คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1119/2511หลักกฎหมาย: ที่ผู้ร้องขัดทรัพย์ยื่นคำร้องต่อศาลชั้นต้นขอให้รับอุทธรณ์ของผู้ร้องนั้น เป็นการยื่นคำร้องขอให้ศาลมีคำสั่งขยายระยะเวลาที่ยื่นอุทธรณ์ให้แก่ผู้ร้องตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา 23 แต่เมื่อผู้ร้องยื่นคำร้องขึ้นมาเมื่อสิ้นกำหนดระยะเวลาอุทธรณ์ถึงเดือนเศษ จึงหาใช่เป็นเหตุสุดวิสัยไม่ หากแต่เป็นความบกพร่องและผิดพลาดของผู้ร้องเองคดีนี้สืบเนื่องมาจากจำเลยแพ้คดีโจทก์ โจทก์นำพนักงานบังคับคดียึดทรัพย์จำเลยเพื่อขายทอดตลาดเอาเงินชำระหนี้ ผู้ร้องขัดทรัพย์ ยื่นคำร้องอ้างว่าทรัพย์ที่ยึดเป็นของผู้ร้อง ศาลชั้นต้นมีคำสั่งเมื่อวันที่ ๒๐ เมษายน ๒๕๐๙ ว่า ทรัพย์ที่ยึดไม่ใช่ของผู้ร้องให้ยกคำร้อง วันที่ ๑๒ กรกฎาคม ๒๕๐๙ ผู้ร้องขัดทรัพย์ยื่นคำร้องว่า ผู้ร้องได้มอบเงินให้ทนายของผู้ร้องไปเพื่อจัดการอุทธรณ์แล้ว แต่ทนายผู้ร้องมิได้จัดการดำเนินการ จึงขอให้ศาลรับอุทธรณ์ไว้ โจทก์ยื่นคำแถลงคัดค้าน ผู้ร้องขัดทรัพย์และโจทก์ต่างไม่ติดใจให้ศาลไต่สวนพยาน ขอให้ศาลสั่งตามคำร้องและพยานหลักฐาน ศาลชั้นต้นมีคำสั่งให้ยกคำร้อง ผู้ร้องขัดทรัพย์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน ผู้ร้องขัดทรัพย์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า คำร้องของผู้ร้องเป็นการร้องขอให้ศาลชั้นต้นมีคำสั่งขยายระยะเวลายื่นอุทธรณ์ให้แก่ผู้ร้องตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา ๒๓ ซึ่งบัญญัติไว้ว่า การขยายระยะเวลาเช่นว่านี้ ให้พึงทำได้ต่อเมื่อมีพฤติการณ์พิเศษ และคู่ความต้องมีคำขอขึ้นมาก่อนสิ้นระยะเวลานั้น เว้นแต่ในกรณีมีเหตุสุดวิสัย ซึ่งในกรณีนี้ผู้ร้องยื่นคำร้องขึ้นมาเมื่อสิ้นกำหนดระยะเวลาอุทธรณ์แล้วถึงเดือนเศษ โดยอ้างเหตุว่าทนายผู้ร้องไม่ยื่นอุทธรณ์นั้น จึงหาใช่เป็นเหตุสุดวิสัยไม่ หากแต่เป็นความบกพร่องและผิดพลาดของผู้ร้องเอง พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1119/2511สหกรณ์ขายข้าวบางบัวทองจำกัดสินใช้โจทก์นายมนัส ศิริวาณิชย์ ที่1นางสอย สุวรรณไศละ ที่2นางสาวคมชำ สุวรรณไศละ ที่3ล.นางฟุ้ง ติตถะสิริ (หม้าย)ผู้ร้องขัดทรัพย์ ป.วิ.พ. ม. 23, ม. 288ที่ผู้ร้องขัดทรัพย์ยื่นคำร้องต่อศาลชั้นต้นขอให้รับอุทธรณ์ของผู้ร้องนั้น เป็นการยื่นคำร้องขอให้ศาลมีคำสั่งขยายระยะเวลาที่ยื่นอุทธรณ์ให้แก่ผู้ร้องตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา 23 แต่เมื่อผู้ร้องยื่นคำร้องขึ้นมาเมื่อสิ้นกำหนดระยะเวลาอุทธรณ์ถึงเดือนเศษ จึงหาใช่เป็นเหตุสุดวิสัยไม่ หากแต่เป็นความบกพร่องและผิดพลาดของผู้ร้องเองคดีนี้สืบเนื่องมาจากจำเลยแพ้คดีโจทก์ โจทก์นำพนักงานบังคับคดียึดทรัพย์จำเลยเพื่อขายทอดตลาดเอาเงินชำระหนี้ ผู้ร้องขัดทรัพย์ ยื่นคำร้องอ้างว่าทรัพย์ที่ยึดเป็นของผู้ร้อง ศาลชั้นต้นมีคำสั่งเมื่อวันที่ ๒๐ เมษายน ๒๕๐๙ ว่า ทรัพย์ที่ยึดไม่ใช่ของผู้ร้องให้ยกคำร้อง วันที่ ๑๒ กรกฎาคม ๒๕๐๙ ผู้ร้องขัดทรัพย์ยื่นคำร้องว่า ผู้ร้องได้มอบเงินให้ทนายของผู้ร้องไปเพื่อจัดการอุทธรณ์แล้ว แต่ทนายผู้ร้องมิได้จัดการดำเนินการ จึงขอให้ศาลรับอุทธรณ์ไว้ โจทก์ยื่นคำแถลงคัดค้าน ผู้ร้องขัดทรัพย์และโจทก์ต่างไม่ติดใจให้ศาลไต่สวนพยาน ขอให้ศาลสั่งตามคำร้องและพยานหลักฐาน ศาลชั้นต้นมีคำสั่งให้ยกคำร้อง ผู้ร้องขัดทรัพย์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน ผู้ร้องขัดทรัพย์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า คำร้องของผู้ร้องเป็นการร้องขอให้ศาลชั้นต้นมีคำสั่งขยายระยะเวลายื่นอุทธรณ์ให้แก่ผู้ร้องตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา ๒๓ ซึ่งบัญญัติไว้ว่า การขยายระยะเวลาเช่นว่านี้ ให้พึงทำได้ต่อเมื่อมีพฤติการณ์พิเศษ และคู่ความต้องมีคำขอขึ้นมาก่อนสิ้นระยะเวลานั้น เว้นแต่ในกรณีมีเหตุสุดวิสัย ซึ่งในกรณีนี้ผู้ร้องยื่นคำร้องขึ้นมาเมื่อสิ้นกำหนดระยะเวลาอุทธรณ์แล้วถึงเดือนเศษ โดยอ้างเหตุว่าทนายผู้ร้องไม่ยื่นอุทธรณ์นั้น จึงหาใช่เป็นเหตุสุดวิสัยไม่ หากแต่เป็นความบกพร่องและผิดพลาดของผู้ร้องเอง พิพากษายืน(สวิง ลัดพลี-ชลัม รุหระวานิช-ลออง จุลกะเศียน)ศาลจังหวัดนครปฐม - นายแถมชัย สิทธิไตรย์ศาลอุทธรณ์ - นายสุธรรม วรรณแสงแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: คดีนี้สืบเนื่องมาจากจำเลยแพ้คดีโจทก์ โจทก์นำพนักงานบังคับคดียึดทรัพย์จำเลยเพื่อขายทอดตลาดเอาเงินชำระหนี้ ผู้ร้องขัดทรัพย์ ยื่นคำร้องอ้างว่าทรัพย์ที่ยึดเป็นของผู้ร้อง ศาลชั้นต้นมีคำสั่งเมื่อวันที่ ๒๐ เมษายน ๒๕๐๙ ว่า ทรัพย์ที่ยึดไม่ใช่ของผู้ร้องให้ยกคำร้อง วันที่ ๑๒ กรกฎาคม ๒๕๐๙ ผู้ร้องขัดทรัพย์ยื่นคำร้องว่า ผู้ร้องได้มอบเงินให้ทนายของผู้ร้องไปเพื่อจัดการอุทธรณ์แล้ว แต่ทนายผู้ร้องมิได้จัดการดำเนินการ จึงขอให้ศาลรับอุทธรณ์ไว้ โจทก์ยื่นคำแถลงคัดค้าน ผู้ร้องขัดทรัพย์และโจทก์ต่างไม่ติดใจให้ศาลไต่สวนพยาน ขอให้ศาลสั่งตามคำร้องและพยานหลักฐาน ศาลชั้นต้นมีคำสั่งให้ยกคำร้อง ผู้ร้องขัดทรัพย์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน ผู้ร้องขัดทรัพย์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า คำร้องของผู้ร้องเป็นการร้องขอให้ศาลชั้นต้นมีคำสั่งขยายระยะเวลายื่นอุทธรณ์ให้แก่ผู้ร้องตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา ๒๓ ซึ่งบัญญัติไว้ว่า การขยายระยะเวลาเช่นว่านี้ ให้พึงทำได้ต่อเมื่อมีพฤติการณ์พิเศษ และคู่ความต้องมีคำขอขึ้นมาก่อนสิ้นระยะเวลานั้น เว้นแต่ในกรณีมีเหตุสุดวิสัย ซึ่งในกรณีนี้ผู้ร้องยื่นคำร้องขึ้นมาเมื่อสิ้นกำหนดระยะเวลาอุทธรณ์แล้วถึงเดือนเศษ โดยอ้างเหตุว่าทนายผู้ร้องไม่ยื่นอุทธรณ์นั้น จึงหาใช่เป็นเหตุสุดวิสัยไม่ หากแต่เป็นความบกพร่องและผิดพลาดของผู้ร้องเอง พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1119/2511สหกรณ์ขายข้าวบางบัวทองจำกัดสินใช้โจทก์นายมนัส ศิริวาณิชย์ ที่1นางสอย สุวรรณไศละ ที่2นางสาวคมชำ สุวรรณไศละ ที่3ล.นางฟุ้ง ติตถะสิริ (หม้าย)ผู้ร้องขัดทรัพย์ ป.วิ.พ. ม. 23, ม. 288ที่ผู้ร้องขัดทรัพย์ยื่นคำร้องต่อศาลชั้นต้นขอให้รับอุทธรณ์ของผู้ร้องนั้น เป็นการยื่นคำร้องขอให้ศาลมีคำสั่งขยายระยะเวลาที่ยื่นอุทธรณ์ให้แก่ผู้ร้องตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา 23 แต่เมื่อผู้ร้องยื่นคำร้องขึ้นมาเมื่อสิ้นกำหนดระยะเวลาอุทธรณ์ถึงเดือนเศษ จึงหาใช่เป็นเหตุสุดวิสัยไม่ หากแต่เป็นความบกพร่องและผิดพลาดของผู้ร้องเองคดีนี้สืบเนื่องมาจากจำเลยแพ้คดีโจทก์ โจทก์นำพนักงานบังคับคดียึดทรัพย์จำเลยเพื่อขายทอดตลาดเอาเงินชำระหนี้ ผู้ร้องขัดทรัพย์ ยื่นคำร้องอ้างว่าทรัพย์ที่ยึดเป็นของผู้ร้อง ศาลชั้นต้นมีคำสั่งเมื่อวันที่ ๒๐ เมษายน ๒๕๐๙ ว่า ทรัพย์ที่ยึดไม่ใช่ของผู้ร้องให้ยกคำร้อง วันที่ ๑๒ กรกฎาคม ๒๕๐๙ ผู้ร้องขัดทรัพย์ยื่นคำร้องว่า ผู้ร้องได้มอบเงินให้ทนายของผู้ร้องไปเพื่อจัดการอุทธรณ์แล้ว แต่ทนายผู้ร้องมิได้จัดการดำเนินการ จึงขอให้ศาลรับอุทธรณ์ไว้ โจทก์ยื่นคำแถลงคัดค้าน ผู้ร้องขัดทรัพย์และโจทก์ต่างไม่ติดใจให้ศาลไต่สวนพยาน ขอให้ศาลสั่งตามคำร้องและพยานหลักฐาน ศาลชั้นต้นมีคำสั่งให้ยกคำร้อง ผู้ร้องขัดทรัพย์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน ผู้ร้องขัดทรัพย์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า คำร้องของผู้ร้องเป็นการร้องขอให้ศาลชั้นต้นมีคำสั่งขยายระยะเวลายื่นอุทธรณ์ให้แก่ผู้ร้องตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา ๒๓ ซึ่งบัญญัติไว้ว่า การขยายระยะเวลาเช่นว่านี้ ให้พึงทำได้ต่อเมื่อมีพฤติการณ์พิเศษ และคู่ความต้องมีคำขอขึ้นมาก่อนสิ้นระยะเวลานั้น เว้นแต่ในกรณีมีเหตุสุดวิสัย ซึ่งในกรณีนี้ผู้ร้องยื่นคำร้องขึ้นมาเมื่อสิ้นกำหนดระยะเวลาอุทธรณ์แล้วถึงเดือนเศษ โดยอ้างเหตุว่าทนายผู้ร้องไม่ยื่นอุทธรณ์นั้น จึงหาใช่เป็นเหตุสุดวิสัยไม่ หากแต่เป็นความบกพร่องและผิดพลาดของผู้ร้องเอง พิพากษายืน(สวิง ลัดพลี-ชลัม รุหระวานิช-ลออง จุลกะเศียน)ศาลจังหวัดนครปฐม - นายแถมชัย สิทธิไตรย์ศาลอุทธรณ์ - นายสุธรรม วรรณแสงแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ