คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1267/2473หลักกฎหมาย: อย่างไรเรียกว่าเงินมัดจำ เงินประกันเรียกดอกเบี้ยได้แต่วันที่คู่สัญญาฝ่ายหนึ่งผิดสัญญาโจทก์ได้ทำสัญญารังเหมาส่งอาหารนักโทษมีกำหนด ๑ ปี แลได้วางเงินประกันไว้ ๑๐๐๐ บาท ตามข้อสัญญามิว่า ถ้าโจทก์ผิดสัญญาต้องถูกปรับครั้งหนึ่งเปนเงิน ๘๐ บาท ต่อมาจำเลยไม่อนุญาตให้โจทก์หรือผู้แทนเข้าไปดูการจ่ายอาหารนักโทษในเรือนจำ โจทก์จึงเลิกสัญญาและขอเงิน ๑๐๐๐ บาทคืน จำเลยต่อสู้ว่าเงิน ๑๐๐๐ บาทเปนเงินมัดจำ เมื่อโจทก์ทำผิดสัญญาจำเลยจึงริบเสีย ศาลเดิมแลศาลอุทธรณ์เห็นว่า โจทก์บอกเลิกสัญญาได้ แลเห็นว่าเงิน ๑๐๐๐ บาทนั้นเปนเบี้ยปรับในการผิดสัญญา มิใช้เงินมัดจำจึงตัดสินให้จำเลยคืนเงิน ๑๐๐๐ บาทแก่โจทก์กับให้เสียดอกเบี้ยร้อยละ ๗ ครึ่งต่อปี ศาลฎีกาเห็นว่า เงิน ๑๐๐๐ บาทที่โจทก์วางไว้นั้นเปนเงินประกันสำหรับที่จะต้องถูกปรับฐานผิดสัญญา จะสงเคราห์เข้าเปนเงินมัดจำตาม ม.๓๗๗ หาได้ไม่ แลข้อที่โจทก์บอกเลิกสัญญาเสียจะเปนการผิดสัญญาหรือไม่ไม่จำเปนต้องวินิจฉัยในชั้นนี้ เพราะเมื่อจำเลยไม่มีอำนาจริบเงินนี้ได้ จำเลยก็ต้องคืนให้โจทก์ จึงตัดสินยืนตามศาลอุทธรณ์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1267/2473ขุนบวรรัตนารักษ์โจทก์พรยารัษฎานุประดิษฐ ผู้บัญชาการเรือนจำจังหวัดนครศรีธรรมราชจำเลย ป.พ.พ. ม. 377, ม. 224, ม. 7อย่างไรเรียกว่าเงินมัดจำ เงินประกันเรียกดอกเบี้ยได้แต่วันที่คู่สัญญาฝ่ายหนึ่งผิดสัญญาโจทก์ได้ทำสัญญารังเหมาส่งอาหารนักโทษมีกำหนด ๑ ปี แลได้วางเงินประกันไว้ ๑๐๐๐ บาท ตามข้อสัญญามิว่า ถ้าโจทก์ผิดสัญญาต้องถูกปรับครั้งหนึ่งเปนเงิน ๘๐ บาท ต่อมาจำเลยไม่อนุญาตให้โจทก์หรือผู้แทนเข้าไปดูการจ่ายอาหารนักโทษในเรือนจำ โจทก์จึงเลิกสัญญาและขอเงิน ๑๐๐๐ บาทคืน จำเลยต่อสู้ว่าเงิน ๑๐๐๐ บาทเปนเงินมัดจำ เมื่อโจทก์ทำผิดสัญญาจำเลยจึงริบเสีย ศาลเดิมแลศาลอุทธรณ์เห็นว่า โจทก์บอกเลิกสัญญาได้ แลเห็นว่าเงิน ๑๐๐๐ บาทนั้นเปนเบี้ยปรับในการผิดสัญญา มิใช้เงินมัดจำจึงตัดสินให้จำเลยคืนเงิน ๑๐๐๐ บาทแก่โจทก์กับให้เสียดอกเบี้ยร้อยละ ๗ ครึ่งต่อปี ศาลฎีกาเห็นว่า เงิน ๑๐๐๐ บาทที่โจทก์วางไว้นั้นเปนเงินประกันสำหรับที่จะต้องถูกปรับฐานผิดสัญญา จะสงเคราห์เข้าเปนเงินมัดจำตาม ม.๓๗๗ หาได้ไม่ แลข้อที่โจทก์บอกเลิกสัญญาเสียจะเปนการผิดสัญญาหรือไม่ไม่จำเปนต้องวินิจฉัยในชั้นนี้ เพราะเมื่อจำเลยไม่มีอำนาจริบเงินนี้ได้ จำเลยก็ต้องคืนให้โจทก์ จึงตัดสินยืนตามศาลอุทธรณ์(วิชัย-พรหม-วิกรม)ศาลชั้นต้น - พระยา+ศาลอุทธรณ์ - พระยา+แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ได้ทำสัญญารังเหมาส่งอาหารนักโทษมีกำหนด ๑ ปี แลได้วางเงินประกันไว้ ๑๐๐๐ บาท ตามข้อสัญญามิว่า ถ้าโจทก์ผิดสัญญาต้องถูกปรับครั้งหนึ่งเปนเงิน ๘๐ บาท ต่อมาจำเลยไม่อนุญาตให้โจทก์หรือผู้แทนเข้าไปดูการจ่ายอาหารนักโทษในเรือนจำ โจทก์จึงเลิกสัญญาและขอเงิน ๑๐๐๐ บาทคืน จำเลยต่อสู้ว่าเงิน ๑๐๐๐ บาทเปนเงินมัดจำ เมื่อโจทก์ทำผิดสัญญาจำเลยจึงริบเสีย ศาลเดิมแลศาลอุทธรณ์เห็นว่า โจทก์บอกเลิกสัญญาได้ แลเห็นว่าเงิน ๑๐๐๐ บาทนั้นเปนเบี้ยปรับในการผิดสัญญา มิใช้เงินมัดจำจึงตัดสินให้จำเลยคืนเงิน ๑๐๐๐ บาทแก่โจทก์กับให้เสียดอกเบี้ยร้อยละ ๗ ครึ่งต่อปี ศาลฎีกาเห็นว่า เงิน ๑๐๐๐ บาทที่โจทก์วางไว้นั้นเปนเงินประกันสำหรับที่จะต้องถูกปรับฐานผิดสัญญา จะสงเคราห์เข้าเปนเงินมัดจำตาม ม.๓๗๗ หาได้ไม่ แลข้อที่โจทก์บอกเลิกสัญญาเสียจะเปนการผิดสัญญาหรือไม่ไม่จำเปนต้องวินิจฉัยในชั้นนี้ เพราะเมื่อจำเลยไม่มีอำนาจริบเงินนี้ได้ จำเลยก็ต้องคืนให้โจทก์ จึงตัดสินยืนตามศาลอุทธรณ์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1267/2473ขุนบวรรัตนารักษ์โจทก์พรยารัษฎานุประดิษฐ ผู้บัญชาการเรือนจำจังหวัดนครศรีธรรมราชจำเลย ป.พ.พ. ม. 377, ม. 224, ม. 7อย่างไรเรียกว่าเงินมัดจำ เงินประกันเรียกดอกเบี้ยได้แต่วันที่คู่สัญญาฝ่ายหนึ่งผิดสัญญาโจทก์ได้ทำสัญญารังเหมาส่งอาหารนักโทษมีกำหนด ๑ ปี แลได้วางเงินประกันไว้ ๑๐๐๐ บาท ตามข้อสัญญามิว่า ถ้าโจทก์ผิดสัญญาต้องถูกปรับครั้งหนึ่งเปนเงิน ๘๐ บาท ต่อมาจำเลยไม่อนุญาตให้โจทก์หรือผู้แทนเข้าไปดูการจ่ายอาหารนักโทษในเรือนจำ โจทก์จึงเลิกสัญญาและขอเงิน ๑๐๐๐ บาทคืน จำเลยต่อสู้ว่าเงิน ๑๐๐๐ บาทเปนเงินมัดจำ เมื่อโจทก์ทำผิดสัญญาจำเลยจึงริบเสีย ศาลเดิมแลศาลอุทธรณ์เห็นว่า โจทก์บอกเลิกสัญญาได้ แลเห็นว่าเงิน ๑๐๐๐ บาทนั้นเปนเบี้ยปรับในการผิดสัญญา มิใช้เงินมัดจำจึงตัดสินให้จำเลยคืนเงิน ๑๐๐๐ บาทแก่โจทก์กับให้เสียดอกเบี้ยร้อยละ ๗ ครึ่งต่อปี ศาลฎีกาเห็นว่า เงิน ๑๐๐๐ บาทที่โจทก์วางไว้นั้นเปนเงินประกันสำหรับที่จะต้องถูกปรับฐานผิดสัญญา จะสงเคราห์เข้าเปนเงินมัดจำตาม ม.๓๗๗ หาได้ไม่ แลข้อที่โจทก์บอกเลิกสัญญาเสียจะเปนการผิดสัญญาหรือไม่ไม่จำเปนต้องวินิจฉัยในชั้นนี้ เพราะเมื่อจำเลยไม่มีอำนาจริบเงินนี้ได้ จำเลยก็ต้องคืนให้โจทก์ จึงตัดสินยืนตามศาลอุทธรณ์(วิชัย-พรหม-วิกรม)ศาลชั้นต้น - พระยา+ศาลอุทธรณ์ - พระยา+แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ