คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2306/2533หลักกฎหมาย: โจทก์รับจ้างขนส่งไม้อัดให้แก่บริษัท ม. เมื่อมีผู้กระทำละเมิดทำให้เกิดความเสียหายแก่ไม้อัดที่โจทก์เป็นผู้รับขนส่งดังกล่าว และโจทก์ได้ชดใช้ค่าเสียหายให้แก่บริษัท ม. ตาม สัญญาแล้ว โจทก์ย่อมเป็นผู้รับช่วงสิทธิจากบริษัท ม. มีอำนาจฟ้องผู้กระทำละเมิดและนายจ้างของผู้กระทำละเมิดให้ชดใช้ค่าเสียหายที่เกิดจากการกระทำละเมิดนั้นได้.โจทก์ฟ้องว่า โจทก์รับจ้างบริษัทไม้อัดไทย จำกัด ขนส่งไม้อัดจากคลังสินค้าของโรงงานไม้อัดไทยบางนา ไปส่งขึ้นเรือสินค้าต่างประเทศที่ท่าเรือของจำเลยที่ 3 หรือบริเวณลำแม่น้ำเจ้าพระยาต่อมาโจทก์ได้จ้างจำเลยที่ 1 ขนส่งไม้อัดจากโรงงานไม้อัดของบริษัทไม้อัดไทย จำกัด ดังกล่าว ไปทำพิธีการศุลกากร จำเลยที่ 1ได้นำเรือฉลอมพร้อมด้วยเรือลากจูง มีจำเลยที่ 2 เป็นผู้ควบคุมไปบรรทุกสินค้าดังกล่าวที่โรงงานไม้อัดของบริษัทไม้อัดไทย จำกัดเมื่อทำการบรรทุกสินค้าดังกล่าวลงเรือฉลอมแล้ว จำเลยที่ 2ได้ลากจูงเรือฉลอมไปยังกองตรวจสินค้าขาออกเพื่อปฏิบัติพิธีการศุลกากร เมื่อจำเลยที่ 2 ลากจูงเรือฉลอมไปถึงตำบลกอบัว อำเภอพระประแดง จังหวัดสมุทรปราการ จำเลยที่ 4 ซึ่งเป็นลูกจ้างของจำเลยที่ 3 และเป็นผู้ควบคุมเรือลากจูง (เรือทัก) ของจำเลยที่ 3 ได้ขับเรือลากจูงดังกล่าวแล่นมาด้วยความเร็วสูงมาก และแล่นแซงเรือลากจูงของจำเลยที่ 2 ไปด้วยความประมาท เป็นเหตุทำให้เกิดคลื่นใต้น้ำและคลื่นได้พัดน้ำสาดเข้าไปในเรือฉลอมดังกล่าวและด้วยความประมาทเลินเล่อของจำเลยที่ 2 เช่นเดียวกันไม่ได้ใช้ความระมัดระวังอันเป็นปกติวิสัยของผู้ที่ประกอบอาชีพในการลากจูงเรือขณะเมื่อเรือฉลอมดังกล่าวได้เอียงตัวลง จำเลยที่ 2 แทนที่จะหยุดเรือลากจูงเพื่อให้เรือฉลอมมีโอกาสตั้งลำขึ้นใหม่ จำเลยที่ 2กลับเร่งเครื่องเรือลากจูง ทำให้เรือฉลอมพลิกคว่ำลง สินค้าไม้อัดของผู้ว่าจ้างโจทก์เสียหาย จำเลยที่ 2 และจำเลยที่ 3ซึ่งเป็นนายจ้างของจำเลยที่ 4 จึงต้องร่วมรับผิดชอบชดใช้ค่าเสียหายให้แก่โจทก์ในฐานะผู้ใช้สิทธิไล่เบี้ยอันเกิดจากการที่โจทก์ต้องชำระค่าเสียหายแก่บริษัทไม้อัดไทย จำกัด ขอให้บังคับจำเลยทั้งสี่ชดใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์จำนวน 825,743.98 บาทพร้อมด้วยดอกเบี้ยจำเลยที่ 1 ที่ 2 ให้การว่า จำเลยที่ 2 ไม่ได้เป็นเจ้าของเรือลากจูงและไม่ได้เป็นลูกจ้างจำเลยที่ 1 จำเลยที่ 1 รับงานจากโจทก์ในลักษณะรับจ้างขนส่งและได้ว่าจ้างจำเลยที่ 2 ไปอีกต่อหนึ่งเหตุคดีนี้จำเลยที่ 2 ไม่ได้กระทำโดยประมาท ความเสียหายน่าจะไม่ถึง 783,544.60 บาท โจทก์ยังไม่ได้ชำระค่าเสียหายให้แก่บริษัทไม้อัดไทย จำกัด โจทก์จึงไม่อยู่ในฐานะจะใช้สิทธิไล่เบี้ยเอากับจำเลยที่ 1 และเหตุที่เกิดขึ้นดังกล่าวเป็นเพราะความผิดและประมาทเลินเล่อของโจทก์เองที่ไม่ประกันภัยไว้จำเลยที่ 3 ที่ 4 ให้การว่า จำเลยที่ 4 ไม่มีหน้าที่ควบคุมเรือลากจูงแต่เป็นสรั่งเรือดังกล่าว วันเกิดเหตุเรือลากจูงได้ไปดันเรือต่างประเทศเข้าจอดเทียบท่าเรียบร้อยเมื่อเวลา 17นาฬิกา จึงได้แล่นกลับไปจอดที่ท่าจอดเรือ ตลอดเวลาที่เรือดังกล่าวปฏิบัติหน้าที่อยู่นั้น ไม่ปรากฏว่ามีเรือบรรทุกสินค้าล่มโจทก์หามีสิทธิไล่เบี้ยเอากับจำเลยที่ 3 ที่ 4 ไม่ โจทก์ไม่เคยทวงถามให้จำเลยที่ 3 ที่ 4 ชำระหนี้ และแม้โจทก์จะใช้ค่าเสียหายให้แก่บริษัทไม้อัดไทย จำกัด ไปแล้วก็หาทำให้โจทก์เป็นผู้รับช่วงสิทธิไม่ เพราะต้องเป็นผู้รับผิดต่อบริษัทไม้อัดไทย จำกัดอยู่แล้ว จำเลยที่ 3 ที่ 4 จึงไม่ต้องรับผิดต่อโจทก์ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้ว พิพากษาให้จำเลยที่ 1 ที่ 3และที่ 4 ร่วมกันชำระเงิน 773,981.18 บาท พร้อมด้วยดอกเบี้ยในอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีในต้นเงินตามใบเสร็จรับเงินที่โจทก์ชำระค่าเสียหาย นับแต่วันที่ลงในใบเสร็จรับเงินแต่ละฉบับ ตามเอกสารหมาย จ.13 (15 ฉบับ) จนกว่าจะชำระเสร็จแก่โจทก์ ให้จำเลยที่ 1 ที่ 3 และที่ 4 ร่วมกันใช้ค่าฤชาธรรมเนียมแทนโจทก์ โดยกำหนดค่าทนายความให้ 10,000 บาท ให้ยกฟ้องโจทก์ สำหรับจำเลยที่ 2ให้ดจทก์ใช้ค่าฤชาธรรมเนียมแทนจำเลยที่ 2 โดยกำหนดค่าทนายความให้ 3,000 บาท ส่วนที่โจทก์ขอเกินมาให้ยกเสียจำเลยที่ 1 ที่ 3 และที่ 4 อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า ให้ยกฟ้องโจทก์สำหรับจำเลยที่ 1ด้วย ค่าฤชาธรรมเนียมทั้งสองศาลระหว่างโจทก์กับจำเลยที่ 1กับค่าฤชาธรรมเนียมในชั้นอุทธรณ์สำหรับจำเลยที่ 3 ที่ 4 ให้เป็นพับนอกจากที่แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นจำเลยที่ 3 ที่ 4 ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ในปัญหาที่ว่า โจทก์เป็นผู้รับช่วงสิทธิหรือไม่ เห็นว่าโจทก์รับจ้างขนส่งไม้อัดไทยให้แก่บริษัทไม้อัดไทยจำกัด เมื่อเกิดความเสียหายแก่ไม้อัดที่โจทก์เป็นผู้รับขนส่งโจทก์ย่อมจะต้องรับผิดชอบชดใช้ค่าเสียหายให้แก่บริษัทไม้อัดไทยจำกัด ตามสัญญา เมื่อโจทก์ชดใช้ค่าเสียหายให้แก่บริษั่ไมัอัดไทยจำกัด แล้ว โจทก์จึงเป็นผู้รับช่วงสิทธิจากบริษัทไม้อัดไทย จำกัดโจทก์จึงมีอำนาจฟ้องจำเลยที่ 4 ผู้กระทำละเมิด และจำเลยที่ 3ซึ่งเป็นนายจ้างของจำเลยที่ 4 ให้ชดใช้ค่าเสียหายที่เกิดจากการละเมิดของจำเลยที่ 4 ได้พิพากษายืน ให้จำเลยที่ 3 ที่ 4 ใช้ค่าทนายความชั้นฎีกาแทนโจทก์ 2,000 บาท. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2306/2533ห้างหุ้นส่วนจำกัด เอส.พี.แทรเวิล แอนด์ อิมปอร์ตโจทก์เอ็กซ์ปอร์ตโจทก์บริษัท เรือลำเลียง จำกัด กับพวกจำเลย ป.พ.พ. ม. 226, ม. 227, ม. 608, ม. 617โจทก์รับจ้างขนส่งไม้อัดให้แก่บริษัท ม. เมื่อมีผู้กระทำละเมิดทำให้เกิดความเสียหายแก่ไม้อัดที่โจทก์เป็นผู้รับขนส่งดังกล่าว และโจทก์ได้ชดใช้ค่าเสียหายให้แก่บริษัท ม. ตาม สัญญาแล้ว โจทก์ย่อมเป็นผู้รับช่วงสิทธิจากบริษัท ม. มีอำนาจฟ้องผู้กระทำละเมิดและนายจ้างของผู้กระทำละเมิดให้ชดใช้ค่าเสียหายที่เกิดจากการกระทำละเมิดนั้นได้.โจทก์ฟ้องว่า โจทก์รับจ้างบริษัทไม้อัดไทย จำกัด ขนส่งไม้อัดจากคลังสินค้าของโรงงานไม้อัดไทยบางนา ไปส่งขึ้นเรือสินค้าต่างประเทศที่ท่าเรือของจำเลยที่ 3 หรือบริเวณลำแม่น้ำเจ้าพระยาต่อมาโจทก์ได้จ้างจำเลยที่ 1 ขนส่งไม้อัดจากโรงงานไม้อัดของบริษัทไม้อัดไทย จำกัด ดังกล่าว ไปทำพิธีการศุลกากร จำเลยที่ 1ได้นำเรือฉลอมพร้อมด้วยเรือลากจูง มีจำเลยที่ 2 เป็นผู้ควบคุมไปบรรทุกสินค้าดังกล่าวที่โรงงานไม้อัดของบริษัทไม้อัดไทย จำกัดเมื่อทำการบรรทุกสินค้าดังกล่าวลงเรือฉลอมแล้ว จำเลยที่ 2ได้ลากจูงเรือฉลอมไปยังกองตรวจสินค้าขาออกเพื่อปฏิบัติพิธีการศุลกากร เมื่อจำเลยที่ 2 ลากจูงเรือฉลอมไปถึงตำบลกอบัว อำเภอพระประแดง จังหวัดสมุทรปราการ จำเลยที่ 4 ซึ่งเป็นลูกจ้างของจำเลยที่ 3 และเป็นผู้ควบคุมเรือลากจูง (เรือทัก) ของจำเลยที่ 3 ได้ขับเรือลากจูงดังกล่าวแล่นมาด้วยความเร็วสูงมาก และแล่นแซงเรือลากจูงของจำเลยที่ 2 ไปด้วยความประมาท เป็นเหตุทำให้เกิดคลื่นใต้น้ำและคลื่นได้พัดน้ำสาดเข้าไปในเรือฉลอมดังกล่าวและด้วยความประมาทเลินเล่อของจำเลยที่ 2 เช่นเดียวกันไม่ได้ใช้ความระมัดระวังอันเป็นปกติวิสัยของผู้ที่ประกอบอาชีพในการลากจูงเรือขณะเมื่อเรือฉลอมดังกล่าวได้เอียงตัวลง จำเลยที่ 2 แทนที่จะหยุดเรือลากจูงเพื่อให้เรือฉลอมมีโอกาสตั้งลำขึ้นใหม่ จำเลยที่ 2กลับเร่งเครื่องเรือลากจูง ทำให้เรือฉลอมพลิกคว่ำลง สินค้าไม้อัดของผู้ว่าจ้างโจทก์เสียหาย จำเลยที่ 2 และจำเลยที่ 3ซึ่งเป็นนายจ้างของจำเลยที่ 4 จึงต้องร่วมรับผิดชอบชดใช้ค่าเสียหายให้แก่โจทก์ในฐานะผู้ใช้สิทธิไล่เบี้ยอันเกิดจากการที่โจทก์ต้องชำระค่าเสียหายแก่บริษัทไม้อัดไทย จำกัด ขอให้บังคับจำเลยทั้งสี่ชดใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์จำนวน 825,743.98 บาทพร้อมด้วยดอกเบี้ยจำเลยที่ 1 ที่ 2 ให้การว่า จำเลยที่ 2 ไม่ได้เป็นเจ้าของเรือลากจูงและไม่ได้เป็นลูกจ้างจำเลยที่ 1 จำเลยที่ 1 รับงานจากโจทก์ในลักษณะรับจ้างขนส่งและได้ว่าจ้างจำเลยที่ 2 ไปอีกต่อหนึ่งเหตุคดีนี้จำเลยที่ 2 ไม่ได้กระทำโดยประมาท ความเสียหายน่าจะไม่ถึง 783,544.60 บาท โจทก์ยังไม่ได้ชำระค่าเสียหายให้แก่บริษัทไม้อัดไทย จำกัด โจทก์จึงไม่อยู่ในฐานะจะใช้สิทธิไล่เบี้ยเอากับจำเลยที่ 1 และเหตุที่เกิดขึ้นดังกล่าวเป็นเพราะความผิดและประมาทเลินเล่อของโจทก์เองที่ไม่ประกันภัยไว้จำเลยที่ 3 ที่ 4 ให้การว่า จำเลยที่ 4 ไม่มีหน้าที่ควบคุมเรือลากจูงแต่เป็นสรั่งเรือดังกล่าว วันเกิดเหตุเรือลากจูงได้ไปดันเรือต่างประเทศเข้าจอดเทียบท่าเรียบร้อยเมื่อเวลา 17นาฬิกา จึงได้แล่นกลับไปจอดที่ท่าจอดเรือ ตลอดเวลาที่เรือดังกล่าวปฏิบัติหน้าที่อยู่นั้น ไม่ปรากฏว่ามีเรือบรรทุกสินค้าล่มโจทก์หามีสิทธิไล่เบี้ยเอากับจำเลยที่ 3 ที่ 4 ไม่ โจทก์ไม่เคยทวงถามให้จำเลยที่ 3 ที่ 4 ชำระหนี้ และแม้โจทก์จะใช้ค่าเสียหายให้แก่บริษัทไม้อัดไทย จำกัด ไปแล้วก็หาทำให้โจทก์เป็นผู้รับช่วงสิทธิไม่ เพราะต้องเป็นผู้รับผิดต่อบริษัทไม้อัดไทย จำกัดอยู่แล้ว จำเลยที่ 3 ที่ 4 จึงไม่ต้องรับผิดต่อโจทก์ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้ว พิพากษาให้จำเลยที่ 1 ที่ 3และที่ 4 ร่วมกันชำระเงิน 773,981.18 บาท พร้อมด้วยดอกเบี้ยในอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีในต้นเงินตามใบเสร็จรับเงินที่โจทก์ชำระค่าเสียหาย นับแต่วันที่ลงในใบเสร็จรับเงินแต่ละฉบับ ตามเอกสารหมาย จ.13 (15 ฉบับ) จนกว่าจะชำระเสร็จแก่โจทก์ ให้จำเลยที่ 1 ที่ 3 และที่ 4 ร่วมกันใช้ค่าฤชาธรรมเนียมแทนโจทก์ โดยกำหนดค่าทนายความให้ 10,000 บาท ให้ยกฟ้องโจทก์ สำหรับจำเลยที่ 2ให้ดจทก์ใช้ค่าฤชาธรรมเนียมแทนจำเลยที่ 2 โดยกำหนดค่าทนายความให้ 3,000 บาท ส่วนที่โจทก์ขอเกินมาให้ยกเสียจำเลยที่ 1 ที่ 3 และที่ 4 อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า ให้ยกฟ้องโจทก์สำหรับจำเลยที่ 1ด้วย ค่าฤชาธรรมเนียมทั้งสองศาลระหว่างโจทก์กับจำเลยที่ 1กับค่าฤชาธรรมเนียมในชั้นอุทธรณ์สำหรับจำเลยที่ 3 ที่ 4 ให้เป็นพับนอกจากที่แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นจำเลยที่ 3 ที่ 4 ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ในปัญหาที่ว่า โจทก์เป็นผู้รับช่วงสิทธิหรือไม่ เห็นว่าโจทก์รับจ้างขนส่งไม้อัดไทยให้แก่บริษัทไม้อัดไทยจำกัด เมื่อเกิดความเสียหายแก่ไม้อัดที่โจทก์เป็นผู้รับขนส่งโจทก์ย่อมจะต้องรับผิดชอบชดใช้ค่าเสียหายให้แก่บริษัทไม้อัดไทยจำกัด ตามสัญญา เมื่อโจทก์ชดใช้ค่าเสียหายให้แก่บริษั่ไมัอัดไทยจำกัด แล้ว โจทก์จึงเป็นผู้รับช่วงสิทธิจากบริษัทไม้อัดไทย จำกัดโจทก์จึงมีอำนาจฟ้องจำเลยที่ 4 ผู้กระทำละเมิด และจำเลยที่ 3ซึ่งเป็นนายจ้างของจำเลยที่ 4 ให้ชดใช้ค่าเสียหายที่เกิดจากการละเมิดของจำเลยที่ 4 ได้พิพากษายืน ให้จำเลยที่ 3 ที่ 4 ใช้ค่าทนายความชั้นฎีกาแทนโจทก์ 2,000 บาท.(บุญส่ง วรรณกลาง-ประชา บุญวนิช-นิเวศน์ คำผอง)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า โจทก์รับจ้างบริษัทไม้อัดไทย จำกัด ขนส่งไม้อัดจากคลังสินค้าของโรงงานไม้อัดไทยบางนา ไปส่งขึ้นเรือสินค้าต่างประเทศที่ท่าเรือของจำเลยที่ 3 หรือบริเวณลำแม่น้ำเจ้าพระยาต่อมาโจทก์ได้จ้างจำเลยที่ 1 ขนส่งไม้อัดจากโรงงานไม้อัดของบริษัทไม้อัดไทย จำกัด ดังกล่าว ไปทำพิธีการศุลกากร จำเลยที่ 1ได้นำเรือฉลอมพร้อมด้วยเรือลากจูง มีจำเลยที่ 2 เป็นผู้ควบคุมไปบรรทุกสินค้าดังกล่าวที่โรงงานไม้อัดของบริษัทไม้อัดไทย จำกัดเมื่อทำการบรรทุกสินค้าดังกล่าวลงเรือฉลอมแล้ว จำเลยที่ 2ได้ลากจูงเรือฉลอมไปยังกองตรวจสินค้าขาออกเพื่อปฏิบัติพิธีการศุลกากร เมื่อจำเลยที่ 2 ลากจูงเรือฉลอมไปถึงตำบลกอบัว อำเภอพระประแดง จังหวัดสมุทรปราการ จำเลยที่ 4 ซึ่งเป็นลูกจ้างของจำเลยที่ 3 และเป็นผู้ควบคุมเรือลากจูง (เรือทัก) ของจำเลยที่ 3 ได้ขับเรือลากจูงดังกล่าวแล่นมาด้วยความเร็วสูงมาก และแล่นแซงเรือลากจูงของจำเลยที่ 2 ไปด้วยความประมาท เป็นเหตุทำให้เกิดคลื่นใต้น้ำและคลื่นได้พัดน้ำสาดเข้าไปในเรือฉลอมดังกล่าวและด้วยความประมาทเลินเล่อของจำเลยที่ 2 เช่นเดียวกันไม่ได้ใช้ความระมัดระวังอันเป็นปกติวิสัยของผู้ที่ประกอบอาชีพในการลากจูงเรือขณะเมื่อเรือฉลอมดังกล่าวได้เอียงตัวลง จำเลยที่ 2 แทนที่จะหยุดเรือลากจูงเพื่อให้เรือฉลอมมีโอกาสตั้งลำขึ้นใหม่ จำเลยที่ 2กลับเร่งเครื่องเรือลากจูง ทำให้เรือฉลอมพลิกคว่ำลง สินค้าไม้อัดของผู้ว่าจ้างโจทก์เสียหาย จำเลยที่ 2 และจำเลยที่ 3ซึ่งเป็นนายจ้างของจำเลยที่ 4 จึงต้องร่วมรับผิดชอบชดใช้ค่าเสียหายให้แก่โจทก์ในฐานะผู้ใช้สิทธิไล่เบี้ยอันเกิดจากการที่โจทก์ต้องชำระค่าเสียหายแก่บริษัทไม้อัดไทย จำกัด ขอให้บังคับจำเลยทั้งสี่ชดใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์จำนวน 825,743.98 บาทพร้อมด้วยดอกเบี้ยจำเลยที่ 1 ที่ 2 ให้การว่า จำเลยที่ 2 ไม่ได้เป็นเจ้าของเรือลากจูงและไม่ได้เป็นลูกจ้างจำเลยที่ 1 จำเลยที่ 1 รับงานจากโจทก์ในลักษณะรับจ้างขนส่งและได้ว่าจ้างจำเลยที่ 2 ไปอีกต่อหนึ่งเหตุคดีนี้จำเลยที่ 2 ไม่ได้กระทำโดยประมาท ความเสียหายน่าจะไม่ถึง 783,544.60 บาท โจทก์ยังไม่ได้ชำระค่าเสียหายให้แก่บริษัทไม้อัดไทย จำกัด โจทก์จึงไม่อยู่ในฐานะจะใช้สิทธิไล่เบี้ยเอากับจำเลยที่ 1 และเหตุที่เกิดขึ้นดังกล่าวเป็นเพราะความผิดและประมาทเลินเล่อของโจทก์เองที่ไม่ประกันภัยไว้จำเลยที่ 3 ที่ 4 ให้การว่า จำเลยที่ 4 ไม่มีหน้าที่ควบคุมเรือลากจูงแต่เป็นสรั่งเรือดังกล่าว วันเกิดเหตุเรือลากจูงได้ไปดันเรือต่างประเทศเข้าจอดเทียบท่าเรียบร้อยเมื่อเวลา 17นาฬิกา จึงได้แล่นกลับไปจอดที่ท่าจอดเรือ ตลอดเวลาที่เรือดังกล่าวปฏิบัติหน้าที่อยู่นั้น ไม่ปรากฏว่ามีเรือบรรทุกสินค้าล่มโจทก์หามีสิทธิไล่เบี้ยเอากับจำเลยที่ 3 ที่ 4 ไม่ โจทก์ไม่เคยทวงถามให้จำเลยที่ 3 ที่ 4 ชำระหนี้ และแม้โจทก์จะใช้ค่าเสียหายให้แก่บริษัทไม้อัดไทย จำกัด ไปแล้วก็หาทำให้โจทก์เป็นผู้รับช่วงสิทธิไม่ เพราะต้องเป็นผู้รับผิดต่อบริษัทไม้อัดไทย จำกัดอยู่แล้ว จำเลยที่ 3 ที่ 4 จึงไม่ต้องรับผิดต่อโจทก์ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้ว พิพากษาให้จำเลยที่ 1 ที่ 3และที่ 4 ร่วมกันชำระเงิน 773,981.18 บาท พร้อมด้วยดอกเบี้ยในอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีในต้นเงินตามใบเสร็จรับเงินที่โจทก์ชำระค่าเสียหาย นับแต่วันที่ลงในใบเสร็จรับเงินแต่ละฉบับ ตามเอกสารหมาย จ.13 (15 ฉบับ) จนกว่าจะชำระเสร็จแก่โจทก์ ให้จำเลยที่ 1 ที่ 3 และที่ 4 ร่วมกันใช้ค่าฤชาธรรมเนียมแทนโจทก์ โดยกำหนดค่าทนายความให้ 10,000 บาท ให้ยกฟ้องโจทก์ สำหรับจำเลยที่ 2ให้ดจทก์ใช้ค่าฤชาธรรมเนียมแทนจำเลยที่ 2 โดยกำหนดค่าทนายความให้ 3,000 บาท ส่วนที่โจทก์ขอเกินมาให้ยกเสียจำเลยที่ 1 ที่ 3 และที่ 4 อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า ให้ยกฟ้องโจทก์สำหรับจำเลยที่ 1ด้วย ค่าฤชาธรรมเนียมทั้งสองศาลระหว่างโจทก์กับจำเลยที่ 1กับค่าฤชาธรรมเนียมในชั้นอุทธรณ์สำหรับจำเลยที่ 3 ที่ 4 ให้เป็นพับนอกจากที่แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นจำเลยที่ 3 ที่ 4 ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ในปัญหาที่ว่า โจทก์เป็นผู้รับช่วงสิทธิหรือไม่ เห็นว่าโจทก์รับจ้างขนส่งไม้อัดไทยให้แก่บริษัทไม้อัดไทยจำกัด เมื่อเกิดความเสียหายแก่ไม้อัดที่โจทก์เป็นผู้รับขนส่งโจทก์ย่อมจะต้องรับผิดชอบชดใช้ค่าเสียหายให้แก่บริษัทไม้อัดไทยจำกัด ตามสัญญา เมื่อโจทก์ชดใช้ค่าเสียหายให้แก่บริษั่ไมัอัดไทยจำกัด แล้ว โจทก์จึงเป็นผู้รับช่วงสิทธิจากบริษัทไม้อัดไทย จำกัดโจทก์จึงมีอำนาจฟ้องจำเลยที่ 4 ผู้กระทำละเมิด และจำเลยที่ 3ซึ่งเป็นนายจ้างของจำเลยที่ 4 ให้ชดใช้ค่าเสียหายที่เกิดจากการละเมิดของจำเลยที่ 4 ได้พิพากษายืน ให้จำเลยที่ 3 ที่ 4 ใช้ค่าทนายความชั้นฎีกาแทนโจทก์ 2,000 บาท. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2306/2533ห้างหุ้นส่วนจำกัด เอส.พี.แทรเวิล แอนด์ อิมปอร์ตโจทก์เอ็กซ์ปอร์ตโจทก์บริษัท เรือลำเลียง จำกัด กับพวกจำเลย ป.พ.พ. ม. 226, ม. 227, ม. 608, ม. 617โจทก์รับจ้างขนส่งไม้อัดให้แก่บริษัท ม. เมื่อมีผู้กระทำละเมิดทำให้เกิดความเสียหายแก่ไม้อัดที่โจทก์เป็นผู้รับขนส่งดังกล่าว และโจทก์ได้ชดใช้ค่าเสียหายให้แก่บริษัท ม. ตาม สัญญาแล้ว โจทก์ย่อมเป็นผู้รับช่วงสิทธิจากบริษัท ม. มีอำนาจฟ้องผู้กระทำละเมิดและนายจ้างของผู้กระทำละเมิดให้ชดใช้ค่าเสียหายที่เกิดจากการกระทำละเมิดนั้นได้.โจทก์ฟ้องว่า โจทก์รับจ้างบริษัทไม้อัดไทย จำกัด ขนส่งไม้อัดจากคลังสินค้าของโรงงานไม้อัดไทยบางนา ไปส่งขึ้นเรือสินค้าต่างประเทศที่ท่าเรือของจำเลยที่ 3 หรือบริเวณลำแม่น้ำเจ้าพระยาต่อมาโจทก์ได้จ้างจำเลยที่ 1 ขนส่งไม้อัดจากโรงงานไม้อัดของบริษัทไม้อัดไทย จำกัด ดังกล่าว ไปทำพิธีการศุลกากร จำเลยที่ 1ได้นำเรือฉลอมพร้อมด้วยเรือลากจูง มีจำเลยที่ 2 เป็นผู้ควบคุมไปบรรทุกสินค้าดังกล่าวที่โรงงานไม้อัดของบริษัทไม้อัดไทย จำกัดเมื่อทำการบรรทุกสินค้าดังกล่าวลงเรือฉลอมแล้ว จำเลยที่ 2ได้ลากจูงเรือฉลอมไปยังกองตรวจสินค้าขาออกเพื่อปฏิบัติพิธีการศุลกากร เมื่อจำเลยที่ 2 ลากจูงเรือฉลอมไปถึงตำบลกอบัว อำเภอพระประแดง จังหวัดสมุทรปราการ จำเลยที่ 4 ซึ่งเป็นลูกจ้างของจำเลยที่ 3 และเป็นผู้ควบคุมเรือลากจูง (เรือทัก) ของจำเลยที่ 3 ได้ขับเรือลากจูงดังกล่าวแล่นมาด้วยความเร็วสูงมาก และแล่นแซงเรือลากจูงของจำเลยที่ 2 ไปด้วยความประมาท เป็นเหตุทำให้เกิดคลื่นใต้น้ำและคลื่นได้พัดน้ำสาดเข้าไปในเรือฉลอมดังกล่าวและด้วยความประมาทเลินเล่อของจำเลยที่ 2 เช่นเดียวกันไม่ได้ใช้ความระมัดระวังอันเป็นปกติวิสัยของผู้ที่ประกอบอาชีพในการลากจูงเรือขณะเมื่อเรือฉลอมดังกล่าวได้เอียงตัวลง จำเลยที่ 2 แทนที่จะหยุดเรือลากจูงเพื่อให้เรือฉลอมมีโอกาสตั้งลำขึ้นใหม่ จำเลยที่ 2กลับเร่งเครื่องเรือลากจูง ทำให้เรือฉลอมพลิกคว่ำลง สินค้าไม้อัดของผู้ว่าจ้างโจทก์เสียหาย จำเลยที่ 2 และจำเลยที่ 3ซึ่งเป็นนายจ้างของจำเลยที่ 4 จึงต้องร่วมรับผิดชอบชดใช้ค่าเสียหายให้แก่โจทก์ในฐานะผู้ใช้สิทธิไล่เบี้ยอันเกิดจากการที่โจทก์ต้องชำระค่าเสียหายแก่บริษัทไม้อัดไทย จำกัด ขอให้บังคับจำเลยทั้งสี่ชดใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์จำนวน 825,743.98 บาทพร้อมด้วยดอกเบี้ยจำเลยที่ 1 ที่ 2 ให้การว่า จำเลยที่ 2 ไม่ได้เป็นเจ้าของเรือลากจูงและไม่ได้เป็นลูกจ้างจำเลยที่ 1 จำเลยที่ 1 รับงานจากโจทก์ในลักษณะรับจ้างขนส่งและได้ว่าจ้างจำเลยที่ 2 ไปอีกต่อหนึ่งเหตุคดีนี้จำเลยที่ 2 ไม่ได้กระทำโดยประมาท ความเสียหายน่าจะไม่ถึง 783,544.60 บาท โจทก์ยังไม่ได้ชำระค่าเสียหายให้แก่บริษัทไม้อัดไทย จำกัด โจทก์จึงไม่อยู่ในฐานะจะใช้สิทธิไล่เบี้ยเอากับจำเลยที่ 1 และเหตุที่เกิดขึ้นดังกล่าวเป็นเพราะความผิดและประมาทเลินเล่อของโจทก์เองที่ไม่ประกันภัยไว้จำเลยที่ 3 ที่ 4 ให้การว่า จำเลยที่ 4 ไม่มีหน้าที่ควบคุมเรือลากจูงแต่เป็นสรั่งเรือดังกล่าว วันเกิดเหตุเรือลากจูงได้ไปดันเรือต่างประเทศเข้าจอดเทียบท่าเรียบร้อยเมื่อเวลา 17นาฬิกา จึงได้แล่นกลับไปจอดที่ท่าจอดเรือ ตลอดเวลาที่เรือดังกล่าวปฏิบัติหน้าที่อยู่นั้น ไม่ปรากฏว่ามีเรือบรรทุกสินค้าล่มโจทก์หามีสิทธิไล่เบี้ยเอากับจำเลยที่ 3 ที่ 4 ไม่ โจทก์ไม่เคยทวงถามให้จำเลยที่ 3 ที่ 4 ชำระหนี้ และแม้โจทก์จะใช้ค่าเสียหายให้แก่บริษัทไม้อัดไทย จำกัด ไปแล้วก็หาทำให้โจทก์เป็นผู้รับช่วงสิทธิไม่ เพราะต้องเป็นผู้รับผิดต่อบริษัทไม้อัดไทย จำกัดอยู่แล้ว จำเลยที่ 3 ที่ 4 จึงไม่ต้องรับผิดต่อโจทก์ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้ว พิพากษาให้จำเลยที่ 1 ที่ 3และที่ 4 ร่วมกันชำระเงิน 773,981.18 บาท พร้อมด้วยดอกเบี้ยในอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีในต้นเงินตามใบเสร็จรับเงินที่โจทก์ชำระค่าเสียหาย นับแต่วันที่ลงในใบเสร็จรับเงินแต่ละฉบับ ตามเอกสารหมาย จ.13 (15 ฉบับ) จนกว่าจะชำระเสร็จแก่โจทก์ ให้จำเลยที่ 1 ที่ 3 และที่ 4 ร่วมกันใช้ค่าฤชาธรรมเนียมแทนโจทก์ โดยกำหนดค่าทนายความให้ 10,000 บาท ให้ยกฟ้องโจทก์ สำหรับจำเลยที่ 2ให้ดจทก์ใช้ค่าฤชาธรรมเนียมแทนจำเลยที่ 2 โดยกำหนดค่าทนายความให้ 3,000 บาท ส่วนที่โจทก์ขอเกินมาให้ยกเสียจำเลยที่ 1 ที่ 3 และที่ 4 อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า ให้ยกฟ้องโจทก์สำหรับจำเลยที่ 1ด้วย ค่าฤชาธรรมเนียมทั้งสองศาลระหว่างโจทก์กับจำเลยที่ 1กับค่าฤชาธรรมเนียมในชั้นอุทธรณ์สำหรับจำเลยที่ 3 ที่ 4 ให้เป็นพับนอกจากที่แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นจำเลยที่ 3 ที่ 4 ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ในปัญหาที่ว่า โจทก์เป็นผู้รับช่วงสิทธิหรือไม่ เห็นว่าโจทก์รับจ้างขนส่งไม้อัดไทยให้แก่บริษัทไม้อัดไทยจำกัด เมื่อเกิดความเสียหายแก่ไม้อัดที่โจทก์เป็นผู้รับขนส่งโจทก์ย่อมจะต้องรับผิดชอบชดใช้ค่าเสียหายให้แก่บริษัทไม้อัดไทยจำกัด ตามสัญญา เมื่อโจทก์ชดใช้ค่าเสียหายให้แก่บริษั่ไมัอัดไทยจำกัด แล้ว โจทก์จึงเป็นผู้รับช่วงสิทธิจากบริษัทไม้อัดไทย จำกัดโจทก์จึงมีอำนาจฟ้องจำเลยที่ 4 ผู้กระทำละเมิด และจำเลยที่ 3ซึ่งเป็นนายจ้างของจำเลยที่ 4 ให้ชดใช้ค่าเสียหายที่เกิดจากการละเมิดของจำเลยที่ 4 ได้พิพากษายืน ให้จำเลยที่ 3 ที่ 4 ใช้ค่าทนายความชั้นฎีกาแทนโจทก์ 2,000 บาท.(บุญส่ง วรรณกลาง-ประชา บุญวนิช-นิเวศน์ คำผอง)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ