คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 687/2477หลักกฎหมาย: พฤตติการณ์ที่เป็นป้องกันพอสมควรแก่เหตุล่วงล้ำเข้าไป+เรือนแลที่เก็บทรัพย์+เวลาดึกเดือนมืด เขาร้อง+ถึง 3 ครั้งไม่ตอบเขาจึงยิงตายดังนี้ ได้ชื่อ+ป้องกัน พอสมควรแก่เหตุไม่มีโทษได้ความว่าจำเลยเป็นบุตร์เขย จ.อยู่เรือนเดียวกัน ผู้ตายเป็นบุตร์ จ.ไม่มีภรรยาอยู่ที่อื่น คืนเกิดเหตุเดือนมืดฝนตกพรำ ๆ เวลา ๒๒ นาฬิกาเศษผู้ตายพายเรือเข้าไปอยู่ที่หน้าบันไดเรือน เรือนนี้มีรั้วล้อมรอบ แต่ขณะนั้นน้ำท่วมบ้านผู้ตายเข้าทางประตูหรือลอดรั้วไม่ปรากฎ แวะเข้าไปโดยเหตุใดไม่ปรากฎ ภรรยาจำเลยซึ่งเป็นพี่สาวผู้ตายลุกไปปัสสาวะเห็นคนตะคุ่ม ๆ ใกล้เรือมาดและเรือสำปั้นซึ่งล่ามโซ่ไว้ริมบันได จึงไปปลุกจำเลยบอกว่าผู้ร้ายมาลักเรือ จำเลยลุกออกมาร้องถาม ๓ ครั้ง คนนั้นไม่ตอบจำเลยจึงยิงและร้องว่าขะโมย ๆ ทันใดนั้นจึงได้ยินเสียผู้ตายร้องตอบและล้มลงถึงแก่ความตายโดยกะสุนปืน ศาลเดิมลงโทษจำเลยตามมาตรา ๒๔๙-๕๙ ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า เวลาดึกเดือนมึดฝนตกพรำ ๆ เช่นนี้ไม่ควรที่ผู้ตายจะล่วงล้ำเข้าไปถึงเรือนแลที่เก็บทรัพย์โดยเงียบ ๆ จำเลยร้องถาม ๓ ครั้งก็ไม่ตอบ และมึด ๆ เช่นนั้นจะทราบได้อย่างไรว่าผู้นั้นมีอาวุธร้ายเพียงไรทั้งเป็นชนบทห่างไกลการระวังรักษาของเจ้าหน้าที่ จำเลยต้องช่วยตัวเองเต็มความสามารถ จึงพิพากษายืนตามศาลอุทธณ์ว่าจำเลยทำการป้องกันพอสมควรแก่เหตุไม่มีโทษ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 687/2477อัยยการอยุธยาโจทก์นายเปรื่อง แสงเทียนเขียวจำเลย อาชญา ม. 50-249พฤตติการณ์ที่เป็นป้องกันพอสมควรแก่เหตุล่วงล้ำเข้าไป+เรือนแลที่เก็บทรัพย์+เวลาดึกเดือนมืด เขาร้อง+ถึง 3 ครั้งไม่ตอบเขาจึงยิงตายดังนี้ ได้ชื่อ+ป้องกัน พอสมควรแก่เหตุไม่มีโทษได้ความว่าจำเลยเป็นบุตร์เขย จ.อยู่เรือนเดียวกัน ผู้ตายเป็นบุตร์ จ.ไม่มีภรรยาอยู่ที่อื่น คืนเกิดเหตุเดือนมืดฝนตกพรำ ๆ เวลา ๒๒ นาฬิกาเศษผู้ตายพายเรือเข้าไปอยู่ที่หน้าบันไดเรือน เรือนนี้มีรั้วล้อมรอบ แต่ขณะนั้นน้ำท่วมบ้านผู้ตายเข้าทางประตูหรือลอดรั้วไม่ปรากฎ แวะเข้าไปโดยเหตุใดไม่ปรากฎ ภรรยาจำเลยซึ่งเป็นพี่สาวผู้ตายลุกไปปัสสาวะเห็นคนตะคุ่ม ๆ ใกล้เรือมาดและเรือสำปั้นซึ่งล่ามโซ่ไว้ริมบันได จึงไปปลุกจำเลยบอกว่าผู้ร้ายมาลักเรือ จำเลยลุกออกมาร้องถาม ๓ ครั้ง คนนั้นไม่ตอบจำเลยจึงยิงและร้องว่าขะโมย ๆ ทันใดนั้นจึงได้ยินเสียผู้ตายร้องตอบและล้มลงถึงแก่ความตายโดยกะสุนปืน ศาลเดิมลงโทษจำเลยตามมาตรา ๒๔๙-๕๙ ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า เวลาดึกเดือนมึดฝนตกพรำ ๆ เช่นนี้ไม่ควรที่ผู้ตายจะล่วงล้ำเข้าไปถึงเรือนแลที่เก็บทรัพย์โดยเงียบ ๆ จำเลยร้องถาม ๓ ครั้งก็ไม่ตอบ และมึด ๆ เช่นนั้นจะทราบได้อย่างไรว่าผู้นั้นมีอาวุธร้ายเพียงไรทั้งเป็นชนบทห่างไกลการระวังรักษาของเจ้าหน้าที่ จำเลยต้องช่วยตัวเองเต็มความสามารถ จึงพิพากษายืนตามศาลอุทธณ์ว่าจำเลยทำการป้องกันพอสมควรแก่เหตุไม่มีโทษ(มนธา-ธรรมบัณฑิต บุนยะปานะ-พลางกูร)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ได้ความว่าจำเลยเป็นบุตร์เขย จ.อยู่เรือนเดียวกัน ผู้ตายเป็นบุตร์ จ.ไม่มีภรรยาอยู่ที่อื่น คืนเกิดเหตุเดือนมืดฝนตกพรำ ๆ เวลา ๒๒ นาฬิกาเศษผู้ตายพายเรือเข้าไปอยู่ที่หน้าบันไดเรือน เรือนนี้มีรั้วล้อมรอบ แต่ขณะนั้นน้ำท่วมบ้านผู้ตายเข้าทางประตูหรือลอดรั้วไม่ปรากฎ แวะเข้าไปโดยเหตุใดไม่ปรากฎ ภรรยาจำเลยซึ่งเป็นพี่สาวผู้ตายลุกไปปัสสาวะเห็นคนตะคุ่ม ๆ ใกล้เรือมาดและเรือสำปั้นซึ่งล่ามโซ่ไว้ริมบันได จึงไปปลุกจำเลยบอกว่าผู้ร้ายมาลักเรือ จำเลยลุกออกมาร้องถาม ๓ ครั้ง คนนั้นไม่ตอบจำเลยจึงยิงและร้องว่าขะโมย ๆ ทันใดนั้นจึงได้ยินเสียผู้ตายร้องตอบและล้มลงถึงแก่ความตายโดยกะสุนปืน ศาลเดิมลงโทษจำเลยตามมาตรา ๒๔๙-๕๙ ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า เวลาดึกเดือนมึดฝนตกพรำ ๆ เช่นนี้ไม่ควรที่ผู้ตายจะล่วงล้ำเข้าไปถึงเรือนแลที่เก็บทรัพย์โดยเงียบ ๆ จำเลยร้องถาม ๓ ครั้งก็ไม่ตอบ และมึด ๆ เช่นนั้นจะทราบได้อย่างไรว่าผู้นั้นมีอาวุธร้ายเพียงไรทั้งเป็นชนบทห่างไกลการระวังรักษาของเจ้าหน้าที่ จำเลยต้องช่วยตัวเองเต็มความสามารถ จึงพิพากษายืนตามศาลอุทธณ์ว่าจำเลยทำการป้องกันพอสมควรแก่เหตุไม่มีโทษ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 687/2477อัยยการอยุธยาโจทก์นายเปรื่อง แสงเทียนเขียวจำเลย อาชญา ม. 50-249พฤตติการณ์ที่เป็นป้องกันพอสมควรแก่เหตุล่วงล้ำเข้าไป+เรือนแลที่เก็บทรัพย์+เวลาดึกเดือนมืด เขาร้อง+ถึง 3 ครั้งไม่ตอบเขาจึงยิงตายดังนี้ ได้ชื่อ+ป้องกัน พอสมควรแก่เหตุไม่มีโทษได้ความว่าจำเลยเป็นบุตร์เขย จ.อยู่เรือนเดียวกัน ผู้ตายเป็นบุตร์ จ.ไม่มีภรรยาอยู่ที่อื่น คืนเกิดเหตุเดือนมืดฝนตกพรำ ๆ เวลา ๒๒ นาฬิกาเศษผู้ตายพายเรือเข้าไปอยู่ที่หน้าบันไดเรือน เรือนนี้มีรั้วล้อมรอบ แต่ขณะนั้นน้ำท่วมบ้านผู้ตายเข้าทางประตูหรือลอดรั้วไม่ปรากฎ แวะเข้าไปโดยเหตุใดไม่ปรากฎ ภรรยาจำเลยซึ่งเป็นพี่สาวผู้ตายลุกไปปัสสาวะเห็นคนตะคุ่ม ๆ ใกล้เรือมาดและเรือสำปั้นซึ่งล่ามโซ่ไว้ริมบันได จึงไปปลุกจำเลยบอกว่าผู้ร้ายมาลักเรือ จำเลยลุกออกมาร้องถาม ๓ ครั้ง คนนั้นไม่ตอบจำเลยจึงยิงและร้องว่าขะโมย ๆ ทันใดนั้นจึงได้ยินเสียผู้ตายร้องตอบและล้มลงถึงแก่ความตายโดยกะสุนปืน ศาลเดิมลงโทษจำเลยตามมาตรา ๒๔๙-๕๙ ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า เวลาดึกเดือนมึดฝนตกพรำ ๆ เช่นนี้ไม่ควรที่ผู้ตายจะล่วงล้ำเข้าไปถึงเรือนแลที่เก็บทรัพย์โดยเงียบ ๆ จำเลยร้องถาม ๓ ครั้งก็ไม่ตอบ และมึด ๆ เช่นนั้นจะทราบได้อย่างไรว่าผู้นั้นมีอาวุธร้ายเพียงไรทั้งเป็นชนบทห่างไกลการระวังรักษาของเจ้าหน้าที่ จำเลยต้องช่วยตัวเองเต็มความสามารถ จึงพิพากษายืนตามศาลอุทธณ์ว่าจำเลยทำการป้องกันพอสมควรแก่เหตุไม่มีโทษ(มนธา-ธรรมบัณฑิต บุนยะปานะ-พลางกูร)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ