คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 858/2497หลักกฎหมาย: สัญญาเช่าครบอายุแล้วผู้ให้เช่าแจ้งให้ผู้เช่าทราบว่าจะไม่ให้เช่าต่อไป ไม่เรียกว่ามีการต่ออายุสัญญาไปโดยไม่มีกำหนดผู้เช่าจึงถูกฟ้องขับไล่ได้ โดยไม่ต้องมีการบอกเลิกสัญญาเช่าก่อนคดีนี้เดิม ศาลชั้นต้นพิจารณาและพิพากษารวมกับคดีอื่นอีก 5 สำนวน ซึ่งโจทก์ฟ้องขับไล่และเรียกค่าเสียหายจากจำเลย โดยกล่าวว่าโจทก์เป็นเจ้าของที่ดินโฉนดเลขที่ 1398 ตำบลจักรวรรดิ์ อำเภอสัมพันธวงศ์ จังหวัดพระนครได้ให้นายกำวุธเช่าปลูกตึกมีกำหนด 5 ปี ครบกำหนดนายกำวุธได้คืนที่ดินกับตึกให้โจทก์ จำเลยทั้ง 6 สำนวนได้เช่าตึกรายนี้เพื่อทำการค้า โดยอาศัยอำนาจนายกำวุธ เมื่อนายกำวุธหมดสิทธิจำเลยก็ไม่มีสิทธิจะอยู่ในตึกเช่าต่อไป จำเลยไม่ยอมออกทำให้โจทก์เสียหาย ขอให้จำเลยใช้ค่าเสียหาย ซึ่งโจทก์ได้รับจากผู้เช่าห้องใหม่ห้องละ 800 บาทต่อเดือนจำเลยทุกสำนวนต่อสู้ว่า จำเลยไม่เคยได้รับคำบอกกล่าวเลิกสัญญาเช่าจากผู้ใด โจทก์ไม่มีอำนาจฟ้อง จำเลยเช่าเพื่ออาศัยอยู่ได้รับความคุ้มครองตามพระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่าในภาวะคับขันจำเลยไม่ได้ละเมิดสิทธิโจทก์ จำเลยพร้อมที่จะชำระค่าเช่าในอัตราเดิม โจทก์มิได้เสียหายจริงตามฟ้องศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ เห็นว่าโจทก์มีอำนาจฟ้องจำเลยเช่าตึกทำการค้า ไม่ได้รับความคุ้มครองตามพระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่าฯ จำเลยไม่มีสิทธิใช้สถานที่เช่าของโจทก์ต่อไปสำหรับค่าเสียหายโจทก์ควรได้รับค่าชดใช้จากจำเลยตามสมควร เป็นราย ๆ พิพากษาให้จำเลยทุกสำนวนและบริวารออกจากที่พิพาทและให้จำเลยใช้ค่าเสียหายบริษัทมิตรมงคลพาณิชย์จำกัดจำเลย ฎีกาคัดค้านว่าโจทก์ไม่มีอำนาจฟ้องเพราะโจทก์ไม่ได้บอกเลิกสัญญาเช่าตึกล่วงหน้า 30 วันกับจำเลยตามข้อตกลงในสัญญาเช่าระหว่างนายกำวุธกับจำเลย โจทก์รับโอนตึกไปจากนายกำวุธ โจทก์จะต้องรับโอนไปทั้งสิทธิและหน้าที่ตามสัญญาเช่าระหว่างนายกำวุธกับจำเลยด้วยศาลฎีกาเห็นว่าสัญญาเช่าระหว่างนายกำวุธกับบริษัทจำเลยนี้มีกำหนดเวลาเช่าย่อมระงับไป เมื่อสิ้นกำหนดเวลาที่ได้ตกลงกันได้พักต้องบอกกล่าวก่อนตามความในมาตรา 564 แห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ทั้งก่อนสิ้นกำหนดเวลาเช่าจำเลยก็ได้รับทราบจากนายกำวุธว่าไม่ให้เช่าตึกรายพิพาท เมื่อสิ้นกำหนดเวลาเช่าแล้ว จำเลยยังคงอยู่ในตึกพิพาทจึงเป็นการอยู่โดยนายกำวุธผู้ให้เช่าไม่ยินยอมจะถือว่าได้มีการทำสัญญากันต่อไปไม่มีกำหนดเวลาตามความในมาตรา 570 แห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ก็ไม่ได้ เมื่อสัญญาเช่าระหว่างนายกำวุธกับจำเลยระงับไปแล้ว ข้อตกลงให้บอกกล่าวล่วงหน้าเลิกการเช่าก่อน 30 วันตามสัญญานั้นย่อมระงับไปด้วย ดังนี้แม้โจทก์ผู้รับโอนจะต้องรับโอนไปทั้งสิทธิและหน้าที่ของนายกำวุธ ผู้โอนซึ่งมีต่อบริษัทจำเลย โจทก์ผู้อยู่ในฐานะเช่นเดียวกับนายกำวุธคือไม่ต้องบอกกล่าวล่วงหน้าเรื่องการเช่ากับบริษัทจำเลยพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 858/2497นายศรีศุกร์ เปาโรหิตโจทก์บริษัทมิตรมงคลพาณิชย์ จำกัดจำเลย ป.พ.พ. ม. 564, ม. 570สัญญาเช่าครบอายุแล้วผู้ให้เช่าแจ้งให้ผู้เช่าทราบว่าจะไม่ให้เช่าต่อไป ไม่เรียกว่ามีการต่ออายุสัญญาไปโดยไม่มีกำหนดผู้เช่าจึงถูกฟ้องขับไล่ได้ โดยไม่ต้องมีการบอกเลิกสัญญาเช่าก่อนคดีนี้เดิม ศาลชั้นต้นพิจารณาและพิพากษารวมกับคดีอื่นอีก 5 สำนวน ซึ่งโจทก์ฟ้องขับไล่และเรียกค่าเสียหายจากจำเลย โดยกล่าวว่าโจทก์เป็นเจ้าของที่ดินโฉนดเลขที่ 1398 ตำบลจักรวรรดิ์ อำเภอสัมพันธวงศ์ จังหวัดพระนครได้ให้นายกำวุธเช่าปลูกตึกมีกำหนด 5 ปี ครบกำหนดนายกำวุธได้คืนที่ดินกับตึกให้โจทก์ จำเลยทั้ง 6 สำนวนได้เช่าตึกรายนี้เพื่อทำการค้า โดยอาศัยอำนาจนายกำวุธ เมื่อนายกำวุธหมดสิทธิจำเลยก็ไม่มีสิทธิจะอยู่ในตึกเช่าต่อไป จำเลยไม่ยอมออกทำให้โจทก์เสียหาย ขอให้จำเลยใช้ค่าเสียหาย ซึ่งโจทก์ได้รับจากผู้เช่าห้องใหม่ห้องละ 800 บาทต่อเดือนจำเลยทุกสำนวนต่อสู้ว่า จำเลยไม่เคยได้รับคำบอกกล่าวเลิกสัญญาเช่าจากผู้ใด โจทก์ไม่มีอำนาจฟ้อง จำเลยเช่าเพื่ออาศัยอยู่ได้รับความคุ้มครองตามพระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่าในภาวะคับขันจำเลยไม่ได้ละเมิดสิทธิโจทก์ จำเลยพร้อมที่จะชำระค่าเช่าในอัตราเดิม โจทก์มิได้เสียหายจริงตามฟ้องศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ เห็นว่าโจทก์มีอำนาจฟ้องจำเลยเช่าตึกทำการค้า ไม่ได้รับความคุ้มครองตามพระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่าฯ จำเลยไม่มีสิทธิใช้สถานที่เช่าของโจทก์ต่อไปสำหรับค่าเสียหายโจทก์ควรได้รับค่าชดใช้จากจำเลยตามสมควร เป็นราย ๆ พิพากษาให้จำเลยทุกสำนวนและบริวารออกจากที่พิพาทและให้จำเลยใช้ค่าเสียหายบริษัทมิตรมงคลพาณิชย์จำกัดจำเลย ฎีกาคัดค้านว่าโจทก์ไม่มีอำนาจฟ้องเพราะโจทก์ไม่ได้บอกเลิกสัญญาเช่าตึกล่วงหน้า 30 วันกับจำเลยตามข้อตกลงในสัญญาเช่าระหว่างนายกำวุธกับจำเลย โจทก์รับโอนตึกไปจากนายกำวุธ โจทก์จะต้องรับโอนไปทั้งสิทธิและหน้าที่ตามสัญญาเช่าระหว่างนายกำวุธกับจำเลยด้วยศาลฎีกาเห็นว่าสัญญาเช่าระหว่างนายกำวุธกับบริษัทจำเลยนี้มีกำหนดเวลาเช่าย่อมระงับไป เมื่อสิ้นกำหนดเวลาที่ได้ตกลงกันได้พักต้องบอกกล่าวก่อนตามความในมาตรา 564 แห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ทั้งก่อนสิ้นกำหนดเวลาเช่าจำเลยก็ได้รับทราบจากนายกำวุธว่าไม่ให้เช่าตึกรายพิพาท เมื่อสิ้นกำหนดเวลาเช่าแล้ว จำเลยยังคงอยู่ในตึกพิพาทจึงเป็นการอยู่โดยนายกำวุธผู้ให้เช่าไม่ยินยอมจะถือว่าได้มีการทำสัญญากันต่อไปไม่มีกำหนดเวลาตามความในมาตรา 570 แห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ก็ไม่ได้ เมื่อสัญญาเช่าระหว่างนายกำวุธกับจำเลยระงับไปแล้ว ข้อตกลงให้บอกกล่าวล่วงหน้าเลิกการเช่าก่อน 30 วันตามสัญญานั้นย่อมระงับไปด้วย ดังนี้แม้โจทก์ผู้รับโอนจะต้องรับโอนไปทั้งสิทธิและหน้าที่ของนายกำวุธ ผู้โอนซึ่งมีต่อบริษัทจำเลย โจทก์ผู้อยู่ในฐานะเช่นเดียวกับนายกำวุธคือไม่ต้องบอกกล่าวล่วงหน้าเรื่องการเช่ากับบริษัทจำเลยพิพากษายืน(ชวน สิงหลกะ-เลขวณิชธรรมวิทักษ์-ทรงนิติกรณ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: คดีนี้เดิม ศาลชั้นต้นพิจารณาและพิพากษารวมกับคดีอื่นอีก 5 สำนวน ซึ่งโจทก์ฟ้องขับไล่และเรียกค่าเสียหายจากจำเลย โดยกล่าวว่าโจทก์เป็นเจ้าของที่ดินโฉนดเลขที่ 1398 ตำบลจักรวรรดิ์ อำเภอสัมพันธวงศ์ จังหวัดพระนครได้ให้นายกำวุธเช่าปลูกตึกมีกำหนด 5 ปี ครบกำหนดนายกำวุธได้คืนที่ดินกับตึกให้โจทก์ จำเลยทั้ง 6 สำนวนได้เช่าตึกรายนี้เพื่อทำการค้า โดยอาศัยอำนาจนายกำวุธ เมื่อนายกำวุธหมดสิทธิจำเลยก็ไม่มีสิทธิจะอยู่ในตึกเช่าต่อไป จำเลยไม่ยอมออกทำให้โจทก์เสียหาย ขอให้จำเลยใช้ค่าเสียหาย ซึ่งโจทก์ได้รับจากผู้เช่าห้องใหม่ห้องละ 800 บาทต่อเดือนจำเลยทุกสำนวนต่อสู้ว่า จำเลยไม่เคยได้รับคำบอกกล่าวเลิกสัญญาเช่าจากผู้ใด โจทก์ไม่มีอำนาจฟ้อง จำเลยเช่าเพื่ออาศัยอยู่ได้รับความคุ้มครองตามพระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่าในภาวะคับขันจำเลยไม่ได้ละเมิดสิทธิโจทก์ จำเลยพร้อมที่จะชำระค่าเช่าในอัตราเดิม โจทก์มิได้เสียหายจริงตามฟ้องศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ เห็นว่าโจทก์มีอำนาจฟ้องจำเลยเช่าตึกทำการค้า ไม่ได้รับความคุ้มครองตามพระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่าฯ จำเลยไม่มีสิทธิใช้สถานที่เช่าของโจทก์ต่อไปสำหรับค่าเสียหายโจทก์ควรได้รับค่าชดใช้จากจำเลยตามสมควร เป็นราย ๆ พิพากษาให้จำเลยทุกสำนวนและบริวารออกจากที่พิพาทและให้จำเลยใช้ค่าเสียหายบริษัทมิตรมงคลพาณิชย์จำกัดจำเลย ฎีกาคัดค้านว่าโจทก์ไม่มีอำนาจฟ้องเพราะโจทก์ไม่ได้บอกเลิกสัญญาเช่าตึกล่วงหน้า 30 วันกับจำเลยตามข้อตกลงในสัญญาเช่าระหว่างนายกำวุธกับจำเลย โจทก์รับโอนตึกไปจากนายกำวุธ โจทก์จะต้องรับโอนไปทั้งสิทธิและหน้าที่ตามสัญญาเช่าระหว่างนายกำวุธกับจำเลยด้วยศาลฎีกาเห็นว่าสัญญาเช่าระหว่างนายกำวุธกับบริษัทจำเลยนี้มีกำหนดเวลาเช่าย่อมระงับไป เมื่อสิ้นกำหนดเวลาที่ได้ตกลงกันได้พักต้องบอกกล่าวก่อนตามความในมาตรา 564 แห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ทั้งก่อนสิ้นกำหนดเวลาเช่าจำเลยก็ได้รับทราบจากนายกำวุธว่าไม่ให้เช่าตึกรายพิพาท เมื่อสิ้นกำหนดเวลาเช่าแล้ว จำเลยยังคงอยู่ในตึกพิพาทจึงเป็นการอยู่โดยนายกำวุธผู้ให้เช่าไม่ยินยอมจะถือว่าได้มีการทำสัญญากันต่อไปไม่มีกำหนดเวลาตามความในมาตรา 570 แห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ก็ไม่ได้ เมื่อสัญญาเช่าระหว่างนายกำวุธกับจำเลยระงับไปแล้ว ข้อตกลงให้บอกกล่าวล่วงหน้าเลิกการเช่าก่อน 30 วันตามสัญญานั้นย่อมระงับไปด้วย ดังนี้แม้โจทก์ผู้รับโอนจะต้องรับโอนไปทั้งสิทธิและหน้าที่ของนายกำวุธ ผู้โอนซึ่งมีต่อบริษัทจำเลย โจทก์ผู้อยู่ในฐานะเช่นเดียวกับนายกำวุธคือไม่ต้องบอกกล่าวล่วงหน้าเรื่องการเช่ากับบริษัทจำเลยพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 858/2497นายศรีศุกร์ เปาโรหิตโจทก์บริษัทมิตรมงคลพาณิชย์ จำกัดจำเลย ป.พ.พ. ม. 564, ม. 570สัญญาเช่าครบอายุแล้วผู้ให้เช่าแจ้งให้ผู้เช่าทราบว่าจะไม่ให้เช่าต่อไป ไม่เรียกว่ามีการต่ออายุสัญญาไปโดยไม่มีกำหนดผู้เช่าจึงถูกฟ้องขับไล่ได้ โดยไม่ต้องมีการบอกเลิกสัญญาเช่าก่อนคดีนี้เดิม ศาลชั้นต้นพิจารณาและพิพากษารวมกับคดีอื่นอีก 5 สำนวน ซึ่งโจทก์ฟ้องขับไล่และเรียกค่าเสียหายจากจำเลย โดยกล่าวว่าโจทก์เป็นเจ้าของที่ดินโฉนดเลขที่ 1398 ตำบลจักรวรรดิ์ อำเภอสัมพันธวงศ์ จังหวัดพระนครได้ให้นายกำวุธเช่าปลูกตึกมีกำหนด 5 ปี ครบกำหนดนายกำวุธได้คืนที่ดินกับตึกให้โจทก์ จำเลยทั้ง 6 สำนวนได้เช่าตึกรายนี้เพื่อทำการค้า โดยอาศัยอำนาจนายกำวุธ เมื่อนายกำวุธหมดสิทธิจำเลยก็ไม่มีสิทธิจะอยู่ในตึกเช่าต่อไป จำเลยไม่ยอมออกทำให้โจทก์เสียหาย ขอให้จำเลยใช้ค่าเสียหาย ซึ่งโจทก์ได้รับจากผู้เช่าห้องใหม่ห้องละ 800 บาทต่อเดือนจำเลยทุกสำนวนต่อสู้ว่า จำเลยไม่เคยได้รับคำบอกกล่าวเลิกสัญญาเช่าจากผู้ใด โจทก์ไม่มีอำนาจฟ้อง จำเลยเช่าเพื่ออาศัยอยู่ได้รับความคุ้มครองตามพระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่าในภาวะคับขันจำเลยไม่ได้ละเมิดสิทธิโจทก์ จำเลยพร้อมที่จะชำระค่าเช่าในอัตราเดิม โจทก์มิได้เสียหายจริงตามฟ้องศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ เห็นว่าโจทก์มีอำนาจฟ้องจำเลยเช่าตึกทำการค้า ไม่ได้รับความคุ้มครองตามพระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่าฯ จำเลยไม่มีสิทธิใช้สถานที่เช่าของโจทก์ต่อไปสำหรับค่าเสียหายโจทก์ควรได้รับค่าชดใช้จากจำเลยตามสมควร เป็นราย ๆ พิพากษาให้จำเลยทุกสำนวนและบริวารออกจากที่พิพาทและให้จำเลยใช้ค่าเสียหายบริษัทมิตรมงคลพาณิชย์จำกัดจำเลย ฎีกาคัดค้านว่าโจทก์ไม่มีอำนาจฟ้องเพราะโจทก์ไม่ได้บอกเลิกสัญญาเช่าตึกล่วงหน้า 30 วันกับจำเลยตามข้อตกลงในสัญญาเช่าระหว่างนายกำวุธกับจำเลย โจทก์รับโอนตึกไปจากนายกำวุธ โจทก์จะต้องรับโอนไปทั้งสิทธิและหน้าที่ตามสัญญาเช่าระหว่างนายกำวุธกับจำเลยด้วยศาลฎีกาเห็นว่าสัญญาเช่าระหว่างนายกำวุธกับบริษัทจำเลยนี้มีกำหนดเวลาเช่าย่อมระงับไป เมื่อสิ้นกำหนดเวลาที่ได้ตกลงกันได้พักต้องบอกกล่าวก่อนตามความในมาตรา 564 แห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ทั้งก่อนสิ้นกำหนดเวลาเช่าจำเลยก็ได้รับทราบจากนายกำวุธว่าไม่ให้เช่าตึกรายพิพาท เมื่อสิ้นกำหนดเวลาเช่าแล้ว จำเลยยังคงอยู่ในตึกพิพาทจึงเป็นการอยู่โดยนายกำวุธผู้ให้เช่าไม่ยินยอมจะถือว่าได้มีการทำสัญญากันต่อไปไม่มีกำหนดเวลาตามความในมาตรา 570 แห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ก็ไม่ได้ เมื่อสัญญาเช่าระหว่างนายกำวุธกับจำเลยระงับไปแล้ว ข้อตกลงให้บอกกล่าวล่วงหน้าเลิกการเช่าก่อน 30 วันตามสัญญานั้นย่อมระงับไปด้วย ดังนี้แม้โจทก์ผู้รับโอนจะต้องรับโอนไปทั้งสิทธิและหน้าที่ของนายกำวุธ ผู้โอนซึ่งมีต่อบริษัทจำเลย โจทก์ผู้อยู่ในฐานะเช่นเดียวกับนายกำวุธคือไม่ต้องบอกกล่าวล่วงหน้าเรื่องการเช่ากับบริษัทจำเลยพิพากษายืน(ชวน สิงหลกะ-เลขวณิชธรรมวิทักษ์-ทรงนิติกรณ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ