คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 210/2492หลักกฎหมาย: ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาต้องกันให้ยกฟ้องโจทก์โดยความผิดของจำเลยไม่ต้องด้วยบทกฎหมายที่โจทก์อ้าง โจทก์มิได้แสดงไว้โดยชัดแจ้งในฎีกาว่า จำเลยควรมีผิดตามบทกฎหมายใด เพราะเหตุใด ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัย.โจทก์ฟ้องหาว่า จำเลยนำรำบันทุกรถไฟ โดยหลีกเลี่ยงไม่เสียค่าระวางบันทุกตามระเบียบข้อบังคับของกรมรถไฟ ขอให้ลงโทษจำเลยตาม พ.ร.บ.จัดวางการรถไฟ ๒๔๖๔ มาตรา ๘๗ และข้อบังคับกรมรถไฟ ลงวันที่ ๑๒ ก.ย. ๒๔๘๙ จำเลยให้การรับสารภาพ แถลงว่าความจริงจำเลยต้องการชั่งเหมือนกัน แต่เจ้าพนักงานทำให้ไม่ทัน จึงไม่ได้ชั่ง ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน. โจทก์ฎีกา, ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า คดีนี้ ศาลล่างพิพากษาต้องกันให้ยกฟ้องของโจทก์ โดยความผิดของจำเลยไม่ต้องด้วยบทกฎหมายที่โจทก์อ้าง และโจทก์มิได้แสดงไว้โดยชัดแจ้งในฎีกาว่า จำเลยควรมีความผิดตามกฎหมาย บทใด เพราะเหตุใด ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัย. พิพากษายกฎีกา. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 210/2492อัยยการปราจีณบุรีโจทก์นายเต้ง แซ่ลี้ล. พ.ร.บ.จัดวางการรถไฟและทางหลวง พ.ศ.2464 ป.วิ.อ. ม. 193, ม. 225.ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาต้องกันให้ยกฟ้องโจทก์โดยความผิดของจำเลยไม่ต้องด้วยบทกฎหมายที่โจทก์อ้าง โจทก์มิได้แสดงไว้โดยชัดแจ้งในฎีกาว่า จำเลยควรมีผิดตามบทกฎหมายใด เพราะเหตุใด ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัย.โจทก์ฟ้องหาว่า จำเลยนำรำบันทุกรถไฟ โดยหลีกเลี่ยงไม่เสียค่าระวางบันทุกตามระเบียบข้อบังคับของกรมรถไฟ ขอให้ลงโทษจำเลยตาม พ.ร.บ.จัดวางการรถไฟ ๒๔๖๔ มาตรา ๘๗ และข้อบังคับกรมรถไฟ ลงวันที่ ๑๒ ก.ย. ๒๔๘๙ จำเลยให้การรับสารภาพ แถลงว่าความจริงจำเลยต้องการชั่งเหมือนกัน แต่เจ้าพนักงานทำให้ไม่ทัน จึงไม่ได้ชั่ง ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน. โจทก์ฎีกา, ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า คดีนี้ ศาลล่างพิพากษาต้องกันให้ยกฟ้องของโจทก์ โดยความผิดของจำเลยไม่ต้องด้วยบทกฎหมายที่โจทก์อ้าง และโจทก์มิได้แสดงไว้โดยชัดแจ้งในฎีกาว่า จำเลยควรมีความผิดตามกฎหมาย บทใด เพราะเหตุใด ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัย. พิพากษายกฎีกา.(นนทปัญญา-ธรรมบัณฑิต-นาถปรีชา)ศาลชั้นต้น - นายสงวน สุจริตจันทน์ศาลอุทธรณ์ - หลวงปริพนธ์พจน์พิสุทธิแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องหาว่า จำเลยนำรำบันทุกรถไฟ โดยหลีกเลี่ยงไม่เสียค่าระวางบันทุกตามระเบียบข้อบังคับของกรมรถไฟ ขอให้ลงโทษจำเลยตาม พ.ร.บ.จัดวางการรถไฟ ๒๔๖๔ มาตรา ๘๗ และข้อบังคับกรมรถไฟ ลงวันที่ ๑๒ ก.ย. ๒๔๘๙ จำเลยให้การรับสารภาพ แถลงว่าความจริงจำเลยต้องการชั่งเหมือนกัน แต่เจ้าพนักงานทำให้ไม่ทัน จึงไม่ได้ชั่ง ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน. โจทก์ฎีกา, ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า คดีนี้ ศาลล่างพิพากษาต้องกันให้ยกฟ้องของโจทก์ โดยความผิดของจำเลยไม่ต้องด้วยบทกฎหมายที่โจทก์อ้าง และโจทก์มิได้แสดงไว้โดยชัดแจ้งในฎีกาว่า จำเลยควรมีความผิดตามกฎหมาย บทใด เพราะเหตุใด ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัย. พิพากษายกฎีกา. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 210/2492อัยยการปราจีณบุรีโจทก์นายเต้ง แซ่ลี้ล. พ.ร.บ.จัดวางการรถไฟและทางหลวง พ.ศ.2464 ป.วิ.อ. ม. 193, ม. 225.ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาต้องกันให้ยกฟ้องโจทก์โดยความผิดของจำเลยไม่ต้องด้วยบทกฎหมายที่โจทก์อ้าง โจทก์มิได้แสดงไว้โดยชัดแจ้งในฎีกาว่า จำเลยควรมีผิดตามบทกฎหมายใด เพราะเหตุใด ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัย.โจทก์ฟ้องหาว่า จำเลยนำรำบันทุกรถไฟ โดยหลีกเลี่ยงไม่เสียค่าระวางบันทุกตามระเบียบข้อบังคับของกรมรถไฟ ขอให้ลงโทษจำเลยตาม พ.ร.บ.จัดวางการรถไฟ ๒๔๖๔ มาตรา ๘๗ และข้อบังคับกรมรถไฟ ลงวันที่ ๑๒ ก.ย. ๒๔๘๙ จำเลยให้การรับสารภาพ แถลงว่าความจริงจำเลยต้องการชั่งเหมือนกัน แต่เจ้าพนักงานทำให้ไม่ทัน จึงไม่ได้ชั่ง ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน. โจทก์ฎีกา, ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า คดีนี้ ศาลล่างพิพากษาต้องกันให้ยกฟ้องของโจทก์ โดยความผิดของจำเลยไม่ต้องด้วยบทกฎหมายที่โจทก์อ้าง และโจทก์มิได้แสดงไว้โดยชัดแจ้งในฎีกาว่า จำเลยควรมีความผิดตามกฎหมาย บทใด เพราะเหตุใด ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัย. พิพากษายกฎีกา.(นนทปัญญา-ธรรมบัณฑิต-นาถปรีชา)ศาลชั้นต้น - นายสงวน สุจริตจันทน์ศาลอุทธรณ์ - หลวงปริพนธ์พจน์พิสุทธิแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ