คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 484/2510หลักกฎหมาย: โจทก์จ้างจำเลยให้เจาะน้ำบาดาลให้โจทก์ 1 บ่อ ตามสัญญาสัมภาระที่ต้องใช้ก็คือท่อกรองน้ำ ท่อน้ำ เครื่องปั๊มน้ำฯลฯ จึงถือได้ว่าการติดตั้งเครื่องปั๊มน้ำเป็นส่วนหนึ่งของการเจาะบ่อน้ำบาดาลปั๊มน้ำฝ่ายผู้ว่าจ้างเป็นผู้จัดหาสิ่งของเหล่านี้ฝ่ายใดจะเป็นผู้จัดหามาก็ตาม ต้องถือว่าเป็นสัมภาระใช้ในการเจาะบ่อน้ำบาดาลอยู่นั่นเองหากการงานที่ทำเกิดการบกพร่องสูบน้ำไม่ได้ปริมาณตามสัญญา เป็นเพราะ ความบกพร่องของปั๊มน้ำที่โจทก์จัดหามา จำเลยจึงไม่ต้องรับผิดโจทก์ฟ้องว่า จำเลยที่ 2 เป็นตัวแทนจำเลยที่ 1 ทำสัญญารับจ้างเจาะน้ำบาดาลให้โจทก์ 1 บ่อ ราคา 12,500 บาท ตกลงจะเจาะให้ได้น้ำไม่น้อยกว่าชั่วโมงละ 8,000 ลิตร จ่ายค่าจ้างไปแล้ว 8,000 บาท จำเลยเจาะบ่อน้ำและสูบมาได้เพียงชั่วโมงละ 4,000 ลิตร โจทก์บอกให้แก้ไข จำเลยก็เพิกเฉย ขอให้บังคับให้จำเลยแก้ไขบ่อให้ได้น้ำตามสัญญาภายใน 30 วัน ถ้าไม่สามารถแก้ไข ให้ร่วมกันรับผิดคืนเงิน 8,000 บาท จำเลยให้การว่า จำเลยเจาะบ่อน้ำตามที่กำหนดในสัญญา แต่โจทก์ซื้อเครื่องสูบน้ำซึ่งมีกำลังน้อยมาใช้ ฯลฯ จึงมิใช่ความผิดของจำเลยคดีโจทก์ขาดอายุความศาลชั้นต้นเห็นว่าคดีโจทก์ขาดอายุความ พิพากษายกฟ้องโจทก์โจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์เห็นว่าคดีโจทก์ไม่ขาดอายุความ แต่ที่สูบน้ำไม่ได้ปริมาณตามสัญญาไม่ใช่เพราะความบกพร่องของจำเลย พิพากษายืนโจทก์ฎีกาคดีนี้ ศาลล่างทั้งสองฟังข้อเท็จจริงว่า เหตุที่สูบน้ำไม่ได้ชั่วโมงละ 8,000 ลิตร ตามสัญญา เป็นเพราะความไม่มีหรือความบกพร่องของปั๊มน้ำที่โจทก์จัดหาซื้อมาให้จำเลยติดตั้ง โจทก์ฎีกาว่าเครื่องปั๊มน้ำไม่ใช่สัมภาระในการเจาะน้ำบาดาล ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 591 ศาลจะนำมาปรับยกเว้นความผิดแก่จำเลยไม่ได้ ศาลฎีกาได้ตรวจสัญญาจ้างรายนี้แล้วปรากฏว่าสัมภาระที่ต้องใช้เท่าที่ปรากฏในสัญญาก็คือ ในข้อ 3 มีท่อกรองน้ำท่อน้ำ อันประกอบด้วยแป๊บ ลวดตะแกรงทองเหลือง และจั๊งใต้หวันกับตามสัญญาข้อ 7 อันมีเครื่องปั๊มน้ำและท่อขึ้นลงถังพักน้ำ จึงถือได้ว่า การติดตั้งเครื่องปั๊มน้ำเป็นส่วนหนึ่งของการเจาะบ่อน้ำบาดาลเพราะถ้าไม่มีปั๊มน้ำแล้วจะเอาน้ำขึ้นมาได้อย่างไรหากแต่ในสัญญารายนี้สัมภาระในข้อ 3 กำหนดให้ผู้รับจ้างจัดหามา โดยไม่ต้องใช้ของใหม่ 100% ส่วนปั๊มน้ำตามสัญญาข้อ 7 ฝ่ายผู้ว่าจ้างเป็นผู้จัดหาโดยไม่ได้ระบุว่าจะเป็นปั๊มชนิดใด ขนาดไหน สิ่งของต่าง ๆ เหล่านี้ฝ่ายใดจะเป็นผู้จัดหามาก็ตาม ต้องถือว่าเป็นสัมภาระใช้ในการเจาะบ่อน้ำบาดาลอยู่นั่นเอง หากการงานที่ทำเกิดการบกพร่อง สูบน้ำไม่ได้ปริมาณตามสัญญา เป็นเพราะความบกพร่องของปั๊มน้ำที่โจทก์จัดหามาจะให้จำเลยรับผิดได้อย่างไร ฎีกาของโจทก์อ้างว่าศาลจะนำเอาเรื่องเครื่องปั๊มน้ำซึ่งไม่ใช่สัมภาระเจาะบ่อมาปรับยกเว้นความรับผิดของจำเลยไม่ได้นั้น ฟังไม่ขึ้นพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 484/2510นายสกล กรณ์ศิลป์โจทก์นางหงษ์ แซ่จึง ที่ 1 นายกมล ศรีรัตอำไพ ที่ 2จำเลย ป.พ.พ. ม. 591, ม. 600, ม. 601 โจทก์จ้างจำเลยให้เจาะน้ำบาดาลให้โจทก์ 1 บ่อ ตามสัญญาสัมภาระที่ต้องใช้ก็คือท่อกรองน้ำ ท่อน้ำ เครื่องปั๊มน้ำฯลฯ จึงถือได้ว่าการติดตั้งเครื่องปั๊มน้ำเป็นส่วนหนึ่งของการเจาะบ่อน้ำบาดาลปั๊มน้ำฝ่ายผู้ว่าจ้างเป็นผู้จัดหาสิ่งของเหล่านี้ฝ่ายใดจะเป็นผู้จัดหามาก็ตาม ต้องถือว่าเป็นสัมภาระใช้ในการเจาะบ่อน้ำบาดาลอยู่นั่นเองหากการงานที่ทำเกิดการบกพร่องสูบน้ำไม่ได้ปริมาณตามสัญญา เป็นเพราะ ความบกพร่องของปั๊มน้ำที่โจทก์จัดหามา จำเลยจึงไม่ต้องรับผิดโจทก์ฟ้องว่า จำเลยที่ 2 เป็นตัวแทนจำเลยที่ 1 ทำสัญญารับจ้างเจาะน้ำบาดาลให้โจทก์ 1 บ่อ ราคา 12,500 บาท ตกลงจะเจาะให้ได้น้ำไม่น้อยกว่าชั่วโมงละ 8,000 ลิตร จ่ายค่าจ้างไปแล้ว 8,000 บาท จำเลยเจาะบ่อน้ำและสูบมาได้เพียงชั่วโมงละ 4,000 ลิตร โจทก์บอกให้แก้ไข จำเลยก็เพิกเฉย ขอให้บังคับให้จำเลยแก้ไขบ่อให้ได้น้ำตามสัญญาภายใน 30 วัน ถ้าไม่สามารถแก้ไข ให้ร่วมกันรับผิดคืนเงิน 8,000 บาท จำเลยให้การว่า จำเลยเจาะบ่อน้ำตามที่กำหนดในสัญญา แต่โจทก์ซื้อเครื่องสูบน้ำซึ่งมีกำลังน้อยมาใช้ ฯลฯ จึงมิใช่ความผิดของจำเลยคดีโจทก์ขาดอายุความศาลชั้นต้นเห็นว่าคดีโจทก์ขาดอายุความ พิพากษายกฟ้องโจทก์โจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์เห็นว่าคดีโจทก์ไม่ขาดอายุความ แต่ที่สูบน้ำไม่ได้ปริมาณตามสัญญาไม่ใช่เพราะความบกพร่องของจำเลย พิพากษายืนโจทก์ฎีกาคดีนี้ ศาลล่างทั้งสองฟังข้อเท็จจริงว่า เหตุที่สูบน้ำไม่ได้ชั่วโมงละ 8,000 ลิตร ตามสัญญา เป็นเพราะความไม่มีหรือความบกพร่องของปั๊มน้ำที่โจทก์จัดหาซื้อมาให้จำเลยติดตั้ง โจทก์ฎีกาว่าเครื่องปั๊มน้ำไม่ใช่สัมภาระในการเจาะน้ำบาดาล ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 591 ศาลจะนำมาปรับยกเว้นความผิดแก่จำเลยไม่ได้ ศาลฎีกาได้ตรวจสัญญาจ้างรายนี้แล้วปรากฏว่าสัมภาระที่ต้องใช้เท่าที่ปรากฏในสัญญาก็คือ ในข้อ 3 มีท่อกรองน้ำท่อน้ำ อันประกอบด้วยแป๊บ ลวดตะแกรงทองเหลือง และจั๊งใต้หวันกับตามสัญญาข้อ 7 อันมีเครื่องปั๊มน้ำและท่อขึ้นลงถังพักน้ำ จึงถือได้ว่า การติดตั้งเครื่องปั๊มน้ำเป็นส่วนหนึ่งของการเจาะบ่อน้ำบาดาลเพราะถ้าไม่มีปั๊มน้ำแล้วจะเอาน้ำขึ้นมาได้อย่างไรหากแต่ในสัญญารายนี้สัมภาระในข้อ 3 กำหนดให้ผู้รับจ้างจัดหามา โดยไม่ต้องใช้ของใหม่ 100% ส่วนปั๊มน้ำตามสัญญาข้อ 7 ฝ่ายผู้ว่าจ้างเป็นผู้จัดหาโดยไม่ได้ระบุว่าจะเป็นปั๊มชนิดใด ขนาดไหน สิ่งของต่าง ๆ เหล่านี้ฝ่ายใดจะเป็นผู้จัดหามาก็ตาม ต้องถือว่าเป็นสัมภาระใช้ในการเจาะบ่อน้ำบาดาลอยู่นั่นเอง หากการงานที่ทำเกิดการบกพร่อง สูบน้ำไม่ได้ปริมาณตามสัญญา เป็นเพราะความบกพร่องของปั๊มน้ำที่โจทก์จัดหามาจะให้จำเลยรับผิดได้อย่างไร ฎีกาของโจทก์อ้างว่าศาลจะนำเอาเรื่องเครื่องปั๊มน้ำซึ่งไม่ใช่สัมภาระเจาะบ่อมาปรับยกเว้นความรับผิดของจำเลยไม่ได้นั้น ฟังไม่ขึ้นพิพากษายืน(โกวิท ถิระวัฒน์-มณี ชุติวงศ์-ไฉน บุญยก)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยที่ 2 เป็นตัวแทนจำเลยที่ 1 ทำสัญญารับจ้างเจาะน้ำบาดาลให้โจทก์ 1 บ่อ ราคา 12,500 บาท ตกลงจะเจาะให้ได้น้ำไม่น้อยกว่าชั่วโมงละ 8,000 ลิตร จ่ายค่าจ้างไปแล้ว 8,000 บาท จำเลยเจาะบ่อน้ำและสูบมาได้เพียงชั่วโมงละ 4,000 ลิตร โจทก์บอกให้แก้ไข จำเลยก็เพิกเฉย ขอให้บังคับให้จำเลยแก้ไขบ่อให้ได้น้ำตามสัญญาภายใน 30 วัน ถ้าไม่สามารถแก้ไข ให้ร่วมกันรับผิดคืนเงิน 8,000 บาท จำเลยให้การว่า จำเลยเจาะบ่อน้ำตามที่กำหนดในสัญญา แต่โจทก์ซื้อเครื่องสูบน้ำซึ่งมีกำลังน้อยมาใช้ ฯลฯ จึงมิใช่ความผิดของจำเลยคดีโจทก์ขาดอายุความศาลชั้นต้นเห็นว่าคดีโจทก์ขาดอายุความ พิพากษายกฟ้องโจทก์โจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์เห็นว่าคดีโจทก์ไม่ขาดอายุความ แต่ที่สูบน้ำไม่ได้ปริมาณตามสัญญาไม่ใช่เพราะความบกพร่องของจำเลย พิพากษายืนโจทก์ฎีกาคดีนี้ ศาลล่างทั้งสองฟังข้อเท็จจริงว่า เหตุที่สูบน้ำไม่ได้ชั่วโมงละ 8,000 ลิตร ตามสัญญา เป็นเพราะความไม่มีหรือความบกพร่องของปั๊มน้ำที่โจทก์จัดหาซื้อมาให้จำเลยติดตั้ง โจทก์ฎีกาว่าเครื่องปั๊มน้ำไม่ใช่สัมภาระในการเจาะน้ำบาดาล ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 591 ศาลจะนำมาปรับยกเว้นความผิดแก่จำเลยไม่ได้ ศาลฎีกาได้ตรวจสัญญาจ้างรายนี้แล้วปรากฏว่าสัมภาระที่ต้องใช้เท่าที่ปรากฏในสัญญาก็คือ ในข้อ 3 มีท่อกรองน้ำท่อน้ำ อันประกอบด้วยแป๊บ ลวดตะแกรงทองเหลือง และจั๊งใต้หวันกับตามสัญญาข้อ 7 อันมีเครื่องปั๊มน้ำและท่อขึ้นลงถังพักน้ำ จึงถือได้ว่า การติดตั้งเครื่องปั๊มน้ำเป็นส่วนหนึ่งของการเจาะบ่อน้ำบาดาลเพราะถ้าไม่มีปั๊มน้ำแล้วจะเอาน้ำขึ้นมาได้อย่างไรหากแต่ในสัญญารายนี้สัมภาระในข้อ 3 กำหนดให้ผู้รับจ้างจัดหามา โดยไม่ต้องใช้ของใหม่ 100% ส่วนปั๊มน้ำตามสัญญาข้อ 7 ฝ่ายผู้ว่าจ้างเป็นผู้จัดหาโดยไม่ได้ระบุว่าจะเป็นปั๊มชนิดใด ขนาดไหน สิ่งของต่าง ๆ เหล่านี้ฝ่ายใดจะเป็นผู้จัดหามาก็ตาม ต้องถือว่าเป็นสัมภาระใช้ในการเจาะบ่อน้ำบาดาลอยู่นั่นเอง หากการงานที่ทำเกิดการบกพร่อง สูบน้ำไม่ได้ปริมาณตามสัญญา เป็นเพราะความบกพร่องของปั๊มน้ำที่โจทก์จัดหามาจะให้จำเลยรับผิดได้อย่างไร ฎีกาของโจทก์อ้างว่าศาลจะนำเอาเรื่องเครื่องปั๊มน้ำซึ่งไม่ใช่สัมภาระเจาะบ่อมาปรับยกเว้นความรับผิดของจำเลยไม่ได้นั้น ฟังไม่ขึ้นพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 484/2510นายสกล กรณ์ศิลป์โจทก์นางหงษ์ แซ่จึง ที่ 1 นายกมล ศรีรัตอำไพ ที่ 2จำเลย ป.พ.พ. ม. 591, ม. 600, ม. 601 โจทก์จ้างจำเลยให้เจาะน้ำบาดาลให้โจทก์ 1 บ่อ ตามสัญญาสัมภาระที่ต้องใช้ก็คือท่อกรองน้ำ ท่อน้ำ เครื่องปั๊มน้ำฯลฯ จึงถือได้ว่าการติดตั้งเครื่องปั๊มน้ำเป็นส่วนหนึ่งของการเจาะบ่อน้ำบาดาลปั๊มน้ำฝ่ายผู้ว่าจ้างเป็นผู้จัดหาสิ่งของเหล่านี้ฝ่ายใดจะเป็นผู้จัดหามาก็ตาม ต้องถือว่าเป็นสัมภาระใช้ในการเจาะบ่อน้ำบาดาลอยู่นั่นเองหากการงานที่ทำเกิดการบกพร่องสูบน้ำไม่ได้ปริมาณตามสัญญา เป็นเพราะ ความบกพร่องของปั๊มน้ำที่โจทก์จัดหามา จำเลยจึงไม่ต้องรับผิดโจทก์ฟ้องว่า จำเลยที่ 2 เป็นตัวแทนจำเลยที่ 1 ทำสัญญารับจ้างเจาะน้ำบาดาลให้โจทก์ 1 บ่อ ราคา 12,500 บาท ตกลงจะเจาะให้ได้น้ำไม่น้อยกว่าชั่วโมงละ 8,000 ลิตร จ่ายค่าจ้างไปแล้ว 8,000 บาท จำเลยเจาะบ่อน้ำและสูบมาได้เพียงชั่วโมงละ 4,000 ลิตร โจทก์บอกให้แก้ไข จำเลยก็เพิกเฉย ขอให้บังคับให้จำเลยแก้ไขบ่อให้ได้น้ำตามสัญญาภายใน 30 วัน ถ้าไม่สามารถแก้ไข ให้ร่วมกันรับผิดคืนเงิน 8,000 บาท จำเลยให้การว่า จำเลยเจาะบ่อน้ำตามที่กำหนดในสัญญา แต่โจทก์ซื้อเครื่องสูบน้ำซึ่งมีกำลังน้อยมาใช้ ฯลฯ จึงมิใช่ความผิดของจำเลยคดีโจทก์ขาดอายุความศาลชั้นต้นเห็นว่าคดีโจทก์ขาดอายุความ พิพากษายกฟ้องโจทก์โจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์เห็นว่าคดีโจทก์ไม่ขาดอายุความ แต่ที่สูบน้ำไม่ได้ปริมาณตามสัญญาไม่ใช่เพราะความบกพร่องของจำเลย พิพากษายืนโจทก์ฎีกาคดีนี้ ศาลล่างทั้งสองฟังข้อเท็จจริงว่า เหตุที่สูบน้ำไม่ได้ชั่วโมงละ 8,000 ลิตร ตามสัญญา เป็นเพราะความไม่มีหรือความบกพร่องของปั๊มน้ำที่โจทก์จัดหาซื้อมาให้จำเลยติดตั้ง โจทก์ฎีกาว่าเครื่องปั๊มน้ำไม่ใช่สัมภาระในการเจาะน้ำบาดาล ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 591 ศาลจะนำมาปรับยกเว้นความผิดแก่จำเลยไม่ได้ ศาลฎีกาได้ตรวจสัญญาจ้างรายนี้แล้วปรากฏว่าสัมภาระที่ต้องใช้เท่าที่ปรากฏในสัญญาก็คือ ในข้อ 3 มีท่อกรองน้ำท่อน้ำ อันประกอบด้วยแป๊บ ลวดตะแกรงทองเหลือง และจั๊งใต้หวันกับตามสัญญาข้อ 7 อันมีเครื่องปั๊มน้ำและท่อขึ้นลงถังพักน้ำ จึงถือได้ว่า การติดตั้งเครื่องปั๊มน้ำเป็นส่วนหนึ่งของการเจาะบ่อน้ำบาดาลเพราะถ้าไม่มีปั๊มน้ำแล้วจะเอาน้ำขึ้นมาได้อย่างไรหากแต่ในสัญญารายนี้สัมภาระในข้อ 3 กำหนดให้ผู้รับจ้างจัดหามา โดยไม่ต้องใช้ของใหม่ 100% ส่วนปั๊มน้ำตามสัญญาข้อ 7 ฝ่ายผู้ว่าจ้างเป็นผู้จัดหาโดยไม่ได้ระบุว่าจะเป็นปั๊มชนิดใด ขนาดไหน สิ่งของต่าง ๆ เหล่านี้ฝ่ายใดจะเป็นผู้จัดหามาก็ตาม ต้องถือว่าเป็นสัมภาระใช้ในการเจาะบ่อน้ำบาดาลอยู่นั่นเอง หากการงานที่ทำเกิดการบกพร่อง สูบน้ำไม่ได้ปริมาณตามสัญญา เป็นเพราะความบกพร่องของปั๊มน้ำที่โจทก์จัดหามาจะให้จำเลยรับผิดได้อย่างไร ฎีกาของโจทก์อ้างว่าศาลจะนำเอาเรื่องเครื่องปั๊มน้ำซึ่งไม่ใช่สัมภาระเจาะบ่อมาปรับยกเว้นความรับผิดของจำเลยไม่ได้นั้น ฟังไม่ขึ้นพิพากษายืน(โกวิท ถิระวัฒน์-มณี ชุติวงศ์-ไฉน บุญยก)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ