คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 554/2514หลักกฎหมาย: แบบฟอร์มของบริษัทการค้าที่ให้พนักงานลูกจ้างนำไปสำรวจตามร้านซึ่งเป็นลูกค้าของบริษัทนั้นว่าผงซักฟอกชนิดที่บริษัทประกาศลดราคาลงจากราคาเดิมยังมีเหลือจำหน่ายที่ร้านค้าแต่ละแห่งเป็นจำนวนเท่าใด เพื่อที่บริษัทจะได้จ่ายผงซักฟอกชดเชยแก่ร้านซึ่งยังมีเหลือจำหน่ายอยู่ตามเกณฑ์ส่วนที่บริษัทกำหนดไว้นั้น ยังไม่ถือเป็นเอกสารสิทธิตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 1(9) เพราะเป็นเพียงหลักฐานที่บริษัททำขึ้นเพื่อแสดงว่าพนักงานของบริษัทได้จ่ายชดเชยร้านค้าไปตามเกณฑ์ส่วนที่บริษัทกำหนดไว้เพื่อช่วยเหลือลูกค้าของบริษัทมิให้ขาดทุนเท่านั้น หาเป็นเอกสารซึ่งเป็นหลักฐานแห่งการ ก่อ เปลี่ยนแปลง โอน สงวน หรือระงับซึ่งสิทธิไม่โจทก์ฟ้องว่า จำเลยเป็นลูกจ้างตำแหน่งพนักงานเดินตลาดของบริษัทดีทแฮล์ม จำกัด เมื่อวันที่ 15 สิงหาคม 2507 บริษัทได้ประกาศลดราคาสินค้าผงซักฟอกไทด์ทุกขนาด ในการนี้เพื่อมิให้บรรดาร้านลูกค้าของบริษัทขาดทุน บริษัทจึงให้สำรวจผงซักฟอกดังกล่าวตามร้านค้าว่ายังมีเหลือจำหน่ายไม่หมด ขนาดใด จำนวนเท่าใด แล้วทางบริษัทจะจ่ายไทด์ขนาด 60 (ขนาดกลาง) ให้เป็นการชดเชยตามเกณฑ์ส่วนที่บริษัทกำหนดไว้โดยวิธีออกแบบฟอร์มสีเหลือเพื่อพนักงานสำรวจของบริษัทกรอกรายการ ขนาด และจำนวนไทด์ที่ร้านค้าต่าง ๆ ยังเหลือจำหน่าย และลงชื่อพนักงานผู้สำรวจและเจ้าของร้านค้าหรือผู้แทนไว้เป็นหลักฐาน แล้วผู้สำรวจก็จะจ่ายไทด์ชดเชยให้จำเลยนี้เป็นลูกจ้างตำแหน่งพนักงานเดินตลาดของบริษัท ได้รับมอบหมายให้สำรวจในเขตตำบลวชิระ ดุสิต สามเสนใน ถนนนครไชยศรี และบางขุนพรหม อำเภอดุสิตและพระนคร บังอาจกรอกข้อความอันเป็นเท็จโดยจดขนาดและจำนวนไทด์ค้างสต๊อคที่เจ้าของร้านหรือผู้แทนแจ้งให้จำเลยจดในวันสำรวจไม่ตรงความจริง โดยลงจำนวนมากกว่าที่ร้านค้ามีเหลืออยู่ และออกยอดจำนวนชดเชยมากกว่าที่ชดเชยให้ร้านค้าตามความเป็นจริงในแบบฟอร์ม อันเป็นเอกสารสิทธิของบริษัทและบางรายจำเลยได้ทำปลอมลายมือชื่อโดยมิได้รับความยินยอมจากเจ้าของร้านค้าหรือผู้แทน แล้วจำเลยได้นำแบบฟอร์มดังกล่าวไปมอบแก่ผู้จัดการบริษัทเพื่อแสดงว่าได้สำรวจและจ่ายชดเชยผงซักฟอกไทด์แก่ร้านค้าแต่ละแห่งตามที่สำรวจแล้ว ซึ่งการกระทำดังกล่าวน่าจะเกิดความเสียหายแก่บริษัทเจ้าของร้านค้าและประชาชน จำเลยคงจ่ายชดเชยผงซักฟอกไทด์ที่รับมอบมาจากบริษัทเป็นจำนวนทั้งหมด 7532 กล่อง แก่ร้านค้า 31 แห่งไปเพียง 1159 กล่อง ที่เหลืออีก 6373 กล่อง จำเลยบังอาจเบียดบังไว้เป็นของตนโดยทุจริต ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 264, 265, 352, 353, 90, 91 และให้จำเลยคืนไทด์จำนวน 6373 กล่องหรือใช้ราคา 16,729.12 บาทแก่เจ้าทรัพย์จำเลยให้การปฏิเสธบริษัทดีทแฮล์ม จำกัด เข้ามาเป็นโจทก์ร่วมศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 353 ให้จำคุก 2 ปี และให้คืนหรือใช้ราคาทรัพย์แก่เจ้าทรัพย์ข้อหาอื่นให้ยกโจทก์และโจทก์ร่วมอุทธรณ์ว่าจำเลยมีความผิดฐานปลอมและใช้เอกสารสิทธิปลอมจำเลยอุทธรณ์ขอให้ยกฟ้องศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 264 วรรค 2,268 และมาตรา 353 อันเป็นความผิดหลายกระทง ให้ลงกระทงหนักตามมาตรา 91 แต่ทั้งสองกระทงมีอัตราโทษเท่ากันจึงให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 353 ให้จำคุกจำเลย 2 ปี นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามศาลชั้นต้นพนักงานอัยการโจทก์ฎีกาในปัญหาข้อกฎหมายว่าจำเลยมีความผิดฐานปลอมและใช้เอกสารสิทธิปลอมด้วยศาลฎีกาวินิจฉัยว่าแบบสำรวจที่บริษัทดีทแฮล์มจำกัดโจทก์ร่วมให้จำเลยซึ่งเป็นลูกจ้างไปกรอกรายการมานั้น เป็นการกระทำเพื่อนำมาเป็นหลักฐานแสดงว่าจำเลยได้จ่ายผงซักฟอกไทด์ชดเชยให้แก่ร้านค้าไปเท่าใดตามกฎเกณฑ์ที่บริษัทได้กำหนดไว้เพื่อช่วยเหลือลูกค้าของตนเท่านั้น หาได้เป็นหลักฐานแห่งการ ก่อ เปลี่ยนแปลง โอน สงวน หรือระงับซึ่งสิทธิแต่ประการใดไม่ จึงไม่ใช่เอกสารสิทธิพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 554/2514พนักงานอัยการกรมอัยการโจทก์โจทก์ร่วมโจทก์บริษัทดีทแฮล์ม จำกัดโจทก์นายสอิ้ง เยี่ยมพัฒน์จำเลย ป.อ. ม. 1 (9), ม. 265แบบฟอร์มของบริษัทการค้าที่ให้พนักงานลูกจ้างนำไปสำรวจตามร้านซึ่งเป็นลูกค้าของบริษัทนั้นว่าผงซักฟอกชนิดที่บริษัทประกาศลดราคาลงจากราคาเดิมยังมีเหลือจำหน่ายที่ร้านค้าแต่ละแห่งเป็นจำนวนเท่าใด เพื่อที่บริษัทจะได้จ่ายผงซักฟอกชดเชยแก่ร้านซึ่งยังมีเหลือจำหน่ายอยู่ตามเกณฑ์ส่วนที่บริษัทกำหนดไว้นั้น ยังไม่ถือเป็นเอกสารสิทธิตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 1(9) เพราะเป็นเพียงหลักฐานที่บริษัททำขึ้นเพื่อแสดงว่าพนักงานของบริษัทได้จ่ายชดเชยร้านค้าไปตามเกณฑ์ส่วนที่บริษัทกำหนดไว้เพื่อช่วยเหลือลูกค้าของบริษัทมิให้ขาดทุนเท่านั้น หาเป็นเอกสารซึ่งเป็นหลักฐานแห่งการ ก่อ เปลี่ยนแปลง โอน สงวน หรือระงับซึ่งสิทธิไม่โจทก์ฟ้องว่า จำเลยเป็นลูกจ้างตำแหน่งพนักงานเดินตลาดของบริษัทดีทแฮล์ม จำกัด เมื่อวันที่ 15 สิงหาคม 2507 บริษัทได้ประกาศลดราคาสินค้าผงซักฟอกไทด์ทุกขนาด ในการนี้เพื่อมิให้บรรดาร้านลูกค้าของบริษัทขาดทุน บริษัทจึงให้สำรวจผงซักฟอกดังกล่าวตามร้านค้าว่ายังมีเหลือจำหน่ายไม่หมด ขนาดใด จำนวนเท่าใด แล้วทางบริษัทจะจ่ายไทด์ขนาด 60 (ขนาดกลาง) ให้เป็นการชดเชยตามเกณฑ์ส่วนที่บริษัทกำหนดไว้โดยวิธีออกแบบฟอร์มสีเหลือเพื่อพนักงานสำรวจของบริษัทกรอกรายการ ขนาด และจำนวนไทด์ที่ร้านค้าต่าง ๆ ยังเหลือจำหน่าย และลงชื่อพนักงานผู้สำรวจและเจ้าของร้านค้าหรือผู้แทนไว้เป็นหลักฐาน แล้วผู้สำรวจก็จะจ่ายไทด์ชดเชยให้จำเลยนี้เป็นลูกจ้างตำแหน่งพนักงานเดินตลาดของบริษัท ได้รับมอบหมายให้สำรวจในเขตตำบลวชิระ ดุสิต สามเสนใน ถนนนครไชยศรี และบางขุนพรหม อำเภอดุสิตและพระนคร บังอาจกรอกข้อความอันเป็นเท็จโดยจดขนาดและจำนวนไทด์ค้างสต๊อคที่เจ้าของร้านหรือผู้แทนแจ้งให้จำเลยจดในวันสำรวจไม่ตรงความจริง โดยลงจำนวนมากกว่าที่ร้านค้ามีเหลืออยู่ และออกยอดจำนวนชดเชยมากกว่าที่ชดเชยให้ร้านค้าตามความเป็นจริงในแบบฟอร์ม อันเป็นเอกสารสิทธิของบริษัทและบางรายจำเลยได้ทำปลอมลายมือชื่อโดยมิได้รับความยินยอมจากเจ้าของร้านค้าหรือผู้แทน แล้วจำเลยได้นำแบบฟอร์มดังกล่าวไปมอบแก่ผู้จัดการบริษัทเพื่อแสดงว่าได้สำรวจและจ่ายชดเชยผงซักฟอกไทด์แก่ร้านค้าแต่ละแห่งตามที่สำรวจแล้ว ซึ่งการกระทำดังกล่าวน่าจะเกิดความเสียหายแก่บริษัทเจ้าของร้านค้าและประชาชน จำเลยคงจ่ายชดเชยผงซักฟอกไทด์ที่รับมอบมาจากบริษัทเป็นจำนวนทั้งหมด 7532 กล่อง แก่ร้านค้า 31 แห่งไปเพียง 1159 กล่อง ที่เหลืออีก 6373 กล่อง จำเลยบังอาจเบียดบังไว้เป็นของตนโดยทุจริต ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 264, 265, 352, 353, 90, 91 และให้จำเลยคืนไทด์จำนวน 6373 กล่องหรือใช้ราคา 16,729.12 บาทแก่เจ้าทรัพย์จำเลยให้การปฏิเสธบริษัทดีทแฮล์ม จำกัด เข้ามาเป็นโจทก์ร่วมศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 353 ให้จำคุก 2 ปี และให้คืนหรือใช้ราคาทรัพย์แก่เจ้าทรัพย์ข้อหาอื่นให้ยกโจทก์และโจทก์ร่วมอุทธรณ์ว่าจำเลยมีความผิดฐานปลอมและใช้เอกสารสิทธิปลอมจำเลยอุทธรณ์ขอให้ยกฟ้องศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 264 วรรค 2,268 และมาตรา 353 อันเป็นความผิดหลายกระทง ให้ลงกระทงหนักตามมาตรา 91 แต่ทั้งสองกระทงมีอัตราโทษเท่ากันจึงให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 353 ให้จำคุกจำเลย 2 ปี นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามศาลชั้นต้นพนักงานอัยการโจทก์ฎีกาในปัญหาข้อกฎหมายว่าจำเลยมีความผิดฐานปลอมและใช้เอกสารสิทธิปลอมด้วยศาลฎีกาวินิจฉัยว่าแบบสำรวจที่บริษัทดีทแฮล์มจำกัดโจทก์ร่วมให้จำเลยซึ่งเป็นลูกจ้างไปกรอกรายการมานั้น เป็นการกระทำเพื่อนำมาเป็นหลักฐานแสดงว่าจำเลยได้จ่ายผงซักฟอกไทด์ชดเชยให้แก่ร้านค้าไปเท่าใดตามกฎเกณฑ์ที่บริษัทได้กำหนดไว้เพื่อช่วยเหลือลูกค้าของตนเท่านั้น หาได้เป็นหลักฐานแห่งการ ก่อ เปลี่ยนแปลง โอน สงวน หรือระงับซึ่งสิทธิแต่ประการใดไม่ จึงไม่ใช่เอกสารสิทธิพิพากษายืน(ประสาท สุคนธมาน-อาจิต ไชยาคำ-วินัย ทองลงยา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยเป็นลูกจ้างตำแหน่งพนักงานเดินตลาดของบริษัทดีทแฮล์ม จำกัด เมื่อวันที่ 15 สิงหาคม 2507 บริษัทได้ประกาศลดราคาสินค้าผงซักฟอกไทด์ทุกขนาด ในการนี้เพื่อมิให้บรรดาร้านลูกค้าของบริษัทขาดทุน บริษัทจึงให้สำรวจผงซักฟอกดังกล่าวตามร้านค้าว่ายังมีเหลือจำหน่ายไม่หมด ขนาดใด จำนวนเท่าใด แล้วทางบริษัทจะจ่ายไทด์ขนาด 60 (ขนาดกลาง) ให้เป็นการชดเชยตามเกณฑ์ส่วนที่บริษัทกำหนดไว้โดยวิธีออกแบบฟอร์มสีเหลือเพื่อพนักงานสำรวจของบริษัทกรอกรายการ ขนาด และจำนวนไทด์ที่ร้านค้าต่าง ๆ ยังเหลือจำหน่าย และลงชื่อพนักงานผู้สำรวจและเจ้าของร้านค้าหรือผู้แทนไว้เป็นหลักฐาน แล้วผู้สำรวจก็จะจ่ายไทด์ชดเชยให้จำเลยนี้เป็นลูกจ้างตำแหน่งพนักงานเดินตลาดของบริษัท ได้รับมอบหมายให้สำรวจในเขตตำบลวชิระ ดุสิต สามเสนใน ถนนนครไชยศรี และบางขุนพรหม อำเภอดุสิตและพระนคร บังอาจกรอกข้อความอันเป็นเท็จโดยจดขนาดและจำนวนไทด์ค้างสต๊อคที่เจ้าของร้านหรือผู้แทนแจ้งให้จำเลยจดในวันสำรวจไม่ตรงความจริง โดยลงจำนวนมากกว่าที่ร้านค้ามีเหลืออยู่ และออกยอดจำนวนชดเชยมากกว่าที่ชดเชยให้ร้านค้าตามความเป็นจริงในแบบฟอร์ม อันเป็นเอกสารสิทธิของบริษัทและบางรายจำเลยได้ทำปลอมลายมือชื่อโดยมิได้รับความยินยอมจากเจ้าของร้านค้าหรือผู้แทน แล้วจำเลยได้นำแบบฟอร์มดังกล่าวไปมอบแก่ผู้จัดการบริษัทเพื่อแสดงว่าได้สำรวจและจ่ายชดเชยผงซักฟอกไทด์แก่ร้านค้าแต่ละแห่งตามที่สำรวจแล้ว ซึ่งการกระทำดังกล่าวน่าจะเกิดความเสียหายแก่บริษัทเจ้าของร้านค้าและประชาชน จำเลยคงจ่ายชดเชยผงซักฟอกไทด์ที่รับมอบมาจากบริษัทเป็นจำนวนทั้งหมด 7532 กล่อง แก่ร้านค้า 31 แห่งไปเพียง 1159 กล่อง ที่เหลืออีก 6373 กล่อง จำเลยบังอาจเบียดบังไว้เป็นของตนโดยทุจริต ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 264, 265, 352, 353, 90, 91 และให้จำเลยคืนไทด์จำนวน 6373 กล่องหรือใช้ราคา 16,729.12 บาทแก่เจ้าทรัพย์จำเลยให้การปฏิเสธบริษัทดีทแฮล์ม จำกัด เข้ามาเป็นโจทก์ร่วมศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 353 ให้จำคุก 2 ปี และให้คืนหรือใช้ราคาทรัพย์แก่เจ้าทรัพย์ข้อหาอื่นให้ยกโจทก์และโจทก์ร่วมอุทธรณ์ว่าจำเลยมีความผิดฐานปลอมและใช้เอกสารสิทธิปลอมจำเลยอุทธรณ์ขอให้ยกฟ้องศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 264 วรรค 2,268 และมาตรา 353 อันเป็นความผิดหลายกระทง ให้ลงกระทงหนักตามมาตรา 91 แต่ทั้งสองกระทงมีอัตราโทษเท่ากันจึงให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 353 ให้จำคุกจำเลย 2 ปี นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามศาลชั้นต้นพนักงานอัยการโจทก์ฎีกาในปัญหาข้อกฎหมายว่าจำเลยมีความผิดฐานปลอมและใช้เอกสารสิทธิปลอมด้วยศาลฎีกาวินิจฉัยว่าแบบสำรวจที่บริษัทดีทแฮล์มจำกัดโจทก์ร่วมให้จำเลยซึ่งเป็นลูกจ้างไปกรอกรายการมานั้น เป็นการกระทำเพื่อนำมาเป็นหลักฐานแสดงว่าจำเลยได้จ่ายผงซักฟอกไทด์ชดเชยให้แก่ร้านค้าไปเท่าใดตามกฎเกณฑ์ที่บริษัทได้กำหนดไว้เพื่อช่วยเหลือลูกค้าของตนเท่านั้น หาได้เป็นหลักฐานแห่งการ ก่อ เปลี่ยนแปลง โอน สงวน หรือระงับซึ่งสิทธิแต่ประการใดไม่ จึงไม่ใช่เอกสารสิทธิพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 554/2514พนักงานอัยการกรมอัยการโจทก์โจทก์ร่วมโจทก์บริษัทดีทแฮล์ม จำกัดโจทก์นายสอิ้ง เยี่ยมพัฒน์จำเลย ป.อ. ม. 1 (9), ม. 265แบบฟอร์มของบริษัทการค้าที่ให้พนักงานลูกจ้างนำไปสำรวจตามร้านซึ่งเป็นลูกค้าของบริษัทนั้นว่าผงซักฟอกชนิดที่บริษัทประกาศลดราคาลงจากราคาเดิมยังมีเหลือจำหน่ายที่ร้านค้าแต่ละแห่งเป็นจำนวนเท่าใด เพื่อที่บริษัทจะได้จ่ายผงซักฟอกชดเชยแก่ร้านซึ่งยังมีเหลือจำหน่ายอยู่ตามเกณฑ์ส่วนที่บริษัทกำหนดไว้นั้น ยังไม่ถือเป็นเอกสารสิทธิตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 1(9) เพราะเป็นเพียงหลักฐานที่บริษัททำขึ้นเพื่อแสดงว่าพนักงานของบริษัทได้จ่ายชดเชยร้านค้าไปตามเกณฑ์ส่วนที่บริษัทกำหนดไว้เพื่อช่วยเหลือลูกค้าของบริษัทมิให้ขาดทุนเท่านั้น หาเป็นเอกสารซึ่งเป็นหลักฐานแห่งการ ก่อ เปลี่ยนแปลง โอน สงวน หรือระงับซึ่งสิทธิไม่โจทก์ฟ้องว่า จำเลยเป็นลูกจ้างตำแหน่งพนักงานเดินตลาดของบริษัทดีทแฮล์ม จำกัด เมื่อวันที่ 15 สิงหาคม 2507 บริษัทได้ประกาศลดราคาสินค้าผงซักฟอกไทด์ทุกขนาด ในการนี้เพื่อมิให้บรรดาร้านลูกค้าของบริษัทขาดทุน บริษัทจึงให้สำรวจผงซักฟอกดังกล่าวตามร้านค้าว่ายังมีเหลือจำหน่ายไม่หมด ขนาดใด จำนวนเท่าใด แล้วทางบริษัทจะจ่ายไทด์ขนาด 60 (ขนาดกลาง) ให้เป็นการชดเชยตามเกณฑ์ส่วนที่บริษัทกำหนดไว้โดยวิธีออกแบบฟอร์มสีเหลือเพื่อพนักงานสำรวจของบริษัทกรอกรายการ ขนาด และจำนวนไทด์ที่ร้านค้าต่าง ๆ ยังเหลือจำหน่าย และลงชื่อพนักงานผู้สำรวจและเจ้าของร้านค้าหรือผู้แทนไว้เป็นหลักฐาน แล้วผู้สำรวจก็จะจ่ายไทด์ชดเชยให้จำเลยนี้เป็นลูกจ้างตำแหน่งพนักงานเดินตลาดของบริษัท ได้รับมอบหมายให้สำรวจในเขตตำบลวชิระ ดุสิต สามเสนใน ถนนนครไชยศรี และบางขุนพรหม อำเภอดุสิตและพระนคร บังอาจกรอกข้อความอันเป็นเท็จโดยจดขนาดและจำนวนไทด์ค้างสต๊อคที่เจ้าของร้านหรือผู้แทนแจ้งให้จำเลยจดในวันสำรวจไม่ตรงความจริง โดยลงจำนวนมากกว่าที่ร้านค้ามีเหลืออยู่ และออกยอดจำนวนชดเชยมากกว่าที่ชดเชยให้ร้านค้าตามความเป็นจริงในแบบฟอร์ม อันเป็นเอกสารสิทธิของบริษัทและบางรายจำเลยได้ทำปลอมลายมือชื่อโดยมิได้รับความยินยอมจากเจ้าของร้านค้าหรือผู้แทน แล้วจำเลยได้นำแบบฟอร์มดังกล่าวไปมอบแก่ผู้จัดการบริษัทเพื่อแสดงว่าได้สำรวจและจ่ายชดเชยผงซักฟอกไทด์แก่ร้านค้าแต่ละแห่งตามที่สำรวจแล้ว ซึ่งการกระทำดังกล่าวน่าจะเกิดความเสียหายแก่บริษัทเจ้าของร้านค้าและประชาชน จำเลยคงจ่ายชดเชยผงซักฟอกไทด์ที่รับมอบมาจากบริษัทเป็นจำนวนทั้งหมด 7532 กล่อง แก่ร้านค้า 31 แห่งไปเพียง 1159 กล่อง ที่เหลืออีก 6373 กล่อง จำเลยบังอาจเบียดบังไว้เป็นของตนโดยทุจริต ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 264, 265, 352, 353, 90, 91 และให้จำเลยคืนไทด์จำนวน 6373 กล่องหรือใช้ราคา 16,729.12 บาทแก่เจ้าทรัพย์จำเลยให้การปฏิเสธบริษัทดีทแฮล์ม จำกัด เข้ามาเป็นโจทก์ร่วมศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 353 ให้จำคุก 2 ปี และให้คืนหรือใช้ราคาทรัพย์แก่เจ้าทรัพย์ข้อหาอื่นให้ยกโจทก์และโจทก์ร่วมอุทธรณ์ว่าจำเลยมีความผิดฐานปลอมและใช้เอกสารสิทธิปลอมจำเลยอุทธรณ์ขอให้ยกฟ้องศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 264 วรรค 2,268 และมาตรา 353 อันเป็นความผิดหลายกระทง ให้ลงกระทงหนักตามมาตรา 91 แต่ทั้งสองกระทงมีอัตราโทษเท่ากันจึงให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 353 ให้จำคุกจำเลย 2 ปี นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามศาลชั้นต้นพนักงานอัยการโจทก์ฎีกาในปัญหาข้อกฎหมายว่าจำเลยมีความผิดฐานปลอมและใช้เอกสารสิทธิปลอมด้วยศาลฎีกาวินิจฉัยว่าแบบสำรวจที่บริษัทดีทแฮล์มจำกัดโจทก์ร่วมให้จำเลยซึ่งเป็นลูกจ้างไปกรอกรายการมานั้น เป็นการกระทำเพื่อนำมาเป็นหลักฐานแสดงว่าจำเลยได้จ่ายผงซักฟอกไทด์ชดเชยให้แก่ร้านค้าไปเท่าใดตามกฎเกณฑ์ที่บริษัทได้กำหนดไว้เพื่อช่วยเหลือลูกค้าของตนเท่านั้น หาได้เป็นหลักฐานแห่งการ ก่อ เปลี่ยนแปลง โอน สงวน หรือระงับซึ่งสิทธิแต่ประการใดไม่ จึงไม่ใช่เอกสารสิทธิพิพากษายืน(ประสาท สุคนธมาน-อาจิต ไชยาคำ-วินัย ทองลงยา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ