คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1777/2513หลักกฎหมาย: จำเลยกับผู้ตายเกิดโต้เถียงกันก่อนแล้ว จำเลยชกผู้ตาย 1 ทีผละหนีไปผู้ตายหยิบไม้ไล่ตีจำเลย เกิดต่อสู้กันเป็นชุลมุนในที่สุดจำเลยใช้มีดแทงผู้ตายไป 1 ที ผู้ตายถึงแก่ความตาย ดังนี้เป็นเรื่องที่จำเลยกับผู้ตายสมัครใจวิวาทต่อสู้กัน จำเลยจะอ้างว่าเป็นการป้องกันตนโดยชอบหาได้ไม่ ใช้มีดแทงผู้ตาย 1 ที ในขณะที่จำเลยและผู้ตายต่อสู้กันชุลมุนจำเลยไม่มีโอกาสที่จะเลือกแทงได้ เพราะผู้ตายกำลังตีจำเลยอยู่จำเลยแทงผู้ตายเพียงทีเดียวบังเอิญถูกที่สำคัญ จึงเป็นเหตุให้ผู้ตายถึงแก่ความตาย จำเลยคงมีความผิดเพียงฐานทำร้ายผู้อื่นถึงแก่ความตายโดยไม่มีเจตนา ฟ้องขอให้ลงโทษฐานฆ่าผู้อื่นโดยเจตนา เมื่อทางพิจารณาได้ความว่าจำเลยมิได้มีเจตนาฆ่า แต่ทำร้ายผู้อื่นจนถึงแก่ความตายก็ลงโทษตามฐานความผิดเท่าที่พิจารณาได้ความได้โจทก์ฟ้องว่า จำเลยใช้มีดปลายแหลมแทงนายช่วง ถูกที่หน้าอกซ้ายโดยมีเจตนาฆ่านายช่วงถึงแก่ความตายทันที ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘ จำเลยให้การว่า ได้แทงผู้ตายถึงแก่ความตายจริง แต่กระทำเพื่อป้องกันตัวเพราะผู้ตายไล่ตีจำเลย ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดฐานฆ่าคนโดยเจตนาตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘ จำคุก ๑๕ ปี ลดโทษให้ ๑ ใน ๓ ตามมาตรา ๗๘ คงจำคุก ๑๐ ปี จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยฟังข้อเท็จจริงว่า จำเลยกับผู้ตายเกิดโต้เถียงกันก่อนแล้วจำเลยก็ชกผู้ตายไป ๑ ที ผละหนีไป ผู้ตายหยิบไม้ไล่ตีจำเลย เกิดต่อสู้กันเป็นชุลมุนในที่สุดจำเลยใช้มีดแทงผู้ตายไป ๑ ที ผู้ตายถึงแก่ความตายดังนี้ เป็นเรื่องที่จำเลยกับผู้ตายสมัครใจวิวาทต่อสู้กัน จำเลยจะอ้างว่าป้องกันตนโดยชอบทำได้ไม่ อย่างไรก็ตามที่จำเลยแทงผู้ตายไปนั้น จะถือว่าจำเลยมีเจตนาฆ่าผู้ตายยังไม่ถนัด เหตุการณ์เกิดขึ้นขณะต่อสู้ จำเลยไม่มีโอกาสที่จะเลือกแทงได้ เพราะผู้ตายกำลังตีจำเลยอยู่ จำเลยแทงผู้ตายทีเดียวแต่บังเอิญถูกที่สำคัญ จึงเป็นเหตุให้ผู้ตายถึงแก่ความตายจำเลยควรมีผิดเพียงฐานทำร้ายผู้อื่นถึงแก่ความตายโดยมิได้มีเจตนาฆ่า พิพากษาแก้ จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๒๙๐ วางโทษจำคุก ๖ ปี ลดโทษให้ ๑ ใน ๓ ตามมาตรา ๗๘คงจำคุก ๔ ปี ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1777/2513พนักงานอัยการจังหวัดพัทลุงโจทก์นายเอม หมวกสังข์จำเลย ป.อ. ม. 68, ม. 288, ม. 290 ป.วิ.อ. ม. 192จำเลยกับผู้ตายเกิดโต้เถียงกันก่อนแล้ว จำเลยชกผู้ตาย 1 ทีผละหนีไปผู้ตายหยิบไม้ไล่ตีจำเลย เกิดต่อสู้กันเป็นชุลมุนในที่สุดจำเลยใช้มีดแทงผู้ตายไป 1 ที ผู้ตายถึงแก่ความตาย ดังนี้เป็นเรื่องที่จำเลยกับผู้ตายสมัครใจวิวาทต่อสู้กัน จำเลยจะอ้างว่าเป็นการป้องกันตนโดยชอบหาได้ไม่ ใช้มีดแทงผู้ตาย 1 ที ในขณะที่จำเลยและผู้ตายต่อสู้กันชุลมุนจำเลยไม่มีโอกาสที่จะเลือกแทงได้ เพราะผู้ตายกำลังตีจำเลยอยู่จำเลยแทงผู้ตายเพียงทีเดียวบังเอิญถูกที่สำคัญ จึงเป็นเหตุให้ผู้ตายถึงแก่ความตาย จำเลยคงมีความผิดเพียงฐานทำร้ายผู้อื่นถึงแก่ความตายโดยไม่มีเจตนา ฟ้องขอให้ลงโทษฐานฆ่าผู้อื่นโดยเจตนา เมื่อทางพิจารณาได้ความว่าจำเลยมิได้มีเจตนาฆ่า แต่ทำร้ายผู้อื่นจนถึงแก่ความตายก็ลงโทษตามฐานความผิดเท่าที่พิจารณาได้ความได้โจทก์ฟ้องว่า จำเลยใช้มีดปลายแหลมแทงนายช่วง ถูกที่หน้าอกซ้ายโดยมีเจตนาฆ่านายช่วงถึงแก่ความตายทันที ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘ จำเลยให้การว่า ได้แทงผู้ตายถึงแก่ความตายจริง แต่กระทำเพื่อป้องกันตัวเพราะผู้ตายไล่ตีจำเลย ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดฐานฆ่าคนโดยเจตนาตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘ จำคุก ๑๕ ปี ลดโทษให้ ๑ ใน ๓ ตามมาตรา ๗๘ คงจำคุก ๑๐ ปี จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยฟังข้อเท็จจริงว่า จำเลยกับผู้ตายเกิดโต้เถียงกันก่อนแล้วจำเลยก็ชกผู้ตายไป ๑ ที ผละหนีไป ผู้ตายหยิบไม้ไล่ตีจำเลย เกิดต่อสู้กันเป็นชุลมุนในที่สุดจำเลยใช้มีดแทงผู้ตายไป ๑ ที ผู้ตายถึงแก่ความตายดังนี้ เป็นเรื่องที่จำเลยกับผู้ตายสมัครใจวิวาทต่อสู้กัน จำเลยจะอ้างว่าป้องกันตนโดยชอบทำได้ไม่ อย่างไรก็ตามที่จำเลยแทงผู้ตายไปนั้น จะถือว่าจำเลยมีเจตนาฆ่าผู้ตายยังไม่ถนัด เหตุการณ์เกิดขึ้นขณะต่อสู้ จำเลยไม่มีโอกาสที่จะเลือกแทงได้ เพราะผู้ตายกำลังตีจำเลยอยู่ จำเลยแทงผู้ตายทีเดียวแต่บังเอิญถูกที่สำคัญ จึงเป็นเหตุให้ผู้ตายถึงแก่ความตายจำเลยควรมีผิดเพียงฐานทำร้ายผู้อื่นถึงแก่ความตายโดยมิได้มีเจตนาฆ่า พิพากษาแก้ จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๒๙๐ วางโทษจำคุก ๖ ปี ลดโทษให้ ๑ ใน ๓ ตามมาตรา ๗๘คงจำคุก ๔ ปี(ทองคำ จารุเหติ-เฉลิม ทัตภิรมย์-ประพนธ์ ศาตะมาน)ศาลจังหวัดพัทลุง - นายสุทธิ บัวแก้วศาลอุทธรณ์ - นายสมบัติ วังตาลแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยใช้มีดปลายแหลมแทงนายช่วง ถูกที่หน้าอกซ้ายโดยมีเจตนาฆ่านายช่วงถึงแก่ความตายทันที ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘ จำเลยให้การว่า ได้แทงผู้ตายถึงแก่ความตายจริง แต่กระทำเพื่อป้องกันตัวเพราะผู้ตายไล่ตีจำเลย ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดฐานฆ่าคนโดยเจตนาตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘ จำคุก ๑๕ ปี ลดโทษให้ ๑ ใน ๓ ตามมาตรา ๗๘ คงจำคุก ๑๐ ปี จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยฟังข้อเท็จจริงว่า จำเลยกับผู้ตายเกิดโต้เถียงกันก่อนแล้วจำเลยก็ชกผู้ตายไป ๑ ที ผละหนีไป ผู้ตายหยิบไม้ไล่ตีจำเลย เกิดต่อสู้กันเป็นชุลมุนในที่สุดจำเลยใช้มีดแทงผู้ตายไป ๑ ที ผู้ตายถึงแก่ความตายดังนี้ เป็นเรื่องที่จำเลยกับผู้ตายสมัครใจวิวาทต่อสู้กัน จำเลยจะอ้างว่าป้องกันตนโดยชอบทำได้ไม่ อย่างไรก็ตามที่จำเลยแทงผู้ตายไปนั้น จะถือว่าจำเลยมีเจตนาฆ่าผู้ตายยังไม่ถนัด เหตุการณ์เกิดขึ้นขณะต่อสู้ จำเลยไม่มีโอกาสที่จะเลือกแทงได้ เพราะผู้ตายกำลังตีจำเลยอยู่ จำเลยแทงผู้ตายทีเดียวแต่บังเอิญถูกที่สำคัญ จึงเป็นเหตุให้ผู้ตายถึงแก่ความตายจำเลยควรมีผิดเพียงฐานทำร้ายผู้อื่นถึงแก่ความตายโดยมิได้มีเจตนาฆ่า พิพากษาแก้ จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๒๙๐ วางโทษจำคุก ๖ ปี ลดโทษให้ ๑ ใน ๓ ตามมาตรา ๗๘คงจำคุก ๔ ปี ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1777/2513พนักงานอัยการจังหวัดพัทลุงโจทก์นายเอม หมวกสังข์จำเลย ป.อ. ม. 68, ม. 288, ม. 290 ป.วิ.อ. ม. 192จำเลยกับผู้ตายเกิดโต้เถียงกันก่อนแล้ว จำเลยชกผู้ตาย 1 ทีผละหนีไปผู้ตายหยิบไม้ไล่ตีจำเลย เกิดต่อสู้กันเป็นชุลมุนในที่สุดจำเลยใช้มีดแทงผู้ตายไป 1 ที ผู้ตายถึงแก่ความตาย ดังนี้เป็นเรื่องที่จำเลยกับผู้ตายสมัครใจวิวาทต่อสู้กัน จำเลยจะอ้างว่าเป็นการป้องกันตนโดยชอบหาได้ไม่ ใช้มีดแทงผู้ตาย 1 ที ในขณะที่จำเลยและผู้ตายต่อสู้กันชุลมุนจำเลยไม่มีโอกาสที่จะเลือกแทงได้ เพราะผู้ตายกำลังตีจำเลยอยู่จำเลยแทงผู้ตายเพียงทีเดียวบังเอิญถูกที่สำคัญ จึงเป็นเหตุให้ผู้ตายถึงแก่ความตาย จำเลยคงมีความผิดเพียงฐานทำร้ายผู้อื่นถึงแก่ความตายโดยไม่มีเจตนา ฟ้องขอให้ลงโทษฐานฆ่าผู้อื่นโดยเจตนา เมื่อทางพิจารณาได้ความว่าจำเลยมิได้มีเจตนาฆ่า แต่ทำร้ายผู้อื่นจนถึงแก่ความตายก็ลงโทษตามฐานความผิดเท่าที่พิจารณาได้ความได้โจทก์ฟ้องว่า จำเลยใช้มีดปลายแหลมแทงนายช่วง ถูกที่หน้าอกซ้ายโดยมีเจตนาฆ่านายช่วงถึงแก่ความตายทันที ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘ จำเลยให้การว่า ได้แทงผู้ตายถึงแก่ความตายจริง แต่กระทำเพื่อป้องกันตัวเพราะผู้ตายไล่ตีจำเลย ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดฐานฆ่าคนโดยเจตนาตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘ จำคุก ๑๕ ปี ลดโทษให้ ๑ ใน ๓ ตามมาตรา ๗๘ คงจำคุก ๑๐ ปี จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยฟังข้อเท็จจริงว่า จำเลยกับผู้ตายเกิดโต้เถียงกันก่อนแล้วจำเลยก็ชกผู้ตายไป ๑ ที ผละหนีไป ผู้ตายหยิบไม้ไล่ตีจำเลย เกิดต่อสู้กันเป็นชุลมุนในที่สุดจำเลยใช้มีดแทงผู้ตายไป ๑ ที ผู้ตายถึงแก่ความตายดังนี้ เป็นเรื่องที่จำเลยกับผู้ตายสมัครใจวิวาทต่อสู้กัน จำเลยจะอ้างว่าป้องกันตนโดยชอบทำได้ไม่ อย่างไรก็ตามที่จำเลยแทงผู้ตายไปนั้น จะถือว่าจำเลยมีเจตนาฆ่าผู้ตายยังไม่ถนัด เหตุการณ์เกิดขึ้นขณะต่อสู้ จำเลยไม่มีโอกาสที่จะเลือกแทงได้ เพราะผู้ตายกำลังตีจำเลยอยู่ จำเลยแทงผู้ตายทีเดียวแต่บังเอิญถูกที่สำคัญ จึงเป็นเหตุให้ผู้ตายถึงแก่ความตายจำเลยควรมีผิดเพียงฐานทำร้ายผู้อื่นถึงแก่ความตายโดยมิได้มีเจตนาฆ่า พิพากษาแก้ จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๒๙๐ วางโทษจำคุก ๖ ปี ลดโทษให้ ๑ ใน ๓ ตามมาตรา ๗๘คงจำคุก ๔ ปี(ทองคำ จารุเหติ-เฉลิม ทัตภิรมย์-ประพนธ์ ศาตะมาน)ศาลจังหวัดพัทลุง - นายสุทธิ บัวแก้วศาลอุทธรณ์ - นายสมบัติ วังตาลแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ