คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 532/2506หลักกฎหมาย: โจทก์ฟ้องว่าจำเลยเช่าเรือโจทก์ไปและผิดสัญญาเช่าขอให้ศาลบังคับจำเลยชำระค่าเช่าเรือและค่าเสียหายในการซ่อมแซมเรือ จำเลยให้การต่อสู้ว่า จำเลยไม่ได้เช่าเรือโจทก์ แต่โจทก์ได้ให้จำเลยยืมเรือไปบรรทุกฟืนโดยไม่คิดค่าอะไรดังนี้ หากทางพิจารณาได้ความว่าเป็นเรื่องให้ยืมเรือ ไม่ใช่เรื่องให้เช่าเรือดังฟ้องของโจทก์ศาลก็ต้องยกฟ้องส่วนในเรื่องค่าเสียหายในการซ่อมแซมเรือนั้น โจทก์เรียกร้องตามมูลสัญญาเช่าเมื่อไม่ใช่เรื่องการเช่าแล้วก็ไม่มีประเด็นจะต้องวินิจฉัยให้จำเลยรับผิดตามสัญญายืมต่อไปเป็นเรื่องที่โจทก์จะต้องว่ากล่าวตามสัญญายืมโจทก์ฟ้องว่า จำเลยเช่าเรือลำเลียงของโจทก์ไป 1 ลำ ค่าเช่าเดือนละ 3,000 บาท จำเลยไม่ชำระค่าเช่าให้โจทก์และไม่สงวนทรัพย์สินที่เช่า ไม่บำรุงรักษาซ่อมแซม ปล่อยให้เรือชำรุดผุพังและจมน้ำเสียหายมา 6 เดือนแล้ว โจทก์ขอให้จำเลยชำระค่าเช่าและส่งมอบเรือคืน จำเลยก็ไม่ปฏิบัติตาม โจทก์ได้รับความเสียหายจำเลยค้างค่าเช่าถึงวันฟ้อง 22 เดือน เป็นเงิน 66,000 บาท และค่าเสียหายที่จะต้องซ่อมเรือ 80,000 บาท ขอให้ศาลบังคับจำเลยชำระค่าเช่าเรือ 66,000 บาทแก่โจทก์และต่อไปจากวันฟ้องเดือนละ3,000 บาท จนกว่าจะส่งมอบคืน ให้จำเลยซ่อมแซมเรือ หรือมิฉะนั้นให้ใช้ค่าเสียหายในการซ่อมแซม 80,000 บาทกับดอกเบี้ยร้อยละ 7 ครึ่งต่อปี ตั้งแต่วันฟ้องจนกว่าจะชำระเสร็จจำเลยให้การต่อสู้ว่า จำเลยไม่ได้เช่าเรือโจทก์ แต่โจทก์ได้ให้จำเลยยืมเรือบรรทุกไม้ฟืนโดยไม่คิดค่าอะไร โจทก์ตรวจดูเรือและรับเรือคืนแล้ว เรือชำรุดไม่ใช่ความผิดของจำเลย เรือโจทก์เป็นเรือเก่า ขณะยืมราคาไม่เกิน 20,000 บาท ค่าเสียหายไม่มากมายดังฟ้องศาลชั้นต้นฟังว่าจำเลยได้เช่าเรือโจทก์ ค่าเช่าเดือนละ 3,000 บาท จำเลยค้างค่าเช่า 16 เดือน เรือโจทก์ชำรุด จำเลยต้องรับผิด พิพากษาให้จำเลยชำระเงินค่าเช่า 48,000 บาท ค่าเสียหาย 2,000 บาทแก่โจทก์ พร้อมทั้งดอกเบี้ยร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีโจทก์จำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ให้จำเลยส่งคืนเรือให้แก่โจทก์ และให้จำเลยชำระค่าเช่าเรือ 66,000 บาทกับค่าเสียหายซ่อมแซม 2,000 บาท กับดอกเบี้ยร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีโจทก์จำเลยฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า พยานหลักฐานจำเลยมีน้ำหนักน่าเชื่อยิ่งกว่าโจทก์ ข้อเท็จจริงควรฟังว่าโจทก์ให้จำเลยยืมเรือดังจำเลยต่อสู้และวินิจฉัยว่า คดีนี้ โจทก์ฟ้องขอให้ศาลบังคับจำเลยชำระค่าเช่าเรือและค่าเสียหายในการซ่อมแซมเรือ โดยอ้างว่าจำเลยเช่าเรือไปและผิดสัญญาเช่า เมื่อทางพิจารณาได้ความว่าเป็นเรื่องให้ยืมเรือมิใช่เรื่องให้เช่าเรือดังฟ้องของโจทก์ ก็ต้องยกฟ้อง ไม่จำต้องวินิจฉัยในข้อว่าจำเลยจะต้องรับผิดในค่าเช่าและค่าซ่อมแซมเรือเพียงใดหรือไม่ เพราะการให้ยืมเรือเป็นการให้ใช้ได้เปล่า ไม่ต้องเสียค่าเช่า ส่วนเรื่องค่าซ่อมแซมนั้นจำเลยจะต้องรับผิดต่อโจทก์โดยการไม่ปฏิบัติตามสัญญายืมหรือไม่นั้น เป็นเรื่องที่โจทก์จะต้องว่ากล่าวตามสัญญายืม เมื่อโจทก์เลือกเรียกร้องตามมูลสัญญาเช่าแล้ว การรับผิดตามสัญญายืมของจำเลยจึงไม่มีประเด็นต้องวินิจฉัยเทียบได้กับคำพิพากษาฎีกาที่ 1547/2494 พิพากษากลับ ให้ยกฟ้องโจทก์เสีย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 532/2506นายไพโรจน์ สุวรรณพฤกษ์โจทก์นายเกียรติ กุลวานิชจำเลย ป.วิ.พ. ม. 142โจทก์ฟ้องว่าจำเลยเช่าเรือโจทก์ไปและผิดสัญญาเช่าขอให้ศาลบังคับจำเลยชำระค่าเช่าเรือและค่าเสียหายในการซ่อมแซมเรือ จำเลยให้การต่อสู้ว่า จำเลยไม่ได้เช่าเรือโจทก์ แต่โจทก์ได้ให้จำเลยยืมเรือไปบรรทุกฟืนโดยไม่คิดค่าอะไรดังนี้ หากทางพิจารณาได้ความว่าเป็นเรื่องให้ยืมเรือ ไม่ใช่เรื่องให้เช่าเรือดังฟ้องของโจทก์ศาลก็ต้องยกฟ้องส่วนในเรื่องค่าเสียหายในการซ่อมแซมเรือนั้น โจทก์เรียกร้องตามมูลสัญญาเช่าเมื่อไม่ใช่เรื่องการเช่าแล้วก็ไม่มีประเด็นจะต้องวินิจฉัยให้จำเลยรับผิดตามสัญญายืมต่อไปเป็นเรื่องที่โจทก์จะต้องว่ากล่าวตามสัญญายืมโจทก์ฟ้องว่า จำเลยเช่าเรือลำเลียงของโจทก์ไป 1 ลำ ค่าเช่าเดือนละ 3,000 บาท จำเลยไม่ชำระค่าเช่าให้โจทก์และไม่สงวนทรัพย์สินที่เช่า ไม่บำรุงรักษาซ่อมแซม ปล่อยให้เรือชำรุดผุพังและจมน้ำเสียหายมา 6 เดือนแล้ว โจทก์ขอให้จำเลยชำระค่าเช่าและส่งมอบเรือคืน จำเลยก็ไม่ปฏิบัติตาม โจทก์ได้รับความเสียหายจำเลยค้างค่าเช่าถึงวันฟ้อง 22 เดือน เป็นเงิน 66,000 บาท และค่าเสียหายที่จะต้องซ่อมเรือ 80,000 บาท ขอให้ศาลบังคับจำเลยชำระค่าเช่าเรือ 66,000 บาทแก่โจทก์และต่อไปจากวันฟ้องเดือนละ3,000 บาท จนกว่าจะส่งมอบคืน ให้จำเลยซ่อมแซมเรือ หรือมิฉะนั้นให้ใช้ค่าเสียหายในการซ่อมแซม 80,000 บาทกับดอกเบี้ยร้อยละ 7 ครึ่งต่อปี ตั้งแต่วันฟ้องจนกว่าจะชำระเสร็จจำเลยให้การต่อสู้ว่า จำเลยไม่ได้เช่าเรือโจทก์ แต่โจทก์ได้ให้จำเลยยืมเรือบรรทุกไม้ฟืนโดยไม่คิดค่าอะไร โจทก์ตรวจดูเรือและรับเรือคืนแล้ว เรือชำรุดไม่ใช่ความผิดของจำเลย เรือโจทก์เป็นเรือเก่า ขณะยืมราคาไม่เกิน 20,000 บาท ค่าเสียหายไม่มากมายดังฟ้องศาลชั้นต้นฟังว่าจำเลยได้เช่าเรือโจทก์ ค่าเช่าเดือนละ 3,000 บาท จำเลยค้างค่าเช่า 16 เดือน เรือโจทก์ชำรุด จำเลยต้องรับผิด พิพากษาให้จำเลยชำระเงินค่าเช่า 48,000 บาท ค่าเสียหาย 2,000 บาทแก่โจทก์ พร้อมทั้งดอกเบี้ยร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีโจทก์จำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ให้จำเลยส่งคืนเรือให้แก่โจทก์ และให้จำเลยชำระค่าเช่าเรือ 66,000 บาทกับค่าเสียหายซ่อมแซม 2,000 บาท กับดอกเบี้ยร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีโจทก์จำเลยฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า พยานหลักฐานจำเลยมีน้ำหนักน่าเชื่อยิ่งกว่าโจทก์ ข้อเท็จจริงควรฟังว่าโจทก์ให้จำเลยยืมเรือดังจำเลยต่อสู้และวินิจฉัยว่า คดีนี้ โจทก์ฟ้องขอให้ศาลบังคับจำเลยชำระค่าเช่าเรือและค่าเสียหายในการซ่อมแซมเรือ โดยอ้างว่าจำเลยเช่าเรือไปและผิดสัญญาเช่า เมื่อทางพิจารณาได้ความว่าเป็นเรื่องให้ยืมเรือมิใช่เรื่องให้เช่าเรือดังฟ้องของโจทก์ ก็ต้องยกฟ้อง ไม่จำต้องวินิจฉัยในข้อว่าจำเลยจะต้องรับผิดในค่าเช่าและค่าซ่อมแซมเรือเพียงใดหรือไม่ เพราะการให้ยืมเรือเป็นการให้ใช้ได้เปล่า ไม่ต้องเสียค่าเช่า ส่วนเรื่องค่าซ่อมแซมนั้นจำเลยจะต้องรับผิดต่อโจทก์โดยการไม่ปฏิบัติตามสัญญายืมหรือไม่นั้น เป็นเรื่องที่โจทก์จะต้องว่ากล่าวตามสัญญายืม เมื่อโจทก์เลือกเรียกร้องตามมูลสัญญาเช่าแล้ว การรับผิดตามสัญญายืมของจำเลยจึงไม่มีประเด็นต้องวินิจฉัยเทียบได้กับคำพิพากษาฎีกาที่ 1547/2494 พิพากษากลับ ให้ยกฟ้องโจทก์เสีย(ชวน สิงหลกะ-สนิท สุมาวงศ์-คร้าม สิวายะวิโรจน์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยเช่าเรือลำเลียงของโจทก์ไป 1 ลำ ค่าเช่าเดือนละ 3,000 บาท จำเลยไม่ชำระค่าเช่าให้โจทก์และไม่สงวนทรัพย์สินที่เช่า ไม่บำรุงรักษาซ่อมแซม ปล่อยให้เรือชำรุดผุพังและจมน้ำเสียหายมา 6 เดือนแล้ว โจทก์ขอให้จำเลยชำระค่าเช่าและส่งมอบเรือคืน จำเลยก็ไม่ปฏิบัติตาม โจทก์ได้รับความเสียหายจำเลยค้างค่าเช่าถึงวันฟ้อง 22 เดือน เป็นเงิน 66,000 บาท และค่าเสียหายที่จะต้องซ่อมเรือ 80,000 บาท ขอให้ศาลบังคับจำเลยชำระค่าเช่าเรือ 66,000 บาทแก่โจทก์และต่อไปจากวันฟ้องเดือนละ3,000 บาท จนกว่าจะส่งมอบคืน ให้จำเลยซ่อมแซมเรือ หรือมิฉะนั้นให้ใช้ค่าเสียหายในการซ่อมแซม 80,000 บาทกับดอกเบี้ยร้อยละ 7 ครึ่งต่อปี ตั้งแต่วันฟ้องจนกว่าจะชำระเสร็จจำเลยให้การต่อสู้ว่า จำเลยไม่ได้เช่าเรือโจทก์ แต่โจทก์ได้ให้จำเลยยืมเรือบรรทุกไม้ฟืนโดยไม่คิดค่าอะไร โจทก์ตรวจดูเรือและรับเรือคืนแล้ว เรือชำรุดไม่ใช่ความผิดของจำเลย เรือโจทก์เป็นเรือเก่า ขณะยืมราคาไม่เกิน 20,000 บาท ค่าเสียหายไม่มากมายดังฟ้องศาลชั้นต้นฟังว่าจำเลยได้เช่าเรือโจทก์ ค่าเช่าเดือนละ 3,000 บาท จำเลยค้างค่าเช่า 16 เดือน เรือโจทก์ชำรุด จำเลยต้องรับผิด พิพากษาให้จำเลยชำระเงินค่าเช่า 48,000 บาท ค่าเสียหาย 2,000 บาทแก่โจทก์ พร้อมทั้งดอกเบี้ยร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีโจทก์จำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ให้จำเลยส่งคืนเรือให้แก่โจทก์ และให้จำเลยชำระค่าเช่าเรือ 66,000 บาทกับค่าเสียหายซ่อมแซม 2,000 บาท กับดอกเบี้ยร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีโจทก์จำเลยฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า พยานหลักฐานจำเลยมีน้ำหนักน่าเชื่อยิ่งกว่าโจทก์ ข้อเท็จจริงควรฟังว่าโจทก์ให้จำเลยยืมเรือดังจำเลยต่อสู้และวินิจฉัยว่า คดีนี้ โจทก์ฟ้องขอให้ศาลบังคับจำเลยชำระค่าเช่าเรือและค่าเสียหายในการซ่อมแซมเรือ โดยอ้างว่าจำเลยเช่าเรือไปและผิดสัญญาเช่า เมื่อทางพิจารณาได้ความว่าเป็นเรื่องให้ยืมเรือมิใช่เรื่องให้เช่าเรือดังฟ้องของโจทก์ ก็ต้องยกฟ้อง ไม่จำต้องวินิจฉัยในข้อว่าจำเลยจะต้องรับผิดในค่าเช่าและค่าซ่อมแซมเรือเพียงใดหรือไม่ เพราะการให้ยืมเรือเป็นการให้ใช้ได้เปล่า ไม่ต้องเสียค่าเช่า ส่วนเรื่องค่าซ่อมแซมนั้นจำเลยจะต้องรับผิดต่อโจทก์โดยการไม่ปฏิบัติตามสัญญายืมหรือไม่นั้น เป็นเรื่องที่โจทก์จะต้องว่ากล่าวตามสัญญายืม เมื่อโจทก์เลือกเรียกร้องตามมูลสัญญาเช่าแล้ว การรับผิดตามสัญญายืมของจำเลยจึงไม่มีประเด็นต้องวินิจฉัยเทียบได้กับคำพิพากษาฎีกาที่ 1547/2494 พิพากษากลับ ให้ยกฟ้องโจทก์เสีย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 532/2506นายไพโรจน์ สุวรรณพฤกษ์โจทก์นายเกียรติ กุลวานิชจำเลย ป.วิ.พ. ม. 142โจทก์ฟ้องว่าจำเลยเช่าเรือโจทก์ไปและผิดสัญญาเช่าขอให้ศาลบังคับจำเลยชำระค่าเช่าเรือและค่าเสียหายในการซ่อมแซมเรือ จำเลยให้การต่อสู้ว่า จำเลยไม่ได้เช่าเรือโจทก์ แต่โจทก์ได้ให้จำเลยยืมเรือไปบรรทุกฟืนโดยไม่คิดค่าอะไรดังนี้ หากทางพิจารณาได้ความว่าเป็นเรื่องให้ยืมเรือ ไม่ใช่เรื่องให้เช่าเรือดังฟ้องของโจทก์ศาลก็ต้องยกฟ้องส่วนในเรื่องค่าเสียหายในการซ่อมแซมเรือนั้น โจทก์เรียกร้องตามมูลสัญญาเช่าเมื่อไม่ใช่เรื่องการเช่าแล้วก็ไม่มีประเด็นจะต้องวินิจฉัยให้จำเลยรับผิดตามสัญญายืมต่อไปเป็นเรื่องที่โจทก์จะต้องว่ากล่าวตามสัญญายืมโจทก์ฟ้องว่า จำเลยเช่าเรือลำเลียงของโจทก์ไป 1 ลำ ค่าเช่าเดือนละ 3,000 บาท จำเลยไม่ชำระค่าเช่าให้โจทก์และไม่สงวนทรัพย์สินที่เช่า ไม่บำรุงรักษาซ่อมแซม ปล่อยให้เรือชำรุดผุพังและจมน้ำเสียหายมา 6 เดือนแล้ว โจทก์ขอให้จำเลยชำระค่าเช่าและส่งมอบเรือคืน จำเลยก็ไม่ปฏิบัติตาม โจทก์ได้รับความเสียหายจำเลยค้างค่าเช่าถึงวันฟ้อง 22 เดือน เป็นเงิน 66,000 บาท และค่าเสียหายที่จะต้องซ่อมเรือ 80,000 บาท ขอให้ศาลบังคับจำเลยชำระค่าเช่าเรือ 66,000 บาทแก่โจทก์และต่อไปจากวันฟ้องเดือนละ3,000 บาท จนกว่าจะส่งมอบคืน ให้จำเลยซ่อมแซมเรือ หรือมิฉะนั้นให้ใช้ค่าเสียหายในการซ่อมแซม 80,000 บาทกับดอกเบี้ยร้อยละ 7 ครึ่งต่อปี ตั้งแต่วันฟ้องจนกว่าจะชำระเสร็จจำเลยให้การต่อสู้ว่า จำเลยไม่ได้เช่าเรือโจทก์ แต่โจทก์ได้ให้จำเลยยืมเรือบรรทุกไม้ฟืนโดยไม่คิดค่าอะไร โจทก์ตรวจดูเรือและรับเรือคืนแล้ว เรือชำรุดไม่ใช่ความผิดของจำเลย เรือโจทก์เป็นเรือเก่า ขณะยืมราคาไม่เกิน 20,000 บาท ค่าเสียหายไม่มากมายดังฟ้องศาลชั้นต้นฟังว่าจำเลยได้เช่าเรือโจทก์ ค่าเช่าเดือนละ 3,000 บาท จำเลยค้างค่าเช่า 16 เดือน เรือโจทก์ชำรุด จำเลยต้องรับผิด พิพากษาให้จำเลยชำระเงินค่าเช่า 48,000 บาท ค่าเสียหาย 2,000 บาทแก่โจทก์ พร้อมทั้งดอกเบี้ยร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีโจทก์จำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ให้จำเลยส่งคืนเรือให้แก่โจทก์ และให้จำเลยชำระค่าเช่าเรือ 66,000 บาทกับค่าเสียหายซ่อมแซม 2,000 บาท กับดอกเบี้ยร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีโจทก์จำเลยฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า พยานหลักฐานจำเลยมีน้ำหนักน่าเชื่อยิ่งกว่าโจทก์ ข้อเท็จจริงควรฟังว่าโจทก์ให้จำเลยยืมเรือดังจำเลยต่อสู้และวินิจฉัยว่า คดีนี้ โจทก์ฟ้องขอให้ศาลบังคับจำเลยชำระค่าเช่าเรือและค่าเสียหายในการซ่อมแซมเรือ โดยอ้างว่าจำเลยเช่าเรือไปและผิดสัญญาเช่า เมื่อทางพิจารณาได้ความว่าเป็นเรื่องให้ยืมเรือมิใช่เรื่องให้เช่าเรือดังฟ้องของโจทก์ ก็ต้องยกฟ้อง ไม่จำต้องวินิจฉัยในข้อว่าจำเลยจะต้องรับผิดในค่าเช่าและค่าซ่อมแซมเรือเพียงใดหรือไม่ เพราะการให้ยืมเรือเป็นการให้ใช้ได้เปล่า ไม่ต้องเสียค่าเช่า ส่วนเรื่องค่าซ่อมแซมนั้นจำเลยจะต้องรับผิดต่อโจทก์โดยการไม่ปฏิบัติตามสัญญายืมหรือไม่นั้น เป็นเรื่องที่โจทก์จะต้องว่ากล่าวตามสัญญายืม เมื่อโจทก์เลือกเรียกร้องตามมูลสัญญาเช่าแล้ว การรับผิดตามสัญญายืมของจำเลยจึงไม่มีประเด็นต้องวินิจฉัยเทียบได้กับคำพิพากษาฎีกาที่ 1547/2494 พิพากษากลับ ให้ยกฟ้องโจทก์เสีย(ชวน สิงหลกะ-สนิท สุมาวงศ์-คร้าม สิวายะวิโรจน์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ