คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1938/2517หลักกฎหมาย: โจทก์เป็นผู้ผลิตสินค้าลูกกวาดและขนมที่มียาผสมอยู่ด้วยโดยใช้เครื่องหมายการค้าคำว่า "HALLS" และได้จดทะเบียนเครื่องหมายดังกล่าวในจำพวกที่ 3 สำหรับสินค้าลูกกวาดและขนมที่มียาผสมอยู่ด้วย ซึ่งกองเครื่องหมายการค้าได้จดทะเบียนแล้วเมื่อวันที่ 26กุมภาพันธ์ 2506 ครั้นวันที่ 23 มีนาคม 2510 จำเลยได้ยื่นคำขอจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าของจำเลยคำว่า "HALL" ในสินค้าจำพวก 48 เครื่องสำอาง ดังนี้ ความสำคัญที่เห็นเด่นชัดที่ผู้ซื้อสนใจหรือสังเกตว่าเป็นชื่อเครื่องหมายการค้าอยู่ตรงที่มีอักษรโรมัน และสำเนียงที่เรียกขานทั้งของโจทก์และของจำเลยก็อ่านว่า "ฮอลล์"อย่างเดียวกัน เมื่อโจทก์นำสืบให้เห็นว่าสินค้าเครื่องหมายการค้าของโจทก์เป็นที่แพร่หลาย โดยโจทก์ได้แพร่ภาพโฆษณาทางโทรทัศน์ ภาพยนตร์ เอกสารสิ่งพิมพ์แผ่นป้ายโฆษณา และหน่วยรถฉายภาพยนตร์แต่จำเลยหาได้กระทำไม่ เครื่องหมายการค้าของจำเลยดังกล่าวจึงส่อให้เห็นถึงการฉวยโอกาสเลียนแบบเครื่องหมายการค้าของโจทก์ เพื่อแสวงหาประโยชน์จำหน่ายสินค้าของจำเลย อันอาจทำให้ประชาชนหลงผิดได้ว่าเครื่องหมายการค้าของจำเลยคือเครื่องหมายการค้าของโจทก์แม้จำเลยจะจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าของจำเลยในสินค้าต่างจำพวกกับสินค้าของโจทก์ซึ่งใช้เครื่องหมายการค้านั้นอยู่ก่อนแล้ว ก็ย่อมทำให้โจทก์เสียหาย เพราะผู้ซื้อหรือผู้ใช้สินค้าอาจหลงผิดว่าสินค้าของจำเลยเป็นสินค้าที่โจทก์ผลิตขึ้น การกระทำของจำเลยเป็นการส่อเจตนาที่จะลวงขายสินค้าของจำเลยว่าเป็นของโจทก์ จึงเป็นการใช้สิทธิไม่สุจริต โจทก์มีสิทธิห้ามจำเลยใช้เครื่องหมายการค้าดังกล่าวนั้นได้โจทก์ฟ้องว่าโจทก์เป็นผู้ผลิตสินค้าลูกกวาดและขนมที่มียาผสมอยู่ด้วย โดยใช้เครื่องหมายการค้าคำว่า "HALLS" ประกอบอยู่ในสลากเครื่องหมายการค้า และได้จดทะเบียนที่กระทรวงเศรษฐการไว้แล้วในจำพวกที่ 3 ต่อมาจำเลยได้ยื่นขอจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าคำว่า "HALL" ในจำพวก 48 ทั้งจำพวก เครื่องหมายการค้าที่จำเลยยื่นขอจดทะเบียนนั้นเหมือนคล้ายกับเครื่องหมายการค้าของโจทก์ เป็นการใช้สิทธิไม่สุจริต และมีแต่จะเกิดความเสียหายแก่โจทก์ เพราะสินค้าของโจทก์เป็นที่รู้จักแพร่หลายทั่วไป โจทก์ยื่นคำคัดค้านแต่นายทะเบียนเครื่องหมายการค้าได้ยกคำคัดค้านของโจทก์ จึงขอให้ศาลมีคำสั่งห้ามการจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าของจำเลยนั้นเสีย จำเลยให้การว่า จำเลยมิได้กระทำละเมิดต่อโจทก์ ศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า การกระทำของจำเลยเป็นการใช้สิทธิโดยไม่สุจริต พิพากษาห้ามการจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าของจำเลย จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกา ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า โจทก์เป็นผู้ผลิตสินค้าลูกกวาดและขนมที่มียาผสมอยู่ด้วย โดยใช้เครื่องหมายการค้าคำว่า "HALLS" และได้จดทะเบียนเครื่องหมายดังกล่าวในจำพวกที่ 3 สำหรับสินค้าลูกกวาดและขนมที่มียาผสมอยู่ด้วย ซึ่งกองเครื่องหมายการค้าได้จดทะเบียนแล้ว เมื่อวันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2506 ครั้นวันที่ 23 มีนาคม 2510 จำเลยได้ยื่นคำขอจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าของจำเลยคำว่า "HALL" ในสินค้าจำพวก 48 เครื่องสำอาง โจทก์ยื่นคำคัดค้านแต่นายทะเบียนเครื่องหมายการค้าได้วินิจฉัยให้ยกคำคัดค้านของโจทก์ อ้างว่าเป็นสินค้าต่างจำพวกและต่างชนิดกัน ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า เครื่องหมายการค้าของโจทก์และของจำเลยความสำคัญที่เห็นเด่นชัดที่ผู้ซื้อสนใจหรือสังเกตว่าเป็นชื่อเครื่องหมายการค้าอยู่ตรงที่มีอักษรโรมันและสำเนียงที่เรียกขานทั้งของโจทก์และของจำเลยก็อ่านว่า "ฮอลล์" อย่างเดียวกันยิ่งกว่านั้น โจทก์ได้นำสืบให้เห็นว่าสินค้าเครื่องหมายการค้าของโจทก์เป็นที่แพร่หลาย โดยโจทก์ได้แพร่ภาพโฆษณาทางโทรทัศน์ภาพยนตร์ เอกสารสิ่งพิมพ์ แผ่นป้ายโฆษณา และหน่วยรถฉายภาพยนตร์ตามเอกสารที่โจทก์ส่งศาล แต่จำเลยหาได้กระทำไม่ เครื่องหมายการค้าของจำเลยดังกล่าว ส่อให้เห็นถึงการฉวยโอกาสเลียนแบบเครื่องหมายการค้าของโจทก์เพื่อแสวงหาประโยชน์จำหน่ายสินค้าของจำเลย เพราะผู้ซื้อสินค้าโดยทั่วไปมักจะเลือกซื้อสินค้าตามสำเนียงเรียกขานตามชื่อเครื่องหมายสินค้านั้น โดยเฉพาะที่เขียนเป็นตัวอักษรโรมันด้วยแล้ว อาจทำให้ผู้ซื้อสินค้าที่ไม่สันทัดจัดเจนในภาษาอังกฤษหลงผิดได้ว่าเครื่องหมายการค้าของจำเลยคือเครื่องหมายการค้าของโจทก์ ศาลฎีกาเห็นว่า เครื่องหมายการค้าของจำเลยมีลักษณะเหมือนหรือคล้ายกันกับของโจทก์ อันอาจทำให้ประชาชนหลงผิดได้ แม้จำเลยจะจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าของจำเลยในสินค้าต่างจำพวกกับสินค้าของโจทก์ซึ่งใช้เครื่องหมายการค้านั้นอยู่ก่อนแล้ว ก็ย่อมทำให้โจทก์เสียหาย เพราะผู้ซื้อหรือผู้ใช้สินค้าอาจหลงผิดว่าสินค้าของจำเลยเป็นสินค้าที่โจทก์ผลิตขึ้น การกระทำของจำเลยเป็นการส่อเจตนาที่จะลวงขายสินค้าของจำเลยว่าเป็นของโจทก์ จึงเป็นการใช้สิทธิไม่สุจริตโจทก์มีสิทธิห้ามจำเลยใช้เครื่องหมายการค้าดังกล่าวนั้นได้ พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1938/2517บริษัทฮอลล์บราเธอร์ซ (ไว้ทฟิลด์) ลิมิเต็ดโจทก์โดยนางสาวอีนา เยอร์เกนเซ่น ผู้รับมอบอำนาจโจทก์นายชัยพร สถิตมั่นในธรรมจำเลย ป.พ.พ. ม. 5, ม. 420, ม. 421 พ.ร.บ.เครื่องหมายการค้า พ.ศ.2474 โจทก์เป็นผู้ผลิตสินค้าลูกกวาดและขนมที่มียาผสมอยู่ด้วยโดยใช้เครื่องหมายการค้าคำว่า "HALLS" และได้จดทะเบียนเครื่องหมายดังกล่าวในจำพวกที่ 3 สำหรับสินค้าลูกกวาดและขนมที่มียาผสมอยู่ด้วย ซึ่งกองเครื่องหมายการค้าได้จดทะเบียนแล้วเมื่อวันที่ 26กุมภาพันธ์ 2506 ครั้นวันที่ 23 มีนาคม 2510 จำเลยได้ยื่นคำขอจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าของจำเลยคำว่า "HALL" ในสินค้าจำพวก 48 เครื่องสำอาง ดังนี้ ความสำคัญที่เห็นเด่นชัดที่ผู้ซื้อสนใจหรือสังเกตว่าเป็นชื่อเครื่องหมายการค้าอยู่ตรงที่มีอักษรโรมัน และสำเนียงที่เรียกขานทั้งของโจทก์และของจำเลยก็อ่านว่า "ฮอลล์"อย่างเดียวกัน เมื่อโจทก์นำสืบให้เห็นว่าสินค้าเครื่องหมายการค้าของโจทก์เป็นที่แพร่หลาย โดยโจทก์ได้แพร่ภาพโฆษณาทางโทรทัศน์ ภาพยนตร์ เอกสารสิ่งพิมพ์แผ่นป้ายโฆษณา และหน่วยรถฉายภาพยนตร์แต่จำเลยหาได้กระทำไม่ เครื่องหมายการค้าของจำเลยดังกล่าวจึงส่อให้เห็นถึงการฉวยโอกาสเลียนแบบเครื่องหมายการค้าของโจทก์ เพื่อแสวงหาประโยชน์จำหน่ายสินค้าของจำเลย อันอาจทำให้ประชาชนหลงผิดได้ว่าเครื่องหมายการค้าของจำเลยคือเครื่องหมายการค้าของโจทก์แม้จำเลยจะจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าของจำเลยในสินค้าต่างจำพวกกับสินค้าของโจทก์ซึ่งใช้เครื่องหมายการค้านั้นอยู่ก่อนแล้ว ก็ย่อมทำให้โจทก์เสียหาย เพราะผู้ซื้อหรือผู้ใช้สินค้าอาจหลงผิดว่าสินค้าของจำเลยเป็นสินค้าที่โจทก์ผลิตขึ้น การกระทำของจำเลยเป็นการส่อเจตนาที่จะลวงขายสินค้าของจำเลยว่าเป็นของโจทก์ จึงเป็นการใช้สิทธิไม่สุจริต โจทก์มีสิทธิห้ามจำเลยใช้เครื่องหมายการค้าดังกล่าวนั้นได้โจทก์ฟ้องว่าโจทก์เป็นผู้ผลิตสินค้าลูกกวาดและขนมที่มียาผสมอยู่ด้วย โดยใช้เครื่องหมายการค้าคำว่า "HALLS" ประกอบอยู่ในสลากเครื่องหมายการค้า และได้จดทะเบียนที่กระทรวงเศรษฐการไว้แล้วในจำพวกที่ 3 ต่อมาจำเลยได้ยื่นขอจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าคำว่า "HALL" ในจำพวก 48 ทั้งจำพวก เครื่องหมายการค้าที่จำเลยยื่นขอจดทะเบียนนั้นเหมือนคล้ายกับเครื่องหมายการค้าของโจทก์ เป็นการใช้สิทธิไม่สุจริต และมีแต่จะเกิดความเสียหายแก่โจทก์ เพราะสินค้าของโจทก์เป็นที่รู้จักแพร่หลายทั่วไป โจทก์ยื่นคำคัดค้านแต่นายทะเบียนเครื่องหมายการค้าได้ยกคำคัดค้านของโจทก์ จึงขอให้ศาลมีคำสั่งห้ามการจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าของจำเลยนั้นเสีย จำเลยให้การว่า จำเลยมิได้กระทำละเมิดต่อโจทก์ ศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า การกระทำของจำเลยเป็นการใช้สิทธิโดยไม่สุจริต พิพากษาห้ามการจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าของจำเลย จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกา ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า โจทก์เป็นผู้ผลิตสินค้าลูกกวาดและขนมที่มียาผสมอยู่ด้วย โดยใช้เครื่องหมายการค้าคำว่า "HALLS" และได้จดทะเบียนเครื่องหมายดังกล่าวในจำพวกที่ 3 สำหรับสินค้าลูกกวาดและขนมที่มียาผสมอยู่ด้วย ซึ่งกองเครื่องหมายการค้าได้จดทะเบียนแล้ว เมื่อวันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2506 ครั้นวันที่ 23 มีนาคม 2510 จำเลยได้ยื่นคำขอจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าของจำเลยคำว่า "HALL" ในสินค้าจำพวก 48 เครื่องสำอาง โจทก์ยื่นคำคัดค้านแต่นายทะเบียนเครื่องหมายการค้าได้วินิจฉัยให้ยกคำคัดค้านของโจทก์ อ้างว่าเป็นสินค้าต่างจำพวกและต่างชนิดกัน ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า เครื่องหมายการค้าของโจทก์และของจำเลยความสำคัญที่เห็นเด่นชัดที่ผู้ซื้อสนใจหรือสังเกตว่าเป็นชื่อเครื่องหมายการค้าอยู่ตรงที่มีอักษรโรมันและสำเนียงที่เรียกขานทั้งของโจทก์และของจำเลยก็อ่านว่า "ฮอลล์" อย่างเดียวกันยิ่งกว่านั้น โจทก์ได้นำสืบให้เห็นว่าสินค้าเครื่องหมายการค้าของโจทก์เป็นที่แพร่หลาย โดยโจทก์ได้แพร่ภาพโฆษณาทางโทรทัศน์ภาพยนตร์ เอกสารสิ่งพิมพ์ แผ่นป้ายโฆษณา และหน่วยรถฉายภาพยนตร์ตามเอกสารที่โจทก์ส่งศาล แต่จำเลยหาได้กระทำไม่ เครื่องหมายการค้าของจำเลยดังกล่าว ส่อให้เห็นถึงการฉวยโอกาสเลียนแบบเครื่องหมายการค้าของโจทก์เพื่อแสวงหาประโยชน์จำหน่ายสินค้าของจำเลย เพราะผู้ซื้อสินค้าโดยทั่วไปมักจะเลือกซื้อสินค้าตามสำเนียงเรียกขานตามชื่อเครื่องหมายสินค้านั้น โดยเฉพาะที่เขียนเป็นตัวอักษรโรมันด้วยแล้ว อาจทำให้ผู้ซื้อสินค้าที่ไม่สันทัดจัดเจนในภาษาอังกฤษหลงผิดได้ว่าเครื่องหมายการค้าของจำเลยคือเครื่องหมายการค้าของโจทก์ ศาลฎีกาเห็นว่า เครื่องหมายการค้าของจำเลยมีลักษณะเหมือนหรือคล้ายกันกับของโจทก์ อันอาจทำให้ประชาชนหลงผิดได้ แม้จำเลยจะจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าของจำเลยในสินค้าต่างจำพวกกับสินค้าของโจทก์ซึ่งใช้เครื่องหมายการค้านั้นอยู่ก่อนแล้ว ก็ย่อมทำให้โจทก์เสียหาย เพราะผู้ซื้อหรือผู้ใช้สินค้าอาจหลงผิดว่าสินค้าของจำเลยเป็นสินค้าที่โจทก์ผลิตขึ้น การกระทำของจำเลยเป็นการส่อเจตนาที่จะลวงขายสินค้าของจำเลยว่าเป็นของโจทก์ จึงเป็นการใช้สิทธิไม่สุจริตโจทก์มีสิทธิห้ามจำเลยใช้เครื่องหมายการค้าดังกล่าวนั้นได้ พิพากษายืน(ศวิต สมหวัง-พิชัย รชตะนันทน์-อุดม ทันด่วน)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่าโจทก์เป็นผู้ผลิตสินค้าลูกกวาดและขนมที่มียาผสมอยู่ด้วย โดยใช้เครื่องหมายการค้าคำว่า "HALLS" ประกอบอยู่ในสลากเครื่องหมายการค้า และได้จดทะเบียนที่กระทรวงเศรษฐการไว้แล้วในจำพวกที่ 3 ต่อมาจำเลยได้ยื่นขอจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าคำว่า "HALL" ในจำพวก 48 ทั้งจำพวก เครื่องหมายการค้าที่จำเลยยื่นขอจดทะเบียนนั้นเหมือนคล้ายกับเครื่องหมายการค้าของโจทก์ เป็นการใช้สิทธิไม่สุจริต และมีแต่จะเกิดความเสียหายแก่โจทก์ เพราะสินค้าของโจทก์เป็นที่รู้จักแพร่หลายทั่วไป โจทก์ยื่นคำคัดค้านแต่นายทะเบียนเครื่องหมายการค้าได้ยกคำคัดค้านของโจทก์ จึงขอให้ศาลมีคำสั่งห้ามการจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าของจำเลยนั้นเสีย จำเลยให้การว่า จำเลยมิได้กระทำละเมิดต่อโจทก์ ศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า การกระทำของจำเลยเป็นการใช้สิทธิโดยไม่สุจริต พิพากษาห้ามการจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าของจำเลย จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกา ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า โจทก์เป็นผู้ผลิตสินค้าลูกกวาดและขนมที่มียาผสมอยู่ด้วย โดยใช้เครื่องหมายการค้าคำว่า "HALLS" และได้จดทะเบียนเครื่องหมายดังกล่าวในจำพวกที่ 3 สำหรับสินค้าลูกกวาดและขนมที่มียาผสมอยู่ด้วย ซึ่งกองเครื่องหมายการค้าได้จดทะเบียนแล้ว เมื่อวันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2506 ครั้นวันที่ 23 มีนาคม 2510 จำเลยได้ยื่นคำขอจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าของจำเลยคำว่า "HALL" ในสินค้าจำพวก 48 เครื่องสำอาง โจทก์ยื่นคำคัดค้านแต่นายทะเบียนเครื่องหมายการค้าได้วินิจฉัยให้ยกคำคัดค้านของโจทก์ อ้างว่าเป็นสินค้าต่างจำพวกและต่างชนิดกัน ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า เครื่องหมายการค้าของโจทก์และของจำเลยความสำคัญที่เห็นเด่นชัดที่ผู้ซื้อสนใจหรือสังเกตว่าเป็นชื่อเครื่องหมายการค้าอยู่ตรงที่มีอักษรโรมันและสำเนียงที่เรียกขานทั้งของโจทก์และของจำเลยก็อ่านว่า "ฮอลล์" อย่างเดียวกันยิ่งกว่านั้น โจทก์ได้นำสืบให้เห็นว่าสินค้าเครื่องหมายการค้าของโจทก์เป็นที่แพร่หลาย โดยโจทก์ได้แพร่ภาพโฆษณาทางโทรทัศน์ภาพยนตร์ เอกสารสิ่งพิมพ์ แผ่นป้ายโฆษณา และหน่วยรถฉายภาพยนตร์ตามเอกสารที่โจทก์ส่งศาล แต่จำเลยหาได้กระทำไม่ เครื่องหมายการค้าของจำเลยดังกล่าว ส่อให้เห็นถึงการฉวยโอกาสเลียนแบบเครื่องหมายการค้าของโจทก์เพื่อแสวงหาประโยชน์จำหน่ายสินค้าของจำเลย เพราะผู้ซื้อสินค้าโดยทั่วไปมักจะเลือกซื้อสินค้าตามสำเนียงเรียกขานตามชื่อเครื่องหมายสินค้านั้น โดยเฉพาะที่เขียนเป็นตัวอักษรโรมันด้วยแล้ว อาจทำให้ผู้ซื้อสินค้าที่ไม่สันทัดจัดเจนในภาษาอังกฤษหลงผิดได้ว่าเครื่องหมายการค้าของจำเลยคือเครื่องหมายการค้าของโจทก์ ศาลฎีกาเห็นว่า เครื่องหมายการค้าของจำเลยมีลักษณะเหมือนหรือคล้ายกันกับของโจทก์ อันอาจทำให้ประชาชนหลงผิดได้ แม้จำเลยจะจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าของจำเลยในสินค้าต่างจำพวกกับสินค้าของโจทก์ซึ่งใช้เครื่องหมายการค้านั้นอยู่ก่อนแล้ว ก็ย่อมทำให้โจทก์เสียหาย เพราะผู้ซื้อหรือผู้ใช้สินค้าอาจหลงผิดว่าสินค้าของจำเลยเป็นสินค้าที่โจทก์ผลิตขึ้น การกระทำของจำเลยเป็นการส่อเจตนาที่จะลวงขายสินค้าของจำเลยว่าเป็นของโจทก์ จึงเป็นการใช้สิทธิไม่สุจริตโจทก์มีสิทธิห้ามจำเลยใช้เครื่องหมายการค้าดังกล่าวนั้นได้ พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1938/2517บริษัทฮอลล์บราเธอร์ซ (ไว้ทฟิลด์) ลิมิเต็ดโจทก์โดยนางสาวอีนา เยอร์เกนเซ่น ผู้รับมอบอำนาจโจทก์นายชัยพร สถิตมั่นในธรรมจำเลย ป.พ.พ. ม. 5, ม. 420, ม. 421 พ.ร.บ.เครื่องหมายการค้า พ.ศ.2474 โจทก์เป็นผู้ผลิตสินค้าลูกกวาดและขนมที่มียาผสมอยู่ด้วยโดยใช้เครื่องหมายการค้าคำว่า "HALLS" และได้จดทะเบียนเครื่องหมายดังกล่าวในจำพวกที่ 3 สำหรับสินค้าลูกกวาดและขนมที่มียาผสมอยู่ด้วย ซึ่งกองเครื่องหมายการค้าได้จดทะเบียนแล้วเมื่อวันที่ 26กุมภาพันธ์ 2506 ครั้นวันที่ 23 มีนาคม 2510 จำเลยได้ยื่นคำขอจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าของจำเลยคำว่า "HALL" ในสินค้าจำพวก 48 เครื่องสำอาง ดังนี้ ความสำคัญที่เห็นเด่นชัดที่ผู้ซื้อสนใจหรือสังเกตว่าเป็นชื่อเครื่องหมายการค้าอยู่ตรงที่มีอักษรโรมัน และสำเนียงที่เรียกขานทั้งของโจทก์และของจำเลยก็อ่านว่า "ฮอลล์"อย่างเดียวกัน เมื่อโจทก์นำสืบให้เห็นว่าสินค้าเครื่องหมายการค้าของโจทก์เป็นที่แพร่หลาย โดยโจทก์ได้แพร่ภาพโฆษณาทางโทรทัศน์ ภาพยนตร์ เอกสารสิ่งพิมพ์แผ่นป้ายโฆษณา และหน่วยรถฉายภาพยนตร์แต่จำเลยหาได้กระทำไม่ เครื่องหมายการค้าของจำเลยดังกล่าวจึงส่อให้เห็นถึงการฉวยโอกาสเลียนแบบเครื่องหมายการค้าของโจทก์ เพื่อแสวงหาประโยชน์จำหน่ายสินค้าของจำเลย อันอาจทำให้ประชาชนหลงผิดได้ว่าเครื่องหมายการค้าของจำเลยคือเครื่องหมายการค้าของโจทก์แม้จำเลยจะจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าของจำเลยในสินค้าต่างจำพวกกับสินค้าของโจทก์ซึ่งใช้เครื่องหมายการค้านั้นอยู่ก่อนแล้ว ก็ย่อมทำให้โจทก์เสียหาย เพราะผู้ซื้อหรือผู้ใช้สินค้าอาจหลงผิดว่าสินค้าของจำเลยเป็นสินค้าที่โจทก์ผลิตขึ้น การกระทำของจำเลยเป็นการส่อเจตนาที่จะลวงขายสินค้าของจำเลยว่าเป็นของโจทก์ จึงเป็นการใช้สิทธิไม่สุจริต โจทก์มีสิทธิห้ามจำเลยใช้เครื่องหมายการค้าดังกล่าวนั้นได้โจทก์ฟ้องว่าโจทก์เป็นผู้ผลิตสินค้าลูกกวาดและขนมที่มียาผสมอยู่ด้วย โดยใช้เครื่องหมายการค้าคำว่า "HALLS" ประกอบอยู่ในสลากเครื่องหมายการค้า และได้จดทะเบียนที่กระทรวงเศรษฐการไว้แล้วในจำพวกที่ 3 ต่อมาจำเลยได้ยื่นขอจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าคำว่า "HALL" ในจำพวก 48 ทั้งจำพวก เครื่องหมายการค้าที่จำเลยยื่นขอจดทะเบียนนั้นเหมือนคล้ายกับเครื่องหมายการค้าของโจทก์ เป็นการใช้สิทธิไม่สุจริต และมีแต่จะเกิดความเสียหายแก่โจทก์ เพราะสินค้าของโจทก์เป็นที่รู้จักแพร่หลายทั่วไป โจทก์ยื่นคำคัดค้านแต่นายทะเบียนเครื่องหมายการค้าได้ยกคำคัดค้านของโจทก์ จึงขอให้ศาลมีคำสั่งห้ามการจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าของจำเลยนั้นเสีย จำเลยให้การว่า จำเลยมิได้กระทำละเมิดต่อโจทก์ ศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า การกระทำของจำเลยเป็นการใช้สิทธิโดยไม่สุจริต พิพากษาห้ามการจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าของจำเลย จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกา ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า โจทก์เป็นผู้ผลิตสินค้าลูกกวาดและขนมที่มียาผสมอยู่ด้วย โดยใช้เครื่องหมายการค้าคำว่า "HALLS" และได้จดทะเบียนเครื่องหมายดังกล่าวในจำพวกที่ 3 สำหรับสินค้าลูกกวาดและขนมที่มียาผสมอยู่ด้วย ซึ่งกองเครื่องหมายการค้าได้จดทะเบียนแล้ว เมื่อวันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2506 ครั้นวันที่ 23 มีนาคม 2510 จำเลยได้ยื่นคำขอจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าของจำเลยคำว่า "HALL" ในสินค้าจำพวก 48 เครื่องสำอาง โจทก์ยื่นคำคัดค้านแต่นายทะเบียนเครื่องหมายการค้าได้วินิจฉัยให้ยกคำคัดค้านของโจทก์ อ้างว่าเป็นสินค้าต่างจำพวกและต่างชนิดกัน ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า เครื่องหมายการค้าของโจทก์และของจำเลยความสำคัญที่เห็นเด่นชัดที่ผู้ซื้อสนใจหรือสังเกตว่าเป็นชื่อเครื่องหมายการค้าอยู่ตรงที่มีอักษรโรมันและสำเนียงที่เรียกขานทั้งของโจทก์และของจำเลยก็อ่านว่า "ฮอลล์" อย่างเดียวกันยิ่งกว่านั้น โจทก์ได้นำสืบให้เห็นว่าสินค้าเครื่องหมายการค้าของโจทก์เป็นที่แพร่หลาย โดยโจทก์ได้แพร่ภาพโฆษณาทางโทรทัศน์ภาพยนตร์ เอกสารสิ่งพิมพ์ แผ่นป้ายโฆษณา และหน่วยรถฉายภาพยนตร์ตามเอกสารที่โจทก์ส่งศาล แต่จำเลยหาได้กระทำไม่ เครื่องหมายการค้าของจำเลยดังกล่าว ส่อให้เห็นถึงการฉวยโอกาสเลียนแบบเครื่องหมายการค้าของโจทก์เพื่อแสวงหาประโยชน์จำหน่ายสินค้าของจำเลย เพราะผู้ซื้อสินค้าโดยทั่วไปมักจะเลือกซื้อสินค้าตามสำเนียงเรียกขานตามชื่อเครื่องหมายสินค้านั้น โดยเฉพาะที่เขียนเป็นตัวอักษรโรมันด้วยแล้ว อาจทำให้ผู้ซื้อสินค้าที่ไม่สันทัดจัดเจนในภาษาอังกฤษหลงผิดได้ว่าเครื่องหมายการค้าของจำเลยคือเครื่องหมายการค้าของโจทก์ ศาลฎีกาเห็นว่า เครื่องหมายการค้าของจำเลยมีลักษณะเหมือนหรือคล้ายกันกับของโจทก์ อันอาจทำให้ประชาชนหลงผิดได้ แม้จำเลยจะจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าของจำเลยในสินค้าต่างจำพวกกับสินค้าของโจทก์ซึ่งใช้เครื่องหมายการค้านั้นอยู่ก่อนแล้ว ก็ย่อมทำให้โจทก์เสียหาย เพราะผู้ซื้อหรือผู้ใช้สินค้าอาจหลงผิดว่าสินค้าของจำเลยเป็นสินค้าที่โจทก์ผลิตขึ้น การกระทำของจำเลยเป็นการส่อเจตนาที่จะลวงขายสินค้าของจำเลยว่าเป็นของโจทก์ จึงเป็นการใช้สิทธิไม่สุจริตโจทก์มีสิทธิห้ามจำเลยใช้เครื่องหมายการค้าดังกล่าวนั้นได้ พิพากษายืน(ศวิต สมหวัง-พิชัย รชตะนันทน์-อุดม ทันด่วน)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ