คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 696/2498หลักกฎหมาย: ที่ดินซึ่งมีโฉนดมีเจ้าของกรรมสิทธิ์เกิดที่งอกริมตลิ่งออกไป ที่งอกใหม่นั้นย่อมเป็นกรรมสิทธิ์ของเจ้าของที่ดินโฉนดแปลงนั้น ผู้ที่อ้างว่าเจ้าครอบครองปรปักษ์จะต้องครอบครองที่งอกริมตลิ่งนั้นเป็นเวลาสิบปีจึงจะได้กรรมสิทธิ์โจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์ที่ดินโฉนดที่ ๕๘๐๒ ตำบลเชียงรากน้อย อำเภอบางไทร จังหวัดพระนครศรีอยุธยา ที่แปลงนี้ทางทิศใต้มีที่งอกออกไปประมาณ ๒ ไร่จำเลยอาศัยอยู่ บัดนี้โจทก์ไม่ประสงค์จะให้จำเลยอาศัยต่อไป จึงขอให้ขับไล่ จำเลยต่อสู้ว่าที่ดินตามโฉนดโจทก์เดิมเป็นของนายจิ๋ว นางนก ๆ ได้แบ่งที่ในโฉนดให้มารดาโจทก์ ส่วนที่งอกให้แก่มารดาจำเลยครอบครองตลอดมาจนบัดนี้ ๔๐ ปีแล้ว ไม่เคยขออาศัยโจทก์ ฟ้องโจทก์ขาดอายุความ ศาลชั้นต้นฟังว่าจำเลยไม่ได้อาศัยโจทก์ ไม่จำต้องวินิจฉัยข้ออื่น พิพากษาให้ยกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้ขับไล่จำเลย จำเลยฎีกา ศาลฎีกาไม่เชื่อว่านายจิ๋วนายนกยกที่พิพาทให้แก่จำเลยและไม่เชื่อว่าจำเลยได้อาศัยโจทก์อยู่ จำเลยเข้าอยู่ในที่พิพาทยังไม่ถึง ๑๐ ปี ที่พิพาทเป็นที่งอกริมตลิ่งของที่ดินมีโฉนดซึ่งโจทก์เป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์ที่ ๆ งอกจึงต้องเป็นที่ ๆ เจ้าของมีกรรมสิทธิ์ด้วยไม่ใช่มีแต่สิทธิครอบครองดังที่จำเลยยกขึ้นฎีกา จำเลยครอบครองมายังไม่ถึง ๑๐ ปี จึงยังไม่ได้กรรมสิทธิ์ คดีโจทก์ไม่ขาดอายุความ ศาลฎีกาพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 696/2498นายภู่ กับพวกโจทก์นายปัด ปฏิทินจำเลย ป.พ.พ. ม. 1308, ม. 1382, ม. 1384ที่ดินซึ่งมีโฉนดมีเจ้าของกรรมสิทธิ์เกิดที่งอกริมตลิ่งออกไป ที่งอกใหม่นั้นย่อมเป็นกรรมสิทธิ์ของเจ้าของที่ดินโฉนดแปลงนั้น ผู้ที่อ้างว่าเจ้าครอบครองปรปักษ์จะต้องครอบครองที่งอกริมตลิ่งนั้นเป็นเวลาสิบปีจึงจะได้กรรมสิทธิ์โจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์ที่ดินโฉนดที่ ๕๘๐๒ ตำบลเชียงรากน้อย อำเภอบางไทร จังหวัดพระนครศรีอยุธยา ที่แปลงนี้ทางทิศใต้มีที่งอกออกไปประมาณ ๒ ไร่จำเลยอาศัยอยู่ บัดนี้โจทก์ไม่ประสงค์จะให้จำเลยอาศัยต่อไป จึงขอให้ขับไล่ จำเลยต่อสู้ว่าที่ดินตามโฉนดโจทก์เดิมเป็นของนายจิ๋ว นางนก ๆ ได้แบ่งที่ในโฉนดให้มารดาโจทก์ ส่วนที่งอกให้แก่มารดาจำเลยครอบครองตลอดมาจนบัดนี้ ๔๐ ปีแล้ว ไม่เคยขออาศัยโจทก์ ฟ้องโจทก์ขาดอายุความ ศาลชั้นต้นฟังว่าจำเลยไม่ได้อาศัยโจทก์ ไม่จำต้องวินิจฉัยข้ออื่น พิพากษาให้ยกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้ขับไล่จำเลย จำเลยฎีกา ศาลฎีกาไม่เชื่อว่านายจิ๋วนายนกยกที่พิพาทให้แก่จำเลยและไม่เชื่อว่าจำเลยได้อาศัยโจทก์อยู่ จำเลยเข้าอยู่ในที่พิพาทยังไม่ถึง ๑๐ ปี ที่พิพาทเป็นที่งอกริมตลิ่งของที่ดินมีโฉนดซึ่งโจทก์เป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์ที่ ๆ งอกจึงต้องเป็นที่ ๆ เจ้าของมีกรรมสิทธิ์ด้วยไม่ใช่มีแต่สิทธิครอบครองดังที่จำเลยยกขึ้นฎีกา จำเลยครอบครองมายังไม่ถึง ๑๐ ปี จึงยังไม่ได้กรรมสิทธิ์ คดีโจทก์ไม่ขาดอายุความ ศาลฎีกาพิพากษายืน(ประศาสน์วินิจฉัย-มนูภันย์วิมลสาร-พิบูลย์ไอศวรรย์)ศาลจังหวัดพระนครศรีอยุธยา - ม.ร.ว.ทองเพิ่ม ทองแถมศาลอุทธรณ์ - นายเย็น มีเมศกูลแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์ที่ดินโฉนดที่ ๕๘๐๒ ตำบลเชียงรากน้อย อำเภอบางไทร จังหวัดพระนครศรีอยุธยา ที่แปลงนี้ทางทิศใต้มีที่งอกออกไปประมาณ ๒ ไร่จำเลยอาศัยอยู่ บัดนี้โจทก์ไม่ประสงค์จะให้จำเลยอาศัยต่อไป จึงขอให้ขับไล่ จำเลยต่อสู้ว่าที่ดินตามโฉนดโจทก์เดิมเป็นของนายจิ๋ว นางนก ๆ ได้แบ่งที่ในโฉนดให้มารดาโจทก์ ส่วนที่งอกให้แก่มารดาจำเลยครอบครองตลอดมาจนบัดนี้ ๔๐ ปีแล้ว ไม่เคยขออาศัยโจทก์ ฟ้องโจทก์ขาดอายุความ ศาลชั้นต้นฟังว่าจำเลยไม่ได้อาศัยโจทก์ ไม่จำต้องวินิจฉัยข้ออื่น พิพากษาให้ยกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้ขับไล่จำเลย จำเลยฎีกา ศาลฎีกาไม่เชื่อว่านายจิ๋วนายนกยกที่พิพาทให้แก่จำเลยและไม่เชื่อว่าจำเลยได้อาศัยโจทก์อยู่ จำเลยเข้าอยู่ในที่พิพาทยังไม่ถึง ๑๐ ปี ที่พิพาทเป็นที่งอกริมตลิ่งของที่ดินมีโฉนดซึ่งโจทก์เป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์ที่ ๆ งอกจึงต้องเป็นที่ ๆ เจ้าของมีกรรมสิทธิ์ด้วยไม่ใช่มีแต่สิทธิครอบครองดังที่จำเลยยกขึ้นฎีกา จำเลยครอบครองมายังไม่ถึง ๑๐ ปี จึงยังไม่ได้กรรมสิทธิ์ คดีโจทก์ไม่ขาดอายุความ ศาลฎีกาพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 696/2498นายภู่ กับพวกโจทก์นายปัด ปฏิทินจำเลย ป.พ.พ. ม. 1308, ม. 1382, ม. 1384ที่ดินซึ่งมีโฉนดมีเจ้าของกรรมสิทธิ์เกิดที่งอกริมตลิ่งออกไป ที่งอกใหม่นั้นย่อมเป็นกรรมสิทธิ์ของเจ้าของที่ดินโฉนดแปลงนั้น ผู้ที่อ้างว่าเจ้าครอบครองปรปักษ์จะต้องครอบครองที่งอกริมตลิ่งนั้นเป็นเวลาสิบปีจึงจะได้กรรมสิทธิ์โจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์ที่ดินโฉนดที่ ๕๘๐๒ ตำบลเชียงรากน้อย อำเภอบางไทร จังหวัดพระนครศรีอยุธยา ที่แปลงนี้ทางทิศใต้มีที่งอกออกไปประมาณ ๒ ไร่จำเลยอาศัยอยู่ บัดนี้โจทก์ไม่ประสงค์จะให้จำเลยอาศัยต่อไป จึงขอให้ขับไล่ จำเลยต่อสู้ว่าที่ดินตามโฉนดโจทก์เดิมเป็นของนายจิ๋ว นางนก ๆ ได้แบ่งที่ในโฉนดให้มารดาโจทก์ ส่วนที่งอกให้แก่มารดาจำเลยครอบครองตลอดมาจนบัดนี้ ๔๐ ปีแล้ว ไม่เคยขออาศัยโจทก์ ฟ้องโจทก์ขาดอายุความ ศาลชั้นต้นฟังว่าจำเลยไม่ได้อาศัยโจทก์ ไม่จำต้องวินิจฉัยข้ออื่น พิพากษาให้ยกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้ขับไล่จำเลย จำเลยฎีกา ศาลฎีกาไม่เชื่อว่านายจิ๋วนายนกยกที่พิพาทให้แก่จำเลยและไม่เชื่อว่าจำเลยได้อาศัยโจทก์อยู่ จำเลยเข้าอยู่ในที่พิพาทยังไม่ถึง ๑๐ ปี ที่พิพาทเป็นที่งอกริมตลิ่งของที่ดินมีโฉนดซึ่งโจทก์เป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์ที่ ๆ งอกจึงต้องเป็นที่ ๆ เจ้าของมีกรรมสิทธิ์ด้วยไม่ใช่มีแต่สิทธิครอบครองดังที่จำเลยยกขึ้นฎีกา จำเลยครอบครองมายังไม่ถึง ๑๐ ปี จึงยังไม่ได้กรรมสิทธิ์ คดีโจทก์ไม่ขาดอายุความ ศาลฎีกาพิพากษายืน(ประศาสน์วินิจฉัย-มนูภันย์วิมลสาร-พิบูลย์ไอศวรรย์)ศาลจังหวัดพระนครศรีอยุธยา - ม.ร.ว.ทองเพิ่ม ทองแถมศาลอุทธรณ์ - นายเย็น มีเมศกูลแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ