phoneee/thai-legal-corpus huggingface dataset:
ประกาศกระทรวงอุตสาหกรรมประกาศกระทรวงอุตสาหกรรมฉบับที่ ๓๕(พ.ศ. ๒๕๕๖)ออกตามความในพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมพ.ศ. ๒๕๑๑เรื่องกำหนดอัตราค่าใช้จ่ายในการตรวจสอบผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๖แห่งพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม พ.ศ. ๒๕๑๑ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม(ฉบับที่ ๖) พ.ศ. ๒๕๔๘รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมออกประกาศกำหนดอัตราค่าใช้จ่ายในการตรวจสอบผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมตามมาตรา๑๖ มาตรา ๒๐ มาตรา ๒๐ ทวิ มาตรา ๒๑ มาตรา ๒๑ ทวิ และมาตรา ๔๔ (๑) เฉพาะผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมที่ใช้เครื่องหมายมาตรฐานตามมาตรา๑๖ หรือที่ได้รับใบอนุญาตหรือได้รับอนุญาตตามมาตรา ๒๐ มาตรา ๒๐ ทวิ มาตรา ๒๑หรือมาตรา ๒๑ ทวิ ไว้ ดังต่อไปนี้มาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมเลขที่มาตรฐานรายละเอียดการตรวจสอบอัตราค่าใช้จ่ายต่อตัวอย่าง๑ ชุด (บาท)หมายเหตุเครื่องโกน เครื่องตัดและ เล็มผม และเครื่องใช้ไฟฟ้า ที่มีลักษณะคล้ายกันเฉพาะด้านความปลอดภัยมอก.1555 - 2550การทำเครื่องหมาย และข้อแนะนำ๒๕๐การป้องกันการเข้าถึงส่วนที่มีไฟฟ้า๓๕๐กำลังไฟฟ้าเข้า และกระแสไฟฟ้า๗๕๐การเกิดความร้อน๑,๕๐๐กระแสไฟฟ้ารั่ว และความทนทานไฟฟ้า ที่อุณหภูมิทำงาน๕๐๐แรงดันไฟฟ้าเกินชั่วครู่๔,๐๐๐ความต้านทานต่อความชื้น๒,๓๐๐กระแสไฟฟ้ารั่ว และความทนทานไฟฟ้า๕๐๐การป้องกันโหลดเกินของหม้อแปลงไฟฟ้า และวงจรไฟฟ้าที่เกี่ยวข้อง๘๐๐การทำงานผิดปกติ ๒,๕๐๐การทำงานผิดปกติ : กรณีสวิตซ์มีตำแหน่งวงจรเปิดได้จากการตัดวงจรทางอิเล็กทรอนิกส์ หรือสามารถตั้งการทำงานในตำแหน่งสำรองได้๒๗,๕๐๐เสถียรภาพ และอันตรายทางกล๔๐๐ความแข็งแรงทางกล๕๐๐การสร้าง๑,๕๐๐สายไฟฟ้าภายใน๕๐๐ส่วนประกอบ๕๐๐การต่อแหล่งจ่ายไฟฟ้า และสายอ่อนภายนอก๕๐๐ขั้วต่อสายสำหรับตัวนำภายนอก๔๐๐การเตรียมการสำหรับการต่อลงดิน๔๐๐หมุดเกลียวและจุดต่อ๔๐๐ระยะห่างในอากาศ ระยะห่างตามผิวฉนวน และฉนวนตัน๑,๔๐๐ความทนความร้อน และไฟ๒,๖๐๐ความต้านทานการเกิดสนิม๕๐๐ทั้งนี้ ตั้งแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป[๑]ประกาศณ วันที่ ๑๒ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๕๖ประเสริฐบุญชัยสุขรัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมปริยานุช/ผู้จัดทำ๑๙ ธันวาคม๒๕๕๖อังศุมาลี/ผู้ตรวจ๑๙ ธันวาคม๒๕๕๖[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๓๐/ตอนพิเศษ ๑๘๓ ง/หน้า ๗๓/๑๗ ธันวาคม ๒๕๕๖
กฎกระทรวงสำมะโนหรือการสำรวจตัวอย่างการเกษตร พ.ศ. 2567กฎกระทรวง สำมะโนหรือการสำรวจตัวอย่างการเกษตร พ.ศ. ๒๕๖๗อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๙ และมาตรา ๒๒ วรรคหนึ่ง แห่งพระราชบัญญัติสถิติ พ.ศ. ๒๕๕๐ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคมออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้มาตรา 1 ข้อ ๑ กฎกระทรวงนี้ให้มีอายุสิบปีมาตรา 2 ข้อ ๒ ในกฎกระทรวงนี้ "การเกษตร" หมายความว่า การปลูกพืช การเลี้ยงสัตว์ การเลี้ยงสัตว์น้ำในพื้นที่น้ำจืด การทำนาเกลือสมุทร การทำประมงน้ำจืด การทำประมงทะเล และการเพาะเลี้ยงชายฝั่ง "ผู้ถือครองทำการเกษตร" หมายความว่า บุคคลธรรมดาหรือนิติบุคคลซึ่งควบคุม หรือจัดการ และมีอำนาจตัดสินใจเกี่ยวกับการทำการเกษตรมาตรา 2 ในที่ดินที่ตนถือครอง รวมทั้งเป็นผู้รับผิดชอบทั้งด้านเทคนิคและด้านการเงินในการทำการเกษตร ทั้งนี้ ต้องเป็นผู้ถือครองทำการเกษตร ณ วันสำมะโน "หัวหน้าครัวเรือน" หมายความว่า สมาชิกในครัวเรือนคนใดคนหนึ่งซึ่งได้รับการยอมรับนับถือหรือยกย่องจากสมาชิกคนอื่นในครัวเรือนให้เป็นหัวหน้าครัวเรือนมาตรา 3 ข้อ ๓ ให้สำนักงานสถิติแห่งชาติจัดทำสำมะโนหรือการสำรวจตัวอย่างการเกษตรเพื่อเก็บรวบรวมข้อมูลเกี่ยวกับการทำการเกษตร เพื่อใช้สำหรับการวางแผน กำหนดนโยบายในการพัฒนาเศรษฐกิจด้านการเกษตรในระดับประเทศและระดับท้องถิ่น และใช้ในการติดตามประเมินผลการพัฒนาประเทศในช่วงที่ผ่านมามาตรา 3 เมื่อจะจัดทำสำมะโนหรือการสำรวจตัวอย่างการเกษตรตามวรรคหนึ่ง ให้สำนักงานสถิติแห่งชาติแจ้งวันจัดทำสำมะโนหรือการสำรวจตัวอย่างและระยะเวลาการเก็บรวบรวมข้อมูลแก่ผู้ถือครองทำการเกษตรหรือหัวหน้าครัวเรือนซึ่งเป็นผู้ให้ข้อมูลทราบล่วงหน้าไม่น้อยกว่าสิบห้าวันก่อนวันจัดทำสำมะโนหรือการสำรวจตัวอย่างดังกล่าวมาตรา 4 ข้อ ๔ เขตท้องที่ที่จัดทำสำมะโนหรือการสำรวจตัวอย่างการเกษตร ได้แก่ ทุกเขตท้องที่ทั่วราชอาณาจักรมาตรา 5 ข้อ ๕ ให้ผู้ถือครองทำการเกษตรหรือหัวหน้าครัวเรือนที่อยู่ในเขตท้องที่ตามข้อ ๔ เป็นผู้ให้ข้อมูลแก่พนักงานเจ้าหน้าที่ โดยการให้สัมภาษณ์ หรือตอบแบบสอบถามผ่านระบบเครือข่ายทางอิเล็กทรอนิกส์ หรือด้วยวิธีการอื่นตามที่ผู้อำนวยการสำนักงานสถิติแห่งชาติประกาศกำหนดมาตรา 6 ข้อ ๖ ให้สำนักงานสถิติแห่งชาติเป็นหน่วยงานผู้รับผิดชอบจัดทำสำมะโนหรือการสำรวจตัวอย่างการเกษตรตามกฎกระทรวงนี้ให้ไว้ ณ วันที่ ๒๓ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๖๗ ประเสริฐ จันทรรวงทอง รัฐมนตรีว่าการกระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคมหมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ โดยที่เป็นการสมควรจัดทำสำมะโนหรือการสำรวจตัวอย่างการเกษตรในทุกเขตท้องที่ทั่วราชอาณาจักร เพื่อเก็บรวบรวมข้อมูลเกี่ยวกับการทำการเกษตร สำหรับใช้ในการวางแผน เฝ้าระวัง ติดตาม ประเมินผลการพัฒนาประเทศ และพัฒนาคุณภาพชีวิตประชากรในภาคการเกษตรรวมทั้งใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการกำหนดนโยบายและมาตรการช่วยเหลือเกษตรกร จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้
กฎกระทรวงกฎกระทรวงกำหนดค่าธรรมเนียมค่าธรรมเนียมรายปี และหลักเกณฑ์และวิธีการชำระค่าธรรมเนียมรายปีสำหรับผู้ค้าน้ำมันและผู้ขนส่งน้ำมันพ.ศ. ๒๕๔๕[๑] อาศัยอำนาจตามความในมาตรา๖ และมาตรา ๑๕ วรรคหนึ่ง แห่งพระราชบัญญัติการค้าน้ำมันเชื้อเพลิง พ.ศ. ๒๕๔๓รัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์ออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้ข้อ๑ ให้กำหนดค่าธรรมเนียมคำขอใบทะเบียน และใบอนุญาตเป็นผู้ค้าน้ำมัน ดังต่อไปนี้(๑) คำขอ ฉบับละ ๑๐๐บาท(๒) ใบทะเบียน ฉบับละ ๑,๐๐๐ บาท(๓)ใบอนุญาตเป็นผู้ค้าน้ำมัน ฉบับละ ๒๐,๐๐๐ บาทข้อ๒ ให้กำหนดค่าธรรมเนียมรายปีสำหรับผู้ค้าน้ำมันและผู้ขนส่งน้ำมันดังต่อไปนี้(๑) ค่าธรรมเนียมประกอบกิจการค้าน้ำมันตามมาตรา๗(ก) สำหรับผู้ค้าน้ำมันที่มีปริมาณการค้าน้ำมันเชื้อเพลิงแต่ละชนิดหรือรวมกันทุกชนิดปีละตั้งแต่สองล้านเมตริกตันขึ้นไป ปีละ ๑๐๐,๐๐๐ บาท(ข) สำหรับผู้ค้าน้ำมันที่มีปริมาณการค้าน้ำมันเชื้อเพลิงแต่ละชนิดหรือรวมกันทุกชนิดปีละตั้งแต่หนึ่งแสนเมตริกตันขึ้นไปแต่ไม่ถึงสองล้านเมตริกตัน ปีละ ๙๐,๐๐๐บาท(ค) สำหรับผู้ค้าน้ำมันชนิดก๊าซปิโตรเลียมเหลวแต่เพียงชนิดเดียวที่มีปริมาณการค้าปีละตั้งแต่ห้าหมื่นเมตริกตันขึ้นไป ปีละ ๘๐,๐๐๐บาท(๒) ค่าธรรมเนียมประกอบกิจการค้าน้ำมันตามมาตรา ๑๐ ปีละ ๓๐,๐๐๐บาท(๓)ค่าธรรมเนียมประกอบกิจการค้าน้ำมันตามมาตรา ๑๑(ก) สำหรับผู้ค้าน้ำมันที่มีหัวจ่ายไม่เกินห้าหัวจ่าย ปีละ ๑,๐๐๐บาท(ข)สำหรับผู้ค้าน้ำมันที่มีหัวจ่ายเกินห้าหัวจ่ายให้คิดค่าธรรมเนียมเพิ่มขึ้นหัวจ่ายละ๑๐๐ บาทต่อปีแต่เมื่อรวมกันแล้วไม่เกิน ปีละ ๕,๐๐๐บาท(๔)ค่าธรรมเนียมประกอบกิจการขนส่งน้ำมันตามมาตรา ๑๒(ก)สำหรับผู้ขนส่งน้ำมันที่ใช้รถยนต์ให้คิดค่าธรรมเนียมคันละ๑,๐๐๐ บาทต่อปีแต่เมื่อรวมกันแล้วไม่เกิน ปีละ ๕,๐๐๐บาท(ข) สำหรับผู้ขนส่งน้ำมันที่ใช้ยานพาหนะอื่นให้คิดค่าธรรมเนียม ปีละ ๕,๐๐๐บาท(ค)สำหรับผู้ขนส่งน้ำมันที่ใช้ยานพาหนะทั้ง (ก) และ (ข)ให้คิดค่าธรรมเนียม ปีละ ๕,๐๐๐บาทข้อ ๓ ให้ผู้ค้าน้ำมันตามมาตรา ๗ผู้ค้าน้ำมันตามมาตรา ๑๐ ผู้ค้าน้ำมันตามมาตรา ๑๑ และผู้ขนส่งน้ำมันตามมาตรา ๑๒ชำระค่าธรรมเนียมรายปีในปีแรกพร้อมกับการชำระค่าธรรมเนียมใบอนุญาต ใบทะเบียนหรือพร้อมกับการรับแจ้งเป็นผู้ขนส่งน้ำมัน แล้วแต่กรณี การชำระค่าธรรมเนียมรายปีตั้งแต่ปีที่สองเป็นต้นไปของผู้ค้าน้ำมันและผู้ขนส่งน้ำมันตามวรรคหนึ่งให้ชำระภายในเดือนกุมภาพันธ์ของทุกปีข้อ ๔ ให้ผู้ค้าน้ำมันตามมาตรา ๖แห่งพระราชบัญญัติน้ำมันเชื้อเพลิง พ.ศ. ๒๕๒๑ซึ่งเป็นผู้ค้าน้ำมันซึ่งได้รับใบอนุญาตตามมาตรา ๗แห่งพระราชบัญญัติการค้าน้ำมันเชื้อเพลิง พ.ศ. ๒๕๔๓ชำระค่าธรรมเนียมรายปีในปีแรกตามที่กำหนดไว้ในข้อ ๒ (๑) (ก) (ข) หรือ (ค)ภายในหกสิบวันนับแต่วันที่กฎกระทรวงนี้มีผลใช้บังคับ และให้นำความในข้อ ๓ วรรคสองมาใช้บังคับโดยอนุโลมให้ไว้ ณ วันที่ ๒๕ เมษายน พ.ศ. ๒๕๔๕อดิศัย โพธารามิกรัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์หมายเหตุ :-เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ โดยที่มาตรา ๖แห่งพระราชบัญญัติการค้าน้ำมันเชื้อเพลิง พ.ศ. ๒๕๔๓บัญญัติให้รัฐมนตรีมีอำนาจออกกฎกระทรวงกำหนดค่าธรรมเนียมไม่เกินอัตราท้ายพระราชบัญญัติซึ่งจะกำหนดค่าธรรมเนียมให้แตกต่างโดยคำนึงถึงขนาดและกิจการของผู้ค้าน้ำมันหรือผู้ขนส่งน้ำมันก็ได้ และมาตรา ๑๕วรรคหนึ่ง แห่งพระราชบัญญัติดังกล่าวบัญญัติให้การชำระค่าธรรมเนียมรายปีต้องเป็นไปตามหลักเกณฑ์วิธีการและอัตราที่กำหนดในกฎกระทรวง จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้สุกัญญา/พิมพ์๖ มิถุนายน ๒๕๔๙สุนันทา/ฐิติพงษ์/ตรวจA+B๒๑ มิถุนายน ๒๕๔๙วิภา/ปรับปรุง๑๗ พฤษภาคม ๒๕๕๙[๑] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๑๙/ตอนที่ ๔๒ ก /หน้า ๒๑/๓ พฤษภาคม๒๕๔๕
ประกาศประธานศาลปกครองสูงสุดประกาศประธานศาลปกครองสูงสุดเรื่องหลักเกณฑ์และค่าธรรมเนียมการตรวจดู การคัดสำเนา และการรับรองสำเนาคำพิพากษาหรือคำสั่งชี้ขาดคดีปกครอง------------ โดยที่มาตรา๖๙ วรรคห้า แห่งพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง พ.ศ. ๒๕๔๒บัญญัติให้สำนักงานศาลปกครองจัดให้มีคำพิพากษาหรือคำสั่งชี้ขาดคดีปกครองไว้ที่ศาลปกครองเพื่อให้ประชาชนเข้าตรวจดูหรือขอสำเนาที่มีการรับรองถูกต้องได้ โดยจะเรียกค่าธรรมเนียมในการนั้นก็ได้ ทั้งนี้ตามระเบียบที่ ก.ศป. กำหนด และขณะนี้ยังมีกรรมการตุลาการศาลปกครองไม่ครบตามที่กฎหมายกำหนดให้เป็นก.ศป. จึงทำให้ไม่อาจมี ก.ศป. เพื่อปฏิบัติหน้าที่ตามกฎหมายได้แต่มีความจำเป็นต้องกำหนดหลักเกณฑ์และค่าธรรมเนียมในการนั้น เพื่อแก้ไขข้อขัดข้องดังกล่าวเป็นการชั่วคราวที่ประชุมใหญ่ตุลาการในศาลปกครองสูงสุดจึงมีมติเห็นชอบให้ประธานศาลปกครองสูงสุดใช้อำนาจทั่วไปในการรับผิดชอบงานของศาลปกครองให้เป็นไปโดยเรียบร้อยตามมาตรา ๒๘แห่งพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง พ.ศ. ๒๕๔๒ประกาศกำหนดหลักเกณฑ์และค่าธรรมเนียมการตรวจดู การคัดสำเนาและการรับรองสำเนาคำพิพากษาหรือคำสั่งชี้ขาดคดีปกครองใช้ไปพลางก่อน และเห็นชอบให้ประธานศาลปกครองสูงสุดออกประกาศไว้ ดังต่อไปนี้ ข้อ๑ ในประกาศนี้ "สำนักงานศาล"หมายความว่า สำนักงานศาลปกครองสูงสุด สำนักงานศาลปกครองกลาง สำนักงานศาลปกครองในภูมิภาค และศูนย์สารสนเทศ ข้อ๒ ผู้ที่ประสงค์จะขอตรวจดูขอคัดสำเนาหรือขอให้รับรองสำเนาคำพิพากษาหรือคำสั่งชี้ขาดคดีปกครองให้ยื่นคำขอเป็นหนังสือต่อเจ้าหน้าที่ของสำนักงานศาล การยื่นคำขอดังกล่าวอาจทำเป็นหนังสือระบุวัตถุประสงค์หรือยื่นตามแบบคำขอท้ายประกาศนี้ก็ได้ ข้อ๓ ให้เจ้าหน้าที่เสนอคำขอตามข้อ ๒ต่อผู้อำนวยการสำนักงานศาลหรือผู้ซึ่งผู้อำนวยการสำนักงานศาลมอบหมาย เพื่อพิจารณาอนุญาต ข้อ๔ การรับรองสำเนาคำพิพากษาหรือคำสั่งชี้ขาดคดีปกครองให้ข้าราชการฝ่ายศาลปกครองตั้งแต่ระดับ ๓ขึ้นไปซึ่งผู้อำนวยการสำนักงานศาลมอบหมายเป็นผู้รับรอง ข้อ๕ให้เรียกเก็บค่าธรรมเนียมการตรวจดู การคัดสำเนา หรือการรับรองสำเนาคำพิพากษาหรือคำสั่งชี้ขาดคดีปกครอง ดังต่อไปนี้ (๑)ค่าธรรมเนียมการตรวจดูคำพิพากษาหรือคำสั่งชี้ขาดคดีปกครอง ฉบับละ ๒๐ บาท (๒)ค่าธรรมเนียมการคัดสำเนาคำพิพากษาหรือคำสั่งชี้ขาดคดีปกครอง หน้าละ ๓ บาท เอกสารส่วนที่เกิน ๕ หน้า ให้เรียกเก็บหน้าละ ๒ บาท (๓)ค่าธรรมเนียมการรับรองสำเนาคำพิพากษาหรือคำสั่งชี้ขาดคดีปกครอง ฉบับละ ๒๐ บาท ข้อ๖ให้ประธานศาลปกครองสูงสุดมีอำนาจตีความและวินิจฉัยชี้ขาดปัญหาเกี่ยวกับการปฏิบัติตามประกาศนี้ ประกาศณ วันที่ ๑๙ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๔๔ อักขราทร จุฬารัตน ประธานศาลปกครองสูงสุด[ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย][รก.๒๕๔๔/๑๙ก/๖/๒๔ มีนาคม ๒๕๔๔] อัมพิกา/แก้ไข ๑๕ส.ค ๒๕๔๔
ประกาศสํานักงานคณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ที่ สธ. 7/2542 เรื่อง กําหนดกิจการเพิ่มเติมที่ให้สํานักงานบริการด้านหลักทรัพย์ดําเนินการได้ อาศัยอํานาจตามความในข้อ 10 (9) แห่งประกาศคณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ ที่ กธ. 42/2541 เรื่อง หลักเกณฑ์ เงื่อนไข และวิธีการขออนุญาตและการอนุญาตให้บริษัทหลักทรัพย์มีสํานักงานสาขา ลงวันที่ 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2541 สํานักงานคณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ออกข้อกําหนดไว้ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ สํานักงานบริการด้านหลักทรัพย์สามารถพิมพ์เอกสารใบเรียกเก็บเงินโดยใช้อุปกรณ์คอมพิวเตอร์ที่เชื่อมโยงกับระบบคอมพิวเตอร์ของสํานักงานใหญ่เพื่อเรียกเก็บดอกเบี้ยเงินให้กู้ยืมเพื่อซื้อหลักทรัพย์จากลูกค้าของสํานักงานบริการด้านหลักทรัพย์ได้ ทั้งนี้ ให้พนักงานผู้มีอํานาจลงนามที่ได้รับการแต่งตั้งจากสํานักงานใหญ่ลงนามในเอกสารใบเรียกเก็บเงินดังกล่าวข้อ ๒ ประกาศนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ 4 ธันวาคม พ.ศ. 2541 เป็นต้นไปผู้มีอํานาจลงนาม - ประกาศ ณ วันที่ 22 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2542 (นายปกรณ์ มาลากุล ณ อยุธยา)เลขาธิการสํานักงานคณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์
กฎกระทรวงมหาดไทยกฎกระทรวงมหาดไทยออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนตร์พุทธศักราช๒๔๗๓ (ฉบับที่ ๑๑)[๑] อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๓๘ และมาตรา ๔๒แห่งพระราชบัญญัติรถยนตร์ พุทธศักราช ๒๔๗๓รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยออกกฎไว้ดังต่อไปนี้ให้ยกเลิกความในข้อ ๑ แห่งกฎกระทรวงมหาดไทยออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนตร์พุทธศักราช ๒๔๗๓ (ฉบับที่ ๕) ลงวันที่ ๑๓ มีนาคม พุทธศักราช ๒๔๗๙และให้ใช้ความต่อไปนี้แทนข้อ ๑ให้กำหนดน้ำหนักบรรทุกและจำนวนคนโดยสาร ดังนี้(ก) รถยนตร์สาธารณะหรือรถยนตร์ส่วนบุคคลที่จดทะเบียนเป็นรถบรรทุกของและรถพ่วง ให้กำหนดน้ำหนักบรรทุกตามที่นายทะเบียนจะกำหนดให้โดยถือหนังสือรับรองของผู้ที่สร้างรถยนตร์นั้นเป็นหลักฐานในเบื้องต้น(ข)รถยนต์รับจ้างบรรทุกคนโดยสารให้คำนวณจำนวนคนโดยสาร โดยถือเกณฑ์ระยะที่นั่ง ๕๐เซ็นติเมตร์ ต่อ ๑ คน ถ้าความยาวของที่นั่งถึง ๔ เมตร ก็ให้เพิ่มจำนวนคนโดยสารได้อีก๒ คนทุกๆ ระยะที่นั่ง ๔ เมตร ในแถวเดียวกัน เด็กอายุไม่เกิน ๑๐ ปี ๒ คนเท่ากับผู้ใหญ่ ๑ คน(ค)ที่นั่งในรถยนตร์ตอนผู้ขับนั่งให้ถือเกณฑ์ระยะที่นั่งสำหรับผู้ขับ ๕๐ เซนติเมตรและสำหรับคนโดยสาร ๔๐ เซนติเมตรต่อ ๑ คนความใน (ค) ไม่ใช้บังคับแก่รถยนตร์ส่วนบุคคลชนิดที่นั่งได้ไม่เกิน๗ คน รวมทั้งผู้ขับกฎให้ไว้ ณ วันที่ ๑๕ มกราคม พุทธศักราช ๒๔๘๕ออดุลเดชจรัสลงนามแทนรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย อัมภิญา/พิมพ์๑๐เมษายน ๒๕๕๑กฎกระทรวงมหาดไทยออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนต์พ.ศ. ๒๔๗๓ (ฉบับที่ ๕) ประกาศในราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๕๓ หน้า ๑๓๓๔ ลงวันที่ ๑๔มีนาคม พ.ศ. ๒๔๗๙[๑]ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๕๙/ตอนที่ ๖/หน้า ๒๖๓/๒๗ มกราคม ๒๔๘๕
ประกาศกระทรวงการคลังประกาศกระทรวงการคลังเรื่องผลการออกพันธบัตรรัฐบาลเพื่อการบริหารหนี้ในปีงบประมาณพ.ศ. ๒๕๕๓ ครั้งที่ ๖[๑] เพื่ออนุวัติตามความในมาตรา ๑๖แห่งพระราชบัญญัติการบริหารหนี้สาธารณะ พ.ศ. ๒๕๔๘ กระทรวงการคลังขอประกาศให้ทราบโดยทั่วกันว่ากระทรวงการคลังได้ดำเนินการกู้เงินโดยวิธีการออกพันธบัตรรัฐบาลเพื่อการบริหารหนี้ในปีงบประมาณ พ.ศ. ๒๕๕๓ ครั้งที่ ๖เพื่อนำมาใช้ในการดำเนินการแปลงตั๋วเงินคลังเป็นพันธบัตรรัฐบาล ในปีงบประมาณ พ.ศ.๒๕๕๓ โดยมีเงื่อนไขและสาระสำคัญ ดังนี้๑. กระทรวงการคลังได้ดำเนินการออกจำหน่ายพันธบัตรรัฐบาลเพื่อการบริหารหนี้ในปีงบประมาณ พ.ศ. ๒๕๕๓ ครั้งที่ ๖ วงเงิน ๒๐,๐๐๐ล้านบาท โดยมีรายละเอียด ดังนี้๑.๑ พันธบัตรรัฐบาลนี้มีอายุ ๕.๓๒ ปีโดยจะไถ่ถอนครั้งเดียวทั้งจำนวนในวันที่ ๑๑ ธันวาคม ๒๕๕๘และไม่มีการไถ่ถอนก่อนครบกำหนด หากวันไถ่ถอนตรงกับวันหยุดราชการหรือวันหยุดธนาคารแห่งประเทศไทยก็ให้เลื่อนวันไถ่ถอนเป็นวันทำการถัดไปโดยการชำระคืนต้นเงินกู้ตามพันธบัตรรัฐบาลนี้จะกระทำได้ต่อเมื่อได้รับคืนพันธบัตรรัฐบาล๑.๒ พันธบัตรรัฐบาลนี้มีอัตราดอกเบี้ยร้อยละ๓.๑๒๕ ต่อปี ชำระปีละ ๒ ครั้ง ในวันที่ ๑๑ มิถุนายน และ ๑๑ ธันวาคม ของทุกปีสำหรับดอกเบี้ยงวดสุดท้ายจะชำระพร้อมกับต้นเงินของพันธบัตรรัฐบาลหากวันครบกำหนดชำระดอกเบี้ยตรงกับวันหยุดราชการหรือวันหยุดธนาคารแห่งประเทศไทยก็ให้เลื่อนไปชำระในวันทำการถัดไป๒. วิธีการจัดจำหน่ายพันธบัตรรัฐบาลมีดังนี้๒.๑ วิธีการเสนอประมูลอัตราผลตอบแทนซึ่งผู้ที่ได้รับการจัดสรรพันธบัตรรัฐบาล ได้แก่ ธนาคารพาณิชย์สำนักงานประกันสังคม และบริษัทหลักทรัพย์๒.๒ วิธีการเสนอซื้อไม่มีผู้ได้รับการจัดสรรพันธบัตรรัฐบาล๓. การจำหน่ายพันธบัตรรัฐบาลตามนัยข้อ๒ ดำเนินการในวันที่ ๑๐ สิงหาคม ๒๕๕๓ โดยมีรายละเอียดผลการจำหน่ายพันธบัตรรัฐบาลเพื่อการบริหารหนี้ในปีงบประมาณ พ.ศ. ๒๕๕๓ ครั้งที่ ๖ ดังนี้วันที่จำหน่ายวงเงินจำหน่าย(ล้านบาท)อัตราผลตอบแทนเฉลี่ย(ร้อยละต่อปี)จำนวนเงินที่จำหน่ายได้(บาท)ส่วนเพิ่ม/ส่วนลด(บาท)ดอกเบี้ยค้างจ่ายตั้งแต่วันที่จ่ายดอกเบี้ยงวดล่าสุดจนถึงวันที่จำหน่าย(บาท)๑๐ สิงหาคม ๒๕๕๓๒๐,๐๐๐๓.๐๗๐๒๒๐,๐๕๓,๙๕๗,๑๓๒.๒๘๕๓,๙๕๗,๑๓๒.๒๘-หมายเหตุ :- วันที่ลงในพันธบัตรรัฐบาล คือวันทำการที่สองถัดจากวันที่จำหน่ายพันธบัตรรัฐบาลซึ่งเป็นวันที่ได้รับเงินจากการจำหน่ายพันธบัตรรัฐบาล๔. กระทรวงการคลังได้แต่งตั้งให้ธนาคารแห่งประเทศไทยเป็นผู้จัดจำหน่ายนายทะเบียนและตัวแทนรับจ่ายเงินที่ได้จากการออกพันธบัตรโดยกำหนดค่าธรรมเนียมในการจัดการในอัตราไม่เกินร้อยละ ๐.๑ของราคาพันธบัตรรัฐบาลที่จำหน่ายได้ ดอกเบี้ยที่ชำระและต้นเงินกู้ตามพันธบัตรที่ชำระคืนประกาศณ วันที่ ๑๐ กันยายน พ.ศ. ๒๕๕๓นริศชัยสูตรรองปลัดกระทรวงการคลังหัวหน้ากลุ่มภารกิจด้านรายจ่ายและหนี้สินปฏิบัติราชการแทนปลัดกระทรวงการคลังปริยานุช/ผู้จัดทำ๒๙กันยายน ๒๕๕๓นันท์นภัสร์/ตรวจ๒๙กันยายน ๒๕๕๓[๑]ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๗/ตอนพิเศษ ๑๑๑ ง/หน้า ๓๔/๒๐ กันยายน ๒๕๕๓
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 683615หลักกฎหมาย: คดีนี้แม้ผู้ฟ้องคดีเป็นเอกชนยื่นฟ้องนาย ก. ผู้ถูกฟ้องคดีที่ ๑ ซึ่งเป็นเอกชน และเจ้าพนักงานที่ดินจังหวัดหนองคาย ผู้ถูกฟ้องคดีที่ ๒ กับกรมที่ดิน ผู้ถูกฟ้องคดีที่ ๓ ซึ่งเป็นเจ้าหน้าที่ของรัฐและหน่วยงานทางปกครอง ตามมาตรา ๓ แห่งพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง พ.ศ. ๒๕๔๒ โดยมีคำขอให้เพิกถอนการออกโฉนดที่ดินเลขที่ ๑๕๐๕๘ ของผู้ถูกฟ้องคดีที่ ๑ ก็ตาม แต่เหตุแห่งการฟ้องคดี ผู้ฟ้องคดีอ้างว่าผู้ถูกฟ้องคดีที่ ๒ และที่ ๓ ออกเอกสารสิทธิโฉนดที่ดินเลขที่ ๑๕๐๕๘ ให้แก่ผู้ถูกฟ้องคดีที่ ๑ ทับซ้อนกับที่ดินตามหนังสือรับรองการทำประโยชน์ (น.ส.๓ ก.) เลขที่ ๕๙๘, ๕๙๙ และ ๖๐๐ รวมทั้งที่ดินหัวไร่ปลายนาในที่ดินของผู้ฟ้องคดี ลักษณะข้อพิพาทในคดีนี้เป็นคดีที่ผู้ฟ้องคดีมุ่งหมายที่จะใช้สิทธิทางศาล เพื่อให้ศาลมีคำพิพากษารับรองคุ้มครองสิทธิในที่ดินของผู้ฟ้องคดี กรณีจึงเป็นการโต้แย้งเกี่ยวกับสิทธิในที่ดินพิพาทว่าเป็นที่ดินที่ผู้ฟ้องคดีมีสิทธิครอบครองหรือเป็นที่ดินตามโฉนดที่ดินของผู้ถูกฟ้องคดีที่ ๑ ซึ่งไม่ว่าศาลจะวินิจฉัยว่าที่ดินพิพาทเป็นของผู้ฟ้องคดีหรือของผู้ถูกฟ้องคดีที่ ๑ ย่อมกระทบต่อสิทธิในทางทรัพย์สินของเอกชนทั้งสองฝ่าย โดยต่างฝ่ายต่างต้องพิสูจน์การได้มาซึ่งสิทธิในที่ดิน เนื้อหาประเด็นหลักตามคำฟ้องของผู้ฟ้องคดีจึงมิใช่การขอให้ศาลตรวจสอบความชอบด้วยกฎหมายของการกระทำของฝ่ายปกครอง แต่เป็นการขอให้ศาลรับรองและคุ้มครองสิทธิในทรัพย์สินของตนเป็นสำคัญ กรณีจึงเป็นคดีพิพาทเกี่ยวกับสิทธิในที่ดิน อันอยู่ในอำนาจพิจารณาพิพากษาของศาลยุติธรรม ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำวินิจฉัยที่ 96/2564ศาลปกครองอุดรธานีศาลผู้ส่งความเห็นศาลจังหวัดหนองคายศาลผู้รับความเห็นนาง อ.ผู้ฟ้องคดีนาย ก. กับพวกรวม 3 คนผู้ถูกฟ้องคดี พ.ร.บ.จัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง พ.ศ.2542 ป.พ.พ. ป.ที่ดิน คดีนี้แม้ผู้ฟ้องคดีเป็นเอกชนยื่นฟ้องนาย ก. ผู้ถูกฟ้องคดีที่ ๑ ซึ่งเป็นเอกชน และเจ้าพนักงานที่ดินจังหวัดหนองคาย ผู้ถูกฟ้องคดีที่ ๒ กับกรมที่ดิน ผู้ถูกฟ้องคดีที่ ๓ ซึ่งเป็นเจ้าหน้าที่ของรัฐและหน่วยงานทางปกครอง ตามมาตรา ๓ แห่งพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง พ.ศ. ๒๕๔๒ โดยมีคำขอให้เพิกถอนการออกโฉนดที่ดินเลขที่ ๑๕๐๕๘ ของผู้ถูกฟ้องคดีที่ ๑ ก็ตาม แต่เหตุแห่งการฟ้องคดี ผู้ฟ้องคดีอ้างว่าผู้ถูกฟ้องคดีที่ ๒ และที่ ๓ ออกเอกสารสิทธิโฉนดที่ดินเลขที่ ๑๕๐๕๘ ให้แก่ผู้ถูกฟ้องคดีที่ ๑ ทับซ้อนกับที่ดินตามหนังสือรับรองการทำประโยชน์ (น.ส.๓ ก.) เลขที่ ๕๙๘, ๕๙๙ และ ๖๐๐ รวมทั้งที่ดินหัวไร่ปลายนาในที่ดินของผู้ฟ้องคดี ลักษณะข้อพิพาทในคดีนี้เป็นคดีที่ผู้ฟ้องคดีมุ่งหมายที่จะใช้สิทธิทางศาล เพื่อให้ศาลมีคำพิพากษารับรองคุ้มครองสิทธิในที่ดินของผู้ฟ้องคดี กรณีจึงเป็นการโต้แย้งเกี่ยวกับสิทธิในที่ดินพิพาทว่าเป็นที่ดินที่ผู้ฟ้องคดีมีสิทธิครอบครองหรือเป็นที่ดินตามโฉนดที่ดินของผู้ถูกฟ้องคดีที่ ๑ ซึ่งไม่ว่าศาลจะวินิจฉัยว่าที่ดินพิพาทเป็นของผู้ฟ้องคดีหรือของผู้ถูกฟ้องคดีที่ ๑ ย่อมกระทบต่อสิทธิในทางทรัพย์สินของเอกชนทั้งสองฝ่าย โดยต่างฝ่ายต่างต้องพิสูจน์การได้มาซึ่งสิทธิในที่ดิน เนื้อหาประเด็นหลักตามคำฟ้องของผู้ฟ้องคดีจึงมิใช่การขอให้ศาลตรวจสอบความชอบด้วยกฎหมายของการกระทำของฝ่ายปกครอง แต่เป็นการขอให้ศาลรับรองและคุ้มครองสิทธิในทรัพย์สินของตนเป็นสำคัญ กรณีจึงเป็นคดีพิพาทเกี่ยวกับสิทธิในที่ดิน อันอยู่ในอำนาจพิจารณาพิพากษาของศาลยุติธรรม (ไม่มี -) - - แหล่งที่มาสำนักงานเลขานุการคณะกรรมการวินิจฉัยฯแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกา96/2564หมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ คดีเกี่ยวกับสิทธิในที่ดิน
คำสั่งสำนักงานกลางทะเบียนพาณิชย์คำสั่งสำนักงานกลางทะเบียนพาณิชย์ที่ ๑/๒๕๕๔เรื่องหลักเกณฑ์และวิธีการกำหนดเลขทะเบียนพาณิชย์และเลขคำขอจดทะเบียนพาณิชย์จังหวัดบึงกาฬ[๑] ตามที่ได้มีการประกาศใช้พระราชบัญญัติตั้งจังหวัดบึงกาฬ พ.ศ. ๒๕๕๔เมื่อวันที่ ๒๒ มีนาคม ๒๕๕๔ โดยให้แยกอำเภอบึงกาฬ อำเภอเซกา อำเภอโซ่พิสัยอำเภอบุ้งคล้า อำเภอบึงโขงหลง อำเภอปากคาด อำเภอพรเจริญ อำเภอศรีวิไลออกจากการปกครองของจังหวัดหนองคาย รวมตั้งขึ้นเป็นจังหวัดบึงกาฬ ดังนั้นเพื่อให้การกำหนดเลขทะเบียนพาณิชย์เลขคำขอจดทะเบียนพาณิชย์และระบบการจดทะเบียนพาณิชย์ มีความถูกต้องตรงกับเขตพื้นที่ที่รับจดทะเบียนสำนักงานกลางทะเบียนพาณิชย์ จึงมีคำสั่ง ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ คำสั่งนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ ๑มกราคม ๒๕๕๕ เป็นต้นไปข้อ ๒ กำหนดให้ใช้เลขลำดับที่ ๓๘เป็นเลขรหัสจังหวัดบึงกาฬ และกำหนดเลขสำนักงานทะเบียนพาณิชย์ในเขตจังหวัดบึงกาฬไว้ตามบัญชีท้ายคำสั่งนี้ข้อ ๓ หลักเกณฑ์และวิธีการกำหนดเลขทะเบียนพาณิชย์และเลขคำขอจดทะเบียนพาณิชย์ให้เป็นไปตามคำสั่งสำนักงานกลางทะเบียนพาณิชย์ที่ ๑/๒๕๕๓ เรื่องหลักเกณฑ์และวิธีการกำหนดเลขทะเบียนพาณิชย์และเลขคำขอจดทะเบียนพาณิชย์ข้อ ๔ เลขทะเบียนพาณิชย์และเลขคำขอจดทะเบียนพาณิชย์ในเขตอำเภอบึงกาฬอำเภอเซกา อำเภอโซ่พิสัย อำเภอบุ้งคล้า อำเภอบึงโขงหลง อำเภอปากคาด อำเภอพรเจริญและอำเภอศรีวิไลที่ออกให้ไว้ก่อนมีคำสั่งฉบับนี้ให้ถือเป็นเลขทะเบียนพาณิชย์และเลขคำขอจดทะเบียนพาณิชย์ตามคำสั่งฉบับนี้สั่ง ณวันที่ ๒๗ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๕๔บรรยงค์ลิ้มประยูรวงศ์อธิบดีกรมพัฒนาธุรกิจการค้า[เอกสารแนบท้าย]๑. บัญชีท้ายคำสั่งสำนักงานกลางทะเบียนพาณิชย์ ที่ ๑/๒๕๕๔ เรื่องหลักเกณฑ์และวิธีการกำหนดเลขทะเบียนพาณิชย์และเลขคำขอจดทะเบียนพาณิชย์จังหวัดบึงกาฬรหัสสำนักงานทะเบียนพาณิชย์(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)ปริยานุช/ผู้จัดทำ๙ มกราคม ๒๕๕๕ณัฐพร/ผู้ตรวจ๙ มกราคม ๒๕๕๕[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๒๘/ตอนพิเศษ ๑๖๑ ง/หน้า ๑๑/๓๐ ธันวาคม ๒๕๕๔
พระราชกฤษฎีกาพระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในท้องที่ตำบลอุ่มเม้า ตำบลเมืองน้อย อำเภอธวัชบุรีและตำบลเหล่าตำบลเทอดไทย กิ่งอำเภอทุ่งเขาหลวงอำเภอธวัชบุรีจังหวัดร้อยเอ็ดให้เป็นเขตปฏิรูปที่ดินพ.ศ. ๒๕๔๒ ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร.ให้ไว้ ณ วันที่ ๒๐ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๔๒เป็นปีที่ ๕๔ในรัชกาลปัจจุบันพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชมีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่าโดยที่เป็นการสมควรกำหนดเขตที่ดิน ในท้องที่ตำบลอุ่มเม้าตำบลเมืองน้อย อำเภอธวัชบุรี และตำบลเหล่า ตำบลเทอดไทย กิ่งอำเภอทุ่งเขาหลวงอำเภอธวัชบุรี จังหวัดร้อยเอ็ด ให้เป็นเขตปฏิรูปที่ดินอาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๒๒๑ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย และมาตรา ๒๕ วรรคหนึ่งแห่งพระราชบัญญัติการปฏิรูปที่ดินเพื่อเกษตรกรรม พ.ศ. ๒๕๑๘ จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้มาตรา ๑พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า พระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในท้องที่ตำบลอุ่มเม้า ตำบลเมืองน้อย อำเภอธวัชบุรี และตำบลเหล่า ตำบลเทอดไทยกิ่งอำเภอทุ่งเขาหลวงอำเภอธวัชบุรี จังหวัดร้อยเอ็ด ให้เป็นเขตปฏิรูปที่ดิน พ.ศ.๒๕๔๒มาตรา ๒[๑]พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา ๓ให้ที่ดินในท้องที่ตำบลอุ่มเม้า ตำบลเมืองน้อย อำเภอธวัชบุรี และตำบลเหล่าตำบลเทอดไทย กิ่งอำเภอทุ่งเขาหลวง อำเภอธวัชบุรี จังหวัดร้อยเอ็ดภายในแนวเขตตามแผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกานี้ เป็นเขตปฏิรูปที่ดินมาตรา ๔ ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้ผู้รับสนองพระบรมราชโองการชวน หลีกภัยนายกรัฐมนตรี[เอกสารแนบท้าย]๑. พระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดิน ในท้องที่ตำบลอุ่มเม้า ตำบลเมืองน้อยอำเภอธวัชบุรีและตำบลเหล่า ตำบลเทอดไทย กิ่งอำเภอทุ่งเขาหลวง อำเภอธวัชบุรีจังหวัดร้อยเอ็ด ให้เป็นเขตปฏิรูปที่ดิน พ.ศ. ๒๕๔๒(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)วิภา/ปรับปรุง๑๒ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๘หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือเนื่องจากในท้องที่ตำบลอุ่มเม้าตำบลเมืองน้อย อำเภอธวัชบุรี และตำบลเหล่า ตำบลเทอดไทยกิ่งอำเภอทุ่งเขาหลวง อำเภอธวัชบุรีจังหวัดร้อยเอ็ดมีเกษตรกรผู้ไม่มีที่ดินประกอบเกษตรกรรมเป็นของตนเอง หรือมีที่ดินเล็กน้อยไม่เพียงพอแก่การครองชีพหรือต้องเช่าที่ดินของผู้อื่นประกอบเกษตรกรรมอยู่เป็นจำนวนมากสมควรกำหนดเขตที่ดินในท้องที่ดังกล่าวให้เป็นเขตปฏิรูปที่ดิน จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๑๖/ตอนที่ ๑๓๕ ก/หน้า ๗๐/๒๘ ธันวาคม ๒๕๔๒
ประกาศสํานักงานคณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ที่ สน. 49/2541เรื่อง การกําหนดอัตราส่วนการลงทุนเพื่อเป็นทรัพย์สินของกองทุนรวมประเภทที่ลงทุนในตราสารแห่งหนี้(ฉบับที่ 10) อาศัยอํานาจตามความในมาตรา 126(4) แห่งพระราชบัญญัติหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ พ.ศ. 2535 และข้อ 4 แห่งประกาศคณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์เรื่อง หลักเกณฑ์ เงื่อนไข และวิธีการจัดตั้งและจัดการกองทุนรวมประเภทที่ลงทุนในตราสารแห่งหนี้พ.ศ. 2536 ลงวันที่ 20 กันยายน พ.ศ. 2536 สํานักงานคณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ออกข้อกําหนดไว้ดังต่อไปนี้ ข้อ 1 ให้ยกเลิกข้อ 5 แห่งประกาศสํานักงานคณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ ที่ สก. 2/2538 เรื่อง การกําหนดอัตราส่วนการลงทุนเพื่อเป็นทรัพย์สินของกองทุนรวมประเภทที่ลงทุนในตราสารแห่งหนี้ ลงวันที่ 25 มกราคม พ.ศ. 2538 ข้อ 2 ประกาศนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปประกาศ ณ วันที่ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2541 (นายปกรณ์ มาลากุล ณ อยุธยา) เลขาธิการ สํานักงานคณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์
ประกาศคณะกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกกลางประกาศคณะกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกกลางฉบับที่๑๗๐๒ (พ.ศ. ๒๕๔๙)เรื่องกำหนด (ปรับปรุง) เส้นทางสำหรับการขนส่งประจำทางด้วยรถโดยสารหมวด๓ สายที่ ๑๓๘ หล่มสัก-พัทยา เป็น หล่มสัก-พัทยา-ระยอง[๑] ตามที่ได้มีประกาศคณะกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกกลางฉบับที่ ๑๖๑๕ (พ.ศ. ๒๕๔๙) ประกาศ ณ วันที่ ๑๒ มกราคม ๒๕๔๙ กำหนด (ปรับปรุง) เส้นทางสำหรับการขนส่งประจำทางด้วยรถโดยสารหมวด ๓ สายที่ ๑๓๘ เพชรบูรณ์-สระบุรี เป็น หล่มสัก-พัทยา นั้นคณะกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกกลางได้พิจารณาเห็นสมควรให้ปรับปรุงเส้นทางดังกล่าวฉะนั้น อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๙ (๒) แห่งพระราชบัญญัติการขนส่งทางบกพ.ศ. ๕๒๒ ประกอบกับมติคณะกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกกลาง ในการประชุมครั้งที่ ๑๔/๒๕๔๙เมื่อวันที่ ๒๗ กรกฎาคม ๒๕๔๙ จึงให้กำหนด (ปรับปรุง) เส้นทางสำหรับการขนส่งประจำทางด้วยรถโดยสารหมวด ๓ สายที่ ๑๓๘ หล่มสัก-พัทยา เป็น หล่มสัก-พัทยา-ระยอง โดยให้ใช้รายละเอียดเส้นทางดังต่อไปนี้สายที่๑๓๘ หล่มสัก-พัทยา-ระยองเริ่มต้นจากสถานีขนส่งผู้โดยสารอำเภอหล่มสัก ไปตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข๒๑ ผ่านจังหวัดเพชรบูรณ์ บ้านสามแยกวังชมพู บ้านนาเฉลียง อำเภอหนองไผ่ บ้านราหุล อำเภอบึงสามพัน(ตลาดซับสมอทอด) บ้านสามแยกวิเชียรบุรี บ้านพุเตย อำเภอศรีเทพ อำเภอชัยบาดาล บ้านม่วงค่อมถึงแยกพุแค ไปตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๑ ผ่านจังหวัดสระบุรี อำเภอหนองแค อำเภอวังน้อยแยกซ้ายไปตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๙ (ถนนวงแหวนรอบนอกฝั่งตะวันออก) แยกซ้ายไปตามทางหลวงพิเศษหมายเลข๗ ถึงทางต่างระดับบางพระ แยกขวาไปตามทางหลวงพิเศษหมายเลข ๗ ถึงแหลมฉบัง แยกซ้ายไปตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข๓ ผ่านนิคมอุตสาหกรรมแหลมฉบัง อำเภอบางละมุง เมืองพัทยา แยกซ้ายไปตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข๓๓๒ แยกซ้ายไปตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๓ ผ่านอำเภอบ้านฉาง ไปสุดเส้นทาง ณ สถานีขนส่งผู้โดยสารจังหวัดระยองประกาศณ วันที่ ๑๗ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๔๙คำรบลักขิ์สุรัสวดีรองปลัดกระทรวงคมนาคมหัวหน้ากลุ่มภารกิจด้านการขนส่งประธานกรรมการควบคุมการขนส่งทางบกกลางนันทนา/ผู้จัดทำ๒๗ กันยายน ๒๕๔๙[๑]ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๓/ตอนที่ ๙๙ ง/หน้า ๑๖๒/๒๑ กันยายน ๒๕๔๙