คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5976/2537หลักกฎหมาย: ข้อตกลงระหว่างกระทรวงกลาโหมกับกระทรวงมหาดไทยเรื่อง การปฏิบัติและประสานงานเกี่ยวกับกรณีที่ทหารเป็นผู้เสียหาย หรือเป็นผู้ต้องหาในความผิดอาญา พ.ศ. 2498ข้อ 26 ทวิ มิใช่กฎหมาย แม้มีการปฏิบัติผิดข้อตกลงดังกล่าวก็ไม่ทำให้การสอบสวนเสียไปโจทก์ฟ้อง ขอให้ลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2533 (ที่ถูก 2522) มาตรา 4, 7, 26, 76, 102พระราชบัญญัติอาวุธปืน เครื่องกระสุนปืน วัตถุระเบิด ดอกไม้เพลิงและสิ่งเทียมอาวุธปืน พ.ศ. 2490 มาตรา 7, 72 ประมวลกฎหมายอาญามาตรา 83, 91 และริบของกลางจำเลยทั้งสองให้การปฏิเสธระหว่างพิจารณาจำเลยที่ 2 ถึงแก่ความตาย ศาลชั้นต้นจำหน่ายคดีเฉพาะจำเลยที่ 2 ออกจากสารบบความศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วพิพากษาว่า จำเลยที่ 1 มีความผิดตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2522 มาตรา 26 วรรคสอง,76 วรรคสอง, 102 ประกอบด้วยประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 83 จำคุก 6 ปี จำเลยที่ 1 ให้การรับสารภาพในชั้นจับกุมและสอบสวนเป็นประโยชน์แก่การพิจารณา นับเป็นเหตุบรรเทาโทษ ลดโทษให้หนึ่งในสามตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 คงจำคุกจำเลยที่ 1มีกำหนด 4 ปี ริบของกลาง คำขออื่นนอกจากนี้ให้ยกโจทก์และจำเลยที่ 1 อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ภาค 1 พิพากษายืนจำเลยที่ 1 ฎีกา โดยผู้พิพากษาซึ่งพิจารณาและลงชื่อในคำพิพากษาศาลชั้นต้นอนุญาตให้ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ที่จำเลยที่ 1 ฎีกาว่าจำเลยที่ 1เป็นทหารพนักงานสอบสวนมิได้แจ้งต้นสังกัดของจำเลยที่ 1 เพื่อจัดการให้มีนายทหารพระธรรมนูญร่วมฟังการสอบสวนในโอกาสแรก เป็นการปฏิบัติผิดข้อตกลงระหว่างกระทรวงกลาโหมกับกระทรวงมหาดไทยเรื่อง การปฏิบัติและประสานงานเกี่ยวกับกรณีที่ทหารเป็นผู้เสียหายหรือเป็นผู้ต้องหาในความผิดอาญา พ.ศ. 2498 ข้อ 26 ทวิ การสอบสวนคดีนี้จึงไม่ชอบนั้น เห็นว่าข้อตกลงดังกล่าวมิใช่กฎหมายแม้มีการปฏิบัติผิดข้อตกลงดังกล่าวก็ไม่ทำให้การสอบสวนเสียไปส่วนในเรื่องของกลางนั้น การที่ศาลล่างทั้งสองพิพากษาให้ริบของกลางด้วยนั้นยังไม่ถูกต้อง เนื่องจากของกลางดังกล่าวศาลชั้นต้นสั่งริบไปแล้วตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นคดีหมายเลขแดงที่ 2221/2533 จึงริบซ้ำอีกไม่ได้พิพากษายืน แต่ไม่ริบของกลาง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5976/2537พนักงานอัยการ จังหวัด เลยโจทก์สิบโท สม ชาติ จันทร์ อุ่น กับพวกจำเลย ป.วิ.อ. ม. 120 ข้อตกลงระหว่างกระทรวงกลาโหมกับกระทรวงมหาดไทยเรื่อง การปฏิบัติและประสานงานเกี่ยวกับกรณีที่ทหารเป็นผู้เสียหาย หรือเป็นผู้ต้องหาในความผิดอาญา พ.ศ. 2498ข้อ 26 ทวิ มิใช่กฎหมาย แม้มีการปฏิบัติผิดข้อตกลงดังกล่าวก็ไม่ทำให้การสอบสวนเสียไปโจทก์ฟ้อง ขอให้ลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2533 (ที่ถูก 2522) มาตรา 4, 7, 26, 76, 102พระราชบัญญัติอาวุธปืน เครื่องกระสุนปืน วัตถุระเบิด ดอกไม้เพลิงและสิ่งเทียมอาวุธปืน พ.ศ. 2490 มาตรา 7, 72 ประมวลกฎหมายอาญามาตรา 83, 91 และริบของกลางจำเลยทั้งสองให้การปฏิเสธระหว่างพิจารณาจำเลยที่ 2 ถึงแก่ความตาย ศาลชั้นต้นจำหน่ายคดีเฉพาะจำเลยที่ 2 ออกจากสารบบความศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วพิพากษาว่า จำเลยที่ 1 มีความผิดตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2522 มาตรา 26 วรรคสอง,76 วรรคสอง, 102 ประกอบด้วยประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 83 จำคุก 6 ปี จำเลยที่ 1 ให้การรับสารภาพในชั้นจับกุมและสอบสวนเป็นประโยชน์แก่การพิจารณา นับเป็นเหตุบรรเทาโทษ ลดโทษให้หนึ่งในสามตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 คงจำคุกจำเลยที่ 1มีกำหนด 4 ปี ริบของกลาง คำขออื่นนอกจากนี้ให้ยกโจทก์และจำเลยที่ 1 อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ภาค 1 พิพากษายืนจำเลยที่ 1 ฎีกา โดยผู้พิพากษาซึ่งพิจารณาและลงชื่อในคำพิพากษาศาลชั้นต้นอนุญาตให้ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ที่จำเลยที่ 1 ฎีกาว่าจำเลยที่ 1เป็นทหารพนักงานสอบสวนมิได้แจ้งต้นสังกัดของจำเลยที่ 1 เพื่อจัดการให้มีนายทหารพระธรรมนูญร่วมฟังการสอบสวนในโอกาสแรก เป็นการปฏิบัติผิดข้อตกลงระหว่างกระทรวงกลาโหมกับกระทรวงมหาดไทยเรื่อง การปฏิบัติและประสานงานเกี่ยวกับกรณีที่ทหารเป็นผู้เสียหายหรือเป็นผู้ต้องหาในความผิดอาญา พ.ศ. 2498 ข้อ 26 ทวิ การสอบสวนคดีนี้จึงไม่ชอบนั้น เห็นว่าข้อตกลงดังกล่าวมิใช่กฎหมายแม้มีการปฏิบัติผิดข้อตกลงดังกล่าวก็ไม่ทำให้การสอบสวนเสียไปส่วนในเรื่องของกลางนั้น การที่ศาลล่างทั้งสองพิพากษาให้ริบของกลางด้วยนั้นยังไม่ถูกต้อง เนื่องจากของกลางดังกล่าวศาลชั้นต้นสั่งริบไปแล้วตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นคดีหมายเลขแดงที่ 2221/2533 จึงริบซ้ำอีกไม่ได้พิพากษายืน แต่ไม่ริบของกลาง(สถิตย์ ไพเราะ-พรชัย สมรรถเวช-สมคิด ไตรโสรัส)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้อง ขอให้ลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2533 (ที่ถูก 2522) มาตรา 4, 7, 26, 76, 102พระราชบัญญัติอาวุธปืน เครื่องกระสุนปืน วัตถุระเบิด ดอกไม้เพลิงและสิ่งเทียมอาวุธปืน พ.ศ. 2490 มาตรา 7, 72 ประมวลกฎหมายอาญามาตรา 83, 91 และริบของกลางจำเลยทั้งสองให้การปฏิเสธระหว่างพิจารณาจำเลยที่ 2 ถึงแก่ความตาย ศาลชั้นต้นจำหน่ายคดีเฉพาะจำเลยที่ 2 ออกจากสารบบความศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วพิพากษาว่า จำเลยที่ 1 มีความผิดตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2522 มาตรา 26 วรรคสอง,76 วรรคสอง, 102 ประกอบด้วยประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 83 จำคุก 6 ปี จำเลยที่ 1 ให้การรับสารภาพในชั้นจับกุมและสอบสวนเป็นประโยชน์แก่การพิจารณา นับเป็นเหตุบรรเทาโทษ ลดโทษให้หนึ่งในสามตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 คงจำคุกจำเลยที่ 1มีกำหนด 4 ปี ริบของกลาง คำขออื่นนอกจากนี้ให้ยกโจทก์และจำเลยที่ 1 อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ภาค 1 พิพากษายืนจำเลยที่ 1 ฎีกา โดยผู้พิพากษาซึ่งพิจารณาและลงชื่อในคำพิพากษาศาลชั้นต้นอนุญาตให้ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ที่จำเลยที่ 1 ฎีกาว่าจำเลยที่ 1เป็นทหารพนักงานสอบสวนมิได้แจ้งต้นสังกัดของจำเลยที่ 1 เพื่อจัดการให้มีนายทหารพระธรรมนูญร่วมฟังการสอบสวนในโอกาสแรก เป็นการปฏิบัติผิดข้อตกลงระหว่างกระทรวงกลาโหมกับกระทรวงมหาดไทยเรื่อง การปฏิบัติและประสานงานเกี่ยวกับกรณีที่ทหารเป็นผู้เสียหายหรือเป็นผู้ต้องหาในความผิดอาญา พ.ศ. 2498 ข้อ 26 ทวิ การสอบสวนคดีนี้จึงไม่ชอบนั้น เห็นว่าข้อตกลงดังกล่าวมิใช่กฎหมายแม้มีการปฏิบัติผิดข้อตกลงดังกล่าวก็ไม่ทำให้การสอบสวนเสียไปส่วนในเรื่องของกลางนั้น การที่ศาลล่างทั้งสองพิพากษาให้ริบของกลางด้วยนั้นยังไม่ถูกต้อง เนื่องจากของกลางดังกล่าวศาลชั้นต้นสั่งริบไปแล้วตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นคดีหมายเลขแดงที่ 2221/2533 จึงริบซ้ำอีกไม่ได้พิพากษายืน แต่ไม่ริบของกลาง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5976/2537พนักงานอัยการ จังหวัด เลยโจทก์สิบโท สม ชาติ จันทร์ อุ่น กับพวกจำเลย ป.วิ.อ. ม. 120 ข้อตกลงระหว่างกระทรวงกลาโหมกับกระทรวงมหาดไทยเรื่อง การปฏิบัติและประสานงานเกี่ยวกับกรณีที่ทหารเป็นผู้เสียหาย หรือเป็นผู้ต้องหาในความผิดอาญา พ.ศ. 2498ข้อ 26 ทวิ มิใช่กฎหมาย แม้มีการปฏิบัติผิดข้อตกลงดังกล่าวก็ไม่ทำให้การสอบสวนเสียไปโจทก์ฟ้อง ขอให้ลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2533 (ที่ถูก 2522) มาตรา 4, 7, 26, 76, 102พระราชบัญญัติอาวุธปืน เครื่องกระสุนปืน วัตถุระเบิด ดอกไม้เพลิงและสิ่งเทียมอาวุธปืน พ.ศ. 2490 มาตรา 7, 72 ประมวลกฎหมายอาญามาตรา 83, 91 และริบของกลางจำเลยทั้งสองให้การปฏิเสธระหว่างพิจารณาจำเลยที่ 2 ถึงแก่ความตาย ศาลชั้นต้นจำหน่ายคดีเฉพาะจำเลยที่ 2 ออกจากสารบบความศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วพิพากษาว่า จำเลยที่ 1 มีความผิดตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2522 มาตรา 26 วรรคสอง,76 วรรคสอง, 102 ประกอบด้วยประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 83 จำคุก 6 ปี จำเลยที่ 1 ให้การรับสารภาพในชั้นจับกุมและสอบสวนเป็นประโยชน์แก่การพิจารณา นับเป็นเหตุบรรเทาโทษ ลดโทษให้หนึ่งในสามตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 คงจำคุกจำเลยที่ 1มีกำหนด 4 ปี ริบของกลาง คำขออื่นนอกจากนี้ให้ยกโจทก์และจำเลยที่ 1 อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ภาค 1 พิพากษายืนจำเลยที่ 1 ฎีกา โดยผู้พิพากษาซึ่งพิจารณาและลงชื่อในคำพิพากษาศาลชั้นต้นอนุญาตให้ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ที่จำเลยที่ 1 ฎีกาว่าจำเลยที่ 1เป็นทหารพนักงานสอบสวนมิได้แจ้งต้นสังกัดของจำเลยที่ 1 เพื่อจัดการให้มีนายทหารพระธรรมนูญร่วมฟังการสอบสวนในโอกาสแรก เป็นการปฏิบัติผิดข้อตกลงระหว่างกระทรวงกลาโหมกับกระทรวงมหาดไทยเรื่อง การปฏิบัติและประสานงานเกี่ยวกับกรณีที่ทหารเป็นผู้เสียหายหรือเป็นผู้ต้องหาในความผิดอาญา พ.ศ. 2498 ข้อ 26 ทวิ การสอบสวนคดีนี้จึงไม่ชอบนั้น เห็นว่าข้อตกลงดังกล่าวมิใช่กฎหมายแม้มีการปฏิบัติผิดข้อตกลงดังกล่าวก็ไม่ทำให้การสอบสวนเสียไปส่วนในเรื่องของกลางนั้น การที่ศาลล่างทั้งสองพิพากษาให้ริบของกลางด้วยนั้นยังไม่ถูกต้อง เนื่องจากของกลางดังกล่าวศาลชั้นต้นสั่งริบไปแล้วตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นคดีหมายเลขแดงที่ 2221/2533 จึงริบซ้ำอีกไม่ได้พิพากษายืน แต่ไม่ริบของกลาง(สถิตย์ ไพเราะ-พรชัย สมรรถเวช-สมคิด ไตรโสรัส)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ