phoneee/thai-legal-corpus huggingface dataset:
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1003/2510หลักกฎหมาย: ราษฎรเป็นโจทก์ยื่นฟ้องคดีอาญา ศาลอุทธรณ์พิพากษาลงโทษจำเลย จำเลยฎีกาส่งสำเนาฎีกาให้โจทก์ไม่ได้เพราะโจทก์ถึงแก่กรรมไปแล้ว ดังนี้ ศาลฎีกาพิจารณาพิพากษาคดีต่อไปได้โจทก์ฟ้องว่า จำเลยได้สมคบกันฆ่านายบุญเลื่อนบุตรโจทก์ถึงแก่ความตายจำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ให้ลงโทษจำเลยที่ 1 และที่ 2จำเลยที่ 1, 2 ฎีกา แต่ส่งสำเนาฎีกาให้นางอ่ำโจทก์ไม่ได้เพราะปรากฏว่านางอ่ำถึงแก่กรรมไปแล้ว ศาลฎีกาเห็นว่า ในชั้นนี้แม้โจทก์จะถึงแก่กรรมไปแล้วก็ไม่เป็นเหตุขัดข้องแก่การดำเนินคดีศาลฎีกาพึงทำการพิจารณาพิพากษาต่อไปได้ ตามนัยคำพิพากษาฎีกาที่ 1244/2504 คดีระหว่างนายช่อง บุญทอง โจทก์ นายพิณ เครือจันทร์ จำเลย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1003/2510นางอ่ำ สีบริบูรณ์ (หม้ายโจทก์นายของ โคสา ที่ 1 นายสอน สายสิน ที่ 2 นายจอน บุญรอง ที่ 3จำเลย ป.วิ.อ. ม. 201, ม. 216 ราษฎรเป็นโจทก์ยื่นฟ้องคดีอาญา ศาลอุทธรณ์พิพากษาลงโทษจำเลย จำเลยฎีกาส่งสำเนาฎีกาให้โจทก์ไม่ได้เพราะโจทก์ถึงแก่กรรมไปแล้ว ดังนี้ ศาลฎีกาพิจารณาพิพากษาคดีต่อไปได้โจทก์ฟ้องว่า จำเลยได้สมคบกันฆ่านายบุญเลื่อนบุตรโจทก์ถึงแก่ความตายจำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ให้ลงโทษจำเลยที่ 1 และที่ 2จำเลยที่ 1, 2 ฎีกา แต่ส่งสำเนาฎีกาให้นางอ่ำโจทก์ไม่ได้เพราะปรากฏว่านางอ่ำถึงแก่กรรมไปแล้ว ศาลฎีกาเห็นว่า ในชั้นนี้แม้โจทก์จะถึงแก่กรรมไปแล้วก็ไม่เป็นเหตุขัดข้องแก่การดำเนินคดีศาลฎีกาพึงทำการพิจารณาพิพากษาต่อไปได้ ตามนัยคำพิพากษาฎีกาที่ 1244/2504 คดีระหว่างนายช่อง บุญทอง โจทก์ นายพิณ เครือจันทร์ จำเลย(เนิ่น กฤษณะเศรนี-กิตติ สีหนนทน์-ศริ มลิลา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยได้สมคบกันฆ่านายบุญเลื่อนบุตรโจทก์ถึงแก่ความตายจำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ให้ลงโทษจำเลยที่ 1 และที่ 2จำเลยที่ 1, 2 ฎีกา แต่ส่งสำเนาฎีกาให้นางอ่ำโจทก์ไม่ได้เพราะปรากฏว่านางอ่ำถึงแก่กรรมไปแล้ว ศาลฎีกาเห็นว่า ในชั้นนี้แม้โจทก์จะถึงแก่กรรมไปแล้วก็ไม่เป็นเหตุขัดข้องแก่การดำเนินคดีศาลฎีกาพึงทำการพิจารณาพิพากษาต่อไปได้ ตามนัยคำพิพากษาฎีกาที่ 1244/2504 คดีระหว่างนายช่อง บุญทอง โจทก์ นายพิณ เครือจันทร์ จำเลย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1003/2510นางอ่ำ สีบริบูรณ์ (หม้ายโจทก์นายของ โคสา ที่ 1 นายสอน สายสิน ที่ 2 นายจอน บุญรอง ที่ 3จำเลย ป.วิ.อ. ม. 201, ม. 216 ราษฎรเป็นโจทก์ยื่นฟ้องคดีอาญา ศาลอุทธรณ์พิพากษาลงโทษจำเลย จำเลยฎีกาส่งสำเนาฎีกาให้โจทก์ไม่ได้เพราะโจทก์ถึงแก่กรรมไปแล้ว ดังนี้ ศาลฎีกาพิจารณาพิพากษาคดีต่อไปได้โจทก์ฟ้องว่า จำเลยได้สมคบกันฆ่านายบุญเลื่อนบุตรโจทก์ถึงแก่ความตายจำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ให้ลงโทษจำเลยที่ 1 และที่ 2จำเลยที่ 1, 2 ฎีกา แต่ส่งสำเนาฎีกาให้นางอ่ำโจทก์ไม่ได้เพราะปรากฏว่านางอ่ำถึงแก่กรรมไปแล้ว ศาลฎีกาเห็นว่า ในชั้นนี้แม้โจทก์จะถึงแก่กรรมไปแล้วก็ไม่เป็นเหตุขัดข้องแก่การดำเนินคดีศาลฎีกาพึงทำการพิจารณาพิพากษาต่อไปได้ ตามนัยคำพิพากษาฎีกาที่ 1244/2504 คดีระหว่างนายช่อง บุญทอง โจทก์ นายพิณ เครือจันทร์ จำเลย(เนิ่น กฤษณะเศรนี-กิตติ สีหนนทน์-ศริ มลิลา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 552/2474หลักกฎหมาย: จำเลยมีน้ำตาลเมาแลเจ้าพนักงานเบิกความว่าน้ำตาลเมาของกลางมีกอฮอล์กินเมาเหมือนสุราดังนี้ มีผิดตามกฎหมายข้างบนได้ความว่าเจ้าพนักงานจับน้ำตาลเมาได้จากจำเลย แล โจทก์มีนายตรวจสุราเบิกความยืนยันว่าน้ำตาลเมาของกลางนั้นมีแอลกฮอล์กินเมาเหมือนสุราดังนี้ ศาลฎีกาตัดสินยืนตามศษลเดิมว่า จำเลยมีผิดตาม พ.ร.บ.ภาษีขั้นในแก้ไขเพิ่มเติม พ.ศ.๒๔๖๗ ม.๒ - ๔ ให้ปรับ ๑๒ บาท ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 552/2474กรมสุราโจทก์นางฉาย เตมียะสู๖จำเลย พ.ร.บ.ภาษีชั้นใน จ.ศ.1248 ม. 47 - 49 พ.ร.บ.ภาษีชั้นใน แก้ไขเพิ่มเติม พ.ศ.2467 ม. 2 - 4จำเลยมีน้ำตาลเมาแลเจ้าพนักงานเบิกความว่าน้ำตาลเมาของกลางมีกอฮอล์กินเมาเหมือนสุราดังนี้ มีผิดตามกฎหมายข้างบนได้ความว่าเจ้าพนักงานจับน้ำตาลเมาได้จากจำเลย แล โจทก์มีนายตรวจสุราเบิกความยืนยันว่าน้ำตาลเมาของกลางนั้นมีแอลกฮอล์กินเมาเหมือนสุราดังนี้ ศาลฎีกาตัดสินยืนตามศษลเดิมว่า จำเลยมีผิดตาม พ.ร.บ.ภาษีขั้นในแก้ไขเพิ่มเติม พ.ศ.๒๔๖๗ ม.๒ - ๔ ให้ปรับ ๑๒ บาท(ศรี-หริศ-นล)ศาลชั้นต้น - พระนิติธรรมศาลอุทธรณ์ - พระราชปัญญาแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ได้ความว่าเจ้าพนักงานจับน้ำตาลเมาได้จากจำเลย แล โจทก์มีนายตรวจสุราเบิกความยืนยันว่าน้ำตาลเมาของกลางนั้นมีแอลกฮอล์กินเมาเหมือนสุราดังนี้ ศาลฎีกาตัดสินยืนตามศษลเดิมว่า จำเลยมีผิดตาม พ.ร.บ.ภาษีขั้นในแก้ไขเพิ่มเติม พ.ศ.๒๔๖๗ ม.๒ - ๔ ให้ปรับ ๑๒ บาท ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 552/2474กรมสุราโจทก์นางฉาย เตมียะสู๖จำเลย พ.ร.บ.ภาษีชั้นใน จ.ศ.1248 ม. 47 - 49 พ.ร.บ.ภาษีชั้นใน แก้ไขเพิ่มเติม พ.ศ.2467 ม. 2 - 4จำเลยมีน้ำตาลเมาแลเจ้าพนักงานเบิกความว่าน้ำตาลเมาของกลางมีกอฮอล์กินเมาเหมือนสุราดังนี้ มีผิดตามกฎหมายข้างบนได้ความว่าเจ้าพนักงานจับน้ำตาลเมาได้จากจำเลย แล โจทก์มีนายตรวจสุราเบิกความยืนยันว่าน้ำตาลเมาของกลางนั้นมีแอลกฮอล์กินเมาเหมือนสุราดังนี้ ศาลฎีกาตัดสินยืนตามศษลเดิมว่า จำเลยมีผิดตาม พ.ร.บ.ภาษีขั้นในแก้ไขเพิ่มเติม พ.ศ.๒๔๖๗ ม.๒ - ๔ ให้ปรับ ๑๒ บาท(ศรี-หริศ-นล)ศาลชั้นต้น - พระนิติธรรมศาลอุทธรณ์ - พระราชปัญญาแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
พระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินที่จะเวนคืน ในท้องที่ตำบลหนองงูเหลือม อำเภอเฉลิมพระเกียรติ และตำบลโตนด ตำบลใหม่ อำเภอโนนสูง จังหวัดนครราชสีมา พ.ศ. 2567พระราชกฤษฎีกา กำหนดเขตที่ดินที่จะเวนคืน ในท้องที่ตำบลหนองงูเหลือม อำเภอเฉลิมพระเกียรติ และตำบลโตนด ตำบลใหม่ อำเภอโนนสูง จังหวัดนครราชสีมา พ.ศ. ๒๕๖๗พระบาทสมเด็จพระปรเมนทรรามาธิบดีศรีสินทรมหาวชิราลงกรณ พระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว ให้ไว้ ณ วันที่ ๓๐ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๖๗ เป็นปีที่ ๙ ในรัชกาลปัจจุบันพระบาทสมเด็จพระปรเมนทรรามาธิบดีศรีสินทรมหาวชิราลงกรณ พระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า โดยที่เป็นการสมควรกำหนดเขตที่ดินที่จะเวนคืน ในท้องที่ตำบลหนองงูเหลือม อำเภอเฉลิมพระเกียรติ และตำบลโตนด ตำบลใหม่ อำเภอโนนสูง จังหวัดนครราชสีมา เพื่อสร้างทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๒๙๐และเพื่อนำที่ดินไปชดเชยให้เกิดความเป็นธรรมแก่เจ้าของที่ดินที่ถูกเวนคืนอาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๗๕ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย มาตรา ๘ วรรคหนึ่ง แห่งพระราชบัญญัติว่าด้วยการเวนคืนและการได้มาซึ่งอสังหาริมทรัพย์ พ.ศ. ๒๕๖๒ และมาตรา ๖๘/๑ แห่งพระราชบัญญัติทางหลวง พ.ศ. ๒๕๓๕ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติทางหลวง (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๔๙ จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้มาตรา 1 มาตรา ๑ พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า "พระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินที่จะเวนคืน ในท้องที่ตำบลหนองงูเหลือม อำเภอเฉลิมพระเกียรติ และตำบลโตนด ตำบลใหม่ อำเภอโนนสูง จังหวัดนครราชสีมา พ.ศ. ๒๕๖๗"มาตรา 2 มาตรา ๒ พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา 3 มาตรา ๓ ที่ดินที่จะเวนคืนตามพระราชกฤษฎีกานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อใช้ในการสร้างทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๒๙๐ สายถนนวงแหวนรอบเมืองนครราชสีมา ตอนบ้านบึงขามทะเลสอ - บ้านหนองบัวศาลา บริเวณจุดตัดระหว่างทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๒ กับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๒๙๐มาตรา 3 และเพื่อนำที่ดินไปชดเชยให้เกิดความเป็นธรรมแก่เจ้าของที่ดินที่ถูกเวนคืนมาตรา 4 มาตรา ๔ พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับได้มีกำหนดห้าปีมาตรา 5 มาตรา ๕ เขตที่ดินที่จะเวนคืนตามพระราชกฤษฎีกานี้ อยู่ในท้องที่ตำบลหนองงูเหลือม อำเภอเฉลิมพระเกียรติ และตำบลโตนด ตำบลใหม่ อำเภอโนนสูง จังหวัดนครราชสีมา มีส่วนกว้างแปดร้อยเมตร ทั้งนี้ ภายในแนวเขตตามแผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกานี้มาตรา 6 มาตรา ๖ ให้เริ่มต้นเข้าสำรวจที่ดินและอสังหาริมทรัพย์ที่อยู่ภายในแนวเขตที่ดินที่จะเวนคืนตามพระราชกฤษฎีกานี้ภายในหนึ่งร้อยแปดสิบวันนับแต่วันที่พระราชกฤษฎีกานี้ใช้บังคับมาตรา 7 มาตรา ๗ ให้กรมทางหลวงเป็นเจ้าหน้าที่ในการเวนคืนมาตรา 8 มาตรา ๘ ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคมรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ เศรษฐา ทวีสิน นายกรัฐมนตรีหมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือ เนื่องจากมีความจำเป็นต้องสร้างทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๒๙๐ สายถนนวงแหวนรอบเมืองนครราชสีมา ตอนบ้านบึงขามทะเลสอ - บ้านหนองบัวศาลา บริเวณจุดตัดระหว่างทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๒ กับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๒๙๐ ในท้องที่ตำบลหนองงูเหลือมอำเภอเฉลิมพระเกียรติ และตำบลโตนด ตำบลใหม่ อำเภอโนนสูง จังหวัดนครราชสีมา เพื่ออำนวยความสะดวกและความรวดเร็วแก่การจราจรและการขนส่งอันเป็นกิจการสาธารณูปโภค และเพื่อนำที่ดินไปชดเชยให้เกิดความเป็นธรรมแก่เจ้าของที่ดินที่ถูกเวนคืน สมควรกำหนดเขตที่ดินที่จะเวนคืนในท้องที่ดังกล่าวเพื่อให้พนักงานเจ้าหน้าที่มีสิทธิเข้าไปทำการสำรวจเพื่อให้ทราบข้อเท็จจริง เกี่ยวกับอสังหาริมทรัพย์ที่ต้องได้มาโดยแน่ชัด จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้
พระราชกฤษฎีกาพระราชกฤษฎีกาโอนกรรมสิทธิ์ที่ธรณีสงฆ์วัดลังกา ตำบลบางช้างอำเภออัมพวาจังหวัดสมุทรสงครามให้แก่กรมชลประทานพ.ศ. ๒๕๕๘ ภูมิพลอดุลยเดชป.ร.ให้ไว้ ณวันที่ ๔ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๕๘เป็นปีที่ ๗๐ในรัชกาลปัจจุบันพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่าโดยที่เป็นการสมควรโอนกรรมสิทธิ์ที่ธรณีสงฆ์วัดลังกา ตำบลบางช้าง อำเภออัมพวา จังหวัดสมุทรสงคราม ให้แก่กรมชลประทานเพื่อก่อสร้างพนังสายคันโอบแม่กลอง - อัมพวาอาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๒๒ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย (ฉบับชั่วคราว)พุทธศักราช ๒๕๕๗ และมาตรา ๓๔ วรรคสอง แห่งพระราชบัญญัติคณะสงฆ์ พ.ศ. ๒๕๐๕ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติคณะสงฆ์ (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๓๕จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้มาตรา ๑ พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่าพระราชกฤษฎีกาโอนกรรมสิทธิ์ที่ธรณีสงฆ์ วัดลังกา ตำบลบางช้าง อำเภออัมพวาจังหวัดสมุทรสงคราม ให้แก่กรมชลประทาน พ.ศ. ๒๕๕๘มาตรา ๒[๑] พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา ๓ ให้โอนกรรมสิทธิ์ที่ธรณีสงฆ์วัดลังกา ตำบลบางช้าง อำเภออัมพวา จังหวัดสมุทรสงคราม ดังต่อไปนี้ให้แก่กรมชลประทาน(๑) แปลงที่ ๑ เนื้อที่ ๑ งาน ๖๒ ตารางวา(๒) แปลงที่ ๒ เนื้อที่ ๒ งาน ๖๓ ตารางวาทั้งนี้ ภายในแนวเขตตามแผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกานี้มาตรา ๔ ให้นายกรัฐมนตรีรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้ผู้รับสนองพระบรมราชโองการพลเอกประยุทธ์ จันทร์โอชานายกรัฐมนตรี[เอกสารแนบท้าย]๑. แผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกาโอนกรรมสิทธิ์ที่ธรณีสงฆ์วัดลังกา ตำบลบางช้าง อำเภออัมพวา จังหวัดสมุทรสงคราม ให้แก่กรมชลประทาน พ.ศ. ๒๕๕๘(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)หมายเหตุ:- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือเนื่องจากกรมชลประทานได้ก่อสร้างพนังสายคันโอบแม่กลอง - อัมพวาเพื่อประโยชน์แก่การชลประทานตามโครงการป้องกันน้ำเค็ม ที่ตำบลบางช้าง อำเภออัมพวาจังหวัดสมุทรสงคราม และได้ทำการสำรวจแล้วปรากฏว่า แนวเขตพนังสายนี้ ตอน กม. ที่ ๒+ ๓๕๐ - กม. ที่ ๒ + ๔๓๐ ถูกที่ธรณีสงฆ์ วัดลังกา ตำบลบางช้าง อำเภออัมพวาจังหวัดสมุทรสงคราม จำนวน ๒ แปลง แปลงที่ ๑ เนื้อที่ ๑ งาน ๖๒ ตารางวาตามโฉนดที่ดิน เลขที่ ๙๐๓๓ และแปลงที่ ๒ เนื้อที่ ๒ งาน ๖๓ ตารางวา ตามโฉนดที่ดินเลขที่ ๙๐๓๔ รวมเนื้อที่ทั้งหมด ๑ ไร่ ๒๕ ตารางวาซึ่งกรมชลประทานได้ติดต่อกับสำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติเพื่อขอโอนกรรมสิทธิ์ที่ธรณีสงฆ์ดังกล่าวให้แก่กรมชลประทาน และสำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติได้นำเสนอมหาเถรสมาคมพิจารณาแล้วไม่ขัดข้องและวัดลังกาได้รับค่าผาติกรรมจากกรมชลประทานแล้ว สมควรโอนกรรมสิทธิ์ที่ธรณีสงฆ์ดังกล่าวให้แก่กรมชลประทานจึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้ปริยานุช/จัดทำ๑๖ พฤศจิกายน๒๕๕๘ปุณิกา/ตรวจ๑๔ ธันวาคม๒๕๕๘[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๓๒/ตอนที่ ๑๐๖ ก/หน้า ๔/๑๑ พฤศจิกายน ๒๕๕๘
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 619134หลักกฎหมาย: คดีนี้เป็นคดีที่เอกชนยื่นฟ้องเจ้าหน้าที่ของรัฐและหน่วยงานทางปกครอง ต่อศาลจังหวัดขอนแก่น อ้างว่าจำเลยที่ ๕ ได้ทำสัญญาว่าจ้างจำเลยที่ ๒ ให้ทำงานจ้างกิจกรรมงานดิน และกิจกรรมงานเสาเข็มสำหรับงานประตูระบายน้ำห้วยใหญ่ จำเลยที่ ๒ ถึงจำเลยที่ ๕ สั่งการหรือมอบหมายให้จำเลยที่ ๑ ขุดรื้อคันดินกั้นน้ำออกโดยไม่มีการแจ้งเตือนให้โจทก์หรือผู้ใช้ประโยชน์ในแหล่งน้ำทราบล่วงหน้า ทำให้น้ำเน่าเสียท่วมขังจากลำห้วยใหญ่ไหลลงสู่แม่น้ำพองจนขุ่นและสกปรก มีค่าแอมโมเนีย - ไนโตรเจน สูงเกินมาตรฐาน เป็นเหตุให้ปลาที่โจทก์เพาะเลี้ยงในกระชังตายทั้งหมด มิใช่คดีพิพาทเกี่ยวกับการกระทำละเมิดของเจ้าหน้าที่ของรัฐซึ่งเกิดจากการใช้อำนาจตามกฎหมาย หากแต่เป็นเพียงการปฏิบัติหน้าที่ทั่วไปเท่านั้น คดีนี้เป็นคดีพิพาทที่อยู่ในอำนาจพิจารณาพิพากษาของศาลยุติธรรม ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำวินิจฉัยที่ 10/2561ศาลจังหวัดขอนแก่นศาลผู้ส่งความเห็นศาลปกครองขอนแก่นศาลผู้รับความเห็นนายตุลา ตรงเมธีรัตน์ โจทก์นายคงกระพันธ์ มาตราช ที่ 1 กับพวกรวม 5 คนจำเลย พ.ร.บ.จัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง พ.ศ.2542 ป.พ.พ. คดีนี้เป็นคดีที่เอกชนยื่นฟ้องเจ้าหน้าที่ของรัฐและหน่วยงานทางปกครอง ต่อศาลจังหวัดขอนแก่น อ้างว่าจำเลยที่ ๕ ได้ทำสัญญาว่าจ้างจำเลยที่ ๒ ให้ทำงานจ้างกิจกรรมงานดิน และกิจกรรมงานเสาเข็มสำหรับงานประตูระบายน้ำห้วยใหญ่ จำเลยที่ ๒ ถึงจำเลยที่ ๕ สั่งการหรือมอบหมายให้จำเลยที่ ๑ ขุดรื้อคันดินกั้นน้ำออกโดยไม่มีการแจ้งเตือนให้โจทก์หรือผู้ใช้ประโยชน์ในแหล่งน้ำทราบล่วงหน้า ทำให้น้ำเน่าเสียท่วมขังจากลำห้วยใหญ่ไหลลงสู่แม่น้ำพองจนขุ่นและสกปรก มีค่าแอมโมเนีย - ไนโตรเจน สูงเกินมาตรฐาน เป็นเหตุให้ปลาที่โจทก์เพาะเลี้ยงในกระชังตายทั้งหมด มิใช่คดีพิพาทเกี่ยวกับการกระทำละเมิดของเจ้าหน้าที่ของรัฐซึ่งเกิดจากการใช้อำนาจตามกฎหมาย หากแต่เป็นเพียงการปฏิบัติหน้าที่ทั่วไปเท่านั้น คดีนี้เป็นคดีพิพาทที่อยู่ในอำนาจพิจารณาพิพากษาของศาลยุติธรรม()แหล่งที่มาสำนักงานเลขานุการคณะกรรมการวินิจฉัยฯแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุเขตอำนาจศาลเกี่ยวกับพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง พ.ศ. 2542 มาตรา 9 วรรคหนึ่ง (3)
ประกาศอธิบดีกรมสรรพากร(ฉบับที่ 40)เรื่อง กําหนดหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไข กรณีหนี้ที่ต้องดําเนินการปรับปรุงโครงสร้างหนี้ตามพระราชกฤษฎีกาออกตามความในประมวลรัษฎากรว่าด้วยการยกเว้นรัษฎากร(ฉบับที่ 742) พ.ศ. 2565--------------------------------------------อาศัยอํานาจตามความในมาตรา 3 แห่งพระราชกฤษฎีกาออกตามความในประมวลรัษฎากร ว่าด้วยการยกเว้นรัษฎากร (ฉบับที่ 742) พ.ศ. 2565 อธิบดีกรมสรรพากรกําหนดหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไข กรณีหนี้ที่ต้องดําเนินการปรับปรุงโครงสร้างหนี้ตามหลักเกณฑ์การปรับปรุงโครงสร้างหนี้ของสถาบันการเงินที่ธนาคารแห่งประเทศไทยประกาศกําหนด ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ ในประกาศนี้"เจ้าหนี้ที่เป็นสถาบันการเงิน" หมายความถึง สถาบันการเงิน ตามมาตรา 4 แห่งพระราชกฤษฎีกาออกตามความในประมวลรัษฎากร ว่าด้วยการยกเว้นรัษฎากร (ฉบับที่ 742) พ.ศ. 2565"เจ้าหนี้อื่น" หมายความถึง เจ้าหนี้อื่น ตามมาตรา 4 แห่งพระราชกฤษฎีกาออกตามความในประมวลรัษฎากร ว่าด้วยการยกเว้นรัษฎากร (ฉบับที่ 742) พ.ศ. 2565"ลูกหนี้" ให้หมายความรวมถึงผู้ค้ําประกันของลูกหนี้ด้วยข้อ ๒ หนี้ที่ต้องดําเนินการปรับปรุงโครงสร้างหนี้ตามหลักเกณฑ์การปรับปรุงโครงสร้างหนี้ของสถาบันการเงินที่ธนาคารแห่งประเทศไทยประกาศกําหนด หมายความว่า หนี้ที่ดําเนินการตามมาตรการหรือหลักเกณฑ์การปรับปรุงโครงสร้างหนี้ของสถาบันการเงินที่ธนาคารแห่งประเทศไทยประกาศกําหนดข้อ ๓ กรณีตามข้อ 2 เจ้าหนี้ที่เป็นสถาบันการเงิน เจ้าหนี้อื่น และลูกหนี้จะต้องร่วมกันจัดทําหนังสือรับรองหนี้ที่ต้องดําเนินการปรับปรุงโครงสร้างหนี้ตามหลักเกณฑ์การปรับปรุงโครงสร้างหนี้ของสถาบันการเงินที่ธนาคารแห่งประเทศไทยประกาศกําหนด โดยหนังสือรับรองดังกล่าวต้องมีข้อความอย่างน้อยตามที่แนบท้ายประกาศนี้ลูกหนี้ของเจ้าหนี้ที่เป็นสถาบันการเงิน และลูกหนี้ของเจ้าหนี้อื่น ต้องแจ้งหนังสือรับรองตามวรรคหนึ่ง ดังนี้(1) แจ้งต่อเจ้าพนักงานที่ดินท้องที่ที่จดทะเบียนสิทธิและนิติกรรม โดยให้ส่งมอบหนังสือรับรองดังกล่าวต่อเจ้าพนักงานที่ดินผู้รับจดทะเบียนสิทธิและนิติกรรมในขณะจดทะเบียนสิทธิและนิติกรรมตามกฎหมาย เว้นแต่ลูกหนี้ของสถาบันการเงินและลูกหนี้ของเจ้าหนี้อื่นประสงค์จะชําระภาษีอากรก่อนในขณะที่จดทะเบียนสิทธิและนิติกรรมตามกฎหมาย ก็ไม่ต้องแจ้งและส่งมอบหนังสือรับรองดังกล่าวต่อเจ้าพนักงานที่ดิน(2) แจ้งต่ออธิบดีกรมสรรพากร โดยให้ส่งมอบหนังสือรับรองดังกล่าวต่อสรรพากรพื้นที่ในเขตท้องที่ที่ลูกหนี้ของสถาบันการเงิน และลูกหนี้ของเจ้าหนี้อื่นมีภูมิลําเนาหรือสถานประกอบการตั้งอยู่หรือในเขตท้องที่ที่อสังหาริมทรัพย์ที่โอนตั้งอยู่ เพื่อให้เจ้าพนักงานประเมินตรวจสอบได้ผู้มีอํานาจลงนาม - ประกาศ ณ วันที่ 17 มีนาคม พ.ศ. 2565 เอกนิติ นิติทัณฑ์ประภาศ(นายเอกนิติ นิติทัณฑ์ประภาศ)อธิบดีกรมสรรพากร
กฎกระทรวงกฎกระทรวงฉบับที่๑๕ (พ.ศ. ๒๕๒๙)ออกตามความในพระราชบัญญัติภาษีสรรพสามิตพ.ศ.๒๕๒๗ว่าด้วยชนิดและลักษณะแสตมป์สรรพสามิต------------- อาศัยอำนาจตามความในมาตรา๕ และมาตรา ๖๐ วรรคสองแห่งพระราชบัญญัติภาษีสรรพสามิต พ.ศ. ๒๕๒๗รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังออกกฎกระทรวงไว้ดังต่อไปนี้ ให้เพิ่มความต่อไปนี้เป็นข้อ๓ แห่งกฎกระทรวง ฉบับที่ ๖ (พ.ศ. ๒๕๒๗) ออกตามความในพระราชบัญญัติภาษีสรรพสามิต พ.ศ. ๒๕๒๗ว่าด้วยชนิดและลักษณะแสตมป์สรรพสามิต "ข้อ๓ แสตมป์เครื่องดื่ม (๑)แสตมป์เครื่องดื่มสำหรับใช้ปิดภาชนะบรรจุเครื่องดื่มประเภท น้ำผลไม้ น้ำพืช และน้ำผัก ที่ผลิตในราชอาณาจักร ขนาดภาชนะบรรจุเกิน๖๐๐ ถึง ๘๘๐ ซม.๓ ทำด้วยกระดาษสีขาวเป็นรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า ขนาด ๑.๕ x ๑๐.๒เซนติเมตร มีลวดลายตามขอบโดยรอบเป็นลายเส้นโค้งพื้นของดวงแสตมป์ภายในขอบสี่เหลี่ยมเป็นเส้นลายน้ำตรงกลางดวงแสตมป์เป็นรูปวงกลม มีรูปนกวายุภักษ์อยู่กลาง ด้านบนมีอักษร"กระทรวงการคลัง ประเทศไทย" ด้านล่างมีอักษร "กรมสรรพสามิต"ด้านซ้ายและด้านขวาของวงกลมมีลายไทยทางชายด้านซ้ายมีอักษร "แสตมป์เครื่องดื่ม" พิมพ์ด้วยหมึกสีเขียวทางชายด้านขวามีตัวอักษรและเลขแจ้งขนาดภาชนะบรรจุเครื่องดื่ม "เกิน ๖๐๐ ถึง ๘๘๐ซม.๓"พิมพ์ด้วยหมึกสีดำ (๒)แสตมป์เครื่องดื่มสำหรับใช้ปิดภาชนะบรรจุเครื่องดื่มประเภทน้ำผลไม้ น้ำพืช และน้ำผัก ที่ผลิตในราชอาณาจักร ขนาดภาชนะบรรจุ ๓,๐๔๐ซม.๓ ทำด้วยกระดาษสีขาว เป็นรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้าขนาด ๑.๕ x ๑๐.๒ เซนติเมตรมีลวดลายตามขอบโดยเป็นลายเส้นโค้งพื้นของดวงแสตมป์ภายในขอบสี่เหลี่ยมเป็นเส้นลายน้ำตรงกลางดวงแสตมป์เป็นรูปวงกลม มีรูปนกวายุภักษ์อยู่กลางด้านบนมีอักษร "กระทรวงการคลัง ประเทศไทย" ด้านล่างมีอักษร "กรมสรรพสามิต"ด้านซ้ายและด้านขวาของวงกลมมีลายไทย ทางชายด้านซ้ายมีอักษร "แสตมป์เครื่องดื่ม" พิมพ์ด้วยหมึกสีเขียวทางชายด้ายขวามีตัวเลขและอักษรแจ้งขนาดภาชนะบรรจุเครื่องดื่ม "๓,๐๔๐ ซม.๓ " พิมพ์ด้วยหมึกสีดำ (๓)แสตมป์เครื่องดื่มสำหรับใช้ปิดภาชนะบรรจุเครื่องดื่มประเภท น้ำผลไม้ น้ำพืช และน้ำผัก ที่ผลิตในราชอาณาจักร ขนาดภาชนะบรรจุ ๓,๒๐๐ซม.๓ ทำด้วยกระดาษสีขาวเป็นรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้าขนาด ๑.๕ x ๑๐.๒ เซนติเมตร มีลวดลายตามขอบโดยรอบเป็นลายเส้นโค้งพื้นของดวงแสตมป์ภายในขอบสี่เหลี่ยมเป็นเส้นลายน้ำ ตรงกลางดวงแสตมป์เป็นรูปวงกลมมีรูปนกวายุภักษ์อยู่กลาง ด้านบนมีอักษร"กระทรวงการคลัง ประเทศไทย"ด้านล่างมีอักษร "กรมสรรพสามิต" ด้านซ้ายและด้านขวาของวงกลมมีลายไทย ทางชายด้านซ้ายมีอักษร "แสตมป์เครื่องดื่ม" พิมพ์ด้วยหมึกสีเขียวทางชายด้านขวามีตัวเลขและอักษรแจ้งขนาดภาชนะบรรจุเครื่องดื่ม "๓,๒๐๐ ซม.๓"พิมพ์ด้วยหมึกสีดำ" ให้ไว้ณ วันที่ ๒๕ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๒๙ สมหมายฮุนตระกูล รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง+----------------------------------------------------------------------------------------------------+หมายเหตุ :-เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ เนื่องจากได้มีประกาศกระทรวงการคลังกำหนดให้ลดอัตราภาษีสรรพสามิตสำหรับเครื่องดื่มประเภทน้ำผลไม้ น้ำพืช และน้ำผัก ที่บรรจุภาชนะและผนึกไว้ ยกเว้นน้ำโซดากรมสรรพสามิตจำเป็นต้องจัดทำแสตมป์เครื่องดื่มขึ้นใหม่สำหรับปิดภาชนะบรรจุเครื่องดื่มดังกล่าวที่ผลิตในราชอาณาจักร และโดยที่มาตรา ๖๐ วรรคสองแห่งพระราชบัญญัติภาษีสรรพสามิตพ.ศ. ๒๕๒๗ บัญญัติให้แสตมป์สรรพสามิตมีชนิดและลักษณะตามที่กำหนดในกฎกระทรวง จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้[รก. ๒๕๒๙/๑๓๒/๑พ./๓๑ กรกฎาคม ๒๕๒๙]
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 8226/2540หลักกฎหมาย: โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตาม พ.ร.บ.ว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ.2534 มาตรา 4 โดยบรรยายไว้เพียงว่า "โดยมีจำเลยเป็นผู้ลงลายมือชื่อสั่งจ่ายเช็คเพื่อชำระหนี้อันสามารถบังคับได้ตามกฎหมายให้แก่โจทก์ ฯลฯ" ซึ่งขาดองค์ประกอบคำว่า "ที่มีอยู่จริง" ดังนั้น แม้จำเลยจะสั่งจ่ายเช็คเพื่อชำระหนี้โจทก์อันมีลักษณะบังคับได้หรืออันสามารถบังคับได้ตามกฎหมายก็ตาม แต่หากไม่มีหนี้ที่มีอยู่จริง การกระทำของจำเลยก็ไม่เป็นความผิดเมื่อฟ้องโจทก์บรรยายองค์ประกอบแห่งความผิดดังกล่าวขาดไป กรณีจึงเป็นฟ้องที่ไม่สมบูรณ์ตาม ป.วิ.อ.มาตรา 158 (5) แม้จำเลยจะให้การรับสารภาพและมิได้ยกปัญหาข้อนี้ขึ้นฎีกา แต่ก็เป็นปัญหาข้อกฎหมายที่เกี่ยวกับความสงบเรียบร้อยศาลฎีกาชอบที่จะหยิบยกขึ้นพิจารณา และพิพากษายกฟ้องโจทก์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 8226/2540นายมนูญ เวโรจน์โจทก์นายสวรรค์ แสนภพจำเลย ป.วิ.อ. ม. 158 (5), ม. 185, ม. 195 พ.ร.บ.ว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ.2534 ม. 4โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตาม พ.ร.บ.ว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ.2534 มาตรา 4 โดยบรรยายไว้เพียงว่า "โดยมีจำเลยเป็นผู้ลงลายมือชื่อสั่งจ่ายเช็คเพื่อชำระหนี้อันสามารถบังคับได้ตามกฎหมายให้แก่โจทก์ ฯลฯ" ซึ่งขาดองค์ประกอบคำว่า "ที่มีอยู่จริง" ดังนั้น แม้จำเลยจะสั่งจ่ายเช็คเพื่อชำระหนี้โจทก์อันมีลักษณะบังคับได้หรืออันสามารถบังคับได้ตามกฎหมายก็ตาม แต่หากไม่มีหนี้ที่มีอยู่จริง การกระทำของจำเลยก็ไม่เป็นความผิดเมื่อฟ้องโจทก์บรรยายองค์ประกอบแห่งความผิดดังกล่าวขาดไป กรณีจึงเป็นฟ้องที่ไม่สมบูรณ์ตาม ป.วิ.อ.มาตรา 158 (5) แม้จำเลยจะให้การรับสารภาพและมิได้ยกปัญหาข้อนี้ขึ้นฎีกา แต่ก็เป็นปัญหาข้อกฎหมายที่เกี่ยวกับความสงบเรียบร้อยศาลฎีกาชอบที่จะหยิบยกขึ้นพิจารณา และพิพากษายกฟ้องโจทก์(ระพิณ บุญสิทธิ์-สุชาติ ถาวรวงษ์-สมศักดิ์ วงศ์ยืน)ศาลจังหวัดร้อยเอ็ด - นายครรชิต วงศ์ไทยศาลอุทธรณ์ - นายเฉลิมศักดิ์ บุญยงค์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 8226/2540นายมนูญ เวโรจน์โจทก์นายสวรรค์ แสนภพจำเลย ป.วิ.อ. ม. 158 (5), ม. 185, ม. 195 พ.ร.บ.ว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ.2534 ม. 4โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตาม พ.ร.บ.ว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ.2534 มาตรา 4 โดยบรรยายไว้เพียงว่า "โดยมีจำเลยเป็นผู้ลงลายมือชื่อสั่งจ่ายเช็คเพื่อชำระหนี้อันสามารถบังคับได้ตามกฎหมายให้แก่โจทก์ ฯลฯ" ซึ่งขาดองค์ประกอบคำว่า "ที่มีอยู่จริง" ดังนั้น แม้จำเลยจะสั่งจ่ายเช็คเพื่อชำระหนี้โจทก์อันมีลักษณะบังคับได้หรืออันสามารถบังคับได้ตามกฎหมายก็ตาม แต่หากไม่มีหนี้ที่มีอยู่จริง การกระทำของจำเลยก็ไม่เป็นความผิดเมื่อฟ้องโจทก์บรรยายองค์ประกอบแห่งความผิดดังกล่าวขาดไป กรณีจึงเป็นฟ้องที่ไม่สมบูรณ์ตาม ป.วิ.อ.มาตรา 158 (5) แม้จำเลยจะให้การรับสารภาพและมิได้ยกปัญหาข้อนี้ขึ้นฎีกา แต่ก็เป็นปัญหาข้อกฎหมายที่เกี่ยวกับความสงบเรียบร้อยศาลฎีกาชอบที่จะหยิบยกขึ้นพิจารณา และพิพากษายกฟ้องโจทก์(ระพิณ บุญสิทธิ์-สุชาติ ถาวรวงษ์-สมศักดิ์ วงศ์ยืน)ศาลจังหวัดร้อยเอ็ด - นายครรชิต วงศ์ไทยศาลอุทธรณ์ - นายเฉลิมศักดิ์ บุญยงค์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำสั่งสำนักงานตำรวจแห่งชาติคำสั่งสำนักงานตำรวจแห่งชาติที่ ๖๔๙/๒๕๕๖เรื่องมอบอำนาจในการอนุญาตให้คนต่างด้าวซึ่งได้รับการยกเว้นการตรวจลงตราเข้ามาอยู่ในราชอาณาจักรเป็นการชั่วคราว[๑] ตามที่ได้มีคำสั่งสำนักงานตำรวจแห่งชาติที่ ๗๗๘/๒๕๕๑ ลงวันที่ ๒๕พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๕๑ โดยให้ยกเลิกความในข้อ ๓. ของคำสั่งสำนักงานตำรวจแห่งชาติที่๖๐๘/๒๕๔๙ ลงวันที่ ๘ กันยายน พ.ศ. ๒๕๔๙ เรื่องการมอบอำนาจในการอนุญาตให้คนต่างด้าวซึ่งได้รับการยกเว้นการตรวจลงตราเข้ามาอยู่ในราชอาณาจักรเป็นการชั่วคราวไว้แล้วนั้นโดยที่เป็นการสมควรปรับปรุงการอนุญาตให้คนต่างด้าวซึ่งได้รับการยกเว้นการตรวจลงตราเพื่อการท่องเที่ยว ตามกฎกระทรวงกำหนดหลักเกณฑ์วิธีการ และเงื่อนไขในการตรวจ การยกเว้นและการเปลี่ยนประเภทการตรวจลงตราพ.ศ. ๒๕๔๕ ลงวันที่ ๑๖ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๔๕ เสียใหม่ให้เหมาะสม อาศัยอำนาจตามมาตรา ๑๑ (๔) แห่งพระราชบัญญัติตำรวจแห่งชาติ พ.ศ.๒๕๔๗ ผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติจึงออกคำสั่งไว้ ดังต่อไปนี้ให้ยกเลิกคำสั่งสำนักงานตำรวจแห่งชาติที่ ๗๗๘/๒๕๕๑ ลงวันที่ ๒๕พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๕๑ เรื่องมอบอำนาจในการอนุญาตให้คนต่างด้าวซึ่งได้รับการยกเว้นการตรวจลงตราเข้ามาอยู่ในราชอาณาจักรเป็นการชั่วคราวและให้ใช้ความต่อไปนี้แทน๓. ผู้ถือหนังสือเดินทางหรือเอกสารใช้แทนหนังสือเดินทางซึ่งมีสัญชาติของประเทศที่รัฐมนตรีกำหนดโดยความเห็นชอบของคณะรัฐมนตรีให้เข้ามาในราชอาณาจักรเป็นการชั่วคราวเพื่อการท่องเที่ยวตามกฎกระทรวงกำหนดหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขในการตรวจ การยกเว้นและการเปลี่ยนประเภทการตรวจลงตราพ.ศ. ๒๕๔๕ ลงวันที่ ๑๖ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๔๕ ข้อ ๑๓ (๓) ดังนี้๓.๑ผู้ถือหนังสือเดินทางหรือเอกสารใช้แทนหนังสือเดินทางซึ่งมีสัญชาติของกลุ่มประเทศอุตสาหกรรมชั้นนำ๗ ประเทศ ได้แก่ สหรัฐอเมริกา อังกฤษ แคนาดา ฝรั่งเศส เยอรมัน อิตาลี และญี่ปุ่นให้อนุญาตให้เข้ามาในราชอาณาจักรได้หลายครั้งโดยให้อนุญาตให้อยู่ในราชอาณาจักรได้ครั้งละไม่เกินสามสิบวันนับแต่วันที่เดินทางเข้ามาในราชอาณาจักร๓.๒ผู้ถือหนังสือเดินทางหรือเอกสารใช้แทนหนังสือเดินทางซึ่งมีสัญชาติของประเทศนอกเหนือจาก๓.๑ ให้อนุญาตให้เข้ามาในราชอาณาจักรได้หลายครั้งโดยให้อยู่ในราชอาณาจักรได้ครั้งละไม่เกินสามสิบวันนับแต่วันที่เดินทางเข้ามาในราชอาณาจักรเว้นแต่เป็นการเดินทางเข้ามาในราชอาณาจักรทางช่องทางอนุญาตของด่านตรวจคนเข้าเมืองที่มีเขตติดต่อกับประเทศเพื่อนบ้านให้อนุญาตให้อยู่ในราชอาณาจักรได้ครั้งละไม่เกินสิบห้าวันนับแต่วันที่เดินทางเข้ามาในราชอาณาจักรสำหรับคนชาติมาเลเซียที่เดินทางเข้ามาในราชอาณาจักรทางช่องทางอนุญาตของด่านตรวจคนเข้าเมืองที่มีอาณาเขตติดต่อกับประเทศมาเลเซียให้อนุญาตให้เข้ามาในราชอาณาจักรได้หลายครั้ง โดยให้อนุญาตให้อยู่ในราชอาณาจักรได้ครั้งละไม่เกินสามสิบวันนับแต่วันที่เดินทางเข้ามาในราชอาณาจักรบรรดาระเบียบ ข้อบังคับ และคำสั่งอื่นใดในส่วนที่กำหนดไว้แล้วในคำสั่งนี้ หรือซึ่งขัดหรือแย้งกับคำสั่งนี้ให้ใช้คำสั่งนี้แทนทั้งนี้ ตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไปสั่ง ณวันที่ ๒๘ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๕๖พลตำรวจเอกอดุลย์ แสงสิงแก้วผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติปริยานุช/จัดทำ๒ ธันวาคม ๒๕๕๖อังศุมาลี/ตรวจ๖ ธันวาคม ๒๕๕๖ฐิติพร/ปรับปรุง๒๗ เมษายน ๒๕๕๘[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๓๐/ตอนพิเศษ ๑๖๖ ง/หน้า ๖๔/๒๖ พฤศจิกายน ๒๕๕๖