คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1140/2487หลักกฎหมาย: ฟ้องว่าจำเลยบังอาจเกลี้ยกล่อมพาเด็กอายุ 14 ขวบและ 12 ขวบไปจากผู้ปกครองโดยไม่ระบุว่าเด็กมิได้เต็มใจไปกับจำเลย ถือว่าฟ้องไม่เป็นความผิดตาม ม.274 เกลี้ยกล่อมพี่สาวเด็กให้ลักเงินจากผู้ปกครองแล้วพาพี่สาวเด็กและเด็กไปจากผู้ปกครอง ไม่ถือว่าเป็นการจะหากำไรโดยตรงจากการลักพาเด็ก ตามเจตนาของ ม.275โจทก์ฟ้องว่าจำเลยบังอาจใช้อุบายเกลี้ยกล่อมพานางสาวเปลื้อง เด็กหญิงเปล่ง (๑๔ ขวบ) เด็กชายปลั่ง (๑๒ ขวบ) ไปจากนางเทียบซึ่งเป็นผู้ปกครอง โดยจำเลยเจตนาหากำไร โดยเกลี้ยกล่อมนางสาวเปลื้องให้ลักเงินนางเทียบ แล้วจำเลยจะพาคนทั้งสามนั้นไปอยู่กับจำเลย นางสาวเปลื้องลักเงินนางเทียบ ๒๐๐ บาท แล้วจำเลยเอาเงินที่นางสาวเปลื้องลักมาไปเป็นประโยชน์ของจำเลย ขอให้ลงโทษตามมาตรา ๒๗,๔,๒๗๕ ศาลชั้นต้นเห็นว่าการกระทำดังบรรยายในฟ้องไม่เป็นผิดตามกฎหมายที่อ้าง ให้ยกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาตัดสินว่าตาม ม.๒๗๔ นั้นฟ้องของโจทก์ไม่ได้แสดงโดยตรงหรือโดยปริยายว่า เด็กมิได้เต็มใจไปกับจำเลย ส่วนตาม ม.๒๗๕ นั้นศาลฎีกาเห็นว่าการเกลี้ยกล่อมให้พี่สาวเด็กลักเงินจากผู้ปกครอง ถือไม่ได้ว่าเป็นการจะหากำไร โดยตรงจากการลักพาเด็กตามเจตนารมย์ของมาตรานี้ จึงพิพากษายืนตามศาลล่าง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1140/2487อัยยการสระบุรีโจทก์นางมุกข์ พุใจจำเลย ป.อ. ม. 174, ม. 175 ป.วิ.อ. ม. 158 (5)ฟ้องว่าจำเลยบังอาจเกลี้ยกล่อมพาเด็กอายุ 14 ขวบและ 12 ขวบไปจากผู้ปกครองโดยไม่ระบุว่าเด็กมิได้เต็มใจไปกับจำเลย ถือว่าฟ้องไม่เป็นความผิดตาม ม.274 เกลี้ยกล่อมพี่สาวเด็กให้ลักเงินจากผู้ปกครองแล้วพาพี่สาวเด็กและเด็กไปจากผู้ปกครอง ไม่ถือว่าเป็นการจะหากำไรโดยตรงจากการลักพาเด็ก ตามเจตนาของ ม.275โจทก์ฟ้องว่าจำเลยบังอาจใช้อุบายเกลี้ยกล่อมพานางสาวเปลื้อง เด็กหญิงเปล่ง (๑๔ ขวบ) เด็กชายปลั่ง (๑๒ ขวบ) ไปจากนางเทียบซึ่งเป็นผู้ปกครอง โดยจำเลยเจตนาหากำไร โดยเกลี้ยกล่อมนางสาวเปลื้องให้ลักเงินนางเทียบ แล้วจำเลยจะพาคนทั้งสามนั้นไปอยู่กับจำเลย นางสาวเปลื้องลักเงินนางเทียบ ๒๐๐ บาท แล้วจำเลยเอาเงินที่นางสาวเปลื้องลักมาไปเป็นประโยชน์ของจำเลย ขอให้ลงโทษตามมาตรา ๒๗,๔,๒๗๕ ศาลชั้นต้นเห็นว่าการกระทำดังบรรยายในฟ้องไม่เป็นผิดตามกฎหมายที่อ้าง ให้ยกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาตัดสินว่าตาม ม.๒๗๔ นั้นฟ้องของโจทก์ไม่ได้แสดงโดยตรงหรือโดยปริยายว่า เด็กมิได้เต็มใจไปกับจำเลย ส่วนตาม ม.๒๗๕ นั้นศาลฎีกาเห็นว่าการเกลี้ยกล่อมให้พี่สาวเด็กลักเงินจากผู้ปกครอง ถือไม่ได้ว่าเป็นการจะหากำไร โดยตรงจากการลักพาเด็กตามเจตนารมย์ของมาตรานี้ จึงพิพากษายืนตามศาลล่าง(ชม จามรมาน-ธ.บุญญะปานะ-อ.นิติพน.)ศาลชั้นต้น - นาย + เรืองวุฒิศาลอุทธรณ์ - นายบรรจบ ศรลัมพ์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่าจำเลยบังอาจใช้อุบายเกลี้ยกล่อมพานางสาวเปลื้อง เด็กหญิงเปล่ง (๑๔ ขวบ) เด็กชายปลั่ง (๑๒ ขวบ) ไปจากนางเทียบซึ่งเป็นผู้ปกครอง โดยจำเลยเจตนาหากำไร โดยเกลี้ยกล่อมนางสาวเปลื้องให้ลักเงินนางเทียบ แล้วจำเลยจะพาคนทั้งสามนั้นไปอยู่กับจำเลย นางสาวเปลื้องลักเงินนางเทียบ ๒๐๐ บาท แล้วจำเลยเอาเงินที่นางสาวเปลื้องลักมาไปเป็นประโยชน์ของจำเลย ขอให้ลงโทษตามมาตรา ๒๗,๔,๒๗๕ ศาลชั้นต้นเห็นว่าการกระทำดังบรรยายในฟ้องไม่เป็นผิดตามกฎหมายที่อ้าง ให้ยกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาตัดสินว่าตาม ม.๒๗๔ นั้นฟ้องของโจทก์ไม่ได้แสดงโดยตรงหรือโดยปริยายว่า เด็กมิได้เต็มใจไปกับจำเลย ส่วนตาม ม.๒๗๕ นั้นศาลฎีกาเห็นว่าการเกลี้ยกล่อมให้พี่สาวเด็กลักเงินจากผู้ปกครอง ถือไม่ได้ว่าเป็นการจะหากำไร โดยตรงจากการลักพาเด็กตามเจตนารมย์ของมาตรานี้ จึงพิพากษายืนตามศาลล่าง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1140/2487อัยยการสระบุรีโจทก์นางมุกข์ พุใจจำเลย ป.อ. ม. 174, ม. 175 ป.วิ.อ. ม. 158 (5)ฟ้องว่าจำเลยบังอาจเกลี้ยกล่อมพาเด็กอายุ 14 ขวบและ 12 ขวบไปจากผู้ปกครองโดยไม่ระบุว่าเด็กมิได้เต็มใจไปกับจำเลย ถือว่าฟ้องไม่เป็นความผิดตาม ม.274 เกลี้ยกล่อมพี่สาวเด็กให้ลักเงินจากผู้ปกครองแล้วพาพี่สาวเด็กและเด็กไปจากผู้ปกครอง ไม่ถือว่าเป็นการจะหากำไรโดยตรงจากการลักพาเด็ก ตามเจตนาของ ม.275โจทก์ฟ้องว่าจำเลยบังอาจใช้อุบายเกลี้ยกล่อมพานางสาวเปลื้อง เด็กหญิงเปล่ง (๑๔ ขวบ) เด็กชายปลั่ง (๑๒ ขวบ) ไปจากนางเทียบซึ่งเป็นผู้ปกครอง โดยจำเลยเจตนาหากำไร โดยเกลี้ยกล่อมนางสาวเปลื้องให้ลักเงินนางเทียบ แล้วจำเลยจะพาคนทั้งสามนั้นไปอยู่กับจำเลย นางสาวเปลื้องลักเงินนางเทียบ ๒๐๐ บาท แล้วจำเลยเอาเงินที่นางสาวเปลื้องลักมาไปเป็นประโยชน์ของจำเลย ขอให้ลงโทษตามมาตรา ๒๗,๔,๒๗๕ ศาลชั้นต้นเห็นว่าการกระทำดังบรรยายในฟ้องไม่เป็นผิดตามกฎหมายที่อ้าง ให้ยกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาตัดสินว่าตาม ม.๒๗๔ นั้นฟ้องของโจทก์ไม่ได้แสดงโดยตรงหรือโดยปริยายว่า เด็กมิได้เต็มใจไปกับจำเลย ส่วนตาม ม.๒๗๕ นั้นศาลฎีกาเห็นว่าการเกลี้ยกล่อมให้พี่สาวเด็กลักเงินจากผู้ปกครอง ถือไม่ได้ว่าเป็นการจะหากำไร โดยตรงจากการลักพาเด็กตามเจตนารมย์ของมาตรานี้ จึงพิพากษายืนตามศาลล่าง(ชม จามรมาน-ธ.บุญญะปานะ-อ.นิติพน.)ศาลชั้นต้น - นาย + เรืองวุฒิศาลอุทธรณ์ - นายบรรจบ ศรลัมพ์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ