คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 8265/2544หลักกฎหมาย: โจทก์ฟ้องจำเลยในฐานะส่วนตัวซึ่งเป็นผู้สั่งจ่ายเช็คพิพาทเพื่อชำระหนี้ค่าสินค้าให้รับผิดตามเนื้อความที่ลงในเช็ค จึงไม่เกี่ยวกับบริษัท พ. ซึ่งเป็นนิติบุคคลต่างหากหากโจทก์ผิดสัญญาในการติดตั้งเครื่องจักรในการผลิตน้ำดื่มให้แก่บริษัท พ. ก็เป็นเรื่องที่บริษัทพ. จะต้องไปว่ากล่าวกับโจทก์เป็นอีกเรื่องหนึ่งต่างหาก ฟ้องแย้งของจำเลยจึงไม่เกี่ยวกับคำฟ้องพอที่จะรวมพิจารณาและชี้ขาดตัดสินเข้าด้วยกันตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 177 วรรคสามและมาตรา 179 วรรคสามคดีสืบเนื่องจากโจทก์ฟ้องขอให้จำเลยชำระเงินตามเช็คพร้อมดอกเบี้ยเป็นเงิน 984,431 บาทแก่โจทก์ กับให้ชำระดอกเบี้ยในอัตราร้อยละ 7.5 ต่อปี ของต้นเงิน 925,000 บาท นับแต่วันฟ้องจนกว่าจะชำระเสร็จจำเลยให้การและฟ้องแย้งว่า เมื่อวันที่ 9 กรกฎาคม 2540บริษัท พี.เพียว ฟังค์ชั่น จำกัด โดยจำเลยได้สั่งซื้อเครื่องผลิตน้ำดื่มพร้อมอุปกรณ์จากโจทก์ราคา 2,300,000 บาท ซึ่งรวมการติดตั้งมีการชำระหนี้บางส่วนและออกเช็คล่วงหน้าให้แก่โจทก์แต่โจทก์ผิดสัญญาเนื่องจากการติดตั้งเครื่องจักรและอุปกรณ์ยังไม่เสร็จสมบูรณ์ไม่สามารถผลิตน้ำได้ตามมาตรฐาน ได้แจ้งให้โจทก์แก้ไขแล้ว แต่โจทก์เพิกเฉยเช็คพิพาทจึงไม่มีมูลหนี้ การผิดสัญญาของโจทก์ทำให้บริษัท พี.เพียวฟังค์ชั่น จำกัดและจำเลยเสียหายจึงฟ้องแย้งเรียกค่าเสียหายเป็นเงิน 500,000 บาทศาลชั้นต้นมีคำสั่งรับคำให้การ ส่วนฟ้องแย้งเป็นเรื่องค่าเสียหายทางการค้าแม้จะมีความเสียหายจริงก็เป็นเรื่องที่จำเลยต้องไปว่ากล่าวกับโจทก์เป็นอีกเรื่องหนึ่งไม่เกี่ยวกับฟ้องเดิม จึงไม่รับฟ้องแย้งจำเลยอุทธรณ์คำสั่งศาลอุทธรณ์ภาค 1 พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "คงมีปัญหาวินิจฉัยตามฎีกาของจำเลยว่าฟ้องแย้งของจำเลยเป็นเรื่องเกี่ยวกับคำฟ้องเดิมพอที่จะรวมพิจารณาและชี้ขาดตัดสินเข้าด้วยกันได้หรือไม่ เห็นว่า โจทก์ฟ้องจำเลยในฐานะส่วนตัวซึ่งเป็นผู้สั่งจ่ายเช็คพิพาทเพื่อชำระหนี้ค่าสินค้าให้รับผิดตามเนื้อความที่ลงในเช็คจึงไม่เกี่ยวกับบริษัท พี.เพียวฟังค์ชั่น จำกัดซึ่งเป็นนิติบุคคลต่างหาก หากโจทก์ผิดสัญญาในการติดตั้งเครื่องจักรในการผลิตน้ำดื่มให้แก่บริษัทดังกล่าว ก็เป็นเรื่องที่บริษัทดังกล่าวจะต้องไปว่ากล่าวกับโจทก์เป็นอีกเรื่องหนึ่งต่างหาก ฟ้องแย้งของจำเลยจึงไม่เกี่ยวกับคำฟ้องพอที่จะรวมพิจารณาและชี้ขาดตัดสินเข้าด้วยกันได้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา 177 วรรคสามและ 179 วรรคสุดท้าย ศาลล่างทั้งสองวินิจฉัยชอบแล้วฎีกาของจำเลยฟังไม่ขึ้น"พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 8265/2544บริษัท โพรมิเน้นท์ ฟลูอิด คอนโทรลล์ (ประเทศไทย) จำกัดโจทก์นางสาว แสงมณี ภัคพยัตหรือคามพินิจจำเลย ป.วิ.พ. ม. 177 วรรคสาม, ม. 179 วรรคสามโจทก์ฟ้องจำเลยในฐานะส่วนตัวซึ่งเป็นผู้สั่งจ่ายเช็คพิพาทเพื่อชำระหนี้ค่าสินค้าให้รับผิดตามเนื้อความที่ลงในเช็ค จึงไม่เกี่ยวกับบริษัท พ. ซึ่งเป็นนิติบุคคลต่างหากหากโจทก์ผิดสัญญาในการติดตั้งเครื่องจักรในการผลิตน้ำดื่มให้แก่บริษัท พ. ก็เป็นเรื่องที่บริษัทพ. จะต้องไปว่ากล่าวกับโจทก์เป็นอีกเรื่องหนึ่งต่างหาก ฟ้องแย้งของจำเลยจึงไม่เกี่ยวกับคำฟ้องพอที่จะรวมพิจารณาและชี้ขาดตัดสินเข้าด้วยกันตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 177 วรรคสามและมาตรา 179 วรรคสามคดีสืบเนื่องจากโจทก์ฟ้องขอให้จำเลยชำระเงินตามเช็คพร้อมดอกเบี้ยเป็นเงิน 984,431 บาทแก่โจทก์ กับให้ชำระดอกเบี้ยในอัตราร้อยละ 7.5 ต่อปี ของต้นเงิน 925,000 บาท นับแต่วันฟ้องจนกว่าจะชำระเสร็จจำเลยให้การและฟ้องแย้งว่า เมื่อวันที่ 9 กรกฎาคม 2540บริษัท พี.เพียว ฟังค์ชั่น จำกัด โดยจำเลยได้สั่งซื้อเครื่องผลิตน้ำดื่มพร้อมอุปกรณ์จากโจทก์ราคา 2,300,000 บาท ซึ่งรวมการติดตั้งมีการชำระหนี้บางส่วนและออกเช็คล่วงหน้าให้แก่โจทก์แต่โจทก์ผิดสัญญาเนื่องจากการติดตั้งเครื่องจักรและอุปกรณ์ยังไม่เสร็จสมบูรณ์ไม่สามารถผลิตน้ำได้ตามมาตรฐาน ได้แจ้งให้โจทก์แก้ไขแล้ว แต่โจทก์เพิกเฉยเช็คพิพาทจึงไม่มีมูลหนี้ การผิดสัญญาของโจทก์ทำให้บริษัท พี.เพียวฟังค์ชั่น จำกัดและจำเลยเสียหายจึงฟ้องแย้งเรียกค่าเสียหายเป็นเงิน 500,000 บาทศาลชั้นต้นมีคำสั่งรับคำให้การ ส่วนฟ้องแย้งเป็นเรื่องค่าเสียหายทางการค้าแม้จะมีความเสียหายจริงก็เป็นเรื่องที่จำเลยต้องไปว่ากล่าวกับโจทก์เป็นอีกเรื่องหนึ่งไม่เกี่ยวกับฟ้องเดิม จึงไม่รับฟ้องแย้งจำเลยอุทธรณ์คำสั่งศาลอุทธรณ์ภาค 1 พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "คงมีปัญหาวินิจฉัยตามฎีกาของจำเลยว่าฟ้องแย้งของจำเลยเป็นเรื่องเกี่ยวกับคำฟ้องเดิมพอที่จะรวมพิจารณาและชี้ขาดตัดสินเข้าด้วยกันได้หรือไม่ เห็นว่า โจทก์ฟ้องจำเลยในฐานะส่วนตัวซึ่งเป็นผู้สั่งจ่ายเช็คพิพาทเพื่อชำระหนี้ค่าสินค้าให้รับผิดตามเนื้อความที่ลงในเช็คจึงไม่เกี่ยวกับบริษัท พี.เพียวฟังค์ชั่น จำกัดซึ่งเป็นนิติบุคคลต่างหาก หากโจทก์ผิดสัญญาในการติดตั้งเครื่องจักรในการผลิตน้ำดื่มให้แก่บริษัทดังกล่าว ก็เป็นเรื่องที่บริษัทดังกล่าวจะต้องไปว่ากล่าวกับโจทก์เป็นอีกเรื่องหนึ่งต่างหาก ฟ้องแย้งของจำเลยจึงไม่เกี่ยวกับคำฟ้องพอที่จะรวมพิจารณาและชี้ขาดตัดสินเข้าด้วยกันได้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา 177 วรรคสามและ 179 วรรคสุดท้าย ศาลล่างทั้งสองวินิจฉัยชอบแล้วฎีกาของจำเลยฟังไม่ขึ้น"พิพากษายืน(ชวลิต ตุลยสิงห์-ไพศาล เจริญวุฒิ-วีระศักดิ์ รุ่งรัตน์)แหล่งที่มาสำนักงานส่งเสริมงานตุลาการแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: คดีสืบเนื่องจากโจทก์ฟ้องขอให้จำเลยชำระเงินตามเช็คพร้อมดอกเบี้ยเป็นเงิน 984,431 บาทแก่โจทก์ กับให้ชำระดอกเบี้ยในอัตราร้อยละ 7.5 ต่อปี ของต้นเงิน 925,000 บาท นับแต่วันฟ้องจนกว่าจะชำระเสร็จจำเลยให้การและฟ้องแย้งว่า เมื่อวันที่ 9 กรกฎาคม 2540บริษัท พี.เพียว ฟังค์ชั่น จำกัด โดยจำเลยได้สั่งซื้อเครื่องผลิตน้ำดื่มพร้อมอุปกรณ์จากโจทก์ราคา 2,300,000 บาท ซึ่งรวมการติดตั้งมีการชำระหนี้บางส่วนและออกเช็คล่วงหน้าให้แก่โจทก์แต่โจทก์ผิดสัญญาเนื่องจากการติดตั้งเครื่องจักรและอุปกรณ์ยังไม่เสร็จสมบูรณ์ไม่สามารถผลิตน้ำได้ตามมาตรฐาน ได้แจ้งให้โจทก์แก้ไขแล้ว แต่โจทก์เพิกเฉยเช็คพิพาทจึงไม่มีมูลหนี้ การผิดสัญญาของโจทก์ทำให้บริษัท พี.เพียวฟังค์ชั่น จำกัดและจำเลยเสียหายจึงฟ้องแย้งเรียกค่าเสียหายเป็นเงิน 500,000 บาทศาลชั้นต้นมีคำสั่งรับคำให้การ ส่วนฟ้องแย้งเป็นเรื่องค่าเสียหายทางการค้าแม้จะมีความเสียหายจริงก็เป็นเรื่องที่จำเลยต้องไปว่ากล่าวกับโจทก์เป็นอีกเรื่องหนึ่งไม่เกี่ยวกับฟ้องเดิม จึงไม่รับฟ้องแย้งจำเลยอุทธรณ์คำสั่งศาลอุทธรณ์ภาค 1 พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "คงมีปัญหาวินิจฉัยตามฎีกาของจำเลยว่าฟ้องแย้งของจำเลยเป็นเรื่องเกี่ยวกับคำฟ้องเดิมพอที่จะรวมพิจารณาและชี้ขาดตัดสินเข้าด้วยกันได้หรือไม่ เห็นว่า โจทก์ฟ้องจำเลยในฐานะส่วนตัวซึ่งเป็นผู้สั่งจ่ายเช็คพิพาทเพื่อชำระหนี้ค่าสินค้าให้รับผิดตามเนื้อความที่ลงในเช็คจึงไม่เกี่ยวกับบริษัท พี.เพียวฟังค์ชั่น จำกัดซึ่งเป็นนิติบุคคลต่างหาก หากโจทก์ผิดสัญญาในการติดตั้งเครื่องจักรในการผลิตน้ำดื่มให้แก่บริษัทดังกล่าว ก็เป็นเรื่องที่บริษัทดังกล่าวจะต้องไปว่ากล่าวกับโจทก์เป็นอีกเรื่องหนึ่งต่างหาก ฟ้องแย้งของจำเลยจึงไม่เกี่ยวกับคำฟ้องพอที่จะรวมพิจารณาและชี้ขาดตัดสินเข้าด้วยกันได้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา 177 วรรคสามและ 179 วรรคสุดท้าย ศาลล่างทั้งสองวินิจฉัยชอบแล้วฎีกาของจำเลยฟังไม่ขึ้น"พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 8265/2544บริษัท โพรมิเน้นท์ ฟลูอิด คอนโทรลล์ (ประเทศไทย) จำกัดโจทก์นางสาว แสงมณี ภัคพยัตหรือคามพินิจจำเลย ป.วิ.พ. ม. 177 วรรคสาม, ม. 179 วรรคสามโจทก์ฟ้องจำเลยในฐานะส่วนตัวซึ่งเป็นผู้สั่งจ่ายเช็คพิพาทเพื่อชำระหนี้ค่าสินค้าให้รับผิดตามเนื้อความที่ลงในเช็ค จึงไม่เกี่ยวกับบริษัท พ. ซึ่งเป็นนิติบุคคลต่างหากหากโจทก์ผิดสัญญาในการติดตั้งเครื่องจักรในการผลิตน้ำดื่มให้แก่บริษัท พ. ก็เป็นเรื่องที่บริษัทพ. จะต้องไปว่ากล่าวกับโจทก์เป็นอีกเรื่องหนึ่งต่างหาก ฟ้องแย้งของจำเลยจึงไม่เกี่ยวกับคำฟ้องพอที่จะรวมพิจารณาและชี้ขาดตัดสินเข้าด้วยกันตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 177 วรรคสามและมาตรา 179 วรรคสามคดีสืบเนื่องจากโจทก์ฟ้องขอให้จำเลยชำระเงินตามเช็คพร้อมดอกเบี้ยเป็นเงิน 984,431 บาทแก่โจทก์ กับให้ชำระดอกเบี้ยในอัตราร้อยละ 7.5 ต่อปี ของต้นเงิน 925,000 บาท นับแต่วันฟ้องจนกว่าจะชำระเสร็จจำเลยให้การและฟ้องแย้งว่า เมื่อวันที่ 9 กรกฎาคม 2540บริษัท พี.เพียว ฟังค์ชั่น จำกัด โดยจำเลยได้สั่งซื้อเครื่องผลิตน้ำดื่มพร้อมอุปกรณ์จากโจทก์ราคา 2,300,000 บาท ซึ่งรวมการติดตั้งมีการชำระหนี้บางส่วนและออกเช็คล่วงหน้าให้แก่โจทก์แต่โจทก์ผิดสัญญาเนื่องจากการติดตั้งเครื่องจักรและอุปกรณ์ยังไม่เสร็จสมบูรณ์ไม่สามารถผลิตน้ำได้ตามมาตรฐาน ได้แจ้งให้โจทก์แก้ไขแล้ว แต่โจทก์เพิกเฉยเช็คพิพาทจึงไม่มีมูลหนี้ การผิดสัญญาของโจทก์ทำให้บริษัท พี.เพียวฟังค์ชั่น จำกัดและจำเลยเสียหายจึงฟ้องแย้งเรียกค่าเสียหายเป็นเงิน 500,000 บาทศาลชั้นต้นมีคำสั่งรับคำให้การ ส่วนฟ้องแย้งเป็นเรื่องค่าเสียหายทางการค้าแม้จะมีความเสียหายจริงก็เป็นเรื่องที่จำเลยต้องไปว่ากล่าวกับโจทก์เป็นอีกเรื่องหนึ่งไม่เกี่ยวกับฟ้องเดิม จึงไม่รับฟ้องแย้งจำเลยอุทธรณ์คำสั่งศาลอุทธรณ์ภาค 1 พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "คงมีปัญหาวินิจฉัยตามฎีกาของจำเลยว่าฟ้องแย้งของจำเลยเป็นเรื่องเกี่ยวกับคำฟ้องเดิมพอที่จะรวมพิจารณาและชี้ขาดตัดสินเข้าด้วยกันได้หรือไม่ เห็นว่า โจทก์ฟ้องจำเลยในฐานะส่วนตัวซึ่งเป็นผู้สั่งจ่ายเช็คพิพาทเพื่อชำระหนี้ค่าสินค้าให้รับผิดตามเนื้อความที่ลงในเช็คจึงไม่เกี่ยวกับบริษัท พี.เพียวฟังค์ชั่น จำกัดซึ่งเป็นนิติบุคคลต่างหาก หากโจทก์ผิดสัญญาในการติดตั้งเครื่องจักรในการผลิตน้ำดื่มให้แก่บริษัทดังกล่าว ก็เป็นเรื่องที่บริษัทดังกล่าวจะต้องไปว่ากล่าวกับโจทก์เป็นอีกเรื่องหนึ่งต่างหาก ฟ้องแย้งของจำเลยจึงไม่เกี่ยวกับคำฟ้องพอที่จะรวมพิจารณาและชี้ขาดตัดสินเข้าด้วยกันได้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา 177 วรรคสามและ 179 วรรคสุดท้าย ศาลล่างทั้งสองวินิจฉัยชอบแล้วฎีกาของจำเลยฟังไม่ขึ้น"พิพากษายืน(ชวลิต ตุลยสิงห์-ไพศาล เจริญวุฒิ-วีระศักดิ์ รุ่งรัตน์)แหล่งที่มาสำนักงานส่งเสริมงานตุลาการแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ