คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 7906/2538หลักกฎหมาย: ในคดีที่จำเลยอ้างว่าเป็นฟ้องซ้ำ ศาลชั้นต้นได้วินิจฉัยว่าไม่มีข้อเท็จจริงที่บรรยายว่าจำเลยมีหน้าที่อย่างใดที่จะต้องกระทำและละเว้นเสียตามคำฟ้องโจทก์จึงมิได้บรรยาย ว่าจำเลยได้กระทำละเมิดต่อโจทก์ ยังถือไม่ได้ว่ามีข้อโต้แย้ง เกี่ยวกับสิทธิหรือหน้าที่ระหว่างโจทก์กับจำเลยที่จะ เป็นเหตุให้โจทก์ใช้สิทธิเสนอคดีต่อศาลได้ พิพากษายกฟ้อง เป็นเรื่องที่ศาลยกฟ้องเพราะเหตุการบรรยายฟ้องของโจทก์ ยังไม่เข้าลักษณะละเมิดโดยที่ศาลชั้นต้นยังมิได้วินิจฉัย ในประเด็นแห่งคดีที่ว่าจำเลยได้กระทำละเมิดต่อโจทก์หรือไม่ โจทก์จึงฟ้องจำเลยเป็นคดีนี้ได้ ไม่เป็นฟ้องซ้ำโจทก์ฟ้องว่า จำเลยเป็นเจ้าของต้นมะพร้าวที่มีลำต้นสูงและผุเอียงรากลอยขึ้นอยู่ในที่ดินของจำเลย แต่จำเลยไม่ได้ใช้ความระมัดระวังรักษาตามสมควรเพื่อป้องกันมิให้เกิดความเสียหายแก่บุคคลหรือทรัพย์ผู้อื่น เมื่อวันที่ 17 พฤษภาคม 2534 ฝนตกหนักมีลมพัดแรงเป็นเหตุให้รากต้นมะพร้าวของจำเลยขาดลำต้นล้มพาดทับบ้านโจทก์เสียหายเป็นเงิน 46,000 บาท สิ่งของในบ้านเสียหายเป็นเงิน 17,000 บาท ค่าจ้างรื้อและปลูกสร้างใหม่เป็นเงิน 35,000บาท รวมเป็นเงิน 98,000 บาท ขอให้บังคับจำเลยใช้เงิน 98,000 บาทแก่โจทก์พร้อมดอกเบี้ยอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปี นับแต่วันฟ้องจนกว่าชำระเสร็จจำเลยให้การว่า โจทก์เคยฟ้องจำเลยต่อศาลชั้นต้นในเหตุเดียวกันศาลชั้นต้นมีคำพิพากษาถึงที่สุดแล้วเป็นคดีหมายเลขแดงที่ 3887/2534โจทก์ฟ้องคดีนี้เป็นการฟ้องซ้ำกับคดีดังกล่าว ขอให้ยกฟ้องศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์เป็นเงิน40,000 บาท พร้อมดอกเบี้ยอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปี นับแต่วันที่ 17 พฤษภาคม 2535 จนกว่าจะชำระเสร็จจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "ฎีกาข้อต่อไปที่ว่า ฟ้องโจทก์ซ้ำกับคดีหมายเลขแดงที่ 3887/2534 ของศาลชั้นต้นหรือไม่ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 148 บัญญัติว่า"คดีที่ได้มีคำพิพากษาหรือคำสั่งถึงที่สุดแล้ว ห้ามมิให้คู่ความเดียวกันรื้อร้องฟ้องกันอีกในประเด็นที่ได้วินิจฉัยโดยอาศัยเหตุอย่างเดียวกัน ฯลฯ" เห็นว่า ในคดีที่จำเลยอ้างว่าเป็นฟ้องซ้ำนั้น แม้จะเป็นคู่ความเดียวกัน แต่ศาลยังมิได้วินิจฉัยในประเด็นแห่งคดี โดยศาลชั้นต้นได้วินิจฉัยในคดีดังกล่าวว่า"ไม่มีข้อเท็จจริงที่บรรยายว่าจำเลยมีหน้าที่อย่างใดที่จะต้องกระทำและละเว้นเสียตามคำฟ้องโจทก์จึงมิได้บรรยายว่าจำเลยได้กระทำละเมิดต่อโจทก์ ยังถือไม่ได้ว่ามีข้อโต้แย้งเกี่ยวกับสิทธิหรือหน้าที่ระหว่างโจทก์กับจำเลยที่จะเป็นเหตุให้โจทก์ใช้สิทธิเสนอคดีต่อศาลได้ พิพากษายกฟ้อง" เป็นเรื่องที่ศาลยกฟ้องเพราะเหตุการบรรยายฟ้องของโจทก์ยังไม่เข้าลักษณะละเมิดโดยที่ศาลชั้นต้นยังมิได้วินิจฉัยในประเด็นแห่งคดีที่ว่าจำเลยได้กระทำละเมิดต่อโจทก์หรือไม่ ที่ศาลอุทธรณ์พิพากษาว่าไม่เป็นฟ้องซ้ำนั้น ศาลฎีกาเห็นพ้องด้วย"พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 7906/2538นาง บัว แก้ว สำราญ สุข ทิวาเวทย์โจทก์นาย เกษม สังขะภัก ดีจำเลย ป.วิ.พ. ม. 148ในคดีที่จำเลยอ้างว่าเป็นฟ้องซ้ำ ศาลชั้นต้นได้วินิจฉัยว่าไม่มีข้อเท็จจริงที่บรรยายว่าจำเลยมีหน้าที่อย่างใดที่จะต้องกระทำและละเว้นเสียตามคำฟ้องโจทก์จึงมิได้บรรยาย ว่าจำเลยได้กระทำละเมิดต่อโจทก์ ยังถือไม่ได้ว่ามีข้อโต้แย้ง เกี่ยวกับสิทธิหรือหน้าที่ระหว่างโจทก์กับจำเลยที่จะ เป็นเหตุให้โจทก์ใช้สิทธิเสนอคดีต่อศาลได้ พิพากษายกฟ้อง เป็นเรื่องที่ศาลยกฟ้องเพราะเหตุการบรรยายฟ้องของโจทก์ ยังไม่เข้าลักษณะละเมิดโดยที่ศาลชั้นต้นยังมิได้วินิจฉัย ในประเด็นแห่งคดีที่ว่าจำเลยได้กระทำละเมิดต่อโจทก์หรือไม่ โจทก์จึงฟ้องจำเลยเป็นคดีนี้ได้ ไม่เป็นฟ้องซ้ำโจทก์ฟ้องว่า จำเลยเป็นเจ้าของต้นมะพร้าวที่มีลำต้นสูงและผุเอียงรากลอยขึ้นอยู่ในที่ดินของจำเลย แต่จำเลยไม่ได้ใช้ความระมัดระวังรักษาตามสมควรเพื่อป้องกันมิให้เกิดความเสียหายแก่บุคคลหรือทรัพย์ผู้อื่น เมื่อวันที่ 17 พฤษภาคม 2534 ฝนตกหนักมีลมพัดแรงเป็นเหตุให้รากต้นมะพร้าวของจำเลยขาดลำต้นล้มพาดทับบ้านโจทก์เสียหายเป็นเงิน 46,000 บาท สิ่งของในบ้านเสียหายเป็นเงิน 17,000 บาท ค่าจ้างรื้อและปลูกสร้างใหม่เป็นเงิน 35,000บาท รวมเป็นเงิน 98,000 บาท ขอให้บังคับจำเลยใช้เงิน 98,000 บาทแก่โจทก์พร้อมดอกเบี้ยอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปี นับแต่วันฟ้องจนกว่าชำระเสร็จจำเลยให้การว่า โจทก์เคยฟ้องจำเลยต่อศาลชั้นต้นในเหตุเดียวกันศาลชั้นต้นมีคำพิพากษาถึงที่สุดแล้วเป็นคดีหมายเลขแดงที่ 3887/2534โจทก์ฟ้องคดีนี้เป็นการฟ้องซ้ำกับคดีดังกล่าว ขอให้ยกฟ้องศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์เป็นเงิน40,000 บาท พร้อมดอกเบี้ยอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปี นับแต่วันที่ 17 พฤษภาคม 2535 จนกว่าจะชำระเสร็จจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "ฎีกาข้อต่อไปที่ว่า ฟ้องโจทก์ซ้ำกับคดีหมายเลขแดงที่ 3887/2534 ของศาลชั้นต้นหรือไม่ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 148 บัญญัติว่า"คดีที่ได้มีคำพิพากษาหรือคำสั่งถึงที่สุดแล้ว ห้ามมิให้คู่ความเดียวกันรื้อร้องฟ้องกันอีกในประเด็นที่ได้วินิจฉัยโดยอาศัยเหตุอย่างเดียวกัน ฯลฯ" เห็นว่า ในคดีที่จำเลยอ้างว่าเป็นฟ้องซ้ำนั้น แม้จะเป็นคู่ความเดียวกัน แต่ศาลยังมิได้วินิจฉัยในประเด็นแห่งคดี โดยศาลชั้นต้นได้วินิจฉัยในคดีดังกล่าวว่า"ไม่มีข้อเท็จจริงที่บรรยายว่าจำเลยมีหน้าที่อย่างใดที่จะต้องกระทำและละเว้นเสียตามคำฟ้องโจทก์จึงมิได้บรรยายว่าจำเลยได้กระทำละเมิดต่อโจทก์ ยังถือไม่ได้ว่ามีข้อโต้แย้งเกี่ยวกับสิทธิหรือหน้าที่ระหว่างโจทก์กับจำเลยที่จะเป็นเหตุให้โจทก์ใช้สิทธิเสนอคดีต่อศาลได้ พิพากษายกฟ้อง" เป็นเรื่องที่ศาลยกฟ้องเพราะเหตุการบรรยายฟ้องของโจทก์ยังไม่เข้าลักษณะละเมิดโดยที่ศาลชั้นต้นยังมิได้วินิจฉัยในประเด็นแห่งคดีที่ว่าจำเลยได้กระทำละเมิดต่อโจทก์หรือไม่ ที่ศาลอุทธรณ์พิพากษาว่าไม่เป็นฟ้องซ้ำนั้น ศาลฎีกาเห็นพ้องด้วย"พิพากษายืน(ธวัชชัย พิทักษ์พล-สมาน เวทวินิจ-ชลอ บุณยเนตร)แหล่งที่มาเนติบัณฑิตยสภาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยเป็นเจ้าของต้นมะพร้าวที่มีลำต้นสูงและผุเอียงรากลอยขึ้นอยู่ในที่ดินของจำเลย แต่จำเลยไม่ได้ใช้ความระมัดระวังรักษาตามสมควรเพื่อป้องกันมิให้เกิดความเสียหายแก่บุคคลหรือทรัพย์ผู้อื่น เมื่อวันที่ 17 พฤษภาคม 2534 ฝนตกหนักมีลมพัดแรงเป็นเหตุให้รากต้นมะพร้าวของจำเลยขาดลำต้นล้มพาดทับบ้านโจทก์เสียหายเป็นเงิน 46,000 บาท สิ่งของในบ้านเสียหายเป็นเงิน 17,000 บาท ค่าจ้างรื้อและปลูกสร้างใหม่เป็นเงิน 35,000บาท รวมเป็นเงิน 98,000 บาท ขอให้บังคับจำเลยใช้เงิน 98,000 บาทแก่โจทก์พร้อมดอกเบี้ยอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปี นับแต่วันฟ้องจนกว่าชำระเสร็จจำเลยให้การว่า โจทก์เคยฟ้องจำเลยต่อศาลชั้นต้นในเหตุเดียวกันศาลชั้นต้นมีคำพิพากษาถึงที่สุดแล้วเป็นคดีหมายเลขแดงที่ 3887/2534โจทก์ฟ้องคดีนี้เป็นการฟ้องซ้ำกับคดีดังกล่าว ขอให้ยกฟ้องศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์เป็นเงิน40,000 บาท พร้อมดอกเบี้ยอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปี นับแต่วันที่ 17 พฤษภาคม 2535 จนกว่าจะชำระเสร็จจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "ฎีกาข้อต่อไปที่ว่า ฟ้องโจทก์ซ้ำกับคดีหมายเลขแดงที่ 3887/2534 ของศาลชั้นต้นหรือไม่ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 148 บัญญัติว่า"คดีที่ได้มีคำพิพากษาหรือคำสั่งถึงที่สุดแล้ว ห้ามมิให้คู่ความเดียวกันรื้อร้องฟ้องกันอีกในประเด็นที่ได้วินิจฉัยโดยอาศัยเหตุอย่างเดียวกัน ฯลฯ" เห็นว่า ในคดีที่จำเลยอ้างว่าเป็นฟ้องซ้ำนั้น แม้จะเป็นคู่ความเดียวกัน แต่ศาลยังมิได้วินิจฉัยในประเด็นแห่งคดี โดยศาลชั้นต้นได้วินิจฉัยในคดีดังกล่าวว่า"ไม่มีข้อเท็จจริงที่บรรยายว่าจำเลยมีหน้าที่อย่างใดที่จะต้องกระทำและละเว้นเสียตามคำฟ้องโจทก์จึงมิได้บรรยายว่าจำเลยได้กระทำละเมิดต่อโจทก์ ยังถือไม่ได้ว่ามีข้อโต้แย้งเกี่ยวกับสิทธิหรือหน้าที่ระหว่างโจทก์กับจำเลยที่จะเป็นเหตุให้โจทก์ใช้สิทธิเสนอคดีต่อศาลได้ พิพากษายกฟ้อง" เป็นเรื่องที่ศาลยกฟ้องเพราะเหตุการบรรยายฟ้องของโจทก์ยังไม่เข้าลักษณะละเมิดโดยที่ศาลชั้นต้นยังมิได้วินิจฉัยในประเด็นแห่งคดีที่ว่าจำเลยได้กระทำละเมิดต่อโจทก์หรือไม่ ที่ศาลอุทธรณ์พิพากษาว่าไม่เป็นฟ้องซ้ำนั้น ศาลฎีกาเห็นพ้องด้วย"พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 7906/2538นาง บัว แก้ว สำราญ สุข ทิวาเวทย์โจทก์นาย เกษม สังขะภัก ดีจำเลย ป.วิ.พ. ม. 148ในคดีที่จำเลยอ้างว่าเป็นฟ้องซ้ำ ศาลชั้นต้นได้วินิจฉัยว่าไม่มีข้อเท็จจริงที่บรรยายว่าจำเลยมีหน้าที่อย่างใดที่จะต้องกระทำและละเว้นเสียตามคำฟ้องโจทก์จึงมิได้บรรยาย ว่าจำเลยได้กระทำละเมิดต่อโจทก์ ยังถือไม่ได้ว่ามีข้อโต้แย้ง เกี่ยวกับสิทธิหรือหน้าที่ระหว่างโจทก์กับจำเลยที่จะ เป็นเหตุให้โจทก์ใช้สิทธิเสนอคดีต่อศาลได้ พิพากษายกฟ้อง เป็นเรื่องที่ศาลยกฟ้องเพราะเหตุการบรรยายฟ้องของโจทก์ ยังไม่เข้าลักษณะละเมิดโดยที่ศาลชั้นต้นยังมิได้วินิจฉัย ในประเด็นแห่งคดีที่ว่าจำเลยได้กระทำละเมิดต่อโจทก์หรือไม่ โจทก์จึงฟ้องจำเลยเป็นคดีนี้ได้ ไม่เป็นฟ้องซ้ำโจทก์ฟ้องว่า จำเลยเป็นเจ้าของต้นมะพร้าวที่มีลำต้นสูงและผุเอียงรากลอยขึ้นอยู่ในที่ดินของจำเลย แต่จำเลยไม่ได้ใช้ความระมัดระวังรักษาตามสมควรเพื่อป้องกันมิให้เกิดความเสียหายแก่บุคคลหรือทรัพย์ผู้อื่น เมื่อวันที่ 17 พฤษภาคม 2534 ฝนตกหนักมีลมพัดแรงเป็นเหตุให้รากต้นมะพร้าวของจำเลยขาดลำต้นล้มพาดทับบ้านโจทก์เสียหายเป็นเงิน 46,000 บาท สิ่งของในบ้านเสียหายเป็นเงิน 17,000 บาท ค่าจ้างรื้อและปลูกสร้างใหม่เป็นเงิน 35,000บาท รวมเป็นเงิน 98,000 บาท ขอให้บังคับจำเลยใช้เงิน 98,000 บาทแก่โจทก์พร้อมดอกเบี้ยอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปี นับแต่วันฟ้องจนกว่าชำระเสร็จจำเลยให้การว่า โจทก์เคยฟ้องจำเลยต่อศาลชั้นต้นในเหตุเดียวกันศาลชั้นต้นมีคำพิพากษาถึงที่สุดแล้วเป็นคดีหมายเลขแดงที่ 3887/2534โจทก์ฟ้องคดีนี้เป็นการฟ้องซ้ำกับคดีดังกล่าว ขอให้ยกฟ้องศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์เป็นเงิน40,000 บาท พร้อมดอกเบี้ยอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปี นับแต่วันที่ 17 พฤษภาคม 2535 จนกว่าจะชำระเสร็จจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "ฎีกาข้อต่อไปที่ว่า ฟ้องโจทก์ซ้ำกับคดีหมายเลขแดงที่ 3887/2534 ของศาลชั้นต้นหรือไม่ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 148 บัญญัติว่า"คดีที่ได้มีคำพิพากษาหรือคำสั่งถึงที่สุดแล้ว ห้ามมิให้คู่ความเดียวกันรื้อร้องฟ้องกันอีกในประเด็นที่ได้วินิจฉัยโดยอาศัยเหตุอย่างเดียวกัน ฯลฯ" เห็นว่า ในคดีที่จำเลยอ้างว่าเป็นฟ้องซ้ำนั้น แม้จะเป็นคู่ความเดียวกัน แต่ศาลยังมิได้วินิจฉัยในประเด็นแห่งคดี โดยศาลชั้นต้นได้วินิจฉัยในคดีดังกล่าวว่า"ไม่มีข้อเท็จจริงที่บรรยายว่าจำเลยมีหน้าที่อย่างใดที่จะต้องกระทำและละเว้นเสียตามคำฟ้องโจทก์จึงมิได้บรรยายว่าจำเลยได้กระทำละเมิดต่อโจทก์ ยังถือไม่ได้ว่ามีข้อโต้แย้งเกี่ยวกับสิทธิหรือหน้าที่ระหว่างโจทก์กับจำเลยที่จะเป็นเหตุให้โจทก์ใช้สิทธิเสนอคดีต่อศาลได้ พิพากษายกฟ้อง" เป็นเรื่องที่ศาลยกฟ้องเพราะเหตุการบรรยายฟ้องของโจทก์ยังไม่เข้าลักษณะละเมิดโดยที่ศาลชั้นต้นยังมิได้วินิจฉัยในประเด็นแห่งคดีที่ว่าจำเลยได้กระทำละเมิดต่อโจทก์หรือไม่ ที่ศาลอุทธรณ์พิพากษาว่าไม่เป็นฟ้องซ้ำนั้น ศาลฎีกาเห็นพ้องด้วย"พิพากษายืน(ธวัชชัย พิทักษ์พล-สมาน เวทวินิจ-ชลอ บุณยเนตร)แหล่งที่มาเนติบัณฑิตยสภาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ