คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4632/2533หลักกฎหมาย: จำเลยปลอมสำเนาทะเบียนคนเกิด ท.ร.22 และบัตรประจำตัวประชาชนเป็นการปลอมเอกสารคนละประเภทแตกต่างกันมีผลเป็นความผิดในตัวเองแยกจากกันได้ เป็นความผิดสองกรรมแต่การที่จำเลยที่ 1 ปลอมดวงตราและรอยตราประทับลงบนเอกสารสองฉบับดังกล่าว เป็นเพียงการร่วมประกอบให้สำเนาทะเบียนคนเกิดท.ร.22 และบัตรประจำตัวประชาชนที่จำเลยที่ 1 ทำขึ้นมีลักษณะข้อความและรอยตราประทับเหมือนเอกสารแท้จริงเพื่อผู้ที่พบเห็นจะได้หลงเชื่อตามเจตนาของจำเลยที่ 1 เท่านั้นจึงเป็นการกระทำผิดกรรมเดียว แต่ผิดกฎหมายหลายบท คือการปลอมสำเนาทะเบียนคนเกิด ท.ร.22 เป็นความผิดตามมาตรา 365กับมาตรา 251 กระทงหนึ่ง และการปลอมบัตรประจำตัวประชาชนเป็นความผิดตามมาตรา 265 กับมาตรา 251 อีกกระทงหนึ่งเมื่อจำเลยที่ 3 นำเอกสารปลอมทั้ง 2 ฉบับ ดังกล่าว ไปใช้แสดงต่อเจ้าพนักงานตำรวจกองตรวจคนเข้าเมือง แม้กระทำในคราวเดียวกันก็ต้องมีความผิดฐานเป็นผู้ใช้แต่ละกระทง และเมื่อจำเลยที่ 1ปลอมรอยตราและประทับรอยตราปลอมบนเอกสาร 2 ฉบับดังกล่าวและนำเอกสารดังกล่าวไปใช้ ย่อมเป็นความผิดฐานใช้รอยตราปลอมตามมาตรา 252 ด้วย ซึ่งจะต้องลงโทษจำเลยที่ 1 ฐานปลอมรอยตราตามมาตรา 251 เพียงกระทงเดียวตามมาตรา 263 และความผิดฐานใช้รอยตราปลอมนี้เป็นความผิดกรรมเดียวกับความผิดฐานใช้เอกสารปลอม จึงต้องลงโทษจำเลยที่ 1 ตามมาตรา 251 ประกอบมาตรา 263 ซึ่งเป็นบทที่มีโทษหนักกว่าโทษตามมาตรา 268ตามมาตรา 90โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติคนเข้าเมือง พ.ศ. 2522มาตรา 4, 5, 11, 12, 18, 57, 58, 62, 65, 81 ประมวลกฎหมายอาญามาตรา 33, 83, 91, 137, 162, 251, 252, 265, 268 ริบของกลางทั้งหมดจำเลยที่ 1 ให้การรับสารภาพศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยที่ 1 มีความผิดตามพระราชบัญญัติคนเข้าเมือง พ.ศ. 2522 มาตรา 4, 5, 11, 12, 18, 57, 58, 62,64, 81 ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 33, 83, 84, 91, 137, 161,162, 251, 253, 265, 268 วางโทษตามฟ้องข้อ ก. จำคุก 6 เดือนวางโทษตามฟ้องข้อ ข. จำคุก 6 เดือน วางโทษตามฟ้องข้อ ง.จำคุกกรรมละ 3 ปี รวม 9 ปี แต่จำเลยเป็นผู้ปลอมและใช้เอกสารปลอมนั้น ลงโทษตามฟ้องข้อ จ. กระทงเดียว ตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 268 วรรคสอง วางโทษตามฟ้องข้อ ฉ. จำคุก 3 ปี วางโทษตามฟ้องข้อ ช. จำคุก 2 เดือน รวมวางโทษจำคุก 13 ปี 2 เดือนจำเลยให้การรับสารภาพเป็นเหตุบรรเทาโทษ ลดโทษให้ตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 78 กึ่งหนึ่ง คงลงโทษจำคุกจำเลย 6 ปี 7 เดือน ของกลางริบจำเลยที่ 1 อุทธรณ์ ขอลดโทษศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า ให้วางโทษตามฟ้องข้อ ก.จำคุก 2 เดือน วางโทษตามฟ้องข้อ ข. จำคุก 2 เดือน วางโทษตามฟ้องข้อ จ. จำคุก 2 ปี วางโทษตามฟ้องข้อ ฉ. จำคุก 1 ปี วางโทษตามฟ้องข้อ ช. จำคุก 2 เดือน รวมจำคุก 3 ปี 6 เดือน จำเลยให้การรับสารภาพ มีเหตุอันควรปรานี ลดโทษให้ตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 78 กึ่งหนึ่ง คงจำคุก 1 ปี 9 เดือน นอกจากที่แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นโจทก์ฎีกา โดยอธิบดีกรมอัยการลงลายมือชื่อรับรองในฎีกาว่ามีเหตุอันควรที่ศาลสูงสุดจะได้วินิจฉัยศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "คดีมีปัญหาตามฎีกาของโจทก์ว่า การกระทำของจำเลยที่ 1 ตามฟ้องข้อ ง. เป็นความผิด 3 กรรมหรือไม่และสมควรลงโทษจำเลยที่ 1 เพียงใดนั้น ประมวลกฎหมายอาญามาตรา 263 บัญญัติว่า "ถ้าผู้กระทำความผิดตามมาตรา 250 มาตรา 251มาตรา 254 มาตรา 256 มาตรา 258 มาตรา 259 หรือมาตรา 262ได้กระทำความผิดตามมาตราอื่นที่บัญญัติไว้ในหมวดนี้ อันเกี่ยวกับสิ่งที่เกิดจากการกระทำความผิดนั้นด้วย ให้ลงโทษผู้นั้นตามมาตรา 250 มาตรา 251 มาตรา 254 มาตรา 256 มาตรา 258 มาตรา 259หรือมาตรา 262 แต่กระทงเดียว" กับมาตรา 268 บัญญัติว่า "ผู้ใดใช้หรืออ้างเอกสารอันเกิดจากการกระทำความผิดตามมาตรา 264มาตรา 265 มาตรา 266 หรือมาตรา 267 ในประการที่น่าจะเกิดความเสียหายแก่ผู้อื่นหรือประชาชน ต้องระวางโทษดังที่บัญญัติไว้ในมาตรานั้น ๆถ้าผู้กระทำความผิดตามวรรคแรกเป็นผู้ปลอมเอกสารนั้นหรือเป็นผู้แจ้งให้เจ้าพนักงานจดข้อความนั้นเอง ให้ลงโทษตามมาตรานี้แต่กระทงเดียว"คดีนี้โจทก์บรรยายฟ้องข้อ ง. ว่า จำเลยที่ 1 ร่วมกับพวกปลอมสำเนาทะเบียนคนเกิด ท.ร.22 และบัตรประจำตัวประชาชนกับปลอมดวงตราและรอยตราของเจ้าพนักงาน และบรรยายฟ้องข้อ จ. ว่าจำเลยที่ 1 กับพวกร่วมกันใช้เอกสารและรอยตราที่ทำปลอมขึ้นตามฟ้องข้อ ง. แสดงต่อเจ้าพนักงานตำรวจกองตรวจคนเข้าเมือง กรมตำรวจการวินิจฉัยความผิดของจำเลยที่ 1 จึงต้องพิจารณาฟ้องข้อ ง.พร้อมกับข้อ จ. เพราะกรณีที่ผู้กระทำความผิดฐานใช้รอยตราปลอมเป็นผู้กระทำรอยตราปลอมหรือเอกสารปลอมด้วย ประมวลกฎหมายอาญามาตรา 263 และมาตรา 268 ได้บัญญัติให้ศาลลงโทษความผิดฐานปลอมรอยตราหรือใช้เอกสารปลอมแต่เพียงกระทงเดียวตามลำดับแม้โจทก์จะมิได้ฎีกาความผิดตามฟ้องข้อ จ. ด้วย ศาลฎีกาก็ยกขึ้นพิจารณาเพื่อปรับบทกฎหมายและลงโทษจำเลยให้ถูกต้องตามกฎหมายได้เพราะเป็นข้อกฎหมายเกี่ยวด้วยความสงบเรียบร้อยของประชาชนเมื่อได้ความตามที่โจทก์บรรยายฟ้องและคำรับสารภาพของจำเลยที่ 1ดังกล่าว เห็นว่า การปลอมสำเนาทะเบียนคนเกิด ท.ร.22 และบัตรประจำตัวประชาชนเป็นการปลอมเอกสารคนละประเภทแตกต่างกันมีผลเป็นความผิดในตัวเองแยกจากกันได้เป็นความผิดสองกรรมแต่การที่จำเลยที่ 1 ปลอมดวงตราและรอยตราประทับลงบนเอกสารสองฉบับดังกล่าวเป็นเพียงการร่วมประกอบให้สำเนาทะเบียนคนเกิด ท.ร.22และบัตรประจำตัวประชาชนที่จำเลยที่ 1 ทำขึ้นมีลักษณะข้อความและรอยตราประทับเหมือนเอกสารแท้จริงเพื่อผู้ที่พบเห็นจะได้หลงเชื่อตามเจตนาของจำเลยที่ 1 เท่านั้น จึงเป็นการกระทำความผิดกรรมเดียว แต่ผิดกฎหมายหลายบท คือ การปลอมสำเนาทะเบียนคนเกิดท.ร.22 เป็นความผิดตามมาตรา 265 กับมาตรา 251 กระทงหนึ่งและการปลอมบัตรประจำตัวประชาชนเป็นความผิดตามมาตรา 265กับมาตรา 251 อีกกระทงหนึ่ง เมื่อจำเลยที่ 3 นำเอกสารปลอมทั้งสองฉบับดังกล่าวไปใช้แสดงต่อเจ้าพนักงานตำรวจกองตรวจคนเข้าเมืองแม้กระทำในคราวเดียวกัน ก็ต้องมีความผิดฐานเป็นผู้ใช้แต่ละกระทงและเมื่อจำเลยที่ 1 ปลอมรอยตราและประทับรอยตราปลอมบนเอกสารสองฉบับดังกล่าวและนำเอกสารดังกล่าวไปใช้ย่อมเป็นความผิดฐานใช้รอยตราปลอมตามมาตรา 252 ด้วย ซึ่งจะต้องลงโทษจำเลยที่ 1ตามฐานปลอมรอยตราตามมาตรา 251 เพียงกระทงเดียวตามมาตรา 263ที่กล่าวข้างต้น และความผิดฐานใช้รอยตราปลอมนี้เป็นความผิดกรรมเดียวกับความผิดฐานใช้เอกสารปลอมดั่งเหตุผลที่กล่าวข้างต้นจึงต้องลงโทษจำเลยที่ 1 ตามมาตรา 251 ประกอบมาตรา 263ซึ่งเป็นบทที่มีโทษหนักกว่าโทษตามมาตรา 268 ตามมาตรา 90ที่ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษามายังไม่ถูกต้อง ฎีกาโจทก์ฟังขึ้นบางส่วน และที่ศาลอุทธรณ์พิพากษาว่าจำเลยที่ 1 มีความผิดตามพระราชบัญญัติคนเข้าเมือง มาตรา 64 และประมวลกฎหมายอาญามาตรา 161, 253 ด้วยนั้น เป็นการพิพากษาเกินคำฟ้องโจทก์ศาลฎีกาเห็นสมควรแก้ไขให้ถูกต้องด้วยมีปัญหาต้องวินิจฉัยต่อไปว่า สมควรลงโทษจำเลยที่ 1 เพียงใดเห็นว่า จำเลยที่ 1 ได้กระทำผิดต่างกรรมต่างวาระกล่าวคือได้เดินทางเข้ามาในราชอาณาจักรโดยไม่มีหนังสือเดินทางไม่ได้เข้ามาตามช่องทางด่านตรวจคนเข้าเมือง ทั้งไม่ยื่นรายการตามแบบที่กำหนดในกฎกระทรวง ไม่ผ่านการตรวจอนุญาตของพนักงานเจ้าหน้าที่ด่านตรวจคนเข้าเมือง แล้วอยู่ในราชอาณาจักรโดยไม่ได้รับอนุญาตนอกจากนี้จำเลยที่ 1 ยังเป็นตัวการร่วมปลอมเอกสารของทางราชการใช้เอกสารปลอมแสดงต่อเจ้าพนักงานกับยังจ้างและใช้ผู้ช่วยนายทะเบียนท้องถิ่นให้กรอกข้อความอันเป็นเท็จ ความผิดดังกล่าวเป็นความผิดที่กระทำหลายกรรมต่อเนื่องกันอาจมีผลกระทบกระเทือนต่อความมั่นคงในพระราชอาณาจักร แม้จำเลยที่ 1 เป็นสตรีมีบุตรอายุ 2 ปี แต่ก็ไม่ปรากฏว่ามีเหตุอันควรปรานีอื่นใดศาลอุทธรณ์พิพากษากำหนดโทษจำเลยที่ 1 สถานเบา ศาลฎีกาไม่เห็นด้วยฎีกาโจทก์ฟังขึ้นในส่วนนี้"พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยที่ 1 มีความผิดตามพระราชบัญญัติคนเข้าเมือง พ.ศ. 2522 มาตรา 4, 5, 11, 12, 18, 57,58, 62 วรรคหนึ่ง, 81 ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 33, 83, 84, 91,137, 162, 251, 252, 265, 268 วรรคสอง รวม 6 กระทงให้เรียงกระทงลงโทษ ความผิดตามฟ้องข้อ ก. ให้จำคุกมีกำหนด 6 เดือนความผิดตามฟ้องข้อ ข. ให้จำคุกมีกำหนด 6 เดือน ความผิดตามฟ้องข้อ ง. และข้อ จ. ให้ลงโทษตามมาตรา 251 ประกอบมาตรา 263และมาตรา 90 ซึ่งเป็นบทหนัก จำคุกกระทงละ 3 ปี ความผิดตามฟ้องข้อ ฉ. จำคุกมีกำหนด 3 ปี ความผิดตามฟ้องข้อ ช. จำคุกกำหนด 2 เดือนรวมจำคุก 9 ปี 14 เดือน จำเลยที่ 1 ให้การรับสารภาพ มีเหตุบรรเทาโทษลดโทษให้กึ่งหนึ่งตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 คงจำคุกกำหนด4 ปี 31 เดือน ริบของกลาง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4632/2533พนักงานอัยการ กรมอัยการโจทก์นางสาว มุ่ยหลีหรือมุ้ยหลี แซ่ เจีย กับพวกจำเลย ป.อ. ม. 90, ม. 91, ม. 251, ม. 252, ม. 263, ม. 265, ม. 268จำเลยปลอมสำเนาทะเบียนคนเกิด ท.ร.22 และบัตรประจำตัวประชาชนเป็นการปลอมเอกสารคนละประเภทแตกต่างกันมีผลเป็นความผิดในตัวเองแยกจากกันได้ เป็นความผิดสองกรรมแต่การที่จำเลยที่ 1 ปลอมดวงตราและรอยตราประทับลงบนเอกสารสองฉบับดังกล่าว เป็นเพียงการร่วมประกอบให้สำเนาทะเบียนคนเกิดท.ร.22 และบัตรประจำตัวประชาชนที่จำเลยที่ 1 ทำขึ้นมีลักษณะข้อความและรอยตราประทับเหมือนเอกสารแท้จริงเพื่อผู้ที่พบเห็นจะได้หลงเชื่อตามเจตนาของจำเลยที่ 1 เท่านั้นจึงเป็นการกระทำผิดกรรมเดียว แต่ผิดกฎหมายหลายบท คือการปลอมสำเนาทะเบียนคนเกิด ท.ร.22 เป็นความผิดตามมาตรา 365กับมาตรา 251 กระทงหนึ่ง และการปลอมบัตรประจำตัวประชาชนเป็นความผิดตามมาตรา 265 กับมาตรา 251 อีกกระทงหนึ่งเมื่อจำเลยที่ 3 นำเอกสารปลอมทั้ง 2 ฉบับ ดังกล่าว ไปใช้แสดงต่อเจ้าพนักงานตำรวจกองตรวจคนเข้าเมือง แม้กระทำในคราวเดียวกันก็ต้องมีความผิดฐานเป็นผู้ใช้แต่ละกระทง และเมื่อจำเลยที่ 1ปลอมรอยตราและประทับรอยตราปลอมบนเอกสาร 2 ฉบับดังกล่าวและนำเอกสารดังกล่าวไปใช้ ย่อมเป็นความผิดฐานใช้รอยตราปลอมตามมาตรา 252 ด้วย ซึ่งจะต้องลงโทษจำเลยที่ 1 ฐานปลอมรอยตราตามมาตรา 251 เพียงกระทงเดียวตามมาตรา 263 และความผิดฐานใช้รอยตราปลอมนี้เป็นความผิดกรรมเดียวกับความผิดฐานใช้เอกสารปลอม จึงต้องลงโทษจำเลยที่ 1 ตามมาตรา 251 ประกอบมาตรา 263 ซึ่งเป็นบทที่มีโทษหนักกว่าโทษตามมาตรา 268ตามมาตรา 90โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติคนเข้าเมือง พ.ศ. 2522มาตรา 4, 5, 11, 12, 18, 57, 58, 62, 65, 81 ประมวลกฎหมายอาญามาตรา 33, 83, 91, 137, 162, 251, 252, 265, 268 ริบของกลางทั้งหมดจำเลยที่ 1 ให้การรับสารภาพศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยที่ 1 มีความผิดตามพระราชบัญญัติคนเข้าเมือง พ.ศ. 2522 มาตรา 4, 5, 11, 12, 18, 57, 58, 62,64, 81 ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 33, 83, 84, 91, 137, 161,162, 251, 253, 265, 268 วางโทษตามฟ้องข้อ ก. จำคุก 6 เดือนวางโทษตามฟ้องข้อ ข. จำคุก 6 เดือน วางโทษตามฟ้องข้อ ง.จำคุกกรรมละ 3 ปี รวม 9 ปี แต่จำเลยเป็นผู้ปลอมและใช้เอกสารปลอมนั้น ลงโทษตามฟ้องข้อ จ. กระทงเดียว ตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 268 วรรคสอง วางโทษตามฟ้องข้อ ฉ. จำคุก 3 ปี วางโทษตามฟ้องข้อ ช. จำคุก 2 เดือน รวมวางโทษจำคุก 13 ปี 2 เดือนจำเลยให้การรับสารภาพเป็นเหตุบรรเทาโทษ ลดโทษให้ตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 78 กึ่งหนึ่ง คงลงโทษจำคุกจำเลย 6 ปี 7 เดือน ของกลางริบจำเลยที่ 1 อุทธรณ์ ขอลดโทษศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า ให้วางโทษตามฟ้องข้อ ก.จำคุก 2 เดือน วางโทษตามฟ้องข้อ ข. จำคุก 2 เดือน วางโทษตามฟ้องข้อ จ. จำคุก 2 ปี วางโทษตามฟ้องข้อ ฉ. จำคุก 1 ปี วางโทษตามฟ้องข้อ ช. จำคุก 2 เดือน รวมจำคุก 3 ปี 6 เดือน จำเลยให้การรับสารภาพ มีเหตุอันควรปรานี ลดโทษให้ตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 78 กึ่งหนึ่ง คงจำคุก 1 ปี 9 เดือน นอกจากที่แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นโจทก์ฎีกา โดยอธิบดีกรมอัยการลงลายมือชื่อรับรองในฎีกาว่ามีเหตุอันควรที่ศาลสูงสุดจะได้วินิจฉัยศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "คดีมีปัญหาตามฎีกาของโจทก์ว่า การกระทำของจำเลยที่ 1 ตามฟ้องข้อ ง. เป็นความผิด 3 กรรมหรือไม่และสมควรลงโทษจำเลยที่ 1 เพียงใดนั้น ประมวลกฎหมายอาญามาตรา 263 บัญญัติว่า "ถ้าผู้กระทำความผิดตามมาตรา 250 มาตรา 251มาตรา 254 มาตรา 256 มาตรา 258 มาตรา 259 หรือมาตรา 262ได้กระทำความผิดตามมาตราอื่นที่บัญญัติไว้ในหมวดนี้ อันเกี่ยวกับสิ่งที่เกิดจากการกระทำความผิดนั้นด้วย ให้ลงโทษผู้นั้นตามมาตรา 250 มาตรา 251 มาตรา 254 มาตรา 256 มาตรา 258 มาตรา 259หรือมาตรา 262 แต่กระทงเดียว" กับมาตรา 268 บัญญัติว่า "ผู้ใดใช้หรืออ้างเอกสารอันเกิดจากการกระทำความผิดตามมาตรา 264มาตรา 265 มาตรา 266 หรือมาตรา 267 ในประการที่น่าจะเกิดความเสียหายแก่ผู้อื่นหรือประชาชน ต้องระวางโทษดังที่บัญญัติไว้ในมาตรานั้น ๆถ้าผู้กระทำความผิดตามวรรคแรกเป็นผู้ปลอมเอกสารนั้นหรือเป็นผู้แจ้งให้เจ้าพนักงานจดข้อความนั้นเอง ให้ลงโทษตามมาตรานี้แต่กระทงเดียว"คดีนี้โจทก์บรรยายฟ้องข้อ ง. ว่า จำเลยที่ 1 ร่วมกับพวกปลอมสำเนาทะเบียนคนเกิด ท.ร.22 และบัตรประจำตัวประชาชนกับปลอมดวงตราและรอยตราของเจ้าพนักงาน และบรรยายฟ้องข้อ จ. ว่าจำเลยที่ 1 กับพวกร่วมกันใช้เอกสารและรอยตราที่ทำปลอมขึ้นตามฟ้องข้อ ง. แสดงต่อเจ้าพนักงานตำรวจกองตรวจคนเข้าเมือง กรมตำรวจการวินิจฉัยความผิดของจำเลยที่ 1 จึงต้องพิจารณาฟ้องข้อ ง.พร้อมกับข้อ จ. เพราะกรณีที่ผู้กระทำความผิดฐานใช้รอยตราปลอมเป็นผู้กระทำรอยตราปลอมหรือเอกสารปลอมด้วย ประมวลกฎหมายอาญามาตรา 263 และมาตรา 268 ได้บัญญัติให้ศาลลงโทษความผิดฐานปลอมรอยตราหรือใช้เอกสารปลอมแต่เพียงกระทงเดียวตามลำดับแม้โจทก์จะมิได้ฎีกาความผิดตามฟ้องข้อ จ. ด้วย ศาลฎีกาก็ยกขึ้นพิจารณาเพื่อปรับบทกฎหมายและลงโทษจำเลยให้ถูกต้องตามกฎหมายได้เพราะเป็นข้อกฎหมายเกี่ยวด้วยความสงบเรียบร้อยของประชาชนเมื่อได้ความตามที่โจทก์บรรยายฟ้องและคำรับสารภาพของจำเลยที่ 1ดังกล่าว เห็นว่า การปลอมสำเนาทะเบียนคนเกิด ท.ร.22 และบัตรประจำตัวประชาชนเป็นการปลอมเอกสารคนละประเภทแตกต่างกันมีผลเป็นความผิดในตัวเองแยกจากกันได้เป็นความผิดสองกรรมแต่การที่จำเลยที่ 1 ปลอมดวงตราและรอยตราประทับลงบนเอกสารสองฉบับดังกล่าวเป็นเพียงการร่วมประกอบให้สำเนาทะเบียนคนเกิด ท.ร.22และบัตรประจำตัวประชาชนที่จำเลยที่ 1 ทำขึ้นมีลักษณะข้อความและรอยตราประทับเหมือนเอกสารแท้จริงเพื่อผู้ที่พบเห็นจะได้หลงเชื่อตามเจตนาของจำเลยที่ 1 เท่านั้น จึงเป็นการกระทำความผิดกรรมเดียว แต่ผิดกฎหมายหลายบท คือ การปลอมสำเนาทะเบียนคนเกิดท.ร.22 เป็นความผิดตามมาตรา 265 กับมาตรา 251 กระทงหนึ่งและการปลอมบัตรประจำตัวประชาชนเป็นความผิดตามมาตรา 265กับมาตรา 251 อีกกระทงหนึ่ง เมื่อจำเลยที่ 3 นำเอกสารปลอมทั้งสองฉบับดังกล่าวไปใช้แสดงต่อเจ้าพนักงานตำรวจกองตรวจคนเข้าเมืองแม้กระทำในคราวเดียวกัน ก็ต้องมีความผิดฐานเป็นผู้ใช้แต่ละกระทงและเมื่อจำเลยที่ 1 ปลอมรอยตราและประทับรอยตราปลอมบนเอกสารสองฉบับดังกล่าวและนำเอกสารดังกล่าวไปใช้ย่อมเป็นความผิดฐานใช้รอยตราปลอมตามมาตรา 252 ด้วย ซึ่งจะต้องลงโทษจำเลยที่ 1ตามฐานปลอมรอยตราตามมาตรา 251 เพียงกระทงเดียวตามมาตรา 263ที่กล่าวข้างต้น และความผิดฐานใช้รอยตราปลอมนี้เป็นความผิดกรรมเดียวกับความผิดฐานใช้เอกสารปลอมดั่งเหตุผลที่กล่าวข้างต้นจึงต้องลงโทษจำเลยที่ 1 ตามมาตรา 251 ประกอบมาตรา 263ซึ่งเป็นบทที่มีโทษหนักกว่าโทษตามมาตรา 268 ตามมาตรา 90ที่ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษามายังไม่ถูกต้อง ฎีกาโจทก์ฟังขึ้นบางส่วน และที่ศาลอุทธรณ์พิพากษาว่าจำเลยที่ 1 มีความผิดตามพระราชบัญญัติคนเข้าเมือง มาตรา 64 และประมวลกฎหมายอาญามาตรา 161, 253 ด้วยนั้น เป็นการพิพากษาเกินคำฟ้องโจทก์ศาลฎีกาเห็นสมควรแก้ไขให้ถูกต้องด้วยมีปัญหาต้องวินิจฉัยต่อไปว่า สมควรลงโทษจำเลยที่ 1 เพียงใดเห็นว่า จำเลยที่ 1 ได้กระทำผิดต่างกรรมต่างวาระกล่าวคือได้เดินทางเข้ามาในราชอาณาจักรโดยไม่มีหนังสือเดินทางไม่ได้เข้ามาตามช่องทางด่านตรวจคนเข้าเมือง ทั้งไม่ยื่นรายการตามแบบที่กำหนดในกฎกระทรวง ไม่ผ่านการตรวจอนุญาตของพนักงานเจ้าหน้าที่ด่านตรวจคนเข้าเมือง แล้วอยู่ในราชอาณาจักรโดยไม่ได้รับอนุญาตนอกจากนี้จำเลยที่ 1 ยังเป็นตัวการร่วมปลอมเอกสารของทางราชการใช้เอกสารปลอมแสดงต่อเจ้าพนักงานกับยังจ้างและใช้ผู้ช่วยนายทะเบียนท้องถิ่นให้กรอกข้อความอันเป็นเท็จ ความผิดดังกล่าวเป็นความผิดที่กระทำหลายกรรมต่อเนื่องกันอาจมีผลกระทบกระเทือนต่อความมั่นคงในพระราชอาณาจักร แม้จำเลยที่ 1 เป็นสตรีมีบุตรอายุ 2 ปี แต่ก็ไม่ปรากฏว่ามีเหตุอันควรปรานีอื่นใดศาลอุทธรณ์พิพากษากำหนดโทษจำเลยที่ 1 สถานเบา ศาลฎีกาไม่เห็นด้วยฎีกาโจทก์ฟังขึ้นในส่วนนี้"พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยที่ 1 มีความผิดตามพระราชบัญญัติคนเข้าเมือง พ.ศ. 2522 มาตรา 4, 5, 11, 12, 18, 57,58, 62 วรรคหนึ่ง, 81 ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 33, 83, 84, 91,137, 162, 251, 252, 265, 268 วรรคสอง รวม 6 กระทงให้เรียงกระทงลงโทษ ความผิดตามฟ้องข้อ ก. ให้จำคุกมีกำหนด 6 เดือนความผิดตามฟ้องข้อ ข. ให้จำคุกมีกำหนด 6 เดือน ความผิดตามฟ้องข้อ ง. และข้อ จ. ให้ลงโทษตามมาตรา 251 ประกอบมาตรา 263และมาตรา 90 ซึ่งเป็นบทหนัก จำคุกกระทงละ 3 ปี ความผิดตามฟ้องข้อ ฉ. จำคุกมีกำหนด 3 ปี ความผิดตามฟ้องข้อ ช. จำคุกกำหนด 2 เดือนรวมจำคุก 9 ปี 14 เดือน จำเลยที่ 1 ให้การรับสารภาพ มีเหตุบรรเทาโทษลดโทษให้กึ่งหนึ่งตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 คงจำคุกกำหนด4 ปี 31 เดือน ริบของกลาง(อากาศ บำรุงชีพ-พัลลภ พิสิษฐ์สังฆการ-อุดม เฟื่องฟุ้ง)แหล่งที่มาสำนักงานส่งเสริมงานตุลาการแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติคนเข้าเมือง พ.ศ. 2522มาตรา 4, 5, 11, 12, 18, 57, 58, 62, 65, 81 ประมวลกฎหมายอาญามาตรา 33, 83, 91, 137, 162, 251, 252, 265, 268 ริบของกลางทั้งหมดจำเลยที่ 1 ให้การรับสารภาพศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยที่ 1 มีความผิดตามพระราชบัญญัติคนเข้าเมือง พ.ศ. 2522 มาตรา 4, 5, 11, 12, 18, 57, 58, 62,64, 81 ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 33, 83, 84, 91, 137, 161,162, 251, 253, 265, 268 วางโทษตามฟ้องข้อ ก. จำคุก 6 เดือนวางโทษตามฟ้องข้อ ข. จำคุก 6 เดือน วางโทษตามฟ้องข้อ ง.จำคุกกรรมละ 3 ปี รวม 9 ปี แต่จำเลยเป็นผู้ปลอมและใช้เอกสารปลอมนั้น ลงโทษตามฟ้องข้อ จ. กระทงเดียว ตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 268 วรรคสอง วางโทษตามฟ้องข้อ ฉ. จำคุก 3 ปี วางโทษตามฟ้องข้อ ช. จำคุก 2 เดือน รวมวางโทษจำคุก 13 ปี 2 เดือนจำเลยให้การรับสารภาพเป็นเหตุบรรเทาโทษ ลดโทษให้ตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 78 กึ่งหนึ่ง คงลงโทษจำคุกจำเลย 6 ปี 7 เดือน ของกลางริบจำเลยที่ 1 อุทธรณ์ ขอลดโทษศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า ให้วางโทษตามฟ้องข้อ ก.จำคุก 2 เดือน วางโทษตามฟ้องข้อ ข. จำคุก 2 เดือน วางโทษตามฟ้องข้อ จ. จำคุก 2 ปี วางโทษตามฟ้องข้อ ฉ. จำคุก 1 ปี วางโทษตามฟ้องข้อ ช. จำคุก 2 เดือน รวมจำคุก 3 ปี 6 เดือน จำเลยให้การรับสารภาพ มีเหตุอันควรปรานี ลดโทษให้ตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 78 กึ่งหนึ่ง คงจำคุก 1 ปี 9 เดือน นอกจากที่แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นโจทก์ฎีกา โดยอธิบดีกรมอัยการลงลายมือชื่อรับรองในฎีกาว่ามีเหตุอันควรที่ศาลสูงสุดจะได้วินิจฉัยศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "คดีมีปัญหาตามฎีกาของโจทก์ว่า การกระทำของจำเลยที่ 1 ตามฟ้องข้อ ง. เป็นความผิด 3 กรรมหรือไม่และสมควรลงโทษจำเลยที่ 1 เพียงใดนั้น ประมวลกฎหมายอาญามาตรา 263 บัญญัติว่า "ถ้าผู้กระทำความผิดตามมาตรา 250 มาตรา 251มาตรา 254 มาตรา 256 มาตรา 258 มาตรา 259 หรือมาตรา 262ได้กระทำความผิดตามมาตราอื่นที่บัญญัติไว้ในหมวดนี้ อันเกี่ยวกับสิ่งที่เกิดจากการกระทำความผิดนั้นด้วย ให้ลงโทษผู้นั้นตามมาตรา 250 มาตรา 251 มาตรา 254 มาตรา 256 มาตรา 258 มาตรา 259หรือมาตรา 262 แต่กระทงเดียว" กับมาตรา 268 บัญญัติว่า "ผู้ใดใช้หรืออ้างเอกสารอันเกิดจากการกระทำความผิดตามมาตรา 264มาตรา 265 มาตรา 266 หรือมาตรา 267 ในประการที่น่าจะเกิดความเสียหายแก่ผู้อื่นหรือประชาชน ต้องระวางโทษดังที่บัญญัติไว้ในมาตรานั้น ๆถ้าผู้กระทำความผิดตามวรรคแรกเป็นผู้ปลอมเอกสารนั้นหรือเป็นผู้แจ้งให้เจ้าพนักงานจดข้อความนั้นเอง ให้ลงโทษตามมาตรานี้แต่กระทงเดียว"คดีนี้โจทก์บรรยายฟ้องข้อ ง. ว่า จำเลยที่ 1 ร่วมกับพวกปลอมสำเนาทะเบียนคนเกิด ท.ร.22 และบัตรประจำตัวประชาชนกับปลอมดวงตราและรอยตราของเจ้าพนักงาน และบรรยายฟ้องข้อ จ. ว่าจำเลยที่ 1 กับพวกร่วมกันใช้เอกสารและรอยตราที่ทำปลอมขึ้นตามฟ้องข้อ ง. แสดงต่อเจ้าพนักงานตำรวจกองตรวจคนเข้าเมือง กรมตำรวจการวินิจฉัยความผิดของจำเลยที่ 1 จึงต้องพิจารณาฟ้องข้อ ง.พร้อมกับข้อ จ. เพราะกรณีที่ผู้กระทำความผิดฐานใช้รอยตราปลอมเป็นผู้กระทำรอยตราปลอมหรือเอกสารปลอมด้วย ประมวลกฎหมายอาญามาตรา 263 และมาตรา 268 ได้บัญญัติให้ศาลลงโทษความผิดฐานปลอมรอยตราหรือใช้เอกสารปลอมแต่เพียงกระทงเดียวตามลำดับแม้โจทก์จะมิได้ฎีกาความผิดตามฟ้องข้อ จ. ด้วย ศาลฎีกาก็ยกขึ้นพิจารณาเพื่อปรับบทกฎหมายและลงโทษจำเลยให้ถูกต้องตามกฎหมายได้เพราะเป็นข้อกฎหมายเกี่ยวด้วยความสงบเรียบร้อยของประชาชนเมื่อได้ความตามที่โจทก์บรรยายฟ้องและคำรับสารภาพของจำเลยที่ 1ดังกล่าว เห็นว่า การปลอมสำเนาทะเบียนคนเกิด ท.ร.22 และบัตรประจำตัวประชาชนเป็นการปลอมเอกสารคนละประเภทแตกต่างกันมีผลเป็นความผิดในตัวเองแยกจากกันได้เป็นความผิดสองกรรมแต่การที่จำเลยที่ 1 ปลอมดวงตราและรอยตราประทับลงบนเอกสารสองฉบับดังกล่าวเป็นเพียงการร่วมประกอบให้สำเนาทะเบียนคนเกิด ท.ร.22และบัตรประจำตัวประชาชนที่จำเลยที่ 1 ทำขึ้นมีลักษณะข้อความและรอยตราประทับเหมือนเอกสารแท้จริงเพื่อผู้ที่พบเห็นจะได้หลงเชื่อตามเจตนาของจำเลยที่ 1 เท่านั้น จึงเป็นการกระทำความผิดกรรมเดียว แต่ผิดกฎหมายหลายบท คือ การปลอมสำเนาทะเบียนคนเกิดท.ร.22 เป็นความผิดตามมาตรา 265 กับมาตรา 251 กระทงหนึ่งและการปลอมบัตรประจำตัวประชาชนเป็นความผิดตามมาตรา 265กับมาตรา 251 อีกกระทงหนึ่ง เมื่อจำเลยที่ 3 นำเอกสารปลอมทั้งสองฉบับดังกล่าวไปใช้แสดงต่อเจ้าพนักงานตำรวจกองตรวจคนเข้าเมืองแม้กระทำในคราวเดียวกัน ก็ต้องมีความผิดฐานเป็นผู้ใช้แต่ละกระทงและเมื่อจำเลยที่ 1 ปลอมรอยตราและประทับรอยตราปลอมบนเอกสารสองฉบับดังกล่าวและนำเอกสารดังกล่าวไปใช้ย่อมเป็นความผิดฐานใช้รอยตราปลอมตามมาตรา 252 ด้วย ซึ่งจะต้องลงโทษจำเลยที่ 1ตามฐานปลอมรอยตราตามมาตรา 251 เพียงกระทงเดียวตามมาตรา 263ที่กล่าวข้างต้น และความผิดฐานใช้รอยตราปลอมนี้เป็นความผิดกรรมเดียวกับความผิดฐานใช้เอกสารปลอมดั่งเหตุผลที่กล่าวข้างต้นจึงต้องลงโทษจำเลยที่ 1 ตามมาตรา 251 ประกอบมาตรา 263ซึ่งเป็นบทที่มีโทษหนักกว่าโทษตามมาตรา 268 ตามมาตรา 90ที่ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษามายังไม่ถูกต้อง ฎีกาโจทก์ฟังขึ้นบางส่วน และที่ศาลอุทธรณ์พิพากษาว่าจำเลยที่ 1 มีความผิดตามพระราชบัญญัติคนเข้าเมือง มาตรา 64 และประมวลกฎหมายอาญามาตรา 161, 253 ด้วยนั้น เป็นการพิพากษาเกินคำฟ้องโจทก์ศาลฎีกาเห็นสมควรแก้ไขให้ถูกต้องด้วยมีปัญหาต้องวินิจฉัยต่อไปว่า สมควรลงโทษจำเลยที่ 1 เพียงใดเห็นว่า จำเลยที่ 1 ได้กระทำผิดต่างกรรมต่างวาระกล่าวคือได้เดินทางเข้ามาในราชอาณาจักรโดยไม่มีหนังสือเดินทางไม่ได้เข้ามาตามช่องทางด่านตรวจคนเข้าเมือง ทั้งไม่ยื่นรายการตามแบบที่กำหนดในกฎกระทรวง ไม่ผ่านการตรวจอนุญาตของพนักงานเจ้าหน้าที่ด่านตรวจคนเข้าเมือง แล้วอยู่ในราชอาณาจักรโดยไม่ได้รับอนุญาตนอกจากนี้จำเลยที่ 1 ยังเป็นตัวการร่วมปลอมเอกสารของทางราชการใช้เอกสารปลอมแสดงต่อเจ้าพนักงานกับยังจ้างและใช้ผู้ช่วยนายทะเบียนท้องถิ่นให้กรอกข้อความอันเป็นเท็จ ความผิดดังกล่าวเป็นความผิดที่กระทำหลายกรรมต่อเนื่องกันอาจมีผลกระทบกระเทือนต่อความมั่นคงในพระราชอาณาจักร แม้จำเลยที่ 1 เป็นสตรีมีบุตรอายุ 2 ปี แต่ก็ไม่ปรากฏว่ามีเหตุอันควรปรานีอื่นใดศาลอุทธรณ์พิพากษากำหนดโทษจำเลยที่ 1 สถานเบา ศาลฎีกาไม่เห็นด้วยฎีกาโจทก์ฟังขึ้นในส่วนนี้"พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยที่ 1 มีความผิดตามพระราชบัญญัติคนเข้าเมือง พ.ศ. 2522 มาตรา 4, 5, 11, 12, 18, 57,58, 62 วรรคหนึ่ง, 81 ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 33, 83, 84, 91,137, 162, 251, 252, 265, 268 วรรคสอง รวม 6 กระทงให้เรียงกระทงลงโทษ ความผิดตามฟ้องข้อ ก. ให้จำคุกมีกำหนด 6 เดือนความผิดตามฟ้องข้อ ข. ให้จำคุกมีกำหนด 6 เดือน ความผิดตามฟ้องข้อ ง. และข้อ จ. ให้ลงโทษตามมาตรา 251 ประกอบมาตรา 263และมาตรา 90 ซึ่งเป็นบทหนัก จำคุกกระทงละ 3 ปี ความผิดตามฟ้องข้อ ฉ. จำคุกมีกำหนด 3 ปี ความผิดตามฟ้องข้อ ช. จำคุกกำหนด 2 เดือนรวมจำคุก 9 ปี 14 เดือน จำเลยที่ 1 ให้การรับสารภาพ มีเหตุบรรเทาโทษลดโทษให้กึ่งหนึ่งตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 คงจำคุกกำหนด4 ปี 31 เดือน ริบของกลาง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4632/2533พนักงานอัยการ กรมอัยการโจทก์นางสาว มุ่ยหลีหรือมุ้ยหลี แซ่ เจีย กับพวกจำเลย ป.อ. ม. 90, ม. 91, ม. 251, ม. 252, ม. 263, ม. 265, ม. 268จำเลยปลอมสำเนาทะเบียนคนเกิด ท.ร.22 และบัตรประจำตัวประชาชนเป็นการปลอมเอกสารคนละประเภทแตกต่างกันมีผลเป็นความผิดในตัวเองแยกจากกันได้ เป็นความผิดสองกรรมแต่การที่จำเลยที่ 1 ปลอมดวงตราและรอยตราประทับลงบนเอกสารสองฉบับดังกล่าว เป็นเพียงการร่วมประกอบให้สำเนาทะเบียนคนเกิดท.ร.22 และบัตรประจำตัวประชาชนที่จำเลยที่ 1 ทำขึ้นมีลักษณะข้อความและรอยตราประทับเหมือนเอกสารแท้จริงเพื่อผู้ที่พบเห็นจะได้หลงเชื่อตามเจตนาของจำเลยที่ 1 เท่านั้นจึงเป็นการกระทำผิดกรรมเดียว แต่ผิดกฎหมายหลายบท คือการปลอมสำเนาทะเบียนคนเกิด ท.ร.22 เป็นความผิดตามมาตรา 365กับมาตรา 251 กระทงหนึ่ง และการปลอมบัตรประจำตัวประชาชนเป็นความผิดตามมาตรา 265 กับมาตรา 251 อีกกระทงหนึ่งเมื่อจำเลยที่ 3 นำเอกสารปลอมทั้ง 2 ฉบับ ดังกล่าว ไปใช้แสดงต่อเจ้าพนักงานตำรวจกองตรวจคนเข้าเมือง แม้กระทำในคราวเดียวกันก็ต้องมีความผิดฐานเป็นผู้ใช้แต่ละกระทง และเมื่อจำเลยที่ 1ปลอมรอยตราและประทับรอยตราปลอมบนเอกสาร 2 ฉบับดังกล่าวและนำเอกสารดังกล่าวไปใช้ ย่อมเป็นความผิดฐานใช้รอยตราปลอมตามมาตรา 252 ด้วย ซึ่งจะต้องลงโทษจำเลยที่ 1 ฐานปลอมรอยตราตามมาตรา 251 เพียงกระทงเดียวตามมาตรา 263 และความผิดฐานใช้รอยตราปลอมนี้เป็นความผิดกรรมเดียวกับความผิดฐานใช้เอกสารปลอม จึงต้องลงโทษจำเลยที่ 1 ตามมาตรา 251 ประกอบมาตรา 263 ซึ่งเป็นบทที่มีโทษหนักกว่าโทษตามมาตรา 268ตามมาตรา 90โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติคนเข้าเมือง พ.ศ. 2522มาตรา 4, 5, 11, 12, 18, 57, 58, 62, 65, 81 ประมวลกฎหมายอาญามาตรา 33, 83, 91, 137, 162, 251, 252, 265, 268 ริบของกลางทั้งหมดจำเลยที่ 1 ให้การรับสารภาพศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยที่ 1 มีความผิดตามพระราชบัญญัติคนเข้าเมือง พ.ศ. 2522 มาตรา 4, 5, 11, 12, 18, 57, 58, 62,64, 81 ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 33, 83, 84, 91, 137, 161,162, 251, 253, 265, 268 วางโทษตามฟ้องข้อ ก. จำคุก 6 เดือนวางโทษตามฟ้องข้อ ข. จำคุก 6 เดือน วางโทษตามฟ้องข้อ ง.จำคุกกรรมละ 3 ปี รวม 9 ปี แต่จำเลยเป็นผู้ปลอมและใช้เอกสารปลอมนั้น ลงโทษตามฟ้องข้อ จ. กระทงเดียว ตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 268 วรรคสอง วางโทษตามฟ้องข้อ ฉ. จำคุก 3 ปี วางโทษตามฟ้องข้อ ช. จำคุก 2 เดือน รวมวางโทษจำคุก 13 ปี 2 เดือนจำเลยให้การรับสารภาพเป็นเหตุบรรเทาโทษ ลดโทษให้ตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 78 กึ่งหนึ่ง คงลงโทษจำคุกจำเลย 6 ปี 7 เดือน ของกลางริบจำเลยที่ 1 อุทธรณ์ ขอลดโทษศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า ให้วางโทษตามฟ้องข้อ ก.จำคุก 2 เดือน วางโทษตามฟ้องข้อ ข. จำคุก 2 เดือน วางโทษตามฟ้องข้อ จ. จำคุก 2 ปี วางโทษตามฟ้องข้อ ฉ. จำคุก 1 ปี วางโทษตามฟ้องข้อ ช. จำคุก 2 เดือน รวมจำคุก 3 ปี 6 เดือน จำเลยให้การรับสารภาพ มีเหตุอันควรปรานี ลดโทษให้ตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 78 กึ่งหนึ่ง คงจำคุก 1 ปี 9 เดือน นอกจากที่แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นโจทก์ฎีกา โดยอธิบดีกรมอัยการลงลายมือชื่อรับรองในฎีกาว่ามีเหตุอันควรที่ศาลสูงสุดจะได้วินิจฉัยศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "คดีมีปัญหาตามฎีกาของโจทก์ว่า การกระทำของจำเลยที่ 1 ตามฟ้องข้อ ง. เป็นความผิด 3 กรรมหรือไม่และสมควรลงโทษจำเลยที่ 1 เพียงใดนั้น ประมวลกฎหมายอาญามาตรา 263 บัญญัติว่า "ถ้าผู้กระทำความผิดตามมาตรา 250 มาตรา 251มาตรา 254 มาตรา 256 มาตรา 258 มาตรา 259 หรือมาตรา 262ได้กระทำความผิดตามมาตราอื่นที่บัญญัติไว้ในหมวดนี้ อันเกี่ยวกับสิ่งที่เกิดจากการกระทำความผิดนั้นด้วย ให้ลงโทษผู้นั้นตามมาตรา 250 มาตรา 251 มาตรา 254 มาตรา 256 มาตรา 258 มาตรา 259หรือมาตรา 262 แต่กระทงเดียว" กับมาตรา 268 บัญญัติว่า "ผู้ใดใช้หรืออ้างเอกสารอันเกิดจากการกระทำความผิดตามมาตรา 264มาตรา 265 มาตรา 266 หรือมาตรา 267 ในประการที่น่าจะเกิดความเสียหายแก่ผู้อื่นหรือประชาชน ต้องระวางโทษดังที่บัญญัติไว้ในมาตรานั้น ๆถ้าผู้กระทำความผิดตามวรรคแรกเป็นผู้ปลอมเอกสารนั้นหรือเป็นผู้แจ้งให้เจ้าพนักงานจดข้อความนั้นเอง ให้ลงโทษตามมาตรานี้แต่กระทงเดียว"คดีนี้โจทก์บรรยายฟ้องข้อ ง. ว่า จำเลยที่ 1 ร่วมกับพวกปลอมสำเนาทะเบียนคนเกิด ท.ร.22 และบัตรประจำตัวประชาชนกับปลอมดวงตราและรอยตราของเจ้าพนักงาน และบรรยายฟ้องข้อ จ. ว่าจำเลยที่ 1 กับพวกร่วมกันใช้เอกสารและรอยตราที่ทำปลอมขึ้นตามฟ้องข้อ ง. แสดงต่อเจ้าพนักงานตำรวจกองตรวจคนเข้าเมือง กรมตำรวจการวินิจฉัยความผิดของจำเลยที่ 1 จึงต้องพิจารณาฟ้องข้อ ง.พร้อมกับข้อ จ. เพราะกรณีที่ผู้กระทำความผิดฐานใช้รอยตราปลอมเป็นผู้กระทำรอยตราปลอมหรือเอกสารปลอมด้วย ประมวลกฎหมายอาญามาตรา 263 และมาตรา 268 ได้บัญญัติให้ศาลลงโทษความผิดฐานปลอมรอยตราหรือใช้เอกสารปลอมแต่เพียงกระทงเดียวตามลำดับแม้โจทก์จะมิได้ฎีกาความผิดตามฟ้องข้อ จ. ด้วย ศาลฎีกาก็ยกขึ้นพิจารณาเพื่อปรับบทกฎหมายและลงโทษจำเลยให้ถูกต้องตามกฎหมายได้เพราะเป็นข้อกฎหมายเกี่ยวด้วยความสงบเรียบร้อยของประชาชนเมื่อได้ความตามที่โจทก์บรรยายฟ้องและคำรับสารภาพของจำเลยที่ 1ดังกล่าว เห็นว่า การปลอมสำเนาทะเบียนคนเกิด ท.ร.22 และบัตรประจำตัวประชาชนเป็นการปลอมเอกสารคนละประเภทแตกต่างกันมีผลเป็นความผิดในตัวเองแยกจากกันได้เป็นความผิดสองกรรมแต่การที่จำเลยที่ 1 ปลอมดวงตราและรอยตราประทับลงบนเอกสารสองฉบับดังกล่าวเป็นเพียงการร่วมประกอบให้สำเนาทะเบียนคนเกิด ท.ร.22และบัตรประจำตัวประชาชนที่จำเลยที่ 1 ทำขึ้นมีลักษณะข้อความและรอยตราประทับเหมือนเอกสารแท้จริงเพื่อผู้ที่พบเห็นจะได้หลงเชื่อตามเจตนาของจำเลยที่ 1 เท่านั้น จึงเป็นการกระทำความผิดกรรมเดียว แต่ผิดกฎหมายหลายบท คือ การปลอมสำเนาทะเบียนคนเกิดท.ร.22 เป็นความผิดตามมาตรา 265 กับมาตรา 251 กระทงหนึ่งและการปลอมบัตรประจำตัวประชาชนเป็นความผิดตามมาตรา 265กับมาตรา 251 อีกกระทงหนึ่ง เมื่อจำเลยที่ 3 นำเอกสารปลอมทั้งสองฉบับดังกล่าวไปใช้แสดงต่อเจ้าพนักงานตำรวจกองตรวจคนเข้าเมืองแม้กระทำในคราวเดียวกัน ก็ต้องมีความผิดฐานเป็นผู้ใช้แต่ละกระทงและเมื่อจำเลยที่ 1 ปลอมรอยตราและประทับรอยตราปลอมบนเอกสารสองฉบับดังกล่าวและนำเอกสารดังกล่าวไปใช้ย่อมเป็นความผิดฐานใช้รอยตราปลอมตามมาตรา 252 ด้วย ซึ่งจะต้องลงโทษจำเลยที่ 1ตามฐานปลอมรอยตราตามมาตรา 251 เพียงกระทงเดียวตามมาตรา 263ที่กล่าวข้างต้น และความผิดฐานใช้รอยตราปลอมนี้เป็นความผิดกรรมเดียวกับความผิดฐานใช้เอกสารปลอมดั่งเหตุผลที่กล่าวข้างต้นจึงต้องลงโทษจำเลยที่ 1 ตามมาตรา 251 ประกอบมาตรา 263ซึ่งเป็นบทที่มีโทษหนักกว่าโทษตามมาตรา 268 ตามมาตรา 90ที่ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษามายังไม่ถูกต้อง ฎีกาโจทก์ฟังขึ้นบางส่วน และที่ศาลอุทธรณ์พิพากษาว่าจำเลยที่ 1 มีความผิดตามพระราชบัญญัติคนเข้าเมือง มาตรา 64 และประมวลกฎหมายอาญามาตรา 161, 253 ด้วยนั้น เป็นการพิพากษาเกินคำฟ้องโจทก์ศาลฎีกาเห็นสมควรแก้ไขให้ถูกต้องด้วยมีปัญหาต้องวินิจฉัยต่อไปว่า สมควรลงโทษจำเลยที่ 1 เพียงใดเห็นว่า จำเลยที่ 1 ได้กระทำผิดต่างกรรมต่างวาระกล่าวคือได้เดินทางเข้ามาในราชอาณาจักรโดยไม่มีหนังสือเดินทางไม่ได้เข้ามาตามช่องทางด่านตรวจคนเข้าเมือง ทั้งไม่ยื่นรายการตามแบบที่กำหนดในกฎกระทรวง ไม่ผ่านการตรวจอนุญาตของพนักงานเจ้าหน้าที่ด่านตรวจคนเข้าเมือง แล้วอยู่ในราชอาณาจักรโดยไม่ได้รับอนุญาตนอกจากนี้จำเลยที่ 1 ยังเป็นตัวการร่วมปลอมเอกสารของทางราชการใช้เอกสารปลอมแสดงต่อเจ้าพนักงานกับยังจ้างและใช้ผู้ช่วยนายทะเบียนท้องถิ่นให้กรอกข้อความอันเป็นเท็จ ความผิดดังกล่าวเป็นความผิดที่กระทำหลายกรรมต่อเนื่องกันอาจมีผลกระทบกระเทือนต่อความมั่นคงในพระราชอาณาจักร แม้จำเลยที่ 1 เป็นสตรีมีบุตรอายุ 2 ปี แต่ก็ไม่ปรากฏว่ามีเหตุอันควรปรานีอื่นใดศาลอุทธรณ์พิพากษากำหนดโทษจำเลยที่ 1 สถานเบา ศาลฎีกาไม่เห็นด้วยฎีกาโจทก์ฟังขึ้นในส่วนนี้"พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยที่ 1 มีความผิดตามพระราชบัญญัติคนเข้าเมือง พ.ศ. 2522 มาตรา 4, 5, 11, 12, 18, 57,58, 62 วรรคหนึ่ง, 81 ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 33, 83, 84, 91,137, 162, 251, 252, 265, 268 วรรคสอง รวม 6 กระทงให้เรียงกระทงลงโทษ ความผิดตามฟ้องข้อ ก. ให้จำคุกมีกำหนด 6 เดือนความผิดตามฟ้องข้อ ข. ให้จำคุกมีกำหนด 6 เดือน ความผิดตามฟ้องข้อ ง. และข้อ จ. ให้ลงโทษตามมาตรา 251 ประกอบมาตรา 263และมาตรา 90 ซึ่งเป็นบทหนัก จำคุกกระทงละ 3 ปี ความผิดตามฟ้องข้อ ฉ. จำคุกมีกำหนด 3 ปี ความผิดตามฟ้องข้อ ช. จำคุกกำหนด 2 เดือนรวมจำคุก 9 ปี 14 เดือน จำเลยที่ 1 ให้การรับสารภาพ มีเหตุบรรเทาโทษลดโทษให้กึ่งหนึ่งตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 คงจำคุกกำหนด4 ปี 31 เดือน ริบของกลาง(อากาศ บำรุงชีพ-พัลลภ พิสิษฐ์สังฆการ-อุดม เฟื่องฟุ้ง)แหล่งที่มาสำนักงานส่งเสริมงานตุลาการแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ