คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 57416หลักกฎหมาย: ความว่า จำเลยอุทธรณ์ ศาลแรงงานกลางสั่งว่า อุทธรณ์ของจำเลยข้อ 2(1)(3)(4) และ (5) เป็นการอุทธรณ์คัดค้านดุลพินิจในการชั่งน้ำหนักพยานหลักฐานของศาลแรงงานกลาง มิใช่ข้อกฎหมาย จึงมีคำสั่งไม่รับ ส่วนอุทธรณ์ข้อ 2(2) เฉพาะข้อที่ว่า การที่โจทก์ทั้งสามร่วมเล่นการพนันบนเรือเป็นการฝ่าฝืนคำสั่งของจำเลยเป็นกรณีร้ายแรงหรือไม่ เป็นการอุทธรณ์คัดค้านข้อกฎหมาย จึงให้รับอุทธรณ์ในข้อดังกล่าว ส่วนในข้อที่ว่าโจทก์ที่ 1 เป็นผู้จัดให้มีการเล่นการพนันดังกล่าวเป็นการอุทธรณ์คัดค้านดุลพินิจในการชั่งน้ำหนักพยานหลักฐาน มิใช่อุทธรณ์ในปัญหาข้อกฎหมาย จึงมีคำสั่งไม่รับจำเลยเห็นว่า อุทธรณ์ของจำเลยเป็นปัญหาข้อกฎหมาย โดยอุทธรณ์ข้อ 2(1)(3)(4)(5) เป็นปัญหาว่า การชั่งน้ำหนักพยานหลักฐานของศาลแรงงานกลาง โดยมิได้พิจารณาจากพยานหลักฐานที่ปรากฏในสำนวนเป็นการชอบด้วยกฎหมายหรือไม่ อุทธรณ์ข้อ 2(3) เป็นปัญหาว่า เงินค่าอาหารที่นายจ้างจ่ายให้ลูกจ้างตามสัญญานั้นถือว่าเป็นเบี้ยเลี้ยงและเป็นส่วนหนึ่งของค่าจ้างหรือไม่ อุทธรณ์ข้อ 2(4) เป็นปัญหาว่าศาลแรงงานกลางกำหนดค่าชดเชยมากกว่าที่กฎหมายกำหนดหรือไม่ และอุทธรณ์ข้อ 2(2) ข้อที่ว่าโจทก์ที่ 1 เป็นผู้จัดให้มีการเล่นการพนันหรือไม่ โปรดมีคำสั่งให้รับอุทธรณ์ของจำเลยทุกข้อไว้พิจารณาต่อไปหมายเหตุ ศาลแรงงานกลางได้ส่งสำเนาคำร้องให้โจทก์ทั้งสามโดยทางไปรษณีย์ลงทะเบียนตอบรับแล้ว (อันดับ 104)คดีทั้งสามสำนวนนี้ศาลแรงงานกลางพิจารณาพิพากษารวมกันโดยให้เรียกโจทก์ว่า โจทก์ที่ 1 ถึงที่ 3 ตามลำดับศาลแรงงานกลางพิพากษาให้จำเลยจ่ายค่าชดเชยจำนวน 54,787.20 บาทให้โจทก์ที่ 1 จำนวน 20,497.80 บาท ให้โจทก์ที่ 2 และจำนวน 34,866บาท ให้โจทก์ที่ 3จำเลยอุทธรณ์ ศาลแรงงานกลางมีคำสั่งดังกล่าว (อันดับ 92)จำเลยจึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 97)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว อุทธรณ์ของจำเลยข้อ 2(1) ที่ว่าโจทก์เป็นลูกจ้างที่มีกำหนดระยะเวลาแน่นอนหรือไม่ และอุทธรณ์ข้อ 2(3)ค่าอาหารที่จำเลยจ่ายเพื่อเลี้ยงลูกเรือรวมทั้งโจทก์ด้วย ถือว่าเป็นค่าจ้างด้วยหรือไม่นั้น เป็นปัญหาข้อกฎหมาย ให้ศาลแรงงานกลางรับไว้ดำเนินการต่อไปส่วนอุทธรณ์ของจำเลยข้อ 2(2) ในข้อที่ว่า โจทก์ที่ 1 เป็นผู้จัดให้มีการเล่นการพนันหรือไม่ ข้อ 2(4) และข้อ 2(5) เป็นการโต้เถียงดุลพินิจในการรับฟังพยาน เป็นปัญหาข้อเท็จจริง ต้องห้ามอุทธรณ์ตามพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงานพ.ศ. 2522 มาตรา 54 ที่ศาลแรงงานกลางสั่งไม่รับอุทธรณ์ข้อนี้ของจำเลยชอบแล้ว ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 700 - 702/2533นายพิชิต ทองการุณโจทก์บริษัทโทรีเซน (กรุงเทพ) จำกัดจำเลยบริษัทโทรีเซน (กรุงเทพ) จำกัด จำเลยผู้ยื่นคำร้อง พ.ร.บ.จัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ.2522 ม. 54ความว่า จำเลยอุทธรณ์ ศาลแรงงานกลางสั่งว่า อุทธรณ์ของจำเลยข้อ 2(1)(3)(4) และ (5) เป็นการอุทธรณ์คัดค้านดุลพินิจในการชั่งน้ำหนักพยานหลักฐานของศาลแรงงานกลาง มิใช่ข้อกฎหมาย จึงมีคำสั่งไม่รับ ส่วนอุทธรณ์ข้อ 2(2) เฉพาะข้อที่ว่า การที่โจทก์ทั้งสามร่วมเล่นการพนันบนเรือเป็นการฝ่าฝืนคำสั่งของจำเลยเป็นกรณีร้ายแรงหรือไม่ เป็นการอุทธรณ์คัดค้านข้อกฎหมาย จึงให้รับอุทธรณ์ในข้อดังกล่าว ส่วนในข้อที่ว่าโจทก์ที่ 1 เป็นผู้จัดให้มีการเล่นการพนันดังกล่าวเป็นการอุทธรณ์คัดค้านดุลพินิจในการชั่งน้ำหนักพยานหลักฐาน มิใช่อุทธรณ์ในปัญหาข้อกฎหมาย จึงมีคำสั่งไม่รับจำเลยเห็นว่า อุทธรณ์ของจำเลยเป็นปัญหาข้อกฎหมาย โดยอุทธรณ์ข้อ 2(1)(3)(4)(5) เป็นปัญหาว่า การชั่งน้ำหนักพยานหลักฐานของศาลแรงงานกลาง โดยมิได้พิจารณาจากพยานหลักฐานที่ปรากฏในสำนวนเป็นการชอบด้วยกฎหมายหรือไม่ อุทธรณ์ข้อ 2(3) เป็นปัญหาว่า เงินค่าอาหารที่นายจ้างจ่ายให้ลูกจ้างตามสัญญานั้นถือว่าเป็นเบี้ยเลี้ยงและเป็นส่วนหนึ่งของค่าจ้างหรือไม่ อุทธรณ์ข้อ 2(4) เป็นปัญหาว่าศาลแรงงานกลางกำหนดค่าชดเชยมากกว่าที่กฎหมายกำหนดหรือไม่ และอุทธรณ์ข้อ 2(2) ข้อที่ว่าโจทก์ที่ 1 เป็นผู้จัดให้มีการเล่นการพนันหรือไม่ โปรดมีคำสั่งให้รับอุทธรณ์ของจำเลยทุกข้อไว้พิจารณาต่อไปหมายเหตุ ศาลแรงงานกลางได้ส่งสำเนาคำร้องให้โจทก์ทั้งสามโดยทางไปรษณีย์ลงทะเบียนตอบรับแล้ว (อันดับ 104)คดีทั้งสามสำนวนนี้ศาลแรงงานกลางพิจารณาพิพากษารวมกันโดยให้เรียกโจทก์ว่า โจทก์ที่ 1 ถึงที่ 3 ตามลำดับศาลแรงงานกลางพิพากษาให้จำเลยจ่ายค่าชดเชยจำนวน 54,787.20 บาทให้โจทก์ที่ 1 จำนวน 20,497.80 บาท ให้โจทก์ที่ 2 และจำนวน 34,866บาท ให้โจทก์ที่ 3จำเลยอุทธรณ์ ศาลแรงงานกลางมีคำสั่งดังกล่าว (อันดับ 92)จำเลยจึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 97)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว อุทธรณ์ของจำเลยข้อ 2(1) ที่ว่าโจทก์เป็นลูกจ้างที่มีกำหนดระยะเวลาแน่นอนหรือไม่ และอุทธรณ์ข้อ 2(3)ค่าอาหารที่จำเลยจ่ายเพื่อเลี้ยงลูกเรือรวมทั้งโจทก์ด้วย ถือว่าเป็นค่าจ้างด้วยหรือไม่นั้น เป็นปัญหาข้อกฎหมาย ให้ศาลแรงงานกลางรับไว้ดำเนินการต่อไปส่วนอุทธรณ์ของจำเลยข้อ 2(2) ในข้อที่ว่า โจทก์ที่ 1 เป็นผู้จัดให้มีการเล่นการพนันหรือไม่ ข้อ 2(4) และข้อ 2(5) เป็นการโต้เถียงดุลพินิจในการรับฟังพยาน เป็นปัญหาข้อเท็จจริง ต้องห้ามอุทธรณ์ตามพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงานพ.ศ. 2522 มาตรา 54 ที่ศาลแรงงานกลางสั่งไม่รับอุทธรณ์ข้อนี้ของจำเลยชอบแล้ว(อัมพร เดชศิริ-เคียง บุญเพิ่ม-ประคนธ์ พันธุ์วิชาติกุล)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 700 - 702/2533นายพิชิต ทองการุณโจทก์บริษัทโทรีเซน (กรุงเทพ) จำกัดจำเลยบริษัทโทรีเซน (กรุงเทพ) จำกัด จำเลยผู้ยื่นคำร้อง พ.ร.บ.จัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ.2522 ม. 54ความว่า จำเลยอุทธรณ์ ศาลแรงงานกลางสั่งว่า อุทธรณ์ของจำเลยข้อ 2(1)(3)(4) และ (5) เป็นการอุทธรณ์คัดค้านดุลพินิจในการชั่งน้ำหนักพยานหลักฐานของศาลแรงงานกลาง มิใช่ข้อกฎหมาย จึงมีคำสั่งไม่รับ ส่วนอุทธรณ์ข้อ 2(2) เฉพาะข้อที่ว่า การที่โจทก์ทั้งสามร่วมเล่นการพนันบนเรือเป็นการฝ่าฝืนคำสั่งของจำเลยเป็นกรณีร้ายแรงหรือไม่ เป็นการอุทธรณ์คัดค้านข้อกฎหมาย จึงให้รับอุทธรณ์ในข้อดังกล่าว ส่วนในข้อที่ว่าโจทก์ที่ 1 เป็นผู้จัดให้มีการเล่นการพนันดังกล่าวเป็นการอุทธรณ์คัดค้านดุลพินิจในการชั่งน้ำหนักพยานหลักฐาน มิใช่อุทธรณ์ในปัญหาข้อกฎหมาย จึงมีคำสั่งไม่รับจำเลยเห็นว่า อุทธรณ์ของจำเลยเป็นปัญหาข้อกฎหมาย โดยอุทธรณ์ข้อ 2(1)(3)(4)(5) เป็นปัญหาว่า การชั่งน้ำหนักพยานหลักฐานของศาลแรงงานกลาง โดยมิได้พิจารณาจากพยานหลักฐานที่ปรากฏในสำนวนเป็นการชอบด้วยกฎหมายหรือไม่ อุทธรณ์ข้อ 2(3) เป็นปัญหาว่า เงินค่าอาหารที่นายจ้างจ่ายให้ลูกจ้างตามสัญญานั้นถือว่าเป็นเบี้ยเลี้ยงและเป็นส่วนหนึ่งของค่าจ้างหรือไม่ อุทธรณ์ข้อ 2(4) เป็นปัญหาว่าศาลแรงงานกลางกำหนดค่าชดเชยมากกว่าที่กฎหมายกำหนดหรือไม่ และอุทธรณ์ข้อ 2(2) ข้อที่ว่าโจทก์ที่ 1 เป็นผู้จัดให้มีการเล่นการพนันหรือไม่ โปรดมีคำสั่งให้รับอุทธรณ์ของจำเลยทุกข้อไว้พิจารณาต่อไปหมายเหตุ ศาลแรงงานกลางได้ส่งสำเนาคำร้องให้โจทก์ทั้งสามโดยทางไปรษณีย์ลงทะเบียนตอบรับแล้ว (อันดับ 104)คดีทั้งสามสำนวนนี้ศาลแรงงานกลางพิจารณาพิพากษารวมกันโดยให้เรียกโจทก์ว่า โจทก์ที่ 1 ถึงที่ 3 ตามลำดับศาลแรงงานกลางพิพากษาให้จำเลยจ่ายค่าชดเชยจำนวน 54,787.20 บาทให้โจทก์ที่ 1 จำนวน 20,497.80 บาท ให้โจทก์ที่ 2 และจำนวน 34,866บาท ให้โจทก์ที่ 3จำเลยอุทธรณ์ ศาลแรงงานกลางมีคำสั่งดังกล่าว (อันดับ 92)จำเลยจึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 97)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว อุทธรณ์ของจำเลยข้อ 2(1) ที่ว่าโจทก์เป็นลูกจ้างที่มีกำหนดระยะเวลาแน่นอนหรือไม่ และอุทธรณ์ข้อ 2(3)ค่าอาหารที่จำเลยจ่ายเพื่อเลี้ยงลูกเรือรวมทั้งโจทก์ด้วย ถือว่าเป็นค่าจ้างด้วยหรือไม่นั้น เป็นปัญหาข้อกฎหมาย ให้ศาลแรงงานกลางรับไว้ดำเนินการต่อไปส่วนอุทธรณ์ของจำเลยข้อ 2(2) ในข้อที่ว่า โจทก์ที่ 1 เป็นผู้จัดให้มีการเล่นการพนันหรือไม่ ข้อ 2(4) และข้อ 2(5) เป็นการโต้เถียงดุลพินิจในการรับฟังพยาน เป็นปัญหาข้อเท็จจริง ต้องห้ามอุทธรณ์ตามพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงานพ.ศ. 2522 มาตรา 54 ที่ศาลแรงงานกลางสั่งไม่รับอุทธรณ์ข้อนี้ของจำเลยชอบแล้ว(อัมพร เดชศิริ-เคียง บุญเพิ่ม-ประคนธ์ พันธุ์วิชาติกุล)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ