คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3428/2530หลักกฎหมาย: คำเบิกความของพนักงานสอบสวนที่ว่าได้ไปตรวจสถานที่เกิดเหตุทำแผนที่เกิดเหตุ และให้ความเห็นจากการตรวจสถานที่เกิดเหตุและแผนที่เกิดเหตุประกอบกันว่าเหตุเกิดเพราะความผิด ของฝ่ายใด มิใช่พยานบอกเล่า รับฟังได้โจทก์ฟ้องขอให้บังคับจำเลยทั้งหกร่วมกันชำระค่าเสียหายอันเนื่องมาจากมูลละเมิดและประกันภัยจำนวน ๔๗,๖๔๑ บาท พร้อมดอกเบี้ยอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปี นับแต่วันฟ้องจนกว่าจะชำระเสร็จแก่โจทก์ จำเลยที่ ๑ ที่ ๒ ที่ ๔ ที่ ๕ และที่ ๖ ขาดนัดยื่นคำให้การและขาดนัดพิจารณา จำเลยที่ ๓ ให้การว่า จำเลยที่ ๑ มิได้ขับรถยนต์ด้วยความประมาทเหตุที่เกิดขึ้นเป็นเพราะความประมาทของจำเลยที่ ๔ ฝ่ายเดียวทั้งขณะเกิดเหตุจำเลยที่ ๑ มิได้เป็นลูกจ้างขณะที่ปฏิบัติการในทางการที่จ้างของจำเลยที่ ๒ จำเลยที่ ๒ จึงไม่ต้องร่วมรับผิดกับจำเลยที่ ๑ จำเลยที่ ๓ จึงไม่ต้องรับผิดด้วย ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยทั้งหกร่วมกันใช้ค่าสินไหมทดแทน ๔๗,๖๔๑ บาทแก่โจทก์ โดยให้จำเลยที่ ๑ ที่ ๒ และที่ ๓ ร่วมกันใช้หนึ่งในสามส่วนให้จำเลยที่ ๔ ที่ ๕ และที่ ๖ ร่วมกันใช้สองในสามส่วน ให้จำเลยใช้ดอกเบี้ยในอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีของเงินต้นตามส่วนที่จะต้องชำระดังกล่าวนับแต่วันฟ้องจนกว่าจะชำระเสร็จแก่โจทก์ จำเลยที่ ๓ อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยที่ ๓ ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า คดีนี้มีทุนทรัพย์ไม่เกิน ๕๐,๐๐๐ บาท และศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามศาลชั้นต้น จึงต้องห้ามมิให้คู่ความฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ที่จำเลยที่ ๓ ฎีกาว่าศาลอุทธรณ์รับฟังพยานหลักฐานจากพยานบอกเล่าคือ ร้อยตำรวจเอกอุดมสุข ปทุมเทาวภิบาล นั้น เห็นว่า ในข้อนี้ร้อยตำรวจเอกอุดมสุขเป็นพนักงานสอบสวนคดีนี้ เบิกความว่าได้ไปตรวจดูสถานที่เกิดเหตุทำแผนที่เกิดเหตุ และให้ความเห็นจากการตรวจสถานที่เกิดเหตุและแผนที่เกิดเหตุประกอบกับ คำเบิกความของร้อยตำรวจเอกอุดมสุขดังกล่าวจึงหาใช่พยานบอกเล่าดังที่จำเลยที่ ๓ อ้างไม่ ส่วนฎีกาข้ออื่น ๆ ของจำเลยที่ ๓ นอกจากนี้ล้วนเป็นเรื่องโต้เถียงการใช้ดุลพินิจในการรับฟังพยานหลักฐานของศาล จึงเป็นปัญหาข้อเท็จจริงทั้งสิ้น ศาลฎีกาไม่วินิจฉัยให้ พิพากษายืน. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3428/2530กรมทางหลวงโจทก์นายบุญรอด สมาทาน กับพวกจำเลย ป.วิ.พ. ม. 95คำเบิกความของพนักงานสอบสวนที่ว่าได้ไปตรวจสถานที่เกิดเหตุทำแผนที่เกิดเหตุ และให้ความเห็นจากการตรวจสถานที่เกิดเหตุและแผนที่เกิดเหตุประกอบกันว่าเหตุเกิดเพราะความผิด ของฝ่ายใด มิใช่พยานบอกเล่า รับฟังได้โจทก์ฟ้องขอให้บังคับจำเลยทั้งหกร่วมกันชำระค่าเสียหายอันเนื่องมาจากมูลละเมิดและประกันภัยจำนวน ๔๗,๖๔๑ บาท พร้อมดอกเบี้ยอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปี นับแต่วันฟ้องจนกว่าจะชำระเสร็จแก่โจทก์ จำเลยที่ ๑ ที่ ๒ ที่ ๔ ที่ ๕ และที่ ๖ ขาดนัดยื่นคำให้การและขาดนัดพิจารณา จำเลยที่ ๓ ให้การว่า จำเลยที่ ๑ มิได้ขับรถยนต์ด้วยความประมาทเหตุที่เกิดขึ้นเป็นเพราะความประมาทของจำเลยที่ ๔ ฝ่ายเดียวทั้งขณะเกิดเหตุจำเลยที่ ๑ มิได้เป็นลูกจ้างขณะที่ปฏิบัติการในทางการที่จ้างของจำเลยที่ ๒ จำเลยที่ ๒ จึงไม่ต้องร่วมรับผิดกับจำเลยที่ ๑ จำเลยที่ ๓ จึงไม่ต้องรับผิดด้วย ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยทั้งหกร่วมกันใช้ค่าสินไหมทดแทน ๔๗,๖๔๑ บาทแก่โจทก์ โดยให้จำเลยที่ ๑ ที่ ๒ และที่ ๓ ร่วมกันใช้หนึ่งในสามส่วนให้จำเลยที่ ๔ ที่ ๕ และที่ ๖ ร่วมกันใช้สองในสามส่วน ให้จำเลยใช้ดอกเบี้ยในอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีของเงินต้นตามส่วนที่จะต้องชำระดังกล่าวนับแต่วันฟ้องจนกว่าจะชำระเสร็จแก่โจทก์ จำเลยที่ ๓ อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยที่ ๓ ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า คดีนี้มีทุนทรัพย์ไม่เกิน ๕๐,๐๐๐ บาท และศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามศาลชั้นต้น จึงต้องห้ามมิให้คู่ความฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ที่จำเลยที่ ๓ ฎีกาว่าศาลอุทธรณ์รับฟังพยานหลักฐานจากพยานบอกเล่าคือ ร้อยตำรวจเอกอุดมสุข ปทุมเทาวภิบาล นั้น เห็นว่า ในข้อนี้ร้อยตำรวจเอกอุดมสุขเป็นพนักงานสอบสวนคดีนี้ เบิกความว่าได้ไปตรวจดูสถานที่เกิดเหตุทำแผนที่เกิดเหตุ และให้ความเห็นจากการตรวจสถานที่เกิดเหตุและแผนที่เกิดเหตุประกอบกับ คำเบิกความของร้อยตำรวจเอกอุดมสุขดังกล่าวจึงหาใช่พยานบอกเล่าดังที่จำเลยที่ ๓ อ้างไม่ ส่วนฎีกาข้ออื่น ๆ ของจำเลยที่ ๓ นอกจากนี้ล้วนเป็นเรื่องโต้เถียงการใช้ดุลพินิจในการรับฟังพยานหลักฐานของศาล จึงเป็นปัญหาข้อเท็จจริงทั้งสิ้น ศาลฎีกาไม่วินิจฉัยให้ พิพากษายืน.(ยรรยง อิทธิพงษ์-เสนอ ศรนิยม-ส่อง สุขะปุณณพันธ์)ศาลแพ่ง - นายทองเลื่อน พูลพิพัฒน์ศาลอุทธรณ์ - นายประวิทย์ ขัมภรัตน์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องขอให้บังคับจำเลยทั้งหกร่วมกันชำระค่าเสียหายอันเนื่องมาจากมูลละเมิดและประกันภัยจำนวน ๔๗,๖๔๑ บาท พร้อมดอกเบี้ยอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปี นับแต่วันฟ้องจนกว่าจะชำระเสร็จแก่โจทก์ จำเลยที่ ๑ ที่ ๒ ที่ ๔ ที่ ๕ และที่ ๖ ขาดนัดยื่นคำให้การและขาดนัดพิจารณา จำเลยที่ ๓ ให้การว่า จำเลยที่ ๑ มิได้ขับรถยนต์ด้วยความประมาทเหตุที่เกิดขึ้นเป็นเพราะความประมาทของจำเลยที่ ๔ ฝ่ายเดียวทั้งขณะเกิดเหตุจำเลยที่ ๑ มิได้เป็นลูกจ้างขณะที่ปฏิบัติการในทางการที่จ้างของจำเลยที่ ๒ จำเลยที่ ๒ จึงไม่ต้องร่วมรับผิดกับจำเลยที่ ๑ จำเลยที่ ๓ จึงไม่ต้องรับผิดด้วย ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยทั้งหกร่วมกันใช้ค่าสินไหมทดแทน ๔๗,๖๔๑ บาทแก่โจทก์ โดยให้จำเลยที่ ๑ ที่ ๒ และที่ ๓ ร่วมกันใช้หนึ่งในสามส่วนให้จำเลยที่ ๔ ที่ ๕ และที่ ๖ ร่วมกันใช้สองในสามส่วน ให้จำเลยใช้ดอกเบี้ยในอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีของเงินต้นตามส่วนที่จะต้องชำระดังกล่าวนับแต่วันฟ้องจนกว่าจะชำระเสร็จแก่โจทก์ จำเลยที่ ๓ อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยที่ ๓ ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า คดีนี้มีทุนทรัพย์ไม่เกิน ๕๐,๐๐๐ บาท และศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามศาลชั้นต้น จึงต้องห้ามมิให้คู่ความฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ที่จำเลยที่ ๓ ฎีกาว่าศาลอุทธรณ์รับฟังพยานหลักฐานจากพยานบอกเล่าคือ ร้อยตำรวจเอกอุดมสุข ปทุมเทาวภิบาล นั้น เห็นว่า ในข้อนี้ร้อยตำรวจเอกอุดมสุขเป็นพนักงานสอบสวนคดีนี้ เบิกความว่าได้ไปตรวจดูสถานที่เกิดเหตุทำแผนที่เกิดเหตุ และให้ความเห็นจากการตรวจสถานที่เกิดเหตุและแผนที่เกิดเหตุประกอบกับ คำเบิกความของร้อยตำรวจเอกอุดมสุขดังกล่าวจึงหาใช่พยานบอกเล่าดังที่จำเลยที่ ๓ อ้างไม่ ส่วนฎีกาข้ออื่น ๆ ของจำเลยที่ ๓ นอกจากนี้ล้วนเป็นเรื่องโต้เถียงการใช้ดุลพินิจในการรับฟังพยานหลักฐานของศาล จึงเป็นปัญหาข้อเท็จจริงทั้งสิ้น ศาลฎีกาไม่วินิจฉัยให้ พิพากษายืน. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3428/2530กรมทางหลวงโจทก์นายบุญรอด สมาทาน กับพวกจำเลย ป.วิ.พ. ม. 95คำเบิกความของพนักงานสอบสวนที่ว่าได้ไปตรวจสถานที่เกิดเหตุทำแผนที่เกิดเหตุ และให้ความเห็นจากการตรวจสถานที่เกิดเหตุและแผนที่เกิดเหตุประกอบกันว่าเหตุเกิดเพราะความผิด ของฝ่ายใด มิใช่พยานบอกเล่า รับฟังได้โจทก์ฟ้องขอให้บังคับจำเลยทั้งหกร่วมกันชำระค่าเสียหายอันเนื่องมาจากมูลละเมิดและประกันภัยจำนวน ๔๗,๖๔๑ บาท พร้อมดอกเบี้ยอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปี นับแต่วันฟ้องจนกว่าจะชำระเสร็จแก่โจทก์ จำเลยที่ ๑ ที่ ๒ ที่ ๔ ที่ ๕ และที่ ๖ ขาดนัดยื่นคำให้การและขาดนัดพิจารณา จำเลยที่ ๓ ให้การว่า จำเลยที่ ๑ มิได้ขับรถยนต์ด้วยความประมาทเหตุที่เกิดขึ้นเป็นเพราะความประมาทของจำเลยที่ ๔ ฝ่ายเดียวทั้งขณะเกิดเหตุจำเลยที่ ๑ มิได้เป็นลูกจ้างขณะที่ปฏิบัติการในทางการที่จ้างของจำเลยที่ ๒ จำเลยที่ ๒ จึงไม่ต้องร่วมรับผิดกับจำเลยที่ ๑ จำเลยที่ ๓ จึงไม่ต้องรับผิดด้วย ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยทั้งหกร่วมกันใช้ค่าสินไหมทดแทน ๔๗,๖๔๑ บาทแก่โจทก์ โดยให้จำเลยที่ ๑ ที่ ๒ และที่ ๓ ร่วมกันใช้หนึ่งในสามส่วนให้จำเลยที่ ๔ ที่ ๕ และที่ ๖ ร่วมกันใช้สองในสามส่วน ให้จำเลยใช้ดอกเบี้ยในอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีของเงินต้นตามส่วนที่จะต้องชำระดังกล่าวนับแต่วันฟ้องจนกว่าจะชำระเสร็จแก่โจทก์ จำเลยที่ ๓ อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยที่ ๓ ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า คดีนี้มีทุนทรัพย์ไม่เกิน ๕๐,๐๐๐ บาท และศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามศาลชั้นต้น จึงต้องห้ามมิให้คู่ความฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ที่จำเลยที่ ๓ ฎีกาว่าศาลอุทธรณ์รับฟังพยานหลักฐานจากพยานบอกเล่าคือ ร้อยตำรวจเอกอุดมสุข ปทุมเทาวภิบาล นั้น เห็นว่า ในข้อนี้ร้อยตำรวจเอกอุดมสุขเป็นพนักงานสอบสวนคดีนี้ เบิกความว่าได้ไปตรวจดูสถานที่เกิดเหตุทำแผนที่เกิดเหตุ และให้ความเห็นจากการตรวจสถานที่เกิดเหตุและแผนที่เกิดเหตุประกอบกับ คำเบิกความของร้อยตำรวจเอกอุดมสุขดังกล่าวจึงหาใช่พยานบอกเล่าดังที่จำเลยที่ ๓ อ้างไม่ ส่วนฎีกาข้ออื่น ๆ ของจำเลยที่ ๓ นอกจากนี้ล้วนเป็นเรื่องโต้เถียงการใช้ดุลพินิจในการรับฟังพยานหลักฐานของศาล จึงเป็นปัญหาข้อเท็จจริงทั้งสิ้น ศาลฎีกาไม่วินิจฉัยให้ พิพากษายืน.(ยรรยง อิทธิพงษ์-เสนอ ศรนิยม-ส่อง สุขะปุณณพันธ์)ศาลแพ่ง - นายทองเลื่อน พูลพิพัฒน์ศาลอุทธรณ์ - นายประวิทย์ ขัมภรัตน์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ