คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 725/2513หลักกฎหมาย: ราษฎรที่เป็นโจทก์ร่วมกับพนักงานอัยการไม่มีสิทธิขอให้เพิกถอนใบอนุญาตขับขี่รถยนต์ของจำเลยโจทก์ฟ้องว่า จำเลยขับรถประมาทเป็นเหตุให้ผู้อื่นได้รับอันตรายสาหัสขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๐๐, ๓๙๐ พระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. ๒๔๗๗ มาตรา ๑๓, ๒๘, ๒๙, ๖๖ พระราชบัญญัติจราจรทางบก (ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๔๘๑ มาตรา ๔ กฎกระทรวงมหาดไทยออกตามความในพระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. ๒๔๗๗ (ฉบับที่ ๒)ข้อ ๑๐, ๑๑ และกฎกระทรวงมหาดไทยฯ (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๐๔ ข้อ ๓และถอนใบอนุญาตขับขี่รถยนต์ของจำเลย จำเลยให้การปฏิเสธ นายประสิทธิ์ ทรัพยากร ร้องขอเข้าเป็นโจทก์ร่วม ศาลอนุญาต ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง โจทก์ โจทก์ร่วมอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๓๐๐, ๓๙๐ พระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. ๒๔๘๑ มาตรา ๔ให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๐๐ ซึ่งเป็นบทหนัก จำคุก ๑ ปีจำเลยยังไม่เคยทำผิดมาก่อน และโจทก์ร่วมก็มีส่วนประมาทอยู่ด้วย ให้รอการลงโทษจำเลยไว้ ๒ ปี ให้ยกคำขอถอนใบอนุญาตขับขี่รถยนต์ของจำเลยเสีย โจทก์ร่วมฎีกาว่า ไม่ควรรอการลงโทษจำเลยหรือยกคำขอให้ถอนใบอนุญาตขับขี่รถยนต์ของจำเลย ศาลฎีกาเห็นว่า โจทก์ร่วมเป็นเอกชน แม้จะถือว่าเป็นผู้เสียหายในคดีนี้ก็ไม่มีสิทธิจะขอให้เพิกถอนใบอนุญาตขับขี่รถยนต์ของจำเลย พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 725/2513พนักงานอัยการจังหวัดประจวบคีรีขันธ์โจทก์นายประสิทธิ์ ทรัพยากรโจทก์ร่วมนายประเสริฐ สร้อยศรีฉายจำเลย ป.วิ.อ. ม. 2 (4), ม. 28 พ.ร.บ.จราจรทางบก พ.ศ.2477 ม. 66ราษฎรที่เป็นโจทก์ร่วมกับพนักงานอัยการไม่มีสิทธิขอให้เพิกถอนใบอนุญาตขับขี่รถยนต์ของจำเลยโจทก์ฟ้องว่า จำเลยขับรถประมาทเป็นเหตุให้ผู้อื่นได้รับอันตรายสาหัสขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๐๐, ๓๙๐ พระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. ๒๔๗๗ มาตรา ๑๓, ๒๘, ๒๙, ๖๖ พระราชบัญญัติจราจรทางบก (ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๔๘๑ มาตรา ๔ กฎกระทรวงมหาดไทยออกตามความในพระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. ๒๔๗๗ (ฉบับที่ ๒)ข้อ ๑๐, ๑๑ และกฎกระทรวงมหาดไทยฯ (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๐๔ ข้อ ๓และถอนใบอนุญาตขับขี่รถยนต์ของจำเลย จำเลยให้การปฏิเสธ นายประสิทธิ์ ทรัพยากร ร้องขอเข้าเป็นโจทก์ร่วม ศาลอนุญาต ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง โจทก์ โจทก์ร่วมอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๓๐๐, ๓๙๐ พระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. ๒๔๘๑ มาตรา ๔ให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๐๐ ซึ่งเป็นบทหนัก จำคุก ๑ ปีจำเลยยังไม่เคยทำผิดมาก่อน และโจทก์ร่วมก็มีส่วนประมาทอยู่ด้วย ให้รอการลงโทษจำเลยไว้ ๒ ปี ให้ยกคำขอถอนใบอนุญาตขับขี่รถยนต์ของจำเลยเสีย โจทก์ร่วมฎีกาว่า ไม่ควรรอการลงโทษจำเลยหรือยกคำขอให้ถอนใบอนุญาตขับขี่รถยนต์ของจำเลย ศาลฎีกาเห็นว่า โจทก์ร่วมเป็นเอกชน แม้จะถือว่าเป็นผู้เสียหายในคดีนี้ก็ไม่มีสิทธิจะขอให้เพิกถอนใบอนุญาตขับขี่รถยนต์ของจำเลย พิพากษายืน(วินัย ทองลงยา-โกวิท ถิระวัฒน์-อัศนี เกาไศยนันท์)ศาลจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ - นายพิศิษฏ์ เทศะบำรุงศาลอุทธรณ์ - นายรัตน์ ศรีไกรวินแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยขับรถประมาทเป็นเหตุให้ผู้อื่นได้รับอันตรายสาหัสขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๐๐, ๓๙๐ พระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. ๒๔๗๗ มาตรา ๑๓, ๒๘, ๒๙, ๖๖ พระราชบัญญัติจราจรทางบก (ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๔๘๑ มาตรา ๔ กฎกระทรวงมหาดไทยออกตามความในพระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. ๒๔๗๗ (ฉบับที่ ๒)ข้อ ๑๐, ๑๑ และกฎกระทรวงมหาดไทยฯ (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๐๔ ข้อ ๓และถอนใบอนุญาตขับขี่รถยนต์ของจำเลย จำเลยให้การปฏิเสธ นายประสิทธิ์ ทรัพยากร ร้องขอเข้าเป็นโจทก์ร่วม ศาลอนุญาต ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง โจทก์ โจทก์ร่วมอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๓๐๐, ๓๙๐ พระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. ๒๔๘๑ มาตรา ๔ให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๐๐ ซึ่งเป็นบทหนัก จำคุก ๑ ปีจำเลยยังไม่เคยทำผิดมาก่อน และโจทก์ร่วมก็มีส่วนประมาทอยู่ด้วย ให้รอการลงโทษจำเลยไว้ ๒ ปี ให้ยกคำขอถอนใบอนุญาตขับขี่รถยนต์ของจำเลยเสีย โจทก์ร่วมฎีกาว่า ไม่ควรรอการลงโทษจำเลยหรือยกคำขอให้ถอนใบอนุญาตขับขี่รถยนต์ของจำเลย ศาลฎีกาเห็นว่า โจทก์ร่วมเป็นเอกชน แม้จะถือว่าเป็นผู้เสียหายในคดีนี้ก็ไม่มีสิทธิจะขอให้เพิกถอนใบอนุญาตขับขี่รถยนต์ของจำเลย พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 725/2513พนักงานอัยการจังหวัดประจวบคีรีขันธ์โจทก์นายประสิทธิ์ ทรัพยากรโจทก์ร่วมนายประเสริฐ สร้อยศรีฉายจำเลย ป.วิ.อ. ม. 2 (4), ม. 28 พ.ร.บ.จราจรทางบก พ.ศ.2477 ม. 66ราษฎรที่เป็นโจทก์ร่วมกับพนักงานอัยการไม่มีสิทธิขอให้เพิกถอนใบอนุญาตขับขี่รถยนต์ของจำเลยโจทก์ฟ้องว่า จำเลยขับรถประมาทเป็นเหตุให้ผู้อื่นได้รับอันตรายสาหัสขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๐๐, ๓๙๐ พระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. ๒๔๗๗ มาตรา ๑๓, ๒๘, ๒๙, ๖๖ พระราชบัญญัติจราจรทางบก (ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๔๘๑ มาตรา ๔ กฎกระทรวงมหาดไทยออกตามความในพระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. ๒๔๗๗ (ฉบับที่ ๒)ข้อ ๑๐, ๑๑ และกฎกระทรวงมหาดไทยฯ (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๐๔ ข้อ ๓และถอนใบอนุญาตขับขี่รถยนต์ของจำเลย จำเลยให้การปฏิเสธ นายประสิทธิ์ ทรัพยากร ร้องขอเข้าเป็นโจทก์ร่วม ศาลอนุญาต ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง โจทก์ โจทก์ร่วมอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๓๐๐, ๓๙๐ พระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. ๒๔๘๑ มาตรา ๔ให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๐๐ ซึ่งเป็นบทหนัก จำคุก ๑ ปีจำเลยยังไม่เคยทำผิดมาก่อน และโจทก์ร่วมก็มีส่วนประมาทอยู่ด้วย ให้รอการลงโทษจำเลยไว้ ๒ ปี ให้ยกคำขอถอนใบอนุญาตขับขี่รถยนต์ของจำเลยเสีย โจทก์ร่วมฎีกาว่า ไม่ควรรอการลงโทษจำเลยหรือยกคำขอให้ถอนใบอนุญาตขับขี่รถยนต์ของจำเลย ศาลฎีกาเห็นว่า โจทก์ร่วมเป็นเอกชน แม้จะถือว่าเป็นผู้เสียหายในคดีนี้ก็ไม่มีสิทธิจะขอให้เพิกถอนใบอนุญาตขับขี่รถยนต์ของจำเลย พิพากษายืน(วินัย ทองลงยา-โกวิท ถิระวัฒน์-อัศนี เกาไศยนันท์)ศาลจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ - นายพิศิษฏ์ เทศะบำรุงศาลอุทธรณ์ - นายรัตน์ ศรีไกรวินแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ