คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 97/2520หลักกฎหมาย: ฟ้องของโจทก์ตามบันทึกคำฟ้องและบันทึกหลักฐานการฟ้องคดีด้วยวาจา โจทก์ไม่ได้บรรยายฟ้องว่าจำเลยได้หลอกลวงผู้เสียหายด้วยการแสดงข้อความอันเป็นเท็จหรือปกปิดความจริง ซึ่งควรบอกให้แจ้งอย่างไร ที่โจทก์อ้างว่าจำเลยหลอกลวงว่าสามารถนำยาสีฟันไปจำหน่ายได้ ก็ปรากฏตามฟ้องโจทก์เองว่าจำเลยสามารถจำหน่ายยาสีฟันได้แล้วไม่นำเงินมาให้ผู้เสียหาย โจทก์ก็ไม่ได้บรรยายฟ้องว่าจำเลยมีเจตนาทุจริตที่จะไม่นำเงินที่จำหน่ายยาสีฟันได้มาให้ผู้เสียหายตั้งแต่แรก จึงเป็นเรื่องจำเลยไม่ปฏิบัติตามที่บอกผู้เสียหายไว้เท่านั้น กรณีเป็นเรื่องผิดสัญญาทางแพ่ง ไม่เป็นความผิดฐานฉ้อโกงตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 341 แม้จำเลยให้การรับสารภาพก็ลงโทษจำเลยไม่ได้โจทก์ฟ้องด้วยวาจาว่า จำเลยบังอาจหลอกลวงนายธีระพล วีระญาณนนท์ ซึ่งเป็นเจ้าของบริษัทโอเชี่ยน เทรดดิ้ง จำกัด ว่าจำเลยมีความสามารถนำยาสีฟันโคซินไปจำหน่ายให้แก่บุคคลอื่นได้ แล้วจะนำเปอร์เซ็นจากการขายมาส่งมอบให้แก่บริษัท จนนายธีระพลผู้เสียหายหลงเชื่อและได้มอบยาสีฟันคิดเป็นเงิน ๑๐,๓๑๔ บาทให้แก่จำเลยเมื่อจำเลยขายสินค้าดังกล่าวได้แล้ว ไม่ได้นำเงินดังกล่าวมามอบให้นายธีระพลผู้เสียหายจึงเป็นการหลอกลวงผู้เสียหายเอายาสีฟันดังกล่าวไป ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๔๑ ฯลฯ จำเลยให้การรับสารภาพ ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาพิจารณาแล้วเห็นว่า ฟ้องของโจทก์ตามบันทึกคำฟ้องและบันทึกหลักฐานการฟ้องคดีด้วยวาจา โจทก์บรรยายฟ้องเพียงว่า จำเลยหลอกลวงผู้เสียหายว่าจำเลยสามารถนำยาสีฟันไปจำหน่ายแก่บุคคลอื่นได้ และจะนำเปอร์เซ็นจากการขายมาให้ ผู้เสียหายหลงเชื่อได้มอบยาสีฟันให้จำเลยไป จำเลยขายยาสีฟันได้แล้วไม่นำเงินมาให้ผู้เสียหาย โจทก์ได้บรรยายฟ้องว่าจำเลยได้หลอกลวงผู้เสียหายด้วยการแสดงข้อความอันเป็นเท็จหรือปกปิดความจริงซึ่งควรบอกให้แจ้งอย่างไร ข้อที่โจทก์อ้างว่าจำเลยหลอกลวงว่าสามารถนำยาสีฟันไปจำหน่ายได้นั้น ก็ปรากฏตามคำบรรยายฟ้องของโจทก์เองว่าจำเลยสามารถจำหน่ายยาสีฟันได้จริง จึงไม่เป็นการหลอกลวงด้วยการแสดงข้อความอันเป็นเท็จแต่อย่างใด ส่วนการที่จำเลยจำหน่ายยาสีฟันได้แล้วไม่นำเงินมาให้ผู้เสียหายนั้น โจทก์ไม่ได้บรรยายฟ้องว่าจำเลยมีเจตนาทุจริตที่จะไม่นำเงินที่จำหน่ายยาสีฟันได้มาให้ผู้เสียหายตั้งแต่แรกจึงเป็นเรื่องที่จำเลยไม่ปฏิบัติตามที่บอกไว้เท่านั้น กรณีเป็นเรื่องผิดสัญญาทางแพ่ง การกระทำของจำเลยตามฟ้องไม่เป็นความผิดฐานฉ้อโกงตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๓๔๑ แม้จำเลยให้การรับสารภาพก็ลงโทษจำเลยไม่ได้ ฯลฯ พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 97/2520พนักงานอัยการ กรมอัยการโจทก์นายสุวิทย์ ชินวิไล หรือแซ่ตันล. ป.อ. ม. 341 ป.วิ.อ. ม. 158, ม. 176, ม. 185, ม. 195 พ.ร.บ.จัดตั้งศาลแขวงและวิธีพิจารณาความอาญาในศาลแขวง พ.ศ.2499 ม. 20ฟ้องของโจทก์ตามบันทึกคำฟ้องและบันทึกหลักฐานการฟ้องคดีด้วยวาจา โจทก์ไม่ได้บรรยายฟ้องว่าจำเลยได้หลอกลวงผู้เสียหายด้วยการแสดงข้อความอันเป็นเท็จหรือปกปิดความจริง ซึ่งควรบอกให้แจ้งอย่างไร ที่โจทก์อ้างว่าจำเลยหลอกลวงว่าสามารถนำยาสีฟันไปจำหน่ายได้ ก็ปรากฏตามฟ้องโจทก์เองว่าจำเลยสามารถจำหน่ายยาสีฟันได้แล้วไม่นำเงินมาให้ผู้เสียหาย โจทก์ก็ไม่ได้บรรยายฟ้องว่าจำเลยมีเจตนาทุจริตที่จะไม่นำเงินที่จำหน่ายยาสีฟันได้มาให้ผู้เสียหายตั้งแต่แรก จึงเป็นเรื่องจำเลยไม่ปฏิบัติตามที่บอกผู้เสียหายไว้เท่านั้น กรณีเป็นเรื่องผิดสัญญาทางแพ่ง ไม่เป็นความผิดฐานฉ้อโกงตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 341 แม้จำเลยให้การรับสารภาพก็ลงโทษจำเลยไม่ได้โจทก์ฟ้องด้วยวาจาว่า จำเลยบังอาจหลอกลวงนายธีระพล วีระญาณนนท์ ซึ่งเป็นเจ้าของบริษัทโอเชี่ยน เทรดดิ้ง จำกัด ว่าจำเลยมีความสามารถนำยาสีฟันโคซินไปจำหน่ายให้แก่บุคคลอื่นได้ แล้วจะนำเปอร์เซ็นจากการขายมาส่งมอบให้แก่บริษัท จนนายธีระพลผู้เสียหายหลงเชื่อและได้มอบยาสีฟันคิดเป็นเงิน ๑๐,๓๑๔ บาทให้แก่จำเลยเมื่อจำเลยขายสินค้าดังกล่าวได้แล้ว ไม่ได้นำเงินดังกล่าวมามอบให้นายธีระพลผู้เสียหายจึงเป็นการหลอกลวงผู้เสียหายเอายาสีฟันดังกล่าวไป ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๔๑ ฯลฯ จำเลยให้การรับสารภาพ ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาพิจารณาแล้วเห็นว่า ฟ้องของโจทก์ตามบันทึกคำฟ้องและบันทึกหลักฐานการฟ้องคดีด้วยวาจา โจทก์บรรยายฟ้องเพียงว่า จำเลยหลอกลวงผู้เสียหายว่าจำเลยสามารถนำยาสีฟันไปจำหน่ายแก่บุคคลอื่นได้ และจะนำเปอร์เซ็นจากการขายมาให้ ผู้เสียหายหลงเชื่อได้มอบยาสีฟันให้จำเลยไป จำเลยขายยาสีฟันได้แล้วไม่นำเงินมาให้ผู้เสียหาย โจทก์ได้บรรยายฟ้องว่าจำเลยได้หลอกลวงผู้เสียหายด้วยการแสดงข้อความอันเป็นเท็จหรือปกปิดความจริงซึ่งควรบอกให้แจ้งอย่างไร ข้อที่โจทก์อ้างว่าจำเลยหลอกลวงว่าสามารถนำยาสีฟันไปจำหน่ายได้นั้น ก็ปรากฏตามคำบรรยายฟ้องของโจทก์เองว่าจำเลยสามารถจำหน่ายยาสีฟันได้จริง จึงไม่เป็นการหลอกลวงด้วยการแสดงข้อความอันเป็นเท็จแต่อย่างใด ส่วนการที่จำเลยจำหน่ายยาสีฟันได้แล้วไม่นำเงินมาให้ผู้เสียหายนั้น โจทก์ไม่ได้บรรยายฟ้องว่าจำเลยมีเจตนาทุจริตที่จะไม่นำเงินที่จำหน่ายยาสีฟันได้มาให้ผู้เสียหายตั้งแต่แรกจึงเป็นเรื่องที่จำเลยไม่ปฏิบัติตามที่บอกไว้เท่านั้น กรณีเป็นเรื่องผิดสัญญาทางแพ่ง การกระทำของจำเลยตามฟ้องไม่เป็นความผิดฐานฉ้อโกงตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๓๔๑ แม้จำเลยให้การรับสารภาพก็ลงโทษจำเลยไม่ได้ ฯลฯ พิพากษายืน(ภิญโญ ธีรนิติ-สมคิด มงคลชาติ-พัลลภ เสถียรธรรมกิจ)ศาลชั้นต้น - ศาลอุทธรณ์ - นายสมศักดิ์ ปาลวัฒน์วิไชยแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องด้วยวาจาว่า จำเลยบังอาจหลอกลวงนายธีระพล วีระญาณนนท์ ซึ่งเป็นเจ้าของบริษัทโอเชี่ยน เทรดดิ้ง จำกัด ว่าจำเลยมีความสามารถนำยาสีฟันโคซินไปจำหน่ายให้แก่บุคคลอื่นได้ แล้วจะนำเปอร์เซ็นจากการขายมาส่งมอบให้แก่บริษัท จนนายธีระพลผู้เสียหายหลงเชื่อและได้มอบยาสีฟันคิดเป็นเงิน ๑๐,๓๑๔ บาทให้แก่จำเลยเมื่อจำเลยขายสินค้าดังกล่าวได้แล้ว ไม่ได้นำเงินดังกล่าวมามอบให้นายธีระพลผู้เสียหายจึงเป็นการหลอกลวงผู้เสียหายเอายาสีฟันดังกล่าวไป ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๔๑ ฯลฯ จำเลยให้การรับสารภาพ ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาพิจารณาแล้วเห็นว่า ฟ้องของโจทก์ตามบันทึกคำฟ้องและบันทึกหลักฐานการฟ้องคดีด้วยวาจา โจทก์บรรยายฟ้องเพียงว่า จำเลยหลอกลวงผู้เสียหายว่าจำเลยสามารถนำยาสีฟันไปจำหน่ายแก่บุคคลอื่นได้ และจะนำเปอร์เซ็นจากการขายมาให้ ผู้เสียหายหลงเชื่อได้มอบยาสีฟันให้จำเลยไป จำเลยขายยาสีฟันได้แล้วไม่นำเงินมาให้ผู้เสียหาย โจทก์ได้บรรยายฟ้องว่าจำเลยได้หลอกลวงผู้เสียหายด้วยการแสดงข้อความอันเป็นเท็จหรือปกปิดความจริงซึ่งควรบอกให้แจ้งอย่างไร ข้อที่โจทก์อ้างว่าจำเลยหลอกลวงว่าสามารถนำยาสีฟันไปจำหน่ายได้นั้น ก็ปรากฏตามคำบรรยายฟ้องของโจทก์เองว่าจำเลยสามารถจำหน่ายยาสีฟันได้จริง จึงไม่เป็นการหลอกลวงด้วยการแสดงข้อความอันเป็นเท็จแต่อย่างใด ส่วนการที่จำเลยจำหน่ายยาสีฟันได้แล้วไม่นำเงินมาให้ผู้เสียหายนั้น โจทก์ไม่ได้บรรยายฟ้องว่าจำเลยมีเจตนาทุจริตที่จะไม่นำเงินที่จำหน่ายยาสีฟันได้มาให้ผู้เสียหายตั้งแต่แรกจึงเป็นเรื่องที่จำเลยไม่ปฏิบัติตามที่บอกไว้เท่านั้น กรณีเป็นเรื่องผิดสัญญาทางแพ่ง การกระทำของจำเลยตามฟ้องไม่เป็นความผิดฐานฉ้อโกงตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๓๔๑ แม้จำเลยให้การรับสารภาพก็ลงโทษจำเลยไม่ได้ ฯลฯ พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 97/2520พนักงานอัยการ กรมอัยการโจทก์นายสุวิทย์ ชินวิไล หรือแซ่ตันล. ป.อ. ม. 341 ป.วิ.อ. ม. 158, ม. 176, ม. 185, ม. 195 พ.ร.บ.จัดตั้งศาลแขวงและวิธีพิจารณาความอาญาในศาลแขวง พ.ศ.2499 ม. 20ฟ้องของโจทก์ตามบันทึกคำฟ้องและบันทึกหลักฐานการฟ้องคดีด้วยวาจา โจทก์ไม่ได้บรรยายฟ้องว่าจำเลยได้หลอกลวงผู้เสียหายด้วยการแสดงข้อความอันเป็นเท็จหรือปกปิดความจริง ซึ่งควรบอกให้แจ้งอย่างไร ที่โจทก์อ้างว่าจำเลยหลอกลวงว่าสามารถนำยาสีฟันไปจำหน่ายได้ ก็ปรากฏตามฟ้องโจทก์เองว่าจำเลยสามารถจำหน่ายยาสีฟันได้แล้วไม่นำเงินมาให้ผู้เสียหาย โจทก์ก็ไม่ได้บรรยายฟ้องว่าจำเลยมีเจตนาทุจริตที่จะไม่นำเงินที่จำหน่ายยาสีฟันได้มาให้ผู้เสียหายตั้งแต่แรก จึงเป็นเรื่องจำเลยไม่ปฏิบัติตามที่บอกผู้เสียหายไว้เท่านั้น กรณีเป็นเรื่องผิดสัญญาทางแพ่ง ไม่เป็นความผิดฐานฉ้อโกงตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 341 แม้จำเลยให้การรับสารภาพก็ลงโทษจำเลยไม่ได้โจทก์ฟ้องด้วยวาจาว่า จำเลยบังอาจหลอกลวงนายธีระพล วีระญาณนนท์ ซึ่งเป็นเจ้าของบริษัทโอเชี่ยน เทรดดิ้ง จำกัด ว่าจำเลยมีความสามารถนำยาสีฟันโคซินไปจำหน่ายให้แก่บุคคลอื่นได้ แล้วจะนำเปอร์เซ็นจากการขายมาส่งมอบให้แก่บริษัท จนนายธีระพลผู้เสียหายหลงเชื่อและได้มอบยาสีฟันคิดเป็นเงิน ๑๐,๓๑๔ บาทให้แก่จำเลยเมื่อจำเลยขายสินค้าดังกล่าวได้แล้ว ไม่ได้นำเงินดังกล่าวมามอบให้นายธีระพลผู้เสียหายจึงเป็นการหลอกลวงผู้เสียหายเอายาสีฟันดังกล่าวไป ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๔๑ ฯลฯ จำเลยให้การรับสารภาพ ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาพิจารณาแล้วเห็นว่า ฟ้องของโจทก์ตามบันทึกคำฟ้องและบันทึกหลักฐานการฟ้องคดีด้วยวาจา โจทก์บรรยายฟ้องเพียงว่า จำเลยหลอกลวงผู้เสียหายว่าจำเลยสามารถนำยาสีฟันไปจำหน่ายแก่บุคคลอื่นได้ และจะนำเปอร์เซ็นจากการขายมาให้ ผู้เสียหายหลงเชื่อได้มอบยาสีฟันให้จำเลยไป จำเลยขายยาสีฟันได้แล้วไม่นำเงินมาให้ผู้เสียหาย โจทก์ได้บรรยายฟ้องว่าจำเลยได้หลอกลวงผู้เสียหายด้วยการแสดงข้อความอันเป็นเท็จหรือปกปิดความจริงซึ่งควรบอกให้แจ้งอย่างไร ข้อที่โจทก์อ้างว่าจำเลยหลอกลวงว่าสามารถนำยาสีฟันไปจำหน่ายได้นั้น ก็ปรากฏตามคำบรรยายฟ้องของโจทก์เองว่าจำเลยสามารถจำหน่ายยาสีฟันได้จริง จึงไม่เป็นการหลอกลวงด้วยการแสดงข้อความอันเป็นเท็จแต่อย่างใด ส่วนการที่จำเลยจำหน่ายยาสีฟันได้แล้วไม่นำเงินมาให้ผู้เสียหายนั้น โจทก์ไม่ได้บรรยายฟ้องว่าจำเลยมีเจตนาทุจริตที่จะไม่นำเงินที่จำหน่ายยาสีฟันได้มาให้ผู้เสียหายตั้งแต่แรกจึงเป็นเรื่องที่จำเลยไม่ปฏิบัติตามที่บอกไว้เท่านั้น กรณีเป็นเรื่องผิดสัญญาทางแพ่ง การกระทำของจำเลยตามฟ้องไม่เป็นความผิดฐานฉ้อโกงตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๓๔๑ แม้จำเลยให้การรับสารภาพก็ลงโทษจำเลยไม่ได้ ฯลฯ พิพากษายืน(ภิญโญ ธีรนิติ-สมคิด มงคลชาติ-พัลลภ เสถียรธรรมกิจ)ศาลชั้นต้น - ศาลอุทธรณ์ - นายสมศักดิ์ ปาลวัฒน์วิไชยแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ