คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 83788หลักกฎหมาย: ฉุดคร่าห์หญิงไปเพื่อจะเอาเป็นภริยา แม้ยังไม่ทันล่วงเกินหญิง ก็เป็นผิดตามมาตรา 276ได้ความว่าจำเลยสมคบกันฉุดคร่าเจ้าทุกข์ไป และในการนี้ได้ใช้อาวุธทำร้ายนายเปลื้องถึงแก่ความตาย และนางกุ่ยนางสาวทองคำมีบาดเจ็บ ศาลชั้นต้นฟังว่าจำเลยสมคบกันฉุดคร่าเจ้าทุกข์ไปจริง แต่ไม่ใช่เพื่อการอนาจาร เพราะเจ้าทุกข์เองก็ว่าจำเลยไม่ได้ล่วงเกินอะไร คงมีผิดเพียงฐานทำให้เสื่อมเสียอิสสรภาพตามกฎหมายลักษณอาญามาตรา ๒๖๘ ส่วนข้อหาว่าสมคบกันยิงนายเปลื้องตายไม่ได้ความดังนั้น จึงให้ยกข้อหาข้อนี้ คงลงโทษฐานทำร้ายร่างกายนางกุ่ยนางสาวทองคำตามมาตรา ๓๓๘ ข้อ ๓ ศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงเช่นเดียวกับศาลชั้นต้นว่าจำเลยสมคบกันฉุดคร่าเจ้าทุกข์ไปและฟังไม่ได้ว่าได้สมคบกันยิงนายเปลื้องตาย แต่เรื่องเช่นนี้ไม่หมายความว่าต้องทำอนาจารด้วย เพียงฉุดไปเพื่อการอนาจารก็ผิดตามมาตรา ๒๗๖ แล้ว จึงพิพากษาแก้ให้ลงโทษจำเลยตามมาตรา ๒๗๖ จำเลยฎีกาว่าการกระทำของจำเลยยังไม่เป็นความผิดตามมาตรา ๒๗๖ ศาลฎีกาเห็นว่าความผิดตามมาตรา ๒๗๖ นั้นเพียงได้ความว่าฉุดไปเพื่อการอนาจารก็เป็นผิดเรื่องนี้ได้ความว่าว่าจำเลยคนหนึ่งรักใคร่เจ้าทุกข์และต้องการเอาไปเป็นภริยา แม้ได้ฉุดคร่าไปแล้วจำเลยยังมิได้ล่วงเกินเจ้าทุกข์ให้เสียความบริสุทธิ์ก็ดี แต่จำเลยได้ฉุดคร่าไปเพื่อการประเวณี จึงเป็นการอนาจารอยู่ในตัว จำเลยต้องมีผิดตามมาตรา ๒๗๖ จึงพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1063 - 1064/2484อัยยการลพบุรีโจทก์นายจำลอง ฉายประทีปที่ 1 นายชิด รุจเจริญที่ 2 นายเจ๊ก กองวารีที่ 3นายกิมผลเกตุที่ 4 นายทิ้ง จิตตะวิบูนที่ 5จำเลยอัยยการลพบุรีโจทก์นายเอี้ยง กองวารี นายหวั่น ฉายสุวรรณ์จำเลย ป.อ. ม. 276, ม. 268, ม. 246ฉุดคร่าห์หญิงไปเพื่อจะเอาเป็นภริยา แม้ยังไม่ทันล่วงเกินหญิง ก็เป็นผิดตามมาตรา 276ได้ความว่าจำเลยสมคบกันฉุดคร่าเจ้าทุกข์ไป และในการนี้ได้ใช้อาวุธทำร้ายนายเปลื้องถึงแก่ความตาย และนางกุ่ยนางสาวทองคำมีบาดเจ็บ ศาลชั้นต้นฟังว่าจำเลยสมคบกันฉุดคร่าเจ้าทุกข์ไปจริง แต่ไม่ใช่เพื่อการอนาจาร เพราะเจ้าทุกข์เองก็ว่าจำเลยไม่ได้ล่วงเกินอะไร คงมีผิดเพียงฐานทำให้เสื่อมเสียอิสสรภาพตามกฎหมายลักษณอาญามาตรา ๒๖๘ ส่วนข้อหาว่าสมคบกันยิงนายเปลื้องตายไม่ได้ความดังนั้น จึงให้ยกข้อหาข้อนี้ คงลงโทษฐานทำร้ายร่างกายนางกุ่ยนางสาวทองคำตามมาตรา ๓๓๘ ข้อ ๓ ศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงเช่นเดียวกับศาลชั้นต้นว่าจำเลยสมคบกันฉุดคร่าเจ้าทุกข์ไปและฟังไม่ได้ว่าได้สมคบกันยิงนายเปลื้องตาย แต่เรื่องเช่นนี้ไม่หมายความว่าต้องทำอนาจารด้วย เพียงฉุดไปเพื่อการอนาจารก็ผิดตามมาตรา ๒๗๖ แล้ว จึงพิพากษาแก้ให้ลงโทษจำเลยตามมาตรา ๒๗๖ จำเลยฎีกาว่าการกระทำของจำเลยยังไม่เป็นความผิดตามมาตรา ๒๗๖ ศาลฎีกาเห็นว่าความผิดตามมาตรา ๒๗๖ นั้นเพียงได้ความว่าฉุดไปเพื่อการอนาจารก็เป็นผิดเรื่องนี้ได้ความว่าว่าจำเลยคนหนึ่งรักใคร่เจ้าทุกข์และต้องการเอาไปเป็นภริยา แม้ได้ฉุดคร่าไปแล้วจำเลยยังมิได้ล่วงเกินเจ้าทุกข์ให้เสียความบริสุทธิ์ก็ดี แต่จำเลยได้ฉุดคร่าไปเพื่อการประเวณี จึงเป็นการอนาจารอยู่ในตัว จำเลยต้องมีผิดตามมาตรา ๒๗๖ จึงพิพากษายืน(อรรถกฤต ช.เพ็ญชาติ-อิศรภักดีธรรมวิเทต-ธรรมบัณฑิต)ศาลชั้นต้น - หลวงวุฒิศักดิ์เนตินาทศาลอุทธรณ์ - พระยาภัทรนาวิกแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ได้ความว่าจำเลยสมคบกันฉุดคร่าเจ้าทุกข์ไป และในการนี้ได้ใช้อาวุธทำร้ายนายเปลื้องถึงแก่ความตาย และนางกุ่ยนางสาวทองคำมีบาดเจ็บ ศาลชั้นต้นฟังว่าจำเลยสมคบกันฉุดคร่าเจ้าทุกข์ไปจริง แต่ไม่ใช่เพื่อการอนาจาร เพราะเจ้าทุกข์เองก็ว่าจำเลยไม่ได้ล่วงเกินอะไร คงมีผิดเพียงฐานทำให้เสื่อมเสียอิสสรภาพตามกฎหมายลักษณอาญามาตรา ๒๖๘ ส่วนข้อหาว่าสมคบกันยิงนายเปลื้องตายไม่ได้ความดังนั้น จึงให้ยกข้อหาข้อนี้ คงลงโทษฐานทำร้ายร่างกายนางกุ่ยนางสาวทองคำตามมาตรา ๓๓๘ ข้อ ๓ ศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงเช่นเดียวกับศาลชั้นต้นว่าจำเลยสมคบกันฉุดคร่าเจ้าทุกข์ไปและฟังไม่ได้ว่าได้สมคบกันยิงนายเปลื้องตาย แต่เรื่องเช่นนี้ไม่หมายความว่าต้องทำอนาจารด้วย เพียงฉุดไปเพื่อการอนาจารก็ผิดตามมาตรา ๒๗๖ แล้ว จึงพิพากษาแก้ให้ลงโทษจำเลยตามมาตรา ๒๗๖ จำเลยฎีกาว่าการกระทำของจำเลยยังไม่เป็นความผิดตามมาตรา ๒๗๖ ศาลฎีกาเห็นว่าความผิดตามมาตรา ๒๗๖ นั้นเพียงได้ความว่าฉุดไปเพื่อการอนาจารก็เป็นผิดเรื่องนี้ได้ความว่าว่าจำเลยคนหนึ่งรักใคร่เจ้าทุกข์และต้องการเอาไปเป็นภริยา แม้ได้ฉุดคร่าไปแล้วจำเลยยังมิได้ล่วงเกินเจ้าทุกข์ให้เสียความบริสุทธิ์ก็ดี แต่จำเลยได้ฉุดคร่าไปเพื่อการประเวณี จึงเป็นการอนาจารอยู่ในตัว จำเลยต้องมีผิดตามมาตรา ๒๗๖ จึงพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1063 - 1064/2484อัยยการลพบุรีโจทก์นายจำลอง ฉายประทีปที่ 1 นายชิด รุจเจริญที่ 2 นายเจ๊ก กองวารีที่ 3นายกิมผลเกตุที่ 4 นายทิ้ง จิตตะวิบูนที่ 5จำเลยอัยยการลพบุรีโจทก์นายเอี้ยง กองวารี นายหวั่น ฉายสุวรรณ์จำเลย ป.อ. ม. 276, ม. 268, ม. 246ฉุดคร่าห์หญิงไปเพื่อจะเอาเป็นภริยา แม้ยังไม่ทันล่วงเกินหญิง ก็เป็นผิดตามมาตรา 276ได้ความว่าจำเลยสมคบกันฉุดคร่าเจ้าทุกข์ไป และในการนี้ได้ใช้อาวุธทำร้ายนายเปลื้องถึงแก่ความตาย และนางกุ่ยนางสาวทองคำมีบาดเจ็บ ศาลชั้นต้นฟังว่าจำเลยสมคบกันฉุดคร่าเจ้าทุกข์ไปจริง แต่ไม่ใช่เพื่อการอนาจาร เพราะเจ้าทุกข์เองก็ว่าจำเลยไม่ได้ล่วงเกินอะไร คงมีผิดเพียงฐานทำให้เสื่อมเสียอิสสรภาพตามกฎหมายลักษณอาญามาตรา ๒๖๘ ส่วนข้อหาว่าสมคบกันยิงนายเปลื้องตายไม่ได้ความดังนั้น จึงให้ยกข้อหาข้อนี้ คงลงโทษฐานทำร้ายร่างกายนางกุ่ยนางสาวทองคำตามมาตรา ๓๓๘ ข้อ ๓ ศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงเช่นเดียวกับศาลชั้นต้นว่าจำเลยสมคบกันฉุดคร่าเจ้าทุกข์ไปและฟังไม่ได้ว่าได้สมคบกันยิงนายเปลื้องตาย แต่เรื่องเช่นนี้ไม่หมายความว่าต้องทำอนาจารด้วย เพียงฉุดไปเพื่อการอนาจารก็ผิดตามมาตรา ๒๗๖ แล้ว จึงพิพากษาแก้ให้ลงโทษจำเลยตามมาตรา ๒๗๖ จำเลยฎีกาว่าการกระทำของจำเลยยังไม่เป็นความผิดตามมาตรา ๒๗๖ ศาลฎีกาเห็นว่าความผิดตามมาตรา ๒๗๖ นั้นเพียงได้ความว่าฉุดไปเพื่อการอนาจารก็เป็นผิดเรื่องนี้ได้ความว่าว่าจำเลยคนหนึ่งรักใคร่เจ้าทุกข์และต้องการเอาไปเป็นภริยา แม้ได้ฉุดคร่าไปแล้วจำเลยยังมิได้ล่วงเกินเจ้าทุกข์ให้เสียความบริสุทธิ์ก็ดี แต่จำเลยได้ฉุดคร่าไปเพื่อการประเวณี จึงเป็นการอนาจารอยู่ในตัว จำเลยต้องมีผิดตามมาตรา ๒๗๖ จึงพิพากษายืน(อรรถกฤต ช.เพ็ญชาติ-อิศรภักดีธรรมวิเทต-ธรรมบัณฑิต)ศาลชั้นต้น - หลวงวุฒิศักดิ์เนตินาทศาลอุทธรณ์ - พระยาภัทรนาวิกแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ