คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 938/2493หลักกฎหมาย: ที่ดินที่ได้มีบุคคลได้มาตามกฎหมายที่ดินแล้ว ย่อมไม่เป็นป่าตาม พ.ร.บ.ป่าไม้ 2484 มาตรา 4(1) ผู้ใดตัดไม้ประเภทหวงห้ามในที่ดินนั้น จึงย่อมไม่ติดตามพระราชบัญญัติป่าไม้ พฤติการณ์ที่ถือว่า ได้ที่ดินมาตามกฎหมายที่ดินแล้วโจทก์ฟ้องว่า จำเลยสมคบกันจ้างคนงานตัดฟันไม้สัก ซึ่งเป็นไม้ประเภทหวงห้ามโดยไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานเจ้าหน้าที่ จึงขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติป่าไม้ ๒๔๘๔ จำเลยต่อสู้ว่า ตัดไม้ในที่ของนายเทียนชัยจำเลย ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษนายเทียนชัยตามฟ้อง ยกฟ้องนายชอบ ศาลอุทธรณ์พิพากษายกฟ้องนายเทียนชัยด้วย โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่าข้อเท็จจริงได้ความว่าที่ที่จำเลยตัดไม้รายนี้เป็นที่ที่ได้มีบุคคลได้มาตามกฎหมายที่ดินแล้วจึงไม่เป็นป่า ตาม พ.ร.บ.ป่าไม้ ๒๔๘๔ มาตรา ๔(๑) คดีโจทก์เป็นอันพังไม่สมฟ้องว่า จำเลยตัดฟันไม้ในป่าอันจะพึงมีความผิดตามที่โจทก์อ้าง พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 938/2493อัยยการนครสวรรค์โจทก์นายชอบ สุทธิภาค ที่ 1, นายเทียนชัย +นางกูร ที่ 2ล. ป.พ.พ. ม. 1304 พ.ร.บ.ออกโฉนดที่ดิน พ.ร.บ.ป่าไม้ พ.ศ.2484 ที่ดินที่ได้มีบุคคลได้มาตามกฎหมายที่ดินแล้ว ย่อมไม่เป็นป่าตาม พ.ร.บ.ป่าไม้ 2484 มาตรา 4(1) ผู้ใดตัดไม้ประเภทหวงห้ามในที่ดินนั้น จึงย่อมไม่ติดตามพระราชบัญญัติป่าไม้ พฤติการณ์ที่ถือว่า ได้ที่ดินมาตามกฎหมายที่ดินแล้วโจทก์ฟ้องว่า จำเลยสมคบกันจ้างคนงานตัดฟันไม้สัก ซึ่งเป็นไม้ประเภทหวงห้ามโดยไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานเจ้าหน้าที่ จึงขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติป่าไม้ ๒๔๘๔ จำเลยต่อสู้ว่า ตัดไม้ในที่ของนายเทียนชัยจำเลย ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษนายเทียนชัยตามฟ้อง ยกฟ้องนายชอบ ศาลอุทธรณ์พิพากษายกฟ้องนายเทียนชัยด้วย โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่าข้อเท็จจริงได้ความว่าที่ที่จำเลยตัดไม้รายนี้เป็นที่ที่ได้มีบุคคลได้มาตามกฎหมายที่ดินแล้วจึงไม่เป็นป่า ตาม พ.ร.บ.ป่าไม้ ๒๔๘๔ มาตรา ๔(๑) คดีโจทก์เป็นอันพังไม่สมฟ้องว่า จำเลยตัดฟันไม้ในป่าอันจะพึงมีความผิดตามที่โจทก์อ้าง พิพากษายืน(มนูกิจวิมลอรรถ-เลขวณิชธรรมวิทักษ์-นาถปริญญา)ศาลจังหวัดนครสวรรค์ - ขุนประสงค์จรรยาศาลอุทธรณ์ - หลวงสรอรรถอำนวยแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยสมคบกันจ้างคนงานตัดฟันไม้สัก ซึ่งเป็นไม้ประเภทหวงห้ามโดยไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานเจ้าหน้าที่ จึงขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติป่าไม้ ๒๔๘๔ จำเลยต่อสู้ว่า ตัดไม้ในที่ของนายเทียนชัยจำเลย ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษนายเทียนชัยตามฟ้อง ยกฟ้องนายชอบ ศาลอุทธรณ์พิพากษายกฟ้องนายเทียนชัยด้วย โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่าข้อเท็จจริงได้ความว่าที่ที่จำเลยตัดไม้รายนี้เป็นที่ที่ได้มีบุคคลได้มาตามกฎหมายที่ดินแล้วจึงไม่เป็นป่า ตาม พ.ร.บ.ป่าไม้ ๒๔๘๔ มาตรา ๔(๑) คดีโจทก์เป็นอันพังไม่สมฟ้องว่า จำเลยตัดฟันไม้ในป่าอันจะพึงมีความผิดตามที่โจทก์อ้าง พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 938/2493อัยยการนครสวรรค์โจทก์นายชอบ สุทธิภาค ที่ 1, นายเทียนชัย +นางกูร ที่ 2ล. ป.พ.พ. ม. 1304 พ.ร.บ.ออกโฉนดที่ดิน พ.ร.บ.ป่าไม้ พ.ศ.2484 ที่ดินที่ได้มีบุคคลได้มาตามกฎหมายที่ดินแล้ว ย่อมไม่เป็นป่าตาม พ.ร.บ.ป่าไม้ 2484 มาตรา 4(1) ผู้ใดตัดไม้ประเภทหวงห้ามในที่ดินนั้น จึงย่อมไม่ติดตามพระราชบัญญัติป่าไม้ พฤติการณ์ที่ถือว่า ได้ที่ดินมาตามกฎหมายที่ดินแล้วโจทก์ฟ้องว่า จำเลยสมคบกันจ้างคนงานตัดฟันไม้สัก ซึ่งเป็นไม้ประเภทหวงห้ามโดยไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานเจ้าหน้าที่ จึงขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติป่าไม้ ๒๔๘๔ จำเลยต่อสู้ว่า ตัดไม้ในที่ของนายเทียนชัยจำเลย ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษนายเทียนชัยตามฟ้อง ยกฟ้องนายชอบ ศาลอุทธรณ์พิพากษายกฟ้องนายเทียนชัยด้วย โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่าข้อเท็จจริงได้ความว่าที่ที่จำเลยตัดไม้รายนี้เป็นที่ที่ได้มีบุคคลได้มาตามกฎหมายที่ดินแล้วจึงไม่เป็นป่า ตาม พ.ร.บ.ป่าไม้ ๒๔๘๔ มาตรา ๔(๑) คดีโจทก์เป็นอันพังไม่สมฟ้องว่า จำเลยตัดฟันไม้ในป่าอันจะพึงมีความผิดตามที่โจทก์อ้าง พิพากษายืน(มนูกิจวิมลอรรถ-เลขวณิชธรรมวิทักษ์-นาถปริญญา)ศาลจังหวัดนครสวรรค์ - ขุนประสงค์จรรยาศาลอุทธรณ์ - หลวงสรอรรถอำนวยแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ