ข้อบังคับมหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์ข้อบังคับมหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์ว่าด้วยวินัยนักศึกษาระดับปริญญาตรีพ.ศ. ๒๕๔๓[๑] เพื่อส่งเสริมนักศึกษาให้เป็นบัณฑิตที่เป็นคนดีมีคุณธรรม ประพฤติดีประพฤติชอบ ใช้ชีวิตอยู่ร่วมกันด้วยความรัก สามัคคีมีสมานฉันท์ รู้คิดรู้ทำอย่างสร้างสรรค์ สามารถเป็นผู้นำและเป็นสมาชิกที่ดีของสังคมดำรงตนอยู่ได้อย่างมีความสุขมหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์เล็งเห็นว่าวินัยนักศึกษาเป็นองค์ประกอบหนึ่งในกระบวนการเสริมสร้างคุณสมบัติดังกล่าวตลอดจนดำรงไว้ซึ่งความถูกต้อง ดีงาม และความสุขสงบของส่วนรวมอาศัยอำนาจตามความในมาตรา๑๖ (๒) แห่งพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์ พ.ศ. ๒๕๓๕ประกอบกับมติสภามหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์ ในการประชุมครั้งที่ ๕/๒๕๔๓ เมื่อวันที่ ๕สิงหาคม ๒๕๔๓ ให้ยกเลิกข้อบังคับมหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์ ว่าด้วยวินัยนักศึกษา พ.ศ.๒๕๔๐ และออกข้อบังคับนี้ขึ้นแทน ดังต่อไปนี้หมวดที่ ๑ข้อความทั่วไป ข้อ๑ ข้อบังคับนี้เรียกว่า ข้อบังคับมหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์ว่าด้วยวินัยนักศึกษา ระดับปริญญาตรี พ.ศ. ๒๕๔๓ข้อ๒ข้อบังคับนี้มีผลบังคับใช้ตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศเป็นต้นไปข้อ๓ ในข้อบังคับนี้มหาวิทยาลัย หมายถึง มหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์สภามหาวิทยาลัย หมายถึง สภามหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์อธิการบดี หมายถึง อธิการบดีมหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์รองอธิการบดีฝ่ายกิจการนักศึกษา หมายถึงรองอธิการบดีฝ่ายกิจการนักศึกษา มหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์หัวหน้าส่วนกิจการนักศึกษา หมายถึงหัวหน้าส่วนกิจการนักศึกษามหาลัยวลัยลักษณ์คณะกรรมการวินัยนักศึกษา หมายถึงคณะกรรมการวินัจนักศึกษามหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์ผู้สอบประพฤตินักศึกษา หมายถึงหัวหน้าส่วนกิจการนักศึกษา หัวหน้างานส่งเสริมสนับสนุนกิจกรรมนักศึกษาเจ้าหน้าที่ด้านพัฒนาส่งเสริมวินัยนักศึกษาและหัวหน้างานที่พักนักศึกษาคนใดคนหนึ่งหรือหลายคน ของมหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์นักศึกษา หมายถึง นักศึกษาระดับปริญญาตรีมหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์และให้หมายความรวมถึงนักศึกษาระดับปริญญาตรีตามโครงการแลกเปลี่ยนต่างสถาบันของมหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์หรือนักศึกษาระดับปริญญาตรีจากสถาบันการศึกษาอื่น ๆที่มาศึกษาที่มหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์ด้วยที่ปรึกษา หมายถึงบุคลากรที่มหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์แต่งตั้งให้เป็นที่ปรึกษากิจกรรม ที่ปรึกษาหอพักและที่ปรึกษาวิชาการข้อ๔ให้อธิการบดีรักษาการตามข้อบังคับนี้ และให้มีอำนาจออกประกาศ ข้อกำหนดหรือคำสั่งซึ่งไม่ขัด หรือแย้งและให้เป็นไปตามข้อบังคับนี้รวมทั้งให้มีอำนาจวินิจฉัยชี้ขาด คำวินิจฉัยชี้ขาดของอธิการบดีให้ถือเป็นที่สุดหมวดที่ ๒วินัยนักศึกษา ข้อ๕ นักศึกษาพึงเป็นผู้ใฝ่เรียนรู้ฝึกฝน พัฒนาตนเองในทุกด้าน ให้เป็นผู้ปราศจากโทษ ประกอบด้วยคุณงามความดีที่มั่นคงทั้งทางกายและทางใจทั้งต่อตนเอง ต่อครอบครัว หมู่คณะ สังคมส่วนรวม ประเทศชาติ และมนุษยชาติข้อ๖นักศึกษาพึงตระหนักในสิทธิและหน้าที่ของนักศึกษาโดยเฉพาะอย่างยิ่งในฐานะผู้ได้รับสิทธิโอกาสในการศึกษาที่รัฐจัดให้จากภาษีอากรของประชาชนพึงระลึกถึงหน้าที่ที่จะต้องสนองประโยชน์ส่วนรวมข้อ๗นักศึกษาพึงระลึกและยึดถือวัฒนธรรมองค์กร มีความซื่อตรง สะอาด สุภาพเสียสละ ขยันหมั่นเพียร มุ่งมั่นพัฒนาตนด้วยสติปัญญาข้อ๘นักศึกษาพึงระลึกและมุ่งมั่นสู่ความเป็นศึกษิต เป็นบัณฑิตผู้มีการศึกษามีสติปัญญา มีศักดิ์ศรี ที่พึงรักษา และเชื่อมั่นภาคภูมิใจได้ข้อ๙ นักศึกษาต้องละเว้นการประพฤติผิดไม่กระทำการเบียดเบียนผู้อื่น ไม่ลักทรัพย์ ไม่โกหก หลอกลวง ฉ้อโกง ทุจริตติดอบายมุข เล่นการพนัน เสพของมึนเมาและสิ่งเสพติด คบคนชั่วประพฤติเสื่อมเสียทางเพศ พกพาอาวุธหรือสิ่งผิดกฎหมายข้อ๑๐นักศึกษาต้องแสดงบัตรประจำตัวนักศึกษาได้ทันทีเมื่ออาจารย์หรือเจ้าหน้าที่ของมหาวิทยาลัยขอตรวจข้อ๑๑นักศึกษาต้องรักษาไว้ซึ่งความสงบเรียบร้อย ไม่ก่อให้เกิดความแตกแยก สามัคคีหรือทะเลาวิวาทกันระหว่างบรรดานักศึกษาขอสถาบันแห่งนี้ รวมทั้งกับสถาบันอื่นและบุคคลภายนอกข้อ๑๒นักศึกษาผู้ใดเป็นผู้ก่อหรือมีส่วนเกี่ยวข้องเป็นคดีถึงเจ้าพนักงานฝ่ายปกครองหรือตำรวจต้องรีบรายงานพฤติการณ์นั้นต่อที่ปรึกษาหรือส่วนกิจการนักศึกษาของมหาวิทยาลัยทันทีข้อ๑๓นักศึกษาผู้ใดต้องโทษโดยคำพิพากษาถึงที่สุดให้จำคุก เว้นแต่ความผิดลหุโทษหรือความผิดอันได้กระทำโดยประมาทถือว่าเป็นผู้กระทำผิดวินัยอย่างร้ายแรงข้อ๑๔ นักศึกษาต้องปฏิบัติตามกฎหมาย กฎข้อบังคับ ระเบียบ ประกาศ และคำสั่งของมหาวิทยาลัย อย่างเคร่งครัดผู้ใดฝ่าฝืนหรือไม่ปฏิบัติตาม ถือว่าผู้นั้นกระทำผิดวินัย ทั้งนี้ มาตรการการลงโทษให้เป็นไปตามประกาศของมหาวิทยาลัยหมวดที่ ๓การส่งเสริมวินัยการศึกษา ข้อ ๑๕เพื่อส่งเสริมวินัยนักศึกษา มหาวิทยาลัยจะจัดกิจกรรมและสิ่งจูงใจต่าง ๆตลอดจนสนับสนุนนักศึกษาในการจัดกิจกรรมที่ส่งเสริมพัฒนาด้านวินัยนักศึกษาพึงเข้าร่วมเพื่อเสริมสร้างและพัฒนาวินัยในตนเองหมวดที่ ๔โทษฐานผิดวินัย ข้อ๑๖ นักศึกษาที่ปฏิบัติฝ่าฝืนกฎหมายกฎ ระเบียบ ข้อบังคับ ประกาศ หรือคำสั่งใด ๆ ของมหาวิทยาลัยให้ถือว่ากระทำผิดวินัยและอาจได้รับโทษดังนี้(๑)ตักเตือนเป็นลายลักษณ์อักษร(๒)เข้าโครงการพัฒนาตนเอง(๓)ภาคทัณฑ์(๔)ให้พักการศึกษา(๕)ให้พ้นสภาพการเป็นนักศึกษา(๖)โทษอื่น ๆ ตามที่มหาวิทยาลัยเห็นสมควรในกรณีที่ผู้กระทำผิดวินัยได้รับโทษภาคทัณฑ์อาจถูกลงโทษให้ผู้นั้นได้รับโทษเข้าโครงการพัฒนาตนเองตามวรรคแรก (๒) ได้ด้วยข้อ๑๗ นักศึกษาที่กระทำผิดเกี่ยวกับการศึกษาจะได้รับโทษตามข้อบังคับมหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์ว่าด้วยการศึกษาขั้นปริญญาตรี พ.ศ. ๒๕๓๙ และ/หรือ ข้อบังคับ กฎ ระเบียบ ประกาศและคำสั่งอื่นใดที่เกี่ยวข้องกับการกระทำผิดเกี่ยวกับการศึกษาหมวดที่ ๕คณะกรรมการวินัยนักศึกษา ข้อ๑๘ ให้อธิการบดีแต่งตั้งคณะกรรมการวินัยนักศึกษาประกอบด้วยรองอธิการบดีฝ่ายกิจการนักศึกษา ประธานกรรมการหัวหน้าส่วนกิจการนักศึกษา กรรมการอาจารย์หรือที่ปรึกษาจำนวนที่เหมาะสมไม่เกิน ๕ คนที่มหาวิทยาลัยแต่งตั้ง กรรมการหัวหน้างานส่งเสริมสนับสนุนกิจกรรมนักศึกษา กรรมการเจ้าหน้าที่ด้านพัฒนาส่งเสริมวินัยนักศึกษา กรรมการและเลขานุการคณะกรรมการวินัยนักศึกษามีวาระกำหนดคราวละ ๒ ปีเมื่อตำแหน่งกรรมการของคณะกรรมการวินัยนักศึกษาว่างลงเพราะเหตุอื่นใดนอกจากถึงคราวออกตามวาระ ให้อธิการบดีพิจารณาแต่งตั้งกรรมการขึ้นแทนเว้นแต่วาระของคณะกรรมการวินัยนักศึกษาเหลือไม่ถึง ๙๐ วันกรรมการที่ได้รับแต่งตั้งขึ้นแทนให้อยู่ในตำแหน่งได้เพียงเท่าวาระที่เหลืออยู่ของผู้ซึ่งตนแทนหมวดที่ ๖การสอบสวนและการลงโทษการกระทำผิดวินัย ข้อ ๑๙เมื่อปรากฏว่านักศึกษากระทำผิดหรือสงสัยว่ากระทำผิดวินัยให้ผู้สอบประพฤตินักศึกษาสอบหาข้อเท็จจริงการกระทำผิดดังกล่าว และให้เสนอข้อเท็จจริงเบื้องต้นพร้อมความเห็นต่อคณะกรรมการวินัยนักศึกษาเพื่อดำเนินการต่อไปหากคณะกรรมการวินัยนักศึกษาพิจารณา และ/หรือทำการสอบสวนแล้วพบว่าเป็นการกระทำผิดวินัยให้เสนอเรื่องพร้อมด้วยความเห็นต่อมหาวิทยาลัยเพื่อพิจารณาลงโทษนักศึกษาผู้นั้นต่อไปแต่หากพิจารณา และ/หรือสอบสวนแล้วพบว่าความผิดไม่ถึงขั้นลงโทษตามฐานความผิดวินัยหรือสามารถยุติเรื่องได้โดยไม่ขัดต่อระเบียบประกาศ ข้อกำหนด ข้อบังคับหรือคำสั่งที่เกี่ยวกับวินัยก็ให้คณะกรรมการวินัยนักศึกษาว่ากล่าวตักเตือนนักศึกษาผู้นั้นในกรณีจำเป็นคณะกรรมการวินัยนักศึกษาอาจขอให้นายกองค์การบริหาร และ/หรือ ประธานสภานักศึกษาประธานอนุกรรมการพัฒนาและส่งเสริมวินัยนักศึกษา ที่ปรึกษาวิชาการเข้าร่วมในการประชุมของคณะกรรมการวินัยนักศึกษาเพื่อพิจารณาลงโทษนักศึกษาเกี่ยวกับการกระทำผิดวินัยด้วยก็ได้ข้อ ๒๐ในการสอบสวนเพื่อให้ได้มาซึ่งข้อเท็จจริง และพยานหลักฐานต่าง ๆเกี่ยวกับการกระทำผิดวินัย ให้คณะกรรมการวินัยนักศึกษาและผู้สอบประพฤตินักศึกษามีอำนาจดังต่อไปนี้(๑)เรียกและสอบสวนหรือสืบสวนนักศึกษาที่กระทำผิดวินัยหรือผู้อื่นที่เห็นว่าเกี่ยวข้องกับการกระทำผิดวินัย(๒) เรียกตรวจและรวบรวมพยานหลักฐานต่าง ๆที่เกี่ยวข้องกับการกระทำผิดวินัยข้อ ๒๑ผู้ที่มีอำนาจสั่งลงโทษความผิดทางวินัยนักศึกษาได้แก่อธิการบดีหรือผู้ที่อธิการบดีมอบหมายข้อ ๒๒เมื่อได้สั่งลงโทษนักศึกษาผู้ใดแล้ว ให้รีบแจ้งต่อบิดา มารดาหรือผู้ปกครองและที่ปรึกษาของนักศึกษาผู้นั้นทราบข้อ ๒๓กรณีที่ผู้ถูกสอบสวนไม่ยอมรับผลการพิจารณาตามข้อ ๒๑ให้ยื่นอุทธรณ์ต่ออธิการบดีภายใน ๓๐ วัน นับแต่วันที่ได้รับทราบคำสั่งลงโทษตามข้อ๒๑ และให้อธิการบดีพิจารณาวินิจฉัยชี้ขาดโดยให้ถือว่าการวินิจฉัยชี้ขาดของอธิการบดีเป็นที่สุดบทเฉพาะกาล ข้อ ๒๔นักศึกษาผู้ใดกระทำการอันเป็นความผิดตามข้อบังคับมหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์ว่าด้วยวินัยนักศึกษา พ.ศ. ๒๕๔๐ ต้องได้รับโทษตามข้อบังคับมหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์ว่าด้วยวินัยนักศึกษา พงศ. ๒๕๔๐ แต่ถ้าข้อบังคับมหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์ว่าด้วยวินัยนักศึกษา พ.ศ. ๒๕๔๐ แตกต่างกับข้อบังคับนี้ให้ใช้ข้อบังคับในส่วนที่เป็นคุณแก่นักศึกษาผู้กระทำความผิดประกาศณ วันที่ ๓๑ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๔๓เกษม สุวรรณกุลนายกสภามหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์ดลธี/พิมพ์๘พฤศจิกายน ๒๕๕๓มณฑิตา/ผู้จัดทำ๒๓พฤศจิกายน ๒๕๕๓วิภา/ผู้ตรวจ๑มิถุนายน ๒๕๕๔[๑] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๑๘/ตอนพิเศษ ๑๐๒ ง/หน้า ๖/๑๒ ตุลาคม ๒๕๔๔