คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3759/2537หลักกฎหมาย: จำเลยและผู้ตายรู้จักและเป็นเพื่อนสนิทกันมาก่อน ไม่ปรากฏว่าจำเลยกับผู้ตายมีสาเหตุโกรธเคืองกันอย่างร้ายแรงจนถึงกับเป็นเหตุให้ผู้ตายติดจะฆ่าจำเลย และการที่ผู้ตายใช้ไม้ยาว 1 ศอก ตีจำเลย1 ที แต่ไม่ถูก เพราะจำเลยยกเก้าอี้ขึ้นรับไว้ แล้วใช้มืออีกข้างหนึ่งชักมีดปลายแหลมยาว 1 คืบ จากเอวแทงถูกบริเวณหน้าอกซ้ายของผู้ตายโดยแรง 1 ที แสดงว่าก่อนที่จำเลยจะใช้มีดแทงจำเลยสามารถป้องกันภยันตรายอันเกิดจากการประทุษร้ายของผู้ตายได้ในระดับหนึ่งแล้ว หากจำเลยใช้เก้าอี้ป้องกันตัวต่อไปก็สามารถป้องกันภยันตรายได้ ดังนั้น การที่จำเลยชักมีดออกแทงผู้ตายบริเวณหน้าอกด้านซ้ายซึ่งเป็นอวัยวะสำคัญและแทงโดยแรงจนมีดเข้าไปถึงช่องหัวใจ เป็นเหตุให้ผู้ตายถึงแก่ความตาย จึงเป็นการกระทำเกินกว่ากรณีแห่งการจำต้องกระทำเพื่อป้องกันโจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 288จำเลยให้การปฏิเสธระหว่างพิจารณา นายแสวง อ่อนไสว บิดาของนายมงคลอ่อนไสว ผู้ตาย ยื่นคำร้องขอเข้าร่วมเป็นโจทก์ ศาลชั้นต้นอนุญาตศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288, 69 จำคุก 5 ปีจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ภาค 2 พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ก่อนเกิดเหตุผู้ตายเข้าไปพูดกับจำเลยแล้วจำเลยกับผู้ตายต่างขับรถจักรยานยนต์ออกไป หลังจากนั้นจำเลยกลับมาที่ศาลาพักผู้โดยสาร ส่วนผู้ตายก็กลับมาที่ศาลาดังกล่าวอีกและใช้ไม้ยาวประมาณ 1 ศอก ที่ถือมาตีจำเลย จำเลยยกเก้าอี้เหล็กกลมแบบไม่มีพนักพิงขึ้นรับ แล้วใช้มืออีกข้างหนึ่งชักมีดปลายแหลมยาวประมาณ 1 คืบ จากเอวแทงถูกบริเวณหน้าอกซ้ายของผู้ตายโดยแรง1 ที จนมีดเข้าไปถึงช่องหัวใจ เห็นว่า จำเลยและผู้ตายรู้จักและเป็นเพื่อนสนิทกันมาก่อน ไม่ปรากฏว่าจำเลยกับผู้ตายมีสาเหตุโกรธเคืองกันอย่างร้ายแรงจนถึงกับเป็นเหตุให้ผู้ตายคิดจะฆ่าจำเลยผู้ตายใช้ไม้ตีจำเลยเพียง 1 ปี และไม่ถูกตัวจำเลยเพราะจำเลยใช้เก้าอี้รับไว้ได้ แสดงว่าก่อนจำเลยจะใช้อาวุธมีดแทง จำเลยสามารถป้องกันภยันตรายอันเกิดจากการประทุษร้ายของผู้ตายได้ในระดับหนึ่งแล้ว และตามพฤติการณ์หากจำเลยใช้เก้าอี้ป้องกันตัวต่อไปก็จะสามารถป้องกันภยันตรายได้ การที่จำเลยชักอาวุธมีดออกแทงผู้ตายบริเวณหน้าอกด้านซ้ายซึ่งเป็นอวัยวะสำคัญ และแทงโดยแรงจนอาวุธมีดเข้าไปถึงช่องหัวใจ เป็นเหตุให้ผู้ตายถึงแก่ความตาย จึงเป็นการกระทำเกินกว่ากรณีแห่งการจำต้องกระทำเพื่อป้องกันพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3759/2537พนักงานอัยการ จังหวัด ปทุมธานีโจทก์โจทก์ร่วมโจทก์นาย แสวง อ่อน ไสวโจทก์นาย สม นึก เอี้ยม รอดจำเลย ป.อ. ม. 69, ม. 288 จำเลยและผู้ตายรู้จักและเป็นเพื่อนสนิทกันมาก่อน ไม่ปรากฏว่าจำเลยกับผู้ตายมีสาเหตุโกรธเคืองกันอย่างร้ายแรงจนถึงกับเป็นเหตุให้ผู้ตายติดจะฆ่าจำเลย และการที่ผู้ตายใช้ไม้ยาว 1 ศอก ตีจำเลย1 ที แต่ไม่ถูก เพราะจำเลยยกเก้าอี้ขึ้นรับไว้ แล้วใช้มืออีกข้างหนึ่งชักมีดปลายแหลมยาว 1 คืบ จากเอวแทงถูกบริเวณหน้าอกซ้ายของผู้ตายโดยแรง 1 ที แสดงว่าก่อนที่จำเลยจะใช้มีดแทงจำเลยสามารถป้องกันภยันตรายอันเกิดจากการประทุษร้ายของผู้ตายได้ในระดับหนึ่งแล้ว หากจำเลยใช้เก้าอี้ป้องกันตัวต่อไปก็สามารถป้องกันภยันตรายได้ ดังนั้น การที่จำเลยชักมีดออกแทงผู้ตายบริเวณหน้าอกด้านซ้ายซึ่งเป็นอวัยวะสำคัญและแทงโดยแรงจนมีดเข้าไปถึงช่องหัวใจ เป็นเหตุให้ผู้ตายถึงแก่ความตาย จึงเป็นการกระทำเกินกว่ากรณีแห่งการจำต้องกระทำเพื่อป้องกันโจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 288จำเลยให้การปฏิเสธระหว่างพิจารณา นายแสวง อ่อนไสว บิดาของนายมงคลอ่อนไสว ผู้ตาย ยื่นคำร้องขอเข้าร่วมเป็นโจทก์ ศาลชั้นต้นอนุญาตศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288, 69 จำคุก 5 ปีจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ภาค 2 พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ก่อนเกิดเหตุผู้ตายเข้าไปพูดกับจำเลยแล้วจำเลยกับผู้ตายต่างขับรถจักรยานยนต์ออกไป หลังจากนั้นจำเลยกลับมาที่ศาลาพักผู้โดยสาร ส่วนผู้ตายก็กลับมาที่ศาลาดังกล่าวอีกและใช้ไม้ยาวประมาณ 1 ศอก ที่ถือมาตีจำเลย จำเลยยกเก้าอี้เหล็กกลมแบบไม่มีพนักพิงขึ้นรับ แล้วใช้มืออีกข้างหนึ่งชักมีดปลายแหลมยาวประมาณ 1 คืบ จากเอวแทงถูกบริเวณหน้าอกซ้ายของผู้ตายโดยแรง1 ที จนมีดเข้าไปถึงช่องหัวใจ เห็นว่า จำเลยและผู้ตายรู้จักและเป็นเพื่อนสนิทกันมาก่อน ไม่ปรากฏว่าจำเลยกับผู้ตายมีสาเหตุโกรธเคืองกันอย่างร้ายแรงจนถึงกับเป็นเหตุให้ผู้ตายคิดจะฆ่าจำเลยผู้ตายใช้ไม้ตีจำเลยเพียง 1 ปี และไม่ถูกตัวจำเลยเพราะจำเลยใช้เก้าอี้รับไว้ได้ แสดงว่าก่อนจำเลยจะใช้อาวุธมีดแทง จำเลยสามารถป้องกันภยันตรายอันเกิดจากการประทุษร้ายของผู้ตายได้ในระดับหนึ่งแล้ว และตามพฤติการณ์หากจำเลยใช้เก้าอี้ป้องกันตัวต่อไปก็จะสามารถป้องกันภยันตรายได้ การที่จำเลยชักอาวุธมีดออกแทงผู้ตายบริเวณหน้าอกด้านซ้ายซึ่งเป็นอวัยวะสำคัญ และแทงโดยแรงจนอาวุธมีดเข้าไปถึงช่องหัวใจ เป็นเหตุให้ผู้ตายถึงแก่ความตาย จึงเป็นการกระทำเกินกว่ากรณีแห่งการจำต้องกระทำเพื่อป้องกันพิพากษายืน(สถิตย์ ไพเราะ-พรชัย สมรรถเวช-สมคิด ไตรโสรัส)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 288จำเลยให้การปฏิเสธระหว่างพิจารณา นายแสวง อ่อนไสว บิดาของนายมงคลอ่อนไสว ผู้ตาย ยื่นคำร้องขอเข้าร่วมเป็นโจทก์ ศาลชั้นต้นอนุญาตศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288, 69 จำคุก 5 ปีจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ภาค 2 พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ก่อนเกิดเหตุผู้ตายเข้าไปพูดกับจำเลยแล้วจำเลยกับผู้ตายต่างขับรถจักรยานยนต์ออกไป หลังจากนั้นจำเลยกลับมาที่ศาลาพักผู้โดยสาร ส่วนผู้ตายก็กลับมาที่ศาลาดังกล่าวอีกและใช้ไม้ยาวประมาณ 1 ศอก ที่ถือมาตีจำเลย จำเลยยกเก้าอี้เหล็กกลมแบบไม่มีพนักพิงขึ้นรับ แล้วใช้มืออีกข้างหนึ่งชักมีดปลายแหลมยาวประมาณ 1 คืบ จากเอวแทงถูกบริเวณหน้าอกซ้ายของผู้ตายโดยแรง1 ที จนมีดเข้าไปถึงช่องหัวใจ เห็นว่า จำเลยและผู้ตายรู้จักและเป็นเพื่อนสนิทกันมาก่อน ไม่ปรากฏว่าจำเลยกับผู้ตายมีสาเหตุโกรธเคืองกันอย่างร้ายแรงจนถึงกับเป็นเหตุให้ผู้ตายคิดจะฆ่าจำเลยผู้ตายใช้ไม้ตีจำเลยเพียง 1 ปี และไม่ถูกตัวจำเลยเพราะจำเลยใช้เก้าอี้รับไว้ได้ แสดงว่าก่อนจำเลยจะใช้อาวุธมีดแทง จำเลยสามารถป้องกันภยันตรายอันเกิดจากการประทุษร้ายของผู้ตายได้ในระดับหนึ่งแล้ว และตามพฤติการณ์หากจำเลยใช้เก้าอี้ป้องกันตัวต่อไปก็จะสามารถป้องกันภยันตรายได้ การที่จำเลยชักอาวุธมีดออกแทงผู้ตายบริเวณหน้าอกด้านซ้ายซึ่งเป็นอวัยวะสำคัญ และแทงโดยแรงจนอาวุธมีดเข้าไปถึงช่องหัวใจ เป็นเหตุให้ผู้ตายถึงแก่ความตาย จึงเป็นการกระทำเกินกว่ากรณีแห่งการจำต้องกระทำเพื่อป้องกันพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3759/2537พนักงานอัยการ จังหวัด ปทุมธานีโจทก์โจทก์ร่วมโจทก์นาย แสวง อ่อน ไสวโจทก์นาย สม นึก เอี้ยม รอดจำเลย ป.อ. ม. 69, ม. 288 จำเลยและผู้ตายรู้จักและเป็นเพื่อนสนิทกันมาก่อน ไม่ปรากฏว่าจำเลยกับผู้ตายมีสาเหตุโกรธเคืองกันอย่างร้ายแรงจนถึงกับเป็นเหตุให้ผู้ตายติดจะฆ่าจำเลย และการที่ผู้ตายใช้ไม้ยาว 1 ศอก ตีจำเลย1 ที แต่ไม่ถูก เพราะจำเลยยกเก้าอี้ขึ้นรับไว้ แล้วใช้มืออีกข้างหนึ่งชักมีดปลายแหลมยาว 1 คืบ จากเอวแทงถูกบริเวณหน้าอกซ้ายของผู้ตายโดยแรง 1 ที แสดงว่าก่อนที่จำเลยจะใช้มีดแทงจำเลยสามารถป้องกันภยันตรายอันเกิดจากการประทุษร้ายของผู้ตายได้ในระดับหนึ่งแล้ว หากจำเลยใช้เก้าอี้ป้องกันตัวต่อไปก็สามารถป้องกันภยันตรายได้ ดังนั้น การที่จำเลยชักมีดออกแทงผู้ตายบริเวณหน้าอกด้านซ้ายซึ่งเป็นอวัยวะสำคัญและแทงโดยแรงจนมีดเข้าไปถึงช่องหัวใจ เป็นเหตุให้ผู้ตายถึงแก่ความตาย จึงเป็นการกระทำเกินกว่ากรณีแห่งการจำต้องกระทำเพื่อป้องกันโจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 288จำเลยให้การปฏิเสธระหว่างพิจารณา นายแสวง อ่อนไสว บิดาของนายมงคลอ่อนไสว ผู้ตาย ยื่นคำร้องขอเข้าร่วมเป็นโจทก์ ศาลชั้นต้นอนุญาตศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288, 69 จำคุก 5 ปีจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ภาค 2 พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ก่อนเกิดเหตุผู้ตายเข้าไปพูดกับจำเลยแล้วจำเลยกับผู้ตายต่างขับรถจักรยานยนต์ออกไป หลังจากนั้นจำเลยกลับมาที่ศาลาพักผู้โดยสาร ส่วนผู้ตายก็กลับมาที่ศาลาดังกล่าวอีกและใช้ไม้ยาวประมาณ 1 ศอก ที่ถือมาตีจำเลย จำเลยยกเก้าอี้เหล็กกลมแบบไม่มีพนักพิงขึ้นรับ แล้วใช้มืออีกข้างหนึ่งชักมีดปลายแหลมยาวประมาณ 1 คืบ จากเอวแทงถูกบริเวณหน้าอกซ้ายของผู้ตายโดยแรง1 ที จนมีดเข้าไปถึงช่องหัวใจ เห็นว่า จำเลยและผู้ตายรู้จักและเป็นเพื่อนสนิทกันมาก่อน ไม่ปรากฏว่าจำเลยกับผู้ตายมีสาเหตุโกรธเคืองกันอย่างร้ายแรงจนถึงกับเป็นเหตุให้ผู้ตายคิดจะฆ่าจำเลยผู้ตายใช้ไม้ตีจำเลยเพียง 1 ปี และไม่ถูกตัวจำเลยเพราะจำเลยใช้เก้าอี้รับไว้ได้ แสดงว่าก่อนจำเลยจะใช้อาวุธมีดแทง จำเลยสามารถป้องกันภยันตรายอันเกิดจากการประทุษร้ายของผู้ตายได้ในระดับหนึ่งแล้ว และตามพฤติการณ์หากจำเลยใช้เก้าอี้ป้องกันตัวต่อไปก็จะสามารถป้องกันภยันตรายได้ การที่จำเลยชักอาวุธมีดออกแทงผู้ตายบริเวณหน้าอกด้านซ้ายซึ่งเป็นอวัยวะสำคัญ และแทงโดยแรงจนอาวุธมีดเข้าไปถึงช่องหัวใจ เป็นเหตุให้ผู้ตายถึงแก่ความตาย จึงเป็นการกระทำเกินกว่ากรณีแห่งการจำต้องกระทำเพื่อป้องกันพิพากษายืน(สถิตย์ ไพเราะ-พรชัย สมรรถเวช-สมคิด ไตรโสรัส)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ