phoneee/thai-legal-corpus huggingface dataset:
ที่ นร 1018/ว 7 สํานักงาน ก.พ.ถนนพิษณุโลก กทม. 1030021 มิถุนายน 2555 เรื่อง รายงานการให้ข้าราชการไปศึกษา ฝึกอบรม ปฏิบัติการวิจัย และดูงาน ณ ต่างประเทศ เรียน (กระทรวง กรม และจังหวัด)อ้างถึง ระเบียบสํานักนายกรัฐมนตรีว่าด้วยการให้ข้าราชการไปศึกษา ฝึกอบรม ปฏิบัติการวิจัย และดูงาน ณ ต่างประเทศ พ.ศ. 2549สิ่งที่ส่งมาด้วย แบบรายงานสรุปการดําเนินการเกี่ยวกับการใช้ข้าราชการพลเรือนสามัญไปศึกษา ฝึกอบรม ปฏิบัติการวิจัย และดูงาน ณ ต่างประเทศ จํานวน 1 แผ่นอื่นๆ - ตามระเบียบสํานักนายกรัฐมนตรีว่าด้วยการให้ข้าราชการไปศึกษา ฝึกอบรม ปฏิบัติการวิจัย และดูงาน ณ ต่างประเทศ พ.ศ. 2549 ข้อ 12 กําหนดให้ส่วนราชการเจ้าสังกัดรายงานให้ ก.พ. หรือผู้ที่ ก.พ. มอบหมายทราบภายในสิบห้าวันนับแต่วันที่ผู้มีอํานาจอนุมัติสั่งอนุมัติให้ข้าราชการไปศึกษา ฝึกอบรม ณ ต่างประเทศ ด้วยทุนประเภท 1 (ก) หรือทุนประเภท 1 (ค) และการให้อยู่ศึกษาหรือฝึกอบรมต่อด้วยทุนเดิม พร้อมทั้งแจ้งวันกําหนดเดินทางและส่งเอกสารหลักฐานอื่น ๆ ให้ทราบด้วย ความแจ้งแล้ว นั้น สํานักงาน ก.พ. พิจารณาเห็นว่า แนวทางปฏิบัติตามระเบียบข้างต้น เมื่อสํานักงาน ก.พ. ได้รับรายงานดังกล่าวก็จะดําเนินการจัดส่งไปยังสํานักงานผู้ดูแลนักเรียนใน 5 ประเทศ คือ สหรัฐอเมริกา อังกฤษ ฝรั่งเศส ออสเตรเลีย และญี่ปุ่น ส่วนประเทศที่ไม่มีสํานักงานผู้ดูแลนักเรียน สํานักงาน ก.พ. จะส่งต่อไปยงกระทรวงการต่างประเทศ เพื่อจัดส่งให้หน่วยงานภายใต้กํากับของกระทรวงการต่างประเทศดําเนินการต่อไป ทําให้เกิดการทํางานที่ซ้ําซ้อนและใช้เวลาในการส่งเอกสารนานขึ้นโดยไม่จําเป็น ดังนั้น เพื่อให้เหมาะสมกับสภาพการณ์ปัจจุบัน ซึ่งสํานักงาน ก.พ. ได้ปรับบทบาทและลดภารกิจลงโดยเน้นการดูแลจัดการศึกษานักเรียนทุนรัฐบาลเป็นหลัก สํานักงาน ก.พ. จึงขอซักซ้อมความเข้าใจขั้นตอนการรายงานการให้ข้าราชการลาศึกษา ฝึกอบรม ปฏิบัติการวิจัย และดูงาน ณ ต่างประเทศ ดังนี้ 1. เมื่อส่วนราชการต้นสังกัดได้อนุมัติให้ข้าราชการไปศึกษา ฝึกอบรม ปฏิบัติการวิจัย และดูงาน ณ ต่างประเทศแล้ว ให้แจ้งสํานักงาน ก.พ. หรือสํานักงานผู้ดูแลนักเรียนใน 5 ประเทศข้างต้นเพื่อทราบ 2. สําหรับประเทศอื่น ๆ ให้ส่วนราชการต้นสังกัดมีหนังสือแจ้งโดยตรงไปยังกองคุ้มครองและดูแลผลประโยชน์คนไทยในต่างประเทศ กรมการกงสุล ถนนแจ้งวัฒนะ กระทรวงการต่างประเทศ โดยไม่ต้องแจ้งให้สํานักงาน ก.พ. ทราบอีก 3. ให้ส่วนราชการต้นสังกัดแจ้งสถิติข้อมูลการลาศึกษา ฝึกอบรม ปฏิบัติการวิจัย และดูงาน ณ ต่างประเทศ ตามระเบียบขั้นต้นไปยังสํานักงาน ก.พ. 6 เดือนต่อครั้ง (สิ้นเดือนมีนาคมและเดือนกันยายน) เพื่อเป็นข้อมูลสถิติภาพรวมของการพัฒนากําลังคนภาครัฐ โดยสํานักงาน ก.พ. จะได้นําตารางสถิตินี้เผยแพร่ในเว็บไซต์ของสํานักงาน ก.พ. (ดาวน์โหลดแบบฟอร์มได้ที่ > การศึกษาต่อต่างประเทศ > แแบบฟอร์ม > 2. แบบฟอร์มต่าง ๆ สําหรับข้าราชการเพื่อประกอบการดําเนินการต่าง ๆ ดังนี้ > แบบรายงานสรุปการดําเนินการเกี่ยวกับการให้ข้าราชการพลเรือนสามัญไปศึกษาเพิ่มเติม ฝึกอบรมฯ ณ ต่างประเทศ) ปรากฏตามสิ่งที่ส่งมาด้วย จึงเรียนมาเพื่อโปรดทราบ และถือปฏิบัติตั้งแต่วันที่ 1 กรกฎาคม 2555 เป็นต้นไป ทั้งนี้ ได้แจ้งเวียนให้กระทรวง กรม จังหวัด และหน่วยงานที่เกี่ยวข้องทราบด้วยแล้วผู้มีอํานาจลงนาม - ขอแสดงความนับถือ (นายนนทิกร กาญจนะจิตรา)เลขาธิการ ก.พ.อื่นๆ - ศูนย์จัดการศึกษาในต่างประเทศและบริหารความรู้โทร. 0 2281 9453, 0 2280 3333 ต่อ 2130โทรสาร 0 2628 6202, 0 2280 3334
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5987/2540หลักกฎหมาย: จำเลยขับรถบรรทุกเสพเมทแอมเฟตามีน โจทก์ขอให้ลงโทษตาม พ.ร.บ.วัตถุที่ออกฤทธิ์ต่อจิตและประสาท พ.ร.บ.จราจรทางบก และ พ.ร.บ.การขนส่งทางบก ต่อมามีประกาศกระทรวงสาธารณสุขให้เมทแอมเฟตามีนเป็นความผิดตาม พ.ร.บ.ยาเสพติดให้โทษ การกระทำของจำเลยจึงไม่เป็นความผิดตาม พ.ร.บ.จราจรทางบก ศาลต้องยกฟ้องข้อหานี้ และให้ยกคำขอพักใช้ใบอนุญาตขับขี่ เสพเมทแอมเฟตามีนขับรถบรรทุกเป็นภัยร้ายแรง ไม่รอการลงโทษ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5987/2540พนักงานอัยการจังหวัดสุรินทร์โจทก์นายม้วน คุ้มรอบจำเลย ป.อ. ม. 2, ม. 3 วรรคแรก ป.วิ.อ. ม. 185, ม. 215, ม. 225 พ.ร.บ.วัตถุที่ออกฤทธิ์ต่อจิตและประสาท พ.ศ.2518 ม. 62 ตรี, ม. 106 ตรี พ.ร.บ.ยาเสพติดให้โทษ พ.ศ.2522 ม. 57, ม. 91 พ.ร.บ.จราจรทางบก พ.ศ.2522 ม. 43 ทวิ วรรคหนึ่ง, ม. 157 ทวิ วรรคหนึ่ง พ.ร.บ.การขนส่งทางบก พ.ศ.2522 ม. 102, ม. 102 (3 ตรี, ม. 127 ทวิ ประกาศกระทรวงสาธารณสุข ฉบับที่ 97 (พ.ศ.2539) ประกาศกระทรวงสาธารณสุข ฉบับที่ 135 (พ.ศ.2539) เรื่อง ระบุชื่อและประเภทยาเสพติดให้โทษ พ.ร.บ.ยาเสพติดให้โทษ พ.ศ.2522 จำเลยขับรถบรรทุกเสพเมทแอมเฟตามีน โจทก์ขอให้ลงโทษตาม พ.ร.บ.วัตถุที่ออกฤทธิ์ต่อจิตและประสาท พ.ร.บ.จราจรทางบก และ พ.ร.บ.การขนส่งทางบก ต่อมามีประกาศกระทรวงสาธารณสุขให้เมทแอมเฟตามีนเป็นความผิดตาม พ.ร.บ.ยาเสพติดให้โทษ การกระทำของจำเลยจึงไม่เป็นความผิดตาม พ.ร.บ.จราจรทางบก ศาลต้องยกฟ้องข้อหานี้ และให้ยกคำขอพักใช้ใบอนุญาตขับขี่ เสพเมทแอมเฟตามีนขับรถบรรทุกเป็นภัยร้ายแรง ไม่รอการลงโทษ(พิธี อุปปาติก-ไพศาล รางชางกูร-ยรรยง ปานุราช)ศาลจังหวัดสุรินทร์ - นายสมเจตน์ สุรินทร์ศักดิ์ศาลอุทธรณ์ภาค ๑ - นายประทีป ปิติสันต์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5987/2540พนักงานอัยการจังหวัดสุรินทร์โจทก์นายม้วน คุ้มรอบจำเลย ป.อ. ม. 2, ม. 3 วรรคแรก ป.วิ.อ. ม. 185, ม. 215, ม. 225 พ.ร.บ.วัตถุที่ออกฤทธิ์ต่อจิตและประสาท พ.ศ.2518 ม. 62 ตรี, ม. 106 ตรี พ.ร.บ.ยาเสพติดให้โทษ พ.ศ.2522 ม. 57, ม. 91 พ.ร.บ.จราจรทางบก พ.ศ.2522 ม. 43 ทวิ วรรคหนึ่ง, ม. 157 ทวิ วรรคหนึ่ง พ.ร.บ.การขนส่งทางบก พ.ศ.2522 ม. 102, ม. 102 (3 ตรี, ม. 127 ทวิ ประกาศกระทรวงสาธารณสุข ฉบับที่ 97 (พ.ศ.2539) ประกาศกระทรวงสาธารณสุข ฉบับที่ 135 (พ.ศ.2539) เรื่อง ระบุชื่อและประเภทยาเสพติดให้โทษ พ.ร.บ.ยาเสพติดให้โทษ พ.ศ.2522 จำเลยขับรถบรรทุกเสพเมทแอมเฟตามีน โจทก์ขอให้ลงโทษตาม พ.ร.บ.วัตถุที่ออกฤทธิ์ต่อจิตและประสาท พ.ร.บ.จราจรทางบก และ พ.ร.บ.การขนส่งทางบก ต่อมามีประกาศกระทรวงสาธารณสุขให้เมทแอมเฟตามีนเป็นความผิดตาม พ.ร.บ.ยาเสพติดให้โทษ การกระทำของจำเลยจึงไม่เป็นความผิดตาม พ.ร.บ.จราจรทางบก ศาลต้องยกฟ้องข้อหานี้ และให้ยกคำขอพักใช้ใบอนุญาตขับขี่ เสพเมทแอมเฟตามีนขับรถบรรทุกเป็นภัยร้ายแรง ไม่รอการลงโทษ(พิธี อุปปาติก-ไพศาล รางชางกูร-ยรรยง ปานุราช)ศาลจังหวัดสุรินทร์ - นายสมเจตน์ สุรินทร์ศักดิ์ศาลอุทธรณ์ภาค ๑ - นายประทีป ปิติสันต์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศอธิบดีกรมสรรพากรเรื่อง กําหนดสถาบันการเงินตามกฎกระทรวง ฉบับที่ 186 (พ.ศ. 2534) ออกตามความในประมวลรัษฎากร ว่าด้วยการจําหน่ายหนี้สูญจาก บัญชีลูกหนี้ (5)------------------------------------------------------อาศัยอํานาจตามความในมาตรา 65 ทวิ (9) แห่งประมวลรัษฎากร และข้อ 6 จัตวา (6) แห่งกฎกระทรวง ฉบับที่ 186 (พ.ศ. 2534) ออกตามความในประมวลรัษฎากร ว่าด้วยการจําหน่ายหนี้สูญจากบัญชีลูกหนี้ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยกฎกระทรวง ฉบับที่ 243 (พ.ศ. 2547) ออกตามความในประมวลรัษฎากร ว่าด้วยการจําหน่ายหนี้สูญจากบัญชีลูกหนี้ อธิบดีกรมสรรพากร โดยอนุมัติรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังประกาศ ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ กําหนดให้บรรษัทบริหารสินทรัพย์สถาบันการเงินตามกฎหมายว่าด้วยบรรษัทบริหารสินทรัพย์สถาบันการเงินเป็นสถาบันการเงินข้อ ๒ ประกาศนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2547 เป็นต้นไปผู้มีอํานาจลงนาม - ประกาศ ณ วันที่ 22 มีนาคม พ.ศ. 2547 นายศุภรัตน์ ควัฒน์กุลอธิบดีกรมสรรพากร
พระราชกฤษฎีกาพระราชกฤษฎีกาจัดตั้งสำนักเทคโนโลยีการศึกษามหาวิทยาลัยรามคำแหงพ.ศ. ๒๕๒๙ ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร.ให้ไว้ ณ วันที่ ๘เมษายน พ.ศ. ๒๕๒๙เป็นปีที่ ๔๑ในรัชกาลปัจจุบันพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่าโดยที่เป็นการสมควรจัดตั้งสำนักเทคโนโลยีการศึกษาขึ้นในมหาวิทยาลัยรามคำแหงอาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๕๙ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย และมาตรา ๗ วรรคหนึ่งแห่งพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยรามคำแหง พ.ศ. ๒๕๑๔ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยรามคำแหง(ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๒๑ จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ดังต่อไปนี้มาตรา ๑พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า "พระราชกฤษฎีกาจัดตั้งสำนักเทคโนโลยีการศึกษามหาวิทยาลัยรามคำแหง พ.ศ. ๒๕๒๙"มาตรา ๒[๑]พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา ๓ให้จัดตั้งสำนักเทคโนโลยีการศึกษาขึ้นในมหาวิทยาลัยรามคำแหงมาตรา ๔ให้รัฐมนตรีว่าการทบวงมหาวิทยาลัยรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้ผู้รับสนองพระบรมราชโองการพลเอก ป. ติณสูลานนท์นายกรัฐมนตรีหมายเหตุ:- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้คือ โดยที่มหาวิทยาลัยรามคำแหงเป็นสถาบันการศึกษาระบบตลาดวิชาซึ่งผู้ที่เข้าศึกษาสามารถศึกษาได้ด้วยตนเองโดยไม่ต้องเข้าชั้นเรียนและโดยที่การนำเทคโนโลยีสมัยใหม่มาใช้เป็นสิ่งที่จำเป็นและเป็นปัจจัยสำคัญในการสนับสนุนการเรียนการสอนของมหาวิทยาลัยอย่างยิ่ง แต่โดยที่การดำเนินงานด้านเทคโนโลยีการศึกษาได้กระจายความรับผิดชอบอยู่ในหลายหน่วยงานและบางครั้งก่อให้เกิดความซ้ำซ้อนในการปฏิบัติงานสมควรจัดตั้งสำนักเทคโนโลยีการศึกษาเพื่อเป็นศูนย์กลางในการประสานงานการผลิตการพัฒนาและบริการเทคโนโลยีการศึกษาให้แก่มหาวิทยาลัยโดยมีเป้าหมายที่จะทำให้การเรียนการสอนทุกแขนงวิชามีคุณภาพสูงขึ้นและโดยที่ มาตรา ๗ วรรคหนึ่ง แห่งพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยรามคำแหง พ.ศ. ๒๕๑๔ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยรามคำแหง (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๒๑ได้บัญญัติให้การจัดตั้งสำนักต้องตราเป็นพระราชกฤษฎีกา จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้มณฑิตา/ผู้จัดทำ๒ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๔วิภา/ผู้ตรวจ๒๗ พฤษภาคม ๒๕๕๔[๑]ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๐๓/ตอนที่ ๕๙/ฉบับพิเศษ หน้า ๑๒/๑๔ เมษายน ๒๕๒๙
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 63549หลักกฎหมาย: ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำคุกจำเลยสำนวนละ 1 ปี ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน ต้องห้ามฎีกาปัญหาข้อเท็จจริง ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 219 ส่วนข้อที่อ้างว่าฟ้องโจทก์เคลือบคลุมโดยมิได้กล่าวให้ชัดแจ้งว่าเคลือบคลุมประการใด ไม่ชอบตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 195,225 ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 876 - 877/2522พนักงานอัยการจังหวัดชัยนาทโจทก์นายประทุม เอี่ยมละออจำเลย ป.วิ.อ. ม. 219, ม. 195, ม. 225ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำคุกจำเลยสำนวนละ 1 ปี ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน ต้องห้ามฎีกาปัญหาข้อเท็จจริง ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 219 ส่วนข้อที่อ้างว่าฟ้องโจทก์เคลือบคลุมโดยมิได้กล่าวให้ชัดแจ้งว่าเคลือบคลุมประการใด ไม่ชอบตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 195,225(สุนทร วรรณแสง-วิทูร เทพพิทักษ์-ไพบูลย์ ไวกาสี)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 876 - 877/2522พนักงานอัยการจังหวัดชัยนาทโจทก์นายประทุม เอี่ยมละออจำเลย ป.วิ.อ. ม. 219, ม. 195, ม. 225ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำคุกจำเลยสำนวนละ 1 ปี ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน ต้องห้ามฎีกาปัญหาข้อเท็จจริง ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 219 ส่วนข้อที่อ้างว่าฟ้องโจทก์เคลือบคลุมโดยมิได้กล่าวให้ชัดแจ้งว่าเคลือบคลุมประการใด ไม่ชอบตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 195,225(สุนทร วรรณแสง-วิทูร เทพพิทักษ์-ไพบูลย์ ไวกาสี)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 589/2475หลักกฎหมาย: ศาลเดิมลงโทษจำเลยตาม ม. 254 ให้จำคุกจำเลย 1 ปี 6 เดือน ศาลอุทธรณ์แก้ลงโทษ จำเลยตาม ม. 256 ให้จำคุกจำเลย 3 ปี ดังนี้แก้น้อย ฎีกาไม่ได้สาหัส หรือไม่สาหัสเป็นข้อเท็จจริงศาลเดิมตัดสินวางมาตรา ๒๕๔ ให้ลงโทษฐานทำร้ายร่างกาย จำคุกจำเลย ๑ ปี ๖ เดือน ศาลอุทธรณ์แก้วางมาตรา ๒๕๖ ให้จำคุกจำเลย ๓ ปี จำเลยฎีกาเถียงว่า ผู้ถูกทำร้ายทำงานได้หรือไม่นั้นอยู่ในใจของผู้ถูกทำร้ายจะยกเอามาเป็นเหตุว่าเป็นบาดแผลสาหัสไม่ได้ ศาลฎีกาเห็นว่า ข้อเถียงจำเลยเป็นคำเถียงในข้อเท็จจริง ฎีกาไม่ได้ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 589/2475อัยยการอยุธยา ,นางสาวลั้ง นางฮวงโจทก์นายเหรียญ การโภชน์จำเลย พ.ร.บ.ลักษณฎีกาอุทธรณ์ พ.ศ.2461 ม. 3ศาลเดิมลงโทษจำเลยตาม ม. 254 ให้จำคุกจำเลย 1 ปี 6 เดือน ศาลอุทธรณ์แก้ลงโทษ จำเลยตาม ม. 256 ให้จำคุกจำเลย 3 ปี ดังนี้แก้น้อย ฎีกาไม่ได้สาหัส หรือไม่สาหัสเป็นข้อเท็จจริงศาลเดิมตัดสินวางมาตรา ๒๕๔ ให้ลงโทษฐานทำร้ายร่างกาย จำคุกจำเลย ๑ ปี ๖ เดือน ศาลอุทธรณ์แก้วางมาตรา ๒๕๖ ให้จำคุกจำเลย ๓ ปี จำเลยฎีกาเถียงว่า ผู้ถูกทำร้ายทำงานได้หรือไม่นั้นอยู่ในใจของผู้ถูกทำร้ายจะยกเอามาเป็นเหตุว่าเป็นบาดแผลสาหัสไม่ได้ ศาลฎีกาเห็นว่า ข้อเถียงจำเลยเป็นคำเถียงในข้อเท็จจริง ฎีกาไม่ได้(ธรรมบัณฑิต บุนยะปานะ-พรหม-หริศ)ศาลชั้นต้น - หลวงสารกิจปรีชาศาลอุทธรณ์ - พระนาถปรีชาแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ศาลเดิมตัดสินวางมาตรา ๒๕๔ ให้ลงโทษฐานทำร้ายร่างกาย จำคุกจำเลย ๑ ปี ๖ เดือน ศาลอุทธรณ์แก้วางมาตรา ๒๕๖ ให้จำคุกจำเลย ๓ ปี จำเลยฎีกาเถียงว่า ผู้ถูกทำร้ายทำงานได้หรือไม่นั้นอยู่ในใจของผู้ถูกทำร้ายจะยกเอามาเป็นเหตุว่าเป็นบาดแผลสาหัสไม่ได้ ศาลฎีกาเห็นว่า ข้อเถียงจำเลยเป็นคำเถียงในข้อเท็จจริง ฎีกาไม่ได้ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 589/2475อัยยการอยุธยา ,นางสาวลั้ง นางฮวงโจทก์นายเหรียญ การโภชน์จำเลย พ.ร.บ.ลักษณฎีกาอุทธรณ์ พ.ศ.2461 ม. 3ศาลเดิมลงโทษจำเลยตาม ม. 254 ให้จำคุกจำเลย 1 ปี 6 เดือน ศาลอุทธรณ์แก้ลงโทษ จำเลยตาม ม. 256 ให้จำคุกจำเลย 3 ปี ดังนี้แก้น้อย ฎีกาไม่ได้สาหัส หรือไม่สาหัสเป็นข้อเท็จจริงศาลเดิมตัดสินวางมาตรา ๒๕๔ ให้ลงโทษฐานทำร้ายร่างกาย จำคุกจำเลย ๑ ปี ๖ เดือน ศาลอุทธรณ์แก้วางมาตรา ๒๕๖ ให้จำคุกจำเลย ๓ ปี จำเลยฎีกาเถียงว่า ผู้ถูกทำร้ายทำงานได้หรือไม่นั้นอยู่ในใจของผู้ถูกทำร้ายจะยกเอามาเป็นเหตุว่าเป็นบาดแผลสาหัสไม่ได้ ศาลฎีกาเห็นว่า ข้อเถียงจำเลยเป็นคำเถียงในข้อเท็จจริง ฎีกาไม่ได้(ธรรมบัณฑิต บุนยะปานะ-พรหม-หริศ)ศาลชั้นต้น - หลวงสารกิจปรีชาศาลอุทธรณ์ - พระนาถปรีชาแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศคณะรักษาความสงบแห่งชาติ ฉบับที่ 40/2557 เรื่อง การกำหนดเงื่อนไขการปล่อยตัวของบุคคลที่ถูกกักตัวตามพระราชบัญญัติกฎอัยการศึก พระพุทธศักราช 2457 มาตรา 15 ทวิ (ยกเลิก)ประกาศคณะรักษาความสงบแห่งชาติ ฉบับที่ ๔๐/๒๕๕๗ เรื่องการกำหนดเงื่อนไขการปล่อยตัวของบุคคลที่ถูกกักตัวตามพระราชบัญญัติกฎอัยการศึก<o:p> พระพุทธศักราช ๒๔๕๗ มาตรา ๑๕ ทวิ (ยกเลิก)เพื่อให้มาตรการรักษาความสงบของบ้านเมืองเป็นไปด้วยความเรียบร้อยและมีประสิทธิภาพ จึงกำหนดเงื่อนไขและมาตรการเกี่ยวกับการปล่อยตัวบุคคลที่ถูกกักตัวตามพระราชบัญญัติกฎอัยการศึก พ.ศ. ๒๔๕๗ มาตรา ๑๕ ทวิ ดังนี้มาตรา 1 ๑. ให้บุคคลที่ถูกกักตัวตามพระราชบัญญัติกฎอัยการศึก พระพุทธศักราช ๒๔๕๗ มาตรา ๑๕ ทวิ ปฏิบัติตามเงื่อนไขที่กำหนดตามแบบแนบท้ายประกาศนี้อย่างเคร่งครัดมาตรา 2 ๒. บุคคลใดฝ่าฝืนหรือไม่ปฏิบัติตามเงื่อนไขที่กำหนดในข้อ ๑ ต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินสองปี หรือปรับไม่เกินสี่หมื่นบาท หรือทั้งจำทั้งปรับทั้งนี้ ตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไปประกาศ ณ วันที่ ๒๕ พฤษภาคม พุทธศักราช ๒๕๕๗ พลเอก ประยุทธ์ จันทร์โอชา หัวหน้าคณะรักษาความสงบแห่งชาติ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2300/2541หลักกฎหมาย: โจทก์ฟ้องขอให้แสดงว่าที่ดินและบ้านพิพาทซึ่งโจทก์ให้จำเลยอยู่อาศัยเป็นกรรมสิทธิ์ของโจทก์ ขอให้ขับไล่จำเลยและบริวารออกไปจากที่ดินและบ้านพิพาท และห้ามจำเลยกับบริวารเข้าเกี่ยวข้อง จำเลยให้การต่อสู้ว่าที่ดินเป็นของบุตรจำเลย ส่วนบ้านพิพาทเป็นของจำเลย จึงต้องถือว่าจำเลยได้โต้แย้งสิทธิในบ้านพิพาทแล้ว และศาลชั้นต้นก็ได้กำหนดทุนทรัพย์บ้านพิพาทไว้ในราคา 70,000บาท ดังนี้ แม้จะเป็นคดีฟ้องขับไล่จำเลยออกจากอสังหาริมทรัพย์อันอาจให้เช่าได้ในขณะยื่นคำฟ้องไม่เกินเดือนละสี่พันบาท แต่เมื่อจำเลยต่อสู้กรรมสิทธิ์ในบ้านพิพาทว่าเป็นของตน จึงเป็นกรณีที่ราคาทรัพย์พิพาทในชั้นอุทธรณ์เกินห้าหมื่นบาท ฉะนั้นจึงไม่ต้องห้ามมิให้อุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริง ตาม ป.พ.พ. มาตรา 224 วรรคสอง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2300/2541นายสุทิน ตั๋นสกุลโจทก์นางไพจิตร ตั๋นสกุลจำเลย ป.พ.พ. ม. 139, ม. 144 ป.วิ.พ. ม. 224 วรรคสองโจทก์ฟ้องขอให้แสดงว่าที่ดินและบ้านพิพาทซึ่งโจทก์ให้จำเลยอยู่อาศัยเป็นกรรมสิทธิ์ของโจทก์ ขอให้ขับไล่จำเลยและบริวารออกไปจากที่ดินและบ้านพิพาท และห้ามจำเลยกับบริวารเข้าเกี่ยวข้อง จำเลยให้การต่อสู้ว่าที่ดินเป็นของบุตรจำเลย ส่วนบ้านพิพาทเป็นของจำเลย จึงต้องถือว่าจำเลยได้โต้แย้งสิทธิในบ้านพิพาทแล้ว และศาลชั้นต้นก็ได้กำหนดทุนทรัพย์บ้านพิพาทไว้ในราคา 70,000บาท ดังนี้ แม้จะเป็นคดีฟ้องขับไล่จำเลยออกจากอสังหาริมทรัพย์อันอาจให้เช่าได้ในขณะยื่นคำฟ้องไม่เกินเดือนละสี่พันบาท แต่เมื่อจำเลยต่อสู้กรรมสิทธิ์ในบ้านพิพาทว่าเป็นของตน จึงเป็นกรณีที่ราคาทรัพย์พิพาทในชั้นอุทธรณ์เกินห้าหมื่นบาท ฉะนั้นจึงไม่ต้องห้ามมิให้อุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริง ตาม ป.พ.พ. มาตรา 224 วรรคสอง(ทวีชัย เจริญบัณฑิต-พิชัย เตโชพิทยากูล-ชวลิต ธรรมฤาชุ)ศาลจังหวัดตะกั่วป่า - นายวินัย เกิดด้วยทองศาลอุทธรณ์ภาค ๓ - นายชวลิต ยอดเณรแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2300/2541นายสุทิน ตั๋นสกุลโจทก์นางไพจิตร ตั๋นสกุลจำเลย ป.พ.พ. ม. 139, ม. 144 ป.วิ.พ. ม. 224 วรรคสองโจทก์ฟ้องขอให้แสดงว่าที่ดินและบ้านพิพาทซึ่งโจทก์ให้จำเลยอยู่อาศัยเป็นกรรมสิทธิ์ของโจทก์ ขอให้ขับไล่จำเลยและบริวารออกไปจากที่ดินและบ้านพิพาท และห้ามจำเลยกับบริวารเข้าเกี่ยวข้อง จำเลยให้การต่อสู้ว่าที่ดินเป็นของบุตรจำเลย ส่วนบ้านพิพาทเป็นของจำเลย จึงต้องถือว่าจำเลยได้โต้แย้งสิทธิในบ้านพิพาทแล้ว และศาลชั้นต้นก็ได้กำหนดทุนทรัพย์บ้านพิพาทไว้ในราคา 70,000บาท ดังนี้ แม้จะเป็นคดีฟ้องขับไล่จำเลยออกจากอสังหาริมทรัพย์อันอาจให้เช่าได้ในขณะยื่นคำฟ้องไม่เกินเดือนละสี่พันบาท แต่เมื่อจำเลยต่อสู้กรรมสิทธิ์ในบ้านพิพาทว่าเป็นของตน จึงเป็นกรณีที่ราคาทรัพย์พิพาทในชั้นอุทธรณ์เกินห้าหมื่นบาท ฉะนั้นจึงไม่ต้องห้ามมิให้อุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริง ตาม ป.พ.พ. มาตรา 224 วรรคสอง(ทวีชัย เจริญบัณฑิต-พิชัย เตโชพิทยากูล-ชวลิต ธรรมฤาชุ)ศาลจังหวัดตะกั่วป่า - นายวินัย เกิดด้วยทองศาลอุทธรณ์ภาค ๓ - นายชวลิต ยอดเณรแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 540/2532หลักกฎหมาย: แม้ตาม สัญญาโจทก์จะมีสิทธิปรับจำเลยที่ ๑ เป็นรายวันจนกว่าการก่อสร้างจะแล้วเสร็จโดย การกระทำของผู้รับจ้างคนใหม่แต่ ค่าปรับที่ระบุไว้ในสัญญาถือได้ว่าเป็นเบี้ยปรับที่คู่สัญญากำหนดกันไว้ล่วงหน้า ทั้งการที่งานก่อสร้างเสร็จล่าช้าเป็นเพราะการดำเนินการของโจทก์ด้วย ส่วนหนึ่ง ประกอบกับโจทก์จ้าง ผู้รับจ้างคนใหม่ทำงานงวดที่เหลือต่อ ในวงเงินเท่ากับที่จะต้อง ชำระให้จำเลยที่ ๑ หากจำเลยก่อสร้างเสร็จตาม สัญญา เบี้ยปรับที่จะพึงริบตามสัญญาจึงสูงเกินส่วนศาลมีอำนาจลดลงได้ ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๓๘๓ ตาม สัญญาจ้างไม่มีการวางเงินมัดจำ แต่ มีการทำหนังสือค้ำประกันความรับผิดของธนาคารภายในวงเงินร้อยละ ๕ ของค่าจ้าง ซึ่ง ตาม สัญญาผู้ว่าจ้างจะคืนเงินประกันหรือหนังสือค้ำประกันของธนาคารให้แก่ผู้รับจ้าง เงินที่ธนาคารผู้ค้ำประกันชำระให้แก่ผู้ว่าจ้างเมื่อผู้รับจ้างผิดสัญญาไม่ใช่เงินมัดจำ แต่ ถือ เป็นส่วนหนึ่งของค่าเสียหายฐาน ผิดสัญญา. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 540/2532หจก. ศรีกรชัยก่อสร้าง กับพวก.แม้ตาม สัญญาโจทก์จะมีสิทธิปรับจำเลยที่ ๑ เป็นรายวันจนกว่าการก่อสร้างจะแล้วเสร็จโดย การกระทำของผู้รับจ้างคนใหม่แต่ ค่าปรับที่ระบุไว้ในสัญญาถือได้ว่าเป็นเบี้ยปรับที่คู่สัญญากำหนดกันไว้ล่วงหน้า ทั้งการที่งานก่อสร้างเสร็จล่าช้าเป็นเพราะการดำเนินการของโจทก์ด้วย ส่วนหนึ่ง ประกอบกับโจทก์จ้าง ผู้รับจ้างคนใหม่ทำงานงวดที่เหลือต่อ ในวงเงินเท่ากับที่จะต้อง ชำระให้จำเลยที่ ๑ หากจำเลยก่อสร้างเสร็จตาม สัญญา เบี้ยปรับที่จะพึงริบตามสัญญาจึงสูงเกินส่วนศาลมีอำนาจลดลงได้ ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๓๘๓ ตาม สัญญาจ้างไม่มีการวางเงินมัดจำ แต่ มีการทำหนังสือค้ำประกันความรับผิดของธนาคารภายในวงเงินร้อยละ ๕ ของค่าจ้าง ซึ่ง ตาม สัญญาผู้ว่าจ้างจะคืนเงินประกันหรือหนังสือค้ำประกันของธนาคารให้แก่ผู้รับจ้าง เงินที่ธนาคารผู้ค้ำประกันชำระให้แก่ผู้ว่าจ้างเมื่อผู้รับจ้างผิดสัญญาไม่ใช่เงินมัดจำ แต่ ถือ เป็นส่วนหนึ่งของค่าเสียหายฐาน ผิดสัญญา.(สุทิน นนทแก้ว-พนม พ่วงภิญโญ-บุญส่ง วรรณกลาง)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 540/2532หจก. ศรีกรชัยก่อสร้าง กับพวก.แม้ตาม สัญญาโจทก์จะมีสิทธิปรับจำเลยที่ ๑ เป็นรายวันจนกว่าการก่อสร้างจะแล้วเสร็จโดย การกระทำของผู้รับจ้างคนใหม่แต่ ค่าปรับที่ระบุไว้ในสัญญาถือได้ว่าเป็นเบี้ยปรับที่คู่สัญญากำหนดกันไว้ล่วงหน้า ทั้งการที่งานก่อสร้างเสร็จล่าช้าเป็นเพราะการดำเนินการของโจทก์ด้วย ส่วนหนึ่ง ประกอบกับโจทก์จ้าง ผู้รับจ้างคนใหม่ทำงานงวดที่เหลือต่อ ในวงเงินเท่ากับที่จะต้อง ชำระให้จำเลยที่ ๑ หากจำเลยก่อสร้างเสร็จตาม สัญญา เบี้ยปรับที่จะพึงริบตามสัญญาจึงสูงเกินส่วนศาลมีอำนาจลดลงได้ ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๓๘๓ ตาม สัญญาจ้างไม่มีการวางเงินมัดจำ แต่ มีการทำหนังสือค้ำประกันความรับผิดของธนาคารภายในวงเงินร้อยละ ๕ ของค่าจ้าง ซึ่ง ตาม สัญญาผู้ว่าจ้างจะคืนเงินประกันหรือหนังสือค้ำประกันของธนาคารให้แก่ผู้รับจ้าง เงินที่ธนาคารผู้ค้ำประกันชำระให้แก่ผู้ว่าจ้างเมื่อผู้รับจ้างผิดสัญญาไม่ใช่เงินมัดจำ แต่ ถือ เป็นส่วนหนึ่งของค่าเสียหายฐาน ผิดสัญญา.(สุทิน นนทแก้ว-พนม พ่วงภิญโญ-บุญส่ง วรรณกลาง)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4032/2536หลักกฎหมาย: ผู้ร้องเคยยื่นคำร้องขอคืนรถยนต์ของกลางต่อศาลชั้นต้นแล้วศาลชั้นต้นฟังว่า ผู้ร้องเป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์รถยนต์ของกลาง แต่ฟังไม่ได้ว่าผู้ร้องไม่มีส่งนรู้เห็นเป็นใจในการที่จำเลยนำรถยนต์ของกลางไปใช้ในการกระทำความผิด จึงยกคำร้องและคดีถึงที่สุด แล้วผู้ร้องมายื่นคำร้องครั้งใหม่ได้อ้างเหตุอย่างเดียวกันกับในประเด็นที่ศาลได้วินิจฉัยชี้ขาดและคดีถึงที่สุดแล้ว จึงเป็นการรร้องซ้ำต้องห้ามตาม ป.วิ.พ. มาตรา 148 ประกอบ ป.วิ.อ. มาตรา 15 ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4032/2536พนักงานอัยการจังหวัดตราดโจทก์บริษัทโตโยต้าบุรีรัมย์ จำกัดผู้ร้องนายวิมล พงศ์ประพันธ์จำเลย ป.อ. ม. 36 ป.วิ.อ. ม. 15 ป.วิ.พ. ม. 148ผู้ร้องเคยยื่นคำร้องขอคืนรถยนต์ของกลางต่อศาลชั้นต้นแล้วศาลชั้นต้นฟังว่า ผู้ร้องเป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์รถยนต์ของกลาง แต่ฟังไม่ได้ว่าผู้ร้องไม่มีส่งนรู้เห็นเป็นใจในการที่จำเลยนำรถยนต์ของกลางไปใช้ในการกระทำความผิด จึงยกคำร้องและคดีถึงที่สุด แล้วผู้ร้องมายื่นคำร้องครั้งใหม่ได้อ้างเหตุอย่างเดียวกันกับในประเด็นที่ศาลได้วินิจฉัยชี้ขาดและคดีถึงที่สุดแล้ว จึงเป็นการรร้องซ้ำต้องห้ามตาม ป.วิ.พ. มาตรา 148 ประกอบ ป.วิ.อ. มาตรา 15(สมิทธิ์ วราอุบล-สมาน เวทวินิจ-จิระ บุญพจนสุนทร)ศาลจังหวัดตราด - นายสุวัฒน์ ไวยุพัฒนธีศาลอุทธรณ์ - นายสุวัฒน์ วรรธนะหทัยแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4032/2536พนักงานอัยการจังหวัดตราดโจทก์บริษัทโตโยต้าบุรีรัมย์ จำกัดผู้ร้องนายวิมล พงศ์ประพันธ์จำเลย ป.อ. ม. 36 ป.วิ.อ. ม. 15 ป.วิ.พ. ม. 148ผู้ร้องเคยยื่นคำร้องขอคืนรถยนต์ของกลางต่อศาลชั้นต้นแล้วศาลชั้นต้นฟังว่า ผู้ร้องเป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์รถยนต์ของกลาง แต่ฟังไม่ได้ว่าผู้ร้องไม่มีส่งนรู้เห็นเป็นใจในการที่จำเลยนำรถยนต์ของกลางไปใช้ในการกระทำความผิด จึงยกคำร้องและคดีถึงที่สุด แล้วผู้ร้องมายื่นคำร้องครั้งใหม่ได้อ้างเหตุอย่างเดียวกันกับในประเด็นที่ศาลได้วินิจฉัยชี้ขาดและคดีถึงที่สุดแล้ว จึงเป็นการรร้องซ้ำต้องห้ามตาม ป.วิ.พ. มาตรา 148 ประกอบ ป.วิ.อ. มาตรา 15(สมิทธิ์ วราอุบล-สมาน เวทวินิจ-จิระ บุญพจนสุนทร)ศาลจังหวัดตราด - นายสุวัฒน์ ไวยุพัฒนธีศาลอุทธรณ์ - นายสุวัฒน์ วรรธนะหทัยแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 64795หลักกฎหมาย: ฎีกาของโจทก์ซึ่งโต้เถียงว่า ข้อความที่จำเลยแจ้งต่อเจ้าพนักงานเป็นการแจ้งความเท็จ เป็นการโต้เถียงในปัญหาข้อเท็จจริง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 714/2512นายเทิง สิงห์จันทร์ฯโจทก์นายเพียบ ใจเที่ยง กับพวกจำเลย ป.วิ.อ. ม. 219ฎีกาของโจทก์ซึ่งโต้เถียงว่า ข้อความที่จำเลยแจ้งต่อเจ้าพนักงานเป็นการแจ้งความเท็จ เป็นการโต้เถียงในปัญหาข้อเท็จจริง(บัญญัติ สุขารมณ์-จินตา บุณยอาคม-วินัย ทองลงยา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 714/2512นายเทิง สิงห์จันทร์ฯโจทก์นายเพียบ ใจเที่ยง กับพวกจำเลย ป.วิ.อ. ม. 219ฎีกาของโจทก์ซึ่งโต้เถียงว่า ข้อความที่จำเลยแจ้งต่อเจ้าพนักงานเป็นการแจ้งความเท็จ เป็นการโต้เถียงในปัญหาข้อเท็จจริง(บัญญัติ สุขารมณ์-จินตา บุณยอาคม-วินัย ทองลงยา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศอธิบดีกรมสรรพากรเกี่ยวกับภาษีเงินได้ (ฉบับที่ 388)เรื่อง กําหนดประเภท หลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไข เพื่อการยกเว้นภาษีเงินได้นิติบุคคล สําหรับเงินได้ที่จ่ายเป็นค่าซื้อผลิตภัณฑ์พลาสติกที่ย่อยสลายได้ทางชีวภาพ---------------------------------------------------------อาศัยอํานาจตามความในมาตรา 3 แห่งพระราชกฤษฎีกาออกตามความในประมวลรัษฎากรว่าด้วยการยกเว้นรัษฎากร (ฉบับที่ 702) พ.ศ. 2563 อธิบดีกรมสรรพากรกําหนดประเภท หลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขการยกเว้นภาษีเงินได้นิติบุคคล สําหรับเงินได้ที่ได้จ่ายเป็นค่าซื้อผลิตภัณฑ์พลาสติกที่ย่อยสลายได้ทางชีวภาพ ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ การยกเว้นภาษีเงินได้ให้แก่บริษัทหรือห้างหุ้นส่วนนิติบุคคล สําหรับเงินได้ เป็นจํานวนร้อยละยี่สิบห้าของรายจ่ายที่ได้จ่ายไปเป็นค่าซื้อผลิตภัณฑ์พลาสติกที่ย่อยสลายได้ทางชีวภาพ เฉพาะการซื้อผลิตภัณฑ์พลาสติกที่ย่อยสลายได้ทางชีวภาพจากโรงงานที่เป็นผู้ประกอบการจดทะเบียนภาษีมูลค่าเพิ่ม โดยมีหนังสือรับรองการผลิตผลิตภัณฑ์จากสํานักงานเศรษฐกิจอุตสาหกรรม กระทรวงอุตสาหกรรม ตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2562 ถึงวันที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2564ข้อ ๒ บริษัทหรือห้างหุ้นส่วนนิติบุคคลผู้ใช้สิทธิยกเว้นภาษีเงินได้ตามประกาศนี้ จะต้องซื้อผลิตภัณฑ์พลาสติกที่ย่อยสลายได้ทางชีวภาพตามประเภทดังนี้(1) ถุงหูหิ้ว(2) ถุงขยะ(3) แก้วพลาสติก(4) จาน ชาม ถาดพลาสติกแบบใช้ครั้งเดียว (5) ช้อน ส้อม มีดพลาสติก (6) หลอดพลาสติก(7) ถุงพลาสติกสําหรับเพาะชํา(8) ฟิล์มคลุมหน้าดิน(9) ขวดพลาสติก(10) ฝาแก้วน้ํา(11) ฟิล์มปิดฝาแก้วข้อ ๓ บริษัทหรือห้างหุ้นส่วนนิติบุคคลผู้ใช้สิทธิยกเว้นภาษีเงินได้ตามประกาศนี้ ต้องจัดทํารายงานแสดงรายละเอียดของการซื้อผลิตภัณฑ์พลาสติกที่ย่อยสลายได้ทางชีวภาพ โดยต้องมีรายการและข้อความอย่างน้อยตามแบบที่แนบท้ายประกาศนี้ และเก็บรักษารายงาน ดังกล่าว รวมทั้งเอกสารประกอบการลงรายการในรายงานไว้ ณ สถานประกอบการพร้อมให้เจ้าพนักงานประเมินตรวจสอบได้ ข้อ ๔ ประกาศนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่ วันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2562 เป็นต้นไปผู้มีอํานาจลงนาม - ประกาศ ณ วันที่ 9 กันยายน พ.ศ. 2563 เอกนิติ นิติทัณฑ์ประภาศ(นายเอกนิติ นิติทัณฑ์ประภาศ)อธิบดีกรมสรรพากร