คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 897/2519หลักกฎหมาย: ลูกจ้างขับรถประจำของจำเลยขับรถยนต์ไปในทางการที่จ้างชนรถคันอื่น เจ้าหน้าที่ตำรวจสั่งให้ลูกจ้างของจำเลยขับรถยนต์ไปสถานีตำรวจเพื่อตกลงใช้ค่าเสียหาย ดังนี้ เป็นเรื่องเกี่ยวเนื่องกับเหตุที่เกิดในทางการที่จ้างของจำเลย ยังไม่ขาดตอน ลูกจ้างของจำเลยขับรถชนกับรถที่บุตรโจทก์ขับ บุตรโจทก์ตาย จำเลยจึงต้องรับผิดโจทก์ฟ้องว่า นายบุญมา ทับทิมหิน ลูกจ้างของจำเลยได้ขับรถของจำเลยออกปฏิบัติหน้าที่ตามที่จำเลยมอบหมายด้วยความประมาท ได้ชนรถบุตรโจทก์ซึ่งขับสวนทางมา ทำให้บุตรโจทก์ถึงแก่ความตาย ขอให้จำเลยชดใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์จำเลยให้การว่า นายบุญมา ทับทิมหิน เป็นลูกจ้างชั่วคราวของจำเลยไม่มีหน้าที่ขับรถยนต์ และการที่นายบุญมา ทับทิมหิน ขับรถจำเลยจนเกิดเหตุคดีนี้ไม่ใช่การกระทำในทางการที่จ้าง แต่ได้ขับรถจำเลยไปโดยพลการศาลชั้นต้นฟังว่า นายบุญมา ทับทิมหิน ชนรถบุตรโจทก์นั้น มิใช่เป็นการปฏิบัติหน้าที่ไปในทางการที่จ้าง พิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้จำเลยชดใช้ค่าเสียหายจำเลยฎีกาศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า นายบุญมา ทับทิมหิน ลูกจ้างจำเลยได้ขับรถยนต์ของจำเลยเนื่องจากการปฏิบัติหน้าที่ในทางการที่จ้างแล้วไปชนรถของผู้อื่น เจ้าพนักงานตำรวจ เห็นว่าจำเลยเป็นผู้ผิด จึงให้จำเลยขับรถไปสถานีตำรวจเพื่อตกลงค่าเสียหาย โดยเจ้าพนักงานตำรวจนั่งรถของจำเลยไปด้วย ระหว่างทางด้วยความประมาทจำเลยได้ชนรถของบุตรโจทก์ ทำให้บุตรโจทก์ถึงแก่ความตาย ซึ่งการที่เจ้าหน้าที่ตำรวจสั่งให้นายบุญมาขับรถไปสถานีตำรวจเพื่อตกลงใช้ค่าเสียหาย ก็เป็นเรื่องที่เกี่ยวเนื่องกับเหตุที่นายบุญมาขับรถไปชนท้ายรถของผู้อื่น เกี่ยวแก่การปฏิบัติงานในทางการที่จ้างของจำเลยเป็นมูลเหตุ เมื่อมูลเหตุที่เกิดขึ้นเป็นมาจากเรื่องดังกล่าว จะถือว่าเหตุที่นายบุญมาขับรถโดยประมาทไปชนรถบุตรโจทก์ขับสวนทางถึงแก่ความตายนั้นมิใช่เกี่ยวเนื่องกับการปฏิบัติงานในทางการที่จ้างของจำเลยโดยการปฏิบัติงานในทางการที่จ้างของจำเลยได้ขาดตอนไปแล้วนั้นหาชอบไม่พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 897/2519นางสุบิน วงพานิชโจทก์กรมส่งเสริมสาธารณสุขจำเลย ป.พ.พ. ม. 425ลูกจ้างขับรถประจำของจำเลยขับรถยนต์ไปในทางการที่จ้างชนรถคันอื่น เจ้าหน้าที่ตำรวจสั่งให้ลูกจ้างของจำเลยขับรถยนต์ไปสถานีตำรวจเพื่อตกลงใช้ค่าเสียหาย ดังนี้ เป็นเรื่องเกี่ยวเนื่องกับเหตุที่เกิดในทางการที่จ้างของจำเลย ยังไม่ขาดตอน ลูกจ้างของจำเลยขับรถชนกับรถที่บุตรโจทก์ขับ บุตรโจทก์ตาย จำเลยจึงต้องรับผิดโจทก์ฟ้องว่า นายบุญมา ทับทิมหิน ลูกจ้างของจำเลยได้ขับรถของจำเลยออกปฏิบัติหน้าที่ตามที่จำเลยมอบหมายด้วยความประมาท ได้ชนรถบุตรโจทก์ซึ่งขับสวนทางมา ทำให้บุตรโจทก์ถึงแก่ความตาย ขอให้จำเลยชดใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์จำเลยให้การว่า นายบุญมา ทับทิมหิน เป็นลูกจ้างชั่วคราวของจำเลยไม่มีหน้าที่ขับรถยนต์ และการที่นายบุญมา ทับทิมหิน ขับรถจำเลยจนเกิดเหตุคดีนี้ไม่ใช่การกระทำในทางการที่จ้าง แต่ได้ขับรถจำเลยไปโดยพลการศาลชั้นต้นฟังว่า นายบุญมา ทับทิมหิน ชนรถบุตรโจทก์นั้น มิใช่เป็นการปฏิบัติหน้าที่ไปในทางการที่จ้าง พิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้จำเลยชดใช้ค่าเสียหายจำเลยฎีกาศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า นายบุญมา ทับทิมหิน ลูกจ้างจำเลยได้ขับรถยนต์ของจำเลยเนื่องจากการปฏิบัติหน้าที่ในทางการที่จ้างแล้วไปชนรถของผู้อื่น เจ้าพนักงานตำรวจ เห็นว่าจำเลยเป็นผู้ผิด จึงให้จำเลยขับรถไปสถานีตำรวจเพื่อตกลงค่าเสียหาย โดยเจ้าพนักงานตำรวจนั่งรถของจำเลยไปด้วย ระหว่างทางด้วยความประมาทจำเลยได้ชนรถของบุตรโจทก์ ทำให้บุตรโจทก์ถึงแก่ความตาย ซึ่งการที่เจ้าหน้าที่ตำรวจสั่งให้นายบุญมาขับรถไปสถานีตำรวจเพื่อตกลงใช้ค่าเสียหาย ก็เป็นเรื่องที่เกี่ยวเนื่องกับเหตุที่นายบุญมาขับรถไปชนท้ายรถของผู้อื่น เกี่ยวแก่การปฏิบัติงานในทางการที่จ้างของจำเลยเป็นมูลเหตุ เมื่อมูลเหตุที่เกิดขึ้นเป็นมาจากเรื่องดังกล่าว จะถือว่าเหตุที่นายบุญมาขับรถโดยประมาทไปชนรถบุตรโจทก์ขับสวนทางถึงแก่ความตายนั้นมิใช่เกี่ยวเนื่องกับการปฏิบัติงานในทางการที่จ้างของจำเลยโดยการปฏิบัติงานในทางการที่จ้างของจำเลยได้ขาดตอนไปแล้วนั้นหาชอบไม่พิพากษายืน(สนับ คัมภีรยส-สุธี ชอบธรรม-สมชัย ทรัพยวณิช)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า นายบุญมา ทับทิมหิน ลูกจ้างของจำเลยได้ขับรถของจำเลยออกปฏิบัติหน้าที่ตามที่จำเลยมอบหมายด้วยความประมาท ได้ชนรถบุตรโจทก์ซึ่งขับสวนทางมา ทำให้บุตรโจทก์ถึงแก่ความตาย ขอให้จำเลยชดใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์จำเลยให้การว่า นายบุญมา ทับทิมหิน เป็นลูกจ้างชั่วคราวของจำเลยไม่มีหน้าที่ขับรถยนต์ และการที่นายบุญมา ทับทิมหิน ขับรถจำเลยจนเกิดเหตุคดีนี้ไม่ใช่การกระทำในทางการที่จ้าง แต่ได้ขับรถจำเลยไปโดยพลการศาลชั้นต้นฟังว่า นายบุญมา ทับทิมหิน ชนรถบุตรโจทก์นั้น มิใช่เป็นการปฏิบัติหน้าที่ไปในทางการที่จ้าง พิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้จำเลยชดใช้ค่าเสียหายจำเลยฎีกาศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า นายบุญมา ทับทิมหิน ลูกจ้างจำเลยได้ขับรถยนต์ของจำเลยเนื่องจากการปฏิบัติหน้าที่ในทางการที่จ้างแล้วไปชนรถของผู้อื่น เจ้าพนักงานตำรวจ เห็นว่าจำเลยเป็นผู้ผิด จึงให้จำเลยขับรถไปสถานีตำรวจเพื่อตกลงค่าเสียหาย โดยเจ้าพนักงานตำรวจนั่งรถของจำเลยไปด้วย ระหว่างทางด้วยความประมาทจำเลยได้ชนรถของบุตรโจทก์ ทำให้บุตรโจทก์ถึงแก่ความตาย ซึ่งการที่เจ้าหน้าที่ตำรวจสั่งให้นายบุญมาขับรถไปสถานีตำรวจเพื่อตกลงใช้ค่าเสียหาย ก็เป็นเรื่องที่เกี่ยวเนื่องกับเหตุที่นายบุญมาขับรถไปชนท้ายรถของผู้อื่น เกี่ยวแก่การปฏิบัติงานในทางการที่จ้างของจำเลยเป็นมูลเหตุ เมื่อมูลเหตุที่เกิดขึ้นเป็นมาจากเรื่องดังกล่าว จะถือว่าเหตุที่นายบุญมาขับรถโดยประมาทไปชนรถบุตรโจทก์ขับสวนทางถึงแก่ความตายนั้นมิใช่เกี่ยวเนื่องกับการปฏิบัติงานในทางการที่จ้างของจำเลยโดยการปฏิบัติงานในทางการที่จ้างของจำเลยได้ขาดตอนไปแล้วนั้นหาชอบไม่พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 897/2519นางสุบิน วงพานิชโจทก์กรมส่งเสริมสาธารณสุขจำเลย ป.พ.พ. ม. 425ลูกจ้างขับรถประจำของจำเลยขับรถยนต์ไปในทางการที่จ้างชนรถคันอื่น เจ้าหน้าที่ตำรวจสั่งให้ลูกจ้างของจำเลยขับรถยนต์ไปสถานีตำรวจเพื่อตกลงใช้ค่าเสียหาย ดังนี้ เป็นเรื่องเกี่ยวเนื่องกับเหตุที่เกิดในทางการที่จ้างของจำเลย ยังไม่ขาดตอน ลูกจ้างของจำเลยขับรถชนกับรถที่บุตรโจทก์ขับ บุตรโจทก์ตาย จำเลยจึงต้องรับผิดโจทก์ฟ้องว่า นายบุญมา ทับทิมหิน ลูกจ้างของจำเลยได้ขับรถของจำเลยออกปฏิบัติหน้าที่ตามที่จำเลยมอบหมายด้วยความประมาท ได้ชนรถบุตรโจทก์ซึ่งขับสวนทางมา ทำให้บุตรโจทก์ถึงแก่ความตาย ขอให้จำเลยชดใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์จำเลยให้การว่า นายบุญมา ทับทิมหิน เป็นลูกจ้างชั่วคราวของจำเลยไม่มีหน้าที่ขับรถยนต์ และการที่นายบุญมา ทับทิมหิน ขับรถจำเลยจนเกิดเหตุคดีนี้ไม่ใช่การกระทำในทางการที่จ้าง แต่ได้ขับรถจำเลยไปโดยพลการศาลชั้นต้นฟังว่า นายบุญมา ทับทิมหิน ชนรถบุตรโจทก์นั้น มิใช่เป็นการปฏิบัติหน้าที่ไปในทางการที่จ้าง พิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้จำเลยชดใช้ค่าเสียหายจำเลยฎีกาศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า นายบุญมา ทับทิมหิน ลูกจ้างจำเลยได้ขับรถยนต์ของจำเลยเนื่องจากการปฏิบัติหน้าที่ในทางการที่จ้างแล้วไปชนรถของผู้อื่น เจ้าพนักงานตำรวจ เห็นว่าจำเลยเป็นผู้ผิด จึงให้จำเลยขับรถไปสถานีตำรวจเพื่อตกลงค่าเสียหาย โดยเจ้าพนักงานตำรวจนั่งรถของจำเลยไปด้วย ระหว่างทางด้วยความประมาทจำเลยได้ชนรถของบุตรโจทก์ ทำให้บุตรโจทก์ถึงแก่ความตาย ซึ่งการที่เจ้าหน้าที่ตำรวจสั่งให้นายบุญมาขับรถไปสถานีตำรวจเพื่อตกลงใช้ค่าเสียหาย ก็เป็นเรื่องที่เกี่ยวเนื่องกับเหตุที่นายบุญมาขับรถไปชนท้ายรถของผู้อื่น เกี่ยวแก่การปฏิบัติงานในทางการที่จ้างของจำเลยเป็นมูลเหตุ เมื่อมูลเหตุที่เกิดขึ้นเป็นมาจากเรื่องดังกล่าว จะถือว่าเหตุที่นายบุญมาขับรถโดยประมาทไปชนรถบุตรโจทก์ขับสวนทางถึงแก่ความตายนั้นมิใช่เกี่ยวเนื่องกับการปฏิบัติงานในทางการที่จ้างของจำเลยโดยการปฏิบัติงานในทางการที่จ้างของจำเลยได้ขาดตอนไปแล้วนั้นหาชอบไม่พิพากษายืน(สนับ คัมภีรยส-สุธี ชอบธรรม-สมชัย ทรัพยวณิช)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ