คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1498/2482หลักกฎหมาย: โจทก์กล่าวในฟ้องว่าจำเลยวิวาทกัน จำเลยคนหนึ่งใช้ไม้ตีจำเลยอีกคนหนึ่งบาดเจ็บและขอให้ลงโทษตาม ม.254 ด้วยนั้นศาลลงโทษจำเลยฐาน ทำร้ายร่างกายตาม ม.254 เมื่อศาลมิได้ลงโทษจำคุกจำเลย จะพิ่มโทษกักกันไม่ได้.โจทก์ฟ้องว่า จำเลยทั้งสองนี้ได้วิวาทต่อสู้ซึ่งกันและกันในที่สาธารณสถาน นายเยียนจำเลยได้ใช้ไม้ตีศีร์ษะนายเรืองจำเลยบาดเจ็บ ก่อนคดีนี้นายเยียนจำเลยเคยต้องโทษมาแล้ว ๓ ครั้งขอให้ลงโทษและเพิ่มโทษตามกฎหมายลักษณอาญามาตรา ๒๕๔,๓๓๕(๖) และ พ.ร.บ.กักกันผู้มีสันดานเป็นผู้ร้ายฯ ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยตาม ม.๒๕๔,๓๓๕(๖) เมื่อเพิ่มและลดโทษแล้วคงปรับนายเรือง ๑ บาท จำคุกนายเยียนตาม ม.๒๕๔ ๔ เดือนและส่งตัวนายเยียนไปกักกันมีกำหนด ๓ ปี นายเยียนจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้กำหนดโทษนายเยียนเมื่อเพิ่มและลดโทษแล้วคงจำคุก ๒๐ วัน ปรับ ๔๐ บาทโทษจำให้ยก โทษกักกันเป็นอันไม่เพิ่ม นายเยียนและโจทก์ฎีกา นายเยียนฎีกาว่าความผิดของจำเลยต้องด้วยมาตรา ๓๓๕(๖) ทั้งโจทก์ไม่ประสงค์จะให้ลงโทษตามมาตรา ๒๕๔ ศาลฎีกาเห็นว่า โจทก์ได้กล่าวความในฟ้องไว้ชัดว่า นายเยียนจำเลยใช้ไม้ตีศีร์ษะนายเรืองบาดเจ็บและขอให้ลงโทษตามมาตรา ๒๕๔ ด้วยศาลจึงลงโทษจำเลยฐานทำร้ายร่างกายตามมาตรา ๒๕๔ ได้ แต่เห็นเป็นเรื่องเล็กน้อยที่ศาลอุทธรณ์วางกำหนดโทษนั้นชอบแล้ว เมื่อมิได้ลงโทษจำคุก ก็ไม่มีทางจะเพิ่มโทษกักกันแก่จำเลยได้ จึงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1498/2482อัยยการสกลนครโจทก์นายเยียน นายเรืองจำเลย ป.อ. ม. 254, ม. 335 (6) ป.วิ.อ. ม. 192 พ.ร.บ.กักกันผู้มีสันดานเป็นผู้ร้าย พ.ศ.2479 ม. 8, ม. 9โจทก์กล่าวในฟ้องว่าจำเลยวิวาทกัน จำเลยคนหนึ่งใช้ไม้ตีจำเลยอีกคนหนึ่งบาดเจ็บและขอให้ลงโทษตาม ม.254 ด้วยนั้นศาลลงโทษจำเลยฐาน ทำร้ายร่างกายตาม ม.254 เมื่อศาลมิได้ลงโทษจำคุกจำเลย จะพิ่มโทษกักกันไม่ได้.โจทก์ฟ้องว่า จำเลยทั้งสองนี้ได้วิวาทต่อสู้ซึ่งกันและกันในที่สาธารณสถาน นายเยียนจำเลยได้ใช้ไม้ตีศีร์ษะนายเรืองจำเลยบาดเจ็บ ก่อนคดีนี้นายเยียนจำเลยเคยต้องโทษมาแล้ว ๓ ครั้งขอให้ลงโทษและเพิ่มโทษตามกฎหมายลักษณอาญามาตรา ๒๕๔,๓๓๕(๖) และ พ.ร.บ.กักกันผู้มีสันดานเป็นผู้ร้ายฯ ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยตาม ม.๒๕๔,๓๓๕(๖) เมื่อเพิ่มและลดโทษแล้วคงปรับนายเรือง ๑ บาท จำคุกนายเยียนตาม ม.๒๕๔ ๔ เดือนและส่งตัวนายเยียนไปกักกันมีกำหนด ๓ ปี นายเยียนจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้กำหนดโทษนายเยียนเมื่อเพิ่มและลดโทษแล้วคงจำคุก ๒๐ วัน ปรับ ๔๐ บาทโทษจำให้ยก โทษกักกันเป็นอันไม่เพิ่ม นายเยียนและโจทก์ฎีกา นายเยียนฎีกาว่าความผิดของจำเลยต้องด้วยมาตรา ๓๓๕(๖) ทั้งโจทก์ไม่ประสงค์จะให้ลงโทษตามมาตรา ๒๕๔ ศาลฎีกาเห็นว่า โจทก์ได้กล่าวความในฟ้องไว้ชัดว่า นายเยียนจำเลยใช้ไม้ตีศีร์ษะนายเรืองบาดเจ็บและขอให้ลงโทษตามมาตรา ๒๕๔ ด้วยศาลจึงลงโทษจำเลยฐานทำร้ายร่างกายตามมาตรา ๒๕๔ ได้ แต่เห็นเป็นเรื่องเล็กน้อยที่ศาลอุทธรณ์วางกำหนดโทษนั้นชอบแล้ว เมื่อมิได้ลงโทษจำคุก ก็ไม่มีทางจะเพิ่มโทษกักกันแก่จำเลยได้ จึงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์(สุทธิอรรถนฤมนตร์-มนูภันย์วิมลสาร-วิเศษ)ศาลชั้นต้น - นายแปลก เกษตรฑัตศาลอุทธรณ์ - นายแอสตันแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยทั้งสองนี้ได้วิวาทต่อสู้ซึ่งกันและกันในที่สาธารณสถาน นายเยียนจำเลยได้ใช้ไม้ตีศีร์ษะนายเรืองจำเลยบาดเจ็บ ก่อนคดีนี้นายเยียนจำเลยเคยต้องโทษมาแล้ว ๓ ครั้งขอให้ลงโทษและเพิ่มโทษตามกฎหมายลักษณอาญามาตรา ๒๕๔,๓๓๕(๖) และ พ.ร.บ.กักกันผู้มีสันดานเป็นผู้ร้ายฯ ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยตาม ม.๒๕๔,๓๓๕(๖) เมื่อเพิ่มและลดโทษแล้วคงปรับนายเรือง ๑ บาท จำคุกนายเยียนตาม ม.๒๕๔ ๔ เดือนและส่งตัวนายเยียนไปกักกันมีกำหนด ๓ ปี นายเยียนจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้กำหนดโทษนายเยียนเมื่อเพิ่มและลดโทษแล้วคงจำคุก ๒๐ วัน ปรับ ๔๐ บาทโทษจำให้ยก โทษกักกันเป็นอันไม่เพิ่ม นายเยียนและโจทก์ฎีกา นายเยียนฎีกาว่าความผิดของจำเลยต้องด้วยมาตรา ๓๓๕(๖) ทั้งโจทก์ไม่ประสงค์จะให้ลงโทษตามมาตรา ๒๕๔ ศาลฎีกาเห็นว่า โจทก์ได้กล่าวความในฟ้องไว้ชัดว่า นายเยียนจำเลยใช้ไม้ตีศีร์ษะนายเรืองบาดเจ็บและขอให้ลงโทษตามมาตรา ๒๕๔ ด้วยศาลจึงลงโทษจำเลยฐานทำร้ายร่างกายตามมาตรา ๒๕๔ ได้ แต่เห็นเป็นเรื่องเล็กน้อยที่ศาลอุทธรณ์วางกำหนดโทษนั้นชอบแล้ว เมื่อมิได้ลงโทษจำคุก ก็ไม่มีทางจะเพิ่มโทษกักกันแก่จำเลยได้ จึงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1498/2482อัยยการสกลนครโจทก์นายเยียน นายเรืองจำเลย ป.อ. ม. 254, ม. 335 (6) ป.วิ.อ. ม. 192 พ.ร.บ.กักกันผู้มีสันดานเป็นผู้ร้าย พ.ศ.2479 ม. 8, ม. 9โจทก์กล่าวในฟ้องว่าจำเลยวิวาทกัน จำเลยคนหนึ่งใช้ไม้ตีจำเลยอีกคนหนึ่งบาดเจ็บและขอให้ลงโทษตาม ม.254 ด้วยนั้นศาลลงโทษจำเลยฐาน ทำร้ายร่างกายตาม ม.254 เมื่อศาลมิได้ลงโทษจำคุกจำเลย จะพิ่มโทษกักกันไม่ได้.โจทก์ฟ้องว่า จำเลยทั้งสองนี้ได้วิวาทต่อสู้ซึ่งกันและกันในที่สาธารณสถาน นายเยียนจำเลยได้ใช้ไม้ตีศีร์ษะนายเรืองจำเลยบาดเจ็บ ก่อนคดีนี้นายเยียนจำเลยเคยต้องโทษมาแล้ว ๓ ครั้งขอให้ลงโทษและเพิ่มโทษตามกฎหมายลักษณอาญามาตรา ๒๕๔,๓๓๕(๖) และ พ.ร.บ.กักกันผู้มีสันดานเป็นผู้ร้ายฯ ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยตาม ม.๒๕๔,๓๓๕(๖) เมื่อเพิ่มและลดโทษแล้วคงปรับนายเรือง ๑ บาท จำคุกนายเยียนตาม ม.๒๕๔ ๔ เดือนและส่งตัวนายเยียนไปกักกันมีกำหนด ๓ ปี นายเยียนจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้กำหนดโทษนายเยียนเมื่อเพิ่มและลดโทษแล้วคงจำคุก ๒๐ วัน ปรับ ๔๐ บาทโทษจำให้ยก โทษกักกันเป็นอันไม่เพิ่ม นายเยียนและโจทก์ฎีกา นายเยียนฎีกาว่าความผิดของจำเลยต้องด้วยมาตรา ๓๓๕(๖) ทั้งโจทก์ไม่ประสงค์จะให้ลงโทษตามมาตรา ๒๕๔ ศาลฎีกาเห็นว่า โจทก์ได้กล่าวความในฟ้องไว้ชัดว่า นายเยียนจำเลยใช้ไม้ตีศีร์ษะนายเรืองบาดเจ็บและขอให้ลงโทษตามมาตรา ๒๕๔ ด้วยศาลจึงลงโทษจำเลยฐานทำร้ายร่างกายตามมาตรา ๒๕๔ ได้ แต่เห็นเป็นเรื่องเล็กน้อยที่ศาลอุทธรณ์วางกำหนดโทษนั้นชอบแล้ว เมื่อมิได้ลงโทษจำคุก ก็ไม่มีทางจะเพิ่มโทษกักกันแก่จำเลยได้ จึงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์(สุทธิอรรถนฤมนตร์-มนูภันย์วิมลสาร-วิเศษ)ศาลชั้นต้น - นายแปลก เกษตรฑัตศาลอุทธรณ์ - นายแอสตันแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ