คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1060/2480หลักกฎหมาย: นายอำเภอสั่งขังผู้ต้องหาไว้ ภายหลังปลัดอำเภอเข้าทำการแทนนายอำเภอสั่งขังผู้ต้องหาต่อไปอีกรวมทั้งที่นายอำเภอสั่งขังด้วยเกิน 15 วัน ดังนี้ ปลัดอำเภอ มีผิดตาม ม. 270ได้ความว่าจำเลยเป็นปลัดอำเภอทำการสอบสวนโจทก์ซึ่งต้องหาว่าฆ่าคนตายและทำการกักขังโจทก์ไว้เกิน ๑๕ โจทก์จึงฟ้องขอให้ลงโทษตามกฎหมายอาญา ม. ๒๖๘, ๒๗๐ ศาลฎีกาตัดสินว่าเรื่องนี้เมื่อจำเลยนำตัวโจทก์และสำนวนการสอบสวนส่งอัยยการ อัยยการไม่รับตัวโจทก์ไว้ โดยอ้างว่าขังโจทก์เกินมา ๑ วัน เมื่อจำเลยรู้เช่นนี้แล้วกลับสั่งขังโจทก์ไว้ตามเดิมอีก ๑ วัน ต่อรุ่งขึ่นเมื่ออัยยการยื่นฟ้องโจทก์ต่อศาล จำเลยจึงเบิกตัวโจทก์ส่งศาล การกระทำของจำเลยเป็นเครื่องชี้เจตนาว่าทำโดยจงใจและถึงแม้ว่าจำเลยไม่ได้กักขังโจทก์ในตอนหลังอยู่ในอำนาจและหน้าที่ยองจำเลยทั้งจำเลยก็รู้ว่าโจทก์ถูกขังมาครบ ๑๕ วัน แล้วยังขังโจทก์ต่อไป จึงเป็นการฝ่าฝืนประมวลวิธีพิจารณาความอาญา ม. ๘๓ จำเลยจึงมีผิดตาม ม. ๒๗๐ แห่งกฎหมายอาญา ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1060/2480นายไชยศรีอัมพร-จนายคลิ้งเศวตรัตน์-ล ป.อ. ม. 43, ม. 270, ม. 268นายอำเภอสั่งขังผู้ต้องหาไว้ ภายหลังปลัดอำเภอเข้าทำการแทนนายอำเภอสั่งขังผู้ต้องหาต่อไปอีกรวมทั้งที่นายอำเภอสั่งขังด้วยเกิน 15 วัน ดังนี้ ปลัดอำเภอ มีผิดตาม ม. 270ได้ความว่าจำเลยเป็นปลัดอำเภอทำการสอบสวนโจทก์ซึ่งต้องหาว่าฆ่าคนตายและทำการกักขังโจทก์ไว้เกิน ๑๕ โจทก์จึงฟ้องขอให้ลงโทษตามกฎหมายอาญา ม. ๒๖๘, ๒๗๐ ศาลฎีกาตัดสินว่าเรื่องนี้เมื่อจำเลยนำตัวโจทก์และสำนวนการสอบสวนส่งอัยยการ อัยยการไม่รับตัวโจทก์ไว้ โดยอ้างว่าขังโจทก์เกินมา ๑ วัน เมื่อจำเลยรู้เช่นนี้แล้วกลับสั่งขังโจทก์ไว้ตามเดิมอีก ๑ วัน ต่อรุ่งขึ่นเมื่ออัยยการยื่นฟ้องโจทก์ต่อศาล จำเลยจึงเบิกตัวโจทก์ส่งศาล การกระทำของจำเลยเป็นเครื่องชี้เจตนาว่าทำโดยจงใจและถึงแม้ว่าจำเลยไม่ได้กักขังโจทก์ในตอนหลังอยู่ในอำนาจและหน้าที่ยองจำเลยทั้งจำเลยก็รู้ว่าโจทก์ถูกขังมาครบ ๑๕ วัน แล้วยังขังโจทก์ต่อไป จึงเป็นการฝ่าฝืนประมวลวิธีพิจารณาความอาญา ม. ๘๓ จำเลยจึงมีผิดตาม ม. ๒๗๐ แห่งกฎหมายอาญา(พลางกูร-นิติศาสตร์-เทฟโนต์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ได้ความว่าจำเลยเป็นปลัดอำเภอทำการสอบสวนโจทก์ซึ่งต้องหาว่าฆ่าคนตายและทำการกักขังโจทก์ไว้เกิน ๑๕ โจทก์จึงฟ้องขอให้ลงโทษตามกฎหมายอาญา ม. ๒๖๘, ๒๗๐ ศาลฎีกาตัดสินว่าเรื่องนี้เมื่อจำเลยนำตัวโจทก์และสำนวนการสอบสวนส่งอัยยการ อัยยการไม่รับตัวโจทก์ไว้ โดยอ้างว่าขังโจทก์เกินมา ๑ วัน เมื่อจำเลยรู้เช่นนี้แล้วกลับสั่งขังโจทก์ไว้ตามเดิมอีก ๑ วัน ต่อรุ่งขึ่นเมื่ออัยยการยื่นฟ้องโจทก์ต่อศาล จำเลยจึงเบิกตัวโจทก์ส่งศาล การกระทำของจำเลยเป็นเครื่องชี้เจตนาว่าทำโดยจงใจและถึงแม้ว่าจำเลยไม่ได้กักขังโจทก์ในตอนหลังอยู่ในอำนาจและหน้าที่ยองจำเลยทั้งจำเลยก็รู้ว่าโจทก์ถูกขังมาครบ ๑๕ วัน แล้วยังขังโจทก์ต่อไป จึงเป็นการฝ่าฝืนประมวลวิธีพิจารณาความอาญา ม. ๘๓ จำเลยจึงมีผิดตาม ม. ๒๗๐ แห่งกฎหมายอาญา ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1060/2480นายไชยศรีอัมพร-จนายคลิ้งเศวตรัตน์-ล ป.อ. ม. 43, ม. 270, ม. 268นายอำเภอสั่งขังผู้ต้องหาไว้ ภายหลังปลัดอำเภอเข้าทำการแทนนายอำเภอสั่งขังผู้ต้องหาต่อไปอีกรวมทั้งที่นายอำเภอสั่งขังด้วยเกิน 15 วัน ดังนี้ ปลัดอำเภอ มีผิดตาม ม. 270ได้ความว่าจำเลยเป็นปลัดอำเภอทำการสอบสวนโจทก์ซึ่งต้องหาว่าฆ่าคนตายและทำการกักขังโจทก์ไว้เกิน ๑๕ โจทก์จึงฟ้องขอให้ลงโทษตามกฎหมายอาญา ม. ๒๖๘, ๒๗๐ ศาลฎีกาตัดสินว่าเรื่องนี้เมื่อจำเลยนำตัวโจทก์และสำนวนการสอบสวนส่งอัยยการ อัยยการไม่รับตัวโจทก์ไว้ โดยอ้างว่าขังโจทก์เกินมา ๑ วัน เมื่อจำเลยรู้เช่นนี้แล้วกลับสั่งขังโจทก์ไว้ตามเดิมอีก ๑ วัน ต่อรุ่งขึ่นเมื่ออัยยการยื่นฟ้องโจทก์ต่อศาล จำเลยจึงเบิกตัวโจทก์ส่งศาล การกระทำของจำเลยเป็นเครื่องชี้เจตนาว่าทำโดยจงใจและถึงแม้ว่าจำเลยไม่ได้กักขังโจทก์ในตอนหลังอยู่ในอำนาจและหน้าที่ยองจำเลยทั้งจำเลยก็รู้ว่าโจทก์ถูกขังมาครบ ๑๕ วัน แล้วยังขังโจทก์ต่อไป จึงเป็นการฝ่าฝืนประมวลวิธีพิจารณาความอาญา ม. ๘๓ จำเลยจึงมีผิดตาม ม. ๒๗๐ แห่งกฎหมายอาญา(พลางกูร-นิติศาสตร์-เทฟโนต์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ