คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2104/2529หลักกฎหมาย: จำเลยใช้อาวุธปืนยิงไปยังบ้านที่ผู้เสียหายพักซึ่งอยู่ห่างประมาณ20เมตรและอยู่ฝั่งคลองตรงกันข้ามกระสุนปืนถูกหลังคาบ้านกระจกหน้าต่างชั้นบนซึ่งอยู่สูงจากพื้นชั้นบนประมาณ2เมตรจำนวนหลายนัดขณะเกิดเหตุเป็นเวลากลางวันจำเลยยิงเป็นเวลานาน30นาทีไม่ปรากฏว่าจำเลยทราบว่ามีผู้เสียหายหรือบุคคลอื่นอยู่ในบ้านและจำเลยกับผู้เสียหายตลอดจนบุคคลเหล่านั้นไม่เคยมีสาเหตุโกรธเคืองกันมาก่อนหลังจากยิงแล้วจำเลยมิได้หลบหนีไปไหนพฤติการณ์เช่นนี้แสดงว่ายิงโดยไม่ประสงค์ให้ถูกใครไม่มีทั้งเจตนาฆ่าหรือเจตนาทำร้าย.โจทก์ ฟ้อง ขอ ให้ ลงโทษ จำเลย ตาม ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288, 80, 83 จำเลย ทั้ง สี่ ให้การ ปฏิเสธ ศาลชั้นต้น พิพากษา ยกฟ้อง โจทก์ อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ พิพากษา แก้ เป็น ว่า จำเลย ที่ 1 และ ที่ 2 มี ความผิด ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288, 80, 83 จำเลย ที่ 1 และ ที่ 2 ฎีกา ศาลฎีกา วินิจฉัย ว่า ตรง จุด ที่ จำเลย ที่ 1 และ ที่ 2 ใช้ อาวุธปืนยิง นั้น อยู่ คนละ ฝั่งคลอง ตรงกันข้าม กับ บ้าน หลัง ที่ ผู้เสียหายพัก อยู่ ใน ขณะ เกิดเหตุ คลอง กว้าง ประมาณ 17 เมตร จาก ริม ฝั่งคลองถึง บ้าน หลัง ดังกล่าว ห่าง กัน ประมาณ 3 เมตร และ มี ต้นไม้ เช่นต้นลำพู ต้นเตย ปลูกอยู่ ตาม ริมฝั่งคลอง ด้วย บ้าน หลัง ดังกล่าว มีรอย ถูก กระสุนปืน ที่ หลังคาบ้าน กับ ที่ กระจำ หน้าต่าง ชั้นบน แตกโดย กระจก หน้าต่าง ชั้นบน ที่ แตก อยู่ สูง จาก พื้นบ้าน ชั้นบน ประมาณ 2 เมตรเศษ นอกจาก มี รอย กระสุนปืน ที่ บ้าน หลัง ดังกล่าว แล้ว ยังได้ ความ จาก ผู้เสียหาย ว่า มี รอย กระสุนปืน ที่ บ้าน คนอื่น ที่ ปลูกอยู่ ใกล้กัน อีก ด้วย และ ขณะ เกิดเหตุ ยัง มี ชาวบ้าน มา อยู่ข้างหลัง จำเลย ที่ 1 และ ที่ 2 ประมาณ 30 คน กับ ยิง เป็น เวลา นาน ถึงประมาณ 30 นาที ตาม ข้อเท็จจริง ดังกล่าว เห็นว่า จำเลย ที่ 1 และ ที่2 กับ ผู้เสียหาย รวม ถึง ทุกคน ที่ อยู่ ใน บ้าน หลังนั้น ตลอดจน บ้านคนอื่น ที่ มี รอย ถูก กระสุนปืน ต่าง ไม่ เคย มี สาเหตุ โกรธเคืองต่อกัน มา ก่อน ทั้ง ขณะ เกิดเหตุ เป็น เวลา กลางวัน นอกจาก จำเลย ที่1 และ ที่ 2 แล้ว ยัง มี บุคคล อื่น ร่วม อยู่ ด้วย กัน ตรง จุด ที่ ยิงอีก หลายคน ยิง เป็น เวลา นานมาก ยิง โดย ไม่ ปรากฏ ว่า เห็น หรือ ทราบดี ว่า มี ผู้เสียหาย และ หรือ คน อยู่ ใน บ้าน หลัง ที่ ผู้เสียหายพัก อยู่ ใน ขณะ เกิดเหตุ ตรง จุด ที่ ยิง อยู่ คนละ ฝั่งคลองตรงกันข้าม กับ บ้าน หลังนั้น ห่างกัน ถึง ประมาณ 17 - 20 เมตร ซึ่งย่อม เล็งผล ที่ จะ เกิดขึ้น จาก การ ยิง ได้ ยาก รอย กระสุนปืน ขึ้นสูง ถึง หลังคาบ้าน กับ ที่ กระจก หน้าต่าง ชั้นบน ซึ่ง อยู่ สูง จากพื้นบ้าน ชั้นบน ถึง ประมาณ 2 เมตรเศษ หาก มี เจตนาฆ่า ผู้เสียหาย และหรือ คน ที่ พัก อาศัย อยู่ ใน บ้าน คง มี รอย กระสุนปืน ที่ พื้นบ้านหรือ สูง ต่ำ ใกล้เคียง กับ พื้นบ้าน และ ภายหลัง จาก ยิง แล้ว ก็ ไม่ปรากฏ ว่า เป็น พิรุธ รีบ หลบหนี ไป จาก ที่เกิดเหตุ พฤติการณ์ เช่นนี้แสดง ว่า ยิง โดย ไม่ ประสงค์ ให้ ถูก ใคร ไม่ มี ทั้ง เจตนา ฆ่า และเจตนา ทำร้าย ผู้เสียหาย และ หรือ คน ที่ อาศัย อยู่ ใน บ้าน หลังนั้นใน ขณะ เกิดเหตุ แต่ อย่างใด ด้วย เหตุผล ดัง ได้ วินิจฉัย มาจำเลย ที่ 1 และ ที่ 2 จึง ไม่ มี ความผิด ตาม ฟ้อง ฎีกา ของ จำเลยที่ 1 และ ที่ 2 ฟัง ขึ้น พิพากษา แก้ เป็น ว่า ให้ ยกฟ้อง โจทก์ สำหรับ จำเลย ที่ 1 และ ที่ 2เสียด้วย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2104/2529พนักงาน อัยการ จังหวัด สงขลาโจทก์นาย เฉม บิลอาสัน กับพวกจำเลย ป.อ. ม. 80, ม. 288จำเลยใช้อาวุธปืนยิงไปยังบ้านที่ผู้เสียหายพักซึ่งอยู่ห่างประมาณ20เมตรและอยู่ฝั่งคลองตรงกันข้ามกระสุนปืนถูกหลังคาบ้านกระจกหน้าต่างชั้นบนซึ่งอยู่สูงจากพื้นชั้นบนประมาณ2เมตรจำนวนหลายนัดขณะเกิดเหตุเป็นเวลากลางวันจำเลยยิงเป็นเวลานาน30นาทีไม่ปรากฏว่าจำเลยทราบว่ามีผู้เสียหายหรือบุคคลอื่นอยู่ในบ้านและจำเลยกับผู้เสียหายตลอดจนบุคคลเหล่านั้นไม่เคยมีสาเหตุโกรธเคืองกันมาก่อนหลังจากยิงแล้วจำเลยมิได้หลบหนีไปไหนพฤติการณ์เช่นนี้แสดงว่ายิงโดยไม่ประสงค์ให้ถูกใครไม่มีทั้งเจตนาฆ่าหรือเจตนาทำร้าย.โจทก์ ฟ้อง ขอ ให้ ลงโทษ จำเลย ตาม ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288, 80, 83 จำเลย ทั้ง สี่ ให้การ ปฏิเสธ ศาลชั้นต้น พิพากษา ยกฟ้อง โจทก์ อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ พิพากษา แก้ เป็น ว่า จำเลย ที่ 1 และ ที่ 2 มี ความผิด ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288, 80, 83 จำเลย ที่ 1 และ ที่ 2 ฎีกา ศาลฎีกา วินิจฉัย ว่า ตรง จุด ที่ จำเลย ที่ 1 และ ที่ 2 ใช้ อาวุธปืนยิง นั้น อยู่ คนละ ฝั่งคลอง ตรงกันข้าม กับ บ้าน หลัง ที่ ผู้เสียหายพัก อยู่ ใน ขณะ เกิดเหตุ คลอง กว้าง ประมาณ 17 เมตร จาก ริม ฝั่งคลองถึง บ้าน หลัง ดังกล่าว ห่าง กัน ประมาณ 3 เมตร และ มี ต้นไม้ เช่นต้นลำพู ต้นเตย ปลูกอยู่ ตาม ริมฝั่งคลอง ด้วย บ้าน หลัง ดังกล่าว มีรอย ถูก กระสุนปืน ที่ หลังคาบ้าน กับ ที่ กระจำ หน้าต่าง ชั้นบน แตกโดย กระจก หน้าต่าง ชั้นบน ที่ แตก อยู่ สูง จาก พื้นบ้าน ชั้นบน ประมาณ 2 เมตรเศษ นอกจาก มี รอย กระสุนปืน ที่ บ้าน หลัง ดังกล่าว แล้ว ยังได้ ความ จาก ผู้เสียหาย ว่า มี รอย กระสุนปืน ที่ บ้าน คนอื่น ที่ ปลูกอยู่ ใกล้กัน อีก ด้วย และ ขณะ เกิดเหตุ ยัง มี ชาวบ้าน มา อยู่ข้างหลัง จำเลย ที่ 1 และ ที่ 2 ประมาณ 30 คน กับ ยิง เป็น เวลา นาน ถึงประมาณ 30 นาที ตาม ข้อเท็จจริง ดังกล่าว เห็นว่า จำเลย ที่ 1 และ ที่2 กับ ผู้เสียหาย รวม ถึง ทุกคน ที่ อยู่ ใน บ้าน หลังนั้น ตลอดจน บ้านคนอื่น ที่ มี รอย ถูก กระสุนปืน ต่าง ไม่ เคย มี สาเหตุ โกรธเคืองต่อกัน มา ก่อน ทั้ง ขณะ เกิดเหตุ เป็น เวลา กลางวัน นอกจาก จำเลย ที่1 และ ที่ 2 แล้ว ยัง มี บุคคล อื่น ร่วม อยู่ ด้วย กัน ตรง จุด ที่ ยิงอีก หลายคน ยิง เป็น เวลา นานมาก ยิง โดย ไม่ ปรากฏ ว่า เห็น หรือ ทราบดี ว่า มี ผู้เสียหาย และ หรือ คน อยู่ ใน บ้าน หลัง ที่ ผู้เสียหายพัก อยู่ ใน ขณะ เกิดเหตุ ตรง จุด ที่ ยิง อยู่ คนละ ฝั่งคลองตรงกันข้าม กับ บ้าน หลังนั้น ห่างกัน ถึง ประมาณ 17 - 20 เมตร ซึ่งย่อม เล็งผล ที่ จะ เกิดขึ้น จาก การ ยิง ได้ ยาก รอย กระสุนปืน ขึ้นสูง ถึง หลังคาบ้าน กับ ที่ กระจก หน้าต่าง ชั้นบน ซึ่ง อยู่ สูง จากพื้นบ้าน ชั้นบน ถึง ประมาณ 2 เมตรเศษ หาก มี เจตนาฆ่า ผู้เสียหาย และหรือ คน ที่ พัก อาศัย อยู่ ใน บ้าน คง มี รอย กระสุนปืน ที่ พื้นบ้านหรือ สูง ต่ำ ใกล้เคียง กับ พื้นบ้าน และ ภายหลัง จาก ยิง แล้ว ก็ ไม่ปรากฏ ว่า เป็น พิรุธ รีบ หลบหนี ไป จาก ที่เกิดเหตุ พฤติการณ์ เช่นนี้แสดง ว่า ยิง โดย ไม่ ประสงค์ ให้ ถูก ใคร ไม่ มี ทั้ง เจตนา ฆ่า และเจตนา ทำร้าย ผู้เสียหาย และ หรือ คน ที่ อาศัย อยู่ ใน บ้าน หลังนั้นใน ขณะ เกิดเหตุ แต่ อย่างใด ด้วย เหตุผล ดัง ได้ วินิจฉัย มาจำเลย ที่ 1 และ ที่ 2 จึง ไม่ มี ความผิด ตาม ฟ้อง ฎีกา ของ จำเลยที่ 1 และ ที่ 2 ฟัง ขึ้น พิพากษา แก้ เป็น ว่า ให้ ยกฟ้อง โจทก์ สำหรับ จำเลย ที่ 1 และ ที่ 2เสียด้วย(เฉลิม การปลื้มจิตต์-บุญส่ง คล้ายแก้ว-ธิรพันธุ์ รัศมิทัต)แหล่งที่มาADMINแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ ฟ้อง ขอ ให้ ลงโทษ จำเลย ตาม ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288, 80, 83 จำเลย ทั้ง สี่ ให้การ ปฏิเสธ ศาลชั้นต้น พิพากษา ยกฟ้อง โจทก์ อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ พิพากษา แก้ เป็น ว่า จำเลย ที่ 1 และ ที่ 2 มี ความผิด ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288, 80, 83 จำเลย ที่ 1 และ ที่ 2 ฎีกา ศาลฎีกา วินิจฉัย ว่า ตรง จุด ที่ จำเลย ที่ 1 และ ที่ 2 ใช้ อาวุธปืนยิง นั้น อยู่ คนละ ฝั่งคลอง ตรงกันข้าม กับ บ้าน หลัง ที่ ผู้เสียหายพัก อยู่ ใน ขณะ เกิดเหตุ คลอง กว้าง ประมาณ 17 เมตร จาก ริม ฝั่งคลองถึง บ้าน หลัง ดังกล่าว ห่าง กัน ประมาณ 3 เมตร และ มี ต้นไม้ เช่นต้นลำพู ต้นเตย ปลูกอยู่ ตาม ริมฝั่งคลอง ด้วย บ้าน หลัง ดังกล่าว มีรอย ถูก กระสุนปืน ที่ หลังคาบ้าน กับ ที่ กระจำ หน้าต่าง ชั้นบน แตกโดย กระจก หน้าต่าง ชั้นบน ที่ แตก อยู่ สูง จาก พื้นบ้าน ชั้นบน ประมาณ 2 เมตรเศษ นอกจาก มี รอย กระสุนปืน ที่ บ้าน หลัง ดังกล่าว แล้ว ยังได้ ความ จาก ผู้เสียหาย ว่า มี รอย กระสุนปืน ที่ บ้าน คนอื่น ที่ ปลูกอยู่ ใกล้กัน อีก ด้วย และ ขณะ เกิดเหตุ ยัง มี ชาวบ้าน มา อยู่ข้างหลัง จำเลย ที่ 1 และ ที่ 2 ประมาณ 30 คน กับ ยิง เป็น เวลา นาน ถึงประมาณ 30 นาที ตาม ข้อเท็จจริง ดังกล่าว เห็นว่า จำเลย ที่ 1 และ ที่2 กับ ผู้เสียหาย รวม ถึง ทุกคน ที่ อยู่ ใน บ้าน หลังนั้น ตลอดจน บ้านคนอื่น ที่ มี รอย ถูก กระสุนปืน ต่าง ไม่ เคย มี สาเหตุ โกรธเคืองต่อกัน มา ก่อน ทั้ง ขณะ เกิดเหตุ เป็น เวลา กลางวัน นอกจาก จำเลย ที่1 และ ที่ 2 แล้ว ยัง มี บุคคล อื่น ร่วม อยู่ ด้วย กัน ตรง จุด ที่ ยิงอีก หลายคน ยิง เป็น เวลา นานมาก ยิง โดย ไม่ ปรากฏ ว่า เห็น หรือ ทราบดี ว่า มี ผู้เสียหาย และ หรือ คน อยู่ ใน บ้าน หลัง ที่ ผู้เสียหายพัก อยู่ ใน ขณะ เกิดเหตุ ตรง จุด ที่ ยิง อยู่ คนละ ฝั่งคลองตรงกันข้าม กับ บ้าน หลังนั้น ห่างกัน ถึง ประมาณ 17 - 20 เมตร ซึ่งย่อม เล็งผล ที่ จะ เกิดขึ้น จาก การ ยิง ได้ ยาก รอย กระสุนปืน ขึ้นสูง ถึง หลังคาบ้าน กับ ที่ กระจก หน้าต่าง ชั้นบน ซึ่ง อยู่ สูง จากพื้นบ้าน ชั้นบน ถึง ประมาณ 2 เมตรเศษ หาก มี เจตนาฆ่า ผู้เสียหาย และหรือ คน ที่ พัก อาศัย อยู่ ใน บ้าน คง มี รอย กระสุนปืน ที่ พื้นบ้านหรือ สูง ต่ำ ใกล้เคียง กับ พื้นบ้าน และ ภายหลัง จาก ยิง แล้ว ก็ ไม่ปรากฏ ว่า เป็น พิรุธ รีบ หลบหนี ไป จาก ที่เกิดเหตุ พฤติการณ์ เช่นนี้แสดง ว่า ยิง โดย ไม่ ประสงค์ ให้ ถูก ใคร ไม่ มี ทั้ง เจตนา ฆ่า และเจตนา ทำร้าย ผู้เสียหาย และ หรือ คน ที่ อาศัย อยู่ ใน บ้าน หลังนั้นใน ขณะ เกิดเหตุ แต่ อย่างใด ด้วย เหตุผล ดัง ได้ วินิจฉัย มาจำเลย ที่ 1 และ ที่ 2 จึง ไม่ มี ความผิด ตาม ฟ้อง ฎีกา ของ จำเลยที่ 1 และ ที่ 2 ฟัง ขึ้น พิพากษา แก้ เป็น ว่า ให้ ยกฟ้อง โจทก์ สำหรับ จำเลย ที่ 1 และ ที่ 2เสียด้วย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2104/2529พนักงาน อัยการ จังหวัด สงขลาโจทก์นาย เฉม บิลอาสัน กับพวกจำเลย ป.อ. ม. 80, ม. 288จำเลยใช้อาวุธปืนยิงไปยังบ้านที่ผู้เสียหายพักซึ่งอยู่ห่างประมาณ20เมตรและอยู่ฝั่งคลองตรงกันข้ามกระสุนปืนถูกหลังคาบ้านกระจกหน้าต่างชั้นบนซึ่งอยู่สูงจากพื้นชั้นบนประมาณ2เมตรจำนวนหลายนัดขณะเกิดเหตุเป็นเวลากลางวันจำเลยยิงเป็นเวลานาน30นาทีไม่ปรากฏว่าจำเลยทราบว่ามีผู้เสียหายหรือบุคคลอื่นอยู่ในบ้านและจำเลยกับผู้เสียหายตลอดจนบุคคลเหล่านั้นไม่เคยมีสาเหตุโกรธเคืองกันมาก่อนหลังจากยิงแล้วจำเลยมิได้หลบหนีไปไหนพฤติการณ์เช่นนี้แสดงว่ายิงโดยไม่ประสงค์ให้ถูกใครไม่มีทั้งเจตนาฆ่าหรือเจตนาทำร้าย.โจทก์ ฟ้อง ขอ ให้ ลงโทษ จำเลย ตาม ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288, 80, 83 จำเลย ทั้ง สี่ ให้การ ปฏิเสธ ศาลชั้นต้น พิพากษา ยกฟ้อง โจทก์ อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ พิพากษา แก้ เป็น ว่า จำเลย ที่ 1 และ ที่ 2 มี ความผิด ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288, 80, 83 จำเลย ที่ 1 และ ที่ 2 ฎีกา ศาลฎีกา วินิจฉัย ว่า ตรง จุด ที่ จำเลย ที่ 1 และ ที่ 2 ใช้ อาวุธปืนยิง นั้น อยู่ คนละ ฝั่งคลอง ตรงกันข้าม กับ บ้าน หลัง ที่ ผู้เสียหายพัก อยู่ ใน ขณะ เกิดเหตุ คลอง กว้าง ประมาณ 17 เมตร จาก ริม ฝั่งคลองถึง บ้าน หลัง ดังกล่าว ห่าง กัน ประมาณ 3 เมตร และ มี ต้นไม้ เช่นต้นลำพู ต้นเตย ปลูกอยู่ ตาม ริมฝั่งคลอง ด้วย บ้าน หลัง ดังกล่าว มีรอย ถูก กระสุนปืน ที่ หลังคาบ้าน กับ ที่ กระจำ หน้าต่าง ชั้นบน แตกโดย กระจก หน้าต่าง ชั้นบน ที่ แตก อยู่ สูง จาก พื้นบ้าน ชั้นบน ประมาณ 2 เมตรเศษ นอกจาก มี รอย กระสุนปืน ที่ บ้าน หลัง ดังกล่าว แล้ว ยังได้ ความ จาก ผู้เสียหาย ว่า มี รอย กระสุนปืน ที่ บ้าน คนอื่น ที่ ปลูกอยู่ ใกล้กัน อีก ด้วย และ ขณะ เกิดเหตุ ยัง มี ชาวบ้าน มา อยู่ข้างหลัง จำเลย ที่ 1 และ ที่ 2 ประมาณ 30 คน กับ ยิง เป็น เวลา นาน ถึงประมาณ 30 นาที ตาม ข้อเท็จจริง ดังกล่าว เห็นว่า จำเลย ที่ 1 และ ที่2 กับ ผู้เสียหาย รวม ถึง ทุกคน ที่ อยู่ ใน บ้าน หลังนั้น ตลอดจน บ้านคนอื่น ที่ มี รอย ถูก กระสุนปืน ต่าง ไม่ เคย มี สาเหตุ โกรธเคืองต่อกัน มา ก่อน ทั้ง ขณะ เกิดเหตุ เป็น เวลา กลางวัน นอกจาก จำเลย ที่1 และ ที่ 2 แล้ว ยัง มี บุคคล อื่น ร่วม อยู่ ด้วย กัน ตรง จุด ที่ ยิงอีก หลายคน ยิง เป็น เวลา นานมาก ยิง โดย ไม่ ปรากฏ ว่า เห็น หรือ ทราบดี ว่า มี ผู้เสียหาย และ หรือ คน อยู่ ใน บ้าน หลัง ที่ ผู้เสียหายพัก อยู่ ใน ขณะ เกิดเหตุ ตรง จุด ที่ ยิง อยู่ คนละ ฝั่งคลองตรงกันข้าม กับ บ้าน หลังนั้น ห่างกัน ถึง ประมาณ 17 - 20 เมตร ซึ่งย่อม เล็งผล ที่ จะ เกิดขึ้น จาก การ ยิง ได้ ยาก รอย กระสุนปืน ขึ้นสูง ถึง หลังคาบ้าน กับ ที่ กระจก หน้าต่าง ชั้นบน ซึ่ง อยู่ สูง จากพื้นบ้าน ชั้นบน ถึง ประมาณ 2 เมตรเศษ หาก มี เจตนาฆ่า ผู้เสียหาย และหรือ คน ที่ พัก อาศัย อยู่ ใน บ้าน คง มี รอย กระสุนปืน ที่ พื้นบ้านหรือ สูง ต่ำ ใกล้เคียง กับ พื้นบ้าน และ ภายหลัง จาก ยิง แล้ว ก็ ไม่ปรากฏ ว่า เป็น พิรุธ รีบ หลบหนี ไป จาก ที่เกิดเหตุ พฤติการณ์ เช่นนี้แสดง ว่า ยิง โดย ไม่ ประสงค์ ให้ ถูก ใคร ไม่ มี ทั้ง เจตนา ฆ่า และเจตนา ทำร้าย ผู้เสียหาย และ หรือ คน ที่ อาศัย อยู่ ใน บ้าน หลังนั้นใน ขณะ เกิดเหตุ แต่ อย่างใด ด้วย เหตุผล ดัง ได้ วินิจฉัย มาจำเลย ที่ 1 และ ที่ 2 จึง ไม่ มี ความผิด ตาม ฟ้อง ฎีกา ของ จำเลยที่ 1 และ ที่ 2 ฟัง ขึ้น พิพากษา แก้ เป็น ว่า ให้ ยกฟ้อง โจทก์ สำหรับ จำเลย ที่ 1 และ ที่ 2เสียด้วย(เฉลิม การปลื้มจิตต์-บุญส่ง คล้ายแก้ว-ธิรพันธุ์ รัศมิทัต)แหล่งที่มาADMINแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ