คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 857/2518หลักกฎหมาย: โจทก์ฟ้องขอให้จำเลยชำระเงินตามตั๋วแลกเงิน 4 ฉบับซึ่งจำเลยเป็นผู้รับรองโดยกล่าวในฟ้องว่า มูลค่าของตั๋วแต่ละฉบับคือมูลค่าของสินค้าซึ่งจำเลยสั่งซื้อและรับไปจากโจทก์แล้วจำเลยให้การและฟ้องแย้งว่ามูลหนี้ตามตั๋วที่โจทก์ฟ้องเกิดจากสัญญาซื้อขายเหล็กเส้นที่จำเลยซื้อจากโจทก์ โจทก์เป็นฝ่ายผิดสัญญา จำเลยจึงจำต้องยับยั้งการจ่ายเงินตามตั๋ว และการผิดสัญญาซึ่งเป็นมูลหนี้ของตั๋วเหล่านี้เป็นเหตุให้จำเลยเสียหายจึงฟ้องแย้งเรียกค่าเสียหาย ดังนี้ฟ้องแย้งเป็นเรื่องที่เกี่ยวกับคำฟ้องเดิมโจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นผู้สั่งจ่ายตั๋วแลกเงิน 4 ฉบับ โดยสั่งจำเลยซึ่งมีภูมิลำเนาในประเทศไทยให้ใช้เงินตามตั๋วทั้ง 4 ฉบับ ดังกล่าวให้แก่ตัวโจทก์เองหรือตามคำสั่งของโจทก์ในกำหนดเวลา 180 วัน นับแต่วันที่ได้เห็นตั๋วแต่ละฉบับ ซึ่งมูลค่าของตั๋วแต่ละฉบับนั้นคือมูลค่าของสินค้าซึ่งจำเลยได้สั่งซื้อและได้รับไปจากโจทก์แล้ว โจทก์ได้มอบหมายให้ธนาคารบาร์เคลย์ ประเทศอังกฤษ เป็นผู้เรียกเก็บเงินจากจำเลย ธนาคารบาร์เคลย์ มอบให้ธนาคารศรีนคร จำกัด ประเทศไทย เรียกเก็บเงินแทน จำเลยได้ปฏิเสธการใช้เงินตามตั๋วทั้ง 4 ฉบับ อัตราแลกเปลี่ยนในวันฟ้อง 1 ปอนด์สเตอร์ลิง ต่อ 48.00 บาท เป็นเงินไทย 127,070.88 บาท รวมกับดอกเบี้ยดังกล่าวข้างต้นของเงินตามตั๋วทั้ง 4 ฉบับ แล้วเป็นเงินที่จำเลยจะต้องใช้ให้โจทก์147,361.92 บาท จึงขอให้ศาลบังคับจำเลยชำระเงินจำนวนนี้ให้แก่โจทก์พร้อมกับเสียดอกเบี้ย จำเลยให้การและฟ้องแย้งว่า มูลหนี้ตามตั๋วแลกเงิน 4 ฉบับนี้เกิดจากสัญญาซื้อขายเหล็กเส้นหกเหลี่ยมที่จำเลยสั่งซื้อจากโจทก์ตามสัญญา 4 ฉบับ ซึ่งตามสัญญาดังกล่าวโจทก์จะต้องจัดส่งเหล็กเส้นหกเหลี่ยมขายให้จำเลยจำนวน 140 ตัน ตามราคาในสัญญา โจทก์ได้ผิดสัญญาซื้อขายทั้ง 4 ฉบับ โดยโจทก์ได้จัดส่งเหล็กเส้นที่ตกลงขายให้จำเลยมาให้เพียงประมาณ 58.829 ตัน ทำให้จำเลยเสียหายขาดผลกำไรที่ควรได้ และต้องผิดสัญญาขายต่อกับลูกค้าในประเทศไทย ขอให้ยกฟ้องและขอฟ้องแย้งให้ศาลบังคับให้โจทก์ชำระเงิน 136,330.28 บาท ให้จำเลยพร้อมทั้งดอกเบี้ย ศาลชั้นต้นสั่งรับเฉพาะคำให้การของจำเลย ส่วนเรื่องฟ้องแย้งศาลชั้นต้นเห็นว่าการผิดสัญญาซื้อขายระหว่างโจทก์กับจำเลยเป็นคนละเรื่อง ไม่เกี่ยวกับคำฟ้องเดิมเรื่องตั๋วเงิน จึงไม่รับฟ้องแย้งจำเลยอุทธรณ์คำสั่งศาลชั้นต้น ขอให้รับฟ้องแย้งของจำเลย ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า ให้ศาลชั้นต้นรับฟ้องแย้งของจำเลยไว้พิจารณา นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำสั่งศาลชั้นต้น โจทก์ฎีกาคดีนี้โจทก์ฟ้องขอให้จำเลยชำระเงินตามตั๋วแลกเงิน 4 ฉบับ ซึ่งจำเลยเป็นผู้รับรอง โจทก์กล่าวในฟ้องว่า มูลค่าของตั๋วแต่ละฉบับนั้นคือมูลค่าของสินค้าซึ่งจำเลยได้สั่งซื้อและรับไปจากโจทก์แล้ว จำเลยให้การและฟ้องแย้งความว่า มูลหนี้ตามตั๋วแลกเงินที่โจทก์ฟ้องเกิดจากสัญญา 4 ฉบับ เป็นสัญญาซื้อขายเหล็กเส้นที่จำเลยซื้อจากโจทก์ โจทก์เป็นฝ่ายผิดสัญญา จำเลยจึงจำต้องยับยั้งการจ่ายเงินตามตั๋ว และการผิดสัญญาซึ่งเป็นมูลหนี้ของตั๋วเหล่านี้เองเป็นเหตุให้จำเลยได้รับความเสียหาย จำเลยจึงฟ้องแย้งเรียกค่าเสียหายดังกล่าวจากโจทก์ ศาลฎีกาเห็นว่าฟ้องแย้งเป็นเรื่องที่เกี่ยวกับคำฟ้องเดิมพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 857/2518บริษัทเอ็ช.อี.ที.(สตีล) จำกัด โดยนายชิงชัย มะโนทัย ผู้รับมอบอำนาจโจทก์ห้างหุ้นส่วนจำกัด ว. ธนชัยจำเลย ป.วิ.พ. ม. 177 โจทก์ฟ้องขอให้จำเลยชำระเงินตามตั๋วแลกเงิน 4 ฉบับซึ่งจำเลยเป็นผู้รับรองโดยกล่าวในฟ้องว่า มูลค่าของตั๋วแต่ละฉบับคือมูลค่าของสินค้าซึ่งจำเลยสั่งซื้อและรับไปจากโจทก์แล้วจำเลยให้การและฟ้องแย้งว่ามูลหนี้ตามตั๋วที่โจทก์ฟ้องเกิดจากสัญญาซื้อขายเหล็กเส้นที่จำเลยซื้อจากโจทก์ โจทก์เป็นฝ่ายผิดสัญญา จำเลยจึงจำต้องยับยั้งการจ่ายเงินตามตั๋ว และการผิดสัญญาซึ่งเป็นมูลหนี้ของตั๋วเหล่านี้เป็นเหตุให้จำเลยเสียหายจึงฟ้องแย้งเรียกค่าเสียหาย ดังนี้ฟ้องแย้งเป็นเรื่องที่เกี่ยวกับคำฟ้องเดิมโจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นผู้สั่งจ่ายตั๋วแลกเงิน 4 ฉบับ โดยสั่งจำเลยซึ่งมีภูมิลำเนาในประเทศไทยให้ใช้เงินตามตั๋วทั้ง 4 ฉบับ ดังกล่าวให้แก่ตัวโจทก์เองหรือตามคำสั่งของโจทก์ในกำหนดเวลา 180 วัน นับแต่วันที่ได้เห็นตั๋วแต่ละฉบับ ซึ่งมูลค่าของตั๋วแต่ละฉบับนั้นคือมูลค่าของสินค้าซึ่งจำเลยได้สั่งซื้อและได้รับไปจากโจทก์แล้ว โจทก์ได้มอบหมายให้ธนาคารบาร์เคลย์ ประเทศอังกฤษ เป็นผู้เรียกเก็บเงินจากจำเลย ธนาคารบาร์เคลย์ มอบให้ธนาคารศรีนคร จำกัด ประเทศไทย เรียกเก็บเงินแทน จำเลยได้ปฏิเสธการใช้เงินตามตั๋วทั้ง 4 ฉบับ อัตราแลกเปลี่ยนในวันฟ้อง 1 ปอนด์สเตอร์ลิง ต่อ 48.00 บาท เป็นเงินไทย 127,070.88 บาท รวมกับดอกเบี้ยดังกล่าวข้างต้นของเงินตามตั๋วทั้ง 4 ฉบับ แล้วเป็นเงินที่จำเลยจะต้องใช้ให้โจทก์147,361.92 บาท จึงขอให้ศาลบังคับจำเลยชำระเงินจำนวนนี้ให้แก่โจทก์พร้อมกับเสียดอกเบี้ย จำเลยให้การและฟ้องแย้งว่า มูลหนี้ตามตั๋วแลกเงิน 4 ฉบับนี้เกิดจากสัญญาซื้อขายเหล็กเส้นหกเหลี่ยมที่จำเลยสั่งซื้อจากโจทก์ตามสัญญา 4 ฉบับ ซึ่งตามสัญญาดังกล่าวโจทก์จะต้องจัดส่งเหล็กเส้นหกเหลี่ยมขายให้จำเลยจำนวน 140 ตัน ตามราคาในสัญญา โจทก์ได้ผิดสัญญาซื้อขายทั้ง 4 ฉบับ โดยโจทก์ได้จัดส่งเหล็กเส้นที่ตกลงขายให้จำเลยมาให้เพียงประมาณ 58.829 ตัน ทำให้จำเลยเสียหายขาดผลกำไรที่ควรได้ และต้องผิดสัญญาขายต่อกับลูกค้าในประเทศไทย ขอให้ยกฟ้องและขอฟ้องแย้งให้ศาลบังคับให้โจทก์ชำระเงิน 136,330.28 บาท ให้จำเลยพร้อมทั้งดอกเบี้ย ศาลชั้นต้นสั่งรับเฉพาะคำให้การของจำเลย ส่วนเรื่องฟ้องแย้งศาลชั้นต้นเห็นว่าการผิดสัญญาซื้อขายระหว่างโจทก์กับจำเลยเป็นคนละเรื่อง ไม่เกี่ยวกับคำฟ้องเดิมเรื่องตั๋วเงิน จึงไม่รับฟ้องแย้งจำเลยอุทธรณ์คำสั่งศาลชั้นต้น ขอให้รับฟ้องแย้งของจำเลย ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า ให้ศาลชั้นต้นรับฟ้องแย้งของจำเลยไว้พิจารณา นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำสั่งศาลชั้นต้น โจทก์ฎีกาคดีนี้โจทก์ฟ้องขอให้จำเลยชำระเงินตามตั๋วแลกเงิน 4 ฉบับ ซึ่งจำเลยเป็นผู้รับรอง โจทก์กล่าวในฟ้องว่า มูลค่าของตั๋วแต่ละฉบับนั้นคือมูลค่าของสินค้าซึ่งจำเลยได้สั่งซื้อและรับไปจากโจทก์แล้ว จำเลยให้การและฟ้องแย้งความว่า มูลหนี้ตามตั๋วแลกเงินที่โจทก์ฟ้องเกิดจากสัญญา 4 ฉบับ เป็นสัญญาซื้อขายเหล็กเส้นที่จำเลยซื้อจากโจทก์ โจทก์เป็นฝ่ายผิดสัญญา จำเลยจึงจำต้องยับยั้งการจ่ายเงินตามตั๋ว และการผิดสัญญาซึ่งเป็นมูลหนี้ของตั๋วเหล่านี้เองเป็นเหตุให้จำเลยได้รับความเสียหาย จำเลยจึงฟ้องแย้งเรียกค่าเสียหายดังกล่าวจากโจทก์ ศาลฎีกาเห็นว่าฟ้องแย้งเป็นเรื่องที่เกี่ยวกับคำฟ้องเดิมพิพากษายืน(วิกรม เมาลานนท์-สุธี ชอบธรรม-ยิ่งศักดิ์ กฤษณจินดา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นผู้สั่งจ่ายตั๋วแลกเงิน 4 ฉบับ โดยสั่งจำเลยซึ่งมีภูมิลำเนาในประเทศไทยให้ใช้เงินตามตั๋วทั้ง 4 ฉบับ ดังกล่าวให้แก่ตัวโจทก์เองหรือตามคำสั่งของโจทก์ในกำหนดเวลา 180 วัน นับแต่วันที่ได้เห็นตั๋วแต่ละฉบับ ซึ่งมูลค่าของตั๋วแต่ละฉบับนั้นคือมูลค่าของสินค้าซึ่งจำเลยได้สั่งซื้อและได้รับไปจากโจทก์แล้ว โจทก์ได้มอบหมายให้ธนาคารบาร์เคลย์ ประเทศอังกฤษ เป็นผู้เรียกเก็บเงินจากจำเลย ธนาคารบาร์เคลย์ มอบให้ธนาคารศรีนคร จำกัด ประเทศไทย เรียกเก็บเงินแทน จำเลยได้ปฏิเสธการใช้เงินตามตั๋วทั้ง 4 ฉบับ อัตราแลกเปลี่ยนในวันฟ้อง 1 ปอนด์สเตอร์ลิง ต่อ 48.00 บาท เป็นเงินไทย 127,070.88 บาท รวมกับดอกเบี้ยดังกล่าวข้างต้นของเงินตามตั๋วทั้ง 4 ฉบับ แล้วเป็นเงินที่จำเลยจะต้องใช้ให้โจทก์147,361.92 บาท จึงขอให้ศาลบังคับจำเลยชำระเงินจำนวนนี้ให้แก่โจทก์พร้อมกับเสียดอกเบี้ย จำเลยให้การและฟ้องแย้งว่า มูลหนี้ตามตั๋วแลกเงิน 4 ฉบับนี้เกิดจากสัญญาซื้อขายเหล็กเส้นหกเหลี่ยมที่จำเลยสั่งซื้อจากโจทก์ตามสัญญา 4 ฉบับ ซึ่งตามสัญญาดังกล่าวโจทก์จะต้องจัดส่งเหล็กเส้นหกเหลี่ยมขายให้จำเลยจำนวน 140 ตัน ตามราคาในสัญญา โจทก์ได้ผิดสัญญาซื้อขายทั้ง 4 ฉบับ โดยโจทก์ได้จัดส่งเหล็กเส้นที่ตกลงขายให้จำเลยมาให้เพียงประมาณ 58.829 ตัน ทำให้จำเลยเสียหายขาดผลกำไรที่ควรได้ และต้องผิดสัญญาขายต่อกับลูกค้าในประเทศไทย ขอให้ยกฟ้องและขอฟ้องแย้งให้ศาลบังคับให้โจทก์ชำระเงิน 136,330.28 บาท ให้จำเลยพร้อมทั้งดอกเบี้ย ศาลชั้นต้นสั่งรับเฉพาะคำให้การของจำเลย ส่วนเรื่องฟ้องแย้งศาลชั้นต้นเห็นว่าการผิดสัญญาซื้อขายระหว่างโจทก์กับจำเลยเป็นคนละเรื่อง ไม่เกี่ยวกับคำฟ้องเดิมเรื่องตั๋วเงิน จึงไม่รับฟ้องแย้งจำเลยอุทธรณ์คำสั่งศาลชั้นต้น ขอให้รับฟ้องแย้งของจำเลย ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า ให้ศาลชั้นต้นรับฟ้องแย้งของจำเลยไว้พิจารณา นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำสั่งศาลชั้นต้น โจทก์ฎีกาคดีนี้โจทก์ฟ้องขอให้จำเลยชำระเงินตามตั๋วแลกเงิน 4 ฉบับ ซึ่งจำเลยเป็นผู้รับรอง โจทก์กล่าวในฟ้องว่า มูลค่าของตั๋วแต่ละฉบับนั้นคือมูลค่าของสินค้าซึ่งจำเลยได้สั่งซื้อและรับไปจากโจทก์แล้ว จำเลยให้การและฟ้องแย้งความว่า มูลหนี้ตามตั๋วแลกเงินที่โจทก์ฟ้องเกิดจากสัญญา 4 ฉบับ เป็นสัญญาซื้อขายเหล็กเส้นที่จำเลยซื้อจากโจทก์ โจทก์เป็นฝ่ายผิดสัญญา จำเลยจึงจำต้องยับยั้งการจ่ายเงินตามตั๋ว และการผิดสัญญาซึ่งเป็นมูลหนี้ของตั๋วเหล่านี้เองเป็นเหตุให้จำเลยได้รับความเสียหาย จำเลยจึงฟ้องแย้งเรียกค่าเสียหายดังกล่าวจากโจทก์ ศาลฎีกาเห็นว่าฟ้องแย้งเป็นเรื่องที่เกี่ยวกับคำฟ้องเดิมพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 857/2518บริษัทเอ็ช.อี.ที.(สตีล) จำกัด โดยนายชิงชัย มะโนทัย ผู้รับมอบอำนาจโจทก์ห้างหุ้นส่วนจำกัด ว. ธนชัยจำเลย ป.วิ.พ. ม. 177 โจทก์ฟ้องขอให้จำเลยชำระเงินตามตั๋วแลกเงิน 4 ฉบับซึ่งจำเลยเป็นผู้รับรองโดยกล่าวในฟ้องว่า มูลค่าของตั๋วแต่ละฉบับคือมูลค่าของสินค้าซึ่งจำเลยสั่งซื้อและรับไปจากโจทก์แล้วจำเลยให้การและฟ้องแย้งว่ามูลหนี้ตามตั๋วที่โจทก์ฟ้องเกิดจากสัญญาซื้อขายเหล็กเส้นที่จำเลยซื้อจากโจทก์ โจทก์เป็นฝ่ายผิดสัญญา จำเลยจึงจำต้องยับยั้งการจ่ายเงินตามตั๋ว และการผิดสัญญาซึ่งเป็นมูลหนี้ของตั๋วเหล่านี้เป็นเหตุให้จำเลยเสียหายจึงฟ้องแย้งเรียกค่าเสียหาย ดังนี้ฟ้องแย้งเป็นเรื่องที่เกี่ยวกับคำฟ้องเดิมโจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นผู้สั่งจ่ายตั๋วแลกเงิน 4 ฉบับ โดยสั่งจำเลยซึ่งมีภูมิลำเนาในประเทศไทยให้ใช้เงินตามตั๋วทั้ง 4 ฉบับ ดังกล่าวให้แก่ตัวโจทก์เองหรือตามคำสั่งของโจทก์ในกำหนดเวลา 180 วัน นับแต่วันที่ได้เห็นตั๋วแต่ละฉบับ ซึ่งมูลค่าของตั๋วแต่ละฉบับนั้นคือมูลค่าของสินค้าซึ่งจำเลยได้สั่งซื้อและได้รับไปจากโจทก์แล้ว โจทก์ได้มอบหมายให้ธนาคารบาร์เคลย์ ประเทศอังกฤษ เป็นผู้เรียกเก็บเงินจากจำเลย ธนาคารบาร์เคลย์ มอบให้ธนาคารศรีนคร จำกัด ประเทศไทย เรียกเก็บเงินแทน จำเลยได้ปฏิเสธการใช้เงินตามตั๋วทั้ง 4 ฉบับ อัตราแลกเปลี่ยนในวันฟ้อง 1 ปอนด์สเตอร์ลิง ต่อ 48.00 บาท เป็นเงินไทย 127,070.88 บาท รวมกับดอกเบี้ยดังกล่าวข้างต้นของเงินตามตั๋วทั้ง 4 ฉบับ แล้วเป็นเงินที่จำเลยจะต้องใช้ให้โจทก์147,361.92 บาท จึงขอให้ศาลบังคับจำเลยชำระเงินจำนวนนี้ให้แก่โจทก์พร้อมกับเสียดอกเบี้ย จำเลยให้การและฟ้องแย้งว่า มูลหนี้ตามตั๋วแลกเงิน 4 ฉบับนี้เกิดจากสัญญาซื้อขายเหล็กเส้นหกเหลี่ยมที่จำเลยสั่งซื้อจากโจทก์ตามสัญญา 4 ฉบับ ซึ่งตามสัญญาดังกล่าวโจทก์จะต้องจัดส่งเหล็กเส้นหกเหลี่ยมขายให้จำเลยจำนวน 140 ตัน ตามราคาในสัญญา โจทก์ได้ผิดสัญญาซื้อขายทั้ง 4 ฉบับ โดยโจทก์ได้จัดส่งเหล็กเส้นที่ตกลงขายให้จำเลยมาให้เพียงประมาณ 58.829 ตัน ทำให้จำเลยเสียหายขาดผลกำไรที่ควรได้ และต้องผิดสัญญาขายต่อกับลูกค้าในประเทศไทย ขอให้ยกฟ้องและขอฟ้องแย้งให้ศาลบังคับให้โจทก์ชำระเงิน 136,330.28 บาท ให้จำเลยพร้อมทั้งดอกเบี้ย ศาลชั้นต้นสั่งรับเฉพาะคำให้การของจำเลย ส่วนเรื่องฟ้องแย้งศาลชั้นต้นเห็นว่าการผิดสัญญาซื้อขายระหว่างโจทก์กับจำเลยเป็นคนละเรื่อง ไม่เกี่ยวกับคำฟ้องเดิมเรื่องตั๋วเงิน จึงไม่รับฟ้องแย้งจำเลยอุทธรณ์คำสั่งศาลชั้นต้น ขอให้รับฟ้องแย้งของจำเลย ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า ให้ศาลชั้นต้นรับฟ้องแย้งของจำเลยไว้พิจารณา นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำสั่งศาลชั้นต้น โจทก์ฎีกาคดีนี้โจทก์ฟ้องขอให้จำเลยชำระเงินตามตั๋วแลกเงิน 4 ฉบับ ซึ่งจำเลยเป็นผู้รับรอง โจทก์กล่าวในฟ้องว่า มูลค่าของตั๋วแต่ละฉบับนั้นคือมูลค่าของสินค้าซึ่งจำเลยได้สั่งซื้อและรับไปจากโจทก์แล้ว จำเลยให้การและฟ้องแย้งความว่า มูลหนี้ตามตั๋วแลกเงินที่โจทก์ฟ้องเกิดจากสัญญา 4 ฉบับ เป็นสัญญาซื้อขายเหล็กเส้นที่จำเลยซื้อจากโจทก์ โจทก์เป็นฝ่ายผิดสัญญา จำเลยจึงจำต้องยับยั้งการจ่ายเงินตามตั๋ว และการผิดสัญญาซึ่งเป็นมูลหนี้ของตั๋วเหล่านี้เองเป็นเหตุให้จำเลยได้รับความเสียหาย จำเลยจึงฟ้องแย้งเรียกค่าเสียหายดังกล่าวจากโจทก์ ศาลฎีกาเห็นว่าฟ้องแย้งเป็นเรื่องที่เกี่ยวกับคำฟ้องเดิมพิพากษายืน(วิกรม เมาลานนท์-สุธี ชอบธรรม-ยิ่งศักดิ์ กฤษณจินดา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ