คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 553/2499หลักกฎหมาย: โจทก์ฟ้องว่าจำเลยมีลูกระเบิดไว้ในครอบครอง ศาลทั้ง 2 พิพากษายกฟ้องโจทก์ โจทก์ฎีกาในข้อกฎหมายว่าการที่จำเลยนำเอาลูกระเบิดของกลางจากที่เก็บมาใช้คุกคามต่อความปลอดภัยของผู้อื่น (นำมาวางบนโต๊ะของเพื่อนข้าราชการแล้วพูดว่าใครอวดดีก็มา) แม้จะกระทำในสถานที่ราชการนั้นเองก็หาอาจจะถือได้ว่าเป็นการกระทำในหน้าที่ได้ไม่ เมื่อข้อเท็จจริงเป็นอันยุติตามศาลล่างทั้งสองว่าจำเลยเป็นเจ้าพนักงานมีหน้าที่เก็บรักษาลูกระเบิดของกลางนี้ฎีกาของโจทก์จึงเห็นได้ว่าเป็นกรรมอีกอันหนึ่งที่ไม่เกี่ยวกับการที่ลูกระเบิดของกลางตกอยู่ในครอบครองของจำเลยโดยชอบด้วยกฎหมายดังข้อเท็จจริงที่ศาลล่างฟังมา ซึ่งไม่เป็นความผิดต้องยกฎีกาโจทก์พิพากษายืนโจทก์ฟ้องว่าจำเลยบังอาจมีลูกระเบิดชนิดขว้างซึ่งเป็นวัตถุระเบิดสำหรับใช้เฉพาะในราชการสงคราม 1 ลูก ไว้ในครอบครองโดยไม่ได้รับอนุญาตขอให้ลงโทษจำเลยต่อสู้ว่าลูกระเบิดนี้มีอยู่ ณ ที่ว่าการอำเภอเมืองเลยมาช้านาน เมื่อจำเลยมารับตำแหน่งเสมียนอำเภอนี้ก็ปรากฏว่ามีอยู่ก่อนแล้วศาลชั้นต้นเห็นว่าลูกระเบิดของกลางมีอยู่ที่อำเภอมานานแล้วเจ้าหน้าที่ได้เก็บรักษาสืบต่อกันมานานตามหน้าที่ราชการจนกระทั่งถึงจำเลยแม้ไม่มีบัญชีหลักฐานจะฟังว่าจำเลยมีไว้โดยไม่ได้รับอนุญาตไม่ได้เพราะไม่ใช่จำเลยมีไว้เป็นส่วนตัวพิพากษายกฟ้องโจทก์โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาในปัญหาข้อกฎหมายศาลฎีกาเห็นว่าข้อเท็จจริงยุติตามศาลล่างวินิจฉัยว่าจำเลยเป็นเจ้าพนักงานมีหน้าที่เก็บรักษาลูกระเบิดของกลางนี้ ที่โจทก์ฎีกาในข้อกฎหมายว่าการที่จำเลยนำเอาลูกระเบิดของกลางจากที่เก็บมาใช้คุกคามต่อความปลอดภัยของผู้อื่น แม้ว่ากระทำในสถานที่ราชการนั้นเองก็หาอาจถือได้ว่าเป็นการกระทำในหน้าที่ได้ไม่ เห็นว่าข้อกล่าวอ้างของโจทก์นี้เป็นกรรมอันหนึ่งที่ไม่เกี่ยวกับการที่ลูกระเบิดของกลางตกอยู่ในความครอบครองของจำเลยโดยชอบด้วยกฎหมายเพื่อรักษามิให้สูญหาย จำเลยหามีความผิดดัง โจทก์ฟ้องไม่พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 553/2499อัยการจังหวัดเลยโจทก์นายฤทธิ์ทอง เชื้อบุญจันทร์จำเลย พ.ร.บ.อาวุธปืน เครื่องกระสุนปืน วัตถุระเบิด ดอกไม้เพลิง และสิ่งเทียมอาวุธปืน พ.ศ.2490 ม. 38, ม. 55, ม. 74, ม. 78 ป.วิ.อ. ม. 192 วรรคสองโจทก์ฟ้องว่าจำเลยมีลูกระเบิดไว้ในครอบครอง ศาลทั้ง 2 พิพากษายกฟ้องโจทก์ โจทก์ฎีกาในข้อกฎหมายว่าการที่จำเลยนำเอาลูกระเบิดของกลางจากที่เก็บมาใช้คุกคามต่อความปลอดภัยของผู้อื่น (นำมาวางบนโต๊ะของเพื่อนข้าราชการแล้วพูดว่าใครอวดดีก็มา) แม้จะกระทำในสถานที่ราชการนั้นเองก็หาอาจจะถือได้ว่าเป็นการกระทำในหน้าที่ได้ไม่ เมื่อข้อเท็จจริงเป็นอันยุติตามศาลล่างทั้งสองว่าจำเลยเป็นเจ้าพนักงานมีหน้าที่เก็บรักษาลูกระเบิดของกลางนี้ฎีกาของโจทก์จึงเห็นได้ว่าเป็นกรรมอีกอันหนึ่งที่ไม่เกี่ยวกับการที่ลูกระเบิดของกลางตกอยู่ในครอบครองของจำเลยโดยชอบด้วยกฎหมายดังข้อเท็จจริงที่ศาลล่างฟังมา ซึ่งไม่เป็นความผิดต้องยกฎีกาโจทก์พิพากษายืนโจทก์ฟ้องว่าจำเลยบังอาจมีลูกระเบิดชนิดขว้างซึ่งเป็นวัตถุระเบิดสำหรับใช้เฉพาะในราชการสงคราม 1 ลูก ไว้ในครอบครองโดยไม่ได้รับอนุญาตขอให้ลงโทษจำเลยต่อสู้ว่าลูกระเบิดนี้มีอยู่ ณ ที่ว่าการอำเภอเมืองเลยมาช้านาน เมื่อจำเลยมารับตำแหน่งเสมียนอำเภอนี้ก็ปรากฏว่ามีอยู่ก่อนแล้วศาลชั้นต้นเห็นว่าลูกระเบิดของกลางมีอยู่ที่อำเภอมานานแล้วเจ้าหน้าที่ได้เก็บรักษาสืบต่อกันมานานตามหน้าที่ราชการจนกระทั่งถึงจำเลยแม้ไม่มีบัญชีหลักฐานจะฟังว่าจำเลยมีไว้โดยไม่ได้รับอนุญาตไม่ได้เพราะไม่ใช่จำเลยมีไว้เป็นส่วนตัวพิพากษายกฟ้องโจทก์โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาในปัญหาข้อกฎหมายศาลฎีกาเห็นว่าข้อเท็จจริงยุติตามศาลล่างวินิจฉัยว่าจำเลยเป็นเจ้าพนักงานมีหน้าที่เก็บรักษาลูกระเบิดของกลางนี้ ที่โจทก์ฎีกาในข้อกฎหมายว่าการที่จำเลยนำเอาลูกระเบิดของกลางจากที่เก็บมาใช้คุกคามต่อความปลอดภัยของผู้อื่น แม้ว่ากระทำในสถานที่ราชการนั้นเองก็หาอาจถือได้ว่าเป็นการกระทำในหน้าที่ได้ไม่ เห็นว่าข้อกล่าวอ้างของโจทก์นี้เป็นกรรมอันหนึ่งที่ไม่เกี่ยวกับการที่ลูกระเบิดของกลางตกอยู่ในความครอบครองของจำเลยโดยชอบด้วยกฎหมายเพื่อรักษามิให้สูญหาย จำเลยหามีความผิดดัง โจทก์ฟ้องไม่พิพากษายืน(ดุลยกรณ์พิทารณ์-ธรรมบัณฑิตสิทธิศฤงคาร-จักรปาณีศรีศีลวิสุทธิ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่าจำเลยบังอาจมีลูกระเบิดชนิดขว้างซึ่งเป็นวัตถุระเบิดสำหรับใช้เฉพาะในราชการสงคราม 1 ลูก ไว้ในครอบครองโดยไม่ได้รับอนุญาตขอให้ลงโทษจำเลยต่อสู้ว่าลูกระเบิดนี้มีอยู่ ณ ที่ว่าการอำเภอเมืองเลยมาช้านาน เมื่อจำเลยมารับตำแหน่งเสมียนอำเภอนี้ก็ปรากฏว่ามีอยู่ก่อนแล้วศาลชั้นต้นเห็นว่าลูกระเบิดของกลางมีอยู่ที่อำเภอมานานแล้วเจ้าหน้าที่ได้เก็บรักษาสืบต่อกันมานานตามหน้าที่ราชการจนกระทั่งถึงจำเลยแม้ไม่มีบัญชีหลักฐานจะฟังว่าจำเลยมีไว้โดยไม่ได้รับอนุญาตไม่ได้เพราะไม่ใช่จำเลยมีไว้เป็นส่วนตัวพิพากษายกฟ้องโจทก์โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาในปัญหาข้อกฎหมายศาลฎีกาเห็นว่าข้อเท็จจริงยุติตามศาลล่างวินิจฉัยว่าจำเลยเป็นเจ้าพนักงานมีหน้าที่เก็บรักษาลูกระเบิดของกลางนี้ ที่โจทก์ฎีกาในข้อกฎหมายว่าการที่จำเลยนำเอาลูกระเบิดของกลางจากที่เก็บมาใช้คุกคามต่อความปลอดภัยของผู้อื่น แม้ว่ากระทำในสถานที่ราชการนั้นเองก็หาอาจถือได้ว่าเป็นการกระทำในหน้าที่ได้ไม่ เห็นว่าข้อกล่าวอ้างของโจทก์นี้เป็นกรรมอันหนึ่งที่ไม่เกี่ยวกับการที่ลูกระเบิดของกลางตกอยู่ในความครอบครองของจำเลยโดยชอบด้วยกฎหมายเพื่อรักษามิให้สูญหาย จำเลยหามีความผิดดัง โจทก์ฟ้องไม่พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 553/2499อัยการจังหวัดเลยโจทก์นายฤทธิ์ทอง เชื้อบุญจันทร์จำเลย พ.ร.บ.อาวุธปืน เครื่องกระสุนปืน วัตถุระเบิด ดอกไม้เพลิง และสิ่งเทียมอาวุธปืน พ.ศ.2490 ม. 38, ม. 55, ม. 74, ม. 78 ป.วิ.อ. ม. 192 วรรคสองโจทก์ฟ้องว่าจำเลยมีลูกระเบิดไว้ในครอบครอง ศาลทั้ง 2 พิพากษายกฟ้องโจทก์ โจทก์ฎีกาในข้อกฎหมายว่าการที่จำเลยนำเอาลูกระเบิดของกลางจากที่เก็บมาใช้คุกคามต่อความปลอดภัยของผู้อื่น (นำมาวางบนโต๊ะของเพื่อนข้าราชการแล้วพูดว่าใครอวดดีก็มา) แม้จะกระทำในสถานที่ราชการนั้นเองก็หาอาจจะถือได้ว่าเป็นการกระทำในหน้าที่ได้ไม่ เมื่อข้อเท็จจริงเป็นอันยุติตามศาลล่างทั้งสองว่าจำเลยเป็นเจ้าพนักงานมีหน้าที่เก็บรักษาลูกระเบิดของกลางนี้ฎีกาของโจทก์จึงเห็นได้ว่าเป็นกรรมอีกอันหนึ่งที่ไม่เกี่ยวกับการที่ลูกระเบิดของกลางตกอยู่ในครอบครองของจำเลยโดยชอบด้วยกฎหมายดังข้อเท็จจริงที่ศาลล่างฟังมา ซึ่งไม่เป็นความผิดต้องยกฎีกาโจทก์พิพากษายืนโจทก์ฟ้องว่าจำเลยบังอาจมีลูกระเบิดชนิดขว้างซึ่งเป็นวัตถุระเบิดสำหรับใช้เฉพาะในราชการสงคราม 1 ลูก ไว้ในครอบครองโดยไม่ได้รับอนุญาตขอให้ลงโทษจำเลยต่อสู้ว่าลูกระเบิดนี้มีอยู่ ณ ที่ว่าการอำเภอเมืองเลยมาช้านาน เมื่อจำเลยมารับตำแหน่งเสมียนอำเภอนี้ก็ปรากฏว่ามีอยู่ก่อนแล้วศาลชั้นต้นเห็นว่าลูกระเบิดของกลางมีอยู่ที่อำเภอมานานแล้วเจ้าหน้าที่ได้เก็บรักษาสืบต่อกันมานานตามหน้าที่ราชการจนกระทั่งถึงจำเลยแม้ไม่มีบัญชีหลักฐานจะฟังว่าจำเลยมีไว้โดยไม่ได้รับอนุญาตไม่ได้เพราะไม่ใช่จำเลยมีไว้เป็นส่วนตัวพิพากษายกฟ้องโจทก์โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาในปัญหาข้อกฎหมายศาลฎีกาเห็นว่าข้อเท็จจริงยุติตามศาลล่างวินิจฉัยว่าจำเลยเป็นเจ้าพนักงานมีหน้าที่เก็บรักษาลูกระเบิดของกลางนี้ ที่โจทก์ฎีกาในข้อกฎหมายว่าการที่จำเลยนำเอาลูกระเบิดของกลางจากที่เก็บมาใช้คุกคามต่อความปลอดภัยของผู้อื่น แม้ว่ากระทำในสถานที่ราชการนั้นเองก็หาอาจถือได้ว่าเป็นการกระทำในหน้าที่ได้ไม่ เห็นว่าข้อกล่าวอ้างของโจทก์นี้เป็นกรรมอันหนึ่งที่ไม่เกี่ยวกับการที่ลูกระเบิดของกลางตกอยู่ในความครอบครองของจำเลยโดยชอบด้วยกฎหมายเพื่อรักษามิให้สูญหาย จำเลยหามีความผิดดัง โจทก์ฟ้องไม่พิพากษายืน(ดุลยกรณ์พิทารณ์-ธรรมบัณฑิตสิทธิศฤงคาร-จักรปาณีศรีศีลวิสุทธิ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ