คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2087/2492หลักกฎหมาย: ผู้ที่ได้รับหนังสือคุ้มครองให้จัดหาฝิ่นสุกส่งรัฐบาลใบคุ้มครองนั้นไม่กินถึงฝิ่นดิบด้วย หากผู้นั้นมีฝิ่นดิบไว้ในครอบครอง ถือว่ามีฝิ่นดิบไว้ในครอบครอง โดยไม่ได้รับอนุญาต มีความผิด.โจทก์ฟ้องว่า จำเลยมีฝิ่นดิบไว้ในครอบครองหนัก ๒ กิโลกรัม ๗๐๐ กรัม ราคา ๗๐๒๐ บาท โดยมิได้รับอนุญาต จำเลยให้การว่าฝิ่นรายนี้จำเลยซื้อและพามาโดยมีใบคุ้มครอง ได้ความว่า หนังสือคุ้มครองซึ่งทางการออกให้จำเลยนั้น ให้จำเลยจัดหาแต่ฝิ่นสุกส่งรัฐบาล โจทก์ไม่สืบพะยาน คงสืบแต่พะยานจำเลย ศาลชั้นต้นเห็นว่า เป็นแต่เพียงผิดเงื่อนไข เอาผิดแก่จำเลยไม่ได้ พิพากษายกฟ้อง คืนของกลาง ศาลอุทธรณ์เห็นว่า หนังสือคุ้มครองหาคุ้มครองถึงฝิ่นดิบไม่ พิพากษากลับให้จำคุก ๓ เดือน ปรับ ๕ เท่า ราคาฝิ่นเป็นเงิน ๓๕,๐๐๐ บาท ลดให้ ๑ ใน ๓ คงจำคุก ๒ เดือน ปรับ ๒๓,๔๐๐ บาท โทษจำให้รอ ฝิ่นของกลางให้ริบ จำเลยฎีกา, ศาลฎีกาเห็นว่า หนังสือคุ้มครอง หมายถึง แต่ฝิ่นสุกเท่านั้น หากินถึงฝิ่นดิบไม่ ที่จำเลยมีฝิ่นดิบไว้ในความครอบครอง จึงถือว่าเป็นการมีไว้โดยไม่ได้รับอนุญาตและได้ความจากเจ้าหน้าที่กรมสรรพสามิตต์ว่า การที่จะหาฝิ่นดิบมาต้มเคี่ยวนั้น จะต้องขออนุญาตจากกรมสรรพสามิตต์เป็นพิเศษ เจ้าพนักงานอื่นใดจะอนุญาตไม่ได้ และกรณีเช่นนี้ในใบคุ้มครองให้ซื้อฝิ่นสุก คุ้มครองไม่ถึง พิพากษายืน. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2087/2492อัยยการจังหวัดน่านโจทก์นายนาค โสภาครล. พ.ร.บ.ฝิ่น พ.ศ.2472 ม. 8, ม. 53 พ.ร.บ.ฝิ่น (ฉบับที่ 4) พ.ศ.2481 ม. 6.ผู้ที่ได้รับหนังสือคุ้มครองให้จัดหาฝิ่นสุกส่งรัฐบาลใบคุ้มครองนั้นไม่กินถึงฝิ่นดิบด้วย หากผู้นั้นมีฝิ่นดิบไว้ในครอบครอง ถือว่ามีฝิ่นดิบไว้ในครอบครอง โดยไม่ได้รับอนุญาต มีความผิด.โจทก์ฟ้องว่า จำเลยมีฝิ่นดิบไว้ในครอบครองหนัก ๒ กิโลกรัม ๗๐๐ กรัม ราคา ๗๐๒๐ บาท โดยมิได้รับอนุญาต จำเลยให้การว่าฝิ่นรายนี้จำเลยซื้อและพามาโดยมีใบคุ้มครอง ได้ความว่า หนังสือคุ้มครองซึ่งทางการออกให้จำเลยนั้น ให้จำเลยจัดหาแต่ฝิ่นสุกส่งรัฐบาล โจทก์ไม่สืบพะยาน คงสืบแต่พะยานจำเลย ศาลชั้นต้นเห็นว่า เป็นแต่เพียงผิดเงื่อนไข เอาผิดแก่จำเลยไม่ได้ พิพากษายกฟ้อง คืนของกลาง ศาลอุทธรณ์เห็นว่า หนังสือคุ้มครองหาคุ้มครองถึงฝิ่นดิบไม่ พิพากษากลับให้จำคุก ๓ เดือน ปรับ ๕ เท่า ราคาฝิ่นเป็นเงิน ๓๕,๐๐๐ บาท ลดให้ ๑ ใน ๓ คงจำคุก ๒ เดือน ปรับ ๒๓,๔๐๐ บาท โทษจำให้รอ ฝิ่นของกลางให้ริบ จำเลยฎีกา, ศาลฎีกาเห็นว่า หนังสือคุ้มครอง หมายถึง แต่ฝิ่นสุกเท่านั้น หากินถึงฝิ่นดิบไม่ ที่จำเลยมีฝิ่นดิบไว้ในความครอบครอง จึงถือว่าเป็นการมีไว้โดยไม่ได้รับอนุญาตและได้ความจากเจ้าหน้าที่กรมสรรพสามิตต์ว่า การที่จะหาฝิ่นดิบมาต้มเคี่ยวนั้น จะต้องขออนุญาตจากกรมสรรพสามิตต์เป็นพิเศษ เจ้าพนักงานอื่นใดจะอนุญาตไม่ได้ และกรณีเช่นนี้ในใบคุ้มครองให้ซื้อฝิ่นสุก คุ้มครองไม่ถึง พิพากษายืน.(ดุลยทัณฑ์ชนาณัติ-เลขวณิชธรรมวิทักษ์-มนูภันย์วิมลสาร)ศาลจังหวัดน่าน - นายธงสิทธิ พวงกนกศาลอุทธรณ์ - หลวงวุฒินัยเนติศาสตร์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยมีฝิ่นดิบไว้ในครอบครองหนัก ๒ กิโลกรัม ๗๐๐ กรัม ราคา ๗๐๒๐ บาท โดยมิได้รับอนุญาต จำเลยให้การว่าฝิ่นรายนี้จำเลยซื้อและพามาโดยมีใบคุ้มครอง ได้ความว่า หนังสือคุ้มครองซึ่งทางการออกให้จำเลยนั้น ให้จำเลยจัดหาแต่ฝิ่นสุกส่งรัฐบาล โจทก์ไม่สืบพะยาน คงสืบแต่พะยานจำเลย ศาลชั้นต้นเห็นว่า เป็นแต่เพียงผิดเงื่อนไข เอาผิดแก่จำเลยไม่ได้ พิพากษายกฟ้อง คืนของกลาง ศาลอุทธรณ์เห็นว่า หนังสือคุ้มครองหาคุ้มครองถึงฝิ่นดิบไม่ พิพากษากลับให้จำคุก ๓ เดือน ปรับ ๕ เท่า ราคาฝิ่นเป็นเงิน ๓๕,๐๐๐ บาท ลดให้ ๑ ใน ๓ คงจำคุก ๒ เดือน ปรับ ๒๓,๔๐๐ บาท โทษจำให้รอ ฝิ่นของกลางให้ริบ จำเลยฎีกา, ศาลฎีกาเห็นว่า หนังสือคุ้มครอง หมายถึง แต่ฝิ่นสุกเท่านั้น หากินถึงฝิ่นดิบไม่ ที่จำเลยมีฝิ่นดิบไว้ในความครอบครอง จึงถือว่าเป็นการมีไว้โดยไม่ได้รับอนุญาตและได้ความจากเจ้าหน้าที่กรมสรรพสามิตต์ว่า การที่จะหาฝิ่นดิบมาต้มเคี่ยวนั้น จะต้องขออนุญาตจากกรมสรรพสามิตต์เป็นพิเศษ เจ้าพนักงานอื่นใดจะอนุญาตไม่ได้ และกรณีเช่นนี้ในใบคุ้มครองให้ซื้อฝิ่นสุก คุ้มครองไม่ถึง พิพากษายืน. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2087/2492อัยยการจังหวัดน่านโจทก์นายนาค โสภาครล. พ.ร.บ.ฝิ่น พ.ศ.2472 ม. 8, ม. 53 พ.ร.บ.ฝิ่น (ฉบับที่ 4) พ.ศ.2481 ม. 6.ผู้ที่ได้รับหนังสือคุ้มครองให้จัดหาฝิ่นสุกส่งรัฐบาลใบคุ้มครองนั้นไม่กินถึงฝิ่นดิบด้วย หากผู้นั้นมีฝิ่นดิบไว้ในครอบครอง ถือว่ามีฝิ่นดิบไว้ในครอบครอง โดยไม่ได้รับอนุญาต มีความผิด.โจทก์ฟ้องว่า จำเลยมีฝิ่นดิบไว้ในครอบครองหนัก ๒ กิโลกรัม ๗๐๐ กรัม ราคา ๗๐๒๐ บาท โดยมิได้รับอนุญาต จำเลยให้การว่าฝิ่นรายนี้จำเลยซื้อและพามาโดยมีใบคุ้มครอง ได้ความว่า หนังสือคุ้มครองซึ่งทางการออกให้จำเลยนั้น ให้จำเลยจัดหาแต่ฝิ่นสุกส่งรัฐบาล โจทก์ไม่สืบพะยาน คงสืบแต่พะยานจำเลย ศาลชั้นต้นเห็นว่า เป็นแต่เพียงผิดเงื่อนไข เอาผิดแก่จำเลยไม่ได้ พิพากษายกฟ้อง คืนของกลาง ศาลอุทธรณ์เห็นว่า หนังสือคุ้มครองหาคุ้มครองถึงฝิ่นดิบไม่ พิพากษากลับให้จำคุก ๓ เดือน ปรับ ๕ เท่า ราคาฝิ่นเป็นเงิน ๓๕,๐๐๐ บาท ลดให้ ๑ ใน ๓ คงจำคุก ๒ เดือน ปรับ ๒๓,๔๐๐ บาท โทษจำให้รอ ฝิ่นของกลางให้ริบ จำเลยฎีกา, ศาลฎีกาเห็นว่า หนังสือคุ้มครอง หมายถึง แต่ฝิ่นสุกเท่านั้น หากินถึงฝิ่นดิบไม่ ที่จำเลยมีฝิ่นดิบไว้ในความครอบครอง จึงถือว่าเป็นการมีไว้โดยไม่ได้รับอนุญาตและได้ความจากเจ้าหน้าที่กรมสรรพสามิตต์ว่า การที่จะหาฝิ่นดิบมาต้มเคี่ยวนั้น จะต้องขออนุญาตจากกรมสรรพสามิตต์เป็นพิเศษ เจ้าพนักงานอื่นใดจะอนุญาตไม่ได้ และกรณีเช่นนี้ในใบคุ้มครองให้ซื้อฝิ่นสุก คุ้มครองไม่ถึง พิพากษายืน.(ดุลยทัณฑ์ชนาณัติ-เลขวณิชธรรมวิทักษ์-มนูภันย์วิมลสาร)ศาลจังหวัดน่าน - นายธงสิทธิ พวงกนกศาลอุทธรณ์ - หลวงวุฒินัยเนติศาสตร์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ