คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 118/2491หลักกฎหมาย: คณะกรรมการควบคุมค่าเช่าฯ ได้มีมติอนุญาตให้ผู้ให้เช่าเข้าอยู่ในบ้าน ซึ่งผู้เช่า เช่าอยู่ตามความใน พระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่าในภาวะคับขันมาตรา 16(6) แล้ว ผู้เช่าไม่ยอมออกจากที่เช่า จะมารื้อฟื้นข้อเถียงว่าผู้ให้เช่าไม่มีความจำเป็นจะเข้าอยู่ในที่เช่า คณะกรรมการออกคำสั่งโดยหลงผิดนั้น ไม่เป็นเหตุที่ศาลควรรับวินิจฉัย ในเมื่อไม่ปรากฏว่าคณะกรรมการได้กระทำนอกเหนือความใน พระราชบัญญัติที่กล่าวแต่อย่างใดโจทก์ฟ้องขับไล่จำเลยออกจากห้องเช่า โดยได้รับความยินยอมจากคณะกรรมการควบคุมค่าเช่าให้โจทก์เข้าอยู่อาศัยในบ้านหลังนี้ได้จำเลยต่อสู้ว่า โจทก์ไม่มีความจำเป็นต้องใช้เรือนหลังนี้แม้คณะกรรมการควบคุมค่าเช่าได้อนุมัติก็เนื่องจากโจทก์ไปให้การเท็จไว้เพื่อจะแกล้งขึ้นค่าเช่าและเรียกเงินกินเปล่าจากจำเลย ๆ ขอนำสืบตามข้อต่อสู้ศาลชั้นต้นงดสืบพยานจำเลยแล้วพิพากษาขับไล่จำเลยศาลอุทธรณ์พิพากษาให้ศาลชั้นต้นสืบพยานจำเลยต่อไปแล้วพิพากษาใหม่ แต่มีความเห็นแย้งว่าศาลชั้นต้นพิพากษาชอบแล้วโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า เรื่องนี้คณะกรรมการควบคุมค่าเช่าได้มีมติอนุญาตให้โจทก์ เข้าอยู่ในบ้านซึ่งจำเลยเช่าตามความในพระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่า ฯลฯ มาตรา 16(6) แล้ว จำเลยไม่ยอมออกจากที่เช่า จะมารื้อฟื้นเถียงว่าโจทก์ไม่มีความจำเป็นจะเข้าอยู่ในที่รายนี้คณะกรรมการควบคุมค่าเช่าฯ ออกคำสั่งโดยหลงผิดเช่นนี้ไม่เป็นเหตุที่ควรรับวินิจฉัย ในเมื่อไม่ปรากฏว่าคณะกรรมการได้กระทำนอกเหนือความในพระราชบัญญัติที่กล่าวแต่อย่างใดจึงพิพากษายกคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ให้ศาลอุทธรณ์พิพากษาในประเด็นค่าเสียหายต่อไป ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 118/2491นางผิว ขันมณีโจทก์นางมลิ ศรีห์ไตรจำเลย พ.ร.บ.ควบคุมค่าเช่าในภาวะคับขัน พ.ศ.2489 คณะกรรมการควบคุมค่าเช่าฯ ได้มีมติอนุญาตให้ผู้ให้เช่าเข้าอยู่ในบ้าน ซึ่งผู้เช่า เช่าอยู่ตามความใน พระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่าในภาวะคับขันมาตรา 16(6) แล้ว ผู้เช่าไม่ยอมออกจากที่เช่า จะมารื้อฟื้นข้อเถียงว่าผู้ให้เช่าไม่มีความจำเป็นจะเข้าอยู่ในที่เช่า คณะกรรมการออกคำสั่งโดยหลงผิดนั้น ไม่เป็นเหตุที่ศาลควรรับวินิจฉัย ในเมื่อไม่ปรากฏว่าคณะกรรมการได้กระทำนอกเหนือความใน พระราชบัญญัติที่กล่าวแต่อย่างใดโจทก์ฟ้องขับไล่จำเลยออกจากห้องเช่า โดยได้รับความยินยอมจากคณะกรรมการควบคุมค่าเช่าให้โจทก์เข้าอยู่อาศัยในบ้านหลังนี้ได้จำเลยต่อสู้ว่า โจทก์ไม่มีความจำเป็นต้องใช้เรือนหลังนี้แม้คณะกรรมการควบคุมค่าเช่าได้อนุมัติก็เนื่องจากโจทก์ไปให้การเท็จไว้เพื่อจะแกล้งขึ้นค่าเช่าและเรียกเงินกินเปล่าจากจำเลย ๆ ขอนำสืบตามข้อต่อสู้ศาลชั้นต้นงดสืบพยานจำเลยแล้วพิพากษาขับไล่จำเลยศาลอุทธรณ์พิพากษาให้ศาลชั้นต้นสืบพยานจำเลยต่อไปแล้วพิพากษาใหม่ แต่มีความเห็นแย้งว่าศาลชั้นต้นพิพากษาชอบแล้วโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า เรื่องนี้คณะกรรมการควบคุมค่าเช่าได้มีมติอนุญาตให้โจทก์ เข้าอยู่ในบ้านซึ่งจำเลยเช่าตามความในพระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่า ฯลฯ มาตรา 16(6) แล้ว จำเลยไม่ยอมออกจากที่เช่า จะมารื้อฟื้นเถียงว่าโจทก์ไม่มีความจำเป็นจะเข้าอยู่ในที่รายนี้คณะกรรมการควบคุมค่าเช่าฯ ออกคำสั่งโดยหลงผิดเช่นนี้ไม่เป็นเหตุที่ควรรับวินิจฉัย ในเมื่อไม่ปรากฏว่าคณะกรรมการได้กระทำนอกเหนือความในพระราชบัญญัติที่กล่าวแต่อย่างใดจึงพิพากษายกคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ให้ศาลอุทธรณ์พิพากษาในประเด็นค่าเสียหายต่อไป(ธรรมบัณฑิต-จำรูญเนติศาสตร์-ประวัติ ปัตตพงศ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องขับไล่จำเลยออกจากห้องเช่า โดยได้รับความยินยอมจากคณะกรรมการควบคุมค่าเช่าให้โจทก์เข้าอยู่อาศัยในบ้านหลังนี้ได้จำเลยต่อสู้ว่า โจทก์ไม่มีความจำเป็นต้องใช้เรือนหลังนี้แม้คณะกรรมการควบคุมค่าเช่าได้อนุมัติก็เนื่องจากโจทก์ไปให้การเท็จไว้เพื่อจะแกล้งขึ้นค่าเช่าและเรียกเงินกินเปล่าจากจำเลย ๆ ขอนำสืบตามข้อต่อสู้ศาลชั้นต้นงดสืบพยานจำเลยแล้วพิพากษาขับไล่จำเลยศาลอุทธรณ์พิพากษาให้ศาลชั้นต้นสืบพยานจำเลยต่อไปแล้วพิพากษาใหม่ แต่มีความเห็นแย้งว่าศาลชั้นต้นพิพากษาชอบแล้วโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า เรื่องนี้คณะกรรมการควบคุมค่าเช่าได้มีมติอนุญาตให้โจทก์ เข้าอยู่ในบ้านซึ่งจำเลยเช่าตามความในพระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่า ฯลฯ มาตรา 16(6) แล้ว จำเลยไม่ยอมออกจากที่เช่า จะมารื้อฟื้นเถียงว่าโจทก์ไม่มีความจำเป็นจะเข้าอยู่ในที่รายนี้คณะกรรมการควบคุมค่าเช่าฯ ออกคำสั่งโดยหลงผิดเช่นนี้ไม่เป็นเหตุที่ควรรับวินิจฉัย ในเมื่อไม่ปรากฏว่าคณะกรรมการได้กระทำนอกเหนือความในพระราชบัญญัติที่กล่าวแต่อย่างใดจึงพิพากษายกคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ให้ศาลอุทธรณ์พิพากษาในประเด็นค่าเสียหายต่อไป ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 118/2491นางผิว ขันมณีโจทก์นางมลิ ศรีห์ไตรจำเลย พ.ร.บ.ควบคุมค่าเช่าในภาวะคับขัน พ.ศ.2489 คณะกรรมการควบคุมค่าเช่าฯ ได้มีมติอนุญาตให้ผู้ให้เช่าเข้าอยู่ในบ้าน ซึ่งผู้เช่า เช่าอยู่ตามความใน พระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่าในภาวะคับขันมาตรา 16(6) แล้ว ผู้เช่าไม่ยอมออกจากที่เช่า จะมารื้อฟื้นข้อเถียงว่าผู้ให้เช่าไม่มีความจำเป็นจะเข้าอยู่ในที่เช่า คณะกรรมการออกคำสั่งโดยหลงผิดนั้น ไม่เป็นเหตุที่ศาลควรรับวินิจฉัย ในเมื่อไม่ปรากฏว่าคณะกรรมการได้กระทำนอกเหนือความใน พระราชบัญญัติที่กล่าวแต่อย่างใดโจทก์ฟ้องขับไล่จำเลยออกจากห้องเช่า โดยได้รับความยินยอมจากคณะกรรมการควบคุมค่าเช่าให้โจทก์เข้าอยู่อาศัยในบ้านหลังนี้ได้จำเลยต่อสู้ว่า โจทก์ไม่มีความจำเป็นต้องใช้เรือนหลังนี้แม้คณะกรรมการควบคุมค่าเช่าได้อนุมัติก็เนื่องจากโจทก์ไปให้การเท็จไว้เพื่อจะแกล้งขึ้นค่าเช่าและเรียกเงินกินเปล่าจากจำเลย ๆ ขอนำสืบตามข้อต่อสู้ศาลชั้นต้นงดสืบพยานจำเลยแล้วพิพากษาขับไล่จำเลยศาลอุทธรณ์พิพากษาให้ศาลชั้นต้นสืบพยานจำเลยต่อไปแล้วพิพากษาใหม่ แต่มีความเห็นแย้งว่าศาลชั้นต้นพิพากษาชอบแล้วโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า เรื่องนี้คณะกรรมการควบคุมค่าเช่าได้มีมติอนุญาตให้โจทก์ เข้าอยู่ในบ้านซึ่งจำเลยเช่าตามความในพระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่า ฯลฯ มาตรา 16(6) แล้ว จำเลยไม่ยอมออกจากที่เช่า จะมารื้อฟื้นเถียงว่าโจทก์ไม่มีความจำเป็นจะเข้าอยู่ในที่รายนี้คณะกรรมการควบคุมค่าเช่าฯ ออกคำสั่งโดยหลงผิดเช่นนี้ไม่เป็นเหตุที่ควรรับวินิจฉัย ในเมื่อไม่ปรากฏว่าคณะกรรมการได้กระทำนอกเหนือความในพระราชบัญญัติที่กล่าวแต่อย่างใดจึงพิพากษายกคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ให้ศาลอุทธรณ์พิพากษาในประเด็นค่าเสียหายต่อไป(ธรรมบัณฑิต-จำรูญเนติศาสตร์-ประวัติ ปัตตพงศ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ