คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2018/2500หลักกฎหมาย: มาตรา 20 แห่ง พ.ร.บ. เครื่องหมายการค้า พ.ศ. 2474 บัญญัติเกี่ยวกับวิธีการที่จะยื่นตัดค้านต่อเจ้าพนักงานเท่านั้น ไม่เกี่ยวกับสิทธิฟ้องร้อง ดังนี้ เมื่อโจทก์ไม่คัดค้านต่อเจ้าพนักงาน ภายใน 3 เดือน ตามมาตรา 20 นี้ก็ไม่ตัดสิทธิโจทก์ที่จะฟ้องจำเลย ให้เพิกถอนการจดทะเบียน เพราะใช้สิทธิไม่สุจริตแต่อย่างใด.โจทก์ฟ้องว่าประดิษฐ์เครื่องหมายการค้ารูป ป้อมสามยอด มีอักษรชื่อโจทก์ว่ากิบบส์เป็นภาษาอังกฤษ ได้จดทะเบียนในประเทศอังกฤษตั้งแต่ พ.ศ. ๒๔๘๙ จำเลยบังอาจเลียนแบบลักษณะเครื่องหมายการค้าของ โจทก์ดังกล่าว ประดิษฐ์เครื่องหมายการค้ารูป พระปรางค์สามยอด นำไปยื่นขอจดทะเบียนโดยโจทก์ไม่ทราบ นายทะเบียนได้รับจดทะเบียนไว้ เครื่องหมายการค้าของจำเลย มีลักษณะคล้ายกับเครื่องหมายการค้าของโจทก์ ที่ใช้กับสินค้ายาสีฟันก่อนหลายปี จำเลยจงใจเลียนแบบเครื่องหมายการค้าของโจทก์ เป็นการ ละเมิดสิทธิโจทก์และใช้สิทธิโดยไม่สุจริต ชอให้ศาลเพิกถอน จำเลยต่อสู้ ว่า มิได้จงใจเลียนแบบ เครื่องหมายการค้าของโจทก์ เครื่องหมายการค้าของโจทก์ต่างกับของ จำเลย ไม่อาจทำให้ประชาชนหลงผิด จำเลยกระทำโดยสุจริต และมิได้ละเมิดสิทธิ ของโจทก์ เมื่อจำเลยได้จดทะเบียนเครื่องหมายการค้าแล้ว ย่อมถือว่าจำเลยเป็นเจ้าของและมีสิทธิผู้เดียว เพื่อใช้เครื่องหมายการค้าดังกล่าว ตามมาตรา ๒๙ โจทก์มิได้คัดค้านภายในกำหนดวเลา ไม่มีสิทธิจะฟ้อง ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ฟังว่า จำเลยเลียนแบบเครื่องหมายการค้าของโจทก์ โจทก์มีสิทธิเพิกถอนได้ พิพากษาให้เพิกถอนการจดทะเบียนเครื่องหมายการค้า ปรางค์ของจำเลย จำเลยฎีกา ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงตามศาลล่างทั้งสอง ส่วนข้อกฎหมายข้อที่ว่า โจทก์ มิได้คัดค้านการจดทะเบียน เครื่องหมายการค้านั้น เห็นว่ามาตรา ๒๐ บัญญัติเกี่ยวกับวิธีการที่จะยื่นคำคัดค้านต่อ เจ้าพนักงานเท่านั้น ไม่ตัดสิทธิในการฟ้องศาลพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2018/2500บริษัทดีแอนด์ดับบลิวกิบบส์ลิมิเต็ดโดยนายเสนาะ นิลกำแหง ผู้รับมอบอำนาจโจทก์นายมุ่ยเส็ง แซ่ลิ้มจำเลย พ.ร.บ.เครื่องหมายการค้า พ.ศ.2474 ม. 20มาตรา 20 แห่ง พ.ร.บ. เครื่องหมายการค้า พ.ศ. 2474 บัญญัติเกี่ยวกับวิธีการที่จะยื่นตัดค้านต่อเจ้าพนักงานเท่านั้น ไม่เกี่ยวกับสิทธิฟ้องร้อง ดังนี้ เมื่อโจทก์ไม่คัดค้านต่อเจ้าพนักงาน ภายใน 3 เดือน ตามมาตรา 20 นี้ก็ไม่ตัดสิทธิโจทก์ที่จะฟ้องจำเลย ให้เพิกถอนการจดทะเบียน เพราะใช้สิทธิไม่สุจริตแต่อย่างใด.โจทก์ฟ้องว่าประดิษฐ์เครื่องหมายการค้ารูป ป้อมสามยอด มีอักษรชื่อโจทก์ว่ากิบบส์เป็นภาษาอังกฤษ ได้จดทะเบียนในประเทศอังกฤษตั้งแต่ พ.ศ. ๒๔๘๙ จำเลยบังอาจเลียนแบบลักษณะเครื่องหมายการค้าของ โจทก์ดังกล่าว ประดิษฐ์เครื่องหมายการค้ารูป พระปรางค์สามยอด นำไปยื่นขอจดทะเบียนโดยโจทก์ไม่ทราบ นายทะเบียนได้รับจดทะเบียนไว้ เครื่องหมายการค้าของจำเลย มีลักษณะคล้ายกับเครื่องหมายการค้าของโจทก์ ที่ใช้กับสินค้ายาสีฟันก่อนหลายปี จำเลยจงใจเลียนแบบเครื่องหมายการค้าของโจทก์ เป็นการ ละเมิดสิทธิโจทก์และใช้สิทธิโดยไม่สุจริต ชอให้ศาลเพิกถอน จำเลยต่อสู้ ว่า มิได้จงใจเลียนแบบ เครื่องหมายการค้าของโจทก์ เครื่องหมายการค้าของโจทก์ต่างกับของ จำเลย ไม่อาจทำให้ประชาชนหลงผิด จำเลยกระทำโดยสุจริต และมิได้ละเมิดสิทธิ ของโจทก์ เมื่อจำเลยได้จดทะเบียนเครื่องหมายการค้าแล้ว ย่อมถือว่าจำเลยเป็นเจ้าของและมีสิทธิผู้เดียว เพื่อใช้เครื่องหมายการค้าดังกล่าว ตามมาตรา ๒๙ โจทก์มิได้คัดค้านภายในกำหนดวเลา ไม่มีสิทธิจะฟ้อง ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ฟังว่า จำเลยเลียนแบบเครื่องหมายการค้าของโจทก์ โจทก์มีสิทธิเพิกถอนได้ พิพากษาให้เพิกถอนการจดทะเบียนเครื่องหมายการค้า ปรางค์ของจำเลย จำเลยฎีกา ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงตามศาลล่างทั้งสอง ส่วนข้อกฎหมายข้อที่ว่า โจทก์ มิได้คัดค้านการจดทะเบียน เครื่องหมายการค้านั้น เห็นว่ามาตรา ๒๐ บัญญัติเกี่ยวกับวิธีการที่จะยื่นคำคัดค้านต่อ เจ้าพนักงานเท่านั้น ไม่ตัดสิทธิในการฟ้องศาลพิพากษายืน(ดุลยทัณฑ์ชนาณัติ-ดุลยพากย์สุวมัณฑ์-มนูกิจวิมลอรรถ)ศาลชั้นต้น - ศาลแขวงพรนครใต้ - นายวิเชียรศาลอุทธรณ์ - หลวงสารศิลปวุฒิแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่าประดิษฐ์เครื่องหมายการค้ารูป ป้อมสามยอด มีอักษรชื่อโจทก์ว่ากิบบส์เป็นภาษาอังกฤษ ได้จดทะเบียนในประเทศอังกฤษตั้งแต่ พ.ศ. ๒๔๘๙ จำเลยบังอาจเลียนแบบลักษณะเครื่องหมายการค้าของ โจทก์ดังกล่าว ประดิษฐ์เครื่องหมายการค้ารูป พระปรางค์สามยอด นำไปยื่นขอจดทะเบียนโดยโจทก์ไม่ทราบ นายทะเบียนได้รับจดทะเบียนไว้ เครื่องหมายการค้าของจำเลย มีลักษณะคล้ายกับเครื่องหมายการค้าของโจทก์ ที่ใช้กับสินค้ายาสีฟันก่อนหลายปี จำเลยจงใจเลียนแบบเครื่องหมายการค้าของโจทก์ เป็นการ ละเมิดสิทธิโจทก์และใช้สิทธิโดยไม่สุจริต ชอให้ศาลเพิกถอน จำเลยต่อสู้ ว่า มิได้จงใจเลียนแบบ เครื่องหมายการค้าของโจทก์ เครื่องหมายการค้าของโจทก์ต่างกับของ จำเลย ไม่อาจทำให้ประชาชนหลงผิด จำเลยกระทำโดยสุจริต และมิได้ละเมิดสิทธิ ของโจทก์ เมื่อจำเลยได้จดทะเบียนเครื่องหมายการค้าแล้ว ย่อมถือว่าจำเลยเป็นเจ้าของและมีสิทธิผู้เดียว เพื่อใช้เครื่องหมายการค้าดังกล่าว ตามมาตรา ๒๙ โจทก์มิได้คัดค้านภายในกำหนดวเลา ไม่มีสิทธิจะฟ้อง ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ฟังว่า จำเลยเลียนแบบเครื่องหมายการค้าของโจทก์ โจทก์มีสิทธิเพิกถอนได้ พิพากษาให้เพิกถอนการจดทะเบียนเครื่องหมายการค้า ปรางค์ของจำเลย จำเลยฎีกา ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงตามศาลล่างทั้งสอง ส่วนข้อกฎหมายข้อที่ว่า โจทก์ มิได้คัดค้านการจดทะเบียน เครื่องหมายการค้านั้น เห็นว่ามาตรา ๒๐ บัญญัติเกี่ยวกับวิธีการที่จะยื่นคำคัดค้านต่อ เจ้าพนักงานเท่านั้น ไม่ตัดสิทธิในการฟ้องศาลพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2018/2500บริษัทดีแอนด์ดับบลิวกิบบส์ลิมิเต็ดโดยนายเสนาะ นิลกำแหง ผู้รับมอบอำนาจโจทก์นายมุ่ยเส็ง แซ่ลิ้มจำเลย พ.ร.บ.เครื่องหมายการค้า พ.ศ.2474 ม. 20มาตรา 20 แห่ง พ.ร.บ. เครื่องหมายการค้า พ.ศ. 2474 บัญญัติเกี่ยวกับวิธีการที่จะยื่นตัดค้านต่อเจ้าพนักงานเท่านั้น ไม่เกี่ยวกับสิทธิฟ้องร้อง ดังนี้ เมื่อโจทก์ไม่คัดค้านต่อเจ้าพนักงาน ภายใน 3 เดือน ตามมาตรา 20 นี้ก็ไม่ตัดสิทธิโจทก์ที่จะฟ้องจำเลย ให้เพิกถอนการจดทะเบียน เพราะใช้สิทธิไม่สุจริตแต่อย่างใด.โจทก์ฟ้องว่าประดิษฐ์เครื่องหมายการค้ารูป ป้อมสามยอด มีอักษรชื่อโจทก์ว่ากิบบส์เป็นภาษาอังกฤษ ได้จดทะเบียนในประเทศอังกฤษตั้งแต่ พ.ศ. ๒๔๘๙ จำเลยบังอาจเลียนแบบลักษณะเครื่องหมายการค้าของ โจทก์ดังกล่าว ประดิษฐ์เครื่องหมายการค้ารูป พระปรางค์สามยอด นำไปยื่นขอจดทะเบียนโดยโจทก์ไม่ทราบ นายทะเบียนได้รับจดทะเบียนไว้ เครื่องหมายการค้าของจำเลย มีลักษณะคล้ายกับเครื่องหมายการค้าของโจทก์ ที่ใช้กับสินค้ายาสีฟันก่อนหลายปี จำเลยจงใจเลียนแบบเครื่องหมายการค้าของโจทก์ เป็นการ ละเมิดสิทธิโจทก์และใช้สิทธิโดยไม่สุจริต ชอให้ศาลเพิกถอน จำเลยต่อสู้ ว่า มิได้จงใจเลียนแบบ เครื่องหมายการค้าของโจทก์ เครื่องหมายการค้าของโจทก์ต่างกับของ จำเลย ไม่อาจทำให้ประชาชนหลงผิด จำเลยกระทำโดยสุจริต และมิได้ละเมิดสิทธิ ของโจทก์ เมื่อจำเลยได้จดทะเบียนเครื่องหมายการค้าแล้ว ย่อมถือว่าจำเลยเป็นเจ้าของและมีสิทธิผู้เดียว เพื่อใช้เครื่องหมายการค้าดังกล่าว ตามมาตรา ๒๙ โจทก์มิได้คัดค้านภายในกำหนดวเลา ไม่มีสิทธิจะฟ้อง ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ฟังว่า จำเลยเลียนแบบเครื่องหมายการค้าของโจทก์ โจทก์มีสิทธิเพิกถอนได้ พิพากษาให้เพิกถอนการจดทะเบียนเครื่องหมายการค้า ปรางค์ของจำเลย จำเลยฎีกา ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงตามศาลล่างทั้งสอง ส่วนข้อกฎหมายข้อที่ว่า โจทก์ มิได้คัดค้านการจดทะเบียน เครื่องหมายการค้านั้น เห็นว่ามาตรา ๒๐ บัญญัติเกี่ยวกับวิธีการที่จะยื่นคำคัดค้านต่อ เจ้าพนักงานเท่านั้น ไม่ตัดสิทธิในการฟ้องศาลพิพากษายืน(ดุลยทัณฑ์ชนาณัติ-ดุลยพากย์สุวมัณฑ์-มนูกิจวิมลอรรถ)ศาลชั้นต้น - ศาลแขวงพรนครใต้ - นายวิเชียรศาลอุทธรณ์ - หลวงสารศิลปวุฒิแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ