คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 972/2480หลักกฎหมาย: อัยยการเป็นโจทก์ฟ้องจำเลย 2 พวก ฐานทำร้ายร่างกายจำเลยพวกหนึ่งได้เป็นโจทก์ฟ้องจำเลยอีกพวกหนึ่งฐานทำร้ายร่างกายบาดเจ็บสาหัส เมื่อศาลขั้นต้นยกฟ้องสำนวนที่อัยยการเป็นโจทก์ฟ้อง แต่ลงโทษจำเลยพวกที่ถูกฟ้องฐานทำร้ายร่างการบาดเจ็บสาหัสแลัว อัยยการมิได้อุทธรณ์เมื่อศาลอุทธรณ์พิพากษาให้ยกฟ้องจำเลยพวกที่ถูกลงโทษอัยยการจะฎีกาไม่ได้เราะเมื่ออัยยการไม่อุทธรณ์คดีก็เสร็จเด็ดชาดแล้วคดีนี้อัยยการเป็นโจทก์ฟ้องจำเลยทั้ง ๑๐ คน ฐานทำร้ายร่างกายซึ่งกันแลกันบาดเจ็บตามกฎหมายอาญามาตรา ๒๕๔ และนายฉะใช้ นายยี่ และนายฮกเฮ้ง เข้าชื่อร่วมกัน ๓ คนเป็นโจทก์ฟ้องจำเลย ๗ คน คือฝ่ายนายเม่งกือหาว่าทำร้ายร่างกายบาดเจ็บสาหัสตาม ม. ๒๕๔, ๒๕๖, ๓๓๘ ศาลชั้นต้นฟังการพิจารณาแล้วเห็นว่าจำเลยทั้ง ๑๐ คน ต่างมีสาตราวุธสมัคร์ใจเข้าวิวาทต่อสู้กัน นายฮะใช้มีบาดเจ็บสาหัสแต่ไม่ปรากฏว่าใครเป็นผู้ทำร้าย ทั้ง ๒ ฝ่าย ต้องมีโทษตาม ม. ๒๕๘ แต่อัยยการฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตาม ม. ๒๕๔ ฟ้องนายฮะใช้กับพวกขอให้ลงโทษตาม ม. ๒๕๔ ๒๕๖ เป็นอันว่าไม่มีฟ้องของใครขอให้ลงโทษตาม ม. ๒๕๘ แต่ฉะเพาะตัวนายเม่งกือกับพวกอีก ๖ คน ยกเอามาตรา ๒๕๘ มาลงโทษได้ เพราะฟ้องของนายฮะใช้กับพวกได้บรรยายข้อเท็จจริงไว้ชัดเข้าลักษณสาหัส ส่วนนายฮะใช้นายยี่กับนายฮกเฮ้ง ลงโทษตาม ม. ๒๕๘ ไม่ได้ เพราะว่าตามฟ้องของอัยยการที่ขอให้ลงโทษตาม ม. ๒๕๔ นั้น เมื่อไม่ได้ความว่าใครทำรายใครจึงลงโทษตามมาตรา นั้นไม่ได้จึงพิพากษาลงโทษนายเม่งกือกับพวกอีก ๖ คนนั้นตาม ม. ๒๕๘ นายฮะใช้นายยี่กับนายฮกเฮ้งตาม ม. ๓๓๕ ข้อ ๑๔ ศาลอุทธรณ์เห็นว่านายฮะใช้นายยี่และนายฮกเฮ้งจะเป็นโจทก์ฟ้องนายเม่งกือกับพวกไม่ได้ เพราะไม่ไดด้เป็นผู้เสียหายเป็นแต่ผู้วิวาท เมื่อเช่นนั้นจะลงโทษจำเลยทั้ง ๗ คนนี้ไม่ได้ ส่วนข้ออุทธรณ์ของนายฮะใช้กับพวกในฐานะเป็นจำเลยในสำนวนอัยยการนั้น ฟังว่านายยี่ไม่ได้เป็นผู้ทำผิดด้วย จึงพิพากษาให้ยกฟ้องปล่อยนายเม่งกือกับพวก ๖ คนและนายยี่พ้นข้อหาไป อัยยการโจทก์ฎีกา ศาลฎีกาตัดสินว่านายเม่งกือกับพวก ๖ คนนั้นศาลชั้นต้นลงโทษโดยอาศัยฟ้องของนายฮะใช้กับพวก หาใช่ฟ้องของอัยยการไม่ อัยยการโจทก์ก็มิได้อุทธรณ์เป็นอันว่าคดีระหว่างอัยยการโจทก์ นายเม่งกือกับพวก ๖ คนเป็นอันเด็ดขาดแล้ว อัยยการจะฎีกาไม่ได้ สำหรับนายยี่จำเลยนั้น อัยยการฎีกาได้ เพราะศาลชั้นต้นลงโทษโดยอาสัยฟ้องของอัยยการ แต่คงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 972/2480นายฮะใช้ นายยี่ นายฮกเฮ้ง นายซี่หลี นายคงเอี้ยว นายงี้ นายเม้ง-ล ป.อ. ม. 254, ม. 256, ม. 258, ม. 305 (14) ป.วิ.อ. ม. 15, ม. 30, ม. 198, ม. 116 ป.วิ.พ. ม. 147อัยยการเป็นโจทก์ฟ้องจำเลย 2 พวก ฐานทำร้ายร่างกายจำเลยพวกหนึ่งได้เป็นโจทก์ฟ้องจำเลยอีกพวกหนึ่งฐานทำร้ายร่างกายบาดเจ็บสาหัส เมื่อศาลขั้นต้นยกฟ้องสำนวนที่อัยยการเป็นโจทก์ฟ้อง แต่ลงโทษจำเลยพวกที่ถูกฟ้องฐานทำร้ายร่างการบาดเจ็บสาหัสแลัว อัยยการมิได้อุทธรณ์เมื่อศาลอุทธรณ์พิพากษาให้ยกฟ้องจำเลยพวกที่ถูกลงโทษอัยยการจะฎีกาไม่ได้เราะเมื่ออัยยการไม่อุทธรณ์คดีก็เสร็จเด็ดชาดแล้วคดีนี้อัยยการเป็นโจทก์ฟ้องจำเลยทั้ง ๑๐ คน ฐานทำร้ายร่างกายซึ่งกันแลกันบาดเจ็บตามกฎหมายอาญามาตรา ๒๕๔ และนายฉะใช้ นายยี่ และนายฮกเฮ้ง เข้าชื่อร่วมกัน ๓ คนเป็นโจทก์ฟ้องจำเลย ๗ คน คือฝ่ายนายเม่งกือหาว่าทำร้ายร่างกายบาดเจ็บสาหัสตาม ม. ๒๕๔, ๒๕๖, ๓๓๘ ศาลชั้นต้นฟังการพิจารณาแล้วเห็นว่าจำเลยทั้ง ๑๐ คน ต่างมีสาตราวุธสมัคร์ใจเข้าวิวาทต่อสู้กัน นายฮะใช้มีบาดเจ็บสาหัสแต่ไม่ปรากฏว่าใครเป็นผู้ทำร้าย ทั้ง ๒ ฝ่าย ต้องมีโทษตาม ม. ๒๕๘ แต่อัยยการฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตาม ม. ๒๕๔ ฟ้องนายฮะใช้กับพวกขอให้ลงโทษตาม ม. ๒๕๔ ๒๕๖ เป็นอันว่าไม่มีฟ้องของใครขอให้ลงโทษตาม ม. ๒๕๘ แต่ฉะเพาะตัวนายเม่งกือกับพวกอีก ๖ คน ยกเอามาตรา ๒๕๘ มาลงโทษได้ เพราะฟ้องของนายฮะใช้กับพวกได้บรรยายข้อเท็จจริงไว้ชัดเข้าลักษณสาหัส ส่วนนายฮะใช้นายยี่กับนายฮกเฮ้ง ลงโทษตาม ม. ๒๕๘ ไม่ได้ เพราะว่าตามฟ้องของอัยยการที่ขอให้ลงโทษตาม ม. ๒๕๔ นั้น เมื่อไม่ได้ความว่าใครทำรายใครจึงลงโทษตามมาตรา นั้นไม่ได้จึงพิพากษาลงโทษนายเม่งกือกับพวกอีก ๖ คนนั้นตาม ม. ๒๕๘ นายฮะใช้นายยี่กับนายฮกเฮ้งตาม ม. ๓๓๕ ข้อ ๑๔ ศาลอุทธรณ์เห็นว่านายฮะใช้นายยี่และนายฮกเฮ้งจะเป็นโจทก์ฟ้องนายเม่งกือกับพวกไม่ได้ เพราะไม่ไดด้เป็นผู้เสียหายเป็นแต่ผู้วิวาท เมื่อเช่นนั้นจะลงโทษจำเลยทั้ง ๗ คนนี้ไม่ได้ ส่วนข้ออุทธรณ์ของนายฮะใช้กับพวกในฐานะเป็นจำเลยในสำนวนอัยยการนั้น ฟังว่านายยี่ไม่ได้เป็นผู้ทำผิดด้วย จึงพิพากษาให้ยกฟ้องปล่อยนายเม่งกือกับพวก ๖ คนและนายยี่พ้นข้อหาไป อัยยการโจทก์ฎีกา ศาลฎีกาตัดสินว่านายเม่งกือกับพวก ๖ คนนั้นศาลชั้นต้นลงโทษโดยอาศัยฟ้องของนายฮะใช้กับพวก หาใช่ฟ้องของอัยยการไม่ อัยยการโจทก์ก็มิได้อุทธรณ์เป็นอันว่าคดีระหว่างอัยยการโจทก์ นายเม่งกือกับพวก ๖ คนเป็นอันเด็ดขาดแล้ว อัยยการจะฎีกาไม่ได้ สำหรับนายยี่จำเลยนั้น อัยยการฎีกาได้ เพราะศาลชั้นต้นลงโทษโดยอาสัยฟ้องของอัยยการ แต่คงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์(มนธา-อมาตย์-ดูปลาตร์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: คดีนี้อัยยการเป็นโจทก์ฟ้องจำเลยทั้ง ๑๐ คน ฐานทำร้ายร่างกายซึ่งกันแลกันบาดเจ็บตามกฎหมายอาญามาตรา ๒๕๔ และนายฉะใช้ นายยี่ และนายฮกเฮ้ง เข้าชื่อร่วมกัน ๓ คนเป็นโจทก์ฟ้องจำเลย ๗ คน คือฝ่ายนายเม่งกือหาว่าทำร้ายร่างกายบาดเจ็บสาหัสตาม ม. ๒๕๔, ๒๕๖, ๓๓๘ ศาลชั้นต้นฟังการพิจารณาแล้วเห็นว่าจำเลยทั้ง ๑๐ คน ต่างมีสาตราวุธสมัคร์ใจเข้าวิวาทต่อสู้กัน นายฮะใช้มีบาดเจ็บสาหัสแต่ไม่ปรากฏว่าใครเป็นผู้ทำร้าย ทั้ง ๒ ฝ่าย ต้องมีโทษตาม ม. ๒๕๘ แต่อัยยการฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตาม ม. ๒๕๔ ฟ้องนายฮะใช้กับพวกขอให้ลงโทษตาม ม. ๒๕๔ ๒๕๖ เป็นอันว่าไม่มีฟ้องของใครขอให้ลงโทษตาม ม. ๒๕๘ แต่ฉะเพาะตัวนายเม่งกือกับพวกอีก ๖ คน ยกเอามาตรา ๒๕๘ มาลงโทษได้ เพราะฟ้องของนายฮะใช้กับพวกได้บรรยายข้อเท็จจริงไว้ชัดเข้าลักษณสาหัส ส่วนนายฮะใช้นายยี่กับนายฮกเฮ้ง ลงโทษตาม ม. ๒๕๘ ไม่ได้ เพราะว่าตามฟ้องของอัยยการที่ขอให้ลงโทษตาม ม. ๒๕๔ นั้น เมื่อไม่ได้ความว่าใครทำรายใครจึงลงโทษตามมาตรา นั้นไม่ได้จึงพิพากษาลงโทษนายเม่งกือกับพวกอีก ๖ คนนั้นตาม ม. ๒๕๘ นายฮะใช้นายยี่กับนายฮกเฮ้งตาม ม. ๓๓๕ ข้อ ๑๔ ศาลอุทธรณ์เห็นว่านายฮะใช้นายยี่และนายฮกเฮ้งจะเป็นโจทก์ฟ้องนายเม่งกือกับพวกไม่ได้ เพราะไม่ไดด้เป็นผู้เสียหายเป็นแต่ผู้วิวาท เมื่อเช่นนั้นจะลงโทษจำเลยทั้ง ๗ คนนี้ไม่ได้ ส่วนข้ออุทธรณ์ของนายฮะใช้กับพวกในฐานะเป็นจำเลยในสำนวนอัยยการนั้น ฟังว่านายยี่ไม่ได้เป็นผู้ทำผิดด้วย จึงพิพากษาให้ยกฟ้องปล่อยนายเม่งกือกับพวก ๖ คนและนายยี่พ้นข้อหาไป อัยยการโจทก์ฎีกา ศาลฎีกาตัดสินว่านายเม่งกือกับพวก ๖ คนนั้นศาลชั้นต้นลงโทษโดยอาศัยฟ้องของนายฮะใช้กับพวก หาใช่ฟ้องของอัยยการไม่ อัยยการโจทก์ก็มิได้อุทธรณ์เป็นอันว่าคดีระหว่างอัยยการโจทก์ นายเม่งกือกับพวก ๖ คนเป็นอันเด็ดขาดแล้ว อัยยการจะฎีกาไม่ได้ สำหรับนายยี่จำเลยนั้น อัยยการฎีกาได้ เพราะศาลชั้นต้นลงโทษโดยอาสัยฟ้องของอัยยการ แต่คงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 972/2480นายฮะใช้ นายยี่ นายฮกเฮ้ง นายซี่หลี นายคงเอี้ยว นายงี้ นายเม้ง-ล ป.อ. ม. 254, ม. 256, ม. 258, ม. 305 (14) ป.วิ.อ. ม. 15, ม. 30, ม. 198, ม. 116 ป.วิ.พ. ม. 147อัยยการเป็นโจทก์ฟ้องจำเลย 2 พวก ฐานทำร้ายร่างกายจำเลยพวกหนึ่งได้เป็นโจทก์ฟ้องจำเลยอีกพวกหนึ่งฐานทำร้ายร่างกายบาดเจ็บสาหัส เมื่อศาลขั้นต้นยกฟ้องสำนวนที่อัยยการเป็นโจทก์ฟ้อง แต่ลงโทษจำเลยพวกที่ถูกฟ้องฐานทำร้ายร่างการบาดเจ็บสาหัสแลัว อัยยการมิได้อุทธรณ์เมื่อศาลอุทธรณ์พิพากษาให้ยกฟ้องจำเลยพวกที่ถูกลงโทษอัยยการจะฎีกาไม่ได้เราะเมื่ออัยยการไม่อุทธรณ์คดีก็เสร็จเด็ดชาดแล้วคดีนี้อัยยการเป็นโจทก์ฟ้องจำเลยทั้ง ๑๐ คน ฐานทำร้ายร่างกายซึ่งกันแลกันบาดเจ็บตามกฎหมายอาญามาตรา ๒๕๔ และนายฉะใช้ นายยี่ และนายฮกเฮ้ง เข้าชื่อร่วมกัน ๓ คนเป็นโจทก์ฟ้องจำเลย ๗ คน คือฝ่ายนายเม่งกือหาว่าทำร้ายร่างกายบาดเจ็บสาหัสตาม ม. ๒๕๔, ๒๕๖, ๓๓๘ ศาลชั้นต้นฟังการพิจารณาแล้วเห็นว่าจำเลยทั้ง ๑๐ คน ต่างมีสาตราวุธสมัคร์ใจเข้าวิวาทต่อสู้กัน นายฮะใช้มีบาดเจ็บสาหัสแต่ไม่ปรากฏว่าใครเป็นผู้ทำร้าย ทั้ง ๒ ฝ่าย ต้องมีโทษตาม ม. ๒๕๘ แต่อัยยการฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตาม ม. ๒๕๔ ฟ้องนายฮะใช้กับพวกขอให้ลงโทษตาม ม. ๒๕๔ ๒๕๖ เป็นอันว่าไม่มีฟ้องของใครขอให้ลงโทษตาม ม. ๒๕๘ แต่ฉะเพาะตัวนายเม่งกือกับพวกอีก ๖ คน ยกเอามาตรา ๒๕๘ มาลงโทษได้ เพราะฟ้องของนายฮะใช้กับพวกได้บรรยายข้อเท็จจริงไว้ชัดเข้าลักษณสาหัส ส่วนนายฮะใช้นายยี่กับนายฮกเฮ้ง ลงโทษตาม ม. ๒๕๘ ไม่ได้ เพราะว่าตามฟ้องของอัยยการที่ขอให้ลงโทษตาม ม. ๒๕๔ นั้น เมื่อไม่ได้ความว่าใครทำรายใครจึงลงโทษตามมาตรา นั้นไม่ได้จึงพิพากษาลงโทษนายเม่งกือกับพวกอีก ๖ คนนั้นตาม ม. ๒๕๘ นายฮะใช้นายยี่กับนายฮกเฮ้งตาม ม. ๓๓๕ ข้อ ๑๔ ศาลอุทธรณ์เห็นว่านายฮะใช้นายยี่และนายฮกเฮ้งจะเป็นโจทก์ฟ้องนายเม่งกือกับพวกไม่ได้ เพราะไม่ไดด้เป็นผู้เสียหายเป็นแต่ผู้วิวาท เมื่อเช่นนั้นจะลงโทษจำเลยทั้ง ๗ คนนี้ไม่ได้ ส่วนข้ออุทธรณ์ของนายฮะใช้กับพวกในฐานะเป็นจำเลยในสำนวนอัยยการนั้น ฟังว่านายยี่ไม่ได้เป็นผู้ทำผิดด้วย จึงพิพากษาให้ยกฟ้องปล่อยนายเม่งกือกับพวก ๖ คนและนายยี่พ้นข้อหาไป อัยยการโจทก์ฎีกา ศาลฎีกาตัดสินว่านายเม่งกือกับพวก ๖ คนนั้นศาลชั้นต้นลงโทษโดยอาศัยฟ้องของนายฮะใช้กับพวก หาใช่ฟ้องของอัยยการไม่ อัยยการโจทก์ก็มิได้อุทธรณ์เป็นอันว่าคดีระหว่างอัยยการโจทก์ นายเม่งกือกับพวก ๖ คนเป็นอันเด็ดขาดแล้ว อัยยการจะฎีกาไม่ได้ สำหรับนายยี่จำเลยนั้น อัยยการฎีกาได้ เพราะศาลชั้นต้นลงโทษโดยอาสัยฟ้องของอัยยการ แต่คงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์(มนธา-อมาตย์-ดูปลาตร์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุหมายเหตุ: 108552. คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 971/2480 พิมพ์คำพิพากษาฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 971/2480 ป.อ. ม. 249, ม. 251, ม. 27()แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ