คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 725/2513หลักกฎหมาย: ราษฎรที่เป็นโจทก์ร่วมกับพนักงานอัยการไม่มีสิทธิขอให้เพิกถอนใบอนุญาตขับขี่รถยนต์ของจำเลย โจทก์ฟ้องว่า จำเลยขับรถประมาทเป็นเหตุให้ผู้อื่นได้รับอันตรายสาหัส ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 300, 390 พระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. 2477 มาตรา 13, 28, 29, 66 พระราชบัญญัติจราจรทางบก (ฉบับที่ 3) พ.ศ. 2481 มาตรา 4 กฎกระทรวงมหาดไทยออกตามความในพระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. 2477 (ฉบับที่ 2)ข้อ 10, 11 และกฎกระทรวงมหาดไทยฯ (ฉบับที่ 4) พ.ศ. 2504 ข้อ 3และถอนใบอนุญาตขับขี่รถยนต์ของจำเลยจำเลยให้การปฏิเสธนายประสิทธิ์ ทรัพยากร ร้องขอเข้าเป็นโจทก์ร่วม ศาลอนุญาตศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์ โจทก์ร่วมอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 300, 390 พระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. 2481 มาตรา 4 ให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 300 ซึ่งเป็นบทหนัก จำคุก 1 ปีจำเลยยังไม่เคยทำผิดมาก่อน และโจทก์ร่วมก็มีส่วนประมาทอยู่ด้วยให้รอการลงโทษจำเลยไว้ 2 ปี ให้ยกคำขอ ถอนใบอนุญาตขับขี่รถยนต์ของจำเลยเสียโจทก์ร่วมฎีกาว่า ไม่ควรรอการลงโทษจำเลยหรือยกคำขอให้ถอนใบอนุญาตขับขี่รถยนต์ของจำเลยศาลฎีกาเห็นว่า โจทก์ร่วมเป็นเอกชน แม้จะถือว่าเป็นผู้เสียหายในคดีนี้ก็ไม่มีสิทธิจะขอให้เพิกถอนใบอนุญาตขับขี่รถยนต์ของจำเลยพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 725/2513พนักงานอัยการจังหวัดประจวบคีรีขันธ์โจทก์นายประเสริฐ สร้อยศรีฉายจำเลยโจทก์ร่วมจำเลยนายประสิทธิ์ ทรัพยากรจำเลย ป.วิ.อ. ม. 2 (4), ม. 28 พ.ร.บ.จราจรทางบก พ.ศ.2477 ม. 66 พ.ร.บ.จราจรทางบก (ฉบับที่ 4) พ.ศ.2508 ม. 13ราษฎรที่เป็นโจทก์ร่วมกับพนักงานอัยการไม่มีสิทธิขอให้เพิกถอนใบอนุญาตขับขี่รถยนต์ของจำเลย โจทก์ฟ้องว่า จำเลยขับรถประมาทเป็นเหตุให้ผู้อื่นได้รับอันตรายสาหัส ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 300, 390 พระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. 2477 มาตรา 13, 28, 29, 66 พระราชบัญญัติจราจรทางบก (ฉบับที่ 3) พ.ศ. 2481 มาตรา 4 กฎกระทรวงมหาดไทยออกตามความในพระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. 2477 (ฉบับที่ 2)ข้อ 10, 11 และกฎกระทรวงมหาดไทยฯ (ฉบับที่ 4) พ.ศ. 2504 ข้อ 3และถอนใบอนุญาตขับขี่รถยนต์ของจำเลยจำเลยให้การปฏิเสธนายประสิทธิ์ ทรัพยากร ร้องขอเข้าเป็นโจทก์ร่วม ศาลอนุญาตศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์ โจทก์ร่วมอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 300, 390 พระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. 2481 มาตรา 4 ให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 300 ซึ่งเป็นบทหนัก จำคุก 1 ปีจำเลยยังไม่เคยทำผิดมาก่อน และโจทก์ร่วมก็มีส่วนประมาทอยู่ด้วยให้รอการลงโทษจำเลยไว้ 2 ปี ให้ยกคำขอ ถอนใบอนุญาตขับขี่รถยนต์ของจำเลยเสียโจทก์ร่วมฎีกาว่า ไม่ควรรอการลงโทษจำเลยหรือยกคำขอให้ถอนใบอนุญาตขับขี่รถยนต์ของจำเลยศาลฎีกาเห็นว่า โจทก์ร่วมเป็นเอกชน แม้จะถือว่าเป็นผู้เสียหายในคดีนี้ก็ไม่มีสิทธิจะขอให้เพิกถอนใบอนุญาตขับขี่รถยนต์ของจำเลยพิพากษายืน(วินัย ทองลงยา-โกวิท ถิระวัฒน์-อัศนี เกาไศยนันท์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยขับรถประมาทเป็นเหตุให้ผู้อื่นได้รับอันตรายสาหัส ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 300, 390 พระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. 2477 มาตรา 13, 28, 29, 66 พระราชบัญญัติจราจรทางบก (ฉบับที่ 3) พ.ศ. 2481 มาตรา 4 กฎกระทรวงมหาดไทยออกตามความในพระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. 2477 (ฉบับที่ 2)ข้อ 10, 11 และกฎกระทรวงมหาดไทยฯ (ฉบับที่ 4) พ.ศ. 2504 ข้อ 3และถอนใบอนุญาตขับขี่รถยนต์ของจำเลยจำเลยให้การปฏิเสธนายประสิทธิ์ ทรัพยากร ร้องขอเข้าเป็นโจทก์ร่วม ศาลอนุญาตศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์ โจทก์ร่วมอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 300, 390 พระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. 2481 มาตรา 4 ให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 300 ซึ่งเป็นบทหนัก จำคุก 1 ปีจำเลยยังไม่เคยทำผิดมาก่อน และโจทก์ร่วมก็มีส่วนประมาทอยู่ด้วยให้รอการลงโทษจำเลยไว้ 2 ปี ให้ยกคำขอ ถอนใบอนุญาตขับขี่รถยนต์ของจำเลยเสียโจทก์ร่วมฎีกาว่า ไม่ควรรอการลงโทษจำเลยหรือยกคำขอให้ถอนใบอนุญาตขับขี่รถยนต์ของจำเลยศาลฎีกาเห็นว่า โจทก์ร่วมเป็นเอกชน แม้จะถือว่าเป็นผู้เสียหายในคดีนี้ก็ไม่มีสิทธิจะขอให้เพิกถอนใบอนุญาตขับขี่รถยนต์ของจำเลยพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 725/2513พนักงานอัยการจังหวัดประจวบคีรีขันธ์โจทก์นายประเสริฐ สร้อยศรีฉายจำเลยโจทก์ร่วมจำเลยนายประสิทธิ์ ทรัพยากรจำเลย ป.วิ.อ. ม. 2 (4), ม. 28 พ.ร.บ.จราจรทางบก พ.ศ.2477 ม. 66 พ.ร.บ.จราจรทางบก (ฉบับที่ 4) พ.ศ.2508 ม. 13ราษฎรที่เป็นโจทก์ร่วมกับพนักงานอัยการไม่มีสิทธิขอให้เพิกถอนใบอนุญาตขับขี่รถยนต์ของจำเลย โจทก์ฟ้องว่า จำเลยขับรถประมาทเป็นเหตุให้ผู้อื่นได้รับอันตรายสาหัส ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 300, 390 พระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. 2477 มาตรา 13, 28, 29, 66 พระราชบัญญัติจราจรทางบก (ฉบับที่ 3) พ.ศ. 2481 มาตรา 4 กฎกระทรวงมหาดไทยออกตามความในพระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. 2477 (ฉบับที่ 2)ข้อ 10, 11 และกฎกระทรวงมหาดไทยฯ (ฉบับที่ 4) พ.ศ. 2504 ข้อ 3และถอนใบอนุญาตขับขี่รถยนต์ของจำเลยจำเลยให้การปฏิเสธนายประสิทธิ์ ทรัพยากร ร้องขอเข้าเป็นโจทก์ร่วม ศาลอนุญาตศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์ โจทก์ร่วมอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 300, 390 พระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. 2481 มาตรา 4 ให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 300 ซึ่งเป็นบทหนัก จำคุก 1 ปีจำเลยยังไม่เคยทำผิดมาก่อน และโจทก์ร่วมก็มีส่วนประมาทอยู่ด้วยให้รอการลงโทษจำเลยไว้ 2 ปี ให้ยกคำขอ ถอนใบอนุญาตขับขี่รถยนต์ของจำเลยเสียโจทก์ร่วมฎีกาว่า ไม่ควรรอการลงโทษจำเลยหรือยกคำขอให้ถอนใบอนุญาตขับขี่รถยนต์ของจำเลยศาลฎีกาเห็นว่า โจทก์ร่วมเป็นเอกชน แม้จะถือว่าเป็นผู้เสียหายในคดีนี้ก็ไม่มีสิทธิจะขอให้เพิกถอนใบอนุญาตขับขี่รถยนต์ของจำเลยพิพากษายืน(วินัย ทองลงยา-โกวิท ถิระวัฒน์-อัศนี เกาไศยนันท์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ