คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 561/2495หลักกฎหมาย: เช่านากันด้วยปากเปล่าภายหลัง เกิดพิพาทกันถึงอำเภอ ปลัดอำเภอได้เปรียบเทียบและบันทึกการเปรียบเทียบไว้ว่า ผู้เช่าได้เช่านามาจากผู้ให้เช่า เป็นอัตราเชาเท่านั้นเท่านี้ จริงแล้วผู้เช่าได้ลงชื่อไว้ในบันทึก การเปรียบเทียบนั้น ดังนี้ ย่อมถือได้ว่า บันทึกการเปรียบเทียบนั้น เป็นหลักกฐานหนังสือลงลายมือชื่อผู้ต้องรับผิด ตาม ป.ม.แพ่งฯมาตรา 538 ผู้ให้เช่าย่อมฟ้องผู้เช่า ให้ชำระค่าเช่า ได้โจทก์ฟ้องเรียกค่าเช่านาจากจำเลยให้การปฏิเสธว่า ไม่ได้เช่าจากโจทก์ ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ ให้นายฉาย นางหวนจำเลยชำระค่าเช่าแก่โจทก์ นายฉายนางหวนจำเลยฎีกา ศาลฎีกาปรึกษาคดีแล้ว ความปรากฎตามเอกสารที่นายณรงค์ปลัดอำเภอ ผู้ทำการเปรียบเทียบโดยบันทึกไว้ว่า ได้ถามนายฉาย นางหวน (จำเลย) ว่า ได้ตกลงค่าเช่า ๒๕๐ บาท ต่อ ๑ ปี จริง นายฉายนางหวนทั้งสองคน ได้ลงลายมือชื่อไว้ท้ายเอกสารนั้น จึงฟังได้ว่า มีหลักฐานเป็นหนังสือลงลายมือชื่อฝ่ายผู้ต้องรับผิดตาม ป.ม.แพ่งฯมาตรา ๕๓๘ แล้ว นายฉายนางหวน จึงมีหน้าที่ชำระหนี้ให้แก่โจทก์ตามมาตรา ๓๑๕ แต่เห็นว่านายฉายจำเลยควรรับผิดชะระค่าเช่าเพียง ๒๕๐ บาท จึง พิพากษาแก้ให้นายฉายจำเลยใช้เพียง ๒๕๐ บาท นอกนั้นคงยืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 561/2495นายเปรม สิทธิไชยโจทก์นายฉาย ที่ 1, นางหวน ที่ 2, นายเหลี่ยม ที่ 3จำเลยเช่านากันด้วยปากเปล่าภายหลัง เกิดพิพาทกันถึงอำเภอ ปลัดอำเภอได้เปรียบเทียบและบันทึกการเปรียบเทียบไว้ว่า ผู้เช่าได้เช่านามาจากผู้ให้เช่า เป็นอัตราเชาเท่านั้นเท่านี้ จริงแล้วผู้เช่าได้ลงชื่อไว้ในบันทึก การเปรียบเทียบนั้น ดังนี้ ย่อมถือได้ว่า บันทึกการเปรียบเทียบนั้น เป็นหลักกฐานหนังสือลงลายมือชื่อผู้ต้องรับผิด ตาม ป.ม.แพ่งฯมาตรา 538 ผู้ให้เช่าย่อมฟ้องผู้เช่า ให้ชำระค่าเช่า ได้โจทก์ฟ้องเรียกค่าเช่านาจากจำเลยให้การปฏิเสธว่า ไม่ได้เช่าจากโจทก์ ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ ให้นายฉาย นางหวนจำเลยชำระค่าเช่าแก่โจทก์ นายฉายนางหวนจำเลยฎีกา ศาลฎีกาปรึกษาคดีแล้ว ความปรากฎตามเอกสารที่นายณรงค์ปลัดอำเภอ ผู้ทำการเปรียบเทียบโดยบันทึกไว้ว่า ได้ถามนายฉาย นางหวน (จำเลย) ว่า ได้ตกลงค่าเช่า ๒๕๐ บาท ต่อ ๑ ปี จริง นายฉายนางหวนทั้งสองคน ได้ลงลายมือชื่อไว้ท้ายเอกสารนั้น จึงฟังได้ว่า มีหลักฐานเป็นหนังสือลงลายมือชื่อฝ่ายผู้ต้องรับผิดตาม ป.ม.แพ่งฯมาตรา ๕๓๘ แล้ว นายฉายนางหวน จึงมีหน้าที่ชำระหนี้ให้แก่โจทก์ตามมาตรา ๓๑๕ แต่เห็นว่านายฉายจำเลยควรรับผิดชะระค่าเช่าเพียง ๒๕๐ บาท จึง พิพากษาแก้ให้นายฉายจำเลยใช้เพียง ๒๕๐ บาท นอกนั้นคงยืน(มนูภันย์วิมลสาร-นนทประชา-ทรงนิติกรณ์)ศาลจังหวัดตรัง - ขุนสิทธิสำรวจศาลอุทธรณ์ - หลวงยุติศาสตร์โกศลแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องเรียกค่าเช่านาจากจำเลยให้การปฏิเสธว่า ไม่ได้เช่าจากโจทก์ ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ ให้นายฉาย นางหวนจำเลยชำระค่าเช่าแก่โจทก์ นายฉายนางหวนจำเลยฎีกา ศาลฎีกาปรึกษาคดีแล้ว ความปรากฎตามเอกสารที่นายณรงค์ปลัดอำเภอ ผู้ทำการเปรียบเทียบโดยบันทึกไว้ว่า ได้ถามนายฉาย นางหวน (จำเลย) ว่า ได้ตกลงค่าเช่า ๒๕๐ บาท ต่อ ๑ ปี จริง นายฉายนางหวนทั้งสองคน ได้ลงลายมือชื่อไว้ท้ายเอกสารนั้น จึงฟังได้ว่า มีหลักฐานเป็นหนังสือลงลายมือชื่อฝ่ายผู้ต้องรับผิดตาม ป.ม.แพ่งฯมาตรา ๕๓๘ แล้ว นายฉายนางหวน จึงมีหน้าที่ชำระหนี้ให้แก่โจทก์ตามมาตรา ๓๑๕ แต่เห็นว่านายฉายจำเลยควรรับผิดชะระค่าเช่าเพียง ๒๕๐ บาท จึง พิพากษาแก้ให้นายฉายจำเลยใช้เพียง ๒๕๐ บาท นอกนั้นคงยืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 561/2495นายเปรม สิทธิไชยโจทก์นายฉาย ที่ 1, นางหวน ที่ 2, นายเหลี่ยม ที่ 3จำเลยเช่านากันด้วยปากเปล่าภายหลัง เกิดพิพาทกันถึงอำเภอ ปลัดอำเภอได้เปรียบเทียบและบันทึกการเปรียบเทียบไว้ว่า ผู้เช่าได้เช่านามาจากผู้ให้เช่า เป็นอัตราเชาเท่านั้นเท่านี้ จริงแล้วผู้เช่าได้ลงชื่อไว้ในบันทึก การเปรียบเทียบนั้น ดังนี้ ย่อมถือได้ว่า บันทึกการเปรียบเทียบนั้น เป็นหลักกฐานหนังสือลงลายมือชื่อผู้ต้องรับผิด ตาม ป.ม.แพ่งฯมาตรา 538 ผู้ให้เช่าย่อมฟ้องผู้เช่า ให้ชำระค่าเช่า ได้โจทก์ฟ้องเรียกค่าเช่านาจากจำเลยให้การปฏิเสธว่า ไม่ได้เช่าจากโจทก์ ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ ให้นายฉาย นางหวนจำเลยชำระค่าเช่าแก่โจทก์ นายฉายนางหวนจำเลยฎีกา ศาลฎีกาปรึกษาคดีแล้ว ความปรากฎตามเอกสารที่นายณรงค์ปลัดอำเภอ ผู้ทำการเปรียบเทียบโดยบันทึกไว้ว่า ได้ถามนายฉาย นางหวน (จำเลย) ว่า ได้ตกลงค่าเช่า ๒๕๐ บาท ต่อ ๑ ปี จริง นายฉายนางหวนทั้งสองคน ได้ลงลายมือชื่อไว้ท้ายเอกสารนั้น จึงฟังได้ว่า มีหลักฐานเป็นหนังสือลงลายมือชื่อฝ่ายผู้ต้องรับผิดตาม ป.ม.แพ่งฯมาตรา ๕๓๘ แล้ว นายฉายนางหวน จึงมีหน้าที่ชำระหนี้ให้แก่โจทก์ตามมาตรา ๓๑๕ แต่เห็นว่านายฉายจำเลยควรรับผิดชะระค่าเช่าเพียง ๒๕๐ บาท จึง พิพากษาแก้ให้นายฉายจำเลยใช้เพียง ๒๕๐ บาท นอกนั้นคงยืน(มนูภันย์วิมลสาร-นนทประชา-ทรงนิติกรณ์)ศาลจังหวัดตรัง - ขุนสิทธิสำรวจศาลอุทธรณ์ - หลวงยุติศาสตร์โกศลแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ