คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 828/2498หลักกฎหมาย: การรับขนเบียร์โดยทางเรือจากกรุงเทพ ฯ ไปสุราษฎร์ธานี ถือว่าเป็นการรับขนตามชายฝั่งอ่าวไทยหรือในน่านน้ำไทย หาใช่เป็นการรับขนของทางทะเลไม่ดังนั้นจะนำเอาอายุความ 6 เดือนของ พ.ร.บ.เดินเรือมาใช้หาได้ไม่ เมื่อจำเลยเป็นผู้รับขนส่งของเพื่อบำเหน็จ หากของนั้นเกิดสูญหายบุบสลายขึ้นจำเลยก็ต้องรับผิด เว้นแต่จะพิสูจน์ได้ว่าการนั้นเกิดแต่เหตุสุดวิสัยหรือแต่สภาพแห่งของนั้นหรือเพราะความผิดของผู้ส่งหรือผุ้ตราส่งตาม ม.616โจทก์ฟ้องว่าโจทก์ได้ตกลงจ้างจำเลยขนส่งเบียร์รวม ๕๑ หีบ จากกรุงเทพฯ ไปที่สุราษฎร์ธานี ต่อมาปรากฎว่าเรือยนต์จำเลยซึ่งบรรทุกเบียร์ด้วยความประมาทเลินเล่อของนายเรือได้ชนเรือรบไทยและจมลงเบียร์สูญหาย จำเลยงมเบียร์ที่จำน้ำคืนแก่โจทก์ ๑๗ หีบ อากรแสตมป์หลุดหาย คงหายไป ๓๔ หีบ เป็นเงิน ๑๐,๔๕๒ บาท กับต้องซื้ออากรแสตมป์ปิดใหม่อีก ๔๐๐ บาท โจทก์ขอจำเลย ๆ ไม่ชำระจึงขอให้ศาลบังคับ จำเลยต่อสู้ว่าราคาไม่ถึงตามที่โจทก์อ้าง ไม่รับรองว่าโจทก์จะซื้ออากรแสตมป์ดังฟ้อง เรือยนต์จำเลยที่บรรทุกเบียร์ของโจทก์หาได้ประมาทเลินเล่อชนเรือรบไทยเรือบรรทุกเบียร์ถูกเรือรบไทยชน จำเลยไม่ต้องรับผิด และโจทก์เคยตกลงกับจำเลยให้ผู้ส่งประกันภัยเอง จำเลยไม่ต้องรับผิดในของที่สูญหายหรือเสียหาย กับคดีโจทก์ขาดอายุความ ศาลแห่งวินิจฉัยว่าคดีโจทก์ไม่ขาดอายุความ เรือของจำเลยเป็นฝ่ายเลินเล่อ ไม่ได้ความชัดว่าจำเลยได้ตกลงกับโจทก์ไม่ต้องรับผิดในของที่สูญหาย เมื่อของสูญหายโดยความผิดของจำเลย ๆจึงต้องรับผิด จึงพิพากษาให้จำเลยใช้ค่าเสียหาย ๑๐,+๕๒ บาท จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่าการรับขนของรายนี้เป็นการรับขนตามชายฝั่งอ่าวไทย หรืออีกนัยหนึ่งเป็นการรับขนในน่านน้ำไทยจะถือว่ารับขนของทางทะเลไม่ได้ เมื่อฟังว่าจำเลยเป็นผู้รับขนส่งของเพื่อบำเหน็จเป็นการค้า โดยปกติแล้วจำเลยก็ต้องรับผิดเมื่อของที่รับมอบหมายนั้นสูญหาย เว้นแต่จะพิสูจน์ได้ว่าการสูญหายนั้นเกิดแต่เหตุสุดวิสัย หรือเกิดแต่สภาพแห่งของนั้นเอง หรือเกิดเพราะความผิดของผู้ส่งหรือผู้ตราส่ง (ป.พ.พ.ม. ๖๑๖) คดีโจทก์ไม่ขาดอายุความดังที่ ศาลทั้งสองวินิจฉัยมานั้นชอบแล้ว จึงพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 828/2498บริษัทตรังจังหวัดพาณิชย์ จำกัด ฯลฯโจทก์บริษัท นครใต้พาณิชย์ (น่ำฮวง) ่จำกัดจำเลย ป.พ.พ. ม. 609, ม. 616การรับขนเบียร์โดยทางเรือจากกรุงเทพ ฯ ไปสุราษฎร์ธานี ถือว่าเป็นการรับขนตามชายฝั่งอ่าวไทยหรือในน่านน้ำไทย หาใช่เป็นการรับขนของทางทะเลไม่ดังนั้นจะนำเอาอายุความ 6 เดือนของ พ.ร.บ.เดินเรือมาใช้หาได้ไม่ เมื่อจำเลยเป็นผู้รับขนส่งของเพื่อบำเหน็จ หากของนั้นเกิดสูญหายบุบสลายขึ้นจำเลยก็ต้องรับผิด เว้นแต่จะพิสูจน์ได้ว่าการนั้นเกิดแต่เหตุสุดวิสัยหรือแต่สภาพแห่งของนั้นหรือเพราะความผิดของผู้ส่งหรือผุ้ตราส่งตาม ม.616โจทก์ฟ้องว่าโจทก์ได้ตกลงจ้างจำเลยขนส่งเบียร์รวม ๕๑ หีบ จากกรุงเทพฯ ไปที่สุราษฎร์ธานี ต่อมาปรากฎว่าเรือยนต์จำเลยซึ่งบรรทุกเบียร์ด้วยความประมาทเลินเล่อของนายเรือได้ชนเรือรบไทยและจมลงเบียร์สูญหาย จำเลยงมเบียร์ที่จำน้ำคืนแก่โจทก์ ๑๗ หีบ อากรแสตมป์หลุดหาย คงหายไป ๓๔ หีบ เป็นเงิน ๑๐,๔๕๒ บาท กับต้องซื้ออากรแสตมป์ปิดใหม่อีก ๔๐๐ บาท โจทก์ขอจำเลย ๆ ไม่ชำระจึงขอให้ศาลบังคับ จำเลยต่อสู้ว่าราคาไม่ถึงตามที่โจทก์อ้าง ไม่รับรองว่าโจทก์จะซื้ออากรแสตมป์ดังฟ้อง เรือยนต์จำเลยที่บรรทุกเบียร์ของโจทก์หาได้ประมาทเลินเล่อชนเรือรบไทยเรือบรรทุกเบียร์ถูกเรือรบไทยชน จำเลยไม่ต้องรับผิด และโจทก์เคยตกลงกับจำเลยให้ผู้ส่งประกันภัยเอง จำเลยไม่ต้องรับผิดในของที่สูญหายหรือเสียหาย กับคดีโจทก์ขาดอายุความ ศาลแห่งวินิจฉัยว่าคดีโจทก์ไม่ขาดอายุความ เรือของจำเลยเป็นฝ่ายเลินเล่อ ไม่ได้ความชัดว่าจำเลยได้ตกลงกับโจทก์ไม่ต้องรับผิดในของที่สูญหาย เมื่อของสูญหายโดยความผิดของจำเลย ๆจึงต้องรับผิด จึงพิพากษาให้จำเลยใช้ค่าเสียหาย ๑๐,+๕๒ บาท จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่าการรับขนของรายนี้เป็นการรับขนตามชายฝั่งอ่าวไทย หรืออีกนัยหนึ่งเป็นการรับขนในน่านน้ำไทยจะถือว่ารับขนของทางทะเลไม่ได้ เมื่อฟังว่าจำเลยเป็นผู้รับขนส่งของเพื่อบำเหน็จเป็นการค้า โดยปกติแล้วจำเลยก็ต้องรับผิดเมื่อของที่รับมอบหมายนั้นสูญหาย เว้นแต่จะพิสูจน์ได้ว่าการสูญหายนั้นเกิดแต่เหตุสุดวิสัย หรือเกิดแต่สภาพแห่งของนั้นเอง หรือเกิดเพราะความผิดของผู้ส่งหรือผู้ตราส่ง (ป.พ.พ.ม. ๖๑๖) คดีโจทก์ไม่ขาดอายุความดังที่ ศาลทั้งสองวินิจฉัยมานั้นชอบแล้ว จึงพิพากษายืน(ดุลยทัณฑ์ชนาณัติ-ดุลยพากย์สุวมัณฑ์-มนูกิจวิมลอรรถ)ศาลแพ่ง - หลวงพิชัยบัณฑิตศาลอุทธรณ์ - หลวงพิชิตปฎิภาณแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่าโจทก์ได้ตกลงจ้างจำเลยขนส่งเบียร์รวม ๕๑ หีบ จากกรุงเทพฯ ไปที่สุราษฎร์ธานี ต่อมาปรากฎว่าเรือยนต์จำเลยซึ่งบรรทุกเบียร์ด้วยความประมาทเลินเล่อของนายเรือได้ชนเรือรบไทยและจมลงเบียร์สูญหาย จำเลยงมเบียร์ที่จำน้ำคืนแก่โจทก์ ๑๗ หีบ อากรแสตมป์หลุดหาย คงหายไป ๓๔ หีบ เป็นเงิน ๑๐,๔๕๒ บาท กับต้องซื้ออากรแสตมป์ปิดใหม่อีก ๔๐๐ บาท โจทก์ขอจำเลย ๆ ไม่ชำระจึงขอให้ศาลบังคับ จำเลยต่อสู้ว่าราคาไม่ถึงตามที่โจทก์อ้าง ไม่รับรองว่าโจทก์จะซื้ออากรแสตมป์ดังฟ้อง เรือยนต์จำเลยที่บรรทุกเบียร์ของโจทก์หาได้ประมาทเลินเล่อชนเรือรบไทยเรือบรรทุกเบียร์ถูกเรือรบไทยชน จำเลยไม่ต้องรับผิด และโจทก์เคยตกลงกับจำเลยให้ผู้ส่งประกันภัยเอง จำเลยไม่ต้องรับผิดในของที่สูญหายหรือเสียหาย กับคดีโจทก์ขาดอายุความ ศาลแห่งวินิจฉัยว่าคดีโจทก์ไม่ขาดอายุความ เรือของจำเลยเป็นฝ่ายเลินเล่อ ไม่ได้ความชัดว่าจำเลยได้ตกลงกับโจทก์ไม่ต้องรับผิดในของที่สูญหาย เมื่อของสูญหายโดยความผิดของจำเลย ๆจึงต้องรับผิด จึงพิพากษาให้จำเลยใช้ค่าเสียหาย ๑๐,+๕๒ บาท จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่าการรับขนของรายนี้เป็นการรับขนตามชายฝั่งอ่าวไทย หรืออีกนัยหนึ่งเป็นการรับขนในน่านน้ำไทยจะถือว่ารับขนของทางทะเลไม่ได้ เมื่อฟังว่าจำเลยเป็นผู้รับขนส่งของเพื่อบำเหน็จเป็นการค้า โดยปกติแล้วจำเลยก็ต้องรับผิดเมื่อของที่รับมอบหมายนั้นสูญหาย เว้นแต่จะพิสูจน์ได้ว่าการสูญหายนั้นเกิดแต่เหตุสุดวิสัย หรือเกิดแต่สภาพแห่งของนั้นเอง หรือเกิดเพราะความผิดของผู้ส่งหรือผู้ตราส่ง (ป.พ.พ.ม. ๖๑๖) คดีโจทก์ไม่ขาดอายุความดังที่ ศาลทั้งสองวินิจฉัยมานั้นชอบแล้ว จึงพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 828/2498บริษัทตรังจังหวัดพาณิชย์ จำกัด ฯลฯโจทก์บริษัท นครใต้พาณิชย์ (น่ำฮวง) ่จำกัดจำเลย ป.พ.พ. ม. 609, ม. 616การรับขนเบียร์โดยทางเรือจากกรุงเทพ ฯ ไปสุราษฎร์ธานี ถือว่าเป็นการรับขนตามชายฝั่งอ่าวไทยหรือในน่านน้ำไทย หาใช่เป็นการรับขนของทางทะเลไม่ดังนั้นจะนำเอาอายุความ 6 เดือนของ พ.ร.บ.เดินเรือมาใช้หาได้ไม่ เมื่อจำเลยเป็นผู้รับขนส่งของเพื่อบำเหน็จ หากของนั้นเกิดสูญหายบุบสลายขึ้นจำเลยก็ต้องรับผิด เว้นแต่จะพิสูจน์ได้ว่าการนั้นเกิดแต่เหตุสุดวิสัยหรือแต่สภาพแห่งของนั้นหรือเพราะความผิดของผู้ส่งหรือผุ้ตราส่งตาม ม.616โจทก์ฟ้องว่าโจทก์ได้ตกลงจ้างจำเลยขนส่งเบียร์รวม ๕๑ หีบ จากกรุงเทพฯ ไปที่สุราษฎร์ธานี ต่อมาปรากฎว่าเรือยนต์จำเลยซึ่งบรรทุกเบียร์ด้วยความประมาทเลินเล่อของนายเรือได้ชนเรือรบไทยและจมลงเบียร์สูญหาย จำเลยงมเบียร์ที่จำน้ำคืนแก่โจทก์ ๑๗ หีบ อากรแสตมป์หลุดหาย คงหายไป ๓๔ หีบ เป็นเงิน ๑๐,๔๕๒ บาท กับต้องซื้ออากรแสตมป์ปิดใหม่อีก ๔๐๐ บาท โจทก์ขอจำเลย ๆ ไม่ชำระจึงขอให้ศาลบังคับ จำเลยต่อสู้ว่าราคาไม่ถึงตามที่โจทก์อ้าง ไม่รับรองว่าโจทก์จะซื้ออากรแสตมป์ดังฟ้อง เรือยนต์จำเลยที่บรรทุกเบียร์ของโจทก์หาได้ประมาทเลินเล่อชนเรือรบไทยเรือบรรทุกเบียร์ถูกเรือรบไทยชน จำเลยไม่ต้องรับผิด และโจทก์เคยตกลงกับจำเลยให้ผู้ส่งประกันภัยเอง จำเลยไม่ต้องรับผิดในของที่สูญหายหรือเสียหาย กับคดีโจทก์ขาดอายุความ ศาลแห่งวินิจฉัยว่าคดีโจทก์ไม่ขาดอายุความ เรือของจำเลยเป็นฝ่ายเลินเล่อ ไม่ได้ความชัดว่าจำเลยได้ตกลงกับโจทก์ไม่ต้องรับผิดในของที่สูญหาย เมื่อของสูญหายโดยความผิดของจำเลย ๆจึงต้องรับผิด จึงพิพากษาให้จำเลยใช้ค่าเสียหาย ๑๐,+๕๒ บาท จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่าการรับขนของรายนี้เป็นการรับขนตามชายฝั่งอ่าวไทย หรืออีกนัยหนึ่งเป็นการรับขนในน่านน้ำไทยจะถือว่ารับขนของทางทะเลไม่ได้ เมื่อฟังว่าจำเลยเป็นผู้รับขนส่งของเพื่อบำเหน็จเป็นการค้า โดยปกติแล้วจำเลยก็ต้องรับผิดเมื่อของที่รับมอบหมายนั้นสูญหาย เว้นแต่จะพิสูจน์ได้ว่าการสูญหายนั้นเกิดแต่เหตุสุดวิสัย หรือเกิดแต่สภาพแห่งของนั้นเอง หรือเกิดเพราะความผิดของผู้ส่งหรือผู้ตราส่ง (ป.พ.พ.ม. ๖๑๖) คดีโจทก์ไม่ขาดอายุความดังที่ ศาลทั้งสองวินิจฉัยมานั้นชอบแล้ว จึงพิพากษายืน(ดุลยทัณฑ์ชนาณัติ-ดุลยพากย์สุวมัณฑ์-มนูกิจวิมลอรรถ)ศาลแพ่ง - หลวงพิชัยบัณฑิตศาลอุทธรณ์ - หลวงพิชิตปฎิภาณแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ