คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 509/2502หลักกฎหมาย: แม้จำเลยจะคิดว่าพลตำรวจม้วนเป็นคนร้ายงัดห้อง แต่จำเลยก็มิได้เจตนาจะยิงคนร้าย จำเลยเพียงแต่ยิงประตูเพื่อขู่โดยไม่เห็นตัวและได้ยิงลงต่ำ ไม่ประสงค์ให้ถูกใคร หากแต่เผอิญกระสุนไปถูกไม้คร่าวจึงแฉลบไปผูกพลตำรวจม้วนเข้า ถือว่าจำเลยไม่มีเจตนาฆ่าหรือแม้แต่เจตนาจะทำร้ายพลตำรวจม้วนเลยโจทก์ฟ้องว่าจำเลยใช้ปืนยิงพลตำรวจม้วนโดยเจตนาฆ่า เพราะเข้าใจผิดว่าเป็นคนร้าย กระสุนปืนถูกพลตำรวจม้วนที่ขาซ้าย จึงไม่ถึงแก่ความตายสมดังเจตนาของจำเลย ขอให้ลงโทษ จำเลยปฏิเสธ ศาลชั้นต้นเห็นว่า การกระทำของจำเลยเป็นการพยายามฆ่าพลตำรวจม้วน โดยเข้าใจว่าเป็นคนร้าย แต่ได้ทำไปโดยป้องกันสิทธิของคนเกินสมควรกว่าเหตุ พิพากษาว่าจำเลยผิดตามกฎหมายลักษณะอาญา ม. ๒๔๙, ๖๐, ๕๓ จำคุก ๑ ปี แต่ให้รอการลงโทษไว้ ๒ ปี ตาม ม. ๔๑, ๔๒ ที่แก้ไขแล้ว จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่า จำเลยเข้าใจผิดว่าพลตำรวจม้วนเป็นผู้ร้ายงัดประตูร้านของจำเลย ถือได้ว่าสำคัญผิดในข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายอาญา ม.๖๒ จำเลยเพียงแต่ยิงขู่ลงต่ำ หากแต่ประสุนปืนถูกไม้คร่าวแล้วแฉลบทะลุสังกะสีออกไปถูกพลตำรวจม้วนเข้า การกระทำของจำเลยยังไม่เป็นความผิด จึงพิพากษากลับให้ยกฟ้อง โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาพิจารณาแล้วเห็นว่า จำเลยไม่ได้เจตนายิงพลตำรวจม้วนเลยเพราะแม้จำเลยจะติดว่าพลตำรวจเป็นคนร้ายงัดห้อง แต่จำเลยก็มิได้เจตนาจะยิงคนร้าย เป็นแต่ยิงเพื่อขู่ไปโดยไม่เห็นตัวและได้ยิงไปต่ำ เห็นได้ว่าไม่ประสงค์ให้ถูกใคร หากแต่เผอิญกระสุนไปถูกคร่าว จึงแฉลบไปถูกพลตำรวจม้วนเข้า ถือว่าจำเลยไม่ได้เจตนาฆ่า หรือแม้แต่เจตนาจะทำร้ายพลตำรวจม้วนเลย พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 509/2502่พนักงานอัยการ กรมอัยการโจทก์นางวรรณีย์ เหมบุตรจำเลย ป.อ. กฎหมายลักษณะอาญา ม. 249, ม. 60, ม. 254, ม. 256แม้จำเลยจะคิดว่าพลตำรวจม้วนเป็นคนร้ายงัดห้อง แต่จำเลยก็มิได้เจตนาจะยิงคนร้าย จำเลยเพียงแต่ยิงประตูเพื่อขู่โดยไม่เห็นตัวและได้ยิงลงต่ำ ไม่ประสงค์ให้ถูกใคร หากแต่เผอิญกระสุนไปถูกไม้คร่าวจึงแฉลบไปผูกพลตำรวจม้วนเข้า ถือว่าจำเลยไม่มีเจตนาฆ่าหรือแม้แต่เจตนาจะทำร้ายพลตำรวจม้วนเลยโจทก์ฟ้องว่าจำเลยใช้ปืนยิงพลตำรวจม้วนโดยเจตนาฆ่า เพราะเข้าใจผิดว่าเป็นคนร้าย กระสุนปืนถูกพลตำรวจม้วนที่ขาซ้าย จึงไม่ถึงแก่ความตายสมดังเจตนาของจำเลย ขอให้ลงโทษ จำเลยปฏิเสธ ศาลชั้นต้นเห็นว่า การกระทำของจำเลยเป็นการพยายามฆ่าพลตำรวจม้วน โดยเข้าใจว่าเป็นคนร้าย แต่ได้ทำไปโดยป้องกันสิทธิของคนเกินสมควรกว่าเหตุ พิพากษาว่าจำเลยผิดตามกฎหมายลักษณะอาญา ม. ๒๔๙, ๖๐, ๕๓ จำคุก ๑ ปี แต่ให้รอการลงโทษไว้ ๒ ปี ตาม ม. ๔๑, ๔๒ ที่แก้ไขแล้ว จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่า จำเลยเข้าใจผิดว่าพลตำรวจม้วนเป็นผู้ร้ายงัดประตูร้านของจำเลย ถือได้ว่าสำคัญผิดในข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายอาญา ม.๖๒ จำเลยเพียงแต่ยิงขู่ลงต่ำ หากแต่ประสุนปืนถูกไม้คร่าวแล้วแฉลบทะลุสังกะสีออกไปถูกพลตำรวจม้วนเข้า การกระทำของจำเลยยังไม่เป็นความผิด จึงพิพากษากลับให้ยกฟ้อง โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาพิจารณาแล้วเห็นว่า จำเลยไม่ได้เจตนายิงพลตำรวจม้วนเลยเพราะแม้จำเลยจะติดว่าพลตำรวจเป็นคนร้ายงัดห้อง แต่จำเลยก็มิได้เจตนาจะยิงคนร้าย เป็นแต่ยิงเพื่อขู่ไปโดยไม่เห็นตัวและได้ยิงไปต่ำ เห็นได้ว่าไม่ประสงค์ให้ถูกใคร หากแต่เผอิญกระสุนไปถูกคร่าว จึงแฉลบไปถูกพลตำรวจม้วนเข้า ถือว่าจำเลยไม่ได้เจตนาฆ่า หรือแม้แต่เจตนาจะทำร้ายพลตำรวจม้วนเลย พิพากษายืน(สารรักษ์ประนาท-มนูภันย์วิมลสาร-วุฒินัยเนติศาสตร์)ศาลชั้นต้น - นายศริ มลิลาศาลอุทธรณ์ - นายประสงค์ สริทรัพย์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่าจำเลยใช้ปืนยิงพลตำรวจม้วนโดยเจตนาฆ่า เพราะเข้าใจผิดว่าเป็นคนร้าย กระสุนปืนถูกพลตำรวจม้วนที่ขาซ้าย จึงไม่ถึงแก่ความตายสมดังเจตนาของจำเลย ขอให้ลงโทษ จำเลยปฏิเสธ ศาลชั้นต้นเห็นว่า การกระทำของจำเลยเป็นการพยายามฆ่าพลตำรวจม้วน โดยเข้าใจว่าเป็นคนร้าย แต่ได้ทำไปโดยป้องกันสิทธิของคนเกินสมควรกว่าเหตุ พิพากษาว่าจำเลยผิดตามกฎหมายลักษณะอาญา ม. ๒๔๙, ๖๐, ๕๓ จำคุก ๑ ปี แต่ให้รอการลงโทษไว้ ๒ ปี ตาม ม. ๔๑, ๔๒ ที่แก้ไขแล้ว จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่า จำเลยเข้าใจผิดว่าพลตำรวจม้วนเป็นผู้ร้ายงัดประตูร้านของจำเลย ถือได้ว่าสำคัญผิดในข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายอาญา ม.๖๒ จำเลยเพียงแต่ยิงขู่ลงต่ำ หากแต่ประสุนปืนถูกไม้คร่าวแล้วแฉลบทะลุสังกะสีออกไปถูกพลตำรวจม้วนเข้า การกระทำของจำเลยยังไม่เป็นความผิด จึงพิพากษากลับให้ยกฟ้อง โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาพิจารณาแล้วเห็นว่า จำเลยไม่ได้เจตนายิงพลตำรวจม้วนเลยเพราะแม้จำเลยจะติดว่าพลตำรวจเป็นคนร้ายงัดห้อง แต่จำเลยก็มิได้เจตนาจะยิงคนร้าย เป็นแต่ยิงเพื่อขู่ไปโดยไม่เห็นตัวและได้ยิงไปต่ำ เห็นได้ว่าไม่ประสงค์ให้ถูกใคร หากแต่เผอิญกระสุนไปถูกคร่าว จึงแฉลบไปถูกพลตำรวจม้วนเข้า ถือว่าจำเลยไม่ได้เจตนาฆ่า หรือแม้แต่เจตนาจะทำร้ายพลตำรวจม้วนเลย พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 509/2502่พนักงานอัยการ กรมอัยการโจทก์นางวรรณีย์ เหมบุตรจำเลย ป.อ. กฎหมายลักษณะอาญา ม. 249, ม. 60, ม. 254, ม. 256แม้จำเลยจะคิดว่าพลตำรวจม้วนเป็นคนร้ายงัดห้อง แต่จำเลยก็มิได้เจตนาจะยิงคนร้าย จำเลยเพียงแต่ยิงประตูเพื่อขู่โดยไม่เห็นตัวและได้ยิงลงต่ำ ไม่ประสงค์ให้ถูกใคร หากแต่เผอิญกระสุนไปถูกไม้คร่าวจึงแฉลบไปผูกพลตำรวจม้วนเข้า ถือว่าจำเลยไม่มีเจตนาฆ่าหรือแม้แต่เจตนาจะทำร้ายพลตำรวจม้วนเลยโจทก์ฟ้องว่าจำเลยใช้ปืนยิงพลตำรวจม้วนโดยเจตนาฆ่า เพราะเข้าใจผิดว่าเป็นคนร้าย กระสุนปืนถูกพลตำรวจม้วนที่ขาซ้าย จึงไม่ถึงแก่ความตายสมดังเจตนาของจำเลย ขอให้ลงโทษ จำเลยปฏิเสธ ศาลชั้นต้นเห็นว่า การกระทำของจำเลยเป็นการพยายามฆ่าพลตำรวจม้วน โดยเข้าใจว่าเป็นคนร้าย แต่ได้ทำไปโดยป้องกันสิทธิของคนเกินสมควรกว่าเหตุ พิพากษาว่าจำเลยผิดตามกฎหมายลักษณะอาญา ม. ๒๔๙, ๖๐, ๕๓ จำคุก ๑ ปี แต่ให้รอการลงโทษไว้ ๒ ปี ตาม ม. ๔๑, ๔๒ ที่แก้ไขแล้ว จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่า จำเลยเข้าใจผิดว่าพลตำรวจม้วนเป็นผู้ร้ายงัดประตูร้านของจำเลย ถือได้ว่าสำคัญผิดในข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายอาญา ม.๖๒ จำเลยเพียงแต่ยิงขู่ลงต่ำ หากแต่ประสุนปืนถูกไม้คร่าวแล้วแฉลบทะลุสังกะสีออกไปถูกพลตำรวจม้วนเข้า การกระทำของจำเลยยังไม่เป็นความผิด จึงพิพากษากลับให้ยกฟ้อง โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาพิจารณาแล้วเห็นว่า จำเลยไม่ได้เจตนายิงพลตำรวจม้วนเลยเพราะแม้จำเลยจะติดว่าพลตำรวจเป็นคนร้ายงัดห้อง แต่จำเลยก็มิได้เจตนาจะยิงคนร้าย เป็นแต่ยิงเพื่อขู่ไปโดยไม่เห็นตัวและได้ยิงไปต่ำ เห็นได้ว่าไม่ประสงค์ให้ถูกใคร หากแต่เผอิญกระสุนไปถูกคร่าว จึงแฉลบไปถูกพลตำรวจม้วนเข้า ถือว่าจำเลยไม่ได้เจตนาฆ่า หรือแม้แต่เจตนาจะทำร้ายพลตำรวจม้วนเลย พิพากษายืน(สารรักษ์ประนาท-มนูภันย์วิมลสาร-วุฒินัยเนติศาสตร์)ศาลชั้นต้น - นายศริ มลิลาศาลอุทธรณ์ - นายประสงค์ สริทรัพย์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ