คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 43700หลักกฎหมาย: คดีก่อนโจทก์ฟ้องขอให้แสดงกรรมสิทธิ์ที่ดินอ้างว่าบิดายกให้ก่อนตาย คดีหลังโจทก์ฟ้องขอแบ่งมรดกบิดาในทรัพย์รายเดียวกับคดีก่อนได้ ไม่เป็นฟ้องซ้ำคดี 4 สำนวนนี้ ศาลพิจารณาพิพากษารวมกันโจทก์ฟ้องจำเลยแต่ละสำนวนเป็นทำนองเดียวกันว่าจำเลยที่ 2-3 เป็นเจ้าของตึกจำเลยที่ 1 แต่ละสำนวนเป็นผู้เช่าตึกอยู่ และได้ต่อเติมอาคารด้านหลังที่ตนเช่าอยู่ เป็นการเพิ่มน้ำหนักและขยายพื้นที่แก่อาคารนั้นมาก โดยมิได้รับอนุญาตเป็นหนังสือจากเจ้าหน้าที่ท้องถิ่น ผิดพระราชบัญญัติควบคุมการก่อสร้างอาคาร 2479 และฝ่าฝืนเทศบัญญัติของเทศบาลนครกรุงเทพเจ้าพนักงานสอบสวนสถานีตำรวจบางรักได้สอบสวนความผิดของจำเลยที่ 1 ๆ ยอมเสียค่าปรับเสร็จไปแล้ว แต่ไม่ยอมรื้อถอนสิ่งปลูกสร้าง จึงฟ้องบังคับรื้อถอนอาคารส่วนที่ต่อเติมจำเลยที่ 1 ขาดนัดยื่นคำให้การทุกสำนวนจำเลยที่ 2-3 ทุกสำนวนต่อสู้ว่า มิได้เกี่ยวข้องกับการเปลี่ยนแปลงต่อเติม ผู้เช่าตึกแถวได้เปลี่ยนแปลงต่อเติมมาตั้งแต่พ.ศ. 2490 ซึ่งมิใช่จำเลยที่ 1 แต่ละสำนวนเป็นผู้ทำ หากแต่เพื่อตัดความรำคาญจึงยอมเสียค่าปรับต่อพนักงานสอบสวน กับตัดฟ้องว่าคดีโจทก์ขาดอายุความ ทั้งโจทก์ไม่ใช่นิติบุคคลและ พล.อ.มังกร พรหมโยธีไม่ใช่ผู้เสียหาย จึงไม่มีสิทธิฟ้องในวันชี้สองสถาน จำเลยที่ 1 ในสำนวนที่ 1, 3 และ 4 รับว่าได้ถูกพนักงานสอบสวนปรับเพราะต่อเติมอาคารโดยไม่รับอนุญาตแต่ความจริงตนมิได้ต่อเติมที่ยอมเสียค่าปรับเพื่อให้เสร็จเรื่องไปศาลชั้นต้นมีคำสั่งงดสืบพยานจำเลยที่ 2-3 คงให้โจทก์สืบพยานเกี่ยวกับจำเลยที่ 1 ที่ขาดนัดทุกสำนวนไปฝ่ายเดียว แล้วพิพากษาให้จำเลยที่ 1 ทุกสำนวนรื้อถอนอาคารส่วนที่ต่อเติม สำหรับจำเลยที่ 2-3 ยกฟ้องจำเลยทุกสำนวนอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยทุกสำนวนฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า คณะเทศมนตรีเทศบาลโดยนายกเทศมนตรีมีอำนาจฟ้อง เพราะเป็นหัวหน้ารับผิดชอบในการบริหารและเป็นเจ้าหน้าที่ท้องถิ่นตาม พระราชบัญญัติเทศบาล มาตรา 36, 39 และ พระราชบัญญัติควบคุมการก่อสร้างอาคาร 2479 มาตรา 11 วรรคสองและเมื่อพระราชบัญญัติควบคุมการก่อสร้างอาคาร 2479 มิได้บัญญัติอายุความฟ้องร้องที่จะบังคับให้ผู้ต่อเติมรื้อถอนอาคารส่วนที่ต่อเติมไว้ ก็ต้องใช้อายุความทั่วไปตาม ป.พ.พ.มาตรา 164 ซึ่งกำหนดไว้ 10 ปีจะใช้อายุความตาม ป.วิ.อาญา ไม่ได้ เพราะโจทก์ฟ้องคดีนี้มิใช่ฐานะผู้เสียหาย แต่ฟ้องโดย พระราชบัญญัติควบคุมการก่อสร้างอาคาร 2479 โจทก์ฟ้องยังไม่ถึง 10 ปี จึงมีสิทธิฟ้องจำเลย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 886 - 887/2501อัยการจังหวัดชุมพร เพื่อน.ส.กิมจือ และนางถาวรโจทก์นางกิมฮวยจำเลยนางกิมฮวยโจทก์น.ส.กิมจือ นางถาวรจำเลย ป.วิ.พ. ม. 148คดีก่อนโจทก์ฟ้องขอให้แสดงกรรมสิทธิ์ที่ดินอ้างว่าบิดายกให้ก่อนตาย คดีหลังโจทก์ฟ้องขอแบ่งมรดกบิดาในทรัพย์รายเดียวกับคดีก่อนได้ ไม่เป็นฟ้องซ้ำคดี 4 สำนวนนี้ ศาลพิจารณาพิพากษารวมกันโจทก์ฟ้องจำเลยแต่ละสำนวนเป็นทำนองเดียวกันว่าจำเลยที่ 2-3 เป็นเจ้าของตึกจำเลยที่ 1 แต่ละสำนวนเป็นผู้เช่าตึกอยู่ และได้ต่อเติมอาคารด้านหลังที่ตนเช่าอยู่ เป็นการเพิ่มน้ำหนักและขยายพื้นที่แก่อาคารนั้นมาก โดยมิได้รับอนุญาตเป็นหนังสือจากเจ้าหน้าที่ท้องถิ่น ผิดพระราชบัญญัติควบคุมการก่อสร้างอาคาร 2479 และฝ่าฝืนเทศบัญญัติของเทศบาลนครกรุงเทพเจ้าพนักงานสอบสวนสถานีตำรวจบางรักได้สอบสวนความผิดของจำเลยที่ 1 ๆ ยอมเสียค่าปรับเสร็จไปแล้ว แต่ไม่ยอมรื้อถอนสิ่งปลูกสร้าง จึงฟ้องบังคับรื้อถอนอาคารส่วนที่ต่อเติมจำเลยที่ 1 ขาดนัดยื่นคำให้การทุกสำนวนจำเลยที่ 2-3 ทุกสำนวนต่อสู้ว่า มิได้เกี่ยวข้องกับการเปลี่ยนแปลงต่อเติม ผู้เช่าตึกแถวได้เปลี่ยนแปลงต่อเติมมาตั้งแต่พ.ศ. 2490 ซึ่งมิใช่จำเลยที่ 1 แต่ละสำนวนเป็นผู้ทำ หากแต่เพื่อตัดความรำคาญจึงยอมเสียค่าปรับต่อพนักงานสอบสวน กับตัดฟ้องว่าคดีโจทก์ขาดอายุความ ทั้งโจทก์ไม่ใช่นิติบุคคลและ พล.อ.มังกร พรหมโยธีไม่ใช่ผู้เสียหาย จึงไม่มีสิทธิฟ้องในวันชี้สองสถาน จำเลยที่ 1 ในสำนวนที่ 1, 3 และ 4 รับว่าได้ถูกพนักงานสอบสวนปรับเพราะต่อเติมอาคารโดยไม่รับอนุญาตแต่ความจริงตนมิได้ต่อเติมที่ยอมเสียค่าปรับเพื่อให้เสร็จเรื่องไปศาลชั้นต้นมีคำสั่งงดสืบพยานจำเลยที่ 2-3 คงให้โจทก์สืบพยานเกี่ยวกับจำเลยที่ 1 ที่ขาดนัดทุกสำนวนไปฝ่ายเดียว แล้วพิพากษาให้จำเลยที่ 1 ทุกสำนวนรื้อถอนอาคารส่วนที่ต่อเติม สำหรับจำเลยที่ 2-3 ยกฟ้องจำเลยทุกสำนวนอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยทุกสำนวนฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า คณะเทศมนตรีเทศบาลโดยนายกเทศมนตรีมีอำนาจฟ้อง เพราะเป็นหัวหน้ารับผิดชอบในการบริหารและเป็นเจ้าหน้าที่ท้องถิ่นตาม พระราชบัญญัติเทศบาล มาตรา 36, 39 และ พระราชบัญญัติควบคุมการก่อสร้างอาคาร 2479 มาตรา 11 วรรคสองและเมื่อพระราชบัญญัติควบคุมการก่อสร้างอาคาร 2479 มิได้บัญญัติอายุความฟ้องร้องที่จะบังคับให้ผู้ต่อเติมรื้อถอนอาคารส่วนที่ต่อเติมไว้ ก็ต้องใช้อายุความทั่วไปตาม ป.พ.พ.มาตรา 164 ซึ่งกำหนดไว้ 10 ปีจะใช้อายุความตาม ป.วิ.อาญา ไม่ได้ เพราะโจทก์ฟ้องคดีนี้มิใช่ฐานะผู้เสียหาย แต่ฟ้องโดย พระราชบัญญัติควบคุมการก่อสร้างอาคาร 2479 โจทก์ฟ้องยังไม่ถึง 10 ปี จึงมีสิทธิฟ้องจำเลย(ศิลปสิทธิวินิจฉัย-ประวัติ ปัตตพงศ์-ปริพนธ์พจนพิสุทธิ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: คดี 4 สำนวนนี้ ศาลพิจารณาพิพากษารวมกันโจทก์ฟ้องจำเลยแต่ละสำนวนเป็นทำนองเดียวกันว่าจำเลยที่ 2-3 เป็นเจ้าของตึกจำเลยที่ 1 แต่ละสำนวนเป็นผู้เช่าตึกอยู่ และได้ต่อเติมอาคารด้านหลังที่ตนเช่าอยู่ เป็นการเพิ่มน้ำหนักและขยายพื้นที่แก่อาคารนั้นมาก โดยมิได้รับอนุญาตเป็นหนังสือจากเจ้าหน้าที่ท้องถิ่น ผิดพระราชบัญญัติควบคุมการก่อสร้างอาคาร 2479 และฝ่าฝืนเทศบัญญัติของเทศบาลนครกรุงเทพเจ้าพนักงานสอบสวนสถานีตำรวจบางรักได้สอบสวนความผิดของจำเลยที่ 1 ๆ ยอมเสียค่าปรับเสร็จไปแล้ว แต่ไม่ยอมรื้อถอนสิ่งปลูกสร้าง จึงฟ้องบังคับรื้อถอนอาคารส่วนที่ต่อเติมจำเลยที่ 1 ขาดนัดยื่นคำให้การทุกสำนวนจำเลยที่ 2-3 ทุกสำนวนต่อสู้ว่า มิได้เกี่ยวข้องกับการเปลี่ยนแปลงต่อเติม ผู้เช่าตึกแถวได้เปลี่ยนแปลงต่อเติมมาตั้งแต่พ.ศ. 2490 ซึ่งมิใช่จำเลยที่ 1 แต่ละสำนวนเป็นผู้ทำ หากแต่เพื่อตัดความรำคาญจึงยอมเสียค่าปรับต่อพนักงานสอบสวน กับตัดฟ้องว่าคดีโจทก์ขาดอายุความ ทั้งโจทก์ไม่ใช่นิติบุคคลและ พล.อ.มังกร พรหมโยธีไม่ใช่ผู้เสียหาย จึงไม่มีสิทธิฟ้องในวันชี้สองสถาน จำเลยที่ 1 ในสำนวนที่ 1, 3 และ 4 รับว่าได้ถูกพนักงานสอบสวนปรับเพราะต่อเติมอาคารโดยไม่รับอนุญาตแต่ความจริงตนมิได้ต่อเติมที่ยอมเสียค่าปรับเพื่อให้เสร็จเรื่องไปศาลชั้นต้นมีคำสั่งงดสืบพยานจำเลยที่ 2-3 คงให้โจทก์สืบพยานเกี่ยวกับจำเลยที่ 1 ที่ขาดนัดทุกสำนวนไปฝ่ายเดียว แล้วพิพากษาให้จำเลยที่ 1 ทุกสำนวนรื้อถอนอาคารส่วนที่ต่อเติม สำหรับจำเลยที่ 2-3 ยกฟ้องจำเลยทุกสำนวนอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยทุกสำนวนฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า คณะเทศมนตรีเทศบาลโดยนายกเทศมนตรีมีอำนาจฟ้อง เพราะเป็นหัวหน้ารับผิดชอบในการบริหารและเป็นเจ้าหน้าที่ท้องถิ่นตาม พระราชบัญญัติเทศบาล มาตรา 36, 39 และ พระราชบัญญัติควบคุมการก่อสร้างอาคาร 2479 มาตรา 11 วรรคสองและเมื่อพระราชบัญญัติควบคุมการก่อสร้างอาคาร 2479 มิได้บัญญัติอายุความฟ้องร้องที่จะบังคับให้ผู้ต่อเติมรื้อถอนอาคารส่วนที่ต่อเติมไว้ ก็ต้องใช้อายุความทั่วไปตาม ป.พ.พ.มาตรา 164 ซึ่งกำหนดไว้ 10 ปีจะใช้อายุความตาม ป.วิ.อาญา ไม่ได้ เพราะโจทก์ฟ้องคดีนี้มิใช่ฐานะผู้เสียหาย แต่ฟ้องโดย พระราชบัญญัติควบคุมการก่อสร้างอาคาร 2479 โจทก์ฟ้องยังไม่ถึง 10 ปี จึงมีสิทธิฟ้องจำเลย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 886 - 887/2501อัยการจังหวัดชุมพร เพื่อน.ส.กิมจือ และนางถาวรโจทก์นางกิมฮวยจำเลยนางกิมฮวยโจทก์น.ส.กิมจือ นางถาวรจำเลย ป.วิ.พ. ม. 148คดีก่อนโจทก์ฟ้องขอให้แสดงกรรมสิทธิ์ที่ดินอ้างว่าบิดายกให้ก่อนตาย คดีหลังโจทก์ฟ้องขอแบ่งมรดกบิดาในทรัพย์รายเดียวกับคดีก่อนได้ ไม่เป็นฟ้องซ้ำคดี 4 สำนวนนี้ ศาลพิจารณาพิพากษารวมกันโจทก์ฟ้องจำเลยแต่ละสำนวนเป็นทำนองเดียวกันว่าจำเลยที่ 2-3 เป็นเจ้าของตึกจำเลยที่ 1 แต่ละสำนวนเป็นผู้เช่าตึกอยู่ และได้ต่อเติมอาคารด้านหลังที่ตนเช่าอยู่ เป็นการเพิ่มน้ำหนักและขยายพื้นที่แก่อาคารนั้นมาก โดยมิได้รับอนุญาตเป็นหนังสือจากเจ้าหน้าที่ท้องถิ่น ผิดพระราชบัญญัติควบคุมการก่อสร้างอาคาร 2479 และฝ่าฝืนเทศบัญญัติของเทศบาลนครกรุงเทพเจ้าพนักงานสอบสวนสถานีตำรวจบางรักได้สอบสวนความผิดของจำเลยที่ 1 ๆ ยอมเสียค่าปรับเสร็จไปแล้ว แต่ไม่ยอมรื้อถอนสิ่งปลูกสร้าง จึงฟ้องบังคับรื้อถอนอาคารส่วนที่ต่อเติมจำเลยที่ 1 ขาดนัดยื่นคำให้การทุกสำนวนจำเลยที่ 2-3 ทุกสำนวนต่อสู้ว่า มิได้เกี่ยวข้องกับการเปลี่ยนแปลงต่อเติม ผู้เช่าตึกแถวได้เปลี่ยนแปลงต่อเติมมาตั้งแต่พ.ศ. 2490 ซึ่งมิใช่จำเลยที่ 1 แต่ละสำนวนเป็นผู้ทำ หากแต่เพื่อตัดความรำคาญจึงยอมเสียค่าปรับต่อพนักงานสอบสวน กับตัดฟ้องว่าคดีโจทก์ขาดอายุความ ทั้งโจทก์ไม่ใช่นิติบุคคลและ พล.อ.มังกร พรหมโยธีไม่ใช่ผู้เสียหาย จึงไม่มีสิทธิฟ้องในวันชี้สองสถาน จำเลยที่ 1 ในสำนวนที่ 1, 3 และ 4 รับว่าได้ถูกพนักงานสอบสวนปรับเพราะต่อเติมอาคารโดยไม่รับอนุญาตแต่ความจริงตนมิได้ต่อเติมที่ยอมเสียค่าปรับเพื่อให้เสร็จเรื่องไปศาลชั้นต้นมีคำสั่งงดสืบพยานจำเลยที่ 2-3 คงให้โจทก์สืบพยานเกี่ยวกับจำเลยที่ 1 ที่ขาดนัดทุกสำนวนไปฝ่ายเดียว แล้วพิพากษาให้จำเลยที่ 1 ทุกสำนวนรื้อถอนอาคารส่วนที่ต่อเติม สำหรับจำเลยที่ 2-3 ยกฟ้องจำเลยทุกสำนวนอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยทุกสำนวนฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า คณะเทศมนตรีเทศบาลโดยนายกเทศมนตรีมีอำนาจฟ้อง เพราะเป็นหัวหน้ารับผิดชอบในการบริหารและเป็นเจ้าหน้าที่ท้องถิ่นตาม พระราชบัญญัติเทศบาล มาตรา 36, 39 และ พระราชบัญญัติควบคุมการก่อสร้างอาคาร 2479 มาตรา 11 วรรคสองและเมื่อพระราชบัญญัติควบคุมการก่อสร้างอาคาร 2479 มิได้บัญญัติอายุความฟ้องร้องที่จะบังคับให้ผู้ต่อเติมรื้อถอนอาคารส่วนที่ต่อเติมไว้ ก็ต้องใช้อายุความทั่วไปตาม ป.พ.พ.มาตรา 164 ซึ่งกำหนดไว้ 10 ปีจะใช้อายุความตาม ป.วิ.อาญา ไม่ได้ เพราะโจทก์ฟ้องคดีนี้มิใช่ฐานะผู้เสียหาย แต่ฟ้องโดย พระราชบัญญัติควบคุมการก่อสร้างอาคาร 2479 โจทก์ฟ้องยังไม่ถึง 10 ปี จึงมีสิทธิฟ้องจำเลย(ศิลปสิทธิวินิจฉัย-ประวัติ ปัตตพงศ์-ปริพนธ์พจนพิสุทธิ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ