phoneee/thai-legal-corpus huggingface dataset:
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5351/2538หลักกฎหมาย: จำเลยที่ 1 เป็นศึกษาธิการเขตลาดกระบัง โจทก์มีหนังสือเชิญศึกษาธิการเขตลาดกระบังเป็นผู้ประสานงานของโจทก์ให้สิทธิแก่ผู้รับเชิญว่าหากไม่สามารถไปร่วมประชุมหรือรับ-ส่งเงินของสมาชิกหรือรับ-ส่งหนังสือสัญญากู้เงินสามัญ ขอให้มอบให้บุคคลใดบุคคลหนึ่งที่ผู้รับเชิญเห็นสมควรไปปฏิบัติงานแทนเป็นลายลักษณ์อักษรให้โจทก์ทราบ แสดงว่าโจทก์ตั้งศึกษาธิการเขตลาดกระบังคือจำเลยที่ 1 เป็นตัวแทน จำเลยที่ 1 ไม่ได้ปฏิเสธหนังสือเชิญดังกล่าว ทั้งยังยอมรับค่าตอบแทนที่โจทก์จ่ายให้ พฤติการณ์ดังกล่าวแสดงว่าจำเลยที่ 1 รับเป็นผู้ติดต่อประสานงานของโจทก์โดยปริยาย จำเลยที่ 1 จึงเป็นตัวแทนของโจทก์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5351/2538สหกรณ์ออมทรัพย์ครูกรมสามัญศึกษา จำกัดโจทก์นายทองสืบ ด้วงแสง กับพวกจำเลย ป.พ.พ. ม. 797 วรรคสองจำเลยที่ 1 เป็นศึกษาธิการเขตลาดกระบัง โจทก์มีหนังสือเชิญศึกษาธิการเขตลาดกระบังเป็นผู้ประสานงานของโจทก์ให้สิทธิแก่ผู้รับเชิญว่าหากไม่สามารถไปร่วมประชุมหรือรับ-ส่งเงินของสมาชิกหรือรับ-ส่งหนังสือสัญญากู้เงินสามัญ ขอให้มอบให้บุคคลใดบุคคลหนึ่งที่ผู้รับเชิญเห็นสมควรไปปฏิบัติงานแทนเป็นลายลักษณ์อักษรให้โจทก์ทราบ แสดงว่าโจทก์ตั้งศึกษาธิการเขตลาดกระบังคือจำเลยที่ 1 เป็นตัวแทน จำเลยที่ 1 ไม่ได้ปฏิเสธหนังสือเชิญดังกล่าว ทั้งยังยอมรับค่าตอบแทนที่โจทก์จ่ายให้ พฤติการณ์ดังกล่าวแสดงว่าจำเลยที่ 1 รับเป็นผู้ติดต่อประสานงานของโจทก์โดยปริยาย จำเลยที่ 1 จึงเป็นตัวแทนของโจทก์(สมพงษ์ สนธิเณร-สมพงษ์ สนธิเณร-ไพโรจน์ คำอ่อน)ศาลจังหวัดมีนบุรี - นายณรงค์ กลั่นวารินทร์ศาลอุทธรณ์ - นายพิธี อุปปาติกแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5351/2538สหกรณ์ออมทรัพย์ครูกรมสามัญศึกษา จำกัดโจทก์นายทองสืบ ด้วงแสง กับพวกจำเลย ป.พ.พ. ม. 797 วรรคสองจำเลยที่ 1 เป็นศึกษาธิการเขตลาดกระบัง โจทก์มีหนังสือเชิญศึกษาธิการเขตลาดกระบังเป็นผู้ประสานงานของโจทก์ให้สิทธิแก่ผู้รับเชิญว่าหากไม่สามารถไปร่วมประชุมหรือรับ-ส่งเงินของสมาชิกหรือรับ-ส่งหนังสือสัญญากู้เงินสามัญ ขอให้มอบให้บุคคลใดบุคคลหนึ่งที่ผู้รับเชิญเห็นสมควรไปปฏิบัติงานแทนเป็นลายลักษณ์อักษรให้โจทก์ทราบ แสดงว่าโจทก์ตั้งศึกษาธิการเขตลาดกระบังคือจำเลยที่ 1 เป็นตัวแทน จำเลยที่ 1 ไม่ได้ปฏิเสธหนังสือเชิญดังกล่าว ทั้งยังยอมรับค่าตอบแทนที่โจทก์จ่ายให้ พฤติการณ์ดังกล่าวแสดงว่าจำเลยที่ 1 รับเป็นผู้ติดต่อประสานงานของโจทก์โดยปริยาย จำเลยที่ 1 จึงเป็นตัวแทนของโจทก์(สมพงษ์ สนธิเณร-สมพงษ์ สนธิเณร-ไพโรจน์ คำอ่อน)ศาลจังหวัดมีนบุรี - นายณรงค์ กลั่นวารินทร์ศาลอุทธรณ์ - นายพิธี อุปปาติกแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ประกาศกระทรวงเกษตรและสหกรณ์เรื่องกำหนดชนิด จำนวนและเงื่อนไขเพื่อการเลี้ยงสัตว์ จำพวกสัตว์ใหญ่ตามความในมาตรา๒๙ (๒)แห่งพระราชบัญญัติการปฏิรูปที่ดินเพื่อเกษตรกรรมพ.ศ. ๒๕๑๘------------ โดยที่เป็นการสมควรกำหนดชนิดจำนวนและเงื่อนไขในการเลี้ยงสัตว์จำพวกสัตว์ใหญ่ ในเขตปฏิรูปที่ดินเพื่อเกษตรกรรม อาศัยอำนาจตามความในมาตรา๒๙ (๒) แห่งพระราชบัญญัติการปฏิรูปที่ดินเพื่อเกษตรกรรม พ.ศ. ๒๕๑๘รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ออกประกาศไว้ ดังต่อไปนี้ ข้อ๑ ให้โค กระบือและม้าเป็นชนิดของสัตว์จำพวกสัตว์ใหญ่ ข้อ๒ โค กระบือ และม้า ที่เลี้ยงต้องมีจำนวนไม่น้อยกว่า๑๐ ตัว ในเนื้อที่ไม่เกิน ๑๐๐ ไร่ ข้อ๓ การขอใช้ที่ดินเพิ่มขึ้นเกิน ๑๐๐ไร่ ให้คำนวณเนื้อที่ที่เพิ่มขึ้นจากข้อ ๒ ในอัตราส่วน สัตว์ใหญ่ ๑ ตัว ต่อเนื้อที่ ๕ ไร่ ข้อ๔ ผู้เลี้ยงสัตว์ใหญ่ต้องแสดงหลักฐานการเป็นเจ้าของสัตว์ที่เลี้ยง ซึ่งพนักงานเจ้าหน้าที่ออกให้ พร้อมทั้งแสดงแผนงานและโครงการในการประกอบการเลี้ยงสัตว์ใหญ่ ตามที่กรมปศุสัตว์ได้ให้ความเห็นชอบแล้วและให้ส่งสำเนาเอกสารหลักฐานดังกล่าวต่อ ส.ป.ก. อย่างน้อย ๒ ชุด การเพิ่มหรือลดจำนวนสัตว์ใหญ่ที่เลี้ยงหรือการอื่นใดในการเลี้ยงสัตว์จำพวกสัตว์ใหญ่ให้เป็นไปตามแผนงาน และโครงการตามวรรคหนึ่ง ข้อ๕ผู้เลี้ยงสัตว์ใหญ่รายใดไม่ปฏิบัติตามแผนและโครงการในการประกอบการเลี้ยงสัตว์ใหญ่ตามข้อ ๔ โดยชัดแจ้งให้ปฏิรูปที่ดินจังหวัดตักเตือนเป็นหนังสือให้ผู้นั้นปฏิบัติให้ถูกต้องไม่น้อยกว่าสามครั้งและในการเตือนแต่ละครั้งให้ระยะเวลาห่างกันไม่น้อยกว่าสามสิบวัน เมื่อพ้นกำหนดเวลาดังกล่าวหากปฏิรูปที่ดินจังหวัดเห็นว่าผู้เลี้ยงสัตว์ใหญ่ยังจงใจฝ่าฝืนไม่ปฏิบัติตามต่อไปอีกโดยไม่มีเหตุผลอันสมควรให้ถือว่าผู้นั้นขาดคุณสมบัติในการเลี้ยงสัตว์ใหญ่ตามประกาศนี้ และให้ปฏิรูปที่ดินจังหวัดรายงานประธานคณะกรรมการปฏิรูปที่ดินจังหวัดเพื่อแจ้งให้ส.ป.ก. ทราบเพื่อพิจารณาจัดซื้อหรือเวนคืนที่ดินนั้นต่อไป ในกรณีมีข้อสงสัยว่าผู้เลี้ยงสัตว์ใหญ่รายใดปฏิบัติไม่ถูกต้องตามแผนและโครงการตามที่ทางราชการให้ความเห็นชอบแล้วนั้นให้ปฏิรูปที่ดินจังหวัดทำความเห็นเสนอประธานคณะกรรมการปฏิรูปที่ดินจังหวัดเพื่อสั่งการไปยังพนักงานเจ้าหน้าที่ของกรมปศุสัตว์ให้ทำการตรวจสอบและทำความเห็นว่า การนั้นชอบด้วยแผนงานและโครงการตามที่กรมปศุสัตว์ได้ให้ความเห็นชอบแล้วหรือไม่ ถ้าผลของการตรวจสอบดังกล่าวปรากฏว่าไม่ชอบก็ให้ปฏิรูปที่ดินจังหวัดดำเนินการตามวรรคหนึ่งต่อไป ประกาศณ วันที่ ๒๗ กันยายน ๒๕๒๒ พลตำรวจตรี สง่า กิตติขจร รัฐมนตรีช่วยว่าการ ฯ ปฏิบัติราชการแทน รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์[รก.๒๕๒๓/๑๖/๔๐๒/๕ กุมภาพันธ์ ๒๕๒๓]
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 952/2464หลักกฎหมาย: ทำร้ายร่างกาย ปล่อยจำเลย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 952/2464 ป.อ. ม. 254ทำร้ายร่างกาย ปล่อยจำเลย()แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ทำร้ายร่างกาย ปล่อยจำเลย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 952/2464 ป.อ. ม. 254ทำร้ายร่างกาย ปล่อยจำเลย()แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศสํานักงานคณะกรรมการอาหารและยาเรื่อง การแสดงฉลากผลิตภัณฑ์ที่กําจัดแมลงชนิดเหยื่อ--------------------- อาศัยอํานาจตามความในข้อ 8 ของประกาศกระทรวงสาธารณสุข เรื่อง ฉลากและระดับความ เป็นพิษของวัตถุอันตรายที่สํานักงานคณะกรรมการอาหารและยามีอํานาจหน้าที่รับผิดชอบ พ.ศ. 2538 สํานักงานคณะกรรมการอาหารและยา ออกประกาศไว้ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ การแสดงฉลากของวัตถุอันตรายที่ผลิต ขาย หรือมีไว้ในครอบครองในประเทศ ที่ใช้ ป้องกันและกําจัดแมลงในบ้านเรือนชนิดเหยื่อ ต้องปฏิบัติตามข้อ 3 ข้อ 4 และข้อ 7 ของประกาศกระทรวง สาธารณสุข เรื่อง ฉลากและระดับความเป็นพิษของวัตถุอันตรายที่สํานักงานคณะกรรมการอาหารและยา มีอํานาจหน้าที่รับผิดชอบ พ.ศ. 2538 และแสดงสาระสําคัญดังต่อไปนี้ (1) ประโยชน์ ใช้กําจัดแมลงวันและแมลงคลาน เช่น แมลงสาบ มด มอด ปลวก เห็บ หมัด และตัวสามง่าม (2) วิธีใช้ 1. กําจัดแมลง โรยวัตถุอันตราย ชื่อผลิตภัณฑ์ลงในภาชนะแล้วนําไปวางในที่แมลงชุกชุม 2. กําจัดแมลงคลาน โรยวัตถุอันตราย/ชื่อผลิตภัณฑ์ลงในภาชนะบรรจุ แล้วนําไปวางตรงที่แมลงคลานชุกชุม หรือชอบเดินผ่าน หรือร่องแตกซึ่งเป็นที่หลบซ่อน หรืออาศัยของแมลง ห้ามวางไว้ใกล้กับอาหาร หรือในที่เก็บอาหารและควรวางไว้ใน ที่มิดชิด ห้ามวางในที่ ๆ เด็กเอื้อมถึงและสัตว์เลี้ยงได้ (หมายเหตุ ในกรณีที่เป็นผลิตภัณฑ์ที่จะใช้กับแมลงวันเพียงอย่างเดียว จักต้องมีข้อห้ามต่อท้ายจากวิธีใช้ด้วย) (3) วิธีเก็บรักษา เก็บในที่แห้ง มิดชิด ห่างจากเด็ก อาหาร และสัตว์เลี้ยง (4) คําเตือน 1. ห้ามรับประทาน 2. ภายหลังการหยิบจับหรือใช้ ต้องล้างมือให้สะอาดด้วยน้ําและสบู่ ทุกครั้ง 3. ภาชนะบรรจุที่ใช้หมดแล้วให้ทิ้งหรือทําลาย 4. ห้ามทิ้งวัตถุอันตราย ชื่อผลิตภัณฑ์หรือภาชนะบรรจุลงในแม่น้ํา คู คลอง แหล่งน้ําสาธารณะ (5) วิธีแก้พิษเบื้องต้น หากกลืนกิน รีบทําให้อาเจียน โดยให้ดื่มน้ําสะอาด 2 แก้ว แล้วล้วงคอ หากมีอาการรุนแรง รีบนําผู้ป่วยส่งแพทย์ พร้อมภาชนะบรรจุฉลาก หรือใบแทรกของวัตถุอันตราย/ชื่อผลิตภัณฑ์ข้อ ๒ การแสดงฉลากของวัตถุอันตรายตามข้อ 1 ที่นําเข้ามาในราชอาณาจักร หรือส่งออกไป นอกราชอาณาจักร ให้ปฏิบัติตามข้อ 2 ของประกาศกระทรวงสาธารณสุข เรื่อง ฉลากและระดับความเป็น พิษของวัตถุอันตรายที่สํานักงานคณะกรรมการอาหารและยามีอํานาจหน้าที่รับผิดชอบ พ.ศ. 2538ผู้มีอํานาจลงนาม - ประกาศ ณ วันที่ 18 เดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2538 บรรเทา อื้อกุล(นายบรรเทา อื้อกุล)เลขาธิการคณะกรรมการอาหารและยา
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 57275หลักกฎหมาย: ความว่า โจทก์ฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งว่า ฎีกาของโจทก์เป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 220 ไม่รับฎีกา โจทก์เห็นว่า ฎีกาโจทก์เป็นปัญหาข้อกฎหมายว่า การกระทำของจำเลยทั้งสองเป็นความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 362 และมาตรา 358หรือไม่ โปรดมีคำสั่งให้รับฎีกาของโจทก์ไว้พิจารณาต่อไป หมายเหตุ ไม่ปรากฏหลักฐานว่าจำเลยทั้งสองได้รับสำเนาคำร้องแล้วหรือไม่ โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยที่ 1 ที่ 2 ตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 358,362,365(2),83,84,90 และ 91 ศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้องแล้ว พิพากษายกฟ้องโจทก์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งดังกล่าว (อันดับ 85) โจทก์จึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 87) คำสั่ง คดีนี้ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษายกฟ้องโจทก์ ห้ามมิให้คู่ความฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 220ที่แก้ไขแล้ว ที่ศาลชั้นต้นสั่งไม่รับฎีกาของโจทก์ชอบแล้ว ให้ยกคำร้อง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 126/2533นายโกศล สัตยเศารยะโจทก์พันจ่าเอกณัฐพงศ์หรือตรี คชเสนีหรือคชเสนีย์ กับพวกจำเลยนายโกศล สัตยเศารยะ โจทก์ผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.อ. ม. 220ความว่า โจทก์ฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งว่า ฎีกาของโจทก์เป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 220 ไม่รับฎีกา โจทก์เห็นว่า ฎีกาโจทก์เป็นปัญหาข้อกฎหมายว่า การกระทำของจำเลยทั้งสองเป็นความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 362 และมาตรา 358หรือไม่ โปรดมีคำสั่งให้รับฎีกาของโจทก์ไว้พิจารณาต่อไป หมายเหตุ ไม่ปรากฏหลักฐานว่าจำเลยทั้งสองได้รับสำเนาคำร้องแล้วหรือไม่ โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยที่ 1 ที่ 2 ตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 358,362,365(2),83,84,90 และ 91 ศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้องแล้ว พิพากษายกฟ้องโจทก์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งดังกล่าว (อันดับ 85) โจทก์จึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 87) คำสั่ง คดีนี้ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษายกฟ้องโจทก์ ห้ามมิให้คู่ความฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 220ที่แก้ไขแล้ว ที่ศาลชั้นต้นสั่งไม่รับฎีกาของโจทก์ชอบแล้ว ให้ยกคำร้อง(ปรีชา ธนานันท์-ศักดา โมกขมรรคกุล-ปิ่นทิพย์ สุจริตกุล)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 126/2533นายโกศล สัตยเศารยะโจทก์พันจ่าเอกณัฐพงศ์หรือตรี คชเสนีหรือคชเสนีย์ กับพวกจำเลยนายโกศล สัตยเศารยะ โจทก์ผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.อ. ม. 220ความว่า โจทก์ฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งว่า ฎีกาของโจทก์เป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 220 ไม่รับฎีกา โจทก์เห็นว่า ฎีกาโจทก์เป็นปัญหาข้อกฎหมายว่า การกระทำของจำเลยทั้งสองเป็นความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 362 และมาตรา 358หรือไม่ โปรดมีคำสั่งให้รับฎีกาของโจทก์ไว้พิจารณาต่อไป หมายเหตุ ไม่ปรากฏหลักฐานว่าจำเลยทั้งสองได้รับสำเนาคำร้องแล้วหรือไม่ โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยที่ 1 ที่ 2 ตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 358,362,365(2),83,84,90 และ 91 ศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้องแล้ว พิพากษายกฟ้องโจทก์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งดังกล่าว (อันดับ 85) โจทก์จึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 87) คำสั่ง คดีนี้ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษายกฟ้องโจทก์ ห้ามมิให้คู่ความฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 220ที่แก้ไขแล้ว ที่ศาลชั้นต้นสั่งไม่รับฎีกาของโจทก์ชอบแล้ว ให้ยกคำร้อง(ปรีชา ธนานันท์-ศักดา โมกขมรรคกุล-ปิ่นทิพย์ สุจริตกุล)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศอธิบดีกรมสรรพากรเกี่ยวกับอากรแสตมป์ (ฉบับที่ 43)เรื่อง กําหนดวิธีการชําระอากรเป็นตัวเงินแทนการปิดแสตมป์อากรสําหรับตราสาร 28. (ข)แห่งบัญชีอัตราอากรแสตมป์---------------------------------------------------------------------- อาศัยอํานาจตามความในมาตรา 11 และมาตรา 103(3) แห่งประมวลรัษฎากร ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลรัษฎากร (ฉบับที่ 10) พ.ศ. 2496 และมาตรา 123 ทวิ แห่งประมวลรัษฎากร ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลรัษฎากร (ฉบับที่ 12) พ.ศ. 2497 อธิบดีกรมสรรพากรโดยอนุมัติรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง กําหนดวิธีการชําระอากรเป็นตัวเงินแทนการปิดอากรแสตมป์สําหรับตราสาร 28. (ข) แห่งบัญชีอัตราอากรแสตมป์ ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ ให้ยกเลิกความใน (2) ของข้อ 1 ของประกาศอธิบดีกรมสรรพากร เกี่ยวกับอากรแสตมป์ (ฉบับที่ 21) เรื่อง กําหนดวิธีการชําระอากรเป็นตัวเงินแทนการปิดแสตมป์อากรสําหรับตราสาร 28.(ข) แห่งบัญชีอัตราอากรแสตมป์ ลงวันที่ 4 มิถุนายน พ.ศ. 2525 และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน "(2) ในกรณีการจดทะเบียนสิทธิและนิติกรรมต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ผู้รับ จดทะเบียนสิทธิและนิติกรรมสังกัดกรุงเทพมหานคร ให้ชําระค่าอากรแสตมป์เป็นตัวเงินต่อสรรพากรพื้นที่สาขาในเขตท้องที่ก่อนหรือในวันที่มีการรับจดทะเบียนดังกล่าวตามระเบียบของกรมสรรพากร"ข้อ ๒ ให้ยกเลิกความใน (3) ของข้อ 1 ของประกาศอธิบดีกรมสรรพากร เกี่ยวกับอากรแสตมป์ (ฉบับที่ 21) เรื่อง กําหนดวิธีการชําระอากรเป็นตัวเงินแทนการปิดแสตมป์อากรสําหรับตราสาร 28.(ข) แห่งบัญชีอัตราอากรแสตมป์ ลงวันที่ 4 มิถุนายน พ.ศ. 2525 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยประกาศอธิบดีกรมสรรพากร เกี่ยวกับอากรแสตมป์ (ฉบับที่ 31) เรื่อง กําหนดวิธีการชําระอากรเป็นตัวเงินแทนการปิดแสตมป์อากรสําหรับตราสาร 28. (ข) แห่งบัญชีอัตราอากรแสตมป์ ลงวันที่ 30 พฤศจิกายน พ.ศ. 2532 และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน "(3) ในกรณีขายทอดตลาดอสังหาริมทรัพย์ในการบังคับคดีของเจ้าพนักงานบังคับคดี กรมบังคับคดี ให้ชําระค่าอากรแสตมป์เป็นตัวเงินต่อเจ้าพนักงานบังคับคดีในวันที่ได้ขายทอดตลาดอสังหาริมทรัพย์นั้น และให้เจ้าพนักงานดังกล่าวนําเงินค่าอากรแสตมป์ที่ได้รับชําระส่งสรรพากรพื้นที่สาขาในเขตท้องที่เดือนละ 2 งวด คือ (ก) งวดแรก ค่าอากรที่ได้รับเป็นตัวเงินตั้งแต่วันที่ 1 ถึงวันที่ 15 ของเดือน ให้นําส่งภายในวันที่ 22 ของเดือนเดียวกัน (ข) งวดที่สอง ค่าอากรที่ได้รับเป็นตัวเงิน ตั้งแต่วันที่ 16 ถึงวันสุดท้ายของเดือน ให้นําส่งภายในวันที่ 7 ของเดือนถัดไป"ข้อ ๓ ให้ยกเลิกความในวรรคสองของข้อ 1 ของประกาศอธิบดีกรมสรรพากร เกี่ยวกับอากรแสตมป์ (ฉบับที่ 21) เรื่อง กําหนดวิธีการชําระอากรเป็นตัวเงินแทนการปิดแสตมป์อากรสําหรับตราสาร 28. (ข) แห่งบัญชีอัตราอากรแสตมป์ ลงวันที่ 4 มิถุนายน พ.ศ. 2525 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยประกาศอธิบดีกรมสรรพากร เกี่ยวกับอากรแสตมป์ (ฉบับที่ 31) เรื่อง กําหนดวิธีการชําระอากรเป็นตัวเงินแทนการปิดแสตมป์อากรสําหรับตราสาร 28. (ข) แห่งบัญชีอัตราอากรแสตมป์ ลงวันที่ 30 พฤศจิกายน พ.ศ. 2532 และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน "เมื่อสรรพากรพื้นที่สาขาในเขตท้องที่นั้นได้รับชําระเงินค่าอากรแสตมป์ตามวรรคหนึ่ง ให้พนักงานเจ้าหน้าที่อากรแสตมป์ออกใบสลักหลังตราสาร (อ.ส.5) แก่ผู้นําส่งเงินไว้เป็นหลักฐานเพื่อรวมไว้ในสํานวนแต่ละคดี"ข้อ ๔ ประกาศนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ 11 ตุลาคม พ.ศ. 2545 เป็นต้นไปผู้มีอํานาจลงนาม - ประกาศ ณ วันที่ 11 ตุลาคม พ.ศ. 2545 ศุภรัตน์ ควัฒน์กุล(นายศุภรัตน์ ควัฒน์กุล)อธิบดีกรมสรรพากร
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 105/2481หลักกฎหมาย: ศาลชั้นต้นลงโทษจำคุกจำเลย 2 ปี ตามกฎหมายอาญา ม.256 ศาลอุทธรณ์แก้ให้ลงโทษจำเลยตาม ม.256 ประกอบด้วย ม.53 จำคุก 6 เดือนดังนี้ เป็นแก้มากคู่ความฎีกาในข้อเท็จจริงได้ศาลชั้นต้นลงโทษ น. จำเลยตามกฎหมายอาญา ม.๒๕๖ จำคุก ๒ ปี ศาลอุทธรณ์แก้ว่า น.กระทำร้ายเขาเพื่อป้องกันตัวแต่เป็นการเกินสมควรแก่เหตุ มีผิดตาม ม.๒๕๖,๕๓ ให้จำคุก ๖ เดือน โจทก์ฎีกาในข้อเท็จจริง ศาลฎีกาตัดสินว่าคดีนี้ศาลอุทธรณ์แก้ไขคำพิพากษาศาลชั้นต้นมาก คู่ความฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงได้ ไม่ต้องห้ามตามประมวลวิธีพิจารณาความอาญา ม.๒๑๘ แต่คงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 105/2481อัยยการอยุธยาโจทก์นายรุน เทียนติ นายหนุนจำเลยพานมะละ นายสายพานมะลิ ป.อ. ม. 256, ม. 53 ป.วิ.อ. ม. 218ศาลชั้นต้นลงโทษจำคุกจำเลย 2 ปี ตามกฎหมายอาญา ม.256 ศาลอุทธรณ์แก้ให้ลงโทษจำเลยตาม ม.256 ประกอบด้วย ม.53 จำคุก 6 เดือนดังนี้ เป็นแก้มากคู่ความฎีกาในข้อเท็จจริงได้ศาลชั้นต้นลงโทษ น. จำเลยตามกฎหมายอาญา ม.๒๕๖ จำคุก ๒ ปี ศาลอุทธรณ์แก้ว่า น.กระทำร้ายเขาเพื่อป้องกันตัวแต่เป็นการเกินสมควรแก่เหตุ มีผิดตาม ม.๒๕๖,๕๓ ให้จำคุก ๖ เดือน โจทก์ฎีกาในข้อเท็จจริง ศาลฎีกาตัดสินว่าคดีนี้ศาลอุทธรณ์แก้ไขคำพิพากษาศาลชั้นต้นมาก คู่ความฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงได้ ไม่ต้องห้ามตามประมวลวิธีพิจารณาความอาญา ม.๒๑๘ แต่คงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์(พลางกูร-นิติศาสตร์-เทฟโนต์)ศาลชั้นต้น - นายพดุง วัฒนวิรยาภรณ์ศาลอุทธรณ์ - พระวรพจน์วินิจฉัยแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ศาลชั้นต้นลงโทษ น. จำเลยตามกฎหมายอาญา ม.๒๕๖ จำคุก ๒ ปี ศาลอุทธรณ์แก้ว่า น.กระทำร้ายเขาเพื่อป้องกันตัวแต่เป็นการเกินสมควรแก่เหตุ มีผิดตาม ม.๒๕๖,๕๓ ให้จำคุก ๖ เดือน โจทก์ฎีกาในข้อเท็จจริง ศาลฎีกาตัดสินว่าคดีนี้ศาลอุทธรณ์แก้ไขคำพิพากษาศาลชั้นต้นมาก คู่ความฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงได้ ไม่ต้องห้ามตามประมวลวิธีพิจารณาความอาญา ม.๒๑๘ แต่คงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 105/2481อัยยการอยุธยาโจทก์นายรุน เทียนติ นายหนุนจำเลยพานมะละ นายสายพานมะลิ ป.อ. ม. 256, ม. 53 ป.วิ.อ. ม. 218ศาลชั้นต้นลงโทษจำคุกจำเลย 2 ปี ตามกฎหมายอาญา ม.256 ศาลอุทธรณ์แก้ให้ลงโทษจำเลยตาม ม.256 ประกอบด้วย ม.53 จำคุก 6 เดือนดังนี้ เป็นแก้มากคู่ความฎีกาในข้อเท็จจริงได้ศาลชั้นต้นลงโทษ น. จำเลยตามกฎหมายอาญา ม.๒๕๖ จำคุก ๒ ปี ศาลอุทธรณ์แก้ว่า น.กระทำร้ายเขาเพื่อป้องกันตัวแต่เป็นการเกินสมควรแก่เหตุ มีผิดตาม ม.๒๕๖,๕๓ ให้จำคุก ๖ เดือน โจทก์ฎีกาในข้อเท็จจริง ศาลฎีกาตัดสินว่าคดีนี้ศาลอุทธรณ์แก้ไขคำพิพากษาศาลชั้นต้นมาก คู่ความฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงได้ ไม่ต้องห้ามตามประมวลวิธีพิจารณาความอาญา ม.๒๑๘ แต่คงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์(พลางกูร-นิติศาสตร์-เทฟโนต์)ศาลชั้นต้น - นายพดุง วัฒนวิรยาภรณ์ศาลอุทธรณ์ - พระวรพจน์วินิจฉัยแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศกรมสรรพสามิตประกาศกรมสรรพสามิตเรื่องกำหนดมูลค่าน้ำมันเตาที่ผลิตในราชอาณาจักรเพื่อถือเป็นเกณฑ์ในการคำนวณภาษี(ฉบับที่๗/๒๕๔๙) อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๘ (๑) วรรคสาม แห่งพระราชบัญญัติภาษีสรรพสามิต พ.ศ. ๒๕๒๗ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติภาษีสรรพสามิต(ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๓๔ และโดยอนุมัติรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังเป็นหลักการตามหนังสือสำนักงานเศรษฐกิจการคลังที่ กค ๐๓๐๒/๑๑๒๖ ลงวันที่ ๕ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๓๖ อธิบดีกรมสรรพสามิตออกประกาศไว้ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ ให้ยกเลิกประกาศกรมสรรพสามิต เรื่อง กำหนดมูลค่าน้ำมันเตาที่ผลิตในราชอาณาจักรเพื่อถือเป็นเกณฑ์ในการคำนวณภาษี(ฉบับที่ ๖/๒๕๔๙) ลงวันที่ ๘ กุมภาพันธ์ ๒๕๔๙ข้อ ๒ กำหนดมูลค่าน้ำมันเตาที่ผลิตในราชอาณาจักร เพื่อถือเป็นเกณฑ์ในการคำนวณภาษีไว้ดังต่อไปนี้(๑) น้ำมันเตาชนิดที่ ๑ ลิตรละ๑๓.๙๗๒๑ บาท(๒) น้ำมันเตาชนิดที่ ๒ ลิตรละ๑๓.๑๒๒๒ บาท(๓) น้ำมันเตาชนิดที่ ๓ ลิตรละ๑๒.๙๗๑๔ บาท(๔) น้ำมันเตาชนิดที่ ๔ ลิตรละ๑๒.๕๐๕๖ บาท(๕) น้ำมันเตาชนิดที่ ๕ ลิตรละ๑๓.๑๐๓๔ บาททั้งนี้ ตั้งแต่วันที่ ๒๐ กุมภาพันธ์ ๒๕๔๙ เป็นต้นไป[๑]ประกาศณ วันที่ ๑๕ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๔๙ศิริพรเลียงสมบัติผู้อำนวยการสำนักบริหารการจัดเก็บภาษี๓ ทำหน้าที่เป็นผู้อำนวยการสำนักมาตรฐานภาษีปฏิบัติราชการแทนอธิบดีกรมสรรพสามิตชัชสรัญ/ผู้จัดทำ๒๒มีนาคม ๒๕๔๙[๑]ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๓/ตอนที่ ๒๗ ง/หน้า ๓๔/๑๖ มีนาคม ๒๕๔๙
ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลบึงปลาทูเรื่อง การลดหย่อนภาษีบำรุงท้องที่พ.ศ. ๒๕๖๐[๑] โดยที่เป็นการสมควรตราข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลบึงปลาทูว่าด้วยการลดหย่อนภาษีบำรุงท้องที่อาศัยอำนาจตามความในมาตรา๗๑ พระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล พ.ศ. ๒๕๓๗ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล (ฉบับที่ ๕) พ.ศ. ๒๕๔๖ ประกอบกับมาตรา ๒๒ (๑)แห่งพระราชบัญญัติภาษีบำรุงท้องที่ พ.ศ. ๒๕๐๘ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติภาษีบำรุงท้องที่(ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๔๓ องค์การบริหารส่วนตำบลบึงปลาทูโดยความเห็นชอบของสภาองค์การบริหารส่วนตำบลบึงปลาทูและนายอำเภอบรรพตพิสัยจึงตราข้อบัญญัติขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้ข้อ๑ ข้อบัญญัตินี้เรียกว่า ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลบึงปลาทูเรื่อง การลดหย่อนภาษีบำรุงท้องที่ พ.ศ. ๒๕๖๐ข้อ๒ ข้อบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลบึงปลาทูตั้งแต่วันที่ได้ประกาศไว้โดยเปิดเผยณ ที่ทำการองค์การบริหารส่วนตำบลบึงปลาทูแล้วเจ็ดวันข้อ๓ บรรดาข้อบัญญัติ ประกาศ ระเบียบและคำสั่งอื่นใดในส่วนที่ได้ตราไว้แล้วในข้อบัญญัตินี้หรือซึ่งขัดหรือแย้งกับข้อบัญญัตินี้ให้ใช้ข้อบัญญัตินี้แทนข้อ๔ ในข้อบัญญัตินี้ที่ดิน หมายความว่าพื้นที่ดิน และให้หมายความรวมถึงพื้นที่ที่มีภูเขาหรือที่มีน้ำด้วยเจ้าของที่ดิน หมายความว่าบุคคลหรือคณะบุคคลไม่ว่าจะเป็นบุคคลธรรมดาหรือนิติบุคคลซึ่งมีกรรมสิทธิ์ในที่ดินหรือครอบครองอยู่ในที่ดินที่ไม่เป็นกรรมสิทธิ์ของเอกชนข้อ๕ บุคคลธรรมดาซึ่งเป็นเจ้าของที่ดินแปลงเดียวหรือหลายแปลงที่อยู่ในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลบึงปลาทูและใช้ที่ดินนั้นเป็นที่อยู่อาศัยของตน เป็นที่เลี้ยงสัตว์ของตน หรือประกอบกสิกรรมของตนให้ลดหย่อนไม่ต้องเสียภาษีบำรุงท้องที่จำนวน๕ ไร่ให้บุคคลตามวรรคหนึ่งที่เป็นเจ้าของที่ดินแปลงเดียวหรือหลายแปลง รวมมีเนื้อที่น้อยกว่า ๕ไร่ได้รับการยกเว้นไม่ต้องเสียภาษีบำรุงท้องที่ที่ดินที่มีสิ่งปลูกสร้างและใช้สิ่งปลูกสร้างนั้นเป็นสถานการค้าหรือให้เช่าไม่ได้รับการลดหย่อนสำหรับส่วนของที่ดินที่มีสิ่งปลูกสร้างที่ใช้เป็นสถานการค้าหรือให้เช่านั้นในกรณีที่บุคคลธรรมดาหลายคนเป็นเจ้าของที่ดินร่วมกันให้ได้รับการลดหย่อนรวมกันตามเกณฑ์ที่กำหนดในวรรคหนึ่งและวรรคสองข้อ๖ ให้นายกองค์การบริหารส่วนตำบลบึงปลาทูเป็นผู้รักษาการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตินี้และให้มีอำนาจออกระเบียบประกาศ หรือคำสั่ง เพื่อปฏิบัติการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตินี้ประกาศณ วันที่ ๒๒ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๖๐สมนึกอาจคงนายกองค์การบริหารส่วนตำบลบึงปลาทูปวันวิทย์/จัดทำ๔ กุมภาพันธ์๒๕๖๒[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๓๕/ตอนพิเศษ ๒๕๐ ง/หน้า ๕๓/๙ ตุลาคม ๒๕๖๑
พระราชกฤษฎีกาปิดประชุมสมัยวิสามัญแห่งรัฐสภา พ.ศ. 2567พระราชกฤษฎีกา ปิดประชุมสมัยวิสามัญแห่งรัฐสภา พ.ศ. ๒๕๖๗พระบาทสมเด็จพระปรเมนทรรามาธิบดีศรีสินทรมหาวชิราลงกรณ พระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว ให้ไว้ ณ วันที่ ๓๐ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๖๗ เป็นปีที่ ๙ ในรัชกาลปัจจุบันพระบาทสมเด็จพระปรเมนทรรามาธิบดีศรีสินทรมหาวชิราลงกรณ พระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า โดยที่ได้มีการตราพระราชกฤษฎีกาเรียกประชุมสมัยวิสามัญแห่งรัฐสภา พ.ศ. ๒๕๖๗ ตั้งแต่วันที่ ๑๘ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๖๗ นั้น บัดนี้ สมควรที่จะให้ปิดประชุมสมัยวิสามัญแห่งรัฐสภาดังกล่าวอาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๒๒ และมาตรา ๑๗๕ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชกฤษฎีกาปิดประชุมสมัยวิสามัญแห่งรัฐสภา ตั้งแต่วันที่ ๒๒ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๖๗ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ เศรษฐา ทวีสิน นายกรัฐมนตรีหมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือ ตามที่ได้มีการตราพระราชกฤษฎีกาเรียกประชุมสมัยวิสามัญแห่งรัฐสภา พ.ศ. ๒๕๖๗ ตั้งแต่วันที่ ๑๘ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๖๗ นั้น บัดนี้ สมควรที่จะกำหนดให้ปิดประชุมสมัยวิสามัญแห่งรัฐสภาดังกล่าว จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 416/2480หลักกฎหมาย: สามีฉุดมือลากภรรยาขึ้นรถโดยไม่มีเจตนาจะกระทำอนาจารแก่ภรรยา แม้การสมรสจะมิได้จดทะเบียนตามกฎหมายก็หามีผิดฐานกระทำอนาจารไม่ได้ความว่า ล.เป็นภรรยาจำเลยโดยแต่งงานแลได้อยู่ด้วยกัน แต่ไม่ได้จดทะเบียน ในวันโจทก์หาจำเลยได้จับมือ ล.ลากขึ้นรถไปกับบิดาของ ล.โจทก์จึงฟ้องขอให้ลงโทษตาม ม.๒๔๖-๒๗๖ ศาลล่างทั้ง ๒ พิพากษาต้องกันว่าจำเลยไม่มีผิด ให้ยกฟ้อง ศาลฎีกาเห็นว่า การกระทำของจำเลยไม่มีเจตนาจะกระทำอนาจาร การที่มิได้มีการจดทะเบียนสมรสตามกฎหมายไม่เกี่ยวกับคดีชนิดนี้ โจทก์จำต้องนำสืบว่าจำเล่ยมีเจตนากระทำอนาจาร มิฉะนั้นจำเลยหามีผิดไม่ จึงพิพากษาให้ยกฎีกาโจทก์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 416/2480อัยยการนครศรีธรรมราชโจทก์นายมังกัลชิงห์(บังคับอังกฤษ)จำเลย ป.อ. ม. 246-276-43สามีฉุดมือลากภรรยาขึ้นรถโดยไม่มีเจตนาจะกระทำอนาจารแก่ภรรยา แม้การสมรสจะมิได้จดทะเบียนตามกฎหมายก็หามีผิดฐานกระทำอนาจารไม่ได้ความว่า ล.เป็นภรรยาจำเลยโดยแต่งงานแลได้อยู่ด้วยกัน แต่ไม่ได้จดทะเบียน ในวันโจทก์หาจำเลยได้จับมือ ล.ลากขึ้นรถไปกับบิดาของ ล.โจทก์จึงฟ้องขอให้ลงโทษตาม ม.๒๔๖-๒๗๖ ศาลล่างทั้ง ๒ พิพากษาต้องกันว่าจำเลยไม่มีผิด ให้ยกฟ้อง ศาลฎีกาเห็นว่า การกระทำของจำเลยไม่มีเจตนาจะกระทำอนาจาร การที่มิได้มีการจดทะเบียนสมรสตามกฎหมายไม่เกี่ยวกับคดีชนิดนี้ โจทก์จำต้องนำสืบว่าจำเล่ยมีเจตนากระทำอนาจาร มิฉะนั้นจำเลยหามีผิดไม่ จึงพิพากษาให้ยกฎีกาโจทก์(เทฟโนต์-นิติศาสตร์-พลางกูร)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ได้ความว่า ล.เป็นภรรยาจำเลยโดยแต่งงานแลได้อยู่ด้วยกัน แต่ไม่ได้จดทะเบียน ในวันโจทก์หาจำเลยได้จับมือ ล.ลากขึ้นรถไปกับบิดาของ ล.โจทก์จึงฟ้องขอให้ลงโทษตาม ม.๒๔๖-๒๗๖ ศาลล่างทั้ง ๒ พิพากษาต้องกันว่าจำเลยไม่มีผิด ให้ยกฟ้อง ศาลฎีกาเห็นว่า การกระทำของจำเลยไม่มีเจตนาจะกระทำอนาจาร การที่มิได้มีการจดทะเบียนสมรสตามกฎหมายไม่เกี่ยวกับคดีชนิดนี้ โจทก์จำต้องนำสืบว่าจำเล่ยมีเจตนากระทำอนาจาร มิฉะนั้นจำเลยหามีผิดไม่ จึงพิพากษาให้ยกฎีกาโจทก์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 416/2480อัยยการนครศรีธรรมราชโจทก์นายมังกัลชิงห์(บังคับอังกฤษ)จำเลย ป.อ. ม. 246-276-43สามีฉุดมือลากภรรยาขึ้นรถโดยไม่มีเจตนาจะกระทำอนาจารแก่ภรรยา แม้การสมรสจะมิได้จดทะเบียนตามกฎหมายก็หามีผิดฐานกระทำอนาจารไม่ได้ความว่า ล.เป็นภรรยาจำเลยโดยแต่งงานแลได้อยู่ด้วยกัน แต่ไม่ได้จดทะเบียน ในวันโจทก์หาจำเลยได้จับมือ ล.ลากขึ้นรถไปกับบิดาของ ล.โจทก์จึงฟ้องขอให้ลงโทษตาม ม.๒๔๖-๒๗๖ ศาลล่างทั้ง ๒ พิพากษาต้องกันว่าจำเลยไม่มีผิด ให้ยกฟ้อง ศาลฎีกาเห็นว่า การกระทำของจำเลยไม่มีเจตนาจะกระทำอนาจาร การที่มิได้มีการจดทะเบียนสมรสตามกฎหมายไม่เกี่ยวกับคดีชนิดนี้ โจทก์จำต้องนำสืบว่าจำเล่ยมีเจตนากระทำอนาจาร มิฉะนั้นจำเลยหามีผิดไม่ จึงพิพากษาให้ยกฎีกาโจทก์(เทฟโนต์-นิติศาสตร์-พลางกูร)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุหมายเหตุ: 109034. คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 415/2480 พิมพ์คำพิพากษาฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 415/2480()แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ