คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 889/2510หลักกฎหมาย: เจ้าของช้างมอบช้างให้บุตรไปดูแลเลี้ยงรักษาและทำงานหาประโยชน์ โดยเจ้าของช้างไม่ได้เกี่ยวข้องในการเลี้ยงหรือรับจ้าง เมื่อช้างทำความเสียหายขึ้นโดยละเมิดเจ้าของช้างไม่ต้องรับผิด บุตรผู้เลี้ยงรักษาช้างเท่านั้นต้องรับผิดโจทก์ฟ้องว่าข้างของจำเลยที่ 1 ซึ่งให้จำเลยที่ 2 ผู้เป็นบุตรนำไปรับจ้างแทงช้างของโจทก์บาดเจ็บ ขอให้จำเลยทั้งสองร่วมกันใช้ค่าเสียหายให้โจทก์จำเลยที่ 1 ให้การว่า จำเลยที่ 1 ไม่ต้องรับผิดเพราะจำเลยที่ 2 ไม่ได้เป็นผู้เยาว์และไม่ได้เป็นลูกจ้างของจำเลยที่ 1 จำเลยที่ 1 ให้ช้างแก่จำเลยที่ 2 ไปรับจ้างประกอบอาชีพส่วนตัวของจำเลยที่ 2 โดยจำเลยที่ 1 ไม่ได้เกี่ยวข้องจำเลยที่ 2 ให้การว่า เป็นผู้เลี้ยงรักษาช้างจริง แต่ได้ใช้ความระมัดระวังอันสมควร ช้างโจทก์แทงช้างจำเลย ค่าเสียหายที่เรียกร้องไม่แน่นอน ช้างจำเลยบาดเจ็บฟ้องแย้งเรียกค่าเสียหายโจทก์ให้การแก้ฟ้องแย้งว่า จำเลยที่ 2 ไม่มีอำนาจฟ้องช้างโจทก์ไม่ได้แทงช้างจำเลยศาลชั้นต้นฟังว่า ช้างจำเลยแทงช้างโจทก์แต่จำเลยที่ 2 ขอช้างจากจำเลยที่ 1 ไปหารายได้โดยเฉพาะจำเลยที่ 1 ไม่ได้เกี่ยวข้อง จำเลยที่ 2 ต้องรับผิดต่อโจทก์แต่ผู้เดียว พิพากษาให้จำเลยที่ 2 ใช้ค่าเสียหายให้แก่โจทก์ ให้ยกฟ้องสำหรับจำเลยที่ 1โจทก์อุทธรณ์ให้จำเลยที่ 1 รับผิดร่วมกับจำเลยที่ 2 ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาฟังว่า จำเลยที่ 1 ให้จำเลยที่ 2 ซึ่งเป็นบุตรนำช้างไปดูแลรักษาและทำงานหาประโยชน์ โดยจำเลยที่ 1 มิได้รับประโยชน์และเกี่ยวข้องด้วย จำเลยที่ 1 จึงไม่ต้องร่วมรับผิดกับจำเลยที่ 2พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 889/2510นายฉุย ไชยยศโจทก์นายคุ้ม รักษาแก้ว ที่ 1 นายถวิล รักษาแก้ว ที่ 2จำเลย ป.พ.พ. ม. 425, ม. 433 เจ้าของช้างมอบช้างให้บุตรไปดูแลเลี้ยงรักษาและทำงานหาประโยชน์ โดยเจ้าของช้างไม่ได้เกี่ยวข้องในการเลี้ยงหรือรับจ้าง เมื่อช้างทำความเสียหายขึ้นโดยละเมิดเจ้าของช้างไม่ต้องรับผิด บุตรผู้เลี้ยงรักษาช้างเท่านั้นต้องรับผิดโจทก์ฟ้องว่าข้างของจำเลยที่ 1 ซึ่งให้จำเลยที่ 2 ผู้เป็นบุตรนำไปรับจ้างแทงช้างของโจทก์บาดเจ็บ ขอให้จำเลยทั้งสองร่วมกันใช้ค่าเสียหายให้โจทก์จำเลยที่ 1 ให้การว่า จำเลยที่ 1 ไม่ต้องรับผิดเพราะจำเลยที่ 2 ไม่ได้เป็นผู้เยาว์และไม่ได้เป็นลูกจ้างของจำเลยที่ 1 จำเลยที่ 1 ให้ช้างแก่จำเลยที่ 2 ไปรับจ้างประกอบอาชีพส่วนตัวของจำเลยที่ 2 โดยจำเลยที่ 1 ไม่ได้เกี่ยวข้องจำเลยที่ 2 ให้การว่า เป็นผู้เลี้ยงรักษาช้างจริง แต่ได้ใช้ความระมัดระวังอันสมควร ช้างโจทก์แทงช้างจำเลย ค่าเสียหายที่เรียกร้องไม่แน่นอน ช้างจำเลยบาดเจ็บฟ้องแย้งเรียกค่าเสียหายโจทก์ให้การแก้ฟ้องแย้งว่า จำเลยที่ 2 ไม่มีอำนาจฟ้องช้างโจทก์ไม่ได้แทงช้างจำเลยศาลชั้นต้นฟังว่า ช้างจำเลยแทงช้างโจทก์แต่จำเลยที่ 2 ขอช้างจากจำเลยที่ 1 ไปหารายได้โดยเฉพาะจำเลยที่ 1 ไม่ได้เกี่ยวข้อง จำเลยที่ 2 ต้องรับผิดต่อโจทก์แต่ผู้เดียว พิพากษาให้จำเลยที่ 2 ใช้ค่าเสียหายให้แก่โจทก์ ให้ยกฟ้องสำหรับจำเลยที่ 1โจทก์อุทธรณ์ให้จำเลยที่ 1 รับผิดร่วมกับจำเลยที่ 2 ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาฟังว่า จำเลยที่ 1 ให้จำเลยที่ 2 ซึ่งเป็นบุตรนำช้างไปดูแลรักษาและทำงานหาประโยชน์ โดยจำเลยที่ 1 มิได้รับประโยชน์และเกี่ยวข้องด้วย จำเลยที่ 1 จึงไม่ต้องร่วมรับผิดกับจำเลยที่ 2พิพากษายืน(ยง เหลืองรังษี-นิคม ชัยอาญา-ถาวร หุตะโกวิท)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่าข้างของจำเลยที่ 1 ซึ่งให้จำเลยที่ 2 ผู้เป็นบุตรนำไปรับจ้างแทงช้างของโจทก์บาดเจ็บ ขอให้จำเลยทั้งสองร่วมกันใช้ค่าเสียหายให้โจทก์จำเลยที่ 1 ให้การว่า จำเลยที่ 1 ไม่ต้องรับผิดเพราะจำเลยที่ 2 ไม่ได้เป็นผู้เยาว์และไม่ได้เป็นลูกจ้างของจำเลยที่ 1 จำเลยที่ 1 ให้ช้างแก่จำเลยที่ 2 ไปรับจ้างประกอบอาชีพส่วนตัวของจำเลยที่ 2 โดยจำเลยที่ 1 ไม่ได้เกี่ยวข้องจำเลยที่ 2 ให้การว่า เป็นผู้เลี้ยงรักษาช้างจริง แต่ได้ใช้ความระมัดระวังอันสมควร ช้างโจทก์แทงช้างจำเลย ค่าเสียหายที่เรียกร้องไม่แน่นอน ช้างจำเลยบาดเจ็บฟ้องแย้งเรียกค่าเสียหายโจทก์ให้การแก้ฟ้องแย้งว่า จำเลยที่ 2 ไม่มีอำนาจฟ้องช้างโจทก์ไม่ได้แทงช้างจำเลยศาลชั้นต้นฟังว่า ช้างจำเลยแทงช้างโจทก์แต่จำเลยที่ 2 ขอช้างจากจำเลยที่ 1 ไปหารายได้โดยเฉพาะจำเลยที่ 1 ไม่ได้เกี่ยวข้อง จำเลยที่ 2 ต้องรับผิดต่อโจทก์แต่ผู้เดียว พิพากษาให้จำเลยที่ 2 ใช้ค่าเสียหายให้แก่โจทก์ ให้ยกฟ้องสำหรับจำเลยที่ 1โจทก์อุทธรณ์ให้จำเลยที่ 1 รับผิดร่วมกับจำเลยที่ 2 ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาฟังว่า จำเลยที่ 1 ให้จำเลยที่ 2 ซึ่งเป็นบุตรนำช้างไปดูแลรักษาและทำงานหาประโยชน์ โดยจำเลยที่ 1 มิได้รับประโยชน์และเกี่ยวข้องด้วย จำเลยที่ 1 จึงไม่ต้องร่วมรับผิดกับจำเลยที่ 2พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 889/2510นายฉุย ไชยยศโจทก์นายคุ้ม รักษาแก้ว ที่ 1 นายถวิล รักษาแก้ว ที่ 2จำเลย ป.พ.พ. ม. 425, ม. 433 เจ้าของช้างมอบช้างให้บุตรไปดูแลเลี้ยงรักษาและทำงานหาประโยชน์ โดยเจ้าของช้างไม่ได้เกี่ยวข้องในการเลี้ยงหรือรับจ้าง เมื่อช้างทำความเสียหายขึ้นโดยละเมิดเจ้าของช้างไม่ต้องรับผิด บุตรผู้เลี้ยงรักษาช้างเท่านั้นต้องรับผิดโจทก์ฟ้องว่าข้างของจำเลยที่ 1 ซึ่งให้จำเลยที่ 2 ผู้เป็นบุตรนำไปรับจ้างแทงช้างของโจทก์บาดเจ็บ ขอให้จำเลยทั้งสองร่วมกันใช้ค่าเสียหายให้โจทก์จำเลยที่ 1 ให้การว่า จำเลยที่ 1 ไม่ต้องรับผิดเพราะจำเลยที่ 2 ไม่ได้เป็นผู้เยาว์และไม่ได้เป็นลูกจ้างของจำเลยที่ 1 จำเลยที่ 1 ให้ช้างแก่จำเลยที่ 2 ไปรับจ้างประกอบอาชีพส่วนตัวของจำเลยที่ 2 โดยจำเลยที่ 1 ไม่ได้เกี่ยวข้องจำเลยที่ 2 ให้การว่า เป็นผู้เลี้ยงรักษาช้างจริง แต่ได้ใช้ความระมัดระวังอันสมควร ช้างโจทก์แทงช้างจำเลย ค่าเสียหายที่เรียกร้องไม่แน่นอน ช้างจำเลยบาดเจ็บฟ้องแย้งเรียกค่าเสียหายโจทก์ให้การแก้ฟ้องแย้งว่า จำเลยที่ 2 ไม่มีอำนาจฟ้องช้างโจทก์ไม่ได้แทงช้างจำเลยศาลชั้นต้นฟังว่า ช้างจำเลยแทงช้างโจทก์แต่จำเลยที่ 2 ขอช้างจากจำเลยที่ 1 ไปหารายได้โดยเฉพาะจำเลยที่ 1 ไม่ได้เกี่ยวข้อง จำเลยที่ 2 ต้องรับผิดต่อโจทก์แต่ผู้เดียว พิพากษาให้จำเลยที่ 2 ใช้ค่าเสียหายให้แก่โจทก์ ให้ยกฟ้องสำหรับจำเลยที่ 1โจทก์อุทธรณ์ให้จำเลยที่ 1 รับผิดร่วมกับจำเลยที่ 2 ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาฟังว่า จำเลยที่ 1 ให้จำเลยที่ 2 ซึ่งเป็นบุตรนำช้างไปดูแลรักษาและทำงานหาประโยชน์ โดยจำเลยที่ 1 มิได้รับประโยชน์และเกี่ยวข้องด้วย จำเลยที่ 1 จึงไม่ต้องร่วมรับผิดกับจำเลยที่ 2พิพากษายืน(ยง เหลืองรังษี-นิคม ชัยอาญา-ถาวร หุตะโกวิท)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ