คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1223/2508หลักกฎหมาย: ภาพพิมพ์ของกลางเป็นเพียงภาพที่แสดงถึงส่วนสัดความสมบูรณ์ของร่างกายที่มิได้มีสิ่งปกปิด โดยเฉพาะส่วนล่างก็พยายามปกปิดหรือทำเป็นเพียงเงาๆ และได้ลบเลือนให้เป็นอวัยวะที่ราบเรียบแล้ว ภาพไม่มีลักษณะน่าเกลียดน่าอุดจาดบัดสีแล้ว ดังนี้ไม่ถือว่าเป็นภาพลามกตามความหมายที่บัญญัติไว้ในประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 287โจทก์ฟ้องว่า จำเลยที่ 1 ได้บังอาจทำหรือผลิต จำเลยที่ 2ได้มีไว้ซึ่งสิ่งพิมพ์ภาพลามก เพื่อประสงค์แห่งการค้าหรือโดยการค้า เพื่อการจ่ายแจกหรือเพื่อการแสดงอวดต่อประชาชน ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 287 และขอให้ริบของกลางจำเลยทั้งสองให้การรับสารภาพศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า สิ่งพิมพ์ของกลางมิใช่เป็นสิ่งพิมพ์ภาพลามก แต่เป็นเพียงภาพซึ่งแสดงถึงสัดส่วนความสมบูรณ์ของร่างกายที่มิได้มีสิ่งปกปิด จึงมิใช่ภาพลามก พิพากษายกฟ้อง คืนของกลางให้จำเลยโจทก์อุทธรณ์ในปัญหาข้อกฎหมายศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาในปัญหาข้อกฎหมายว่า ภาพที่จำเลยทำหรือผลิตหรือมีไว้นั้น เป็นภาพสตรีเปลือยกายที่ไม่มีอาภรณ์ปกปิดเป็นส่วนมากส่วนอกเปลือยให้เห็นกันทุกภาพ และบางภาพพอเห็นเป็นรูปของลับมีเห็นชัดที่สุดได้แก่ภาพในหน้า 3 ภาพซ้ายมือ โจทก์เห็นว่าภาพนี้เป็นภาพลามกศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ภาพของกลางเป็นเพียงภาพซึ่งแสดงถึงส่วนสัดความสมบูรณ์ของร่างกายที่มิได้มีสิ่งปกปิด โดยเฉพาะส่วนล่างก็พยายามปกปิดหรือทำเป็นเพียงเงา ๆ และได้ลบเลือนให้เป็นอวัยวะที่ราบเรียบแล้ว ภาพของกลางไม่มีลักษณะน่าเกลียด น่าอุจาดบัดสีจึงไม่เป็นภาพลามกตามความหมายที่บัญญัติไว้ในประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 287 พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1223/2508ผู้ว่าคดีศาลแขวงพระนครเหนือโจทก์นายบุ้น แซ่ว่อง ที่ 1 นายสุมล เตชะธาดา ที่ 2จำเลย ป.อ. ม. 287 ป.วิ.อ. ม. 216ภาพพิมพ์ของกลางเป็นเพียงภาพที่แสดงถึงส่วนสัดความสมบูรณ์ของร่างกายที่มิได้มีสิ่งปกปิด โดยเฉพาะส่วนล่างก็พยายามปกปิดหรือทำเป็นเพียงเงาๆ และได้ลบเลือนให้เป็นอวัยวะที่ราบเรียบแล้ว ภาพไม่มีลักษณะน่าเกลียดน่าอุดจาดบัดสีแล้ว ดังนี้ไม่ถือว่าเป็นภาพลามกตามความหมายที่บัญญัติไว้ในประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 287โจทก์ฟ้องว่า จำเลยที่ 1 ได้บังอาจทำหรือผลิต จำเลยที่ 2ได้มีไว้ซึ่งสิ่งพิมพ์ภาพลามก เพื่อประสงค์แห่งการค้าหรือโดยการค้า เพื่อการจ่ายแจกหรือเพื่อการแสดงอวดต่อประชาชน ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 287 และขอให้ริบของกลางจำเลยทั้งสองให้การรับสารภาพศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า สิ่งพิมพ์ของกลางมิใช่เป็นสิ่งพิมพ์ภาพลามก แต่เป็นเพียงภาพซึ่งแสดงถึงสัดส่วนความสมบูรณ์ของร่างกายที่มิได้มีสิ่งปกปิด จึงมิใช่ภาพลามก พิพากษายกฟ้อง คืนของกลางให้จำเลยโจทก์อุทธรณ์ในปัญหาข้อกฎหมายศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาในปัญหาข้อกฎหมายว่า ภาพที่จำเลยทำหรือผลิตหรือมีไว้นั้น เป็นภาพสตรีเปลือยกายที่ไม่มีอาภรณ์ปกปิดเป็นส่วนมากส่วนอกเปลือยให้เห็นกันทุกภาพ และบางภาพพอเห็นเป็นรูปของลับมีเห็นชัดที่สุดได้แก่ภาพในหน้า 3 ภาพซ้ายมือ โจทก์เห็นว่าภาพนี้เป็นภาพลามกศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ภาพของกลางเป็นเพียงภาพซึ่งแสดงถึงส่วนสัดความสมบูรณ์ของร่างกายที่มิได้มีสิ่งปกปิด โดยเฉพาะส่วนล่างก็พยายามปกปิดหรือทำเป็นเพียงเงา ๆ และได้ลบเลือนให้เป็นอวัยวะที่ราบเรียบแล้ว ภาพของกลางไม่มีลักษณะน่าเกลียด น่าอุจาดบัดสีจึงไม่เป็นภาพลามกตามความหมายที่บัญญัติไว้ในประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 287 พิพากษายืน(วงษ์ วีระพงศ์-อรรถไพศาลศรุดี-มณี ชุติวงศ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยที่ 1 ได้บังอาจทำหรือผลิต จำเลยที่ 2ได้มีไว้ซึ่งสิ่งพิมพ์ภาพลามก เพื่อประสงค์แห่งการค้าหรือโดยการค้า เพื่อการจ่ายแจกหรือเพื่อการแสดงอวดต่อประชาชน ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 287 และขอให้ริบของกลางจำเลยทั้งสองให้การรับสารภาพศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า สิ่งพิมพ์ของกลางมิใช่เป็นสิ่งพิมพ์ภาพลามก แต่เป็นเพียงภาพซึ่งแสดงถึงสัดส่วนความสมบูรณ์ของร่างกายที่มิได้มีสิ่งปกปิด จึงมิใช่ภาพลามก พิพากษายกฟ้อง คืนของกลางให้จำเลยโจทก์อุทธรณ์ในปัญหาข้อกฎหมายศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาในปัญหาข้อกฎหมายว่า ภาพที่จำเลยทำหรือผลิตหรือมีไว้นั้น เป็นภาพสตรีเปลือยกายที่ไม่มีอาภรณ์ปกปิดเป็นส่วนมากส่วนอกเปลือยให้เห็นกันทุกภาพ และบางภาพพอเห็นเป็นรูปของลับมีเห็นชัดที่สุดได้แก่ภาพในหน้า 3 ภาพซ้ายมือ โจทก์เห็นว่าภาพนี้เป็นภาพลามกศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ภาพของกลางเป็นเพียงภาพซึ่งแสดงถึงส่วนสัดความสมบูรณ์ของร่างกายที่มิได้มีสิ่งปกปิด โดยเฉพาะส่วนล่างก็พยายามปกปิดหรือทำเป็นเพียงเงา ๆ และได้ลบเลือนให้เป็นอวัยวะที่ราบเรียบแล้ว ภาพของกลางไม่มีลักษณะน่าเกลียด น่าอุจาดบัดสีจึงไม่เป็นภาพลามกตามความหมายที่บัญญัติไว้ในประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 287 พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1223/2508ผู้ว่าคดีศาลแขวงพระนครเหนือโจทก์นายบุ้น แซ่ว่อง ที่ 1 นายสุมล เตชะธาดา ที่ 2จำเลย ป.อ. ม. 287 ป.วิ.อ. ม. 216ภาพพิมพ์ของกลางเป็นเพียงภาพที่แสดงถึงส่วนสัดความสมบูรณ์ของร่างกายที่มิได้มีสิ่งปกปิด โดยเฉพาะส่วนล่างก็พยายามปกปิดหรือทำเป็นเพียงเงาๆ และได้ลบเลือนให้เป็นอวัยวะที่ราบเรียบแล้ว ภาพไม่มีลักษณะน่าเกลียดน่าอุดจาดบัดสีแล้ว ดังนี้ไม่ถือว่าเป็นภาพลามกตามความหมายที่บัญญัติไว้ในประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 287โจทก์ฟ้องว่า จำเลยที่ 1 ได้บังอาจทำหรือผลิต จำเลยที่ 2ได้มีไว้ซึ่งสิ่งพิมพ์ภาพลามก เพื่อประสงค์แห่งการค้าหรือโดยการค้า เพื่อการจ่ายแจกหรือเพื่อการแสดงอวดต่อประชาชน ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 287 และขอให้ริบของกลางจำเลยทั้งสองให้การรับสารภาพศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า สิ่งพิมพ์ของกลางมิใช่เป็นสิ่งพิมพ์ภาพลามก แต่เป็นเพียงภาพซึ่งแสดงถึงสัดส่วนความสมบูรณ์ของร่างกายที่มิได้มีสิ่งปกปิด จึงมิใช่ภาพลามก พิพากษายกฟ้อง คืนของกลางให้จำเลยโจทก์อุทธรณ์ในปัญหาข้อกฎหมายศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาในปัญหาข้อกฎหมายว่า ภาพที่จำเลยทำหรือผลิตหรือมีไว้นั้น เป็นภาพสตรีเปลือยกายที่ไม่มีอาภรณ์ปกปิดเป็นส่วนมากส่วนอกเปลือยให้เห็นกันทุกภาพ และบางภาพพอเห็นเป็นรูปของลับมีเห็นชัดที่สุดได้แก่ภาพในหน้า 3 ภาพซ้ายมือ โจทก์เห็นว่าภาพนี้เป็นภาพลามกศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ภาพของกลางเป็นเพียงภาพซึ่งแสดงถึงส่วนสัดความสมบูรณ์ของร่างกายที่มิได้มีสิ่งปกปิด โดยเฉพาะส่วนล่างก็พยายามปกปิดหรือทำเป็นเพียงเงา ๆ และได้ลบเลือนให้เป็นอวัยวะที่ราบเรียบแล้ว ภาพของกลางไม่มีลักษณะน่าเกลียด น่าอุจาดบัดสีจึงไม่เป็นภาพลามกตามความหมายที่บัญญัติไว้ในประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 287 พิพากษายืน(วงษ์ วีระพงศ์-อรรถไพศาลศรุดี-มณี ชุติวงศ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ