คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 121/2490หลักกฎหมาย: ฟ้องหาว่าหมิ่นประมาทโดยกล่าวว่า จำเลยมีจดหมายอันมีข้อความหมิ่นประมาทถึงและว่าจำเลยส่งสำเนาโฆษณาไปยังอีกคนหนึ่งด้วย ดังนี้ ยังไม่เป็นการกล่าวต่อหน้าหรือกล่าวแก่คนสองคน ไม่ต้องด้วยความผิดฐานหมิ่นประมาท ฟ้องความผิดฐานหมิ่นประมาทนั้น เพียงแต่อ้างหนังสือที่ว่าหมิ่นประมาทมาท้ายฟ้องไม่พอจะต้องระบุในฟ้องให้ชัดเจนด้วยว่า ข้อความตอนไหนเป็นการหมิ่นประมาทโจทก์โจทก์ฟ้องว่า โจทก์ได้รับหนังสือจากจำเลย อันมีข้อความหมิ่นประมาทโจทก์หลายอย่าง เช่นว่า โจทก์เป็นคนเลวทราม ทั้งการกระทำและคำพูดซึ่งหมายความว่า เป็นคนชั่วร้ายที่สุดไม่มีอะไรจะชั่ว เช่น ลัก, ฉ้อ, ยักยอกเป็นต้น ดังปรากฎท้ายฟ้อง และโจทก์ทรายว่าจำเลยส่งสำเนาโฆษณาไปยังอธิบดีกรมโยธาเทศบาลด้วย ขอให้ลงโทษตาม มาตรา ๒๘๒, ๒๘๖ ศาลล่างทั้งสองพิพากษาให้ยกฟ้อง โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ข้อความในจดหมายของจำเลยหาได้มีข้อความว่า โจทก์เป็นผู้ร้ายปล้น ฉ้อ, ยักยอกดังกล่าวในฟ้องใน และโจทก์มิได้กล่าวในฟ้องให้ชัดแจ้งว่า ข้อความใด, วรรคใด, ตอนใด, ที่เป็นที่เสียหายต่อชื่อเสียงของโจทก์ และเรื่องนี้มิใช่กล่าวต่อหน้าหรือกล่าวต่อคนสองคน จึงไม่ต้องด้วยลักษณะหมิ่นประมาท จึงพิพากษายืนตามศาลล่าง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 121/2490นางทองคำ ตรุษานนท์โจทก์นายชวลิต ชวลิตปรีชาจำเลย ป.วิ.อ. ม. 158 (5) กฎหมายลักษณะอาญา ม. 282ฟ้องหาว่าหมิ่นประมาทโดยกล่าวว่า จำเลยมีจดหมายอันมีข้อความหมิ่นประมาทถึงและว่าจำเลยส่งสำเนาโฆษณาไปยังอีกคนหนึ่งด้วย ดังนี้ ยังไม่เป็นการกล่าวต่อหน้าหรือกล่าวแก่คนสองคน ไม่ต้องด้วยความผิดฐานหมิ่นประมาท ฟ้องความผิดฐานหมิ่นประมาทนั้น เพียงแต่อ้างหนังสือที่ว่าหมิ่นประมาทมาท้ายฟ้องไม่พอจะต้องระบุในฟ้องให้ชัดเจนด้วยว่า ข้อความตอนไหนเป็นการหมิ่นประมาทโจทก์โจทก์ฟ้องว่า โจทก์ได้รับหนังสือจากจำเลย อันมีข้อความหมิ่นประมาทโจทก์หลายอย่าง เช่นว่า โจทก์เป็นคนเลวทราม ทั้งการกระทำและคำพูดซึ่งหมายความว่า เป็นคนชั่วร้ายที่สุดไม่มีอะไรจะชั่ว เช่น ลัก, ฉ้อ, ยักยอกเป็นต้น ดังปรากฎท้ายฟ้อง และโจทก์ทรายว่าจำเลยส่งสำเนาโฆษณาไปยังอธิบดีกรมโยธาเทศบาลด้วย ขอให้ลงโทษตาม มาตรา ๒๘๒, ๒๘๖ ศาลล่างทั้งสองพิพากษาให้ยกฟ้อง โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ข้อความในจดหมายของจำเลยหาได้มีข้อความว่า โจทก์เป็นผู้ร้ายปล้น ฉ้อ, ยักยอกดังกล่าวในฟ้องใน และโจทก์มิได้กล่าวในฟ้องให้ชัดแจ้งว่า ข้อความใด, วรรคใด, ตอนใด, ที่เป็นที่เสียหายต่อชื่อเสียงของโจทก์ และเรื่องนี้มิใช่กล่าวต่อหน้าหรือกล่าวต่อคนสองคน จึงไม่ต้องด้วยลักษณะหมิ่นประมาท จึงพิพากษายืนตามศาลล่าง(เลขวณิชธรรมวิทักษ์-อิศร-มนูภันย์วิมลสาร)ศาลชั้นต้น - หลวงมนูนัยวิมลวาจน์ศาลอุทธรณ์ - พระดุลย์รักษ์จรรยาวัตร์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า โจทก์ได้รับหนังสือจากจำเลย อันมีข้อความหมิ่นประมาทโจทก์หลายอย่าง เช่นว่า โจทก์เป็นคนเลวทราม ทั้งการกระทำและคำพูดซึ่งหมายความว่า เป็นคนชั่วร้ายที่สุดไม่มีอะไรจะชั่ว เช่น ลัก, ฉ้อ, ยักยอกเป็นต้น ดังปรากฎท้ายฟ้อง และโจทก์ทรายว่าจำเลยส่งสำเนาโฆษณาไปยังอธิบดีกรมโยธาเทศบาลด้วย ขอให้ลงโทษตาม มาตรา ๒๘๒, ๒๘๖ ศาลล่างทั้งสองพิพากษาให้ยกฟ้อง โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ข้อความในจดหมายของจำเลยหาได้มีข้อความว่า โจทก์เป็นผู้ร้ายปล้น ฉ้อ, ยักยอกดังกล่าวในฟ้องใน และโจทก์มิได้กล่าวในฟ้องให้ชัดแจ้งว่า ข้อความใด, วรรคใด, ตอนใด, ที่เป็นที่เสียหายต่อชื่อเสียงของโจทก์ และเรื่องนี้มิใช่กล่าวต่อหน้าหรือกล่าวต่อคนสองคน จึงไม่ต้องด้วยลักษณะหมิ่นประมาท จึงพิพากษายืนตามศาลล่าง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 121/2490นางทองคำ ตรุษานนท์โจทก์นายชวลิต ชวลิตปรีชาจำเลย ป.วิ.อ. ม. 158 (5) กฎหมายลักษณะอาญา ม. 282ฟ้องหาว่าหมิ่นประมาทโดยกล่าวว่า จำเลยมีจดหมายอันมีข้อความหมิ่นประมาทถึงและว่าจำเลยส่งสำเนาโฆษณาไปยังอีกคนหนึ่งด้วย ดังนี้ ยังไม่เป็นการกล่าวต่อหน้าหรือกล่าวแก่คนสองคน ไม่ต้องด้วยความผิดฐานหมิ่นประมาท ฟ้องความผิดฐานหมิ่นประมาทนั้น เพียงแต่อ้างหนังสือที่ว่าหมิ่นประมาทมาท้ายฟ้องไม่พอจะต้องระบุในฟ้องให้ชัดเจนด้วยว่า ข้อความตอนไหนเป็นการหมิ่นประมาทโจทก์โจทก์ฟ้องว่า โจทก์ได้รับหนังสือจากจำเลย อันมีข้อความหมิ่นประมาทโจทก์หลายอย่าง เช่นว่า โจทก์เป็นคนเลวทราม ทั้งการกระทำและคำพูดซึ่งหมายความว่า เป็นคนชั่วร้ายที่สุดไม่มีอะไรจะชั่ว เช่น ลัก, ฉ้อ, ยักยอกเป็นต้น ดังปรากฎท้ายฟ้อง และโจทก์ทรายว่าจำเลยส่งสำเนาโฆษณาไปยังอธิบดีกรมโยธาเทศบาลด้วย ขอให้ลงโทษตาม มาตรา ๒๘๒, ๒๘๖ ศาลล่างทั้งสองพิพากษาให้ยกฟ้อง โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ข้อความในจดหมายของจำเลยหาได้มีข้อความว่า โจทก์เป็นผู้ร้ายปล้น ฉ้อ, ยักยอกดังกล่าวในฟ้องใน และโจทก์มิได้กล่าวในฟ้องให้ชัดแจ้งว่า ข้อความใด, วรรคใด, ตอนใด, ที่เป็นที่เสียหายต่อชื่อเสียงของโจทก์ และเรื่องนี้มิใช่กล่าวต่อหน้าหรือกล่าวต่อคนสองคน จึงไม่ต้องด้วยลักษณะหมิ่นประมาท จึงพิพากษายืนตามศาลล่าง(เลขวณิชธรรมวิทักษ์-อิศร-มนูภันย์วิมลสาร)ศาลชั้นต้น - หลวงมนูนัยวิมลวาจน์ศาลอุทธรณ์ - พระดุลย์รักษ์จรรยาวัตร์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ