phoneee/thai-legal-corpus huggingface dataset:
พระราชกฤษฎีกากำหนดให้ผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมเข็มขัดนิรภัยสำหรับรถยนต์ต้องเป็นไปตามมาตรฐานพ.ศ. ๒๕๕๓ ภูมิพลอดุลยเดชป.ร.ให้ไว้ ณ วันที่๑๖ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๕๓เป็นปีที่ ๖๕ในรัชกาลปัจจุบันพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชมีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่าโดยที่เป็นการสมควรปรับปรุงการกำหนดให้ผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมเข็มขัดนิรภัยสำหรับรถยนต์ต้องเป็นไปตามมาตรฐานและได้ดำเนินการตามความในมาตรา ๑๘ แห่งพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมพ.ศ. ๒๕๑๑ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม (ฉบับที่๖) พ.ศ. ๒๕๔๘ แล้วอาศัยอำนาจตามความในมาตรา๑๘๗ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย และมาตรา ๑๗แห่งพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม พ.ศ. ๒๕๑๑ อันเป็นกฎหมายที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคลซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบมาตรา ๓๓ มาตรา ๔๑ และมาตรา ๔๓ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยบัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้มาตรา ๑ พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า พระราชกฤษฎีกากำหนดให้ผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมเข็มขัดนิรภัยสำหรับรถยนต์ต้องเป็นไปตามมาตรฐานพ.ศ. ๒๕๕๓มาตรา ๒[๑]พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับเมื่อพ้นกำหนดสามร้อยหกสิบห้าวันนับแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา ๓ ให้ยกเลิกพระราชกฤษฎีกากำหนดให้ผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมเข็มขัดนิรภัยสำหรับรถยนต์ต้องเป็นไปตามมาตรฐานพ.ศ. ๒๕๔๐มาตรา ๔ผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมเข็มขัดนิรภัยสำหรับรถยนต์ต้องเป็นไปตามมาตรฐานเลขที่มอก. ๗๒๑ - ๒๕๕๑ ตามประกาศกระทรวงอุตสาหกรรม ฉบับที่ ๓๙๙๘ (พ.ศ. ๒๕๕๒) ออกตามความในพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมพ.ศ. ๒๕๑๑ เรื่อง ยกเลิกและกำหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมเข็มขัดนิรภัยสำหรับรถยนต์ลงวันที่ ๑๓ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๕๒มาตรา ๕ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้ผู้รับสนองพระบรมราชโองการอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะนายกรัฐมนตรีหมายเหตุ:- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือเนื่องจากได้มีการปรับปรุงมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมเข็มขัดนิรภัยสำหรับรถยนต์โดยประกาศกระทรวงอุตสาหกรรมฉบับที่ ๓๙๙๘ (พ.ศ. ๒๕๕๒) ออกตามความในพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมพ.ศ. ๒๕๑๑ เรื่อง ยกเลิกและกำหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมเข็มขัดนิรภัยสำหรับรถยนต์ลงวันที่ ๑๓ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๕๒ และได้มีการดำเนินการรับฟังความคิดเห็นของตัวแทนของกลุ่มผู้มีส่วนได้เสียหรือผู้มีประโยชน์เกี่ยวข้องครบถ้วนตามความในมาตรา๑๘ แห่งพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม พ.ศ. ๒๕๑๑ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม(ฉบับที่ ๖) พ.ศ. ๒๕๔๘ แล้ว สมควรยกเลิกพระราชกฤษฎีกากำหนดให้ผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมเข็มขัดนิรภัยสำหรับรถยนต์ต้องเป็นไปตามมาตรฐานพ.ศ. ๒๕๔๐ และตราพระราชกฤษฎีกานี้ขึ้นใช้บังคับแทนเพื่อให้สอดคล้องกับมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมเข็มขัดนิรภัยสำหรับรถยนต์ที่ได้ปรับปรุงใหม่ จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้ปริยานุช/ผู้จัดทำ๘มีนาคม ๒๕๕๓นันท์นภัสร์/ตรวจ๘มีนาคม ๒๕๕๓วิภา/ปรับปรุง๒๔ กรกฎาคม ๒๕๔๓ภิรมย์พร/ตรวจ๓๑ กรกฎาคม ๒๕๖๓[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๒๗/ตอนที่ ๑๔ ก/หน้า ๑๓/๒๖ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๓
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 63846หลักกฎหมาย: การบังคับคดีเป็นเรื่องอยู่ในอำนาจของศาลชั้นต้น โจทก์จะขอให้ศาลฎีกาออกหมายบังคับคดีไม่ได้ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 513/2524นางสาวกนกวรรณ จำเนียรกุลโจทก์นายแจ่ม (ไม่ทราบนามสกุล) กับพวกจำเลย ป.วิ.พ. ม. 302การบังคับคดีเป็นเรื่องอยู่ในอำนาจของศาลชั้นต้น โจทก์จะขอให้ศาลฎีกาออกหมายบังคับคดีไม่ได้(แถมชัย สิทธิไตรย์-ขจร หะวานนท์-อำนัคฆ์ คล้ายสังข์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 513/2524นางสาวกนกวรรณ จำเนียรกุลโจทก์นายแจ่ม (ไม่ทราบนามสกุล) กับพวกจำเลย ป.วิ.พ. ม. 302การบังคับคดีเป็นเรื่องอยู่ในอำนาจของศาลชั้นต้น โจทก์จะขอให้ศาลฎีกาออกหมายบังคับคดีไม่ได้(แถมชัย สิทธิไตรย์-ขจร หะวานนท์-อำนัคฆ์ คล้ายสังข์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ระเบียบสภามหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทาระเบียบสภามหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทาว่าด้วยการจ่ายเงินประจำตำแหน่งผู้บริหารและค่าตอบแทนพิเศษพ.ศ. ๒๕๕๑[๑] โดยที่เป็นการสมควรให้มีระเบียบสภามหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทาว่าด้วยการจ่ายเงินประจำตำแหน่งผู้บริหารอาศัยอำนาจตามความในมาตรา๑๘ (๑๒) แห่งพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยราชภัฏ พ.ศ. ๒๕๔๗และระเบียบสภามหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทาว่าด้วยการบริหารเงินรายได้ของมหาวิทยาลัย พ.ศ. ๒๕๔๘ ข้อ ๑๓ (๑) และข้อ ๑๔สภามหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา ในการประชุมครั้งที่ ๑๔/๒๕๕๑ เมื่อวันที่ ๒๒ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๕๑ จึงให้วางระเบียบไว้ดังนี้ข้อ ๑ระเบียบนี้เรียกว่า ระเบียบสภามหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา ว่าด้วย การจ่ายเงินประจำตำแหน่งผู้บริหารและค่าตอบแทนพิเศษพ.ศ. ๒๕๕๑ข้อ ๒ระเบียบนี้ให้มีผลใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศเป็นต้นไปข้อ ๓บรรดา กฎ ระเบียบ ข้อบังคับ ประกาศ หรือคำสั่งอื่นใดของมหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทาซึ่งขัดหรือแย้งกับระเบียบนี้ให้ใช้ระเบียบนี้แทนข้อ ๔ในระเบียบนี้มหาวิทยาลัย หมายความว่ามหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทาอธิการบดี หมายความว่าอธิการบดีมหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทาผู้บริหาร หมายความว่า ข้าราชการผู้ดำรงตำแหน่งอธิการบดี รองอธิการบดี คณบดี ผู้อำนวยการสถาบัน ผู้อำนวยการสำนักผู้อำนวยการศูนย์ฯ ผู้อำนวยการโรงเรียนสาธิตหรือหัวหน้าหน่วยงานอื่นที่มีฐานะเทียบเท่าผู้ดำรงตำแหน่งดังกล่าวผู้ช่วยอธิการบดี ผู้อำนวยการกอง รองคณบดี รองผู้อำนวยการสถาบัน รองผู้อำนวยการสำนักรองผู้อำนวยการศูนย์ฯ รองผู้อำนวยการโรงเรียนสาธิตหัวหน้าสำนักงานคณะหรือเลขานุการคณะ หัวหน้าภาควิชาหรือหัวหน้าหน่วยงานอื่นที่มีฐานะเทียบเท่าผู้ดำรงตำแหน่งดังกล่าวตามที่สภามหาวิทยาลัยกำหนดทั้งนี้ให้หมายความรวมถึงผู้รักษาราชการแทน ผู้รักษาการในตำแหน่งหรือผู้ปฏิบัติหน้าที่ในตำแหน่งดังกล่าวด้วยค่าตอบแทนพิเศษ หมายความว่าค่าตอบแทนนอกเหนือจากเงินเดือนของข้าราชการและลูกจ้างประจำของส่วนราชการข้อ ๕ผู้บริหารที่รับเงินประจำตำแหน่งทางวิชาการหรือเงินประจำตำแหน่งอื่นอยู่แล้วให้ได้รับเงินประจำตำแหน่งและค่าตอบแทนพิเศษในตำแหน่งผู้บริหารตามระเบียบนี้ด้วยข้อ ๖การจ่ายเงินประจำตำแหน่งผู้บริหารและค่าตอบแทนพิเศษตามระเบียบนี้ให้เบิกจ่ายจากเงินงบประมาณแผ่นดินก่อนตำแหน่งใดที่ไม่สามารถเบิกได้ให้เบิกจ่ายจากเงินรายได้ของมหาวิทยาลัยหรือจากหน่วยงานที่ผู้ดำรงตำแหน่งนั้นสังกัดเว้นแต่เงินรายได้ของมหาวิทยาลัยหรือหน่วยงานจัดสรรไว้ไม่เพียงพอข้อ ๗จำนวนตำแหน่งของผู้บริหารที่จะเบิกเงินประจำตำแหน่งตามระเบียบนี้ให้เป็นไปตามที่สภามหาวิทยาลัยกำหนดตำแหน่งอัตราการจ่ายเงินประจำตำแหน่งผู้บริหารและค่าตอบแทนพิเศษ ให้เป็นไปตามบัญชีแนบท้ายระเบียบนี้ข้อ ๘ให้อธิการบดีรักษาการให้เป็นไปตามระเบียบนี้ในกรณีที่มีปัญหาจากระเบียบนี้ให้อธิการบดีเป็นผู้วินิจฉัยชี้ขาดและให้ถือเป็นที่สุดประกาศ ณ วันที่ ๒๒ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๕๑กร ทัพพะรังสีนายกสภามหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา[เอกสารแนบท้าย]๑.บัญชีแนบท้ายระเบียบตำแหน่งและอัตราการจ่ายเงินประจำตำแหน่งบริหารต่อเดือน(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)ปริญสินีย์/ผู้จัดทำ๒๗ เมษายน ๒๕๕๔คุณากร/ผู้ตรวจ[๑] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม๑๒๖/ตอนพิเศษ ๕๐ ง/หน้า ๖/๗ เมษายน ๒๕๕๒
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1031/2475หลักกฎหมาย: ดอกเบี้ยที่ศาลกำหนดให้เป็นค่าป่วยการต้องใช้ ม. 224 ถ้าเรื่องค้างส่งดอกเบี้ย ต้องใช้ ม.166คดีนี้โจทก์ฟ้องเรียกเงินค่าซื้อเชื่อกระบือกับดอกเบี้ยตั้งแต่จำเลยผิดสัญญาใช้เงิน จำเลยคัดค้านว่าดอกเบี้ยมิได้กำหนดกันไว้จะคิดเอาไม่ได้ แลที่ศาลเดิมคิดดอกเบี้ยให้จำเลยใช้โจทก์ร้อยละ ๗ ครึ่งต่อปีตั้งแต่วันที่ ๕ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๔๖๖ จนถึงวันศาลตัดสินคือวันที่ ๔ สิงหาคม พ.ศ. ๒๔๗๔ เป็นการเกินอายุความ ๕ ปี ตาม ป.พ.พ.ม.๑๖๖ ศาลฎีกาตัดสินว่า ในเรื่องดอกเบี้ยที่ศาลกำหนดให้จำเลยใช้นี้ไม่ใช่เรื่องอายุความอ้างส่งดอกเบี้ยตามป.พ.พ.ม.๑๖๖ เป็นเรื่องที่ศาลได้กำหนดให้ดอกเบี้ยชดใช้เป็นค่าป่วยการเงินภายหลังเมื่อศาลตัดสินตาม ป.พ.พ.ม.๒๒๔ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1031/2475นายชิต วรกุลโจทก์นายเมือใจจำเลย ป.พ.พ. ม. 166 - 224ดอกเบี้ยที่ศาลกำหนดให้เป็นค่าป่วยการต้องใช้ ม. 224 ถ้าเรื่องค้างส่งดอกเบี้ย ต้องใช้ ม.166คดีนี้โจทก์ฟ้องเรียกเงินค่าซื้อเชื่อกระบือกับดอกเบี้ยตั้งแต่จำเลยผิดสัญญาใช้เงิน จำเลยคัดค้านว่าดอกเบี้ยมิได้กำหนดกันไว้จะคิดเอาไม่ได้ แลที่ศาลเดิมคิดดอกเบี้ยให้จำเลยใช้โจทก์ร้อยละ ๗ ครึ่งต่อปีตั้งแต่วันที่ ๕ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๔๖๖ จนถึงวันศาลตัดสินคือวันที่ ๔ สิงหาคม พ.ศ. ๒๔๗๔ เป็นการเกินอายุความ ๕ ปี ตาม ป.พ.พ.ม.๑๖๖ ศาลฎีกาตัดสินว่า ในเรื่องดอกเบี้ยที่ศาลกำหนดให้จำเลยใช้นี้ไม่ใช่เรื่องอายุความอ้างส่งดอกเบี้ยตามป.พ.พ.ม.๑๖๖ เป็นเรื่องที่ศาลได้กำหนดให้ดอกเบี้ยชดใช้เป็นค่าป่วยการเงินภายหลังเมื่อศาลตัดสินตาม ป.พ.พ.ม.๒๒๔(หริศ-ธรรมบัณฑิต บุนยะปานะ-มนธา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: คดีนี้โจทก์ฟ้องเรียกเงินค่าซื้อเชื่อกระบือกับดอกเบี้ยตั้งแต่จำเลยผิดสัญญาใช้เงิน จำเลยคัดค้านว่าดอกเบี้ยมิได้กำหนดกันไว้จะคิดเอาไม่ได้ แลที่ศาลเดิมคิดดอกเบี้ยให้จำเลยใช้โจทก์ร้อยละ ๗ ครึ่งต่อปีตั้งแต่วันที่ ๕ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๔๖๖ จนถึงวันศาลตัดสินคือวันที่ ๔ สิงหาคม พ.ศ. ๒๔๗๔ เป็นการเกินอายุความ ๕ ปี ตาม ป.พ.พ.ม.๑๖๖ ศาลฎีกาตัดสินว่า ในเรื่องดอกเบี้ยที่ศาลกำหนดให้จำเลยใช้นี้ไม่ใช่เรื่องอายุความอ้างส่งดอกเบี้ยตามป.พ.พ.ม.๑๖๖ เป็นเรื่องที่ศาลได้กำหนดให้ดอกเบี้ยชดใช้เป็นค่าป่วยการเงินภายหลังเมื่อศาลตัดสินตาม ป.พ.พ.ม.๒๒๔ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1031/2475นายชิต วรกุลโจทก์นายเมือใจจำเลย ป.พ.พ. ม. 166 - 224ดอกเบี้ยที่ศาลกำหนดให้เป็นค่าป่วยการต้องใช้ ม. 224 ถ้าเรื่องค้างส่งดอกเบี้ย ต้องใช้ ม.166คดีนี้โจทก์ฟ้องเรียกเงินค่าซื้อเชื่อกระบือกับดอกเบี้ยตั้งแต่จำเลยผิดสัญญาใช้เงิน จำเลยคัดค้านว่าดอกเบี้ยมิได้กำหนดกันไว้จะคิดเอาไม่ได้ แลที่ศาลเดิมคิดดอกเบี้ยให้จำเลยใช้โจทก์ร้อยละ ๗ ครึ่งต่อปีตั้งแต่วันที่ ๕ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๔๖๖ จนถึงวันศาลตัดสินคือวันที่ ๔ สิงหาคม พ.ศ. ๒๔๗๔ เป็นการเกินอายุความ ๕ ปี ตาม ป.พ.พ.ม.๑๖๖ ศาลฎีกาตัดสินว่า ในเรื่องดอกเบี้ยที่ศาลกำหนดให้จำเลยใช้นี้ไม่ใช่เรื่องอายุความอ้างส่งดอกเบี้ยตามป.พ.พ.ม.๑๖๖ เป็นเรื่องที่ศาลได้กำหนดให้ดอกเบี้ยชดใช้เป็นค่าป่วยการเงินภายหลังเมื่อศาลตัดสินตาม ป.พ.พ.ม.๒๒๔(หริศ-ธรรมบัณฑิต บุนยะปานะ-มนธา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศของคณะปฏิวัติประกาศของคณะปฏิวัติฉบับที่ ๓๐๑[๑] โดยที่คณะปฏิวัติพิจารณาเห็นว่าเนื่องจากได้มีประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับที่ ๒ (พ.ศ.๒๕๑๕)ออกตามความในพระราชบัญญัติจัดระเบียบราชการกระทรวงกลาโหม พ.ศ. ๒๕๐๓ซึ่งมีผลให้จังหวัดทหารบกฉะเชิงเทราสิ้นสภาพไป และเขตพื้นที่ของจังหวัดทหารบกอุดรไม่อยู่ในเขตพื้นที่ของมณฑลทหารบกที่๓ และเนื่องจากพระราชบัญญัติธรรมนูญศาลทหาร พ.ศ. ๒๔๙๘ให้มีศาลจังหวัดทหารและศาลมณฑลทหารตามจังหวัดทหารและมณฑลทหาร โดยมีเขตอำนาจของศาลจังหวัดทหารและศาลมณฑลทหารตามเขตพื้นที่จังหวัดทหารและมณฑลทหารกฎกระทรวงดังกล่าวจึงทำให้คดีที่อยู่ในอำนาจของศาลทหารตามกฎหมายว่าด้วยธรรมนูญศาลทหารและศาลทหารตามประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ ๒ ลงวันที่ ๑๗ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๑๔ เปลี่ยนแปลงไปเพื่อให้การพิจารณาพิพากษาคดีเป็นไปโดยรวดเร็ว หัวหน้าคณะปฏิวัติจึงมีคำสั่งดังต่อไปนี้ข้อ ๑ ให้ยกเลิกความในข้อ ๒แห่งประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ ๒ ลงวันที่ ๑๗ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๑๔และให้ใช้ความต่อไปนี้แทนข้อ ๒ให้ศาลอาญาและศาลจังหวัดทุกศาลในเขตพื้นที่มณฑลทหารบกที่ ๑และศาลจังหวัดทุกศาลในเขตพื้นที่จังหวัดทหารบกลพบุรี เป็นศาลทหารกรุงเทพ ให้ศาลจังหวัดทุกศาลในเขตพื้นที่จังหวัดทหารบกอุดรเป็นศาลมณฑลทหารบกที่๓ ส่วนศาลจังหวัดนอกจากที่กล่าวนี้ ซึ่งอยู่ในเขตพื้นที่มณฑลทหารบกใดให้เป็นศาลมณฑลทหารบกนั้น ๆ ด้วยศาลทหารดังกล่าวประกอบด้วยตุลาการสามนายเป็นองค์คณะพิจารณาคดี และบังคับคดีให้เป็นไปตามคำพิพากษาได้ข้อ ๒ ให้ศาลมณฑลทหารบกที่ ๓มีอำนาจพิจารณาพิพากษาคดีที่เกิดในเขตพื้นที่จังหวัดทหารบกอุดรด้วยข้อ ๓คดีที่ค้างอยู่ในศาลจังหวัดทหารบกฉะเชิงเทราในวันที่ประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับที่ ๒ (พ.ศ. ๒๕๑๕) ออกตามความในพระราชบัญญัติจัดระเบียบราชการกระทรวงกลาโหมพ.ศ. ๒๕๐๓ ให้โอนไปให้ศาลมณฑลทหารบกที่ ๒ พิจารณาพิพากษาต่อไปข้อ ๔ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมรักษาการตามประกาศของคณะปฏิวัติฉบับนี้ข้อ ๕ประกาศของคณะปฏิวัติฉบับนี้ให้มีผลใช้บังคับตั้งแต่วันที่ ๒๙ สิงหาคมพ.ศ.๒๕๑๕ เป็นต้นไปประกาศ ณ วันที่ ๑๓ ธันวาคม พุทธศักราช ๒๕๑๕จอมพล ถ. กิตติขจรหัวหน้าคณะปฏิวัติสุกัญญา/ผู้จัดทำ๙เมษายน ๒๕๕๓อมรรัตน์/ตรวจ๒๘เมษายน ๒๕๕๓[๑]ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๘๙/ตอนที่ ๑๙๐/ฉบับพิเศษหน้า ๔/๑๓ ธันวาคม ๒๕๑๕
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 69/2467หลักกฎหมาย: ผู้รับฝากอำนาจฟ้องในคดีอาญาผ.ฝากโคไว้กับโจทย์ จำเลยลักโคนั้นไปโจทย์ฟ้องขอให้ลงโทษ ศาลเดิมตัดสินยกฟ้องอ้างเหตุว่า โจทย์ไม่ใช่เจ้าของโคที่หายไม่มีอำนาจฟ้องเพราะเพียงแต่ ผ.เอาโคไปฝากใส่คอกโจทย์ในเวลากลางคืนเท่านั้น จะเรียกว่าโจทย์เปนผู้รับฝากไม่ได้ ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า โจทย์ฟ้องได้เพราะ ผ.ได้ฝากโคนี้ไว้แก่โจทย์ ตามกฏหมายอำนาจในการยึดโคจึงตกอยู่แก่โจทย์ตลอดเวลาทั้งกลางวันกลางคืน ให้ลงโทษจำเลย ศาลฎีกายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 69/2467นายทำมาโจทก์นายย้อยฯล. ป.วิ.อ. ผู้รับฝากอำนาจฟ้องในคดีอาญาผ.ฝากโคไว้กับโจทย์ จำเลยลักโคนั้นไปโจทย์ฟ้องขอให้ลงโทษ ศาลเดิมตัดสินยกฟ้องอ้างเหตุว่า โจทย์ไม่ใช่เจ้าของโคที่หายไม่มีอำนาจฟ้องเพราะเพียงแต่ ผ.เอาโคไปฝากใส่คอกโจทย์ในเวลากลางคืนเท่านั้น จะเรียกว่าโจทย์เปนผู้รับฝากไม่ได้ ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า โจทย์ฟ้องได้เพราะ ผ.ได้ฝากโคนี้ไว้แก่โจทย์ ตามกฏหมายอำนาจในการยึดโคจึงตกอยู่แก่โจทย์ตลอดเวลาทั้งกลางวันกลางคืน ให้ลงโทษจำเลย ศาลฎีกายืน(เนียล-มโน-บัส)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ผ.ฝากโคไว้กับโจทย์ จำเลยลักโคนั้นไปโจทย์ฟ้องขอให้ลงโทษ ศาลเดิมตัดสินยกฟ้องอ้างเหตุว่า โจทย์ไม่ใช่เจ้าของโคที่หายไม่มีอำนาจฟ้องเพราะเพียงแต่ ผ.เอาโคไปฝากใส่คอกโจทย์ในเวลากลางคืนเท่านั้น จะเรียกว่าโจทย์เปนผู้รับฝากไม่ได้ ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า โจทย์ฟ้องได้เพราะ ผ.ได้ฝากโคนี้ไว้แก่โจทย์ ตามกฏหมายอำนาจในการยึดโคจึงตกอยู่แก่โจทย์ตลอดเวลาทั้งกลางวันกลางคืน ให้ลงโทษจำเลย ศาลฎีกายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 69/2467นายทำมาโจทก์นายย้อยฯล. ป.วิ.อ. ผู้รับฝากอำนาจฟ้องในคดีอาญาผ.ฝากโคไว้กับโจทย์ จำเลยลักโคนั้นไปโจทย์ฟ้องขอให้ลงโทษ ศาลเดิมตัดสินยกฟ้องอ้างเหตุว่า โจทย์ไม่ใช่เจ้าของโคที่หายไม่มีอำนาจฟ้องเพราะเพียงแต่ ผ.เอาโคไปฝากใส่คอกโจทย์ในเวลากลางคืนเท่านั้น จะเรียกว่าโจทย์เปนผู้รับฝากไม่ได้ ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า โจทย์ฟ้องได้เพราะ ผ.ได้ฝากโคนี้ไว้แก่โจทย์ ตามกฏหมายอำนาจในการยึดโคจึงตกอยู่แก่โจทย์ตลอดเวลาทั้งกลางวันกลางคืน ให้ลงโทษจำเลย ศาลฎีกายืน(เนียล-มโน-บัส)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 611074หลักกฎหมาย: คดีที่เอกชนผู้ครอบครองทำประโยชน์ในที่ดินมือเปล่า โจทก์ ยื่นฟ้อง วัด จำเลยที่ ๑ เจ้าพนักงานที่ดินจังหวัดอุบลราชธานี จำเลยที่ ๒ ผู้ว่าราชการจังหวัดอุบลราชธานี จำเลยที่ ๓ และกรมที่ดิน จำเลยที่ ๔ อ้างว่าเจ้าพนักงานที่ดิน จําเลยที่ ๒ ซึ่งเป็นเจ้าหน้าที่ของรัฐ ออกโฉนดที่ดินเลขที่ ๙๔๘๕ ให้แก่จําเลยที่ ๑ โดยไม่ชอบด้วยกฎหมาย ทับที่ดินของโจทก์ทั้งแปลง ขอให้พิพากษาหรือมีคำสั่งว่าที่ดินพิพาทเป็นของโจทก์? ห้ามจำเลยที่ ๑ และบริวารเข้าเกี่ยวข้อง กับให้จำเลยที่ ๑ ไปขอเพิกถอนโฉนดที่ดินกับให้จำเลยที่ ๒ ถึงที่ ๔ ร่วมกันเพิกถอนโฉนดที่ดินที่ออกโดยไม่ชอบด้วยกฎหมายดังกล่าว ส่วนจําเลยที่ ๑ ให้การว่า ที่พิพาทเป็นที่ธรณีสงฆ์ของจำเลยที่ ๑ และการออกโฉนดที่ดินเป็นไปโดยชอบด้วยกฎหมาย โจทก์ไม่มีสิทธิในที่พิพาท ขอให้ยกฟ้อง จำเลยที่ ๓ และที่ ๔ ให้การทำนองเดียวกันว่า การออกโฉนดที่ดินพิพาทเป็นไปโดยชอบด้วยกฎหมายแล้ว ขอให้ยกฟ้อง เห็นว่าแม้เหตุแห่งการฟ้องคดีนี้จะเนื่องมาจากการออกโฉนดที่ดิน เลขที่ ๙๔๘๕ ซึ่งโจทก์อ้างว่าไม่ชอบด้วยกฎหมาย โดยออกทับที่ดินของโจทก์ แต่การที่ศาลจะมีคำพิพากษาหรือคำสั่งให้จำเลยที่ ๒ ถึงที่ ๔ เพิกถอนโฉนดที่ดินพิพาทตามคำขอของโจทก์ได้นั้น จำต้องพิจารณาให้ได้ความเสียก่อนว่า ที่ดินพิพาทเป็นที่ดินของโจทก์หรือจำเลยที่ ๑ เป็นสำคัญ กรณีจึงเป็นคดีที่โจทก์ขอให้รับรองคุ้มครองสิทธิในที่ดินพิพาท อันเป็นคดีพิพาทเกี่ยวกับสิทธิในที่ดิน ซึ่งอยู่ในอำนาจพิจารณาพิพากษาของศาลยุติธรรม ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำวินิจฉัยที่ 91/2559ศาลจังหวัดอุบลราชธานีศาลผู้ส่งความเห็นศาลปกครองอุบลราชธานีศาลผู้รับความเห็นนายสุรศักดิ์ ศรีดามาตย์ โจทก์วัดสุปัฏนารามวรวิหาร ที่ 1 กับพวกรวม 4จำเลย พ.ร.บ.จัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง พ.ศ.2542 ป.พ.พ. คดีที่เอกชนผู้ครอบครองทำประโยชน์ในที่ดินมือเปล่า โจทก์ ยื่นฟ้อง วัด จำเลยที่ ๑ เจ้าพนักงานที่ดินจังหวัดอุบลราชธานี จำเลยที่ ๒ ผู้ว่าราชการจังหวัดอุบลราชธานี จำเลยที่ ๓ และกรมที่ดิน จำเลยที่ ๔ อ้างว่าเจ้าพนักงานที่ดิน จําเลยที่ ๒ ซึ่งเป็นเจ้าหน้าที่ของรัฐ ออกโฉนดที่ดินเลขที่ ๙๔๘๕ ให้แก่จําเลยที่ ๑ โดยไม่ชอบด้วยกฎหมาย ทับที่ดินของโจทก์ทั้งแปลง ขอให้พิพากษาหรือมีคำสั่งว่าที่ดินพิพาทเป็นของโจทก์? ห้ามจำเลยที่ ๑ และบริวารเข้าเกี่ยวข้อง กับให้จำเลยที่ ๑ ไปขอเพิกถอนโฉนดที่ดินกับให้จำเลยที่ ๒ ถึงที่ ๔ ร่วมกันเพิกถอนโฉนดที่ดินที่ออกโดยไม่ชอบด้วยกฎหมายดังกล่าว ส่วนจําเลยที่ ๑ ให้การว่า ที่พิพาทเป็นที่ธรณีสงฆ์ของจำเลยที่ ๑ และการออกโฉนดที่ดินเป็นไปโดยชอบด้วยกฎหมาย โจทก์ไม่มีสิทธิในที่พิพาท ขอให้ยกฟ้อง จำเลยที่ ๓ และที่ ๔ ให้การทำนองเดียวกันว่า การออกโฉนดที่ดินพิพาทเป็นไปโดยชอบด้วยกฎหมายแล้ว ขอให้ยกฟ้อง เห็นว่าแม้เหตุแห่งการฟ้องคดีนี้จะเนื่องมาจากการออกโฉนดที่ดิน เลขที่ ๙๔๘๕ ซึ่งโจทก์อ้างว่าไม่ชอบด้วยกฎหมาย โดยออกทับที่ดินของโจทก์ แต่การที่ศาลจะมีคำพิพากษาหรือคำสั่งให้จำเลยที่ ๒ ถึงที่ ๔ เพิกถอนโฉนดที่ดินพิพาทตามคำขอของโจทก์ได้นั้น จำต้องพิจารณาให้ได้ความเสียก่อนว่า ที่ดินพิพาทเป็นที่ดินของโจทก์หรือจำเลยที่ ๑ เป็นสำคัญ กรณีจึงเป็นคดีที่โจทก์ขอให้รับรองคุ้มครองสิทธิในที่ดินพิพาท อันเป็นคดีพิพาทเกี่ยวกับสิทธิในที่ดิน ซึ่งอยู่ในอำนาจพิจารณาพิพากษาของศาลยุติธรรม()แหล่งที่มาส่วนเลขานุการคณะกรรมการวินิจฉัยฯแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคดีเกี่ยวกับสิทธิในที่ดิน
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5827/2539หลักกฎหมาย: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยไม่ยอมส่งตัวลูกจ้างที่ขับรถยนต์พิพาทไปเกิดอุบัติเหตุไปให้พนักงานสอบสวนและไม่นำรถยนต์พิพาทไปมอบให้พนักงานสอบสวนต่อมาเมื่อโจทก์และจำเลยเลิกสัญญาเช่าต่อกัน และจำเลยมอบรถยนต์พิพาทให้โจทก์แล้วเจ้าพนักงานตำรวจได้มายึดรถยนต์พิพาทไป การกระทำของจำเลยเป็นการละเมิดต่อโจทก์ ทำให้โจทก์ได้รับความเสียหาย เพราะไม่สามารถนำรถยนต์พิพาทไปให้เช่าได้ ขอให้จำเลยชดใช้ค่าเสียหาย ดังนี้ การที่เจ้าพนักงานตำรวจยึดรถยนต์พิพาทของโจทก์ไป เป็นการกระทำของเจ้าพนักงานตำรวจตามอำนาจหน้าที่ที่มีอยู่ตามกฎหมาย มิใช่การกระทำของจำเลย จำเลยมิได้กระทำละเมิดต่อโจทก์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5827/2539บริษัทซุพพีเรียร์คาร์เรนท์ จำกัดโจทก์บริษัทคอนซัลแทนท์ ออฟเทคโนโลยีจำกัดจำเลย ป.พ.พ. ม. 420โจทก์ฟ้องว่า จำเลยไม่ยอมส่งตัวลูกจ้างที่ขับรถยนต์พิพาทไปเกิดอุบัติเหตุไปให้พนักงานสอบสวนและไม่นำรถยนต์พิพาทไปมอบให้พนักงานสอบสวนต่อมาเมื่อโจทก์และจำเลยเลิกสัญญาเช่าต่อกัน และจำเลยมอบรถยนต์พิพาทให้โจทก์แล้วเจ้าพนักงานตำรวจได้มายึดรถยนต์พิพาทไป การกระทำของจำเลยเป็นการละเมิดต่อโจทก์ ทำให้โจทก์ได้รับความเสียหาย เพราะไม่สามารถนำรถยนต์พิพาทไปให้เช่าได้ ขอให้จำเลยชดใช้ค่าเสียหาย ดังนี้ การที่เจ้าพนักงานตำรวจยึดรถยนต์พิพาทของโจทก์ไป เป็นการกระทำของเจ้าพนักงานตำรวจตามอำนาจหน้าที่ที่มีอยู่ตามกฎหมาย มิใช่การกระทำของจำเลย จำเลยมิได้กระทำละเมิดต่อโจทก์(สถิตย์ ไพเราะ-พรชัย สมรรถเวช-สมคิด ไตรโสรัส)ศาลแพ่ง - นายจรัล บูรณพันธุ์ศรีศาลอุทธรณ์ - นายบุญเลิศ เย็นทรวงแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5827/2539บริษัทซุพพีเรียร์คาร์เรนท์ จำกัดโจทก์บริษัทคอนซัลแทนท์ ออฟเทคโนโลยีจำกัดจำเลย ป.พ.พ. ม. 420โจทก์ฟ้องว่า จำเลยไม่ยอมส่งตัวลูกจ้างที่ขับรถยนต์พิพาทไปเกิดอุบัติเหตุไปให้พนักงานสอบสวนและไม่นำรถยนต์พิพาทไปมอบให้พนักงานสอบสวนต่อมาเมื่อโจทก์และจำเลยเลิกสัญญาเช่าต่อกัน และจำเลยมอบรถยนต์พิพาทให้โจทก์แล้วเจ้าพนักงานตำรวจได้มายึดรถยนต์พิพาทไป การกระทำของจำเลยเป็นการละเมิดต่อโจทก์ ทำให้โจทก์ได้รับความเสียหาย เพราะไม่สามารถนำรถยนต์พิพาทไปให้เช่าได้ ขอให้จำเลยชดใช้ค่าเสียหาย ดังนี้ การที่เจ้าพนักงานตำรวจยึดรถยนต์พิพาทของโจทก์ไป เป็นการกระทำของเจ้าพนักงานตำรวจตามอำนาจหน้าที่ที่มีอยู่ตามกฎหมาย มิใช่การกระทำของจำเลย จำเลยมิได้กระทำละเมิดต่อโจทก์(สถิตย์ ไพเราะ-พรชัย สมรรถเวช-สมคิด ไตรโสรัส)ศาลแพ่ง - นายจรัล บูรณพันธุ์ศรีศาลอุทธรณ์ - นายบุญเลิศ เย็นทรวงแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คําสั่งกรมบังคับคดีที่ 216/2558เรื่อง แต่งตั้งกรรมการเก็บรักษาเงิน กรรมการเก็บรักษาเงินแทนชั่วคราวกรรมการนําส่งหรือรับเงินของกรมบังคับคดี--------------------- ตามที่กรมบังคับคดีได้มีคําสั่งที่ 267/2556 ลงวันที่ 1 เมษายน 2556 เรื่องแต่งตั้ง กรรมการเก็บรักษาเงิน กรรมการเก็บรักษาเงินแทนชั่วคราว กรรมการนําส่งหรือรับเงินของกรมบังคับคดี ตามระเบียบการเบิกจ่ายเงินจากคลัง การเก็บรักษาเงินและการนําเงินส่งคลัง พ.ศ. 2551 นั้น บัดนี้ เห็นสมควรแต่งตั้งกรรมการเก็บรักษาเงิน กรรมการเก็บรักษาเงินแทนชั่วคราว กรรมการนําส่งหรือรับเงินของกรมบังคับคดี กระทรวงยุติธรรมขึ้นมาใหม่ โดยให้ยกเลิกคําสั่งกรมบังคับคดี ที่ 267/2556 ลงวันที่ 1 เมษายน 2556 และแต่งตั้งกรรมการเก็บรักษาเงิน กรรมการเก็บรักษาเงิน แทนชั่วคราว กรรมการนําส่งหรือรับเงินของกรมบังคับคดี กระทรวงยุติธรรม ดังนี้อื่นๆ - ก. กรรมการเก็บรักษาเงิน 1. นางวิไล เพ็ชรประดับฟ้า ผู้อํานวยการกองบริหารการคลัง กรรมการ 2. นางสาวมันทนา คล่องเลี้ยงชีพ นักวิชาการเงินและบัญชีชํานาญการ กรรมการ 3. นางสาวจิตติมา ศรีด้วงกัง หัวหน้าฝ่ายการเงิน กรรมการอื่นๆ - ข. กรรมการเก็บรักษาเงินแทนชั่วคราว ในกรณีที่กรรมการเก็บรักษาเงินในข้อ ก. ผู้ใดไม่สามารถปฏิบัติหน้าที่กรรมการได้ ให้ข้าราชการดังต่อไปนี้เป็นกรรมการเก็บรักษาเงินแทนชั่วคราวตามจํานวนกรรมการเก็บรักษาเงินซึ่งไม่สามารถ ปฏิบัติหน้าที่กรรมการได้ คือ 1. นางสาวมัลลิกา ล้อมทรัพย์ นักวิชาการเงินและบัญชีชํานาญการ กรรมการ 2. นางสาวพนารัตน์ ดาวเรือง นักวิชาการเงินและบัญชีชํานาญการ กรรมการ 3. นางฉวีวรรณ สุวรรณสัมพันธ์ เจ้าพนักงานการเงินและบัญชีชํานาญงาน กรรมการอื่นๆ - ค. กรรมการน่าส่งหรือรับเงิน หรือการนําเงินไปจ่ายนอกที่ตั้งสํานักงาน ให้ข้าราชการดังต่อไปนี้ เป็นกรรมการควบคุมเงินไปส่งหรือรับเงิน หรือนําเงินไปจ่าย สํานักงาน คือ 1. นางสาวจิตติมา ศรีวงกุ้ง หัวหน้าฝ่ายการเงิน กรรมการ 2. นางอลิศรา วิไลเนตร นักวิชาการเงินและบัญชีชํานาญการ กรรมการ 3. นางสาวพนารัตน์ ดาวเรือง นักวิชาการเงินและบัญชีชํานาญการ กรรมการ 4. นางประชุมพร ทองนิล เจ้าพนักงานการเงินและบัญชีชํานาญงาน กรรมการ 5. นางสาวลดาวัลย์ วิริยะศิริวัฒนา เจ้าพนักงานการเงินและบัญชีชํานาญงาน กรรมการ ให้ข้าราชการดังกล่าวข้างต้นจํานวนอย่างน้อย 2 คน เป็นกรรมการรับผิดชอบร่วมกันควบคุมเงินไปส่งหรือรับเงิน หรือนําเงินไปจ่ายนอกที่ตั้งสํานักงาน ถ้ากรณีการนําส่งเงิน หรือนําไปจ่ายนอกที่ตั้งสํานักงานเป็นเงินสดมีจํานวนมาก หรือสถานที่ ที่จะนําเงินส่งอยู่ห่างไกล หรือกรณีใดซึ่งเห็นว่าจะไม่ปลอดภัยแก่เงินที่นําส่ง ให้ผู้อํานวยการกองคลังหรือ หัวหน้าฝ่ายการเงินเป็นผู้พิจารณาจัดให้มีเจ้าหน้าที่ตํารวจหรือข้าราชการอื่นอย่างน้อยหนึ่งคนไปช่วยควบคุม รักษาความปลอดภัยด้วยก็ได้ ทั้งนี้ ให้กรรมการดังกล่าวปฏิบัติการตามที่กําหนดไว้ในระเบียบการเบิกจ่ายเงินจากคลัง การเก็บรักษาเงินและการนําเงินส่งคลัง พ.ศ. 2551 ตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไปผู้มีอํานาจลงนาม - สั่ง ณ วันที่ 20 เมษายน พ.ศ. 2558 (ลงชื่อ) รื่นวดี สุวรรณมงคล (นางสาวนวดี สุวรรณมงคล) อธิบดีกรมบังคับคดี
กฎกระทรวงกำหนดแบบและรายการบัญชีเกี่ยวกับปริมาณและสถานที่เก็บของน้ำมันเชื้อเพลิงแต่ละชนิดที่นำเข้ามาในราชอาณาจักร ซื้อ กลั่น ผลิต ได้มา จำหน่ายไปแล้วและที่เหลืออยู่ในแต่ละเดือน และแผนการนำเข้ามาในราชอาณาจักร ซื้อ กลั่น ผลิต หรือจำหน่ายซึ่งน้ำมันเชื้อเพลิงของผู้ค้าน้ำมันตามมาตรา 7 (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2564กฎกระทรวง กำหนดแบบและรายการบัญชีเกี่ยวกับปริมาณและสถานที่เก็บของน้ำมันเชื้อเพลิงแต่ละชนิด ที่นำเข้ามาในราชอาณาจักร ซื้อ กลั่น ผลิต ได้มา จำหน่ายไปแล้วและที่เหลืออยู่ในแต่ละเดือน และแผนการนำเข้ามาในราชอาณาจักร ซื้อ กลั่น ผลิต หรือจำหน่ายซึ่งน้ำมันเชื้อเพลิง ของผู้ค้าน้ำมันตามมาตรา ๗ (ฉบับที่ ๒) พ.ศ.๒๕๖๔อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๖ วรรคหนึ่ง มาตรา ๑๖ วรรคหนึ่ง และมาตรา ๑๗ วรรคหนึ่ง แห่งพระราชบัญญัติการค้าน้ำมันเชื้อเพลิง พ.ศ. ๒๕๔๓ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงพลังงานออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้ให้ยกเลิกความในข้อ ๓ แห่งกฎกระทรวงกำหนดแบบและรายการบัญชีเกี่ยวกับปริมาณและสถานที่เก็บของน้ำมันเชื้อเพลิงแต่ละชนิดที่นำเข้ามาในราชอาณาจักร ซื้อ กลั่น ผลิต ได้มา จำหน่ายไปแล้วและที่เหลืออยู่ในแต่ละเดือน และแผนการนำเข้ามาในราชอาณาจักร ซื้อ กลั่น ผลิตหรือจำหน่ายซึ่งน้ำมันเชื้อเพลิงของผู้ค้าน้ำมันตามมาตรา ๗ พ.ศ. ๒๕๔๖ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน "ข้อ ๓ การส่งบัญชีตามข้อ ๑ และการส่งแผนตามข้อ ๒ ให้ดำเนินการโดยวิธีการทางอิเล็กทรอนิกส์เป็นหลัก ในระหว่างที่ยังไม่สามารถดำเนินการโดยวิธีการทางอิเล็กทรอนิกส์ได้ให้ยื่นโดยตรงหรือส่งทางไปรษณีย์ลงทะเบียนไปยังกรมธุรกิจพลังงาน หรือช่องทางอื่นใดตามที่อธิบดีกรมธุรกิจพลังงานประกาศกำหนด"ให้ไว้ ณ วันที่ ๒๖ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๖๔ สุพัฒนพงษ์ พันธ์มีเชาว์ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงพลังงานหมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ โดยที่เป็นการสมควรปรับปรุงการยื่นบัญชีเกี่ยวกับปริมาณและสถานที่เก็บของน้ำมันเชื้อเพลิงแต่ละชนิดที่นำเข้ามาในราชอาณาจักร ซื้อ กลั่น ผลิต ได้มา จำหน่ายไปแล้วและที่เหลืออยู่ในแต่ละเดือน และแผนการนำเข้ามาในราชอาณาจักร ซื้อ กลั่น ผลิตหรือจำหน่ายซึ่งน้ำมันเชื้อเพลิง ตามกฎกระทรวงกำหนดแบบและรายการบัญชีเกี่ยวกับปริมาณและสถานที่เก็บของน้ำมันเชื้อเพลิงแต่ละชนิดที่นำเข้ามาในราชอาณาจักร ซื้อ กลั่น ผลิต ได้มา จำหน่ายไปแล้วและที่เหลืออยู่ในแต่ละเดือน และแผนการนำเข้ามาในราชอาณาจักร ซื้อ กลั่น ผลิตหรือจำหน่ายซึ่งน้ำมันเชื้อเพลิงของผู้ค้าน้ำมันตามมาตรา ๗ พ.ศ. ๒๕๔๖ ให้สามารถดำเนินการผ่านวิธีการทางอิเล็กทรอนิกส์ รวมทั้งช่องทางอื่นตามที่อธิบดีกรมธุรกิจพลังงานกำหนด เพื่อเป็นการอำนวยความสะดวกในการดำเนินการของผู้เกี่ยวข้อง และสอดคล้องกับสภาพการณ์ในปัจจุบัน จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้