คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 59258หลักกฎหมาย: ความว่า จำเลยทั้งสี่ฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งว่า คดีนี้ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนให้จำคุกจำเลยทั้งสี่แต่ละกระทงไม่เกิน 5 ปี จำเลยทั้งสี่ฎีกาขอให้ศาลฎีกาลดค่าปรับ เป็นการฎีกาดุลยพินิจของศาลในการกำหนดโทษ จึงเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง จึงต้องห้ามมิให้ฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218 จึงไม่รับฎีกาของจำเลยทั้งสี่จำเลยทั้งสี่เห็นว่า คดีนี้ศาลชั้นต้นพิพากษาปรับจำเลยทั้งสี่คนละ 90,000 บาท จำเลยทั้งสี่จึงมีสิทธิฎีกาได้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 219 โปรดมีคำสั่งให้รับฎีกาของจำเลยทั้งสี่ด้วยหมายเหตุ โจทก์ได้รับสำเนาคำร้องแล้ว (อันดับ 52)ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนว่า จำเลยทั้งสี่มีความผิดตามพระราชบัญญัติป่าไม้ พ.ศ. 2485 มาตรา 4,5,6,7,11,47,48,69,73,74,74 ทวิ,74 จัตวา,75 ฯลฯ ประมวลกฎหมายอาญามาตรา 33,83,91 ฯลฯ พระราชบัญญัติป่าสงวนแห่งชาติ พ.ศ. 2507มาตรา 4,5,6,14,31 ฯลฯ เรียงกระทงลงโทษฐานทำไม้ในเขตป่าสงวนแห่งชาติ ตามพระราชบัญญัติป่าสงวนแห่งชาติ พ.ศ. 2507มาตรา 31 วรรคสอง จำคุกคนละ 4 ปี ปรับคนละ 60,000 บาท ฐานมีไม้ยังมิได้แปรรูปไว้ในครอบครอง จำคุกคนละ 4 ปี ปรับคนละ 60,000 บาทฐานมีไม้ยังมิได้แปรรูปไว้ในครอบครอง จำคุก 4 ปี ปรับคนละ 40,000บาท ฐานแปรรูปไม้โดยไม่ได้รับอนุญาตจำคุกคนละ 4 ปี ปรับคนละ40,000 บาท ฐานมีไม้แปรรูปไว้ในครอบครองโดยไม่ได้รับอนุญาต จำคุกคนละ 4 ปี ปรับคนละ 40,000 บาท รวม 4 กระทง จำคุกคนละ 16 ปีปรับคนละ 180,000 บาท จำเลยทั้งสี่ให้การรับสารภาพ ลดโทษให้กึ่งหนึ่ง คงจำคุกคนละ 8 ปี และปรับคนละ 90,000 บาท โทษจำคุกแต่ละกระทงไม่เกิน 2 ปี พิเคราะห์รายงานการสืบเสาะแล้วโทษจำคุกให้รอการลงโทษจำเลยทั้งสี่ไว้มีกำหนด 3 ปี ฯลฯจำเลยทั้งสี่ฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับฎีกาดังกล่าว(อันดับ 51)จำเลยทั้งสี่จึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 52)ต่อมาเฉพาะจำเลยที่ 2 ยื่นคำร้องขอถอนฎีกา (น่าจะเป็นขอถอนคำร้องอุทธรณ์คำสั่งไม่รับฎีกา)(อันดับ 59) ศาลฎีกามีคำสั่งแล้วตามคำร้องที่ 1456/2532คำสั่งพิเคราะห์แล้ว คดีนี้ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำคุกจำเลยที่ 1ที่ 3 ที่ 4 คนละ 4 กระทง กระทงละ 2 ปี และปรับ แม้โทษจำคุกให้รอการลงโทษมีกำหนด 3 ปี แต่โทษจำคุกแต่ละกระทงไม่เกิน 5 ปีและศาลอุทธรณ์พิพากษายืน กรณีจึงต้องห้ามมิให้ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับฎีกาของจำเลยที่ 1 ที่ 3 ที่ 4 ชอบแล้วให้ยกคำร้อง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 1178/2532พนักงานอัยการจังหวัดนครศรีธรรมราชโจทก์นายกลาง แก้วมี กับพวกจำเลยนายกลาง แก้วมี ที่ 1 นายสมบัติ แก้วมี ที่ 2ผู้ยื่นคำร้องนายสุทิน เตชทิม ที่ 3 นายประพันธ์ เดชทิม ที่ 4ผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.อ. ม. 218ความว่า จำเลยทั้งสี่ฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งว่า คดีนี้ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนให้จำคุกจำเลยทั้งสี่แต่ละกระทงไม่เกิน 5 ปี จำเลยทั้งสี่ฎีกาขอให้ศาลฎีกาลดค่าปรับ เป็นการฎีกาดุลยพินิจของศาลในการกำหนดโทษ จึงเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง จึงต้องห้ามมิให้ฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218 จึงไม่รับฎีกาของจำเลยทั้งสี่จำเลยทั้งสี่เห็นว่า คดีนี้ศาลชั้นต้นพิพากษาปรับจำเลยทั้งสี่คนละ 90,000 บาท จำเลยทั้งสี่จึงมีสิทธิฎีกาได้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 219 โปรดมีคำสั่งให้รับฎีกาของจำเลยทั้งสี่ด้วยหมายเหตุ โจทก์ได้รับสำเนาคำร้องแล้ว (อันดับ 52)ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนว่า จำเลยทั้งสี่มีความผิดตามพระราชบัญญัติป่าไม้ พ.ศ. 2485 มาตรา 4,5,6,7,11,47,48,69,73,74,74 ทวิ,74 จัตวา,75 ฯลฯ ประมวลกฎหมายอาญามาตรา 33,83,91 ฯลฯ พระราชบัญญัติป่าสงวนแห่งชาติ พ.ศ. 2507มาตรา 4,5,6,14,31 ฯลฯ เรียงกระทงลงโทษฐานทำไม้ในเขตป่าสงวนแห่งชาติ ตามพระราชบัญญัติป่าสงวนแห่งชาติ พ.ศ. 2507มาตรา 31 วรรคสอง จำคุกคนละ 4 ปี ปรับคนละ 60,000 บาท ฐานมีไม้ยังมิได้แปรรูปไว้ในครอบครอง จำคุกคนละ 4 ปี ปรับคนละ 60,000 บาทฐานมีไม้ยังมิได้แปรรูปไว้ในครอบครอง จำคุก 4 ปี ปรับคนละ 40,000บาท ฐานแปรรูปไม้โดยไม่ได้รับอนุญาตจำคุกคนละ 4 ปี ปรับคนละ40,000 บาท ฐานมีไม้แปรรูปไว้ในครอบครองโดยไม่ได้รับอนุญาต จำคุกคนละ 4 ปี ปรับคนละ 40,000 บาท รวม 4 กระทง จำคุกคนละ 16 ปีปรับคนละ 180,000 บาท จำเลยทั้งสี่ให้การรับสารภาพ ลดโทษให้กึ่งหนึ่ง คงจำคุกคนละ 8 ปี และปรับคนละ 90,000 บาท โทษจำคุกแต่ละกระทงไม่เกิน 2 ปี พิเคราะห์รายงานการสืบเสาะแล้วโทษจำคุกให้รอการลงโทษจำเลยทั้งสี่ไว้มีกำหนด 3 ปี ฯลฯจำเลยทั้งสี่ฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับฎีกาดังกล่าว(อันดับ 51)จำเลยทั้งสี่จึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 52)ต่อมาเฉพาะจำเลยที่ 2 ยื่นคำร้องขอถอนฎีกา (น่าจะเป็นขอถอนคำร้องอุทธรณ์คำสั่งไม่รับฎีกา)(อันดับ 59) ศาลฎีกามีคำสั่งแล้วตามคำร้องที่ 1456/2532คำสั่งพิเคราะห์แล้ว คดีนี้ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำคุกจำเลยที่ 1ที่ 3 ที่ 4 คนละ 4 กระทง กระทงละ 2 ปี และปรับ แม้โทษจำคุกให้รอการลงโทษมีกำหนด 3 ปี แต่โทษจำคุกแต่ละกระทงไม่เกิน 5 ปีและศาลอุทธรณ์พิพากษายืน กรณีจึงต้องห้ามมิให้ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับฎีกาของจำเลยที่ 1 ที่ 3 ที่ 4 ชอบแล้วให้ยกคำร้อง(สุนทร จันทรศักดิ์-ชูศักดิ์ บัณฑิตกุล-ครีภูมิ สุวรรณโรจน์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 1178/2532พนักงานอัยการจังหวัดนครศรีธรรมราชโจทก์นายกลาง แก้วมี กับพวกจำเลยนายกลาง แก้วมี ที่ 1 นายสมบัติ แก้วมี ที่ 2ผู้ยื่นคำร้องนายสุทิน เตชทิม ที่ 3 นายประพันธ์ เดชทิม ที่ 4ผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.อ. ม. 218ความว่า จำเลยทั้งสี่ฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งว่า คดีนี้ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนให้จำคุกจำเลยทั้งสี่แต่ละกระทงไม่เกิน 5 ปี จำเลยทั้งสี่ฎีกาขอให้ศาลฎีกาลดค่าปรับ เป็นการฎีกาดุลยพินิจของศาลในการกำหนดโทษ จึงเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง จึงต้องห้ามมิให้ฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218 จึงไม่รับฎีกาของจำเลยทั้งสี่จำเลยทั้งสี่เห็นว่า คดีนี้ศาลชั้นต้นพิพากษาปรับจำเลยทั้งสี่คนละ 90,000 บาท จำเลยทั้งสี่จึงมีสิทธิฎีกาได้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 219 โปรดมีคำสั่งให้รับฎีกาของจำเลยทั้งสี่ด้วยหมายเหตุ โจทก์ได้รับสำเนาคำร้องแล้ว (อันดับ 52)ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนว่า จำเลยทั้งสี่มีความผิดตามพระราชบัญญัติป่าไม้ พ.ศ. 2485 มาตรา 4,5,6,7,11,47,48,69,73,74,74 ทวิ,74 จัตวา,75 ฯลฯ ประมวลกฎหมายอาญามาตรา 33,83,91 ฯลฯ พระราชบัญญัติป่าสงวนแห่งชาติ พ.ศ. 2507มาตรา 4,5,6,14,31 ฯลฯ เรียงกระทงลงโทษฐานทำไม้ในเขตป่าสงวนแห่งชาติ ตามพระราชบัญญัติป่าสงวนแห่งชาติ พ.ศ. 2507มาตรา 31 วรรคสอง จำคุกคนละ 4 ปี ปรับคนละ 60,000 บาท ฐานมีไม้ยังมิได้แปรรูปไว้ในครอบครอง จำคุกคนละ 4 ปี ปรับคนละ 60,000 บาทฐานมีไม้ยังมิได้แปรรูปไว้ในครอบครอง จำคุก 4 ปี ปรับคนละ 40,000บาท ฐานแปรรูปไม้โดยไม่ได้รับอนุญาตจำคุกคนละ 4 ปี ปรับคนละ40,000 บาท ฐานมีไม้แปรรูปไว้ในครอบครองโดยไม่ได้รับอนุญาต จำคุกคนละ 4 ปี ปรับคนละ 40,000 บาท รวม 4 กระทง จำคุกคนละ 16 ปีปรับคนละ 180,000 บาท จำเลยทั้งสี่ให้การรับสารภาพ ลดโทษให้กึ่งหนึ่ง คงจำคุกคนละ 8 ปี และปรับคนละ 90,000 บาท โทษจำคุกแต่ละกระทงไม่เกิน 2 ปี พิเคราะห์รายงานการสืบเสาะแล้วโทษจำคุกให้รอการลงโทษจำเลยทั้งสี่ไว้มีกำหนด 3 ปี ฯลฯจำเลยทั้งสี่ฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับฎีกาดังกล่าว(อันดับ 51)จำเลยทั้งสี่จึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 52)ต่อมาเฉพาะจำเลยที่ 2 ยื่นคำร้องขอถอนฎีกา (น่าจะเป็นขอถอนคำร้องอุทธรณ์คำสั่งไม่รับฎีกา)(อันดับ 59) ศาลฎีกามีคำสั่งแล้วตามคำร้องที่ 1456/2532คำสั่งพิเคราะห์แล้ว คดีนี้ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำคุกจำเลยที่ 1ที่ 3 ที่ 4 คนละ 4 กระทง กระทงละ 2 ปี และปรับ แม้โทษจำคุกให้รอการลงโทษมีกำหนด 3 ปี แต่โทษจำคุกแต่ละกระทงไม่เกิน 5 ปีและศาลอุทธรณ์พิพากษายืน กรณีจึงต้องห้ามมิให้ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับฎีกาของจำเลยที่ 1 ที่ 3 ที่ 4 ชอบแล้วให้ยกคำร้อง(สุนทร จันทรศักดิ์-ชูศักดิ์ บัณฑิตกุล-ครีภูมิ สุวรรณโรจน์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ