คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 59320หลักกฎหมาย: ความว่า จำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งว่า ฎีกาของจำเลยเป็นปัญหาข้อเท็จจริง จึงต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 218 จึงไม่รับฎีกาจำเลยจำเลยเห็นว่า คดีนี้พนักงานอัยการโจทก์ไม่มีอำนาจฟ้องเนื่องจากการสอบสวนของพนักงานสอบสวนไม่ชอบด้วยกฎหมายและถึงแม้คดีจะต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218 ก็ตาม แต่ก็ไม่ต้องห้ามตาม มาตรา 219 เพราะศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ต่างลงโทษจำคุกเกิน1 ปี จำเลยจึงมีสิทธิฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามมาตรา 219 ได้โดยชอบด้วยกฎหมาย ฎีกาของจำเลยเป็นฎีกาทั้งปัญหาข้อกฎหมายและปัญหาข้อเท็จจริง โปรดมีคำสั่งให้รับฎีกาของจำเลยไว้พิจารณาพิพากษาต่อไปหมายเหตุ โจทก์ได้รับสำเนาคำร้องแล้ว (อันดับ 83) ส่วนโจทก์ร่วมไม่ปรากฏหลักฐานว่าได้รับสำเนาคำร้องแล้วหรือไม่ระหว่างพิจารณา ธนาคารกรุงเทพ จำกัด ผู้เสียหาย ขอเข้าเป็นโจทก์ร่วม ศาลชั้นต้นอนุญาตศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 357 ประกอบด้วยมาตรา 91 ฯลฯ ให้จำคุกจำเลยกระทงละ 2 ปีรวมจำคุก 6 ปี ฯลฯศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 357 วรรคแรก นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นจำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับฎีกาดังกล่าว (อันดับ 82)จำเลยจึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 83)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว คดีนี้ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำคุกจำเลยกระทงละไม่เกิน 5 ปี ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้โดยระบุวรรคของมาตราที่จำเลยกระทำผิดเท่านั้น จึงเป็นการแก้ไขเล็กน้อย ต้องห้ามมิให้ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 218 ฎีกาในข้อ 2 ข. ของจำเลยที่ว่าจำเลยมิได้กระทำผิดตามฟ้อง จึงเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ส่วนฎีกาในข้อ 2 ก.ของจำเลยที่ว่าโจทก์ร่วมร้องทุกข์ต่อพนักงานสอบสวนให้ดำเนินคดีกับนายสมบัติ ศิลปพงษ์ กับพวก ที่เกี่ยวข้องในข้อหายักยอกทรัพย์ อันเป็นความผิดต่อส่วนตัว มิได้ร้องทุกข์ให้ดำเนินคดีในข้อหารับของโจรและพนักงานสอบสวนมิได้แจ้งข้อหาดำเนินคดีกับจำเลยฐานรับของโจรการสอบสวนของพนักงานสอบสวนเป็นการไม่ชอบ โจทก์จึงไม่มีอำนาจฟ้องจำเลยคดีนี้ นั้นเป็นการโต้เถียงข้อเท็จจริงที่ศาลล่างทั้งสองรับฟังมาแล้วว่า ได้มีการแจ้งความให้ดำเนินคดีแก่จำเลยและมีการสอบสวนโดยชอบ โจทก์มีอำนาจฟ้อง จึงเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงและฎีกาจำเลยนอกจากนี้ก็เป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงทั้งสิ้นจึงต้องห้ามมิให้ฎีกาเช่นกัน ศาลชั้นต้นสั่งไม่รับฎีกาของจำเลยชอบแล้ว ให้ยกคำร้อง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 1259/2532พนักงานอัยการ กรมอัยการโจทก์โจทก์ร่วมโจทก์ธนาคารกรุงเทพ จำกัดโจทก์นางนิตยา ศิลปพงษ์หรือกมุทชาติจำเลยนางนิตยา ศิลปพงษ์หรือกมุทชาติ จำเลยผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.อ. ม. 218, ม. 224ความว่า จำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งว่า ฎีกาของจำเลยเป็นปัญหาข้อเท็จจริง จึงต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 218 จึงไม่รับฎีกาจำเลยจำเลยเห็นว่า คดีนี้พนักงานอัยการโจทก์ไม่มีอำนาจฟ้องเนื่องจากการสอบสวนของพนักงานสอบสวนไม่ชอบด้วยกฎหมายและถึงแม้คดีจะต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218 ก็ตาม แต่ก็ไม่ต้องห้ามตาม มาตรา 219 เพราะศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ต่างลงโทษจำคุกเกิน1 ปี จำเลยจึงมีสิทธิฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามมาตรา 219 ได้โดยชอบด้วยกฎหมาย ฎีกาของจำเลยเป็นฎีกาทั้งปัญหาข้อกฎหมายและปัญหาข้อเท็จจริง โปรดมีคำสั่งให้รับฎีกาของจำเลยไว้พิจารณาพิพากษาต่อไปหมายเหตุ โจทก์ได้รับสำเนาคำร้องแล้ว (อันดับ 83) ส่วนโจทก์ร่วมไม่ปรากฏหลักฐานว่าได้รับสำเนาคำร้องแล้วหรือไม่ระหว่างพิจารณา ธนาคารกรุงเทพ จำกัด ผู้เสียหาย ขอเข้าเป็นโจทก์ร่วม ศาลชั้นต้นอนุญาตศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 357 ประกอบด้วยมาตรา 91 ฯลฯ ให้จำคุกจำเลยกระทงละ 2 ปีรวมจำคุก 6 ปี ฯลฯศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 357 วรรคแรก นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นจำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับฎีกาดังกล่าว (อันดับ 82)จำเลยจึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 83)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว คดีนี้ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำคุกจำเลยกระทงละไม่เกิน 5 ปี ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้โดยระบุวรรคของมาตราที่จำเลยกระทำผิดเท่านั้น จึงเป็นการแก้ไขเล็กน้อย ต้องห้ามมิให้ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 218 ฎีกาในข้อ 2 ข. ของจำเลยที่ว่าจำเลยมิได้กระทำผิดตามฟ้อง จึงเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ส่วนฎีกาในข้อ 2 ก.ของจำเลยที่ว่าโจทก์ร่วมร้องทุกข์ต่อพนักงานสอบสวนให้ดำเนินคดีกับนายสมบัติ ศิลปพงษ์ กับพวก ที่เกี่ยวข้องในข้อหายักยอกทรัพย์ อันเป็นความผิดต่อส่วนตัว มิได้ร้องทุกข์ให้ดำเนินคดีในข้อหารับของโจรและพนักงานสอบสวนมิได้แจ้งข้อหาดำเนินคดีกับจำเลยฐานรับของโจรการสอบสวนของพนักงานสอบสวนเป็นการไม่ชอบ โจทก์จึงไม่มีอำนาจฟ้องจำเลยคดีนี้ นั้นเป็นการโต้เถียงข้อเท็จจริงที่ศาลล่างทั้งสองรับฟังมาแล้วว่า ได้มีการแจ้งความให้ดำเนินคดีแก่จำเลยและมีการสอบสวนโดยชอบ โจทก์มีอำนาจฟ้อง จึงเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงและฎีกาจำเลยนอกจากนี้ก็เป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงทั้งสิ้นจึงต้องห้ามมิให้ฎีกาเช่นกัน ศาลชั้นต้นสั่งไม่รับฎีกาของจำเลยชอบแล้ว ให้ยกคำร้อง(เสียง ตรีวิมล-ปชา วรธรรมพินิจ-วีระชัย สูตรสุวรรณ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 1259/2532พนักงานอัยการ กรมอัยการโจทก์โจทก์ร่วมโจทก์ธนาคารกรุงเทพ จำกัดโจทก์นางนิตยา ศิลปพงษ์หรือกมุทชาติจำเลยนางนิตยา ศิลปพงษ์หรือกมุทชาติ จำเลยผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.อ. ม. 218, ม. 224ความว่า จำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งว่า ฎีกาของจำเลยเป็นปัญหาข้อเท็จจริง จึงต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 218 จึงไม่รับฎีกาจำเลยจำเลยเห็นว่า คดีนี้พนักงานอัยการโจทก์ไม่มีอำนาจฟ้องเนื่องจากการสอบสวนของพนักงานสอบสวนไม่ชอบด้วยกฎหมายและถึงแม้คดีจะต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218 ก็ตาม แต่ก็ไม่ต้องห้ามตาม มาตรา 219 เพราะศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ต่างลงโทษจำคุกเกิน1 ปี จำเลยจึงมีสิทธิฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามมาตรา 219 ได้โดยชอบด้วยกฎหมาย ฎีกาของจำเลยเป็นฎีกาทั้งปัญหาข้อกฎหมายและปัญหาข้อเท็จจริง โปรดมีคำสั่งให้รับฎีกาของจำเลยไว้พิจารณาพิพากษาต่อไปหมายเหตุ โจทก์ได้รับสำเนาคำร้องแล้ว (อันดับ 83) ส่วนโจทก์ร่วมไม่ปรากฏหลักฐานว่าได้รับสำเนาคำร้องแล้วหรือไม่ระหว่างพิจารณา ธนาคารกรุงเทพ จำกัด ผู้เสียหาย ขอเข้าเป็นโจทก์ร่วม ศาลชั้นต้นอนุญาตศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 357 ประกอบด้วยมาตรา 91 ฯลฯ ให้จำคุกจำเลยกระทงละ 2 ปีรวมจำคุก 6 ปี ฯลฯศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 357 วรรคแรก นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นจำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับฎีกาดังกล่าว (อันดับ 82)จำเลยจึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 83)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว คดีนี้ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำคุกจำเลยกระทงละไม่เกิน 5 ปี ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้โดยระบุวรรคของมาตราที่จำเลยกระทำผิดเท่านั้น จึงเป็นการแก้ไขเล็กน้อย ต้องห้ามมิให้ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 218 ฎีกาในข้อ 2 ข. ของจำเลยที่ว่าจำเลยมิได้กระทำผิดตามฟ้อง จึงเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ส่วนฎีกาในข้อ 2 ก.ของจำเลยที่ว่าโจทก์ร่วมร้องทุกข์ต่อพนักงานสอบสวนให้ดำเนินคดีกับนายสมบัติ ศิลปพงษ์ กับพวก ที่เกี่ยวข้องในข้อหายักยอกทรัพย์ อันเป็นความผิดต่อส่วนตัว มิได้ร้องทุกข์ให้ดำเนินคดีในข้อหารับของโจรและพนักงานสอบสวนมิได้แจ้งข้อหาดำเนินคดีกับจำเลยฐานรับของโจรการสอบสวนของพนักงานสอบสวนเป็นการไม่ชอบ โจทก์จึงไม่มีอำนาจฟ้องจำเลยคดีนี้ นั้นเป็นการโต้เถียงข้อเท็จจริงที่ศาลล่างทั้งสองรับฟังมาแล้วว่า ได้มีการแจ้งความให้ดำเนินคดีแก่จำเลยและมีการสอบสวนโดยชอบ โจทก์มีอำนาจฟ้อง จึงเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงและฎีกาจำเลยนอกจากนี้ก็เป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงทั้งสิ้นจึงต้องห้ามมิให้ฎีกาเช่นกัน ศาลชั้นต้นสั่งไม่รับฎีกาของจำเลยชอบแล้ว ให้ยกคำร้อง(เสียง ตรีวิมล-ปชา วรธรรมพินิจ-วีระชัย สูตรสุวรรณ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ