คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 57172หลักกฎหมาย: ความว่า โจทก์ฎีกา พร้อมกับยื่นคำร้องขออนุญาตยื่นฎีกาเมื่อวันที่ 4 กันยายน 2535 ศาลชั้นต้นสั่งในคำร้องว่า โจทก์อ้างว่า ไม่อาจยื่นฎีกาต่อศาลแพ่งได้โดยเหตุสุดวิสัย เพราะเจ็บป่วยอยู่ต่างจังหวัดแต่โจทก์ไม่ได้อ้างส่ง ใบรับรองแพทย์ประกอบคำร้อง และไม่ปรากฏว่าทนายโจทก์ยื่นคำขอ โดยทำเป็นคำร้องต่อศาลที่ตนอยู่ในเขตศาลขณะนั้น ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 10 จึงไม่เห็นสมควรอนุญาต ให้ยกคำร้อง และมีคำสั่งในฎีกาว่า โจทก์ยื่นฎีกาเกิน 1 เดือน นับแต่วันอ่านคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ไม่รับฎีกาของโจทก์โจทก์เห็นว่า การที่โจทก์ไม่ได้อ้างส่งใบรับรองแพทย์ประกอบคำร้องนั้น เพราะเนื่องจากขณะที่เจ็บป่วยนั้นอยู่ห่างไกลจากแพทย์และโรงพยาบาลและการคมนาคมไม่สะดวก จึงต้องใช้ ยา กลาง บ้านและยาสามัญประจำบ้านรักษา ดังนั้นจึงไม่อาจนำ ใบรับรองแพทย์มาเสนอศาลประกอบคำร้องได้ และเป็นเหตุสุดวิสัย ที่ไม่อาจจะไปยื่นคำร้องต่อศาลจังหวัดสีคิ้วที่ผู้ป่วยอยู่ใน เขตอำนาจในขณะนั้นได้ การที่ศาลชั้นต้นมีคำสั่งโดยมิได้พิจารณา ไต่สวนคำร้องของ โจทก์ก่อน จึงเป็นคำสั่งที่ไม่ชอบด้วยกฎหมาย โปรดมีคำสั่งให้รับฎีกาของโจทก์ไว้พิจารณาต่อไปหมายเหตุ จำเลยได้รับสำเนาคำร้องแล้ว (อันดับ 103 แผ่นที่ 2-3)โจทก์ฟ้องขอให้ศาลพิพากษาบังคับให้จำเลยชำระเงินจำนวน 150,000 บาท ดอกเบี้ย 10,312.50 บาท รวมเป็นเงิน 160,312.50 บาทแก่โจทก์ และให้จำเลยเสียดอกเบี้ยให้โจทก์ ในอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีในจำนวนเงิน 150,000 บาท นับแต่ วันฟ้องจนกว่าจะชำระเสร็จแก่โจทก์ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกา และทนายโจทก์ยื่นคำร้องขออนุญาตยื่นฎีกาศาลชั้นต้นมีคำสั่งดังกล่าว (อันดับ 59,98)ทนายโจทก์จึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 101)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว ที่โจทก์ยื่นคำร้องขออนุญาตยื่นฎีกาโดยอ้างว่าโจทก์ไม่อาจยื่นฎีกาต่อศาลแพ่งทันภายในกำหนดเพราะมีเหตุสุดวิสัย เนื่องจากทนายโจทก์ป่วยกะทันหัน ด้วยโรคท้องเสียอย่างแรงอยู่ที่จังหวัดนครราชสีมา ไม่สามารถเดินทางกลับมายื่นฎีกาได้ทันนั้น เห็นว่าเป็นข้ออ้างที่เลื่อนลอยที่โจทก์อ้างว่าป่วยก็ไม่มีใบรับรองแพทย์มาแสดงยืนยันว่าป่วยจริง และไม่ปรากฏว่าทนายโจทก์ได้ยื่นคำขอโดยทำเป็นคำร้อง ต่อศาลจังหวัดสีคิ้วซึ่งทนายโจทก์ป่วยอยู่ในเขตท้องที่ของศาลนั้น ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 10ที่ศาลชั้นต้นสั่งไม่อนุญาตให้โจทก์ยื่นฎีกา ชอบแล้ว ให้ยกคำร้องค่าคำร้องเป็นพับ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 3528/2535บริษัทเคหะนคร จำกัดโจทก์พลตำรวจตรีเทพ ธีระจันทรานนท์จำเลยนายเจษฎา เลิศฤทธิ์ศิริกุล ทนายโจทก์ผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.พ. ม. 229, ม. 247ความว่า โจทก์ฎีกา พร้อมกับยื่นคำร้องขออนุญาตยื่นฎีกาเมื่อวันที่ 4 กันยายน 2535 ศาลชั้นต้นสั่งในคำร้องว่า โจทก์อ้างว่า ไม่อาจยื่นฎีกาต่อศาลแพ่งได้โดยเหตุสุดวิสัย เพราะเจ็บป่วยอยู่ต่างจังหวัดแต่โจทก์ไม่ได้อ้างส่ง ใบรับรองแพทย์ประกอบคำร้อง และไม่ปรากฏว่าทนายโจทก์ยื่นคำขอ โดยทำเป็นคำร้องต่อศาลที่ตนอยู่ในเขตศาลขณะนั้น ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 10 จึงไม่เห็นสมควรอนุญาต ให้ยกคำร้อง และมีคำสั่งในฎีกาว่า โจทก์ยื่นฎีกาเกิน 1 เดือน นับแต่วันอ่านคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ไม่รับฎีกาของโจทก์โจทก์เห็นว่า การที่โจทก์ไม่ได้อ้างส่งใบรับรองแพทย์ประกอบคำร้องนั้น เพราะเนื่องจากขณะที่เจ็บป่วยนั้นอยู่ห่างไกลจากแพทย์และโรงพยาบาลและการคมนาคมไม่สะดวก จึงต้องใช้ ยา กลาง บ้านและยาสามัญประจำบ้านรักษา ดังนั้นจึงไม่อาจนำ ใบรับรองแพทย์มาเสนอศาลประกอบคำร้องได้ และเป็นเหตุสุดวิสัย ที่ไม่อาจจะไปยื่นคำร้องต่อศาลจังหวัดสีคิ้วที่ผู้ป่วยอยู่ใน เขตอำนาจในขณะนั้นได้ การที่ศาลชั้นต้นมีคำสั่งโดยมิได้พิจารณา ไต่สวนคำร้องของ โจทก์ก่อน จึงเป็นคำสั่งที่ไม่ชอบด้วยกฎหมาย โปรดมีคำสั่งให้รับฎีกาของโจทก์ไว้พิจารณาต่อไปหมายเหตุ จำเลยได้รับสำเนาคำร้องแล้ว (อันดับ 103 แผ่นที่ 2-3)โจทก์ฟ้องขอให้ศาลพิพากษาบังคับให้จำเลยชำระเงินจำนวน 150,000 บาท ดอกเบี้ย 10,312.50 บาท รวมเป็นเงิน 160,312.50 บาทแก่โจทก์ และให้จำเลยเสียดอกเบี้ยให้โจทก์ ในอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีในจำนวนเงิน 150,000 บาท นับแต่ วันฟ้องจนกว่าจะชำระเสร็จแก่โจทก์ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกา และทนายโจทก์ยื่นคำร้องขออนุญาตยื่นฎีกาศาลชั้นต้นมีคำสั่งดังกล่าว (อันดับ 59,98)ทนายโจทก์จึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 101)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว ที่โจทก์ยื่นคำร้องขออนุญาตยื่นฎีกาโดยอ้างว่าโจทก์ไม่อาจยื่นฎีกาต่อศาลแพ่งทันภายในกำหนดเพราะมีเหตุสุดวิสัย เนื่องจากทนายโจทก์ป่วยกะทันหัน ด้วยโรคท้องเสียอย่างแรงอยู่ที่จังหวัดนครราชสีมา ไม่สามารถเดินทางกลับมายื่นฎีกาได้ทันนั้น เห็นว่าเป็นข้ออ้างที่เลื่อนลอยที่โจทก์อ้างว่าป่วยก็ไม่มีใบรับรองแพทย์มาแสดงยืนยันว่าป่วยจริง และไม่ปรากฏว่าทนายโจทก์ได้ยื่นคำขอโดยทำเป็นคำร้อง ต่อศาลจังหวัดสีคิ้วซึ่งทนายโจทก์ป่วยอยู่ในเขตท้องที่ของศาลนั้น ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 10ที่ศาลชั้นต้นสั่งไม่อนุญาตให้โจทก์ยื่นฎีกา ชอบแล้ว ให้ยกคำร้องค่าคำร้องเป็นพับ(อัมพร เดชศิริ-สมปอง เสนเนียม-วิฑูรย์ สุทธิประภา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 3528/2535บริษัทเคหะนคร จำกัดโจทก์พลตำรวจตรีเทพ ธีระจันทรานนท์จำเลยนายเจษฎา เลิศฤทธิ์ศิริกุล ทนายโจทก์ผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.พ. ม. 229, ม. 247ความว่า โจทก์ฎีกา พร้อมกับยื่นคำร้องขออนุญาตยื่นฎีกาเมื่อวันที่ 4 กันยายน 2535 ศาลชั้นต้นสั่งในคำร้องว่า โจทก์อ้างว่า ไม่อาจยื่นฎีกาต่อศาลแพ่งได้โดยเหตุสุดวิสัย เพราะเจ็บป่วยอยู่ต่างจังหวัดแต่โจทก์ไม่ได้อ้างส่ง ใบรับรองแพทย์ประกอบคำร้อง และไม่ปรากฏว่าทนายโจทก์ยื่นคำขอ โดยทำเป็นคำร้องต่อศาลที่ตนอยู่ในเขตศาลขณะนั้น ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 10 จึงไม่เห็นสมควรอนุญาต ให้ยกคำร้อง และมีคำสั่งในฎีกาว่า โจทก์ยื่นฎีกาเกิน 1 เดือน นับแต่วันอ่านคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ไม่รับฎีกาของโจทก์โจทก์เห็นว่า การที่โจทก์ไม่ได้อ้างส่งใบรับรองแพทย์ประกอบคำร้องนั้น เพราะเนื่องจากขณะที่เจ็บป่วยนั้นอยู่ห่างไกลจากแพทย์และโรงพยาบาลและการคมนาคมไม่สะดวก จึงต้องใช้ ยา กลาง บ้านและยาสามัญประจำบ้านรักษา ดังนั้นจึงไม่อาจนำ ใบรับรองแพทย์มาเสนอศาลประกอบคำร้องได้ และเป็นเหตุสุดวิสัย ที่ไม่อาจจะไปยื่นคำร้องต่อศาลจังหวัดสีคิ้วที่ผู้ป่วยอยู่ใน เขตอำนาจในขณะนั้นได้ การที่ศาลชั้นต้นมีคำสั่งโดยมิได้พิจารณา ไต่สวนคำร้องของ โจทก์ก่อน จึงเป็นคำสั่งที่ไม่ชอบด้วยกฎหมาย โปรดมีคำสั่งให้รับฎีกาของโจทก์ไว้พิจารณาต่อไปหมายเหตุ จำเลยได้รับสำเนาคำร้องแล้ว (อันดับ 103 แผ่นที่ 2-3)โจทก์ฟ้องขอให้ศาลพิพากษาบังคับให้จำเลยชำระเงินจำนวน 150,000 บาท ดอกเบี้ย 10,312.50 บาท รวมเป็นเงิน 160,312.50 บาทแก่โจทก์ และให้จำเลยเสียดอกเบี้ยให้โจทก์ ในอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีในจำนวนเงิน 150,000 บาท นับแต่ วันฟ้องจนกว่าจะชำระเสร็จแก่โจทก์ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกา และทนายโจทก์ยื่นคำร้องขออนุญาตยื่นฎีกาศาลชั้นต้นมีคำสั่งดังกล่าว (อันดับ 59,98)ทนายโจทก์จึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 101)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว ที่โจทก์ยื่นคำร้องขออนุญาตยื่นฎีกาโดยอ้างว่าโจทก์ไม่อาจยื่นฎีกาต่อศาลแพ่งทันภายในกำหนดเพราะมีเหตุสุดวิสัย เนื่องจากทนายโจทก์ป่วยกะทันหัน ด้วยโรคท้องเสียอย่างแรงอยู่ที่จังหวัดนครราชสีมา ไม่สามารถเดินทางกลับมายื่นฎีกาได้ทันนั้น เห็นว่าเป็นข้ออ้างที่เลื่อนลอยที่โจทก์อ้างว่าป่วยก็ไม่มีใบรับรองแพทย์มาแสดงยืนยันว่าป่วยจริง และไม่ปรากฏว่าทนายโจทก์ได้ยื่นคำขอโดยทำเป็นคำร้อง ต่อศาลจังหวัดสีคิ้วซึ่งทนายโจทก์ป่วยอยู่ในเขตท้องที่ของศาลนั้น ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 10ที่ศาลชั้นต้นสั่งไม่อนุญาตให้โจทก์ยื่นฎีกา ชอบแล้ว ให้ยกคำร้องค่าคำร้องเป็นพับ(อัมพร เดชศิริ-สมปอง เสนเนียม-วิฑูรย์ สุทธิประภา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ