คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 463/2480หลักกฎหมาย: โจทก์ฟ้องว่าจำเลยทำร้ายร่างกายมีบาดเจ็บสาหัสดังใบชันสูตร์บาดแผลท้ายฟ้องซึ่งมีว่ามือพิการโดยโจทก์มิได้มีพะยานอื่นมาประกอบด้วยนั้น แม้จำเลยจะให้การรับสารภาพก็ลงโทษจำเลยฐานทำร้ายร่างกายสาหัสไม่ได้โจทก์ฟ้องว่าจำเลยทำร้ายร่างกาย ช.มีบาดเจ็บสาหัส ดังปรากฎในใบชันสูตร์บาดแผลท้ายฟ้อง ซึ่งปรากฎว่ามือพิการเป็นบาดแผลสาหัส จำเลยรับสารภาพว่าได้ทำร้าย ช.ถึงสาหัสจริงตามฟ้อง ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยตาม ม.๒๕๖ ศาลอุทธรณ์พิพากาาแก้ให้ลงโทษจำเลยตาม ม.๒๕๔ ศาลฎีกาเห็นว่าตามใบชันสูตร์บาดแผลที่โจทก์อ้างว่ามือพิการนั้นเห็นว่ายังไม่เข้า ม.๒๕๖ เป็นแต่อาจเข้าตามลักษณที่บัญญัติไว้ตามข้อ ๗-๘ เป็นหน้าที่โจทก์ต้องนำสืบว่าพิการอย่างไร อาจเป็นตลอดชีวิตหรือไม่หรือว่าได้รับความทุพพลภาพหรือพยาธิเกินกว่า ๒๐ วัน แต่โจทก์ไม่มีพะยานมาสืบ จึงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 463/2480อัยยการจังหวัดตรังโจทก์นายชาย คงนครจำเลย ป.อ. ม. 256-254 ป.วิ.อ. ม. 175-218โจทก์ฟ้องว่าจำเลยทำร้ายร่างกายมีบาดเจ็บสาหัสดังใบชันสูตร์บาดแผลท้ายฟ้องซึ่งมีว่ามือพิการโดยโจทก์มิได้มีพะยานอื่นมาประกอบด้วยนั้น แม้จำเลยจะให้การรับสารภาพก็ลงโทษจำเลยฐานทำร้ายร่างกายสาหัสไม่ได้โจทก์ฟ้องว่าจำเลยทำร้ายร่างกาย ช.มีบาดเจ็บสาหัส ดังปรากฎในใบชันสูตร์บาดแผลท้ายฟ้อง ซึ่งปรากฎว่ามือพิการเป็นบาดแผลสาหัส จำเลยรับสารภาพว่าได้ทำร้าย ช.ถึงสาหัสจริงตามฟ้อง ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยตาม ม.๒๕๖ ศาลอุทธรณ์พิพากาาแก้ให้ลงโทษจำเลยตาม ม.๒๕๔ ศาลฎีกาเห็นว่าตามใบชันสูตร์บาดแผลที่โจทก์อ้างว่ามือพิการนั้นเห็นว่ายังไม่เข้า ม.๒๕๖ เป็นแต่อาจเข้าตามลักษณที่บัญญัติไว้ตามข้อ ๗-๘ เป็นหน้าที่โจทก์ต้องนำสืบว่าพิการอย่างไร อาจเป็นตลอดชีวิตหรือไม่หรือว่าได้รับความทุพพลภาพหรือพยาธิเกินกว่า ๒๐ วัน แต่โจทก์ไม่มีพะยานมาสืบ จึงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์(อมาตย์-มนธา-ดูปลาตร์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่าจำเลยทำร้ายร่างกาย ช.มีบาดเจ็บสาหัส ดังปรากฎในใบชันสูตร์บาดแผลท้ายฟ้อง ซึ่งปรากฎว่ามือพิการเป็นบาดแผลสาหัส จำเลยรับสารภาพว่าได้ทำร้าย ช.ถึงสาหัสจริงตามฟ้อง ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยตาม ม.๒๕๖ ศาลอุทธรณ์พิพากาาแก้ให้ลงโทษจำเลยตาม ม.๒๕๔ ศาลฎีกาเห็นว่าตามใบชันสูตร์บาดแผลที่โจทก์อ้างว่ามือพิการนั้นเห็นว่ายังไม่เข้า ม.๒๕๖ เป็นแต่อาจเข้าตามลักษณที่บัญญัติไว้ตามข้อ ๗-๘ เป็นหน้าที่โจทก์ต้องนำสืบว่าพิการอย่างไร อาจเป็นตลอดชีวิตหรือไม่หรือว่าได้รับความทุพพลภาพหรือพยาธิเกินกว่า ๒๐ วัน แต่โจทก์ไม่มีพะยานมาสืบ จึงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 463/2480อัยยการจังหวัดตรังโจทก์นายชาย คงนครจำเลย ป.อ. ม. 256-254 ป.วิ.อ. ม. 175-218โจทก์ฟ้องว่าจำเลยทำร้ายร่างกายมีบาดเจ็บสาหัสดังใบชันสูตร์บาดแผลท้ายฟ้องซึ่งมีว่ามือพิการโดยโจทก์มิได้มีพะยานอื่นมาประกอบด้วยนั้น แม้จำเลยจะให้การรับสารภาพก็ลงโทษจำเลยฐานทำร้ายร่างกายสาหัสไม่ได้โจทก์ฟ้องว่าจำเลยทำร้ายร่างกาย ช.มีบาดเจ็บสาหัส ดังปรากฎในใบชันสูตร์บาดแผลท้ายฟ้อง ซึ่งปรากฎว่ามือพิการเป็นบาดแผลสาหัส จำเลยรับสารภาพว่าได้ทำร้าย ช.ถึงสาหัสจริงตามฟ้อง ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยตาม ม.๒๕๖ ศาลอุทธรณ์พิพากาาแก้ให้ลงโทษจำเลยตาม ม.๒๕๔ ศาลฎีกาเห็นว่าตามใบชันสูตร์บาดแผลที่โจทก์อ้างว่ามือพิการนั้นเห็นว่ายังไม่เข้า ม.๒๕๖ เป็นแต่อาจเข้าตามลักษณที่บัญญัติไว้ตามข้อ ๗-๘ เป็นหน้าที่โจทก์ต้องนำสืบว่าพิการอย่างไร อาจเป็นตลอดชีวิตหรือไม่หรือว่าได้รับความทุพพลภาพหรือพยาธิเกินกว่า ๒๐ วัน แต่โจทก์ไม่มีพะยานมาสืบ จึงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์(อมาตย์-มนธา-ดูปลาตร์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุหมายเหตุ: 108990. คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 462/2480 พิมพ์คำพิพากษาฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 462/2480 ป.ที่ดิน ()แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ