คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 659/2531หลักกฎหมาย: โจทก์บรรยายฟ้องให้จำเลยรับผิดต่อโจทก์ทั้งตามสัญญาจ้างแรงงานและในมูลละเมิด ซึ่งโจทก์ย่อมมีสิทธิเรียกร้องได้ทั้งสองประการ สำหรับสิทธิเรียกร้องอันเกิดจากการผิดสัญญาจ้างแรงงาน กฎหมายมิได้กำหนดอายุความไว้โดยเฉพาะ จึงต้องใช้กำหนดอายุความสิบปีตาม ป.พ.พ. มาตรา 164.(ที่มา-ส่งเสริม)โจทก์ฟ้องว่า จำเลยซึ่งเป็นพนักงานของโจทก์ได้ทำการทุจริต ปฏิบัติและละเว้นการปฏิบัติหน้าที่โดยมิชอบ ฝ่าฝืนคำสั่งของผู้บังคับบัญชา เป็นเหตุให้โจทก์เสียหาย ขอให้จำเลยชดใช้ค่าเสียหายและดอกเบี้ย จำเลยให้การว่า จำเลยมิได้ฝ่าฝืนคำสั่งโดยชอบของผู้บังคับบัญชา และมิได้กระทำการทุจริต คดีโจทก์ขาดอายุความ ศาลแรงงานกลางวินิจฉัยว่า โจทก์นำคดีมาฟ้องเมื่อพ้นกำหนด1 ปี ฟ้องของโจทก์ขาดอายุความ พิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ต่อศาลฎีกา ศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยว่า 'โจทก์บรรยายฟ้องว่า จำเลยเป็นพนักงานของโจทก์ ต้องปฏิบัติหน้าที่ตามระเบียบข้อบังคับของโจทก์ และปฏิบัติตามคำสั่งของผู้บังคับบัญชาโดยเคร่งครัดแต่กลับฝ่าฝืนไม่ปฏิบัติตามคำสั่งโดยชอบของกรรมการผู้จัดการโจทก์และคำสั่งของหัวหน้าส่วนการเงินซึ่งเป็นผู้บังคับบัญชาเกี่ยวกับเรื่อง ห้ามส่วนการเงินผ่านเช็คลูกค้าที่มียอดหนี้เกินวงเงินที่มีสิทธิใช้ได้นอกจากได้รับอนุมัติจากกรรมการผู้จัดการทุกบัญชี และก่อนที่จำเลยจะถูกไล่ออก จำเลยได้กระทำการทุจริต ปฏิบัติและละเว้นการปฏิบัติหน้าที่โดยมิชอบ ฝ่าฝืนคำสั่งของผู้บังคับบัญชาจงใจทำให้โจทก์ได้รับความเสียหาย กล่าวคือ เมื่อวันที่ 27 พฤษภาคม 2525 ห้างหุ้นส่วนจำกัดอาภาภัทรา ลูกค้าประเภทเบิกเงินเกินบัญชีของโจทก์ ซึ่งเปิดบัญชีกระแสรายวันไว้เลขที่ 5220 และใช้เช็คของธนาคารโจทก์ในการเบิกถอนเงินได้นำเช็คของธนาคารโจทก์ จำนวน 800,000บาท 1 ฉบับ มาขอเบิกเงินกับบัญชีกระแสรายวัน ทั้ง ๆ ที่จำเลยทราบดีว่าเงินในบัญชีของห้าง ฯ มีไม่พอจ่าย และมียอดหนี้เกินวงเงินอนุมัติให้เบิกเกินบัญชีอยู่ก่อนแล้ว จำเลยก็ได้ลงนามตรวจลายมือชื่อผู้สั่งจ่าย รับรองยอดบัญชี และผ่านเงินให้กับห้าง ฯ เป็นเหตุให้พนักงานรับและจ่ายเงินของโจทก์จ่ายเงินจำนวน 800,000 บาท ให้กับห้าง ฯ ไป ต่อมาวันที่ 1 มิถุนายน 2525 ห้าง ฯ ได้นำเช็ค 5 ฉบับ มาขอเบิกเงินจากบัญชีของห้าง ฯ รวมเป็นเงินทั้งสิ้น 4,200,000 บาท ทั้ง ๆที่จำเลยทราบดีว่าเงินในบัญชีของห้าง ฯ มีไม่พอจ่ายและมียอดหนี้เกินวงเงินอนุมัติให้เบิกเกินบัญชีอยู่ก่อนแล้ว จำเลยก็ได้ลงนามตรวจลายมือชื่อผู้สั่งจ่าย รับรองยอดบัญชี และผ่านเงินเกินบัญชีให้ตามเช็คทั้ง 5 ฉบับ เป็นเหตุให้พนักงานรับและจ่ายเงินของโจทก์จ่ายเงินจำนวน4,200,000 บาท ให้แก่ห้าง ฯ ไป ทำให้โจทก์ได้รับความเสียหายคือต้องสูญเงินตามเช็คทั้ง 6 ฉบับรวมเป็นเงิน 5 ล้านบาทขอให้จำเลยใช้เงินต้นและดอกเบี้ยนับถึงวันฟ้องรวมเป็นเงิน 6,875,000 บาท ตามคำบรรยายฟ้องดังกล่าว ศาลฎีกาเห็นว่าเป็นการบรรยายฟ้องเพื่อขอให้จำเลยรับผิดต่อโจทก์ทั้งตามสัญญาจ้างแรงงานและในมูลละเมิด ซึ่งโจทก์ย่อมมีสิทธิเรียกร้องได้ทั้งสองประการ สำหรับสิทธิเรียกร้องอันเกิดจากการผิดสัญญาจ้างแรงงานนั้น กฎหมายมิได้กำหนดอายุความไว้โดยเฉพาะ กรณีจึงต้องใช้กำหนดอายุความสิบปีตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 164 ปรากฏว่าโจทก์นำคดีนี้มาฟ้องจำเลยก่อนครบกำหนดสิบปีนับแต่วันที่จำเลยปฏิบัติผิดสัญญาจ้างแรงงาน คดีของโจทก์จึงยังไม่ขาดอายุความ เมื่อเป็นเช่นนี้จึงไม่ต้องวินิจฉัยอุทธรณ์ข้ออื่นของโจทก์ที่ศาลแรงงานกลางพิพากษายกฟ้องโจทก์อ้างว่าคดีโจทก์ขาดอายุความศาลฎีกาไม่เห็นพ้องด้วย อุทธรณ์โจทก์ฟังขึ้น และเนื่องจากศาลแรงงานกลางยังมิได้วินิจฉัยประเด็นข้อที่ 1,ที่ 3, ที่ 4 ตามที่กำหนดไว้ กรณีจึงต้องย้อนสำนวนไปให้ศาลแรงงานกลางวินิจฉัยประเด็นดังกล่าว พิพากษายกคำพิพากษาศาลแรงงานกลาง ให้ศาลแรงงานกลางวินิจฉัยประเด็นข้อที่ 1, ที่ 3, ที่ 4 แล้วพิพากษาใหม่ต่อไป' ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 659/2531ธนาคาร อาคาร สงเคราะห์ ฯโจทก์นาย นิตย์ ฟักทอง ผลจำเลย ป.พ.พ. ม. 164 ป.วิ.พ. ม. 172 วรรคสองโจทก์บรรยายฟ้องให้จำเลยรับผิดต่อโจทก์ทั้งตามสัญญาจ้างแรงงานและในมูลละเมิด ซึ่งโจทก์ย่อมมีสิทธิเรียกร้องได้ทั้งสองประการ สำหรับสิทธิเรียกร้องอันเกิดจากการผิดสัญญาจ้างแรงงาน กฎหมายมิได้กำหนดอายุความไว้โดยเฉพาะ จึงต้องใช้กำหนดอายุความสิบปีตาม ป.พ.พ. มาตรา 164.(ที่มา-ส่งเสริม)โจทก์ฟ้องว่า จำเลยซึ่งเป็นพนักงานของโจทก์ได้ทำการทุจริต ปฏิบัติและละเว้นการปฏิบัติหน้าที่โดยมิชอบ ฝ่าฝืนคำสั่งของผู้บังคับบัญชา เป็นเหตุให้โจทก์เสียหาย ขอให้จำเลยชดใช้ค่าเสียหายและดอกเบี้ย จำเลยให้การว่า จำเลยมิได้ฝ่าฝืนคำสั่งโดยชอบของผู้บังคับบัญชา และมิได้กระทำการทุจริต คดีโจทก์ขาดอายุความ ศาลแรงงานกลางวินิจฉัยว่า โจทก์นำคดีมาฟ้องเมื่อพ้นกำหนด1 ปี ฟ้องของโจทก์ขาดอายุความ พิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ต่อศาลฎีกา ศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยว่า 'โจทก์บรรยายฟ้องว่า จำเลยเป็นพนักงานของโจทก์ ต้องปฏิบัติหน้าที่ตามระเบียบข้อบังคับของโจทก์ และปฏิบัติตามคำสั่งของผู้บังคับบัญชาโดยเคร่งครัดแต่กลับฝ่าฝืนไม่ปฏิบัติตามคำสั่งโดยชอบของกรรมการผู้จัดการโจทก์และคำสั่งของหัวหน้าส่วนการเงินซึ่งเป็นผู้บังคับบัญชาเกี่ยวกับเรื่อง ห้ามส่วนการเงินผ่านเช็คลูกค้าที่มียอดหนี้เกินวงเงินที่มีสิทธิใช้ได้นอกจากได้รับอนุมัติจากกรรมการผู้จัดการทุกบัญชี และก่อนที่จำเลยจะถูกไล่ออก จำเลยได้กระทำการทุจริต ปฏิบัติและละเว้นการปฏิบัติหน้าที่โดยมิชอบ ฝ่าฝืนคำสั่งของผู้บังคับบัญชาจงใจทำให้โจทก์ได้รับความเสียหาย กล่าวคือ เมื่อวันที่ 27 พฤษภาคม 2525 ห้างหุ้นส่วนจำกัดอาภาภัทรา ลูกค้าประเภทเบิกเงินเกินบัญชีของโจทก์ ซึ่งเปิดบัญชีกระแสรายวันไว้เลขที่ 5220 และใช้เช็คของธนาคารโจทก์ในการเบิกถอนเงินได้นำเช็คของธนาคารโจทก์ จำนวน 800,000บาท 1 ฉบับ มาขอเบิกเงินกับบัญชีกระแสรายวัน ทั้ง ๆ ที่จำเลยทราบดีว่าเงินในบัญชีของห้าง ฯ มีไม่พอจ่าย และมียอดหนี้เกินวงเงินอนุมัติให้เบิกเกินบัญชีอยู่ก่อนแล้ว จำเลยก็ได้ลงนามตรวจลายมือชื่อผู้สั่งจ่าย รับรองยอดบัญชี และผ่านเงินให้กับห้าง ฯ เป็นเหตุให้พนักงานรับและจ่ายเงินของโจทก์จ่ายเงินจำนวน 800,000 บาท ให้กับห้าง ฯ ไป ต่อมาวันที่ 1 มิถุนายน 2525 ห้าง ฯ ได้นำเช็ค 5 ฉบับ มาขอเบิกเงินจากบัญชีของห้าง ฯ รวมเป็นเงินทั้งสิ้น 4,200,000 บาท ทั้ง ๆที่จำเลยทราบดีว่าเงินในบัญชีของห้าง ฯ มีไม่พอจ่ายและมียอดหนี้เกินวงเงินอนุมัติให้เบิกเกินบัญชีอยู่ก่อนแล้ว จำเลยก็ได้ลงนามตรวจลายมือชื่อผู้สั่งจ่าย รับรองยอดบัญชี และผ่านเงินเกินบัญชีให้ตามเช็คทั้ง 5 ฉบับ เป็นเหตุให้พนักงานรับและจ่ายเงินของโจทก์จ่ายเงินจำนวน4,200,000 บาท ให้แก่ห้าง ฯ ไป ทำให้โจทก์ได้รับความเสียหายคือต้องสูญเงินตามเช็คทั้ง 6 ฉบับรวมเป็นเงิน 5 ล้านบาทขอให้จำเลยใช้เงินต้นและดอกเบี้ยนับถึงวันฟ้องรวมเป็นเงิน 6,875,000 บาท ตามคำบรรยายฟ้องดังกล่าว ศาลฎีกาเห็นว่าเป็นการบรรยายฟ้องเพื่อขอให้จำเลยรับผิดต่อโจทก์ทั้งตามสัญญาจ้างแรงงานและในมูลละเมิด ซึ่งโจทก์ย่อมมีสิทธิเรียกร้องได้ทั้งสองประการ สำหรับสิทธิเรียกร้องอันเกิดจากการผิดสัญญาจ้างแรงงานนั้น กฎหมายมิได้กำหนดอายุความไว้โดยเฉพาะ กรณีจึงต้องใช้กำหนดอายุความสิบปีตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 164 ปรากฏว่าโจทก์นำคดีนี้มาฟ้องจำเลยก่อนครบกำหนดสิบปีนับแต่วันที่จำเลยปฏิบัติผิดสัญญาจ้างแรงงาน คดีของโจทก์จึงยังไม่ขาดอายุความ เมื่อเป็นเช่นนี้จึงไม่ต้องวินิจฉัยอุทธรณ์ข้ออื่นของโจทก์ที่ศาลแรงงานกลางพิพากษายกฟ้องโจทก์อ้างว่าคดีโจทก์ขาดอายุความศาลฎีกาไม่เห็นพ้องด้วย อุทธรณ์โจทก์ฟังขึ้น และเนื่องจากศาลแรงงานกลางยังมิได้วินิจฉัยประเด็นข้อที่ 1,ที่ 3, ที่ 4 ตามที่กำหนดไว้ กรณีจึงต้องย้อนสำนวนไปให้ศาลแรงงานกลางวินิจฉัยประเด็นดังกล่าว พิพากษายกคำพิพากษาศาลแรงงานกลาง ให้ศาลแรงงานกลางวินิจฉัยประเด็นข้อที่ 1, ที่ 3, ที่ 4 แล้วพิพากษาใหม่ต่อไป' (วิศิษฏ์ ลิมานนท์-จุนท์ จันทรวงศ์-สุพจน์ นาถะพินธุ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยซึ่งเป็นพนักงานของโจทก์ได้ทำการทุจริต ปฏิบัติและละเว้นการปฏิบัติหน้าที่โดยมิชอบ ฝ่าฝืนคำสั่งของผู้บังคับบัญชา เป็นเหตุให้โจทก์เสียหาย ขอให้จำเลยชดใช้ค่าเสียหายและดอกเบี้ย จำเลยให้การว่า จำเลยมิได้ฝ่าฝืนคำสั่งโดยชอบของผู้บังคับบัญชา และมิได้กระทำการทุจริต คดีโจทก์ขาดอายุความ ศาลแรงงานกลางวินิจฉัยว่า โจทก์นำคดีมาฟ้องเมื่อพ้นกำหนด1 ปี ฟ้องของโจทก์ขาดอายุความ พิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ต่อศาลฎีกา ศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยว่า 'โจทก์บรรยายฟ้องว่า จำเลยเป็นพนักงานของโจทก์ ต้องปฏิบัติหน้าที่ตามระเบียบข้อบังคับของโจทก์ และปฏิบัติตามคำสั่งของผู้บังคับบัญชาโดยเคร่งครัดแต่กลับฝ่าฝืนไม่ปฏิบัติตามคำสั่งโดยชอบของกรรมการผู้จัดการโจทก์และคำสั่งของหัวหน้าส่วนการเงินซึ่งเป็นผู้บังคับบัญชาเกี่ยวกับเรื่อง ห้ามส่วนการเงินผ่านเช็คลูกค้าที่มียอดหนี้เกินวงเงินที่มีสิทธิใช้ได้นอกจากได้รับอนุมัติจากกรรมการผู้จัดการทุกบัญชี และก่อนที่จำเลยจะถูกไล่ออก จำเลยได้กระทำการทุจริต ปฏิบัติและละเว้นการปฏิบัติหน้าที่โดยมิชอบ ฝ่าฝืนคำสั่งของผู้บังคับบัญชาจงใจทำให้โจทก์ได้รับความเสียหาย กล่าวคือ เมื่อวันที่ 27 พฤษภาคม 2525 ห้างหุ้นส่วนจำกัดอาภาภัทรา ลูกค้าประเภทเบิกเงินเกินบัญชีของโจทก์ ซึ่งเปิดบัญชีกระแสรายวันไว้เลขที่ 5220 และใช้เช็คของธนาคารโจทก์ในการเบิกถอนเงินได้นำเช็คของธนาคารโจทก์ จำนวน 800,000บาท 1 ฉบับ มาขอเบิกเงินกับบัญชีกระแสรายวัน ทั้ง ๆ ที่จำเลยทราบดีว่าเงินในบัญชีของห้าง ฯ มีไม่พอจ่าย และมียอดหนี้เกินวงเงินอนุมัติให้เบิกเกินบัญชีอยู่ก่อนแล้ว จำเลยก็ได้ลงนามตรวจลายมือชื่อผู้สั่งจ่าย รับรองยอดบัญชี และผ่านเงินให้กับห้าง ฯ เป็นเหตุให้พนักงานรับและจ่ายเงินของโจทก์จ่ายเงินจำนวน 800,000 บาท ให้กับห้าง ฯ ไป ต่อมาวันที่ 1 มิถุนายน 2525 ห้าง ฯ ได้นำเช็ค 5 ฉบับ มาขอเบิกเงินจากบัญชีของห้าง ฯ รวมเป็นเงินทั้งสิ้น 4,200,000 บาท ทั้ง ๆที่จำเลยทราบดีว่าเงินในบัญชีของห้าง ฯ มีไม่พอจ่ายและมียอดหนี้เกินวงเงินอนุมัติให้เบิกเกินบัญชีอยู่ก่อนแล้ว จำเลยก็ได้ลงนามตรวจลายมือชื่อผู้สั่งจ่าย รับรองยอดบัญชี และผ่านเงินเกินบัญชีให้ตามเช็คทั้ง 5 ฉบับ เป็นเหตุให้พนักงานรับและจ่ายเงินของโจทก์จ่ายเงินจำนวน4,200,000 บาท ให้แก่ห้าง ฯ ไป ทำให้โจทก์ได้รับความเสียหายคือต้องสูญเงินตามเช็คทั้ง 6 ฉบับรวมเป็นเงิน 5 ล้านบาทขอให้จำเลยใช้เงินต้นและดอกเบี้ยนับถึงวันฟ้องรวมเป็นเงิน 6,875,000 บาท ตามคำบรรยายฟ้องดังกล่าว ศาลฎีกาเห็นว่าเป็นการบรรยายฟ้องเพื่อขอให้จำเลยรับผิดต่อโจทก์ทั้งตามสัญญาจ้างแรงงานและในมูลละเมิด ซึ่งโจทก์ย่อมมีสิทธิเรียกร้องได้ทั้งสองประการ สำหรับสิทธิเรียกร้องอันเกิดจากการผิดสัญญาจ้างแรงงานนั้น กฎหมายมิได้กำหนดอายุความไว้โดยเฉพาะ กรณีจึงต้องใช้กำหนดอายุความสิบปีตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 164 ปรากฏว่าโจทก์นำคดีนี้มาฟ้องจำเลยก่อนครบกำหนดสิบปีนับแต่วันที่จำเลยปฏิบัติผิดสัญญาจ้างแรงงาน คดีของโจทก์จึงยังไม่ขาดอายุความ เมื่อเป็นเช่นนี้จึงไม่ต้องวินิจฉัยอุทธรณ์ข้ออื่นของโจทก์ที่ศาลแรงงานกลางพิพากษายกฟ้องโจทก์อ้างว่าคดีโจทก์ขาดอายุความศาลฎีกาไม่เห็นพ้องด้วย อุทธรณ์โจทก์ฟังขึ้น และเนื่องจากศาลแรงงานกลางยังมิได้วินิจฉัยประเด็นข้อที่ 1,ที่ 3, ที่ 4 ตามที่กำหนดไว้ กรณีจึงต้องย้อนสำนวนไปให้ศาลแรงงานกลางวินิจฉัยประเด็นดังกล่าว พิพากษายกคำพิพากษาศาลแรงงานกลาง ให้ศาลแรงงานกลางวินิจฉัยประเด็นข้อที่ 1, ที่ 3, ที่ 4 แล้วพิพากษาใหม่ต่อไป' ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 659/2531ธนาคาร อาคาร สงเคราะห์ ฯโจทก์นาย นิตย์ ฟักทอง ผลจำเลย ป.พ.พ. ม. 164 ป.วิ.พ. ม. 172 วรรคสองโจทก์บรรยายฟ้องให้จำเลยรับผิดต่อโจทก์ทั้งตามสัญญาจ้างแรงงานและในมูลละเมิด ซึ่งโจทก์ย่อมมีสิทธิเรียกร้องได้ทั้งสองประการ สำหรับสิทธิเรียกร้องอันเกิดจากการผิดสัญญาจ้างแรงงาน กฎหมายมิได้กำหนดอายุความไว้โดยเฉพาะ จึงต้องใช้กำหนดอายุความสิบปีตาม ป.พ.พ. มาตรา 164.(ที่มา-ส่งเสริม)โจทก์ฟ้องว่า จำเลยซึ่งเป็นพนักงานของโจทก์ได้ทำการทุจริต ปฏิบัติและละเว้นการปฏิบัติหน้าที่โดยมิชอบ ฝ่าฝืนคำสั่งของผู้บังคับบัญชา เป็นเหตุให้โจทก์เสียหาย ขอให้จำเลยชดใช้ค่าเสียหายและดอกเบี้ย จำเลยให้การว่า จำเลยมิได้ฝ่าฝืนคำสั่งโดยชอบของผู้บังคับบัญชา และมิได้กระทำการทุจริต คดีโจทก์ขาดอายุความ ศาลแรงงานกลางวินิจฉัยว่า โจทก์นำคดีมาฟ้องเมื่อพ้นกำหนด1 ปี ฟ้องของโจทก์ขาดอายุความ พิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ต่อศาลฎีกา ศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยว่า 'โจทก์บรรยายฟ้องว่า จำเลยเป็นพนักงานของโจทก์ ต้องปฏิบัติหน้าที่ตามระเบียบข้อบังคับของโจทก์ และปฏิบัติตามคำสั่งของผู้บังคับบัญชาโดยเคร่งครัดแต่กลับฝ่าฝืนไม่ปฏิบัติตามคำสั่งโดยชอบของกรรมการผู้จัดการโจทก์และคำสั่งของหัวหน้าส่วนการเงินซึ่งเป็นผู้บังคับบัญชาเกี่ยวกับเรื่อง ห้ามส่วนการเงินผ่านเช็คลูกค้าที่มียอดหนี้เกินวงเงินที่มีสิทธิใช้ได้นอกจากได้รับอนุมัติจากกรรมการผู้จัดการทุกบัญชี และก่อนที่จำเลยจะถูกไล่ออก จำเลยได้กระทำการทุจริต ปฏิบัติและละเว้นการปฏิบัติหน้าที่โดยมิชอบ ฝ่าฝืนคำสั่งของผู้บังคับบัญชาจงใจทำให้โจทก์ได้รับความเสียหาย กล่าวคือ เมื่อวันที่ 27 พฤษภาคม 2525 ห้างหุ้นส่วนจำกัดอาภาภัทรา ลูกค้าประเภทเบิกเงินเกินบัญชีของโจทก์ ซึ่งเปิดบัญชีกระแสรายวันไว้เลขที่ 5220 และใช้เช็คของธนาคารโจทก์ในการเบิกถอนเงินได้นำเช็คของธนาคารโจทก์ จำนวน 800,000บาท 1 ฉบับ มาขอเบิกเงินกับบัญชีกระแสรายวัน ทั้ง ๆ ที่จำเลยทราบดีว่าเงินในบัญชีของห้าง ฯ มีไม่พอจ่าย และมียอดหนี้เกินวงเงินอนุมัติให้เบิกเกินบัญชีอยู่ก่อนแล้ว จำเลยก็ได้ลงนามตรวจลายมือชื่อผู้สั่งจ่าย รับรองยอดบัญชี และผ่านเงินให้กับห้าง ฯ เป็นเหตุให้พนักงานรับและจ่ายเงินของโจทก์จ่ายเงินจำนวน 800,000 บาท ให้กับห้าง ฯ ไป ต่อมาวันที่ 1 มิถุนายน 2525 ห้าง ฯ ได้นำเช็ค 5 ฉบับ มาขอเบิกเงินจากบัญชีของห้าง ฯ รวมเป็นเงินทั้งสิ้น 4,200,000 บาท ทั้ง ๆที่จำเลยทราบดีว่าเงินในบัญชีของห้าง ฯ มีไม่พอจ่ายและมียอดหนี้เกินวงเงินอนุมัติให้เบิกเกินบัญชีอยู่ก่อนแล้ว จำเลยก็ได้ลงนามตรวจลายมือชื่อผู้สั่งจ่าย รับรองยอดบัญชี และผ่านเงินเกินบัญชีให้ตามเช็คทั้ง 5 ฉบับ เป็นเหตุให้พนักงานรับและจ่ายเงินของโจทก์จ่ายเงินจำนวน4,200,000 บาท ให้แก่ห้าง ฯ ไป ทำให้โจทก์ได้รับความเสียหายคือต้องสูญเงินตามเช็คทั้ง 6 ฉบับรวมเป็นเงิน 5 ล้านบาทขอให้จำเลยใช้เงินต้นและดอกเบี้ยนับถึงวันฟ้องรวมเป็นเงิน 6,875,000 บาท ตามคำบรรยายฟ้องดังกล่าว ศาลฎีกาเห็นว่าเป็นการบรรยายฟ้องเพื่อขอให้จำเลยรับผิดต่อโจทก์ทั้งตามสัญญาจ้างแรงงานและในมูลละเมิด ซึ่งโจทก์ย่อมมีสิทธิเรียกร้องได้ทั้งสองประการ สำหรับสิทธิเรียกร้องอันเกิดจากการผิดสัญญาจ้างแรงงานนั้น กฎหมายมิได้กำหนดอายุความไว้โดยเฉพาะ กรณีจึงต้องใช้กำหนดอายุความสิบปีตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 164 ปรากฏว่าโจทก์นำคดีนี้มาฟ้องจำเลยก่อนครบกำหนดสิบปีนับแต่วันที่จำเลยปฏิบัติผิดสัญญาจ้างแรงงาน คดีของโจทก์จึงยังไม่ขาดอายุความ เมื่อเป็นเช่นนี้จึงไม่ต้องวินิจฉัยอุทธรณ์ข้ออื่นของโจทก์ที่ศาลแรงงานกลางพิพากษายกฟ้องโจทก์อ้างว่าคดีโจทก์ขาดอายุความศาลฎีกาไม่เห็นพ้องด้วย อุทธรณ์โจทก์ฟังขึ้น และเนื่องจากศาลแรงงานกลางยังมิได้วินิจฉัยประเด็นข้อที่ 1,ที่ 3, ที่ 4 ตามที่กำหนดไว้ กรณีจึงต้องย้อนสำนวนไปให้ศาลแรงงานกลางวินิจฉัยประเด็นดังกล่าว พิพากษายกคำพิพากษาศาลแรงงานกลาง ให้ศาลแรงงานกลางวินิจฉัยประเด็นข้อที่ 1, ที่ 3, ที่ 4 แล้วพิพากษาใหม่ต่อไป' (วิศิษฏ์ ลิมานนท์-จุนท์ จันทรวงศ์-สุพจน์ นาถะพินธุ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ