พระราชกฤษฎีกากำหนดเขตควบคุมศุลกากร พ.ศ. 2560พระราชกฤษฎีกา กำหนดเขตควบคุมศุลกากร พ.ศ. ๒๕๖๐สมเด็จพระเจ้าอยู่หัวมหาวชิราลงกรณ บดินทรเทพยวรางกูร ให้ไว้ ณ วันที่ ๒๔ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๖๐ เป็นปีที่ ๒ ในรัชกาลปัจจุบันสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวมหาวชิราลงกรณ บดินทรเทพยวรางกูร มีพระราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า โดยที่เป็นการสมควรกำหนดเขตท้องที่เป็นเขตควบคุมศุลกากรมาตรา 1 มาตรา ๑ พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า "พระราชกฤษฎีกากำหนดเขตควบคุมศุลกากร พ.ศ. ๒๕๖๐"มาตรา 2 มาตรา ๒ พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา 3 มาตรา ๓ ให้เขตท้องที่ในจังหวัดเชียงรายดังต่อไปนี้ เป็นเขตควบคุมศุลกากร (๑) อำเภอเชียงของ (๒) อำเภอเชียงแสน (๓) อำเภอแม่จัน เฉพาะในท้องที่ตำบลแม่คำและตำบลแม่จัน (๔) อำเภอแม่สาย (๕) อำเภอเวียงแก่น เฉพาะในท้องที่ตำบลม่วงยายและตำบลหล่ายงาวมาตรา 4 มาตรา ๔ ให้เขตท้องที่ในจังหวัดเชียงใหม่ดังต่อไปนี้ เป็นเขตควบคุมศุลกากร (๑) อำเภอเชียงดาว เฉพาะในท้องที่ตำบลทุ่งข้าวพวง ตำบลเมืองงายและตำบลเมืองนะ (๒) อำเภอเวียงแหงมาตรา 5 มาตรา ๕ ให้เขตท้องที่ในจังหวัดตรังดังต่อไปนี้ เป็นเขตควบคุมศุลกากร (๑) อำเภอกันตัง (๒) อำเภอปะเหลียน เฉพาะในท้องที่ตำบลท่าข้ามและตำบลทุ่งยาว (๓) อำเภอสิเกามาตรา 6 มาตรา ๖ ให้เขตท้องที่ในจังหวัดตากดังต่อไปนี้ เป็นเขตควบคุมศุลกากร (๑) อำเภอท่าสองยาง (๒) อำเภอพบพระ (๓) อำเภอแม่ระมาด (๔) อำเภอแม่สอด เฉพาะในท้องที่ตำบลท่าสายลวด ตำบลพะวอ ตำบลแม่ปะและตำบลแม่สอดมาตรา 7 มาตรา ๗ ให้เขตท้องที่ในจังหวัดนราธิวาสดังต่อไปนี้ เป็นเขตควบคุมศุลกากร (๑) อำเภอตากใบ เฉพาะในท้องที่ตำบลเกาะสะท้อน ตำบลโฆษิต ตำบลเจ๊ะเห ตำบลนานาค และตำบลพร่อน (๒) อำเภอเมืองนราธิวาส เฉพาะในท้องที่ตำบลบางนาค (๓) อำเภอระแงะ เฉพาะในท้องที่ตำบลตันหยงมัส (๔) อำเภอแว้ง เฉพาะในท้องที่ตำบลกายูคละมาตรา 7 ตำบลฆอเลาะ ตำบลโละจูดและตำบลแว้ง (๕) อำเภอสุไหงโก-ลก (๖) อำเภอสุไหงปาดีมาตรา 8 มาตรา ๘ ให้เขตท้องที่ในจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ดังต่อไปนี้ เป็นเขตควบคุมศุลกากร (๑) อำเภอทับสะแก (๒) อำเภอบางสะพาน (๓) อำเภอเมืองประจวบคีรีขันธ์มาตรา 9 มาตรา ๙ ให้เขตท้องที่ในจังหวัดแม่ฮ่องสอนดังต่อไปนี้ เป็นเขตควบคุมศุลกากร (๑) อำเภอขุนยวม (๒) อำเภอเมืองแม่ฮ่องสอน (๓) อำเภอแม่สะเรียง (๔) อำเภอสบเมย เฉพาะในท้องที่ตำบลสบเมยมาตรา 10 มาตรา ๑๐ ให้เขตท้องที่ในจังหวัดยะลาดังต่อไปนี้ เป็นเขตควบคุมศุลกากร (๑) อำเภอเบตงมาตรา 11 มาตรา ๑๑ ให้เขตท้องที่ในจังหวัดสงขลาดังต่อไปนี้ เป็นเขตควบคุมศุลกากร (๑) อำเภอเมืองสงขลา (๒) อำเภอสะเดา เฉพาะในท้องที่ตำบลทุ่งหมอ ตำบลปาดังเบซาร์ ตำบลสะเดาและตำบลสำนักแต้ว (๓) อำเภอหาดใหญ่มาตรา 12 มาตรา ๑๒ ให้เขตท้องที่ในจังหวัดสตูลดังต่อไปนี้ เป็นเขตควบคุมศุลกากร (๑) อำเภอทุ่งหว้า เฉพาะในท้องที่ตำบลขอนคลานและตำบลทุ่งหว้า (๒) อำเภอเมืองสตูล (๓) อำเภอละงู เฉพาะในท้องที่ตำบลกำแพง ตำบลปากน้ำ ตำบลละงูและตำบลแหลมสนมาตรา 13 มาตรา ๑๓ ให้เขตท้องที่ในจังหวัดสระแก้วดังต่อไปนี้ เป็นเขตควบคุมศุลกากร (๑) อำเภออรัญประเทศมาตรา 14 มาตรา ๑๔ ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้ผู้รับสนองพระราชโองการ พลเอก ประยุทธ์ จันทร์โอชา นายกรัฐมนตรีหมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือ เนื่องจากท้องที่ในบางจังหวัดมีอาณาเขตติดต่อกับประเทศอื่นทำให้มีการนำของเข้ามาในหรือส่งออกไปนอกราชอาณาจักรเป็นจำนวนมากจึงมีความจำเป็นต้องกำหนดให้ท้องที่ดังกล่าวเป็นเขตควบคุมศุลกากรเพื่อให้พนักงานศุลกากรมีอำนาจบางประการในการป้องกันและปราบปรามการกระทำความผิดที่เกี่ยวกับศุลกากร ประกอบกับมาตรา ๑๗๕ วรรคหนึ่ง แห่งพระราชบัญญัติศุลกากร พ.ศ. ๒๕๖๐ ได้บัญญัติให้การกำหนดเขตท้องที่ใดเป็นเขตควบคุมศุลกากรให้ตราเป็นพระราชกฤษฎีกา จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๗๕ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย และมาตรา ๑๗๕ วรรคหนึ่ง แห่งพระราชบัญญัติศุลกากร พ.ศ. ๒๕๖๐ จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้มาตรา 8/1 มาตรา ๘/๑ ให้เขตท้องที่ในจังหวัดพะเยาดังต่อไปนี้ เป็นเขตควบคุมศุลกากร (๑) อำเภอภูซาง เฉพาะในท้องที่ตำบลภูซางมาตรา ฉบับที่ 2 พระราชกฤษฎีกากำหนดเขตควบคุมศุลกากร (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๖๘มาตรา 2 มาตรา ๒ พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปหมายเหตุ:- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือ โดยที่อำเภอเชียงของ และตำบลม่วงยายและตำบลหล่ายงาวของอำเภอเวียงแก่น จังหวัดเชียงราย และตำบลภูซางของอำเภอภูซาง จังหวัดพะเยามีอาณาเขตติดต่อกับประเทศอื่นจึงมีการนำของเข้ามาในหรือส่งออกไปนอกราชอาณาจักรเป็นจำนวนมากสมควรกำหนดให้เขตท้องที่ดังกล่าวเป็นเขตควบคุมศุลกากรเพิ่มเติม เพื่อให้พนักงานศุลกากรมีอำนาจบางประการในการป้องกันและปราบปรามการกระทำความผิดที่เกี่ยวกับศุลกากรประกอบกับมาตรา ๑๗๕ วรรคหนึ่ง แห่งพระราชบัญญัติศุลกากร พ.ศ. ๒๕๖๐บัญญัติให้การกำหนดเขตท้องที่ใดเป็นเขตควบคุมศุลกากรให้ตราเป็นพระราชกฤษฎีกา จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้