คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 417/2528หลักกฎหมาย: การที่จำเลยที่ 1 ถือปืนกลับบ้านพร้อมจำเลยที่ 2 ผู้เป็นเจ้าของที่ได้รับอนุญาตให้มีอาวุธปืนไว้ในครอบครอง และการพาอาวุธปืนนั้นไปเป็นการป้องกันไม่ให้จำเลยที่ 2 นำไปใช้กระทำผิดและนำกลับบ้านเท่านั้น มิได้มีเจตนาพาอาวุธปืนติดตัวไปในเมือง หมู่บ้าน หรือทางสาธารณะ จำเลยที่ 1 ไม่มีความผิดตามพระราชบัญญัติอาวุธปืน ฯ มาตรา 8 ทวิโจทก์ฟ้องว่าจำเลยที่ ๑ มีอาวุธปืนลูกซองยาวมีหมายเลขทะเบียนซึ่งเป็นของจำเลยที่ ๒ และมีเครื่องกระสุนปืนลูกซองไว้ในครอบครองโดยไม่ได้รับอนุญาตจำเลยทั้งสองได้ร่วมกันพาอาวุธปืนและเครื่องกระสุนปืนดังกล่าวติดตัวไปตามถนนสาธารณะในหมู่บ้าน โดยไม่มีเหตุอันควรและไม่ได้รับอนุญาต และจำเลยทั้งสองได้ร่วมกันใช้อาวุธปืนดังกล่าวยิงผู้เสียหายโดยเจตนาฆ่า แต่กระสุนปืนไม่ถูกผู้เสียหาย ผู้เสียหายจึงไม่ถึงแก่ความตายสมดังเจตนาของจำเลยทั้งสอง ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘,๘๐,๘๓,๓๗๑,๙๑ พระราชบัญญัติอาวุธปืน เครื่องกระสุนปืน วัตถุระเบิด ดอกไม้เพลิงและสิ่งเทียมอาวุธปืน พ.ศ.๒๔๙๐ มาตรา ๗,๘ ทวิ,๗๒,๗๒ ทวิ ริบอาวุธปืน ปลอกกระสุนปืนของกลาง จำเลยทั้งสองให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยที่ ๒ มีความผิดตามพระราชบัญญัติอาวุธปืน ฯ มาตรา ๘ ทวิ วรรคแรก, ๗๒ ทวิ ให้จำคุกและปรับ โทษจำคุกให้รอการลงโทษ ข้อหาอื่นให้ยก และให้ยกฟ้องจำเลยที่ ๑ อาวุธปืนและปลอกกระสุนปืนของกลางไม่ริบ โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยที่ ๑ มีความผิดตามพระราชบัญญัติอาวุธปืน ฯ มาตรา ๘ ทวิ วรรคแรก,๗๒ ทวิ ให้จำคุกและปรับโทษจำคุกให้รอการลงโทษ นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น จำเลยที่ ๑ ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า การที่จำเลยที่ ๑ ถือปืนกลับบ้านพร้อมจำเลยที่ ๒ ผู้เป็นเจ้าของที่ได้รับอนุญาตให้มีอาวุธปืนไว้ในครอบครอง เป็นการป้องกันไม่ให้จำเลยที่ ๒ นำไปใช้กระทำความผิดและนำกลับบ้านเท่านั้น มิได้มีเจตนาพาอาวุธปืนนั้นติดตัวไปในเมือง หมู่บ้าน หรือทางสาธารณะ จำเลยที่ ๑ จึงไม่มีความผิดตามพระราชบัญญัติอาวุธปืน ฯ มาตรา ๘ ทวิ พิพากษาแก้เป็นว่า ให้บังคับคดีตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 417/2528พนักงานอัยการจังหวัดนครปฐมโจทก์พลสำรองพิเศษดำเนิน เภาด้วง กับพวกจำเลย ป.อ. ม. 288, ม. 391 พ.ร.บ.อาวุธปืน เครื่องกระสุนปืน วัตถุระเบิด ดอกไม้เพลิง และสิ่งเทียมอาวุธปืน พ.ศ.2490 ม. 7, ม. 8 ทวิ, ม. 72, ม. 72 ทวิการที่จำเลยที่ 1 ถือปืนกลับบ้านพร้อมจำเลยที่ 2 ผู้เป็นเจ้าของที่ได้รับอนุญาตให้มีอาวุธปืนไว้ในครอบครอง และการพาอาวุธปืนนั้นไปเป็นการป้องกันไม่ให้จำเลยที่ 2 นำไปใช้กระทำผิดและนำกลับบ้านเท่านั้น มิได้มีเจตนาพาอาวุธปืนติดตัวไปในเมือง หมู่บ้าน หรือทางสาธารณะ จำเลยที่ 1 ไม่มีความผิดตามพระราชบัญญัติอาวุธปืน ฯ มาตรา 8 ทวิโจทก์ฟ้องว่าจำเลยที่ ๑ มีอาวุธปืนลูกซองยาวมีหมายเลขทะเบียนซึ่งเป็นของจำเลยที่ ๒ และมีเครื่องกระสุนปืนลูกซองไว้ในครอบครองโดยไม่ได้รับอนุญาตจำเลยทั้งสองได้ร่วมกันพาอาวุธปืนและเครื่องกระสุนปืนดังกล่าวติดตัวไปตามถนนสาธารณะในหมู่บ้าน โดยไม่มีเหตุอันควรและไม่ได้รับอนุญาต และจำเลยทั้งสองได้ร่วมกันใช้อาวุธปืนดังกล่าวยิงผู้เสียหายโดยเจตนาฆ่า แต่กระสุนปืนไม่ถูกผู้เสียหาย ผู้เสียหายจึงไม่ถึงแก่ความตายสมดังเจตนาของจำเลยทั้งสอง ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘,๘๐,๘๓,๓๗๑,๙๑ พระราชบัญญัติอาวุธปืน เครื่องกระสุนปืน วัตถุระเบิด ดอกไม้เพลิงและสิ่งเทียมอาวุธปืน พ.ศ.๒๔๙๐ มาตรา ๗,๘ ทวิ,๗๒,๗๒ ทวิ ริบอาวุธปืน ปลอกกระสุนปืนของกลาง จำเลยทั้งสองให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยที่ ๒ มีความผิดตามพระราชบัญญัติอาวุธปืน ฯ มาตรา ๘ ทวิ วรรคแรก, ๗๒ ทวิ ให้จำคุกและปรับ โทษจำคุกให้รอการลงโทษ ข้อหาอื่นให้ยก และให้ยกฟ้องจำเลยที่ ๑ อาวุธปืนและปลอกกระสุนปืนของกลางไม่ริบ โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยที่ ๑ มีความผิดตามพระราชบัญญัติอาวุธปืน ฯ มาตรา ๘ ทวิ วรรคแรก,๗๒ ทวิ ให้จำคุกและปรับโทษจำคุกให้รอการลงโทษ นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น จำเลยที่ ๑ ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า การที่จำเลยที่ ๑ ถือปืนกลับบ้านพร้อมจำเลยที่ ๒ ผู้เป็นเจ้าของที่ได้รับอนุญาตให้มีอาวุธปืนไว้ในครอบครอง เป็นการป้องกันไม่ให้จำเลยที่ ๒ นำไปใช้กระทำความผิดและนำกลับบ้านเท่านั้น มิได้มีเจตนาพาอาวุธปืนนั้นติดตัวไปในเมือง หมู่บ้าน หรือทางสาธารณะ จำเลยที่ ๑ จึงไม่มีความผิดตามพระราชบัญญัติอาวุธปืน ฯ มาตรา ๘ ทวิ พิพากษาแก้เป็นว่า ให้บังคับคดีตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น.(ยนต์ พิรวินิจ-สมบูรณ์ บุญภินนท์-พจน์ บุญเลี้ยง)ศาลจังหวัดนครปฐม - นายโยธิน ฉวางศาลอุทธรณ์ - นายสุภาส เลิศฤทธิ์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่าจำเลยที่ ๑ มีอาวุธปืนลูกซองยาวมีหมายเลขทะเบียนซึ่งเป็นของจำเลยที่ ๒ และมีเครื่องกระสุนปืนลูกซองไว้ในครอบครองโดยไม่ได้รับอนุญาตจำเลยทั้งสองได้ร่วมกันพาอาวุธปืนและเครื่องกระสุนปืนดังกล่าวติดตัวไปตามถนนสาธารณะในหมู่บ้าน โดยไม่มีเหตุอันควรและไม่ได้รับอนุญาต และจำเลยทั้งสองได้ร่วมกันใช้อาวุธปืนดังกล่าวยิงผู้เสียหายโดยเจตนาฆ่า แต่กระสุนปืนไม่ถูกผู้เสียหาย ผู้เสียหายจึงไม่ถึงแก่ความตายสมดังเจตนาของจำเลยทั้งสอง ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘,๘๐,๘๓,๓๗๑,๙๑ พระราชบัญญัติอาวุธปืน เครื่องกระสุนปืน วัตถุระเบิด ดอกไม้เพลิงและสิ่งเทียมอาวุธปืน พ.ศ.๒๔๙๐ มาตรา ๗,๘ ทวิ,๗๒,๗๒ ทวิ ริบอาวุธปืน ปลอกกระสุนปืนของกลาง จำเลยทั้งสองให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยที่ ๒ มีความผิดตามพระราชบัญญัติอาวุธปืน ฯ มาตรา ๘ ทวิ วรรคแรก, ๗๒ ทวิ ให้จำคุกและปรับ โทษจำคุกให้รอการลงโทษ ข้อหาอื่นให้ยก และให้ยกฟ้องจำเลยที่ ๑ อาวุธปืนและปลอกกระสุนปืนของกลางไม่ริบ โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยที่ ๑ มีความผิดตามพระราชบัญญัติอาวุธปืน ฯ มาตรา ๘ ทวิ วรรคแรก,๗๒ ทวิ ให้จำคุกและปรับโทษจำคุกให้รอการลงโทษ นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น จำเลยที่ ๑ ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า การที่จำเลยที่ ๑ ถือปืนกลับบ้านพร้อมจำเลยที่ ๒ ผู้เป็นเจ้าของที่ได้รับอนุญาตให้มีอาวุธปืนไว้ในครอบครอง เป็นการป้องกันไม่ให้จำเลยที่ ๒ นำไปใช้กระทำความผิดและนำกลับบ้านเท่านั้น มิได้มีเจตนาพาอาวุธปืนนั้นติดตัวไปในเมือง หมู่บ้าน หรือทางสาธารณะ จำเลยที่ ๑ จึงไม่มีความผิดตามพระราชบัญญัติอาวุธปืน ฯ มาตรา ๘ ทวิ พิพากษาแก้เป็นว่า ให้บังคับคดีตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 417/2528พนักงานอัยการจังหวัดนครปฐมโจทก์พลสำรองพิเศษดำเนิน เภาด้วง กับพวกจำเลย ป.อ. ม. 288, ม. 391 พ.ร.บ.อาวุธปืน เครื่องกระสุนปืน วัตถุระเบิด ดอกไม้เพลิง และสิ่งเทียมอาวุธปืน พ.ศ.2490 ม. 7, ม. 8 ทวิ, ม. 72, ม. 72 ทวิการที่จำเลยที่ 1 ถือปืนกลับบ้านพร้อมจำเลยที่ 2 ผู้เป็นเจ้าของที่ได้รับอนุญาตให้มีอาวุธปืนไว้ในครอบครอง และการพาอาวุธปืนนั้นไปเป็นการป้องกันไม่ให้จำเลยที่ 2 นำไปใช้กระทำผิดและนำกลับบ้านเท่านั้น มิได้มีเจตนาพาอาวุธปืนติดตัวไปในเมือง หมู่บ้าน หรือทางสาธารณะ จำเลยที่ 1 ไม่มีความผิดตามพระราชบัญญัติอาวุธปืน ฯ มาตรา 8 ทวิโจทก์ฟ้องว่าจำเลยที่ ๑ มีอาวุธปืนลูกซองยาวมีหมายเลขทะเบียนซึ่งเป็นของจำเลยที่ ๒ และมีเครื่องกระสุนปืนลูกซองไว้ในครอบครองโดยไม่ได้รับอนุญาตจำเลยทั้งสองได้ร่วมกันพาอาวุธปืนและเครื่องกระสุนปืนดังกล่าวติดตัวไปตามถนนสาธารณะในหมู่บ้าน โดยไม่มีเหตุอันควรและไม่ได้รับอนุญาต และจำเลยทั้งสองได้ร่วมกันใช้อาวุธปืนดังกล่าวยิงผู้เสียหายโดยเจตนาฆ่า แต่กระสุนปืนไม่ถูกผู้เสียหาย ผู้เสียหายจึงไม่ถึงแก่ความตายสมดังเจตนาของจำเลยทั้งสอง ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘,๘๐,๘๓,๓๗๑,๙๑ พระราชบัญญัติอาวุธปืน เครื่องกระสุนปืน วัตถุระเบิด ดอกไม้เพลิงและสิ่งเทียมอาวุธปืน พ.ศ.๒๔๙๐ มาตรา ๗,๘ ทวิ,๗๒,๗๒ ทวิ ริบอาวุธปืน ปลอกกระสุนปืนของกลาง จำเลยทั้งสองให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยที่ ๒ มีความผิดตามพระราชบัญญัติอาวุธปืน ฯ มาตรา ๘ ทวิ วรรคแรก, ๗๒ ทวิ ให้จำคุกและปรับ โทษจำคุกให้รอการลงโทษ ข้อหาอื่นให้ยก และให้ยกฟ้องจำเลยที่ ๑ อาวุธปืนและปลอกกระสุนปืนของกลางไม่ริบ โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยที่ ๑ มีความผิดตามพระราชบัญญัติอาวุธปืน ฯ มาตรา ๘ ทวิ วรรคแรก,๗๒ ทวิ ให้จำคุกและปรับโทษจำคุกให้รอการลงโทษ นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น จำเลยที่ ๑ ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า การที่จำเลยที่ ๑ ถือปืนกลับบ้านพร้อมจำเลยที่ ๒ ผู้เป็นเจ้าของที่ได้รับอนุญาตให้มีอาวุธปืนไว้ในครอบครอง เป็นการป้องกันไม่ให้จำเลยที่ ๒ นำไปใช้กระทำความผิดและนำกลับบ้านเท่านั้น มิได้มีเจตนาพาอาวุธปืนนั้นติดตัวไปในเมือง หมู่บ้าน หรือทางสาธารณะ จำเลยที่ ๑ จึงไม่มีความผิดตามพระราชบัญญัติอาวุธปืน ฯ มาตรา ๘ ทวิ พิพากษาแก้เป็นว่า ให้บังคับคดีตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น.(ยนต์ พิรวินิจ-สมบูรณ์ บุญภินนท์-พจน์ บุญเลี้ยง)ศาลจังหวัดนครปฐม - นายโยธิน ฉวางศาลอุทธรณ์ - นายสุภาส เลิศฤทธิ์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ