คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 424/2502หลักกฎหมาย: การที่จำเลยซึ่งอยู่ต่างจังหวัดมีจดหมายล่วงหน้าถึงนายอำเภอซึ่งเป็นกรรมการตรวจคัดเลือกทหารอยู่ด้วยคนหนึ่งว่า จำเลยป่วย มาให้คณะกรรมการตรวจคัดเลือกไม่ได้ เพื่อให้แจ้งต่อคณะกรรมการด้วยนั้น ถือได้ว่าจำเลยได้จัดให้มีผู้แทนมาแจ้งต่อคณะกรรมการตรวจคัดเลือกในวันตรวจคัดเลือกตามความหมายของ ม. 16 แล้ว จำเลยย่อมได้รับการยกเว้นโทษาตาม ม.27(7) แห่ง พ.ร.บ. รับราชการทหาร พ.ศ. 2497 ส่วนการที่นายอำเภอหลงลืมไม่ได้แจ้งต่อคณะกรรมการตรวจคัดเลือกทหารนั้นมิใช่ความผิดของจำเลยโจทก์ฟ้องว่าจำเลยหลีกเหลี่ยงขัดขืนไม่มาให้คณะกรรมการตรวจคัดเลือกเป็นทหารเข้ากองประจำการตามวันเวลาและสถานที่ตามหมายเรียก โดยไม่มีเหตุยกเว้นตามกฎหมาย ขอให้ลงโทษตาม พ.ร.บ. รับราชการทหาร พ.ศ. ๒๔๙๗ ม. ๒๗, ๔๕. ศาลชั้นต้นสอบโจทก์จำเลยแล้ว ได้ความว่าระหว่างป่วยอยู่ต่างจังหวัดจำเลยเกรงจะมาให้คณะกรรมการตรวจคัดเลือกไม่ทัน จำเลยจึงได้มีจดหมายล่วงหน้าถึงนายอำเภอ ซึ่งเป็นกรรมการตรวจคัดเลือกทหารอยู่ด้วยคนหนึ่ง ว่าจำเลยป่วย มาให้คณะกรรมการตรวจคัดเลือกไม่ได้ เพื่อให้แจ้งต่อคณะกรรมการด้วย ครั้นถึงวันตรวจคัดเลือก นายอำเภอลืมแจ้งคณะกรรมการและจำเลยก็มาไม่ได้เพราะยังไม่หายป่วย ศาลฎีกาพิพากษายืนตามศาลล่างให้สองให้ยกฟ้องโจทก์ โดยศาลฎีกาเห็นว่า ตามข้อเท็จจริงที่กล่าวข้างต้น ถือได้ว่า จำเลยได้จัดให้มีผู้แทนมาแจ้งต่อคณะกรรมการตรวจคัดเลือกในวันตรวจคัดเลือกตามความหมายของมาตรา ๑๖ และจำเลยควรได้รับการยกเว้นโทษาตามมาตรา ๒๔(๗) แห่ง พ.ร.บ. รับราชการทหาร พ.ศ. ๒๔๙๗ การที่นายอำเภอหลงลืมไม่ได้แจ้งต่อคณะกรรมการตรวจคัดเลือกทหารนั้น ไม่ใช่ความผิดของจำเลย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 424/2502พนักงานอัยการจังหวัดอุบลราชธานีโจทก์นายสวิง นามแก้วจำเลย พ.ร.บ.รับราชการทหาร พ.ศ.2497 การที่จำเลยซึ่งอยู่ต่างจังหวัดมีจดหมายล่วงหน้าถึงนายอำเภอซึ่งเป็นกรรมการตรวจคัดเลือกทหารอยู่ด้วยคนหนึ่งว่า จำเลยป่วย มาให้คณะกรรมการตรวจคัดเลือกไม่ได้ เพื่อให้แจ้งต่อคณะกรรมการด้วยนั้น ถือได้ว่าจำเลยได้จัดให้มีผู้แทนมาแจ้งต่อคณะกรรมการตรวจคัดเลือกในวันตรวจคัดเลือกตามความหมายของ ม. 16 แล้ว จำเลยย่อมได้รับการยกเว้นโทษาตาม ม.27(7) แห่ง พ.ร.บ. รับราชการทหาร พ.ศ. 2497 ส่วนการที่นายอำเภอหลงลืมไม่ได้แจ้งต่อคณะกรรมการตรวจคัดเลือกทหารนั้นมิใช่ความผิดของจำเลยโจทก์ฟ้องว่าจำเลยหลีกเหลี่ยงขัดขืนไม่มาให้คณะกรรมการตรวจคัดเลือกเป็นทหารเข้ากองประจำการตามวันเวลาและสถานที่ตามหมายเรียก โดยไม่มีเหตุยกเว้นตามกฎหมาย ขอให้ลงโทษตาม พ.ร.บ. รับราชการทหาร พ.ศ. ๒๔๙๗ ม. ๒๗, ๔๕. ศาลชั้นต้นสอบโจทก์จำเลยแล้ว ได้ความว่าระหว่างป่วยอยู่ต่างจังหวัดจำเลยเกรงจะมาให้คณะกรรมการตรวจคัดเลือกไม่ทัน จำเลยจึงได้มีจดหมายล่วงหน้าถึงนายอำเภอ ซึ่งเป็นกรรมการตรวจคัดเลือกทหารอยู่ด้วยคนหนึ่ง ว่าจำเลยป่วย มาให้คณะกรรมการตรวจคัดเลือกไม่ได้ เพื่อให้แจ้งต่อคณะกรรมการด้วย ครั้นถึงวันตรวจคัดเลือก นายอำเภอลืมแจ้งคณะกรรมการและจำเลยก็มาไม่ได้เพราะยังไม่หายป่วย ศาลฎีกาพิพากษายืนตามศาลล่างให้สองให้ยกฟ้องโจทก์ โดยศาลฎีกาเห็นว่า ตามข้อเท็จจริงที่กล่าวข้างต้น ถือได้ว่า จำเลยได้จัดให้มีผู้แทนมาแจ้งต่อคณะกรรมการตรวจคัดเลือกในวันตรวจคัดเลือกตามความหมายของมาตรา ๑๖ และจำเลยควรได้รับการยกเว้นโทษาตามมาตรา ๒๔(๗) แห่ง พ.ร.บ. รับราชการทหาร พ.ศ. ๒๔๙๗ การที่นายอำเภอหลงลืมไม่ได้แจ้งต่อคณะกรรมการตรวจคัดเลือกทหารนั้น ไม่ใช่ความผิดของจำเลย(พิบูลย์ไอศวรรย์-ดุลยทัณฑ์ชนาณัติ-สุทธิวาทนฤพุฒิ)ศาลชั้นต้น - นายไสล วรรณพินิจศาลอุทธรณ์ - นายประสงค์ ศิริทรัพย์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่าจำเลยหลีกเหลี่ยงขัดขืนไม่มาให้คณะกรรมการตรวจคัดเลือกเป็นทหารเข้ากองประจำการตามวันเวลาและสถานที่ตามหมายเรียก โดยไม่มีเหตุยกเว้นตามกฎหมาย ขอให้ลงโทษตาม พ.ร.บ. รับราชการทหาร พ.ศ. ๒๔๙๗ ม. ๒๗, ๔๕. ศาลชั้นต้นสอบโจทก์จำเลยแล้ว ได้ความว่าระหว่างป่วยอยู่ต่างจังหวัดจำเลยเกรงจะมาให้คณะกรรมการตรวจคัดเลือกไม่ทัน จำเลยจึงได้มีจดหมายล่วงหน้าถึงนายอำเภอ ซึ่งเป็นกรรมการตรวจคัดเลือกทหารอยู่ด้วยคนหนึ่ง ว่าจำเลยป่วย มาให้คณะกรรมการตรวจคัดเลือกไม่ได้ เพื่อให้แจ้งต่อคณะกรรมการด้วย ครั้นถึงวันตรวจคัดเลือก นายอำเภอลืมแจ้งคณะกรรมการและจำเลยก็มาไม่ได้เพราะยังไม่หายป่วย ศาลฎีกาพิพากษายืนตามศาลล่างให้สองให้ยกฟ้องโจทก์ โดยศาลฎีกาเห็นว่า ตามข้อเท็จจริงที่กล่าวข้างต้น ถือได้ว่า จำเลยได้จัดให้มีผู้แทนมาแจ้งต่อคณะกรรมการตรวจคัดเลือกในวันตรวจคัดเลือกตามความหมายของมาตรา ๑๖ และจำเลยควรได้รับการยกเว้นโทษาตามมาตรา ๒๔(๗) แห่ง พ.ร.บ. รับราชการทหาร พ.ศ. ๒๔๙๗ การที่นายอำเภอหลงลืมไม่ได้แจ้งต่อคณะกรรมการตรวจคัดเลือกทหารนั้น ไม่ใช่ความผิดของจำเลย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 424/2502พนักงานอัยการจังหวัดอุบลราชธานีโจทก์นายสวิง นามแก้วจำเลย พ.ร.บ.รับราชการทหาร พ.ศ.2497 การที่จำเลยซึ่งอยู่ต่างจังหวัดมีจดหมายล่วงหน้าถึงนายอำเภอซึ่งเป็นกรรมการตรวจคัดเลือกทหารอยู่ด้วยคนหนึ่งว่า จำเลยป่วย มาให้คณะกรรมการตรวจคัดเลือกไม่ได้ เพื่อให้แจ้งต่อคณะกรรมการด้วยนั้น ถือได้ว่าจำเลยได้จัดให้มีผู้แทนมาแจ้งต่อคณะกรรมการตรวจคัดเลือกในวันตรวจคัดเลือกตามความหมายของ ม. 16 แล้ว จำเลยย่อมได้รับการยกเว้นโทษาตาม ม.27(7) แห่ง พ.ร.บ. รับราชการทหาร พ.ศ. 2497 ส่วนการที่นายอำเภอหลงลืมไม่ได้แจ้งต่อคณะกรรมการตรวจคัดเลือกทหารนั้นมิใช่ความผิดของจำเลยโจทก์ฟ้องว่าจำเลยหลีกเหลี่ยงขัดขืนไม่มาให้คณะกรรมการตรวจคัดเลือกเป็นทหารเข้ากองประจำการตามวันเวลาและสถานที่ตามหมายเรียก โดยไม่มีเหตุยกเว้นตามกฎหมาย ขอให้ลงโทษตาม พ.ร.บ. รับราชการทหาร พ.ศ. ๒๔๙๗ ม. ๒๗, ๔๕. ศาลชั้นต้นสอบโจทก์จำเลยแล้ว ได้ความว่าระหว่างป่วยอยู่ต่างจังหวัดจำเลยเกรงจะมาให้คณะกรรมการตรวจคัดเลือกไม่ทัน จำเลยจึงได้มีจดหมายล่วงหน้าถึงนายอำเภอ ซึ่งเป็นกรรมการตรวจคัดเลือกทหารอยู่ด้วยคนหนึ่ง ว่าจำเลยป่วย มาให้คณะกรรมการตรวจคัดเลือกไม่ได้ เพื่อให้แจ้งต่อคณะกรรมการด้วย ครั้นถึงวันตรวจคัดเลือก นายอำเภอลืมแจ้งคณะกรรมการและจำเลยก็มาไม่ได้เพราะยังไม่หายป่วย ศาลฎีกาพิพากษายืนตามศาลล่างให้สองให้ยกฟ้องโจทก์ โดยศาลฎีกาเห็นว่า ตามข้อเท็จจริงที่กล่าวข้างต้น ถือได้ว่า จำเลยได้จัดให้มีผู้แทนมาแจ้งต่อคณะกรรมการตรวจคัดเลือกในวันตรวจคัดเลือกตามความหมายของมาตรา ๑๖ และจำเลยควรได้รับการยกเว้นโทษาตามมาตรา ๒๔(๗) แห่ง พ.ร.บ. รับราชการทหาร พ.ศ. ๒๔๙๗ การที่นายอำเภอหลงลืมไม่ได้แจ้งต่อคณะกรรมการตรวจคัดเลือกทหารนั้น ไม่ใช่ความผิดของจำเลย(พิบูลย์ไอศวรรย์-ดุลยทัณฑ์ชนาณัติ-สุทธิวาทนฤพุฒิ)ศาลชั้นต้น - นายไสล วรรณพินิจศาลอุทธรณ์ - นายประสงค์ ศิริทรัพย์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ