คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 241/2491หลักกฎหมาย: ไม่ได้อยู่ในกลุ่มคนวิวาทกัน แต่ได้ยืนอยู่ใกล้ที่วิวาทและได้เอาเก้าอี้ทุ่มลงไปในกลุ่มคนที่วิวาทกัน ได้ชื่อว่าเป็นการวิวาทด้วย เมื่อเกิดการทำร้ายกันตายในวงวิวาท ก็ต้องมีความผิดตาม มาตรา 253 ด้วยจำเลยที่ ๓ ตั้งร้านขายกาแฟอยู่ใกล้ ๆ ร้านขายอาหารของจำเลยที่ ๔ ได้มีการทำร้ายกันที่หน้าร้านขายอาหารของจำเลยที่ ๔ มีผู้ร้องเลี๊ยะ ขึ้น ๓-๔ ครั้ง พวกจีนประมาณ ๓๐-๔๐ คนเข้าทำร้ายกัน ผลที่สุด นายตีงู้ได้ถึงแก่ความตายโดยไม่ปรากฏว่าถูกใครทำร้าย จำเลยที่ ๑-๒ มิได้สมัครใจทำร้ายด้วย เป็นแต่ผู้ถูกทำร้ายและผู้ห้าม ส่วนจำเลยที่ ๔ เป็นผู้ชกจำเลยที่ ๑ อันเป็นต้นเหตุแห่งการวิวาทรายนี้ และจำเลยที่ ๓ ได้เอาเก้าอี้ทุ่มลงไปในกลุ่มคนวิวาทกัน โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยที่ ๑, ๒, ๓, และ ๔ ตาม ก.ม.ลักษณะอาญา ม.๒๕๓ ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยที่ ๓, ๔ ตามมาตรา ๒๕๓ ยกฟ้องจำเลยที่ ๑, ๒ จำเลยที่ ๓, ๔ อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ยกฟ้องจำเลยที่ ๓,๔ ด้วย โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า จำเลยที่ ๔ ได้อยู่ในที่วิวาทและชกต่อยจำเลยที่ ๑ ด้วย เมื่อเกิดการทำร้ายกันตายในที่วิวาทนั้น จำเลยที่ ๔ ก็ต้องมีความผิด ส่วนจำเลยที่ ๓ นั้น แม้จะไม่ได้อยู่ในกลุ่มวิวาท แต่ก็ยืนอยู่ใกล้ที่วิวาท และได้เอาเก้าอี้ทุ่มลงไปในกลุ่มคนที่วิวาทกัน ได้ชื่อว่าเป็นคนวิวาทตามบทบัญญัติตามมาตรา ๒๕๓ จึงต้องมีความผิด พิพากษากลับคำพิพากษาศาลอุทธณ์ ยืนตามศาลชั้นต้น ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 241/2491พนักงานอัยยการ กรมอัยยการโจทก์นายโสภิณ วาสุนทร ที่ 1, นายจิตร เรืองอร่ามที่ 2, นายจี่ฮั้ว แซ่เฮงที่ 3,นายลี่จั่น แซ่ลี้ ที่ 4จำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 253.ไม่ได้อยู่ในกลุ่มคนวิวาทกัน แต่ได้ยืนอยู่ใกล้ที่วิวาทและได้เอาเก้าอี้ทุ่มลงไปในกลุ่มคนที่วิวาทกัน ได้ชื่อว่าเป็นการวิวาทด้วย เมื่อเกิดการทำร้ายกันตายในวงวิวาท ก็ต้องมีความผิดตาม มาตรา 253 ด้วยจำเลยที่ ๓ ตั้งร้านขายกาแฟอยู่ใกล้ ๆ ร้านขายอาหารของจำเลยที่ ๔ ได้มีการทำร้ายกันที่หน้าร้านขายอาหารของจำเลยที่ ๔ มีผู้ร้องเลี๊ยะ ขึ้น ๓-๔ ครั้ง พวกจีนประมาณ ๓๐-๔๐ คนเข้าทำร้ายกัน ผลที่สุด นายตีงู้ได้ถึงแก่ความตายโดยไม่ปรากฏว่าถูกใครทำร้าย จำเลยที่ ๑-๒ มิได้สมัครใจทำร้ายด้วย เป็นแต่ผู้ถูกทำร้ายและผู้ห้าม ส่วนจำเลยที่ ๔ เป็นผู้ชกจำเลยที่ ๑ อันเป็นต้นเหตุแห่งการวิวาทรายนี้ และจำเลยที่ ๓ ได้เอาเก้าอี้ทุ่มลงไปในกลุ่มคนวิวาทกัน โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยที่ ๑, ๒, ๓, และ ๔ ตาม ก.ม.ลักษณะอาญา ม.๒๕๓ ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยที่ ๓, ๔ ตามมาตรา ๒๕๓ ยกฟ้องจำเลยที่ ๑, ๒ จำเลยที่ ๓, ๔ อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ยกฟ้องจำเลยที่ ๓,๔ ด้วย โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า จำเลยที่ ๔ ได้อยู่ในที่วิวาทและชกต่อยจำเลยที่ ๑ ด้วย เมื่อเกิดการทำร้ายกันตายในที่วิวาทนั้น จำเลยที่ ๔ ก็ต้องมีความผิด ส่วนจำเลยที่ ๓ นั้น แม้จะไม่ได้อยู่ในกลุ่มวิวาท แต่ก็ยืนอยู่ใกล้ที่วิวาท และได้เอาเก้าอี้ทุ่มลงไปในกลุ่มคนที่วิวาทกัน ได้ชื่อว่าเป็นคนวิวาทตามบทบัญญัติตามมาตรา ๒๕๓ จึงต้องมีความผิด พิพากษากลับคำพิพากษาศาลอุทธณ์ ยืนตามศาลชั้นต้น(นนทปัญญา-เลขวณิชธรรมวิทักษ์-นาถปรีชา)ศาลชั้นต้น - นายสุเมธ นวะบุศย์ศาลอุทธรณ์ - หลวงปริพนธ์ พจน์พิสุทธิแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: จำเลยที่ ๓ ตั้งร้านขายกาแฟอยู่ใกล้ ๆ ร้านขายอาหารของจำเลยที่ ๔ ได้มีการทำร้ายกันที่หน้าร้านขายอาหารของจำเลยที่ ๔ มีผู้ร้องเลี๊ยะ ขึ้น ๓-๔ ครั้ง พวกจีนประมาณ ๓๐-๔๐ คนเข้าทำร้ายกัน ผลที่สุด นายตีงู้ได้ถึงแก่ความตายโดยไม่ปรากฏว่าถูกใครทำร้าย จำเลยที่ ๑-๒ มิได้สมัครใจทำร้ายด้วย เป็นแต่ผู้ถูกทำร้ายและผู้ห้าม ส่วนจำเลยที่ ๔ เป็นผู้ชกจำเลยที่ ๑ อันเป็นต้นเหตุแห่งการวิวาทรายนี้ และจำเลยที่ ๓ ได้เอาเก้าอี้ทุ่มลงไปในกลุ่มคนวิวาทกัน โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยที่ ๑, ๒, ๓, และ ๔ ตาม ก.ม.ลักษณะอาญา ม.๒๕๓ ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยที่ ๓, ๔ ตามมาตรา ๒๕๓ ยกฟ้องจำเลยที่ ๑, ๒ จำเลยที่ ๓, ๔ อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ยกฟ้องจำเลยที่ ๓,๔ ด้วย โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า จำเลยที่ ๔ ได้อยู่ในที่วิวาทและชกต่อยจำเลยที่ ๑ ด้วย เมื่อเกิดการทำร้ายกันตายในที่วิวาทนั้น จำเลยที่ ๔ ก็ต้องมีความผิด ส่วนจำเลยที่ ๓ นั้น แม้จะไม่ได้อยู่ในกลุ่มวิวาท แต่ก็ยืนอยู่ใกล้ที่วิวาท และได้เอาเก้าอี้ทุ่มลงไปในกลุ่มคนที่วิวาทกัน ได้ชื่อว่าเป็นคนวิวาทตามบทบัญญัติตามมาตรา ๒๕๓ จึงต้องมีความผิด พิพากษากลับคำพิพากษาศาลอุทธณ์ ยืนตามศาลชั้นต้น ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 241/2491พนักงานอัยยการ กรมอัยยการโจทก์นายโสภิณ วาสุนทร ที่ 1, นายจิตร เรืองอร่ามที่ 2, นายจี่ฮั้ว แซ่เฮงที่ 3,นายลี่จั่น แซ่ลี้ ที่ 4จำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 253.ไม่ได้อยู่ในกลุ่มคนวิวาทกัน แต่ได้ยืนอยู่ใกล้ที่วิวาทและได้เอาเก้าอี้ทุ่มลงไปในกลุ่มคนที่วิวาทกัน ได้ชื่อว่าเป็นการวิวาทด้วย เมื่อเกิดการทำร้ายกันตายในวงวิวาท ก็ต้องมีความผิดตาม มาตรา 253 ด้วยจำเลยที่ ๓ ตั้งร้านขายกาแฟอยู่ใกล้ ๆ ร้านขายอาหารของจำเลยที่ ๔ ได้มีการทำร้ายกันที่หน้าร้านขายอาหารของจำเลยที่ ๔ มีผู้ร้องเลี๊ยะ ขึ้น ๓-๔ ครั้ง พวกจีนประมาณ ๓๐-๔๐ คนเข้าทำร้ายกัน ผลที่สุด นายตีงู้ได้ถึงแก่ความตายโดยไม่ปรากฏว่าถูกใครทำร้าย จำเลยที่ ๑-๒ มิได้สมัครใจทำร้ายด้วย เป็นแต่ผู้ถูกทำร้ายและผู้ห้าม ส่วนจำเลยที่ ๔ เป็นผู้ชกจำเลยที่ ๑ อันเป็นต้นเหตุแห่งการวิวาทรายนี้ และจำเลยที่ ๓ ได้เอาเก้าอี้ทุ่มลงไปในกลุ่มคนวิวาทกัน โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยที่ ๑, ๒, ๓, และ ๔ ตาม ก.ม.ลักษณะอาญา ม.๒๕๓ ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยที่ ๓, ๔ ตามมาตรา ๒๕๓ ยกฟ้องจำเลยที่ ๑, ๒ จำเลยที่ ๓, ๔ อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ยกฟ้องจำเลยที่ ๓,๔ ด้วย โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า จำเลยที่ ๔ ได้อยู่ในที่วิวาทและชกต่อยจำเลยที่ ๑ ด้วย เมื่อเกิดการทำร้ายกันตายในที่วิวาทนั้น จำเลยที่ ๔ ก็ต้องมีความผิด ส่วนจำเลยที่ ๓ นั้น แม้จะไม่ได้อยู่ในกลุ่มวิวาท แต่ก็ยืนอยู่ใกล้ที่วิวาท และได้เอาเก้าอี้ทุ่มลงไปในกลุ่มคนที่วิวาทกัน ได้ชื่อว่าเป็นคนวิวาทตามบทบัญญัติตามมาตรา ๒๕๓ จึงต้องมีความผิด พิพากษากลับคำพิพากษาศาลอุทธณ์ ยืนตามศาลชั้นต้น(นนทปัญญา-เลขวณิชธรรมวิทักษ์-นาถปรีชา)ศาลชั้นต้น - นายสุเมธ นวะบุศย์ศาลอุทธรณ์ - หลวงปริพนธ์ พจน์พิสุทธิแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ