กฎกระทรวงการคลังกฎกระทรวงการคลังออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมยางพุทธศักราช ๒๔๘๑[๑] อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๒๒ แห่งพระราชบัญญัติควบคุมยางพุทธศักราช๒๔๘๑รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังออกกฎกระทรวงว่าด้วยระเบียบการศุลกากรเกี่ยวกับการควบคุมการนำเข้ามาในและการส่งออกนอกราชอาณาเขตต์ซึ่งยางไว้ดั่งต่อไปนี้ข้อ ๑ถ้ามีผู้นำยางเข้ามาในราชอาณาเขตต์ให้พนักงานศุลกากรตรวจสอบว่าผู้นำเข้ามาเป็นผู้ที่ได้รับอนุญาตจากรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตราธิการและตรวจสอบว่ายางนั้นเป็นยางที่นำเข้ามาจากประเทศ รัฐหรืออาณาเขตต์ที่ระบุไว้ในบัญชีท้ายกฎนี้และมีใบแสดงแหล่งกำเนิดซึ่งเจ้าหน้าที่ของประเทศ รัฐ หรืออาณาเขตต์นั้น ๆได้ออกให้ตามกฎหมายหรือข้อบังคับว่าด้วยการทำยางหรือส่งยางออกนอกประเทศซึ่งใช้อยู่ในประเทศรัฐ หรืออาณาเขตต์นั้น ๆ กำกับมาด้วยข้อ ๒ผู้ส่งยางออกนอกราชอาณาเขตต์ ต้องมีเอกสารตามแบบที่กระทรวงเกษตราธิการกำหนดไว้ยื่นให้พนักงานศุลกากรตรวจสอบ คือ(ก) ผู้ค้ายาง ต้องมีใบผ่านด่านศุลกากร(ข) เจ้าของสวนใหญ่ ต้องมี๑. ใบสุทธิยาง๒. ใบสำคัญคู่มือให้เป็นผู้ส่งยางออกนอกราชอาณาเขตต์๓. ใบผ่านด่านศุลกากรข้อ ๓ ให้พนักงานศุลกากรประจำด่านที่ส่งยางออกตรวจสอบและปฏิบัติการดั่งต่อไปนี้(ก) ในกรณีที่ยางเป็นของผู้ค้ายาง๑. ให้ตรวจสอบว่าใบผ่านด่านศุลกากรนั้นมีรายการเรียบร้อย และมีลายมือชื่อพนักงานประจำท้องที่รับรองไว้๒. ให้ตรวจชั่งยางที่จะส่งออกนั้นว่ามีน้ำหนักไม่เกินกว่าที่ปรากฏในใบผ่านด่านศุลกากร๓. เมื่อปรากฏว่าความใน (๑) และ (๒) ถูกต้องแล้วก็อนุญาตให้ส่งยางนั้นออกไปได้๔.ถ้าปรากฏว่าใบผ่านด่านศุลกากรไม่มีลายมือชื่อพนักงานประจำท้องที่รับรองก็ดีหรือมีเหตุอันควรสงสัยว่าลายมือชื่อหรือรายการอื่นใดในใบผ่านด่านศุลกากรนั้นอาจถูกปลอมแปลงจะด้วยประการใดๆ ก็ดี ห้ามมิให้ส่งยางนั้นออกไปให้พนักงานศุลกากรยึดยางและใบผ่านด่านศุลกากรฉบับนั้นไว้และสอบไปยังพนักงานประจำท้องที่ต่อไป๕. ถ้าปรากฏว่าใบผ่านด่านศุลกากรนั้นเรียบร้อยและมีลายมือชื่อพนักงานประจำท้องที่รับรองไว้แต่ยางที่จะส่งออกมีน้ำหนักมากกว่าที่ปรากฏในใบผ่านด่านศุลกากรก็อนุญาตให้ส่งยางออกไปได้เพียงเท่าที่ปรากฏในใบผ่านด่านศุลกากรนั้นถ้ายางที่จะส่งออกน้อยกว่าที่ปรากฏในใบผ่านด่านศุลกากรก็ให้พนักงานศุลกากรอนุญาตให้ส่งยางออกได้เท่าจำนวนนั้น๖. เมื่อได้อนุญาตให้ส่งยางออกนอกราชอาณาเขตต์ให้กรอกข้อความลงในใบผ่านด่านศุลกากรตอน ๓ และ ๔ แล้วมอบตอน ๔ คืนให้ผู้ส่งยางออก ฉีกตอน๒ เก็บรักษาไว้ ส่งตอน ๓ ไปยังพนักงานประจำท้องที่ซึ่งเป็นผู้ลงนามรับรองโดยเร็ว(ข) ในกรณีที่ยางเป็นของเจ้าของสวนใหญ่๑.ให้ตรวจใบผ่านด่านศุลกากรว่ายางที่จะส่งออกนั้นมีน้ำหนักไม่เกินกว่าโควตาที่คงเหลือในใบสุทธิยาง๒. ให้ตรวจชั่งยางที่จะส่งออกนั้นว่ามีน้ำหนักไม่เกินกว่าที่ปรากฏในใบผ่านด่านศุลกากร๓.เมื่อปรากฏว่ายางที่จะส่งออกมีน้ำหนักไม่เกินกว่าโควตาคงเหลือในใบสุทธิยางก็อนุญาตให้ส่งยางนั้นออกไปได้ถ้ายางที่จะส่งออกมีน้ำหนักมากกว่าโควตาคงเหลือในใบสุทธิยางก็อนุญาตให้ส่งยางออกไปได้เพียงเท่าที่ไม่เกินกว่าโควตาคงเหลือ๔. เมื่อได้อนุญาตให้ส่งยางออกนอกราชอาณาเขตต์ให้กรอกข้อความลงในใบสุทธิยางและใบผ่านด่านศุลกากรตอน ๓ และ ๔ แล้วมอบตอน ๔ให้ผู้ส่งยางออกพร้อมด้วยใบสุทธิยางและใบสำคัญคู่มือให้เป็นผู้ส่งยางออกนอกราชอาณาเขตต์คืนให้ผู้ถือใบสุทธิยางนั้นฉีกใบผ่านด่านศุลกากร ตอน ๒ เก็บรักษาไว้ ส่งตอน ๓ไปยังพนักงานประจำท้องที่ซึ่งเป็นผู้ออกใบสุทธิยางโดยเร็วข้อ ๔ เมื่ออนุญาตให้ส่งยางออกได้และถ้ายางนั้นจะส่งไปยังประเทศ รัฐ หรืออาณาเขตต์ที่ระบุไว้ในบัญชีท้ายกฎนี้ ให้พนักงานศุลกากรออกใบแสดงแหล่งกำเนิดตามแบบพิมพ์ที่กระทรวงเกษตราธิการกำหนดไว้กำกับไปกับยางเท่าจำนวนน้ำหนักยางที่อนุญาตให้ส่งออกข้อ ๕ถ้าพนักงานด่านศุลกากรขัดข้องไม่อนุญาตให้ส่งยางออกนอกราชอาณาเขตต์ด้วยเหตุประการใดๆ ก็ดี ให้แจ้งให้พนักงานประจำท้องที่ต่อไปนี้ทราบ(ก) ถ้าผู้ส่งยางออกเป็นผู้ค้ายางให้แจ้งต่อพนักงานประจำท้องที่ผู้ออกใบผ่านด่านศุลกากรฉบับนั้น(ข) ถ้าผู้ส่งยางออกเป็นเจ้าของสวนใหญ่ให้แจ้งต่อพนักงานประจำท้องที่ผู้ออกใบสุทธิยางฉบับนั้นกฎให้ไว้ ณ วันที่ ๑๓ มกราคม พุทธศักราช ๒๔๘๑ประดิษฐมนูธรรมรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังบัญชีชื่อประเทศ รัฐหรืออาณาเขตต์ตามความในข้อ ๑ และข้อ ๔ (๑) สเตรตส์เซ็ตเติลเมนตส์(๒) สหพันธรัฐมะลายู(๓) อสหพันธรัฐมะลายู(๔) บรูไน(๕) ลังกา(๖) เนเธอร์ลันดส์อินดิส(๗) อินเดีย(๘) พะม่า(๙) อินโดจีนฝรั่งเศส(๑๐) บอเนียวเหนือ(๑๑) ซาราวัคประดิชญา/ผู้จัดทำ๒๒ พฤศจิกายน ๒๕๕๕วิชพงษ์/ผู้ตรวจ๒๗ พฤศจิกายน ๒๕๕๕[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๕๕/หน้า ๗๕๒/๑๓ มกราคม ๒๔๘๑