คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3180/2532หลักกฎหมาย: เจ้าหนี้ขอรับชำระหนี้โดยอาศัยมูลหนี้ตามเช็ค มิใช่ตามสัญญากู้ เมื่อเจ้าหนี้นำเช็คมายื่นขอรับชำระหนี้เกิน 1 ปีจึงขาดอายุความ ต้องห้ามมิให้ขอรับชำระหนี้ตามพระราชบัญญัติล้มละลาย พ.ศ. 2483 มาตรา 94(1) การยื่นคำร้องขอรับชำระหนี้ตามเช็คในคดีล้มละลายไม่ใช่คดีแพ่งเกี่ยวเนื่องกับความผิดทางอาญาฐานออกเช็คโดยเจตนาจะไม่ให้มีการใช้เงินตามเช็ค ดังนั้น การที่เจ้าหนี้ฟ้องลูกหนี้เป็นคดีอาญา ไม่ทำให้อายุความฟ้องคดีแพ่งเปลี่ยนแปลงไปตามมาตรา 51แห่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา.คดีนี้สืบเนื่องจากศาลชั้นต้นมีคำสั่งพิทักษ์ทรัพย์ลูกหนี้(จำเลย) เด็ดขาดเมื่อวันที่ 17 ธันวาคม 2528 เจ้าหนี้ยื่นคำขอรับชำระหนี้ตามเช็คพร้อมดอกเบี้ย 1,102,328 บาท จากกองทรัพย์สินของลูกหนี้ที่ 1เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์สอบสวนแล้ว เห็นควรให้ยกคำขอรับชำระหนี้ของเจ้าหนี้ศาลชั้นต้นมีคำสั่งให้ยกคำขอรับชำระหนี้ของเจ้าหนี้เจ้าหนี้อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนเจ้าหนี้ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า คดีนี้เจ้าหนี้ขอรับชำระหนี้โดยอาศัยมูลหนี้ตามเช็คมิใช่หนี้ตามสัญญากู้ ได้ความว่า เช็คพิพาทสั่งจ่ายลงวันที่ 14 ตุลาคม 2527 เจ้าหนี้นำมายื่นขอรับชำระหนี้ วันที่17 ธันวาคม 2528 เกิน 1 ปี ขาดอายุความ หนี้ตามเช็คพิพาทจึงเป็นหนี้ที่มิอาจจะขอรับชำระหนี้ได้ตามพระราชบัญญัติล้มละลายพ.ศ. 2483 มาตรา 94(1)ที่เจ้าหนี้ฎีกาว่า เจ้าหนี้เคยฟ้องลูกหนี้เป็นคดีล้มละลายต่อศาลแพ่งภายในอายุความ แต่ในระหว่างพิจารณาคดี ศาลมีคำสั่งจำหน่ายคดเพื่อให้เจ้าหนี้มาขอรับชำระหนี้ในคดีนี้ คดีจึงไม่ขาดอายุความนั้นเห็นว่าข้อเท็จจริงตามที่เจ้าหนี้อ้างดังกล่าว เจ้าหนี้มิได้กล่าวไว้ในคำขอรับชำระหนี้ หรือมีหลักฐานมาแสดงต่อเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ในชั้นขอรับชำระหนี้แต่อย่างใดข้อเท็จจริงดังกล่าวจึงมิใช่ข้อที่ได้ยกขึ้นว่ากันมาแล้วในศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ ศาลฎีกาจึงไม่รับวินิจฉัยที่เจ้าหนี้ฎีกาว่า เจ้าหนี้ได้ฟ้องลูกหนี้และกรรมการของลูกหนี้เป็นคดีอาญาและศาลอาญามีคำพิพากษาลงโทษจำคุกกรรมการของลูกหนี้ไปแล้ว สิทธิของเจ้าหนี้ที่จะฟ้องคดีแพ่งย่อมมีกำหนด10 ปี ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 168 คดีไม่ขาดอายุความนั้น ศาลฎีกาเห็นว่า การยื่นคำร้องขอรับชำระหนี้ตามเช็คในคดีล้มละลายนั้นไม่ใช่คดีแพ่งเกี่ยวเนื่องกับความผิดอาญาฐานออกเช็คโดยเจตนาจะไม่ให้มีการใช้เงินตามเช็คนั้น ดังนั้น การที่เจ้าหนี้ฟ้องลูกหนี้เป็นคดีอาญาดังกล่าวจนศาลพิพากษาลงโทษลูกหนี้หรือกรรมการของลูกหนี้จนคดีเด็ดขาดแล้วก็ไม่ทำให้อายุความฟ้องคดีแพ่งต้องเปลี่ยนแปลงไปตามมาตรา 51 แห่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา เมื่อเช็คที่เจ้าหนี้นำมายื่นขอรับชำระหนี้มีอายุเกิน 1 ปี นับแต่วันที่สั่งจ่าย จึงขาดอายุความเจ้าหนี้ไม่มีสิทธิได้รับชำระหนี้ตามกฎหมายล้มละลาย ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามคำสั่งของศาลชั้นต้นที่ยกคำขอรับชำระหนี้ของเจ้าหนี้ชอบแล้ว ฎีกาของเจ้าหนี้ฟังไม่ขึ้นพิพากษายืน. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3180/2532นาย เลี่ยง โป่ แซ่ ตั้งโจทก์เจ้าหนี้โจทก์นาย ธานี กลีบบัวโจทก์บริษัท ไพบูลย์ เครดิต จำกัด กับพวกจำเลย ป.พ.พ. ม. 168, ม. 1002 ป.วิ.อ. ม. 51 พ.ร.บ.ล้มละลาย พ.ศ.2483 ม. 94 (1)เจ้าหนี้ขอรับชำระหนี้โดยอาศัยมูลหนี้ตามเช็ค มิใช่ตามสัญญากู้ เมื่อเจ้าหนี้นำเช็คมายื่นขอรับชำระหนี้เกิน 1 ปีจึงขาดอายุความ ต้องห้ามมิให้ขอรับชำระหนี้ตามพระราชบัญญัติล้มละลาย พ.ศ. 2483 มาตรา 94(1) การยื่นคำร้องขอรับชำระหนี้ตามเช็คในคดีล้มละลายไม่ใช่คดีแพ่งเกี่ยวเนื่องกับความผิดทางอาญาฐานออกเช็คโดยเจตนาจะไม่ให้มีการใช้เงินตามเช็ค ดังนั้น การที่เจ้าหนี้ฟ้องลูกหนี้เป็นคดีอาญา ไม่ทำให้อายุความฟ้องคดีแพ่งเปลี่ยนแปลงไปตามมาตรา 51แห่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา.คดีนี้สืบเนื่องจากศาลชั้นต้นมีคำสั่งพิทักษ์ทรัพย์ลูกหนี้(จำเลย) เด็ดขาดเมื่อวันที่ 17 ธันวาคม 2528 เจ้าหนี้ยื่นคำขอรับชำระหนี้ตามเช็คพร้อมดอกเบี้ย 1,102,328 บาท จากกองทรัพย์สินของลูกหนี้ที่ 1เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์สอบสวนแล้ว เห็นควรให้ยกคำขอรับชำระหนี้ของเจ้าหนี้ศาลชั้นต้นมีคำสั่งให้ยกคำขอรับชำระหนี้ของเจ้าหนี้เจ้าหนี้อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนเจ้าหนี้ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า คดีนี้เจ้าหนี้ขอรับชำระหนี้โดยอาศัยมูลหนี้ตามเช็คมิใช่หนี้ตามสัญญากู้ ได้ความว่า เช็คพิพาทสั่งจ่ายลงวันที่ 14 ตุลาคม 2527 เจ้าหนี้นำมายื่นขอรับชำระหนี้ วันที่17 ธันวาคม 2528 เกิน 1 ปี ขาดอายุความ หนี้ตามเช็คพิพาทจึงเป็นหนี้ที่มิอาจจะขอรับชำระหนี้ได้ตามพระราชบัญญัติล้มละลายพ.ศ. 2483 มาตรา 94(1)ที่เจ้าหนี้ฎีกาว่า เจ้าหนี้เคยฟ้องลูกหนี้เป็นคดีล้มละลายต่อศาลแพ่งภายในอายุความ แต่ในระหว่างพิจารณาคดี ศาลมีคำสั่งจำหน่ายคดเพื่อให้เจ้าหนี้มาขอรับชำระหนี้ในคดีนี้ คดีจึงไม่ขาดอายุความนั้นเห็นว่าข้อเท็จจริงตามที่เจ้าหนี้อ้างดังกล่าว เจ้าหนี้มิได้กล่าวไว้ในคำขอรับชำระหนี้ หรือมีหลักฐานมาแสดงต่อเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ในชั้นขอรับชำระหนี้แต่อย่างใดข้อเท็จจริงดังกล่าวจึงมิใช่ข้อที่ได้ยกขึ้นว่ากันมาแล้วในศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ ศาลฎีกาจึงไม่รับวินิจฉัยที่เจ้าหนี้ฎีกาว่า เจ้าหนี้ได้ฟ้องลูกหนี้และกรรมการของลูกหนี้เป็นคดีอาญาและศาลอาญามีคำพิพากษาลงโทษจำคุกกรรมการของลูกหนี้ไปแล้ว สิทธิของเจ้าหนี้ที่จะฟ้องคดีแพ่งย่อมมีกำหนด10 ปี ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 168 คดีไม่ขาดอายุความนั้น ศาลฎีกาเห็นว่า การยื่นคำร้องขอรับชำระหนี้ตามเช็คในคดีล้มละลายนั้นไม่ใช่คดีแพ่งเกี่ยวเนื่องกับความผิดอาญาฐานออกเช็คโดยเจตนาจะไม่ให้มีการใช้เงินตามเช็คนั้น ดังนั้น การที่เจ้าหนี้ฟ้องลูกหนี้เป็นคดีอาญาดังกล่าวจนศาลพิพากษาลงโทษลูกหนี้หรือกรรมการของลูกหนี้จนคดีเด็ดขาดแล้วก็ไม่ทำให้อายุความฟ้องคดีแพ่งต้องเปลี่ยนแปลงไปตามมาตรา 51 แห่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา เมื่อเช็คที่เจ้าหนี้นำมายื่นขอรับชำระหนี้มีอายุเกิน 1 ปี นับแต่วันที่สั่งจ่าย จึงขาดอายุความเจ้าหนี้ไม่มีสิทธิได้รับชำระหนี้ตามกฎหมายล้มละลาย ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามคำสั่งของศาลชั้นต้นที่ยกคำขอรับชำระหนี้ของเจ้าหนี้ชอบแล้ว ฎีกาของเจ้าหนี้ฟังไม่ขึ้นพิพากษายืน.(ดุสิต วราโห-เสริมพงศ์ วรยิ่งยง-เกียรติ จาตนิลพันธุ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: คดีนี้สืบเนื่องจากศาลชั้นต้นมีคำสั่งพิทักษ์ทรัพย์ลูกหนี้(จำเลย) เด็ดขาดเมื่อวันที่ 17 ธันวาคม 2528 เจ้าหนี้ยื่นคำขอรับชำระหนี้ตามเช็คพร้อมดอกเบี้ย 1,102,328 บาท จากกองทรัพย์สินของลูกหนี้ที่ 1เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์สอบสวนแล้ว เห็นควรให้ยกคำขอรับชำระหนี้ของเจ้าหนี้ศาลชั้นต้นมีคำสั่งให้ยกคำขอรับชำระหนี้ของเจ้าหนี้เจ้าหนี้อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนเจ้าหนี้ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า คดีนี้เจ้าหนี้ขอรับชำระหนี้โดยอาศัยมูลหนี้ตามเช็คมิใช่หนี้ตามสัญญากู้ ได้ความว่า เช็คพิพาทสั่งจ่ายลงวันที่ 14 ตุลาคม 2527 เจ้าหนี้นำมายื่นขอรับชำระหนี้ วันที่17 ธันวาคม 2528 เกิน 1 ปี ขาดอายุความ หนี้ตามเช็คพิพาทจึงเป็นหนี้ที่มิอาจจะขอรับชำระหนี้ได้ตามพระราชบัญญัติล้มละลายพ.ศ. 2483 มาตรา 94(1)ที่เจ้าหนี้ฎีกาว่า เจ้าหนี้เคยฟ้องลูกหนี้เป็นคดีล้มละลายต่อศาลแพ่งภายในอายุความ แต่ในระหว่างพิจารณาคดี ศาลมีคำสั่งจำหน่ายคดเพื่อให้เจ้าหนี้มาขอรับชำระหนี้ในคดีนี้ คดีจึงไม่ขาดอายุความนั้นเห็นว่าข้อเท็จจริงตามที่เจ้าหนี้อ้างดังกล่าว เจ้าหนี้มิได้กล่าวไว้ในคำขอรับชำระหนี้ หรือมีหลักฐานมาแสดงต่อเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ในชั้นขอรับชำระหนี้แต่อย่างใดข้อเท็จจริงดังกล่าวจึงมิใช่ข้อที่ได้ยกขึ้นว่ากันมาแล้วในศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ ศาลฎีกาจึงไม่รับวินิจฉัยที่เจ้าหนี้ฎีกาว่า เจ้าหนี้ได้ฟ้องลูกหนี้และกรรมการของลูกหนี้เป็นคดีอาญาและศาลอาญามีคำพิพากษาลงโทษจำคุกกรรมการของลูกหนี้ไปแล้ว สิทธิของเจ้าหนี้ที่จะฟ้องคดีแพ่งย่อมมีกำหนด10 ปี ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 168 คดีไม่ขาดอายุความนั้น ศาลฎีกาเห็นว่า การยื่นคำร้องขอรับชำระหนี้ตามเช็คในคดีล้มละลายนั้นไม่ใช่คดีแพ่งเกี่ยวเนื่องกับความผิดอาญาฐานออกเช็คโดยเจตนาจะไม่ให้มีการใช้เงินตามเช็คนั้น ดังนั้น การที่เจ้าหนี้ฟ้องลูกหนี้เป็นคดีอาญาดังกล่าวจนศาลพิพากษาลงโทษลูกหนี้หรือกรรมการของลูกหนี้จนคดีเด็ดขาดแล้วก็ไม่ทำให้อายุความฟ้องคดีแพ่งต้องเปลี่ยนแปลงไปตามมาตรา 51 แห่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา เมื่อเช็คที่เจ้าหนี้นำมายื่นขอรับชำระหนี้มีอายุเกิน 1 ปี นับแต่วันที่สั่งจ่าย จึงขาดอายุความเจ้าหนี้ไม่มีสิทธิได้รับชำระหนี้ตามกฎหมายล้มละลาย ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามคำสั่งของศาลชั้นต้นที่ยกคำขอรับชำระหนี้ของเจ้าหนี้ชอบแล้ว ฎีกาของเจ้าหนี้ฟังไม่ขึ้นพิพากษายืน. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3180/2532นาย เลี่ยง โป่ แซ่ ตั้งโจทก์เจ้าหนี้โจทก์นาย ธานี กลีบบัวโจทก์บริษัท ไพบูลย์ เครดิต จำกัด กับพวกจำเลย ป.พ.พ. ม. 168, ม. 1002 ป.วิ.อ. ม. 51 พ.ร.บ.ล้มละลาย พ.ศ.2483 ม. 94 (1)เจ้าหนี้ขอรับชำระหนี้โดยอาศัยมูลหนี้ตามเช็ค มิใช่ตามสัญญากู้ เมื่อเจ้าหนี้นำเช็คมายื่นขอรับชำระหนี้เกิน 1 ปีจึงขาดอายุความ ต้องห้ามมิให้ขอรับชำระหนี้ตามพระราชบัญญัติล้มละลาย พ.ศ. 2483 มาตรา 94(1) การยื่นคำร้องขอรับชำระหนี้ตามเช็คในคดีล้มละลายไม่ใช่คดีแพ่งเกี่ยวเนื่องกับความผิดทางอาญาฐานออกเช็คโดยเจตนาจะไม่ให้มีการใช้เงินตามเช็ค ดังนั้น การที่เจ้าหนี้ฟ้องลูกหนี้เป็นคดีอาญา ไม่ทำให้อายุความฟ้องคดีแพ่งเปลี่ยนแปลงไปตามมาตรา 51แห่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา.คดีนี้สืบเนื่องจากศาลชั้นต้นมีคำสั่งพิทักษ์ทรัพย์ลูกหนี้(จำเลย) เด็ดขาดเมื่อวันที่ 17 ธันวาคม 2528 เจ้าหนี้ยื่นคำขอรับชำระหนี้ตามเช็คพร้อมดอกเบี้ย 1,102,328 บาท จากกองทรัพย์สินของลูกหนี้ที่ 1เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์สอบสวนแล้ว เห็นควรให้ยกคำขอรับชำระหนี้ของเจ้าหนี้ศาลชั้นต้นมีคำสั่งให้ยกคำขอรับชำระหนี้ของเจ้าหนี้เจ้าหนี้อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนเจ้าหนี้ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า คดีนี้เจ้าหนี้ขอรับชำระหนี้โดยอาศัยมูลหนี้ตามเช็คมิใช่หนี้ตามสัญญากู้ ได้ความว่า เช็คพิพาทสั่งจ่ายลงวันที่ 14 ตุลาคม 2527 เจ้าหนี้นำมายื่นขอรับชำระหนี้ วันที่17 ธันวาคม 2528 เกิน 1 ปี ขาดอายุความ หนี้ตามเช็คพิพาทจึงเป็นหนี้ที่มิอาจจะขอรับชำระหนี้ได้ตามพระราชบัญญัติล้มละลายพ.ศ. 2483 มาตรา 94(1)ที่เจ้าหนี้ฎีกาว่า เจ้าหนี้เคยฟ้องลูกหนี้เป็นคดีล้มละลายต่อศาลแพ่งภายในอายุความ แต่ในระหว่างพิจารณาคดี ศาลมีคำสั่งจำหน่ายคดเพื่อให้เจ้าหนี้มาขอรับชำระหนี้ในคดีนี้ คดีจึงไม่ขาดอายุความนั้นเห็นว่าข้อเท็จจริงตามที่เจ้าหนี้อ้างดังกล่าว เจ้าหนี้มิได้กล่าวไว้ในคำขอรับชำระหนี้ หรือมีหลักฐานมาแสดงต่อเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ในชั้นขอรับชำระหนี้แต่อย่างใดข้อเท็จจริงดังกล่าวจึงมิใช่ข้อที่ได้ยกขึ้นว่ากันมาแล้วในศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ ศาลฎีกาจึงไม่รับวินิจฉัยที่เจ้าหนี้ฎีกาว่า เจ้าหนี้ได้ฟ้องลูกหนี้และกรรมการของลูกหนี้เป็นคดีอาญาและศาลอาญามีคำพิพากษาลงโทษจำคุกกรรมการของลูกหนี้ไปแล้ว สิทธิของเจ้าหนี้ที่จะฟ้องคดีแพ่งย่อมมีกำหนด10 ปี ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 168 คดีไม่ขาดอายุความนั้น ศาลฎีกาเห็นว่า การยื่นคำร้องขอรับชำระหนี้ตามเช็คในคดีล้มละลายนั้นไม่ใช่คดีแพ่งเกี่ยวเนื่องกับความผิดอาญาฐานออกเช็คโดยเจตนาจะไม่ให้มีการใช้เงินตามเช็คนั้น ดังนั้น การที่เจ้าหนี้ฟ้องลูกหนี้เป็นคดีอาญาดังกล่าวจนศาลพิพากษาลงโทษลูกหนี้หรือกรรมการของลูกหนี้จนคดีเด็ดขาดแล้วก็ไม่ทำให้อายุความฟ้องคดีแพ่งต้องเปลี่ยนแปลงไปตามมาตรา 51 แห่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา เมื่อเช็คที่เจ้าหนี้นำมายื่นขอรับชำระหนี้มีอายุเกิน 1 ปี นับแต่วันที่สั่งจ่าย จึงขาดอายุความเจ้าหนี้ไม่มีสิทธิได้รับชำระหนี้ตามกฎหมายล้มละลาย ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามคำสั่งของศาลชั้นต้นที่ยกคำขอรับชำระหนี้ของเจ้าหนี้ชอบแล้ว ฎีกาของเจ้าหนี้ฟังไม่ขึ้นพิพากษายืน.(ดุสิต วราโห-เสริมพงศ์ วรยิ่งยง-เกียรติ จาตนิลพันธุ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ