คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 317/2491หลักกฎหมาย: ซื้อซีเมนต์จากผู้ขายไว้โดยสุจริต ภายหลังปรากฏว่าซีเมนต์รายนี้ถูกคนร้ายลักมาจากผู้อื่น อัยการได้เป็นโจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษคนร้าย ศาลมีคำพิพากษาให้คืนแก่ผู้อื่นซึ่งเป็นเจ้าของ ดังนี้ ผู้ซื้อฟ้องเรียกเงินคืนจากผู้ขายได้และในกรณีเช่นนี้คดีอาญาที่อัยการฟ้องคนร้ายนั้นหาใช่คดีเดิมตามความหมายแห่ง ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 481 ไม่ ผู้ขายจะยกอายุความ 3 เดือนมาตัดฟ้องไม่ได้โจทก์ฟ้องว่า จำเลยขายซีเมนต์ให้โจทก์ 58 ถุง ราคา 1,740 บาท จำเลยรับเงินไปแล้ว ต่อมาปรากฏว่าซีเมนต์รายนี้ถูกคนร้ายลักมาเดิมเป็นของกรมทหารบก มีคำพิพากษาของศาลให้คืนแก่กรมทหารบก โจทก์เอาซีเมนต์ไว้ไม่ได้ จึงเรียกเงินค่าซีเมนต์จากจำเลยผู้ขายจำเลยต่อสู้ว่า โจทก์ทราบว่าเป็นของร้ายแล้วก็ยังซื้อและว่าคดีขาดอายุความศาลชั้นต้น ฟังว่า โจทก์ซื้อซีเมนต์โดยไม่รู้ว่า เป็นของร้ายแต่คดีขาดอายุความตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 481 จึง พิพากษายกฟ้องศาลอุทธรณ์ เห็นว่า ต้องใช้อายุความตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 164 จึงพิพากษากลับให้จำเลยคืนเงินแก่โจทก์จำเลยฎีกาศาลฎีกา เห็นว่า คดีนี้ปรากฏว่า แต่เดิมมีคดีอาญาแต่คดีอาญานี้ หาใช่คดีเดิมตามความหมายแห่งมาตรา 481 ไม่ เพราะฉะนั้นจะใช้อายุความ 3 เดือนไม่ถูกส่วนมาตรา 143, 240 นั้นเล่า ก็เป็นเรื่องกำหนดระยะบอกล้างโมฆียกรรมและเรื่องอื่น ไม่เกี่ยวกับคดีนี้ จึงพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 317/2491นางแจ่ม จันทรโจทก์นายสมบัติ ศิริจินดาจำเลย ป.พ.พ. ม. 453, ม. 475, ม. 481ซื้อซีเมนต์จากผู้ขายไว้โดยสุจริต ภายหลังปรากฏว่าซีเมนต์รายนี้ถูกคนร้ายลักมาจากผู้อื่น อัยการได้เป็นโจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษคนร้าย ศาลมีคำพิพากษาให้คืนแก่ผู้อื่นซึ่งเป็นเจ้าของ ดังนี้ ผู้ซื้อฟ้องเรียกเงินคืนจากผู้ขายได้และในกรณีเช่นนี้คดีอาญาที่อัยการฟ้องคนร้ายนั้นหาใช่คดีเดิมตามความหมายแห่ง ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 481 ไม่ ผู้ขายจะยกอายุความ 3 เดือนมาตัดฟ้องไม่ได้โจทก์ฟ้องว่า จำเลยขายซีเมนต์ให้โจทก์ 58 ถุง ราคา 1,740 บาท จำเลยรับเงินไปแล้ว ต่อมาปรากฏว่าซีเมนต์รายนี้ถูกคนร้ายลักมาเดิมเป็นของกรมทหารบก มีคำพิพากษาของศาลให้คืนแก่กรมทหารบก โจทก์เอาซีเมนต์ไว้ไม่ได้ จึงเรียกเงินค่าซีเมนต์จากจำเลยผู้ขายจำเลยต่อสู้ว่า โจทก์ทราบว่าเป็นของร้ายแล้วก็ยังซื้อและว่าคดีขาดอายุความศาลชั้นต้น ฟังว่า โจทก์ซื้อซีเมนต์โดยไม่รู้ว่า เป็นของร้ายแต่คดีขาดอายุความตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 481 จึง พิพากษายกฟ้องศาลอุทธรณ์ เห็นว่า ต้องใช้อายุความตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 164 จึงพิพากษากลับให้จำเลยคืนเงินแก่โจทก์จำเลยฎีกาศาลฎีกา เห็นว่า คดีนี้ปรากฏว่า แต่เดิมมีคดีอาญาแต่คดีอาญานี้ หาใช่คดีเดิมตามความหมายแห่งมาตรา 481 ไม่ เพราะฉะนั้นจะใช้อายุความ 3 เดือนไม่ถูกส่วนมาตรา 143, 240 นั้นเล่า ก็เป็นเรื่องกำหนดระยะบอกล้างโมฆียกรรมและเรื่องอื่น ไม่เกี่ยวกับคดีนี้ จึงพิพากษายืน(ศิลปสิทธิวินิจฉัย-ประวัติ ปัตตพงศ์-มนูภันย์วิมลสาร)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยขายซีเมนต์ให้โจทก์ 58 ถุง ราคา 1,740 บาท จำเลยรับเงินไปแล้ว ต่อมาปรากฏว่าซีเมนต์รายนี้ถูกคนร้ายลักมาเดิมเป็นของกรมทหารบก มีคำพิพากษาของศาลให้คืนแก่กรมทหารบก โจทก์เอาซีเมนต์ไว้ไม่ได้ จึงเรียกเงินค่าซีเมนต์จากจำเลยผู้ขายจำเลยต่อสู้ว่า โจทก์ทราบว่าเป็นของร้ายแล้วก็ยังซื้อและว่าคดีขาดอายุความศาลชั้นต้น ฟังว่า โจทก์ซื้อซีเมนต์โดยไม่รู้ว่า เป็นของร้ายแต่คดีขาดอายุความตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 481 จึง พิพากษายกฟ้องศาลอุทธรณ์ เห็นว่า ต้องใช้อายุความตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 164 จึงพิพากษากลับให้จำเลยคืนเงินแก่โจทก์จำเลยฎีกาศาลฎีกา เห็นว่า คดีนี้ปรากฏว่า แต่เดิมมีคดีอาญาแต่คดีอาญานี้ หาใช่คดีเดิมตามความหมายแห่งมาตรา 481 ไม่ เพราะฉะนั้นจะใช้อายุความ 3 เดือนไม่ถูกส่วนมาตรา 143, 240 นั้นเล่า ก็เป็นเรื่องกำหนดระยะบอกล้างโมฆียกรรมและเรื่องอื่น ไม่เกี่ยวกับคดีนี้ จึงพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 317/2491นางแจ่ม จันทรโจทก์นายสมบัติ ศิริจินดาจำเลย ป.พ.พ. ม. 453, ม. 475, ม. 481ซื้อซีเมนต์จากผู้ขายไว้โดยสุจริต ภายหลังปรากฏว่าซีเมนต์รายนี้ถูกคนร้ายลักมาจากผู้อื่น อัยการได้เป็นโจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษคนร้าย ศาลมีคำพิพากษาให้คืนแก่ผู้อื่นซึ่งเป็นเจ้าของ ดังนี้ ผู้ซื้อฟ้องเรียกเงินคืนจากผู้ขายได้และในกรณีเช่นนี้คดีอาญาที่อัยการฟ้องคนร้ายนั้นหาใช่คดีเดิมตามความหมายแห่ง ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 481 ไม่ ผู้ขายจะยกอายุความ 3 เดือนมาตัดฟ้องไม่ได้โจทก์ฟ้องว่า จำเลยขายซีเมนต์ให้โจทก์ 58 ถุง ราคา 1,740 บาท จำเลยรับเงินไปแล้ว ต่อมาปรากฏว่าซีเมนต์รายนี้ถูกคนร้ายลักมาเดิมเป็นของกรมทหารบก มีคำพิพากษาของศาลให้คืนแก่กรมทหารบก โจทก์เอาซีเมนต์ไว้ไม่ได้ จึงเรียกเงินค่าซีเมนต์จากจำเลยผู้ขายจำเลยต่อสู้ว่า โจทก์ทราบว่าเป็นของร้ายแล้วก็ยังซื้อและว่าคดีขาดอายุความศาลชั้นต้น ฟังว่า โจทก์ซื้อซีเมนต์โดยไม่รู้ว่า เป็นของร้ายแต่คดีขาดอายุความตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 481 จึง พิพากษายกฟ้องศาลอุทธรณ์ เห็นว่า ต้องใช้อายุความตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 164 จึงพิพากษากลับให้จำเลยคืนเงินแก่โจทก์จำเลยฎีกาศาลฎีกา เห็นว่า คดีนี้ปรากฏว่า แต่เดิมมีคดีอาญาแต่คดีอาญานี้ หาใช่คดีเดิมตามความหมายแห่งมาตรา 481 ไม่ เพราะฉะนั้นจะใช้อายุความ 3 เดือนไม่ถูกส่วนมาตรา 143, 240 นั้นเล่า ก็เป็นเรื่องกำหนดระยะบอกล้างโมฆียกรรมและเรื่องอื่น ไม่เกี่ยวกับคดีนี้ จึงพิพากษายืน(ศิลปสิทธิวินิจฉัย-ประวัติ ปัตตพงศ์-มนูภันย์วิมลสาร)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ