คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3820/2529หลักกฎหมาย: คดีที่ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น โดยให้ เปลี่ยนโทษจำคุก ๑ เดือนเป็นกักขังแทน จึงต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๒๑๘ จำเลยฎีกาว่า จำเลยไม่มีเจตนาทุจริต พยานหลักฐานของจำเลยฟังได้ และควรรอการลงโทษจำเลยหรือกักขังในสถานที่อันเป็นภูมิลำเนาของจำเลย ซึ่งล้วนแต่เป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงต้องห้ามฎีกาตามบทกฎหมายดังกล่าวโจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยทั้งสองฐานยักยอกทรัพย์ตาม ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๕๒ ศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้องแล้วประทับฟ้อง จำเลยที่ ๑ ไม่ให้การ จำเลยที่ ๒ ให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วพิพากษาว่า จำเลยที่ ๒ มีความผิดตาม ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๕๒ จำคุก ๑ เดือน ๑๕ วัน ลดโทษให้หนึ่งในสามตาม มาตรา ๗๘ คงจำคุก ๑ เดือน เปลี่ยนโทษจำคุกเป็นกักขังส่วนจำเลยที่ ๑ ให้ยกฟ้อง จำเลยที่ ๒ อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยที่ ๒ ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยข้อกฎหมายว่า คดีนี้ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน ตามคำพิพากษา ศาลชั้นต้น โดยให้เปลี่ยนโทษจำคุก ๑ เดือนเป็นกักขังแทนจึงต้องห้ามฎีกาในปัญหา ข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๒๑๘ ฎีกาของ จำเลยที่ ๒ มีสาระสำคัญโดยสรุปว่า จำเลยที่ ๒ ไม่มีเจตนาทุจริต พยานหลักฐานของ จำเลยฟังได้ว่าโจทก์รู้ถึงการกระทำผิด ตั้งแต่เดือนมิถุนายน ๒๕๒๖ และควรรอการลงโทษ จำเลยที่ ๒ หรือกักขังในสถานที่อันเป็นภูมิลำเนาของจำเลยที่ ๒ ซึ่งล้วนแต่เป็นฎีกาใน ปัญหาข้อเท็จจริงทั้งสิ้นต้องห้ามตามบทกฎหมายดังกล่าว ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัย พิพากษายกฎีกาจำเลยที่ ๒ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3820/2529นายชนญหงษ์ดาลัดห้างหุ้นส่วนจำกัด เบอร์ลินเซอร์วิสกับพวกคดีที่ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น โดยให้ เปลี่ยนโทษจำคุก ๑ เดือนเป็นกักขังแทน จึงต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๒๑๘ จำเลยฎีกาว่า จำเลยไม่มีเจตนาทุจริต พยานหลักฐานของจำเลยฟังได้ และควรรอการลงโทษจำเลยหรือกักขังในสถานที่อันเป็นภูมิลำเนาของจำเลย ซึ่งล้วนแต่เป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงต้องห้ามฎีกาตามบทกฎหมายดังกล่าวโจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยทั้งสองฐานยักยอกทรัพย์ตาม ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๕๒ ศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้องแล้วประทับฟ้อง จำเลยที่ ๑ ไม่ให้การ จำเลยที่ ๒ ให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วพิพากษาว่า จำเลยที่ ๒ มีความผิดตาม ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๕๒ จำคุก ๑ เดือน ๑๕ วัน ลดโทษให้หนึ่งในสามตาม มาตรา ๗๘ คงจำคุก ๑ เดือน เปลี่ยนโทษจำคุกเป็นกักขังส่วนจำเลยที่ ๑ ให้ยกฟ้อง จำเลยที่ ๒ อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยที่ ๒ ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยข้อกฎหมายว่า คดีนี้ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน ตามคำพิพากษา ศาลชั้นต้น โดยให้เปลี่ยนโทษจำคุก ๑ เดือนเป็นกักขังแทนจึงต้องห้ามฎีกาในปัญหา ข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๒๑๘ ฎีกาของ จำเลยที่ ๒ มีสาระสำคัญโดยสรุปว่า จำเลยที่ ๒ ไม่มีเจตนาทุจริต พยานหลักฐานของ จำเลยฟังได้ว่าโจทก์รู้ถึงการกระทำผิด ตั้งแต่เดือนมิถุนายน ๒๕๒๖ และควรรอการลงโทษ จำเลยที่ ๒ หรือกักขังในสถานที่อันเป็นภูมิลำเนาของจำเลยที่ ๒ ซึ่งล้วนแต่เป็นฎีกาใน ปัญหาข้อเท็จจริงทั้งสิ้นต้องห้ามตามบทกฎหมายดังกล่าว ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัย พิพากษายกฎีกาจำเลยที่ ๒(สมศักดิ์ เกิดลาภผล-อำนวย อินทุภูติ-ดำริ ศุภพิโรจน์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยทั้งสองฐานยักยอกทรัพย์ตาม ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๕๒ ศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้องแล้วประทับฟ้อง จำเลยที่ ๑ ไม่ให้การ จำเลยที่ ๒ ให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วพิพากษาว่า จำเลยที่ ๒ มีความผิดตาม ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๕๒ จำคุก ๑ เดือน ๑๕ วัน ลดโทษให้หนึ่งในสามตาม มาตรา ๗๘ คงจำคุก ๑ เดือน เปลี่ยนโทษจำคุกเป็นกักขังส่วนจำเลยที่ ๑ ให้ยกฟ้อง จำเลยที่ ๒ อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยที่ ๒ ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยข้อกฎหมายว่า คดีนี้ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน ตามคำพิพากษา ศาลชั้นต้น โดยให้เปลี่ยนโทษจำคุก ๑ เดือนเป็นกักขังแทนจึงต้องห้ามฎีกาในปัญหา ข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๒๑๘ ฎีกาของ จำเลยที่ ๒ มีสาระสำคัญโดยสรุปว่า จำเลยที่ ๒ ไม่มีเจตนาทุจริต พยานหลักฐานของ จำเลยฟังได้ว่าโจทก์รู้ถึงการกระทำผิด ตั้งแต่เดือนมิถุนายน ๒๕๒๖ และควรรอการลงโทษ จำเลยที่ ๒ หรือกักขังในสถานที่อันเป็นภูมิลำเนาของจำเลยที่ ๒ ซึ่งล้วนแต่เป็นฎีกาใน ปัญหาข้อเท็จจริงทั้งสิ้นต้องห้ามตามบทกฎหมายดังกล่าว ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัย พิพากษายกฎีกาจำเลยที่ ๒ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3820/2529นายชนญหงษ์ดาลัดห้างหุ้นส่วนจำกัด เบอร์ลินเซอร์วิสกับพวกคดีที่ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น โดยให้ เปลี่ยนโทษจำคุก ๑ เดือนเป็นกักขังแทน จึงต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๒๑๘ จำเลยฎีกาว่า จำเลยไม่มีเจตนาทุจริต พยานหลักฐานของจำเลยฟังได้ และควรรอการลงโทษจำเลยหรือกักขังในสถานที่อันเป็นภูมิลำเนาของจำเลย ซึ่งล้วนแต่เป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงต้องห้ามฎีกาตามบทกฎหมายดังกล่าวโจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยทั้งสองฐานยักยอกทรัพย์ตาม ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๕๒ ศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้องแล้วประทับฟ้อง จำเลยที่ ๑ ไม่ให้การ จำเลยที่ ๒ ให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วพิพากษาว่า จำเลยที่ ๒ มีความผิดตาม ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๕๒ จำคุก ๑ เดือน ๑๕ วัน ลดโทษให้หนึ่งในสามตาม มาตรา ๗๘ คงจำคุก ๑ เดือน เปลี่ยนโทษจำคุกเป็นกักขังส่วนจำเลยที่ ๑ ให้ยกฟ้อง จำเลยที่ ๒ อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยที่ ๒ ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยข้อกฎหมายว่า คดีนี้ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน ตามคำพิพากษา ศาลชั้นต้น โดยให้เปลี่ยนโทษจำคุก ๑ เดือนเป็นกักขังแทนจึงต้องห้ามฎีกาในปัญหา ข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๒๑๘ ฎีกาของ จำเลยที่ ๒ มีสาระสำคัญโดยสรุปว่า จำเลยที่ ๒ ไม่มีเจตนาทุจริต พยานหลักฐานของ จำเลยฟังได้ว่าโจทก์รู้ถึงการกระทำผิด ตั้งแต่เดือนมิถุนายน ๒๕๒๖ และควรรอการลงโทษ จำเลยที่ ๒ หรือกักขังในสถานที่อันเป็นภูมิลำเนาของจำเลยที่ ๒ ซึ่งล้วนแต่เป็นฎีกาใน ปัญหาข้อเท็จจริงทั้งสิ้นต้องห้ามตามบทกฎหมายดังกล่าว ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัย พิพากษายกฎีกาจำเลยที่ ๒(สมศักดิ์ เกิดลาภผล-อำนวย อินทุภูติ-ดำริ ศุภพิโรจน์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ