คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 707/2479หลักกฎหมาย: นำสิ่งของวางกีดกั้นขวางทางเท้า เจ้าพนักงานห้ามก็ไม่ฟังต้องมีผิดตามมาตรา 65 ประมวลวิธีพิจารณาอาญา +39(4) กฎหมายอาญา +71 กระทำผิดต่างวาระกันถึงแม้จะเป็นเรื่องอย่างเดียวกันก็ตามก็ต้องมีโทษ 2 กะทงแลไม่ถือว่าเป็นเรื่องฟ้องซ้ำคดีได้ความว่าจำเลยในคดีนี้ได้นำเอาสิ่งของออกตั้งวางขายนอกร้านล้ำเข้าไปในทางเท่าซึ่งอยู่ในความกำกับตรวจตราขอเจ้าหน้าที่ ปรากฎว่าทางเท้านี้ไม่มีทางรถเดินกลาง เจ้าพนักงานได้สั่งให้จำเลยยกเก็บไปเสีย ซึ่งจำเลยมิได้ทำตามจึงถูกฟ้องเป็นจำเลยในคดีนี้ ปรากฎว่าก่อนเรื่องนี้จำเลยถูกล่าวหาด้วยข้อหาอย่างเดียวกันนี้คดีอยู่ในระวางอุทธรณ์ และจำเลยคัดค้านว่าโจทก์จะนำคดีนี้มาฟ้องร้องมิได้ ศาลฎีกาตัดสินยืนตามศาลล่างทั้ง ๒ ว่าพฤตติการณ์ของจำเลยนั้นย่อมตกเป็นความผิดตามพ.ร.บ.จราจรทางบก พ.ศ.๒๔๗๗ ม.๖๕ ส่วนข้อฎีกาของจำเลยที่ว่าที่อื่นเขาทำได้ จำเลยจึงยังไม่ควรมีผิดนั้นเห็นว่าแบบอย่างที่จำเลยกล่าวอ้างเป็นเรื่องที่เจ้าพนักงานธุระการจะใช้ความผ่อนผันแคบกว้างเพียงไร แต่เมื่อจำเลยทำผิดกฎหมายก็ไม่เป็นเหตุผลลบล้างความผิดของตนได้ ข้อตัดฟ้องของจำเลยนั้นเห็นว่าในคดีก่อนจำเลยทำผิดในวันที่ ๑๘ คดีนี้ทำในวันที่ ๑๑ จึงไม่ตัดสิทธิของโจทก์ที่ฟ้องอีกจึงพิพากษายืนตามศาลล่างให้ลงโทษจำเลยตาม พ.ร.บ.จราจรทางบก ม.๖๑-๖๒-๖๕ ปรับ ๔ บาทลดกึ่งหนึ่งเหลือ ๒ บาท ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 707/2479อัยยการสุพรรณบุรีโจทก์นายเซ่งกิมแซ่เป๊จำเลย พ.ร.บ.จราจรทางบก พ.ศ.2477 ม. 61-62นำสิ่งของวางกีดกั้นขวางทางเท้า เจ้าพนักงานห้ามก็ไม่ฟังต้องมีผิดตามมาตรา 65 ประมวลวิธีพิจารณาอาญา +39(4) กฎหมายอาญา +71 กระทำผิดต่างวาระกันถึงแม้จะเป็นเรื่องอย่างเดียวกันก็ตามก็ต้องมีโทษ 2 กะทงแลไม่ถือว่าเป็นเรื่องฟ้องซ้ำคดีได้ความว่าจำเลยในคดีนี้ได้นำเอาสิ่งของออกตั้งวางขายนอกร้านล้ำเข้าไปในทางเท่าซึ่งอยู่ในความกำกับตรวจตราขอเจ้าหน้าที่ ปรากฎว่าทางเท้านี้ไม่มีทางรถเดินกลาง เจ้าพนักงานได้สั่งให้จำเลยยกเก็บไปเสีย ซึ่งจำเลยมิได้ทำตามจึงถูกฟ้องเป็นจำเลยในคดีนี้ ปรากฎว่าก่อนเรื่องนี้จำเลยถูกล่าวหาด้วยข้อหาอย่างเดียวกันนี้คดีอยู่ในระวางอุทธรณ์ และจำเลยคัดค้านว่าโจทก์จะนำคดีนี้มาฟ้องร้องมิได้ ศาลฎีกาตัดสินยืนตามศาลล่างทั้ง ๒ ว่าพฤตติการณ์ของจำเลยนั้นย่อมตกเป็นความผิดตามพ.ร.บ.จราจรทางบก พ.ศ.๒๔๗๗ ม.๖๕ ส่วนข้อฎีกาของจำเลยที่ว่าที่อื่นเขาทำได้ จำเลยจึงยังไม่ควรมีผิดนั้นเห็นว่าแบบอย่างที่จำเลยกล่าวอ้างเป็นเรื่องที่เจ้าพนักงานธุระการจะใช้ความผ่อนผันแคบกว้างเพียงไร แต่เมื่อจำเลยทำผิดกฎหมายก็ไม่เป็นเหตุผลลบล้างความผิดของตนได้ ข้อตัดฟ้องของจำเลยนั้นเห็นว่าในคดีก่อนจำเลยทำผิดในวันที่ ๑๘ คดีนี้ทำในวันที่ ๑๑ จึงไม่ตัดสิทธิของโจทก์ที่ฟ้องอีกจึงพิพากษายืนตามศาลล่างให้ลงโทษจำเลยตาม พ.ร.บ.จราจรทางบก ม.๖๑-๖๒-๖๕ ปรับ ๔ บาทลดกึ่งหนึ่งเหลือ ๒ บาท(พลางกูร-มนธา-อรรถกฤต ช.เพ็ญชาติ)ศาลชั้นต้น - นายพร+ศาลอุทธรณ์ - หม่อม+แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: คดีได้ความว่าจำเลยในคดีนี้ได้นำเอาสิ่งของออกตั้งวางขายนอกร้านล้ำเข้าไปในทางเท่าซึ่งอยู่ในความกำกับตรวจตราขอเจ้าหน้าที่ ปรากฎว่าทางเท้านี้ไม่มีทางรถเดินกลาง เจ้าพนักงานได้สั่งให้จำเลยยกเก็บไปเสีย ซึ่งจำเลยมิได้ทำตามจึงถูกฟ้องเป็นจำเลยในคดีนี้ ปรากฎว่าก่อนเรื่องนี้จำเลยถูกล่าวหาด้วยข้อหาอย่างเดียวกันนี้คดีอยู่ในระวางอุทธรณ์ และจำเลยคัดค้านว่าโจทก์จะนำคดีนี้มาฟ้องร้องมิได้ ศาลฎีกาตัดสินยืนตามศาลล่างทั้ง ๒ ว่าพฤตติการณ์ของจำเลยนั้นย่อมตกเป็นความผิดตามพ.ร.บ.จราจรทางบก พ.ศ.๒๔๗๗ ม.๖๕ ส่วนข้อฎีกาของจำเลยที่ว่าที่อื่นเขาทำได้ จำเลยจึงยังไม่ควรมีผิดนั้นเห็นว่าแบบอย่างที่จำเลยกล่าวอ้างเป็นเรื่องที่เจ้าพนักงานธุระการจะใช้ความผ่อนผันแคบกว้างเพียงไร แต่เมื่อจำเลยทำผิดกฎหมายก็ไม่เป็นเหตุผลลบล้างความผิดของตนได้ ข้อตัดฟ้องของจำเลยนั้นเห็นว่าในคดีก่อนจำเลยทำผิดในวันที่ ๑๘ คดีนี้ทำในวันที่ ๑๑ จึงไม่ตัดสิทธิของโจทก์ที่ฟ้องอีกจึงพิพากษายืนตามศาลล่างให้ลงโทษจำเลยตาม พ.ร.บ.จราจรทางบก ม.๖๑-๖๒-๖๕ ปรับ ๔ บาทลดกึ่งหนึ่งเหลือ ๒ บาท ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 707/2479อัยยการสุพรรณบุรีโจทก์นายเซ่งกิมแซ่เป๊จำเลย พ.ร.บ.จราจรทางบก พ.ศ.2477 ม. 61-62นำสิ่งของวางกีดกั้นขวางทางเท้า เจ้าพนักงานห้ามก็ไม่ฟังต้องมีผิดตามมาตรา 65 ประมวลวิธีพิจารณาอาญา +39(4) กฎหมายอาญา +71 กระทำผิดต่างวาระกันถึงแม้จะเป็นเรื่องอย่างเดียวกันก็ตามก็ต้องมีโทษ 2 กะทงแลไม่ถือว่าเป็นเรื่องฟ้องซ้ำคดีได้ความว่าจำเลยในคดีนี้ได้นำเอาสิ่งของออกตั้งวางขายนอกร้านล้ำเข้าไปในทางเท่าซึ่งอยู่ในความกำกับตรวจตราขอเจ้าหน้าที่ ปรากฎว่าทางเท้านี้ไม่มีทางรถเดินกลาง เจ้าพนักงานได้สั่งให้จำเลยยกเก็บไปเสีย ซึ่งจำเลยมิได้ทำตามจึงถูกฟ้องเป็นจำเลยในคดีนี้ ปรากฎว่าก่อนเรื่องนี้จำเลยถูกล่าวหาด้วยข้อหาอย่างเดียวกันนี้คดีอยู่ในระวางอุทธรณ์ และจำเลยคัดค้านว่าโจทก์จะนำคดีนี้มาฟ้องร้องมิได้ ศาลฎีกาตัดสินยืนตามศาลล่างทั้ง ๒ ว่าพฤตติการณ์ของจำเลยนั้นย่อมตกเป็นความผิดตามพ.ร.บ.จราจรทางบก พ.ศ.๒๔๗๗ ม.๖๕ ส่วนข้อฎีกาของจำเลยที่ว่าที่อื่นเขาทำได้ จำเลยจึงยังไม่ควรมีผิดนั้นเห็นว่าแบบอย่างที่จำเลยกล่าวอ้างเป็นเรื่องที่เจ้าพนักงานธุระการจะใช้ความผ่อนผันแคบกว้างเพียงไร แต่เมื่อจำเลยทำผิดกฎหมายก็ไม่เป็นเหตุผลลบล้างความผิดของตนได้ ข้อตัดฟ้องของจำเลยนั้นเห็นว่าในคดีก่อนจำเลยทำผิดในวันที่ ๑๘ คดีนี้ทำในวันที่ ๑๑ จึงไม่ตัดสิทธิของโจทก์ที่ฟ้องอีกจึงพิพากษายืนตามศาลล่างให้ลงโทษจำเลยตาม พ.ร.บ.จราจรทางบก ม.๖๑-๖๒-๖๕ ปรับ ๔ บาทลดกึ่งหนึ่งเหลือ ๒ บาท(พลางกูร-มนธา-อรรถกฤต ช.เพ็ญชาติ)ศาลชั้นต้น - นายพร+ศาลอุทธรณ์ - หม่อม+แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ