คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2749/2532หลักกฎหมาย: เมื่อเงินประกันของโจทก์ที่จำเลยมีหน้าที่ต้องคืนโจทก์นั้นโจทก์ได้ตกลงยอมให้จำเลยผ่อนชำระคืนโจทก์เป็นงวด ๆ งวดละเดือนการที่โจทก์มาฟ้องเรียกร้องเงินจำนวนดังกล่าวจากจำเลย เป็นการเรียกเอาจำนวนเงินอันพึงส่งเพื่อผ่อนทุนคืนเป็นงวด ๆ มีกำหนดเวลาแน่นอนตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 166 จึงมีกำหนดอายุความห้าปีโจทก์ฟ้องขอให้จำเลยทั้งสามร่วมกันชำระเงิน 150,000 บาทแก่โจทก์พร้อมด้วยดอกเบี้ย ก่อนจำเลยยื่นคำให้การ โจทก์ถอนฟ้องจำเลยที่ 3 จำเลยที่ 1 ที่ 2 ให้การว่า โจทก์กับจำเลยที่ 1ตกลงกันให้จำเลยที่ 1 ชำระเงินคืนแก่โจทก์เป็นงวด จำเลยที่ 1ชำระเงินคืนโจทก์แล้วบางส่วน ฟ้องโจทก์ขาดอายุความ ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า ให้จำเลยที่ 1 และที่ 2 ร่วมกันชำระหนี้ให้โจทก์ 85,000 บาท พร้อมด้วยดอกเบี้ย จำเลยที่ 1 และที่ 2 ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "คงมีปัญหาขึ้นมาสู่ศาลฎีกาตามฎีกาของจำเลยที่ 1 และที่ 2 ในปัญหาข้อกฏหมายว่าคดีขาดอายุความหรือไม่เท่านั้น ข้อเท็จจริงได้ความตามที่ศาลล่างทั้งสองฟังมาว่าเงินประกันจำนวน 150,000 บาท ของโจทก์ที่จำเลยมีหน้าที่ต้องคืนให้โจทก์นั้น โจทก์ตกลงยอมให้จำเลยผ่อนชำระคืนให้โจทก์เป็นงวด ๆงวดละเดือน เดือนละ 5,000 บาท เริ่มชำระตั้งแต่เดือนมีนาคม 2518ชำระมาแล้ว 13 งวด เป็นเงิน 65,000 บาท คงค้างอยู่ 85,000 บาทเห็นว่า กรณีดังกล่าวเป็นการเรียกเอาจำนวนเงินที่พึงส่งเพื่อผ่อนทุนคืนเป็นงวด ๆ มีกำหนดเวลาแน่นอน ดังที่บัญญัติไว้ในประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 166 ซึ่งมีอายุความห้าปีตามบทบัญญัติของกฎหมายดังกล่าว ข้อที่จะต้องพิจารณาต่อไปมีว่าอายุความเริ่มนับแต่เมื่อใด เห็นว่า อายุความเริ่มนับตั้งแต่วันที่โจทก์มีสิทธิเรียกร้องให้จำเลยชำระเงินให้โจทก์ กล่าวคือถ้าจำเลยไม่ชำระเงินให้โจทก์ในงวดเดือนเมษายน 2518 โจทก์ก็มีสิทธิที่จะเรียกร้องให้จำเลยชำระเงินจำนวน 5,000 บาท ที่จำเลยไม่ชำระในงวดดังกล่าวตั้งแต่วันที่ 1 พฤษภาคม 2518 อายุความในการเรียกเอาเงินค่างวด 5,000 บาท ประจำงวดเดือนเมษายน 2518 จึงเริ่มนับตั้งแต่วันดังกล่าว และงวดต่อ ๆ ไปถ้าจำเลยไม่ชำระอายุความก็จะเริ่มนับตั้งแต่วันที่ 1 ของเดือนถัดไป จำนวนเงิน 150,000 บาทชำระเป็นงวด ๆ งวดละเดือน เดือนละ 5,000 บาท คำนวณแล้วจำเลยจะต้องชำระ 30 งวด เมื่องวดแรกเริ่มแต่เดือนมีนาคม 2518 งวดสุดท้ายก็จะเป็นเดือนสิงหาคม 2520 โจทก์ฟ้องคดีเมื่อวันที่ 25 พฤศจิกายน2526 ดังนั้น แม้โจทก์จะฟ้องเรียกเงินจำนวน 5,000 บาท ประจำงวดสุดท้ายก็เกินห้าปีแล้ว คดีโจทก์จึงขาดอายุความตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 166"พิพากษากลับ ให้ยกฟ้องโจทก์ไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2749/2532นาย อม ร อมรปิยศิริโจทก์บริษัท ฟาร์ม ยุ ทธ นา จำกัด กับพวกจำเลย ป.พ.พ. ม. 166เมื่อเงินประกันของโจทก์ที่จำเลยมีหน้าที่ต้องคืนโจทก์นั้นโจทก์ได้ตกลงยอมให้จำเลยผ่อนชำระคืนโจทก์เป็นงวด ๆ งวดละเดือนการที่โจทก์มาฟ้องเรียกร้องเงินจำนวนดังกล่าวจากจำเลย เป็นการเรียกเอาจำนวนเงินอันพึงส่งเพื่อผ่อนทุนคืนเป็นงวด ๆ มีกำหนดเวลาแน่นอนตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 166 จึงมีกำหนดอายุความห้าปีโจทก์ฟ้องขอให้จำเลยทั้งสามร่วมกันชำระเงิน 150,000 บาทแก่โจทก์พร้อมด้วยดอกเบี้ย ก่อนจำเลยยื่นคำให้การ โจทก์ถอนฟ้องจำเลยที่ 3 จำเลยที่ 1 ที่ 2 ให้การว่า โจทก์กับจำเลยที่ 1ตกลงกันให้จำเลยที่ 1 ชำระเงินคืนแก่โจทก์เป็นงวด จำเลยที่ 1ชำระเงินคืนโจทก์แล้วบางส่วน ฟ้องโจทก์ขาดอายุความ ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า ให้จำเลยที่ 1 และที่ 2 ร่วมกันชำระหนี้ให้โจทก์ 85,000 บาท พร้อมด้วยดอกเบี้ย จำเลยที่ 1 และที่ 2 ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "คงมีปัญหาขึ้นมาสู่ศาลฎีกาตามฎีกาของจำเลยที่ 1 และที่ 2 ในปัญหาข้อกฏหมายว่าคดีขาดอายุความหรือไม่เท่านั้น ข้อเท็จจริงได้ความตามที่ศาลล่างทั้งสองฟังมาว่าเงินประกันจำนวน 150,000 บาท ของโจทก์ที่จำเลยมีหน้าที่ต้องคืนให้โจทก์นั้น โจทก์ตกลงยอมให้จำเลยผ่อนชำระคืนให้โจทก์เป็นงวด ๆงวดละเดือน เดือนละ 5,000 บาท เริ่มชำระตั้งแต่เดือนมีนาคม 2518ชำระมาแล้ว 13 งวด เป็นเงิน 65,000 บาท คงค้างอยู่ 85,000 บาทเห็นว่า กรณีดังกล่าวเป็นการเรียกเอาจำนวนเงินที่พึงส่งเพื่อผ่อนทุนคืนเป็นงวด ๆ มีกำหนดเวลาแน่นอน ดังที่บัญญัติไว้ในประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 166 ซึ่งมีอายุความห้าปีตามบทบัญญัติของกฎหมายดังกล่าว ข้อที่จะต้องพิจารณาต่อไปมีว่าอายุความเริ่มนับแต่เมื่อใด เห็นว่า อายุความเริ่มนับตั้งแต่วันที่โจทก์มีสิทธิเรียกร้องให้จำเลยชำระเงินให้โจทก์ กล่าวคือถ้าจำเลยไม่ชำระเงินให้โจทก์ในงวดเดือนเมษายน 2518 โจทก์ก็มีสิทธิที่จะเรียกร้องให้จำเลยชำระเงินจำนวน 5,000 บาท ที่จำเลยไม่ชำระในงวดดังกล่าวตั้งแต่วันที่ 1 พฤษภาคม 2518 อายุความในการเรียกเอาเงินค่างวด 5,000 บาท ประจำงวดเดือนเมษายน 2518 จึงเริ่มนับตั้งแต่วันดังกล่าว และงวดต่อ ๆ ไปถ้าจำเลยไม่ชำระอายุความก็จะเริ่มนับตั้งแต่วันที่ 1 ของเดือนถัดไป จำนวนเงิน 150,000 บาทชำระเป็นงวด ๆ งวดละเดือน เดือนละ 5,000 บาท คำนวณแล้วจำเลยจะต้องชำระ 30 งวด เมื่องวดแรกเริ่มแต่เดือนมีนาคม 2518 งวดสุดท้ายก็จะเป็นเดือนสิงหาคม 2520 โจทก์ฟ้องคดีเมื่อวันที่ 25 พฤศจิกายน2526 ดังนั้น แม้โจทก์จะฟ้องเรียกเงินจำนวน 5,000 บาท ประจำงวดสุดท้ายก็เกินห้าปีแล้ว คดีโจทก์จึงขาดอายุความตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 166"พิพากษากลับ ให้ยกฟ้องโจทก์ไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น(เคียง บุญเพิ่ม-วิฑูรย์ ตั้งตรงจิตต์-ประวิทย์ ขัมภรัตน์)แหล่งที่มาเนติบัณฑิตยสภาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องขอให้จำเลยทั้งสามร่วมกันชำระเงิน 150,000 บาทแก่โจทก์พร้อมด้วยดอกเบี้ย ก่อนจำเลยยื่นคำให้การ โจทก์ถอนฟ้องจำเลยที่ 3 จำเลยที่ 1 ที่ 2 ให้การว่า โจทก์กับจำเลยที่ 1ตกลงกันให้จำเลยที่ 1 ชำระเงินคืนแก่โจทก์เป็นงวด จำเลยที่ 1ชำระเงินคืนโจทก์แล้วบางส่วน ฟ้องโจทก์ขาดอายุความ ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า ให้จำเลยที่ 1 และที่ 2 ร่วมกันชำระหนี้ให้โจทก์ 85,000 บาท พร้อมด้วยดอกเบี้ย จำเลยที่ 1 และที่ 2 ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "คงมีปัญหาขึ้นมาสู่ศาลฎีกาตามฎีกาของจำเลยที่ 1 และที่ 2 ในปัญหาข้อกฏหมายว่าคดีขาดอายุความหรือไม่เท่านั้น ข้อเท็จจริงได้ความตามที่ศาลล่างทั้งสองฟังมาว่าเงินประกันจำนวน 150,000 บาท ของโจทก์ที่จำเลยมีหน้าที่ต้องคืนให้โจทก์นั้น โจทก์ตกลงยอมให้จำเลยผ่อนชำระคืนให้โจทก์เป็นงวด ๆงวดละเดือน เดือนละ 5,000 บาท เริ่มชำระตั้งแต่เดือนมีนาคม 2518ชำระมาแล้ว 13 งวด เป็นเงิน 65,000 บาท คงค้างอยู่ 85,000 บาทเห็นว่า กรณีดังกล่าวเป็นการเรียกเอาจำนวนเงินที่พึงส่งเพื่อผ่อนทุนคืนเป็นงวด ๆ มีกำหนดเวลาแน่นอน ดังที่บัญญัติไว้ในประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 166 ซึ่งมีอายุความห้าปีตามบทบัญญัติของกฎหมายดังกล่าว ข้อที่จะต้องพิจารณาต่อไปมีว่าอายุความเริ่มนับแต่เมื่อใด เห็นว่า อายุความเริ่มนับตั้งแต่วันที่โจทก์มีสิทธิเรียกร้องให้จำเลยชำระเงินให้โจทก์ กล่าวคือถ้าจำเลยไม่ชำระเงินให้โจทก์ในงวดเดือนเมษายน 2518 โจทก์ก็มีสิทธิที่จะเรียกร้องให้จำเลยชำระเงินจำนวน 5,000 บาท ที่จำเลยไม่ชำระในงวดดังกล่าวตั้งแต่วันที่ 1 พฤษภาคม 2518 อายุความในการเรียกเอาเงินค่างวด 5,000 บาท ประจำงวดเดือนเมษายน 2518 จึงเริ่มนับตั้งแต่วันดังกล่าว และงวดต่อ ๆ ไปถ้าจำเลยไม่ชำระอายุความก็จะเริ่มนับตั้งแต่วันที่ 1 ของเดือนถัดไป จำนวนเงิน 150,000 บาทชำระเป็นงวด ๆ งวดละเดือน เดือนละ 5,000 บาท คำนวณแล้วจำเลยจะต้องชำระ 30 งวด เมื่องวดแรกเริ่มแต่เดือนมีนาคม 2518 งวดสุดท้ายก็จะเป็นเดือนสิงหาคม 2520 โจทก์ฟ้องคดีเมื่อวันที่ 25 พฤศจิกายน2526 ดังนั้น แม้โจทก์จะฟ้องเรียกเงินจำนวน 5,000 บาท ประจำงวดสุดท้ายก็เกินห้าปีแล้ว คดีโจทก์จึงขาดอายุความตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 166"พิพากษากลับ ให้ยกฟ้องโจทก์ไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2749/2532นาย อม ร อมรปิยศิริโจทก์บริษัท ฟาร์ม ยุ ทธ นา จำกัด กับพวกจำเลย ป.พ.พ. ม. 166เมื่อเงินประกันของโจทก์ที่จำเลยมีหน้าที่ต้องคืนโจทก์นั้นโจทก์ได้ตกลงยอมให้จำเลยผ่อนชำระคืนโจทก์เป็นงวด ๆ งวดละเดือนการที่โจทก์มาฟ้องเรียกร้องเงินจำนวนดังกล่าวจากจำเลย เป็นการเรียกเอาจำนวนเงินอันพึงส่งเพื่อผ่อนทุนคืนเป็นงวด ๆ มีกำหนดเวลาแน่นอนตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 166 จึงมีกำหนดอายุความห้าปีโจทก์ฟ้องขอให้จำเลยทั้งสามร่วมกันชำระเงิน 150,000 บาทแก่โจทก์พร้อมด้วยดอกเบี้ย ก่อนจำเลยยื่นคำให้การ โจทก์ถอนฟ้องจำเลยที่ 3 จำเลยที่ 1 ที่ 2 ให้การว่า โจทก์กับจำเลยที่ 1ตกลงกันให้จำเลยที่ 1 ชำระเงินคืนแก่โจทก์เป็นงวด จำเลยที่ 1ชำระเงินคืนโจทก์แล้วบางส่วน ฟ้องโจทก์ขาดอายุความ ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า ให้จำเลยที่ 1 และที่ 2 ร่วมกันชำระหนี้ให้โจทก์ 85,000 บาท พร้อมด้วยดอกเบี้ย จำเลยที่ 1 และที่ 2 ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "คงมีปัญหาขึ้นมาสู่ศาลฎีกาตามฎีกาของจำเลยที่ 1 และที่ 2 ในปัญหาข้อกฏหมายว่าคดีขาดอายุความหรือไม่เท่านั้น ข้อเท็จจริงได้ความตามที่ศาลล่างทั้งสองฟังมาว่าเงินประกันจำนวน 150,000 บาท ของโจทก์ที่จำเลยมีหน้าที่ต้องคืนให้โจทก์นั้น โจทก์ตกลงยอมให้จำเลยผ่อนชำระคืนให้โจทก์เป็นงวด ๆงวดละเดือน เดือนละ 5,000 บาท เริ่มชำระตั้งแต่เดือนมีนาคม 2518ชำระมาแล้ว 13 งวด เป็นเงิน 65,000 บาท คงค้างอยู่ 85,000 บาทเห็นว่า กรณีดังกล่าวเป็นการเรียกเอาจำนวนเงินที่พึงส่งเพื่อผ่อนทุนคืนเป็นงวด ๆ มีกำหนดเวลาแน่นอน ดังที่บัญญัติไว้ในประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 166 ซึ่งมีอายุความห้าปีตามบทบัญญัติของกฎหมายดังกล่าว ข้อที่จะต้องพิจารณาต่อไปมีว่าอายุความเริ่มนับแต่เมื่อใด เห็นว่า อายุความเริ่มนับตั้งแต่วันที่โจทก์มีสิทธิเรียกร้องให้จำเลยชำระเงินให้โจทก์ กล่าวคือถ้าจำเลยไม่ชำระเงินให้โจทก์ในงวดเดือนเมษายน 2518 โจทก์ก็มีสิทธิที่จะเรียกร้องให้จำเลยชำระเงินจำนวน 5,000 บาท ที่จำเลยไม่ชำระในงวดดังกล่าวตั้งแต่วันที่ 1 พฤษภาคม 2518 อายุความในการเรียกเอาเงินค่างวด 5,000 บาท ประจำงวดเดือนเมษายน 2518 จึงเริ่มนับตั้งแต่วันดังกล่าว และงวดต่อ ๆ ไปถ้าจำเลยไม่ชำระอายุความก็จะเริ่มนับตั้งแต่วันที่ 1 ของเดือนถัดไป จำนวนเงิน 150,000 บาทชำระเป็นงวด ๆ งวดละเดือน เดือนละ 5,000 บาท คำนวณแล้วจำเลยจะต้องชำระ 30 งวด เมื่องวดแรกเริ่มแต่เดือนมีนาคม 2518 งวดสุดท้ายก็จะเป็นเดือนสิงหาคม 2520 โจทก์ฟ้องคดีเมื่อวันที่ 25 พฤศจิกายน2526 ดังนั้น แม้โจทก์จะฟ้องเรียกเงินจำนวน 5,000 บาท ประจำงวดสุดท้ายก็เกินห้าปีแล้ว คดีโจทก์จึงขาดอายุความตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 166"พิพากษากลับ ให้ยกฟ้องโจทก์ไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น(เคียง บุญเพิ่ม-วิฑูรย์ ตั้งตรงจิตต์-ประวิทย์ ขัมภรัตน์)แหล่งที่มาเนติบัณฑิตยสภาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ