คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1222/2519หลักกฎหมาย: ความผิดตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. 2497 มาตรา 3 จะเกิดขึ้นต่อเมื่อธนาคารปฏิเสธการจ่ายเงิน จำเลยออกเช็คให้โจทก์ที่กรุงเทพมหานคร แต่ธนาคารซึ่งมีหน้าที่ต้องจ่ายเงินตามเช็ค และได้ปฏิเสธการจ่ายเงิน คือธนาคารซึ่งตั้งอยู่ที่จังหวัดนครราชสีมา จึงถือไม่ได้ว่าความผิดได้เกิดขึ้นที่กรุงเทพมหานคร และปรากฏตามฟ้องว่าจำเลยภูมิลำเนาอยู่จังหวัดพระนครศรีอยุธยา ศาลอาญาจึงไม่ต้องชำระคดีนี้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 22 ศาลอาญาชอบที่จะใช้ดุลพินิจไม่รับฟ้องของโจทก์ไว้พิจารณาได้ (ประชุมใหญ่ ครั้งที่ 12/2519)โจทก์ฟ้องว่า จำเลยสั่งจ่ายเช็คธนาคารกสิกรไทย จำกัด สาขานครราชสีมาให้โจทก์ ครั้นเช็คถึงกำหนด โจทก์นำเช็คดังกล่าวไปเข้าบัญชีที่ธนาคารกรุงเทพ จำกัด สาขาราชเทวี เพื่อเรียกเก็บเงิน แต่ธนาคารกสิกรไทย จำกัด สาขานครราชสีมา ปฏิเสธการจ่ายเงินเหตุเกิดที่ตำบลถนนเพชรบุรี เขตพญาไท กรุงเทพมหานคร และที่ธนาคารกสิกรไทย จำกัด สาขานครราชสีมา อำเภอเมืองนครราชสีมา จังหวัดนครราชสีมา เกี่ยวพันกัน ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจาการใช้เช็ค พ.ศ. ๒๔๙๔ มาตรา ๓ ในวันไต่สวนมูลฟ้อง ศาลชั้นต้นพิจารณาฟ้องแล้ว เห็นว่า ความผิดตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็คเกิดขึ้นเมื่อธนาคารปฏิเสธการจ่ายเงิน ธนาคารที่ปฏิเสธการจ่ายเงินอยู่ที่จังหวัดนครราชสีมา คดีไม่มีเหตุที่จะชำระที่ศาลอาญาได้ โจทก์ชอบที่จะฟ้องคดีต่อศาลที่ความผิดเกิดขึ้นในเขตอำนาจ จึงมีคำสั่งไม่รับฟ้องของโจทก์ไว้พิจารณา ให้จำหน่ายคดีเสียจากสารบบความ โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า คดีนี้ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนคำสั่งของศาลอาญา ไม่รับฟ้องของโจทก์ไว้พิจารณาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๒๒ ประกอบด้วยพระธรรมนูญศาลยุติธรรม มาตรา ๑๔(๓) อันเป็นการใช้ดุลพินิจไม่รับฟ้องของโจทก์ไว้พิจารณาตามพระราชบัญญัติศาลยุติธรรม มาตรา ๑๔(๓) จึงมีปัญหาเพียงว่า ศาลอาญาจะต้องชำระคดีนี้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๒๒ ซึ่งบัญญัติว่า เมื่อความผิดเกิดขึ้น อ้าง หรือเชื่อว่าได้เกิดขึ้น หรือจำเลยที่มีอยู่ ฯลฯ ในเขตอำนาจของศาลใด ใช้ชำระที่ศาลนั้น หรือไม่ ศาลฎีกาได้ปรึกษาโดยที่ประชุมใหญ่แล้วเห็นว่า ตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. ๒๔๙๗ มาตรา ๓ จะเกิดขึ้นต่อเมื่อธนาคารปฏิเสธการจ่ายเงิน ธนาคารซึ่งมีหน้าที่ต้องจ่ายเงินตามเช็ค และได้ปฏิเสธการจ่ายเงิน คือธนาคารกสิกรไทย จำกัด สาขานครราชสีมา ตั้งอยู่ที่จังหวัดนครราชสีมา จึงถือไม่ได้ว่าความผิดได้เกิดขึ้นที่กรุงเทพมหานคร และปรากฏตามฟ้องว่าจำเลยภูมิลำเนาอยู่จังหวัดพระนครศรีอยุธยา ศาลอาญาจึงไม่ต้องชำระคดีนี้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๒๒ ศาลอาญาชอบที่จะใช้ดุลพินิจไม่รับฟ้องของโจทก์ไว้พิจารณาได้ ส่วนที่โจทก์ฎีกาอ้างคำพิพากษาฎีกาที่ ๑๐๑๐/๒๕๐๘ เทียบกับคดีนี้นั้นคำพิพากษาฎีกาฉบับดังกล่าววินิจฉัยดังกล่าววินิจฉัยถึงอำนาจสอบสวนความผิดที่มีการกระทำเกี่ยวเนื่องกับความผิดที่เกิดขึ้นในเขตอำนาจด้วย แตกต่างกับเขตอำนาจศาล รูปคดีไม่ตรงกับคดีนี้ พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1222/2519นายวิทูรย์ เชาว์ประดิษฐ์โจทก์นางประยูร คันทะวงศ์ล. ป.วิ.อ. ม. 22 พระธรรมนูญศาลยุติธรรม ม. 14 (3) พ.ร.บ.ว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ.2497 ม. 3ความผิดตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. 2497 มาตรา 3 จะเกิดขึ้นต่อเมื่อธนาคารปฏิเสธการจ่ายเงิน จำเลยออกเช็คให้โจทก์ที่กรุงเทพมหานคร แต่ธนาคารซึ่งมีหน้าที่ต้องจ่ายเงินตามเช็ค และได้ปฏิเสธการจ่ายเงิน คือธนาคารซึ่งตั้งอยู่ที่จังหวัดนครราชสีมา จึงถือไม่ได้ว่าความผิดได้เกิดขึ้นที่กรุงเทพมหานคร และปรากฏตามฟ้องว่าจำเลยภูมิลำเนาอยู่จังหวัดพระนครศรีอยุธยา ศาลอาญาจึงไม่ต้องชำระคดีนี้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 22 ศาลอาญาชอบที่จะใช้ดุลพินิจไม่รับฟ้องของโจทก์ไว้พิจารณาได้ (ประชุมใหญ่ ครั้งที่ 12/2519)โจทก์ฟ้องว่า จำเลยสั่งจ่ายเช็คธนาคารกสิกรไทย จำกัด สาขานครราชสีมาให้โจทก์ ครั้นเช็คถึงกำหนด โจทก์นำเช็คดังกล่าวไปเข้าบัญชีที่ธนาคารกรุงเทพ จำกัด สาขาราชเทวี เพื่อเรียกเก็บเงิน แต่ธนาคารกสิกรไทย จำกัด สาขานครราชสีมา ปฏิเสธการจ่ายเงินเหตุเกิดที่ตำบลถนนเพชรบุรี เขตพญาไท กรุงเทพมหานคร และที่ธนาคารกสิกรไทย จำกัด สาขานครราชสีมา อำเภอเมืองนครราชสีมา จังหวัดนครราชสีมา เกี่ยวพันกัน ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจาการใช้เช็ค พ.ศ. ๒๔๙๔ มาตรา ๓ ในวันไต่สวนมูลฟ้อง ศาลชั้นต้นพิจารณาฟ้องแล้ว เห็นว่า ความผิดตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็คเกิดขึ้นเมื่อธนาคารปฏิเสธการจ่ายเงิน ธนาคารที่ปฏิเสธการจ่ายเงินอยู่ที่จังหวัดนครราชสีมา คดีไม่มีเหตุที่จะชำระที่ศาลอาญาได้ โจทก์ชอบที่จะฟ้องคดีต่อศาลที่ความผิดเกิดขึ้นในเขตอำนาจ จึงมีคำสั่งไม่รับฟ้องของโจทก์ไว้พิจารณา ให้จำหน่ายคดีเสียจากสารบบความ โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า คดีนี้ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนคำสั่งของศาลอาญา ไม่รับฟ้องของโจทก์ไว้พิจารณาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๒๒ ประกอบด้วยพระธรรมนูญศาลยุติธรรม มาตรา ๑๔(๓) อันเป็นการใช้ดุลพินิจไม่รับฟ้องของโจทก์ไว้พิจารณาตามพระราชบัญญัติศาลยุติธรรม มาตรา ๑๔(๓) จึงมีปัญหาเพียงว่า ศาลอาญาจะต้องชำระคดีนี้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๒๒ ซึ่งบัญญัติว่า เมื่อความผิดเกิดขึ้น อ้าง หรือเชื่อว่าได้เกิดขึ้น หรือจำเลยที่มีอยู่ ฯลฯ ในเขตอำนาจของศาลใด ใช้ชำระที่ศาลนั้น หรือไม่ ศาลฎีกาได้ปรึกษาโดยที่ประชุมใหญ่แล้วเห็นว่า ตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. ๒๔๙๗ มาตรา ๓ จะเกิดขึ้นต่อเมื่อธนาคารปฏิเสธการจ่ายเงิน ธนาคารซึ่งมีหน้าที่ต้องจ่ายเงินตามเช็ค และได้ปฏิเสธการจ่ายเงิน คือธนาคารกสิกรไทย จำกัด สาขานครราชสีมา ตั้งอยู่ที่จังหวัดนครราชสีมา จึงถือไม่ได้ว่าความผิดได้เกิดขึ้นที่กรุงเทพมหานคร และปรากฏตามฟ้องว่าจำเลยภูมิลำเนาอยู่จังหวัดพระนครศรีอยุธยา ศาลอาญาจึงไม่ต้องชำระคดีนี้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๒๒ ศาลอาญาชอบที่จะใช้ดุลพินิจไม่รับฟ้องของโจทก์ไว้พิจารณาได้ ส่วนที่โจทก์ฎีกาอ้างคำพิพากษาฎีกาที่ ๑๐๑๐/๒๕๐๘ เทียบกับคดีนี้นั้นคำพิพากษาฎีกาฉบับดังกล่าววินิจฉัยดังกล่าววินิจฉัยถึงอำนาจสอบสวนความผิดที่มีการกระทำเกี่ยวเนื่องกับความผิดที่เกิดขึ้นในเขตอำนาจด้วย แตกต่างกับเขตอำนาจศาล รูปคดีไม่ตรงกับคดีนี้ พิพากษายืน(สงวน สิทธิไชย-อุดม จาละ-ปรีชา สุมาวงศ์)ศาลอาญา - นายอุดม บรรลือสินธุ์ศาลอุทธรณ์ - นายชุบ วีระเวคินแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยสั่งจ่ายเช็คธนาคารกสิกรไทย จำกัด สาขานครราชสีมาให้โจทก์ ครั้นเช็คถึงกำหนด โจทก์นำเช็คดังกล่าวไปเข้าบัญชีที่ธนาคารกรุงเทพ จำกัด สาขาราชเทวี เพื่อเรียกเก็บเงิน แต่ธนาคารกสิกรไทย จำกัด สาขานครราชสีมา ปฏิเสธการจ่ายเงินเหตุเกิดที่ตำบลถนนเพชรบุรี เขตพญาไท กรุงเทพมหานคร และที่ธนาคารกสิกรไทย จำกัด สาขานครราชสีมา อำเภอเมืองนครราชสีมา จังหวัดนครราชสีมา เกี่ยวพันกัน ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจาการใช้เช็ค พ.ศ. ๒๔๙๔ มาตรา ๓ ในวันไต่สวนมูลฟ้อง ศาลชั้นต้นพิจารณาฟ้องแล้ว เห็นว่า ความผิดตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็คเกิดขึ้นเมื่อธนาคารปฏิเสธการจ่ายเงิน ธนาคารที่ปฏิเสธการจ่ายเงินอยู่ที่จังหวัดนครราชสีมา คดีไม่มีเหตุที่จะชำระที่ศาลอาญาได้ โจทก์ชอบที่จะฟ้องคดีต่อศาลที่ความผิดเกิดขึ้นในเขตอำนาจ จึงมีคำสั่งไม่รับฟ้องของโจทก์ไว้พิจารณา ให้จำหน่ายคดีเสียจากสารบบความ โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า คดีนี้ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนคำสั่งของศาลอาญา ไม่รับฟ้องของโจทก์ไว้พิจารณาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๒๒ ประกอบด้วยพระธรรมนูญศาลยุติธรรม มาตรา ๑๔(๓) อันเป็นการใช้ดุลพินิจไม่รับฟ้องของโจทก์ไว้พิจารณาตามพระราชบัญญัติศาลยุติธรรม มาตรา ๑๔(๓) จึงมีปัญหาเพียงว่า ศาลอาญาจะต้องชำระคดีนี้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๒๒ ซึ่งบัญญัติว่า เมื่อความผิดเกิดขึ้น อ้าง หรือเชื่อว่าได้เกิดขึ้น หรือจำเลยที่มีอยู่ ฯลฯ ในเขตอำนาจของศาลใด ใช้ชำระที่ศาลนั้น หรือไม่ ศาลฎีกาได้ปรึกษาโดยที่ประชุมใหญ่แล้วเห็นว่า ตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. ๒๔๙๗ มาตรา ๓ จะเกิดขึ้นต่อเมื่อธนาคารปฏิเสธการจ่ายเงิน ธนาคารซึ่งมีหน้าที่ต้องจ่ายเงินตามเช็ค และได้ปฏิเสธการจ่ายเงิน คือธนาคารกสิกรไทย จำกัด สาขานครราชสีมา ตั้งอยู่ที่จังหวัดนครราชสีมา จึงถือไม่ได้ว่าความผิดได้เกิดขึ้นที่กรุงเทพมหานคร และปรากฏตามฟ้องว่าจำเลยภูมิลำเนาอยู่จังหวัดพระนครศรีอยุธยา ศาลอาญาจึงไม่ต้องชำระคดีนี้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๒๒ ศาลอาญาชอบที่จะใช้ดุลพินิจไม่รับฟ้องของโจทก์ไว้พิจารณาได้ ส่วนที่โจทก์ฎีกาอ้างคำพิพากษาฎีกาที่ ๑๐๑๐/๒๕๐๘ เทียบกับคดีนี้นั้นคำพิพากษาฎีกาฉบับดังกล่าววินิจฉัยดังกล่าววินิจฉัยถึงอำนาจสอบสวนความผิดที่มีการกระทำเกี่ยวเนื่องกับความผิดที่เกิดขึ้นในเขตอำนาจด้วย แตกต่างกับเขตอำนาจศาล รูปคดีไม่ตรงกับคดีนี้ พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1222/2519นายวิทูรย์ เชาว์ประดิษฐ์โจทก์นางประยูร คันทะวงศ์ล. ป.วิ.อ. ม. 22 พระธรรมนูญศาลยุติธรรม ม. 14 (3) พ.ร.บ.ว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ.2497 ม. 3ความผิดตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. 2497 มาตรา 3 จะเกิดขึ้นต่อเมื่อธนาคารปฏิเสธการจ่ายเงิน จำเลยออกเช็คให้โจทก์ที่กรุงเทพมหานคร แต่ธนาคารซึ่งมีหน้าที่ต้องจ่ายเงินตามเช็ค และได้ปฏิเสธการจ่ายเงิน คือธนาคารซึ่งตั้งอยู่ที่จังหวัดนครราชสีมา จึงถือไม่ได้ว่าความผิดได้เกิดขึ้นที่กรุงเทพมหานคร และปรากฏตามฟ้องว่าจำเลยภูมิลำเนาอยู่จังหวัดพระนครศรีอยุธยา ศาลอาญาจึงไม่ต้องชำระคดีนี้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 22 ศาลอาญาชอบที่จะใช้ดุลพินิจไม่รับฟ้องของโจทก์ไว้พิจารณาได้ (ประชุมใหญ่ ครั้งที่ 12/2519)โจทก์ฟ้องว่า จำเลยสั่งจ่ายเช็คธนาคารกสิกรไทย จำกัด สาขานครราชสีมาให้โจทก์ ครั้นเช็คถึงกำหนด โจทก์นำเช็คดังกล่าวไปเข้าบัญชีที่ธนาคารกรุงเทพ จำกัด สาขาราชเทวี เพื่อเรียกเก็บเงิน แต่ธนาคารกสิกรไทย จำกัด สาขานครราชสีมา ปฏิเสธการจ่ายเงินเหตุเกิดที่ตำบลถนนเพชรบุรี เขตพญาไท กรุงเทพมหานคร และที่ธนาคารกสิกรไทย จำกัด สาขานครราชสีมา อำเภอเมืองนครราชสีมา จังหวัดนครราชสีมา เกี่ยวพันกัน ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจาการใช้เช็ค พ.ศ. ๒๔๙๔ มาตรา ๓ ในวันไต่สวนมูลฟ้อง ศาลชั้นต้นพิจารณาฟ้องแล้ว เห็นว่า ความผิดตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็คเกิดขึ้นเมื่อธนาคารปฏิเสธการจ่ายเงิน ธนาคารที่ปฏิเสธการจ่ายเงินอยู่ที่จังหวัดนครราชสีมา คดีไม่มีเหตุที่จะชำระที่ศาลอาญาได้ โจทก์ชอบที่จะฟ้องคดีต่อศาลที่ความผิดเกิดขึ้นในเขตอำนาจ จึงมีคำสั่งไม่รับฟ้องของโจทก์ไว้พิจารณา ให้จำหน่ายคดีเสียจากสารบบความ โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า คดีนี้ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนคำสั่งของศาลอาญา ไม่รับฟ้องของโจทก์ไว้พิจารณาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๒๒ ประกอบด้วยพระธรรมนูญศาลยุติธรรม มาตรา ๑๔(๓) อันเป็นการใช้ดุลพินิจไม่รับฟ้องของโจทก์ไว้พิจารณาตามพระราชบัญญัติศาลยุติธรรม มาตรา ๑๔(๓) จึงมีปัญหาเพียงว่า ศาลอาญาจะต้องชำระคดีนี้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๒๒ ซึ่งบัญญัติว่า เมื่อความผิดเกิดขึ้น อ้าง หรือเชื่อว่าได้เกิดขึ้น หรือจำเลยที่มีอยู่ ฯลฯ ในเขตอำนาจของศาลใด ใช้ชำระที่ศาลนั้น หรือไม่ ศาลฎีกาได้ปรึกษาโดยที่ประชุมใหญ่แล้วเห็นว่า ตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. ๒๔๙๗ มาตรา ๓ จะเกิดขึ้นต่อเมื่อธนาคารปฏิเสธการจ่ายเงิน ธนาคารซึ่งมีหน้าที่ต้องจ่ายเงินตามเช็ค และได้ปฏิเสธการจ่ายเงิน คือธนาคารกสิกรไทย จำกัด สาขานครราชสีมา ตั้งอยู่ที่จังหวัดนครราชสีมา จึงถือไม่ได้ว่าความผิดได้เกิดขึ้นที่กรุงเทพมหานคร และปรากฏตามฟ้องว่าจำเลยภูมิลำเนาอยู่จังหวัดพระนครศรีอยุธยา ศาลอาญาจึงไม่ต้องชำระคดีนี้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๒๒ ศาลอาญาชอบที่จะใช้ดุลพินิจไม่รับฟ้องของโจทก์ไว้พิจารณาได้ ส่วนที่โจทก์ฎีกาอ้างคำพิพากษาฎีกาที่ ๑๐๑๐/๒๕๐๘ เทียบกับคดีนี้นั้นคำพิพากษาฎีกาฉบับดังกล่าววินิจฉัยดังกล่าววินิจฉัยถึงอำนาจสอบสวนความผิดที่มีการกระทำเกี่ยวเนื่องกับความผิดที่เกิดขึ้นในเขตอำนาจด้วย แตกต่างกับเขตอำนาจศาล รูปคดีไม่ตรงกับคดีนี้ พิพากษายืน(สงวน สิทธิไชย-อุดม จาละ-ปรีชา สุมาวงศ์)ศาลอาญา - นายอุดม บรรลือสินธุ์ศาลอุทธรณ์ - นายชุบ วีระเวคินแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ