คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1129/2504หลักกฎหมาย: การตกลงเลิกสัญญาซื้อขายที่ดิน และคืนเงินมัดจำกันนั้น ไม่ใช่เป็นการปลดหนี้ตามความหมายในประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์และไม่มีกฎหมายบัญญัติให้ทำเป็นหนังสือ ฉะนั้น เพียงแต่มีการแสดงเจตนาต่อกัน ก็ย่อมสมบูรณ์โจทก์ฟ้องว่าจำเลยทำหนังสือสัญญาขายที่ดินส่วนหนึ่งให้โจทก์ รับเงินมัดจำไปบางส่วนแล้ว ต่อมาจำเลยมิได้จัดการแบ่งแยกที่ดินให้โจทก์ตามสัญญา โจทก์เตือนแล้วจำเลยก็เพิกเฉย โจทก์จึงบอกเลิกสัญญาให้จำเลยคืนเงินมัดจำ จำเลยมาตกลงกับโจทก์ และยอมเลิกสัญญารับจะคืนเงินมัดจำให้โจทก์ แต่แล้วก็ไม่คืนให้ จำเลยให้การว่าทำสัญญาขายที่ดินและรับมัดจำไว้จริง จำเลยไม่ได้ผิดสัญญา เพราะขณะนี้อยู่ในระหว่างเจ้าพนักงานที่ดินจัดการรังวัดแบ่งแยกอยู่ จำเลยไม่ได้ตกลงเลิกสัญญา และจะคืนเงินมัดจำให้โจทก์ ศาลชั้นต้นเห็นว่าจำเลยผิดสัญญาและตกลงเลิกสัญญารับจะคืนเงินมัดจำให้โจทก์แล้วโจทก์ก็มีสิทธิฟ้องเรียกเงินมัดจำคืนได้ พิพากษาให้จำเลยคืนเงินมัดจำ จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกา ศาลฏีกาเชื่อว่า เมื่อจำเลยรับเงินมัดจำไปแล้ว ก็หาได้ขอรังวัดแบ่งแยกโฉนด และทำถนนตามที่ตกลงกันไม่ จนเวลาล่วงเลยไปหลายปี เมื่อโจทก์เร่งรัดเข้า และขอเลิกสัญญาเพราะล่วงพ้นกำหนดเวลาอันสมควรแล้ว จำเลยก็มาตกลงเลิกสัญญาและจะคืนมัดจำให้โจทก์จริง การตกลงเลิกสัญญา ไม่ใช่เป็นการปลดหนี้ตามความหมายในประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ และไม่มีกฎหมายบัญญัติให้ทำเป็นหนังสือ ฉะนั้นเพียงแต่มีการแสดงเจตนาต่อกัน ก็สมบูรณ์ พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1129/2504นายแพทย์ประชา โมกขะเวสโจทก์นายพิสิฐ์ อรรถจินดาจำเลย ป.พ.พ. ม. 340, ม. 386, ม. 456การตกลงเลิกสัญญาซื้อขายที่ดิน และคืนเงินมัดจำกันนั้น ไม่ใช่เป็นการปลดหนี้ตามความหมายในประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์และไม่มีกฎหมายบัญญัติให้ทำเป็นหนังสือ ฉะนั้น เพียงแต่มีการแสดงเจตนาต่อกัน ก็ย่อมสมบูรณ์โจทก์ฟ้องว่าจำเลยทำหนังสือสัญญาขายที่ดินส่วนหนึ่งให้โจทก์ รับเงินมัดจำไปบางส่วนแล้ว ต่อมาจำเลยมิได้จัดการแบ่งแยกที่ดินให้โจทก์ตามสัญญา โจทก์เตือนแล้วจำเลยก็เพิกเฉย โจทก์จึงบอกเลิกสัญญาให้จำเลยคืนเงินมัดจำ จำเลยมาตกลงกับโจทก์ และยอมเลิกสัญญารับจะคืนเงินมัดจำให้โจทก์ แต่แล้วก็ไม่คืนให้ จำเลยให้การว่าทำสัญญาขายที่ดินและรับมัดจำไว้จริง จำเลยไม่ได้ผิดสัญญา เพราะขณะนี้อยู่ในระหว่างเจ้าพนักงานที่ดินจัดการรังวัดแบ่งแยกอยู่ จำเลยไม่ได้ตกลงเลิกสัญญา และจะคืนเงินมัดจำให้โจทก์ ศาลชั้นต้นเห็นว่าจำเลยผิดสัญญาและตกลงเลิกสัญญารับจะคืนเงินมัดจำให้โจทก์แล้วโจทก์ก็มีสิทธิฟ้องเรียกเงินมัดจำคืนได้ พิพากษาให้จำเลยคืนเงินมัดจำ จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกา ศาลฏีกาเชื่อว่า เมื่อจำเลยรับเงินมัดจำไปแล้ว ก็หาได้ขอรังวัดแบ่งแยกโฉนด และทำถนนตามที่ตกลงกันไม่ จนเวลาล่วงเลยไปหลายปี เมื่อโจทก์เร่งรัดเข้า และขอเลิกสัญญาเพราะล่วงพ้นกำหนดเวลาอันสมควรแล้ว จำเลยก็มาตกลงเลิกสัญญาและจะคืนมัดจำให้โจทก์จริง การตกลงเลิกสัญญา ไม่ใช่เป็นการปลดหนี้ตามความหมายในประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ และไม่มีกฎหมายบัญญัติให้ทำเป็นหนังสือ ฉะนั้นเพียงแต่มีการแสดงเจตนาต่อกัน ก็สมบูรณ์ พิพากษายืน(สัญญา ธรรมศักดิ์-หลวงเจริญฤทธิศาสตร์-นายสอาด นาวีเจริญ)ศาลแพ่ง - นายกิติ สีหนนทน์ศาลอุทธรณ์ - นายสวิง ลัดพลีแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่าจำเลยทำหนังสือสัญญาขายที่ดินส่วนหนึ่งให้โจทก์ รับเงินมัดจำไปบางส่วนแล้ว ต่อมาจำเลยมิได้จัดการแบ่งแยกที่ดินให้โจทก์ตามสัญญา โจทก์เตือนแล้วจำเลยก็เพิกเฉย โจทก์จึงบอกเลิกสัญญาให้จำเลยคืนเงินมัดจำ จำเลยมาตกลงกับโจทก์ และยอมเลิกสัญญารับจะคืนเงินมัดจำให้โจทก์ แต่แล้วก็ไม่คืนให้ จำเลยให้การว่าทำสัญญาขายที่ดินและรับมัดจำไว้จริง จำเลยไม่ได้ผิดสัญญา เพราะขณะนี้อยู่ในระหว่างเจ้าพนักงานที่ดินจัดการรังวัดแบ่งแยกอยู่ จำเลยไม่ได้ตกลงเลิกสัญญา และจะคืนเงินมัดจำให้โจทก์ ศาลชั้นต้นเห็นว่าจำเลยผิดสัญญาและตกลงเลิกสัญญารับจะคืนเงินมัดจำให้โจทก์แล้วโจทก์ก็มีสิทธิฟ้องเรียกเงินมัดจำคืนได้ พิพากษาให้จำเลยคืนเงินมัดจำ จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกา ศาลฏีกาเชื่อว่า เมื่อจำเลยรับเงินมัดจำไปแล้ว ก็หาได้ขอรังวัดแบ่งแยกโฉนด และทำถนนตามที่ตกลงกันไม่ จนเวลาล่วงเลยไปหลายปี เมื่อโจทก์เร่งรัดเข้า และขอเลิกสัญญาเพราะล่วงพ้นกำหนดเวลาอันสมควรแล้ว จำเลยก็มาตกลงเลิกสัญญาและจะคืนมัดจำให้โจทก์จริง การตกลงเลิกสัญญา ไม่ใช่เป็นการปลดหนี้ตามความหมายในประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ และไม่มีกฎหมายบัญญัติให้ทำเป็นหนังสือ ฉะนั้นเพียงแต่มีการแสดงเจตนาต่อกัน ก็สมบูรณ์ พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1129/2504นายแพทย์ประชา โมกขะเวสโจทก์นายพิสิฐ์ อรรถจินดาจำเลย ป.พ.พ. ม. 340, ม. 386, ม. 456การตกลงเลิกสัญญาซื้อขายที่ดิน และคืนเงินมัดจำกันนั้น ไม่ใช่เป็นการปลดหนี้ตามความหมายในประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์และไม่มีกฎหมายบัญญัติให้ทำเป็นหนังสือ ฉะนั้น เพียงแต่มีการแสดงเจตนาต่อกัน ก็ย่อมสมบูรณ์โจทก์ฟ้องว่าจำเลยทำหนังสือสัญญาขายที่ดินส่วนหนึ่งให้โจทก์ รับเงินมัดจำไปบางส่วนแล้ว ต่อมาจำเลยมิได้จัดการแบ่งแยกที่ดินให้โจทก์ตามสัญญา โจทก์เตือนแล้วจำเลยก็เพิกเฉย โจทก์จึงบอกเลิกสัญญาให้จำเลยคืนเงินมัดจำ จำเลยมาตกลงกับโจทก์ และยอมเลิกสัญญารับจะคืนเงินมัดจำให้โจทก์ แต่แล้วก็ไม่คืนให้ จำเลยให้การว่าทำสัญญาขายที่ดินและรับมัดจำไว้จริง จำเลยไม่ได้ผิดสัญญา เพราะขณะนี้อยู่ในระหว่างเจ้าพนักงานที่ดินจัดการรังวัดแบ่งแยกอยู่ จำเลยไม่ได้ตกลงเลิกสัญญา และจะคืนเงินมัดจำให้โจทก์ ศาลชั้นต้นเห็นว่าจำเลยผิดสัญญาและตกลงเลิกสัญญารับจะคืนเงินมัดจำให้โจทก์แล้วโจทก์ก็มีสิทธิฟ้องเรียกเงินมัดจำคืนได้ พิพากษาให้จำเลยคืนเงินมัดจำ จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกา ศาลฏีกาเชื่อว่า เมื่อจำเลยรับเงินมัดจำไปแล้ว ก็หาได้ขอรังวัดแบ่งแยกโฉนด และทำถนนตามที่ตกลงกันไม่ จนเวลาล่วงเลยไปหลายปี เมื่อโจทก์เร่งรัดเข้า และขอเลิกสัญญาเพราะล่วงพ้นกำหนดเวลาอันสมควรแล้ว จำเลยก็มาตกลงเลิกสัญญาและจะคืนมัดจำให้โจทก์จริง การตกลงเลิกสัญญา ไม่ใช่เป็นการปลดหนี้ตามความหมายในประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ และไม่มีกฎหมายบัญญัติให้ทำเป็นหนังสือ ฉะนั้นเพียงแต่มีการแสดงเจตนาต่อกัน ก็สมบูรณ์ พิพากษายืน(สัญญา ธรรมศักดิ์-หลวงเจริญฤทธิศาสตร์-นายสอาด นาวีเจริญ)ศาลแพ่ง - นายกิติ สีหนนทน์ศาลอุทธรณ์ - นายสวิง ลัดพลีแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ