คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 390/2496หลักกฎหมาย: ในคดีที่ศาลพิพากษาให้จำเลยกับบริวารออกจากสถานที่เช่าของโจทก์ โจทก์ได้ขอบังคับคดี ขอให้ศาลขับไล่บุคคลที่อยู่ในสถานที่เช่าอ้างว่าเป็นบริวารของจำเลย บุคคลในจำนวนนั้นบางคนยื่นคำร้องคัดค้านว่า ไม่ใช่บริวารของจำเลย แต่เป็นผู้เช่าช่วงได้โต้เถียงกันขึ้นมาจนถึงศาลฎีกา จึงปรากฏว่าจำเลยและบริวารทั้งหลายได้ออกไปจากที่ดินของโจทก์และสิ่งก่อสร้างทั้งหลายโจทก์ก็ได้รื้อออกหมดแล้ว ดังนี้ ศาลไม่จำต้องออกหมายบังคับให้เพราะการบังคับคดีเรื่องขับไล่ออกจากสิ่งก่อสร้างหมดความจำเป็นที่จะต้องสั่งอย่างใดแล้วคดีนี้พิพาทกันในชั้นบังคับคดี โดยศาลแพ่งพิพากษาให้จำเลยกับบริวารออกจากสถานที่เช่าของโจทก์ ฯลฯผู้ร้องยื่นคำร้องคัดค้านว่า ไม่ใช่บริวาร หากแต่เป็นผู้เช่าช่วงโดยโจทก์ยินยอม ศาลแพ่งพิจารณาสืบพยานแล้ว สั่งขับไล่ผู้ร้องทุกคนผู้ร้องอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า ผู้ร้องเช่าช่วง จึงพิพากษายกคำสั่งศาลแพ่งที่บังคับผู้ร้องออกจากที่รายพิพาทเสียโจทก์ฎีกาศาลฎีกา ตรวจสำนวนแล้วปรากฏจากคำแถลงของโจทก์ว่าจำเลยและบริวารทั้งหลายได้ออกไปจากที่ดินของโจทก์ และสิ่งก่อสร้างทั้งหลายโจทก์ก็ได้รื้อออกหมดแล้ว ศาลฎีกาเห็นว่า คดีนี้การบังคับคดีในเรื่องขับไล่ออกจากสิ่งปลูกสร้างหมดความจำเป็นที่จะต้องสั่งอย่างใดแล้ว ศาลไม่จำต้องออกหมายบังคับให้จึงให้ยกฎีกาโจทก์ ค่าฤชาธรรมเนียมชั้นนี้ เป็นพับ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 390/2496บริษัทไพบูลย์สมบัติ จำกัด โดยหลวงเมธีนฤปกร ประธานกรรมการและผู้จัดการโจทก์นายแป๊ะเม้ง แซ่อุง นายจักบิ้ง แซ่ตั้ง หรือ วิสุทธิ์ นิพนธกิจ กับพวกจำเลย ป.วิ.พ. ม. 55, ม. 276ในคดีที่ศาลพิพากษาให้จำเลยกับบริวารออกจากสถานที่เช่าของโจทก์ โจทก์ได้ขอบังคับคดี ขอให้ศาลขับไล่บุคคลที่อยู่ในสถานที่เช่าอ้างว่าเป็นบริวารของจำเลย บุคคลในจำนวนนั้นบางคนยื่นคำร้องคัดค้านว่า ไม่ใช่บริวารของจำเลย แต่เป็นผู้เช่าช่วงได้โต้เถียงกันขึ้นมาจนถึงศาลฎีกา จึงปรากฏว่าจำเลยและบริวารทั้งหลายได้ออกไปจากที่ดินของโจทก์และสิ่งก่อสร้างทั้งหลายโจทก์ก็ได้รื้อออกหมดแล้ว ดังนี้ ศาลไม่จำต้องออกหมายบังคับให้เพราะการบังคับคดีเรื่องขับไล่ออกจากสิ่งก่อสร้างหมดความจำเป็นที่จะต้องสั่งอย่างใดแล้วคดีนี้พิพาทกันในชั้นบังคับคดี โดยศาลแพ่งพิพากษาให้จำเลยกับบริวารออกจากสถานที่เช่าของโจทก์ ฯลฯผู้ร้องยื่นคำร้องคัดค้านว่า ไม่ใช่บริวาร หากแต่เป็นผู้เช่าช่วงโดยโจทก์ยินยอม ศาลแพ่งพิจารณาสืบพยานแล้ว สั่งขับไล่ผู้ร้องทุกคนผู้ร้องอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า ผู้ร้องเช่าช่วง จึงพิพากษายกคำสั่งศาลแพ่งที่บังคับผู้ร้องออกจากที่รายพิพาทเสียโจทก์ฎีกาศาลฎีกา ตรวจสำนวนแล้วปรากฏจากคำแถลงของโจทก์ว่าจำเลยและบริวารทั้งหลายได้ออกไปจากที่ดินของโจทก์ และสิ่งก่อสร้างทั้งหลายโจทก์ก็ได้รื้อออกหมดแล้ว ศาลฎีกาเห็นว่า คดีนี้การบังคับคดีในเรื่องขับไล่ออกจากสิ่งปลูกสร้างหมดความจำเป็นที่จะต้องสั่งอย่างใดแล้ว ศาลไม่จำต้องออกหมายบังคับให้จึงให้ยกฎีกาโจทก์ ค่าฤชาธรรมเนียมชั้นนี้ เป็นพับ(ประมูล สุวรรณศร-ดุลยการณ์โกวิท-จักรปาณีศรีศีลวิสุทธิ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: คดีนี้พิพาทกันในชั้นบังคับคดี โดยศาลแพ่งพิพากษาให้จำเลยกับบริวารออกจากสถานที่เช่าของโจทก์ ฯลฯผู้ร้องยื่นคำร้องคัดค้านว่า ไม่ใช่บริวาร หากแต่เป็นผู้เช่าช่วงโดยโจทก์ยินยอม ศาลแพ่งพิจารณาสืบพยานแล้ว สั่งขับไล่ผู้ร้องทุกคนผู้ร้องอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า ผู้ร้องเช่าช่วง จึงพิพากษายกคำสั่งศาลแพ่งที่บังคับผู้ร้องออกจากที่รายพิพาทเสียโจทก์ฎีกาศาลฎีกา ตรวจสำนวนแล้วปรากฏจากคำแถลงของโจทก์ว่าจำเลยและบริวารทั้งหลายได้ออกไปจากที่ดินของโจทก์ และสิ่งก่อสร้างทั้งหลายโจทก์ก็ได้รื้อออกหมดแล้ว ศาลฎีกาเห็นว่า คดีนี้การบังคับคดีในเรื่องขับไล่ออกจากสิ่งปลูกสร้างหมดความจำเป็นที่จะต้องสั่งอย่างใดแล้ว ศาลไม่จำต้องออกหมายบังคับให้จึงให้ยกฎีกาโจทก์ ค่าฤชาธรรมเนียมชั้นนี้ เป็นพับ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 390/2496บริษัทไพบูลย์สมบัติ จำกัด โดยหลวงเมธีนฤปกร ประธานกรรมการและผู้จัดการโจทก์นายแป๊ะเม้ง แซ่อุง นายจักบิ้ง แซ่ตั้ง หรือ วิสุทธิ์ นิพนธกิจ กับพวกจำเลย ป.วิ.พ. ม. 55, ม. 276ในคดีที่ศาลพิพากษาให้จำเลยกับบริวารออกจากสถานที่เช่าของโจทก์ โจทก์ได้ขอบังคับคดี ขอให้ศาลขับไล่บุคคลที่อยู่ในสถานที่เช่าอ้างว่าเป็นบริวารของจำเลย บุคคลในจำนวนนั้นบางคนยื่นคำร้องคัดค้านว่า ไม่ใช่บริวารของจำเลย แต่เป็นผู้เช่าช่วงได้โต้เถียงกันขึ้นมาจนถึงศาลฎีกา จึงปรากฏว่าจำเลยและบริวารทั้งหลายได้ออกไปจากที่ดินของโจทก์และสิ่งก่อสร้างทั้งหลายโจทก์ก็ได้รื้อออกหมดแล้ว ดังนี้ ศาลไม่จำต้องออกหมายบังคับให้เพราะการบังคับคดีเรื่องขับไล่ออกจากสิ่งก่อสร้างหมดความจำเป็นที่จะต้องสั่งอย่างใดแล้วคดีนี้พิพาทกันในชั้นบังคับคดี โดยศาลแพ่งพิพากษาให้จำเลยกับบริวารออกจากสถานที่เช่าของโจทก์ ฯลฯผู้ร้องยื่นคำร้องคัดค้านว่า ไม่ใช่บริวาร หากแต่เป็นผู้เช่าช่วงโดยโจทก์ยินยอม ศาลแพ่งพิจารณาสืบพยานแล้ว สั่งขับไล่ผู้ร้องทุกคนผู้ร้องอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า ผู้ร้องเช่าช่วง จึงพิพากษายกคำสั่งศาลแพ่งที่บังคับผู้ร้องออกจากที่รายพิพาทเสียโจทก์ฎีกาศาลฎีกา ตรวจสำนวนแล้วปรากฏจากคำแถลงของโจทก์ว่าจำเลยและบริวารทั้งหลายได้ออกไปจากที่ดินของโจทก์ และสิ่งก่อสร้างทั้งหลายโจทก์ก็ได้รื้อออกหมดแล้ว ศาลฎีกาเห็นว่า คดีนี้การบังคับคดีในเรื่องขับไล่ออกจากสิ่งปลูกสร้างหมดความจำเป็นที่จะต้องสั่งอย่างใดแล้ว ศาลไม่จำต้องออกหมายบังคับให้จึงให้ยกฎีกาโจทก์ ค่าฤชาธรรมเนียมชั้นนี้ เป็นพับ(ประมูล สุวรรณศร-ดุลยการณ์โกวิท-จักรปาณีศรีศีลวิสุทธิ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ