คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 95/2521หลักกฎหมาย: การอุทธรณ์คดีอาญาในปัญหาข้อเท็จจริงนั้น ศาลจะต้องพิจารณาอัตราโทษที่บัญญัติไว้ในกฎหมายสำหรับข้อหาแต่ละกระทงความผิดว่าต้องห้ามอุทธรณ์หรือไม่ ความผิดตามมาตรา 138 แห่งประมวลกฎหมายอาญาที่โจทก์ฟ้องเป็นการกระทำอันเป็นกรรมเดียวกับการกระทำในกระทงควมผิดฐานพยายามฆ่าเจ้าพนักงานซึ่งกระทำการตามหน้าที่ ซึ่งมีอัตราโทษในบทหนักตามมาตรา 289, 80 ถึงจำคุกตลอดชีวิต ฉะนั้น จึงไม่ต้องห้ามอุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 193 ทวิโจทก์ฟ้องว่า จำเลยกระทำผิดต่อกฎหมายหลายบทหลายกระทงต่างกรรมต่างวาระกัน คือ ก. ร่วมกันมีอาวุธปืนชิงทรัพย์รถจักรยานยนต์ ข. เนื่องจากการกระทำผิดในข้อ ก. ตำรวจสองคนได้ติดตามจับจำเลย จำเลยได้ร่วมกันขัดขวางไม่ยอมให้จับกุม และใช้ปืนยิงตำรวจทั้งสองโดยเจตนาฆ่า แต่การกระทำไม่บรรลุผล ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๓๙, ๑๓๘, ๒๘๙ (๒) ๘๐, ๘๓ ประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ ๑๑ ลงวันที่ ๒๑ พฤศจิกายน ๒๕๑๔ ข้อ ๑๔ จำเลยทั้งสองให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์ทุกข้อหา โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยทั้งสองมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๓๙ ประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ ๑๑ ข้อ ๑๔ จำคุกจำเลยคนละ ๑๐ ปี นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น โจทก์และจำเลยทั้งสองฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ที่โจทก์ฎีกาว่า กฎหมายมิได้ห้ามอุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริงในคดีอาญาซึ่งมีอัตราโทษอย่างสูงจำคุกไม่เกิน ๓ ปี หรือปรับไม่เกิน ๖,๐๐๐ บาท หรือทั้งจำทั้งปรับ ที่รวมฟ้องมาในความผิดข้อหาอื่นที่มีโทษสถานหนักกว่าอย่างที่โจทก์ฟ้องมาในคดีนี้นั้น ศาลฎีกาเห็นว่า การอุทธรณ์คดีอาญาในปัญหาข้อเท็จจริงนั้นศาลจะต้องพิจารณาอัตราโทษที่บัญญัติไว้ในกฎหมายสำหรับข้อหาแต่ละกระทงความผิดว่าต้องห้ามอุทธรณ์หรือไม่ ความผิดตามมาตรา ๑๓๘ แห่งประมวลกฎหมายอาญาที่โจทก์ฟ้อง เป็นการกระทำอันเป็นกรรมเดียวกับการกระทำในกระทงความผิดฐานพยายามฆ่าเจ้าพนักงานซึ่งกระทำการตามหน้าที่ ซึ่งมีอัตราโทษในบทหนักตามมาตรา ๒๘๙, ๘๐ ถึงจำคุกตลอดชีวิต ฉะนั้น จึงไม่ต้องห้ามอุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๑๙๓ ทวิ ศาลอุทธรณ์ไม่รับวินิฉัยในข้อหานี้หาชอบไม่ ศาลฎีกาเห็นสมควรวินิจฉัยไปเสียทีเดียว แล้ววินิจฉัยว่าพยานหลักฐานโจทก์ไม่มีน้ำหนักฟังลงโทษจำเลยได้ พิพากษากลับ ให้ยกฟ้องโจทก์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 95/2521พนักงานอัยการจังหวัดลำพูนโจทก์นายพิบูลย์ น้อยมะกอก กับพวกจำเลย ป.วิ.อ. ม. 193 ทวิ ป.อ. ม. 90, ม. 91, ม. 138, ม. 289การอุทธรณ์คดีอาญาในปัญหาข้อเท็จจริงนั้น ศาลจะต้องพิจารณาอัตราโทษที่บัญญัติไว้ในกฎหมายสำหรับข้อหาแต่ละกระทงความผิดว่าต้องห้ามอุทธรณ์หรือไม่ ความผิดตามมาตรา 138 แห่งประมวลกฎหมายอาญาที่โจทก์ฟ้องเป็นการกระทำอันเป็นกรรมเดียวกับการกระทำในกระทงควมผิดฐานพยายามฆ่าเจ้าพนักงานซึ่งกระทำการตามหน้าที่ ซึ่งมีอัตราโทษในบทหนักตามมาตรา 289, 80 ถึงจำคุกตลอดชีวิต ฉะนั้น จึงไม่ต้องห้ามอุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 193 ทวิโจทก์ฟ้องว่า จำเลยกระทำผิดต่อกฎหมายหลายบทหลายกระทงต่างกรรมต่างวาระกัน คือ ก. ร่วมกันมีอาวุธปืนชิงทรัพย์รถจักรยานยนต์ ข. เนื่องจากการกระทำผิดในข้อ ก. ตำรวจสองคนได้ติดตามจับจำเลย จำเลยได้ร่วมกันขัดขวางไม่ยอมให้จับกุม และใช้ปืนยิงตำรวจทั้งสองโดยเจตนาฆ่า แต่การกระทำไม่บรรลุผล ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๓๙, ๑๓๘, ๒๘๙ (๒) ๘๐, ๘๓ ประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ ๑๑ ลงวันที่ ๒๑ พฤศจิกายน ๒๕๑๔ ข้อ ๑๔ จำเลยทั้งสองให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์ทุกข้อหา โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยทั้งสองมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๓๙ ประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ ๑๑ ข้อ ๑๔ จำคุกจำเลยคนละ ๑๐ ปี นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น โจทก์และจำเลยทั้งสองฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ที่โจทก์ฎีกาว่า กฎหมายมิได้ห้ามอุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริงในคดีอาญาซึ่งมีอัตราโทษอย่างสูงจำคุกไม่เกิน ๓ ปี หรือปรับไม่เกิน ๖,๐๐๐ บาท หรือทั้งจำทั้งปรับ ที่รวมฟ้องมาในความผิดข้อหาอื่นที่มีโทษสถานหนักกว่าอย่างที่โจทก์ฟ้องมาในคดีนี้นั้น ศาลฎีกาเห็นว่า การอุทธรณ์คดีอาญาในปัญหาข้อเท็จจริงนั้นศาลจะต้องพิจารณาอัตราโทษที่บัญญัติไว้ในกฎหมายสำหรับข้อหาแต่ละกระทงความผิดว่าต้องห้ามอุทธรณ์หรือไม่ ความผิดตามมาตรา ๑๓๘ แห่งประมวลกฎหมายอาญาที่โจทก์ฟ้อง เป็นการกระทำอันเป็นกรรมเดียวกับการกระทำในกระทงความผิดฐานพยายามฆ่าเจ้าพนักงานซึ่งกระทำการตามหน้าที่ ซึ่งมีอัตราโทษในบทหนักตามมาตรา ๒๘๙, ๘๐ ถึงจำคุกตลอดชีวิต ฉะนั้น จึงไม่ต้องห้ามอุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๑๙๓ ทวิ ศาลอุทธรณ์ไม่รับวินิฉัยในข้อหานี้หาชอบไม่ ศาลฎีกาเห็นสมควรวินิจฉัยไปเสียทีเดียว แล้ววินิจฉัยว่าพยานหลักฐานโจทก์ไม่มีน้ำหนักฟังลงโทษจำเลยได้ พิพากษากลับ ให้ยกฟ้องโจทก์(ถนัด ลีลากุล-ถนัด ลีลากุล-สุวัฒน์ รัตรสาร)ศาลจังหวัดลำพูน - นายวีระชัย สูตรสุวรรณศาลอุทธรณ์ - นายปรีชา พานิชวงศ์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยกระทำผิดต่อกฎหมายหลายบทหลายกระทงต่างกรรมต่างวาระกัน คือ ก. ร่วมกันมีอาวุธปืนชิงทรัพย์รถจักรยานยนต์ ข. เนื่องจากการกระทำผิดในข้อ ก. ตำรวจสองคนได้ติดตามจับจำเลย จำเลยได้ร่วมกันขัดขวางไม่ยอมให้จับกุม และใช้ปืนยิงตำรวจทั้งสองโดยเจตนาฆ่า แต่การกระทำไม่บรรลุผล ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๓๙, ๑๓๘, ๒๘๙ (๒) ๘๐, ๘๓ ประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ ๑๑ ลงวันที่ ๒๑ พฤศจิกายน ๒๕๑๔ ข้อ ๑๔ จำเลยทั้งสองให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์ทุกข้อหา โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยทั้งสองมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๓๙ ประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ ๑๑ ข้อ ๑๔ จำคุกจำเลยคนละ ๑๐ ปี นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น โจทก์และจำเลยทั้งสองฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ที่โจทก์ฎีกาว่า กฎหมายมิได้ห้ามอุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริงในคดีอาญาซึ่งมีอัตราโทษอย่างสูงจำคุกไม่เกิน ๓ ปี หรือปรับไม่เกิน ๖,๐๐๐ บาท หรือทั้งจำทั้งปรับ ที่รวมฟ้องมาในความผิดข้อหาอื่นที่มีโทษสถานหนักกว่าอย่างที่โจทก์ฟ้องมาในคดีนี้นั้น ศาลฎีกาเห็นว่า การอุทธรณ์คดีอาญาในปัญหาข้อเท็จจริงนั้นศาลจะต้องพิจารณาอัตราโทษที่บัญญัติไว้ในกฎหมายสำหรับข้อหาแต่ละกระทงความผิดว่าต้องห้ามอุทธรณ์หรือไม่ ความผิดตามมาตรา ๑๓๘ แห่งประมวลกฎหมายอาญาที่โจทก์ฟ้อง เป็นการกระทำอันเป็นกรรมเดียวกับการกระทำในกระทงความผิดฐานพยายามฆ่าเจ้าพนักงานซึ่งกระทำการตามหน้าที่ ซึ่งมีอัตราโทษในบทหนักตามมาตรา ๒๘๙, ๘๐ ถึงจำคุกตลอดชีวิต ฉะนั้น จึงไม่ต้องห้ามอุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๑๙๓ ทวิ ศาลอุทธรณ์ไม่รับวินิฉัยในข้อหานี้หาชอบไม่ ศาลฎีกาเห็นสมควรวินิจฉัยไปเสียทีเดียว แล้ววินิจฉัยว่าพยานหลักฐานโจทก์ไม่มีน้ำหนักฟังลงโทษจำเลยได้ พิพากษากลับ ให้ยกฟ้องโจทก์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 95/2521พนักงานอัยการจังหวัดลำพูนโจทก์นายพิบูลย์ น้อยมะกอก กับพวกจำเลย ป.วิ.อ. ม. 193 ทวิ ป.อ. ม. 90, ม. 91, ม. 138, ม. 289การอุทธรณ์คดีอาญาในปัญหาข้อเท็จจริงนั้น ศาลจะต้องพิจารณาอัตราโทษที่บัญญัติไว้ในกฎหมายสำหรับข้อหาแต่ละกระทงความผิดว่าต้องห้ามอุทธรณ์หรือไม่ ความผิดตามมาตรา 138 แห่งประมวลกฎหมายอาญาที่โจทก์ฟ้องเป็นการกระทำอันเป็นกรรมเดียวกับการกระทำในกระทงควมผิดฐานพยายามฆ่าเจ้าพนักงานซึ่งกระทำการตามหน้าที่ ซึ่งมีอัตราโทษในบทหนักตามมาตรา 289, 80 ถึงจำคุกตลอดชีวิต ฉะนั้น จึงไม่ต้องห้ามอุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 193 ทวิโจทก์ฟ้องว่า จำเลยกระทำผิดต่อกฎหมายหลายบทหลายกระทงต่างกรรมต่างวาระกัน คือ ก. ร่วมกันมีอาวุธปืนชิงทรัพย์รถจักรยานยนต์ ข. เนื่องจากการกระทำผิดในข้อ ก. ตำรวจสองคนได้ติดตามจับจำเลย จำเลยได้ร่วมกันขัดขวางไม่ยอมให้จับกุม และใช้ปืนยิงตำรวจทั้งสองโดยเจตนาฆ่า แต่การกระทำไม่บรรลุผล ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๓๙, ๑๓๘, ๒๘๙ (๒) ๘๐, ๘๓ ประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ ๑๑ ลงวันที่ ๒๑ พฤศจิกายน ๒๕๑๔ ข้อ ๑๔ จำเลยทั้งสองให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์ทุกข้อหา โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยทั้งสองมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๓๙ ประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ ๑๑ ข้อ ๑๔ จำคุกจำเลยคนละ ๑๐ ปี นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น โจทก์และจำเลยทั้งสองฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ที่โจทก์ฎีกาว่า กฎหมายมิได้ห้ามอุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริงในคดีอาญาซึ่งมีอัตราโทษอย่างสูงจำคุกไม่เกิน ๓ ปี หรือปรับไม่เกิน ๖,๐๐๐ บาท หรือทั้งจำทั้งปรับ ที่รวมฟ้องมาในความผิดข้อหาอื่นที่มีโทษสถานหนักกว่าอย่างที่โจทก์ฟ้องมาในคดีนี้นั้น ศาลฎีกาเห็นว่า การอุทธรณ์คดีอาญาในปัญหาข้อเท็จจริงนั้นศาลจะต้องพิจารณาอัตราโทษที่บัญญัติไว้ในกฎหมายสำหรับข้อหาแต่ละกระทงความผิดว่าต้องห้ามอุทธรณ์หรือไม่ ความผิดตามมาตรา ๑๓๘ แห่งประมวลกฎหมายอาญาที่โจทก์ฟ้อง เป็นการกระทำอันเป็นกรรมเดียวกับการกระทำในกระทงความผิดฐานพยายามฆ่าเจ้าพนักงานซึ่งกระทำการตามหน้าที่ ซึ่งมีอัตราโทษในบทหนักตามมาตรา ๒๘๙, ๘๐ ถึงจำคุกตลอดชีวิต ฉะนั้น จึงไม่ต้องห้ามอุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๑๙๓ ทวิ ศาลอุทธรณ์ไม่รับวินิฉัยในข้อหานี้หาชอบไม่ ศาลฎีกาเห็นสมควรวินิจฉัยไปเสียทีเดียว แล้ววินิจฉัยว่าพยานหลักฐานโจทก์ไม่มีน้ำหนักฟังลงโทษจำเลยได้ พิพากษากลับ ให้ยกฟ้องโจทก์(ถนัด ลีลากุล-ถนัด ลีลากุล-สุวัฒน์ รัตรสาร)ศาลจังหวัดลำพูน - นายวีระชัย สูตรสุวรรณศาลอุทธรณ์ - นายปรีชา พานิชวงศ์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ