คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2457/2530หลักกฎหมาย: การที่จำเลยลักเอาอาวุธปืนของผู้เสียหายในลิ้นชักและใช้อาวุธปืนนั้นขู่บังคับผู้เสียหายให้ส่งทรัพย์อื่นให้อีก ถือว่าจำเลยได้กระทำโดยมีเจตนาอันแท้จริงต่อผลเพียงอย่างเดียว คือมุ่งประสงค์ต่อทรัพย์ทั้งหมดแต่ต้น การที่จำเลยลักอาวุธปืนและชิง เอาทรัพย์อื่นของผู้เสียหายอีกจึงเป็นการกระทำในคราวเดียวกันอันเป็นความผิดกรรมเดียว แม้โจทก์จะบรรยายแยกการกระทำผิดดังกล่าวของจำเลยมาในฟ้อง เพื่อแสดงให้เห็นว่าเป็นการกระทำผิดต่อกฎหมายหลายกรรมต่างกันและจำเลยให้การรับสารภาพก็ตาม ศาลจะลงโทษจำเลยหลายกรรมเป็นกระทงความผิดไม่ได้.โจทก์ฟ้องว่า จำเลยกระทำผิดต่อกฎหมายหลายกรรมต่างกัน คือจำเลยลักอาวุธปืนพกของผู้เสียหายไปโดยทุจริต จำเลยลักเอาเงินสด30 บาท ของผู้เสียหายไปโดยทุจริต โดยจำเลยใช้อาวุธปืนของผู้เสียหายที่ลักไปดังกล่าวข้างต้นขู่บังคับผู้เสียหาย จำเลยมีอาวุธปืนสั้นของผู้เสียหาย ซึ่งใช้ยิงได้ กับมีกระสุนปืนขนาดเดียวกันใช้ยิงได้ไว้ในความครอบครองของจำเลย โดยจำเลยไม่ได้รับอนุญาตจากนายทะเบียนท้องที่และจำเลยพาอาวุธปืนและเครื่องกระสุนปืนดังกล่าวติดตัวไปในเมืองหมู่บ้าน และทางสาธารณะโดยไม่มีเหตุอันสมควร ขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 335, 339, 340 ตรี, 91, 371 ประกาศของคณะปฏิวัติฉบับที่ 11 ลงวันที่ 21 พฤศจิกายน 2514 ข้อ 14, 15พระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายอาญา (ฉบับที่ 5) พ.ศ. 2525มาตรา 13 พระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายอาญา (ฉบับที่ 6)พ.ศ. 2526 มาตรา 4 พระราชบัญญัติอาวุธปืน เครื่องกระสุนปืนวัตถุระเบิด ดอกไม้เพลิงและสิ่งเทียมอาวุธปืน พ.ศ. 2490 มาตรา 7,8ทวิ, 72, 72ทวิ พระราชบัญญัติอาวุธปืน เครื่องกระสุนปืนวัตถุระเบิด ดอกไม้เพลิงและสิ่งเทียมอาวุธปืน (ฉบับที่ 7) พ.ศ. 2522มาตรา 5, 7 คำสั่งของคณะปฏิรูปการปกครองแผ่นดิน ฉบับที่ 44 ลงวันที่21 ตุลาคม 2519 ข้อ 3, 6, 7 ให้จำเลยคืนอาวุธปืน เครื่องกระสุนปืนหรือใช้ราคาอาวุธปืน เครื่องกระสุนปืน 8,000 บาท และเงินสด 30 บาทแก่ผู้เสียหายจำเลยให้การปฏิเสธ ต่อมาเมื่อสืบพยานโจทก์ไปบ้างแล้วจำเลยขอถอนคำให้การเดิมที่ปฏิเสธ เป็นให้การรับสารภาพตามฟ้องทุกประการศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 335, 339, 340 ตรี, 90, 91, 371 ประกาศของคณะปฏิวัติฉบับที่ 11 ลงวันที่ 21 พฤศิจกายน 2514 ข้อ 14, 15 พระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายอาญา (ฉบับที่ 5) พ.ศ. 2525 มาตรา 13พระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายอาญา (ฉบับที่ 6) พ.ศ. 2526มาตรา 4 พระราชบัญญัติอาวุธปืน เครื่องกระสุนปืน วัตถุระเบิดดอกไม้เพลิงและสิ่งเทียมอาวุธปืน พ.ศ. 2490 มาตรา 7, 8ทวิ, 72,72ทวิ พระราชบัญญัติอาวุธปืน เครื่องกระสุนปืน วัตถุระเบิดดอกไม้เพลิงและสิ่งเทียมอาวุธปืน (ฉบับที่ 7) พ.ศ. 2522 มาตรา 5, 7คำสั่งของคณะปฏิรูปการปกครองแผ่นดิน ฉบับที่ 44 ลงวันที่ 21 ตุลาคม2519 ข้อ 3, 6, 7 เรียงกระทงลงโทษฐานมีอาวุธปืนไว้ในความครอบครองโดยไม่ได้รับอนุญาตซึ่งเป็นบทหนักตามมาตรา 90 จำคุก 3 ปี ฐานชิงทรัพย์โดยมีและใช้อาวุธปืนและใช้ยานพาหนะตามมาตรา 340 ตรี จำคุก15 ปี รวมโทษจำคุก 18 ปี จำเลยให้การรับสารภาพภายหลังสืบพยานโจทก์ไปบ้างแล้ว เป็นประโยชน์แก่การพิจารณา ลดโทษให้หนึ่งในสี่ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 คงจำคุก 13 ปี 6 เดือน ให้จำเลยคืนอาวุธปืน เครื่องกระสุนปื หรือใช้ราคา 8,000 บาท กับคืนเงิน 30 บาทแก่ผู้เสียหายโจทก์ผู้เสียหาย ขอให้เรียงกระทงลงโทษจำเลยทั้ง 4 กระทงศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า ไม่ปรับบทความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 335, 90 กับจำเลยผิดตามพระราชบัญญัติอาวุธปืน เครื่องกระสุนปืน วัตถุระเบิด ดอกไม้เพลิงและสิ่งเทียมอาวุธปืน พ.ศ. 2490 ที่แก้ไขแล้ว มาตรา 72 จำคุก 2 ปี และให้ลงโทษตามมาตรา 72 ทวิ ซึ่งเป็นบทหนักตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 90ให้จำคุก 1 ปี รวมจำคุก 18 ปี ลดโทษให้จำเลยหนึ่งในสามตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 คงจำคุก 12 ปี นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นโจทก์ฎีกาว่าความผิดฐานลักอาวุธปืนและชิงทรัพย์เป็นความผิดต่างกรรมกันขอให้เรียงกระทงลงโทษศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "...การที่จำเลยลักเอาอาวุธปืนของผู้เสียหายไป แล้วใช้อาวุธปืนนั้นขู่บังคับเอาทรัพย์อย่างอื่นของผู้เสียหายไปอีก จะเป็นความผิดสองกระทงดังที่โจทก์ฎีกามาหรือไม่ข้อเท็จจริงรับฟังเป็นยุติตามทางนำสืบของโจทก์ว่าจำเลยซึ่งเป็นลูกจ้างด้วยกันกับผู้เสียหายขับรถยนต์มาจอดที่หน้าที่พัก แล้วจำเลยขอกุญแจเปิดลิ้นชักโต๊ะจากผู้เสียหาย เมื่อผู้เสียหายส่งกุญแจให้จำเลยหยิบอาวุธปืนสั้นของผู้เสียหายจากลิ้นชักโต๊ะมาขู่ผู้เสียหายให้มอบเงิน 30 บาท และบุหรี่ 1 ซอง ให้แก่จำเลย พิเคราะห์แล้วเห็นว่า การกระทำของจำเลยที่ลักเอาอาวุธปืนของผู้เสียหายในลิ้นชักและใช้อาวุธปืนนั้นขู่บังคับผู้เสียหายให้ส่งทรัพย์อื่นให้อีก จำเลยได้กระทำโดยมีเจตนาอันแท้จริงต่อผลเพียงอย่างเดียว คือมุ่งประสงค์ต่อทรัพย์ทั้งหมดมาแต่ต้น การที่จำเลยลักอาวุธปืนและชิงเอาทรัพย์อื่นของผู้เสียหายอีกจึงเป็นการกระทำในคราวเดียวกันนั้นเอง อันเป็นความผิดกรรมเดียว หาทำให้การกระทำของจำเลยในคราวเดียวกันนั้นแยกเป็นความผิดฐานลักทรัพย์กรรมหนึ่งและชิงทรัพย์อีกกรรมหนึ่งดังฎีกาของโจทก์ไม่ แม้โจทก์จะบรรยายแยกการกระทำความผิดดังกล่าวของจำเลยมาในฟ้องเป็นข้อ (ก) และข้อ (ข) เพื่อแสดงให้เห็นว่าเป็นการกระทำผิดต่อกฎหมายหลายกรรมต่างกัน และจำเลยให้การรับสารภาพก็ตาม ศาลจะลงโทษจำเลยหลายกรรม เป็นกระทงความผิดไม่ได้..."พิพากษายืน. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2457/2530พนักงานอัยการ จังหวัด สุพรรณบุรีโจทก์นาย เพลิน ออมสินจำเลย ป.อ. ม. 90การที่จำเลยลักเอาอาวุธปืนของผู้เสียหายในลิ้นชักและใช้อาวุธปืนนั้นขู่บังคับผู้เสียหายให้ส่งทรัพย์อื่นให้อีก ถือว่าจำเลยได้กระทำโดยมีเจตนาอันแท้จริงต่อผลเพียงอย่างเดียว คือมุ่งประสงค์ต่อทรัพย์ทั้งหมดแต่ต้น การที่จำเลยลักอาวุธปืนและชิง เอาทรัพย์อื่นของผู้เสียหายอีกจึงเป็นการกระทำในคราวเดียวกันอันเป็นความผิดกรรมเดียว แม้โจทก์จะบรรยายแยกการกระทำผิดดังกล่าวของจำเลยมาในฟ้อง เพื่อแสดงให้เห็นว่าเป็นการกระทำผิดต่อกฎหมายหลายกรรมต่างกันและจำเลยให้การรับสารภาพก็ตาม ศาลจะลงโทษจำเลยหลายกรรมเป็นกระทงความผิดไม่ได้.โจทก์ฟ้องว่า จำเลยกระทำผิดต่อกฎหมายหลายกรรมต่างกัน คือจำเลยลักอาวุธปืนพกของผู้เสียหายไปโดยทุจริต จำเลยลักเอาเงินสด30 บาท ของผู้เสียหายไปโดยทุจริต โดยจำเลยใช้อาวุธปืนของผู้เสียหายที่ลักไปดังกล่าวข้างต้นขู่บังคับผู้เสียหาย จำเลยมีอาวุธปืนสั้นของผู้เสียหาย ซึ่งใช้ยิงได้ กับมีกระสุนปืนขนาดเดียวกันใช้ยิงได้ไว้ในความครอบครองของจำเลย โดยจำเลยไม่ได้รับอนุญาตจากนายทะเบียนท้องที่และจำเลยพาอาวุธปืนและเครื่องกระสุนปืนดังกล่าวติดตัวไปในเมืองหมู่บ้าน และทางสาธารณะโดยไม่มีเหตุอันสมควร ขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 335, 339, 340 ตรี, 91, 371 ประกาศของคณะปฏิวัติฉบับที่ 11 ลงวันที่ 21 พฤศจิกายน 2514 ข้อ 14, 15พระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายอาญา (ฉบับที่ 5) พ.ศ. 2525มาตรา 13 พระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายอาญา (ฉบับที่ 6)พ.ศ. 2526 มาตรา 4 พระราชบัญญัติอาวุธปืน เครื่องกระสุนปืนวัตถุระเบิด ดอกไม้เพลิงและสิ่งเทียมอาวุธปืน พ.ศ. 2490 มาตรา 7,8ทวิ, 72, 72ทวิ พระราชบัญญัติอาวุธปืน เครื่องกระสุนปืนวัตถุระเบิด ดอกไม้เพลิงและสิ่งเทียมอาวุธปืน (ฉบับที่ 7) พ.ศ. 2522มาตรา 5, 7 คำสั่งของคณะปฏิรูปการปกครองแผ่นดิน ฉบับที่ 44 ลงวันที่21 ตุลาคม 2519 ข้อ 3, 6, 7 ให้จำเลยคืนอาวุธปืน เครื่องกระสุนปืนหรือใช้ราคาอาวุธปืน เครื่องกระสุนปืน 8,000 บาท และเงินสด 30 บาทแก่ผู้เสียหายจำเลยให้การปฏิเสธ ต่อมาเมื่อสืบพยานโจทก์ไปบ้างแล้วจำเลยขอถอนคำให้การเดิมที่ปฏิเสธ เป็นให้การรับสารภาพตามฟ้องทุกประการศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 335, 339, 340 ตรี, 90, 91, 371 ประกาศของคณะปฏิวัติฉบับที่ 11 ลงวันที่ 21 พฤศิจกายน 2514 ข้อ 14, 15 พระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายอาญา (ฉบับที่ 5) พ.ศ. 2525 มาตรา 13พระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายอาญา (ฉบับที่ 6) พ.ศ. 2526มาตรา 4 พระราชบัญญัติอาวุธปืน เครื่องกระสุนปืน วัตถุระเบิดดอกไม้เพลิงและสิ่งเทียมอาวุธปืน พ.ศ. 2490 มาตรา 7, 8ทวิ, 72,72ทวิ พระราชบัญญัติอาวุธปืน เครื่องกระสุนปืน วัตถุระเบิดดอกไม้เพลิงและสิ่งเทียมอาวุธปืน (ฉบับที่ 7) พ.ศ. 2522 มาตรา 5, 7คำสั่งของคณะปฏิรูปการปกครองแผ่นดิน ฉบับที่ 44 ลงวันที่ 21 ตุลาคม2519 ข้อ 3, 6, 7 เรียงกระทงลงโทษฐานมีอาวุธปืนไว้ในความครอบครองโดยไม่ได้รับอนุญาตซึ่งเป็นบทหนักตามมาตรา 90 จำคุก 3 ปี ฐานชิงทรัพย์โดยมีและใช้อาวุธปืนและใช้ยานพาหนะตามมาตรา 340 ตรี จำคุก15 ปี รวมโทษจำคุก 18 ปี จำเลยให้การรับสารภาพภายหลังสืบพยานโจทก์ไปบ้างแล้ว เป็นประโยชน์แก่การพิจารณา ลดโทษให้หนึ่งในสี่ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 คงจำคุก 13 ปี 6 เดือน ให้จำเลยคืนอาวุธปืน เครื่องกระสุนปื หรือใช้ราคา 8,000 บาท กับคืนเงิน 30 บาทแก่ผู้เสียหายโจทก์ผู้เสียหาย ขอให้เรียงกระทงลงโทษจำเลยทั้ง 4 กระทงศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า ไม่ปรับบทความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 335, 90 กับจำเลยผิดตามพระราชบัญญัติอาวุธปืน เครื่องกระสุนปืน วัตถุระเบิด ดอกไม้เพลิงและสิ่งเทียมอาวุธปืน พ.ศ. 2490 ที่แก้ไขแล้ว มาตรา 72 จำคุก 2 ปี และให้ลงโทษตามมาตรา 72 ทวิ ซึ่งเป็นบทหนักตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 90ให้จำคุก 1 ปี รวมจำคุก 18 ปี ลดโทษให้จำเลยหนึ่งในสามตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 คงจำคุก 12 ปี นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นโจทก์ฎีกาว่าความผิดฐานลักอาวุธปืนและชิงทรัพย์เป็นความผิดต่างกรรมกันขอให้เรียงกระทงลงโทษศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "...การที่จำเลยลักเอาอาวุธปืนของผู้เสียหายไป แล้วใช้อาวุธปืนนั้นขู่บังคับเอาทรัพย์อย่างอื่นของผู้เสียหายไปอีก จะเป็นความผิดสองกระทงดังที่โจทก์ฎีกามาหรือไม่ข้อเท็จจริงรับฟังเป็นยุติตามทางนำสืบของโจทก์ว่าจำเลยซึ่งเป็นลูกจ้างด้วยกันกับผู้เสียหายขับรถยนต์มาจอดที่หน้าที่พัก แล้วจำเลยขอกุญแจเปิดลิ้นชักโต๊ะจากผู้เสียหาย เมื่อผู้เสียหายส่งกุญแจให้จำเลยหยิบอาวุธปืนสั้นของผู้เสียหายจากลิ้นชักโต๊ะมาขู่ผู้เสียหายให้มอบเงิน 30 บาท และบุหรี่ 1 ซอง ให้แก่จำเลย พิเคราะห์แล้วเห็นว่า การกระทำของจำเลยที่ลักเอาอาวุธปืนของผู้เสียหายในลิ้นชักและใช้อาวุธปืนนั้นขู่บังคับผู้เสียหายให้ส่งทรัพย์อื่นให้อีก จำเลยได้กระทำโดยมีเจตนาอันแท้จริงต่อผลเพียงอย่างเดียว คือมุ่งประสงค์ต่อทรัพย์ทั้งหมดมาแต่ต้น การที่จำเลยลักอาวุธปืนและชิงเอาทรัพย์อื่นของผู้เสียหายอีกจึงเป็นการกระทำในคราวเดียวกันนั้นเอง อันเป็นความผิดกรรมเดียว หาทำให้การกระทำของจำเลยในคราวเดียวกันนั้นแยกเป็นความผิดฐานลักทรัพย์กรรมหนึ่งและชิงทรัพย์อีกกรรมหนึ่งดังฎีกาของโจทก์ไม่ แม้โจทก์จะบรรยายแยกการกระทำความผิดดังกล่าวของจำเลยมาในฟ้องเป็นข้อ (ก) และข้อ (ข) เพื่อแสดงให้เห็นว่าเป็นการกระทำผิดต่อกฎหมายหลายกรรมต่างกัน และจำเลยให้การรับสารภาพก็ตาม ศาลจะลงโทษจำเลยหลายกรรม เป็นกระทงความผิดไม่ได้..."พิพากษายืน.(จำนง นิยมวิภาต-สุรัตน์ ศรีอนุพันธุ์-ครีภูมิ สุวรรณโรจน์)แหล่งที่มาสำนักงานส่งเสริมงานตุลาการแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ1. ประเด็นกฎหมายสารบัญญัติเรื่องกรรมเดียวผิดกฎฆมายหลายบทข้อเท็จจริงอย่างไรบ้างที่เป็นการกระทำกรรมเดียวผิดกฎหมายหลายบทศาสตราจารย์จิตติติงศภัทิย์ ได้เข้าสู่ปัญหาโดยการแบ่งตามลักษณะของการกระทำเป็นสองประเภทใหญ่ ๆ ด้วยกัน ประเภทแรก กรรมเดียวที่เกิดจากการกระทำอันเดียว ประเภทที่สอง กรรมเดียวที่เกิดจากการกระทำหลายอัน ซึ่งแยกพิจารณาเป็น 5 กรณี คือ 1) ความผิดบางฐานเกิดจากการกระทำหลายอันเป็นองค์ความผิดการกระทำแต่ละอันโดยลำพังไม่เป็นความผิดในตัวเอง 2) การกระทำหลายอันที่รวมกันเป็นความผิดขึ้น บางอันเป็นความผิดในตัวเอง แต่ก็ยังถือเป็นกรรมเดียวรวมอยู่กับความผิดที่เกิดขึ้นจากการกระทำทุกอันรวมกันนั่นเอง 3) การกระทำหลายอันที่รวมกันเป็นความผิดนั้น แต่ละอันอาจเป็นความผิดในตัวเองอยู่แล้ว 4) ความผิดต่อเนื่อง 5) ความผิดประเภทที่ความผิดยืดออกไป (ดู จิตติติงศภัทิย์,กฎหมายอาญา ภาค 1,2525 หน้า 521,527,530) 1.1 หลักกฎหมายกรรมเดียวผิดกฎหมายหลายบท (Idealkonkurrenz)ของประเทศสหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมัน องค์ประกอบ 2 ประการที่แสดงว่าการกระทำความผิดทางอาญานั้นเป็นกรรมเดียว คือ 1) องค์ประกอบในเรื่องวัตถุประสงค์หรือความมุ่งหมาย (DerfinaleFaktor) คือเจตนาในการกำหนดความมุ่งหมายในการกระทำความผิดกรรมเดียวนั้นเกิดจากการกระทำทางกายภาพหลาย ๆ อย่างประกอบกันขึ้นเพื่อบรรลุวัตถุประสงค์อย่างเดียว 2) องค์ประกอบในเรื่องปทัสฐานทางกฎหมาย (DernoemativeFaktor)คือการที่สังคมเห็นว่าการกระทำในลักษณะใดลักษระหนึ่งเป็นความผิดและกำหนดไว้เป็นความผิดในกฎหมายอาญา (vgl.H.Welzel,DasDeutscheStrafrecht,10.Aufl.Berlin,s.217) ในทางตำราแยกพิจารณาการกระทำความผิดทางอาญาที่เป็นกรรมเดียวผิดกฎหมายหลายบท ดังนี้ (1) การกระทำอันเดียวหรือหลายอันในขณะเดียวกัน เช่น ก.เบิกความต่อศาลว่า ค. ได้ข่มขืนกระทำชำเรา ข. เมื่อวันที่ 1 ตุลาคม 2530ทั้งที่ ก. ทราบดีว่า ง. เป็นผู้กระทำ ก. มีความผิดฐานเบิกความเท็จกล่าวหาเท็จ และหมิ่นประมาท ซึ่งเป็นกรรมเดียวกัน (2) การกระทำที่เป็นอันหนึ่งอันเดียวกันตามธรรมชาติ(naturlicheHandlungseinheit) กรณีดังกล่าวนี้ ถ้าพิจารณาอย่างเคร่งครัดอาจแยกออกเป็น 2 การกระทำออกจากกัน แต่เมื่อพิจารณาในฐานะของผู้กระทำแล้ว ข้อเท็จจริงที่ปรากฏเป็นการกระทำเพียงอย่างเดียว ดังนั้น จึงไม่พิจารณาอย่างเคร่งครัดและถือว่าเป็นกรรมเดียว เช่น ก. เดินชน ข. เพื่อจะดูหมิ่น แต่ได้ด่า ข. และทำร้ายร่างกาย ข. ดังนี้เป็นกรรมเดียว (vgl.H.OttogrundkursStrafrecht,AllgrmeineStrafrechtslehre,Berlin1976,s.274)หรือทำร้ายร่างกายและทะเลาะวิวาท ในขณะเดียวกันตีทำร้ายหลาย ๆ ครั้งหยิบฉวยทรัพย์หลาย ๆ ครั้ง เป็นกรรมเดียว (vgl.H.Welzel,a.aO.,s.219) (3) การกระทำที่ต่อเนื่องกันไปอย่างเกี่ยวข้องกัน(Fortsetzungszusammenhang) ทางปฏิบัติได้พัฒนาหลักนี้ขึ้นมากล่าวคือ ไม่พิจารณาเวลาและขอบเขตของการกระทำแต่ละอย่าง เมื่อเป็นการกระทำที่คล้ายคลึงกัน กระทำต่อสิ่งที่กฎหมายมุ่งคุ้มครองที่คล้ายกัน (ahnlicheRechtsguter) ถือว่าการกระทำเหล่านั้นเป็นกรรมเดียวกัน แม้ว่าจากการพิจารณาตามธรรมชาติของการกระทำปรากฎชัดว่าเป็นการกระทำหลายกรรมต่างกัน โดยพิจารณาจากเจตนารวม(Gesamtvorsatz) และพิจารณาจากการฉวยโอกาสอย่างเดียวกันกระทำความผิดหลายครั้ง ทั้งนี้จะต้องเข้าเงื่อนไขดังต่อไปนี้ ต้องมีองค์ประกอบความผิดพื้นฐานที่เหมือนกัน หรือใกล้เคียงกัน เช่นลักทรัพย์ ปล้นทรัพย์ ยักยอก รับของโจร ต่อสู้ขัดขวางเจ้าพนักงานแและทำร้ายร่างกาย การกระทำแต่ละอย่างจะต้องมีลักษณะเหมือนหรือคล้านกันกรณีนี้อาจนะเวลาและสถานที่กระทำความผิดมาพิจารณาประกอบการกระทำรวมนี้ต้องไม่กระทบสิ่งที่กฎหมายมุ่งคุ้มครอง(เช่น เสรีภาพเกียรติ ร่างกาย) ของบุคคลที่สาม ศาลสูงสุดทางอาญา(Bundesgerichtshof) ได้วินิจฉัยโดยกำหนดเงื่อนไขเพิ่มขึ้นว่า "ผู้กระทำจะต้องมีเจตนาจะกระทำความผิดนั้นต่อเนื่องไปอีก ก่อนที่การกระทำครั้งแรก กมลชัยรัตนสกาววงศ์.คำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยกระทำผิดต่อกฎหมายหลายกรรมต่างกัน คือจำเลยลักอาวุธปืนพกของผู้เสียหายไปโดยทุจริต จำเลยลักเอาเงินสด30 บาท ของผู้เสียหายไปโดยทุจริต โดยจำเลยใช้อาวุธปืนของผู้เสียหายที่ลักไปดังกล่าวข้างต้นขู่บังคับผู้เสียหาย จำเลยมีอาวุธปืนสั้นของผู้เสียหาย ซึ่งใช้ยิงได้ กับมีกระสุนปืนขนาดเดียวกันใช้ยิงได้ไว้ในความครอบครองของจำเลย โดยจำเลยไม่ได้รับอนุญาตจากนายทะเบียนท้องที่และจำเลยพาอาวุธปืนและเครื่องกระสุนปืนดังกล่าวติดตัวไปในเมืองหมู่บ้าน และทางสาธารณะโดยไม่มีเหตุอันสมควร ขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 335, 339, 340 ตรี, 91, 371 ประกาศของคณะปฏิวัติฉบับที่ 11 ลงวันที่ 21 พฤศจิกายน 2514 ข้อ 14, 15พระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายอาญา (ฉบับที่ 5) พ.ศ. 2525มาตรา 13 พระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายอาญา (ฉบับที่ 6)พ.ศ. 2526 มาตรา 4 พระราชบัญญัติอาวุธปืน เครื่องกระสุนปืนวัตถุระเบิด ดอกไม้เพลิงและสิ่งเทียมอาวุธปืน พ.ศ. 2490 มาตรา 7,8ทวิ, 72, 72ทวิ พระราชบัญญัติอาวุธปืน เครื่องกระสุนปืนวัตถุระเบิด ดอกไม้เพลิงและสิ่งเทียมอาวุธปืน (ฉบับที่ 7) พ.ศ. 2522มาตรา 5, 7 คำสั่งของคณะปฏิรูปการปกครองแผ่นดิน ฉบับที่ 44 ลงวันที่21 ตุลาคม 2519 ข้อ 3, 6, 7 ให้จำเลยคืนอาวุธปืน เครื่องกระสุนปืนหรือใช้ราคาอาวุธปืน เครื่องกระสุนปืน 8,000 บาท และเงินสด 30 บาทแก่ผู้เสียหายจำเลยให้การปฏิเสธ ต่อมาเมื่อสืบพยานโจทก์ไปบ้างแล้วจำเลยขอถอนคำให้การเดิมที่ปฏิเสธ เป็นให้การรับสารภาพตามฟ้องทุกประการศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 335, 339, 340 ตรี, 90, 91, 371 ประกาศของคณะปฏิวัติฉบับที่ 11 ลงวันที่ 21 พฤศิจกายน 2514 ข้อ 14, 15 พระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายอาญา (ฉบับที่ 5) พ.ศ. 2525 มาตรา 13พระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายอาญา (ฉบับที่ 6) พ.ศ. 2526มาตรา 4 พระราชบัญญัติอาวุธปืน เครื่องกระสุนปืน วัตถุระเบิดดอกไม้เพลิงและสิ่งเทียมอาวุธปืน พ.ศ. 2490 มาตรา 7, 8ทวิ, 72,72ทวิ พระราชบัญญัติอาวุธปืน เครื่องกระสุนปืน วัตถุระเบิดดอกไม้เพลิงและสิ่งเทียมอาวุธปืน (ฉบับที่ 7) พ.ศ. 2522 มาตรา 5, 7คำสั่งของคณะปฏิรูปการปกครองแผ่นดิน ฉบับที่ 44 ลงวันที่ 21 ตุลาคม2519 ข้อ 3, 6, 7 เรียงกระทงลงโทษฐานมีอาวุธปืนไว้ในความครอบครองโดยไม่ได้รับอนุญาตซึ่งเป็นบทหนักตามมาตรา 90 จำคุก 3 ปี ฐานชิงทรัพย์โดยมีและใช้อาวุธปืนและใช้ยานพาหนะตามมาตรา 340 ตรี จำคุก15 ปี รวมโทษจำคุก 18 ปี จำเลยให้การรับสารภาพภายหลังสืบพยานโจทก์ไปบ้างแล้ว เป็นประโยชน์แก่การพิจารณา ลดโทษให้หนึ่งในสี่ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 คงจำคุก 13 ปี 6 เดือน ให้จำเลยคืนอาวุธปืน เครื่องกระสุนปื หรือใช้ราคา 8,000 บาท กับคืนเงิน 30 บาทแก่ผู้เสียหายโจทก์ผู้เสียหาย ขอให้เรียงกระทงลงโทษจำเลยทั้ง 4 กระทงศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า ไม่ปรับบทความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 335, 90 กับจำเลยผิดตามพระราชบัญญัติอาวุธปืน เครื่องกระสุนปืน วัตถุระเบิด ดอกไม้เพลิงและสิ่งเทียมอาวุธปืน พ.ศ. 2490 ที่แก้ไขแล้ว มาตรา 72 จำคุก 2 ปี และให้ลงโทษตามมาตรา 72 ทวิ ซึ่งเป็นบทหนักตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 90ให้จำคุก 1 ปี รวมจำคุก 18 ปี ลดโทษให้จำเลยหนึ่งในสามตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 คงจำคุก 12 ปี นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นโจทก์ฎีกาว่าความผิดฐานลักอาวุธปืนและชิงทรัพย์เป็นความผิดต่างกรรมกันขอให้เรียงกระทงลงโทษศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "...การที่จำเลยลักเอาอาวุธปืนของผู้เสียหายไป แล้วใช้อาวุธปืนนั้นขู่บังคับเอาทรัพย์อย่างอื่นของผู้เสียหายไปอีก จะเป็นความผิดสองกระทงดังที่โจทก์ฎีกามาหรือไม่ข้อเท็จจริงรับฟังเป็นยุติตามทางนำสืบของโจทก์ว่าจำเลยซึ่งเป็นลูกจ้างด้วยกันกับผู้เสียหายขับรถยนต์มาจอดที่หน้าที่พัก แล้วจำเลยขอกุญแจเปิดลิ้นชักโต๊ะจากผู้เสียหาย เมื่อผู้เสียหายส่งกุญแจให้จำเลยหยิบอาวุธปืนสั้นของผู้เสียหายจากลิ้นชักโต๊ะมาขู่ผู้เสียหายให้มอบเงิน 30 บาท และบุหรี่ 1 ซอง ให้แก่จำเลย พิเคราะห์แล้วเห็นว่า การกระทำของจำเลยที่ลักเอาอาวุธปืนของผู้เสียหายในลิ้นชักและใช้อาวุธปืนนั้นขู่บังคับผู้เสียหายให้ส่งทรัพย์อื่นให้อีก จำเลยได้กระทำโดยมีเจตนาอันแท้จริงต่อผลเพียงอย่างเดียว คือมุ่งประสงค์ต่อทรัพย์ทั้งหมดมาแต่ต้น การที่จำเลยลักอาวุธปืนและชิงเอาทรัพย์อื่นของผู้เสียหายอีกจึงเป็นการกระทำในคราวเดียวกันนั้นเอง อันเป็นความผิดกรรมเดียว หาทำให้การกระทำของจำเลยในคราวเดียวกันนั้นแยกเป็นความผิดฐานลักทรัพย์กรรมหนึ่งและชิงทรัพย์อีกกรรมหนึ่งดังฎีกาของโจทก์ไม่ แม้โจทก์จะบรรยายแยกการกระทำความผิดดังกล่าวของจำเลยมาในฟ้องเป็นข้อ (ก) และข้อ (ข) เพื่อแสดงให้เห็นว่าเป็นการกระทำผิดต่อกฎหมายหลายกรรมต่างกัน และจำเลยให้การรับสารภาพก็ตาม ศาลจะลงโทษจำเลยหลายกรรม เป็นกระทงความผิดไม่ได้..."พิพากษายืน. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2457/2530พนักงานอัยการ จังหวัด สุพรรณบุรีโจทก์นาย เพลิน ออมสินจำเลย ป.อ. ม. 90การที่จำเลยลักเอาอาวุธปืนของผู้เสียหายในลิ้นชักและใช้อาวุธปืนนั้นขู่บังคับผู้เสียหายให้ส่งทรัพย์อื่นให้อีก ถือว่าจำเลยได้กระทำโดยมีเจตนาอันแท้จริงต่อผลเพียงอย่างเดียว คือมุ่งประสงค์ต่อทรัพย์ทั้งหมดแต่ต้น การที่จำเลยลักอาวุธปืนและชิง เอาทรัพย์อื่นของผู้เสียหายอีกจึงเป็นการกระทำในคราวเดียวกันอันเป็นความผิดกรรมเดียว แม้โจทก์จะบรรยายแยกการกระทำผิดดังกล่าวของจำเลยมาในฟ้อง เพื่อแสดงให้เห็นว่าเป็นการกระทำผิดต่อกฎหมายหลายกรรมต่างกันและจำเลยให้การรับสารภาพก็ตาม ศาลจะลงโทษจำเลยหลายกรรมเป็นกระทงความผิดไม่ได้.โจทก์ฟ้องว่า จำเลยกระทำผิดต่อกฎหมายหลายกรรมต่างกัน คือจำเลยลักอาวุธปืนพกของผู้เสียหายไปโดยทุจริต จำเลยลักเอาเงินสด30 บาท ของผู้เสียหายไปโดยทุจริต โดยจำเลยใช้อาวุธปืนของผู้เสียหายที่ลักไปดังกล่าวข้างต้นขู่บังคับผู้เสียหาย จำเลยมีอาวุธปืนสั้นของผู้เสียหาย ซึ่งใช้ยิงได้ กับมีกระสุนปืนขนาดเดียวกันใช้ยิงได้ไว้ในความครอบครองของจำเลย โดยจำเลยไม่ได้รับอนุญาตจากนายทะเบียนท้องที่และจำเลยพาอาวุธปืนและเครื่องกระสุนปืนดังกล่าวติดตัวไปในเมืองหมู่บ้าน และทางสาธารณะโดยไม่มีเหตุอันสมควร ขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 335, 339, 340 ตรี, 91, 371 ประกาศของคณะปฏิวัติฉบับที่ 11 ลงวันที่ 21 พฤศจิกายน 2514 ข้อ 14, 15พระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายอาญา (ฉบับที่ 5) พ.ศ. 2525มาตรา 13 พระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายอาญา (ฉบับที่ 6)พ.ศ. 2526 มาตรา 4 พระราชบัญญัติอาวุธปืน เครื่องกระสุนปืนวัตถุระเบิด ดอกไม้เพลิงและสิ่งเทียมอาวุธปืน พ.ศ. 2490 มาตรา 7,8ทวิ, 72, 72ทวิ พระราชบัญญัติอาวุธปืน เครื่องกระสุนปืนวัตถุระเบิด ดอกไม้เพลิงและสิ่งเทียมอาวุธปืน (ฉบับที่ 7) พ.ศ. 2522มาตรา 5, 7 คำสั่งของคณะปฏิรูปการปกครองแผ่นดิน ฉบับที่ 44 ลงวันที่21 ตุลาคม 2519 ข้อ 3, 6, 7 ให้จำเลยคืนอาวุธปืน เครื่องกระสุนปืนหรือใช้ราคาอาวุธปืน เครื่องกระสุนปืน 8,000 บาท และเงินสด 30 บาทแก่ผู้เสียหายจำเลยให้การปฏิเสธ ต่อมาเมื่อสืบพยานโจทก์ไปบ้างแล้วจำเลยขอถอนคำให้การเดิมที่ปฏิเสธ เป็นให้การรับสารภาพตามฟ้องทุกประการศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 335, 339, 340 ตรี, 90, 91, 371 ประกาศของคณะปฏิวัติฉบับที่ 11 ลงวันที่ 21 พฤศิจกายน 2514 ข้อ 14, 15 พระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายอาญา (ฉบับที่ 5) พ.ศ. 2525 มาตรา 13พระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายอาญา (ฉบับที่ 6) พ.ศ. 2526มาตรา 4 พระราชบัญญัติอาวุธปืน เครื่องกระสุนปืน วัตถุระเบิดดอกไม้เพลิงและสิ่งเทียมอาวุธปืน พ.ศ. 2490 มาตรา 7, 8ทวิ, 72,72ทวิ พระราชบัญญัติอาวุธปืน เครื่องกระสุนปืน วัตถุระเบิดดอกไม้เพลิงและสิ่งเทียมอาวุธปืน (ฉบับที่ 7) พ.ศ. 2522 มาตรา 5, 7คำสั่งของคณะปฏิรูปการปกครองแผ่นดิน ฉบับที่ 44 ลงวันที่ 21 ตุลาคม2519 ข้อ 3, 6, 7 เรียงกระทงลงโทษฐานมีอาวุธปืนไว้ในความครอบครองโดยไม่ได้รับอนุญาตซึ่งเป็นบทหนักตามมาตรา 90 จำคุก 3 ปี ฐานชิงทรัพย์โดยมีและใช้อาวุธปืนและใช้ยานพาหนะตามมาตรา 340 ตรี จำคุก15 ปี รวมโทษจำคุก 18 ปี จำเลยให้การรับสารภาพภายหลังสืบพยานโจทก์ไปบ้างแล้ว เป็นประโยชน์แก่การพิจารณา ลดโทษให้หนึ่งในสี่ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 คงจำคุก 13 ปี 6 เดือน ให้จำเลยคืนอาวุธปืน เครื่องกระสุนปื หรือใช้ราคา 8,000 บาท กับคืนเงิน 30 บาทแก่ผู้เสียหายโจทก์ผู้เสียหาย ขอให้เรียงกระทงลงโทษจำเลยทั้ง 4 กระทงศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า ไม่ปรับบทความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 335, 90 กับจำเลยผิดตามพระราชบัญญัติอาวุธปืน เครื่องกระสุนปืน วัตถุระเบิด ดอกไม้เพลิงและสิ่งเทียมอาวุธปืน พ.ศ. 2490 ที่แก้ไขแล้ว มาตรา 72 จำคุก 2 ปี และให้ลงโทษตามมาตรา 72 ทวิ ซึ่งเป็นบทหนักตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 90ให้จำคุก 1 ปี รวมจำคุก 18 ปี ลดโทษให้จำเลยหนึ่งในสามตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 คงจำคุก 12 ปี นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นโจทก์ฎีกาว่าความผิดฐานลักอาวุธปืนและชิงทรัพย์เป็นความผิดต่างกรรมกันขอให้เรียงกระทงลงโทษศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "...การที่จำเลยลักเอาอาวุธปืนของผู้เสียหายไป แล้วใช้อาวุธปืนนั้นขู่บังคับเอาทรัพย์อย่างอื่นของผู้เสียหายไปอีก จะเป็นความผิดสองกระทงดังที่โจทก์ฎีกามาหรือไม่ข้อเท็จจริงรับฟังเป็นยุติตามทางนำสืบของโจทก์ว่าจำเลยซึ่งเป็นลูกจ้างด้วยกันกับผู้เสียหายขับรถยนต์มาจอดที่หน้าที่พัก แล้วจำเลยขอกุญแจเปิดลิ้นชักโต๊ะจากผู้เสียหาย เมื่อผู้เสียหายส่งกุญแจให้จำเลยหยิบอาวุธปืนสั้นของผู้เสียหายจากลิ้นชักโต๊ะมาขู่ผู้เสียหายให้มอบเงิน 30 บาท และบุหรี่ 1 ซอง ให้แก่จำเลย พิเคราะห์แล้วเห็นว่า การกระทำของจำเลยที่ลักเอาอาวุธปืนของผู้เสียหายในลิ้นชักและใช้อาวุธปืนนั้นขู่บังคับผู้เสียหายให้ส่งทรัพย์อื่นให้อีก จำเลยได้กระทำโดยมีเจตนาอันแท้จริงต่อผลเพียงอย่างเดียว คือมุ่งประสงค์ต่อทรัพย์ทั้งหมดมาแต่ต้น การที่จำเลยลักอาวุธปืนและชิงเอาทรัพย์อื่นของผู้เสียหายอีกจึงเป็นการกระทำในคราวเดียวกันนั้นเอง อันเป็นความผิดกรรมเดียว หาทำให้การกระทำของจำเลยในคราวเดียวกันนั้นแยกเป็นความผิดฐานลักทรัพย์กรรมหนึ่งและชิงทรัพย์อีกกรรมหนึ่งดังฎีกาของโจทก์ไม่ แม้โจทก์จะบรรยายแยกการกระทำความผิดดังกล่าวของจำเลยมาในฟ้องเป็นข้อ (ก) และข้อ (ข) เพื่อแสดงให้เห็นว่าเป็นการกระทำผิดต่อกฎหมายหลายกรรมต่างกัน และจำเลยให้การรับสารภาพก็ตาม ศาลจะลงโทษจำเลยหลายกรรม เป็นกระทงความผิดไม่ได้..."พิพากษายืน.(จำนง นิยมวิภาต-สุรัตน์ ศรีอนุพันธุ์-ครีภูมิ สุวรรณโรจน์)แหล่งที่มาสำนักงานส่งเสริมงานตุลาการแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ1. ประเด็นกฎหมายสารบัญญัติเรื่องกรรมเดียวผิดกฎฆมายหลายบทข้อเท็จจริงอย่างไรบ้างที่เป็นการกระทำกรรมเดียวผิดกฎหมายหลายบทศาสตราจารย์จิตติติงศภัทิย์ ได้เข้าสู่ปัญหาโดยการแบ่งตามลักษณะของการกระทำเป็นสองประเภทใหญ่ ๆ ด้วยกัน ประเภทแรก กรรมเดียวที่เกิดจากการกระทำอันเดียว ประเภทที่สอง กรรมเดียวที่เกิดจากการกระทำหลายอัน ซึ่งแยกพิจารณาเป็น 5 กรณี คือ 1) ความผิดบางฐานเกิดจากการกระทำหลายอันเป็นองค์ความผิดการกระทำแต่ละอันโดยลำพังไม่เป็นความผิดในตัวเอง 2) การกระทำหลายอันที่รวมกันเป็นความผิดขึ้น บางอันเป็นความผิดในตัวเอง แต่ก็ยังถือเป็นกรรมเดียวรวมอยู่กับความผิดที่เกิดขึ้นจากการกระทำทุกอันรวมกันนั่นเอง 3) การกระทำหลายอันที่รวมกันเป็นความผิดนั้น แต่ละอันอาจเป็นความผิดในตัวเองอยู่แล้ว 4) ความผิดต่อเนื่อง 5) ความผิดประเภทที่ความผิดยืดออกไป (ดู จิตติติงศภัทิย์,กฎหมายอาญา ภาค 1,2525 หน้า 521,527,530) 1.1 หลักกฎหมายกรรมเดียวผิดกฎหมายหลายบท (Idealkonkurrenz)ของประเทศสหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมัน องค์ประกอบ 2 ประการที่แสดงว่าการกระทำความผิดทางอาญานั้นเป็นกรรมเดียว คือ 1) องค์ประกอบในเรื่องวัตถุประสงค์หรือความมุ่งหมาย (DerfinaleFaktor) คือเจตนาในการกำหนดความมุ่งหมายในการกระทำความผิดกรรมเดียวนั้นเกิดจากการกระทำทางกายภาพหลาย ๆ อย่างประกอบกันขึ้นเพื่อบรรลุวัตถุประสงค์อย่างเดียว 2) องค์ประกอบในเรื่องปทัสฐานทางกฎหมาย (DernoemativeFaktor)คือการที่สังคมเห็นว่าการกระทำในลักษณะใดลักษระหนึ่งเป็นความผิดและกำหนดไว้เป็นความผิดในกฎหมายอาญา (vgl.H.Welzel,DasDeutscheStrafrecht,10.Aufl.Berlin,s.217) ในทางตำราแยกพิจารณาการกระทำความผิดทางอาญาที่เป็นกรรมเดียวผิดกฎหมายหลายบท ดังนี้ (1) การกระทำอันเดียวหรือหลายอันในขณะเดียวกัน เช่น ก.เบิกความต่อศาลว่า ค. ได้ข่มขืนกระทำชำเรา ข. เมื่อวันที่ 1 ตุลาคม 2530ทั้งที่ ก. ทราบดีว่า ง. เป็นผู้กระทำ ก. มีความผิดฐานเบิกความเท็จกล่าวหาเท็จ และหมิ่นประมาท ซึ่งเป็นกรรมเดียวกัน (2) การกระทำที่เป็นอันหนึ่งอันเดียวกันตามธรรมชาติ(naturlicheHandlungseinheit) กรณีดังกล่าวนี้ ถ้าพิจารณาอย่างเคร่งครัดอาจแยกออกเป็น 2 การกระทำออกจากกัน แต่เมื่อพิจารณาในฐานะของผู้กระทำแล้ว ข้อเท็จจริงที่ปรากฏเป็นการกระทำเพียงอย่างเดียว ดังนั้น จึงไม่พิจารณาอย่างเคร่งครัดและถือว่าเป็นกรรมเดียว เช่น ก. เดินชน ข. เพื่อจะดูหมิ่น แต่ได้ด่า ข. และทำร้ายร่างกาย ข. ดังนี้เป็นกรรมเดียว (vgl.H.OttogrundkursStrafrecht,AllgrmeineStrafrechtslehre,Berlin1976,s.274)หรือทำร้ายร่างกายและทะเลาะวิวาท ในขณะเดียวกันตีทำร้ายหลาย ๆ ครั้งหยิบฉวยทรัพย์หลาย ๆ ครั้ง เป็นกรรมเดียว (vgl.H.Welzel,a.aO.,s.219) (3) การกระทำที่ต่อเนื่องกันไปอย่างเกี่ยวข้องกัน(Fortsetzungszusammenhang) ทางปฏิบัติได้พัฒนาหลักนี้ขึ้นมากล่าวคือ ไม่พิจารณาเวลาและขอบเขตของการกระทำแต่ละอย่าง เมื่อเป็นการกระทำที่คล้ายคลึงกัน กระทำต่อสิ่งที่กฎหมายมุ่งคุ้มครองที่คล้ายกัน (ahnlicheRechtsguter) ถือว่าการกระทำเหล่านั้นเป็นกรรมเดียวกัน แม้ว่าจากการพิจารณาตามธรรมชาติของการกระทำปรากฎชัดว่าเป็นการกระทำหลายกรรมต่างกัน โดยพิจารณาจากเจตนารวม(Gesamtvorsatz) และพิจารณาจากการฉวยโอกาสอย่างเดียวกันกระทำความผิดหลายครั้ง ทั้งนี้จะต้องเข้าเงื่อนไขดังต่อไปนี้ ต้องมีองค์ประกอบความผิดพื้นฐานที่เหมือนกัน หรือใกล้เคียงกัน เช่นลักทรัพย์ ปล้นทรัพย์ ยักยอก รับของโจร ต่อสู้ขัดขวางเจ้าพนักงานแและทำร้ายร่างกาย การกระทำแต่ละอย่างจะต้องมีลักษณะเหมือนหรือคล้านกันกรณีนี้อาจนะเวลาและสถานที่กระทำความผิดมาพิจารณาประกอบการกระทำรวมนี้ต้องไม่กระทบสิ่งที่กฎหมายมุ่งคุ้มครอง(เช่น เสรีภาพเกียรติ ร่างกาย) ของบุคคลที่สาม ศาลสูงสุดทางอาญา(Bundesgerichtshof) ได้วินิจฉัยโดยกำหนดเงื่อนไขเพิ่มขึ้นว่า "ผู้กระทำจะต้องมีเจตนาจะกระทำความผิดนั้นต่อเนื่องไปอีก ก่อนที่การกระทำครั้งแรก กมลชัยรัตนสกาววงศ์.