คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1991/2500หลักกฎหมาย: เกี่ยวกับเครื่องหมายสำหรับผู้ขับขี่ล้อเลื่อนรับจ้างนั้นเมื่อกฎหมายมิได้กำหนดว่าเจ้าพนักงานต้องเป็นผู้จัดทำเองผู้อื่นใดจะทำมิได้ดังที่บัญญัติไว้ในมาตรา 13 แห่ง พระราชบัญญัติล้อเลื่อน พ.ศ.2478 ที่เกี่ยวกับเครื่องหมายติดกับตัวล้อเลื่อนแล้ว ดังนั้นการที่จำเลยจัดทำเครื่องหมายดังกล่าวขึ้นจึงไม่เป็นผิดแต่อย่างใดเลยโจทก์ฟ้องว่าจำเลยบังอาจทำแผ่นเครื่องหมายสำหรับผู้ขับขี่รถจักรยานสามล้อรับจ้างซึ่งมีอักษรย่อชื่อจังหวัด มีตัวเลขต่อจากตัวอักษรมีดวงตราประทับดุนนูนบนแผ่นโลหะ ทางราชการกรมตำรวจได้จัดทำจำหน่าย จำเลยบังอาจทำปลอมขึ้น 16 แผ่น เป็นการปลอมหนังสือราชการ ขอให้ลงโทษจำเลยตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 222, 223, 224 ฯลฯจำเลยให้การว่าเครื่องหมายดังกล่าว จำเลยเข้าใจโดยสุจริตว่าจำเลยทำจำหน่ายได้ จำเลยได้ทำจำหน่ายแก่ผู้ขับขี่ที่มีใบอนุญาตโดยเปิดเผยในลักษณะการค้า ของกลางตามฟ้องจับได้จากจำเลยโจทก์จำเลยต่างไม่สืบพยานศาลล่างทั้งสองพิจารณาต้องกันฟังว่า ไม่มีกฎหมายบัญญัติเป็นความผิดเอาโทษแก่การกระทำของจำเลย พิพากษายกฟ้องโจทก์โจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่าเครื่องหมายสำหรับผู้ขับขี่ล้อเลื่อนรับจ้างนั้น กฎหมายมิได้กำหนดว่าเจ้าพนักงานต้องเป็นผู้จัดทำเอง ผู้อื่นจะทำมิได้ดังที่บัญญัติไว้ในมาตรา 13 แห่ง พระราชบัญญติล้อเลื่อน พ.ศ. 2478 มาตรา 5 ข้อ 3 เพียงแต่กำหนดลักษณะและราคาเครื่องหมายสำหรับผู้ขับขี่ล้อเลื่อนรับจ้างและ พระราชบัญญัติล้อเลื่อน พ.ศ. 2496 มาตรา 3 ข้อ 3 ก็กำหนดให้รัฐมนตรีว่าการกระทำมหาดไทยออกกฎกระทรวงกำหนดลักษณะและราคาเครื่องหมายสำหรับผู้ขับขี่ล้อเลื่อนเช่นเดียวกันมิได้เปลี่ยนแปลงกฎหมายเดิมแต่อย่างใด มิได้มีกฎหมายฉบับใดกำหนดให้เจ้าหน้าที่ตำรวจหรือผู้ใดจัดทำขึ้นโดยเฉพาะ เช่นนี้ จึงลงโทษจำเลยไม่ได้ พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1991/2500อัยการกรมอัยการโจทก์นายประจักษ์ วงษ์มงคลจำเลย พ.ร.บ.ล้อเลื่อน พ.ศ.2478 ม. 5, ม. 13, ม. 3 กฎหมายลักษณะอาญา ม. 222, ม. 223, ม. 224เกี่ยวกับเครื่องหมายสำหรับผู้ขับขี่ล้อเลื่อนรับจ้างนั้นเมื่อกฎหมายมิได้กำหนดว่าเจ้าพนักงานต้องเป็นผู้จัดทำเองผู้อื่นใดจะทำมิได้ดังที่บัญญัติไว้ในมาตรา 13 แห่ง พระราชบัญญัติล้อเลื่อน พ.ศ.2478 ที่เกี่ยวกับเครื่องหมายติดกับตัวล้อเลื่อนแล้ว ดังนั้นการที่จำเลยจัดทำเครื่องหมายดังกล่าวขึ้นจึงไม่เป็นผิดแต่อย่างใดเลยโจทก์ฟ้องว่าจำเลยบังอาจทำแผ่นเครื่องหมายสำหรับผู้ขับขี่รถจักรยานสามล้อรับจ้างซึ่งมีอักษรย่อชื่อจังหวัด มีตัวเลขต่อจากตัวอักษรมีดวงตราประทับดุนนูนบนแผ่นโลหะ ทางราชการกรมตำรวจได้จัดทำจำหน่าย จำเลยบังอาจทำปลอมขึ้น 16 แผ่น เป็นการปลอมหนังสือราชการ ขอให้ลงโทษจำเลยตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 222, 223, 224 ฯลฯจำเลยให้การว่าเครื่องหมายดังกล่าว จำเลยเข้าใจโดยสุจริตว่าจำเลยทำจำหน่ายได้ จำเลยได้ทำจำหน่ายแก่ผู้ขับขี่ที่มีใบอนุญาตโดยเปิดเผยในลักษณะการค้า ของกลางตามฟ้องจับได้จากจำเลยโจทก์จำเลยต่างไม่สืบพยานศาลล่างทั้งสองพิจารณาต้องกันฟังว่า ไม่มีกฎหมายบัญญัติเป็นความผิดเอาโทษแก่การกระทำของจำเลย พิพากษายกฟ้องโจทก์โจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่าเครื่องหมายสำหรับผู้ขับขี่ล้อเลื่อนรับจ้างนั้น กฎหมายมิได้กำหนดว่าเจ้าพนักงานต้องเป็นผู้จัดทำเอง ผู้อื่นจะทำมิได้ดังที่บัญญัติไว้ในมาตรา 13 แห่ง พระราชบัญญติล้อเลื่อน พ.ศ. 2478 มาตรา 5 ข้อ 3 เพียงแต่กำหนดลักษณะและราคาเครื่องหมายสำหรับผู้ขับขี่ล้อเลื่อนรับจ้างและ พระราชบัญญัติล้อเลื่อน พ.ศ. 2496 มาตรา 3 ข้อ 3 ก็กำหนดให้รัฐมนตรีว่าการกระทำมหาดไทยออกกฎกระทรวงกำหนดลักษณะและราคาเครื่องหมายสำหรับผู้ขับขี่ล้อเลื่อนเช่นเดียวกันมิได้เปลี่ยนแปลงกฎหมายเดิมแต่อย่างใด มิได้มีกฎหมายฉบับใดกำหนดให้เจ้าหน้าที่ตำรวจหรือผู้ใดจัดทำขึ้นโดยเฉพาะ เช่นนี้ จึงลงโทษจำเลยไม่ได้ พิพากษายืน(วิเทศจรรยารักษ์-ประมูล สุวรรณศร-ดุลยทรรศน์ปฏิภาณ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่าจำเลยบังอาจทำแผ่นเครื่องหมายสำหรับผู้ขับขี่รถจักรยานสามล้อรับจ้างซึ่งมีอักษรย่อชื่อจังหวัด มีตัวเลขต่อจากตัวอักษรมีดวงตราประทับดุนนูนบนแผ่นโลหะ ทางราชการกรมตำรวจได้จัดทำจำหน่าย จำเลยบังอาจทำปลอมขึ้น 16 แผ่น เป็นการปลอมหนังสือราชการ ขอให้ลงโทษจำเลยตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 222, 223, 224 ฯลฯจำเลยให้การว่าเครื่องหมายดังกล่าว จำเลยเข้าใจโดยสุจริตว่าจำเลยทำจำหน่ายได้ จำเลยได้ทำจำหน่ายแก่ผู้ขับขี่ที่มีใบอนุญาตโดยเปิดเผยในลักษณะการค้า ของกลางตามฟ้องจับได้จากจำเลยโจทก์จำเลยต่างไม่สืบพยานศาลล่างทั้งสองพิจารณาต้องกันฟังว่า ไม่มีกฎหมายบัญญัติเป็นความผิดเอาโทษแก่การกระทำของจำเลย พิพากษายกฟ้องโจทก์โจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่าเครื่องหมายสำหรับผู้ขับขี่ล้อเลื่อนรับจ้างนั้น กฎหมายมิได้กำหนดว่าเจ้าพนักงานต้องเป็นผู้จัดทำเอง ผู้อื่นจะทำมิได้ดังที่บัญญัติไว้ในมาตรา 13 แห่ง พระราชบัญญติล้อเลื่อน พ.ศ. 2478 มาตรา 5 ข้อ 3 เพียงแต่กำหนดลักษณะและราคาเครื่องหมายสำหรับผู้ขับขี่ล้อเลื่อนรับจ้างและ พระราชบัญญัติล้อเลื่อน พ.ศ. 2496 มาตรา 3 ข้อ 3 ก็กำหนดให้รัฐมนตรีว่าการกระทำมหาดไทยออกกฎกระทรวงกำหนดลักษณะและราคาเครื่องหมายสำหรับผู้ขับขี่ล้อเลื่อนเช่นเดียวกันมิได้เปลี่ยนแปลงกฎหมายเดิมแต่อย่างใด มิได้มีกฎหมายฉบับใดกำหนดให้เจ้าหน้าที่ตำรวจหรือผู้ใดจัดทำขึ้นโดยเฉพาะ เช่นนี้ จึงลงโทษจำเลยไม่ได้ พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1991/2500อัยการกรมอัยการโจทก์นายประจักษ์ วงษ์มงคลจำเลย พ.ร.บ.ล้อเลื่อน พ.ศ.2478 ม. 5, ม. 13, ม. 3 กฎหมายลักษณะอาญา ม. 222, ม. 223, ม. 224เกี่ยวกับเครื่องหมายสำหรับผู้ขับขี่ล้อเลื่อนรับจ้างนั้นเมื่อกฎหมายมิได้กำหนดว่าเจ้าพนักงานต้องเป็นผู้จัดทำเองผู้อื่นใดจะทำมิได้ดังที่บัญญัติไว้ในมาตรา 13 แห่ง พระราชบัญญัติล้อเลื่อน พ.ศ.2478 ที่เกี่ยวกับเครื่องหมายติดกับตัวล้อเลื่อนแล้ว ดังนั้นการที่จำเลยจัดทำเครื่องหมายดังกล่าวขึ้นจึงไม่เป็นผิดแต่อย่างใดเลยโจทก์ฟ้องว่าจำเลยบังอาจทำแผ่นเครื่องหมายสำหรับผู้ขับขี่รถจักรยานสามล้อรับจ้างซึ่งมีอักษรย่อชื่อจังหวัด มีตัวเลขต่อจากตัวอักษรมีดวงตราประทับดุนนูนบนแผ่นโลหะ ทางราชการกรมตำรวจได้จัดทำจำหน่าย จำเลยบังอาจทำปลอมขึ้น 16 แผ่น เป็นการปลอมหนังสือราชการ ขอให้ลงโทษจำเลยตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 222, 223, 224 ฯลฯจำเลยให้การว่าเครื่องหมายดังกล่าว จำเลยเข้าใจโดยสุจริตว่าจำเลยทำจำหน่ายได้ จำเลยได้ทำจำหน่ายแก่ผู้ขับขี่ที่มีใบอนุญาตโดยเปิดเผยในลักษณะการค้า ของกลางตามฟ้องจับได้จากจำเลยโจทก์จำเลยต่างไม่สืบพยานศาลล่างทั้งสองพิจารณาต้องกันฟังว่า ไม่มีกฎหมายบัญญัติเป็นความผิดเอาโทษแก่การกระทำของจำเลย พิพากษายกฟ้องโจทก์โจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่าเครื่องหมายสำหรับผู้ขับขี่ล้อเลื่อนรับจ้างนั้น กฎหมายมิได้กำหนดว่าเจ้าพนักงานต้องเป็นผู้จัดทำเอง ผู้อื่นจะทำมิได้ดังที่บัญญัติไว้ในมาตรา 13 แห่ง พระราชบัญญติล้อเลื่อน พ.ศ. 2478 มาตรา 5 ข้อ 3 เพียงแต่กำหนดลักษณะและราคาเครื่องหมายสำหรับผู้ขับขี่ล้อเลื่อนรับจ้างและ พระราชบัญญัติล้อเลื่อน พ.ศ. 2496 มาตรา 3 ข้อ 3 ก็กำหนดให้รัฐมนตรีว่าการกระทำมหาดไทยออกกฎกระทรวงกำหนดลักษณะและราคาเครื่องหมายสำหรับผู้ขับขี่ล้อเลื่อนเช่นเดียวกันมิได้เปลี่ยนแปลงกฎหมายเดิมแต่อย่างใด มิได้มีกฎหมายฉบับใดกำหนดให้เจ้าหน้าที่ตำรวจหรือผู้ใดจัดทำขึ้นโดยเฉพาะ เช่นนี้ จึงลงโทษจำเลยไม่ได้ พิพากษายืน(วิเทศจรรยารักษ์-ประมูล สุวรรณศร-ดุลยทรรศน์ปฏิภาณ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ