คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1247/2493หลักกฎหมาย: ในคดีแพ่งที่ศาลได้กะประเด็นให้สืบไว้อย่างใดแล้ว คู่ความทั้งสองฝ่ายหาได้โต้แย้งคัดค้านประการใดไม่ จนศาลชั้นต้นตัดสินไปตามประเด็นที่กะไว้แล้วในชั้นอุทธรณ์ก็หาได้โต้แย้งว่ายังมีประเด็นข้ออื่นนอกจากที่ศาลกะไว้และศาลไม่ได้ตัดสิน ดังนี้จะฎีกาว่าศาลล่างทั้งสองมิได้วินิจฉัยประเด็นข้ออื่นที่ศาลชั้นต้นมิได้กะไว้อีก ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัยให้โจทก์ฟ้องว่า ซื้อนาของจำเลยแล้วขอให้โอน จำเลยไม่ยอมโอนจึงฟ้องขอให้ศาลบังคับจำเลยต่อสู้ว่า จำเลยกู้เงินแล้วมอบนาให้ทำต่างดอกเบี้ยภายหลังโจทก์ขอซื้อส่วนหนึ่งของนาพิพาท แต่ต่อมาทายาทผู้รับมรดกคัดค้านการซื้อขายจึงไม่สำเร็จ เพราะนารายนี้เป็นมรดกยังไม่ได้แบ่งกันศาลชั้นต้นกะประเด็นให้สืบ 2 ประการคือ นารายนี้เป็นมรดกที่ได้แบ่งกันแล้วหรือไม่ อีกประการหนึ่งว่า จำเลยขายให้หรือให้เป็นประกันเงินกู้ แล้วพิพากษายกฟ้องศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า ที่โจทก์ฎีกาอ้างว่าได้ครอบครองนาพิพาทอย่างเจ้าของมาตั้งแต่ พ.ศ. 2480 เป็นการอ้างสิทธิครอบครองที่มือเปล่าอีกประการหนึ่งแต่ศาลล่างไม่วินิจฉัยให้นั้น เห็นว่าศาลชั้นต้นกะประเด็นให้สืบ 2 ประการดังกล่าวแล้ว คู่ความทั้งสองฝ่ายหาได้โต้แย้งคัดค้านประการใด ในชั้นอุทธรณ์โจทก์ก็มิได้คัดค้านศาลฎีกาจะรับวินิจฉัยให้ไม่ได้ อนึ่งการที่จะวินิจฉัยว่าได้ครอบครองโดยสงบเปิดเผยด้วยเจตนาเป็นเจ้าของหรือไม่ย่อมอาศัยข้อเท็จจริง ซึ่งคดีนี้ฎีกาข้อเท็จจริงไม่ได้ จึงรับวินิจฉัยให้ไม่ได้ ให้ยกฎีกาโจทก์พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1247/2493นางฮวด แก้วไกรสรโจทก์นายทอง เกษแก้วจำเลย ป.วิ.พ. ม. 84, ม. 183, ม. 142, ม. 249ในคดีแพ่งที่ศาลได้กะประเด็นให้สืบไว้อย่างใดแล้ว คู่ความทั้งสองฝ่ายหาได้โต้แย้งคัดค้านประการใดไม่ จนศาลชั้นต้นตัดสินไปตามประเด็นที่กะไว้แล้วในชั้นอุทธรณ์ก็หาได้โต้แย้งว่ายังมีประเด็นข้ออื่นนอกจากที่ศาลกะไว้และศาลไม่ได้ตัดสิน ดังนี้จะฎีกาว่าศาลล่างทั้งสองมิได้วินิจฉัยประเด็นข้ออื่นที่ศาลชั้นต้นมิได้กะไว้อีก ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัยให้โจทก์ฟ้องว่า ซื้อนาของจำเลยแล้วขอให้โอน จำเลยไม่ยอมโอนจึงฟ้องขอให้ศาลบังคับจำเลยต่อสู้ว่า จำเลยกู้เงินแล้วมอบนาให้ทำต่างดอกเบี้ยภายหลังโจทก์ขอซื้อส่วนหนึ่งของนาพิพาท แต่ต่อมาทายาทผู้รับมรดกคัดค้านการซื้อขายจึงไม่สำเร็จ เพราะนารายนี้เป็นมรดกยังไม่ได้แบ่งกันศาลชั้นต้นกะประเด็นให้สืบ 2 ประการคือ นารายนี้เป็นมรดกที่ได้แบ่งกันแล้วหรือไม่ อีกประการหนึ่งว่า จำเลยขายให้หรือให้เป็นประกันเงินกู้ แล้วพิพากษายกฟ้องศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า ที่โจทก์ฎีกาอ้างว่าได้ครอบครองนาพิพาทอย่างเจ้าของมาตั้งแต่ พ.ศ. 2480 เป็นการอ้างสิทธิครอบครองที่มือเปล่าอีกประการหนึ่งแต่ศาลล่างไม่วินิจฉัยให้นั้น เห็นว่าศาลชั้นต้นกะประเด็นให้สืบ 2 ประการดังกล่าวแล้ว คู่ความทั้งสองฝ่ายหาได้โต้แย้งคัดค้านประการใด ในชั้นอุทธรณ์โจทก์ก็มิได้คัดค้านศาลฎีกาจะรับวินิจฉัยให้ไม่ได้ อนึ่งการที่จะวินิจฉัยว่าได้ครอบครองโดยสงบเปิดเผยด้วยเจตนาเป็นเจ้าของหรือไม่ย่อมอาศัยข้อเท็จจริง ซึ่งคดีนี้ฎีกาข้อเท็จจริงไม่ได้ จึงรับวินิจฉัยให้ไม่ได้ ให้ยกฎีกาโจทก์พิพากษายืน(มนูภันย์วิมลสาร-ประวัติ ปัตตพงศ์-นนทปัญญา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า ซื้อนาของจำเลยแล้วขอให้โอน จำเลยไม่ยอมโอนจึงฟ้องขอให้ศาลบังคับจำเลยต่อสู้ว่า จำเลยกู้เงินแล้วมอบนาให้ทำต่างดอกเบี้ยภายหลังโจทก์ขอซื้อส่วนหนึ่งของนาพิพาท แต่ต่อมาทายาทผู้รับมรดกคัดค้านการซื้อขายจึงไม่สำเร็จ เพราะนารายนี้เป็นมรดกยังไม่ได้แบ่งกันศาลชั้นต้นกะประเด็นให้สืบ 2 ประการคือ นารายนี้เป็นมรดกที่ได้แบ่งกันแล้วหรือไม่ อีกประการหนึ่งว่า จำเลยขายให้หรือให้เป็นประกันเงินกู้ แล้วพิพากษายกฟ้องศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า ที่โจทก์ฎีกาอ้างว่าได้ครอบครองนาพิพาทอย่างเจ้าของมาตั้งแต่ พ.ศ. 2480 เป็นการอ้างสิทธิครอบครองที่มือเปล่าอีกประการหนึ่งแต่ศาลล่างไม่วินิจฉัยให้นั้น เห็นว่าศาลชั้นต้นกะประเด็นให้สืบ 2 ประการดังกล่าวแล้ว คู่ความทั้งสองฝ่ายหาได้โต้แย้งคัดค้านประการใด ในชั้นอุทธรณ์โจทก์ก็มิได้คัดค้านศาลฎีกาจะรับวินิจฉัยให้ไม่ได้ อนึ่งการที่จะวินิจฉัยว่าได้ครอบครองโดยสงบเปิดเผยด้วยเจตนาเป็นเจ้าของหรือไม่ย่อมอาศัยข้อเท็จจริง ซึ่งคดีนี้ฎีกาข้อเท็จจริงไม่ได้ จึงรับวินิจฉัยให้ไม่ได้ ให้ยกฎีกาโจทก์พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1247/2493นางฮวด แก้วไกรสรโจทก์นายทอง เกษแก้วจำเลย ป.วิ.พ. ม. 84, ม. 183, ม. 142, ม. 249ในคดีแพ่งที่ศาลได้กะประเด็นให้สืบไว้อย่างใดแล้ว คู่ความทั้งสองฝ่ายหาได้โต้แย้งคัดค้านประการใดไม่ จนศาลชั้นต้นตัดสินไปตามประเด็นที่กะไว้แล้วในชั้นอุทธรณ์ก็หาได้โต้แย้งว่ายังมีประเด็นข้ออื่นนอกจากที่ศาลกะไว้และศาลไม่ได้ตัดสิน ดังนี้จะฎีกาว่าศาลล่างทั้งสองมิได้วินิจฉัยประเด็นข้ออื่นที่ศาลชั้นต้นมิได้กะไว้อีก ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัยให้โจทก์ฟ้องว่า ซื้อนาของจำเลยแล้วขอให้โอน จำเลยไม่ยอมโอนจึงฟ้องขอให้ศาลบังคับจำเลยต่อสู้ว่า จำเลยกู้เงินแล้วมอบนาให้ทำต่างดอกเบี้ยภายหลังโจทก์ขอซื้อส่วนหนึ่งของนาพิพาท แต่ต่อมาทายาทผู้รับมรดกคัดค้านการซื้อขายจึงไม่สำเร็จ เพราะนารายนี้เป็นมรดกยังไม่ได้แบ่งกันศาลชั้นต้นกะประเด็นให้สืบ 2 ประการคือ นารายนี้เป็นมรดกที่ได้แบ่งกันแล้วหรือไม่ อีกประการหนึ่งว่า จำเลยขายให้หรือให้เป็นประกันเงินกู้ แล้วพิพากษายกฟ้องศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า ที่โจทก์ฎีกาอ้างว่าได้ครอบครองนาพิพาทอย่างเจ้าของมาตั้งแต่ พ.ศ. 2480 เป็นการอ้างสิทธิครอบครองที่มือเปล่าอีกประการหนึ่งแต่ศาลล่างไม่วินิจฉัยให้นั้น เห็นว่าศาลชั้นต้นกะประเด็นให้สืบ 2 ประการดังกล่าวแล้ว คู่ความทั้งสองฝ่ายหาได้โต้แย้งคัดค้านประการใด ในชั้นอุทธรณ์โจทก์ก็มิได้คัดค้านศาลฎีกาจะรับวินิจฉัยให้ไม่ได้ อนึ่งการที่จะวินิจฉัยว่าได้ครอบครองโดยสงบเปิดเผยด้วยเจตนาเป็นเจ้าของหรือไม่ย่อมอาศัยข้อเท็จจริง ซึ่งคดีนี้ฎีกาข้อเท็จจริงไม่ได้ จึงรับวินิจฉัยให้ไม่ได้ ให้ยกฎีกาโจทก์พิพากษายืน(มนูภันย์วิมลสาร-ประวัติ ปัตตพงศ์-นนทปัญญา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ