phoneee/thai-legal-corpus huggingface dataset:
ประกาศกระทรวงอุตสาหกรรมฉบับที่ 4447 (พ.ศ. 2555)ออกตามความในพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมพ.ศ. 2511เรื่อง ยกเลิกและกําหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมก๊อกน้ําสําหรับอ่างล้างหน้า - ล้างมือ------------------------------อื่นๆ - โดยที่เป็นการสมควรแก้ไขปรับปรุงมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมก๊อกน้ําสําหรับอ่างล้างหน้า - ล้างมือ มาตรฐานเลขที่ มอก. 1278 - 2547 อาศัยอํานาจตามความในมาตรา 15 แห่งพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม พ.ศ. 2511 รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมออกประกาศยกเลิกประกาศกระทรวงอุตสาหกรรม ฉบับที่ 3319 (พ.ศ. 2547) ออกตามความในพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม พ.ศ. 2511 เรื่อง ยกเลิกและกําหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมก๊อกน้ําสําหรับอ่างล้างหน้า - ล้างมือ ลงวันที่ 29 ธันวาคม พ.ศ. 2547 และออกประกาศกําหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมก๊อกน้ําสําหรับอ่างล้างหน้า - ล้างมือ มาตรฐานเลขที่ มอก. 1278 - 2555 ขึ้นใหม่ ดังมีรายการละเอียดต่อท้ายประกาศนี้ ทั้งนี้ ให้มีผลเมื่อพ้นกําหนด 60 วัน นับแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปผู้มีอํานาจลงนาม - ประกาศ ณ วันที่ 28 สิงหาคม พ.ศ. 2555 หม่อมราชวงศ์พงษ์สวัสดิ์ สวัสดิวัตน์รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม
ประกาศคณะกรรมการประมงประจำจังหวัดอุตรดิตถ์ประกาศคณะกรรมการประมงประจำจังหวัดอุตรดิตถ์เรื่องกำหนดเขตเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำสำหรับกิจการการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำควบคุมประเภท การเพาะเลี้ยงจระเข้พ.ศ. ๒๕๕๙ โดยที่กฎกระทรวงกำหนดกิจการการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำให้เป็นกิจการการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำควบคุมพ.ศ. ๒๕๕๙ ออกตามความในมาตรา ๖ วรรคหนึ่ง และมาตรา ๗๖ แห่งพระราชกำหนดการประมง พ.ศ.๒๕๕๘ กำหนดให้การเพาะเลี้ยงจระเข้เป็นกิจการการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำควบคุมและความในมาตรา ๗๗แห่งพระราชกำหนดดังกล่าวบัญญัติห้ามมิให้ผู้ใดประกอบกิจการการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำควบคุมนอกเขตพื้นที่ที่คณะกรรมการประมงประจำจังหวัดประกาศกำหนดให้เป็นเขตเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำอาศัยอำนาจตามความในมาตรา๒๘ วรรคหนึ่ง (๓) และมาตรา ๗๗ แห่งพระราชกำหนดการประมง พ.ศ. ๒๕๕๘คณะกรรมการประมงประจำจังหวัดอุตรดิตถ์ออกประกาศไว้ ดังต่อไปนี้ข้อ๑ ให้เขตท้องที่ดังต่อไปนี้ เป็นเขตเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำสำหรับกิจการการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำควบคุมประเภท การเพาะเลี้ยงจระเข้ ได้แก่(๑)เขตท้องที่อำเภอเมืองอุตรดิตถ์ จังหวัดอุตรดิตถ์(๒)เขตท้องที่อำเภอตรอน จังหวัดอุตรดิตถ์(๓)เขตท้องที่อำเภอลับแล จังหวัดอุตรดิตถ์(๔)เขตท้องที่อำเภอพิชัย จังหวัดอุตรดิตถ์(๕)เขตท้องที่อำเภอทองแสนขัน จังหวัดอุตรดิตถ์ข้อ๒[๑] ประกาศนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปประกาศ ณ วันที่ ๒๔พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๕๙พิพัฒน์ เอกภาพันธ์ผู้ว่าราชการจังหวัดอุตรดิตถ์ประธานคณะกรรมการประมงประจำจังหวัดอุตรดิตถ์ชนิกา/ปริยานุช/จัดทำ๔ มกราคม ๒๕๖๐ปริญสินีย์/ตรวจ๓๑ มกราคม ๒๕๖๐[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๓๓/ตอนพิเศษ ๓๐๘ ง/หน้า ๒๘/๒๗ ธันวาคม ๒๕๕๙
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 820/2479หลักกฎหมาย: วางเพลิงเผายุ้งข้าวที่ปลูกบนดินต้องมีความผิดตามมาตรา 186(4)คดีได้ความว่าจำเลยทั้ง ๒ ได้สมคบกันวางเพลิงจุดเผายุ้งข้าว หากแต่มีผู้มาดับไว้ทัน ศาลชั้นต้นลงโทษจำคุกจำเลย ๑ ปี ตามมาตรา ๑๘๕ ศาลฎีกาตัดสินยืนตามศาลอุทธรณ์ว่า ทรัพย์ที่จำเลยจุดเผาในคดีนี้เป็นยุ้งข้าวปลูกประจำอยู่ในที่ดินของเจ้าทุกข์และใช้เป็นที่เก็บข้าวหาใช่สังหาริมทรัพย์ไม่ รูปคดีต้องด้วยมาตรา ๑๘๖(๔) ที่ได้แก้ไขเพิ่มเติมเมื่อปีพ.ศ.๒๔๗๕ จึงให้ลงโทษจำคุกจำเลย ๑๐ ปีตามศาลอุทธรณ์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 820/2479อัยยการเชียงรายโจทก์นายแสน นาระเดช ,นายโรจน์จำเลยวางเพลิงเผายุ้งข้าวที่ปลูกบนดินต้องมีความผิดตามมาตรา 186(4)คดีได้ความว่าจำเลยทั้ง ๒ ได้สมคบกันวางเพลิงจุดเผายุ้งข้าว หากแต่มีผู้มาดับไว้ทัน ศาลชั้นต้นลงโทษจำคุกจำเลย ๑ ปี ตามมาตรา ๑๘๕ ศาลฎีกาตัดสินยืนตามศาลอุทธรณ์ว่า ทรัพย์ที่จำเลยจุดเผาในคดีนี้เป็นยุ้งข้าวปลูกประจำอยู่ในที่ดินของเจ้าทุกข์และใช้เป็นที่เก็บข้าวหาใช่สังหาริมทรัพย์ไม่ รูปคดีต้องด้วยมาตรา ๑๘๖(๔) ที่ได้แก้ไขเพิ่มเติมเมื่อปีพ.ศ.๒๔๗๕ จึงให้ลงโทษจำคุกจำเลย ๑๐ ปีตามศาลอุทธรณ์(มนธา-พลางกูร-อรรถกฤต ช.เพ็ญชาติ)ศาลชั้นต้น - พร+ศาลอุทธรณ์ - พร+แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: คดีได้ความว่าจำเลยทั้ง ๒ ได้สมคบกันวางเพลิงจุดเผายุ้งข้าว หากแต่มีผู้มาดับไว้ทัน ศาลชั้นต้นลงโทษจำคุกจำเลย ๑ ปี ตามมาตรา ๑๘๕ ศาลฎีกาตัดสินยืนตามศาลอุทธรณ์ว่า ทรัพย์ที่จำเลยจุดเผาในคดีนี้เป็นยุ้งข้าวปลูกประจำอยู่ในที่ดินของเจ้าทุกข์และใช้เป็นที่เก็บข้าวหาใช่สังหาริมทรัพย์ไม่ รูปคดีต้องด้วยมาตรา ๑๘๖(๔) ที่ได้แก้ไขเพิ่มเติมเมื่อปีพ.ศ.๒๔๗๕ จึงให้ลงโทษจำคุกจำเลย ๑๐ ปีตามศาลอุทธรณ์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 820/2479อัยยการเชียงรายโจทก์นายแสน นาระเดช ,นายโรจน์จำเลยวางเพลิงเผายุ้งข้าวที่ปลูกบนดินต้องมีความผิดตามมาตรา 186(4)คดีได้ความว่าจำเลยทั้ง ๒ ได้สมคบกันวางเพลิงจุดเผายุ้งข้าว หากแต่มีผู้มาดับไว้ทัน ศาลชั้นต้นลงโทษจำคุกจำเลย ๑ ปี ตามมาตรา ๑๘๕ ศาลฎีกาตัดสินยืนตามศาลอุทธรณ์ว่า ทรัพย์ที่จำเลยจุดเผาในคดีนี้เป็นยุ้งข้าวปลูกประจำอยู่ในที่ดินของเจ้าทุกข์และใช้เป็นที่เก็บข้าวหาใช่สังหาริมทรัพย์ไม่ รูปคดีต้องด้วยมาตรา ๑๘๖(๔) ที่ได้แก้ไขเพิ่มเติมเมื่อปีพ.ศ.๒๔๗๕ จึงให้ลงโทษจำคุกจำเลย ๑๐ ปีตามศาลอุทธรณ์(มนธา-พลางกูร-อรรถกฤต ช.เพ็ญชาติ)ศาลชั้นต้น - พร+ศาลอุทธรณ์ - พร+แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศธนาคารแห่งประเทศไทยที่ สกง. 96/2552เรื่อง กําหนดอัตราดอกเบี้ยพันธบัตรธนาคารแห่งประเทศไทยประเภทอัตราดอกเบี้ยลอยตัว อายุ 3 ปี รุ่นที่ 3/FRB 3 ปี/2550สําหรับงวดเริ่มต้นวันที่ 25 กันยายน 2552----------------------------------อื่นๆ - 1. เหตุผลในการออกประกาศ เพื่อกําหนดอัตราดอกเบี้ยพันธบัตรธนาคารแห่งประเทศไทย ประเภทอัตราดอกเบี้ยลอยตัว อายุ 3 ปี รุ่นที่ 3/FRB 3 ปี/2550 สําหรับงวดเริ่มต้นวันที่ 25 กันยายน 2552อื่นๆ - 2. อํานาจตามกฎหมาย เพื่ออนุวัติตามข้อ 5.2 แห่งระเบียบธนาคารแห่งประเทศไทย ที่ สกง. 2/2550 ว่าด้วยการออกพันธบัตรธนาคารแห่งประเทศไทยอื่นๆ - 3. เนื้อหา ธนาคารแห่งประเทศไทยได้กําหนดอัตราดอกเบี้ยของพันธบัตรธนาคารแห่งประเทศไทยประเภทอัตราดอกเบี้ยลอยตัว อายุ 3 ปี รุ่นที่ 3/FRB 3 ปี/2550 สําหรับงวดเริ่มต้นวันที่ 25 กันยายน 2552 เท่ากับร้อยละ 1.30 ต่อปี (เท่ากับอัตราดอกเบี้ยอ้างอิงระยะสั้นการกู้ยืมเงินระหว่างธนาคารของตลาดกรุงเทพฯ (BIBOR) ระยะ 6 เดือน ณ วันที่ 23 กันยายน 2552 ลบร้อยละ 0.2)อื่นๆ - 4. วันเริ่มต้นบังคับใช้ ตั้งแต่วันที่ 23 กันยายน 2552ผู้มีอํานาจลงนาม - ประกาศ ณ วันที่ 23 กันยายน 2552 (นางสุชาดา กิระกุล)ผู้ช่วยผู้ว่าการ สายตลาดการเงินผู้ว่าการ แทน
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 60155หลักกฎหมาย: ความว่า จำเลยฎีกาและคดีอยู่ในระหว่างพิจารณาของศาลฎีกาแต่เนื่องจากจำเลยและโจทก์ตกลงกันได้แล้ว จำเลยจึงขอถอนฎีกาของจำเลยออกจากสารบบความ โปรดอนุญาตหมายเหตุ โจทก์แถลงข้างคำร้องว่า รับสำเนาแล้วไม่ค้าน(อันดับ 91)ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน ให้จำเลยและบริวารรื้อถอนห้องแถวทั้งหมดออกไปจากที่ดินของโจทก์ และถ้าหากจำเลยกับบริวารไม่ปฏิบัติตาม ก็ให้โจทก์เป็นผู้รื้อถอน โดยให้จำเลยเป็นผู้เสียค่าใช้จ่ายแทน และให้จำเลยใช้ค่าเสียหายให้โจทก์เดือนละ 3,900 บาทนับแต่วันฟ้องจนกว่าจำเลยและบริวารจะได้รื้อถอนห้องแถวออกไปจากที่ดินของโจทก์จำเลยฎีกา (อันดับ 76)คดีอยู่ระหว่างการพิจารณาของศาลฎีกาจำเลยยื่นคำร้องดังกล่าว (อันดับ 91)คำสั่งอนุญาตให้จำเลยถอนฎีกาได้ตามคำร้อง จำหน่ายคดีจากสารบบความของศาลฎีกา ค่าขึ้นศาล 200 บาท ไม่คืนให้ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 521/2529นางสุมาลี สุขายะโจทก์นางสุดใจ ถาวรจำเลยนางสุดใจ ถาวร จำเลยผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.พ. ม. 132, ม. 175, ม. 247ความว่า จำเลยฎีกาและคดีอยู่ในระหว่างพิจารณาของศาลฎีกาแต่เนื่องจากจำเลยและโจทก์ตกลงกันได้แล้ว จำเลยจึงขอถอนฎีกาของจำเลยออกจากสารบบความ โปรดอนุญาตหมายเหตุ โจทก์แถลงข้างคำร้องว่า รับสำเนาแล้วไม่ค้าน(อันดับ 91)ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน ให้จำเลยและบริวารรื้อถอนห้องแถวทั้งหมดออกไปจากที่ดินของโจทก์ และถ้าหากจำเลยกับบริวารไม่ปฏิบัติตาม ก็ให้โจทก์เป็นผู้รื้อถอน โดยให้จำเลยเป็นผู้เสียค่าใช้จ่ายแทน และให้จำเลยใช้ค่าเสียหายให้โจทก์เดือนละ 3,900 บาทนับแต่วันฟ้องจนกว่าจำเลยและบริวารจะได้รื้อถอนห้องแถวออกไปจากที่ดินของโจทก์จำเลยฎีกา (อันดับ 76)คดีอยู่ระหว่างการพิจารณาของศาลฎีกาจำเลยยื่นคำร้องดังกล่าว (อันดับ 91)คำสั่งอนุญาตให้จำเลยถอนฎีกาได้ตามคำร้อง จำหน่ายคดีจากสารบบความของศาลฎีกา ค่าขึ้นศาล 200 บาท ไม่คืนให้(เสนอ ศรนิยม-ชวลิต นราลัย-ไกร บุญญะกิติ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 521/2529นางสุมาลี สุขายะโจทก์นางสุดใจ ถาวรจำเลยนางสุดใจ ถาวร จำเลยผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.พ. ม. 132, ม. 175, ม. 247ความว่า จำเลยฎีกาและคดีอยู่ในระหว่างพิจารณาของศาลฎีกาแต่เนื่องจากจำเลยและโจทก์ตกลงกันได้แล้ว จำเลยจึงขอถอนฎีกาของจำเลยออกจากสารบบความ โปรดอนุญาตหมายเหตุ โจทก์แถลงข้างคำร้องว่า รับสำเนาแล้วไม่ค้าน(อันดับ 91)ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน ให้จำเลยและบริวารรื้อถอนห้องแถวทั้งหมดออกไปจากที่ดินของโจทก์ และถ้าหากจำเลยกับบริวารไม่ปฏิบัติตาม ก็ให้โจทก์เป็นผู้รื้อถอน โดยให้จำเลยเป็นผู้เสียค่าใช้จ่ายแทน และให้จำเลยใช้ค่าเสียหายให้โจทก์เดือนละ 3,900 บาทนับแต่วันฟ้องจนกว่าจำเลยและบริวารจะได้รื้อถอนห้องแถวออกไปจากที่ดินของโจทก์จำเลยฎีกา (อันดับ 76)คดีอยู่ระหว่างการพิจารณาของศาลฎีกาจำเลยยื่นคำร้องดังกล่าว (อันดับ 91)คำสั่งอนุญาตให้จำเลยถอนฎีกาได้ตามคำร้อง จำหน่ายคดีจากสารบบความของศาลฎีกา ค่าขึ้นศาล 200 บาท ไม่คืนให้(เสนอ ศรนิยม-ชวลิต นราลัย-ไกร บุญญะกิติ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 44/2485หลักกฎหมาย: บุกรุกเข้าไปในเคหสถานเพื่อข่มขืนทำชำเรานั้น เป็นความผิดกระทงเดียวทำยอมเลิกคดีเรื่องข่มขืนกระทำชำเรา ย่อมหมายความรวมตลอดถึงความผิดฐานบุกรุกซึ่งเป็นกรรมอันเดียวกันด้วย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 44/2485นางฮิ้น มูลิกะนุเคราะห์โจทก์นายช่วง บุญสนิทจำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 70, ม. 71, ม. 81, ม. 246, ม. 329 ป.วิ.อ. ม. 39 (2)บุกรุกเข้าไปในเคหสถานเพื่อข่มขืนทำชำเรานั้น เป็นความผิดกระทงเดียวทำยอมเลิกคดีเรื่องข่มขืนกระทำชำเรา ย่อมหมายความรวมตลอดถึงความผิดฐานบุกรุกซึ่งเป็นกรรมอันเดียวกันด้วย(อิศรภักดีธรรมวิเทต-อรรถกฤต ช.เพ็ญชาติ-ธรรมบัณฑิต)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 44/2485นางฮิ้น มูลิกะนุเคราะห์โจทก์นายช่วง บุญสนิทจำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 70, ม. 71, ม. 81, ม. 246, ม. 329 ป.วิ.อ. ม. 39 (2)บุกรุกเข้าไปในเคหสถานเพื่อข่มขืนทำชำเรานั้น เป็นความผิดกระทงเดียวทำยอมเลิกคดีเรื่องข่มขืนกระทำชำเรา ย่อมหมายความรวมตลอดถึงความผิดฐานบุกรุกซึ่งเป็นกรรมอันเดียวกันด้วย(อิศรภักดีธรรมวิเทต-อรรถกฤต ช.เพ็ญชาติ-ธรรมบัณฑิต)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1233/2519หลักกฎหมาย: จำเลยจับโจทก์ในข้อหาว่าเป็นผู้กระทำความผิดฐานทำร้ายร่างกายผู้อื่น แม้ว่าการจับครั้งนี้จะไม่ใช่ความผิดซึ่งหน้า แต่ก็เป็นกรณีอาจออกหมายจับได้โดยมีเหตุอันสมควรสงสัยว่าโจทก์จะหลบหนี และจำเลยรักษาการแทนผู้บังคับกองเป็นตำรวจชั้นผู้ใหญ่ไปจับโจทก์ด้วยตนเอง แม้ไม่มีหมายจับก็ย่อมทำได้โดยชอบด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 78 วรรคสุดท้าย เมื่อจำเลยมีอำนาจจับโจทก์ จำเลยจึงไม่มีความผิดฐานเป็นเจ้าพนักงานปฏิบัติหรือละเว้นการปฏิบัติหน้าที่โดยมิชอบ ตาม ประมวลกฎหมายอาญามาตรา 157 ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1233/2519นายสิบทิศ เทวารุทธโจทก์ร.ต.อ.จรัส ศิลปวิลาศ กับพวกจำเลย ป.อ. ม. 157 ป.วิ.อ. ม. 78จำเลยจับโจทก์ในข้อหาว่าเป็นผู้กระทำความผิดฐานทำร้ายร่างกายผู้อื่น แม้ว่าการจับครั้งนี้จะไม่ใช่ความผิดซึ่งหน้า แต่ก็เป็นกรณีอาจออกหมายจับได้โดยมีเหตุอันสมควรสงสัยว่าโจทก์จะหลบหนี และจำเลยรักษาการแทนผู้บังคับกองเป็นตำรวจชั้นผู้ใหญ่ไปจับโจทก์ด้วยตนเอง แม้ไม่มีหมายจับก็ย่อมทำได้โดยชอบด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 78 วรรคสุดท้าย เมื่อจำเลยมีอำนาจจับโจทก์ จำเลยจึงไม่มีความผิดฐานเป็นเจ้าพนักงานปฏิบัติหรือละเว้นการปฏิบัติหน้าที่โดยมิชอบ ตาม ประมวลกฎหมายอาญามาตรา 157(สวัสดิ์ สุขศรีวงษ์-บัญญัติ สุชีวะ-พิสัณห์ ลีตเวทย์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1233/2519นายสิบทิศ เทวารุทธโจทก์ร.ต.อ.จรัส ศิลปวิลาศ กับพวกจำเลย ป.อ. ม. 157 ป.วิ.อ. ม. 78จำเลยจับโจทก์ในข้อหาว่าเป็นผู้กระทำความผิดฐานทำร้ายร่างกายผู้อื่น แม้ว่าการจับครั้งนี้จะไม่ใช่ความผิดซึ่งหน้า แต่ก็เป็นกรณีอาจออกหมายจับได้โดยมีเหตุอันสมควรสงสัยว่าโจทก์จะหลบหนี และจำเลยรักษาการแทนผู้บังคับกองเป็นตำรวจชั้นผู้ใหญ่ไปจับโจทก์ด้วยตนเอง แม้ไม่มีหมายจับก็ย่อมทำได้โดยชอบด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 78 วรรคสุดท้าย เมื่อจำเลยมีอำนาจจับโจทก์ จำเลยจึงไม่มีความผิดฐานเป็นเจ้าพนักงานปฏิบัติหรือละเว้นการปฏิบัติหน้าที่โดยมิชอบ ตาม ประมวลกฎหมายอาญามาตรา 157(สวัสดิ์ สุขศรีวงษ์-บัญญัติ สุชีวะ-พิสัณห์ ลีตเวทย์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 60454หลักกฎหมาย: ความว่า จำเลยที่ 3 ที่ 4 ฎีกา มีเหตุผลที่จะชนะโจทก์ในชั้นฎีกาได้ โปรดมีคำสั่งให้ทุเลาการบังคับไว้ก่อนหมายเหตุ โจทก์ได้รับสำเนาคำร้องแล้ว (อันดับ 54 แผ่นที่ 2)ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนให้จำเลยทั้งห้าร่วมกันชำระเงินจำนวน140,000 บาท พร้อมดอกเบี้ยร้อยละสิบห้าต่อปีในต้นเงิน 80,000 บาทนับถัดจากวันฟ้องจนกว่าจะชำระเสร็จแก่โจทก์ หากไม่ชำระก็ให้ยึดทรัพย์จำนองออกขายทอดตลาดชำระหนี้แก่โจทก์จนครบจำเลยที่ 3 ที่ 4 ฎีกา พร้อมกับยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 51,50)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว ถ้าจำเลยที่ 3 ที่ 4 คนใดคนหนึ่ง หรือร่วมกันหาประกันสำหรับจำนวนเงินที่จะต้องชำระตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์พร้อมด้วยดอกเบี้ยมีกำหนด 4 ปี มาให้จนเป็นที่พอใจและภายในเวลาที่ศาลชั้นต้นกำหนดก็อนุญาตให้ทุเลาการบังคับในระหว่างฎีกา มิฉะนั้นให้ยกคำร้องและให้ค่าคำร้องเป็นพับ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 1551/2529นายอินทร์ ฉิมพันธ์โจทก์นางหมาชัง สนสารีหรือสนสาลี กับพวกจำเลยนายมังกร ชุณหอุไร ทนายจำเลยที่ 3 ที่ 4ผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.พ. ม. 231ความว่า จำเลยที่ 3 ที่ 4 ฎีกา มีเหตุผลที่จะชนะโจทก์ในชั้นฎีกาได้ โปรดมีคำสั่งให้ทุเลาการบังคับไว้ก่อนหมายเหตุ โจทก์ได้รับสำเนาคำร้องแล้ว (อันดับ 54 แผ่นที่ 2)ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนให้จำเลยทั้งห้าร่วมกันชำระเงินจำนวน140,000 บาท พร้อมดอกเบี้ยร้อยละสิบห้าต่อปีในต้นเงิน 80,000 บาทนับถัดจากวันฟ้องจนกว่าจะชำระเสร็จแก่โจทก์ หากไม่ชำระก็ให้ยึดทรัพย์จำนองออกขายทอดตลาดชำระหนี้แก่โจทก์จนครบจำเลยที่ 3 ที่ 4 ฎีกา พร้อมกับยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 51,50)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว ถ้าจำเลยที่ 3 ที่ 4 คนใดคนหนึ่ง หรือร่วมกันหาประกันสำหรับจำนวนเงินที่จะต้องชำระตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์พร้อมด้วยดอกเบี้ยมีกำหนด 4 ปี มาให้จนเป็นที่พอใจและภายในเวลาที่ศาลชั้นต้นกำหนดก็อนุญาตให้ทุเลาการบังคับในระหว่างฎีกา มิฉะนั้นให้ยกคำร้องและให้ค่าคำร้องเป็นพับ(ไพรัช วงศ์วัฒนะ-ไพจิตร วิเศษโกสิน-สมบูรณ์ ฤกษ์สำราญ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 1551/2529นายอินทร์ ฉิมพันธ์โจทก์นางหมาชัง สนสารีหรือสนสาลี กับพวกจำเลยนายมังกร ชุณหอุไร ทนายจำเลยที่ 3 ที่ 4ผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.พ. ม. 231ความว่า จำเลยที่ 3 ที่ 4 ฎีกา มีเหตุผลที่จะชนะโจทก์ในชั้นฎีกาได้ โปรดมีคำสั่งให้ทุเลาการบังคับไว้ก่อนหมายเหตุ โจทก์ได้รับสำเนาคำร้องแล้ว (อันดับ 54 แผ่นที่ 2)ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนให้จำเลยทั้งห้าร่วมกันชำระเงินจำนวน140,000 บาท พร้อมดอกเบี้ยร้อยละสิบห้าต่อปีในต้นเงิน 80,000 บาทนับถัดจากวันฟ้องจนกว่าจะชำระเสร็จแก่โจทก์ หากไม่ชำระก็ให้ยึดทรัพย์จำนองออกขายทอดตลาดชำระหนี้แก่โจทก์จนครบจำเลยที่ 3 ที่ 4 ฎีกา พร้อมกับยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 51,50)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว ถ้าจำเลยที่ 3 ที่ 4 คนใดคนหนึ่ง หรือร่วมกันหาประกันสำหรับจำนวนเงินที่จะต้องชำระตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์พร้อมด้วยดอกเบี้ยมีกำหนด 4 ปี มาให้จนเป็นที่พอใจและภายในเวลาที่ศาลชั้นต้นกำหนดก็อนุญาตให้ทุเลาการบังคับในระหว่างฎีกา มิฉะนั้นให้ยกคำร้องและให้ค่าคำร้องเป็นพับ(ไพรัช วงศ์วัฒนะ-ไพจิตร วิเศษโกสิน-สมบูรณ์ ฤกษ์สำราญ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
พระราชกฤษฎีกาให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมอาคารพ.ศ. ๒๕๒๒บังคับในท้องที่บางแห่งในตำบลสะเดียงตำบลป่าเลา ตำบลดงมูลเหล็กและตำบลนาป่าอำเภอเมืองเพชรบูรณ์ จังหวัดเพชรบูรณ์พ.ศ. ๒๕๔๓ ภูมิพลอดุลยเดชป.ร.ให้ไว้ ณ วันที่๒๔ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๔๓เป็นปีที่ ๕๕ในรัชกาลปัจจุบันพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชมีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่าโดยที่เป็นการสมควรให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมอาคารพ.ศ. ๒๕๒๒ บังคับในท้องที่บางแห่งในตำบลสะเดียง ตำบลป่าเลา ตำบลดงมูลเหล็กและตำบลนาป่า อำเภอเมืองเพชรบูรณ์ จังหวัดเพชรบูรณ์อาศัยอำนาจตามความในมาตรา๒๒๑ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย และมาตรา ๒ แห่งพระราชบัญญัติควบคุมอาคารพ.ศ. ๒๕๒๒อันเป็นพระราชบัญญัติที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคลซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๓๕ มาตรา ๔๘ และมาตรา ๔๙ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยบัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้มาตรา ๑ พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า พระราชกฤษฎีกาให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมอาคารพ.ศ. ๒๕๒๒ บังคับในท้องที่บางแห่งในตำบลสะเดียง ตำบลป่าเลา ตำบลดงมูลเหล็กและตำบลนาป่า อำเภอเมืองเพชรบูรณ์ จังหวัดเพชรบูรณ์ พ.ศ. ๒๕๔๓มาตรา ๒[๑]พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา ๓ ให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมอาคาร พ.ศ. ๒๕๒๒บังคับในท้องที่บางแห่งในตำบลสะเดียง ตำบลป่าเลา ตำบลดงมูลเหล็ก และตำบลนาป่าอำเภอเมืองเพชรบูรณ์ จังหวัดเพชรบูรณ์ ภายในแนวเขตตามแผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกานี้มาตรา ๔ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้ผู้รับสนองพระบรมราชโองการชวน หลีกภัยนายกรัฐมนตรี[เอกสารแนบท้าย]๑.แผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกาให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมอาคาร พ.ศ. ๒๕๒๒บังคับในท้องที่บางแห่งในตำบลสะเดียง ตำบลป่าเลา ตำบลดงมูลเหล็ก และตำบลนาป่าอำเภอเมืองเพชรบูรณ์ จังหวัดเพชรบูรณ์ พ.ศ. ๒๕๔๓(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)หมายเหตุ:- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือเนื่องจากในท้องที่บางแห่งในตำบลสะเดียง ตำบลป่าเลา ตำบลดงมูลเหล็ก และตำบลนาป่าอำเภอเมืองเพชรบูรณ์ จังหวัดเพชรบูรณ์มีการขยายตัวทั้งในด้านการก่อสร้างอาคารและการผังเมืองสมควรให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมอาคาร พ.ศ. ๒๕๒๒ บังคับในท้องที่ดังกล่าวเพื่อประโยชน์ในด้านการควบคุมเกี่ยวกับความมั่นคงแข็งแรง ความปลอดภัยการป้องกันอัคคีภัย การสาธารณสุข การรักษาคุณภาพสิ่งแวดล้อม การผังเมืองการสถาปัตยกรรม และการอำนวยความสะดวกแก่การจราจร จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้สรัลพร/พิมพ์๑๖ มกราคม ๒๕๕๑ฐิติพงษ์/ตรวจ๓๐ มกราคม ๒๕๕๑โชติกานต์/ปรับปรุง๑๔ เมษายน ๒๕๖๓อรญา/ตรวจ๒๙ พฤษภาคม ๒๕๖๓[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๑๗/ตอนที่ ๙๗ ก/หน้า ๑๙/๓๑ ตุลาคม ๒๕๔๓
กฎกระทรวงกฎกระทรวงฉบับที่ ๙ (พ.ศ. ๒๕๓๓)ออกตามความในพระราชบัญญัติบัตรประจำตัวประชาชนพ.ศ. ๒๕๒๖[๑] อาศัยอำนาจตามความในมาตรา๒๓ แห่งพระราชบัญญัติบัตรประจำตัวประชาชน พ.ศ. ๒๕๒๖รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้ให้ยกเว้นค่าธรรมเนียมการออกบัตรใหม่และเปลี่ยนบัตรแก่ผู้ถือบัตรซึ่งมีชื่ออยู่ในทะเบียนบ้านในท้องที่จังหวัดชุมพร จังหวัดตราดจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ จังหวัดปัตตานี จังหวัดเพชรบุรี จังหวัดระนอง จังหวัดระยองและจังหวัดสุราษฎร์ธานี ซึ่งขอออกบัตรใหม่หรือเปลี่ยนบัตรในกรณีบัตรหาย ถูกทำลายหรือชำรุดในสาระสำคัญ เนื่องจากวาตภัยและอุทกภัยที่เกิดขึ้นในเดือนพฤศจิกายน ๒๕๓๒ ทั้งนี้ผู้ถือบัตรดังกล่าวต้องยื่นคำขอต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ ภายในวันที่ ๓๑ มีนาคม ๒๕๓๓ให้ไว้ ณ วันที่ ๒๒มกราคม พ.ศ. ๒๕๓๓บรรหาร ศิลปอาชารัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยหมายเหตุ :-เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือโดยที่เป็นการสมควรยกเว้นค่าธรรมเนียมการออกบัตรใหม่และเปลี่ยนบัตรในกรณีที่บัตรหายถูกทำลาย หรือชำรุดในสาระสำคัญเนื่องจากวาตภัยและอุทกภัยที่เกิดขึ้นในเดือนพฤศจิกายน ๒๕๓๒ให้แก่ประชาชนในท้องที่จังหวัดชุมพร จังหวัดตราด จังหวัดประจวบคีรีขันธ์จังหวัดปัตตานี จังหวัดเพชรบุรี จังหวัดระนอง จังหวัดระยอง และจังหวัดสุราษฎร์ธานีเพื่อเป็นการช่วยเหลืออำนวยความสะดวกและเป็นการสร้างขวัญกำลังใจให้แก่ประชาชนในท้องที่ดังกล่าวจึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้ปฐมพร/จัดทำ๑๒ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๐พิมลกร/ปรับปรุง๓ มีนาคม ๒๕๕๗[๑] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๐๗/ตอนที่ ๑๖/หน้า ๑๘/๒๕ มกราคม ๒๕๓๓
กฎ กกฎ ก.ร.ฉบับที่ ๕ (พ.ศ.๒๕๑๘)ออกตามความในพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายรัฐสภาพ.ศ. ๒๕๑๘ว่าด้วยอำนาจการลงโทษภาคทัณฑ์ ตัดเงินเดือนหรือลดขั้นเงินเดือน[๑] อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๓(๓)และมาตรา ๕๒ แห่งพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายรัฐสภา พ.ศ.๒๕๑๘ ก.ร. ออกกฎก.ร. ไว้ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ กฎ ก.ร.นี้ ให้ใช้บังคับแก่สำนักงานเลขาธิการรัฐสภาข้อ ๒ ใน กฎก.ร.นี้หัวหน้าหน่วยงานระดับแผนก หมายความรวมถึงหัวหน้าส่วนราชการหรือหน่วยงานซึ่งดำรงตำแหน่งระดับ๓ ระดับ ๔ หรือระดับ ๕ ก.ร.กำหนดตามมาตรา ๒๐ วรรคสามให้บังคับบัญชาหน่วยงานในฐานะหัวหน้าแผนกด้วยหัวหน้ากองหรือผู้อำนวยการกอง หมายความรวมถึงหัวหน้าส่วนราชการหรือหน่วยงานซึ่งดำรงตำแหน่งระดับ ๖ ระดับ ๗ หรือระดับ ๘ ที่ ก.ร.กำหนดตามมาตรา ๒๐ วรรคสามให้บังคับบัญชาหน่วยงานในฐานะหัวหน้ากองหรือผู้อำนวยการกองด้วยข้อ ๓ หัวหน้าหน่วยงานระดับแผนกซึ่งเป็นผู้บังคับบัญชาของข้าราชการรัฐสภาสามัญผู้กระทำผิดวินัยมีอำนาจสั่งลงโทษภาคทัณฑ์ข้อ ๔ หัวหน้ากองซึ่งเป็นผู้บังคับบัญชาของข้าราชการรัฐสภาสามัญผู้กระทำผิดวินัยมีอำนาจสั่งลงโทษภาคทัณฑ์ หรือสั่งลงโทษตัดเงินเดือนครั้งหนึ่งไม่เกิน ๑๐%และเป็นเวลาไม่เกินสองเดือนข้อ ๕ ผู้อำนวยการกองซึ่งเป็นผู้บังคับบัญชาของข้าราชการรัฐสภาสามัญผู้กระทำผิดวินัยมีอำนาจสั่งลงโทษภาคทัณฑ์หรือสั่งลงโทษตัดเงินเดือนครั้งหนึ่งไม่เกิน ๑๐% และเป็นเวลาไม่เกินสี่เดือนข้อ ๖ เลขาธิการรัฐสภาซึ่งเป็นผู้บังคับบัญชาของข้าราชการรัฐสภาสามัญผู้กระทำผิดวินัย มีอำนาจสั่งลงโทษภาคทัณฑ์หรือสั่งลงโทษตัดเงินเดือนครั้งหนึ่งไม่เกิน ๑๐% และเป็นเวลาไม่เกินหกเดือนหรือสั่งลงโทษลดขั้นเงินเดือนครั้งหนึ่งไม่เกินสองขั้นข้อ ๗ ประธานรัฐสภามีอำนาจสั่งลงโทษภาคทัณฑ์ หรือสั่งลงโทษตัดเงินเดือนครั้งหนึ่งไม่เกิน๑๐ % และเป็นเวลาไม่เกินหกเดือนหรือสั่งลงโทษลดขั้นเงินเดือนครั้งหนึ่งไม่เกินสองขั้นเฉพาะเลขาธิการรัฐสภาให้ไว้ ณ วันที่ ๒๕ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๑๘ป.ส. กาญจนวัฒน์ประธานรัฐสภา ประธาน ก.ร.ประภาศรี/ผู้จัดทำ๒๙ตุลาคม ๒๕๕๑[๑]ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๙๓/ตอนที่ ๒/หน้า ๑/๖ มกราคม ๒๕๑๙
พระราชบัญญัติบำเหน็จบำนาญข้าราชการ (ฉบับที่ 24) พ.ศ. 2551พระราชบัญญัติ บำเหน็จบำนาญข้าราชการ (ฉบับที่ ๒๔) พ.ศ. ๒๕๕๑ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร. ให้ไว้ ณ วันที่ ๒๗ มกราคม พ.ศ. ๒๕๕๑ เป็นปีที่ ๖๓ ในรัชกาลปัจจุบันพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า โดยที่เป็นการสมควรแก้ไขเพิ่มเติมกฎหมายว่าด้วยบำเหน็จบำนาญข้าราชการ จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้โดยคำแนะนำและยินยอมของสภานิติบัญญัติแห่งชาติ ดังต่อไปนี้มาตรา 1 มาตรา ๑ พระราชบัญญัตินี้เรียกว่า "พระราชบัญญัติบำเหน็จบำนาญข้าราชการ (ฉบับที่ ๒๔) พ.ศ. ๒๕๕๑"มาตรา 2 มาตรา ๒ พระราชบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา 3 มาตรา ๓ ให้ยกเลิกความในมาตรา ๔๖ แห่งพระราชบัญญัติบำเหน็จบำนาญข้าราชการ พ.ศ. ๒๔๙๔ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติบำเหน็จบำนาญข้าราชการ (ฉบับที่ ๕) พ.ศ. ๒๕๐๒ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน "มาตรา ๔๖ บำนาญพิเศษเหตุทุพพลภาพที่ได้รับรวมกับบำนาญปกติถ้ามีจำนวนเงินรวมกันไม่ถึงเดือนละหนึ่งหมื่นห้าพันบาทมาตรา 3 ให้ได้รับบำนาญพิเศษเพิ่มขึ้นอีกจนครบหนึ่งหมื่นห้าพันบาท และบรรดาผู้มีสิทธิจะได้รับจะยื่นขอเปลี่ยนเป็นการรับบำเหน็จพิเศษแทนได้ เป็นจำนวนเงินเท่ากับบำนาญพิเศษหกสิบเดือน"มาตรา 4 มาตรา ๔ ให้ยกเลิกความในวรรคหนึ่งของมาตรา ๔๙ แห่งพระราชบัญญัติบำเหน็จบำนาญข้าราชการ พ.ศ. ๒๔๙๔ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติบำเหน็จบำนาญข้าราชการ (ฉบับที่ ๑๖) พ.ศ. ๒๕๓๙ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน "มาตรา ๔๙ ภายใต้บังคับมาตรา ๓๘มาตรา 4 ผู้ได้รับบำนาญปกติหรือผู้มีสิทธิจะได้รับบำนาญปกติหรือผู้รับบำนาญพิเศษเพราะเหตุทุพพลภาพตาย ให้จ่ายเงินเป็นบำเหน็จตกทอดให้แก่บุคคลตามมาตรา ๔๘ เป็นจำนวนสามสิบเท่าของบำนาญรายเดือนรวมกับเงินช่วยค่าครองชีพผู้รับเบี้ยหวัดบำนาญ (ช.ค.บ.)มาตรา 4 ที่ได้รับหรือมีสิทธิได้รับและให้จ่ายตามส่วนและหลักเกณฑ์ที่กำหนดในมาตรานั้น"ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ พลเอก สุรยุทธ์ จุลานนท์ นายกรัฐมนตรีหมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชบัญญัติฉบับนี้ คือ โดยที่เป็นการสมควรแก้ไขเพิ่มเติมให้ข้าราชการผู้มีสิทธิได้รับบำนาญพิเศษเหตุทุพพลภาพ ได้รับบำนาญพิเศษเพิ่มสูงขึ้น เพื่อให้เหมาะสมและสอดคล้องกับภาวะเศรษฐกิจที่เปลี่ยนแปลงไปและแก้ไขหลักเกณฑ์การจ่ายบำเหน็จตกทอดให้แก่ทายาทผู้มีสิทธิได้รับเพื่อให้สามารถนำเงินช่วยค่าครองชีพผู้รับเบี้ยหวัดบำนาญ (ช.ค.บ.) มารวมคำนวณได้ จึงจำเป็นต้องตราพระราชบัญญัตินี้