phoneee/thai-legal-corpus huggingface dataset:
พระราชกฤษฎีกากำหนดไม้หวงห้าม พ.ศ. 2530พระราชกฤษฎีกา กำหนดไม้หวงห้าม พ.ศ. ๒๕๓๐ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร. ให้ไว้ ณ วันที่ ๒๖ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๓๐ เป็นปีที่ ๔๒ ในรัชกาลปัจจุบันพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า โดยที่เป็นการสมควรปรับปรุงพระราชกฤษฎีกาว่าด้วยการกำหนดไม้หวงห้ามเสียใหม่ ให้เหมาะสมกับสภาพการณ์ปัจจุบันอาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๕๙ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย และมาตรา ๗ แห่งพระราชบัญญัติป่าไม้ พุทธศักราช ๒๔๘๔ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติป่าไม้ (ฉบับที่ ๕) พ.ศ. ๒๕๑๘ จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้มาตรา 1 มาตรา ๑ พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า "พระราชกฤษฎีกากำหนดไม้หวงห้าม พ.ศ. ๒๕๓๐"มาตรา 2 มาตรา ๒ พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับเมื่อพ้นกำหนดเก้าสิบวันนับแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา 3 มาตรา ๓ ให้ยกเลิก (๑) พระราชกฤษฎีกากำหนดไม้หวงห้าม พ.ศ. ๒๕๐๕ (๒) พระราชกฤษฎีกากำหนดไม้หวงห้าม (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๑๐ (๓) พระราชกฤษฎีกากำหนดไม้หวงห้าม (ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๑๗ (๔) พระราชกฤษฎีกากำหนดไม้หวงห้าม (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๑๗ (๕) พระราชกฤษฎีกากำหนดไม้หวงห้าม (ฉบับที่ ๕) พ.ศ. ๒๕๒๐มาตรา 4 มาตรา ๔ ให้ไม้บางชนิดในป่า ในท้องที่ทุกจังหวัดทั่วราชอาณาจักรตามที่ระบุไว้ในบัญชีท้ายพระราชกฤษฎีกานี้ เป็นไม้หวงห้ามตามพระราชบัญญัติป่าไม้ พุทธศักราช ๒๔๘๔มาตรา 5 มาตรา ๕ การเปลี่ยนแปลงประเภทไม้หวงห้ามโดยผลแห่งบทบัญญัติตามพระราชกฤษฎีกานี้ไม่กระทบกระเทือนการอนุญาตให้ทำไม้ในแปลงหนึ่งแปลงใดในพื้นที่ป่าสัมปทานก่อนวันที่พระราชกฤษฎีกานี้ใช้บังคับ หรือใบอนุญาตทำไม้ที่ได้ออกให้ไว้ก่อนวันที่พระราชกฤษฎีกานี้ใช้บังคับมาตรา 5 ให้คงใช้ได้ต่อไปเท่ากำหนดเวลาการอนุญาตหรืออายุใบอนุญาตแล้วแต่กรณีมาตรา 6 มาตรา ๖ ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์รักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ พิชัย รัตตกุล รองนายกรัฐมนตรีหมายเหตุ :- เหตุผลโดยที่เป็นการสมควรปรับปรุงพระราชกฤษฎีกาว่าด้วยการกำหนดไม้หวงห้ามเสียใหม่ ให้ใช้บังคับในท้องที่ทุกจังหวัดทั่วราชอาณาจักร เพื่อให้การปฏิบัติหน้าที่ของพนักงานเจ้าหน้าที่เกี่ยวกับการควบคุมไม้หวงห้ามไม่สับสนยุ่งยากและได้ผลดียิ่งขึ้นประกอบกับในปัจจุบันไม้บางชนิดที่มิได้กำหนดเป็นไม้หวงห้ามมาก่อนกลับเป็นไม้มีค่าหายากและนิยมนำออกโดยไม่คำนึงถึงความเสียหายของพันธุ์ไม้ ดังนั้น เพื่อมิให้ไม้ชนิดดีมีค่าหายากเป็นอันตรายหรือสูญสิ้นไปสมควรกำหนดให้ไม้บางชนิดเป็นไม้หวงห้ามรวมทั้งเปลี่ยนแปลงประเภทไม้หวงห้ามบางชนิดที่ได้กำหนดไว้แล้วเสียใหม่ให้เหมาะสมและสอดคล้องกับสภาพการณ์ปัจจุบัน จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้
พระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในท้องที่ตำบลกะปงและตำบลท่านาอำเภอกะปง จังหวัดพังงาให้เป็นเขตปฏิรูปที่ดินพ.ศ.๒๕๔๐ ภูมิพลอดุลยเดชป.ร.ให้ไว้ณ วันที่ ๑๑ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๔๐เป็นปีที่๕๒ ในรัชกาลปัจจุบันพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชมีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่าโดยที่เป็นการสมควรกำหนดเขตที่ดินในท้องที่ตำบลกะปง และตำบลท่านา อำเภอกะปง จังหวัดพังงา ให้เป็นเขตปฏิรูปที่ดิน อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๒๒๑ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย และมาตรา ๒๕ วรรคหนึ่ง แห่งพระราชบัญญัติการปฏิรูปที่ดินเพื่อเกษตรกรรมพ.ศ. ๒๕๑๘ จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้มาตรา ๑ พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า พระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในท้องที่ตำบลกะปง และตำบลท่านา อำเภอกะปง จังหวัดพังงา ให้เป็นเขตปฏิรูปที่ดิน พ.ศ.๒๕๔๐มาตรา ๒[๑]พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา ๓ ให้ที่ดินในท้องที่ตำบลกะปง และตำบลท่านาอำเภอกะปง จังหวัดพังงา ภายในแนวเขตตามแผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกานี้เป็นเขตปฏิรูปที่ดินมาตรา ๔ ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้ผู้รับสนองพระบรมราชโองการพลเอกชวลิต ยงใจยุทธนายกรัฐมนตรี[เอกสารแนบท้าย]๑. แผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในท้องที่ตำบลกะปง และตำบลท่านา อำเภอกะปง จังหวัดพังงา ให้เป็นเขตปฏิรูปที่ดินพ.ศ. ๒๕๔๐(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)หมายเหตุ:- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือ เนื่องจากในท้องที่ตำบลกะปงและตำบลท่านา อำเภอกะปง จังหวัดพังงามีเกษตรกรผู้ไม่มีที่ดินประกอบเกษตรกรรมเป็นของตนเอง หรือมีที่ดินเล็กน้อยไม่เพียงพอแก่การครองชีพหรือต้องเช่าที่ดินของผู้อื่นประกอบเกษตรกรรมอยู่เป็นจำนวนมากสมควรกำหนดเขตที่ดินที่ในท้องที่ดังกล่าวให้เป็นเขตปฏิรูปที่ดิน จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้ศิรวัชร์/จัดทำ๖กรกฎาคม ๒๕๖๐[๑]ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๑๔/ตอนที่ ๗๑ ก/หน้า ๒๙/๑๕ พฤศจิกายน ๒๕๔๐
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 61312หลักกฎหมาย: ความว่า จำเลยฎีกา มีทางชนะคดี โปรดอนุญาตให้ทุเลาการบังคับไว้ก่อนหมายเหตุ โจทก์ได้รับสำเนาคำร้องแล้ว (อันดับ 59)ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยชำระเงินให้โจทก์จำนวน 26,250บาท พร้อมดอกเบี้ยร้อยละสิบห้าต่อปีของต้นเงิน 15,000 บาทนับแต่วันฟ้องเป็นต้นไปจนกว่าจะชำระเสร็จศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า ให้จำเลยชำระเงินจำนวน52,500 บาทให้โจทก์ พร้อมด้วยดอกเบี้ยร้อยละสิบห้าต่อปีจากต้นเงิน 30,000 บาทนับแต่วันฟ้องเป็นต้นไปจนกว่าจะชำระเงินเสร็จจำเลยฎีกา พร้อมกับยื่นคำร้องดังกล่าว (อันดับ 56,55)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว ถ้าจำเลยหาประกันสำหรับจำนวนเงินที่จะต้องชำระตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ พร้อมด้วยดอกเบี้ยร้อยละสิบห้าต่อปีจากต้นเงิน 30,000 บาทนับแต่วันฟ้องจนถึงวันทราบคำสั่งนี้มาให้จนเป็นที่พอใจและภายในเวลาที่ศาลชั้นต้นกำหนดก็อนุญาตให้ทุเลาการบังคับไว้ในระหว่างฎีกา มิฉะนั้นให้ยกคำร้อง ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 1794/2530นายมะลิ ระเบียบโจทก์นางสุชิน มงคลทรงหรือไตรเปรมปรีจำเลยนางสุชิน มงคลทรงหรือไตรเปรมปรี จำเลยผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.พ. ม. 231ความว่า จำเลยฎีกา มีทางชนะคดี โปรดอนุญาตให้ทุเลาการบังคับไว้ก่อนหมายเหตุ โจทก์ได้รับสำเนาคำร้องแล้ว (อันดับ 59)ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยชำระเงินให้โจทก์จำนวน 26,250บาท พร้อมดอกเบี้ยร้อยละสิบห้าต่อปีของต้นเงิน 15,000 บาทนับแต่วันฟ้องเป็นต้นไปจนกว่าจะชำระเสร็จศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า ให้จำเลยชำระเงินจำนวน52,500 บาทให้โจทก์ พร้อมด้วยดอกเบี้ยร้อยละสิบห้าต่อปีจากต้นเงิน 30,000 บาทนับแต่วันฟ้องเป็นต้นไปจนกว่าจะชำระเงินเสร็จจำเลยฎีกา พร้อมกับยื่นคำร้องดังกล่าว (อันดับ 56,55)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว ถ้าจำเลยหาประกันสำหรับจำนวนเงินที่จะต้องชำระตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ พร้อมด้วยดอกเบี้ยร้อยละสิบห้าต่อปีจากต้นเงิน 30,000 บาทนับแต่วันฟ้องจนถึงวันทราบคำสั่งนี้มาให้จนเป็นที่พอใจและภายในเวลาที่ศาลชั้นต้นกำหนดก็อนุญาตให้ทุเลาการบังคับไว้ในระหว่างฎีกา มิฉะนั้นให้ยกคำร้อง(ประชา บุญวนิช-ดุสิต วราโห-คำนึง อุไรรัตน์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 1794/2530นายมะลิ ระเบียบโจทก์นางสุชิน มงคลทรงหรือไตรเปรมปรีจำเลยนางสุชิน มงคลทรงหรือไตรเปรมปรี จำเลยผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.พ. ม. 231ความว่า จำเลยฎีกา มีทางชนะคดี โปรดอนุญาตให้ทุเลาการบังคับไว้ก่อนหมายเหตุ โจทก์ได้รับสำเนาคำร้องแล้ว (อันดับ 59)ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยชำระเงินให้โจทก์จำนวน 26,250บาท พร้อมดอกเบี้ยร้อยละสิบห้าต่อปีของต้นเงิน 15,000 บาทนับแต่วันฟ้องเป็นต้นไปจนกว่าจะชำระเสร็จศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า ให้จำเลยชำระเงินจำนวน52,500 บาทให้โจทก์ พร้อมด้วยดอกเบี้ยร้อยละสิบห้าต่อปีจากต้นเงิน 30,000 บาทนับแต่วันฟ้องเป็นต้นไปจนกว่าจะชำระเงินเสร็จจำเลยฎีกา พร้อมกับยื่นคำร้องดังกล่าว (อันดับ 56,55)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว ถ้าจำเลยหาประกันสำหรับจำนวนเงินที่จะต้องชำระตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ พร้อมด้วยดอกเบี้ยร้อยละสิบห้าต่อปีจากต้นเงิน 30,000 บาทนับแต่วันฟ้องจนถึงวันทราบคำสั่งนี้มาให้จนเป็นที่พอใจและภายในเวลาที่ศาลชั้นต้นกำหนดก็อนุญาตให้ทุเลาการบังคับไว้ในระหว่างฎีกา มิฉะนั้นให้ยกคำร้อง(ประชา บุญวนิช-ดุสิต วราโห-คำนึง อุไรรัตน์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศธนาคารแห่งประเทศไทยที่ สรข. 14 /2555เรื่อง แต่งตั้งเจ้าหน้าที่ธนาคารแห่งประเทศไทยผู้มีอํานาจลงนามในพันธบัตรออมทรัพย์ธนาคารแห่งประเทศไทย--------------------------------------อื่นๆ - 1. เหตุผลในการออกประกาศ เพื่อแต่งตั้งพนักงานธนาคารแห่งประเทศไทยดังรายนามที่ปรากฏ เป็นเจ้าหน้าที่ลงลายมือชื่อกํากับในพันธบัตรออมทรัพย์ธนาคารแห่งประเทศไทย ตามข้อ 10 แห่งระเบียบธนาคารแห่งประเทศไทย ที่ สกง. 57/2554 ว่าด้วยการออกพันธบัตรออมทรัพย์ธนาคารแห่งประเทศไทยลงวันที่ 15 สิงหาคม 2554อื่นๆ - 2. อํานาจตามกฎหมาย เพื่ออนุวัติตามข้อ 10 ของระเบียบธนาคารแห่งประเทศไทย ที่ สกง. 57/2554 ว่าด้วยการออกพันธบัตรออมทรัพย์ธนาคารแห่งประเทศไทย ลงวันที่ 15 สิงหาคม 2554อื่นๆ - 3. เนื้อหา ประกาศแต่งตั้งให้พนักงานธนาคารแห่งประเทศไทย ดังรายนามต่อไปนี้ เป็นเจ้าหน้าที่ลงลายมือชื่อกํากับในพันธบัตรออมทรัพย์ธนาคารแห่งประเทศไทย โดยให้ทดแทนประกาศที่ได้เคยประกาศก่อนหน้านี้ 1. นางผุสดี หมู่พยัคฆ์ 2. นางสาวอัญชลี รัตนรังสรรค์ 3. นางพรวิมล เหรียญมหาสาร 4. นายอัครเดช ดาวเงิน 5. นายพฤทธิพงศ์ ศรีมาจันทร์ 6. นายบุญชัย กาญจนพิมาย 7. นายอนันต์ อิงวิยะ 8. นายภูวดล เหล่าแก้ว 9. นายสัญชัย สุวรรณวงศ์ 10. นายพิชิต ภัทรวิมลพร 11. นายธเนศชัย อังวราวงศ์ 12. นางทัศนีย์ ตั้งพัฒนาศิริ 13. นายชนัช เทียมมณีเนตร 14. นายชุติมา ไชยบุตร 15. นางสุภาวดี ปุณศรี 16. นายสมศักดิ์ วงศ์ปัญญาถาวร 17. นางศรีสกุล รังสิกุล 18. นางประไพพรรณ เชื้อสุวรรณ 19. นายรณรงค์ ไชยสมบัติอื่นๆ - 4. วันเริ่มต้นบังคับใช้ ตั้งแต่วันที่ 1 ตุลาคม 2555ผู้มีอํานาจลงนาม - ประกาศ ณ วันที่ 5 ตุลาคม 2555 (นายประสาร ไตรรัตน์วรกุล)ผู้ว่าการธนาคารแห่งประเทศไทย
ระเบียบกรมสวัสดิการและคุ้มครองแรงงานระเบียบกรมสวัสดิการและคุ้มครองแรงงานว่าด้วยข้อมูลข่าวสารของราชการ (ฉบับที่ ๒)พ.ศ. ๒๕๔๖ โดยที่เป็นการสมควรแก้ไขเพิ่มเติมระเบียบกรมสวัสดิการและคุ้มครองแรงงานว่าด้วยข้อมูลข่าวสารของราชการพ.ศ. ๒๕๔๓ในส่วนที่เกี่ยวกับคณะกรรมการบริหารข้อมูลข่าวสารกรมสวัสดิการและคุ้มครองแรงงานซึ่งเป็นผู้รับผิดชอบในการปฏิบัติตามพระราชบัญญัติข้อมูลข่าวสารของราชการ พ.ศ. ๒๕๔๐ตามมติคณะรัฐมนตรีเมื่อวันที่ ๒๙ ธันวาคม ๒๕๔๑ ทั้งนี้เพื่อให้สอดคล้องกับการแบ่งส่วนราชการตามกฎกระทรวงแบ่งส่วนราชการกรมสวัสดิการและคุ้มครองแรงงานกระทรวงแรงงาน พ.ศ. ๒๕๔๕อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๓๒แห่งพระราชบัญญัติระเบียบบริหารราชการแผ่นดิน พ.ศ. ๒๕๓๔แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติระเบียบบริหารราชการแผ่นดิน (ฉบับที่ ๕) พ.ศ. ๒๕๔๕อธิบดีกรมสวัสดิการและคุ้มครองแรงงานจึงวางระเบียบไว้ ดังต่อไปนี้ข้อ ๑ระเบียบนี้เรียกว่า ระเบียบกรมสวัสดิการและคุ้มครองแรงงานว่าด้วยข้อมูลข่าวสารของราชการ(ฉบับที่ ๒)พ.ศ. ๒๕๔๖ข้อ ๒ระเบียบนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันประกาศเป็นต้นไปข้อ ๓ให้ยกเลิกความในข้อ ๗ของระเบียบกรมสวัสดิการและคุ้มครองแรงงานว่าด้วยข้อมูลข่าวสารของราชการ พ.ศ. ๒๕๔๓ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทนข้อ ๗ ให้มี คณะกรรมการบริหารข้อมูลข่าวสารกรมสวัสดิการและคุ้มครองแรงงาน เรียกโดยย่อว่า กข.กสร. ประกอบด้วยอธิบดีหรือผู้ซึ่งอธิบดีมอบหมายเป็นประธานกรรมการผู้อำนวยการสำนัก ผู้อำนวยการกอง ผู้อำนวยการสถาบัน เลขานุการกรม เป็นกรรมการ นิติกร ๘ ว กองนิติการเป็นกรรมการและเลขานุการ นิติกรกองนิติการที่ได้รับมอบหมาย และบรรณารักษ์สำนักพัฒนามาตรฐานแรงงานเป็นกรรมการและผู้ช่วยเลขานุการข้อ ๔ให้อธิบดีกรมสวัสดิการและคุ้มครองแรงงานรักษาการตามระเบียบนี้ประกาศ ณ วันที่ ๗กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๔๖ฐาปบุตร ชมเสวีอธิบดีกรมสวัสดิการและคุ้มครองแรงงาน[รก.๒๕๔๖/พ๒๔ง/๒๗/๒๔ กุมภาพันธ์ ๒๕๔๖]พรพิมล/พิมพ์ทรงยศสราวุฒิจัดทำ ๑๓ พ.ค. ๔๖
พระราชกฤษฎีกาให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมการก่อสร้างอาคารพุทธศักราช๒๔๗๙ ในเขตท้องที่บางแห่งในตำบลทุ่งสุขลาและตำบลสุรศักดิ์อำเภอศรีราชา จังหวัดชลบุรีพ.ศ. ๒๕๑๓ ภูมิพลอดุลยเดชป.ร.ให้ไว้ ณ วันที่๑๙ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๑๓เป็นปีที่ ๒๕ในรัชกาลปัจจุบันพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯให้ประกาศว่าโดยที่เป็นการสมควรให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมการก่อสร้างอาคารพุทธศักราช ๒๔๗๙ ในเขตท้องที่บางแห่งในตำบลทุ่งสุขลา และตำบลสุรศักดิ์อำเภอศรีราชา จังหวัดชลบุรีอาศัยอำนาจตามความในมาตรา๑๕๓ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย และมาตรา ๒ แห่งพระราชบัญญัติควบคุมการก่อสร้างอาคารพุทธศักราช ๒๔๗๙ จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้มาตรา ๑ พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า พระราชกฤษฎีกาให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมการก่อสร้างอาคาร พุทธศักราช ๒๔๗๙ ในเขตท้องที่บางแห่งในตำบลทุ่งสุขลา และตำบลสุรศักดิ์อำเภอศรีราชา จังหวัดชลบุรี พ.ศ. ๒๕๑๓มาตรา ๒[๑] พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปมาตรา ๓ ให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมการก่อสร้างอาคารพุทธศักราช ๒๔๗๙ ในเขตท้องที่บางแห่งในตำบลทุ่งสุขลา และตำบลสุรศักดิ์ อำเภอศรีราชาจังหวัดชลบุรี ภายในแนวเขตตามแผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกานี้มาตรา ๔ ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้ผู้รับสนองพระบรมราชโองการจอมพล ถนอม กิตติขจรนายกรัฐมนตรี[เอกสารแนบท้าย]๑.แผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกาให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมการก่อสร้างอาคาร พุทธศักราช ๒๔๗๙ในเขตท้องที่บางแห่งในตำบลทุ่งสุขลา และตำบลสุรศักดิ์ อำเภอศรีราชาจังหวัดชลบุรี พ.ศ. ๒๕๑๓(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้คือ เนื่องจากท้องที่บางแห่งในตำบลทุ่งสุขลา และตำบลสุรศักดิ์อำเภอศรีราชา จังหวัดชลบุรี กำลังขยายตัวในด้านการก่อสร้างอาคาร จึงสมควรตราพระราชกฤษฎีกาให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมการก่อสร้างอาคารพุทธศักราช ๒๔๗๙ ในเขตท้องที่ดังกล่าว เพื่อควบคุมการก่อสร้างอาคารให้เป็นระเบียบเรียบร้อยมั่นคงแข็งแรง กับเพื่อประโยชน์ในการอนามัย การสุขาภิบาล การป้องกันอัคคีภัย และการผังเมืองโชติกานต์/จัดทำ๑๑ สิงหาคม ๒๕๖๓อรญา/ตรวจ๓ กันยายน ๒๕๖๓[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๘๗/ตอนที่ ๑๒๑/ฉบับพิเศษ หน้า ๒๖/๓๐ ธันวาคม ๒๕๑๓
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 42/2475หลักกฎหมาย: การที่จะส่งตัวจำเลยไปอยู่ต่างจังหวัดหรือไม่อยู่ในดุลยพินิจของศาลจำเลยเคยต้องโทษจำคุกมาแล้ว ๓ ครั้ง ซึ่งไม่ใช่ความผิดฐานลหุโทษหรือประมาท โจทก์จึงขอให้ส่งจำเลยไปอยู่ต่างจังหวัด ศาลเดิมให้ยกฟ้อง ศาลอุทธรณ์ตัดสินกลับให้ส่งจำเลยไปต่างจังหวัดมีกำหนด ๗ ปี ศาลฎีกาเห็นว่า ตาม พ.ร.บ. ดัดสันดานคนจรจัด ร.ศ. ๑๒๗ ม. ๓ ไม่บังคับให้ส่งจำเลยไปต่างจังหวัดเสมอไป ย่อมเป็นหน้าที่ของศาลที่จะใช้ดุลยพินิจ เป็นเรื่อง ๆ ไป จึงตัดสินให้ยืนตามศาลเดิม ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 42/2475อัยยการจังหวัดแพร่โจทก์นายตุ้ย สุวรรณมาตร์จำเลย พ.ร.บ.ดัดสันดานคนจรจัดและคนที่เคยต้องโทษหลายครั้ง ร.ศ.127 ม. 3การที่จะส่งตัวจำเลยไปอยู่ต่างจังหวัดหรือไม่อยู่ในดุลยพินิจของศาลจำเลยเคยต้องโทษจำคุกมาแล้ว ๓ ครั้ง ซึ่งไม่ใช่ความผิดฐานลหุโทษหรือประมาท โจทก์จึงขอให้ส่งจำเลยไปอยู่ต่างจังหวัด ศาลเดิมให้ยกฟ้อง ศาลอุทธรณ์ตัดสินกลับให้ส่งจำเลยไปต่างจังหวัดมีกำหนด ๗ ปี ศาลฎีกาเห็นว่า ตาม พ.ร.บ. ดัดสันดานคนจรจัด ร.ศ. ๑๒๗ ม. ๓ ไม่บังคับให้ส่งจำเลยไปต่างจังหวัดเสมอไป ย่อมเป็นหน้าที่ของศาลที่จะใช้ดุลยพินิจ เป็นเรื่อง ๆ ไป จึงตัดสินให้ยืนตามศาลเดิม(มนู-พรหม-วิกรม)ศาลชั้นต้น - หลวงวุฒิศักดิ์ฯศาลอุทธรณ์ - พระสุธรรมแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: จำเลยเคยต้องโทษจำคุกมาแล้ว ๓ ครั้ง ซึ่งไม่ใช่ความผิดฐานลหุโทษหรือประมาท โจทก์จึงขอให้ส่งจำเลยไปอยู่ต่างจังหวัด ศาลเดิมให้ยกฟ้อง ศาลอุทธรณ์ตัดสินกลับให้ส่งจำเลยไปต่างจังหวัดมีกำหนด ๗ ปี ศาลฎีกาเห็นว่า ตาม พ.ร.บ. ดัดสันดานคนจรจัด ร.ศ. ๑๒๗ ม. ๓ ไม่บังคับให้ส่งจำเลยไปต่างจังหวัดเสมอไป ย่อมเป็นหน้าที่ของศาลที่จะใช้ดุลยพินิจ เป็นเรื่อง ๆ ไป จึงตัดสินให้ยืนตามศาลเดิม ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 42/2475อัยยการจังหวัดแพร่โจทก์นายตุ้ย สุวรรณมาตร์จำเลย พ.ร.บ.ดัดสันดานคนจรจัดและคนที่เคยต้องโทษหลายครั้ง ร.ศ.127 ม. 3การที่จะส่งตัวจำเลยไปอยู่ต่างจังหวัดหรือไม่อยู่ในดุลยพินิจของศาลจำเลยเคยต้องโทษจำคุกมาแล้ว ๓ ครั้ง ซึ่งไม่ใช่ความผิดฐานลหุโทษหรือประมาท โจทก์จึงขอให้ส่งจำเลยไปอยู่ต่างจังหวัด ศาลเดิมให้ยกฟ้อง ศาลอุทธรณ์ตัดสินกลับให้ส่งจำเลยไปต่างจังหวัดมีกำหนด ๗ ปี ศาลฎีกาเห็นว่า ตาม พ.ร.บ. ดัดสันดานคนจรจัด ร.ศ. ๑๒๗ ม. ๓ ไม่บังคับให้ส่งจำเลยไปต่างจังหวัดเสมอไป ย่อมเป็นหน้าที่ของศาลที่จะใช้ดุลยพินิจ เป็นเรื่อง ๆ ไป จึงตัดสินให้ยืนตามศาลเดิม(มนู-พรหม-วิกรม)ศาลชั้นต้น - หลวงวุฒิศักดิ์ฯศาลอุทธรณ์ - พระสุธรรมแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1055/2518หลักกฎหมาย: จำเลยให้โจทก์เข้าอยู่ในตึกโดยรับเงินไว้จำนวนหนึ่งแต่จำเลยไม่ทำหนังสือสัญญาให้โจทก์เช่า กลับฟ้องและศาลพิพากษาขับไล่โจทก์ จำเลยต้องคืนเงินที่รับไว้แก่โจทก์ จำเลยไม่ยกอายุความตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา419 ขึ้นต่อสู้ในคำให้การ จำเลยยกขึ้นเป็นข้อฎีกาไม่ได้ ข้ออ้างว่าฟ้องซ้อนตาม มาตรา173(1) ถ้าไม่ยกขึ้นต่อสู้ในคำให้การ ศาลฎีกาไม่เห็นควรยกขึ้นวินิจฉัย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1055/2518นายเงียบเท้ง แซ่ตั้งโจทก์นายสรรชัย เศรษฐปราโมทย์ กับพวกจำเลย ป.พ.พ. ม. 193, ม. 366 ป.วิ.พ. ม. 173, ม. 142 จำเลยให้โจทก์เข้าอยู่ในตึกโดยรับเงินไว้จำนวนหนึ่งแต่จำเลยไม่ทำหนังสือสัญญาให้โจทก์เช่า กลับฟ้องและศาลพิพากษาขับไล่โจทก์ จำเลยต้องคืนเงินที่รับไว้แก่โจทก์ จำเลยไม่ยกอายุความตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา419 ขึ้นต่อสู้ในคำให้การ จำเลยยกขึ้นเป็นข้อฎีกาไม่ได้ ข้ออ้างว่าฟ้องซ้อนตาม มาตรา173(1) ถ้าไม่ยกขึ้นต่อสู้ในคำให้การ ศาลฎีกาไม่เห็นควรยกขึ้นวินิจฉัย(รื่น วิไลชนม์-สนับ คัมภีรยส-สมชัย ทรัพยวณิช)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1055/2518นายเงียบเท้ง แซ่ตั้งโจทก์นายสรรชัย เศรษฐปราโมทย์ กับพวกจำเลย ป.พ.พ. ม. 193, ม. 366 ป.วิ.พ. ม. 173, ม. 142 จำเลยให้โจทก์เข้าอยู่ในตึกโดยรับเงินไว้จำนวนหนึ่งแต่จำเลยไม่ทำหนังสือสัญญาให้โจทก์เช่า กลับฟ้องและศาลพิพากษาขับไล่โจทก์ จำเลยต้องคืนเงินที่รับไว้แก่โจทก์ จำเลยไม่ยกอายุความตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา419 ขึ้นต่อสู้ในคำให้การ จำเลยยกขึ้นเป็นข้อฎีกาไม่ได้ ข้ออ้างว่าฟ้องซ้อนตาม มาตรา173(1) ถ้าไม่ยกขึ้นต่อสู้ในคำให้การ ศาลฎีกาไม่เห็นควรยกขึ้นวินิจฉัย(รื่น วิไลชนม์-สนับ คัมภีรยส-สมชัย ทรัพยวณิช)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2297/2543หลักกฎหมาย: โจทก์มีปริมาณสินค้าคงเหลือ ณ สถานประกอบการของโจทก์ต่ำกว่าปริมาณสินค้าตามรายงานสินค้าและวัตถุดิบ จึงต้องถือว่าโจทก์มีสินค้าขาดจากรายงานสินค้า ซึ่งตามมาตรา 77/1 (8) (จ) แห่ง ป.รัษฎากรให้ถือเป็นการขายการที่เจ้าพนักงานของจำเลยประเมินว่าโจทก์มีสินค้าขาดจากรายงานสินค้าเป็นสินค้าที่โจทก์ได้ขายไปแล้ว จึงเป็นการถูกต้องและชอบด้วยกฎหมาย ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2297/2543บริษัทสยามอินเตอร์เมทัล จำกัดโจทก์กรมสรรพากรจำเลย ป.รัษฎากร ม. 77/1 (8) (จ)โจทก์มีปริมาณสินค้าคงเหลือ ณ สถานประกอบการของโจทก์ต่ำกว่าปริมาณสินค้าตามรายงานสินค้าและวัตถุดิบ จึงต้องถือว่าโจทก์มีสินค้าขาดจากรายงานสินค้า ซึ่งตามมาตรา 77/1 (8) (จ) แห่ง ป.รัษฎากรให้ถือเป็นการขายการที่เจ้าพนักงานของจำเลยประเมินว่าโจทก์มีสินค้าขาดจากรายงานสินค้าเป็นสินค้าที่โจทก์ได้ขายไปแล้ว จึงเป็นการถูกต้องและชอบด้วยกฎหมาย(ทวีวัฒน์ แดงทองดี-สันติ ทักราล-โนรี จันทร์ทร)ศาลภาษีอากรกลาง - นายทรงศิลป์ ธรรมรัตน์ศาลอุทธรณ์ - แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2297/2543บริษัทสยามอินเตอร์เมทัล จำกัดโจทก์กรมสรรพากรจำเลย ป.รัษฎากร ม. 77/1 (8) (จ)โจทก์มีปริมาณสินค้าคงเหลือ ณ สถานประกอบการของโจทก์ต่ำกว่าปริมาณสินค้าตามรายงานสินค้าและวัตถุดิบ จึงต้องถือว่าโจทก์มีสินค้าขาดจากรายงานสินค้า ซึ่งตามมาตรา 77/1 (8) (จ) แห่ง ป.รัษฎากรให้ถือเป็นการขายการที่เจ้าพนักงานของจำเลยประเมินว่าโจทก์มีสินค้าขาดจากรายงานสินค้าเป็นสินค้าที่โจทก์ได้ขายไปแล้ว จึงเป็นการถูกต้องและชอบด้วยกฎหมาย(ทวีวัฒน์ แดงทองดี-สันติ ทักราล-โนรี จันทร์ทร)ศาลภาษีอากรกลาง - นายทรงศิลป์ ธรรมรัตน์ศาลอุทธรณ์ - แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
คำสั่งคณะรักษาความสงบแห่งชาติคำสั่งคณะรักษาความสงบแห่งชาติที่ ๘๓/๒๕๕๗เรื่องแต่งตั้งข้าราชการให้รักษาราชการแทน[๑] ตามที่เลขาธิการสภาที่ปรึกษาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติมีความจำเป็นต้องเดินทางไปราชการต่างประเทศเพื่อเข้าร่วมศึกษาดูงานองค์กรที่ปรึกษาหรือองค์กรคล้ายคลึงในต่างประเทศในภาคพื้นเอเชีย๒ ประเทศ ได้แก่ สาธารณรัฐประชาชนจีน และสาธารณรัฐเกาหลี ในระหว่างวันที่ ๑๐ - ๑๕กรกฎาคม ๒๕๕๗ นั้นดังนั้นเพื่อให้การบริหารงานของสำนักงานสภาที่ปรึกษาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติเป็นไปด้วยความเรียบร้อย อาศัยอำนาจตามความในพระราชบัญญัติระเบียบบริหารราชการแผ่นดินพ.ศ. ๒๕๓๔ และที่แก้ไขเพิ่มเติม และประกาศคณะรักษาความสงบแห่งชาติ ฉบับที่ ๑๐/๒๕๕๗ตั้งแต่วันที่ ๒๒ พฤษภาคม พุทธศักราช ๒๕๕๗ จึงแต่งตั้งให้ นายนิพนธ์ เพ็ญจันทร์ตำแหน่ง ผู้อำนวยการสำนักกิจการสภาที่ปรึกษาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติรักษาราชการแทนเลขาธิการสภาที่ปรึกษาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ในระหว่างวันที่ ๑๑- ๑๕ กรกฎาคม ๒๕๕๗ทั้งนี้ ตั้งแต่วันที่ ๑๑ - ๑๕ กรกฎาคม ๒๕๕๗สั่ง ณวันที่ ๒ กรกฎาคม พุทธศักราช ๒๕๕๗พลเอกประยุทธ์ จันทร์โอชาหัวหน้าคณะรักษาความสงบแห่งชาติปริยานุช/ผู้จัดทำ๑๘ กรกฎาคม๒๕๕๗วันทิตา/ผู้ตรวจ๓ สิงหาคม ๒๕๕๗[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๓๑/ตอนพิเศษ ๑๓๐ ง/หน้า ๔/๑๕ กรกฎาคม ๒๕๕๗
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 99/2467หลักกฎหมาย: ขู่ว่าจะให้คนร้ายฆ่าถ้าไม่ให้ทรัพย์จำเลยพูดขู่ให้เขาส่งทรัพย์ให้แก่ตน ถ้าไม่ให้จะให้คนป่า (คนร้าย)มาฆ่าเสีย เจ้าทรัพย์มีความกลัวจึงส่งทรัพย์ให้จำเลยไป ฎีกาตัดสินว่า การที่จำเลยพูดดังนั้นเปนการขู่เข็ญว่าจะทำร้ายเจ้าทรัพย์ ๆ มีความกลัวได้ส่งทรัพย์ให้ไป จำเลยมีผิดฐานชิงทรัพย์ตามมาตรา ๒๙๘ ข้อ ๒ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 99/2467อัยการอุทัยธานีโจทก์นายดี แซ่ตั๋งล. ป.อ. ม. 298ขู่ว่าจะให้คนร้ายฆ่าถ้าไม่ให้ทรัพย์จำเลยพูดขู่ให้เขาส่งทรัพย์ให้แก่ตน ถ้าไม่ให้จะให้คนป่า (คนร้าย)มาฆ่าเสีย เจ้าทรัพย์มีความกลัวจึงส่งทรัพย์ให้จำเลยไป ฎีกาตัดสินว่า การที่จำเลยพูดดังนั้นเปนการขู่เข็ญว่าจะทำร้ายเจ้าทรัพย์ ๆ มีความกลัวได้ส่งทรัพย์ให้ไป จำเลยมีผิดฐานชิงทรัพย์ตามมาตรา ๒๙๘ ข้อ ๒(นรเนติ-พิจารณา-หริศ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: จำเลยพูดขู่ให้เขาส่งทรัพย์ให้แก่ตน ถ้าไม่ให้จะให้คนป่า (คนร้าย)มาฆ่าเสีย เจ้าทรัพย์มีความกลัวจึงส่งทรัพย์ให้จำเลยไป ฎีกาตัดสินว่า การที่จำเลยพูดดังนั้นเปนการขู่เข็ญว่าจะทำร้ายเจ้าทรัพย์ ๆ มีความกลัวได้ส่งทรัพย์ให้ไป จำเลยมีผิดฐานชิงทรัพย์ตามมาตรา ๒๙๘ ข้อ ๒ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 99/2467อัยการอุทัยธานีโจทก์นายดี แซ่ตั๋งล. ป.อ. ม. 298ขู่ว่าจะให้คนร้ายฆ่าถ้าไม่ให้ทรัพย์จำเลยพูดขู่ให้เขาส่งทรัพย์ให้แก่ตน ถ้าไม่ให้จะให้คนป่า (คนร้าย)มาฆ่าเสีย เจ้าทรัพย์มีความกลัวจึงส่งทรัพย์ให้จำเลยไป ฎีกาตัดสินว่า การที่จำเลยพูดดังนั้นเปนการขู่เข็ญว่าจะทำร้ายเจ้าทรัพย์ ๆ มีความกลัวได้ส่งทรัพย์ให้ไป จำเลยมีผิดฐานชิงทรัพย์ตามมาตรา ๒๙๘ ข้อ ๒(นรเนติ-พิจารณา-หริศ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ
ประกาศคณะกรรมการประมงประจำจังหวัดกาญจนบุรีประกาศคณะกรรมการประมงประจำจังหวัดกาญจนบุรีเรื่องกำหนดเขตเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำสำหรับกิจการการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำควบคุมประเภทการเพาะเลี้ยงกุ้งทะเลพ.ศ. ๒๕๖๐ โดยที่กฎกระทรวงกำหนดกิจการการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำให้เป็นกิจการการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำควบคุมพ.ศ. ๒๕๕๙ ออกตามความในมาตรา ๖ วรรคหนึ่ง และมาตรา ๗๖ แห่งพระราชกำหนดการประมง พ.ศ.๒๕๕๘ กำหนดให้การเพาะเลี้ยงกุ้งทะเลเป็นกิจการการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำควบคุมและความในมาตรา ๗๗แห่งพระราชกำหนดดังกล่าวบัญญัติห้ามมิให้ผู้ใดประกอบกิจการการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำควบคุมนอกเขตพื้นที่ที่คณะกรรมการประมงประจำจังหวัดประกาศกำหนดให้เป็นเขตเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำอาศัยอำนาจตามความในมาตรา๒๘ วรรคหนึ่ง (๓) และมาตรา ๗๗ แห่งพระราชกำหนดการประมง พ.ศ. ๒๕๕๘คณะกรรมการประมงประจำจังหวัดกาญจนบุรีออกประกาศไว้ ดังต่อไปนี้ข้อ๑ ให้เขตท้องที่อำเภอพนมทวน และอำเภอท่าม่วงจังหวัดกาญจนบุรีเป็นเขตเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำสำหรับกิจการการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำควบคุม ประเภทการเพาะเลี้ยงกุ้งทะเลข้อ๒[๑] ประกาศนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไปประกาศ ณ วันที่ ๓๐สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๖๐รณชัย จิตรวิเศษรองผู้ว่าราชการจังหวัดรักษาราชการแทนผู้ว่าราชการจังหวัดกาญจนบุรีประธานคณะกรรมการประมงประจำจังหวัดกาญจนบุรีภวรรณตรี/จัดทำ๕ ตุลาคม ๒๕๖๐ปุณิกา/ตรวจ๕ ตุลาคม ๒๕๖๐[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๓๔/ตอนพิเศษ ๒๔๐ ง/หน้า ๕๐/๒๘ กันยายน ๒๕๖๐