คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 112/2497หลักกฎหมาย: มีคนถอดกลอนเข้าไปในรั้วบ้านสุนัขในบ้านเห่าเจ้าของบ้านตื่นฉายไฟดู เห็นชายคนหนึ่งนั่งอยู่ข้างต้นไม้ห่างบันไดเรือนราว 1 ศอก เจ้าของบ้านร้องถาม 2คำชายนั้นกลับวิ่งหนีเจ้าของบ้านวิ่งตาม และร้องขโมยพอถึงกอกล้วยชายนั้นเอาไม้ไผ่พุ่งใส่เจ้าของบ้านเจ้าของบ้านจึงพุ่งหอกไปที่ชายนั้นปรากฏว่าชายนั้นเป็นคนโรคเรื้อนและโรคบุรุษจมูกโหว่ หากินทางรับจ้างเลี้ยงโค และถึงแก่ความตายในคืนนั้นเพราะป่วยมาก่อนประกอบกับถูกทำร้ายดังนี้ ถือได้ว่า การกระทำของเจ้าของบ้านเป็นการป้องกันตัว และทรัพย์สินพอสมควรแก่เหตุโจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลย ฐานฆ่าคนตายโดยเจตนาตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 249จำเลยต่อสู้ว่ากระทำโดยป้องกันศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามกฎหมายลักษณะอาญามาตรา 249 ประกอบด้วยมาตรา 53 ให้จำคุกไว้ 3 ปี ของกลางริบจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์เห็นว่า การกระทำของจำเลยเป็นการป้องกันตัวและทรัพย์สินของจำเลยพอสมควรแก่เหตุ พิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์ฎีกาศาลฎีกาพิจารณาแล้ว ได้ความว่า เมื่อคืนโจทก์หาเวลา 20.00 น.เศษ ฝนตกและชาวบ้านเข้านอนกันหมดแล้ว ได้มีชายคนหนึ่งถอดกลอนเข้าไปในรั้วบ้านของจำเลย สุนัขในบ้านจำเลยเห่า จำเลยตื่นและฉายไฟเห็นชายคนนั้นนั่งอยู่ข้างต้นโกศลห่างบันไดเรือนประมาณ1 ศอก จำเลยร้องถาม 2 คำ ชายนั้นกลับวิ่งหนี จำเลยวิ่งตามและร้องขโมย พอถึงกอกล้วย ชายคนนั้นก็เอาไม้ไผ่พุ่งใส่จำเลย จำเลยจึงพุ่งหอกไปที่ชายคนนั้น ชาวบ้านพากันมาจึงทราบว่าเป็นนายรุนคนเป็นโรคเรื้อนและโรคบุรุษ จมูกโหว่ หากินทางรับจ้างเลี้ยงโคจำเลยไปแจ้งความต่อตำรวจ ตำรวจมานำนายรุนไป นายรุนถึงแก่ความตายในคืนนั้นประมาณ 03.00 น. ทั้งนี้เพราะนายรุนป่วยมาก่อนประกอบกับถูกทำร้ายจึงถึงแก่ความตาย ศาลฎีกาเห็นว่าการกระทำของจำเลยเป็นการป้องกันตัวและทรัพย์สินของจำเลยพอสมควรแก่เหตุ จึงพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 112/2497พนักงานอัยการประจำศาลจังหวัดหล่มสักโจทก์นายวัน อินตาจำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 50, ม. 249มีคนถอดกลอนเข้าไปในรั้วบ้านสุนัขในบ้านเห่าเจ้าของบ้านตื่นฉายไฟดู เห็นชายคนหนึ่งนั่งอยู่ข้างต้นไม้ห่างบันไดเรือนราว 1 ศอก เจ้าของบ้านร้องถาม 2คำชายนั้นกลับวิ่งหนีเจ้าของบ้านวิ่งตาม และร้องขโมยพอถึงกอกล้วยชายนั้นเอาไม้ไผ่พุ่งใส่เจ้าของบ้านเจ้าของบ้านจึงพุ่งหอกไปที่ชายนั้นปรากฏว่าชายนั้นเป็นคนโรคเรื้อนและโรคบุรุษจมูกโหว่ หากินทางรับจ้างเลี้ยงโค และถึงแก่ความตายในคืนนั้นเพราะป่วยมาก่อนประกอบกับถูกทำร้ายดังนี้ ถือได้ว่า การกระทำของเจ้าของบ้านเป็นการป้องกันตัว และทรัพย์สินพอสมควรแก่เหตุโจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลย ฐานฆ่าคนตายโดยเจตนาตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 249จำเลยต่อสู้ว่ากระทำโดยป้องกันศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามกฎหมายลักษณะอาญามาตรา 249 ประกอบด้วยมาตรา 53 ให้จำคุกไว้ 3 ปี ของกลางริบจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์เห็นว่า การกระทำของจำเลยเป็นการป้องกันตัวและทรัพย์สินของจำเลยพอสมควรแก่เหตุ พิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์ฎีกาศาลฎีกาพิจารณาแล้ว ได้ความว่า เมื่อคืนโจทก์หาเวลา 20.00 น.เศษ ฝนตกและชาวบ้านเข้านอนกันหมดแล้ว ได้มีชายคนหนึ่งถอดกลอนเข้าไปในรั้วบ้านของจำเลย สุนัขในบ้านจำเลยเห่า จำเลยตื่นและฉายไฟเห็นชายคนนั้นนั่งอยู่ข้างต้นโกศลห่างบันไดเรือนประมาณ1 ศอก จำเลยร้องถาม 2 คำ ชายนั้นกลับวิ่งหนี จำเลยวิ่งตามและร้องขโมย พอถึงกอกล้วย ชายคนนั้นก็เอาไม้ไผ่พุ่งใส่จำเลย จำเลยจึงพุ่งหอกไปที่ชายคนนั้น ชาวบ้านพากันมาจึงทราบว่าเป็นนายรุนคนเป็นโรคเรื้อนและโรคบุรุษ จมูกโหว่ หากินทางรับจ้างเลี้ยงโคจำเลยไปแจ้งความต่อตำรวจ ตำรวจมานำนายรุนไป นายรุนถึงแก่ความตายในคืนนั้นประมาณ 03.00 น. ทั้งนี้เพราะนายรุนป่วยมาก่อนประกอบกับถูกทำร้ายจึงถึงแก่ความตาย ศาลฎีกาเห็นว่าการกระทำของจำเลยเป็นการป้องกันตัวและทรัพย์สินของจำเลยพอสมควรแก่เหตุ จึงพิพากษายืน(ทรงนิติกรณ์-เลขวณิชธรรมวิทักษ์-ชวน สิงหลกะ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลย ฐานฆ่าคนตายโดยเจตนาตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 249จำเลยต่อสู้ว่ากระทำโดยป้องกันศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามกฎหมายลักษณะอาญามาตรา 249 ประกอบด้วยมาตรา 53 ให้จำคุกไว้ 3 ปี ของกลางริบจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์เห็นว่า การกระทำของจำเลยเป็นการป้องกันตัวและทรัพย์สินของจำเลยพอสมควรแก่เหตุ พิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์ฎีกาศาลฎีกาพิจารณาแล้ว ได้ความว่า เมื่อคืนโจทก์หาเวลา 20.00 น.เศษ ฝนตกและชาวบ้านเข้านอนกันหมดแล้ว ได้มีชายคนหนึ่งถอดกลอนเข้าไปในรั้วบ้านของจำเลย สุนัขในบ้านจำเลยเห่า จำเลยตื่นและฉายไฟเห็นชายคนนั้นนั่งอยู่ข้างต้นโกศลห่างบันไดเรือนประมาณ1 ศอก จำเลยร้องถาม 2 คำ ชายนั้นกลับวิ่งหนี จำเลยวิ่งตามและร้องขโมย พอถึงกอกล้วย ชายคนนั้นก็เอาไม้ไผ่พุ่งใส่จำเลย จำเลยจึงพุ่งหอกไปที่ชายคนนั้น ชาวบ้านพากันมาจึงทราบว่าเป็นนายรุนคนเป็นโรคเรื้อนและโรคบุรุษ จมูกโหว่ หากินทางรับจ้างเลี้ยงโคจำเลยไปแจ้งความต่อตำรวจ ตำรวจมานำนายรุนไป นายรุนถึงแก่ความตายในคืนนั้นประมาณ 03.00 น. ทั้งนี้เพราะนายรุนป่วยมาก่อนประกอบกับถูกทำร้ายจึงถึงแก่ความตาย ศาลฎีกาเห็นว่าการกระทำของจำเลยเป็นการป้องกันตัวและทรัพย์สินของจำเลยพอสมควรแก่เหตุ จึงพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 112/2497พนักงานอัยการประจำศาลจังหวัดหล่มสักโจทก์นายวัน อินตาจำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 50, ม. 249มีคนถอดกลอนเข้าไปในรั้วบ้านสุนัขในบ้านเห่าเจ้าของบ้านตื่นฉายไฟดู เห็นชายคนหนึ่งนั่งอยู่ข้างต้นไม้ห่างบันไดเรือนราว 1 ศอก เจ้าของบ้านร้องถาม 2คำชายนั้นกลับวิ่งหนีเจ้าของบ้านวิ่งตาม และร้องขโมยพอถึงกอกล้วยชายนั้นเอาไม้ไผ่พุ่งใส่เจ้าของบ้านเจ้าของบ้านจึงพุ่งหอกไปที่ชายนั้นปรากฏว่าชายนั้นเป็นคนโรคเรื้อนและโรคบุรุษจมูกโหว่ หากินทางรับจ้างเลี้ยงโค และถึงแก่ความตายในคืนนั้นเพราะป่วยมาก่อนประกอบกับถูกทำร้ายดังนี้ ถือได้ว่า การกระทำของเจ้าของบ้านเป็นการป้องกันตัว และทรัพย์สินพอสมควรแก่เหตุโจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลย ฐานฆ่าคนตายโดยเจตนาตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 249จำเลยต่อสู้ว่ากระทำโดยป้องกันศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามกฎหมายลักษณะอาญามาตรา 249 ประกอบด้วยมาตรา 53 ให้จำคุกไว้ 3 ปี ของกลางริบจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์เห็นว่า การกระทำของจำเลยเป็นการป้องกันตัวและทรัพย์สินของจำเลยพอสมควรแก่เหตุ พิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์ฎีกาศาลฎีกาพิจารณาแล้ว ได้ความว่า เมื่อคืนโจทก์หาเวลา 20.00 น.เศษ ฝนตกและชาวบ้านเข้านอนกันหมดแล้ว ได้มีชายคนหนึ่งถอดกลอนเข้าไปในรั้วบ้านของจำเลย สุนัขในบ้านจำเลยเห่า จำเลยตื่นและฉายไฟเห็นชายคนนั้นนั่งอยู่ข้างต้นโกศลห่างบันไดเรือนประมาณ1 ศอก จำเลยร้องถาม 2 คำ ชายนั้นกลับวิ่งหนี จำเลยวิ่งตามและร้องขโมย พอถึงกอกล้วย ชายคนนั้นก็เอาไม้ไผ่พุ่งใส่จำเลย จำเลยจึงพุ่งหอกไปที่ชายคนนั้น ชาวบ้านพากันมาจึงทราบว่าเป็นนายรุนคนเป็นโรคเรื้อนและโรคบุรุษ จมูกโหว่ หากินทางรับจ้างเลี้ยงโคจำเลยไปแจ้งความต่อตำรวจ ตำรวจมานำนายรุนไป นายรุนถึงแก่ความตายในคืนนั้นประมาณ 03.00 น. ทั้งนี้เพราะนายรุนป่วยมาก่อนประกอบกับถูกทำร้ายจึงถึงแก่ความตาย ศาลฎีกาเห็นว่าการกระทำของจำเลยเป็นการป้องกันตัวและทรัพย์สินของจำเลยพอสมควรแก่เหตุ จึงพิพากษายืน(ทรงนิติกรณ์-เลขวณิชธรรมวิทักษ์-ชวน สิงหลกะ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ