คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 696/2498หลักกฎหมาย: ที่ดินซึ่งมีโฉนดมีเจ้าของกรรมสิทธิ์เกิดที่งอกริมตลิ่งออกไปที่งอกใหม่นั้นย่อมเป็นกรรมสิทธิ์ของเจ้าของที่ดินโฉนดแปลงนั้นผู้ที่อ้างว่าเข้าครอบครองปรปักษ์จะต้องครอบครองที่งอกริมตลิ่งนั้นเป็นเวลาสิบปีจึงจะได้กรรมสิทธิ์โจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์ที่ดินโฉนดที่ 5802 ตำบลเชียงรากน้อย อำเภอบางไทร จังหวัดพระนครศรีอยุธยา ที่แปลงนี้ทางทิศใต้มีที่งอกออกไปประมาณ 2 ไร่ จำเลยมาอาศัยอยู่ บัดนี้โจทก์ไม่ประสงค์จะให้จำเลยอาศัยต่อไป จึงขอให้ขับไล่จำเลยต่อสู้ว่าที่ดินตามโฉนดโจทก์เดิมเป็นของนายจิ๋ว นางนก ๆ ได้แบ่งที่ในโฉนดให้มารดาโจทก์ ส่วนที่งอกให้แก่มารดาจำเลยครอบครองตลอดมาจนบัดนี้ 40 ปีแล้ว ไม่เคยขออาศัยโจทก์ ฟ้องโจทก์ขาดอายุความศาลชั้นต้นฟังว่าจำเลยไม่ได้อาศัยโจทก์ ไม่จำต้องวินิจฉัยข้ออื่น พิพากษาให้ยกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้ขับไล่จำเลยจำเลยฎีกาศาลฎีกาไม่เชื่อว่านายจิ๋วนางนกยกที่พิพาทให้แก่จำเลย และไม่เชื่อว่าจำเลยได้อาศัยโจทก์อยู่ จำเลยเข้าอยู่ในที่พิพาทยังไม่ถึง 10 ปี ที่พิพาทเป็นที่งอกริมตลิ่งของที่ดินมีโฉนดซึ่งโจทก์เป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์ ที่ที่งอกจึงต้องเป็นที่ที่เจ้าของมีกรรมสิทธิ์ด้วยไม่ใช่มีแต่สิทธิครอบครองดังที่จำเลยยกขึ้นฎีกาจำเลยครอบครองมายังไม่ถึง 10 ปี จึงยังไม่ได้กรรมสิทธิ์ คดีโจทก์ไม่ขาดอายุความ ศาลฎีกาพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 696/2498นายภู่ กับพวกโจทก์นายปัด ปฏิทินจำเลย ป.พ.พ. ม. 1308, ม. 1382, ม. 1384ที่ดินซึ่งมีโฉนดมีเจ้าของกรรมสิทธิ์เกิดที่งอกริมตลิ่งออกไปที่งอกใหม่นั้นย่อมเป็นกรรมสิทธิ์ของเจ้าของที่ดินโฉนดแปลงนั้นผู้ที่อ้างว่าเข้าครอบครองปรปักษ์จะต้องครอบครองที่งอกริมตลิ่งนั้นเป็นเวลาสิบปีจึงจะได้กรรมสิทธิ์โจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์ที่ดินโฉนดที่ 5802 ตำบลเชียงรากน้อย อำเภอบางไทร จังหวัดพระนครศรีอยุธยา ที่แปลงนี้ทางทิศใต้มีที่งอกออกไปประมาณ 2 ไร่ จำเลยมาอาศัยอยู่ บัดนี้โจทก์ไม่ประสงค์จะให้จำเลยอาศัยต่อไป จึงขอให้ขับไล่จำเลยต่อสู้ว่าที่ดินตามโฉนดโจทก์เดิมเป็นของนายจิ๋ว นางนก ๆ ได้แบ่งที่ในโฉนดให้มารดาโจทก์ ส่วนที่งอกให้แก่มารดาจำเลยครอบครองตลอดมาจนบัดนี้ 40 ปีแล้ว ไม่เคยขออาศัยโจทก์ ฟ้องโจทก์ขาดอายุความศาลชั้นต้นฟังว่าจำเลยไม่ได้อาศัยโจทก์ ไม่จำต้องวินิจฉัยข้ออื่น พิพากษาให้ยกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้ขับไล่จำเลยจำเลยฎีกาศาลฎีกาไม่เชื่อว่านายจิ๋วนางนกยกที่พิพาทให้แก่จำเลย และไม่เชื่อว่าจำเลยได้อาศัยโจทก์อยู่ จำเลยเข้าอยู่ในที่พิพาทยังไม่ถึง 10 ปี ที่พิพาทเป็นที่งอกริมตลิ่งของที่ดินมีโฉนดซึ่งโจทก์เป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์ ที่ที่งอกจึงต้องเป็นที่ที่เจ้าของมีกรรมสิทธิ์ด้วยไม่ใช่มีแต่สิทธิครอบครองดังที่จำเลยยกขึ้นฎีกาจำเลยครอบครองมายังไม่ถึง 10 ปี จึงยังไม่ได้กรรมสิทธิ์ คดีโจทก์ไม่ขาดอายุความ ศาลฎีกาพิพากษายืน(ประศาสน์วินิจฉัย-มนูภันย์วิมลสาร-พิบูลย์ไอศวรรย์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์ที่ดินโฉนดที่ 5802 ตำบลเชียงรากน้อย อำเภอบางไทร จังหวัดพระนครศรีอยุธยา ที่แปลงนี้ทางทิศใต้มีที่งอกออกไปประมาณ 2 ไร่ จำเลยมาอาศัยอยู่ บัดนี้โจทก์ไม่ประสงค์จะให้จำเลยอาศัยต่อไป จึงขอให้ขับไล่จำเลยต่อสู้ว่าที่ดินตามโฉนดโจทก์เดิมเป็นของนายจิ๋ว นางนก ๆ ได้แบ่งที่ในโฉนดให้มารดาโจทก์ ส่วนที่งอกให้แก่มารดาจำเลยครอบครองตลอดมาจนบัดนี้ 40 ปีแล้ว ไม่เคยขออาศัยโจทก์ ฟ้องโจทก์ขาดอายุความศาลชั้นต้นฟังว่าจำเลยไม่ได้อาศัยโจทก์ ไม่จำต้องวินิจฉัยข้ออื่น พิพากษาให้ยกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้ขับไล่จำเลยจำเลยฎีกาศาลฎีกาไม่เชื่อว่านายจิ๋วนางนกยกที่พิพาทให้แก่จำเลย และไม่เชื่อว่าจำเลยได้อาศัยโจทก์อยู่ จำเลยเข้าอยู่ในที่พิพาทยังไม่ถึง 10 ปี ที่พิพาทเป็นที่งอกริมตลิ่งของที่ดินมีโฉนดซึ่งโจทก์เป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์ ที่ที่งอกจึงต้องเป็นที่ที่เจ้าของมีกรรมสิทธิ์ด้วยไม่ใช่มีแต่สิทธิครอบครองดังที่จำเลยยกขึ้นฎีกาจำเลยครอบครองมายังไม่ถึง 10 ปี จึงยังไม่ได้กรรมสิทธิ์ คดีโจทก์ไม่ขาดอายุความ ศาลฎีกาพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 696/2498นายภู่ กับพวกโจทก์นายปัด ปฏิทินจำเลย ป.พ.พ. ม. 1308, ม. 1382, ม. 1384ที่ดินซึ่งมีโฉนดมีเจ้าของกรรมสิทธิ์เกิดที่งอกริมตลิ่งออกไปที่งอกใหม่นั้นย่อมเป็นกรรมสิทธิ์ของเจ้าของที่ดินโฉนดแปลงนั้นผู้ที่อ้างว่าเข้าครอบครองปรปักษ์จะต้องครอบครองที่งอกริมตลิ่งนั้นเป็นเวลาสิบปีจึงจะได้กรรมสิทธิ์โจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์ที่ดินโฉนดที่ 5802 ตำบลเชียงรากน้อย อำเภอบางไทร จังหวัดพระนครศรีอยุธยา ที่แปลงนี้ทางทิศใต้มีที่งอกออกไปประมาณ 2 ไร่ จำเลยมาอาศัยอยู่ บัดนี้โจทก์ไม่ประสงค์จะให้จำเลยอาศัยต่อไป จึงขอให้ขับไล่จำเลยต่อสู้ว่าที่ดินตามโฉนดโจทก์เดิมเป็นของนายจิ๋ว นางนก ๆ ได้แบ่งที่ในโฉนดให้มารดาโจทก์ ส่วนที่งอกให้แก่มารดาจำเลยครอบครองตลอดมาจนบัดนี้ 40 ปีแล้ว ไม่เคยขออาศัยโจทก์ ฟ้องโจทก์ขาดอายุความศาลชั้นต้นฟังว่าจำเลยไม่ได้อาศัยโจทก์ ไม่จำต้องวินิจฉัยข้ออื่น พิพากษาให้ยกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้ขับไล่จำเลยจำเลยฎีกาศาลฎีกาไม่เชื่อว่านายจิ๋วนางนกยกที่พิพาทให้แก่จำเลย และไม่เชื่อว่าจำเลยได้อาศัยโจทก์อยู่ จำเลยเข้าอยู่ในที่พิพาทยังไม่ถึง 10 ปี ที่พิพาทเป็นที่งอกริมตลิ่งของที่ดินมีโฉนดซึ่งโจทก์เป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์ ที่ที่งอกจึงต้องเป็นที่ที่เจ้าของมีกรรมสิทธิ์ด้วยไม่ใช่มีแต่สิทธิครอบครองดังที่จำเลยยกขึ้นฎีกาจำเลยครอบครองมายังไม่ถึง 10 ปี จึงยังไม่ได้กรรมสิทธิ์ คดีโจทก์ไม่ขาดอายุความ ศาลฎีกาพิพากษายืน(ประศาสน์วินิจฉัย-มนูภันย์วิมลสาร-พิบูลย์ไอศวรรย์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ