คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1290/2500หลักกฎหมาย: ในคดีความผิดต่อส่วนตัวจำเลยทำสัญญายอมจะใช้เงินแก่ผู้เสียหาย แล้วก็ไม่ชำระตามกำหนดนัด ผู้เสียหายย่อมร้องทุกข์ขอให้ดำเนินคดีอาญาต่อไปได้จำเลยบางคนทำสัญญายอมจะใช้เงินทั้งหมดแก่ผู้เสียหายคดีจะระงับหรือไม่ ก็เกี่ยวกับจำเลยเช่นว่านั้นโดยเฉพาะตัวเท่านั้นไม่พลอยไปถึงจำเลยอื่นๆ แม้อยู่ในคดีเดียวกันนั้นด้วยโจทก์ฟ้องว่าจำเลยทั้ง 4 สมคบกันใช้อุบายหลอกลวงนายสง่าจั่วแจ่มใสในการขายฝากนาโฉนดที่ 1768 โดยสมคบกันมีเจตนาทุจริตหลอกลวงนำชี้ที่นาของคนอื่นในหมู่อื่นซึ่งมีราคาสูงกว่า ทำเลดีกว่าว่าเป็นนารายจะขายฝาก เป็นเหตุให้นายสง่าหลงเชื่อว่าที่แปลงนั้นตรงกับโฉนดที่ 1768 จึงรับซื้อฝากไว้เป็นเงิน 35,800 บาท และส่งมอบเงินให้ไปขอให้ลงโทษฯจำเลยทั้ง 4 ปฏิเสธศาลจังหวัดนครนายกฟังว่า นายสาย, นายสมศักดิ์, นายเครื่องจำเลย 3 คนนี้ผิดตาม กฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 304 จำคุกคนละ 1 ปี เฉพาะนายสมศักดิ์เพิ่มโทษฐานไม่เข็ดหลาบอีก 4 เดือน เป็น 1 ปี 4เดือน และให้ร่วมกันใช้เงินคืนแก่นายสง่า 35,800 บาท ส่วนนายถมจำเลยที่ 2 คดียังเป็นที่สงสัย ให้ยกข้อหาจำเลย 3 คนที่ต้องโทษอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยทั้ง 3 คนนี้ฎีกาข้อเดียวในปัญหาข้อกฎหมายว่า ผู้เสียหายได้ทำสัญญาประนีประนอมยอมความลงวันที่ 19 เมษายน 2498 ยอมให้นายสาย (จำเลย) ชำระเงินไถ่ถอนนาคืนในวันที่ 25 พฤษภาคม 2498 เป็นอันว่านายสง่าตกลงยอมระงับคดีไม่ว่ากล่าวเอาโทษแก่นายสายจำเลยกับพวกคดีอาญาความผิดส่วนตัวนี้จึงระงับไปแล้วขอให้ยกฟ้องต่อมานายสายจำเลยขอถอนฎีกา ศาลฎีกาอนุญาตคดียุติไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์แล้วศาลฎีกาเห็นว่าตามสัญญาประนีประนอมที่อ้างนั้นนายสายทำยอมจะไถ่ถอนนาคืน แล้วก็ไม่ชำระตามกำหนดนัด ผู้เสียหายจึงร้องทุกข์ขอให้ดำเนินคดีอาญาต่อไป ตามสัญญายอมนั้นหากจะเป็นปัญหาว่าทำให้คดีระงับหรือไม่ ก็เกี่ยวกับนายสายโดยเฉพาะตัวเท่านั้น ไม่พลอยไปถึงนายสมศักดิ์ นายเครื่อง จำเลย ๆ จึงไม่มีทางจะอ้างขึ้นเพื่อให้ศาลฎีกาวินิจฉัยถึงเรื่องที่นายสายคนเดียวทำยอมใช้เงินแต่แล้วก็ยังไม่ได้ใช้นั้นได้ ฎีกานายสมศักดิ์ นายเครื่องจำเลยฟังไม่ขึ้นและปัญหาข้อเท็จจริงยุติมาแล้ว แต่ว่านายสมศักดิ์จำเลยที่ถูกเพิ่มโทษนั้น โดยพระราชบัญญัติล้างมลทินฯ พ.ศ.2500 ให้ถือว่าไม่เคยต้องโทษคำพิพากษาว่าได้กระทำผิดมาก่อน จึงให้ยกในข้อเพิ่มโทษออกเสีย โทษเดิมที่จำคุก 1 ปี ให้คงไว้ นอกนั้นคงยืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1290/2500อัยการจังหวัดนครนายก และนายสง่า จั่วแจ่มใสโจทก์นายสาย เปียเงิน กับพวกรวม 4 คนจำเลย ป.วิ.อ. ม. 39 (2) กฎหมายลักษณะอาญา ม. 304ในคดีความผิดต่อส่วนตัวจำเลยทำสัญญายอมจะใช้เงินแก่ผู้เสียหาย แล้วก็ไม่ชำระตามกำหนดนัด ผู้เสียหายย่อมร้องทุกข์ขอให้ดำเนินคดีอาญาต่อไปได้จำเลยบางคนทำสัญญายอมจะใช้เงินทั้งหมดแก่ผู้เสียหายคดีจะระงับหรือไม่ ก็เกี่ยวกับจำเลยเช่นว่านั้นโดยเฉพาะตัวเท่านั้นไม่พลอยไปถึงจำเลยอื่นๆ แม้อยู่ในคดีเดียวกันนั้นด้วยโจทก์ฟ้องว่าจำเลยทั้ง 4 สมคบกันใช้อุบายหลอกลวงนายสง่าจั่วแจ่มใสในการขายฝากนาโฉนดที่ 1768 โดยสมคบกันมีเจตนาทุจริตหลอกลวงนำชี้ที่นาของคนอื่นในหมู่อื่นซึ่งมีราคาสูงกว่า ทำเลดีกว่าว่าเป็นนารายจะขายฝาก เป็นเหตุให้นายสง่าหลงเชื่อว่าที่แปลงนั้นตรงกับโฉนดที่ 1768 จึงรับซื้อฝากไว้เป็นเงิน 35,800 บาท และส่งมอบเงินให้ไปขอให้ลงโทษฯจำเลยทั้ง 4 ปฏิเสธศาลจังหวัดนครนายกฟังว่า นายสาย, นายสมศักดิ์, นายเครื่องจำเลย 3 คนนี้ผิดตาม กฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 304 จำคุกคนละ 1 ปี เฉพาะนายสมศักดิ์เพิ่มโทษฐานไม่เข็ดหลาบอีก 4 เดือน เป็น 1 ปี 4เดือน และให้ร่วมกันใช้เงินคืนแก่นายสง่า 35,800 บาท ส่วนนายถมจำเลยที่ 2 คดียังเป็นที่สงสัย ให้ยกข้อหาจำเลย 3 คนที่ต้องโทษอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยทั้ง 3 คนนี้ฎีกาข้อเดียวในปัญหาข้อกฎหมายว่า ผู้เสียหายได้ทำสัญญาประนีประนอมยอมความลงวันที่ 19 เมษายน 2498 ยอมให้นายสาย (จำเลย) ชำระเงินไถ่ถอนนาคืนในวันที่ 25 พฤษภาคม 2498 เป็นอันว่านายสง่าตกลงยอมระงับคดีไม่ว่ากล่าวเอาโทษแก่นายสายจำเลยกับพวกคดีอาญาความผิดส่วนตัวนี้จึงระงับไปแล้วขอให้ยกฟ้องต่อมานายสายจำเลยขอถอนฎีกา ศาลฎีกาอนุญาตคดียุติไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์แล้วศาลฎีกาเห็นว่าตามสัญญาประนีประนอมที่อ้างนั้นนายสายทำยอมจะไถ่ถอนนาคืน แล้วก็ไม่ชำระตามกำหนดนัด ผู้เสียหายจึงร้องทุกข์ขอให้ดำเนินคดีอาญาต่อไป ตามสัญญายอมนั้นหากจะเป็นปัญหาว่าทำให้คดีระงับหรือไม่ ก็เกี่ยวกับนายสายโดยเฉพาะตัวเท่านั้น ไม่พลอยไปถึงนายสมศักดิ์ นายเครื่อง จำเลย ๆ จึงไม่มีทางจะอ้างขึ้นเพื่อให้ศาลฎีกาวินิจฉัยถึงเรื่องที่นายสายคนเดียวทำยอมใช้เงินแต่แล้วก็ยังไม่ได้ใช้นั้นได้ ฎีกานายสมศักดิ์ นายเครื่องจำเลยฟังไม่ขึ้นและปัญหาข้อเท็จจริงยุติมาแล้ว แต่ว่านายสมศักดิ์จำเลยที่ถูกเพิ่มโทษนั้น โดยพระราชบัญญัติล้างมลทินฯ พ.ศ.2500 ให้ถือว่าไม่เคยต้องโทษคำพิพากษาว่าได้กระทำผิดมาก่อน จึงให้ยกในข้อเพิ่มโทษออกเสีย โทษเดิมที่จำคุก 1 ปี ให้คงไว้ นอกนั้นคงยืน(ดุลยพากย์สุวมัณฑ์-ดุลยทัณฑ์ชนาณัติ-มนูกิจวิมลอรรถ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่าจำเลยทั้ง 4 สมคบกันใช้อุบายหลอกลวงนายสง่าจั่วแจ่มใสในการขายฝากนาโฉนดที่ 1768 โดยสมคบกันมีเจตนาทุจริตหลอกลวงนำชี้ที่นาของคนอื่นในหมู่อื่นซึ่งมีราคาสูงกว่า ทำเลดีกว่าว่าเป็นนารายจะขายฝาก เป็นเหตุให้นายสง่าหลงเชื่อว่าที่แปลงนั้นตรงกับโฉนดที่ 1768 จึงรับซื้อฝากไว้เป็นเงิน 35,800 บาท และส่งมอบเงินให้ไปขอให้ลงโทษฯจำเลยทั้ง 4 ปฏิเสธศาลจังหวัดนครนายกฟังว่า นายสาย, นายสมศักดิ์, นายเครื่องจำเลย 3 คนนี้ผิดตาม กฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 304 จำคุกคนละ 1 ปี เฉพาะนายสมศักดิ์เพิ่มโทษฐานไม่เข็ดหลาบอีก 4 เดือน เป็น 1 ปี 4เดือน และให้ร่วมกันใช้เงินคืนแก่นายสง่า 35,800 บาท ส่วนนายถมจำเลยที่ 2 คดียังเป็นที่สงสัย ให้ยกข้อหาจำเลย 3 คนที่ต้องโทษอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยทั้ง 3 คนนี้ฎีกาข้อเดียวในปัญหาข้อกฎหมายว่า ผู้เสียหายได้ทำสัญญาประนีประนอมยอมความลงวันที่ 19 เมษายน 2498 ยอมให้นายสาย (จำเลย) ชำระเงินไถ่ถอนนาคืนในวันที่ 25 พฤษภาคม 2498 เป็นอันว่านายสง่าตกลงยอมระงับคดีไม่ว่ากล่าวเอาโทษแก่นายสายจำเลยกับพวกคดีอาญาความผิดส่วนตัวนี้จึงระงับไปแล้วขอให้ยกฟ้องต่อมานายสายจำเลยขอถอนฎีกา ศาลฎีกาอนุญาตคดียุติไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์แล้วศาลฎีกาเห็นว่าตามสัญญาประนีประนอมที่อ้างนั้นนายสายทำยอมจะไถ่ถอนนาคืน แล้วก็ไม่ชำระตามกำหนดนัด ผู้เสียหายจึงร้องทุกข์ขอให้ดำเนินคดีอาญาต่อไป ตามสัญญายอมนั้นหากจะเป็นปัญหาว่าทำให้คดีระงับหรือไม่ ก็เกี่ยวกับนายสายโดยเฉพาะตัวเท่านั้น ไม่พลอยไปถึงนายสมศักดิ์ นายเครื่อง จำเลย ๆ จึงไม่มีทางจะอ้างขึ้นเพื่อให้ศาลฎีกาวินิจฉัยถึงเรื่องที่นายสายคนเดียวทำยอมใช้เงินแต่แล้วก็ยังไม่ได้ใช้นั้นได้ ฎีกานายสมศักดิ์ นายเครื่องจำเลยฟังไม่ขึ้นและปัญหาข้อเท็จจริงยุติมาแล้ว แต่ว่านายสมศักดิ์จำเลยที่ถูกเพิ่มโทษนั้น โดยพระราชบัญญัติล้างมลทินฯ พ.ศ.2500 ให้ถือว่าไม่เคยต้องโทษคำพิพากษาว่าได้กระทำผิดมาก่อน จึงให้ยกในข้อเพิ่มโทษออกเสีย โทษเดิมที่จำคุก 1 ปี ให้คงไว้ นอกนั้นคงยืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1290/2500อัยการจังหวัดนครนายก และนายสง่า จั่วแจ่มใสโจทก์นายสาย เปียเงิน กับพวกรวม 4 คนจำเลย ป.วิ.อ. ม. 39 (2) กฎหมายลักษณะอาญา ม. 304ในคดีความผิดต่อส่วนตัวจำเลยทำสัญญายอมจะใช้เงินแก่ผู้เสียหาย แล้วก็ไม่ชำระตามกำหนดนัด ผู้เสียหายย่อมร้องทุกข์ขอให้ดำเนินคดีอาญาต่อไปได้จำเลยบางคนทำสัญญายอมจะใช้เงินทั้งหมดแก่ผู้เสียหายคดีจะระงับหรือไม่ ก็เกี่ยวกับจำเลยเช่นว่านั้นโดยเฉพาะตัวเท่านั้นไม่พลอยไปถึงจำเลยอื่นๆ แม้อยู่ในคดีเดียวกันนั้นด้วยโจทก์ฟ้องว่าจำเลยทั้ง 4 สมคบกันใช้อุบายหลอกลวงนายสง่าจั่วแจ่มใสในการขายฝากนาโฉนดที่ 1768 โดยสมคบกันมีเจตนาทุจริตหลอกลวงนำชี้ที่นาของคนอื่นในหมู่อื่นซึ่งมีราคาสูงกว่า ทำเลดีกว่าว่าเป็นนารายจะขายฝาก เป็นเหตุให้นายสง่าหลงเชื่อว่าที่แปลงนั้นตรงกับโฉนดที่ 1768 จึงรับซื้อฝากไว้เป็นเงิน 35,800 บาท และส่งมอบเงินให้ไปขอให้ลงโทษฯจำเลยทั้ง 4 ปฏิเสธศาลจังหวัดนครนายกฟังว่า นายสาย, นายสมศักดิ์, นายเครื่องจำเลย 3 คนนี้ผิดตาม กฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 304 จำคุกคนละ 1 ปี เฉพาะนายสมศักดิ์เพิ่มโทษฐานไม่เข็ดหลาบอีก 4 เดือน เป็น 1 ปี 4เดือน และให้ร่วมกันใช้เงินคืนแก่นายสง่า 35,800 บาท ส่วนนายถมจำเลยที่ 2 คดียังเป็นที่สงสัย ให้ยกข้อหาจำเลย 3 คนที่ต้องโทษอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยทั้ง 3 คนนี้ฎีกาข้อเดียวในปัญหาข้อกฎหมายว่า ผู้เสียหายได้ทำสัญญาประนีประนอมยอมความลงวันที่ 19 เมษายน 2498 ยอมให้นายสาย (จำเลย) ชำระเงินไถ่ถอนนาคืนในวันที่ 25 พฤษภาคม 2498 เป็นอันว่านายสง่าตกลงยอมระงับคดีไม่ว่ากล่าวเอาโทษแก่นายสายจำเลยกับพวกคดีอาญาความผิดส่วนตัวนี้จึงระงับไปแล้วขอให้ยกฟ้องต่อมานายสายจำเลยขอถอนฎีกา ศาลฎีกาอนุญาตคดียุติไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์แล้วศาลฎีกาเห็นว่าตามสัญญาประนีประนอมที่อ้างนั้นนายสายทำยอมจะไถ่ถอนนาคืน แล้วก็ไม่ชำระตามกำหนดนัด ผู้เสียหายจึงร้องทุกข์ขอให้ดำเนินคดีอาญาต่อไป ตามสัญญายอมนั้นหากจะเป็นปัญหาว่าทำให้คดีระงับหรือไม่ ก็เกี่ยวกับนายสายโดยเฉพาะตัวเท่านั้น ไม่พลอยไปถึงนายสมศักดิ์ นายเครื่อง จำเลย ๆ จึงไม่มีทางจะอ้างขึ้นเพื่อให้ศาลฎีกาวินิจฉัยถึงเรื่องที่นายสายคนเดียวทำยอมใช้เงินแต่แล้วก็ยังไม่ได้ใช้นั้นได้ ฎีกานายสมศักดิ์ นายเครื่องจำเลยฟังไม่ขึ้นและปัญหาข้อเท็จจริงยุติมาแล้ว แต่ว่านายสมศักดิ์จำเลยที่ถูกเพิ่มโทษนั้น โดยพระราชบัญญัติล้างมลทินฯ พ.ศ.2500 ให้ถือว่าไม่เคยต้องโทษคำพิพากษาว่าได้กระทำผิดมาก่อน จึงให้ยกในข้อเพิ่มโทษออกเสีย โทษเดิมที่จำคุก 1 ปี ให้คงไว้ นอกนั้นคงยืน(ดุลยพากย์สุวมัณฑ์-ดุลยทัณฑ์ชนาณัติ-มนูกิจวิมลอรรถ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ