คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1305/2527หลักกฎหมาย: ตามบันทึกคำแสดงเจตนาอุทิศที่พิพาทให้เป็นถนนสาธารณประโยชน์มีข้อความชัดเจนว่าจำเลยยินยอมให้นายกเทศมนตรีเมืองกระบี่เข้าไปดำเนินการสร้างถนนผ่านที่ดินได้โดยตลอดและยอมมอบที่ดินที่ใช้สร้างถนนให้เป็นทางสาธารณะและเทศบาลเมืองกระบี่โจทก์ได้ปักเสาพาดสายไฟฟ้าและวางท่อประปาตามแนวเขตที่พิพาทแม้โจทก์จะยังมิได้ทำถนนตามแนวที่พิพาทที่พิพาทก็ตกเป็นทางสาธารณะอันเป็นสาธารณสมบัติของแผ่นดินแล้วการที่จำเลยขอให้ทางการออกโฉนดทับแนวที่พิพาทจึงเป็นการไม่ชอบโจทก์ฟ้องว่าที่ดินพิพาทตามเขตภายในเส้นสีแดงตามแผนที่สังเขปท้ายฟ้องเป็นส่วนหนึ่งของถนนสาธารณะของโจทก์ โจทก์ครอบครองในฐานะเป็นเจ้าของเกิน 10 ปีแล้วที่ดินดังกล่าวนี้จำเลยตกลงยินยอมมอบให้โจทก์ใช้สร้างถนนสาธารณะตามบันทึกของจำเลยลงวันที่ 7 พฤษภาคม 2511 นับจากวันที่จำเลยยินยอมให้โจทก์สร้างถนนดังกล่าวจำเลยมิได้เข้าครอบครองทำประโยชน์ในที่พิพาท โดยได้สละสิทธิครอบครองและที่พิพาทตกเป็นที่สาธารณะตามเจตนาของจำเลยแล้ว โจทก์ปักเสาไฟฟ้า พากสายไฟฟ้ากับวางท่อประปาไปตามแนวเขตถนนที่จำเลยยอมให้โจทก์สร้าง ต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2519 จำเลยขอรังวัดออกโฉนดที่ดินของจำเลยและนำเจ้าพนักงานรังวัดชี้เขตที่ดินถนนสาธารณะของโจทก์ โจทก์คัดค้านขอให้พิพากษาว่าที่พิพาทเป็นของโจทก์ ห้ามจำเลยเกี่ยวข้องจำเลยให้การว่า เมื่อ พ.ศ. 2511 เทศมนตรีเมืองกระบี่ขออนุญาตทำถนนผ่านที่ดินจำเลยตรงที่เป็นที่พิพาท และให้จำเลยมอบให้เป็นทางสาธารณะ แต่จนบัดนี้โจทก์มิได้ทำที่พิพาทให้เป็นถนนหรือทางสาธารณะ จำเลยเห็นว่าโจทก์ไม่ต้องการที่พิพาททำถนนหรือทางสาธารณะแล้ว จำเลยจึงมีหนังสือถึงโจทก์บอกว่าไม่ยินยอมให้โจทก์ทำถนนหรือทางสาธารณะในที่พิพาทซึ่งเป็นที่ดินของจำเลยต่อไปและให้โจทก์รื้อสายไฟฟ้าออกไป ต่อมาปี พ.ศ. 2519 จำเลยขอรังวัดเพื่อออกโฉนดที่พิพาทและนอกเขตที่พิพาทโจทก์มิได้คัดค้านว่าที่พิพาทเป็นถนนหรือทางสาธารณะ แต่คัดค้านว่าจำเลยนำชี้ที่ดินขอออกโฉนดทับทางน้ำสาธารณะขอให้ยกฟ้องศาลชั้นต้นพิพากษาว่าที่พิพาทเป็นของโจทก์ ห้ามจำเลยและบริวารเกี่ยวข้องจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่าตามบันทึกคำแสดงเจตนาอุทิศที่พิพาทให้เป็นถนนสาธารณประโยชน์มีข้อความชัดเจนอยู่แล้วว่า จำเลยยินยอมให้นายกเทศมนตรีเมืองกระบี่เข้าไปดำเนินการสร้างถนนผ่านที่ดินได้โดยตลอด และยอมมอบที่ดินที่ใช้สร้างถนนให้เป็นทางสาธารณะและเทศบาลเมืองกระบี่โจทก์ได้ปักเสาไฟฟ้า พาดสายไฟฟ้า และวางท่อประปาตามแนวเขตที่พิพาท แสดงว่าได้เข้าครอบครองที่พิพาทแล้วถือได้ว่าจำเลยสละการครอบครองที่พิพาทตั้งแต่นั้น แม้โจทก์จะยังมิได้ทำถนนตามแนวที่พิพาท ที่พิพาทก็ตกเป็นทางสาธารณะอันเป็นสาธารณสมบัติของแผ่นดินแล้ว การที่จำเลยขอให้ทางการออกโฉนดทับแนวที่พิพาทย่อมเป็นการไม่ชอบพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1305/2527เทศบาลเมืองกระบี่โจทก์นายเต็กก้วน ปัจฉิมจำเลย ป.พ.พ. ม. 521, ม. 1304, ม. 1377ตามบันทึกคำแสดงเจตนาอุทิศที่พิพาทให้เป็นถนนสาธารณประโยชน์มีข้อความชัดเจนว่าจำเลยยินยอมให้นายกเทศมนตรีเมืองกระบี่เข้าไปดำเนินการสร้างถนนผ่านที่ดินได้โดยตลอดและยอมมอบที่ดินที่ใช้สร้างถนนให้เป็นทางสาธารณะและเทศบาลเมืองกระบี่โจทก์ได้ปักเสาพาดสายไฟฟ้าและวางท่อประปาตามแนวเขตที่พิพาทแม้โจทก์จะยังมิได้ทำถนนตามแนวที่พิพาทที่พิพาทก็ตกเป็นทางสาธารณะอันเป็นสาธารณสมบัติของแผ่นดินแล้วการที่จำเลยขอให้ทางการออกโฉนดทับแนวที่พิพาทจึงเป็นการไม่ชอบโจทก์ฟ้องว่าที่ดินพิพาทตามเขตภายในเส้นสีแดงตามแผนที่สังเขปท้ายฟ้องเป็นส่วนหนึ่งของถนนสาธารณะของโจทก์ โจทก์ครอบครองในฐานะเป็นเจ้าของเกิน 10 ปีแล้วที่ดินดังกล่าวนี้จำเลยตกลงยินยอมมอบให้โจทก์ใช้สร้างถนนสาธารณะตามบันทึกของจำเลยลงวันที่ 7 พฤษภาคม 2511 นับจากวันที่จำเลยยินยอมให้โจทก์สร้างถนนดังกล่าวจำเลยมิได้เข้าครอบครองทำประโยชน์ในที่พิพาท โดยได้สละสิทธิครอบครองและที่พิพาทตกเป็นที่สาธารณะตามเจตนาของจำเลยแล้ว โจทก์ปักเสาไฟฟ้า พากสายไฟฟ้ากับวางท่อประปาไปตามแนวเขตถนนที่จำเลยยอมให้โจทก์สร้าง ต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2519 จำเลยขอรังวัดออกโฉนดที่ดินของจำเลยและนำเจ้าพนักงานรังวัดชี้เขตที่ดินถนนสาธารณะของโจทก์ โจทก์คัดค้านขอให้พิพากษาว่าที่พิพาทเป็นของโจทก์ ห้ามจำเลยเกี่ยวข้องจำเลยให้การว่า เมื่อ พ.ศ. 2511 เทศมนตรีเมืองกระบี่ขออนุญาตทำถนนผ่านที่ดินจำเลยตรงที่เป็นที่พิพาท และให้จำเลยมอบให้เป็นทางสาธารณะ แต่จนบัดนี้โจทก์มิได้ทำที่พิพาทให้เป็นถนนหรือทางสาธารณะ จำเลยเห็นว่าโจทก์ไม่ต้องการที่พิพาททำถนนหรือทางสาธารณะแล้ว จำเลยจึงมีหนังสือถึงโจทก์บอกว่าไม่ยินยอมให้โจทก์ทำถนนหรือทางสาธารณะในที่พิพาทซึ่งเป็นที่ดินของจำเลยต่อไปและให้โจทก์รื้อสายไฟฟ้าออกไป ต่อมาปี พ.ศ. 2519 จำเลยขอรังวัดเพื่อออกโฉนดที่พิพาทและนอกเขตที่พิพาทโจทก์มิได้คัดค้านว่าที่พิพาทเป็นถนนหรือทางสาธารณะ แต่คัดค้านว่าจำเลยนำชี้ที่ดินขอออกโฉนดทับทางน้ำสาธารณะขอให้ยกฟ้องศาลชั้นต้นพิพากษาว่าที่พิพาทเป็นของโจทก์ ห้ามจำเลยและบริวารเกี่ยวข้องจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่าตามบันทึกคำแสดงเจตนาอุทิศที่พิพาทให้เป็นถนนสาธารณประโยชน์มีข้อความชัดเจนอยู่แล้วว่า จำเลยยินยอมให้นายกเทศมนตรีเมืองกระบี่เข้าไปดำเนินการสร้างถนนผ่านที่ดินได้โดยตลอด และยอมมอบที่ดินที่ใช้สร้างถนนให้เป็นทางสาธารณะและเทศบาลเมืองกระบี่โจทก์ได้ปักเสาไฟฟ้า พาดสายไฟฟ้า และวางท่อประปาตามแนวเขตที่พิพาท แสดงว่าได้เข้าครอบครองที่พิพาทแล้วถือได้ว่าจำเลยสละการครอบครองที่พิพาทตั้งแต่นั้น แม้โจทก์จะยังมิได้ทำถนนตามแนวที่พิพาท ที่พิพาทก็ตกเป็นทางสาธารณะอันเป็นสาธารณสมบัติของแผ่นดินแล้ว การที่จำเลยขอให้ทางการออกโฉนดทับแนวที่พิพาทย่อมเป็นการไม่ชอบพิพากษายืน(ดำริ ศุภพิโรจน์-สุทิน เลิศวิรุฬห์-อำนวย อินทุภูติ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่าที่ดินพิพาทตามเขตภายในเส้นสีแดงตามแผนที่สังเขปท้ายฟ้องเป็นส่วนหนึ่งของถนนสาธารณะของโจทก์ โจทก์ครอบครองในฐานะเป็นเจ้าของเกิน 10 ปีแล้วที่ดินดังกล่าวนี้จำเลยตกลงยินยอมมอบให้โจทก์ใช้สร้างถนนสาธารณะตามบันทึกของจำเลยลงวันที่ 7 พฤษภาคม 2511 นับจากวันที่จำเลยยินยอมให้โจทก์สร้างถนนดังกล่าวจำเลยมิได้เข้าครอบครองทำประโยชน์ในที่พิพาท โดยได้สละสิทธิครอบครองและที่พิพาทตกเป็นที่สาธารณะตามเจตนาของจำเลยแล้ว โจทก์ปักเสาไฟฟ้า พากสายไฟฟ้ากับวางท่อประปาไปตามแนวเขตถนนที่จำเลยยอมให้โจทก์สร้าง ต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2519 จำเลยขอรังวัดออกโฉนดที่ดินของจำเลยและนำเจ้าพนักงานรังวัดชี้เขตที่ดินถนนสาธารณะของโจทก์ โจทก์คัดค้านขอให้พิพากษาว่าที่พิพาทเป็นของโจทก์ ห้ามจำเลยเกี่ยวข้องจำเลยให้การว่า เมื่อ พ.ศ. 2511 เทศมนตรีเมืองกระบี่ขออนุญาตทำถนนผ่านที่ดินจำเลยตรงที่เป็นที่พิพาท และให้จำเลยมอบให้เป็นทางสาธารณะ แต่จนบัดนี้โจทก์มิได้ทำที่พิพาทให้เป็นถนนหรือทางสาธารณะ จำเลยเห็นว่าโจทก์ไม่ต้องการที่พิพาททำถนนหรือทางสาธารณะแล้ว จำเลยจึงมีหนังสือถึงโจทก์บอกว่าไม่ยินยอมให้โจทก์ทำถนนหรือทางสาธารณะในที่พิพาทซึ่งเป็นที่ดินของจำเลยต่อไปและให้โจทก์รื้อสายไฟฟ้าออกไป ต่อมาปี พ.ศ. 2519 จำเลยขอรังวัดเพื่อออกโฉนดที่พิพาทและนอกเขตที่พิพาทโจทก์มิได้คัดค้านว่าที่พิพาทเป็นถนนหรือทางสาธารณะ แต่คัดค้านว่าจำเลยนำชี้ที่ดินขอออกโฉนดทับทางน้ำสาธารณะขอให้ยกฟ้องศาลชั้นต้นพิพากษาว่าที่พิพาทเป็นของโจทก์ ห้ามจำเลยและบริวารเกี่ยวข้องจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่าตามบันทึกคำแสดงเจตนาอุทิศที่พิพาทให้เป็นถนนสาธารณประโยชน์มีข้อความชัดเจนอยู่แล้วว่า จำเลยยินยอมให้นายกเทศมนตรีเมืองกระบี่เข้าไปดำเนินการสร้างถนนผ่านที่ดินได้โดยตลอด และยอมมอบที่ดินที่ใช้สร้างถนนให้เป็นทางสาธารณะและเทศบาลเมืองกระบี่โจทก์ได้ปักเสาไฟฟ้า พาดสายไฟฟ้า และวางท่อประปาตามแนวเขตที่พิพาท แสดงว่าได้เข้าครอบครองที่พิพาทแล้วถือได้ว่าจำเลยสละการครอบครองที่พิพาทตั้งแต่นั้น แม้โจทก์จะยังมิได้ทำถนนตามแนวที่พิพาท ที่พิพาทก็ตกเป็นทางสาธารณะอันเป็นสาธารณสมบัติของแผ่นดินแล้ว การที่จำเลยขอให้ทางการออกโฉนดทับแนวที่พิพาทย่อมเป็นการไม่ชอบพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1305/2527เทศบาลเมืองกระบี่โจทก์นายเต็กก้วน ปัจฉิมจำเลย ป.พ.พ. ม. 521, ม. 1304, ม. 1377ตามบันทึกคำแสดงเจตนาอุทิศที่พิพาทให้เป็นถนนสาธารณประโยชน์มีข้อความชัดเจนว่าจำเลยยินยอมให้นายกเทศมนตรีเมืองกระบี่เข้าไปดำเนินการสร้างถนนผ่านที่ดินได้โดยตลอดและยอมมอบที่ดินที่ใช้สร้างถนนให้เป็นทางสาธารณะและเทศบาลเมืองกระบี่โจทก์ได้ปักเสาพาดสายไฟฟ้าและวางท่อประปาตามแนวเขตที่พิพาทแม้โจทก์จะยังมิได้ทำถนนตามแนวที่พิพาทที่พิพาทก็ตกเป็นทางสาธารณะอันเป็นสาธารณสมบัติของแผ่นดินแล้วการที่จำเลยขอให้ทางการออกโฉนดทับแนวที่พิพาทจึงเป็นการไม่ชอบโจทก์ฟ้องว่าที่ดินพิพาทตามเขตภายในเส้นสีแดงตามแผนที่สังเขปท้ายฟ้องเป็นส่วนหนึ่งของถนนสาธารณะของโจทก์ โจทก์ครอบครองในฐานะเป็นเจ้าของเกิน 10 ปีแล้วที่ดินดังกล่าวนี้จำเลยตกลงยินยอมมอบให้โจทก์ใช้สร้างถนนสาธารณะตามบันทึกของจำเลยลงวันที่ 7 พฤษภาคม 2511 นับจากวันที่จำเลยยินยอมให้โจทก์สร้างถนนดังกล่าวจำเลยมิได้เข้าครอบครองทำประโยชน์ในที่พิพาท โดยได้สละสิทธิครอบครองและที่พิพาทตกเป็นที่สาธารณะตามเจตนาของจำเลยแล้ว โจทก์ปักเสาไฟฟ้า พากสายไฟฟ้ากับวางท่อประปาไปตามแนวเขตถนนที่จำเลยยอมให้โจทก์สร้าง ต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2519 จำเลยขอรังวัดออกโฉนดที่ดินของจำเลยและนำเจ้าพนักงานรังวัดชี้เขตที่ดินถนนสาธารณะของโจทก์ โจทก์คัดค้านขอให้พิพากษาว่าที่พิพาทเป็นของโจทก์ ห้ามจำเลยเกี่ยวข้องจำเลยให้การว่า เมื่อ พ.ศ. 2511 เทศมนตรีเมืองกระบี่ขออนุญาตทำถนนผ่านที่ดินจำเลยตรงที่เป็นที่พิพาท และให้จำเลยมอบให้เป็นทางสาธารณะ แต่จนบัดนี้โจทก์มิได้ทำที่พิพาทให้เป็นถนนหรือทางสาธารณะ จำเลยเห็นว่าโจทก์ไม่ต้องการที่พิพาททำถนนหรือทางสาธารณะแล้ว จำเลยจึงมีหนังสือถึงโจทก์บอกว่าไม่ยินยอมให้โจทก์ทำถนนหรือทางสาธารณะในที่พิพาทซึ่งเป็นที่ดินของจำเลยต่อไปและให้โจทก์รื้อสายไฟฟ้าออกไป ต่อมาปี พ.ศ. 2519 จำเลยขอรังวัดเพื่อออกโฉนดที่พิพาทและนอกเขตที่พิพาทโจทก์มิได้คัดค้านว่าที่พิพาทเป็นถนนหรือทางสาธารณะ แต่คัดค้านว่าจำเลยนำชี้ที่ดินขอออกโฉนดทับทางน้ำสาธารณะขอให้ยกฟ้องศาลชั้นต้นพิพากษาว่าที่พิพาทเป็นของโจทก์ ห้ามจำเลยและบริวารเกี่ยวข้องจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่าตามบันทึกคำแสดงเจตนาอุทิศที่พิพาทให้เป็นถนนสาธารณประโยชน์มีข้อความชัดเจนอยู่แล้วว่า จำเลยยินยอมให้นายกเทศมนตรีเมืองกระบี่เข้าไปดำเนินการสร้างถนนผ่านที่ดินได้โดยตลอด และยอมมอบที่ดินที่ใช้สร้างถนนให้เป็นทางสาธารณะและเทศบาลเมืองกระบี่โจทก์ได้ปักเสาไฟฟ้า พาดสายไฟฟ้า และวางท่อประปาตามแนวเขตที่พิพาท แสดงว่าได้เข้าครอบครองที่พิพาทแล้วถือได้ว่าจำเลยสละการครอบครองที่พิพาทตั้งแต่นั้น แม้โจทก์จะยังมิได้ทำถนนตามแนวที่พิพาท ที่พิพาทก็ตกเป็นทางสาธารณะอันเป็นสาธารณสมบัติของแผ่นดินแล้ว การที่จำเลยขอให้ทางการออกโฉนดทับแนวที่พิพาทย่อมเป็นการไม่ชอบพิพากษายืน(ดำริ ศุภพิโรจน์-สุทิน เลิศวิรุฬห์-อำนวย อินทุภูติ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ