คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1078/2492หลักกฎหมาย: ฟ้องหาว่า จำเลยกรรโชก โจทก์จะต้องระบุบุคคลผู้เป็นเจ้าทุกข์หรือผู้เสียหายด้วย เพียงแต่ระบุว่าจำเลยได้ขู่เข็ญขืนใจพวกพ่อค้าหมูในตลาดบางรักหลายสิบคน โดยไม่ระบุบุคคลผู้ถูกขู่เข็ญขืนใจว่าเป็นใครแม้แต่คนเดียวดังนี้ ฟ้องของโจทก์เป็นฟ้องเคลือบคลุม.โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตาม ก.ม.ลักษณะอาญา มาตรา ๑๗๗,๑๗๙,๑๘๐,๒๖๘,๓๐๓,๗๑. พ.ร.บ.ว่าด้วยการเนรเทศ ร.ศ. ๑๓๑ มาตรา ๗ พ.ร.บ.กักกันผู้มีสันดานเป็นผู้ร้าย ๒๔๗๙ มาตรา ๘,๙ กับให้คืนหรือใช้ราคาทรัพย์ จำเลยให้การรับในข้อเคยต้องโทษ จำเลยที่ ๒ รับในข้อเรื่องหลบหนีการเนรเทศ นอกจากนี้จำเลยให้การปฏิเสธ และตัดฟ้องว่าฟ้องเคลือบคลุม ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยที่ ๑ ถึง ๔ มีผิดตามมาตรา ๓๐๓ จำคุกคนละ ๓ ปี จำเลยที่ ๒ มีผิดตาม พ.ร.บ.ว่าด้วยการเนรเทศ ร.ศ. ๑๓๑ อีกกะทงหนึ่ง จำคุก ๖ เดือน รวมโทษ ๓ ปี ๖ เดือน เมื่อพ้นโทษแล้วให้เนรเทศไปตามเดิม โทษกักกันให้ยก และให้ยกข้อหาฐานสมคบกันเป็นอั้งยี่ ปล่อยตัวจำเลยที่ ๕ ศาลอุทธรณ์เห็นว่า ฟ้องของโจทก์เคลือบคลุม พิพากษาแก้ให้ยกฟ้องจำเลยที่ ๑ ถึง ๔ นอกนี้ยืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า ฎีกาโจทก์ขอให้ลงโทษจำเลยที่ ๒ ในข้อหาฐานหลบหนีการเนรเทศตามศาลชั้นต้นนั้น จำเลยที่ ๒ ได้รับว่าได้หลบหนีการเนรเทศเข้ามาก่อนครบกำหนดจริง ทั้งจำเลยที่ ๒ มิได้อุทธรณ์ในเรื่องนี้ จำเลยที่ ๒ คงมีผิดตามศาลชั้นต้น ปัญหาว่าโจทก์ฟ้องหาว่า จำเลยมีความผิดฐานกรรโชกโดยไม่ระบุบุคคลผู้เป็นเจ้าทุกข์หรือผู้เสียหายจะได้หรือไม่ ศาลฎีกาเห็นว่า ความผิดฐานกรรโชกตามกฎหมายจะต้องปรากฎว่าผู้กระทำไม่มีอำนาจที่จะบังคับได้โดยชอบด้วยกฎหมาย และบังอาจบังคับผู้อื่นโดยใช้กำลังข่มขืนหรือขู่เข็ญขืนใจให้เขาสัญญาว่า จะส่งทรัพย์อย่างใด ๆ ให้ ฯลฯ โดยลักษณะของความผิด จะต้องมีผู้ถูกบังคับให้สัญญาว่าจะส่งทรัพย์ให้ตาม ป.ม.วิ.อาญามาตรา ๑๕๘ (๕) ประกอบกับลักษณะของความผิดจะต้องมีผู้ถูกบังคับด้วย จึงเห็นว่าคดีนี้โจทก์จะต้องระบุบุคคลผู้เป็นเจ้าทุกข์หรือผู้เสียหายด้วย เท่าที่ระบุเพียงว่าจำเลยขู่เข็ญขืนใจพวกพ่อค้าหมูในตลาดบางรัก เป็นจำนวนหลายสิบคน โดยไม่ระบุบุคคลผู้ถูกขู่เข็ญขืนใจว่าเป็นใครแม้แต่คนเดียวนั้น ไม่มีทางที่จะให้จำเลยเข้ามจได้เลยว่า พ่อค้าหมูคนใดที่โจทก์กล่าวหาว่า จำเลยได้ขู่เข็ญบังคับพ่อค้าหมูรายใด จำเลยไม่ได้บังคับ จำเลยให้การตัดฟ้องว่า ฟ้องของโจทก์เคลือบคลุมไม่ระบุเจ้าทุกข์หรือผู้เสียหาย ศาลอุทธรณ์พิพากษายกฟ้องชอบแล้ว พิพากษาแก้ให้ลงโทษจำเลยที่ ๒ ฉะเพาะข้อหาฐานหลบหนีการเนรเทศ ตามศาลชั้นต้น นอกนั้นยืน. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1078/2492อัยยการ กรมอัยยการโจทก์นายโพธิ์ ธนสุกาญจน์ ที่ 1, นายอูฮวง หรือ ปึง หรือ ลี หรือ เก็งน้ำ ที่ 2,นายจำปีหรือ ปี ทิพย์มล ที่ 3, นายกวงฮี้หรือโหงว แซ่ลิ้ม ที่ 4, นายซัง แซ่ลิ้ม ที่ 5ล. ป.วิ.อ. ม. 28, ม. 158. (5) กฎหมายลักษณะอาญา ม. 303.ฟ้องหาว่า จำเลยกรรโชก โจทก์จะต้องระบุบุคคลผู้เป็นเจ้าทุกข์หรือผู้เสียหายด้วย เพียงแต่ระบุว่าจำเลยได้ขู่เข็ญขืนใจพวกพ่อค้าหมูในตลาดบางรักหลายสิบคน โดยไม่ระบุบุคคลผู้ถูกขู่เข็ญขืนใจว่าเป็นใครแม้แต่คนเดียวดังนี้ ฟ้องของโจทก์เป็นฟ้องเคลือบคลุม.โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตาม ก.ม.ลักษณะอาญา มาตรา ๑๗๗,๑๗๙,๑๘๐,๒๖๘,๓๐๓,๗๑. พ.ร.บ.ว่าด้วยการเนรเทศ ร.ศ. ๑๓๑ มาตรา ๗ พ.ร.บ.กักกันผู้มีสันดานเป็นผู้ร้าย ๒๔๗๙ มาตรา ๘,๙ กับให้คืนหรือใช้ราคาทรัพย์ จำเลยให้การรับในข้อเคยต้องโทษ จำเลยที่ ๒ รับในข้อเรื่องหลบหนีการเนรเทศ นอกจากนี้จำเลยให้การปฏิเสธ และตัดฟ้องว่าฟ้องเคลือบคลุม ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยที่ ๑ ถึง ๔ มีผิดตามมาตรา ๓๐๓ จำคุกคนละ ๓ ปี จำเลยที่ ๒ มีผิดตาม พ.ร.บ.ว่าด้วยการเนรเทศ ร.ศ. ๑๓๑ อีกกะทงหนึ่ง จำคุก ๖ เดือน รวมโทษ ๓ ปี ๖ เดือน เมื่อพ้นโทษแล้วให้เนรเทศไปตามเดิม โทษกักกันให้ยก และให้ยกข้อหาฐานสมคบกันเป็นอั้งยี่ ปล่อยตัวจำเลยที่ ๕ ศาลอุทธรณ์เห็นว่า ฟ้องของโจทก์เคลือบคลุม พิพากษาแก้ให้ยกฟ้องจำเลยที่ ๑ ถึง ๔ นอกนี้ยืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า ฎีกาโจทก์ขอให้ลงโทษจำเลยที่ ๒ ในข้อหาฐานหลบหนีการเนรเทศตามศาลชั้นต้นนั้น จำเลยที่ ๒ ได้รับว่าได้หลบหนีการเนรเทศเข้ามาก่อนครบกำหนดจริง ทั้งจำเลยที่ ๒ มิได้อุทธรณ์ในเรื่องนี้ จำเลยที่ ๒ คงมีผิดตามศาลชั้นต้น ปัญหาว่าโจทก์ฟ้องหาว่า จำเลยมีความผิดฐานกรรโชกโดยไม่ระบุบุคคลผู้เป็นเจ้าทุกข์หรือผู้เสียหายจะได้หรือไม่ ศาลฎีกาเห็นว่า ความผิดฐานกรรโชกตามกฎหมายจะต้องปรากฎว่าผู้กระทำไม่มีอำนาจที่จะบังคับได้โดยชอบด้วยกฎหมาย และบังอาจบังคับผู้อื่นโดยใช้กำลังข่มขืนหรือขู่เข็ญขืนใจให้เขาสัญญาว่า จะส่งทรัพย์อย่างใด ๆ ให้ ฯลฯ โดยลักษณะของความผิด จะต้องมีผู้ถูกบังคับให้สัญญาว่าจะส่งทรัพย์ให้ตาม ป.ม.วิ.อาญามาตรา ๑๕๘ (๕) ประกอบกับลักษณะของความผิดจะต้องมีผู้ถูกบังคับด้วย จึงเห็นว่าคดีนี้โจทก์จะต้องระบุบุคคลผู้เป็นเจ้าทุกข์หรือผู้เสียหายด้วย เท่าที่ระบุเพียงว่าจำเลยขู่เข็ญขืนใจพวกพ่อค้าหมูในตลาดบางรัก เป็นจำนวนหลายสิบคน โดยไม่ระบุบุคคลผู้ถูกขู่เข็ญขืนใจว่าเป็นใครแม้แต่คนเดียวนั้น ไม่มีทางที่จะให้จำเลยเข้ามจได้เลยว่า พ่อค้าหมูคนใดที่โจทก์กล่าวหาว่า จำเลยได้ขู่เข็ญบังคับพ่อค้าหมูรายใด จำเลยไม่ได้บังคับ จำเลยให้การตัดฟ้องว่า ฟ้องของโจทก์เคลือบคลุมไม่ระบุเจ้าทุกข์หรือผู้เสียหาย ศาลอุทธรณ์พิพากษายกฟ้องชอบแล้ว พิพากษาแก้ให้ลงโทษจำเลยที่ ๒ ฉะเพาะข้อหาฐานหลบหนีการเนรเทศ ตามศาลชั้นต้น นอกนั้นยืน.(มนูภันย์วิมลสาร-เลขวณิชธรรมวิทักษ์-ดุลยทัณฑ์ชนาณัติ)ศาลอาญา - หลวงสารนาทประจิตรศาลอุทธรณ์ - หลวงปริพนธ์พจน์พิสุทธิ์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตาม ก.ม.ลักษณะอาญา มาตรา ๑๗๗,๑๗๙,๑๘๐,๒๖๘,๓๐๓,๗๑. พ.ร.บ.ว่าด้วยการเนรเทศ ร.ศ. ๑๓๑ มาตรา ๗ พ.ร.บ.กักกันผู้มีสันดานเป็นผู้ร้าย ๒๔๗๙ มาตรา ๘,๙ กับให้คืนหรือใช้ราคาทรัพย์ จำเลยให้การรับในข้อเคยต้องโทษ จำเลยที่ ๒ รับในข้อเรื่องหลบหนีการเนรเทศ นอกจากนี้จำเลยให้การปฏิเสธ และตัดฟ้องว่าฟ้องเคลือบคลุม ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยที่ ๑ ถึง ๔ มีผิดตามมาตรา ๓๐๓ จำคุกคนละ ๓ ปี จำเลยที่ ๒ มีผิดตาม พ.ร.บ.ว่าด้วยการเนรเทศ ร.ศ. ๑๓๑ อีกกะทงหนึ่ง จำคุก ๖ เดือน รวมโทษ ๓ ปี ๖ เดือน เมื่อพ้นโทษแล้วให้เนรเทศไปตามเดิม โทษกักกันให้ยก และให้ยกข้อหาฐานสมคบกันเป็นอั้งยี่ ปล่อยตัวจำเลยที่ ๕ ศาลอุทธรณ์เห็นว่า ฟ้องของโจทก์เคลือบคลุม พิพากษาแก้ให้ยกฟ้องจำเลยที่ ๑ ถึง ๔ นอกนี้ยืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า ฎีกาโจทก์ขอให้ลงโทษจำเลยที่ ๒ ในข้อหาฐานหลบหนีการเนรเทศตามศาลชั้นต้นนั้น จำเลยที่ ๒ ได้รับว่าได้หลบหนีการเนรเทศเข้ามาก่อนครบกำหนดจริง ทั้งจำเลยที่ ๒ มิได้อุทธรณ์ในเรื่องนี้ จำเลยที่ ๒ คงมีผิดตามศาลชั้นต้น ปัญหาว่าโจทก์ฟ้องหาว่า จำเลยมีความผิดฐานกรรโชกโดยไม่ระบุบุคคลผู้เป็นเจ้าทุกข์หรือผู้เสียหายจะได้หรือไม่ ศาลฎีกาเห็นว่า ความผิดฐานกรรโชกตามกฎหมายจะต้องปรากฎว่าผู้กระทำไม่มีอำนาจที่จะบังคับได้โดยชอบด้วยกฎหมาย และบังอาจบังคับผู้อื่นโดยใช้กำลังข่มขืนหรือขู่เข็ญขืนใจให้เขาสัญญาว่า จะส่งทรัพย์อย่างใด ๆ ให้ ฯลฯ โดยลักษณะของความผิด จะต้องมีผู้ถูกบังคับให้สัญญาว่าจะส่งทรัพย์ให้ตาม ป.ม.วิ.อาญามาตรา ๑๕๘ (๕) ประกอบกับลักษณะของความผิดจะต้องมีผู้ถูกบังคับด้วย จึงเห็นว่าคดีนี้โจทก์จะต้องระบุบุคคลผู้เป็นเจ้าทุกข์หรือผู้เสียหายด้วย เท่าที่ระบุเพียงว่าจำเลยขู่เข็ญขืนใจพวกพ่อค้าหมูในตลาดบางรัก เป็นจำนวนหลายสิบคน โดยไม่ระบุบุคคลผู้ถูกขู่เข็ญขืนใจว่าเป็นใครแม้แต่คนเดียวนั้น ไม่มีทางที่จะให้จำเลยเข้ามจได้เลยว่า พ่อค้าหมูคนใดที่โจทก์กล่าวหาว่า จำเลยได้ขู่เข็ญบังคับพ่อค้าหมูรายใด จำเลยไม่ได้บังคับ จำเลยให้การตัดฟ้องว่า ฟ้องของโจทก์เคลือบคลุมไม่ระบุเจ้าทุกข์หรือผู้เสียหาย ศาลอุทธรณ์พิพากษายกฟ้องชอบแล้ว พิพากษาแก้ให้ลงโทษจำเลยที่ ๒ ฉะเพาะข้อหาฐานหลบหนีการเนรเทศ ตามศาลชั้นต้น นอกนั้นยืน. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1078/2492อัยยการ กรมอัยยการโจทก์นายโพธิ์ ธนสุกาญจน์ ที่ 1, นายอูฮวง หรือ ปึง หรือ ลี หรือ เก็งน้ำ ที่ 2,นายจำปีหรือ ปี ทิพย์มล ที่ 3, นายกวงฮี้หรือโหงว แซ่ลิ้ม ที่ 4, นายซัง แซ่ลิ้ม ที่ 5ล. ป.วิ.อ. ม. 28, ม. 158. (5) กฎหมายลักษณะอาญา ม. 303.ฟ้องหาว่า จำเลยกรรโชก โจทก์จะต้องระบุบุคคลผู้เป็นเจ้าทุกข์หรือผู้เสียหายด้วย เพียงแต่ระบุว่าจำเลยได้ขู่เข็ญขืนใจพวกพ่อค้าหมูในตลาดบางรักหลายสิบคน โดยไม่ระบุบุคคลผู้ถูกขู่เข็ญขืนใจว่าเป็นใครแม้แต่คนเดียวดังนี้ ฟ้องของโจทก์เป็นฟ้องเคลือบคลุม.โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตาม ก.ม.ลักษณะอาญา มาตรา ๑๗๗,๑๗๙,๑๘๐,๒๖๘,๓๐๓,๗๑. พ.ร.บ.ว่าด้วยการเนรเทศ ร.ศ. ๑๓๑ มาตรา ๗ พ.ร.บ.กักกันผู้มีสันดานเป็นผู้ร้าย ๒๔๗๙ มาตรา ๘,๙ กับให้คืนหรือใช้ราคาทรัพย์ จำเลยให้การรับในข้อเคยต้องโทษ จำเลยที่ ๒ รับในข้อเรื่องหลบหนีการเนรเทศ นอกจากนี้จำเลยให้การปฏิเสธ และตัดฟ้องว่าฟ้องเคลือบคลุม ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยที่ ๑ ถึง ๔ มีผิดตามมาตรา ๓๐๓ จำคุกคนละ ๓ ปี จำเลยที่ ๒ มีผิดตาม พ.ร.บ.ว่าด้วยการเนรเทศ ร.ศ. ๑๓๑ อีกกะทงหนึ่ง จำคุก ๖ เดือน รวมโทษ ๓ ปี ๖ เดือน เมื่อพ้นโทษแล้วให้เนรเทศไปตามเดิม โทษกักกันให้ยก และให้ยกข้อหาฐานสมคบกันเป็นอั้งยี่ ปล่อยตัวจำเลยที่ ๕ ศาลอุทธรณ์เห็นว่า ฟ้องของโจทก์เคลือบคลุม พิพากษาแก้ให้ยกฟ้องจำเลยที่ ๑ ถึง ๔ นอกนี้ยืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า ฎีกาโจทก์ขอให้ลงโทษจำเลยที่ ๒ ในข้อหาฐานหลบหนีการเนรเทศตามศาลชั้นต้นนั้น จำเลยที่ ๒ ได้รับว่าได้หลบหนีการเนรเทศเข้ามาก่อนครบกำหนดจริง ทั้งจำเลยที่ ๒ มิได้อุทธรณ์ในเรื่องนี้ จำเลยที่ ๒ คงมีผิดตามศาลชั้นต้น ปัญหาว่าโจทก์ฟ้องหาว่า จำเลยมีความผิดฐานกรรโชกโดยไม่ระบุบุคคลผู้เป็นเจ้าทุกข์หรือผู้เสียหายจะได้หรือไม่ ศาลฎีกาเห็นว่า ความผิดฐานกรรโชกตามกฎหมายจะต้องปรากฎว่าผู้กระทำไม่มีอำนาจที่จะบังคับได้โดยชอบด้วยกฎหมาย และบังอาจบังคับผู้อื่นโดยใช้กำลังข่มขืนหรือขู่เข็ญขืนใจให้เขาสัญญาว่า จะส่งทรัพย์อย่างใด ๆ ให้ ฯลฯ โดยลักษณะของความผิด จะต้องมีผู้ถูกบังคับให้สัญญาว่าจะส่งทรัพย์ให้ตาม ป.ม.วิ.อาญามาตรา ๑๕๘ (๕) ประกอบกับลักษณะของความผิดจะต้องมีผู้ถูกบังคับด้วย จึงเห็นว่าคดีนี้โจทก์จะต้องระบุบุคคลผู้เป็นเจ้าทุกข์หรือผู้เสียหายด้วย เท่าที่ระบุเพียงว่าจำเลยขู่เข็ญขืนใจพวกพ่อค้าหมูในตลาดบางรัก เป็นจำนวนหลายสิบคน โดยไม่ระบุบุคคลผู้ถูกขู่เข็ญขืนใจว่าเป็นใครแม้แต่คนเดียวนั้น ไม่มีทางที่จะให้จำเลยเข้ามจได้เลยว่า พ่อค้าหมูคนใดที่โจทก์กล่าวหาว่า จำเลยได้ขู่เข็ญบังคับพ่อค้าหมูรายใด จำเลยไม่ได้บังคับ จำเลยให้การตัดฟ้องว่า ฟ้องของโจทก์เคลือบคลุมไม่ระบุเจ้าทุกข์หรือผู้เสียหาย ศาลอุทธรณ์พิพากษายกฟ้องชอบแล้ว พิพากษาแก้ให้ลงโทษจำเลยที่ ๒ ฉะเพาะข้อหาฐานหลบหนีการเนรเทศ ตามศาลชั้นต้น นอกนั้นยืน.(มนูภันย์วิมลสาร-เลขวณิชธรรมวิทักษ์-ดุลยทัณฑ์ชนาณัติ)ศาลอาญา - หลวงสารนาทประจิตรศาลอุทธรณ์ - หลวงปริพนธ์พจน์พิสุทธิ์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ