คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 625/2498หลักกฎหมาย: ม.8 พ.ร.บ.สาธารณสุขมิได้กำหนดให้อำนาจเทศบาลสั่งห้ามการกระทำเกี่ยวกับสุขลักษณ์โดยทั่วไป แต่ให้มีอำนาจออกเทศบัญญัติหรือข้อบังคับควบคุมได้ ถ้าผู้ใดไม่ปฏิบัติตามก็ชอบที่จะขอให้ลงโทษตาม ม.68 จะดำเนินคดีแพ่งอย่างเดียวขอให้ห้ามมิให้ผู้กระทำผิดกระทำการต่อไปไม่ได้ อำนาจสั่งห้ามผู้กระทำผิดมิให้กระทำต่อไปตาม ม.68 นั้น เป็นวิธีอุปกรณ์ของโทษปรับตาม ม.นั้นเท่านั้นโจทก์ฟ้องว่าจำเลยทั้ง ๖ เป็นเจ้าของโรงหล่อหลอมเหล็กยี่ห้อ ซินตังอา ตั้งอยู่ที่ตำบลวัดโสมนัส อำเภอป้อมปราบจังหวัดพระนคร ได้ประกอบกิจการนี้ตั้งแต่ก่อนวันที่ ๒๖ เมษายน ๒๔๙๔ ซึ่งเป็นวันที่ใช้เทศบัญญัติเรื่องควบคุมการค้าซึ่งเป็นที่รังเกียจหรืออาจเป็นอันตรายแก่สุขภาพ แก้ไขเพิ่มเติม(ฉบับที่ ๓ ) พ.ศ. ๒๔๙๔ บังคับ ตามเทศบัญญัตินี้ห้ามมิให้บุคคลใดประกอบการค้าที่กำหนดควบคุมไว้รวมถึงการหลอมโลหะด้วยในเขตเทศบาลนครกรุงเทพฯ เว้นแต่จะได้รับอนุญาต หลังจากเทศบัญญัตินี้ใ่ช้บังคับแล้วจำเลยยังฝ่าฝืน จึงขอให้สั่งห้าม จำเลยให้การต่อสู้หลายประการและฟ้องแย้งให้บังคับเทศบาลสั่งอนุญาตให้จำเลยประกอบกิจการได้ต่อไป โจทก์ให้การแก้ฟ้องแย้งว่าจำเลยไม่มีอำนาจฟ้องแย้งได้ ต่อมาจำเลยที่ ๖ ถึงแก่กรรมโจทก์จึงถอนฟ้องจำเลยที่ ๖ เสีย ศาลชั้นต้นงดสืบพยานแล้วพิพากษาห้ามมิให้จำเลยประกอบกิจการหล่อหลอมอีกต่อไป ยกฟ้องแย้ง จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ให้ยกฟ้องโจทก์ โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่าคดีมีข้อวินิจฉัยว่าโจทก์จะมีอำนาจฟ้องหรือไม่ โจทก์ฟ้องอาศัยอำนาจตาม ม.๘ พ.ร.บ.สาธารณสุข พ.ศ. ๒๔๘๔ ตามมาตรานี้มิได้ให้อำนาจโจทก์สั่งห้ามได้โดยทั่วไปแต่กำหนดให้ออกเทศบัญญัติหรือข้อบังคับควบคุมได้ เมื่อมีเทศบัญญัติแล้วจำเลยไม่ปฏิบัติตามก็จะต้องขอให้ศาลลงโทษจำเลยตาม ม.๖๘ อำนาจสั่งห้ามมิให้ประกอบกิจการต่อไปเป็นวิธีการอุปกรณ์ของโทษปรับตามมาตรานี้เท่านั้น โจทก์จะดำเนินคดีแพ่งอย่างเดียวขอให้ห้ามจำเลยจึงไม่ชอบ ศาลฎีกาพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 625/2498เทศบาลนครกรุงเทพ ฯโจทก์นายเจียวพง กับพวกจำเลย พ.ร.บ.สาธารณสุข พ.ศ.2484 ม. 8, ม. 68 ป.อ. ม. 12ม.8 พ.ร.บ.สาธารณสุขมิได้กำหนดให้อำนาจเทศบาลสั่งห้ามการกระทำเกี่ยวกับสุขลักษณ์โดยทั่วไป แต่ให้มีอำนาจออกเทศบัญญัติหรือข้อบังคับควบคุมได้ ถ้าผู้ใดไม่ปฏิบัติตามก็ชอบที่จะขอให้ลงโทษตาม ม.68 จะดำเนินคดีแพ่งอย่างเดียวขอให้ห้ามมิให้ผู้กระทำผิดกระทำการต่อไปไม่ได้ อำนาจสั่งห้ามผู้กระทำผิดมิให้กระทำต่อไปตาม ม.68 นั้น เป็นวิธีอุปกรณ์ของโทษปรับตาม ม.นั้นเท่านั้นโจทก์ฟ้องว่าจำเลยทั้ง ๖ เป็นเจ้าของโรงหล่อหลอมเหล็กยี่ห้อ ซินตังอา ตั้งอยู่ที่ตำบลวัดโสมนัส อำเภอป้อมปราบจังหวัดพระนคร ได้ประกอบกิจการนี้ตั้งแต่ก่อนวันที่ ๒๖ เมษายน ๒๔๙๔ ซึ่งเป็นวันที่ใช้เทศบัญญัติเรื่องควบคุมการค้าซึ่งเป็นที่รังเกียจหรืออาจเป็นอันตรายแก่สุขภาพ แก้ไขเพิ่มเติม(ฉบับที่ ๓ ) พ.ศ. ๒๔๙๔ บังคับ ตามเทศบัญญัตินี้ห้ามมิให้บุคคลใดประกอบการค้าที่กำหนดควบคุมไว้รวมถึงการหลอมโลหะด้วยในเขตเทศบาลนครกรุงเทพฯ เว้นแต่จะได้รับอนุญาต หลังจากเทศบัญญัตินี้ใ่ช้บังคับแล้วจำเลยยังฝ่าฝืน จึงขอให้สั่งห้าม จำเลยให้การต่อสู้หลายประการและฟ้องแย้งให้บังคับเทศบาลสั่งอนุญาตให้จำเลยประกอบกิจการได้ต่อไป โจทก์ให้การแก้ฟ้องแย้งว่าจำเลยไม่มีอำนาจฟ้องแย้งได้ ต่อมาจำเลยที่ ๖ ถึงแก่กรรมโจทก์จึงถอนฟ้องจำเลยที่ ๖ เสีย ศาลชั้นต้นงดสืบพยานแล้วพิพากษาห้ามมิให้จำเลยประกอบกิจการหล่อหลอมอีกต่อไป ยกฟ้องแย้ง จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ให้ยกฟ้องโจทก์ โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่าคดีมีข้อวินิจฉัยว่าโจทก์จะมีอำนาจฟ้องหรือไม่ โจทก์ฟ้องอาศัยอำนาจตาม ม.๘ พ.ร.บ.สาธารณสุข พ.ศ. ๒๔๘๔ ตามมาตรานี้มิได้ให้อำนาจโจทก์สั่งห้ามได้โดยทั่วไปแต่กำหนดให้ออกเทศบัญญัติหรือข้อบังคับควบคุมได้ เมื่อมีเทศบัญญัติแล้วจำเลยไม่ปฏิบัติตามก็จะต้องขอให้ศาลลงโทษจำเลยตาม ม.๖๘ อำนาจสั่งห้ามมิให้ประกอบกิจการต่อไปเป็นวิธีการอุปกรณ์ของโทษปรับตามมาตรานี้เท่านั้น โจทก์จะดำเนินคดีแพ่งอย่างเดียวขอให้ห้ามจำเลยจึงไม่ชอบ ศาลฎีกาพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์(วิเทศจรรยารักษ์-ประมูล สุวรรณศร-ดุลยทรรศน์.)ศาลแขวงพระนครเหนือ - นายแสวง ลัดพลีศาลอุทธรณ์ - หลวงสุทธิเทศนฤบาลแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่าจำเลยทั้ง ๖ เป็นเจ้าของโรงหล่อหลอมเหล็กยี่ห้อ ซินตังอา ตั้งอยู่ที่ตำบลวัดโสมนัส อำเภอป้อมปราบจังหวัดพระนคร ได้ประกอบกิจการนี้ตั้งแต่ก่อนวันที่ ๒๖ เมษายน ๒๔๙๔ ซึ่งเป็นวันที่ใช้เทศบัญญัติเรื่องควบคุมการค้าซึ่งเป็นที่รังเกียจหรืออาจเป็นอันตรายแก่สุขภาพ แก้ไขเพิ่มเติม(ฉบับที่ ๓ ) พ.ศ. ๒๔๙๔ บังคับ ตามเทศบัญญัตินี้ห้ามมิให้บุคคลใดประกอบการค้าที่กำหนดควบคุมไว้รวมถึงการหลอมโลหะด้วยในเขตเทศบาลนครกรุงเทพฯ เว้นแต่จะได้รับอนุญาต หลังจากเทศบัญญัตินี้ใ่ช้บังคับแล้วจำเลยยังฝ่าฝืน จึงขอให้สั่งห้าม จำเลยให้การต่อสู้หลายประการและฟ้องแย้งให้บังคับเทศบาลสั่งอนุญาตให้จำเลยประกอบกิจการได้ต่อไป โจทก์ให้การแก้ฟ้องแย้งว่าจำเลยไม่มีอำนาจฟ้องแย้งได้ ต่อมาจำเลยที่ ๖ ถึงแก่กรรมโจทก์จึงถอนฟ้องจำเลยที่ ๖ เสีย ศาลชั้นต้นงดสืบพยานแล้วพิพากษาห้ามมิให้จำเลยประกอบกิจการหล่อหลอมอีกต่อไป ยกฟ้องแย้ง จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ให้ยกฟ้องโจทก์ โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่าคดีมีข้อวินิจฉัยว่าโจทก์จะมีอำนาจฟ้องหรือไม่ โจทก์ฟ้องอาศัยอำนาจตาม ม.๘ พ.ร.บ.สาธารณสุข พ.ศ. ๒๔๘๔ ตามมาตรานี้มิได้ให้อำนาจโจทก์สั่งห้ามได้โดยทั่วไปแต่กำหนดให้ออกเทศบัญญัติหรือข้อบังคับควบคุมได้ เมื่อมีเทศบัญญัติแล้วจำเลยไม่ปฏิบัติตามก็จะต้องขอให้ศาลลงโทษจำเลยตาม ม.๖๘ อำนาจสั่งห้ามมิให้ประกอบกิจการต่อไปเป็นวิธีการอุปกรณ์ของโทษปรับตามมาตรานี้เท่านั้น โจทก์จะดำเนินคดีแพ่งอย่างเดียวขอให้ห้ามจำเลยจึงไม่ชอบ ศาลฎีกาพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 625/2498เทศบาลนครกรุงเทพ ฯโจทก์นายเจียวพง กับพวกจำเลย พ.ร.บ.สาธารณสุข พ.ศ.2484 ม. 8, ม. 68 ป.อ. ม. 12ม.8 พ.ร.บ.สาธารณสุขมิได้กำหนดให้อำนาจเทศบาลสั่งห้ามการกระทำเกี่ยวกับสุขลักษณ์โดยทั่วไป แต่ให้มีอำนาจออกเทศบัญญัติหรือข้อบังคับควบคุมได้ ถ้าผู้ใดไม่ปฏิบัติตามก็ชอบที่จะขอให้ลงโทษตาม ม.68 จะดำเนินคดีแพ่งอย่างเดียวขอให้ห้ามมิให้ผู้กระทำผิดกระทำการต่อไปไม่ได้ อำนาจสั่งห้ามผู้กระทำผิดมิให้กระทำต่อไปตาม ม.68 นั้น เป็นวิธีอุปกรณ์ของโทษปรับตาม ม.นั้นเท่านั้นโจทก์ฟ้องว่าจำเลยทั้ง ๖ เป็นเจ้าของโรงหล่อหลอมเหล็กยี่ห้อ ซินตังอา ตั้งอยู่ที่ตำบลวัดโสมนัส อำเภอป้อมปราบจังหวัดพระนคร ได้ประกอบกิจการนี้ตั้งแต่ก่อนวันที่ ๒๖ เมษายน ๒๔๙๔ ซึ่งเป็นวันที่ใช้เทศบัญญัติเรื่องควบคุมการค้าซึ่งเป็นที่รังเกียจหรืออาจเป็นอันตรายแก่สุขภาพ แก้ไขเพิ่มเติม(ฉบับที่ ๓ ) พ.ศ. ๒๔๙๔ บังคับ ตามเทศบัญญัตินี้ห้ามมิให้บุคคลใดประกอบการค้าที่กำหนดควบคุมไว้รวมถึงการหลอมโลหะด้วยในเขตเทศบาลนครกรุงเทพฯ เว้นแต่จะได้รับอนุญาต หลังจากเทศบัญญัตินี้ใ่ช้บังคับแล้วจำเลยยังฝ่าฝืน จึงขอให้สั่งห้าม จำเลยให้การต่อสู้หลายประการและฟ้องแย้งให้บังคับเทศบาลสั่งอนุญาตให้จำเลยประกอบกิจการได้ต่อไป โจทก์ให้การแก้ฟ้องแย้งว่าจำเลยไม่มีอำนาจฟ้องแย้งได้ ต่อมาจำเลยที่ ๖ ถึงแก่กรรมโจทก์จึงถอนฟ้องจำเลยที่ ๖ เสีย ศาลชั้นต้นงดสืบพยานแล้วพิพากษาห้ามมิให้จำเลยประกอบกิจการหล่อหลอมอีกต่อไป ยกฟ้องแย้ง จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ให้ยกฟ้องโจทก์ โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่าคดีมีข้อวินิจฉัยว่าโจทก์จะมีอำนาจฟ้องหรือไม่ โจทก์ฟ้องอาศัยอำนาจตาม ม.๘ พ.ร.บ.สาธารณสุข พ.ศ. ๒๔๘๔ ตามมาตรานี้มิได้ให้อำนาจโจทก์สั่งห้ามได้โดยทั่วไปแต่กำหนดให้ออกเทศบัญญัติหรือข้อบังคับควบคุมได้ เมื่อมีเทศบัญญัติแล้วจำเลยไม่ปฏิบัติตามก็จะต้องขอให้ศาลลงโทษจำเลยตาม ม.๖๘ อำนาจสั่งห้ามมิให้ประกอบกิจการต่อไปเป็นวิธีการอุปกรณ์ของโทษปรับตามมาตรานี้เท่านั้น โจทก์จะดำเนินคดีแพ่งอย่างเดียวขอให้ห้ามจำเลยจึงไม่ชอบ ศาลฎีกาพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์(วิเทศจรรยารักษ์-ประมูล สุวรรณศร-ดุลยทรรศน์.)ศาลแขวงพระนครเหนือ - นายแสวง ลัดพลีศาลอุทธรณ์ - หลวงสุทธิเทศนฤบาลแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ