คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1434/2479หลักกฎหมาย: คำสั่งของรัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุตติธรรมลงวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2478 ถึงศาลต่างๆ สำหรับการพิจารณาพิพากษาคดีตาม พ.ร.บ.ว่าด้วยการพิจารณาพิพากษาคดีบางประเภทชั่วคราว พ.ศ.2478 ข้อ 3 ป.พ.พ.ม.420 ในคดีที่ศาลมีคำสั่งให้ยกคำร้องโจทก์เสีย โดยเหตุที่โจทก์ร้องผิดกระทรวงศาลนั้น โจทก์จะฟ้องเรียกค่าเสียหายเพราะเหตุที่ต้องเสียค่าธรรมเนียมแลค่าทนายในคดีนี้จากจำเลยผู้คัดค้านคำร้องของโจทก์ไม่ได้ได้ความว่า เดิมโจทก์ได้ยื่นคำร้องต่อศาลแพ่งเมื่อวันที่ ๖ ธันวาคม พ.ศ.๒๔๗๗ ขอเป็นผู้จัดการมฤดกของ ช.ผู้มรณซึ่งเป็นลูกหนี้ของโจทก์ จำเลยยื่นคำร้องคัดค้านศาลแพ่งมีคำสั่งให้ยกคำร้องแลจำหน่ายคดีของโจทก์เสียโดยเห็นว่าการที่ร้องขอเป็นผู้จัดการมฤดกของคนในบังคับอังกฤษเป็นการร้องขอผิดกระทรวงศาล โจทก์จึงฟ้องคดีนี้หาว่าจำเลยนำความไม่จริงไปคัดค้านคำร้องโจทก์ ทำให้โจทก์ต้องเสียหายเสียค่าธรรมเนียมศาลแลค่าทนายรวม ๒๖๐ บาทจึงฟ้องเรียกเงินจำนวนนี้จากจำเลย กับอ้างคำสั่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุตติธรรมเกี่ยวกับการวินิจฉัยเรื่องอำนาจศาลลงวันที่ ๑ ตุลาคม พ.ศ.๒๔๗๘ ศาลฎีกาตัดสินว่า ฎีกาโจทก์ไม่ได้อ้างเหตุเลยว่า โจทก์เสียหายเพราะการกระทำของจำเลย การที่โจทก์ต้องเสียค่าธรรมเนียมนั้นก็โดยศาลแพ่งตัดสินว่าโจทก์ร้องขอผิดกระทรวงศาล จึงไม่มีเหตุกระทำให้จำเลยต้องรับผิด จึงพิพากษายืนตามศาลล่างทั้ง ๒ ให้ยกฟ้องโจทก์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1434/2479บริษัทแบงก์สยามกำมาจลโจทก์อังกฤษ)จำเลย พระธรรมนูญศาลยุติธรรม ม. 17-4 พ.ร.บ.ว่าด้วยการพิจารณาพิพากษาคดีบางประเภทชั่วคราวพ.ศ.2478 ม. 3 ป.พ.พ. ม. 420คำสั่งของรัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุตติธรรมลงวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2478 ถึงศาลต่างๆ สำหรับการพิจารณาพิพากษาคดีตาม พ.ร.บ.ว่าด้วยการพิจารณาพิพากษาคดีบางประเภทชั่วคราว พ.ศ.2478 ข้อ 3 ป.พ.พ.ม.420 ในคดีที่ศาลมีคำสั่งให้ยกคำร้องโจทก์เสีย โดยเหตุที่โจทก์ร้องผิดกระทรวงศาลนั้น โจทก์จะฟ้องเรียกค่าเสียหายเพราะเหตุที่ต้องเสียค่าธรรมเนียมแลค่าทนายในคดีนี้จากจำเลยผู้คัดค้านคำร้องของโจทก์ไม่ได้ได้ความว่า เดิมโจทก์ได้ยื่นคำร้องต่อศาลแพ่งเมื่อวันที่ ๖ ธันวาคม พ.ศ.๒๔๗๗ ขอเป็นผู้จัดการมฤดกของ ช.ผู้มรณซึ่งเป็นลูกหนี้ของโจทก์ จำเลยยื่นคำร้องคัดค้านศาลแพ่งมีคำสั่งให้ยกคำร้องแลจำหน่ายคดีของโจทก์เสียโดยเห็นว่าการที่ร้องขอเป็นผู้จัดการมฤดกของคนในบังคับอังกฤษเป็นการร้องขอผิดกระทรวงศาล โจทก์จึงฟ้องคดีนี้หาว่าจำเลยนำความไม่จริงไปคัดค้านคำร้องโจทก์ ทำให้โจทก์ต้องเสียหายเสียค่าธรรมเนียมศาลแลค่าทนายรวม ๒๖๐ บาทจึงฟ้องเรียกเงินจำนวนนี้จากจำเลย กับอ้างคำสั่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุตติธรรมเกี่ยวกับการวินิจฉัยเรื่องอำนาจศาลลงวันที่ ๑ ตุลาคม พ.ศ.๒๔๗๘ ศาลฎีกาตัดสินว่า ฎีกาโจทก์ไม่ได้อ้างเหตุเลยว่า โจทก์เสียหายเพราะการกระทำของจำเลย การที่โจทก์ต้องเสียค่าธรรมเนียมนั้นก็โดยศาลแพ่งตัดสินว่าโจทก์ร้องขอผิดกระทรวงศาล จึงไม่มีเหตุกระทำให้จำเลยต้องรับผิด จึงพิพากษายืนตามศาลล่างทั้ง ๒ ให้ยกฟ้องโจทก์(เทฟโนต์-นิติศาสตร์-อมาตย)ศาลชั้นต้น - ศาลอุทธรณ์ - ม.ร.ว.เสนีย์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ได้ความว่า เดิมโจทก์ได้ยื่นคำร้องต่อศาลแพ่งเมื่อวันที่ ๖ ธันวาคม พ.ศ.๒๔๗๗ ขอเป็นผู้จัดการมฤดกของ ช.ผู้มรณซึ่งเป็นลูกหนี้ของโจทก์ จำเลยยื่นคำร้องคัดค้านศาลแพ่งมีคำสั่งให้ยกคำร้องแลจำหน่ายคดีของโจทก์เสียโดยเห็นว่าการที่ร้องขอเป็นผู้จัดการมฤดกของคนในบังคับอังกฤษเป็นการร้องขอผิดกระทรวงศาล โจทก์จึงฟ้องคดีนี้หาว่าจำเลยนำความไม่จริงไปคัดค้านคำร้องโจทก์ ทำให้โจทก์ต้องเสียหายเสียค่าธรรมเนียมศาลแลค่าทนายรวม ๒๖๐ บาทจึงฟ้องเรียกเงินจำนวนนี้จากจำเลย กับอ้างคำสั่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุตติธรรมเกี่ยวกับการวินิจฉัยเรื่องอำนาจศาลลงวันที่ ๑ ตุลาคม พ.ศ.๒๔๗๘ ศาลฎีกาตัดสินว่า ฎีกาโจทก์ไม่ได้อ้างเหตุเลยว่า โจทก์เสียหายเพราะการกระทำของจำเลย การที่โจทก์ต้องเสียค่าธรรมเนียมนั้นก็โดยศาลแพ่งตัดสินว่าโจทก์ร้องขอผิดกระทรวงศาล จึงไม่มีเหตุกระทำให้จำเลยต้องรับผิด จึงพิพากษายืนตามศาลล่างทั้ง ๒ ให้ยกฟ้องโจทก์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1434/2479บริษัทแบงก์สยามกำมาจลโจทก์อังกฤษ)จำเลย พระธรรมนูญศาลยุติธรรม ม. 17-4 พ.ร.บ.ว่าด้วยการพิจารณาพิพากษาคดีบางประเภทชั่วคราวพ.ศ.2478 ม. 3 ป.พ.พ. ม. 420คำสั่งของรัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุตติธรรมลงวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2478 ถึงศาลต่างๆ สำหรับการพิจารณาพิพากษาคดีตาม พ.ร.บ.ว่าด้วยการพิจารณาพิพากษาคดีบางประเภทชั่วคราว พ.ศ.2478 ข้อ 3 ป.พ.พ.ม.420 ในคดีที่ศาลมีคำสั่งให้ยกคำร้องโจทก์เสีย โดยเหตุที่โจทก์ร้องผิดกระทรวงศาลนั้น โจทก์จะฟ้องเรียกค่าเสียหายเพราะเหตุที่ต้องเสียค่าธรรมเนียมแลค่าทนายในคดีนี้จากจำเลยผู้คัดค้านคำร้องของโจทก์ไม่ได้ได้ความว่า เดิมโจทก์ได้ยื่นคำร้องต่อศาลแพ่งเมื่อวันที่ ๖ ธันวาคม พ.ศ.๒๔๗๗ ขอเป็นผู้จัดการมฤดกของ ช.ผู้มรณซึ่งเป็นลูกหนี้ของโจทก์ จำเลยยื่นคำร้องคัดค้านศาลแพ่งมีคำสั่งให้ยกคำร้องแลจำหน่ายคดีของโจทก์เสียโดยเห็นว่าการที่ร้องขอเป็นผู้จัดการมฤดกของคนในบังคับอังกฤษเป็นการร้องขอผิดกระทรวงศาล โจทก์จึงฟ้องคดีนี้หาว่าจำเลยนำความไม่จริงไปคัดค้านคำร้องโจทก์ ทำให้โจทก์ต้องเสียหายเสียค่าธรรมเนียมศาลแลค่าทนายรวม ๒๖๐ บาทจึงฟ้องเรียกเงินจำนวนนี้จากจำเลย กับอ้างคำสั่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุตติธรรมเกี่ยวกับการวินิจฉัยเรื่องอำนาจศาลลงวันที่ ๑ ตุลาคม พ.ศ.๒๔๗๘ ศาลฎีกาตัดสินว่า ฎีกาโจทก์ไม่ได้อ้างเหตุเลยว่า โจทก์เสียหายเพราะการกระทำของจำเลย การที่โจทก์ต้องเสียค่าธรรมเนียมนั้นก็โดยศาลแพ่งตัดสินว่าโจทก์ร้องขอผิดกระทรวงศาล จึงไม่มีเหตุกระทำให้จำเลยต้องรับผิด จึงพิพากษายืนตามศาลล่างทั้ง ๒ ให้ยกฟ้องโจทก์(เทฟโนต์-นิติศาสตร์-อมาตย)ศาลชั้นต้น - ศาลอุทธรณ์ - ม.ร.ว.เสนีย์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ