คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2716/2516หลักกฎหมาย: ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288, 72 ให้จำคุก 15 ปี ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้คำพิพากษาศาลชั้นต้นเป็นให้จำคุก 5 ปี ตามบทกฎหมายที่ศาลชั้นต้นวางมาเป็นการแก้เฉพาะกำหนดโทษโดยมิได้แก้บทความผิด ดังนี้เป็นการแก้ไขเล็กน้อย คู่ความต้องห้ามมิให้ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218 (ประชุมใหญ่ครั้งที่ 25/2516)โจทก์ฟ้องว่า ขณะเกิดเหตุคดีนี้ ศาสตราจารย์ ดร.สตางค์ มงคลสุขผู้ตายรับราชการในตำแหน่งอธิการบดีมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ และคณบดีคณะวิทยาศาสตร์มหาวิทยาลัยมหิดล จำเลยรับราชการเป็นอาจารย์โทสอนภาษาในคณะวิทยาศาสตร์มหาวิทยาลัยมหิดล และเป็นผู้อยู่ใต้บังคับบัญชาของผู้ตาย เมื่อวันที่ 6 กรกฎาคม 2514 เวลากลางวันจำเลยบังอาจพาอาวุธปืนพกรีวอลเวอร์ 1 กระบอก บรรจุกระสุนปืน 6 นัด ซึ่งเป็นของจำเลยที่ได้รับอนุญาตแล้ว ไปในทางสาธารณะโดยไม่มีเหตุสมควร และจำเลยบังอาจใช้อาวุธปืนดังกล่าวยิงศาสตราจารย์ ดร.สตางค์ มงคลสุข รวม 4 นัด โดยมีเจตนาฆ่าและโดยไตร่ตรองไว้ก่อน กระสุนปืนถูกตามร่างกายหลายแห่งและถึงแก่ความตายในวันเกิดเหตุ เจ้าพนักงานได้อาวุธปืน 1 กระบอก ปลอกกระสุนปืน 6 ปลอก หัวกระสุนปืนจากศพผู้ตาย 2 หัว และตกอยู่ในที่เกิดเหตุอีก 1 หัว เป็นของกลาง เหตุเกิดที่ตำบลพญาไท อำเภอพญาไท จังหวัดพระนคร ขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288, 289 (4), 371, 91 และริบของกลางจำเลยให้การปฏิเสธว่า จำเลยไม่มีเจตนาฆ่าผู้ตายโดยไตร่ตรองไว้ก่อนและไม่ได้พาอาวุธปืนไปในทางสาธารณะโดยไม่มีเหตุสมควรแต่จำเลยได้ยิงผู้ตายเพราะบันดาลโทสะ โดยถูกผู้ตายข่มเหงอย่างร้ายแรงด้วยเหตุอันไม่เป็นธรรม ขอให้ลงโทษจำเลยแต่สถานเบาศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 288 ประกอบด้วยมาตรา 72 ให้จำคุก 15 ปี ของกลางริบ คำขอนอกจากนี้ให้ยกจำเลยอุทธรณ์ขอลดหย่อนผ่อนโทษศาลอุทธรณ์เห็นว่า รูปคดีมีเหตุผลเพียงพอที่จะกำหนดโทษให้เบาลงกว่าที่ศาลชั้นต้นวางกำหนดโทษแก่จำเลยได้ พิพากษาแก้คำพิพากษาศาลชั้นต้นเป็นว่า ให้จำคุกจำเลย 5 ปี ตามบทกฎหมายที่ศาลชั้นต้นวางมา นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นโจทก์ฎีกาขอให้วางกำหนดโทษจำเลยตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นศาลฎีกาวินิจฉัยว่า คดีนี้ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้คำพิพากษาศาลชั้นต้นเป็นให้จำคุกจำเลยห้าปีตามบทกฎหมายที่ศาลชั้นต้นวางมาเป็นการแก้เฉพาะกำหนดโทษโดยมิได้แก้บทความผิด ดังนี้ ศาลฎีกาโดยมติที่ประชุมใหญ่เห็นว่าเป็นการแก้ไขเล็กน้อย คู่ความต้องห้ามมิให้ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218 ฎีกาโจทก์ขอให้ลงโทษจำคุกจำเลยตามกำหนดที่ศาลชั้นต้นพิพากษา เป็นฎีกาในข้อดุลพินิจ จึงเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัยยกฎีกาโจทก์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2716/2516พนักงานอัยการ กรมอัยการโจทก์นางสาวลัดดาวัลย์ วรรณจำรัสจำเลย ป.อ. ม. 72, ม. 288 ป.วิ.อ. ม. 218ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288, 72 ให้จำคุก 15 ปี ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้คำพิพากษาศาลชั้นต้นเป็นให้จำคุก 5 ปี ตามบทกฎหมายที่ศาลชั้นต้นวางมาเป็นการแก้เฉพาะกำหนดโทษโดยมิได้แก้บทความผิด ดังนี้เป็นการแก้ไขเล็กน้อย คู่ความต้องห้ามมิให้ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218 (ประชุมใหญ่ครั้งที่ 25/2516)โจทก์ฟ้องว่า ขณะเกิดเหตุคดีนี้ ศาสตราจารย์ ดร.สตางค์ มงคลสุขผู้ตายรับราชการในตำแหน่งอธิการบดีมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ และคณบดีคณะวิทยาศาสตร์มหาวิทยาลัยมหิดล จำเลยรับราชการเป็นอาจารย์โทสอนภาษาในคณะวิทยาศาสตร์มหาวิทยาลัยมหิดล และเป็นผู้อยู่ใต้บังคับบัญชาของผู้ตาย เมื่อวันที่ 6 กรกฎาคม 2514 เวลากลางวันจำเลยบังอาจพาอาวุธปืนพกรีวอลเวอร์ 1 กระบอก บรรจุกระสุนปืน 6 นัด ซึ่งเป็นของจำเลยที่ได้รับอนุญาตแล้ว ไปในทางสาธารณะโดยไม่มีเหตุสมควร และจำเลยบังอาจใช้อาวุธปืนดังกล่าวยิงศาสตราจารย์ ดร.สตางค์ มงคลสุข รวม 4 นัด โดยมีเจตนาฆ่าและโดยไตร่ตรองไว้ก่อน กระสุนปืนถูกตามร่างกายหลายแห่งและถึงแก่ความตายในวันเกิดเหตุ เจ้าพนักงานได้อาวุธปืน 1 กระบอก ปลอกกระสุนปืน 6 ปลอก หัวกระสุนปืนจากศพผู้ตาย 2 หัว และตกอยู่ในที่เกิดเหตุอีก 1 หัว เป็นของกลาง เหตุเกิดที่ตำบลพญาไท อำเภอพญาไท จังหวัดพระนคร ขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288, 289 (4), 371, 91 และริบของกลางจำเลยให้การปฏิเสธว่า จำเลยไม่มีเจตนาฆ่าผู้ตายโดยไตร่ตรองไว้ก่อนและไม่ได้พาอาวุธปืนไปในทางสาธารณะโดยไม่มีเหตุสมควรแต่จำเลยได้ยิงผู้ตายเพราะบันดาลโทสะ โดยถูกผู้ตายข่มเหงอย่างร้ายแรงด้วยเหตุอันไม่เป็นธรรม ขอให้ลงโทษจำเลยแต่สถานเบาศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 288 ประกอบด้วยมาตรา 72 ให้จำคุก 15 ปี ของกลางริบ คำขอนอกจากนี้ให้ยกจำเลยอุทธรณ์ขอลดหย่อนผ่อนโทษศาลอุทธรณ์เห็นว่า รูปคดีมีเหตุผลเพียงพอที่จะกำหนดโทษให้เบาลงกว่าที่ศาลชั้นต้นวางกำหนดโทษแก่จำเลยได้ พิพากษาแก้คำพิพากษาศาลชั้นต้นเป็นว่า ให้จำคุกจำเลย 5 ปี ตามบทกฎหมายที่ศาลชั้นต้นวางมา นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นโจทก์ฎีกาขอให้วางกำหนดโทษจำเลยตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นศาลฎีกาวินิจฉัยว่า คดีนี้ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้คำพิพากษาศาลชั้นต้นเป็นให้จำคุกจำเลยห้าปีตามบทกฎหมายที่ศาลชั้นต้นวางมาเป็นการแก้เฉพาะกำหนดโทษโดยมิได้แก้บทความผิด ดังนี้ ศาลฎีกาโดยมติที่ประชุมใหญ่เห็นว่าเป็นการแก้ไขเล็กน้อย คู่ความต้องห้ามมิให้ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218 ฎีกาโจทก์ขอให้ลงโทษจำคุกจำเลยตามกำหนดที่ศาลชั้นต้นพิพากษา เป็นฎีกาในข้อดุลพินิจ จึงเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัยยกฎีกาโจทก์(สวัสดิ์ ภู่งาม-ยงยุทธ เลอลภ-ล้วน นิลกำแหง)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า ขณะเกิดเหตุคดีนี้ ศาสตราจารย์ ดร.สตางค์ มงคลสุขผู้ตายรับราชการในตำแหน่งอธิการบดีมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ และคณบดีคณะวิทยาศาสตร์มหาวิทยาลัยมหิดล จำเลยรับราชการเป็นอาจารย์โทสอนภาษาในคณะวิทยาศาสตร์มหาวิทยาลัยมหิดล และเป็นผู้อยู่ใต้บังคับบัญชาของผู้ตาย เมื่อวันที่ 6 กรกฎาคม 2514 เวลากลางวันจำเลยบังอาจพาอาวุธปืนพกรีวอลเวอร์ 1 กระบอก บรรจุกระสุนปืน 6 นัด ซึ่งเป็นของจำเลยที่ได้รับอนุญาตแล้ว ไปในทางสาธารณะโดยไม่มีเหตุสมควร และจำเลยบังอาจใช้อาวุธปืนดังกล่าวยิงศาสตราจารย์ ดร.สตางค์ มงคลสุข รวม 4 นัด โดยมีเจตนาฆ่าและโดยไตร่ตรองไว้ก่อน กระสุนปืนถูกตามร่างกายหลายแห่งและถึงแก่ความตายในวันเกิดเหตุ เจ้าพนักงานได้อาวุธปืน 1 กระบอก ปลอกกระสุนปืน 6 ปลอก หัวกระสุนปืนจากศพผู้ตาย 2 หัว และตกอยู่ในที่เกิดเหตุอีก 1 หัว เป็นของกลาง เหตุเกิดที่ตำบลพญาไท อำเภอพญาไท จังหวัดพระนคร ขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288, 289 (4), 371, 91 และริบของกลางจำเลยให้การปฏิเสธว่า จำเลยไม่มีเจตนาฆ่าผู้ตายโดยไตร่ตรองไว้ก่อนและไม่ได้พาอาวุธปืนไปในทางสาธารณะโดยไม่มีเหตุสมควรแต่จำเลยได้ยิงผู้ตายเพราะบันดาลโทสะ โดยถูกผู้ตายข่มเหงอย่างร้ายแรงด้วยเหตุอันไม่เป็นธรรม ขอให้ลงโทษจำเลยแต่สถานเบาศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 288 ประกอบด้วยมาตรา 72 ให้จำคุก 15 ปี ของกลางริบ คำขอนอกจากนี้ให้ยกจำเลยอุทธรณ์ขอลดหย่อนผ่อนโทษศาลอุทธรณ์เห็นว่า รูปคดีมีเหตุผลเพียงพอที่จะกำหนดโทษให้เบาลงกว่าที่ศาลชั้นต้นวางกำหนดโทษแก่จำเลยได้ พิพากษาแก้คำพิพากษาศาลชั้นต้นเป็นว่า ให้จำคุกจำเลย 5 ปี ตามบทกฎหมายที่ศาลชั้นต้นวางมา นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นโจทก์ฎีกาขอให้วางกำหนดโทษจำเลยตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นศาลฎีกาวินิจฉัยว่า คดีนี้ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้คำพิพากษาศาลชั้นต้นเป็นให้จำคุกจำเลยห้าปีตามบทกฎหมายที่ศาลชั้นต้นวางมาเป็นการแก้เฉพาะกำหนดโทษโดยมิได้แก้บทความผิด ดังนี้ ศาลฎีกาโดยมติที่ประชุมใหญ่เห็นว่าเป็นการแก้ไขเล็กน้อย คู่ความต้องห้ามมิให้ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218 ฎีกาโจทก์ขอให้ลงโทษจำคุกจำเลยตามกำหนดที่ศาลชั้นต้นพิพากษา เป็นฎีกาในข้อดุลพินิจ จึงเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัยยกฎีกาโจทก์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2716/2516พนักงานอัยการ กรมอัยการโจทก์นางสาวลัดดาวัลย์ วรรณจำรัสจำเลย ป.อ. ม. 72, ม. 288 ป.วิ.อ. ม. 218ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288, 72 ให้จำคุก 15 ปี ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้คำพิพากษาศาลชั้นต้นเป็นให้จำคุก 5 ปี ตามบทกฎหมายที่ศาลชั้นต้นวางมาเป็นการแก้เฉพาะกำหนดโทษโดยมิได้แก้บทความผิด ดังนี้เป็นการแก้ไขเล็กน้อย คู่ความต้องห้ามมิให้ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218 (ประชุมใหญ่ครั้งที่ 25/2516)โจทก์ฟ้องว่า ขณะเกิดเหตุคดีนี้ ศาสตราจารย์ ดร.สตางค์ มงคลสุขผู้ตายรับราชการในตำแหน่งอธิการบดีมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ และคณบดีคณะวิทยาศาสตร์มหาวิทยาลัยมหิดล จำเลยรับราชการเป็นอาจารย์โทสอนภาษาในคณะวิทยาศาสตร์มหาวิทยาลัยมหิดล และเป็นผู้อยู่ใต้บังคับบัญชาของผู้ตาย เมื่อวันที่ 6 กรกฎาคม 2514 เวลากลางวันจำเลยบังอาจพาอาวุธปืนพกรีวอลเวอร์ 1 กระบอก บรรจุกระสุนปืน 6 นัด ซึ่งเป็นของจำเลยที่ได้รับอนุญาตแล้ว ไปในทางสาธารณะโดยไม่มีเหตุสมควร และจำเลยบังอาจใช้อาวุธปืนดังกล่าวยิงศาสตราจารย์ ดร.สตางค์ มงคลสุข รวม 4 นัด โดยมีเจตนาฆ่าและโดยไตร่ตรองไว้ก่อน กระสุนปืนถูกตามร่างกายหลายแห่งและถึงแก่ความตายในวันเกิดเหตุ เจ้าพนักงานได้อาวุธปืน 1 กระบอก ปลอกกระสุนปืน 6 ปลอก หัวกระสุนปืนจากศพผู้ตาย 2 หัว และตกอยู่ในที่เกิดเหตุอีก 1 หัว เป็นของกลาง เหตุเกิดที่ตำบลพญาไท อำเภอพญาไท จังหวัดพระนคร ขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288, 289 (4), 371, 91 และริบของกลางจำเลยให้การปฏิเสธว่า จำเลยไม่มีเจตนาฆ่าผู้ตายโดยไตร่ตรองไว้ก่อนและไม่ได้พาอาวุธปืนไปในทางสาธารณะโดยไม่มีเหตุสมควรแต่จำเลยได้ยิงผู้ตายเพราะบันดาลโทสะ โดยถูกผู้ตายข่มเหงอย่างร้ายแรงด้วยเหตุอันไม่เป็นธรรม ขอให้ลงโทษจำเลยแต่สถานเบาศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 288 ประกอบด้วยมาตรา 72 ให้จำคุก 15 ปี ของกลางริบ คำขอนอกจากนี้ให้ยกจำเลยอุทธรณ์ขอลดหย่อนผ่อนโทษศาลอุทธรณ์เห็นว่า รูปคดีมีเหตุผลเพียงพอที่จะกำหนดโทษให้เบาลงกว่าที่ศาลชั้นต้นวางกำหนดโทษแก่จำเลยได้ พิพากษาแก้คำพิพากษาศาลชั้นต้นเป็นว่า ให้จำคุกจำเลย 5 ปี ตามบทกฎหมายที่ศาลชั้นต้นวางมา นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นโจทก์ฎีกาขอให้วางกำหนดโทษจำเลยตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นศาลฎีกาวินิจฉัยว่า คดีนี้ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้คำพิพากษาศาลชั้นต้นเป็นให้จำคุกจำเลยห้าปีตามบทกฎหมายที่ศาลชั้นต้นวางมาเป็นการแก้เฉพาะกำหนดโทษโดยมิได้แก้บทความผิด ดังนี้ ศาลฎีกาโดยมติที่ประชุมใหญ่เห็นว่าเป็นการแก้ไขเล็กน้อย คู่ความต้องห้ามมิให้ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218 ฎีกาโจทก์ขอให้ลงโทษจำคุกจำเลยตามกำหนดที่ศาลชั้นต้นพิพากษา เป็นฎีกาในข้อดุลพินิจ จึงเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัยยกฎีกาโจทก์(สวัสดิ์ ภู่งาม-ยงยุทธ เลอลภ-ล้วน นิลกำแหง)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ