็นสมควรและไม่ปรากฏว่าได้มีการร้องทุกข์ในเรื่องเดียวกันนั้นต่อคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์หรือคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาคอื่นแล้วหมวด ๓วิธีพิจารณาในชั้นสั่งรับไว้พิจารณา ข้อ ๙เมื่อสำนักงานได้รับคำร้องทุกข์ใดแล้ว ให้หัวหน้าสำนักงานมอบหมายให้นิติกรผู้ทำสำนวนคนใดคนหนึ่งเป็นผู้รับผิดชอบในการสอบสวนการทำสำนวน และการดำเนินการต่าง ๆ เกี่ยวกับคำร้องทุกข์นั้นตามที่กำหนดไว้ในระเบียบนี้ข้อ ๑๐ให้หัวหน้าสำนักงานกำกับการทำสำนวนของนิติกรผู้ทำสำนวนให้เป็นไปตามที่กำหนดไว้ในระเบียบนี้ข้อ ๑๑ให้นิติกรผู้ทำสำนวนตรวจสอบคำร้องทุกข์ให้เป็นไปตามกฎหมายว่าด้วยคณะกรรมการกฤษฎีกาและระเบียบของคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ดังต่อไปนี้(๑)เป็นคำร้องทุกข์ที่ได้ยื่นหรือส่งไว้โดยถูกต้องตามกฎหมายว่าด้วยคณะกรรมการกฤษฎีกาและระเบียบของคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ว่าด้วยการยื่นและการส่งคำร้องทุกข์ต่อคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาค(๒) เป็นเรื่องร้องทุกข์ที่ผู้ร้องทุกข์ได้รับความเดือดร้อนหรือเสียหายหรืออาจจะเดือดร้อนหรือเสียหายโดยมิอาจหลีกเลี่ยงได้(๓)เป็นเรื่องร้องทุกข์ที่อยู่ในอำนาจของคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาคที่จะรับไว้พิจารณาได้ตามกฎหมายว่าด้วยคณะกรรมการกฤษฎีกา(๔) เป็นเรื่องร้องทุกข์ที่อยู่ในเขตอำนาจของคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาคตามพระราชกฤษฎีกาที่ออกตามความในมาตรา๕๒ และตามระเบียบนี้ข้อ ๑๒ในกรณีที่นิติกรผู้ทำสำนวนเห็นว่าคำร้องทุกข์ใดเป็นคำร้องทุกข์ที่ยังไม่ชัดเจนเพียงพอหรือเป็นคำร้องทุกข์ที่ได้ยื่นหรือส่งไว้โดยไม่ถูกต้องตามกฎหมายว่าด้วยคณะกรรมการกฤษฎีกาหรือระเบียบของคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ว่าด้วยการยื่นและการส่งคำร้องทุกข์ต่อคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาคให้นิติกรผู้ทำสำนวนเสนอเรื่องต่อหัวหน้าสำนักงานเพื่อพิจารณาสั่งการให้แจ้งให้ผู้ร้องทุกข์ดำเนินการแก้ไขเพิ่มเติมคำร้องทุกข์นั้นให้ชัดเจนหรือดำเนินการให้ถูกต้องภายในสิบห้าวันนับแต่วันที่ได้รับหนังสือแจ้งในการนี้ นิติกรผู้ทำสำนวนจะเชิญผู้ร้องทุกข์มาพบเพื่อชี้แจงสอบถามข้อเท็จจริงหรือขอเอกสาร หรือพยานหลักฐานเพิ่มเติมเพื่อประกอบการพิจารณาก็ได้ในกรณีที่ผู้ร้องทุกข์ดำเนินการตามวรรคหนึ่งภายในเวลาที่กำหนดให้นิติกรผู้ทำสำนวนพิจารณาดำเนินการกับคำร้องทุกข์นั้นต่อไปตามระเบียบนี้ในกรณีที่ผู้ร้องทุกข์มิได้ดำเนินการตามวรรคหนึ่งภายในเวลาที่กำหนดให้นิติกรผู้ทำสำนวนเสนอเรื่องต่อหัวหน้าสำนักงานเพื่อพิจารณา สั่งจำหน่ายเรื่องร้องทุกข์นั้นแล้วแจ้งให้ผู้ร้องทุกข์ทราบการสั่งจำหน่ายเรื่องร้องทุกข์ตามข้อนี้ไม่เป็นการตัดสิทธิผู้ร้องทุกข์ที่จะร้องทุกข์ใหม่ภายในกำหนดอายุความตามมาตรา๒๓ข้อ ๑๓ในกรณีที่นิติกรผู้ทำสำนวนเห็นว่าคำร้องทุกข์นั้นได้ยื่นหรือส่งไว้โดยถูกต้องแล้วผู้ร้องทุกข์เป็นผู้มีสิทธิร้องทุกข์และเรื่องร้องทุกข์นั้นเป็นเรื่องที่อยู่ในอำนาจและเขตอำนาจของคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาคที่จะรับไว้พิจารณาได้ให้นิติกรผู้ทำสำนวนเสนอเรื่องต่อหัวหน้าสำนักงานเพื่อมีคำสั่งรับเรื่องร้องทุกข์นั้นไว้พิจารณาและดำเนินการต่อไปตามระเบียบนี้ข้อ ๑๔ในกรณีที่นิติกรผู้ทำสำนวนเห็นว่าเรื่องร้องทุกข์นั้นไม่อยู่ในเขตอำนาจของคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาคให้นิติกรผู้ทำสำนวนเสนอเรื่องต่อหัวหน้าสำนักงานเพื่อส่งให้คณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาคพิจารณาวินิจฉัยต่อไปถ้าคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาควินิจฉัยว่าเรื่องร้องทุกข์นั้นไม่อยู่ในเขตอำนาจของคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาคนั้นให้นิติกรผู้ทำสำนวนเสนอเรื่องต่อหัวหน้าสำนักงานเพื่อส่งเรื่องร้องทุกข์นั้นให้คณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาคอื่นที่มีเขตอำนาจหรือคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์แล้วแต่กรณี แล้วมีหนังสือแจ้งให้ผู้ร้องทุกข์ทราบ และให้คณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาคหรือคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์แล้วแต่กรณี นั้น ดำเนินการพิจารณาวินิจฉัยต่อไปข้อ ๑๕ในกรณีที่ไม่อาจหาข้อยุติได้ว่าเรื่องร้องทุกข์ใดอยู่หรือไม่อยู่ในเขตอำนาจของคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาคใดให้หัวหน้าสำนักงานที่รับเรื่องร้องทุกข์นั้นไว้เสนอเรื่องต่อเลขาธิการเพื่อจัดให้หัวหน้าคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ทุกคณะร่วมกันเป็นองค์คณะพิจารณาวินิจฉัยชี้ขาดและคำวินิจฉัยนี้ให้เป็นที่สุดข้อ ๑๖ในกรณีที่เรื่องร้องทุกข์ใดอยู่ในเขตอำนาจของคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาคหลายแห่งและได้มีการร้องทุกข์ในเรื่องเดียวกันนั้นต่อคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาคหลายแห่งหรือได้มีการร้องทุกข์ต่อคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาคและต่อคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ให้ดำเนินการดังต่อไปนี้(๑)ถ้าปรากฏว่าเรื่องที่ร้องทุกข์นั้นเป็นการร้องทุกข์ต่อคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาคที่เหตุแห่งการร้องทุกข์มิได้เกิดขึ้นในเขตอำนาจไม่ว่าการร้องทุกข์นั้นจะได้กระทำก่อนหรือหลังวันที่มีการร้องทุกข์ต่อคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาคที่เหตุแห่งการร้องทุกข์เกิดขึ้นในเขตอำนาจให้นิติกรผู้ทำสำนวนรายงานต่อหัวหน้าสำนักงานและเลขาธิการเพื่อทราบและแจ้งให้คณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาคที่เหตุแห่งการร้องทุกข์มิได้เกิดขึ้นในเขตอำนาจนั้นทราบ เพื่อโอนเรื่องร้องทุกข์ดังกล่าวให้คณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาคที่เหตุแห่งการร้องทุกข์เกิดขึ้นในเขตอำนาจเป็นผู้พิจารณาวินิจฉัย เว้นแต่คณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาคที่เกี่ยวข้องจะเห็นสมควรเป็นอย่างอื่นเพื่อประโยชน์แก่การพิจารณาเรื่องร้องทุกข์(๒) ถ้าปรากฏว่าเรื่องที่ร้องทุกข์นั้นเป็นการร้องทุกข์ต่อคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาคตามข้อ๘ และต่อคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ ไม่ว่าการร้องทุกข์นั้นจะได้กระทำต่อคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาคตามข้อ๘ แห่งใดบ้าง และไม่ว่าจะได้กระทำก่อนหรือหลังวันที่มีการร้องทุกข์ต่อคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ให้นิติกรผู้ทำสำนวนหรือเลขานุการประจำคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ แล้วแต่กรณีรายงานต่อหัวหน้าสำนักงานและเลขาธิการ หรือรายงานต่อเลขาธิการ แล้วแต่กรณีเพื่อทราบและแจ้งให้คณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาคตามข้อ ๘ นั้น ทราบเพื่อโอนเรื่องร้องทุกข์ดังกล่าวให้คณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์เป็นผู้พิจารณาวินิจฉัยเว้นแต่คณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาคดังกล่าวและคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์จะเห็นสมควรเป็นอย่างอื่นเพื่อประโยชน์แก่การพิจารณาเรื่องร้องทุกข์ข้อ ๑๗ในกรณีที่นิติกรผู้ทำสำนวนเห็นว่าผู้ร้องทุกข์มิได้เป็นผู้ได้รับความเดือดร้อนหรือเสียหายหรืออาจจะเดือดร้อนหรือเสียหายโดยมิอาจหลีกเลี่ยงได้หรือเห็นว่าเรื่องร้องทุกข์นั้นเป็นเรื่องที่ไม่อยู่ในอำนาจของคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาคที่จะรับไว้พิจารณาได้ให้นิติกรผู้ทำสำนวนเสนอเรื่องต่อหัวหน้าสำนักงานเพื่อส่งให้คณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาคพิจารณาวินิจฉัยต่อไปในกรณีที่คณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาควินิจฉัยว่าเรื่องร้องทุกข์นั้นเป็นเรื่องที่ผู้ร้องทุกข์ไม่มีสิทธิร้องทุกข์หรือเป็นเรื่องที่คณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาคไม่อาจรับไว้พิจารณาได้ให้นิติกรผู้ทำสำนวนเสนอเรื่องต่อหัวหน้าสำนักงานเพื่อพิจารณาสั่งจำหน่ายเรื่องร้องทุกข์นั้นการสั่งจำหน่ายเรื่องร้องทุกข์ตามข้อนี้ไม่เป็นการตัดสิทธิผู้ร้องทุกข์ที่จะร้องทุกข์ใหม่ภายในกำหนดอายุความตามมาตรา๒๓ถ้าคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาควินิจฉัยว่าเรื่องร้องทุกข์นั้นเป็นเรื่องที่ผู้ร้องทุกข์มีสิทธิร้องทุกข์และเป็นเรื่องที่คณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาคอาจรับไว้พิจารณาได้ให้นิติกรผู้ทำสำนวนดำเนินการกับเรื่องร้องทุกข์นั้นต่อไปตามระเบียบนี้ข้อ ๑๘คำร้องทุกข์ที่ส่วนราชการอื่นได้รับและส่งมายังสำนักงาน ให้นิติกรผู้ทำสำนวนดำเนินการตรวจสอบตามข้อ๑๑ และเสนอเรื่องต่อหัวหน้าสำนักงานเพื่อมีหนังสือสอบถามผู้ร้องทุกข์ว่าจะมีข้อขัดข้องประการใดหรือไม่ถ้าสำนักงานจะดำเนินการกับคำร้องทุกข์นั้นต่อไปตามกฎหมายว่าด้วยคณะกรรมการกฤษฎีกาและถ้าจำเป็นต้องมีการแก้ไขเพิ่มเติมคำร้องทุกข์นั้นให้ถูกต้องก็ให้แจ้งแก่ผู้ร้องทุกข์ไปในคราวเดียวกัน เพื่อให้ดำเนินการแก้ไขเพิ่มเติมคำร้องทุกข์ภายในสิบห้าวันนับแต่วันที่ได้รับหนังสือแจ้งถ้าผู้ร้องทุกข์มิได้มีหนังสือตอบหรือมิได้ดำเนินการแก้ไขเพิ่มเติมคำร้องทุกข์ภายในกำหนดเวลาตามวรรคหนึ่งให้นิติกรผู้ทำสำนวนเสนอเรื่องต่อหัวหน้าสำนักงานเพื่อพิจารณาสั่งจำหน่ายเรื่องร้องทุกข์นั้นแล้วแจ้งให้ผู้ร้องทุกข์ทราบการสั่งจำหน่ายเรื่องร้องทุกข์ตามข้อนี้ไม่เป็นการตัดสิทธิผู้ร้องทุกข์ที่จะร้องทุกข์ใหม่ภายในกำหนดอายุความตามมาตรา๒๓หมวด ๔วิธีพิจารณามาตรการหรือวิธีการชั่วคราวเพื่อบรรเทาทุกข์ ข้อ ๑๙ในกรณีที่ผู้ร้องทุกข์ประสงค์จะขอให้คณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาคพิจารณากำหนดมาตรการหรือวิธีการชั่วคราวเพื่อบรรเทาทุกข์ตามมาตรา๔๕ ให้ผู้ร้องทุกข์ขอมาในคำร้องทุกข์โดยให้ชี้แจงเหตุผลอันเป็นความจำเป็นและรีบด่วนมาพร้อมกันด้วยการขอให้คณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาคพิจารณากำหนดมาตรการหรือวิธีการชั่วคราวเพื่อบรรเทาทุกข์ภายหลังจากที่ได้ยื่นคำร้องทุกข์แล้วให้กระทำได้เฉพาะในกรณีที่ความจำเป็นหรือรีบด่วนนั้นมีสาเหตุมาจากข้อเท็จจริงที่เกิดขึ้นภายหลังจากที่ได้ยื่นคำร้องทุกข์แล้วความในข้อนี้ไม่เป็นการตัดอำนาจของคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาคที่จะพิจารณากำหนดมาตรการหรือวิธีการชั่วคราวเพื่อบรรเทาทุกข์ตามมาตรา๔๕ หากคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาคเห็นสมควรข้อ ๒๐ ในกรณีที่ผู้ร้องทุกข์ขอให้คณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาคพิจารณากำหนดมาตรการหรือวิธีการชั่วคราวเพื่อบรรเทาทุกข์ตามข้อ๑๙ เมื่อนิติกร ผู้ทำสำนวนได้ทำการสอบสวนเบื้องต้นเสร็จแล้วให้รีบเสนอเรื่องต่อหัวหน้าสำนักงาน เพื่อมีคำสั่งให้ส่งเรื่องให้คณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาคพิจารณาวินิจฉัยต่อไปในกรณีที่ผู้ร้องทุกข์มิได้ขอให้กำหนดมาตรการหรือวิธีการชั่วคราวเพื่อบรรเทาทุกข์ถ้านิติกรผู้ทำสำนวนได้ทำการสอบสวนเบื้องต้นแล้วเห็นว่ามีเหตุสมควรที่จะกำหนดมาตรการหรือวิธีการชั่วคราวเพื่อบรรเทาทุกข์ให้รีบทำความเห็นเสนอต่อหัวหน้าสำนักงานเพื่อพิจารณา ถ้าหัวหน้าสำนักงานเห็นสมควรก็ให้มีคำสั่งให้ส่งเรื่องให้คณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาคพิจารณาวินิจฉัยต่อไปข้อ ๒๑เมื่อหัวหน้าสำนักงานได้มีคำสั่งให้ส่งเรื่องให้คณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาคพิจารณาวินิจฉัยตามข้อ๒๐ แล้ว ให้นิติกรผู้ทำสำนวนนำเรื่องเสนอให้คณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาคพิจารณาโดยด่วนที่สุดและแจ้งให้พนักงานผู้รับผิดชอบสำนวนทราบพร้อมทั้งกำหนดวันพิจารณาและแจ้งให้ผู้ร้องทุกข์และหน่วยงานที่รับผิดชอบทราบข้อ ๒๒ก่อนที่คณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาคจะพิจารณาวินิจฉัยเกี่ยวกับมาตรการหรือวิธีการชั่วคราวเพื่อบรรเทาทุกข์หากคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาค เห็นสมควรจะขอให้พนักงานผู้รับผิดชอบสำนวนเสนอความเห็นด้วยวาจาภายในเวลาที่กำหนดก็ได้ในการพิจารณาวินิจฉัยเกี่ยวกับมาตรการหรือวิธีการชั่วคราวเพื่อบรรเทาทุกข์ให้นำความในข้อ ๔๓ ข้อ ๔๔ ข้อ ๕๓ ข้อ ๕๘ และข้อ ๕๙ มาใช้บังคับโดยอนุโลมหมวด ๕วิธีพิจารณาในชั้นสอบสวนและสรุปสำนวน ข้อ ๒๓เมื่อหัวหน้าสำนักงานได้มีคำสั่งรับเรื่องร้องทุกข์ใดไว้พิจารณาแล้ว ให้นิติกรผู้ทำสำนวนส่งสำเนาคำร้องทุกข์นั้นไปยังหน่วยงานที่รับผิดชอบเพื่อจัดทำบันทึกตอบตามประเด็นสำคัญ ๆ ที่ปรากฏในคำร้องทุกข์หรือตามประเด็นที่เห็นว่าเป็นสาระสำคัญของการพิจารณาวินิจฉัยเรื่องร้องทุกข์นั้นที่ประสงค์จะให้หน่วยงานที่รับผิดชอบชี้แจงในบันทึกตอบข้อ ๒๔ให้หน่วยงานที่รับผิดชอบจัดทำบันทึกตอบตามประเด็นต่าง ๆ ที่ปรากฏในคำร้องทุกข์หรือตามที่กำหนดให้ครบถ้วนและชัดเจนและส่งมายังสำนักงานภายในสามสิบวันนับแต่วันที่ได้รับหนังสือตามข้อ ๒๓ถ้าหน่วยงานที่รับผิดชอบมีความจำเป็นต้องใช้เวลาในการจัดทำบันทึกตอบเกินกำหนดเวลาตามวรรคหนึ่งให้มีหนังสือแจ้งให้สำนักงานทราบก่อนวันสิ้นกำหนดเวลาดังกล่าวพร้อมด้วยเหตุผลและหากยังมีความจำเป็นต้องใช้เวลาในการจัดทำบันทึกตอบต่อไปอีกก็ให้มีหนังสือแจ้งให้สำนักงานทราบก่อนวันสิ้นกำหนดเวลาดังกล่าวแต่รวมระยะเวลาทั้งหมดต้องไม่เกินเก้าสิบวันข้อ ๒๕ในกรณีที่หน่วยงานที่รับผิดชอบมิได้ส่งบันทึกตอบภายในกำหนดเวลาตามข้อ ๒๔วรรคหนึ่ง หรือมิได้ดำเนินการตามข้อ ๒๔ วรรคสอง ให้นิติกรผู้ทำสำนวนรายงานให้หัวหน้าสำนักงานทราบเพื่อมีคำสั่งให้เสนอเรื่องให้คณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาคพิจารณาเรียกให้หน่วยงานที่รับผิดชอบส่งผู้แทนมาชี้แจงต่อคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาคตามวันเวลาที่กำหนดถ้าหน่วยงานที่รับผิดชอบมิได้ดำเนินการตามวรรคหนึ่งโดยมิได้แจ้งเหตุขัดข้องให้คณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาคทราบก่อนถึงเวลาที่กำหนดและไม่ปรากฏว่าหน่วยงานที่รับผิดชอบอื่นได้ส่งบันทึกตอบหรือได้มาชี้แจงต่อคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาคในประเด็นเดียวกันนั้นแล้วให้นิติกรผู้ทำสำนวนเสนอเรื่องต่อหัวหน้าสำนักงานเพื่ออนุมัติจัดทำบันทึกสรุปสำนวนและเสนอเรื่องให้คณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาคพิจารณามีคำสั่งแสดงว่าหน่วยงานที่รับผิดชอบนั้นขาดนัดยื่นบันทึกตอบและในกรณีนี้ให้ถือว่าหน่วยงานที่รับผิดชอบไม่ติดใจโต้แย้งข้อเท็จจริงตามที่ผู้ร้องทุกข์กล่าวอ้างเว้นแต่ในกรณีที่มีเหตุผลอันสมควรและได้รับอนุญาตจากคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาคข้อ ๒๖เมื่อได้รับบันทึกตอบจากหน่วยงานที่รับผิดชอบภายในกำหนดเวลาแล้ว ให้นิติกรผู้ทำสำนวนดำเนินการต่อไปดังนี้(๑) ถ้าบันทึกตอบนั้นได้ตอบคำร้องทุกข์ตามประเด็นต่าง ๆยังไม่ครบถ้วนหรือไม่ชัดเจนเพียงพอให้เสนอเรื่องต่อหัวหน้าสำนักงานเพื่อมีหนังสือแจ้งไปยังหน่วยงานที่รับผิดชอบให้จัดทำบันทึกตอบมาใหม่ภายในเวลาที่กำหนด(๒) ถ้าบันทึกตอบนั้นได้ตอบคำร้องทุกข์ตามประเด็นต่าง ๆครบถ้วนและชัดเจนเพียงพอแล้ว ให้ดำเนินการต่อไปตามข้อ ๒๗ ข้อ ๒๘ หรือข้อ ๒๙แล้วแต่กรณีข้อ ๒๗ในกรณีที่ปรากฏจากบันทึกตอบว่าหน่วยงานที่รับผิดชอบได้ดำเนินการให้เป็นไปตามความประสงค์ของผู้ร้องทุกข์แล้วหรือได้ตอบชี้แจงข้อร้องทุกข์ของผู้ร้องทุกข์ได้ครบถ้วนและชัดเจนเพียงพอแล้วให้นิติกรผู้ทำสำนวนเสนอเรื่องต่อหัวหน้าสำนักงานเพื่อมีคำสั่งให้ส่งสำเนาบันทึกตอบหรือข้อสรุปบันทึกตอบที่นิติกรผู้ทำสำนวนได้จัดทำขึ้นไปยังผู้ร้องทุกข์เพื่อให้ผู้ร้องทุกข์มีหนังสือแจ้งว่าผู้ร้องทุกข์พอใจในบันทึกตอบของหน่วยงานที่รับผิดชอบแล้วหรือไม่หรือผู้ร้องทุกข์ยังมีความประสงค์ที่จะให้มีการพิจารณาวินิจฉัยเรื่องร้องทุกข์นั้นต่อไปหรือผู้ร้องทุกข์ประสงค์จะจัดทำบันทึกชี้แจงร้องทุกข์เพิ่มเติมเพื่อตอบชี้แจงบันทึกตอบของหน่วยงานที่รับผิดชอบข้อ ๒๘ในกรณีที่ปรากฏจากบันทึกตอบว่าหน่วยงานที่รับผิดชอบมิได้โต้แย้งผู้ร้องทุกข์ในปัญหาข้อเท็จจริงและข้อเท็จจริงที่ได้มานั้นเพียงพอที่จะจัดทำบันทึกสรุปสำนวนได้แล้วให้นิติกรผู้ทำสำนวนเสนอเรื่องต่อหัวหน้าสำนักงานเพื่อขออนุมัติจัดทำบันทึกสรุปสำนวนและเสนอเรื่องร้องทุกข์นั้นต่อคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาคหรือสั่งการตามที่เห็นสมควรข้อ ๒๙ในกรณีที่ปรากฏจากบันทึกตอบว่าหน่วยงานที่รับผิดชอบยังโต้แย้งผู้ร้องทุกข์ในปัญหาข้อเท็จจริงหรือข้อเท็จจริงที่ได้มายังไม่เพียงพอที่จะจัดทำบันทึกสรุปสำนวน ให้นิติกรผู้ทำสำนวนเสนอเรื่องต่อหัวหน้าสำนักงานเพื่อมีคำสั่งให้ส่งสำเนาบันทึกตอบหรือข้อสรุปบันทึกตอบที่นิติกรผู้ทำสำนวนได้จัดทำขึ้นไปยังผู้ร้องทุกข์ เพื่อให้ผู้ร้องทุกข์จัดทำบันทึกชี้แจงร้องทุกข์เพิ่มเติมตอบประเด็นต่างๆ ที่ปรากฏในบันทึกตอบหรือข้อสรุปบันทึกตอบ และประเด็นที่นิติกรผู้ทำสำนวนเห็นว่าเป็นประเด็นสำคัญต่อการพิจารณาวินิจฉัยเรื่องร้องทุกนั้นข้อ ๓๐หนังสือหรือบันทึกชี้แจงร้องทุกข์เพิ่มเติมตามข้อ ๒๗ และข้อ ๒๙ ให้ผู้ร้องทุกข์จัดทำและส่งมายังสำนักงานภายในสามสิบวันนับแต่วันที่ได้รับสำเนาบันทึกตอบหรือข้อสรุปบันทึกตอบแต่ถ้าผู้ร้องทุกข์มีความจำเป็นต้องใช้เวลาในการจัดทำบันทึกชี้แจงร้องทุกข์เพิ่มเติมนานกว่านั้นก็ให้มีหนังสือแจ้งมายังสำนักงานก่อนสิ้นกำหนดพร้อมด้วยเหตุผลข้อ ๓๑ในกรณีที่ผู้ร้องทุกข์มิได้มีหนังสือแจ้งว่าพอใจในบันทึกตอบของหน่วยงานที่รับผิดชอบมิได้มีหนังสือแจ้งความประสงค์ที่จะให้มีการพิจารณาวินิจฉัยเรื่องร้องทุกข์นั้นต่อไปมิได้ส่งบันทึกชี้แจงร้องทุกข์เพิ่มเติมหรือมิได้มีหนังสือขอขยายเวลาในการจัดทำบันทึกชี้แจงร้องทุกข์เพิ่มเติมภายในกำหนดเวลาตามข้อ๓๐ ให้นิติกรผู้ทำสำนวนเสนอเรื่องต่อหัวหน้าสำนักงานเพื่อพิจารณาสั่งจำหน่ายเรื่องร้องทุกข์นั้นแล้วมีหนังสือแจ้งให้ผู้ร้องทุกข์และหน่วยงานที่รับผิดชอบทราบการจำหน่ายเรื่องร้องทุกข์ในกรณีนี้ไม่เป็นการตัดสิทธิผู้ร้องทุกข์ที่จะร้องทุกข์ใหม่ภายในกำหนดอายุความตามมาตรา๒๓ข้อ ๓๒ในกรณีที่ผู้ร้องทุกข์มีหนังสือแจ้งมาภายในกำหนดเวลาตามข้อ ๓๐ ว่าไม่ประสงค์จะทำบันทึกชี้แจงร้องทุกข์เพิ่มเติมแต่ยังประสงค์จะให้มีการพิจารณาวินิจฉัยเรื่องร้องทุกข์นั้นต่อไปให้นิติกรผู้ทำสำนวนเสนอเรื่องต่อหัวหน้าสำนักงาน เพื่อขออนุมัติจัดทำบันทึกสรุปสำนวนและเสนอเรื่องร้องทุกข์นั้นต่อคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาคหรือสั่งการตามที่เห็นสมควรข้อ ๓๓ในกรณีที่ผู้ร้องทุกข์ได้ส่งบันทึกชี้แจงร้องทุกข์เพิ่มเติมมาภายในกำหนดเวลาตามข้อ๓๐ หรือได้ส่งบันทึกชี้แจงร้องทุกข์เพิ่มเติมมาภายหลังกำหนดเวลาตามข้อ ๓๐ หรือมีหนังสือแจ้งมาภายหลังกำหนดเวลาดังกล่าวโดยแสดงให้เป็นที่พอใจแก่หัวหน้าสำนักงานว่าการที่ตนมิได้ส่งบันทึกชี้แจงร้องทุกข์เพิ่มเติมหรือหนังสือแจ้งมาภายในกำหนดเวลานั้นเป็นเพราะเหตุสุดวิสัยหรือมีเหตุอันสมควรก็ให้หัวหน้าสำนักงานสั่งให้ยกเรื่องร้องทุกข์นั้นขึ้นดำเนินการต่อไปและให้นิติกรผู้ทำสำนวนดำเนินการต่อไปตามข้อ ๓๒ หรือข้อ ๓๔ แล้วแต่กรณี แต่ถ้าหัวหน้าสำนักงานเห็นว่าการที่ผู้ร้องทุกข์มิได้มีบันทึกชี้แจงร้องทุกข์เพิ่มเติมหรือหนังสือแจ้งภายในกำหนดเวลานั้นไม่ใช่เพราะเหตุสุดวิสัยหรือไม่มีเหตุอันสมควร ก็ให้เสนอเรื่องต่อคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาคเพื่อวินิจฉัยให้รับหรือไม่รับไว้พิจารณาต่อไปข้อ ๓๔เมื่อได้รับบันทึกชี้แจงร้องทุกข์เพิ่มเติมแล้ว ให้นิติกรผู้ทำสำนวนดำเนินการต่อไปดังนี้(๑)ถ้าบันทึกชี้แจงร้องทุกข์เพิ่มเติมนั้นได้ตอบประเด็นต่าง ๆ ครบถ้วนแล้ว และมิได้มีประเด็นหรือข้อเท็จจริงในสาระสำคัญที่แตกต่างไปจากคำร้องทุกข์เดิมหรือบันทึกตอบของหน่วยงานที่รับผิดชอบ ให้เสนอเรื่องต่อหัวหน้าสำนักงานเพื่อขออนุมัติจัดทำบันทึกสรุปสำนวนและเสนอเรื่องร้องทุกข์นั้นต่อคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาคหรือสั่งการตามที่เห็นสมควรแต่ถ้าบันทึกชี้แจงร้องทุกข์เพิ่มเติมนั้นยังโต้แย้งในปัญหาข้อเท็จจริงให้เสนอเรื่องต่อหัวหน้าสำนักงานเพื่อมีคำสั่งให้ส่งสำเนาบันทึกชี้แจงร้องทุกข์เพิ่มเติมไปยังหน่วยงานที่รับผิดชอบเพื่อให้จัดทำบันทึกตอบ(๒)ถ้าบันทึกชี้แจงร้องทุกข์เพิ่มเติมนั้นยังตอบประเด็นต่าง ๆ ไม่ครบถ้วนหรือไม่ชัดเจนเพียงพอให้เสนอเรื่องต่อหัวหน้าสำนักงานเพื่อมีหนังสือแจ้งให้ผู้ร้องทุกข์จัดทำบันทึกชี้แจงร้องทุกข์เพิ่มเติมมาใหม่ภายในเวลาที่กำหนด(๓)ถ้าบันทึกชี้แจงร้องทุกข์เพิ่มเติมนั้นได้ยกประเด็นข้อร้องทุกข์ที่ไม่ปรากฏอยู่ในคำร้องทุกข์เดิมให้เสนอเรื่องต่อหัวหน้าสำนักงานเพื่อพิจารณากำหนดประเด็นข้อร้องทุกข์นั้นเป็นคำร้องทุกข์ใหม่ที่จะต้องแยกพิจารณาดำเนินการใหม่ตามขั้นตอนที่กำหนดไว้ในระเบียบนี้ข้อ ๓๕ให้หน่วยงานที่รับผิดชอบจัดทำบันทึกตอบเพิ่มเติมและส่งมาภายในสามสิบวันนับแต่วันที่ได้รับสำเนาบันทึกชี้แจงร้องทุกข์เพิ่มเติมในกรณีที่หน่วยงานที่รับผิดชอบส่งบันทึกตอบเพิ่มเติมมาภายในเวลาที่กำหนดให้นิติกรผู้ทำสำนวนเสนอเรื่องต่อหัวหน้าสำนักงานเพื่อขออนุมัติจัดทำบันทึกสรุปสำนวนและเสนอเรื่องต่อคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาคหรือสั่งการตามที่เห็นสมควรถ้าหน่วยงานที่รับผิดชอบมิได้ส่งบันทึกตอบเพิ่มเติมภายในเวลาที่กำหนดให้ถือว่าหน่วยงานที่รับผิดชอบไม่ติดใจที่จะชี้แจงตอบบันทึกชี้แจงร้องทุกข์เพิ่มเติมแล้วและให้นิติกรผู้ทำสำนวนเสนอเรื่องต่อหัวหน้าสำนักงานเพื่อขออนุมัติจัดทำบันทึกสรุปสำนวน และเสนอเรื่องร้องทุกข์นั้นต่อคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาคหรือสั่งการตามที่เห็นสมควรข้อ ๓๖ในกรณีที่นิติกรผู้ทำสำนวนเห็นว่าคำร้องทุกข์ใดเป็นคำร้องทุกข์ที่อาจส่งให้คณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาคได้ตามกฎหมายและเป็นเรื่องที่คณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาคจำต้องพิจารณาวินิจฉัยโดยเร่งด่วนซึ่งหากจะดำเนินกระบวนวิธีพิจารณาในชั้นสอบสวนและสรุปสำนวนตามขั้นตอนปกติอาจก่อให้เกิดความเสียหายแก่ผู้ร้องทุกข์หรือประโยชน์ส่วนรวมของทางราชการหรือหากมีการพิจารณากำหนดมาตรการหรือวิธีการชั่วคราวเพื่อบรรเทาทุกข์ตามมาตรา ๔๕แล้ว อาจมีผลกระทบต่อประโยชน์ส่วนรวมของทางราชการ หรือระบบบริหารราชการอันเป็นบริการสาธารณะในกรณีเช่นนี้ให้นิติกรผู้ทำสำนวนรีบเสนอเรื่องต่อหัวหน้าสำนักงานเพื่อสั่งรับเรื่องไว้พิจารณาและส่งให้คณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาคพิจารณาวินิจฉัยโดยด่วนหรือสั่งการตามที่เห็นสมควรเมื่อหัวหน้าสำนักงานมีคำสั่งตามวรรคหนึ่งแล้วให้นิติกรผู้ทำสำนวนส่งสำเนาคำร้องทุกข์ไปยังหน่วยงานที่รับผิดชอบและเสนอเรื่องต่อคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาคในโอกาสแรกที่สามารถกระทำได้เพื่อให้คณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาคพิจารณาต่อไปในกรณีที่คณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาคมีมติให้ใช้อำนาจตามมาตรา๓๗ ให้นิติกรผู้ทำสำนวนกำหนดวันพิจารณาและแจ้งให้ผู้ที่เกี่ยวข้องทุกฝ่ายทราบโดยด่วนที่สุดหากการพิจารณาดังกล่าวไม่สามารถเสร็จสิ้นได้ภายในวันเดียวให้นัดพิจารณาในวันอื่นต่อไปให้ถือว่าหนังสือชี้แจงข้อเท็จจริง เอกสาร หรือพยานหลักฐานตลอดจน การให้ถ้อยคำด้วยวาจาของผู้ร้องทุกข์ และหน่วยงานที่รับผิดชอบซึ่งได้ยื่นหรือกระทำต่อคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาคตามความในข้อนี้เป็นบันทึกตอบ บันทึกชี้แจงร้องทุกข์เพิ่มเติม หรือบันทึกตอบเพิ่มเติมแล้วแต่กรณีตามระเบียบนี้ โดยนิติกรผู้ทำสำนวนไม่จำต้องดำเนินการตามข้อ ๒๓ ข้อ ๒๖ ข้อ ๒๗ ข้อ๒๙ ข้อ ๓๔ และข้อ ๓๕ ในการพิจารณาของคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาคตามข้อนี้หากคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาคมีมติว่าข้อเท็จจริงที่ได้จากการพิจารณามีเพียงพอที่จะทำคำวินิจฉัยได้แล้วหัวหน้าคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาคจะมอบหมายให้กรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาคคนใดคนหนึ่งในคณะเป็นกรรมการเจ้าของสำนวนก็ได้โดยไม่จำต้องกำหนดวันนัดพิจารณาตามข้อ๔๐ และให้ถือว่าวันพิจารณาตามวรรคสามเป็นวันนัดพิจารณาตามระเบียนนี้ข้อ ๓๗บันทึกสรุปสำนวนนั้น ให้นิติกรผู้ทำสำนวนจัดทำโดยมีสาระสำคัญ ดังนี้(๑) สรุปข้อเท็จจริงอันเป็นเหตุแห่งการร้องทุกข์และประเด็นข้อร้องทุกข์ตามที่ปรากฏในคำร้องทุกข์(๒)สรุปคำชี้แจงของหน่วยงานที่รับผิดชอบเกี่ยวกับประเด็นข้อร้องทุกข์ในแต่ละประเด็น(๓) สรุปข้ออ้าง ข้อโต้แย้ง เอกสารและหลักฐานของแต่ละฝ่ายโดยให้ระบุด้วยว่าข้อเท็จจริงใดที่ผู้ร้องทุกข์ และหน่วยงานที่รับผิดชอบยอมรับกันแล้วและข้อเท็จจริงใดที่ถือว่าผู้ร้องทุกข์หรือหน่วยงานที่รับผิดชอบได้ยอมรับแล้วหรือไม่ติดใจที่จะชี้แจงแล้ว(๔)กำหนดประเด็นข้อเท็จจริงและประเด็นข้อกฎหมายที่จะเสนอให้มีการพิจารณาวินิจฉัย(๕) เสนอความเห็นของตนเกี่ยวกับแนวทางการพิจารณาวินิจฉัยเรื่องร้องทุกข์นั้นในการเสนอความคิดเห็นตาม (๕)ให้นิติกรผู้ทำสำนวนวางตนเป็นกลางระหว่างผู้ร้องทุกข์กับหน่วยงานที่รับผิดชอบและให้คำนึงถึงหลักเกณฑ์ตามที่กำหนดไว้ในข้อ ๕๘ ด้วยหมวด ๖วิธีพิจารณาในชั้นตรวจสำนวน ข้อ ๓๘เมื่อหัวหน้าสำนักงานได้รับสำนวนจากนิติกรผู้ทำสำนวนแล้ว ให้ส่งเรื่องให้คณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาคและนัดประชุมองค์คณะดำเนินการพิจารณาวินิจฉัยโดยเร็วเว้นแต่ในกรณีที่หัวหน้าสำนักงานเห็นว่าบันทึกสรุปสำนวนของนิติกรผู้ทำสำนวนดังกล่าวมีข้อบกพร่องในประเด็นสำคัญอันสมควรดำเนินการให้ได้ข้อเท็จจริงหรือมีการเสนอความเห็นในข้อกฎหมายเพิ่มเติมก่อนที่จะส่งเรื่องไปยังคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาคหัวหน้าสำนักงานจะสั่งให้นิติกรผู้ทำสำนวนดำเนินการให้สมบูรณ์ยิ่งขึ้นก็ได้ในการเสนอสำนวนต่อคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาคหัวหน้าสำนักงานจะเสนอข้อสังเกตเพื่อประกอบการพิจารณาของคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาคก็ได้ก่อนที่นิติกรผู้ทำสำนวนจะทำบันทึกสรุปสำนวนเสร็จสิ้นหัวหน้าสำนักงานอาจส่งเรื่องให้คณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาคพิจารณาไปพลางก่อนเพื่อความรวดเร็วในการปฏิบัติราชการก็ได้ข้อ ๓๙เมื่อได้รับเรื่องจากหัวหน้าสำนักงานแล้ว ให้คณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาคตรวจพิจารณาว่าข้อเท็จจริงเอกสารและพยานหลักฐานมีเพียงพอที่จะพิจารณาวินิจฉัยเรื่องร้องทุกข์นั้นแล้วหรือไม่และได้มีการกำหนดประเด็นข้อร้องทุกข์ครบถ้วนแล้วหรือไม่ ในการนี้หัวหน้าคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาคจะมอบหมายให้กรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาคคนใดคนหนึ่งในคณะเป็นกรรมการเจ้าของสำนวนก็ได้และกำหนดวันประชุมวันใดวันหนึ่งเป็นวันสำหรับการพิจารณาและแจ้งให้หัวหน้าสำนักงานทราบในกรณีที่มีเหตุผลอันสมควรคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาคจะให้งดการนัดพิจารณาครั้งแรกก็ได้ข้อ ๔๐การกำหนดวันนัดพิจารณา จะต้องมีเวลาแจ้งเพื่อให้ผู้ร้องทุกข์และหน่วยงานที่รับผิดชอบทราบล่วงหน้าอย่างน้อยเจ็ดวันเว้นแต่เป็นกรณีที่มีความจำเป็นเร่งด่วน จะแจ้งกำหนดวันนัดพิจารณาให้ผู้ร้องทุกข์และหน่วยงานที่รับผิดชอบทราบล่วงหน้าน้อยกว่าเจ็ดวันแต่ไม่น้อยกว่าสองวันก็ได้ข้อ ๔๑ในการชี้แจงด้วยวาจา ผู้ร้องทุกข์อาจมอบหมายให้บุคคลใดบุคคลหนึ่งเข้าร่วมชี้แจงหรือเข้าชี้แจงแทนได้ผู้ชี้แจงแทนตามวรรคหนึ่งจะต้องไม่มีลักษณะต้องห้ามดังต่อไปนี้(๑) เป็นข้าราชการประจำหรือดำรงตำแหน่งทางการเมือง(๒)เคยต้องโทษจำคุกโดยคำพิพากษาถึงที่สุดหรือคำสั่งที่ชอบด้วยกฎหมายให้จำคุกเว้นแต่เป็นโทษสำหรับความผิดที่ได้กระทำโดยประมาทหรือความผิดลหุโทษ(๓) มีชื่อเสียงเสียหายหรือบกพร่องในศีลธรรมอันดีข้อ ๔๒นับแต่วันที่ผู้ร้องทุกข์และหน่วยงานที่รับผิดชอบได้รับทราบกำหนดวันนัดพิจารณาครั้งแรกแล้วห้ามมิให้ผู้ร้องทุกข์และหน่วยงานที่รับผิดชอบเสนอคำร้องทุกข์เพิ่มเติมหรือบันทึกตอบเพิ่มเติมเว้นแต่จะได้รับการร้องขอจากคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาคหรือเป็นการเสนอข้อเท็จจริงที่คณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาคเห็นว่าไม่สามารถเสนอได้ก่อนนั้นในวันนัดพิจารณาครั้งแรกผู้ร้องทุกข์และหน่วยงานที่รับผิดชอบอาจทำบันทึกสรุปความเห็นของตนยื่นต่อคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาคได้และจะมาชี้แจงด้วยวาจาด้วยก็ได้บันทึกสรุปความเห็นตามวรรคสองจะต้องยื่นต่อคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาคก่อนสิ้นสุดเวลาทำงานของวันก่อนวันพิจารณาครั้งแรกข้อ ๔๓การพิจารณาในวันนัดพิจารณาให้กระทำต่อหน้าผู้ร้องทุกข์ ผู้แทนหน่วยงานที่รับผิดชอบและพนักงานผู้รับผิดชอบสำนวน และจะอนุญาตให้ประชาชนเข้าฟังการพิจารณาด้วยก็ได้เว้นแต่ในกรณีที่คณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาคเห็นว่าเพื่อคุ้มครองสิทธิส่วนบุคคลของผู้ร้องทุกข์หรือเพื่อความเหมาะสมประการอื่น คณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาคจะไม่อนุญาตให้ประชาชนเข้าฟังการพิจารณาทั้งหมดหรือบางส่วนก็ได้ข้อ ๔๔ในวันนัดพิจารณา ให้นิติกรผู้ทำสำนวนเป็นผู้สรุปข้อเท็จจริงอันเป็นเหตุแห่งการร้องทุกข์และประเด็นข้อร้องทุกข์จากนั้นให้ผู้ร้องทุกข์และผู้แทนหน่วยงานที่รับผิดชอบเป็นผู้ชี้แจงในลำดับถัดไปโดยคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาค พนักงานผู้รับผิดชอบสำนวนและนิติกรผู้ทำสำนวน จะซักถามผู้ชี้แจงในระหว่างการชี้แจงหรือภายหลังการชี้แจงก็ได้ข้อ ๔๕ในกรณีที่คณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาคเห็นว่าข้อเท็จจริงหรือพยานหลักฐานที่ได้มายังไม่เพียงพอที่จะพิจารณาวินิจฉัยเรื่องร้องทุกข์นั้นนอกจากจะดำเนินการตามมาตรา ๓๗ แล้วคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาคอาจมีมติให้มีการดำเนินการอย่างใดอย่างหนึ่งหรือหลายอย่างดังต่อไปนี้(๑)มีหนังสือเชิญพยานบุคคลหรือพยานผู้เชี่ยวชาญมาให้ข้อเท็จจริงหรือความเห็นเพื่อประกอบการพิจารณา(๒)ดำเนินการสืบพยานบุคคลหรือพยานผู้เชี่ยวชาญภายนอกสถานที่พิจารณาร้องทุกข์(๓) ดำเนินการสืบพยานหลักฐาน ตรวจสอบบันทึกหรือเอกสารวัตถุหรือสถานที่ ทั้งนี้ไม่ว่าจะกระทำในขณะใด ภายในหรือภายนอกสถานที่พิจารณาร้องทุกข์การสืบพยานบุคคลหรือพยานผู้เชี่ยวชาญตาม (๑) และ (๒)ให้กระทำเท่าที่จำเป็นการเลื่อนการพิจารณาเพื่อรอการสืบพยานบุคคลหรือพยานผู้เชี่ยวชาญให้กระทำได้ตามสมควรแต่ต้องไม่เป็นการประวิงให้การพิจารณาล่าช้า ในกรณีเช่นนี้ คณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาคจะไม่ฟังพยานหลักฐานนั้นก็ได้ให้หน่วยงานที่รับผิดชอบดำเนินการให้เป็นไปตามมติของคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาคตาม(๓) และคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาคจะกำหนดให้ผู้ร้องทุกข์มีส่วนร่วมในการดำเนินการดังกล่าวด้วยก็ได้ในกรณีที่หน่วยงานที่รับผิดชอบมิได้ดำเนินการให้เป็นไปตามมติของคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาคให้นำความในข้อ ๒๕ วรรคสอง มาใช้บังคับโดยอนุโลมข้อ ๔๖ในการดำเนินการตามข้อ ๔๕ คณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาคจะมอบหมายให้กรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาคคนหนึ่งหรือหลายคนกระทำการแทนแล้วรายงานให้ทราบก็ได้และถ้าเป็นการดำเนินการนอกสถานที่พิจารณาร้องทุกข์ คณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาคจะมอบหมายให้นิติกรผู้ทำสำนวนหรือเจ้าหน้าที่ของสำนักงานคนหนึ่งหรือหลายคนกระทำการแทน แล้วรายงานให้ทราบก็ได้ในกรณีที่การดำเนินการตามวรรคหนึ่งจำต้องกระทำนอกเขตอำนาจของคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาคใดคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาคนั้นจะมอบหมายให้บุคคลตามวรรคหนึ่งกระทำการแทนหรือจะร้องขอให้คณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาคที่มีเขตอำนาจกระทำการแทนแล้วรายงานให้ทราบก็ได้ข้อ ๔๗ในกรณีที่คณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาคเห็นว่าการพิจารณาวินิจฉัยเรื่องร้องทุกข์นั้นอาจมีผลกระทบต่อสิทธิประโยชน์ของบุคคลภายนอกซึ่งมิใช่ผู้ร้องทุกข์และหน่วยงานที่รับผิดชอบคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาคอาจมีมติให้มีหนังสือเรียกบุคคลภายนอกนั้นมาชี้แจงข้อเท็จจริงให้ถ้อยคำ หรือแสดงพยานหลักฐานตามที่คณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาคเห็นว่าจำเป็นเพื่อประโยชน์แห่งความยุติธรรมได้ข้อ ๔๘ก่อนการวินิจฉัยชี้ขาดเรื่องร้องทุกข์ ถ้าคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาคเห็นสมควรจะกำหนดวันเสร็จสิ้นการพิจารณาเพื่อเปิดโอกาสให้ผู้ร้องทุกข์และหน่วยงานที่รับผิดชอบยื่นบันทึกสรุปความเห็นของตนเป็นคำแถลงการณ์ในชั้นสุดท้ายอีกครั้งหนึ่งก่อนสิ้นสุดเวลาทำงานของวันก่อนวันเสร็จสิ้นการพิจารณาก็ได้การกำหนดวันเสร็จสิ้นการพิจารณา ให้นำความในข้อ ๔๐มาใช้บังคับโดยอนุโลมในวันเสร็จสิ้นการพิจารณาผู้ร้องทุกข์และหน่วยงานที่รับผิดชอบอาจทำบันทึกสรุปความเห็นของตนเป็นคำแถลงการณ์ในชั้นสุดท้ายยื่นต่อคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาค และจะมาชี้แจงด้วยวาจาด้วยก็ได้และให้นำความในข้อ ๔๑ มาใช้บังคับโดยอนุโลมข้อ ๔๙ในกรณีที่คณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาคเห็นว่าข้อเท็จจริงและพยานหลักฐานที่ได้มาเพียงพอที่จะพิจารณาวินิจฉัยเรื่องร้องทุกข์นั้นแล้วหรือเป็นกรณีที่หน่วยงานที่รับผิดชอบขาดนัดยื่นบันทึกตอบตามข้อ ๒๕ให้คณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาคมีมติให้ส่งสำนวนเรื่องร้องทุกข์นั้นให้พนักงานผู้รับผิดชอบสำนวนพิจารณาจัดทำคำแถลงการณ์ต่อไปข้อ ๕๐ในกรณีที่พนักงานผู้รับผิดชอบสำนวนเห็นว่าข้อเท็จจริงหรือพยานหลักฐานที่ได้มายังไม่เพียงพอที่จะพิจารณาวินิจฉัยเรื่องร้องทุกข์นั้นให้แจ้งให้หัวหน้าคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาคหรือหัวหน้าสำนักงานแล้วแต่กรณีทราบเพื่อพิจารณาดำเนินการแสวงหาข้อเท็จจริง หรือพยานหลักฐานเพิ่มเติมตามที่เห็นสมควรข้อ ๕๑ถ้าพนักงานผู้รับผิดชอบสำนวนเห็นว่าข้อเท็จจริงหรือพยานหลักฐานที่ได้มาเพียงพอที่จะพิจารณาวินิจฉัยเรื่องร้องทุกข์นั้นแล้วให้แจ้งให้คณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาคและหัวหน้าสำนักงานทราบเพื่อกำหนดวันยื่นคำแถลงการณ์สำหรับเรื่องร้องทุกข์นั้นข้อ ๕๒เมื่อการพิจารณาเสร็จสิ้นแล้ว ให้พนักงานผู้รับผิดชอบสำนวนเสนอคำแถลงการณ์เป็นลายลักษณ์อักษรต่อคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาคในวันนัดยื่นคำแถลงการณ์ในการนี้คณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาคจะให้พนักงานผู้รับผิดชอบสำนวนชี้แจงสรุปความเห็นของตนด้วยวาจาประกอบการเสนอคำแถลงการณ์และจะซักถามพนักงานผู้รับผิดชอบสำนวนเพื่อให้ชี้แจงรายละเอียดด้วยก็ได้ในกรณีที่คณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาคเห็นสมควรจะขอให้พนักงานผู้รับผิดชอบสำนวนเสนอคำแถลงการณ์ด้วยวาจาก็ได้ในการจัดทำคำแถลงการณ์ให้พนักงานผู้รับผิดชอบสำนวนสรุปข้อเท็จจริง ข้อกฎหมาย ประเด็นข้อร้องทุกข์และประเด็นที่จะต้องมีการวินิจฉัย แล้วเสนอความคิดเห็นของตนเกี่ยวกับแนวทางการวินิจฉัยชี้ขาดเรื่องร้องทุกข์นั้นพร้อมด้วยเหตุผลข้อ ๕๓หากการชี้แจงด้วยวาจาหรือการเสนอคำแถลงการณ์ด้วยวาจาไม่สามารถกระทำให้เสร็จสิ้นได้ภายในวันเดียวหรือเมื่อมีเหตุอันควรอย่างอื่น คณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาคอาจเลื่อนการพิจารณาเรื่องร้องทุกข์นั้นไปในวันอื่นต่อไปข้อ ๕๔เมื่อพนักงานผู้รับผิดชอบสำนวนได้เสนอคำแถลงการณ์ต่อคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาคเสร็จแล้วคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาคจะประชุมเพื่อลงมติวินิจฉัยชี้ขาดเรื่องร้องทุกข์นั้นในวันดังกล่าวหรือจะเลื่อนการลงมติวินิจฉัยชี้ขาดไปในวันอื่นก็ได้ในการพิจารณาเพื่อลงมติวินิจฉัยชี้ขาดเรื่องร้องทุกข์พนักงานผู้รับผิดชอบสำนวนจะอยู่ในที่ประชุมมิได้เว้นแต่คณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาคจะเห็นสมควรหมวด ๗การถอนคำร้องทุกข์ ข้อ ๕๕คำร้องทุกข์ที่ได้ยื่นหรือส่งไว้แล้ว ผู้ร้องทุกข์อาจถอนเสียในเวลาใดก่อนที่คณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาคจะมีคำวินิจฉัยก็ได้การถอนคำร้องทุกข์ต้องทำเป็นหนังสือลงลายมือชื่อผู้ร้องทุกข์ในกรณีที่ผู้ร้องทุกข์ขอถอนคำร้องทุกข์ด้วยวาจาในระหว่างการพิจารณาต่อหน้าคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาคให้นิติกรผู้ทำสำนวนบันทึกความประสงค์ดังกล่าวและให้ผู้ร้องทุกข์ลงลายมือชื่อไว้เป็นหลักฐานเมื่อมีการถอนคำร้องทุกข์แล้วให้หัวหน้าสำนักงานสั่งจำหน่ายเรื่องร้องทุกข์นั้นและแจ้งให้คณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาคทราบหมวด ๘การเข้าดำเนินเรื่องร้องทุกข์แทน ข้อ ๕๖ในกรณีที่ความปรากฏว่าผู้ร้องทุกข์คนใดถึงแก่ความตายก่อนวันที่คณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาคจะวินิจฉัยชี้ขาดเรื่องร้องทุกข์ของผู้ร้องทุกข์คนนั้นให้นิติกรผู้ทำสำนวนเสนอเรื่องต่อหัวหน้าสำนักงานเพื่อส่งให้คณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาควินิจฉัยให้ยุติเรื่องและให้หัวหน้าสำนักงานสั่งจำหน่ายเรื่องร้องทุกข์นั้น แล้วมีหนังสือส่งไปยัง ผู้ร้องทุกข์หรือทายาทโดยไม่จำต้องระบุชื่อทายาท ตามที่อยู่ของผู้ร้องทุกข์ที่ผู้ร้องทุกข์ได้ให้ไว้หรือตามที่อยู่ครั้งล่าสุดตามที่ปรากฏในเรื่องร้องทุกข์ แล้วแต่กรณี และแจ้งให้หน่วยงานที่รับผิดชอบทราบข้อ ๕๗เรื่องร้องทุกข์ตามข้อ ๕๖ คณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาคอาจพิจารณาวินิจฉัยต่อไปได้ถ้าปรากฏว่า(๑)ภายในเก้าสิบวันนับแต่วันที่คณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาคได้มีคำวินิจฉัยให้ยุติเรื่องร้องทุกข์ดังกล่าวทายาทของผู้ร้องทุกข์ หรือผู้ซึ่งสามารถพิสูจน์ได้ว่าตนมีส่วนได้รับความเดือดร้อนหรือเสียหายหรืออาจจะเดือดร้อนหรือเสียหายโดยมิอาจหลีกเลี่ยงได้ในเรื่องร้องทุกข์นั้นด้วยยื่นหนังสือต่อคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาคนั้นเพื่อขอเข้าดำเนินการเกี่ยวกับเรื่องร้องทุกข์นั้นแทนต่อไปถ้าคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาคพิจารณาแล้วเห็นว่ามีเหตุผลรับฟังได้ตามที่กล่าวอ้างและการพิจารณาวินิจฉัยเรื่องร้องทุกข์นั้นต่อไปจะเป็นประโยชน์แก่บุคคลดังกล่าวหรือ(๒)คณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาคเห็นว่าการพิจารณาวินิจฉัยต่อไปจะเป็นประโยชน์แก่ส่วนรวมหรือประโยชน์สาธารณะ หรือเป็นปัญหาสำคัญอันควรแก่การแก้ไขหมวด ๙วิธีพิจารณาในชั้นวินิจฉัยชี้ขาด ข้อ ๕๘ในการวินิจฉัยเรื่องร้องทุกข์ ให้คณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาคคำนึงถึง(๑) สิทธิและหน้าที่ของผู้ร้องทุกข์(๒) ประโยชน์ส่วนรวมของราชการอันเป็นบริการสาธารณะแก่ประชาชน(๓)แนวทางหรือบรรทัดฐานในการเพิ่มประสิทธิภาพให้แก่ระบบบริหาร ราชการอันเป็นบริการสาธารณะข้อ ๕๙เมื่อคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาคได้วินิจฉัยเรื่องร้องทุกข์ใดเสร็จสิ้นแล้วให้ดำเนินการดังต่อไปนี้(๑) ในกรณีที่คณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาคมีคำวินิจฉัยที่ไม่มีข้อเสนอแนะต่อนายกรัฐมนตรีเพื่อสั่งการให้หัวหน้าสำนักงานแจ้งผลการวินิจฉัยเรื่องร้องทุกข์ให้ผู้ร้องทุกข์หน่วยงานที่รับผิดชอบ และเลขาธิการทราบ(๒)ในกรณีที่คณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาคมีคำวินิจฉัยที่ข้อเสนอแนะต่อนายกรัฐมนตรีเพื่อสั่งการให้หัวหน้าสำนักงานส่งคำวินิจฉัยดังกล่าวไปยังเลขาธิการเพื่อดำเนินการต่อไปและให้หัวหน้าสำนักงานแจ้งผลการวินิจฉัยให้ผู้ร้องทุกข์และหน่วยงานที่รับผิดชอบทราบไปพร้อมกันด้วยหมวด ๑๐การสั่งการของนายกรัฐมนตรี ข้อ ๖๐ เมื่อนายกรัฐมนตรีได้พิจารณาสั่งการแล้วให้สำนักงานแจ้งผลการสั่งการให้ผู้ร้องทุกข์และหน่วยงานที่รับผิดชอบทราบข้อ ๖๑[๑]ระเบียบนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปประกาศ ณ วันที่ ๓๐ กันยายน พ.ศ. ๒๕๓๙พลอากาศเอก สมบุญ ระหงษ์รองนายกรัฐมนตรีปฏิบัติหน้าที่ประธานคณะกรรมการกฤษฎีกาพรพิมล/พิมพ์๙กรกฎาคม ๒๕๔๔เอกฤทธิ์/ปรับปรุง๑๓ ตุลาคม ๒๕๕๑โชติกานต์/ปรับปรุง๑๑ กรกฎาคม ๒๕๕๙[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๑๓/ตอนที่ ๘๕ ง/หน้า ๓๙/๒๒ ตุลาคม ๒๕๓๙