คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 609/2530หลักกฎหมาย: จำเลยให้การในตอนแรกว่าไม่เคยทำสัญญาเช่ากับโจทก์และไม่ทราบว่าโจทก์วางมัดจำไว้ แต่ตอนหลังกลับให้การว่าจำเลยไม่ต้องคืนเงินมัดจำให้โจทก์เพราะหักเป็นค่าเสียหายที่โจทก์ก่อขึ้นกับห้องเช่าที่ส่งมอบคืน ดังนี้เป็นคำให้การที่ขัดแย้งกันไม่ชัดแจ้งว่าจำเลยให้โจทก์เช่าห้องและรับเงินมัดจำไว้หรือไม่เป็นคำให้การที่ไม่ชอบด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 177 วรรคสอง จำเลยไม่มีประเด็นนำสืบตามคำให้การ แต่คำให้การดังกล่าวเป็นที่เข้าใจได้ว่าเป็นการปฏิเสธฟ้องโจทก์โดยสิ้นเชิง คดียังมีประเด็นข้อพิพาท โจทก์ต้องนำสืบให้ได้ความตามฟ้องจึงจะชนะคดีได้.โจทก์ฟ้องว่า โจทก์เช่าห้องเลขที่ ๗ ของโรงแรมแอมบาสซาเดอร์จากจำเลยมีกำหนด ๑ ปี ได้วางมัดจำค่าเสียหายไว้เป็นเงิน๑๖๘,๐๐๐ บาท เมื่อสิ้นสุดสัญญาเช่าแล้วจำเลยไม่คืนเงินมัดจำไว้ จึงขอให้บังคับจำเลยคืนเงินดังกล่าวพร้อมดอกเบี้ย จำเลยให้การว่า ไม่เคยทำสัญญาเช่าและเรียกเงินมัดจำตามฟ้อง โจทก์ไม่มีสิทธิเรียกเงินมัดจำคืนเพราะจำเลยได้หักเงินมัดจำเป็นค่าเสียหายของห้องเช่าที่โจทก์ส่งมอบแล้ว ขอให้ยกฟ้อง ระหว่างพิจารณาศาลชั้นต้นงดสืบพยาน แล้ววินิจฉัยว่าคำให้การไม่ชัดแจ้งจำเลยไม่มีประเด็นที่จะสืบ ข้อเท็จจริงต้องรับฟังตามฟ้อง พิพากษาให้จำเลยชำระเงินพร้อมดอกเบี้ยตามฟ้องแก่โจทก์ จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า โจทก์ต้องนำสืบให้ได้ความตามฟ้องพิพากษายกคำพิพากษาศาลชั้นต้น ให้ศาลชั้นต้นดำเนินกระบวนพิจารณาสืบพยานโจทก์ต่อไปจนสิ้นกระแสความแล้วพิพากษาใหม่ตามรูปคดี โจทก์และจำเลยฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า คำให้การจำเลยมีใจความในตอนแรกว่าจำเลยไม่เคยทำสัญญาเช่ากับโจทก์ และจำเลยไม่ได้ให้โจทก์เช่าห้องเลขที่ ๗ ไม่ทราบว่าโจทก์วางมัดจำการเสียหายไว้เป็นเงิน๑๖๘,๐๐๐ บาท แต่ตอนหลังกลับให้การว่าจำเลยไม่ต้องคืนเงินมัดจำความเสียหายให้แก่โจทก์เพราะคิดหักเป็นค่าเสียหายที่โจทก์ก่อขึ้นกับห้องเช่าที่ส่งมอบคืน เป็นคำให้การจำเลยที่ขัดแย้งกัน ไม่ชัดแจ้งว่าจำเลยให้โจทก์เช่าห้องและรับเงินมัดจำไว้หรือไม่ รวมทั้งเหตุแห่งการนั้นด้วย จึงเป็นคำให้การจำเลยที่ไม่ชอบด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา ๑๗๗ วรรคสอง จำเลยจึงไม่มีประเด็นจะนำสืบตามคำให้การแต่ไม่ถือว่าเป็นการรับข้อเท็จจริงตามฟ้องโจทก์ คำให้การของจำเลยเป็นที่เข้าใจว่าเป็นการปฏิเสธฟ้องโจทก์โดยสิ้นเชิง คดียังมีประเด็นข้อพิพาทโจทก์จึงยังต้องนำสืบให้ได้ความตามฟ้องจึงจะชนะคดีได้. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 609/2530นางพยอม กาญจนาภาโจทก์บริษัทชวริน จำกัดจำเลย ป.วิ.พ. ม. 177 วรรคสอง, ม. 183.จำเลยให้การในตอนแรกว่าไม่เคยทำสัญญาเช่ากับโจทก์และไม่ทราบว่าโจทก์วางมัดจำไว้ แต่ตอนหลังกลับให้การว่าจำเลยไม่ต้องคืนเงินมัดจำให้โจทก์เพราะหักเป็นค่าเสียหายที่โจทก์ก่อขึ้นกับห้องเช่าที่ส่งมอบคืน ดังนี้เป็นคำให้การที่ขัดแย้งกันไม่ชัดแจ้งว่าจำเลยให้โจทก์เช่าห้องและรับเงินมัดจำไว้หรือไม่เป็นคำให้การที่ไม่ชอบด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 177 วรรคสอง จำเลยไม่มีประเด็นนำสืบตามคำให้การ แต่คำให้การดังกล่าวเป็นที่เข้าใจได้ว่าเป็นการปฏิเสธฟ้องโจทก์โดยสิ้นเชิง คดียังมีประเด็นข้อพิพาท โจทก์ต้องนำสืบให้ได้ความตามฟ้องจึงจะชนะคดีได้.โจทก์ฟ้องว่า โจทก์เช่าห้องเลขที่ ๗ ของโรงแรมแอมบาสซาเดอร์จากจำเลยมีกำหนด ๑ ปี ได้วางมัดจำค่าเสียหายไว้เป็นเงิน๑๖๘,๐๐๐ บาท เมื่อสิ้นสุดสัญญาเช่าแล้วจำเลยไม่คืนเงินมัดจำไว้ จึงขอให้บังคับจำเลยคืนเงินดังกล่าวพร้อมดอกเบี้ย จำเลยให้การว่า ไม่เคยทำสัญญาเช่าและเรียกเงินมัดจำตามฟ้อง โจทก์ไม่มีสิทธิเรียกเงินมัดจำคืนเพราะจำเลยได้หักเงินมัดจำเป็นค่าเสียหายของห้องเช่าที่โจทก์ส่งมอบแล้ว ขอให้ยกฟ้อง ระหว่างพิจารณาศาลชั้นต้นงดสืบพยาน แล้ววินิจฉัยว่าคำให้การไม่ชัดแจ้งจำเลยไม่มีประเด็นที่จะสืบ ข้อเท็จจริงต้องรับฟังตามฟ้อง พิพากษาให้จำเลยชำระเงินพร้อมดอกเบี้ยตามฟ้องแก่โจทก์ จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า โจทก์ต้องนำสืบให้ได้ความตามฟ้องพิพากษายกคำพิพากษาศาลชั้นต้น ให้ศาลชั้นต้นดำเนินกระบวนพิจารณาสืบพยานโจทก์ต่อไปจนสิ้นกระแสความแล้วพิพากษาใหม่ตามรูปคดี โจทก์และจำเลยฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า คำให้การจำเลยมีใจความในตอนแรกว่าจำเลยไม่เคยทำสัญญาเช่ากับโจทก์ และจำเลยไม่ได้ให้โจทก์เช่าห้องเลขที่ ๗ ไม่ทราบว่าโจทก์วางมัดจำการเสียหายไว้เป็นเงิน๑๖๘,๐๐๐ บาท แต่ตอนหลังกลับให้การว่าจำเลยไม่ต้องคืนเงินมัดจำความเสียหายให้แก่โจทก์เพราะคิดหักเป็นค่าเสียหายที่โจทก์ก่อขึ้นกับห้องเช่าที่ส่งมอบคืน เป็นคำให้การจำเลยที่ขัดแย้งกัน ไม่ชัดแจ้งว่าจำเลยให้โจทก์เช่าห้องและรับเงินมัดจำไว้หรือไม่ รวมทั้งเหตุแห่งการนั้นด้วย จึงเป็นคำให้การจำเลยที่ไม่ชอบด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา ๑๗๗ วรรคสอง จำเลยจึงไม่มีประเด็นจะนำสืบตามคำให้การแต่ไม่ถือว่าเป็นการรับข้อเท็จจริงตามฟ้องโจทก์ คำให้การของจำเลยเป็นที่เข้าใจว่าเป็นการปฏิเสธฟ้องโจทก์โดยสิ้นเชิง คดียังมีประเด็นข้อพิพาทโจทก์จึงยังต้องนำสืบให้ได้ความตามฟ้องจึงจะชนะคดีได้.(ปชา วรธรรมพินิจ-จุนท์ จันทรวงศ์-ถวิล ทองสว่างรัตน์)ศาลแพ่ง - นายจิระ บุญพจนสุนทรศาลอุทธรณ์ - นายวิทวัส อยู่วัฒนาแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า โจทก์เช่าห้องเลขที่ ๗ ของโรงแรมแอมบาสซาเดอร์จากจำเลยมีกำหนด ๑ ปี ได้วางมัดจำค่าเสียหายไว้เป็นเงิน๑๖๘,๐๐๐ บาท เมื่อสิ้นสุดสัญญาเช่าแล้วจำเลยไม่คืนเงินมัดจำไว้ จึงขอให้บังคับจำเลยคืนเงินดังกล่าวพร้อมดอกเบี้ย จำเลยให้การว่า ไม่เคยทำสัญญาเช่าและเรียกเงินมัดจำตามฟ้อง โจทก์ไม่มีสิทธิเรียกเงินมัดจำคืนเพราะจำเลยได้หักเงินมัดจำเป็นค่าเสียหายของห้องเช่าที่โจทก์ส่งมอบแล้ว ขอให้ยกฟ้อง ระหว่างพิจารณาศาลชั้นต้นงดสืบพยาน แล้ววินิจฉัยว่าคำให้การไม่ชัดแจ้งจำเลยไม่มีประเด็นที่จะสืบ ข้อเท็จจริงต้องรับฟังตามฟ้อง พิพากษาให้จำเลยชำระเงินพร้อมดอกเบี้ยตามฟ้องแก่โจทก์ จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า โจทก์ต้องนำสืบให้ได้ความตามฟ้องพิพากษายกคำพิพากษาศาลชั้นต้น ให้ศาลชั้นต้นดำเนินกระบวนพิจารณาสืบพยานโจทก์ต่อไปจนสิ้นกระแสความแล้วพิพากษาใหม่ตามรูปคดี โจทก์และจำเลยฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า คำให้การจำเลยมีใจความในตอนแรกว่าจำเลยไม่เคยทำสัญญาเช่ากับโจทก์ และจำเลยไม่ได้ให้โจทก์เช่าห้องเลขที่ ๗ ไม่ทราบว่าโจทก์วางมัดจำการเสียหายไว้เป็นเงิน๑๖๘,๐๐๐ บาท แต่ตอนหลังกลับให้การว่าจำเลยไม่ต้องคืนเงินมัดจำความเสียหายให้แก่โจทก์เพราะคิดหักเป็นค่าเสียหายที่โจทก์ก่อขึ้นกับห้องเช่าที่ส่งมอบคืน เป็นคำให้การจำเลยที่ขัดแย้งกัน ไม่ชัดแจ้งว่าจำเลยให้โจทก์เช่าห้องและรับเงินมัดจำไว้หรือไม่ รวมทั้งเหตุแห่งการนั้นด้วย จึงเป็นคำให้การจำเลยที่ไม่ชอบด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา ๑๗๗ วรรคสอง จำเลยจึงไม่มีประเด็นจะนำสืบตามคำให้การแต่ไม่ถือว่าเป็นการรับข้อเท็จจริงตามฟ้องโจทก์ คำให้การของจำเลยเป็นที่เข้าใจว่าเป็นการปฏิเสธฟ้องโจทก์โดยสิ้นเชิง คดียังมีประเด็นข้อพิพาทโจทก์จึงยังต้องนำสืบให้ได้ความตามฟ้องจึงจะชนะคดีได้. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 609/2530นางพยอม กาญจนาภาโจทก์บริษัทชวริน จำกัดจำเลย ป.วิ.พ. ม. 177 วรรคสอง, ม. 183.จำเลยให้การในตอนแรกว่าไม่เคยทำสัญญาเช่ากับโจทก์และไม่ทราบว่าโจทก์วางมัดจำไว้ แต่ตอนหลังกลับให้การว่าจำเลยไม่ต้องคืนเงินมัดจำให้โจทก์เพราะหักเป็นค่าเสียหายที่โจทก์ก่อขึ้นกับห้องเช่าที่ส่งมอบคืน ดังนี้เป็นคำให้การที่ขัดแย้งกันไม่ชัดแจ้งว่าจำเลยให้โจทก์เช่าห้องและรับเงินมัดจำไว้หรือไม่เป็นคำให้การที่ไม่ชอบด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 177 วรรคสอง จำเลยไม่มีประเด็นนำสืบตามคำให้การ แต่คำให้การดังกล่าวเป็นที่เข้าใจได้ว่าเป็นการปฏิเสธฟ้องโจทก์โดยสิ้นเชิง คดียังมีประเด็นข้อพิพาท โจทก์ต้องนำสืบให้ได้ความตามฟ้องจึงจะชนะคดีได้.โจทก์ฟ้องว่า โจทก์เช่าห้องเลขที่ ๗ ของโรงแรมแอมบาสซาเดอร์จากจำเลยมีกำหนด ๑ ปี ได้วางมัดจำค่าเสียหายไว้เป็นเงิน๑๖๘,๐๐๐ บาท เมื่อสิ้นสุดสัญญาเช่าแล้วจำเลยไม่คืนเงินมัดจำไว้ จึงขอให้บังคับจำเลยคืนเงินดังกล่าวพร้อมดอกเบี้ย จำเลยให้การว่า ไม่เคยทำสัญญาเช่าและเรียกเงินมัดจำตามฟ้อง โจทก์ไม่มีสิทธิเรียกเงินมัดจำคืนเพราะจำเลยได้หักเงินมัดจำเป็นค่าเสียหายของห้องเช่าที่โจทก์ส่งมอบแล้ว ขอให้ยกฟ้อง ระหว่างพิจารณาศาลชั้นต้นงดสืบพยาน แล้ววินิจฉัยว่าคำให้การไม่ชัดแจ้งจำเลยไม่มีประเด็นที่จะสืบ ข้อเท็จจริงต้องรับฟังตามฟ้อง พิพากษาให้จำเลยชำระเงินพร้อมดอกเบี้ยตามฟ้องแก่โจทก์ จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า โจทก์ต้องนำสืบให้ได้ความตามฟ้องพิพากษายกคำพิพากษาศาลชั้นต้น ให้ศาลชั้นต้นดำเนินกระบวนพิจารณาสืบพยานโจทก์ต่อไปจนสิ้นกระแสความแล้วพิพากษาใหม่ตามรูปคดี โจทก์และจำเลยฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า คำให้การจำเลยมีใจความในตอนแรกว่าจำเลยไม่เคยทำสัญญาเช่ากับโจทก์ และจำเลยไม่ได้ให้โจทก์เช่าห้องเลขที่ ๗ ไม่ทราบว่าโจทก์วางมัดจำการเสียหายไว้เป็นเงิน๑๖๘,๐๐๐ บาท แต่ตอนหลังกลับให้การว่าจำเลยไม่ต้องคืนเงินมัดจำความเสียหายให้แก่โจทก์เพราะคิดหักเป็นค่าเสียหายที่โจทก์ก่อขึ้นกับห้องเช่าที่ส่งมอบคืน เป็นคำให้การจำเลยที่ขัดแย้งกัน ไม่ชัดแจ้งว่าจำเลยให้โจทก์เช่าห้องและรับเงินมัดจำไว้หรือไม่ รวมทั้งเหตุแห่งการนั้นด้วย จึงเป็นคำให้การจำเลยที่ไม่ชอบด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา ๑๗๗ วรรคสอง จำเลยจึงไม่มีประเด็นจะนำสืบตามคำให้การแต่ไม่ถือว่าเป็นการรับข้อเท็จจริงตามฟ้องโจทก์ คำให้การของจำเลยเป็นที่เข้าใจว่าเป็นการปฏิเสธฟ้องโจทก์โดยสิ้นเชิง คดียังมีประเด็นข้อพิพาทโจทก์จึงยังต้องนำสืบให้ได้ความตามฟ้องจึงจะชนะคดีได้.(ปชา วรธรรมพินิจ-จุนท์ จันทรวงศ์-ถวิล ทองสว่างรัตน์)ศาลแพ่ง - นายจิระ บุญพจนสุนทรศาลอุทธรณ์ - นายวิทวัส อยู่วัฒนาแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ