คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 960/2503หลักกฎหมาย: ผู้ตายเป็นคนร้ายขึ้นไปทำการลักทรัพย์บนเรือนจำเลยจำเลยเป็นเด็กหนุ่มอายุ 16 ปี อยู่เฝ้าบ้านตามลำพัง ได้พบคนร้ายในห้องเรือนมีอาวุธมีดปลายแหลมถือขู่จะทำร้ายทั้งเก็บทรัพย์บนเรือนพยายามจะพาเอาไปด้วย จำเลยจึงเอาพร้าฟันผู้ตายซึ่งเป็นคนร้ายถึงแก่ความตาย การกระทำของจำเลยเป็นการป้องกันพอสมควรแก่เหตุคดีนี้ โจทก์ฟ้องว่าจำเลยบังอาจใช้พร้าเป็นอาวุธฟันนายผิ้น ทองนวล ถึงแก่ความตายโดยเจตนาจำเลยให้การว่า ได้ฟันนายผิ้นถึงแก่ความตายจริง โดยเข้าใจว่านายผิ้นผู้ตายจะลักของศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 288 ประกอบมาตรา 69 ให้วางโทษจำคุกจำเลยไว้ 4 ปี จำเลยอายุไม่เกิน 16 ปี ลดมาตราส่วนโทษให้กึ่งหนึ่งตามมาตรา 75 จำคุกจำเลย 2 ปี คำให้การชั้นสอบสวนของจำเลยเป็นประโยชน์แก่การพิจารณาอยู่มาก บรรเทาโทษลดให้อีก 1 ใน 3 ตามมาตรา 78 คงให้จำคุกจำเลยไว้มีกำหนด1 ปี 4 เดือน พร้าของกลางริบจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ว่า นายสวัสดิ์จำเลยไม่มีความผิด ให้ยกฟ้องมีดของกลางคืนเจ้าของอัยการโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า ขณะเกิดเหตุโจทก์ไม่มีพยานรู้เห็นว่าจำเลยเป็นคนฟันผู้ตาย หากแต่จำเลยรับว่าได้ฟันผู้ตายถึงแก่ความตายจริงเพราะผู้ตายเป็นคนร้ายขึ้นมาลักทรัพย์บนเรือนของบิดามารดาจำเลยดังนั้น การที่ผู้ตายเป็นคนร้ายมีพวกร่วมมืออีกสองคนขึ้นไปทำการลักทรัพย์บนเรือนจำเลย จำเลยเป็นเด็กรุ่นหนุ่มมีอายุเพียง 16 ปีอยู่เฝ้าบ้านตามลำพัง ได้พบเห็นคนร้ายอยู่ในห้องเรือนมีอาวุธมีดปลายแหลมถือขู่จะทำร้ายตน ประกอบกับเก็บทรัพย์สิ่งของบนเรือนพยายามจะเอาไปด้วยก็ชอบที่จำเลยจะทำการป้องกันชีวิตและทรัพย์สินของจำเลย แม้จำเลยจะฟันผู้ตายไปหลายที ก็เห็นได้ว่าจำเลยไม่สามารถยับยั้งในเมื่อผู้ตายยังไม่ได้วางอาวุธ ต่อเมื่อผู้ตายถูกฟันล้มลงแล้วจำเลยก็มิได้ทำร้ายต่อไป การกระทำของจำเลยเป็นการป้องกันพอสมควรแก่เหตุ ไม่มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 68ที่ศาลอุทธรณ์พิพากษามานั้น ชอบด้วยรูปคดีแล้ว ฎีกาโจทก์ฟังไม่ขึ้นพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 960/2503อัยการประจำศาลจังหวัดปากพนัง นายปิ่ม ทองนวลโจทก์นายสวัสดิ์ เอียดซังจำเลย ป.อ. ม. 288, ม. 68ผู้ตายเป็นคนร้ายขึ้นไปทำการลักทรัพย์บนเรือนจำเลยจำเลยเป็นเด็กหนุ่มอายุ 16 ปี อยู่เฝ้าบ้านตามลำพัง ได้พบคนร้ายในห้องเรือนมีอาวุธมีดปลายแหลมถือขู่จะทำร้ายทั้งเก็บทรัพย์บนเรือนพยายามจะพาเอาไปด้วย จำเลยจึงเอาพร้าฟันผู้ตายซึ่งเป็นคนร้ายถึงแก่ความตาย การกระทำของจำเลยเป็นการป้องกันพอสมควรแก่เหตุคดีนี้ โจทก์ฟ้องว่าจำเลยบังอาจใช้พร้าเป็นอาวุธฟันนายผิ้น ทองนวล ถึงแก่ความตายโดยเจตนาจำเลยให้การว่า ได้ฟันนายผิ้นถึงแก่ความตายจริง โดยเข้าใจว่านายผิ้นผู้ตายจะลักของศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 288 ประกอบมาตรา 69 ให้วางโทษจำคุกจำเลยไว้ 4 ปี จำเลยอายุไม่เกิน 16 ปี ลดมาตราส่วนโทษให้กึ่งหนึ่งตามมาตรา 75 จำคุกจำเลย 2 ปี คำให้การชั้นสอบสวนของจำเลยเป็นประโยชน์แก่การพิจารณาอยู่มาก บรรเทาโทษลดให้อีก 1 ใน 3 ตามมาตรา 78 คงให้จำคุกจำเลยไว้มีกำหนด1 ปี 4 เดือน พร้าของกลางริบจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ว่า นายสวัสดิ์จำเลยไม่มีความผิด ให้ยกฟ้องมีดของกลางคืนเจ้าของอัยการโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า ขณะเกิดเหตุโจทก์ไม่มีพยานรู้เห็นว่าจำเลยเป็นคนฟันผู้ตาย หากแต่จำเลยรับว่าได้ฟันผู้ตายถึงแก่ความตายจริงเพราะผู้ตายเป็นคนร้ายขึ้นมาลักทรัพย์บนเรือนของบิดามารดาจำเลยดังนั้น การที่ผู้ตายเป็นคนร้ายมีพวกร่วมมืออีกสองคนขึ้นไปทำการลักทรัพย์บนเรือนจำเลย จำเลยเป็นเด็กรุ่นหนุ่มมีอายุเพียง 16 ปีอยู่เฝ้าบ้านตามลำพัง ได้พบเห็นคนร้ายอยู่ในห้องเรือนมีอาวุธมีดปลายแหลมถือขู่จะทำร้ายตน ประกอบกับเก็บทรัพย์สิ่งของบนเรือนพยายามจะเอาไปด้วยก็ชอบที่จำเลยจะทำการป้องกันชีวิตและทรัพย์สินของจำเลย แม้จำเลยจะฟันผู้ตายไปหลายที ก็เห็นได้ว่าจำเลยไม่สามารถยับยั้งในเมื่อผู้ตายยังไม่ได้วางอาวุธ ต่อเมื่อผู้ตายถูกฟันล้มลงแล้วจำเลยก็มิได้ทำร้ายต่อไป การกระทำของจำเลยเป็นการป้องกันพอสมควรแก่เหตุ ไม่มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 68ที่ศาลอุทธรณ์พิพากษามานั้น ชอบด้วยรูปคดีแล้ว ฎีกาโจทก์ฟังไม่ขึ้นพิพากษายืน(เชื้อ คงคากุล-สุทธิวาทนฤพุฒิ-ประกอบ หุตะสิงห์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: คดีนี้ โจทก์ฟ้องว่าจำเลยบังอาจใช้พร้าเป็นอาวุธฟันนายผิ้น ทองนวล ถึงแก่ความตายโดยเจตนาจำเลยให้การว่า ได้ฟันนายผิ้นถึงแก่ความตายจริง โดยเข้าใจว่านายผิ้นผู้ตายจะลักของศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 288 ประกอบมาตรา 69 ให้วางโทษจำคุกจำเลยไว้ 4 ปี จำเลยอายุไม่เกิน 16 ปี ลดมาตราส่วนโทษให้กึ่งหนึ่งตามมาตรา 75 จำคุกจำเลย 2 ปี คำให้การชั้นสอบสวนของจำเลยเป็นประโยชน์แก่การพิจารณาอยู่มาก บรรเทาโทษลดให้อีก 1 ใน 3 ตามมาตรา 78 คงให้จำคุกจำเลยไว้มีกำหนด1 ปี 4 เดือน พร้าของกลางริบจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ว่า นายสวัสดิ์จำเลยไม่มีความผิด ให้ยกฟ้องมีดของกลางคืนเจ้าของอัยการโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า ขณะเกิดเหตุโจทก์ไม่มีพยานรู้เห็นว่าจำเลยเป็นคนฟันผู้ตาย หากแต่จำเลยรับว่าได้ฟันผู้ตายถึงแก่ความตายจริงเพราะผู้ตายเป็นคนร้ายขึ้นมาลักทรัพย์บนเรือนของบิดามารดาจำเลยดังนั้น การที่ผู้ตายเป็นคนร้ายมีพวกร่วมมืออีกสองคนขึ้นไปทำการลักทรัพย์บนเรือนจำเลย จำเลยเป็นเด็กรุ่นหนุ่มมีอายุเพียง 16 ปีอยู่เฝ้าบ้านตามลำพัง ได้พบเห็นคนร้ายอยู่ในห้องเรือนมีอาวุธมีดปลายแหลมถือขู่จะทำร้ายตน ประกอบกับเก็บทรัพย์สิ่งของบนเรือนพยายามจะเอาไปด้วยก็ชอบที่จำเลยจะทำการป้องกันชีวิตและทรัพย์สินของจำเลย แม้จำเลยจะฟันผู้ตายไปหลายที ก็เห็นได้ว่าจำเลยไม่สามารถยับยั้งในเมื่อผู้ตายยังไม่ได้วางอาวุธ ต่อเมื่อผู้ตายถูกฟันล้มลงแล้วจำเลยก็มิได้ทำร้ายต่อไป การกระทำของจำเลยเป็นการป้องกันพอสมควรแก่เหตุ ไม่มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 68ที่ศาลอุทธรณ์พิพากษามานั้น ชอบด้วยรูปคดีแล้ว ฎีกาโจทก์ฟังไม่ขึ้นพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 960/2503อัยการประจำศาลจังหวัดปากพนัง นายปิ่ม ทองนวลโจทก์นายสวัสดิ์ เอียดซังจำเลย ป.อ. ม. 288, ม. 68ผู้ตายเป็นคนร้ายขึ้นไปทำการลักทรัพย์บนเรือนจำเลยจำเลยเป็นเด็กหนุ่มอายุ 16 ปี อยู่เฝ้าบ้านตามลำพัง ได้พบคนร้ายในห้องเรือนมีอาวุธมีดปลายแหลมถือขู่จะทำร้ายทั้งเก็บทรัพย์บนเรือนพยายามจะพาเอาไปด้วย จำเลยจึงเอาพร้าฟันผู้ตายซึ่งเป็นคนร้ายถึงแก่ความตาย การกระทำของจำเลยเป็นการป้องกันพอสมควรแก่เหตุคดีนี้ โจทก์ฟ้องว่าจำเลยบังอาจใช้พร้าเป็นอาวุธฟันนายผิ้น ทองนวล ถึงแก่ความตายโดยเจตนาจำเลยให้การว่า ได้ฟันนายผิ้นถึงแก่ความตายจริง โดยเข้าใจว่านายผิ้นผู้ตายจะลักของศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 288 ประกอบมาตรา 69 ให้วางโทษจำคุกจำเลยไว้ 4 ปี จำเลยอายุไม่เกิน 16 ปี ลดมาตราส่วนโทษให้กึ่งหนึ่งตามมาตรา 75 จำคุกจำเลย 2 ปี คำให้การชั้นสอบสวนของจำเลยเป็นประโยชน์แก่การพิจารณาอยู่มาก บรรเทาโทษลดให้อีก 1 ใน 3 ตามมาตรา 78 คงให้จำคุกจำเลยไว้มีกำหนด1 ปี 4 เดือน พร้าของกลางริบจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ว่า นายสวัสดิ์จำเลยไม่มีความผิด ให้ยกฟ้องมีดของกลางคืนเจ้าของอัยการโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า ขณะเกิดเหตุโจทก์ไม่มีพยานรู้เห็นว่าจำเลยเป็นคนฟันผู้ตาย หากแต่จำเลยรับว่าได้ฟันผู้ตายถึงแก่ความตายจริงเพราะผู้ตายเป็นคนร้ายขึ้นมาลักทรัพย์บนเรือนของบิดามารดาจำเลยดังนั้น การที่ผู้ตายเป็นคนร้ายมีพวกร่วมมืออีกสองคนขึ้นไปทำการลักทรัพย์บนเรือนจำเลย จำเลยเป็นเด็กรุ่นหนุ่มมีอายุเพียง 16 ปีอยู่เฝ้าบ้านตามลำพัง ได้พบเห็นคนร้ายอยู่ในห้องเรือนมีอาวุธมีดปลายแหลมถือขู่จะทำร้ายตน ประกอบกับเก็บทรัพย์สิ่งของบนเรือนพยายามจะเอาไปด้วยก็ชอบที่จำเลยจะทำการป้องกันชีวิตและทรัพย์สินของจำเลย แม้จำเลยจะฟันผู้ตายไปหลายที ก็เห็นได้ว่าจำเลยไม่สามารถยับยั้งในเมื่อผู้ตายยังไม่ได้วางอาวุธ ต่อเมื่อผู้ตายถูกฟันล้มลงแล้วจำเลยก็มิได้ทำร้ายต่อไป การกระทำของจำเลยเป็นการป้องกันพอสมควรแก่เหตุ ไม่มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 68ที่ศาลอุทธรณ์พิพากษามานั้น ชอบด้วยรูปคดีแล้ว ฎีกาโจทก์ฟังไม่ขึ้นพิพากษายืน(เชื้อ คงคากุล-สุทธิวาทนฤพุฒิ-ประกอบ หุตะสิงห์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ