คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 529/2515หลักกฎหมาย: จำเลยขับรถยนต์โดยสารประจำทางด้วยความประมาท เพื่อตัดหน้ารถไฟ รถจำเลยจึงถูกรถไฟชน เป็นเหตุให้คนโดยสาร ในรถจำเลยตาย ๒๕ คน และบาดเจ็บ ๓๖ คน การกระทำของ จำเลยเกิดผลเสียหายร้ายแรงมาก และเกิดเหตุในเวลากลางวัน ต่อหน้าคนจำนวนมาก ยากที่จำเลยจะหลบหนีทัน แม้จำเลย จะรับสารภาพ ก็ไม่เป็นเหตุถึงขนาดที่จะต้องลดโทษให้ตาม ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๗๘โจทก์ฟ้องว่า จำเลยขับรถยนต์รับจ้างบรรทุกคนโดยสาร ๖๐ กว่าคน ด้วยความประมาทเป็นเหตุให้ถูกหัวรถจักรรถไฟดีเซลชน คนโดยสาร ตาย ๒๕ คน บาดเจ็บสาหัส ๑๓ คน ไม่สาหัส ๒๓ คน ขอให้ลงโทษตาม ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๙๑, ๓๐๐, ๓๙๐ พระราชบัญญัติจราจร ทางบก พ.ศ. ๒๔๗๗ มาตรา ๒๘, ๒๙, ๓๑, ๖๖; (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๐๘ มาตรา ๗, ๑๓ กฏกระทรวงฉบับที่ ๖ (พ.ศ. ๒๕๐๙) ออกตามความใน พระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. ๒๔๗๗ ข้อ ๑๐ (ก) สั่งถอน ใบอนุญาตขับขี่รถยนต์ของจำเลยด้วย จำเลยรับสารภาพ โจทก์จำเลยไม่สืบพยาน ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามฟ้อง ลงโทษตาม ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๙๑ ซึ่งเป็นบทหนัก จำคุก ๑๐ ปี ปรับ ตามพระราชบัญญัติจราจรทางบก ๕๐๐ บาท จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ ให้ลดโทษจำเลย ๑ ใน ๕ ตามมาตรา ๗๘ คงจำคุกจำเลย ๘ ปี ปรับ ๔๐๐ บาท โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า การกระทำโดยประมาทของจำเลยเกิดผลเสียหาย ร้ายแรงเป็นเหตุให้คนตาย และรับอันตรายแก่กายสาหัสจำนวนมากเป็น ที่น่าสยดสยอง ทั้งเหตุที่เกิดเป็นเวลากลางวัน ต่อหน้าคนเป็นจำนวนมาก ยากที่จำเลยจะหลบหนีทัน กรณีนี้ แม้จำเลยจะให้การรับสารภาพ ก็ไม่เป็นเหตุถึงขนาดที่จะลดโทษให้ พิพากษาแก้ ให้บังคับคดีไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 529/2515นายบุญเสริม หรือเสริม หรือเฉลิมภิรมย์สังข์จำเลยขับรถยนต์โดยสารประจำทางด้วยความประมาท เพื่อตัดหน้ารถไฟ รถจำเลยจึงถูกรถไฟชน เป็นเหตุให้คนโดยสาร ในรถจำเลยตาย ๒๕ คน และบาดเจ็บ ๓๖ คน การกระทำของ จำเลยเกิดผลเสียหายร้ายแรงมาก และเกิดเหตุในเวลากลางวัน ต่อหน้าคนจำนวนมาก ยากที่จำเลยจะหลบหนีทัน แม้จำเลย จะรับสารภาพ ก็ไม่เป็นเหตุถึงขนาดที่จะต้องลดโทษให้ตาม ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๗๘โจทก์ฟ้องว่า จำเลยขับรถยนต์รับจ้างบรรทุกคนโดยสาร ๖๐ กว่าคน ด้วยความประมาทเป็นเหตุให้ถูกหัวรถจักรรถไฟดีเซลชน คนโดยสาร ตาย ๒๕ คน บาดเจ็บสาหัส ๑๓ คน ไม่สาหัส ๒๓ คน ขอให้ลงโทษตาม ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๙๑, ๓๐๐, ๓๙๐ พระราชบัญญัติจราจร ทางบก พ.ศ. ๒๔๗๗ มาตรา ๒๘, ๒๙, ๓๑, ๖๖; (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๐๘ มาตรา ๗, ๑๓ กฏกระทรวงฉบับที่ ๖ (พ.ศ. ๒๕๐๙) ออกตามความใน พระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. ๒๔๗๗ ข้อ ๑๐ (ก) สั่งถอน ใบอนุญาตขับขี่รถยนต์ของจำเลยด้วย จำเลยรับสารภาพ โจทก์จำเลยไม่สืบพยาน ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามฟ้อง ลงโทษตาม ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๙๑ ซึ่งเป็นบทหนัก จำคุก ๑๐ ปี ปรับ ตามพระราชบัญญัติจราจรทางบก ๕๐๐ บาท จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ ให้ลดโทษจำเลย ๑ ใน ๕ ตามมาตรา ๗๘ คงจำคุกจำเลย ๘ ปี ปรับ ๔๐๐ บาท โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า การกระทำโดยประมาทของจำเลยเกิดผลเสียหาย ร้ายแรงเป็นเหตุให้คนตาย และรับอันตรายแก่กายสาหัสจำนวนมากเป็น ที่น่าสยดสยอง ทั้งเหตุที่เกิดเป็นเวลากลางวัน ต่อหน้าคนเป็นจำนวนมาก ยากที่จำเลยจะหลบหนีทัน กรณีนี้ แม้จำเลยจะให้การรับสารภาพ ก็ไม่เป็นเหตุถึงขนาดที่จะลดโทษให้ พิพากษาแก้ ให้บังคับคดีไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น(ชวน พูนคำ-อุดม เพชรคุปต์-กฤษณ์ โสภิตกุล)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยขับรถยนต์รับจ้างบรรทุกคนโดยสาร ๖๐ กว่าคน ด้วยความประมาทเป็นเหตุให้ถูกหัวรถจักรรถไฟดีเซลชน คนโดยสาร ตาย ๒๕ คน บาดเจ็บสาหัส ๑๓ คน ไม่สาหัส ๒๓ คน ขอให้ลงโทษตาม ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๙๑, ๓๐๐, ๓๙๐ พระราชบัญญัติจราจร ทางบก พ.ศ. ๒๔๗๗ มาตรา ๒๘, ๒๙, ๓๑, ๖๖; (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๐๘ มาตรา ๗, ๑๓ กฏกระทรวงฉบับที่ ๖ (พ.ศ. ๒๕๐๙) ออกตามความใน พระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. ๒๔๗๗ ข้อ ๑๐ (ก) สั่งถอน ใบอนุญาตขับขี่รถยนต์ของจำเลยด้วย จำเลยรับสารภาพ โจทก์จำเลยไม่สืบพยาน ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามฟ้อง ลงโทษตาม ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๙๑ ซึ่งเป็นบทหนัก จำคุก ๑๐ ปี ปรับ ตามพระราชบัญญัติจราจรทางบก ๕๐๐ บาท จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ ให้ลดโทษจำเลย ๑ ใน ๕ ตามมาตรา ๗๘ คงจำคุกจำเลย ๘ ปี ปรับ ๔๐๐ บาท โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า การกระทำโดยประมาทของจำเลยเกิดผลเสียหาย ร้ายแรงเป็นเหตุให้คนตาย และรับอันตรายแก่กายสาหัสจำนวนมากเป็น ที่น่าสยดสยอง ทั้งเหตุที่เกิดเป็นเวลากลางวัน ต่อหน้าคนเป็นจำนวนมาก ยากที่จำเลยจะหลบหนีทัน กรณีนี้ แม้จำเลยจะให้การรับสารภาพ ก็ไม่เป็นเหตุถึงขนาดที่จะลดโทษให้ พิพากษาแก้ ให้บังคับคดีไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 529/2515นายบุญเสริม หรือเสริม หรือเฉลิมภิรมย์สังข์จำเลยขับรถยนต์โดยสารประจำทางด้วยความประมาท เพื่อตัดหน้ารถไฟ รถจำเลยจึงถูกรถไฟชน เป็นเหตุให้คนโดยสาร ในรถจำเลยตาย ๒๕ คน และบาดเจ็บ ๓๖ คน การกระทำของ จำเลยเกิดผลเสียหายร้ายแรงมาก และเกิดเหตุในเวลากลางวัน ต่อหน้าคนจำนวนมาก ยากที่จำเลยจะหลบหนีทัน แม้จำเลย จะรับสารภาพ ก็ไม่เป็นเหตุถึงขนาดที่จะต้องลดโทษให้ตาม ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๗๘โจทก์ฟ้องว่า จำเลยขับรถยนต์รับจ้างบรรทุกคนโดยสาร ๖๐ กว่าคน ด้วยความประมาทเป็นเหตุให้ถูกหัวรถจักรรถไฟดีเซลชน คนโดยสาร ตาย ๒๕ คน บาดเจ็บสาหัส ๑๓ คน ไม่สาหัส ๒๓ คน ขอให้ลงโทษตาม ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๙๑, ๓๐๐, ๓๙๐ พระราชบัญญัติจราจร ทางบก พ.ศ. ๒๔๗๗ มาตรา ๒๘, ๒๙, ๓๑, ๖๖; (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๐๘ มาตรา ๗, ๑๓ กฏกระทรวงฉบับที่ ๖ (พ.ศ. ๒๕๐๙) ออกตามความใน พระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. ๒๔๗๗ ข้อ ๑๐ (ก) สั่งถอน ใบอนุญาตขับขี่รถยนต์ของจำเลยด้วย จำเลยรับสารภาพ โจทก์จำเลยไม่สืบพยาน ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามฟ้อง ลงโทษตาม ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๙๑ ซึ่งเป็นบทหนัก จำคุก ๑๐ ปี ปรับ ตามพระราชบัญญัติจราจรทางบก ๕๐๐ บาท จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ ให้ลดโทษจำเลย ๑ ใน ๕ ตามมาตรา ๗๘ คงจำคุกจำเลย ๘ ปี ปรับ ๔๐๐ บาท โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า การกระทำโดยประมาทของจำเลยเกิดผลเสียหาย ร้ายแรงเป็นเหตุให้คนตาย และรับอันตรายแก่กายสาหัสจำนวนมากเป็น ที่น่าสยดสยอง ทั้งเหตุที่เกิดเป็นเวลากลางวัน ต่อหน้าคนเป็นจำนวนมาก ยากที่จำเลยจะหลบหนีทัน กรณีนี้ แม้จำเลยจะให้การรับสารภาพ ก็ไม่เป็นเหตุถึงขนาดที่จะลดโทษให้ พิพากษาแก้ ให้บังคับคดีไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น(ชวน พูนคำ-อุดม เพชรคุปต์-กฤษณ์ โสภิตกุล)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ