คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 216/2495หลักกฎหมาย: ผู้ได้รับอนุญาตเป็นผู้จำหน่ายสุราขายส่งมีหน้าที่ต้องทำบัญชีน้ำสุร ที่ได้รับตามใบขนโดยจดแจ้งสุราตามที่รับเข้าและที่ขนออกจากร้าน ถ้าละเลยไม่ทำก็ดี หรือไม่ลงบัญชีให้ถูกต้องก็ดี ย่อมมีความผิดตาม พ.ร.บ.ภาษีชั้นใน และพ.ร.บ.สุรา พ.ศ. 2493 แต่ถ้ารับเอาสุราที่ได้รับอนุญาตให้จำหน่ายในจังหวัดอืนมาพักไว้ในร้านเพื่อจะส่งไปที่ร้านต่างจังหวัด ซึ่งได้รับอนุญาตให้จำหน่ายสุราได้อีกต่อหนึ่ง ดังนี้ เรียกได้ว่า เป็นการเอาสุรามาพักไว้ เพราะยังหาได้ขนส่งไปถึงสำนักงานหรือร้านในจังหวัดที่รับอนุญาตให้ขายส่งนั้นไม่และการที่เอาสุรามาพักเช่นนี้ก็มีใบอนุญาตให้เก็บสุรานอกสถานที่ได้ด้วยแล้ว ก็ย่อมยังไม่เป็นผิดตามบทกฎหมายที่กล่าวคดีนี้ ศาลชั้นต้นฟังว่า นายจือฮุ้นจำเลยที่ ๒ ผู้เดียวเกี่ยวข้องครอบครองสุราเถื่อนของกลางไว้ ส่วนนายจิตรจำเลย ฟังไม่ได้ว่ารู้เห็น สำหรับข้อหาว่า จำเลยสมคบกันละเว้นไม่ลงบัญชีแบบ ๕ ยังฟังไม่ได้ถนัด จึงพิพากษาลงโทษจำเลยที่ ๒ ตาม พ.ร.บ.ภาษีชั้นในแก้ไขเพิ่มเติม ๒๔๗๖ มาตรา ๘ ปรับ ๑๐๐๐ บาท ฯลฯ โจทก์และนายจือฮุ้นจำเลย อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ให้ปล่อยนายจือฮุ้นจำเลยในข้อหาฐานมีสุราผิดกฎหมาย แต่ให้ปรับจำเลยที่ ๑ - ๒ ในข้อหาไม่ลงบัญชีแบบที่ ๕ ตาม พ.ร.บ.สุรา พ.ศ. ๒๔๙๓ มาตรา ๑๙, ๒๗, ๔๓ คนละ ๑๕๐ บาท ฯลฯ โจทก์และจำเลยทั้งสองฎีกา ศาลฎีกาเห็นชอบด้วยศาลอุทธรณในข้อที่ไม่ลงโทษจำเลยฐานมีสุราเถือน ส่วนสำหรับข้อหาว่ามีสุราไม่ลงบัญชีแบบที่ ๕ กับลงบัญชีไม่ถูกต้องนั้น คงได้ความว่าร้านจำเลยจำหน่ายสุราทีทำจากโรงต้มกลั่นจังหวัดนครนายก ส่วนสุราที่ไม่ลงบัญชีและลงไม่ถูกต้องนั้น เป็นสุราที่ทำออกจากโรงงานอุตสาหกรรมบางยี่ขัน ซึ่งจำเลยได้ทำสัญญากับกรมโรงงานอุตสาหกรรมให้เป็นผู้ขายส่งในท้องที่หลายจังหวัดด้วยกันการที่นำสุรามาไว้ที่ร้านจำเลย คือ บริษัทไซน้ำ ก็เพียงเอามาพักไว้ชั่วคราว เพื่อนำส่งไปยังจังหวัดที่ได้รับอนุญาตให้จำหน่ายขายส่งต่อไป และในการเอาสุรามาพักนี้ จำเลยไปรับอนุญาตจากกรมสรรพสามิตต์ โดยเสียค่าธรรมเนียมเก็บสุรานอกสถานที่แล้ว แม้ตามกฏเสนาบดีกระทรวงคลังฯว่าด้วยระเบียบการจดบัญชีน้ำสุรา ลงวันที่ ๑๔ มีนาคม ๒๔๕๙ ที่โจทก์อ้าง ให้ผู้จำหน่ายสุราเหมาทำเป็นบัญชีสุรา (แบบที่ ๕) ที่ได้รับอนุญาตตามใบขนโดยจดแจ้งสุราตามที่รับเข้าและที่ขนออกจากร้านก็ดี แต่กรณีนี้เป็นแต่การเอาสุรามาพักไว้ ยังหาได้ขนไปถึงสำนักงานหรือร้านในจังหวัด ที่รับอนุญาตให้ขายส่งนั้นไม่ ทั้งการที่เอาสุรามาพักเช่นนี้ ก็มีใบอนุญาตให้เก็บสุรานอกสถานที่ได้ จึงจะอาผิดแกจำเลยตามฟ้อง ไม่ได้ จึง พิพากษาแก้ให้ยกฟ้องโจทก์ ของกลางคืนจำเลยไป ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 216/2495อัยการ กรมอัยการโจทก์นายจิตร กิจพาณิชย หรือ เว่งกิม แซ่โงว ที่ 1, นายจือฮุ้น แซ่ฉั่ว ที่ 2จำเลย พ.ร.บ.ภาษีชั้นใน พ.ร.บ.สุรา พ.ศ.2493 ผู้ได้รับอนุญาตเป็นผู้จำหน่ายสุราขายส่งมีหน้าที่ต้องทำบัญชีน้ำสุร ที่ได้รับตามใบขนโดยจดแจ้งสุราตามที่รับเข้าและที่ขนออกจากร้าน ถ้าละเลยไม่ทำก็ดี หรือไม่ลงบัญชีให้ถูกต้องก็ดี ย่อมมีความผิดตาม พ.ร.บ.ภาษีชั้นใน และพ.ร.บ.สุรา พ.ศ. 2493 แต่ถ้ารับเอาสุราที่ได้รับอนุญาตให้จำหน่ายในจังหวัดอืนมาพักไว้ในร้านเพื่อจะส่งไปที่ร้านต่างจังหวัด ซึ่งได้รับอนุญาตให้จำหน่ายสุราได้อีกต่อหนึ่ง ดังนี้ เรียกได้ว่า เป็นการเอาสุรามาพักไว้ เพราะยังหาได้ขนส่งไปถึงสำนักงานหรือร้านในจังหวัดที่รับอนุญาตให้ขายส่งนั้นไม่และการที่เอาสุรามาพักเช่นนี้ก็มีใบอนุญาตให้เก็บสุรานอกสถานที่ได้ด้วยแล้ว ก็ย่อมยังไม่เป็นผิดตามบทกฎหมายที่กล่าวคดีนี้ ศาลชั้นต้นฟังว่า นายจือฮุ้นจำเลยที่ ๒ ผู้เดียวเกี่ยวข้องครอบครองสุราเถื่อนของกลางไว้ ส่วนนายจิตรจำเลย ฟังไม่ได้ว่ารู้เห็น สำหรับข้อหาว่า จำเลยสมคบกันละเว้นไม่ลงบัญชีแบบ ๕ ยังฟังไม่ได้ถนัด จึงพิพากษาลงโทษจำเลยที่ ๒ ตาม พ.ร.บ.ภาษีชั้นในแก้ไขเพิ่มเติม ๒๔๗๖ มาตรา ๘ ปรับ ๑๐๐๐ บาท ฯลฯ โจทก์และนายจือฮุ้นจำเลย อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ให้ปล่อยนายจือฮุ้นจำเลยในข้อหาฐานมีสุราผิดกฎหมาย แต่ให้ปรับจำเลยที่ ๑ - ๒ ในข้อหาไม่ลงบัญชีแบบที่ ๕ ตาม พ.ร.บ.สุรา พ.ศ. ๒๔๙๓ มาตรา ๑๙, ๒๗, ๔๓ คนละ ๑๕๐ บาท ฯลฯ โจทก์และจำเลยทั้งสองฎีกา ศาลฎีกาเห็นชอบด้วยศาลอุทธรณในข้อที่ไม่ลงโทษจำเลยฐานมีสุราเถือน ส่วนสำหรับข้อหาว่ามีสุราไม่ลงบัญชีแบบที่ ๕ กับลงบัญชีไม่ถูกต้องนั้น คงได้ความว่าร้านจำเลยจำหน่ายสุราทีทำจากโรงต้มกลั่นจังหวัดนครนายก ส่วนสุราที่ไม่ลงบัญชีและลงไม่ถูกต้องนั้น เป็นสุราที่ทำออกจากโรงงานอุตสาหกรรมบางยี่ขัน ซึ่งจำเลยได้ทำสัญญากับกรมโรงงานอุตสาหกรรมให้เป็นผู้ขายส่งในท้องที่หลายจังหวัดด้วยกันการที่นำสุรามาไว้ที่ร้านจำเลย คือ บริษัทไซน้ำ ก็เพียงเอามาพักไว้ชั่วคราว เพื่อนำส่งไปยังจังหวัดที่ได้รับอนุญาตให้จำหน่ายขายส่งต่อไป และในการเอาสุรามาพักนี้ จำเลยไปรับอนุญาตจากกรมสรรพสามิตต์ โดยเสียค่าธรรมเนียมเก็บสุรานอกสถานที่แล้ว แม้ตามกฏเสนาบดีกระทรวงคลังฯว่าด้วยระเบียบการจดบัญชีน้ำสุรา ลงวันที่ ๑๔ มีนาคม ๒๔๕๙ ที่โจทก์อ้าง ให้ผู้จำหน่ายสุราเหมาทำเป็นบัญชีสุรา (แบบที่ ๕) ที่ได้รับอนุญาตตามใบขนโดยจดแจ้งสุราตามที่รับเข้าและที่ขนออกจากร้านก็ดี แต่กรณีนี้เป็นแต่การเอาสุรามาพักไว้ ยังหาได้ขนไปถึงสำนักงานหรือร้านในจังหวัด ที่รับอนุญาตให้ขายส่งนั้นไม่ ทั้งการที่เอาสุรามาพักเช่นนี้ ก็มีใบอนุญาตให้เก็บสุรานอกสถานที่ได้ จึงจะอาผิดแกจำเลยตามฟ้อง ไม่ได้ จึง พิพากษาแก้ให้ยกฟ้องโจทก์ ของกลางคืนจำเลยไป(ดุลยทัณฑ์ชนาณัติ-นาถปรีชา-ดุลยการณ์โกวิท)ศาลอาญา - นายสว่าง ภูวะปัจฉิมศาลอุทธรณ์ - นายเย็น มีเมศกุลแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: คดีนี้ ศาลชั้นต้นฟังว่า นายจือฮุ้นจำเลยที่ ๒ ผู้เดียวเกี่ยวข้องครอบครองสุราเถื่อนของกลางไว้ ส่วนนายจิตรจำเลย ฟังไม่ได้ว่ารู้เห็น สำหรับข้อหาว่า จำเลยสมคบกันละเว้นไม่ลงบัญชีแบบ ๕ ยังฟังไม่ได้ถนัด จึงพิพากษาลงโทษจำเลยที่ ๒ ตาม พ.ร.บ.ภาษีชั้นในแก้ไขเพิ่มเติม ๒๔๗๖ มาตรา ๘ ปรับ ๑๐๐๐ บาท ฯลฯ โจทก์และนายจือฮุ้นจำเลย อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ให้ปล่อยนายจือฮุ้นจำเลยในข้อหาฐานมีสุราผิดกฎหมาย แต่ให้ปรับจำเลยที่ ๑ - ๒ ในข้อหาไม่ลงบัญชีแบบที่ ๕ ตาม พ.ร.บ.สุรา พ.ศ. ๒๔๙๓ มาตรา ๑๙, ๒๗, ๔๓ คนละ ๑๕๐ บาท ฯลฯ โจทก์และจำเลยทั้งสองฎีกา ศาลฎีกาเห็นชอบด้วยศาลอุทธรณในข้อที่ไม่ลงโทษจำเลยฐานมีสุราเถือน ส่วนสำหรับข้อหาว่ามีสุราไม่ลงบัญชีแบบที่ ๕ กับลงบัญชีไม่ถูกต้องนั้น คงได้ความว่าร้านจำเลยจำหน่ายสุราทีทำจากโรงต้มกลั่นจังหวัดนครนายก ส่วนสุราที่ไม่ลงบัญชีและลงไม่ถูกต้องนั้น เป็นสุราที่ทำออกจากโรงงานอุตสาหกรรมบางยี่ขัน ซึ่งจำเลยได้ทำสัญญากับกรมโรงงานอุตสาหกรรมให้เป็นผู้ขายส่งในท้องที่หลายจังหวัดด้วยกันการที่นำสุรามาไว้ที่ร้านจำเลย คือ บริษัทไซน้ำ ก็เพียงเอามาพักไว้ชั่วคราว เพื่อนำส่งไปยังจังหวัดที่ได้รับอนุญาตให้จำหน่ายขายส่งต่อไป และในการเอาสุรามาพักนี้ จำเลยไปรับอนุญาตจากกรมสรรพสามิตต์ โดยเสียค่าธรรมเนียมเก็บสุรานอกสถานที่แล้ว แม้ตามกฏเสนาบดีกระทรวงคลังฯว่าด้วยระเบียบการจดบัญชีน้ำสุรา ลงวันที่ ๑๔ มีนาคม ๒๔๕๙ ที่โจทก์อ้าง ให้ผู้จำหน่ายสุราเหมาทำเป็นบัญชีสุรา (แบบที่ ๕) ที่ได้รับอนุญาตตามใบขนโดยจดแจ้งสุราตามที่รับเข้าและที่ขนออกจากร้านก็ดี แต่กรณีนี้เป็นแต่การเอาสุรามาพักไว้ ยังหาได้ขนไปถึงสำนักงานหรือร้านในจังหวัด ที่รับอนุญาตให้ขายส่งนั้นไม่ ทั้งการที่เอาสุรามาพักเช่นนี้ ก็มีใบอนุญาตให้เก็บสุรานอกสถานที่ได้ จึงจะอาผิดแกจำเลยตามฟ้อง ไม่ได้ จึง พิพากษาแก้ให้ยกฟ้องโจทก์ ของกลางคืนจำเลยไป ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 216/2495อัยการ กรมอัยการโจทก์นายจิตร กิจพาณิชย หรือ เว่งกิม แซ่โงว ที่ 1, นายจือฮุ้น แซ่ฉั่ว ที่ 2จำเลย พ.ร.บ.ภาษีชั้นใน พ.ร.บ.สุรา พ.ศ.2493 ผู้ได้รับอนุญาตเป็นผู้จำหน่ายสุราขายส่งมีหน้าที่ต้องทำบัญชีน้ำสุร ที่ได้รับตามใบขนโดยจดแจ้งสุราตามที่รับเข้าและที่ขนออกจากร้าน ถ้าละเลยไม่ทำก็ดี หรือไม่ลงบัญชีให้ถูกต้องก็ดี ย่อมมีความผิดตาม พ.ร.บ.ภาษีชั้นใน และพ.ร.บ.สุรา พ.ศ. 2493 แต่ถ้ารับเอาสุราที่ได้รับอนุญาตให้จำหน่ายในจังหวัดอืนมาพักไว้ในร้านเพื่อจะส่งไปที่ร้านต่างจังหวัด ซึ่งได้รับอนุญาตให้จำหน่ายสุราได้อีกต่อหนึ่ง ดังนี้ เรียกได้ว่า เป็นการเอาสุรามาพักไว้ เพราะยังหาได้ขนส่งไปถึงสำนักงานหรือร้านในจังหวัดที่รับอนุญาตให้ขายส่งนั้นไม่และการที่เอาสุรามาพักเช่นนี้ก็มีใบอนุญาตให้เก็บสุรานอกสถานที่ได้ด้วยแล้ว ก็ย่อมยังไม่เป็นผิดตามบทกฎหมายที่กล่าวคดีนี้ ศาลชั้นต้นฟังว่า นายจือฮุ้นจำเลยที่ ๒ ผู้เดียวเกี่ยวข้องครอบครองสุราเถื่อนของกลางไว้ ส่วนนายจิตรจำเลย ฟังไม่ได้ว่ารู้เห็น สำหรับข้อหาว่า จำเลยสมคบกันละเว้นไม่ลงบัญชีแบบ ๕ ยังฟังไม่ได้ถนัด จึงพิพากษาลงโทษจำเลยที่ ๒ ตาม พ.ร.บ.ภาษีชั้นในแก้ไขเพิ่มเติม ๒๔๗๖ มาตรา ๘ ปรับ ๑๐๐๐ บาท ฯลฯ โจทก์และนายจือฮุ้นจำเลย อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ให้ปล่อยนายจือฮุ้นจำเลยในข้อหาฐานมีสุราผิดกฎหมาย แต่ให้ปรับจำเลยที่ ๑ - ๒ ในข้อหาไม่ลงบัญชีแบบที่ ๕ ตาม พ.ร.บ.สุรา พ.ศ. ๒๔๙๓ มาตรา ๑๙, ๒๗, ๔๓ คนละ ๑๕๐ บาท ฯลฯ โจทก์และจำเลยทั้งสองฎีกา ศาลฎีกาเห็นชอบด้วยศาลอุทธรณในข้อที่ไม่ลงโทษจำเลยฐานมีสุราเถือน ส่วนสำหรับข้อหาว่ามีสุราไม่ลงบัญชีแบบที่ ๕ กับลงบัญชีไม่ถูกต้องนั้น คงได้ความว่าร้านจำเลยจำหน่ายสุราทีทำจากโรงต้มกลั่นจังหวัดนครนายก ส่วนสุราที่ไม่ลงบัญชีและลงไม่ถูกต้องนั้น เป็นสุราที่ทำออกจากโรงงานอุตสาหกรรมบางยี่ขัน ซึ่งจำเลยได้ทำสัญญากับกรมโรงงานอุตสาหกรรมให้เป็นผู้ขายส่งในท้องที่หลายจังหวัดด้วยกันการที่นำสุรามาไว้ที่ร้านจำเลย คือ บริษัทไซน้ำ ก็เพียงเอามาพักไว้ชั่วคราว เพื่อนำส่งไปยังจังหวัดที่ได้รับอนุญาตให้จำหน่ายขายส่งต่อไป และในการเอาสุรามาพักนี้ จำเลยไปรับอนุญาตจากกรมสรรพสามิตต์ โดยเสียค่าธรรมเนียมเก็บสุรานอกสถานที่แล้ว แม้ตามกฏเสนาบดีกระทรวงคลังฯว่าด้วยระเบียบการจดบัญชีน้ำสุรา ลงวันที่ ๑๔ มีนาคม ๒๔๕๙ ที่โจทก์อ้าง ให้ผู้จำหน่ายสุราเหมาทำเป็นบัญชีสุรา (แบบที่ ๕) ที่ได้รับอนุญาตตามใบขนโดยจดแจ้งสุราตามที่รับเข้าและที่ขนออกจากร้านก็ดี แต่กรณีนี้เป็นแต่การเอาสุรามาพักไว้ ยังหาได้ขนไปถึงสำนักงานหรือร้านในจังหวัด ที่รับอนุญาตให้ขายส่งนั้นไม่ ทั้งการที่เอาสุรามาพักเช่นนี้ ก็มีใบอนุญาตให้เก็บสุรานอกสถานที่ได้ จึงจะอาผิดแกจำเลยตามฟ้อง ไม่ได้ จึง พิพากษาแก้ให้ยกฟ้องโจทก์ ของกลางคืนจำเลยไป(ดุลยทัณฑ์ชนาณัติ-นาถปรีชา-ดุลยการณ์โกวิท)ศาลอาญา - นายสว่าง ภูวะปัจฉิมศาลอุทธรณ์ - นายเย็น มีเมศกุลแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ