ข้อบังคับมหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์ข้อบังคับมหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์ว่าด้วยการศึกษาขั้นบัณฑิตศึกษาพ.ศ. ๒๕๔๓[๑] เพื่อให้การดำเนินการเกี่ยวกับการจัดการศึกษาขั้นบัณฑิตศึกษาของมหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์เป็นไปด้วยความเหมาะสมอาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๖ (๒) แห่งพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์ พ.ศ.๒๕๓๕ สภามหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์ในคราวประชุมครั้งที่ ๑/๒๕๔๓เมื่อวันที่ ๑๕ มกราคม๒๕๔๓ โดยคำแนะนำของสภาวิชาการจึงออกข้อบังคับไว้ ดังต่อไปนี้หมวด ๑บททั่วไป ข้อ ๑ข้อบังคับนี้เรียกว่า ข้อบังคับมหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์ว่าด้วยการศึกษาขั้นบัณฑิตศึกษา พ.ศ. ๒๕๔๓ข้อ ๒ข้อบังคับนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่ปีการศึกษา ๒๕๔๓ เป็นต้นไปข้อ ๓ ในข้อบังคับนี้มหาวิทยาลัย หมายถึง มหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์สภามหาวิทยาลัย หมายถึง สภามหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์สภาวิชาการ หมายถึง สภาวิชาการมหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์อธิการบดี หมายถึง อธิการบดีมหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์หลักสูตร หมายถึงหลักสูตรบัณฑิตศึกษาของมหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์คณะกรรมการบัณฑิตศึกษามหาวิทยาลัย หมายถึงคณะกรรมการบัณฑิตศึกษาของมหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์คณะกรรมการบัณฑิตศึกษาประจำหลักสูตร หมายถึงคณะกรรมการบัณฑิตศึกษาประจำหลักสูตรนั้น ๆ ของมหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์ประธานคณะกรรมการบัณฑิตศึกษาประจำหลักสูตร หมายถึงประธานคณะกรรมการบัณฑิตศึกษาประจำหลักสูตรนั้น ๆ ของมหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์คณบดี หมายถึงคณบดีประจำสำนักวิชาของมหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์งานรายวิชา หมายถึง งานรายวิชาที่เปิดสอนตามหลักสูตรนั้นๆ ของมหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์คณาจารย์บัณฑิต หมายถึงคณาจารย์ที่คณะกรรมการบัณฑิตศึกษามหาวิทยาลัยแต่งตั้งให้เป็นผู้สอนระดับบัณฑิตศึกษาข้อ ๔ให้อธิการบดีเป็นผู้รักษาการตามข้อบังคับนี้ และให้มีอำนาจออกหลักเกณฑ์ประกาศ คำสั่ง หรือระเบียบปฏิบัติซึ่งไม่ขัดหรือไม่แย้งกับข้อบังคับนี้ในกรณีที่มิได้กำหนดหลักการและการปฏิบัติไว้ในข้อบังคับนี้หรือในกรณีที่มีความจำเป็นอย่างยิ่งให้คณะกรรมการบัณฑิตศึกษามหาวิทยาลัยพิจารณาและเสนอความเห็นต่ออธิการบดีเพื่อวินิจฉัยสั่งการตามที่เห็นสมควรหมวด ๒การรับเข้าศึกษา ข้อ ๕คุณสมบัติของผู้มีสิทธิสมัครเข้าศึกษา๕.๑ หลักสูตรประกาศนียบัตรบัณฑิต๕.๑.๑ สำเร็จการศึกษาขั้นปริญญาตรีหรือเทียบเท่าหรือมีหลักฐานรับรองว่าจะสำเร็จการศึกษาขั้นปริญญาตรีหรือเทียบเท่าจากมหาวิทยาลัยหรือสถาบันการศึกษาอื่นที่สภามหาวิทยาลัยรับรองโดยมีผลการเรียนอย่างใดอย่างหนึ่ง ดังต่อไปนี้(๑) แต้มระดับคะแนนเฉลี่ยสะสมไม่ต่ำกว่า ๒.๕๐ หรือเทียบเท่าหรือ(๒) แต้มระดับคะแนนเฉลี่ยสะสมไม่ต่ำกว่า ๒.๐๐และมีประสบการณ์ในการทำงานที่เกี่ยวข้องกับหลักสูตรที่จะเข้าศึกษาไม่น้อยกว่า ๑ ปีโดยมีหนังสือรับรองจากหน่วยงานหรือจากผู้บังคับบัญชา หรือ(๓) ได้รับอนุมัติจากคณะกรรมการบัณฑิตศึกษาประจำหลักสูตร๕.๑.๒มีคุณสมบัติเฉพาะตามที่คณะกรรมการบัณฑิตศึกษาประจำหลักสูตรกำหนด๕.๑.๓ ไม่มีโรคติดต่อหรือโรคร้ายแรงซึ่งจะเป็นอุปสรรคต่อการศึกษาโดยมีหนังสือรับรองจากผู้ประกอบวิชาชีพเวชกรรม๕.๑.๔ มีความประพฤติดี๕.๒ หลักสูตรปริญญาโท๕.๒.๑ สำเร็จการศึกษาขั้นปริญญาตรีหรือเทียบเท่าหรือมีหลักฐานรับรองว่าจะสำเร็จการศึกษาขั้นปริญญาตรีหรือเทียบเท่าจากมหาวิทยาลัยหรือสถาบันอุดมศึกษาอื่นที่สภามหาวิทยาลัยรับรองโดยมีผลการเรียนอย่างใดอย่างหนึ่ง ดังต่อไปนี้(๑) แต้มระดับคะแนนเฉลี่ยสะสมไม่ต่ำกว่า ๒.๕๐ หรือเทียบเท่าหรือ(๒) แต้มระดับคะแนนเฉลี่ยสะสมไม่ต่ำกว่า ๒.๐๐ หรือเทียบเท่าและแต้มระดับคะแนนเฉลี่ยสะสมในวิชาเอกซึ่งเกี่ยวข้องกับหลักสูตรที่จะเข้าศึกษาไม่ต่ำกว่า๒.๗๕ หรือเทียบเท่า หรือ(๓) แต้มระดับคะแนนเฉลี่ยสะสมไม่ต่ำกว่า ๒.๐๐และมีประสบการณ์ในการทำงานซึ่งเกี่ยวข้องกับหลักสูตรที่จะเข้าศึกษาไม่น้อยกว่า ๑ปี โดยมีหนังสือรับรองจากหน่วยงานหรือจากผู้บังคับบัญชา หรือ(๔) ได้รับอนุมัติจากคณะกรรมการบัณฑิตศึกษาประจำหลักสูตร๕.๒.๒ มีคุณสมบัติเฉพาะตามที่คณะกรรมการบัณฑิตศึกษาประจำหลักสูตรกำหนด๕.๒.๓ ไม่มีโรคติดต่อหรือโรคร้ายแรงซึ่งจะเป็นอุปสรรคต่อการศึกษา โดยมีหนังสือรับรองจากผู้ประกอบวิชาชีพเวชกรรม๕.๒.๔ มีความประพฤติดี๕.๓ หลักสูตรประกาศนียบัตรบัณฑิตชั้นสูง๕.๓.๑ สำเร็จการศึกษาขั้นปริญญาโทหรือเทียบเท่าหรือมีหลักฐานรับรองว่าจะสำเร็จการศึกษาขั้นปริญญาโท หรือเทียบเท่าจากมหาวิทยาลัยหรือสถาบันการศึกษาอื่นที่สภามหาวิทยาลัยรับรอง๕.๓.๒มีคุณสมบัติเฉพาะตามที่คณะกรรมการบัณฑิตศึกษาประจำหลักสูตรกำหนด๕.๓.๓ ไม่มีโรคติดต่อหรือโรคร้ายแรงซึ่งจะเป็นอุปสรรคต่อการศึกษาโดยมีหนังสือรับรองจากผู้ประกอบวิชาชีพเวชกรรม๕.๓.๔ มีความประพฤติดี๕.๔ หลักสูตรปริญญาเอก๕.๔.๑ สำเร็จการศึกษาขั้นปริญญาโทหรือเทียบเท่าหรือมีหลักฐานรับรองว่าจะสำเร็จการศึกษาขั้นปริญญาโท หรือเทียบเท่าจากมหาวิทยาลัยหรือสถาบันการศึกษาอื่นที่สภามหาวิทยาลัยรับรอง หรือ๕.๔.๒สำเร็จการศึกษาขั้นปริญญาตรีเกียรตินิยมหรือเทียบเท่าหรือมีหลักฐานรับรองว่าจะสำเร็จการศึกษาขั้นปริญญาตรีหรือเทียบเท่าจากมหาวิทยาลัยหรือสถาบันอุดมศึกษาอื่นที่สภามหาวิทยาลัยรับรองในสาขาวิชาเดียวกันหรือสาขาวิชาที่เกี่ยวข้องกับหลักสูตรที่จะเข้าศึกษาโดยมีแต้มระดับคะแนนเฉลี่ยสะสมนับถึงภาคการศึกษาก่อนสุดท้ายไม่ต่ำกว่า๓.๒๕ หรือเทียบเท่าและมีคุณสมบัติอื่นตามที่สภาวิชาการกำหนด หรือ๕.๔.๓ สำเร็จการศึกษาขั้นปริญญาตรีและมีประสบการณ์การวิจัยโดยมีผลงานวิจัยตีพิมพ์เผยแพร่ในวารสารวิชาการซึ่งเป็นที่ยอมรับในสาขาวิชานั้นหรือผลิตผลงานที่ได้รับการจดสิทธิบัตร๕.๔.๔มีคุณสมบัติเฉพาะตามที่คณะกรรมการบัณฑิตศึกษาประจำหลักสูตรกำหนด๕.๔.๕ ไม่มีโรคติดต่อหรือโรคร้ายแรงซึ่งจะเป็นอุปสรรคต่อการศึกษา โดยมีหนังสือรับรองจากผู้ประกอบวิชาชีพเวชกรรม๕.๔.๖ มีความประพฤติดีข้อ ๖การขึ้นทะเบียนเป็นนักศึกษา๖.๑ ผู้ที่มหาวิทยาลัยรับเข้าศึกษาจะมีสภาพนักศึกษาเมื่อมหาวิทยาลัยได้ขึ้นทะเบียนผู้นั้นเป็นนักศึกษาแล้ว๖.๒การขึ้นทะเบียนเป็นนักศึกษาให้เป็นไปตามวิธีการที่มหาวิทยาลัยกำหนดข้อ ๗การพิจารณารับเข้าศึกษา๗.๑ สภาวิชาการเป็นผู้กำหนดจำนวนนักศึกษาที่จะรับในแต่ละหลักสูตรที่เปิดรับสมัคร๗.๒ การรับเข้าศึกษา๗.๒.๑ การพิจารณารับเข้าศึกษาอาจกระทำโดยการสอบคัดเลือกการคัดเลือก การทดสอบความรู้หรือโดยวิธีอื่นที่คณะกรรมการบัณฑิตศึกษาประจำหลักสูตรเห็นชอบ๗.๒.๒ ในกรณีที่ผลการพิจารณาแสดงว่าผู้สมัครเข้าศึกษาขั้นปริญญาเอกมีความพร้อมทางวิชาการยังไม่เพียงพอสำหรับการศึกษาขั้นปริญญาเอกคณะกรรมการบัณฑิตศึกษาประจำหลักสูตรอาจพิจารณารับผู้นั้นเข้าศึกษาขั้นปริญญาโทในหลักสูตรที่ผู้นั้นสมัครเข้าศึกษาก็ได้๗.๒.๓ การรับเข้าศึกษาจะมีผลสมบูรณ์เมื่อผู้สมัครเข้าศึกษาได้ส่งหลักฐานการสำเร็จการศึกษาตามที่ระบุไว้ในคุณสมบัติของผู้มีสิทธิสมัครเข้าศึกษาครบถ้วนภายในเวลาที่มหาวิทยาลัยกำหนด๗.๓ คณะกรรมการบัณฑิตศึกษาประจำหลักสูตรอาจพิจารณาคัดเลือกผู้มีคุณสมบัติตามข้อ ๕ เข้าทดลองศึกษาโดยมีเงื่อนไขดังนี้๗.๓.๑ ผู้ทดลองศึกษาในหลักสูตรที่ศึกษาเฉพาะงานรายวิชาและหลักสูตรที่ศึกษางานรายวิชาและทำวิทยานิพนธ์ในภาคการศึกษาแรกที่ศึกษาเฉพาะงานรายวิชาอย่างเดียวต้องสอบให้ได้แต้มระดับคะแนนเฉลี่ยสะสมไม่ต่ำกว่า๓.๐๐๗.๓.๒ผู้ทดลองศึกษาในหลักสูตรที่ศึกษาเฉพาะวิทยานิพนธ์ต้องมีความก้าวหน้าในการทำวิจัยเพื่อวิทยานิพนธ์ได้ผลเป็นที่พอใจในภาคการศึกษาแรกข้อ ๘สถานภาพนักศึกษา๘.๑ผู้ที่มหาวิทยาลัยรับเข้าศึกษาเพื่อขอรับปริญญาจะมีสถานภาพนักศึกษาสถานภาพใดสถานภาพหนึ่งดังต่อไปนี้๘.๑.๑ นักศึกษาสามัญ หมายถึง ผู้ที่มหาวิทยาลัยรับเข้าศึกษาโดยไม่มีเงื่อนไขใด ๆ๘.๑.๒ นักศึกษาทดลองศึกษา หมายถึงผู้ที่มหาวิทยาลัยรับเข้าศึกษาโดยมีเงื่อนไขให้ทดลองศึกษาในภาคการศึกษาแรกเข้าโดยจะต้องมีผลการเรียนตามที่กำหนด๘.๒นักศึกษาทดลองศึกษาจะได้รับการพิจารณาให้เปลี่ยนสถานภาพเป็นนักศึกษาสามัญเมื่อมีผลการเรียนเข้าเกณฑ์ดังต่อไปนี้๘.๒.๑สอบได้รายวิชาขั้นปริญญาตรีทุกรายวิชาที่กำหนดให้เรียนเป็นรายวิชาพื้นฐานตามเงื่อนไขการรับเข้าศึกษาโดยมีแต้มระดับคะแนนเฉลี่ยไม่ต่ำกว่า ๒.๐๐๘.๒.๒สอบได้รายวิชาขั้นบัณฑิตศึกษาทุกรายวิชาที่กำหนดให้เรียนตามเงื่อนไขการรับเข้าศึกษาโดยมีแต้มระดับคะแนนเฉลี่ยไม่ต่ำกว่า๓.๐๐ข้อ ๙ผู้ร่วมเรียนคณะกรรมการบัณฑิตศึกษาประจำหลักสูตรอาจพิจารณารับบุคคลอื่นนอกเหนือจากนักศึกษาขั้นบัณฑิตศึกษาของมหาวิทยาลัยเป็นผู้ร่วมเรียนในบางรายวิชาก็ได้ข้อ ๑๐นักศึกษาเรียนข้ามมหาวิทยาลัยหรือสถาบัน๑๐.๑ คณะกรรมการบัณฑิตศึกษาประจำหลักสูตรอาจพิจารณาอนุญาตให้นักศึกษาขั้นบัณฑิตศึกษาของมหาวิทยาลัยลงทะเบียนเรียนรายวิชาของสถาบันการศึกษาอื่นเพื่อนำหน่วยกิตและผลการศึกษามาเป็นส่วนหนึ่งของการศึกษาตามหลักสูตรของมหาวิทยาลัย๑๐.๒คณะกรรมการบัณฑิตศึกษาประจำหลักสูตรอาจพิจารณาอนุญาตให้นักศึกษาขั้นบัณฑิตศึกษาของสถาบันการศึกษาอื่นลงทะเบียนเรียนรายวิชาของมหาวิทยาลัยเพื่อนำหน่วยกิตและผลการศึกษาไปเป็นส่วนหนึ่งของการศึกษาตามหลักสูตรของสถาบันการศึกษาต้นสังกัดหมวด ๓คณาจารย์และกรรมการควบคุมการศึกษา ข้อ ๑๑คณาจารย์บัณฑิต๑๑.๑ หลักสูตรประกาศนียบัตรบัณฑิตอาจารย์ประจำหลักสูตร อาจารย์ผู้สอนต้องเป็นผู้ได้รับปริญญาโทในสาขานั้นหรือสาขาวิชาที่สัมพันธ์กันและมีประสบการณ์ในการสอนหรือเป็นผู้ดำรงตำแหน่งทางวิชาการไม่ต่ำกว่าผู้ช่วยศาสตราจารย์หรือเป็นผู้เชี่ยวชาญเฉพาะเรื่องในกรณีที่ไม่ได้เป็นอาจารย์ในสังกัดของมหาวิทยาลัย๑๑.๒ หลักสูตรปริญญาโท๑๑.๒.๑ อาจารย์ประจำหลักสูตรต้องเป็นผู้ได้รับปริญญาเอกหรือเป็นผู้ดำรงตำแหน่งทางวิชาการไม่ต่ำกว่ารองศาสตราจารย์ในสาขาวิชานั้นหรือสาขาวิชาที่สัมพันธ์กัน๑๑.๒.๒ อาจารย์ผู้สอนต้องเป็นผู้ได้รับปริญญาไม่ต่ำกว่าปริญญาโทในสาขาวิชานั้นหรือสาขาวิชาที่สัมพันธ์กันมีประสบการณ์ด้านการสอนและมีผลงานวิจัยอื่นนอกเหนือจากผลงานวิจัยที่เป็นส่วนหนึ่งของการศึกษาเพื่อรับปริญญาหรือเป็นผู้ดำรงตำแหน่งทางวิชาการไม่ต่ำกว่าผู้ช่วยศาสตราจารย์หรือเป็นผู้เชี่ยวชาญเฉพาะเรื่องในกรณีที่ไม่ได้เป็นอาจารย์ในสังกัดของมหาวิทยาลัย๑๑.๓ หลักสูตรประกาศนียบัตรบัณฑิตชั้นสูงอาจารย์ประจำหลักสูตร อาจารย์ผู้สอนต้องเป็นผู้ได้รับปริญญาเอกในสาขาวิชานั้นหรือสาขาวิชาที่สัมพันธ์กันและมีประสบการณ์ด้านการสอนหรือเป็นผู้ดำรงตำแหน่งทางวิชาการไม่ต่ำกว่ารองศาสตราจารย์ หรือเป็นผู้เชี่ยวชาญเฉพาะเรื่องในกรณีที่ไม่ได้เป็นอาจารย์ในสังกัดของมหาวิทยาลัย๑๑.๔ ปริญญาเอก๑๑.๔.๑ อาจารย์ประจำหลักสูตรต้องเป็นผู้ได้รับปริญญาเอกหรือเป็นผู้ดำรงตำแหน่งทางวิชาการไม่ต่ำกว่าศาสตราจารย์ในสาขาวิชานั้นหรือสาขาวิชาที่สัมพันธ์กันและต้องมีประสบการณ์ในการทำวิจัยที่มิใช่ส่วนหนึ่งของการศึกษาเพื่อรับปริญญา๑๑.๔.๒ อาจารย์ผู้สอนต้องเป็นผู้ได้รับปริญญาเอกในสาขาวิชานั้นหรือสาขาวิชาที่สัมพันธ์กันมีประสบการณ์ด้านการสอนและมีผลงานวิจัยอื่นนอกเหนือจากผลงานวิจัยที่เป็นส่วนหนึ่งของการศึกษาเพื่อรับปริญญาหรือเป็นผู้ดำรงตำแหน่งทางวิชาการไม่ต่ำกว่า รองศาสตราจารย์หรือเป็นผู้เชี่ยวชาญเฉพาะเรื่องในกรณีที่ไม่ได้เป็นอาจารย์ในสังกัดของมหาวิทยาลัยข้อ ๑๒อาจารย์ที่ปรึกษาอาจารย์ที่ปรึกษา มี ๔ ประเภท คือ อาจารย์ที่ปรึกษาทั่วไปอาจารย์ที่ปรึกษาวิทยานิพนธ์ อาจารย์ที่ปรึกษาวิทยานิพนธ์ร่วมและอาจารย์ที่ปรึกษาการค้นคว้าอิสระ๑๒.๑ อาจารย์ที่ปรึกษาทั่วไป คืออาจารย์ประจำหลักสูตรที่มีหน้าที่ดูแลให้คำปรึกษาแก่นักศึกษาเกี่ยวกับการจัดแผนการเรียนและเรื่องอื่นๆ๑๒.๒ อาจารย์ที่ปรึกษาวิทยานิพนธ์ คืออาจารย์ประจำหลักสูตรที่มีหน้าที่ให้คำปรึกษาและควบคุมการทำวิทยานิพนธ์ของนักศึกษานักศึกษาอาจเปลี่ยนอาจารย์ที่ปรึกษาวิทยานิพนธ์ได้โดยได้รับความเห็นชอบจากคณะกรรมการบัณฑิตศึกษาประจำหลักสูตร๑๒.๓ อาจารย์ที่ปรึกษาวิทยานิพนธ์ร่วม คืออาจารย์ประจำหลักสูตรหรืออาจารย์ผู้สอนหรือผู้ทรงคุณวุฒิภายนอกมหาวิทยาลัย ที่มีหน้าที่ร่วมให้คำปรึกษาและควบคุมการทำวิทยานิพนธ์ของนักศึกษา๑๒.๔ อาจารย์ที่ปรึกษาการค้นคว้าอิสระ คืออาจารย์ประจำหลักสูตรหรืออาจารย์ผู้สอน ที่มีหน้าที่แนะนำดูแลให้คำปรึกษาแก่นักศึกษาหลักสูตรปริญญาโท แผน ขในการศึกษาค้นคว้าอิสระหรือการทำโครงการปัญหาพิเศษข้อ ๑๓คณะกรรมการที่ปรึกษาวิทยานิพนธ์คณะกรรมการที่ปรึกษาวิทยานิพนธ์ คือผู้ที่ได้รับการแต่งตั้งโดยคณะกรรมการบัณฑิตศึกษาประจำหลักสูตรประกอบด้วยอาจารย์ที่ปรึกษาวิทยานิพนธ์เป็นประธานและมีอาจารย์ที่ปรึกษาวิทยานิพนธ์ร่วมในสาขาวิชาที่เกี่ยวข้องอีกหนึ่งหรือสองคนเป็นกรรมการมีหน้าที่ให้คำปรึกษาและควบคุมการทำวิทยานิพนธ์ของนักศึกษาแต่ละคนข้อ ๑๔คุณสมบัติของอาจารย์ที่ปรึกษาวิทยานิพนธ์๑๔.๑ วิทยานิพนธ์ขั้นปริญญาโท(๑)ได้รับปริญญาเอกหรือเทียบเท่าในสาขาวิชาของวิทยานิพนธ์หรือสาขาวิชาที่สัมพันธ์กันและมีผลงานวิจัยอื่นนอกเหนือจากผลงานวิจัยที่เป็นส่วนหนึ่งของการศึกษาเพื่อรับปริญญาหรือ(๒)ได้รับปริญญาโทหรือเทียบเท่าในสาขาวิชาของวิทยานิพนธ์หรือสาขาวิชาที่สัมพันธ์กันและดำรงตำแหน่งทางวิชาการไม่ต่ำกว่ารองศาสตราจารย์และมีผลงานวิจัยอื่นนอกเหนือจากผลงานวิจัยที่เป็นส่วนหนึ่งของการศึกษาเพื่อรับปริญญาหรือ(๓)เป็นผู้ชำนาญพิเศษในสาขาวิชาของวิทยานิพนธ์ที่สภาวิชาการรับรอง๑๔.๒ วิทยานิพนธ์ขั้นปริญญาเอก(๑)ได้รับปริญญาเอกหรือเทียบเท่าในสาขาวิชาของวิทยานิพนธ์หรือสาขาวิชาที่สัมพันธ์กันและมีผลงานวิจัยอื่นนอกเหนือจากผลงานวิจัยที่เป็นส่วนหนึ่งของการศึกษาเพื่อรับปริญญาหรือ(๒)ได้รับปริญญาโทหรือเทียบเท่าในสาขาวิชาของวิทยานิพนธ์หรือสาขาวิชาที่สัมพันธ์กันและดำรงตำแหน่งทางวิชาการเป็นศาสตราจารย์และมีผลงานวิจัยอื่นนอกเหนือจากผลงานวิจัยที่เป็นส่วนหนึ่งของการศึกษาเพื่อรับปริญญาหรือ(๓) เป็นผู้เชี่ยวชาญในสาขาวิชาของวิทยานิพนธ์ที่สภาวิชาการรับรองข้อ ๑๕คณะกรรมการสอบโครงร่างวิทยานิพนธ์คณะกรรมการสอบโครงร่างวิทยานิพนธ์ คือผู้ที่คณะกรรมการบัณฑิตศึกษาประจำหลักสูตรแต่งตั้งให้ทำหน้าที่สอบโครงร่างวิทยานิพนธ์มีจำนวนไม่น้อยกว่า ๓ คน ประกอบด้วยคณะกรรมการที่ปรึกษาวิทยานิพนธ์และอาจารย์ผู้สอน หรือผู้ทรงคุณวุฒิภายนอกมหาวิทยาลัยโดยมีอาจารย์ที่ปรึกษาวิทยานิพนธ์เป็นประธานผลการตัดสินให้ผ่านจะต้องได้รับความเห็นชอบเกินกึ่งหนึ่งของกรรมการที่ร่วมพิจารณาข้อ ๑๖คณะกรรมการสอบวิทยานิพนธ์คณะกรรมการสอบวิทยานิพนธ์ คือผู้ที่คณะกรรมการบัณฑิตศึกษามหาวิทยาลัยแต่งตั้งให้ทำหน้าที่สอบวิทยานิพนธ์๑๖.๑ หลักสูตรปริญญาโท คณะกรรมการชุดนี้มีจำนวนไม่เกิน ๕ คนประกอบด้วยคณะกรรมการที่ปรึกษาวิทยานิพนธ์และผู้ทรงคุณวุฒิภายนอกมหาวิทยาลัยอย่างน้อย ๑ คน ซึ่งเสนอจากคณะกรรมการบัณฑิตศึกษาประจำหลักสูตรโดยมีอาจารย์ที่ปรึกษาวิทยานิพนธ์เป็นประธาน๑๖.๒ หลักสูตรปริญญาเอก คณะกรรมการชุดนี้มีจำนวนไม่เกิน ๕คน ประกอบด้วย คณะกรรมการที่ปรึกษาวิทยานิพนธ์และผู้ทรงคุณวุฒิภายนอกมหาวิทยาลัยอีกไม่น้อยกว่า ๒คนซึ่งเสนอจากคณะกรรมการบัณฑิตศึกษาประจำหลักสูตรโดยมีอาจารย์ที่ปรึกษาวิทยานิพนธ์เป็นประธานข้อ ๑๗คณะกรรมการสอบประมวลความรู้คณะกรรมการสอบประมวลความรู้คือผู้ที่คณะกรรมการบัณฑิตศึกษาประจำหลักสูตรเสนอชื่อให้คณะกรรมการบัณฑิตศึกษามหาวิทยาลัยแต่งตั้งให้ทำหน้าที่สอบประมวลความรู้ประกอบด้วยประธานและกรรมการรวมกันไม่น้อยกว่า ๓ คนโดยพิจารณาแต่งตั้งจากอาจารย์ที่ปรึกษาทั่วไป อาจารย์ประจำหลักสูตร อาจารย์ผู้สอนหรือผู้ทรงคุณวุฒิภายนอกมหาวิทยาลัยในการดำเนินการสอบและตัดสินต้องมีกรรมการร่วมพิจารณาเต็มคณะผลการตัดสินให้ผ่านจะต้องได้รับความเห็นชอบไม่น้อยกว่าสองในสามของกรรมการข้อ ๑๘คณะกรรมการสอบวัดคุณสมบัติคณะกรรมการสอบวัดคุณสมบัติคือผู้ที่คณะกรรมการบัณฑิตศึกษาประจำหลักสูตรเสนอชื่อให้คณะกรรมการบัณฑิตศึกษามหาวิทยาลัยแต่งตั้งทำหน้าที่สอบวัดคุณสมบัติของนักศึกษาเพื่อเป็นผู้มีสิทธิ์ขอทำวิทยานิพนธ์ประกอบด้วยประธานและกรรมการรวมกันแล้วไม่น้อยกว่า ๓คนโดยพิจารณาแต่งตั้งจากอาจารย์ที่ปรึกษาทั่วไป อาจารย์ประจำหลักสูตรและอาจารย์ผู้สอนในสาขาวิชาที่เกี่ยวข้องในการดำเนินการวัดและตัดสินต้องมีกรรมการร่วมพิจารณาเต็มคณะผลการตัดสินให้ผ่านจะต้องได้รับความเห็นชอบไม่น้อยกว่าสองในสามของกรรมการหมวด ๔ระบบการศึกษา ข้อ ๑๙ระบบการศึกษา๑๙.๑ เป็นระบบเรียนเก็บหน่วยกิต๑๙.๒ ระบบการศึกษามีได้ ๔ ระบบ คือ๑๙.๒.๑ ระบบเอกภาค ปีการศึกษาหนึ่งมี ๑ ภาคการศึกษาโดยมีระยะเวลาศึกษาไม่น้อยกว่า ๖ สัปดาห์ต่อภาคการศึกษา ทั้งนี้ ้ต้องจัดการศึกษาให้มีจำนวนชั่วโมงต่อหน่วยกิตตามที่กำหนดไว้ในภาคการศึกษาปกติ๑๙.๒.๒ ระบบทวิภาค ปีการศึกษาหนึ่งมี ๒ ภาคการศึกษาโดยมีระยะเวลาศึกษาไม่น้อยกว่า ๑๕ สัปดาห์ต่อภาคการศึกษา๑๙.๒.๓ ระบบไตรภาค ปีการศึกษาหนึ่งมี ๓ ภาคการศึกษาโดยมีระยะเวลาศึกษาไม่น้อยกว่า ๑๒ สัปดาห์ต่อภาคการศึกษา๑๙.๒.๔ ระบบจตุรภาค ปีการศึกษาหนึ่งมี ๔ ภาคการศึกษาโดยมีระยะเวลาศึกษาไม่น้อยกว่า ๑๐ สัปดาห์ต่อภาคการศึกษา๑๙.๓ หน่วยกิต หมายถึง หน่วยนับที่ใช้แสดงปริมาณการศึกษาการกำหนดจำนวนหน่วยกิตสำหรับแต่ละรายวิชามีหลักเกณฑ์ ดังนี้๑๙.๓.๑ การบรรยาย วัดผลหรือการสอนโดยวิธีอื่นที่เทียบเท่าเป็นเวลา ๑ ชั่วโมงต่อสัปดาห์ หรือไม่น้อยกว่า ๑๒ ชั่วโมง ตลอดหนึ่งภาคการศึกษาถือเป็นปริมาณการศึกษา ๑ หน่วยกิตระบบไตรภาค๑๙.๓.๒ การปฏิบัติการ การทดลอง การฝึกหรือการสอนโดยวิธีอื่นที่เทียบเท่าเป็นเวลา ๒ ถึง ๓ ชั่วโมงต่อสัปดาห์ หรือ ๒๔ ถึง๓๖ ชั่วโมง ตลอดหนึ่งภาคการศึกษา ถือเป็นปริมาณการศึกษา ๑ หน่วยกิตระบบไตรภาค๑๙.๓.๓ การค้นคว้าอิสระ หรืองานวิทยานิพนธ์ ที่ใช้เวลา ๓ถึง ๔ ชั่วโมงต่อสัปดาห์ หรือ ๓๖ ถึง ๔๘ ชั่วโมง ตลอดหนึ่งภาคการศึกษาถือเป็นปริมาณการศึกษา ๑ หน่วยกิตระบบไตรภาคการศึกษาระบบเอกภาค ระบบทวิภาค และระบบจตุรภาคให้เทียบเคียงหน่วยกิตกับระบบไตรภาค ดังนี้๑ หน่วยกิตระบบเอกภาค เทียบได้กับ ๖/๑๒ หน่วยกิตระบบไตรภาค๑ หน่วยกิตระบบทวิภาค เทียบได้กับ ๑๕/๑๒ หน่วยกิตระบบไตรภาค๑ หน่วยกิตระบบจตุรภาค เทียบได้กับ ๑๐/๑๒ หน่วยกิตระบบไตรภาคข้อ ๒๐หลักสูตร๒๐.๑ หลักสูตรประกาศนียบัตรบัณฑิตเป็นหลักสูตรที่มุ่งเน้นการพัฒนานักวิชาการและนักวิชาชีพให้มีความชำนาญในสาขาวิชาเฉพาะต่อจากปริญญาตรีเพื่อให้มีความรู้ความเชี่ยวชาญสามารถปฏิบัติงานได้ดียิ่งขึ้นจำนวนหน่วยกิตตลอดหลักสูตรไม่น้อยกว่า๓๐ หน่วยกิตระบบไตรภาค๒๐.๒ หลักสูตรปริญญาโทเป็นหลักสูตรที่ส่งเสริมความก้าวหน้าทางวิชาการและการวิจัยในสาขาวิชาต่าง ๆในระดับที่สูงกว่าขั้นปริญญาตรีแต่ต่ำกว่าขั้นปริญญาเอกและมุ่งผลิตนักวิชาการและนักวิชาชีพที่มีความรู้ความสามารถในสาขาวิชาเฉพาะจำนวนหน่วยกิตรวมตลอดหลักสูตรไม่น้อยกว่า ๔๕ หน่วยกิตระบบไตรภาคมีแผนการศึกษาให้เลือก ๒ แผน ดังต่อไปนี้๒๐.๒.๑ แผน ก เน้นการวิจัยเพื่อทำวิทยานิพนธ์ มี ๒ ลักษณะคือแบบ ก (๑) ทำเฉพาะวิทยานิพนธ์ซึ่งมีค่าเทียบได้ไม่น้อยกว่า๔๕ หน่วยกิตระบบไตรภาค ทั้งนี้มหาวิทยาลัยอาจกำหนดให้เรียนรายวิชาหรือทำกิจกรรมทางวิชาการอื่นด้วยก็ได้โดยไม่นับหน่วยกิตแต่ต้องมีผลสัมฤทธิ์ตามที่มหาวิทยาลัยกำหนดแบบ ก (๒) ทำวิทยานิพนธ์ซึ่งมีค่าเทียบได้ไม่น้อยกว่า ๑๕หน่วยกิตระบบไตรภาคและศึกษางานรายวิชาไม่น้อยกว่า ๑๕ หน่วยกิตระบบไตรภาคโดยมีจำนวนหน่วยกิตรวมทั้งหมดไม่น้อยกว่า ๔๕ หน่วยกิตระบบไตรภาค๒๐.๒.๒ แผน ขเน้นการศึกษางานรายวิชาโดยไม่ต้องทำวิทยานิพนธ์แต่ต้องมีการศึกษาค้นคว้าวิจัยอิสระหรือการทำโครงการปัญหาพิเศษที่เทียบได้ไม่น้อยกว่า๔ หน่วยกิตและไม่เกิน ๗ หน่วยกิตระบบไตรภาค โดยมีจำนวนหน่วยกิตรวมทั้งหมดไม่น้อยกว่า๔๕ หน่วยกิตระบบไตรภาค๒๐.๓ หลักสูตรประกาศนียบัตรบัณฑิตชั้นสูงเป็นหลักสูตรที่มุ่งเน้นการพัฒนานักวิชาการและนักวิชาชีพให้มีความชำนาญในสาขาวิชาเฉพาะต่อจากปริญญาโทเพื่อให้มีความรู้ความเชี่ยวชาญสามารถปฏิบัติงานได้ดียิ่งขึ้นจำนวนหน่วยกิตตลอดหลักสูตรไม่น้อยกว่า๓๐ หน่วยกิตระบบไตรภาค๒๐.๔ หลักสูตรปริญญาเอกเป็นหลักสูตรที่ส่งเสริมความก้าวหน้าทางวิชาการและการวิจัยในสาขาวิชาต่าง ๆในระดับที่สูงกว่าขั้นปริญญาโทและมุ่งผลิตนักวิชาการและนักวิชาชีพที่มีความรู้ความสามารถระดับสูงในสาขาวิชาเฉพาะโดยเฉพาะอย่างยิ่งความสามารถในการวิจัยอย่างอิสระเพื่อบุกเบิกแสวงหาความรู้ใหม่และเพื่อสร้างสรรค์จรรโลงความก้าวหน้าทางวิชาการอย่างต่อเนื่องจำนวนหน่วยกิตรวมตลอดหลักสูตรไม่น้อยกว่า ๙๐หน่วยกิตระบบไตรภาคสำหรับผู้ที่ศึกษาต่อจากขั้นปริญญาตรี และไม่น้อยกว่า ๖๐หน่วยกิตระบบไตรภาคสำหรับผู้ที่ ศึกษาต่อจากขั้นปริญญาโท แบ่งการศึกษาเป็น ๒ แบบคือแบบ ๑เน้นการวิจัยโดยมีการทำวิทยานิพนธ์ที่ก่อให้เกิดความรู้ใหม่มหาวิทยาลัยอาจกำหนดให้เรียนรายวิชาเพิ่มเติมหรือทำกิจกรรมทางวิชาการอื่นเพิ่มขึ้นก็ได้โดยไม่นับหน่วยกิตแต่จะต้องมีผลสัมฤทธิ์ตามที่มหาวิทยาลัยกำหนดดังนี้(๑) ผู้เข้าศึกษาที่สำเร็จปริญญาตรีจะต้องทำวิทยานิพนธ์ไม่น้อยกว่า ๙๐ หน่วยกิตระบบไตรภาค(๒) ผู้เข้าศึกษาที่สำเร็จปริญญาโทจะต้องทำวิทยานิพนธ์ไม่น้อยกว่า ๖๐ หน่วยกิตระบบไตรภาควิทยานิพนธ์ตาม (๑) และ (๒)ต้องมีคุณภาพและมาตรฐานเดียวกันแบบ ๒ เน้นการวิจัยโดยมีการทำวิทยานิพนธ์ที่มีคุณภาพสูงและก่อให้เกิดความก้าวหน้าทางวิชาการและวิชาชีพและศึกษางานรายวิชาเพิ่มเติมดังนี้(๑)ผู้เข้าศึกษาที่สำเร็จปริญญาตรีต้องทำวิทยานิพนธ์ที่มีค่าเทียบได้ไม่น้อยกว่า ๖๐หน่วยกิตระบบไตรภาค และศึกษางานรายวิชาไม่น้อยกว่า ๓๐ หน่วยกิตระบบไตรภาค(๒)ผู้เข้าศึกษาที่สำเร็จปริญญาโทต้องทำวิทยานิพนธ์ที่มีค่าเทียบได้ไม่น้อยกว่า ๔๕หน่วยกิตระบบไตรภาค และศึกษางานรายวิชาไม่น้อยกว่า ๑๕ หน่วยกิตระบบไตรภาควิทยานิพนธ์ตาม (๑) และ (๒) ต้องมีคุณภาพและมาตรฐานเดียวกันข้อ ๒๑ระยะเวลาการศึกษา๒๑.๑ หลักสูตรประกาศนียบัตรบัณฑิตและประกาศนียบัตรบัณฑิตชั้นสูง ให้มีระยะเวลาศึกษา ๑ ปีการศึกษา แต่ไม่เกิน ๓ปีการศึกษา ผู้ที่ยังไม่สำเร็จการศึกษาเมื่อครบระยะเวลาดังกล่าวจะพ้นสภาพนักศึกษา๒๑.๒ หลักสูตรปริญญาโท ให้มีระยะเวลาศึกษาไม่เกิน ๕ปีการศึกษา ผู้ที่ยังไม่สำเร็จการศึกษาเมื่อครบระยะเวลาดังกล่าวจะพ้นสภาพนักศึกษา๒๑.๓ หลักสูตรปริญญาเอก ให้มีระยะเวลาศึกษาไม่เกิน ๕ปีการศึกษาสำหรับผู้ที่ศึกษาต่อจากขั้นปริญญาโท และไม่เกิน ๘ปีการศึกษาสำหรับผู้ที่ศึกษาต่อจากขั้นปริญญาตรีผู้ที่ยังไม่สำเร็จการศึกษาเมื่อครบกำหนดเวลาดังกล่าวจะพ้นสภาพนักศึกษา๒๑.๔ ในกรณีที่มีเหตุผลและความจำเป็นอย่างยิ่งและโดยความเห็นชอบของคณะกรรมการบัณฑิตศึกษาประจำหลักสูตรคณะกรรมการบัณฑิตศึกษามหาวิทยาลัยอาจรับพิจารณาคำขอขยายเวลาการศึกษาออกไปจากระยะเวลาสูงสุดตามข้อ๒๑.๑, ๒๑.๒ และ ๒๑.๓ข้อ ๒๒ ภาษาที่ใช้ในการศึกษา๒๒.๑ภาษาที่ใช้ในการเรียนการสอนรายวิชาอาจเป็นภาษาไทยหรือภาษาต่างประเทศ๒๒.๒ภาษาที่ใช้ในการเขียนวิทยานิพนธ์อาจเป็นภาษาไทยหรือภาษาอังกฤษ ทั้งนี้นักศึกษาต้องแสดงความจำนงที่ชัดเจนว่าจะเขียนวิทยานิพนธ์เป็นภาษาใดในคราวเดียวกันกับการขออนุมัติโครงร่างวิทยานิพนธ์ข้อ ๒๓หลักเกณฑ์การเทียบโอนรายวิชา๒๓.๑นักศึกษาอาจได้รับการพิจารณาให้เทียบโอนรายวิชาที่เคยเรียนและสอบได้ระดับคะแนน S หรือไม่ต่ำกว่าB หรือเทียบเท่ามาแล้วที่มีเนื้อหาและคุณภาพเหมือนหรือคล้ายคลึงกับรายวิชาในหลักสูตรที่กำลังศึกษาอยู่เพื่อเป็นรายวิชาทดแทนรายวิชาตามความต้องการของหลักสูตรที่กำลังศึกษาอยู่๒๓.๒การเทียบโอนรายวิชาให้กระทำได้ไม่เกินหนึ่งในสามของจำนวนหน่วยกิตของรายวิชาทั้งหมดในหลักสูตรที่กำลังศึกษาอยู่โดยไม่นับรวมหน่วยกิตวิทยานิพนธ์๒๓.๓ รายวิชาที่เรียนมาแล้วเกิน ๓ ปี จะนำมาขอเทียบโอนมิได้๒๓.๔ ในการพิจารณาคำขอเทียบโอนรายวิชาคณะกรรมการบัณฑิตศึกษาประจำหลักสูตรอาจจัดให้นักศึกษาทดสอบความรู้ในรายวิชาที่ขอเทียบโอนเพื่อประกอบการพิจารณาก็ได้๒๓.๕ เมื่อมีการเทียบโอนรายวิชาให้ถือว่านักศึกษาสอบรายวิชาที่ขอเทียบโอนได้แล้ว โดยมีระดับคะแนนตัวอักษรเป็น S และให้นับหน่วยกิตของรายวิชานั้นรวมกับหน่วยกิตสอบได้ของหลักสูตรที่นักศึกษากำลังศึกษาและให้แสดงเครื่องหมายกำกับระดับคะแนนตัวอักษรS ของรายวิชาที่ได้รับการเทียบโอนไว้ด้วยในใบแสดงผลการศึกษายกเว้นในรายวิชาที่เทียบโอนภายในมหาวิทยาลัยให้ใช้ระดับคะแนนตัวอักษรเดิม๒๓.๖ การเทียบโอนหน่วยกิตวิทยานิพนธ์จะกระทำมิได้๒๓.๗การเทียบโอนรายวิชาต้องได้รับความเห็นชอบจากคณะกรรมการบัณฑิตศึกษาประจำหลักสูตรข้อ ๒๔การย้ายหลักสูตร๒๔.๑การย้ายหลักสูตรต้องได้รับอนุมัติจากคณะกรรมการบัณฑิตศึกษาประจำหลักสูตร ทั้งหลักสูตรที่ย้ายออกและหลักสูตรที่ย้ายเข้า๒๔.๒การขอย้ายหลักสูตรกระทำได้เมื่อนักศึกษาได้เข้าศึกษาในหลักสูตรเดิมมาแล้วไม่น้อยกว่าหนึ่งภาคการศึกษาและได้แต้มระดับคะแนนเฉลี่ยสะสมไม่ต่ำกว่า ๓.๐๐๒๔.๓ เมื่อนักศึกษาย้ายหลักสูตรการเทียบโอนรายวิชาระหว่างหลักสูตรที่ย้ายออกกับหลักสูตรที่ย้ายเข้าให้เป็นไปตามข้อ๒๓ข้อ ๒๕การเปลี่ยนระดับการศึกษา๒๕.๑การเปลี่ยนระดับการศึกษากระทำได้ต่อเมื่อไม่มีการเปลี่ยนหลักสูตรและจะต้องได้รับอนุมัติจากคณะกรรมการบัณฑิตศึกษาประจำหลักสูตร๒๕.๒ การเปลี่ยนระดับการศึกษาอาจเป็นการเปลี่ยนไปสู่ระดับที่สูงขึ้นหรือต่ำกว่าเดิมก็ได้๒๕.๓ กรณีที่อยู่ในข่ายที่จะเปลี่ยนระดับการศึกษาได้ ได้แก่๒๕.๓.๑ นักศึกษาหลักสูตรปริญญาโท แผน กที่มีคุณสมบัติตามข้อ๓๑.๓.๒และสอบวัดคุณสมบัติที่จัดขึ้นสำหรับนักศึกษาขั้นปริญญาเอกได้อาจได้รับการพิจารณาให้เข้าศึกษาในขั้นปริญญาเอกในทันทีโดยไม่ต้องศึกษาให้จบหลักสูตรปริญญาโทก่อนก็ได้๒๕.๓.๒ นักศึกษาหลักสูตรปริญญาโท แผน ขที่สอบประมวลความรู้ไม่ผ่านอาจได้รับการพิจารณาให้เปลี่ยนระดับการศึกษาเป็นระดับประกาศนียบัตรบัณฑิตแทนก็ไดในกรณีที่มีหลักสูตรรองรับ๒๕.๓.๓ นักศึกษาหลักสูตรปริญญาเอกที่สอบวัดคุณสมบัติไม่ผ่านอาจได้รับการพิจารณาให้เปลี่ยนระดับการศึกษาเป็นระดับปริญญาโทหรือประกาศนียบัตรบัณฑิตชั้นสูงแทนก็ได้ในกรณีที่มีหลักสูตรรองรับ๒๕.๓.๔นักศึกษาหลักสูตรปริญญาเอกที่สอบผ่านการสอบวัดคุณสมบัติแต่คุณภาพของวิทยานิพนธ์ไม่ถึงขั้นปริญญาเอกอาจได้รับการพิจารณาให้เปลี่ยนระดับการศึกษาเป็นระดับปริญญาโทหรือประกาศนียบัตรบัณฑิตชั้นสูงแทนก็ได้ในกรณีที่มีหลักสูตรรองรับข้อ ๒๖.การประเมินผลการศึกษา๒๖.๑ รายวิชาที่มีการประเมินผลเป็นระดับขั้นให้มีระดับขั้น(Grade) ตามความหมายและค่าระดับขั้น ดังต่อไปนี้ระดับคะแนนตัวอักษร ความหมาย แต้มระดับคะแนนA ผลการประเมินขั้นดีเยี่ยม ๔.๐(Excellent)B+ ผลการประเมินขั้นดีมาก ๓.๕(Very Good)B ผลการประเมินขั้นดี ๓.๐(Good)C+ ผลการประเมินขั้นเกือบดี ๒.๕(Fairly Good)C ผลการประเมินพอใช้ ๒.๐(Fair)D+ ผลการประเมินขั้นอ่อน ๑.๕(Poor)D ผลการประเมินขั้นอ่อนมาก ๑.๐(Very Poor)F ผลการประเมินขั้นตก ๐(Fair)ในกรณีที่ไม่สามารถประเมินผลเป็นระดับตัวอักษรตามลำดับขั้นข้างต้นได้ให้ใช้ระดับคะแนนตัวอักษรต่อไปนี้ระดับคะแนนตัวอักษร ความหมายI การวัดผลยังไม่สมบูรณ์(Incomplete) ใช้ในกรณีนักศึกษาปฏิบัติงานไม่ครบภายในเวลาที่กำหนด หรือ ขาดสอบโดยมีเหตุสุดวิสัยM นักศึกษาขาดสอบ(Missing) และยังไม่สามารถแสดงหลักฐานที่สมบูรณ์ในการขาดสอบได้N รายวิชาวิทยานิพนธ์หรือรายวิชาที่ศึกษาค้นคว้าอิสระหรือการทำโครงการปัญหาพิเศษที่ยังมีความต่อเนื่องแต่ไม่มีความก้าวหน้าหรือไม่เป็นที่พอใจ(NoProgress) ในกรณีที่ได้สัญญลักษณ์ N นักศึกษาจะต้องลงทะเบียนเรียนซ้ำในหน่วยกิตที่ได้สัญญลักษณ์NP การสอนยังไม่สิ้นสุด(In Progress) ใช้สำหรับรายวิชาที่มีการสอน หรือการวิจัย หรือการทำวิทยานิพนธ์หรือการทำโครงงาน ที่มีความต่อเนื่อง และมีความก้าวหน้าเป็นที่น่าพอใจS ผลการประเมินเป็นที่พอใจ(Satisfactory) ใช้สำหรับรายวิชาที่กำหนดให้มีการประเมินผลแบบไม่คิดค่าคะแนนหรือรายวิชาที่ลงทะเบียนเป็นผู้ร่วมเรียน หรือรายวิชาวิทยานิพนธ์หรือโครงงานหรือรายวิชาที่ศึกษาค้นคว้าอิสระU ผลการประเมินไม่เป็นที่พอใจ(Unsatisfactory)ใช้สำหรับรายวิชาที่กำหนดให้มีการประเมินผลแบบไม่คิดค่าคะแนนหรือรายวิชาที่ลงทะเบียนเป็นผู้ร่วมเรียนหรือรายวิชาวิทยานิพนธ์ หรือโครงงานหรือรายวิชาที่ศึกษาค้นคว้าอิสระX ยังไม่ได้รับผลการประเมิน(No report)ใช้สำหรับรายวิชาที่ศูนย์บริการการศึกษายังไม่ได้รับรายงานผลการประเมินการศึกษาของนักศึกษาในรายวิชานั้นๆ ตามกำหนดW ได้รับอนุมัติให้ถอนรายวิชา(Withdrawal)๒๖.๒ รายวิชาวิทยานิพนธ์ หรือรายวิชาที่ศึกษาค้นคว้าอิสระหรือการทำโครงการปัญหาพิเศษผลการศึกษาให้ใช้สัญลักษณ์ ดังต่อไปนี้๒๖.๒.๑ การให้สัญลักษณ์ P หรือ N อาจให้ได้ตามสัดส่วนของความก้าวหน้าในการทำวิทยานิพนธ์หรือรายวิชาที่ศึกษาค้นคว้าอิสระหรือการทำโครงการปัญหาพิเศษและหากนักศึกษายังไม่ได้รับการอนุมัติโครงร่างวิทยานิพนธ์ จะประเมินผลให้สัญลักษณ์P ได้ไม่เกินครึ่งหนึ่งของจำนวนหน่วยกิตวิทยานิพนธ์ตามหลักสูตร๒๖.๒.๒ ให้สัญลักษณ์ S หรือ U ในกรณีที่มีการประเมินผลรายวิชาวิทยานิพนธ์หรือรายวิชาที่ศึกษาค้นคว้าอิสระหรือการทำโครงการปัญหาพิเศษเรียบร้อยแล้วภายในภาคการศึกษานั้น ๆข้อ ๒๗การประเมินผลการศึกษาและการคำนวณแต้มระดับคะแนนเฉลี่ย๒๗.๑ การประเมินผลการศึกษาให้กระทำเมื่อสิ้นสุดการศึกษา๒๗.๒ การคำนวณแต้มระดับคะแนนเฉลี่ย๒๗.๒.๑ แต้มระดับคะแนนเฉลี่ยในภาคให้คำนวณจากผลการศึกษาของนักศึกษาในแต่ละภาคการศึกษา โดยเอาผลรวมของผลคูณระหว่างหน่วยกิตกับแต้มระดับคะแนนของแต่ละรายวิชาที่นักศึกษาได้รับหารด้วยจำนวนหน่วยกิตเรียนในภาค๒๗.๒.๒ แต้มระดับคะแนนเฉลี่ยสะสมให้คำนวณจากผลการศึกษาของนักศึกษาตั้งแต่เริ่มเข้าศึกษาจนถึงภาคการศึกษาที่กำลังคิดคำนวณโดยเอาผลรวมของผลคูณระหว่างหน่วยกิตกับแต้มระดับคะแนนของแต่ละรายวิชาที่นักศึกษาได้รับหารด้วยจำนวนหน่วยกิตสะสมข้อ ๒๘การทำวิทยานิพนธ์๒๘.๑ การเสนอโครงร่างวิทยานิพนธ์๒๘.๒.๑นักศึกษาหลักสูตรปริญญาโทจะเสนอโครงร่างวิทยานิพนธ์ได้เมื่อมีคณะกรรมการที่ปรึกษาวิทยานิพนธ์แล้ว๒๘.๑.๒ นักศึกษาหลักสูตรปริญญาเอกจะเสนอโครงร่างวิทยานิพนธ์ได้เมื่อสอบผ่านการสอบวัดคุณสมบัติและมีคณะกรรมการที่ปรึกษาวิทยานิพนธ์แล้ว๒๘.๒ การขอเปลี่ยนแปลงโครงร่างวิทยานิพนธ์ต้องได้รับอนุมัติจากคณะกรรมการที่ปรึกษาวิทยานิพนธ์และคณะกรรมการสอบโครงร่างวิทยานิพนธ์ข้อ ๒๙การสอบภาษาต่างประเทศ๒๙.๑ นักศึกษาหลักสูตรปริญญาโทและปริญญาเอกทุกคนต้องได้รับการสอบภาษาต่างประเทศและมีผลการสอบอยู่ในระดับผ่านนักศึกษาที่สอบไม่ผ่านอาจขอสอบใหม่ได้โดยไม่จำกัดจำนวนครั้งที่สอบ๒๙.๒ ภาษาต่างประเทศที่นักศึกษาต้องสอบคณะกรรมการบัณฑิตศึกษามหาวิทยาลัยเป็นผู้กำหนด ซึ่งจะต้องไม่ใช่ภาษาที่นักศึกษาใช้สื่อสารเป็นประจำ๒๙.๓การสอบภาษาต่างประเทศเป็นการวัดความสามารถด้านการอ่านเพื่อความเข้าใจและอาจมีการวัดความสามารถด้านอื่น ๆ ด้วยก็ได้มหาวิทยาลัยอาจกำหนดวิธีวัดความสามารถทางภาษาต่างประเทศของนักศึกษาโดยวิธีอื่นแทนการสอบก็ได้๒๙.๔ ให้คณบดีสำนักวิชาศิลปศาสตร์ดำเนินการจัดให้มีการสอบภาษาต่างประเทศภาคการศึกษาละ ๑ ครั้งเป็นอย่างน้อย๒๙.๕ การรายงานผลการสอบภาษาต่างประเทศหรือผลการวัดความสามารถทางภาษาต่างประเทศโดยวิธีอื่นให้ใช้ระดับคะแนน S เมื่อสอบได้หรือผลการวัดความสามารถเป็นที่พอใจและระดับคะแนน U เมื่อสอบไม่ผ่านหรือผลการวัดความสามารถไม่เป็นที่พอใจ๒๙.๖ในกรณีที่ภาษาอังกฤษเป็นภาษาต่างประเทศที่นักศึกษาต้องสอบนักศึกษาจะขอยกเว้นการสอบโดยใช้คะแนนสอบTOEFL หรือคะแนนสอบอื่นที่เทียบเท่าตามที่หลักสูตรกำหนดแทนก็ได้ข้อ ๓๐การสอบประมวลความรู้๓๐.๑ การสอบประมวลความรู้เป็นการสอบเพื่อวัดความสามารถและศักยภาพในการนำหลักวิชาการและประสบการณ์การเรียนไปประยุกต์ใช้๓๐.๒ การสอบประมวลความรู้ อาจเป็นแบบข้อเขียน หรือปากเปล่าหรือทั้งสองแบบ๓๐.๓ นักศึกษาหลักสูตรปริญญาโท แผน ขต้องสอบประมวลความรู้เมื่อศึกษารายวิชาครบถ้วนตามที่หลักสูตรกำหนดและได้ผลการศึกษาคิดเป็นแต้มระดับคะแนนเฉลี่ยสะสมไม่ต่ำกว่า ๓.๐๐๓๐.๔ นักศึกษามีสิทธิได้ไม่เกิน ๒ ครั้ง๓๐.๕นักศึกษาที่สอบไม่ผ่านเป็นครั้งที่สองจะพ้นสภาพนักศึกษาขั้นบัณฑิตศึกษาของมหาวิทยาลัยเว้นแต่ได้รับอนุมัติให้เปลี่ยนระดับการศึกษาตามข้อ ๒๕.๓.๒ข้อ ๓๑การสอบวัดคุณสมบัติ๓๑.๑ การสอบวัดคุณสมบัติเป็นการสอบเพื่อประเมินความพร้อมความสามารถและศักยภาพของนักศึกษาหลักสูตรปริญญาเอกและให้ถือว่านักศึกษาที่สอบผ่านแล้วเป็นนักศึกษาปริญญาเอกและมีสิทธิขอทำวิทยานิพนธ์๓๑.๒ การสอบวัดคุณสมบัติอาจเป็นแบบข้อเขียนหรือปากเปล่าหรือทั้งสองแบบก็ได้๓๑.๓ ผู้มีสิทธิขอสอบวัดคุณสมบัติ ได้แก่๓๑.๓.๑ผู้ที่มหาวิทยาลัยรับเข้าศึกษาในขั้นปริญญาเอกตั้งแต่แรก๓๑.๓.๒ ผู้ที่มหาวิทยาลัยรับเข้าศึกษาในขั้นปริญญาโท แผน กที่ได้ลงทะเบียนเรียนรายวิชาที่ใช้ระดับคะแนนตัวอักษรตามลำดับขั้นในการประเมินผลไปแล้วไม่น้อยกว่า๑๕ หน่วยกิต ระบบไตรภาคและได้แต้มระดับคะแนนเฉลี่ยสะสมนับถึงภาคการศึกษาสุดท้ายที่ผ่านไปไม่ต่ำกว่า ๓.๕๐หรือมีผลงานวิจัยเพื่อทำวิทยานิพนธ์ที่มีคุณภาพสามารถพัฒนาเป็นวิทยานิพนธ์ในระดับปริญญาเอกได้และได้รับความเห็นชอบจากคณะกรรมการบัณฑิตศึกษาประจำหลักสูตร๓๑.๓.๓ ผู้ที่สอบภาษาต่างประเทศผ่านตามข้อ ๒๙๓๑.๔ นักศึกษามีสิทธิสอบได้ไม่เกิน ๒ ครั้ง๓๑.๕นักศึกษาที่สอบไม่ผ่านเป็นครั้งที่สองจะพ้นสภาพนักศึกษาขั้นบัณฑิตศึกษาของมหาวิทยาลัยเว้นแต่ได้รับอนุมัติให้เปลี่ยนระดับการศึกษาตามข้อ ๒๕.๓.๓ นักศึกษาตามข้อ ๓๑.๓.๒ที่สอบไม่ผ่านเป็นครั้งที่สอง จะคงสภาพนักศึกษาขั้นปริญญาโทต่อไปข้อ ๓๒ การสอบวิทยานิพนธ์๓๒.๑ การสอบวิทยานิพนธ์ประกอบด้วยการตรวจอ่านวิทยานิพนธ์และการสอบปากเปล่า๓๒.๒ ในการสอบวิทยานิพนธ์ คณะกรรมการสอบวิทยานิพนธ์ต้องดำเนินการแบบเต็มคณะ๓๒.๓นักศึกษาจะต้องเสนอวิทยานิพนธ์ที่ได้รับความเห็นชอบขั้นสุดท้ายจากคณะกรรมการที่ปรึกษาวิทยานิพนธ์ต่อคณะกรรมการสอบวิทยานิพนธ์ทุกคนก่อนวันสอบวิทยานิพนธ์อย่างน้อย ๓๐ วัน๓๒.๔ ในกรณีที่นักศึกษาสอบไม่ผ่านในครั้งแรกคณะกรรมการมีสิทธิพิจารณาให้นักศึกษาสอบใหม่ได้อีกครั้งหนึ่งภายในระยะเวลาที่กำหนด๓๒.๕ให้ประธานคณะกรรมการสอบวิทยานิพนธ์รายงานผลการสอบไปยังคณะกรรมการบัณฑิตศึกษาประจำหลักสูตรภายใน๒ สัปดาห์นับจากวันสอบ๓๒.๖ในกรณีที่คณะกรรมการสอบวิทยานิพนธ์พิจารณาเห็นว่าคุณภาพของวิทยานิพนธ์ยังไม่ถึงเกณฑ์ขั้นปริญญาเอกอาจพิจารณาให้ปริญญาในระดับที่ต่ำกว่าได้ข้อ ๓๓การสำเร็จการศึกษาและการนับวันสำเร็จการศึกษา๓๓.๑ คุณสมบัติของผู้สำเร็จการศึกษา๓๓.๑.๑ สอบรายวิชาต่าง ๆ ผ่านครบถ้วนตามหลักสูตร๓๓.๑.๒มีแต้มระดับคะแนนเฉลี่ยสะสมของรายวิชาที่เรียนไม่ต่ำกว่า ๓.๐๐๓๓.๑.๓ สอบวิทยานิพนธ์ผ่านในกรณีที่เรียนตามหลักสูตรที่มีการทำวิทยานิพนธ์และส่งวิทยานิพนธ์ฉบับสมบูรณ์ต่อมหาวิทยาลัยแล้ว๓๓.๑.๔สอบประมวลความรู้ผ่านตามที่หลักสูตรกำหนดในกรณีของนักศึกษาปริญญาโท แผน ข๓๓.๑.๕ ในกรณีนักศึกษาปริญญาโท แผน ก แบบ ก (๑) ผลงานวิทยานิพนธ์จะต้องได้รับการตีพิมพ์หรืออย่างน้อยดำเนินการให้ผลงานหรือส่วนหนึ่งของผลงานได้รับการยอมรับให้ตีพิมพ์ในวารสารหรือสิ่งพิมพ์ทางวิชาการหรือเสนอต่อที่ประชุมวิชาการที่มีรายงานการประชุม๓๓.๑.๖ ในกรณีที่นักศึกษาปริญญาเอกผลงานวิทยานิพนธ์จะต้องได้รับการตีพิมพ์ หรืออย่างน้อยดำเนินการให้ผลงานหรือส่วนหนึ่งของผลงานได้รับการยอมรับให้ตีพิมพ์ในวารสารหรือสิ่งพิมพ์ทางวิชาการซึ่งเป็นที่ยอมรับในสาขาวิชานั้น๓๓.๒การนับวันสำเร็จการศึกษา๓๓.๒.๑ หลักสูตรปริญญาโท แผน ขให้ถือวันที่สอบประมวลความรู้ผ่านเป็นวันสำเร็จการศึกษา๓๓.๒.๒หลักสูตรที่มีการทำวิทยานิพนธ์หากสามารถส่งวิทยานิพนธ์ฉบับสมบูรณ์ต่อศูนย์บริการการศึกษาได้ภายใน๓ สัปดาห์นับจากวันสอบวิทยานิพนธ์ผ่านให้ถือวันที่สอบวิทยานิพนธ์เป็นวันสำเร็จการศึกษา หากส่งหลัง ๓ สัปดาห์ให้ถือวันส่งวิทยานิพนธ์เป็นวันสำเร็จการศึกษาหมวด ๕การลงทะเบียนเรียน ข้อ ๓๔การลงทะเบียนเรียน๓๔.๑การลงทะเบียนเรียนรายวิชาต้องได้รับความเห็นชอบจากอาจารย์ที่ปรึกษาทั่วไป๓๔.๒ การลงทะเบียนเรียนต้องเป็นไปตามประกาศของมหาวิทยาลัย๓๔.๓ การลงทะเบียนเรียนแบ่งออกเป็น ๒ ประเภทคือการลงทะเบียนเรียนเพื่อหน่วยกิต และการลงทะเบียนเรียนเป็นผู้ร่วมเรียน๓๔.๔เกณฑ์จำนวนหน่วยกิตในการลงทะเบียนเรียนในแต่ละภาคการศึกษา๓๔.๔.๑ ไม่น้อยกว่า ๖ หน่วยกิตและไม่เกิน ๑๒หน่วยกิตระบบไตรภาค โดยไม่นับรวมหน่วยกิตวิทยานิพนธ์๓๔.๔.๒ในกรณีที่นักศึกษาจะจบหลักสูตรและรายวิชาที่เหลือตามหลักสูตรมีจำนวนหน่วยกิตต่ำกว่าที่กำหนดไว้ในข้อ๓๔.๔.๑หรือในกรณีที่หลักสูตรกำหนดให้ลงทะเบียนเรียนในภาคการศึกษาใดต่ำกว่าที่กำหนดไว้ในข้อ๓๔.๔.๑ ให้ลงทะเบียนเรียนต่ำกว่าจำนวนหน่วยกิตเรียนที่กำหนดไว้ในข้อ ๓๔.๔.๑ ได้๓๔.๔.๓ ในกรณีที่นักศึกษามีเหตุอันควรต้องลงทะเบียนต่ำกว่า๖ หน่วยกิตหรือเกิน ๑๒ หน่วยกิตระบบไตรภาคโดยไม่นับรวมหน่วยกิตวิทยานิพนธ์ให้ประธานคณะกรรมการบัณฑิตศึกษาประจำหลักสูตรเป็นผู้พิจารณาอนุมัติ๓๔.๕นักศึกษาอาจลงทะเบียนเรียนรายวิชานอกเหนือจากที่กำหนดในหลักสูตรโดยไม่ขอรับการประเมินผลการศึกษาเป็นระดับคะแนนตัวอักษรตามลำดับขั้นภายในกำหนดเวลาของการเพิ่มรายวิชาตามข้อ ๓๕.๑ ก็ได้ ทั้งนี้ต้องยื่นคำร้องต่อศูนย์บริการการศึกษาซึ่งจะต้องได้รับความเห็นชอบจากอาจารย์ที่ปรึกษาทั่วไปและได้รับการอนุมัติจากอาจารย์ผู้สอนทั้งนี้ จำนวนหน่วยกิตทั้งหมดให้เป็นไปตาม ข้อ ๓๔.๔.๑๓๔.๖นักศึกษาจะลงทะเบียนเรียนวิทยานิพนธ์ได้เมื่อมีอาจารย์ที่ปรึกษาวิทยานิพนธ์แล้วข้อ ๓๕การขอเพิ่ม และขอถอนรายวิชา๓๕.๑ การขอเพิ่มรายวิชา จะกระทำได้ภายใน ๒สัปดาห์แรกของภาคการศึกษา๓๕.๒ การขอถอนรายวิชา จะกระทำได้ใน ๒ กรณี๓๕.๒.๑ ถ้าถอนภายใน ๔ สัปดาห์แรกของภาคการศึกษารายวิชาที่ขอถอนจะไม่บันทึกลงในใบแสดงผลการศึกษา๓๕.๒.๒ ถ้าถอนหลังจาก ๔ สัปดาห์แรกของภาคการศึกษาจะบันทึกผลการศึกษาของรายวิชาที่ถอนนั้นลงในใบแสดงผลการศึกษาโดยให้ระดับคะแนนตัวอักษรW๓๕.๓ การขอเพิ่มและขอถอนรายวิชาตามข้อ ๓๕.๑ และข้อ ๓๕.๒.๑ ต้องได้รับความเห็นชอบจากอาจารย์ที่ปรึกษาทั่วไปการขอถอนรายวิชาตามข้อ ๓๕.๒.๒ต้องได้รับความเห็นชอบจากอาจารย์ที่ปรึกษาทั่วไปและอาจารย์ผู้สอนรายวิชานั้นและได้รับอนุมัติจากประธานคณะกรรมการบัณฑิตศึกษาประจำหลักสูตรข้อ ๓๖การลงทะเบียนเรียนซ้ำ๓๖.๑ นักศึกษาที่ได้ระดับคะแนน D+ D F U หรือ W ในรายวิชาบังคับต้องลงทะเบียนรายวิชานั้นซ้ำอีกจนกว่าจะได้รับระดับคะแนน A B+ B C+ C หรือ S๓๖.๒ นักศึกษาที่ได้ระดับคะแนน D+ D F U หรือ W ในรายวิชาเลือกจะลงทะเบียนรายวิชานั้นซ้ำอีกเพื่อให้ได้ระดับคะแนนA B+ B C+ C หรือ S หรือเลือกลงทะเบียนรายวิชาอื่นแทนโดยความเห็นชอบของอาจารย์ที่ปรึกษาทั่วไปและโดยการอนุมัติของคณะกรรมการบัณฑิตศึกษาประจำหลักสูตรก็ได้๓๖.๓นักศึกษาจะลงทะเบียนเรียนซ้ำรายวิชาที่เคยลงทะเบียนเรียนและมีผลการเรียนตั้งแต่ B ขึ้นไปแล้วมิได้๓๖.๔ การลงทะเบียนเรียนซ้ำเป็นการเรียนเพื่อปรับระดับคะแนนตัวอักษรซึ่งในกรณีนี้ให้ใช้ระดับคะแนนตัวอักษรที่ได้รับครั้งสุดท้ายสำหรับคำนวณแต้มระดับคะแนนเฉลี่ยสะสมหมวด ๖การลงโทษทางวินัยนักศึกษา ข้อ ๓๗การทุจริตในการวัดผลเมื่อตรวจสอบพบว่านักศึกษาทุจริตในการวัดผลรายวิชาใดให้ดำเนินการพิจารณาลงโทษตามระเบียบมหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์ว่าด้วยการศึกษาขั้นปริญญาตรีโดยอนุโลมข้อ ๓๘การทุจริตทางวิชาการการทุจริตทางวิชาการมี ๒ ลักษณะ คือการลอกผลงานทางวิชาการและการสร้างข้อมูลเท็จ๓๘.๑ การลอกผลงานทางวิชาการ หมายถึงการลอกข้อความของผู้อื่นมาเป็นของตนเองโดยไม่มีการอ้างอิงหรือปกปิดแหล่งที่มา๓๘.๒ การสร้างข้อมูลเท็จ หมายถึงการตกแต่งข้อมูลหรือการสร้างข้อมูลที่ไม่ตรงกับความจริง๓๘.๓เมื่อตรวจสอบพบว่านักศึกษาทุจริตโดยมีการลอกผลงานวิชาการ หรือ การสร้างข้อมูลเท็จให้ดำเนินการดังนี้๓๘.๓.๑ รายงานในรายวิชา หรือรายวิชาโครงงานหรือรายวิชาที่ศึกษาค้นคว้าอิสระให้อาจารย์ผู้สอนหรืออาจารย์ที่ปรึกษาโครงงานหรือรายวิชาที่ศึกษาค้นคว้าอิสระเสนอคณะกรรมการบัณฑิตศึกษาประจำหลักสูตรเป็นผู้พิจารณาโทษและเสนอมหาวิทยาลัยเพื่อดำเนินการลงโทษต่อไปโดยให้นักศึกษาที่ทุจริตดังกล่าวได้รับขั้น F หรือ U พร้อมทั้งภาคทัณฑ์ไว้ตลอดการมีสภาพเป็นนักศึกษาและหากมีความผิดร้ายแรงอาจพิจารณาโทษทางวินัยประการหนึ่งประการใดหรือหลายประการได้อีกดังนี้(๑) ให้พักการศึกษาไม่น้อยกว่า ๑ ภาคการศึกษา(๒) ให้ได้รับระดับคะแนน F หรือ U ทุกรายวิชาที่ได้ลงทะเบียนในภาคการศึกษานั้น๓๘.๓.๒ รายวิชาวิทยานิพนธ์ให้คณะกรรมการบัณฑิตศึกษาประจำหลักสูตรเป็นผู้พิจารณาโทษและเสนอมหาวิทยาลัยเพื่อดำเนินการลงโทษต่อไปโดยให้นักศึกษาที่ทุจริตดังกล่าวได้รับระดับคะแนน U รายวิชานั้นพร้อมทั้งภาคทัณฑ์ไว้ตลอดการมีสภาพเป็นนักศึกษาและอาจพิจารณาโทษทางวินัยประการหนึ่งประการใดหรือหลายประการได้อีกดังนี้(๑) ให้พักการศึกษาไม่น้อยกว่า ๑ ภาคการศึกษา(๒) ให้ได้ระดับคะแนน F หรือ U ทุกรายวิชาที่ได้ลงทะเบียนในภาคการศึกษานั้น(๓) ให้พ้นสภาพการเป็นนักศึกษาหมวด ๗การลด การรักษาสถานภาพการพ้นสภาพนักศึกษาและการขออนุมัติปริญญา ข้อ ๓๙การลาป่วย๓๙.๑ การลาป่วยมี ๒ ประเภท คือ๓๙.๑.๑ การลาป่วยก่อนสอบ หมายถึงนักศึกษาป่วยก่อนที่การเรียนการสอนในภาคการศึกษานั้นจะสิ้นสุดลงและยังป่วยอยู่จนกระทั่งถึงวันสอบซึ่งทำให้ไม่สามารถเข้าสอบในบางรายวิชาหรือทั้งหมดได้๓๙.๑.๒ การลาป่วยระหว่างสอบ หมายถึงนักศึกษาได้ศึกษาจนสิ้นสุดภาคการศึกษาแล้วแต่เกิดป่วยจนไม่สามารถเข้าสอบในบางรายวิชาหรือทั้งหมดได้๓๙.๒ การลาป่วยตามข้อ ๓๙.๑นักศึกษาต้องยื่นคำร้องต่ออาจารย์ผู้สอนภายในหนึ่งสัปดาห์นับจากวันที่นักศึกษาเริ่มป่วยพร้อมด้วยใบรับรองแพทย์จากสถานพยาบาลของมหาวิทยาลัย สถานพยาบาลของรัฐหรือสถานพยาบาลอื่นที่มหาวิทยาลัยรับรองข้อ ๔๐การลาพักการศึกษา๔๐.๑นักศึกษายื่นคำร้องต่อประธานคณะกรรมการบัณฑิตศึกษาประจำหลักสูตรโดยผ่านความเห็นชอบจากอาจารย์ที่ปรึกษาทั่วไปเพื่อขออนุมัติลาพักการศึกษาได้ ในกรณีต่อไปนี้๔๐.๑.๑ได้รับทุนแลกเปลี่ยนนักศึกษาระหว่างประเทศหรือทุนอื่นที่มหาวิทยาลัยเห็นสมควรสนับสนุน๔๐.๑.๒ป่วยจนต้องพักรักษาตัวตามคำสั่งแพทย์เป็นเวลานานเกินกว่า ๓สัปดาห์โดยมีใบรับรองแพทย์ที่ถูกต้องตามข้อ ๓๙.๒๔๐.๑.๓ มีความจำเป็นส่วนตัว โดยนักศึกษาได้ศึกษาในมหาวิทยาลัยมาแล้วไม่น้อยกว่า๑ ภาคการศึกษา และมีแต้มระดับคะแนนเฉลี่ยสะสมไม่ต่ำกว่า ๓.๐๐๔๐.๒เมื่อนักศึกษามีเหตุอันพ้นวิสัยจำเป็นต้องลาพักการศึกษาให้ยื่นคำร้องต่อศูนย์บริการการศึกษาโดยเร็วที่สุดและให้คณะกรรมการบัณฑิตศึกษาประจำหลักสูตรเป็นผู้พิจารณาอนุมัติ๔๐.๓ การลาพักการศึกษาตามข้อ ๔๐.๑ และ ๔๐.๒ให้อนุมัติได้ครั้งละไม่เกิน ๒ ภาคการศึกษาติดต่อกันถ้านักศึกษายังมีความจำเป็นต้องขอลาพักการศึกษาต่อไปอีกให้ยื่นคำร้องใหม่๔๐.๔ให้ถือว่าระยะเวลาที่นักศึกษาได้รับอนุมัติให้ลาพักการศึกษาเป็นส่วนหนึ่งของระยะเวลาการศึกษา๔๐.๕นักศึกษาที่ได้รับอนุมัติให้ลาพักการศึกษาต้องชำระค่าธรรมเนียมรักษาสภาพการเป็นนักศึกษาตามระเบียบของมหาวิทยาลัยทุกภาคการศึกษาที่ลาพักการศึกษายกเว้นภาคการศึกษาที่ได้ชำระค่าหน่วยกิตแล้ว มิฉะนั้นจะพ้นสภาพนักศึกษา๔๐.๖ นักศึกษาที่ได้รับอนุมัติให้ลาพักการศึกษาเมื่อประสงค์จะกลับเข้าศึกษาจะต้องยื่นคำร้องขอกลับเข้าศึกษาต่อประธานคณะกรรมการบัณฑิตศึกษาประจำหลักสูตรเพื่อพิจารณาอนุมัติและแจ้งผลการอนุมัติให้ศูนย์บริการการศึกษาทราบก่อนกำหนดวันลงทะเบียนเรียนในภาคการศึกษาที่นักศึกษาจะกลับเข้าศึกษาไม่น้อยกว่า๑ สัปดาห์๔๐.๗นักศึกษาที่ลาพักการศึกษาและได้รับอนุมัติให้กลับเข้าศึกษาแล้วให้มีสภาพนักศึกษาเหมือนกับก่อนได้รับอนุมัติให้ลาพักการศึกษาข้อ ๔๑การลาออกจากการเป็นนักศึกษานักศึกษาที่ประสงค์จะลาออกต้องนำใบลาออกพร้อมด้วยหนังสือรับรองจากส่วนการเงินและบัญชีที่แสดงว่าไม่มีพันธะหนี้สินใดๆกับมหาวิทยาลัยอีกยื่นต่ออาจารย์ที่ปรึกษาทั่วไปผ่านคณะกรรมการบัณฑิตศึกษาประจำหลักสูตรและนำเสนอต่ออธิการบดีเพื่อพิจารณาอนุมัติข้อ ๔๒การรักษาสถานภาพการเป็นนักศึกษานักศึกษาต้องรักษาสถานภาพการเป็นนักศึกษาของมหาวิทยาลัยต่อไปนี้๔๒.๑ เรียนรายวิชาครบถ้วนตามหลักสูตรกำหนดแต่ยังอยู่ในระหว่างการทำวิจัยเพื่อวิทยานิพนธ์หรือรอสอบประมวลความรู้๔๒.๒ ลาพักการศึกษาข้อ ๔๓การพ้นสภาพนักศึกษานอกจากกรณีที่ระบุไว้ในข้อบังคับนี้แล้วนักศึกษาจะพ้นสภาพนักศึกษาในกรณีอื่น ๆดังต่อไปนี้๔๓.๑ เมื่อได้ศึกษาครบถ้วนตามที่หลักสูตรกำหนดและได้รับปริญญาตามข้อ๓๓ แล้ว๔๓.๒เมื่อได้รับความเห็นชอบจากประธานคณะกรรมการบัณฑิตศึกษาประจำหลักสูตรให้ลาออกและเสนอต่ออธิการบดีเพื่ออนุมัติให้ลาออก๔๓.๓ เมื่อสิ้นสุด ๒ สัปดาห์แรกของภาคการศึกษาแล้วยังไม่ลงทะเบียนเรียนหรือยังไม่ชำระค่าธรรมเนียมรักษาสภาพนักศึกษานักศึกษาที่พ้นสภาพนักศึกษาตามวรรคก่อนอาจขอคืนสภาพนักศึกษาภายในภาคการศึกษานั้นได้โดยได้รับอนุมัติจากคณะกรรมการบัณฑิตศึกษาประจำหลักสูตร๔๓.๔เมื่อนักศึกษาสามัญและมีแต้มระดับคะแนนเฉลี่ยสะสมต่ำกว่า ๓.๐๐ติดต่อกัน ๒ภาคการศึกษา๔๓.๕เมื่อเป็นนักศึกษาหลักสูตรปริญญาโทที่มีเวลาการศึกษาครบ ๕ ปีการศึกษาแล้วแต่ยังไม่สำเร็จการศึกษา๔๓.๖เมื่อเป็นนักศึกษาหลักสูตรปริญญาเอกที่เข้าศึกษาต่อจากปริญญาตรีและมีเวลาการศึกษาครบ๘ ปีการศึกษาแล้ว แต่ยังไม่สำเร็จการศึกษา๔๓.๗ เมื่อเป็นนักศึกษาหลักสูตรปริญญาเอกที่เข้าศึกษาต่อจากปริญญาโทและมีเวลาการศึกษาครบ ๕ ปีการศึกษาแล้ว แต่ยังไม่สำเร็จการศึกษา๔๓.๘ เมื่อเป็นนักศึกษาหลักสูตรปริญญาโท แผน ขที่สอบประมวลความรู้ไม่ผ่านเป็นครั้งที่ ๒และไม่ได้รับอนุมัติให้เปลี่ยนระดับการศึกษาตามข้อ ๒๕.๓.๒๔๓.๙ เมื่อเป็นนักศึกษาหลักสูตรปริญญาเอกที่สอบวัดคุณสมบัติไม่ผ่านเป็นครั้งที่๒ และไม่ได้รับอนุมัติให้เปลี่ยนระดับการศึกษาตามข้อ ๒๕.๓.๓๔๓.๑๐ เมื่อกระทำความผิดตามข้อ ๓๘ หรือความผิดอื่นและมหาวิทยาลัยสั่งลงโทษให้พ้นสภาพนักศึกษาข้อ ๔๔การขออนุมัติปริญญา๔๔.๑ นักศึกษาที่สำเร็จการศึกษาในแต่ละปีการศึกษาต้องยื่นคำร้องแสดงความจำนงขอรับปริญญาต่อศูนย์บริการการศึกษาภายในระยะเวลาที่มหาวิทยาลัยกำหนด๔๔.๒นักศึกษาซึ่งจะได้รับการพิจารณาเสนอชื่อเพื่อขออนุมัติปริญญาต่อสภามหาวิทยาลัยต้องมีคุณสมบัติดังนี้๔๔.๒.๑ เป็นผู้สำเร็จการศึกษาครบถ้วนตามข้อ ๓๓๔๔.๒.๒ ไม่มีพันธะหนี้สินค้างชำระต่อมหาวิทยาลัย๔๔.๒.๓ ไม่อยู่ระหว่างถูกลงโทษทางวินัยนักศึกษาหมวด ๘การประกันคุณภาพของหลักสูตร ข้อ ๔๕ให้มีการประเมินเพื่อการพัฒนาหลักสูตรอย่างน้อยทุก ๕ ปี โดย ทั้งนี้ ขอให้ระบุระบบการประกันคุณภาพของแต่ละหลักสูตรให้ชัดเจนหมวด ๙อื่น ๆ ข้อ ๔๖นักศึกษาต้องปฏิบัติตามแนวปฏิบัติ ข้อบังคับ และระเบียบอื่น ๆ ของมหาวิทยาลัยที่ไม่ขัดหรือแย้งกับข้อบังคับนี้ประกาศ ณ วันที่ ๑๗ มกราคม พ.ศ. ๒๕๔๓เกษม สุวรรณกุลนายกสภามหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์มณฑิตา/ผู้จัดทำ๕ มกราคม ๒๕๕๔[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๑๗/ตอนที่ ๗๗ ง/หน้า ๒๙/๒๖ กันยายน ๒๕๔๓