คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3318/2522หลักกฎหมาย: การมีกัญชาไว้ในความครอบครองเป็นความผิดและกำหนดโทษไว้กัญชาและเมล็ดกัญชาก็คือกัญชาตามพระราชบัญญัติดังกล่าวนั่นเอง ดังนั้น การที่จำเลยมีกัญชาและเมล็ดกัญชาในขณะเดียวกัน อันเป็นความผิดตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ จึงเป็นการกระทำผิด เพียงกรรมเดียวโจทก์ฟ้องว่า เมื่อวันที่ 11 กรกฎาคม 2522 เวลากลางวัน จำเลยบังอาจมีกัญชาแห้ง 1 ถุง หนัก 50 กรัม และเมล็ดกัญชา 1 ถุง หนัก 50 กรัม ซึ่งเป็นยาเสพติดให้โทษประเภท 5 ตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษพ.ศ. 2522 ไว้ในครอบครองโดยฝ่าฝืนกฎหมายและโดยไม่ได้รับอนุญาตเจ้าพนักงานจับจำเลยได้พร้อมด้วยกัญชาและเมล็ดกัญชาเป็นของกลางขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2522 มาตรา 3, 4,7, 8, 9, 13, 26, 76, 102, 103 และริบของกลางจำเลยให้การรับสารภาพศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2522 มาตรา 3, 4, 7, 8, 9, 13, 26, 76, 102, 103 ลงโทษฐานมีกัญชาไว้ในครอบครองจำคุก 6 เดือน ฐานมีเมล็ดกัญชา 6 เดือน รวมจำคุก 1 ปี จำเลยให้การรับสารภาพเป็นประโยชน์แก่การพิจารณามีเหตุบรรเทาโทษ ลดโทษให้กึ่งหนึ่งตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 คงจำคุก 6 เดือน ของกลางริบจำเลยอุทธรณ์ ขอให้รอการลงโทษศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า เป็นการกระทำผิดเพียงกรรมเดียว พิพากษาแก้เป็นว่าจำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2522มาตรา 76 จำคุก 6 เดือน จำเลยให้การรับสารภาพ ลดโทษให้กึ่งหนึ่งตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 คงจำคุก 3 เดือน นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นโจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษจำเลยตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ที่โจทก์ฎีกาว่าการที่จำเลยมีกัญชาและเมล็ดกัญชาไว้ในความครอบครองต้องถือว่าเป็นความผิดสองกรรม จะต้องรับโทษแยกต่างหากจากกันนั้นศาลฎีกาเห็นว่า ตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษพ.ศ. 2522 บัญญัติเพียงว่า การมีกัญชาไว้ในความครอบครองเป็นความผิดและกำหนดโทษไว้ กัญชาและเมล็ดกัญชาก็คือกัญชาตามพระราชบัญญัติดังกล่าวนั่นเอง ดังนั้น การที่จำเลยมีกัญชาและเมล็ดกัญชาในขณะเดียวกันอันเป็นความผิดตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ จึงเป็นการกระทำผิดเพียงกรรมเดียว ที่โจทก์ฎีกาอีกว่า ตามพระราชบัญญัติกัญชา พ.ศ. 2477 ได้แยกความผิดการมีกัญชาไว้ในมาตรา 7 และได้แยกการมีพันธุ์กัญชาไว้ในมาตรา 5 ซึ่งมีโทษในมาตรา 9 และมาตรา 10 แตกต่างกัน ต้องถือว่าเป็นความผิดสองกรรมนั้น เห็นว่า พระราชบัญญัติกัญชา พ.ศ. 2477 ที่โจทก์ยกขึ้นมาเป็นข้อฎีกานี้ ได้ถูกยกเลิกไปแล้วโดยพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2522 จึงจะนำมาเป็นหลักวินิจฉัยในคดีนี้ไม่ได้พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3318/2522พนักงานอัยการจังหวัดสุพรรณบุรีโจทก์นายปั้นลม ทิพย์สังวาลย์จำเลย พ.ร.บ.ยาเสพติดให้โทษ พ.ศ.2522 ม. 26, ม. 76 ป.อ. ม. 90การมีกัญชาไว้ในความครอบครองเป็นความผิดและกำหนดโทษไว้กัญชาและเมล็ดกัญชาก็คือกัญชาตามพระราชบัญญัติดังกล่าวนั่นเอง ดังนั้น การที่จำเลยมีกัญชาและเมล็ดกัญชาในขณะเดียวกัน อันเป็นความผิดตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ จึงเป็นการกระทำผิด เพียงกรรมเดียวโจทก์ฟ้องว่า เมื่อวันที่ 11 กรกฎาคม 2522 เวลากลางวัน จำเลยบังอาจมีกัญชาแห้ง 1 ถุง หนัก 50 กรัม และเมล็ดกัญชา 1 ถุง หนัก 50 กรัม ซึ่งเป็นยาเสพติดให้โทษประเภท 5 ตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษพ.ศ. 2522 ไว้ในครอบครองโดยฝ่าฝืนกฎหมายและโดยไม่ได้รับอนุญาตเจ้าพนักงานจับจำเลยได้พร้อมด้วยกัญชาและเมล็ดกัญชาเป็นของกลางขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2522 มาตรา 3, 4,7, 8, 9, 13, 26, 76, 102, 103 และริบของกลางจำเลยให้การรับสารภาพศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2522 มาตรา 3, 4, 7, 8, 9, 13, 26, 76, 102, 103 ลงโทษฐานมีกัญชาไว้ในครอบครองจำคุก 6 เดือน ฐานมีเมล็ดกัญชา 6 เดือน รวมจำคุก 1 ปี จำเลยให้การรับสารภาพเป็นประโยชน์แก่การพิจารณามีเหตุบรรเทาโทษ ลดโทษให้กึ่งหนึ่งตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 คงจำคุก 6 เดือน ของกลางริบจำเลยอุทธรณ์ ขอให้รอการลงโทษศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า เป็นการกระทำผิดเพียงกรรมเดียว พิพากษาแก้เป็นว่าจำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2522มาตรา 76 จำคุก 6 เดือน จำเลยให้การรับสารภาพ ลดโทษให้กึ่งหนึ่งตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 คงจำคุก 3 เดือน นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นโจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษจำเลยตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ที่โจทก์ฎีกาว่าการที่จำเลยมีกัญชาและเมล็ดกัญชาไว้ในความครอบครองต้องถือว่าเป็นความผิดสองกรรม จะต้องรับโทษแยกต่างหากจากกันนั้นศาลฎีกาเห็นว่า ตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษพ.ศ. 2522 บัญญัติเพียงว่า การมีกัญชาไว้ในความครอบครองเป็นความผิดและกำหนดโทษไว้ กัญชาและเมล็ดกัญชาก็คือกัญชาตามพระราชบัญญัติดังกล่าวนั่นเอง ดังนั้น การที่จำเลยมีกัญชาและเมล็ดกัญชาในขณะเดียวกันอันเป็นความผิดตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ จึงเป็นการกระทำผิดเพียงกรรมเดียว ที่โจทก์ฎีกาอีกว่า ตามพระราชบัญญัติกัญชา พ.ศ. 2477 ได้แยกความผิดการมีกัญชาไว้ในมาตรา 7 และได้แยกการมีพันธุ์กัญชาไว้ในมาตรา 5 ซึ่งมีโทษในมาตรา 9 และมาตรา 10 แตกต่างกัน ต้องถือว่าเป็นความผิดสองกรรมนั้น เห็นว่า พระราชบัญญัติกัญชา พ.ศ. 2477 ที่โจทก์ยกขึ้นมาเป็นข้อฎีกานี้ ได้ถูกยกเลิกไปแล้วโดยพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2522 จึงจะนำมาเป็นหลักวินิจฉัยในคดีนี้ไม่ได้พิพากษายืน(ชุบ วีระเวคิน-อัมพล สุวรรณภักดี-สมบูรณ์ บุญภินนท์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า เมื่อวันที่ 11 กรกฎาคม 2522 เวลากลางวัน จำเลยบังอาจมีกัญชาแห้ง 1 ถุง หนัก 50 กรัม และเมล็ดกัญชา 1 ถุง หนัก 50 กรัม ซึ่งเป็นยาเสพติดให้โทษประเภท 5 ตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษพ.ศ. 2522 ไว้ในครอบครองโดยฝ่าฝืนกฎหมายและโดยไม่ได้รับอนุญาตเจ้าพนักงานจับจำเลยได้พร้อมด้วยกัญชาและเมล็ดกัญชาเป็นของกลางขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2522 มาตรา 3, 4,7, 8, 9, 13, 26, 76, 102, 103 และริบของกลางจำเลยให้การรับสารภาพศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2522 มาตรา 3, 4, 7, 8, 9, 13, 26, 76, 102, 103 ลงโทษฐานมีกัญชาไว้ในครอบครองจำคุก 6 เดือน ฐานมีเมล็ดกัญชา 6 เดือน รวมจำคุก 1 ปี จำเลยให้การรับสารภาพเป็นประโยชน์แก่การพิจารณามีเหตุบรรเทาโทษ ลดโทษให้กึ่งหนึ่งตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 คงจำคุก 6 เดือน ของกลางริบจำเลยอุทธรณ์ ขอให้รอการลงโทษศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า เป็นการกระทำผิดเพียงกรรมเดียว พิพากษาแก้เป็นว่าจำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2522มาตรา 76 จำคุก 6 เดือน จำเลยให้การรับสารภาพ ลดโทษให้กึ่งหนึ่งตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 คงจำคุก 3 เดือน นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นโจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษจำเลยตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ที่โจทก์ฎีกาว่าการที่จำเลยมีกัญชาและเมล็ดกัญชาไว้ในความครอบครองต้องถือว่าเป็นความผิดสองกรรม จะต้องรับโทษแยกต่างหากจากกันนั้นศาลฎีกาเห็นว่า ตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษพ.ศ. 2522 บัญญัติเพียงว่า การมีกัญชาไว้ในความครอบครองเป็นความผิดและกำหนดโทษไว้ กัญชาและเมล็ดกัญชาก็คือกัญชาตามพระราชบัญญัติดังกล่าวนั่นเอง ดังนั้น การที่จำเลยมีกัญชาและเมล็ดกัญชาในขณะเดียวกันอันเป็นความผิดตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ จึงเป็นการกระทำผิดเพียงกรรมเดียว ที่โจทก์ฎีกาอีกว่า ตามพระราชบัญญัติกัญชา พ.ศ. 2477 ได้แยกความผิดการมีกัญชาไว้ในมาตรา 7 และได้แยกการมีพันธุ์กัญชาไว้ในมาตรา 5 ซึ่งมีโทษในมาตรา 9 และมาตรา 10 แตกต่างกัน ต้องถือว่าเป็นความผิดสองกรรมนั้น เห็นว่า พระราชบัญญัติกัญชา พ.ศ. 2477 ที่โจทก์ยกขึ้นมาเป็นข้อฎีกานี้ ได้ถูกยกเลิกไปแล้วโดยพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2522 จึงจะนำมาเป็นหลักวินิจฉัยในคดีนี้ไม่ได้พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3318/2522พนักงานอัยการจังหวัดสุพรรณบุรีโจทก์นายปั้นลม ทิพย์สังวาลย์จำเลย พ.ร.บ.ยาเสพติดให้โทษ พ.ศ.2522 ม. 26, ม. 76 ป.อ. ม. 90การมีกัญชาไว้ในความครอบครองเป็นความผิดและกำหนดโทษไว้กัญชาและเมล็ดกัญชาก็คือกัญชาตามพระราชบัญญัติดังกล่าวนั่นเอง ดังนั้น การที่จำเลยมีกัญชาและเมล็ดกัญชาในขณะเดียวกัน อันเป็นความผิดตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ จึงเป็นการกระทำผิด เพียงกรรมเดียวโจทก์ฟ้องว่า เมื่อวันที่ 11 กรกฎาคม 2522 เวลากลางวัน จำเลยบังอาจมีกัญชาแห้ง 1 ถุง หนัก 50 กรัม และเมล็ดกัญชา 1 ถุง หนัก 50 กรัม ซึ่งเป็นยาเสพติดให้โทษประเภท 5 ตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษพ.ศ. 2522 ไว้ในครอบครองโดยฝ่าฝืนกฎหมายและโดยไม่ได้รับอนุญาตเจ้าพนักงานจับจำเลยได้พร้อมด้วยกัญชาและเมล็ดกัญชาเป็นของกลางขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2522 มาตรา 3, 4,7, 8, 9, 13, 26, 76, 102, 103 และริบของกลางจำเลยให้การรับสารภาพศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2522 มาตรา 3, 4, 7, 8, 9, 13, 26, 76, 102, 103 ลงโทษฐานมีกัญชาไว้ในครอบครองจำคุก 6 เดือน ฐานมีเมล็ดกัญชา 6 เดือน รวมจำคุก 1 ปี จำเลยให้การรับสารภาพเป็นประโยชน์แก่การพิจารณามีเหตุบรรเทาโทษ ลดโทษให้กึ่งหนึ่งตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 คงจำคุก 6 เดือน ของกลางริบจำเลยอุทธรณ์ ขอให้รอการลงโทษศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า เป็นการกระทำผิดเพียงกรรมเดียว พิพากษาแก้เป็นว่าจำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2522มาตรา 76 จำคุก 6 เดือน จำเลยให้การรับสารภาพ ลดโทษให้กึ่งหนึ่งตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 คงจำคุก 3 เดือน นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นโจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษจำเลยตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ที่โจทก์ฎีกาว่าการที่จำเลยมีกัญชาและเมล็ดกัญชาไว้ในความครอบครองต้องถือว่าเป็นความผิดสองกรรม จะต้องรับโทษแยกต่างหากจากกันนั้นศาลฎีกาเห็นว่า ตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษพ.ศ. 2522 บัญญัติเพียงว่า การมีกัญชาไว้ในความครอบครองเป็นความผิดและกำหนดโทษไว้ กัญชาและเมล็ดกัญชาก็คือกัญชาตามพระราชบัญญัติดังกล่าวนั่นเอง ดังนั้น การที่จำเลยมีกัญชาและเมล็ดกัญชาในขณะเดียวกันอันเป็นความผิดตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ จึงเป็นการกระทำผิดเพียงกรรมเดียว ที่โจทก์ฎีกาอีกว่า ตามพระราชบัญญัติกัญชา พ.ศ. 2477 ได้แยกความผิดการมีกัญชาไว้ในมาตรา 7 และได้แยกการมีพันธุ์กัญชาไว้ในมาตรา 5 ซึ่งมีโทษในมาตรา 9 และมาตรา 10 แตกต่างกัน ต้องถือว่าเป็นความผิดสองกรรมนั้น เห็นว่า พระราชบัญญัติกัญชา พ.ศ. 2477 ที่โจทก์ยกขึ้นมาเป็นข้อฎีกานี้ ได้ถูกยกเลิกไปแล้วโดยพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2522 จึงจะนำมาเป็นหลักวินิจฉัยในคดีนี้ไม่ได้พิพากษายืน(ชุบ วีระเวคิน-อัมพล สุวรรณภักดี-สมบูรณ์ บุญภินนท์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ