คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 666476หลักกฎหมาย: แม้ผู้ฟ้องคดีเป็นเอกชนยื่นฟ้องเจ้าพนักงานที่ดินจังหวัดนครสวรรค์ ที่ ๑ อธิบดีกรมที่ดิน ที่ ๒ นายอำเภอเมืองนครสวรรค์ ที่ ๓ องค์การบริหารส่วนตำบลนครสวรรค์ออก ที่ ๔ ผู้ถูกฟ้องคดี โดยอ้างว่าการออกหนังสือสำคัญสำหรับที่หลวง เลขที่ นว ๐๘๒๒ เป็นไปโดยไม่ชอบด้วยกฎหมาย เนื่องจากเป็นการออกทับที่ดินตาม ส.ค.๑ เลขที่ ๔๐ ที่ผู้ฟ้องคดีครอบครองทำประโยชน์ ไม่ใช่ที่ดินของรัฐที่จะนำไปออกหนังสือสำคัญสำหรับที่หลวงได้ และมีคำขอให้เพิกถอนหนังสือสำคัญสำหรับที่หลวงดังกล่าว อันเป็นการฟ้องคดีที่มีการตั้งรูปเรื่องเป็นคดีฟ้องขอให้เพิกถอนคำสั่งทางปกครองที่ออกโดยไม่ชอบด้วยกฎหมาย แต่เหตุแห่งการขอให้เพิกถอนคำสั่งดังกล่าว ผู้ฟ้องคดีอ้างว่าผู้ฟ้องคดีเป็นผู้มีสิทธิครอบครองที่ดินพิพาทและหนังสือสำคัญสำหรับที่หลวงออกทับที่ดินบางส่วนของผู้ฟ้องคดี ทั้งยังอ้างว่าได้รับความเสียหายจากการที่เจ้าหน้าที่ของผู้ถูกฟ้องคดีที่ ๔ นำเสาหินเข้ามาปักทำรั้วปิดกั้นทางเข้าออกและมีบุคคลบุกรุกเข้ามาทำลายพืชผลทางการเกษตรในที่ดินของผู้ฟ้องคดี จึงมีประเด็นต้องวินิจฉัยว่า ที่ดินพิพาทเป็นที่ดินของผู้ฟ้องคดีหรือเป็นที่ดินของรัฐ ดังนั้น เมื่อพิจารณาความมุ่งหมายของผู้ฟ้องคดีในการใช้สิทธิทางศาลก็เพื่อให้ศาลมีคำพิพากษารับรองคุ้มครองสิทธิในที่ดินของผู้ฟ้องคดี กรณีจึงเป็นการโต้แย้งสิทธิในที่ดิน แม้ผู้ฟ้องคดีจะมีคำขอให้เพิกถอนหนังสือสำคัญสำหรับที่หลวงมาด้วยก็ตาม ก็เป็นเพียงผลของการวินิจฉัยประเด็นข้อพิพาทเกี่ยวกับสิทธิในที่ดินพิพาทว่าเป็นที่ดินของผู้ฟ้องคดีหรือที่สาธารณประโยชน์ กรณีจึงเป็นคดีพิพาทเกี่ยวกับสิทธิในที่ดิน อยู่ในอำนาจพิจารณาพิพากษาของศาลยุติธรรม ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำวินิจฉัยที่ 28/2564ศาลปกครองนครสวรรค์ศาลผู้ส่งความเห็นศาลจังหวัดนครสวรรค์ศาลผู้รับความเห็นนาง จ.ผู้ฟ้องคดีเจ้าพนักงานที่ดินจังหวัดนครสวรรค์ กับพวกรวม 4 คนผู้ถูกฟ้องคดี พ.ร.บ.จัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง พ.ศ.2542 ป.พ.พ. แม้ผู้ฟ้องคดีเป็นเอกชนยื่นฟ้องเจ้าพนักงานที่ดินจังหวัดนครสวรรค์ ที่ ๑ อธิบดีกรมที่ดิน ที่ ๒ นายอำเภอเมืองนครสวรรค์ ที่ ๓ องค์การบริหารส่วนตำบลนครสวรรค์ออก ที่ ๔ ผู้ถูกฟ้องคดี โดยอ้างว่าการออกหนังสือสำคัญสำหรับที่หลวง เลขที่ นว ๐๘๒๒ เป็นไปโดยไม่ชอบด้วยกฎหมาย เนื่องจากเป็นการออกทับที่ดินตาม ส.ค.๑ เลขที่ ๔๐ ที่ผู้ฟ้องคดีครอบครองทำประโยชน์ ไม่ใช่ที่ดินของรัฐที่จะนำไปออกหนังสือสำคัญสำหรับที่หลวงได้ และมีคำขอให้เพิกถอนหนังสือสำคัญสำหรับที่หลวงดังกล่าว อันเป็นการฟ้องคดีที่มีการตั้งรูปเรื่องเป็นคดีฟ้องขอให้เพิกถอนคำสั่งทางปกครองที่ออกโดยไม่ชอบด้วยกฎหมาย แต่เหตุแห่งการขอให้เพิกถอนคำสั่งดังกล่าว ผู้ฟ้องคดีอ้างว่าผู้ฟ้องคดีเป็นผู้มีสิทธิครอบครองที่ดินพิพาทและหนังสือสำคัญสำหรับที่หลวงออกทับที่ดินบางส่วนของผู้ฟ้องคดี ทั้งยังอ้างว่าได้รับความเสียหายจากการที่เจ้าหน้าที่ของผู้ถูกฟ้องคดีที่ ๔ นำเสาหินเข้ามาปักทำรั้วปิดกั้นทางเข้าออกและมีบุคคลบุกรุกเข้ามาทำลายพืชผลทางการเกษตรในที่ดินของผู้ฟ้องคดี จึงมีประเด็นต้องวินิจฉัยว่า ที่ดินพิพาทเป็นที่ดินของผู้ฟ้องคดีหรือเป็นที่ดินของรัฐ ดังนั้น เมื่อพิจารณาความมุ่งหมายของผู้ฟ้องคดีในการใช้สิทธิทางศาลก็เพื่อให้ศาลมีคำพิพากษารับรองคุ้มครองสิทธิในที่ดินของผู้ฟ้องคดี กรณีจึงเป็นการโต้แย้งสิทธิในที่ดิน แม้ผู้ฟ้องคดีจะมีคำขอให้เพิกถอนหนังสือสำคัญสำหรับที่หลวงมาด้วยก็ตาม ก็เป็นเพียงผลของการวินิจฉัยประเด็นข้อพิพาทเกี่ยวกับสิทธิในที่ดินพิพาทว่าเป็นที่ดินของผู้ฟ้องคดีหรือที่สาธารณประโยชน์ กรณีจึงเป็นคดีพิพาทเกี่ยวกับสิทธิในที่ดิน อยู่ในอำนาจพิจารณาพิพากษาของศาลยุติธรรม() - - แหล่งที่มาสำนักงานเลขานุการคณะกรรมการวินิจฉัยฯแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกา28/2564หมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ คดีเกี่ยวกับสิทธิในที่ดิน