คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 119/2487หลักกฎหมาย: จำเลยเปนผู้ประกอบการค้าขายเหรียนกสาปน์เปนเงิน 80 บาท 90 สตางค์ แต่เปนชนิดราคา 20 สตางค์จะต่ำกว่าเพียง 26 บาท 90 สตางค์ ไม่มีความผิด และไม่ถือว่าค้าเหรียนกสาปน์ อ้างดีกาที่ 782/2486.เจ้าพนักงานจับได้เหรียนกสาปน์ที่จำเลยชนิดเหรียนบาท ๔๒ อัน เหรียนสองสลึง ๑ อัน เหรียนสลึง ๔๔ อัน สตางค์สิบ ๒๑๐ อัน สตางค์ห้า ๖๘ อัน สตางค์หนึ่ง ๒๕๐ อัน แต่เปนของจำเลยชนิดราคา ๒๐ สตางค์และต่ำกว่ารวมกันเพียง ๒๖ บาท ๙๐ สตางค์ สาลชั้นต้นและสาลอุธรน์ยกฟ้อง โจทดีกา สาลดีกาเห็นว่ามีคำพิพากสาดีกาที่ ๗๘๒/๒๔๘๖ เปนบันทัดถานไว้แล้วว่า กดหมายห้ามการค้าเหรียนกสาปน์ทุกชนิดไม่จำกัดแต่ชนิดราคา ๒๐ สตางค์และต่ำกว่า ปัญหาที่ว่าจำเลยไนคดีนี้ได้ทำการค้าเหรียนกสาปน์ของกลางหรือไม่สาลดีกาก็เห็นว่า จำเลยทำการค้าขายนับว่าเปนผู้ประกอบการค้า มีสตางค์ไว้ในครอบครองไม่เกิน ๓๐ บาท จึงไม่ตกหยู่ไนบังคับแห่งกดหมายที่โจทอ้าง และสาลดีกามีความเห็นต่อไปว่า ที่จำเลยมีเหรียนบาทเหรียนสองสลึงเหรียนสลึงไว้รวมเปนเงิน ๕๓ บาท ๕๐ สตางค์ เพียงเท่านี้ ไม่พอสแดงว่าจำเลยมีไว้เกินสมควนแก่ปรกติธุระหรือเกินจำเปนไนการไช้จ่ายปรกติ ฟังไม่ได้ว่าจำเลยทำการค้าเหรียนกสาปน์ จึงพิพากสายืนตามสาลล่าง. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 119/2487อัยการลพบุรีโจทก์นายเกิด ฉิมมาจำเลย พ.ร.บ.เงินตราในภาวะฉุกเฉิน (ฉบับที่ 2) พ.ศ.2485 ม. 4, ม. 5 พ.ร.ก.แก้ไขเพิ่มเติม พ.ร.บ.เงินตราในภาวะฉุกเฉิน พ.ศ.2484 พ.ศ.2486 ม. 3จำเลยเปนผู้ประกอบการค้าขายเหรียนกสาปน์เปนเงิน 80 บาท 90 สตางค์ แต่เปนชนิดราคา 20 สตางค์จะต่ำกว่าเพียง 26 บาท 90 สตางค์ ไม่มีความผิด และไม่ถือว่าค้าเหรียนกสาปน์ อ้างดีกาที่ 782/2486.เจ้าพนักงานจับได้เหรียนกสาปน์ที่จำเลยชนิดเหรียนบาท ๔๒ อัน เหรียนสองสลึง ๑ อัน เหรียนสลึง ๔๔ อัน สตางค์สิบ ๒๑๐ อัน สตางค์ห้า ๖๘ อัน สตางค์หนึ่ง ๒๕๐ อัน แต่เปนของจำเลยชนิดราคา ๒๐ สตางค์และต่ำกว่ารวมกันเพียง ๒๖ บาท ๙๐ สตางค์ สาลชั้นต้นและสาลอุธรน์ยกฟ้อง โจทดีกา สาลดีกาเห็นว่ามีคำพิพากสาดีกาที่ ๗๘๒/๒๔๘๖ เปนบันทัดถานไว้แล้วว่า กดหมายห้ามการค้าเหรียนกสาปน์ทุกชนิดไม่จำกัดแต่ชนิดราคา ๒๐ สตางค์และต่ำกว่า ปัญหาที่ว่าจำเลยไนคดีนี้ได้ทำการค้าเหรียนกสาปน์ของกลางหรือไม่สาลดีกาก็เห็นว่า จำเลยทำการค้าขายนับว่าเปนผู้ประกอบการค้า มีสตางค์ไว้ในครอบครองไม่เกิน ๓๐ บาท จึงไม่ตกหยู่ไนบังคับแห่งกดหมายที่โจทอ้าง และสาลดีกามีความเห็นต่อไปว่า ที่จำเลยมีเหรียนบาทเหรียนสองสลึงเหรียนสลึงไว้รวมเปนเงิน ๕๓ บาท ๕๐ สตางค์ เพียงเท่านี้ ไม่พอสแดงว่าจำเลยมีไว้เกินสมควนแก่ปรกติธุระหรือเกินจำเปนไนการไช้จ่ายปรกติ ฟังไม่ได้ว่าจำเลยทำการค้าเหรียนกสาปน์ จึงพิพากสายืนตามสาลล่าง.(ชม จามรมาน-ธรรมบัณฑิต บุนยะปานะ-ประมูล สุวรรณศร)ศาลชั้นต้น - นายฟื้น สุทธะสินธุศาลอุทธรณ์ - นายนิติกวินย์ อินทสว่าง, นายมาแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: เจ้าพนักงานจับได้เหรียนกสาปน์ที่จำเลยชนิดเหรียนบาท ๔๒ อัน เหรียนสองสลึง ๑ อัน เหรียนสลึง ๔๔ อัน สตางค์สิบ ๒๑๐ อัน สตางค์ห้า ๖๘ อัน สตางค์หนึ่ง ๒๕๐ อัน แต่เปนของจำเลยชนิดราคา ๒๐ สตางค์และต่ำกว่ารวมกันเพียง ๒๖ บาท ๙๐ สตางค์ สาลชั้นต้นและสาลอุธรน์ยกฟ้อง โจทดีกา สาลดีกาเห็นว่ามีคำพิพากสาดีกาที่ ๗๘๒/๒๔๘๖ เปนบันทัดถานไว้แล้วว่า กดหมายห้ามการค้าเหรียนกสาปน์ทุกชนิดไม่จำกัดแต่ชนิดราคา ๒๐ สตางค์และต่ำกว่า ปัญหาที่ว่าจำเลยไนคดีนี้ได้ทำการค้าเหรียนกสาปน์ของกลางหรือไม่สาลดีกาก็เห็นว่า จำเลยทำการค้าขายนับว่าเปนผู้ประกอบการค้า มีสตางค์ไว้ในครอบครองไม่เกิน ๓๐ บาท จึงไม่ตกหยู่ไนบังคับแห่งกดหมายที่โจทอ้าง และสาลดีกามีความเห็นต่อไปว่า ที่จำเลยมีเหรียนบาทเหรียนสองสลึงเหรียนสลึงไว้รวมเปนเงิน ๕๓ บาท ๕๐ สตางค์ เพียงเท่านี้ ไม่พอสแดงว่าจำเลยมีไว้เกินสมควนแก่ปรกติธุระหรือเกินจำเปนไนการไช้จ่ายปรกติ ฟังไม่ได้ว่าจำเลยทำการค้าเหรียนกสาปน์ จึงพิพากสายืนตามสาลล่าง. ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 119/2487อัยการลพบุรีโจทก์นายเกิด ฉิมมาจำเลย พ.ร.บ.เงินตราในภาวะฉุกเฉิน (ฉบับที่ 2) พ.ศ.2485 ม. 4, ม. 5 พ.ร.ก.แก้ไขเพิ่มเติม พ.ร.บ.เงินตราในภาวะฉุกเฉิน พ.ศ.2484 พ.ศ.2486 ม. 3จำเลยเปนผู้ประกอบการค้าขายเหรียนกสาปน์เปนเงิน 80 บาท 90 สตางค์ แต่เปนชนิดราคา 20 สตางค์จะต่ำกว่าเพียง 26 บาท 90 สตางค์ ไม่มีความผิด และไม่ถือว่าค้าเหรียนกสาปน์ อ้างดีกาที่ 782/2486.เจ้าพนักงานจับได้เหรียนกสาปน์ที่จำเลยชนิดเหรียนบาท ๔๒ อัน เหรียนสองสลึง ๑ อัน เหรียนสลึง ๔๔ อัน สตางค์สิบ ๒๑๐ อัน สตางค์ห้า ๖๘ อัน สตางค์หนึ่ง ๒๕๐ อัน แต่เปนของจำเลยชนิดราคา ๒๐ สตางค์และต่ำกว่ารวมกันเพียง ๒๖ บาท ๙๐ สตางค์ สาลชั้นต้นและสาลอุธรน์ยกฟ้อง โจทดีกา สาลดีกาเห็นว่ามีคำพิพากสาดีกาที่ ๗๘๒/๒๔๘๖ เปนบันทัดถานไว้แล้วว่า กดหมายห้ามการค้าเหรียนกสาปน์ทุกชนิดไม่จำกัดแต่ชนิดราคา ๒๐ สตางค์และต่ำกว่า ปัญหาที่ว่าจำเลยไนคดีนี้ได้ทำการค้าเหรียนกสาปน์ของกลางหรือไม่สาลดีกาก็เห็นว่า จำเลยทำการค้าขายนับว่าเปนผู้ประกอบการค้า มีสตางค์ไว้ในครอบครองไม่เกิน ๓๐ บาท จึงไม่ตกหยู่ไนบังคับแห่งกดหมายที่โจทอ้าง และสาลดีกามีความเห็นต่อไปว่า ที่จำเลยมีเหรียนบาทเหรียนสองสลึงเหรียนสลึงไว้รวมเปนเงิน ๕๓ บาท ๕๐ สตางค์ เพียงเท่านี้ ไม่พอสแดงว่าจำเลยมีไว้เกินสมควนแก่ปรกติธุระหรือเกินจำเปนไนการไช้จ่ายปรกติ ฟังไม่ได้ว่าจำเลยทำการค้าเหรียนกสาปน์ จึงพิพากสายืนตามสาลล่าง.(ชม จามรมาน-ธรรมบัณฑิต บุนยะปานะ-ประมูล สุวรรณศร)ศาลชั้นต้น - นายฟื้น สุทธะสินธุศาลอุทธรณ์ - นายนิติกวินย์ อินทสว่าง, นายมาแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ