คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 633/2486หลักกฎหมาย: ไนกรนีที่จำเลยอุธรน์ขอลดค่าบำเหน็ดนำจับนั้นสาลอุธรน์มีอำนาดวินิฉัยว่า ฟ้องของโจทไนเรื่องบำเหน็ดนำจับถูกต้องตามกดหมายหรือไม่ โจทฟ้องเรื่องบำเหน็ดนำจับโดยกล่าวว่าเจ้าพนักงานสัญญาจะจ่ายเงินไห้แล้วแต่สาลจะเห็นสมควนท้ายฟ้องขอไห้สาลบังคับไห้จำเลยไช้ตามแต่สาลจะเห็นสมควนนั้น ถือว่าเปนการไม่ชอบด้วยกดหมายสาลไม่บังคับไห้จำเลยไช้.โจทฟ้องว่าจำเลยบังอาดทำการจับสัตว์น้ำโดยไม่ได้รับอนุญาต เรื่องนี้มีผู้แจ้งความขอรับค่าบำเหน็ดนำจับ เจ้าพนักงานสัญญาจะจ่ายเงินค่านำจับไห้ แล้วแต่สาลจะเห็นสมควนขอไห้ลงโทสและไห้จำเลยเสียเงินค่าบำเหน็ดนำจับแล้ว แต่สาลจะเห็นสมควน จำเลยรับ คู่ความต่างไม่สืบพยานสาลชั้นต้นปรับจำเลย ๒๐๐ บาท ตาม พ.ร.บ. อากรค่าน้ำ ร.ส. ๑๒๐ ม. ๑๔ และไห้เสียเงินค่าบำเหน็ดนำจับอีก ๕๐ บาท จำเลยอุธรน์ขอไห้ลดค่าปรับและค่านำจับ สาลอุธรน์แก้โทสปรับเปนเงิน ๘๐ บาทส่วนค่านำจับเห็นว่าไม่ควนบังคับจำเลยไห้ไช้เพราะฟ้องโจทไม่ได้กำหนดจำนวนเงินที่ขอมาและไม่ปรากตว่าจำเลยรับไนข้อที่ว่าผู้นำจับและเจ้าพนักงานสัญญากัน จะจ่ายเงินค่านำจับตามที่โจทฟ้อง แต่ผู้พิพากสานายหนึ่งแย้งว่าจำเลยยอมไช้ค่านำจับ เปนแต่อุธรน์ขอไห้ลดไห้ น้อยลงคำพิพากสาสาลชั้นต้นที่ไห้ไช้เงินค่านำจับไม่เกี่ยวกับความสงบเรียบร้อยของประชาชนสาลอุธรน์ไม่มีอำนาดยกเรื่องนี้ขึ้นวินิฉัย ปัญหามีเพียงว่าค่านำจับนี้จะควนลดลงเท่าไรหรือไม่เท่านั้น โจทดีกาฉเพาะเรื่องเงินค่านำจับ สาลดีกาเห็นว่า สาลอุธรน์มีหน้าที่ไม่ฉเพาะแต่พิจารนาว่าจะลดค่านำจับไห้เท่าได แต่ต้องพิจารนาว่าจะลดค่านำจับไห้เท่าได แต่ต้องพิจารนาตามคำขอของโจทไนเงินค่านำจับนี้โดยตลอด คือพิจารนาว่าสาลชั้นต้นพิพากสามาชอบด้วยกดหมายหรือไม่ และจำนวนเงินค่านำจับนั้นสมควนหรือไม่ ฟ้องโจทไม่ได้กล่าวว่าเจ้าพนักงานต้องจ่ายเงินหลวงเปนค่าบำเหน็ดแก่ผู้นำจับจำเลยเปนจำนวนเงินเท่าได และคำขอก็ไม่ได้กำหนดจำนวนเงินแน่นอนที่ฟ้องเรียกฟ้องของโจทจึงไม่ได้อาสัยอำนาดตามกดหมายที่ไห้เรียกร้องจำเลยไห้ไช้ค่านำจับแทนรักบาลทั้งเปนฟ้องที่ไม่ปรากตข้อเท็ดจิงและคำขอบังคับ แน่นอนพอไห้จำเลยมีโอกาสต่อสู้คดีได้ไม่ชอบ ด้วยกดหมายวิธีพิจารนา จึงพิพากสายืนตามสาลอุธรน์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 633/2486อัยการฉะเชิงเซาโจทนายหนู มากคงจำเลย พ.ร.บ.อากรค่าน้ำ ร.ศ.120 ม. 14, ม. 20 ประกาศบำเหน็ดนำจับ ป.วิ.อ. ม. 158, ม. 15. ป.วิ.พ. ม. 240.ไนกรนีที่จำเลยอุธรน์ขอลดค่าบำเหน็ดนำจับนั้นสาลอุธรน์มีอำนาดวินิฉัยว่า ฟ้องของโจทไนเรื่องบำเหน็ดนำจับถูกต้องตามกดหมายหรือไม่ โจทฟ้องเรื่องบำเหน็ดนำจับโดยกล่าวว่าเจ้าพนักงานสัญญาจะจ่ายเงินไห้แล้วแต่สาลจะเห็นสมควนท้ายฟ้องขอไห้สาลบังคับไห้จำเลยไช้ตามแต่สาลจะเห็นสมควนนั้น ถือว่าเปนการไม่ชอบด้วยกดหมายสาลไม่บังคับไห้จำเลยไช้.โจทฟ้องว่าจำเลยบังอาดทำการจับสัตว์น้ำโดยไม่ได้รับอนุญาต เรื่องนี้มีผู้แจ้งความขอรับค่าบำเหน็ดนำจับ เจ้าพนักงานสัญญาจะจ่ายเงินค่านำจับไห้ แล้วแต่สาลจะเห็นสมควนขอไห้ลงโทสและไห้จำเลยเสียเงินค่าบำเหน็ดนำจับแล้ว แต่สาลจะเห็นสมควน จำเลยรับ คู่ความต่างไม่สืบพยานสาลชั้นต้นปรับจำเลย ๒๐๐ บาท ตาม พ.ร.บ. อากรค่าน้ำ ร.ส. ๑๒๐ ม. ๑๔ และไห้เสียเงินค่าบำเหน็ดนำจับอีก ๕๐ บาท จำเลยอุธรน์ขอไห้ลดค่าปรับและค่านำจับ สาลอุธรน์แก้โทสปรับเปนเงิน ๘๐ บาทส่วนค่านำจับเห็นว่าไม่ควนบังคับจำเลยไห้ไช้เพราะฟ้องโจทไม่ได้กำหนดจำนวนเงินที่ขอมาและไม่ปรากตว่าจำเลยรับไนข้อที่ว่าผู้นำจับและเจ้าพนักงานสัญญากัน จะจ่ายเงินค่านำจับตามที่โจทฟ้อง แต่ผู้พิพากสานายหนึ่งแย้งว่าจำเลยยอมไช้ค่านำจับ เปนแต่อุธรน์ขอไห้ลดไห้ น้อยลงคำพิพากสาสาลชั้นต้นที่ไห้ไช้เงินค่านำจับไม่เกี่ยวกับความสงบเรียบร้อยของประชาชนสาลอุธรน์ไม่มีอำนาดยกเรื่องนี้ขึ้นวินิฉัย ปัญหามีเพียงว่าค่านำจับนี้จะควนลดลงเท่าไรหรือไม่เท่านั้น โจทดีกาฉเพาะเรื่องเงินค่านำจับ สาลดีกาเห็นว่า สาลอุธรน์มีหน้าที่ไม่ฉเพาะแต่พิจารนาว่าจะลดค่านำจับไห้เท่าได แต่ต้องพิจารนาว่าจะลดค่านำจับไห้เท่าได แต่ต้องพิจารนาตามคำขอของโจทไนเงินค่านำจับนี้โดยตลอด คือพิจารนาว่าสาลชั้นต้นพิพากสามาชอบด้วยกดหมายหรือไม่ และจำนวนเงินค่านำจับนั้นสมควนหรือไม่ ฟ้องโจทไม่ได้กล่าวว่าเจ้าพนักงานต้องจ่ายเงินหลวงเปนค่าบำเหน็ดแก่ผู้นำจับจำเลยเปนจำนวนเงินเท่าได และคำขอก็ไม่ได้กำหนดจำนวนเงินแน่นอนที่ฟ้องเรียกฟ้องของโจทจึงไม่ได้อาสัยอำนาดตามกดหมายที่ไห้เรียกร้องจำเลยไห้ไช้ค่านำจับแทนรักบาลทั้งเปนฟ้องที่ไม่ปรากตข้อเท็ดจิงและคำขอบังคับ แน่นอนพอไห้จำเลยมีโอกาสต่อสู้คดีได้ไม่ชอบ ด้วยกดหมายวิธีพิจารนา จึงพิพากสายืนตามสาลอุธรน์(ชม จามรมาน-ทิพปัญญา อ. บุปผเวส-ธรรมบัณฑิต บุนยะปานะ)ศาลชั้นต้น - นายอำพัน+ศาลอุทธรณ์ - นายอุปถัมภ์ +แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทฟ้องว่าจำเลยบังอาดทำการจับสัตว์น้ำโดยไม่ได้รับอนุญาต เรื่องนี้มีผู้แจ้งความขอรับค่าบำเหน็ดนำจับ เจ้าพนักงานสัญญาจะจ่ายเงินค่านำจับไห้ แล้วแต่สาลจะเห็นสมควนขอไห้ลงโทสและไห้จำเลยเสียเงินค่าบำเหน็ดนำจับแล้ว แต่สาลจะเห็นสมควน จำเลยรับ คู่ความต่างไม่สืบพยานสาลชั้นต้นปรับจำเลย ๒๐๐ บาท ตาม พ.ร.บ. อากรค่าน้ำ ร.ส. ๑๒๐ ม. ๑๔ และไห้เสียเงินค่าบำเหน็ดนำจับอีก ๕๐ บาท จำเลยอุธรน์ขอไห้ลดค่าปรับและค่านำจับ สาลอุธรน์แก้โทสปรับเปนเงิน ๘๐ บาทส่วนค่านำจับเห็นว่าไม่ควนบังคับจำเลยไห้ไช้เพราะฟ้องโจทไม่ได้กำหนดจำนวนเงินที่ขอมาและไม่ปรากตว่าจำเลยรับไนข้อที่ว่าผู้นำจับและเจ้าพนักงานสัญญากัน จะจ่ายเงินค่านำจับตามที่โจทฟ้อง แต่ผู้พิพากสานายหนึ่งแย้งว่าจำเลยยอมไช้ค่านำจับ เปนแต่อุธรน์ขอไห้ลดไห้ น้อยลงคำพิพากสาสาลชั้นต้นที่ไห้ไช้เงินค่านำจับไม่เกี่ยวกับความสงบเรียบร้อยของประชาชนสาลอุธรน์ไม่มีอำนาดยกเรื่องนี้ขึ้นวินิฉัย ปัญหามีเพียงว่าค่านำจับนี้จะควนลดลงเท่าไรหรือไม่เท่านั้น โจทดีกาฉเพาะเรื่องเงินค่านำจับ สาลดีกาเห็นว่า สาลอุธรน์มีหน้าที่ไม่ฉเพาะแต่พิจารนาว่าจะลดค่านำจับไห้เท่าได แต่ต้องพิจารนาว่าจะลดค่านำจับไห้เท่าได แต่ต้องพิจารนาตามคำขอของโจทไนเงินค่านำจับนี้โดยตลอด คือพิจารนาว่าสาลชั้นต้นพิพากสามาชอบด้วยกดหมายหรือไม่ และจำนวนเงินค่านำจับนั้นสมควนหรือไม่ ฟ้องโจทไม่ได้กล่าวว่าเจ้าพนักงานต้องจ่ายเงินหลวงเปนค่าบำเหน็ดแก่ผู้นำจับจำเลยเปนจำนวนเงินเท่าได และคำขอก็ไม่ได้กำหนดจำนวนเงินแน่นอนที่ฟ้องเรียกฟ้องของโจทจึงไม่ได้อาสัยอำนาดตามกดหมายที่ไห้เรียกร้องจำเลยไห้ไช้ค่านำจับแทนรักบาลทั้งเปนฟ้องที่ไม่ปรากตข้อเท็ดจิงและคำขอบังคับ แน่นอนพอไห้จำเลยมีโอกาสต่อสู้คดีได้ไม่ชอบ ด้วยกดหมายวิธีพิจารนา จึงพิพากสายืนตามสาลอุธรน์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 633/2486อัยการฉะเชิงเซาโจทนายหนู มากคงจำเลย พ.ร.บ.อากรค่าน้ำ ร.ศ.120 ม. 14, ม. 20 ประกาศบำเหน็ดนำจับ ป.วิ.อ. ม. 158, ม. 15. ป.วิ.พ. ม. 240.ไนกรนีที่จำเลยอุธรน์ขอลดค่าบำเหน็ดนำจับนั้นสาลอุธรน์มีอำนาดวินิฉัยว่า ฟ้องของโจทไนเรื่องบำเหน็ดนำจับถูกต้องตามกดหมายหรือไม่ โจทฟ้องเรื่องบำเหน็ดนำจับโดยกล่าวว่าเจ้าพนักงานสัญญาจะจ่ายเงินไห้แล้วแต่สาลจะเห็นสมควนท้ายฟ้องขอไห้สาลบังคับไห้จำเลยไช้ตามแต่สาลจะเห็นสมควนนั้น ถือว่าเปนการไม่ชอบด้วยกดหมายสาลไม่บังคับไห้จำเลยไช้.โจทฟ้องว่าจำเลยบังอาดทำการจับสัตว์น้ำโดยไม่ได้รับอนุญาต เรื่องนี้มีผู้แจ้งความขอรับค่าบำเหน็ดนำจับ เจ้าพนักงานสัญญาจะจ่ายเงินค่านำจับไห้ แล้วแต่สาลจะเห็นสมควนขอไห้ลงโทสและไห้จำเลยเสียเงินค่าบำเหน็ดนำจับแล้ว แต่สาลจะเห็นสมควน จำเลยรับ คู่ความต่างไม่สืบพยานสาลชั้นต้นปรับจำเลย ๒๐๐ บาท ตาม พ.ร.บ. อากรค่าน้ำ ร.ส. ๑๒๐ ม. ๑๔ และไห้เสียเงินค่าบำเหน็ดนำจับอีก ๕๐ บาท จำเลยอุธรน์ขอไห้ลดค่าปรับและค่านำจับ สาลอุธรน์แก้โทสปรับเปนเงิน ๘๐ บาทส่วนค่านำจับเห็นว่าไม่ควนบังคับจำเลยไห้ไช้เพราะฟ้องโจทไม่ได้กำหนดจำนวนเงินที่ขอมาและไม่ปรากตว่าจำเลยรับไนข้อที่ว่าผู้นำจับและเจ้าพนักงานสัญญากัน จะจ่ายเงินค่านำจับตามที่โจทฟ้อง แต่ผู้พิพากสานายหนึ่งแย้งว่าจำเลยยอมไช้ค่านำจับ เปนแต่อุธรน์ขอไห้ลดไห้ น้อยลงคำพิพากสาสาลชั้นต้นที่ไห้ไช้เงินค่านำจับไม่เกี่ยวกับความสงบเรียบร้อยของประชาชนสาลอุธรน์ไม่มีอำนาดยกเรื่องนี้ขึ้นวินิฉัย ปัญหามีเพียงว่าค่านำจับนี้จะควนลดลงเท่าไรหรือไม่เท่านั้น โจทดีกาฉเพาะเรื่องเงินค่านำจับ สาลดีกาเห็นว่า สาลอุธรน์มีหน้าที่ไม่ฉเพาะแต่พิจารนาว่าจะลดค่านำจับไห้เท่าได แต่ต้องพิจารนาว่าจะลดค่านำจับไห้เท่าได แต่ต้องพิจารนาตามคำขอของโจทไนเงินค่านำจับนี้โดยตลอด คือพิจารนาว่าสาลชั้นต้นพิพากสามาชอบด้วยกดหมายหรือไม่ และจำนวนเงินค่านำจับนั้นสมควนหรือไม่ ฟ้องโจทไม่ได้กล่าวว่าเจ้าพนักงานต้องจ่ายเงินหลวงเปนค่าบำเหน็ดแก่ผู้นำจับจำเลยเปนจำนวนเงินเท่าได และคำขอก็ไม่ได้กำหนดจำนวนเงินแน่นอนที่ฟ้องเรียกฟ้องของโจทจึงไม่ได้อาสัยอำนาดตามกดหมายที่ไห้เรียกร้องจำเลยไห้ไช้ค่านำจับแทนรักบาลทั้งเปนฟ้องที่ไม่ปรากตข้อเท็ดจิงและคำขอบังคับ แน่นอนพอไห้จำเลยมีโอกาสต่อสู้คดีได้ไม่ชอบ ด้วยกดหมายวิธีพิจารนา จึงพิพากสายืนตามสาลอุธรน์(ชม จามรมาน-ทิพปัญญา อ. บุปผเวส-ธรรมบัณฑิต บุนยะปานะ)ศาลชั้นต้น - นายอำพัน+ศาลอุทธรณ์ - นายอุปถัมภ์ +แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ