คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 680/2490หลักกฎหมาย: ในกรณีที่มีการโอนที่ดินโดยโอนโฉนดไขว้กันนั้น แม้จะโอนมาช้านานและปกครองที่ตามที่ตั้งใจโอน ถ้ามีผู้รับโอนโฉนดโดยเสียค่าตอบแทนโดยสุจจริต ผู้รับโอนย่อมได้ที่ดินตามโฉนดที่ตนได้รับโอนนั้นโจทก์ฟ้องว่า มารดาโจทก์มีที่ดิน ๒ แปลงติดกัน คือโฉนดที่ ๑๓๖๖ เป็นที่แปลงใหญ่ และโฉนดที่ ๑๓๖๔ เป็นที่แปลงเล็ก ๑๐ มิถุนายน ๒๔๗๔ มารดาโจทก์ยกกรรมสิทธิ์ที่แปลงใหญ่ให้โจทก์ แต่หยิบโฉนดผิดโดยเอาโฉนดแปลงเล็กไปทำการโอน ๒๔๘๒ มารดาโจทก์ตาย โจทก์ยอมให้นายเทียนไปรับโอนมฤดกที่อีกแปลงหนึ่งแทนที่บิดาโดยเอาโฉนดแปลงใหญ่ไปโอนรับมฤดก วันที่ ๒๖ มิถุนายน ๒๔๘๘ นายเทียนเอาโฉนดไปโอนขายให้จำเลย บัดนี้โจทก์รู้ความจริงว่า โฉนดไขว้กัน จึงฟ้องขอให้แก้โฉนดแปลงใหญ่เป็นของโจทก์ และแปลงเล็กเป็นของจำเลย ศาลชั้นต้นพิพากษาให้โจทก์ชนะคดี ศาลอุทธรณ์พิพากษาว่า จำเลยรับโอนโฉนดที่แปลงใหญ่โดยเสียค่าตอบแทนโดยสุจจริตจึงได้ที่แปลงใหญ่ตาม ป.ม.แพ่งฯ มาตรา ๑๒๙๙, ๑๓๐๐ จึงพิพากษายกฟ้อง โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาฟังว่า ข้อเท็จจริงเรื่องหยิบโฉนดโอนให้โจทก์ผิดนั้น คู่ความเถียงกัน แต่อย่างไรก็ดี ความข้อนี้ไม่ได้ความตามทางพิจารณาว่า จำเลยผู้รับซื้อทางทะเบียนได้ล่วงรู้หรือจำเลยได้รับโอนโดยไม่สุจจริตอย่างใด คดีปรับเข้า ประมวลแพ่งฯ มาตรา ๑๓๐๐ โจทก์ไม่มีสิทธิ์ขอให้เพิกถอนทะเบียนได้ พิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 680/2490นายหลุย บุญรอดโจทก์นางเอี้ยง บุญรอดจำเลย ป.พ.พ. ม. 1299, ม. 1300 ป.ที่ดิน ในกรณีที่มีการโอนที่ดินโดยโอนโฉนดไขว้กันนั้น แม้จะโอนมาช้านานและปกครองที่ตามที่ตั้งใจโอน ถ้ามีผู้รับโอนโฉนดโดยเสียค่าตอบแทนโดยสุจจริต ผู้รับโอนย่อมได้ที่ดินตามโฉนดที่ตนได้รับโอนนั้นโจทก์ฟ้องว่า มารดาโจทก์มีที่ดิน ๒ แปลงติดกัน คือโฉนดที่ ๑๓๖๖ เป็นที่แปลงใหญ่ และโฉนดที่ ๑๓๖๔ เป็นที่แปลงเล็ก ๑๐ มิถุนายน ๒๔๗๔ มารดาโจทก์ยกกรรมสิทธิ์ที่แปลงใหญ่ให้โจทก์ แต่หยิบโฉนดผิดโดยเอาโฉนดแปลงเล็กไปทำการโอน ๒๔๘๒ มารดาโจทก์ตาย โจทก์ยอมให้นายเทียนไปรับโอนมฤดกที่อีกแปลงหนึ่งแทนที่บิดาโดยเอาโฉนดแปลงใหญ่ไปโอนรับมฤดก วันที่ ๒๖ มิถุนายน ๒๔๘๘ นายเทียนเอาโฉนดไปโอนขายให้จำเลย บัดนี้โจทก์รู้ความจริงว่า โฉนดไขว้กัน จึงฟ้องขอให้แก้โฉนดแปลงใหญ่เป็นของโจทก์ และแปลงเล็กเป็นของจำเลย ศาลชั้นต้นพิพากษาให้โจทก์ชนะคดี ศาลอุทธรณ์พิพากษาว่า จำเลยรับโอนโฉนดที่แปลงใหญ่โดยเสียค่าตอบแทนโดยสุจจริตจึงได้ที่แปลงใหญ่ตาม ป.ม.แพ่งฯ มาตรา ๑๒๙๙, ๑๓๐๐ จึงพิพากษายกฟ้อง โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาฟังว่า ข้อเท็จจริงเรื่องหยิบโฉนดโอนให้โจทก์ผิดนั้น คู่ความเถียงกัน แต่อย่างไรก็ดี ความข้อนี้ไม่ได้ความตามทางพิจารณาว่า จำเลยผู้รับซื้อทางทะเบียนได้ล่วงรู้หรือจำเลยได้รับโอนโดยไม่สุจจริตอย่างใด คดีปรับเข้า ประมวลแพ่งฯ มาตรา ๑๓๐๐ โจทก์ไม่มีสิทธิ์ขอให้เพิกถอนทะเบียนได้ พิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์(ธรรมบัณฑิต-ประวัติ ปัตตพงศ์-นนทประชา)ศาลชั้นต้น - นายเจริญ ไชยคุปต์ศาลอุทธรณ์ - หลวงปริพนธ์พจน์พิสุทธิ์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า มารดาโจทก์มีที่ดิน ๒ แปลงติดกัน คือโฉนดที่ ๑๓๖๖ เป็นที่แปลงใหญ่ และโฉนดที่ ๑๓๖๔ เป็นที่แปลงเล็ก ๑๐ มิถุนายน ๒๔๗๔ มารดาโจทก์ยกกรรมสิทธิ์ที่แปลงใหญ่ให้โจทก์ แต่หยิบโฉนดผิดโดยเอาโฉนดแปลงเล็กไปทำการโอน ๒๔๘๒ มารดาโจทก์ตาย โจทก์ยอมให้นายเทียนไปรับโอนมฤดกที่อีกแปลงหนึ่งแทนที่บิดาโดยเอาโฉนดแปลงใหญ่ไปโอนรับมฤดก วันที่ ๒๖ มิถุนายน ๒๔๘๘ นายเทียนเอาโฉนดไปโอนขายให้จำเลย บัดนี้โจทก์รู้ความจริงว่า โฉนดไขว้กัน จึงฟ้องขอให้แก้โฉนดแปลงใหญ่เป็นของโจทก์ และแปลงเล็กเป็นของจำเลย ศาลชั้นต้นพิพากษาให้โจทก์ชนะคดี ศาลอุทธรณ์พิพากษาว่า จำเลยรับโอนโฉนดที่แปลงใหญ่โดยเสียค่าตอบแทนโดยสุจจริตจึงได้ที่แปลงใหญ่ตาม ป.ม.แพ่งฯ มาตรา ๑๒๙๙, ๑๓๐๐ จึงพิพากษายกฟ้อง โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาฟังว่า ข้อเท็จจริงเรื่องหยิบโฉนดโอนให้โจทก์ผิดนั้น คู่ความเถียงกัน แต่อย่างไรก็ดี ความข้อนี้ไม่ได้ความตามทางพิจารณาว่า จำเลยผู้รับซื้อทางทะเบียนได้ล่วงรู้หรือจำเลยได้รับโอนโดยไม่สุจจริตอย่างใด คดีปรับเข้า ประมวลแพ่งฯ มาตรา ๑๓๐๐ โจทก์ไม่มีสิทธิ์ขอให้เพิกถอนทะเบียนได้ พิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 680/2490นายหลุย บุญรอดโจทก์นางเอี้ยง บุญรอดจำเลย ป.พ.พ. ม. 1299, ม. 1300 ป.ที่ดิน ในกรณีที่มีการโอนที่ดินโดยโอนโฉนดไขว้กันนั้น แม้จะโอนมาช้านานและปกครองที่ตามที่ตั้งใจโอน ถ้ามีผู้รับโอนโฉนดโดยเสียค่าตอบแทนโดยสุจจริต ผู้รับโอนย่อมได้ที่ดินตามโฉนดที่ตนได้รับโอนนั้นโจทก์ฟ้องว่า มารดาโจทก์มีที่ดิน ๒ แปลงติดกัน คือโฉนดที่ ๑๓๖๖ เป็นที่แปลงใหญ่ และโฉนดที่ ๑๓๖๔ เป็นที่แปลงเล็ก ๑๐ มิถุนายน ๒๔๗๔ มารดาโจทก์ยกกรรมสิทธิ์ที่แปลงใหญ่ให้โจทก์ แต่หยิบโฉนดผิดโดยเอาโฉนดแปลงเล็กไปทำการโอน ๒๔๘๒ มารดาโจทก์ตาย โจทก์ยอมให้นายเทียนไปรับโอนมฤดกที่อีกแปลงหนึ่งแทนที่บิดาโดยเอาโฉนดแปลงใหญ่ไปโอนรับมฤดก วันที่ ๒๖ มิถุนายน ๒๔๘๘ นายเทียนเอาโฉนดไปโอนขายให้จำเลย บัดนี้โจทก์รู้ความจริงว่า โฉนดไขว้กัน จึงฟ้องขอให้แก้โฉนดแปลงใหญ่เป็นของโจทก์ และแปลงเล็กเป็นของจำเลย ศาลชั้นต้นพิพากษาให้โจทก์ชนะคดี ศาลอุทธรณ์พิพากษาว่า จำเลยรับโอนโฉนดที่แปลงใหญ่โดยเสียค่าตอบแทนโดยสุจจริตจึงได้ที่แปลงใหญ่ตาม ป.ม.แพ่งฯ มาตรา ๑๒๙๙, ๑๓๐๐ จึงพิพากษายกฟ้อง โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาฟังว่า ข้อเท็จจริงเรื่องหยิบโฉนดโอนให้โจทก์ผิดนั้น คู่ความเถียงกัน แต่อย่างไรก็ดี ความข้อนี้ไม่ได้ความตามทางพิจารณาว่า จำเลยผู้รับซื้อทางทะเบียนได้ล่วงรู้หรือจำเลยได้รับโอนโดยไม่สุจจริตอย่างใด คดีปรับเข้า ประมวลแพ่งฯ มาตรา ๑๓๐๐ โจทก์ไม่มีสิทธิ์ขอให้เพิกถอนทะเบียนได้ พิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์(ธรรมบัณฑิต-ประวัติ ปัตตพงศ์-นนทประชา)ศาลชั้นต้น - นายเจริญ ไชยคุปต์ศาลอุทธรณ์ - หลวงปริพนธ์พจน์พิสุทธิ์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ