คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2124/2539หลักกฎหมาย: โจทก์เคยฟ้องจำเลยทั้งสามในคดีนี้กับพวกต่อศาลชั้นต้นขอให้แสดงกรรมสิทธิ์และเรียกทรัพย์คืนโดยอ้างว่าวันที่ 5 เมษายน 2484 บ.ด้วยความยินยอมของ จ. เจ้าของกรรมสิทธิ์รวมได้ทำสัญญาแลกเปลี่ยนที่ดินและสิ่งปลูกสร้างกับโจทก์ โดย บ.ยอมรับเอาที่ดินโฉนดเลขที่1841 กับที่ดินโฉนดเลขที่ 1842 ของโจทก์และบ. ด้วยความรู้เห็นยินยอมของ จ. ยอมให้โจทก์เข้าถือกรรมสิทธิ์ในที่ดินโฉนดเลขที่ 419 พร้อมสิ่งปลูกสร้างหลังจากนั้นต่างฝ่ายต่างเข้าครอบครองโดยความสงบและเปิดเผยด้วยเจตนาเป็นเจ้าของติดต่อกันมาเป็นเวลากว่า 10 ปีแล้ว ใน พ.ศ. 2499 โจทก์ได้ปลูกสร้างตึกเลขที่234 สูง 5 ชั้น ชั้นล่างของตึกนี้ซึ่งปลูกอยู่ในโฉนดเลขที่419 ด้านติดถนนมหาจักรกั้นเป็นห้องเลขที่ 214/4 และได้เปลี่ยนแปลงห้องแถวไม้แต่เดิมโดยรื้อของเก่าออกแล้วปลูกเป็นตึกอาคารพาณิชย์ 2 ชั้น รวม 7 คูหา โจทก์จึงเป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์ที่ดินโดยการครอบครองและเป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์สิ่งปลูกสร้างที่โจทก์สร้างขึ้น ขอให้พิพากษาว่าที่ดินดังกล่าวพร้อมสิ่งปลูกสร้างเป็นของโจทก์ ศาลฎีกาวินิจฉัยว่าฟังไม่ได้ว่าโจทก์ได้ครอบครองที่ดินโฉนดเลขที่419 พร้อมสิ่งปลูกสร้างโดยความสงบเปิดเผยด้วยเจตนาเป็นเจ้าของพิพากษายกฟ้อง โจทก์ฟ้องคดีนี้ว่าโจทก์ได้ครอบครองปรปักษ์ที่ดินโฉนดเลขที่ 419 เฉพาะส่วนปลูกตึก5 ชั้น และเรือนไม้เลขที่ 234 และตึกแถวเลขที่ 214/4ขอให้ศาลพิพากษาว่าที่ดินโฉนดเลขที่ 419 พร้อมด้วยสิ่งปลูกสร้างดังกล่าวเป็นของโจทก์และขอให้เพิกถอนการโอน แม้ในคดีก่อนมีประเด็นเรื่องแลกเปลี่ยนที่ดินกันหรือไม่แต่ก็มีประเด็นเรื่องครอบครองปรปักษ์หรือไม่ด้วยซึ่งเป็นประเด็นเรื่องเดียวกันส่วนประเด็นเรื่องขอให้เพิกถอนนิติกรรมเป็นประเด็นเกี่ยวเนื่องกันประเด็นครอบครองปรปักษ์ โจทก์จึงต้องห้ามมิให้นำคดีดังกล่าวมาฟ้องกันอีกตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 148โจทก์ฟ้องว่า เมื่อ พ.ศ. 2499 โจทก์สร้างตึก 5 ชั้น และเรือนไม้ เลขที่ 234 ขึ้นบนบางส่วนของที่ดินโฉนดเลขที่ 419เพื่อใช้เป็นที่อยู่อาศัย ชั้นล่างของตึกด้านติดถนนมหาจักรได้กั้นเป็นห้องเลขที่ 214/4 โดยได้รับความยินยอมจากนางสาวบุตรีเจ้าของกรรมสิทธิ์ หลังจากนั้นโจทก์ได้เข้าครอบครองและอยู่อาศัยในตึกและเรือนไม้เลขที่ 234 และห้องเลขที่ 214/4 ซึ่งปลูกอยู่บนที่ดินโฉนดเลขที่ 419 เฉพาะส่วนโดยเปิดเผยด้วยเจตนาเป็นเจ้าของ โดยสุจริตติดต่อกันมาเกินกว่า 10 ปีแล้ว โจทก์จึงได้กรรมสิทธิ์ในที่ดินเฉพาะส่วนที่ปลูกตึกและเรือนไม้และห้องดังกล่าวโดยการครอบครองปรปักษ์ เมื่อวันที่ 16 พฤษภาคม 2528จำเลยที่ 1 และที่ 2 ในฐานะผู้จัดการมรดกของนางสาวบุตรีได้ยื่นคำร้องต่อเขตป้อมปราบศัตรูพ่าย ขอโอนตึกและเรือนไม้เลขที่ 234 และห้องเลขที่ 214/4 โดยอ้างว่าปลูกอยู่ในที่ดินโฉนดเลขที่ 419 ให้แก่จำเลยที่ 3 ผู้รับมรดกตามพินัยกรรมของนางสาวบุตรี ทั้งที่จำเลยทั้งสามทราบดีว่าตึกแถวและเรือนไม้และห้องดังกล่าวเป็นกรรมสิทธิ์ของโจทก์ โจทก์จึงได้ทำหนังสือคัดค้านการขอจดทะเบียนสิทธิและนิติกรรมดังกล่าวทางเขตป้อมปราบศัตรูพ่าย จึงไม่สามารถดำเนินการจดทะเบียนสิทธิและนิติกรรมดังกล่าวและได้แนะนำให้โจทก์ดำเนินการทางศาลเพื่อให้ศาลมีคำพิพากษาหรือคำสั่ง ก่อนหน้านั้นเมื่อวันที่ 6 มกราคม2512 จำเลยที่ 1 และที่ 2 ในฐานะผู้จัดการมรดกของนางสาวบุตรีได้โอนกรรมสิทธิ์ที่ดินโฉนดเลขที่ 419 พร้อมสิ่งปลูกสร้างให้แก่จำเลยที่ 3 โดยระบุว่าสิ่งปลูกสร้างที่โอนกันนั้น มีตึกแถว2 ชั้น 7 คูหา ริมถนนมหาจักรเท่านั้น ซึ่งมิได้รวมถึงตึก5 ชั้น และเรือนไม้เลขที่ 234 และห้องเลขที่ 214/4 ซึ่งเป็นกรรมสิทธิ์ของโจทก์ เพราะจำเลยทั้งสามทราบถึงกรรมสิทธิ์ของโจทก์เป็นอย่างดีอยู่แล้ว และตามพินัยกรรมของนางสาวบุตรีเจ้าของที่ดินก็ไม่ได้ระบุทรัพย์มรดกรวมถึงตึก 5 ชั้นและเรือนไม้เลขที่ 234 และห้องเลขที่ 214/4 ของโจทก์ไว้ด้วยแต่อย่างใดจำเลยทั้งสามไม่เคยโต้แย้งสิทธิและรบกวนการครอบครองของโจทก์ดังนั้นจำเลยที่ 1 และที่ 2 จึงไม่มีอำนาจขอโอนตึก 5 ชั้น และเรือนไม้เลขที่ 234 และห้องเลขที่ 214/4 ให้แก่จำเลยที่ 3เพราะไม่ใช่ทรัพย์มรดกของนางสาวบุตรีขอให้พิพากษาว่าที่ดินโฉนดเลขที่ 419 เฉพาะส่วนที่ปลูกตึก 5 ชั้น และเรือนไม้เลขที่ 234 และห้องเลขที่ 214/4 ถนนมหาจักร เนื้อที่ 43 ตารางวาพร้อมตึก 5 ชั้น และเรือนไม้เลขที่ 234 และห้องเลขที่ 214/4เป็นกรรมสิทธิ์ของโจทก์ให้ใส่ชื่อถือกรรมสิทธิ์เฉพาะส่วนในโฉนดที่ดินด้วย ให้จำเลยที่ 1 และที่ 2 เพิกถอนคำร้องขอโอนตึก 5 ชั้นและเรือนไม้เลขที่ 234 และห้องเลขที่ 214/4 ให้แก่จำเลยที่ 3ที่ยื่นไว้ที่เขตป้อมปราบศัตรูพ่าย หากไม่จัดการให้ถือเอาคำพิพากษาของศาลแทนการแสดงเจตนาจำเลยทั้งสามให้การต่อสู้คดีหลายประการระหว่างพิจารณาของศาลชั้นต้น โจทก์ถึงแก่กรรมนายสทิธา กรลักษณ์ทายาทของโจทก์ยื่นคำร้องขอเข้าเป็นคู่ความแทน ศาลชั้นต้นอนุญาตศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า ตึกและเรือนไม้เลขที่ 234กับห้องเลขที่ 214/4 เป็นของโจทก์ ให้จำเลยที่ 1 และที่ 2ขอถอนคำร้องฉบับลงวันที่ 16 พฤษภาคม 2528 ที่ขอโอนอาคารดังกล่าวให้แก่จำเลยที่ 3 ที่ยื่นไว้ที่เขตป้อมปราบศัตรูพ่ายเสียหากไม่จัดการให้ถือเอาคำพิพากษาแทนการแสดงเจตนาของจำเลยที่ 1และที่ 2 นอกจากที่แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นจำเลยทั้งสามฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า จำเลยทั้งสามฎีกาว่าฟ้องโจทก์คดีนี้ซ้ำกับคดีตามคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 736-737/2524 ปัญหาข้อกฎหมายดังกล่าวศาลอุทธรณ์เห็นว่าฝ่ายจำเลยมิได้อุทธรณ์ จึงไม่วินิจฉัยให้ศาลฎีกาเห็นว่าเหตุที่จำเลยทั้งสามมิได้อุทธรณ์ก็เพราะว่าศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยทั้งสามชนะคดี แต่จำเลยทั้งสามก็ยื่นคำแก้อุทธรณ์ว่าฟ้องโจทก์คดีนี้ซ้ำกับคดีตามคำพิพากษาศาลฎีกาที่736-737/2524 จึงมีประเด็นที่จะต้องพิจารณาในชั้นอุทธรณ์ด้วยว่าฟ้องโจทก์คดีนี้ซ้ำกับคดีตามคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 736-737/2524หรือไม่ ที่ศาลอุทธรณ์ไม่รับวินิจฉัยปัญหาข้อกฎหมายดังกล่าวจึงไม่ชอบ ศาลฎีกาเห็นควรวินิจฉัยปัญหาข้อกฎหมายดังกล่าวไปโดยไม่จำต้องย้อนสำนวนให้ศาลอุทธรณ์พิจารณาใหม่เพราะข้อเท็จจริงปรากฏในสำนวนเพียงพอแก่การวินิจฉัยในปัญหาข้อกฎหมายดังกล่าวแล้วข้อเท็จจริงได้ความว่าโจทก์เคยฟ้องจำเลยทั้งสามในคดีนี้กับพวกต่อศาลแพ่งเรื่องขอให้แสดงกรรมสิทธิ์และเรียกทรัพย์คืนโดยอ้างว่าวันที่ 5 เมษายน 2484 นางสาวบุตรี กรลักษณ์ด้วยความยินยอมของนางสาวจำรวยเจ้าของกรรมสิทธิ์รวมได้ทำสัญญาแลกเปลี่ยนกรรมสิทธิ์ที่ดินและสิ่งปลูกสร้างกับโจทก์ โดยนางสาวบุตรียอมรับเอาที่ดินโฉนดเลขที่ 1841 กับที่ดินโฉนดเลขที่ 1842ตำบลดาวคนองฝั่งเหนือ (บางน้ำชล) อำเภอธนบุรี จังหวัดธนบุรีของโจทก์ และนางสาวบุตรีด้วยความรู้เห็นยินยอมของสาวจำรวยยอมให้โจทก์เข้าถือกรรมสิทธิ์ในที่ดินโฉนดเลขที 419 พร้อมสิ่งปลูกสร้าง หลังจากนั้นต่างฝ่ายต่างเข้าครอบครองโดยความสงบและเปิดเผยด้วยเจตนาเป็นเจ้าของติดต่อกันมาเป็นเวลากว่า10 ปีแล้ว ใน พ.ศ. 2499 โจทก์ได้ปลูกสร้างตึกเลขที่ 234 สูง5 ชั้น ชั้นล่างของตึกนี้ซึ่งปลูกอยู่ในโฉนดเลขที่ 419 ด้านติดถนนมหาจักรกั้นเป็นห้องเลขที่ 214/4 และได้เปลี่ยนแปลงห้องแถวไม้แต่เดิมโดยรื้อของเก่าออกแล้วปลูกเป็นตึกอาคารพาณิชย์2 ชั้น รวม 7 คูหา โจทก์จึงเป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์ที่ดินโดยการครอบครองและเป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์สิ่งปลูกสร้างที่โจทก์สร้างขึ้นขอให้พิพากษาว่าที่ดินดังกล่าวพร้อมสิ่งปลูกสร้างเป็นของโจทก์ ศาลฎีกาวินิจฉัยว่าฟังไม่ได้ว่าโจทก์ได้ครอบครองที่ดินโฉนดเลขที่ 419 พร้อมสิ่งปลูกสร้างโดยความสงบเปิดเผยด้วยเจตนาเป็นเจ้าของ พิพากษายกฟ้อง ตามคำพิพากษาศาลฎีกาที่736-737/2524 โจทก์ฟ้องคดีนี้ว่าโจทก์ได้ครอบครองปรปักษ์ที่ดินโฉนดเลขที่ 419 เฉพาะส่วนปลูกตึก 5 ชั้น และเรือนไม้เลขที่ 234และตึกแถวเลขที่ 214/4 ถนนมหาจักร ขอให้ศาลพิพากษาว่าที่ดินโฉนดเลขที่ 419 พร้อมด้วยสิ่งปลูกสร้างดังกล่าวเป็นของโจทก์และขอให้เพิกถอนการโอน เห็นว่าแม้ในคดีก่อนมีประเด็นเรื่องแลกเปลี่ยนที่ดินกันหรือไม่แต่ก็มีประเด็นเรื่องครอบครองปรปักษ์หรือไม่ด้วยโจทก์รื้อร้องฟ้องกันอีกในประเด็นที่ได้วินิจฉัยไว้ในคดีก่อน ซึ่งเป็นประเด็นเรื่องเดียวกันคือครอบครองปรปักษ์ ส่วนประเด็นเรื่องขอให้เพิกถอนนิติกรรมเป็นประเด็นเกี่ยวเนื่องกันประเด็นครอบครองปรปักษ์ โจทก์จึงต้องห้ามมิให้นำคดีดังกล่าวมาฟ้องกันอีกในประเด็นที่วินิจฉัยโดยเหตุเดียวกันตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 148พิพากษากลับ ให้ยกฟ้องโจทก์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2124/2539นายแพทย์ บรรจง กรลักษณ์ ฯโจทก์นาย แผ้ว กรลักษณ์ กับพวกจำเลย ป.วิ.พ. ม. 148โจทก์เคยฟ้องจำเลยทั้งสามในคดีนี้กับพวกต่อศาลชั้นต้นขอให้แสดงกรรมสิทธิ์และเรียกทรัพย์คืนโดยอ้างว่าวันที่ 5 เมษายน 2484 บ.ด้วยความยินยอมของ จ. เจ้าของกรรมสิทธิ์รวมได้ทำสัญญาแลกเปลี่ยนที่ดินและสิ่งปลูกสร้างกับโจทก์ โดย บ.ยอมรับเอาที่ดินโฉนดเลขที่1841 กับที่ดินโฉนดเลขที่ 1842 ของโจทก์และบ. ด้วยความรู้เห็นยินยอมของ จ. ยอมให้โจทก์เข้าถือกรรมสิทธิ์ในที่ดินโฉนดเลขที่ 419 พร้อมสิ่งปลูกสร้างหลังจากนั้นต่างฝ่ายต่างเข้าครอบครองโดยความสงบและเปิดเผยด้วยเจตนาเป็นเจ้าของติดต่อกันมาเป็นเวลากว่า 10 ปีแล้ว ใน พ.ศ. 2499 โจทก์ได้ปลูกสร้างตึกเลขที่234 สูง 5 ชั้น ชั้นล่างของตึกนี้ซึ่งปลูกอยู่ในโฉนดเลขที่419 ด้านติดถนนมหาจักรกั้นเป็นห้องเลขที่ 214/4 และได้เปลี่ยนแปลงห้องแถวไม้แต่เดิมโดยรื้อของเก่าออกแล้วปลูกเป็นตึกอาคารพาณิชย์ 2 ชั้น รวม 7 คูหา โจทก์จึงเป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์ที่ดินโดยการครอบครองและเป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์สิ่งปลูกสร้างที่โจทก์สร้างขึ้น ขอให้พิพากษาว่าที่ดินดังกล่าวพร้อมสิ่งปลูกสร้างเป็นของโจทก์ ศาลฎีกาวินิจฉัยว่าฟังไม่ได้ว่าโจทก์ได้ครอบครองที่ดินโฉนดเลขที่419 พร้อมสิ่งปลูกสร้างโดยความสงบเปิดเผยด้วยเจตนาเป็นเจ้าของพิพากษายกฟ้อง โจทก์ฟ้องคดีนี้ว่าโจทก์ได้ครอบครองปรปักษ์ที่ดินโฉนดเลขที่ 419 เฉพาะส่วนปลูกตึก5 ชั้น และเรือนไม้เลขที่ 234 และตึกแถวเลขที่ 214/4ขอให้ศาลพิพากษาว่าที่ดินโฉนดเลขที่ 419 พร้อมด้วยสิ่งปลูกสร้างดังกล่าวเป็นของโจทก์และขอให้เพิกถอนการโอน แม้ในคดีก่อนมีประเด็นเรื่องแลกเปลี่ยนที่ดินกันหรือไม่แต่ก็มีประเด็นเรื่องครอบครองปรปักษ์หรือไม่ด้วยซึ่งเป็นประเด็นเรื่องเดียวกันส่วนประเด็นเรื่องขอให้เพิกถอนนิติกรรมเป็นประเด็นเกี่ยวเนื่องกันประเด็นครอบครองปรปักษ์ โจทก์จึงต้องห้ามมิให้นำคดีดังกล่าวมาฟ้องกันอีกตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 148โจทก์ฟ้องว่า เมื่อ พ.ศ. 2499 โจทก์สร้างตึก 5 ชั้น และเรือนไม้ เลขที่ 234 ขึ้นบนบางส่วนของที่ดินโฉนดเลขที่ 419เพื่อใช้เป็นที่อยู่อาศัย ชั้นล่างของตึกด้านติดถนนมหาจักรได้กั้นเป็นห้องเลขที่ 214/4 โดยได้รับความยินยอมจากนางสาวบุตรีเจ้าของกรรมสิทธิ์ หลังจากนั้นโจทก์ได้เข้าครอบครองและอยู่อาศัยในตึกและเรือนไม้เลขที่ 234 และห้องเลขที่ 214/4 ซึ่งปลูกอยู่บนที่ดินโฉนดเลขที่ 419 เฉพาะส่วนโดยเปิดเผยด้วยเจตนาเป็นเจ้าของ โดยสุจริตติดต่อกันมาเกินกว่า 10 ปีแล้ว โจทก์จึงได้กรรมสิทธิ์ในที่ดินเฉพาะส่วนที่ปลูกตึกและเรือนไม้และห้องดังกล่าวโดยการครอบครองปรปักษ์ เมื่อวันที่ 16 พฤษภาคม 2528จำเลยที่ 1 และที่ 2 ในฐานะผู้จัดการมรดกของนางสาวบุตรีได้ยื่นคำร้องต่อเขตป้อมปราบศัตรูพ่าย ขอโอนตึกและเรือนไม้เลขที่ 234 และห้องเลขที่ 214/4 โดยอ้างว่าปลูกอยู่ในที่ดินโฉนดเลขที่ 419 ให้แก่จำเลยที่ 3 ผู้รับมรดกตามพินัยกรรมของนางสาวบุตรี ทั้งที่จำเลยทั้งสามทราบดีว่าตึกแถวและเรือนไม้และห้องดังกล่าวเป็นกรรมสิทธิ์ของโจทก์ โจทก์จึงได้ทำหนังสือคัดค้านการขอจดทะเบียนสิทธิและนิติกรรมดังกล่าวทางเขตป้อมปราบศัตรูพ่าย จึงไม่สามารถดำเนินการจดทะเบียนสิทธิและนิติกรรมดังกล่าวและได้แนะนำให้โจทก์ดำเนินการทางศาลเพื่อให้ศาลมีคำพิพากษาหรือคำสั่ง ก่อนหน้านั้นเมื่อวันที่ 6 มกราคม2512 จำเลยที่ 1 และที่ 2 ในฐานะผู้จัดการมรดกของนางสาวบุตรีได้โอนกรรมสิทธิ์ที่ดินโฉนดเลขที่ 419 พร้อมสิ่งปลูกสร้างให้แก่จำเลยที่ 3 โดยระบุว่าสิ่งปลูกสร้างที่โอนกันนั้น มีตึกแถว2 ชั้น 7 คูหา ริมถนนมหาจักรเท่านั้น ซึ่งมิได้รวมถึงตึก5 ชั้น และเรือนไม้เลขที่ 234 และห้องเลขที่ 214/4 ซึ่งเป็นกรรมสิทธิ์ของโจทก์ เพราะจำเลยทั้งสามทราบถึงกรรมสิทธิ์ของโจทก์เป็นอย่างดีอยู่แล้ว และตามพินัยกรรมของนางสาวบุตรีเจ้าของที่ดินก็ไม่ได้ระบุทรัพย์มรดกรวมถึงตึก 5 ชั้นและเรือนไม้เลขที่ 234 และห้องเลขที่ 214/4 ของโจทก์ไว้ด้วยแต่อย่างใดจำเลยทั้งสามไม่เคยโต้แย้งสิทธิและรบกวนการครอบครองของโจทก์ดังนั้นจำเลยที่ 1 และที่ 2 จึงไม่มีอำนาจขอโอนตึก 5 ชั้น และเรือนไม้เลขที่ 234 และห้องเลขที่ 214/4 ให้แก่จำเลยที่ 3เพราะไม่ใช่ทรัพย์มรดกของนางสาวบุตรีขอให้พิพากษาว่าที่ดินโฉนดเลขที่ 419 เฉพาะส่วนที่ปลูกตึก 5 ชั้น และเรือนไม้เลขที่ 234 และห้องเลขที่ 214/4 ถนนมหาจักร เนื้อที่ 43 ตารางวาพร้อมตึก 5 ชั้น และเรือนไม้เลขที่ 234 และห้องเลขที่ 214/4เป็นกรรมสิทธิ์ของโจทก์ให้ใส่ชื่อถือกรรมสิทธิ์เฉพาะส่วนในโฉนดที่ดินด้วย ให้จำเลยที่ 1 และที่ 2 เพิกถอนคำร้องขอโอนตึก 5 ชั้นและเรือนไม้เลขที่ 234 และห้องเลขที่ 214/4 ให้แก่จำเลยที่ 3ที่ยื่นไว้ที่เขตป้อมปราบศัตรูพ่าย หากไม่จัดการให้ถือเอาคำพิพากษาของศาลแทนการแสดงเจตนาจำเลยทั้งสามให้การต่อสู้คดีหลายประการระหว่างพิจารณาของศาลชั้นต้น โจทก์ถึงแก่กรรมนายสทิธา กรลักษณ์ทายาทของโจทก์ยื่นคำร้องขอเข้าเป็นคู่ความแทน ศาลชั้นต้นอนุญาตศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า ตึกและเรือนไม้เลขที่ 234กับห้องเลขที่ 214/4 เป็นของโจทก์ ให้จำเลยที่ 1 และที่ 2ขอถอนคำร้องฉบับลงวันที่ 16 พฤษภาคม 2528 ที่ขอโอนอาคารดังกล่าวให้แก่จำเลยที่ 3 ที่ยื่นไว้ที่เขตป้อมปราบศัตรูพ่ายเสียหากไม่จัดการให้ถือเอาคำพิพากษาแทนการแสดงเจตนาของจำเลยที่ 1และที่ 2 นอกจากที่แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นจำเลยทั้งสามฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า จำเลยทั้งสามฎีกาว่าฟ้องโจทก์คดีนี้ซ้ำกับคดีตามคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 736-737/2524 ปัญหาข้อกฎหมายดังกล่าวศาลอุทธรณ์เห็นว่าฝ่ายจำเลยมิได้อุทธรณ์ จึงไม่วินิจฉัยให้ศาลฎีกาเห็นว่าเหตุที่จำเลยทั้งสามมิได้อุทธรณ์ก็เพราะว่าศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยทั้งสามชนะคดี แต่จำเลยทั้งสามก็ยื่นคำแก้อุทธรณ์ว่าฟ้องโจทก์คดีนี้ซ้ำกับคดีตามคำพิพากษาศาลฎีกาที่736-737/2524 จึงมีประเด็นที่จะต้องพิจารณาในชั้นอุทธรณ์ด้วยว่าฟ้องโจทก์คดีนี้ซ้ำกับคดีตามคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 736-737/2524หรือไม่ ที่ศาลอุทธรณ์ไม่รับวินิจฉัยปัญหาข้อกฎหมายดังกล่าวจึงไม่ชอบ ศาลฎีกาเห็นควรวินิจฉัยปัญหาข้อกฎหมายดังกล่าวไปโดยไม่จำต้องย้อนสำนวนให้ศาลอุทธรณ์พิจารณาใหม่เพราะข้อเท็จจริงปรากฏในสำนวนเพียงพอแก่การวินิจฉัยในปัญหาข้อกฎหมายดังกล่าวแล้วข้อเท็จจริงได้ความว่าโจทก์เคยฟ้องจำเลยทั้งสามในคดีนี้กับพวกต่อศาลแพ่งเรื่องขอให้แสดงกรรมสิทธิ์และเรียกทรัพย์คืนโดยอ้างว่าวันที่ 5 เมษายน 2484 นางสาวบุตรี กรลักษณ์ด้วยความยินยอมของนางสาวจำรวยเจ้าของกรรมสิทธิ์รวมได้ทำสัญญาแลกเปลี่ยนกรรมสิทธิ์ที่ดินและสิ่งปลูกสร้างกับโจทก์ โดยนางสาวบุตรียอมรับเอาที่ดินโฉนดเลขที่ 1841 กับที่ดินโฉนดเลขที่ 1842ตำบลดาวคนองฝั่งเหนือ (บางน้ำชล) อำเภอธนบุรี จังหวัดธนบุรีของโจทก์ และนางสาวบุตรีด้วยความรู้เห็นยินยอมของสาวจำรวยยอมให้โจทก์เข้าถือกรรมสิทธิ์ในที่ดินโฉนดเลขที 419 พร้อมสิ่งปลูกสร้าง หลังจากนั้นต่างฝ่ายต่างเข้าครอบครองโดยความสงบและเปิดเผยด้วยเจตนาเป็นเจ้าของติดต่อกันมาเป็นเวลากว่า10 ปีแล้ว ใน พ.ศ. 2499 โจทก์ได้ปลูกสร้างตึกเลขที่ 234 สูง5 ชั้น ชั้นล่างของตึกนี้ซึ่งปลูกอยู่ในโฉนดเลขที่ 419 ด้านติดถนนมหาจักรกั้นเป็นห้องเลขที่ 214/4 และได้เปลี่ยนแปลงห้องแถวไม้แต่เดิมโดยรื้อของเก่าออกแล้วปลูกเป็นตึกอาคารพาณิชย์2 ชั้น รวม 7 คูหา โจทก์จึงเป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์ที่ดินโดยการครอบครองและเป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์สิ่งปลูกสร้างที่โจทก์สร้างขึ้นขอให้พิพากษาว่าที่ดินดังกล่าวพร้อมสิ่งปลูกสร้างเป็นของโจทก์ ศาลฎีกาวินิจฉัยว่าฟังไม่ได้ว่าโจทก์ได้ครอบครองที่ดินโฉนดเลขที่ 419 พร้อมสิ่งปลูกสร้างโดยความสงบเปิดเผยด้วยเจตนาเป็นเจ้าของ พิพากษายกฟ้อง ตามคำพิพากษาศาลฎีกาที่736-737/2524 โจทก์ฟ้องคดีนี้ว่าโจทก์ได้ครอบครองปรปักษ์ที่ดินโฉนดเลขที่ 419 เฉพาะส่วนปลูกตึก 5 ชั้น และเรือนไม้เลขที่ 234และตึกแถวเลขที่ 214/4 ถนนมหาจักร ขอให้ศาลพิพากษาว่าที่ดินโฉนดเลขที่ 419 พร้อมด้วยสิ่งปลูกสร้างดังกล่าวเป็นของโจทก์และขอให้เพิกถอนการโอน เห็นว่าแม้ในคดีก่อนมีประเด็นเรื่องแลกเปลี่ยนที่ดินกันหรือไม่แต่ก็มีประเด็นเรื่องครอบครองปรปักษ์หรือไม่ด้วยโจทก์รื้อร้องฟ้องกันอีกในประเด็นที่ได้วินิจฉัยไว้ในคดีก่อน ซึ่งเป็นประเด็นเรื่องเดียวกันคือครอบครองปรปักษ์ ส่วนประเด็นเรื่องขอให้เพิกถอนนิติกรรมเป็นประเด็นเกี่ยวเนื่องกันประเด็นครอบครองปรปักษ์ โจทก์จึงต้องห้ามมิให้นำคดีดังกล่าวมาฟ้องกันอีกในประเด็นที่วินิจฉัยโดยเหตุเดียวกันตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 148พิพากษากลับ ให้ยกฟ้องโจทก์(สมปอง เสนเนียม-ผล อนุวัตรนิติการ-จารุณี ตันตยาคม)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า เมื่อ พ.ศ. 2499 โจทก์สร้างตึก 5 ชั้น และเรือนไม้ เลขที่ 234 ขึ้นบนบางส่วนของที่ดินโฉนดเลขที่ 419เพื่อใช้เป็นที่อยู่อาศัย ชั้นล่างของตึกด้านติดถนนมหาจักรได้กั้นเป็นห้องเลขที่ 214/4 โดยได้รับความยินยอมจากนางสาวบุตรีเจ้าของกรรมสิทธิ์ หลังจากนั้นโจทก์ได้เข้าครอบครองและอยู่อาศัยในตึกและเรือนไม้เลขที่ 234 และห้องเลขที่ 214/4 ซึ่งปลูกอยู่บนที่ดินโฉนดเลขที่ 419 เฉพาะส่วนโดยเปิดเผยด้วยเจตนาเป็นเจ้าของ โดยสุจริตติดต่อกันมาเกินกว่า 10 ปีแล้ว โจทก์จึงได้กรรมสิทธิ์ในที่ดินเฉพาะส่วนที่ปลูกตึกและเรือนไม้และห้องดังกล่าวโดยการครอบครองปรปักษ์ เมื่อวันที่ 16 พฤษภาคม 2528จำเลยที่ 1 และที่ 2 ในฐานะผู้จัดการมรดกของนางสาวบุตรีได้ยื่นคำร้องต่อเขตป้อมปราบศัตรูพ่าย ขอโอนตึกและเรือนไม้เลขที่ 234 และห้องเลขที่ 214/4 โดยอ้างว่าปลูกอยู่ในที่ดินโฉนดเลขที่ 419 ให้แก่จำเลยที่ 3 ผู้รับมรดกตามพินัยกรรมของนางสาวบุตรี ทั้งที่จำเลยทั้งสามทราบดีว่าตึกแถวและเรือนไม้และห้องดังกล่าวเป็นกรรมสิทธิ์ของโจทก์ โจทก์จึงได้ทำหนังสือคัดค้านการขอจดทะเบียนสิทธิและนิติกรรมดังกล่าวทางเขตป้อมปราบศัตรูพ่าย จึงไม่สามารถดำเนินการจดทะเบียนสิทธิและนิติกรรมดังกล่าวและได้แนะนำให้โจทก์ดำเนินการทางศาลเพื่อให้ศาลมีคำพิพากษาหรือคำสั่ง ก่อนหน้านั้นเมื่อวันที่ 6 มกราคม2512 จำเลยที่ 1 และที่ 2 ในฐานะผู้จัดการมรดกของนางสาวบุตรีได้โอนกรรมสิทธิ์ที่ดินโฉนดเลขที่ 419 พร้อมสิ่งปลูกสร้างให้แก่จำเลยที่ 3 โดยระบุว่าสิ่งปลูกสร้างที่โอนกันนั้น มีตึกแถว2 ชั้น 7 คูหา ริมถนนมหาจักรเท่านั้น ซึ่งมิได้รวมถึงตึก5 ชั้น และเรือนไม้เลขที่ 234 และห้องเลขที่ 214/4 ซึ่งเป็นกรรมสิทธิ์ของโจทก์ เพราะจำเลยทั้งสามทราบถึงกรรมสิทธิ์ของโจทก์เป็นอย่างดีอยู่แล้ว และตามพินัยกรรมของนางสาวบุตรีเจ้าของที่ดินก็ไม่ได้ระบุทรัพย์มรดกรวมถึงตึก 5 ชั้นและเรือนไม้เลขที่ 234 และห้องเลขที่ 214/4 ของโจทก์ไว้ด้วยแต่อย่างใดจำเลยทั้งสามไม่เคยโต้แย้งสิทธิและรบกวนการครอบครองของโจทก์ดังนั้นจำเลยที่ 1 และที่ 2 จึงไม่มีอำนาจขอโอนตึก 5 ชั้น และเรือนไม้เลขที่ 234 และห้องเลขที่ 214/4 ให้แก่จำเลยที่ 3เพราะไม่ใช่ทรัพย์มรดกของนางสาวบุตรีขอให้พิพากษาว่าที่ดินโฉนดเลขที่ 419 เฉพาะส่วนที่ปลูกตึก 5 ชั้น และเรือนไม้เลขที่ 234 และห้องเลขที่ 214/4 ถนนมหาจักร เนื้อที่ 43 ตารางวาพร้อมตึก 5 ชั้น และเรือนไม้เลขที่ 234 และห้องเลขที่ 214/4เป็นกรรมสิทธิ์ของโจทก์ให้ใส่ชื่อถือกรรมสิทธิ์เฉพาะส่วนในโฉนดที่ดินด้วย ให้จำเลยที่ 1 และที่ 2 เพิกถอนคำร้องขอโอนตึก 5 ชั้นและเรือนไม้เลขที่ 234 และห้องเลขที่ 214/4 ให้แก่จำเลยที่ 3ที่ยื่นไว้ที่เขตป้อมปราบศัตรูพ่าย หากไม่จัดการให้ถือเอาคำพิพากษาของศาลแทนการแสดงเจตนาจำเลยทั้งสามให้การต่อสู้คดีหลายประการระหว่างพิจารณาของศาลชั้นต้น โจทก์ถึงแก่กรรมนายสทิธา กรลักษณ์ทายาทของโจทก์ยื่นคำร้องขอเข้าเป็นคู่ความแทน ศาลชั้นต้นอนุญาตศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า ตึกและเรือนไม้เลขที่ 234กับห้องเลขที่ 214/4 เป็นของโจทก์ ให้จำเลยที่ 1 และที่ 2ขอถอนคำร้องฉบับลงวันที่ 16 พฤษภาคม 2528 ที่ขอโอนอาคารดังกล่าวให้แก่จำเลยที่ 3 ที่ยื่นไว้ที่เขตป้อมปราบศัตรูพ่ายเสียหากไม่จัดการให้ถือเอาคำพิพากษาแทนการแสดงเจตนาของจำเลยที่ 1และที่ 2 นอกจากที่แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นจำเลยทั้งสามฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า จำเลยทั้งสามฎีกาว่าฟ้องโจทก์คดีนี้ซ้ำกับคดีตามคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 736-737/2524 ปัญหาข้อกฎหมายดังกล่าวศาลอุทธรณ์เห็นว่าฝ่ายจำเลยมิได้อุทธรณ์ จึงไม่วินิจฉัยให้ศาลฎีกาเห็นว่าเหตุที่จำเลยทั้งสามมิได้อุทธรณ์ก็เพราะว่าศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยทั้งสามชนะคดี แต่จำเลยทั้งสามก็ยื่นคำแก้อุทธรณ์ว่าฟ้องโจทก์คดีนี้ซ้ำกับคดีตามคำพิพากษาศาลฎีกาที่736-737/2524 จึงมีประเด็นที่จะต้องพิจารณาในชั้นอุทธรณ์ด้วยว่าฟ้องโจทก์คดีนี้ซ้ำกับคดีตามคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 736-737/2524หรือไม่ ที่ศาลอุทธรณ์ไม่รับวินิจฉัยปัญหาข้อกฎหมายดังกล่าวจึงไม่ชอบ ศาลฎีกาเห็นควรวินิจฉัยปัญหาข้อกฎหมายดังกล่าวไปโดยไม่จำต้องย้อนสำนวนให้ศาลอุทธรณ์พิจารณาใหม่เพราะข้อเท็จจริงปรากฏในสำนวนเพียงพอแก่การวินิจฉัยในปัญหาข้อกฎหมายดังกล่าวแล้วข้อเท็จจริงได้ความว่าโจทก์เคยฟ้องจำเลยทั้งสามในคดีนี้กับพวกต่อศาลแพ่งเรื่องขอให้แสดงกรรมสิทธิ์และเรียกทรัพย์คืนโดยอ้างว่าวันที่ 5 เมษายน 2484 นางสาวบุตรี กรลักษณ์ด้วยความยินยอมของนางสาวจำรวยเจ้าของกรรมสิทธิ์รวมได้ทำสัญญาแลกเปลี่ยนกรรมสิทธิ์ที่ดินและสิ่งปลูกสร้างกับโจทก์ โดยนางสาวบุตรียอมรับเอาที่ดินโฉนดเลขที่ 1841 กับที่ดินโฉนดเลขที่ 1842ตำบลดาวคนองฝั่งเหนือ (บางน้ำชล) อำเภอธนบุรี จังหวัดธนบุรีของโจทก์ และนางสาวบุตรีด้วยความรู้เห็นยินยอมของสาวจำรวยยอมให้โจทก์เข้าถือกรรมสิทธิ์ในที่ดินโฉนดเลขที 419 พร้อมสิ่งปลูกสร้าง หลังจากนั้นต่างฝ่ายต่างเข้าครอบครองโดยความสงบและเปิดเผยด้วยเจตนาเป็นเจ้าของติดต่อกันมาเป็นเวลากว่า10 ปีแล้ว ใน พ.ศ. 2499 โจทก์ได้ปลูกสร้างตึกเลขที่ 234 สูง5 ชั้น ชั้นล่างของตึกนี้ซึ่งปลูกอยู่ในโฉนดเลขที่ 419 ด้านติดถนนมหาจักรกั้นเป็นห้องเลขที่ 214/4 และได้เปลี่ยนแปลงห้องแถวไม้แต่เดิมโดยรื้อของเก่าออกแล้วปลูกเป็นตึกอาคารพาณิชย์2 ชั้น รวม 7 คูหา โจทก์จึงเป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์ที่ดินโดยการครอบครองและเป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์สิ่งปลูกสร้างที่โจทก์สร้างขึ้นขอให้พิพากษาว่าที่ดินดังกล่าวพร้อมสิ่งปลูกสร้างเป็นของโจทก์ ศาลฎีกาวินิจฉัยว่าฟังไม่ได้ว่าโจทก์ได้ครอบครองที่ดินโฉนดเลขที่ 419 พร้อมสิ่งปลูกสร้างโดยความสงบเปิดเผยด้วยเจตนาเป็นเจ้าของ พิพากษายกฟ้อง ตามคำพิพากษาศาลฎีกาที่736-737/2524 โจทก์ฟ้องคดีนี้ว่าโจทก์ได้ครอบครองปรปักษ์ที่ดินโฉนดเลขที่ 419 เฉพาะส่วนปลูกตึก 5 ชั้น และเรือนไม้เลขที่ 234และตึกแถวเลขที่ 214/4 ถนนมหาจักร ขอให้ศาลพิพากษาว่าที่ดินโฉนดเลขที่ 419 พร้อมด้วยสิ่งปลูกสร้างดังกล่าวเป็นของโจทก์และขอให้เพิกถอนการโอน เห็นว่าแม้ในคดีก่อนมีประเด็นเรื่องแลกเปลี่ยนที่ดินกันหรือไม่แต่ก็มีประเด็นเรื่องครอบครองปรปักษ์หรือไม่ด้วยโจทก์รื้อร้องฟ้องกันอีกในประเด็นที่ได้วินิจฉัยไว้ในคดีก่อน ซึ่งเป็นประเด็นเรื่องเดียวกันคือครอบครองปรปักษ์ ส่วนประเด็นเรื่องขอให้เพิกถอนนิติกรรมเป็นประเด็นเกี่ยวเนื่องกันประเด็นครอบครองปรปักษ์ โจทก์จึงต้องห้ามมิให้นำคดีดังกล่าวมาฟ้องกันอีกในประเด็นที่วินิจฉัยโดยเหตุเดียวกันตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 148พิพากษากลับ ให้ยกฟ้องโจทก์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2124/2539นายแพทย์ บรรจง กรลักษณ์ ฯโจทก์นาย แผ้ว กรลักษณ์ กับพวกจำเลย ป.วิ.พ. ม. 148โจทก์เคยฟ้องจำเลยทั้งสามในคดีนี้กับพวกต่อศาลชั้นต้นขอให้แสดงกรรมสิทธิ์และเรียกทรัพย์คืนโดยอ้างว่าวันที่ 5 เมษายน 2484 บ.ด้วยความยินยอมของ จ. เจ้าของกรรมสิทธิ์รวมได้ทำสัญญาแลกเปลี่ยนที่ดินและสิ่งปลูกสร้างกับโจทก์ โดย บ.ยอมรับเอาที่ดินโฉนดเลขที่1841 กับที่ดินโฉนดเลขที่ 1842 ของโจทก์และบ. ด้วยความรู้เห็นยินยอมของ จ. ยอมให้โจทก์เข้าถือกรรมสิทธิ์ในที่ดินโฉนดเลขที่ 419 พร้อมสิ่งปลูกสร้างหลังจากนั้นต่างฝ่ายต่างเข้าครอบครองโดยความสงบและเปิดเผยด้วยเจตนาเป็นเจ้าของติดต่อกันมาเป็นเวลากว่า 10 ปีแล้ว ใน พ.ศ. 2499 โจทก์ได้ปลูกสร้างตึกเลขที่234 สูง 5 ชั้น ชั้นล่างของตึกนี้ซึ่งปลูกอยู่ในโฉนดเลขที่419 ด้านติดถนนมหาจักรกั้นเป็นห้องเลขที่ 214/4 และได้เปลี่ยนแปลงห้องแถวไม้แต่เดิมโดยรื้อของเก่าออกแล้วปลูกเป็นตึกอาคารพาณิชย์ 2 ชั้น รวม 7 คูหา โจทก์จึงเป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์ที่ดินโดยการครอบครองและเป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์สิ่งปลูกสร้างที่โจทก์สร้างขึ้น ขอให้พิพากษาว่าที่ดินดังกล่าวพร้อมสิ่งปลูกสร้างเป็นของโจทก์ ศาลฎีกาวินิจฉัยว่าฟังไม่ได้ว่าโจทก์ได้ครอบครองที่ดินโฉนดเลขที่419 พร้อมสิ่งปลูกสร้างโดยความสงบเปิดเผยด้วยเจตนาเป็นเจ้าของพิพากษายกฟ้อง โจทก์ฟ้องคดีนี้ว่าโจทก์ได้ครอบครองปรปักษ์ที่ดินโฉนดเลขที่ 419 เฉพาะส่วนปลูกตึก5 ชั้น และเรือนไม้เลขที่ 234 และตึกแถวเลขที่ 214/4ขอให้ศาลพิพากษาว่าที่ดินโฉนดเลขที่ 419 พร้อมด้วยสิ่งปลูกสร้างดังกล่าวเป็นของโจทก์และขอให้เพิกถอนการโอน แม้ในคดีก่อนมีประเด็นเรื่องแลกเปลี่ยนที่ดินกันหรือไม่แต่ก็มีประเด็นเรื่องครอบครองปรปักษ์หรือไม่ด้วยซึ่งเป็นประเด็นเรื่องเดียวกันส่วนประเด็นเรื่องขอให้เพิกถอนนิติกรรมเป็นประเด็นเกี่ยวเนื่องกันประเด็นครอบครองปรปักษ์ โจทก์จึงต้องห้ามมิให้นำคดีดังกล่าวมาฟ้องกันอีกตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 148โจทก์ฟ้องว่า เมื่อ พ.ศ. 2499 โจทก์สร้างตึก 5 ชั้น และเรือนไม้ เลขที่ 234 ขึ้นบนบางส่วนของที่ดินโฉนดเลขที่ 419เพื่อใช้เป็นที่อยู่อาศัย ชั้นล่างของตึกด้านติดถนนมหาจักรได้กั้นเป็นห้องเลขที่ 214/4 โดยได้รับความยินยอมจากนางสาวบุตรีเจ้าของกรรมสิทธิ์ หลังจากนั้นโจทก์ได้เข้าครอบครองและอยู่อาศัยในตึกและเรือนไม้เลขที่ 234 และห้องเลขที่ 214/4 ซึ่งปลูกอยู่บนที่ดินโฉนดเลขที่ 419 เฉพาะส่วนโดยเปิดเผยด้วยเจตนาเป็นเจ้าของ โดยสุจริตติดต่อกันมาเกินกว่า 10 ปีแล้ว โจทก์จึงได้กรรมสิทธิ์ในที่ดินเฉพาะส่วนที่ปลูกตึกและเรือนไม้และห้องดังกล่าวโดยการครอบครองปรปักษ์ เมื่อวันที่ 16 พฤษภาคม 2528จำเลยที่ 1 และที่ 2 ในฐานะผู้จัดการมรดกของนางสาวบุตรีได้ยื่นคำร้องต่อเขตป้อมปราบศัตรูพ่าย ขอโอนตึกและเรือนไม้เลขที่ 234 และห้องเลขที่ 214/4 โดยอ้างว่าปลูกอยู่ในที่ดินโฉนดเลขที่ 419 ให้แก่จำเลยที่ 3 ผู้รับมรดกตามพินัยกรรมของนางสาวบุตรี ทั้งที่จำเลยทั้งสามทราบดีว่าตึกแถวและเรือนไม้และห้องดังกล่าวเป็นกรรมสิทธิ์ของโจทก์ โจทก์จึงได้ทำหนังสือคัดค้านการขอจดทะเบียนสิทธิและนิติกรรมดังกล่าวทางเขตป้อมปราบศัตรูพ่าย จึงไม่สามารถดำเนินการจดทะเบียนสิทธิและนิติกรรมดังกล่าวและได้แนะนำให้โจทก์ดำเนินการทางศาลเพื่อให้ศาลมีคำพิพากษาหรือคำสั่ง ก่อนหน้านั้นเมื่อวันที่ 6 มกราคม2512 จำเลยที่ 1 และที่ 2 ในฐานะผู้จัดการมรดกของนางสาวบุตรีได้โอนกรรมสิทธิ์ที่ดินโฉนดเลขที่ 419 พร้อมสิ่งปลูกสร้างให้แก่จำเลยที่ 3 โดยระบุว่าสิ่งปลูกสร้างที่โอนกันนั้น มีตึกแถว2 ชั้น 7 คูหา ริมถนนมหาจักรเท่านั้น ซึ่งมิได้รวมถึงตึก5 ชั้น และเรือนไม้เลขที่ 234 และห้องเลขที่ 214/4 ซึ่งเป็นกรรมสิทธิ์ของโจทก์ เพราะจำเลยทั้งสามทราบถึงกรรมสิทธิ์ของโจทก์เป็นอย่างดีอยู่แล้ว และตามพินัยกรรมของนางสาวบุตรีเจ้าของที่ดินก็ไม่ได้ระบุทรัพย์มรดกรวมถึงตึก 5 ชั้นและเรือนไม้เลขที่ 234 และห้องเลขที่ 214/4 ของโจทก์ไว้ด้วยแต่อย่างใดจำเลยทั้งสามไม่เคยโต้แย้งสิทธิและรบกวนการครอบครองของโจทก์ดังนั้นจำเลยที่ 1 และที่ 2 จึงไม่มีอำนาจขอโอนตึก 5 ชั้น และเรือนไม้เลขที่ 234 และห้องเลขที่ 214/4 ให้แก่จำเลยที่ 3เพราะไม่ใช่ทรัพย์มรดกของนางสาวบุตรีขอให้พิพากษาว่าที่ดินโฉนดเลขที่ 419 เฉพาะส่วนที่ปลูกตึก 5 ชั้น และเรือนไม้เลขที่ 234 และห้องเลขที่ 214/4 ถนนมหาจักร เนื้อที่ 43 ตารางวาพร้อมตึก 5 ชั้น และเรือนไม้เลขที่ 234 และห้องเลขที่ 214/4เป็นกรรมสิทธิ์ของโจทก์ให้ใส่ชื่อถือกรรมสิทธิ์เฉพาะส่วนในโฉนดที่ดินด้วย ให้จำเลยที่ 1 และที่ 2 เพิกถอนคำร้องขอโอนตึก 5 ชั้นและเรือนไม้เลขที่ 234 และห้องเลขที่ 214/4 ให้แก่จำเลยที่ 3ที่ยื่นไว้ที่เขตป้อมปราบศัตรูพ่าย หากไม่จัดการให้ถือเอาคำพิพากษาของศาลแทนการแสดงเจตนาจำเลยทั้งสามให้การต่อสู้คดีหลายประการระหว่างพิจารณาของศาลชั้นต้น โจทก์ถึงแก่กรรมนายสทิธา กรลักษณ์ทายาทของโจทก์ยื่นคำร้องขอเข้าเป็นคู่ความแทน ศาลชั้นต้นอนุญาตศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า ตึกและเรือนไม้เลขที่ 234กับห้องเลขที่ 214/4 เป็นของโจทก์ ให้จำเลยที่ 1 และที่ 2ขอถอนคำร้องฉบับลงวันที่ 16 พฤษภาคม 2528 ที่ขอโอนอาคารดังกล่าวให้แก่จำเลยที่ 3 ที่ยื่นไว้ที่เขตป้อมปราบศัตรูพ่ายเสียหากไม่จัดการให้ถือเอาคำพิพากษาแทนการแสดงเจตนาของจำเลยที่ 1และที่ 2 นอกจากที่แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นจำเลยทั้งสามฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า จำเลยทั้งสามฎีกาว่าฟ้องโจทก์คดีนี้ซ้ำกับคดีตามคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 736-737/2524 ปัญหาข้อกฎหมายดังกล่าวศาลอุทธรณ์เห็นว่าฝ่ายจำเลยมิได้อุทธรณ์ จึงไม่วินิจฉัยให้ศาลฎีกาเห็นว่าเหตุที่จำเลยทั้งสามมิได้อุทธรณ์ก็เพราะว่าศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยทั้งสามชนะคดี แต่จำเลยทั้งสามก็ยื่นคำแก้อุทธรณ์ว่าฟ้องโจทก์คดีนี้ซ้ำกับคดีตามคำพิพากษาศาลฎีกาที่736-737/2524 จึงมีประเด็นที่จะต้องพิจารณาในชั้นอุทธรณ์ด้วยว่าฟ้องโจทก์คดีนี้ซ้ำกับคดีตามคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 736-737/2524หรือไม่ ที่ศาลอุทธรณ์ไม่รับวินิจฉัยปัญหาข้อกฎหมายดังกล่าวจึงไม่ชอบ ศาลฎีกาเห็นควรวินิจฉัยปัญหาข้อกฎหมายดังกล่าวไปโดยไม่จำต้องย้อนสำนวนให้ศาลอุทธรณ์พิจารณาใหม่เพราะข้อเท็จจริงปรากฏในสำนวนเพียงพอแก่การวินิจฉัยในปัญหาข้อกฎหมายดังกล่าวแล้วข้อเท็จจริงได้ความว่าโจทก์เคยฟ้องจำเลยทั้งสามในคดีนี้กับพวกต่อศาลแพ่งเรื่องขอให้แสดงกรรมสิทธิ์และเรียกทรัพย์คืนโดยอ้างว่าวันที่ 5 เมษายน 2484 นางสาวบุตรี กรลักษณ์ด้วยความยินยอมของนางสาวจำรวยเจ้าของกรรมสิทธิ์รวมได้ทำสัญญาแลกเปลี่ยนกรรมสิทธิ์ที่ดินและสิ่งปลูกสร้างกับโจทก์ โดยนางสาวบุตรียอมรับเอาที่ดินโฉนดเลขที่ 1841 กับที่ดินโฉนดเลขที่ 1842ตำบลดาวคนองฝั่งเหนือ (บางน้ำชล) อำเภอธนบุรี จังหวัดธนบุรีของโจทก์ และนางสาวบุตรีด้วยความรู้เห็นยินยอมของสาวจำรวยยอมให้โจทก์เข้าถือกรรมสิทธิ์ในที่ดินโฉนดเลขที 419 พร้อมสิ่งปลูกสร้าง หลังจากนั้นต่างฝ่ายต่างเข้าครอบครองโดยความสงบและเปิดเผยด้วยเจตนาเป็นเจ้าของติดต่อกันมาเป็นเวลากว่า10 ปีแล้ว ใน พ.ศ. 2499 โจทก์ได้ปลูกสร้างตึกเลขที่ 234 สูง5 ชั้น ชั้นล่างของตึกนี้ซึ่งปลูกอยู่ในโฉนดเลขที่ 419 ด้านติดถนนมหาจักรกั้นเป็นห้องเลขที่ 214/4 และได้เปลี่ยนแปลงห้องแถวไม้แต่เดิมโดยรื้อของเก่าออกแล้วปลูกเป็นตึกอาคารพาณิชย์2 ชั้น รวม 7 คูหา โจทก์จึงเป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์ที่ดินโดยการครอบครองและเป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์สิ่งปลูกสร้างที่โจทก์สร้างขึ้นขอให้พิพากษาว่าที่ดินดังกล่าวพร้อมสิ่งปลูกสร้างเป็นของโจทก์ ศาลฎีกาวินิจฉัยว่าฟังไม่ได้ว่าโจทก์ได้ครอบครองที่ดินโฉนดเลขที่ 419 พร้อมสิ่งปลูกสร้างโดยความสงบเปิดเผยด้วยเจตนาเป็นเจ้าของ พิพากษายกฟ้อง ตามคำพิพากษาศาลฎีกาที่736-737/2524 โจทก์ฟ้องคดีนี้ว่าโจทก์ได้ครอบครองปรปักษ์ที่ดินโฉนดเลขที่ 419 เฉพาะส่วนปลูกตึก 5 ชั้น และเรือนไม้เลขที่ 234และตึกแถวเลขที่ 214/4 ถนนมหาจักร ขอให้ศาลพิพากษาว่าที่ดินโฉนดเลขที่ 419 พร้อมด้วยสิ่งปลูกสร้างดังกล่าวเป็นของโจทก์และขอให้เพิกถอนการโอน เห็นว่าแม้ในคดีก่อนมีประเด็นเรื่องแลกเปลี่ยนที่ดินกันหรือไม่แต่ก็มีประเด็นเรื่องครอบครองปรปักษ์หรือไม่ด้วยโจทก์รื้อร้องฟ้องกันอีกในประเด็นที่ได้วินิจฉัยไว้ในคดีก่อน ซึ่งเป็นประเด็นเรื่องเดียวกันคือครอบครองปรปักษ์ ส่วนประเด็นเรื่องขอให้เพิกถอนนิติกรรมเป็นประเด็นเกี่ยวเนื่องกันประเด็นครอบครองปรปักษ์ โจทก์จึงต้องห้ามมิให้นำคดีดังกล่าวมาฟ้องกันอีกในประเด็นที่วินิจฉัยโดยเหตุเดียวกันตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 148พิพากษากลับ ให้ยกฟ้องโจทก์(สมปอง เสนเนียม-ผล อนุวัตรนิติการ-จารุณี ตันตยาคม)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ