คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 97/2520หลักกฎหมาย: ฟ้องของโจทก์ตามบันทึกคำฟ้องและบันทึกหลักฐานการฟ้องคดีด้วยวาจาโจทก์ไม่ได้บรรยายฟ้องว่าจำเลยได้หลอกลวงผู้เสียหายด้วยการแสดงข้อความอันเป็นเท็จหรือปกปิดความจริงซึ่งควรบอกให้แจ้งอย่างไรที่โจทก์อ้างว่าจำเลยหลอกลวงว่าสามารถนำยาสีฟันไปจำหน่ายได้ ก็ปรากฏตามฟ้องโจทก์เองว่าจำเลยสามารถจำหน่ายยาสีฟันได้จริง จึงไม่เป็นการหลอกลวงแสดงข้อความอันเป็นเท็จ การที่จำเลยจำหน่ายยาสีฟันได้แล้วไม่นำเงินมาให้ผู้เสียหาย โจทก์ก็ไม่ได้บรรยายฟ้องว่าจำเลยมีเจตนาทุจริตที่จะไม่นำเงินที่จำหน่ายยาสีฟันได้มาให้ผู้เสียหายตั้งแต่แรก จึงเป็นเรื่องจำเลยไม่ปฏิบัติตามที่บอกผู้เสียหายไว้เท่านั้นกรณีเป็นเรื่องผิดสัญญาทางแพ่ง ไม่เป็นความผิดฐานฉ้อโกงตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 341 แม้จำเลยให้การรับสารภาพก็ลงโทษจำเลยไม่ได้โจทก์ฟ้องด้วยวาจาว่า จำเลยบังอาจหลอกลวงนายธีระพล วีระญาณนนท์ซึ่งเป็นเจ้าของบริษัทโอเชี่ยน เทรดดิ้ง จำกัด ว่าจำเลยมีความสามารถนำยาสีฟันโคซินไปจำหน่ายให้แก่บุคคลอื่นได้ แล้วจะนำเปอร์เซ็นจากการขายมาส่งมอบให้แก่บริษัท จนนายธีระพลผู้เสียหายหลงเชื่อและได้มอบยาสีฟันคิดเป็นเงิน 10,314บาทให้แก่จำเลย เมื่อจำเลยขายสินค้าดังกล่าวได้แล้ว ไม่ได้นำเงินดังกล่าวมามอบให้นายธีระพลผู้เสียหายจึงเป็นการหลอกลวงผู้เสียหายเอายาสีฟันดังกล่าวไป ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 341 ฯลฯจำเลยให้การรับสารภาพศาลช้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาพิจารณาแล้วเห็นว่า ฟ้องของโจทก์ตามบันทึกคำฟ้องและบันทึกหลักฐานการฟ้องคดีด้วยวาจา โจทก์บรรยายฟ้องเพียงว่า จำเลยหลอกลวงผู้เสียหายว่าจำเลยสามารถนำยาสีฟันไปจำหน่ายแก่บุคคลอื่นได้ และจะนำเปอร์เซ็นต์จากการขายมาให้ ผู้เสียหายหลงเชื่อได้มอบยาสีฟันให้จำเลยไป จำเลยขายยาสีฟันได้แล้วไม่นำเงินมาให้ผู้เสียหาย โจทก์ไม่ได้บรรยายฟ้องว่าจำเลยได้หลอกลวงผู้เสียหายด้วยการแสดงข้อความอันเป็นเท็จหรือปกปิดความจริงซึ่งควรบอกให้แจ้งอย่างไร ข้อที่โจทก์อ้างว่าจำเลยหลอกลวงว่าสามารถนำยาสีฟันไปจำหน่ายได้นั้นก็ปรากฏตามคำบรรยายฟ้องของโจทก์เองว่าจำเลยสามารถจำหน่ายยาสีฟันได้จริงจึงไม่เป็นการหลอกลวงด้วยการแสดงข้อความอันเป็นเท็จแต่อย่างใด ส่วนการที่จำเลยจำหน่ายยาสีฟันได้แล้วไม่นำเงินมาให้ผู้เสียหายนั้น โจทก์ไม่ได้บรรยายฟ้องว่าจำเลยมีเจตนาทุจริตที่จะไม่นำเงินที่จำหน่ายยาสีฟันได้มาให้ผู้เสียหายตั้งแต่แรกจึงเป็นเรื่องที่จำเลยไม่ปฏิบัติตามที่บอกไว้เท่านั้น กรณีเป็นเรื่องผิดสัญญาทางแพ่งการกระทำของจำเลยตามฟ้องไม่เป็นความผิดฐานฉ้อโกงตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 341 แม้จำเลยให้การรับสารภาพก็ลงโทษจำเลยไม่ได้ ฯลฯพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 97/2520พนักงานอัยการกรมอัยการโจทก์นายสุวิทย์ ชินวิไล หรือแซ่ตันจำเลย ป.อ. ม. 341 ป.วิ.อ. ม. 176, ม. 185, ม. 158ฟ้องของโจทก์ตามบันทึกคำฟ้องและบันทึกหลักฐานการฟ้องคดีด้วยวาจาโจทก์ไม่ได้บรรยายฟ้องว่าจำเลยได้หลอกลวงผู้เสียหายด้วยการแสดงข้อความอันเป็นเท็จหรือปกปิดความจริงซึ่งควรบอกให้แจ้งอย่างไรที่โจทก์อ้างว่าจำเลยหลอกลวงว่าสามารถนำยาสีฟันไปจำหน่ายได้ ก็ปรากฏตามฟ้องโจทก์เองว่าจำเลยสามารถจำหน่ายยาสีฟันได้จริง จึงไม่เป็นการหลอกลวงแสดงข้อความอันเป็นเท็จ การที่จำเลยจำหน่ายยาสีฟันได้แล้วไม่นำเงินมาให้ผู้เสียหาย โจทก์ก็ไม่ได้บรรยายฟ้องว่าจำเลยมีเจตนาทุจริตที่จะไม่นำเงินที่จำหน่ายยาสีฟันได้มาให้ผู้เสียหายตั้งแต่แรก จึงเป็นเรื่องจำเลยไม่ปฏิบัติตามที่บอกผู้เสียหายไว้เท่านั้นกรณีเป็นเรื่องผิดสัญญาทางแพ่ง ไม่เป็นความผิดฐานฉ้อโกงตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 341 แม้จำเลยให้การรับสารภาพก็ลงโทษจำเลยไม่ได้โจทก์ฟ้องด้วยวาจาว่า จำเลยบังอาจหลอกลวงนายธีระพล วีระญาณนนท์ซึ่งเป็นเจ้าของบริษัทโอเชี่ยน เทรดดิ้ง จำกัด ว่าจำเลยมีความสามารถนำยาสีฟันโคซินไปจำหน่ายให้แก่บุคคลอื่นได้ แล้วจะนำเปอร์เซ็นจากการขายมาส่งมอบให้แก่บริษัท จนนายธีระพลผู้เสียหายหลงเชื่อและได้มอบยาสีฟันคิดเป็นเงิน 10,314บาทให้แก่จำเลย เมื่อจำเลยขายสินค้าดังกล่าวได้แล้ว ไม่ได้นำเงินดังกล่าวมามอบให้นายธีระพลผู้เสียหายจึงเป็นการหลอกลวงผู้เสียหายเอายาสีฟันดังกล่าวไป ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 341 ฯลฯจำเลยให้การรับสารภาพศาลช้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาพิจารณาแล้วเห็นว่า ฟ้องของโจทก์ตามบันทึกคำฟ้องและบันทึกหลักฐานการฟ้องคดีด้วยวาจา โจทก์บรรยายฟ้องเพียงว่า จำเลยหลอกลวงผู้เสียหายว่าจำเลยสามารถนำยาสีฟันไปจำหน่ายแก่บุคคลอื่นได้ และจะนำเปอร์เซ็นต์จากการขายมาให้ ผู้เสียหายหลงเชื่อได้มอบยาสีฟันให้จำเลยไป จำเลยขายยาสีฟันได้แล้วไม่นำเงินมาให้ผู้เสียหาย โจทก์ไม่ได้บรรยายฟ้องว่าจำเลยได้หลอกลวงผู้เสียหายด้วยการแสดงข้อความอันเป็นเท็จหรือปกปิดความจริงซึ่งควรบอกให้แจ้งอย่างไร ข้อที่โจทก์อ้างว่าจำเลยหลอกลวงว่าสามารถนำยาสีฟันไปจำหน่ายได้นั้นก็ปรากฏตามคำบรรยายฟ้องของโจทก์เองว่าจำเลยสามารถจำหน่ายยาสีฟันได้จริงจึงไม่เป็นการหลอกลวงด้วยการแสดงข้อความอันเป็นเท็จแต่อย่างใด ส่วนการที่จำเลยจำหน่ายยาสีฟันได้แล้วไม่นำเงินมาให้ผู้เสียหายนั้น โจทก์ไม่ได้บรรยายฟ้องว่าจำเลยมีเจตนาทุจริตที่จะไม่นำเงินที่จำหน่ายยาสีฟันได้มาให้ผู้เสียหายตั้งแต่แรกจึงเป็นเรื่องที่จำเลยไม่ปฏิบัติตามที่บอกไว้เท่านั้น กรณีเป็นเรื่องผิดสัญญาทางแพ่งการกระทำของจำเลยตามฟ้องไม่เป็นความผิดฐานฉ้อโกงตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 341 แม้จำเลยให้การรับสารภาพก็ลงโทษจำเลยไม่ได้ ฯลฯพิพากษายืน(ภิญโญ ธีรนิติ-สมคิด มงคลชาติ-พัลลภ เสถียรธรรมกิจ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องด้วยวาจาว่า จำเลยบังอาจหลอกลวงนายธีระพล วีระญาณนนท์ซึ่งเป็นเจ้าของบริษัทโอเชี่ยน เทรดดิ้ง จำกัด ว่าจำเลยมีความสามารถนำยาสีฟันโคซินไปจำหน่ายให้แก่บุคคลอื่นได้ แล้วจะนำเปอร์เซ็นจากการขายมาส่งมอบให้แก่บริษัท จนนายธีระพลผู้เสียหายหลงเชื่อและได้มอบยาสีฟันคิดเป็นเงิน 10,314บาทให้แก่จำเลย เมื่อจำเลยขายสินค้าดังกล่าวได้แล้ว ไม่ได้นำเงินดังกล่าวมามอบให้นายธีระพลผู้เสียหายจึงเป็นการหลอกลวงผู้เสียหายเอายาสีฟันดังกล่าวไป ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 341 ฯลฯจำเลยให้การรับสารภาพศาลช้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาพิจารณาแล้วเห็นว่า ฟ้องของโจทก์ตามบันทึกคำฟ้องและบันทึกหลักฐานการฟ้องคดีด้วยวาจา โจทก์บรรยายฟ้องเพียงว่า จำเลยหลอกลวงผู้เสียหายว่าจำเลยสามารถนำยาสีฟันไปจำหน่ายแก่บุคคลอื่นได้ และจะนำเปอร์เซ็นต์จากการขายมาให้ ผู้เสียหายหลงเชื่อได้มอบยาสีฟันให้จำเลยไป จำเลยขายยาสีฟันได้แล้วไม่นำเงินมาให้ผู้เสียหาย โจทก์ไม่ได้บรรยายฟ้องว่าจำเลยได้หลอกลวงผู้เสียหายด้วยการแสดงข้อความอันเป็นเท็จหรือปกปิดความจริงซึ่งควรบอกให้แจ้งอย่างไร ข้อที่โจทก์อ้างว่าจำเลยหลอกลวงว่าสามารถนำยาสีฟันไปจำหน่ายได้นั้นก็ปรากฏตามคำบรรยายฟ้องของโจทก์เองว่าจำเลยสามารถจำหน่ายยาสีฟันได้จริงจึงไม่เป็นการหลอกลวงด้วยการแสดงข้อความอันเป็นเท็จแต่อย่างใด ส่วนการที่จำเลยจำหน่ายยาสีฟันได้แล้วไม่นำเงินมาให้ผู้เสียหายนั้น โจทก์ไม่ได้บรรยายฟ้องว่าจำเลยมีเจตนาทุจริตที่จะไม่นำเงินที่จำหน่ายยาสีฟันได้มาให้ผู้เสียหายตั้งแต่แรกจึงเป็นเรื่องที่จำเลยไม่ปฏิบัติตามที่บอกไว้เท่านั้น กรณีเป็นเรื่องผิดสัญญาทางแพ่งการกระทำของจำเลยตามฟ้องไม่เป็นความผิดฐานฉ้อโกงตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 341 แม้จำเลยให้การรับสารภาพก็ลงโทษจำเลยไม่ได้ ฯลฯพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 97/2520พนักงานอัยการกรมอัยการโจทก์นายสุวิทย์ ชินวิไล หรือแซ่ตันจำเลย ป.อ. ม. 341 ป.วิ.อ. ม. 176, ม. 185, ม. 158ฟ้องของโจทก์ตามบันทึกคำฟ้องและบันทึกหลักฐานการฟ้องคดีด้วยวาจาโจทก์ไม่ได้บรรยายฟ้องว่าจำเลยได้หลอกลวงผู้เสียหายด้วยการแสดงข้อความอันเป็นเท็จหรือปกปิดความจริงซึ่งควรบอกให้แจ้งอย่างไรที่โจทก์อ้างว่าจำเลยหลอกลวงว่าสามารถนำยาสีฟันไปจำหน่ายได้ ก็ปรากฏตามฟ้องโจทก์เองว่าจำเลยสามารถจำหน่ายยาสีฟันได้จริง จึงไม่เป็นการหลอกลวงแสดงข้อความอันเป็นเท็จ การที่จำเลยจำหน่ายยาสีฟันได้แล้วไม่นำเงินมาให้ผู้เสียหาย โจทก์ก็ไม่ได้บรรยายฟ้องว่าจำเลยมีเจตนาทุจริตที่จะไม่นำเงินที่จำหน่ายยาสีฟันได้มาให้ผู้เสียหายตั้งแต่แรก จึงเป็นเรื่องจำเลยไม่ปฏิบัติตามที่บอกผู้เสียหายไว้เท่านั้นกรณีเป็นเรื่องผิดสัญญาทางแพ่ง ไม่เป็นความผิดฐานฉ้อโกงตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 341 แม้จำเลยให้การรับสารภาพก็ลงโทษจำเลยไม่ได้โจทก์ฟ้องด้วยวาจาว่า จำเลยบังอาจหลอกลวงนายธีระพล วีระญาณนนท์ซึ่งเป็นเจ้าของบริษัทโอเชี่ยน เทรดดิ้ง จำกัด ว่าจำเลยมีความสามารถนำยาสีฟันโคซินไปจำหน่ายให้แก่บุคคลอื่นได้ แล้วจะนำเปอร์เซ็นจากการขายมาส่งมอบให้แก่บริษัท จนนายธีระพลผู้เสียหายหลงเชื่อและได้มอบยาสีฟันคิดเป็นเงิน 10,314บาทให้แก่จำเลย เมื่อจำเลยขายสินค้าดังกล่าวได้แล้ว ไม่ได้นำเงินดังกล่าวมามอบให้นายธีระพลผู้เสียหายจึงเป็นการหลอกลวงผู้เสียหายเอายาสีฟันดังกล่าวไป ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 341 ฯลฯจำเลยให้การรับสารภาพศาลช้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาพิจารณาแล้วเห็นว่า ฟ้องของโจทก์ตามบันทึกคำฟ้องและบันทึกหลักฐานการฟ้องคดีด้วยวาจา โจทก์บรรยายฟ้องเพียงว่า จำเลยหลอกลวงผู้เสียหายว่าจำเลยสามารถนำยาสีฟันไปจำหน่ายแก่บุคคลอื่นได้ และจะนำเปอร์เซ็นต์จากการขายมาให้ ผู้เสียหายหลงเชื่อได้มอบยาสีฟันให้จำเลยไป จำเลยขายยาสีฟันได้แล้วไม่นำเงินมาให้ผู้เสียหาย โจทก์ไม่ได้บรรยายฟ้องว่าจำเลยได้หลอกลวงผู้เสียหายด้วยการแสดงข้อความอันเป็นเท็จหรือปกปิดความจริงซึ่งควรบอกให้แจ้งอย่างไร ข้อที่โจทก์อ้างว่าจำเลยหลอกลวงว่าสามารถนำยาสีฟันไปจำหน่ายได้นั้นก็ปรากฏตามคำบรรยายฟ้องของโจทก์เองว่าจำเลยสามารถจำหน่ายยาสีฟันได้จริงจึงไม่เป็นการหลอกลวงด้วยการแสดงข้อความอันเป็นเท็จแต่อย่างใด ส่วนการที่จำเลยจำหน่ายยาสีฟันได้แล้วไม่นำเงินมาให้ผู้เสียหายนั้น โจทก์ไม่ได้บรรยายฟ้องว่าจำเลยมีเจตนาทุจริตที่จะไม่นำเงินที่จำหน่ายยาสีฟันได้มาให้ผู้เสียหายตั้งแต่แรกจึงเป็นเรื่องที่จำเลยไม่ปฏิบัติตามที่บอกไว้เท่านั้น กรณีเป็นเรื่องผิดสัญญาทางแพ่งการกระทำของจำเลยตามฟ้องไม่เป็นความผิดฐานฉ้อโกงตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 341 แม้จำเลยให้การรับสารภาพก็ลงโทษจำเลยไม่ได้ ฯลฯพิพากษายืน(ภิญโญ ธีรนิติ-สมคิด มงคลชาติ-พัลลภ เสถียรธรรมกิจ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ