phoneee/thai-legal-corpus huggingface dataset:
พระราชกฤษฎีกาพระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในท้องที่ตำบลแม่ใจ อำเภอแม่ใจ จังหวัดพะเยาให้เป็นเขตปฏิรูปที่ดินพ.ศ. ๒๕๔๘ ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร.ให้ไว้ ณ วันที่ ๒๔พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๔๘เป็นปีที่ ๖๐ในรัชกาลปัจจุบันพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชมีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่าโดยที่เป็นการสมควรกำหนดเขตที่ดินในท้องที่ตำบลแม่ใจ อำเภอแม่ใจ จังหวัดพะเยาให้เป็นเขตปฏิรูปที่ดินอาศัยอำนาจตามความในมาตรา๒๒๑ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย และมาตรา ๒๕ วรรคหนึ่งแห่งพระราชบัญญัติการปฏิรูปที่ดินเพื่อเกษตรกรรม พ.ศ. ๒๕๑๘อันเป็นกฎหมายที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคลซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๔๘ มาตรา ๔๙ และมาตรา ๕๐ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยบัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้มาตรา๑ พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า พระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในท้องที่ตำบลแม่ใจ อำเภอแม่ใจ จังหวัดพะเยา ให้เป็นเขตปฏิรูปที่ดิน พ.ศ. ๒๕๔๘มาตรา๒[๑]พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา๓ ให้ที่ดินในท้องที่ตำบลแม่ใจอำเภอแม่ใจ จังหวัดพะเยา ภายในแนวเขตตามแผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกานี้เป็นเขตปฏิรูปที่ดินมาตรา๔ ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้ผู้รับสนองพระบรมราชโองการพันตำรวจโททักษิณ ชินวัตรนายกรัฐมนตรี[เอกสารแนบท้าย]๑.แผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดิน ในท้องที่ตำบลแม่ใจ อำเภอแม่ใจจังหวัดพะเยา ให้เป็นเขตปฏิรูปที่ดิน พ.ศ. ๒๕๔๘(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้คือ เนื่องจากในท้องที่ตำบลแม่ใจ อำเภอแม่ใจจังหวัดพะเยามีเกษตรกรผู้ไม่มีที่ดินประกอบเกษตรกรรมเป็นของตนเองหรือมีที่ดินเล็กน้อยไม่เพียงพอแก่การครองชีพหรือต้องเช่าที่ดินของผู้อื่นประกอบเกษตรกรรมอยู่เป็นจำนวนมาก และโดยที่คณะรัฐมนตรีมีมติให้ดำเนินการปฏิรูปที่ดินเพื่อเกษตรกรรมในที่ดินเขตป่าสงวนแห่งชาติป่าน้ำแม่ปืมและป่าดงประดู่ในส่วนที่มีสภาพเป็นป่าเสื่อมโทรมแล้วสมควรกำหนดเขตที่ดินในท้องที่ดังกล่าวให้เป็นเขตปฏิรูปที่ดินจึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้วิภา/ปรับปรุง๑๑ กุมภาพันธ์ ๒๕๔๙[๑] ราชกิจกานุเบกษาเล่ม ๑๒๒/ตอนที่ ๑๒๔ ก/หน้า ๔/๒๗ ธันวาคม ๒๕๔๘
ประกาศกระทรวงอุตสาหกรรมฉบับที่ 5329 (พ.ศ. 2562)ออกตามความในพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมพ.ศ. 2511เรื่อง กําหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมอุปกรณ์ไฟฟ้า - เครื่องตัดวงจรสําหรับป้องกันกระแสเกินสําหรับการติดตั้งใช้งานในที่อยู่อาศัยและลักษณะที่คล้ายกันเล่ม 2 เครื่องตัดวงจรสําหรับไฟฟ้ากระแสสลับและกระแสตรง----------------------------------------อื่นๆ - อาศัยอํานาจตามความในมาตรา 15 แห่งพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม พ.ศ. 2511 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม (ฉบับที่ 7) พ.ศ. 2558 รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมออกประกาศกําหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม อุปกรณ์ไฟฟ้า - เครื่องตัดวงจรสําหรับป้องกันกระแสเกิน สําหรับการติดตั้งใช้งานในที่อยู่อาศัยและลักษณะที่คล้ายกัน เล่ม 2 เครื่องตัดวงจรสําหรับไฟฟ้ากระแสสลับและกระแสตรง มาตรฐานเลขที่ มอก. 60898 เล่ม 2 - 2561 ไว้ ดังมีรายละเอียดต่อท้ายประกาศนี้ ทั้งนี้ ให้มีผลตั้งแต่วันที่ประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปผู้มีอํานาจลงนาม - ประกาศ ณ วันที่ 3 พฤษภาคม พ.ศ. 2562 สมชาย หาญหิรัญรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม รักษาราชการแทนรัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 196/2494หลักกฎหมาย: ฟ้องหาว่า จำเลยฉ้อโกงและปลอมหนังสือแต่ตามฟ้องไม่ปรากฏว่าจำเลยเอาข้อความเท็จมาหลอกลวงเมื่อวันเวลาใด เป็นแต่โจทก์บรรยายฟ้องว่าจำเลยใช้อุบายหลอกลวงโดยเอาความเท็จมากล่าว แล้วบรรยายต่อไปว่าจำเลยเขียนเช็คฉบับใดลงวันเดือนปี ให้ผู้มีชื่อ ผู้มีชื่อนำเช็คนั้นมามอบให้โจทก์เมื่อวันใดก็ไม่บอกในฟ้อง และทั้งในฟ้องก็ไม่บรรยายว่าจำเลยทำผิดฐานปลอมหนังสือนั้นทำอย่างไร เป็นแต่โจทก์บอกมาในฟ้องว่า โจทก์นำเช็ค 3 ฉบับไปขอรับเงินที่ธนาคาร ธนาคารว่าเงินไม่พอจ่ายจึงคืนเช็คเพียงเท่านี้เป็นฟ้องที่ยังลงโทษจำเลยไม่ได้ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 196/2494นายมาโนชญ์ พฤตปภพโจทก์คุณหญิงพงา ดุลยธรรมธาดาจำเลย ป.วิ.อ. ม. 2 (4), ม. 158 กฎหมายลักษณะอาญา ม. 222, ม. 304ฟ้องหาว่า จำเลยฉ้อโกงและปลอมหนังสือแต่ตามฟ้องไม่ปรากฏว่าจำเลยเอาข้อความเท็จมาหลอกลวงเมื่อวันเวลาใด เป็นแต่โจทก์บรรยายฟ้องว่าจำเลยใช้อุบายหลอกลวงโดยเอาความเท็จมากล่าว แล้วบรรยายต่อไปว่าจำเลยเขียนเช็คฉบับใดลงวันเดือนปี ให้ผู้มีชื่อ ผู้มีชื่อนำเช็คนั้นมามอบให้โจทก์เมื่อวันใดก็ไม่บอกในฟ้อง และทั้งในฟ้องก็ไม่บรรยายว่าจำเลยทำผิดฐานปลอมหนังสือนั้นทำอย่างไร เป็นแต่โจทก์บอกมาในฟ้องว่า โจทก์นำเช็ค 3 ฉบับไปขอรับเงินที่ธนาคาร ธนาคารว่าเงินไม่พอจ่ายจึงคืนเช็คเพียงเท่านี้เป็นฟ้องที่ยังลงโทษจำเลยไม่ได้(นาถปริญญา-เลขวณิชธรรมวิทักษ์-ดุลยทัณฑ์ชนาณัติ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 196/2494นายมาโนชญ์ พฤตปภพโจทก์คุณหญิงพงา ดุลยธรรมธาดาจำเลย ป.วิ.อ. ม. 2 (4), ม. 158 กฎหมายลักษณะอาญา ม. 222, ม. 304ฟ้องหาว่า จำเลยฉ้อโกงและปลอมหนังสือแต่ตามฟ้องไม่ปรากฏว่าจำเลยเอาข้อความเท็จมาหลอกลวงเมื่อวันเวลาใด เป็นแต่โจทก์บรรยายฟ้องว่าจำเลยใช้อุบายหลอกลวงโดยเอาความเท็จมากล่าว แล้วบรรยายต่อไปว่าจำเลยเขียนเช็คฉบับใดลงวันเดือนปี ให้ผู้มีชื่อ ผู้มีชื่อนำเช็คนั้นมามอบให้โจทก์เมื่อวันใดก็ไม่บอกในฟ้อง และทั้งในฟ้องก็ไม่บรรยายว่าจำเลยทำผิดฐานปลอมหนังสือนั้นทำอย่างไร เป็นแต่โจทก์บอกมาในฟ้องว่า โจทก์นำเช็ค 3 ฉบับไปขอรับเงินที่ธนาคาร ธนาคารว่าเงินไม่พอจ่ายจึงคืนเช็คเพียงเท่านี้เป็นฟ้องที่ยังลงโทษจำเลยไม่ได้(นาถปริญญา-เลขวณิชธรรมวิทักษ์-ดุลยทัณฑ์ชนาณัติ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 57594หลักกฎหมาย: ความว่า จำเลยทั้งสามฎีกา มั่นใจว่าชนะคดี โปรดอนุญาตให้ทุเลาการบังคับไว้ก่อนหมายเหตุ โจทก์แถลงคัดค้าน (อันดับ 87)ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน ให้จำเลยทั้งสามร่วมกันหรือแทนกันชำระเงิน 3,081,999.05 บาท พร้อมด้วยดอกเบี้ยในอัตราร้อยละ 17ต่อปี ของต้นเงิน 2,400,000 บาท นับแต่วันถัดวันฟ้องจนชำระเสร็จแก่โจทก์จำเลยที่ 1 ถึงที่ 3 ฎีกา และยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 76,81)ศาลอุทธรณ์อนุญาตให้ทุเลาการบังคับ แต่จำเลยทั้งสามไม่วางหลักประกันตามที่ศาลชั้นต้นกำหนด (อันดับ 63,67)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว ถ้าจำเลยที่ 1 ถึงที่ 3 ร่วมกันหรือคนใดคนหนึ่งหาประกันสำหรับจำนวนเงินที่จะต้องชำระตามคำพิพากษาของศาลอุทธรณ์พร้อมดอกเบี้ยนับถึงวันทราบคำสั่งนี้ และต่อไปอีก 2 ปี มาให้เป็นที่พอใจและภายในเวลาที่ศาลชั้นต้นกำหนด ก็อนุญาตให้ทุเลาการบังคับไว้ในระหว่างฎีกา มิฉะนั้นให้ยกคำร้อง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 948/2533ธนาคารกรุงเทพ จำกัดโจทก์นายสงวน วรรณประสาท กับพวกจำเลยนายประเสริฐ รัตนวดีชัยกุล ทนายจำเลยผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.พ. ม. 231ความว่า จำเลยทั้งสามฎีกา มั่นใจว่าชนะคดี โปรดอนุญาตให้ทุเลาการบังคับไว้ก่อนหมายเหตุ โจทก์แถลงคัดค้าน (อันดับ 87)ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน ให้จำเลยทั้งสามร่วมกันหรือแทนกันชำระเงิน 3,081,999.05 บาท พร้อมด้วยดอกเบี้ยในอัตราร้อยละ 17ต่อปี ของต้นเงิน 2,400,000 บาท นับแต่วันถัดวันฟ้องจนชำระเสร็จแก่โจทก์จำเลยที่ 1 ถึงที่ 3 ฎีกา และยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 76,81)ศาลอุทธรณ์อนุญาตให้ทุเลาการบังคับ แต่จำเลยทั้งสามไม่วางหลักประกันตามที่ศาลชั้นต้นกำหนด (อันดับ 63,67)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว ถ้าจำเลยที่ 1 ถึงที่ 3 ร่วมกันหรือคนใดคนหนึ่งหาประกันสำหรับจำนวนเงินที่จะต้องชำระตามคำพิพากษาของศาลอุทธรณ์พร้อมดอกเบี้ยนับถึงวันทราบคำสั่งนี้ และต่อไปอีก 2 ปี มาให้เป็นที่พอใจและภายในเวลาที่ศาลชั้นต้นกำหนด ก็อนุญาตให้ทุเลาการบังคับไว้ในระหว่างฎีกา มิฉะนั้นให้ยกคำร้อง(พิชิต พรหมพิทักษ์กุล-วัชรินทร์ รักขพันธ์-ปรีชา ธนานันท์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 948/2533ธนาคารกรุงเทพ จำกัดโจทก์นายสงวน วรรณประสาท กับพวกจำเลยนายประเสริฐ รัตนวดีชัยกุล ทนายจำเลยผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.พ. ม. 231ความว่า จำเลยทั้งสามฎีกา มั่นใจว่าชนะคดี โปรดอนุญาตให้ทุเลาการบังคับไว้ก่อนหมายเหตุ โจทก์แถลงคัดค้าน (อันดับ 87)ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน ให้จำเลยทั้งสามร่วมกันหรือแทนกันชำระเงิน 3,081,999.05 บาท พร้อมด้วยดอกเบี้ยในอัตราร้อยละ 17ต่อปี ของต้นเงิน 2,400,000 บาท นับแต่วันถัดวันฟ้องจนชำระเสร็จแก่โจทก์จำเลยที่ 1 ถึงที่ 3 ฎีกา และยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 76,81)ศาลอุทธรณ์อนุญาตให้ทุเลาการบังคับ แต่จำเลยทั้งสามไม่วางหลักประกันตามที่ศาลชั้นต้นกำหนด (อันดับ 63,67)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว ถ้าจำเลยที่ 1 ถึงที่ 3 ร่วมกันหรือคนใดคนหนึ่งหาประกันสำหรับจำนวนเงินที่จะต้องชำระตามคำพิพากษาของศาลอุทธรณ์พร้อมดอกเบี้ยนับถึงวันทราบคำสั่งนี้ และต่อไปอีก 2 ปี มาให้เป็นที่พอใจและภายในเวลาที่ศาลชั้นต้นกำหนด ก็อนุญาตให้ทุเลาการบังคับไว้ในระหว่างฎีกา มิฉะนั้นให้ยกคำร้อง(พิชิต พรหมพิทักษ์กุล-วัชรินทร์ รักขพันธ์-ปรีชา ธนานันท์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 598/2480หลักกฎหมาย: ข้อวินิจฉัยที่ว่าโจทก์เอาเปรียบจำเลยในเชิงคดีจึงไม่ยอมให้แก้ฟ้องนั้นเป็นข้อวินิจฉัยในปัญหาข้อเท็จจริงโจทก์ฟ้องว่าจำเลยเป็นผู้ร้ายลักทรัพย์ของ ส. ขอให้ลงโทษตาม ม. ๒๙๓-๒๙๔ ๗๒ ปรากฎว่าเมื่อสืบพะยายโจทก์แล้ว ไม่ได้ความว่าจำเลยลักทรัพย์ตามฟ้อง โจทก์จึงยี่นคำร้องขอแก้ฟ้องว่า จำเลยรับของโจรขอให้ลงโทษตาม ม. ๓๒๑ ด้วย ศาลล่างทั้ง ๒ เห็นว่า โจทก์เอาเปรียบจำเลยในทางเชิงคดี จึงไม่ยอมให้แก้ฟ้องโดยให้ยกคำร้องของโจทก์เสีย โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า ศาลล่างพิพากษายืนกันมาว่าโจทก์เอาเปรียบจำเลยในเชิงการยื่นคำร้องขอแก้ฟ้อง โจทก์จะฎีกาคัดค้านคำวินิจฉัยของ ศาลอุทรณ์ในข้อเท็จจริงชั้นนี้ไม่ได้ ให้ยกฎีกาโจทก์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 598/2480นายสิกับพวก-ล ป.วิ.อ. ม. 158-192-16, ม. 192, ม. 16 กฎหมายลักษณะอาญา ม. 293, ม. 294, ม. 321ข้อวินิจฉัยที่ว่าโจทก์เอาเปรียบจำเลยในเชิงคดีจึงไม่ยอมให้แก้ฟ้องนั้นเป็นข้อวินิจฉัยในปัญหาข้อเท็จจริงโจทก์ฟ้องว่าจำเลยเป็นผู้ร้ายลักทรัพย์ของ ส. ขอให้ลงโทษตาม ม. ๒๙๓-๒๙๔ ๗๒ ปรากฎว่าเมื่อสืบพะยายโจทก์แล้ว ไม่ได้ความว่าจำเลยลักทรัพย์ตามฟ้อง โจทก์จึงยี่นคำร้องขอแก้ฟ้องว่า จำเลยรับของโจรขอให้ลงโทษตาม ม. ๓๒๑ ด้วย ศาลล่างทั้ง ๒ เห็นว่า โจทก์เอาเปรียบจำเลยในทางเชิงคดี จึงไม่ยอมให้แก้ฟ้องโดยให้ยกคำร้องของโจทก์เสีย โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า ศาลล่างพิพากษายืนกันมาว่าโจทก์เอาเปรียบจำเลยในเชิงการยื่นคำร้องขอแก้ฟ้อง โจทก์จะฎีกาคัดค้านคำวินิจฉัยของ ศาลอุทรณ์ในข้อเท็จจริงชั้นนี้ไม่ได้ ให้ยกฎีกาโจทก์(นิติศาสตร์-พลางกูร-เทฟโนต์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่าจำเลยเป็นผู้ร้ายลักทรัพย์ของ ส. ขอให้ลงโทษตาม ม. ๒๙๓-๒๙๔ ๗๒ ปรากฎว่าเมื่อสืบพะยายโจทก์แล้ว ไม่ได้ความว่าจำเลยลักทรัพย์ตามฟ้อง โจทก์จึงยี่นคำร้องขอแก้ฟ้องว่า จำเลยรับของโจรขอให้ลงโทษตาม ม. ๓๒๑ ด้วย ศาลล่างทั้ง ๒ เห็นว่า โจทก์เอาเปรียบจำเลยในทางเชิงคดี จึงไม่ยอมให้แก้ฟ้องโดยให้ยกคำร้องของโจทก์เสีย โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า ศาลล่างพิพากษายืนกันมาว่าโจทก์เอาเปรียบจำเลยในเชิงการยื่นคำร้องขอแก้ฟ้อง โจทก์จะฎีกาคัดค้านคำวินิจฉัยของ ศาลอุทรณ์ในข้อเท็จจริงชั้นนี้ไม่ได้ ให้ยกฎีกาโจทก์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 598/2480นายสิกับพวก-ล ป.วิ.อ. ม. 158-192-16, ม. 192, ม. 16 กฎหมายลักษณะอาญา ม. 293, ม. 294, ม. 321ข้อวินิจฉัยที่ว่าโจทก์เอาเปรียบจำเลยในเชิงคดีจึงไม่ยอมให้แก้ฟ้องนั้นเป็นข้อวินิจฉัยในปัญหาข้อเท็จจริงโจทก์ฟ้องว่าจำเลยเป็นผู้ร้ายลักทรัพย์ของ ส. ขอให้ลงโทษตาม ม. ๒๙๓-๒๙๔ ๗๒ ปรากฎว่าเมื่อสืบพะยายโจทก์แล้ว ไม่ได้ความว่าจำเลยลักทรัพย์ตามฟ้อง โจทก์จึงยี่นคำร้องขอแก้ฟ้องว่า จำเลยรับของโจรขอให้ลงโทษตาม ม. ๓๒๑ ด้วย ศาลล่างทั้ง ๒ เห็นว่า โจทก์เอาเปรียบจำเลยในทางเชิงคดี จึงไม่ยอมให้แก้ฟ้องโดยให้ยกคำร้องของโจทก์เสีย โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า ศาลล่างพิพากษายืนกันมาว่าโจทก์เอาเปรียบจำเลยในเชิงการยื่นคำร้องขอแก้ฟ้อง โจทก์จะฎีกาคัดค้านคำวินิจฉัยของ ศาลอุทรณ์ในข้อเท็จจริงชั้นนี้ไม่ได้ ให้ยกฎีกาโจทก์(นิติศาสตร์-พลางกูร-เทฟโนต์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุหมายเหตุ: 108867. คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 597/2480 พิมพ์คำพิพากษาฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 597/2480 ป.อ. ม. 254 - 50()แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
พระราชกำหนดแก้ไขเพิ่มเติมพระราชบัญญัติการประมง พ.ศ. 2490 พ.ศ. 2513พระราชกำหนด แก้ไขเพิ่มเติมพระราชบัญญัติการประมง พ.ศ. ๒๔๙๐ พ.ศ. ๒๕๑๓ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร. ให้ไว้ ณ วันที่ ๒๘ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๑๓ เป็นปีที่ ๒๕ ในรัชกาลปัจจุบันพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า โดยที่เป็นการสมควรแก้ไขเพิ่มเติมกฎหมายว่าด้วยการประมง อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๔๖ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชกำหนดขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้มาตรา 1 มาตรา ๑ พระราชกำหนดนี้เรียกว่า "พระราชกำหนดแก้ไขเพิ่มเติมพระราชบัญญัติการประมง พ.ศ. ๒๔๙๐ พ.ศ. ๒๕๑๓"มาตรา 2 มาตรา ๒ พระราชกำหนดนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา 3 มาตรา ๓ ให้ยกเลิกความในมาตรา ๕๓ แห่งพระราชบัญญัติการประมง พ.ศ. ๒๔๙๐ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติการประมง (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๔๙๖ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน "มาตรา ๕๓ ห้ามมิให้บุคคลใดมีไว้ในครอบครองซึ่งสัตว์น้ำชนิดหนึ่งชนิดใดตามที่ระบุไว้ในพระราชกฤษฎีกา เว้นแต่จะได้รับอนุญาตจากพนักงานเจ้าหน้าที่มาตรา 3 บุคคลใดมีสัตว์น้ำดังกล่าวไว้ในความครอบครองในวันที่พระราชกฤษฎีกาออกตามความในวรรคหนึ่งเริ่มใช้บังคับ โดยมิได้รับอนุญาตจากพนักงานเจ้าหน้าที่ รัฐมนตรีมีอำนาจประกาศให้นำสัตว์น้ำนั้นส่งมอบต่อเจ้าพนักงานกรมประมง กระทรวงเกษตร ภายในกำหนดเจ็ดวันนับแต่วันที่รัฐมนตรีประกาศมาตรา 3 ในการนี้ให้กรมประมงคิดราคาสัตว์น้ำดังกล่าวตามสมควรให้แก่ผู้นำส่งมอบ"ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ จอมพล ถนอม กิตติขจร นายกรัฐมนตรีหมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกำหนดฉบับนี้ คือ เนื่องจากปรากฏว่าได้มีผู้มีปลาปิรันยา (Piranha) หรือปลาคาริบี (Caribe) ซึ่งเป็นปลาน้ำจืดในสกุลเซราซาลมัส (Serasalmus) และมีแหล่งกำเนิดเดิมอยู่ในแม่น้ำอะเมซอน ประเทศบราซิล ไว้ในครอบครอง ปลาชนิดนี้เป็นปลาขนาดเล็ก รูปร่างคล้ายปลาแปบ หรือปลาโคกแต่มีฟันคมและมีนิสัยดุร้ายมาก ชอบอาศัยอยู่เป็นฝูง ชอบรุมกัดกินเนื้อมนุษย์และสัตว์ทุกขนาดเป็นอาหาร เช่น โค กระบือ ม้า ฯลฯ ที่ลงไปในแม่น้ำลำคลองที่ปลานี้อาศัยอยู่ และบัดนี้มีผู้นำหรือสั่งปลาในสกุลนี้มาจากต่างประเทศเข้ามาขายในประเทศไทยหลายราย โดยจำหน่ายเป็นปลาประเภทสวยงาม และแปลกประหลาดถ้าปล่อยให้มีปลาในสกุลนี้ไว้ในครอบครองอาจจะมีการผสมพันธุ์ปลาในสกุลนี้ขึ้นจำหน่าย หรืออาจจะมีผู้นำไปปล่อยในแหล่งน้ำสาธารณะ ปลาสกุลนี้จะขยายพันธุ์และแพร่หลายทั่วไปจะเป็นอันตรายต่อประชาชน สัตว์เลี้ยงและสัตว์น้ำอย่างยิ่ง จึงจำเป็นต้องแก้ไขเพิ่มเติมมาตรา ๕๓ แห่งพระราชบัญญัติการประมงโดยห้ามมิให้มีสัตว์น้ำตามที่ระบุไว้ในพระราชกฤษฎีกาไว้ในครอบครอง ไม่ว่าจะมีไว้เพื่อการค้าหรือไม่ เว้นแต่จะได้รับอนุญาตจากพนักงานเจ้าหน้าที่ และโดยที่เป็นกรณีเหตุฉุกเฉินมีความจำเป็นรีบด่วนในอันจะรักษาความปลอดภัยสาธารณะหรือป้องกันภัยพิบัติสาธารณะก่อนที่จะได้มีการขยายพันธุ์จนสายเกินที่จะป้องกันกำจัดได้ สมควรออกพระราชกำหนดโดยด่วน
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 64742หลักกฎหมาย: คดีที่ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ไขมากโดยแก้ทั้งบทและโทษแต่ยังคงลงโทษจำคุกจำเลยไม่เกินหนึ่งปีตามศาลชั้นต้นนั้นต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 220 ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 588/2511พนักงานอัยการประจำศาลจังหวัดภูเขียวโจทก์นายวงษ์ คำยศ กับพวกจำเลย ป.วิ.อ. ม. 220คดีที่ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ไขมากโดยแก้ทั้งบทและโทษแต่ยังคงลงโทษจำคุกจำเลยไม่เกินหนึ่งปีตามศาลชั้นต้นนั้นต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 220(วินัย ทองลงยา-ไฉน บุญยก-สุธี โรจนธรรม)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 588/2511พนักงานอัยการประจำศาลจังหวัดภูเขียวโจทก์นายวงษ์ คำยศ กับพวกจำเลย ป.วิ.อ. ม. 220คดีที่ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ไขมากโดยแก้ทั้งบทและโทษแต่ยังคงลงโทษจำคุกจำเลยไม่เกินหนึ่งปีตามศาลชั้นต้นนั้นต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 220(วินัย ทองลงยา-ไฉน บุญยก-สุธี โรจนธรรม)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4603/2536หลักกฎหมาย: โจทก์ฟ้องว่าที่พิพาทเป็นของโจทก์ จำเลยบุกรุกเข้าไปในที่ดินโจทก์ขอให้ขับไล่ การที่จำเลยให้การต่อสู้คดีว่าที่พิพาทไม่ใช่ของโจทก์ แต่เป็นของจำเลยหากข้อเท็จจริงฟังได้ว่า โจทก์มีสิทธิครอบครองจำเลยก็ได้แย่งการครอบครองจากโจกท์มาแล้วกว่า 1 ปี และโจทก์มิได้ฟ้องเอาคืนซึ่งการครอบครองภายใน 1 ปี นับแต่เวลาถูกแย่งการครอบครอง นั้น คดีคงมีประเด็นข้อพิพาทเพียงว่าโจทก์หรือจำเลยมีสิทธิครอบครองในที่พิพาท กรณีไม่มีประเด็นในเรื่องการแย่งการครอบครองที่ดินตาม ป.พ.พ.มาตรา 1375 เพราะการแย่งการครอบครองจะเกิดมีขึ้นได้ก็แต่ในที่ดินของผู้อื่นเท่านั้น ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4603/2536นายสมบูรณ์ คู่พงศ์กรโจทก์นายชนะ ลาภวรกิจชัยจำเลย ป.พ.พ. ม. 1375 ป.วิ.พ. ม. 177 วรรคสอง, ม. 183โจทก์ฟ้องว่าที่พิพาทเป็นของโจทก์ จำเลยบุกรุกเข้าไปในที่ดินโจทก์ขอให้ขับไล่ การที่จำเลยให้การต่อสู้คดีว่าที่พิพาทไม่ใช่ของโจทก์ แต่เป็นของจำเลยหากข้อเท็จจริงฟังได้ว่า โจทก์มีสิทธิครอบครองจำเลยก็ได้แย่งการครอบครองจากโจกท์มาแล้วกว่า 1 ปี และโจทก์มิได้ฟ้องเอาคืนซึ่งการครอบครองภายใน 1 ปี นับแต่เวลาถูกแย่งการครอบครอง นั้น คดีคงมีประเด็นข้อพิพาทเพียงว่าโจทก์หรือจำเลยมีสิทธิครอบครองในที่พิพาท กรณีไม่มีประเด็นในเรื่องการแย่งการครอบครองที่ดินตาม ป.พ.พ.มาตรา 1375 เพราะการแย่งการครอบครองจะเกิดมีขึ้นได้ก็แต่ในที่ดินของผู้อื่นเท่านั้น(วิทวัส อยู่วัฒนา-ไพศาล รางชางกูร-ไพศาล รางชางกูร)ศาลจังหวัดภูเก็ต - นายวิชิต ทัศนานุกุลกิจศาลอุทธรณ์ภาค ๓ - นายประพัฒน์ อุชุภาพแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4603/2536นายสมบูรณ์ คู่พงศ์กรโจทก์นายชนะ ลาภวรกิจชัยจำเลย ป.พ.พ. ม. 1375 ป.วิ.พ. ม. 177 วรรคสอง, ม. 183โจทก์ฟ้องว่าที่พิพาทเป็นของโจทก์ จำเลยบุกรุกเข้าไปในที่ดินโจทก์ขอให้ขับไล่ การที่จำเลยให้การต่อสู้คดีว่าที่พิพาทไม่ใช่ของโจทก์ แต่เป็นของจำเลยหากข้อเท็จจริงฟังได้ว่า โจทก์มีสิทธิครอบครองจำเลยก็ได้แย่งการครอบครองจากโจกท์มาแล้วกว่า 1 ปี และโจทก์มิได้ฟ้องเอาคืนซึ่งการครอบครองภายใน 1 ปี นับแต่เวลาถูกแย่งการครอบครอง นั้น คดีคงมีประเด็นข้อพิพาทเพียงว่าโจทก์หรือจำเลยมีสิทธิครอบครองในที่พิพาท กรณีไม่มีประเด็นในเรื่องการแย่งการครอบครองที่ดินตาม ป.พ.พ.มาตรา 1375 เพราะการแย่งการครอบครองจะเกิดมีขึ้นได้ก็แต่ในที่ดินของผู้อื่นเท่านั้น(วิทวัส อยู่วัฒนา-ไพศาล รางชางกูร-ไพศาล รางชางกูร)ศาลจังหวัดภูเก็ต - นายวิชิต ทัศนานุกุลกิจศาลอุทธรณ์ภาค ๓ - นายประพัฒน์ อุชุภาพแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศคณะกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกประกาศคณะกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกประจำจังหวัดสมุทรสงครามฉบับที่๕๐ (พ.ศ. ๒๕๕๐)เรื่องกำหนดเส้นทางสำหรับการขนส่งประจำทางด้วยรถโดยสารจังหวัดสมุทรสงครามหมวด๔ สายที่ ๘๕๔๖ สมุทรสงคราม-วัดบางบ่อ[๑] ด้วยคณะกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกประจำจังหวัดสมุทรสงครามได้พิจารณาเห็นสมควรให้กำหนดเส้นทางสำหรับการขนส่งประจำทางด้วยรถโดยสารหมวด ๔ สายที่ ๘๕๔๖ สมุทรสงคราม-วัดบางบ่อ เพื่อทดแทนเส้นทางการขนส่งรถขนาดเล็กสายที่ ๗๕๐๐๕ สมุทรสงคราม-วัดบางบ่อ ที่จะถูกยกเลิกไปฉะนั้น อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๒๐ (๑)แห่งพระราชบัญญัติการขนส่งทางบก พ.ศ. ๒๕๒๒ประกอบกับมติคณะกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกประจำจังหวัดสมุทรสงคราม ในการประชุมครั้งที่๑/๒๕๕๐ เมื่อวันที่ ๑๙ มกราคม ๒๕๕๐และได้รับอนุมัติในหลักการจากคณะกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกกลางในการประชุมครั้งที่ ๘/๒๕๔๙ เมื่อวันที่ ๔ เมษายน ๒๕๔๙ จึงได้กำหนดเส้นทางสำหรับการขนส่งประจำทางด้วยรถโดยสารหมวด ๔ สายที่ ๘๕๔๖ สมุทรสงคราม-วัดบางบ่อ โดยให้ใช้รายละเอียดเส้นทางดังนี้ คือสายที่๘๕๔๖ สมุทรสงคราม-วัดบางบ่อเริ่มต้นจากสถานที่จอดรถโดยสารประจำทางจังหวัดสมุทรสงครามไปตามถนนทางเข้าเมืองถึงทางแยกเข้าจังหวัดสมุทรสงครามแยกซ้ายไปตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๓๕ (ธนบุรี-ปากท่อ) แยกขวาไปตามทางหลวงชนบทสายวัดบางบ่อ(สส. ๒๐๐๓) ไปสุดเส้นทาง ณ สถานที่จอดรถโดยสารประจำทางบริเวณวัดบางบ่อประกาศณ วันที่ ๒๔ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๕๐วีระยุทธเอี่ยมอำภาผู้ว่าราชการจังหวัดสมุทรสงครามประธานกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกประจำจังหวัดสมุทรสงครามปริยานุช/ผู้จัดทำ๒๐พฤศจิกายน ๒๕๕๐[๑]ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๔/ตอนที่ ๙๕ ง/หน้า ๒๑๒/๘ พฤศจิกายน ๒๕๕๐
ประกาศคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติเรื่อง กําหนดลักษณะความผิดของเจ้าหน้าที่ของรัฐในระดับต่ํากว่าผู้บริหารระดับสูงหรือข้าราชการในระดับต่ํากว่าผู้อํานวยการกองที่คณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติ เห็นสมควรดําเนินการพ.ศ. 2554------------------------------- โดยที่มาตรา 19 (4) แห่งพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยการป้องกันและปราบปรามการทุจริต พ.ศ. 2542 ตามที่แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยการป้องกันและปราบปรามการทุจริต (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2554 บัญญัติให้คณะกรรมการ ป.ป.ช. มีอํานาจดําเนินการกับเจ้าหน้าที่ของรัฐในระดับต่ํากว่าผู้บริหารระดับสูงหรือข้าราชการในระดับต่ํากว่าผู้อํานวยการกอง ที่กระทําความผิดในลักษณะที่คณะกรรมการ ป.ป.ช. เห็นสมควรดําเนินการตามที่คณะกรรมการ ป.ป.ช. กําหนด โดยประกาศในราชกิจจานุเบกษา อาศัยอํานาจตามความในมาตรา 5 แห่งพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยการป้องกันและปราบปรามการทุจริต พ.ศ. 2542 อันเป็นกฎหมายที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจํากัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคล ซึ่งมาตรา 29 ประกอบมาตรา 31 มาตรา 32 มาตรา 35 มาตรา 41 และมาตรา 43 ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย บัญญัติให้กระทําได้โดยอาศัยอํานาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย คณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติ จึงออกประกาศไว้ ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ ประกาศนี้เรียกว่า "ประกาศคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติ เรื่อง กําหนดลักษณะความผิดของเจ้าหน้าที่ของรัฐในระดับต่ํากว่าผู้บริหารระดับสูงหรือข้าราชการในระดับต่ํากว่าผู้อํานวยการกองที่คณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติ เห็นสมควรดําเนินการ พ.ศ. 2554" ข้อ ๒ ประกาศนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปข้อ ๓ ให้การกระทําความผิดของเจ้าหน้าที่ของรัฐในระดับต่ํากว่าผู้บริหารระดับสูงหรือข้าราชการในระดับต่ํากว่าผู้อํานวยการกอง ดังต่อไปนี้ เป็นการกระทําในลักษณะที่คณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติเห็นสมควรดําเนินการไต่สวนและวินิจฉัย (ก) การกระทําความผิดฐานร่ํารวยผิดปกติ (ข) การกระทําความผิด ตามหมวด 9 การขัดกันระหว่างประโยชน์ส่วนบุคคลและประโยชน์ส่วนรวม ในมาตรา 100 มาตรา 101 มาตรา 102 มาตรา 103 และมาตรา 103/1 ตามกฎหมายประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยการป้องกันและปราบปรามการทุจริต (ค) การกระทําความผิด ตามหมวด 11 ในมาตรา 123 และมาตรา 123/1 ตามกฎหมายประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยการป้องกันและปราบปรามการทุจริต (ง) การกระทําความผิดตามกฎหมายว่าด้วยความผิดเกี่ยวกับการเสนอราคาต่อหน่วยงานของรัฐข้อ ๔ ให้ประธานกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติ รักษาการตามประกาศนี้ และให้คณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติ มีอํานาจตีความวินิจฉัยปัญหาที่เกิดขึ้นจากการบังคับใช้ประกาศนี้ผู้มีอํานาจลงนาม - ประกาศ ณ วันที่ 20 ธันวาคม พ.ศ. 2554 ปานเทพ กล้าณรงค์ราญประธานกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติ
คําสั่งกรมสรรพากรที่ ท.ป. 219/2557เรื่อง กําหนดสถานที่รับแบบแสดงรายการ และรับชําระเงินภาษีอากรตามประมวลรัษฎากร-------------------------------------เพื่ออํานวยความสะดวกแก่ผู้เสียภาษีอากรและให้การบริหารการจัดเก็บภาษีอากรตามประมวลรัษฎากรมีประสิทธิภาพ อาศัยอํานาจตามความในมาตรา 11 แห่งประมวลรัษฎากร อธิบดีกรมสรรพากร จึงมีคําสั่งดังต่อไปนี้ข้อ ๑ ให้สถานที่ดังต่อไปนี้ เป็นสถานที่รับแบบแสดงรายการและรับชําระเงินภาษีอากรตามประมวลรัษฎากร ได้อีกแห่งหนึ่ง นอกจากสํานักงานสรรพากรพื้นที่สาขา สําหรับผู้มีหน้าที่เสียภาษีเงินได้บุคคลธรรมดา ไม่ว่าจะมีภูมิลําเนาอยู่ในอําเภอหรือเขตท้องที่ใด(1) หน่วยบริการรับชําระภาษีอากรของสํานักงานสรรพากรพื้นที่สาขาลืออํานาจ ที่ตั้งอยู่ ณ อาคารสํานักงานเทศบาลตําบลพนา เลขที่ 222 หมู่ที่ 1 ตําบลพระเหลา อําเภอพนา จังหวัดอํานาจเจริญ(2) หน่วยบริการรับชําระภาษีอากรของสํานักงานสรรพากรพื้นที่สาขาเกาะพะงัน ที่ตั้งอยู่ ณ ที่ทําการกํานันตําบลเกาะเต่า หมู่ที่ 2 ตําบลเกาะเต่า อําเภอเกาะพะงัน จังหวัดสุราษฎร์ธานี(3) หน่วยบริการรับชําระภาษีอากรของสํานักงานสรรพากรพื้นที่สาขาเมืองระนอง ที่ตั้งอยู่ ณ ที่ทําการองค์การบริหารส่วนตําบลเกาะพยาม หมู่ที่ 1 ตําบลเกาะพยาม อําเภอเมืองระนอง จังหวัดระนอง(4) หน่วยบริการรับชําระภาษีอากรของสํานักงานสรรพากรพื้นที่สาขาเมืองกระบี่ ที่ตั้งอยู่ ณ บริษัท พีพีมารีนแทรเวล จํากัด (โรงแรมพีพี ไอส์แลนด์ คาบาน่า) สาขา 0001 เลขที่ 58 หมู่ที่ 7 ตําบลอ่าวนาง อําเภอเมืองกระบี่ จังหวัดกระบี่ข้อ ๒ ให้สรรพากรพื้นที่ดังต่อไปนี้ ออกคําสั่งเป็นหนังสือแต่งตั้งข้าราชการพลเรือนสามัญในสังกัดเป็น "เจ้าหน้าที่รับชําระเงินภาษีอากร" เพื่อรับชําระเงินภาษีอากรตามประมวลรัษฎากร(1) สรรพากรพื้นที่อํานาจเจริญ สําหรับการรับแบบแสดงรายการและรับชําระเงินภาษีอากรตามข้อ 1 (1)(2) สรรพากรพื้นที่สุราษฎร์ธานี 2 สําหรับการรับแบบแสดงรายการและรับชําระเงินภาษีอากรตามข้อ 1(2)(3) สรรพากรพื้นที่ระนอง สําหรับการรับแบบแสดงรายการและรับชําระเงินภาษีอากรตามข้อ 1 (3)(4) สรรพากรพื้นที่กระบี่ สําหรับการรับแบบแสดงรายการและรับชําระเงินภาษีอากรตามข้อ 1 (4)ข้อ ๓ การเสียภาษีอากรตามคําสั่งนี้ ให้ถือว่าเป็นการสมบูรณ์เมื่อได้รับใบเสร็จรับเงินซึ่ง "เจ้าหน้าที่รับชําระเงินภาษีอากร" ตามข้อ 2 ได้ลงลายมือชื่อรับเงินแล้วข้อ ๔ คําสั่งนี้ให้ใช้บังคับสําหรับการรับแบบแสดงรายการและรับชําระเงินภาษีเงินได้บุคคลธรรมดาตามประมวลรัษฎากร ดังต่อไปนี้(1) หน่วยบริการรับชําระภาษีอากรตามข้อ 1 (1) ตั้งแต่วันจันทร์ที่ 24 มีนาคม 2557 ถึงวันจันทร์ที่ 31 มีนาคม 2557 เว้นวันหยุดราชการ(2) หน่วยบริการรับชําระภาษีอากรตามข้อ 1 (2) ตั้งแต่วันจันทร์ที่ 17 มีนาคม 2557 ถึงวันศุกร์ที่ 21 มีนาคม 2557(3) หน่วยบริการรับชําระภาษีอากรตามข้อ 1 (3) ตั้งแต่วันจันทร์ที่ 17 กุมภาพันธ์ 2557 ถึงวันศุกร์ที่ 21 กุมภาพันธ์ 2557(4) หน่วยบริการรับชําระภาษีอากรตามข้อ 1 (4) ตั้งแต่วันจันทร์ที่ 24 กุมภาพันธ์ 2557 ถึงวันศุกร์ที่ 28 กุมภาพันธ์ 2557ผู้มีอํานาจลงนาม - สั่ง ณ วันที่ 10 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2557 สุทธิชัย สังขมณี(นายสุทธิชัย สังขมณี)อธิบดีกรมสรรพากร