คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 836/2514หลักกฎหมาย: การฟ้องคดีเพื่อเอาคืนซึ่งการครอบครองตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1375 จะต้องฟ้องภายใน 1 ปีนับแต่เวลาถูกแย่งการครอบครองไม่ใช่นับแต่วันรู้ว่าถูกแย่งการครอบครองผู้ร้องยื่นคำร้องว่า เจ้าพนักงานบังคับคดีจังหวัดศรีษะเกษได้ยึดที่ดินของจำเลยปรากฏว่าที่ดินที่ยึดนี้ทับที่ดินของผู้ร้อง ขอให้ศาลพิพากษาหรือสั่งปล่อยที่ดินที่ยึดทับที่ดินของผู้ร้อง โจทก์ให้การว่า ที่ดินที่โจทก์นำยึดนั้นเป็นที่ดินของจำเลย ศาลชั้นต้นฟังว่า พยานหลักฐานของผู้ร้องไม่มีเหตุผลที่จะฟังได้ว่าโจทก์นำยึดที่ดินของจำเลยทับที่ดินของผู้ร้อง พิพากษายกคำร้อง ผู้ร้องอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้ถอนการยึดที่ดินซึ่งทับที่ดินของผู้ร้อง โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า ที่พิพาทเป็นที่ดินของผู้ร้อง ถึงแม้จะฟังว่าผู้ร้องได้ขอออกโฉนดที่ดินทับที่ดินตามหนังสือรับรองการทำประโยชน์ของจำเลยก็ตาม แต่คดีไม่ปรากฏว่าได้มีการฟ้องคดีเพื่อเอาคืน ซึ่งการครอบครองจากผู้ร้องภายใน ๑ ปี นับแต่เวลาถูกแย่งการครอบครองตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๑๓๗๕ มิใช่นับแต่วันรู้ว่าถูกแย่งการครอบครองจำเลยหมดสิทธิในที่พิพาทนั้นแล้ว โจทก์ไม่มีอำนาจยึดไปชำระหนี้ได้ พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 836/2514กรมตำรวจ โดยพันตำรวจโทสัมฤทธิ์ สิงห์ปรีชา ผู้รับมอบอำนาจโจทก์ร้อยตำรวจเอกสวัสดิ์ โสรัตน์จำเลยนายย่งฮวด แซ่โล้วผู้ร้อง ป.พ.พ. ม. 1357การฟ้องคดีเพื่อเอาคืนซึ่งการครอบครองตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1375 จะต้องฟ้องภายใน 1 ปีนับแต่เวลาถูกแย่งการครอบครองไม่ใช่นับแต่วันรู้ว่าถูกแย่งการครอบครองผู้ร้องยื่นคำร้องว่า เจ้าพนักงานบังคับคดีจังหวัดศรีษะเกษได้ยึดที่ดินของจำเลยปรากฏว่าที่ดินที่ยึดนี้ทับที่ดินของผู้ร้อง ขอให้ศาลพิพากษาหรือสั่งปล่อยที่ดินที่ยึดทับที่ดินของผู้ร้อง โจทก์ให้การว่า ที่ดินที่โจทก์นำยึดนั้นเป็นที่ดินของจำเลย ศาลชั้นต้นฟังว่า พยานหลักฐานของผู้ร้องไม่มีเหตุผลที่จะฟังได้ว่าโจทก์นำยึดที่ดินของจำเลยทับที่ดินของผู้ร้อง พิพากษายกคำร้อง ผู้ร้องอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้ถอนการยึดที่ดินซึ่งทับที่ดินของผู้ร้อง โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า ที่พิพาทเป็นที่ดินของผู้ร้อง ถึงแม้จะฟังว่าผู้ร้องได้ขอออกโฉนดที่ดินทับที่ดินตามหนังสือรับรองการทำประโยชน์ของจำเลยก็ตาม แต่คดีไม่ปรากฏว่าได้มีการฟ้องคดีเพื่อเอาคืน ซึ่งการครอบครองจากผู้ร้องภายใน ๑ ปี นับแต่เวลาถูกแย่งการครอบครองตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๑๓๗๕ มิใช่นับแต่วันรู้ว่าถูกแย่งการครอบครองจำเลยหมดสิทธิในที่พิพาทนั้นแล้ว โจทก์ไม่มีอำนาจยึดไปชำระหนี้ได้ พิพากษายืน(ประพจน์ ถิระวัฒน์-จำรูญ โชติรัต-สุธรรม วรรณแสง)ศาลจังหวัดอุบลราชธานี - นายอุดม บรรลือสินธุ์ศาลอุทธรณ์ - นายถนอม ครูไพศาลแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ผู้ร้องยื่นคำร้องว่า เจ้าพนักงานบังคับคดีจังหวัดศรีษะเกษได้ยึดที่ดินของจำเลยปรากฏว่าที่ดินที่ยึดนี้ทับที่ดินของผู้ร้อง ขอให้ศาลพิพากษาหรือสั่งปล่อยที่ดินที่ยึดทับที่ดินของผู้ร้อง โจทก์ให้การว่า ที่ดินที่โจทก์นำยึดนั้นเป็นที่ดินของจำเลย ศาลชั้นต้นฟังว่า พยานหลักฐานของผู้ร้องไม่มีเหตุผลที่จะฟังได้ว่าโจทก์นำยึดที่ดินของจำเลยทับที่ดินของผู้ร้อง พิพากษายกคำร้อง ผู้ร้องอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้ถอนการยึดที่ดินซึ่งทับที่ดินของผู้ร้อง โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า ที่พิพาทเป็นที่ดินของผู้ร้อง ถึงแม้จะฟังว่าผู้ร้องได้ขอออกโฉนดที่ดินทับที่ดินตามหนังสือรับรองการทำประโยชน์ของจำเลยก็ตาม แต่คดีไม่ปรากฏว่าได้มีการฟ้องคดีเพื่อเอาคืน ซึ่งการครอบครองจากผู้ร้องภายใน ๑ ปี นับแต่เวลาถูกแย่งการครอบครองตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๑๓๗๕ มิใช่นับแต่วันรู้ว่าถูกแย่งการครอบครองจำเลยหมดสิทธิในที่พิพาทนั้นแล้ว โจทก์ไม่มีอำนาจยึดไปชำระหนี้ได้ พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 836/2514กรมตำรวจ โดยพันตำรวจโทสัมฤทธิ์ สิงห์ปรีชา ผู้รับมอบอำนาจโจทก์ร้อยตำรวจเอกสวัสดิ์ โสรัตน์จำเลยนายย่งฮวด แซ่โล้วผู้ร้อง ป.พ.พ. ม. 1357การฟ้องคดีเพื่อเอาคืนซึ่งการครอบครองตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1375 จะต้องฟ้องภายใน 1 ปีนับแต่เวลาถูกแย่งการครอบครองไม่ใช่นับแต่วันรู้ว่าถูกแย่งการครอบครองผู้ร้องยื่นคำร้องว่า เจ้าพนักงานบังคับคดีจังหวัดศรีษะเกษได้ยึดที่ดินของจำเลยปรากฏว่าที่ดินที่ยึดนี้ทับที่ดินของผู้ร้อง ขอให้ศาลพิพากษาหรือสั่งปล่อยที่ดินที่ยึดทับที่ดินของผู้ร้อง โจทก์ให้การว่า ที่ดินที่โจทก์นำยึดนั้นเป็นที่ดินของจำเลย ศาลชั้นต้นฟังว่า พยานหลักฐานของผู้ร้องไม่มีเหตุผลที่จะฟังได้ว่าโจทก์นำยึดที่ดินของจำเลยทับที่ดินของผู้ร้อง พิพากษายกคำร้อง ผู้ร้องอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้ถอนการยึดที่ดินซึ่งทับที่ดินของผู้ร้อง โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า ที่พิพาทเป็นที่ดินของผู้ร้อง ถึงแม้จะฟังว่าผู้ร้องได้ขอออกโฉนดที่ดินทับที่ดินตามหนังสือรับรองการทำประโยชน์ของจำเลยก็ตาม แต่คดีไม่ปรากฏว่าได้มีการฟ้องคดีเพื่อเอาคืน ซึ่งการครอบครองจากผู้ร้องภายใน ๑ ปี นับแต่เวลาถูกแย่งการครอบครองตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๑๓๗๕ มิใช่นับแต่วันรู้ว่าถูกแย่งการครอบครองจำเลยหมดสิทธิในที่พิพาทนั้นแล้ว โจทก์ไม่มีอำนาจยึดไปชำระหนี้ได้ พิพากษายืน(ประพจน์ ถิระวัฒน์-จำรูญ โชติรัต-สุธรรม วรรณแสง)ศาลจังหวัดอุบลราชธานี - นายอุดม บรรลือสินธุ์ศาลอุทธรณ์ - นายถนอม ครูไพศาลแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ