phoneee/thai-legal-corpus huggingface dataset:
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 63396หลักกฎหมาย: โจทก์ประสงค์จะมาแถลงการณ์ด้วยวาจาในชั้นฎีกาต้องขอมาในท้ายคำฟ้องฎีกา จะยื่นคำร้องขอในภายหลังไม่ได้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 247,241 แต่โจทก์ก็ขอแถลงการณ์เป็นหนังสือได้ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 104/2522นายปล่อง นิจจันทร์พันธ์ศรี กับพวกโจทก์เทศบาลเมืองสุราษฎร์ธานีฯจำเลย ป.วิ.พ. ม. 247, ม. 241โจทก์ประสงค์จะมาแถลงการณ์ด้วยวาจาในชั้นฎีกาต้องขอมาในท้ายคำฟ้องฎีกา จะยื่นคำร้องขอในภายหลังไม่ได้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 247,241 แต่โจทก์ก็ขอแถลงการณ์เป็นหนังสือได้(โสพิทย์ คังคะเกตุ-พิศิษฏ์ เทศะบำรุง-จินดา บุญศิริ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 104/2522นายปล่อง นิจจันทร์พันธ์ศรี กับพวกโจทก์เทศบาลเมืองสุราษฎร์ธานีฯจำเลย ป.วิ.พ. ม. 247, ม. 241โจทก์ประสงค์จะมาแถลงการณ์ด้วยวาจาในชั้นฎีกาต้องขอมาในท้ายคำฟ้องฎีกา จะยื่นคำร้องขอในภายหลังไม่ได้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 247,241 แต่โจทก์ก็ขอแถลงการณ์เป็นหนังสือได้(โสพิทย์ คังคะเกตุ-พิศิษฏ์ เทศะบำรุง-จินดา บุญศิริ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2548/2545หลักกฎหมาย: จำเลยใช้ก้อนหินซึ่งถึงแม้จะไม่ใช่อาวุธโดยสภาพ แต่เมื่อข้อเท็จจริงปรากฏว่าเป็นก้อนหินที่มีน้ำหนักถึง 1 กิโลกรัมเศษ และครึ่งกิโลกรัมจำนวนหลายก้อนทุ่มมาจากที่สูงลงมาในหมู่คนจำนวนมากที่อยู่ในพื้นที่จำกัดเช่นเรือที่เกิดเหตุเช่นนี้ จำเลยหรือบุคคลผู้อยู่ในฐานะเช่นเดียวกับจำเลยย่อมเล็งเห็นผลของการกระทำนั้นได้ว่าก้อนหินอาจจะไปถูกที่ศีรษะซึ่งเป็นอวัยวะที่สำคัญเป็นผลทำให้ถึงตายได้ แต่จำเลยก็หาได้ใยดีต่อผลที่จะเกิดขึ้นไม่ จึงถือว่าจำเลย มีเจตนาฆ่า ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2548/2545พนักงานอัยการจังหวัดสมุทรสงครามโจทก์นายประสิทธิ์ เกิดแสงดวง กับพวกโจทก์ร่วมนายศิริหรือดำ พิมเสนจำเลย ป.อ. ม. 80, ม. 288จำเลยใช้ก้อนหินซึ่งถึงแม้จะไม่ใช่อาวุธโดยสภาพ แต่เมื่อข้อเท็จจริงปรากฏว่าเป็นก้อนหินที่มีน้ำหนักถึง 1 กิโลกรัมเศษ และครึ่งกิโลกรัมจำนวนหลายก้อนทุ่มมาจากที่สูงลงมาในหมู่คนจำนวนมากที่อยู่ในพื้นที่จำกัดเช่นเรือที่เกิดเหตุเช่นนี้ จำเลยหรือบุคคลผู้อยู่ในฐานะเช่นเดียวกับจำเลยย่อมเล็งเห็นผลของการกระทำนั้นได้ว่าก้อนหินอาจจะไปถูกที่ศีรษะซึ่งเป็นอวัยวะที่สำคัญเป็นผลทำให้ถึงตายได้ แต่จำเลยก็หาได้ใยดีต่อผลที่จะเกิดขึ้นไม่ จึงถือว่าจำเลย มีเจตนาฆ่า(พิชิต คำแฝง-ผล อนุวัตรนิติการ-สมศักดิ์ เนตรมัย)ศาลจังหวัดสมุทรสงคราม - นายเฉลิมพล ชอบธรรมศาลอุทธรณ์ภาค 7 - นายประยูร ณ ระนองแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2548/2545พนักงานอัยการจังหวัดสมุทรสงครามโจทก์นายประสิทธิ์ เกิดแสงดวง กับพวกโจทก์ร่วมนายศิริหรือดำ พิมเสนจำเลย ป.อ. ม. 80, ม. 288จำเลยใช้ก้อนหินซึ่งถึงแม้จะไม่ใช่อาวุธโดยสภาพ แต่เมื่อข้อเท็จจริงปรากฏว่าเป็นก้อนหินที่มีน้ำหนักถึง 1 กิโลกรัมเศษ และครึ่งกิโลกรัมจำนวนหลายก้อนทุ่มมาจากที่สูงลงมาในหมู่คนจำนวนมากที่อยู่ในพื้นที่จำกัดเช่นเรือที่เกิดเหตุเช่นนี้ จำเลยหรือบุคคลผู้อยู่ในฐานะเช่นเดียวกับจำเลยย่อมเล็งเห็นผลของการกระทำนั้นได้ว่าก้อนหินอาจจะไปถูกที่ศีรษะซึ่งเป็นอวัยวะที่สำคัญเป็นผลทำให้ถึงตายได้ แต่จำเลยก็หาได้ใยดีต่อผลที่จะเกิดขึ้นไม่ จึงถือว่าจำเลย มีเจตนาฆ่า(พิชิต คำแฝง-ผล อนุวัตรนิติการ-สมศักดิ์ เนตรมัย)ศาลจังหวัดสมุทรสงคราม - นายเฉลิมพล ชอบธรรมศาลอุทธรณ์ภาค 7 - นายประยูร ณ ระนองแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 63178หลักกฎหมาย: ศาลชั้นต้นสั่งไม่รับอุทธรณ์โจทก์เพราะเป็นปัญหาข้อเท็จจริง โจทก์อุทธรณ์คำสั่ง ศาลอุทธรณ์มีคำสั่งยืนตามคำปฏิเสธของศาลชั้นต้น คำสั่งศาลอุทธรณ์จึงเป็นที่สุดตาม ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 198ทวิโจทก์จะฎีกาในปัญหาข้อนี้ขึ้นมาอีกไม่ได้ เพราะเป็นข้อที่ไม่ได้ยกขึ้นว่ากันมาแล้วในศาลอุทธรณ์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 98/2520นายตระกูล ภิรมย์โจทก์นางอุไร ภูมิเจริญ กับพวกจำเลย ป.วิ.อ. ม. 198ทวิ 15 ป.วิ.พ. ม. 249ศาลชั้นต้นสั่งไม่รับอุทธรณ์โจทก์เพราะเป็นปัญหาข้อเท็จจริง โจทก์อุทธรณ์คำสั่ง ศาลอุทธรณ์มีคำสั่งยืนตามคำปฏิเสธของศาลชั้นต้น คำสั่งศาลอุทธรณ์จึงเป็นที่สุดตาม ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 198ทวิโจทก์จะฎีกาในปัญหาข้อนี้ขึ้นมาอีกไม่ได้ เพราะเป็นข้อที่ไม่ได้ยกขึ้นว่ากันมาแล้วในศาลอุทธรณ์(ประเสริฐ วราภรณ์-มาโนช จรมาศ-สมชัย ทรัพยวณิช)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 98/2520นายตระกูล ภิรมย์โจทก์นางอุไร ภูมิเจริญ กับพวกจำเลย ป.วิ.อ. ม. 198ทวิ 15 ป.วิ.พ. ม. 249ศาลชั้นต้นสั่งไม่รับอุทธรณ์โจทก์เพราะเป็นปัญหาข้อเท็จจริง โจทก์อุทธรณ์คำสั่ง ศาลอุทธรณ์มีคำสั่งยืนตามคำปฏิเสธของศาลชั้นต้น คำสั่งศาลอุทธรณ์จึงเป็นที่สุดตาม ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 198ทวิโจทก์จะฎีกาในปัญหาข้อนี้ขึ้นมาอีกไม่ได้ เพราะเป็นข้อที่ไม่ได้ยกขึ้นว่ากันมาแล้วในศาลอุทธรณ์(ประเสริฐ วราภรณ์-มาโนช จรมาศ-สมชัย ทรัพยวณิช)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศรัฐสภาประกาศรัฐสภาเรื่องการแบ่งส่วนราชการภายในสำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎรพ.ศ. ๒๕๔๕ โดยที่เป็นการสมควรปรับปรุงประกาศรัฐสภาเกี่ยวกับการแบ่งส่วนราชการภายในสำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎรอาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๗แห่งพระราชบัญญัติจัดระเบียบปฏิบัติราชการฝ่ายรัฐสภา พ.ศ. ๒๕๑๘ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติจัดระเบียบปฏิบัติราชการฝ่ายรัฐสภา (ฉบับที่ ๒)พ.ศ. ๒๕๓๕ ประธานรัฐสภาด้วยความเห็นชอบของคณะกรรมการข้าราชการฝ่ายรัฐสภาจึงออกประกาศรัฐสภา เรื่องการแบ่งส่วนราชการภายในสำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎรไว้ ดังต่อไปนี้ข้อ ๑[๑]ประกาศรัฐสภานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปข้อ ๒ให้ยกเลิกประกาศรัฐสภา เรื่องการแบ่งส่วนราชการภายในสำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร พ.ศ. ๒๕๔๒ ลงวันที่ ๒พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๔๒ข้อ ๓ให้แบ่งส่วนราชการภายในสำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎรดังนี้(๑) สำนักงานประธานสภาผู้แทนราษฎร(๒) สำนักงานเลขานุการ ก.ร.(๓) สำนักบริหารงานกลาง(๔) สำนักพัฒนาบุคลากร(๕) สำนักการคลังและงบประมาณ(๖) สำนักการพิมพ์(๗) สำนักรักษาความปลอดภัย(๘) สำนักประชาสัมพันธ์(๙) สถานีวิทยุกระจายเสียงและวิทยุโทรทัศน์รัฐสภา(๑๐) สำนักองค์การรัฐสภาระหว่างประเทศ(๑๑) สำนักความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ(๑๒) สำนักวิชาการ(๑๓) สำนักสารสนเทศ(๑๔) สำนักการประชุม(๑๕) สำนักกฎหมาย(๑๖) สำนักรายงานการประชุมและชวเลข(๑๗) สำนักกรรมาธิการ ๑(๑๘) สำนักกรรมาธิการ ๒(๑๙) สำนักกรรมาธิการ ๓(๒๐)[๒]สำนักภาษาต่างประเทศ(๒๑)[๓] สำนักนโยบายและแผนข้อ ๔[๔] นอกจากส่วนราชการภายในตามข้อ ๓ให้มีกลุ่มตรวจสอบภายในขึ้นตรงต่อเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎรประกาศ ณ วันที่ ๓๐ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๔๕อุทัย พิมพ์ใจชนประธานรัฐสภาประกาศรัฐสภาเรื่อง การแบ่งส่วนราชการภายในสำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร (ฉบับที่ ๒) พ.ศ.๒๕๔๖[๕]ประกาศรัฐสภาเรื่อง การแบ่งส่วนราชการภายในสำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร (ฉบับที่ ๓) พ.ศ.๒๕๕๒[๖]ประกาศรัฐสภาเรื่อง การแบ่งส่วนราชการภายในสำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร (ฉบับที่ ๔) พ.ศ.๒๕๕๓[๗]ณัฐพร/ผู้จัดทำ๘ พฤศจิกายน ๒๕๕๕[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๑๙/ตอนที่ ๖๐ ง/หน้า ๑๔/๒๕ กรกฎาคม ๒๕๔๕[๒] ข้อ ๓ (๒๐)เพิ่มโดยประกาศรัฐสภา เรื่องการแบ่งส่วนราชการภายในสำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๔๖[๓] ข้อ ๓ (๒๑)เพิ่มโดยประกาศรัฐสภา เรื่องการแบ่งส่วนราชการภายในสำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๕๓[๔] ข้อ ๔เพิ่มโดยประกาศรัฐสภา เรื่องการแบ่งส่วนราชการภายในสำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร (ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๕๒[๕] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๒๐/ตอนพิเศษ ๖๘ ง/หน้า ๗/๑๘ มิถุนายน ๒๕๔๖[๖] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๒๖/ตอนพิเศษ ๘๐ ง/หน้า ๕๓/๘ มิถุนายน ๒๕๕๒[๗] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๒๗/ตอนพิเศษ ๑๘ ง/หน้า ๕๑/๕ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๓
ประกาศคณะกรรมการคุ้มครองข้อมูลเครดิตประกาศคณะกรรมการคุ้มครองข้อมูลเครดิตเรื่องกำหนดให้นิติบุคคลที่ประกอบธุรกิจสินเชื่อรายย่อยเพื่อการประกอบอาชีพภายใต้การกำกับเป็นสถาบันการเงิน โดยที่นิติบุคคลที่ประกอบธุรกิจสินเชื่อรายย่อยเพื่อการประกอบอาชีพภายใต้การกำกับมีการให้สินเชื่อเป็นทางการค้าปกติการที่นิติบุคคลที่ประกอบธุรกิจดังกล่าวเข้าเป็นสมาชิกของบริษัทข้อมูลเครดิตจะทำให้สมาชิกของบริษัทข้อมูลเครดิตมีฐานข้อมูลเพื่อใช้ประกอบการพิจารณาสินเชื่อเพิ่มขึ้นเป็นการส่งเสริมการเข้าถึงแหล่งเงินทุนของลูกหนี้ เพื่อเพิ่มโอกาสในการประกอบอาชีพช่วยบรรเทาความเดือดร้อนของประชาชนอันเนื่องมาจากปัญหาหนี้นอกระบบตลอดจนมีประโยชน์ต่อระบบสถาบันการเงินโดยรวมอาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๓แห่งพระราชบัญญัติการประกอบธุรกิจข้อมูลเครดิต พ.ศ. ๒๕๔๕ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติการประกอบธุรกิจข้อมูลเครดิต(ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๔๙ คณะกรรมการคุ้มครองข้อมูลเครดิตออกประกาศไว้ ดังต่อไปนี้ข้อ ๑[๑] ประกาศนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปข้อ ๒ ให้นิติบุคคลที่ประกอบธุรกิจสินเชื่อรายย่อยเพื่อการประกอบอาชีพภายใต้การกำกับตามประกาศกระทรวงการคลังเรื่อง กิจการที่ต้องขออนุญาตตามข้อ ๕ แห่งประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ ๕๘ (เรื่องสินเชื่อรายย่อยเพื่อการประกอบอาชีพภายใต้การกำกับ) ลงวันที่ ๒๖ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๕๗เป็นสถาบันการเงินตามพระราชบัญญัติการประกอบธุรกิจข้อมูลเครดิต พ.ศ. ๒๕๔๕ประกาศณ วันที่ ๗ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๕๘ประสารไตรรัตน์วรกุลประธานคณะกรรมการคุ้มครองข้อมูลเครดิตปริยานุช/ผู้จัดทำ๑๓ กรกฎาคม๒๕๕๘ปุณิกา/ผู้ตรวจ๓ สิงหาคม ๒๕๕๘[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๓๒/ตอนพิเศษ ๑๕๙ ง/หน้า ๘/๑๐ กรกฎาคม ๒๕๕๘
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1691/2532หลักกฎหมาย: แม้ประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 295 จะมิได้บัญญัติถึงการริบของกลางไว้ แต่ ก็มิได้บัญญัติถึง เรื่องนี้ไว้เป็นอย่างอื่นดังนั้น เมื่อจำเลยใช้ รถยนต์บรรทุกบรรทุกน้ำหนักเกินอันเป็นการฝ่าฝืนกฎหมาย รถยนต์บรรทุกจึงเป็นทรัพย์สินที่จำเลยได้ ใช้ในการกระทำความผิด ศาลมีอำนาจริบรถยนต์บรรทุกนั้นได้ ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 33 ประกอบด้วย มาตรา 17 การที่ศาลพิพากษาให้ริบรถยนต์บรรทุกของกลางซึ่ง โจทก์ขอให้ริบตาม ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 33 นั้น ศาลย่อมเห็นแล้วว่ารถยนต์บรรทุกของกลางเป็นทรัพย์ที่ใช้ ในการกระทำความผิด แม้จะมิได้ระบุบทกฎหมาย ก็มิใช่กรณีศาลพิพากษาไม่ชอบ. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1691/2532พนักงานอัยการ จังหวัด นนทบุรีโจทก์นาย สำรวย เอี่ยม อาจจำเลย ป.อ. ม. 17, ม. 33 ประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 295 แม้ประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 295 จะมิได้บัญญัติถึงการริบของกลางไว้ แต่ ก็มิได้บัญญัติถึง เรื่องนี้ไว้เป็นอย่างอื่นดังนั้น เมื่อจำเลยใช้ รถยนต์บรรทุกบรรทุกน้ำหนักเกินอันเป็นการฝ่าฝืนกฎหมาย รถยนต์บรรทุกจึงเป็นทรัพย์สินที่จำเลยได้ ใช้ในการกระทำความผิด ศาลมีอำนาจริบรถยนต์บรรทุกนั้นได้ ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 33 ประกอบด้วย มาตรา 17 การที่ศาลพิพากษาให้ริบรถยนต์บรรทุกของกลางซึ่ง โจทก์ขอให้ริบตาม ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 33 นั้น ศาลย่อมเห็นแล้วว่ารถยนต์บรรทุกของกลางเป็นทรัพย์ที่ใช้ ในการกระทำความผิด แม้จะมิได้ระบุบทกฎหมาย ก็มิใช่กรณีศาลพิพากษาไม่ชอบ.(กู้เกียรติ สุนทรบุระ-ศักดิ์ สนองชาติ-สุวรรณ ตระการพันธุ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1691/2532พนักงานอัยการ จังหวัด นนทบุรีโจทก์นาย สำรวย เอี่ยม อาจจำเลย ป.อ. ม. 17, ม. 33 ประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 295 แม้ประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 295 จะมิได้บัญญัติถึงการริบของกลางไว้ แต่ ก็มิได้บัญญัติถึง เรื่องนี้ไว้เป็นอย่างอื่นดังนั้น เมื่อจำเลยใช้ รถยนต์บรรทุกบรรทุกน้ำหนักเกินอันเป็นการฝ่าฝืนกฎหมาย รถยนต์บรรทุกจึงเป็นทรัพย์สินที่จำเลยได้ ใช้ในการกระทำความผิด ศาลมีอำนาจริบรถยนต์บรรทุกนั้นได้ ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 33 ประกอบด้วย มาตรา 17 การที่ศาลพิพากษาให้ริบรถยนต์บรรทุกของกลางซึ่ง โจทก์ขอให้ริบตาม ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 33 นั้น ศาลย่อมเห็นแล้วว่ารถยนต์บรรทุกของกลางเป็นทรัพย์ที่ใช้ ในการกระทำความผิด แม้จะมิได้ระบุบทกฎหมาย ก็มิใช่กรณีศาลพิพากษาไม่ชอบ.(กู้เกียรติ สุนทรบุระ-ศักดิ์ สนองชาติ-สุวรรณ ตระการพันธุ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 57290หลักกฎหมาย: ความว่า จำเลยขอให้ศาลมีคำสั่งปล่อยชั่วคราวในระหว่างฎีกาโดยผู้ขอประกันได้เสนอบัญชีทรัพย์มาพร้อมคำร้องแล้วหมายเหตุ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 142,91 ลงโทษจำคุก 6 เดือน และตามพระราชบัญญัติศุลกากร พ.ศ. 2469 มาตรา 27 ลงโทษปรับ 132,102.90 บาทรวมจำคุก 6 เดือน ปรับ 132,102.90 บาท คำรับของจำเลยในชั้นจับกุมเป็นประโยชน์แก่การพิจารณา ลดโทษให้หนึ่งในสาม คงลงโทษจำคุก4 เดือน ปรับ 88,068.60 บาทศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยยื่นคำร้องดังกล่าวโดยแถลงในคำร้องประกอบว่าจะยื่นฎีกาต่อไป (อันดับ 84,83)ศาลชั้นต้นอนุญาตให้ปล่อยจำเลยชั่วคราวทั้งในระหว่างการพิจารณาของศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ โดยในชั้นอุทธรณ์ตีราคาประกัน 200,000 บาท (อันดับ 9,70 แผ่นที่ 2)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว คดีนี้ห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง จำเลยยังมิได้ยื่นฎีกา ในชั้นนี้จึงยังไม่มีเหตุที่จะพิจารณาให้ปล่อยชั่วคราวยกคำร้อง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 143/2533พนักงานอัยการ กรมอัยการโจทก์นายสาโรจน์ ทองนพเก้าจำเลยนายสาโรจน์ ทองนพเก้า จำเลยผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.อ. ม. 106, ม. 107, ม. 108ความว่า จำเลยขอให้ศาลมีคำสั่งปล่อยชั่วคราวในระหว่างฎีกาโดยผู้ขอประกันได้เสนอบัญชีทรัพย์มาพร้อมคำร้องแล้วหมายเหตุ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 142,91 ลงโทษจำคุก 6 เดือน และตามพระราชบัญญัติศุลกากร พ.ศ. 2469 มาตรา 27 ลงโทษปรับ 132,102.90 บาทรวมจำคุก 6 เดือน ปรับ 132,102.90 บาท คำรับของจำเลยในชั้นจับกุมเป็นประโยชน์แก่การพิจารณา ลดโทษให้หนึ่งในสาม คงลงโทษจำคุก4 เดือน ปรับ 88,068.60 บาทศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยยื่นคำร้องดังกล่าวโดยแถลงในคำร้องประกอบว่าจะยื่นฎีกาต่อไป (อันดับ 84,83)ศาลชั้นต้นอนุญาตให้ปล่อยจำเลยชั่วคราวทั้งในระหว่างการพิจารณาของศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ โดยในชั้นอุทธรณ์ตีราคาประกัน 200,000 บาท (อันดับ 9,70 แผ่นที่ 2)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว คดีนี้ห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง จำเลยยังมิได้ยื่นฎีกา ในชั้นนี้จึงยังไม่มีเหตุที่จะพิจารณาให้ปล่อยชั่วคราวยกคำร้อง(เคียง บุญเพิ่ม-พินิจ ฉิมพาลี-มีพาศน์ โปตระนันทน์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 143/2533พนักงานอัยการ กรมอัยการโจทก์นายสาโรจน์ ทองนพเก้าจำเลยนายสาโรจน์ ทองนพเก้า จำเลยผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.อ. ม. 106, ม. 107, ม. 108ความว่า จำเลยขอให้ศาลมีคำสั่งปล่อยชั่วคราวในระหว่างฎีกาโดยผู้ขอประกันได้เสนอบัญชีทรัพย์มาพร้อมคำร้องแล้วหมายเหตุ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 142,91 ลงโทษจำคุก 6 เดือน และตามพระราชบัญญัติศุลกากร พ.ศ. 2469 มาตรา 27 ลงโทษปรับ 132,102.90 บาทรวมจำคุก 6 เดือน ปรับ 132,102.90 บาท คำรับของจำเลยในชั้นจับกุมเป็นประโยชน์แก่การพิจารณา ลดโทษให้หนึ่งในสาม คงลงโทษจำคุก4 เดือน ปรับ 88,068.60 บาทศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยยื่นคำร้องดังกล่าวโดยแถลงในคำร้องประกอบว่าจะยื่นฎีกาต่อไป (อันดับ 84,83)ศาลชั้นต้นอนุญาตให้ปล่อยจำเลยชั่วคราวทั้งในระหว่างการพิจารณาของศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ โดยในชั้นอุทธรณ์ตีราคาประกัน 200,000 บาท (อันดับ 9,70 แผ่นที่ 2)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว คดีนี้ห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง จำเลยยังมิได้ยื่นฎีกา ในชั้นนี้จึงยังไม่มีเหตุที่จะพิจารณาให้ปล่อยชั่วคราวยกคำร้อง(เคียง บุญเพิ่ม-พินิจ ฉิมพาลี-มีพาศน์ โปตระนันทน์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ข้อบังคับเจ้าพนักงานจราจรจังหวัดสระบุรีข้อบังคับเจ้าพนักงานจราจรจังหวัดสระบุรีว่าด้วยการเดินรถและการจอดรถในถนนบางสายในเขตเทศบาลตำบลมวกเหล็กพ.ศ.๒๕๔๙ ด้วยเทศบาลตำบลมวกเหล็กได้ดำเนินการขยายและปรับปรุงผิวการจราจรในเขตเทศบาล ตำบลมวกเหล็กเพื่ออำนวยความสะดวกปลอดภัยแก่ผู้ใช้รถใช้ถนน และเพื่อเป็นการจัดระเบียบการจราจรในเขตเทศบาลที่กำหนดตามมติที่ประชุมซักซ้อมแนวทางการจัดระเบียบการจราจร เมื่อวันที่ ๒๖ ตุลาคม ๒๕๔๙เห็นชอบในรายละเอียดการบังคับการจราจรแล้วนั้นอาศัยอำนาจตามพระราชบัญญัติการจราจรทางบก พ.ศ.๒๕๒๒ มาตรา ๑๓๙ (๒), (๔) และคำสั่งกระทรวงมหาดไทยที่ ๓๘๗/๒๕๔๑ ลงวันที่ ๑๔ สิงหาคม ๒๕๔๑ จึงออกข้อบังคับ ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ข้อบังคับนี้เรียกว่า ข้อบังคับเจ้าพนักงานจราจรว่าด้วย การเดินรถและการจอดรถ ในถนนบางสายในเขตเทศบาลตำบลมวกเหล็ก พ.ศ. ๒๕๔๙ข้อ ๒[๑]ข้อบังคับนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปข้อ ๓ให้เดินรถทางเดียวในถนน ต่อไปนี้๓.๑ ถนนเทศบาล ๑ ซอย ๕๓.๒ ถนนเทศบาล ๒ ซอย ๔๓.๓ ถนนเทศบาล ๒ ซอย ๘, ซอย๘/๑, ซอย ๘/๒๓.๔ ถนนเทศบาล ๒ ซอย ๑๐, ซอย๑๐/๑ข้อ ๔ให้จอดรถวันคู่ - วันคี่ ในถนนเทศบาล๒ ซอย ๔ และซอย ๘ข้อ ๕ให้พนักงานเจ้าหน้าที่ขีดเส้นหรือทำเครื่องหมายจราจรบนผิวทางหรือติดตั้งสัญญาณจราจรหรือเครื่องหมายจราจร ในทางที่ปรากฏตามข้อ ๓ ๔ข้อ ๖นับแต่ที่ข้อบังคับใช้บังคับเป็นต้นไปให้ยกเลิกระเบียบข้อบังคับและประกาศใดที่ขัดหรือแย้งกับข้อบังคับนี้ประกาศณ วันที่ ๒๒ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๔๙พลตำรวจตรีเชิดชัย ปวโรภาสผู้บังคับการตำรวจภูธรจังหวัดสระบุรีเจ้าพนักงานจราจรทางบกจังหวัดสระบุรีโสรศ/ผู้จัดทำ๙มกราคม ๒๕๕๐[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๒๓/ตอนพิเศษ ๑๓๔ ง/หน้า ๔๘/๒๖ ธันวาคม ๒๕๔๙
ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรีประกาศสำนักนายกรัฐมนตรีเรื่องการแบ่งส่วนราชการสำนักงานอธิการบดีมหาวิทยาลัยเชียงใหม่[๑] อาศัยอำนาจตามความในมาตรา๗ แห่งพระราชบัญญัติจัดระเบียบราชการสำนักนายกรัฐมนตรี พ.ศ. ๒๕๐๕ และมาตรา ๗แห่งพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยเชียงใหม่ พ.ศ. ๒๕๐๗ จึงให้แบ่งส่วนราชการของสำนักงานอธิการบดี มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ ดังนี้ ๑. กองกลาง แบ่งเป็น ๔ แผนก คือ (๑) แผนกสารบรรณ (๒) แผนกการเจ้าหน้าที่ (๓) แผนกคลัง (๔) แผนกพัสดุ ๒. กองบริการการศึกษา ๓. กองสวัสดิการ แบ่งเป็น ๕ แผนก คือ (๑) แผนกบริการ (๒) แผนกบริการโภชนา (๓) แผนกอาคารสถานที่ (๔) แผนกช่าง (๕) แผนกกีฬาและบันเทิง ๔. กองห้องสมุด ทั้งนี้ ตั้งแต่วันที่ ๑๒กันยายน ๒๕๐๙ เป็นต้นไป ประกาศณ วันที่ ๑๒ กันยายน ๒๕๐๙ จอมพล ถ. กิตติขจร นายกรัฐมนตรี ธิดาวรรณ/ พิมพ์ ๒๘ ตุลาคม ๒๕๔๕ [๑]รก.๒๕๐๙/๗๙/๔๐พ/๑๖ กันยายน ๒๕๐๙
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 313/2475หลักกฎหมาย: ลักษณพะยาน วิธีพิจารณาอาชญา ฟ้องว่าแจ้งความเท็จจะสืบเพียงว่าให้การขั้นไต่สวนอย่างหนึ่ง ให้การศาลอย่างหนึ่งเท่านี้ยังไม่พอลงโทษจำเลยโจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตาม ม. ๑๑๘ ฐานแจ้งความเท็จ แล้วนำสืบว่าจำเลยให้การไว้ในชั้นไต่สวนอย่างหนึ่ง และเบิกความชั้นศาลในกรณีย์เดียวกันไปอีกอย่างหนึ่งเพื่อให้ศาลสันนิษฐานลงโทษจำเลยว่าแจ้งความเท็จในชั้นไต่สวนดังนี้ ศาลฎีกาพิพากษายืนตามศาลล่างทั้งสองว่า หลักฐานโจทก์ยังไม่พอลงโทษจำเลยให้ยกฟ้องโจทก์เสีย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 313/2475อัยยการนราธิวาสโจทก์นายเจ๊ะแม นายเจ๊ะโกะจำเลย อาชญา ม. 118ลักษณพะยาน วิธีพิจารณาอาชญา ฟ้องว่าแจ้งความเท็จจะสืบเพียงว่าให้การขั้นไต่สวนอย่างหนึ่ง ให้การศาลอย่างหนึ่งเท่านี้ยังไม่พอลงโทษจำเลยโจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตาม ม. ๑๑๘ ฐานแจ้งความเท็จ แล้วนำสืบว่าจำเลยให้การไว้ในชั้นไต่สวนอย่างหนึ่ง และเบิกความชั้นศาลในกรณีย์เดียวกันไปอีกอย่างหนึ่งเพื่อให้ศาลสันนิษฐานลงโทษจำเลยว่าแจ้งความเท็จในชั้นไต่สวนดังนี้ ศาลฎีกาพิพากษายืนตามศาลล่างทั้งสองว่า หลักฐานโจทก์ยังไม่พอลงโทษจำเลยให้ยกฟ้องโจทก์เสีย(ศรี-นล-หริศ)ศาลชั้นต้น - หลวงพิสัยสาร+ศาลอุทธรณ์ - พระสุขุมแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตาม ม. ๑๑๘ ฐานแจ้งความเท็จ แล้วนำสืบว่าจำเลยให้การไว้ในชั้นไต่สวนอย่างหนึ่ง และเบิกความชั้นศาลในกรณีย์เดียวกันไปอีกอย่างหนึ่งเพื่อให้ศาลสันนิษฐานลงโทษจำเลยว่าแจ้งความเท็จในชั้นไต่สวนดังนี้ ศาลฎีกาพิพากษายืนตามศาลล่างทั้งสองว่า หลักฐานโจทก์ยังไม่พอลงโทษจำเลยให้ยกฟ้องโจทก์เสีย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 313/2475อัยยการนราธิวาสโจทก์นายเจ๊ะแม นายเจ๊ะโกะจำเลย อาชญา ม. 118ลักษณพะยาน วิธีพิจารณาอาชญา ฟ้องว่าแจ้งความเท็จจะสืบเพียงว่าให้การขั้นไต่สวนอย่างหนึ่ง ให้การศาลอย่างหนึ่งเท่านี้ยังไม่พอลงโทษจำเลยโจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตาม ม. ๑๑๘ ฐานแจ้งความเท็จ แล้วนำสืบว่าจำเลยให้การไว้ในชั้นไต่สวนอย่างหนึ่ง และเบิกความชั้นศาลในกรณีย์เดียวกันไปอีกอย่างหนึ่งเพื่อให้ศาลสันนิษฐานลงโทษจำเลยว่าแจ้งความเท็จในชั้นไต่สวนดังนี้ ศาลฎีกาพิพากษายืนตามศาลล่างทั้งสองว่า หลักฐานโจทก์ยังไม่พอลงโทษจำเลยให้ยกฟ้องโจทก์เสีย(ศรี-นล-หริศ)ศาลชั้นต้น - หลวงพิสัยสาร+ศาลอุทธรณ์ - พระสุขุมแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศสํานักงานคณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ที่ สธ. 24/2565เรื่อง การคํานวณและการรายงานการคํานวณเงินกองทุนของผู้ประกอบธุรกิจและข้อกําหนดในกรณีที่ไม่สามารถดํารงเงินกองทุนได้(ฉบับที่ 2)\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_อาศัยอํานาจตามความในมาตรา 14 วรรคสอง (2) และมาตรา 19 แห่งพระราชบัญญัติสัญญาซื้อขายล่วงหน้า พ.ศ. 2546 และข้อ 6 แห่งประกาศคณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ ที่ กธ. 26/2563 เรื่อง การดํารงเงินกองทุนของผู้ประกอบธุรกิจ ลงวันที่ 8 ตุลาคมพ.ศ. 2563 และข้อ 1(3) แห่งประกาศคณะกรรมการกํากับตลาดทุน ที่ ทธ. 59/2552 เรื่อง หลักเกณฑ์และกําหนดเวลาในการยื่นรายงานของบริษัทหลักทรัพย์ ลงวันที่ 3 สิงหาคม พ.ศ. 2552 สํานักงานออกประกาศไว้ดังต่อไปนี้ข้อ 1 ให้เพิ่มความต่อไปนี้เป็น (1/1) ในวรรคหนึ่งของข้อ 5 แห่งประกาศสํานักงานคณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ ที่ สธ. 64/2563 เรื่อง การคํานวณและการรายงานการคํานวณเงินกองทุนของผู้ประกอบธุรกิจและข้อกําหนดในกรณีที่ไม่สามารถดํารงเงินกองทุนได้ลงวันที่ 9 ตุลาคม พ.ศ. 2563 "(1/1) กรณีเป็นผู้ที่มีหน้าที่ต้องดํารงเงินกองทุนสภาพคล่องสุทธิตาม (1) และเป็นผู้ประกอบธุรกิจสินทรัพย์ดิจิทัลประเภทผู้ให้บริการรับฝากสินทรัพย์ดิจิทัล ให้ยื่นรายงานการคํานวณเงินกองทุนสภาพคล่องสุทธิรายวันตาม (1) ต่อสํานักงานภายในวันทําการถัดจากวันที่จัดทํารายงานดังกล่าว"ข้อ 2 ประกาศนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ 16 กันยายน พ.ศ. 2565 เป็นต้นไปประกาศ ณ วันที่ 2 กันยายน พ.ศ. 2565(นางสาวรื่นวดี สุวรรณมงคล)เลขาธิการสํานักงานคณะกรรมการกํากับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 65637หลักกฎหมาย: คดีอาญาซึ่งอยู่ในระหว่างพิจารณาของศาลฎีกาเมื่อผู้เสียหายขอถอนฟ้องแล้ว คดีในส่วนความผิดต่อส่วนตัวย่อมระงับไป ส่วนความผิดต่อแผ่นดินยังคงอยู่ซึ่งจะต้องพิจารณาต่อไป ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 130/2499พนักงานอัยการจังหวัดตรัง และนายมะกาก ทุ่ยอ้นโจทก์นายหยาน หรือลาภ จิตร์หลัง กับพวกจำเลย ป.วิ.อ. ม. 35, ม. 39 (2)คดีอาญาซึ่งอยู่ในระหว่างพิจารณาของศาลฎีกาเมื่อผู้เสียหายขอถอนฟ้องแล้ว คดีในส่วนความผิดต่อส่วนตัวย่อมระงับไป ส่วนความผิดต่อแผ่นดินยังคงอยู่ซึ่งจะต้องพิจารณาต่อไป(ทรงนิติกรณ์-เลขวณิชธรรมวิทักษ์-ชวน สิงหลกะ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 130/2499พนักงานอัยการจังหวัดตรัง และนายมะกาก ทุ่ยอ้นโจทก์นายหยาน หรือลาภ จิตร์หลัง กับพวกจำเลย ป.วิ.อ. ม. 35, ม. 39 (2)คดีอาญาซึ่งอยู่ในระหว่างพิจารณาของศาลฎีกาเมื่อผู้เสียหายขอถอนฟ้องแล้ว คดีในส่วนความผิดต่อส่วนตัวย่อมระงับไป ส่วนความผิดต่อแผ่นดินยังคงอยู่ซึ่งจะต้องพิจารณาต่อไป(ทรงนิติกรณ์-เลขวณิชธรรมวิทักษ์-ชวน สิงหลกะ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5787/2538หลักกฎหมาย: จำเลยที่ 1 ตกลงขายที่นาพิพาทให้แก่โจทก์ซึ่งเป็นผู้เช่านาก่อนแล้ว เมื่อโจทก์แสดงความประสงค์ไม่ซื้อที่นาพิพาทและยินยอมให้จำเลยที่ 1ขายที่นาพิพาทให้แก่จำเลยที่ 2 แล้ว การที่โจทก์กลับมาร้องขอต่อคณะกรรมการการเช่าที่ดินเพื่อเกษตรกรรมประจำตำบลเพื่อวินิจฉัยให้จำเลยที่ 2 ขายที่นาพิพาทให้แก่โจทก์นั้น เป็นการใช้สิทธิโดยไม่สุจริต โจทก์ไม่มีอำนาจฟ้องให้จำเลยที่ 2ขายที่นาพิพาทให้แก่โจทก์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5787/2538นางกุหลาบหรือแสวง ใจพุกโจทก์นางวัจนา คุณผลิน กับพวกจำเลย ป.พ.พ. ม. 5 พ.ร.บ.การเช่าที่ดินเพื่อเกษตรกรรม พ.ศ.2524 ม. 53จำเลยที่ 1 ตกลงขายที่นาพิพาทให้แก่โจทก์ซึ่งเป็นผู้เช่านาก่อนแล้ว เมื่อโจทก์แสดงความประสงค์ไม่ซื้อที่นาพิพาทและยินยอมให้จำเลยที่ 1ขายที่นาพิพาทให้แก่จำเลยที่ 2 แล้ว การที่โจทก์กลับมาร้องขอต่อคณะกรรมการการเช่าที่ดินเพื่อเกษตรกรรมประจำตำบลเพื่อวินิจฉัยให้จำเลยที่ 2 ขายที่นาพิพาทให้แก่โจทก์นั้น เป็นการใช้สิทธิโดยไม่สุจริต โจทก์ไม่มีอำนาจฟ้องให้จำเลยที่ 2ขายที่นาพิพาทให้แก่โจทก์(ชลอ ทองแย้ม-ประสิทธิ์ แสนศิริ-นายทวิช กำเนิดเพ็ชร์)ศาลจังหวัดสมุทรปราการ - นายอภิรัตน์ ลัดพลีศาลอุทธรณ์ - นายบุญเลิศ เย็นทรวง นายแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5787/2538นางกุหลาบหรือแสวง ใจพุกโจทก์นางวัจนา คุณผลิน กับพวกจำเลย ป.พ.พ. ม. 5 พ.ร.บ.การเช่าที่ดินเพื่อเกษตรกรรม พ.ศ.2524 ม. 53จำเลยที่ 1 ตกลงขายที่นาพิพาทให้แก่โจทก์ซึ่งเป็นผู้เช่านาก่อนแล้ว เมื่อโจทก์แสดงความประสงค์ไม่ซื้อที่นาพิพาทและยินยอมให้จำเลยที่ 1ขายที่นาพิพาทให้แก่จำเลยที่ 2 แล้ว การที่โจทก์กลับมาร้องขอต่อคณะกรรมการการเช่าที่ดินเพื่อเกษตรกรรมประจำตำบลเพื่อวินิจฉัยให้จำเลยที่ 2 ขายที่นาพิพาทให้แก่โจทก์นั้น เป็นการใช้สิทธิโดยไม่สุจริต โจทก์ไม่มีอำนาจฟ้องให้จำเลยที่ 2ขายที่นาพิพาทให้แก่โจทก์(ชลอ ทองแย้ม-ประสิทธิ์ แสนศิริ-นายทวิช กำเนิดเพ็ชร์)ศาลจังหวัดสมุทรปราการ - นายอภิรัตน์ ลัดพลีศาลอุทธรณ์ - นายบุญเลิศ เย็นทรวง นายแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ