คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 143/2524หลักกฎหมาย: เจ้ามรดกอยู่กินกับมารดาโจทก์โดยไม่จดทะเบียนสมรส มารดาคลอดโจทก์เมื่อมาอยู่ที่บ้านอื่น แต่เจ้ามรดกก็ยังมาดูแลแจ้งการเกิดว่าโจทก์เป็นบุตร ให้โจทก์ใช้นามสกุล และให้ ค่าเลี้ยงดูศึกษาเล่าเรียน เป็นพฤติการณ์ที่เจ้ามรดกรับรองว่า โจทก์เป็นบุตร รับมรดกได้เหมือนบุตรชอบด้วยกฎหมายศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยแบ่งที่ดินมรดกให้แก่โจทก์กึ่งหนึ่งศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยข้อกฎหมายว่า "ศาลฎีกาเห็นว่าการที่นายพุ่มเจ้ามรดกได้อยู่กินเป็นสามีภริยากับนางประเสริฐมารดาโจทก์ที่บ้านเจ้ามรดกจนกระทั่งนางประเสริฐตั้งครรภ์ แม้นายพุ่มจะให้นางประเสริฐมาอยู่กับญาติของนางประเสริฐ โดยนายพุ่มมิได้มาอยู่ด้วย แต่เมื่อนางประเสริฐคลอดโจทก์แล้วนายพุ่มได้มาดูแล และเป็นผู้แจ้งการเกิดว่าโจทก์เป็นบุตรและให้ใช้นามสกุลให้เงินโจทก์เป็นค่าเลี้ยงดูและค่าใช้จ่ายในการศึกษาเล่าเรียนในเวลาต่อมาย่อมเป็นพฤติการณ์ที่บ่งชัดว่านายพุ่มได้รับรองโจทก์เป็นบุตร โจทก์จึงเป็นบุตรนอกกฎหมายซึ่งนายพุ่มผู้เป็นบิดาได้รับรองแล้ว ถือได้ว่าโจทก์เป็นผู้สืบสันดานเหมือนบุตรที่ชอบด้วยกฎหมายและมีสิทธิได้รับมรดกของนายพุ่มตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1627, 1629(1)"พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 143/2524นายมงคล ดิษบรรจงฯโจทก์นายธานินทร์ ดิษบรรจงจำเลย ป.พ.พ. ม. 1627เจ้ามรดกอยู่กินกับมารดาโจทก์โดยไม่จดทะเบียนสมรส มารดาคลอดโจทก์เมื่อมาอยู่ที่บ้านอื่น แต่เจ้ามรดกก็ยังมาดูแลแจ้งการเกิดว่าโจทก์เป็นบุตร ให้โจทก์ใช้นามสกุล และให้ ค่าเลี้ยงดูศึกษาเล่าเรียน เป็นพฤติการณ์ที่เจ้ามรดกรับรองว่า โจทก์เป็นบุตร รับมรดกได้เหมือนบุตรชอบด้วยกฎหมายศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยแบ่งที่ดินมรดกให้แก่โจทก์กึ่งหนึ่งศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยข้อกฎหมายว่า "ศาลฎีกาเห็นว่าการที่นายพุ่มเจ้ามรดกได้อยู่กินเป็นสามีภริยากับนางประเสริฐมารดาโจทก์ที่บ้านเจ้ามรดกจนกระทั่งนางประเสริฐตั้งครรภ์ แม้นายพุ่มจะให้นางประเสริฐมาอยู่กับญาติของนางประเสริฐ โดยนายพุ่มมิได้มาอยู่ด้วย แต่เมื่อนางประเสริฐคลอดโจทก์แล้วนายพุ่มได้มาดูแล และเป็นผู้แจ้งการเกิดว่าโจทก์เป็นบุตรและให้ใช้นามสกุลให้เงินโจทก์เป็นค่าเลี้ยงดูและค่าใช้จ่ายในการศึกษาเล่าเรียนในเวลาต่อมาย่อมเป็นพฤติการณ์ที่บ่งชัดว่านายพุ่มได้รับรองโจทก์เป็นบุตร โจทก์จึงเป็นบุตรนอกกฎหมายซึ่งนายพุ่มผู้เป็นบิดาได้รับรองแล้ว ถือได้ว่าโจทก์เป็นผู้สืบสันดานเหมือนบุตรที่ชอบด้วยกฎหมายและมีสิทธิได้รับมรดกของนายพุ่มตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1627, 1629(1)"พิพากษายืน(ดุสิต วราโห-สุวัฒน์ รัตรสาร-สุไพศาล วิบุลศิลป์)แหล่งที่มาเนติบัณฑิตยสภาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยแบ่งที่ดินมรดกให้แก่โจทก์กึ่งหนึ่งศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยข้อกฎหมายว่า "ศาลฎีกาเห็นว่าการที่นายพุ่มเจ้ามรดกได้อยู่กินเป็นสามีภริยากับนางประเสริฐมารดาโจทก์ที่บ้านเจ้ามรดกจนกระทั่งนางประเสริฐตั้งครรภ์ แม้นายพุ่มจะให้นางประเสริฐมาอยู่กับญาติของนางประเสริฐ โดยนายพุ่มมิได้มาอยู่ด้วย แต่เมื่อนางประเสริฐคลอดโจทก์แล้วนายพุ่มได้มาดูแล และเป็นผู้แจ้งการเกิดว่าโจทก์เป็นบุตรและให้ใช้นามสกุลให้เงินโจทก์เป็นค่าเลี้ยงดูและค่าใช้จ่ายในการศึกษาเล่าเรียนในเวลาต่อมาย่อมเป็นพฤติการณ์ที่บ่งชัดว่านายพุ่มได้รับรองโจทก์เป็นบุตร โจทก์จึงเป็นบุตรนอกกฎหมายซึ่งนายพุ่มผู้เป็นบิดาได้รับรองแล้ว ถือได้ว่าโจทก์เป็นผู้สืบสันดานเหมือนบุตรที่ชอบด้วยกฎหมายและมีสิทธิได้รับมรดกของนายพุ่มตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1627, 1629(1)"พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 143/2524นายมงคล ดิษบรรจงฯโจทก์นายธานินทร์ ดิษบรรจงจำเลย ป.พ.พ. ม. 1627เจ้ามรดกอยู่กินกับมารดาโจทก์โดยไม่จดทะเบียนสมรส มารดาคลอดโจทก์เมื่อมาอยู่ที่บ้านอื่น แต่เจ้ามรดกก็ยังมาดูแลแจ้งการเกิดว่าโจทก์เป็นบุตร ให้โจทก์ใช้นามสกุล และให้ ค่าเลี้ยงดูศึกษาเล่าเรียน เป็นพฤติการณ์ที่เจ้ามรดกรับรองว่า โจทก์เป็นบุตร รับมรดกได้เหมือนบุตรชอบด้วยกฎหมายศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยแบ่งที่ดินมรดกให้แก่โจทก์กึ่งหนึ่งศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยข้อกฎหมายว่า "ศาลฎีกาเห็นว่าการที่นายพุ่มเจ้ามรดกได้อยู่กินเป็นสามีภริยากับนางประเสริฐมารดาโจทก์ที่บ้านเจ้ามรดกจนกระทั่งนางประเสริฐตั้งครรภ์ แม้นายพุ่มจะให้นางประเสริฐมาอยู่กับญาติของนางประเสริฐ โดยนายพุ่มมิได้มาอยู่ด้วย แต่เมื่อนางประเสริฐคลอดโจทก์แล้วนายพุ่มได้มาดูแล และเป็นผู้แจ้งการเกิดว่าโจทก์เป็นบุตรและให้ใช้นามสกุลให้เงินโจทก์เป็นค่าเลี้ยงดูและค่าใช้จ่ายในการศึกษาเล่าเรียนในเวลาต่อมาย่อมเป็นพฤติการณ์ที่บ่งชัดว่านายพุ่มได้รับรองโจทก์เป็นบุตร โจทก์จึงเป็นบุตรนอกกฎหมายซึ่งนายพุ่มผู้เป็นบิดาได้รับรองแล้ว ถือได้ว่าโจทก์เป็นผู้สืบสันดานเหมือนบุตรที่ชอบด้วยกฎหมายและมีสิทธิได้รับมรดกของนายพุ่มตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1627, 1629(1)"พิพากษายืน(ดุสิต วราโห-สุวัฒน์ รัตรสาร-สุไพศาล วิบุลศิลป์)แหล่งที่มาเนติบัณฑิตยสภาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ