คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2454/2521หลักกฎหมาย: พระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ พ.ศ.2490 มาตรา 5(1) ที่บัญญัติว่า "พระราชบัญญัตินี้มิให้ใช้บังคับแก่ (1) อาวุธปืน เครื่องกระสุนปืน วัตถุระเบิด ดอกไม้เพลิง และสิ่งเทียมอาวุธปืนของราชการทหารและตำรวจ ฯลฯ" นั้น มีความหมายถึง อาวุธปืน เครื่องกระสุนปืน ฯลฯ ของทางราชการทหารหรือตำรวจ ที่เป็นไปตามระเบียบของทางราชการจึงได้รับยกเว้นไม่ต้องปฏิบัติตามพระราชบัญญัติฉบับนี้ มิได้มีความหมายเลยไปถึงราษฎรเช่นจำเลยซึ่งมีอาวุธปืนหรือเครื่องกระสุนปืนของทางราชการตำรวจแล้วจะไม่เป็นความผิด จำเลยจึงไม่ได้รับความคุ้มครองโดยบทบัญญัติมาตรานี้โจทก์ฟ้องว่า จำเลยบังอาจมีอาวุธปืนพกขนาด .38 ตราโล่ หมายเลข4339 เป็นอาวุธใช้ในราชการตำรวจจำนวน 1 กระบอก กับกระสุนขนาด .38รวม 3 นัด ไว้ในครอบครอง โดยไม่รับอนุญาต และบังอาจพาอาวุธปืนและเครื่องกระสุนปืนไปตามถนน อันเป็นทางสาธารณะ โดยไม่มีเหตุสมควร ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ พ.ศ. 2490 มาตรา 7, 72 ฯลฯจำเลยให้การรับสารภาพศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง ของกลางคืนแก่กรมตำรวจโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ พ.ศ. 2490 มาตรา 72 ฯลฯ จำคุก 6 เดือน และผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 371 ปรับ 100 บาท รวมจำคุก 6 เดือน ปรับ 100 บาท จำเลยรับสารภาพ ลดโทษให้กึ่งหนึ่ง คงจำคุก 3 เดือน ปรับ 50 บาท ไม่ชำระค่าปรับบังคับตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 29, 30 คืนของกลางให้เจ้าของจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ตามพระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ พ.ศ. 2490 มาตรา 5(1)ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยคำสั่งของคณะปฏิรูปการปกครองแผ่นดิน ฉบับที่ 44 ลงวันที่21 ตุลาคม พุทธศักราช 2519 ข้อ 2 ที่บัญญัติไว้ว่า "พระราชบัญญัตินี้มิให้ใช้บังคับแก่ (1) อาวุธปืน เครื่องกระสุนปืน วัตถุระเบิด ดอกไม้เพลิง และสิ่งเทียมอาวุธปืนของราชการทหารและตำรวจและของหน่วยงานราชการและรัฐวิสาหกิจเฉพาะหน่วยราชการและรัฐวิสาหกิจนั้น ให้เป็นไปตามหลักเกณฑ์และเงื่อนไขที่กำหนดในกฎกระทรวง" นั้น เห็นว่ามีความหมายถึงอาวุธปืน เครื่องกระสุนปืนวัตถุระเบิด ดอกไม้เพลิง และสิ่งเทียมอาวุธปืน ของทางราชการหรือตำรวจที่เป็นไปตามระเบียบของทางราชการจึงได้รับยกเว้นไม่ต้องปฏิบัติตามพระราชบัญญัติฉบับนี้ มิได้มีความหมายเลยไปถึงราษฎรเช่นจำเลยซึ่งมีอาวุธปืนหรือเครื่องกระสุนปืนของทางราชการตำรวจแล้วจะไม่เป็นความผิด จำเลยจึงไม่ได้รับความคุ้มครองโดยบทบัญญัติมาตรานี้ ข้อวินิจฉัยศาลอุทธรณ์ว่า การกระทำของจำเลยเป็นความผิดตามฟ้องต้องด้วยความเห็นของศาลฎีกา ฯลฯพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2454/2521พนักงานอัยการจังหวัดฉะเชิงเทราโจทก์นายลำพวน ไทยานุสสรณ์จำเลย พ.ร.บ.อาวุธปืน เครื่องกระสุนปืน วัตถุระเบิด ดอกไม้เพลิง และสิ่งเทียมอาวุธปืน พ.ศ.2490 ม. 5, ม. 7, ม. 72พระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ พ.ศ.2490 มาตรา 5(1) ที่บัญญัติว่า "พระราชบัญญัตินี้มิให้ใช้บังคับแก่ (1) อาวุธปืน เครื่องกระสุนปืน วัตถุระเบิด ดอกไม้เพลิง และสิ่งเทียมอาวุธปืนของราชการทหารและตำรวจ ฯลฯ" นั้น มีความหมายถึง อาวุธปืน เครื่องกระสุนปืน ฯลฯ ของทางราชการทหารหรือตำรวจ ที่เป็นไปตามระเบียบของทางราชการจึงได้รับยกเว้นไม่ต้องปฏิบัติตามพระราชบัญญัติฉบับนี้ มิได้มีความหมายเลยไปถึงราษฎรเช่นจำเลยซึ่งมีอาวุธปืนหรือเครื่องกระสุนปืนของทางราชการตำรวจแล้วจะไม่เป็นความผิด จำเลยจึงไม่ได้รับความคุ้มครองโดยบทบัญญัติมาตรานี้โจทก์ฟ้องว่า จำเลยบังอาจมีอาวุธปืนพกขนาด .38 ตราโล่ หมายเลข4339 เป็นอาวุธใช้ในราชการตำรวจจำนวน 1 กระบอก กับกระสุนขนาด .38รวม 3 นัด ไว้ในครอบครอง โดยไม่รับอนุญาต และบังอาจพาอาวุธปืนและเครื่องกระสุนปืนไปตามถนน อันเป็นทางสาธารณะ โดยไม่มีเหตุสมควร ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ พ.ศ. 2490 มาตรา 7, 72 ฯลฯจำเลยให้การรับสารภาพศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง ของกลางคืนแก่กรมตำรวจโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ พ.ศ. 2490 มาตรา 72 ฯลฯ จำคุก 6 เดือน และผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 371 ปรับ 100 บาท รวมจำคุก 6 เดือน ปรับ 100 บาท จำเลยรับสารภาพ ลดโทษให้กึ่งหนึ่ง คงจำคุก 3 เดือน ปรับ 50 บาท ไม่ชำระค่าปรับบังคับตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 29, 30 คืนของกลางให้เจ้าของจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ตามพระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ พ.ศ. 2490 มาตรา 5(1)ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยคำสั่งของคณะปฏิรูปการปกครองแผ่นดิน ฉบับที่ 44 ลงวันที่21 ตุลาคม พุทธศักราช 2519 ข้อ 2 ที่บัญญัติไว้ว่า "พระราชบัญญัตินี้มิให้ใช้บังคับแก่ (1) อาวุธปืน เครื่องกระสุนปืน วัตถุระเบิด ดอกไม้เพลิง และสิ่งเทียมอาวุธปืนของราชการทหารและตำรวจและของหน่วยงานราชการและรัฐวิสาหกิจเฉพาะหน่วยราชการและรัฐวิสาหกิจนั้น ให้เป็นไปตามหลักเกณฑ์และเงื่อนไขที่กำหนดในกฎกระทรวง" นั้น เห็นว่ามีความหมายถึงอาวุธปืน เครื่องกระสุนปืนวัตถุระเบิด ดอกไม้เพลิง และสิ่งเทียมอาวุธปืน ของทางราชการหรือตำรวจที่เป็นไปตามระเบียบของทางราชการจึงได้รับยกเว้นไม่ต้องปฏิบัติตามพระราชบัญญัติฉบับนี้ มิได้มีความหมายเลยไปถึงราษฎรเช่นจำเลยซึ่งมีอาวุธปืนหรือเครื่องกระสุนปืนของทางราชการตำรวจแล้วจะไม่เป็นความผิด จำเลยจึงไม่ได้รับความคุ้มครองโดยบทบัญญัติมาตรานี้ ข้อวินิจฉัยศาลอุทธรณ์ว่า การกระทำของจำเลยเป็นความผิดตามฟ้องต้องด้วยความเห็นของศาลฎีกา ฯลฯพิพากษายืน(สนิท อังศุสิงห์-มงคล วัลยะเพ็ชร์-สุจริต เสถียรกาล)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยบังอาจมีอาวุธปืนพกขนาด .38 ตราโล่ หมายเลข4339 เป็นอาวุธใช้ในราชการตำรวจจำนวน 1 กระบอก กับกระสุนขนาด .38รวม 3 นัด ไว้ในครอบครอง โดยไม่รับอนุญาต และบังอาจพาอาวุธปืนและเครื่องกระสุนปืนไปตามถนน อันเป็นทางสาธารณะ โดยไม่มีเหตุสมควร ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ พ.ศ. 2490 มาตรา 7, 72 ฯลฯจำเลยให้การรับสารภาพศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง ของกลางคืนแก่กรมตำรวจโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ พ.ศ. 2490 มาตรา 72 ฯลฯ จำคุก 6 เดือน และผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 371 ปรับ 100 บาท รวมจำคุก 6 เดือน ปรับ 100 บาท จำเลยรับสารภาพ ลดโทษให้กึ่งหนึ่ง คงจำคุก 3 เดือน ปรับ 50 บาท ไม่ชำระค่าปรับบังคับตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 29, 30 คืนของกลางให้เจ้าของจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ตามพระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ พ.ศ. 2490 มาตรา 5(1)ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยคำสั่งของคณะปฏิรูปการปกครองแผ่นดิน ฉบับที่ 44 ลงวันที่21 ตุลาคม พุทธศักราช 2519 ข้อ 2 ที่บัญญัติไว้ว่า "พระราชบัญญัตินี้มิให้ใช้บังคับแก่ (1) อาวุธปืน เครื่องกระสุนปืน วัตถุระเบิด ดอกไม้เพลิง และสิ่งเทียมอาวุธปืนของราชการทหารและตำรวจและของหน่วยงานราชการและรัฐวิสาหกิจเฉพาะหน่วยราชการและรัฐวิสาหกิจนั้น ให้เป็นไปตามหลักเกณฑ์และเงื่อนไขที่กำหนดในกฎกระทรวง" นั้น เห็นว่ามีความหมายถึงอาวุธปืน เครื่องกระสุนปืนวัตถุระเบิด ดอกไม้เพลิง และสิ่งเทียมอาวุธปืน ของทางราชการหรือตำรวจที่เป็นไปตามระเบียบของทางราชการจึงได้รับยกเว้นไม่ต้องปฏิบัติตามพระราชบัญญัติฉบับนี้ มิได้มีความหมายเลยไปถึงราษฎรเช่นจำเลยซึ่งมีอาวุธปืนหรือเครื่องกระสุนปืนของทางราชการตำรวจแล้วจะไม่เป็นความผิด จำเลยจึงไม่ได้รับความคุ้มครองโดยบทบัญญัติมาตรานี้ ข้อวินิจฉัยศาลอุทธรณ์ว่า การกระทำของจำเลยเป็นความผิดตามฟ้องต้องด้วยความเห็นของศาลฎีกา ฯลฯพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2454/2521พนักงานอัยการจังหวัดฉะเชิงเทราโจทก์นายลำพวน ไทยานุสสรณ์จำเลย พ.ร.บ.อาวุธปืน เครื่องกระสุนปืน วัตถุระเบิด ดอกไม้เพลิง และสิ่งเทียมอาวุธปืน พ.ศ.2490 ม. 5, ม. 7, ม. 72พระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ พ.ศ.2490 มาตรา 5(1) ที่บัญญัติว่า "พระราชบัญญัตินี้มิให้ใช้บังคับแก่ (1) อาวุธปืน เครื่องกระสุนปืน วัตถุระเบิด ดอกไม้เพลิง และสิ่งเทียมอาวุธปืนของราชการทหารและตำรวจ ฯลฯ" นั้น มีความหมายถึง อาวุธปืน เครื่องกระสุนปืน ฯลฯ ของทางราชการทหารหรือตำรวจ ที่เป็นไปตามระเบียบของทางราชการจึงได้รับยกเว้นไม่ต้องปฏิบัติตามพระราชบัญญัติฉบับนี้ มิได้มีความหมายเลยไปถึงราษฎรเช่นจำเลยซึ่งมีอาวุธปืนหรือเครื่องกระสุนปืนของทางราชการตำรวจแล้วจะไม่เป็นความผิด จำเลยจึงไม่ได้รับความคุ้มครองโดยบทบัญญัติมาตรานี้โจทก์ฟ้องว่า จำเลยบังอาจมีอาวุธปืนพกขนาด .38 ตราโล่ หมายเลข4339 เป็นอาวุธใช้ในราชการตำรวจจำนวน 1 กระบอก กับกระสุนขนาด .38รวม 3 นัด ไว้ในครอบครอง โดยไม่รับอนุญาต และบังอาจพาอาวุธปืนและเครื่องกระสุนปืนไปตามถนน อันเป็นทางสาธารณะ โดยไม่มีเหตุสมควร ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ พ.ศ. 2490 มาตรา 7, 72 ฯลฯจำเลยให้การรับสารภาพศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง ของกลางคืนแก่กรมตำรวจโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ พ.ศ. 2490 มาตรา 72 ฯลฯ จำคุก 6 เดือน และผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 371 ปรับ 100 บาท รวมจำคุก 6 เดือน ปรับ 100 บาท จำเลยรับสารภาพ ลดโทษให้กึ่งหนึ่ง คงจำคุก 3 เดือน ปรับ 50 บาท ไม่ชำระค่าปรับบังคับตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 29, 30 คืนของกลางให้เจ้าของจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ตามพระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ พ.ศ. 2490 มาตรา 5(1)ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยคำสั่งของคณะปฏิรูปการปกครองแผ่นดิน ฉบับที่ 44 ลงวันที่21 ตุลาคม พุทธศักราช 2519 ข้อ 2 ที่บัญญัติไว้ว่า "พระราชบัญญัตินี้มิให้ใช้บังคับแก่ (1) อาวุธปืน เครื่องกระสุนปืน วัตถุระเบิด ดอกไม้เพลิง และสิ่งเทียมอาวุธปืนของราชการทหารและตำรวจและของหน่วยงานราชการและรัฐวิสาหกิจเฉพาะหน่วยราชการและรัฐวิสาหกิจนั้น ให้เป็นไปตามหลักเกณฑ์และเงื่อนไขที่กำหนดในกฎกระทรวง" นั้น เห็นว่ามีความหมายถึงอาวุธปืน เครื่องกระสุนปืนวัตถุระเบิด ดอกไม้เพลิง และสิ่งเทียมอาวุธปืน ของทางราชการหรือตำรวจที่เป็นไปตามระเบียบของทางราชการจึงได้รับยกเว้นไม่ต้องปฏิบัติตามพระราชบัญญัติฉบับนี้ มิได้มีความหมายเลยไปถึงราษฎรเช่นจำเลยซึ่งมีอาวุธปืนหรือเครื่องกระสุนปืนของทางราชการตำรวจแล้วจะไม่เป็นความผิด จำเลยจึงไม่ได้รับความคุ้มครองโดยบทบัญญัติมาตรานี้ ข้อวินิจฉัยศาลอุทธรณ์ว่า การกระทำของจำเลยเป็นความผิดตามฟ้องต้องด้วยความเห็นของศาลฎีกา ฯลฯพิพากษายืน(สนิท อังศุสิงห์-มงคล วัลยะเพ็ชร์-สุจริต เสถียรกาล)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ