คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2142/2499หลักกฎหมาย: ใช้มือชกหนึ่งทีถูกที่จมูกเลือดกำเดาไหล ไม่ปรากฎว่าเลือดกำเดาออกเพราะเหตุใดและชกแรงแค่ไหน ย่อมมีผิดเพียงฐานทำร้ายร่างกายไม่ถึงบาดเจ็บเท่านั้น สำนวนการสอบสวนที่ศาลเรียกมาเองนั้นศาลจะยกขึ้นให้เป็นผลร้ายแก่จำเลยไม่ได้.โจทก์ฟ้องว่าจำเลยทั้งสองฝ่ายหนึ่งและนายแสวงอีกฝ่ายหนึ่งได้วิวาทกัน จำเลยได้ทำร้ายนายแสวงถึงแก่ความตายโดยเจตนา ขอให้ลงโทษและเพิ่มโทษ จำเลยทั้งสองปฏิเสธข้อหาว่าจำเลยป้องกันตัวและผู้ตายมิได้ตายโดยจำเลยทำร้าย ศาลชั้นต้นฟังว่าที่จำเลยทั้ง ๒ ได้ชกผู้ตาย ๑ ทีถูกดั้งจมูกเลือดกำเดาไหลแล้วได้กอดปล้ำกันจนตกน้ำแล้วจำเลยที่ ๑ ใช้เหล็กคันโยก สูบน้ำเรือตีผู้ตาย ๑ ที ผู้ตายจมน้ำหายไป พิพากษาว่าจำเลยที่ ๑ ผิด ก.ม. อาญา ม.๒๔๙ จำคุก ๑๖ ปี ส่วนจำเลยที่ ๒ ผิด ม.๒๕๔,๓๒ จำคุก ๑ ปี ๔ เดือนแล้วส่งไปกักกันอีก ๓ ปี จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เฉพาะจำเลยที่ ๒ ว่า ผิด ก.ม.อาญาม.๓๓๘ (๓) จำคุก ๑ เดือนปรับ ๑๐๐ บาทไม่กักกัน นอกนั้นพิพากษายืน โจทก์และจำเลยที่ ๑ ฎีกา ศาลฎีกาคงฟังว่าจำเลยที่ ๑ ได้ฆ่านายแสวงตายโดยเจตนา แต่สำหรับจำเลยที่ ๒ นั้นเห็นว่าจำเลยใช้มือชกไปเพียง ๑ ทีเลือดกำเดาใหล เลือดกำเดานี้อาจใหลได้เองเพราะร้อนหรือกระทบกระเทือนไม่จำเป็นต้องมีบาดแผลจึงยังไม่พอชี้ขาดว่าถึงบาดเจ็บ การที่ศาลอุทธรณ์เรียกสำนวนการสอบสวนและรายงานการชัณสูตรบาดแผลไปดูเองโดยโจทก์มิได้อ้างเป็นพยานมานั้น โจทก์จะขอให้ศาลยกขึ้นมาเพื่อเป็นผลร้ายแก่จำเลยไม่ได้ ศาลฎีกาพิพากษายืน. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2142/2499พนักงานอัยการ กรมอัยการโจทก์นายเจือ สุขเกษม กับพวกจำเลย ป.อ. ม. 254, ม. 338 (3) ป.วิ.อ. ม. 175ใช้มือชกหนึ่งทีถูกที่จมูกเลือดกำเดาไหล ไม่ปรากฎว่าเลือดกำเดาออกเพราะเหตุใดและชกแรงแค่ไหน ย่อมมีผิดเพียงฐานทำร้ายร่างกายไม่ถึงบาดเจ็บเท่านั้น สำนวนการสอบสวนที่ศาลเรียกมาเองนั้นศาลจะยกขึ้นให้เป็นผลร้ายแก่จำเลยไม่ได้.โจทก์ฟ้องว่าจำเลยทั้งสองฝ่ายหนึ่งและนายแสวงอีกฝ่ายหนึ่งได้วิวาทกัน จำเลยได้ทำร้ายนายแสวงถึงแก่ความตายโดยเจตนา ขอให้ลงโทษและเพิ่มโทษ จำเลยทั้งสองปฏิเสธข้อหาว่าจำเลยป้องกันตัวและผู้ตายมิได้ตายโดยจำเลยทำร้าย ศาลชั้นต้นฟังว่าที่จำเลยทั้ง ๒ ได้ชกผู้ตาย ๑ ทีถูกดั้งจมูกเลือดกำเดาไหลแล้วได้กอดปล้ำกันจนตกน้ำแล้วจำเลยที่ ๑ ใช้เหล็กคันโยก สูบน้ำเรือตีผู้ตาย ๑ ที ผู้ตายจมน้ำหายไป พิพากษาว่าจำเลยที่ ๑ ผิด ก.ม. อาญา ม.๒๔๙ จำคุก ๑๖ ปี ส่วนจำเลยที่ ๒ ผิด ม.๒๕๔,๓๒ จำคุก ๑ ปี ๔ เดือนแล้วส่งไปกักกันอีก ๓ ปี จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เฉพาะจำเลยที่ ๒ ว่า ผิด ก.ม.อาญาม.๓๓๘ (๓) จำคุก ๑ เดือนปรับ ๑๐๐ บาทไม่กักกัน นอกนั้นพิพากษายืน โจทก์และจำเลยที่ ๑ ฎีกา ศาลฎีกาคงฟังว่าจำเลยที่ ๑ ได้ฆ่านายแสวงตายโดยเจตนา แต่สำหรับจำเลยที่ ๒ นั้นเห็นว่าจำเลยใช้มือชกไปเพียง ๑ ทีเลือดกำเดาใหล เลือดกำเดานี้อาจใหลได้เองเพราะร้อนหรือกระทบกระเทือนไม่จำเป็นต้องมีบาดแผลจึงยังไม่พอชี้ขาดว่าถึงบาดเจ็บ การที่ศาลอุทธรณ์เรียกสำนวนการสอบสวนและรายงานการชัณสูตรบาดแผลไปดูเองโดยโจทก์มิได้อ้างเป็นพยานมานั้น โจทก์จะขอให้ศาลยกขึ้นมาเพื่อเป็นผลร้ายแก่จำเลยไม่ได้ ศาลฎีกาพิพากษายืน.(ดุลยทรรศน์ปฏิภาณ-ประมูล สุวรรณศร-วิเทศจรรยารักษ์)ศาลอาญา - นายภักดิ์ บัพย์ภักดี - ศาลอุทธรณ์ - หลวงสุธรรมานุวัฒน - แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่าจำเลยทั้งสองฝ่ายหนึ่งและนายแสวงอีกฝ่ายหนึ่งได้วิวาทกัน จำเลยได้ทำร้ายนายแสวงถึงแก่ความตายโดยเจตนา ขอให้ลงโทษและเพิ่มโทษ จำเลยทั้งสองปฏิเสธข้อหาว่าจำเลยป้องกันตัวและผู้ตายมิได้ตายโดยจำเลยทำร้าย ศาลชั้นต้นฟังว่าที่จำเลยทั้ง ๒ ได้ชกผู้ตาย ๑ ทีถูกดั้งจมูกเลือดกำเดาไหลแล้วได้กอดปล้ำกันจนตกน้ำแล้วจำเลยที่ ๑ ใช้เหล็กคันโยก สูบน้ำเรือตีผู้ตาย ๑ ที ผู้ตายจมน้ำหายไป พิพากษาว่าจำเลยที่ ๑ ผิด ก.ม. อาญา ม.๒๔๙ จำคุก ๑๖ ปี ส่วนจำเลยที่ ๒ ผิด ม.๒๕๔,๓๒ จำคุก ๑ ปี ๔ เดือนแล้วส่งไปกักกันอีก ๓ ปี จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เฉพาะจำเลยที่ ๒ ว่า ผิด ก.ม.อาญาม.๓๓๘ (๓) จำคุก ๑ เดือนปรับ ๑๐๐ บาทไม่กักกัน นอกนั้นพิพากษายืน โจทก์และจำเลยที่ ๑ ฎีกา ศาลฎีกาคงฟังว่าจำเลยที่ ๑ ได้ฆ่านายแสวงตายโดยเจตนา แต่สำหรับจำเลยที่ ๒ นั้นเห็นว่าจำเลยใช้มือชกไปเพียง ๑ ทีเลือดกำเดาใหล เลือดกำเดานี้อาจใหลได้เองเพราะร้อนหรือกระทบกระเทือนไม่จำเป็นต้องมีบาดแผลจึงยังไม่พอชี้ขาดว่าถึงบาดเจ็บ การที่ศาลอุทธรณ์เรียกสำนวนการสอบสวนและรายงานการชัณสูตรบาดแผลไปดูเองโดยโจทก์มิได้อ้างเป็นพยานมานั้น โจทก์จะขอให้ศาลยกขึ้นมาเพื่อเป็นผลร้ายแก่จำเลยไม่ได้ ศาลฎีกาพิพากษายืน. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2142/2499พนักงานอัยการ กรมอัยการโจทก์นายเจือ สุขเกษม กับพวกจำเลย ป.อ. ม. 254, ม. 338 (3) ป.วิ.อ. ม. 175ใช้มือชกหนึ่งทีถูกที่จมูกเลือดกำเดาไหล ไม่ปรากฎว่าเลือดกำเดาออกเพราะเหตุใดและชกแรงแค่ไหน ย่อมมีผิดเพียงฐานทำร้ายร่างกายไม่ถึงบาดเจ็บเท่านั้น สำนวนการสอบสวนที่ศาลเรียกมาเองนั้นศาลจะยกขึ้นให้เป็นผลร้ายแก่จำเลยไม่ได้.โจทก์ฟ้องว่าจำเลยทั้งสองฝ่ายหนึ่งและนายแสวงอีกฝ่ายหนึ่งได้วิวาทกัน จำเลยได้ทำร้ายนายแสวงถึงแก่ความตายโดยเจตนา ขอให้ลงโทษและเพิ่มโทษ จำเลยทั้งสองปฏิเสธข้อหาว่าจำเลยป้องกันตัวและผู้ตายมิได้ตายโดยจำเลยทำร้าย ศาลชั้นต้นฟังว่าที่จำเลยทั้ง ๒ ได้ชกผู้ตาย ๑ ทีถูกดั้งจมูกเลือดกำเดาไหลแล้วได้กอดปล้ำกันจนตกน้ำแล้วจำเลยที่ ๑ ใช้เหล็กคันโยก สูบน้ำเรือตีผู้ตาย ๑ ที ผู้ตายจมน้ำหายไป พิพากษาว่าจำเลยที่ ๑ ผิด ก.ม. อาญา ม.๒๔๙ จำคุก ๑๖ ปี ส่วนจำเลยที่ ๒ ผิด ม.๒๕๔,๓๒ จำคุก ๑ ปี ๔ เดือนแล้วส่งไปกักกันอีก ๓ ปี จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เฉพาะจำเลยที่ ๒ ว่า ผิด ก.ม.อาญาม.๓๓๘ (๓) จำคุก ๑ เดือนปรับ ๑๐๐ บาทไม่กักกัน นอกนั้นพิพากษายืน โจทก์และจำเลยที่ ๑ ฎีกา ศาลฎีกาคงฟังว่าจำเลยที่ ๑ ได้ฆ่านายแสวงตายโดยเจตนา แต่สำหรับจำเลยที่ ๒ นั้นเห็นว่าจำเลยใช้มือชกไปเพียง ๑ ทีเลือดกำเดาใหล เลือดกำเดานี้อาจใหลได้เองเพราะร้อนหรือกระทบกระเทือนไม่จำเป็นต้องมีบาดแผลจึงยังไม่พอชี้ขาดว่าถึงบาดเจ็บ การที่ศาลอุทธรณ์เรียกสำนวนการสอบสวนและรายงานการชัณสูตรบาดแผลไปดูเองโดยโจทก์มิได้อ้างเป็นพยานมานั้น โจทก์จะขอให้ศาลยกขึ้นมาเพื่อเป็นผลร้ายแก่จำเลยไม่ได้ ศาลฎีกาพิพากษายืน.(ดุลยทรรศน์ปฏิภาณ-ประมูล สุวรรณศร-วิเทศจรรยารักษ์)ศาลอาญา - นายภักดิ์ บัพย์ภักดี - ศาลอุทธรณ์ - หลวงสุธรรมานุวัฒน - แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ