คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1068/2484หลักกฎหมาย: การจ้างผู้อื่นเบิกความเท็จไม่เป็นผิดฐานกระทำพะยานเท็จตามมาตรา 157ฟ้องว่าจ้างผู้อื่นเบิกความเท็จแต่ไม่ได้กล่าวว่าผู้ถูกจ้างไปเบิกความเท็จในข้อสำคัญอย่างไรดังนี้ ย่อมไม่ครบองค์ความผิดตามมาตรา 156 จึงรับพิจารณา เพื่อลงโทษผู้รับจ้างตามมาตรา 156 และ 64 ไม่ได้โจทก์ฟ้องว่าจำเลยสมคบกันจ้างนายบุญให้เบิกความเท็จในคดีแดงที่ ๑๐๒ พ.ศ.๒๔๘๔ เมื่อสืบพะยานแล้ว จำเลยให้การรับสารภาพ ศาลชั้นต้นฟังข้อเท็จจริงตามคำรับของจำเลย พิพากษาว่าจำเลยผิดตามกฎหมายลักษณอาญามาตรา ๑๕๗,๑๕๖,๑๗๔ และแก้ไขเพิ่มเติมให้จำคุก ๔ ปี ศาลอุทธรณ์เห็นว่า แม้จะฟังว่าจำเลยจัดให้มีการจ้างนายบุญให้เบิกความเท็จ แต่โจทก์มิได้กล่าวว่าใครได้นำเหตุการณ์พะยานเท็จนี้มาอ้างในคดี จึงไม่ผิดฐานกระทำพะยานเท็จ และเรื่องเบิกความเท็จโจทก์ก็มิได้ระบุมาตรา ๑๕๖ มาในท้ายฟ้อง แม้จำเลยจะให้การรับแต่ข้อเท็จจริงเท่าที่โจทก์สืบมายังแสดงไม่ได้ว่าจำเลยได้กระทำผิด จึงลงโทษไม่ได้พิพากษายกฟ้อง โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่าโจทก์บรรยายฟ้องว่าจำเลยจ้างนายบุญให้เบิกความเท็จ แต่ขอให้ลงโทษฐานกระทำพะยานเท็จจึงไม่ตรงกับคำบรรยายในฟ้องและในเรื่องเบิกความเท็จโจทก์ก็ไม่ได้กล่าวว่านายบุญได้เบิกความเท็จในข้อสำคัญแห่งคดี จึงไม่ครบองค์ความผิดฐานเบิกความเท็จ ไม่จำเป็นต้องพิจารณาว่าจะลงโทษจำเลยตามมาตรา ๑๕๖ โดยโจทก์มิได้ขอได้หรือไม่ พิพากษายกฟ้อง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1068/2484อัยยการบุรีรัมย์โจทก์นายเพ็ชร์ ชำนาญไชยศรีจำเลย ป.อ. ม. 155, ม. 156, ม. 157, ม. 174, ม. 64 ป.วิ.อ. ม. 158, ม. 161, ม. 192การจ้างผู้อื่นเบิกความเท็จไม่เป็นผิดฐานกระทำพะยานเท็จตามมาตรา 157ฟ้องว่าจ้างผู้อื่นเบิกความเท็จแต่ไม่ได้กล่าวว่าผู้ถูกจ้างไปเบิกความเท็จในข้อสำคัญอย่างไรดังนี้ ย่อมไม่ครบองค์ความผิดตามมาตรา 156 จึงรับพิจารณา เพื่อลงโทษผู้รับจ้างตามมาตรา 156 และ 64 ไม่ได้โจทก์ฟ้องว่าจำเลยสมคบกันจ้างนายบุญให้เบิกความเท็จในคดีแดงที่ ๑๐๒ พ.ศ.๒๔๘๔ เมื่อสืบพะยานแล้ว จำเลยให้การรับสารภาพ ศาลชั้นต้นฟังข้อเท็จจริงตามคำรับของจำเลย พิพากษาว่าจำเลยผิดตามกฎหมายลักษณอาญามาตรา ๑๕๗,๑๕๖,๑๗๔ และแก้ไขเพิ่มเติมให้จำคุก ๔ ปี ศาลอุทธรณ์เห็นว่า แม้จะฟังว่าจำเลยจัดให้มีการจ้างนายบุญให้เบิกความเท็จ แต่โจทก์มิได้กล่าวว่าใครได้นำเหตุการณ์พะยานเท็จนี้มาอ้างในคดี จึงไม่ผิดฐานกระทำพะยานเท็จ และเรื่องเบิกความเท็จโจทก์ก็มิได้ระบุมาตรา ๑๕๖ มาในท้ายฟ้อง แม้จำเลยจะให้การรับแต่ข้อเท็จจริงเท่าที่โจทก์สืบมายังแสดงไม่ได้ว่าจำเลยได้กระทำผิด จึงลงโทษไม่ได้พิพากษายกฟ้อง โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่าโจทก์บรรยายฟ้องว่าจำเลยจ้างนายบุญให้เบิกความเท็จ แต่ขอให้ลงโทษฐานกระทำพะยานเท็จจึงไม่ตรงกับคำบรรยายในฟ้องและในเรื่องเบิกความเท็จโจทก์ก็ไม่ได้กล่าวว่านายบุญได้เบิกความเท็จในข้อสำคัญแห่งคดี จึงไม่ครบองค์ความผิดฐานเบิกความเท็จ ไม่จำเป็นต้องพิจารณาว่าจะลงโทษจำเลยตามมาตรา ๑๕๖ โดยโจทก์มิได้ขอได้หรือไม่ พิพากษายกฟ้อง(ทิพปัญญา-นิติศาสตร์-เลขวณิชธรรมวิทักษ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่าจำเลยสมคบกันจ้างนายบุญให้เบิกความเท็จในคดีแดงที่ ๑๐๒ พ.ศ.๒๔๘๔ เมื่อสืบพะยานแล้ว จำเลยให้การรับสารภาพ ศาลชั้นต้นฟังข้อเท็จจริงตามคำรับของจำเลย พิพากษาว่าจำเลยผิดตามกฎหมายลักษณอาญามาตรา ๑๕๗,๑๕๖,๑๗๔ และแก้ไขเพิ่มเติมให้จำคุก ๔ ปี ศาลอุทธรณ์เห็นว่า แม้จะฟังว่าจำเลยจัดให้มีการจ้างนายบุญให้เบิกความเท็จ แต่โจทก์มิได้กล่าวว่าใครได้นำเหตุการณ์พะยานเท็จนี้มาอ้างในคดี จึงไม่ผิดฐานกระทำพะยานเท็จ และเรื่องเบิกความเท็จโจทก์ก็มิได้ระบุมาตรา ๑๕๖ มาในท้ายฟ้อง แม้จำเลยจะให้การรับแต่ข้อเท็จจริงเท่าที่โจทก์สืบมายังแสดงไม่ได้ว่าจำเลยได้กระทำผิด จึงลงโทษไม่ได้พิพากษายกฟ้อง โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่าโจทก์บรรยายฟ้องว่าจำเลยจ้างนายบุญให้เบิกความเท็จ แต่ขอให้ลงโทษฐานกระทำพะยานเท็จจึงไม่ตรงกับคำบรรยายในฟ้องและในเรื่องเบิกความเท็จโจทก์ก็ไม่ได้กล่าวว่านายบุญได้เบิกความเท็จในข้อสำคัญแห่งคดี จึงไม่ครบองค์ความผิดฐานเบิกความเท็จ ไม่จำเป็นต้องพิจารณาว่าจะลงโทษจำเลยตามมาตรา ๑๕๖ โดยโจทก์มิได้ขอได้หรือไม่ พิพากษายกฟ้อง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1068/2484อัยยการบุรีรัมย์โจทก์นายเพ็ชร์ ชำนาญไชยศรีจำเลย ป.อ. ม. 155, ม. 156, ม. 157, ม. 174, ม. 64 ป.วิ.อ. ม. 158, ม. 161, ม. 192การจ้างผู้อื่นเบิกความเท็จไม่เป็นผิดฐานกระทำพะยานเท็จตามมาตรา 157ฟ้องว่าจ้างผู้อื่นเบิกความเท็จแต่ไม่ได้กล่าวว่าผู้ถูกจ้างไปเบิกความเท็จในข้อสำคัญอย่างไรดังนี้ ย่อมไม่ครบองค์ความผิดตามมาตรา 156 จึงรับพิจารณา เพื่อลงโทษผู้รับจ้างตามมาตรา 156 และ 64 ไม่ได้โจทก์ฟ้องว่าจำเลยสมคบกันจ้างนายบุญให้เบิกความเท็จในคดีแดงที่ ๑๐๒ พ.ศ.๒๔๘๔ เมื่อสืบพะยานแล้ว จำเลยให้การรับสารภาพ ศาลชั้นต้นฟังข้อเท็จจริงตามคำรับของจำเลย พิพากษาว่าจำเลยผิดตามกฎหมายลักษณอาญามาตรา ๑๕๗,๑๕๖,๑๗๔ และแก้ไขเพิ่มเติมให้จำคุก ๔ ปี ศาลอุทธรณ์เห็นว่า แม้จะฟังว่าจำเลยจัดให้มีการจ้างนายบุญให้เบิกความเท็จ แต่โจทก์มิได้กล่าวว่าใครได้นำเหตุการณ์พะยานเท็จนี้มาอ้างในคดี จึงไม่ผิดฐานกระทำพะยานเท็จ และเรื่องเบิกความเท็จโจทก์ก็มิได้ระบุมาตรา ๑๕๖ มาในท้ายฟ้อง แม้จำเลยจะให้การรับแต่ข้อเท็จจริงเท่าที่โจทก์สืบมายังแสดงไม่ได้ว่าจำเลยได้กระทำผิด จึงลงโทษไม่ได้พิพากษายกฟ้อง โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่าโจทก์บรรยายฟ้องว่าจำเลยจ้างนายบุญให้เบิกความเท็จ แต่ขอให้ลงโทษฐานกระทำพะยานเท็จจึงไม่ตรงกับคำบรรยายในฟ้องและในเรื่องเบิกความเท็จโจทก์ก็ไม่ได้กล่าวว่านายบุญได้เบิกความเท็จในข้อสำคัญแห่งคดี จึงไม่ครบองค์ความผิดฐานเบิกความเท็จ ไม่จำเป็นต้องพิจารณาว่าจะลงโทษจำเลยตามมาตรา ๑๕๖ โดยโจทก์มิได้ขอได้หรือไม่ พิพากษายกฟ้อง(ทิพปัญญา-นิติศาสตร์-เลขวณิชธรรมวิทักษ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ