คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 182/2524หลักกฎหมาย: ลูกจ้างเลิกทำงานประจำวันตามหน้าที่แล้วและออกจากโรงงานมานั่งรถยนต์เพื่อเดินทางกลับบ้าน ระหว่างทางเกิดอุบัติเหตุรถยนต์แล่นตกลงข้างถนนและทับลูกจ้างถึงแก่ความตาย ดังนี้ แม้รถที่ลูกจ้างนั่งจะเป็นรถยนต์บริการที่นายจ้างจัดรับส่งพนักงาน ก็เป็นเพียงสวัสดิการที่นายจ้างจัดให้เพื่อความสะดวกแก่พนักงานในการเดินทางกลับบ้านเท่านั้น ลูกจ้างมิได้นั่งรถไปหรือกลับจากการทำงานตามคำสั่งหรือภายใต้การควบคุมบังคับบัญชาของนายจ้าง จึงถือไม่ได้ว่าการตายของลูกจ้างเกี่ยวข้องกับการทำงานให้แก่นายจ้าง นายจ้างไม่มีหน้าที่ต้องจ่ายค่าทดแทนและค่าทำศพแก่ลูกจ้างโจทก์ฟ้องว่า จำเลยที่ ๑ เป็นกรมในรัฐบาล มีอำนาจและหน้าที่ปฏิบัติการให้เป็นไปตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่องการ คุ้มครองแรงงาน จำเลยที่ ๒ ถึงที่ ๕ เป็นทายาทของ ส. เมื่อวันที่ ๒๖ มกราคม ๒๕๑๙ เวลา ๑๗.๒๐ นาฬิกา ซึ่งเป็นเวลาหลังเลิกงานตามปกติแล้ ส.ลูกจ้างของโจทก์ได้นั่งรถบริการรับส่งพนักงานและลูกจ้างของโจทก์แล้วรถบริการเกิดพลิกคว่ำทับ ส.ถึงแก่ความตาย พนักงานเงินทดแทนจังหวัดสมุทรปราการซึ่งเป็นข้าราชการใต้บังคับบัญชาของจำเลยที่ ๑ ได้มีคำสั่งเงินทดแทนให้โจทก์จ่ายค่าทดแทนแก่ทายาทของ ส.กับให้จ่ายค่าทำศพให้ด้วย โจทก์ไม่เห็นด้วยจึงอุทธรณ์คัดค้านต่อจำเลยที่ ๑ จำเลยที่ ๑ มีคำสั่งอุทธรณ์เงินทดแทนยืนตามคำสั่งของพนักงานเงินทดแทนฯ ซึ่งโจทก์เห็นว่าคำสั่งอุทธรณ์เงินทดแทนของจำเลยที่ ๑ ไม่ชอบด้วยกฎหมาย เพราะความตายของ ส.มิได้เกิดขึ้นเนื่องจากการทำงานให้แก่นายจ้างหรือป้องกันรักษาผลประโยชน์ให้แก่นายจ้างแต่อย่างใด ขอให้เพิกถอนคำสั่งอุทธรณ์เงินทดแทนของจำเลยที่ ๑ และพิพากษาว่าจำเลยที่ ๒ ถึงที่ ๕ ไม่มีสิทธิได้รับเงินค่าทดแทน จำเลยให้การทำนองเดียวกันว่า การที่นายจ้างจัดให้มีสวัสดิการรถรับส่งลูกจ้างมาทำงานและนำลูกจ้างกลับหลังจากทำงานเป็นเรื่องที่เกี่ยวเนื่องจากการทำงานให้แก่นายจ้างโจทก์และโจทก์เป็นผู้จัดขึ้น โจทก์จึงมีหน้าที่ต้องรับผิดชอบในความปลอดภัยของลูกจ้างเช่นเดียวกับในสถานที่ทำงานด้วย เมื่อผู้ตายประสบอุบัติเหตุถึงแก่ความตายในขณะที่นั่งรถบริการโจทก์เพื่อกลับบ้าน ถึงแม้อุบัติเหตุจะเกิดขึ้นนอกเวลาทำงาน ก็ต้องถือว่าเป็นการได้รับอันตรายถึงแก่ความตายเนื่องจากการทำงานให้แก่โจทก์ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยซึ่งเป็นทายาทของ ส.ไม่มีสิทธิได้รับค่าทดแทนตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงานฯ ให้เพิกถอนคำสั่งอุทธรณ์เงินทดแทนของจำเลยที่ ๑ จำเลยที่ ๑ อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยที่ ๑ ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า วันเกิดเหตุ ส.ลูกจ้างโจทก์ได้เลิกทำงานประจำวันตามหน้าที่แล้ว และออกจากโรงงานมานั่งรถยนต์เพื่อเดินทางกลับบ้าน ระหว่างทางเกิดอุบัติเหตุรถยนต์แล่นตกลงข้างถนนและทับ ส.ถึงแก่ความตาย ดังนี้ การตายของ ส.เกิดขึ้นโดยเหตุเดินทางกลับบ้าน แม้รถที่ ส.นั่งจะเป็นรถยนต์บริการที่โจทก์จัดรับส่งพนักงาน ก็เป็นเพียงสวัสดิการที่โจทก์จัดให้เพื่อความสะดวกแก่พนักงานในการเดินทางกลับบ้านเท่านั้น ส.มิได้นั่งรถไปหรือกลับจากการทำงานตามคำสั่งหรือภายใต้การควบคุมบังคับบัญชาของโจทก์ ซึ่งถือไม่ได้ว่าการตายของ ส.เกี่ยวข้องกับการทำงานให้แก่โจทก์ผู้เป็นนายจ้าง โจทก์ไม่มีหน้าที่ต้องจ่ายค่าทดแทนและค่าทำศพตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ลงวันที่ ๑๖ เมษายน ๒๕๑๕ พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 182/2524การไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทยฯโจทก์กรมแรงงาน กับพวกล. ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ม. 2, ม. 52, ม. 54 (4)ลูกจ้างเลิกทำงานประจำวันตามหน้าที่แล้วและออกจากโรงงานมานั่งรถยนต์เพื่อเดินทางกลับบ้าน ระหว่างทางเกิดอุบัติเหตุรถยนต์แล่นตกลงข้างถนนและทับลูกจ้างถึงแก่ความตาย ดังนี้ แม้รถที่ลูกจ้างนั่งจะเป็นรถยนต์บริการที่นายจ้างจัดรับส่งพนักงาน ก็เป็นเพียงสวัสดิการที่นายจ้างจัดให้เพื่อความสะดวกแก่พนักงานในการเดินทางกลับบ้านเท่านั้น ลูกจ้างมิได้นั่งรถไปหรือกลับจากการทำงานตามคำสั่งหรือภายใต้การควบคุมบังคับบัญชาของนายจ้าง จึงถือไม่ได้ว่าการตายของลูกจ้างเกี่ยวข้องกับการทำงานให้แก่นายจ้าง นายจ้างไม่มีหน้าที่ต้องจ่ายค่าทดแทนและค่าทำศพแก่ลูกจ้างโจทก์ฟ้องว่า จำเลยที่ ๑ เป็นกรมในรัฐบาล มีอำนาจและหน้าที่ปฏิบัติการให้เป็นไปตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่องการ คุ้มครองแรงงาน จำเลยที่ ๒ ถึงที่ ๕ เป็นทายาทของ ส. เมื่อวันที่ ๒๖ มกราคม ๒๕๑๙ เวลา ๑๗.๒๐ นาฬิกา ซึ่งเป็นเวลาหลังเลิกงานตามปกติแล้ ส.ลูกจ้างของโจทก์ได้นั่งรถบริการรับส่งพนักงานและลูกจ้างของโจทก์แล้วรถบริการเกิดพลิกคว่ำทับ ส.ถึงแก่ความตาย พนักงานเงินทดแทนจังหวัดสมุทรปราการซึ่งเป็นข้าราชการใต้บังคับบัญชาของจำเลยที่ ๑ ได้มีคำสั่งเงินทดแทนให้โจทก์จ่ายค่าทดแทนแก่ทายาทของ ส.กับให้จ่ายค่าทำศพให้ด้วย โจทก์ไม่เห็นด้วยจึงอุทธรณ์คัดค้านต่อจำเลยที่ ๑ จำเลยที่ ๑ มีคำสั่งอุทธรณ์เงินทดแทนยืนตามคำสั่งของพนักงานเงินทดแทนฯ ซึ่งโจทก์เห็นว่าคำสั่งอุทธรณ์เงินทดแทนของจำเลยที่ ๑ ไม่ชอบด้วยกฎหมาย เพราะความตายของ ส.มิได้เกิดขึ้นเนื่องจากการทำงานให้แก่นายจ้างหรือป้องกันรักษาผลประโยชน์ให้แก่นายจ้างแต่อย่างใด ขอให้เพิกถอนคำสั่งอุทธรณ์เงินทดแทนของจำเลยที่ ๑ และพิพากษาว่าจำเลยที่ ๒ ถึงที่ ๕ ไม่มีสิทธิได้รับเงินค่าทดแทน จำเลยให้การทำนองเดียวกันว่า การที่นายจ้างจัดให้มีสวัสดิการรถรับส่งลูกจ้างมาทำงานและนำลูกจ้างกลับหลังจากทำงานเป็นเรื่องที่เกี่ยวเนื่องจากการทำงานให้แก่นายจ้างโจทก์และโจทก์เป็นผู้จัดขึ้น โจทก์จึงมีหน้าที่ต้องรับผิดชอบในความปลอดภัยของลูกจ้างเช่นเดียวกับในสถานที่ทำงานด้วย เมื่อผู้ตายประสบอุบัติเหตุถึงแก่ความตายในขณะที่นั่งรถบริการโจทก์เพื่อกลับบ้าน ถึงแม้อุบัติเหตุจะเกิดขึ้นนอกเวลาทำงาน ก็ต้องถือว่าเป็นการได้รับอันตรายถึงแก่ความตายเนื่องจากการทำงานให้แก่โจทก์ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยซึ่งเป็นทายาทของ ส.ไม่มีสิทธิได้รับค่าทดแทนตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงานฯ ให้เพิกถอนคำสั่งอุทธรณ์เงินทดแทนของจำเลยที่ ๑ จำเลยที่ ๑ อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยที่ ๑ ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า วันเกิดเหตุ ส.ลูกจ้างโจทก์ได้เลิกทำงานประจำวันตามหน้าที่แล้ว และออกจากโรงงานมานั่งรถยนต์เพื่อเดินทางกลับบ้าน ระหว่างทางเกิดอุบัติเหตุรถยนต์แล่นตกลงข้างถนนและทับ ส.ถึงแก่ความตาย ดังนี้ การตายของ ส.เกิดขึ้นโดยเหตุเดินทางกลับบ้าน แม้รถที่ ส.นั่งจะเป็นรถยนต์บริการที่โจทก์จัดรับส่งพนักงาน ก็เป็นเพียงสวัสดิการที่โจทก์จัดให้เพื่อความสะดวกแก่พนักงานในการเดินทางกลับบ้านเท่านั้น ส.มิได้นั่งรถไปหรือกลับจากการทำงานตามคำสั่งหรือภายใต้การควบคุมบังคับบัญชาของโจทก์ ซึ่งถือไม่ได้ว่าการตายของ ส.เกี่ยวข้องกับการทำงานให้แก่โจทก์ผู้เป็นนายจ้าง โจทก์ไม่มีหน้าที่ต้องจ่ายค่าทดแทนและค่าทำศพตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ลงวันที่ ๑๖ เมษายน ๒๕๑๕ พิพากษายืน(วัฒน์ ผดุงจิตร-ชลูตม์ สวัสดิทัต-บรรเทอง ภู่กฤษณา)ศาลแพ่ง - นายลิขิต ไชยฤทธิ์ศาลอุทธรณ์ - นายจุนท์ จันทรวงศ์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยที่ ๑ เป็นกรมในรัฐบาล มีอำนาจและหน้าที่ปฏิบัติการให้เป็นไปตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่องการ คุ้มครองแรงงาน จำเลยที่ ๒ ถึงที่ ๕ เป็นทายาทของ ส. เมื่อวันที่ ๒๖ มกราคม ๒๕๑๙ เวลา ๑๗.๒๐ นาฬิกา ซึ่งเป็นเวลาหลังเลิกงานตามปกติแล้ ส.ลูกจ้างของโจทก์ได้นั่งรถบริการรับส่งพนักงานและลูกจ้างของโจทก์แล้วรถบริการเกิดพลิกคว่ำทับ ส.ถึงแก่ความตาย พนักงานเงินทดแทนจังหวัดสมุทรปราการซึ่งเป็นข้าราชการใต้บังคับบัญชาของจำเลยที่ ๑ ได้มีคำสั่งเงินทดแทนให้โจทก์จ่ายค่าทดแทนแก่ทายาทของ ส.กับให้จ่ายค่าทำศพให้ด้วย โจทก์ไม่เห็นด้วยจึงอุทธรณ์คัดค้านต่อจำเลยที่ ๑ จำเลยที่ ๑ มีคำสั่งอุทธรณ์เงินทดแทนยืนตามคำสั่งของพนักงานเงินทดแทนฯ ซึ่งโจทก์เห็นว่าคำสั่งอุทธรณ์เงินทดแทนของจำเลยที่ ๑ ไม่ชอบด้วยกฎหมาย เพราะความตายของ ส.มิได้เกิดขึ้นเนื่องจากการทำงานให้แก่นายจ้างหรือป้องกันรักษาผลประโยชน์ให้แก่นายจ้างแต่อย่างใด ขอให้เพิกถอนคำสั่งอุทธรณ์เงินทดแทนของจำเลยที่ ๑ และพิพากษาว่าจำเลยที่ ๒ ถึงที่ ๕ ไม่มีสิทธิได้รับเงินค่าทดแทน จำเลยให้การทำนองเดียวกันว่า การที่นายจ้างจัดให้มีสวัสดิการรถรับส่งลูกจ้างมาทำงานและนำลูกจ้างกลับหลังจากทำงานเป็นเรื่องที่เกี่ยวเนื่องจากการทำงานให้แก่นายจ้างโจทก์และโจทก์เป็นผู้จัดขึ้น โจทก์จึงมีหน้าที่ต้องรับผิดชอบในความปลอดภัยของลูกจ้างเช่นเดียวกับในสถานที่ทำงานด้วย เมื่อผู้ตายประสบอุบัติเหตุถึงแก่ความตายในขณะที่นั่งรถบริการโจทก์เพื่อกลับบ้าน ถึงแม้อุบัติเหตุจะเกิดขึ้นนอกเวลาทำงาน ก็ต้องถือว่าเป็นการได้รับอันตรายถึงแก่ความตายเนื่องจากการทำงานให้แก่โจทก์ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยซึ่งเป็นทายาทของ ส.ไม่มีสิทธิได้รับค่าทดแทนตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงานฯ ให้เพิกถอนคำสั่งอุทธรณ์เงินทดแทนของจำเลยที่ ๑ จำเลยที่ ๑ อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยที่ ๑ ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า วันเกิดเหตุ ส.ลูกจ้างโจทก์ได้เลิกทำงานประจำวันตามหน้าที่แล้ว และออกจากโรงงานมานั่งรถยนต์เพื่อเดินทางกลับบ้าน ระหว่างทางเกิดอุบัติเหตุรถยนต์แล่นตกลงข้างถนนและทับ ส.ถึงแก่ความตาย ดังนี้ การตายของ ส.เกิดขึ้นโดยเหตุเดินทางกลับบ้าน แม้รถที่ ส.นั่งจะเป็นรถยนต์บริการที่โจทก์จัดรับส่งพนักงาน ก็เป็นเพียงสวัสดิการที่โจทก์จัดให้เพื่อความสะดวกแก่พนักงานในการเดินทางกลับบ้านเท่านั้น ส.มิได้นั่งรถไปหรือกลับจากการทำงานตามคำสั่งหรือภายใต้การควบคุมบังคับบัญชาของโจทก์ ซึ่งถือไม่ได้ว่าการตายของ ส.เกี่ยวข้องกับการทำงานให้แก่โจทก์ผู้เป็นนายจ้าง โจทก์ไม่มีหน้าที่ต้องจ่ายค่าทดแทนและค่าทำศพตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ลงวันที่ ๑๖ เมษายน ๒๕๑๕ พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 182/2524การไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทยฯโจทก์กรมแรงงาน กับพวกล. ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ม. 2, ม. 52, ม. 54 (4)ลูกจ้างเลิกทำงานประจำวันตามหน้าที่แล้วและออกจากโรงงานมานั่งรถยนต์เพื่อเดินทางกลับบ้าน ระหว่างทางเกิดอุบัติเหตุรถยนต์แล่นตกลงข้างถนนและทับลูกจ้างถึงแก่ความตาย ดังนี้ แม้รถที่ลูกจ้างนั่งจะเป็นรถยนต์บริการที่นายจ้างจัดรับส่งพนักงาน ก็เป็นเพียงสวัสดิการที่นายจ้างจัดให้เพื่อความสะดวกแก่พนักงานในการเดินทางกลับบ้านเท่านั้น ลูกจ้างมิได้นั่งรถไปหรือกลับจากการทำงานตามคำสั่งหรือภายใต้การควบคุมบังคับบัญชาของนายจ้าง จึงถือไม่ได้ว่าการตายของลูกจ้างเกี่ยวข้องกับการทำงานให้แก่นายจ้าง นายจ้างไม่มีหน้าที่ต้องจ่ายค่าทดแทนและค่าทำศพแก่ลูกจ้างโจทก์ฟ้องว่า จำเลยที่ ๑ เป็นกรมในรัฐบาล มีอำนาจและหน้าที่ปฏิบัติการให้เป็นไปตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่องการ คุ้มครองแรงงาน จำเลยที่ ๒ ถึงที่ ๕ เป็นทายาทของ ส. เมื่อวันที่ ๒๖ มกราคม ๒๕๑๙ เวลา ๑๗.๒๐ นาฬิกา ซึ่งเป็นเวลาหลังเลิกงานตามปกติแล้ ส.ลูกจ้างของโจทก์ได้นั่งรถบริการรับส่งพนักงานและลูกจ้างของโจทก์แล้วรถบริการเกิดพลิกคว่ำทับ ส.ถึงแก่ความตาย พนักงานเงินทดแทนจังหวัดสมุทรปราการซึ่งเป็นข้าราชการใต้บังคับบัญชาของจำเลยที่ ๑ ได้มีคำสั่งเงินทดแทนให้โจทก์จ่ายค่าทดแทนแก่ทายาทของ ส.กับให้จ่ายค่าทำศพให้ด้วย โจทก์ไม่เห็นด้วยจึงอุทธรณ์คัดค้านต่อจำเลยที่ ๑ จำเลยที่ ๑ มีคำสั่งอุทธรณ์เงินทดแทนยืนตามคำสั่งของพนักงานเงินทดแทนฯ ซึ่งโจทก์เห็นว่าคำสั่งอุทธรณ์เงินทดแทนของจำเลยที่ ๑ ไม่ชอบด้วยกฎหมาย เพราะความตายของ ส.มิได้เกิดขึ้นเนื่องจากการทำงานให้แก่นายจ้างหรือป้องกันรักษาผลประโยชน์ให้แก่นายจ้างแต่อย่างใด ขอให้เพิกถอนคำสั่งอุทธรณ์เงินทดแทนของจำเลยที่ ๑ และพิพากษาว่าจำเลยที่ ๒ ถึงที่ ๕ ไม่มีสิทธิได้รับเงินค่าทดแทน จำเลยให้การทำนองเดียวกันว่า การที่นายจ้างจัดให้มีสวัสดิการรถรับส่งลูกจ้างมาทำงานและนำลูกจ้างกลับหลังจากทำงานเป็นเรื่องที่เกี่ยวเนื่องจากการทำงานให้แก่นายจ้างโจทก์และโจทก์เป็นผู้จัดขึ้น โจทก์จึงมีหน้าที่ต้องรับผิดชอบในความปลอดภัยของลูกจ้างเช่นเดียวกับในสถานที่ทำงานด้วย เมื่อผู้ตายประสบอุบัติเหตุถึงแก่ความตายในขณะที่นั่งรถบริการโจทก์เพื่อกลับบ้าน ถึงแม้อุบัติเหตุจะเกิดขึ้นนอกเวลาทำงาน ก็ต้องถือว่าเป็นการได้รับอันตรายถึงแก่ความตายเนื่องจากการทำงานให้แก่โจทก์ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยซึ่งเป็นทายาทของ ส.ไม่มีสิทธิได้รับค่าทดแทนตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงานฯ ให้เพิกถอนคำสั่งอุทธรณ์เงินทดแทนของจำเลยที่ ๑ จำเลยที่ ๑ อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยที่ ๑ ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า วันเกิดเหตุ ส.ลูกจ้างโจทก์ได้เลิกทำงานประจำวันตามหน้าที่แล้ว และออกจากโรงงานมานั่งรถยนต์เพื่อเดินทางกลับบ้าน ระหว่างทางเกิดอุบัติเหตุรถยนต์แล่นตกลงข้างถนนและทับ ส.ถึงแก่ความตาย ดังนี้ การตายของ ส.เกิดขึ้นโดยเหตุเดินทางกลับบ้าน แม้รถที่ ส.นั่งจะเป็นรถยนต์บริการที่โจทก์จัดรับส่งพนักงาน ก็เป็นเพียงสวัสดิการที่โจทก์จัดให้เพื่อความสะดวกแก่พนักงานในการเดินทางกลับบ้านเท่านั้น ส.มิได้นั่งรถไปหรือกลับจากการทำงานตามคำสั่งหรือภายใต้การควบคุมบังคับบัญชาของโจทก์ ซึ่งถือไม่ได้ว่าการตายของ ส.เกี่ยวข้องกับการทำงานให้แก่โจทก์ผู้เป็นนายจ้าง โจทก์ไม่มีหน้าที่ต้องจ่ายค่าทดแทนและค่าทำศพตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ลงวันที่ ๑๖ เมษายน ๒๕๑๕ พิพากษายืน(วัฒน์ ผดุงจิตร-ชลูตม์ สวัสดิทัต-บรรเทอง ภู่กฤษณา)ศาลแพ่ง - นายลิขิต ไชยฤทธิ์ศาลอุทธรณ์ - นายจุนท์ จันทรวงศ์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ