คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1572/2520หลักกฎหมาย: จำเลยมีอาวุธปืนลูกซองสั้นของกลาง ไม่มีหมายเลขทะเบียนไว้ในความครอบครอง โดยไม่ได้รับอนุญาตจากนายทะเบียนท้องที่ตามกฎหมาย ในระหว่างนั้นได้มีพระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ (ฉบับที่ 6) พ.ศ. 2518 ออกใช้บังคับให้ผู้มีอาวุธปืนดังกล่าวนำไปขอรับอนุญาตเพื่อปฏิบัติการให้ถูกต้องตามกฎหมายว่าด้วยอาวุธปืน ฯลฯ ต่อนายทะเบียนท้องที่ภายในกำหนด 90 วันไม่ต้องรับโทษและขณะที่จำเลยมีอาวุธปืนของกลางไว้ในความครอบครองนั้นยังอยู่ในระยะเวลาที่จำเลยจะนำอาวุธปืนนั้น ไปขอรับอนุญาตเพื่อปฏิบัติการให้ถูกต้องตามกฎหมายได้จึงต้องถือว่าในขณะที่จำเลยมีอาวุธปืนของกลางไว้ในครอบครองนั้น กฎหมายยกเว้นโทษให้แก่จำเลยแล้ว จำเลยจึงไม่ต้องรับโทษโจทก์ฟ้องว่า จำเลยบังอาจมีอาวุธปืนลูกซองสั้นซึ่งใช้ยิงได้ดีแต่ไม่มีหมายเลขทะเบียน 1 กระบอก โดยไม่ได้รับอนุญาตจากนายทะเบียนท้องที่ตามกฎหมาย และจำเลยบังอาจใช้อาวุธปืนยิงนายจิตร เลียดอินทร์ โดยเจตนาฆ่า แต่การกระทำของจำเลยไม่บรรลุผลเพราะกระสุนปืนที่จำเลยยิงดังกล่าวไม่ถูกนายจิตร เลียดอินทร์เจ้าพนักงานจับจำเลยได้พร้อมด้วยอาวุธปืนดังกล่าวและปลอกกระสุนปืน 1 ปลอกเป็นของกลาง ฯลฯ ขอให้ลงโทษและเพิ่มโทษตามพระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ พ.ศ. 2490 มาตรา 7, 72 พระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ (ฉบับที่ 5) พ.ศ. 2517 มาตรา 3 ฯลฯจำเลยให้การปฏิเสธในความผิดฐานพยายามฆ่าผู้อื่น แต่รับสารภาพในความผิดฐานมีอาวุธปืนลูกซองสั้นโดยไม่ได้รับใบอนุญาตจากนายทะเบียนท้องที่ตามกฎหมาย ฯลฯศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติอาวุธปืนฯพ.ศ. 2490 มาตรา 7, 72 พระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ (ฉบับที่ 5) พ.ศ. 2517มาตรา 3 จำคุก 2 ปี เพิ่มโทษหนึ่งในสามและรับสารภาพลดโทษให้กึ่งหนึ่งแล้วคงจำคุก 1 ปี 4 เดือน ฯลฯจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่าให้จำคุก 9 เดือน เพิ่มโทษหนึ่งในสามและรับสารภาพลดโทษให้กึ่งหนึ่งแล้วคงจำคุก 6 เดือน ฯลฯจำเลยฎีกาศาลฎีกาพิจารณาแล้ว คงมีปัญหาขึ้นสู่การวินิจฉัยของศาลฎีกาเฉพาะความผิดฐานมีอาวุธปืนโดยไม่รับอนุญาต ศาลฎีกาเห็นว่าปืนลูกซองสั้นของกลางที่จำเลยมีไว้ในความครอบครองโดยไม่รับอนุญาตนั้นใช้ยิงได้ดีจึงเป็นอาวุธปืนที่ทำภายในราชอาณาจักรที่มีคุณภาพใช้ได้โดยปลอดภัย ซึ่งตามพระราชบัญญัติอาวุธปืน เครื่องกระสุนปืน วัตถุระเบิด ดอกไม้เพลิงและสิ่งเทียมอาวุธปืน (ฉบับที่ 6) พ.ศ. 2518 มาตรา 3 หากจำเลยนำอาวุธปืนดังกล่าวไปขอรับอนุญาตเมื่อปฏิบัติการให้ถูกต้องตามกฎหมายว่าด้วยอาวุธปืนเครื่องกระสุนปืน วัตถุระเบิด ดอกไม้เพลิงและสิ่งเทียมอาวุธปืน ต่อนายทะเบียนท้องที่ภายในกำหนด 90 วัน นับแต่วันที่ 30 สิงหาคม 2518 (วันใช้กฎหมายบังคับ)จำเลยไม่ต้องรับโทษ และขณะที่จำเลยมีอาวุธปืนของกลางไว้ในความครอบครองนั้นยังอยู่ในระยะเวลาที่จำเลยจะนำอาวุธปืนนั้นไปขอรับอนุญาตเพื่อปฏิบัติการให้ถูกต้องตามกฎหมายได้ จึงต้องถือว่าในขณะที่จำเลยมีอาวุธปืนของกลางไว้ในความครอบครองโดยไม่รับอนุญาตนั้น กฎหมายยกเว้นโทษให้แก่จำเลยแล้วจำเลยจึงไม่ต้องรับโทษฐานมีอาวุธปืนของกลางไว้ในความครอบครองโดยไม่รับอนุญาต ฯลฯพิพากษาแก้คำพิพากษาศาลอุทธรณ์เป็นว่า ให้ยกฟ้องโจทก์ในข้อหาฐานมีอาวุธปืนของกลางโดยไม่ได้รับอนุญาตเสียด้วย ของกลางไม่ริบ ฯลฯ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1572/2520อัยการตรังโจทก์นายสมปอง กังแฮจำเลย พ.ร.บ.อาวุธปืน เครื่องกระสุนปืน วัตถุระเบิด ดอกไม้เพลิง และสิ่งเทียมอาวุธปืน พ.ศ.2490 ม. 7, ม. 72จำเลยมีอาวุธปืนลูกซองสั้นของกลาง ไม่มีหมายเลขทะเบียนไว้ในความครอบครอง โดยไม่ได้รับอนุญาตจากนายทะเบียนท้องที่ตามกฎหมาย ในระหว่างนั้นได้มีพระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ (ฉบับที่ 6) พ.ศ. 2518 ออกใช้บังคับให้ผู้มีอาวุธปืนดังกล่าวนำไปขอรับอนุญาตเพื่อปฏิบัติการให้ถูกต้องตามกฎหมายว่าด้วยอาวุธปืน ฯลฯ ต่อนายทะเบียนท้องที่ภายในกำหนด 90 วันไม่ต้องรับโทษและขณะที่จำเลยมีอาวุธปืนของกลางไว้ในความครอบครองนั้นยังอยู่ในระยะเวลาที่จำเลยจะนำอาวุธปืนนั้น ไปขอรับอนุญาตเพื่อปฏิบัติการให้ถูกต้องตามกฎหมายได้จึงต้องถือว่าในขณะที่จำเลยมีอาวุธปืนของกลางไว้ในครอบครองนั้น กฎหมายยกเว้นโทษให้แก่จำเลยแล้ว จำเลยจึงไม่ต้องรับโทษโจทก์ฟ้องว่า จำเลยบังอาจมีอาวุธปืนลูกซองสั้นซึ่งใช้ยิงได้ดีแต่ไม่มีหมายเลขทะเบียน 1 กระบอก โดยไม่ได้รับอนุญาตจากนายทะเบียนท้องที่ตามกฎหมาย และจำเลยบังอาจใช้อาวุธปืนยิงนายจิตร เลียดอินทร์ โดยเจตนาฆ่า แต่การกระทำของจำเลยไม่บรรลุผลเพราะกระสุนปืนที่จำเลยยิงดังกล่าวไม่ถูกนายจิตร เลียดอินทร์เจ้าพนักงานจับจำเลยได้พร้อมด้วยอาวุธปืนดังกล่าวและปลอกกระสุนปืน 1 ปลอกเป็นของกลาง ฯลฯ ขอให้ลงโทษและเพิ่มโทษตามพระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ พ.ศ. 2490 มาตรา 7, 72 พระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ (ฉบับที่ 5) พ.ศ. 2517 มาตรา 3 ฯลฯจำเลยให้การปฏิเสธในความผิดฐานพยายามฆ่าผู้อื่น แต่รับสารภาพในความผิดฐานมีอาวุธปืนลูกซองสั้นโดยไม่ได้รับใบอนุญาตจากนายทะเบียนท้องที่ตามกฎหมาย ฯลฯศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติอาวุธปืนฯพ.ศ. 2490 มาตรา 7, 72 พระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ (ฉบับที่ 5) พ.ศ. 2517มาตรา 3 จำคุก 2 ปี เพิ่มโทษหนึ่งในสามและรับสารภาพลดโทษให้กึ่งหนึ่งแล้วคงจำคุก 1 ปี 4 เดือน ฯลฯจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่าให้จำคุก 9 เดือน เพิ่มโทษหนึ่งในสามและรับสารภาพลดโทษให้กึ่งหนึ่งแล้วคงจำคุก 6 เดือน ฯลฯจำเลยฎีกาศาลฎีกาพิจารณาแล้ว คงมีปัญหาขึ้นสู่การวินิจฉัยของศาลฎีกาเฉพาะความผิดฐานมีอาวุธปืนโดยไม่รับอนุญาต ศาลฎีกาเห็นว่าปืนลูกซองสั้นของกลางที่จำเลยมีไว้ในความครอบครองโดยไม่รับอนุญาตนั้นใช้ยิงได้ดีจึงเป็นอาวุธปืนที่ทำภายในราชอาณาจักรที่มีคุณภาพใช้ได้โดยปลอดภัย ซึ่งตามพระราชบัญญัติอาวุธปืน เครื่องกระสุนปืน วัตถุระเบิด ดอกไม้เพลิงและสิ่งเทียมอาวุธปืน (ฉบับที่ 6) พ.ศ. 2518 มาตรา 3 หากจำเลยนำอาวุธปืนดังกล่าวไปขอรับอนุญาตเมื่อปฏิบัติการให้ถูกต้องตามกฎหมายว่าด้วยอาวุธปืนเครื่องกระสุนปืน วัตถุระเบิด ดอกไม้เพลิงและสิ่งเทียมอาวุธปืน ต่อนายทะเบียนท้องที่ภายในกำหนด 90 วัน นับแต่วันที่ 30 สิงหาคม 2518 (วันใช้กฎหมายบังคับ)จำเลยไม่ต้องรับโทษ และขณะที่จำเลยมีอาวุธปืนของกลางไว้ในความครอบครองนั้นยังอยู่ในระยะเวลาที่จำเลยจะนำอาวุธปืนนั้นไปขอรับอนุญาตเพื่อปฏิบัติการให้ถูกต้องตามกฎหมายได้ จึงต้องถือว่าในขณะที่จำเลยมีอาวุธปืนของกลางไว้ในความครอบครองโดยไม่รับอนุญาตนั้น กฎหมายยกเว้นโทษให้แก่จำเลยแล้วจำเลยจึงไม่ต้องรับโทษฐานมีอาวุธปืนของกลางไว้ในความครอบครองโดยไม่รับอนุญาต ฯลฯพิพากษาแก้คำพิพากษาศาลอุทธรณ์เป็นว่า ให้ยกฟ้องโจทก์ในข้อหาฐานมีอาวุธปืนของกลางโดยไม่ได้รับอนุญาตเสียด้วย ของกลางไม่ริบ ฯลฯ(มงคล วัลยะเพ็ชร์-สอน ไชยสุต-เพียร ศรีอรุณ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยบังอาจมีอาวุธปืนลูกซองสั้นซึ่งใช้ยิงได้ดีแต่ไม่มีหมายเลขทะเบียน 1 กระบอก โดยไม่ได้รับอนุญาตจากนายทะเบียนท้องที่ตามกฎหมาย และจำเลยบังอาจใช้อาวุธปืนยิงนายจิตร เลียดอินทร์ โดยเจตนาฆ่า แต่การกระทำของจำเลยไม่บรรลุผลเพราะกระสุนปืนที่จำเลยยิงดังกล่าวไม่ถูกนายจิตร เลียดอินทร์เจ้าพนักงานจับจำเลยได้พร้อมด้วยอาวุธปืนดังกล่าวและปลอกกระสุนปืน 1 ปลอกเป็นของกลาง ฯลฯ ขอให้ลงโทษและเพิ่มโทษตามพระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ พ.ศ. 2490 มาตรา 7, 72 พระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ (ฉบับที่ 5) พ.ศ. 2517 มาตรา 3 ฯลฯจำเลยให้การปฏิเสธในความผิดฐานพยายามฆ่าผู้อื่น แต่รับสารภาพในความผิดฐานมีอาวุธปืนลูกซองสั้นโดยไม่ได้รับใบอนุญาตจากนายทะเบียนท้องที่ตามกฎหมาย ฯลฯศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติอาวุธปืนฯพ.ศ. 2490 มาตรา 7, 72 พระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ (ฉบับที่ 5) พ.ศ. 2517มาตรา 3 จำคุก 2 ปี เพิ่มโทษหนึ่งในสามและรับสารภาพลดโทษให้กึ่งหนึ่งแล้วคงจำคุก 1 ปี 4 เดือน ฯลฯจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่าให้จำคุก 9 เดือน เพิ่มโทษหนึ่งในสามและรับสารภาพลดโทษให้กึ่งหนึ่งแล้วคงจำคุก 6 เดือน ฯลฯจำเลยฎีกาศาลฎีกาพิจารณาแล้ว คงมีปัญหาขึ้นสู่การวินิจฉัยของศาลฎีกาเฉพาะความผิดฐานมีอาวุธปืนโดยไม่รับอนุญาต ศาลฎีกาเห็นว่าปืนลูกซองสั้นของกลางที่จำเลยมีไว้ในความครอบครองโดยไม่รับอนุญาตนั้นใช้ยิงได้ดีจึงเป็นอาวุธปืนที่ทำภายในราชอาณาจักรที่มีคุณภาพใช้ได้โดยปลอดภัย ซึ่งตามพระราชบัญญัติอาวุธปืน เครื่องกระสุนปืน วัตถุระเบิด ดอกไม้เพลิงและสิ่งเทียมอาวุธปืน (ฉบับที่ 6) พ.ศ. 2518 มาตรา 3 หากจำเลยนำอาวุธปืนดังกล่าวไปขอรับอนุญาตเมื่อปฏิบัติการให้ถูกต้องตามกฎหมายว่าด้วยอาวุธปืนเครื่องกระสุนปืน วัตถุระเบิด ดอกไม้เพลิงและสิ่งเทียมอาวุธปืน ต่อนายทะเบียนท้องที่ภายในกำหนด 90 วัน นับแต่วันที่ 30 สิงหาคม 2518 (วันใช้กฎหมายบังคับ)จำเลยไม่ต้องรับโทษ และขณะที่จำเลยมีอาวุธปืนของกลางไว้ในความครอบครองนั้นยังอยู่ในระยะเวลาที่จำเลยจะนำอาวุธปืนนั้นไปขอรับอนุญาตเพื่อปฏิบัติการให้ถูกต้องตามกฎหมายได้ จึงต้องถือว่าในขณะที่จำเลยมีอาวุธปืนของกลางไว้ในความครอบครองโดยไม่รับอนุญาตนั้น กฎหมายยกเว้นโทษให้แก่จำเลยแล้วจำเลยจึงไม่ต้องรับโทษฐานมีอาวุธปืนของกลางไว้ในความครอบครองโดยไม่รับอนุญาต ฯลฯพิพากษาแก้คำพิพากษาศาลอุทธรณ์เป็นว่า ให้ยกฟ้องโจทก์ในข้อหาฐานมีอาวุธปืนของกลางโดยไม่ได้รับอนุญาตเสียด้วย ของกลางไม่ริบ ฯลฯ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1572/2520อัยการตรังโจทก์นายสมปอง กังแฮจำเลย พ.ร.บ.อาวุธปืน เครื่องกระสุนปืน วัตถุระเบิด ดอกไม้เพลิง และสิ่งเทียมอาวุธปืน พ.ศ.2490 ม. 7, ม. 72จำเลยมีอาวุธปืนลูกซองสั้นของกลาง ไม่มีหมายเลขทะเบียนไว้ในความครอบครอง โดยไม่ได้รับอนุญาตจากนายทะเบียนท้องที่ตามกฎหมาย ในระหว่างนั้นได้มีพระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ (ฉบับที่ 6) พ.ศ. 2518 ออกใช้บังคับให้ผู้มีอาวุธปืนดังกล่าวนำไปขอรับอนุญาตเพื่อปฏิบัติการให้ถูกต้องตามกฎหมายว่าด้วยอาวุธปืน ฯลฯ ต่อนายทะเบียนท้องที่ภายในกำหนด 90 วันไม่ต้องรับโทษและขณะที่จำเลยมีอาวุธปืนของกลางไว้ในความครอบครองนั้นยังอยู่ในระยะเวลาที่จำเลยจะนำอาวุธปืนนั้น ไปขอรับอนุญาตเพื่อปฏิบัติการให้ถูกต้องตามกฎหมายได้จึงต้องถือว่าในขณะที่จำเลยมีอาวุธปืนของกลางไว้ในครอบครองนั้น กฎหมายยกเว้นโทษให้แก่จำเลยแล้ว จำเลยจึงไม่ต้องรับโทษโจทก์ฟ้องว่า จำเลยบังอาจมีอาวุธปืนลูกซองสั้นซึ่งใช้ยิงได้ดีแต่ไม่มีหมายเลขทะเบียน 1 กระบอก โดยไม่ได้รับอนุญาตจากนายทะเบียนท้องที่ตามกฎหมาย และจำเลยบังอาจใช้อาวุธปืนยิงนายจิตร เลียดอินทร์ โดยเจตนาฆ่า แต่การกระทำของจำเลยไม่บรรลุผลเพราะกระสุนปืนที่จำเลยยิงดังกล่าวไม่ถูกนายจิตร เลียดอินทร์เจ้าพนักงานจับจำเลยได้พร้อมด้วยอาวุธปืนดังกล่าวและปลอกกระสุนปืน 1 ปลอกเป็นของกลาง ฯลฯ ขอให้ลงโทษและเพิ่มโทษตามพระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ พ.ศ. 2490 มาตรา 7, 72 พระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ (ฉบับที่ 5) พ.ศ. 2517 มาตรา 3 ฯลฯจำเลยให้การปฏิเสธในความผิดฐานพยายามฆ่าผู้อื่น แต่รับสารภาพในความผิดฐานมีอาวุธปืนลูกซองสั้นโดยไม่ได้รับใบอนุญาตจากนายทะเบียนท้องที่ตามกฎหมาย ฯลฯศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติอาวุธปืนฯพ.ศ. 2490 มาตรา 7, 72 พระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ (ฉบับที่ 5) พ.ศ. 2517มาตรา 3 จำคุก 2 ปี เพิ่มโทษหนึ่งในสามและรับสารภาพลดโทษให้กึ่งหนึ่งแล้วคงจำคุก 1 ปี 4 เดือน ฯลฯจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่าให้จำคุก 9 เดือน เพิ่มโทษหนึ่งในสามและรับสารภาพลดโทษให้กึ่งหนึ่งแล้วคงจำคุก 6 เดือน ฯลฯจำเลยฎีกาศาลฎีกาพิจารณาแล้ว คงมีปัญหาขึ้นสู่การวินิจฉัยของศาลฎีกาเฉพาะความผิดฐานมีอาวุธปืนโดยไม่รับอนุญาต ศาลฎีกาเห็นว่าปืนลูกซองสั้นของกลางที่จำเลยมีไว้ในความครอบครองโดยไม่รับอนุญาตนั้นใช้ยิงได้ดีจึงเป็นอาวุธปืนที่ทำภายในราชอาณาจักรที่มีคุณภาพใช้ได้โดยปลอดภัย ซึ่งตามพระราชบัญญัติอาวุธปืน เครื่องกระสุนปืน วัตถุระเบิด ดอกไม้เพลิงและสิ่งเทียมอาวุธปืน (ฉบับที่ 6) พ.ศ. 2518 มาตรา 3 หากจำเลยนำอาวุธปืนดังกล่าวไปขอรับอนุญาตเมื่อปฏิบัติการให้ถูกต้องตามกฎหมายว่าด้วยอาวุธปืนเครื่องกระสุนปืน วัตถุระเบิด ดอกไม้เพลิงและสิ่งเทียมอาวุธปืน ต่อนายทะเบียนท้องที่ภายในกำหนด 90 วัน นับแต่วันที่ 30 สิงหาคม 2518 (วันใช้กฎหมายบังคับ)จำเลยไม่ต้องรับโทษ และขณะที่จำเลยมีอาวุธปืนของกลางไว้ในความครอบครองนั้นยังอยู่ในระยะเวลาที่จำเลยจะนำอาวุธปืนนั้นไปขอรับอนุญาตเพื่อปฏิบัติการให้ถูกต้องตามกฎหมายได้ จึงต้องถือว่าในขณะที่จำเลยมีอาวุธปืนของกลางไว้ในความครอบครองโดยไม่รับอนุญาตนั้น กฎหมายยกเว้นโทษให้แก่จำเลยแล้วจำเลยจึงไม่ต้องรับโทษฐานมีอาวุธปืนของกลางไว้ในความครอบครองโดยไม่รับอนุญาต ฯลฯพิพากษาแก้คำพิพากษาศาลอุทธรณ์เป็นว่า ให้ยกฟ้องโจทก์ในข้อหาฐานมีอาวุธปืนของกลางโดยไม่ได้รับอนุญาตเสียด้วย ของกลางไม่ริบ ฯลฯ(มงคล วัลยะเพ็ชร์-สอน ไชยสุต-เพียร ศรีอรุณ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ