คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 62036หลักกฎหมาย: ความว่า จำเลยฎีกาคำสั่งของศาลอุทธรณ์ที่ไม่อนุญาตให้ทุเลาการบังคับในระหว่างอุทธรณ์ศาลชั้นต้นสั่งว่า คำสั่งของศาลในเรื่องทุเลาการบังคับเป็นอำนาจเฉพาะศาลแต่ละศาล เมื่อศาลอุทธรณ์มีคำสั่งในเรื่องทุเลาการบังคับอย่างไรแล้ว คู่ความจะฎีกาคัดค้านคำสั่งของศาลอุทธรณ์ไม่ได้ จึงไม่รับฎีกาคำสั่งของจำเลยจำเลยเห็นว่า กรณีฎีกาคัดค้านคำสั่งของศาลอุทธรณ์ที่ไม่อนุญาตให้ทุเลาการบังคับนั้น ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมิได้บัญญัติห้ามไว้แต่อย่างใด ทั้งไม่มีกฎหมายบัญญัติไว้ว่าคำสั่งของศาลอุทธรณ์ที่อนุญาตหรือไม่อนุญาตให้ทุเลาการบังคับให้ถือว่าเป็นที่สุดจะฎีกาไม่ได้ จำเลยจึงย่อมมีสิทธิตามกฎหมายที่จะฎีกาได้ โปรดมีคำสั่งให้รับฎีกาคำสั่งของจำเลยไว้พิจารณาพิพากษาต่อไปหมายเหตุ โจทก์แถลงคัดค้าน (อันดับ 8)คดีสืบเนื่องมาจากโจทก์และจำเลยตกลงทำสัญญาประนีประนอมยอมความกัน โดยโจทก์ยินยอมลดค่าเช่าของเดือนกันยายน 2530ให้กับจำเลยเป็นจำนวน 1 งวด เป็นจำนวนเงิน 14,000 บาท จำเลยยินยอมที่จะชำระค่าเช่าของเดือนตุลาคม 2530 ถึงวันที่ 24ธันวาคม 2530 คิดเป็นค่าเช่าจำนวน 39,200 บาท แก่โจทก์ให้เสร็จสิ้นภายในวันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2531 จำเลยยินยอมที่จะชำระค่าเสียหายในกรณีที่จำเลยอยู่โดยละเมิดในอัตราเดือนละ 14,000 บาท ตั้งแต่วันที่ 25 ธันวาคม 2530 ถึงวันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2531 เป็นระยะเวลา2 เดือน 7 วัน คิดเป็นค่าเสียหายจำนวน 31,266 บาท ให้กับโจทก์ให้เสร็จสิ้นภายในวันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2531 หากจำเลยผิดสัญญาในข้อหนึ่งข้อใดทั้งหมดหรือแต่บางส่วนให้โจทก์มีสิทธิบังคับคดีให้จำเลยชำระเงินและจำเลยและบริวารยินยอมที่จะออกจากบ้านเช่าภายในวันที่ 1 มีนาคม 2531 หากถึงกำหนดวันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2531จำเลยมิได้ทำผิดสัญญายอมทั้งหมดหรือแต่บางส่วน โจทก์ยินยอมที่จะทำสัญญากับจำเลยต่อไป ส่วนรายละเอียดเงื่อนไขในสัญญานั้นโจทก์และจำเลยจะได้ตกลงกันอีกในภายหน้า ศาลได้พิพากษาคดีให้เสร็จเด็ดขาดไปตามสัญญาประนีประนอมยอมความนั้นต่อมาจำเลยผิดสัญญาโจทก์ขอหมายบังคับคดี จำเลยยื่นคำร้องขอให้ศาลมีคำสั่งเพิกถอนการบังคับคดีศาลชั้นต้นสั่งว่า สัญญายอมความนอกศาลไม่อาจบังคับได้และไม่ลบล้างคำพิพากษาตามสัญญาประนีประนอมยอมความที่ได้กระทำในศาลให้ยกคำร้องจำเลยอุทธรณ์คำสั่งดังกล่าวและยื่นคำร้องขอทุเลาการบังคับในระหว่างอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์มีคำสั่งยกคำร้อง (อันดับ 3)จำเลยฎีกาคำสั่ง ศาลชั้นต้นสั่งไม่รับดังกล่าว (อันดับ 5)จำเลยจึงยื่นคำร้องนี้ โดยทนายจำเลยลงชื่อในคำร้อง (อันดับ 6)แต่ไม่ปรากฏใบแต่งทนายจำเลยในถ้อยคำสำนวนที่ส่งมาศาลฎีกาคำสั่งพิเคราะห์แล้ว ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 231การขอทุเลาการบังคับระหว่างอุทธรณ์เป็นเรื่องอยู่ในอำนาจของศาลอุทธรณ์โดยเฉพาะ ศาลฎีกาไม่มีอำนาจเข้าไปเกี่ยวข้อง จำเลยจึงไม่มีสิทธิยื่นฎีกาคัดค้านคำสั่งศาลอุทธรณ์ที่ไม่ให้ทุเลาการบังคับ ศาลชั้นต้นไม่รับฎีกาคำสั่งของจำเลยชอบแล้ว ยกคำร้องค่าคำร้องเป็นพับ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 1821/2531นายยงยุทธ เลาหวิวัฒน์วงศ์โจทก์นางอรทัย นิลพังงาจำเลยนางอรทัย นิลพังงา จำเลยผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.พ. ม. 231ความว่า จำเลยฎีกาคำสั่งของศาลอุทธรณ์ที่ไม่อนุญาตให้ทุเลาการบังคับในระหว่างอุทธรณ์ศาลชั้นต้นสั่งว่า คำสั่งของศาลในเรื่องทุเลาการบังคับเป็นอำนาจเฉพาะศาลแต่ละศาล เมื่อศาลอุทธรณ์มีคำสั่งในเรื่องทุเลาการบังคับอย่างไรแล้ว คู่ความจะฎีกาคัดค้านคำสั่งของศาลอุทธรณ์ไม่ได้ จึงไม่รับฎีกาคำสั่งของจำเลยจำเลยเห็นว่า กรณีฎีกาคัดค้านคำสั่งของศาลอุทธรณ์ที่ไม่อนุญาตให้ทุเลาการบังคับนั้น ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมิได้บัญญัติห้ามไว้แต่อย่างใด ทั้งไม่มีกฎหมายบัญญัติไว้ว่าคำสั่งของศาลอุทธรณ์ที่อนุญาตหรือไม่อนุญาตให้ทุเลาการบังคับให้ถือว่าเป็นที่สุดจะฎีกาไม่ได้ จำเลยจึงย่อมมีสิทธิตามกฎหมายที่จะฎีกาได้ โปรดมีคำสั่งให้รับฎีกาคำสั่งของจำเลยไว้พิจารณาพิพากษาต่อไปหมายเหตุ โจทก์แถลงคัดค้าน (อันดับ 8)คดีสืบเนื่องมาจากโจทก์และจำเลยตกลงทำสัญญาประนีประนอมยอมความกัน โดยโจทก์ยินยอมลดค่าเช่าของเดือนกันยายน 2530ให้กับจำเลยเป็นจำนวน 1 งวด เป็นจำนวนเงิน 14,000 บาท จำเลยยินยอมที่จะชำระค่าเช่าของเดือนตุลาคม 2530 ถึงวันที่ 24ธันวาคม 2530 คิดเป็นค่าเช่าจำนวน 39,200 บาท แก่โจทก์ให้เสร็จสิ้นภายในวันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2531 จำเลยยินยอมที่จะชำระค่าเสียหายในกรณีที่จำเลยอยู่โดยละเมิดในอัตราเดือนละ 14,000 บาท ตั้งแต่วันที่ 25 ธันวาคม 2530 ถึงวันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2531 เป็นระยะเวลา2 เดือน 7 วัน คิดเป็นค่าเสียหายจำนวน 31,266 บาท ให้กับโจทก์ให้เสร็จสิ้นภายในวันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2531 หากจำเลยผิดสัญญาในข้อหนึ่งข้อใดทั้งหมดหรือแต่บางส่วนให้โจทก์มีสิทธิบังคับคดีให้จำเลยชำระเงินและจำเลยและบริวารยินยอมที่จะออกจากบ้านเช่าภายในวันที่ 1 มีนาคม 2531 หากถึงกำหนดวันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2531จำเลยมิได้ทำผิดสัญญายอมทั้งหมดหรือแต่บางส่วน โจทก์ยินยอมที่จะทำสัญญากับจำเลยต่อไป ส่วนรายละเอียดเงื่อนไขในสัญญานั้นโจทก์และจำเลยจะได้ตกลงกันอีกในภายหน้า ศาลได้พิพากษาคดีให้เสร็จเด็ดขาดไปตามสัญญาประนีประนอมยอมความนั้นต่อมาจำเลยผิดสัญญาโจทก์ขอหมายบังคับคดี จำเลยยื่นคำร้องขอให้ศาลมีคำสั่งเพิกถอนการบังคับคดีศาลชั้นต้นสั่งว่า สัญญายอมความนอกศาลไม่อาจบังคับได้และไม่ลบล้างคำพิพากษาตามสัญญาประนีประนอมยอมความที่ได้กระทำในศาลให้ยกคำร้องจำเลยอุทธรณ์คำสั่งดังกล่าวและยื่นคำร้องขอทุเลาการบังคับในระหว่างอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์มีคำสั่งยกคำร้อง (อันดับ 3)จำเลยฎีกาคำสั่ง ศาลชั้นต้นสั่งไม่รับดังกล่าว (อันดับ 5)จำเลยจึงยื่นคำร้องนี้ โดยทนายจำเลยลงชื่อในคำร้อง (อันดับ 6)แต่ไม่ปรากฏใบแต่งทนายจำเลยในถ้อยคำสำนวนที่ส่งมาศาลฎีกาคำสั่งพิเคราะห์แล้ว ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 231การขอทุเลาการบังคับระหว่างอุทธรณ์เป็นเรื่องอยู่ในอำนาจของศาลอุทธรณ์โดยเฉพาะ ศาลฎีกาไม่มีอำนาจเข้าไปเกี่ยวข้อง จำเลยจึงไม่มีสิทธิยื่นฎีกาคัดค้านคำสั่งศาลอุทธรณ์ที่ไม่ให้ทุเลาการบังคับ ศาลชั้นต้นไม่รับฎีกาคำสั่งของจำเลยชอบแล้ว ยกคำร้องค่าคำร้องเป็นพับ(ประชา บุญวนิช-บุญส่ง วรรณกลาง-นิเวศน์ คำผอง)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 1821/2531นายยงยุทธ เลาหวิวัฒน์วงศ์โจทก์นางอรทัย นิลพังงาจำเลยนางอรทัย นิลพังงา จำเลยผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.พ. ม. 231ความว่า จำเลยฎีกาคำสั่งของศาลอุทธรณ์ที่ไม่อนุญาตให้ทุเลาการบังคับในระหว่างอุทธรณ์ศาลชั้นต้นสั่งว่า คำสั่งของศาลในเรื่องทุเลาการบังคับเป็นอำนาจเฉพาะศาลแต่ละศาล เมื่อศาลอุทธรณ์มีคำสั่งในเรื่องทุเลาการบังคับอย่างไรแล้ว คู่ความจะฎีกาคัดค้านคำสั่งของศาลอุทธรณ์ไม่ได้ จึงไม่รับฎีกาคำสั่งของจำเลยจำเลยเห็นว่า กรณีฎีกาคัดค้านคำสั่งของศาลอุทธรณ์ที่ไม่อนุญาตให้ทุเลาการบังคับนั้น ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมิได้บัญญัติห้ามไว้แต่อย่างใด ทั้งไม่มีกฎหมายบัญญัติไว้ว่าคำสั่งของศาลอุทธรณ์ที่อนุญาตหรือไม่อนุญาตให้ทุเลาการบังคับให้ถือว่าเป็นที่สุดจะฎีกาไม่ได้ จำเลยจึงย่อมมีสิทธิตามกฎหมายที่จะฎีกาได้ โปรดมีคำสั่งให้รับฎีกาคำสั่งของจำเลยไว้พิจารณาพิพากษาต่อไปหมายเหตุ โจทก์แถลงคัดค้าน (อันดับ 8)คดีสืบเนื่องมาจากโจทก์และจำเลยตกลงทำสัญญาประนีประนอมยอมความกัน โดยโจทก์ยินยอมลดค่าเช่าของเดือนกันยายน 2530ให้กับจำเลยเป็นจำนวน 1 งวด เป็นจำนวนเงิน 14,000 บาท จำเลยยินยอมที่จะชำระค่าเช่าของเดือนตุลาคม 2530 ถึงวันที่ 24ธันวาคม 2530 คิดเป็นค่าเช่าจำนวน 39,200 บาท แก่โจทก์ให้เสร็จสิ้นภายในวันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2531 จำเลยยินยอมที่จะชำระค่าเสียหายในกรณีที่จำเลยอยู่โดยละเมิดในอัตราเดือนละ 14,000 บาท ตั้งแต่วันที่ 25 ธันวาคม 2530 ถึงวันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2531 เป็นระยะเวลา2 เดือน 7 วัน คิดเป็นค่าเสียหายจำนวน 31,266 บาท ให้กับโจทก์ให้เสร็จสิ้นภายในวันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2531 หากจำเลยผิดสัญญาในข้อหนึ่งข้อใดทั้งหมดหรือแต่บางส่วนให้โจทก์มีสิทธิบังคับคดีให้จำเลยชำระเงินและจำเลยและบริวารยินยอมที่จะออกจากบ้านเช่าภายในวันที่ 1 มีนาคม 2531 หากถึงกำหนดวันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2531จำเลยมิได้ทำผิดสัญญายอมทั้งหมดหรือแต่บางส่วน โจทก์ยินยอมที่จะทำสัญญากับจำเลยต่อไป ส่วนรายละเอียดเงื่อนไขในสัญญานั้นโจทก์และจำเลยจะได้ตกลงกันอีกในภายหน้า ศาลได้พิพากษาคดีให้เสร็จเด็ดขาดไปตามสัญญาประนีประนอมยอมความนั้นต่อมาจำเลยผิดสัญญาโจทก์ขอหมายบังคับคดี จำเลยยื่นคำร้องขอให้ศาลมีคำสั่งเพิกถอนการบังคับคดีศาลชั้นต้นสั่งว่า สัญญายอมความนอกศาลไม่อาจบังคับได้และไม่ลบล้างคำพิพากษาตามสัญญาประนีประนอมยอมความที่ได้กระทำในศาลให้ยกคำร้องจำเลยอุทธรณ์คำสั่งดังกล่าวและยื่นคำร้องขอทุเลาการบังคับในระหว่างอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์มีคำสั่งยกคำร้อง (อันดับ 3)จำเลยฎีกาคำสั่ง ศาลชั้นต้นสั่งไม่รับดังกล่าว (อันดับ 5)จำเลยจึงยื่นคำร้องนี้ โดยทนายจำเลยลงชื่อในคำร้อง (อันดับ 6)แต่ไม่ปรากฏใบแต่งทนายจำเลยในถ้อยคำสำนวนที่ส่งมาศาลฎีกาคำสั่งพิเคราะห์แล้ว ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 231การขอทุเลาการบังคับระหว่างอุทธรณ์เป็นเรื่องอยู่ในอำนาจของศาลอุทธรณ์โดยเฉพาะ ศาลฎีกาไม่มีอำนาจเข้าไปเกี่ยวข้อง จำเลยจึงไม่มีสิทธิยื่นฎีกาคัดค้านคำสั่งศาลอุทธรณ์ที่ไม่ให้ทุเลาการบังคับ ศาลชั้นต้นไม่รับฎีกาคำสั่งของจำเลยชอบแล้ว ยกคำร้องค่าคำร้องเป็นพับ(ประชา บุญวนิช-บุญส่ง วรรณกลาง-นิเวศน์ คำผอง)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ