phoneee/thai-legal-corpus huggingface dataset:
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 856/2469หลักกฎหมาย: ผัวเมีย ความรับผิดชอบของผัวในเรื่องเมียหลวงกู้หนี้จำเลยที่ ๑ ผู้เป็นภรรยาหลวงของจำเลยที่๒ ได้กู้เงินของโจทย์ไป ๓๖๐๐ บาท บัดนี้โจทย์ฟ้องขอให้จำเลยที่ ๒ รับผิดชอบด้วย ฎีกาตัดสินยืนตามศาลล่างว่า คดีนี้เกิดก่อนวันประกาศใช้ประมวลแพ่ง คดีเข้าบทกฎหมาย กู้หนี้บทที่ ๑๗ แลฎีกาที่ ๒๔/๒๔๖๘ ว่าผัวต้องรับผิดของในหนี้สินของภรรยาหลวงด้วย ให้จำเลยที่ ๒ ใช้เงินให้โจทย์ ๓๖๐๐ บาทกับดอกเบี้ยชังละ ๑ บาท ต่อเดือน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 856/2469นางยิ่งโจทก์คุณหญิง (สุ่น) วิสูตร์สมบัติที่ 1 พระยาวิสูตร์สมบัติที่ 2ล.ผัวเมีย ความรับผิดชอบของผัวในเรื่องเมียหลวงกู้หนี้จำเลยที่ ๑ ผู้เป็นภรรยาหลวงของจำเลยที่๒ ได้กู้เงินของโจทย์ไป ๓๖๐๐ บาท บัดนี้โจทย์ฟ้องขอให้จำเลยที่ ๒ รับผิดชอบด้วย ฎีกาตัดสินยืนตามศาลล่างว่า คดีนี้เกิดก่อนวันประกาศใช้ประมวลแพ่ง คดีเข้าบทกฎหมาย กู้หนี้บทที่ ๑๗ แลฎีกาที่ ๒๔/๒๔๖๘ ว่าผัวต้องรับผิดของในหนี้สินของภรรยาหลวงด้วย ให้จำเลยที่ ๒ ใช้เงินให้โจทย์ ๓๖๐๐ บาทกับดอกเบี้ยชังละ ๑ บาท ต่อเดือน(หริศ-นรเนติ-พิจารณา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: จำเลยที่ ๑ ผู้เป็นภรรยาหลวงของจำเลยที่๒ ได้กู้เงินของโจทย์ไป ๓๖๐๐ บาท บัดนี้โจทย์ฟ้องขอให้จำเลยที่ ๒ รับผิดชอบด้วย ฎีกาตัดสินยืนตามศาลล่างว่า คดีนี้เกิดก่อนวันประกาศใช้ประมวลแพ่ง คดีเข้าบทกฎหมาย กู้หนี้บทที่ ๑๗ แลฎีกาที่ ๒๔/๒๔๖๘ ว่าผัวต้องรับผิดของในหนี้สินของภรรยาหลวงด้วย ให้จำเลยที่ ๒ ใช้เงินให้โจทย์ ๓๖๐๐ บาทกับดอกเบี้ยชังละ ๑ บาท ต่อเดือน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 856/2469นางยิ่งโจทก์คุณหญิง (สุ่น) วิสูตร์สมบัติที่ 1 พระยาวิสูตร์สมบัติที่ 2ล.ผัวเมีย ความรับผิดชอบของผัวในเรื่องเมียหลวงกู้หนี้จำเลยที่ ๑ ผู้เป็นภรรยาหลวงของจำเลยที่๒ ได้กู้เงินของโจทย์ไป ๓๖๐๐ บาท บัดนี้โจทย์ฟ้องขอให้จำเลยที่ ๒ รับผิดชอบด้วย ฎีกาตัดสินยืนตามศาลล่างว่า คดีนี้เกิดก่อนวันประกาศใช้ประมวลแพ่ง คดีเข้าบทกฎหมาย กู้หนี้บทที่ ๑๗ แลฎีกาที่ ๒๔/๒๔๖๘ ว่าผัวต้องรับผิดของในหนี้สินของภรรยาหลวงด้วย ให้จำเลยที่ ๒ ใช้เงินให้โจทย์ ๓๖๐๐ บาทกับดอกเบี้ยชังละ ๑ บาท ต่อเดือน(หริศ-นรเนติ-พิจารณา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรีประกาศสำนักนายกรัฐมนตรีเรื่องกำหนดให้การเวนคืนอสังหาริมทรัพย์ ในท้องที่อำเภอสะเดาจังหวัดสงขลาเป็นกรณีที่มีความจำเป็นโดยเร่งด่วน[๑] ตามที่ได้ประกาศใช้บังคับพระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืนในท้องที่อำเภอสะเดา จังหวัดสงขลา พ.ศ. ๒๕๔๓ เพื่อสร้างและขยายถนนสาย กตามผังเมืองรวมเมืองสะเดา จังหวัดสงขลา แล้ว นั้นผู้ว่าราชการจังหวัดสงขลาผู้เป็นเจ้าหน้าที่เวนคืนตามพระราชกฤษฎีกาดังกล่าวได้พิจารณาแล้วเห็นว่าการสร้างและขยายถนนสายดังกล่าวเป็นกรณีที่มีความจำเป็นโดยเร่งด่วนเพื่ออำนวยความสะดวกและความรวดเร็วแก่การจราจรและการขนส่งอันเป็นกิจการสาธารณูปโภคซึ่งหากการเวนคืนเนิ่นช้าไปจะเป็นอุปสรรคอย่างมากแก่การพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมดังนั้นอาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๓ วรรคหนึ่งแห่งพระราชบัญญัติว่าด้วยการเวนคืนอสังหาริมทรัพย์ พ.ศ. ๒๕๓๐ อันเป็นพระราชบัญญัติที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคลซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๓๕ มาตรา ๔๘ และมาตรา ๔๙ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยบัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมายคณะรัฐมนตรีโดยมติเมื่อวันที่ ๓๐ กันยายน พ.ศ. ๒๕๔๖ จึงกำหนดให้การเวนคืนอสังหาริมทรัพย์ในท้องที่อำเภอสะเดาจังหวัดสงขลา ตามพระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืนในท้องที่อำเภอสะเดา จังหวัดสงขลา พ.ศ. ๒๕๔๓ เป็นกรณีที่มีความจำเป็นโดยเร่งด่วนเพื่อให้เจ้าหน้าที่หรือผู้ซึ่งได้รับมอบหมายจากเจ้าหน้าที่มีอำนาจเข้าครอบครองหรือใช้อสังหาริมทรัพย์นั้นตามพระราชบัญญัติว่าด้วยการเวนคืนอสังหาริมทรัพย์พ.ศ. ๒๕๓๐ ได้ประกาศณ วันที่ ๑๐ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๔๖พันตำรวจโททักษิณ ชินวัตรนายกรัฐมนตรีศุภชัย/พิมพ์๑๖ กุมภาพันธ์ ๒๕๔๗สุมลรัตน์/พัชรินทร์/ตรวจ๒๖ กุมภาพันธ์๒๕๔๗A+B[๑] รก.๒๕๔๖/พ๑๓๑ง/๓/๑๔ พฤศจิกายน๒๕๔๖
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 622/2474หลักกฎหมาย: แสดงตนให้เขาเข้าใจว่าเป็นเจ้าของร้านด้วยการเป็นหุ้นส่วนไม่จำต้องทำเป็นหนังสือเสมอไป เพียงแต่แสดงตนให้ผู้อื่นเขาเข้าใจว่า ตนเป็นเจ้าของร้านร่วมกันด้วยแล้ว ถ้าร้านไปทำหนี้สินตนก็จะต้องรับผิดใช้หนี้ของร้านด้วย จะปฏิเสธว่าตนไม่ใช่หุ้นส่วนหรือเจ้าของร้านไม่ได้ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 622/2474นายเซียนตี้โจทก์นายจงเอี่ยมที่ 1 นายซิวเหลียง ที่ 2จำเลย ป.พ.พ. ม. 1054แสดงตนให้เขาเข้าใจว่าเป็นเจ้าของร้านด้วยการเป็นหุ้นส่วนไม่จำต้องทำเป็นหนังสือเสมอไป เพียงแต่แสดงตนให้ผู้อื่นเขาเข้าใจว่า ตนเป็นเจ้าของร้านร่วมกันด้วยแล้ว ถ้าร้านไปทำหนี้สินตนก็จะต้องรับผิดใช้หนี้ของร้านด้วย จะปฏิเสธว่าตนไม่ใช่หุ้นส่วนหรือเจ้าของร้านไม่ได้(พิพาก-พรหม-วิชัย)พระวรสาร - พระยาวิศิษฎ์ - แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: การเป็นหุ้นส่วนไม่จำต้องทำเป็นหนังสือเสมอไป เพียงแต่แสดงตนให้ผู้อื่นเขาเข้าใจว่า ตนเป็นเจ้าของร้านร่วมกันด้วยแล้ว ถ้าร้านไปทำหนี้สินตนก็จะต้องรับผิดใช้หนี้ของร้านด้วย จะปฏิเสธว่าตนไม่ใช่หุ้นส่วนหรือเจ้าของร้านไม่ได้ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 622/2474นายเซียนตี้โจทก์นายจงเอี่ยมที่ 1 นายซิวเหลียง ที่ 2จำเลย ป.พ.พ. ม. 1054แสดงตนให้เขาเข้าใจว่าเป็นเจ้าของร้านด้วยการเป็นหุ้นส่วนไม่จำต้องทำเป็นหนังสือเสมอไป เพียงแต่แสดงตนให้ผู้อื่นเขาเข้าใจว่า ตนเป็นเจ้าของร้านร่วมกันด้วยแล้ว ถ้าร้านไปทำหนี้สินตนก็จะต้องรับผิดใช้หนี้ของร้านด้วย จะปฏิเสธว่าตนไม่ใช่หุ้นส่วนหรือเจ้าของร้านไม่ได้(พิพาก-พรหม-วิชัย)พระวรสาร - พระยาวิศิษฎ์ - แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1014/2537หลักกฎหมาย: ในคดีที่จำเลยขาดนัดยื่นคำให้การ ศาลจะพิพากษาให้โจทก์ชนะคดีโดยอาศัยเหตุแต่เพียงว่าจำเลยขาดนัดไม่ได้ ศาลจะต้องพิจารณาให้ได้ความว่าข้ออ้างของโจทก์มีมูลและไม่ขัดต่อกฎหมายด้วย หนังสือสัญญากู้ยืมเงินอันเป็นหลักฐานแห่งการกู้ยืมจะต้องอยู่ภายใต้บังคับประมวลรัษฎากรว่า จะต้องปิดแสตมป์ตามอัตราที่กฎหมายกำหนดและขีดฆ่าแสตมป์แล้ว เมื่อปรากฏว่าหนังสือสัญญากู้ยืมเงินแม้จะปิดแสตมป์ครบจำนวนตามอัตราที่กฎหมายกำหนด แต่ไม่ได้มีการขีดฆ่าแสตมป์ ซึ่งตามบทบัญญัติ มาตรา118 แห่งประมวลรัษฎากรห้ามมิให้ใช้เป็นพยานหลักฐานในคดีแพ่ง โจทก์จึงไม่มีหลักฐานแห่งการกู้ยืมมาฟ้องร้องบังคับจำเลยได้ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1014/2537นายประสิทธิ์ จิตต์อารีย์โจทก์นายณัฐพงษ์ ไพรอุดม กับพวกจำเลย ป.พ.พ. ม. 653 ป.วิ.พ. ม. 197, ม. 199, ม. 205 ป.รัษฎากร ม. 118ในคดีที่จำเลยขาดนัดยื่นคำให้การ ศาลจะพิพากษาให้โจทก์ชนะคดีโดยอาศัยเหตุแต่เพียงว่าจำเลยขาดนัดไม่ได้ ศาลจะต้องพิจารณาให้ได้ความว่าข้ออ้างของโจทก์มีมูลและไม่ขัดต่อกฎหมายด้วย หนังสือสัญญากู้ยืมเงินอันเป็นหลักฐานแห่งการกู้ยืมจะต้องอยู่ภายใต้บังคับประมวลรัษฎากรว่า จะต้องปิดแสตมป์ตามอัตราที่กฎหมายกำหนดและขีดฆ่าแสตมป์แล้ว เมื่อปรากฏว่าหนังสือสัญญากู้ยืมเงินแม้จะปิดแสตมป์ครบจำนวนตามอัตราที่กฎหมายกำหนด แต่ไม่ได้มีการขีดฆ่าแสตมป์ ซึ่งตามบทบัญญัติ มาตรา118 แห่งประมวลรัษฎากรห้ามมิให้ใช้เป็นพยานหลักฐานในคดีแพ่ง โจทก์จึงไม่มีหลักฐานแห่งการกู้ยืมมาฟ้องร้องบังคับจำเลยได้(จเร อำนวยวัฒนา-อุดม มั่งมีดี-สุชาติ ถาวรวงษ์)ศาลแพ่ง - นายสุวิทย์ พรพานิชศาลอุทธรณ์ - หม่อมหลวงเฉลิมชัย เกษมสันต์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1014/2537นายประสิทธิ์ จิตต์อารีย์โจทก์นายณัฐพงษ์ ไพรอุดม กับพวกจำเลย ป.พ.พ. ม. 653 ป.วิ.พ. ม. 197, ม. 199, ม. 205 ป.รัษฎากร ม. 118ในคดีที่จำเลยขาดนัดยื่นคำให้การ ศาลจะพิพากษาให้โจทก์ชนะคดีโดยอาศัยเหตุแต่เพียงว่าจำเลยขาดนัดไม่ได้ ศาลจะต้องพิจารณาให้ได้ความว่าข้ออ้างของโจทก์มีมูลและไม่ขัดต่อกฎหมายด้วย หนังสือสัญญากู้ยืมเงินอันเป็นหลักฐานแห่งการกู้ยืมจะต้องอยู่ภายใต้บังคับประมวลรัษฎากรว่า จะต้องปิดแสตมป์ตามอัตราที่กฎหมายกำหนดและขีดฆ่าแสตมป์แล้ว เมื่อปรากฏว่าหนังสือสัญญากู้ยืมเงินแม้จะปิดแสตมป์ครบจำนวนตามอัตราที่กฎหมายกำหนด แต่ไม่ได้มีการขีดฆ่าแสตมป์ ซึ่งตามบทบัญญัติ มาตรา118 แห่งประมวลรัษฎากรห้ามมิให้ใช้เป็นพยานหลักฐานในคดีแพ่ง โจทก์จึงไม่มีหลักฐานแห่งการกู้ยืมมาฟ้องร้องบังคับจำเลยได้(จเร อำนวยวัฒนา-อุดม มั่งมีดี-สุชาติ ถาวรวงษ์)ศาลแพ่ง - นายสุวิทย์ พรพานิชศาลอุทธรณ์ - หม่อมหลวงเฉลิมชัย เกษมสันต์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 65120หลักกฎหมาย: ศาลชั้นต้นมีคำสั่งให้ยึดทรัพย์ของจำเลยไว้ชั่วคราวในระหว่างการพิจารณา ผู้ร้องร้องขอให้ปล่อยทรัพย์ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์มีคำสั่งยกคำร้อง ผู้ร้องฎีกาและยื่นคำร้องขอให้รอการขายหรือจำหน่ายทรัพย์ของผู้ร้องไว้ก่อน ดังนี้ เป็นกรณีที่เกี่ยวกับการยึดทรัพย์ชั่วคราวก่อนศาลชั้นต้นพิพากษาไม่ใช้ชั้นบังคับคดีตามคำพิพากษา ไม่มีเหตุที่ผู้ร้องจะมาร้องขอให้รอการขายหรือจำหน่ายทรัพย์ที่ยึดไว้ได้ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 270/2517นายสุพจน์ ด่านพิทักษ์กุลโจทก์ห้างหุ้นส่วนจำกัดไทยยืนยงโภชนาอุตสาหกรรม กับพวกจำเลยผู้ร้องขัดทรัพย์จำเลยนายชู เอน เรนจำเลย ป.วิ.พ. ม. 231, ม. 254 (1)ศาลชั้นต้นมีคำสั่งให้ยึดทรัพย์ของจำเลยไว้ชั่วคราวในระหว่างการพิจารณา ผู้ร้องร้องขอให้ปล่อยทรัพย์ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์มีคำสั่งยกคำร้อง ผู้ร้องฎีกาและยื่นคำร้องขอให้รอการขายหรือจำหน่ายทรัพย์ของผู้ร้องไว้ก่อน ดังนี้ เป็นกรณีที่เกี่ยวกับการยึดทรัพย์ชั่วคราวก่อนศาลชั้นต้นพิพากษาไม่ใช้ชั้นบังคับคดีตามคำพิพากษา ไม่มีเหตุที่ผู้ร้องจะมาร้องขอให้รอการขายหรือจำหน่ายทรัพย์ที่ยึดไว้ได้(สัญชัย สัจจวานิช-แผ้ว ศิวะบวร-ชุ่ม สุนทรชัย)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 270/2517นายสุพจน์ ด่านพิทักษ์กุลโจทก์ห้างหุ้นส่วนจำกัดไทยยืนยงโภชนาอุตสาหกรรม กับพวกจำเลยผู้ร้องขัดทรัพย์จำเลยนายชู เอน เรนจำเลย ป.วิ.พ. ม. 231, ม. 254 (1)ศาลชั้นต้นมีคำสั่งให้ยึดทรัพย์ของจำเลยไว้ชั่วคราวในระหว่างการพิจารณา ผู้ร้องร้องขอให้ปล่อยทรัพย์ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์มีคำสั่งยกคำร้อง ผู้ร้องฎีกาและยื่นคำร้องขอให้รอการขายหรือจำหน่ายทรัพย์ของผู้ร้องไว้ก่อน ดังนี้ เป็นกรณีที่เกี่ยวกับการยึดทรัพย์ชั่วคราวก่อนศาลชั้นต้นพิพากษาไม่ใช้ชั้นบังคับคดีตามคำพิพากษา ไม่มีเหตุที่ผู้ร้องจะมาร้องขอให้รอการขายหรือจำหน่ายทรัพย์ที่ยึดไว้ได้(สัญชัย สัจจวานิช-แผ้ว ศิวะบวร-ชุ่ม สุนทรชัย)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 197/2465หลักกฎหมาย: วิธีพิจารณาแพ่ง พระราชบัญญัติลักษณ อุทธรณ์ฎีกา ม.3ศาลล่างลงโทษจำเลย ๑๐ ปี ตามมาตรา ๒๕๑ ศาลอุทธรณ์ลดโทษฐานยั่วโทษะเสียกึ่งหนึ่ง ศาลฎีกาตัดสินว่าเปนแก้ไขเล็กน้อย ฎีกาไม่ได้ตามมาตรา ๓ แห่งพระราชบัญญัติลักษณอุทธรณ์ฎีกา พ.ศ.๒๔๖๑ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 197/2465วิธีพิจารณาแพ่ง พระราชบัญญัติลักษณ อุทธรณ์ฎีกา ม.3ศาลล่างลงโทษจำเลย ๑๐ ปี ตามมาตรา ๒๕๑ ศาลอุทธรณ์ลดโทษฐานยั่วโทษะเสียกึ่งหนึ่ง ศาลฎีกาตัดสินว่าเปนแก้ไขเล็กน้อย ฎีกาไม่ได้ตามมาตรา ๓ แห่งพระราชบัญญัติลักษณอุทธรณ์ฎีกา พ.ศ.๒๔๖๑()แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ศาลล่างลงโทษจำเลย ๑๐ ปี ตามมาตรา ๒๕๑ ศาลอุทธรณ์ลดโทษฐานยั่วโทษะเสียกึ่งหนึ่ง ศาลฎีกาตัดสินว่าเปนแก้ไขเล็กน้อย ฎีกาไม่ได้ตามมาตรา ๓ แห่งพระราชบัญญัติลักษณอุทธรณ์ฎีกา พ.ศ.๒๔๖๑ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 197/2465วิธีพิจารณาแพ่ง พระราชบัญญัติลักษณ อุทธรณ์ฎีกา ม.3ศาลล่างลงโทษจำเลย ๑๐ ปี ตามมาตรา ๒๕๑ ศาลอุทธรณ์ลดโทษฐานยั่วโทษะเสียกึ่งหนึ่ง ศาลฎีกาตัดสินว่าเปนแก้ไขเล็กน้อย ฎีกาไม่ได้ตามมาตรา ๓ แห่งพระราชบัญญัติลักษณอุทธรณ์ฎีกา พ.ศ.๒๔๖๑()แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 7900/2538หลักกฎหมาย: การที่จำเลยจดทะเบียนสมรสซ้อนกับ บ. สามีโจทก์ เป็นการสมรสซ้อนต้องห้ามตามกฎหมายและจำเลยไปขอรับเงินบำเหน็จตกทอดของ บ.อันจะเป็นเหตุให้โจทก์มิได้รับเงินนั้น เป็นการโต้แย้งสิทธิของโจทก์ตาม ป.วิ.พ.มาตรา 55 โจทก์จึงมีอำนาจฟ้อง การที่โจทก์ฟ้องคดีนี้เพื่อขอรับเงินบำเหน็จตกทอดของ บ.เท่านั้นทั้ง ๆ ที่โจทก์ได้จดทะเบียนสมรสและอยู่กินฉันสามีภริยากับชายอื่น โดยโจทก์มิได้ช่วยเหลืออุปการะเลี้ยงดู บ. แต่อย่างใด และต่างฝ่ายต่างทิ้งร้างกันไปมีคู่สมรสใหม่แล้ว จำเลยย่อมไม่อาจทราบได้ว่าโจทก์ยังมิได้หย่าขาดจาก บ. การที่โจทก์ฟ้องคดีนี้จึงเป็นการใช้สิทธิโดยไม่สุจริต ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 7900/2538นางสุมาลี แรมลีโจทก์นางเรณู ดวงมั่นจำเลย ป.พ.พ. ม. 5 ป.วิ.พ. ม. 55การที่จำเลยจดทะเบียนสมรสซ้อนกับ บ. สามีโจทก์ เป็นการสมรสซ้อนต้องห้ามตามกฎหมายและจำเลยไปขอรับเงินบำเหน็จตกทอดของ บ.อันจะเป็นเหตุให้โจทก์มิได้รับเงินนั้น เป็นการโต้แย้งสิทธิของโจทก์ตาม ป.วิ.พ.มาตรา 55 โจทก์จึงมีอำนาจฟ้อง การที่โจทก์ฟ้องคดีนี้เพื่อขอรับเงินบำเหน็จตกทอดของ บ.เท่านั้นทั้ง ๆ ที่โจทก์ได้จดทะเบียนสมรสและอยู่กินฉันสามีภริยากับชายอื่น โดยโจทก์มิได้ช่วยเหลืออุปการะเลี้ยงดู บ. แต่อย่างใด และต่างฝ่ายต่างทิ้งร้างกันไปมีคู่สมรสใหม่แล้ว จำเลยย่อมไม่อาจทราบได้ว่าโจทก์ยังมิได้หย่าขาดจาก บ. การที่โจทก์ฟ้องคดีนี้จึงเป็นการใช้สิทธิโดยไม่สุจริต(สมคิด ไตรโสรัส-สมคิด ไตรโสรัส-)ศาลเยาวชนและครอบครัวจังหวัดขอน - นายสมชาย อักษรารัตนานนท์ศาลอุทธรณ์ภาค ๑ - นายเกรียงชัย จึงจตุรพิธแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 7900/2538นางสุมาลี แรมลีโจทก์นางเรณู ดวงมั่นจำเลย ป.พ.พ. ม. 5 ป.วิ.พ. ม. 55การที่จำเลยจดทะเบียนสมรสซ้อนกับ บ. สามีโจทก์ เป็นการสมรสซ้อนต้องห้ามตามกฎหมายและจำเลยไปขอรับเงินบำเหน็จตกทอดของ บ.อันจะเป็นเหตุให้โจทก์มิได้รับเงินนั้น เป็นการโต้แย้งสิทธิของโจทก์ตาม ป.วิ.พ.มาตรา 55 โจทก์จึงมีอำนาจฟ้อง การที่โจทก์ฟ้องคดีนี้เพื่อขอรับเงินบำเหน็จตกทอดของ บ.เท่านั้นทั้ง ๆ ที่โจทก์ได้จดทะเบียนสมรสและอยู่กินฉันสามีภริยากับชายอื่น โดยโจทก์มิได้ช่วยเหลืออุปการะเลี้ยงดู บ. แต่อย่างใด และต่างฝ่ายต่างทิ้งร้างกันไปมีคู่สมรสใหม่แล้ว จำเลยย่อมไม่อาจทราบได้ว่าโจทก์ยังมิได้หย่าขาดจาก บ. การที่โจทก์ฟ้องคดีนี้จึงเป็นการใช้สิทธิโดยไม่สุจริต(สมคิด ไตรโสรัส-สมคิด ไตรโสรัส-)ศาลเยาวชนและครอบครัวจังหวัดขอน - นายสมชาย อักษรารัตนานนท์ศาลอุทธรณ์ภาค ๑ - นายเกรียงชัย จึงจตุรพิธแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 6242/2539หลักกฎหมาย: โจทก์และจำเลยได้รับการยกที่ดินส่วนที่ได้ครอบครองตั้งแต่บิดาทั้งสองฝ่ายยังมีชีวิตอยู่จนกระทั่งบิดาทั้งสองฝ่ายถึงแก่กรรม ต่างก็ได้ครอบครองเป็นส่วนสัดในส่วนที่ได้ครอบครองนั้นโดยไม่มีการโต้แย้งแนวเขตซึ่งกันและกันเป็นเวลาประมาณ 30 ปีมาแล้ว และต่อมาภายหลังมีการขอแบ่งแยกและออกโฉนดเป็นของตน ก็ยังคงเป็นไปตามที่ต่างฝ่ายครอบครองมา แม้นับตั้งแต่เวลาที่ได้มีการออกโฉนดใหม่จนถึงวันฟ้องจะไม่ถึง 10 ปี ก็ตาม แต่ละคนย่อมได้กรรมสิทธิ์ในที่ดินของตนโดยการครอบครองปรปักษ์ ตาม ป.พ.พ.มาตรา1382 และเมื่อโจทก์และบริวารใช้ทางพิพาทเดินออกสู่ถนนสาธารณะเป็นเวลาเกินกว่า 10 ปี โจทก์ย่อมได้สิทธิภาระจำยอมในที่ดินของจำเลยในส่วนที่ใช้มาเป็นเวลากว่า 10 ปีแล้วนั้น ตามมาตรา 1401 ประกอบ มาตรา 1382แม้โจทก์อาจจะใช้เส้นทางอื่นได้ก็ไม่เป็นเหตุให้ภาระจำยอมสิ้นไป ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 6242/2539นายมาน กริสและโจทก์นางอามีเน๊าะ ธรรมดี กับพวกจำเลย ป.พ.พ. ม. 1382, ม. 1401โจทก์และจำเลยได้รับการยกที่ดินส่วนที่ได้ครอบครองตั้งแต่บิดาทั้งสองฝ่ายยังมีชีวิตอยู่จนกระทั่งบิดาทั้งสองฝ่ายถึงแก่กรรม ต่างก็ได้ครอบครองเป็นส่วนสัดในส่วนที่ได้ครอบครองนั้นโดยไม่มีการโต้แย้งแนวเขตซึ่งกันและกันเป็นเวลาประมาณ 30 ปีมาแล้ว และต่อมาภายหลังมีการขอแบ่งแยกและออกโฉนดเป็นของตน ก็ยังคงเป็นไปตามที่ต่างฝ่ายครอบครองมา แม้นับตั้งแต่เวลาที่ได้มีการออกโฉนดใหม่จนถึงวันฟ้องจะไม่ถึง 10 ปี ก็ตาม แต่ละคนย่อมได้กรรมสิทธิ์ในที่ดินของตนโดยการครอบครองปรปักษ์ ตาม ป.พ.พ.มาตรา1382 และเมื่อโจทก์และบริวารใช้ทางพิพาทเดินออกสู่ถนนสาธารณะเป็นเวลาเกินกว่า 10 ปี โจทก์ย่อมได้สิทธิภาระจำยอมในที่ดินของจำเลยในส่วนที่ใช้มาเป็นเวลากว่า 10 ปีแล้วนั้น ตามมาตรา 1401 ประกอบ มาตรา 1382แม้โจทก์อาจจะใช้เส้นทางอื่นได้ก็ไม่เป็นเหตุให้ภาระจำยอมสิ้นไป(ธวัชชัย พิทักษ์พล-จองทรัพย์ เที่ยงธรรม-บรรเทิง มุลพรม)ศาลแพ่ง - นายจิรนิติ หะวานนท์ศาลอุทธรณ์ - นายบุญเลิศ เย็นทรวงแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 6242/2539นายมาน กริสและโจทก์นางอามีเน๊าะ ธรรมดี กับพวกจำเลย ป.พ.พ. ม. 1382, ม. 1401โจทก์และจำเลยได้รับการยกที่ดินส่วนที่ได้ครอบครองตั้งแต่บิดาทั้งสองฝ่ายยังมีชีวิตอยู่จนกระทั่งบิดาทั้งสองฝ่ายถึงแก่กรรม ต่างก็ได้ครอบครองเป็นส่วนสัดในส่วนที่ได้ครอบครองนั้นโดยไม่มีการโต้แย้งแนวเขตซึ่งกันและกันเป็นเวลาประมาณ 30 ปีมาแล้ว และต่อมาภายหลังมีการขอแบ่งแยกและออกโฉนดเป็นของตน ก็ยังคงเป็นไปตามที่ต่างฝ่ายครอบครองมา แม้นับตั้งแต่เวลาที่ได้มีการออกโฉนดใหม่จนถึงวันฟ้องจะไม่ถึง 10 ปี ก็ตาม แต่ละคนย่อมได้กรรมสิทธิ์ในที่ดินของตนโดยการครอบครองปรปักษ์ ตาม ป.พ.พ.มาตรา1382 และเมื่อโจทก์และบริวารใช้ทางพิพาทเดินออกสู่ถนนสาธารณะเป็นเวลาเกินกว่า 10 ปี โจทก์ย่อมได้สิทธิภาระจำยอมในที่ดินของจำเลยในส่วนที่ใช้มาเป็นเวลากว่า 10 ปีแล้วนั้น ตามมาตรา 1401 ประกอบ มาตรา 1382แม้โจทก์อาจจะใช้เส้นทางอื่นได้ก็ไม่เป็นเหตุให้ภาระจำยอมสิ้นไป(ธวัชชัย พิทักษ์พล-จองทรัพย์ เที่ยงธรรม-บรรเทิง มุลพรม)ศาลแพ่ง - นายจิรนิติ หะวานนท์ศาลอุทธรณ์ - นายบุญเลิศ เย็นทรวงแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศกรมสรรพสามิตประกาศกรมสรรพสามิตเรื่องกำหนดมูลค่าน้ำมันเตาที่ผลิตในราชอาณาจักรเพื่อถือเป็นเกณฑ์ในการคำนวณภาษี(ฉบับที่๓๘/๒๕๕๕)[๑] อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๘ (๑) วรรคสามแห่งพระราชบัญญัติภาษีสรรพสามิต พ.ศ. ๒๕๒๗ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติภาษีสรรพสามิต (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๓๔และโดยอนุมัติรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังเป็นหลักการตามหนังสือสำนักงานเศรษฐกิจการคลัง ที่ กค ๐๓๐๒/๑๑๒๖ ลงวันที่ ๕ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๓๖อธิบดีกรมสรรพสามิตออกประกาศไว้ ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ ให้ยกเลิกประกาศกรมสรรพสามิต เรื่องกำหนดมูลค่าน้ำมันเตาที่ผลิตในราชอาณาจักร เพื่อถือเป็นเกณฑ์ในการคำนวณภาษี(ฉบับที่ ๓๗/๒๕๕๕) ลงวันที่ ๕ กันยายน ๒๕๕๕ข้อ ๒ กำหนดมูลค่าน้ำมันเตาที่ผลิตในราชอาณาจักรเพื่อถือเป็นเกณฑ์ในการคำนวณภาษีไว้ดังต่อไปนี้(๑)น้ำมันเตาชนิดที่ ๑ ลิตรละ ๒๓.๒๑๘๘ บาท(๒)น้ำมันเตาชนิดที่ ๒ ลิตรละ ๒๒.๔๐๗๔ บาท(๓)น้ำมันเตาชนิดที่ ๓ ลิตรละ ๒๒.๐๖๙๐ บาท(๔)น้ำมันเตาชนิดที่ ๔ ลิตรละ ๒๑.๕๖๙๒ บาท(๕)น้ำมันเตาชนิดที่ ๕ ลิตรละ ๒๑.๘๓๐๙ บาททั้งนี้ ตั้งแต่วันที่ ๑๗ กันยายน ๒๕๕๕ เป็นต้นไปประกาศณ วันที่ ๑๒ กันยายน พ.ศ. ๒๕๕๕สมณีย์มงคลโภชน์รองอธิบดีปฏิบัติราชการแทนอธิบดีกรมสรรพสามิตปริยานุช/ผู้จัดทำ๕ พฤศจิกายน๒๕๕๕ปณตภร/ผู้ตรวจ๑๙ พฤศจิกายน๒๕๕๕[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๒๙/ตอนที่ ๑๒๑ ง/หน้า ๒๕/๑ พฤศจิกายน ๒๕๕๕
คําสั่งกรมสรรพากรที่ ป. 75/2541เรื่อง การใช้เกณฑ์สิทธิในการคํานวณรายรับเพื่อเสียภาษีธุรกิจเฉพาะ---------------------------------------------เพื่อให้เจ้าพนักงานสรรพากรถือเป็นแนวทางปฏิบัติในการตรวจและแนะนําสําหรับกรณีการเสียภาษีธุรกิจเฉพาะของกิจการธนาคาร กิจการธุรกิจเงินทุน ธุรกิจเงินทุนหลักทรัพย์ ธุรกิจเครดิตฟองซิเอร์ และธุรกิจประกันชีวิต ซึ่งใช้เกณฑ์สิทธิในการคํานวณรายรับเพื่อเสียภาษีธุรกิจเฉพาะ ตามมาตรา 91/5 แห่งประมวลรัษฎากร กรมสรรพากรจึงมีคําสั่งดังต่อไปนี้ข้อ ๑ ในการเสียภาษีธุรกิจเฉพาะของกิจการธนาคาร กิจการธุรกิจเงินทุน ธุรกิจเงินทุนหลักทรัพย์ ธุรกิจเครดิตฟองซิเอร์ กิจการธุรกิจหลักทรัพย์ และกิจการประกันภัยเฉพาะกรณีการรับประกันชีวิต การคํานวณรายรับส่วนที่เป็นดอกเบี้ย หากได้ใช้เกณฑ์สิทธิในการคํานวณรายรับเพื่อเสียภาษีธุรกิจเฉพาะ ตามข้อ 4.1 ของคําสั่งกรมสรรพากรที่ ท.ป.1/2528 เรื่อง การใช้เกณฑ์สิทธิในการคํานวณรายได้และรายจ่ายของบริษัทหรือห้างหุ้นส่วนนิติบุคคล ลงวันที่ 28 สิงหาคม พ.ศ. 2528 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยคําสั่งกรมสรรพากร ที่ ท.ป.77/2541 เรื่อง การใช้เกณฑ์สิทธิในการคํานวณรายได้และรายจ่ายของบริษัทหรือห้างหุ้นส่วนนิติบุคคล ลงวันที่ 26 สิงหาคม พ.ศ. 2541 ให้ถือว่าผู้มีหน้าที่เสียภาษีธุรกิจเฉพาะรายนั้น ได้ปฏิบัติตามหลักเกณฑ์และการปฏิบัติทางบัญชีตามมาตรา 91/8 วรรคสองแห่งประมวลรัษฎากร แล้วข้อ ๒ ให้นําความในข้อ 1 มาใช้บังคับกับผู้มีหน้าที่เสียภาษีธุรกิจเฉพาะที่ได้ใช้เกณฑ์สิทธิในการคํานวณรายรับเพื่อเสียภาษีธุรกิจเฉพาะ สําหรับรายรับส่วนที่เป็นดอกเบี้ย ตามข้อ 4.1 ของคําสั่งกรมสรรพากร ที่ ท.ป.1/2528 เรื่อง การใช้เกณฑ์สิทธิในการคํานวณรายได้และรายจ่ายของบริษัทหรือห้างหุ้นส่วนนิติบุคคล ลงวันที่ 28 สิงหาคม พ.ศ. 2528 ด้วยผู้มีอํานาจลงนาม - สั่ง ณ วันที่ 26 สิงหาคม พ.ศ. 2541 ร้อยเอก สุชาติ เชาว์วิศิษฐอธิบดีกรมสรรพากร
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 700/2486หลักกฎหมาย: ไนคดีลอบนำของที่ยังไม่ได้เสียพาสีเข้ามาไนราชอานาจักรนั้น ของกลางที่จับมาได้แยกได้ว่าสิ่งไหนเปนของจำเลยคนไดซึ่งต่างคนต่างพาเข้ามานั้น สาลปรับจำเลยแยกกัน.ปัญหาข้อกดหมายที่มาสู่สาลดีกามีว่า การที่จำเลยสองคนสมคบกันนำของที่ยังไม่ได้เสียพาสีเข้าไนราชอานาจักรนั้น สาลพิพากสาไห้จำเลยเสียค่าปรับร่วมกันหรือจะปรับจำเลยเปนรายบุคคลไป สาลดีกาเห็นว่า ข้อเท็ดจิงไนคดีนี้ปรากตว่า ของกลางที่จับมาได้แยกได้ว่าสิ่งไหนเปนของจำเลยคนได หมายความว่าจำเลยต่างคนต่างพาของหนีพาสีเข้ามา ที่สาลอุธรน์ปรับจำเลยเปนรายบุคคลไม่ปรับรวมกันนั้นชอบแล้วพิพากสายืน. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 700/2486อัยการจังหวัดตรังโจทก์นายกูบ เจ๊ะสา นายเตบ เพชรเพ็งจำเลย พ.ร.บ.ศุลกากร พ.ศ.2469 ม. 27 พ.ร.บ.ศุลกากร (ฉบับที่ 9) พ.ศ.2482 ม. 6, ม. 16, ม. 17 ป.อ. ม. 63, ม. 22ไนคดีลอบนำของที่ยังไม่ได้เสียพาสีเข้ามาไนราชอานาจักรนั้น ของกลางที่จับมาได้แยกได้ว่าสิ่งไหนเปนของจำเลยคนไดซึ่งต่างคนต่างพาเข้ามานั้น สาลปรับจำเลยแยกกัน.ปัญหาข้อกดหมายที่มาสู่สาลดีกามีว่า การที่จำเลยสองคนสมคบกันนำของที่ยังไม่ได้เสียพาสีเข้าไนราชอานาจักรนั้น สาลพิพากสาไห้จำเลยเสียค่าปรับร่วมกันหรือจะปรับจำเลยเปนรายบุคคลไป สาลดีกาเห็นว่า ข้อเท็ดจิงไนคดีนี้ปรากตว่า ของกลางที่จับมาได้แยกได้ว่าสิ่งไหนเปนของจำเลยคนได หมายความว่าจำเลยต่างคนต่างพาของหนีพาสีเข้ามา ที่สาลอุธรน์ปรับจำเลยเปนรายบุคคลไม่ปรับรวมกันนั้นชอบแล้วพิพากสายืน.(เคลื่อน อิสรภักดี-เคลื่อน อิสรภักดี-ประมูล สุวรรณศร)ศาลชั้นต้น - นาย ช. รักสากิจศาลอุทธรณ์ - นายวรวุธิ สานะเสนแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ปัญหาข้อกดหมายที่มาสู่สาลดีกามีว่า การที่จำเลยสองคนสมคบกันนำของที่ยังไม่ได้เสียพาสีเข้าไนราชอานาจักรนั้น สาลพิพากสาไห้จำเลยเสียค่าปรับร่วมกันหรือจะปรับจำเลยเปนรายบุคคลไป สาลดีกาเห็นว่า ข้อเท็ดจิงไนคดีนี้ปรากตว่า ของกลางที่จับมาได้แยกได้ว่าสิ่งไหนเปนของจำเลยคนได หมายความว่าจำเลยต่างคนต่างพาของหนีพาสีเข้ามา ที่สาลอุธรน์ปรับจำเลยเปนรายบุคคลไม่ปรับรวมกันนั้นชอบแล้วพิพากสายืน. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 700/2486อัยการจังหวัดตรังโจทก์นายกูบ เจ๊ะสา นายเตบ เพชรเพ็งจำเลย พ.ร.บ.ศุลกากร พ.ศ.2469 ม. 27 พ.ร.บ.ศุลกากร (ฉบับที่ 9) พ.ศ.2482 ม. 6, ม. 16, ม. 17 ป.อ. ม. 63, ม. 22ไนคดีลอบนำของที่ยังไม่ได้เสียพาสีเข้ามาไนราชอานาจักรนั้น ของกลางที่จับมาได้แยกได้ว่าสิ่งไหนเปนของจำเลยคนไดซึ่งต่างคนต่างพาเข้ามานั้น สาลปรับจำเลยแยกกัน.ปัญหาข้อกดหมายที่มาสู่สาลดีกามีว่า การที่จำเลยสองคนสมคบกันนำของที่ยังไม่ได้เสียพาสีเข้าไนราชอานาจักรนั้น สาลพิพากสาไห้จำเลยเสียค่าปรับร่วมกันหรือจะปรับจำเลยเปนรายบุคคลไป สาลดีกาเห็นว่า ข้อเท็ดจิงไนคดีนี้ปรากตว่า ของกลางที่จับมาได้แยกได้ว่าสิ่งไหนเปนของจำเลยคนได หมายความว่าจำเลยต่างคนต่างพาของหนีพาสีเข้ามา ที่สาลอุธรน์ปรับจำเลยเปนรายบุคคลไม่ปรับรวมกันนั้นชอบแล้วพิพากสายืน.(เคลื่อน อิสรภักดี-เคลื่อน อิสรภักดี-ประมูล สุวรรณศร)ศาลชั้นต้น - นาย ช. รักสากิจศาลอุทธรณ์ - นายวรวุธิ สานะเสนแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 7571/2537หลักกฎหมาย: แม้จำเลยจะไม่ได้อุทธรณ์ว่าจำเลยมิได้กระทำผิดตามฟ้อง แต่คดีขึ้นมาสู่การพิจารณาพิพากษาคดีของศาลอุทธรณ์ภาค 3 โดยโจทก์เป็นฝ่ายอุทธรณ์ เมื่อศาลอุทธรณ์ภาค 3 พิจารณาพยานหลักฐานในสำนวนเห็นว่าจำเลยมิได้กระทำผิด ศาลอุทธรณ์ภาค 3 ก็มีอำนาจหยิบยกพยานหลักฐานในสำนวนขึ้นมาวินิจฉัยและฟังข้อเท็จจริงใหม่ว่าจำเลยไม่ได้กระทำผิดดังฟ้องแล้วพิพากษายกฟ้องโจทก์ได้ตาม ป.วิ.อ.มาตรา 185 วรรคหนึ่ง ประกอบมาตรา 215 ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 7571/2537พนักงานอัยการจังหวัดกาญจนบุรีโจทก์นางลำดวนหรือดวน คลิมทองจำเลย ป.วิ.อ. ม. 185 วรรคหนึ่ง, ม. 215แม้จำเลยจะไม่ได้อุทธรณ์ว่าจำเลยมิได้กระทำผิดตามฟ้อง แต่คดีขึ้นมาสู่การพิจารณาพิพากษาคดีของศาลอุทธรณ์ภาค 3 โดยโจทก์เป็นฝ่ายอุทธรณ์ เมื่อศาลอุทธรณ์ภาค 3 พิจารณาพยานหลักฐานในสำนวนเห็นว่าจำเลยมิได้กระทำผิด ศาลอุทธรณ์ภาค 3 ก็มีอำนาจหยิบยกพยานหลักฐานในสำนวนขึ้นมาวินิจฉัยและฟังข้อเท็จจริงใหม่ว่าจำเลยไม่ได้กระทำผิดดังฟ้องแล้วพิพากษายกฟ้องโจทก์ได้ตาม ป.วิ.อ.มาตรา 185 วรรคหนึ่ง ประกอบมาตรา 215(ไพศาล รางชางกูร-อร่าม หุตางกูร-สมพล สัตยาอภิธาน)ศาลจังหวัดกาญจนบุรี - นายประเสริฐ โกวิทยาศาลอุทธรณ์ภาค ๓ - นายอธิราช มณีภาคแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 7571/2537พนักงานอัยการจังหวัดกาญจนบุรีโจทก์นางลำดวนหรือดวน คลิมทองจำเลย ป.วิ.อ. ม. 185 วรรคหนึ่ง, ม. 215แม้จำเลยจะไม่ได้อุทธรณ์ว่าจำเลยมิได้กระทำผิดตามฟ้อง แต่คดีขึ้นมาสู่การพิจารณาพิพากษาคดีของศาลอุทธรณ์ภาค 3 โดยโจทก์เป็นฝ่ายอุทธรณ์ เมื่อศาลอุทธรณ์ภาค 3 พิจารณาพยานหลักฐานในสำนวนเห็นว่าจำเลยมิได้กระทำผิด ศาลอุทธรณ์ภาค 3 ก็มีอำนาจหยิบยกพยานหลักฐานในสำนวนขึ้นมาวินิจฉัยและฟังข้อเท็จจริงใหม่ว่าจำเลยไม่ได้กระทำผิดดังฟ้องแล้วพิพากษายกฟ้องโจทก์ได้ตาม ป.วิ.อ.มาตรา 185 วรรคหนึ่ง ประกอบมาตรา 215(ไพศาล รางชางกูร-อร่าม หุตางกูร-สมพล สัตยาอภิธาน)ศาลจังหวัดกาญจนบุรี - นายประเสริฐ โกวิทยาศาลอุทธรณ์ภาค ๓ - นายอธิราช มณีภาคแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ