phoneee/thai-legal-corpus huggingface dataset:
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4133/2530หลักกฎหมาย: โจทก์ฟ้องเรียกเงินตามเช็ค จำเลยให้การว่าจำเลยออกเช็คพิพาทให้โจทก์เพื่อค้ำประกันค่าหุ้นซึ่งโจทก์จำเลยเข้าหุ้นกันตั้งร้านอาหาร โจทก์ถอนหุ้นตามอำเภอใจผิดสัญญาหุ้นส่วนจึงไม่มีสิทธิเรียกเงินตามเช็ค ดังนี้ จำเลยชอบที่จะนำสืบตามข้อต่อสู้ได้โดยไม่จำเป็นต้องฟ้องโจทก์เป็นอีกคดีหนึ่งต่างหากเพราะเป็นการนำสืบถึงมูลกรณีที่จำเลยออกเช็คให้โจทก์คำให้การดังกล่าวแม้ไม่ระบุว่าโจทก์ถอนหุ้นอย่างไร เป็นจำนวนเท่าใด หุ้นส่วนเลิกกันหรือไม่ ก็เป็นเพียงรายละเอียดที่จำเลยสามารถนำสืบในชั้นพิจารณาได้. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4133/2530นาย อม ร เอี่ยมชัย เจริญโจทก์นาง รัตนาภรณ์ ราชภัณฑารักษ์จำเลย ป.พ.พ. ม. 900 ป.วิ.พ. ม. 177, ม. 183โจทก์ฟ้องเรียกเงินตามเช็ค จำเลยให้การว่าจำเลยออกเช็คพิพาทให้โจทก์เพื่อค้ำประกันค่าหุ้นซึ่งโจทก์จำเลยเข้าหุ้นกันตั้งร้านอาหาร โจทก์ถอนหุ้นตามอำเภอใจผิดสัญญาหุ้นส่วนจึงไม่มีสิทธิเรียกเงินตามเช็ค ดังนี้ จำเลยชอบที่จะนำสืบตามข้อต่อสู้ได้โดยไม่จำเป็นต้องฟ้องโจทก์เป็นอีกคดีหนึ่งต่างหากเพราะเป็นการนำสืบถึงมูลกรณีที่จำเลยออกเช็คให้โจทก์คำให้การดังกล่าวแม้ไม่ระบุว่าโจทก์ถอนหุ้นอย่างไร เป็นจำนวนเท่าใด หุ้นส่วนเลิกกันหรือไม่ ก็เป็นเพียงรายละเอียดที่จำเลยสามารถนำสืบในชั้นพิจารณาได้.(สวัสดิ์ รอดเจริญ-ดุสิต วราโห-คำนึง อุไรรัตน์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4133/2530นาย อม ร เอี่ยมชัย เจริญโจทก์นาง รัตนาภรณ์ ราชภัณฑารักษ์จำเลย ป.พ.พ. ม. 900 ป.วิ.พ. ม. 177, ม. 183โจทก์ฟ้องเรียกเงินตามเช็ค จำเลยให้การว่าจำเลยออกเช็คพิพาทให้โจทก์เพื่อค้ำประกันค่าหุ้นซึ่งโจทก์จำเลยเข้าหุ้นกันตั้งร้านอาหาร โจทก์ถอนหุ้นตามอำเภอใจผิดสัญญาหุ้นส่วนจึงไม่มีสิทธิเรียกเงินตามเช็ค ดังนี้ จำเลยชอบที่จะนำสืบตามข้อต่อสู้ได้โดยไม่จำเป็นต้องฟ้องโจทก์เป็นอีกคดีหนึ่งต่างหากเพราะเป็นการนำสืบถึงมูลกรณีที่จำเลยออกเช็คให้โจทก์คำให้การดังกล่าวแม้ไม่ระบุว่าโจทก์ถอนหุ้นอย่างไร เป็นจำนวนเท่าใด หุ้นส่วนเลิกกันหรือไม่ ก็เป็นเพียงรายละเอียดที่จำเลยสามารถนำสืบในชั้นพิจารณาได้.(สวัสดิ์ รอดเจริญ-ดุสิต วราโห-คำนึง อุไรรัตน์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 775/2469หลักกฎหมาย: ตัดไม้มาทำเรือน 1 ต้น ไม่ต้องเสียค่าภาคหลวงจำเลยได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานให้ตัดไม้ยาง ๑ ต้นมาทำเรือนของตนอยู่เอง โดยมิได้ซื้อขายเป็นสินค้า ฎีกาตัดสินว่า จำเลยไม่ต้องเสียค่าภาคหลวง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 775/2469อัยการระยองโจทก์นายมิ่งล. พ.ร.บ.รักษาป่าไม้ พ.ศ.2456 ตัดไม้มาทำเรือน 1 ต้น ไม่ต้องเสียค่าภาคหลวงจำเลยได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานให้ตัดไม้ยาง ๑ ต้นมาทำเรือนของตนอยู่เอง โดยมิได้ซื้อขายเป็นสินค้า ฎีกาตัดสินว่า จำเลยไม่ต้องเสียค่าภาคหลวง(พิพาก-นรเนติ-หริศ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: จำเลยได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานให้ตัดไม้ยาง ๑ ต้นมาทำเรือนของตนอยู่เอง โดยมิได้ซื้อขายเป็นสินค้า ฎีกาตัดสินว่า จำเลยไม่ต้องเสียค่าภาคหลวง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 775/2469อัยการระยองโจทก์นายมิ่งล. พ.ร.บ.รักษาป่าไม้ พ.ศ.2456 ตัดไม้มาทำเรือน 1 ต้น ไม่ต้องเสียค่าภาคหลวงจำเลยได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานให้ตัดไม้ยาง ๑ ต้นมาทำเรือนของตนอยู่เอง โดยมิได้ซื้อขายเป็นสินค้า ฎีกาตัดสินว่า จำเลยไม่ต้องเสียค่าภาคหลวง(พิพาก-นรเนติ-หริศ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุหมายเหตุ: 115126. คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 774/2469 พิมพ์คำพิพากษาฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 774/2469 ป.อ. ม. 250, ม. 60, ม. 58()แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศกระทรวงศึกษาธิการประกาศกระทรวงศึกษาธิการเรื่องให้โรงเรียนพิบูลประชาสรรค์เป็นสถานศึกษาที่มีการบริหารและการจัดการในสังกัดสำนักบริหารงานการศึกษาพิเศษสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน[๑] โดยที่กระทรวงศึกษาธิการมีความประสงค์จัดการศึกษาขั้นพื้นฐานสำหรับบุคคล ซึ่งไม่สามารถพึ่งตนเองได้ พิการหรือไม่มีผู้ดูแลหรือด้อยโอกาส ที่อยู่ในสภาวะยากลำบากให้มีสิทธิและโอกาสได้รับการศึกษาขั้นพื้นฐานเป็นพิเศษ โรงเรียนพิบูลประชาสรรค์ซึ่งทำหน้าที่บริหารจัดการปัญหาดังกล่าวจะต้องจัดการศึกษาโดยให้บริการทางการศึกษาสำหรับผู้ด้อยโอกาสและคนพิการหลายเขตพื้นที่การศึกษาหากให้โรงเรียนพิบูลประชาสรรค์มีการบริหารจัดการในเขตพื้นที่การศึกษาจะทำให้ไม่สามารถบริการด้านการศึกษาได้อย่างทั่วถึงและมีประสิทธิภาพอาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๘ มาตรา ๑๒และมาตรา ๒๒ แห่งพระราชบัญญัติระเบียบบริหารราชการกระทรวงศึกษาธิการ พ.ศ. ๒๕๔๖และมาตรา ๓๗ แห่งพระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. ๒๕๔๒ และที่แก้ไขเพิ่มเติม(ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๔๕ประกอบกับกฎกระทรวงแบ่งส่วนราชการสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐานกระทรวงศึกษาธิการ พ.ศ. ๒๕๔๖ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ จึงประกาศกำหนดให้โรงเรียนพิบูลประชาสรรค์เป็นสถานศึกษาที่มีการบริหารและการจัดการในสังกัดสำนักบริหารงานการศึกษาพิเศษสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐานประกาศณ วันที่ ๒๘ มกราคม พ.ศ. ๒๕๕๓ชินวรณ์ บุณยเกียรติรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการปริยานุช/ผู้จัดทำ๑๕กรกฎาคม ๒๕๕๓นันท์นภัสร์/ตรวจ๑๕กรกฎาคม ๒๕๕๓วิมล/ปรับปรุง๑๖ พฤษภาคม ๒๕๕๙[๑]ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๗/ตอนพิเศษ ๘๑ ง/หน้า ๖/๓๐ มิถุนายน ๒๕๕๓
พระราชบัญญัติให้นำวิธีพิจารณาความอาญาในศาลแขวงมาใช้บังคับในศาลจังหวัด พ.ศ. 2520พระราชบัญญัติ ให้นำวิธีพิจารณาความอาญาในศาลแขวง มาใช้บังคับในศาลจังหวัด พ.ศ. ๒๕๒๐ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร. ให้ไว้ ณ วันที่ ๕ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๒๐ เป็นปีที่ ๓๒ ในรัชกาลปัจจุบันพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า โดยที่เป็นการสมควรให้นำวิธีพิจารณาความอาญาในศาลแขวงมาใช้บังคับในศาลจังหวัดสำหรับคดีอาญาที่อยู่ในอำนาจศาลแขวง ในท้องที่ซึ่งยังมิได้มีศาลแขวงเปิดทำการ จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้โดยคำแนะนำและยินยอมของสภาปฏิรูปการปกครองแผ่นดิน ดังต่อไปนี้มาตรา 1 มาตรา ๑ พระราชบัญญัตินี้เรียกว่า "พระราชบัญญัติให้นำวิธีพิจารณาความอาญาในศาลแขวงมาใช้บังคับในศาลจังหวัด พ.ศ. ๒๕๒๐"มาตรา 2 มาตรา ๒ พระราชบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป เว้นแต่มาตรา ๓ จะให้ใช้บังคับสำหรับคดีที่เกิดขึ้นในท้องที่ใดเมื่อใด ให้ตราเป็นพระราชกฤษฎีกามาตรา 3 มาตรา ๓ ในท้องที่ซึ่งยังมิได้มีศาลแขวงเปิดทำการ ให้นำวิธีพิจารณาความอาญาตามบทบัญญัติแห่งกฎหมายว่าด้วยการจัดตั้งศาลแขวงและวิธีพิจารณาความอาญาในศาลแขวงมาใช้บังคับในศาลจังหวัดสำหรับคดีอาญาที่มีอัตราโทษอย่างสูงตามที่กฎหมายกำหนดไว้ให้จำคุกไม่เกินสามปี หรือปรับไม่เกินหกพันบาท หรือทั้งจำทั้งปรับมาตรา 4 มาตรา ๔ ในกรณีที่ศาลจังหวัด ศาลอาญาหรือศาลอาญาธนบุรียอมรับคดีซึ่งอยู่ในอำนาจของศาลแขวงไว้พิจารณาพิพากษาตามบทบัญญัติมาตรา ๑๔ แห่งพระธรรมนูญศาลยุติธรรม ให้นำวิธีพิจารณาความอาญาตามบทบัญญัติแห่งกฎหมายว่าด้วยการจัดตั้งศาลแขวงและวิธีพิจารณาความอาญาในศาลแขวงมาใช้บังคับสำหรับคดีดังกล่าวมาตรา 5 มาตรา ๕ ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรมรักษาการตามพระราชบัญญัตินี้ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ ธานินทร์ กรัยวิเชียร นายกรัฐมนตรีหมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชบัญญัติฉบับนี้ คือ โดยที่ในปัจจุบัน การพิจารณาคดีอาญาที่มีอัตราโทษอย่างสูงตามที่กฎหมายกำหนดไว้ให้จำคุกไม่เกินสามปีหรือปรับไม่เกินหกพันบาทหรือทั้งจำทั้งปรับในศาลแขวงและในศาลจังหวัดมีวิธีปฏิบัติแตกต่างกันเพราะศาลแขวงใช้วิธีพิจารณาตามกฎหมายว่าด้วยการจัดตั้งศาลแขวงและวิธีพิจารณาความอาญาในศาลแขวง แต่ศาลจังหวัดใช้วิธีพิจารณาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา ทำให้ประชาชนซึ่งอยู่ในเขตอำนาจของศาลแขวงและศาลจังหวัดได้รับผลปฏิบัติในทางคดีแตกต่างกันสมควรแก้ไขให้นำวิธีพิจารณาความอาญาในศาลแขวงมาใช้บังคับในศาลจังหวัดสำหรับคดีอาญาที่อยู่ในอำนาจศาลแขวงในท้องที่ซึ่งยังมิได้มีศาลแขวงเปิดทำการ เพื่อให้ประชาชนได้รับผลปฏิบัติในทางคดีเท่าเทียมกัน และให้การสอบสวนและการพิจารณาพิพากษาคดีในศาลได้เป็นไปโดยสะดวกรวดเร็วขึ้นจึงจำเป็นต้องตราพระราชบัญญัตินี้ขึ้น
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 536/2485หลักกฎหมาย: จำเลยกับผู้ตายวิวาทกันเรื่องเล่นการพนัน. ได้ชกต่อยกันครั้งหนึ่งแล้วแต่มีผู้ห้ามไว้. ครั้นออกมาจากวงเล่นในเวลาติดต่อกันนั้นเองก็ได้เถียงกันอีก. ผู้ตายทำท่าจะเตะ. จำเลยจึงหยิบมีดยาวคืบเศษจากเชี่ยนหมากแทงผู้ตายถูกที่นมขวา 1 ที. ดังนี้จำเลยมีเจตนาจะวิวาทต่อสู้กับผู้ตายแล้ว. และในขณะนั้นผู้ตายไม่มีอาวุธอย่างใดจึงไม่มีความจำเป็นที่จำเลยจะต้องแทงผู้ตาย. เมื่อจำเลยเป็นฝ่ายก่อเหตุร้ายเช่นนี้. จึงมิใช่ลักษณะแห่งการทำการป้องกัน. จำเลยมีความผิดฐานฆ่าคนตายโดยไม่เจตนา. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 536/2485อัยการฉะเชิงเทราโจทก์นายชุน หรือเต็กชุน แซ่เจ็งจำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 249, ม. 251, ม. 53จำเลยกับผู้ตายวิวาทกันเรื่องเล่นการพนัน. ได้ชกต่อยกันครั้งหนึ่งแล้วแต่มีผู้ห้ามไว้. ครั้นออกมาจากวงเล่นในเวลาติดต่อกันนั้นเองก็ได้เถียงกันอีก. ผู้ตายทำท่าจะเตะ. จำเลยจึงหยิบมีดยาวคืบเศษจากเชี่ยนหมากแทงผู้ตายถูกที่นมขวา 1 ที. ดังนี้จำเลยมีเจตนาจะวิวาทต่อสู้กับผู้ตายแล้ว. และในขณะนั้นผู้ตายไม่มีอาวุธอย่างใดจึงไม่มีความจำเป็นที่จำเลยจะต้องแทงผู้ตาย. เมื่อจำเลยเป็นฝ่ายก่อเหตุร้ายเช่นนี้. จึงมิใช่ลักษณะแห่งการทำการป้องกัน. จำเลยมีความผิดฐานฆ่าคนตายโดยไม่เจตนา.(เหยียน-เคลื่อน อิสรภักดี-ทิพปัญญา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 536/2485อัยการฉะเชิงเทราโจทก์นายชุน หรือเต็กชุน แซ่เจ็งจำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 249, ม. 251, ม. 53จำเลยกับผู้ตายวิวาทกันเรื่องเล่นการพนัน. ได้ชกต่อยกันครั้งหนึ่งแล้วแต่มีผู้ห้ามไว้. ครั้นออกมาจากวงเล่นในเวลาติดต่อกันนั้นเองก็ได้เถียงกันอีก. ผู้ตายทำท่าจะเตะ. จำเลยจึงหยิบมีดยาวคืบเศษจากเชี่ยนหมากแทงผู้ตายถูกที่นมขวา 1 ที. ดังนี้จำเลยมีเจตนาจะวิวาทต่อสู้กับผู้ตายแล้ว. และในขณะนั้นผู้ตายไม่มีอาวุธอย่างใดจึงไม่มีความจำเป็นที่จำเลยจะต้องแทงผู้ตาย. เมื่อจำเลยเป็นฝ่ายก่อเหตุร้ายเช่นนี้. จึงมิใช่ลักษณะแห่งการทำการป้องกัน. จำเลยมีความผิดฐานฆ่าคนตายโดยไม่เจตนา.(เหยียน-เคลื่อน อิสรภักดี-ทิพปัญญา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 647/2478หลักกฎหมาย: หน้าที่นำสืบความผิดฐานรับของโจรนั้น เป็นหน้าที่โจทก์จะต้องนำสืบว่าจำเลยรู้ว่าเป็นของที่ได้มาโดยการกระทำผิดจึงจะฟังลงโทษจำเลยได้ประมวลวิธีพิจารณาอาญา ม.219 ส่วนเรื่องรับของโจรศาลเดิมศาลอุทธรณ์พิพากษาให้ยกฟ้องโดยศาลเดิมฟังว่าทรัพย์ยืนของเดิม+แต่ศาลอุทธรณ์+ว่าทรัพย์เป็นของจำเลย+นี้ โจทก์ฎีกาในข้อเท็จจริงศาลเดิมฟังว่าทรัพย์เป็นของเจ้าทุกข์ ศาลอุทธรณ์ฟังว่าทรัพย์เป็นของจำเลย แต่คงพิพากษาต้องกันว่าจำเลยไม่มีผิดฐานรับของโจร โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาฟังว่า ทรัพย์เป็นของโจทก์แต่เห็นว่าโจทก์จะต้องสืบว่าจำเลยรู้อยู่ว่าทรัพย์นี้ได้มาโดยการกระทำผิด สำหรับพฤตติการณ์ในคดีนี้เห็นว่าจำเลยรับของไว้โดยไม่รู้ว่าได้มาโดยการกระทำผิด จึงพิพากษายืนตามศาลล่าง แต่ทรัพย์ให้คืนเจ้าทุกข์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 647/2478อัยยการชัยภูมิโจทก์นายบุญ คงกระพันธ์จำเลย ป.อ. ม. 321หน้าที่นำสืบความผิดฐานรับของโจรนั้น เป็นหน้าที่โจทก์จะต้องนำสืบว่าจำเลยรู้ว่าเป็นของที่ได้มาโดยการกระทำผิดจึงจะฟังลงโทษจำเลยได้ประมวลวิธีพิจารณาอาญา ม.219 ส่วนเรื่องรับของโจรศาลเดิมศาลอุทธรณ์พิพากษาให้ยกฟ้องโดยศาลเดิมฟังว่าทรัพย์ยืนของเดิม+แต่ศาลอุทธรณ์+ว่าทรัพย์เป็นของจำเลย+นี้ โจทก์ฎีกาในข้อเท็จจริงศาลเดิมฟังว่าทรัพย์เป็นของเจ้าทุกข์ ศาลอุทธรณ์ฟังว่าทรัพย์เป็นของจำเลย แต่คงพิพากษาต้องกันว่าจำเลยไม่มีผิดฐานรับของโจร โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาฟังว่า ทรัพย์เป็นของโจทก์แต่เห็นว่าโจทก์จะต้องสืบว่าจำเลยรู้อยู่ว่าทรัพย์นี้ได้มาโดยการกระทำผิด สำหรับพฤตติการณ์ในคดีนี้เห็นว่าจำเลยรับของไว้โดยไม่รู้ว่าได้มาโดยการกระทำผิด จึงพิพากษายืนตามศาลล่าง แต่ทรัพย์ให้คืนเจ้าทุกข์(มนธา-พลางกูร-อมาตย)ศาลชั้นต้น - นายสนามศาลอุทธรณ์ - พระยาภัทรนาวิกแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ศาลเดิมฟังว่าทรัพย์เป็นของเจ้าทุกข์ ศาลอุทธรณ์ฟังว่าทรัพย์เป็นของจำเลย แต่คงพิพากษาต้องกันว่าจำเลยไม่มีผิดฐานรับของโจร โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาฟังว่า ทรัพย์เป็นของโจทก์แต่เห็นว่าโจทก์จะต้องสืบว่าจำเลยรู้อยู่ว่าทรัพย์นี้ได้มาโดยการกระทำผิด สำหรับพฤตติการณ์ในคดีนี้เห็นว่าจำเลยรับของไว้โดยไม่รู้ว่าได้มาโดยการกระทำผิด จึงพิพากษายืนตามศาลล่าง แต่ทรัพย์ให้คืนเจ้าทุกข์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 647/2478อัยยการชัยภูมิโจทก์นายบุญ คงกระพันธ์จำเลย ป.อ. ม. 321หน้าที่นำสืบความผิดฐานรับของโจรนั้น เป็นหน้าที่โจทก์จะต้องนำสืบว่าจำเลยรู้ว่าเป็นของที่ได้มาโดยการกระทำผิดจึงจะฟังลงโทษจำเลยได้ประมวลวิธีพิจารณาอาญา ม.219 ส่วนเรื่องรับของโจรศาลเดิมศาลอุทธรณ์พิพากษาให้ยกฟ้องโดยศาลเดิมฟังว่าทรัพย์ยืนของเดิม+แต่ศาลอุทธรณ์+ว่าทรัพย์เป็นของจำเลย+นี้ โจทก์ฎีกาในข้อเท็จจริงศาลเดิมฟังว่าทรัพย์เป็นของเจ้าทุกข์ ศาลอุทธรณ์ฟังว่าทรัพย์เป็นของจำเลย แต่คงพิพากษาต้องกันว่าจำเลยไม่มีผิดฐานรับของโจร โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาฟังว่า ทรัพย์เป็นของโจทก์แต่เห็นว่าโจทก์จะต้องสืบว่าจำเลยรู้อยู่ว่าทรัพย์นี้ได้มาโดยการกระทำผิด สำหรับพฤตติการณ์ในคดีนี้เห็นว่าจำเลยรับของไว้โดยไม่รู้ว่าได้มาโดยการกระทำผิด จึงพิพากษายืนตามศาลล่าง แต่ทรัพย์ให้คืนเจ้าทุกข์(มนธา-พลางกูร-อมาตย)ศาลชั้นต้น - นายสนามศาลอุทธรณ์ - พระยาภัทรนาวิกแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1102/2541หลักกฎหมาย: ผู้เสียหายอายุ 9 ปี บ้านจำเลยกับบ้านผู้เสียหายอยู่ใกล้กันก่อนเกิดเหตุผู้เสียหายโดยสารรถของจำเลยไปและกลับจากโรงเรียนเป็นประจำทุกวัน เมื่อกลับจากโรงเรียนแล้วมีบ่อยครั้งที่ผู้เสียหายเล่นอยู่กับบุตรสาวจำเลยก่อนจะกลับบ้านหรือบางครั้งกลับมาถึงบ้านแล้วก็ไปเล่นกับบุตรสาวจำเลยที่บ้านจำเลย พฤติการณ์เช่นนี้แม้ขณะที่ผู้เสียหายเล่นอยู่ที่บ้านจำเลยก็ถือว่าผู้เสียหายยังอยู่ในความปกครองดูแลของ ช.ผู้ปกครองของผู้เสียหายเองก็ตาม แต่การที่จำเลยเรียกผู้เสียหายให้เข้าไปในบ้านจำเลยแล้วพาไปข่มขืนกระทำชำเราในห้องนอนของจำเลย เมื่อเป็นการกระทำในบริเวณบ้านจำเลยนั้นเอง จำเลยมิได้พาผู้เสียหายไปยังสถานที่อื่น กรณีจึงถือไม่ได้ว่าจำเลยพรากผู้เสียหายไปเสียจากความปกครองดูแลของ ช. การกระทำของจำเลยไม่เป็นความผิดฐานพรากผู้เยาว์ตาม ป.อ.มาตรา 317 วรรคสาม ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1102/2541พนักงานอัยการจังหวัดนครศรีธรรมราชโจทก์นายอุดม พลไธสงจำเลย ป.อ. ม. 317ผู้เสียหายอายุ 9 ปี บ้านจำเลยกับบ้านผู้เสียหายอยู่ใกล้กันก่อนเกิดเหตุผู้เสียหายโดยสารรถของจำเลยไปและกลับจากโรงเรียนเป็นประจำทุกวัน เมื่อกลับจากโรงเรียนแล้วมีบ่อยครั้งที่ผู้เสียหายเล่นอยู่กับบุตรสาวจำเลยก่อนจะกลับบ้านหรือบางครั้งกลับมาถึงบ้านแล้วก็ไปเล่นกับบุตรสาวจำเลยที่บ้านจำเลย พฤติการณ์เช่นนี้แม้ขณะที่ผู้เสียหายเล่นอยู่ที่บ้านจำเลยก็ถือว่าผู้เสียหายยังอยู่ในความปกครองดูแลของ ช.ผู้ปกครองของผู้เสียหายเองก็ตาม แต่การที่จำเลยเรียกผู้เสียหายให้เข้าไปในบ้านจำเลยแล้วพาไปข่มขืนกระทำชำเราในห้องนอนของจำเลย เมื่อเป็นการกระทำในบริเวณบ้านจำเลยนั้นเอง จำเลยมิได้พาผู้เสียหายไปยังสถานที่อื่น กรณีจึงถือไม่ได้ว่าจำเลยพรากผู้เสียหายไปเสียจากความปกครองดูแลของ ช. การกระทำของจำเลยไม่เป็นความผิดฐานพรากผู้เยาว์ตาม ป.อ.มาตรา 317 วรรคสาม(พิมล สมานิตย์-กนก พรรณรักษา-ยินดี วัชรพงศ์ ต่อสุวรรณ)ศาลจังหวัดนครศรีธรรมราช - นายอธิคม อินทุภูติศาลอุทธรณ์ภาค ๓ - นายพันวะสา บัวทองแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1102/2541พนักงานอัยการจังหวัดนครศรีธรรมราชโจทก์นายอุดม พลไธสงจำเลย ป.อ. ม. 317ผู้เสียหายอายุ 9 ปี บ้านจำเลยกับบ้านผู้เสียหายอยู่ใกล้กันก่อนเกิดเหตุผู้เสียหายโดยสารรถของจำเลยไปและกลับจากโรงเรียนเป็นประจำทุกวัน เมื่อกลับจากโรงเรียนแล้วมีบ่อยครั้งที่ผู้เสียหายเล่นอยู่กับบุตรสาวจำเลยก่อนจะกลับบ้านหรือบางครั้งกลับมาถึงบ้านแล้วก็ไปเล่นกับบุตรสาวจำเลยที่บ้านจำเลย พฤติการณ์เช่นนี้แม้ขณะที่ผู้เสียหายเล่นอยู่ที่บ้านจำเลยก็ถือว่าผู้เสียหายยังอยู่ในความปกครองดูแลของ ช.ผู้ปกครองของผู้เสียหายเองก็ตาม แต่การที่จำเลยเรียกผู้เสียหายให้เข้าไปในบ้านจำเลยแล้วพาไปข่มขืนกระทำชำเราในห้องนอนของจำเลย เมื่อเป็นการกระทำในบริเวณบ้านจำเลยนั้นเอง จำเลยมิได้พาผู้เสียหายไปยังสถานที่อื่น กรณีจึงถือไม่ได้ว่าจำเลยพรากผู้เสียหายไปเสียจากความปกครองดูแลของ ช. การกระทำของจำเลยไม่เป็นความผิดฐานพรากผู้เยาว์ตาม ป.อ.มาตรา 317 วรรคสาม(พิมล สมานิตย์-กนก พรรณรักษา-ยินดี วัชรพงศ์ ต่อสุวรรณ)ศาลจังหวัดนครศรีธรรมราช - นายอธิคม อินทุภูติศาลอุทธรณ์ภาค ๓ - นายพันวะสา บัวทองแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1623/2503หลักกฎหมาย: ความผิดฐานทำพยานหลักฐานเท็จ เมื่อฟ้องโจทก์ไม่ระบุว่าจำเลยได้กระทำหลักฐานขึ้นเป็นประการใดว่าเป็นเท็จ ดังนี้ ถือว่าฟ้องของโจทก์ไม่บรรยายรายละเอียดให้ครบถ้วนพอที่จำเลยจะเข้าใจข้อหาได้ดีคดีนี้โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานทำร้ายร่างกาย แจ้งความเท็จ และกระทำพยานเท็จ ศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้องแล้วพิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า ฟ้องโจทก์กล่าวหาว่า จำเลยกระทำความผิดฐานทำพยานหลักฐานเท็จ ไม่ปรากฏว่า โจทก์ได้ระบุว่าจำเลยได้กระทำหลักฐานขึ้นเป็นประการใดว่าเป็นเท็จ พอที่จำเลยจะเข้าใจข้อหาได้ดี พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1623/2503นายเจียงชุมแห้ง แซ่เจียงที่1นายเจียงฮงบิว แซ่เจียง ที่ 2โจทก์นายหลีกวงส้าง แซ่หลีที่ 1 นายเจ้าหว่าเฮง แซ่เจ้าที่ 2 นายหลีเกงคุณ แซ่หลี ที่3 ป.วิ.อ. ม. 158 ป.อ. ม. 179ความผิดฐานทำพยานหลักฐานเท็จ เมื่อฟ้องโจทก์ไม่ระบุว่าจำเลยได้กระทำหลักฐานขึ้นเป็นประการใดว่าเป็นเท็จ ดังนี้ ถือว่าฟ้องของโจทก์ไม่บรรยายรายละเอียดให้ครบถ้วนพอที่จำเลยจะเข้าใจข้อหาได้ดีคดีนี้โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานทำร้ายร่างกาย แจ้งความเท็จ และกระทำพยานเท็จ ศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้องแล้วพิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า ฟ้องโจทก์กล่าวหาว่า จำเลยกระทำความผิดฐานทำพยานหลักฐานเท็จ ไม่ปรากฏว่า โจทก์ได้ระบุว่าจำเลยได้กระทำหลักฐานขึ้นเป็นประการใดว่าเป็นเท็จ พอที่จำเลยจะเข้าใจข้อหาได้ดี พิพากษายืน(ประจักษ์ศุภอรรถ-สัญญา ธรรมศักดิ์-เจริญ ฤทธิศาสตร์)ศาลจังหวัดเบตง - นายอุทิศ บุญชูศาลอุทธรณ์ - หลวงอรรถไพศาลศรุดีแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: คดีนี้โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานทำร้ายร่างกาย แจ้งความเท็จ และกระทำพยานเท็จ ศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้องแล้วพิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า ฟ้องโจทก์กล่าวหาว่า จำเลยกระทำความผิดฐานทำพยานหลักฐานเท็จ ไม่ปรากฏว่า โจทก์ได้ระบุว่าจำเลยได้กระทำหลักฐานขึ้นเป็นประการใดว่าเป็นเท็จ พอที่จำเลยจะเข้าใจข้อหาได้ดี พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1623/2503นายเจียงชุมแห้ง แซ่เจียงที่1นายเจียงฮงบิว แซ่เจียง ที่ 2โจทก์นายหลีกวงส้าง แซ่หลีที่ 1 นายเจ้าหว่าเฮง แซ่เจ้าที่ 2 นายหลีเกงคุณ แซ่หลี ที่3 ป.วิ.อ. ม. 158 ป.อ. ม. 179ความผิดฐานทำพยานหลักฐานเท็จ เมื่อฟ้องโจทก์ไม่ระบุว่าจำเลยได้กระทำหลักฐานขึ้นเป็นประการใดว่าเป็นเท็จ ดังนี้ ถือว่าฟ้องของโจทก์ไม่บรรยายรายละเอียดให้ครบถ้วนพอที่จำเลยจะเข้าใจข้อหาได้ดีคดีนี้โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานทำร้ายร่างกาย แจ้งความเท็จ และกระทำพยานเท็จ ศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้องแล้วพิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า ฟ้องโจทก์กล่าวหาว่า จำเลยกระทำความผิดฐานทำพยานหลักฐานเท็จ ไม่ปรากฏว่า โจทก์ได้ระบุว่าจำเลยได้กระทำหลักฐานขึ้นเป็นประการใดว่าเป็นเท็จ พอที่จำเลยจะเข้าใจข้อหาได้ดี พิพากษายืน(ประจักษ์ศุภอรรถ-สัญญา ธรรมศักดิ์-เจริญ ฤทธิศาสตร์)ศาลจังหวัดเบตง - นายอุทิศ บุญชูศาลอุทธรณ์ - หลวงอรรถไพศาลศรุดีแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1404/2518หลักกฎหมาย: ฟ้องขับไล่ จำเลยให้การต่อสู้ว่าโจทก์เป็นตัวแทนจำเลยทำสัญญาเช่า แต่ในชั้นชี้สองสถานกะประเด็นไว้เพียงว่าโจทก์ได้รับมอบอำนาจให้ฟ้องหรือไม่ ถือว่าสละประเด็นอื่นรวมทั้งเรื่องตัวแทนในการทำสัญญาด้วย จึงอุทธรณ์ฎีกานอกประเด็นที่กะไว้ไม่ได้ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1404/2518นายเอี่ยม วนาสุขพันธ์ โดย นายวิชัย พรตระกูลเสรีโจทก์ผู้รับมอบอำนาจ ที่ 1 นายวิชัย พรตระกูลเสรี ที่ 2โจทก์นายพิพัฒน์ วัฒนาวราพิทักษ์ หรือนายฮ้อ แซ่ลิ้มจำเลย ป.วิ.พ. ม. 183ฟ้องขับไล่ จำเลยให้การต่อสู้ว่าโจทก์เป็นตัวแทนจำเลยทำสัญญาเช่า แต่ในชั้นชี้สองสถานกะประเด็นไว้เพียงว่าโจทก์ได้รับมอบอำนาจให้ฟ้องหรือไม่ ถือว่าสละประเด็นอื่นรวมทั้งเรื่องตัวแทนในการทำสัญญาด้วย จึงอุทธรณ์ฎีกานอกประเด็นที่กะไว้ไม่ได้(อุดม จาละ-สงวน สิทธิไชย-ปรีชา สุมาวงศ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1404/2518นายเอี่ยม วนาสุขพันธ์ โดย นายวิชัย พรตระกูลเสรีโจทก์ผู้รับมอบอำนาจ ที่ 1 นายวิชัย พรตระกูลเสรี ที่ 2โจทก์นายพิพัฒน์ วัฒนาวราพิทักษ์ หรือนายฮ้อ แซ่ลิ้มจำเลย ป.วิ.พ. ม. 183ฟ้องขับไล่ จำเลยให้การต่อสู้ว่าโจทก์เป็นตัวแทนจำเลยทำสัญญาเช่า แต่ในชั้นชี้สองสถานกะประเด็นไว้เพียงว่าโจทก์ได้รับมอบอำนาจให้ฟ้องหรือไม่ ถือว่าสละประเด็นอื่นรวมทั้งเรื่องตัวแทนในการทำสัญญาด้วย จึงอุทธรณ์ฎีกานอกประเด็นที่กะไว้ไม่ได้(อุดม จาละ-สงวน สิทธิไชย-ปรีชา สุมาวงศ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศกรมการค้าต่างประเทศประกาศกรมการค้าต่างประเทศเรื่องแสดงรายละเอียดข้อเท็จจริงและข้อกฎหมายอันเป็นสาระสำคัญที่ใช้เป็นพื้นฐานในการพิจารณาผลการไต่สวนชั้นที่สุดการทุ่มตลาดสินค้าลวดเหล็กกล้าเคลือบด้วยทองแดงเจือชนิดที่ใช้ผลิตยางนอกชนิดอัดลม(ลวดขอบยาง) ที่มีแหล่งกำเนิดจากสาธารณรัฐประชาชนจีนพ.ศ. ๒๕๖๐[๑] ตามที่ได้มีประกาศกรมการค้าต่างประเทศเรื่อง เปิดการไต่สวนการทุ่มตลาดสินค้าลวดเหล็กกล้าเคลือบด้วยทองแดงเจือชนิดที่ใช้ผลิตยางนอกชนิดอัดลม (ลวดขอบยาง)ที่มีแหล่งกำเนิดจากสาธารณรัฐประชาชนจีน พ.ศ. ๒๕๕๙ ลงวันที่ ๒ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๕๙และประกาศคณะกรรมการพิจารณาการทุ่มตลาดและการอุดหนุน เรื่องการตอบโต้การทุ่มตลาดสินค้าลวดเหล็กกล้าเคลือบด้วยทองแดงเจือชนิดที่ใช้ผลิตยางนอกชนิดอัดลม (ลวดขอบยาง)ที่มีแหล่งกำเนิดจากสาธารณรัฐประชาชนจีน พ.ศ. ๒๕๕๙ ลงวันที่ ๒ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๕๙ให้เรียกเก็บอากรชั่วคราวหรือหลักประกันการชำระอากรชั่วคราวจากการนำเข้าสินค้าลวดเหล็กกล้าเคลือบด้วยทองแดงเจือชนิดที่ใช้ผลิตยางนอกชนิดอัดลม (ลวดขอบยาง)ที่มีแหล่งกำเนิดจากสาธารณรัฐประชาชนจีนและต่อมาคณะกรรมการพิจารณาการทุ่มตลาดและการอุดหนุนได้มีคำวินิจฉัยชั้นที่สุด เมื่อวันที่๒๕ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๖๐ ให้ยุติการไต่สวนการทุ่มตลาดจากการนำเข้าสินค้าดังกล่าวที่มีแหล่งกำเนิดจากสาธารณรัฐประชาชนจีนตามประกาศคณะกรรมการพิจารณาการทุ่มตลาดและการอุดหนุน เรื่องยุติการไต่สวนการทุ่มตลาดสินค้าลวดเหล็กกล้าเคลือบด้วยทองแดงเจือ ชนิดที่ใช้ผลิตยางนอกชนิดอัดลม (ลวดขอบยาง)ที่มีแหล่งกำเนิดจากสาธารณรัฐประชาชนจีน พ.ศ. ๒๕๖๐ ลงวันที่ ๓๐ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๖๐นั้นเพื่อให้เป็นไปตามความในข้อ๑ ของกฎกระทรวง ฉบับที่ ๔ (พ.ศ. ๒๕๔๓) ออกตามความในพระราชบัญญัติการตอบโต้การทุ่มตลาดและการอุดหนุนซึ่งสินค้าจากต่างประเทศพ.ศ. ๒๕๔๒ อธิบดีกรมการค้าต่างประเทศจึงออกประกาศแสดงรายละเอียดข้อเท็จจริงและข้อกฎหมายอันเป็นสาระสำคัญที่ใช้เป็นพื้นฐานในการพิจารณายุติการไต่สวนการทุ่มตลาดไว้ดังรายละเอียดตามเอกสารท้ายประกาศนี้ทั้งนี้หากผู้ยื่นคำขอให้ไต่สวนการทุ่มตลาด ผู้นำเข้า หรือผู้ส่งออกสินค้าทุ่มตลาดประสงค์ที่จะทราบรายละเอียดเกี่ยวกับข้อเท็จจริงที่ใช้เป็นฐานในการพิจารณายุติการไต่สวนดังกล่าวให้ยื่นคำขอต่อกองปกป้องและตอบโต้ทางการค้า กรมการค้าต่างประเทศ ภายใน ๑เดือนนับแต่วันที่มีประกาศฉบับนี้ ตามหลักเกณฑ์และวิธีการที่กำหนดในประกาศกระทรวงพาณิชย์เรื่อง การตอบโต้การทุ่มตลาดและการอุดหนุน (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๔๓ ลงวันที่ ๓๐มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๔๓ประกาศ ณ วันที่ ๒๐ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๖๐อดุลย์ โชตินิสากรณ์รองอธิบดีกรมการค้าต่างประเทศรักษาราชการแทนอธิบดีกรมการค้าต่างประเทศ[เอกสารแนบท้าย]๑.เอกสารท้ายประกาศกรมการค้าต่างประเทศ เรื่อง แสดงรายละเอียดข้อเท็จจริงและข้อกฎหมายอันเป็นสาระสำคัญที่ใช้เป็นพื้นฐานในการพิจารณาผลการไต่สวนชั้นที่สุดการทุ่มตลาดสินค้าลวดเหล็กกล้าเคลือบด้วยทองแดงเจือชนิดที่ใช้ผลิตยางนอกชนิดอัดลม(ลวดขอบยาง) ที่มีแหล่งกำเนิดจากสาธารณรัฐประชาชนจีน พ.ศ. ๒๕๖๐(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)พิมพ์มาดา/ภวรรณตรี/จัดทำ๖ พฤศจิกายน๒๕๖๐วิชพงษ์/ตรวจ๒๐ พฤศจิกายน๒๕๖๐[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๓๔/ตอนพิเศษ ๒๖๐ ง/หน้า ๑๓/๒๔ ตุลาคม ๒๕๖๐
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 64118หลักกฎหมาย: ฎีกาโจทก์ที่ว่าศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์อ้างเหตุประกอบในการกำหนดดุลพินิจไม่ถูกต้อง และไม่ใช่เหตุบรรเทาโทษตามกำหนด จึงไม่มีเหตุที่ศาลจะรอการลงโทษแก่จำเลย เป็นฎีกาโต้เถียงในปัญหาข้อเท็จจริง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 799/2525นายมานิตย์ ดูสกุลฯโจทก์นายธเนศ ศรีประทุมจำเลย ป.วิ.อ. ม. 220ฎีกาโจทก์ที่ว่าศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์อ้างเหตุประกอบในการกำหนดดุลพินิจไม่ถูกต้อง และไม่ใช่เหตุบรรเทาโทษตามกำหนด จึงไม่มีเหตุที่ศาลจะรอการลงโทษแก่จำเลย เป็นฎีกาโต้เถียงในปัญหาข้อเท็จจริง(พิศิษฏ์ เทศะบำรุง-สุชาติ จิวะชาติ-วีระ ทรัพยไพศาล)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 799/2525นายมานิตย์ ดูสกุลฯโจทก์นายธเนศ ศรีประทุมจำเลย ป.วิ.อ. ม. 220ฎีกาโจทก์ที่ว่าศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์อ้างเหตุประกอบในการกำหนดดุลพินิจไม่ถูกต้อง และไม่ใช่เหตุบรรเทาโทษตามกำหนด จึงไม่มีเหตุที่ศาลจะรอการลงโทษแก่จำเลย เป็นฎีกาโต้เถียงในปัญหาข้อเท็จจริง(พิศิษฏ์ เทศะบำรุง-สุชาติ จิวะชาติ-วีระ ทรัพยไพศาล)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ