คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1520/2508หลักกฎหมาย: เมื่อจำเลยมิได้อ้างสิทธิที่จะใช้ทรัพย์สินที่เช่าตามที่กฎหมายอื่นคุ้มครองขึ้นสู้คดี จึงต้องวินิจฉัยคดีตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ลักษณะเช่าทรัพย์ และเมื่อการเช่าไม่มีหลักฐานเป็นหนังสือ ก็บังคับโจทก์ต้องให้จำเลยใช้ทรัพย์ที่เช่าไม่ได้โจทก์ฟ้องว่าจำเลยอาศัย จำเลยสู้ว่าเช่าก็เท่ากับรับว่าจำเลยอยู่หรือใช้ทรัพย์นั้นโดยโจทก์ยินยอม เมื่อสัญญาเช่าไม่มีหรือบังคับไม่ได้ ก็ไม่มีข้อผูกพันที่ต้องยินยอม โจทก์จะไม่ยอมให้จำเลยใช้ทรัพย์ต่อไปก็ได้ เมื่อโจทก์บอกกล่าวให้จำเลยออกไป จำเลยก็ไม่มีสิทธิอะไรที่จะอยู่ในที่ดินของโจทก์ต่อไปโจทก์ฟ้องขอให้ขับไล่จำเลยออกจากที่ดินที่โจทก์ให้อาศัยและเรียกค่าเสียหายจำเลยต่อสู้ว่า จำเลยเช่าโจทก์ไม่เสียหาย หากเสียหายก็ไม่เกินเดือนละ 56 บาท และไม่มีอำนาจฟ้องชั้นพิจารณา จำเลยแถลงรับว่าการเช่าไม่มีหลักฐานเป็นหนังสือโจทก์แถลงรับว่าเสียหายเพียงเท่าที่จำเลยต่อสู้ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วพิพากษาขับไล่จำเลยและบริวาร กับให้จำเลยใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์จำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า จำเลยมิได้อ้างสิทธิที่จะใช้ทรัพย์สินที่เช่าตามที่กฎหมายอื่นคุ้มครอง จึงต้องวินิจฉัยคดีตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ลักษณะเช่าทรัพย์ เมื่อการเช่าไม่มีหลักฐานเป็นหนังสือแม้จะมีการเช่ากันจริงก็บังคับโจทก์ต้องให้จำเลยใช้ทรัพย์ที่เช่าไม่ได้ ข้อที่จำเลยฎีกาว่าโจทก์ต้องนำสืบว่า จำเลยอาศัยตามฟ้องนั้น โจทก์ไม่จำต้องนำสืบอะไรอีก เพราะการอาศัยซึ่งมิได้จดทะเบียน เป็นแต่เพียงอยู่โดยได้รับความยินยอมจากโจทก์ มิใช่จำเลยมีสิทธิที่จะอยู่เมื่อโจทก์บอกกล่าวให้จำเลยออกไป จำเลยก็ไม่มีสิทธิอะไรที่จะอยู่ในที่ดินของโจทก์ต่อไปพิพากษายืน ยกฎีกาจำเลย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1520/2508หม่อมลมัย กุญชร ณ อยุธยา โดยนางคทาลัย พาณิชกุลโจทก์ผู้รับมอบอำนาจโจทก์นายจำรัส ธำรงค์ยุทธ์จำเลย ป.พ.พ. ม. 538 ป.วิ.พ. ม. 84เมื่อจำเลยมิได้อ้างสิทธิที่จะใช้ทรัพย์สินที่เช่าตามที่กฎหมายอื่นคุ้มครองขึ้นสู้คดี จึงต้องวินิจฉัยคดีตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ลักษณะเช่าทรัพย์ และเมื่อการเช่าไม่มีหลักฐานเป็นหนังสือ ก็บังคับโจทก์ต้องให้จำเลยใช้ทรัพย์ที่เช่าไม่ได้โจทก์ฟ้องว่าจำเลยอาศัย จำเลยสู้ว่าเช่าก็เท่ากับรับว่าจำเลยอยู่หรือใช้ทรัพย์นั้นโดยโจทก์ยินยอม เมื่อสัญญาเช่าไม่มีหรือบังคับไม่ได้ ก็ไม่มีข้อผูกพันที่ต้องยินยอม โจทก์จะไม่ยอมให้จำเลยใช้ทรัพย์ต่อไปก็ได้ เมื่อโจทก์บอกกล่าวให้จำเลยออกไป จำเลยก็ไม่มีสิทธิอะไรที่จะอยู่ในที่ดินของโจทก์ต่อไปโจทก์ฟ้องขอให้ขับไล่จำเลยออกจากที่ดินที่โจทก์ให้อาศัยและเรียกค่าเสียหายจำเลยต่อสู้ว่า จำเลยเช่าโจทก์ไม่เสียหาย หากเสียหายก็ไม่เกินเดือนละ 56 บาท และไม่มีอำนาจฟ้องชั้นพิจารณา จำเลยแถลงรับว่าการเช่าไม่มีหลักฐานเป็นหนังสือโจทก์แถลงรับว่าเสียหายเพียงเท่าที่จำเลยต่อสู้ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วพิพากษาขับไล่จำเลยและบริวาร กับให้จำเลยใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์จำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า จำเลยมิได้อ้างสิทธิที่จะใช้ทรัพย์สินที่เช่าตามที่กฎหมายอื่นคุ้มครอง จึงต้องวินิจฉัยคดีตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ลักษณะเช่าทรัพย์ เมื่อการเช่าไม่มีหลักฐานเป็นหนังสือแม้จะมีการเช่ากันจริงก็บังคับโจทก์ต้องให้จำเลยใช้ทรัพย์ที่เช่าไม่ได้ ข้อที่จำเลยฎีกาว่าโจทก์ต้องนำสืบว่า จำเลยอาศัยตามฟ้องนั้น โจทก์ไม่จำต้องนำสืบอะไรอีก เพราะการอาศัยซึ่งมิได้จดทะเบียน เป็นแต่เพียงอยู่โดยได้รับความยินยอมจากโจทก์ มิใช่จำเลยมีสิทธิที่จะอยู่เมื่อโจทก์บอกกล่าวให้จำเลยออกไป จำเลยก็ไม่มีสิทธิอะไรที่จะอยู่ในที่ดินของโจทก์ต่อไปพิพากษายืน ยกฎีกาจำเลย(พจน์ ปุษปาคม-บุศย์ ขันธวิทย์-เกษม ทิพยจันทร์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องขอให้ขับไล่จำเลยออกจากที่ดินที่โจทก์ให้อาศัยและเรียกค่าเสียหายจำเลยต่อสู้ว่า จำเลยเช่าโจทก์ไม่เสียหาย หากเสียหายก็ไม่เกินเดือนละ 56 บาท และไม่มีอำนาจฟ้องชั้นพิจารณา จำเลยแถลงรับว่าการเช่าไม่มีหลักฐานเป็นหนังสือโจทก์แถลงรับว่าเสียหายเพียงเท่าที่จำเลยต่อสู้ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วพิพากษาขับไล่จำเลยและบริวาร กับให้จำเลยใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์จำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า จำเลยมิได้อ้างสิทธิที่จะใช้ทรัพย์สินที่เช่าตามที่กฎหมายอื่นคุ้มครอง จึงต้องวินิจฉัยคดีตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ลักษณะเช่าทรัพย์ เมื่อการเช่าไม่มีหลักฐานเป็นหนังสือแม้จะมีการเช่ากันจริงก็บังคับโจทก์ต้องให้จำเลยใช้ทรัพย์ที่เช่าไม่ได้ ข้อที่จำเลยฎีกาว่าโจทก์ต้องนำสืบว่า จำเลยอาศัยตามฟ้องนั้น โจทก์ไม่จำต้องนำสืบอะไรอีก เพราะการอาศัยซึ่งมิได้จดทะเบียน เป็นแต่เพียงอยู่โดยได้รับความยินยอมจากโจทก์ มิใช่จำเลยมีสิทธิที่จะอยู่เมื่อโจทก์บอกกล่าวให้จำเลยออกไป จำเลยก็ไม่มีสิทธิอะไรที่จะอยู่ในที่ดินของโจทก์ต่อไปพิพากษายืน ยกฎีกาจำเลย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1520/2508หม่อมลมัย กุญชร ณ อยุธยา โดยนางคทาลัย พาณิชกุลโจทก์ผู้รับมอบอำนาจโจทก์นายจำรัส ธำรงค์ยุทธ์จำเลย ป.พ.พ. ม. 538 ป.วิ.พ. ม. 84เมื่อจำเลยมิได้อ้างสิทธิที่จะใช้ทรัพย์สินที่เช่าตามที่กฎหมายอื่นคุ้มครองขึ้นสู้คดี จึงต้องวินิจฉัยคดีตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ลักษณะเช่าทรัพย์ และเมื่อการเช่าไม่มีหลักฐานเป็นหนังสือ ก็บังคับโจทก์ต้องให้จำเลยใช้ทรัพย์ที่เช่าไม่ได้โจทก์ฟ้องว่าจำเลยอาศัย จำเลยสู้ว่าเช่าก็เท่ากับรับว่าจำเลยอยู่หรือใช้ทรัพย์นั้นโดยโจทก์ยินยอม เมื่อสัญญาเช่าไม่มีหรือบังคับไม่ได้ ก็ไม่มีข้อผูกพันที่ต้องยินยอม โจทก์จะไม่ยอมให้จำเลยใช้ทรัพย์ต่อไปก็ได้ เมื่อโจทก์บอกกล่าวให้จำเลยออกไป จำเลยก็ไม่มีสิทธิอะไรที่จะอยู่ในที่ดินของโจทก์ต่อไปโจทก์ฟ้องขอให้ขับไล่จำเลยออกจากที่ดินที่โจทก์ให้อาศัยและเรียกค่าเสียหายจำเลยต่อสู้ว่า จำเลยเช่าโจทก์ไม่เสียหาย หากเสียหายก็ไม่เกินเดือนละ 56 บาท และไม่มีอำนาจฟ้องชั้นพิจารณา จำเลยแถลงรับว่าการเช่าไม่มีหลักฐานเป็นหนังสือโจทก์แถลงรับว่าเสียหายเพียงเท่าที่จำเลยต่อสู้ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วพิพากษาขับไล่จำเลยและบริวาร กับให้จำเลยใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์จำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า จำเลยมิได้อ้างสิทธิที่จะใช้ทรัพย์สินที่เช่าตามที่กฎหมายอื่นคุ้มครอง จึงต้องวินิจฉัยคดีตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ลักษณะเช่าทรัพย์ เมื่อการเช่าไม่มีหลักฐานเป็นหนังสือแม้จะมีการเช่ากันจริงก็บังคับโจทก์ต้องให้จำเลยใช้ทรัพย์ที่เช่าไม่ได้ ข้อที่จำเลยฎีกาว่าโจทก์ต้องนำสืบว่า จำเลยอาศัยตามฟ้องนั้น โจทก์ไม่จำต้องนำสืบอะไรอีก เพราะการอาศัยซึ่งมิได้จดทะเบียน เป็นแต่เพียงอยู่โดยได้รับความยินยอมจากโจทก์ มิใช่จำเลยมีสิทธิที่จะอยู่เมื่อโจทก์บอกกล่าวให้จำเลยออกไป จำเลยก็ไม่มีสิทธิอะไรที่จะอยู่ในที่ดินของโจทก์ต่อไปพิพากษายืน ยกฎีกาจำเลย(พจน์ ปุษปาคม-บุศย์ ขันธวิทย์-เกษม ทิพยจันทร์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ