ประกาศอธิบดีกรมสรรพากรเกี่ยวกับภาษีธุรกิจเฉพาะ (ฉบับที่ 4)เรื่อง กําหนดหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขของกิจการซื้อและขายคืนหลักทรัพย์และฐานภาษีสําหรับกิจการซื้อและขายคืนหลักทรัพย์---------------------------------- อาศัยอํานาจตามความในมาตรา 3 และมาตรา 4 แห่งพระราชกฤษฎีกาออกตามความในประมวลรัษฎากร ว่าด้วยการกําหนดกิจการที่ต้องเสียภาษีธุรกิจเฉพาะและกําหนดฐานภาษีสําหรับกิจการที่ต้องเสียภาษีธุรกิจเฉพาะบางกรณี (ฉบับที่ 350) พ.ศ. 2542 อธิบดีกรมสรรพากรกําหนดหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขกิจการซื้อและขายคืนหลักทรัพย์ที่ได้รับอนุญาตจากคณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ ตามกฎหมายว่าด้วยหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ และฐานภาษีสําหรับกิจการซื้อและขายคืนหลักทรัพย์ ดังต่อไปนี้ ข้อ ๑ การซื้อและขายคืนหลักทรัพย์ต้องเป็นไปตามหลักเกณฑ์และเงื่อนไขที่สํานักงานคณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์อนุญาตให้บริษัท หลักทรัพย์ประกอบธุรกิจซื้อและขายหลักทรัพย์โดยมีสัญญาขายหรือซื้อคืน และต้องมีเงื่อนไขอย่างน้อยดังนี้ (1) เป็นการซื้อและขายคืนหลักทรัพย์ระหว่างบริษัทหลักทรัพย์กับสถาบันการเงินหรือผู้ลงทุนประเภทสถาบัน ดังนี้ (ก) ธนาคารพาณิชย์ (ข) บริษัทเงินทุน บริษัทหลักทรัพย์เพื่อเป็นทรัพย์สินของตนเอง หรือ เพื่อการจัดการกองทุนส่วน (ค) บริษัทประกันภัย (ง) สถาบันการเงินระหว่างประเทศ (จ) นิติบุคคลที่มีกฎหมายเฉพาะจัดตั้งขึ้น (ฉ) กองทุนเพื่อการฟื้นฟูและพัฒนาระบบสถาบันการเงิน (ช) กองทุนบําเหน็จบํานาญ (ซ) กองทุนสํารองเลี้ยงชีพ (ณ) กองทุนรวม (ญ) ธนาคารแห่งประเทศไทย (ฏ) ส่วนราชการและรัฐวิสาหกิจตามกฎหมายว่าด้วยวิธีการงบประมาณ (ฎ) ผู้ลงทุนต่างประเทศที่จัดอยู่ในประเภท หรือเข้าลักษณะเป็นผู้ลงทุน ตาม (ก) ถึง (ฎ) (2) ต้องมีสัญญาขายหรือซื้อคืน (Repurchase Agreement) เป็นลายลักษณ์อักษรระหว่างผู้ขายและผู้ซื้อหลักทรัพย์ และเป็นสัญญาที่สํานักงานคณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ยอมรับ (3) ต้องมีข้อกําหนดให้ผู้ขายหลักทรัพย์สัญญาจะซื้อคืนหลักทรัพย์ประเภท เดียวกัน ในจํานวนที่เทียบเท่ากับที่ขายให้ผู้ซื้อหลักทรัพย์เมื่อครบกําหนดซื้อคืนตามสัญญา หรือวันที่คู่สัญญาทวงถามในราคาตามวิธีการคํานวณที่ตกลงกันไว้ล่วงหน้า โดยมีระยะเวลาตั้งแต่วันที่ขายหลักทรัพย์จนถึงวันที่ซื้อคืนหลักทรัพย์ไม่เกินหนึ่งปี นับแต่วันที่ขายหลักทรัพย์ ทั้งนี้ หากมีการนําหลักทรัพย์ประเภทเดียวกันที่นํามาทําสัญญาขายหรือซื้อคืน มาเพิ่ม หรือมีการส่งคืนหลักทรัพย์ดังกล่าวอันเนื่องมาจากมูลค่าหลักทรัพย์ดังกล่าวเพิ่มขึ้นหรือลดลงตามวิธีการที่กําหนดในสัญญา ให้ถือว่าหลักทรัพย์ที่นํามาเพิ่มหรือ หลักทรัพย์ที่เหลืออยู่เป็นหลักทรัพย์ที่ผู้ขายหลักทรัพย์จะซื้อคืน ตามวรรคหนึ่งด้วย (4) ในกรณีที่มีการใช้สิทธิเพิ่มทุน ลดทุน ที่ทําให้หลักทรัพย์นั้นมีจํานวน หรือมูลค่าเปลี่ยนไปหรือเปลี่ยนสภาพไป ผู้ขายหลักทรัพย์จะซื้อคืนหลักทรัพย์ ที่เทียบเท่าจากผู้ซื้อหลักทรัพย์ข้อ ๒ ในระหว่างที่มีการขายหลักทรัพย์ตามสัญญาขายหรือซื้อคืนหลักทรัพย์ และผู้ขายหลักทรัพย์ยังไม่ได้ซื้อคืนหลักทรัพย์ตามสัญญา หากผู้ออกหลักทรัพย์ ที่มีการนํามาทําสัญญาขายหรือซื้อคืนมีการจ่ายผลประโยชน์ให้ผู้ถือหลักทรัพย์ เช่น เงินปันผล ดอกเบี้ย ที่เกิดจากการถือครองหลักทรัพย์ดังกล่าว ผู้ซื้อหลักทรัพย์ต้องจ่ายคืนผลประโยชน์ดังกล่าวให้แก่ผู้ขายหลักทรัพย์ข้อ ๓ ฐานภาษีสําหรับกิจการซื้อและขายคืนหลักทรัพย์ ได้แก่ กําไรก่อนหักรายจ่ายใดๆ แต่ไม่รวมถึงดอกเบี้ยเงินปันผลหรือผลประโยชน์ใด ๆ ที่ได้จากหลักทรัพย์ ซึ่งผู้ซื้อหลักทรัพย์ได้จ่ายคืนให้ผู้ขายหลักทรัพย์ ตามสัญญาขายหรือซื้อคืน (Repurchase Agreement)ข้อ ๔ ประกาศนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศเป็นต้นไปผู้มีอํานาจลงนาม - ประกาศ ณ วันที่ 16 มิถุนายน พ.ศ. 2542จักรี รัตยันตรกรรองอธิบดี รักษาราชการแทนอธิบดีกรมสรรพากร