คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 7263/2543หลักกฎหมาย: มติของคณะกรรมการแพทย์ สำนักงานประกันสังคม ที่ให้โรงพยาบาล ม. จ่ายค่าอุปกรณ์ในการบำบัดโรคตามอัตราที่กำหนดให้แก่โจทก์นั้นเป็นเพียงการตอบข้อหารือตามที่โรงพยาบาล ม. หารือไป มิใช่คำสั่งของพนักงานเจ้าหน้าที่ตามกฎหมาย แม้จำเลยจะส่งมติดังกล่าวไปให้โรงพยาบาล ม. ก็ไม่มีผลบังคับให้โรงพยาบาล ม. ต้องปฏิบัติตาม อีกทั้งไม่มีผลตัดสิทธิของโจทก์ที่จะได้รับค่าอุปกรณ์ในการบำบัดรักษาเต็มจำนวน หากโจทก์มีสิทธิตามกฎหมายที่จะเรียกได้ ดังนี้มติของคณะกรรมการแพทย์จึงไม่เป็นการโต้แย้งสิทธิของโจทก์ โจทก์จึงไม่มีอำนาจฟ้องโจทก์ฟ้องขอให้เพิกถอนมติคณะกรรมการการแพทย์ตามหนังสือที่ รส. 0709/6625 ลงวันที่ 4 สิงหาคม 2540 ข้อ 2 และมีคำสั่งว่าโจทก์ในฐานะผู้ประกันตนมีสิทธิได้รับการคุ้มครองในการรับการรักษาพยาบาลเต็มจำนวน จำเลยให้การขอให้ยกฟ้อง ศาลแรงงานกลางพิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ต่อศาลฎีกา ศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยว่า คดีมีปัญหาต้องวินิจฉัยตามอุทธรณ์ข้อแรกของโจทก์ว่า โจทก์มีอำนาจฟ้องคดีนี้หรือไม่ มติคณะกรรมการการแพทย์ตามหนังสือที่ รส. 0709/6625 ลงวันที่ 4 สิงหาคม 2540 ข้อ 2 เป็นการวินิจฉัยตามข้อหารือของจำเลยในเรื่องเกี่ยวกับการจ่ายค่าอุปกรณ์ในการบำบัดรักษาโรคของโรงพยาบาลมเหสักข์ให้แก่โจทก์ และวินิจฉัยตามข้อร้องเรียนของโจทก์ซึ่งนายวสันต์เป็นผู้ร้องเรียนแทนโจทก์ไปยังจำเลย เมื่อคณะกรรมการการแพทย์มีมติดังกล่าวแล้วจำเลยได้รับเอามติดังกล่าวส่งไปให้โรงพยาบาลมเหสักข์ และส่งให้แก่นายวสันต์ผู้แทนโจทก์ด้วย ทำให้โรงพยาบาลมเหสักข์ไม่จ่ายค่าอุปกรณ์การรักษาให้แก่โจทก์ ดังนั้น มติคณะกรรมการการแพทย์ดังกล่าวจึงถือเป็นการกระทำของจำเลยที่ไม่มีกฎหมายให้อำนาจไว้ เป็นการกระทำผิดต่อพระราชบัญญัติประกันสังคม พ.ศ.2533 ซึ่งเป็นการโต้แย้งสิทธิโจทก์อันพึงมีพึงได้ตามพระราชบัญญัติประกันสังคม พ.ศ.2533 ที่ได้รับค่ารักษาพยาบาลจนเต็มจำนวน โจทก์จึงมีอำนาจฟ้องคดีนี้ เห็นว่า มติคณะกรรมการการแพทย์ดังกล่าวเป็นการตอบข้อหารือในเรื่องการจ่ายค่าอุปกรณ์ในการบำบัดรักษาโรคของโรงพยาบาลมเหสักข์ให้แก่โจทก์อันเป็นหน้าที่ตามพระราชบัญญัติประกันสังคม พ.ศ.2533 มาตรา 15 (4) มิใช่คำสั่งของพนักงานเจ้าหน้าที่ตามกฎหมาย แม้จำเลยจะส่งมติดังกล่าวไปให้โรงพยาบาลมเหสักข์ ก็ไม่มีผลบังคับให้โรงพยาบาลมเหสักข์ต้องปฏิบัติตาม อีกทั้งไม่มีผลตัดสิทธิของโจทก์ที่จะได้รับค่าอุปกรณ์ในการบำบัดรักษาจนเต็มจำนวนหากโจทก์มีสิทธิตามกฎหมายที่เรียกได้ ดังนั้น มติคณะกรรมการการแพทย์ตามหนังสือที่ รส. 0709/6625 ลงวันที่ 4 สิงหาคม 2540 ข้อ 2 ไม่เป็นการโต้แย้งสิทธิของโจทก์ โจทก์จึงไม่มีอำนาจฟ้องคดีนี้ ที่ศาลแรงงานกลางพิพากษามานั้นชอบแล้ว อุทธรณ์ของโจทก์ฟังไม่ขึ้น กรณีไม่จำต้องวินิจฉัยอุทธรณ์ข้ออื่นของโจทก์ต่อไป พิพากษายืน. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 7263/2543นายปิติ คุณกุลวรนันทน์โจทก์สำนักงานประกันสังคมจำเลย ป.วิ.พ. ม. 55 พ.ร.บ.จัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ.2522 ม. 31มติของคณะกรรมการแพทย์ สำนักงานประกันสังคม ที่ให้โรงพยาบาล ม. จ่ายค่าอุปกรณ์ในการบำบัดโรคตามอัตราที่กำหนดให้แก่โจทก์นั้นเป็นเพียงการตอบข้อหารือตามที่โรงพยาบาล ม. หารือไป มิใช่คำสั่งของพนักงานเจ้าหน้าที่ตามกฎหมาย แม้จำเลยจะส่งมติดังกล่าวไปให้โรงพยาบาล ม. ก็ไม่มีผลบังคับให้โรงพยาบาล ม. ต้องปฏิบัติตาม อีกทั้งไม่มีผลตัดสิทธิของโจทก์ที่จะได้รับค่าอุปกรณ์ในการบำบัดรักษาเต็มจำนวน หากโจทก์มีสิทธิตามกฎหมายที่จะเรียกได้ ดังนี้มติของคณะกรรมการแพทย์จึงไม่เป็นการโต้แย้งสิทธิของโจทก์ โจทก์จึงไม่มีอำนาจฟ้องโจทก์ฟ้องขอให้เพิกถอนมติคณะกรรมการการแพทย์ตามหนังสือที่ รส. 0709/6625 ลงวันที่ 4 สิงหาคม 2540 ข้อ 2 และมีคำสั่งว่าโจทก์ในฐานะผู้ประกันตนมีสิทธิได้รับการคุ้มครองในการรับการรักษาพยาบาลเต็มจำนวน จำเลยให้การขอให้ยกฟ้อง ศาลแรงงานกลางพิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ต่อศาลฎีกา ศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยว่า คดีมีปัญหาต้องวินิจฉัยตามอุทธรณ์ข้อแรกของโจทก์ว่า โจทก์มีอำนาจฟ้องคดีนี้หรือไม่ มติคณะกรรมการการแพทย์ตามหนังสือที่ รส. 0709/6625 ลงวันที่ 4 สิงหาคม 2540 ข้อ 2 เป็นการวินิจฉัยตามข้อหารือของจำเลยในเรื่องเกี่ยวกับการจ่ายค่าอุปกรณ์ในการบำบัดรักษาโรคของโรงพยาบาลมเหสักข์ให้แก่โจทก์ และวินิจฉัยตามข้อร้องเรียนของโจทก์ซึ่งนายวสันต์เป็นผู้ร้องเรียนแทนโจทก์ไปยังจำเลย เมื่อคณะกรรมการการแพทย์มีมติดังกล่าวแล้วจำเลยได้รับเอามติดังกล่าวส่งไปให้โรงพยาบาลมเหสักข์ และส่งให้แก่นายวสันต์ผู้แทนโจทก์ด้วย ทำให้โรงพยาบาลมเหสักข์ไม่จ่ายค่าอุปกรณ์การรักษาให้แก่โจทก์ ดังนั้น มติคณะกรรมการการแพทย์ดังกล่าวจึงถือเป็นการกระทำของจำเลยที่ไม่มีกฎหมายให้อำนาจไว้ เป็นการกระทำผิดต่อพระราชบัญญัติประกันสังคม พ.ศ.2533 ซึ่งเป็นการโต้แย้งสิทธิโจทก์อันพึงมีพึงได้ตามพระราชบัญญัติประกันสังคม พ.ศ.2533 ที่ได้รับค่ารักษาพยาบาลจนเต็มจำนวน โจทก์จึงมีอำนาจฟ้องคดีนี้ เห็นว่า มติคณะกรรมการการแพทย์ดังกล่าวเป็นการตอบข้อหารือในเรื่องการจ่ายค่าอุปกรณ์ในการบำบัดรักษาโรคของโรงพยาบาลมเหสักข์ให้แก่โจทก์อันเป็นหน้าที่ตามพระราชบัญญัติประกันสังคม พ.ศ.2533 มาตรา 15 (4) มิใช่คำสั่งของพนักงานเจ้าหน้าที่ตามกฎหมาย แม้จำเลยจะส่งมติดังกล่าวไปให้โรงพยาบาลมเหสักข์ ก็ไม่มีผลบังคับให้โรงพยาบาลมเหสักข์ต้องปฏิบัติตาม อีกทั้งไม่มีผลตัดสิทธิของโจทก์ที่จะได้รับค่าอุปกรณ์ในการบำบัดรักษาจนเต็มจำนวนหากโจทก์มีสิทธิตามกฎหมายที่เรียกได้ ดังนั้น มติคณะกรรมการการแพทย์ตามหนังสือที่ รส. 0709/6625 ลงวันที่ 4 สิงหาคม 2540 ข้อ 2 ไม่เป็นการโต้แย้งสิทธิของโจทก์ โจทก์จึงไม่มีอำนาจฟ้องคดีนี้ ที่ศาลแรงงานกลางพิพากษามานั้นชอบแล้ว อุทธรณ์ของโจทก์ฟังไม่ขึ้น กรณีไม่จำต้องวินิจฉัยอุทธรณ์ข้ออื่นของโจทก์ต่อไป พิพากษายืน.(รุ่งโรจน์ รื่นเริงวงศ์-สละ เทศรำพรรณ-จรัส พวงมณี)ศาลแรงงานกลาง - นายเกษมสันต์ วิลาวรรณแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องขอให้เพิกถอนมติคณะกรรมการการแพทย์ตามหนังสือที่ รส. 0709/6625 ลงวันที่ 4 สิงหาคม 2540 ข้อ 2 และมีคำสั่งว่าโจทก์ในฐานะผู้ประกันตนมีสิทธิได้รับการคุ้มครองในการรับการรักษาพยาบาลเต็มจำนวน จำเลยให้การขอให้ยกฟ้อง ศาลแรงงานกลางพิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ต่อศาลฎีกา ศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยว่า คดีมีปัญหาต้องวินิจฉัยตามอุทธรณ์ข้อแรกของโจทก์ว่า โจทก์มีอำนาจฟ้องคดีนี้หรือไม่ มติคณะกรรมการการแพทย์ตามหนังสือที่ รส. 0709/6625 ลงวันที่ 4 สิงหาคม 2540 ข้อ 2 เป็นการวินิจฉัยตามข้อหารือของจำเลยในเรื่องเกี่ยวกับการจ่ายค่าอุปกรณ์ในการบำบัดรักษาโรคของโรงพยาบาลมเหสักข์ให้แก่โจทก์ และวินิจฉัยตามข้อร้องเรียนของโจทก์ซึ่งนายวสันต์เป็นผู้ร้องเรียนแทนโจทก์ไปยังจำเลย เมื่อคณะกรรมการการแพทย์มีมติดังกล่าวแล้วจำเลยได้รับเอามติดังกล่าวส่งไปให้โรงพยาบาลมเหสักข์ และส่งให้แก่นายวสันต์ผู้แทนโจทก์ด้วย ทำให้โรงพยาบาลมเหสักข์ไม่จ่ายค่าอุปกรณ์การรักษาให้แก่โจทก์ ดังนั้น มติคณะกรรมการการแพทย์ดังกล่าวจึงถือเป็นการกระทำของจำเลยที่ไม่มีกฎหมายให้อำนาจไว้ เป็นการกระทำผิดต่อพระราชบัญญัติประกันสังคม พ.ศ.2533 ซึ่งเป็นการโต้แย้งสิทธิโจทก์อันพึงมีพึงได้ตามพระราชบัญญัติประกันสังคม พ.ศ.2533 ที่ได้รับค่ารักษาพยาบาลจนเต็มจำนวน โจทก์จึงมีอำนาจฟ้องคดีนี้ เห็นว่า มติคณะกรรมการการแพทย์ดังกล่าวเป็นการตอบข้อหารือในเรื่องการจ่ายค่าอุปกรณ์ในการบำบัดรักษาโรคของโรงพยาบาลมเหสักข์ให้แก่โจทก์อันเป็นหน้าที่ตามพระราชบัญญัติประกันสังคม พ.ศ.2533 มาตรา 15 (4) มิใช่คำสั่งของพนักงานเจ้าหน้าที่ตามกฎหมาย แม้จำเลยจะส่งมติดังกล่าวไปให้โรงพยาบาลมเหสักข์ ก็ไม่มีผลบังคับให้โรงพยาบาลมเหสักข์ต้องปฏิบัติตาม อีกทั้งไม่มีผลตัดสิทธิของโจทก์ที่จะได้รับค่าอุปกรณ์ในการบำบัดรักษาจนเต็มจำนวนหากโจทก์มีสิทธิตามกฎหมายที่เรียกได้ ดังนั้น มติคณะกรรมการการแพทย์ตามหนังสือที่ รส. 0709/6625 ลงวันที่ 4 สิงหาคม 2540 ข้อ 2 ไม่เป็นการโต้แย้งสิทธิของโจทก์ โจทก์จึงไม่มีอำนาจฟ้องคดีนี้ ที่ศาลแรงงานกลางพิพากษามานั้นชอบแล้ว อุทธรณ์ของโจทก์ฟังไม่ขึ้น กรณีไม่จำต้องวินิจฉัยอุทธรณ์ข้ออื่นของโจทก์ต่อไป พิพากษายืน. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 7263/2543นายปิติ คุณกุลวรนันทน์โจทก์สำนักงานประกันสังคมจำเลย ป.วิ.พ. ม. 55 พ.ร.บ.จัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ.2522 ม. 31มติของคณะกรรมการแพทย์ สำนักงานประกันสังคม ที่ให้โรงพยาบาล ม. จ่ายค่าอุปกรณ์ในการบำบัดโรคตามอัตราที่กำหนดให้แก่โจทก์นั้นเป็นเพียงการตอบข้อหารือตามที่โรงพยาบาล ม. หารือไป มิใช่คำสั่งของพนักงานเจ้าหน้าที่ตามกฎหมาย แม้จำเลยจะส่งมติดังกล่าวไปให้โรงพยาบาล ม. ก็ไม่มีผลบังคับให้โรงพยาบาล ม. ต้องปฏิบัติตาม อีกทั้งไม่มีผลตัดสิทธิของโจทก์ที่จะได้รับค่าอุปกรณ์ในการบำบัดรักษาเต็มจำนวน หากโจทก์มีสิทธิตามกฎหมายที่จะเรียกได้ ดังนี้มติของคณะกรรมการแพทย์จึงไม่เป็นการโต้แย้งสิทธิของโจทก์ โจทก์จึงไม่มีอำนาจฟ้องโจทก์ฟ้องขอให้เพิกถอนมติคณะกรรมการการแพทย์ตามหนังสือที่ รส. 0709/6625 ลงวันที่ 4 สิงหาคม 2540 ข้อ 2 และมีคำสั่งว่าโจทก์ในฐานะผู้ประกันตนมีสิทธิได้รับการคุ้มครองในการรับการรักษาพยาบาลเต็มจำนวน จำเลยให้การขอให้ยกฟ้อง ศาลแรงงานกลางพิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ต่อศาลฎีกา ศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยว่า คดีมีปัญหาต้องวินิจฉัยตามอุทธรณ์ข้อแรกของโจทก์ว่า โจทก์มีอำนาจฟ้องคดีนี้หรือไม่ มติคณะกรรมการการแพทย์ตามหนังสือที่ รส. 0709/6625 ลงวันที่ 4 สิงหาคม 2540 ข้อ 2 เป็นการวินิจฉัยตามข้อหารือของจำเลยในเรื่องเกี่ยวกับการจ่ายค่าอุปกรณ์ในการบำบัดรักษาโรคของโรงพยาบาลมเหสักข์ให้แก่โจทก์ และวินิจฉัยตามข้อร้องเรียนของโจทก์ซึ่งนายวสันต์เป็นผู้ร้องเรียนแทนโจทก์ไปยังจำเลย เมื่อคณะกรรมการการแพทย์มีมติดังกล่าวแล้วจำเลยได้รับเอามติดังกล่าวส่งไปให้โรงพยาบาลมเหสักข์ และส่งให้แก่นายวสันต์ผู้แทนโจทก์ด้วย ทำให้โรงพยาบาลมเหสักข์ไม่จ่ายค่าอุปกรณ์การรักษาให้แก่โจทก์ ดังนั้น มติคณะกรรมการการแพทย์ดังกล่าวจึงถือเป็นการกระทำของจำเลยที่ไม่มีกฎหมายให้อำนาจไว้ เป็นการกระทำผิดต่อพระราชบัญญัติประกันสังคม พ.ศ.2533 ซึ่งเป็นการโต้แย้งสิทธิโจทก์อันพึงมีพึงได้ตามพระราชบัญญัติประกันสังคม พ.ศ.2533 ที่ได้รับค่ารักษาพยาบาลจนเต็มจำนวน โจทก์จึงมีอำนาจฟ้องคดีนี้ เห็นว่า มติคณะกรรมการการแพทย์ดังกล่าวเป็นการตอบข้อหารือในเรื่องการจ่ายค่าอุปกรณ์ในการบำบัดรักษาโรคของโรงพยาบาลมเหสักข์ให้แก่โจทก์อันเป็นหน้าที่ตามพระราชบัญญัติประกันสังคม พ.ศ.2533 มาตรา 15 (4) มิใช่คำสั่งของพนักงานเจ้าหน้าที่ตามกฎหมาย แม้จำเลยจะส่งมติดังกล่าวไปให้โรงพยาบาลมเหสักข์ ก็ไม่มีผลบังคับให้โรงพยาบาลมเหสักข์ต้องปฏิบัติตาม อีกทั้งไม่มีผลตัดสิทธิของโจทก์ที่จะได้รับค่าอุปกรณ์ในการบำบัดรักษาจนเต็มจำนวนหากโจทก์มีสิทธิตามกฎหมายที่เรียกได้ ดังนั้น มติคณะกรรมการการแพทย์ตามหนังสือที่ รส. 0709/6625 ลงวันที่ 4 สิงหาคม 2540 ข้อ 2 ไม่เป็นการโต้แย้งสิทธิของโจทก์ โจทก์จึงไม่มีอำนาจฟ้องคดีนี้ ที่ศาลแรงงานกลางพิพากษามานั้นชอบแล้ว อุทธรณ์ของโจทก์ฟังไม่ขึ้น กรณีไม่จำต้องวินิจฉัยอุทธรณ์ข้ออื่นของโจทก์ต่อไป พิพากษายืน.(รุ่งโรจน์ รื่นเริงวงศ์-สละ เทศรำพรรณ-จรัส พวงมณี)ศาลแรงงานกลาง - นายเกษมสันต์ วิลาวรรณแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ