คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1225/2542หลักกฎหมาย: โจทก์ฟ้องขอให้บังคับจำเลยทั้งสามร่วมกันชดใช้ค่าสินไหมทดแทนเพื่อความชำรุดบกพร่องของรถยนต์ที่จำเลยทั้งสาม ขายให้โจทก์ โดยบรรยายฟ้องว่ารถยนต์คันดังกล่าวมีสภาพบกพร่อง เป็นเหตุให้เสื่อมความเหมาะสมแก่ประโยชน์อันมุ่งจะใช้เป็นปกติดังนี้ สภาพแห่งข้อหาของโจทก์เป็นเรื่องที่โจทก์อ้างว่าจำเลยทั้งสามส่งมอบรถยนต์อันเป็นวัตถุแห่งสัญญาซื้อขายที่มีสภาพบกพร่องให้แก่โจทก์เป็นการประพฤติผิดสัญญาทำให้โจทก์ได้รับความเสียหาย และมีคำขอบังคับให้จำเลยคืนเงิน 70,000 บาท ที่รับไปจากโจทก์และชำระค่าเสียหายแก่โจทก์ด้วย จำเลยให้การรับว่า ได้ขายรถยนต์ให้แก่โจทก์และรับเงินจากโจทก์จริง แต่ต่อสู้ว่าจำเลยไม่จำต้องคืนเงินจำนวนดังกล่าวให้แก่โจทก์ เพราะโจทก์กับจำเลยตกลงเลิกสัญญา ซื้อขายนั้นแล้ว โดยโจทก์เปลี่ยนใจเช่าซื้อรถยนต์คันใหม่ จากจำเลยและยอมให้ถือเอาเงิน 70,000 บาทนั้น เป็นส่วนหนึ่ง ของค่าเช่าซื้อ และโจทก์ยังเป็นฝ่ายผิดสัญญาเช่าซื้อ เป็นเหตุให้จำเลยเสียหาย ขอให้บังคับโจทก์ชำระค่าเสียหาย แก่จำเลย ข้อเท็จจริงตามคำฟ้องของโจทก์กับคำให้การ และฟ้องแย้งของจำเลยจึงฟังเป็นยุติว่า โจทก์ซื้อรถยนต์ จากจำเลยแล้วชำระราคาบางส่วนเป็นเงิน 70,000 บาท คงมีประเด็นที่ต้องพิจารณาว่า จำเลยเป็นฝ่ายผิดสัญญาซื้อขายต้องรับผิดคืนเงินจำนวน 70,000 บาท และชดใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์ หรือโจทก์กับจำเลยตกลงเลิกสัญญาซื้อขายแล้วเปลี่ยนมาผูกพันกันตามสัญญาเช่าซื้อ โดยโจทก์เช่าซื้อรถยนต์คันใหม่จากจำเลยและถือเอาเงิน 70,000 บาทนั้นเป็นส่วนหนึ่งของค่าเช่าซื้อ แล้วโจทก์ผิดนัดไม่ชำระค่าเช่าซื้อเป็นเหตุให้จำเลยทั้งสามมีสิทธิรับเงิน70,000 บาท และเรียกค่าเสียหายจากโจทก์ ดังนั้นเมื่อโจทก์กับจำเลยมีข้อพิพาทโดยตรงว่า โจทก์มีสิทธิเรียกเงิน 70,000 บาท คืนจากจำเลยหรือไม่ แม้จะมีข้อเรียกร้องอื่น เกี่ยวกับค่าเสียหายที่ต่างฝ่ายยกขึ้นเป็นข้ออ้างข้อเถียง ก็เป็นเรื่องที่เกี่ยวพันกับเงินจำนวน 70,000 บาทนั้นเอง ฉะนั้น คำฟ้องแย้งของจำเลยที่อ้างว่ามีสิทธิริบเงิน 70,000 บาท จึงเป็นเรื่องที่เกี่ยวกับฟ้องเดิมของโจทก์ ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 177 วรรคสาม จึงชอบที่จะรับฟ้องแย้งของจำเลยไว้พิจารณาโจทก์ฟ้องว่า จำเลยทั้งสามขายรถยนต์ยี่ห้อฮีโน่ให้โจทก์ ในราคา 440,000 บาท โจทก์วางมัดจำในวันทำสัญญา 30,000 บาทและชำระให้แก่จำเลยทั้งสามในเวลาต่อมาอีก 40,000 บาท รวมเป็นเงิน70,000 บาท ส่วนที่เหลือผ่อนชำระเป็นรายเดือน เดือนละ 17,700 บาทรวม 36 งวด โจทก์ได้รับมอบรถคันดังกล่าวจากจำเลยทั้งสามแล้วแต่ไม่สามารถใช้การได้เนื่องจากสภาพรถบกพร่องโจทก์ขอคิดค่าเสียหายที่ขาดประโยชน์จากการใช้รถจนถึงวันฟ้องเป็นเวลา 29 วัน ในอัตราวันละ4,000 บาท เป็นเงิน 116,000 บาท รวมกับเงินที่โจทก์ชำระไปแล้ว70,000 บาท เป็นเงินทั้งสิ้น 186,000 บาท ขอให้บังคับจำเลยทั้งสามร่วมกันชำระเงิน 186,000 บาท พร้อมด้วยดอกเบี้ยอัตราร้อยละ 15 ต่อปีจากจำนวนเงิน 70,000 บาท นับถัดจากวันฟ้องเป็นต้นไปจนกว่าจะชำระเสร็จแก่โจทก์จำเลยทั้งสามให้การและฟ้องแย้งว่า โจทก์กับจำเลยทั้งสามตกลงยกเลิกสัญญาซื้อขายนั้นแล้ว เนื่องจากโจทก์เปลี่ยนใจเช่าซื้อรถยนต์ยี่ห้อฮีโน่ หมายเลขทะเบียน 81 - 8760 สมุทรปราการจากจำเลยทั้งสามแทน ในราคา 637,000 บาท และยอมให้ถือเอาเงิน70,000 บาท ที่โจทก์ชำระให้จำเลยทั้งสามแล้วเป็นเงินดาวน์ กำหนดให้โจทก์ผ่อนชำระค่าเช่าซื้อส่วนที่เหลือเดือนละ 17,700 บาทรวม 36 เดือน นอกจากนี้โจทก์ยังต้องชำระค่าเบี้ยประกันภัยรถยนต์ที่เช่าซื้อแก่จำเลยอีก 26,790 บาท หลังจากทำสัญญาเช่าซื้อและรับรถไปแล้วโจทก์ผิดนัดไม่ชำระค่าเช่าซื้อและเบี้ยประกันภัยรถยนต์ให้แก่จำเลยทั้งสาม เป็นเหตุให้จำเลยทั้งสามเสียหาย ขอให้ยกฟ้องโจทก์ให้โจทก์ชำระค่าเสียหายจำนวน 380,702 บาท พร้อมดอกเบี้ยอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีนับแต่วันฟ้องแย้งเป็นต้นไปจนกว่าจะชำระเสร็จแก่จำเลยทั้งสามศาลชั้นต้นเห็นว่าฟ้องแย้งของจำเลยทั้งสามไม่เกี่ยวกับฟ้องเดิมมีคำสั่งไม่รับฟ้องแย้งจำเลยทั้งสามอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ภาค 2 พิพากษายืนจำเลยทั้งสามฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ปัญหาวินิจฉัยในชั้นนี้มีว่า ฟ้องแย้งของจำเลยเกี่ยวกับคำฟ้องเดิมหรือไม่ เห็นว่า โจทก์ฟ้องขอให้บังคับจำเลยทั้งสามร่วมกันชดใช้ค่าสินไหมทดแทนเพื่อความชำรุดบกพร่องของรถยนต์ที่จำเลยทั้งสามขายให้โจทก์ โดยบรรยายฟ้องว่า รถยนต์คันดังกล่าวมีสภาพบกพร่อง เป็นเหตุให้เสื่อมความเหมาะสมแก่ประโยชน์อันมุ่งจะใช้เป็นปกติ ดังนี้ สภาพแห่งข้อหาของโจทก์เป็นเรื่องที่โจทก์อ้างว่า จำเลยทั้งสามส่งมอบรถยนต์อันเป็นวัตถุแห่งสัญญาซื้อขายที่มีสภาพบกพร่องให้แก่โจทก์เป็นการประพฤติผิดสัญญาทำให้โจทก์ได้รับความเสียหาย และมีคำขอบังคับให้จำเลยทั้งสามคืนเงิน 70,000 บาท ที่รับไปจากโจทก์และชำระค่าเสียหายแก่โจทก์ด้วยจำเลยทั้งสามให้การรับว่า ได้ขายรถยนต์ให้แก่โจทก์และรับเงินจำนวน70,000 บาท จากโจทก์จริง แต่ต่อสู้ว่า จำเลยทั้งสามไม่จำต้องคืนเงินจำนวนดังกล่าวให้แก่โจทก์ เพราะโจทก์กับจำเลยทั้งสามตกลงเลิกสัญญาซื้อขายนั้นแล้ว โดยโจทก์เปลี่ยนใจเช่าซื้อรถยนต์คันใหม่จากจำเลยทั้งสาม และยอมให้ถือเอาเงิน 70,000 บาทนั้น เป็นส่วนหนึ่งของค่าเช่าซื้อ นอกจากนี้แล้วโจทก์ยังเป็นฝ่ายผิดสัญญาเช่าซื้อเป็นเหตุให้จำเลยทั้งสามเสียหาย ขอให้บังคับโจทก์ชำระค่าเสียหายแก่จำเลยทั้งสาม ข้อเท็จจริงตามคำฟ้องของโจทก์กับคำให้การและฟ้องแย้งของจำเลยทั้งสามฟังเป็นยุติในเบื้องต้นว่า โจทก์ซื้อรถยนต์จากจำเลยทั้งสามแล้วชำระราคาบางส่วนเป็นเงิน 70,000 บาท คงมีประเด็นที่ต้องพิจารณาว่า จำเลยทั้งสามเป็นฝ่ายผิดสัญญาซื้อขายต้องรับผิดคืนเงินจำนวน 70,000 บาท และชดใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์หรือโจทก์กับจำเลยทั้งสามตกลงเลิกสัญญาซื้อขายแล้วเปลี่ยนมาผูกพันกันตามสัญญาเช่าซื้อ โดยโจทก์เช่าซื้อรถยนต์คันใหม่จากจำเลยทั้งสามและถือเอาเงิน 70,000 บาทนั้น เป็นส่วนหนึ่งของค่าเช่าซื้อแล้วโจทก์ผิดนัดไม่ชำระค่าเช่าซื้อเป็นเหตุให้จำเลยทั้งสามมีสิทธิริบเงิน 70,000 บาท และเรียกค่าเสียหายจากโจทก์ เห็นได้ว่า โจทก์กับจำเลยทั้งสามมีข้อพิพาทโดยตรงว่าโจทก์มีสิทธิเรียกเงิน 70,000 บาท คืนจากจำเลยทั้งสามหรือไม่แม้จะมีข้อเรียกร้องอื่นเกี่ยวกับค่าเสียหายที่ต่างฝ่ายยกขึ้นเป็นข้ออ้างข้อเถียงก็เป็นเรื่องที่เกี่ยวพันกับเงินจำนวน70,000 บาทนั้นเอง ฉะนั้น คำฟ้องแย้งของจำเลยทั้งสามที่อ้างว่ามีสิทธิริบเงิน 70,000 บาท จึงเป็นเรื่องที่เกี่ยวกับฟ้องเดิมของโจทก์ ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 177 วรรคสามพิพากษากลับ ให้รับฟ้องแย้งของจำเลยทั้งสาม ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1225/2542นาย จรูญ พล ช่วยโจทก์บริษัท ปากน้ำ รถ ประกอบ จำกัด กับพวกจำเลย ป.วิ.พ. ม. 177โจทก์ฟ้องขอให้บังคับจำเลยทั้งสามร่วมกันชดใช้ค่าสินไหมทดแทนเพื่อความชำรุดบกพร่องของรถยนต์ที่จำเลยทั้งสาม ขายให้โจทก์ โดยบรรยายฟ้องว่ารถยนต์คันดังกล่าวมีสภาพบกพร่อง เป็นเหตุให้เสื่อมความเหมาะสมแก่ประโยชน์อันมุ่งจะใช้เป็นปกติดังนี้ สภาพแห่งข้อหาของโจทก์เป็นเรื่องที่โจทก์อ้างว่าจำเลยทั้งสามส่งมอบรถยนต์อันเป็นวัตถุแห่งสัญญาซื้อขายที่มีสภาพบกพร่องให้แก่โจทก์เป็นการประพฤติผิดสัญญาทำให้โจทก์ได้รับความเสียหาย และมีคำขอบังคับให้จำเลยคืนเงิน 70,000 บาท ที่รับไปจากโจทก์และชำระค่าเสียหายแก่โจทก์ด้วย จำเลยให้การรับว่า ได้ขายรถยนต์ให้แก่โจทก์และรับเงินจากโจทก์จริง แต่ต่อสู้ว่าจำเลยไม่จำต้องคืนเงินจำนวนดังกล่าวให้แก่โจทก์ เพราะโจทก์กับจำเลยตกลงเลิกสัญญา ซื้อขายนั้นแล้ว โดยโจทก์เปลี่ยนใจเช่าซื้อรถยนต์คันใหม่ จากจำเลยและยอมให้ถือเอาเงิน 70,000 บาทนั้น เป็นส่วนหนึ่ง ของค่าเช่าซื้อ และโจทก์ยังเป็นฝ่ายผิดสัญญาเช่าซื้อ เป็นเหตุให้จำเลยเสียหาย ขอให้บังคับโจทก์ชำระค่าเสียหาย แก่จำเลย ข้อเท็จจริงตามคำฟ้องของโจทก์กับคำให้การ และฟ้องแย้งของจำเลยจึงฟังเป็นยุติว่า โจทก์ซื้อรถยนต์ จากจำเลยแล้วชำระราคาบางส่วนเป็นเงิน 70,000 บาท คงมีประเด็นที่ต้องพิจารณาว่า จำเลยเป็นฝ่ายผิดสัญญาซื้อขายต้องรับผิดคืนเงินจำนวน 70,000 บาท และชดใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์ หรือโจทก์กับจำเลยตกลงเลิกสัญญาซื้อขายแล้วเปลี่ยนมาผูกพันกันตามสัญญาเช่าซื้อ โดยโจทก์เช่าซื้อรถยนต์คันใหม่จากจำเลยและถือเอาเงิน 70,000 บาทนั้นเป็นส่วนหนึ่งของค่าเช่าซื้อ แล้วโจทก์ผิดนัดไม่ชำระค่าเช่าซื้อเป็นเหตุให้จำเลยทั้งสามมีสิทธิรับเงิน70,000 บาท และเรียกค่าเสียหายจากโจทก์ ดังนั้นเมื่อโจทก์กับจำเลยมีข้อพิพาทโดยตรงว่า โจทก์มีสิทธิเรียกเงิน 70,000 บาท คืนจากจำเลยหรือไม่ แม้จะมีข้อเรียกร้องอื่น เกี่ยวกับค่าเสียหายที่ต่างฝ่ายยกขึ้นเป็นข้ออ้างข้อเถียง ก็เป็นเรื่องที่เกี่ยวพันกับเงินจำนวน 70,000 บาทนั้นเอง ฉะนั้น คำฟ้องแย้งของจำเลยที่อ้างว่ามีสิทธิริบเงิน 70,000 บาท จึงเป็นเรื่องที่เกี่ยวกับฟ้องเดิมของโจทก์ ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 177 วรรคสาม จึงชอบที่จะรับฟ้องแย้งของจำเลยไว้พิจารณาโจทก์ฟ้องว่า จำเลยทั้งสามขายรถยนต์ยี่ห้อฮีโน่ให้โจทก์ ในราคา 440,000 บาท โจทก์วางมัดจำในวันทำสัญญา 30,000 บาทและชำระให้แก่จำเลยทั้งสามในเวลาต่อมาอีก 40,000 บาท รวมเป็นเงิน70,000 บาท ส่วนที่เหลือผ่อนชำระเป็นรายเดือน เดือนละ 17,700 บาทรวม 36 งวด โจทก์ได้รับมอบรถคันดังกล่าวจากจำเลยทั้งสามแล้วแต่ไม่สามารถใช้การได้เนื่องจากสภาพรถบกพร่องโจทก์ขอคิดค่าเสียหายที่ขาดประโยชน์จากการใช้รถจนถึงวันฟ้องเป็นเวลา 29 วัน ในอัตราวันละ4,000 บาท เป็นเงิน 116,000 บาท รวมกับเงินที่โจทก์ชำระไปแล้ว70,000 บาท เป็นเงินทั้งสิ้น 186,000 บาท ขอให้บังคับจำเลยทั้งสามร่วมกันชำระเงิน 186,000 บาท พร้อมด้วยดอกเบี้ยอัตราร้อยละ 15 ต่อปีจากจำนวนเงิน 70,000 บาท นับถัดจากวันฟ้องเป็นต้นไปจนกว่าจะชำระเสร็จแก่โจทก์จำเลยทั้งสามให้การและฟ้องแย้งว่า โจทก์กับจำเลยทั้งสามตกลงยกเลิกสัญญาซื้อขายนั้นแล้ว เนื่องจากโจทก์เปลี่ยนใจเช่าซื้อรถยนต์ยี่ห้อฮีโน่ หมายเลขทะเบียน 81 - 8760 สมุทรปราการจากจำเลยทั้งสามแทน ในราคา 637,000 บาท และยอมให้ถือเอาเงิน70,000 บาท ที่โจทก์ชำระให้จำเลยทั้งสามแล้วเป็นเงินดาวน์ กำหนดให้โจทก์ผ่อนชำระค่าเช่าซื้อส่วนที่เหลือเดือนละ 17,700 บาทรวม 36 เดือน นอกจากนี้โจทก์ยังต้องชำระค่าเบี้ยประกันภัยรถยนต์ที่เช่าซื้อแก่จำเลยอีก 26,790 บาท หลังจากทำสัญญาเช่าซื้อและรับรถไปแล้วโจทก์ผิดนัดไม่ชำระค่าเช่าซื้อและเบี้ยประกันภัยรถยนต์ให้แก่จำเลยทั้งสาม เป็นเหตุให้จำเลยทั้งสามเสียหาย ขอให้ยกฟ้องโจทก์ให้โจทก์ชำระค่าเสียหายจำนวน 380,702 บาท พร้อมดอกเบี้ยอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีนับแต่วันฟ้องแย้งเป็นต้นไปจนกว่าจะชำระเสร็จแก่จำเลยทั้งสามศาลชั้นต้นเห็นว่าฟ้องแย้งของจำเลยทั้งสามไม่เกี่ยวกับฟ้องเดิมมีคำสั่งไม่รับฟ้องแย้งจำเลยทั้งสามอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ภาค 2 พิพากษายืนจำเลยทั้งสามฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ปัญหาวินิจฉัยในชั้นนี้มีว่า ฟ้องแย้งของจำเลยเกี่ยวกับคำฟ้องเดิมหรือไม่ เห็นว่า โจทก์ฟ้องขอให้บังคับจำเลยทั้งสามร่วมกันชดใช้ค่าสินไหมทดแทนเพื่อความชำรุดบกพร่องของรถยนต์ที่จำเลยทั้งสามขายให้โจทก์ โดยบรรยายฟ้องว่า รถยนต์คันดังกล่าวมีสภาพบกพร่อง เป็นเหตุให้เสื่อมความเหมาะสมแก่ประโยชน์อันมุ่งจะใช้เป็นปกติ ดังนี้ สภาพแห่งข้อหาของโจทก์เป็นเรื่องที่โจทก์อ้างว่า จำเลยทั้งสามส่งมอบรถยนต์อันเป็นวัตถุแห่งสัญญาซื้อขายที่มีสภาพบกพร่องให้แก่โจทก์เป็นการประพฤติผิดสัญญาทำให้โจทก์ได้รับความเสียหาย และมีคำขอบังคับให้จำเลยทั้งสามคืนเงิน 70,000 บาท ที่รับไปจากโจทก์และชำระค่าเสียหายแก่โจทก์ด้วยจำเลยทั้งสามให้การรับว่า ได้ขายรถยนต์ให้แก่โจทก์และรับเงินจำนวน70,000 บาท จากโจทก์จริง แต่ต่อสู้ว่า จำเลยทั้งสามไม่จำต้องคืนเงินจำนวนดังกล่าวให้แก่โจทก์ เพราะโจทก์กับจำเลยทั้งสามตกลงเลิกสัญญาซื้อขายนั้นแล้ว โดยโจทก์เปลี่ยนใจเช่าซื้อรถยนต์คันใหม่จากจำเลยทั้งสาม และยอมให้ถือเอาเงิน 70,000 บาทนั้น เป็นส่วนหนึ่งของค่าเช่าซื้อ นอกจากนี้แล้วโจทก์ยังเป็นฝ่ายผิดสัญญาเช่าซื้อเป็นเหตุให้จำเลยทั้งสามเสียหาย ขอให้บังคับโจทก์ชำระค่าเสียหายแก่จำเลยทั้งสาม ข้อเท็จจริงตามคำฟ้องของโจทก์กับคำให้การและฟ้องแย้งของจำเลยทั้งสามฟังเป็นยุติในเบื้องต้นว่า โจทก์ซื้อรถยนต์จากจำเลยทั้งสามแล้วชำระราคาบางส่วนเป็นเงิน 70,000 บาท คงมีประเด็นที่ต้องพิจารณาว่า จำเลยทั้งสามเป็นฝ่ายผิดสัญญาซื้อขายต้องรับผิดคืนเงินจำนวน 70,000 บาท และชดใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์หรือโจทก์กับจำเลยทั้งสามตกลงเลิกสัญญาซื้อขายแล้วเปลี่ยนมาผูกพันกันตามสัญญาเช่าซื้อ โดยโจทก์เช่าซื้อรถยนต์คันใหม่จากจำเลยทั้งสามและถือเอาเงิน 70,000 บาทนั้น เป็นส่วนหนึ่งของค่าเช่าซื้อแล้วโจทก์ผิดนัดไม่ชำระค่าเช่าซื้อเป็นเหตุให้จำเลยทั้งสามมีสิทธิริบเงิน 70,000 บาท และเรียกค่าเสียหายจากโจทก์ เห็นได้ว่า โจทก์กับจำเลยทั้งสามมีข้อพิพาทโดยตรงว่าโจทก์มีสิทธิเรียกเงิน 70,000 บาท คืนจากจำเลยทั้งสามหรือไม่แม้จะมีข้อเรียกร้องอื่นเกี่ยวกับค่าเสียหายที่ต่างฝ่ายยกขึ้นเป็นข้ออ้างข้อเถียงก็เป็นเรื่องที่เกี่ยวพันกับเงินจำนวน70,000 บาทนั้นเอง ฉะนั้น คำฟ้องแย้งของจำเลยทั้งสามที่อ้างว่ามีสิทธิริบเงิน 70,000 บาท จึงเป็นเรื่องที่เกี่ยวกับฟ้องเดิมของโจทก์ ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 177 วรรคสามพิพากษากลับ ให้รับฟ้องแย้งของจำเลยทั้งสาม(กำพล ภู่สุดแสวง-สิงหะ สัตยธรรม-ระพิณ บุญสิทธิ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า จำเลยทั้งสามขายรถยนต์ยี่ห้อฮีโน่ให้โจทก์ ในราคา 440,000 บาท โจทก์วางมัดจำในวันทำสัญญา 30,000 บาทและชำระให้แก่จำเลยทั้งสามในเวลาต่อมาอีก 40,000 บาท รวมเป็นเงิน70,000 บาท ส่วนที่เหลือผ่อนชำระเป็นรายเดือน เดือนละ 17,700 บาทรวม 36 งวด โจทก์ได้รับมอบรถคันดังกล่าวจากจำเลยทั้งสามแล้วแต่ไม่สามารถใช้การได้เนื่องจากสภาพรถบกพร่องโจทก์ขอคิดค่าเสียหายที่ขาดประโยชน์จากการใช้รถจนถึงวันฟ้องเป็นเวลา 29 วัน ในอัตราวันละ4,000 บาท เป็นเงิน 116,000 บาท รวมกับเงินที่โจทก์ชำระไปแล้ว70,000 บาท เป็นเงินทั้งสิ้น 186,000 บาท ขอให้บังคับจำเลยทั้งสามร่วมกันชำระเงิน 186,000 บาท พร้อมด้วยดอกเบี้ยอัตราร้อยละ 15 ต่อปีจากจำนวนเงิน 70,000 บาท นับถัดจากวันฟ้องเป็นต้นไปจนกว่าจะชำระเสร็จแก่โจทก์จำเลยทั้งสามให้การและฟ้องแย้งว่า โจทก์กับจำเลยทั้งสามตกลงยกเลิกสัญญาซื้อขายนั้นแล้ว เนื่องจากโจทก์เปลี่ยนใจเช่าซื้อรถยนต์ยี่ห้อฮีโน่ หมายเลขทะเบียน 81 - 8760 สมุทรปราการจากจำเลยทั้งสามแทน ในราคา 637,000 บาท และยอมให้ถือเอาเงิน70,000 บาท ที่โจทก์ชำระให้จำเลยทั้งสามแล้วเป็นเงินดาวน์ กำหนดให้โจทก์ผ่อนชำระค่าเช่าซื้อส่วนที่เหลือเดือนละ 17,700 บาทรวม 36 เดือน นอกจากนี้โจทก์ยังต้องชำระค่าเบี้ยประกันภัยรถยนต์ที่เช่าซื้อแก่จำเลยอีก 26,790 บาท หลังจากทำสัญญาเช่าซื้อและรับรถไปแล้วโจทก์ผิดนัดไม่ชำระค่าเช่าซื้อและเบี้ยประกันภัยรถยนต์ให้แก่จำเลยทั้งสาม เป็นเหตุให้จำเลยทั้งสามเสียหาย ขอให้ยกฟ้องโจทก์ให้โจทก์ชำระค่าเสียหายจำนวน 380,702 บาท พร้อมดอกเบี้ยอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีนับแต่วันฟ้องแย้งเป็นต้นไปจนกว่าจะชำระเสร็จแก่จำเลยทั้งสามศาลชั้นต้นเห็นว่าฟ้องแย้งของจำเลยทั้งสามไม่เกี่ยวกับฟ้องเดิมมีคำสั่งไม่รับฟ้องแย้งจำเลยทั้งสามอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ภาค 2 พิพากษายืนจำเลยทั้งสามฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ปัญหาวินิจฉัยในชั้นนี้มีว่า ฟ้องแย้งของจำเลยเกี่ยวกับคำฟ้องเดิมหรือไม่ เห็นว่า โจทก์ฟ้องขอให้บังคับจำเลยทั้งสามร่วมกันชดใช้ค่าสินไหมทดแทนเพื่อความชำรุดบกพร่องของรถยนต์ที่จำเลยทั้งสามขายให้โจทก์ โดยบรรยายฟ้องว่า รถยนต์คันดังกล่าวมีสภาพบกพร่อง เป็นเหตุให้เสื่อมความเหมาะสมแก่ประโยชน์อันมุ่งจะใช้เป็นปกติ ดังนี้ สภาพแห่งข้อหาของโจทก์เป็นเรื่องที่โจทก์อ้างว่า จำเลยทั้งสามส่งมอบรถยนต์อันเป็นวัตถุแห่งสัญญาซื้อขายที่มีสภาพบกพร่องให้แก่โจทก์เป็นการประพฤติผิดสัญญาทำให้โจทก์ได้รับความเสียหาย และมีคำขอบังคับให้จำเลยทั้งสามคืนเงิน 70,000 บาท ที่รับไปจากโจทก์และชำระค่าเสียหายแก่โจทก์ด้วยจำเลยทั้งสามให้การรับว่า ได้ขายรถยนต์ให้แก่โจทก์และรับเงินจำนวน70,000 บาท จากโจทก์จริง แต่ต่อสู้ว่า จำเลยทั้งสามไม่จำต้องคืนเงินจำนวนดังกล่าวให้แก่โจทก์ เพราะโจทก์กับจำเลยทั้งสามตกลงเลิกสัญญาซื้อขายนั้นแล้ว โดยโจทก์เปลี่ยนใจเช่าซื้อรถยนต์คันใหม่จากจำเลยทั้งสาม และยอมให้ถือเอาเงิน 70,000 บาทนั้น เป็นส่วนหนึ่งของค่าเช่าซื้อ นอกจากนี้แล้วโจทก์ยังเป็นฝ่ายผิดสัญญาเช่าซื้อเป็นเหตุให้จำเลยทั้งสามเสียหาย ขอให้บังคับโจทก์ชำระค่าเสียหายแก่จำเลยทั้งสาม ข้อเท็จจริงตามคำฟ้องของโจทก์กับคำให้การและฟ้องแย้งของจำเลยทั้งสามฟังเป็นยุติในเบื้องต้นว่า โจทก์ซื้อรถยนต์จากจำเลยทั้งสามแล้วชำระราคาบางส่วนเป็นเงิน 70,000 บาท คงมีประเด็นที่ต้องพิจารณาว่า จำเลยทั้งสามเป็นฝ่ายผิดสัญญาซื้อขายต้องรับผิดคืนเงินจำนวน 70,000 บาท และชดใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์หรือโจทก์กับจำเลยทั้งสามตกลงเลิกสัญญาซื้อขายแล้วเปลี่ยนมาผูกพันกันตามสัญญาเช่าซื้อ โดยโจทก์เช่าซื้อรถยนต์คันใหม่จากจำเลยทั้งสามและถือเอาเงิน 70,000 บาทนั้น เป็นส่วนหนึ่งของค่าเช่าซื้อแล้วโจทก์ผิดนัดไม่ชำระค่าเช่าซื้อเป็นเหตุให้จำเลยทั้งสามมีสิทธิริบเงิน 70,000 บาท และเรียกค่าเสียหายจากโจทก์ เห็นได้ว่า โจทก์กับจำเลยทั้งสามมีข้อพิพาทโดยตรงว่าโจทก์มีสิทธิเรียกเงิน 70,000 บาท คืนจากจำเลยทั้งสามหรือไม่แม้จะมีข้อเรียกร้องอื่นเกี่ยวกับค่าเสียหายที่ต่างฝ่ายยกขึ้นเป็นข้ออ้างข้อเถียงก็เป็นเรื่องที่เกี่ยวพันกับเงินจำนวน70,000 บาทนั้นเอง ฉะนั้น คำฟ้องแย้งของจำเลยทั้งสามที่อ้างว่ามีสิทธิริบเงิน 70,000 บาท จึงเป็นเรื่องที่เกี่ยวกับฟ้องเดิมของโจทก์ ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 177 วรรคสามพิพากษากลับ ให้รับฟ้องแย้งของจำเลยทั้งสาม ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1225/2542นาย จรูญ พล ช่วยโจทก์บริษัท ปากน้ำ รถ ประกอบ จำกัด กับพวกจำเลย ป.วิ.พ. ม. 177โจทก์ฟ้องขอให้บังคับจำเลยทั้งสามร่วมกันชดใช้ค่าสินไหมทดแทนเพื่อความชำรุดบกพร่องของรถยนต์ที่จำเลยทั้งสาม ขายให้โจทก์ โดยบรรยายฟ้องว่ารถยนต์คันดังกล่าวมีสภาพบกพร่อง เป็นเหตุให้เสื่อมความเหมาะสมแก่ประโยชน์อันมุ่งจะใช้เป็นปกติดังนี้ สภาพแห่งข้อหาของโจทก์เป็นเรื่องที่โจทก์อ้างว่าจำเลยทั้งสามส่งมอบรถยนต์อันเป็นวัตถุแห่งสัญญาซื้อขายที่มีสภาพบกพร่องให้แก่โจทก์เป็นการประพฤติผิดสัญญาทำให้โจทก์ได้รับความเสียหาย และมีคำขอบังคับให้จำเลยคืนเงิน 70,000 บาท ที่รับไปจากโจทก์และชำระค่าเสียหายแก่โจทก์ด้วย จำเลยให้การรับว่า ได้ขายรถยนต์ให้แก่โจทก์และรับเงินจากโจทก์จริง แต่ต่อสู้ว่าจำเลยไม่จำต้องคืนเงินจำนวนดังกล่าวให้แก่โจทก์ เพราะโจทก์กับจำเลยตกลงเลิกสัญญา ซื้อขายนั้นแล้ว โดยโจทก์เปลี่ยนใจเช่าซื้อรถยนต์คันใหม่ จากจำเลยและยอมให้ถือเอาเงิน 70,000 บาทนั้น เป็นส่วนหนึ่ง ของค่าเช่าซื้อ และโจทก์ยังเป็นฝ่ายผิดสัญญาเช่าซื้อ เป็นเหตุให้จำเลยเสียหาย ขอให้บังคับโจทก์ชำระค่าเสียหาย แก่จำเลย ข้อเท็จจริงตามคำฟ้องของโจทก์กับคำให้การ และฟ้องแย้งของจำเลยจึงฟังเป็นยุติว่า โจทก์ซื้อรถยนต์ จากจำเลยแล้วชำระราคาบางส่วนเป็นเงิน 70,000 บาท คงมีประเด็นที่ต้องพิจารณาว่า จำเลยเป็นฝ่ายผิดสัญญาซื้อขายต้องรับผิดคืนเงินจำนวน 70,000 บาท และชดใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์ หรือโจทก์กับจำเลยตกลงเลิกสัญญาซื้อขายแล้วเปลี่ยนมาผูกพันกันตามสัญญาเช่าซื้อ โดยโจทก์เช่าซื้อรถยนต์คันใหม่จากจำเลยและถือเอาเงิน 70,000 บาทนั้นเป็นส่วนหนึ่งของค่าเช่าซื้อ แล้วโจทก์ผิดนัดไม่ชำระค่าเช่าซื้อเป็นเหตุให้จำเลยทั้งสามมีสิทธิรับเงิน70,000 บาท และเรียกค่าเสียหายจากโจทก์ ดังนั้นเมื่อโจทก์กับจำเลยมีข้อพิพาทโดยตรงว่า โจทก์มีสิทธิเรียกเงิน 70,000 บาท คืนจากจำเลยหรือไม่ แม้จะมีข้อเรียกร้องอื่น เกี่ยวกับค่าเสียหายที่ต่างฝ่ายยกขึ้นเป็นข้ออ้างข้อเถียง ก็เป็นเรื่องที่เกี่ยวพันกับเงินจำนวน 70,000 บาทนั้นเอง ฉะนั้น คำฟ้องแย้งของจำเลยที่อ้างว่ามีสิทธิริบเงิน 70,000 บาท จึงเป็นเรื่องที่เกี่ยวกับฟ้องเดิมของโจทก์ ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 177 วรรคสาม จึงชอบที่จะรับฟ้องแย้งของจำเลยไว้พิจารณาโจทก์ฟ้องว่า จำเลยทั้งสามขายรถยนต์ยี่ห้อฮีโน่ให้โจทก์ ในราคา 440,000 บาท โจทก์วางมัดจำในวันทำสัญญา 30,000 บาทและชำระให้แก่จำเลยทั้งสามในเวลาต่อมาอีก 40,000 บาท รวมเป็นเงิน70,000 บาท ส่วนที่เหลือผ่อนชำระเป็นรายเดือน เดือนละ 17,700 บาทรวม 36 งวด โจทก์ได้รับมอบรถคันดังกล่าวจากจำเลยทั้งสามแล้วแต่ไม่สามารถใช้การได้เนื่องจากสภาพรถบกพร่องโจทก์ขอคิดค่าเสียหายที่ขาดประโยชน์จากการใช้รถจนถึงวันฟ้องเป็นเวลา 29 วัน ในอัตราวันละ4,000 บาท เป็นเงิน 116,000 บาท รวมกับเงินที่โจทก์ชำระไปแล้ว70,000 บาท เป็นเงินทั้งสิ้น 186,000 บาท ขอให้บังคับจำเลยทั้งสามร่วมกันชำระเงิน 186,000 บาท พร้อมด้วยดอกเบี้ยอัตราร้อยละ 15 ต่อปีจากจำนวนเงิน 70,000 บาท นับถัดจากวันฟ้องเป็นต้นไปจนกว่าจะชำระเสร็จแก่โจทก์จำเลยทั้งสามให้การและฟ้องแย้งว่า โจทก์กับจำเลยทั้งสามตกลงยกเลิกสัญญาซื้อขายนั้นแล้ว เนื่องจากโจทก์เปลี่ยนใจเช่าซื้อรถยนต์ยี่ห้อฮีโน่ หมายเลขทะเบียน 81 - 8760 สมุทรปราการจากจำเลยทั้งสามแทน ในราคา 637,000 บาท และยอมให้ถือเอาเงิน70,000 บาท ที่โจทก์ชำระให้จำเลยทั้งสามแล้วเป็นเงินดาวน์ กำหนดให้โจทก์ผ่อนชำระค่าเช่าซื้อส่วนที่เหลือเดือนละ 17,700 บาทรวม 36 เดือน นอกจากนี้โจทก์ยังต้องชำระค่าเบี้ยประกันภัยรถยนต์ที่เช่าซื้อแก่จำเลยอีก 26,790 บาท หลังจากทำสัญญาเช่าซื้อและรับรถไปแล้วโจทก์ผิดนัดไม่ชำระค่าเช่าซื้อและเบี้ยประกันภัยรถยนต์ให้แก่จำเลยทั้งสาม เป็นเหตุให้จำเลยทั้งสามเสียหาย ขอให้ยกฟ้องโจทก์ให้โจทก์ชำระค่าเสียหายจำนวน 380,702 บาท พร้อมดอกเบี้ยอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีนับแต่วันฟ้องแย้งเป็นต้นไปจนกว่าจะชำระเสร็จแก่จำเลยทั้งสามศาลชั้นต้นเห็นว่าฟ้องแย้งของจำเลยทั้งสามไม่เกี่ยวกับฟ้องเดิมมีคำสั่งไม่รับฟ้องแย้งจำเลยทั้งสามอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ภาค 2 พิพากษายืนจำเลยทั้งสามฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ปัญหาวินิจฉัยในชั้นนี้มีว่า ฟ้องแย้งของจำเลยเกี่ยวกับคำฟ้องเดิมหรือไม่ เห็นว่า โจทก์ฟ้องขอให้บังคับจำเลยทั้งสามร่วมกันชดใช้ค่าสินไหมทดแทนเพื่อความชำรุดบกพร่องของรถยนต์ที่จำเลยทั้งสามขายให้โจทก์ โดยบรรยายฟ้องว่า รถยนต์คันดังกล่าวมีสภาพบกพร่อง เป็นเหตุให้เสื่อมความเหมาะสมแก่ประโยชน์อันมุ่งจะใช้เป็นปกติ ดังนี้ สภาพแห่งข้อหาของโจทก์เป็นเรื่องที่โจทก์อ้างว่า จำเลยทั้งสามส่งมอบรถยนต์อันเป็นวัตถุแห่งสัญญาซื้อขายที่มีสภาพบกพร่องให้แก่โจทก์เป็นการประพฤติผิดสัญญาทำให้โจทก์ได้รับความเสียหาย และมีคำขอบังคับให้จำเลยทั้งสามคืนเงิน 70,000 บาท ที่รับไปจากโจทก์และชำระค่าเสียหายแก่โจทก์ด้วยจำเลยทั้งสามให้การรับว่า ได้ขายรถยนต์ให้แก่โจทก์และรับเงินจำนวน70,000 บาท จากโจทก์จริง แต่ต่อสู้ว่า จำเลยทั้งสามไม่จำต้องคืนเงินจำนวนดังกล่าวให้แก่โจทก์ เพราะโจทก์กับจำเลยทั้งสามตกลงเลิกสัญญาซื้อขายนั้นแล้ว โดยโจทก์เปลี่ยนใจเช่าซื้อรถยนต์คันใหม่จากจำเลยทั้งสาม และยอมให้ถือเอาเงิน 70,000 บาทนั้น เป็นส่วนหนึ่งของค่าเช่าซื้อ นอกจากนี้แล้วโจทก์ยังเป็นฝ่ายผิดสัญญาเช่าซื้อเป็นเหตุให้จำเลยทั้งสามเสียหาย ขอให้บังคับโจทก์ชำระค่าเสียหายแก่จำเลยทั้งสาม ข้อเท็จจริงตามคำฟ้องของโจทก์กับคำให้การและฟ้องแย้งของจำเลยทั้งสามฟังเป็นยุติในเบื้องต้นว่า โจทก์ซื้อรถยนต์จากจำเลยทั้งสามแล้วชำระราคาบางส่วนเป็นเงิน 70,000 บาท คงมีประเด็นที่ต้องพิจารณาว่า จำเลยทั้งสามเป็นฝ่ายผิดสัญญาซื้อขายต้องรับผิดคืนเงินจำนวน 70,000 บาท และชดใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์หรือโจทก์กับจำเลยทั้งสามตกลงเลิกสัญญาซื้อขายแล้วเปลี่ยนมาผูกพันกันตามสัญญาเช่าซื้อ โดยโจทก์เช่าซื้อรถยนต์คันใหม่จากจำเลยทั้งสามและถือเอาเงิน 70,000 บาทนั้น เป็นส่วนหนึ่งของค่าเช่าซื้อแล้วโจทก์ผิดนัดไม่ชำระค่าเช่าซื้อเป็นเหตุให้จำเลยทั้งสามมีสิทธิริบเงิน 70,000 บาท และเรียกค่าเสียหายจากโจทก์ เห็นได้ว่า โจทก์กับจำเลยทั้งสามมีข้อพิพาทโดยตรงว่าโจทก์มีสิทธิเรียกเงิน 70,000 บาท คืนจากจำเลยทั้งสามหรือไม่แม้จะมีข้อเรียกร้องอื่นเกี่ยวกับค่าเสียหายที่ต่างฝ่ายยกขึ้นเป็นข้ออ้างข้อเถียงก็เป็นเรื่องที่เกี่ยวพันกับเงินจำนวน70,000 บาทนั้นเอง ฉะนั้น คำฟ้องแย้งของจำเลยทั้งสามที่อ้างว่ามีสิทธิริบเงิน 70,000 บาท จึงเป็นเรื่องที่เกี่ยวกับฟ้องเดิมของโจทก์ ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 177 วรรคสามพิพากษากลับ ให้รับฟ้องแย้งของจำเลยทั้งสาม(กำพล ภู่สุดแสวง-สิงหะ สัตยธรรม-ระพิณ บุญสิทธิ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ