phoneee/thai-legal-corpus huggingface dataset:
พระราชกฤษฎีกาพระราชกฤษฎีกาให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมอาคารพ.ศ. ๒๕๒๒บังคับในท้องที่บางแห่งในตำบลปากแควตำบลบ้านสวนตำบลบ้านกล้วยตำบลบ้านหลุม และตำบลยางซ้ายอำเภอเมืองสุโขทัยจังหวัดสุโขทัยพ.ศ.๒๕๓๔ ภูมิพลอดุลยเดชป.ร.ให้ไว้ณ วันที่ ๒๙ กันยายน พ.ศ. ๒๕๓๔เป็นปีที่๔๖ ในรัชกาลปัจจุบันพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชมีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่าโดยที่เป็นการสมควรให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมอาคารพ.ศ. ๒๕๒๒ บังคับในท้องที่บางแห่งในตำบลปากแคว ตำบลบ้านสวน ตำบลบ้านกล้วยตำบลบ้านหลุม และตำบลยางซ้าย อำเภอเมืองสุโขทัย จังหวัดสุโขทัยอาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๒๕แห่งธรรมนูญการปกครองราชอาณาจักร พุทธศักราช ๒๕๓๔ และมาตรา ๒แห่งพระราชบัญญัติควบคุมอาคาร พ.ศ. ๒๕๒๒ จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้มาตรา ๑ พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า พระราชกฤษฎีกาให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมอาคารพ.ศ. ๒๕๒๒ บังคับในท้องที่บางแห่งในตำบลปากแคว ตำบลบ้านสวน ตำบลบ้านกล้วยตำบลบ้านหลุม และตำบลยางซ้าย อำเภอเมืองสุโขทัย จังหวัดสุโขทัย พ.ศ. ๒๕๓๔มาตรา ๒[๑]พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา ๓ ให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมอาคาร พ.ศ. ๒๕๒๒บังคับในท้องที่บางแห่งในตำบลปากแคว ตำบลบ้านสวน ตำบลบ้านกล้วย ตำบลบ้านหลุมและตำบลยางซ้าย อำเภอเมืองสุโขทัย จังหวัดสุโขทัยภายในแนวเขตตามแผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกานี้มาตรา ๔ ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้ผู้รับสนองพระบรมราชโองการอานันท์ ปันยารชุนนายกรัฐมนตรี[เอกสารแนบท้าย]๑.แผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกาให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมอาคาร พ.ศ. ๒๕๒๒บังคับในท้องที่บางแห่งในตำบลปากแคว ตำบลบ้านสวน ตำบลบ้านกล้วย ตำบลบ้านหลุมและตำบลยางซ้าย อำเภอเมืองสุโขทัย จังหวัดสุโขทัย พ.ศ. ๒๕๓๔(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)หมายเหตุ:- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือเนื่องจากในท้องที่บางแห่งในตำบลปากแคว ตำบลบ้านสวน ตำบลบ้านกล้วย ตำบลบ้านหลุมและตำบลยางซ้าย อำเภอเมืองสุโขทัย จังหวัดสุโขทัยกำลังมีการขยายตัวทั้งในด้านการก่อสร้างอาคารและการผังเมืองสมควรให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมอาคาร พ.ศ. ๒๕๒๒ บังคับในท้องที่ดังกล่าวเพื่อประโยชน์ในด้านการควบคุมเกี่ยวกับความมั่นคงแข็งแรง ความปลอดภัยการป้องกันอัคคีภัย การสาธารณสุข การรักษาคุณภาพสิ่งแวดล้อม การผังเมืองการสถาปัตยกรรม และการอำนวยความสะดวกแก่การจราจร จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้สรัลพร/พิมพ์๑๔มกราคม ๒๕๕๑ฐิติพงษ์/ตรวจ๒๑มกราคม ๒๕๕๑[๑]ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๐๘/ตอนที่ ๑๗๙/ฉบับพิเศษ หน้า ๑๖/๙ ตุลาคม๒๕๓๔
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 541/2478หลักกฎหมาย: การที่จำเลยถูกผู้ตายตีจนต้องวิ่งหนี แล้วผู้ตายยังตามตีจำเลยอีก จำเลยจึงใช้มีดแทงชุ่ยไปโดนผู้ตายตาย พฤตติการณ์เช่นนี้เรียกได้ว่าเป็นการป้องกันพอสมควรแก่เหตุข้อเท็จจริงได้ความว่า ผู้ตายเมาสุราดุด่าผู้คนอยู่เอ็ดอึง จำเลยซึ่งเป็นอาผู้ตายจึงได้ด่าว่าผู้ตาย ผู้ตายตรงเข้าตีจำเลยด้วยไม้ตะพดจนไม้หัก จำเลยวิ่งหนี ผู้ตายยังไล่ตามไปแย้งไม้ แลทำร้ายจำเลยอีก จำเลยจึงใช้มีดที่มีติดตัวไปนั้นแทงซุ่ยไป บังเอิญมีดถูกผู้ตายที่คอ ผู้ตายตายด้วยบาดแผลนี้ ศาลฎีกาตัดสินว่าการกระทำของจำเลยเป็นการป้องกันพอสมควรแก่เหตุตามมาตรา ๕๐ ให้ยกฟ้อง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 541/2478กรมอัยยการ -โจทก์นายเต็ง เล่ห์มงคล -ล ป.อ. ม. 50การที่จำเลยถูกผู้ตายตีจนต้องวิ่งหนี แล้วผู้ตายยังตามตีจำเลยอีก จำเลยจึงใช้มีดแทงชุ่ยไปโดนผู้ตายตาย พฤตติการณ์เช่นนี้เรียกได้ว่าเป็นการป้องกันพอสมควรแก่เหตุข้อเท็จจริงได้ความว่า ผู้ตายเมาสุราดุด่าผู้คนอยู่เอ็ดอึง จำเลยซึ่งเป็นอาผู้ตายจึงได้ด่าว่าผู้ตาย ผู้ตายตรงเข้าตีจำเลยด้วยไม้ตะพดจนไม้หัก จำเลยวิ่งหนี ผู้ตายยังไล่ตามไปแย้งไม้ แลทำร้ายจำเลยอีก จำเลยจึงใช้มีดที่มีติดตัวไปนั้นแทงซุ่ยไป บังเอิญมีดถูกผู้ตายที่คอ ผู้ตายตายด้วยบาดแผลนี้ ศาลฎีกาตัดสินว่าการกระทำของจำเลยเป็นการป้องกันพอสมควรแก่เหตุตามมาตรา ๕๐ ให้ยกฟ้อง(กฤต-นล-อิศร)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ข้อเท็จจริงได้ความว่า ผู้ตายเมาสุราดุด่าผู้คนอยู่เอ็ดอึง จำเลยซึ่งเป็นอาผู้ตายจึงได้ด่าว่าผู้ตาย ผู้ตายตรงเข้าตีจำเลยด้วยไม้ตะพดจนไม้หัก จำเลยวิ่งหนี ผู้ตายยังไล่ตามไปแย้งไม้ แลทำร้ายจำเลยอีก จำเลยจึงใช้มีดที่มีติดตัวไปนั้นแทงซุ่ยไป บังเอิญมีดถูกผู้ตายที่คอ ผู้ตายตายด้วยบาดแผลนี้ ศาลฎีกาตัดสินว่าการกระทำของจำเลยเป็นการป้องกันพอสมควรแก่เหตุตามมาตรา ๕๐ ให้ยกฟ้อง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 541/2478กรมอัยยการ -โจทก์นายเต็ง เล่ห์มงคล -ล ป.อ. ม. 50การที่จำเลยถูกผู้ตายตีจนต้องวิ่งหนี แล้วผู้ตายยังตามตีจำเลยอีก จำเลยจึงใช้มีดแทงชุ่ยไปโดนผู้ตายตาย พฤตติการณ์เช่นนี้เรียกได้ว่าเป็นการป้องกันพอสมควรแก่เหตุข้อเท็จจริงได้ความว่า ผู้ตายเมาสุราดุด่าผู้คนอยู่เอ็ดอึง จำเลยซึ่งเป็นอาผู้ตายจึงได้ด่าว่าผู้ตาย ผู้ตายตรงเข้าตีจำเลยด้วยไม้ตะพดจนไม้หัก จำเลยวิ่งหนี ผู้ตายยังไล่ตามไปแย้งไม้ แลทำร้ายจำเลยอีก จำเลยจึงใช้มีดที่มีติดตัวไปนั้นแทงซุ่ยไป บังเอิญมีดถูกผู้ตายที่คอ ผู้ตายตายด้วยบาดแผลนี้ ศาลฎีกาตัดสินว่าการกระทำของจำเลยเป็นการป้องกันพอสมควรแก่เหตุตามมาตรา ๕๐ ให้ยกฟ้อง(กฤต-นล-อิศร)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุหมายเหตุ: 110815. คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 540/2478 พิมพ์คำพิพากษาฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 540/2478 ป.อ. ม. 301()แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ประกาศกระทรวงเกษตรและสหกรณ์เรื่องกำหนดมาตรฐานสินค้าเกษตร : การชันสูตรโรคไอเอชเอชเอ็นในกุ้งตามพระราชบัญญัติมาตรฐานสินค้าเกษตรพ.ศ. ๒๕๕๑ ด้วยคณะกรรมการมาตรฐานสินค้าเกษตรเห็นสมควรกำหนดมาตรฐานสินค้าเกษตร เรื่องการชันสูตรโรคไอเอชเอชเอ็นในกุ้ง เป็นมาตรฐานทั่วไปตามพระราชบัญญัติมาตรฐานสินค้าเกษตร พ.ศ. ๒๕๕๑เพื่อส่งเสริมสินค้าเกษตรให้ได้คุณภาพ มาตรฐาน และปลอดภัยอาศัยอำนาจตามความในมาตรา๕ มาตรา ๑๕ และมาตรา ๑๖ แห่งพระราชบัญญัติมาตรฐานสินค้าเกษตรพ.ศ. ๒๕๕๑ ประกอบมติคณะกรรมการมาตรฐานสินค้าเกษตร ในการประชุมครั้งที่๓/๒๕๕๙ เมื่อวันที่ ๕ กันยายน ๒๕๕๙ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์จึงออกประกาศกำหนดมาตรฐานสินค้าเกษตร :การชันสูตรโรคไอเอชเอชเอ็นในกุ้ง มาตรฐานเลขที่ มกษ. 10455 - 2559ไว้เป็นมาตรฐานทั่วไป ดังมีรายละเอียดแนบท้ายประกาศนี้ทั้งนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป[๑]ประกาศ ณ วันที่ ๒๐ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๕๙พลเอก ฉัตรชัย สาริกัลยะรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์[เอกสารแนบท้าย]๑. มาตรฐานสินค้าเกษตรการชันสูตรโรคไอเอชเอชเอ็นในกุ้ง(มกษ. 10455-2559)(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)ปริยานุช/จัดทำ๖ กุมภาพันธ์๒๕๖๐ปุณิกา/ตรวจ๖ กุมภาพันธ์๒๕๖๐[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๓๔/ตอนพิเศษ ๓๕ ง/หน้า ๔/๒ กุมภาพันธ์ ๒๕๖๐
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 504/2477หลักกฎหมาย: ผิดสัญญาผูกขาดสุรา ค่าปรับ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 504/2477ผิดสัญญาผูกขาดสุรา ค่าปรับ()แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 504/2477ผิดสัญญาผูกขาดสุรา ค่าปรับ()แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุหมายเหตุ: 111918. คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 503/2477 พิมพ์คำพิพากษาฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 503/2477 อาชญา ม. 301()แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
พระราชบัญญัติสงเคราะห์ข้าราชการผู้ได้รับอันตรายหรือการป่วยเจ็บเพราะเหตุปฏิบัติราชการ พ.ศ. 2498 (ยกเลิก)พระราชบัญญัติสงเคราะห์ข้าราชการผู้ได้รับอันตรายหรือการป่วยเจ็บเพราะเหตุปฏิบัติราชการ พ.ศ. ๒๔๙๘ (ยกเลิก)โปรดดูรายละเอียดของกฎหมายที่เว็บไซต์ราชกิจจานุเบกษา /
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 502/2466หลักกฎหมาย: สัญญา ผิดสัญญาว่าความ ทนายฟ้องเรียกค่าจ้างเรื่องผิดสัญญาจ้างว่าความ จำเลยต่อสู้ว่าจ้างเพียง ๔๐๐ บาท จะให้เพียง ๔๐๐ โจทย์ฟ้องเรียก ๒๐๐๐ บาท ฎีกาตัดสินว่า จำเลยได้ว่าจ้างโจทย์เปนเงิน ๒๐๐๐ บาทจริง แต่ศาลฎีกาเห็นว่า ค่าจ้างนั้นมากเกินสมควร เพราะจำเลยได้ทรัพย์ส่วนของจำเลยในเรื่องนั้น(เรื่องฟ้องอย่าแลแบ่งสินสมรส)เปนเงินเพียง ๓๐๐๐ บาทเศษเท่านั้นไม่มาก แลเรื่องสัญญาชนิดนี้ศาลฎีกาเห็นว่าศาลมีอำนาจที่จะกะให้จำเลยเสียค่าจ้างแต่พอสมควรได้ ตามตัวอย่างฎีกาที่ ๓๘๒/๒๔๖๕ จึงกะค่าจ้างว่าความให้โจทย์เพียง ๑๐๐๐ บาท ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 502/2466นายด้วง จารณพลโจทก์นางจำปาล.สัญญา ผิดสัญญาว่าความ ทนายฟ้องเรียกค่าจ้างเรื่องผิดสัญญาจ้างว่าความ จำเลยต่อสู้ว่าจ้างเพียง ๔๐๐ บาท จะให้เพียง ๔๐๐ โจทย์ฟ้องเรียก ๒๐๐๐ บาท ฎีกาตัดสินว่า จำเลยได้ว่าจ้างโจทย์เปนเงิน ๒๐๐๐ บาทจริง แต่ศาลฎีกาเห็นว่า ค่าจ้างนั้นมากเกินสมควร เพราะจำเลยได้ทรัพย์ส่วนของจำเลยในเรื่องนั้น(เรื่องฟ้องอย่าแลแบ่งสินสมรส)เปนเงินเพียง ๓๐๐๐ บาทเศษเท่านั้นไม่มาก แลเรื่องสัญญาชนิดนี้ศาลฎีกาเห็นว่าศาลมีอำนาจที่จะกะให้จำเลยเสียค่าจ้างแต่พอสมควรได้ ตามตัวอย่างฎีกาที่ ๓๘๒/๒๔๖๕ จึงกะค่าจ้างว่าความให้โจทย์เพียง ๑๐๐๐ บาท(หริศ-นรเนติ-จินดา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: เรื่องผิดสัญญาจ้างว่าความ จำเลยต่อสู้ว่าจ้างเพียง ๔๐๐ บาท จะให้เพียง ๔๐๐ โจทย์ฟ้องเรียก ๒๐๐๐ บาท ฎีกาตัดสินว่า จำเลยได้ว่าจ้างโจทย์เปนเงิน ๒๐๐๐ บาทจริง แต่ศาลฎีกาเห็นว่า ค่าจ้างนั้นมากเกินสมควร เพราะจำเลยได้ทรัพย์ส่วนของจำเลยในเรื่องนั้น(เรื่องฟ้องอย่าแลแบ่งสินสมรส)เปนเงินเพียง ๓๐๐๐ บาทเศษเท่านั้นไม่มาก แลเรื่องสัญญาชนิดนี้ศาลฎีกาเห็นว่าศาลมีอำนาจที่จะกะให้จำเลยเสียค่าจ้างแต่พอสมควรได้ ตามตัวอย่างฎีกาที่ ๓๘๒/๒๔๖๕ จึงกะค่าจ้างว่าความให้โจทย์เพียง ๑๐๐๐ บาท ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 502/2466นายด้วง จารณพลโจทก์นางจำปาล.สัญญา ผิดสัญญาว่าความ ทนายฟ้องเรียกค่าจ้างเรื่องผิดสัญญาจ้างว่าความ จำเลยต่อสู้ว่าจ้างเพียง ๔๐๐ บาท จะให้เพียง ๔๐๐ โจทย์ฟ้องเรียก ๒๐๐๐ บาท ฎีกาตัดสินว่า จำเลยได้ว่าจ้างโจทย์เปนเงิน ๒๐๐๐ บาทจริง แต่ศาลฎีกาเห็นว่า ค่าจ้างนั้นมากเกินสมควร เพราะจำเลยได้ทรัพย์ส่วนของจำเลยในเรื่องนั้น(เรื่องฟ้องอย่าแลแบ่งสินสมรส)เปนเงินเพียง ๓๐๐๐ บาทเศษเท่านั้นไม่มาก แลเรื่องสัญญาชนิดนี้ศาลฎีกาเห็นว่าศาลมีอำนาจที่จะกะให้จำเลยเสียค่าจ้างแต่พอสมควรได้ ตามตัวอย่างฎีกาที่ ๓๘๒/๒๔๖๕ จึงกะค่าจ้างว่าความให้โจทย์เพียง ๑๐๐๐ บาท(หริศ-นรเนติ-จินดา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 65364หลักกฎหมาย: คำร้องขอแถลงการณ์ด้วยปากต้องติดมากับฟ้องฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 205,225 จะขอมาภายหลังมิได้ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 53/2487นายไบ สีแปลกประหลาดจำเลย ป.วิ.อ. ม. 205, ม. 225คำร้องขอแถลงการณ์ด้วยปากต้องติดมากับฟ้องฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 205,225 จะขอมาภายหลังมิได้(ประมูล สุวรรณศร-เคลื่อน อิสรภักดี-เยี่ยม เลขวนิชธัมวิทักส์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 53/2487นายไบ สีแปลกประหลาดจำเลย ป.วิ.อ. ม. 205, ม. 225คำร้องขอแถลงการณ์ด้วยปากต้องติดมากับฟ้องฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 205,225 จะขอมาภายหลังมิได้(ประมูล สุวรรณศร-เคลื่อน อิสรภักดี-เยี่ยม เลขวนิชธัมวิทักส์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
กฎกระทรวงกำหนดให้ทางน้ำชลประทานอ่างเก็บน้ำคลองบึงเป็นทางน้ำชลประทานที่จะเรียกเก็บค่าชลประทาน พ.ศ. 2551กฎกระทรวง กำหนดให้ทางน้ำชลประทานอ่างเก็บน้ำคลองบึง เป็นทางน้ำชลประทานที่จะเรียกเก็บค่าชลประทาน พ.ศ. ๒๕๕๑อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๘ (๑) แห่งพระราชบัญญัติการชลประทานหลวง พุทธศักราช ๒๔๘๕ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติการชลประทานหลวง (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๑๘ และมาตรา ๔๒ แห่งพระราชบัญญัติการชลประทานหลวง พุทธศักราช ๒๔๘๕ อันเป็นกฎหมายที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคล ซึ่งมาตรา๒๙ ประกอบกับมาตรา ๓๒ มาตรา ๓๓ มาตรา ๓๔ มาตรา ๔๑ มาตรา ๔๒ และมาตรา ๔๓ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย บัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้ให้ทางน้ำชลประทานอ่างเก็บน้ำคลองบึง ในท้องที่ตำบลอ่าวน้อย อำเภอเมืองประจวบคีรีขันธ์ จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ ภายในแนวเขตตามแผนที่ท้ายกฎกระทรวงนี้ เป็นทางน้ำชลประทานที่จะเรียกเก็บค่าชลประทานให้ไว้ ณ วันที่ ๑๗ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๕๑ สมศักดิ์ ปริศนานันทกุล รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ โดยที่เป็นการสมควรกำหนดให้ทางน้ำชลประทานอ่างเก็บน้ำคลองบึง ในท้องที่ตำบลอ่าวน้อย อำเภอเมืองประจวบคีรีขันธ์ จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ เป็นทางน้ำชลประทานที่จะเรียกเก็บค่าชลประทาน เพื่อให้เกิดประโยชน์จากการใช้น้ำอย่างเต็มที่ และเนื่องจากมาตรา ๘ (๑)แห่งพระราชบัญญัติการชลประทานหลวง พุทธศักราช ๒๔๘๕ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติการชลประทานหลวง (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๑๘ บัญญัติให้ทางน้ำชลประทานที่จะเรียกเก็บค่าชลประทานต้องกำหนดโดยกฎกระทรวง จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้
คําสั่งคณะกรรมการคุ้มครองผู้บริโภคที่ 1/2556เรื่อง ห้ามขายสินค้า "อุปกรณ์ไฟฟ้าช็อตสําหรับแกล้งคน" เป็นการชั่วคราว------------------------------------------------- ด้วยปรากฏว่าในปัจจุบันมีการขายอุปกรณ์ไฟฟ้าช็อตสําหรับแกล้งคน ที่ผลิตออกมาในรูปแบบต่าง ๆ เช่น หมากฝรั่ง รีโมทรถยนต์ ปากกา สวิตซ์เปิด - ปิดไฟฟ้า โดยอุปกรณ์ดังกล่าวใช้หลักการช็อตด้วยไฟฟ้า สํานักงานคณะกรรมการคุ้มครองผู้บริโภคจึงได้ส่งสินค้าให้ห้องปฏิบัติการของภาควิชาวิศวกรรมไฟฟ้า คณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ดําเนินการทดสอบ พบว่าอุปกรณ์ไฟฟ้าช็อตสําหรับแกล้งคนมีค่าแรงดันไฟฟ้าสูงสุดประมาณ 500 - 1,000 โวลต์ สามารถจ่ายกระแสไฟฟ้าไหลผ่านอวัยวะของร่างกายได้อย่างต่อเนื่องและคงที่ตลอดระยะเวลาที่กดหรือดึงอุปกรณ์นั้น ซึ่งอาจทําให้เกิดกระแสไฟฟ้ารั่วตามผิวหนังสูงเกินกว่า 0.02 แอมแปร์ มีผลให้บุคคลอาจหมดสติ หรือถ้าหากกระแสไฟฟ้าสูงเกินกว่า 0.2 แอมแปร์ จะทําให้ผิวหนังบริเวณที่เป็นเส้นทางการเดินของกระแสเกิดเป็นรอยแผลไหม้ได้ สินค้าดังกล่าวอาจเป็นอันตรายต่อเด็กเล็กหรือผู้ป่วยโรคหัวใจ คณะกรรมการคุ้มครองผู้บริโภคในการประชุมครั้งที่ 1/2556 เมื่อวันที่ 31 มกราคม 2556 ได้พิจารณาแล้ว มีความเห็นว่า มีเหตุอันน่าเชื่อว่าสินค้าที่เรียกกันว่า "อุปกรณ์ไฟฟ้าช็อตสําหรับแกล้งคน" เป็นสินค้าที่อาจเป็นอันตรายแก่ผู้บริโภค และมีความจําเป็นเร่งด่วนที่จะต้องป้องกันอันตรายและคุ้มครองผู้บริโภคให้ได้รับความปลอดภัยในการใช้สินค้าชนิดนี้ จึงมีมติให้มีคําสั่งห้ามขายสินค้าที่เรียกกันว่า "อุปกรณ์ไฟฟ้าช็อตสําหรับแกล้งคน" เป็นการชั่วคราว อาศัยอํานาจตามความในมาตรา 36 วรรคสาม แห่งพระราชบัญญัติคุ้มครองผู้บริโภค พ.ศ. 2522 อันเป็นกฎหมายที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจํากัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคล ซึ่งตามมาตรา 29 ประกอบกับมาตรา 41 มาตรา 43 และมาตรา 45 ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2550 บัญญัติให้กระทําได้โดยอาศัยอํานาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย คณะกรรมการคุ้มครองผู้บริโภค จึงมีคําสั่งดังต่อไปนี้ (1) ห้ามขายสินค้าอุปกรณ์ไฟฟ้าช็อตสําหรับแกล้งคนเป็นการชั่วคราว จนกว่าคณะกรรมการคุ้มครองผู้บริโภคจะมีคําสั่งยกเลิก ทั้งนี้ ให้รวมถึงการให้เช่า ให้เช่าซื้อ หรือจัดหาให้ไม่ว่าด้วยประการใด ๆ โดยเรียกค่าตอบแทนเป็นเงิน หรือผลประโยชน์ตอบแทนอย่างอื่น ตลอดจนการเสนอหรือการชักชวนเพื่อการดังกล่าว (2) ให้ผู้ประกอบธุรกิจซึ่งประสงค์จะขาย ผลิต สั่ง หรือนําเข้ามาในราชอาณาจักรซึ่งอุปกรณ์ไฟฟ้าช็อตสําหรับแกล้งคน ทําการติดต่อกับสํานักงานคณะกรรมการคุ้มครองผู้บริโภค เพื่อดําเนินการทดสอบหรือพิสูจน์สินค้าดังกล่าวว่าไม่เป็นอันตรายแก่ผู้บริโภค ภายในสามสิบวันนับแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษา ทั้งนี้ ตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไปผู้มีอํานาจลงนาม - สั่ง ณ วันที่ 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2556 วราเทพ รัตนากรรัฐมนตรีประจําสํานักนายกรัฐมนตรีประธานกรรมการคุ้มครองผู้บริโภค
พระราชบัญญัติรถลาก (ฉบับที่ 7) พ.ศ. 2495พระราชบัญญัติ รถลาก (ฉบับที่ ๗) พ.ศ. ๒๔๙๕ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร. ให้ไว้ ณ วันที่ ๒๗ ธันวาคม พ.ศ. ๒๔๙๕ เป็นปีที่ ๗ ในรัชกาลปัจจุบันพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า โดยที่เป็นการสมควรแก้ไขเพิ่มเติมกฎหมายว่าด้วยรถลาก จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้โดยคำแนะนำและยินยอมของสภาผู้แทนราษฎร ดังต่อไปนี้มาตรา 1 มาตรา ๑ พระราชบัญญัตินี้เรียกว่า "พระราชบัญญัติรถลาก (ฉบับที่ ๗) พ.ศ. ๒๔๙๕"มาตรา 2 มาตรา ๒ พระราชบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา 3 มาตรา ๓ ให้งดการจดทะเบียนและการต่ออายุใบอนุญาตสำหรับรถลากในจังหวัดพระนครและจังหวัดธนบุรี ตั้งแต่วันที่ ๑ มกราคม ๒๔๙๖ เป็นต้นไปมาตรา 4 มาตรา ๔ ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยรักษาการตามพระราชบัญญัตินี้ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ จอมพล ป. พิบูลสงคราม นายกรัฐมนตรี
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 56/2470หลักกฎหมาย: ฟ้อง จำเลยหลายคนต่างเปนลูกหนี้ในเอกสารคนละฉบับจะฟ้องรวมในสำนวนเดียวกันไม่ได้ (เทียบฎีกา 209/2467)ได้ความว่า จำเลยได้ทำสัญญาเช่านาของโจทย์คนละฉบับ แล้วไม่ชำระค่าเช่า ค่าเช่าค้างจำเลยที่ ๑-๒ เปนเงิน ๖๗๗ บาท จำเลยที่ ๓ เปนเงิน ๔๕๑ บาท จำเลยที่ ๔-๕ เปนเงิน ๙๒๔ บาท ๔๐ สตางค์ ฯลฯ โจทย์นำสัญญา ๑๐ ฉบับนี้มารวมฟ้องในสำนวนเดียวกัน ศาลฎีกาสั่งว่า จำนวนเงินที่โจทย์ฟ้องนี้มีสัญญาเปนหลักฐาน ๑๐ ฉบับ ซึ่งได้กระทำต่างวันต่างเวลา แลจำเลยต่างคนต่างรับผิดชอบหาได้เปนคู่สัญญาร่วมกันไม่ โจทย์ควรแยกฟ้องจึงให้ศาลล่างเรียกค่าธรรมเนียมจากโจทย์จำเลยเปนราย ๆ ไปให้ครบถ้วน แล้วส่งสำนวนคืนมาให้ศาลฎีกาวินิจฉัยต่อไป ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 56/2470นายบุญโจทก์นายพันที่ 1 นายมาที่ 2 นายนินที่ 3 นายใหญ่ที่ 4 กับพวกอีก 5 คนจำเลย ป.วิ.พ. ฟ้อง จำเลยหลายคนต่างเปนลูกหนี้ในเอกสารคนละฉบับจะฟ้องรวมในสำนวนเดียวกันไม่ได้ (เทียบฎีกา 209/2467)ได้ความว่า จำเลยได้ทำสัญญาเช่านาของโจทย์คนละฉบับ แล้วไม่ชำระค่าเช่า ค่าเช่าค้างจำเลยที่ ๑-๒ เปนเงิน ๖๗๗ บาท จำเลยที่ ๓ เปนเงิน ๔๕๑ บาท จำเลยที่ ๔-๕ เปนเงิน ๙๒๔ บาท ๔๐ สตางค์ ฯลฯ โจทย์นำสัญญา ๑๐ ฉบับนี้มารวมฟ้องในสำนวนเดียวกัน ศาลฎีกาสั่งว่า จำนวนเงินที่โจทย์ฟ้องนี้มีสัญญาเปนหลักฐาน ๑๐ ฉบับ ซึ่งได้กระทำต่างวันต่างเวลา แลจำเลยต่างคนต่างรับผิดชอบหาได้เปนคู่สัญญาร่วมกันไม่ โจทย์ควรแยกฟ้องจึงให้ศาลล่างเรียกค่าธรรมเนียมจากโจทย์จำเลยเปนราย ๆ ไปให้ครบถ้วน แล้วส่งสำนวนคืนมาให้ศาลฎีกาวินิจฉัยต่อไป(พรหม-ศรี-พิพาก)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ได้ความว่า จำเลยได้ทำสัญญาเช่านาของโจทย์คนละฉบับ แล้วไม่ชำระค่าเช่า ค่าเช่าค้างจำเลยที่ ๑-๒ เปนเงิน ๖๗๗ บาท จำเลยที่ ๓ เปนเงิน ๔๕๑ บาท จำเลยที่ ๔-๕ เปนเงิน ๙๒๔ บาท ๔๐ สตางค์ ฯลฯ โจทย์นำสัญญา ๑๐ ฉบับนี้มารวมฟ้องในสำนวนเดียวกัน ศาลฎีกาสั่งว่า จำนวนเงินที่โจทย์ฟ้องนี้มีสัญญาเปนหลักฐาน ๑๐ ฉบับ ซึ่งได้กระทำต่างวันต่างเวลา แลจำเลยต่างคนต่างรับผิดชอบหาได้เปนคู่สัญญาร่วมกันไม่ โจทย์ควรแยกฟ้องจึงให้ศาลล่างเรียกค่าธรรมเนียมจากโจทย์จำเลยเปนราย ๆ ไปให้ครบถ้วน แล้วส่งสำนวนคืนมาให้ศาลฎีกาวินิจฉัยต่อไป ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 56/2470นายบุญโจทก์นายพันที่ 1 นายมาที่ 2 นายนินที่ 3 นายใหญ่ที่ 4 กับพวกอีก 5 คนจำเลย ป.วิ.พ. ฟ้อง จำเลยหลายคนต่างเปนลูกหนี้ในเอกสารคนละฉบับจะฟ้องรวมในสำนวนเดียวกันไม่ได้ (เทียบฎีกา 209/2467)ได้ความว่า จำเลยได้ทำสัญญาเช่านาของโจทย์คนละฉบับ แล้วไม่ชำระค่าเช่า ค่าเช่าค้างจำเลยที่ ๑-๒ เปนเงิน ๖๗๗ บาท จำเลยที่ ๓ เปนเงิน ๔๕๑ บาท จำเลยที่ ๔-๕ เปนเงิน ๙๒๔ บาท ๔๐ สตางค์ ฯลฯ โจทย์นำสัญญา ๑๐ ฉบับนี้มารวมฟ้องในสำนวนเดียวกัน ศาลฎีกาสั่งว่า จำนวนเงินที่โจทย์ฟ้องนี้มีสัญญาเปนหลักฐาน ๑๐ ฉบับ ซึ่งได้กระทำต่างวันต่างเวลา แลจำเลยต่างคนต่างรับผิดชอบหาได้เปนคู่สัญญาร่วมกันไม่ โจทย์ควรแยกฟ้องจึงให้ศาลล่างเรียกค่าธรรมเนียมจากโจทย์จำเลยเปนราย ๆ ไปให้ครบถ้วน แล้วส่งสำนวนคืนมาให้ศาลฎีกาวินิจฉัยต่อไป(พรหม-ศรี-พิพาก)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศกระทรวงอุตสาหกรรมฉบับที่ 5203 (พ.ศ. 2562)ออกตามความในพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมพ.ศ. 2511เรื่อง กําหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมการจัดการระบบไฟฟ้ากําลังและการแลกเปลี่ยนสารสนเทศที่เกี่ยวข้อง -ความมั่นคงปลอดภัยของข้อมูลและการสื่อสารเล่ม 1 ความมั่นคงปลอดภัยของเครือข่ายการสื่อสารและระบบ -บทนําเกี่ยวกับประเด็นด้านความมั่นคงปลอดภัย--------------------------------------อื่นๆ - อาศัยอํานาจตามความในมาตรา 15 แห่งพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม พ.ศ. 2511 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม (ฉบับที่ 7) พ.ศ. 2558 รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมออกประกาศกําหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมการจัดการระบบไฟฟ้ากําลังและการแลกเปลี่ยนสารสนเทศที่เกี่ยวข้อง - ความมั่นคงปลอดภัยของข้อมูลและการสื่อสาร เล่ม 1 ความมั่นคงปลอดภัยของเครือข่ายการสื่อสารและระบบ - บทนําเกี่ยวกับประเด็นด้านความมั่นคงปลอดภัย มาตรฐานเลขที่ มอก. 62351 เล่ม 1 - 2561 ไว้ ดังมีรายละเอียดต่อท้ายประกาศนี้ ทั้งนี้ ให้มีผลตั้งแต่วันที่ประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปผู้มีอํานาจลงนาม - ประกาศ ณ วันที่ 20 มีนาคม พ.ศ. 2562 สมชาย หาญหิรัญรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม รักษาราชการแทนรัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 63674หลักกฎหมาย: ปัญหาการรับฟังพยานเอกสาร จำเลยอ้างเพียงว่าข้อนำสืบของโจทก์ไม่น่าเชื่อถือ จึงเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงส่วนการยื่นคำร้องขอระบุพยานเพิ่มเติมในชั้นฎีกานั้นเป็นอำนาจของศาลฎีกาโดยเฉพาะที่จะวินิจฉัยสั่งศาลชั้นต้นสั่งยกคำร้องเสียเองย่อมไม่ชอบ เมื่อคดีต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง จึงไม่มีเหตุที่ศาลฎีกาจะรับฟังพยานหลักฐานเพิ่มเติม ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 458/2523พนักงานอัยการจังหวัดระนองโจทก์นายเจียว แซ่หงอจำเลย ป.วิ.อ. ม. 219ปัญหาการรับฟังพยานเอกสาร จำเลยอ้างเพียงว่าข้อนำสืบของโจทก์ไม่น่าเชื่อถือ จึงเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงส่วนการยื่นคำร้องขอระบุพยานเพิ่มเติมในชั้นฎีกานั้นเป็นอำนาจของศาลฎีกาโดยเฉพาะที่จะวินิจฉัยสั่งศาลชั้นต้นสั่งยกคำร้องเสียเองย่อมไม่ชอบ เมื่อคดีต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง จึงไม่มีเหตุที่ศาลฎีกาจะรับฟังพยานหลักฐานเพิ่มเติม(สมบูรณ์ บุญภินนท์-ชุบ วีระเวคิน-อัมพล สุวรรณภักดี)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 458/2523พนักงานอัยการจังหวัดระนองโจทก์นายเจียว แซ่หงอจำเลย ป.วิ.อ. ม. 219ปัญหาการรับฟังพยานเอกสาร จำเลยอ้างเพียงว่าข้อนำสืบของโจทก์ไม่น่าเชื่อถือ จึงเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงส่วนการยื่นคำร้องขอระบุพยานเพิ่มเติมในชั้นฎีกานั้นเป็นอำนาจของศาลฎีกาโดยเฉพาะที่จะวินิจฉัยสั่งศาลชั้นต้นสั่งยกคำร้องเสียเองย่อมไม่ชอบ เมื่อคดีต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง จึงไม่มีเหตุที่ศาลฎีกาจะรับฟังพยานหลักฐานเพิ่มเติม(สมบูรณ์ บุญภินนท์-ชุบ วีระเวคิน-อัมพล สุวรรณภักดี)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศกระทรวงสาธารณสุขประกาศกระทรวงสาธารณสุขฉบับที่๒ (พ.ศ. ๒๕๓๑)เรื่องแต่งตั้งพนักงานเจ้าหน้าที่ตามพระราชบัญญัติเชื้อโรคและพิษจากสัตว์พ.ศ. ๒๕๒๕[๑] ตามประกาศกระทรวงสาธารณสุข ลงวันที่ ๒๗ ธันวาคม๒๕๒๗ ได้แต่งตั้งให้นักวิเคราะห์ยา ประจำกองวิเคราะห์ยา และประจำศูนย์วิทยาศาสตร์การแพทย์เป็นพนักงานเจ้าหน้าที่ตามพระราชบัญญัติเชื้อโรคและพิษจากสัตว์ พ.ศ. ๒๕๒๕ ด้วยนั้นบัดนี้สำนักงาน ก.พ. ได้กำหนดเปลี่ยนแปลงชื่อ นักวิเคราะห์ยาเป็นตำแหน่ง นักวิทยาศาสตร์การแพทย์จึงเห็นควรแก้ไขประกาศกระทรวงสาธารณสุขดังกล่าวให้สอดคล้องกันฉะนั้น อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๒๗แห่งพระราชบัญญัติเชื้อโรคและพิษจากสัตว์ พ.ศ. ๒๕๒๕รัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข จึงออกประกาศไว้ดังต่อไปนี้ ๑. ให้ยกเลิกความใน ๑.๓แห่งประกาศกระทรวงสาธารณสุข ลงวันที่ ๒๗ ธันวาคม ๒๕๒๗เรื่องแต่งตั้งพนักงานเจ้าหน้าที่ตามพระราชบัญญัติเชื้อโรคและพิษจากสัตว์ พ.ศ.๒๕๒๕ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน ๑.๓ นักวิทยาศาสตร์การแพทย์ประจำกองวิเคราะห์ยากรมวิทยาศาสตร์การแพทย์๒. ให้ยกเลิกความใน ๒.๒แห่งประกาศกระทรวงสาธารณสุข ลงวันที่ ๒๗ ธันวาคม ๒๕๒๗เรื่องแต่งตั้งพนักงานเจ้าหน้าที่ตามพระราชบัญญัติเชื้อโรคและพิษจากสัตว์ พ.ศ.๒๕๒๕ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน๒.๒ นักวิทยาศาสตร์การแพทย์ประจำศูนย์วิทยาศาสตร์การแพทย์ ๑ สงขลา ศูนย์วิทยาศาสตร์การแพทย์ ๒ ชลบุรีศูนย์วิทยาศาสตร์การแพทย์ ๓ นครราชสีมา ศูนย์วิทยาศาสตร์การแพทย์ ๔ ขอนแก่นศูนย์วิทยาศาสตร์การแพทย์ ๕ เชียงใหม่ และศูนย์วิทยาศาสตร์การแพทย์ ๖ พิษณุโลกกรมวิทยาศาสตร์การแพทย์ ประกาศณ วันที่ ๑๔ เมษายน พ.ศ. ๒๕๓๑เทิดพงษ์ ไชยนันทน์รัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุขณัฐดนัย/พิมพ์๑๒ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๒รัศม์วรรณวลัย/ตรวจ๑๓ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๒[๑]ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๐๕/ตอนที่ ๗๖/หน้า ๓๗๒๘/๑๐ พฤษภาคม ๒๕๓๑
ประกาศกระทรวงอุตสาหกรรมฉบับที่ 5188 (พ.ศ. 2562)ออกตามความในพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมพ.ศ. 2511เรื่อง ยกเลิกมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมเหล็กแผ่นรีดเย็นเคลือบสังกะสีโดยกรรมวิธีจุ่มร้อน แผ่นม้วน แผ่นตัด และแผ่นลูกฟูกและกําหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมเหล็กกล้าทรงแบนรีดเย็นเคลือบสังกะสีโดยกรรมวิธีจุ่มร้อนแผ่นม้วน แผ่นแถบ แผ่นตัด และแผ่นลูกฟูก-----------------------------------------------------------------อื่นๆ - โดยที่เป็นการสมควรปรับปรุงมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม เหล็กแผ่นรีดเย็นเคลือบสังกะสีโดยกรรมวิธีจุ่มร้อน แผ่นม้วน แผ่นตัด และแผ่นลูกฟูก มาตรฐานเลขที่ มอก. 50 - 2548 อาศัยอํานาจตามความในมาตรา 15 แห่งพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม พ.ศ. 2511 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม (ฉบับที่ 7) พ.ศ. 2558 รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมออกประกาศยกเลิกประกาศกระทรวงอุตสาหกรรม ฉบับที่ 3382 (พ.ศ. 2548) ออกตามความในพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม พ.ศ. 2511 เรื่อง ยกเลิกมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม แผ่นเหล็กเคลือบสังกะสีโดยกรรมวิธีจุ่มร้อนและกําหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม เหล็กแผ่นรีดเย็นเคลือบสังกะสีโดยกรรมวิธีจุ่มร้อน แผ่นม้วน แผ่นตัด และแผ่นลูกฟูก ลงวันที่ 6 กรกฎาคม พ.ศ. 2548 และออกประกาศกําหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม เหล็กกล้าทรงแบนรีดเย็นเคลือบสังกะสีโดยกรรมวิธีจุ่มร้อน แผ่นม้วน แผ่นแถบ แผ่นตัด และแผ่นลูกฟูก มาตรฐานเลขที่ มอก. 50 - 2561 ขึ้นใหม่ ดังมีรายละเอียดต่อท้ายประกาศนี้ ทั้งนี้ ให้มีผลตั้งแต่พระราชกฤษฎีกาว่าด้วยการกําหนดให้ผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม เหล็กกล้าทรงแบนรีดเย็นเคลือบสังกะสีโดยกรรมวิธีจุ่มร้อน แผ่นม้วน แผ่นแถบ แผ่นตัด และแผ่นลูกฟูก ต้องเป็นไปตามมาตรฐานเลขที่ มอก. 50 - 2561 ใช้บังคับ เป็นต้นไปผู้มีอํานาจลงนาม - ประกาศ ณ วันที่ 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2562 สมชาย หาญหิรัญรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม รักษาราชการแทนรัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม