คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 127/2484หลักกฎหมาย: จดบัญชีทรัพย์เท็จในการยื่นคำร้องขอประกันนั้นไม่เรียกว่าเป็นการบอกให้เจ้าพนักงานจดข้อความเท็จ ไม่เป็นผิดตามม.226ได้ความว่าจำเลยถูกฟ้องในอีกคดีหนึ่งจำเลยจึงได้ยื่นคำร้องขอประกันตัวเอง พร้อมกับแสดงรายชื่อทรัพย์สิ่งของตามบัญชีเป็นประกันว่ามีจริงต่อผู้พิพากษา นายแหจำเลยจึงได้รับรองต่อศาลว่าทรัพย์สินตามบัญชีทรัพย์นั้นมีจริงศาลหลงเชื่อจึงอนุญาตให้จำเลยประกันทั้งที่จำเลยรู้อยู่แล้วว่าเป็นเท็จ โจทก์จึงขอให้ลงโทษ ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาลงโทษจำเลยตาม มาตรา ๑๑๘ โจทก์ฎีกาคัดค้าน ขอให้ลงโทษจำเลยตามมาตรา ๒๒๖ ศาลฎีกาเห็นว่า การที่จำเลยจดบัญชีทรัพย์เป็นเท็จในการยื่นคำร้องขอประกันจำเลยนั้นหาเป็นการบอกให้เจ้าพนักงานจดข้อความอะไรไม่เลย จำเลยจดของจำเลยเอง การอนุญาตหรือไม่อนุญาตนั้นก็มิใช่จดข้อความเท็จอะไรเลย เป็นดุลยพินิจของศาลที่จะสั่งอนุญาตหรือไม่อันเป็นข้อความจริงที่ศาลจดลงไป คดีไม่มีทางเข้าอยู่ในมาตรา ๒๒๖ จึงพิพากษายืนตามศาลล่าง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 127/2484อัยยการพิจิตร์โจทก์นายแดง พิมเดช นายแห คงทนจำเลย ป.อ. ม. 118, ม. 226จดบัญชีทรัพย์เท็จในการยื่นคำร้องขอประกันนั้นไม่เรียกว่าเป็นการบอกให้เจ้าพนักงานจดข้อความเท็จ ไม่เป็นผิดตามม.226ได้ความว่าจำเลยถูกฟ้องในอีกคดีหนึ่งจำเลยจึงได้ยื่นคำร้องขอประกันตัวเอง พร้อมกับแสดงรายชื่อทรัพย์สิ่งของตามบัญชีเป็นประกันว่ามีจริงต่อผู้พิพากษา นายแหจำเลยจึงได้รับรองต่อศาลว่าทรัพย์สินตามบัญชีทรัพย์นั้นมีจริงศาลหลงเชื่อจึงอนุญาตให้จำเลยประกันทั้งที่จำเลยรู้อยู่แล้วว่าเป็นเท็จ โจทก์จึงขอให้ลงโทษ ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาลงโทษจำเลยตาม มาตรา ๑๑๘ โจทก์ฎีกาคัดค้าน ขอให้ลงโทษจำเลยตามมาตรา ๒๒๖ ศาลฎีกาเห็นว่า การที่จำเลยจดบัญชีทรัพย์เป็นเท็จในการยื่นคำร้องขอประกันจำเลยนั้นหาเป็นการบอกให้เจ้าพนักงานจดข้อความอะไรไม่เลย จำเลยจดของจำเลยเอง การอนุญาตหรือไม่อนุญาตนั้นก็มิใช่จดข้อความเท็จอะไรเลย เป็นดุลยพินิจของศาลที่จะสั่งอนุญาตหรือไม่อันเป็นข้อความจริงที่ศาลจดลงไป คดีไม่มีทางเข้าอยู่ในมาตรา ๒๒๖ จึงพิพากษายืนตามศาลล่าง(นิติศาสตร์-พลางกูร-วิเศษ.)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ได้ความว่าจำเลยถูกฟ้องในอีกคดีหนึ่งจำเลยจึงได้ยื่นคำร้องขอประกันตัวเอง พร้อมกับแสดงรายชื่อทรัพย์สิ่งของตามบัญชีเป็นประกันว่ามีจริงต่อผู้พิพากษา นายแหจำเลยจึงได้รับรองต่อศาลว่าทรัพย์สินตามบัญชีทรัพย์นั้นมีจริงศาลหลงเชื่อจึงอนุญาตให้จำเลยประกันทั้งที่จำเลยรู้อยู่แล้วว่าเป็นเท็จ โจทก์จึงขอให้ลงโทษ ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาลงโทษจำเลยตาม มาตรา ๑๑๘ โจทก์ฎีกาคัดค้าน ขอให้ลงโทษจำเลยตามมาตรา ๒๒๖ ศาลฎีกาเห็นว่า การที่จำเลยจดบัญชีทรัพย์เป็นเท็จในการยื่นคำร้องขอประกันจำเลยนั้นหาเป็นการบอกให้เจ้าพนักงานจดข้อความอะไรไม่เลย จำเลยจดของจำเลยเอง การอนุญาตหรือไม่อนุญาตนั้นก็มิใช่จดข้อความเท็จอะไรเลย เป็นดุลยพินิจของศาลที่จะสั่งอนุญาตหรือไม่อันเป็นข้อความจริงที่ศาลจดลงไป คดีไม่มีทางเข้าอยู่ในมาตรา ๒๒๖ จึงพิพากษายืนตามศาลล่าง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 127/2484อัยยการพิจิตร์โจทก์นายแดง พิมเดช นายแห คงทนจำเลย ป.อ. ม. 118, ม. 226จดบัญชีทรัพย์เท็จในการยื่นคำร้องขอประกันนั้นไม่เรียกว่าเป็นการบอกให้เจ้าพนักงานจดข้อความเท็จ ไม่เป็นผิดตามม.226ได้ความว่าจำเลยถูกฟ้องในอีกคดีหนึ่งจำเลยจึงได้ยื่นคำร้องขอประกันตัวเอง พร้อมกับแสดงรายชื่อทรัพย์สิ่งของตามบัญชีเป็นประกันว่ามีจริงต่อผู้พิพากษา นายแหจำเลยจึงได้รับรองต่อศาลว่าทรัพย์สินตามบัญชีทรัพย์นั้นมีจริงศาลหลงเชื่อจึงอนุญาตให้จำเลยประกันทั้งที่จำเลยรู้อยู่แล้วว่าเป็นเท็จ โจทก์จึงขอให้ลงโทษ ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาลงโทษจำเลยตาม มาตรา ๑๑๘ โจทก์ฎีกาคัดค้าน ขอให้ลงโทษจำเลยตามมาตรา ๒๒๖ ศาลฎีกาเห็นว่า การที่จำเลยจดบัญชีทรัพย์เป็นเท็จในการยื่นคำร้องขอประกันจำเลยนั้นหาเป็นการบอกให้เจ้าพนักงานจดข้อความอะไรไม่เลย จำเลยจดของจำเลยเอง การอนุญาตหรือไม่อนุญาตนั้นก็มิใช่จดข้อความเท็จอะไรเลย เป็นดุลยพินิจของศาลที่จะสั่งอนุญาตหรือไม่อันเป็นข้อความจริงที่ศาลจดลงไป คดีไม่มีทางเข้าอยู่ในมาตรา ๒๒๖ จึงพิพากษายืนตามศาลล่าง(นิติศาสตร์-พลางกูร-วิเศษ.)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ