คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 60333หลักกฎหมาย: ความว่า โจทก์อุทธรณ์ ศาลแรงงานกลางสั่งว่า ตามอุทธรณ์ของโจทก์ข้อ 2.1 ไม่เป็นประเด็นที่ว่ากล่าวกันมาแล้วในศาลชั้นต้นอุทธรณ์ข้อ 3 เป็นอุทธรณ์ในข้อเท็จจริง ต้องห้ามมิให้อุทธรณ์ไม่รับอุทธรณ์โจทก์ในข้อดังกล่าว ส่วนอุทธรณ์ข้อ 2.2 โจทก์ได้ยื่นคำคัดค้านไว้แล้ว รับเป็นอุทธรณ์โจทก์โจทก์เห็นว่า อุทธรณ์ข้อ 2.1 ที่ว่าหนังสือมอบอำนาจที่บริษัทจำเลยมอบอำนาจให้คุณหญิงวรรณีวิทยะสิรินันท์ มายื่นคำให้การไม่สมบูรณ์ เป็นประเด็นที่โจทก์ได้ยกขึ้นว่ากล่าวไว้แล้วในศาลแรงงานกลาง กล่าวคือโจทก์ได้หยิบยกไว้ในคำแถลงการณ์ปิดคดีของโจทก์ฉบับลงวันที่ 16 กรกฎาคม 2529 แล้ว โจทก์จึงมีสิทธิที่จะอุทธรณ์ในประเด็นนี้ต่อศาลฎีกาได้แต่ถึงแม้ศาลฎีกาจะเห็นว่าประเด็นนี้ไม่ได้ว่ากล่าวมาในศาลชั้นต้น โจทก์ก็ยังมีสิทธิที่จะอุทธรณ์ในประเด็นนี้ได้เพราะเป็นประเด็นเกี่ยวกับอำนาจต่อสู้คดีซึ่งเป็นข้อกฎหมายอันเกี่ยวกับความสงบเรียบร้อยของประชาชนส่วนอุทธรณ์ข้อ 3 โจทก์อุทธรณ์ว่า การวินิจฉัยคดีของศาลแรงงานกลางคลาดเคลื่อนต่อกฎหมายว่าด้วยการรับฟังพยานหลักฐาน จึงเป็นอุทธรณ์ปัญหาข้อกฎหมาย โปรดมีคำสั่งรับอุทธรณ์ของโจทก์ทั้งหมดด้วยหมายเหตุ จำเลยได้รับสำเนาคำร้องแล้ว (อันดับ 40)โจทก์ฟ้องขอให้จำเลยจ่ายสินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้าเป็นเงิน 10,642.80 บาท ค่าชดเชยเป็นเงิน 39,096 บาทแก่โจทก์ศาลแรงงานกลางพิพากษายกฟ้องโจทก์โจทก์อุทธรณ์ ศาลแรงงานกลางมีคำสั่งดังกล่าว (อันดับ 32)โจทก์จึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 35)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว อุทธรณ์ของโจทก์ข้อ 3 ที่ว่า จากข้อความตามเอกสารหมาย จ.1 เมื่อฟังประกอบคำเบิกความของพยานโจทก์และคำเบิกความของคุณหญิงวรรณีวิทยะสิรินันท์ เห็นได้ชัดว่าจำเลยมีเจตนาที่จะเลิกจ้างโจทก์นั้นเป็นการอุทธรณ์โต้เถียงดุลพินิจในการรับฟังพยานหลักฐานของศาลแรงงานกลางที่ฟังว่าพยานจำเลยมีน้ำหนักดีกว่าพยานโจทก์เชื่อได้ว่าจำเลยไม่ได้เลิกจ้างโจทก์จึงเป็นอุทธรณ์ในข้อเท็จจริง ที่ศาลแรงงานกลางมีคำสั่งไม่รับอุทธรณ์ของโจทก์ข้อนี้นั้นชอบแล้วส่วนอุทธรณ์ของโจทก์ข้อ 2.1 ที่ว่า คำให้การของจำเลยเป็นคำให้การที่ไม่ชอบ จำเลยไม่มีสิทธิที่จะนำสืบพยานไปตามคำให้การดังกล่าวได้ เป็นปัญหาข้อกฎหมายที่ศาลฎีกาเห็นสมควรที่จะรับไว้พิจารณา เพราะเป็นกรณีที่ถือได้ว่าเป็นข้อที่ว่ากันมาแล้วในศาลแรงงานกลาง จึงให้รับอุทธรณ์ของโจทก์ในข้อนี้และให้จำเลยแก้ แล้วรีบส่งสำนวนคืนศาลฎีกา ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 1334/2529นางสุจารี วิรยศิริโจทก์บริษัทธานินทร์คอนเดนเซอร์ จำกัดจำเลยนางสุจารี วิรยศิริ โจทก์ผู้ยื่นคำร้อง พ.ร.บ.จัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ.2522 ม. 31, ม. 54 ป.วิ.พ. ม. 104, ม. 225, ม. 236ความว่า โจทก์อุทธรณ์ ศาลแรงงานกลางสั่งว่า ตามอุทธรณ์ของโจทก์ข้อ 2.1 ไม่เป็นประเด็นที่ว่ากล่าวกันมาแล้วในศาลชั้นต้นอุทธรณ์ข้อ 3 เป็นอุทธรณ์ในข้อเท็จจริง ต้องห้ามมิให้อุทธรณ์ไม่รับอุทธรณ์โจทก์ในข้อดังกล่าว ส่วนอุทธรณ์ข้อ 2.2 โจทก์ได้ยื่นคำคัดค้านไว้แล้ว รับเป็นอุทธรณ์โจทก์โจทก์เห็นว่า อุทธรณ์ข้อ 2.1 ที่ว่าหนังสือมอบอำนาจที่บริษัทจำเลยมอบอำนาจให้คุณหญิงวรรณีวิทยะสิรินันท์ มายื่นคำให้การไม่สมบูรณ์ เป็นประเด็นที่โจทก์ได้ยกขึ้นว่ากล่าวไว้แล้วในศาลแรงงานกลาง กล่าวคือโจทก์ได้หยิบยกไว้ในคำแถลงการณ์ปิดคดีของโจทก์ฉบับลงวันที่ 16 กรกฎาคม 2529 แล้ว โจทก์จึงมีสิทธิที่จะอุทธรณ์ในประเด็นนี้ต่อศาลฎีกาได้แต่ถึงแม้ศาลฎีกาจะเห็นว่าประเด็นนี้ไม่ได้ว่ากล่าวมาในศาลชั้นต้น โจทก์ก็ยังมีสิทธิที่จะอุทธรณ์ในประเด็นนี้ได้เพราะเป็นประเด็นเกี่ยวกับอำนาจต่อสู้คดีซึ่งเป็นข้อกฎหมายอันเกี่ยวกับความสงบเรียบร้อยของประชาชนส่วนอุทธรณ์ข้อ 3 โจทก์อุทธรณ์ว่า การวินิจฉัยคดีของศาลแรงงานกลางคลาดเคลื่อนต่อกฎหมายว่าด้วยการรับฟังพยานหลักฐาน จึงเป็นอุทธรณ์ปัญหาข้อกฎหมาย โปรดมีคำสั่งรับอุทธรณ์ของโจทก์ทั้งหมดด้วยหมายเหตุ จำเลยได้รับสำเนาคำร้องแล้ว (อันดับ 40)โจทก์ฟ้องขอให้จำเลยจ่ายสินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้าเป็นเงิน 10,642.80 บาท ค่าชดเชยเป็นเงิน 39,096 บาทแก่โจทก์ศาลแรงงานกลางพิพากษายกฟ้องโจทก์โจทก์อุทธรณ์ ศาลแรงงานกลางมีคำสั่งดังกล่าว (อันดับ 32)โจทก์จึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 35)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว อุทธรณ์ของโจทก์ข้อ 3 ที่ว่า จากข้อความตามเอกสารหมาย จ.1 เมื่อฟังประกอบคำเบิกความของพยานโจทก์และคำเบิกความของคุณหญิงวรรณีวิทยะสิรินันท์ เห็นได้ชัดว่าจำเลยมีเจตนาที่จะเลิกจ้างโจทก์นั้นเป็นการอุทธรณ์โต้เถียงดุลพินิจในการรับฟังพยานหลักฐานของศาลแรงงานกลางที่ฟังว่าพยานจำเลยมีน้ำหนักดีกว่าพยานโจทก์เชื่อได้ว่าจำเลยไม่ได้เลิกจ้างโจทก์จึงเป็นอุทธรณ์ในข้อเท็จจริง ที่ศาลแรงงานกลางมีคำสั่งไม่รับอุทธรณ์ของโจทก์ข้อนี้นั้นชอบแล้วส่วนอุทธรณ์ของโจทก์ข้อ 2.1 ที่ว่า คำให้การของจำเลยเป็นคำให้การที่ไม่ชอบ จำเลยไม่มีสิทธิที่จะนำสืบพยานไปตามคำให้การดังกล่าวได้ เป็นปัญหาข้อกฎหมายที่ศาลฎีกาเห็นสมควรที่จะรับไว้พิจารณา เพราะเป็นกรณีที่ถือได้ว่าเป็นข้อที่ว่ากันมาแล้วในศาลแรงงานกลาง จึงให้รับอุทธรณ์ของโจทก์ในข้อนี้และให้จำเลยแก้ แล้วรีบส่งสำนวนคืนศาลฎีกา(สุรัตน์ ศรีอนุพันธุ์-จุนท์ จันทรวงศ์-จำนง นิยมวิภาต)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 1334/2529นางสุจารี วิรยศิริโจทก์บริษัทธานินทร์คอนเดนเซอร์ จำกัดจำเลยนางสุจารี วิรยศิริ โจทก์ผู้ยื่นคำร้อง พ.ร.บ.จัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ.2522 ม. 31, ม. 54 ป.วิ.พ. ม. 104, ม. 225, ม. 236ความว่า โจทก์อุทธรณ์ ศาลแรงงานกลางสั่งว่า ตามอุทธรณ์ของโจทก์ข้อ 2.1 ไม่เป็นประเด็นที่ว่ากล่าวกันมาแล้วในศาลชั้นต้นอุทธรณ์ข้อ 3 เป็นอุทธรณ์ในข้อเท็จจริง ต้องห้ามมิให้อุทธรณ์ไม่รับอุทธรณ์โจทก์ในข้อดังกล่าว ส่วนอุทธรณ์ข้อ 2.2 โจทก์ได้ยื่นคำคัดค้านไว้แล้ว รับเป็นอุทธรณ์โจทก์โจทก์เห็นว่า อุทธรณ์ข้อ 2.1 ที่ว่าหนังสือมอบอำนาจที่บริษัทจำเลยมอบอำนาจให้คุณหญิงวรรณีวิทยะสิรินันท์ มายื่นคำให้การไม่สมบูรณ์ เป็นประเด็นที่โจทก์ได้ยกขึ้นว่ากล่าวไว้แล้วในศาลแรงงานกลาง กล่าวคือโจทก์ได้หยิบยกไว้ในคำแถลงการณ์ปิดคดีของโจทก์ฉบับลงวันที่ 16 กรกฎาคม 2529 แล้ว โจทก์จึงมีสิทธิที่จะอุทธรณ์ในประเด็นนี้ต่อศาลฎีกาได้แต่ถึงแม้ศาลฎีกาจะเห็นว่าประเด็นนี้ไม่ได้ว่ากล่าวมาในศาลชั้นต้น โจทก์ก็ยังมีสิทธิที่จะอุทธรณ์ในประเด็นนี้ได้เพราะเป็นประเด็นเกี่ยวกับอำนาจต่อสู้คดีซึ่งเป็นข้อกฎหมายอันเกี่ยวกับความสงบเรียบร้อยของประชาชนส่วนอุทธรณ์ข้อ 3 โจทก์อุทธรณ์ว่า การวินิจฉัยคดีของศาลแรงงานกลางคลาดเคลื่อนต่อกฎหมายว่าด้วยการรับฟังพยานหลักฐาน จึงเป็นอุทธรณ์ปัญหาข้อกฎหมาย โปรดมีคำสั่งรับอุทธรณ์ของโจทก์ทั้งหมดด้วยหมายเหตุ จำเลยได้รับสำเนาคำร้องแล้ว (อันดับ 40)โจทก์ฟ้องขอให้จำเลยจ่ายสินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้าเป็นเงิน 10,642.80 บาท ค่าชดเชยเป็นเงิน 39,096 บาทแก่โจทก์ศาลแรงงานกลางพิพากษายกฟ้องโจทก์โจทก์อุทธรณ์ ศาลแรงงานกลางมีคำสั่งดังกล่าว (อันดับ 32)โจทก์จึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 35)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว อุทธรณ์ของโจทก์ข้อ 3 ที่ว่า จากข้อความตามเอกสารหมาย จ.1 เมื่อฟังประกอบคำเบิกความของพยานโจทก์และคำเบิกความของคุณหญิงวรรณีวิทยะสิรินันท์ เห็นได้ชัดว่าจำเลยมีเจตนาที่จะเลิกจ้างโจทก์นั้นเป็นการอุทธรณ์โต้เถียงดุลพินิจในการรับฟังพยานหลักฐานของศาลแรงงานกลางที่ฟังว่าพยานจำเลยมีน้ำหนักดีกว่าพยานโจทก์เชื่อได้ว่าจำเลยไม่ได้เลิกจ้างโจทก์จึงเป็นอุทธรณ์ในข้อเท็จจริง ที่ศาลแรงงานกลางมีคำสั่งไม่รับอุทธรณ์ของโจทก์ข้อนี้นั้นชอบแล้วส่วนอุทธรณ์ของโจทก์ข้อ 2.1 ที่ว่า คำให้การของจำเลยเป็นคำให้การที่ไม่ชอบ จำเลยไม่มีสิทธิที่จะนำสืบพยานไปตามคำให้การดังกล่าวได้ เป็นปัญหาข้อกฎหมายที่ศาลฎีกาเห็นสมควรที่จะรับไว้พิจารณา เพราะเป็นกรณีที่ถือได้ว่าเป็นข้อที่ว่ากันมาแล้วในศาลแรงงานกลาง จึงให้รับอุทธรณ์ของโจทก์ในข้อนี้และให้จำเลยแก้ แล้วรีบส่งสำนวนคืนศาลฎีกา(สุรัตน์ ศรีอนุพันธุ์-จุนท์ จันทรวงศ์-จำนง นิยมวิภาต)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ