คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3985/2530หลักกฎหมาย: จำเลยที่ 2 ขับรถสามล้อเครื่องพาจำเลยที่ 1 มายังที่เกิดเหตุขณะที่จำเลยที่ 1 กำลังลักทรัพย์ในร้านผู้เสียหาย จำเลยที่ 2จอดรถอยู่บริเวณหน้าร้านผู้เสียหายห่างประมาณ 6-7 เมตรและนั่งอยู่เฉย ๆ ข้างรถสามล้อเครื่อง มิได้มีส่วนเกี่ยวข้องในการเอาทรัพย์ผู้เสียหายไป มิได้คอยดูต้นทางให้จำเลยที่ 1หรือให้ความร่วมมือโดยใกล้ชิดกับการที่จำเลยที่ 1ลักทรัพย์ของผู้เสียหาย จำเลยที่ 2 เพียงแต่รอคอยอยู่เพื่อจะขับรถพาจำเลยที่ 1 ออกไปจากที่เกิดเหตุ ถือได้ว่าจำเลยที่ 2 ได้กระทำการอันเป็นการช่วยเหลือจำเลยที่ 1ก่อนและขณะกระทำผิด จำเลยที่ 2 จึงไม่เป็นตัวการร่วมกับจำเลยที่ 1 กระทำความผิดฐานลักทรัพย์ แต่เป็นผู้สนับสนุนการกระทำความผิดจำเลยที่ 2 เพียงแต่ขับรถสามล้อเครื่องมาส่งจำเลยที่ 1ไม่ได้ร่วมกับจำเลยที่ 1 ลักทรัพย์ผู้เสียหาย ไม่อาจถือได้ว่าจำเลยที่ 1 ได้ใช้รถสามล้อเครื่องดังกล่าวเพื่อความสะดวกในการลักทรัพย์ พาทรัพย์ไป หรือเพื่อให้พ้นจากการจับกุมจำเลยที่1จึงไม่มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 336 ทวิคงมีความผิดตามมาตรา335 วรรคสามเท่านั้น และเป็นเหตุอยู่ในส่วนลักษณะคดี ศาลฎีกามีอำนาจพิพากษาตลอดไปถึงจำเลยที่ 1 ที่มิได้อุทธรณ์ด้วยตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 213ประกอบด้วยมาตรา 225.โจทก์ฟ้องว่าจำเลยทั้งสองกับพวกที่หลบหนีร่วมกันลักทรัพย์ผู้เสียหายโดยใช้รถสามล้อเครื่องสาธารณะเป็นยานพาหนะเพื่อสะดวกแก่การลักทรัพย์ หรือพาทรัพย์นั้นไป จำเลยที่ 1 เคยต้องโทษจำคุกในความผิดฐานลักทรัพย์และพ้นโทษมายังไม่เกิน 3 ปี ขอให้ลงโทษจำเลยทั้งสองตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 335, 336 ทวิ, 83, 93ที่แก้ไขแล้ว เพิ่มโทษจำเลยที่ 1 ตามกฎหมาย ริบไขควง กระบอกไฟฉายและลูกกุญแจของกลาง คืนรถสามล้อเครื่องสาธารณะและกุญแจที่ตัดแก่เจ้าของ ให้จำเลยทั้งสองร่วมกันคืนหรือใช้ราคาทรัพย์แก่ผู้เสียหาย จำเลยทั้งสองให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยทั้งสองมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 335 วรรคสอง, 336 ทวิ, 83 จำคุกคนละ 7 ปี 6เดือน เพิ่มโทษจำเลยที่ 1 ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 93 กึ่งหนึ่งเป็นจำคุก 11 ปี 3 เดือน ลดโทษให้จำเลยที่ 1 หนึ่งในสามตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 คงจำคุกจำเลยที่ 1 7 ปี 6 เดือน ริบไฟฉายของกลาง ไขควง ลูกกุญแจ รถสามล้อเครื่องสาธารณะและกุญแจที่ถูกตัดของกลางให้คืนเจ้าของ ให้จำเลยทั้งสองร่วมกันคืนหรือใช้ราคาทรัพย์ 3,325 บาท แก่ผู้เสียหาย จำเลยที่ 2 อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยที่ 2 มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 335 วรรคสอง, 336 ทวิ, 86 จำคุก 5 ปี นอกจากที่แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า จำเลยที่ 2 ขับรถสามล้อเครื่องพาจำเลยที่ 1มายังที่เกิดเหตุ แล้วจำเลยที่ 1 เข้าไปลักทรัพย์ในร้านของผู้เสียหาย คดีคงได้ความเพียงว่า ขณะที่จำเลยที่ 1 กำลังลักทรัพย์อยู่ในร้านผู้เสียหายนั้น จำเลยที่ 2 จอดรถอยู่บริเวณหน้าร้านผู้เสียหายห่างประมาณ 6 - 7 เมตรและนั่งอยู่เฉยๆ ที่ข้างรถสามล้อเครื่องมิได้มีส่วนเข้าเกี่ยวข้องในการเอาทรัพย์ผู้เสียหายไป มิได้มีลักษณะเป็นการคอยดูต้นทางให้จำเลยที่ 1หรือให้ความร่วมมือโดยใกล้ชิดกับการที่จำเลยที่ 1 ลักทรัพย์ของผู้เสียหาย พฤติการณ์ของจำเลยที่ 2 ดังกล่าวฟังได้เพียงว่าจำเลยที่ 2 รอคอยอยู่เพื่อจะขับรถพาจำเลยที่ 1 ออกไปจากที่เกิดเหตุ ซึ่งถือได้ว่าจำเลยที่ 2 ได้กระทำการอันเป็นการช่วยเหลือ จำเลยที่ 1 ก่อนและขณะกระทำผิด การกระทำของจำเลยที่2 ดังกล่าวจึงไม่เป็นความผิดฐานเป็นตัวการร่วมกับจำเลยที่ 1กระทำความผิดตามฟ้องแต่เป็นความผิดฐานเป็นผู้สนับสนุนการกระทำความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 86 และเมื่อจำเลยที่ 2เพียงแต่ขับรถสามล้อเครื่องมาส่งจำเลยที่ 1 อันเป็นการช่วยเหลือให้ความสะดวกในการที่จำเลยที่ 1 ไปลักทรัพย์ผู้เสียหายเท่านั้น ไม่ได้ร่วมกับจำเลยที่ 1 ลักทรัพย์ผู้เสียหาย จึงไม่อาจถือได้ว่าจำเลยที่ 1 ได้ใช้รถสามล้อเครื่องดังกล่าวเพื่อความสะดวกในการลักทรัพย์ พาทรัพย์ไป หรือเพื่อให้พ้นจากการจับกุมจำเลยที่ 1 จึงไม่มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 336 ทวิ คงมีความผิดตามมาตรา 335 วรรคสามเท่านั้น และเป็นเหตุอยู่ในส่วนลักษณะคดี ซึ่งศาลฎีกามีอำนาจพิพากษาตลอดไปถึงจำเลยที่ 1 ที่มิได้อุทธรณ์ด้วยตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 213 ประกอบด้วย มาตรา 225 พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยที่ 1 มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 335 วรรคสาม จำคุก 5 ปี เพิ่มโทษจำเลยที่ 1 ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 93 กึ่งหนึ่ง เป็นจำคุก 7 ปี 6 เดือน จำเลยที่ 1 ให้การรับสารภาพในชั้นจับกุมและในชั้นสอบสวน เป็นประโยชน์แก่การพิจารณา ลดโทษให้หนึ่งในสามตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78คงจำคุก 5 ปี จำเลยที่ 2 มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 335วรรคสาม, 86 จำคุก 3 ปี 4 เดือน นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3985/2530พนักงานอัยการ กรมอัยการโจทก์นาย ดำ หรือ รอด หรือ บุญ รอด ประพาลัย หรือประพาสัยจำเลยหรือ ศ รี วิเศษจำเลย ป.อ. ม. 83, ม. 86, ม. 335, ม. 336 ทวิ ป.วิ.อ. ม. 213, ม. 225จำเลยที่ 2 ขับรถสามล้อเครื่องพาจำเลยที่ 1 มายังที่เกิดเหตุขณะที่จำเลยที่ 1 กำลังลักทรัพย์ในร้านผู้เสียหาย จำเลยที่ 2จอดรถอยู่บริเวณหน้าร้านผู้เสียหายห่างประมาณ 6-7 เมตรและนั่งอยู่เฉย ๆ ข้างรถสามล้อเครื่อง มิได้มีส่วนเกี่ยวข้องในการเอาทรัพย์ผู้เสียหายไป มิได้คอยดูต้นทางให้จำเลยที่ 1หรือให้ความร่วมมือโดยใกล้ชิดกับการที่จำเลยที่ 1ลักทรัพย์ของผู้เสียหาย จำเลยที่ 2 เพียงแต่รอคอยอยู่เพื่อจะขับรถพาจำเลยที่ 1 ออกไปจากที่เกิดเหตุ ถือได้ว่าจำเลยที่ 2 ได้กระทำการอันเป็นการช่วยเหลือจำเลยที่ 1ก่อนและขณะกระทำผิด จำเลยที่ 2 จึงไม่เป็นตัวการร่วมกับจำเลยที่ 1 กระทำความผิดฐานลักทรัพย์ แต่เป็นผู้สนับสนุนการกระทำความผิดจำเลยที่ 2 เพียงแต่ขับรถสามล้อเครื่องมาส่งจำเลยที่ 1ไม่ได้ร่วมกับจำเลยที่ 1 ลักทรัพย์ผู้เสียหาย ไม่อาจถือได้ว่าจำเลยที่ 1 ได้ใช้รถสามล้อเครื่องดังกล่าวเพื่อความสะดวกในการลักทรัพย์ พาทรัพย์ไป หรือเพื่อให้พ้นจากการจับกุมจำเลยที่1จึงไม่มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 336 ทวิคงมีความผิดตามมาตรา335 วรรคสามเท่านั้น และเป็นเหตุอยู่ในส่วนลักษณะคดี ศาลฎีกามีอำนาจพิพากษาตลอดไปถึงจำเลยที่ 1 ที่มิได้อุทธรณ์ด้วยตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 213ประกอบด้วยมาตรา 225.โจทก์ฟ้องว่าจำเลยทั้งสองกับพวกที่หลบหนีร่วมกันลักทรัพย์ผู้เสียหายโดยใช้รถสามล้อเครื่องสาธารณะเป็นยานพาหนะเพื่อสะดวกแก่การลักทรัพย์ หรือพาทรัพย์นั้นไป จำเลยที่ 1 เคยต้องโทษจำคุกในความผิดฐานลักทรัพย์และพ้นโทษมายังไม่เกิน 3 ปี ขอให้ลงโทษจำเลยทั้งสองตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 335, 336 ทวิ, 83, 93ที่แก้ไขแล้ว เพิ่มโทษจำเลยที่ 1 ตามกฎหมาย ริบไขควง กระบอกไฟฉายและลูกกุญแจของกลาง คืนรถสามล้อเครื่องสาธารณะและกุญแจที่ตัดแก่เจ้าของ ให้จำเลยทั้งสองร่วมกันคืนหรือใช้ราคาทรัพย์แก่ผู้เสียหาย จำเลยทั้งสองให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยทั้งสองมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 335 วรรคสอง, 336 ทวิ, 83 จำคุกคนละ 7 ปี 6เดือน เพิ่มโทษจำเลยที่ 1 ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 93 กึ่งหนึ่งเป็นจำคุก 11 ปี 3 เดือน ลดโทษให้จำเลยที่ 1 หนึ่งในสามตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 คงจำคุกจำเลยที่ 1 7 ปี 6 เดือน ริบไฟฉายของกลาง ไขควง ลูกกุญแจ รถสามล้อเครื่องสาธารณะและกุญแจที่ถูกตัดของกลางให้คืนเจ้าของ ให้จำเลยทั้งสองร่วมกันคืนหรือใช้ราคาทรัพย์ 3,325 บาท แก่ผู้เสียหาย จำเลยที่ 2 อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยที่ 2 มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 335 วรรคสอง, 336 ทวิ, 86 จำคุก 5 ปี นอกจากที่แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า จำเลยที่ 2 ขับรถสามล้อเครื่องพาจำเลยที่ 1มายังที่เกิดเหตุ แล้วจำเลยที่ 1 เข้าไปลักทรัพย์ในร้านของผู้เสียหาย คดีคงได้ความเพียงว่า ขณะที่จำเลยที่ 1 กำลังลักทรัพย์อยู่ในร้านผู้เสียหายนั้น จำเลยที่ 2 จอดรถอยู่บริเวณหน้าร้านผู้เสียหายห่างประมาณ 6 - 7 เมตรและนั่งอยู่เฉยๆ ที่ข้างรถสามล้อเครื่องมิได้มีส่วนเข้าเกี่ยวข้องในการเอาทรัพย์ผู้เสียหายไป มิได้มีลักษณะเป็นการคอยดูต้นทางให้จำเลยที่ 1หรือให้ความร่วมมือโดยใกล้ชิดกับการที่จำเลยที่ 1 ลักทรัพย์ของผู้เสียหาย พฤติการณ์ของจำเลยที่ 2 ดังกล่าวฟังได้เพียงว่าจำเลยที่ 2 รอคอยอยู่เพื่อจะขับรถพาจำเลยที่ 1 ออกไปจากที่เกิดเหตุ ซึ่งถือได้ว่าจำเลยที่ 2 ได้กระทำการอันเป็นการช่วยเหลือ จำเลยที่ 1 ก่อนและขณะกระทำผิด การกระทำของจำเลยที่2 ดังกล่าวจึงไม่เป็นความผิดฐานเป็นตัวการร่วมกับจำเลยที่ 1กระทำความผิดตามฟ้องแต่เป็นความผิดฐานเป็นผู้สนับสนุนการกระทำความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 86 และเมื่อจำเลยที่ 2เพียงแต่ขับรถสามล้อเครื่องมาส่งจำเลยที่ 1 อันเป็นการช่วยเหลือให้ความสะดวกในการที่จำเลยที่ 1 ไปลักทรัพย์ผู้เสียหายเท่านั้น ไม่ได้ร่วมกับจำเลยที่ 1 ลักทรัพย์ผู้เสียหาย จึงไม่อาจถือได้ว่าจำเลยที่ 1 ได้ใช้รถสามล้อเครื่องดังกล่าวเพื่อความสะดวกในการลักทรัพย์ พาทรัพย์ไป หรือเพื่อให้พ้นจากการจับกุมจำเลยที่ 1 จึงไม่มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 336 ทวิ คงมีความผิดตามมาตรา 335 วรรคสามเท่านั้น และเป็นเหตุอยู่ในส่วนลักษณะคดี ซึ่งศาลฎีกามีอำนาจพิพากษาตลอดไปถึงจำเลยที่ 1 ที่มิได้อุทธรณ์ด้วยตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 213 ประกอบด้วย มาตรา 225 พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยที่ 1 มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 335 วรรคสาม จำคุก 5 ปี เพิ่มโทษจำเลยที่ 1 ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 93 กึ่งหนึ่ง เป็นจำคุก 7 ปี 6 เดือน จำเลยที่ 1 ให้การรับสารภาพในชั้นจับกุมและในชั้นสอบสวน เป็นประโยชน์แก่การพิจารณา ลดโทษให้หนึ่งในสามตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78คงจำคุก 5 ปี จำเลยที่ 2 มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 335วรรคสาม, 86 จำคุก 3 ปี 4 เดือน นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์.(ประวิทย์ ขัมภรัตน์-อภินย์ ปุษปาคม-ชวลิต นราลัย)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่าจำเลยทั้งสองกับพวกที่หลบหนีร่วมกันลักทรัพย์ผู้เสียหายโดยใช้รถสามล้อเครื่องสาธารณะเป็นยานพาหนะเพื่อสะดวกแก่การลักทรัพย์ หรือพาทรัพย์นั้นไป จำเลยที่ 1 เคยต้องโทษจำคุกในความผิดฐานลักทรัพย์และพ้นโทษมายังไม่เกิน 3 ปี ขอให้ลงโทษจำเลยทั้งสองตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 335, 336 ทวิ, 83, 93ที่แก้ไขแล้ว เพิ่มโทษจำเลยที่ 1 ตามกฎหมาย ริบไขควง กระบอกไฟฉายและลูกกุญแจของกลาง คืนรถสามล้อเครื่องสาธารณะและกุญแจที่ตัดแก่เจ้าของ ให้จำเลยทั้งสองร่วมกันคืนหรือใช้ราคาทรัพย์แก่ผู้เสียหาย จำเลยทั้งสองให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยทั้งสองมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 335 วรรคสอง, 336 ทวิ, 83 จำคุกคนละ 7 ปี 6เดือน เพิ่มโทษจำเลยที่ 1 ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 93 กึ่งหนึ่งเป็นจำคุก 11 ปี 3 เดือน ลดโทษให้จำเลยที่ 1 หนึ่งในสามตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 คงจำคุกจำเลยที่ 1 7 ปี 6 เดือน ริบไฟฉายของกลาง ไขควง ลูกกุญแจ รถสามล้อเครื่องสาธารณะและกุญแจที่ถูกตัดของกลางให้คืนเจ้าของ ให้จำเลยทั้งสองร่วมกันคืนหรือใช้ราคาทรัพย์ 3,325 บาท แก่ผู้เสียหาย จำเลยที่ 2 อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยที่ 2 มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 335 วรรคสอง, 336 ทวิ, 86 จำคุก 5 ปี นอกจากที่แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า จำเลยที่ 2 ขับรถสามล้อเครื่องพาจำเลยที่ 1มายังที่เกิดเหตุ แล้วจำเลยที่ 1 เข้าไปลักทรัพย์ในร้านของผู้เสียหาย คดีคงได้ความเพียงว่า ขณะที่จำเลยที่ 1 กำลังลักทรัพย์อยู่ในร้านผู้เสียหายนั้น จำเลยที่ 2 จอดรถอยู่บริเวณหน้าร้านผู้เสียหายห่างประมาณ 6 - 7 เมตรและนั่งอยู่เฉยๆ ที่ข้างรถสามล้อเครื่องมิได้มีส่วนเข้าเกี่ยวข้องในการเอาทรัพย์ผู้เสียหายไป มิได้มีลักษณะเป็นการคอยดูต้นทางให้จำเลยที่ 1หรือให้ความร่วมมือโดยใกล้ชิดกับการที่จำเลยที่ 1 ลักทรัพย์ของผู้เสียหาย พฤติการณ์ของจำเลยที่ 2 ดังกล่าวฟังได้เพียงว่าจำเลยที่ 2 รอคอยอยู่เพื่อจะขับรถพาจำเลยที่ 1 ออกไปจากที่เกิดเหตุ ซึ่งถือได้ว่าจำเลยที่ 2 ได้กระทำการอันเป็นการช่วยเหลือ จำเลยที่ 1 ก่อนและขณะกระทำผิด การกระทำของจำเลยที่2 ดังกล่าวจึงไม่เป็นความผิดฐานเป็นตัวการร่วมกับจำเลยที่ 1กระทำความผิดตามฟ้องแต่เป็นความผิดฐานเป็นผู้สนับสนุนการกระทำความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 86 และเมื่อจำเลยที่ 2เพียงแต่ขับรถสามล้อเครื่องมาส่งจำเลยที่ 1 อันเป็นการช่วยเหลือให้ความสะดวกในการที่จำเลยที่ 1 ไปลักทรัพย์ผู้เสียหายเท่านั้น ไม่ได้ร่วมกับจำเลยที่ 1 ลักทรัพย์ผู้เสียหาย จึงไม่อาจถือได้ว่าจำเลยที่ 1 ได้ใช้รถสามล้อเครื่องดังกล่าวเพื่อความสะดวกในการลักทรัพย์ พาทรัพย์ไป หรือเพื่อให้พ้นจากการจับกุมจำเลยที่ 1 จึงไม่มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 336 ทวิ คงมีความผิดตามมาตรา 335 วรรคสามเท่านั้น และเป็นเหตุอยู่ในส่วนลักษณะคดี ซึ่งศาลฎีกามีอำนาจพิพากษาตลอดไปถึงจำเลยที่ 1 ที่มิได้อุทธรณ์ด้วยตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 213 ประกอบด้วย มาตรา 225 พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยที่ 1 มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 335 วรรคสาม จำคุก 5 ปี เพิ่มโทษจำเลยที่ 1 ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 93 กึ่งหนึ่ง เป็นจำคุก 7 ปี 6 เดือน จำเลยที่ 1 ให้การรับสารภาพในชั้นจับกุมและในชั้นสอบสวน เป็นประโยชน์แก่การพิจารณา ลดโทษให้หนึ่งในสามตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78คงจำคุก 5 ปี จำเลยที่ 2 มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 335วรรคสาม, 86 จำคุก 3 ปี 4 เดือน นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3985/2530พนักงานอัยการ กรมอัยการโจทก์นาย ดำ หรือ รอด หรือ บุญ รอด ประพาลัย หรือประพาสัยจำเลยหรือ ศ รี วิเศษจำเลย ป.อ. ม. 83, ม. 86, ม. 335, ม. 336 ทวิ ป.วิ.อ. ม. 213, ม. 225จำเลยที่ 2 ขับรถสามล้อเครื่องพาจำเลยที่ 1 มายังที่เกิดเหตุขณะที่จำเลยที่ 1 กำลังลักทรัพย์ในร้านผู้เสียหาย จำเลยที่ 2จอดรถอยู่บริเวณหน้าร้านผู้เสียหายห่างประมาณ 6-7 เมตรและนั่งอยู่เฉย ๆ ข้างรถสามล้อเครื่อง มิได้มีส่วนเกี่ยวข้องในการเอาทรัพย์ผู้เสียหายไป มิได้คอยดูต้นทางให้จำเลยที่ 1หรือให้ความร่วมมือโดยใกล้ชิดกับการที่จำเลยที่ 1ลักทรัพย์ของผู้เสียหาย จำเลยที่ 2 เพียงแต่รอคอยอยู่เพื่อจะขับรถพาจำเลยที่ 1 ออกไปจากที่เกิดเหตุ ถือได้ว่าจำเลยที่ 2 ได้กระทำการอันเป็นการช่วยเหลือจำเลยที่ 1ก่อนและขณะกระทำผิด จำเลยที่ 2 จึงไม่เป็นตัวการร่วมกับจำเลยที่ 1 กระทำความผิดฐานลักทรัพย์ แต่เป็นผู้สนับสนุนการกระทำความผิดจำเลยที่ 2 เพียงแต่ขับรถสามล้อเครื่องมาส่งจำเลยที่ 1ไม่ได้ร่วมกับจำเลยที่ 1 ลักทรัพย์ผู้เสียหาย ไม่อาจถือได้ว่าจำเลยที่ 1 ได้ใช้รถสามล้อเครื่องดังกล่าวเพื่อความสะดวกในการลักทรัพย์ พาทรัพย์ไป หรือเพื่อให้พ้นจากการจับกุมจำเลยที่1จึงไม่มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 336 ทวิคงมีความผิดตามมาตรา335 วรรคสามเท่านั้น และเป็นเหตุอยู่ในส่วนลักษณะคดี ศาลฎีกามีอำนาจพิพากษาตลอดไปถึงจำเลยที่ 1 ที่มิได้อุทธรณ์ด้วยตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 213ประกอบด้วยมาตรา 225.โจทก์ฟ้องว่าจำเลยทั้งสองกับพวกที่หลบหนีร่วมกันลักทรัพย์ผู้เสียหายโดยใช้รถสามล้อเครื่องสาธารณะเป็นยานพาหนะเพื่อสะดวกแก่การลักทรัพย์ หรือพาทรัพย์นั้นไป จำเลยที่ 1 เคยต้องโทษจำคุกในความผิดฐานลักทรัพย์และพ้นโทษมายังไม่เกิน 3 ปี ขอให้ลงโทษจำเลยทั้งสองตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 335, 336 ทวิ, 83, 93ที่แก้ไขแล้ว เพิ่มโทษจำเลยที่ 1 ตามกฎหมาย ริบไขควง กระบอกไฟฉายและลูกกุญแจของกลาง คืนรถสามล้อเครื่องสาธารณะและกุญแจที่ตัดแก่เจ้าของ ให้จำเลยทั้งสองร่วมกันคืนหรือใช้ราคาทรัพย์แก่ผู้เสียหาย จำเลยทั้งสองให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยทั้งสองมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 335 วรรคสอง, 336 ทวิ, 83 จำคุกคนละ 7 ปี 6เดือน เพิ่มโทษจำเลยที่ 1 ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 93 กึ่งหนึ่งเป็นจำคุก 11 ปี 3 เดือน ลดโทษให้จำเลยที่ 1 หนึ่งในสามตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 คงจำคุกจำเลยที่ 1 7 ปี 6 เดือน ริบไฟฉายของกลาง ไขควง ลูกกุญแจ รถสามล้อเครื่องสาธารณะและกุญแจที่ถูกตัดของกลางให้คืนเจ้าของ ให้จำเลยทั้งสองร่วมกันคืนหรือใช้ราคาทรัพย์ 3,325 บาท แก่ผู้เสียหาย จำเลยที่ 2 อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยที่ 2 มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 335 วรรคสอง, 336 ทวิ, 86 จำคุก 5 ปี นอกจากที่แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า จำเลยที่ 2 ขับรถสามล้อเครื่องพาจำเลยที่ 1มายังที่เกิดเหตุ แล้วจำเลยที่ 1 เข้าไปลักทรัพย์ในร้านของผู้เสียหาย คดีคงได้ความเพียงว่า ขณะที่จำเลยที่ 1 กำลังลักทรัพย์อยู่ในร้านผู้เสียหายนั้น จำเลยที่ 2 จอดรถอยู่บริเวณหน้าร้านผู้เสียหายห่างประมาณ 6 - 7 เมตรและนั่งอยู่เฉยๆ ที่ข้างรถสามล้อเครื่องมิได้มีส่วนเข้าเกี่ยวข้องในการเอาทรัพย์ผู้เสียหายไป มิได้มีลักษณะเป็นการคอยดูต้นทางให้จำเลยที่ 1หรือให้ความร่วมมือโดยใกล้ชิดกับการที่จำเลยที่ 1 ลักทรัพย์ของผู้เสียหาย พฤติการณ์ของจำเลยที่ 2 ดังกล่าวฟังได้เพียงว่าจำเลยที่ 2 รอคอยอยู่เพื่อจะขับรถพาจำเลยที่ 1 ออกไปจากที่เกิดเหตุ ซึ่งถือได้ว่าจำเลยที่ 2 ได้กระทำการอันเป็นการช่วยเหลือ จำเลยที่ 1 ก่อนและขณะกระทำผิด การกระทำของจำเลยที่2 ดังกล่าวจึงไม่เป็นความผิดฐานเป็นตัวการร่วมกับจำเลยที่ 1กระทำความผิดตามฟ้องแต่เป็นความผิดฐานเป็นผู้สนับสนุนการกระทำความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 86 และเมื่อจำเลยที่ 2เพียงแต่ขับรถสามล้อเครื่องมาส่งจำเลยที่ 1 อันเป็นการช่วยเหลือให้ความสะดวกในการที่จำเลยที่ 1 ไปลักทรัพย์ผู้เสียหายเท่านั้น ไม่ได้ร่วมกับจำเลยที่ 1 ลักทรัพย์ผู้เสียหาย จึงไม่อาจถือได้ว่าจำเลยที่ 1 ได้ใช้รถสามล้อเครื่องดังกล่าวเพื่อความสะดวกในการลักทรัพย์ พาทรัพย์ไป หรือเพื่อให้พ้นจากการจับกุมจำเลยที่ 1 จึงไม่มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 336 ทวิ คงมีความผิดตามมาตรา 335 วรรคสามเท่านั้น และเป็นเหตุอยู่ในส่วนลักษณะคดี ซึ่งศาลฎีกามีอำนาจพิพากษาตลอดไปถึงจำเลยที่ 1 ที่มิได้อุทธรณ์ด้วยตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 213 ประกอบด้วย มาตรา 225 พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยที่ 1 มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 335 วรรคสาม จำคุก 5 ปี เพิ่มโทษจำเลยที่ 1 ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 93 กึ่งหนึ่ง เป็นจำคุก 7 ปี 6 เดือน จำเลยที่ 1 ให้การรับสารภาพในชั้นจับกุมและในชั้นสอบสวน เป็นประโยชน์แก่การพิจารณา ลดโทษให้หนึ่งในสามตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78คงจำคุก 5 ปี จำเลยที่ 2 มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 335วรรคสาม, 86 จำคุก 3 ปี 4 เดือน นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์.(ประวิทย์ ขัมภรัตน์-อภินย์ ปุษปาคม-ชวลิต นราลัย)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ