คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 123/2497หลักกฎหมาย: ปลูกห้องแถวรุกล้ำเข้าไปบนชานคลองภาษีเจริญ และปักเสาทำเขื่อนรุกล้ำลงไปในทางน้ำคลองภาษีเจริญ โดยมิได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรจากนายช่างชลประทานย่อมมีความผิดตามพระราชบัญญัติการชลประทานหลวง พ.ศ.2485โจทก์ฟ้องว่า จำเลยบังอาจสมคบกันปลูกสร้างอาคารและปักเสาตีเขื่อนรุกล้ำชานคลอง และทางน้ำชลประทานตามริมคลองภาษีเจริญโดยรุกล้ำเข้าไปประมาณ 4 เมตร ยาว 60 เมตร โดยมิได้รับอนุญาตเป็นหนังสือจากนายช่างชลประทาน เป็นเหตุให้เสียหายแก่คันคลองชานคลอง และทางน้ำชลประทาน ขอให้ลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติการชลประทานหลวง พ.ศ. 2485 มาตรา 23, 30, 37จำเลยทั้ง 4 ปฏิเสธความรับผิดศาลชั้นต้นพิพากษาว่า นางสำเนียงจำเลยที่ 1 ผู้เดียว ผิดตามพระราชบัญญัติชลประทานหลวง พ.ศ. 2485 มาตรา 23, 37 ปรับ 40 บาทจำเลยอื่นให้ยกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ จำเลยที่ 2, 3, 4 ผิดด้วยจำเลยฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า นางสำเนียงจำเลยได้ปลูกห้องแถว 4 ห้อง รุกล้ำเข้าไปบนชานคลอง หรือคันคลองภาษีเจริญ และจ้างนายประเสริฐจำเลยนายหลงจำเลย นายกี่จำเลย ปักเสาทำเขื่อนรุกล้ำลงไปในทางน้ำคลองภาษีเจริญ โดยมิได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรจากนายช่างชลประทาน จึงมีความผิดตามพระราชบัญญัติชลประทานหลวง พ.ศ. 2485 ฯลฯจึงพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 123/2497พนักงานอัยการจังหวัดสมุทรสาครโจทก์นางสำเนียง ศรีสุวรรณ ที่ 1 นายกี่ เนียมกระจ่าง ที่ 2 นายประเสริฐ ขุนพิทักษ์ ที่ 3 นายหลง คงภูมิ ที่ 4จำเลย พ.ร.บ.การชลประทานหลวง พ.ศ.2485 ปลูกห้องแถวรุกล้ำเข้าไปบนชานคลองภาษีเจริญ และปักเสาทำเขื่อนรุกล้ำลงไปในทางน้ำคลองภาษีเจริญ โดยมิได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรจากนายช่างชลประทานย่อมมีความผิดตามพระราชบัญญัติการชลประทานหลวง พ.ศ.2485โจทก์ฟ้องว่า จำเลยบังอาจสมคบกันปลูกสร้างอาคารและปักเสาตีเขื่อนรุกล้ำชานคลอง และทางน้ำชลประทานตามริมคลองภาษีเจริญโดยรุกล้ำเข้าไปประมาณ 4 เมตร ยาว 60 เมตร โดยมิได้รับอนุญาตเป็นหนังสือจากนายช่างชลประทาน เป็นเหตุให้เสียหายแก่คันคลองชานคลอง และทางน้ำชลประทาน ขอให้ลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติการชลประทานหลวง พ.ศ. 2485 มาตรา 23, 30, 37จำเลยทั้ง 4 ปฏิเสธความรับผิดศาลชั้นต้นพิพากษาว่า นางสำเนียงจำเลยที่ 1 ผู้เดียว ผิดตามพระราชบัญญัติชลประทานหลวง พ.ศ. 2485 มาตรา 23, 37 ปรับ 40 บาทจำเลยอื่นให้ยกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ จำเลยที่ 2, 3, 4 ผิดด้วยจำเลยฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า นางสำเนียงจำเลยได้ปลูกห้องแถว 4 ห้อง รุกล้ำเข้าไปบนชานคลอง หรือคันคลองภาษีเจริญ และจ้างนายประเสริฐจำเลยนายหลงจำเลย นายกี่จำเลย ปักเสาทำเขื่อนรุกล้ำลงไปในทางน้ำคลองภาษีเจริญ โดยมิได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรจากนายช่างชลประทาน จึงมีความผิดตามพระราชบัญญัติชลประทานหลวง พ.ศ. 2485 ฯลฯจึงพิพากษายืน(ทรงนิติกรณ์-มนูภันย์วิมลสาร-นนทประชา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยบังอาจสมคบกันปลูกสร้างอาคารและปักเสาตีเขื่อนรุกล้ำชานคลอง และทางน้ำชลประทานตามริมคลองภาษีเจริญโดยรุกล้ำเข้าไปประมาณ 4 เมตร ยาว 60 เมตร โดยมิได้รับอนุญาตเป็นหนังสือจากนายช่างชลประทาน เป็นเหตุให้เสียหายแก่คันคลองชานคลอง และทางน้ำชลประทาน ขอให้ลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติการชลประทานหลวง พ.ศ. 2485 มาตรา 23, 30, 37จำเลยทั้ง 4 ปฏิเสธความรับผิดศาลชั้นต้นพิพากษาว่า นางสำเนียงจำเลยที่ 1 ผู้เดียว ผิดตามพระราชบัญญัติชลประทานหลวง พ.ศ. 2485 มาตรา 23, 37 ปรับ 40 บาทจำเลยอื่นให้ยกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ จำเลยที่ 2, 3, 4 ผิดด้วยจำเลยฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า นางสำเนียงจำเลยได้ปลูกห้องแถว 4 ห้อง รุกล้ำเข้าไปบนชานคลอง หรือคันคลองภาษีเจริญ และจ้างนายประเสริฐจำเลยนายหลงจำเลย นายกี่จำเลย ปักเสาทำเขื่อนรุกล้ำลงไปในทางน้ำคลองภาษีเจริญ โดยมิได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรจากนายช่างชลประทาน จึงมีความผิดตามพระราชบัญญัติชลประทานหลวง พ.ศ. 2485 ฯลฯจึงพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 123/2497พนักงานอัยการจังหวัดสมุทรสาครโจทก์นางสำเนียง ศรีสุวรรณ ที่ 1 นายกี่ เนียมกระจ่าง ที่ 2 นายประเสริฐ ขุนพิทักษ์ ที่ 3 นายหลง คงภูมิ ที่ 4จำเลย พ.ร.บ.การชลประทานหลวง พ.ศ.2485 ปลูกห้องแถวรุกล้ำเข้าไปบนชานคลองภาษีเจริญ และปักเสาทำเขื่อนรุกล้ำลงไปในทางน้ำคลองภาษีเจริญ โดยมิได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรจากนายช่างชลประทานย่อมมีความผิดตามพระราชบัญญัติการชลประทานหลวง พ.ศ.2485โจทก์ฟ้องว่า จำเลยบังอาจสมคบกันปลูกสร้างอาคารและปักเสาตีเขื่อนรุกล้ำชานคลอง และทางน้ำชลประทานตามริมคลองภาษีเจริญโดยรุกล้ำเข้าไปประมาณ 4 เมตร ยาว 60 เมตร โดยมิได้รับอนุญาตเป็นหนังสือจากนายช่างชลประทาน เป็นเหตุให้เสียหายแก่คันคลองชานคลอง และทางน้ำชลประทาน ขอให้ลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติการชลประทานหลวง พ.ศ. 2485 มาตรา 23, 30, 37จำเลยทั้ง 4 ปฏิเสธความรับผิดศาลชั้นต้นพิพากษาว่า นางสำเนียงจำเลยที่ 1 ผู้เดียว ผิดตามพระราชบัญญัติชลประทานหลวง พ.ศ. 2485 มาตรา 23, 37 ปรับ 40 บาทจำเลยอื่นให้ยกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ จำเลยที่ 2, 3, 4 ผิดด้วยจำเลยฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า นางสำเนียงจำเลยได้ปลูกห้องแถว 4 ห้อง รุกล้ำเข้าไปบนชานคลอง หรือคันคลองภาษีเจริญ และจ้างนายประเสริฐจำเลยนายหลงจำเลย นายกี่จำเลย ปักเสาทำเขื่อนรุกล้ำลงไปในทางน้ำคลองภาษีเจริญ โดยมิได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรจากนายช่างชลประทาน จึงมีความผิดตามพระราชบัญญัติชลประทานหลวง พ.ศ. 2485 ฯลฯจึงพิพากษายืน(ทรงนิติกรณ์-มนูภันย์วิมลสาร-นนทประชา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ