คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4713/2538หลักกฎหมาย: ศาลอุทธรณ์ภาค 1 กำหนดเวลาให้ผู้ร้องวางเงินค่าฤชาธรรมเนียมถึง 7 วัน ทั้งศาลอุทธรณ์ภาค 1 ฟังข้อเท็จจริงเป็นยุติว่าผู้ร้องไม่ใช่คนยากจนโดยไม่อนุญาตให้ดำเนินคดีอย่างคนอนาถาในชั้นอุทธรณ์แล้ว การที่ผู้ร้องกลับมาขอขยายระยะเวลาวางเงินค่าฤชาธรรมเนียมต่อศาลชั้นต้นว่า ผู้ร้องเป็นคนยากจน ระยะเวลาที่กำหนดให้ไม่เพียงพอจึงมีลักษณะเป็นการประวิงคดี ถือไม่ได้ว่ามีพฤติการณ์พิเศษที่จะขอให้ขยายระยะเวลาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา 23คดีสืบเนื่องมาจากศาลชั้นต้นพิพากษาตามสัญญาประนีประนอมยอมความให้จำเลยทั้งหกชำระเงิน 1,019,925 บาท พร้อมดอกเบี้ยและค่าฤชาธรรมเนียม แต่จำเลยทั้งหกไม่ชำระ โจทก์จึงขอหมายบังคับคดีและนำเจ้าพนักงานบังคับคดียึดที่ดินหนังสือรับรองการทำประโยชน์(น.ส.3 ก.) โดยอ้างว่าเป็นทรัพย์ของจำเลยที่ 2 ถึงที่ 5 เพื่อบังคับชำระหนี้ตามคำพิพากษา ผู้ร้องยื่นคำร้องและแก้ไขคำร้องขอให้ปล่อยทรัพย์ที่ยึด โดยอ้างว่าเป็นทรัพย์ของผู้ร้อง ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้ว พิพากษายกคำร้องผู้ร้องอุทธรณ์พร้อมทั้งยื่นคำร้องขอดำเนินคดีอย่างคนอนาถาศาลชั้นต้นมีคำสั่งยกคำร้องขอดำเนินคดีอย่างคนอนาถาให้ผู้ร้องนำเงินค่าธรรมเนียมมาชำระภายใน 7 วันผู้ร้องอุทธรณ์คำสั่งศาลอุทธรณ์ภาค 1 มีคำสั่งยกคำร้องอุทธรณ์คำสั่ง หากผู้ร้องติดใจอุทธรณ์คำพิพากษาศาลชั้นต้น ให้ผู้ร้องนำเงินค่าธรรมเนียมมาชำระต่อศาลชั้นต้นภายในกำหนด 7 วัน นับแต่วันทราบคำสั่งผู้ร้องยื่นคำร้องว่า ค่าฤชาธรรมเนียมที่ผู้ร้องจะต้องนำมาวางต่อศาลเป็นเงินจำนวนสูงและระยะเวลาที่ศาลอุทธรณ์ภาค 1กำหนดก็สั้น ขอขยายเวลาการวางค่าฤชาธรรมเนียมออกไป 30 วันศาลชั้นต้นมีคำสั่งยกคำร้องผู้ร้องอุทธรณ์คำสั่งศาลอุทธรณ์ภาค 1 พิพากษายืนผู้ร้องฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ที่ผู้ร้องฎีกาว่า ค่าฤชาธรรมเนียมที่ต้องนำมาวางต่อศาลชั้นต้นนั้น ศาลอุทธรณ์ภาค 1 กำหนดเวลาให้สั้นเกินไปผู้ร้องจะต้องหยิบยืมเงินหรือกู้เงินจากผู้อื่น ผู้ร้องยากจนการหยิบยืมเงินไม่ใช่เรื่องง่าย ระยะเวลาที่ศาลอุทธรณ์ภาค 1กำหนดให้จึงไม่เพียงพอ ศาลฎีกาเห็นว่าศาลอุทธรณ์ภาค 1 กำหนดเวลาให้ผู้ร้องวางเงินค่าฤชาธรรมเนียมให้ผู้ร้องถึง 7 วันทั้งศาลอุทธรณ์ภาค 1 ฟังข้อเท็จจริงเป็นยุติแล้วว่า ผู้ร้องไม่ใช่คนยากจนโดยไม่อนุญาตให้ดำเนินคดีอย่างคนอนาถาในชั้นอุทธรณ์แล้วการที่ผู้ร้องกลับมาขอขยายระยะเวลาวางเงินค่าฤชาธรรมเนียมต่อศาลจึงมีลักษณะเป็นการประวิงคดี จึงถือไม่ได้ว่ามีพฤติการณ์พิเศษที่จะขอให้ศาลสั่งขยายระยะเวลาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา 23 คำสั่งศาลอุทธรณ์ภาค 1 ชอบแล้ว ฎีกาผู้ร้องฟังไม่ขึ้นพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4713/2538ธนาคาร ทหาร ไทย จำกัดโจทก์นาย อนุ ภพ ติยะ สันติ วงศ์ กับพวกผู้ร้องนาย อำพัน ธุ์ ติยะ สันติ วงศ์จำเลย ป.วิ.พ. ม. 23ศาลอุทธรณ์ภาค 1 กำหนดเวลาให้ผู้ร้องวางเงินค่าฤชาธรรมเนียมถึง 7 วัน ทั้งศาลอุทธรณ์ภาค 1 ฟังข้อเท็จจริงเป็นยุติว่าผู้ร้องไม่ใช่คนยากจนโดยไม่อนุญาตให้ดำเนินคดีอย่างคนอนาถาในชั้นอุทธรณ์แล้ว การที่ผู้ร้องกลับมาขอขยายระยะเวลาวางเงินค่าฤชาธรรมเนียมต่อศาลชั้นต้นว่า ผู้ร้องเป็นคนยากจน ระยะเวลาที่กำหนดให้ไม่เพียงพอจึงมีลักษณะเป็นการประวิงคดี ถือไม่ได้ว่ามีพฤติการณ์พิเศษที่จะขอให้ขยายระยะเวลาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา 23คดีสืบเนื่องมาจากศาลชั้นต้นพิพากษาตามสัญญาประนีประนอมยอมความให้จำเลยทั้งหกชำระเงิน 1,019,925 บาท พร้อมดอกเบี้ยและค่าฤชาธรรมเนียม แต่จำเลยทั้งหกไม่ชำระ โจทก์จึงขอหมายบังคับคดีและนำเจ้าพนักงานบังคับคดียึดที่ดินหนังสือรับรองการทำประโยชน์(น.ส.3 ก.) โดยอ้างว่าเป็นทรัพย์ของจำเลยที่ 2 ถึงที่ 5 เพื่อบังคับชำระหนี้ตามคำพิพากษา ผู้ร้องยื่นคำร้องและแก้ไขคำร้องขอให้ปล่อยทรัพย์ที่ยึด โดยอ้างว่าเป็นทรัพย์ของผู้ร้อง ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้ว พิพากษายกคำร้องผู้ร้องอุทธรณ์พร้อมทั้งยื่นคำร้องขอดำเนินคดีอย่างคนอนาถาศาลชั้นต้นมีคำสั่งยกคำร้องขอดำเนินคดีอย่างคนอนาถาให้ผู้ร้องนำเงินค่าธรรมเนียมมาชำระภายใน 7 วันผู้ร้องอุทธรณ์คำสั่งศาลอุทธรณ์ภาค 1 มีคำสั่งยกคำร้องอุทธรณ์คำสั่ง หากผู้ร้องติดใจอุทธรณ์คำพิพากษาศาลชั้นต้น ให้ผู้ร้องนำเงินค่าธรรมเนียมมาชำระต่อศาลชั้นต้นภายในกำหนด 7 วัน นับแต่วันทราบคำสั่งผู้ร้องยื่นคำร้องว่า ค่าฤชาธรรมเนียมที่ผู้ร้องจะต้องนำมาวางต่อศาลเป็นเงินจำนวนสูงและระยะเวลาที่ศาลอุทธรณ์ภาค 1กำหนดก็สั้น ขอขยายเวลาการวางค่าฤชาธรรมเนียมออกไป 30 วันศาลชั้นต้นมีคำสั่งยกคำร้องผู้ร้องอุทธรณ์คำสั่งศาลอุทธรณ์ภาค 1 พิพากษายืนผู้ร้องฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ที่ผู้ร้องฎีกาว่า ค่าฤชาธรรมเนียมที่ต้องนำมาวางต่อศาลชั้นต้นนั้น ศาลอุทธรณ์ภาค 1 กำหนดเวลาให้สั้นเกินไปผู้ร้องจะต้องหยิบยืมเงินหรือกู้เงินจากผู้อื่น ผู้ร้องยากจนการหยิบยืมเงินไม่ใช่เรื่องง่าย ระยะเวลาที่ศาลอุทธรณ์ภาค 1กำหนดให้จึงไม่เพียงพอ ศาลฎีกาเห็นว่าศาลอุทธรณ์ภาค 1 กำหนดเวลาให้ผู้ร้องวางเงินค่าฤชาธรรมเนียมให้ผู้ร้องถึง 7 วันทั้งศาลอุทธรณ์ภาค 1 ฟังข้อเท็จจริงเป็นยุติแล้วว่า ผู้ร้องไม่ใช่คนยากจนโดยไม่อนุญาตให้ดำเนินคดีอย่างคนอนาถาในชั้นอุทธรณ์แล้วการที่ผู้ร้องกลับมาขอขยายระยะเวลาวางเงินค่าฤชาธรรมเนียมต่อศาลจึงมีลักษณะเป็นการประวิงคดี จึงถือไม่ได้ว่ามีพฤติการณ์พิเศษที่จะขอให้ศาลสั่งขยายระยะเวลาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา 23 คำสั่งศาลอุทธรณ์ภาค 1 ชอบแล้ว ฎีกาผู้ร้องฟังไม่ขึ้นพิพากษายืน(สมมาตร พรหมานุกูล-จองทรัพย์ เที่ยงธรรม-ทองเลื่อน พูลพิพัฒน์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: คดีสืบเนื่องมาจากศาลชั้นต้นพิพากษาตามสัญญาประนีประนอมยอมความให้จำเลยทั้งหกชำระเงิน 1,019,925 บาท พร้อมดอกเบี้ยและค่าฤชาธรรมเนียม แต่จำเลยทั้งหกไม่ชำระ โจทก์จึงขอหมายบังคับคดีและนำเจ้าพนักงานบังคับคดียึดที่ดินหนังสือรับรองการทำประโยชน์(น.ส.3 ก.) โดยอ้างว่าเป็นทรัพย์ของจำเลยที่ 2 ถึงที่ 5 เพื่อบังคับชำระหนี้ตามคำพิพากษา ผู้ร้องยื่นคำร้องและแก้ไขคำร้องขอให้ปล่อยทรัพย์ที่ยึด โดยอ้างว่าเป็นทรัพย์ของผู้ร้อง ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้ว พิพากษายกคำร้องผู้ร้องอุทธรณ์พร้อมทั้งยื่นคำร้องขอดำเนินคดีอย่างคนอนาถาศาลชั้นต้นมีคำสั่งยกคำร้องขอดำเนินคดีอย่างคนอนาถาให้ผู้ร้องนำเงินค่าธรรมเนียมมาชำระภายใน 7 วันผู้ร้องอุทธรณ์คำสั่งศาลอุทธรณ์ภาค 1 มีคำสั่งยกคำร้องอุทธรณ์คำสั่ง หากผู้ร้องติดใจอุทธรณ์คำพิพากษาศาลชั้นต้น ให้ผู้ร้องนำเงินค่าธรรมเนียมมาชำระต่อศาลชั้นต้นภายในกำหนด 7 วัน นับแต่วันทราบคำสั่งผู้ร้องยื่นคำร้องว่า ค่าฤชาธรรมเนียมที่ผู้ร้องจะต้องนำมาวางต่อศาลเป็นเงินจำนวนสูงและระยะเวลาที่ศาลอุทธรณ์ภาค 1กำหนดก็สั้น ขอขยายเวลาการวางค่าฤชาธรรมเนียมออกไป 30 วันศาลชั้นต้นมีคำสั่งยกคำร้องผู้ร้องอุทธรณ์คำสั่งศาลอุทธรณ์ภาค 1 พิพากษายืนผู้ร้องฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ที่ผู้ร้องฎีกาว่า ค่าฤชาธรรมเนียมที่ต้องนำมาวางต่อศาลชั้นต้นนั้น ศาลอุทธรณ์ภาค 1 กำหนดเวลาให้สั้นเกินไปผู้ร้องจะต้องหยิบยืมเงินหรือกู้เงินจากผู้อื่น ผู้ร้องยากจนการหยิบยืมเงินไม่ใช่เรื่องง่าย ระยะเวลาที่ศาลอุทธรณ์ภาค 1กำหนดให้จึงไม่เพียงพอ ศาลฎีกาเห็นว่าศาลอุทธรณ์ภาค 1 กำหนดเวลาให้ผู้ร้องวางเงินค่าฤชาธรรมเนียมให้ผู้ร้องถึง 7 วันทั้งศาลอุทธรณ์ภาค 1 ฟังข้อเท็จจริงเป็นยุติแล้วว่า ผู้ร้องไม่ใช่คนยากจนโดยไม่อนุญาตให้ดำเนินคดีอย่างคนอนาถาในชั้นอุทธรณ์แล้วการที่ผู้ร้องกลับมาขอขยายระยะเวลาวางเงินค่าฤชาธรรมเนียมต่อศาลจึงมีลักษณะเป็นการประวิงคดี จึงถือไม่ได้ว่ามีพฤติการณ์พิเศษที่จะขอให้ศาลสั่งขยายระยะเวลาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา 23 คำสั่งศาลอุทธรณ์ภาค 1 ชอบแล้ว ฎีกาผู้ร้องฟังไม่ขึ้นพิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4713/2538ธนาคาร ทหาร ไทย จำกัดโจทก์นาย อนุ ภพ ติยะ สันติ วงศ์ กับพวกผู้ร้องนาย อำพัน ธุ์ ติยะ สันติ วงศ์จำเลย ป.วิ.พ. ม. 23ศาลอุทธรณ์ภาค 1 กำหนดเวลาให้ผู้ร้องวางเงินค่าฤชาธรรมเนียมถึง 7 วัน ทั้งศาลอุทธรณ์ภาค 1 ฟังข้อเท็จจริงเป็นยุติว่าผู้ร้องไม่ใช่คนยากจนโดยไม่อนุญาตให้ดำเนินคดีอย่างคนอนาถาในชั้นอุทธรณ์แล้ว การที่ผู้ร้องกลับมาขอขยายระยะเวลาวางเงินค่าฤชาธรรมเนียมต่อศาลชั้นต้นว่า ผู้ร้องเป็นคนยากจน ระยะเวลาที่กำหนดให้ไม่เพียงพอจึงมีลักษณะเป็นการประวิงคดี ถือไม่ได้ว่ามีพฤติการณ์พิเศษที่จะขอให้ขยายระยะเวลาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา 23คดีสืบเนื่องมาจากศาลชั้นต้นพิพากษาตามสัญญาประนีประนอมยอมความให้จำเลยทั้งหกชำระเงิน 1,019,925 บาท พร้อมดอกเบี้ยและค่าฤชาธรรมเนียม แต่จำเลยทั้งหกไม่ชำระ โจทก์จึงขอหมายบังคับคดีและนำเจ้าพนักงานบังคับคดียึดที่ดินหนังสือรับรองการทำประโยชน์(น.ส.3 ก.) โดยอ้างว่าเป็นทรัพย์ของจำเลยที่ 2 ถึงที่ 5 เพื่อบังคับชำระหนี้ตามคำพิพากษา ผู้ร้องยื่นคำร้องและแก้ไขคำร้องขอให้ปล่อยทรัพย์ที่ยึด โดยอ้างว่าเป็นทรัพย์ของผู้ร้อง ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้ว พิพากษายกคำร้องผู้ร้องอุทธรณ์พร้อมทั้งยื่นคำร้องขอดำเนินคดีอย่างคนอนาถาศาลชั้นต้นมีคำสั่งยกคำร้องขอดำเนินคดีอย่างคนอนาถาให้ผู้ร้องนำเงินค่าธรรมเนียมมาชำระภายใน 7 วันผู้ร้องอุทธรณ์คำสั่งศาลอุทธรณ์ภาค 1 มีคำสั่งยกคำร้องอุทธรณ์คำสั่ง หากผู้ร้องติดใจอุทธรณ์คำพิพากษาศาลชั้นต้น ให้ผู้ร้องนำเงินค่าธรรมเนียมมาชำระต่อศาลชั้นต้นภายในกำหนด 7 วัน นับแต่วันทราบคำสั่งผู้ร้องยื่นคำร้องว่า ค่าฤชาธรรมเนียมที่ผู้ร้องจะต้องนำมาวางต่อศาลเป็นเงินจำนวนสูงและระยะเวลาที่ศาลอุทธรณ์ภาค 1กำหนดก็สั้น ขอขยายเวลาการวางค่าฤชาธรรมเนียมออกไป 30 วันศาลชั้นต้นมีคำสั่งยกคำร้องผู้ร้องอุทธรณ์คำสั่งศาลอุทธรณ์ภาค 1 พิพากษายืนผู้ร้องฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ที่ผู้ร้องฎีกาว่า ค่าฤชาธรรมเนียมที่ต้องนำมาวางต่อศาลชั้นต้นนั้น ศาลอุทธรณ์ภาค 1 กำหนดเวลาให้สั้นเกินไปผู้ร้องจะต้องหยิบยืมเงินหรือกู้เงินจากผู้อื่น ผู้ร้องยากจนการหยิบยืมเงินไม่ใช่เรื่องง่าย ระยะเวลาที่ศาลอุทธรณ์ภาค 1กำหนดให้จึงไม่เพียงพอ ศาลฎีกาเห็นว่าศาลอุทธรณ์ภาค 1 กำหนดเวลาให้ผู้ร้องวางเงินค่าฤชาธรรมเนียมให้ผู้ร้องถึง 7 วันทั้งศาลอุทธรณ์ภาค 1 ฟังข้อเท็จจริงเป็นยุติแล้วว่า ผู้ร้องไม่ใช่คนยากจนโดยไม่อนุญาตให้ดำเนินคดีอย่างคนอนาถาในชั้นอุทธรณ์แล้วการที่ผู้ร้องกลับมาขอขยายระยะเวลาวางเงินค่าฤชาธรรมเนียมต่อศาลจึงมีลักษณะเป็นการประวิงคดี จึงถือไม่ได้ว่ามีพฤติการณ์พิเศษที่จะขอให้ศาลสั่งขยายระยะเวลาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา 23 คำสั่งศาลอุทธรณ์ภาค 1 ชอบแล้ว ฎีกาผู้ร้องฟังไม่ขึ้นพิพากษายืน(สมมาตร พรหมานุกูล-จองทรัพย์ เที่ยงธรรม-ทองเลื่อน พูลพิพัฒน์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ