คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 869/2529หลักกฎหมาย: โจทก์ตกลงให้จำเลยเป็นผู้ติดต่อดำเนินการเรื่องโจทก์นำรถยนต์โดยสารเข้าวิ่งร่วมกับบริษัทขนส่งโดยโจทก์ยอมให้เงินจำนวน250,000บาทแก่จำเลยและจำเลยได้รับเงินดังกล่าวไปแล้วจำเลยรับรองว่าหากเรื่องที่ติดต่อไม่สำเร็จจะคืนเงินให้ดังนี้เมื่อทางพิจารณาไม่ปรากฏว่าโจทก์จำเลยได้พูดกันให้นำเงินดังกล่าวไปให้สินบนหรือสินน้ำใจแก่พนักงานเจ้าหน้าที่สัญญาระหว่างโจทก์จำเลยจึงไม่ขัดต่อกฎหมายหรือขัดต่อความสงบเรียบร้อยและศีลธรรมอันดีไม่เป็นโมฆะ.โจทก์ฟ้องเรียกเงิน 250,000 บาท คืนจากจำเลยอ้างว่าจำเลยรับเงินจากโจทก์ไปเพื่อดำเนินการติดต่อกับทางราชการให้รถยนต์ของโจทก์ได้รับการจดทะเบียนให้ถูกต้อง และนำเข้าร่วมเดินรถกับรถยนต์โดยสารบริษัทขนส่งจำกัดวิ่งรับคนโดยสารในเส้นทางกรุงเทพ-กาฬสินธุ์ หากไม่สำเร็จจะคืนเงินให้ทั้งหมด ปรากฏว่าจำเลยดำเนินการไม่สำเร็จแต่ไม่ยอมคืนเงินให้โจทก์จำเลยให้การว่าสัญญาระหว่างโจทก์จำเลยเป็นโมฆะ โจทก์ไม่มีอำนาจฟ้อง ขอให้ยกฟ้องศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยชำระเงิน 250,000 บาทพร้อมด้วยดอกเบี้ยร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีนับแต่วันที่ 21 มกราคม 2525 จนกว่าจะชำระเสร็จแก่โจทก์ ให้ใช้ค่าฤชาธรรมเนียมแทนโจทก์ โดยกำหนดค่าทนายความ 10,000 บาทจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนให้จำเลยใช้ค่าทนายความชั้นอุทธรณ์ 5,000บาทแทนโจทก์จำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "ข้อเท็จจริงฟังได้ว่า โจทก์และจำเลยตกลงกันให้จำเลยเป็นผู้ติดต่อดำเนินการเรื่องโจทก์ขอนำรถยนต์โดยสาร(รถทัวร์) 2 คันเข้าวิ่งร่วมกับบริษัทขนส่ง จำกัด ในเส้นทางสายกรุงเทพฯ-กาฬสินธุ์ โดยโจทก์ยอมให้เงินจำเลย 250,000 บาท และจำเลยได้รับเงินดังกล่าวจากโจทก์แล้ว จำเลยรับรองว่าหากเรื่องที่ติดต่อไม่สำเร็จจำเลยจะคืนเงินให้โจทก์ ดังปรากฏหลักฐานตามเอกสารหมายจ.4 ประเด็นที่จะต้องวินิจฉัยมีว่า สัญญาระหว่างโจทก์กับจำเลยดังกล่าวเป็นโมฆะหรือไม่ จำเลยฎีกาอ้างว่า ตามพฤติการณ์ของโจทก์แสดงให้เห็นว่า โจทก์ให้เงินจำเลยโดยมีเจตนาจะให้จำเลยนำเงินไปให้สินบนแก่พนักงานเจ้าหน้าที่เพื่อให้โจทก์ได้รับอนุญาตให้นำรถยนต์ของโจทก์เข้าร่วมวิ่งกับบริษัทขนส่ง จำกัด ถือได้ว่าเป็นสัญญาอันมีวัตถุประสงค์เป็นการต้องห้ามตามกฎหมาย และขัดต่อความสงบเรียบร้อยและศีลธรรมอันดี จึงตกเป็นโมฆะ ไม่มีผลบังคับ พิเคราะห์หลักฐานการรับเงินที่จำเลยทำให้โจทก์ไว้ตามเอกสารหมาย จ.4 แล้วมีใจความว่า เงินที่จำเลยรับไปจากโจทก์นั้นเพื่อที่จะให้ไปติดต่อเรื่องรถทัวร์เข้า บ.ข.ส. (บริษัทขนส่งจำกัด) และจำเลยจะคืนเงินให้เมื่อเรื่องที่ติดต่อนี้ไม่สำเร็จ ตามคำเบิกความของจำเลย ซึ่งอ้างตนเองเป็นพยานก็ว่าในการเจรจากับโจทก์เรื่องโจทก์จะเอารถทัวร์เข้าร่วมกับบริษัทขนส่ง จำกัดนั้น จำเลยบอกโจทก์ว่า จะต้องเสียค่าวิ่งเต้นค่าเลี้ยงดูเจ้าหน้าที่สูง โจทก์ปรึกษานางรัชนีแล้วตกลงให้จำเลย250,000 บาท จำเลยตกลงรับทำจากหลักฐานการรับเงินและคำเบิกความของจำเลยดังกล่าวไม่ปรากฏว่า โจทก์และจำเลยได้พูดกันว่า ให้นำเงินไปให้สินบนหรือสินน้ำใจแก่พนักงานเจ้าหน้าที่แต่อย่างใด ข้อเท็จจริงฟังไม่ได้ว่าเงินที่จำเลยรับไปจากโจทก์นั้นเป็นเงินที่โจทก์มอบให้จำเลยเพื่อไปให้สินบนพนักงานเจ้าหน้าที่ สัญญาระหว่างโจทก์และจำเลยไม่ขัดต่อกฎหมาย หรือขัดต่อความสงบเรียบร้อยและศีลธรรมอันดี จึงไม่เป็นโมฆะ ฯลฯ เมื่อจำเลยไม่สามารถดำเนินการให้รถยนต์ของโจทก์เข้าร่วมกับบริษัทขนส่ง จำกัดได้ จำเลยก็ต้องคืนเงินที่รับไปให้แกด่โจทก์ตามสัญญาที่ทำไว้กับโจทก์ฯพิพากษายืน ให้จำเลยใช้ค่าทนายความชั้นฎีกา 5,000 บาทแทนโจทก์." ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 869/2529นางสาว สายสุนีย์ บุญฤทธิ์โจทก์นาง สมมุติ สัจจพงษ์จำเลย ป.พ.พ. ม. 113โจทก์ตกลงให้จำเลยเป็นผู้ติดต่อดำเนินการเรื่องโจทก์นำรถยนต์โดยสารเข้าวิ่งร่วมกับบริษัทขนส่งโดยโจทก์ยอมให้เงินจำนวน250,000บาทแก่จำเลยและจำเลยได้รับเงินดังกล่าวไปแล้วจำเลยรับรองว่าหากเรื่องที่ติดต่อไม่สำเร็จจะคืนเงินให้ดังนี้เมื่อทางพิจารณาไม่ปรากฏว่าโจทก์จำเลยได้พูดกันให้นำเงินดังกล่าวไปให้สินบนหรือสินน้ำใจแก่พนักงานเจ้าหน้าที่สัญญาระหว่างโจทก์จำเลยจึงไม่ขัดต่อกฎหมายหรือขัดต่อความสงบเรียบร้อยและศีลธรรมอันดีไม่เป็นโมฆะ.โจทก์ฟ้องเรียกเงิน 250,000 บาท คืนจากจำเลยอ้างว่าจำเลยรับเงินจากโจทก์ไปเพื่อดำเนินการติดต่อกับทางราชการให้รถยนต์ของโจทก์ได้รับการจดทะเบียนให้ถูกต้อง และนำเข้าร่วมเดินรถกับรถยนต์โดยสารบริษัทขนส่งจำกัดวิ่งรับคนโดยสารในเส้นทางกรุงเทพ-กาฬสินธุ์ หากไม่สำเร็จจะคืนเงินให้ทั้งหมด ปรากฏว่าจำเลยดำเนินการไม่สำเร็จแต่ไม่ยอมคืนเงินให้โจทก์จำเลยให้การว่าสัญญาระหว่างโจทก์จำเลยเป็นโมฆะ โจทก์ไม่มีอำนาจฟ้อง ขอให้ยกฟ้องศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยชำระเงิน 250,000 บาทพร้อมด้วยดอกเบี้ยร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีนับแต่วันที่ 21 มกราคม 2525 จนกว่าจะชำระเสร็จแก่โจทก์ ให้ใช้ค่าฤชาธรรมเนียมแทนโจทก์ โดยกำหนดค่าทนายความ 10,000 บาทจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนให้จำเลยใช้ค่าทนายความชั้นอุทธรณ์ 5,000บาทแทนโจทก์จำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "ข้อเท็จจริงฟังได้ว่า โจทก์และจำเลยตกลงกันให้จำเลยเป็นผู้ติดต่อดำเนินการเรื่องโจทก์ขอนำรถยนต์โดยสาร(รถทัวร์) 2 คันเข้าวิ่งร่วมกับบริษัทขนส่ง จำกัด ในเส้นทางสายกรุงเทพฯ-กาฬสินธุ์ โดยโจทก์ยอมให้เงินจำเลย 250,000 บาท และจำเลยได้รับเงินดังกล่าวจากโจทก์แล้ว จำเลยรับรองว่าหากเรื่องที่ติดต่อไม่สำเร็จจำเลยจะคืนเงินให้โจทก์ ดังปรากฏหลักฐานตามเอกสารหมายจ.4 ประเด็นที่จะต้องวินิจฉัยมีว่า สัญญาระหว่างโจทก์กับจำเลยดังกล่าวเป็นโมฆะหรือไม่ จำเลยฎีกาอ้างว่า ตามพฤติการณ์ของโจทก์แสดงให้เห็นว่า โจทก์ให้เงินจำเลยโดยมีเจตนาจะให้จำเลยนำเงินไปให้สินบนแก่พนักงานเจ้าหน้าที่เพื่อให้โจทก์ได้รับอนุญาตให้นำรถยนต์ของโจทก์เข้าร่วมวิ่งกับบริษัทขนส่ง จำกัด ถือได้ว่าเป็นสัญญาอันมีวัตถุประสงค์เป็นการต้องห้ามตามกฎหมาย และขัดต่อความสงบเรียบร้อยและศีลธรรมอันดี จึงตกเป็นโมฆะ ไม่มีผลบังคับ พิเคราะห์หลักฐานการรับเงินที่จำเลยทำให้โจทก์ไว้ตามเอกสารหมาย จ.4 แล้วมีใจความว่า เงินที่จำเลยรับไปจากโจทก์นั้นเพื่อที่จะให้ไปติดต่อเรื่องรถทัวร์เข้า บ.ข.ส. (บริษัทขนส่งจำกัด) และจำเลยจะคืนเงินให้เมื่อเรื่องที่ติดต่อนี้ไม่สำเร็จ ตามคำเบิกความของจำเลย ซึ่งอ้างตนเองเป็นพยานก็ว่าในการเจรจากับโจทก์เรื่องโจทก์จะเอารถทัวร์เข้าร่วมกับบริษัทขนส่ง จำกัดนั้น จำเลยบอกโจทก์ว่า จะต้องเสียค่าวิ่งเต้นค่าเลี้ยงดูเจ้าหน้าที่สูง โจทก์ปรึกษานางรัชนีแล้วตกลงให้จำเลย250,000 บาท จำเลยตกลงรับทำจากหลักฐานการรับเงินและคำเบิกความของจำเลยดังกล่าวไม่ปรากฏว่า โจทก์และจำเลยได้พูดกันว่า ให้นำเงินไปให้สินบนหรือสินน้ำใจแก่พนักงานเจ้าหน้าที่แต่อย่างใด ข้อเท็จจริงฟังไม่ได้ว่าเงินที่จำเลยรับไปจากโจทก์นั้นเป็นเงินที่โจทก์มอบให้จำเลยเพื่อไปให้สินบนพนักงานเจ้าหน้าที่ สัญญาระหว่างโจทก์และจำเลยไม่ขัดต่อกฎหมาย หรือขัดต่อความสงบเรียบร้อยและศีลธรรมอันดี จึงไม่เป็นโมฆะ ฯลฯ เมื่อจำเลยไม่สามารถดำเนินการให้รถยนต์ของโจทก์เข้าร่วมกับบริษัทขนส่ง จำกัดได้ จำเลยก็ต้องคืนเงินที่รับไปให้แกด่โจทก์ตามสัญญาที่ทำไว้กับโจทก์ฯพิพากษายืน ให้จำเลยใช้ค่าทนายความชั้นฎีกา 5,000 บาทแทนโจทก์."(อุทิศ บุญชู-จุนท์ จันทรวงศ์-ปชา วรธรรมพินิจ)แหล่งที่มาสำนักงาน ส่งเสริมงานตุลาการแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องเรียกเงิน 250,000 บาท คืนจากจำเลยอ้างว่าจำเลยรับเงินจากโจทก์ไปเพื่อดำเนินการติดต่อกับทางราชการให้รถยนต์ของโจทก์ได้รับการจดทะเบียนให้ถูกต้อง และนำเข้าร่วมเดินรถกับรถยนต์โดยสารบริษัทขนส่งจำกัดวิ่งรับคนโดยสารในเส้นทางกรุงเทพ-กาฬสินธุ์ หากไม่สำเร็จจะคืนเงินให้ทั้งหมด ปรากฏว่าจำเลยดำเนินการไม่สำเร็จแต่ไม่ยอมคืนเงินให้โจทก์จำเลยให้การว่าสัญญาระหว่างโจทก์จำเลยเป็นโมฆะ โจทก์ไม่มีอำนาจฟ้อง ขอให้ยกฟ้องศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยชำระเงิน 250,000 บาทพร้อมด้วยดอกเบี้ยร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีนับแต่วันที่ 21 มกราคม 2525 จนกว่าจะชำระเสร็จแก่โจทก์ ให้ใช้ค่าฤชาธรรมเนียมแทนโจทก์ โดยกำหนดค่าทนายความ 10,000 บาทจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนให้จำเลยใช้ค่าทนายความชั้นอุทธรณ์ 5,000บาทแทนโจทก์จำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "ข้อเท็จจริงฟังได้ว่า โจทก์และจำเลยตกลงกันให้จำเลยเป็นผู้ติดต่อดำเนินการเรื่องโจทก์ขอนำรถยนต์โดยสาร(รถทัวร์) 2 คันเข้าวิ่งร่วมกับบริษัทขนส่ง จำกัด ในเส้นทางสายกรุงเทพฯ-กาฬสินธุ์ โดยโจทก์ยอมให้เงินจำเลย 250,000 บาท และจำเลยได้รับเงินดังกล่าวจากโจทก์แล้ว จำเลยรับรองว่าหากเรื่องที่ติดต่อไม่สำเร็จจำเลยจะคืนเงินให้โจทก์ ดังปรากฏหลักฐานตามเอกสารหมายจ.4 ประเด็นที่จะต้องวินิจฉัยมีว่า สัญญาระหว่างโจทก์กับจำเลยดังกล่าวเป็นโมฆะหรือไม่ จำเลยฎีกาอ้างว่า ตามพฤติการณ์ของโจทก์แสดงให้เห็นว่า โจทก์ให้เงินจำเลยโดยมีเจตนาจะให้จำเลยนำเงินไปให้สินบนแก่พนักงานเจ้าหน้าที่เพื่อให้โจทก์ได้รับอนุญาตให้นำรถยนต์ของโจทก์เข้าร่วมวิ่งกับบริษัทขนส่ง จำกัด ถือได้ว่าเป็นสัญญาอันมีวัตถุประสงค์เป็นการต้องห้ามตามกฎหมาย และขัดต่อความสงบเรียบร้อยและศีลธรรมอันดี จึงตกเป็นโมฆะ ไม่มีผลบังคับ พิเคราะห์หลักฐานการรับเงินที่จำเลยทำให้โจทก์ไว้ตามเอกสารหมาย จ.4 แล้วมีใจความว่า เงินที่จำเลยรับไปจากโจทก์นั้นเพื่อที่จะให้ไปติดต่อเรื่องรถทัวร์เข้า บ.ข.ส. (บริษัทขนส่งจำกัด) และจำเลยจะคืนเงินให้เมื่อเรื่องที่ติดต่อนี้ไม่สำเร็จ ตามคำเบิกความของจำเลย ซึ่งอ้างตนเองเป็นพยานก็ว่าในการเจรจากับโจทก์เรื่องโจทก์จะเอารถทัวร์เข้าร่วมกับบริษัทขนส่ง จำกัดนั้น จำเลยบอกโจทก์ว่า จะต้องเสียค่าวิ่งเต้นค่าเลี้ยงดูเจ้าหน้าที่สูง โจทก์ปรึกษานางรัชนีแล้วตกลงให้จำเลย250,000 บาท จำเลยตกลงรับทำจากหลักฐานการรับเงินและคำเบิกความของจำเลยดังกล่าวไม่ปรากฏว่า โจทก์และจำเลยได้พูดกันว่า ให้นำเงินไปให้สินบนหรือสินน้ำใจแก่พนักงานเจ้าหน้าที่แต่อย่างใด ข้อเท็จจริงฟังไม่ได้ว่าเงินที่จำเลยรับไปจากโจทก์นั้นเป็นเงินที่โจทก์มอบให้จำเลยเพื่อไปให้สินบนพนักงานเจ้าหน้าที่ สัญญาระหว่างโจทก์และจำเลยไม่ขัดต่อกฎหมาย หรือขัดต่อความสงบเรียบร้อยและศีลธรรมอันดี จึงไม่เป็นโมฆะ ฯลฯ เมื่อจำเลยไม่สามารถดำเนินการให้รถยนต์ของโจทก์เข้าร่วมกับบริษัทขนส่ง จำกัดได้ จำเลยก็ต้องคืนเงินที่รับไปให้แกด่โจทก์ตามสัญญาที่ทำไว้กับโจทก์ฯพิพากษายืน ให้จำเลยใช้ค่าทนายความชั้นฎีกา 5,000 บาทแทนโจทก์." ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 869/2529นางสาว สายสุนีย์ บุญฤทธิ์โจทก์นาง สมมุติ สัจจพงษ์จำเลย ป.พ.พ. ม. 113โจทก์ตกลงให้จำเลยเป็นผู้ติดต่อดำเนินการเรื่องโจทก์นำรถยนต์โดยสารเข้าวิ่งร่วมกับบริษัทขนส่งโดยโจทก์ยอมให้เงินจำนวน250,000บาทแก่จำเลยและจำเลยได้รับเงินดังกล่าวไปแล้วจำเลยรับรองว่าหากเรื่องที่ติดต่อไม่สำเร็จจะคืนเงินให้ดังนี้เมื่อทางพิจารณาไม่ปรากฏว่าโจทก์จำเลยได้พูดกันให้นำเงินดังกล่าวไปให้สินบนหรือสินน้ำใจแก่พนักงานเจ้าหน้าที่สัญญาระหว่างโจทก์จำเลยจึงไม่ขัดต่อกฎหมายหรือขัดต่อความสงบเรียบร้อยและศีลธรรมอันดีไม่เป็นโมฆะ.โจทก์ฟ้องเรียกเงิน 250,000 บาท คืนจากจำเลยอ้างว่าจำเลยรับเงินจากโจทก์ไปเพื่อดำเนินการติดต่อกับทางราชการให้รถยนต์ของโจทก์ได้รับการจดทะเบียนให้ถูกต้อง และนำเข้าร่วมเดินรถกับรถยนต์โดยสารบริษัทขนส่งจำกัดวิ่งรับคนโดยสารในเส้นทางกรุงเทพ-กาฬสินธุ์ หากไม่สำเร็จจะคืนเงินให้ทั้งหมด ปรากฏว่าจำเลยดำเนินการไม่สำเร็จแต่ไม่ยอมคืนเงินให้โจทก์จำเลยให้การว่าสัญญาระหว่างโจทก์จำเลยเป็นโมฆะ โจทก์ไม่มีอำนาจฟ้อง ขอให้ยกฟ้องศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยชำระเงิน 250,000 บาทพร้อมด้วยดอกเบี้ยร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีนับแต่วันที่ 21 มกราคม 2525 จนกว่าจะชำระเสร็จแก่โจทก์ ให้ใช้ค่าฤชาธรรมเนียมแทนโจทก์ โดยกำหนดค่าทนายความ 10,000 บาทจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนให้จำเลยใช้ค่าทนายความชั้นอุทธรณ์ 5,000บาทแทนโจทก์จำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "ข้อเท็จจริงฟังได้ว่า โจทก์และจำเลยตกลงกันให้จำเลยเป็นผู้ติดต่อดำเนินการเรื่องโจทก์ขอนำรถยนต์โดยสาร(รถทัวร์) 2 คันเข้าวิ่งร่วมกับบริษัทขนส่ง จำกัด ในเส้นทางสายกรุงเทพฯ-กาฬสินธุ์ โดยโจทก์ยอมให้เงินจำเลย 250,000 บาท และจำเลยได้รับเงินดังกล่าวจากโจทก์แล้ว จำเลยรับรองว่าหากเรื่องที่ติดต่อไม่สำเร็จจำเลยจะคืนเงินให้โจทก์ ดังปรากฏหลักฐานตามเอกสารหมายจ.4 ประเด็นที่จะต้องวินิจฉัยมีว่า สัญญาระหว่างโจทก์กับจำเลยดังกล่าวเป็นโมฆะหรือไม่ จำเลยฎีกาอ้างว่า ตามพฤติการณ์ของโจทก์แสดงให้เห็นว่า โจทก์ให้เงินจำเลยโดยมีเจตนาจะให้จำเลยนำเงินไปให้สินบนแก่พนักงานเจ้าหน้าที่เพื่อให้โจทก์ได้รับอนุญาตให้นำรถยนต์ของโจทก์เข้าร่วมวิ่งกับบริษัทขนส่ง จำกัด ถือได้ว่าเป็นสัญญาอันมีวัตถุประสงค์เป็นการต้องห้ามตามกฎหมาย และขัดต่อความสงบเรียบร้อยและศีลธรรมอันดี จึงตกเป็นโมฆะ ไม่มีผลบังคับ พิเคราะห์หลักฐานการรับเงินที่จำเลยทำให้โจทก์ไว้ตามเอกสารหมาย จ.4 แล้วมีใจความว่า เงินที่จำเลยรับไปจากโจทก์นั้นเพื่อที่จะให้ไปติดต่อเรื่องรถทัวร์เข้า บ.ข.ส. (บริษัทขนส่งจำกัด) และจำเลยจะคืนเงินให้เมื่อเรื่องที่ติดต่อนี้ไม่สำเร็จ ตามคำเบิกความของจำเลย ซึ่งอ้างตนเองเป็นพยานก็ว่าในการเจรจากับโจทก์เรื่องโจทก์จะเอารถทัวร์เข้าร่วมกับบริษัทขนส่ง จำกัดนั้น จำเลยบอกโจทก์ว่า จะต้องเสียค่าวิ่งเต้นค่าเลี้ยงดูเจ้าหน้าที่สูง โจทก์ปรึกษานางรัชนีแล้วตกลงให้จำเลย250,000 บาท จำเลยตกลงรับทำจากหลักฐานการรับเงินและคำเบิกความของจำเลยดังกล่าวไม่ปรากฏว่า โจทก์และจำเลยได้พูดกันว่า ให้นำเงินไปให้สินบนหรือสินน้ำใจแก่พนักงานเจ้าหน้าที่แต่อย่างใด ข้อเท็จจริงฟังไม่ได้ว่าเงินที่จำเลยรับไปจากโจทก์นั้นเป็นเงินที่โจทก์มอบให้จำเลยเพื่อไปให้สินบนพนักงานเจ้าหน้าที่ สัญญาระหว่างโจทก์และจำเลยไม่ขัดต่อกฎหมาย หรือขัดต่อความสงบเรียบร้อยและศีลธรรมอันดี จึงไม่เป็นโมฆะ ฯลฯ เมื่อจำเลยไม่สามารถดำเนินการให้รถยนต์ของโจทก์เข้าร่วมกับบริษัทขนส่ง จำกัดได้ จำเลยก็ต้องคืนเงินที่รับไปให้แกด่โจทก์ตามสัญญาที่ทำไว้กับโจทก์ฯพิพากษายืน ให้จำเลยใช้ค่าทนายความชั้นฎีกา 5,000 บาทแทนโจทก์."(อุทิศ บุญชู-จุนท์ จันทรวงศ์-ปชา วรธรรมพินิจ)แหล่งที่มาสำนักงาน ส่งเสริมงานตุลาการแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ