คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1656/2513หลักกฎหมาย: โจทก์ให้จำเลยกู้เงิน 500 บาท โดยให้จำเลยเขียนสัญญากู้ 500 บาทฉบับหนึ่ง แล้วให้เขียนสัญญากู้อีกฉบับหนึ่งว่าจำเลยกู้ 20,000 บาท คือฉบับหมาย จ.1 เพื่อค้ำประกันสัญญากู้ฉบับแรกดังนี้ โจทก์ไม่มีสิทธิที่จะนำสัญญากู้หมาย จ.1 มาเป็นมูลฟ้องให้จำเลยต้องรับผิดเพราะโจทก์กับจำเลยไม่มีมูลหนี้ต่อกันตามสัญญากู้หมาย จ.1 และโจทก์จำเลยไม่มีเจตนาเรียกร้องตามสัญญากู้หมาย จ.1 เลยการที่จำเลยนำสืบว่า ไม่ได้รับเงิน 20,000 บาทตามสัญญากู้หมาย จ.1. เป็นการนำสืบถึงข้อตกลงอันเป็นมูลเหตุและความประสงค์ที่ทำสัญญากู้หมาย จ.1 ว่ามีอยู่อย่างไร และเป็นการนำสืบว่า มูลหนี้ที่จะทำให้จำเลยต้องรับผิดใช้เงินโจทก์นั้นหามีไม่ ไม่ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 94 (อ้างฎีกาที่ 781/2507)คดีนี้ โจทก์ฟ้องขอให้บังคับให้จำเลยชำระเงินกู้และดอกเบี้ยรวม 21,750 บาทแก่โจทก์จำเลยให้การว่า จำเลยกู้เงินโจทก์ไป 500 บาท ในวันที่จำเลยกู้เงินจากโจทก์ โจทก์ได้ให้จำเลยทำหนังสือไว้ 2 ฉบับ ฉบับหนึ่งเป็นสัญญากู้ที่ระบุจำนวนเงินที่จำเลยกู้จากโจทก์ 500 บาท ส่วนอีกฉบับหนึ่งโจทก์ให้จำเลยทำไว้กับโจทก์โดยระบุจำนวนเงิน 20,000 บาท สำหรับที่โจทก์จะเอาไว้เป็นประกันการกู้ ซึ่งถ้าหากจำเลยผิดนัดไม่ชำระเงินตามสัญญากู้ดังกล่าวแล้วเมื่อใด โจทก์จะเอาหนังสือสัญญากู้ฉบับหลังนี้ฟ้องจำเลยเป็นคดีต่อศาล จำเลยไม่ได้กู้เงินจำนวน 20,000 บาทศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์โจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า โจทก์ให้จำเลยกู้เงิน 500 บาท โจทก์ให้จำเลยเขียนสัญญากู้ 500 บาทฉบับหนึ่ง แล้วให้เขียนสัญญากู้อีกฉบับหนึ่งว่าจำเลยกู้เงินโจทก์ 20,000 บาท คือสัญญาหมาย จ.1 เพื่อค้ำประกันสัญญากู้ฉบับแรกจำนวน 500 บาท โดยจำเลยไม่ได้รับเงินตามสัญญากู้หมาย จ.1 ฉะนั้น โจทก์จึงไม่มีสิทธิที่จะนำสัญญากู้หมาย จ.1 มาเป็นมูลฟ้องให้จำเลยต้องรับผิด เพราะโจทก์กับจำเลยไม่มีมูลหนี้ต่อกันตามสัญญากู้หมาย จ.1 โจทก์จำเลยไม่มีเจตนาเรียกร้องตามสัญญากู้หมาย จ.1 เลย การที่จำเลยนำสืบว่าไม่ได้รับเงิน 20,000 บาท ตามสัญญาหมาย จ.1 เป็นการนำสืบถึงข้อตกลงอันเป็นมูลเหตุและความประสงค์ที่ทำสัญญากู้หมาย จ.1 ว่ามีอย่างไร และเป็นการนำสืบว่ามูลหนี้ที่จะทำให้จำเลยต้องรับผิดใช้เงินโจทก์นั้น หามีไม่ ไม่ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 94 (อ้างฎีกาที่ 781/2507)พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1656/2513นายจำลอง พานิชกุลโจทก์นายสมนึก ชาญจำลองจำเลย ป.พ.พ. ม. 112, ม. 194, ม. 653, ม. 118 ป.วิ.พ. ม. 55, ม. 94โจทก์ให้จำเลยกู้เงิน 500 บาท โดยให้จำเลยเขียนสัญญากู้ 500 บาทฉบับหนึ่ง แล้วให้เขียนสัญญากู้อีกฉบับหนึ่งว่าจำเลยกู้ 20,000 บาท คือฉบับหมาย จ.1 เพื่อค้ำประกันสัญญากู้ฉบับแรกดังนี้ โจทก์ไม่มีสิทธิที่จะนำสัญญากู้หมาย จ.1 มาเป็นมูลฟ้องให้จำเลยต้องรับผิดเพราะโจทก์กับจำเลยไม่มีมูลหนี้ต่อกันตามสัญญากู้หมาย จ.1 และโจทก์จำเลยไม่มีเจตนาเรียกร้องตามสัญญากู้หมาย จ.1 เลยการที่จำเลยนำสืบว่า ไม่ได้รับเงิน 20,000 บาทตามสัญญากู้หมาย จ.1. เป็นการนำสืบถึงข้อตกลงอันเป็นมูลเหตุและความประสงค์ที่ทำสัญญากู้หมาย จ.1 ว่ามีอยู่อย่างไร และเป็นการนำสืบว่า มูลหนี้ที่จะทำให้จำเลยต้องรับผิดใช้เงินโจทก์นั้นหามีไม่ ไม่ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 94 (อ้างฎีกาที่ 781/2507)คดีนี้ โจทก์ฟ้องขอให้บังคับให้จำเลยชำระเงินกู้และดอกเบี้ยรวม 21,750 บาทแก่โจทก์จำเลยให้การว่า จำเลยกู้เงินโจทก์ไป 500 บาท ในวันที่จำเลยกู้เงินจากโจทก์ โจทก์ได้ให้จำเลยทำหนังสือไว้ 2 ฉบับ ฉบับหนึ่งเป็นสัญญากู้ที่ระบุจำนวนเงินที่จำเลยกู้จากโจทก์ 500 บาท ส่วนอีกฉบับหนึ่งโจทก์ให้จำเลยทำไว้กับโจทก์โดยระบุจำนวนเงิน 20,000 บาท สำหรับที่โจทก์จะเอาไว้เป็นประกันการกู้ ซึ่งถ้าหากจำเลยผิดนัดไม่ชำระเงินตามสัญญากู้ดังกล่าวแล้วเมื่อใด โจทก์จะเอาหนังสือสัญญากู้ฉบับหลังนี้ฟ้องจำเลยเป็นคดีต่อศาล จำเลยไม่ได้กู้เงินจำนวน 20,000 บาทศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์โจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า โจทก์ให้จำเลยกู้เงิน 500 บาท โจทก์ให้จำเลยเขียนสัญญากู้ 500 บาทฉบับหนึ่ง แล้วให้เขียนสัญญากู้อีกฉบับหนึ่งว่าจำเลยกู้เงินโจทก์ 20,000 บาท คือสัญญาหมาย จ.1 เพื่อค้ำประกันสัญญากู้ฉบับแรกจำนวน 500 บาท โดยจำเลยไม่ได้รับเงินตามสัญญากู้หมาย จ.1 ฉะนั้น โจทก์จึงไม่มีสิทธิที่จะนำสัญญากู้หมาย จ.1 มาเป็นมูลฟ้องให้จำเลยต้องรับผิด เพราะโจทก์กับจำเลยไม่มีมูลหนี้ต่อกันตามสัญญากู้หมาย จ.1 โจทก์จำเลยไม่มีเจตนาเรียกร้องตามสัญญากู้หมาย จ.1 เลย การที่จำเลยนำสืบว่าไม่ได้รับเงิน 20,000 บาท ตามสัญญาหมาย จ.1 เป็นการนำสืบถึงข้อตกลงอันเป็นมูลเหตุและความประสงค์ที่ทำสัญญากู้หมาย จ.1 ว่ามีอย่างไร และเป็นการนำสืบว่ามูลหนี้ที่จะทำให้จำเลยต้องรับผิดใช้เงินโจทก์นั้น หามีไม่ ไม่ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 94 (อ้างฎีกาที่ 781/2507)พิพากษายืน(ฉัตร รัตนทัศนีย์-ประสม เภกะสุต-จรัญ อิศระ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: คดีนี้ โจทก์ฟ้องขอให้บังคับให้จำเลยชำระเงินกู้และดอกเบี้ยรวม 21,750 บาทแก่โจทก์จำเลยให้การว่า จำเลยกู้เงินโจทก์ไป 500 บาท ในวันที่จำเลยกู้เงินจากโจทก์ โจทก์ได้ให้จำเลยทำหนังสือไว้ 2 ฉบับ ฉบับหนึ่งเป็นสัญญากู้ที่ระบุจำนวนเงินที่จำเลยกู้จากโจทก์ 500 บาท ส่วนอีกฉบับหนึ่งโจทก์ให้จำเลยทำไว้กับโจทก์โดยระบุจำนวนเงิน 20,000 บาท สำหรับที่โจทก์จะเอาไว้เป็นประกันการกู้ ซึ่งถ้าหากจำเลยผิดนัดไม่ชำระเงินตามสัญญากู้ดังกล่าวแล้วเมื่อใด โจทก์จะเอาหนังสือสัญญากู้ฉบับหลังนี้ฟ้องจำเลยเป็นคดีต่อศาล จำเลยไม่ได้กู้เงินจำนวน 20,000 บาทศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์โจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า โจทก์ให้จำเลยกู้เงิน 500 บาท โจทก์ให้จำเลยเขียนสัญญากู้ 500 บาทฉบับหนึ่ง แล้วให้เขียนสัญญากู้อีกฉบับหนึ่งว่าจำเลยกู้เงินโจทก์ 20,000 บาท คือสัญญาหมาย จ.1 เพื่อค้ำประกันสัญญากู้ฉบับแรกจำนวน 500 บาท โดยจำเลยไม่ได้รับเงินตามสัญญากู้หมาย จ.1 ฉะนั้น โจทก์จึงไม่มีสิทธิที่จะนำสัญญากู้หมาย จ.1 มาเป็นมูลฟ้องให้จำเลยต้องรับผิด เพราะโจทก์กับจำเลยไม่มีมูลหนี้ต่อกันตามสัญญากู้หมาย จ.1 โจทก์จำเลยไม่มีเจตนาเรียกร้องตามสัญญากู้หมาย จ.1 เลย การที่จำเลยนำสืบว่าไม่ได้รับเงิน 20,000 บาท ตามสัญญาหมาย จ.1 เป็นการนำสืบถึงข้อตกลงอันเป็นมูลเหตุและความประสงค์ที่ทำสัญญากู้หมาย จ.1 ว่ามีอย่างไร และเป็นการนำสืบว่ามูลหนี้ที่จะทำให้จำเลยต้องรับผิดใช้เงินโจทก์นั้น หามีไม่ ไม่ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 94 (อ้างฎีกาที่ 781/2507)พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1656/2513นายจำลอง พานิชกุลโจทก์นายสมนึก ชาญจำลองจำเลย ป.พ.พ. ม. 112, ม. 194, ม. 653, ม. 118 ป.วิ.พ. ม. 55, ม. 94โจทก์ให้จำเลยกู้เงิน 500 บาท โดยให้จำเลยเขียนสัญญากู้ 500 บาทฉบับหนึ่ง แล้วให้เขียนสัญญากู้อีกฉบับหนึ่งว่าจำเลยกู้ 20,000 บาท คือฉบับหมาย จ.1 เพื่อค้ำประกันสัญญากู้ฉบับแรกดังนี้ โจทก์ไม่มีสิทธิที่จะนำสัญญากู้หมาย จ.1 มาเป็นมูลฟ้องให้จำเลยต้องรับผิดเพราะโจทก์กับจำเลยไม่มีมูลหนี้ต่อกันตามสัญญากู้หมาย จ.1 และโจทก์จำเลยไม่มีเจตนาเรียกร้องตามสัญญากู้หมาย จ.1 เลยการที่จำเลยนำสืบว่า ไม่ได้รับเงิน 20,000 บาทตามสัญญากู้หมาย จ.1. เป็นการนำสืบถึงข้อตกลงอันเป็นมูลเหตุและความประสงค์ที่ทำสัญญากู้หมาย จ.1 ว่ามีอยู่อย่างไร และเป็นการนำสืบว่า มูลหนี้ที่จะทำให้จำเลยต้องรับผิดใช้เงินโจทก์นั้นหามีไม่ ไม่ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 94 (อ้างฎีกาที่ 781/2507)คดีนี้ โจทก์ฟ้องขอให้บังคับให้จำเลยชำระเงินกู้และดอกเบี้ยรวม 21,750 บาทแก่โจทก์จำเลยให้การว่า จำเลยกู้เงินโจทก์ไป 500 บาท ในวันที่จำเลยกู้เงินจากโจทก์ โจทก์ได้ให้จำเลยทำหนังสือไว้ 2 ฉบับ ฉบับหนึ่งเป็นสัญญากู้ที่ระบุจำนวนเงินที่จำเลยกู้จากโจทก์ 500 บาท ส่วนอีกฉบับหนึ่งโจทก์ให้จำเลยทำไว้กับโจทก์โดยระบุจำนวนเงิน 20,000 บาท สำหรับที่โจทก์จะเอาไว้เป็นประกันการกู้ ซึ่งถ้าหากจำเลยผิดนัดไม่ชำระเงินตามสัญญากู้ดังกล่าวแล้วเมื่อใด โจทก์จะเอาหนังสือสัญญากู้ฉบับหลังนี้ฟ้องจำเลยเป็นคดีต่อศาล จำเลยไม่ได้กู้เงินจำนวน 20,000 บาทศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์โจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า โจทก์ให้จำเลยกู้เงิน 500 บาท โจทก์ให้จำเลยเขียนสัญญากู้ 500 บาทฉบับหนึ่ง แล้วให้เขียนสัญญากู้อีกฉบับหนึ่งว่าจำเลยกู้เงินโจทก์ 20,000 บาท คือสัญญาหมาย จ.1 เพื่อค้ำประกันสัญญากู้ฉบับแรกจำนวน 500 บาท โดยจำเลยไม่ได้รับเงินตามสัญญากู้หมาย จ.1 ฉะนั้น โจทก์จึงไม่มีสิทธิที่จะนำสัญญากู้หมาย จ.1 มาเป็นมูลฟ้องให้จำเลยต้องรับผิด เพราะโจทก์กับจำเลยไม่มีมูลหนี้ต่อกันตามสัญญากู้หมาย จ.1 โจทก์จำเลยไม่มีเจตนาเรียกร้องตามสัญญากู้หมาย จ.1 เลย การที่จำเลยนำสืบว่าไม่ได้รับเงิน 20,000 บาท ตามสัญญาหมาย จ.1 เป็นการนำสืบถึงข้อตกลงอันเป็นมูลเหตุและความประสงค์ที่ทำสัญญากู้หมาย จ.1 ว่ามีอย่างไร และเป็นการนำสืบว่ามูลหนี้ที่จะทำให้จำเลยต้องรับผิดใช้เงินโจทก์นั้น หามีไม่ ไม่ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 94 (อ้างฎีกาที่ 781/2507)พิพากษายืน(ฉัตร รัตนทัศนีย์-ประสม เภกะสุต-จรัญ อิศระ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ