คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3162/2532หลักกฎหมาย: ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 264,265,268 ลงโทษตามมาตรา 268 กระทงเดียว ให้จำคุก1 ปี 6 เดือน แม้ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยมีความผิดตามมาตรา 265,268 ให้ลงโทษตามมาตรา 268 วรรคสอง แต่กระทงเดียวจำคุก 1 ปี โดยวินิจฉัยว่าเมื่อเป็นความผิดตามมาตรา 265 ซึ่งเป็นบทเฉพาะแล้วก็ไม่เป็นผิดตามมาตรา 264 ซึ่งเป็นบททั่วไปอีกก็เป็นเรื่องที่ศาลอุทธรณ์เพียงแต่ปรับบทลงโทษจำเลยให้ถูกต้องเท่านั้น ซึ่งเป็นการแก้ไขเล็กน้อย เมื่อศาลอุทธรณ์ยังคงลงโทษจำคุกจำเลยไม่เกิน 5 ปี จึงต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงโจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 264, 265,268, 83, 91 ริบของกลาง จำเลยให้การรับสารภาพ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 264, 265, 268, 83, 91ให้ลงโทษตามมาตรา 268 แต่กระทงเดียว จำคุก 3 ปี จำเลยให้การรับสารภาพมีเหตุบรรเทาโทษ ลดโทษให้กึ่งหนึ่งตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 78 คงจำคุกจำเลยมีกำหนด 1 ปี 6 เดือน ริบของกลาง จำเลยอุทธรณ์ ขอให้ลงโทษสถานเบาและรอการลงโทษ ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่าเมื่อการกระทำของจำเลยเป็นความผิดฐานปลอมเอกสารราชการตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 265 ซึ่งเป็นบทเฉพาะแล้วย่อมไม่ผิดบททั่วไปตามมาตรา 264 อีก และเมื่อจำเลยใช้เอกสารราชการปลอมด้วยจึงต้องลงโทษจำเลยฐานใช้เอกสารราชการปลอมตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 268 วรรคสอง แต่ที่ศาลชั้นต้นไม่ระบุวรรคมานั้น ศาลอุทธรณ์เห็นสมควรระบุให้ถูกต้อง ส่วนพฤติการณ์แห่งคดียังไม่สมควรรอการลงโทษให้จำเลย แต่ที่ศาลชั้นต้นลงโทษจำคุกจำเลย 3 ปีนั้น หนักเกินไปสมควรแก้ไขให้เหมาะสม พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 265, 268, 83, 91 ให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 268 วรรคสอง แต่กระทงเดียวจำคุก 2 ปีลดโทษให้กึ่งหนึ่งตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 คงจำคุก 1 ปีจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "คดีนี้ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 264, 265, 268, 83, 91ให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 268 แต่กระทงเดียวจำคุก 1 ปี 6 เดือน แม้ศาลอุทธรณ์จะพิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 265, 268, 83, 91 ให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 268 วรรคสอง แต่กระทงเดียวจำคุก 1 ปี โดยวินิจฉัยด้วยว่าจำเลยไม่มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 264 ซึ่งเป็นบททั่วไปอีก เพราะจำเลยมีความผิดตาม มาตรา 265 อันเป็นบทเฉพาะแล้วก็ตาม ก็เป็นเรื่องที่ศาลอุทธรณ์เพียงแต่ปรับบทกฎหมายลงโทษจำเลยให้ถูกต้องเท่านั้น ซึ่งเป็นการแก้ไขเล็กน้อย เมื่อศาลอุทธรณ์ยังคงลงโทษจำคุกจำเลยไม่เกิน5 ปี จึงต้องห้ามมิให้จำเลยฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218 ที่จำเลยฎีกาว่าควรส่งสำนวนไปสืบเสาะความประพฤติของจำเลยแล้วส่งสำนวนคืนมาให้ศาลฎีกาเพื่อพิพากษารอการลงโทษจำคุกแก่จำเลย โดยให้วางเงื่อนไขคุมประพฤติจำเลยตามที่เห็นสมควรนั้น เป็นการโต้แย้งดุลพินิจในการพิจารณากำหนดโทษของศาลอุทธรณ์ อันเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงต้องห้ามมิให้ฎีกาตามบทกฎหมายดังกล่าว ที่ศาลชั้นต้นสั่งรับฎีกาของจำเลยมานั้นจึงเป็นการไม่ชอบ ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัย"พิพากษายกฎีกาของจำเลย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3162/2532อัยการ กรมอัยการโจทก์นาย วิชิต ศรีทองตระกูลจำเลย ป.วิ.อ. ม. 218ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 264,265,268 ลงโทษตามมาตรา 268 กระทงเดียว ให้จำคุก1 ปี 6 เดือน แม้ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยมีความผิดตามมาตรา 265,268 ให้ลงโทษตามมาตรา 268 วรรคสอง แต่กระทงเดียวจำคุก 1 ปี โดยวินิจฉัยว่าเมื่อเป็นความผิดตามมาตรา 265 ซึ่งเป็นบทเฉพาะแล้วก็ไม่เป็นผิดตามมาตรา 264 ซึ่งเป็นบททั่วไปอีกก็เป็นเรื่องที่ศาลอุทธรณ์เพียงแต่ปรับบทลงโทษจำเลยให้ถูกต้องเท่านั้น ซึ่งเป็นการแก้ไขเล็กน้อย เมื่อศาลอุทธรณ์ยังคงลงโทษจำคุกจำเลยไม่เกิน 5 ปี จึงต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงโจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 264, 265,268, 83, 91 ริบของกลาง จำเลยให้การรับสารภาพ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 264, 265, 268, 83, 91ให้ลงโทษตามมาตรา 268 แต่กระทงเดียว จำคุก 3 ปี จำเลยให้การรับสารภาพมีเหตุบรรเทาโทษ ลดโทษให้กึ่งหนึ่งตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 78 คงจำคุกจำเลยมีกำหนด 1 ปี 6 เดือน ริบของกลาง จำเลยอุทธรณ์ ขอให้ลงโทษสถานเบาและรอการลงโทษ ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่าเมื่อการกระทำของจำเลยเป็นความผิดฐานปลอมเอกสารราชการตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 265 ซึ่งเป็นบทเฉพาะแล้วย่อมไม่ผิดบททั่วไปตามมาตรา 264 อีก และเมื่อจำเลยใช้เอกสารราชการปลอมด้วยจึงต้องลงโทษจำเลยฐานใช้เอกสารราชการปลอมตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 268 วรรคสอง แต่ที่ศาลชั้นต้นไม่ระบุวรรคมานั้น ศาลอุทธรณ์เห็นสมควรระบุให้ถูกต้อง ส่วนพฤติการณ์แห่งคดียังไม่สมควรรอการลงโทษให้จำเลย แต่ที่ศาลชั้นต้นลงโทษจำคุกจำเลย 3 ปีนั้น หนักเกินไปสมควรแก้ไขให้เหมาะสม พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 265, 268, 83, 91 ให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 268 วรรคสอง แต่กระทงเดียวจำคุก 2 ปีลดโทษให้กึ่งหนึ่งตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 คงจำคุก 1 ปีจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "คดีนี้ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 264, 265, 268, 83, 91ให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 268 แต่กระทงเดียวจำคุก 1 ปี 6 เดือน แม้ศาลอุทธรณ์จะพิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 265, 268, 83, 91 ให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 268 วรรคสอง แต่กระทงเดียวจำคุก 1 ปี โดยวินิจฉัยด้วยว่าจำเลยไม่มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 264 ซึ่งเป็นบททั่วไปอีก เพราะจำเลยมีความผิดตาม มาตรา 265 อันเป็นบทเฉพาะแล้วก็ตาม ก็เป็นเรื่องที่ศาลอุทธรณ์เพียงแต่ปรับบทกฎหมายลงโทษจำเลยให้ถูกต้องเท่านั้น ซึ่งเป็นการแก้ไขเล็กน้อย เมื่อศาลอุทธรณ์ยังคงลงโทษจำคุกจำเลยไม่เกิน5 ปี จึงต้องห้ามมิให้จำเลยฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218 ที่จำเลยฎีกาว่าควรส่งสำนวนไปสืบเสาะความประพฤติของจำเลยแล้วส่งสำนวนคืนมาให้ศาลฎีกาเพื่อพิพากษารอการลงโทษจำคุกแก่จำเลย โดยให้วางเงื่อนไขคุมประพฤติจำเลยตามที่เห็นสมควรนั้น เป็นการโต้แย้งดุลพินิจในการพิจารณากำหนดโทษของศาลอุทธรณ์ อันเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงต้องห้ามมิให้ฎีกาตามบทกฎหมายดังกล่าว ที่ศาลชั้นต้นสั่งรับฎีกาของจำเลยมานั้นจึงเป็นการไม่ชอบ ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัย"พิพากษายกฎีกาของจำเลย(กู้เกียรติ สุนทรบุระ-โสภณ รัตนากร-สุวรรณ ตระการพันธุ์)แหล่งที่มาเนติบัณฑิตยสภาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคดีที่ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้คำพิพากษาศาลชั้นต้นทั้งบททั้งโทษนั้น เดิมศาลฎีกาเคยวินิจฉัยว่าเป็นการแก้ไขเล็กน้อยก็มี เช่นคำพิพากษาฎีกาที่ 603/2483 ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 294 จำคุก 1 ปี 4 เดือน ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ให้ลงโทษตามมาตรา 295 จำคุก 2 ปี 8 เดือน เป็นการแก้ไขเล็กน้อยและที่เคยวินิจฉัยว่าเป็นการแก้ไขมากก็มี เช่น คำพิพากษาฎีกาที่321/2482 ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยตามกฎหมายลักษณะอาญามาตรา 279 จำคุก 2 ปี ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ให้ลงโทษตามมาตรา 299,60 จำคุก 1 ปี 4 เดือน เป็นการแก้ไขมาก แต่ตั้งแต่ปี 2485 เป็นต้นมา ศาลฎีกาได้วางหลักเป็นบรรทัดฐานไว้แน่นอนแล้วว่า คดีที่ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ทั้งบททั้งโทษเป็นการแก้ไขมาก เช่น คำพิพากษาฎีกาที่ 714/2485 ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 256 จำคุก 2 ปี ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ให้ลงโทษตามมาตรา 254 จำคุก 1 ปี เป็นการแก้ไขมากคำพิพากษาฎีกาที่ 3874/2529 ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288 จำคุก 15 ปี ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ให้ลงโทษตามมาตรา 288,72 จำคุก 3 ปี เป็นการแก้ไขมาก สำหรับคำพิพากษาฎีกาที่บันทึกนี้ดูแต่เพียงผิวเผินคล้ายกับศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ทั้งบททั้งโทษ แต่ความจริงศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เฉพาะโทษจากจำคุก 1 ปี 6 เดือน เหลือโทษจำคุก 1 ปี ส่วนบทลงโทษศาลอุทธรณ์ไม่ได้แก้เพียงแต่ศาลอุทธรณ์ปรับบทกฎหมายลงโทษจำเลยให้ถูกต้องเท่านั้น ดังที่ศาลฎีกาเคยวินิจฉัยไว้ในคำพิพากษาฎีกาที่ 2568-2589/2526 ว่า ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 279,285 ลงโทษตามมาตรา 285 ซึ่งเป็นบทหนักจำคุกจำเลยสำนวนละ 5 ปี ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่าจำเลยมีความผิดตามมาตรา 285 ประกอบด้วยมาตรา 279 จำคุกสำนวนละ3 ปี เป็นการที่ศาลอุทธรณ์มิได้พิพากษาแก้บทมาตราแห่งความผิดเพียงแต่ปรับกฎหมายที่ลงโทษให้ถูกต้องเท่านั้น จึงเป็นการแก้ไขเล็กน้อย ฉะนั้นที่ศาลฎีกาวินิจฉัยคดีที่บันทึกนี้ว่า ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ไขเล็กน้อย ต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง จึงชอบด้วยเหตุผล ประดิษฐ์ เอกมณีคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 264, 265,268, 83, 91 ริบของกลาง จำเลยให้การรับสารภาพ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 264, 265, 268, 83, 91ให้ลงโทษตามมาตรา 268 แต่กระทงเดียว จำคุก 3 ปี จำเลยให้การรับสารภาพมีเหตุบรรเทาโทษ ลดโทษให้กึ่งหนึ่งตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 78 คงจำคุกจำเลยมีกำหนด 1 ปี 6 เดือน ริบของกลาง จำเลยอุทธรณ์ ขอให้ลงโทษสถานเบาและรอการลงโทษ ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่าเมื่อการกระทำของจำเลยเป็นความผิดฐานปลอมเอกสารราชการตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 265 ซึ่งเป็นบทเฉพาะแล้วย่อมไม่ผิดบททั่วไปตามมาตรา 264 อีก และเมื่อจำเลยใช้เอกสารราชการปลอมด้วยจึงต้องลงโทษจำเลยฐานใช้เอกสารราชการปลอมตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 268 วรรคสอง แต่ที่ศาลชั้นต้นไม่ระบุวรรคมานั้น ศาลอุทธรณ์เห็นสมควรระบุให้ถูกต้อง ส่วนพฤติการณ์แห่งคดียังไม่สมควรรอการลงโทษให้จำเลย แต่ที่ศาลชั้นต้นลงโทษจำคุกจำเลย 3 ปีนั้น หนักเกินไปสมควรแก้ไขให้เหมาะสม พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 265, 268, 83, 91 ให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 268 วรรคสอง แต่กระทงเดียวจำคุก 2 ปีลดโทษให้กึ่งหนึ่งตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 คงจำคุก 1 ปีจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "คดีนี้ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 264, 265, 268, 83, 91ให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 268 แต่กระทงเดียวจำคุก 1 ปี 6 เดือน แม้ศาลอุทธรณ์จะพิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 265, 268, 83, 91 ให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 268 วรรคสอง แต่กระทงเดียวจำคุก 1 ปี โดยวินิจฉัยด้วยว่าจำเลยไม่มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 264 ซึ่งเป็นบททั่วไปอีก เพราะจำเลยมีความผิดตาม มาตรา 265 อันเป็นบทเฉพาะแล้วก็ตาม ก็เป็นเรื่องที่ศาลอุทธรณ์เพียงแต่ปรับบทกฎหมายลงโทษจำเลยให้ถูกต้องเท่านั้น ซึ่งเป็นการแก้ไขเล็กน้อย เมื่อศาลอุทธรณ์ยังคงลงโทษจำคุกจำเลยไม่เกิน5 ปี จึงต้องห้ามมิให้จำเลยฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218 ที่จำเลยฎีกาว่าควรส่งสำนวนไปสืบเสาะความประพฤติของจำเลยแล้วส่งสำนวนคืนมาให้ศาลฎีกาเพื่อพิพากษารอการลงโทษจำคุกแก่จำเลย โดยให้วางเงื่อนไขคุมประพฤติจำเลยตามที่เห็นสมควรนั้น เป็นการโต้แย้งดุลพินิจในการพิจารณากำหนดโทษของศาลอุทธรณ์ อันเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงต้องห้ามมิให้ฎีกาตามบทกฎหมายดังกล่าว ที่ศาลชั้นต้นสั่งรับฎีกาของจำเลยมานั้นจึงเป็นการไม่ชอบ ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัย"พิพากษายกฎีกาของจำเลย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3162/2532อัยการ กรมอัยการโจทก์นาย วิชิต ศรีทองตระกูลจำเลย ป.วิ.อ. ม. 218ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 264,265,268 ลงโทษตามมาตรา 268 กระทงเดียว ให้จำคุก1 ปี 6 เดือน แม้ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยมีความผิดตามมาตรา 265,268 ให้ลงโทษตามมาตรา 268 วรรคสอง แต่กระทงเดียวจำคุก 1 ปี โดยวินิจฉัยว่าเมื่อเป็นความผิดตามมาตรา 265 ซึ่งเป็นบทเฉพาะแล้วก็ไม่เป็นผิดตามมาตรา 264 ซึ่งเป็นบททั่วไปอีกก็เป็นเรื่องที่ศาลอุทธรณ์เพียงแต่ปรับบทลงโทษจำเลยให้ถูกต้องเท่านั้น ซึ่งเป็นการแก้ไขเล็กน้อย เมื่อศาลอุทธรณ์ยังคงลงโทษจำคุกจำเลยไม่เกิน 5 ปี จึงต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงโจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 264, 265,268, 83, 91 ริบของกลาง จำเลยให้การรับสารภาพ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 264, 265, 268, 83, 91ให้ลงโทษตามมาตรา 268 แต่กระทงเดียว จำคุก 3 ปี จำเลยให้การรับสารภาพมีเหตุบรรเทาโทษ ลดโทษให้กึ่งหนึ่งตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 78 คงจำคุกจำเลยมีกำหนด 1 ปี 6 เดือน ริบของกลาง จำเลยอุทธรณ์ ขอให้ลงโทษสถานเบาและรอการลงโทษ ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่าเมื่อการกระทำของจำเลยเป็นความผิดฐานปลอมเอกสารราชการตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 265 ซึ่งเป็นบทเฉพาะแล้วย่อมไม่ผิดบททั่วไปตามมาตรา 264 อีก และเมื่อจำเลยใช้เอกสารราชการปลอมด้วยจึงต้องลงโทษจำเลยฐานใช้เอกสารราชการปลอมตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 268 วรรคสอง แต่ที่ศาลชั้นต้นไม่ระบุวรรคมานั้น ศาลอุทธรณ์เห็นสมควรระบุให้ถูกต้อง ส่วนพฤติการณ์แห่งคดียังไม่สมควรรอการลงโทษให้จำเลย แต่ที่ศาลชั้นต้นลงโทษจำคุกจำเลย 3 ปีนั้น หนักเกินไปสมควรแก้ไขให้เหมาะสม พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 265, 268, 83, 91 ให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 268 วรรคสอง แต่กระทงเดียวจำคุก 2 ปีลดโทษให้กึ่งหนึ่งตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 คงจำคุก 1 ปีจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "คดีนี้ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 264, 265, 268, 83, 91ให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 268 แต่กระทงเดียวจำคุก 1 ปี 6 เดือน แม้ศาลอุทธรณ์จะพิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 265, 268, 83, 91 ให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 268 วรรคสอง แต่กระทงเดียวจำคุก 1 ปี โดยวินิจฉัยด้วยว่าจำเลยไม่มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 264 ซึ่งเป็นบททั่วไปอีก เพราะจำเลยมีความผิดตาม มาตรา 265 อันเป็นบทเฉพาะแล้วก็ตาม ก็เป็นเรื่องที่ศาลอุทธรณ์เพียงแต่ปรับบทกฎหมายลงโทษจำเลยให้ถูกต้องเท่านั้น ซึ่งเป็นการแก้ไขเล็กน้อย เมื่อศาลอุทธรณ์ยังคงลงโทษจำคุกจำเลยไม่เกิน5 ปี จึงต้องห้ามมิให้จำเลยฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218 ที่จำเลยฎีกาว่าควรส่งสำนวนไปสืบเสาะความประพฤติของจำเลยแล้วส่งสำนวนคืนมาให้ศาลฎีกาเพื่อพิพากษารอการลงโทษจำคุกแก่จำเลย โดยให้วางเงื่อนไขคุมประพฤติจำเลยตามที่เห็นสมควรนั้น เป็นการโต้แย้งดุลพินิจในการพิจารณากำหนดโทษของศาลอุทธรณ์ อันเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงต้องห้ามมิให้ฎีกาตามบทกฎหมายดังกล่าว ที่ศาลชั้นต้นสั่งรับฎีกาของจำเลยมานั้นจึงเป็นการไม่ชอบ ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัย"พิพากษายกฎีกาของจำเลย(กู้เกียรติ สุนทรบุระ-โสภณ รัตนากร-สุวรรณ ตระการพันธุ์)แหล่งที่มาเนติบัณฑิตยสภาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคดีที่ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้คำพิพากษาศาลชั้นต้นทั้งบททั้งโทษนั้น เดิมศาลฎีกาเคยวินิจฉัยว่าเป็นการแก้ไขเล็กน้อยก็มี เช่นคำพิพากษาฎีกาที่ 603/2483 ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 294 จำคุก 1 ปี 4 เดือน ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ให้ลงโทษตามมาตรา 295 จำคุก 2 ปี 8 เดือน เป็นการแก้ไขเล็กน้อยและที่เคยวินิจฉัยว่าเป็นการแก้ไขมากก็มี เช่น คำพิพากษาฎีกาที่321/2482 ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยตามกฎหมายลักษณะอาญามาตรา 279 จำคุก 2 ปี ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ให้ลงโทษตามมาตรา 299,60 จำคุก 1 ปี 4 เดือน เป็นการแก้ไขมาก แต่ตั้งแต่ปี 2485 เป็นต้นมา ศาลฎีกาได้วางหลักเป็นบรรทัดฐานไว้แน่นอนแล้วว่า คดีที่ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ทั้งบททั้งโทษเป็นการแก้ไขมาก เช่น คำพิพากษาฎีกาที่ 714/2485 ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 256 จำคุก 2 ปี ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ให้ลงโทษตามมาตรา 254 จำคุก 1 ปี เป็นการแก้ไขมากคำพิพากษาฎีกาที่ 3874/2529 ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288 จำคุก 15 ปี ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ให้ลงโทษตามมาตรา 288,72 จำคุก 3 ปี เป็นการแก้ไขมาก สำหรับคำพิพากษาฎีกาที่บันทึกนี้ดูแต่เพียงผิวเผินคล้ายกับศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ทั้งบททั้งโทษ แต่ความจริงศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เฉพาะโทษจากจำคุก 1 ปี 6 เดือน เหลือโทษจำคุก 1 ปี ส่วนบทลงโทษศาลอุทธรณ์ไม่ได้แก้เพียงแต่ศาลอุทธรณ์ปรับบทกฎหมายลงโทษจำเลยให้ถูกต้องเท่านั้น ดังที่ศาลฎีกาเคยวินิจฉัยไว้ในคำพิพากษาฎีกาที่ 2568-2589/2526 ว่า ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 279,285 ลงโทษตามมาตรา 285 ซึ่งเป็นบทหนักจำคุกจำเลยสำนวนละ 5 ปี ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่าจำเลยมีความผิดตามมาตรา 285 ประกอบด้วยมาตรา 279 จำคุกสำนวนละ3 ปี เป็นการที่ศาลอุทธรณ์มิได้พิพากษาแก้บทมาตราแห่งความผิดเพียงแต่ปรับกฎหมายที่ลงโทษให้ถูกต้องเท่านั้น จึงเป็นการแก้ไขเล็กน้อย ฉะนั้นที่ศาลฎีกาวินิจฉัยคดีที่บันทึกนี้ว่า ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ไขเล็กน้อย ต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง จึงชอบด้วยเหตุผล ประดิษฐ์ เอกมณี