คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 987/2506หลักกฎหมาย: ตัวแทนในประเทศ มีหน้าที่ดำเนินธุระกิจจัดรับส่งสินค้าและผู้โดยสารแทนตัวการซึ่งอยู่ต่างประเทศ จะต้องรับผิดตามลำพังตนเองก็แต่เฉพาะในกรณีที่ตัวแทนทำสัญญาแทนตัวการเท่านั้น และไม่ต้องรับผิดในผลแห่งละเมิดซึ่งลูกจ้างของตัวการได้กระทำไปในหน้าที่การงานของตัวการนั้นแต่อย่างใดโจทก์ฟ้องขอให้บังคับจำเลยทั้งสองร่วมกันใช้ค่าสินไหมทดแทนในมูลละเมิดเป็นเงิน 101,693.93 บาทจำเลยทั้งสองให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นฟังข้อเท็จจริงตามคดีอาญาว่า จำเลยที่ 2 ได้กระทำให้เกิดเพลิงไหม้เรือโจทก์โดยประมาท และจำเลยที่ 2 หาใช่ลูกจ้างของจำเลยที่ 1 ไม่ พิพากษาให้จำเลยที่ 2 ผู้เดียวใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์เป็นเงิน 78,293.93 บาท พร้อมด้วยดอกเบี้ยส่วนคดีเกี่ยวกับจำเลยที่ 1 ให้ยกฟ้องโจทก์โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า ข้อเท็จจริงนำสืบรับกันว่า จำเลยที่ 2 เป็นลูกจ้างของบริษัทคอเรียสตีมชิบ จำกัด ซึ่งตั้งอยู่ต่างประเทศและเป็นเจ้าของเรือโยสุ อันเป็นเรือเดินทะเลรับส่งสินค้าและผู้โดยสารไปมาระหว่างประเทศ ส่วนจำเลยที่ 1 เป็นตัวแทนในประเทศไทยของบริษัทคอเรียสตีมชิบ จำกัดเพื่อดำเนินธุรกิจแทนบริษัทนั้นในการจัดรับส่งสินค้าและผู้โดยสารข้อเท็จจริงชัดแจ้งอยู่ ดังนี้จำเลยที่ 1 จึงมิใช่นายจ้างของจำเลยที่ 2 ย่อมจะให้จำเลยที่ 1ต้องร่วมรับผิดกับจำเลยที่ 2 ในฐานะนายจ้างลูกจ้างกันไม่ได้และไม่มีบทกฎหมายบัญญัติให้ตัวแทนต้องรับผิดในผลแห่งละเมิดที่ลูกจ้างของตัวการได้กระทำไปในหน้าที่การงานของตัวการด้วยเลยไม่ว่าตัวการจะอยู่ต่างประเทศหรือในประเทศก็ตาม ฉะนั้น จำเลยที่ 1 ซึ่งมิได้มีส่วนกระทำละเมิดต่อโจทก์อย่างใด จึงไม่ต้องร่วมรับผิดกับจำเลยที่ 2 ด้วย ศาลล่างพิพากษาต้องกันให้ยกฟ้องของโจทก์เกี่ยวกับจำเลยที่ 1 เสียนั้นชอบแล้ว ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 987/2506บริษัทรัตนสุรีย์ จำกัด โดยนางพัชรา นาวิกผล และโจทก์นายเปรม ทวีกุล กรรมการผู้จัดการโจทก์บริษัทเอเวอร์เรทท์ สตีมชิปคอร์ปอเรชั่น จำกัด ที่ 1จำเลยนายหลี ง่วนชุบหรือหลี มันสุก ที่ 2จำเลย ป.พ.พ. ม. 420, ม. 425, ม. 824ตัวแทนในประเทศ มีหน้าที่ดำเนินธุระกิจจัดรับส่งสินค้าและผู้โดยสารแทนตัวการซึ่งอยู่ต่างประเทศ จะต้องรับผิดตามลำพังตนเองก็แต่เฉพาะในกรณีที่ตัวแทนทำสัญญาแทนตัวการเท่านั้น และไม่ต้องรับผิดในผลแห่งละเมิดซึ่งลูกจ้างของตัวการได้กระทำไปในหน้าที่การงานของตัวการนั้นแต่อย่างใดโจทก์ฟ้องขอให้บังคับจำเลยทั้งสองร่วมกันใช้ค่าสินไหมทดแทนในมูลละเมิดเป็นเงิน 101,693.93 บาทจำเลยทั้งสองให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นฟังข้อเท็จจริงตามคดีอาญาว่า จำเลยที่ 2 ได้กระทำให้เกิดเพลิงไหม้เรือโจทก์โดยประมาท และจำเลยที่ 2 หาใช่ลูกจ้างของจำเลยที่ 1 ไม่ พิพากษาให้จำเลยที่ 2 ผู้เดียวใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์เป็นเงิน 78,293.93 บาท พร้อมด้วยดอกเบี้ยส่วนคดีเกี่ยวกับจำเลยที่ 1 ให้ยกฟ้องโจทก์โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า ข้อเท็จจริงนำสืบรับกันว่า จำเลยที่ 2 เป็นลูกจ้างของบริษัทคอเรียสตีมชิบ จำกัด ซึ่งตั้งอยู่ต่างประเทศและเป็นเจ้าของเรือโยสุ อันเป็นเรือเดินทะเลรับส่งสินค้าและผู้โดยสารไปมาระหว่างประเทศ ส่วนจำเลยที่ 1 เป็นตัวแทนในประเทศไทยของบริษัทคอเรียสตีมชิบ จำกัดเพื่อดำเนินธุรกิจแทนบริษัทนั้นในการจัดรับส่งสินค้าและผู้โดยสารข้อเท็จจริงชัดแจ้งอยู่ ดังนี้จำเลยที่ 1 จึงมิใช่นายจ้างของจำเลยที่ 2 ย่อมจะให้จำเลยที่ 1ต้องร่วมรับผิดกับจำเลยที่ 2 ในฐานะนายจ้างลูกจ้างกันไม่ได้และไม่มีบทกฎหมายบัญญัติให้ตัวแทนต้องรับผิดในผลแห่งละเมิดที่ลูกจ้างของตัวการได้กระทำไปในหน้าที่การงานของตัวการด้วยเลยไม่ว่าตัวการจะอยู่ต่างประเทศหรือในประเทศก็ตาม ฉะนั้น จำเลยที่ 1 ซึ่งมิได้มีส่วนกระทำละเมิดต่อโจทก์อย่างใด จึงไม่ต้องร่วมรับผิดกับจำเลยที่ 2 ด้วย ศาลล่างพิพากษาต้องกันให้ยกฟ้องของโจทก์เกี่ยวกับจำเลยที่ 1 เสียนั้นชอบแล้ว(การุณย์นราทร-สารกิจปรีชา-ห้วน ประชาบาล)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องขอให้บังคับจำเลยทั้งสองร่วมกันใช้ค่าสินไหมทดแทนในมูลละเมิดเป็นเงิน 101,693.93 บาทจำเลยทั้งสองให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นฟังข้อเท็จจริงตามคดีอาญาว่า จำเลยที่ 2 ได้กระทำให้เกิดเพลิงไหม้เรือโจทก์โดยประมาท และจำเลยที่ 2 หาใช่ลูกจ้างของจำเลยที่ 1 ไม่ พิพากษาให้จำเลยที่ 2 ผู้เดียวใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์เป็นเงิน 78,293.93 บาท พร้อมด้วยดอกเบี้ยส่วนคดีเกี่ยวกับจำเลยที่ 1 ให้ยกฟ้องโจทก์โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า ข้อเท็จจริงนำสืบรับกันว่า จำเลยที่ 2 เป็นลูกจ้างของบริษัทคอเรียสตีมชิบ จำกัด ซึ่งตั้งอยู่ต่างประเทศและเป็นเจ้าของเรือโยสุ อันเป็นเรือเดินทะเลรับส่งสินค้าและผู้โดยสารไปมาระหว่างประเทศ ส่วนจำเลยที่ 1 เป็นตัวแทนในประเทศไทยของบริษัทคอเรียสตีมชิบ จำกัดเพื่อดำเนินธุรกิจแทนบริษัทนั้นในการจัดรับส่งสินค้าและผู้โดยสารข้อเท็จจริงชัดแจ้งอยู่ ดังนี้จำเลยที่ 1 จึงมิใช่นายจ้างของจำเลยที่ 2 ย่อมจะให้จำเลยที่ 1ต้องร่วมรับผิดกับจำเลยที่ 2 ในฐานะนายจ้างลูกจ้างกันไม่ได้และไม่มีบทกฎหมายบัญญัติให้ตัวแทนต้องรับผิดในผลแห่งละเมิดที่ลูกจ้างของตัวการได้กระทำไปในหน้าที่การงานของตัวการด้วยเลยไม่ว่าตัวการจะอยู่ต่างประเทศหรือในประเทศก็ตาม ฉะนั้น จำเลยที่ 1 ซึ่งมิได้มีส่วนกระทำละเมิดต่อโจทก์อย่างใด จึงไม่ต้องร่วมรับผิดกับจำเลยที่ 2 ด้วย ศาลล่างพิพากษาต้องกันให้ยกฟ้องของโจทก์เกี่ยวกับจำเลยที่ 1 เสียนั้นชอบแล้ว ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 987/2506บริษัทรัตนสุรีย์ จำกัด โดยนางพัชรา นาวิกผล และโจทก์นายเปรม ทวีกุล กรรมการผู้จัดการโจทก์บริษัทเอเวอร์เรทท์ สตีมชิปคอร์ปอเรชั่น จำกัด ที่ 1จำเลยนายหลี ง่วนชุบหรือหลี มันสุก ที่ 2จำเลย ป.พ.พ. ม. 420, ม. 425, ม. 824ตัวแทนในประเทศ มีหน้าที่ดำเนินธุระกิจจัดรับส่งสินค้าและผู้โดยสารแทนตัวการซึ่งอยู่ต่างประเทศ จะต้องรับผิดตามลำพังตนเองก็แต่เฉพาะในกรณีที่ตัวแทนทำสัญญาแทนตัวการเท่านั้น และไม่ต้องรับผิดในผลแห่งละเมิดซึ่งลูกจ้างของตัวการได้กระทำไปในหน้าที่การงานของตัวการนั้นแต่อย่างใดโจทก์ฟ้องขอให้บังคับจำเลยทั้งสองร่วมกันใช้ค่าสินไหมทดแทนในมูลละเมิดเป็นเงิน 101,693.93 บาทจำเลยทั้งสองให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นฟังข้อเท็จจริงตามคดีอาญาว่า จำเลยที่ 2 ได้กระทำให้เกิดเพลิงไหม้เรือโจทก์โดยประมาท และจำเลยที่ 2 หาใช่ลูกจ้างของจำเลยที่ 1 ไม่ พิพากษาให้จำเลยที่ 2 ผู้เดียวใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์เป็นเงิน 78,293.93 บาท พร้อมด้วยดอกเบี้ยส่วนคดีเกี่ยวกับจำเลยที่ 1 ให้ยกฟ้องโจทก์โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า ข้อเท็จจริงนำสืบรับกันว่า จำเลยที่ 2 เป็นลูกจ้างของบริษัทคอเรียสตีมชิบ จำกัด ซึ่งตั้งอยู่ต่างประเทศและเป็นเจ้าของเรือโยสุ อันเป็นเรือเดินทะเลรับส่งสินค้าและผู้โดยสารไปมาระหว่างประเทศ ส่วนจำเลยที่ 1 เป็นตัวแทนในประเทศไทยของบริษัทคอเรียสตีมชิบ จำกัดเพื่อดำเนินธุรกิจแทนบริษัทนั้นในการจัดรับส่งสินค้าและผู้โดยสารข้อเท็จจริงชัดแจ้งอยู่ ดังนี้จำเลยที่ 1 จึงมิใช่นายจ้างของจำเลยที่ 2 ย่อมจะให้จำเลยที่ 1ต้องร่วมรับผิดกับจำเลยที่ 2 ในฐานะนายจ้างลูกจ้างกันไม่ได้และไม่มีบทกฎหมายบัญญัติให้ตัวแทนต้องรับผิดในผลแห่งละเมิดที่ลูกจ้างของตัวการได้กระทำไปในหน้าที่การงานของตัวการด้วยเลยไม่ว่าตัวการจะอยู่ต่างประเทศหรือในประเทศก็ตาม ฉะนั้น จำเลยที่ 1 ซึ่งมิได้มีส่วนกระทำละเมิดต่อโจทก์อย่างใด จึงไม่ต้องร่วมรับผิดกับจำเลยที่ 2 ด้วย ศาลล่างพิพากษาต้องกันให้ยกฟ้องของโจทก์เกี่ยวกับจำเลยที่ 1 เสียนั้นชอบแล้ว(การุณย์นราทร-สารกิจปรีชา-ห้วน ประชาบาล)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ