phoneee/thai-legal-corpus huggingface dataset:
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2923/2549หลักกฎหมาย: ในคดีความผิดฐานรับของโจรนั้น โจทก์มีหน้าที่ต้องนำสืบให้เห็นว่าจำเลยรับจำนำรถจักรยานยนต์ของกลางไว้โดยรู้ว่าเป็นทรัพย์ที่ได้มาจากการกระทำความผิดฐานลักทรัพย์ ไม่ใช่ว่าเมื่อจำเลยเป็นผู้ครอบครองรถจักรยานยนต์ของกลางแล้ว จำเลยต้องนำสืบแก้ตัวว่าตนไม่รู้ไม่เป็นของที่ได้มาจากการกระทำความผิด เมื่อโจทก์นำสืบไม่ได้ว่าจำเลยรับจำนำรถจักรยานยนต์ของกลางโดยรู้ว่าเป็นรถจักรยานยนต์ที่ได้มาจากการกระทำความผิดฐานลักทรัพย์ พยานโจทก์จึงยังฟังไม่ได้ว่าจำเลยกระทำผิดฐานรับของโจทก์ ลำพังคำรับสารภาพชั้นจับกุม แต่จำเลยให้การปฎิเสธในชั้นสอบสวนและชั้นพิจารณาคดี จะนำมาฟังลงโทษจำเลยว่าการกระทำความผิดฐานรับของโจรหาได้ไม่ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2923/2549พนักงานอัยการจังหวัดภูเก็ตโจทก์นายเฉลิมศักดิ์ ชัยแป้นจำเลย ป.วิ.อ. ม. 227ในคดีความผิดฐานรับของโจรนั้น โจทก์มีหน้าที่ต้องนำสืบให้เห็นว่าจำเลยรับจำนำรถจักรยานยนต์ของกลางไว้โดยรู้ว่าเป็นทรัพย์ที่ได้มาจากการกระทำความผิดฐานลักทรัพย์ ไม่ใช่ว่าเมื่อจำเลยเป็นผู้ครอบครองรถจักรยานยนต์ของกลางแล้ว จำเลยต้องนำสืบแก้ตัวว่าตนไม่รู้ไม่เป็นของที่ได้มาจากการกระทำความผิด เมื่อโจทก์นำสืบไม่ได้ว่าจำเลยรับจำนำรถจักรยานยนต์ของกลางโดยรู้ว่าเป็นรถจักรยานยนต์ที่ได้มาจากการกระทำความผิดฐานลักทรัพย์ พยานโจทก์จึงยังฟังไม่ได้ว่าจำเลยกระทำผิดฐานรับของโจทก์ ลำพังคำรับสารภาพชั้นจับกุม แต่จำเลยให้การปฎิเสธในชั้นสอบสวนและชั้นพิจารณาคดี จะนำมาฟังลงโทษจำเลยว่าการกระทำความผิดฐานรับของโจรหาได้ไม่(วิชัย วิสิทธวงศ์-ไพศาล เจริญวุฒิ-จรูญวิทย์ ทองสอน)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2923/2549พนักงานอัยการจังหวัดภูเก็ตโจทก์นายเฉลิมศักดิ์ ชัยแป้นจำเลย ป.วิ.อ. ม. 227ในคดีความผิดฐานรับของโจรนั้น โจทก์มีหน้าที่ต้องนำสืบให้เห็นว่าจำเลยรับจำนำรถจักรยานยนต์ของกลางไว้โดยรู้ว่าเป็นทรัพย์ที่ได้มาจากการกระทำความผิดฐานลักทรัพย์ ไม่ใช่ว่าเมื่อจำเลยเป็นผู้ครอบครองรถจักรยานยนต์ของกลางแล้ว จำเลยต้องนำสืบแก้ตัวว่าตนไม่รู้ไม่เป็นของที่ได้มาจากการกระทำความผิด เมื่อโจทก์นำสืบไม่ได้ว่าจำเลยรับจำนำรถจักรยานยนต์ของกลางโดยรู้ว่าเป็นรถจักรยานยนต์ที่ได้มาจากการกระทำความผิดฐานลักทรัพย์ พยานโจทก์จึงยังฟังไม่ได้ว่าจำเลยกระทำผิดฐานรับของโจทก์ ลำพังคำรับสารภาพชั้นจับกุม แต่จำเลยให้การปฎิเสธในชั้นสอบสวนและชั้นพิจารณาคดี จะนำมาฟังลงโทษจำเลยว่าการกระทำความผิดฐานรับของโจรหาได้ไม่(วิชัย วิสิทธวงศ์-ไพศาล เจริญวุฒิ-จรูญวิทย์ ทองสอน)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศกระทรวงอุตสาหกรรมประกาศกระทรวงอุตสาหกรรมฉบับที่๒๒๒๗ (พ.ศ. ๒๕๓๙)ออกตามความในพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมพ.ศ.๒๕๑๑เรื่องกำหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมการทดสอบกระดาษและกระดาษแข็งเล่ม ๒ วิธีหาปริมาณความชื้น------------ อาศัยอำนาจตามความในมาตรา๑๕ แห่งพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม พ.ศ. ๒๕๑๑ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมออกประกาศกำหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม การทดสอบกระดาษและกระดาษแข็ง เล่ม ๒วิธีหาปริมาณความชื้น มาตรฐานเลขที่ มอก. ๑๓๕๓ เล่ม ๒-๒๕๓๙ ไว้ดังมีรายการละเอียดต่อท้ายประกาศนี้ ประกาศณ วันที่ ๒๕ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๓๙ กร ทัพพะรังสี รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม[ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย][รก.๒๕๔๐/๒๓ง/๒๗/๒๐ มีนาคม ๒๕๔๐] อัมพิกา/แก้ไข
ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรีประกาศสำนักนายกรัฐมนตรีเรื่องกำหนดชื่อนิติบุคคลตามพระราชกฤษฎีกาว่าด้วยการขอพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่สรรเสริญยิ่งดิเรกคุณาภรณ์พ.ศ. ๒๕๓๘ และที่แก้ไขเพิ่มเติม อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๔ และมาตรา ๑๔ (๔)แห่งพระราชกฤษฎีกาว่าด้วยการขอพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่สรรเสริญยิ่งดิเรกคุณาภรณ์พ.ศ. ๒๕๓๘ และมาตรา ๑๐ (๔) มาตรา ๑๑ มาตรา ๑๕ (๖) และมาตรา ๒๓ (๔)แห่งพระราชกฤษฎีกาว่าด้วยการขอพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่สรรเสริญยิ่งดิเรกคุณาภรณ์พ.ศ. ๒๕๓๘ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชกฤษฎีกาว่าด้วยการขอพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่สรรเสริญยิ่งดิเรกคุณาภรณ์(ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๔๙ ประกอบ ข้อ ๒ ของประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง หลักเกณฑ์วิธีการและเงื่อนไขในการพิจารณาว่านิติบุคคลใดมีวัตถุประสงค์ในการประกอบกิจการอันเป็นสาธารณประโยชน์เพื่อขอพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่สรรเสริญยิ่งดิเรกคุณาภรณ์จึงประกาศดังต่อไปนี้ข้อ ๑ ให้มูลนิธิพระบรมราชานุสรณ์พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัวและสมเด็จพระนางเจ้ารำไพพรรณีเป็นนิติบุคคลที่ส่วนราชการจะมีหนังสือรับรองผลงานของผู้กระทำความดีความชอบต่อนิติบุคคลและเป็นนิติบุคคลที่ดำเนินการออกหนังสือรับรองแสดงรายการการบริจาคทรัพย์สินให้แก่บุคคลที่บริจาคทรัพย์สินให้แก่นิติบุคคลตามแบบหนังสือรับรองที่สำนักนายกรัฐมนตรีกำหนดเพื่อประกอบการเสนอขอพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ได้ข้อ ๒ การรับรองผลงานความดีความชอบให้เป็นไปตามหลักเกณฑ์ตามมาตรา๑๑ และมาตรา ๑๕ (๖)แห่งพระราชกฤษฎีกาว่าด้วยการขอพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่สรรเสริญยิ่งดิเรกคุณาภรณ์พ.ศ. ๒๕๓๘ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชกฤษฎีกาว่าด้วยการขอพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่สรรเสริญยิ่งดิเรกคุณาภรณ์(ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๔๙ข้อ ๓ ให้ส่วนราชการที่ได้รับประโยชน์หรือเกี่ยวข้องมากที่สุดเป็นผู้รวบรวมหนังสือรับรองผลงานและหรือหนังสือรับรองแสดงรายการการบริจาคทรัพย์สินและพิจารณาเสนอขอพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ให้แก่บุคคลที่กระทำความดีความชอบต่อนิติบุคคลตามข้อ๑ข้อ ๔[๑] ประกาศนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปประกาศณ วันที่ ๕ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๕๕ยิ่งลักษณ์ชินวัตรนายกรัฐมนตรีปริยานุช/ผู้จัดทำ๒๒ มีนาคม ๒๕๕๕ณัฐพร/ผู้ตรวจ๒๒ มีนาคม ๒๕๕๕[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๒๙/ตอนพิเศษ ๕๒ ง/หน้า ๒๙/๑๙ มีนาคม ๒๕๕๕
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 63930หลักกฎหมาย: ศาลแรงงานกลางวินิจฉัยจากพยานหลักฐานโจทก์และ พฤติการณ์ต่างๆแล้ววินิจฉัยว่าจำเลยเลิกจ้างโจทก์โดยไม่รู้ว่าโจทก์ได้ร่วมกันก่อตั้งสหภาพแรงงานและเป็นสมาชิกสหภาพแรงงาน การที่โจทก์อุทธรณ์ว่า ศาลแรงงานกลางต้องวินิจฉัยโดยชั่งน้ำหนัก พยานหลักฐานของทั้งสองฝ่าย และถ้าวินิจฉัยโดยชั่งน้ำหนักพยานหลักฐานดังกล่าวแล้วจะฟังได้ว่า จำเลยเลิกจ้างโจทก์โดยรู้อยู่แล้วว่าโจทก์เป็นผู้เริ่มก่อการและเป็นสมาชิกสหภาพแรงงาน จึงเป็นการอุทธรณ์โต้เถียงดุลพินิจในการรับฟังพยานหลักฐานของศาลแรงงานกลาง เป็นอุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 846/2524นายชัยศรี พาณิชปฐม กับพวกโจทก์บริษัทมาบูลกูล จำกัด (โรงแรมมโนห์ราจำเลย พ.ร.บ.จัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ.2522 ม. 54ศาลแรงงานกลางวินิจฉัยจากพยานหลักฐานโจทก์และ พฤติการณ์ต่างๆแล้ววินิจฉัยว่าจำเลยเลิกจ้างโจทก์โดยไม่รู้ว่าโจทก์ได้ร่วมกันก่อตั้งสหภาพแรงงานและเป็นสมาชิกสหภาพแรงงาน การที่โจทก์อุทธรณ์ว่า ศาลแรงงานกลางต้องวินิจฉัยโดยชั่งน้ำหนัก พยานหลักฐานของทั้งสองฝ่าย และถ้าวินิจฉัยโดยชั่งน้ำหนักพยานหลักฐานดังกล่าวแล้วจะฟังได้ว่า จำเลยเลิกจ้างโจทก์โดยรู้อยู่แล้วว่าโจทก์เป็นผู้เริ่มก่อการและเป็นสมาชิกสหภาพแรงงาน จึงเป็นการอุทธรณ์โต้เถียงดุลพินิจในการรับฟังพยานหลักฐานของศาลแรงงานกลาง เป็นอุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริง(สมบูรณ์ บุญภินนท์-ขจร หะวานนท์-ไพศาล สว่างเนตร)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 846/2524นายชัยศรี พาณิชปฐม กับพวกโจทก์บริษัทมาบูลกูล จำกัด (โรงแรมมโนห์ราจำเลย พ.ร.บ.จัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ.2522 ม. 54ศาลแรงงานกลางวินิจฉัยจากพยานหลักฐานโจทก์และ พฤติการณ์ต่างๆแล้ววินิจฉัยว่าจำเลยเลิกจ้างโจทก์โดยไม่รู้ว่าโจทก์ได้ร่วมกันก่อตั้งสหภาพแรงงานและเป็นสมาชิกสหภาพแรงงาน การที่โจทก์อุทธรณ์ว่า ศาลแรงงานกลางต้องวินิจฉัยโดยชั่งน้ำหนัก พยานหลักฐานของทั้งสองฝ่าย และถ้าวินิจฉัยโดยชั่งน้ำหนักพยานหลักฐานดังกล่าวแล้วจะฟังได้ว่า จำเลยเลิกจ้างโจทก์โดยรู้อยู่แล้วว่าโจทก์เป็นผู้เริ่มก่อการและเป็นสมาชิกสหภาพแรงงาน จึงเป็นการอุทธรณ์โต้เถียงดุลพินิจในการรับฟังพยานหลักฐานของศาลแรงงานกลาง เป็นอุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริง(สมบูรณ์ บุญภินนท์-ขจร หะวานนท์-ไพศาล สว่างเนตร)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1146/2494หลักกฎหมาย: โจทก์ฟ้องขับไล่จำเลยและกล่าวไว้ด้วยว่า จำเลยเผาไฟทำให้ต้นยางโจทก์เสียหาย แต่โจทก์ยังไม่ประสงค์จะเรียกร้องเอาค่าเสียหายจากจำเลยก่อน เมื่อคดีถึงที่สุดแล้วโจทก์จึงมาฟ้องจำเลยขอเรียกค่าเสียหายในการที่จำเลยเผาไฟทำให้ไหม้ต้นยางของโจทก์เสียหายอีก ดังนี้ เป็นการฟ้องซ้ำ ต้องห้ามมิให้ฟ้องตาม ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 148ข้อกฎหมายเรื่องฟ้องซ้ำเป็นข้อกฎหมายเกี่ยวกับความสงบเรียบร้อยแม้จะไม่มีฝ่ายใดยกขึ้นว่ากล่าว ศาลก็ย่อมยกขึ้นมาใช้เองได้ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1146/2494นางคุ้ม สังข์ทองโจทก์นายสง กาญจนพรหม ที่ 1 นายแดง แก้วบุญ ที่ 2จำเลย ป.วิ.พ. ม. 142, ม. 148 ป.พ.พ. ม. 438โจทก์ฟ้องขับไล่จำเลยและกล่าวไว้ด้วยว่า จำเลยเผาไฟทำให้ต้นยางโจทก์เสียหาย แต่โจทก์ยังไม่ประสงค์จะเรียกร้องเอาค่าเสียหายจากจำเลยก่อน เมื่อคดีถึงที่สุดแล้วโจทก์จึงมาฟ้องจำเลยขอเรียกค่าเสียหายในการที่จำเลยเผาไฟทำให้ไหม้ต้นยางของโจทก์เสียหายอีก ดังนี้ เป็นการฟ้องซ้ำ ต้องห้ามมิให้ฟ้องตาม ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 148ข้อกฎหมายเรื่องฟ้องซ้ำเป็นข้อกฎหมายเกี่ยวกับความสงบเรียบร้อยแม้จะไม่มีฝ่ายใดยกขึ้นว่ากล่าว ศาลก็ย่อมยกขึ้นมาใช้เองได้(นาถปริญญา-เลขวณิชธรรมวิทักษ์-ศิลปสิทธิวินิจฉัย)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1146/2494นางคุ้ม สังข์ทองโจทก์นายสง กาญจนพรหม ที่ 1 นายแดง แก้วบุญ ที่ 2จำเลย ป.วิ.พ. ม. 142, ม. 148 ป.พ.พ. ม. 438โจทก์ฟ้องขับไล่จำเลยและกล่าวไว้ด้วยว่า จำเลยเผาไฟทำให้ต้นยางโจทก์เสียหาย แต่โจทก์ยังไม่ประสงค์จะเรียกร้องเอาค่าเสียหายจากจำเลยก่อน เมื่อคดีถึงที่สุดแล้วโจทก์จึงมาฟ้องจำเลยขอเรียกค่าเสียหายในการที่จำเลยเผาไฟทำให้ไหม้ต้นยางของโจทก์เสียหายอีก ดังนี้ เป็นการฟ้องซ้ำ ต้องห้ามมิให้ฟ้องตาม ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 148ข้อกฎหมายเรื่องฟ้องซ้ำเป็นข้อกฎหมายเกี่ยวกับความสงบเรียบร้อยแม้จะไม่มีฝ่ายใดยกขึ้นว่ากล่าว ศาลก็ย่อมยกขึ้นมาใช้เองได้(นาถปริญญา-เลขวณิชธรรมวิทักษ์-ศิลปสิทธิวินิจฉัย)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
กฎกระทรวงกำหนดเขตพัฒนาการท่องเที่ยวหมู่เกาะทะเลใต้ พ.ศ. 2560กฎกระทรวง กำหนดเขตพัฒนาการท่องเที่ยวหมู่เกาะทะเลใต้ พ.ศ. ๒๕๖๐อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๔ วรรคหนึ่ง และมาตรา ๑๗ แห่งพระราชบัญญัตินโยบายการท่องเที่ยวแห่งชาติ พ.ศ. ๒๕๕๑ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬาออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้ให้กำหนดเขตพัฒนาการท่องเที่ยวหมู่เกาะทะเลใต้ ประกอบด้วย เขตพื้นที่เกาะเต่า เกาะพะงัน เกาะสมุย และหมู่เกาะอ่างทอง จังหวัดสุราษฎร์ธานี โดยมีจังหวัดสุราษฎร์ธานีเป็นศูนย์ปฏิบัติการของเขตพัฒนาการท่องเที่ยวให้ไว้ ณ วันที่ ๑๑ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๖๐ กอบกาญจน์ วัฒนวรางกูร รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬาหมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ โดยที่หมู่เกาะทะเลใต้ อันได้แก่ เกาะเต่า เกาะพะงัน เกาะสมุย และหมู่เกาะอ่างทอง มีความสำคัญต่อการท่องเที่ยวของประเทศ สมควรกำหนดให้เป็นเขตพัฒนาการท่องเที่ยวตามมาตรา ๑๗ แห่งพระราชบัญญัตินโยบายการท่องเที่ยวแห่งชาติ พ.ศ. ๒๕๕๑ เพื่อประโยชน์ในการรักษาฟื้นฟูแหล่งท่องเที่ยว รวมทั้งการบริหารและพัฒนาการท่องเที่ยวในพื้นที่ดังกล่าว ให้สอดคล้องกับแผนพัฒนาการท่องเที่ยวแห่งชาติ และแก้ไขข้อจำกัดการพัฒนาอันจะส่งผลดีต่อการพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมในพื้นที่โดยสอดคล้องกับหลักการพัฒนาอย่างยั่งยืน จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้
กฎกระทรวงกฎกระทรวงฉบับที่16 (พ.ศ. 2506)ออกตามความในพระราชบัญญัติการประมงพุทธศักราช2490------อาศัยอำนาจตามความในมาตรา 5 แห่งพระราชบัญญัติประมง พ.ศ. 2490รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรออกกฎกระทรวง ดังต่อไปนี้ให้ยกเลิกความในลำดับ 8 ของ(ข) อัตราเงินอากรอาชญาบัตรสำหรับเครื่องมือในพิกัด แห่งกฎกระทรวง ฉบับที่ 2 (พ.ศ.2490) ว่าด้วยการกำหนดอัตราเงินอากร ออกตามความในพระราชบัญญัติการประมงพ.ศ. 2490และให้ใช้ความต่อไปนี้แทนให้ไว้ ณ วันที่ 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2506พลเอก สุรจิต จารุเศรนีรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตร-------------------------------------------------------หมายเหตุ :-เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ เนื่องด้วยกฎกระทรวง ฉบับที่ 2 (พ.ศ. 2490)ว่าด้วยการกำหนดอัตราเงินอากรการประมงได้ประกาศใช้มาเป็นเวลา 15 ปีแล้วการเรียกเก็บเงินอากรแก่เครื่องมือการประมงบางชนิดยังไม่เหมาะสมกับเหตุการณ์ในปัจจุบันเพราะในปัจจุบันนี้การประมงทะเลได้พัฒนาก้าวหน้าขึ้นเป็นอันมากชาวประมงได้นำเอาเครื่องมือประมงแบบใหม่ ๆ มาใช้ทำการประมงอีกหลายชนิดเช่นอวนลอยไนล่อน เป็นต้น อวนแบบใหม่ ๆ เหล่านี้ซึ่งเป็นเครื่องมือขนาดเล็กแต่ต้องเสียเงินอากรค่าอาชญาบัตรในอัตราสูงเกินรายได้ของชาวประมงซึ่งนับว่าไม่เป็นธรรมแก่ชาวประมงผู้ใช้อวนลอยไนล่อนเมื่อเปรียบเทียบกับเครื่องมือขนาดใหญ่อื่น ๆซึ่งเสียเงินอากรน้อยกว่าอวนลอยไนล่อนหลายเท่าแต่สามารถจับสัตว์น้ำได้มากกว่าอวนลอยไนล่อนหลายสิบเท่าเพื่อส่งเสริมอาชีพชาวประมงผู้ใช้อวนลอยไนล่อนให้สามารถประกอบอาชีพต่อไปได้จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงแก้ไขปรับปรุงอัตราเงินอากรการประมงเสียใหม่
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 616/2469หลักกฎหมาย: แกะเครื่องหมายทะเบียนปืนใหม่ เหมือนกับเครื่องหมายเก่า ลักษณพยานน่าที่นำสืบ ข้อสันนิษฐาน (เทียบฎีกาที่ 1276/62)จำเลยได้รับอนุญาตให้มีปืนกระบอกหนึ่ง ต่อมาจำเลยซ่อมตัวอักษรแลตัวเลขเครื่องหมายของเก่าที่ลบเลือน เพื่อให้ชัดเจนขึ้น ฎีกาตัดสินว่า เมื่อโจทย์นำสืบได้ความว่าเครื่องหมายที่พานท้ายปืนเปนตัวอักษรแลตัวเลขที่แกะด้วยมือ ไม่ใช่เปนตัวพิมพ์เหล็กของเจ้าพนักงาน ประเด็นตกเปนน่าที่ของจำเลยจะต้องนำสืบว่า เหตุไรเครื่องหมายจึงเปนดังนั้น เพราะจำเลยเปนเจ้าของปกครองอยู่ แต่การกระทำนี้เปนแต่เพียงซ่อมตัวอักษรเก่าให้ชัดเจนขึ้นเท่านั้น ไม่เปนเหตุซึ่งสามรถอายให้เกิดความเสียหายแก่สาธารณะชนฤาบุคคลผู้หนึ่งผู้ใด ตามกฎหมายอาญามาตรา ๒๒๒ จึงยังไม่ควรลงโทษจำเลยฐานปลอมหนังสือ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 616/2469อัยการนครราชสีมาโจทก์นายร้าย แดงจันทึกล. ป.อ. ม. 222แกะเครื่องหมายทะเบียนปืนใหม่ เหมือนกับเครื่องหมายเก่า ลักษณพยานน่าที่นำสืบ ข้อสันนิษฐาน (เทียบฎีกาที่ 1276/62)จำเลยได้รับอนุญาตให้มีปืนกระบอกหนึ่ง ต่อมาจำเลยซ่อมตัวอักษรแลตัวเลขเครื่องหมายของเก่าที่ลบเลือน เพื่อให้ชัดเจนขึ้น ฎีกาตัดสินว่า เมื่อโจทย์นำสืบได้ความว่าเครื่องหมายที่พานท้ายปืนเปนตัวอักษรแลตัวเลขที่แกะด้วยมือ ไม่ใช่เปนตัวพิมพ์เหล็กของเจ้าพนักงาน ประเด็นตกเปนน่าที่ของจำเลยจะต้องนำสืบว่า เหตุไรเครื่องหมายจึงเปนดังนั้น เพราะจำเลยเปนเจ้าของปกครองอยู่ แต่การกระทำนี้เปนแต่เพียงซ่อมตัวอักษรเก่าให้ชัดเจนขึ้นเท่านั้น ไม่เปนเหตุซึ่งสามรถอายให้เกิดความเสียหายแก่สาธารณะชนฤาบุคคลผู้หนึ่งผู้ใด ตามกฎหมายอาญามาตรา ๒๒๒ จึงยังไม่ควรลงโทษจำเลยฐานปลอมหนังสือ(หริศ-นรเนติ-พิพาก)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: จำเลยได้รับอนุญาตให้มีปืนกระบอกหนึ่ง ต่อมาจำเลยซ่อมตัวอักษรแลตัวเลขเครื่องหมายของเก่าที่ลบเลือน เพื่อให้ชัดเจนขึ้น ฎีกาตัดสินว่า เมื่อโจทย์นำสืบได้ความว่าเครื่องหมายที่พานท้ายปืนเปนตัวอักษรแลตัวเลขที่แกะด้วยมือ ไม่ใช่เปนตัวพิมพ์เหล็กของเจ้าพนักงาน ประเด็นตกเปนน่าที่ของจำเลยจะต้องนำสืบว่า เหตุไรเครื่องหมายจึงเปนดังนั้น เพราะจำเลยเปนเจ้าของปกครองอยู่ แต่การกระทำนี้เปนแต่เพียงซ่อมตัวอักษรเก่าให้ชัดเจนขึ้นเท่านั้น ไม่เปนเหตุซึ่งสามรถอายให้เกิดความเสียหายแก่สาธารณะชนฤาบุคคลผู้หนึ่งผู้ใด ตามกฎหมายอาญามาตรา ๒๒๒ จึงยังไม่ควรลงโทษจำเลยฐานปลอมหนังสือ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 616/2469อัยการนครราชสีมาโจทก์นายร้าย แดงจันทึกล. ป.อ. ม. 222แกะเครื่องหมายทะเบียนปืนใหม่ เหมือนกับเครื่องหมายเก่า ลักษณพยานน่าที่นำสืบ ข้อสันนิษฐาน (เทียบฎีกาที่ 1276/62)จำเลยได้รับอนุญาตให้มีปืนกระบอกหนึ่ง ต่อมาจำเลยซ่อมตัวอักษรแลตัวเลขเครื่องหมายของเก่าที่ลบเลือน เพื่อให้ชัดเจนขึ้น ฎีกาตัดสินว่า เมื่อโจทย์นำสืบได้ความว่าเครื่องหมายที่พานท้ายปืนเปนตัวอักษรแลตัวเลขที่แกะด้วยมือ ไม่ใช่เปนตัวพิมพ์เหล็กของเจ้าพนักงาน ประเด็นตกเปนน่าที่ของจำเลยจะต้องนำสืบว่า เหตุไรเครื่องหมายจึงเปนดังนั้น เพราะจำเลยเปนเจ้าของปกครองอยู่ แต่การกระทำนี้เปนแต่เพียงซ่อมตัวอักษรเก่าให้ชัดเจนขึ้นเท่านั้น ไม่เปนเหตุซึ่งสามรถอายให้เกิดความเสียหายแก่สาธารณะชนฤาบุคคลผู้หนึ่งผู้ใด ตามกฎหมายอาญามาตรา ๒๒๒ จึงยังไม่ควรลงโทษจำเลยฐานปลอมหนังสือ(หริศ-นรเนติ-พิพาก)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 823/2464หลักกฎหมาย: จำเลยกระทำผิดกฎหมาย ๔ กทง คือแต่งเครื่องแบบตำรวจปลอม ทำให้เสียอิศรภาพ ชิงทรัพย์ แลลักทรัพย์ ตัดสินลงโทษข้อเท็จจริง ฎีกายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 823/2464 ป.อ. ม. 128, ม. 270, ม. 293จำเลยกระทำผิดกฎหมาย ๔ กทง คือแต่งเครื่องแบบตำรวจปลอม ทำให้เสียอิศรภาพ ชิงทรัพย์ แลลักทรัพย์ ตัดสินลงโทษข้อเท็จจริง ฎีกายืน()แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: จำเลยกระทำผิดกฎหมาย ๔ กทง คือแต่งเครื่องแบบตำรวจปลอม ทำให้เสียอิศรภาพ ชิงทรัพย์ แลลักทรัพย์ ตัดสินลงโทษข้อเท็จจริง ฎีกายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 823/2464 ป.อ. ม. 128, ม. 270, ม. 293จำเลยกระทำผิดกฎหมาย ๔ กทง คือแต่งเครื่องแบบตำรวจปลอม ทำให้เสียอิศรภาพ ชิงทรัพย์ แลลักทรัพย์ ตัดสินลงโทษข้อเท็จจริง ฎีกายืน()แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 329/2485หลักกฎหมาย: โจทก์ฟ้องว่าจำเลยทำร้ายร่างกาย จ. บาดเจ็บสาหัสประกอบด้วยทุกขเวทนากล้าเกินกว่า 20 วัน ศาลชั้นต้นลงโทษจำเลยฐานทำร้ายร่างกายบาดเจ็บสาหัสทำให้ไม่อาจประกอบการอาชีพได้เป็นปกติเกินกว่า 20 วันศาลอุทธรณ์พิพากษายืน แต่ผู้พิพากษาศาลอุทธรณ์นายหนึ่งมีความเห็นแย้งว่าโจทก์ฟ้องว่าบาดแผล จ. ถึงสาหัสโดยมีอาการประกอบด้วยทุกขเวทนากล้าเกินกว่า 20 วัน ข้อเท็จจริงทางพิจารณาจึงต่างกับฟ้องลงโทษจำเลยฐานทำร้ายร่างกายบาดเจ็บสาหัสไม่ได้ ควรลงโทษฐานทำร้ายร่างกายธรรมดาดังนี้ คดีจึงฎีกาได้แต่เฉพาะปัญหาข้อกฎหมายเท่านั้น จำเลยฎีกาว่าโจทก์ไม่มีพยานแสดงว่าจำเลยทำร้ายร่างกาย จ. ถึงสาหัสตามฟ้อง จึงเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 218 ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 329/2485อัยการสุราษฎร์ธานีโจทก์นักโทษชายแช่ม เพ็ชร์ตุ้นจำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 254, ม. 256 ป.วิ.อ. ม. 192, ม. 218โจทก์ฟ้องว่าจำเลยทำร้ายร่างกาย จ. บาดเจ็บสาหัสประกอบด้วยทุกขเวทนากล้าเกินกว่า 20 วัน ศาลชั้นต้นลงโทษจำเลยฐานทำร้ายร่างกายบาดเจ็บสาหัสทำให้ไม่อาจประกอบการอาชีพได้เป็นปกติเกินกว่า 20 วันศาลอุทธรณ์พิพากษายืน แต่ผู้พิพากษาศาลอุทธรณ์นายหนึ่งมีความเห็นแย้งว่าโจทก์ฟ้องว่าบาดแผล จ. ถึงสาหัสโดยมีอาการประกอบด้วยทุกขเวทนากล้าเกินกว่า 20 วัน ข้อเท็จจริงทางพิจารณาจึงต่างกับฟ้องลงโทษจำเลยฐานทำร้ายร่างกายบาดเจ็บสาหัสไม่ได้ ควรลงโทษฐานทำร้ายร่างกายธรรมดาดังนี้ คดีจึงฎีกาได้แต่เฉพาะปัญหาข้อกฎหมายเท่านั้น จำเลยฎีกาว่าโจทก์ไม่มีพยานแสดงว่าจำเลยทำร้ายร่างกาย จ. ถึงสาหัสตามฟ้อง จึงเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 218(ทิพปัญญา-นิติศาสตร์-ภัทรนาวิก)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 329/2485อัยการสุราษฎร์ธานีโจทก์นักโทษชายแช่ม เพ็ชร์ตุ้นจำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 254, ม. 256 ป.วิ.อ. ม. 192, ม. 218โจทก์ฟ้องว่าจำเลยทำร้ายร่างกาย จ. บาดเจ็บสาหัสประกอบด้วยทุกขเวทนากล้าเกินกว่า 20 วัน ศาลชั้นต้นลงโทษจำเลยฐานทำร้ายร่างกายบาดเจ็บสาหัสทำให้ไม่อาจประกอบการอาชีพได้เป็นปกติเกินกว่า 20 วันศาลอุทธรณ์พิพากษายืน แต่ผู้พิพากษาศาลอุทธรณ์นายหนึ่งมีความเห็นแย้งว่าโจทก์ฟ้องว่าบาดแผล จ. ถึงสาหัสโดยมีอาการประกอบด้วยทุกขเวทนากล้าเกินกว่า 20 วัน ข้อเท็จจริงทางพิจารณาจึงต่างกับฟ้องลงโทษจำเลยฐานทำร้ายร่างกายบาดเจ็บสาหัสไม่ได้ ควรลงโทษฐานทำร้ายร่างกายธรรมดาดังนี้ คดีจึงฎีกาได้แต่เฉพาะปัญหาข้อกฎหมายเท่านั้น จำเลยฎีกาว่าโจทก์ไม่มีพยานแสดงว่าจำเลยทำร้ายร่างกาย จ. ถึงสาหัสตามฟ้อง จึงเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 218(ทิพปัญญา-นิติศาสตร์-ภัทรนาวิก)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 64322หลักกฎหมาย: คำสั่งศาลอุทธรณ์ที่ยืนตามศาลชั้นต้นให้เรียกค่าขึ้นศาลจากอุทธรณ์ของจำเลยอย่างคดีมีทุนทรัพย์นั้น เป็นคำสั่งระหว่างพิจารณา จำเลยจะฎีกาคัดค้านคำสั่งนั้นไม่ได้ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 396/2502นางสาวกวีนี ปุราวาศโจทก์นายวีระ วีรสุคนธ์จำเลย ป.วิ.พ. ม. 226, ม. 246, ม. 247คำสั่งศาลอุทธรณ์ที่ยืนตามศาลชั้นต้นให้เรียกค่าขึ้นศาลจากอุทธรณ์ของจำเลยอย่างคดีมีทุนทรัพย์นั้น เป็นคำสั่งระหว่างพิจารณา จำเลยจะฎีกาคัดค้านคำสั่งนั้นไม่ได้(วุฒิศักดิ์เนตินาท-ดุลยทรรศน์ปฏิภาณ-การุณย์นราทร)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 396/2502นางสาวกวีนี ปุราวาศโจทก์นายวีระ วีรสุคนธ์จำเลย ป.วิ.พ. ม. 226, ม. 246, ม. 247คำสั่งศาลอุทธรณ์ที่ยืนตามศาลชั้นต้นให้เรียกค่าขึ้นศาลจากอุทธรณ์ของจำเลยอย่างคดีมีทุนทรัพย์นั้น เป็นคำสั่งระหว่างพิจารณา จำเลยจะฎีกาคัดค้านคำสั่งนั้นไม่ได้(วุฒิศักดิ์เนตินาท-ดุลยทรรศน์ปฏิภาณ-การุณย์นราทร)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ระเบียบ ก.พ.ค.ว่าด้วยกรณีไม่สามารถปฏิบัติงานได้เต็มเวลาอย่างสม่ําเสมอของ ก.พ.ค.พ.ศ. 2551------------------- โดยที่เป็นการสมควรกําหนดระเบียบว่าด้วยกรณีไม่สามารถปฏิบัติงานได้เต็มเวลาอย่างสม่ําเสมอของ ก.พ.ค. อาศัยอํานาจตามความในมาตรา 30 (6) และมาตรา 31 (5) แห่งพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการพลเรือน พ.ศ. 2551 ก.พ.ค. จึงออกระเบียบไว้ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ ระเบียบนี้เรียกว่า "ระเบียบ ก.พ.ค. ว่าด้วยกรณีไม่สามารถปฏิบัติงานได้เต็มเวลาอย่างสม่ําเสมอ ของ ก.พ.ค. พ.ศ. 2551"ข้อ ๒ ระเบียบนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไปข้อ ๓ กรรมการ ก.พ.ค. ต้องปฏิบัติงานตามเวลาราชการ และมีวันหยุดเช่นเดียวกับวันหยุดราชการตามที่คณะรัฐมนตรีกําหนดข้อ ๔ กรณีดังต่อไปนี้ ถือว่ากรรมการ ก.พ.ค. ไม่สามารถปฎิบัติงานได้เต็มเวลาอย่าสม่ําเสมอ (1) ไม่มาปฏิบัติงานติดต่อกันเป็นเวลาเกินกว่าสิบห้าวันโดยไม่มีเหตุผลอันสมควร (2) เจ็บป่วยจนไม่อาจปฏิบัติงานได้เต็มเวลาอย่างสม่ําเสมอข้อ ๕ ในกรณีที่มีเหตุตามข้อ 4 ให้ ก.พ.ค. สืบสวนพิจารณา ถ้าเห็นว่ากรรมการ ก.พ.ค. ผู้นั้นมีกรณีที่ไม่สามารถปฏิบัติงานได้เต็มเวลาอย่างสม่ําเสมอด้วยเหตุดังกล่าว ให้ ก.พ.ค. พิจารณาและมีมติ มติของ ก.พ.ค. ที่จะวินิจฉัยว่ากรรมการ ก.พ.ค. ผู้ใดไม่สามารถปฏิบัติงานได้เต็มเวลาอย่างสม่ําเสมอต้องได้คะแนนเสียงห้าในหกของจํานวน ก.พ.ค. ทั้งหมดที่มีอยู่ การลงมติให้กระทําโดยวิธีการลงคะแนนลับข้อ ๖ วันที่ถือว่าคณะกรรมการ ก.พ.ค. ไม่สามารถปฏิบัติงานได้เต็มเวลาอย่างสม่ําเสมอตามข้อ 4 และข้อ 5 ให้นับตั้งแต่วันที่ ก.พ.ค. มีมติข้อ ๗ ให้ประธาน ก.พ.ค. รักษาการตามระเบียบนี้ และให้มีอํานาจออกประกาศหรือคําสั่งเพื่อประโยชน์ในการปฏิบัติตามระเบียบนี้ ในกรณีที่มีปัญหาเกี่ยวกับการปฏิบัติตามระเบียบนี้ ประธาน ก.พ.ค. อาจหารือที่ประชุม ก.พ.ค. เพื่อประกอบการพิจารณาวินิจฉัยก็ได้ผู้มีอํานาจลงนาม - ประกาศ ณ วันที่ 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2551(นายศราวุธ เมนะเศวต)ประธานกรรมการพิทักษ์ระบบคุณธรรม
คำสั่งสำนักงานตำรวจแห่งชาติคำสั่งสำนักงานตำรวจแห่งชาติที่ ๗๗๘/๒๕๕๑เรื่องมอบอำนาจในการอนุญาตให้คนต่างด้าวซึ่งได้รับการยกเว้นการตรวจลงตราเข้ามาอยู่ในราชอาณาจักรเป็นการชั่วคราว[๑] ตามที่สำนักงานตำรวจแห่งชาติได้มีคำสั่งที่๕๔๓/๒๕๔๙ ลงวันที่ ๑๕ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๔๙, คำสั่งที่ ๕๖/๒๕๕๑ ลงวันที่ ๒๑ มกราคมพ.ศ. ๒๕๕๑ และคำสั่งที่ ๖๐๘/๒๕๔๙ ลงวันที่ ๘ กันยายน พ.ศ. ๒๕๔๙มอบอำนาจในการอนุญาตให้คนต่างด้าวซึ่งได้รับการยกเว้นการตรวจลงตราเข้ามาอยู่ในราชอาณาจักรเป็นการชั่วคราวไว้แล้วนั้นโดยที่เป็นการสมควรปรับปรุงการอนุญาตให้คนต่างด้าวซึ่งได้รับการยกเว้นการตรวจลงตราเพื่อการท่องเที่ยวตามกฎกระทรวงกำหนดหลักเกณฑ์ วิธีการและเงื่อนไขในการตรวจการยกเว้นและการเปลี่ยนประเภทการตรวจลงตรา พ.ศ. ๒๕๔๕ ลงวันที่ ๑๖ สิงหาคม พ.ศ.๒๕๔๕ เสียใหม่ให้เหมาะสม อาศัยอำนาจตามมาตรา ๑๑ (๔)แห่งพระราชบัญญัติตำรวจแห่งชาติ พ.ศ. ๒๕๔๗ ผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติจึงออกคำสั่งไว้ดังต่อไปนี้ให้ยกเลิกความในข้อ๓ ของคำสั่งสำนักงานตำรวจแห่งชาติ ที่ ๖๐๘/๒๕๔๙ ลงวันที่ ๘ กันยายน พ.ศ. ๒๕๔๙และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน๓.ผู้ถือหนังสือเดินทางหรือเอกสารใช้แทนหนังสือเดินทางซึ่งมีสัญชาติของประเทศที่รัฐมนตรีกำหนดโดยความเห็นชอบของคณะรัฐมนตรีให้เข้ามาในราชอาณาจักรเป็นการชั่วคราวเพื่อการท่องเที่ยวตามกฎกระทรวงกำหนดหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขในการตรวจการยกเว้นและการเปลี่ยนประเภทการตรวจลงตรา พ.ศ. ๒๕๔๕ ลงวันที่ ๑๖ สิงหาคม พ.ศ.๒๕๔๕ ข้อ ๑๓ (๓) ให้อนุญาตให้เข้ามาในราชอาณาจักรได้หลายครั้งโดยอนุญาตให้อยู่ในราชอาณาจักรได้ครั้งละไม่เกินสามสิบวันนับแต่วันที่เดินทางเข้ามาในราชอาณาจักรเว้นแต่เป็นการเดินทางเข้ามาในราชอาณาจักรทางช่องทางอนุญาตของด่านตรวจคนเข้าเมืองที่มีเขตติดต่อกับประเทศเพื่อนบ้านให้อนุญาตให้อยู่ในราชอาณาจักรได้ครั้งละไม่เกินสิบห้าวันนับแต่วันที่เดินทางเข้ามาในราชอาณาจักรสำหรับคนสัญชาติมาเลเซียที่เดินทางเข้ามาในราชอาณาจักรทางช่องทางอนุญาตของด่านตรวจคนเข้าเมืองที่มีอาณาเขตติดต่อกับประเทศมาเลเซียให้อนุญาตให้อยู่ในราชอาณาจักรได้ครั้งละไม่เกินสามสิบวันนับแต่วันที่เดินทางเข้ามาในราชอาณาจักรบรรดาระเบียบข้อบังคับ และคำสั่งอื่นใด ในส่วนที่กำหนดไว้แล้วในคำสั่งนี้หรือซึ่งขัดหรือแย้งกับคำสั่งนี้ ให้ใช้คำสั่งนี้แทนทั้งนี้ตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไปสั่ง ณ วันที่ ๒๕พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๕๑พลตำรวจเอก พัชรวาทวงษ์สุวรรณผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติปริยานุช/ผู้จัดทำ๒ มีนาคม ๒๕๕๒พัสสน/ตรวจ๒๒ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๔[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๒๖/ตอนพิเศษ ๓๒ ง/หน้า ๖๕/๒๗ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๒