คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 105/2498หลักกฎหมาย: คู่ความขอแถลงการณ์เป็นหนังสือ แต่ไม่ยื่นเสียภายในเวลาอันสมควร ปล่อยไว้จนเนิ่นช้าเป็นอันมาก ศาลอุทธรณ์ย่อมไม่จำต้องรอคำแถลงการณ์ที่ร้องขอโดยไม่มีกำหนดนั้นได้โจทก์ฟ้องว่าจำเลยข่มขืนกระทำชำเราเด็กหญิงน้อย พิบูลย์เวชหรือน้อยบุญ อายุต่ำกว่า 13 ปีจนสำเร็จความใคร่ขอให้ลงโทษจำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำคุกจำเลยตามกฎหมายลักษณะอาญามาตรา 244 ที่แก้ไขเพิ่มเติมแล้ว 4 ปีจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งรับฎีกาเฉพาะข้อว่า จำเลยกล่าวในอุทธรณ์ว่าจะยื่นคำแถลงการณ์ตามมา แต่ศาลอุทธรณ์พิพากษาเสียก่อน ศาลฎีกาเห็นว่า นับตั้งแต่วันที่ 14 มกราคม 2497 ซึ่งเป็นวันอุทธรณ์ถึงวันที่ 17 สิงหาคม 2497 ซึ่งเป็นวันที่ศาลอุทธรณ์พิพากษาจำเลยหาได้ยื่นคำแถลงการณ์ไม่ นับว่าเป็นการเนิ่นช้าเกินกว่าสมควรเป็นอันมาก ศาลอุทธรณ์ไม่จำต้องรอฟังคำแถลงการณ์ที่ร้องขอโดยไม่มีกำหนด ฎีกาจำเลยฟังไม่ขึ้นพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 105/2498พนักงานอัยการกรมอัยการโจทก์นายสง่า แซ่เตียจำเลย ป.วิ.อ. ม. 205คู่ความขอแถลงการณ์เป็นหนังสือ แต่ไม่ยื่นเสียภายในเวลาอันสมควร ปล่อยไว้จนเนิ่นช้าเป็นอันมาก ศาลอุทธรณ์ย่อมไม่จำต้องรอคำแถลงการณ์ที่ร้องขอโดยไม่มีกำหนดนั้นได้โจทก์ฟ้องว่าจำเลยข่มขืนกระทำชำเราเด็กหญิงน้อย พิบูลย์เวชหรือน้อยบุญ อายุต่ำกว่า 13 ปีจนสำเร็จความใคร่ขอให้ลงโทษจำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำคุกจำเลยตามกฎหมายลักษณะอาญามาตรา 244 ที่แก้ไขเพิ่มเติมแล้ว 4 ปีจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งรับฎีกาเฉพาะข้อว่า จำเลยกล่าวในอุทธรณ์ว่าจะยื่นคำแถลงการณ์ตามมา แต่ศาลอุทธรณ์พิพากษาเสียก่อน ศาลฎีกาเห็นว่า นับตั้งแต่วันที่ 14 มกราคม 2497 ซึ่งเป็นวันอุทธรณ์ถึงวันที่ 17 สิงหาคม 2497 ซึ่งเป็นวันที่ศาลอุทธรณ์พิพากษาจำเลยหาได้ยื่นคำแถลงการณ์ไม่ นับว่าเป็นการเนิ่นช้าเกินกว่าสมควรเป็นอันมาก ศาลอุทธรณ์ไม่จำต้องรอฟังคำแถลงการณ์ที่ร้องขอโดยไม่มีกำหนด ฎีกาจำเลยฟังไม่ขึ้นพิพากษายืน(เลขวณิชธรรมวิทักษ์-ทรงนิติกรณ์-ชวน สิงหลกะ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่าจำเลยข่มขืนกระทำชำเราเด็กหญิงน้อย พิบูลย์เวชหรือน้อยบุญ อายุต่ำกว่า 13 ปีจนสำเร็จความใคร่ขอให้ลงโทษจำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำคุกจำเลยตามกฎหมายลักษณะอาญามาตรา 244 ที่แก้ไขเพิ่มเติมแล้ว 4 ปีจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งรับฎีกาเฉพาะข้อว่า จำเลยกล่าวในอุทธรณ์ว่าจะยื่นคำแถลงการณ์ตามมา แต่ศาลอุทธรณ์พิพากษาเสียก่อน ศาลฎีกาเห็นว่า นับตั้งแต่วันที่ 14 มกราคม 2497 ซึ่งเป็นวันอุทธรณ์ถึงวันที่ 17 สิงหาคม 2497 ซึ่งเป็นวันที่ศาลอุทธรณ์พิพากษาจำเลยหาได้ยื่นคำแถลงการณ์ไม่ นับว่าเป็นการเนิ่นช้าเกินกว่าสมควรเป็นอันมาก ศาลอุทธรณ์ไม่จำต้องรอฟังคำแถลงการณ์ที่ร้องขอโดยไม่มีกำหนด ฎีกาจำเลยฟังไม่ขึ้นพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 105/2498พนักงานอัยการกรมอัยการโจทก์นายสง่า แซ่เตียจำเลย ป.วิ.อ. ม. 205คู่ความขอแถลงการณ์เป็นหนังสือ แต่ไม่ยื่นเสียภายในเวลาอันสมควร ปล่อยไว้จนเนิ่นช้าเป็นอันมาก ศาลอุทธรณ์ย่อมไม่จำต้องรอคำแถลงการณ์ที่ร้องขอโดยไม่มีกำหนดนั้นได้โจทก์ฟ้องว่าจำเลยข่มขืนกระทำชำเราเด็กหญิงน้อย พิบูลย์เวชหรือน้อยบุญ อายุต่ำกว่า 13 ปีจนสำเร็จความใคร่ขอให้ลงโทษจำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำคุกจำเลยตามกฎหมายลักษณะอาญามาตรา 244 ที่แก้ไขเพิ่มเติมแล้ว 4 ปีจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งรับฎีกาเฉพาะข้อว่า จำเลยกล่าวในอุทธรณ์ว่าจะยื่นคำแถลงการณ์ตามมา แต่ศาลอุทธรณ์พิพากษาเสียก่อน ศาลฎีกาเห็นว่า นับตั้งแต่วันที่ 14 มกราคม 2497 ซึ่งเป็นวันอุทธรณ์ถึงวันที่ 17 สิงหาคม 2497 ซึ่งเป็นวันที่ศาลอุทธรณ์พิพากษาจำเลยหาได้ยื่นคำแถลงการณ์ไม่ นับว่าเป็นการเนิ่นช้าเกินกว่าสมควรเป็นอันมาก ศาลอุทธรณ์ไม่จำต้องรอฟังคำแถลงการณ์ที่ร้องขอโดยไม่มีกำหนด ฎีกาจำเลยฟังไม่ขึ้นพิพากษายืน(เลขวณิชธรรมวิทักษ์-ทรงนิติกรณ์-ชวน สิงหลกะ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ