คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 6082/2537หลักกฎหมาย: ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยโอนกรรมสิทธิ์ที่ดินพร้อมสิ่งปลูกสร้างแก่โจทก์ โจทก์ขอให้ศาลมีคำสั่งให้ผู้ร้องส่งมอบโฉนดที่ดินเพื่อดำเนินการให้เป็นไปตามคำพิพากษา แม้ผู้ร้องซึ่งเป็นผู้รับจำนองกำลังฟ้องบังคับจำนองที่ดินเอาแก่จำเลยก็ตาม แต่ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 702 วรรคสอง ผู้รับจำนองชอบที่จะได้รับชำระหนี้จากทรัพย์สินที่จำนองก่อนเจ้าหนี้สามัญมิพักต้องพิเคราะห์ว่ากรรมสิทธิ์ในทรัพย์สินจะได้โอนไปยังบุคคลภายนอกแล้วหรือหาไม่ ดังนั้น แม้ที่ดินจะโอนกรรมสิทธิ์ไปยังโจทก์ สิทธิของผู้ร้องในฐานะผู้รับจำนองก็ยังคงมีอยู่ตามเดิมส่วนวิธีการที่จะบังคับจำนองเอาแก่ที่ดินแปลงนี้ย่อมเป็นไปตามที่กฎหมายกำหนดไม่เป็นการเสื่อมเสียแก่สิทธิของผู้ร้องแต่อย่างใดไม่มีเหตุที่จะให้ผู้ร้องรอการส่งมอบโฉนดที่ดินต่อศาลเพื่อให้โจทก์ไปดำเนินการให้เป็นไปตามคำพิพากษาคดีนี้สืบเนื่องมาจาก ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยไปจัดการทำนิติกรรมจดทะเบียนโอนที่ดินตามสัญญาจะซื้อจะขายที่ดินมีโฉนดพร้อมสิ่งปลูกสร้างให้โจทก์ คดีถึงที่สุด แต่จำเลยได้จดทะเบียนจำนองที่ดินพร้อมสิ่งปลูกสร้างดังกล่าวไว้แก่ผู้ร้อง โจทก์ยื่นคำร้องขอให้ศาลชั้นต้นมีคำสั่งเรียกโฉนดที่ดินพิพาทจากผู้ร้องเพื่อนำไปจดทะเบียนตามคำพิพากษาผู้ร้องคัดค้านว่า ขณะนี้ผู้ร้องได้ฟ้องนายพร สิทธิอำนวยและจำเลยต่อศาลชั้นต้นเพื่อบังคับจำนองจึงไม่อาจส่งโฉนดที่ดินพิพาทให้แก่ศาลได้ศาลชั้นต้นเห็นว่าผู้ร้องยื่นฟ้องบังคับจำนองแก่จำเลยหากโอนกรรมสิทธิ์ที่ดินพิพาทให้แก่โจทก์ จะทำให้ผู้ร้องเสียหายต้องยื่นฟ้องบังคับจำนองใหม่ เมื่อเป็นเช่นนี้เห็นสมควรให้รอการส่งโฉนดที่ดินพิพาทให้แก่โจทก์ไว้ก่อนจนกว่าคดีจะถึงที่สุดแล้วจะพิจารณาสั่งต่อไป โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "ปรากฏว่าคดีนี้ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยโอนกรรมสิทธิ์ที่ดินโฉนดเลขที่ 5393 พร้อมสิ่งปลูกสร้างบนที่ดินดังกล่าวตามฟ้องแก่โจทก์ โจทก์ขอให้ศาลมีคำสั่งให้ผู้ร้องส่งมอบโฉนดที่ดินนั้นเพื่อดำเนินการให้เป็นไปตามคำพิพากษา ผู้ร้องอ้างว่าผู้ร้องกำลังฟ้องบังคับจำนองที่ดินแปลงดังกล่าวเอาแก่จำเลยในคดีนี้อยู่ ไม่ยอมส่งมอบโฉนดที่ดินดังกล่าวต่อศาล เห็นว่าตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 702 วรรคสอง บัญญัติว่าผู้รับจำนองชอบที่จะได้รับชำระหนี้จากทรัพย์สินที่จำนองก่อนเจ้าหนี้สามัญ มิพักต้องพิเคราะห์ว่ากรรมสิทธิ์ในทรัพย์สินจะได้โอนไปยังบุคคลภายนอกแล้วหรือหาไม่ ดังนั้น แม้ที่ดินดังกล่าวจะโอนกรรมสิทธิ์ไปยังโจทก์ สิทธิของผู้ร้องในฐานะผู้รับจำนองก็ยังคงมีอยู่ตามเดิม ส่วนวิธีการที่จะบังคับจำนองเอาแก่ที่ดินแปลงนี้ย่อมเป็นไปตามที่กฎหมายกำหนดไม่เป็นการเสื่อมเสียแก่สิทธิของผู้ร้องแต่อย่างใด ที่ศาลล่างทั้งสองสั่งให้รอการส่งมอบโฉนดที่ดินพิพาทให้โจทก์ไว้ก่อน ศาลฎีกาไม่เห็นพ้องด้วย"พิพากษากลับ ให้ผู้ร้องส่งมอบโฉนดที่ดินเลขที่ 5393ตำบลทุ่งมหาเมฆ อำเภอยานนาวา จังหวัดกรุงเทพมหานคร ต่อศาล ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 6082/2537บริษัท สยาม ราษฎร์พรอปเปอร์ตี้ส์ จำกัดโจทก์ธนาคาร ไทย พาณิชย์ จำกัดผู้ร้องนาง วนิดา พร สิทธิ อำนวยจำเลย ป.พ.พ. ม. 702 ป.วิ.พ. ม. 271 ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยโอนกรรมสิทธิ์ที่ดินพร้อมสิ่งปลูกสร้างแก่โจทก์ โจทก์ขอให้ศาลมีคำสั่งให้ผู้ร้องส่งมอบโฉนดที่ดินเพื่อดำเนินการให้เป็นไปตามคำพิพากษา แม้ผู้ร้องซึ่งเป็นผู้รับจำนองกำลังฟ้องบังคับจำนองที่ดินเอาแก่จำเลยก็ตาม แต่ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 702 วรรคสอง ผู้รับจำนองชอบที่จะได้รับชำระหนี้จากทรัพย์สินที่จำนองก่อนเจ้าหนี้สามัญมิพักต้องพิเคราะห์ว่ากรรมสิทธิ์ในทรัพย์สินจะได้โอนไปยังบุคคลภายนอกแล้วหรือหาไม่ ดังนั้น แม้ที่ดินจะโอนกรรมสิทธิ์ไปยังโจทก์ สิทธิของผู้ร้องในฐานะผู้รับจำนองก็ยังคงมีอยู่ตามเดิมส่วนวิธีการที่จะบังคับจำนองเอาแก่ที่ดินแปลงนี้ย่อมเป็นไปตามที่กฎหมายกำหนดไม่เป็นการเสื่อมเสียแก่สิทธิของผู้ร้องแต่อย่างใดไม่มีเหตุที่จะให้ผู้ร้องรอการส่งมอบโฉนดที่ดินต่อศาลเพื่อให้โจทก์ไปดำเนินการให้เป็นไปตามคำพิพากษาคดีนี้สืบเนื่องมาจาก ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยไปจัดการทำนิติกรรมจดทะเบียนโอนที่ดินตามสัญญาจะซื้อจะขายที่ดินมีโฉนดพร้อมสิ่งปลูกสร้างให้โจทก์ คดีถึงที่สุด แต่จำเลยได้จดทะเบียนจำนองที่ดินพร้อมสิ่งปลูกสร้างดังกล่าวไว้แก่ผู้ร้อง โจทก์ยื่นคำร้องขอให้ศาลชั้นต้นมีคำสั่งเรียกโฉนดที่ดินพิพาทจากผู้ร้องเพื่อนำไปจดทะเบียนตามคำพิพากษาผู้ร้องคัดค้านว่า ขณะนี้ผู้ร้องได้ฟ้องนายพร สิทธิอำนวยและจำเลยต่อศาลชั้นต้นเพื่อบังคับจำนองจึงไม่อาจส่งโฉนดที่ดินพิพาทให้แก่ศาลได้ศาลชั้นต้นเห็นว่าผู้ร้องยื่นฟ้องบังคับจำนองแก่จำเลยหากโอนกรรมสิทธิ์ที่ดินพิพาทให้แก่โจทก์ จะทำให้ผู้ร้องเสียหายต้องยื่นฟ้องบังคับจำนองใหม่ เมื่อเป็นเช่นนี้เห็นสมควรให้รอการส่งโฉนดที่ดินพิพาทให้แก่โจทก์ไว้ก่อนจนกว่าคดีจะถึงที่สุดแล้วจะพิจารณาสั่งต่อไป โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "ปรากฏว่าคดีนี้ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยโอนกรรมสิทธิ์ที่ดินโฉนดเลขที่ 5393 พร้อมสิ่งปลูกสร้างบนที่ดินดังกล่าวตามฟ้องแก่โจทก์ โจทก์ขอให้ศาลมีคำสั่งให้ผู้ร้องส่งมอบโฉนดที่ดินนั้นเพื่อดำเนินการให้เป็นไปตามคำพิพากษา ผู้ร้องอ้างว่าผู้ร้องกำลังฟ้องบังคับจำนองที่ดินแปลงดังกล่าวเอาแก่จำเลยในคดีนี้อยู่ ไม่ยอมส่งมอบโฉนดที่ดินดังกล่าวต่อศาล เห็นว่าตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 702 วรรคสอง บัญญัติว่าผู้รับจำนองชอบที่จะได้รับชำระหนี้จากทรัพย์สินที่จำนองก่อนเจ้าหนี้สามัญ มิพักต้องพิเคราะห์ว่ากรรมสิทธิ์ในทรัพย์สินจะได้โอนไปยังบุคคลภายนอกแล้วหรือหาไม่ ดังนั้น แม้ที่ดินดังกล่าวจะโอนกรรมสิทธิ์ไปยังโจทก์ สิทธิของผู้ร้องในฐานะผู้รับจำนองก็ยังคงมีอยู่ตามเดิม ส่วนวิธีการที่จะบังคับจำนองเอาแก่ที่ดินแปลงนี้ย่อมเป็นไปตามที่กฎหมายกำหนดไม่เป็นการเสื่อมเสียแก่สิทธิของผู้ร้องแต่อย่างใด ที่ศาลล่างทั้งสองสั่งให้รอการส่งมอบโฉนดที่ดินพิพาทให้โจทก์ไว้ก่อน ศาลฎีกาไม่เห็นพ้องด้วย"พิพากษากลับ ให้ผู้ร้องส่งมอบโฉนดที่ดินเลขที่ 5393ตำบลทุ่งมหาเมฆ อำเภอยานนาวา จังหวัดกรุงเทพมหานคร ต่อศาล(สถิตย์ สิทธิลักษณ์-ปรีชา เฉลิมวณิชย์-ธีระจิต ไชยาคำ)แหล่งที่มาเนติบัณฑิตยสภาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ การบังคับตามคำพิพากษาที่ให้ทำนิติกรรมศาลมีอำนาจสั่งให้ใช้คำพิพากษาแทนการแสดงเจตนาได้ แม้ไม่ได้ระบุในคำพิพากษาดังที่ปรากฏในคดีนี้ เพราะเป็นคำสั่งเกี่ยวเนื่องกับการบังคับคดีเพื่อให้เป็นไปตามคำพิพากษา (คำพิพากษาฎีกาที่ 2701/2537) และการบังคับคดีต้องบังคับเอาแก่ลูกหนี้ตามคำพิพากษาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 271 แต่การบังคับตามคดีที่หมายเหตุนี้มิใช่เป็นการบังคับคดีเอาแก่ผู้ร้องซึ่งมิใช่ลูกหนี้ตามคำพิพากษาเพราะมิใช่บังคับให้ผู้ร้องทำนิติกรรมตามคำพิพากษา การเรียกให้ผู้ร้องส่งมอบโฉนดที่ดินต่อศาลก็เพื่อให้โจทก์มีโฉนดที่ดินนำไปจดทะเบียนได้ตามประมวลกฎหมายที่ดินเท่านั้น หากความเข้าใจเป็นเช่นนี้ข้อสงสัยที่ว่าที่ศาลให้เรียกโฉนดที่ดินเป็นการบังคับคดีเอาแก่ผู้ร้องซึ่งเป็นบุคคลภายนอกหรือไม่น่าจะหมดไป เมื่อการบังคับคดีของโจทก์ที่ให้จดทะเบียนตามคำพิพากษาไม่เป็นที่เสื่อมเสียต่อสิทธิจำนองของผู้ร้อง แล้วจึงมีผลเท่ากับว่าการบังคับคดีไม่กระทบกระทั่งถึงบุริมสิทธิจำนองของผู้ร้องที่อาจร้องขอบังคับเหนือทรัพย์สินนั้นได้ ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา 287 สมชัย ฑีฆาอุตมากรคำพิพากษา: คดีนี้สืบเนื่องมาจาก ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยไปจัดการทำนิติกรรมจดทะเบียนโอนที่ดินตามสัญญาจะซื้อจะขายที่ดินมีโฉนดพร้อมสิ่งปลูกสร้างให้โจทก์ คดีถึงที่สุด แต่จำเลยได้จดทะเบียนจำนองที่ดินพร้อมสิ่งปลูกสร้างดังกล่าวไว้แก่ผู้ร้อง โจทก์ยื่นคำร้องขอให้ศาลชั้นต้นมีคำสั่งเรียกโฉนดที่ดินพิพาทจากผู้ร้องเพื่อนำไปจดทะเบียนตามคำพิพากษาผู้ร้องคัดค้านว่า ขณะนี้ผู้ร้องได้ฟ้องนายพร สิทธิอำนวยและจำเลยต่อศาลชั้นต้นเพื่อบังคับจำนองจึงไม่อาจส่งโฉนดที่ดินพิพาทให้แก่ศาลได้ศาลชั้นต้นเห็นว่าผู้ร้องยื่นฟ้องบังคับจำนองแก่จำเลยหากโอนกรรมสิทธิ์ที่ดินพิพาทให้แก่โจทก์ จะทำให้ผู้ร้องเสียหายต้องยื่นฟ้องบังคับจำนองใหม่ เมื่อเป็นเช่นนี้เห็นสมควรให้รอการส่งโฉนดที่ดินพิพาทให้แก่โจทก์ไว้ก่อนจนกว่าคดีจะถึงที่สุดแล้วจะพิจารณาสั่งต่อไป โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "ปรากฏว่าคดีนี้ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยโอนกรรมสิทธิ์ที่ดินโฉนดเลขที่ 5393 พร้อมสิ่งปลูกสร้างบนที่ดินดังกล่าวตามฟ้องแก่โจทก์ โจทก์ขอให้ศาลมีคำสั่งให้ผู้ร้องส่งมอบโฉนดที่ดินนั้นเพื่อดำเนินการให้เป็นไปตามคำพิพากษา ผู้ร้องอ้างว่าผู้ร้องกำลังฟ้องบังคับจำนองที่ดินแปลงดังกล่าวเอาแก่จำเลยในคดีนี้อยู่ ไม่ยอมส่งมอบโฉนดที่ดินดังกล่าวต่อศาล เห็นว่าตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 702 วรรคสอง บัญญัติว่าผู้รับจำนองชอบที่จะได้รับชำระหนี้จากทรัพย์สินที่จำนองก่อนเจ้าหนี้สามัญ มิพักต้องพิเคราะห์ว่ากรรมสิทธิ์ในทรัพย์สินจะได้โอนไปยังบุคคลภายนอกแล้วหรือหาไม่ ดังนั้น แม้ที่ดินดังกล่าวจะโอนกรรมสิทธิ์ไปยังโจทก์ สิทธิของผู้ร้องในฐานะผู้รับจำนองก็ยังคงมีอยู่ตามเดิม ส่วนวิธีการที่จะบังคับจำนองเอาแก่ที่ดินแปลงนี้ย่อมเป็นไปตามที่กฎหมายกำหนดไม่เป็นการเสื่อมเสียแก่สิทธิของผู้ร้องแต่อย่างใด ที่ศาลล่างทั้งสองสั่งให้รอการส่งมอบโฉนดที่ดินพิพาทให้โจทก์ไว้ก่อน ศาลฎีกาไม่เห็นพ้องด้วย"พิพากษากลับ ให้ผู้ร้องส่งมอบโฉนดที่ดินเลขที่ 5393ตำบลทุ่งมหาเมฆ อำเภอยานนาวา จังหวัดกรุงเทพมหานคร ต่อศาล ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 6082/2537บริษัท สยาม ราษฎร์พรอปเปอร์ตี้ส์ จำกัดโจทก์ธนาคาร ไทย พาณิชย์ จำกัดผู้ร้องนาง วนิดา พร สิทธิ อำนวยจำเลย ป.พ.พ. ม. 702 ป.วิ.พ. ม. 271 ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยโอนกรรมสิทธิ์ที่ดินพร้อมสิ่งปลูกสร้างแก่โจทก์ โจทก์ขอให้ศาลมีคำสั่งให้ผู้ร้องส่งมอบโฉนดที่ดินเพื่อดำเนินการให้เป็นไปตามคำพิพากษา แม้ผู้ร้องซึ่งเป็นผู้รับจำนองกำลังฟ้องบังคับจำนองที่ดินเอาแก่จำเลยก็ตาม แต่ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 702 วรรคสอง ผู้รับจำนองชอบที่จะได้รับชำระหนี้จากทรัพย์สินที่จำนองก่อนเจ้าหนี้สามัญมิพักต้องพิเคราะห์ว่ากรรมสิทธิ์ในทรัพย์สินจะได้โอนไปยังบุคคลภายนอกแล้วหรือหาไม่ ดังนั้น แม้ที่ดินจะโอนกรรมสิทธิ์ไปยังโจทก์ สิทธิของผู้ร้องในฐานะผู้รับจำนองก็ยังคงมีอยู่ตามเดิมส่วนวิธีการที่จะบังคับจำนองเอาแก่ที่ดินแปลงนี้ย่อมเป็นไปตามที่กฎหมายกำหนดไม่เป็นการเสื่อมเสียแก่สิทธิของผู้ร้องแต่อย่างใดไม่มีเหตุที่จะให้ผู้ร้องรอการส่งมอบโฉนดที่ดินต่อศาลเพื่อให้โจทก์ไปดำเนินการให้เป็นไปตามคำพิพากษาคดีนี้สืบเนื่องมาจาก ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยไปจัดการทำนิติกรรมจดทะเบียนโอนที่ดินตามสัญญาจะซื้อจะขายที่ดินมีโฉนดพร้อมสิ่งปลูกสร้างให้โจทก์ คดีถึงที่สุด แต่จำเลยได้จดทะเบียนจำนองที่ดินพร้อมสิ่งปลูกสร้างดังกล่าวไว้แก่ผู้ร้อง โจทก์ยื่นคำร้องขอให้ศาลชั้นต้นมีคำสั่งเรียกโฉนดที่ดินพิพาทจากผู้ร้องเพื่อนำไปจดทะเบียนตามคำพิพากษาผู้ร้องคัดค้านว่า ขณะนี้ผู้ร้องได้ฟ้องนายพร สิทธิอำนวยและจำเลยต่อศาลชั้นต้นเพื่อบังคับจำนองจึงไม่อาจส่งโฉนดที่ดินพิพาทให้แก่ศาลได้ศาลชั้นต้นเห็นว่าผู้ร้องยื่นฟ้องบังคับจำนองแก่จำเลยหากโอนกรรมสิทธิ์ที่ดินพิพาทให้แก่โจทก์ จะทำให้ผู้ร้องเสียหายต้องยื่นฟ้องบังคับจำนองใหม่ เมื่อเป็นเช่นนี้เห็นสมควรให้รอการส่งโฉนดที่ดินพิพาทให้แก่โจทก์ไว้ก่อนจนกว่าคดีจะถึงที่สุดแล้วจะพิจารณาสั่งต่อไป โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "ปรากฏว่าคดีนี้ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยโอนกรรมสิทธิ์ที่ดินโฉนดเลขที่ 5393 พร้อมสิ่งปลูกสร้างบนที่ดินดังกล่าวตามฟ้องแก่โจทก์ โจทก์ขอให้ศาลมีคำสั่งให้ผู้ร้องส่งมอบโฉนดที่ดินนั้นเพื่อดำเนินการให้เป็นไปตามคำพิพากษา ผู้ร้องอ้างว่าผู้ร้องกำลังฟ้องบังคับจำนองที่ดินแปลงดังกล่าวเอาแก่จำเลยในคดีนี้อยู่ ไม่ยอมส่งมอบโฉนดที่ดินดังกล่าวต่อศาล เห็นว่าตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 702 วรรคสอง บัญญัติว่าผู้รับจำนองชอบที่จะได้รับชำระหนี้จากทรัพย์สินที่จำนองก่อนเจ้าหนี้สามัญ มิพักต้องพิเคราะห์ว่ากรรมสิทธิ์ในทรัพย์สินจะได้โอนไปยังบุคคลภายนอกแล้วหรือหาไม่ ดังนั้น แม้ที่ดินดังกล่าวจะโอนกรรมสิทธิ์ไปยังโจทก์ สิทธิของผู้ร้องในฐานะผู้รับจำนองก็ยังคงมีอยู่ตามเดิม ส่วนวิธีการที่จะบังคับจำนองเอาแก่ที่ดินแปลงนี้ย่อมเป็นไปตามที่กฎหมายกำหนดไม่เป็นการเสื่อมเสียแก่สิทธิของผู้ร้องแต่อย่างใด ที่ศาลล่างทั้งสองสั่งให้รอการส่งมอบโฉนดที่ดินพิพาทให้โจทก์ไว้ก่อน ศาลฎีกาไม่เห็นพ้องด้วย"พิพากษากลับ ให้ผู้ร้องส่งมอบโฉนดที่ดินเลขที่ 5393ตำบลทุ่งมหาเมฆ อำเภอยานนาวา จังหวัดกรุงเทพมหานคร ต่อศาล(สถิตย์ สิทธิลักษณ์-ปรีชา เฉลิมวณิชย์-ธีระจิต ไชยาคำ)แหล่งที่มาเนติบัณฑิตยสภาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ การบังคับตามคำพิพากษาที่ให้ทำนิติกรรมศาลมีอำนาจสั่งให้ใช้คำพิพากษาแทนการแสดงเจตนาได้ แม้ไม่ได้ระบุในคำพิพากษาดังที่ปรากฏในคดีนี้ เพราะเป็นคำสั่งเกี่ยวเนื่องกับการบังคับคดีเพื่อให้เป็นไปตามคำพิพากษา (คำพิพากษาฎีกาที่ 2701/2537) และการบังคับคดีต้องบังคับเอาแก่ลูกหนี้ตามคำพิพากษาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 271 แต่การบังคับตามคดีที่หมายเหตุนี้มิใช่เป็นการบังคับคดีเอาแก่ผู้ร้องซึ่งมิใช่ลูกหนี้ตามคำพิพากษาเพราะมิใช่บังคับให้ผู้ร้องทำนิติกรรมตามคำพิพากษา การเรียกให้ผู้ร้องส่งมอบโฉนดที่ดินต่อศาลก็เพื่อให้โจทก์มีโฉนดที่ดินนำไปจดทะเบียนได้ตามประมวลกฎหมายที่ดินเท่านั้น หากความเข้าใจเป็นเช่นนี้ข้อสงสัยที่ว่าที่ศาลให้เรียกโฉนดที่ดินเป็นการบังคับคดีเอาแก่ผู้ร้องซึ่งเป็นบุคคลภายนอกหรือไม่น่าจะหมดไป เมื่อการบังคับคดีของโจทก์ที่ให้จดทะเบียนตามคำพิพากษาไม่เป็นที่เสื่อมเสียต่อสิทธิจำนองของผู้ร้อง แล้วจึงมีผลเท่ากับว่าการบังคับคดีไม่กระทบกระทั่งถึงบุริมสิทธิจำนองของผู้ร้องที่อาจร้องขอบังคับเหนือทรัพย์สินนั้นได้ ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา 287 สมชัย ฑีฆาอุตมากร