คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1632/2509หลักกฎหมาย: ในกรณีที่คำพยานโจทก์เท่าที่จะใช้ยันจำเลยได้ มีแต่คำของพนักงานสอบสวนปากเดียวว่า ชั้นสอบสวนจำเลยให้การว่าผู้ตายไล่แทงจำเลยก่อน จำเลยจึงใช้มีดแทงเอาบ้าง กับภาพถ่ายและบันทึกประกอบภาพถ่ายแสดงถึงตอนจำเลยขณะกำลังวิ่งหนีผู้ตายแล้วก้มลงหยิบมีดพกปลายแหลมที่วางอยู่กับพื้นระเบียงแว้งแทงผู้ตายขณะกำลังวิ่งเข้าไปใกล้ตัว ดังนี้ เป็นลักษณะของการป้องกันตัวผู้ตายเข้าทำร้ายจำเลยก่อนและจำเลยแทงผู้ตายด้วยมีด ในขณะที่ผู้ตายไล่แทงจำเลยด้วยมีดห่างจากจำเลยเพียง 3 ศอกเศษ และเพียงแต่แทงไปทีเดียวเท่านั้น รูปคดีเช่นนี้ฟังได้ว่าจำเลยแทงผู้ตายเพื่อป้องกันตัวพอสมควรแก่เหตุโจทก์ฟ้องว่าจำเลยทั้งสองร่วมกันใช้มีดแทงนายแลโดยเจตนาจะฆ่านายแลได้ถึงแก่ความตายขั้นแรกจำเลยทั้งสองให้การปฏิเสธ ต่อมาจำเลยที่ 1 ให้การรับสารภาพว่าแทงนายแลโดยเจตนาฆ่าจริง ไม่ขอต่อสู้คดี รายละเอียดที่แทงจะเบิกความต่อศาลภายหลังศาลชั้นต้นเชื่อว่าจำเลยที่ 1 ใช้มีดแทงโดยเจตนาฆ่านายแลโดยมิใช่เหตุป้องกันตัว พิพากษาว่าจำเลยที่ 1 มีความผิดให้จำคุก ส่วนจำเลยที่ 2 ให้ยกฟ้องจำเลยที่ 1 ผู้เดียวอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์เห็นว่า พยานหลักฐานของโจทก์ยังไม่พอฟังหรือเรียกไม่ได้ว่าเป็นที่พอใจว่าจำเลยเป็นผู้กระทำผิดดังที่บัญญัติไว้ในประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 176 การที่จำเลยที่ 1 ให้การรับสารภาพไม่ตัดสิทธิจำเลยที่ 1 ที่จะนำสืบตามคำรับหรือปฏิเสธความผิดของจำเลยได้ ข้อนำสืบของจำเลยที่ 1 ก็มีเหตุผลควรรับฟังได้ว่า ที่จำเลยที่ 1 แทงผู้ตายนั้นเป็นเพราะผู้ตายเข้าทำร้ายจำเลยที่ 1 ก่อน จำเลยที่ 1 จึงมีสิทธิป้องกันตัวได้และจำเลยที่ 1 แทงผู้ตายด้วยมีดในขณะที่ผู้ตายไล่แทงจำเลยที่ 1ด้วยมีดห่างจากจำเลยที่ 1 เพียง 3 ศอกเศษ และเพียงแต่แทงไปทีเดียวเท่านั้น เป็นการใช้สิทธิป้องกันตัวพอสมควรแก่เหตุ ไม่เป็นความผิด พิพากษาแก้เป็นให้ยกฟ้องโจทก์ในคดีสำหรับจำเลยที่ 1โจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า ตามคำให้การของจำเลยที่ 1 จำเลยที่ 1 ยังจะขอนำสืบพฤติการณ์ที่เกิดขึ้นต่อไป คำพยานโจทก์เท่าที่จะใช้ยันจำเลยที่ 1 ได้ก็มีแต่คำของร้อยตำรวจตรีสงวนปากเดียวว่า ชั้นสอบสวนจำเลยที่ 1 ให้การว่าผู้ตายไล่แทงจำเลยที่ 1 ก่อน จำเลยที่ 1 จึงใช้มีดแทงเอาบ้างกับภาพถ่ายและบันทึกประกอบภาพถ่ายโดยเฉพาะข้อ 3 ของบันทึกก็ว่าภาพถ่ายที่ 3 แสดงถึงตอนที่นายทิมผู้ต้องหาขณะกำลังวิ่งหนีผู้ตายแล้วก้มลงหยิบมีดพกปลายแหลมที่วางอยู่กับพื้นระเบียงฯลฯ แว้งแทงผู้ตายขณะที่กำลังวิ่งเข้าไปใกล้ตัว อันเป็นลักษณะของการป้องกันตัว ในฟ้องโจทก์ก็กล่าวว่าชั้นสอบสวนจำเลยที่ 1ให้การภาคเสธ จำเลยที่ 1 ก็นำสืบว่าได้แทงผู้ตายเพื่อป้องกันตัวรูปคดีจึงฟังได้ว่าจำเลยที่ 1 แทงผู้ตายเพื่อป้องกันตัวพอสมควรแก่เหตุ ดังเหตุผลที่ศาลอุทธรณ์ได้วินิจฉัยมาแล้วพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1632/2509อัยการจังหวัดสุพรรณบุรีโจทก์นายทิม ศรีดี ที่ 1 นายป้อม อุปการะ ที่ 2จำเลย ป.อ. ม. 68, ม. 288ในกรณีที่คำพยานโจทก์เท่าที่จะใช้ยันจำเลยได้ มีแต่คำของพนักงานสอบสวนปากเดียวว่า ชั้นสอบสวนจำเลยให้การว่าผู้ตายไล่แทงจำเลยก่อน จำเลยจึงใช้มีดแทงเอาบ้าง กับภาพถ่ายและบันทึกประกอบภาพถ่ายแสดงถึงตอนจำเลยขณะกำลังวิ่งหนีผู้ตายแล้วก้มลงหยิบมีดพกปลายแหลมที่วางอยู่กับพื้นระเบียงแว้งแทงผู้ตายขณะกำลังวิ่งเข้าไปใกล้ตัว ดังนี้ เป็นลักษณะของการป้องกันตัวผู้ตายเข้าทำร้ายจำเลยก่อนและจำเลยแทงผู้ตายด้วยมีด ในขณะที่ผู้ตายไล่แทงจำเลยด้วยมีดห่างจากจำเลยเพียง 3 ศอกเศษ และเพียงแต่แทงไปทีเดียวเท่านั้น รูปคดีเช่นนี้ฟังได้ว่าจำเลยแทงผู้ตายเพื่อป้องกันตัวพอสมควรแก่เหตุโจทก์ฟ้องว่าจำเลยทั้งสองร่วมกันใช้มีดแทงนายแลโดยเจตนาจะฆ่านายแลได้ถึงแก่ความตายขั้นแรกจำเลยทั้งสองให้การปฏิเสธ ต่อมาจำเลยที่ 1 ให้การรับสารภาพว่าแทงนายแลโดยเจตนาฆ่าจริง ไม่ขอต่อสู้คดี รายละเอียดที่แทงจะเบิกความต่อศาลภายหลังศาลชั้นต้นเชื่อว่าจำเลยที่ 1 ใช้มีดแทงโดยเจตนาฆ่านายแลโดยมิใช่เหตุป้องกันตัว พิพากษาว่าจำเลยที่ 1 มีความผิดให้จำคุก ส่วนจำเลยที่ 2 ให้ยกฟ้องจำเลยที่ 1 ผู้เดียวอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์เห็นว่า พยานหลักฐานของโจทก์ยังไม่พอฟังหรือเรียกไม่ได้ว่าเป็นที่พอใจว่าจำเลยเป็นผู้กระทำผิดดังที่บัญญัติไว้ในประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 176 การที่จำเลยที่ 1 ให้การรับสารภาพไม่ตัดสิทธิจำเลยที่ 1 ที่จะนำสืบตามคำรับหรือปฏิเสธความผิดของจำเลยได้ ข้อนำสืบของจำเลยที่ 1 ก็มีเหตุผลควรรับฟังได้ว่า ที่จำเลยที่ 1 แทงผู้ตายนั้นเป็นเพราะผู้ตายเข้าทำร้ายจำเลยที่ 1 ก่อน จำเลยที่ 1 จึงมีสิทธิป้องกันตัวได้และจำเลยที่ 1 แทงผู้ตายด้วยมีดในขณะที่ผู้ตายไล่แทงจำเลยที่ 1ด้วยมีดห่างจากจำเลยที่ 1 เพียง 3 ศอกเศษ และเพียงแต่แทงไปทีเดียวเท่านั้น เป็นการใช้สิทธิป้องกันตัวพอสมควรแก่เหตุ ไม่เป็นความผิด พิพากษาแก้เป็นให้ยกฟ้องโจทก์ในคดีสำหรับจำเลยที่ 1โจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า ตามคำให้การของจำเลยที่ 1 จำเลยที่ 1 ยังจะขอนำสืบพฤติการณ์ที่เกิดขึ้นต่อไป คำพยานโจทก์เท่าที่จะใช้ยันจำเลยที่ 1 ได้ก็มีแต่คำของร้อยตำรวจตรีสงวนปากเดียวว่า ชั้นสอบสวนจำเลยที่ 1 ให้การว่าผู้ตายไล่แทงจำเลยที่ 1 ก่อน จำเลยที่ 1 จึงใช้มีดแทงเอาบ้างกับภาพถ่ายและบันทึกประกอบภาพถ่ายโดยเฉพาะข้อ 3 ของบันทึกก็ว่าภาพถ่ายที่ 3 แสดงถึงตอนที่นายทิมผู้ต้องหาขณะกำลังวิ่งหนีผู้ตายแล้วก้มลงหยิบมีดพกปลายแหลมที่วางอยู่กับพื้นระเบียงฯลฯ แว้งแทงผู้ตายขณะที่กำลังวิ่งเข้าไปใกล้ตัว อันเป็นลักษณะของการป้องกันตัว ในฟ้องโจทก์ก็กล่าวว่าชั้นสอบสวนจำเลยที่ 1ให้การภาคเสธ จำเลยที่ 1 ก็นำสืบว่าได้แทงผู้ตายเพื่อป้องกันตัวรูปคดีจึงฟังได้ว่าจำเลยที่ 1 แทงผู้ตายเพื่อป้องกันตัวพอสมควรแก่เหตุ ดังเหตุผลที่ศาลอุทธรณ์ได้วินิจฉัยมาแล้วพิพากษายืน(โพยม เลขยานนท์-มณี ชุติวงศ์-วงษ์ วีระพงศ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่าจำเลยทั้งสองร่วมกันใช้มีดแทงนายแลโดยเจตนาจะฆ่านายแลได้ถึงแก่ความตายขั้นแรกจำเลยทั้งสองให้การปฏิเสธ ต่อมาจำเลยที่ 1 ให้การรับสารภาพว่าแทงนายแลโดยเจตนาฆ่าจริง ไม่ขอต่อสู้คดี รายละเอียดที่แทงจะเบิกความต่อศาลภายหลังศาลชั้นต้นเชื่อว่าจำเลยที่ 1 ใช้มีดแทงโดยเจตนาฆ่านายแลโดยมิใช่เหตุป้องกันตัว พิพากษาว่าจำเลยที่ 1 มีความผิดให้จำคุก ส่วนจำเลยที่ 2 ให้ยกฟ้องจำเลยที่ 1 ผู้เดียวอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์เห็นว่า พยานหลักฐานของโจทก์ยังไม่พอฟังหรือเรียกไม่ได้ว่าเป็นที่พอใจว่าจำเลยเป็นผู้กระทำผิดดังที่บัญญัติไว้ในประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 176 การที่จำเลยที่ 1 ให้การรับสารภาพไม่ตัดสิทธิจำเลยที่ 1 ที่จะนำสืบตามคำรับหรือปฏิเสธความผิดของจำเลยได้ ข้อนำสืบของจำเลยที่ 1 ก็มีเหตุผลควรรับฟังได้ว่า ที่จำเลยที่ 1 แทงผู้ตายนั้นเป็นเพราะผู้ตายเข้าทำร้ายจำเลยที่ 1 ก่อน จำเลยที่ 1 จึงมีสิทธิป้องกันตัวได้และจำเลยที่ 1 แทงผู้ตายด้วยมีดในขณะที่ผู้ตายไล่แทงจำเลยที่ 1ด้วยมีดห่างจากจำเลยที่ 1 เพียง 3 ศอกเศษ และเพียงแต่แทงไปทีเดียวเท่านั้น เป็นการใช้สิทธิป้องกันตัวพอสมควรแก่เหตุ ไม่เป็นความผิด พิพากษาแก้เป็นให้ยกฟ้องโจทก์ในคดีสำหรับจำเลยที่ 1โจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า ตามคำให้การของจำเลยที่ 1 จำเลยที่ 1 ยังจะขอนำสืบพฤติการณ์ที่เกิดขึ้นต่อไป คำพยานโจทก์เท่าที่จะใช้ยันจำเลยที่ 1 ได้ก็มีแต่คำของร้อยตำรวจตรีสงวนปากเดียวว่า ชั้นสอบสวนจำเลยที่ 1 ให้การว่าผู้ตายไล่แทงจำเลยที่ 1 ก่อน จำเลยที่ 1 จึงใช้มีดแทงเอาบ้างกับภาพถ่ายและบันทึกประกอบภาพถ่ายโดยเฉพาะข้อ 3 ของบันทึกก็ว่าภาพถ่ายที่ 3 แสดงถึงตอนที่นายทิมผู้ต้องหาขณะกำลังวิ่งหนีผู้ตายแล้วก้มลงหยิบมีดพกปลายแหลมที่วางอยู่กับพื้นระเบียงฯลฯ แว้งแทงผู้ตายขณะที่กำลังวิ่งเข้าไปใกล้ตัว อันเป็นลักษณะของการป้องกันตัว ในฟ้องโจทก์ก็กล่าวว่าชั้นสอบสวนจำเลยที่ 1ให้การภาคเสธ จำเลยที่ 1 ก็นำสืบว่าได้แทงผู้ตายเพื่อป้องกันตัวรูปคดีจึงฟังได้ว่าจำเลยที่ 1 แทงผู้ตายเพื่อป้องกันตัวพอสมควรแก่เหตุ ดังเหตุผลที่ศาลอุทธรณ์ได้วินิจฉัยมาแล้วพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1632/2509อัยการจังหวัดสุพรรณบุรีโจทก์นายทิม ศรีดี ที่ 1 นายป้อม อุปการะ ที่ 2จำเลย ป.อ. ม. 68, ม. 288ในกรณีที่คำพยานโจทก์เท่าที่จะใช้ยันจำเลยได้ มีแต่คำของพนักงานสอบสวนปากเดียวว่า ชั้นสอบสวนจำเลยให้การว่าผู้ตายไล่แทงจำเลยก่อน จำเลยจึงใช้มีดแทงเอาบ้าง กับภาพถ่ายและบันทึกประกอบภาพถ่ายแสดงถึงตอนจำเลยขณะกำลังวิ่งหนีผู้ตายแล้วก้มลงหยิบมีดพกปลายแหลมที่วางอยู่กับพื้นระเบียงแว้งแทงผู้ตายขณะกำลังวิ่งเข้าไปใกล้ตัว ดังนี้ เป็นลักษณะของการป้องกันตัวผู้ตายเข้าทำร้ายจำเลยก่อนและจำเลยแทงผู้ตายด้วยมีด ในขณะที่ผู้ตายไล่แทงจำเลยด้วยมีดห่างจากจำเลยเพียง 3 ศอกเศษ และเพียงแต่แทงไปทีเดียวเท่านั้น รูปคดีเช่นนี้ฟังได้ว่าจำเลยแทงผู้ตายเพื่อป้องกันตัวพอสมควรแก่เหตุโจทก์ฟ้องว่าจำเลยทั้งสองร่วมกันใช้มีดแทงนายแลโดยเจตนาจะฆ่านายแลได้ถึงแก่ความตายขั้นแรกจำเลยทั้งสองให้การปฏิเสธ ต่อมาจำเลยที่ 1 ให้การรับสารภาพว่าแทงนายแลโดยเจตนาฆ่าจริง ไม่ขอต่อสู้คดี รายละเอียดที่แทงจะเบิกความต่อศาลภายหลังศาลชั้นต้นเชื่อว่าจำเลยที่ 1 ใช้มีดแทงโดยเจตนาฆ่านายแลโดยมิใช่เหตุป้องกันตัว พิพากษาว่าจำเลยที่ 1 มีความผิดให้จำคุก ส่วนจำเลยที่ 2 ให้ยกฟ้องจำเลยที่ 1 ผู้เดียวอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์เห็นว่า พยานหลักฐานของโจทก์ยังไม่พอฟังหรือเรียกไม่ได้ว่าเป็นที่พอใจว่าจำเลยเป็นผู้กระทำผิดดังที่บัญญัติไว้ในประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 176 การที่จำเลยที่ 1 ให้การรับสารภาพไม่ตัดสิทธิจำเลยที่ 1 ที่จะนำสืบตามคำรับหรือปฏิเสธความผิดของจำเลยได้ ข้อนำสืบของจำเลยที่ 1 ก็มีเหตุผลควรรับฟังได้ว่า ที่จำเลยที่ 1 แทงผู้ตายนั้นเป็นเพราะผู้ตายเข้าทำร้ายจำเลยที่ 1 ก่อน จำเลยที่ 1 จึงมีสิทธิป้องกันตัวได้และจำเลยที่ 1 แทงผู้ตายด้วยมีดในขณะที่ผู้ตายไล่แทงจำเลยที่ 1ด้วยมีดห่างจากจำเลยที่ 1 เพียง 3 ศอกเศษ และเพียงแต่แทงไปทีเดียวเท่านั้น เป็นการใช้สิทธิป้องกันตัวพอสมควรแก่เหตุ ไม่เป็นความผิด พิพากษาแก้เป็นให้ยกฟ้องโจทก์ในคดีสำหรับจำเลยที่ 1โจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า ตามคำให้การของจำเลยที่ 1 จำเลยที่ 1 ยังจะขอนำสืบพฤติการณ์ที่เกิดขึ้นต่อไป คำพยานโจทก์เท่าที่จะใช้ยันจำเลยที่ 1 ได้ก็มีแต่คำของร้อยตำรวจตรีสงวนปากเดียวว่า ชั้นสอบสวนจำเลยที่ 1 ให้การว่าผู้ตายไล่แทงจำเลยที่ 1 ก่อน จำเลยที่ 1 จึงใช้มีดแทงเอาบ้างกับภาพถ่ายและบันทึกประกอบภาพถ่ายโดยเฉพาะข้อ 3 ของบันทึกก็ว่าภาพถ่ายที่ 3 แสดงถึงตอนที่นายทิมผู้ต้องหาขณะกำลังวิ่งหนีผู้ตายแล้วก้มลงหยิบมีดพกปลายแหลมที่วางอยู่กับพื้นระเบียงฯลฯ แว้งแทงผู้ตายขณะที่กำลังวิ่งเข้าไปใกล้ตัว อันเป็นลักษณะของการป้องกันตัว ในฟ้องโจทก์ก็กล่าวว่าชั้นสอบสวนจำเลยที่ 1ให้การภาคเสธ จำเลยที่ 1 ก็นำสืบว่าได้แทงผู้ตายเพื่อป้องกันตัวรูปคดีจึงฟังได้ว่าจำเลยที่ 1 แทงผู้ตายเพื่อป้องกันตัวพอสมควรแก่เหตุ ดังเหตุผลที่ศาลอุทธรณ์ได้วินิจฉัยมาแล้วพิพากษายืน(โพยม เลขยานนท์-มณี ชุติวงศ์-วงษ์ วีระพงศ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ