คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 58774หลักกฎหมาย: โจทก์และจำเลยนำสืบโต้แย้งกันในเรื่องที่โจทก์ฟ้อง ขอให้จำเลยในฐานะทายาทและผู้จัดการมรดกของ ว.ให้รับผิดใช้เงินตามเช็คนำมาแลกเงินสดจากโจทก์ แม้ศาลชั้นต้นและ ศาลอุทธรณ์จะเชื่อมพยานหลักฐานของโจทก์และพิพากษาให้จำเลย ใช้เงินแก่โจทก์ เมื่อคดีของจำเลยไม่ต้องห้ามฎีกาก็ไม่อาจ ถือว่าคดีไม่มีมูลที่จำเลยจะฎีกาอย่างคนอนาถาความว่า จำเลยฎีกา พร้อมกับยื่นคำร้องขอฎีกาอย่างคนอนาถา ศาลชั้นต้นสั่งคำร้องว่า พิเคราะห์แล้วไม่มีเหตุผลอันสมควร ที่จะฎีกา ให้ยกคำร้องและให้จำเลยนำค่าฤชาธรรมเนียมมาชำระ ภายใน 7 วัน แล้วจะพิจารณาสั่งฎีกาและคำร้องขอทุเลาการบังคับ จำเลยยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่งฉบับลงวันที่ 11 สิงหาคม 2537 ศาลชั้นต้นมีคำสั่งว่า กรณีเป็นเรื่องที่ต้องอุทธรณ์คำสั่ง ต่อศาลฎีกา แต่ตามคำร้องจำเลยอุทธรณ์คำสั่งต่อศาลอุทธรณ์ เมื่อกรณีไม่มีเหตุที่จะต้องส่งคำร้องไปยังศาลอุทธรณ์ จึงให้รวมสำนวนไว้จำเลยเห็นว่า จำเลยมีเจตนาที่จะยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่ง ฉบับวันที่ 11 สิงหาคม 2537 ต่อศาลฎีกา แต่เจ้าหน้าที่ได้พิมพ์ ผิดพลาดด้วยความพลั้งเผลอจากคำว่า "ศาลฎีกา"เป็น "ศาลอุทธรณ์" และจำเลยไม่มีทรัพย์สินเพียงพอที่จะชำระค่าธรรมเนียมศาลในชั้นฎีกา เพราะจำเลยได้โอนทรัพย์มรดกของนายวันชัยกนกวัฒนกิจ เจ้าของมรดก ชำระหนี้ให้แก่เจ้าหนี้ของนายวันชัยจนหมดสิ้นแล้วโปรดมีคำสั่งกลับคำสั่งศาลชั้นต้นและให้จำเลยฎีกาอย่าง คนอนาถาได้หมายเหตุ โจทก์ยังไม่ได้รับสำเนาคำร้องศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยในฐานะทายาทและผู้จัดการมรดก ของนายวันชัยกนกวัฒนกิจ ชำระเงินจำนวน 500,000 บาทแก่โจทก์ พร้อมด้วยดอกเบี้ยในอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปี ในจำนวนเงิน 100,000 บาท ตามเช็คเอกสารหมาย จ.3 และ จ.4 นับแต่วันที่ 17 ธันวาคม 2533 เป็นต้นไป และในจำนวนเงิน 400,000 บาท ตามเช็คเอกสารหมาย จ.4และ จ.6 นับแต่วันที่ 28 พฤศจิกายน 2533 เป็นต้นไปจนกว่าจะชำระเสร็จ ทั้งนี้ ดอกเบี้ยนับจากวันที่ธนาคารปฏิเสธการจ่ายเงินจนกระทั่ง ถึงวันฟ้องจะต้องไม่เกิน 8,871 บาทศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกา พร้อมกับยื่นคำร้องขอฎีกาอย่างอนาถาเมื่อวันที่ 1 สิงหาคม 2537 ศาลชั้นต้นมีคำสั่งให้ยกคำร้องดังกล่าว โดยให้จำเลยมาทราบคำสั่งในวันที่ 8 สิงหาคม 2537ถ้าไม่มา ให้ถือว่าทราบคำสั่งแล้ว ต่อมาจำเลยยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่ง ไม่รับฎีกาอย่างคนอนาถาฉบับลงวันที่ 11 สิงหาคม 2537 ศาลชั้นต้นมีคำสั่งให้รวมสำนวนดังกล่าว (อันดับ 100,98,92)จำเลยจึงยื่นคำร้องนี้ ศาลชั้นต้นมีคำสั่งส่งศาลฎีกาเพื่อ พิจารณา (อันดับ 101)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว คดีนี้โจทก์และจำเลยนำสืบโต้แย้งกันในเรื่องที่โจทก์ฟ้องขอให้จำเลยในฐานะทายาทและผู้จัดการมรดก ของนายวันชัยกนกวัฒนกิจ ให้รับผิดใช้เงินตามเช็คที่นายวันชัยนำมาแลกเงินสดจากโจทก์ แม้ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์จะเชื่อพยานหลักฐานของโจทก์และพิพากษาให้จำเลย ใช้เงินแก่โจทก์ เมื่อคดีของจำเลยไม่ต้องห้ามฎีกาก็ไม่อาจ ถือว่าคดีไม่มีมูลที่จำเลยจะฎีกาดังที่ศาลชั้นต้นมีคำสั่ง จึงให้ศาลชั้นต้นทำการพิจารณาคำร้องที่จำเลยขอให้พิจารณา คำขอฟ้องคดีอย่างคนอนาถานั้นใหม่ แล้วมีคำสั่งต่อไปตามรูปคดี ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 2104/2537นางสาวสุกัญญา พฤกษาวรรณสาขาโจทก์นางกีเอ็งหรือกี้เอ็ง แซ่ลิ้มจำเลยนางกีเอ็งหรือกี้เอ็ง แซ่ลิ้ม จำเลยผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.พ. ม. 156โจทก์และจำเลยนำสืบโต้แย้งกันในเรื่องที่โจทก์ฟ้อง ขอให้จำเลยในฐานะทายาทและผู้จัดการมรดกของ ว.ให้รับผิดใช้เงินตามเช็คนำมาแลกเงินสดจากโจทก์ แม้ศาลชั้นต้นและ ศาลอุทธรณ์จะเชื่อมพยานหลักฐานของโจทก์และพิพากษาให้จำเลย ใช้เงินแก่โจทก์ เมื่อคดีของจำเลยไม่ต้องห้ามฎีกาก็ไม่อาจ ถือว่าคดีไม่มีมูลที่จำเลยจะฎีกาอย่างคนอนาถาความว่า จำเลยฎีกา พร้อมกับยื่นคำร้องขอฎีกาอย่างคนอนาถา ศาลชั้นต้นสั่งคำร้องว่า พิเคราะห์แล้วไม่มีเหตุผลอันสมควร ที่จะฎีกา ให้ยกคำร้องและให้จำเลยนำค่าฤชาธรรมเนียมมาชำระ ภายใน 7 วัน แล้วจะพิจารณาสั่งฎีกาและคำร้องขอทุเลาการบังคับ จำเลยยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่งฉบับลงวันที่ 11 สิงหาคม 2537 ศาลชั้นต้นมีคำสั่งว่า กรณีเป็นเรื่องที่ต้องอุทธรณ์คำสั่ง ต่อศาลฎีกา แต่ตามคำร้องจำเลยอุทธรณ์คำสั่งต่อศาลอุทธรณ์ เมื่อกรณีไม่มีเหตุที่จะต้องส่งคำร้องไปยังศาลอุทธรณ์ จึงให้รวมสำนวนไว้จำเลยเห็นว่า จำเลยมีเจตนาที่จะยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่ง ฉบับวันที่ 11 สิงหาคม 2537 ต่อศาลฎีกา แต่เจ้าหน้าที่ได้พิมพ์ ผิดพลาดด้วยความพลั้งเผลอจากคำว่า "ศาลฎีกา"เป็น "ศาลอุทธรณ์" และจำเลยไม่มีทรัพย์สินเพียงพอที่จะชำระค่าธรรมเนียมศาลในชั้นฎีกา เพราะจำเลยได้โอนทรัพย์มรดกของนายวันชัยกนกวัฒนกิจ เจ้าของมรดก ชำระหนี้ให้แก่เจ้าหนี้ของนายวันชัยจนหมดสิ้นแล้วโปรดมีคำสั่งกลับคำสั่งศาลชั้นต้นและให้จำเลยฎีกาอย่าง คนอนาถาได้หมายเหตุ โจทก์ยังไม่ได้รับสำเนาคำร้องศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยในฐานะทายาทและผู้จัดการมรดก ของนายวันชัยกนกวัฒนกิจ ชำระเงินจำนวน 500,000 บาทแก่โจทก์ พร้อมด้วยดอกเบี้ยในอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปี ในจำนวนเงิน 100,000 บาท ตามเช็คเอกสารหมาย จ.3 และ จ.4 นับแต่วันที่ 17 ธันวาคม 2533 เป็นต้นไป และในจำนวนเงิน 400,000 บาท ตามเช็คเอกสารหมาย จ.4และ จ.6 นับแต่วันที่ 28 พฤศจิกายน 2533 เป็นต้นไปจนกว่าจะชำระเสร็จ ทั้งนี้ ดอกเบี้ยนับจากวันที่ธนาคารปฏิเสธการจ่ายเงินจนกระทั่ง ถึงวันฟ้องจะต้องไม่เกิน 8,871 บาทศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกา พร้อมกับยื่นคำร้องขอฎีกาอย่างอนาถาเมื่อวันที่ 1 สิงหาคม 2537 ศาลชั้นต้นมีคำสั่งให้ยกคำร้องดังกล่าว โดยให้จำเลยมาทราบคำสั่งในวันที่ 8 สิงหาคม 2537ถ้าไม่มา ให้ถือว่าทราบคำสั่งแล้ว ต่อมาจำเลยยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่ง ไม่รับฎีกาอย่างคนอนาถาฉบับลงวันที่ 11 สิงหาคม 2537 ศาลชั้นต้นมีคำสั่งให้รวมสำนวนดังกล่าว (อันดับ 100,98,92)จำเลยจึงยื่นคำร้องนี้ ศาลชั้นต้นมีคำสั่งส่งศาลฎีกาเพื่อ พิจารณา (อันดับ 101)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว คดีนี้โจทก์และจำเลยนำสืบโต้แย้งกันในเรื่องที่โจทก์ฟ้องขอให้จำเลยในฐานะทายาทและผู้จัดการมรดก ของนายวันชัยกนกวัฒนกิจ ให้รับผิดใช้เงินตามเช็คที่นายวันชัยนำมาแลกเงินสดจากโจทก์ แม้ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์จะเชื่อพยานหลักฐานของโจทก์และพิพากษาให้จำเลย ใช้เงินแก่โจทก์ เมื่อคดีของจำเลยไม่ต้องห้ามฎีกาก็ไม่อาจ ถือว่าคดีไม่มีมูลที่จำเลยจะฎีกาดังที่ศาลชั้นต้นมีคำสั่ง จึงให้ศาลชั้นต้นทำการพิจารณาคำร้องที่จำเลยขอให้พิจารณา คำขอฟ้องคดีอย่างคนอนาถานั้นใหม่ แล้วมีคำสั่งต่อไปตามรูปคดี(ปราโมทย์ บุนนาค-อากาศ บำรุงชีพ-ดำรุพงศ์ อิศรางกูร ณ อยุธยา)แหล่งที่มาเนติบัณฑิตยสภาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 2104/2537นางสาวสุกัญญา พฤกษาวรรณสาขาโจทก์นางกีเอ็งหรือกี้เอ็ง แซ่ลิ้มจำเลยนางกีเอ็งหรือกี้เอ็ง แซ่ลิ้ม จำเลยผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.พ. ม. 156โจทก์และจำเลยนำสืบโต้แย้งกันในเรื่องที่โจทก์ฟ้อง ขอให้จำเลยในฐานะทายาทและผู้จัดการมรดกของ ว.ให้รับผิดใช้เงินตามเช็คนำมาแลกเงินสดจากโจทก์ แม้ศาลชั้นต้นและ ศาลอุทธรณ์จะเชื่อมพยานหลักฐานของโจทก์และพิพากษาให้จำเลย ใช้เงินแก่โจทก์ เมื่อคดีของจำเลยไม่ต้องห้ามฎีกาก็ไม่อาจ ถือว่าคดีไม่มีมูลที่จำเลยจะฎีกาอย่างคนอนาถาความว่า จำเลยฎีกา พร้อมกับยื่นคำร้องขอฎีกาอย่างคนอนาถา ศาลชั้นต้นสั่งคำร้องว่า พิเคราะห์แล้วไม่มีเหตุผลอันสมควร ที่จะฎีกา ให้ยกคำร้องและให้จำเลยนำค่าฤชาธรรมเนียมมาชำระ ภายใน 7 วัน แล้วจะพิจารณาสั่งฎีกาและคำร้องขอทุเลาการบังคับ จำเลยยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่งฉบับลงวันที่ 11 สิงหาคม 2537 ศาลชั้นต้นมีคำสั่งว่า กรณีเป็นเรื่องที่ต้องอุทธรณ์คำสั่ง ต่อศาลฎีกา แต่ตามคำร้องจำเลยอุทธรณ์คำสั่งต่อศาลอุทธรณ์ เมื่อกรณีไม่มีเหตุที่จะต้องส่งคำร้องไปยังศาลอุทธรณ์ จึงให้รวมสำนวนไว้จำเลยเห็นว่า จำเลยมีเจตนาที่จะยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่ง ฉบับวันที่ 11 สิงหาคม 2537 ต่อศาลฎีกา แต่เจ้าหน้าที่ได้พิมพ์ ผิดพลาดด้วยความพลั้งเผลอจากคำว่า "ศาลฎีกา"เป็น "ศาลอุทธรณ์" และจำเลยไม่มีทรัพย์สินเพียงพอที่จะชำระค่าธรรมเนียมศาลในชั้นฎีกา เพราะจำเลยได้โอนทรัพย์มรดกของนายวันชัยกนกวัฒนกิจ เจ้าของมรดก ชำระหนี้ให้แก่เจ้าหนี้ของนายวันชัยจนหมดสิ้นแล้วโปรดมีคำสั่งกลับคำสั่งศาลชั้นต้นและให้จำเลยฎีกาอย่าง คนอนาถาได้หมายเหตุ โจทก์ยังไม่ได้รับสำเนาคำร้องศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยในฐานะทายาทและผู้จัดการมรดก ของนายวันชัยกนกวัฒนกิจ ชำระเงินจำนวน 500,000 บาทแก่โจทก์ พร้อมด้วยดอกเบี้ยในอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปี ในจำนวนเงิน 100,000 บาท ตามเช็คเอกสารหมาย จ.3 และ จ.4 นับแต่วันที่ 17 ธันวาคม 2533 เป็นต้นไป และในจำนวนเงิน 400,000 บาท ตามเช็คเอกสารหมาย จ.4และ จ.6 นับแต่วันที่ 28 พฤศจิกายน 2533 เป็นต้นไปจนกว่าจะชำระเสร็จ ทั้งนี้ ดอกเบี้ยนับจากวันที่ธนาคารปฏิเสธการจ่ายเงินจนกระทั่ง ถึงวันฟ้องจะต้องไม่เกิน 8,871 บาทศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกา พร้อมกับยื่นคำร้องขอฎีกาอย่างอนาถาเมื่อวันที่ 1 สิงหาคม 2537 ศาลชั้นต้นมีคำสั่งให้ยกคำร้องดังกล่าว โดยให้จำเลยมาทราบคำสั่งในวันที่ 8 สิงหาคม 2537ถ้าไม่มา ให้ถือว่าทราบคำสั่งแล้ว ต่อมาจำเลยยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่ง ไม่รับฎีกาอย่างคนอนาถาฉบับลงวันที่ 11 สิงหาคม 2537 ศาลชั้นต้นมีคำสั่งให้รวมสำนวนดังกล่าว (อันดับ 100,98,92)จำเลยจึงยื่นคำร้องนี้ ศาลชั้นต้นมีคำสั่งส่งศาลฎีกาเพื่อ พิจารณา (อันดับ 101)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว คดีนี้โจทก์และจำเลยนำสืบโต้แย้งกันในเรื่องที่โจทก์ฟ้องขอให้จำเลยในฐานะทายาทและผู้จัดการมรดก ของนายวันชัยกนกวัฒนกิจ ให้รับผิดใช้เงินตามเช็คที่นายวันชัยนำมาแลกเงินสดจากโจทก์ แม้ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์จะเชื่อพยานหลักฐานของโจทก์และพิพากษาให้จำเลย ใช้เงินแก่โจทก์ เมื่อคดีของจำเลยไม่ต้องห้ามฎีกาก็ไม่อาจ ถือว่าคดีไม่มีมูลที่จำเลยจะฎีกาดังที่ศาลชั้นต้นมีคำสั่ง จึงให้ศาลชั้นต้นทำการพิจารณาคำร้องที่จำเลยขอให้พิจารณา คำขอฟ้องคดีอย่างคนอนาถานั้นใหม่ แล้วมีคำสั่งต่อไปตามรูปคดี(ปราโมทย์ บุนนาค-อากาศ บำรุงชีพ-ดำรุพงศ์ อิศรางกูร ณ อยุธยา)แหล่งที่มาเนติบัณฑิตยสภาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ