phoneee/thai-legal-corpus huggingface dataset:
พระราชกฤษฎีกาจัดตั้งเทศบาลเมืองระยองจังหวัดระยองพุทธศักราช ๒๔๗๘ ในพระปรมาภิไธยสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวอานันทมหิดลคณะผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์(ตามประกาศประธานสภาผู้แทนราษฎรลงวันที่ ๒๐สิงหาคม พุทธศักราช ๒๔๗๘)น.อ.อาทิตย์ทิพอาภา ร.น.เจ้าพระยายมราชพล.อ. เจ้าพระยาพิชเยนทรโยธินตราไว้ ณ วันที่๗ ธันวาคม พุทธศักราช ๒๔๗๘เป็นปีที่ ๒ในรัชกาลปัจจุบันโดยที่เห็นสมควรจัดเขตชุมนุมชนซึ่งมีสภาพเป็นสุขาภิบาลเมืองระยองให้มีฐานะเป็นเทศบาลเมืองคณะผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ในพระปรมาภิไธยสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวอาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๔๒ วรรค ๑ และวรรค ๓ แห่งพระราชบัญญัติจัดระเบียบเทศบาล พ.ศ.๒๔๗๖ จึงให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้มาตรา ๑ พระราชกฤษฎีกานี้ให้เรียกว่า พระราชกฤษฎีกาจัดตั้งเทศบาลเมืองระยองจังหวัดระยอง พุทธศักราช ๒๔๗๘มาตรา ๒[๑] ให้ใช้พระราชกฤษฎีกานี้ตั้งแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา ๓ให้จัดเขตชุมนุมชนในบรรดาตำบลอันเป็นที่ตั้งศาลาว่าการจังหวัดระยองตามเขตที่กำหนดไว้ในมาตรา ๔ ขึ้นเป็นเมืองมีฐานะเป็นเทศบาลเมือง มีนามว่า เทศบาลเมืองระยองจังหวัดระยองมาตรา ๔ ให้กำหนดเขตเทศบาลเมืองระยองจังหวัดระยอง ไว้ดังนี้ คือ ด้านเหนือตั้งแต่หลักเขตที่ ๑ริมคูฝั่งเหนือตรงมุมหมู่บ้านราษฎรเลียบไปตามริมคูฝั่งเหนือถึงหลักเขตที่ ๒ริมทางเกวียนไปทับมา ฝั่งเหนือ เลียบไปตามหมู่บ้านราษฎรถึงหลักเขตที่ ๓ ทางเกวียนไปบ้านค่าย เลยเลียบไปริมทางเกวียนฝั่งเหนือถึงหลักเขตที่๔ ริมทางเกวียนไปบ้านเกาะหวายเลียบไปตามทางเกวียนฝั่งตะวันออกด้านตะวันออกตั้งแต่หลักเขตที่ ๔ เลียบไปทางเกวียนฝั่งตะวันออกถึงหลักเขตที่ ๕ริมแม่น้ำระยองฝั่งตะวันตกข้ามแม่น้ำระยองถึงหลักเขตที่ ๖ ตรงริมแม่น้ำระยองฝั่งตะวันออกด้านใต้ตั้งแต่หลักเขตที่ ๖ เลียบริมแม่น้ำระยองฝั่งใต้ถึงหลักเขตที่ ๗ ริมแม่น้ำระยองถึงหลักเขตที่๘ ชิดทางเกวียนฝั่งเหนือ แล้วเลยเลียบริมทางเกวียนฝั่งใต้ถึงหลักเขตที่ ๙ริมถนนไปปากน้ำฝั่งใต้ด้านตะวันตกตั้งแต่หลักเขตที่ ๙ เลียบริมทางเกวียนฝั่งเหนือข้ามถนนตัดตรงทุ่งนาถึงหลักเขตที่๑๐ ริมแม่น้ำระยองฝั่งใต้ แล้วข้ามฟากแม่น้ำระยองถึงหลักเขตที่ ๑๑ตรงริมแม่น้ำระยองฝั่งเหนือบรรจบหลักเขตที่ ๑ดังปรากฏในแผนผังท้ายพระราชกฤษฎีกานี้ตามเส้นแนวเขตดังกำหนดไว้ในวรรคก่อนให้มีหลักย่อยปักไว้เป็นระยะเพื่อแสดงแนวเขตด้วยตามควรมาตรา ๕ ที่ดินหรือโรงเรือนสิ่งปลูกสร้างของผู้ใดเหลื่อมล้ำเข้ามาในเส้นเขตที่กำหนดไว้ในมาตรา๔ แม้แต่ส่วนหนึ่งส่วนใด ให้ถือว่าที่ดินซึ่งติดต่อเป็นผืนเดียวกันนั้นหรือโรงเรือนสิ่งปลูกสร้างนั้น ๆ อยู่ในเขตเทศบาลเต็มทุกส่วนมาตรา ๖ ให้โอนบรรดาทรัพย์สินตลอดจนสิทธิและหน้าที่ของสุขาภิบาลเมืองระยองเป็นของเทศบาลเมืองระยอง จังหวัดระยอง ตามมาตรา ๖๔แห่งพระราชบัญญัติจัดระเบียบเทศบาล พ.ศ. ๒๔๗๖มาตรา ๗ ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยมีหน้าที่รักษาการให้เป็นไปตามพระราชกฤษฎีกานี้ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ(ตามมติคณะรัฐมนตรี)พระยานิติศาสตร์ไพศาลย์รัฐมนตรี[เอกสารแนบท้าย]๑.แผนผังท้ายพระราชกฤษฎีกาจัดตั้งเทศบาลเมืองระยอง จังหวัดระยอง พุทธศักราช ๒๔๗๘(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)ศรินรัตน์/จัดทำ๒๐ มีนาคม ๒๕๖๓อรญา/ตรวจ๓ เมษายน ๒๕๖๓[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๕๒/-/หน้า ๑๗๑๘/๑๐ ธันวาคม ๒๔๗๘
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1414/2479หลักกฎหมาย: โจทก์ฟ้องเรียกเงินที่ค้างชำระจากจำเลย ๆ ต่อสู้ว่าได้ชำระให้ครบถ้วนแล้วเป็นหน้าที่จำเลยต้องนำสืบคดีนี้ จำเลยทำสัญญาจะซื้อที่นาจากโจทก์ราคา ๒๒๔๐ บาท จำเลยได้วางเงินมัดจำไว้แล้ว ๑๑๖๐ บาท ยังค้างอยู่อีก ๑๐๘๐ บาท โจทก์จึงฟ้องเรียกค่านาที่ยังค้างอยู่นี้ จำเลยต่อสู้ว่า จำเลยได้ชำระค่านาให้โจทก์ครบถ้วนแล้ว ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า คดีนี้ประเด็นตกหน้าที่จำเลยต้องนำสืบ พะยานของจำเลยคงมีแต่ตัวจำเลยเองที่ว่าได้ชำระเงินให้โจทก์หมดแล้ว แต่หามีใบรับเงินเป็นหลักฐานไม่ จะฟังว่าจำเลยได้ชำระเงินให้โจทก์แล้วไม่ได้ โดยไม่จำเป็นต้องวินิจฉัยว่า โจทก์มีพะยานมาสืบในข้อนี้หรือไม่ จึงพิพากษาให้จำเลยใช้เงินโจทก์ตามฟ้อง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1414/2479นายหนูโจทก์นางหุ้นจำเลย ป.พ.พ. ม. 456 ป.วิ.พ. ม. 84โจทก์ฟ้องเรียกเงินที่ค้างชำระจากจำเลย ๆ ต่อสู้ว่าได้ชำระให้ครบถ้วนแล้วเป็นหน้าที่จำเลยต้องนำสืบคดีนี้ จำเลยทำสัญญาจะซื้อที่นาจากโจทก์ราคา ๒๒๔๐ บาท จำเลยได้วางเงินมัดจำไว้แล้ว ๑๑๖๐ บาท ยังค้างอยู่อีก ๑๐๘๐ บาท โจทก์จึงฟ้องเรียกค่านาที่ยังค้างอยู่นี้ จำเลยต่อสู้ว่า จำเลยได้ชำระค่านาให้โจทก์ครบถ้วนแล้ว ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า คดีนี้ประเด็นตกหน้าที่จำเลยต้องนำสืบ พะยานของจำเลยคงมีแต่ตัวจำเลยเองที่ว่าได้ชำระเงินให้โจทก์หมดแล้ว แต่หามีใบรับเงินเป็นหลักฐานไม่ จะฟังว่าจำเลยได้ชำระเงินให้โจทก์แล้วไม่ได้ โดยไม่จำเป็นต้องวินิจฉัยว่า โจทก์มีพะยานมาสืบในข้อนี้หรือไม่ จึงพิพากษาให้จำเลยใช้เงินโจทก์ตามฟ้อง(อรรถกฤต ช.เพ็ญชาติ-มนธา-พลางกูร)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: คดีนี้ จำเลยทำสัญญาจะซื้อที่นาจากโจทก์ราคา ๒๒๔๐ บาท จำเลยได้วางเงินมัดจำไว้แล้ว ๑๑๖๐ บาท ยังค้างอยู่อีก ๑๐๘๐ บาท โจทก์จึงฟ้องเรียกค่านาที่ยังค้างอยู่นี้ จำเลยต่อสู้ว่า จำเลยได้ชำระค่านาให้โจทก์ครบถ้วนแล้ว ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า คดีนี้ประเด็นตกหน้าที่จำเลยต้องนำสืบ พะยานของจำเลยคงมีแต่ตัวจำเลยเองที่ว่าได้ชำระเงินให้โจทก์หมดแล้ว แต่หามีใบรับเงินเป็นหลักฐานไม่ จะฟังว่าจำเลยได้ชำระเงินให้โจทก์แล้วไม่ได้ โดยไม่จำเป็นต้องวินิจฉัยว่า โจทก์มีพะยานมาสืบในข้อนี้หรือไม่ จึงพิพากษาให้จำเลยใช้เงินโจทก์ตามฟ้อง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1414/2479นายหนูโจทก์นางหุ้นจำเลย ป.พ.พ. ม. 456 ป.วิ.พ. ม. 84โจทก์ฟ้องเรียกเงินที่ค้างชำระจากจำเลย ๆ ต่อสู้ว่าได้ชำระให้ครบถ้วนแล้วเป็นหน้าที่จำเลยต้องนำสืบคดีนี้ จำเลยทำสัญญาจะซื้อที่นาจากโจทก์ราคา ๒๒๔๐ บาท จำเลยได้วางเงินมัดจำไว้แล้ว ๑๑๖๐ บาท ยังค้างอยู่อีก ๑๐๘๐ บาท โจทก์จึงฟ้องเรียกค่านาที่ยังค้างอยู่นี้ จำเลยต่อสู้ว่า จำเลยได้ชำระค่านาให้โจทก์ครบถ้วนแล้ว ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า คดีนี้ประเด็นตกหน้าที่จำเลยต้องนำสืบ พะยานของจำเลยคงมีแต่ตัวจำเลยเองที่ว่าได้ชำระเงินให้โจทก์หมดแล้ว แต่หามีใบรับเงินเป็นหลักฐานไม่ จะฟังว่าจำเลยได้ชำระเงินให้โจทก์แล้วไม่ได้ โดยไม่จำเป็นต้องวินิจฉัยว่า โจทก์มีพะยานมาสืบในข้อนี้หรือไม่ จึงพิพากษาให้จำเลยใช้เงินโจทก์ตามฟ้อง(อรรถกฤต ช.เพ็ญชาติ-มนธา-พลางกูร)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1241/2535หลักกฎหมาย: อุทธรณ์ของจำเลยเรื่องฟ้องโจทก์เคลือบคลุมนั้น จำเลยอุทธรณ์เพียงว่า คำฟ้องโจทก์เป็นคำฟ้องเคลือบคลุม โดยไม่ระบุข้อเท็จจริงให้เห็นว่าเคลือบคลุมตรงไหน อย่างไร จึงเป็นอุทธรณ์ที่ไม่ชอบด้วย ป.วิ.อ. มาตรา 193 วรรคสอง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1241/2535พนักงานอัยการจังหวัดบุรีรัมย์โจทก์นางจิตติพร เวชปานโจทก์ร่วมนายพรมมา พลหนองหลวงจำเลย ป.วิ.อ. ม. 193 วรรคสองอุทธรณ์ของจำเลยเรื่องฟ้องโจทก์เคลือบคลุมนั้น จำเลยอุทธรณ์เพียงว่า คำฟ้องโจทก์เป็นคำฟ้องเคลือบคลุม โดยไม่ระบุข้อเท็จจริงให้เห็นว่าเคลือบคลุมตรงไหน อย่างไร จึงเป็นอุทธรณ์ที่ไม่ชอบด้วย ป.วิ.อ. มาตรา 193 วรรคสอง(ชวลิต พรายภู่-ตัน เวทไว-ชาติศักดิ์ ธรรมศักดิ์)ศาลจังหวัดบุรีรัมย์ - นายราเชนทร์ เรืองทวีปศาลอุทธรณ์ภาค ๑ - นายสาโรจน์ วัฒนะแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1241/2535พนักงานอัยการจังหวัดบุรีรัมย์โจทก์นางจิตติพร เวชปานโจทก์ร่วมนายพรมมา พลหนองหลวงจำเลย ป.วิ.อ. ม. 193 วรรคสองอุทธรณ์ของจำเลยเรื่องฟ้องโจทก์เคลือบคลุมนั้น จำเลยอุทธรณ์เพียงว่า คำฟ้องโจทก์เป็นคำฟ้องเคลือบคลุม โดยไม่ระบุข้อเท็จจริงให้เห็นว่าเคลือบคลุมตรงไหน อย่างไร จึงเป็นอุทธรณ์ที่ไม่ชอบด้วย ป.วิ.อ. มาตรา 193 วรรคสอง(ชวลิต พรายภู่-ตัน เวทไว-ชาติศักดิ์ ธรรมศักดิ์)ศาลจังหวัดบุรีรัมย์ - นายราเชนทร์ เรืองทวีปศาลอุทธรณ์ภาค ๑ - นายสาโรจน์ วัฒนะแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
พระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืนในท้องที่ตำบลบึงอำเภอศรีราชา จังหวัดชลบุรีพ.ศ. ๒๕๕๙ ภูมิพลอดุลยเดชป.ร.ให้ไว้ ณ วันที่๗ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๕๙เป็นปีที่ ๗๑ในรัชกาลปัจจุบันพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชมีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่าโดยที่เป็นการสมควรกำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืนในท้องที่ตำบลบึง อำเภอศรีราชา จังหวัดชลบุรี เพื่อขยายทางหลวงชนบท ชบ. ๓๐๐๙ตามโครงการขยายทางต่างระดับข้ามทางหลวงพิเศษหมายเลข ๗อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๒๒ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย(ฉบับชั่วคราว)พุทธศักราช ๒๕๕๗ กับมาตรา ๕ วรรคสาม และมาตรา ๖แห่งพระราชบัญญัติว่าด้วยการเวนคืนอสังหาริมทรัพย์ พ.ศ. ๒๕๓๐ ประกอบกับมาตรา ๖๘/๑แห่งพระราชบัญญัติทางหลวง พ.ศ. ๒๕๓๕ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติทางหลวง(ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๔๙ จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ดังต่อไปนี้มาตรา๑ พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า พระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืนในท้องที่ตำบลบึง อำเภอศรีราชา จังหวัดชลบุรี พ.ศ. ๒๕๕๙มาตรา๒[๑] พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา๓ พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับได้มีกำหนดสี่ปีมาตรา๔ ที่ดินที่จะเวนคืนตามพระราชกฤษฎีกานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อใช้ในการขยายทางหลวงชนบทชบ. ๓๐๐๙ ตามโครงการขยายทางต่างระดับข้ามทางหลวงพิเศษหมายเลข ๗มาตรา ๕ ให้อธิบดีกรมทางหลวงชนบทเป็นเจ้าหน้าที่เวนคืนตามพระราชกฤษฎีกานี้มาตรา๖ เขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืนตามพระราชกฤษฎีกานี้อยู่ในท้องที่ตำบลบึง อำเภอศรีราชา จังหวัดชลบุรี มีส่วนกว้างสองร้อยเมตร ทั้งนี้ภายในแนวเขตตามแผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกานี้มาตรา๗ ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคมรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้ผู้รับสนองพระบรมราชโองการพลเอกประยุทธ์ จันทร์โอชานายกรัฐมนตรี[เอกสารแนบท้าย]๑. แผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืนในท้องที่ตำบลบึง อำเภอศรีราชา จังหวัดชลบุรี พ.ศ. ๒๕๕๙(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)หมายเหตุ:- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือ เนื่องจากมีความจำเป็นต้องขยายทางหลวงชนบท ชบ. ๓๐๐๙ตามโครงการขยายทางต่างระดับข้ามทางหลวงพิเศษหมายเลข ๗ ในท้องที่ตำบลบึงอำเภอศรีราชา จังหวัดชลบุรี เพื่ออำนวยความสะดวกและความรวดเร็วแก่การจราจรและการขนส่งอันเป็นกิจการสาธารณูปโภคสมควรกำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืนในท้องที่ดังกล่าวเพื่อให้เจ้าหน้าที่หรือผู้ซึ่งได้รับมอบหมายจากเจ้าหน้าที่มีสิทธิเข้าไปทำการสำรวจและเพื่อทราบข้อเท็จจริงเกี่ยวกับอสังหาริมทรัพย์ที่จะต้องเวนคืนที่แน่นอน จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้ชวัลพร/ปริยานุช/จัดทำ๒๒กรกฎาคม ๒๕๕๙อุไลพร/สลิลลา/ปรับปรุง๒๑ มิถุนายน๒๕๖๒อนุกูล/ตรวจ๔ ธันวาคม ๒๕๖๒[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๓๓/ตอนที่ ๕๙ ก/หน้า ๑๙/๑๓ กรกฎาคม ๒๕๕๙
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 63802หลักกฎหมาย: กรณีที่ศาลชั้นต้นมีคำสั่งยกคำร้องของโจทก์ที่ขอนำพยานหลักฐานมาแสดงเพิ่มเติมว่าเป็นคนยากจนโจทก์จึงอุทธรณ์คำสั่งและศาลอุทธรณ์ มีคำสั่งยืนนั้นคำสั่งไม่เป็นที่สุดตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 156 โจทก์มีสิทธิฎีกาได้และฎีกาในชั้นนี้ได้รับยกเว้นค่าธรรมเนียมศาลอยู่แล้วไม่มีความจำเป็นที่โจทก์จะขอฎีกาอย่างคนอนาถาขึ้นมาด้วย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 136/2524นายสด สาตมาลีโจทก์นายขจัด รักษ์ชิตวัน กับพวกจำเลย ป.วิ.พ. ม. 156กรณีที่ศาลชั้นต้นมีคำสั่งยกคำร้องของโจทก์ที่ขอนำพยานหลักฐานมาแสดงเพิ่มเติมว่าเป็นคนยากจนโจทก์จึงอุทธรณ์คำสั่งและศาลอุทธรณ์ มีคำสั่งยืนนั้นคำสั่งไม่เป็นที่สุดตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 156 โจทก์มีสิทธิฎีกาได้และฎีกาในชั้นนี้ได้รับยกเว้นค่าธรรมเนียมศาลอยู่แล้วไม่มีความจำเป็นที่โจทก์จะขอฎีกาอย่างคนอนาถาขึ้นมาด้วย(ประสม ศรีเจริญ-เพียร ศรีอรุณ-บรรเทอง ภู่กฤษณา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 136/2524นายสด สาตมาลีโจทก์นายขจัด รักษ์ชิตวัน กับพวกจำเลย ป.วิ.พ. ม. 156กรณีที่ศาลชั้นต้นมีคำสั่งยกคำร้องของโจทก์ที่ขอนำพยานหลักฐานมาแสดงเพิ่มเติมว่าเป็นคนยากจนโจทก์จึงอุทธรณ์คำสั่งและศาลอุทธรณ์ มีคำสั่งยืนนั้นคำสั่งไม่เป็นที่สุดตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 156 โจทก์มีสิทธิฎีกาได้และฎีกาในชั้นนี้ได้รับยกเว้นค่าธรรมเนียมศาลอยู่แล้วไม่มีความจำเป็นที่โจทก์จะขอฎีกาอย่างคนอนาถาขึ้นมาด้วย(ประสม ศรีเจริญ-เพียร ศรีอรุณ-บรรเทอง ภู่กฤษณา)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 62516หลักกฎหมาย: ฎีกาว่าเช็คพิพาทจะโอนเพื่อชำระหนี้ต่อไปได้หรือไม่อีกทั้งการกระทำของจำเลยจากข้อเท็จจริงที่ศาลล่างฟังมาจะเป็นความผิดตามฟ้องโจทก์หรือไม่ และฎีกาที่ว่าคำวินิจฉัยของศาลชั้นต้นเป็นคำวินิจฉัยที่คลาดเคลื่อนต่อพยานหลักฐานในสำนวน เป็นการไม่ชอบด้วยกฎหมายล้วนเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ส่วนฎีกาที่ว่าคำสั่งของศาลชั้นต้นที่ไม่อนุญาตให้ทนายโจทก์เปิดเทปบันทึกเสียงการสนทนาระหว่างโจทก์กับจำเลยให้จำเลยฟัง เพื่อที่ทนายโจทก์จะได้ซักค้านจำเลยเป็นการไม่ชอบด้วยกฎหมายนั้น เมื่อปรากฏว่าศาลชั้นต้นฟังข้อเท็จจริงว่าเสียงที่พูดในเทปไม่ใช่เสียงจำเลยฎีกาข้อนี้จึงไม่เป็นสาระแก่คดีอันควรได้รับวินิจฉัยต้องห้ามฎีกา ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 1118/2526นางสาวสุดารัตน์ สัตยารักษ์โจทก์นางสร้อยไข่ ธนปกรณ์จำเลย ป.วิ.อ. ม. 220, ม. 15 ป.วิ.พ. ม. 249ฎีกาว่าเช็คพิพาทจะโอนเพื่อชำระหนี้ต่อไปได้หรือไม่อีกทั้งการกระทำของจำเลยจากข้อเท็จจริงที่ศาลล่างฟังมาจะเป็นความผิดตามฟ้องโจทก์หรือไม่ และฎีกาที่ว่าคำวินิจฉัยของศาลชั้นต้นเป็นคำวินิจฉัยที่คลาดเคลื่อนต่อพยานหลักฐานในสำนวน เป็นการไม่ชอบด้วยกฎหมายล้วนเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ส่วนฎีกาที่ว่าคำสั่งของศาลชั้นต้นที่ไม่อนุญาตให้ทนายโจทก์เปิดเทปบันทึกเสียงการสนทนาระหว่างโจทก์กับจำเลยให้จำเลยฟัง เพื่อที่ทนายโจทก์จะได้ซักค้านจำเลยเป็นการไม่ชอบด้วยกฎหมายนั้น เมื่อปรากฏว่าศาลชั้นต้นฟังข้อเท็จจริงว่าเสียงที่พูดในเทปไม่ใช่เสียงจำเลยฎีกาข้อนี้จึงไม่เป็นสาระแก่คดีอันควรได้รับวินิจฉัยต้องห้ามฎีกา(ศักดิ์ สนองชาติ-นิยม ติวุตานนท์-ม.ร.ว.ชัยวัฒน์ ชมพูนุท)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 1118/2526นางสาวสุดารัตน์ สัตยารักษ์โจทก์นางสร้อยไข่ ธนปกรณ์จำเลย ป.วิ.อ. ม. 220, ม. 15 ป.วิ.พ. ม. 249ฎีกาว่าเช็คพิพาทจะโอนเพื่อชำระหนี้ต่อไปได้หรือไม่อีกทั้งการกระทำของจำเลยจากข้อเท็จจริงที่ศาลล่างฟังมาจะเป็นความผิดตามฟ้องโจทก์หรือไม่ และฎีกาที่ว่าคำวินิจฉัยของศาลชั้นต้นเป็นคำวินิจฉัยที่คลาดเคลื่อนต่อพยานหลักฐานในสำนวน เป็นการไม่ชอบด้วยกฎหมายล้วนเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ส่วนฎีกาที่ว่าคำสั่งของศาลชั้นต้นที่ไม่อนุญาตให้ทนายโจทก์เปิดเทปบันทึกเสียงการสนทนาระหว่างโจทก์กับจำเลยให้จำเลยฟัง เพื่อที่ทนายโจทก์จะได้ซักค้านจำเลยเป็นการไม่ชอบด้วยกฎหมายนั้น เมื่อปรากฏว่าศาลชั้นต้นฟังข้อเท็จจริงว่าเสียงที่พูดในเทปไม่ใช่เสียงจำเลยฎีกาข้อนี้จึงไม่เป็นสาระแก่คดีอันควรได้รับวินิจฉัยต้องห้ามฎีกา(ศักดิ์ สนองชาติ-นิยม ติวุตานนท์-ม.ร.ว.ชัยวัฒน์ ชมพูนุท)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 392/2483หลักกฎหมาย: +ส่งเรือให้โจทก์ ยกฟ้อง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 392/2483+ส่งเรือให้โจทก์ ยกฟ้อง()แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 392/2483+ส่งเรือให้โจทก์ ยกฟ้อง()แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศสำนักทะเบียนกลางประกาศสำนักทะเบียนกลางเรื่องการจัดตั้งสำนักทะเบียนท้องถิ่น[๑] อาศัยอำนาจตามความในมาตรา๘/๑ แห่งพระราชบัญญัติการทะเบียนราษฎร พ.ศ. ๒๕๓๔ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติการทะเบียนราษฎร (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๕๑ประกอบกับประกาศสำนักทะเบียนกลาง เรื่อง หลักเกณฑ์การจัดตั้งยุบหรือควบรวมสำนักทะเบียนอำเภอ หรือสำนักทะเบียนท้องถิ่น ลงวันที่ ๑๘ กันยายน๒๕๕๒ผู้อำนวยการทะเบียนกลางประกาศกำหนดให้เทศบาลเมืองและเทศบาลตำบลเป็นสำนักทะเบียนท้องถิ่นดังต่อไปนี้๑.เทศบาลตำบลห้วยยาง อำเภอคอนสาร จังหวัดชัยภูมิ๒. เทศบาลเมืองปรกฟ้าอำเภอเกาะจันทร์ จังหวัดชลบุรี๓.เทศบาลเมืองลาดสวาย อำเภอลำลูกกา จังหวัดปทุมธานีโดยให้มีอำนาจหน้าที่และความรับผิดชอบเกี่ยวกับการทะเบียนราษฎรตามกฎหมาย กฎและระเบียบที่เกี่ยวข้องเช่นเดียวกับสำนักทะเบียนท้องถิ่นเทศบาลอื่นที่จัดตั้งไว้แล้วตามพระราชบัญญัติการทะเบียนราษฎรพ.ศ. ๒๕๓๔ แก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๕๑ประกาศ ณ วันที่ ๓๑ มกราคม พ.ศ. ๒๕๖๑ร้อยตำรวจโท อาทิตย์ บุญญะโสภัตผู้อำนวยการทะเบียนกลางปวันวิทย์/จัดทำ๒๕ เมษายน ๒๕๖๑[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๓๕/ตอน ๒๐ ง/หน้า ๔/๑๕ มีนาคม ๒๕๖๑
ประกาศคณะกรรมการประมงประจำจังหวัดราชบุรีประกาศคณะกรรมการประมงประจำจังหวัดราชบุรีเรื่องกำหนดเขตเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำสำหรับกิจการการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำควบคุมประเภทการเพาะเลี้ยงจระเข้พ.ศ. ๒๕๖๐ โดยที่กฎกระทรวงกำหนดกิจการการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำให้เป็นกิจการการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำควบคุมพ.ศ. ๒๕๕๙ ออกตามความในมาตรา ๖ วรรคหนึ่ง และมาตรา ๗๖ แห่งพระราชกำหนดการประมง พ.ศ. ๒๕๕๘กำหนดให้การเพาะเลี้ยงจระเข้ เป็นกิจการการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำควบคุมและความในมาตรา ๗๗แห่งพระราชกำหนดดังกล่าวบัญญัติห้ามมิให้ผู้ใดประกอบกิจการการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำควบคุมนอกเขตพื้นที่ที่คณะกรรมการประมงประจำจังหวัดประกาศกำหนดให้เป็นเขตเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำอาศัยอำนาจตามความในมาตรา๒๘ วรรคหนึ่ง (๓) แห่งพระราชกำหนดการประมง พ.ศ. ๒๕๕๘คณะกรรมการประมงประจำจังหวัดราชบุรีออกประกาศไว้ ดังต่อไปนี้ข้อ๑ ให้เขตพื้นที่จังหวัดราชบุรีเป็นเขตเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำสำหรับกิจการการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำควบคุมประเภท การเพาะเลี้ยงจระเข้ข้อ๒[๑] ประกาศนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปประกาศ ณ วันที่ ๒๙พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๖๐ชัยวัฒน์ ชื่นโกสุมผู้ว่าราชการจังหวัดราชบุรีประธานคณะกรรมการประมงประจำจังหวัดราชบุรีอัญชลี/จัดทำ๑๙ มิถุนายน๒๕๖๐พิมพ์มาดา/ตรวจ๑๙ กรกฎาคม๒๕๖๐[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๓๔/ตอนพิเศษ ๑๖๔ ง/หน้า ๔๑/๑๖ มิถุนายน ๒๕๖๐
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 936/2468หลักกฎหมาย: ป้องกันตัวได้ความว่าเวลากลางคืน ย.ผู้ตายแล ร.เดินมาสวนทางกับ อ.จำเลยแล ป. เวลานั้นเดือนมืดมาก ทั้ง ๒ ฝ่ายจำกันไม่ได้ เมื่อ ย.ดัน อ.ถึงตัวกันเข้า ย.เอามือกุมที่พกเหมือนจะจับมีดแล้วหยุดยืนผินหน้าตรงมาที่ อ.ทันใด อ.เอานักมีดดาพซึ่งส.รวมมีดอยู่ตี ย. ๑ ที แล้ว ย.ยังเหลียวตัวเข้าหาจำเลยอีก อ.จึงชักมีดออกจากฝักฟัน ๑ ที แล้ววิ่งหนีไป ย.ล้มลงขาดใจตายทันที ขณะนั้น ย.มีมีดเหน็บอยู่ที่ท้อง ๑ เล่ม แลชักขึ้นจากฝักแล้ว ๑ ฝ่ามือ ดังนี้ ฎีกาตัดสินว่า ย.แสดงกิริยาให้น่าคิดว่าจะทำร้ายในที่มืดซึ่งต่างมิรู้ว่าใครเปนใคร อ.จึงทำร้าย ย.ในเวลาฉุกละหุกดังนี้ เปนการป้องกันตัวพอสมควรแก่เหตุ ให้ปล่อย อ. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 936/2468อัยการจังหวัดตากโจทก์นายอ้ายล. ป.อ. ม. 50ป้องกันตัวได้ความว่าเวลากลางคืน ย.ผู้ตายแล ร.เดินมาสวนทางกับ อ.จำเลยแล ป. เวลานั้นเดือนมืดมาก ทั้ง ๒ ฝ่ายจำกันไม่ได้ เมื่อ ย.ดัน อ.ถึงตัวกันเข้า ย.เอามือกุมที่พกเหมือนจะจับมีดแล้วหยุดยืนผินหน้าตรงมาที่ อ.ทันใด อ.เอานักมีดดาพซึ่งส.รวมมีดอยู่ตี ย. ๑ ที แล้ว ย.ยังเหลียวตัวเข้าหาจำเลยอีก อ.จึงชักมีดออกจากฝักฟัน ๑ ที แล้ววิ่งหนีไป ย.ล้มลงขาดใจตายทันที ขณะนั้น ย.มีมีดเหน็บอยู่ที่ท้อง ๑ เล่ม แลชักขึ้นจากฝักแล้ว ๑ ฝ่ามือ ดังนี้ ฎีกาตัดสินว่า ย.แสดงกิริยาให้น่าคิดว่าจะทำร้ายในที่มืดซึ่งต่างมิรู้ว่าใครเปนใคร อ.จึงทำร้าย ย.ในเวลาฉุกละหุกดังนี้ เปนการป้องกันตัวพอสมควรแก่เหตุ ให้ปล่อย อ.(ศรี-พรหม-หริศ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ได้ความว่าเวลากลางคืน ย.ผู้ตายแล ร.เดินมาสวนทางกับ อ.จำเลยแล ป. เวลานั้นเดือนมืดมาก ทั้ง ๒ ฝ่ายจำกันไม่ได้ เมื่อ ย.ดัน อ.ถึงตัวกันเข้า ย.เอามือกุมที่พกเหมือนจะจับมีดแล้วหยุดยืนผินหน้าตรงมาที่ อ.ทันใด อ.เอานักมีดดาพซึ่งส.รวมมีดอยู่ตี ย. ๑ ที แล้ว ย.ยังเหลียวตัวเข้าหาจำเลยอีก อ.จึงชักมีดออกจากฝักฟัน ๑ ที แล้ววิ่งหนีไป ย.ล้มลงขาดใจตายทันที ขณะนั้น ย.มีมีดเหน็บอยู่ที่ท้อง ๑ เล่ม แลชักขึ้นจากฝักแล้ว ๑ ฝ่ามือ ดังนี้ ฎีกาตัดสินว่า ย.แสดงกิริยาให้น่าคิดว่าจะทำร้ายในที่มืดซึ่งต่างมิรู้ว่าใครเปนใคร อ.จึงทำร้าย ย.ในเวลาฉุกละหุกดังนี้ เปนการป้องกันตัวพอสมควรแก่เหตุ ให้ปล่อย อ. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 936/2468อัยการจังหวัดตากโจทก์นายอ้ายล. ป.อ. ม. 50ป้องกันตัวได้ความว่าเวลากลางคืน ย.ผู้ตายแล ร.เดินมาสวนทางกับ อ.จำเลยแล ป. เวลานั้นเดือนมืดมาก ทั้ง ๒ ฝ่ายจำกันไม่ได้ เมื่อ ย.ดัน อ.ถึงตัวกันเข้า ย.เอามือกุมที่พกเหมือนจะจับมีดแล้วหยุดยืนผินหน้าตรงมาที่ อ.ทันใด อ.เอานักมีดดาพซึ่งส.รวมมีดอยู่ตี ย. ๑ ที แล้ว ย.ยังเหลียวตัวเข้าหาจำเลยอีก อ.จึงชักมีดออกจากฝักฟัน ๑ ที แล้ววิ่งหนีไป ย.ล้มลงขาดใจตายทันที ขณะนั้น ย.มีมีดเหน็บอยู่ที่ท้อง ๑ เล่ม แลชักขึ้นจากฝักแล้ว ๑ ฝ่ามือ ดังนี้ ฎีกาตัดสินว่า ย.แสดงกิริยาให้น่าคิดว่าจะทำร้ายในที่มืดซึ่งต่างมิรู้ว่าใครเปนใคร อ.จึงทำร้าย ย.ในเวลาฉุกละหุกดังนี้ เปนการป้องกันตัวพอสมควรแก่เหตุ ให้ปล่อย อ.(ศรี-พรหม-หริศ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศกระแสร์พระบรมราชโองการประกาศกระแสร์พระบรมราชโองการให้ใช้พระราชบัญญัติรถลากในมณฑลภูเก็ตเฉพาะจังหวัดภูเก็ต------------------------มีพระบรมราชโองการในพระบาทสมเด็จพระรามาธิบดีศรีสินทรมหาวชิราวุธพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ดำรัสเหนือเกล้า ฯ สั่งว่าตามที่ทรงพระกรุณาโปรดเกล้า ฯ ให้ใช้พระราชบัญญัติรถลาก รัตนโกสินทร์ศก 120(พ.ศ.2444) กับประกาศแก้ไขข้อความในพระราชบัญญัติรถลากเป็นบางมาตราอีก 2ฉบับ คือ ฉบับลงวันที่ 25 พฤษภาคม รัตนโกสินทร์ศก 124 (พ.ศ.2448)และฉบับลงวันที่ 15มกราคม รัตนโกสินทร์ศก 126 (พ.ศ.2450) ตามหัวเมืองนั้นบัดนี้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้า ฯ ให้ใช้พระราชบัญญัติรถลาก รัตนโกสินทร์ศก 120 (พ.ศ.2444)กับประกาศแก้ไขข้อความในพระราชบัญญัติรถลากอีก 2 ฉบับนั้น ในมณฑลภูเก็ต เฉพาะจังหวัดภูเก็ตตั้งแต่วันที่ 1สิงหาคม พระพุทธศักราช2465 เป็นต้นไปส่วนผลประโยชน์อันจะพึงได้จากการจดทะเบียนตามพระราชบัญญัติด้วยประการใด ๆ นั้น ทรงพระกรุณาโปรดเกล้า ฯพระราชทานให้เป็นรายได้ของสุขาภิบาลเมืองภูเก็ตประกาศมา ณ วันที่ 22 เมษายน พระพุทธศักราช 2465
พระราชกฤษฎีกาพระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืนในท้องที่อำเภอดุสิตจังหวัดพระนครพุทธศักราช๒๔๘๔ ในพระปรมาภิไธยสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวอานันทมหิดลคณะผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์(ตามประกาศประธานสภาผู้แทนราษฎร)ลงวันที่๔ สิงหาคม พุทธศักราช ๒๔๘๐อาทิตย์ทิพยอาภาพล.อ.พิชเยนทร โยธิน ตราไว้ณ วันที่ ๘ เมษายน พุทธศักราช ๒๔๘๔ เป็นปีที่๘ ในรัชกาลปัจจุบันโดยที่เห็นสมควรกำหนดเขตที่ดินที่จะทำการสำรวจเพื่อเวนคืนในท้องที่อำเภอดุสิต จังหวัดพระนคร เพื่อขยายร่วมถนนพญาไทกับถนนราชวิถีและถนนประชาธิปัตย์คณะผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ในพระปรมาภิไธยสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๔๑ และมาตรา ๔๓แห่งพระราชบัญญัติทางหลวง พุทธศักราช ๒๔๘๒ จึงให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ดังต่อไปนี้มาตรา ๑ พระราชกฤษฎีกานี้ให้เรียกว่า พระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืนในท้องที่อำเภอดุสิต จังหวัดพระนคร พุทธศักราช ๒๔๘๔มาตรา ๒[๑] ให้ใช้พระราชกฤษฎีกานี้ตั้งแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา ๓ พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้ได้มีกำหนดสองปีมาตรา ๔ ให้นายกเทศมนตรีนครกรุงเทพเป็นเจ้าหน้าที่จัดการเพื่อดำเนินการเวนคืนอสังหาริมทรัพย์ตามพระราชกฤษฎีกานี้มาตรา ๕บริเวณที่ดินที่จะทำการสำรวจเพื่อเวนคืนตามพระราชกฤษฎีกานี้อยู่ในท้องที่อำเภอดุสิต จังหวัดพระนคร ตามแนวเขตในแผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกานี้มาตรา ๖ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยรักษาการให้เป็นไปตามพระราชกฤษฎีกานี้ผู้รับสนองพระบรมราชโองการพิบูลสงครามนายกรัฐมนตรีมณฑาทิพย์/พิมพ์๒๙สิงหาคม ๒๕๔๖ศุภสรณ์/นวพรจัดทำ๒กันยายน ๒๕๔๖A+B+C[๑]รก.๒๔๘๔/-/๕๕๐/๑๕ เมษายน ๒๔๘๔
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 63352หลักกฎหมาย: ฎีกาที่ว่า เอกสารรายการรับเงินที่ผู้ให้เช่าเซ็นชื่อไว้ให้จำเลยในเวลารับเงินทุกๆเดือน ถูกต้องตามที่กฎหมายบัญญัติไว้ว่าเป็นผู้ให้เช่าและถือได้ว่าจำเลยมีสัญญาเช่าเป็นหนังสือลงลายมือชื่อผู้ให้เช่านับแต่วันรับเงินเป็นต้นไปเป็นฎีกาในข้อเท็จจริงการคัดค้านคำสั่งตัดพยานของศาลชั้นต้น นั้นเป็นปัญหาข้อเท็จจริง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 878/2521นางสาววรรณา ปาริฉัตรานนท์ กับพวกโจทก์นายวัฒนา เงินดีจำเลย ป.วิ.พ. ม. 248ฎีกาที่ว่า เอกสารรายการรับเงินที่ผู้ให้เช่าเซ็นชื่อไว้ให้จำเลยในเวลารับเงินทุกๆเดือน ถูกต้องตามที่กฎหมายบัญญัติไว้ว่าเป็นผู้ให้เช่าและถือได้ว่าจำเลยมีสัญญาเช่าเป็นหนังสือลงลายมือชื่อผู้ให้เช่านับแต่วันรับเงินเป็นต้นไปเป็นฎีกาในข้อเท็จจริงการคัดค้านคำสั่งตัดพยานของศาลชั้นต้น นั้นเป็นปัญหาข้อเท็จจริง(ประเสริฐ วราภรณ์-ยง โรจนสุพจน์-ประสม ศรีเจริญ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 878/2521นางสาววรรณา ปาริฉัตรานนท์ กับพวกโจทก์นายวัฒนา เงินดีจำเลย ป.วิ.พ. ม. 248ฎีกาที่ว่า เอกสารรายการรับเงินที่ผู้ให้เช่าเซ็นชื่อไว้ให้จำเลยในเวลารับเงินทุกๆเดือน ถูกต้องตามที่กฎหมายบัญญัติไว้ว่าเป็นผู้ให้เช่าและถือได้ว่าจำเลยมีสัญญาเช่าเป็นหนังสือลงลายมือชื่อผู้ให้เช่านับแต่วันรับเงินเป็นต้นไปเป็นฎีกาในข้อเท็จจริงการคัดค้านคำสั่งตัดพยานของศาลชั้นต้น นั้นเป็นปัญหาข้อเท็จจริง(ประเสริฐ วราภรณ์-ยง โรจนสุพจน์-ประสม ศรีเจริญ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ