คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 106073หลักกฎหมาย: บุตรเขยจำเลยก่อเหตุวิวาททำร้ายบุตรชายผู้ตายโดยใช้มีดพร้าฟัน ผู้ตายเข้าแย่งมีดพร้าไว้ได้ แล้วใช้มีดพร้านั้นฟันบุตรเขยจำเลย จำเลยซึ่งเป็นพ่อตาเอาปืนมานั่งคอยดูอยู่ เห็นบุตรเขยถือมีดพร้ามาดักฟันบุตรชายผู้ตายก็ไม่ห้ามปราม กลับเข้าไปเอาปืนยิงผู้ตายในระยะห่าง 1 ศอกเศษ ดังนี้ พฤติการณ์ของจำเลยจึงเป็นฝ่ายเข้าช่วยเหลือบุตรเขยตน ทั้งการกระทำของผู้ตายก็เป็นการกระทำเพื่อป้องกันบุตรชายของตนด้วย จำเลยจึงจะยกขึ้นอ้างว่าการกระทำของจำเลยเป็นการกระทำเพื่อป้องกันภยันตรายให้แก่บุตรเขยหาได้ไม่สำนวนแรกโจทก์ฟ้องว่า จำเลยบังอาจใช้อาวุธปืนยิงและใช้มีดพร้าฟันทำร้ายนายบุญชวนผู้เสียหายโดยเจตนาฆ่า แต่การกระทำไม่บรรลุผล เพราะกระสุนปืนและมีดพร้าไม่ถูกนายบุญชวน ขอให้ลงโทษตามมาตรา ๒๘๘, ๘๐ นายประเสริฐจำเลยให้การปฏิเสธ สำนวนหลังโจทก์ฟ้องว่า นายคงหรือบุญมาจำเลยได้ใช้อาวุธปืนยิงนายเข้มตายโดยเจตนา ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘ นายคงหรือบุญมาจำเลยให้การรับสารภาพ แต่ต่อมาขอถอนคำให้การและให้การใหม่ว่าทำไปเพราะเหตุจำเป็นเพื่อป้องกันอันตรายให้นายประเสริฐบุตรเขย ขอให้ยกฟ้อง ศาลชั้นต้นรวมพิจารณาแล้วพิพากษาว่า นายประเสริฐจำเลยมีความผิดฐานพยายามฆ่าผู้อื่นตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘, ๘๐จำคุก ๑๐ ปี ส่วนนายคงหรือบุญมาจำเลยมีความผิด ฐานฆ่าผู้อื่นตายโดยเจตนาตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘ จำคุก ๑๕ ปี แต่ให้การเป็นประโยชน์แก่การพิจารณา จึงลดโทษให้ ๑ ใน ๓ จำคุก ๑๐ ปี จำเลยทั้งสองสำนวนอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่า นายประเสริฐจำเลยมีความผิดฐานพยายามทำร้ายร่างกายเท่านั้น ส่วนนายคงหรือบุญมาจำเลยใช้ปืนยิงนายเข้มผู้ตาย ขณะนายเข้มใช้พร้าฟันศีรษะนายประเสริฐ เป็นการป้องกันภยันตรายให้แก่นายประเสริฐ อันเป็นภยันตรายที่ใกล้จะถึงและพอสมควรแก่เหตุ ไม่มีผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๖๘ พิพากษาแก้ว่านายประเสริฐผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๙๕ ประกอบด้วยมาตรา ๘๐ จำคุก ๒ เดือน ยกฟ้องโจทก์เฉพาะนายคงหรือบุญมา โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า นายประเสริฐมีความผิดฐานพยายามทำร้ายร่างกายตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๙๕ ประกอบด้วยมาตรา ๘๐ แต่นายประเสริฐเป็นผู้ก่อเรื่องให้เกิดวิวาททำร้ายกันขึ้นตั้งแต่ต้นตลอดมาจนถึงได้ใช้พร้าวิ่งไปดักฟันนายบุญชวนบุตรผู้ตาย ที่ศาลอุทธรณ์ลงโทษจำคุกนายประเสริฐเพียง ๒ เดือนไม่เห็นด้วย ส่วนนายคงหรือบุญมาจำเลยนั้น เห็นว่านายประเสริฐบุตรเขยนายคงหรือบุญมาก่อเหตุวิวาททำร้ายนายบุญชวนบุตรชายนายเข้มผู้ตายโดยใช้มีดพร้าฟัน ผู้ตายเข้าแย่งมีดพร้าไว้ได้ แล้วใช้มีดพร้านั้นฟันนายประเสริฐ นายคงหรือบุญมาจำเลยซึ่งเอาปืนมานั่งคอยดูอยู่เห็นนายประเสริฐบุตรเขยถือมีดพร้ามาดักฟันนายบุญชวนบุตรชายผู้ตายก็ไม่ห้ามปราม กลับเข้าไปเอาปืนยิงผู้ตายในระยะห่าง ๑ศอกเศษ ดังนี้ พฤติการณ์ของนายคงหรือบุญมาจำเลยจึงดูเป็นฝ่ายเข้าช่วยเหลือนายประเสริฐบุตรเขยตน หาอาจยกเหตุขึ้นอ้างว่าเป็นการกระทำเพื่อป้องกันภยันตรายให้แก่นายประเสริฐได้ไม่ทั้งการกระทำของนายเข้มผู้ตายก็เป็นการกระทำเพื่อป้องกันนายบุญชวนบุตรของตน พิพากษาแก้คำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ให้จำคุกนายประเสริฐ ๑ ปีนอกจากที่แก้นี้ให้บังคับคดีตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1864 - 1865/2511พนักงานอัยการจังหวัดนครศรีธรรมราชโจทก์นายประเสริฐ แก้วอำไพจำเลยพนักงานอัยการจังหวัดนครศรีธรรมราชโจทก์นายคง หรือบุญมา ร่วงโรยจำเลย ป.อ. ม. 68บุตรเขยจำเลยก่อเหตุวิวาททำร้ายบุตรชายผู้ตายโดยใช้มีดพร้าฟัน ผู้ตายเข้าแย่งมีดพร้าไว้ได้ แล้วใช้มีดพร้านั้นฟันบุตรเขยจำเลย จำเลยซึ่งเป็นพ่อตาเอาปืนมานั่งคอยดูอยู่ เห็นบุตรเขยถือมีดพร้ามาดักฟันบุตรชายผู้ตายก็ไม่ห้ามปราม กลับเข้าไปเอาปืนยิงผู้ตายในระยะห่าง 1 ศอกเศษ ดังนี้ พฤติการณ์ของจำเลยจึงเป็นฝ่ายเข้าช่วยเหลือบุตรเขยตน ทั้งการกระทำของผู้ตายก็เป็นการกระทำเพื่อป้องกันบุตรชายของตนด้วย จำเลยจึงจะยกขึ้นอ้างว่าการกระทำของจำเลยเป็นการกระทำเพื่อป้องกันภยันตรายให้แก่บุตรเขยหาได้ไม่สำนวนแรกโจทก์ฟ้องว่า จำเลยบังอาจใช้อาวุธปืนยิงและใช้มีดพร้าฟันทำร้ายนายบุญชวนผู้เสียหายโดยเจตนาฆ่า แต่การกระทำไม่บรรลุผล เพราะกระสุนปืนและมีดพร้าไม่ถูกนายบุญชวน ขอให้ลงโทษตามมาตรา ๒๘๘, ๘๐ นายประเสริฐจำเลยให้การปฏิเสธ สำนวนหลังโจทก์ฟ้องว่า นายคงหรือบุญมาจำเลยได้ใช้อาวุธปืนยิงนายเข้มตายโดยเจตนา ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘ นายคงหรือบุญมาจำเลยให้การรับสารภาพ แต่ต่อมาขอถอนคำให้การและให้การใหม่ว่าทำไปเพราะเหตุจำเป็นเพื่อป้องกันอันตรายให้นายประเสริฐบุตรเขย ขอให้ยกฟ้อง ศาลชั้นต้นรวมพิจารณาแล้วพิพากษาว่า นายประเสริฐจำเลยมีความผิดฐานพยายามฆ่าผู้อื่นตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘, ๘๐จำคุก ๑๐ ปี ส่วนนายคงหรือบุญมาจำเลยมีความผิด ฐานฆ่าผู้อื่นตายโดยเจตนาตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘ จำคุก ๑๕ ปี แต่ให้การเป็นประโยชน์แก่การพิจารณา จึงลดโทษให้ ๑ ใน ๓ จำคุก ๑๐ ปี จำเลยทั้งสองสำนวนอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่า นายประเสริฐจำเลยมีความผิดฐานพยายามทำร้ายร่างกายเท่านั้น ส่วนนายคงหรือบุญมาจำเลยใช้ปืนยิงนายเข้มผู้ตาย ขณะนายเข้มใช้พร้าฟันศีรษะนายประเสริฐ เป็นการป้องกันภยันตรายให้แก่นายประเสริฐ อันเป็นภยันตรายที่ใกล้จะถึงและพอสมควรแก่เหตุ ไม่มีผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๖๘ พิพากษาแก้ว่านายประเสริฐผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๙๕ ประกอบด้วยมาตรา ๘๐ จำคุก ๒ เดือน ยกฟ้องโจทก์เฉพาะนายคงหรือบุญมา โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า นายประเสริฐมีความผิดฐานพยายามทำร้ายร่างกายตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๙๕ ประกอบด้วยมาตรา ๘๐ แต่นายประเสริฐเป็นผู้ก่อเรื่องให้เกิดวิวาททำร้ายกันขึ้นตั้งแต่ต้นตลอดมาจนถึงได้ใช้พร้าวิ่งไปดักฟันนายบุญชวนบุตรผู้ตาย ที่ศาลอุทธรณ์ลงโทษจำคุกนายประเสริฐเพียง ๒ เดือนไม่เห็นด้วย ส่วนนายคงหรือบุญมาจำเลยนั้น เห็นว่านายประเสริฐบุตรเขยนายคงหรือบุญมาก่อเหตุวิวาททำร้ายนายบุญชวนบุตรชายนายเข้มผู้ตายโดยใช้มีดพร้าฟัน ผู้ตายเข้าแย่งมีดพร้าไว้ได้ แล้วใช้มีดพร้านั้นฟันนายประเสริฐ นายคงหรือบุญมาจำเลยซึ่งเอาปืนมานั่งคอยดูอยู่เห็นนายประเสริฐบุตรเขยถือมีดพร้ามาดักฟันนายบุญชวนบุตรชายผู้ตายก็ไม่ห้ามปราม กลับเข้าไปเอาปืนยิงผู้ตายในระยะห่าง ๑ศอกเศษ ดังนี้ พฤติการณ์ของนายคงหรือบุญมาจำเลยจึงดูเป็นฝ่ายเข้าช่วยเหลือนายประเสริฐบุตรเขยตน หาอาจยกเหตุขึ้นอ้างว่าเป็นการกระทำเพื่อป้องกันภยันตรายให้แก่นายประเสริฐได้ไม่ทั้งการกระทำของนายเข้มผู้ตายก็เป็นการกระทำเพื่อป้องกันนายบุญชวนบุตรของตน พิพากษาแก้คำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ให้จำคุกนายประเสริฐ ๑ ปีนอกจากที่แก้นี้ให้บังคับคดีตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น(วิริยะ เกิดศิริ-ไฉน บุญยก-สุธี โรจนธรรม)ศาลจังหวัดนครศรีธรรมราช - นายอรุณ ศิลปวิวัฒน์ศาลอุทธรณ์ - นายจำเนียร บุญพละแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: สำนวนแรกโจทก์ฟ้องว่า จำเลยบังอาจใช้อาวุธปืนยิงและใช้มีดพร้าฟันทำร้ายนายบุญชวนผู้เสียหายโดยเจตนาฆ่า แต่การกระทำไม่บรรลุผล เพราะกระสุนปืนและมีดพร้าไม่ถูกนายบุญชวน ขอให้ลงโทษตามมาตรา ๒๘๘, ๘๐ นายประเสริฐจำเลยให้การปฏิเสธ สำนวนหลังโจทก์ฟ้องว่า นายคงหรือบุญมาจำเลยได้ใช้อาวุธปืนยิงนายเข้มตายโดยเจตนา ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘ นายคงหรือบุญมาจำเลยให้การรับสารภาพ แต่ต่อมาขอถอนคำให้การและให้การใหม่ว่าทำไปเพราะเหตุจำเป็นเพื่อป้องกันอันตรายให้นายประเสริฐบุตรเขย ขอให้ยกฟ้อง ศาลชั้นต้นรวมพิจารณาแล้วพิพากษาว่า นายประเสริฐจำเลยมีความผิดฐานพยายามฆ่าผู้อื่นตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘, ๘๐จำคุก ๑๐ ปี ส่วนนายคงหรือบุญมาจำเลยมีความผิด ฐานฆ่าผู้อื่นตายโดยเจตนาตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘ จำคุก ๑๕ ปี แต่ให้การเป็นประโยชน์แก่การพิจารณา จึงลดโทษให้ ๑ ใน ๓ จำคุก ๑๐ ปี จำเลยทั้งสองสำนวนอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่า นายประเสริฐจำเลยมีความผิดฐานพยายามทำร้ายร่างกายเท่านั้น ส่วนนายคงหรือบุญมาจำเลยใช้ปืนยิงนายเข้มผู้ตาย ขณะนายเข้มใช้พร้าฟันศีรษะนายประเสริฐ เป็นการป้องกันภยันตรายให้แก่นายประเสริฐ อันเป็นภยันตรายที่ใกล้จะถึงและพอสมควรแก่เหตุ ไม่มีผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๖๘ พิพากษาแก้ว่านายประเสริฐผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๙๕ ประกอบด้วยมาตรา ๘๐ จำคุก ๒ เดือน ยกฟ้องโจทก์เฉพาะนายคงหรือบุญมา โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า นายประเสริฐมีความผิดฐานพยายามทำร้ายร่างกายตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๙๕ ประกอบด้วยมาตรา ๘๐ แต่นายประเสริฐเป็นผู้ก่อเรื่องให้เกิดวิวาททำร้ายกันขึ้นตั้งแต่ต้นตลอดมาจนถึงได้ใช้พร้าวิ่งไปดักฟันนายบุญชวนบุตรผู้ตาย ที่ศาลอุทธรณ์ลงโทษจำคุกนายประเสริฐเพียง ๒ เดือนไม่เห็นด้วย ส่วนนายคงหรือบุญมาจำเลยนั้น เห็นว่านายประเสริฐบุตรเขยนายคงหรือบุญมาก่อเหตุวิวาททำร้ายนายบุญชวนบุตรชายนายเข้มผู้ตายโดยใช้มีดพร้าฟัน ผู้ตายเข้าแย่งมีดพร้าไว้ได้ แล้วใช้มีดพร้านั้นฟันนายประเสริฐ นายคงหรือบุญมาจำเลยซึ่งเอาปืนมานั่งคอยดูอยู่เห็นนายประเสริฐบุตรเขยถือมีดพร้ามาดักฟันนายบุญชวนบุตรชายผู้ตายก็ไม่ห้ามปราม กลับเข้าไปเอาปืนยิงผู้ตายในระยะห่าง ๑ศอกเศษ ดังนี้ พฤติการณ์ของนายคงหรือบุญมาจำเลยจึงดูเป็นฝ่ายเข้าช่วยเหลือนายประเสริฐบุตรเขยตน หาอาจยกเหตุขึ้นอ้างว่าเป็นการกระทำเพื่อป้องกันภยันตรายให้แก่นายประเสริฐได้ไม่ทั้งการกระทำของนายเข้มผู้ตายก็เป็นการกระทำเพื่อป้องกันนายบุญชวนบุตรของตน พิพากษาแก้คำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ให้จำคุกนายประเสริฐ ๑ ปีนอกจากที่แก้นี้ให้บังคับคดีตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1864 - 1865/2511พนักงานอัยการจังหวัดนครศรีธรรมราชโจทก์นายประเสริฐ แก้วอำไพจำเลยพนักงานอัยการจังหวัดนครศรีธรรมราชโจทก์นายคง หรือบุญมา ร่วงโรยจำเลย ป.อ. ม. 68บุตรเขยจำเลยก่อเหตุวิวาททำร้ายบุตรชายผู้ตายโดยใช้มีดพร้าฟัน ผู้ตายเข้าแย่งมีดพร้าไว้ได้ แล้วใช้มีดพร้านั้นฟันบุตรเขยจำเลย จำเลยซึ่งเป็นพ่อตาเอาปืนมานั่งคอยดูอยู่ เห็นบุตรเขยถือมีดพร้ามาดักฟันบุตรชายผู้ตายก็ไม่ห้ามปราม กลับเข้าไปเอาปืนยิงผู้ตายในระยะห่าง 1 ศอกเศษ ดังนี้ พฤติการณ์ของจำเลยจึงเป็นฝ่ายเข้าช่วยเหลือบุตรเขยตน ทั้งการกระทำของผู้ตายก็เป็นการกระทำเพื่อป้องกันบุตรชายของตนด้วย จำเลยจึงจะยกขึ้นอ้างว่าการกระทำของจำเลยเป็นการกระทำเพื่อป้องกันภยันตรายให้แก่บุตรเขยหาได้ไม่สำนวนแรกโจทก์ฟ้องว่า จำเลยบังอาจใช้อาวุธปืนยิงและใช้มีดพร้าฟันทำร้ายนายบุญชวนผู้เสียหายโดยเจตนาฆ่า แต่การกระทำไม่บรรลุผล เพราะกระสุนปืนและมีดพร้าไม่ถูกนายบุญชวน ขอให้ลงโทษตามมาตรา ๒๘๘, ๘๐ นายประเสริฐจำเลยให้การปฏิเสธ สำนวนหลังโจทก์ฟ้องว่า นายคงหรือบุญมาจำเลยได้ใช้อาวุธปืนยิงนายเข้มตายโดยเจตนา ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘ นายคงหรือบุญมาจำเลยให้การรับสารภาพ แต่ต่อมาขอถอนคำให้การและให้การใหม่ว่าทำไปเพราะเหตุจำเป็นเพื่อป้องกันอันตรายให้นายประเสริฐบุตรเขย ขอให้ยกฟ้อง ศาลชั้นต้นรวมพิจารณาแล้วพิพากษาว่า นายประเสริฐจำเลยมีความผิดฐานพยายามฆ่าผู้อื่นตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘, ๘๐จำคุก ๑๐ ปี ส่วนนายคงหรือบุญมาจำเลยมีความผิด ฐานฆ่าผู้อื่นตายโดยเจตนาตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘ จำคุก ๑๕ ปี แต่ให้การเป็นประโยชน์แก่การพิจารณา จึงลดโทษให้ ๑ ใน ๓ จำคุก ๑๐ ปี จำเลยทั้งสองสำนวนอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่า นายประเสริฐจำเลยมีความผิดฐานพยายามทำร้ายร่างกายเท่านั้น ส่วนนายคงหรือบุญมาจำเลยใช้ปืนยิงนายเข้มผู้ตาย ขณะนายเข้มใช้พร้าฟันศีรษะนายประเสริฐ เป็นการป้องกันภยันตรายให้แก่นายประเสริฐ อันเป็นภยันตรายที่ใกล้จะถึงและพอสมควรแก่เหตุ ไม่มีผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๖๘ พิพากษาแก้ว่านายประเสริฐผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๙๕ ประกอบด้วยมาตรา ๘๐ จำคุก ๒ เดือน ยกฟ้องโจทก์เฉพาะนายคงหรือบุญมา โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า นายประเสริฐมีความผิดฐานพยายามทำร้ายร่างกายตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๙๕ ประกอบด้วยมาตรา ๘๐ แต่นายประเสริฐเป็นผู้ก่อเรื่องให้เกิดวิวาททำร้ายกันขึ้นตั้งแต่ต้นตลอดมาจนถึงได้ใช้พร้าวิ่งไปดักฟันนายบุญชวนบุตรผู้ตาย ที่ศาลอุทธรณ์ลงโทษจำคุกนายประเสริฐเพียง ๒ เดือนไม่เห็นด้วย ส่วนนายคงหรือบุญมาจำเลยนั้น เห็นว่านายประเสริฐบุตรเขยนายคงหรือบุญมาก่อเหตุวิวาททำร้ายนายบุญชวนบุตรชายนายเข้มผู้ตายโดยใช้มีดพร้าฟัน ผู้ตายเข้าแย่งมีดพร้าไว้ได้ แล้วใช้มีดพร้านั้นฟันนายประเสริฐ นายคงหรือบุญมาจำเลยซึ่งเอาปืนมานั่งคอยดูอยู่เห็นนายประเสริฐบุตรเขยถือมีดพร้ามาดักฟันนายบุญชวนบุตรชายผู้ตายก็ไม่ห้ามปราม กลับเข้าไปเอาปืนยิงผู้ตายในระยะห่าง ๑ศอกเศษ ดังนี้ พฤติการณ์ของนายคงหรือบุญมาจำเลยจึงดูเป็นฝ่ายเข้าช่วยเหลือนายประเสริฐบุตรเขยตน หาอาจยกเหตุขึ้นอ้างว่าเป็นการกระทำเพื่อป้องกันภยันตรายให้แก่นายประเสริฐได้ไม่ทั้งการกระทำของนายเข้มผู้ตายก็เป็นการกระทำเพื่อป้องกันนายบุญชวนบุตรของตน พิพากษาแก้คำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ให้จำคุกนายประเสริฐ ๑ ปีนอกจากที่แก้นี้ให้บังคับคดีตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น(วิริยะ เกิดศิริ-ไฉน บุญยก-สุธี โรจนธรรม)ศาลจังหวัดนครศรีธรรมราช - นายอรุณ ศิลปวิวัฒน์ศาลอุทธรณ์ - นายจำเนียร บุญพละแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ