คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 452/2497หลักกฎหมาย: คดีพิพาทเรื่องกรรมสิทธิ์ โจทก์อ้างเอกสารว่าจำเลยมอบกรรมสิทธิ์ทรัพย์ที่พิพาทให้โจทก์ จำเลยให้การว่าโจทก์ไม่มีกรรมสิทธิ์และเบิกความว่าได้เซ็นเอกสารนั้น โดยไม่ทราบข้อความเช่นนี้เท่ากับสืบปฏิเสธดังที่ให้การไว้ จึงสืบหักล้างเอกสารนั้นได้ไม่ต้องห้าม (โจทก์เพิ่งส่งเอกสารเวลาโจทก์เข้าเบิกความเป็นพยาน)คดีนี้ โจทก์ฟ้องเรียกทรัพย์คืนจากจำเลยศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาต้องกัน ให้ยกฟ้องโจทก์โจทก์ฎีกาศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงเช่นเดียวกับศาลล่างทั้งสอง ส่วนข้อที่โจทก์ฎีกาว่า จำเลยจะสืบพยานบุคคลหักล้างเอกสารหมาย จ.1 ซึ่งมีใจความว่า นางกิมเน้ยจำเลยมอบกรรมสิทธิ์รถยนต์พิพาทให้โจทก์ไม่ได้ นั้นเห็นว่าจำเลยยื่นคำให้การว่า โจทก์มิได้มีกรรมสิทธิ์แต่ประการใด และในชั้นสืบพยานจำเลยเบิกความว่าได้เซ็นเอกสาร จ.1 ให้โจทก์ไปโดยไม่ทราบข้อความ เช่นนี้ เท่ากันสืบปฏิเสธดังที่ให้การไว้ ไม่ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งจึงพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 452/2497นายอุดร วัฒยานนท์โจทก์นางบุญเตี่ยม ประเทืองพงษ์จำเลย ป.วิ.พ. ม. 94คดีพิพาทเรื่องกรรมสิทธิ์ โจทก์อ้างเอกสารว่าจำเลยมอบกรรมสิทธิ์ทรัพย์ที่พิพาทให้โจทก์ จำเลยให้การว่าโจทก์ไม่มีกรรมสิทธิ์และเบิกความว่าได้เซ็นเอกสารนั้น โดยไม่ทราบข้อความเช่นนี้เท่ากับสืบปฏิเสธดังที่ให้การไว้ จึงสืบหักล้างเอกสารนั้นได้ไม่ต้องห้าม (โจทก์เพิ่งส่งเอกสารเวลาโจทก์เข้าเบิกความเป็นพยาน)คดีนี้ โจทก์ฟ้องเรียกทรัพย์คืนจากจำเลยศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาต้องกัน ให้ยกฟ้องโจทก์โจทก์ฎีกาศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงเช่นเดียวกับศาลล่างทั้งสอง ส่วนข้อที่โจทก์ฎีกาว่า จำเลยจะสืบพยานบุคคลหักล้างเอกสารหมาย จ.1 ซึ่งมีใจความว่า นางกิมเน้ยจำเลยมอบกรรมสิทธิ์รถยนต์พิพาทให้โจทก์ไม่ได้ นั้นเห็นว่าจำเลยยื่นคำให้การว่า โจทก์มิได้มีกรรมสิทธิ์แต่ประการใด และในชั้นสืบพยานจำเลยเบิกความว่าได้เซ็นเอกสาร จ.1 ให้โจทก์ไปโดยไม่ทราบข้อความ เช่นนี้ เท่ากันสืบปฏิเสธดังที่ให้การไว้ ไม่ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งจึงพิพากษายืน(ธรรมบัณฑิตสิทธิศฤงคาร-นนทปัญญา-ดุลยทัณฑ์ชนาณัติ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: คดีนี้ โจทก์ฟ้องเรียกทรัพย์คืนจากจำเลยศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาต้องกัน ให้ยกฟ้องโจทก์โจทก์ฎีกาศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงเช่นเดียวกับศาลล่างทั้งสอง ส่วนข้อที่โจทก์ฎีกาว่า จำเลยจะสืบพยานบุคคลหักล้างเอกสารหมาย จ.1 ซึ่งมีใจความว่า นางกิมเน้ยจำเลยมอบกรรมสิทธิ์รถยนต์พิพาทให้โจทก์ไม่ได้ นั้นเห็นว่าจำเลยยื่นคำให้การว่า โจทก์มิได้มีกรรมสิทธิ์แต่ประการใด และในชั้นสืบพยานจำเลยเบิกความว่าได้เซ็นเอกสาร จ.1 ให้โจทก์ไปโดยไม่ทราบข้อความ เช่นนี้ เท่ากันสืบปฏิเสธดังที่ให้การไว้ ไม่ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งจึงพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 452/2497นายอุดร วัฒยานนท์โจทก์นางบุญเตี่ยม ประเทืองพงษ์จำเลย ป.วิ.พ. ม. 94คดีพิพาทเรื่องกรรมสิทธิ์ โจทก์อ้างเอกสารว่าจำเลยมอบกรรมสิทธิ์ทรัพย์ที่พิพาทให้โจทก์ จำเลยให้การว่าโจทก์ไม่มีกรรมสิทธิ์และเบิกความว่าได้เซ็นเอกสารนั้น โดยไม่ทราบข้อความเช่นนี้เท่ากับสืบปฏิเสธดังที่ให้การไว้ จึงสืบหักล้างเอกสารนั้นได้ไม่ต้องห้าม (โจทก์เพิ่งส่งเอกสารเวลาโจทก์เข้าเบิกความเป็นพยาน)คดีนี้ โจทก์ฟ้องเรียกทรัพย์คืนจากจำเลยศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาต้องกัน ให้ยกฟ้องโจทก์โจทก์ฎีกาศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงเช่นเดียวกับศาลล่างทั้งสอง ส่วนข้อที่โจทก์ฎีกาว่า จำเลยจะสืบพยานบุคคลหักล้างเอกสารหมาย จ.1 ซึ่งมีใจความว่า นางกิมเน้ยจำเลยมอบกรรมสิทธิ์รถยนต์พิพาทให้โจทก์ไม่ได้ นั้นเห็นว่าจำเลยยื่นคำให้การว่า โจทก์มิได้มีกรรมสิทธิ์แต่ประการใด และในชั้นสืบพยานจำเลยเบิกความว่าได้เซ็นเอกสาร จ.1 ให้โจทก์ไปโดยไม่ทราบข้อความ เช่นนี้ เท่ากันสืบปฏิเสธดังที่ให้การไว้ ไม่ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งจึงพิพากษายืน(ธรรมบัณฑิตสิทธิศฤงคาร-นนทปัญญา-ดุลยทัณฑ์ชนาณัติ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ