ระเบียบผู้ตรวจการแผ่นดินว่าด้วยค่าใช้จ่ายในการเดินทางของผู้ตรวจการแผ่นดินพ.ศ. ๒๕๖๓ โดยที่เป็นการสมควรให้มีระเบียบเกี่ยวกับค่าใช้จ่ายในการเดินทางของผู้ตรวจการแผ่นดินอาศัยอำนาจตามความในมาตรา๙ แห่งพระราชบัญญัติเงินเดือน เงินประจำตำแหน่ง และประโยชน์ตอบแทนอื่นของประธานกรรมการและกรรมการในองค์กรอิสระตามรัฐธรรมนูญพ.ศ. ๒๕๖๑ ประธานผู้ตรวจการแผ่นดินและผู้ตรวจการแผ่นดินปรึกษาหารือและเห็นชอบร่วมกันจึงออกระเบียบไว้ ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ ระเบียบนี้เรียกว่าระเบียบผู้ตรวจการแผ่นดินว่าด้วยค่าใช้จ่ายในการเดินทางของผู้ตรวจการแผ่นดินพ.ศ. ๒๕๖๓ข้อ ๒[๑] ระเบียบนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปข้อ๓ ให้ยกเลิก(๑)ระเบียบผู้ตรวจการแผ่นดินว่าด้วยค่าใช้จ่ายในการเดินทางของผู้ตรวจการแผ่นดิน พ.ศ.๒๕๕๕(๒)ระเบียบผู้ตรวจการแผ่นดินว่าด้วยค่าใช้จ่ายในการเดินทางของผู้ตรวจการแผ่นดินแก้ไขเพิ่มเติม(ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๕๗ข้อ๔ ในระเบียบนี้ผู้ตรวจการแผ่นดินหมายความรวมถึงประธานผู้ตรวจการแผ่นดินด้วยสำนักงานหมายความว่า สำนักงานผู้ตรวจการแผ่นดินการเดินทางหมายความว่า การเดินทางไปปฏิบัติงานไม่ว่าจะเป็นการเดินทางภายในประเทศหรือต่างประเทศและให้หมายความรวมถึงการเดินทางไปเยือน ประชุม ศึกษาดูงาน อบรม สัมมนา และกิจกรรมอื่นเพื่อเกียรติแห่งผู้ตรวจการแผ่นดินหรือเพื่อประโยชน์ในการปฏิบัติงานหรือปฏิบัติภารกิจของผู้ตรวจการแผ่นดินหรือสำนักงานผู้ตรวจการแผ่นดินข้อ ๕ ค่าใช้จ่ายสำหรับการเดินทางภายในประเทศให้เบิกได้ตามรายการและอัตราดังนี้(๑)ค่าเบี้ยเลี้ยงเดินทาง เหมาจ่ายวันละ ๘๐๐ บาทการนับเวลาเดินทางเพื่อคำนวณค่าเบี้ยเลี้ยงเดินทางในประเทศให้นับตั้งแต่เวลาออกจากสถานที่อยู่หรือสถานที่ปฏิบัติงานตามปกติจนกลับถึงสถานที่อยู่หรือสถานที่ปฏิบัติงานตามปกติแล้วแต่กรณีการนับเวลาในการเดินทางในกรณีที่มีการพักแรมให้นับยี่สิบสี่ชั่วโมงเป็นหนึ่งวัน ถ้าไม่ถึงยี่สิบสี่ชั่วโมงหรือเกินยี่สิบสี่ชั่วโมงและส่วนที่ไม่ถึงหรือเกินยี่สิบสี่ชั่วโมงนั้นนับได้เกินสิบสองชั่วโมงให้ถือเป็นหนึ่งวันการนับเวลาในการเดินทางในกรณีที่มิได้มีการพักแรมหากนับได้ไม่ถึงยี่สิบสี่ชั่วโมงและส่วนที่ไม่ถึงนั้นนับได้เกินสิบสองชั่วโมงให้ถือเป็นหนึ่งวัน หากนับได้ไม่เกินสิบสองชั่วโมง แต่เกินหกชั่วโมงขึ้นไปให้ถือเป็นครึ่งวัน(๒)ค่าเช่าที่พัก ให้เบิกได้เท่าที่จ่ายจริงตามความจำเป็นและเหมาะสม(๓) ค่าพาหนะ รวมถึงค่าเช่ายานพาหนะค่าเชื้อเพลิงหรือพลังงานสำหรับยานพาหนะ ค่าระวางบรรทุก ค่าจ้างคนหาบหามและอื่น ๆ ทำนองเดียวกัน ให้เบิกได้เท่าที่จ่ายจริง ในกรณีใช้พาหนะส่วนตัวในการเดินทางให้เบิกเงินชดเชยเป็นค่าพาหนะในลักษณะเหมาจ่าย ในอัตรากิโลเมตรละ ๕ บาท(๔)ค่าประกันภัยการเดินทาง ให้เบิกได้เท่าที่จ่ายจริงตามความจำเป็นและเหมาะสม(๕)ค่ารับรอง ให้เบิกได้เท่าที่จ่ายจริงตามความจำเป็นและเหมาะสม(๖)ค่าใช้จ่ายอื่นที่จำเป็นต้องจ่ายเนื่องในการเดินทาง ให้เบิกได้เท่าที่จ่ายจริงตามความจำเป็นและเหมาะสมข้อ ๖ ค่าใช้จ่ายสำหรับการเดินทางต่างประเทศให้เบิกได้ตามรายการและอัตราดังนี้(๑)ค่าเบี้ยเลี้ยงเดินทาง เหมาจ่ายวันละ ๓,๑๐๐ บาทหรือให้เบิกได้เท่าที่จ่ายจริงตามหลักฐานการจ่ายเงินและไม่เกินวันละ ๔,๕๐๐ บาทการนับเวลาการเดินทางเพื่อคำนวณค่าเบี้ยเลี้ยงเดินทางในต่างประเทศให้นับตั้งแต่เวลาออกจากสถานที่อยู่หรือสถานที่ปฏิบัติงานตามปกติจนกลับถึงสถานที่อยู่หรือสถานที่ปฏิบัติงานตามปกติแล้วแต่กรณีการนับเวลาในการเดินทางในกรณีที่มีการพักแรมให้นับยี่สิบสี่ชั่วโมงเป็นหนึ่งวัน ถ้าไม่ถึงยี่สิบสี่ชั่วโมงหรือเกินยี่สิบสี่ชั่วโมงและส่วนที่ไม่ถึงหรือเกินยี่สิบสี่ชั่วโมงนั้นนับได้เกินสิบสองชั่วโมงให้ถือเป็นหนึ่งวันการนับเวลาในการเดินทางในกรณีที่มิได้มีการพักแรมหากนับได้ไม่ถึงยี่สิบสี่ชั่วโมงและส่วนที่ไม่ถึงนั้นนับได้เกินสิบสองชั่วโมงให้ถือเป็นหนึ่งวัน หากนับได้ไม่เกินสิบสองชั่วโมง แต่เกินหกชั่วโมงขึ้นไปให้ถือเป็นครึ่งวัน(๒)ค่าเช่าที่พัก ให้เบิกได้เท่าที่จ่ายจริงตามความจำเป็นและเหมาะสม(๓) ค่าพาหนะ รวมถึงค่าเช่ายานพาหนะค่าเชื้อเพลิงหรือพลังงานสำหรับยานพาหนะ ค่าระวางบรรทุก ค่าจ้างคนหาบหามและอื่น ๆ ทำนองเดียวกัน ให้เบิกได้เท่าที่จ่ายจริง(๔)ค่ารับรอง ให้เบิกได้เท่าที่จ่ายจริงตามความจำเป็นและเหมาะสม(๕)ค่าเครื่องแต่งตัว ให้เบิกในลักษณะเหมาจ่ายครั้งละ ๙,๐๐๐บาท ต่อเมื่อการเดินทางครั้งใหม่มีระยะห่างจากการเดินทางครั้งสุดท้ายที่ได้รับค่าเครื่องแต่งตัวเกินกว่าสองปีนับแต่วันที่เดินทางออกจากประเทศไทยและต้องมิใช่การเดินทางไปประเทศตามรายชื่อที่ทางราชการกำหนดไว้ว่าไม่สามารถเบิกค่าเครื่องแต่งตัวได้(๖)ค่าประกันภัยการเดินทาง ให้เบิกได้เท่าที่จ่ายจริงตามความจำเป็นและเหมาะสม(๗)ค่าของขวัญ ให้เบิกได้เท่าที่จ่ายจริงตามความจำเป็นและเหมาะสม(๘)ค่าใช้จ่ายอื่นที่จำเป็นต้องจ่ายเนื่องในการเดินทาง ให้เบิกได้เท่าที่จ่ายจริงตามความจำเป็นและเหมาะสมข้อ๗ การเดินทางไปต่างประเทศให้มีระยะเวลาออกเดินทางล่วงหน้าก่อนเริ่มปฏิบัติงานและระยะเวลาเดินทางกลับหลังเสร็จสิ้นการปฏิบัติงานภายในกำหนดเวลา ดังต่อไปนี้(๑)การเดินทางไปประเทศในทวีปเอเชีย ให้มีระยะเวลาก่อนเริ่มปฏิบัติงานไม่เกิน ๒๔ชั่วโมง และมีระยะเวลาหลังเสร็จสิ้นการปฏิบัติงานไม่เกิน ๒๔ ชั่วโมง(๒) การเดินทางไปประเทศออสเตรเลีย นิวซีแลนด์ประเทศในทวีปยุโรป หรือประเทศในทวีปอเมริกาเหนือให้มีระยะเวลาก่อนเริ่มปฏิบัติงานไม่เกิน ๔๘ ชั่วโมง และมีระยะเวลาหลังเสร็จสิ้นการปฏิบัติงานไม่เกิน๔๘ ชั่วโมง(๓)การเดินทางไปประเทศในทวีปอเมริกาใต้ หรือประเทศในทวีปแอฟริกา ให้มีระยะเวลาก่อนเริ่มปฏิบัติงานไม่เกิน๗๒ ชั่วโมง และมีระยะเวลาหลังเสร็จสิ้นการปฏิบัติงานไม่เกิน ๗๒ ชั่วโมงข้อ ๘ ผู้ตรวจการแผ่นดินจะเบิกค่าใช้จ่ายในการเดินทางไปต่างประเทศสำหรับคู่สมรสได้เฉพาะกรณีที่ได้รับความเห็นชอบร่วมกันจากผู้ตรวจการแผ่นดินค่าใช้จ่ายในการเดินทางของคู่สมรสให้เบิกได้ในอัตราเดียวกับผู้ตรวจการแผ่นดินข้อ๙ การใดอยู่ระหว่างดำเนินการตามระเบียบผู้ตรวจการแผ่นดินว่าด้วยค่าใช้จ่ายในการเดินทางของผู้ตรวจการแผ่นดินที่ใช้อยู่ก่อนวันที่ระเบียบนี้ใช้บังคับให้ดำเนินการต่อไปตามระเบียบเดิมจนกว่าจะแล้วเสร็จข้อ๑๐ ให้ประธานผู้ตรวจการแผ่นดินรักษาการตามระเบียบนี้และมีอำนาจตีความและวินิจฉัยปัญหาที่เกิดขึ้นจากการบังคับใช้ระเบียบนี้ในกรณีมีเหตุจำเป็นที่ต้องดำเนินการนอกเหนือจากที่ระเบียบนี้กำหนดไว้ ให้ประธานผู้ตรวจการแผ่นดินโดยความเห็นชอบร่วมกันของผู้ตรวจการแผ่นดินเป็นผู้วินิจฉัยชี้ขาดประกาศณ วันที่ ๙ มกราคม พ.ศ. ๒๕๖๓พลเอกวิทวัส รชตะนันทน์ประธานผู้ตรวจการแผ่นดินพัชรภรณ์/จัดทำ๔กุมภาพันธ์ ๒๕๖๓[๑]ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๓๗/ตอนที่ ๘ ก/หน้า ๔๗/๒๙ มกราคม ๒๕๖๓