คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 872/2469หลักกฎหมาย: โจทย์ฟ้องขอให้ขับไล่จำเลยออกจากตึกวัด โดยกล่าวว่าจำเลยทำความรำคาญให้แก่วัด จำเลยตัดฟ้องว่า โจทย์ไม่มีอำนาจฟ้องขับไล่จำเลย แลจำเลยเข้าอยู่ในตึกของวัดโดยเสนาบดีกระทรวงธรรมการคนเก่าอนุญาตให้อยู่ ศาลโบริสภาแลศาลอุทธรณฟังว่า โจทย์เป็นเจ้าอาวาส ฤาอย่างน้อยก็เป็นผู้ปกครองวัดมีอำนาจฟ้องขับไล่จำเลยได้ ส่วนข้อที่จำเลยอ้างว่าเสนาบดีกระทรวงธรรมการคนเก่าอนุญาตให้อยู่นั้น ไม่มีหลักฐานพอ จึงพิพากษาให้ขับไล่จำเลยออกจากที่วัด จำเลยฎีกา ๒ ข้อ คือ (๑) โจทย์ไม่ใช่เจ้าอาวาสถูกต้องตามพระราชบัญญัติ (๒) จำเลยเข้าอยู่โดยคำสั่งของเสนาบดีกระทรวงธรรมการคนเก่า ฎีกาตัดสินว่า ฎีกาจำเลยข้อ ๑ เป็นปัญหากฎหมาย เพราะฉนั้นถ้าจะวินิจฉัยข้อนี้ ต้องฟังข้อเท็จจริงตามที่ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยมา พ.ร.บ. ฎีกาอุทธรณ ม.๘ ในคดีนี้ศาลอุทธรณฟังข้อเท็จจริงว่า โจทย์เป็นผู้ปกครองวัด เพราะฉนั้นโจทย์จึงมีอำนาจฟ้องขับไล่ได้ ส่วนฎีกาข้อ ๒ เป็นปัญหาข้อเท็จจริง จำเลยฎีกาไม่ได้ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 872/2469นายสำรวย เวยยาวัจกรวัดมังกร แลหลวงจีนคณาโจทก์หลวงสมาจารจีนกิจจำเลย พ.ร.บ.ลักษณฎีกาอุทธรณ์ พ.ศ.2469 ม. 4โจทย์ฟ้องขอให้ขับไล่จำเลยออกจากตึกวัด โดยกล่าวว่าจำเลยทำความรำคาญให้แก่วัด จำเลยตัดฟ้องว่า โจทย์ไม่มีอำนาจฟ้องขับไล่จำเลย แลจำเลยเข้าอยู่ในตึกของวัดโดยเสนาบดีกระทรวงธรรมการคนเก่าอนุญาตให้อยู่ ศาลโบริสภาแลศาลอุทธรณฟังว่า โจทย์เป็นเจ้าอาวาส ฤาอย่างน้อยก็เป็นผู้ปกครองวัดมีอำนาจฟ้องขับไล่จำเลยได้ ส่วนข้อที่จำเลยอ้างว่าเสนาบดีกระทรวงธรรมการคนเก่าอนุญาตให้อยู่นั้น ไม่มีหลักฐานพอ จึงพิพากษาให้ขับไล่จำเลยออกจากที่วัด จำเลยฎีกา ๒ ข้อ คือ (๑) โจทย์ไม่ใช่เจ้าอาวาสถูกต้องตามพระราชบัญญัติ (๒) จำเลยเข้าอยู่โดยคำสั่งของเสนาบดีกระทรวงธรรมการคนเก่า ฎีกาตัดสินว่า ฎีกาจำเลยข้อ ๑ เป็นปัญหากฎหมาย เพราะฉนั้นถ้าจะวินิจฉัยข้อนี้ ต้องฟังข้อเท็จจริงตามที่ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยมา พ.ร.บ. ฎีกาอุทธรณ ม.๘ ในคดีนี้ศาลอุทธรณฟังข้อเท็จจริงว่า โจทย์เป็นผู้ปกครองวัด เพราะฉนั้นโจทย์จึงมีอำนาจฟ้องขับไล่ได้ ส่วนฎีกาข้อ ๒ เป็นปัญหาข้อเท็จจริง จำเลยฎีกาไม่ได้(หริศ-นรเนติ-พิจาร)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทย์ฟ้องขอให้ขับไล่จำเลยออกจากตึกวัด โดยกล่าวว่าจำเลยทำความรำคาญให้แก่วัด จำเลยตัดฟ้องว่า โจทย์ไม่มีอำนาจฟ้องขับไล่จำเลย แลจำเลยเข้าอยู่ในตึกของวัดโดยเสนาบดีกระทรวงธรรมการคนเก่าอนุญาตให้อยู่ ศาลโบริสภาแลศาลอุทธรณฟังว่า โจทย์เป็นเจ้าอาวาส ฤาอย่างน้อยก็เป็นผู้ปกครองวัดมีอำนาจฟ้องขับไล่จำเลยได้ ส่วนข้อที่จำเลยอ้างว่าเสนาบดีกระทรวงธรรมการคนเก่าอนุญาตให้อยู่นั้น ไม่มีหลักฐานพอ จึงพิพากษาให้ขับไล่จำเลยออกจากที่วัด จำเลยฎีกา ๒ ข้อ คือ (๑) โจทย์ไม่ใช่เจ้าอาวาสถูกต้องตามพระราชบัญญัติ (๒) จำเลยเข้าอยู่โดยคำสั่งของเสนาบดีกระทรวงธรรมการคนเก่า ฎีกาตัดสินว่า ฎีกาจำเลยข้อ ๑ เป็นปัญหากฎหมาย เพราะฉนั้นถ้าจะวินิจฉัยข้อนี้ ต้องฟังข้อเท็จจริงตามที่ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยมา พ.ร.บ. ฎีกาอุทธรณ ม.๘ ในคดีนี้ศาลอุทธรณฟังข้อเท็จจริงว่า โจทย์เป็นผู้ปกครองวัด เพราะฉนั้นโจทย์จึงมีอำนาจฟ้องขับไล่ได้ ส่วนฎีกาข้อ ๒ เป็นปัญหาข้อเท็จจริง จำเลยฎีกาไม่ได้ ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 872/2469นายสำรวย เวยยาวัจกรวัดมังกร แลหลวงจีนคณาโจทก์หลวงสมาจารจีนกิจจำเลย พ.ร.บ.ลักษณฎีกาอุทธรณ์ พ.ศ.2469 ม. 4โจทย์ฟ้องขอให้ขับไล่จำเลยออกจากตึกวัด โดยกล่าวว่าจำเลยทำความรำคาญให้แก่วัด จำเลยตัดฟ้องว่า โจทย์ไม่มีอำนาจฟ้องขับไล่จำเลย แลจำเลยเข้าอยู่ในตึกของวัดโดยเสนาบดีกระทรวงธรรมการคนเก่าอนุญาตให้อยู่ ศาลโบริสภาแลศาลอุทธรณฟังว่า โจทย์เป็นเจ้าอาวาส ฤาอย่างน้อยก็เป็นผู้ปกครองวัดมีอำนาจฟ้องขับไล่จำเลยได้ ส่วนข้อที่จำเลยอ้างว่าเสนาบดีกระทรวงธรรมการคนเก่าอนุญาตให้อยู่นั้น ไม่มีหลักฐานพอ จึงพิพากษาให้ขับไล่จำเลยออกจากที่วัด จำเลยฎีกา ๒ ข้อ คือ (๑) โจทย์ไม่ใช่เจ้าอาวาสถูกต้องตามพระราชบัญญัติ (๒) จำเลยเข้าอยู่โดยคำสั่งของเสนาบดีกระทรวงธรรมการคนเก่า ฎีกาตัดสินว่า ฎีกาจำเลยข้อ ๑ เป็นปัญหากฎหมาย เพราะฉนั้นถ้าจะวินิจฉัยข้อนี้ ต้องฟังข้อเท็จจริงตามที่ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยมา พ.ร.บ. ฎีกาอุทธรณ ม.๘ ในคดีนี้ศาลอุทธรณฟังข้อเท็จจริงว่า โจทย์เป็นผู้ปกครองวัด เพราะฉนั้นโจทย์จึงมีอำนาจฟ้องขับไล่ได้ ส่วนฎีกาข้อ ๒ เป็นปัญหาข้อเท็จจริง จำเลยฎีกาไม่ได้(หริศ-นรเนติ-พิจาร)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ