คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1609/2506หลักกฎหมาย: ศาลชั้นต้นรับคำร้องขอแก้ไขคำให้การจำเลยไว้พิจารณาแล้วมีคำสั่งยกคำร้องนั้นเสีย คำสั่งยกคำร้องนั้นเป็นคำสั่งระหว่างพิจารณาและไม่ใช่เป็นกรณีศาลสั่งไม่รับคำคู่ความตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา 18 จำเลยอุทธรณ์คำสั่งนั้นไม่ได้ ต้องห้ามตามมาตรา 226 ศาลอุทธรณ์จึงไม่มีอำนาจรับพิจารณาอุทธรณ์ของจำเลยและศาลฎีกาก็พิจารณาตามข้อฎีกาของจำเลยต่อไปไม่ได้ ให้ยกอุทธรณ์ยกคำพิพากษาศาลอุทธรณ์และฎีกาจำเลยเดิมโจทก์ยื่นคำร้องขอให้ศาลสั่งตั้งโจทก์เป็นผู้จัดการมรดกพระยาเพชร์ปาณีตามพินัยกรรม ฝ่ายจำเลยคัดค้านว่าพินัยกรรมทำขึ้นเพราะกลฉ้อฉลและข่มขู่ ศาลชั้นต้นดำเนินคดีอย่างคดีมีข้อพิพาท เรียกฝ่ายผู้ร้องว่าโจทก์ เรียกฝ่ายผู้คัดค้านว่าจำเลยสืบพยานโจทก์ไปบ้างแล้ว นายกาญจน์จำเลยยื่นคำร้องขอแก้ไขเพิ่มเติมคำร้องคัดค้าน ศาลชั้นต้นสั่งว่า แม้ข้ออ้างของจำเลยจะยื่นได้ก่อนวันชี้หรือไม่ก็ตาม การขอแก้ไขเพิ่มเติมข้อต่อสู้หรือข้อคัดค้านเดิมหลังวันชี้จะทำได้เฉพาะต้องเป็นเรื่องเกี่ยวกับความสงบเรียบร้อยของประชาชน แต่คำร้องขอแก้ไขเพิ่มเติมคำให้การของจำเลยเป็นการโต้แย้งความไม่สมบูรณ์หรือความเสียเปล่าของพินัยกรรม ไม่ใช่ปัญหาเกี่ยวกับความสงบเรียบร้อยของประชาชนให้ยกคำร้องจำเลยอุทธรณ์คำสั่ง ศาลชั้นต้นสั่งไม่รับอุทธรณ์ อ้างว่าจำเลยอุทธรณ์คำสั่งระหว่างพิจารณาไม่ได้ แต่ศาลอุทธรณ์สั่งว่า จำเลยอุทธรณ์ได้ ให้รับอุทธรณ์แล้วพิพากษายืนตามคำสั่งศาลชั้นต้นจำเลยฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า คำสั่งของศาลชั้นต้นที่ไม่อนุญาตให้จำเลยแก้ไขเพิ่มเติมคำให้การนั้น เป็นคำสั่งระหว่างพิจารณา และเป็นกรณีศาลชั้นต้นรับคำร้องของจำเลยไว้พิจารณาแล้วจึงสั่งยกคำร้องไม่ใช่เป็นกรณีสั่งไม่รับคำคู่ความตามมาตรา 18 แห่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง จำเลยอุทธรณ์คำสั่งนั้นไม่ได้ ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 226 ศาลอุทธรณ์ไม่มีอำนาจรับพิจารณาอุทธรณ์ของจำเลยและศาลฎีกาก็พิจารณาตามข้อฎีกาของจำเลยต่อไปไม่ได้ ให้ยกอุทธรณ์ ยกคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ และฎีกาจำเลย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1609/2506พระยาวิชิตสรไกร ที่ 1 พระบริรักษ์นิติเกษตร ที่ 2โจทก์หลวงมัศย์จิตการ ที่ 3 นางกิมเจง รักตประจิต ที่ 4โจทก์นางศรี รักตประจิต โดยนายมาลัย รักตประจิต ที่ 1จำเลยนายกาญจน์ รักตประจิต ที่ 2จำเลยผู้ร้องสอดจำเลยนายอุดม รักตประจิตจำเลย ป.วิ.พ. ม. 18, ม. 180, ม. 226ศาลชั้นต้นรับคำร้องขอแก้ไขคำให้การจำเลยไว้พิจารณาแล้วมีคำสั่งยกคำร้องนั้นเสีย คำสั่งยกคำร้องนั้นเป็นคำสั่งระหว่างพิจารณาและไม่ใช่เป็นกรณีศาลสั่งไม่รับคำคู่ความตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา 18 จำเลยอุทธรณ์คำสั่งนั้นไม่ได้ ต้องห้ามตามมาตรา 226 ศาลอุทธรณ์จึงไม่มีอำนาจรับพิจารณาอุทธรณ์ของจำเลยและศาลฎีกาก็พิจารณาตามข้อฎีกาของจำเลยต่อไปไม่ได้ ให้ยกอุทธรณ์ยกคำพิพากษาศาลอุทธรณ์และฎีกาจำเลยเดิมโจทก์ยื่นคำร้องขอให้ศาลสั่งตั้งโจทก์เป็นผู้จัดการมรดกพระยาเพชร์ปาณีตามพินัยกรรม ฝ่ายจำเลยคัดค้านว่าพินัยกรรมทำขึ้นเพราะกลฉ้อฉลและข่มขู่ ศาลชั้นต้นดำเนินคดีอย่างคดีมีข้อพิพาท เรียกฝ่ายผู้ร้องว่าโจทก์ เรียกฝ่ายผู้คัดค้านว่าจำเลยสืบพยานโจทก์ไปบ้างแล้ว นายกาญจน์จำเลยยื่นคำร้องขอแก้ไขเพิ่มเติมคำร้องคัดค้าน ศาลชั้นต้นสั่งว่า แม้ข้ออ้างของจำเลยจะยื่นได้ก่อนวันชี้หรือไม่ก็ตาม การขอแก้ไขเพิ่มเติมข้อต่อสู้หรือข้อคัดค้านเดิมหลังวันชี้จะทำได้เฉพาะต้องเป็นเรื่องเกี่ยวกับความสงบเรียบร้อยของประชาชน แต่คำร้องขอแก้ไขเพิ่มเติมคำให้การของจำเลยเป็นการโต้แย้งความไม่สมบูรณ์หรือความเสียเปล่าของพินัยกรรม ไม่ใช่ปัญหาเกี่ยวกับความสงบเรียบร้อยของประชาชนให้ยกคำร้องจำเลยอุทธรณ์คำสั่ง ศาลชั้นต้นสั่งไม่รับอุทธรณ์ อ้างว่าจำเลยอุทธรณ์คำสั่งระหว่างพิจารณาไม่ได้ แต่ศาลอุทธรณ์สั่งว่า จำเลยอุทธรณ์ได้ ให้รับอุทธรณ์แล้วพิพากษายืนตามคำสั่งศาลชั้นต้นจำเลยฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า คำสั่งของศาลชั้นต้นที่ไม่อนุญาตให้จำเลยแก้ไขเพิ่มเติมคำให้การนั้น เป็นคำสั่งระหว่างพิจารณา และเป็นกรณีศาลชั้นต้นรับคำร้องของจำเลยไว้พิจารณาแล้วจึงสั่งยกคำร้องไม่ใช่เป็นกรณีสั่งไม่รับคำคู่ความตามมาตรา 18 แห่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง จำเลยอุทธรณ์คำสั่งนั้นไม่ได้ ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 226 ศาลอุทธรณ์ไม่มีอำนาจรับพิจารณาอุทธรณ์ของจำเลยและศาลฎีกาก็พิจารณาตามข้อฎีกาของจำเลยต่อไปไม่ได้ ให้ยกอุทธรณ์ ยกคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ และฎีกาจำเลย(สอาด นาวีเจริญ-เจน เวชศิลป์-สวิง ลัดพลี)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: เดิมโจทก์ยื่นคำร้องขอให้ศาลสั่งตั้งโจทก์เป็นผู้จัดการมรดกพระยาเพชร์ปาณีตามพินัยกรรม ฝ่ายจำเลยคัดค้านว่าพินัยกรรมทำขึ้นเพราะกลฉ้อฉลและข่มขู่ ศาลชั้นต้นดำเนินคดีอย่างคดีมีข้อพิพาท เรียกฝ่ายผู้ร้องว่าโจทก์ เรียกฝ่ายผู้คัดค้านว่าจำเลยสืบพยานโจทก์ไปบ้างแล้ว นายกาญจน์จำเลยยื่นคำร้องขอแก้ไขเพิ่มเติมคำร้องคัดค้าน ศาลชั้นต้นสั่งว่า แม้ข้ออ้างของจำเลยจะยื่นได้ก่อนวันชี้หรือไม่ก็ตาม การขอแก้ไขเพิ่มเติมข้อต่อสู้หรือข้อคัดค้านเดิมหลังวันชี้จะทำได้เฉพาะต้องเป็นเรื่องเกี่ยวกับความสงบเรียบร้อยของประชาชน แต่คำร้องขอแก้ไขเพิ่มเติมคำให้การของจำเลยเป็นการโต้แย้งความไม่สมบูรณ์หรือความเสียเปล่าของพินัยกรรม ไม่ใช่ปัญหาเกี่ยวกับความสงบเรียบร้อยของประชาชนให้ยกคำร้องจำเลยอุทธรณ์คำสั่ง ศาลชั้นต้นสั่งไม่รับอุทธรณ์ อ้างว่าจำเลยอุทธรณ์คำสั่งระหว่างพิจารณาไม่ได้ แต่ศาลอุทธรณ์สั่งว่า จำเลยอุทธรณ์ได้ ให้รับอุทธรณ์แล้วพิพากษายืนตามคำสั่งศาลชั้นต้นจำเลยฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า คำสั่งของศาลชั้นต้นที่ไม่อนุญาตให้จำเลยแก้ไขเพิ่มเติมคำให้การนั้น เป็นคำสั่งระหว่างพิจารณา และเป็นกรณีศาลชั้นต้นรับคำร้องของจำเลยไว้พิจารณาแล้วจึงสั่งยกคำร้องไม่ใช่เป็นกรณีสั่งไม่รับคำคู่ความตามมาตรา 18 แห่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง จำเลยอุทธรณ์คำสั่งนั้นไม่ได้ ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 226 ศาลอุทธรณ์ไม่มีอำนาจรับพิจารณาอุทธรณ์ของจำเลยและศาลฎีกาก็พิจารณาตามข้อฎีกาของจำเลยต่อไปไม่ได้ ให้ยกอุทธรณ์ ยกคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ และฎีกาจำเลย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1609/2506พระยาวิชิตสรไกร ที่ 1 พระบริรักษ์นิติเกษตร ที่ 2โจทก์หลวงมัศย์จิตการ ที่ 3 นางกิมเจง รักตประจิต ที่ 4โจทก์นางศรี รักตประจิต โดยนายมาลัย รักตประจิต ที่ 1จำเลยนายกาญจน์ รักตประจิต ที่ 2จำเลยผู้ร้องสอดจำเลยนายอุดม รักตประจิตจำเลย ป.วิ.พ. ม. 18, ม. 180, ม. 226ศาลชั้นต้นรับคำร้องขอแก้ไขคำให้การจำเลยไว้พิจารณาแล้วมีคำสั่งยกคำร้องนั้นเสีย คำสั่งยกคำร้องนั้นเป็นคำสั่งระหว่างพิจารณาและไม่ใช่เป็นกรณีศาลสั่งไม่รับคำคู่ความตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา 18 จำเลยอุทธรณ์คำสั่งนั้นไม่ได้ ต้องห้ามตามมาตรา 226 ศาลอุทธรณ์จึงไม่มีอำนาจรับพิจารณาอุทธรณ์ของจำเลยและศาลฎีกาก็พิจารณาตามข้อฎีกาของจำเลยต่อไปไม่ได้ ให้ยกอุทธรณ์ยกคำพิพากษาศาลอุทธรณ์และฎีกาจำเลยเดิมโจทก์ยื่นคำร้องขอให้ศาลสั่งตั้งโจทก์เป็นผู้จัดการมรดกพระยาเพชร์ปาณีตามพินัยกรรม ฝ่ายจำเลยคัดค้านว่าพินัยกรรมทำขึ้นเพราะกลฉ้อฉลและข่มขู่ ศาลชั้นต้นดำเนินคดีอย่างคดีมีข้อพิพาท เรียกฝ่ายผู้ร้องว่าโจทก์ เรียกฝ่ายผู้คัดค้านว่าจำเลยสืบพยานโจทก์ไปบ้างแล้ว นายกาญจน์จำเลยยื่นคำร้องขอแก้ไขเพิ่มเติมคำร้องคัดค้าน ศาลชั้นต้นสั่งว่า แม้ข้ออ้างของจำเลยจะยื่นได้ก่อนวันชี้หรือไม่ก็ตาม การขอแก้ไขเพิ่มเติมข้อต่อสู้หรือข้อคัดค้านเดิมหลังวันชี้จะทำได้เฉพาะต้องเป็นเรื่องเกี่ยวกับความสงบเรียบร้อยของประชาชน แต่คำร้องขอแก้ไขเพิ่มเติมคำให้การของจำเลยเป็นการโต้แย้งความไม่สมบูรณ์หรือความเสียเปล่าของพินัยกรรม ไม่ใช่ปัญหาเกี่ยวกับความสงบเรียบร้อยของประชาชนให้ยกคำร้องจำเลยอุทธรณ์คำสั่ง ศาลชั้นต้นสั่งไม่รับอุทธรณ์ อ้างว่าจำเลยอุทธรณ์คำสั่งระหว่างพิจารณาไม่ได้ แต่ศาลอุทธรณ์สั่งว่า จำเลยอุทธรณ์ได้ ให้รับอุทธรณ์แล้วพิพากษายืนตามคำสั่งศาลชั้นต้นจำเลยฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า คำสั่งของศาลชั้นต้นที่ไม่อนุญาตให้จำเลยแก้ไขเพิ่มเติมคำให้การนั้น เป็นคำสั่งระหว่างพิจารณา และเป็นกรณีศาลชั้นต้นรับคำร้องของจำเลยไว้พิจารณาแล้วจึงสั่งยกคำร้องไม่ใช่เป็นกรณีสั่งไม่รับคำคู่ความตามมาตรา 18 แห่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง จำเลยอุทธรณ์คำสั่งนั้นไม่ได้ ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 226 ศาลอุทธรณ์ไม่มีอำนาจรับพิจารณาอุทธรณ์ของจำเลยและศาลฎีกาก็พิจารณาตามข้อฎีกาของจำเลยต่อไปไม่ได้ ให้ยกอุทธรณ์ ยกคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ และฎีกาจำเลย(สอาด นาวีเจริญ-เจน เวชศิลป์-สวิง ลัดพลี)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ