คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 484/2483หลักกฎหมาย: กล่าวในฟ้องว่าจำเลยทำและมีไว้ในครอบครองซึ่งน้ำสุราสาโทอันเป็นของสามารถดื่มกินได้เช่นเดียวกับน้ำสุรา จำเลยรับว่าของกลางเป็นสาโทที่ทำขึ้นไม่ชอบด้วยกฎหมายดังนี้เป็นเข้าใจว่าจำเลยรับว่าของกลางเป็นสุราตามโจทก์ฟ้องโจทก์ฟ้องว่าจำเลยทำและมีไว้ในครอบครองซึ่งน้ำสุราสาโทอันเป็นของสามารถดื่มกินได้เช่นเดียวกับน้ำสุรา ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติภาษีชั้นใน จุลศักราช ๑๒๔๘ มาตรา ๓๘ และแก้ไขเพิ่มเติม พ.ศ. ๒๔๗๖ มาตรา ๗,๘, จำเลยให้การว่า สุรา ของกลางจำเลยได้ดูแล้ว เป็นสาโทที่ทำขึ้นไม่ชอบด้วย กฎหมาย ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติภาษีชั้นในแก้ไขเพิ่มเติม พ.ศ. ๒๔๗๖ มาตรา ๘ ปรับเป็นเงิน ๒๔๐ บาท จำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์เห็นว่า ตามคำรับของจำเลยไม่พอจะฟังว่าจำเลยได้รับว่าของกลางเป็นน้ำสุราเถื่อน เพราะคำว่า "สาโท" ไม่ใช่น้ำสุราตามกฎหมาย โจทก์ต้องสืบให้ได้ความว่ามีแรงแอลกอฮอล์สามารถดื่มกินมึนเมาเช่นสุรา เมื่อโจทก์ไม่นำสืบให้สมฟ้องก็ลงโทษ จำเลยไม่ได้พิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์ โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า ตามฟ้องและคำให้การของจำเลยฟังได้ว่าจำเลยรับว่าของกลางเป็นสุราตามโจทก์ฟ้อง โจทก์ไม่จำเป็นต้องสืบพะยานในข้อนี้แต่ในข้อเท็จจริงนั้นฟังไม่ได้ว่าจำเลยทำหรือมีสุราของกลางจึงพิพากษายกฟ้องยืนตามศาลอุทธรณ์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 484/2483อัยยการยะโสธรโจทก์นายทา ผิวเหลืองล. ป.วิ.อ. ม. 176 พ.ร.บ.ภาษีชั้นใน จ.ศ.1248 ม. 38 พ.ร.บ.ภาษีชั้นใน แก้ไขเพิ่มเติม พ.ศ.2476 ม. 7, ม. 8กล่าวในฟ้องว่าจำเลยทำและมีไว้ในครอบครองซึ่งน้ำสุราสาโทอันเป็นของสามารถดื่มกินได้เช่นเดียวกับน้ำสุรา จำเลยรับว่าของกลางเป็นสาโทที่ทำขึ้นไม่ชอบด้วยกฎหมายดังนี้เป็นเข้าใจว่าจำเลยรับว่าของกลางเป็นสุราตามโจทก์ฟ้องโจทก์ฟ้องว่าจำเลยทำและมีไว้ในครอบครองซึ่งน้ำสุราสาโทอันเป็นของสามารถดื่มกินได้เช่นเดียวกับน้ำสุรา ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติภาษีชั้นใน จุลศักราช ๑๒๔๘ มาตรา ๓๘ และแก้ไขเพิ่มเติม พ.ศ. ๒๔๗๖ มาตรา ๗,๘, จำเลยให้การว่า สุรา ของกลางจำเลยได้ดูแล้ว เป็นสาโทที่ทำขึ้นไม่ชอบด้วย กฎหมาย ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติภาษีชั้นในแก้ไขเพิ่มเติม พ.ศ. ๒๔๗๖ มาตรา ๘ ปรับเป็นเงิน ๒๔๐ บาท จำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์เห็นว่า ตามคำรับของจำเลยไม่พอจะฟังว่าจำเลยได้รับว่าของกลางเป็นน้ำสุราเถื่อน เพราะคำว่า "สาโท" ไม่ใช่น้ำสุราตามกฎหมาย โจทก์ต้องสืบให้ได้ความว่ามีแรงแอลกอฮอล์สามารถดื่มกินมึนเมาเช่นสุรา เมื่อโจทก์ไม่นำสืบให้สมฟ้องก็ลงโทษ จำเลยไม่ได้พิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์ โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า ตามฟ้องและคำให้การของจำเลยฟังได้ว่าจำเลยรับว่าของกลางเป็นสุราตามโจทก์ฟ้อง โจทก์ไม่จำเป็นต้องสืบพะยานในข้อนี้แต่ในข้อเท็จจริงนั้นฟังไม่ได้ว่าจำเลยทำหรือมีสุราของกลางจึงพิพากษายกฟ้องยืนตามศาลอุทธรณ์(อรรถกฤต ช.เพ็ญชาติ-อิศรภักดีธรรมวิเทต-ดูปลาตร์)ศาลชั้นต้น - นายเสลา หัมทานนท์ศาลอุทธรณ์ - พระนาถปรีชาแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่าจำเลยทำและมีไว้ในครอบครองซึ่งน้ำสุราสาโทอันเป็นของสามารถดื่มกินได้เช่นเดียวกับน้ำสุรา ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติภาษีชั้นใน จุลศักราช ๑๒๔๘ มาตรา ๓๘ และแก้ไขเพิ่มเติม พ.ศ. ๒๔๗๖ มาตรา ๗,๘, จำเลยให้การว่า สุรา ของกลางจำเลยได้ดูแล้ว เป็นสาโทที่ทำขึ้นไม่ชอบด้วย กฎหมาย ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติภาษีชั้นในแก้ไขเพิ่มเติม พ.ศ. ๒๔๗๖ มาตรา ๘ ปรับเป็นเงิน ๒๔๐ บาท จำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์เห็นว่า ตามคำรับของจำเลยไม่พอจะฟังว่าจำเลยได้รับว่าของกลางเป็นน้ำสุราเถื่อน เพราะคำว่า "สาโท" ไม่ใช่น้ำสุราตามกฎหมาย โจทก์ต้องสืบให้ได้ความว่ามีแรงแอลกอฮอล์สามารถดื่มกินมึนเมาเช่นสุรา เมื่อโจทก์ไม่นำสืบให้สมฟ้องก็ลงโทษ จำเลยไม่ได้พิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์ โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า ตามฟ้องและคำให้การของจำเลยฟังได้ว่าจำเลยรับว่าของกลางเป็นสุราตามโจทก์ฟ้อง โจทก์ไม่จำเป็นต้องสืบพะยานในข้อนี้แต่ในข้อเท็จจริงนั้นฟังไม่ได้ว่าจำเลยทำหรือมีสุราของกลางจึงพิพากษายกฟ้องยืนตามศาลอุทธรณ์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 484/2483อัยยการยะโสธรโจทก์นายทา ผิวเหลืองล. ป.วิ.อ. ม. 176 พ.ร.บ.ภาษีชั้นใน จ.ศ.1248 ม. 38 พ.ร.บ.ภาษีชั้นใน แก้ไขเพิ่มเติม พ.ศ.2476 ม. 7, ม. 8กล่าวในฟ้องว่าจำเลยทำและมีไว้ในครอบครองซึ่งน้ำสุราสาโทอันเป็นของสามารถดื่มกินได้เช่นเดียวกับน้ำสุรา จำเลยรับว่าของกลางเป็นสาโทที่ทำขึ้นไม่ชอบด้วยกฎหมายดังนี้เป็นเข้าใจว่าจำเลยรับว่าของกลางเป็นสุราตามโจทก์ฟ้องโจทก์ฟ้องว่าจำเลยทำและมีไว้ในครอบครองซึ่งน้ำสุราสาโทอันเป็นของสามารถดื่มกินได้เช่นเดียวกับน้ำสุรา ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติภาษีชั้นใน จุลศักราช ๑๒๔๘ มาตรา ๓๘ และแก้ไขเพิ่มเติม พ.ศ. ๒๔๗๖ มาตรา ๗,๘, จำเลยให้การว่า สุรา ของกลางจำเลยได้ดูแล้ว เป็นสาโทที่ทำขึ้นไม่ชอบด้วย กฎหมาย ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติภาษีชั้นในแก้ไขเพิ่มเติม พ.ศ. ๒๔๗๖ มาตรา ๘ ปรับเป็นเงิน ๒๔๐ บาท จำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์เห็นว่า ตามคำรับของจำเลยไม่พอจะฟังว่าจำเลยได้รับว่าของกลางเป็นน้ำสุราเถื่อน เพราะคำว่า "สาโท" ไม่ใช่น้ำสุราตามกฎหมาย โจทก์ต้องสืบให้ได้ความว่ามีแรงแอลกอฮอล์สามารถดื่มกินมึนเมาเช่นสุรา เมื่อโจทก์ไม่นำสืบให้สมฟ้องก็ลงโทษ จำเลยไม่ได้พิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์ โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า ตามฟ้องและคำให้การของจำเลยฟังได้ว่าจำเลยรับว่าของกลางเป็นสุราตามโจทก์ฟ้อง โจทก์ไม่จำเป็นต้องสืบพะยานในข้อนี้แต่ในข้อเท็จจริงนั้นฟังไม่ได้ว่าจำเลยทำหรือมีสุราของกลางจึงพิพากษายกฟ้องยืนตามศาลอุทธรณ์(อรรถกฤต ช.เพ็ญชาติ-อิศรภักดีธรรมวิเทต-ดูปลาตร์)ศาลชั้นต้น - นายเสลา หัมทานนท์ศาลอุทธรณ์ - พระนาถปรีชาแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ