คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 478/2502หลักกฎหมาย: โจทก์ฟ้องว่าจำเลยมีไม้ประดู่แปรรูปไว้ในครอบครองโดยไม่ได้รับอนุญาต ขอให้ลงโทษตาม พระราชบัญญัติป่าไม้ พ.ศ.2484มาตรา 48, 73,74 และพระราชบัญญัติป่าไม้(ฉบับที่ 3) พ.ศ.2494 มาตรา 17 ดังนี้ ถือว่า เป็นฟ้องสมบูรณ์ไม่ต้องระบุว่าเป็นไม้แปรรูปประเภทหวงห้ามโจทก์ฟ้องว่าจำเลยมีไม้ตะเคียนและไม้ประดู่แปรรูปรวมปริมาตรไม้ 14,083 ลูกบาศก์เมตร ไว้ในครอบครองโดยไม่รับอนุญาตจากเจ้าพนักงาน ขอให้ลงโทษจำเลยต่อสู้ว่า ไม้ของกลางเสียภาษีการแปรรูปไม้แล้วศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วฟังว่า จำเลยมีไม้ประดู่แปรรูปไว้ในครอบครองโดยผิดกฎหมายพิพากษาปรับ 100 บาท ตาม พระราชบัญญัติป่าไม้มาตรา 48, 73, 74 พระราชบัญญัติป่าไม้ (ฉบับที่ 3) พ.ศ. 2494 มาตรา 17 ริบไม้ประดู่ของกลาง คืนไม้ตะเคียนของกลางจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์เห็นว่าฟ้องโจทก์มิได้กล่าวว่าไม้แปรรูปที่จำเลยมีไว้ในครอบครองเป็นไม้ประเภทหวงห้ามตามมาตรา 50(4) พิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์โจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า คดีนี้โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษตาม พระราชบัญญัติ พ.ศ. 2484มาตรา 48, 73, 74 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดย พระราชบัญญัติป่าไม้ (ฉบับที่ 3) พ.ศ. 2494 สำหรับมาตรา 73, 74 เป็นบทลงโทษและริบของกลาง บทมาตราที่โจทก์ขอให้ลงโทษคือมาตรา 48 ส่วนมาตรา 50 เป็นบทยกเว้นโทษมีให้ใช้บังคับในกรณีที่ไม่ใช่ไม้หวงห้าม ฉะนั้นฟ้องของโจทก์มีรายละเอียดครบถ้วนตามมาตรา 158(5) ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา แล้วพิพากษายกคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ให้ศาลอุทธรณ์พิจารณาพิพากษาใหม่ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 478/2502พนักงานอัยการจังหวัดเชียงรายโจทก์นายทองอินทร์ ชัยเลิศจำเลย ป.วิ.อ. ม. 158 พ.ร.บ.ป่าไม้ พ.ศ.2484 ม. 48, ม. 50โจทก์ฟ้องว่าจำเลยมีไม้ประดู่แปรรูปไว้ในครอบครองโดยไม่ได้รับอนุญาต ขอให้ลงโทษตาม พระราชบัญญัติป่าไม้ พ.ศ.2484มาตรา 48, 73,74 และพระราชบัญญัติป่าไม้(ฉบับที่ 3) พ.ศ.2494 มาตรา 17 ดังนี้ ถือว่า เป็นฟ้องสมบูรณ์ไม่ต้องระบุว่าเป็นไม้แปรรูปประเภทหวงห้ามโจทก์ฟ้องว่าจำเลยมีไม้ตะเคียนและไม้ประดู่แปรรูปรวมปริมาตรไม้ 14,083 ลูกบาศก์เมตร ไว้ในครอบครองโดยไม่รับอนุญาตจากเจ้าพนักงาน ขอให้ลงโทษจำเลยต่อสู้ว่า ไม้ของกลางเสียภาษีการแปรรูปไม้แล้วศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วฟังว่า จำเลยมีไม้ประดู่แปรรูปไว้ในครอบครองโดยผิดกฎหมายพิพากษาปรับ 100 บาท ตาม พระราชบัญญัติป่าไม้มาตรา 48, 73, 74 พระราชบัญญัติป่าไม้ (ฉบับที่ 3) พ.ศ. 2494 มาตรา 17 ริบไม้ประดู่ของกลาง คืนไม้ตะเคียนของกลางจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์เห็นว่าฟ้องโจทก์มิได้กล่าวว่าไม้แปรรูปที่จำเลยมีไว้ในครอบครองเป็นไม้ประเภทหวงห้ามตามมาตรา 50(4) พิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์โจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า คดีนี้โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษตาม พระราชบัญญัติ พ.ศ. 2484มาตรา 48, 73, 74 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดย พระราชบัญญัติป่าไม้ (ฉบับที่ 3) พ.ศ. 2494 สำหรับมาตรา 73, 74 เป็นบทลงโทษและริบของกลาง บทมาตราที่โจทก์ขอให้ลงโทษคือมาตรา 48 ส่วนมาตรา 50 เป็นบทยกเว้นโทษมีให้ใช้บังคับในกรณีที่ไม่ใช่ไม้หวงห้าม ฉะนั้นฟ้องของโจทก์มีรายละเอียดครบถ้วนตามมาตรา 158(5) ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา แล้วพิพากษายกคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ให้ศาลอุทธรณ์พิจารณาพิพากษาใหม่(สุทธิวาทนฤพุฒิ-พิบูลย์ไอศวรรย์-ดุลยทัณฑ์ชนาณัติ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่าจำเลยมีไม้ตะเคียนและไม้ประดู่แปรรูปรวมปริมาตรไม้ 14,083 ลูกบาศก์เมตร ไว้ในครอบครองโดยไม่รับอนุญาตจากเจ้าพนักงาน ขอให้ลงโทษจำเลยต่อสู้ว่า ไม้ของกลางเสียภาษีการแปรรูปไม้แล้วศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วฟังว่า จำเลยมีไม้ประดู่แปรรูปไว้ในครอบครองโดยผิดกฎหมายพิพากษาปรับ 100 บาท ตาม พระราชบัญญัติป่าไม้มาตรา 48, 73, 74 พระราชบัญญัติป่าไม้ (ฉบับที่ 3) พ.ศ. 2494 มาตรา 17 ริบไม้ประดู่ของกลาง คืนไม้ตะเคียนของกลางจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์เห็นว่าฟ้องโจทก์มิได้กล่าวว่าไม้แปรรูปที่จำเลยมีไว้ในครอบครองเป็นไม้ประเภทหวงห้ามตามมาตรา 50(4) พิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์โจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า คดีนี้โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษตาม พระราชบัญญัติ พ.ศ. 2484มาตรา 48, 73, 74 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดย พระราชบัญญัติป่าไม้ (ฉบับที่ 3) พ.ศ. 2494 สำหรับมาตรา 73, 74 เป็นบทลงโทษและริบของกลาง บทมาตราที่โจทก์ขอให้ลงโทษคือมาตรา 48 ส่วนมาตรา 50 เป็นบทยกเว้นโทษมีให้ใช้บังคับในกรณีที่ไม่ใช่ไม้หวงห้าม ฉะนั้นฟ้องของโจทก์มีรายละเอียดครบถ้วนตามมาตรา 158(5) ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา แล้วพิพากษายกคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ให้ศาลอุทธรณ์พิจารณาพิพากษาใหม่ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 478/2502พนักงานอัยการจังหวัดเชียงรายโจทก์นายทองอินทร์ ชัยเลิศจำเลย ป.วิ.อ. ม. 158 พ.ร.บ.ป่าไม้ พ.ศ.2484 ม. 48, ม. 50โจทก์ฟ้องว่าจำเลยมีไม้ประดู่แปรรูปไว้ในครอบครองโดยไม่ได้รับอนุญาต ขอให้ลงโทษตาม พระราชบัญญัติป่าไม้ พ.ศ.2484มาตรา 48, 73,74 และพระราชบัญญัติป่าไม้(ฉบับที่ 3) พ.ศ.2494 มาตรา 17 ดังนี้ ถือว่า เป็นฟ้องสมบูรณ์ไม่ต้องระบุว่าเป็นไม้แปรรูปประเภทหวงห้ามโจทก์ฟ้องว่าจำเลยมีไม้ตะเคียนและไม้ประดู่แปรรูปรวมปริมาตรไม้ 14,083 ลูกบาศก์เมตร ไว้ในครอบครองโดยไม่รับอนุญาตจากเจ้าพนักงาน ขอให้ลงโทษจำเลยต่อสู้ว่า ไม้ของกลางเสียภาษีการแปรรูปไม้แล้วศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วฟังว่า จำเลยมีไม้ประดู่แปรรูปไว้ในครอบครองโดยผิดกฎหมายพิพากษาปรับ 100 บาท ตาม พระราชบัญญัติป่าไม้มาตรา 48, 73, 74 พระราชบัญญัติป่าไม้ (ฉบับที่ 3) พ.ศ. 2494 มาตรา 17 ริบไม้ประดู่ของกลาง คืนไม้ตะเคียนของกลางจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์เห็นว่าฟ้องโจทก์มิได้กล่าวว่าไม้แปรรูปที่จำเลยมีไว้ในครอบครองเป็นไม้ประเภทหวงห้ามตามมาตรา 50(4) พิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์โจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า คดีนี้โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษตาม พระราชบัญญัติ พ.ศ. 2484มาตรา 48, 73, 74 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดย พระราชบัญญัติป่าไม้ (ฉบับที่ 3) พ.ศ. 2494 สำหรับมาตรา 73, 74 เป็นบทลงโทษและริบของกลาง บทมาตราที่โจทก์ขอให้ลงโทษคือมาตรา 48 ส่วนมาตรา 50 เป็นบทยกเว้นโทษมีให้ใช้บังคับในกรณีที่ไม่ใช่ไม้หวงห้าม ฉะนั้นฟ้องของโจทก์มีรายละเอียดครบถ้วนตามมาตรา 158(5) ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา แล้วพิพากษายกคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ให้ศาลอุทธรณ์พิจารณาพิพากษาใหม่(สุทธิวาทนฤพุฒิ-พิบูลย์ไอศวรรย์-ดุลยทัณฑ์ชนาณัติ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ