phoneee/thai-legal-corpus huggingface dataset:
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 268/2479หลักกฎหมาย: ศาลชั้นต้นลงโทษจำคุกจำเลยตาม ม.256 มีกำหนด 4 ปีศาลอุทธรณ์แก้ให้ลงโทษ 2 ปีตามม.254 ดังนี้ เป็นแก้น้อย ฎีกาในข้อเท็จจริงไม่ได้ อ้างฎีกาที่ 767-768/2466 ที่ 221/2468 แล 186/2478 ไม่เสนอคดีนี้ศาลชั้นต้นลงโทษจำเลยตามกฎหมายอาญามาตรา ๒๕๖ ให้จำคุก ๔ ปี ฐานทำร้ายร่างกายมีบาดเจ็บสาหัส ศาลอุทธรณ์ลงโทษจำเลยตาม ม.๒๕๔ จำคุก ๒ ปี โดยเห็นว่าบาดแผลเจ้าทุกข์ที่ถูกจำเลยทำร้ายไม่ถึงสาหัส โจทก์จำเลยฎีกาในข้อเท็จจริง ศาลฎีกาตัดสินว่าโจทก์จำเลยฎีกาไม่ได้ตาม พ.ร.บ.ฎีกาอุทธรณ์ ๒๔๖๑ มาตรา ๓ เพราะเป็นปัญหาข้อเท็จจริง และศาลอุทธรณ์แก้ไขบ้างเล็กน้อย ให้ยกฎีกาโจทก์จำเลย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 268/2479อัยยการหล่มศักดิ์โจทก์นายสิบตำรวจตรีชวิด ศรีประวัติจำเลย ป.อ. ม. 254-256 พ.ร.บ.ลักษณฎีกาอุทธรณ์ พ.ศ.2461 ป.วิ.อ. ม. 218ศาลชั้นต้นลงโทษจำคุกจำเลยตาม ม.256 มีกำหนด 4 ปีศาลอุทธรณ์แก้ให้ลงโทษ 2 ปีตามม.254 ดังนี้ เป็นแก้น้อย ฎีกาในข้อเท็จจริงไม่ได้ อ้างฎีกาที่ 767-768/2466 ที่ 221/2468 แล 186/2478 ไม่เสนอคดีนี้ศาลชั้นต้นลงโทษจำเลยตามกฎหมายอาญามาตรา ๒๕๖ ให้จำคุก ๔ ปี ฐานทำร้ายร่างกายมีบาดเจ็บสาหัส ศาลอุทธรณ์ลงโทษจำเลยตาม ม.๒๕๔ จำคุก ๒ ปี โดยเห็นว่าบาดแผลเจ้าทุกข์ที่ถูกจำเลยทำร้ายไม่ถึงสาหัส โจทก์จำเลยฎีกาในข้อเท็จจริง ศาลฎีกาตัดสินว่าโจทก์จำเลยฎีกาไม่ได้ตาม พ.ร.บ.ฎีกาอุทธรณ์ ๒๔๖๑ มาตรา ๓ เพราะเป็นปัญหาข้อเท็จจริง และศาลอุทธรณ์แก้ไขบ้างเล็กน้อย ให้ยกฎีกาโจทก์จำเลย(มนธา-อรรถกฤต ช.เพ็ญชาติ-พลางกูร)ศาลชั้นต้น - หลวงนฤ+ศาลอุทธรณ์ - พระยารัตนประจักษ์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: คดีนี้ศาลชั้นต้นลงโทษจำเลยตามกฎหมายอาญามาตรา ๒๕๖ ให้จำคุก ๔ ปี ฐานทำร้ายร่างกายมีบาดเจ็บสาหัส ศาลอุทธรณ์ลงโทษจำเลยตาม ม.๒๕๔ จำคุก ๒ ปี โดยเห็นว่าบาดแผลเจ้าทุกข์ที่ถูกจำเลยทำร้ายไม่ถึงสาหัส โจทก์จำเลยฎีกาในข้อเท็จจริง ศาลฎีกาตัดสินว่าโจทก์จำเลยฎีกาไม่ได้ตาม พ.ร.บ.ฎีกาอุทธรณ์ ๒๔๖๑ มาตรา ๓ เพราะเป็นปัญหาข้อเท็จจริง และศาลอุทธรณ์แก้ไขบ้างเล็กน้อย ให้ยกฎีกาโจทก์จำเลย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 268/2479อัยยการหล่มศักดิ์โจทก์นายสิบตำรวจตรีชวิด ศรีประวัติจำเลย ป.อ. ม. 254-256 พ.ร.บ.ลักษณฎีกาอุทธรณ์ พ.ศ.2461 ป.วิ.อ. ม. 218ศาลชั้นต้นลงโทษจำคุกจำเลยตาม ม.256 มีกำหนด 4 ปีศาลอุทธรณ์แก้ให้ลงโทษ 2 ปีตามม.254 ดังนี้ เป็นแก้น้อย ฎีกาในข้อเท็จจริงไม่ได้ อ้างฎีกาที่ 767-768/2466 ที่ 221/2468 แล 186/2478 ไม่เสนอคดีนี้ศาลชั้นต้นลงโทษจำเลยตามกฎหมายอาญามาตรา ๒๕๖ ให้จำคุก ๔ ปี ฐานทำร้ายร่างกายมีบาดเจ็บสาหัส ศาลอุทธรณ์ลงโทษจำเลยตาม ม.๒๕๔ จำคุก ๒ ปี โดยเห็นว่าบาดแผลเจ้าทุกข์ที่ถูกจำเลยทำร้ายไม่ถึงสาหัส โจทก์จำเลยฎีกาในข้อเท็จจริง ศาลฎีกาตัดสินว่าโจทก์จำเลยฎีกาไม่ได้ตาม พ.ร.บ.ฎีกาอุทธรณ์ ๒๔๖๑ มาตรา ๓ เพราะเป็นปัญหาข้อเท็จจริง และศาลอุทธรณ์แก้ไขบ้างเล็กน้อย ให้ยกฎีกาโจทก์จำเลย(มนธา-อรรถกฤต ช.เพ็ญชาติ-พลางกูร)ศาลชั้นต้น - หลวงนฤ+ศาลอุทธรณ์ - พระยารัตนประจักษ์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุหมายเหตุ: 110162. คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 267/2479 พิมพ์คำพิพากษาฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 267/2479 ป.อ. ม. 249()แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลเมืองนาทข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลเมืองนาทเรื่องการลดหย่อนและการยกเว้นภาษีบำรุงท้องที่ พ.ศ. ๒๕๕๘[๑] โดยที่เป็นการสมควรตราข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลเมืองนาทว่าด้วยภาษีบำรุงท้องที่อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๗๑แห่งพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล พ.ศ. ๒๕๓๗ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล (ฉบับที่ ๕) พ.ศ. ๒๕๔๖ ประกอบกับมาตรา ๒๒ (๑)แห่งพระราชบัญญัติภาษีบำรุงท้องที่ พ.ศ. ๒๕๐๘ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติภาษีบำรุงท้องที่(ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๔๓ องค์การบริหารส่วนตำบลเมืองนาทโดยได้รับความเห็นชอบจากสภาองค์การบริหารส่วนตำบลเมืองนาทและนายอำเภอขามสะแกแสงจึงตราข้อบัญญัติขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ ข้อบัญญัตินี้เรียกว่า ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลเมืองนาท เรื่องการลดหย่อนและการยกเว้นภาษีบำรุงท้องที่ พ.ศ. ๒๕๕๘ข้อ ๒ ข้อบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลเมืองนาท เมื่อได้ประกาศไว้โดยเปิดเผย ณที่ทำการองค์การบริหารส่วนตำบลเมืองนาทแล้วข้อ ๓ ในข้อบัญญัตินี้ที่ดิน หมายความว่า พื้นที่ดินและให้หมายความรวมถึงพื้นที่ที่เป็นภูเขาหรือที่มีน้ำด้วยเจ้าของที่ดิน หมายความว่าบุคคลหรือคณะบุคคลไม่ว่าจะเป็นบุคคลธรรมดาหรือนิติบุคคล ซึ่งมีกรรมสิทธิ์ในที่ดินหรือครอบครองอยู่ในที่ดินที่ไม่เป็นกรรมสิทธิ์ของเอกชนปี หมายความว่า ปีปฏิทินข้อ ๔ บุคคลธรรมดาซึ่งเป็นเจ้าของที่ดินแปลงเดียวหรือหลายแปลงที่อยู่ในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลเมืองนาทและใช้ที่ดินนั้นเป็นที่อยู่อาศัยของตนเองเป็นที่เลี้ยงสัตว์ของตนหรือประกอบกสิกรรมของตน ให้ลดหย่อนไม่ต้องเสียภาษีบำรุงท้องที่ตามเกณฑ์ดังต่อไปนี้ที่ดินที่อยู่ในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลเมืองนาท ให้ลดหย่อนสามไร่ ทั้งนี้ ให้เป็นไปตามประกาศองค์การบริหารส่วนตำบลเมืองนาทที่ดินที่มีสิ่งปลูกสร้างหรือสิ่งปลูกสร้างนั้นเป็นสถานการค้าหรือให้เช่าไม่ได้รับการลดหย่อนสำหรับที่ดินที่มีสิ่งปลูกสร้างที่ใช้เป็นสถานการค้าหรือให้เช่านั้นในกรณีบุคคลธรรมดาหลายคนเป็นเจ้าของที่ดินร่วมกัน ให้ได้รับการลดหย่อนรวมตามเกณฑ์ที่กำหนดไว้ในวรรคหนึ่งข้อ ๕ ให้นายกองค์การบริหารส่วนตำบลเมืองนาทมีหน้าที่รักษาการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตินี้ประกาศณ วันที่ ๑ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๕๗บุญช่วยขอชมกลางนายกองค์การบริหารส่วนตำบลเมืองนาทปริยานุช/ผู้จัดทำ๒๓ เมษายน ๒๕๕๘ปริญสินีย์/ผู้ตรวจ๒๓ เมษายน ๒๕๕๘[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๓๒/ตอนพิเศษ ๙๑ ง/หน้า ๑๕๔/๒๒ เมษายน ๒๕๕๘
ประกาศกระทรวงอุตสาหกรรมประกาศกระทรวงอุตสาหกรรมฉบับที่ ๔๔๖๓(พ.ศ. ๒๕๕๕)ออกตามความในพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมพ.ศ. ๒๕๑๑เรื่อง ยกเลิกและกำหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมสีรองพื้นสำหรับงานปูน โดยที่เป็นการสมควรปรับปรุงมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม สีรองพื้นสำหรับงานปูนมาตรฐานเลขที่ มอก. 1123 - 2539อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๕แห่งพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม พ.ศ. ๒๕๑๑รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมออกประกาศยกเลิกประกาศกระทรวงอุตสาหกรรม ฉบับที่๑๘๕๓ (พ.ศ. ๒๕๓๕) ออกตามความในพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม พ.ศ. ๒๕๑๑เรื่อง กำหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม สีรองพื้นสำหรับงานปูน ลงวันที่ ๒๕ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๓๕ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยประกาศกระทรวงอุตสาหกรรม ฉบับที่ ๒๒๑๐(พ.ศ. ๒๕๓๙) ออกตามความในพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม พ.ศ. ๒๕๑๑เรื่อง แก้ไขมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม สีรองพื้นสำหรับงานปูน (แก้ไขครั้งที่ ๑)ลงวันที่ ๒๖ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๓๙ และออกประกาศกำหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม สีรองพื้นสำหรับงานปูนมาตรฐานเลขที่ มอก. 1123 - 2555 ขึ้นใหม่ ดังมีรายการละเอียดต่อท้ายประกาศนี้ทั้งนี้ ให้มีผลตั้งแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป[๑]ประกาศณ วันที่ ๑๔ กันยายน พ.ศ. ๒๕๕๕หม่อมราชวงศ์พงษ์สวัสดิ์สวัสดิวัตน์รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม[เอกสารแนบท้าย]๑. มาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม สีรองพื้นสำหรับงานปูน(มอก. 1123 - 2555)(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)ปริยานุช/ผู้จัดทำ๑๒ ธันวาคม๒๕๕๕ชาญ/ผู้ตรวจ๑๗ ธันวาคม๒๕๕๕[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๒๙/ตอนพิเศษ ๑๘๕/หน้า ๑๑/๗ ธันวาคม ๒๕๕๕
ประกาศกรมทรัพยากรธรณีประกาศกรมทรัพยากรธรณีเรื่องให้ซากดึกดำบรรพ์เป็นซากดึกดำบรรพ์ที่ขึ้นทะเบียน ๕๘๐๐๐๑๖๕๕๒อาศัยอำนาจตามความในมาตรา๒๖ วรรคหนึ่ง แห่งพระราชบัญญัติคุ้มครองซากดึกดำบรรพ์ พ.ศ. ๒๕๕๑ และข้อ ๔ (๒)แห่งประกาศคณะกรรมการคุ้มครองซากดึกดำบรรพ์ เรื่อง หลักเกณฑ์การประกาศเป็นแหล่งซากดึกดำบรรพ์ที่ขึ้นทะเบียนและเป็นซากดึกดำบรรพ์ที่ขึ้นทะเบียนพ.ศ. ๒๕๕๒ อธิบดีกรมทรัพยากรธรณีโดยความเห็นชอบของคณะกรรมการคุ้มครองซากดึกดำบรรพ์ กำหนดให้ซากดึกดำบรรพ์ รหัสประจำซากดึกดำบรรพ์ THFชื่อซากดึกดำบรรพ์ ภูเวียงโกซอรัสสิรินธรเน (Phuwiangosaurus sirindhornae) สกุล/ประเภท สัตว์มีกระดูกสันหลัง หน่วยหิน กลุ่มหินโคราชหมวดหินเสาขัว อายุ ครีเทเชียสตอนต้นประมาณ ๑๓๐ ล้านปี ลักษณะรูปพรรณ สัณฐาน กระดูกหาง(caudal vertebra) ขนาด กว้าง๗.๖ ซม. ยาว ๘.๗ ซม. สูง ๙.๙ ซม. น้ำหนัก ๕๘๖กรัม สถานที่ที่พบ บ้านนาไคร้ ตำบล กุดหว้า อำเภอ กุฉินารายณ์ จังหวัด กาฬสินธุ์ ชื่อผู้ค้นพบ นายโสสุวรรณไตร และคณะ วันเดือนปีที่พบ พ.ศ.๒๕๔๑ เจ้าของ/หรือผู้ครอบครอง กรมทรัพยากรธรณีเก็บรักษาไว้ที่พิพิธภัณฑ์สิรินธร จังหวัดกาฬสินธุ์ ตามรูปถ่ายแนบท้ายประกาศนี้เป็นซากดึกดำบรรพ์ที่ขึ้นทะเบียนทั้งนี้ตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป[๑]ประกาศ ณ วันที่ ๖สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๕๖ปราณีต ร้อยบางอธิบดีกรมทรัพยากรธรณี[เอกสารแนบท้าย]๑.รูปถ่ายซากดึกดำบรรพ์ รหัสประจำซากดึกดำบรรพ์ THF ๒๕๕๖ ๑ ๐๐๐๘๕(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)ปริยานุช/ผู้จัดทำ๒๕ กันยายน ๒๕๕๖โชติกานต์/ผู้ตรวจ๘ ตุลาคม ๒๕๕๖[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๓๐/ตอนพิเศษ ๑๒๑ ง/หน้า ๔๗/๑๙ กันยายน ๒๕๕๖
ประกาศกระทรวงอุตสาหกรรมฉบับที่ 4120 (พ.ศ. 2552)ออกตามความในพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมพ.ศ. 2511เรื่อง ยกเลิกมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมอุปกรณ์สารกึ่งตัวนํา - อุปกรณ์ไม่รวมหน่วยเล่ม 7 ทรานซิสเตอร์สองขั้วส่วนที่ 2 ข้อกําหนดคุณลักษณะในรายละเอียดที่ยังไม่ได้กรอกข้อมูลสําหรับทรานซิสเตอร์สองขั้วที่กําหนดพิกัดตามตัวถังสําหรับการขยายความถี่ต่ํา------------------------------------------อื่นๆ - โดยที่เป็นการสมควรปรับปรุงมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม อุปกรณ์สารกึ่งตัวนํา - อุปกรณ์ไม่รวมหน่วย เล่ม 7 ทรานซิสเตอร์สองขั้ว ส่วนที่ 2 ข้อกําหนดคุณลักษณะในรายละเอียดที่ยังไม่ได้กรอกข้อมูลสําหรับทรานซิสเตอร์สองขั้วที่กําหนดพิกัดตามตัวถังสําหรับการขยายความถี่ต่ํา มาตรฐานเลขที่ มอก. 1866 - 2542 อาศัยอํานาจตามความในมาตรา 15 แห่งพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม พ.ศ. 2511 รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมออกประกาศยกเลิกประกาศกระทรวงอุตสาหกรรมฉบับที่ 2747 (พ.ศ. 2543) ออกตามความในพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม พ.ศ. 2511 เรื่อง กําหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม อุปกรณ์สารกึ่งตัวนํา - อุปกรณ์ไม่รวมหน่วย เล่ม 7 ทรานซิสเตอร์สองขั้ว ส่วนที่ 2 ข้อกําหนดคุณลักษณะในรายละเอียดที่ยังไม่ได้กรอกข้อมูลสําหรับทรานซิสเตอร์สองขั้วที่กําหนดพิกัดตามตัวถังสําหรับการขยายความถี่ต่ํา ลงวันที่ 9 ตุลาคม 2543 ทั้งนี้ ให้มีผลตั้งแต่วันที่ประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปผู้มีอํานาจลงนาม - ประกาศ ณ วันที่ 17 มิถุนายน พ.ศ. 2552 ชาญชัย ชัยรุ่งเรืองรัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 267/2481หลักกฎหมาย: พฤตติการณ์ที่ถือว่าได้สมคบกันกระทำผิดฐานฆ่าคนตายโดยเจตนา อ้างฎีกาที่ 865/2468 และ 350/2470เดิม ล.กับ ป.จำเลยไปรับประทานอาหารที่ร้านผู้ตายเกิดทะเลาะกับผู้ตาย เรื่องค่าอาหาร ครั้นตอนค่ำจำเลยทั้ง ๒ มาร้องเรียกผู้ตายที่หน้าร้านว่าให้มาเอาเงิน พอผู้ตายก้าวหน้าประตูร้านได้ก้าวเดียว ล.จำเลยก็เอามีดปลายแปลมแทงอกผู้ตาย ๑ ที จำเลยทั้ง ๒ ก็วิ่งหนีไปทางเดียวกัน เข้าไปอยู่ในห้องเดียวกัน ผู้ตายถึงแก่ความตาย ศาลฎีกาตัดสินว่าพฤตติการณ์ที่ ป.กระทำดังกล่าวแล้ว เป็นการเพียงพอที่จะฟังว่า ป.ได้สมคบกับ ล.มาทำการฆาตกรรมรายนี้ มีความผิดฐานเป็นตัวการฆ่าคนตายโดยเจตนา ตาม ม.๒๔๙-๖๓ ตามนัยฎีกาที่ ๘๖๕/๒๔๖๘ และ ๓๕๐/๒๔๗๐ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 267/2481อัยยการสุพรรณบุรีโจทก์นายเลิศ อาจคงหาญ นายเปาะ ปิ่นกุมภีจำเลย ป.อ. ม. 249, ม. 63พฤตติการณ์ที่ถือว่าได้สมคบกันกระทำผิดฐานฆ่าคนตายโดยเจตนา อ้างฎีกาที่ 865/2468 และ 350/2470เดิม ล.กับ ป.จำเลยไปรับประทานอาหารที่ร้านผู้ตายเกิดทะเลาะกับผู้ตาย เรื่องค่าอาหาร ครั้นตอนค่ำจำเลยทั้ง ๒ มาร้องเรียกผู้ตายที่หน้าร้านว่าให้มาเอาเงิน พอผู้ตายก้าวหน้าประตูร้านได้ก้าวเดียว ล.จำเลยก็เอามีดปลายแปลมแทงอกผู้ตาย ๑ ที จำเลยทั้ง ๒ ก็วิ่งหนีไปทางเดียวกัน เข้าไปอยู่ในห้องเดียวกัน ผู้ตายถึงแก่ความตาย ศาลฎีกาตัดสินว่าพฤตติการณ์ที่ ป.กระทำดังกล่าวแล้ว เป็นการเพียงพอที่จะฟังว่า ป.ได้สมคบกับ ล.มาทำการฆาตกรรมรายนี้ มีความผิดฐานเป็นตัวการฆ่าคนตายโดยเจตนา ตาม ม.๒๔๙-๖๓ ตามนัยฎีกาที่ ๘๖๕/๒๔๖๘ และ ๓๕๐/๒๔๗๐(วิเศษ-มนธา-พลางกูร)ศาลชั้นต้น - หลวงมนู+++ศาลอุทธรณ์ - พระอินทปริญญาแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: เดิม ล.กับ ป.จำเลยไปรับประทานอาหารที่ร้านผู้ตายเกิดทะเลาะกับผู้ตาย เรื่องค่าอาหาร ครั้นตอนค่ำจำเลยทั้ง ๒ มาร้องเรียกผู้ตายที่หน้าร้านว่าให้มาเอาเงิน พอผู้ตายก้าวหน้าประตูร้านได้ก้าวเดียว ล.จำเลยก็เอามีดปลายแปลมแทงอกผู้ตาย ๑ ที จำเลยทั้ง ๒ ก็วิ่งหนีไปทางเดียวกัน เข้าไปอยู่ในห้องเดียวกัน ผู้ตายถึงแก่ความตาย ศาลฎีกาตัดสินว่าพฤตติการณ์ที่ ป.กระทำดังกล่าวแล้ว เป็นการเพียงพอที่จะฟังว่า ป.ได้สมคบกับ ล.มาทำการฆาตกรรมรายนี้ มีความผิดฐานเป็นตัวการฆ่าคนตายโดยเจตนา ตาม ม.๒๔๙-๖๓ ตามนัยฎีกาที่ ๘๖๕/๒๔๖๘ และ ๓๕๐/๒๔๗๐ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 267/2481อัยยการสุพรรณบุรีโจทก์นายเลิศ อาจคงหาญ นายเปาะ ปิ่นกุมภีจำเลย ป.อ. ม. 249, ม. 63พฤตติการณ์ที่ถือว่าได้สมคบกันกระทำผิดฐานฆ่าคนตายโดยเจตนา อ้างฎีกาที่ 865/2468 และ 350/2470เดิม ล.กับ ป.จำเลยไปรับประทานอาหารที่ร้านผู้ตายเกิดทะเลาะกับผู้ตาย เรื่องค่าอาหาร ครั้นตอนค่ำจำเลยทั้ง ๒ มาร้องเรียกผู้ตายที่หน้าร้านว่าให้มาเอาเงิน พอผู้ตายก้าวหน้าประตูร้านได้ก้าวเดียว ล.จำเลยก็เอามีดปลายแปลมแทงอกผู้ตาย ๑ ที จำเลยทั้ง ๒ ก็วิ่งหนีไปทางเดียวกัน เข้าไปอยู่ในห้องเดียวกัน ผู้ตายถึงแก่ความตาย ศาลฎีกาตัดสินว่าพฤตติการณ์ที่ ป.กระทำดังกล่าวแล้ว เป็นการเพียงพอที่จะฟังว่า ป.ได้สมคบกับ ล.มาทำการฆาตกรรมรายนี้ มีความผิดฐานเป็นตัวการฆ่าคนตายโดยเจตนา ตาม ม.๒๔๙-๖๓ ตามนัยฎีกาที่ ๘๖๕/๒๔๖๘ และ ๓๕๐/๒๔๗๐(วิเศษ-มนธา-พลางกูร)ศาลชั้นต้น - หลวงมนู+++ศาลอุทธรณ์ - พระอินทปริญญาแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ระเบียบ กระเบียบ ก.ศป.ว่าด้วยหลักเกณฑ์และค่าธรรมเนียมการตรวจดูการคัดสำเนา และการรับรองสำเนาคำพิพากษาหรือคำสั่งชี้ขาดคดีปกครองพ.ศ. ๒๕๔๔[๑] อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๖๙ วรรคห้าแห่งพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลปกครองและพิจารณาคดีปกครอง พ.ศ. ๒๕๔๒ ก.ศป.ออกระเบียบไว้ ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ระเบียบนี้เรียกว่า ระเบียบ ก.ศป.ว่าด้วยหลักเกณฑ์และค่าธรรมเนียมการตรวจดู การคัดสำเนาและการรับรองสำเนาคำพิพากษาหรือคำสั่งชี้ขาดคดีปกครอง พ.ศ. ๒๕๔๔ข้อ ๒ในระเบียบนี้สำนักงานศาล[๒] หมายความว่าสำนักงานศาลปกครองสูงสุด สำนักงานศาลปกครองกลาง สำนักงานศาลปกครองในภูมิภาคและสำนักประชาสัมพันธ์ข้อ ๓ผู้ที่ประสงค์จะขอตรวจดู ขอคัดสำเนาหรือขอให้รับรองสำเนาคำพิพากษาหรือคำสั่งชี้ขาดคดีปกครองให้ยื่นคำขอเป็นหนังสือต่อเจ้าหน้าที่ของสำนักงานศาลการยื่นคำขอดังกล่าวอาจทำเป็นหนังสือระบุวัตถุประสงค์หรือยื่นตามแบบคำขอท้ายระเบียบนี้ก็ได้ข้อ ๔ให้เจ้าหน้าที่เสนอคำขอตามข้อ ๓ต่อผู้อำนวยการสำนักงานศาลหรือผู้ซึ่งผู้อำนวยการสำนักงานศาลมอบหมายเพื่อพิจารณาอนุญาตข้อ ๕[๓]การรับรองสำเนาคำพิพากษาหรือคำสั่งชี้ขาดคดีปกครองให้ข้าราชการฝ่ายศาลปกครองตั้งแต่ประเภทวิชาการระดับปฏิบัติการขึ้นไปซึ่งผู้อำนวยการสำนักงานศาลมอบหมายเป็นผู้รับรองข้อ ๖ให้เรียกเก็บค่าธรรมเนียมการตรวจดู การคัดสำเนาหรือการรับรองสำเนาคำพิพากษาหรือคำสั่งชี้ขาดคดีปกครอง ดังต่อไปนี้(๑)ค่าธรรมเนียมการตรวจดูคำพิพากษาหรือคำสั่งชี้ขาดคดีปกครอง ฉบับละ ๒๐ บาท(๒)[๔]ค่าธรรมเนียมการคัดสำเนาคำพิพากษาหรือคำสั่งชี้ขาดคดีปกครอง หน้าละ ๑ บาท(๓)ค่าธรรมเนียมการรับรองสำเนาคำพิพากษาหรือคำสั่งขาดคดีปกครอง ฉบับละ ๒๐ บาทข้อ ๗ให้ถือว่าบรรดากิจการหรือการกระทำใดที่กระทำไปตามประกาศประธานศาลปกครองสูงสุดว่าด้วยหลักเกณฑ์และค่าธรรมเนียมการตรวจดูการคัดสำเนาและการรับรองสำเนาคำพิพากษาหรือคำสั่งชี้ขาดคดีปกครอง ลงวันที่ ๑๙มีนาคม พ.ศ. ๒๕๔๔ เป็นกิจการหรือการกระทำที่ได้กระทำไปตามระเบียบนี้ข้อ ๘ให้ประธานศาลปกครองสูงสุดรักษาการตามระเบียบนี้และให้มีอำนาจตีความและวินิจฉัยปัญหาเกี่ยวกับการปฏิบัติตามระเบียบนี้กับให้มีอำนาจออกประกาศหรือคำสั่งเพื่อประโยชน์ในการปฏิบัติตามระเบียบนี้ประกาศ ณ วันที่ ๒๒ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๔๔อักขราทร จุฬารัตนประธานศาลปกครองสูงสุดประธานกรรมการตุลาการศาลปกครอง[เอกสารแนบท้าย]๑. คำขอตรวจดู คัดสำเนาหรือขอให้รับรองสำเนาคำพิพากษาหรือคำสั่งชี้ขาดคดีปกครอง(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)ระเบียบ ก.ศป. ว่าด้วยหลักเกณฑ์และค่าธรรมเนียมการตรวจดู การคัดสำเนาและการรับรองสำเนาคำพิพากษาหรือคำสั่งชี้ขาดคดีปกครอง (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๕๒[๕]ข้อ ๒ระเบียบนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ ๑๘ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๕๒ เป็นต้นไประเบียบก.ศป. ว่าด้วยหลักเกณฑ์และค่าธรรมเนียมการตรวจดู การคัดสำเนาและการรับรองสำเนาคำพิพากษาหรือคำสั่งชี้ขาดคดีปกครอง (ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๕๗[๖]ปณตภร/ผู้จัดทำ๑๑ เมษายน ๒๕๕๗[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๑๘/ตอนที่ ๕๙ ก/หน้า ๓๑/๒๐ กรกฎาคม ๒๕๔๔[๒] ข้อ ๒ นิยามคำว่า สำนักงานศาล แก้ไขเพิ่มเติมโดยระเบียบ ก.ศป.ว่าด้วยหลักเกณฑ์และค่าธรรมเนียมการตรวจดู การคัดสำเนาและการรับรองสำเนาคำพิพากษาหรือคำสั่งชี้ขาดคดีปกครอง (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๕๒[๓] ข้อ ๕ แก้ไขเพิ่มเติมโดยระเบียบก.ศป. ว่าด้วยหลักเกณฑ์และค่าธรรมเนียมการตรวจดู การคัดสำเนาและการรับรองสำเนาคำพิพากษาหรือคำสั่งชี้ขาดคดีปกครอง (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๕๒[๔] ข้อ ๖ (๒)แก้ไขเพิ่มเติมโดยระเบียบ ก.ศป. ว่าด้วยหลักเกณฑ์และค่าธรรมเนียมการตรวจดูการคัดสำเนา และการรับรองสำเนาคำพิพากษาหรือคำสั่งชี้ขาดคดีปกครอง (ฉบับที่ ๓)พ.ศ. ๒๕๕๗[๕] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๒๖/ตอนที่ ๖๒ ก/หน้า ๒๗/๓๑ สิงหาคม ๒๕๕๒[๖] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๓๑/ตอนที่ ๓๘ ก/หน้า ๕/๕ เมษายน ๒๕๕๗
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1122/2467หลักกฎหมาย: ป้องกันเกินกว่าเหตุค.ผู้ตายเปนผู้ก่อเหตุกล่าวถ้อยคำสั่งแลตามจำเลยไป เปนเชิงให้เห็นว่าจะไปทำร้ายจำเลย ๆ จึงใช้ไม้ไผ่ตี ค.หลายที ค.ตายในวันนั้น ค.ผู้ตายกับจำเลยเมื่อเวลาเดินตามกันไปมีเคียวถือไปคนละเล่ม ตัดสินว่า จำเลยป้องกันตัวเกินสมควรแก่เหตุ ให้ลงโทษจำเลยตามมาตรา ๒๔๙-๕๓ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1122/2467อัยการชัยนาทโจทก์นายจันล. ป.อ. ม. 249-53ป้องกันเกินกว่าเหตุค.ผู้ตายเปนผู้ก่อเหตุกล่าวถ้อยคำสั่งแลตามจำเลยไป เปนเชิงให้เห็นว่าจะไปทำร้ายจำเลย ๆ จึงใช้ไม้ไผ่ตี ค.หลายที ค.ตายในวันนั้น ค.ผู้ตายกับจำเลยเมื่อเวลาเดินตามกันไปมีเคียวถือไปคนละเล่ม ตัดสินว่า จำเลยป้องกันตัวเกินสมควรแก่เหตุ ให้ลงโทษจำเลยตามมาตรา ๒๔๙-๕๓(พิชัยญาติ-นรเนติ-พรหมทัต)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ค.ผู้ตายเปนผู้ก่อเหตุกล่าวถ้อยคำสั่งแลตามจำเลยไป เปนเชิงให้เห็นว่าจะไปทำร้ายจำเลย ๆ จึงใช้ไม้ไผ่ตี ค.หลายที ค.ตายในวันนั้น ค.ผู้ตายกับจำเลยเมื่อเวลาเดินตามกันไปมีเคียวถือไปคนละเล่ม ตัดสินว่า จำเลยป้องกันตัวเกินสมควรแก่เหตุ ให้ลงโทษจำเลยตามมาตรา ๒๔๙-๕๓ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1122/2467อัยการชัยนาทโจทก์นายจันล. ป.อ. ม. 249-53ป้องกันเกินกว่าเหตุค.ผู้ตายเปนผู้ก่อเหตุกล่าวถ้อยคำสั่งแลตามจำเลยไป เปนเชิงให้เห็นว่าจะไปทำร้ายจำเลย ๆ จึงใช้ไม้ไผ่ตี ค.หลายที ค.ตายในวันนั้น ค.ผู้ตายกับจำเลยเมื่อเวลาเดินตามกันไปมีเคียวถือไปคนละเล่ม ตัดสินว่า จำเลยป้องกันตัวเกินสมควรแก่เหตุ ให้ลงโทษจำเลยตามมาตรา ๒๔๙-๕๓(พิชัยญาติ-นรเนติ-พรหมทัต)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 824/2490หลักกฎหมาย: เมื่อศาลชั้นต้นปรับจำเลย 100 บาทกับให้ริบของกลางด้วยจำเลยอุทธรณ์ขออย่าริบของกลาง ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เฉพาะให้คืนทรัพย์ของกลางดังนี้โจทก์ฎีกาในข้อเท็จจริงในเรื่องริบของกลางไม่ได้ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 220ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติยาสูบ พ.ศ. 2486มาตรา 37, 40 ปรับ 100 บาท และริบยาเส้นของกลางจำเลยอุทธรณ์ ขออย่าริบของกลางศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ ให้คืนของกลางแก่จำเลยโจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า การริบทรัพย์จัดเป็นโทษชนิดหนึ่งคดีจึงเข้าอยู่ในประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 220 ซึ่งห้ามมิให้ฎีกาในข้อเท็จจริง จึงให้ยกฎีกาโจทก์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 824/2490อัยการเพ็ชรบูรณ์โจทก์นายตาล แซ่ยีจำเลย ป.วิ.อ. ม. 220 กฎหมายลักษณะอาญา ม. 12เมื่อศาลชั้นต้นปรับจำเลย 100 บาทกับให้ริบของกลางด้วยจำเลยอุทธรณ์ขออย่าริบของกลาง ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เฉพาะให้คืนทรัพย์ของกลางดังนี้โจทก์ฎีกาในข้อเท็จจริงในเรื่องริบของกลางไม่ได้ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 220ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติยาสูบ พ.ศ. 2486มาตรา 37, 40 ปรับ 100 บาท และริบยาเส้นของกลางจำเลยอุทธรณ์ ขออย่าริบของกลางศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ ให้คืนของกลางแก่จำเลยโจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า การริบทรัพย์จัดเป็นโทษชนิดหนึ่งคดีจึงเข้าอยู่ในประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 220 ซึ่งห้ามมิให้ฎีกาในข้อเท็จจริง จึงให้ยกฎีกาโจทก์(ธรรมบัณฑิต-ชัยประชา-ประวัติ ปัตตพงศ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติยาสูบ พ.ศ. 2486มาตรา 37, 40 ปรับ 100 บาท และริบยาเส้นของกลางจำเลยอุทธรณ์ ขออย่าริบของกลางศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ ให้คืนของกลางแก่จำเลยโจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า การริบทรัพย์จัดเป็นโทษชนิดหนึ่งคดีจึงเข้าอยู่ในประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 220 ซึ่งห้ามมิให้ฎีกาในข้อเท็จจริง จึงให้ยกฎีกาโจทก์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 824/2490อัยการเพ็ชรบูรณ์โจทก์นายตาล แซ่ยีจำเลย ป.วิ.อ. ม. 220 กฎหมายลักษณะอาญา ม. 12เมื่อศาลชั้นต้นปรับจำเลย 100 บาทกับให้ริบของกลางด้วยจำเลยอุทธรณ์ขออย่าริบของกลาง ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เฉพาะให้คืนทรัพย์ของกลางดังนี้โจทก์ฎีกาในข้อเท็จจริงในเรื่องริบของกลางไม่ได้ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 220ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติยาสูบ พ.ศ. 2486มาตรา 37, 40 ปรับ 100 บาท และริบยาเส้นของกลางจำเลยอุทธรณ์ ขออย่าริบของกลางศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ ให้คืนของกลางแก่จำเลยโจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า การริบทรัพย์จัดเป็นโทษชนิดหนึ่งคดีจึงเข้าอยู่ในประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 220 ซึ่งห้ามมิให้ฎีกาในข้อเท็จจริง จึงให้ยกฎีกาโจทก์(ธรรมบัณฑิต-ชัยประชา-ประวัติ ปัตตพงศ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศกระทรวงการคลังประกาศกระทรวงการคลังเรื่องการเปลี่ยนแปลงอัตราดอกเบี้ยเงินกู้จากธนาคารกรุงไทย จำกัด (มหาชน)ในปีงบประมาณพ.ศ. ๒๕๕๐ (ครั้งที่ ๖) วันที่ ๒๖ มีนาคม ๒๕๕๑[๑] ด้วยกระทรวงการคลังได้อาศัยอำนาจตามความในมาตรา๑๐ วรรคสาม แห่งพระราชบัญญัติการบริหารหนี้สาธารณะ พ.ศ. ๒๕๔๘ออกประกาศกระทรวงการคลัง เรื่อง การกู้เงินเพื่อชดเชยการขาดดุลโดยตั๋วสัญญาใช้เงินในปีงบประมาณ พ.ศ. ๒๕๕๐ (ครั้งที่ ๖) จากธนาคารกรุงไทย จำกัด (มหาชน) ลงวันที่ ๑๘กันยายน ๒๕๕๐ อายุ ๓ ปี อัตราดอกเบี้ยร้อยละ ๓.๐๗๒๕ ต่อปี ซึ่งตามข้อ ๔ วรรคสองกระทรวงการคลังจะเปลี่ยนแปลงอัตราดอกเบี้ยเงินกู้ ในวันที่ ๒๖ มีนาคม และวันที่ ๒๖กันยายน ของทุกปีโดยคำนวณจากอัตราดอกเบี้ยอัตราต่ำสุดของอัตราดอกเบี้ยเงินฝากประจำ ๖ เดือนประเภทบุคคลธรรมดา เฉลี่ย ๗ วัน ของธนาคารพาณิชย์ขนาดใหญ่ (FDR)๔ แห่งบวกร้อยละ ๑.๐๑ ต่อปีเพื่อให้อัตราดอกเบี้ยเงินกู้เป็นไปตามเงื่อนไขที่กำหนดในประกาศกระทรวงการคลังลงวันที่๑๘ กันยายน ๒๕๕๐ ดังกล่าว จึงเปลี่ยนแปลงอัตราดอกเบี้ยเงินกู้จากธนาคารกรุงไทย จำกัด(มหาชน) ในปีงบประมาณ พ.ศ. ๒๕๕๐ (ครั้งที่ ๖) เป็นร้อยละ ๓.๐๗ ต่อปี ทั้งนี้ตั้งแต่วันที่ ๒๖ มีนาคม ๒๕๕๑ เป็นต้นไปประกาศณ วันที่ ๒๐ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๕๑พงษ์ภาณุเศวตรุนทร์ผู้อำนวยการสำนักงานบริหารหนี้สาธารณะปฏิบัติราชการแทนรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังวัชศักดิ์/ผู้จัดทำ๑๗เมษายน ๒๕๕๑[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๒๕/ตอนพิเศษ ๗๑ ง/หน้า ๖/๑๑ เมษายน ๒๕๕๑
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 537/2465หลักกฎหมาย: ผัวเมีย ร้างเกินกำหนด เก็บทรัพย์ไปอย่าโจทย์จำเลยแต่งงานเปนสามีภรรยากัน ภายหลังเกิดทะเลาะกัน แล้วจำเลยได้เก็บเอาทรัพย์สิ่งของ ๆ จำเลยลงเรือนโจทย์ไปอยู่เรือนจำเลย ห่างจากเรือนโจทย์ทางวันหนึ่ง ขณะที่จำเลยจะไปจำเลยได้พูดต่อหน้าคนทั้งหลายว่าให้โจทย์หาผัวใหม่ ซึ่งเปนข้อแสดงว่าจำเลยไม่มีความอาลัยใยดีกับโจทย์แล้ว จำเลยทิ้งร้างโจทย์ไว้ไม่ไปมาหาสู่โจทย์เลยพ้นกำหนด ๓ เดือน แลโจทย์ได้บอกกำนันไว้เปนคำนับแล้วด้วย ดังนี้ ศาลฎีกาตัดสินว่าตามกฎหมายลักษณผัวเมียมาตรา ๔๙ - ๕๑ โจทย์มีอำนาจฟ้องอย่าได้จึงพิพากษา ให้โจทย์จำเลยอย่าขาดจากผัวเมียกัน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 537/2465นางโสะโยโจทก์นายมะแอล.ผัวเมีย ร้างเกินกำหนด เก็บทรัพย์ไปอย่าโจทย์จำเลยแต่งงานเปนสามีภรรยากัน ภายหลังเกิดทะเลาะกัน แล้วจำเลยได้เก็บเอาทรัพย์สิ่งของ ๆ จำเลยลงเรือนโจทย์ไปอยู่เรือนจำเลย ห่างจากเรือนโจทย์ทางวันหนึ่ง ขณะที่จำเลยจะไปจำเลยได้พูดต่อหน้าคนทั้งหลายว่าให้โจทย์หาผัวใหม่ ซึ่งเปนข้อแสดงว่าจำเลยไม่มีความอาลัยใยดีกับโจทย์แล้ว จำเลยทิ้งร้างโจทย์ไว้ไม่ไปมาหาสู่โจทย์เลยพ้นกำหนด ๓ เดือน แลโจทย์ได้บอกกำนันไว้เปนคำนับแล้วด้วย ดังนี้ ศาลฎีกาตัดสินว่าตามกฎหมายลักษณผัวเมียมาตรา ๔๙ - ๕๑ โจทย์มีอำนาจฟ้องอย่าได้จึงพิพากษา ให้โจทย์จำเลยอย่าขาดจากผัวเมียกัน(หริศ-พิจารณา-พิพากษา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทย์จำเลยแต่งงานเปนสามีภรรยากัน ภายหลังเกิดทะเลาะกัน แล้วจำเลยได้เก็บเอาทรัพย์สิ่งของ ๆ จำเลยลงเรือนโจทย์ไปอยู่เรือนจำเลย ห่างจากเรือนโจทย์ทางวันหนึ่ง ขณะที่จำเลยจะไปจำเลยได้พูดต่อหน้าคนทั้งหลายว่าให้โจทย์หาผัวใหม่ ซึ่งเปนข้อแสดงว่าจำเลยไม่มีความอาลัยใยดีกับโจทย์แล้ว จำเลยทิ้งร้างโจทย์ไว้ไม่ไปมาหาสู่โจทย์เลยพ้นกำหนด ๓ เดือน แลโจทย์ได้บอกกำนันไว้เปนคำนับแล้วด้วย ดังนี้ ศาลฎีกาตัดสินว่าตามกฎหมายลักษณผัวเมียมาตรา ๔๙ - ๕๑ โจทย์มีอำนาจฟ้องอย่าได้จึงพิพากษา ให้โจทย์จำเลยอย่าขาดจากผัวเมียกัน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 537/2465นางโสะโยโจทก์นายมะแอล.ผัวเมีย ร้างเกินกำหนด เก็บทรัพย์ไปอย่าโจทย์จำเลยแต่งงานเปนสามีภรรยากัน ภายหลังเกิดทะเลาะกัน แล้วจำเลยได้เก็บเอาทรัพย์สิ่งของ ๆ จำเลยลงเรือนโจทย์ไปอยู่เรือนจำเลย ห่างจากเรือนโจทย์ทางวันหนึ่ง ขณะที่จำเลยจะไปจำเลยได้พูดต่อหน้าคนทั้งหลายว่าให้โจทย์หาผัวใหม่ ซึ่งเปนข้อแสดงว่าจำเลยไม่มีความอาลัยใยดีกับโจทย์แล้ว จำเลยทิ้งร้างโจทย์ไว้ไม่ไปมาหาสู่โจทย์เลยพ้นกำหนด ๓ เดือน แลโจทย์ได้บอกกำนันไว้เปนคำนับแล้วด้วย ดังนี้ ศาลฎีกาตัดสินว่าตามกฎหมายลักษณผัวเมียมาตรา ๔๙ - ๕๑ โจทย์มีอำนาจฟ้องอย่าได้จึงพิพากษา ให้โจทย์จำเลยอย่าขาดจากผัวเมียกัน(หริศ-พิจารณา-พิพากษา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ