คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1370/2494หลักกฎหมาย: โจทก์ฟ้องบิดาของเด็กเป็นจำเลยในฐานะส่วนตัวและทั้งฐานะบิดาผู้แทนโดยชอบธรรมของเด็ก ในการต่อสู้คดี บิดาก็คงยอมรับให้การในฐานะเป็นบิดาผู้แทนโดยชอบธรรมของเด็กด้วย มิได้คัดค้านประการใดดังนี้ การดำเนินคดีของบิดาในฐานะบิดาผู้แทนโดยชอบธรรมของเด็กเช่นนี้ ย่อมเป็นการชอบ แม้ในคดีนี้ศาลได้พิพากษาให้เด็กเสียกรรมสิทธิในที่ดินไปก็ตาม กรณีหาต้องด้วย ป.ม.แพ่งฯมาตรา 1546 ไม่โจทก์ฟ้องขอให้จำเลยแบ่งที่พิพาทให้แก่โจทก์ และขอให้เพิกถอนการเติมชื่อเด็กหญิงสมนึกบุตรจำเลยที่ ๓ ออกจากโฉนดที่ดินของโจทก์ ศาลชั้นต้นพิพากษาให้แบ่งที่ดินให้โจทก์ และให้เพิกถอนการเติมชื่อเด็กหญิงสมนึก ร่วมในที่ดินส่วนของโจทก์ จำเลยอุทธรณ์ในข้อเท็จจริงและข้อกฎหมายในข้อกฎหมายอุทธรณ์ว่า เด็กหญิงสมนึกเป็นผู้เยาว์ยังมิได้มีคำสั่งศาลตั้งให้ผู้ใดเป็นผู้แทนสู้ความในคดีนี้ ฉะนั้นศาลจะตัดสินเพิกถอนชื่อเด็กหญิงสมนึกออกจากโฉนด ทำให้เด็กเสียเปรียบ จึงเป็นการไม่ชอบ ศาลอุทธรณ์เห็นว่า กรณีไม่ต้องด้วยมาตรา ๑๕๔๖ แห่งป.ม.แพ่งฯมาตรา จึงพิพากษายืน จำเลยฎีกา ศาลสั่งรับเฉพาะฎีกาข้อกฎหมาย ศาลฎีกาเห็นว่า คดีนี้ โจทก์ฟ้องนายทำจำเลยทั้งในฐานะส่วนตัวและทั้งในฐานะบิดาผู้แทนโดยชอบธรรมของเด็กหญิงสมนึกและในการต่อสู้คดี นายทำจำเลยก็คงยอมรับให้การในฐานะเป็นบิดาผู้แทนโดยชอบธรรมของเด็ก มิได้คัดค้านประการใด การดำเนินคดีของนายทำในฐานะบิดาผู้แทนโดยชอบธรรมของเด็กหญิงสมนึกเช่นนี้ จึงเป็นการชอบแล้ว กรณีไม่ต้องด้วยป.ม.แพ่งฯมาตรา ๑๕๔๖ ฎีกาจำเลยฟังไม่ขึ้น จึงพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1370/2494นายยอด ยอดยิ่งโจทก์นางพลอย ยอดยิ่ง ที่ 1,นายชู ยอดยิ่ง ที่ 2,นายทำ ยอดยิ่งในฐานะส่วนตัวและบิดาผู้ปกครองโดยชอบธรรมของเด็กหญิงสมนึก ยอดยิ่งบุตร ที่ 3จำเลย ป.พ.พ. ม. 21, ม. 1537, ม. 1541, ม. 1543, ม. 1546 ป.วิ.พ. ม. 55โจทก์ฟ้องบิดาของเด็กเป็นจำเลยในฐานะส่วนตัวและทั้งฐานะบิดาผู้แทนโดยชอบธรรมของเด็ก ในการต่อสู้คดี บิดาก็คงยอมรับให้การในฐานะเป็นบิดาผู้แทนโดยชอบธรรมของเด็กด้วย มิได้คัดค้านประการใดดังนี้ การดำเนินคดีของบิดาในฐานะบิดาผู้แทนโดยชอบธรรมของเด็กเช่นนี้ ย่อมเป็นการชอบ แม้ในคดีนี้ศาลได้พิพากษาให้เด็กเสียกรรมสิทธิในที่ดินไปก็ตาม กรณีหาต้องด้วย ป.ม.แพ่งฯมาตรา 1546 ไม่โจทก์ฟ้องขอให้จำเลยแบ่งที่พิพาทให้แก่โจทก์ และขอให้เพิกถอนการเติมชื่อเด็กหญิงสมนึกบุตรจำเลยที่ ๓ ออกจากโฉนดที่ดินของโจทก์ ศาลชั้นต้นพิพากษาให้แบ่งที่ดินให้โจทก์ และให้เพิกถอนการเติมชื่อเด็กหญิงสมนึก ร่วมในที่ดินส่วนของโจทก์ จำเลยอุทธรณ์ในข้อเท็จจริงและข้อกฎหมายในข้อกฎหมายอุทธรณ์ว่า เด็กหญิงสมนึกเป็นผู้เยาว์ยังมิได้มีคำสั่งศาลตั้งให้ผู้ใดเป็นผู้แทนสู้ความในคดีนี้ ฉะนั้นศาลจะตัดสินเพิกถอนชื่อเด็กหญิงสมนึกออกจากโฉนด ทำให้เด็กเสียเปรียบ จึงเป็นการไม่ชอบ ศาลอุทธรณ์เห็นว่า กรณีไม่ต้องด้วยมาตรา ๑๕๔๖ แห่งป.ม.แพ่งฯมาตรา จึงพิพากษายืน จำเลยฎีกา ศาลสั่งรับเฉพาะฎีกาข้อกฎหมาย ศาลฎีกาเห็นว่า คดีนี้ โจทก์ฟ้องนายทำจำเลยทั้งในฐานะส่วนตัวและทั้งในฐานะบิดาผู้แทนโดยชอบธรรมของเด็กหญิงสมนึกและในการต่อสู้คดี นายทำจำเลยก็คงยอมรับให้การในฐานะเป็นบิดาผู้แทนโดยชอบธรรมของเด็ก มิได้คัดค้านประการใด การดำเนินคดีของนายทำในฐานะบิดาผู้แทนโดยชอบธรรมของเด็กหญิงสมนึกเช่นนี้ จึงเป็นการชอบแล้ว กรณีไม่ต้องด้วยป.ม.แพ่งฯมาตรา ๑๕๔๖ ฎีกาจำเลยฟังไม่ขึ้น จึงพิพากษายืน(ดุลยทัณฑ์ชนาณัติ-นาถปรีชา-มนูกิจิ)ศาลจังหวัดราชบุรี - นายพูน เฉลยทรรศน์ศาลอุทธรณ์ - พระดุลยกรณ์พิทารณ์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องขอให้จำเลยแบ่งที่พิพาทให้แก่โจทก์ และขอให้เพิกถอนการเติมชื่อเด็กหญิงสมนึกบุตรจำเลยที่ ๓ ออกจากโฉนดที่ดินของโจทก์ ศาลชั้นต้นพิพากษาให้แบ่งที่ดินให้โจทก์ และให้เพิกถอนการเติมชื่อเด็กหญิงสมนึก ร่วมในที่ดินส่วนของโจทก์ จำเลยอุทธรณ์ในข้อเท็จจริงและข้อกฎหมายในข้อกฎหมายอุทธรณ์ว่า เด็กหญิงสมนึกเป็นผู้เยาว์ยังมิได้มีคำสั่งศาลตั้งให้ผู้ใดเป็นผู้แทนสู้ความในคดีนี้ ฉะนั้นศาลจะตัดสินเพิกถอนชื่อเด็กหญิงสมนึกออกจากโฉนด ทำให้เด็กเสียเปรียบ จึงเป็นการไม่ชอบ ศาลอุทธรณ์เห็นว่า กรณีไม่ต้องด้วยมาตรา ๑๕๔๖ แห่งป.ม.แพ่งฯมาตรา จึงพิพากษายืน จำเลยฎีกา ศาลสั่งรับเฉพาะฎีกาข้อกฎหมาย ศาลฎีกาเห็นว่า คดีนี้ โจทก์ฟ้องนายทำจำเลยทั้งในฐานะส่วนตัวและทั้งในฐานะบิดาผู้แทนโดยชอบธรรมของเด็กหญิงสมนึกและในการต่อสู้คดี นายทำจำเลยก็คงยอมรับให้การในฐานะเป็นบิดาผู้แทนโดยชอบธรรมของเด็ก มิได้คัดค้านประการใด การดำเนินคดีของนายทำในฐานะบิดาผู้แทนโดยชอบธรรมของเด็กหญิงสมนึกเช่นนี้ จึงเป็นการชอบแล้ว กรณีไม่ต้องด้วยป.ม.แพ่งฯมาตรา ๑๕๔๖ ฎีกาจำเลยฟังไม่ขึ้น จึงพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1370/2494นายยอด ยอดยิ่งโจทก์นางพลอย ยอดยิ่ง ที่ 1,นายชู ยอดยิ่ง ที่ 2,นายทำ ยอดยิ่งในฐานะส่วนตัวและบิดาผู้ปกครองโดยชอบธรรมของเด็กหญิงสมนึก ยอดยิ่งบุตร ที่ 3จำเลย ป.พ.พ. ม. 21, ม. 1537, ม. 1541, ม. 1543, ม. 1546 ป.วิ.พ. ม. 55โจทก์ฟ้องบิดาของเด็กเป็นจำเลยในฐานะส่วนตัวและทั้งฐานะบิดาผู้แทนโดยชอบธรรมของเด็ก ในการต่อสู้คดี บิดาก็คงยอมรับให้การในฐานะเป็นบิดาผู้แทนโดยชอบธรรมของเด็กด้วย มิได้คัดค้านประการใดดังนี้ การดำเนินคดีของบิดาในฐานะบิดาผู้แทนโดยชอบธรรมของเด็กเช่นนี้ ย่อมเป็นการชอบ แม้ในคดีนี้ศาลได้พิพากษาให้เด็กเสียกรรมสิทธิในที่ดินไปก็ตาม กรณีหาต้องด้วย ป.ม.แพ่งฯมาตรา 1546 ไม่โจทก์ฟ้องขอให้จำเลยแบ่งที่พิพาทให้แก่โจทก์ และขอให้เพิกถอนการเติมชื่อเด็กหญิงสมนึกบุตรจำเลยที่ ๓ ออกจากโฉนดที่ดินของโจทก์ ศาลชั้นต้นพิพากษาให้แบ่งที่ดินให้โจทก์ และให้เพิกถอนการเติมชื่อเด็กหญิงสมนึก ร่วมในที่ดินส่วนของโจทก์ จำเลยอุทธรณ์ในข้อเท็จจริงและข้อกฎหมายในข้อกฎหมายอุทธรณ์ว่า เด็กหญิงสมนึกเป็นผู้เยาว์ยังมิได้มีคำสั่งศาลตั้งให้ผู้ใดเป็นผู้แทนสู้ความในคดีนี้ ฉะนั้นศาลจะตัดสินเพิกถอนชื่อเด็กหญิงสมนึกออกจากโฉนด ทำให้เด็กเสียเปรียบ จึงเป็นการไม่ชอบ ศาลอุทธรณ์เห็นว่า กรณีไม่ต้องด้วยมาตรา ๑๕๔๖ แห่งป.ม.แพ่งฯมาตรา จึงพิพากษายืน จำเลยฎีกา ศาลสั่งรับเฉพาะฎีกาข้อกฎหมาย ศาลฎีกาเห็นว่า คดีนี้ โจทก์ฟ้องนายทำจำเลยทั้งในฐานะส่วนตัวและทั้งในฐานะบิดาผู้แทนโดยชอบธรรมของเด็กหญิงสมนึกและในการต่อสู้คดี นายทำจำเลยก็คงยอมรับให้การในฐานะเป็นบิดาผู้แทนโดยชอบธรรมของเด็ก มิได้คัดค้านประการใด การดำเนินคดีของนายทำในฐานะบิดาผู้แทนโดยชอบธรรมของเด็กหญิงสมนึกเช่นนี้ จึงเป็นการชอบแล้ว กรณีไม่ต้องด้วยป.ม.แพ่งฯมาตรา ๑๕๔๖ ฎีกาจำเลยฟังไม่ขึ้น จึงพิพากษายืน(ดุลยทัณฑ์ชนาณัติ-นาถปรีชา-มนูกิจิ)ศาลจังหวัดราชบุรี - นายพูน เฉลยทรรศน์ศาลอุทธรณ์ - พระดุลยกรณ์พิทารณ์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ