phoneee/thai-legal-corpus huggingface dataset:
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 842/2521หลักกฎหมาย: คำสั่งศาลอนุญาตให้โจทก์แก้ฟ้อง เป็นคำสั่งระหว่างพิจารณาจำเลยไม่โต้แย้งไว้ อุทธรณ์ไม่ได้ศาลชั้นต้นพิพากษาห้ามจำเลยเกี่ยวข้องกับที่ดินที่โจทก์ครอบครอง ให้ใช้ค่าเสียหาย 2,000 บาท และต่อ ๆ ไปปีละ 2,000 บาท ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ให้จำเลยใช้ค่าเสียหายปีละ 2,250 บาท จำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยข้อกฎหมายว่า "ที่จำเลยฎีกาว่า ศาลชั้นต้นอนุญาตโจทก์แก้ไขฟ้องภายหลังที่มีการชี้สองสถาน โดยไม่ให้โอกาสจำเลยคัดค้านเป็นการไม่ชอบนั้น เห็นว่า คำสั่งของศาลชั้นต้นที่อนุญาตให้โจทก์แก้ไขฟ้องเป็นคำสั่งระหว่างพิจารณา เมื่อจำเลยไม่ได้โต้แย้งคำสั่งศาลนี้ไว้ จำเลยจะอุทธรณ์ฎีกาในปัญหานี้ไม่ได้"พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 842/2521นายเมา เหิมหาญโจทก์นายเอี่ยม เหิมหาญจำเลย ป.วิ.พ. ม. 226คำสั่งศาลอนุญาตให้โจทก์แก้ฟ้อง เป็นคำสั่งระหว่างพิจารณาจำเลยไม่โต้แย้งไว้ อุทธรณ์ไม่ได้ศาลชั้นต้นพิพากษาห้ามจำเลยเกี่ยวข้องกับที่ดินที่โจทก์ครอบครอง ให้ใช้ค่าเสียหาย 2,000 บาท และต่อ ๆ ไปปีละ 2,000 บาท ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ให้จำเลยใช้ค่าเสียหายปีละ 2,250 บาท จำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยข้อกฎหมายว่า "ที่จำเลยฎีกาว่า ศาลชั้นต้นอนุญาตโจทก์แก้ไขฟ้องภายหลังที่มีการชี้สองสถาน โดยไม่ให้โอกาสจำเลยคัดค้านเป็นการไม่ชอบนั้น เห็นว่า คำสั่งของศาลชั้นต้นที่อนุญาตให้โจทก์แก้ไขฟ้องเป็นคำสั่งระหว่างพิจารณา เมื่อจำเลยไม่ได้โต้แย้งคำสั่งศาลนี้ไว้ จำเลยจะอุทธรณ์ฎีกาในปัญหานี้ไม่ได้"พิพากษายืน(ไพบูลย์ ไวกาสี-วิทูร เทพพิทักษ์-เพียร ศรีอรุณ)แหล่งที่มาเนติบัณฑิตยสภาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ศาลชั้นต้นพิพากษาห้ามจำเลยเกี่ยวข้องกับที่ดินที่โจทก์ครอบครอง ให้ใช้ค่าเสียหาย 2,000 บาท และต่อ ๆ ไปปีละ 2,000 บาท ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ให้จำเลยใช้ค่าเสียหายปีละ 2,250 บาท จำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยข้อกฎหมายว่า "ที่จำเลยฎีกาว่า ศาลชั้นต้นอนุญาตโจทก์แก้ไขฟ้องภายหลังที่มีการชี้สองสถาน โดยไม่ให้โอกาสจำเลยคัดค้านเป็นการไม่ชอบนั้น เห็นว่า คำสั่งของศาลชั้นต้นที่อนุญาตให้โจทก์แก้ไขฟ้องเป็นคำสั่งระหว่างพิจารณา เมื่อจำเลยไม่ได้โต้แย้งคำสั่งศาลนี้ไว้ จำเลยจะอุทธรณ์ฎีกาในปัญหานี้ไม่ได้"พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 842/2521นายเมา เหิมหาญโจทก์นายเอี่ยม เหิมหาญจำเลย ป.วิ.พ. ม. 226คำสั่งศาลอนุญาตให้โจทก์แก้ฟ้อง เป็นคำสั่งระหว่างพิจารณาจำเลยไม่โต้แย้งไว้ อุทธรณ์ไม่ได้ศาลชั้นต้นพิพากษาห้ามจำเลยเกี่ยวข้องกับที่ดินที่โจทก์ครอบครอง ให้ใช้ค่าเสียหาย 2,000 บาท และต่อ ๆ ไปปีละ 2,000 บาท ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ให้จำเลยใช้ค่าเสียหายปีละ 2,250 บาท จำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยข้อกฎหมายว่า "ที่จำเลยฎีกาว่า ศาลชั้นต้นอนุญาตโจทก์แก้ไขฟ้องภายหลังที่มีการชี้สองสถาน โดยไม่ให้โอกาสจำเลยคัดค้านเป็นการไม่ชอบนั้น เห็นว่า คำสั่งของศาลชั้นต้นที่อนุญาตให้โจทก์แก้ไขฟ้องเป็นคำสั่งระหว่างพิจารณา เมื่อจำเลยไม่ได้โต้แย้งคำสั่งศาลนี้ไว้ จำเลยจะอุทธรณ์ฎีกาในปัญหานี้ไม่ได้"พิพากษายืน(ไพบูลย์ ไวกาสี-วิทูร เทพพิทักษ์-เพียร ศรีอรุณ)แหล่งที่มาเนติบัณฑิตยสภาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4680/2541หลักกฎหมาย: คดีก่อนศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับบัญชีระบุพยานโจทก์เพราะยื่นเกินกำหนด แต่กำหนดประเด็นข้อพิพาทไว้ 5 ประเด็น และได้มีการสืบพยานโจทก์และพยานจำเลยจนเสร็จกระบวนพิจารณา แล้วศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโดยวินิจฉัยว่าฟ้องโจทก์ไม่เคลือบคลุม แต่ข้อเท็จจริงฟังไม่ได้ว่าโจทก์มอบอำนาจให้ฟ้องคดีโดยชอบเพราะโจทก์ไม่อาจนำพยานมาสืบได้ตามประเด็นข้อพิพาท และศาลชั้นต้นยังมิได้วินิจฉัยในประเด็นข้อ 3 ถึงข้อ 5 จึงเป็นกรณีที่ศาลพิพากษายกฟ้องเนื่องจากข้อเท็จจริงฟังไม่ได้ว่าโจทก์มอบอำนาจให้ฟ้องโดยชอบเท่านั้น โดยยังไม่ได้วินิจฉัยในประเด็นที่เป็นเนื้อหาแห่งคดีเกี่ยวกับหนี้สินระหว่างโจทก์และจำเลย โจทก์จึงมีสิทธิฟ้องจำเลยในประเด็นแห่งคดีดังกล่าวเป็นคดีนี้ได้ ไม่เป็นฟ้องซ้ำ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4680/2541ธนาคารกรุงไทย จำกัด (มหาชน)โจทก์นายวัฒนชัย ลีลาฤทธิ์จำเลย ป.วิ.พ. ม. 148คดีก่อนศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับบัญชีระบุพยานโจทก์เพราะยื่นเกินกำหนด แต่กำหนดประเด็นข้อพิพาทไว้ 5 ประเด็น และได้มีการสืบพยานโจทก์และพยานจำเลยจนเสร็จกระบวนพิจารณา แล้วศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโดยวินิจฉัยว่าฟ้องโจทก์ไม่เคลือบคลุม แต่ข้อเท็จจริงฟังไม่ได้ว่าโจทก์มอบอำนาจให้ฟ้องคดีโดยชอบเพราะโจทก์ไม่อาจนำพยานมาสืบได้ตามประเด็นข้อพิพาท และศาลชั้นต้นยังมิได้วินิจฉัยในประเด็นข้อ 3 ถึงข้อ 5 จึงเป็นกรณีที่ศาลพิพากษายกฟ้องเนื่องจากข้อเท็จจริงฟังไม่ได้ว่าโจทก์มอบอำนาจให้ฟ้องโดยชอบเท่านั้น โดยยังไม่ได้วินิจฉัยในประเด็นที่เป็นเนื้อหาแห่งคดีเกี่ยวกับหนี้สินระหว่างโจทก์และจำเลย โจทก์จึงมีสิทธิฟ้องจำเลยในประเด็นแห่งคดีดังกล่าวเป็นคดีนี้ได้ ไม่เป็นฟ้องซ้ำ(สถิตย์ ไพเราะ-ม.ล.เฉลิมชัย เกษมสันต์-ธรรมนูญ โชคชัยพิทักษ์)ศาลแพ่งธนบุรี - นางวิไล นภานุเคราะห์ศาลอุทธรณ์ - นายปุญพัฒน์ อิทธิธรรมวินิจแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4680/2541ธนาคารกรุงไทย จำกัด (มหาชน)โจทก์นายวัฒนชัย ลีลาฤทธิ์จำเลย ป.วิ.พ. ม. 148คดีก่อนศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับบัญชีระบุพยานโจทก์เพราะยื่นเกินกำหนด แต่กำหนดประเด็นข้อพิพาทไว้ 5 ประเด็น และได้มีการสืบพยานโจทก์และพยานจำเลยจนเสร็จกระบวนพิจารณา แล้วศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโดยวินิจฉัยว่าฟ้องโจทก์ไม่เคลือบคลุม แต่ข้อเท็จจริงฟังไม่ได้ว่าโจทก์มอบอำนาจให้ฟ้องคดีโดยชอบเพราะโจทก์ไม่อาจนำพยานมาสืบได้ตามประเด็นข้อพิพาท และศาลชั้นต้นยังมิได้วินิจฉัยในประเด็นข้อ 3 ถึงข้อ 5 จึงเป็นกรณีที่ศาลพิพากษายกฟ้องเนื่องจากข้อเท็จจริงฟังไม่ได้ว่าโจทก์มอบอำนาจให้ฟ้องโดยชอบเท่านั้น โดยยังไม่ได้วินิจฉัยในประเด็นที่เป็นเนื้อหาแห่งคดีเกี่ยวกับหนี้สินระหว่างโจทก์และจำเลย โจทก์จึงมีสิทธิฟ้องจำเลยในประเด็นแห่งคดีดังกล่าวเป็นคดีนี้ได้ ไม่เป็นฟ้องซ้ำ(สถิตย์ ไพเราะ-ม.ล.เฉลิมชัย เกษมสันต์-ธรรมนูญ โชคชัยพิทักษ์)ศาลแพ่งธนบุรี - นางวิไล นภานุเคราะห์ศาลอุทธรณ์ - นายปุญพัฒน์ อิทธิธรรมวินิจแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ เรื่อง กำหนดเจ้าหน้าที่ของรัฐผู้มีอำนาจปรับเป็นพินัยตามพระราชบัญญัติควบคุมยาง พ.ศ. 2542 (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2568
ระเบียบกระทรวงสาธารณสุขว่าด้วยข้อจำกัดและเงื่อนไขในการประกอบโรคศิลปะของผู้ประกอบโรคศิลปะสาขากายภาพบำบัดพ.ศ. ๒๕๔๖ อาศัยอำนาจตามมาตรา๗ มาตรา ๑๓ (๒) และมาตรา ๓๗ แห่งพระราชบัญญัติการประกอบโรคศิลปะ พ.ศ. ๒๕๔๒อันเป็นพระราชบัญญัติที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคลซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๓๕ มาตรา ๓๖ มาตรา ๓๙ มาตรา ๔๘ และมาตรา ๕๐ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยบัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมายรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข โดยคำแนะนำของคณะกรรมการการประกอบโรคศิลปะออกระเบียบไว้ดังนี้ข้อ ๑ ระเบียบนี้เรียกว่า ระเบียบกระทรวงสาธารณสุขว่าด้วยข้อจำกัดและเงื่อนไขในการประกอบโรคศิลปะของผู้ประกอบโรคศิลปะสาขากายภาพบำบัดพ.ศ. ๒๕๔๖ข้อ ๒[๑]ระเบียบนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปข้อ ๓ให้ผู้ประกอบโรคศิลปะสาขากายภาพบำบัดสามารถรับผู้ป่วยเพื่อตรวจประเมินและวินิจฉัยด้วยวิธีทางกายภาพบำบัดดังต่อไปนี้๓.๑ ตรวจประเมินสภาพร่างกายโดยทั่วไป๓.๒ ตรวจประเมินและวินิจฉัยระบบประสาทระบบกล้ามเนื้อและโครงร่าง ระบบการไหลเวียนเลือดและการหายใจ และพัฒนาการการเคลื่อนไหวในเด็ก๓.๓ ตรวจการเคลื่อนไหวของร่างกายด้วยวิธีการเคลื่อนไหวแบบทำเอง (active movement) การเคลื่อนไหวแบบทำให้ (passive movement) การเคลื่อนไหวแบบเสริมในข้อ (accessory movement)๓.๔ ตรวจวินิจฉัยด้วยไฟฟ้า (electrodiagnosis) เฉพาะทางกายภาพบำบัด๓.๕ ตรวจวิเคราะห์ท่าทางและการเดิน๓.๖ ตรวจเพื่อค้นหาสาเหตุของอาการเจ็บปวด๓.๗ตรวจและประเมินความบกพร่องในหน้าที่และการทำงานของร่างกายซึ่งเกิดเนื่องจากภาวะของโรคข้อ ๔ให้ผู้ประกอบโรคศิลปะสาขากายภาพบำบัดใช้วิธีการส่งเสริมสุขภาพการป้องกันโรคการรักษาโรคและการฟื้นฟูสมรรถภาพด้วยวิธีทางกายภาพบำบัดดังต่อไปนี้๔.๑ การรักษาด้วยวิธีการนวด การดัดและการดึง๔.๒ การออกกำลังกายแบบทำเอง (active exercise) และแบบทำให้ (passive exercise)๔.๓การรักษาด้วยน้ำและการออกกำลังกายในน้ำ๔.๔ การระบายเสมหะหรือสารคัดหลั่งหรือของเสียอื่นๆ ออกจากปอด และการรักษาฟื้นฟูสมรรถภาพของปอดและหัวใจ๔.๕ การรักษาด้วยความร้อนและความเย็น๔.๖การรักษาด้วยเครื่องมือทางกายภาพบำบัด๔.๗ การยก การเคลื่อนย้ายผู้ป่วยและการฟื้นฟูสมรรถภาพการเคลื่อนไหว๔.๘การฝึกกระตุ้นพัฒนาการการเคลื่อนไหวในเด็ก๔.๙ การใช้อุปกรณ์เสริมเพื่อร่วมการรักษา๔.๑๐ การใช้วิธีทางกายภาพบำบัดอื่น ๆที่รับรองโดยคณะกรรมการวิชาชีพข้อ ๕ ผู้ประกอบโรคศิลปะสาขากายภาพบำบัดจะใช้ยาบำบัดได้แต่เฉพาะยาที่ใช้ในวิธีทางกายภาพบำบัดซึ่งมิใช่ยากินหรือยาฉีดข้อ ๖ ในกรณีที่มีปัญหาตามระเบียบนี้ ให้ปลัดกระทรวงสาธารณสุขเป็นผู้วินิจฉัยชี้ขาดข้อ ๗ให้ปลัดกระทรวงสาธารณสุขเป็นผู้รักษาการตามระเบียบนี้ประกาศณ วันที่ ๙ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๔๖สุดารัตน์ เกยุราพันธุ์รัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุขสุกัญญา/จัดทำ๒๖ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๒ก้องเกียรติ/จัดทำ๒๗ กุมภาพันธ์๒๕๕๒โชติกานต์/ปรับปรุง๑๕ พฤศจิกายน๒๕๕๙[๑]ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๐/ตอนพิเศษ ๑๒๔ ง/หน้า ๔๐/๓๑ ตุลาคม ๒๕๔๖
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 822/2464หลักกฎหมาย: คดีเรื่องปล้นทรัพย์ ตัดสินลงโทษ ข้อเท็จจริง ฎีกายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 822/2464คดีเรื่องปล้นทรัพย์ ตัดสินลงโทษ ข้อเท็จจริง ฎีกายืน()แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: คดีเรื่องปล้นทรัพย์ ตัดสินลงโทษ ข้อเท็จจริง ฎีกายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 822/2464คดีเรื่องปล้นทรัพย์ ตัดสินลงโทษ ข้อเท็จจริง ฎีกายืน()แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 7090/2541หลักกฎหมาย: ในชั้นชี้สองสถาน ศาลชั้นต้นมิได้กำหนดประเด็นพิพาทไว้ว่าจำเลยที่ 1 ปลูกสร้างอาคารรุกล้ำที่ดินของโจทก์โดยสุจริต การที่ศาลล่างทั้งสองฟังข้อเท็จจริงว่า จำเลยที่ 1 ปลูกสร้างอาคารรุกล้ำที่ดินของโจทก์โดยสุจริตจึงเป็นการวินิจฉัยนอกประเด็น เมื่อคดีรับฟังได้ว่า จำเลยที่ 1 ปลูกสร้างอาคารพาณิชย์รุกล้ำที่ดินโจทก์ จำเลยที่ 1 จึงต้องรื้อถอนอาคารส่วนที่รุกล้ำออกไปจากที่ดินโจทก์ตามฟ้อง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 7090/2541นางสุวรรณ ลิปภานนท์โจทก์นายขจรศักดิ์ ฑีฆคีรีกุล กับพวกจำเลย ป.วิ.พ. ม. 142, ม. 183ในชั้นชี้สองสถาน ศาลชั้นต้นมิได้กำหนดประเด็นพิพาทไว้ว่าจำเลยที่ 1 ปลูกสร้างอาคารรุกล้ำที่ดินของโจทก์โดยสุจริต การที่ศาลล่างทั้งสองฟังข้อเท็จจริงว่า จำเลยที่ 1 ปลูกสร้างอาคารรุกล้ำที่ดินของโจทก์โดยสุจริตจึงเป็นการวินิจฉัยนอกประเด็น เมื่อคดีรับฟังได้ว่า จำเลยที่ 1 ปลูกสร้างอาคารพาณิชย์รุกล้ำที่ดินโจทก์ จำเลยที่ 1 จึงต้องรื้อถอนอาคารส่วนที่รุกล้ำออกไปจากที่ดินโจทก์ตามฟ้อง(ธรรมนูญ โชคชัยพิทักษ์-สมชัย สายเชื้อ-วิรักษ์ เอื้ออังกูร)ศาลแพ่งธนบุรี - นายจิตต์ เอกัตต์ศาลอุทธรณ์ - นายสมศักดิ์ อเนกพุฒิแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 7090/2541นางสุวรรณ ลิปภานนท์โจทก์นายขจรศักดิ์ ฑีฆคีรีกุล กับพวกจำเลย ป.วิ.พ. ม. 142, ม. 183ในชั้นชี้สองสถาน ศาลชั้นต้นมิได้กำหนดประเด็นพิพาทไว้ว่าจำเลยที่ 1 ปลูกสร้างอาคารรุกล้ำที่ดินของโจทก์โดยสุจริต การที่ศาลล่างทั้งสองฟังข้อเท็จจริงว่า จำเลยที่ 1 ปลูกสร้างอาคารรุกล้ำที่ดินของโจทก์โดยสุจริตจึงเป็นการวินิจฉัยนอกประเด็น เมื่อคดีรับฟังได้ว่า จำเลยที่ 1 ปลูกสร้างอาคารพาณิชย์รุกล้ำที่ดินโจทก์ จำเลยที่ 1 จึงต้องรื้อถอนอาคารส่วนที่รุกล้ำออกไปจากที่ดินโจทก์ตามฟ้อง(ธรรมนูญ โชคชัยพิทักษ์-สมชัย สายเชื้อ-วิรักษ์ เอื้ออังกูร)ศาลแพ่งธนบุรี - นายจิตต์ เอกัตต์ศาลอุทธรณ์ - นายสมศักดิ์ อเนกพุฒิแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 60707หลักกฎหมาย: ความว่า โจทก์ฎีกา มีทางที่จะชนะคดีได้ โปรดอนุญาตให้ทุเลาการบังคับไว้ก่อนหมายเหตุ จำเลยแถลงคัดค้าน (อันดับ 224)โจทก์ฟ้องขอให้บังคับจำเลยชดใช้เงินจำนวน 108,500 บาท แก่โจทก์ พร้อมด้วยดอกเบี้ยในอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีของต้นเงิน101,000 บาท นับแต่วันฟ้องจนกว่าจะชำระเสร็จสิ้น จำเลยยื่นคำให้การและฟ้องแย้งศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์และยกฟ้องแย้งจำเลยจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า ให้โจทก์ชดใช้ค่าเสียหายแก่จำเลย เป็นเงิน 146,000 บาทโจทก์ฎีกา พร้อมกับยื่นคำร้องดังกล่าว (อันดับ 217,219)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว ถ้าโจทก์หาประกันสำหรับจำนวนเงินที่จะต้องชำระตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ มาให้จนเป็นที่พอใจและภายในเวลาที่ศาลชั้นต้นกำหนด ก็อนุญาตให้ทุเลาการบังคับไว้ในระหว่างฎีกามิฉะนั้นให้ยกคำร้อง ค่าคำร้องเป็นพับ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 202/2530นายวัชระ เกษตรปัญญาโจทก์นายสมชาย ศิริปิ่นจำเลยนายจรินทร์ เชื้อประดิษฐ์ ทนายโจทก์ผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.พ. ม. 231ความว่า โจทก์ฎีกา มีทางที่จะชนะคดีได้ โปรดอนุญาตให้ทุเลาการบังคับไว้ก่อนหมายเหตุ จำเลยแถลงคัดค้าน (อันดับ 224)โจทก์ฟ้องขอให้บังคับจำเลยชดใช้เงินจำนวน 108,500 บาท แก่โจทก์ พร้อมด้วยดอกเบี้ยในอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีของต้นเงิน101,000 บาท นับแต่วันฟ้องจนกว่าจะชำระเสร็จสิ้น จำเลยยื่นคำให้การและฟ้องแย้งศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์และยกฟ้องแย้งจำเลยจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า ให้โจทก์ชดใช้ค่าเสียหายแก่จำเลย เป็นเงิน 146,000 บาทโจทก์ฎีกา พร้อมกับยื่นคำร้องดังกล่าว (อันดับ 217,219)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว ถ้าโจทก์หาประกันสำหรับจำนวนเงินที่จะต้องชำระตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ มาให้จนเป็นที่พอใจและภายในเวลาที่ศาลชั้นต้นกำหนด ก็อนุญาตให้ทุเลาการบังคับไว้ในระหว่างฎีกามิฉะนั้นให้ยกคำร้อง ค่าคำร้องเป็นพับ(ชวลิต นราลัย-อภินย์ ปุษปาคม-ประวิทย์ ขัมภรัตน์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 202/2530นายวัชระ เกษตรปัญญาโจทก์นายสมชาย ศิริปิ่นจำเลยนายจรินทร์ เชื้อประดิษฐ์ ทนายโจทก์ผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.พ. ม. 231ความว่า โจทก์ฎีกา มีทางที่จะชนะคดีได้ โปรดอนุญาตให้ทุเลาการบังคับไว้ก่อนหมายเหตุ จำเลยแถลงคัดค้าน (อันดับ 224)โจทก์ฟ้องขอให้บังคับจำเลยชดใช้เงินจำนวน 108,500 บาท แก่โจทก์ พร้อมด้วยดอกเบี้ยในอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีของต้นเงิน101,000 บาท นับแต่วันฟ้องจนกว่าจะชำระเสร็จสิ้น จำเลยยื่นคำให้การและฟ้องแย้งศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์และยกฟ้องแย้งจำเลยจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า ให้โจทก์ชดใช้ค่าเสียหายแก่จำเลย เป็นเงิน 146,000 บาทโจทก์ฎีกา พร้อมกับยื่นคำร้องดังกล่าว (อันดับ 217,219)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว ถ้าโจทก์หาประกันสำหรับจำนวนเงินที่จะต้องชำระตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ มาให้จนเป็นที่พอใจและภายในเวลาที่ศาลชั้นต้นกำหนด ก็อนุญาตให้ทุเลาการบังคับไว้ในระหว่างฎีกามิฉะนั้นให้ยกคำร้อง ค่าคำร้องเป็นพับ(ชวลิต นราลัย-อภินย์ ปุษปาคม-ประวิทย์ ขัมภรัตน์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
พระราชบัญญัติโอนกรรมสิทธิ์ที่ราชพัสดุที่เป็นสาธารณสมบัติของแผ่นดินที่ใช้เพื่อประโยชน์ของแผ่นดินโดยเฉพาะ ในท้องที่ตำบลหนองอ้อ อำเภอบ้านโป่ง จังหวัดราชบุรี ให้แก่วัดหัวโป่ง และที่ธรณีสงฆ์วัดหัวโป่ง ในท้องที่ตำบลหนองอ้อ อำเภอบ้านโป่ง จังหวัดราชบุรี ให้แก่กระทรวงการคลัง พ.ศ. 2533พระราชบัญญัติ โอนกรรมสิทธิ์ที่ราชพัสดุที่เป็นสาธารณสมบัติของแผ่นดิน ที่ใช้เพื่อประโยชน์ของแผ่นดินโดยเฉพาะ ในท้องที่ ตำบลหนองอ้อ อำเภอบ้านโป่ง จังหวัดราชบุรี ให้แก่วัดหัวโป่ง และที่ธรณีสงฆ์ วัดหัวโป่ง ในท้องที่ตำบลหนองอ้อ อำเภอบ้านโป่ง จังหวัดราชบุรี ให้แก่กระทรวงการคลัง พ.ศ. ๒๕๓๓ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร. ให้ไว้ ณ วันที่ ๘ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๓๓ เป็นปีที่ ๔๕ ในรัชกาลปัจจุบันพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า โดยที่เป็นการสมควรโอนกรรมสิทธิ์ที่ราชพัสดุที่เป็นสาธารณสมบัติของแผ่นดินที่ใช้เพื่อประโยชน์ของแผ่นดินโดยเฉพาะ ในท้องที่ตำบลหนองอ้อ อำเภอบ้านโป่ง จังหวัดราชบุรี เพื่อแลกเปลี่ยนกับที่ธรณีสงฆ์วัดหัวโป่งในท้องที่ตำบลหนองอ้อ อำเภอบ้านโป่ง จังหวัดราชบุรี จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้โดยคำแนะนำและยินยอมของรัฐสภา ดังต่อไปนี้มาตรา 1 มาตรา ๑ พระราชบัญญัตินี้เรียกว่า "พระราชบัญญัติโอนกรรมสิทธิ์ที่ราชพัสดุที่เป็นสาธารณสมบัติของแผ่นดินที่ใช้เพื่อประโยชน์ของแผ่นดินโดยเฉพาะ ในท้องที่ตำบลหนองอ้อ อำเภอบ้านโป่ง จังหวัดราชบุรี ให้แก่วัดหัวโป่ง และที่ธรณีสงฆ์วัดหัวโป่ง ในท้องที่ตำบลหนองอ้อ อำเภอบ้านโป่ง จังหวัดราชบุรีมาตรา 1 ให้แก่กระทรวงการคลัง พ.ศ. ๒๕๓๓"มาตรา 2 มาตรา ๒ พระราชบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา 3 มาตรา ๓ ให้โอนกรรมสิทธิ์ที่ราชพัสดุที่เป็นสาธารณสมบัติของแผ่นดินที่ใช้เพื่อประโยชน์ของแผ่นดินโดยเฉพาะ แปลงหมายเลขทะเบียนที่ รบ. ๓๒๑ หนังสือสำคัญสำหรับที่หลวงเลขที่ ๑๕๔๐๔ ที่ดินเลขที่ ๑๗๒ เนื้อที่ประมาณ ๓ งาน ๑๓ ตารางวา ในท้องที่ตำบลหนองอ้อ อำเภอบ้านโป่ง จังหวัดราชบุรี ให้แก่วัดหัวโป่งมาตรา 3 และโอนกรรมสิทธิ์ที่ธรณีสงฆ์ วัดหัวโป่ง ในท้องที่ตำบลหนองอ้อ อำเภอบ้านโป่ง จังหวัดราชบุรี ตามโฉนดที่ดินเลขที่ ๑๐๖๒๓ เลขที่ดิน ๔๓๓ เนื้อที่ประมาณ ๑ ไร่ ให้แก่กระทรวงการคลัง ภายในแนวเขตตามแผนที่ท้ายพระราชบัญญัตินี้มาตรา 4 มาตรา ๔ ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์รักษาการตามพระราชบัญญัตินี้ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ พลเอก ชาติชาย ชุณหะวัณ นายกรัฐมนตรีหมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชบัญญัติฉบับนี้ คือ เนื่องจากวัดหัวโป่ง ตำบลหนองอ้อ อำเภอบ้านโป่ง จังหวัดราชบุรี มีความประสงค์จะขอแลกเปลี่ยนที่ธรณีสงฆ์ ในท้องที่ตำบลหนองอ้อ อำเภอบ้านโป่ง จังหวัดราชบุรี เนื้อที่ประมาณ ๑ ไร่ ตามโฉนดที่ดินเลขที่ ๑๐๖๒๓ กับที่ราชพัสดุแปลงหมายเลขทะเบียนที่ รบ. ๓๒๑ที่เป็นสาธารณสมบัติของแผ่นดินที่ใช้เพื่อประโยชน์ของแผ่นดินโดยเฉพาะ ในท้องที่เดียวกันและอยู่ในความครอบครองใช้ประโยชน์ของกรมชลประทาน กระทรวงเกษตรและสหกรณ์ เนื้อที่ประมาณ ๓ งาน ๑๓ ตารางวา เพื่อให้บริเวณที่สร้างโบสถ์ของวัดมีอาณาเขตกว้างขวาง กรมการศาสนาได้นำเสนอมหาเถรสมาคมพิจารณาแล้วไม่ขัดข้องและกรมธนารักษ์เห็นชอบด้วย สมควรโอนกรรมสิทธิ์ที่ราชพัสดุดังกล่าวให้แก่วัดหัวโป่ง และโอนกรรมสิทธิ์ที่ธรณีสงฆ์ วัดหัวโป่ง ให้แก่กระทรวงการคลัง เพื่อให้กรมชลประทานได้เข้าครอบครองใช้ประโยชน์แทนพื้นที่เดิมต่อไป จึงจำเป็นต้องตราพระราชบัญญัตินี้
พระราชบัญญัติเสื้อครุยเนติบัณฑิต พุทธศักราช 2479พระราชบัญญัติ เสื้อครุยเนติบัณฑิต พุทธศักราช ๒๔๗๙ในพระปรมาภิไธยสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวอานันทมหิดล คณะผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ (ตามประกาศประธานสภาผู้แทนราษฎร ลงวันที่ ๒๐ สิงหาคม พุทธศักราช ๒๔๗๘) อาทิตย์ทิพอาภา เจ้าพระยายมราช พล.อ. เจ้าพระยาพิชเยนทร โยธิน ตราไว้ ณ วันที่ ๒๖ พฤศจิกายน พุทธศักราช ๒๔๗๙ เป็นปีที่ ๓ ในรัชกาลปัจจุบันโดยที่สภาผู้แทนราษฎรลงมติว่า สมควรเปลี่ยนแปลงแบบเสื้อครุยเนติบัณฑิต เพื่อให้เหมาะสมยิ่งขึ้น จึงมีพระบรมราชโองการให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้โดยคำแนะนำและยินยอมของสภาผู้แทนราษฎร ดังต่อไปนี้มาตรา 1 มาตรา ๑ พระราชบัญญัตินี้ให้เรียกว่า "พระราชบัญญัติเสื้อครุยเนติบัณฑิต พุทธศักราช ๒๔๗๙"มาตรา 2 มาตรา ๒ ให้ใช้พระราชบัญญัตินี้ตั้งแต่วันที่ ๑ เมษายน พุทธศักราช ๒๔๘๐ เป็นต้นไปมาตรา 3 มาตรา ๓ ให้ยกเลิกบรรดาบทกฎหมาย กฎ และข้อบังคับอื่น ๆ ในส่วนที่มีบัญญัติไว้แล้วในพระราชบัญญัตินี้ หรือซึ่งขัดแย้งกับบทแห่งพระราชบัญญัตินี้มาตรา 4 มาตรา ๔ เสื้อครุยเนติบัณฑิตให้ใช้แพรหรือผ้าหรือเชิ้ตสีดำ เย็บเป็นเสื้อคลุมหลังจีบ ยาวเหนือข้อเท้าพอประมาณ มีแถบพื้นขาวลายทองพาดบ่าซ้ายมาตรา 5 มาตรา ๕ สามัญสมาชิก สมาชิกวิสามัญ และสมาชิกกิตติมศักดิ์แห่งเนติบัณฑิตยสภา มีสิทธิสวมเสื้อครุยเนติบัณฑิตในโอกาสอันควร แต่ห้ามมิให้สวมในเวลาที่เป็นจำเลยในคดีอาญาหรือคดีล้มละลายหรือเวลาเป็นพยานในศาลมาตรา 6 มาตรา ๖ แบบเสื้อครุยเนติบัณฑิตตามความในพระราชบัญญัตินี้ให้เนติบัณฑิตยสภาจัดทำขึ้นไว้เป็นตัวอย่างมาตรา 7 มาตรา ๗ ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรมมีหน้าที่รักษาการให้เป็นไปตามพระราชบัญญัตินี้ และให้มีอำนาจออกกฎกระทรวงเพื่อปฏิบัติการให้เป็นไปตามบทแห่งพระราชบัญญัตินี้ กฎกระทรวงนั้น เมื่อได้ประกาศในราชกิจจานุเบกษาแล้วให้ใช้บังคับได้ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ พ.อ. พหลพลพยุหเสนา นายกรัฐมนตรี
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2185/2519หลักกฎหมาย: กรณีฝากทรัพย์แล้วทรัพย์ที่ฝากได้หายไป มิใช่เป็นเรื่องผู้รับฝากทรัพย์ทำละเมิด จึงไม่ใช่อายุความ 1 ปี และไม่อยู่ในบังคับของประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 671 ที่ห้ามมิให้ฟ้องเมื่อพ้นเวลาหกเดือนนับแต่วันสิ้นสัญญา ต้องใช้อายุความสิบปีตามมาตรา 164 ในการใช้ราคาทรัพย์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2185/2519น.ส.วัชรี มุสิกะสินธร กับพวกโจทก์ห้างหุ้นส่วนจำกัดจารุเมืองบริการ กับพวกจำเลย ป.พ.พ. ม. 671กรณีฝากทรัพย์แล้วทรัพย์ที่ฝากได้หายไป มิใช่เป็นเรื่องผู้รับฝากทรัพย์ทำละเมิด จึงไม่ใช่อายุความ 1 ปี และไม่อยู่ในบังคับของประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 671 ที่ห้ามมิให้ฟ้องเมื่อพ้นเวลาหกเดือนนับแต่วันสิ้นสัญญา ต้องใช้อายุความสิบปีตามมาตรา 164 ในการใช้ราคาทรัพย์(บัญญัติ สุชีวะ-สวัสดิ์ สุขศรีวงษ์-พิสัณห์ ลีตเวทย์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2185/2519น.ส.วัชรี มุสิกะสินธร กับพวกโจทก์ห้างหุ้นส่วนจำกัดจารุเมืองบริการ กับพวกจำเลย ป.พ.พ. ม. 671กรณีฝากทรัพย์แล้วทรัพย์ที่ฝากได้หายไป มิใช่เป็นเรื่องผู้รับฝากทรัพย์ทำละเมิด จึงไม่ใช่อายุความ 1 ปี และไม่อยู่ในบังคับของประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 671 ที่ห้ามมิให้ฟ้องเมื่อพ้นเวลาหกเดือนนับแต่วันสิ้นสัญญา ต้องใช้อายุความสิบปีตามมาตรา 164 ในการใช้ราคาทรัพย์(บัญญัติ สุชีวะ-สวัสดิ์ สุขศรีวงษ์-พิสัณห์ ลีตเวทย์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 789/2487หลักกฎหมาย: การปล้นและมีการฆ่าเจ้าทรัพย์ตาย ถ้าไม่ปรากฏว่าจำเลยเป็นคนฆ่าหรือสมคบในการฆ่า ก็ลงโทษตามมาตรา301 ตอน 3 จะลงโทษตามมาตรา 250 ไม่ได้ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 789/2487อัยการกาฬสินธุ์โจทก์นายย่อม ภูตะวันจำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 63, ม. 250, ม. 301การปล้นและมีการฆ่าเจ้าทรัพย์ตาย ถ้าไม่ปรากฏว่าจำเลยเป็นคนฆ่าหรือสมคบในการฆ่า ก็ลงโทษตามมาตรา301 ตอน 3 จะลงโทษตามมาตรา 250 ไม่ได้(ทิพปัญญา อ. บุปผเวส-ชม จามรมาน-ธรรมบัณฑิต บุนยะปานะ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 789/2487อัยการกาฬสินธุ์โจทก์นายย่อม ภูตะวันจำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 63, ม. 250, ม. 301การปล้นและมีการฆ่าเจ้าทรัพย์ตาย ถ้าไม่ปรากฏว่าจำเลยเป็นคนฆ่าหรือสมคบในการฆ่า ก็ลงโทษตามมาตรา301 ตอน 3 จะลงโทษตามมาตรา 250 ไม่ได้(ทิพปัญญา อ. บุปผเวส-ชม จามรมาน-ธรรมบัณฑิต บุนยะปานะ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
กหดหกดหกดหกดประกาศทบวงมหาวิทยาลัยเรื่อง การรับวิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนี นครพนม ในสังกัดสถาบันพระบรมราชชนก สำนักงานปลัดกระทรวงกระทรวงสาธารณสุขเข้าสมทบในมหาวิทยาลัยขอนแก่นพ.ศ. ๒๕๔๒---------------------- อาศัยอำนาจตามความในมาตรา๖ และมาตรา ๑๐ วรรคสอง แห่งพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยขอนแก่น พ.ศ. ๒๕๔๑รัฐมนตรีว่าการทบวงมหาวิทยาลัยออกประกาศไว้ ดังต่อไปนี้ ให้รับวิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนีนครพนม ในสังกัดสถาบันพระบรมราชชนก สำนักงานปลัดกระทรวง กระทรวงสาธารณสุข เข้าสมทบในมหาวิทยาลัยขอนแก่น ทั้งนี้ตั้งแต่ปีการศึกษา ๒๕๔๑ เป็นต้นไป ประกาศณ วันที่ ๑๖ กันยายน พ.ศ. ๒๕๔๒ ประจวบ ไชยสาส์น รัฐมนตรีว่าการทบวงมหาวิทยาลัย[รก.๒๕๔๒/๘๕ง/๓๔/๒๖ ตุลาคม ๒๕๔๒] ภคินี/แก้ไข ๔/๖/๒๕๔๕ B
กฎกระทรวงการขออนุญาตทำงาน การออกใบอนุญาตทำงาน และการแจ้งการทำงานของคนต่างด้าว (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2568กฎกระทรวง การขออนุญาตทำงาน การออกใบอนุญาตทำงาน และการแจ้งการทำงาน ของคนต่างด้าว (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๖๘อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๖ วรรคหนึ่ง และมาตรา ๖๔ วรรคสาม แห่งพระราชกำหนดการบริหารจัดการการทำงานของคนต่างด้าว พ.ศ. ๒๕๖๐ และมาตรา ๕๙ วรรคสาม มาตรา ๖๐ วรรคสาม มาตรา ๖๓ วรรคสอง มาตรา ๖๓/๑ วรรคสาม และมาตรา ๖๓/๒ วรรคสอง แห่งพระราชกำหนดการบริหารจัดการการทำงานของคนต่างด้าว พ.ศ. ๒๕๖๐ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชกำหนดการบริหารจัดการการทำงานของคนต่างด้าว (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๖๑ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงแรงงานออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้ให้ยกเลิกความในข้อ ๘ แห่งกฎกระทรวงการขออนุญาตทำงาน การออกใบอนุญาตทำงาน และการแจ้งการทำงานของคนต่างด้าว พ.ศ. ๒๕๖๓ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน "ข้อ ๘ คนต่างด้าวซึ่งนายทะเบียนได้ออกใบอนุญาตทำงานแล้วจะมารับใบอนุญาตทำงานด้วยตนเองหรือรับโดยวิธีการอื่นตามที่อธิบดีประกาศกำหนดก็ได้"ให้ไว้ ณ วันที่ ๔ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๖๘ พงศ์กวิน จึงรุ่งเรืองกิจ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงแรงงานหมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ โดยที่กฎกระทรวงการขออนุญาตทำงาน การออกใบอนุญาตทำงาน และการแจ้งการทำงานของคนต่างด้าว พ.ศ. ๒๕๖๓ กำหนดให้คนต่างด้าวซึ่งขออนุญาตทำงานต้องมารับใบอนุญาตทำงานที่นายทะเบียนออกให้ด้วยตนเอง ทำให้คนต่างด้าวมีภาระค่าใช้จ่ายอีกทั้งยังส่งผลกระทบต่อความคล่องตัวและความต่อเนื่องของการประกอบกิจการหรือประกอบอาชีพของนายจ้าง สมควรปรับปรุงหลักเกณฑ์และวิธีการในการรับใบอนุญาตทำงานให้คนต่างด้าวซึ่งนายทะเบียนได้ออกใบอนุญาตทำงานแล้วจะมารับใบอนุญาตทำงานด้วยตนเองหรือรับโดยวิธีการอื่นตามที่อธิบดีประกาศกำหนด เพื่ออำนวยความสะดวกลดขั้นตอน และภาระค่าใช้จ่ายที่ไม่จำเป็น จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้