คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 333/2529หลักกฎหมาย: จำเลยออกเช็คให้แก่โจทก์โดยในขณะออกเช็คนั้นโจทก์ทราบถึงฐานะทางการเงินของจำเลยดีว่าไม่มีความสามารถชำระหนี้ตามเช็คได้.การออกเช็คของจำเลยจึงมีลักษณะเพื่อประกันหนี้ทางแพ่งที่จำเลยต้องรับผิดแก่โจทก์เท่านั้นไม่เป็นความผิดตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็คฯ.(ที่มา-ส่งเสริมฯ)โจทก์ ฟ้อง ว่า จำเลย ออก เช็ค รวม 2 ฉบับ โดย เจตนา ที่ จะ ไม่ ให้มี การ ใช้ เงิน ตาม เช็ค ขอ ให้ ลงโทษ จำเลย ตาม พระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. 2497 มาตรา 3 ศาลชั้นต้น พิพากษา ว่า จำเลย มี ความผิด ตาม พระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. 2497 มาตรา 3 ประกอบประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 91 ลงโทษ จำคุก กระทง ละ 1 ปี รวม 2 ปี จำเลย อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ พิพากษา กลับ ให้ ยกฟ้อง โจทก์ โจทก์ ฎีกา ศาลฎีกา วินิจฉัย ว่า ข้อเท็จจริง ฟัง ได้ เบื้องต้น ว่า โจทก์ กับจำเลย มี ธุรกิจ การค้า ผ้า โจทก์ ออก เช็ค เพื่อ ให้ จำเลย เอา ไปขาย เอา เงิน มา ลงทุน ขยาย โรงงาน พิมพ์ ผ้า โดย จำเลย ต้อง ออก เช็คประกัน ไว้ กับ โจทก์ ต่อมา มี การ คิด บัญชี ปรากฏ ว่า จำเลย เป็นหนี้ โจทก์ อยู่ สิบเอ็ดล้าน บาท เศษ โจทก์ และ จำเลย ตกลง ให้ จำเลยออก เช็ค ผ่อน ชำระ หนี้ 60 ฉบับ ฉบับละ 188,300 บาท ลง วันที่ ห่างกันฉบับละ 1 เดือน มอบ แก่ โจทก์ ไว้ เมื่อ เช็ค แต่ละ ฉบับ ถึง กำหนดแต่ ละ เดือน โจทก์ นำ เช็ค นั้น เข้า บัญชี ของ โจทก์ แต่ ธนาคารตาม เช็ค ปฏิเสธ การ จ่าย เงิน ทุก ฉบับ รวมทั้ง เช็ค พิพาท 2 ฉบับใน คดีนี้ ด้วย โดย แจ้ง ว่า 'บัญชี ปิด แล้ว' มี ปัญหา ว่า การ ที่จำเลย ออก เช็ค พิพาท ให้ แก่ โจทก์ โจทก์ รับ เงิน ตาม เช็ค ไม่ ได้นั้น เป็น ความผิด ตาม พระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็คฯ หรือไม่ จาก พยานหลักฐาน ของโจทก์ จำเลย ปรากฏ ว่า เมื่อ คิด บัญชี กัน แล้ว จำเลย เป็น หนี้ โจทก์อยู่ สิบเอ็ดล้าน บาทเศษ โดย ที่ โจทก์ ทราบ ว่า ขณะนั้น จำเลย ไม่ มีรายได้ เพราะ โรงงาน จำเลย ไม่ สามารถ เปิด กิจการ ได้ แม้ เงิน ที่ฝาก เข้า บัญชี เงินฝาก กระแสรายวัน เพื่อ นำ เช็ค มา สั่งจ่าย ให้โจทก์ โจทก์ เอง ก็ เป็น ผู้ ออก เงิน เปิด บัญชี ให้ ก่อน จึง เชื่อได้ ว่า โจทก์ ได้ ทราบ ถึง ฐานะ การ เงิน ของ จำเลย ดี ว่า ไม่ มีความ สามารถ ชำระ หนี้ จำนวน ถึง สิบเอ็ดล้าน บาทเศษ ที่ ตกลง ผ่อนชำระ ตาม เช็ค ได้ เช็ค ทั้ง 60 ฉบับ ซึ่ง รวมทั้ง เช็ค พิพาท 2ฉบับ นี้ ด้วย จึง เป็น เช็ค ที่ จำเลย ออก ให้ โจทก์ ใน ลักษณะ เพื่อประกันหนี้ ที่ จำเลย ต้อง รับผิด ทาง แพ่ง แก่ โจทก์ ดังกล่าว เท่านั้น ดังนั้น การ ที่ จำเลย ออก เช็ค พิพาท ให้ แก่ โจทก์ โจทก์ รับ เงินตาม เช็ค ไม่ ได้ จึง ยัง ถือ ไม่ ได้ ว่า จำเลย กระทำ ความผิด ตามพระราชบัญญัติ ว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค ดัง โจทก์ ฟ้องที่ ศาลอุทธรณ์ พิพากษา ยกฟ้อง โจทก์ นั้น ชอบ แล้ว ฎีกา ของ โจทก์ฟัง ไม่ ขึ้น พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 333/2529นาย สิทธิพันธ์ ลิมป์รัชตามรโจทก์นาย ประพจน์ เหลียวรักวงศ์จำเลย พ.ร.บ.ว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ.2497 จำเลยออกเช็คให้แก่โจทก์โดยในขณะออกเช็คนั้นโจทก์ทราบถึงฐานะทางการเงินของจำเลยดีว่าไม่มีความสามารถชำระหนี้ตามเช็คได้.การออกเช็คของจำเลยจึงมีลักษณะเพื่อประกันหนี้ทางแพ่งที่จำเลยต้องรับผิดแก่โจทก์เท่านั้นไม่เป็นความผิดตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็คฯ.(ที่มา-ส่งเสริมฯ)โจทก์ ฟ้อง ว่า จำเลย ออก เช็ค รวม 2 ฉบับ โดย เจตนา ที่ จะ ไม่ ให้มี การ ใช้ เงิน ตาม เช็ค ขอ ให้ ลงโทษ จำเลย ตาม พระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. 2497 มาตรา 3 ศาลชั้นต้น พิพากษา ว่า จำเลย มี ความผิด ตาม พระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. 2497 มาตรา 3 ประกอบประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 91 ลงโทษ จำคุก กระทง ละ 1 ปี รวม 2 ปี จำเลย อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ พิพากษา กลับ ให้ ยกฟ้อง โจทก์ โจทก์ ฎีกา ศาลฎีกา วินิจฉัย ว่า ข้อเท็จจริง ฟัง ได้ เบื้องต้น ว่า โจทก์ กับจำเลย มี ธุรกิจ การค้า ผ้า โจทก์ ออก เช็ค เพื่อ ให้ จำเลย เอา ไปขาย เอา เงิน มา ลงทุน ขยาย โรงงาน พิมพ์ ผ้า โดย จำเลย ต้อง ออก เช็คประกัน ไว้ กับ โจทก์ ต่อมา มี การ คิด บัญชี ปรากฏ ว่า จำเลย เป็นหนี้ โจทก์ อยู่ สิบเอ็ดล้าน บาท เศษ โจทก์ และ จำเลย ตกลง ให้ จำเลยออก เช็ค ผ่อน ชำระ หนี้ 60 ฉบับ ฉบับละ 188,300 บาท ลง วันที่ ห่างกันฉบับละ 1 เดือน มอบ แก่ โจทก์ ไว้ เมื่อ เช็ค แต่ละ ฉบับ ถึง กำหนดแต่ ละ เดือน โจทก์ นำ เช็ค นั้น เข้า บัญชี ของ โจทก์ แต่ ธนาคารตาม เช็ค ปฏิเสธ การ จ่าย เงิน ทุก ฉบับ รวมทั้ง เช็ค พิพาท 2 ฉบับใน คดีนี้ ด้วย โดย แจ้ง ว่า 'บัญชี ปิด แล้ว' มี ปัญหา ว่า การ ที่จำเลย ออก เช็ค พิพาท ให้ แก่ โจทก์ โจทก์ รับ เงิน ตาม เช็ค ไม่ ได้นั้น เป็น ความผิด ตาม พระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็คฯ หรือไม่ จาก พยานหลักฐาน ของโจทก์ จำเลย ปรากฏ ว่า เมื่อ คิด บัญชี กัน แล้ว จำเลย เป็น หนี้ โจทก์อยู่ สิบเอ็ดล้าน บาทเศษ โดย ที่ โจทก์ ทราบ ว่า ขณะนั้น จำเลย ไม่ มีรายได้ เพราะ โรงงาน จำเลย ไม่ สามารถ เปิด กิจการ ได้ แม้ เงิน ที่ฝาก เข้า บัญชี เงินฝาก กระแสรายวัน เพื่อ นำ เช็ค มา สั่งจ่าย ให้โจทก์ โจทก์ เอง ก็ เป็น ผู้ ออก เงิน เปิด บัญชี ให้ ก่อน จึง เชื่อได้ ว่า โจทก์ ได้ ทราบ ถึง ฐานะ การ เงิน ของ จำเลย ดี ว่า ไม่ มีความ สามารถ ชำระ หนี้ จำนวน ถึง สิบเอ็ดล้าน บาทเศษ ที่ ตกลง ผ่อนชำระ ตาม เช็ค ได้ เช็ค ทั้ง 60 ฉบับ ซึ่ง รวมทั้ง เช็ค พิพาท 2ฉบับ นี้ ด้วย จึง เป็น เช็ค ที่ จำเลย ออก ให้ โจทก์ ใน ลักษณะ เพื่อประกันหนี้ ที่ จำเลย ต้อง รับผิด ทาง แพ่ง แก่ โจทก์ ดังกล่าว เท่านั้น ดังนั้น การ ที่ จำเลย ออก เช็ค พิพาท ให้ แก่ โจทก์ โจทก์ รับ เงินตาม เช็ค ไม่ ได้ จึง ยัง ถือ ไม่ ได้ ว่า จำเลย กระทำ ความผิด ตามพระราชบัญญัติ ว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค ดัง โจทก์ ฟ้องที่ ศาลอุทธรณ์ พิพากษา ยกฟ้อง โจทก์ นั้น ชอบ แล้ว ฎีกา ของ โจทก์ฟัง ไม่ ขึ้น พิพากษายืน(สาระ เสาวมล-สหัส สิงหวิริยะ-เสวก จันทร์ผ่อง)แหล่งที่มาADMINแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ ฟ้อง ว่า จำเลย ออก เช็ค รวม 2 ฉบับ โดย เจตนา ที่ จะ ไม่ ให้มี การ ใช้ เงิน ตาม เช็ค ขอ ให้ ลงโทษ จำเลย ตาม พระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. 2497 มาตรา 3 ศาลชั้นต้น พิพากษา ว่า จำเลย มี ความผิด ตาม พระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. 2497 มาตรา 3 ประกอบประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 91 ลงโทษ จำคุก กระทง ละ 1 ปี รวม 2 ปี จำเลย อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ พิพากษา กลับ ให้ ยกฟ้อง โจทก์ โจทก์ ฎีกา ศาลฎีกา วินิจฉัย ว่า ข้อเท็จจริง ฟัง ได้ เบื้องต้น ว่า โจทก์ กับจำเลย มี ธุรกิจ การค้า ผ้า โจทก์ ออก เช็ค เพื่อ ให้ จำเลย เอา ไปขาย เอา เงิน มา ลงทุน ขยาย โรงงาน พิมพ์ ผ้า โดย จำเลย ต้อง ออก เช็คประกัน ไว้ กับ โจทก์ ต่อมา มี การ คิด บัญชี ปรากฏ ว่า จำเลย เป็นหนี้ โจทก์ อยู่ สิบเอ็ดล้าน บาท เศษ โจทก์ และ จำเลย ตกลง ให้ จำเลยออก เช็ค ผ่อน ชำระ หนี้ 60 ฉบับ ฉบับละ 188,300 บาท ลง วันที่ ห่างกันฉบับละ 1 เดือน มอบ แก่ โจทก์ ไว้ เมื่อ เช็ค แต่ละ ฉบับ ถึง กำหนดแต่ ละ เดือน โจทก์ นำ เช็ค นั้น เข้า บัญชี ของ โจทก์ แต่ ธนาคารตาม เช็ค ปฏิเสธ การ จ่าย เงิน ทุก ฉบับ รวมทั้ง เช็ค พิพาท 2 ฉบับใน คดีนี้ ด้วย โดย แจ้ง ว่า 'บัญชี ปิด แล้ว' มี ปัญหา ว่า การ ที่จำเลย ออก เช็ค พิพาท ให้ แก่ โจทก์ โจทก์ รับ เงิน ตาม เช็ค ไม่ ได้นั้น เป็น ความผิด ตาม พระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็คฯ หรือไม่ จาก พยานหลักฐาน ของโจทก์ จำเลย ปรากฏ ว่า เมื่อ คิด บัญชี กัน แล้ว จำเลย เป็น หนี้ โจทก์อยู่ สิบเอ็ดล้าน บาทเศษ โดย ที่ โจทก์ ทราบ ว่า ขณะนั้น จำเลย ไม่ มีรายได้ เพราะ โรงงาน จำเลย ไม่ สามารถ เปิด กิจการ ได้ แม้ เงิน ที่ฝาก เข้า บัญชี เงินฝาก กระแสรายวัน เพื่อ นำ เช็ค มา สั่งจ่าย ให้โจทก์ โจทก์ เอง ก็ เป็น ผู้ ออก เงิน เปิด บัญชี ให้ ก่อน จึง เชื่อได้ ว่า โจทก์ ได้ ทราบ ถึง ฐานะ การ เงิน ของ จำเลย ดี ว่า ไม่ มีความ สามารถ ชำระ หนี้ จำนวน ถึง สิบเอ็ดล้าน บาทเศษ ที่ ตกลง ผ่อนชำระ ตาม เช็ค ได้ เช็ค ทั้ง 60 ฉบับ ซึ่ง รวมทั้ง เช็ค พิพาท 2ฉบับ นี้ ด้วย จึง เป็น เช็ค ที่ จำเลย ออก ให้ โจทก์ ใน ลักษณะ เพื่อประกันหนี้ ที่ จำเลย ต้อง รับผิด ทาง แพ่ง แก่ โจทก์ ดังกล่าว เท่านั้น ดังนั้น การ ที่ จำเลย ออก เช็ค พิพาท ให้ แก่ โจทก์ โจทก์ รับ เงินตาม เช็ค ไม่ ได้ จึง ยัง ถือ ไม่ ได้ ว่า จำเลย กระทำ ความผิด ตามพระราชบัญญัติ ว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค ดัง โจทก์ ฟ้องที่ ศาลอุทธรณ์ พิพากษา ยกฟ้อง โจทก์ นั้น ชอบ แล้ว ฎีกา ของ โจทก์ฟัง ไม่ ขึ้น พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 333/2529นาย สิทธิพันธ์ ลิมป์รัชตามรโจทก์นาย ประพจน์ เหลียวรักวงศ์จำเลย พ.ร.บ.ว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ.2497 จำเลยออกเช็คให้แก่โจทก์โดยในขณะออกเช็คนั้นโจทก์ทราบถึงฐานะทางการเงินของจำเลยดีว่าไม่มีความสามารถชำระหนี้ตามเช็คได้.การออกเช็คของจำเลยจึงมีลักษณะเพื่อประกันหนี้ทางแพ่งที่จำเลยต้องรับผิดแก่โจทก์เท่านั้นไม่เป็นความผิดตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็คฯ.(ที่มา-ส่งเสริมฯ)โจทก์ ฟ้อง ว่า จำเลย ออก เช็ค รวม 2 ฉบับ โดย เจตนา ที่ จะ ไม่ ให้มี การ ใช้ เงิน ตาม เช็ค ขอ ให้ ลงโทษ จำเลย ตาม พระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. 2497 มาตรา 3 ศาลชั้นต้น พิพากษา ว่า จำเลย มี ความผิด ตาม พระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. 2497 มาตรา 3 ประกอบประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 91 ลงโทษ จำคุก กระทง ละ 1 ปี รวม 2 ปี จำเลย อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ พิพากษา กลับ ให้ ยกฟ้อง โจทก์ โจทก์ ฎีกา ศาลฎีกา วินิจฉัย ว่า ข้อเท็จจริง ฟัง ได้ เบื้องต้น ว่า โจทก์ กับจำเลย มี ธุรกิจ การค้า ผ้า โจทก์ ออก เช็ค เพื่อ ให้ จำเลย เอา ไปขาย เอา เงิน มา ลงทุน ขยาย โรงงาน พิมพ์ ผ้า โดย จำเลย ต้อง ออก เช็คประกัน ไว้ กับ โจทก์ ต่อมา มี การ คิด บัญชี ปรากฏ ว่า จำเลย เป็นหนี้ โจทก์ อยู่ สิบเอ็ดล้าน บาท เศษ โจทก์ และ จำเลย ตกลง ให้ จำเลยออก เช็ค ผ่อน ชำระ หนี้ 60 ฉบับ ฉบับละ 188,300 บาท ลง วันที่ ห่างกันฉบับละ 1 เดือน มอบ แก่ โจทก์ ไว้ เมื่อ เช็ค แต่ละ ฉบับ ถึง กำหนดแต่ ละ เดือน โจทก์ นำ เช็ค นั้น เข้า บัญชี ของ โจทก์ แต่ ธนาคารตาม เช็ค ปฏิเสธ การ จ่าย เงิน ทุก ฉบับ รวมทั้ง เช็ค พิพาท 2 ฉบับใน คดีนี้ ด้วย โดย แจ้ง ว่า 'บัญชี ปิด แล้ว' มี ปัญหา ว่า การ ที่จำเลย ออก เช็ค พิพาท ให้ แก่ โจทก์ โจทก์ รับ เงิน ตาม เช็ค ไม่ ได้นั้น เป็น ความผิด ตาม พระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็คฯ หรือไม่ จาก พยานหลักฐาน ของโจทก์ จำเลย ปรากฏ ว่า เมื่อ คิด บัญชี กัน แล้ว จำเลย เป็น หนี้ โจทก์อยู่ สิบเอ็ดล้าน บาทเศษ โดย ที่ โจทก์ ทราบ ว่า ขณะนั้น จำเลย ไม่ มีรายได้ เพราะ โรงงาน จำเลย ไม่ สามารถ เปิด กิจการ ได้ แม้ เงิน ที่ฝาก เข้า บัญชี เงินฝาก กระแสรายวัน เพื่อ นำ เช็ค มา สั่งจ่าย ให้โจทก์ โจทก์ เอง ก็ เป็น ผู้ ออก เงิน เปิด บัญชี ให้ ก่อน จึง เชื่อได้ ว่า โจทก์ ได้ ทราบ ถึง ฐานะ การ เงิน ของ จำเลย ดี ว่า ไม่ มีความ สามารถ ชำระ หนี้ จำนวน ถึง สิบเอ็ดล้าน บาทเศษ ที่ ตกลง ผ่อนชำระ ตาม เช็ค ได้ เช็ค ทั้ง 60 ฉบับ ซึ่ง รวมทั้ง เช็ค พิพาท 2ฉบับ นี้ ด้วย จึง เป็น เช็ค ที่ จำเลย ออก ให้ โจทก์ ใน ลักษณะ เพื่อประกันหนี้ ที่ จำเลย ต้อง รับผิด ทาง แพ่ง แก่ โจทก์ ดังกล่าว เท่านั้น ดังนั้น การ ที่ จำเลย ออก เช็ค พิพาท ให้ แก่ โจทก์ โจทก์ รับ เงินตาม เช็ค ไม่ ได้ จึง ยัง ถือ ไม่ ได้ ว่า จำเลย กระทำ ความผิด ตามพระราชบัญญัติ ว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค ดัง โจทก์ ฟ้องที่ ศาลอุทธรณ์ พิพากษา ยกฟ้อง โจทก์ นั้น ชอบ แล้ว ฎีกา ของ โจทก์ฟัง ไม่ ขึ้น พิพากษายืน(สาระ เสาวมล-สหัส สิงหวิริยะ-เสวก จันทร์ผ่อง)แหล่งที่มาADMINแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ