คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 202/2481หลักกฎหมาย: เข้าไปในอาณาเขตต์บ้านเขาแล้วขึ้นไปบนเฉลียงชั้นล่างของตึก และเอาชะแลงงัดประตูอยู่ราว 5 นาที แต่บานประตูไม่เปิด พอดีตำรวจมาจับกุม จำเลยจึงหนีไปดังนี้ ต้องมีความผิดฐานพยายามลักทรัพย์บุกรุก และทำให้เสียทรัพย์ซึ่งต้องลงอาญาฐานพยายามลักทรัพย์อันเป็นบทหนัก ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาให้ลงโทษจำคุกจำเลย 4 คน ๆ ละ 4 ปี เพิ่มโทษจำเลย 2 คนกึ่งหนึ่งเป็นโทษ 6 ปี ดังนี้ จำเลยที่มิได้ถูกเพิ่มโทษฎีกาในข้อเท็จจริงมิได้ได้ความว่าจำเลยเข้าไปในอาณาเขตต์บ้าน พ.แล้วขึ้นไปบนเฉลียงชั้นล่างของตึกเอาชะแรงงัดประตูอยู่สัก ๕ นาทีบานประตูไม่เปิด ตำรวจที่มาซุ่มอยู่จึงออกก้าวสะกัดจับจำเลย นายเจริงและนายเจือจำเลยได้เงื้อมีดและไม้จะทำร้ายตำรวจ ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาต้องกันให้ลงโทษจำเลยทั้ง ๔ คนฐานพยายามลักทรัพย์ตามกฎหมายอาญา ม.๒๙๕,๖๐ จำคุก คนละ ๔ ปี และจำคุกนายเจริงและนายเจือจำเลยตาม ม.๒๕๔,๖๐ อีกคนละ ๔ เดือน เพิ่มโทษนายเจริงและนายจำลองฐานไม่เข็ดหลาบอีกรวมโทษนายเจริง ๖ ปี ๕ เดือน ๑๐ วัน นายจำลอง ๖ ปี นายเจือ ๔ ปี ๔ เดือน นายเชี้ยง ๔ ปี จำเลยทั้ง ๔ ฎีกา ศาลฎีกาตัดสินว่าสำหรับนายเจือและนายเชี้ยงนั้นฎีกาในข้อเท็จจริงมิได้ ต้องห้ามตามประมวลวิธีพิจารณาความอาญา ม.๒๑๘ สำหรับฎีกานายเจริงและนายจำลองนั้นสำหรับข้อเท็จจริงคงฟังตามศาลล่างทั้ง ๒ ส่วนข้อกฎหมายเห็นว่ากิริยาการกระทำของจำเลยเป็นความผิดฐานบุกรุกและทำให้เสียทรัพย์และพยายามลักทรัพย์ด้วย จึงต้องลงโทษฐานพยายามลักทรัพย์อันเป็นบทหนัก จึงพิพากษาให้ยกฎีกาของจำเลยยืนตามศาลอุทธรณ์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 202/2481พนักงานอัยยการโจทก์นายเจริง นายเจือ นายจำลอง นายเชี้ยงจำเลย ป.อ. ม. 295, ม. 60, ม. 324, ม. 327, ม. 70 ป.วิ.อ. ม. 218เข้าไปในอาณาเขตต์บ้านเขาแล้วขึ้นไปบนเฉลียงชั้นล่างของตึก และเอาชะแลงงัดประตูอยู่ราว 5 นาที แต่บานประตูไม่เปิด พอดีตำรวจมาจับกุม จำเลยจึงหนีไปดังนี้ ต้องมีความผิดฐานพยายามลักทรัพย์บุกรุก และทำให้เสียทรัพย์ซึ่งต้องลงอาญาฐานพยายามลักทรัพย์อันเป็นบทหนัก ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาให้ลงโทษจำคุกจำเลย 4 คน ๆ ละ 4 ปี เพิ่มโทษจำเลย 2 คนกึ่งหนึ่งเป็นโทษ 6 ปี ดังนี้ จำเลยที่มิได้ถูกเพิ่มโทษฎีกาในข้อเท็จจริงมิได้ได้ความว่าจำเลยเข้าไปในอาณาเขตต์บ้าน พ.แล้วขึ้นไปบนเฉลียงชั้นล่างของตึกเอาชะแรงงัดประตูอยู่สัก ๕ นาทีบานประตูไม่เปิด ตำรวจที่มาซุ่มอยู่จึงออกก้าวสะกัดจับจำเลย นายเจริงและนายเจือจำเลยได้เงื้อมีดและไม้จะทำร้ายตำรวจ ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาต้องกันให้ลงโทษจำเลยทั้ง ๔ คนฐานพยายามลักทรัพย์ตามกฎหมายอาญา ม.๒๙๕,๖๐ จำคุก คนละ ๔ ปี และจำคุกนายเจริงและนายเจือจำเลยตาม ม.๒๕๔,๖๐ อีกคนละ ๔ เดือน เพิ่มโทษนายเจริงและนายจำลองฐานไม่เข็ดหลาบอีกรวมโทษนายเจริง ๖ ปี ๕ เดือน ๑๐ วัน นายจำลอง ๖ ปี นายเจือ ๔ ปี ๔ เดือน นายเชี้ยง ๔ ปี จำเลยทั้ง ๔ ฎีกา ศาลฎีกาตัดสินว่าสำหรับนายเจือและนายเชี้ยงนั้นฎีกาในข้อเท็จจริงมิได้ ต้องห้ามตามประมวลวิธีพิจารณาความอาญา ม.๒๑๘ สำหรับฎีกานายเจริงและนายจำลองนั้นสำหรับข้อเท็จจริงคงฟังตามศาลล่างทั้ง ๒ ส่วนข้อกฎหมายเห็นว่ากิริยาการกระทำของจำเลยเป็นความผิดฐานบุกรุกและทำให้เสียทรัพย์และพยายามลักทรัพย์ด้วย จึงต้องลงโทษฐานพยายามลักทรัพย์อันเป็นบทหนัก จึงพิพากษาให้ยกฎีกาของจำเลยยืนตามศาลอุทธรณ์(วิเศษ-มนธา-อรรถกฤต ช.เพ็ญชาติ)ศาลชั้นต้น - พระนิติกรณ์พิเศษศาลอุทธรณ์ - พระดุลยกรมนฤทรแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ได้ความว่าจำเลยเข้าไปในอาณาเขตต์บ้าน พ.แล้วขึ้นไปบนเฉลียงชั้นล่างของตึกเอาชะแรงงัดประตูอยู่สัก ๕ นาทีบานประตูไม่เปิด ตำรวจที่มาซุ่มอยู่จึงออกก้าวสะกัดจับจำเลย นายเจริงและนายเจือจำเลยได้เงื้อมีดและไม้จะทำร้ายตำรวจ ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาต้องกันให้ลงโทษจำเลยทั้ง ๔ คนฐานพยายามลักทรัพย์ตามกฎหมายอาญา ม.๒๙๕,๖๐ จำคุก คนละ ๔ ปี และจำคุกนายเจริงและนายเจือจำเลยตาม ม.๒๕๔,๖๐ อีกคนละ ๔ เดือน เพิ่มโทษนายเจริงและนายจำลองฐานไม่เข็ดหลาบอีกรวมโทษนายเจริง ๖ ปี ๕ เดือน ๑๐ วัน นายจำลอง ๖ ปี นายเจือ ๔ ปี ๔ เดือน นายเชี้ยง ๔ ปี จำเลยทั้ง ๔ ฎีกา ศาลฎีกาตัดสินว่าสำหรับนายเจือและนายเชี้ยงนั้นฎีกาในข้อเท็จจริงมิได้ ต้องห้ามตามประมวลวิธีพิจารณาความอาญา ม.๒๑๘ สำหรับฎีกานายเจริงและนายจำลองนั้นสำหรับข้อเท็จจริงคงฟังตามศาลล่างทั้ง ๒ ส่วนข้อกฎหมายเห็นว่ากิริยาการกระทำของจำเลยเป็นความผิดฐานบุกรุกและทำให้เสียทรัพย์และพยายามลักทรัพย์ด้วย จึงต้องลงโทษฐานพยายามลักทรัพย์อันเป็นบทหนัก จึงพิพากษาให้ยกฎีกาของจำเลยยืนตามศาลอุทธรณ์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 202/2481พนักงานอัยยการโจทก์นายเจริง นายเจือ นายจำลอง นายเชี้ยงจำเลย ป.อ. ม. 295, ม. 60, ม. 324, ม. 327, ม. 70 ป.วิ.อ. ม. 218เข้าไปในอาณาเขตต์บ้านเขาแล้วขึ้นไปบนเฉลียงชั้นล่างของตึก และเอาชะแลงงัดประตูอยู่ราว 5 นาที แต่บานประตูไม่เปิด พอดีตำรวจมาจับกุม จำเลยจึงหนีไปดังนี้ ต้องมีความผิดฐานพยายามลักทรัพย์บุกรุก และทำให้เสียทรัพย์ซึ่งต้องลงอาญาฐานพยายามลักทรัพย์อันเป็นบทหนัก ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาให้ลงโทษจำคุกจำเลย 4 คน ๆ ละ 4 ปี เพิ่มโทษจำเลย 2 คนกึ่งหนึ่งเป็นโทษ 6 ปี ดังนี้ จำเลยที่มิได้ถูกเพิ่มโทษฎีกาในข้อเท็จจริงมิได้ได้ความว่าจำเลยเข้าไปในอาณาเขตต์บ้าน พ.แล้วขึ้นไปบนเฉลียงชั้นล่างของตึกเอาชะแรงงัดประตูอยู่สัก ๕ นาทีบานประตูไม่เปิด ตำรวจที่มาซุ่มอยู่จึงออกก้าวสะกัดจับจำเลย นายเจริงและนายเจือจำเลยได้เงื้อมีดและไม้จะทำร้ายตำรวจ ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาต้องกันให้ลงโทษจำเลยทั้ง ๔ คนฐานพยายามลักทรัพย์ตามกฎหมายอาญา ม.๒๙๕,๖๐ จำคุก คนละ ๔ ปี และจำคุกนายเจริงและนายเจือจำเลยตาม ม.๒๕๔,๖๐ อีกคนละ ๔ เดือน เพิ่มโทษนายเจริงและนายจำลองฐานไม่เข็ดหลาบอีกรวมโทษนายเจริง ๖ ปี ๕ เดือน ๑๐ วัน นายจำลอง ๖ ปี นายเจือ ๔ ปี ๔ เดือน นายเชี้ยง ๔ ปี จำเลยทั้ง ๔ ฎีกา ศาลฎีกาตัดสินว่าสำหรับนายเจือและนายเชี้ยงนั้นฎีกาในข้อเท็จจริงมิได้ ต้องห้ามตามประมวลวิธีพิจารณาความอาญา ม.๒๑๘ สำหรับฎีกานายเจริงและนายจำลองนั้นสำหรับข้อเท็จจริงคงฟังตามศาลล่างทั้ง ๒ ส่วนข้อกฎหมายเห็นว่ากิริยาการกระทำของจำเลยเป็นความผิดฐานบุกรุกและทำให้เสียทรัพย์และพยายามลักทรัพย์ด้วย จึงต้องลงโทษฐานพยายามลักทรัพย์อันเป็นบทหนัก จึงพิพากษาให้ยกฎีกาของจำเลยยืนตามศาลอุทธรณ์(วิเศษ-มนธา-อรรถกฤต ช.เพ็ญชาติ)ศาลชั้นต้น - พระนิติกรณ์พิเศษศาลอุทธรณ์ - พระดุลยกรมนฤทรแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ