phoneee/thai-legal-corpus huggingface dataset:
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 65528หลักกฎหมาย: ฟ้องขอให้จำเลยโอนที่ดินให้แก่โจทก์ตามสัญญาจะซื้อขาย ศาลล่างทั้งสองได้ดำเนินคดีอย่างไม่มีทุนทรัพย์ตลอดมาดังนี้ เมื่อเป็นเรื่องคู่ความพิพาทกันในกรรมสิทธิ์ที่ดินจึงเป็นคดีมีทุนทรัพย์ ต้องตีราคาที่ดินที่พิพาทก่อนว่าคดีต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงหรือไม่ ดังนั้นศาลฎีกามีอำนาจสั่งให้ศาลชั้นต้นสอบถามคู่ความและตีราคาที่ดินพิพาทได้ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 71/2494นายวันนา อ่ำสถานโจทก์ ป.วิ.พ. ม. 150, ม. 248ฟ้องขอให้จำเลยโอนที่ดินให้แก่โจทก์ตามสัญญาจะซื้อขาย ศาลล่างทั้งสองได้ดำเนินคดีอย่างไม่มีทุนทรัพย์ตลอดมาดังนี้ เมื่อเป็นเรื่องคู่ความพิพาทกันในกรรมสิทธิ์ที่ดินจึงเป็นคดีมีทุนทรัพย์ ต้องตีราคาที่ดินที่พิพาทก่อนว่าคดีต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงหรือไม่ ดังนั้นศาลฎีกามีอำนาจสั่งให้ศาลชั้นต้นสอบถามคู่ความและตีราคาที่ดินพิพาทได้(นาถปริญญา-เลขวณิชธรรมวิทักษ์-ดุลยทัณฑ์ชนาณัติ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 71/2494นายวันนา อ่ำสถานโจทก์ ป.วิ.พ. ม. 150, ม. 248ฟ้องขอให้จำเลยโอนที่ดินให้แก่โจทก์ตามสัญญาจะซื้อขาย ศาลล่างทั้งสองได้ดำเนินคดีอย่างไม่มีทุนทรัพย์ตลอดมาดังนี้ เมื่อเป็นเรื่องคู่ความพิพาทกันในกรรมสิทธิ์ที่ดินจึงเป็นคดีมีทุนทรัพย์ ต้องตีราคาที่ดินที่พิพาทก่อนว่าคดีต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงหรือไม่ ดังนั้นศาลฎีกามีอำนาจสั่งให้ศาลชั้นต้นสอบถามคู่ความและตีราคาที่ดินพิพาทได้(นาถปริญญา-เลขวณิชธรรมวิทักษ์-ดุลยทัณฑ์ชนาณัติ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 487/2473หลักกฎหมาย: ที่ดินจับจอง ผู้ขอจับจองก่อนมีสิทธิดีกว่าผู้ขอจับจองภายหลังได้ความว่าที่รายพิพาทโจทก์ได้จับจองและได้รับใบเหยียบย่ำมาแล้วครั้งหนึ่ง พอหมดอายุจับจองก็ได้บอกต่ออายุใหม่ต่ออำเภอก่อนจำเลย จำเลยพึ่งมาขอจับจองทับที่นี้ และอำเภอยังมิได้มีคำสั่งอย่างใดจำเลยก็เข้าแผ้วลางปกครองดังนี้ จึงมีปัญหาว่าโจทก์จะถือเปนเหตุฟ้องขอให้ห้ามในการที่จำเลยเข้าปกครองที่ได้หรือไม่ ศาลล่างทั้ง ๒ ตัดสินห้ามไม่ให้จำเลยเข้าเกี่ยวข้องในที่พิพาทรายนี้ จำเลยฎีกาในปัญหาข้อกฎหมาย ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า โจทก์ผู้ร้องขอจองก่อนย่อมมีสิทธิดีกว่าจำเลย เมื่อจำเลยบังอาจเข้าแผ้วถางปกครองโดยโจทก์ยังมิได้สละสิทธิอันนี้แล้ว โจทก์มีอำนาจขอให้ศาลห้ามจำเลยได้ จึงตัดสินยืนตามศาลล่างทั้ง ๒ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 487/2473นายช่วย จันทราทิพย์โจทก์นางนิ่ม ศุธปานจำเลยที่ดินจับจอง ผู้ขอจับจองก่อนมีสิทธิดีกว่าผู้ขอจับจองภายหลังได้ความว่าที่รายพิพาทโจทก์ได้จับจองและได้รับใบเหยียบย่ำมาแล้วครั้งหนึ่ง พอหมดอายุจับจองก็ได้บอกต่ออายุใหม่ต่ออำเภอก่อนจำเลย จำเลยพึ่งมาขอจับจองทับที่นี้ และอำเภอยังมิได้มีคำสั่งอย่างใดจำเลยก็เข้าแผ้วลางปกครองดังนี้ จึงมีปัญหาว่าโจทก์จะถือเปนเหตุฟ้องขอให้ห้ามในการที่จำเลยเข้าปกครองที่ได้หรือไม่ ศาลล่างทั้ง ๒ ตัดสินห้ามไม่ให้จำเลยเข้าเกี่ยวข้องในที่พิพาทรายนี้ จำเลยฎีกาในปัญหาข้อกฎหมาย ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า โจทก์ผู้ร้องขอจองก่อนย่อมมีสิทธิดีกว่าจำเลย เมื่อจำเลยบังอาจเข้าแผ้วถางปกครองโดยโจทก์ยังมิได้สละสิทธิอันนี้แล้ว โจทก์มีอำนาจขอให้ศาลห้ามจำเลยได้ จึงตัดสินยืนตามศาลล่างทั้ง ๒(พรหม-เทพ-มนู)ศาลชั้นต้น - พระนิติกฤตย์ประพันธ์ศาลอุทธรณ์ - พระยามนูสารแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ได้ความว่าที่รายพิพาทโจทก์ได้จับจองและได้รับใบเหยียบย่ำมาแล้วครั้งหนึ่ง พอหมดอายุจับจองก็ได้บอกต่ออายุใหม่ต่ออำเภอก่อนจำเลย จำเลยพึ่งมาขอจับจองทับที่นี้ และอำเภอยังมิได้มีคำสั่งอย่างใดจำเลยก็เข้าแผ้วลางปกครองดังนี้ จึงมีปัญหาว่าโจทก์จะถือเปนเหตุฟ้องขอให้ห้ามในการที่จำเลยเข้าปกครองที่ได้หรือไม่ ศาลล่างทั้ง ๒ ตัดสินห้ามไม่ให้จำเลยเข้าเกี่ยวข้องในที่พิพาทรายนี้ จำเลยฎีกาในปัญหาข้อกฎหมาย ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า โจทก์ผู้ร้องขอจองก่อนย่อมมีสิทธิดีกว่าจำเลย เมื่อจำเลยบังอาจเข้าแผ้วถางปกครองโดยโจทก์ยังมิได้สละสิทธิอันนี้แล้ว โจทก์มีอำนาจขอให้ศาลห้ามจำเลยได้ จึงตัดสินยืนตามศาลล่างทั้ง ๒ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 487/2473นายช่วย จันทราทิพย์โจทก์นางนิ่ม ศุธปานจำเลยที่ดินจับจอง ผู้ขอจับจองก่อนมีสิทธิดีกว่าผู้ขอจับจองภายหลังได้ความว่าที่รายพิพาทโจทก์ได้จับจองและได้รับใบเหยียบย่ำมาแล้วครั้งหนึ่ง พอหมดอายุจับจองก็ได้บอกต่ออายุใหม่ต่ออำเภอก่อนจำเลย จำเลยพึ่งมาขอจับจองทับที่นี้ และอำเภอยังมิได้มีคำสั่งอย่างใดจำเลยก็เข้าแผ้วลางปกครองดังนี้ จึงมีปัญหาว่าโจทก์จะถือเปนเหตุฟ้องขอให้ห้ามในการที่จำเลยเข้าปกครองที่ได้หรือไม่ ศาลล่างทั้ง ๒ ตัดสินห้ามไม่ให้จำเลยเข้าเกี่ยวข้องในที่พิพาทรายนี้ จำเลยฎีกาในปัญหาข้อกฎหมาย ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า โจทก์ผู้ร้องขอจองก่อนย่อมมีสิทธิดีกว่าจำเลย เมื่อจำเลยบังอาจเข้าแผ้วถางปกครองโดยโจทก์ยังมิได้สละสิทธิอันนี้แล้ว โจทก์มีอำนาจขอให้ศาลห้ามจำเลยได้ จึงตัดสินยืนตามศาลล่างทั้ง ๒(พรหม-เทพ-มนู)ศาลชั้นต้น - พระนิติกฤตย์ประพันธ์ศาลอุทธรณ์ - พระยามนูสารแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศกระทรวงอุตสาหกรรมฉบับที่ 1 (พ.ศ. 2551)ออกตามความในพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมพ.ศ. 2511เรื่อง แต่งตั้งผู้ตรวจสอบผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม-------------------------อื่นๆ - อาศัยอํานาจตามความในมาตรา 5 แห่งพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม พ.ศ. 2511 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม (ฉบับที่ 6) พ.ศ. 2548 รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมโดยความเห็นชอบของคณะกรรมการมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมแต่งตั้งผู้ตรวจสอบผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม เพื่อตรวจสอบผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมว่าเป็นไปตามมาตรฐานหรือไม่ เพื่อเสนอคณะกรรมการ ดังต่อไปนี้| | | || --- | --- | --- || ผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม | ผู้ตรวจสอบผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม | หมายเหตุ || 1. มอเตอร์คอมเพรสเซอร์ เฉพาะด้านความปลอดภัย (มอก. 812) | 1. บริษัท โปร - แอพพลิเคชั่น เซอร์วิซจํากัด | เพิ่มเติม |ผู้มีอํานาจลงนาม - ประกาศ ณ วันที่ 29 เมษายน พ.ศ. 2551 สุวิทย์ คุณกิตติรัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 556/2505หลักกฎหมาย: โจทก์จำเลยตกลงกันเข้าเป็นหุ้นกันค้าไม้ไผ่โดยโจทก์ลงทุนเป็นเงินจำเลยลงแรง จะแบ่งกำไรกันคนละครึ่งย่อมถือว่าเป็นการเข้าหุ้นส่วนกันตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา1012 แล้วแม้เรื่องการขาดทุนจะมิได้ตกลงกันไว้ ก็หาเป็นข้อสำคัญไม่ ถ้าหากมีการขาดทุนก็ต้องเฉลี่ยขาดทุนตามส่วนของหุ้นอยู่ในตัวเว้นแต่จะตกลงเป็นอย่างอื่น ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 556/2505นายใย จี้จูโจทก์นายสม นุ่มน้อยจำเลย ป.พ.พ. โจทก์จำเลยตกลงกันเข้าเป็นหุ้นกันค้าไม้ไผ่โดยโจทก์ลงทุนเป็นเงินจำเลยลงแรง จะแบ่งกำไรกันคนละครึ่งย่อมถือว่าเป็นการเข้าหุ้นส่วนกันตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา1012 แล้วแม้เรื่องการขาดทุนจะมิได้ตกลงกันไว้ ก็หาเป็นข้อสำคัญไม่ ถ้าหากมีการขาดทุนก็ต้องเฉลี่ยขาดทุนตามส่วนของหุ้นอยู่ในตัวเว้นแต่จะตกลงเป็นอย่างอื่น(โพยม เลขยานนท์-ประมูล สุวรรณศร-เจน เวชศิลป์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 556/2505นายใย จี้จูโจทก์นายสม นุ่มน้อยจำเลย ป.พ.พ. โจทก์จำเลยตกลงกันเข้าเป็นหุ้นกันค้าไม้ไผ่โดยโจทก์ลงทุนเป็นเงินจำเลยลงแรง จะแบ่งกำไรกันคนละครึ่งย่อมถือว่าเป็นการเข้าหุ้นส่วนกันตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา1012 แล้วแม้เรื่องการขาดทุนจะมิได้ตกลงกันไว้ ก็หาเป็นข้อสำคัญไม่ ถ้าหากมีการขาดทุนก็ต้องเฉลี่ยขาดทุนตามส่วนของหุ้นอยู่ในตัวเว้นแต่จะตกลงเป็นอย่างอื่น(โพยม เลขยานนท์-ประมูล สุวรรณศร-เจน เวชศิลป์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 612952หลักกฎหมาย: ผู้ฟ้องคดีเป็นเอกชนยื่นฟ้องผู้ถูกฟ้องคดีทั้งห้า ซึ่งเป็นหน่วยงานทางปกครองและเป็นเจ้าหน้าที่ของรัฐตามมาตรา ๓ แห่งพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง พ.ศ. ๒๕๔๒ อ้างว่า ผู้ถูกฟ้องคดีทั้งห้าดำเนินการโครงการก่อสร้างอาคารอเนกประสงค์ โดยมีการก่อสร้างอาคารรุกล้ำเข้ามาในที่ดินมีโฉนดของผู้ฟ้องคดี ขอให้ผู้ถูกฟ้องคดีทั้งห้ารื้อถอนสิ่งปลูกสร้าง (อาคารอเนกประสงค์) ออกจากที่ดินของผู้ฟ้องคดี ดังนั้นเหตุแห่งการฟ้องคดีอันเกี่ยวแก่การก่อสร้างอาคารรุกล้ำเข้ามาในที่ดินของผู้ฟ้องคดี ไม่ใช่การกระทำละเมิดอันเกิดจากการใช้อำนาจตามกฎหมายของหน่วยงานทางปกครองหรือเจ้าหน้าที่ของรัฐ อันจะเข้าหลักเกณฑ์ของมาตรา ๙ วรรคหนึ่ง (๓) แห่งพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง พ.ศ. ๒๕๔๒ ข้อพิพาทในคดีนี้จึงไม่อยู่ในอำนาจพิจารณาพิพากษาของศาลปกครอง แต่เป็นคดีละเมิดของหน่วยงานทางปกครองหรือเจ้าหน้าที่ของรัฐที่อยู่ในอำนาจศาลยุติธรรม ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำวินิจฉัยที่ 30/2560ศาลปกครองกลางศาลผู้ส่งความเห็นศาลจังหวัดนนทบุรีศาลผู้รับความเห็นนายมาโนช แจ้งเจริญ ผู้ฟ้องคดีคณะกรรมการหมู่บ้าน หมู่ที่ 3 ตำบลศาลากลางผู้ถูกฟ้องคดีอำเภอบางกรวย จังหวัดนนทบุรี ที่ 1 กับพวกรวม 5 พ.ร.บ.จัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง พ.ศ.2542 ป.พ.พ. ป.ที่ดิน ผู้ฟ้องคดีเป็นเอกชนยื่นฟ้องผู้ถูกฟ้องคดีทั้งห้า ซึ่งเป็นหน่วยงานทางปกครองและเป็นเจ้าหน้าที่ของรัฐตามมาตรา ๓ แห่งพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง พ.ศ. ๒๕๔๒ อ้างว่า ผู้ถูกฟ้องคดีทั้งห้าดำเนินการโครงการก่อสร้างอาคารอเนกประสงค์ โดยมีการก่อสร้างอาคารรุกล้ำเข้ามาในที่ดินมีโฉนดของผู้ฟ้องคดี ขอให้ผู้ถูกฟ้องคดีทั้งห้ารื้อถอนสิ่งปลูกสร้าง (อาคารอเนกประสงค์) ออกจากที่ดินของผู้ฟ้องคดี ดังนั้นเหตุแห่งการฟ้องคดีอันเกี่ยวแก่การก่อสร้างอาคารรุกล้ำเข้ามาในที่ดินของผู้ฟ้องคดี ไม่ใช่การกระทำละเมิดอันเกิดจากการใช้อำนาจตามกฎหมายของหน่วยงานทางปกครองหรือเจ้าหน้าที่ของรัฐ อันจะเข้าหลักเกณฑ์ของมาตรา ๙ วรรคหนึ่ง (๓) แห่งพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง พ.ศ. ๒๕๔๒ ข้อพิพาทในคดีนี้จึงไม่อยู่ในอำนาจพิจารณาพิพากษาของศาลปกครอง แต่เป็นคดีละเมิดของหน่วยงานทางปกครองหรือเจ้าหน้าที่ของรัฐที่อยู่ในอำนาจศาลยุติธรรม()แหล่งที่มาส่วนเลขานุการคณะกรรมการวินิจฉัยฯแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุเขตอำนาจศาลเกี่ยวกับพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง พ.ศ. ๒๕๔๒ มาตรา ๙ วรรคหนึ่ง (๓)
พระราชกฤษฎีกาพระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในท้องที่ตำบลป่าไผ่ตำบลลี้และตำบลนาทราย อำเภอลี้จังหวัดลำพูนให้เป็นเขตปฏิรูปที่ดินพ.ศ. ๒๕๕๒ ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร.ให้ไว้ ณ วันที่ ๑๕มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๕๒เป็นปีที่ ๖๔ในรัชกาลปัจจุบันพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชมีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่าโดยที่เป็นการสมควรกำหนดเขตที่ดินในท้องที่ตำบลป่าไผ่ตำบลลี้ และตำบลนาทราย อำเภอลี้ จังหวัดลำพูน ให้เป็นเขตปฏิรูปที่ดินอาศัยอำนาจตามความในมาตรา๑๘๗ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย และมาตรา ๒๕ วรรคหนึ่ง แห่งพระราชบัญญัติการปฏิรูปที่ดินเพื่อเกษตรกรรมพ.ศ. ๒๕๑๘อันเป็นกฎหมายที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคลซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๔๑ มาตรา ๔๒ และมาตรา ๔๓ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย บัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมายจึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้มาตรา๑ พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า พระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในท้องที่ตำบลป่าไผ่ ตำบลลี้ และตำบลนาทราย อำเภอลี้ จังหวัดลำพูนให้เป็นเขตปฏิรูปที่ดิน พ.ศ. ๒๕๕๒มาตรา๒[๑] พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา๓ ให้ที่ดินในท้องที่ตำบลป่าไผ่ตำบลลี้ และตำบลนาทราย อำเภอลี้ จังหวัดลำพูนภายในแนวเขตตามแผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกานี้ เป็นเขตปฏิรูปที่ดินมาตรา๔ ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้ผู้รับสนองพระบรมราชโองการอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะนายกรัฐมนตรี[เอกสารแนบท้าย]๑.แผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในท้องที่ตำบลป่าไผ่ ตำบลลี้ และตำบลนาทรายอำเภอลี้ จังหวัดลำพูน ให้เป็นเขตปฏิรูปที่ดิน พ.ศ. ๒๕๕๒(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)หมายเหตุ :-เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือ เนื่องจากในท้องที่ตำบลป่าไผ่ตำบลลี้ และตำบลนาทราย อำเภอลี้ จังหวัดลำพูนมีเกษตรกรผู้ไม่มีที่ดินประกอบเกษตรกรรมเป็นของตนเองหรือมีที่ดินเล็กน้อยไม่เพียงพอแก่การครองชีพหรือต้องเช่าที่ดินของผู้อื่นประกอบเกษตรกรรมอยู่เป็นจำนวนมากและโดยที่คณะรัฐมนตรีมีมติให้ดำเนินการปฏิรูปที่ดินเพื่อเกษตรกรรมในที่ดินเขตป่าสงวนแห่งชาติป่าแม่ลี้ในส่วนที่มีสภาพเป็นป่าเสื่อมโทรมแล้ว สมควรกำหนดเขตที่ดินในท้องที่ดังกล่าวให้เป็นเขตปฏิรูปที่ดิน จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้วิภา/ปรับปรุง๒๗ มีนาคม ๒๕๕๘[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๒๖/ตอนที่ ๔๓ ก/หน้า ๒๘/๑๕ กรกฎาคม ๒๕๕๒
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5025/2538หลักกฎหมาย: โจทก์ฟ้องให้จำเลยชำระเงินค่าข้าวเปลือกที่จำเลยรับฝากจากโจทก์แล้วสูญหายไป ไม่ใช่เรื่องที่โจทก์ฟ้องให้จำเลยใช้ค่าสินไหมทดแทนเกี่ยวแก่การฝากทรัพย์ กรณีไม่ต้องด้วย ป.พ.พ. มาตรา 671 ทั้งการฟ้องให้ชำระเงินค่าข้าวเปลือกที่จำเลยรับฝากจากโจทก์แล้วสูญหายไปไม่มีกฎหมายบัญญัติอายุความไว้ จึงมีอายุความ 10 ปี ตาม ป.พ.พ. มาตรา 164 เดิม (มาตรา 193/30ที่แก้ไขใหม่) วันที่ 27 กรกฎาคม 2525 โจทก์มีหนังสือแจ้งให้จำเลยทราบจำนวนน้ำหนักข้าวเปลือกแต่ละชนิดที่จำเลยรับฝากไว้ได้สูญหายไปจากการรับฝากของจำเลยและให้จำเลยชดใช้ราคาแทนนั้น ถือได้ว่าโจทก์ได้ใช้สิทธิเรียกร้องให้จำเลยชำระหนี้แล้ว อายุความจึงเริ่มนับแต่วันดังกล่าว โจทก์ฟ้องคดีนี้วันที่ 31พฤษภาคม 2533 ยังไม่เกิน 10 ปี จึงไม่ขาดอายุความ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5025/2538องค์การตลาดเพื่อเกษตรกรโจทก์นายคำ เลิศทองจำเลย ป.พ.พ. ม. 193/30 ที่โจทก์ฟ้องให้จำเลยชำระเงินค่าข้าวเปลือกที่จำเลยรับฝากจากโจทก์แล้วสูญหายไป ไม่ใช่เรื่องที่โจทก์ฟ้องให้จำเลยใช้ค่าสินไหมทดแทนเกี่ยวแก่การฝากทรัพย์ กรณีไม่ต้องด้วย ป.พ.พ. มาตรา 671 ทั้งการฟ้องให้ชำระเงินค่าข้าวเปลือกที่จำเลยรับฝากจากโจทก์แล้วสูญหายไปไม่มีกฎหมายบัญญัติอายุความไว้ จึงมีอายุความ 10 ปี ตาม ป.พ.พ. มาตรา 164 เดิม (มาตรา 193/30ที่แก้ไขใหม่) วันที่ 27 กรกฎาคม 2525 โจทก์มีหนังสือแจ้งให้จำเลยทราบจำนวนน้ำหนักข้าวเปลือกแต่ละชนิดที่จำเลยรับฝากไว้ได้สูญหายไปจากการรับฝากของจำเลยและให้จำเลยชดใช้ราคาแทนนั้น ถือได้ว่าโจทก์ได้ใช้สิทธิเรียกร้องให้จำเลยชำระหนี้แล้ว อายุความจึงเริ่มนับแต่วันดังกล่าว โจทก์ฟ้องคดีนี้วันที่ 31พฤษภาคม 2533 ยังไม่เกิน 10 ปี จึงไม่ขาดอายุความ(สุชาติ ถาวรวงษ์-สุทธิ นิชโรจน์-สุประดิษฐ์ หุตะสิงห์)ศาลจังหวัดพะเยา - นายสืบพงษ์ ศรีพงษ์กุลศาลอุทธรณ์ภาค ๒ - นายชวลิต ธรรมฤาชุแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5025/2538องค์การตลาดเพื่อเกษตรกรโจทก์นายคำ เลิศทองจำเลย ป.พ.พ. ม. 193/30 ที่โจทก์ฟ้องให้จำเลยชำระเงินค่าข้าวเปลือกที่จำเลยรับฝากจากโจทก์แล้วสูญหายไป ไม่ใช่เรื่องที่โจทก์ฟ้องให้จำเลยใช้ค่าสินไหมทดแทนเกี่ยวแก่การฝากทรัพย์ กรณีไม่ต้องด้วย ป.พ.พ. มาตรา 671 ทั้งการฟ้องให้ชำระเงินค่าข้าวเปลือกที่จำเลยรับฝากจากโจทก์แล้วสูญหายไปไม่มีกฎหมายบัญญัติอายุความไว้ จึงมีอายุความ 10 ปี ตาม ป.พ.พ. มาตรา 164 เดิม (มาตรา 193/30ที่แก้ไขใหม่) วันที่ 27 กรกฎาคม 2525 โจทก์มีหนังสือแจ้งให้จำเลยทราบจำนวนน้ำหนักข้าวเปลือกแต่ละชนิดที่จำเลยรับฝากไว้ได้สูญหายไปจากการรับฝากของจำเลยและให้จำเลยชดใช้ราคาแทนนั้น ถือได้ว่าโจทก์ได้ใช้สิทธิเรียกร้องให้จำเลยชำระหนี้แล้ว อายุความจึงเริ่มนับแต่วันดังกล่าว โจทก์ฟ้องคดีนี้วันที่ 31พฤษภาคม 2533 ยังไม่เกิน 10 ปี จึงไม่ขาดอายุความ(สุชาติ ถาวรวงษ์-สุทธิ นิชโรจน์-สุประดิษฐ์ หุตะสิงห์)ศาลจังหวัดพะเยา - นายสืบพงษ์ ศรีพงษ์กุลศาลอุทธรณ์ภาค ๒ - นายชวลิต ธรรมฤาชุแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศคณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ที่ กธ. 11/2561เรื่อง การกําหนดลักษณะการให้บริการที่ไม่ถือเป็นการประกอบธุรกิจศูนย์ซื้อขายสินทรัพย์ดิจิทัล นายหน้าซื้อขายสินทรัพย์ดิจิทัล หรือผู้ค้าสินทรัพย์ดิจิทัล อาศัยอํานาจตามความในมาตรา 3 และมาตรา 10(1) แห่งพระราชกําหนดการประกอบธุรกิจสินทรัพย์ดิจิทัล พ.ศ. 2561 คณะกรรมการ ก.ล.ต. ออกประกาศไว้ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ การให้บริการของธนาคารแห่งประเทศไทยที่มีลักษณะเป็นศูนย์ซื้อขายสินทรัพย์ดิจิทัล นายหน้าซื้อขายสินทรัพย์ดิจิทัล หรือผู้ค้าสินทรัพย์ดิจิทัล ที่จํากัดเฉพาะสินทรัพย์ดิจิทัลที่ออกและดําเนินการโดยธนาคารแห่งประเทศไทย ไม่ถือเป็นการประกอบธุรกิจศูนย์ซื้อขายสินทรัพย์ดิจิทัล นายหน้าซื้อขายสินทรัพย์ดิจิทัล หรือผู้ค้าสินทรัพย์ดิจิทัลข้อ ๒ การให้บริการแลกเปลี่ยนโทเคนดิจิทัลในลักษณะที่ครบถ้วนดังต่อไปนี้ ไม่ถือเป็นการประกอบธุรกิจศูนย์ซื้อขายโทเคนดิจิทัล นายหน้าซื้อขายโทเคนดิจิทัล หรือผู้ค้าโทเคนดิจิทัล(1) โทเคนดิจิทัลที่ให้บริการแลกเปลี่ยนต้องมีลักษณะที่ครบถ้วนดังนี้ (ก) เป็นโทเคนดิจิทัลอย่างใดอย่างหนึ่งดังนี้ 1. โทเคนดิจิทัลที่มีการกําหนดสิทธิในการได้มาซึ่งสินค้าหรือบริการที่เฉพาะเจาะจง 2. โทเคนดิจิทัลที่มีการกําหนดสิทธิในการได้มาซึ่งสิทธิตาม 1. (ข) สินค้าหรือบริการตาม (1) (ก) 1. หรือ (1) (ก) 2. พร้อมที่จะให้ผู้ถือใช้ประโยชน์ได้ทันทีในวันที่แลกเปลี่ยน(2) เป็นการแลกเปลี่ยนระหว่างโทเคนดิจิทัลประเภทเดียวกันเท่านั้นข้อ ๓ การให้บริการซื้อหรือขายสินทรัพย์ดิจิทัลในลักษณะที่ครบถ้วนดังต่อไปนี้ ไม่ถือเป็นการประกอบธุรกิจนายหน้าซื้อขายสินทรัพย์ดิจิทัลหรือผู้ค้าสินทรัพย์ดิจิทัล(1) การให้บริการซื้อหรือขายเฉพาะสินทรัพย์ดิจิทัลที่ผู้ออกกําหนดมูลค่าไว้กับสกุลเงินบาทในอัตราคงที่และผู้ออกมีกลไกที่ชัดเจนในการคงมูลค่าที่กําหนดไว้ดังกล่าว(2) การให้บริการซื้อหรือขายสินทรัพย์ดิจิทัลกับเงินบาทตามมูลค่าที่กําหนดไว้ใน (1) เท่านั้น(3) ต้องรับชําระเงินค่าซื้อหรือขายสินทรัพย์ดิจิทัลผ่านสถาบันการเงินตามกฎหมายว่าด้วยการป้องกันและปราบปรามการฟอกเงินข้อ ๔ ประกาศนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ 16 มิถุนายน พ.ศ. 2561 เป็นต้นไปผู้มีอํานาจลงนาม - ประกาศ ณ วันที่ 7 มิถุนายน พ.ศ. 2561 (นายวรวิทย์ จําปีรัตน์) ประธานกรรมการ คณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์
ประกาศกระทรวงอุตสาหกรรมฉบับที่ 5278 (พ.ศ. 2562)ออกตามความในพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมพ.ศ. 2511เรื่อง ยกเลิกมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมแบตเตอรี่ปฐมภูมิเล่ม 5 แบตเตอรี่ที่มีอิเล็กโทรไลต์เหลว เฉพาะด้านความปลอดภัยและกําหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมแบตเตอรี่ปฐมภูมิเล่ม 5 ความปลอดภัยของแบตเตอรี่ที่มีอิเล็กโทรไลต์เหลว--------------------------------------อื่นๆ - โดยที่เป็นการสมควรปรับปรุงมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม แบตเตอรี่ปฐมภูมิ เล่ม 5 แบตเตอรี่ที่มีอิเล็กโทรไลต์เหลว เฉพาะด้านความปลอดภัย มาตรฐานเลขที่ มอก. 2266 - 2549 อาศัยอํานาจตามความในมาตรา 15 แห่งพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม พ.ศ. 2511 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม (ฉบับที่ 7) พ.ศ. 2558 รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมออกประกาศยกเลิกประกาศกระทรวงอุตสาหกรรม ฉบับที่ 3808 (พ.ศ. 2550) ออกตามความในพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม พ.ศ. 2511 เรื่อง กําหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม แบตเตอรี่ปฐมภูมิ เล่ม 5 แบตเตอรี่ที่มีอิเล็กโทรไลต์เหลว เฉพาะด้านความปลอดภัย ลงวันที่ 19 พฤศจิกายน พ.ศ. 2550 และออกประกาศกําหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม แบตเตอรี่ปฐมภูมิ เล่ม 5 ความปลอดภัยของแบตเตอรี่ที่มีอิเล็กโทรไลต์เหลว มาตรฐานเลขที่ มอก. 96 เล่ม 5 - 2560 ขึ้นใหม่ ดังมีรายละเอียดต่อท้ายประกาศนี้ ทั้งนี้ ให้มีผลตั้งแต่วันที่ประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปผู้มีอํานาจลงนาม - ประกาศ ณ วันที่ 25 มีนาคม พ.ศ. 2562 สมชาย หาญหิรัญรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม รักษาราชการแทนรัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม
ประกาศกรมประมงประกาศกรมประมงเรื่อง แบบคำขอรับใบอนุญาตใบรับคำขอ ใบอนุญาต คำขอโอนใบอนุญาต และคำขอรับใบแทนใบอนุญาตให้ทำการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำในที่จับสัตว์น้ำซึ่งเป็นสาธารณสมบัติของแผ่นดินพ.ศ. ๒๕๖๐ อาศัยอำนาจตามความในข้อ๑๒ ของกฎกระทรวงการขออนุญาตและการอนุญาตให้ทำการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำในที่จับสัตว์น้ำซึ่งเป็นสาธารณสมบัติของแผ่นดินพ.ศ. ๒๕๕๙ ซึ่งออกตามความในมาตรา ๖ วรรคหนึ่ง และมาตรา ๗ วรรคหนึ่งแห่งพระราชกำหนดการประมง พ.ศ. ๒๕๕๘ อธิบดีกรมประมงประกาศไว้ ดังต่อไปนี้ข้อ ๑คำขอรับใบอนุญาต ใบรับคำขอ ใบอนุญาต คำขอโอนใบอนุญาต และคำขอรับใบแทนใบอนุญาตให้ทำการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำในที่จับสัตว์น้ำซึ่งเป็นสาธารณสมบัติของแผ่นดินให้เป็นไปตามแบบที่กำหนดท้ายประกาศนี้ข้อ๒[๑]ประกาศนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปประกาศ ณ วันที่ ๑๕สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๖๐อดิศร พร้อมเทพอธิบดีกรมประมง[เอกสารแนบท้าย]๑.คำขอรับใบอนุญาตให้ทำการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำในที่จับสัตว์น้ำซึ่งเป็นสาธารณสมบัติของแผ่นดิน๒. บันทึกการตรวจสอบคำขอรับใบอนุญาต๓.ใบรับคำขอใบอนุญาตให้ทำการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำในที่จับสัตว์น้ำซึ่งเป็นสาธารณสมบัติของแผ่นดิน๔.ใบอนุญาตให้ทำการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำในที่จับสัตว์น้ำซึ่งเป็นสาธารณสมบัติของแผ่นดิน๕.คำขอโอนใบอนุญาตให้ทำการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำในที่จับสัตว์น้ำซึ่งเป็นสาธารณสมบัติของแผ่นดิน๖.คำขอรับใบแทนใบอนุญาตให้ทำการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำในที่จับสัตว์น้ำซึ่งเป็นสาธารณสมบัติของแผ่นดิน(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)ภวรรณตรี/จัดทำ๒๒ สิงหาคม๒๕๖๐พิมพ์มาดา/ตรวจ๒๒ สิงหาคม๒๕๖๐[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๓๔/ตอนพิเศษ ๒๐๖ ง/หน้า ๑๑/๑๖ สิงหาคม ๒๕๖๐
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 875/2474หลักกฎหมาย: ที่ไม่มีหนังสือสำคัญขาดปกครองเกิน 1 ปี ขาดกรรมสิทธิ์ หลักวินิจฉัย โจทก์จำเลยนำสืบไม่ได้ความชัดว่าปกครองที่ดินพิพาทตอนใด ต้องตัดสินให้ที่เป็นกรรมสิทธิ์คนละครึ่งได้ความว่าที่พิพาทไม่มีหนังสือสำคัญ พ.ศ.๒๔๖๗ โจทก์ซื้อที่นี้จาก ม.ต่อมาจน พ.ศ.๒๔๗๑ โจทก์จึงให้คนเข้าแผ้วลาง ในขณะนั้นปรากฏว่า อ.จำเลยก็เข้าทำเช่นเดียวกัน แล อ.ได้ปลูกกระท่อมอยู่ในที่พิพาทด้วย โจทก์ฟ้องขอให้ขับไล่จำเลย ศาลฎีกาเห็นว่าที่ไม่มีหนังสือสำคัญ เจ้าของละทิ้งปีเดียวก็ขากกรรมสิทธิ์ คดีนี้เมื่อโจทก์ซื้อจาก ม.เป็นหลายปี มิได้ทำอะไร จึงต้องถือว่าโจทก์ขาดปกครองเกิน ๑ ปีย่อมไม่มีกรรมสิทธิ์ในที่พิพาทดีกว่าจำเลย แต่ทางพิจารณาไม่ปรากฎชัดว่า ฝ่ายใดทำในที่พิพาทตอนใด จึงให้โจทก์จำเลยต่างมีกรรมสิทธิ์ในที่พิพาทคนละครึ่ง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 875/2474นายติ๊บ โจเซงฮวดโจทก์นายโอ๊ด นายโสม นยปสนจำเลย ป.วิ.พ. ที่ไม่มีหนังสือสำคัญขาดปกครองเกิน 1 ปี ขาดกรรมสิทธิ์ หลักวินิจฉัย โจทก์จำเลยนำสืบไม่ได้ความชัดว่าปกครองที่ดินพิพาทตอนใด ต้องตัดสินให้ที่เป็นกรรมสิทธิ์คนละครึ่งได้ความว่าที่พิพาทไม่มีหนังสือสำคัญ พ.ศ.๒๔๖๗ โจทก์ซื้อที่นี้จาก ม.ต่อมาจน พ.ศ.๒๔๗๑ โจทก์จึงให้คนเข้าแผ้วลาง ในขณะนั้นปรากฏว่า อ.จำเลยก็เข้าทำเช่นเดียวกัน แล อ.ได้ปลูกกระท่อมอยู่ในที่พิพาทด้วย โจทก์ฟ้องขอให้ขับไล่จำเลย ศาลฎีกาเห็นว่าที่ไม่มีหนังสือสำคัญ เจ้าของละทิ้งปีเดียวก็ขากกรรมสิทธิ์ คดีนี้เมื่อโจทก์ซื้อจาก ม.เป็นหลายปี มิได้ทำอะไร จึงต้องถือว่าโจทก์ขาดปกครองเกิน ๑ ปีย่อมไม่มีกรรมสิทธิ์ในที่พิพาทดีกว่าจำเลย แต่ทางพิจารณาไม่ปรากฎชัดว่า ฝ่ายใดทำในที่พิพาทตอนใด จึงให้โจทก์จำเลยต่างมีกรรมสิทธิ์ในที่พิพาทคนละครึ่ง(นล-ศรี-หริศ)นายสนิท อรรถยุติ - พระยะธรรมสารนิติ - แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ได้ความว่าที่พิพาทไม่มีหนังสือสำคัญ พ.ศ.๒๔๖๗ โจทก์ซื้อที่นี้จาก ม.ต่อมาจน พ.ศ.๒๔๗๑ โจทก์จึงให้คนเข้าแผ้วลาง ในขณะนั้นปรากฏว่า อ.จำเลยก็เข้าทำเช่นเดียวกัน แล อ.ได้ปลูกกระท่อมอยู่ในที่พิพาทด้วย โจทก์ฟ้องขอให้ขับไล่จำเลย ศาลฎีกาเห็นว่าที่ไม่มีหนังสือสำคัญ เจ้าของละทิ้งปีเดียวก็ขากกรรมสิทธิ์ คดีนี้เมื่อโจทก์ซื้อจาก ม.เป็นหลายปี มิได้ทำอะไร จึงต้องถือว่าโจทก์ขาดปกครองเกิน ๑ ปีย่อมไม่มีกรรมสิทธิ์ในที่พิพาทดีกว่าจำเลย แต่ทางพิจารณาไม่ปรากฎชัดว่า ฝ่ายใดทำในที่พิพาทตอนใด จึงให้โจทก์จำเลยต่างมีกรรมสิทธิ์ในที่พิพาทคนละครึ่ง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 875/2474นายติ๊บ โจเซงฮวดโจทก์นายโอ๊ด นายโสม นยปสนจำเลย ป.วิ.พ. ที่ไม่มีหนังสือสำคัญขาดปกครองเกิน 1 ปี ขาดกรรมสิทธิ์ หลักวินิจฉัย โจทก์จำเลยนำสืบไม่ได้ความชัดว่าปกครองที่ดินพิพาทตอนใด ต้องตัดสินให้ที่เป็นกรรมสิทธิ์คนละครึ่งได้ความว่าที่พิพาทไม่มีหนังสือสำคัญ พ.ศ.๒๔๖๗ โจทก์ซื้อที่นี้จาก ม.ต่อมาจน พ.ศ.๒๔๗๑ โจทก์จึงให้คนเข้าแผ้วลาง ในขณะนั้นปรากฏว่า อ.จำเลยก็เข้าทำเช่นเดียวกัน แล อ.ได้ปลูกกระท่อมอยู่ในที่พิพาทด้วย โจทก์ฟ้องขอให้ขับไล่จำเลย ศาลฎีกาเห็นว่าที่ไม่มีหนังสือสำคัญ เจ้าของละทิ้งปีเดียวก็ขากกรรมสิทธิ์ คดีนี้เมื่อโจทก์ซื้อจาก ม.เป็นหลายปี มิได้ทำอะไร จึงต้องถือว่าโจทก์ขาดปกครองเกิน ๑ ปีย่อมไม่มีกรรมสิทธิ์ในที่พิพาทดีกว่าจำเลย แต่ทางพิจารณาไม่ปรากฎชัดว่า ฝ่ายใดทำในที่พิพาทตอนใด จึงให้โจทก์จำเลยต่างมีกรรมสิทธิ์ในที่พิพาทคนละครึ่ง(นล-ศรี-หริศ)นายสนิท อรรถยุติ - พระยะธรรมสารนิติ - แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ