คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 76/2480หลักกฎหมาย: โจทก์ฟ้องขับไล่จำเลยออกจากที่ดินซึ่งมีราคาเพียง 200 บาท จำเลยต่อสู้กรรมสิทธิดังนี้ หาใช่คดีมโนสาเร่ไม่ คู่ความย่อมอุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริงได้คดีนี้โจทก์ฟ้องขับไล่จำเลยออกจากที่รายพิพาท จำเลยต่อสู้ว่าที่เป็นกรรมสิทธิของจำเลย ที่พิพาทรายนี้มีราคา เพียง ๒๐๐ บาทกว่านั้น ศาลชั้นต้นพิพากษาให้ขับไล่จำเลย ศาลอุทธรณ์ข้อเท็จจริงแล้วพิพากษาว่าจำเลยนำสืบได้ว่าที่พิพาทเป็นของจำเลยจึงพิพากษาให้ยกฟ้องโจทก์ โจทก์ฎีกาว่าคดีนี้เป็นคดมโนสาเร่ ที่ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยข้อเท็จจริงนั้น เป็นผิดตาม ม.๒๓๘ แห่งประมวลวิธีพิจารณาความแพ่ง ศาลฎีกาตัดสินว่าถึงแม้ที่รายพิพาทจะมีราคาเพียง ๒๐๐ บาทก็จริง แต่เมื่อจำเลยต่อสู้กรรมสิทธิแล้วตามประมวลวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา ๑๘๙ (๑) จึงหาเป็นคดีมโนสาเร่ไม่ ในที่สุดศาลฎีกาพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ให้ยกฎีกาโจทก์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 76/2480นางนุ้ย แก่นยิ่งโจทก์นางม่นจำเลย ป.วิ.พ. ม. 189 (1)โจทก์ฟ้องขับไล่จำเลยออกจากที่ดินซึ่งมีราคาเพียง 200 บาท จำเลยต่อสู้กรรมสิทธิดังนี้ หาใช่คดีมโนสาเร่ไม่ คู่ความย่อมอุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริงได้คดีนี้โจทก์ฟ้องขับไล่จำเลยออกจากที่รายพิพาท จำเลยต่อสู้ว่าที่เป็นกรรมสิทธิของจำเลย ที่พิพาทรายนี้มีราคา เพียง ๒๐๐ บาทกว่านั้น ศาลชั้นต้นพิพากษาให้ขับไล่จำเลย ศาลอุทธรณ์ข้อเท็จจริงแล้วพิพากษาว่าจำเลยนำสืบได้ว่าที่พิพาทเป็นของจำเลยจึงพิพากษาให้ยกฟ้องโจทก์ โจทก์ฎีกาว่าคดีนี้เป็นคดมโนสาเร่ ที่ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยข้อเท็จจริงนั้น เป็นผิดตาม ม.๒๓๘ แห่งประมวลวิธีพิจารณาความแพ่ง ศาลฎีกาตัดสินว่าถึงแม้ที่รายพิพาทจะมีราคาเพียง ๒๐๐ บาทก็จริง แต่เมื่อจำเลยต่อสู้กรรมสิทธิแล้วตามประมวลวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา ๑๘๙ (๑) จึงหาเป็นคดีมโนสาเร่ไม่ ในที่สุดศาลฎีกาพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ให้ยกฎีกาโจทก์(อิศร-นล-อรรถกฤต ช.เพ็ญชาติ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: คดีนี้โจทก์ฟ้องขับไล่จำเลยออกจากที่รายพิพาท จำเลยต่อสู้ว่าที่เป็นกรรมสิทธิของจำเลย ที่พิพาทรายนี้มีราคา เพียง ๒๐๐ บาทกว่านั้น ศาลชั้นต้นพิพากษาให้ขับไล่จำเลย ศาลอุทธรณ์ข้อเท็จจริงแล้วพิพากษาว่าจำเลยนำสืบได้ว่าที่พิพาทเป็นของจำเลยจึงพิพากษาให้ยกฟ้องโจทก์ โจทก์ฎีกาว่าคดีนี้เป็นคดมโนสาเร่ ที่ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยข้อเท็จจริงนั้น เป็นผิดตาม ม.๒๓๘ แห่งประมวลวิธีพิจารณาความแพ่ง ศาลฎีกาตัดสินว่าถึงแม้ที่รายพิพาทจะมีราคาเพียง ๒๐๐ บาทก็จริง แต่เมื่อจำเลยต่อสู้กรรมสิทธิแล้วตามประมวลวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา ๑๘๙ (๑) จึงหาเป็นคดีมโนสาเร่ไม่ ในที่สุดศาลฎีกาพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ให้ยกฎีกาโจทก์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 76/2480นางนุ้ย แก่นยิ่งโจทก์นางม่นจำเลย ป.วิ.พ. ม. 189 (1)โจทก์ฟ้องขับไล่จำเลยออกจากที่ดินซึ่งมีราคาเพียง 200 บาท จำเลยต่อสู้กรรมสิทธิดังนี้ หาใช่คดีมโนสาเร่ไม่ คู่ความย่อมอุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริงได้คดีนี้โจทก์ฟ้องขับไล่จำเลยออกจากที่รายพิพาท จำเลยต่อสู้ว่าที่เป็นกรรมสิทธิของจำเลย ที่พิพาทรายนี้มีราคา เพียง ๒๐๐ บาทกว่านั้น ศาลชั้นต้นพิพากษาให้ขับไล่จำเลย ศาลอุทธรณ์ข้อเท็จจริงแล้วพิพากษาว่าจำเลยนำสืบได้ว่าที่พิพาทเป็นของจำเลยจึงพิพากษาให้ยกฟ้องโจทก์ โจทก์ฎีกาว่าคดีนี้เป็นคดมโนสาเร่ ที่ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยข้อเท็จจริงนั้น เป็นผิดตาม ม.๒๓๘ แห่งประมวลวิธีพิจารณาความแพ่ง ศาลฎีกาตัดสินว่าถึงแม้ที่รายพิพาทจะมีราคาเพียง ๒๐๐ บาทก็จริง แต่เมื่อจำเลยต่อสู้กรรมสิทธิแล้วตามประมวลวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา ๑๘๙ (๑) จึงหาเป็นคดีมโนสาเร่ไม่ ในที่สุดศาลฎีกาพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ให้ยกฎีกาโจทก์(อิศร-นล-อรรถกฤต ช.เพ็ญชาติ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุหมายเหตุ: 109349. คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 75/2480 พิมพ์คำพิพากษาฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 75/2480 ป.อ. ม. 125()แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ