พระราชบัญญัติว่าด้วยวิธีปฏิบัติการภาษีอากรฝ่ายสรรพากรเฉพาะกาลเนื่องจากพระราชบัญญัติปีประดิทิน พุทธศักราช 2483 พุทธศักราช 2483พระราชบัญญัติ ว่าด้วยวิธีปฏิบัติการภาษีอากรฝ่ายสรรพากรฉะเพาะกาล เนื่องจากพระราชบัญญัติปีประดิทิน พุทธศักราช ๒๔๘๓ พุทธศักราช ๒๔๘๓ในพระปรมาภิไธยสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวอานันทมหิดล คณะผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ (ตามประกาศประธานสภาผู้แทนราษฎร ลงวันที่ ๔ สิงหาคม พุทธศักราช ๒๔๘๐) อาทิตย์ทิพอาภา พล.อ. พิชเยนทรโยธิน ตราไว้ ณ วันที่ ๒๗ ธันวาคม พุทธศักราช ๒๔๘๓ เป็นปีที่ ๗ ในรัชกาลปัจจุบันโดยที่สภาผู้แทนราษฎรลงมติว่า สมควรกำหนดวิธีปฏิบัติการภาษีอากรฝ่ายสรรพากรเฉพาะกาลเนื่องจากพระราชบัญญัติปีประดิทิน พุทธศักราช ๒๔๘๓ จึงมีพระบรมราชโองการให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้โดยคำแนะนำและยินยอมของสภาผู้แทนราษฎร ดังต่อไปนี้มาตรา 1 มาตรา ๑ พระราชบัญญัตินี้ให้เรียกว่า "พระราชบัญญัติว่าด้วยวิธีปฏิบัติการภาษีอากรฝ่ายสรรพากรฉะเพาะกาลเนื่องจากพระราชบัญญัติปีประดิทิน พุทธศักราช ๒๔๘๓ พุทธศักราช ๒๔๘๓"มาตรา 2 มาตรา ๒ ให้ใช้พระราชบัญญัตินี้ตั้งแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา 3 มาตรา ๓ ภาษีเงินได้ซึ่งประเมินเรียกเก็บตามประมวลรัษฎากรนั้น เป็นภาษีอยู่ในลักษณะที่บัญญัติไว้ในมาตรา ๗ แห่งพระราชบัญญัติปีประดิทิน พุทธศักราช ๒๔๘๓ ภาษีเงินได้ดังกล่าว จำนวนที่ถึงคราวประเมินเรียกเก็บในปีพุทธศักราช ๒๔๘๓ ได้ประเมินเรียกเก็บโดยคำนวณจากเงินได้ที่ได้รับในปีพุทธศักราช ๒๔๘๒ เต็ม ๑๒ เดือนมาตรา 3 ส่วนที่จะถึงคราวประเมินเรียกเก็บในปี พุทธศักราช ๒๔๘๔ นั้น ให้ปฏิบัติตามประมวลรัษฎากร เว้นแต่ที่กำหนดเงื่อนไขไว้ดังต่อไปนี้ (๑) ปีภาษีที่ล่วงมาแล้วตามบทบัญญัติมาตราต่าง ๆ ของหมวด ๓ แห่งประมวลรัษฎากร ให้ถือเป็นตั้งแต่ต้นเดือนเมษายนถึงสิ้นเดือนธันวาคม พุทธศักราช ๒๔๘๓ รวมเก้าเดือน (๒)มาตรา 3 การยื่นรายการตามมาตรา ๕๖, ๕๗ แห่งประมวลรัษฎากรนั้นให้ยื่นภายในเดือนพฤษภาคม พุทธศักราช ๒๔๘๔ และให้แสดงรายการเกี่ยวกับเงินได้พึงประเมินตลอดระยะเวลาสิบสองเดือน นับแต่เดือนเมษายน พุทธศักราช ๒๔๘๓ ถึงมีนาคม พุทธศักราช ๒๔๘๔ (๓) ภาษีที่ประเมินเรียกเก็บนั้นมาตรา 3 ให้ประเมินเรียกเก็บตามจำนวนเงินได้พึงประเมินที่ได้รับตลอดระยะเวลาสิบสองเดือน นับแต่เดือนเมษายน พุทธศักราช ๒๔๘๓ ถึงมีนาคม พุทธศักราช ๒๔๘๔ แต่ให้เรียกเก็บเพียง ๓ ใน ๔ แห่งเงินภาษีที่คำนวณได้ (๔) บทบัญญัติมาตรา ๔ มาตรา ๕ มาตรา ๖ และมาตรา ๘ แห่งพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลรัษฎากร (ฉะบับที่ ๒)มาตรา 3 พุทธศักราช ๒๔๘๓ ไม่ลบล้างความในมาตรา ๓ แห่งพระราชบัญญัตินี้มาตรา 4 มาตรา ๔ ภาษีโรงค้าซึ่งประเมินเรียกเก็บตามประมวลรัษฎากรนั้นเป็นภาษีอยู่ในลักษณะที่บัญญัติไว้ในมาตรา ๗ แห่งพระราชบัญญัติปีประดิทิน พุทธศักราช ๒๔๘๓ ภาษีโรงค้าดังกล่าว จำนวนที่ถึงคราวประเมินเรียกเก็บในปีพุทธศักราช ๒๔๘๓ ได้ประเมินเรียกเก็บโดยคำนวณจากค่ารายปีในปี พุทธศักราช ๒๔๘๒ เต็ม ๑๒ เดือนมาตรา 4 ส่วนที่จะถึงคราวประเมินเรียกเก็บในปี พุทธศักราช ๒๔๘๔ นั้น ให้ปฏิบัติตามประมวลรัษฎากร เว้นแต่ที่กำหนดเงื่อนไขไว้ดังนี้ (๑) เมื่อคิดประเมินเป็นเงินภาษีเท่าใด ให้เรียกเก็บเพียง ๓ ใน ๔ ของจำนวนเงินภาษีที่คิดได้ (๒)มาตรา 4 ระยะเวลาเริ่มประกอบกิจการในอันจะต้องยื่นรายการเพื่อเสียภาษีเพียงกึ่งอัตราตามที่กำหนดไว้ในมาตรา ๘๕ แห่งประมวลรัษฎากร ให้ถือเป็นระหว่างวันที่ ๑ เมษายน ถึงวันที่ ๑๕ สิงหาคม พุทธศักราช ๒๔๘๔ และระยะเวลาเริ่มประกอบกิจการในอันจะไม่ต้องยื่นรายการเพื่อเสียภาษีตามที่กำหนดไว้ในมาตราเดียวกันมาตรา 4 ให้ถือเป็นระหว่างวันที่ ๑๖ สิงหาคมถึงวันที่ ๓๑ ธันวาคม พุทธศักราช ๒๔๘๔ (๓) บทบัญญัติมาตรา ๑๒ แห่งพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลรัษฎากร (ฉะบับที่ ๒) พุทธศักราช ๒๔๘๓ ไม่ลบล้างความในมาตรา ๔ แห่งพระราชบัญญัตินี้มาตรา 5 มาตรา ๕ ภาษีโรงเรือนและที่ดินซึ่งประเมินเรียกเก็บตามพระราชบัญญัติภาษีโรงเรือนและที่ดิน พุทธศักราช ๒๔๗๕ และพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมว่าด้วยการนี้เป็นภาษีอยู่ในลักษณะที่บัญญัติไว้ในมาตรา ๗ แห่งพระราชบัญญัติปีประดิทิน พุทธศักราช ๒๔๘๓มาตรา 5 ภาษีโรงเรือนและที่ดินดังกล่าวที่ถึงคราวประเมินเรียกเก็บในปีพุทธศักราช ๒๔๘๓ ได้ประเมินเรียกเก็บโดยคำนวณจากค่ารายปีในปีพุทธศักราช ๒๔๘๒ เต็ม ๑๒ เดือน ส่วนที่จะถึงคราวประเมินเรียกเก็บในปี พุทธศักราช ๒๔๘๔ นั้น ให้คิดประเมินเรียกเก็บตามพระราชบัญญัติภาษีโรงเรือนและที่ดิน พุทธศักราช ๒๔๗๕มาตรา 5 และพระราชบัญญัติที่แก้ไขเพิ่มเติมว่าด้วยการนี้ แต่ให้ถือค่ารายปีในระยะเวลาตั้งแต่เดือนเมษายน ถึง เดือนธันวาคม พุทธศักราช ๒๔๘๓มาตรา 6 มาตรา ๖ ภาษีเรือ โรงร้าน ตึก แพ ซึ่งเรียกเก็บตามประกาศภาษีเรือ โรงร้าน ตึก แพ จุลศักราช ๑๒๓๒ และกฎหมายที่แก้ไขเพิ่มเติมว่าด้วยการนี้ เป็นภาษีอยู่ในลักษณะที่บัญญัติไว้ในมาตรา ๗ แห่งพระราชบัญญัติปีประดิทิน พุทธศักราช ๒๔๘๓ ภาษีเรือ โรงร้าน ตึก แพ ดังกล่าว จำนวนที่ถึงคราวเรียกเก็บในปีพุทธศักราช ๒๔๘๓มาตรา 6 ได้เรียกเก็บโดยคำนวณจากค่าเช่าหรือเงินสมควรให้เช่าได้ในปีพุทธศักราช ๒๔๘๒ หรือตามอัตราที่ตั้งเก็บเต็ม ๑๒ เดือน ส่วนที่จะเรียกเก็บในปีพุทธศักราช ๒๔๘๔ นั้น ให้เรียกเก็บตามประกาศภาษี เรือ โรงร้าน ตึก แพ จุลศักราช ๑๒๓๒ และกฎหมายที่แก้ไขเพิ่มเติมว่าด้วยการนี้ เว้นแต่ที่กำหนดเงื่อนไขไว้ดังนี้ (๑)มาตรา 6 สำหรับเรือ โรงร้าน ตึก แพให้เช่านั้น ค่าเช่าหรือเงินสมควรให้เช่าได้เพื่อการคำนวณภาษี ให้ถือตั้งแต่ต้นเดือนเมษายนถึงสิ้นเดือนธันวาคม พุทธศักราช ๒๔๘๓ (๒) สำหรับเรือ โรงร้าน ตึก แพไว้สินค้านั้น ให้คิดเงินภาษีตามประกาศภาษีเรือ โรงร้าน ตึก แพ จุลศักราช ๑๒๓๒ แต่ให้เรียกเก็บเพียง ๓ ใน ๔มาตรา 6 ของจำนวนเงินภาษีที่คิดได้มาตรา 7 มาตรา ๗ ภาษีเงินได้ ภาษีโรงค้า ภาษีโรงเรือนและที่ดิน และภาษีเรือ โรงร้าน ตึก แพ ที่กล่าวไว้ในมาตรา ๓ มาตรา ๔ มาตรา ๕ และมาตรา ๖ นั้น สำหรับจำนวนที่ถึงคราวประเมินเรียกเก็บหรือเรียกเก็บตั้งแต่ในปีพุทธศักราช ๒๔๘๕ เป็นต้นไป ให้คงปฏิบัติตามบทบัญญัติแห่งกฎหมายว่าด้วยการนั้น ๆมาตรา 8 มาตรา ๘ ภาษีการธนาคาร การเครดิตฟองซิเอร์ การออมสินและการประกันภัย เงินช่วยประถมศึกษา และเงินช่วยบำรุงท้องที่ ซึ่งประเมินเรียกเก็บหรือเรียกเก็บตามประมวลรัษฎากร กับอากรค่าน้ำซึ่งเรียกเก็บตามกฎหมายว่าด้วยอากรเกี่ยวกับการประมงนั้น ให้เป็นภาษีอากรและเงินช่วยอยู่ในลักษณะที่บัญญัติไว้ในมาตรา ๘มาตรา 8 แห่งพระราชบัญญัติปีประดิทิน พุทธศักราช ๒๔๘๓ และให้คงดำเนินการต่อไปตามบทบัญญัติแห่งกฎหมายว่าด้วยการนั้น ๆมาตรา 9 มาตรา ๙ ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังรักษาการให้เป็นไปตามพระราชบัญญัตินี้ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ พิบูลสงคราม นายกรัฐมนตรี