คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 650/2538หลักกฎหมาย: เฮโรอีนจำนวน3,491กิโลกรัมที่จำเลยพยายามนำหรือพาออกนอกราชอาณาจักรเป็นของที่มีไว้เป็นความผิดไม่อาจเสียภาษีได้มิใช่เป็นการนำหรือพาออกไปนอกราชอาณาจักรโดยหลีกเลี่ยงการเสียภาษีศุลกากรการกระทำของจำเลยจึงไม่เป็นความผิดตามพระราชบัญญัติศุลกากรฯมาตรา27อีกกระทงหนึ่งโจทก์ ฟ้อง และ แก้ไข คำฟ้อง ขอให้ ลงโทษ ตาม พระราชบัญญัติ ยาเสพติดให้ โทษ พ.ศ. 2522 มาตรา 4, 7, 8, 15, 65, 66 วรรคสอง , 67,102 ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 32, 80, 90 พระราชบัญญัติ ศุลกากรพ.ศ. 2469 มาตรา 27 พระราชบัญญัติ ให้ บำเหน็จ ใน การ ปราบปรามผู้กระทำ ความผิด พ.ศ. 2489 มาตรา 4, 5, 7, 8, 9 ริบ เฮโรอีนของกลาง ทั้งหมด และ จ่าย รางวัล แก่ เจ้าพนักงาน ผู้จับกุม ตาม กฎหมายจำเลย ให้การรับสารภาพศาลชั้นต้น พิพากษา ว่า จำเลย มี ความผิด ฐาน มี ยาเสพติดให้โทษใน ประเภท 1 เฮโรอีน ไว้ ใน ครอบครอง เพื่อ จำหน่าย ตาม พระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2522 มาตรา 66 วรรคสอง และ ฐาน พยายามส่งออก ไป นอก ราชอาณาจักร ซึ่ง ยาเสพติดให้โทษ ใน ประเภท 1เฮโรอีน เพื่อ จำหน่าย ตาม พระราชบัญญัติ ยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2522มาตรา 65 วรรคสอง ประกอบ ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 80 กระทง หนึ่งและ มี ความผิด ฐาน ร่วมกัน พยายาม นำ หรือ พา ของ ต้องห้าม ออก ไป นอกราชอาณาจักร โดย การ หลีกเลี่ยง การ เสีย ภาษี ศุลกากร ตาม พระราชบัญญัติศุลกากร พ.ศ. 2469 มาตรา 27 ประกอบ ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 80อีก กระทง หนึ่ง ให้ ลงโทษ ตาม พระราชบัญญัติ ยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2522มาตรา 66 วรรคสอง ซึ่ง เป็น บทที่ มี โทษหนัก ที่สุด เพียง กระทง เดียวให้ ประหารชีวิต ริบ เฮโรอีน ของกลางจำเลย อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ ภาค 3 พิพากษายืนจำเลย ฎีกา ขอให้ ลดโทษศาลฎีกา วินิจฉัย ว่า "ที่ โจทก์ ฟ้อง ว่า จำเลย พยายาม นำ หรือ พา ของต้องห้าม ออก ไป นอก ราชอาณาจักร เพื่อ หลีกเลี่ยง การ เสีย ภาษี ศุลกากรตาม พระราชบัญญัติ ศุลกากร พ.ศ. 2469 มาตรา 27 นั้น ศาลฎีกา เห็นว่าเฮโรอีน ที่ จำเลย พยายาม นำ หรือ พา ออก นอก ราชอาณาจักร เป็น ของ ที่ มีไว้ เป็น ความผิด ไม่อาจ เสีย ภาษี ได้ การ ที่ จำเลย นำ หรือ พา ออก นอกราชอาณาจักร นั้น มิใช่ เป็น การ นำ หรือ พา ออก ไป นอก ราชอาณาจักร โดยหลีกเลี่ยง การ เสีย ภาษี ศุลกากร ที่ ศาลชั้นต้น พิพากษา ว่า จำเลย มีความผิด ตาม พระราชบัญญัติ ศุลกากร พ.ศ. 2469 มาตรา 27 อีก กระทงหนึ่ง และ ศาลอุทธรณ์ ภาค 3 พิพากษายืน จึง ไม่ชอบ ศาลฎีกา เห็นสมควรแก้ไข เสีย ให้ ถูกต้อง "พิพากษาแก้ เป็น ว่า ยกฟ้อง โจทก์ ใน ความผิด ตาม พระราชบัญญัติศุลกากร พ.ศ. 2469 มาตรา 27 ลดโทษ ให้ จำเลย หนึ่ง ใน สาม ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 ประกอบ มาตรา 52(1) แล้ว ให้จำคุก ตลอด ชีวิต นอกจาก ที่ แก้ ให้ เป็น ไป ตาม คำพิพากษา ศาลอุทธรณ์ ภาค 3 ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 650/2538พนักงานอัยการจังหวัดภูเก็ตโจทก์นาย แลม ไวจำเลย พ.ร.บ.ศุลกากร พ.ศ.2469 ม. 27เฮโรอีนจำนวน3,491กิโลกรัมที่จำเลยพยายามนำหรือพาออกนอกราชอาณาจักรเป็นของที่มีไว้เป็นความผิดไม่อาจเสียภาษีได้มิใช่เป็นการนำหรือพาออกไปนอกราชอาณาจักรโดยหลีกเลี่ยงการเสียภาษีศุลกากรการกระทำของจำเลยจึงไม่เป็นความผิดตามพระราชบัญญัติศุลกากรฯมาตรา27อีกกระทงหนึ่งโจทก์ ฟ้อง และ แก้ไข คำฟ้อง ขอให้ ลงโทษ ตาม พระราชบัญญัติ ยาเสพติดให้ โทษ พ.ศ. 2522 มาตรา 4, 7, 8, 15, 65, 66 วรรคสอง , 67,102 ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 32, 80, 90 พระราชบัญญัติ ศุลกากรพ.ศ. 2469 มาตรา 27 พระราชบัญญัติ ให้ บำเหน็จ ใน การ ปราบปรามผู้กระทำ ความผิด พ.ศ. 2489 มาตรา 4, 5, 7, 8, 9 ริบ เฮโรอีนของกลาง ทั้งหมด และ จ่าย รางวัล แก่ เจ้าพนักงาน ผู้จับกุม ตาม กฎหมายจำเลย ให้การรับสารภาพศาลชั้นต้น พิพากษา ว่า จำเลย มี ความผิด ฐาน มี ยาเสพติดให้โทษใน ประเภท 1 เฮโรอีน ไว้ ใน ครอบครอง เพื่อ จำหน่าย ตาม พระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2522 มาตรา 66 วรรคสอง และ ฐาน พยายามส่งออก ไป นอก ราชอาณาจักร ซึ่ง ยาเสพติดให้โทษ ใน ประเภท 1เฮโรอีน เพื่อ จำหน่าย ตาม พระราชบัญญัติ ยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2522มาตรา 65 วรรคสอง ประกอบ ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 80 กระทง หนึ่งและ มี ความผิด ฐาน ร่วมกัน พยายาม นำ หรือ พา ของ ต้องห้าม ออก ไป นอกราชอาณาจักร โดย การ หลีกเลี่ยง การ เสีย ภาษี ศุลกากร ตาม พระราชบัญญัติศุลกากร พ.ศ. 2469 มาตรา 27 ประกอบ ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 80อีก กระทง หนึ่ง ให้ ลงโทษ ตาม พระราชบัญญัติ ยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2522มาตรา 66 วรรคสอง ซึ่ง เป็น บทที่ มี โทษหนัก ที่สุด เพียง กระทง เดียวให้ ประหารชีวิต ริบ เฮโรอีน ของกลางจำเลย อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ ภาค 3 พิพากษายืนจำเลย ฎีกา ขอให้ ลดโทษศาลฎีกา วินิจฉัย ว่า "ที่ โจทก์ ฟ้อง ว่า จำเลย พยายาม นำ หรือ พา ของต้องห้าม ออก ไป นอก ราชอาณาจักร เพื่อ หลีกเลี่ยง การ เสีย ภาษี ศุลกากรตาม พระราชบัญญัติ ศุลกากร พ.ศ. 2469 มาตรา 27 นั้น ศาลฎีกา เห็นว่าเฮโรอีน ที่ จำเลย พยายาม นำ หรือ พา ออก นอก ราชอาณาจักร เป็น ของ ที่ มีไว้ เป็น ความผิด ไม่อาจ เสีย ภาษี ได้ การ ที่ จำเลย นำ หรือ พา ออก นอกราชอาณาจักร นั้น มิใช่ เป็น การ นำ หรือ พา ออก ไป นอก ราชอาณาจักร โดยหลีกเลี่ยง การ เสีย ภาษี ศุลกากร ที่ ศาลชั้นต้น พิพากษา ว่า จำเลย มีความผิด ตาม พระราชบัญญัติ ศุลกากร พ.ศ. 2469 มาตรา 27 อีก กระทงหนึ่ง และ ศาลอุทธรณ์ ภาค 3 พิพากษายืน จึง ไม่ชอบ ศาลฎีกา เห็นสมควรแก้ไข เสีย ให้ ถูกต้อง "พิพากษาแก้ เป็น ว่า ยกฟ้อง โจทก์ ใน ความผิด ตาม พระราชบัญญัติศุลกากร พ.ศ. 2469 มาตรา 27 ลดโทษ ให้ จำเลย หนึ่ง ใน สาม ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 ประกอบ มาตรา 52(1) แล้ว ให้จำคุก ตลอด ชีวิต นอกจาก ที่ แก้ ให้ เป็น ไป ตาม คำพิพากษา ศาลอุทธรณ์ ภาค 3(พิมล สมานิตย์-สมปอง เสนเนียม-ผล อนุวัตรนิติการ)แหล่งที่มาสำนักงานส่งเสริมงานตุลาการแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ ฟ้อง และ แก้ไข คำฟ้อง ขอให้ ลงโทษ ตาม พระราชบัญญัติ ยาเสพติดให้ โทษ พ.ศ. 2522 มาตรา 4, 7, 8, 15, 65, 66 วรรคสอง , 67,102 ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 32, 80, 90 พระราชบัญญัติ ศุลกากรพ.ศ. 2469 มาตรา 27 พระราชบัญญัติ ให้ บำเหน็จ ใน การ ปราบปรามผู้กระทำ ความผิด พ.ศ. 2489 มาตรา 4, 5, 7, 8, 9 ริบ เฮโรอีนของกลาง ทั้งหมด และ จ่าย รางวัล แก่ เจ้าพนักงาน ผู้จับกุม ตาม กฎหมายจำเลย ให้การรับสารภาพศาลชั้นต้น พิพากษา ว่า จำเลย มี ความผิด ฐาน มี ยาเสพติดให้โทษใน ประเภท 1 เฮโรอีน ไว้ ใน ครอบครอง เพื่อ จำหน่าย ตาม พระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2522 มาตรา 66 วรรคสอง และ ฐาน พยายามส่งออก ไป นอก ราชอาณาจักร ซึ่ง ยาเสพติดให้โทษ ใน ประเภท 1เฮโรอีน เพื่อ จำหน่าย ตาม พระราชบัญญัติ ยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2522มาตรา 65 วรรคสอง ประกอบ ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 80 กระทง หนึ่งและ มี ความผิด ฐาน ร่วมกัน พยายาม นำ หรือ พา ของ ต้องห้าม ออก ไป นอกราชอาณาจักร โดย การ หลีกเลี่ยง การ เสีย ภาษี ศุลกากร ตาม พระราชบัญญัติศุลกากร พ.ศ. 2469 มาตรา 27 ประกอบ ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 80อีก กระทง หนึ่ง ให้ ลงโทษ ตาม พระราชบัญญัติ ยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2522มาตรา 66 วรรคสอง ซึ่ง เป็น บทที่ มี โทษหนัก ที่สุด เพียง กระทง เดียวให้ ประหารชีวิต ริบ เฮโรอีน ของกลางจำเลย อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ ภาค 3 พิพากษายืนจำเลย ฎีกา ขอให้ ลดโทษศาลฎีกา วินิจฉัย ว่า "ที่ โจทก์ ฟ้อง ว่า จำเลย พยายาม นำ หรือ พา ของต้องห้าม ออก ไป นอก ราชอาณาจักร เพื่อ หลีกเลี่ยง การ เสีย ภาษี ศุลกากรตาม พระราชบัญญัติ ศุลกากร พ.ศ. 2469 มาตรา 27 นั้น ศาลฎีกา เห็นว่าเฮโรอีน ที่ จำเลย พยายาม นำ หรือ พา ออก นอก ราชอาณาจักร เป็น ของ ที่ มีไว้ เป็น ความผิด ไม่อาจ เสีย ภาษี ได้ การ ที่ จำเลย นำ หรือ พา ออก นอกราชอาณาจักร นั้น มิใช่ เป็น การ นำ หรือ พา ออก ไป นอก ราชอาณาจักร โดยหลีกเลี่ยง การ เสีย ภาษี ศุลกากร ที่ ศาลชั้นต้น พิพากษา ว่า จำเลย มีความผิด ตาม พระราชบัญญัติ ศุลกากร พ.ศ. 2469 มาตรา 27 อีก กระทงหนึ่ง และ ศาลอุทธรณ์ ภาค 3 พิพากษายืน จึง ไม่ชอบ ศาลฎีกา เห็นสมควรแก้ไข เสีย ให้ ถูกต้อง "พิพากษาแก้ เป็น ว่า ยกฟ้อง โจทก์ ใน ความผิด ตาม พระราชบัญญัติศุลกากร พ.ศ. 2469 มาตรา 27 ลดโทษ ให้ จำเลย หนึ่ง ใน สาม ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 ประกอบ มาตรา 52(1) แล้ว ให้จำคุก ตลอด ชีวิต นอกจาก ที่ แก้ ให้ เป็น ไป ตาม คำพิพากษา ศาลอุทธรณ์ ภาค 3 ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 650/2538พนักงานอัยการจังหวัดภูเก็ตโจทก์นาย แลม ไวจำเลย พ.ร.บ.ศุลกากร พ.ศ.2469 ม. 27เฮโรอีนจำนวน3,491กิโลกรัมที่จำเลยพยายามนำหรือพาออกนอกราชอาณาจักรเป็นของที่มีไว้เป็นความผิดไม่อาจเสียภาษีได้มิใช่เป็นการนำหรือพาออกไปนอกราชอาณาจักรโดยหลีกเลี่ยงการเสียภาษีศุลกากรการกระทำของจำเลยจึงไม่เป็นความผิดตามพระราชบัญญัติศุลกากรฯมาตรา27อีกกระทงหนึ่งโจทก์ ฟ้อง และ แก้ไข คำฟ้อง ขอให้ ลงโทษ ตาม พระราชบัญญัติ ยาเสพติดให้ โทษ พ.ศ. 2522 มาตรา 4, 7, 8, 15, 65, 66 วรรคสอง , 67,102 ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 32, 80, 90 พระราชบัญญัติ ศุลกากรพ.ศ. 2469 มาตรา 27 พระราชบัญญัติ ให้ บำเหน็จ ใน การ ปราบปรามผู้กระทำ ความผิด พ.ศ. 2489 มาตรา 4, 5, 7, 8, 9 ริบ เฮโรอีนของกลาง ทั้งหมด และ จ่าย รางวัล แก่ เจ้าพนักงาน ผู้จับกุม ตาม กฎหมายจำเลย ให้การรับสารภาพศาลชั้นต้น พิพากษา ว่า จำเลย มี ความผิด ฐาน มี ยาเสพติดให้โทษใน ประเภท 1 เฮโรอีน ไว้ ใน ครอบครอง เพื่อ จำหน่าย ตาม พระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2522 มาตรา 66 วรรคสอง และ ฐาน พยายามส่งออก ไป นอก ราชอาณาจักร ซึ่ง ยาเสพติดให้โทษ ใน ประเภท 1เฮโรอีน เพื่อ จำหน่าย ตาม พระราชบัญญัติ ยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2522มาตรา 65 วรรคสอง ประกอบ ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 80 กระทง หนึ่งและ มี ความผิด ฐาน ร่วมกัน พยายาม นำ หรือ พา ของ ต้องห้าม ออก ไป นอกราชอาณาจักร โดย การ หลีกเลี่ยง การ เสีย ภาษี ศุลกากร ตาม พระราชบัญญัติศุลกากร พ.ศ. 2469 มาตรา 27 ประกอบ ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 80อีก กระทง หนึ่ง ให้ ลงโทษ ตาม พระราชบัญญัติ ยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2522มาตรา 66 วรรคสอง ซึ่ง เป็น บทที่ มี โทษหนัก ที่สุด เพียง กระทง เดียวให้ ประหารชีวิต ริบ เฮโรอีน ของกลางจำเลย อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ ภาค 3 พิพากษายืนจำเลย ฎีกา ขอให้ ลดโทษศาลฎีกา วินิจฉัย ว่า "ที่ โจทก์ ฟ้อง ว่า จำเลย พยายาม นำ หรือ พา ของต้องห้าม ออก ไป นอก ราชอาณาจักร เพื่อ หลีกเลี่ยง การ เสีย ภาษี ศุลกากรตาม พระราชบัญญัติ ศุลกากร พ.ศ. 2469 มาตรา 27 นั้น ศาลฎีกา เห็นว่าเฮโรอีน ที่ จำเลย พยายาม นำ หรือ พา ออก นอก ราชอาณาจักร เป็น ของ ที่ มีไว้ เป็น ความผิด ไม่อาจ เสีย ภาษี ได้ การ ที่ จำเลย นำ หรือ พา ออก นอกราชอาณาจักร นั้น มิใช่ เป็น การ นำ หรือ พา ออก ไป นอก ราชอาณาจักร โดยหลีกเลี่ยง การ เสีย ภาษี ศุลกากร ที่ ศาลชั้นต้น พิพากษา ว่า จำเลย มีความผิด ตาม พระราชบัญญัติ ศุลกากร พ.ศ. 2469 มาตรา 27 อีก กระทงหนึ่ง และ ศาลอุทธรณ์ ภาค 3 พิพากษายืน จึง ไม่ชอบ ศาลฎีกา เห็นสมควรแก้ไข เสีย ให้ ถูกต้อง "พิพากษาแก้ เป็น ว่า ยกฟ้อง โจทก์ ใน ความผิด ตาม พระราชบัญญัติศุลกากร พ.ศ. 2469 มาตรา 27 ลดโทษ ให้ จำเลย หนึ่ง ใน สาม ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 ประกอบ มาตรา 52(1) แล้ว ให้จำคุก ตลอด ชีวิต นอกจาก ที่ แก้ ให้ เป็น ไป ตาม คำพิพากษา ศาลอุทธรณ์ ภาค 3(พิมล สมานิตย์-สมปอง เสนเนียม-ผล อนุวัตรนิติการ)แหล่งที่มาสำนักงานส่งเสริมงานตุลาการแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ