phoneee/thai-legal-corpus huggingface dataset:
กฎกระทรวงกฎกระทรวงฉบับที่๒๓ (พ.ศ. ๒๕๒๓)ออกตามความในพระราชบัญญัติพิกัดอัตราค่าภาคหลวงแร่พ.ศ.๒๕๐๙--------------- อาศัยอำนาจตามความในมาตรา๔ แห่งพระราชบัญญัติพิกัดอัตราค่าภาคหลวงแร่ พ.ศ. ๒๕๐๙ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติพิกัดอัตราค่าภาคหลวงแร่(ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๒๐ มาตรา ๕ และมาตรา ๙แห่งพระราชบัญญัติพิกัดอัตราค่าภาคหลวงแร่ พ.ศ. ๒๕๐๙ กับมาตรา ๖ และมาตรา ๗แห่งพระราชบัญญัติพิกัดอัตราค่าภาคหลวงแร่พ.ศ. ๒๕๐๙ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติพิกัดอัตราค่าภาคหลวงแร่ (ฉบับที่ ๓)พ.ศ. ๒๕๒๒ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมออกกฎกระทรวงไว้ดังต่อไปนี้ ข้อ๑ ให้ยกเลิก (๑)กฎกระทรวง ฉบับที่ ๑๘ (พ.ศ. ๒๕๒๑) ออกตามความในพระราชบัญญัติพิกัดอัตราค่าภาคหลวงแร่ พ.ศ. ๒๕๐๙ (๒)กฎกระทรวง ฉบับที่ ๒๐ (พ.ศ. ๒๕๒๒) ออกตามความในพระราชบัญญัติพิกัดอัตราค่าภาคหลวงแร่ พ.ศ. ๒๕๐๙ ข้อ๒ให้เรียกเก็บค่าภาคหลวงแร่ดีบุกตามราคาที่อธิบดีประกาศในอัตราดังต่อไปนี้ (๑)ร้อยละสามสิบของราคาโลหะดีบุกต่อหกสิบกิโลกรัม สำหรับราคาส่วนที่เกินสามพันบาท แต่ไม่เกินหกพันบาท (๒)ร้อยละสามสิบห้าของราคาโลหะดีบุกต่อหกสิบกิโลกรัม สำหรับราคาส่วนที่เกินหกพันบาท แต่ไม่เกินเก้าพันบาท (๓)ร้อยละสี่สิบของราคาโลหะดีบุกต่อหกสิบกิโลกรัมสำหรับ ราคาส่วนที่เกินเก้าพันบาท ในกรณีที่คำนวณค่าภาคหลวงที่เรียกเก็บตามวรรคหนึ่งแล้วค่าภาคหลวงที่จะต้องเรียกเก็บเกินร้อยละสามสิบของราคาที่ประกาศ ให้เรียกเก็บเพียงร้อยละสามสิบของราคาที่ประกาศ ข้อ๓ให้เรียกเก็บค่าภาคหลวงแร่ชนิดที่มีทังสติกออกไซด์ ในอัตราร้อยละยี่สิบของราคาที่อธิบดีประกาศ ข้อ๔ให้เรียกเก็บค่าภาคหลวงแร่ทองคำในอัตราร้อยละสิบของราคาที่อธิบดีประกาศ ข้อ๕ ให้เรียกเก็บค่าภาคหลวงแร่เงินในอัตราร้อยละสิบของราคาที่อธิบดีประกาศ ข้อ๖ให้เรียกเก็บค่าภาคหลวงแร่แทนทาไลท์และแร่โคลัมไบท์ที่รวมกันอยู่ในอัตราร้อยละยี่สิบของราคาที่อธิบดีประกาศ ข้อ๗ให้เรียกเก็บค่าภาคหลวงตะกรันที่มีโคลัมเบียมเพนตอกไซด์หรือตันตาลัมเพนตอกไซด์ หรือทั้งสองชนิดรวมกันอยู่ในอัตราร้อยละยี่สิบของราคาที่อธิบดีประกาศ ข้อ๘ให้เรียกเก็บค่าภาคหลวงแร่อื่นในอัตราร้อยละของราคาที่อธิบดีประกาศตามอัตราค่าภาคหลวงแร่ท้ายกฎกระทรวงนี้ ให้ไว้ณ วันที่ ๘ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๒๓ พลตรี ชาติชายชุณหะวัน รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม[ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย]+-----------------------------------------------------------------------------------------------------+หมายเหต ุ:-เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ เนื่องจากพิกัดอัตราค่าภาคหลวงแร่อื่น ๆนอกจากแร่ดีบุกและแร่ชนิดที่มีทังสติกออกไซด์ได้กำหนดอัตราค่าภาคหลวงมานานแล้วไม่เหมาะสมกับสถานการณ์ปัจจุบันจึงเห็นสมควรปรับปรุงพิกัดอัตราค่าภาคหลวงแร่อื่นดังกล่าวเสียใหม่ให้เหมาะสมกับสถานการณ์ปัจจุบันจึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้[รก.๒๕๒๓/๑๐๕/๑๔พ./๙ กรกฎาคม ๒๕๒๓]
ประกาศกระทรวงการคลังเรื่อง ขยายกําหนดเวลาการยื่นรายการและชําระภาษีให้แก่ผู้มีหน้าที่เสียภาษีเงินได้บุคคลธรรมดา สําหรับเงินได้พึงประเมินประจําปีภาษี พ.ศ. 2563-----------------------------------------------โดยที่สถานการณ์การแพร่ระบาดของโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 ส่งผลกระทบต่อการดําเนินชีวิตของประชาชนและสภาวะเศรษฐกิจของประเทศไทยทั้งทางตรงและทางอ้อม เพื่อบรรเทาและเยียวยาผู้มีหน้าที่เสียภาษีเงินได้บุคคลธรรมดาซึ่งได้รับผลกระทบจากสถานการณ์ที่เกิดขึ้น และส่งเสริมการคงระยะห่างทางสังคมโดยการสนับสนุนให้ประชาชนทําธุรกรรมภาษีที่บ้าน TAX from Home รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังจึงอาศัยอํานาจตามมาตรา 3 อัฏฐ วรรคสอง แห่งประมวลรัษฎากร ขยายกําหนดเวลาการยื่นรายการและชําระภาษีตามประมวลรัษฎากรผ่านระบบเครือข่ายอินเทอร์เน็ต ให้แก่ผู้มีหน้าที่เสียภาษีเงินได้บุคคลธรรมดา ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ ให้ขยายกําหนดเวลาการยื่นรายการและชําระภาษีตามมาตรา 56 และมาตรา 57 จัตวา แห่งประมวลรัษฎากร ตามแบบ ภ.ง.ด.90 และ ภ.ง.ด.91 สําหรับเงินได้พึงประเมินประจําปีภาษี พ.ศ. 2563 ซึ่งต้องยื่นรายการและชําระภาษีผ่านระบบเครือข่ายอินเทอร์เน็ตภายในวันที่ 8 เมษายน พ.ศ. 2564 ตามประกาศกระทรวงการคลัง เรื่อง การขยายกําหนดเวลาการยื่นแบบแสดงรายการและชําระภาษีผ่านระบบเครือข่ายอินเทอร์เน็ต (ฉบับที่ 3) ลงวันที่ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2563 ออกไปเป็นภายในวันที่ 30 มิถุนายน พ.ศ. 2564ข้อ ๒ กรณีการยื่นรายการเพื่อเสียภาษีเงินได้บุคคลธรรมดาตามข้อ 1 และได้รับสิทธิผ่อนชําระเป็น 3 งวด ตามมาตรา 64 (1) แห่งประมวลรัษฎากร จะต้องผ่อนชําระภายในกําหนดเวลา ดังนี้(1) งวดที่หนึ่ง ต้องชําระพร้อมกับการยื่นรายการภายในกําหนดเวลาที่ได้รับอนุมัติให้ขยายออกไป(2) งวดที่สอง ต้องชําระภายในหนึ่งเดือนนับแต่วันสุดท้ายที่ต้องชําระงวดที่หนึ่ง(3) งวดที่สาม ต้องชําระภายในหนึ่งเดือนนับแต่วันสุดท้ายที่ต้องชําระงวดที่สองการชําระภาษีตามวรรคหนึ่ง หากไม่ชําระงวดใดงวดหนึ่งภายในเวลาที่กําหนดไว้ ผู้ต้องเสียภาษีหมดสิทธิที่จะชําระภาษีเป็นรายงวดต่อไป และต้องเสียเงินเพิ่มตามมาตรา 27 แห่งประมวลรัษฎากร สําหรับงวดที่ไม่ชําระและงวดต่อ ๆ ไป โดยคํานวณเงินเพิ่มตั้งแต่วันพ้นกําหนดเวลาการยื่นรายการที่ได้รับอนุมัติให้ขยายออกไปตามประกาศนี้จนถึงวันชําระผู้มีอํานาจลงนาม - ประกาศ ณ วันที่ 28 มกราคม พ.ศ. 2564 อาคม เติมพิทยาไพสิฐ(นายอาคม เติมพิทยาไพสิฐ)รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 425/2464หลักกฎหมาย: เรื่องปล้น จำเลยขอลดหย่อนผ่อนโทษการที่จะลดโทษจำคุกตลอดชีวิตลงเปน ๑ ใน ๓ นั้นต้องลดโทษตามมาตรา ๓๘ ข้อ ๑ คือจำคุกตั้งแต่ ๑๒ ปีถึง ๑๖ ปี ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 426 - 427/2464 ป.อ. ม. 301เรื่องปล้น จำเลยขอลดหย่อนผ่อนโทษการที่จะลดโทษจำคุกตลอดชีวิตลงเปน ๑ ใน ๓ นั้นต้องลดโทษตามมาตรา ๓๘ ข้อ ๑ คือจำคุกตั้งแต่ ๑๒ ปีถึง ๑๖ ปี()แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: เรื่องปล้น จำเลยขอลดหย่อนผ่อนโทษการที่จะลดโทษจำคุกตลอดชีวิตลงเปน ๑ ใน ๓ นั้นต้องลดโทษตามมาตรา ๓๘ ข้อ ๑ คือจำคุกตั้งแต่ ๑๒ ปีถึง ๑๖ ปี ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 426 - 427/2464 ป.อ. ม. 301เรื่องปล้น จำเลยขอลดหย่อนผ่อนโทษการที่จะลดโทษจำคุกตลอดชีวิตลงเปน ๑ ใน ๓ นั้นต้องลดโทษตามมาตรา ๓๘ ข้อ ๑ คือจำคุกตั้งแต่ ๑๒ ปีถึง ๑๖ ปี()แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุหมายเหตุ: 119575. คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 425/2464 พิมพ์คำพิพากษาฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 425/2464()แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 421/2469หลักกฎหมาย: หุ้นส่วนเล็ก ชำระบาญชีกิจการของหุ้นส่วน ๆ ทุกคนจัดการได้ได้ความว่าโจทย์จำเลยเปนหุ้นส่วนกันทำคานเรือ โจทย์บลงทุนเปนเงิน ๒๐๕๐ บาท เมื่อทำคานเรือเสร็จแล้วก็ผลัดกันเปนผู้จัดการ โจทย์จึงฟ้องขอเรียกเงินทุนและขอเลิกหุ้น ศาลแพ่งแลศาลอุทธรณ์ตัดสินให้เจ้าพนักงานกระทรวงยุติธรรมเปนผู้ชำระบาญชีคิดเงินทุนคืนให้โจทย์หรือถ้าจำเลยจะรับซื้อหุ้นไว้ก็ให้จำเลยคืนเงินทุน ๒๐๕๐ บาทให้โจทย์ในกำหนด ๑ เดือน ฎีกาตัดสินยืน และว่าเมื่อข้อเท็จจริงฟังว่าโจทย์จำเลยเปนหุ้นส่วนกันเช่นนี้ แม้จำเลยที่ ๒ จะได้เซ็นใบรับเงินเข้าหุ้นส่วนให้โจทย์แต่ผู้เดียวก็ฟังได้ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 421/2469นายพ่งยกโจทก์นายหงวนที่ 1 นายภักฤาเก็ยต้งที่ 2ล.หุ้นส่วนเล็ก ชำระบาญชีกิจการของหุ้นส่วน ๆ ทุกคนจัดการได้ได้ความว่าโจทย์จำเลยเปนหุ้นส่วนกันทำคานเรือ โจทย์บลงทุนเปนเงิน ๒๐๕๐ บาท เมื่อทำคานเรือเสร็จแล้วก็ผลัดกันเปนผู้จัดการ โจทย์จึงฟ้องขอเรียกเงินทุนและขอเลิกหุ้น ศาลแพ่งแลศาลอุทธรณ์ตัดสินให้เจ้าพนักงานกระทรวงยุติธรรมเปนผู้ชำระบาญชีคิดเงินทุนคืนให้โจทย์หรือถ้าจำเลยจะรับซื้อหุ้นไว้ก็ให้จำเลยคืนเงินทุน ๒๐๕๐ บาทให้โจทย์ในกำหนด ๑ เดือน ฎีกาตัดสินยืน และว่าเมื่อข้อเท็จจริงฟังว่าโจทย์จำเลยเปนหุ้นส่วนกันเช่นนี้ แม้จำเลยที่ ๒ จะได้เซ็นใบรับเงินเข้าหุ้นส่วนให้โจทย์แต่ผู้เดียวก็ฟังได้(ศรี-พิพาก-พรหม)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ได้ความว่าโจทย์จำเลยเปนหุ้นส่วนกันทำคานเรือ โจทย์บลงทุนเปนเงิน ๒๐๕๐ บาท เมื่อทำคานเรือเสร็จแล้วก็ผลัดกันเปนผู้จัดการ โจทย์จึงฟ้องขอเรียกเงินทุนและขอเลิกหุ้น ศาลแพ่งแลศาลอุทธรณ์ตัดสินให้เจ้าพนักงานกระทรวงยุติธรรมเปนผู้ชำระบาญชีคิดเงินทุนคืนให้โจทย์หรือถ้าจำเลยจะรับซื้อหุ้นไว้ก็ให้จำเลยคืนเงินทุน ๒๐๕๐ บาทให้โจทย์ในกำหนด ๑ เดือน ฎีกาตัดสินยืน และว่าเมื่อข้อเท็จจริงฟังว่าโจทย์จำเลยเปนหุ้นส่วนกันเช่นนี้ แม้จำเลยที่ ๒ จะได้เซ็นใบรับเงินเข้าหุ้นส่วนให้โจทย์แต่ผู้เดียวก็ฟังได้ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 421/2469นายพ่งยกโจทก์นายหงวนที่ 1 นายภักฤาเก็ยต้งที่ 2ล.หุ้นส่วนเล็ก ชำระบาญชีกิจการของหุ้นส่วน ๆ ทุกคนจัดการได้ได้ความว่าโจทย์จำเลยเปนหุ้นส่วนกันทำคานเรือ โจทย์บลงทุนเปนเงิน ๒๐๕๐ บาท เมื่อทำคานเรือเสร็จแล้วก็ผลัดกันเปนผู้จัดการ โจทย์จึงฟ้องขอเรียกเงินทุนและขอเลิกหุ้น ศาลแพ่งแลศาลอุทธรณ์ตัดสินให้เจ้าพนักงานกระทรวงยุติธรรมเปนผู้ชำระบาญชีคิดเงินทุนคืนให้โจทย์หรือถ้าจำเลยจะรับซื้อหุ้นไว้ก็ให้จำเลยคืนเงินทุน ๒๐๕๐ บาทให้โจทย์ในกำหนด ๑ เดือน ฎีกาตัดสินยืน และว่าเมื่อข้อเท็จจริงฟังว่าโจทย์จำเลยเปนหุ้นส่วนกันเช่นนี้ แม้จำเลยที่ ๒ จะได้เซ็นใบรับเงินเข้าหุ้นส่วนให้โจทย์แต่ผู้เดียวก็ฟังได้(ศรี-พิพาก-พรหม)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
พระราชบัญญัติพระราชบัญญัติมัสยิดอิสลามพ.ศ. ๒๔๙๐ ในพระปรมาภิไธยสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดช คณะผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ รังสิต กรมขุนชัยนาทนเรนทร พระยามานวราชเสวี ให้ไว้ ณ วันที่ ๒๕ สิงหาคม พ.ศ. ๒๔๙๐ เป็นปีที่ ๒ในรัชกาลปัจจุบัน โดยที่เป็นการสมควรให้มีกฎหมายว่าด้วยมัสยิดอิสลาม พระมหากษัตริย์โดยคำแนะนำและยินยอมของรัฐสภาจึงมีพระบรมราชโองการให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้ มาตรา๑ พระราชบัญญัตินี้เรียกว่า พระราชบัญญัติมัสยิดอิสลามพ.ศ. ๒๔๙๐ มาตรา๒* พระราชบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับ ตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป *[รก.๒๔๙๐/๔๑/๕๔๓/๒ กันยายน ๒๔๙๐] มาตรา๓ ให้ยกเลิกบรรดากฎหมาย กฎและข้อบังคับอื่น ๆ ในส่วนที่มีบัญญัติไว้แล้วในพระราชบัญญัตินี้หรือซึ่งขัดแย้งกับบทแห่งพระราชบัญญัตินี้ มาตรา๔ ในพระราชบัญญัตินี้ มัสยิดหมายความว่าสถานที่ซึ่งอิสลามิกชนมีสิทธิใช้เป็นที่ประกอบพิธีกรรมตามลัทธิศาสนาอิสลามในวันศุกร์เป็นปกติ มาตรา๕ให้มัสยิดซึ่งได้จดทะเบียนต่อพนักงานเจ้าหน้าที่แล้วเป็นนิติบุคคล มาตรา๖ ในการขอจดทะเบียนมัสยิดให้อิหม่ามคอเต็บ บิหลั่น เป็นผู้ขอโดยความเห็นชอบของคณะกรรมการอิสลามประจำจังหวัด มาตรา๗ แต่ละมัสยิดซึ่งได้จดทะเบียนแล้วให้มีกรรมการคณะหนึ่งไม่น้อยกว่า๗ คน เรียกว่าคณะกรรมการมัสยิดมีหน้าที่จัดการทั่วไปในกิจการและทรัพย์สินของมัสยิด มาตรา๘ให้คณะกรรมการอิสลามประจำจังหวัดเป็นผู้แต่งตั้ง และถอดถอนกรรมการมัสยิด มาตรา๙ ในการดำเนินงานของคณะกรรมการมัสยิดให้เป็นไปตามเสียงข้างมากของคณะกรรมการมัสยิด มาตรา๑๐มัสยิดใดมีสัปบุรุษน้อยหรือมีพฤติการณ์อย่างอื่น อันไม่สามารถจะดำรงอยู่ได้ หรือเลิกร้างไปให้คณะกรรมการอิสลามประจำจังหวัดเป็นผู้รายงานไปยังคณะกรรมการกลางอิสลามแห่งประเทศไทยเพื่อขอคำสั่งให้เลิกมัสยิดนั้น ในกรณีที่ไม่มีคณะกรรมการอิสลามประจำจังหวัดก็ให้คณะกรรมการจังหวัดเป็นผู้รายงาน เมื่อคณะกรรมการกลางอิสลามแห่งประเทศไทยได้สั่งให้เลิกมัสยิดนั้นแล้วก็ให้คณะกรรมการอิสลามประจำจังหวัดหรือคณะกรรมการจังหวัดแล้วแต่กรณีแจ้งไปยังพนักงานเจ้าหน้าที่ซึ่งได้รับจดทะเบียนมัสยิดนั้น มาตรา๑๑ บรรดาทรัพย์สินของมัสยิดซึ่งคณะกรรมการกลางอิสลามแห่งประเทศไทยได้สั่งให้เลิกไปแล้วให้โอนไปยังมัสยิดที่ใกล้ที่สุดและถ้าไม่มีทางจะทำได้ให้โอนไปยังนิติบุคคลหรือองค์การอื่นที่มีวัตถุประสงค์คล้ายคลึงกัน มาตรา๑๒ ภายใต้บังคับมาตรา ๑๐จังหวัดใดที่ไม่มีคณะกรรมการอิสลามประจำจังหวัดให้คณะกรรมการกลางอิสลามแห่งประเทศไทยทำหน้าที่แทนคณะกรรมการอิสลามประจำจังหวัด มาตรา๑๓ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยรักษาการตามพระราชบัญญัตินี้และให้มีอำนาจแต่งตั้งพนักงานเจ้าหน้าที่และออกกฎกระทรวงกำหนดวิธีการจดทะเบียนมัสยิด กฎกระทรวงนั้นเมื่อได้ประกาศในราชกิจจานุเบกษาแล้วให้ใช้บังคับได้ผู้รับสนองพระบรมราชโองการพลเรือตรี ถ ธำรงนาวาสวัสดิ์นายกรัฐมนตรี สุรินทร์/แก้ไข ๑๔/๐๓/๒๕๔๕ A+B(C)
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4187/2540หลักกฎหมาย: จำเลยที่ 2 และที่ 3 บิดามารดาจำเลยที่ 1 ไม่เคยทราบมาก่อนว่าจำเลยที่ 1 ผู้เยาว์ อายุ 17 ปี ขับรถจักรยานยนต์ได้ ทั้งจำเลยที่ 2 และที่ 3ก็อยู่ต่างอำเภอกับจำเลยที่ 1 การที่จำเลยที่ 1 ขับรถจักรยานยนต์ของเพื่อนจำเลยที่ 1 ชนโจทก์โดยละเมิดทำให้เกิดความเสียหายแก่โจทก์ จำเลยที่ 2 และที่ 3 มิได้รู้เห็นด้วย และไม่มีโอกาสห้ามปรามจำเลยที่ 1 มิให้ขับรถจักรยานยนต์เช่นนั้น จึงเป็นการสุดวิสัยที่จำเลยที่ 2 และที่ 3 จะใช้ความระมัดระวังมิให้จำเลยที่ 1 ขับรถ-จักรยานยนต์ในวันเกิดเหตุได้ ถือได้ว่าจำเลยที่ 2 และที่ 3 ได้ใช้ความระมัดระวังตามสมควรแก่หน้าที่ดูแลจำเลยที่ 1 แล้ว จำเลยที่ 2 และที่ 3 จึงไม่ต้องร่วมรับผิดกับจำเลยที่ 1 ในการกระทำละเมิดของจำเลยที่ 1 ต่อโจทก์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4187/2540นางสาวทองย่อน ชื่นเรืองโจทก์นายสมชัย บุญกุลชัย โดยนายสมพงษ์บุญกุลชัยผู้แทนโดยชอบธรรม กับพวกจำเลย ป.พ.พ. ม. 429จำเลยที่ 2 และที่ 3 บิดามารดาจำเลยที่ 1 ไม่เคยทราบมาก่อนว่าจำเลยที่ 1 ผู้เยาว์ อายุ 17 ปี ขับรถจักรยานยนต์ได้ ทั้งจำเลยที่ 2 และที่ 3ก็อยู่ต่างอำเภอกับจำเลยที่ 1 การที่จำเลยที่ 1 ขับรถจักรยานยนต์ของเพื่อนจำเลยที่ 1 ชนโจทก์โดยละเมิดทำให้เกิดความเสียหายแก่โจทก์ จำเลยที่ 2 และที่ 3 มิได้รู้เห็นด้วย และไม่มีโอกาสห้ามปรามจำเลยที่ 1 มิให้ขับรถจักรยานยนต์เช่นนั้น จึงเป็นการสุดวิสัยที่จำเลยที่ 2 และที่ 3 จะใช้ความระมัดระวังมิให้จำเลยที่ 1 ขับรถ-จักรยานยนต์ในวันเกิดเหตุได้ ถือได้ว่าจำเลยที่ 2 และที่ 3 ได้ใช้ความระมัดระวังตามสมควรแก่หน้าที่ดูแลจำเลยที่ 1 แล้ว จำเลยที่ 2 และที่ 3 จึงไม่ต้องร่วมรับผิดกับจำเลยที่ 1 ในการกระทำละเมิดของจำเลยที่ 1 ต่อโจทก์(อัครวิทย์ สุมาวงศ์-ธวัชชัย พิทักษ์พล-ไพฑูรย์ แสงจันทร์เทศ)ศาลจังหวัดนครสวรรค์ - นายจักรกฤษณ์ อนันต์สุชาติกุลศาลอุทธรณ์ภาค ๒ - นายเจียม เสาวภาแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4187/2540นางสาวทองย่อน ชื่นเรืองโจทก์นายสมชัย บุญกุลชัย โดยนายสมพงษ์บุญกุลชัยผู้แทนโดยชอบธรรม กับพวกจำเลย ป.พ.พ. ม. 429จำเลยที่ 2 และที่ 3 บิดามารดาจำเลยที่ 1 ไม่เคยทราบมาก่อนว่าจำเลยที่ 1 ผู้เยาว์ อายุ 17 ปี ขับรถจักรยานยนต์ได้ ทั้งจำเลยที่ 2 และที่ 3ก็อยู่ต่างอำเภอกับจำเลยที่ 1 การที่จำเลยที่ 1 ขับรถจักรยานยนต์ของเพื่อนจำเลยที่ 1 ชนโจทก์โดยละเมิดทำให้เกิดความเสียหายแก่โจทก์ จำเลยที่ 2 และที่ 3 มิได้รู้เห็นด้วย และไม่มีโอกาสห้ามปรามจำเลยที่ 1 มิให้ขับรถจักรยานยนต์เช่นนั้น จึงเป็นการสุดวิสัยที่จำเลยที่ 2 และที่ 3 จะใช้ความระมัดระวังมิให้จำเลยที่ 1 ขับรถ-จักรยานยนต์ในวันเกิดเหตุได้ ถือได้ว่าจำเลยที่ 2 และที่ 3 ได้ใช้ความระมัดระวังตามสมควรแก่หน้าที่ดูแลจำเลยที่ 1 แล้ว จำเลยที่ 2 และที่ 3 จึงไม่ต้องร่วมรับผิดกับจำเลยที่ 1 ในการกระทำละเมิดของจำเลยที่ 1 ต่อโจทก์(อัครวิทย์ สุมาวงศ์-ธวัชชัย พิทักษ์พล-ไพฑูรย์ แสงจันทร์เทศ)ศาลจังหวัดนครสวรรค์ - นายจักรกฤษณ์ อนันต์สุชาติกุลศาลอุทธรณ์ภาค ๒ - นายเจียม เสาวภาแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 62373หลักกฎหมาย: ฎีกาที่โต้เถียงดุลพินิจของศาลอุทธรณ์ในการวินิจฉัยชั่งน้ำหนักพยานหลักฐาน และฎีกาที่ตั้งข้อเท็จจริงขึ้นใหม่เพื่อปิดบังให้เป็นปัญหาข้อกฎหมายนั้น เป็นปัญหาข้อเท็จจริง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 545/2526พนักงานอัยการกรมอัยการโจทก์โจทก์ร่วมโจทก์นายธนพัฒน์ อัชฌากุลกิจโจทก์นายสมพล หรือแก้ว ธาปิยานนท์จำเลย ป.วิ.อ. ม. 219ฎีกาที่โต้เถียงดุลพินิจของศาลอุทธรณ์ในการวินิจฉัยชั่งน้ำหนักพยานหลักฐาน และฎีกาที่ตั้งข้อเท็จจริงขึ้นใหม่เพื่อปิดบังให้เป็นปัญหาข้อกฎหมายนั้น เป็นปัญหาข้อเท็จจริง(เสมา รัตนมาลัย-อุดม บรรลือสินธุ์-พูน จักรเสน)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 545/2526พนักงานอัยการกรมอัยการโจทก์โจทก์ร่วมโจทก์นายธนพัฒน์ อัชฌากุลกิจโจทก์นายสมพล หรือแก้ว ธาปิยานนท์จำเลย ป.วิ.อ. ม. 219ฎีกาที่โต้เถียงดุลพินิจของศาลอุทธรณ์ในการวินิจฉัยชั่งน้ำหนักพยานหลักฐาน และฎีกาที่ตั้งข้อเท็จจริงขึ้นใหม่เพื่อปิดบังให้เป็นปัญหาข้อกฎหมายนั้น เป็นปัญหาข้อเท็จจริง(เสมา รัตนมาลัย-อุดม บรรลือสินธุ์-พูน จักรเสน)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศกรมสรรพสามิตประกาศกรมสรรพสามิตเรื่องกำหนดมูลค่าน้ำมันเตาที่ผลิตในราชอาณาจักรเพื่อถือเป็นเกณฑ์ในการคำนวณภาษี(ฉบับที่๑๗/๒๕๕๕)[๑] อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๘ (๑) วรรคสามแห่งพระราชบัญญัติภาษีสรรพสามิต พ.ศ. ๒๕๒๗ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติภาษีสรรพสามิต (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๓๔และโดยอนุมัติรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังเป็นหลักการตามหนังสือสำนักงานเศรษฐกิจการคลัง ที่ กค ๐๓๐๒/๑๑๒๖ ลงวันที่ ๕ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๓๖อธิบดีกรมสรรพสามิตออกประกาศไว้ ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ ให้ยกเลิกประกาศกรมสรรพสามิต เรื่องกำหนดมูลค่าน้ำมันเตาที่ผลิตในราชอาณาจักร เพื่อถือเป็นเกณฑ์ในการคำนวณภาษี(ฉบับที่ ๑๖/๒๕๕๕) ลงวันที่ ๑๑ เมษายน ๒๕๕๕ข้อ ๒ กำหนดมูลค่าน้ำมันเตาที่ผลิตในราชอาณาจักรเพื่อถือเป็นเกณฑ์ในการคำนวณภาษีไว้ ดังต่อไปนี้(๑)น้ำมันเตาชนิดที่ ๑ ลิตรละ ๒๔.๘๙๖๖ บาท(๒)น้ำมันเตาชนิดที่ ๒ ลิตรละ ๒๓.๗๘๖๓ บาท(๓)น้ำมันเตาชนิดที่ ๓ ลิตรละ ๒๓.๕๖๗๓ บาท(๔)น้ำมันเตาชนิดที่ ๔ ลิตรละ ๒๓.๐๗๕๙ บาท(๕)น้ำมันเตาชนิดที่ ๕ ลิตรละ ๒๒.๕๕๒๘ บาททั้งนี้ ตั้งแต่วันที่ ๒๓ เมษายน ๒๕๕๕ เป็นต้นไปประกาศณ วันที่ ๑๙ เมษายน พ.ศ. ๒๕๕๕สมณีย์มงคลโภชน์รองอธิบดีปฏิบัติราชการแทนอธิบดีกรมสรรพสามิตปริยานุช/ผู้จัดทำ๑๑ มิถุนายน๒๕๕๕ปณตภร/ผู้ตรวจ๑๙ มิถุนายน๒๕๕๕[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๒๙/ตอนที่ ๕๙ ง/หน้า ๒๖/๗ มิถุนายน ๒๕๕๕
ประกาศสำนักงานมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมประกาศสำนักงานมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมเรื่องการกำหนดให้ผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมเครื่องตัดวงจรกระแสเหลือแบบมีอุปกรณ์ป้องกันกระแสเกินสำหรับใช้ในที่อยู่อาศัยและใช้ในลักษณะที่คล้ายกัน: ข้อกำหนดทั่วไป ต้องเป็นไปตามมาตรฐาน[๑] เพื่อความปลอดภัยและป้องกันความเสียหายอันอาจจะเกิดแก่ประชาชนและเศรษฐกิจของประเทศคณะกรรมการมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมเห็นสมควรกำหนดให้ผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมเครื่องตัดวงจรกระแสเหลือแบบมีอุปกรณ์ป้องกันกระแสเกินสำหรับใช้ในที่อยู่อาศัยและใช้ในลักษณะที่คล้ายกัน:ข้อกำหนดทั่วไป ต้องเป็นไปตามมาตรฐาน มาตรฐานเลขที่ มอก. ๙๐๙-๒๕๔๘ โดยตราเป็นพระราชกฤษฎีกาตามบทบัญญัติแห่งพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมพ.ศ. ๒๕๑๑ก่อนตราพระราชกฤษฎีกา สำนักงานมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมจึงให้มีการรับฟังความคิดเห็นของกลุ่มผู้มีส่วนได้เสียหรือผู้มีประโยชน์เกี่ยวข้องตามมาตรฐานดังกล่าวเพื่อนำมาประกอบการพิจารณาดำเนินการตราพระราชกฤษฎีกาต่อไป ทั้งนี้ ผู้ประสงค์จะแสดงความคิดเห็นให้แสดงความคิดเห็นพร้อมทั้งเหตุผลโดยระบุชื่อที่อยู่ของผู้ที่แสดงความคิดเห็นต่อสำนักงานฯ ภายในสามสิบวัน นับแต่วันประกาศผู้ที่ประสงค์จะทราบรายละเอียดการกำหนดมาตรฐานดังกล่าวโปรดติดต่อขอดูได้ที่กองนิติการสำนักงานมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม กระทรวงอุตสาหกรรมหรือ www.tisi.go.thจึงประกาศมาให้ทราบทั่วกันประกาศณ วันที่ ๓๑ มกราคม พ.ศ. ๒๕๔๙สมคิดแสงนิลรองเลขาธิการปฏิบัติราชการแทนเลขาธิการสำนักงานมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมชัชสรัญ/ผู้จัดทำ๖มีนาคม ๒๕๔๙[๑]ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๓/ตอนที่ ๑๙ ง/หน้า ๔๕/๒ มีนาคม ๒๕๔๙
กฎกระทรวงกฎกระทรวงฉบับที่๑๘ (พ.ศ. ๒๔๙๕)ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนตร์พุทธศักราช๒๔๗๓---------------------------- อาศัยอำนาจตามความในมาตรา๓๘ และมาตรา ๔๒ แห่งพระราชบัญญัติรถยนตร์ พุทธศักราช ๒๔๗๓รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยออกกฎกระทรวงไว้ ดั่งต่อไปนี้ ข้อ๑ ให้ยกเลิกความใน (ก) ของข้อ ๙ แห่งกฎกระทรวงมหาดไทย ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนตร์ พุทธศักราช ๒๔๗๓ (ฉบับที่ ๕)และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน "(ก)ป้ายเลขทะเบียนรถยนตร์ ซึ่งมีเลขหมายตรงกับหนังสือสำคัญที่นายทะเบียนออกให้ และป้ายพิเศษสำหรับผู้ซ่อมหรือขายรถยนตร์ต้องติดตรึงแนบไว้ในที่ที่เห็นได้ง่ายแต่ไกลที่หน้ารถ ๑ แผ่นและหลังรถ ๑ แผ่นแต่ป้ายเลขทะเบียนรถจักรยานยนตร์สำหรับติดหน้ารถต้องมี ๒ แผ่นติดประกบแน่นเพื่อให้เห็นตัวอักษรและตัวเลขได้ทั้งจากด้านซ้ายและด้านขวา" ข้อ๒ ให้เพิ่มความต่อไปนี้เป็นข้อ ๙ ทวิ แห่งกฎกระทรวงมหาดไทย ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนตร์ พุทธศักราช ๒๔๗๓ (ฉบับที่ ๕) "ข้อ๙ ทวิ แผ่นป้ายเลขทะเบียน ให้เป็นไปดั่งนี้ (ก)รถยนตร์นั่งส่วนบุคคล รถยนตร์บรรทุกส่วนบุคคลรถยนตร์สำหรับลากจูงรถยนตร์รับจ้างบรรทุกของ รถยนตร์ประจำทางและรถยนตร์รับจ้างพิเศษขนาดกว้าง ๑๔ เซนติเมตร ยาว ๔๕ เซนติเมตร พื้นสีดำมีอักษรย่อบอกชื่อของจังหวัดเรียงตามทางดิ่งและมีตัวเลขอารบิคเรียงต่อไปตามลำดับตามทางยาวตัวอักษรและตัวเลขอัดเป็นรอยดุนทาสีขาว ขนาดตัวอักษรสูง ๕.๕ เซนติเมตร กว้าง ๕ เซนติเมตรขนาดตัวเลขสูง ๑๐ เซนติเมตร กว้าง ๖ เซนติเมตร (ข)รถยนตร์รับจ้างบรรทุกคนโดยสาร ขนาดกว้าง ๑๔ เซนติเมตร ยาว ๔๐ เซนติเมตรพื้นสีเหลืองมีอักษรย่อบอกชื่อของจังหวัดเรียงตามทางดิ่งและมีตัวเลขอารบิคเรียงต่อไปตามลำดับตามทางยาวตัวอักษรและตัวเลขอัดเป็นรอยดุนทาสีดำ ขนาดตัวอักษรสูง ๕.๕ เซนติเมตร กว้าง ๕ เซนติเมตร ขนาดตัวเลขสูง ๑๐ เซนติเมตรกว้าง ๖ เซนติเมตร (ค)ป้ายพิเศษสำหรับผู้ซ่อมหรือขายรถยนตร์ ให้ใช้ลักษณะและขนาดอย่างเดียวกับ (ข) เว้นแต่พื้นป้ายให้ใช้สีแดงตัวอักษรและตัวเลขให้ใช้สีขาว (ง)รถจักรยานยนตร์ ขนาดกว้าง ๖.๕ เซนติเมตร ยาว ๒๕ เซนติเมตร พื้นสีดำมีอักษรย่อบอกชื่อของจังหวัดเรียงตามทางดิ่งและมีตัวเลขอารบิคเรียงต่อไปตามลำดับตามทางยาวตัวอักษรและตัวเลขอัดเป็นรอยดุนทาสีขาวขนาดตัวอักษรและตัวเลขสูง ๕ เซนติเมตร กว้าง๓ เซนติเมตร" ข้อ๓ กฎกระทรวงนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ ๑ มกราคม พ.ศ. ๒๔๙๖ เป็นต้นไป ให้ไว้ณ วันที่ ๒๒ ธันวาคม พ.ศ. ๒๔๙๕ พลตรี บ. เทพหัสดิน รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย[รก.๒๔๙๕/๗๗/๑๕๐๕/๓๐ ธันวาคม ๒๔๙๕] จารุวรรณ/แก้ไข ๑๓พฤศจิกายน ๒๕๔๕ A+B(C)
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 65132หลักกฎหมาย: ฎีกาจำเลยที่ว่า จำเลยไม่ได้หลอกลวงโจทก์ เพื่อให้ส่งทรัพย์ให้นั้น เป็นการโต้เถียงข้อเท็จจริงที่ศาลล่างฟังต้องกันมาว่า จำเลยได้ทรัพย์ไปนั้นเพราะโจทก์เชื่อคำหลอกลวงจำเลย ฎีกาจำเลยจึงเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 396/2517นางลัดดา แซ่เฮ้งโจทก์นายสมสุข ซื่อสัตย์สกุลชัยจำเลย ป.วิ.อ. ม. 218ฎีกาจำเลยที่ว่า จำเลยไม่ได้หลอกลวงโจทก์ เพื่อให้ส่งทรัพย์ให้นั้น เป็นการโต้เถียงข้อเท็จจริงที่ศาลล่างฟังต้องกันมาว่า จำเลยได้ทรัพย์ไปนั้นเพราะโจทก์เชื่อคำหลอกลวงจำเลย ฎีกาจำเลยจึงเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง(สมชัย ทรัพยวณิช-วิกรม เมาลานนท์-สุธี ชอบธรรม)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 396/2517นางลัดดา แซ่เฮ้งโจทก์นายสมสุข ซื่อสัตย์สกุลชัยจำเลย ป.วิ.อ. ม. 218ฎีกาจำเลยที่ว่า จำเลยไม่ได้หลอกลวงโจทก์ เพื่อให้ส่งทรัพย์ให้นั้น เป็นการโต้เถียงข้อเท็จจริงที่ศาลล่างฟังต้องกันมาว่า จำเลยได้ทรัพย์ไปนั้นเพราะโจทก์เชื่อคำหลอกลวงจำเลย ฎีกาจำเลยจึงเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง(สมชัย ทรัพยวณิช-วิกรม เมาลานนท์-สุธี ชอบธรรม)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศกระทรวงอุตสาหกรรมฉบับที่ 5162 (พ.ศ. 2562)ออกตามความในพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมพ.ศ. 2511เรื่อง ยกเลิกและกําหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมถุงมือยางที่ใช้ในงานบ้าน-----------------------------------------อื่นๆ - โดยที่เป็นการสมควรปรับปรุงมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม ถุงมือยางที่ใช้ในงานบ้านมาตรฐานเลขที่ มอก. 2476 - 2552 อาศัยอํานาจตามความในมาตรา 15 แห่งพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม พ.ศ. 2511 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม (ฉบับที่ 7) พ.ศ. 2558 รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมออกประกาศยกเลิกประกาศกระทรวงอุตสาหกรรม ฉบับที่ 4176 (พ.ศ. 2553) ออกตามความในพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม พ.ศ. 2511 เรื่อง กําหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม ถุงมือยางที่ใช้ในงานบ้าน ลงวันที่ 2 มีนาคม พ.ศ. 2553 และออกประกาศกําหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม ถุงมือยางที่ใช้ในงานบ้าน มาตรฐานเลขที่ มอก. 2476 - 2561 ขึ้นใหม่ ดังมีรายละเอียดต่อท้ายประกาศนี้ ทั้งนี้ ให้มีผลเมื่อพ้นกําหนด 120 วัน นับตั้งแต่วันที่ประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปผู้มีอํานาจลงนาม - ประกาศ ณ วันที่ 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2562 สมชาย หาญหิรัญรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม รักษาราชการแทนรัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม