คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2398/2527หลักกฎหมาย: เดิมศาลชั้นต้นได้ชี้สองสถานกำหนดประเด็นข้อพิพาทในคดีไว้ แล้ว ต่อมาคู่ความทั้งสองฝ่ายแถลงว่า ขอสละประเด็นในชั้นชี้สองสถานทั้งหมด และติดใจขอให้ศาลวินิจฉัยชี้ขาดข้อกฎหมายตามคำแถลงที่ศาลชั้นต้นจดไว้นั้นดังนี้หมายความว่า ประเด็นที่ศาลชั้นต้นกำหนดขึ้นในชั้นชี้สองสถาน คู่ความขอสละ หาได้หมายความรวมถึงข้อเท็จจริงข้อกฎหมายที่ปรากฏในคำฟ้อง คำให้การที่ไม่เป็นประเด็นแห่งคดีซึ่งโจทก์กล่าวอ้าง จำเลยมิได้ให้การปฏิเสธถือว่าจำเลยยอมรับแล้วตามกฎหมายไม่ ศาลจึงย่อมนำมารับฟังและวินิจฉัยชี้ขาดคดีได้ ไม่เป็นการวินิจฉัยนอกสำนวน เมื่อหุ้นพิพาทที่โจทก์ซื้อตามคำสั่งของจำเลยเป็น หลักทรัพย์ตามพระราชบัญญัติตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย พ.ศ.2517ซึ่งเป็นกฎหมายพิเศษที่บัญญัติเพื่อกิจการนี้โดยเฉพาะจึงไม่ตกอยู่ภายใต้บังคับแห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาตรา 1129 ในการวินิจฉัยคดีศาลต้องนำกฎหมายมาปรับแก่คดีให้ตรงตามรูปคดีที่พิพาทกันไม่จำต้องพิพากษาไปตามคำแถลงของคู่ความหรือตามความประสงค์ของคู่ความ เมื่อฟังว่าเป็นเรื่องพิพาทกันตามพระราชบัญญัติตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทยอันเป็นกฎหมายพิเศษ ก็จะนำประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาวินิจฉัยคดีหาได้ไม่ แม้จะเป็นความประสงค์ของคู่ความหรือคู่ความแถลงขอก็ตามโจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นนิติบุคคล ได้รับอนุญาตให้ทำกิจการเป็นตัวแทนนายหน้า ซื้อขายหลักทรัพย์ในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย เมื่อวันที่ 26มีนาคม 2522 จำเลยแต่งตั้งให้โจทก์เป็นตัวแทนหรือนายหน้าทำการซื้อขายหลักทรัพย์ (หุ้น) แทนจำเลย จำเลยสั่งให้โจทก์ซื้อหุ้นของบริษัทมาบุญครองอบพืชและไซโล จำกัด 300 หุ้น ในราคาหุ้นละ 422 บาท เป็นเงิน 126,600บาท โจทก์ซื้อให้ตามที่จำเลยต้องการและจ่ายเงินทดรองแก่ผู้ขายแทนจำเลยไปแล้ว จำเลยต้องชำระค่าบำเหน็จแก่โจทก์เป็นเงิน 633 บาท รวมที่ต้องชำระแก่โจทก์ 127,233 บาท ต่อมาเมื่อวันที่ 26 ธันวาคม 2522 จำเลยทำสัญญาเพิ่มเติมในการซื้อขายหลักทรัพย์ โดยถอนตั๋วสัญญาใช้เงินที่วางไว้และซื้อตั๋วสัญญาใช้เงินของโจทก์เลขที่ 66944 เงิน 50,000 บาท และสลักหลังมอบให้โจทก์ โจทก์ได้ถอนตั๋วสัญญาใช้เงินกับดอกเบี้ยรวมเป็นเงิน 52,840.48บาท มาหักใช้หนี้ถึงวันที่ 10 กรกฎาคม 2523 จำเลยยังเป็นหนี้อยู่ 86,648.46บาท และโจทก์ ทอดตลาดหุ้นได้เงิน 53,400 บาท คิดหักดอกเบี้ยและหนี้ที่ติดค้างอยู่ จำเลยคงค้างชำระขายจำนวน 39,599.82 บาท ขอให้จำเลยชำระเงินแก่โจทก์ 39,599.82 บาท และให้ชำระดอกเบี้ยอัตราร้อยละ 17.5ต่อปี จากต้นเงิน 34,868.67 บาท นับแต่วันฟ้องจนกว่าจะชำระเงินเสร็จจำเลยให้การว่า โจทก์ไม่มีอำนาจฟ้องเพราะมิได้ประกอบธุรกิจตามเงื่อนไขของกระทรวงการคลังตามประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 58 และไม่ปฏิบัติตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ว่าด้วยการโอนหุ้น ฟ้องโจทก์เคลือบคลุม ไม่ได้บรรยายรายละเอียดเกี่ยวกับการซื้อขายหุ้น โจทก์มิได้ซื้อหุ้นของบริษัทมาบุญครองอบพืชและไซโล จำกัด ให้จำเลยสำเร็จตามกฎหมายจึงไม่มีสิทธิได้รับเงินค่าตอบแทน โจทก์ไม่มีมูลหนี้ตามฟ้อง และคิดดอกเบี้ยไม่ชอบด้วยกฎหมาย โจทก์ไม่ได้ขายทอดตลาดหุ้นเพราะไม่มีหุ้นที่ได้ซื้อมาจริงขอให้ยกฟ้องสืบพยานโจทก์ได้ 1 ปาก โจทก์จำเลยแถลงขอสละประเด็นในชั้นชี้สองสถานทั้งหมด และติดใจขอให้ศาลวินิจฉัยชี้ขาดข้อกฎหมายตามที่ทั้งสองฝ่ายแถลงมีข้อความว่า โจทก์ยอมรับว่าไม่ได้นำหุ้นพิพาทโอนใส่ชื่อจำเลยหรือโจทก์ในฐานะเป็นตัวแทนจำเลยเป็นผู้ถือหุ้น แต่โจทก์ได้นำใบหุ้นประเภทเดียวกันจำนวนเท่ากันไปโอนใส่ชื่อโจทก์ โดยถือว่าเป็นตัวแทนจำเลย ซึ่งไม่ใช่หุ้นพิพาทในคดีนี้ และโจทก์ได้นำเงินปันผลมาจ่ายให้จำเลยแล้วครั้งหนึ่ง ส่วนอีกครั้งหนึ่งได้นำไปหักหนี้ของจำเลย โจทก์ถือว่าการซื้อขายหุ้นในคดีนี้ชอบด้วยกฎหมายแล้วโจทก์ยอมรับว่ามีอำนาจทำการแทนจำเลยโดยเป็นตัวแทนที่จำเลยมอบหมายทางปฏิบัติที่ได้รับมอบหมายนั้น จำเลยจะต้องกำหนดข้อสาระสำคัญ คือ จำนวนหุ้นที่ต้องการซื้อ และราคาหุ้นที่ต้องการซื้อ หากโจทก์ซื้อในราคาต่ำกว่าที่จำเลยกำหนด จำเลยก็ยอมรับผิดชอบด้วย การซื้อขายข้างต้นนั้นโจทก์ทำการเป็นตัวแทนของจำเลยโดยชอบแล้วโจทก์ยอมรับว่าหุ้นพิพาทเป็นหุ้นชนิดระบุชื่อ การส่งมอบและรับมอบได้กระทำโดยวิธีการโอนลอยทั้งสองฝ่ายขอให้ศาลวินิจฉัยข้อกฎหมายโดยถือข้อเท็จจริงที่โจทก์จำเลยรับกัน และต่างไม่สืบพยานต่อไปศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วพิพากษาให้จำเลยชำระเงินจำนวน 39,599.82บาทแก่โจทก์ พร้อมด้วยดอกเบี้ยร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีในเงิน 34,868.67 บาท นับแต่วันถัดจากวันฟ้องจนกว่าจะชำระเสร็จ ให้จำเลยใช้ค่าฤชาธรรมเนียมกับค่าทนายความแทนโจทก์ 1,000 บาทจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน ให้จำเลยใช้ค่าทนายความชั้นอุทธรณ์ 600 บาทแทนโจทก์จำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า จำเลยฎีกาว่า ที่คู่ความแถลงรับกันตามรายงานกระบวนพิจารณาฉบับวันที่ 4 มิถุนายน 2525 ไม่มีข้อเท็จจริงตามพระราชบัญญัติตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย พ.ศ. 2517 ศาลจะยกข้อกฎหมายตามพระราชบัญญัติดังกล่าวขึ้นวินิจฉัยคดีไม่ได้ ต้องบังคับตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 453 และมาตรา 1129 เพราะโจทก์จำเลยต่างสละประเด็นอื่นหมดแล้ว วินิจฉัยได้เฉพาะข้อที่แถลงรับกันใหม่เท่านั้น ข้อเท็จจริงตามคำฟ้อง คำให้การ ศาลจะนำมารับฟังหรือใช้วินิจฉัยชี้ขาดคดีอีกไม่ได้เป็นการวินิจฉัยคดีด้วยข้อเท็จจริงนอกสำนวนนั้น เห็นว่า ตามรายงานกระบวนพิจารณา ฉบับลงวันที่ 4 มิถุนายน 2525 ศาลบันทึกไว้ตอนต้นว่า "ทั้งสองฝ่ายแถลงว่าขอสละประเด็นในชั้นชี้สองสถานทั้งหมดและติดใจขอให้ศาลวินิจฉัยชี้ขาดข้อกฎหมายดังต่อไปนี้" ซึ่งหมายความว่า ประเด็นที่ศาลชั้นต้นกำหนดขึ้นในชั้นชี้สองสถานคู่ความขอสละ หาได้หมายความรวมถึงข้อเท็จจริง ข้อกฎหมายที่ปรากฏในคำฟ้องคำให้การที่ไม่เป็นประเด็นแห่งคดีซึ่งโจทก์กล่าวอ้าง จำเลยมิได้ให้การปฏิเสธ ถือว่าจำเลยยอมรับแล้วตามกฎหมายไม่ ศาลย่อมนำมารับฟังและวินิจฉัยชี้ขาดคดีได้ ไม่เป็นการวินิจฉัยนอนสำนวน ข้อเท็จจริงตามฟ้องที่ว่าโจทก์ได้รับอนุญาตให้ทำกิจการซื้อขายหลักทรัพย์ในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทยโดยได้รับอนุญาตจากระทรวงการคลัง จำเลยแต่งตั้งโจทก์ให้เป็นตัวแทนซื้อขายหลักทรัพย์ (หุ้น) ในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทยแทนจำเลยและจำเลยสั่งให้โจทก์ซื้อหุ้นของบริษัทมาบุญครองอบพืชและไซโล จำกัด 300 หุ้น ในราคาหุ้นละ 422 บาท โจทก์ซื้อให้ตามคำสั่งของจำเลย และออกเงินทดรองค่าหุ้นให้ผู้ขายแทนจำเลยไปแล้วตามแบบสัญญาซื้อขายหุ้นของตลาดหลักทรัพย์ เอกสารหมายจ.14 ถึง จ.16 เหล่านี้ ศาลรับฟังมาวินิจฉัยชี้ขาดคดีได้ หุ้นพิพาทที่โจทก์ซื้อตามคำสั่งจำเลยเป็นหลักทรัพย์ตามพระราชบัญญัติตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทยพ.ศ. 2517 ซึ่งเป็นกฎหมายพิเศษที่บัญญัติเพื่อกิจการนี้โดยเฉพาะ ไม่ตกอยู่ภายใต้บังคับแห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1129 ที่จำเลยฎีกาว่า คู่ความสละประเด็นและแถลงรับข้อเท็จจริงขึ้นใหม่ ไม่มีข้อความเกี่ยวกับพระราชบัญญัติตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย พ.ศ. 2517 อยู่เลย จึงนำพระราชบัญญัตินี้มาวินิจฉัยคดีไม่ได้ ศาลฎีกาพิเคราะห์คำแถลงรับของโจทก์จำเลยก็หาได้มีข้อความเกี่ยวกับหุ้นตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์อยู่ไม่แต่จำเลยกลับฎีกาขอให้นำประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาวินิจฉัยคดีให้จำเลยเช่นกันซึ่งศาลฎีกาเห็นว่าในการวินิจฉัยคดีต้องนำกฎหมายมาปรับแก่คดีให้ตรงตามรูปคดีที่พิพาทกันไม่ต้องพิพากษาไปตามคำแถลงของคู่ความหรือตามประสงค์ของคู่ความเมื่อฟังได้ว่าเป็นเรื่องพิพาทกันตามพระราชบัญญัติตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทยอันเป็นกฎหมายพิเศษจะนำประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาวินิจฉัยคดีหาได้ไม่ แม้จะเป็นความประสงค์ของคู่ความหรือคู่ความแถลงขอก็ตาม ที่ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาให้จำเลยเป็นฝ่ายแพ้คดี ศาลฎีกาเห็นพ้องด้วย ฎีกาของจำเลยฟังไม่ขึ้นพิพากษายืน ให้จำเลยใช้ค่าทนายความแทนโจทก์ 600 บาท ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2398/2527บริษัทเงินทุนหลักทรัพย์เฟิสท์ทรัสท์ จำกัดโจทก์นางนุชนารถ สาธิตธาดาจำเลย ป.พ.พ. ม. 4, ม. 453, ม. 1129 ป.วิ.พ. ม. 138, ม. 183 พ.ร.บ.ตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย พ.ศ.2517 เดิมศาลชั้นต้นได้ชี้สองสถานกำหนดประเด็นข้อพิพาทในคดีไว้ แล้ว ต่อมาคู่ความทั้งสองฝ่ายแถลงว่า ขอสละประเด็นในชั้นชี้สองสถานทั้งหมด และติดใจขอให้ศาลวินิจฉัยชี้ขาดข้อกฎหมายตามคำแถลงที่ศาลชั้นต้นจดไว้นั้นดังนี้หมายความว่า ประเด็นที่ศาลชั้นต้นกำหนดขึ้นในชั้นชี้สองสถาน คู่ความขอสละ หาได้หมายความรวมถึงข้อเท็จจริงข้อกฎหมายที่ปรากฏในคำฟ้อง คำให้การที่ไม่เป็นประเด็นแห่งคดีซึ่งโจทก์กล่าวอ้าง จำเลยมิได้ให้การปฏิเสธถือว่าจำเลยยอมรับแล้วตามกฎหมายไม่ ศาลจึงย่อมนำมารับฟังและวินิจฉัยชี้ขาดคดีได้ ไม่เป็นการวินิจฉัยนอกสำนวน เมื่อหุ้นพิพาทที่โจทก์ซื้อตามคำสั่งของจำเลยเป็น หลักทรัพย์ตามพระราชบัญญัติตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย พ.ศ.2517ซึ่งเป็นกฎหมายพิเศษที่บัญญัติเพื่อกิจการนี้โดยเฉพาะจึงไม่ตกอยู่ภายใต้บังคับแห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาตรา 1129 ในการวินิจฉัยคดีศาลต้องนำกฎหมายมาปรับแก่คดีให้ตรงตามรูปคดีที่พิพาทกันไม่จำต้องพิพากษาไปตามคำแถลงของคู่ความหรือตามความประสงค์ของคู่ความ เมื่อฟังว่าเป็นเรื่องพิพาทกันตามพระราชบัญญัติตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทยอันเป็นกฎหมายพิเศษ ก็จะนำประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาวินิจฉัยคดีหาได้ไม่ แม้จะเป็นความประสงค์ของคู่ความหรือคู่ความแถลงขอก็ตามโจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นนิติบุคคล ได้รับอนุญาตให้ทำกิจการเป็นตัวแทนนายหน้า ซื้อขายหลักทรัพย์ในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย เมื่อวันที่ 26มีนาคม 2522 จำเลยแต่งตั้งให้โจทก์เป็นตัวแทนหรือนายหน้าทำการซื้อขายหลักทรัพย์ (หุ้น) แทนจำเลย จำเลยสั่งให้โจทก์ซื้อหุ้นของบริษัทมาบุญครองอบพืชและไซโล จำกัด 300 หุ้น ในราคาหุ้นละ 422 บาท เป็นเงิน 126,600บาท โจทก์ซื้อให้ตามที่จำเลยต้องการและจ่ายเงินทดรองแก่ผู้ขายแทนจำเลยไปแล้ว จำเลยต้องชำระค่าบำเหน็จแก่โจทก์เป็นเงิน 633 บาท รวมที่ต้องชำระแก่โจทก์ 127,233 บาท ต่อมาเมื่อวันที่ 26 ธันวาคม 2522 จำเลยทำสัญญาเพิ่มเติมในการซื้อขายหลักทรัพย์ โดยถอนตั๋วสัญญาใช้เงินที่วางไว้และซื้อตั๋วสัญญาใช้เงินของโจทก์เลขที่ 66944 เงิน 50,000 บาท และสลักหลังมอบให้โจทก์ โจทก์ได้ถอนตั๋วสัญญาใช้เงินกับดอกเบี้ยรวมเป็นเงิน 52,840.48บาท มาหักใช้หนี้ถึงวันที่ 10 กรกฎาคม 2523 จำเลยยังเป็นหนี้อยู่ 86,648.46บาท และโจทก์ ทอดตลาดหุ้นได้เงิน 53,400 บาท คิดหักดอกเบี้ยและหนี้ที่ติดค้างอยู่ จำเลยคงค้างชำระขายจำนวน 39,599.82 บาท ขอให้จำเลยชำระเงินแก่โจทก์ 39,599.82 บาท และให้ชำระดอกเบี้ยอัตราร้อยละ 17.5ต่อปี จากต้นเงิน 34,868.67 บาท นับแต่วันฟ้องจนกว่าจะชำระเงินเสร็จจำเลยให้การว่า โจทก์ไม่มีอำนาจฟ้องเพราะมิได้ประกอบธุรกิจตามเงื่อนไขของกระทรวงการคลังตามประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 58 และไม่ปฏิบัติตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ว่าด้วยการโอนหุ้น ฟ้องโจทก์เคลือบคลุม ไม่ได้บรรยายรายละเอียดเกี่ยวกับการซื้อขายหุ้น โจทก์มิได้ซื้อหุ้นของบริษัทมาบุญครองอบพืชและไซโล จำกัด ให้จำเลยสำเร็จตามกฎหมายจึงไม่มีสิทธิได้รับเงินค่าตอบแทน โจทก์ไม่มีมูลหนี้ตามฟ้อง และคิดดอกเบี้ยไม่ชอบด้วยกฎหมาย โจทก์ไม่ได้ขายทอดตลาดหุ้นเพราะไม่มีหุ้นที่ได้ซื้อมาจริงขอให้ยกฟ้องสืบพยานโจทก์ได้ 1 ปาก โจทก์จำเลยแถลงขอสละประเด็นในชั้นชี้สองสถานทั้งหมด และติดใจขอให้ศาลวินิจฉัยชี้ขาดข้อกฎหมายตามที่ทั้งสองฝ่ายแถลงมีข้อความว่า โจทก์ยอมรับว่าไม่ได้นำหุ้นพิพาทโอนใส่ชื่อจำเลยหรือโจทก์ในฐานะเป็นตัวแทนจำเลยเป็นผู้ถือหุ้น แต่โจทก์ได้นำใบหุ้นประเภทเดียวกันจำนวนเท่ากันไปโอนใส่ชื่อโจทก์ โดยถือว่าเป็นตัวแทนจำเลย ซึ่งไม่ใช่หุ้นพิพาทในคดีนี้ และโจทก์ได้นำเงินปันผลมาจ่ายให้จำเลยแล้วครั้งหนึ่ง ส่วนอีกครั้งหนึ่งได้นำไปหักหนี้ของจำเลย โจทก์ถือว่าการซื้อขายหุ้นในคดีนี้ชอบด้วยกฎหมายแล้วโจทก์ยอมรับว่ามีอำนาจทำการแทนจำเลยโดยเป็นตัวแทนที่จำเลยมอบหมายทางปฏิบัติที่ได้รับมอบหมายนั้น จำเลยจะต้องกำหนดข้อสาระสำคัญ คือ จำนวนหุ้นที่ต้องการซื้อ และราคาหุ้นที่ต้องการซื้อ หากโจทก์ซื้อในราคาต่ำกว่าที่จำเลยกำหนด จำเลยก็ยอมรับผิดชอบด้วย การซื้อขายข้างต้นนั้นโจทก์ทำการเป็นตัวแทนของจำเลยโดยชอบแล้วโจทก์ยอมรับว่าหุ้นพิพาทเป็นหุ้นชนิดระบุชื่อ การส่งมอบและรับมอบได้กระทำโดยวิธีการโอนลอยทั้งสองฝ่ายขอให้ศาลวินิจฉัยข้อกฎหมายโดยถือข้อเท็จจริงที่โจทก์จำเลยรับกัน และต่างไม่สืบพยานต่อไปศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วพิพากษาให้จำเลยชำระเงินจำนวน 39,599.82บาทแก่โจทก์ พร้อมด้วยดอกเบี้ยร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีในเงิน 34,868.67 บาท นับแต่วันถัดจากวันฟ้องจนกว่าจะชำระเสร็จ ให้จำเลยใช้ค่าฤชาธรรมเนียมกับค่าทนายความแทนโจทก์ 1,000 บาทจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน ให้จำเลยใช้ค่าทนายความชั้นอุทธรณ์ 600 บาทแทนโจทก์จำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า จำเลยฎีกาว่า ที่คู่ความแถลงรับกันตามรายงานกระบวนพิจารณาฉบับวันที่ 4 มิถุนายน 2525 ไม่มีข้อเท็จจริงตามพระราชบัญญัติตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย พ.ศ. 2517 ศาลจะยกข้อกฎหมายตามพระราชบัญญัติดังกล่าวขึ้นวินิจฉัยคดีไม่ได้ ต้องบังคับตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 453 และมาตรา 1129 เพราะโจทก์จำเลยต่างสละประเด็นอื่นหมดแล้ว วินิจฉัยได้เฉพาะข้อที่แถลงรับกันใหม่เท่านั้น ข้อเท็จจริงตามคำฟ้อง คำให้การ ศาลจะนำมารับฟังหรือใช้วินิจฉัยชี้ขาดคดีอีกไม่ได้เป็นการวินิจฉัยคดีด้วยข้อเท็จจริงนอกสำนวนนั้น เห็นว่า ตามรายงานกระบวนพิจารณา ฉบับลงวันที่ 4 มิถุนายน 2525 ศาลบันทึกไว้ตอนต้นว่า "ทั้งสองฝ่ายแถลงว่าขอสละประเด็นในชั้นชี้สองสถานทั้งหมดและติดใจขอให้ศาลวินิจฉัยชี้ขาดข้อกฎหมายดังต่อไปนี้" ซึ่งหมายความว่า ประเด็นที่ศาลชั้นต้นกำหนดขึ้นในชั้นชี้สองสถานคู่ความขอสละ หาได้หมายความรวมถึงข้อเท็จจริง ข้อกฎหมายที่ปรากฏในคำฟ้องคำให้การที่ไม่เป็นประเด็นแห่งคดีซึ่งโจทก์กล่าวอ้าง จำเลยมิได้ให้การปฏิเสธ ถือว่าจำเลยยอมรับแล้วตามกฎหมายไม่ ศาลย่อมนำมารับฟังและวินิจฉัยชี้ขาดคดีได้ ไม่เป็นการวินิจฉัยนอนสำนวน ข้อเท็จจริงตามฟ้องที่ว่าโจทก์ได้รับอนุญาตให้ทำกิจการซื้อขายหลักทรัพย์ในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทยโดยได้รับอนุญาตจากระทรวงการคลัง จำเลยแต่งตั้งโจทก์ให้เป็นตัวแทนซื้อขายหลักทรัพย์ (หุ้น) ในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทยแทนจำเลยและจำเลยสั่งให้โจทก์ซื้อหุ้นของบริษัทมาบุญครองอบพืชและไซโล จำกัด 300 หุ้น ในราคาหุ้นละ 422 บาท โจทก์ซื้อให้ตามคำสั่งของจำเลย และออกเงินทดรองค่าหุ้นให้ผู้ขายแทนจำเลยไปแล้วตามแบบสัญญาซื้อขายหุ้นของตลาดหลักทรัพย์ เอกสารหมายจ.14 ถึง จ.16 เหล่านี้ ศาลรับฟังมาวินิจฉัยชี้ขาดคดีได้ หุ้นพิพาทที่โจทก์ซื้อตามคำสั่งจำเลยเป็นหลักทรัพย์ตามพระราชบัญญัติตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทยพ.ศ. 2517 ซึ่งเป็นกฎหมายพิเศษที่บัญญัติเพื่อกิจการนี้โดยเฉพาะ ไม่ตกอยู่ภายใต้บังคับแห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1129 ที่จำเลยฎีกาว่า คู่ความสละประเด็นและแถลงรับข้อเท็จจริงขึ้นใหม่ ไม่มีข้อความเกี่ยวกับพระราชบัญญัติตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย พ.ศ. 2517 อยู่เลย จึงนำพระราชบัญญัตินี้มาวินิจฉัยคดีไม่ได้ ศาลฎีกาพิเคราะห์คำแถลงรับของโจทก์จำเลยก็หาได้มีข้อความเกี่ยวกับหุ้นตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์อยู่ไม่แต่จำเลยกลับฎีกาขอให้นำประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาวินิจฉัยคดีให้จำเลยเช่นกันซึ่งศาลฎีกาเห็นว่าในการวินิจฉัยคดีต้องนำกฎหมายมาปรับแก่คดีให้ตรงตามรูปคดีที่พิพาทกันไม่ต้องพิพากษาไปตามคำแถลงของคู่ความหรือตามประสงค์ของคู่ความเมื่อฟังได้ว่าเป็นเรื่องพิพาทกันตามพระราชบัญญัติตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทยอันเป็นกฎหมายพิเศษจะนำประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาวินิจฉัยคดีหาได้ไม่ แม้จะเป็นความประสงค์ของคู่ความหรือคู่ความแถลงขอก็ตาม ที่ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาให้จำเลยเป็นฝ่ายแพ้คดี ศาลฎีกาเห็นพ้องด้วย ฎีกาของจำเลยฟังไม่ขึ้นพิพากษายืน ให้จำเลยใช้ค่าทนายความแทนโจทก์ 600 บาท(พจน์ บุญเลี้ยง-อุดม บรรลือสินธุ์-ยนต์ พิรวินิจ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: โจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นนิติบุคคล ได้รับอนุญาตให้ทำกิจการเป็นตัวแทนนายหน้า ซื้อขายหลักทรัพย์ในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย เมื่อวันที่ 26มีนาคม 2522 จำเลยแต่งตั้งให้โจทก์เป็นตัวแทนหรือนายหน้าทำการซื้อขายหลักทรัพย์ (หุ้น) แทนจำเลย จำเลยสั่งให้โจทก์ซื้อหุ้นของบริษัทมาบุญครองอบพืชและไซโล จำกัด 300 หุ้น ในราคาหุ้นละ 422 บาท เป็นเงิน 126,600บาท โจทก์ซื้อให้ตามที่จำเลยต้องการและจ่ายเงินทดรองแก่ผู้ขายแทนจำเลยไปแล้ว จำเลยต้องชำระค่าบำเหน็จแก่โจทก์เป็นเงิน 633 บาท รวมที่ต้องชำระแก่โจทก์ 127,233 บาท ต่อมาเมื่อวันที่ 26 ธันวาคม 2522 จำเลยทำสัญญาเพิ่มเติมในการซื้อขายหลักทรัพย์ โดยถอนตั๋วสัญญาใช้เงินที่วางไว้และซื้อตั๋วสัญญาใช้เงินของโจทก์เลขที่ 66944 เงิน 50,000 บาท และสลักหลังมอบให้โจทก์ โจทก์ได้ถอนตั๋วสัญญาใช้เงินกับดอกเบี้ยรวมเป็นเงิน 52,840.48บาท มาหักใช้หนี้ถึงวันที่ 10 กรกฎาคม 2523 จำเลยยังเป็นหนี้อยู่ 86,648.46บาท และโจทก์ ทอดตลาดหุ้นได้เงิน 53,400 บาท คิดหักดอกเบี้ยและหนี้ที่ติดค้างอยู่ จำเลยคงค้างชำระขายจำนวน 39,599.82 บาท ขอให้จำเลยชำระเงินแก่โจทก์ 39,599.82 บาท และให้ชำระดอกเบี้ยอัตราร้อยละ 17.5ต่อปี จากต้นเงิน 34,868.67 บาท นับแต่วันฟ้องจนกว่าจะชำระเงินเสร็จจำเลยให้การว่า โจทก์ไม่มีอำนาจฟ้องเพราะมิได้ประกอบธุรกิจตามเงื่อนไขของกระทรวงการคลังตามประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 58 และไม่ปฏิบัติตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ว่าด้วยการโอนหุ้น ฟ้องโจทก์เคลือบคลุม ไม่ได้บรรยายรายละเอียดเกี่ยวกับการซื้อขายหุ้น โจทก์มิได้ซื้อหุ้นของบริษัทมาบุญครองอบพืชและไซโล จำกัด ให้จำเลยสำเร็จตามกฎหมายจึงไม่มีสิทธิได้รับเงินค่าตอบแทน โจทก์ไม่มีมูลหนี้ตามฟ้อง และคิดดอกเบี้ยไม่ชอบด้วยกฎหมาย โจทก์ไม่ได้ขายทอดตลาดหุ้นเพราะไม่มีหุ้นที่ได้ซื้อมาจริงขอให้ยกฟ้องสืบพยานโจทก์ได้ 1 ปาก โจทก์จำเลยแถลงขอสละประเด็นในชั้นชี้สองสถานทั้งหมด และติดใจขอให้ศาลวินิจฉัยชี้ขาดข้อกฎหมายตามที่ทั้งสองฝ่ายแถลงมีข้อความว่า โจทก์ยอมรับว่าไม่ได้นำหุ้นพิพาทโอนใส่ชื่อจำเลยหรือโจทก์ในฐานะเป็นตัวแทนจำเลยเป็นผู้ถือหุ้น แต่โจทก์ได้นำใบหุ้นประเภทเดียวกันจำนวนเท่ากันไปโอนใส่ชื่อโจทก์ โดยถือว่าเป็นตัวแทนจำเลย ซึ่งไม่ใช่หุ้นพิพาทในคดีนี้ และโจทก์ได้นำเงินปันผลมาจ่ายให้จำเลยแล้วครั้งหนึ่ง ส่วนอีกครั้งหนึ่งได้นำไปหักหนี้ของจำเลย โจทก์ถือว่าการซื้อขายหุ้นในคดีนี้ชอบด้วยกฎหมายแล้วโจทก์ยอมรับว่ามีอำนาจทำการแทนจำเลยโดยเป็นตัวแทนที่จำเลยมอบหมายทางปฏิบัติที่ได้รับมอบหมายนั้น จำเลยจะต้องกำหนดข้อสาระสำคัญ คือ จำนวนหุ้นที่ต้องการซื้อ และราคาหุ้นที่ต้องการซื้อ หากโจทก์ซื้อในราคาต่ำกว่าที่จำเลยกำหนด จำเลยก็ยอมรับผิดชอบด้วย การซื้อขายข้างต้นนั้นโจทก์ทำการเป็นตัวแทนของจำเลยโดยชอบแล้วโจทก์ยอมรับว่าหุ้นพิพาทเป็นหุ้นชนิดระบุชื่อ การส่งมอบและรับมอบได้กระทำโดยวิธีการโอนลอยทั้งสองฝ่ายขอให้ศาลวินิจฉัยข้อกฎหมายโดยถือข้อเท็จจริงที่โจทก์จำเลยรับกัน และต่างไม่สืบพยานต่อไปศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วพิพากษาให้จำเลยชำระเงินจำนวน 39,599.82บาทแก่โจทก์ พร้อมด้วยดอกเบี้ยร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีในเงิน 34,868.67 บาท นับแต่วันถัดจากวันฟ้องจนกว่าจะชำระเสร็จ ให้จำเลยใช้ค่าฤชาธรรมเนียมกับค่าทนายความแทนโจทก์ 1,000 บาทจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน ให้จำเลยใช้ค่าทนายความชั้นอุทธรณ์ 600 บาทแทนโจทก์จำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า จำเลยฎีกาว่า ที่คู่ความแถลงรับกันตามรายงานกระบวนพิจารณาฉบับวันที่ 4 มิถุนายน 2525 ไม่มีข้อเท็จจริงตามพระราชบัญญัติตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย พ.ศ. 2517 ศาลจะยกข้อกฎหมายตามพระราชบัญญัติดังกล่าวขึ้นวินิจฉัยคดีไม่ได้ ต้องบังคับตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 453 และมาตรา 1129 เพราะโจทก์จำเลยต่างสละประเด็นอื่นหมดแล้ว วินิจฉัยได้เฉพาะข้อที่แถลงรับกันใหม่เท่านั้น ข้อเท็จจริงตามคำฟ้อง คำให้การ ศาลจะนำมารับฟังหรือใช้วินิจฉัยชี้ขาดคดีอีกไม่ได้เป็นการวินิจฉัยคดีด้วยข้อเท็จจริงนอกสำนวนนั้น เห็นว่า ตามรายงานกระบวนพิจารณา ฉบับลงวันที่ 4 มิถุนายน 2525 ศาลบันทึกไว้ตอนต้นว่า "ทั้งสองฝ่ายแถลงว่าขอสละประเด็นในชั้นชี้สองสถานทั้งหมดและติดใจขอให้ศาลวินิจฉัยชี้ขาดข้อกฎหมายดังต่อไปนี้" ซึ่งหมายความว่า ประเด็นที่ศาลชั้นต้นกำหนดขึ้นในชั้นชี้สองสถานคู่ความขอสละ หาได้หมายความรวมถึงข้อเท็จจริง ข้อกฎหมายที่ปรากฏในคำฟ้องคำให้การที่ไม่เป็นประเด็นแห่งคดีซึ่งโจทก์กล่าวอ้าง จำเลยมิได้ให้การปฏิเสธ ถือว่าจำเลยยอมรับแล้วตามกฎหมายไม่ ศาลย่อมนำมารับฟังและวินิจฉัยชี้ขาดคดีได้ ไม่เป็นการวินิจฉัยนอนสำนวน ข้อเท็จจริงตามฟ้องที่ว่าโจทก์ได้รับอนุญาตให้ทำกิจการซื้อขายหลักทรัพย์ในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทยโดยได้รับอนุญาตจากระทรวงการคลัง จำเลยแต่งตั้งโจทก์ให้เป็นตัวแทนซื้อขายหลักทรัพย์ (หุ้น) ในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทยแทนจำเลยและจำเลยสั่งให้โจทก์ซื้อหุ้นของบริษัทมาบุญครองอบพืชและไซโล จำกัด 300 หุ้น ในราคาหุ้นละ 422 บาท โจทก์ซื้อให้ตามคำสั่งของจำเลย และออกเงินทดรองค่าหุ้นให้ผู้ขายแทนจำเลยไปแล้วตามแบบสัญญาซื้อขายหุ้นของตลาดหลักทรัพย์ เอกสารหมายจ.14 ถึง จ.16 เหล่านี้ ศาลรับฟังมาวินิจฉัยชี้ขาดคดีได้ หุ้นพิพาทที่โจทก์ซื้อตามคำสั่งจำเลยเป็นหลักทรัพย์ตามพระราชบัญญัติตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทยพ.ศ. 2517 ซึ่งเป็นกฎหมายพิเศษที่บัญญัติเพื่อกิจการนี้โดยเฉพาะ ไม่ตกอยู่ภายใต้บังคับแห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1129 ที่จำเลยฎีกาว่า คู่ความสละประเด็นและแถลงรับข้อเท็จจริงขึ้นใหม่ ไม่มีข้อความเกี่ยวกับพระราชบัญญัติตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย พ.ศ. 2517 อยู่เลย จึงนำพระราชบัญญัตินี้มาวินิจฉัยคดีไม่ได้ ศาลฎีกาพิเคราะห์คำแถลงรับของโจทก์จำเลยก็หาได้มีข้อความเกี่ยวกับหุ้นตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์อยู่ไม่แต่จำเลยกลับฎีกาขอให้นำประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาวินิจฉัยคดีให้จำเลยเช่นกันซึ่งศาลฎีกาเห็นว่าในการวินิจฉัยคดีต้องนำกฎหมายมาปรับแก่คดีให้ตรงตามรูปคดีที่พิพาทกันไม่ต้องพิพากษาไปตามคำแถลงของคู่ความหรือตามประสงค์ของคู่ความเมื่อฟังได้ว่าเป็นเรื่องพิพาทกันตามพระราชบัญญัติตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทยอันเป็นกฎหมายพิเศษจะนำประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาวินิจฉัยคดีหาได้ไม่ แม้จะเป็นความประสงค์ของคู่ความหรือคู่ความแถลงขอก็ตาม ที่ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาให้จำเลยเป็นฝ่ายแพ้คดี ศาลฎีกาเห็นพ้องด้วย ฎีกาของจำเลยฟังไม่ขึ้นพิพากษายืน ให้จำเลยใช้ค่าทนายความแทนโจทก์ 600 บาท ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2398/2527บริษัทเงินทุนหลักทรัพย์เฟิสท์ทรัสท์ จำกัดโจทก์นางนุชนารถ สาธิตธาดาจำเลย ป.พ.พ. ม. 4, ม. 453, ม. 1129 ป.วิ.พ. ม. 138, ม. 183 พ.ร.บ.ตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย พ.ศ.2517 เดิมศาลชั้นต้นได้ชี้สองสถานกำหนดประเด็นข้อพิพาทในคดีไว้ แล้ว ต่อมาคู่ความทั้งสองฝ่ายแถลงว่า ขอสละประเด็นในชั้นชี้สองสถานทั้งหมด และติดใจขอให้ศาลวินิจฉัยชี้ขาดข้อกฎหมายตามคำแถลงที่ศาลชั้นต้นจดไว้นั้นดังนี้หมายความว่า ประเด็นที่ศาลชั้นต้นกำหนดขึ้นในชั้นชี้สองสถาน คู่ความขอสละ หาได้หมายความรวมถึงข้อเท็จจริงข้อกฎหมายที่ปรากฏในคำฟ้อง คำให้การที่ไม่เป็นประเด็นแห่งคดีซึ่งโจทก์กล่าวอ้าง จำเลยมิได้ให้การปฏิเสธถือว่าจำเลยยอมรับแล้วตามกฎหมายไม่ ศาลจึงย่อมนำมารับฟังและวินิจฉัยชี้ขาดคดีได้ ไม่เป็นการวินิจฉัยนอกสำนวน เมื่อหุ้นพิพาทที่โจทก์ซื้อตามคำสั่งของจำเลยเป็น หลักทรัพย์ตามพระราชบัญญัติตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย พ.ศ.2517ซึ่งเป็นกฎหมายพิเศษที่บัญญัติเพื่อกิจการนี้โดยเฉพาะจึงไม่ตกอยู่ภายใต้บังคับแห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาตรา 1129 ในการวินิจฉัยคดีศาลต้องนำกฎหมายมาปรับแก่คดีให้ตรงตามรูปคดีที่พิพาทกันไม่จำต้องพิพากษาไปตามคำแถลงของคู่ความหรือตามความประสงค์ของคู่ความ เมื่อฟังว่าเป็นเรื่องพิพาทกันตามพระราชบัญญัติตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทยอันเป็นกฎหมายพิเศษ ก็จะนำประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาวินิจฉัยคดีหาได้ไม่ แม้จะเป็นความประสงค์ของคู่ความหรือคู่ความแถลงขอก็ตามโจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นนิติบุคคล ได้รับอนุญาตให้ทำกิจการเป็นตัวแทนนายหน้า ซื้อขายหลักทรัพย์ในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย เมื่อวันที่ 26มีนาคม 2522 จำเลยแต่งตั้งให้โจทก์เป็นตัวแทนหรือนายหน้าทำการซื้อขายหลักทรัพย์ (หุ้น) แทนจำเลย จำเลยสั่งให้โจทก์ซื้อหุ้นของบริษัทมาบุญครองอบพืชและไซโล จำกัด 300 หุ้น ในราคาหุ้นละ 422 บาท เป็นเงิน 126,600บาท โจทก์ซื้อให้ตามที่จำเลยต้องการและจ่ายเงินทดรองแก่ผู้ขายแทนจำเลยไปแล้ว จำเลยต้องชำระค่าบำเหน็จแก่โจทก์เป็นเงิน 633 บาท รวมที่ต้องชำระแก่โจทก์ 127,233 บาท ต่อมาเมื่อวันที่ 26 ธันวาคม 2522 จำเลยทำสัญญาเพิ่มเติมในการซื้อขายหลักทรัพย์ โดยถอนตั๋วสัญญาใช้เงินที่วางไว้และซื้อตั๋วสัญญาใช้เงินของโจทก์เลขที่ 66944 เงิน 50,000 บาท และสลักหลังมอบให้โจทก์ โจทก์ได้ถอนตั๋วสัญญาใช้เงินกับดอกเบี้ยรวมเป็นเงิน 52,840.48บาท มาหักใช้หนี้ถึงวันที่ 10 กรกฎาคม 2523 จำเลยยังเป็นหนี้อยู่ 86,648.46บาท และโจทก์ ทอดตลาดหุ้นได้เงิน 53,400 บาท คิดหักดอกเบี้ยและหนี้ที่ติดค้างอยู่ จำเลยคงค้างชำระขายจำนวน 39,599.82 บาท ขอให้จำเลยชำระเงินแก่โจทก์ 39,599.82 บาท และให้ชำระดอกเบี้ยอัตราร้อยละ 17.5ต่อปี จากต้นเงิน 34,868.67 บาท นับแต่วันฟ้องจนกว่าจะชำระเงินเสร็จจำเลยให้การว่า โจทก์ไม่มีอำนาจฟ้องเพราะมิได้ประกอบธุรกิจตามเงื่อนไขของกระทรวงการคลังตามประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 58 และไม่ปฏิบัติตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ว่าด้วยการโอนหุ้น ฟ้องโจทก์เคลือบคลุม ไม่ได้บรรยายรายละเอียดเกี่ยวกับการซื้อขายหุ้น โจทก์มิได้ซื้อหุ้นของบริษัทมาบุญครองอบพืชและไซโล จำกัด ให้จำเลยสำเร็จตามกฎหมายจึงไม่มีสิทธิได้รับเงินค่าตอบแทน โจทก์ไม่มีมูลหนี้ตามฟ้อง และคิดดอกเบี้ยไม่ชอบด้วยกฎหมาย โจทก์ไม่ได้ขายทอดตลาดหุ้นเพราะไม่มีหุ้นที่ได้ซื้อมาจริงขอให้ยกฟ้องสืบพยานโจทก์ได้ 1 ปาก โจทก์จำเลยแถลงขอสละประเด็นในชั้นชี้สองสถานทั้งหมด และติดใจขอให้ศาลวินิจฉัยชี้ขาดข้อกฎหมายตามที่ทั้งสองฝ่ายแถลงมีข้อความว่า โจทก์ยอมรับว่าไม่ได้นำหุ้นพิพาทโอนใส่ชื่อจำเลยหรือโจทก์ในฐานะเป็นตัวแทนจำเลยเป็นผู้ถือหุ้น แต่โจทก์ได้นำใบหุ้นประเภทเดียวกันจำนวนเท่ากันไปโอนใส่ชื่อโจทก์ โดยถือว่าเป็นตัวแทนจำเลย ซึ่งไม่ใช่หุ้นพิพาทในคดีนี้ และโจทก์ได้นำเงินปันผลมาจ่ายให้จำเลยแล้วครั้งหนึ่ง ส่วนอีกครั้งหนึ่งได้นำไปหักหนี้ของจำเลย โจทก์ถือว่าการซื้อขายหุ้นในคดีนี้ชอบด้วยกฎหมายแล้วโจทก์ยอมรับว่ามีอำนาจทำการแทนจำเลยโดยเป็นตัวแทนที่จำเลยมอบหมายทางปฏิบัติที่ได้รับมอบหมายนั้น จำเลยจะต้องกำหนดข้อสาระสำคัญ คือ จำนวนหุ้นที่ต้องการซื้อ และราคาหุ้นที่ต้องการซื้อ หากโจทก์ซื้อในราคาต่ำกว่าที่จำเลยกำหนด จำเลยก็ยอมรับผิดชอบด้วย การซื้อขายข้างต้นนั้นโจทก์ทำการเป็นตัวแทนของจำเลยโดยชอบแล้วโจทก์ยอมรับว่าหุ้นพิพาทเป็นหุ้นชนิดระบุชื่อ การส่งมอบและรับมอบได้กระทำโดยวิธีการโอนลอยทั้งสองฝ่ายขอให้ศาลวินิจฉัยข้อกฎหมายโดยถือข้อเท็จจริงที่โจทก์จำเลยรับกัน และต่างไม่สืบพยานต่อไปศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วพิพากษาให้จำเลยชำระเงินจำนวน 39,599.82บาทแก่โจทก์ พร้อมด้วยดอกเบี้ยร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีในเงิน 34,868.67 บาท นับแต่วันถัดจากวันฟ้องจนกว่าจะชำระเสร็จ ให้จำเลยใช้ค่าฤชาธรรมเนียมกับค่าทนายความแทนโจทก์ 1,000 บาทจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน ให้จำเลยใช้ค่าทนายความชั้นอุทธรณ์ 600 บาทแทนโจทก์จำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า จำเลยฎีกาว่า ที่คู่ความแถลงรับกันตามรายงานกระบวนพิจารณาฉบับวันที่ 4 มิถุนายน 2525 ไม่มีข้อเท็จจริงตามพระราชบัญญัติตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย พ.ศ. 2517 ศาลจะยกข้อกฎหมายตามพระราชบัญญัติดังกล่าวขึ้นวินิจฉัยคดีไม่ได้ ต้องบังคับตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 453 และมาตรา 1129 เพราะโจทก์จำเลยต่างสละประเด็นอื่นหมดแล้ว วินิจฉัยได้เฉพาะข้อที่แถลงรับกันใหม่เท่านั้น ข้อเท็จจริงตามคำฟ้อง คำให้การ ศาลจะนำมารับฟังหรือใช้วินิจฉัยชี้ขาดคดีอีกไม่ได้เป็นการวินิจฉัยคดีด้วยข้อเท็จจริงนอกสำนวนนั้น เห็นว่า ตามรายงานกระบวนพิจารณา ฉบับลงวันที่ 4 มิถุนายน 2525 ศาลบันทึกไว้ตอนต้นว่า "ทั้งสองฝ่ายแถลงว่าขอสละประเด็นในชั้นชี้สองสถานทั้งหมดและติดใจขอให้ศาลวินิจฉัยชี้ขาดข้อกฎหมายดังต่อไปนี้" ซึ่งหมายความว่า ประเด็นที่ศาลชั้นต้นกำหนดขึ้นในชั้นชี้สองสถานคู่ความขอสละ หาได้หมายความรวมถึงข้อเท็จจริง ข้อกฎหมายที่ปรากฏในคำฟ้องคำให้การที่ไม่เป็นประเด็นแห่งคดีซึ่งโจทก์กล่าวอ้าง จำเลยมิได้ให้การปฏิเสธ ถือว่าจำเลยยอมรับแล้วตามกฎหมายไม่ ศาลย่อมนำมารับฟังและวินิจฉัยชี้ขาดคดีได้ ไม่เป็นการวินิจฉัยนอนสำนวน ข้อเท็จจริงตามฟ้องที่ว่าโจทก์ได้รับอนุญาตให้ทำกิจการซื้อขายหลักทรัพย์ในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทยโดยได้รับอนุญาตจากระทรวงการคลัง จำเลยแต่งตั้งโจทก์ให้เป็นตัวแทนซื้อขายหลักทรัพย์ (หุ้น) ในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทยแทนจำเลยและจำเลยสั่งให้โจทก์ซื้อหุ้นของบริษัทมาบุญครองอบพืชและไซโล จำกัด 300 หุ้น ในราคาหุ้นละ 422 บาท โจทก์ซื้อให้ตามคำสั่งของจำเลย และออกเงินทดรองค่าหุ้นให้ผู้ขายแทนจำเลยไปแล้วตามแบบสัญญาซื้อขายหุ้นของตลาดหลักทรัพย์ เอกสารหมายจ.14 ถึง จ.16 เหล่านี้ ศาลรับฟังมาวินิจฉัยชี้ขาดคดีได้ หุ้นพิพาทที่โจทก์ซื้อตามคำสั่งจำเลยเป็นหลักทรัพย์ตามพระราชบัญญัติตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทยพ.ศ. 2517 ซึ่งเป็นกฎหมายพิเศษที่บัญญัติเพื่อกิจการนี้โดยเฉพาะ ไม่ตกอยู่ภายใต้บังคับแห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1129 ที่จำเลยฎีกาว่า คู่ความสละประเด็นและแถลงรับข้อเท็จจริงขึ้นใหม่ ไม่มีข้อความเกี่ยวกับพระราชบัญญัติตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย พ.ศ. 2517 อยู่เลย จึงนำพระราชบัญญัตินี้มาวินิจฉัยคดีไม่ได้ ศาลฎีกาพิเคราะห์คำแถลงรับของโจทก์จำเลยก็หาได้มีข้อความเกี่ยวกับหุ้นตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์อยู่ไม่แต่จำเลยกลับฎีกาขอให้นำประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาวินิจฉัยคดีให้จำเลยเช่นกันซึ่งศาลฎีกาเห็นว่าในการวินิจฉัยคดีต้องนำกฎหมายมาปรับแก่คดีให้ตรงตามรูปคดีที่พิพาทกันไม่ต้องพิพากษาไปตามคำแถลงของคู่ความหรือตามประสงค์ของคู่ความเมื่อฟังได้ว่าเป็นเรื่องพิพาทกันตามพระราชบัญญัติตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทยอันเป็นกฎหมายพิเศษจะนำประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาวินิจฉัยคดีหาได้ไม่ แม้จะเป็นความประสงค์ของคู่ความหรือคู่ความแถลงขอก็ตาม ที่ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาให้จำเลยเป็นฝ่ายแพ้คดี ศาลฎีกาเห็นพ้องด้วย ฎีกาของจำเลยฟังไม่ขึ้นพิพากษายืน ให้จำเลยใช้ค่าทนายความแทนโจทก์ 600 บาท(พจน์ บุญเลี้ยง-อุดม บรรลือสินธุ์-ยนต์ พิรวินิจ)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ