คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 245/2515หลักกฎหมาย: ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำคุกจำเลย 3 เดือน ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ให้รอการลงโทษไว้ 3 ปี แม้ศาลอุทธรณ์จะพิพากษาแก้มาก ก็ถือได้ว่าศาลอุทธรณ์ยังคงลงโทษจำคุกจำเลยไม่เกิน 1 ปี ดังนั้น โจทก์ฎีกาขออย่าให้รอการลงโทษจึงเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงในดุลพินิจการลงโทษของศาลต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 220โจทก์ฟ้องว่าจำเลยมีอาวุธปืนลูกซองพกยังมิได้จดทะเบียน และกระสุนปืนไว้ในความครอบครอง ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติอาวุธปืนฯพ.ศ. 2490 มาตรา 7, 72 พระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ (ฉบับที่ 4) พ.ศ. 2510 มาตรา 3 ริบของกลางจำเลยให้การรับสารภาพศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามฟ้อง ให้จำคุก 6 เดือน ลดโทษกึ่งหนึ่งตามมาตรา 78 คงจำคุก 3 เดือน ริบของกลาง ไม่มีเหตุรอการลงโทษจำเลยอุทธรณ์ขอให้รอการลงโทษศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ ให้รอการลงโทษจำเลยไว้ 3 ปีตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 56โจทก์ฎีกาขออย่าให้รอการลงโทษศาลฎีกาเห็นว่า ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำคุกจำเลย 3 เดือนแต่ไม่รอการลงโทษจำคุกให้จำเลย ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ ให้รอการลงโทษจำคุกไว้มีกำหนด 3 ปี แม้ศาลอุทธรณ์จะพิพากษาแก้มาก ก็ถือได้ว่าศาลอุทธรณ์ยังคงลงโทษจำคุกจำเลยไม่เกิน 1 ปี คดีของโจทก์ต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 220โจทก์ฎีกาในข้อดุลพินิจการลงโทษของศาล จึงเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงต้องห้ามฎีกาให้ยกฎีกาของโจทก์เสีย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 245/2515อัยการจังหวัดสมุทรปราการโจทก์นายบุญ โห้ศิริจำเลย ป.วิ.อ. ม. 220ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำคุกจำเลย 3 เดือน ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ให้รอการลงโทษไว้ 3 ปี แม้ศาลอุทธรณ์จะพิพากษาแก้มาก ก็ถือได้ว่าศาลอุทธรณ์ยังคงลงโทษจำคุกจำเลยไม่เกิน 1 ปี ดังนั้น โจทก์ฎีกาขออย่าให้รอการลงโทษจึงเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงในดุลพินิจการลงโทษของศาลต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 220โจทก์ฟ้องว่าจำเลยมีอาวุธปืนลูกซองพกยังมิได้จดทะเบียน และกระสุนปืนไว้ในความครอบครอง ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติอาวุธปืนฯพ.ศ. 2490 มาตรา 7, 72 พระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ (ฉบับที่ 4) พ.ศ. 2510 มาตรา 3 ริบของกลางจำเลยให้การรับสารภาพศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามฟ้อง ให้จำคุก 6 เดือน ลดโทษกึ่งหนึ่งตามมาตรา 78 คงจำคุก 3 เดือน ริบของกลาง ไม่มีเหตุรอการลงโทษจำเลยอุทธรณ์ขอให้รอการลงโทษศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ ให้รอการลงโทษจำเลยไว้ 3 ปีตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 56โจทก์ฎีกาขออย่าให้รอการลงโทษศาลฎีกาเห็นว่า ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำคุกจำเลย 3 เดือนแต่ไม่รอการลงโทษจำคุกให้จำเลย ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ ให้รอการลงโทษจำคุกไว้มีกำหนด 3 ปี แม้ศาลอุทธรณ์จะพิพากษาแก้มาก ก็ถือได้ว่าศาลอุทธรณ์ยังคงลงโทษจำคุกจำเลยไม่เกิน 1 ปี คดีของโจทก์ต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 220โจทก์ฎีกาในข้อดุลพินิจการลงโทษของศาล จึงเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงต้องห้ามฎีกาให้ยกฎีกาของโจทก์เสีย(บุณยเกียรติ อรชุนะกะ-เพรียบ หุตางกูร-พิชัย รชตะนันทน์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่าจำเลยมีอาวุธปืนลูกซองพกยังมิได้จดทะเบียน และกระสุนปืนไว้ในความครอบครอง ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติอาวุธปืนฯพ.ศ. 2490 มาตรา 7, 72 พระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ (ฉบับที่ 4) พ.ศ. 2510 มาตรา 3 ริบของกลางจำเลยให้การรับสารภาพศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามฟ้อง ให้จำคุก 6 เดือน ลดโทษกึ่งหนึ่งตามมาตรา 78 คงจำคุก 3 เดือน ริบของกลาง ไม่มีเหตุรอการลงโทษจำเลยอุทธรณ์ขอให้รอการลงโทษศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ ให้รอการลงโทษจำเลยไว้ 3 ปีตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 56โจทก์ฎีกาขออย่าให้รอการลงโทษศาลฎีกาเห็นว่า ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำคุกจำเลย 3 เดือนแต่ไม่รอการลงโทษจำคุกให้จำเลย ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ ให้รอการลงโทษจำคุกไว้มีกำหนด 3 ปี แม้ศาลอุทธรณ์จะพิพากษาแก้มาก ก็ถือได้ว่าศาลอุทธรณ์ยังคงลงโทษจำคุกจำเลยไม่เกิน 1 ปี คดีของโจทก์ต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 220โจทก์ฎีกาในข้อดุลพินิจการลงโทษของศาล จึงเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงต้องห้ามฎีกาให้ยกฎีกาของโจทก์เสีย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 245/2515อัยการจังหวัดสมุทรปราการโจทก์นายบุญ โห้ศิริจำเลย ป.วิ.อ. ม. 220ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำคุกจำเลย 3 เดือน ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ให้รอการลงโทษไว้ 3 ปี แม้ศาลอุทธรณ์จะพิพากษาแก้มาก ก็ถือได้ว่าศาลอุทธรณ์ยังคงลงโทษจำคุกจำเลยไม่เกิน 1 ปี ดังนั้น โจทก์ฎีกาขออย่าให้รอการลงโทษจึงเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงในดุลพินิจการลงโทษของศาลต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 220โจทก์ฟ้องว่าจำเลยมีอาวุธปืนลูกซองพกยังมิได้จดทะเบียน และกระสุนปืนไว้ในความครอบครอง ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติอาวุธปืนฯพ.ศ. 2490 มาตรา 7, 72 พระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ (ฉบับที่ 4) พ.ศ. 2510 มาตรา 3 ริบของกลางจำเลยให้การรับสารภาพศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามฟ้อง ให้จำคุก 6 เดือน ลดโทษกึ่งหนึ่งตามมาตรา 78 คงจำคุก 3 เดือน ริบของกลาง ไม่มีเหตุรอการลงโทษจำเลยอุทธรณ์ขอให้รอการลงโทษศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ ให้รอการลงโทษจำเลยไว้ 3 ปีตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 56โจทก์ฎีกาขออย่าให้รอการลงโทษศาลฎีกาเห็นว่า ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำคุกจำเลย 3 เดือนแต่ไม่รอการลงโทษจำคุกให้จำเลย ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ ให้รอการลงโทษจำคุกไว้มีกำหนด 3 ปี แม้ศาลอุทธรณ์จะพิพากษาแก้มาก ก็ถือได้ว่าศาลอุทธรณ์ยังคงลงโทษจำคุกจำเลยไม่เกิน 1 ปี คดีของโจทก์ต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 220โจทก์ฎีกาในข้อดุลพินิจการลงโทษของศาล จึงเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงต้องห้ามฎีกาให้ยกฎีกาของโจทก์เสีย(บุณยเกียรติ อรชุนะกะ-เพรียบ หุตางกูร-พิชัย รชตะนันทน์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ