คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 58446หลักกฎหมาย: ความว่า จำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งว่า ฎีกาจำเลยเป็นฎีกาปัญหาข้อเท็จจริง ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา 248 วรรคสอง จึงไม่รับฎีกาจำเลยจำเลยเห็นว่า ฎีกาของจำเลยเป็นฎีกาในปัญหาข้อกฎหมายไม่ต้องห้ามตามคำสั่งของศาลชั้นต้นแต่ประการใด โปรดมีคำสั่งให้รับฎีกาของจำเลยไว้พิจารณาต่อไปหมายเหตุ โจทก์ยังไม่ได้รับสำเนาคำร้องศาลชั้นต้นพิพากษาว่า ให้จำเลยและบริวารออกจากห้องเลขที่152 ถนนร่วมจิต ตำบลในเมือง อำเภอเมืองขอนแก่น ให้ชำระค่าเช่าจำนวน 17,500 บาท พร้อมด้วยดอกเบี้ยอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีนับถัดจากวันฟ้องจนถึงวันชำระเสร็จแก่โจทก์ และให้ชำระค่าเสียหายจำนวน 7,500 บาท และค่าเสียหายเท่ากับอัตราค่าเช่าเดือนละ2,500 บาท นับแต่เดือนกรกฎาคม 2530 เป็นต้นไปจนกว่าจะส่งมอบห้องให้โจทก์ศาลอุทธรณ์ภาค 1 พิพากษายืนจำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับฎีกาดังกล่าว (อันดับ 84)จำเลยจึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 89)คำสั่งคดีนี้เป็นคดีฟ้องขับไล่ผู้เช่าออกจากอสังหาริมทรัพย์อันมีค่าเช่าในขณะยื่นคำฟ้องไม่เกินเดือนละห้าพันบาท ต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 248จำเลยฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ศาลชั้นต้นสั่งไม่รับชอบแล้วให้ยกคำร้อง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 2985/2533นางกิมไล ลามศรีจันทร์โจทก์นางนงลักษณ์ ชมภูทวีปจำเลยนางนงลักษณ์ ชมภูทวีป จำเลยผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.พ. ม. 230, ม. 248ความว่า จำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งว่า ฎีกาจำเลยเป็นฎีกาปัญหาข้อเท็จจริง ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา 248 วรรคสอง จึงไม่รับฎีกาจำเลยจำเลยเห็นว่า ฎีกาของจำเลยเป็นฎีกาในปัญหาข้อกฎหมายไม่ต้องห้ามตามคำสั่งของศาลชั้นต้นแต่ประการใด โปรดมีคำสั่งให้รับฎีกาของจำเลยไว้พิจารณาต่อไปหมายเหตุ โจทก์ยังไม่ได้รับสำเนาคำร้องศาลชั้นต้นพิพากษาว่า ให้จำเลยและบริวารออกจากห้องเลขที่152 ถนนร่วมจิต ตำบลในเมือง อำเภอเมืองขอนแก่น ให้ชำระค่าเช่าจำนวน 17,500 บาท พร้อมด้วยดอกเบี้ยอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีนับถัดจากวันฟ้องจนถึงวันชำระเสร็จแก่โจทก์ และให้ชำระค่าเสียหายจำนวน 7,500 บาท และค่าเสียหายเท่ากับอัตราค่าเช่าเดือนละ2,500 บาท นับแต่เดือนกรกฎาคม 2530 เป็นต้นไปจนกว่าจะส่งมอบห้องให้โจทก์ศาลอุทธรณ์ภาค 1 พิพากษายืนจำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับฎีกาดังกล่าว (อันดับ 84)จำเลยจึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 89)คำสั่งคดีนี้เป็นคดีฟ้องขับไล่ผู้เช่าออกจากอสังหาริมทรัพย์อันมีค่าเช่าในขณะยื่นคำฟ้องไม่เกินเดือนละห้าพันบาท ต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 248จำเลยฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ศาลชั้นต้นสั่งไม่รับชอบแล้วให้ยกคำร้อง(อุระ หวังอ้อมกลาง-เสริมพงศ์ วรยิ่งยง-เพ็ง เพ็งนิติ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 2985/2533นางกิมไล ลามศรีจันทร์โจทก์นางนงลักษณ์ ชมภูทวีปจำเลยนางนงลักษณ์ ชมภูทวีป จำเลยผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.พ. ม. 230, ม. 248ความว่า จำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งว่า ฎีกาจำเลยเป็นฎีกาปัญหาข้อเท็จจริง ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา 248 วรรคสอง จึงไม่รับฎีกาจำเลยจำเลยเห็นว่า ฎีกาของจำเลยเป็นฎีกาในปัญหาข้อกฎหมายไม่ต้องห้ามตามคำสั่งของศาลชั้นต้นแต่ประการใด โปรดมีคำสั่งให้รับฎีกาของจำเลยไว้พิจารณาต่อไปหมายเหตุ โจทก์ยังไม่ได้รับสำเนาคำร้องศาลชั้นต้นพิพากษาว่า ให้จำเลยและบริวารออกจากห้องเลขที่152 ถนนร่วมจิต ตำบลในเมือง อำเภอเมืองขอนแก่น ให้ชำระค่าเช่าจำนวน 17,500 บาท พร้อมด้วยดอกเบี้ยอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีนับถัดจากวันฟ้องจนถึงวันชำระเสร็จแก่โจทก์ และให้ชำระค่าเสียหายจำนวน 7,500 บาท และค่าเสียหายเท่ากับอัตราค่าเช่าเดือนละ2,500 บาท นับแต่เดือนกรกฎาคม 2530 เป็นต้นไปจนกว่าจะส่งมอบห้องให้โจทก์ศาลอุทธรณ์ภาค 1 พิพากษายืนจำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับฎีกาดังกล่าว (อันดับ 84)จำเลยจึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 89)คำสั่งคดีนี้เป็นคดีฟ้องขับไล่ผู้เช่าออกจากอสังหาริมทรัพย์อันมีค่าเช่าในขณะยื่นคำฟ้องไม่เกินเดือนละห้าพันบาท ต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 248จำเลยฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ศาลชั้นต้นสั่งไม่รับชอบแล้วให้ยกคำร้อง(อุระ หวังอ้อมกลาง-เสริมพงศ์ วรยิ่งยง-เพ็ง เพ็งนิติ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ