คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1416/2531หลักกฎหมาย: ความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 340 วรรคสี่ ประกอบด้วยมาตรา 340 ตรี ซึ้งมีระวางโทษจำคุกตลอดชีวิต หรือจำคุกตั้งแต่ 22 ปี 6 เดือน ถึง 30 ปี เป็นบทที่มีโทษเบากว่าความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 289 ประกอบด้วยมาตรา 80, 52 (1) ซึ่งมีระวางโทษจำคุกตลอดชีวิตสถานเดียว จำเลยกระทำความผิดกรรมเดียวผิดต่อกฎหมายหลายบท ต้องลงโทษตามบทหนัก ศาลล่างปรับบทลงโทษจำเลยในความผิดที่มีโทษเบากว่า ศาลฎีกามีอำนาจปรับบทลงโทษจำเลยให้ถูกต้องได้ แต่เมื่อโจทก์มิได้อุทธรณ์และฎีกาในปัญหาข้อนี้จึงพิพากษาเพิ่มโทษจำเลยไม่ได้โจทก์ฟ้องว่าจำเลยทั้งสองกับพวกร่วมกันปล้นทรัพย์ผู้เสียหายและใช้อาวุธปืนยิงผู้เสียหายกับใช้ไม้ตีผู้เสียหายหลายทีโดยเจตนาฆ่า เพื่อความสะดวกแก่การลักทรัพย์ พาทรัพย์ไป ฯลฯ แต่จำเลยยิงไม่แม่น และผู้เสียหายได้รับการรักษาทันท่วงทีจึงไม่ถึงแก่ความตาย ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๙, ๘๐, ๓๔๐, ๓๔๐ ตรี, ๘๓ ให้จำเลยทั้งสองร่วมกันคืนหรือใช้ราคาทรัพย์ที่ยังไม่ได้คืนแก่ผู้เสียหายและริบของกลาง จำเลยทั้งสองให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยทั้งสองมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๙, ๘๐, ๓๔๐, ๓๔๐ ตรี, ๘๓ แต่เป็นการกระทำกรรมเดียวผิดต่อกฎหมายหลายบทลงโทษบทหนักฐานปล้นทรัพย์โดยมีและใช้อาวุธปืนตามมาตรา ๓๔๐, ๓๔๐ ตรี จำคุกคนละ ๒๒ ปี ๖ เดือน ให้จำเลยทั้งสองร่วมกันใช้ราคาทรัพย์จำนวน ๙,๐๐๐ บาท แก่ผู้เสียหายของกลางริบ จำเลยทั้งสองอุทธรณ์ ระหว่างพิจารณาของศาลอุทธรณ์ จำเลยที่ ๑ ขอถอนอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์อนุญาต ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า ให้ยกฟ้องจำเลยที่ ๒ นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า พยานหลักฐานโจทก์ยังมีน้ำหนักไม่พอฟังว่าจำเลยที่ ๒ เป็นคนร้ายรายนี้ และวินิจฉัยในปัญหาข้อกฎหมายว่า แต่ที่ศาลล่างทั้งสองพิพากษาว่า จำเลยที่ ๑ มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๒๘๙, ๘๐, ๓๔๐, ๓๔๐ ตรี, ๘๓ โดยมิได้ระบุวรรคของมาตรา ๓๔๐ และลงโทษฐานปล้นทรัพย์โดยมีและใช้อาวุธปืนตามมาตรา ๓๔๐, ๓๔๐ ตรี โดยระบุว่าเป็นบทหนักให้จำคุกจำเลยที่ ๑ ๒๒ ปี ๖ เดือน นั้น ยังไม่ถูกต้อง เพราะความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๔๐ วรรคสี่ประกอบด้วยมาตรา ๓๔๐ ตรี ซึ่งมีระวางโทษจำคุกตลอดชีวิต หรือจำคุกตั้งแต่ ๒๒ ปี ๖ เดือน ถึง ๓๐ ปีนั้น โทษเบากว่าความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๙ ประกอบด้วย มาตรา ๘๐, ๕๒ (๑) ซึ่งมีระวางโทษจำคุกตลอดชีวิตสถานเดียว แต่เนื่องจากโจทก์มิได้อุทธรณ์และฎีกาในปัญหาข้อนี้ จึงพิพากษาเพิ่มเติมโทษจำเลยไม่ได้ พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยที่ ๑ มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๒๘๙ ประกอบด้วยมาตรา ๘๐ และมาตรา ๓๔๐ วรรคสี่ ประกอบด้วย มาตรา ๓๔๐ ตรี, ๘๓ ให้ลงโทษจำเลยที่ ๑ ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๙, ๘๐ ซึ่งเป็นบทหนัก นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1416/2531พนักงานอัยการจังหวัดนครนายกโจทก์นายชันหรือชั้น อุ่นจิตร์ กับพวกจำเลย ป.อ. ม. 52 (1), ม. 80, ม. 83, ม. 90, ม. 289, ม. 340, ม. 340 ตรี ป.วิ.อ. ม. 212, ม. 225ความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 340 วรรคสี่ ประกอบด้วยมาตรา 340 ตรี ซึ้งมีระวางโทษจำคุกตลอดชีวิต หรือจำคุกตั้งแต่ 22 ปี 6 เดือน ถึง 30 ปี เป็นบทที่มีโทษเบากว่าความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 289 ประกอบด้วยมาตรา 80, 52 (1) ซึ่งมีระวางโทษจำคุกตลอดชีวิตสถานเดียว จำเลยกระทำความผิดกรรมเดียวผิดต่อกฎหมายหลายบท ต้องลงโทษตามบทหนัก ศาลล่างปรับบทลงโทษจำเลยในความผิดที่มีโทษเบากว่า ศาลฎีกามีอำนาจปรับบทลงโทษจำเลยให้ถูกต้องได้ แต่เมื่อโจทก์มิได้อุทธรณ์และฎีกาในปัญหาข้อนี้จึงพิพากษาเพิ่มโทษจำเลยไม่ได้โจทก์ฟ้องว่าจำเลยทั้งสองกับพวกร่วมกันปล้นทรัพย์ผู้เสียหายและใช้อาวุธปืนยิงผู้เสียหายกับใช้ไม้ตีผู้เสียหายหลายทีโดยเจตนาฆ่า เพื่อความสะดวกแก่การลักทรัพย์ พาทรัพย์ไป ฯลฯ แต่จำเลยยิงไม่แม่น และผู้เสียหายได้รับการรักษาทันท่วงทีจึงไม่ถึงแก่ความตาย ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๙, ๘๐, ๓๔๐, ๓๔๐ ตรี, ๘๓ ให้จำเลยทั้งสองร่วมกันคืนหรือใช้ราคาทรัพย์ที่ยังไม่ได้คืนแก่ผู้เสียหายและริบของกลาง จำเลยทั้งสองให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยทั้งสองมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๙, ๘๐, ๓๔๐, ๓๔๐ ตรี, ๘๓ แต่เป็นการกระทำกรรมเดียวผิดต่อกฎหมายหลายบทลงโทษบทหนักฐานปล้นทรัพย์โดยมีและใช้อาวุธปืนตามมาตรา ๓๔๐, ๓๔๐ ตรี จำคุกคนละ ๒๒ ปี ๖ เดือน ให้จำเลยทั้งสองร่วมกันใช้ราคาทรัพย์จำนวน ๙,๐๐๐ บาท แก่ผู้เสียหายของกลางริบ จำเลยทั้งสองอุทธรณ์ ระหว่างพิจารณาของศาลอุทธรณ์ จำเลยที่ ๑ ขอถอนอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์อนุญาต ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า ให้ยกฟ้องจำเลยที่ ๒ นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า พยานหลักฐานโจทก์ยังมีน้ำหนักไม่พอฟังว่าจำเลยที่ ๒ เป็นคนร้ายรายนี้ และวินิจฉัยในปัญหาข้อกฎหมายว่า แต่ที่ศาลล่างทั้งสองพิพากษาว่า จำเลยที่ ๑ มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๒๘๙, ๘๐, ๓๔๐, ๓๔๐ ตรี, ๘๓ โดยมิได้ระบุวรรคของมาตรา ๓๔๐ และลงโทษฐานปล้นทรัพย์โดยมีและใช้อาวุธปืนตามมาตรา ๓๔๐, ๓๔๐ ตรี โดยระบุว่าเป็นบทหนักให้จำคุกจำเลยที่ ๑ ๒๒ ปี ๖ เดือน นั้น ยังไม่ถูกต้อง เพราะความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๔๐ วรรคสี่ประกอบด้วยมาตรา ๓๔๐ ตรี ซึ่งมีระวางโทษจำคุกตลอดชีวิต หรือจำคุกตั้งแต่ ๒๒ ปี ๖ เดือน ถึง ๓๐ ปีนั้น โทษเบากว่าความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๙ ประกอบด้วย มาตรา ๘๐, ๕๒ (๑) ซึ่งมีระวางโทษจำคุกตลอดชีวิตสถานเดียว แต่เนื่องจากโจทก์มิได้อุทธรณ์และฎีกาในปัญหาข้อนี้ จึงพิพากษาเพิ่มเติมโทษจำเลยไม่ได้ พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยที่ ๑ มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๒๘๙ ประกอบด้วยมาตรา ๘๐ และมาตรา ๓๔๐ วรรคสี่ ประกอบด้วย มาตรา ๓๔๐ ตรี, ๘๓ ให้ลงโทษจำเลยที่ ๑ ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๙, ๘๐ ซึ่งเป็นบทหนัก นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์(ปชา วรธรรมพินิจ-จุนท์ จันทรวงศ์-เสียง ตรีวิมล)ศาลจังหวัดนครนายก - นางเมทินี ชโลธรศาลอุทธรณ์ - นายสมศักดิ์ วิชุรัติแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่าจำเลยทั้งสองกับพวกร่วมกันปล้นทรัพย์ผู้เสียหายและใช้อาวุธปืนยิงผู้เสียหายกับใช้ไม้ตีผู้เสียหายหลายทีโดยเจตนาฆ่า เพื่อความสะดวกแก่การลักทรัพย์ พาทรัพย์ไป ฯลฯ แต่จำเลยยิงไม่แม่น และผู้เสียหายได้รับการรักษาทันท่วงทีจึงไม่ถึงแก่ความตาย ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๙, ๘๐, ๓๔๐, ๓๔๐ ตรี, ๘๓ ให้จำเลยทั้งสองร่วมกันคืนหรือใช้ราคาทรัพย์ที่ยังไม่ได้คืนแก่ผู้เสียหายและริบของกลาง จำเลยทั้งสองให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยทั้งสองมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๙, ๘๐, ๓๔๐, ๓๔๐ ตรี, ๘๓ แต่เป็นการกระทำกรรมเดียวผิดต่อกฎหมายหลายบทลงโทษบทหนักฐานปล้นทรัพย์โดยมีและใช้อาวุธปืนตามมาตรา ๓๔๐, ๓๔๐ ตรี จำคุกคนละ ๒๒ ปี ๖ เดือน ให้จำเลยทั้งสองร่วมกันใช้ราคาทรัพย์จำนวน ๙,๐๐๐ บาท แก่ผู้เสียหายของกลางริบ จำเลยทั้งสองอุทธรณ์ ระหว่างพิจารณาของศาลอุทธรณ์ จำเลยที่ ๑ ขอถอนอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์อนุญาต ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า ให้ยกฟ้องจำเลยที่ ๒ นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า พยานหลักฐานโจทก์ยังมีน้ำหนักไม่พอฟังว่าจำเลยที่ ๒ เป็นคนร้ายรายนี้ และวินิจฉัยในปัญหาข้อกฎหมายว่า แต่ที่ศาลล่างทั้งสองพิพากษาว่า จำเลยที่ ๑ มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๒๘๙, ๘๐, ๓๔๐, ๓๔๐ ตรี, ๘๓ โดยมิได้ระบุวรรคของมาตรา ๓๔๐ และลงโทษฐานปล้นทรัพย์โดยมีและใช้อาวุธปืนตามมาตรา ๓๔๐, ๓๔๐ ตรี โดยระบุว่าเป็นบทหนักให้จำคุกจำเลยที่ ๑ ๒๒ ปี ๖ เดือน นั้น ยังไม่ถูกต้อง เพราะความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๔๐ วรรคสี่ประกอบด้วยมาตรา ๓๔๐ ตรี ซึ่งมีระวางโทษจำคุกตลอดชีวิต หรือจำคุกตั้งแต่ ๒๒ ปี ๖ เดือน ถึง ๓๐ ปีนั้น โทษเบากว่าความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๙ ประกอบด้วย มาตรา ๘๐, ๕๒ (๑) ซึ่งมีระวางโทษจำคุกตลอดชีวิตสถานเดียว แต่เนื่องจากโจทก์มิได้อุทธรณ์และฎีกาในปัญหาข้อนี้ จึงพิพากษาเพิ่มเติมโทษจำเลยไม่ได้ พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยที่ ๑ มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๒๘๙ ประกอบด้วยมาตรา ๘๐ และมาตรา ๓๔๐ วรรคสี่ ประกอบด้วย มาตรา ๓๔๐ ตรี, ๘๓ ให้ลงโทษจำเลยที่ ๑ ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๙, ๘๐ ซึ่งเป็นบทหนัก นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1416/2531พนักงานอัยการจังหวัดนครนายกโจทก์นายชันหรือชั้น อุ่นจิตร์ กับพวกจำเลย ป.อ. ม. 52 (1), ม. 80, ม. 83, ม. 90, ม. 289, ม. 340, ม. 340 ตรี ป.วิ.อ. ม. 212, ม. 225ความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 340 วรรคสี่ ประกอบด้วยมาตรา 340 ตรี ซึ้งมีระวางโทษจำคุกตลอดชีวิต หรือจำคุกตั้งแต่ 22 ปี 6 เดือน ถึง 30 ปี เป็นบทที่มีโทษเบากว่าความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 289 ประกอบด้วยมาตรา 80, 52 (1) ซึ่งมีระวางโทษจำคุกตลอดชีวิตสถานเดียว จำเลยกระทำความผิดกรรมเดียวผิดต่อกฎหมายหลายบท ต้องลงโทษตามบทหนัก ศาลล่างปรับบทลงโทษจำเลยในความผิดที่มีโทษเบากว่า ศาลฎีกามีอำนาจปรับบทลงโทษจำเลยให้ถูกต้องได้ แต่เมื่อโจทก์มิได้อุทธรณ์และฎีกาในปัญหาข้อนี้จึงพิพากษาเพิ่มโทษจำเลยไม่ได้โจทก์ฟ้องว่าจำเลยทั้งสองกับพวกร่วมกันปล้นทรัพย์ผู้เสียหายและใช้อาวุธปืนยิงผู้เสียหายกับใช้ไม้ตีผู้เสียหายหลายทีโดยเจตนาฆ่า เพื่อความสะดวกแก่การลักทรัพย์ พาทรัพย์ไป ฯลฯ แต่จำเลยยิงไม่แม่น และผู้เสียหายได้รับการรักษาทันท่วงทีจึงไม่ถึงแก่ความตาย ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๙, ๘๐, ๓๔๐, ๓๔๐ ตรี, ๘๓ ให้จำเลยทั้งสองร่วมกันคืนหรือใช้ราคาทรัพย์ที่ยังไม่ได้คืนแก่ผู้เสียหายและริบของกลาง จำเลยทั้งสองให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยทั้งสองมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๙, ๘๐, ๓๔๐, ๓๔๐ ตรี, ๘๓ แต่เป็นการกระทำกรรมเดียวผิดต่อกฎหมายหลายบทลงโทษบทหนักฐานปล้นทรัพย์โดยมีและใช้อาวุธปืนตามมาตรา ๓๔๐, ๓๔๐ ตรี จำคุกคนละ ๒๒ ปี ๖ เดือน ให้จำเลยทั้งสองร่วมกันใช้ราคาทรัพย์จำนวน ๙,๐๐๐ บาท แก่ผู้เสียหายของกลางริบ จำเลยทั้งสองอุทธรณ์ ระหว่างพิจารณาของศาลอุทธรณ์ จำเลยที่ ๑ ขอถอนอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์อนุญาต ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า ให้ยกฟ้องจำเลยที่ ๒ นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า พยานหลักฐานโจทก์ยังมีน้ำหนักไม่พอฟังว่าจำเลยที่ ๒ เป็นคนร้ายรายนี้ และวินิจฉัยในปัญหาข้อกฎหมายว่า แต่ที่ศาลล่างทั้งสองพิพากษาว่า จำเลยที่ ๑ มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๒๘๙, ๘๐, ๓๔๐, ๓๔๐ ตรี, ๘๓ โดยมิได้ระบุวรรคของมาตรา ๓๔๐ และลงโทษฐานปล้นทรัพย์โดยมีและใช้อาวุธปืนตามมาตรา ๓๔๐, ๓๔๐ ตรี โดยระบุว่าเป็นบทหนักให้จำคุกจำเลยที่ ๑ ๒๒ ปี ๖ เดือน นั้น ยังไม่ถูกต้อง เพราะความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๔๐ วรรคสี่ประกอบด้วยมาตรา ๓๔๐ ตรี ซึ่งมีระวางโทษจำคุกตลอดชีวิต หรือจำคุกตั้งแต่ ๒๒ ปี ๖ เดือน ถึง ๓๐ ปีนั้น โทษเบากว่าความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๙ ประกอบด้วย มาตรา ๘๐, ๕๒ (๑) ซึ่งมีระวางโทษจำคุกตลอดชีวิตสถานเดียว แต่เนื่องจากโจทก์มิได้อุทธรณ์และฎีกาในปัญหาข้อนี้ จึงพิพากษาเพิ่มเติมโทษจำเลยไม่ได้ พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยที่ ๑ มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๒๘๙ ประกอบด้วยมาตรา ๘๐ และมาตรา ๓๔๐ วรรคสี่ ประกอบด้วย มาตรา ๓๔๐ ตรี, ๘๓ ให้ลงโทษจำเลยที่ ๑ ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๙, ๘๐ ซึ่งเป็นบทหนัก นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์(ปชา วรธรรมพินิจ-จุนท์ จันทรวงศ์-เสียง ตรีวิมล)ศาลจังหวัดนครนายก - นางเมทินี ชโลธรศาลอุทธรณ์ - นายสมศักดิ์ วิชุรัติแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ