คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 564/2488หลักกฎหมาย: ฟ้องกล่าวว่าจำเลยเคยต้องคำพิพากษาปรับ 22 บาท ฐานวิวาททำร้ายร่างกาย จำเลยพ้นโทษไม่เกิน 5 ปี มากระทำผิดในคดีนี้ไม่เข็ดหลาบ แม้จำเลยจะให้การรับสารภาพ ก็เพิ่มโทษตาม ม.72 ไม่ได้ เพราะอาจเป็นคดีลหุโทษก็ได้โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานลักเล่นโป และว่าก่อนคดีนี้นายส่าย จำเลยต้องคำพิพากษาของศาลให้ลงโทษปรับเป็นเงิน ๒๒ บาท ฐานวิวาททำร้ายร่างกาย ขอให้ลงโทษจำเลยและเพิ่มโทษนายส่าย จำเลย ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษและเพิ่มโทษนายส่ายจำเลยเพราะไม่ปรากฎว่าจำเลยนี้เคยต้องโทษตามกฎหมายมาตราไหน อาจต้องโทษในความผิดฐานลหุโทษมาก็ได้ นอกนั้นยืนตาม โจทก์ฎีกาอ้างว่าฟ้องไม่ได้กล่าวว่าวิวาทในท้องถนนหลวงหรือในสาธารณสถาน อันเป็นความผิดลหุโทษตาม ป.ม.กฎหมายลักษณะอาญา ม.๓๓๕ (๖) และไม่ได้กล่าวว่าทำร้ายร่างกายไม่ถึงบาดเจ็บอันเป็นความผิดฐานลหุโทษ จึงต้องตึความว่า จำเลยเคยต้องโทษฐายวิวาททำร้ายร่างกายอันเป็นความผิดที่ไม่ใช่ลหุโทษ ศาลฎีกาเห็นว่า ความผิดฐานวิวาทที่เป็นความผิดไม่ใช่ลหุโทษนั้นไม่มี ส่วนความผิดฐานทำร้ายร่างกาย ถ้าถึงบาดเจ็บ ก็ไม่เป็นลหุโทษ แต่ถ้าไม่ถึงบาดเจ็บก็เป็นลหุโทษตาม ม.๓๓๘ (๓) แห่ง ป.ม.กฎหมายลักษณะอาญา เมื่อฟ้องโจทก์ไม่ปรากฎว่าการทำร้ายนั้นถึงบาดเจ็บหรือไม่ จึงไม่พอตีความว่า โจทก์หมายถึงความผิดฐานทำร้ายร่างกายที่ไม่ใช่ลหุโทษ จึงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ ให้ยกฎีกาโจทก์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 564/2488อัยยการปทุมธานีโจทก์นายแอ๊ด สายนิล กับพวกจำเลย ป.พ.พ. , ม. 258, ม. 335, , ม. 338 (3) ป.วิ.อ. ม. 176, ม. 192ฟ้องกล่าวว่าจำเลยเคยต้องคำพิพากษาปรับ 22 บาท ฐานวิวาททำร้ายร่างกาย จำเลยพ้นโทษไม่เกิน 5 ปี มากระทำผิดในคดีนี้ไม่เข็ดหลาบ แม้จำเลยจะให้การรับสารภาพ ก็เพิ่มโทษตาม ม.72 ไม่ได้ เพราะอาจเป็นคดีลหุโทษก็ได้โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานลักเล่นโป และว่าก่อนคดีนี้นายส่าย จำเลยต้องคำพิพากษาของศาลให้ลงโทษปรับเป็นเงิน ๒๒ บาท ฐานวิวาททำร้ายร่างกาย ขอให้ลงโทษจำเลยและเพิ่มโทษนายส่าย จำเลย ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษและเพิ่มโทษนายส่ายจำเลยเพราะไม่ปรากฎว่าจำเลยนี้เคยต้องโทษตามกฎหมายมาตราไหน อาจต้องโทษในความผิดฐานลหุโทษมาก็ได้ นอกนั้นยืนตาม โจทก์ฎีกาอ้างว่าฟ้องไม่ได้กล่าวว่าวิวาทในท้องถนนหลวงหรือในสาธารณสถาน อันเป็นความผิดลหุโทษตาม ป.ม.กฎหมายลักษณะอาญา ม.๓๓๕ (๖) และไม่ได้กล่าวว่าทำร้ายร่างกายไม่ถึงบาดเจ็บอันเป็นความผิดฐานลหุโทษ จึงต้องตึความว่า จำเลยเคยต้องโทษฐายวิวาททำร้ายร่างกายอันเป็นความผิดที่ไม่ใช่ลหุโทษ ศาลฎีกาเห็นว่า ความผิดฐานวิวาทที่เป็นความผิดไม่ใช่ลหุโทษนั้นไม่มี ส่วนความผิดฐานทำร้ายร่างกาย ถ้าถึงบาดเจ็บ ก็ไม่เป็นลหุโทษ แต่ถ้าไม่ถึงบาดเจ็บก็เป็นลหุโทษตาม ม.๓๓๘ (๓) แห่ง ป.ม.กฎหมายลักษณะอาญา เมื่อฟ้องโจทก์ไม่ปรากฎว่าการทำร้ายนั้นถึงบาดเจ็บหรือไม่ จึงไม่พอตีความว่า โจทก์หมายถึงความผิดฐานทำร้ายร่างกายที่ไม่ใช่ลหุโทษ จึงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ ให้ยกฎีกาโจทก์(มนูภันย์วิมลสาร-ประมูล สุวรรณศร-นาถปรีชา)ศาลชั้นต้น - นาย อ. สุทธิสุขศาลอุทธรณ์ - พระนิติธรรมประกรณ์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานลักเล่นโป และว่าก่อนคดีนี้นายส่าย จำเลยต้องคำพิพากษาของศาลให้ลงโทษปรับเป็นเงิน ๒๒ บาท ฐานวิวาททำร้ายร่างกาย ขอให้ลงโทษจำเลยและเพิ่มโทษนายส่าย จำเลย ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษและเพิ่มโทษนายส่ายจำเลยเพราะไม่ปรากฎว่าจำเลยนี้เคยต้องโทษตามกฎหมายมาตราไหน อาจต้องโทษในความผิดฐานลหุโทษมาก็ได้ นอกนั้นยืนตาม โจทก์ฎีกาอ้างว่าฟ้องไม่ได้กล่าวว่าวิวาทในท้องถนนหลวงหรือในสาธารณสถาน อันเป็นความผิดลหุโทษตาม ป.ม.กฎหมายลักษณะอาญา ม.๓๓๕ (๖) และไม่ได้กล่าวว่าทำร้ายร่างกายไม่ถึงบาดเจ็บอันเป็นความผิดฐานลหุโทษ จึงต้องตึความว่า จำเลยเคยต้องโทษฐายวิวาททำร้ายร่างกายอันเป็นความผิดที่ไม่ใช่ลหุโทษ ศาลฎีกาเห็นว่า ความผิดฐานวิวาทที่เป็นความผิดไม่ใช่ลหุโทษนั้นไม่มี ส่วนความผิดฐานทำร้ายร่างกาย ถ้าถึงบาดเจ็บ ก็ไม่เป็นลหุโทษ แต่ถ้าไม่ถึงบาดเจ็บก็เป็นลหุโทษตาม ม.๓๓๘ (๓) แห่ง ป.ม.กฎหมายลักษณะอาญา เมื่อฟ้องโจทก์ไม่ปรากฎว่าการทำร้ายนั้นถึงบาดเจ็บหรือไม่ จึงไม่พอตีความว่า โจทก์หมายถึงความผิดฐานทำร้ายร่างกายที่ไม่ใช่ลหุโทษ จึงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ ให้ยกฎีกาโจทก์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 564/2488อัยยการปทุมธานีโจทก์นายแอ๊ด สายนิล กับพวกจำเลย ป.พ.พ. , ม. 258, ม. 335, , ม. 338 (3) ป.วิ.อ. ม. 176, ม. 192ฟ้องกล่าวว่าจำเลยเคยต้องคำพิพากษาปรับ 22 บาท ฐานวิวาททำร้ายร่างกาย จำเลยพ้นโทษไม่เกิน 5 ปี มากระทำผิดในคดีนี้ไม่เข็ดหลาบ แม้จำเลยจะให้การรับสารภาพ ก็เพิ่มโทษตาม ม.72 ไม่ได้ เพราะอาจเป็นคดีลหุโทษก็ได้โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานลักเล่นโป และว่าก่อนคดีนี้นายส่าย จำเลยต้องคำพิพากษาของศาลให้ลงโทษปรับเป็นเงิน ๒๒ บาท ฐานวิวาททำร้ายร่างกาย ขอให้ลงโทษจำเลยและเพิ่มโทษนายส่าย จำเลย ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษและเพิ่มโทษนายส่ายจำเลยเพราะไม่ปรากฎว่าจำเลยนี้เคยต้องโทษตามกฎหมายมาตราไหน อาจต้องโทษในความผิดฐานลหุโทษมาก็ได้ นอกนั้นยืนตาม โจทก์ฎีกาอ้างว่าฟ้องไม่ได้กล่าวว่าวิวาทในท้องถนนหลวงหรือในสาธารณสถาน อันเป็นความผิดลหุโทษตาม ป.ม.กฎหมายลักษณะอาญา ม.๓๓๕ (๖) และไม่ได้กล่าวว่าทำร้ายร่างกายไม่ถึงบาดเจ็บอันเป็นความผิดฐานลหุโทษ จึงต้องตึความว่า จำเลยเคยต้องโทษฐายวิวาททำร้ายร่างกายอันเป็นความผิดที่ไม่ใช่ลหุโทษ ศาลฎีกาเห็นว่า ความผิดฐานวิวาทที่เป็นความผิดไม่ใช่ลหุโทษนั้นไม่มี ส่วนความผิดฐานทำร้ายร่างกาย ถ้าถึงบาดเจ็บ ก็ไม่เป็นลหุโทษ แต่ถ้าไม่ถึงบาดเจ็บก็เป็นลหุโทษตาม ม.๓๓๘ (๓) แห่ง ป.ม.กฎหมายลักษณะอาญา เมื่อฟ้องโจทก์ไม่ปรากฎว่าการทำร้ายนั้นถึงบาดเจ็บหรือไม่ จึงไม่พอตีความว่า โจทก์หมายถึงความผิดฐานทำร้ายร่างกายที่ไม่ใช่ลหุโทษ จึงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ ให้ยกฎีกาโจทก์(มนูภันย์วิมลสาร-ประมูล สุวรรณศร-นาถปรีชา)ศาลชั้นต้น - นาย อ. สุทธิสุขศาลอุทธรณ์ - พระนิติธรรมประกรณ์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ