คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 895/2494หลักกฎหมาย: แพทย์ประจำตำบล แม้จะเคยเป็นพนักงานสาธารณะสุขมาแล้ว เมื่อจะประกอบโรคศิลป์ก็ต้องขึ้นทะเบียนรับใบอนุญาตเป็นผู้ประกอบโรคศิลป์ะจากคณะกรรมการก่อน มิฉะนั้นมีความผิดตาม พ.ร.บ.ควบคุมการประกอบโรคศิลป์ 2479 มาตรา 11,21โจทก์ฟ้องหาว่า จำเลยไม่ได้ขึ้นทะเบียนรับใบอนุญาตเป็นผู้ประกอบโรคศิลปะจากคณะกรรมการ แต่ได้บังอาจฉีดยาให้นายถวิลวงศ์ถนอม ๒ เข็ม ฯลฯ เป็นการกระทำเพื่อแสวงหาประโยชน์สินจ้างและบำเหน็จรางวัล ขอให้ลงโทษตาม พ.ร.บ.ควบคุมโรคศิลปะ พ.ศ.๒๔๗๙ มาตรา ๑๑,๒๑ ศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า จำเลยเป็นแพทย์ประจำตำบลแต่ไม่ได้ขึ้นทะเบียนรับใบอนุญาตประกอบโรคศิลปะ จำเลยบังอาจประกอบโรคศิลปะเมื่อมีคนให้เงินแก่จำเลย ๆ ก็รับ จึงถือว่าแสวงหาประโยชน์ ซึ่งการเป็นแพทย์ประจำตำบล หาได้รับการยกเว้นให้ประกอบโรคศิลปะได้ไม่ พิพากษาว่าจำเลยผิดตามฟ้อง ปรับ ๓๐๐ บาท ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกาอ้างว่า เป็นปัญหากฎหมายว่าจำเลยเคยเป็นพนักงานสาธารณะสุขมา จึงควรได้รับความยกเว้นสงเคราะห์เข้าตาม พ.ร.บ.ควบคุมการประกอบโรคศิลป์ ๒๔๗๙ มาตรา ๑๑ ข้อ(ข) ศาลฎีกาเห็นว่า ไม่มีข้อยกเว้นถึงแพทย์ประจำตำบลหรือผู้ที่เคยเป็นพนักงานสาธารณะสุข อย่างเช่นจำเลยฎีกาจำเลยฟังไม่ขึ้น คงพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 895/2494อัยการปทุมธานีโจทก์นายร้อยโทเชื้อ สมสกุลจำเลย พ.ร.บ.ควบคุมการประกอบโรคศิลป พ.ศ.2479 แพทย์ประจำตำบล แม้จะเคยเป็นพนักงานสาธารณะสุขมาแล้ว เมื่อจะประกอบโรคศิลป์ก็ต้องขึ้นทะเบียนรับใบอนุญาตเป็นผู้ประกอบโรคศิลป์ะจากคณะกรรมการก่อน มิฉะนั้นมีความผิดตาม พ.ร.บ.ควบคุมการประกอบโรคศิลป์ 2479 มาตรา 11,21โจทก์ฟ้องหาว่า จำเลยไม่ได้ขึ้นทะเบียนรับใบอนุญาตเป็นผู้ประกอบโรคศิลปะจากคณะกรรมการ แต่ได้บังอาจฉีดยาให้นายถวิลวงศ์ถนอม ๒ เข็ม ฯลฯ เป็นการกระทำเพื่อแสวงหาประโยชน์สินจ้างและบำเหน็จรางวัล ขอให้ลงโทษตาม พ.ร.บ.ควบคุมโรคศิลปะ พ.ศ.๒๔๗๙ มาตรา ๑๑,๒๑ ศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า จำเลยเป็นแพทย์ประจำตำบลแต่ไม่ได้ขึ้นทะเบียนรับใบอนุญาตประกอบโรคศิลปะ จำเลยบังอาจประกอบโรคศิลปะเมื่อมีคนให้เงินแก่จำเลย ๆ ก็รับ จึงถือว่าแสวงหาประโยชน์ ซึ่งการเป็นแพทย์ประจำตำบล หาได้รับการยกเว้นให้ประกอบโรคศิลปะได้ไม่ พิพากษาว่าจำเลยผิดตามฟ้อง ปรับ ๓๐๐ บาท ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกาอ้างว่า เป็นปัญหากฎหมายว่าจำเลยเคยเป็นพนักงานสาธารณะสุขมา จึงควรได้รับความยกเว้นสงเคราะห์เข้าตาม พ.ร.บ.ควบคุมการประกอบโรคศิลป์ ๒๔๗๙ มาตรา ๑๑ ข้อ(ข) ศาลฎีกาเห็นว่า ไม่มีข้อยกเว้นถึงแพทย์ประจำตำบลหรือผู้ที่เคยเป็นพนักงานสาธารณะสุข อย่างเช่นจำเลยฎีกาจำเลยฟังไม่ขึ้น คงพิพากษายืน(วิเทศจรรยารักษ์-มนูภันย-นนทประชา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องหาว่า จำเลยไม่ได้ขึ้นทะเบียนรับใบอนุญาตเป็นผู้ประกอบโรคศิลปะจากคณะกรรมการ แต่ได้บังอาจฉีดยาให้นายถวิลวงศ์ถนอม ๒ เข็ม ฯลฯ เป็นการกระทำเพื่อแสวงหาประโยชน์สินจ้างและบำเหน็จรางวัล ขอให้ลงโทษตาม พ.ร.บ.ควบคุมโรคศิลปะ พ.ศ.๒๔๗๙ มาตรา ๑๑,๒๑ ศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า จำเลยเป็นแพทย์ประจำตำบลแต่ไม่ได้ขึ้นทะเบียนรับใบอนุญาตประกอบโรคศิลปะ จำเลยบังอาจประกอบโรคศิลปะเมื่อมีคนให้เงินแก่จำเลย ๆ ก็รับ จึงถือว่าแสวงหาประโยชน์ ซึ่งการเป็นแพทย์ประจำตำบล หาได้รับการยกเว้นให้ประกอบโรคศิลปะได้ไม่ พิพากษาว่าจำเลยผิดตามฟ้อง ปรับ ๓๐๐ บาท ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกาอ้างว่า เป็นปัญหากฎหมายว่าจำเลยเคยเป็นพนักงานสาธารณะสุขมา จึงควรได้รับความยกเว้นสงเคราะห์เข้าตาม พ.ร.บ.ควบคุมการประกอบโรคศิลป์ ๒๔๗๙ มาตรา ๑๑ ข้อ(ข) ศาลฎีกาเห็นว่า ไม่มีข้อยกเว้นถึงแพทย์ประจำตำบลหรือผู้ที่เคยเป็นพนักงานสาธารณะสุข อย่างเช่นจำเลยฎีกาจำเลยฟังไม่ขึ้น คงพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 895/2494อัยการปทุมธานีโจทก์นายร้อยโทเชื้อ สมสกุลจำเลย พ.ร.บ.ควบคุมการประกอบโรคศิลป พ.ศ.2479 แพทย์ประจำตำบล แม้จะเคยเป็นพนักงานสาธารณะสุขมาแล้ว เมื่อจะประกอบโรคศิลป์ก็ต้องขึ้นทะเบียนรับใบอนุญาตเป็นผู้ประกอบโรคศิลป์ะจากคณะกรรมการก่อน มิฉะนั้นมีความผิดตาม พ.ร.บ.ควบคุมการประกอบโรคศิลป์ 2479 มาตรา 11,21โจทก์ฟ้องหาว่า จำเลยไม่ได้ขึ้นทะเบียนรับใบอนุญาตเป็นผู้ประกอบโรคศิลปะจากคณะกรรมการ แต่ได้บังอาจฉีดยาให้นายถวิลวงศ์ถนอม ๒ เข็ม ฯลฯ เป็นการกระทำเพื่อแสวงหาประโยชน์สินจ้างและบำเหน็จรางวัล ขอให้ลงโทษตาม พ.ร.บ.ควบคุมโรคศิลปะ พ.ศ.๒๔๗๙ มาตรา ๑๑,๒๑ ศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า จำเลยเป็นแพทย์ประจำตำบลแต่ไม่ได้ขึ้นทะเบียนรับใบอนุญาตประกอบโรคศิลปะ จำเลยบังอาจประกอบโรคศิลปะเมื่อมีคนให้เงินแก่จำเลย ๆ ก็รับ จึงถือว่าแสวงหาประโยชน์ ซึ่งการเป็นแพทย์ประจำตำบล หาได้รับการยกเว้นให้ประกอบโรคศิลปะได้ไม่ พิพากษาว่าจำเลยผิดตามฟ้อง ปรับ ๓๐๐ บาท ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกาอ้างว่า เป็นปัญหากฎหมายว่าจำเลยเคยเป็นพนักงานสาธารณะสุขมา จึงควรได้รับความยกเว้นสงเคราะห์เข้าตาม พ.ร.บ.ควบคุมการประกอบโรคศิลป์ ๒๔๗๙ มาตรา ๑๑ ข้อ(ข) ศาลฎีกาเห็นว่า ไม่มีข้อยกเว้นถึงแพทย์ประจำตำบลหรือผู้ที่เคยเป็นพนักงานสาธารณะสุข อย่างเช่นจำเลยฎีกาจำเลยฟังไม่ขึ้น คงพิพากษายืน(วิเทศจรรยารักษ์-มนูภันย-นนทประชา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ