คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 508/2529หลักกฎหมาย: เมื่อธ.วิ่งหนีจำเลยไปแล้วจำเลยไม่ได้วิ่งไล่ตามไปยิงโดยกลับใจเอาปืนมาจ้องว.แทนทั้งที่มีโอกาสจะยิงธ.ได้จึงเป็นการยับยั้งเสียเองไม่กระทำการให้ตลอดเมื่อจำเลยจ้องปืนไปทางว.แล้วว.พูดว่าไม่เกี่ยวและหลบเข้าไปทางหลังบ้านจำเลยเดินไปอีกทางหนึ่งโดยไม่ตามเข้าไปยิงว.ทั้งที่มีโอกาสจะยิงได้เป็นการยับยั้งเสียเองไม่กระทำการให้ตลอดจำเลยจึงไม่ต้องรับโทษในความผิดฐานพยายามฆ่าธและว..โจทก์ ฟ้อง ขอ ให้ ลงโทษ จำเลย ตาม ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288, 80,91 พระราชบัญญัติ อาวุธปืนฯ มาตรา 7, 8 ทวิ, 72, 72 ทวิ จำเลย ให้การ ปฏิเสธ ศาลชั้นต้น พิพากษา ว่า จำเลย กระทำ ผิด ตาม ฟ้อง จำเลย อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ พิพากษา กลับ ให้ ยกฟ้อง โจทก์ ฎีกา ศาลฎีกา วินิจฉัย ว่า จำเลย ได้ ใช้ ปืน ยาว จ้อง ยิง ไป ยัง นาย ธวัชแล้ว เมื่อ นาย ธวัช วิ่ง หนี ขึ้น บันได ไป บน บ้าน นาย เสนาะ จำเลยไม่ ได้ วิ่ง ตาม โดย กลับใจ เอา ปืน มา จ้อง นาย วิเชษฐ์ แทน ทั้ง ที่จำเลย มี โอกาส จะ ยิง นาย ธวัช ได้ การ กระทำ ของ จำเลย เกี่ยวกับนาย ธวัช จึง เป็น การ ยับยั้ง เสียเอง ไม่ กระทำ การ ให้ ตลอด จำเลยจึง ยัง ไม่ ต้อง รับ โทษ ใน ความผิด ฐาน พยายาม ฆ่า นาย ธวัช ส่วนที่ เกี่ยวกับ นาย วิเชษฐ์ นั้น เมื่อ จำเลย จ้อง ปืน ไป ทาง นายวิเชษฐ์ นายวิเชษฐ์ พูดว่า ผมไม่เกี่ยว และยกมือขึ้นป้อง แล้วนายวิเชษฐ์ได้ เข้า ไป หลัง บ้าน ทะลุ หลัง บ้าน เข้า ไป ซ่อน ตัว ใน ป่า ส่วนจำลเย เดิน เลาะ ลวดหนาม ไป ทาง ปั๊มน้ำมัน ถ้า จำเลย เจตนา จะ ยิงนาย วิเชษฐ์ อย่าง แท้จริง จำเลย น่า จะ ต้อง ตาม หลัง นาย วิเชษฐ์ และยิง นาย วิเชษฐ์ แล้ว เพราะ มี โอกาส จะ ยิง ได้ การ ที่ จำเลย กลับ ไปเสีย อีก ทาง หนึ่ง แสดงว่า เมื่อ จำเลย ทราบ จาก นาย วิเชษฐ์ ว่า ไม่เกี่ยวข้อง ด้วย จำเลย ก็ ยับยั้ง เสีย เอง ไม่ กระทำการ ให้ ตลอดจำเลย จึง ยัง ไม่ ต้อง รับ โทษ ใน ความผิด ฐาน พยายาม ฆ่า นาย วิเชษฐ์เช่นกัน คง มี ความผิด ฐาน มี อาวุธ ปืน ไว้ ใน ความ ครอบครอง โดยไม่ ได้ รับ อนุญาต และ พกพา อาวุธ ปืน ไป ใน ทาง สาธารณะ โดย ไม่ ชอบด้วย กฎหมาย พิพากษา แก้ เป็น ว่า จำเลย มี ความผิด ตาม พระราชบัญญัติ อาวุธปืนฯ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 508/2529พนักงาน อัยการ จังหวัด พิจิตรโจทก์นาย ธาวุฒ พงษ์ตระกูลจำเลย ป.อ. ม. 80, ม. 82, ม. 288เมื่อธ.วิ่งหนีจำเลยไปแล้วจำเลยไม่ได้วิ่งไล่ตามไปยิงโดยกลับใจเอาปืนมาจ้องว.แทนทั้งที่มีโอกาสจะยิงธ.ได้จึงเป็นการยับยั้งเสียเองไม่กระทำการให้ตลอดเมื่อจำเลยจ้องปืนไปทางว.แล้วว.พูดว่าไม่เกี่ยวและหลบเข้าไปทางหลังบ้านจำเลยเดินไปอีกทางหนึ่งโดยไม่ตามเข้าไปยิงว.ทั้งที่มีโอกาสจะยิงได้เป็นการยับยั้งเสียเองไม่กระทำการให้ตลอดจำเลยจึงไม่ต้องรับโทษในความผิดฐานพยายามฆ่าธและว..โจทก์ ฟ้อง ขอ ให้ ลงโทษ จำเลย ตาม ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288, 80,91 พระราชบัญญัติ อาวุธปืนฯ มาตรา 7, 8 ทวิ, 72, 72 ทวิ จำเลย ให้การ ปฏิเสธ ศาลชั้นต้น พิพากษา ว่า จำเลย กระทำ ผิด ตาม ฟ้อง จำเลย อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ พิพากษา กลับ ให้ ยกฟ้อง โจทก์ ฎีกา ศาลฎีกา วินิจฉัย ว่า จำเลย ได้ ใช้ ปืน ยาว จ้อง ยิง ไป ยัง นาย ธวัชแล้ว เมื่อ นาย ธวัช วิ่ง หนี ขึ้น บันได ไป บน บ้าน นาย เสนาะ จำเลยไม่ ได้ วิ่ง ตาม โดย กลับใจ เอา ปืน มา จ้อง นาย วิเชษฐ์ แทน ทั้ง ที่จำเลย มี โอกาส จะ ยิง นาย ธวัช ได้ การ กระทำ ของ จำเลย เกี่ยวกับนาย ธวัช จึง เป็น การ ยับยั้ง เสียเอง ไม่ กระทำ การ ให้ ตลอด จำเลยจึง ยัง ไม่ ต้อง รับ โทษ ใน ความผิด ฐาน พยายาม ฆ่า นาย ธวัช ส่วนที่ เกี่ยวกับ นาย วิเชษฐ์ นั้น เมื่อ จำเลย จ้อง ปืน ไป ทาง นายวิเชษฐ์ นายวิเชษฐ์ พูดว่า ผมไม่เกี่ยว และยกมือขึ้นป้อง แล้วนายวิเชษฐ์ได้ เข้า ไป หลัง บ้าน ทะลุ หลัง บ้าน เข้า ไป ซ่อน ตัว ใน ป่า ส่วนจำลเย เดิน เลาะ ลวดหนาม ไป ทาง ปั๊มน้ำมัน ถ้า จำเลย เจตนา จะ ยิงนาย วิเชษฐ์ อย่าง แท้จริง จำเลย น่า จะ ต้อง ตาม หลัง นาย วิเชษฐ์ และยิง นาย วิเชษฐ์ แล้ว เพราะ มี โอกาส จะ ยิง ได้ การ ที่ จำเลย กลับ ไปเสีย อีก ทาง หนึ่ง แสดงว่า เมื่อ จำเลย ทราบ จาก นาย วิเชษฐ์ ว่า ไม่เกี่ยวข้อง ด้วย จำเลย ก็ ยับยั้ง เสีย เอง ไม่ กระทำการ ให้ ตลอดจำเลย จึง ยัง ไม่ ต้อง รับ โทษ ใน ความผิด ฐาน พยายาม ฆ่า นาย วิเชษฐ์เช่นกัน คง มี ความผิด ฐาน มี อาวุธ ปืน ไว้ ใน ความ ครอบครอง โดยไม่ ได้ รับ อนุญาต และ พกพา อาวุธ ปืน ไป ใน ทาง สาธารณะ โดย ไม่ ชอบด้วย กฎหมาย พิพากษา แก้ เป็น ว่า จำเลย มี ความผิด ตาม พระราชบัญญัติ อาวุธปืนฯ(ยรรยง อิทธิพงษ์-พิชัย วุฒิจำนงค์-อภินย์ ปุษปาคม)แหล่งที่มาADMINแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ ฟ้อง ขอ ให้ ลงโทษ จำเลย ตาม ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288, 80,91 พระราชบัญญัติ อาวุธปืนฯ มาตรา 7, 8 ทวิ, 72, 72 ทวิ จำเลย ให้การ ปฏิเสธ ศาลชั้นต้น พิพากษา ว่า จำเลย กระทำ ผิด ตาม ฟ้อง จำเลย อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ พิพากษา กลับ ให้ ยกฟ้อง โจทก์ ฎีกา ศาลฎีกา วินิจฉัย ว่า จำเลย ได้ ใช้ ปืน ยาว จ้อง ยิง ไป ยัง นาย ธวัชแล้ว เมื่อ นาย ธวัช วิ่ง หนี ขึ้น บันได ไป บน บ้าน นาย เสนาะ จำเลยไม่ ได้ วิ่ง ตาม โดย กลับใจ เอา ปืน มา จ้อง นาย วิเชษฐ์ แทน ทั้ง ที่จำเลย มี โอกาส จะ ยิง นาย ธวัช ได้ การ กระทำ ของ จำเลย เกี่ยวกับนาย ธวัช จึง เป็น การ ยับยั้ง เสียเอง ไม่ กระทำ การ ให้ ตลอด จำเลยจึง ยัง ไม่ ต้อง รับ โทษ ใน ความผิด ฐาน พยายาม ฆ่า นาย ธวัช ส่วนที่ เกี่ยวกับ นาย วิเชษฐ์ นั้น เมื่อ จำเลย จ้อง ปืน ไป ทาง นายวิเชษฐ์ นายวิเชษฐ์ พูดว่า ผมไม่เกี่ยว และยกมือขึ้นป้อง แล้วนายวิเชษฐ์ได้ เข้า ไป หลัง บ้าน ทะลุ หลัง บ้าน เข้า ไป ซ่อน ตัว ใน ป่า ส่วนจำลเย เดิน เลาะ ลวดหนาม ไป ทาง ปั๊มน้ำมัน ถ้า จำเลย เจตนา จะ ยิงนาย วิเชษฐ์ อย่าง แท้จริง จำเลย น่า จะ ต้อง ตาม หลัง นาย วิเชษฐ์ และยิง นาย วิเชษฐ์ แล้ว เพราะ มี โอกาส จะ ยิง ได้ การ ที่ จำเลย กลับ ไปเสีย อีก ทาง หนึ่ง แสดงว่า เมื่อ จำเลย ทราบ จาก นาย วิเชษฐ์ ว่า ไม่เกี่ยวข้อง ด้วย จำเลย ก็ ยับยั้ง เสีย เอง ไม่ กระทำการ ให้ ตลอดจำเลย จึง ยัง ไม่ ต้อง รับ โทษ ใน ความผิด ฐาน พยายาม ฆ่า นาย วิเชษฐ์เช่นกัน คง มี ความผิด ฐาน มี อาวุธ ปืน ไว้ ใน ความ ครอบครอง โดยไม่ ได้ รับ อนุญาต และ พกพา อาวุธ ปืน ไป ใน ทาง สาธารณะ โดย ไม่ ชอบด้วย กฎหมาย พิพากษา แก้ เป็น ว่า จำเลย มี ความผิด ตาม พระราชบัญญัติ อาวุธปืนฯ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 508/2529พนักงาน อัยการ จังหวัด พิจิตรโจทก์นาย ธาวุฒ พงษ์ตระกูลจำเลย ป.อ. ม. 80, ม. 82, ม. 288เมื่อธ.วิ่งหนีจำเลยไปแล้วจำเลยไม่ได้วิ่งไล่ตามไปยิงโดยกลับใจเอาปืนมาจ้องว.แทนทั้งที่มีโอกาสจะยิงธ.ได้จึงเป็นการยับยั้งเสียเองไม่กระทำการให้ตลอดเมื่อจำเลยจ้องปืนไปทางว.แล้วว.พูดว่าไม่เกี่ยวและหลบเข้าไปทางหลังบ้านจำเลยเดินไปอีกทางหนึ่งโดยไม่ตามเข้าไปยิงว.ทั้งที่มีโอกาสจะยิงได้เป็นการยับยั้งเสียเองไม่กระทำการให้ตลอดจำเลยจึงไม่ต้องรับโทษในความผิดฐานพยายามฆ่าธและว..โจทก์ ฟ้อง ขอ ให้ ลงโทษ จำเลย ตาม ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288, 80,91 พระราชบัญญัติ อาวุธปืนฯ มาตรา 7, 8 ทวิ, 72, 72 ทวิ จำเลย ให้การ ปฏิเสธ ศาลชั้นต้น พิพากษา ว่า จำเลย กระทำ ผิด ตาม ฟ้อง จำเลย อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ พิพากษา กลับ ให้ ยกฟ้อง โจทก์ ฎีกา ศาลฎีกา วินิจฉัย ว่า จำเลย ได้ ใช้ ปืน ยาว จ้อง ยิง ไป ยัง นาย ธวัชแล้ว เมื่อ นาย ธวัช วิ่ง หนี ขึ้น บันได ไป บน บ้าน นาย เสนาะ จำเลยไม่ ได้ วิ่ง ตาม โดย กลับใจ เอา ปืน มา จ้อง นาย วิเชษฐ์ แทน ทั้ง ที่จำเลย มี โอกาส จะ ยิง นาย ธวัช ได้ การ กระทำ ของ จำเลย เกี่ยวกับนาย ธวัช จึง เป็น การ ยับยั้ง เสียเอง ไม่ กระทำ การ ให้ ตลอด จำเลยจึง ยัง ไม่ ต้อง รับ โทษ ใน ความผิด ฐาน พยายาม ฆ่า นาย ธวัช ส่วนที่ เกี่ยวกับ นาย วิเชษฐ์ นั้น เมื่อ จำเลย จ้อง ปืน ไป ทาง นายวิเชษฐ์ นายวิเชษฐ์ พูดว่า ผมไม่เกี่ยว และยกมือขึ้นป้อง แล้วนายวิเชษฐ์ได้ เข้า ไป หลัง บ้าน ทะลุ หลัง บ้าน เข้า ไป ซ่อน ตัว ใน ป่า ส่วนจำลเย เดิน เลาะ ลวดหนาม ไป ทาง ปั๊มน้ำมัน ถ้า จำเลย เจตนา จะ ยิงนาย วิเชษฐ์ อย่าง แท้จริง จำเลย น่า จะ ต้อง ตาม หลัง นาย วิเชษฐ์ และยิง นาย วิเชษฐ์ แล้ว เพราะ มี โอกาส จะ ยิง ได้ การ ที่ จำเลย กลับ ไปเสีย อีก ทาง หนึ่ง แสดงว่า เมื่อ จำเลย ทราบ จาก นาย วิเชษฐ์ ว่า ไม่เกี่ยวข้อง ด้วย จำเลย ก็ ยับยั้ง เสีย เอง ไม่ กระทำการ ให้ ตลอดจำเลย จึง ยัง ไม่ ต้อง รับ โทษ ใน ความผิด ฐาน พยายาม ฆ่า นาย วิเชษฐ์เช่นกัน คง มี ความผิด ฐาน มี อาวุธ ปืน ไว้ ใน ความ ครอบครอง โดยไม่ ได้ รับ อนุญาต และ พกพา อาวุธ ปืน ไป ใน ทาง สาธารณะ โดย ไม่ ชอบด้วย กฎหมาย พิพากษา แก้ เป็น ว่า จำเลย มี ความผิด ตาม พระราชบัญญัติ อาวุธปืนฯ(ยรรยง อิทธิพงษ์-พิชัย วุฒิจำนงค์-อภินย์ ปุษปาคม)แหล่งที่มาADMINแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ