คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 308/2489หลักกฎหมาย: โจทก์บรรยายต้องว่า "ฯลฯ โดยจำเลยสมคบกันกับพวก 2 คนมีอาวุธลักมาหรือรับไว้โดยรู้อยู่ว่าเป็นของร้ายที่ได้มาจากการกระทำผิด" ดังนี้ถือได้ว่า โจทก์ได้บรรยายถึงบุคคลที่เกี่ยวข้องด้วยในคดีแล้ว และคำว่า "กระทำผิด" นั้น ก็หมายถึงการกระทำผิดต่อกฎหมายโจทก์ฟ้องว่า เวลากลางวันที่ ๒๕ พฤษภาคม ๒๔+๘ มีคนร้ายลักกระบือนายทอง แสงนิลไป ๑ ตัว รุ่งขึ้นเวลากลางวันพบจำเลยไล่กระบือที่หายไปโดยจำเลยสมคบกับพวกอีก ๒ คนมีอาวุธลักมาหรือรับไว้โดยรู้อยู่ว่าเป็นของร้ายที่ได้มาจากการกระทำผิด ขอให้ลงโทษ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ศาลชั้นต้น ลงโทษจำเลย จำเลยฎีกา ศาลฎีกาได้วินิจฉัยปัญหาข้อกฎหมายที่จำเลยฎีกา คือ (๑). จำเลยว่าฟ้องโจทก์ไม่ได้บรรยายถึงพวกจำเลย ๒ คนที่เกี่ยวข้องกับการกระทำผิดรายนี้ ไม่ชอบด้วยวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๑๕๘ (๕) ศาลฎีกาเห็นว่า ในฟ้องก็ได้กล่าวถึงจำเลยกับพวกอีก ๒ คนว่ามีอาวุธ จึงไม่เห็นจำเป็นที่โจทก์จะต้องบรรยายอะไรอีก (๒) . จำเลยว่าโจทก์ฟ้องว่า จำเลยกับพวกรับกระบือรายนี้ไว้โดยรู้อยู่ว่าเป็นของร้ายที่ได้มาจากการกระทำผิดให้+ไม่มีคำว่า "ต่อกฎหมาย" ไม่เป็นฟ้องที่ชอบ ศาลฎีกาเห็นว่าการกระทำในที่นี้ ก็หมายความว่า การกระทำผิดต่อกฎหมายการที่ฟ้องโจทก์ขาดคำว่า "ต่อกฎหมาย" ไปเท่านั้น หาจำให้ฟ้องเสียไปไม่ จึงพิพากษายืนตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 308/2489อัยยการสุโขทัยโจทก์นายตี เลกเจดีย์จำเลย ป.อ. ม. 321 ป.วิ.อ. ม. 158 (5)โจทก์บรรยายต้องว่า "ฯลฯ โดยจำเลยสมคบกันกับพวก 2 คนมีอาวุธลักมาหรือรับไว้โดยรู้อยู่ว่าเป็นของร้ายที่ได้มาจากการกระทำผิด" ดังนี้ถือได้ว่า โจทก์ได้บรรยายถึงบุคคลที่เกี่ยวข้องด้วยในคดีแล้ว และคำว่า "กระทำผิด" นั้น ก็หมายถึงการกระทำผิดต่อกฎหมายโจทก์ฟ้องว่า เวลากลางวันที่ ๒๕ พฤษภาคม ๒๔+๘ มีคนร้ายลักกระบือนายทอง แสงนิลไป ๑ ตัว รุ่งขึ้นเวลากลางวันพบจำเลยไล่กระบือที่หายไปโดยจำเลยสมคบกับพวกอีก ๒ คนมีอาวุธลักมาหรือรับไว้โดยรู้อยู่ว่าเป็นของร้ายที่ได้มาจากการกระทำผิด ขอให้ลงโทษ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ศาลชั้นต้น ลงโทษจำเลย จำเลยฎีกา ศาลฎีกาได้วินิจฉัยปัญหาข้อกฎหมายที่จำเลยฎีกา คือ (๑). จำเลยว่าฟ้องโจทก์ไม่ได้บรรยายถึงพวกจำเลย ๒ คนที่เกี่ยวข้องกับการกระทำผิดรายนี้ ไม่ชอบด้วยวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๑๕๘ (๕) ศาลฎีกาเห็นว่า ในฟ้องก็ได้กล่าวถึงจำเลยกับพวกอีก ๒ คนว่ามีอาวุธ จึงไม่เห็นจำเป็นที่โจทก์จะต้องบรรยายอะไรอีก (๒) . จำเลยว่าโจทก์ฟ้องว่า จำเลยกับพวกรับกระบือรายนี้ไว้โดยรู้อยู่ว่าเป็นของร้ายที่ได้มาจากการกระทำผิดให้+ไม่มีคำว่า "ต่อกฎหมาย" ไม่เป็นฟ้องที่ชอบ ศาลฎีกาเห็นว่าการกระทำในที่นี้ ก็หมายความว่า การกระทำผิดต่อกฎหมายการที่ฟ้องโจทก์ขาดคำว่า "ต่อกฎหมาย" ไปเท่านั้น หาจำให้ฟ้องเสียไปไม่ จึงพิพากษายืนตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์(อิศรภักดีธรรมวิเทต-เลขวณิชธรรมวิทักษ์-มนูภันย์วิมลสาร)ศาลชั้นต้น - นายถาวร อำพรสุตศาลอุทธรณ์ - พระดุลย์รักษ์จรรยาวัตร์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า เวลากลางวันที่ ๒๕ พฤษภาคม ๒๔+๘ มีคนร้ายลักกระบือนายทอง แสงนิลไป ๑ ตัว รุ่งขึ้นเวลากลางวันพบจำเลยไล่กระบือที่หายไปโดยจำเลยสมคบกับพวกอีก ๒ คนมีอาวุธลักมาหรือรับไว้โดยรู้อยู่ว่าเป็นของร้ายที่ได้มาจากการกระทำผิด ขอให้ลงโทษ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ศาลชั้นต้น ลงโทษจำเลย จำเลยฎีกา ศาลฎีกาได้วินิจฉัยปัญหาข้อกฎหมายที่จำเลยฎีกา คือ (๑). จำเลยว่าฟ้องโจทก์ไม่ได้บรรยายถึงพวกจำเลย ๒ คนที่เกี่ยวข้องกับการกระทำผิดรายนี้ ไม่ชอบด้วยวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๑๕๘ (๕) ศาลฎีกาเห็นว่า ในฟ้องก็ได้กล่าวถึงจำเลยกับพวกอีก ๒ คนว่ามีอาวุธ จึงไม่เห็นจำเป็นที่โจทก์จะต้องบรรยายอะไรอีก (๒) . จำเลยว่าโจทก์ฟ้องว่า จำเลยกับพวกรับกระบือรายนี้ไว้โดยรู้อยู่ว่าเป็นของร้ายที่ได้มาจากการกระทำผิดให้+ไม่มีคำว่า "ต่อกฎหมาย" ไม่เป็นฟ้องที่ชอบ ศาลฎีกาเห็นว่าการกระทำในที่นี้ ก็หมายความว่า การกระทำผิดต่อกฎหมายการที่ฟ้องโจทก์ขาดคำว่า "ต่อกฎหมาย" ไปเท่านั้น หาจำให้ฟ้องเสียไปไม่ จึงพิพากษายืนตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 308/2489อัยยการสุโขทัยโจทก์นายตี เลกเจดีย์จำเลย ป.อ. ม. 321 ป.วิ.อ. ม. 158 (5)โจทก์บรรยายต้องว่า "ฯลฯ โดยจำเลยสมคบกันกับพวก 2 คนมีอาวุธลักมาหรือรับไว้โดยรู้อยู่ว่าเป็นของร้ายที่ได้มาจากการกระทำผิด" ดังนี้ถือได้ว่า โจทก์ได้บรรยายถึงบุคคลที่เกี่ยวข้องด้วยในคดีแล้ว และคำว่า "กระทำผิด" นั้น ก็หมายถึงการกระทำผิดต่อกฎหมายโจทก์ฟ้องว่า เวลากลางวันที่ ๒๕ พฤษภาคม ๒๔+๘ มีคนร้ายลักกระบือนายทอง แสงนิลไป ๑ ตัว รุ่งขึ้นเวลากลางวันพบจำเลยไล่กระบือที่หายไปโดยจำเลยสมคบกับพวกอีก ๒ คนมีอาวุธลักมาหรือรับไว้โดยรู้อยู่ว่าเป็นของร้ายที่ได้มาจากการกระทำผิด ขอให้ลงโทษ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ศาลชั้นต้น ลงโทษจำเลย จำเลยฎีกา ศาลฎีกาได้วินิจฉัยปัญหาข้อกฎหมายที่จำเลยฎีกา คือ (๑). จำเลยว่าฟ้องโจทก์ไม่ได้บรรยายถึงพวกจำเลย ๒ คนที่เกี่ยวข้องกับการกระทำผิดรายนี้ ไม่ชอบด้วยวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๑๕๘ (๕) ศาลฎีกาเห็นว่า ในฟ้องก็ได้กล่าวถึงจำเลยกับพวกอีก ๒ คนว่ามีอาวุธ จึงไม่เห็นจำเป็นที่โจทก์จะต้องบรรยายอะไรอีก (๒) . จำเลยว่าโจทก์ฟ้องว่า จำเลยกับพวกรับกระบือรายนี้ไว้โดยรู้อยู่ว่าเป็นของร้ายที่ได้มาจากการกระทำผิดให้+ไม่มีคำว่า "ต่อกฎหมาย" ไม่เป็นฟ้องที่ชอบ ศาลฎีกาเห็นว่าการกระทำในที่นี้ ก็หมายความว่า การกระทำผิดต่อกฎหมายการที่ฟ้องโจทก์ขาดคำว่า "ต่อกฎหมาย" ไปเท่านั้น หาจำให้ฟ้องเสียไปไม่ จึงพิพากษายืนตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์(อิศรภักดีธรรมวิเทต-เลขวณิชธรรมวิทักษ์-มนูภันย์วิมลสาร)ศาลชั้นต้น - นายถาวร อำพรสุตศาลอุทธรณ์ - พระดุลย์รักษ์จรรยาวัตร์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ