คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1536/2500หลักกฎหมาย: กรณีที่ผู้ซื้อรู้ถึงการรอนสิทธิอยู่แล้วในเวลาซื้อขายรับซื้อที่ดินติดภาระจำนองในการขายทอดตลาดตามคำสั่งของศาล ถึงแม้จะซื้อโดยสุจริตและเสียสินจ้างก็ไม่ทำให้ภาระจำนองหลุดพ้น เพราะเป็นการขายเฉพาะสิทธิเท่าที่มีอยู่ของเจ้าของที่ดินโจทก์ฟ้องว่าจำเลยที่ 1 จำนองที่ดินมือเปล่า 1 แปลงไว้กับโจทก์โดยได้ทำหนังสือและจดทะเบียนการจำนองต่อพนักงานเจ้าหน้าที่จำเลยยังมิได้ไถ่ถอนการจำนองและมิได้ชำระดอกเบี้ยเลย ต่อมาเจ้าหนี้สามัญของจำเลยที่ 1 นำเจ้าพนักงานบังคับคดีของศาลยึดที่ดินแปลงนี้ขายทอดตลาด จำเลยที่ 2 รับซื้อไว้โดยทราบแล้วว่าที่ดินติดภาระจำนอง จึงขอให้ศาลบังคับจำเลยทั้งสองชำระหนี้จำนองรายนี้จำเลยที่ 1 ให้การว่าได้จำนองที่ดินและค้างชำระดอกเบี้ยจริงและว่าจำเลยที่ 2 รับซื้อไว้โดยรู้ว่าที่ดินติดภาระจำนองจำเลยที่ 2 ให้การว่าไม่ต้องรับผิด เพราะซื้อที่ดินจากการขายทอดตลาดของศาล ทั้งซื้อไว้โดยสุจริตมีสินจ้างและไม่ทราบว่าติดภาระจำนองด้วยศาลจังหวัดพิจิตรพิพากษาให้จำเลยทั้งสองชำระหนี้จำนองจำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยที่ 2 ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า แม้จะเป็นการขายทอดตลาดตามคำสั่งศาล แต่ไม่ปรากฏว่าโจทก์ผู้เป็นเจ้าหนี้จำนองได้ยอมให้ขายทอดตลาดโดยปลดจำนอง การซื้อโดยสุจริตและเสียสินจ้างไม่ทำให้ภาระจำนองหลุดพ้นเพราะเป็นการขายเฉพาะสิทธิของเจ้าของที่ดินเท่าที่มีอยู่ ตามประกาศของเจ้าพนักงานบังคับคดีก็มีเงื่อนไขในการขายว่า ไม่รับรองและไม่รับผิดในเรื่องรอนสิทธิ ผู้ซื้อมีหน้าที่ต้องระวังเอง จึงพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1536/2500นายรอด อินแตงโจทก์นางยวง โคกวริต ที่ 1 นายพวง เพ็ญสูตร ที่ 2จำเลย ป.พ.พ. ม. 702, ม. 736, ม. 476กรณีที่ผู้ซื้อรู้ถึงการรอนสิทธิอยู่แล้วในเวลาซื้อขายรับซื้อที่ดินติดภาระจำนองในการขายทอดตลาดตามคำสั่งของศาล ถึงแม้จะซื้อโดยสุจริตและเสียสินจ้างก็ไม่ทำให้ภาระจำนองหลุดพ้น เพราะเป็นการขายเฉพาะสิทธิเท่าที่มีอยู่ของเจ้าของที่ดินโจทก์ฟ้องว่าจำเลยที่ 1 จำนองที่ดินมือเปล่า 1 แปลงไว้กับโจทก์โดยได้ทำหนังสือและจดทะเบียนการจำนองต่อพนักงานเจ้าหน้าที่จำเลยยังมิได้ไถ่ถอนการจำนองและมิได้ชำระดอกเบี้ยเลย ต่อมาเจ้าหนี้สามัญของจำเลยที่ 1 นำเจ้าพนักงานบังคับคดีของศาลยึดที่ดินแปลงนี้ขายทอดตลาด จำเลยที่ 2 รับซื้อไว้โดยทราบแล้วว่าที่ดินติดภาระจำนอง จึงขอให้ศาลบังคับจำเลยทั้งสองชำระหนี้จำนองรายนี้จำเลยที่ 1 ให้การว่าได้จำนองที่ดินและค้างชำระดอกเบี้ยจริงและว่าจำเลยที่ 2 รับซื้อไว้โดยรู้ว่าที่ดินติดภาระจำนองจำเลยที่ 2 ให้การว่าไม่ต้องรับผิด เพราะซื้อที่ดินจากการขายทอดตลาดของศาล ทั้งซื้อไว้โดยสุจริตมีสินจ้างและไม่ทราบว่าติดภาระจำนองด้วยศาลจังหวัดพิจิตรพิพากษาให้จำเลยทั้งสองชำระหนี้จำนองจำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยที่ 2 ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า แม้จะเป็นการขายทอดตลาดตามคำสั่งศาล แต่ไม่ปรากฏว่าโจทก์ผู้เป็นเจ้าหนี้จำนองได้ยอมให้ขายทอดตลาดโดยปลดจำนอง การซื้อโดยสุจริตและเสียสินจ้างไม่ทำให้ภาระจำนองหลุดพ้นเพราะเป็นการขายเฉพาะสิทธิของเจ้าของที่ดินเท่าที่มีอยู่ ตามประกาศของเจ้าพนักงานบังคับคดีก็มีเงื่อนไขในการขายว่า ไม่รับรองและไม่รับผิดในเรื่องรอนสิทธิ ผู้ซื้อมีหน้าที่ต้องระวังเอง จึงพิพากษายืน(เลขวณิชธรรมวิทักษ์-ทรงนิติกรณ์-ชวน สิงหลกะ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่าจำเลยที่ 1 จำนองที่ดินมือเปล่า 1 แปลงไว้กับโจทก์โดยได้ทำหนังสือและจดทะเบียนการจำนองต่อพนักงานเจ้าหน้าที่จำเลยยังมิได้ไถ่ถอนการจำนองและมิได้ชำระดอกเบี้ยเลย ต่อมาเจ้าหนี้สามัญของจำเลยที่ 1 นำเจ้าพนักงานบังคับคดีของศาลยึดที่ดินแปลงนี้ขายทอดตลาด จำเลยที่ 2 รับซื้อไว้โดยทราบแล้วว่าที่ดินติดภาระจำนอง จึงขอให้ศาลบังคับจำเลยทั้งสองชำระหนี้จำนองรายนี้จำเลยที่ 1 ให้การว่าได้จำนองที่ดินและค้างชำระดอกเบี้ยจริงและว่าจำเลยที่ 2 รับซื้อไว้โดยรู้ว่าที่ดินติดภาระจำนองจำเลยที่ 2 ให้การว่าไม่ต้องรับผิด เพราะซื้อที่ดินจากการขายทอดตลาดของศาล ทั้งซื้อไว้โดยสุจริตมีสินจ้างและไม่ทราบว่าติดภาระจำนองด้วยศาลจังหวัดพิจิตรพิพากษาให้จำเลยทั้งสองชำระหนี้จำนองจำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยที่ 2 ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า แม้จะเป็นการขายทอดตลาดตามคำสั่งศาล แต่ไม่ปรากฏว่าโจทก์ผู้เป็นเจ้าหนี้จำนองได้ยอมให้ขายทอดตลาดโดยปลดจำนอง การซื้อโดยสุจริตและเสียสินจ้างไม่ทำให้ภาระจำนองหลุดพ้นเพราะเป็นการขายเฉพาะสิทธิของเจ้าของที่ดินเท่าที่มีอยู่ ตามประกาศของเจ้าพนักงานบังคับคดีก็มีเงื่อนไขในการขายว่า ไม่รับรองและไม่รับผิดในเรื่องรอนสิทธิ ผู้ซื้อมีหน้าที่ต้องระวังเอง จึงพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1536/2500นายรอด อินแตงโจทก์นางยวง โคกวริต ที่ 1 นายพวง เพ็ญสูตร ที่ 2จำเลย ป.พ.พ. ม. 702, ม. 736, ม. 476กรณีที่ผู้ซื้อรู้ถึงการรอนสิทธิอยู่แล้วในเวลาซื้อขายรับซื้อที่ดินติดภาระจำนองในการขายทอดตลาดตามคำสั่งของศาล ถึงแม้จะซื้อโดยสุจริตและเสียสินจ้างก็ไม่ทำให้ภาระจำนองหลุดพ้น เพราะเป็นการขายเฉพาะสิทธิเท่าที่มีอยู่ของเจ้าของที่ดินโจทก์ฟ้องว่าจำเลยที่ 1 จำนองที่ดินมือเปล่า 1 แปลงไว้กับโจทก์โดยได้ทำหนังสือและจดทะเบียนการจำนองต่อพนักงานเจ้าหน้าที่จำเลยยังมิได้ไถ่ถอนการจำนองและมิได้ชำระดอกเบี้ยเลย ต่อมาเจ้าหนี้สามัญของจำเลยที่ 1 นำเจ้าพนักงานบังคับคดีของศาลยึดที่ดินแปลงนี้ขายทอดตลาด จำเลยที่ 2 รับซื้อไว้โดยทราบแล้วว่าที่ดินติดภาระจำนอง จึงขอให้ศาลบังคับจำเลยทั้งสองชำระหนี้จำนองรายนี้จำเลยที่ 1 ให้การว่าได้จำนองที่ดินและค้างชำระดอกเบี้ยจริงและว่าจำเลยที่ 2 รับซื้อไว้โดยรู้ว่าที่ดินติดภาระจำนองจำเลยที่ 2 ให้การว่าไม่ต้องรับผิด เพราะซื้อที่ดินจากการขายทอดตลาดของศาล ทั้งซื้อไว้โดยสุจริตมีสินจ้างและไม่ทราบว่าติดภาระจำนองด้วยศาลจังหวัดพิจิตรพิพากษาให้จำเลยทั้งสองชำระหนี้จำนองจำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยที่ 2 ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า แม้จะเป็นการขายทอดตลาดตามคำสั่งศาล แต่ไม่ปรากฏว่าโจทก์ผู้เป็นเจ้าหนี้จำนองได้ยอมให้ขายทอดตลาดโดยปลดจำนอง การซื้อโดยสุจริตและเสียสินจ้างไม่ทำให้ภาระจำนองหลุดพ้นเพราะเป็นการขายเฉพาะสิทธิของเจ้าของที่ดินเท่าที่มีอยู่ ตามประกาศของเจ้าพนักงานบังคับคดีก็มีเงื่อนไขในการขายว่า ไม่รับรองและไม่รับผิดในเรื่องรอนสิทธิ ผู้ซื้อมีหน้าที่ต้องระวังเอง จึงพิพากษายืน(เลขวณิชธรรมวิทักษ์-ทรงนิติกรณ์-ชวน สิงหลกะ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ