คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1038/2493หลักกฎหมาย: รื้อโรงเรือนของเขาซึ่งปลูกอยู่ในที่สาธารณะ แม้เรือนนั้นจะเก่าแก่มีราคาเล็กน้อย แต่ทราบแล้วว่าเจ้าของยังหวงแหนอยู่ เมื่อทำให้เกิดความเสียหายแก่เจ้าของทรัพย์ ก็ย่อมมีผิดฐานทำให้เสียทรัพย์ ตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 324โจทก์ฟ้องหาว่า จำเลยบังอาจรื้อถอนโรงเรือนของนายเมืองใจเป็นอันตรายเสียหาย ขอให้ลงโทษฐานทำให้เสียทรัพย์ศาลชั้นต้นเห็นว่า จำเลยไม่มีเจตนาในทางอาญา เพราะโรงเรือนอยู่ในสภาพเก่าแก่เต็มที่ พิพากษายกฟ้องศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ลงโทษจำเลยตามกฎหมายลักษณะอาญามาตรา 324จำเลยฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า ข้อเท็จจริงฟังได้ว่า จำเลยต้องการที่ดินอันเป็นที่สาธารณะตรงที่ผู้เสียหายปลูกโรงเรือนไว้ เพื่อใช้เป็นที่ก่อสร้างโรงเก็บไม้ของจำเลย ๆ ได้บังอาจรื้อโรงเรือนของผู้เสียหายลงโดยที่มิได้รับอนุญาตจากผู้เสียหาย เมื่อลงมือรื้อวันแรกผู้เสียหายก็ได้ว่ากล่าวห้ามปรามแต่จำเลยไม่ฟัง กลับรื้อลงทั้งหมดทั้งหลัง ที่จำเลยรื้อโรงเรือนของผู้เสียหายนี้ จำเลยไม่มีอำนาจอันชอบด้วยกฎหมายแต่อย่างใด แม้โรงเรือนนั้นจะเก่าแก่มีราคาเล็กน้อยแต่เมื่อจำเลยรู้แล้วว่า เป็นของมีเจ้าของหวงแหนจำเลยยังบังอาจรื้อถอนของเขา โดยพลการ ทำให้เกิดความเสียหายแก่เจ้าของทรัพย์เช่นนี้ จำเลยจะพ้นผิดไปไม่ได้จึงพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1038/2493พนักงานอัยการจังหวัดเชียงใหม่โจทก์และนายเมืองใจ ชัยนิลพันธ์โจทก์นายชำนาญ ไชยภูมิ์จำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 43, ม. 324รื้อโรงเรือนของเขาซึ่งปลูกอยู่ในที่สาธารณะ แม้เรือนนั้นจะเก่าแก่มีราคาเล็กน้อย แต่ทราบแล้วว่าเจ้าของยังหวงแหนอยู่ เมื่อทำให้เกิดความเสียหายแก่เจ้าของทรัพย์ ก็ย่อมมีผิดฐานทำให้เสียทรัพย์ ตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 324โจทก์ฟ้องหาว่า จำเลยบังอาจรื้อถอนโรงเรือนของนายเมืองใจเป็นอันตรายเสียหาย ขอให้ลงโทษฐานทำให้เสียทรัพย์ศาลชั้นต้นเห็นว่า จำเลยไม่มีเจตนาในทางอาญา เพราะโรงเรือนอยู่ในสภาพเก่าแก่เต็มที่ พิพากษายกฟ้องศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ลงโทษจำเลยตามกฎหมายลักษณะอาญามาตรา 324จำเลยฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า ข้อเท็จจริงฟังได้ว่า จำเลยต้องการที่ดินอันเป็นที่สาธารณะตรงที่ผู้เสียหายปลูกโรงเรือนไว้ เพื่อใช้เป็นที่ก่อสร้างโรงเก็บไม้ของจำเลย ๆ ได้บังอาจรื้อโรงเรือนของผู้เสียหายลงโดยที่มิได้รับอนุญาตจากผู้เสียหาย เมื่อลงมือรื้อวันแรกผู้เสียหายก็ได้ว่ากล่าวห้ามปรามแต่จำเลยไม่ฟัง กลับรื้อลงทั้งหมดทั้งหลัง ที่จำเลยรื้อโรงเรือนของผู้เสียหายนี้ จำเลยไม่มีอำนาจอันชอบด้วยกฎหมายแต่อย่างใด แม้โรงเรือนนั้นจะเก่าแก่มีราคาเล็กน้อยแต่เมื่อจำเลยรู้แล้วว่า เป็นของมีเจ้าของหวงแหนจำเลยยังบังอาจรื้อถอนของเขา โดยพลการ ทำให้เกิดความเสียหายแก่เจ้าของทรัพย์เช่นนี้ จำเลยจะพ้นผิดไปไม่ได้จึงพิพากษายืน(ปรีชาวินิจฉัย-นาถปริญญา-มนูกิจวิมลอรรถ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องหาว่า จำเลยบังอาจรื้อถอนโรงเรือนของนายเมืองใจเป็นอันตรายเสียหาย ขอให้ลงโทษฐานทำให้เสียทรัพย์ศาลชั้นต้นเห็นว่า จำเลยไม่มีเจตนาในทางอาญา เพราะโรงเรือนอยู่ในสภาพเก่าแก่เต็มที่ พิพากษายกฟ้องศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ลงโทษจำเลยตามกฎหมายลักษณะอาญามาตรา 324จำเลยฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า ข้อเท็จจริงฟังได้ว่า จำเลยต้องการที่ดินอันเป็นที่สาธารณะตรงที่ผู้เสียหายปลูกโรงเรือนไว้ เพื่อใช้เป็นที่ก่อสร้างโรงเก็บไม้ของจำเลย ๆ ได้บังอาจรื้อโรงเรือนของผู้เสียหายลงโดยที่มิได้รับอนุญาตจากผู้เสียหาย เมื่อลงมือรื้อวันแรกผู้เสียหายก็ได้ว่ากล่าวห้ามปรามแต่จำเลยไม่ฟัง กลับรื้อลงทั้งหมดทั้งหลัง ที่จำเลยรื้อโรงเรือนของผู้เสียหายนี้ จำเลยไม่มีอำนาจอันชอบด้วยกฎหมายแต่อย่างใด แม้โรงเรือนนั้นจะเก่าแก่มีราคาเล็กน้อยแต่เมื่อจำเลยรู้แล้วว่า เป็นของมีเจ้าของหวงแหนจำเลยยังบังอาจรื้อถอนของเขา โดยพลการ ทำให้เกิดความเสียหายแก่เจ้าของทรัพย์เช่นนี้ จำเลยจะพ้นผิดไปไม่ได้จึงพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1038/2493พนักงานอัยการจังหวัดเชียงใหม่โจทก์และนายเมืองใจ ชัยนิลพันธ์โจทก์นายชำนาญ ไชยภูมิ์จำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 43, ม. 324รื้อโรงเรือนของเขาซึ่งปลูกอยู่ในที่สาธารณะ แม้เรือนนั้นจะเก่าแก่มีราคาเล็กน้อย แต่ทราบแล้วว่าเจ้าของยังหวงแหนอยู่ เมื่อทำให้เกิดความเสียหายแก่เจ้าของทรัพย์ ก็ย่อมมีผิดฐานทำให้เสียทรัพย์ ตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 324โจทก์ฟ้องหาว่า จำเลยบังอาจรื้อถอนโรงเรือนของนายเมืองใจเป็นอันตรายเสียหาย ขอให้ลงโทษฐานทำให้เสียทรัพย์ศาลชั้นต้นเห็นว่า จำเลยไม่มีเจตนาในทางอาญา เพราะโรงเรือนอยู่ในสภาพเก่าแก่เต็มที่ พิพากษายกฟ้องศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ลงโทษจำเลยตามกฎหมายลักษณะอาญามาตรา 324จำเลยฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า ข้อเท็จจริงฟังได้ว่า จำเลยต้องการที่ดินอันเป็นที่สาธารณะตรงที่ผู้เสียหายปลูกโรงเรือนไว้ เพื่อใช้เป็นที่ก่อสร้างโรงเก็บไม้ของจำเลย ๆ ได้บังอาจรื้อโรงเรือนของผู้เสียหายลงโดยที่มิได้รับอนุญาตจากผู้เสียหาย เมื่อลงมือรื้อวันแรกผู้เสียหายก็ได้ว่ากล่าวห้ามปรามแต่จำเลยไม่ฟัง กลับรื้อลงทั้งหมดทั้งหลัง ที่จำเลยรื้อโรงเรือนของผู้เสียหายนี้ จำเลยไม่มีอำนาจอันชอบด้วยกฎหมายแต่อย่างใด แม้โรงเรือนนั้นจะเก่าแก่มีราคาเล็กน้อยแต่เมื่อจำเลยรู้แล้วว่า เป็นของมีเจ้าของหวงแหนจำเลยยังบังอาจรื้อถอนของเขา โดยพลการ ทำให้เกิดความเสียหายแก่เจ้าของทรัพย์เช่นนี้ จำเลยจะพ้นผิดไปไม่ได้จึงพิพากษายืน(ปรีชาวินิจฉัย-นาถปริญญา-มนูกิจวิมลอรรถ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ