คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 419/2492หลักกฎหมาย: ทรัพย์ซึ่งเป็นมรดกตกทอดแก่สามีก่อนสมรสกับภรรยาและทายาทตกลงแบ่งปันกันในระหว่างสมรส ทรัพย์นั้นเป็นสินเดิมของสามี หาใช่เป็นสินสมรสไม่โจทก์ฟ้องขอหย่าขาดจากสามีภริยากับจำเลย กับขอแบ่งสินสมรสกันกับขอค่าอุปการะเลี้ยงดู จำเลยต่อสู้ว่าทรัพย์อันดับ 1 ถึง 12 เป็นสินเดิมของจำเลย โดยได้รับมรดกจากบิดา ส่วนทรัพย์อันดับ 13, 14 จำหน่ายไปหมดแล้ว วันชี้สองสถานคู่ความตกลงยินยอมหย่าขาดจากกัน และค่าอุปการะเลี้ยงดูโจทก์ไม่เรียกร้อง ศาลชั้นต้นฟังว่า ทรัพย์อันดับ 1 ถึง 12 เป็นสินเดิมของจำเลย ทรัพย์อันดับ 13, 14 ไม่มีอยู่ที่จำเลย พิพากษาให้โจทก์จำเลยหย่าขาดจากสามีภริยากัน ส่วนข้อขอให้แบ่งสินสมรสกัน ให้ยกฟ้อง ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่าข้อวินิจฉัยของศาลล่างที่ฟังมาว่า ทรัพย์อันดับ 1 ถึง 12 เป็นสินเดิมของจำเลยนั้นชอบแล้ว เพราะทรัพย์ดังกล่าวเป็นมรดกของบิดาจำเลย ได้ตกทอดแก่จำเลยและทายาทอื่นก่อนจำเลยสมรสกันกับโจทก์แล้ว จำเลยและทายาทยังปกครองทรัพย์มรดกร่วมกันมาอีก จึงถือว่าทรัพย์นี้จำเลยมีอยู่ก่อนสมรส เป็นสินเดิมตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1463(1) การที่ทายาทมาตกลงแบ่งปันทรัพย์ซึ่งต่างเป็นเจ้าของร่วมกัน ในระหว่างที่โจทก์จำเลยสมรสกัน หาทำให้ทรัพย์นั้นเป็นสินสมรสไม่พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 419/2492นางหวน ห้าวหาญโจทก์นายอยู่ หรือทองอยู่ ห้าวหาญจำเลย ป.พ.พ. ม. 1463, ม. 1466, ม. 1599ทรัพย์ซึ่งเป็นมรดกตกทอดแก่สามีก่อนสมรสกับภรรยาและทายาทตกลงแบ่งปันกันในระหว่างสมรส ทรัพย์นั้นเป็นสินเดิมของสามี หาใช่เป็นสินสมรสไม่โจทก์ฟ้องขอหย่าขาดจากสามีภริยากับจำเลย กับขอแบ่งสินสมรสกันกับขอค่าอุปการะเลี้ยงดู จำเลยต่อสู้ว่าทรัพย์อันดับ 1 ถึง 12 เป็นสินเดิมของจำเลย โดยได้รับมรดกจากบิดา ส่วนทรัพย์อันดับ 13, 14 จำหน่ายไปหมดแล้ว วันชี้สองสถานคู่ความตกลงยินยอมหย่าขาดจากกัน และค่าอุปการะเลี้ยงดูโจทก์ไม่เรียกร้อง ศาลชั้นต้นฟังว่า ทรัพย์อันดับ 1 ถึง 12 เป็นสินเดิมของจำเลย ทรัพย์อันดับ 13, 14 ไม่มีอยู่ที่จำเลย พิพากษาให้โจทก์จำเลยหย่าขาดจากสามีภริยากัน ส่วนข้อขอให้แบ่งสินสมรสกัน ให้ยกฟ้อง ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่าข้อวินิจฉัยของศาลล่างที่ฟังมาว่า ทรัพย์อันดับ 1 ถึง 12 เป็นสินเดิมของจำเลยนั้นชอบแล้ว เพราะทรัพย์ดังกล่าวเป็นมรดกของบิดาจำเลย ได้ตกทอดแก่จำเลยและทายาทอื่นก่อนจำเลยสมรสกันกับโจทก์แล้ว จำเลยและทายาทยังปกครองทรัพย์มรดกร่วมกันมาอีก จึงถือว่าทรัพย์นี้จำเลยมีอยู่ก่อนสมรส เป็นสินเดิมตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1463(1) การที่ทายาทมาตกลงแบ่งปันทรัพย์ซึ่งต่างเป็นเจ้าของร่วมกัน ในระหว่างที่โจทก์จำเลยสมรสกัน หาทำให้ทรัพย์นั้นเป็นสินสมรสไม่พิพากษายืน(ดุลยทัณฑ์ชนาณัติ-เลขวณิชธรรมวิทักษ์-มนูกิจวิมลอรรถ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องขอหย่าขาดจากสามีภริยากับจำเลย กับขอแบ่งสินสมรสกันกับขอค่าอุปการะเลี้ยงดู จำเลยต่อสู้ว่าทรัพย์อันดับ 1 ถึง 12 เป็นสินเดิมของจำเลย โดยได้รับมรดกจากบิดา ส่วนทรัพย์อันดับ 13, 14 จำหน่ายไปหมดแล้ว วันชี้สองสถานคู่ความตกลงยินยอมหย่าขาดจากกัน และค่าอุปการะเลี้ยงดูโจทก์ไม่เรียกร้อง ศาลชั้นต้นฟังว่า ทรัพย์อันดับ 1 ถึง 12 เป็นสินเดิมของจำเลย ทรัพย์อันดับ 13, 14 ไม่มีอยู่ที่จำเลย พิพากษาให้โจทก์จำเลยหย่าขาดจากสามีภริยากัน ส่วนข้อขอให้แบ่งสินสมรสกัน ให้ยกฟ้อง ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่าข้อวินิจฉัยของศาลล่างที่ฟังมาว่า ทรัพย์อันดับ 1 ถึง 12 เป็นสินเดิมของจำเลยนั้นชอบแล้ว เพราะทรัพย์ดังกล่าวเป็นมรดกของบิดาจำเลย ได้ตกทอดแก่จำเลยและทายาทอื่นก่อนจำเลยสมรสกันกับโจทก์แล้ว จำเลยและทายาทยังปกครองทรัพย์มรดกร่วมกันมาอีก จึงถือว่าทรัพย์นี้จำเลยมีอยู่ก่อนสมรส เป็นสินเดิมตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1463(1) การที่ทายาทมาตกลงแบ่งปันทรัพย์ซึ่งต่างเป็นเจ้าของร่วมกัน ในระหว่างที่โจทก์จำเลยสมรสกัน หาทำให้ทรัพย์นั้นเป็นสินสมรสไม่พิพากษายืน ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 419/2492นางหวน ห้าวหาญโจทก์นายอยู่ หรือทองอยู่ ห้าวหาญจำเลย ป.พ.พ. ม. 1463, ม. 1466, ม. 1599ทรัพย์ซึ่งเป็นมรดกตกทอดแก่สามีก่อนสมรสกับภรรยาและทายาทตกลงแบ่งปันกันในระหว่างสมรส ทรัพย์นั้นเป็นสินเดิมของสามี หาใช่เป็นสินสมรสไม่โจทก์ฟ้องขอหย่าขาดจากสามีภริยากับจำเลย กับขอแบ่งสินสมรสกันกับขอค่าอุปการะเลี้ยงดู จำเลยต่อสู้ว่าทรัพย์อันดับ 1 ถึง 12 เป็นสินเดิมของจำเลย โดยได้รับมรดกจากบิดา ส่วนทรัพย์อันดับ 13, 14 จำหน่ายไปหมดแล้ว วันชี้สองสถานคู่ความตกลงยินยอมหย่าขาดจากกัน และค่าอุปการะเลี้ยงดูโจทก์ไม่เรียกร้อง ศาลชั้นต้นฟังว่า ทรัพย์อันดับ 1 ถึง 12 เป็นสินเดิมของจำเลย ทรัพย์อันดับ 13, 14 ไม่มีอยู่ที่จำเลย พิพากษาให้โจทก์จำเลยหย่าขาดจากสามีภริยากัน ส่วนข้อขอให้แบ่งสินสมรสกัน ให้ยกฟ้อง ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่าข้อวินิจฉัยของศาลล่างที่ฟังมาว่า ทรัพย์อันดับ 1 ถึง 12 เป็นสินเดิมของจำเลยนั้นชอบแล้ว เพราะทรัพย์ดังกล่าวเป็นมรดกของบิดาจำเลย ได้ตกทอดแก่จำเลยและทายาทอื่นก่อนจำเลยสมรสกันกับโจทก์แล้ว จำเลยและทายาทยังปกครองทรัพย์มรดกร่วมกันมาอีก จึงถือว่าทรัพย์นี้จำเลยมีอยู่ก่อนสมรส เป็นสินเดิมตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1463(1) การที่ทายาทมาตกลงแบ่งปันทรัพย์ซึ่งต่างเป็นเจ้าของร่วมกัน ในระหว่างที่โจทก์จำเลยสมรสกัน หาทำให้ทรัพย์นั้นเป็นสินสมรสไม่พิพากษายืน(ดุลยทัณฑ์ชนาณัติ-เลขวณิชธรรมวิทักษ์-มนูกิจวิมลอรรถ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ