คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 406/2478หลักกฎหมาย: เขาด่ากันอยู่ก่อนจำเลยเข้าไปผสมกล่าวคำใส่ความหมิ่นประมาทฝ่าย 1 เพื่อช่วยอีกฝ่าย 1 ก็ต้องมีผิดตาม ม.282 คำกล่าวอย่างไรเป็นคำด่าหรือคำใส่ความหมิ่นประมาทได้ความว่า ก.ทะเลาะด่าอยู่กับ ป. แล ข. จำเลยได้เข้าไปผสมด่า ป.ช่วย ก.ภายหลัง คำด่ามีว่า "อีปลีกชาติดอกทองคบกับผัวกูที่ปากสระ ลูกของมึงคน ๑ ไม่ใช่ลูกของผัวมึง เป็นลูกของผัวกู" ศาลจังหวัดปากพนังตัดสินว่าเป็นเรื่องต่างคนต่างด่ากัน ฟ้องร้องกันไม่ได้ให้ยกฟ้อง ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ถ้อยคำกล่าวเป็นการหมิ่นประมาท ใส่ความ ป.ให้เสียชื่อเสียง ต้องมีผิดตาม ม.๒๘๒ ข้อที่จำเลยเถียงว่าเป็นการด่าระวางเวลาต่างคนต่างด่ากัน เห็นว่า ป.มิได้เป็นปากเสียงกับจำเลย เป็นการที่จำเลยผสมเข้ากล่าวคำหมิ่นประมาท ป.ขึ้นลอย ๆ เป็นการเข้า กับ ก.ในภายหลัง จำเลยไม่พ้นผิด จึงพิพากษาลงโทษจำเลยตามมาตรา ๒๘๒ ยืนตามศาลอุทธรณ์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 406/2478นางปลีก คงแก้ว -โจทก์นางปล้อง เจียดแก้ว -ล ป.อ. ม. 282-337เขาด่ากันอยู่ก่อนจำเลยเข้าไปผสมกล่าวคำใส่ความหมิ่นประมาทฝ่าย 1 เพื่อช่วยอีกฝ่าย 1 ก็ต้องมีผิดตาม ม.282 คำกล่าวอย่างไรเป็นคำด่าหรือคำใส่ความหมิ่นประมาทได้ความว่า ก.ทะเลาะด่าอยู่กับ ป. แล ข. จำเลยได้เข้าไปผสมด่า ป.ช่วย ก.ภายหลัง คำด่ามีว่า "อีปลีกชาติดอกทองคบกับผัวกูที่ปากสระ ลูกของมึงคน ๑ ไม่ใช่ลูกของผัวมึง เป็นลูกของผัวกู" ศาลจังหวัดปากพนังตัดสินว่าเป็นเรื่องต่างคนต่างด่ากัน ฟ้องร้องกันไม่ได้ให้ยกฟ้อง ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ถ้อยคำกล่าวเป็นการหมิ่นประมาท ใส่ความ ป.ให้เสียชื่อเสียง ต้องมีผิดตาม ม.๒๘๒ ข้อที่จำเลยเถียงว่าเป็นการด่าระวางเวลาต่างคนต่างด่ากัน เห็นว่า ป.มิได้เป็นปากเสียงกับจำเลย เป็นการที่จำเลยผสมเข้ากล่าวคำหมิ่นประมาท ป.ขึ้นลอย ๆ เป็นการเข้า กับ ก.ในภายหลัง จำเลยไม่พ้นผิด จึงพิพากษาลงโทษจำเลยตามมาตรา ๒๘๒ ยืนตามศาลอุทธรณ์(กฤต-นล-อิศร)ศาลชั้นต้น - หลวงสุทธิเทศฯศาลอุทธรณ์ - แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ได้ความว่า ก.ทะเลาะด่าอยู่กับ ป. แล ข. จำเลยได้เข้าไปผสมด่า ป.ช่วย ก.ภายหลัง คำด่ามีว่า "อีปลีกชาติดอกทองคบกับผัวกูที่ปากสระ ลูกของมึงคน ๑ ไม่ใช่ลูกของผัวมึง เป็นลูกของผัวกู" ศาลจังหวัดปากพนังตัดสินว่าเป็นเรื่องต่างคนต่างด่ากัน ฟ้องร้องกันไม่ได้ให้ยกฟ้อง ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ถ้อยคำกล่าวเป็นการหมิ่นประมาท ใส่ความ ป.ให้เสียชื่อเสียง ต้องมีผิดตาม ม.๒๘๒ ข้อที่จำเลยเถียงว่าเป็นการด่าระวางเวลาต่างคนต่างด่ากัน เห็นว่า ป.มิได้เป็นปากเสียงกับจำเลย เป็นการที่จำเลยผสมเข้ากล่าวคำหมิ่นประมาท ป.ขึ้นลอย ๆ เป็นการเข้า กับ ก.ในภายหลัง จำเลยไม่พ้นผิด จึงพิพากษาลงโทษจำเลยตามมาตรา ๒๘๒ ยืนตามศาลอุทธรณ์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 406/2478นางปลีก คงแก้ว -โจทก์นางปล้อง เจียดแก้ว -ล ป.อ. ม. 282-337เขาด่ากันอยู่ก่อนจำเลยเข้าไปผสมกล่าวคำใส่ความหมิ่นประมาทฝ่าย 1 เพื่อช่วยอีกฝ่าย 1 ก็ต้องมีผิดตาม ม.282 คำกล่าวอย่างไรเป็นคำด่าหรือคำใส่ความหมิ่นประมาทได้ความว่า ก.ทะเลาะด่าอยู่กับ ป. แล ข. จำเลยได้เข้าไปผสมด่า ป.ช่วย ก.ภายหลัง คำด่ามีว่า "อีปลีกชาติดอกทองคบกับผัวกูที่ปากสระ ลูกของมึงคน ๑ ไม่ใช่ลูกของผัวมึง เป็นลูกของผัวกู" ศาลจังหวัดปากพนังตัดสินว่าเป็นเรื่องต่างคนต่างด่ากัน ฟ้องร้องกันไม่ได้ให้ยกฟ้อง ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ถ้อยคำกล่าวเป็นการหมิ่นประมาท ใส่ความ ป.ให้เสียชื่อเสียง ต้องมีผิดตาม ม.๒๘๒ ข้อที่จำเลยเถียงว่าเป็นการด่าระวางเวลาต่างคนต่างด่ากัน เห็นว่า ป.มิได้เป็นปากเสียงกับจำเลย เป็นการที่จำเลยผสมเข้ากล่าวคำหมิ่นประมาท ป.ขึ้นลอย ๆ เป็นการเข้า กับ ก.ในภายหลัง จำเลยไม่พ้นผิด จึงพิพากษาลงโทษจำเลยตามมาตรา ๒๘๒ ยืนตามศาลอุทธรณ์(กฤต-นล-อิศร)ศาลชั้นต้น - หลวงสุทธิเทศฯศาลอุทธรณ์ - แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ