คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 468/2477หลักกฎหมาย: ศาลมีอำนาจให้จำแทน 5 วัน ในจำนวนเงินค่าปรับ 160 บาทได้ไม่ผิดต่อเกณฑ์ในพ.ร.บ.ภาษีชั้นใน ม.47 เทียบฎีกาที่ 225/2476 การที่มีคำสั่งผู้ช่วยเจ้าภาษีสุราสั่งนายตรวจว่าไม่ควรเคร่งครัดจับกุมผู้ขายสุราล่วงเขตต์นั้นไม่ทำให้ผู้ขายสุราล่วงเขตต์พ้นผิดได้ความว่าจำเลยได้รับอนุญาตให้จำหน่ายสุราเร่ฉะเพาะในตำบลที่ระบุไว้แต่จำเลยได้นำสุราไปขายในตำบลอื่นผิดจากใบอนุญาต ปรากฎว่าทางราชการได้มีการงดไม่เก็บค่าใบอนุญาตจากผู้ขายสุราเร่แลได้เคยมีคำสั่งของ ภ.ผู้ช่วยเจ้าภาษีสุราสั่งนายตรวจสุราว่าไม่ควรเคร่งจับกุมผู้ขายสุราล่วงเขตต์ในสมัยเศรษฐกิจตกต่ำ ศาลเดิมพิพากษาให้ปรับจำเลยตามพ.ร.บ.ภาษีชั้นใน จ.ศ.๑๒๔๘ ม.๒๖ เป็นเงิน ๓๒๐ บาทลดกึ่งหนึ่งตามกฎหมายอาชญามาตรา ๕๙ แลถ้าจะต้องจำแทนให้จำมีกำหนด ๕ วันตามมาตรา ๔๗ แห่ง พ.ร.บ.ภาษีชั้นใน ศาลอุทธรณ์เห็นว่าเมื่อเจ้าพนักงานได้ผ่อนผันตามนโยบายของรัฐบาลรัฐพาณิชย์ในสมัยเศรษฐกิจตกต่ำแล้วนับว่าจำเลยทำไปโดยชื่อตามมาตรา ๖๐ แห่งพระราชบัญญัติภาษีชั้นในซึ่งห้ามไม่ให้ศาลลงโทษ จึงพิพากษายกฟ้อง ศาลฎีกาเห็นว่าตามใบอนุญาตกำหนดเขตต์ที่ขายไว้ชัดเจน เมื่อจำเลยนำไปขายตำบลอื่นจึงเป็นผิดตาม ม.๒๖ แห่งพ.ร.บ.แก้ไขเพิ่มเติมภาษีชั้นในพ.ศ.๒๔๗๖ แลการที่เจ้าพนักงานผ่อนผันการจับกุมผู้ขายสุราล่วงเขตต์นั้นจะถือเหมือนกับอนุญาตให้จำเลยขายสุราล่วงเขตต์ไม่ได้ แลข้อที่ศาลเดิมให้จำแทน ๕ วันถ้าไม่มีเงินเสียค่าปรับ ๑๖๐ บาทนั้นเห็นว่าไม่ผิดด้วยเกณฑ์ในมาตรา ๔๗ ตามนัยคำพิพากษาฎีกาที่ ๒๒๕/๒๔๗๖ จึงพิพากษายืนตามศาลเดิม ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 468/2477อัยยการพระนครศรีอยุธยาโจทก์นายบู่ฮะจำเลย พ.ร.บ.ภาษีชั้นใน จ.ศ.1248 ม. 26 วิธีพิจารณาอาชญา ศาลมีอำนาจให้จำแทน 5 วัน ในจำนวนเงินค่าปรับ 160 บาทได้ไม่ผิดต่อเกณฑ์ในพ.ร.บ.ภาษีชั้นใน ม.47 เทียบฎีกาที่ 225/2476 การที่มีคำสั่งผู้ช่วยเจ้าภาษีสุราสั่งนายตรวจว่าไม่ควรเคร่งครัดจับกุมผู้ขายสุราล่วงเขตต์นั้นไม่ทำให้ผู้ขายสุราล่วงเขตต์พ้นผิดได้ความว่าจำเลยได้รับอนุญาตให้จำหน่ายสุราเร่ฉะเพาะในตำบลที่ระบุไว้แต่จำเลยได้นำสุราไปขายในตำบลอื่นผิดจากใบอนุญาต ปรากฎว่าทางราชการได้มีการงดไม่เก็บค่าใบอนุญาตจากผู้ขายสุราเร่แลได้เคยมีคำสั่งของ ภ.ผู้ช่วยเจ้าภาษีสุราสั่งนายตรวจสุราว่าไม่ควรเคร่งจับกุมผู้ขายสุราล่วงเขตต์ในสมัยเศรษฐกิจตกต่ำ ศาลเดิมพิพากษาให้ปรับจำเลยตามพ.ร.บ.ภาษีชั้นใน จ.ศ.๑๒๔๘ ม.๒๖ เป็นเงิน ๓๒๐ บาทลดกึ่งหนึ่งตามกฎหมายอาชญามาตรา ๕๙ แลถ้าจะต้องจำแทนให้จำมีกำหนด ๕ วันตามมาตรา ๔๗ แห่ง พ.ร.บ.ภาษีชั้นใน ศาลอุทธรณ์เห็นว่าเมื่อเจ้าพนักงานได้ผ่อนผันตามนโยบายของรัฐบาลรัฐพาณิชย์ในสมัยเศรษฐกิจตกต่ำแล้วนับว่าจำเลยทำไปโดยชื่อตามมาตรา ๖๐ แห่งพระราชบัญญัติภาษีชั้นในซึ่งห้ามไม่ให้ศาลลงโทษ จึงพิพากษายกฟ้อง ศาลฎีกาเห็นว่าตามใบอนุญาตกำหนดเขตต์ที่ขายไว้ชัดเจน เมื่อจำเลยนำไปขายตำบลอื่นจึงเป็นผิดตาม ม.๒๖ แห่งพ.ร.บ.แก้ไขเพิ่มเติมภาษีชั้นในพ.ศ.๒๔๗๖ แลการที่เจ้าพนักงานผ่อนผันการจับกุมผู้ขายสุราล่วงเขตต์นั้นจะถือเหมือนกับอนุญาตให้จำเลยขายสุราล่วงเขตต์ไม่ได้ แลข้อที่ศาลเดิมให้จำแทน ๕ วันถ้าไม่มีเงินเสียค่าปรับ ๑๖๐ บาทนั้นเห็นว่าไม่ผิดด้วยเกณฑ์ในมาตรา ๔๗ ตามนัยคำพิพากษาฎีกาที่ ๒๒๕/๒๔๗๖ จึงพิพากษายืนตามศาลเดิม(ธรรมบัณฑิต บุนยะปานะ-มนธา-พลางกูร)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุคำพิพากษา: ได้ความว่าจำเลยได้รับอนุญาตให้จำหน่ายสุราเร่ฉะเพาะในตำบลที่ระบุไว้แต่จำเลยได้นำสุราไปขายในตำบลอื่นผิดจากใบอนุญาต ปรากฎว่าทางราชการได้มีการงดไม่เก็บค่าใบอนุญาตจากผู้ขายสุราเร่แลได้เคยมีคำสั่งของ ภ.ผู้ช่วยเจ้าภาษีสุราสั่งนายตรวจสุราว่าไม่ควรเคร่งจับกุมผู้ขายสุราล่วงเขตต์ในสมัยเศรษฐกิจตกต่ำ ศาลเดิมพิพากษาให้ปรับจำเลยตามพ.ร.บ.ภาษีชั้นใน จ.ศ.๑๒๔๘ ม.๒๖ เป็นเงิน ๓๒๐ บาทลดกึ่งหนึ่งตามกฎหมายอาชญามาตรา ๕๙ แลถ้าจะต้องจำแทนให้จำมีกำหนด ๕ วันตามมาตรา ๔๗ แห่ง พ.ร.บ.ภาษีชั้นใน ศาลอุทธรณ์เห็นว่าเมื่อเจ้าพนักงานได้ผ่อนผันตามนโยบายของรัฐบาลรัฐพาณิชย์ในสมัยเศรษฐกิจตกต่ำแล้วนับว่าจำเลยทำไปโดยชื่อตามมาตรา ๖๐ แห่งพระราชบัญญัติภาษีชั้นในซึ่งห้ามไม่ให้ศาลลงโทษ จึงพิพากษายกฟ้อง ศาลฎีกาเห็นว่าตามใบอนุญาตกำหนดเขตต์ที่ขายไว้ชัดเจน เมื่อจำเลยนำไปขายตำบลอื่นจึงเป็นผิดตาม ม.๒๖ แห่งพ.ร.บ.แก้ไขเพิ่มเติมภาษีชั้นในพ.ศ.๒๔๗๖ แลการที่เจ้าพนักงานผ่อนผันการจับกุมผู้ขายสุราล่วงเขตต์นั้นจะถือเหมือนกับอนุญาตให้จำเลยขายสุราล่วงเขตต์ไม่ได้ แลข้อที่ศาลเดิมให้จำแทน ๕ วันถ้าไม่มีเงินเสียค่าปรับ ๑๖๐ บาทนั้นเห็นว่าไม่ผิดด้วยเกณฑ์ในมาตรา ๔๗ ตามนัยคำพิพากษาฎีกาที่ ๒๒๕/๒๔๗๖ จึงพิพากษายืนตามศาลเดิม ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 468/2477อัยยการพระนครศรีอยุธยาโจทก์นายบู่ฮะจำเลย พ.ร.บ.ภาษีชั้นใน จ.ศ.1248 ม. 26 วิธีพิจารณาอาชญา ศาลมีอำนาจให้จำแทน 5 วัน ในจำนวนเงินค่าปรับ 160 บาทได้ไม่ผิดต่อเกณฑ์ในพ.ร.บ.ภาษีชั้นใน ม.47 เทียบฎีกาที่ 225/2476 การที่มีคำสั่งผู้ช่วยเจ้าภาษีสุราสั่งนายตรวจว่าไม่ควรเคร่งครัดจับกุมผู้ขายสุราล่วงเขตต์นั้นไม่ทำให้ผู้ขายสุราล่วงเขตต์พ้นผิดได้ความว่าจำเลยได้รับอนุญาตให้จำหน่ายสุราเร่ฉะเพาะในตำบลที่ระบุไว้แต่จำเลยได้นำสุราไปขายในตำบลอื่นผิดจากใบอนุญาต ปรากฎว่าทางราชการได้มีการงดไม่เก็บค่าใบอนุญาตจากผู้ขายสุราเร่แลได้เคยมีคำสั่งของ ภ.ผู้ช่วยเจ้าภาษีสุราสั่งนายตรวจสุราว่าไม่ควรเคร่งจับกุมผู้ขายสุราล่วงเขตต์ในสมัยเศรษฐกิจตกต่ำ ศาลเดิมพิพากษาให้ปรับจำเลยตามพ.ร.บ.ภาษีชั้นใน จ.ศ.๑๒๔๘ ม.๒๖ เป็นเงิน ๓๒๐ บาทลดกึ่งหนึ่งตามกฎหมายอาชญามาตรา ๕๙ แลถ้าจะต้องจำแทนให้จำมีกำหนด ๕ วันตามมาตรา ๔๗ แห่ง พ.ร.บ.ภาษีชั้นใน ศาลอุทธรณ์เห็นว่าเมื่อเจ้าพนักงานได้ผ่อนผันตามนโยบายของรัฐบาลรัฐพาณิชย์ในสมัยเศรษฐกิจตกต่ำแล้วนับว่าจำเลยทำไปโดยชื่อตามมาตรา ๖๐ แห่งพระราชบัญญัติภาษีชั้นในซึ่งห้ามไม่ให้ศาลลงโทษ จึงพิพากษายกฟ้อง ศาลฎีกาเห็นว่าตามใบอนุญาตกำหนดเขตต์ที่ขายไว้ชัดเจน เมื่อจำเลยนำไปขายตำบลอื่นจึงเป็นผิดตาม ม.๒๖ แห่งพ.ร.บ.แก้ไขเพิ่มเติมภาษีชั้นในพ.ศ.๒๔๗๖ แลการที่เจ้าพนักงานผ่อนผันการจับกุมผู้ขายสุราล่วงเขตต์นั้นจะถือเหมือนกับอนุญาตให้จำเลยขายสุราล่วงเขตต์ไม่ได้ แลข้อที่ศาลเดิมให้จำแทน ๕ วันถ้าไม่มีเงินเสียค่าปรับ ๑๖๐ บาทนั้นเห็นว่าไม่ผิดด้วยเกณฑ์ในมาตรา ๔๗ ตามนัยคำพิพากษาฎีกาที่ ๒๒๕/๒๔๗๖ จึงพิพากษายืนตามศาลเดิม(ธรรมบัณฑิต บุนยะปานะ-มนธา-พลางกูร)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุหมายเหตุ: 111952. คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 467/2477 พิมพ์คำพิพากษาฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 467/2477 อาชญา ม. 301()แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุ