คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 199/2511หลักกฎหมาย: แม้จำเลยจะมิได้ให้การรับในข้อต้องโทษ และพ้นโทษในวันที่ศาลสอบคำให้การจำเลย แต่ก็ได้ปรากฏจากคำเบิกความของจำเลยซึ่งได้อ้างตัวเองเป็นพยานต่อศาลว่าจำเลยเคยต้องโทษตามฟ้องจริงคำว่า ตามฟ้อง นั้นต้องหมายความถึงวันพ้นโทษของจำเลยด้วยเพราะโจทก์ได้บรรยายมาในฟ้องแล้วว่าจำเลยพ้นโทษมา และยังได้ท้าวถึงประวัติอาชญากรซึ่งโจทก์ส่งมาเป็นส่วนหนึ่งของฟ้องอีกฉะนั้น เมื่อจำเลยรับว่าเคยต้องโทษตามฟ้องจริง ก็เท่ากับจำเลยรับในข้อพ้นโทษในคดีก่อนด้วยโจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานชิงทรัพย์และขอให้เพิ่มโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 339, 83 และ 92 กับขอให้คืนหรือใช้ราคาทรัพย์ให้แก่เจ้าทรัพย์จำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นไม่เชื่อว่ามีการชิงทรัพย์กัน และฟังว่าจำเลยมิได้กระทำผิด พิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ฟังว่า จำเลยได้กระทำผิดตามข้อกล่าวหาของโจทก์ส่วนข้อเคยต้องโทษและพ้นโทษของจำเลย จำเลยให้การปฏิเสธ โจทก์มิได้นำสืบในประเด็นข้อนี้ พิพากษากลับคำพิพากษาศาลชั้นต้นว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 339, 83 ให้จำคุก 7 ปีให้จำเลยคืนหรือใช้ราคาทรัพย์ ส่วนข้อให้เพิ่มโทษให้ยกจำเลยฎีกาขอให้ศาลยกฟ้อง โจทก์ฎีกาขอให้เพิ่มโทษจำเลยตามฟ้องศาลฎีกาเห็นว่า จำเลยได้กระทำผิดตามฟ้อง แต่มีเหตุบรรเทาโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 ส่วนข้อที่โจทก์ขอให้เพิ่มโทษจำเลยนั้นเห็นว่า แม้จำเลยจะมิได้ให้การรับในข้อเคยต้องโทษและพ้นโทษในวันที่ศาลสอบคำให้การจำเลยก่อน แต่ก็ได้ปรากฏจากคำเบิกความของจำเลยซึ่งได้อ้างตัวเองเป็นพยานต่อศาลว่า จำเลยเคยต้องโทษตามฟ้องจริง คำว่า ตามฟ้อง นั้น ต้องหมายความถึงวันพ้นโทษของจำเลยด้วยทั้งนี้ เพราะโจทก์ได้บรรยายมาในฟ้องแล้วว่าจำเลยพ้นโทษมาเมื่อวันที่ 29 พฤศจิกายน 2508 และยังได้ท้าวถึงประวัติอาชญากรซึ่งโจทก์ส่งมาเป็นส่วนหนึ่งของฟ้องอีก ฉะนั้น เมื่อจำเลยรับว่าเคยต้องโทษตามฟ้องจริง ก็เท่ากับจำเลยรับเข้ามาว่า จำเลยเพิ่งพ้นโทษในคดีก่อนเมื่อวันที่ 29 พฤศจิกายน 2508 ซึ่งเป็นเวลาก่อนการกระทำผิดครั้งนี้เพียง 3 เดือนเศษเท่านั้นด้วย พิพากษาแก้คำพิพากษาศาลอุทธรณ์ เป็นว่า จำเลยผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 339, 83 จำคุก 7 ปี เพิ่มโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 92 อีก 1 ใน 3 จำเลยรับสารภาพชั้นสอบสวนมีเหตุบรรเทาโทษ ลดโทษให้จำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 เสีย 1 ใน 3 ส่วนของการเพิ่มเท่ากับส่วนของการลด จึงไม่เพิ่มไม่ลดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 54 คงจำคุกไว้ 7 ปี นอกจากที่แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 199/2511พนักงานอัยการกรมอัยการโจทก์นายเทพ มณีสวัสดิ์ หรือตือม้อ หรือซิมหย่ง แซ่แต้จำเลย ป.วิ.อ. ม. 172 ป.อ. ม. 92แม้จำเลยจะมิได้ให้การรับในข้อต้องโทษ และพ้นโทษในวันที่ศาลสอบคำให้การจำเลย แต่ก็ได้ปรากฏจากคำเบิกความของจำเลยซึ่งได้อ้างตัวเองเป็นพยานต่อศาลว่าจำเลยเคยต้องโทษตามฟ้องจริงคำว่า ตามฟ้อง นั้นต้องหมายความถึงวันพ้นโทษของจำเลยด้วยเพราะโจทก์ได้บรรยายมาในฟ้องแล้วว่าจำเลยพ้นโทษมา และยังได้ท้าวถึงประวัติอาชญากรซึ่งโจทก์ส่งมาเป็นส่วนหนึ่งของฟ้องอีกฉะนั้น เมื่อจำเลยรับว่าเคยต้องโทษตามฟ้องจริง ก็เท่ากับจำเลยรับในข้อพ้นโทษในคดีก่อนด้วยโจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานชิงทรัพย์และขอให้เพิ่มโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 339, 83 และ 92 กับขอให้คืนหรือใช้ราคาทรัพย์ให้แก่เจ้าทรัพย์จำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นไม่เชื่อว่ามีการชิงทรัพย์กัน และฟังว่าจำเลยมิได้กระทำผิด พิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ฟังว่า จำเลยได้กระทำผิดตามข้อกล่าวหาของโจทก์ส่วนข้อเคยต้องโทษและพ้นโทษของจำเลย จำเลยให้การปฏิเสธ โจทก์มิได้นำสืบในประเด็นข้อนี้ พิพากษากลับคำพิพากษาศาลชั้นต้นว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 339, 83 ให้จำคุก 7 ปีให้จำเลยคืนหรือใช้ราคาทรัพย์ ส่วนข้อให้เพิ่มโทษให้ยกจำเลยฎีกาขอให้ศาลยกฟ้อง โจทก์ฎีกาขอให้เพิ่มโทษจำเลยตามฟ้องศาลฎีกาเห็นว่า จำเลยได้กระทำผิดตามฟ้อง แต่มีเหตุบรรเทาโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 ส่วนข้อที่โจทก์ขอให้เพิ่มโทษจำเลยนั้นเห็นว่า แม้จำเลยจะมิได้ให้การรับในข้อเคยต้องโทษและพ้นโทษในวันที่ศาลสอบคำให้การจำเลยก่อน แต่ก็ได้ปรากฏจากคำเบิกความของจำเลยซึ่งได้อ้างตัวเองเป็นพยานต่อศาลว่า จำเลยเคยต้องโทษตามฟ้องจริง คำว่า ตามฟ้อง นั้น ต้องหมายความถึงวันพ้นโทษของจำเลยด้วยทั้งนี้ เพราะโจทก์ได้บรรยายมาในฟ้องแล้วว่าจำเลยพ้นโทษมาเมื่อวันที่ 29 พฤศจิกายน 2508 และยังได้ท้าวถึงประวัติอาชญากรซึ่งโจทก์ส่งมาเป็นส่วนหนึ่งของฟ้องอีก ฉะนั้น เมื่อจำเลยรับว่าเคยต้องโทษตามฟ้องจริง ก็เท่ากับจำเลยรับเข้ามาว่า จำเลยเพิ่งพ้นโทษในคดีก่อนเมื่อวันที่ 29 พฤศจิกายน 2508 ซึ่งเป็นเวลาก่อนการกระทำผิดครั้งนี้เพียง 3 เดือนเศษเท่านั้นด้วย พิพากษาแก้คำพิพากษาศาลอุทธรณ์ เป็นว่า จำเลยผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 339, 83 จำคุก 7 ปี เพิ่มโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 92 อีก 1 ใน 3 จำเลยรับสารภาพชั้นสอบสวนมีเหตุบรรเทาโทษ ลดโทษให้จำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 เสีย 1 ใน 3 ส่วนของการเพิ่มเท่ากับส่วนของการลด จึงไม่เพิ่มไม่ลดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 54 คงจำคุกไว้ 7 ปี นอกจากที่แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์(แถม สิริสาลี-กิตติ สีหนนทน์-อาจิต ไชยาคำ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานชิงทรัพย์และขอให้เพิ่มโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 339, 83 และ 92 กับขอให้คืนหรือใช้ราคาทรัพย์ให้แก่เจ้าทรัพย์จำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นไม่เชื่อว่ามีการชิงทรัพย์กัน และฟังว่าจำเลยมิได้กระทำผิด พิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ฟังว่า จำเลยได้กระทำผิดตามข้อกล่าวหาของโจทก์ส่วนข้อเคยต้องโทษและพ้นโทษของจำเลย จำเลยให้การปฏิเสธ โจทก์มิได้นำสืบในประเด็นข้อนี้ พิพากษากลับคำพิพากษาศาลชั้นต้นว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 339, 83 ให้จำคุก 7 ปีให้จำเลยคืนหรือใช้ราคาทรัพย์ ส่วนข้อให้เพิ่มโทษให้ยกจำเลยฎีกาขอให้ศาลยกฟ้อง โจทก์ฎีกาขอให้เพิ่มโทษจำเลยตามฟ้องศาลฎีกาเห็นว่า จำเลยได้กระทำผิดตามฟ้อง แต่มีเหตุบรรเทาโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 ส่วนข้อที่โจทก์ขอให้เพิ่มโทษจำเลยนั้นเห็นว่า แม้จำเลยจะมิได้ให้การรับในข้อเคยต้องโทษและพ้นโทษในวันที่ศาลสอบคำให้การจำเลยก่อน แต่ก็ได้ปรากฏจากคำเบิกความของจำเลยซึ่งได้อ้างตัวเองเป็นพยานต่อศาลว่า จำเลยเคยต้องโทษตามฟ้องจริง คำว่า ตามฟ้อง นั้น ต้องหมายความถึงวันพ้นโทษของจำเลยด้วยทั้งนี้ เพราะโจทก์ได้บรรยายมาในฟ้องแล้วว่าจำเลยพ้นโทษมาเมื่อวันที่ 29 พฤศจิกายน 2508 และยังได้ท้าวถึงประวัติอาชญากรซึ่งโจทก์ส่งมาเป็นส่วนหนึ่งของฟ้องอีก ฉะนั้น เมื่อจำเลยรับว่าเคยต้องโทษตามฟ้องจริง ก็เท่ากับจำเลยรับเข้ามาว่า จำเลยเพิ่งพ้นโทษในคดีก่อนเมื่อวันที่ 29 พฤศจิกายน 2508 ซึ่งเป็นเวลาก่อนการกระทำผิดครั้งนี้เพียง 3 เดือนเศษเท่านั้นด้วย พิพากษาแก้คำพิพากษาศาลอุทธรณ์ เป็นว่า จำเลยผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 339, 83 จำคุก 7 ปี เพิ่มโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 92 อีก 1 ใน 3 จำเลยรับสารภาพชั้นสอบสวนมีเหตุบรรเทาโทษ ลดโทษให้จำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 เสีย 1 ใน 3 ส่วนของการเพิ่มเท่ากับส่วนของการลด จึงไม่เพิ่มไม่ลดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 54 คงจำคุกไว้ 7 ปี นอกจากที่แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 199/2511พนักงานอัยการกรมอัยการโจทก์นายเทพ มณีสวัสดิ์ หรือตือม้อ หรือซิมหย่ง แซ่แต้จำเลย ป.วิ.อ. ม. 172 ป.อ. ม. 92แม้จำเลยจะมิได้ให้การรับในข้อต้องโทษ และพ้นโทษในวันที่ศาลสอบคำให้การจำเลย แต่ก็ได้ปรากฏจากคำเบิกความของจำเลยซึ่งได้อ้างตัวเองเป็นพยานต่อศาลว่าจำเลยเคยต้องโทษตามฟ้องจริงคำว่า ตามฟ้อง นั้นต้องหมายความถึงวันพ้นโทษของจำเลยด้วยเพราะโจทก์ได้บรรยายมาในฟ้องแล้วว่าจำเลยพ้นโทษมา และยังได้ท้าวถึงประวัติอาชญากรซึ่งโจทก์ส่งมาเป็นส่วนหนึ่งของฟ้องอีกฉะนั้น เมื่อจำเลยรับว่าเคยต้องโทษตามฟ้องจริง ก็เท่ากับจำเลยรับในข้อพ้นโทษในคดีก่อนด้วยโจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานชิงทรัพย์และขอให้เพิ่มโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 339, 83 และ 92 กับขอให้คืนหรือใช้ราคาทรัพย์ให้แก่เจ้าทรัพย์จำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นไม่เชื่อว่ามีการชิงทรัพย์กัน และฟังว่าจำเลยมิได้กระทำผิด พิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ฟังว่า จำเลยได้กระทำผิดตามข้อกล่าวหาของโจทก์ส่วนข้อเคยต้องโทษและพ้นโทษของจำเลย จำเลยให้การปฏิเสธ โจทก์มิได้นำสืบในประเด็นข้อนี้ พิพากษากลับคำพิพากษาศาลชั้นต้นว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 339, 83 ให้จำคุก 7 ปีให้จำเลยคืนหรือใช้ราคาทรัพย์ ส่วนข้อให้เพิ่มโทษให้ยกจำเลยฎีกาขอให้ศาลยกฟ้อง โจทก์ฎีกาขอให้เพิ่มโทษจำเลยตามฟ้องศาลฎีกาเห็นว่า จำเลยได้กระทำผิดตามฟ้อง แต่มีเหตุบรรเทาโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 ส่วนข้อที่โจทก์ขอให้เพิ่มโทษจำเลยนั้นเห็นว่า แม้จำเลยจะมิได้ให้การรับในข้อเคยต้องโทษและพ้นโทษในวันที่ศาลสอบคำให้การจำเลยก่อน แต่ก็ได้ปรากฏจากคำเบิกความของจำเลยซึ่งได้อ้างตัวเองเป็นพยานต่อศาลว่า จำเลยเคยต้องโทษตามฟ้องจริง คำว่า ตามฟ้อง นั้น ต้องหมายความถึงวันพ้นโทษของจำเลยด้วยทั้งนี้ เพราะโจทก์ได้บรรยายมาในฟ้องแล้วว่าจำเลยพ้นโทษมาเมื่อวันที่ 29 พฤศจิกายน 2508 และยังได้ท้าวถึงประวัติอาชญากรซึ่งโจทก์ส่งมาเป็นส่วนหนึ่งของฟ้องอีก ฉะนั้น เมื่อจำเลยรับว่าเคยต้องโทษตามฟ้องจริง ก็เท่ากับจำเลยรับเข้ามาว่า จำเลยเพิ่งพ้นโทษในคดีก่อนเมื่อวันที่ 29 พฤศจิกายน 2508 ซึ่งเป็นเวลาก่อนการกระทำผิดครั้งนี้เพียง 3 เดือนเศษเท่านั้นด้วย พิพากษาแก้คำพิพากษาศาลอุทธรณ์ เป็นว่า จำเลยผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 339, 83 จำคุก 7 ปี เพิ่มโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 92 อีก 1 ใน 3 จำเลยรับสารภาพชั้นสอบสวนมีเหตุบรรเทาโทษ ลดโทษให้จำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 เสีย 1 ใน 3 ส่วนของการเพิ่มเท่ากับส่วนของการลด จึงไม่เพิ่มไม่ลดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 54 คงจำคุกไว้ 7 ปี นอกจากที่แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์(แถม สิริสาลี-กิตติ สีหนนทน์-อาจิต ไชยาคำ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ