คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 730/2475หลักกฎหมาย: แจ้งความเท็จต่อเจ้าพนักงานว่าที่ดินที่จะขายฝากเป็นของจำเลย เจ้าพนักงานหลงเชื่อจึงได้ออกประกาศให้ วิธีพิจารณาอาชญา ถ้อยคำอย่างไรเรียกว่าแจ้งความเท็จต่อเจ้าพนักงานอันเป็นเหตุให้เกิดเก็บหายหรืออาจจะเกิดเสียหายขึ้น (ฎีกาที่ 579/2460 กับ 571/2463)คดีเรื่องนี้ได้ความว่า ปู่ของจำเลยจะขายฝากที่ดิน จึงได้มอบให้จำเลยเป็นผู้ไปทำการแทน แต่จำเลยหาได้บอกความจริงแก่กรมการอำเภอไม่ กลับไปบอกกับอำเภอ ว่าเป็นที่ดินของจำเลย เจ้าพนักงานกรมการอำเภอหลงเชื่อจึงได้ออกประกาศไป ภายหลังปรากฎว่าเจ้าหนี้ของสามี จำเลยมาร้องคัดค้านความจึงปรากฎว่าที่ดินรายนี้หาใช่จำเลย ปัญหามีว่าคำที่จำเลยกล่าวเช่นนี้เป็นความผิดฐานแจ้งความเท็จตามกฎหมายอาชญามาตรา ๑๑๘ หรือไม่ ศาลฎีกาตัดสินว่า คำที่จำเลยกล่าวนั้นเป็นคำเท็จ การประกาศของเจ้าพนักงานก็จะต้องเสียเลิกรื้อร้างไป ใช้ไม่ได้และทำให้เสียเวลาการงานของเจ้าพนักงานที่ไม่ควรจะเสียเช่นนี้ จึงเห็นได้ว่าเป็นการเสียหายเกิดขึ้นแล้ว จึงให้ลงโทษจำเลยตามกฎหมายอาชญา ม.๑๑๘ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 730/2475อัยยการลำปางโจทก์นางฟอง ถือไชยจำเลย อาชญา ม. 118แจ้งความเท็จต่อเจ้าพนักงานว่าที่ดินที่จะขายฝากเป็นของจำเลย เจ้าพนักงานหลงเชื่อจึงได้ออกประกาศให้ วิธีพิจารณาอาชญา ถ้อยคำอย่างไรเรียกว่าแจ้งความเท็จต่อเจ้าพนักงานอันเป็นเหตุให้เกิดเก็บหายหรืออาจจะเกิดเสียหายขึ้น (ฎีกาที่ 579/2460 กับ 571/2463)คดีเรื่องนี้ได้ความว่า ปู่ของจำเลยจะขายฝากที่ดิน จึงได้มอบให้จำเลยเป็นผู้ไปทำการแทน แต่จำเลยหาได้บอกความจริงแก่กรมการอำเภอไม่ กลับไปบอกกับอำเภอ ว่าเป็นที่ดินของจำเลย เจ้าพนักงานกรมการอำเภอหลงเชื่อจึงได้ออกประกาศไป ภายหลังปรากฎว่าเจ้าหนี้ของสามี จำเลยมาร้องคัดค้านความจึงปรากฎว่าที่ดินรายนี้หาใช่จำเลย ปัญหามีว่าคำที่จำเลยกล่าวเช่นนี้เป็นความผิดฐานแจ้งความเท็จตามกฎหมายอาชญามาตรา ๑๑๘ หรือไม่ ศาลฎีกาตัดสินว่า คำที่จำเลยกล่าวนั้นเป็นคำเท็จ การประกาศของเจ้าพนักงานก็จะต้องเสียเลิกรื้อร้างไป ใช้ไม่ได้และทำให้เสียเวลาการงานของเจ้าพนักงานที่ไม่ควรจะเสียเช่นนี้ จึงเห็นได้ว่าเป็นการเสียหายเกิดขึ้นแล้ว จึงให้ลงโทษจำเลยตามกฎหมายอาชญา ม.๑๑๘(หริศ-มนธา-ธรรมบัณฑิต บุนยะปานะ)ศาลชั้นต้น - หลวงรัตนศาสตร์ศาลอุทธรณ์ - พระยาดุลยธรรมแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: คดีเรื่องนี้ได้ความว่า ปู่ของจำเลยจะขายฝากที่ดิน จึงได้มอบให้จำเลยเป็นผู้ไปทำการแทน แต่จำเลยหาได้บอกความจริงแก่กรมการอำเภอไม่ กลับไปบอกกับอำเภอ ว่าเป็นที่ดินของจำเลย เจ้าพนักงานกรมการอำเภอหลงเชื่อจึงได้ออกประกาศไป ภายหลังปรากฎว่าเจ้าหนี้ของสามี จำเลยมาร้องคัดค้านความจึงปรากฎว่าที่ดินรายนี้หาใช่จำเลย ปัญหามีว่าคำที่จำเลยกล่าวเช่นนี้เป็นความผิดฐานแจ้งความเท็จตามกฎหมายอาชญามาตรา ๑๑๘ หรือไม่ ศาลฎีกาตัดสินว่า คำที่จำเลยกล่าวนั้นเป็นคำเท็จ การประกาศของเจ้าพนักงานก็จะต้องเสียเลิกรื้อร้างไป ใช้ไม่ได้และทำให้เสียเวลาการงานของเจ้าพนักงานที่ไม่ควรจะเสียเช่นนี้ จึงเห็นได้ว่าเป็นการเสียหายเกิดขึ้นแล้ว จึงให้ลงโทษจำเลยตามกฎหมายอาชญา ม.๑๑๘ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 730/2475อัยยการลำปางโจทก์นางฟอง ถือไชยจำเลย อาชญา ม. 118แจ้งความเท็จต่อเจ้าพนักงานว่าที่ดินที่จะขายฝากเป็นของจำเลย เจ้าพนักงานหลงเชื่อจึงได้ออกประกาศให้ วิธีพิจารณาอาชญา ถ้อยคำอย่างไรเรียกว่าแจ้งความเท็จต่อเจ้าพนักงานอันเป็นเหตุให้เกิดเก็บหายหรืออาจจะเกิดเสียหายขึ้น (ฎีกาที่ 579/2460 กับ 571/2463)คดีเรื่องนี้ได้ความว่า ปู่ของจำเลยจะขายฝากที่ดิน จึงได้มอบให้จำเลยเป็นผู้ไปทำการแทน แต่จำเลยหาได้บอกความจริงแก่กรมการอำเภอไม่ กลับไปบอกกับอำเภอ ว่าเป็นที่ดินของจำเลย เจ้าพนักงานกรมการอำเภอหลงเชื่อจึงได้ออกประกาศไป ภายหลังปรากฎว่าเจ้าหนี้ของสามี จำเลยมาร้องคัดค้านความจึงปรากฎว่าที่ดินรายนี้หาใช่จำเลย ปัญหามีว่าคำที่จำเลยกล่าวเช่นนี้เป็นความผิดฐานแจ้งความเท็จตามกฎหมายอาชญามาตรา ๑๑๘ หรือไม่ ศาลฎีกาตัดสินว่า คำที่จำเลยกล่าวนั้นเป็นคำเท็จ การประกาศของเจ้าพนักงานก็จะต้องเสียเลิกรื้อร้างไป ใช้ไม่ได้และทำให้เสียเวลาการงานของเจ้าพนักงานที่ไม่ควรจะเสียเช่นนี้ จึงเห็นได้ว่าเป็นการเสียหายเกิดขึ้นแล้ว จึงให้ลงโทษจำเลยตามกฎหมายอาชญา ม.๑๑๘(หริศ-มนธา-ธรรมบัณฑิต บุนยะปานะ)ศาลชั้นต้น - หลวงรัตนศาสตร์ศาลอุทธรณ์ - พระยาดุลยธรรมแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ