คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1543/2519หลักกฎหมาย: โจทก์เป็นครูใหญ่โรงเรียนการช่าง เข็นรถยนต์ของจำเลยซึ่งจอดอยู่นอกบริเวณโรงเรียนเข้าไปในบริเวณโรงเรียน แล้วใช้ปืนยิงจานครอบดุมล้อและยางรถยนต์ของจำเลยเสียหาย โดยไม่ปรากฏสาเหตุ เป็นเหตุให้จำเลยเชื่อว่าโจทก์มีโรคจิต ร้องเรียนการกระทำของโจทก์ต่อผู้อำนวยการกองโรงเรียนกรมอาชีวศึกษาไปโดยสุจริตเพื่อความชอบธรรม ป้องกันตนหรือป้องกันส่วนได้เสียเกี่ยวกับตนตามคลองธรรม จึงไม่เป็นความผิดฐานหมิ่นประมาทโจทก์ฟ้องและแก้ฟ้องว่า จำเลยใส่ความโจทก์ ร้องเรียนให้ตั้งกรรมการสอบสวนทางวินัยต่อกรมอาชีวศึกษาว่า โจทก์เป็นโรคจิต อันเป็นอันตรายต่อสังคมและแก้ยาก ไม่เหมาะสมกับตำแหน่งหน้าที่ของครูใหญ่ หรือแม้แต่ครูน้อยที่จะอบรมศิษย์ ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 326, 328ศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้องแล้ว วินิจฉัยว่า การกระทำของจำเลยไม่เป็นการหมิ่นประมาท คดีไม่มีมูล พิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า กรณีเรื่องนี้สืบเนื่องมาจากการที่โจทก์เข็ยรถยนต์ของจำเลยซึ่งจอดอยู่ภายนอกบริเวณโรงเรียนไปไว้ในบริเวณโรงเรียน แล้วโจทก์ใช้ปืนยิงจานครอบดุมล้อและยางรถยนต์ของจำเลยเสียหาย โดยไม่ปรากฏสาเหตุ เช่นนี้เป็นเหตุให้จำเลยเชื่อว่าโจทก์มีโรคจิต จึงได้ร้องเรียนการกระทำของโจทก์ไปโดยสุจริต เพื่อความชอบธรรม ป้องกันตนหรือป้องกันส่วนได้เสียเกี่ยวกับตนตามคลองธรรมแล้ว จึงไม่เป็นความผิดฐานหมิ่นประมาทพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1543/2519นายบุญเถียร ตวันฉายโจทก์นายแพทย์ปทิว สุขวัฒน์จำเลย ป.อ. ม. 329 (1)โจทก์เป็นครูใหญ่โรงเรียนการช่าง เข็นรถยนต์ของจำเลยซึ่งจอดอยู่นอกบริเวณโรงเรียนเข้าไปในบริเวณโรงเรียน แล้วใช้ปืนยิงจานครอบดุมล้อและยางรถยนต์ของจำเลยเสียหาย โดยไม่ปรากฏสาเหตุ เป็นเหตุให้จำเลยเชื่อว่าโจทก์มีโรคจิต ร้องเรียนการกระทำของโจทก์ต่อผู้อำนวยการกองโรงเรียนกรมอาชีวศึกษาไปโดยสุจริตเพื่อความชอบธรรม ป้องกันตนหรือป้องกันส่วนได้เสียเกี่ยวกับตนตามคลองธรรม จึงไม่เป็นความผิดฐานหมิ่นประมาทโจทก์ฟ้องและแก้ฟ้องว่า จำเลยใส่ความโจทก์ ร้องเรียนให้ตั้งกรรมการสอบสวนทางวินัยต่อกรมอาชีวศึกษาว่า โจทก์เป็นโรคจิต อันเป็นอันตรายต่อสังคมและแก้ยาก ไม่เหมาะสมกับตำแหน่งหน้าที่ของครูใหญ่ หรือแม้แต่ครูน้อยที่จะอบรมศิษย์ ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 326, 328ศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้องแล้ว วินิจฉัยว่า การกระทำของจำเลยไม่เป็นการหมิ่นประมาท คดีไม่มีมูล พิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า กรณีเรื่องนี้สืบเนื่องมาจากการที่โจทก์เข็ยรถยนต์ของจำเลยซึ่งจอดอยู่ภายนอกบริเวณโรงเรียนไปไว้ในบริเวณโรงเรียน แล้วโจทก์ใช้ปืนยิงจานครอบดุมล้อและยางรถยนต์ของจำเลยเสียหาย โดยไม่ปรากฏสาเหตุ เช่นนี้เป็นเหตุให้จำเลยเชื่อว่าโจทก์มีโรคจิต จึงได้ร้องเรียนการกระทำของโจทก์ไปโดยสุจริต เพื่อความชอบธรรม ป้องกันตนหรือป้องกันส่วนได้เสียเกี่ยวกับตนตามคลองธรรมแล้ว จึงไม่เป็นความผิดฐานหมิ่นประมาทพิพากษายืน(โสพิทย์ คังคะเกตุ-ประพจน์ ถิระวัฒน์-ชุ่ม สุนทรธัย)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องและแก้ฟ้องว่า จำเลยใส่ความโจทก์ ร้องเรียนให้ตั้งกรรมการสอบสวนทางวินัยต่อกรมอาชีวศึกษาว่า โจทก์เป็นโรคจิต อันเป็นอันตรายต่อสังคมและแก้ยาก ไม่เหมาะสมกับตำแหน่งหน้าที่ของครูใหญ่ หรือแม้แต่ครูน้อยที่จะอบรมศิษย์ ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 326, 328ศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้องแล้ว วินิจฉัยว่า การกระทำของจำเลยไม่เป็นการหมิ่นประมาท คดีไม่มีมูล พิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า กรณีเรื่องนี้สืบเนื่องมาจากการที่โจทก์เข็ยรถยนต์ของจำเลยซึ่งจอดอยู่ภายนอกบริเวณโรงเรียนไปไว้ในบริเวณโรงเรียน แล้วโจทก์ใช้ปืนยิงจานครอบดุมล้อและยางรถยนต์ของจำเลยเสียหาย โดยไม่ปรากฏสาเหตุ เช่นนี้เป็นเหตุให้จำเลยเชื่อว่าโจทก์มีโรคจิต จึงได้ร้องเรียนการกระทำของโจทก์ไปโดยสุจริต เพื่อความชอบธรรม ป้องกันตนหรือป้องกันส่วนได้เสียเกี่ยวกับตนตามคลองธรรมแล้ว จึงไม่เป็นความผิดฐานหมิ่นประมาทพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1543/2519นายบุญเถียร ตวันฉายโจทก์นายแพทย์ปทิว สุขวัฒน์จำเลย ป.อ. ม. 329 (1)โจทก์เป็นครูใหญ่โรงเรียนการช่าง เข็นรถยนต์ของจำเลยซึ่งจอดอยู่นอกบริเวณโรงเรียนเข้าไปในบริเวณโรงเรียน แล้วใช้ปืนยิงจานครอบดุมล้อและยางรถยนต์ของจำเลยเสียหาย โดยไม่ปรากฏสาเหตุ เป็นเหตุให้จำเลยเชื่อว่าโจทก์มีโรคจิต ร้องเรียนการกระทำของโจทก์ต่อผู้อำนวยการกองโรงเรียนกรมอาชีวศึกษาไปโดยสุจริตเพื่อความชอบธรรม ป้องกันตนหรือป้องกันส่วนได้เสียเกี่ยวกับตนตามคลองธรรม จึงไม่เป็นความผิดฐานหมิ่นประมาทโจทก์ฟ้องและแก้ฟ้องว่า จำเลยใส่ความโจทก์ ร้องเรียนให้ตั้งกรรมการสอบสวนทางวินัยต่อกรมอาชีวศึกษาว่า โจทก์เป็นโรคจิต อันเป็นอันตรายต่อสังคมและแก้ยาก ไม่เหมาะสมกับตำแหน่งหน้าที่ของครูใหญ่ หรือแม้แต่ครูน้อยที่จะอบรมศิษย์ ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 326, 328ศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้องแล้ว วินิจฉัยว่า การกระทำของจำเลยไม่เป็นการหมิ่นประมาท คดีไม่มีมูล พิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า กรณีเรื่องนี้สืบเนื่องมาจากการที่โจทก์เข็ยรถยนต์ของจำเลยซึ่งจอดอยู่ภายนอกบริเวณโรงเรียนไปไว้ในบริเวณโรงเรียน แล้วโจทก์ใช้ปืนยิงจานครอบดุมล้อและยางรถยนต์ของจำเลยเสียหาย โดยไม่ปรากฏสาเหตุ เช่นนี้เป็นเหตุให้จำเลยเชื่อว่าโจทก์มีโรคจิต จึงได้ร้องเรียนการกระทำของโจทก์ไปโดยสุจริต เพื่อความชอบธรรม ป้องกันตนหรือป้องกันส่วนได้เสียเกี่ยวกับตนตามคลองธรรมแล้ว จึงไม่เป็นความผิดฐานหมิ่นประมาทพิพากษายืน(โสพิทย์ คังคะเกตุ-ประพจน์ ถิระวัฒน์-ชุ่ม สุนทรธัย)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ